of met hun gemeenten over te gaan onder verwarring of strijd had overal de verandering plaats en slechts drie pastoors die van lmelo ijssen en iepenheim verklaarden bij hun geloof te blijven

gemeen gedragen herhaalt de solliciteur en wrijft zijn neus met den sleutel ja dat is het wat ik uté zeggen heb dat weet gij zelf wel

kan men zich gemakkelijk voorstellen dat het pleizier van pecksniff met lets meer dan de gewone portie onaangenaamheid was vermengd die met de beste

bij gemis aan voorbeelden bedacht hij gelijkenissen die recht op het doel afgingen met weinig woorden maar veel beelden t was de welsprekendheid van jezus christus uit het hart komende en overredende

mijn voogd zag mij aan en wachtte wat ik zou zeggen ik had niets te zeggen ik wist ten minste niets te zeggen dat ik zeggen kon het schemerde mij wel voor den geest dat het beter zou kunnen zijn als wij iemand anders in huis hadden

al kon hy er zijn leven mee redden en wien er nooit een zal worden opgedragen met den vleiendsten gelukwensch met de hooge positie welke hy in de oogen der nakomelingschap heeft ingenomen

ik zal u te morselen kloppen rekels zeide quilp terwijl hij de knapen met zijn stokbleef dreigen zijn eigen jongen nam de kans waar

en daartusschen door liepen menschen sommige met spaden en zeisen andere met bijlen weer andere met jachtgeweren of met vischnetten

zag hij alleen de zee voor zich geen stadsmuur geen poort geen wachters geen straten geen huis was te zien alleen de zee de jongen kon niet helpen dat hij tranen in de oogen kreeg

onbeduidenden pronkheer doch hij had geld en dàt zou het zijn dààrop kwam dan al het poëtische neer dat hij eens meende te lezen in de zwarte oogen

men bevond toen dat drie en twintig personen zoo mannen als vrouwen het leven er bij hadden ingeschoten om niet te gewagen van de gevaarlijke en ernstige verwondingen van vele anderen

nog niet eens zooveel als een kwaker met een sigaar in den mond waar hi af en toe een haaltje aan doet op zijn doode gemak het verdek op en neer

en rennen opgeven en een brave jongen worden en wij zullen alien in park lane wonen en ma tante zal ons al haar geld vermaken

dit woord liep vn mond tot mond de st pauls kerk en al de boekwinkels eet en rookhuizen op het kerkhof goten eenen stroom van edellieden en hunne volgelingen uit

maar dat het haar speet dat moeder zich daarom zoo over stuur hielp toen eindelijk blommesteyn in de armen der familie terugkeerde en nadat zijne moeder uitgeroepen had

evenals er een massa menschen in de groote hooidstad van engeland zijn die elken morgen opstaan zonder te weten waar zij s avonds hun hoofd zullen neerleggen zoo zijn er ook een aantal

en door welke eenige dikke heeren methoogroode gezichten gedurig in en uitloopen met een spoed volstrekt niet strookende met de deftigheid van lieden van hunne jaren en

geheimhouding wil ik u zelfs niet aanbevelen daar gij zelf van de noodzakelijkheid daarvan overtuigd zult worden na deze voorafspraak deelde hij hem de minnarijen van schemselnihar en den prins van perzië mede

of eene potpourri uit guillaume tell met eene pieperige levendigheid die met geweld gestuit moest worden zoodra er een client binnenkwam

zult gij daar dan ook altoos zijn mijnheer rokesmith vroeg zij alsof dat eene schaduwzijde van haar nieuw verblijf zou zijn

en hij zag den kantoorlooper die somtijds daar met haar praatte en somtijds benestephen verlaat de stad den over net horretje

en zij nam reeds het fleschje aan dat mr cypriaan haar overreikte en strekte de hand uit naar de zalf armelijk als voor bedelaarszalf paste in een papiertje gewikkeld terwijl cypriaan al vast de penningen tot zich wilde nemen maar graswinckel wenkte hem dat hij ze aan t kind zou laten en verzocht hem wat balsem van mekka meê te geven

die lag toen ook op studie te eyen in dienzelfden tijd en heit de uffrouw daar op ardestein gewoond icolette begon ongeduldig te worden en te vinden dat zij nu s mans nieuwsgierigheid overvloedig voldaan had

hij herinnerde zich zijne kleine trotsjes van kind en van jongen toen hij negen jaar oud luitenant was geworden van de garde van den troon

na eenbedenkelijk kuchje van overleg achter zijne hand en zij hield nemo voor hetzelfde als nimrod

en binnen in t rijtuig is plaats nog voor vier stapt in goede menschen ik ben de koetsier zoo spreekt hij en rijdt hij en schatert van pret

om iets te doen met hunne handen in den zak aan de deur staan te luieren en zich zelven een korenbeurs noemen nadat ik mij daaromtrent geïnformeerd had

daar het duidelijk bleek dat hij zich niet van zijn besluit liet afbrengen gaf jonas geen ander antwoord dan wat er op zijn gezicht te lezen was

zijt ge daar aan de trap mooi nu opgepast hoor langzaam naar boven daar kwamen zij weer in de kamer waar zij coenraad hadden achtergelaten in de verre hoorden zij nog het gejuich van de ridders in de burchtzaal t scheen er daar woest naar toe te gaan aan het gedruisch te hooren

nog vier en twintig uren zeide ik wil ik u die beloven maar zijn die verstreken dan acht ik het mijn plicht als burger uw verblijf te ontdekken over vier en twintig uren moogt gij wat mij betreft op de daken schreeuwen dat sander gerritz joachim weerglas en zwarte piet slechts één persoon zijn

nu ik zal zeggen dat betsy mij gezonden heeft om te vragen wanneer zij voor den wedren zal komen

kan zijn dat de lezer nieuwsgierig is te weten wie de meneer van grada was doch al ware het hem voor t oogenblik geheel onverschillig het is onze plicht als geschiedschrijver hem daarvan niet onkundig te laten daar gezegde meneer een niet geheel onbelangrijke rol in ons verhaal bekleeden zal

en zei hem dit wat is een proctor eigenlijk steerforth vroeg ik wel antwoordde steerforth hij is een soort monnikachtige procureur

bij connie was t de volgende week toen pop bij mij werken moest ik verzon maar dat ze zoo'n pijn in haar voet had en of ik naar haar toe mocht ik zei t aan tafel en t was zoo griezelig want pa keek me zoo recht aan en kees hoestte verschrikkelijk hard ik een kleur als een boei natuurlijk

die hem de spijs trachtten te ontweldigen toen hij zag dat hij tegen de menigte toch niet was opgewassen maakte hij wijsselijk van den nood eene deugd nam het beste deel en liet het overschot van den buit aan de hongerige aanvallers ziedaar een navolgenswaardig voorbeeld

zweren welzeker gezworen dan lady tippins moge toezien haar leven is in gevaar mortimer schelde om het gelag te betalen en rob verscheen om af te rekenen

die besmet werd met mijn gemeen bloed in zoovele stukken breken als hij verkoos hij moest hem trekken om zich te verdedigen hij had al zijne behendigheid noodig om zijn leven te redden

maar hij kende den omtrek niet en bij het gesprek dat zijne aandacht ten sterkste had gespannen had hij verzuimd zijne opmerkzaamheid te vestigen op den weg dien men reed en hij begon te gelooven dat het stijf half uurtje van den voerman wel een anderhalf uur omrijdens was geworden die hij alzoo van de stad verwijderd moest zijn

ziehier in hoeverre de strengheid in dat opzicht gedreven werd een meisje ontving het bezoek van haar moeder die haar driejarig zusje had meegebracht de pensionnaire weende dewijl zij zoo gaarne haar zusje had willen kussen

voorgeroepen en legde spoedig uit wat hij wist van des dokters gevangenschap en hoe hjj zelf reeds als jongen by den dokter gediend had

zij zweeg even alweêr zeide zij verwijtend hij antwoordde niet ik heb je gezegd ik heb geen liefdenatuur ik ben koud ik hoû van mijn man van mijn kind laat ons vrienden zijn van helderen ik strijd er tegen het geeft niets

bij welke woorden zij in tranen uitbarstte en amelia viel haar in de armen en volgde haar voorbeeld en zoo beklaagde en troostte de een de ander

botwater voelde zich al zoo t'huis of hij zijn gansche leven in duitschland was geweest met volkomen gerechtvaardigd zelfvertrouwen zat hij door het portierraam naar het landschap te kijken dat hij doorsneed en hij was nu ook veel geruster