เดอะ บีเอ็มเจ
The BMJ เป็นวารสารการแพทย์รายสัปดาห์ที่มีการทบทวนโดยผู้รู้เสมอกัน
โดยเป็นวารสารการแพทย์ทั่วไปที่เก่าที่สุดวารสารหนึ่งในโลก
โดยดั้งเดิมเรียกว่า British Medical Journal ซึ่งย่อลงเหลือ "BMJ" ในปี 2531 และเปลี่ยนเป็น "The BMJ" ในปี 2557
เป็นวารสารที่ตีพิมพ์โดย BMJ Group ซึ่งเป็นบริษัทย่อยของสมาคมการแพทย์อังกฤษ (British Medical Association)
หัวหน้าบรรณาธิการคนปัจจุบันคือ พญ. ฟิโอนา ก็อดลี่ ผู้ได้รับแต่งตั้งเมื่อปี 2548
ในปี 2557 ปัจจัยกระทบ (impact factor) ของวารสารอยู่ที่ 17.445
ซึ่งเป็นลำดับที่ 5 ในบรรดาวารสารการแพทย์ทั่วไป
วารสารตีพิมพ์เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2383 ในชื่อ Provincial Medical and Surgical Journal และได้รับความสนใจจากแพทย์ทั่วโลกเนื่องจากการตีพิมพ์งานวิจัยดั้งเดิมที่ทรงอิทธิพลและรายงานเค้สคนไข้ที่ไม่เหมือนใคร
ในบทความหลักฉบับแรก บรรณาธิการได้ให้ข้อสังเกตว่า วารสาร "ได้รับโฆษณาสำหรับฉบับแรก เท่ากับวารสารการแพทย์ยอดนิยม (คือ "เดอะแลนซิต") ทีได้ตีพิมพ์มาแล้ว 17 ปี"
จุดมุ่งหมายหลักของวารสารก็คือ ความก้าวหน้าของอาชีพ โดยเฉพาะนอกนครลอนดอน และการเผยแพร่ความรู้ทางการแพทย์
บรรณาธิการรุ่นแรกยังสนใจในการโปรโมตความอยู่ดีมีสุขของสาธารณชน และการธำรงรักษา "ผู้ปฏิบัติทางการแพทย์ โดยเป็นชนชั้นทางสังคม เพราะเหตุของการเรียนรู้ทางสติปัญญา เหตุความมีศีลธรรม และเหตุความสำคัญของหน้าที่ที่ตนได้รับ"
"The BMJ" เป็นวารสารที่ตีพิมพ์งานทดลองแบบสุ่มและมีกลุ่มควบคุมที่จัดกลุ่มคนไข้โดยส่วนกลาง (centrally randomised controlled trial) งานแรก
วารสารยังตีพิมพ์บทความทรงอิทธิพลเกี่ยวกับผลของการสูบบุหรี่ต่อสุขภาพ
ต่อมะเร็งปอด และต่อเหตุความตายอื่น ๆ ที่เกี่ยวกับการสูบบุหรี่
โดยเป็นระยะเวลายาวนาน คู่แข่งเดียวที่มีของวารสารก็คือ "เดอะแลนซิต" (วารสารอันดับ 2 ตามปัจจัยกระทบ) ซึ่งอยู่ในสหราชอาณาจักรเหมือนกัน แต่เพราะเหตุแห่งโลกาภิวัตน์ วารสารได้เผชิญการแข่งขันที่หนักหน่วงขึ้นเรื่อย ๆ โดยเฉพาะจาก"วารสารการแพทย์นิวอิงแลนด์" (วารสารอันดับ 1) และ "JAMA" (วารสารอันดับ 3)
วารสารสนับสนุนเวชปฏิบัติอิงหลักฐาน (evidence-based medicine) พิมพ์ทั้งงานวิจัยและงานทบทวนทางคลินิก (clinical review) ความก้าวหน้าทางการแพทย์เร็ว ๆ นี้ มุมมองของบรรณาธิการ และอื่น ๆ
วารสารมีฉบับที่มีประเด็นเกี่ยวกับเรื่องโดยเฉพาะ (theme issue) ทุก ๆ ปี ซึ่งวารสารจะพิมพ์งานวิจัยและงานทบทวนวรรณกรรมเกี่ยวกับเรื่องที่เป็นประเด็น ธีมที่นิยมในไม่กี่ปีที่ผ่านมารวมทั้ง สุขภาพในแอฟริกา การจัดการโรคเรื้อรัง และความจากทั่วโลกเรื่องความหายนะจากโรคเอดส์
มีฉบับคริสต์มาสพิเศษทุก ๆ ปี พิมพ์ในวันศุกร์ก่อนวันคริสต์มาส เป็นฉบับที่รู้จักกันในฐานที่มีบทความงานวิจัยที่ใช้วิธีการทางวิทยาการแบบเคร่งครัดเพื่อตรวจสอบปัญหาการแพทย์ที่ไม่ใช่เป็นเรื่องจริงจัง
ผลที่ได้บ่อยครั้งเป็นความขบขันที่รายงานอย่างกว้างขวางในสื่อมวลชน
วารสารโดยหลักเป็นวารสารออนไลน์ และเป็นเว็บไซท์วารสารเดียวที่มีเนื้อหาสมบูรณ์สำหรับบทความทุกบทความ แต่ว่า ก็มีฉบับพิมพ์ด้วยที่มีเป้าหมายเป็นกลุ่มต่าง ๆ โดยมีเนื้อหาต่าง ๆ กัน ซึ่งบางครั้งเป็นแบบย่อ และมีโฆษณาที่ต่าง ๆ กัน
ฉบับพิมพ์รวมทั้ง
นอกจากนั้นแล้ว ยังมีฉบับพื้นที่ที่เป็นฉบับแปล
และก็ยังมี "Student BMJ" ซึ่งเป็นแหล่งข้อมูลออนไลน์สำหรับนักศึกษาแพทย์ หมอใหม่ และผู้ที่กำลังสมัครเข้ามหาวิทยาลัยแพทย์ โดยพิมพ์ 3 ครั้งต่อปี
มีชุมชนออนไลน์ที่มีสมาชิกทั่วโลก คือ Doc2Doc
วารสารมีระบบการทบทวนโดยผู้รู้เสมอกันแบบเปิด (open peer review) ที่ผู้เขียนจะรู้ว่าใครเป็นคนทบทวนต้นฉบับของตน บทความดั้งเดิมประมาณครึ่งหนึ่งจะถูกปฏิเสธโดยการทบทวนภายใน
ผู้เชี่ยวชาญภายนอกจะเป็นผู้ทบทวนต้นฉบับที่ได้รับเลือกเพื่อทบทวนโดยผู้รู้เสมอกันในส่วนเบื้องต้น ผู้จะแสดงความสำคัญและความเหมาะสมในการตีพิมพ์ของต้นฉบับ ก่อนที่คณะบรรณาธิการจะตัดสินใจว่าจะพิมพ์บทความไหน
อัตราการพิมพ์ต้นฉบับน้อยกว่า 7 เปอร์เซ็นต์สำหรับงานวิจัยดั้งเดิม
วารสารอยู่ในดัชนีสำคัญ ๆ รวมทั้ง PubMed, MEDLINE, EBSCO และ Science Citation Index
วารสารไม่เห็นด้วยมานานเกี่ยวกับการใช้ปัจจัยกระทบ (impact factor) อย่าง ๆ ผิดในการตัดสินให้เงินทุนงานวิจัย และการค้นหาเลือกรับนักวิจัยของสถาบันวิชาการ
วารสาร 5 วารสารที่อ้างอิง "The BMJ" มากที่สุดโดยปี 2551 คือ "The BMJ", "Cochrane Database of Systematic Reviews", "The Lancet", "BMC Public Health" และ "BMC Health Services Research"
ส่วนวารสาร 5 วารสารที่บทความของ "The BMJ" อ้างอิงมากที่สุดก็คือ "The BMJ", "The Lancet", "The New England Journal of Medicine", "Journal of the American Medical Association" และ "Cochrane Database of Systematic Reviews"
ตาม Web of Science ซึ่งเป็นบริการดัชนี
บทความต่อไปนี้ของวารสารมีการอ้างอิงมากที่สุด โดยปี 2553 คือ
โดยปี 2557 บทความที่เปิดดูมากที่สุดบทเว็บไซท์ของวารสารคือ
วารสารเปิดออนไลน์อย่างสมบูรณ์ในปี 2538 และเก็บไฟล์อย่างถาวรบนเว็บ
จุดสนใจหลักรวมทั้งเนื้อหาที่มีในฉบับพิมพ์ สิ่งสนับสนุนบทความงานวิจัยดั้งเดิม ข่าวเพิ่มเติม และจดหมายอิเล็กทรอนิกส์ที่ส่งไปหาบรรณาธิการ
วารสารมีนโยบายที่จะพิมพ์จดหมายอิเล็กทรอนิกส์ที่ส่งไปหาวารสารโดยมาก เป็นนโยบายที่เรียกว่า Rapid Responses
ซึ่งทำเหมือนกับเว็บบอร์ดที่มีคนดูแล
โดยเดือนมกราคม 2556 มีจดหมายกว่า 88,500 ฉบับที่โพสต์ในเว็บของวารสาร
ข้อความที่โพสต์มีการตรวจกลั่นกรองในเรื่องเนื้อหาที่หมิ่นประมาทหรือหยาบคาย แต่ว่า คนที่โพสต์ข้อความจะได้คำเตือนว่า หลังจากที่โพ้สต์ข้อความ จะไม่มีสิทธิลบหรือแก้ไขโพ้สต์
ตั้งแต่ปี 2542 เนื้อหาทั้งหมดของวารสารเข้าถึงได้ฟรีออน์ไลน์ แต่ตั้งแต่เดือนมกราคม 2549 การเข้าถึงเนื้อหาที่เพิ่มคุณค่า รวมทั้งการทบทวนทางคลินิก (clinical reviews) และบทความบรรณาธิการ จะต้องสมัครเป็นสมาชิก
แต่ว่า ผู้ที่เข้าดูเว็บจากประเทศที่ยากจนสามารถเข้าถึงเนื้อหาฟรีได้ทั้งหมด โดยเป็นส่วนของโครงการ HINARI แต่ไม่รวมประเทศไทยในปี 2559
วันที่ 14 ตุลาคม 2551 วารสารประกาศว่าจะเปลี่ยนเป็นวารสารที่เปิดให้เข้าถึงได้อย่างเสรี
แต่นี่หมายถึงงานวิจัยเท่านั้น
สำหรับบทความประเภทอื่น จะต้องเป็นสมาชิก
วารสารมีบริการฟรีส่งข้อความแจ้ง คือ
ในเดือนมกราคม 2554 วารสารเริ่มให้ใช้แอปพลิเคชันสำหรับไอแพดที่แสดงเนื้อหาของวารสาร โดยรวมงานวิจัย ข้อคิดเห็น การศึกษา ข่าว บล็อก พอดแคสต์ และวิดีโอ ที่เลือกสรรจากที่จะปรากฏบนเว็บไซท์