wees nu verstandig vererger je toestand niet ik wil dien zoo dragelijk maken als ik kan je mag zoo vrij wezen als je verkiest en doen en laten wat je wilt alleen mag je zoolang je op t schip bent dit vertrek niet verlaten

ik zag aan het gezicht van mijn tante dat zij samenkomst in canterbury begon te zwichten en dora's gezichtje klaarde weer op

eene uitkomst voor dolly dat zij in den man die haar zoo onverwacht in den weg trad hugh

er was een koninklijke schepter met een lelie er op er was een keizerlijke schepter met een wereldkloot er op er was een schepter van karel den groote van ijzer er was een schepter van lodewijk den groote van goud

het werd intusschen levendig toegejuicht en trok elken avond een talrijk publiek totdat het eindelijk met kerstmis door een nieuw ballet vervangen werd

en het heuvelachtige land lag mooi tusschen de glanzende inhammen hier en daar op de eilanden zag de jongen hokjes en hutjes en hoe verder hij t land inkwam hoe grooter en beter

en dat de boot ons daar tegen den middag zou innemen daar dit voor eene goede voorzorg gehouden werd gingen hij en ik kort na het ontbijt te zamen heen zonder iets in de herberg te zeggen

hij zag uit zijn stoel hoe een hunner zich een grote doorn in de voet trapte en de kerel hield niet eens met lopen op maar trok al voortgaande door een bewonderenswaardig vlugge dubbele beweging van hand en voet de doorn uit het vlees ruwe mensen dacht

het toilet was als een altaar van vrouwelijkheid de drievoudige spiegel kaatste telkens hoeken weêr eene zijde van het vertrek was geheel ingenomen door een lange garderobe van

daar de volkplanters geen ander middel van bestaan hadden dan om in de behoeften dezer eenvoudige handelaren te voorzien droegen de waren die zij verkochten en de manier waarop deze te koop waren gesteld

waaraan hebt ge zooeven gedacht steeds aan hetzelfde antwoordde zij met een lachje

n om naar een mooi paar ratelslangen uit te zien om voor een museum op sterkwater te zetten toen het noodlot wilde dat ik haar ont moette en handel met haar dreef

mijn god waarom ben ik niet gestorven en zij begon te snikken uitroepende vergeef mij ik ben zenuwachtig ik ben onrechtvaardig maar ga nu

zou jij zeggen herhaalde drummle wel heereje dit alles was zoo tergend vooral dewijl ik maar geen indruk op zijne stugge ongevoeligheid kon maken dat ik zonder op herbert te letten die mij wilde stuiten zeide

eerst na eenige minuten gaf hij mij de verklaring van die vlucht evenals gij zeide hij vroeg ik me af waar dat paar kousen vandaan kwam

met deze woorden verdween de geest en wat vrij merkwaardig is voegde de oude man er met een sluwen blik op de leden van het gezelschap aan toe

nonnie een maar moeder we hebben een nieuw kind op school zoo'n zwarte leelijkerd heb je nog nooit gezien en bang ze durfde niet eens hard te loopen toen we vrij spelen hadden en toen ze gehaald werd durfde ze haast de school niet uit

met verzoek dat deze hun twee van zijne onderhoorigen mogt mede geven om hen naar de woning van de prins van perzië te brengen

hij keek naar omhoog en zag dat de jonge maan op was en dat de sterren begonnen te schijnen aan den hemel waaruit langzamerhand die tinten van rood en geel plaats maakten voor het kalme blauw van een zomeravond

daarbij legde hij zijn hand op de plek waar het pakje zat het eenige wat mij drukt is de gedachte dat mij iets zqu kunnen overkomen eer dat geld was teruggegeven

uit zijne verdere verklaring bleek dat er volstrekt geene bewijzen waren gevonden de rechter vroeg daarop aan grimaldi of hij de dieven zou herkennen waarop deze antwoordde dat hij er niet aan twijfelde of een hunner zou hij wel herkennen

maar gij moet het inzien dat kan ik niet mijn dochters zijn volwassen en om harentwil moet ik in de wereld leven

de ontkenning van een daadzaak is geen antwoord gij moet mij zeggen wat ik doen moet ja wat te doen

en hen niet alleen in de kleine woning welke de heer van reede binnen amsterdam bezat maar zelfs binnen de kraamkamer der edele vrouw te geleiden welke met haren zuigeling op den schoot in t gezelschap van den predikant

als maatstaf aangenomen op alle ververschingstations want het wordt als t laatste gerecht in zulke omstandigheden beschouwd

an jan kranse was nadat hij zijn zak strooisel had afgeworpen dadelijk bereid aan willems verzoek dat hem door zijne vrouw werd overgebracht te voldoen weldra wist de logé der hutbewoners uit het met bijbelteksten doorspekte verhaal van jan

en blind voor de diepte van haar gesuggereerd mystiek wantrouwen je gelooft me niet verdomd je gelooft me niet siste hij ten tweeden male mishaagde kwetste haar zijn

ie voorwaarde zou wat al te sterk zijn daar men u toch gemakkelijk iets valsch zou kunnen aantijgen maar kom aan k bemerk duidelijk dat gij niets meer op het hart hebt dat u van die zijde bezwaart

dicht bij den ingang was nog eene gang die niet doorzocht was hier weer een daar nog eene zijgang tien minuten van den ingang bij de societeit moedeloos liet willem het papier op den grond vallen onmogelijk alle te onderzoeken

de dieren echter schenen weinig last van dat ongedierte te hebben ze bleven in het wed zoolang de toebereidselen voor den maaltijd duurden toen kwamen de honden hun deel eischen de paarden vonden voedsel in overvloed eene prairie met manshoog gras bedekt strekte zich ver naar het noorden uit

lieve hemel dacht hij zich zelf berispend wat dwaas ben ik toch het is immers zoo beter toen ik haar den eersten keer verliet

wat amelia betrof zij beantwoordde hem op dezelfde wijze als hij mij deed namelijk met niet veel meer dan ja mijnheer of neen mijnheer zij hield de oogen gedurig voor zich geslagen op het kopje dat zij in de hand hield en waaruit zij nu en dan een langzame teug nam

durfden we ademhalen en elkander aanzien wij waren met ons zevenen de schoolmeester ik oom gaspard drie houwers en een opperman de andere werklieden waren in de gang verdwenen

wij waren alleen verwonderd juist aan het zelfde oog blind te zijn doch de tijd heeft ons ontbroken elkander breedvoerig over die ons gemeene ramp te onderhouden

ieder van die briefjes is gestolen gestolen van arme uitgehongerde afgewerkte schepsels die eindelijk voor zijn voordeel naar den duivel moeten laat hij maar van stelen praten

zijt gij het die u de heer van botbergen noemt vroeg joan met bevreemding in het leger van den koning van boheme droegt gij een anderen naam

de levensvoorraad begon met den dag te minderen en de strengste bepalingen werden gemaakt omtrent het voedsel dat ieder in zijn eigen huis in voorraad had en van hetgeen nog in enkele pakhuizen bewaard werd

eer zij evenwel nog de kleverlaan opsloegen kwam er uit eene soort van hut die eer den naam van een hol verdiende een man te voorschijn wonderbaar in zijne kleeding die alleen uit eene ruwe pij bestond gaande hij op bloote beenen en

mij dunkt wij moesten onze kelen eens spoelen met een slok heeten wijn de laatst aangekomene zal het betalen mivins zal het gaan halen en ik zal het helpen uitdrinken dat is een billijke

omdat dat van zoo weinig belang was als er geen club meer was en geen speeltafel geen vrouwen en vrienden die vroegen te leen

kom en sta daar niet langer te preeken het meisje begon te lachen trok haar doek wat dichter om hare schouders en ging verder

londen na propte hij zich zoo vol gekookt ossevleesch dat hij bijna geen adem meer kon halen wij waren om drie uur s middags van yarmouth afgereden en moesten tegen acht uur den volgenden morgen in londen zijn

zij kwam weer op dezelfde gedachte als bij het witte teeken en maakte terstond aan de deuren der naburige huizen en wel op dezelfde plaats hetzelfde teeken met rood krijt

en met een greep hij maôr zoo familjoâr naar de sleutels die noâst me lagen moâr ik zei heb ik jou doâr dat zal mis wèzen as je brutoâl wordt komje der in t geheel niet oet want ik jacob van lennep de pleegzoon werd driftig op mijn manier