dat hij een trouwbelofte had gebroken gij kunt de vrouwen nooit vertrouwen mijnheer pickwick als zij een oogje op u geworpen hebben

en als ik hem niet beter heb opgebracht dan om hem zijn hoogste goed in eau-de-cologne en kamerdoeksche zakdoeken te doen vinden waarom zou ik ze hem dan niet geven

het was een liedje van haar moeder en die manier waarop de vreemde het zong en die stem dat kon geen vreemde zijn dat maar nu zag zij het ook al maakte de baard hem haast onkenbaar zijn oogen waren het

her had zich bedacht en liet haar met het kind och nee god ze geloofde johan de meester de zonde in het deftige dorp t niet die jongen in z'en eenzaamheid hij was bang hij dorst et niet zeggen want hij hield in z'en hart van z'en vader maar nou die et wist nu zou her spreke

dat hij als zij door jongens gedaan worden wraak neemt door hen over de toonbank heen een draai om de ooren te geven en de jonge rekels te vragen wat zij daarmee meenen en of zij niet terstond hunne boodschap kunnen het

en toen de lijkstoet de laan van het kerkhof inreed zag hij met opgewekten blik de doodkist aan wreef zich de grove handen en zeide halfluid t is waarachtig grappig

precies te vijf uren moet ge beiden weder hier zijn ik heb u noodig marius verdubbelde zijn opmerkzaamheid toen jondrette met zijn vrouw alleen was ging hij wederom een paar keeren zwijgend het vertrek op en neer

geen der spoorzoekers was nog teruggekomen om niet nutteloos een bosch af te jagen zonder te weten of er zich zwijnen in ophielden waren reeds een dag te voren beproefde spoorzoekers meest boeren uit den omtrek die belang hadden bij eene goede vangst uitgezonden

hier veegde pecksniff nog eens zijn oogen af en gaf zich zelf een paar tikjes op zijn borst als tot antwoord op een paar tikjes

hebt u dien brief zelf op de post gedaan het antwoord van den edelman werd voorkomen door zijn secretaris die eenigszins haastig tusschenbeide kwam zijne genade is niet gewoon zelf zijn brieven op de post te doen zei hij deze brief werd met andere op tafel gelegd en ik zelf heb hem gepost

innige overtuiging verkrijgen maar vermits ik het als vreemdeling gedurende mijn verblijf

en mevrouw buigzaam och ja die laat gods watertje over gods akkertje lopen zie dat vind ik verdord gemeen van zo een vrouw men hadt kwanswys geen trek tot het huwlyk men was nog zo jong men was nu zo gelukkig

maar eva uwe kamer is vol ik kan er nooit te veel hebben antwoordde eva topsy breng ze mij hier topsy die met een hangend hoofd druilend was blijven staan kwam nu en bood hare bloemen aan

dat verheven vaderlandslievend democratisch en menschelijk geloof t welk in onze dagen de eigenlijke grond van ieder edel gemoed moet zijn

de spreuk van zijne geheele klasse met verandering slechts van een woordje van het monsieur le marquis in de stad oorspronkelpe en dat is zeker niet veel luidde

want zij noemde moeder altoos jeanne dat was fatsoenlijker vond zij dan jansje en het is ook wel zoo fatsoenlijk maar jansje was toch eigenlijk mijn moeders naam die juffrouw bekker

bartels kon het zich voor gezegd houden zoo hij iets te antwoorden had hield hij het wijselijk binnen want er kwam stoornis nadat er bescheidenlijk aan de deur getikt was werd zij door hendrik opengedaan die binnentrad met de vraag of er ook een ommezientje belet was voor dokter graswinckel gezegd

dat het mij toen ik hem de vijl gaf inviel dat hij misschien beproefd zou hebben die op te eten als hij mijn pakje niet had gezien

eurystheus grinnikte en hij zeide dood mij den leeuw van nemea toen verbleekte de held onder zijn kroesbaard want hij zag vor zich een werk der onmogelijkheid

of den ombre de geestige verrassing te bereiden van aan het einde van het spel een kaart op te spelen van eene kleur daar zij vroeger in gerenonceerd had

gij vergeet lief zeide nu moeder blommesteyn dat neef van dyk daarbij een zoo hartelijk lijkdicht en ook een van zijn vriend de heer dirk schilte ons heeft toegezonden ik heb die bij het rouwgoed geborgen

en de koralen versierselen van haar kleed in harmonie met de kleur van de hooge hakken harer schoentjes

schoon ik mij alles van de gulhartigheid van de moei van geesje voorstel zou ik er zeer tegen zijn dat men onze dochter al was het maar in schijn iemand opdrong

zal ik met mijn vrienden u vaarwel zeggen terwijl wij u danken voor uw gastvrij onthaal moet ik u tegelijk uit ons

die helsche streek was mij nog onbekend maar gij zijt te voorbarig geweest je zult wel willen gelooven dat die brief leugenachtig was zeide eduard terwijl hij haar de hand drukte blijf je nu wat bij ons eduard ik laat je niet meer weggaan

niets van hetgeen ik zag verwonderde mij zoo ook niet dat de voor meer dan vijf eeuwen gestorven baco nu levend voor mij stond ik nam derhalve zijn aanbod eenvoudig aan en vroeg hem aanstonds wat beteekent dit opschrift

een deur kon ik niet maken daar hielp mij vader aan het dak met doek wegspijk'ren dat heeft mijn broer gedaan pieter louwerse alles zingt maar niet de glazen pannen die moesten open zijn ik houd niet van het donker k wil licht en zonneschijn

wie had u opgedragen u met dat onderzoek te belasten vroeg de abt eenigszins ontevreden om t even wat men u vertoond heeft ik zeg alsnog er zijn duivelsche ingrediënten bij

aan uwe huiselpe haarden aan uw familieleven aan uw habeas corpus en aan al uwe andere instellingen in een woord aan e n

zij wiegde zich heen en weer wrong opnieuw hare handen greep zich bij de keel gaf een gorgelend akelig geluid en snakte naar lucht nancy

dat afscheid was niet treurig ook hij was zeer blij dat ik mijn ouders zou terugvinden en het was mij een genot hem nogmaals te verzekeren

in woorden die te afgesleten zqn dan dat ik ze herhalen kan by gelegenheid van den veldslag dien het overbodig zou zijn hier te noemen

ja ze lieten hem fluiten hij had stom gedaan door ze niet in den achtertuin te honden de buren waren toch al zoo slecht over de kolonie te spreken wat ja daar blafte er een de staart of hec die drommelsche rekels dan zaten ze in het spoor van zeus

en zonder toeven trok nu de gewezen groot-vizier met slechts een klein gevolg het naderende leger tegemoet prins amgiad had slechts den tijd om de legerbenden die met

toch had hij medelijden met het arme kind dat zoo onbarmhartig uit de armen zijner moeder was gescheurd en dat nu werd weggevoerd om aan zijne vijanden te worden overgeleverd arm kind zeide hij teeder wees maar stil hoor mijn ventje wij zullen je geen kwaad doen

en dat de achttien jongens en een volwassen man zich twintig minuten hadden uitgesloofd met pompen zonder het minste gevolg

ik was tot een trap van slaperigheid gekomen waarop peggotty hoe langer hoe meer scheen uit te zetten en vervaarlijk groot scheen te worden

zoo fijn of de nymfen toch kijken wilden al weefden zij uit de maan een alkove soms richtte zij zich op van zijn lippen en luisterde uit om bang te zijn

maar kan siegmund dat dan niet voorschieten zonder er ons mede lastig te vallen hij zegt dat hij reeds lang in t voorschot is en och dat heeft niets te beduiden dat achterstallige zal wel betaald worden dat is van latere zorge

het was alles zoo gauw gegaan doordat ie zoo ernstig in al z'en doen was nooit vroolijk en uitgelaten als leo had ze vast gedacht dat het meenens was bij em zijn afgunst was zéker meenens geweest

parijs in den avond dwarrelde nog even voor zijne oogen maar daarna had hij niets anders meer gezien dan hélène

boven vertelde kit het relaas ze was heel fier met den brief naar haar vader gestapt en ze had gezegd pipa ik ben van school gestuurd voor een heele week t staat in dezen brief maar t komt door mijn muzikalen aanleg

maar de vogel vermocht dit niet gaarne zou hij gezongen hebben evenals in de lente de koekoek en de nachtegaal onze god die zelfs het stille lofgezang van den worm hoort hoorde ook hier het loflied dat zich in gedachtenakkoorden verhief evenals de psalm in het hart van david klonk voordat deze zich in woorden en melodie kon uiten