hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
จักรพรรดินีบอร์จิกิต
สมเด็จพระจักรพรรดินีบอร์จิกิต ()ทรงเป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีพระองค์แรกในสมเด็จพระจักรพรรดิซุ่นจื้อโดยพระนางทรงมาจาก ราชสกุล เบอร์จิกิต ทรงดำรงตำแหน่งสมเด็จพระจักรพรรดินีของจีนในช่วงระหว่าง ค.ศ. 1651–1653 และในปีเดียวกันนั้นเองทรงถูกถอนพระอิสริยยศ
ภาษาเวลส์
ภาษาเวลส์ ("" หรือ "," ออกเสียง , ) เป็นสมาชิกของกลุ่มภาษาบริตตัน ซึ่งจัดอยู่ในกลุ่มภาษาเคลต์ เป็นภาษาที่มีการพูดในเวลส์แห่งสหราชอาณาจักร และในเมือง Y Wladfa (อาณานิคมเวลส์ในชูบุตของอาร์เจนตินา) ในอดีตมีหลายชื่อในภาษาอังกฤษ ได้แก่ "ภาษาบริเตน" ("the British tongue") "Cambrian" "Cambric" และ "Cymric"
ปัจจุบันภาษาเวลส์เป็นภาษาที่อยู่ระหว่างการถูกฟื้นฟู หลังจากที่เสื่อมโทรมมาหลายศตวรรษเพราะการปกครองของอังกฤษ โดยเฉพาะหลังจากการผ่าน พรบ. Laws in Wales Act ในปี ค.ศ. 1535 เพื่อผนวกเวลส์เข้ามาเป็นแผ่นดินเดียวและอยู่ภายใต้ระบบกฎหมายเดียวกันกับอังกฤษ การฟื้นฟูความคิดชาตินิยมในเวลส์ระหว่างศตวรรษที่ 20 โดยเฉพาะการจัดตั้งพรรคชาตินิยมเวลส์ หรือ ไพลด์คัมรี (Plaid Cymru) ในปี ค.ศ. 1925 และสมาคมภาษาเวลส์ในปี 1962 ได้กระตุ้นให้เกิดการฟื้นฟูภาษาเวลส์ขึ้นอย่างต่อเนื่อง ในปี ค.ศ. 1993 รัฐสภาของสหราชอาณาจักรผ่าน Welsh Language Act 1993 เพื่อรับรองว่าภาษาเวลส์จะได้รับการปฏิบัติเทียบเท่ากับภาษาอังกฤษในภาครัฐอย่างพอสมควรแก่เหตุ และเท่าที่จะเป็นไปได้
แม้ตามสถิติอย่างเป็นทางการจะมีผู้ที่รู้ภาษาเวลส์ราว 7 แสนคนทั่วสหราชอาณาจักร หรือประมาณร้อยละ 19 ของของประชากรเวลส์ แต่ส่วนใหญ่เป็นผู้ที่ได้รับการศึกษาภาษาเวลส์จากหลักสูตรการศึกษาภาคบังคับในโรงเรียน แต่ไม่ใช่ประชากรที่พูดเวลส์เป็นภาษาแม่ หรือสามารถใช้ภาษาเวลส์ในชีวิตประจำวันได้อย่างคล่องแคล่ว ทำให้แม้ว่าภาษาเวลส์จะมีสถานะเป็นภาษาทางการ (de jure) แต่ภาษาอังกฤษก็ยังคงถูกพูดและใช้อย่างแพร่หลายทั้งในทางการศึกษา ทางเศรษฐกิจ กฎหมาย ทางสังคมและวัฒนธรรม
ภาษาไอริช
ภาษาไอริช หรือ ภาษาไอร์แลนด์ (Gaeilge) บางครั้งเรียกว่าภาษาเกลิก () หรือไอริชเกลิกเป็นภาษากอยเดลภาษาหนึ่งที่จัดอยู่ในตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน มีรากฐานจากประเทศไอร์แลนด์ ซึ่งในอดีตมีการพูดโดยคนเชื้อสายไอริช แต่ปัจจุบันประชากรไอริชมักพูดภาษาอังกฤษ ทำให้มีจำนวนประชากรที่พูดภาษาไอริชเป็นภาษาแม่อยู่เป็นจำนวนน้อยเท่านั้น โดยการสำรวจในปี ค.ศ. 2016 พบว่ามีผู้ที่พูดภาษาไอริชเป็นภาษาแม่อยู่ในไอร์แลนด์เพียง 73,800 คน หรือ ไม่ถึงร้อยละ 2 ของจำนวนประชากร ในขณะที่คนไอริชส่วนใหญ่จะเรียนภาษาไอริชเป็นภาษาที่สอง อย่างไรก็ดีไอริชมีฐานะเป็นภาษาทางการในประเทศไอร์แลนด์ กำหนดโดยรัฐธรรมนูญของไอร์แลนด์ นอกจากนี้ยังเป็นภาษาที่ใช้อย่างเป็นทางการของสหภาพยุโรป และ ในไอร์แลนด์เหนือของสหราชอาณาจักรอีกด้วย
ภาษาเขียนของไอริชถูกพบเป็นครั้งแรกในจารึกอักษรโอคัมซึ่งถูกจารึกไว้ราวศตวรรษที่ 4 โดยเป็นภาษาไอริชสมัยแรกเริ่ม (primitive Irish) ภาษาไอริชแรกเริ่มพัฒนากลายมาเป็นภาษาไอริชเก่า (Old Irish) ในระหว่างศตวรรษที่ 5 พอถึงศตวรรษที่ 6 ภาษาไอริชเก่าก็เริ่มใช้ตัวอักษรลาตินแล้ว และเริ่มปรากฏอยู่ในส่วนคำอรรถาธิบายบริเวณขอบหน้ากระดาษ (marginalia) ของต้นฉบับตัวเขียนภาษาลาติน ในระยะนี้เองคำจากภาษาละตินได้เข้ามาสู่ภาษาไอริช โดยผ่านเข้ามาทางภาษาเวลส์เก่า โดยเฉพาะคำศัพท์ที่เกี่ยวกับกิจการ และฐานานุกรมของสงฆ์ http://www.drb.ie/essays/c%C3%A9-fada-le-f%C3%A1n.
เวลช์แรร์บิต
เวลช์แรร์บิต (, ) หรือ เวลช์แรบบิต (, "กระต่ายเวลส์") เป็นอาหารประเภทแซนด์วิชชนิดหนึ่งซึ่งนิยมบริโภคในสหราชอาณาจักร เวลช์แรร์บิตมีสองประเภท ประเภทที่หนึ่งคือ แผ่นขนมปังปิ้ง ซึ่งนำมาโรยหน้าด้วยเนยแข็งที่ละลายแล้วกับส่วนประกอบอื่นๆ ส่วนประเภทที่สองคือ เนยแข็งเหลวร้อนใส่ชาม แล้วนำมารับประทานกับขนมปัง เวลช์แรร์บิตโดยมากทำจากเนยแข็งเชดดา ซึ่งไม่เหมือนกับฟงดูว์ของยุโรปภาคพื้นทวีป ที่ใช้เนยแข็งสวิส
คำว่า เวลช์แรร์บิต นั้น เริ่มมีการใช้ในบริเตนใหญ่มาตั้งแต่ศตวรรษที่ 18
สภาวะไม่พูดและเสียการเคลื่อนไหว
สภาวะไม่พูดและเสียการเคลื่อนไหว () เป็นศัพท์ทางแพทย์ ที่ระบุผู้ป่วยที่มักจะไม่เคลื่อนไหวเพราะสภาวะเสียการเคลื่อนไหว (akinesia) และไม่พูดเพราะสภาวะพูดไม่ได้หรือสภาวะไม่ยอมพูด (mutism) เป็นสภาวะที่เกิดจากความเสียหายอย่างรุนแรงของสมองกลีบหน้า คนไข้มักจะมีอาการที่ไม่ตอบสนองเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ และมีการเคลื่อนไหวและการพูดจาที่น้อยลงไป
ตัวอย่างของเหตุความผิดปกตินี้ก็คือเนื้องอกเยื่อหุ้มสมอง (meningioma) ที่ร่องสมองของระบบการได้กลิ่น (olfactory groove) ความผิดปกตินี้เห็นได้ด้วยในอาการขั้นสุดท้ายของโรคครูซเฟล์ดต-เจคอบ (Creutzfeldt-Jakob Disease) ซึ่งเป็นโรคทางสมองที่มีอาการแย่ลงเรื่อยๆ และในกรณีของสมองอักเสบแบบไม่เคลื่อนไหว (encephalitis lethargica) แบบฉับพลัน สภาวะนี้สามารถเกิดขึ้นในโรคหลอดเลือดสมองที่มีความเสียหายของเส้นเลือดในเขตสมองใหญ่ด้านหน้า เหตุอีกอย่างหนึ่งก็คือพิษในประสาทที่เกิดจากยาเช่น Tacrolimus และ Cyclosporine
เหตุอีกอย่างหนึ่งของทั้งสภาวะเสียการเคลื่อนไหวและสภาวะพูดไม่ได้ก็คือการสูญเสียรอยนูนซิงกูเลต (cingulate gyrus) ในระบบลิมบิก การเข้าไปทำลายรอยนูนซิงกูเลตเป็นวิธีการรักษาโรคจิตวิธีหนึ่ง รอยโรคดังที่กล่าวมานี้ก่อให้เกิดสภาวะเสียการเคลื่อนไหว สภาวะพูดไม่ได้ สภาวะไร้อารมณ์ และสภาวะไม่ตอบสนองต่อตัวกระตุ้นที่ทำให้เกิดความเจ็บปวด มีการคาดว่า คอร์เทกซ์ซิงกูเลตด้านหน้า (Anterior cingulate cortex) เป็นผู้ส่งองค์กระตุ้นทั่วระบบ ที่เป็นตัวกระตุ้นระบบการตัดสินใจ ดังนั้น เมื่อคอร์เทกซ์ซิงกูเลตด้านหน้ามีความเสียหาย จึงก่อให้เกิดสภาวะไม่พูดและเสียการเคลื่อนไหว
ภูมิภาคของประเทศไทย
ภูมิภาค เป็นเขตการปกครองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศไทย ซึ่งมีการแบ่งภูมิภาคที่แตกต่างกัน โดยมีการแบ่งอย่างเป็นทางการเป็น 6 ภูมิภาค ตามการแบ่งของคณะกรรมการภูมิศาสตร์แห่งชาติซึ่งได้รับการแต่งตั้งโดยสภาวิจัยแห่งชาติ และยังมีการแบ่งเป็น 4 ภูมิภาค ซึ่งสอดคล้องกับการแบ่งแบบมณฑลเทศาภิบาล
เมื่อเปรียบเทียบกับการแบ่งแบบจังหวัดของประเทศไทย การแบ่งภูมิภาคนั้นไม่ได้มีผู้บริหารเหมือนการแบ่งแบบจังหวัด แต่จะใช้เพื่อวัตถุประสงค์ทางภูมิศาสตร์ สถิติ ธรณีวิทยา อุตุนิยมวิทยา และการท่องเที่ยว
ในสมัยที่ประเทศไทยยังมีการปกครองด้วยระบบมณฑลเทศาภิบาล พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้จัดตั้งหน่วยการปกครองระดับ "ภาค" ขึ้นเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2458 เพื่อกำกับมณฑล โดยมี "อุปราช" เป็นผู้ปกครองภาค ต่อมาได้มีการยกเลิกระบบมณฑลเทศาภิบาลในปี พ.ศ. 2476 ทำให้จังหวัดกลายเป็นหน่วยการปกครองส่วนภูมิภาคระดับสูงสุด
การแบ่งภูมิภาคแบบ 6 ภูมิภาค ใช้เพื่อวัตถุประสงค์ทางภูมิศาสตร์ และวิทยาศาสตร์ ซึ่งใช้มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2478 และจัดให้เป็นการแบ่งภูมิภาคอย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2520 ตามการแบ่งของคณะกรรมการภูมิศาสตร์แห่งชาติซึ่งได้รับการแต่งตั้งโดยสภาวิจัยแห่งชาติ การแบ่งแบบนี้ประกอบไปด้วย 6 ภูมิภาค ได้แก่
การแบ่งภูมิภาคแบบ 4 ภูมิภาค ใช้ในบางบริบทในการบริหารและสถิติ และยังเป็นการแบ่งกลุ่มวัฒนธรรมแบบกว้าง ๆ โดยจัดให้ภาคตะวันตกและภาคตะวันออกรวมอยู่ในภาคกลาง ในขณะที่จังหวัดสุโขทัย พิษณุโลก พิจิตร กำแพงเพชร เพชรบูรณ์ นครสวรรค์ และอุทัยธานี อยู่ในภาคเหนือ การแบ่งแบบนี้ใช้กันมากในโทรทัศน์แห่งชาติ เมื่อพูดถึงสภาพอากาศหรือเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในระดับภูมิภาค
กรมอุตุนิยมวิทยาได้แบ่งภูมิภาคออกเป็น 7 ภูมิภาค เพื่อวัตถุประสงค์ทางอุตุนิยมวิทยา แตกต่างจากการแบ่งแบบ 4 ภาค คือ มีการแยกภาคตะวันออกออกจากภาคกลาง ภาคใต้จะแบ่งเป็นภาคใต้ฝั่งตะวันตกและภาคใต้ฝั่งตะวันออก จังหวัดนครสวรรค์กับจังหวัดอุทัยธานีจัดให้อยู่ในภาคกลาง และจังหวัดเพชรบุรีกับจังหวัดประจวบคีรีขันธ์จัดให้อยู่ในภาคใต้ฝั่งตะวันออก
การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยได้แบ่งภูมิภาคออกเป็น 5 ภูมิภาค เพื่อวัตถุประสงค์ทางการท่องเที่ยว ได้แก่
การแบ่งตามการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย มีการแบ่งภาคเหนือกับภาคกลางเหมือนกันกับการแบ่งแบบสี่ภูมิภาค และมีการแบ่งภาคตะวันออกกับภาคกลางเหมือนกันกับการแบ่งแบบหกภูมิภาค
ไอโซโทปของไฮโดรเจน
ไฮโดรเจน (H) มีไอโซโทปที่รู้จักกันดีอยู่ 3 ไอโซโทป คือ H Hและ H แต่ไฮโดรเจนมีไอโซโทปอื่นๆอีก 4 ไอโซโทป ในบรรดาไอโซโทปทั้งหมดของไฮโดรเจน ทริเทียม (H) เป็นไอโซโทปกัมมันตรังสีที่เสถียรที่สุด ด้วยครึ่งชีวิต 12.32 ปี ส่วนไอโซโทปหนักอื่นๆมีครึ่งชีวิตไม่ถึง เซปโตวินาที (10 วินาที) ส่วนไอโซโทปที่เสถียรน้อยที่สุดคือ H
ไฮโดรเจนเป็นเพียงธาตุเดียวที่มีชื่อของไอโซโทปโดยเฉพาะและใช้มาจนปัจจุบัน ได้แก่ H เรียกว่า ดิวเทอเรียม H เรียกว่า ทริเทียม โดยทั้งสองมีสัญลักษณ์คือ D และ T ตามลำดับ
H (มวลอะตอม 1.00782504(7) u) เป็นไอโซโทปที่เก่าแก่ที่สุดของไฮโดรเจน มีในธรรมชาติมากถึง 99.98% เพราะนิวเคลียสของไอโซโทปนี้มีแต่โปรตอน และเป็นสาเหตุที่ให้ชื่อไอโซโทปนี้ว่า "โปรเทียม"
โปรตอนของไอโซโทปนี้ไม่เคยถูกตั้งข้อสังเกตว่าจะมีการสลายตัวของไฮโดรเจน-1 ไปยังไอโซโทปที่เสถียรกว่านี้ แต่มีบางครั้งที่กล่าวถึงการสลายตัวของโปรตอนในฟิสิกส์สสาร ซึ่งมีการคาดเดาว่ากระบวนการนี้สามารถเกิดขึ้นด้วยครึ่งชีวิตที่มากกว่า 10 ปี และการคาดเดานี้ก็ถูกต้องด้วยการสลายตัวของโปรตอนต้องใช้เวลาที่มากกว่า 6.6 × 10 ปี
H เป็นไอโซโทปหนึ่งที่มีความเสถียร ซึ่งรู้จักกันในชื่อ "ดิวเทอเรียม" และประกอบด้วย 1 นิวตรอน และ 1 โปรตอน ในนิวเคลียสของมัน ดิวเทอเรียมมีในธรรมชาติอยู่ 0.0026 – 0.0184% (โดยจำนวน, ไม่ใช่โดยมวล) ซึ่งไอโซโทปนี้มีสารประกอบอยู่ตัวหนึ่งคือ ดิวเทอเรียมไดออกไซด์
H ซึ่งรู้จักกันในชื่อ "ทริเทียม" ประกอบด้วย 1 โปรตอนและ 2 นิวตรอน ในนิวเคลียสของมัน ไอโซโทปนี้สามารถสลายด้วยการสลายตัวเบต้าไปเป็น ฮีเลียม-3 ด้วยครึ่งชีวิต 12.32 ปี ทริเทียมในธรรมชาติมีอยู่น้อยมากและนำไปใช้ในการทดลองอาวุธนิวเคลียร์ และสามารถพบได้ในรังสีคอสมิก
ทริเทียม สามารถได้มาจากการระดมยิงนิวเคลียสของลิเทียม-6 ด้วยนิวตรอน ในเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์
H ประกอบด้วย 1 โปรตอน และ 3 นิวตรอน ใน นิวเคลียส ไอโซโทปนี้ได้จากการระดมยิงทริเทียม ด้วย ดิวเทอเรียมเคลื่อนที่เร็ว ไอโซโทปนี้มีครึ่งชีวิต (1.39 ± 0.10) × 10 วินาที
เมื่อปี ค.ศ. 1995 ไอโซโทปนี้เคยได้รับชื่อว่าควอเดียม ในหนังสือ "The Mouse That Roared"
H ประกอบด้วย 1 โปรตอน และ 4 นิวตรอน ใน นิวเคลียส ไอโซโทปนี้ได้จากการระดมยิงทริเทียม ด้วย ทริเทียมเคลื่อนที่เร็ว และ ไอโซโทปนี้มีครึ่งชีวิต 9.1 × 10 วินาที
H ประกอบด้วย 1 โปรตอน และ 5 นิวตรอน และมีครึ่งชีวิต 2.90 × 10 วินาที
H ประกอบด้วย 1 โปรตอน และ 6 นิวตรอน ไอโซโทปนี้ได้จากการระดมยิงไฮโดรเจน ด้วย ฮีเลียม-8
วงใน
วงใน (Wongnai) เป็นเว็บไซต์บริการเครือข่ายสังคมของประเทศไทยและชื่อบริษัทที่พัฒนา โดยผู้ใช้งานเว็บไซต์สามารถค้นหาร้านอาหาร ข้อมูล รูปและคำวิจารณ์จากสมาชิกคนอื่น สมาชิกผู้ใช้งานเว็บไซต์สามารถเพิ่มข้อมูลร้านอาหารหรือเสนอแนะให้แก้ไขข้อมูลร้านอาหารที่มีอยู่ในฐานข้อมูล แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับร้านอาหาร อัปโหลดรูปภาพเกี่ยวกับร้านอาหาร และติดตามความเคลื่อนไหวของเพื่อนภายในเว็บไซต์ได้แบบตามเวลาจริง นอกเหนือจากการให้บริการผ่านทางหน้าเว็บไซต์ วงในได้ให้บริการผ่านทางโปรแกรมประยุกต์ที่ทำงานอยู่บนอุปกรณ์พกพารุ่นที่เป็นระบบปฏิบัติการไอโอเอสและแอนดรอยด์ซึ่งจะมีการนำข้อมูลพิกัดภูมิศาสตร์ของผู้ใช้งานไปประมวลผลแบบ location-based service เพื่อแสดงผลการค้นหาร้านอาหารที่อยู่ใกล้ผู้ใช้ได้
เริ่มเปิดใช้งานครั้งแรกในปี พ.ศ. 2553 สร้างและดูแลโดยบริษัท วงใน มีเดีย จำกัด เว็บไซต์วงในปรากฏในสื่อในฐานะเว็บแนะนำหลายแหล่ง
รวมถึงแอ๊ปแนะนำสำหรับโทรศัพท์สมาร์ตโฟน
คณะกรรมการความปลอดภัยสาธารณะแห่งชาติ (ญี่ปุ่น)
คณะกรรมการความปลอดภัยสาธารณะแห่งชาติ (; ) เป็นคณะกรรมการในสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรีญี่ปุ่น มีที่ทำการอยู่ที่สำนักราชการส่วนกลาง (Central Common Government Office) แขวงชิโยะดะ กรุงโตเกียว
คณะกรรมการประกอบด้วย รัฐมนตรีหนึ่งคนเป็นประธาน และกรรมการอื่นอีกห้าคนซึ่งนายกรัฐมนตรีแต่งตั้งเมื่อได้รับความเห็นชอบจากสภาทั้งสองของสภานิติบัญญัติ คณะกรรมการปฏิบัติหน้าที่อย่างเป็นอิสระจากคณะรัฐมนตรี แต่ประสานงานกับคณะรัฐมนตรีผ่านทางรัฐมนตรีผู้เป็นประธาน
คณะกรรมการมีอำนาจหน้าที่บริหารสำนักงานตำรวจแห่งชาติ รับประกันความเป็นกลางของระบบตำรวจโดยแยกตำรวจจากอิทธิพลทางการเมืองและรับรองการบริหารงานตำรวจด้วยวิธีที่เป็นประชาธิปไตย ทั้งมีอำนาจแต่งตั้งและถอดถอนข้าราชการตำรวจชั้นผู้ใหญ่
นอร์รี
นอร์รี่ (ภาษาเขมร: ណូរី ) เป็นพาหนะทางรางประเภทหนึ่งในประเทศกัมพูชา ได้ถูกกล่าวถึงในชื่อ "รถไฟไม่ไผ่ของกัมพูชา" มีความเร็วสูงสุดเพียง 50 กิโลเมตรต่อชั่วโมง บนรางสแตนดาร์ดเกจ ให้บริการระหว่างเมืองพระตะบองและปอยเปต ซึ่งปัจจุบันอยู่ในระหว่างฟื้นฟูเส้นทาง
กร็อง-ปลัส
จัตุรัสหลักแห่งบรัสเซลส์ หรือ กร็อง-ปลัสเดอบรูว์แซล (, ) และ โกรเทอมาคท์ ( ) คือจัตุรัสกลางบรัสเซลส์ซึ่งรายล้อมด้วยเหล่าอาคารเก่าอันสวยงามและกลมกลืนกันทางสถาปัตยกรรม และถือว่าเป็นจัตุรัสที่สวยที่สุดในโลก โดยเฉพาะออแตลเดอวีล () และแมซงดูว์รัว () จัตุรัสแห่งนี้ถือเป็นบริเวณที่สำคัญที่สุดในการท่องเที่ยวและยังถือเป็นจุดหมายตาที่สำคัญแห่งหนึ่งของเบลเยียมอีกด้วย กร็อง-ปลัสแห่งนี้มีขนาดความกว้าง 68 เมตร ยาว 110 เมตร
ในปัจจุบัน จัตุรัสแห่งนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมโดยองค์การยูเนสโก
เมื่อวันที่ 13 สิงหาคม ค.ศ. 1695 กองทัพฝรั่งเศสกว่า 70,000 นาย นำโดยจอมพลฟร็องซัว เดอ เนิฟวิลล์ ดยุกแห่งวิเยอรัว ได้เปิดฉากถล่มกรุงบรัสเซลส์เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของกองกำลังฝ่ายสันนิบาตออกส์เบิร์กจากการบุกล้อมนามูร์ซึ่งในขณะนั้นเป็นของฝรั่งเศส โดยได้ถล่มด้วยปืนใหญ่และปืนครกจำนวนมากมายเข้าไปยังภายในใจกลางเมืองทำให้เกิดไฟไหม้ใหญ่ไปทั่วนครบรัสเซลส์ในขณะนั้น รวมทั้งสร้างความเสียหายอย่างมากแก่กร็อง-ปลัส และอาคารบ้านเรือนโดยรอบ โดยหลังจากเพลิงสงบลงตัวอาคารของศาลาว่าการนั้นเหลือเพียงแต่โครงเปลือกด้านนอกเท่านั้น
จัตุรัสกร็อง-ปลัสนั้นต่อมาได้ใช้เวลาบูรณะขึ้นใหม่เกือบทั้งหมดกว่าสี่ปีเต็มโดยฝีมือของกลุ่มกิลด์แห่งบรัสเซลส์ โดยมาจากการอนุญาตโดยสภาที่ปรึกษาของเมือง และผู้ว่าการกรุงบรัสเซลส์ในขณะนั้นซึ่งให้ส่งแบบประกวดของกร็อง-ปลัสเพื่ออนุมัติการก่อสร้าง ซึ่งนี่คือสาเหตุที่ตัวอาคารทั้งหมดโดยรอบจัตุรัสนั้นจึงได้สวยงามกันอย่างกลมกลืนในแบบสถาปัตยกรรมที่คล้ายคลึงกัน แม้ว่าจะต้องตั้งอยู่คู่กับศาลาว่าการกรุงบรัสเซลส์ ซึ่งถูกสร้างในแบบสถาปัตยกรรมกอทิก บาโรก และหลุยส์ที่ 14
ต่อมาในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 เหล่านักปฏิวัติได้บุกเข้ายึดบริเวณจัตุรัสและทำลายรูปปั้นอันเป็นสัญลักษณ์ของระบบศักดินา และศาสนา อาคารโดยรอบซึ่งสร้างและออกแบบโดยกลุ่มกิลด์ (Guildhalls) ได้ถูกริบเป็นของรัฐและถูกขายทอดตลาด ทำให้ต่อมาตัวอาคารต่างๆนั้นถูกทิ้งร้างและอยู่ในสภาพทรุดโทรมจากมลภาวะ และฤดูกาล และต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ผู้ว่าฯ ชาลส์ บุล ได้คืนความงดงามของจัตุรัสนี้ขึ้นอีกครั้งหนึ่ง โดยให้มีโครงการปรับปรุงและบูรณะอาคารต่างๆให้กลับมาอยู่ในสภาพงดงามเช่นเดิม
จัตุรัสกร็องปลัส ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20 นั้นยังคงมีสภาพเป็นตลาดจนกระทั่งวันที่ 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1959 และยังคงเรียกว่าเป็น "ตลาดใหญ่" หรือ "Grote Markt" ในภาษาดัตช์ ถนนรายรอบจัตุรัสนั้นยังคงสะท้อนถึงสภาพเดิมในความเป็นตลาด โดยมักจะตั้งชื่อถนนตามห้างร้านต่างๆ เช่น เนย, ชีส, ปลาแฮริ่ง, ถ่านหิน ฯลฯ จุตรัสแห่งนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรม โดยองค์การยูเนสโกในปีค.ศ. 1998 อาคารหลังหนึ่งในบริเวณจัตุรัสนั้นเป็นของผู้ผลิตเบียร์ ซึ่งในปัจจุบันได้กลายเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์เบียร์
จัตุรัสกร็องปลัส ได้รับการโหวตชื่อให้เป็นจัตุรัสที่สวยงามที่สุดในยุโรปเมื่อปีค.ศ. 2010 จากการสำรวจโดยเว็บไซต์ดัตช์ (stedentripper.com) โดยให้ร่วมเสนอชื่อโหวตจัตุรัสต่างๆในทวีปยุโรป ผลการสำรวจนั้นได้คะแนนเหนือจัตุรัสแดงที่กรุงมอสโก และจัตุรัสสตานิสลาสที่น็องซี โดยมีคะแนนตามมาเป็นอันดับที่สอง และสาม ตามลำดับ
ทุก ๆ สองปีในเดือนสิงหาคม จะมีการจัดเทศกาลพรมดอกไม้ ซึ่งจัดขึ้นในบริเวณกร็อง-ปลัสแห่งนี้ โดยประกอบด้วยดอกบีโกเนีย (หรือดอกดาดตะกั่ว) ประมาณกว่าห้าแสนต้นจัดเรียงเป็นลวดลายสวยงามบนขนาดกว้าง 24 เมตร ยาว 77 เมตร คิดเป็นพื้นที่ดอกไม้รวมถึง 1,800 ตารางเมตร เทศกาลนี้เริ่มจัดขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1971 ซึ่งได้รับเสียงตอบรับและคำชมอย่างล้นหลามจนต้องมีการจัดอย่างต่อเนื่องจนกระทั่งปัจจุบัน ในช่วงเดือนสิงหาคมจึงเป็นช่วงฤดูท่องเที่ยวของบรัสเซลส์โดยปริยาย
อะราง
อะราง, นนทรีป่า หรือ อินทรี () เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Caesalpiniaceae เปลือกเรียบ สีเทาอมน้ำตาล ใบประกอบแบบขนนก ดอกช่อออกตามปลายกิ่งแล้วห้อยลง สีเหลือง กลีบเลี้ยง 5 กลีบ กลีบดอก 5 กลีบ กลีบดอกย่น เกสรตัวผู้ 10 อัน ผลเป็นฝักแบน ปลายและโคนฝักเรียวแหลม เมล็ดแบนสีน้ำตาล ลักษณะคล้ายนนทรีแต่ต่างกันที่ช่อดอกของอะรางห้อยลงแต่นนทรีชี้ขึ้น
เปลือกต้นอะรางเป็นยาขับเสมหะ และใช้รักษาโรคเกี่ยวกับเลือด ใช้เป็นสีย้อม ให้สีน้ำตาลแดง เปลือกต้นที่มีอายุมากรับประทานได้ โดยขูดผิวด้านในออกมาแล้วสับละเอียด ใส่ในส้มตำร่วมกับสับปะรดและมดแดง
ส้มลม
ส้มลม เป็นไม้เลื้อยในวงศ์ Apocynaceae ลำต้นมีน้ำยางขาวเหนียว ใบเดี่ยว ดอกช่อ ออกที่ปลายกิ่ง กลีบดอกเป็นหลอด สีขาวอมเขียว ปลายแยก สีแดงหรือสีชมพู ผลเป็นฝักคู่ ผลกลุ่มแก่แล้วแตกเมล็ดสีน้ำตาลมีขนสีขาว ใบและผลมีรสเปรี้ยว เป็นพืชพื้นเมืองในภูมิภาค อินโดจีน (ไทย ลาว กัมพูชา เวียดนาม)ในกัมพูชาเรียก /vɔə tʰnɜŋ/ (វល្លិថ្នឹង) หรือ /kaɔt prɷm/ (កោតព្រំ)
กินเป็นผักสดกับน้ำพริกหรือแจ่ว รากต้มน้ำดื่มช่วยขับลม คลายกล้ามเนื้อ หรือผสมกับยาสมุนไพรอื่นๆ รักษาอาการปวดเมื่อย ปัสสาวะขัด ในเวียดนาม นำไปใส่ในอาหารประเภทต้มที่เรียกกัญจัว
พูมารี
พูมารีหรือกระอวม เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Rutaceae ยอดและกิ่งอ่อนมีขนประปรายใบประกอบเนื้อใบหนา มีต่อมน้ำมันกระจาย ขยี้จะมีกลิ่น ดอกช่อ สีขาวแกมเหลืองหรือแกมเขียว ผลเดี่ยว เมล็ดแข็ง เปลือกลำต้นเป็นส่วนผสมของยารักษาโรคผิวหนัง ใบภาคตะวันออกเฉียงเหนือบางพื้นที่ นำใบไปรับประทานกับหมากแทนพลู ยังมีที่ใช้เป็นยาแก้ปวด และระงับการติดเชื้อในลำไส้ ผลดิบรับประทานไม่ได้ ผลสุกรับประทานได้ รสเปรี้ยวอมหวาน ในเวียดนามใช้รากเป็นยาเบือปลา ในอินเดียนำไม้ไปเผาถ่าน นำใบไปใส่สลัด
เฮย์ลีย์ แอตเวลล์
เฮย์ลีย์ เอลิซาเบท แอตเวลล์ () เกิดวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 1982 เป็นนักแสดงหญิงชาวอังกฤษ เป็นที่รู้จักจากผลงานแสดงละครเวทีเช่น "A View from the Bridge" และผลงานแสดงภาพยนตร์เช่นเรื่อง "Cassandra's Dream", "The Duchess", "" และ "The Pillars of the Earth"
สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง วิทยาเขตชุมพรเขตรอุดมศักดิ์
สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง วิทยาเขตชุมพรเขตรอุดมศักดิ์ จังหวัดชุมพร เป็นสถาบันอุดมศึกษาที่จัดการศึกษาด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ตั้งอยู่ในพื้นที่อำเภอปะทิว จังหวัดชุมพร
วิทยาเขตชุมพร เริ่มก่อตั้งจากแนวความคิดในการขยายพื้นที่ของสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบังไปสู่ภูมิภาค ในปี พ.ศ. 2526 ได้ทำการศึกษาพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติ ตำบลชุมโค อำเภอปะทิว จังหวัดชุมพร จำนวนประมาณ 11,224 ไร่ และได้ทำการขออนุญาตจากกรมป่าไม้ กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ กระทั่งเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2528 คณะรัฐมนตรีได้มีมติอนุมัติให้สถาบันฯ เข้าทำประโยชน์จากพื้นที่ดังกล่าว สถาบันฯ จึงได้จัดตั้งหน่วยงานต่อทบวงมหาวิทยาลัย และได้รับอนุมัติให้จัดตั้ง "สถานีวิจัยการเกษตรชุมพร" เป็นหน่วยงานเทียบเท่าภาควิชา ในสังกัดคณะเทคโนโลยีการเกษตร แต่สถาบันฯ ได้ขอทบทวนและเปลี่ยนแปลงหน่วยงานเป็น "สำนักศึกษาและวิจัยชุมพร" มีฐานะเทียบเท่าคณะ และได้รับความเห็นชอบเมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2534 โดยให้วิทยาเขตสารสนเทศเป็นทางเลือกที่เหมาะสม ดำเนินการควบคู่ไปกับการพัฒนาระบบการเรียนการสอนทางไกล โดยใช้ระบบเครือข่ายสารสนเทศ เพื่อช่วยแก้ไขปัญหาการขาดแคลนอาจารย์
ต่อมาในปี พ.ศ. 2534 จังหวัดชุมพร ได้ขอใช้พื้นที่ส่วนหนึ่งของวิทยาเขตชุมพร ในการจัดตั้งสนามบินภายในประเทศของกรมการบินพาณิชย์ กระทรวงคมนาคม จำนวน 4,994 ไร่ และให้ราษฎรใช้ทำกิน (สปก.) ทำให้วิทยาเขตฯ เหลือพื้นที่อยู่จำนวน 3,500 ไร่ ซึ่งวิทยาเขตได้ดำเนินการก่อสร้างอาคารสถานที่ โดยวิทยาเขตฯ ได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินทรงวางศิลาฤกษ์อาคารเรียนรวม และพระราชทานนามว่า "อาคารเฉลิมพระเกียรติ 6 รอบ พระชนมพรรษา" และ "อาคารสมเด็จพระเทพรัตนราชสุฯ สยามบรมราชกุมารี" พร้อมเปิดป้ายวิทยาเขต เมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2541
วิทยาเขตชุมพร เริ่มเปิดรับนักศึกษาในปีการศึกษา 2539 โดยเปิดสอนในระดับปริญญาตรี สาขาเทคโนโลยีการผลิตพืช และได้ขยายการศึกษาเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน
เมื่อวันที่ 18 มีนาคม พศ. 2556 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ทรงพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้เชิญพระนาม "ชุมพรเขตรอุดมศักดิ์" เป็นชื่อของ วิทยาเขตชุมพร ว่า "วิทยาเขตชุมพรเขตรอุดมศักดิ์ จังหวัดชุมพร"
ปัจจุบัน สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง วิทยาเขตชุมพรเขตรอุดมศักดิ์ จังหวัดชุมพร เปิดทำการสอนใน 15 สาขาวิชา ดังนี้
รายา ประไหมสุหรี อากง
พระอัครมเหสีในยังดีเปอร์ตวนอากง มีตำแหน่งเรียกว่า รายา ประไหมสุหรี อากง (มลายู: Raja Permaisuri Agong, راج ڤرماءيسوري اڬوڠ; ราจาเปร์ไมซูรีอากง)
อิแมนิวเอล แพสไทรช์
อิแมนิวเอล แพสไทรช์ (; "เป้ย์ อีหมิง"; ; ) เป็นนักวิชาการชาวอเมริกัน เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1964 ที่เมืองแนชวิลล์ รัฐเทนเนสซี ทำงานส่วนใหญ่ในประเทศเกาหลีใต้เป็นหลัก
โดยปัจจุบันดำรงตำแหน่งรองศาสตราจารย์วิทยาลัยวิเทศศึกษา มหาวิทยาลัยคย็องฮี และเป็นผู้อำนวยการสถาบันเอเชีย (The Asia Institute) ณ โซล อีกทั้งยังมีงานเขียนวรรณกรรมคลาสสิกเอเชียตะวันออก และงานในด้านความสัมพันธ์ระหว่างประเทศและเทคโนโลยี
อิแมนิวเอล แพสไทรช์ สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลายจากโลว์เอลล์ไฮสกูล (Lowell High School) แซนแฟรนซิสโก ในปี ค.ศ. 1983 หลังจากนั้นในขณะกำลังศึกษาอยู่ในต่างประเทศที่มหาวิทยาลัยแห่งชาติไต้หวัน ได้เข้าศึกษาต่อระดับปริญญาตรี สาขาวิชาภาษาจีน ที่มหาวิทยาลัยเยล และสำเร็จการศึกษาในปี ค.ศ. 1987 ต่อมาใน ค.ศ. 1991 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท สาขาวรรณคดีเปรียบเทียบ จากมหาวิทยาลัยโตเกียว โดยทำวิทยานิพนธ์เป็นภาษาญี่ปุ่นเรื่อง "Edo kôki bunjin Tanomura Chikuden: Muyô no shiga" (The Late Edo Literatus Tanomura Chikuden; The Uselessness of Painting and Poetry) จากนั้นได้กลับไปที่สหรัฐอเมริกา และในปี ค.ศ. 1998 และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอก สาขาเอเชียตะวันออกศึกษา จากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด และเคยเป็นอาจารย์สอนอยู่ที่มหาวิทยาลัยอิลลินอยส์ เออร์แบนา-แชมเปญจน์ มหาวิทยาลัยจอร์จ วอชิงตัน และวิทยาลัยบริหารธุรกิจนานาชาติซอลบริดจ์ ปัจจุบันดำรงตำแหน่งรองศาสตราจารย์อยู่ที่วิทยาลัยวิเทศศึกษา มหาวิทยาลัยคย็องฮี
แพสไทรช์เคยเป็นที่ปรึกษาทางด้านความสัมพันธ์ระหว่างประเทศให้แก่ผู้ว่าราชการจังหวัดชุงนัม
และเป็นที่ปรึกษากองการสัมพันธ์ต่างประเทศให้กับสำนักวิจัยเครือข่ายวิสาหกิจแทด็อกอินโนโพลิส (Daedeok Innopolis) และได้รับแต่งตั้งให้เป็นคณะกรรมการบริหารการเมืองและการลงทุนต่างประเทศให้กับเมืองแทจ็อน ในปี ค.ศ. 2010 และปี ค.ศ. 2012 ตามลำดับ
ปัจจุบันเป็นผู้อำนวยการสถาบันเอเชีย ซึ่งเป็นสถาบันที่หน้าที่เป็นเสมือน "คลังสมอง" ที่รวบรวมงานวิจัยที่เกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ สิ่งแวดล้อม และเทคโนโลยีในภูมิภาคเอเชียตะวันออก โดยก่อนหน้านี้ในปี ค.ศ. 2007-2008 ได้เคยทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาทางด้านความสัมพันธ์ระหว่างประเทศและการลงทุนระหว่างประเทศให้กับหน่วยงานของรัฐในเขตจังหวัดชุงนัม และเคยดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการ KORUS House ในปี ค.ศ. 2005-2007 ซึ่งเป็นหน่วยงานที่ทำหน้าที่เป็นคลังสมอง ทางด้านความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ และเป็นหัวหน้ากองบรรณาธิการวารสารของกระทรวงการต่างประเทศ ในการประชาสัมพันธ์ทางด้านสังคมและวัฒนธรรมของเกาหลี (Dynamic Korea) ประจำสถานทูตเกาหลีใต้ ณ กรุงวอชิงตัน ดี.ซี.
บอยเฟรนด์ (วงดนตรี)
บอยเฟรนด์ (, ) เป็นวงบอยแบนด์จากประเทศเกาหลีใต้ ภายใต้สังกัด Starship Entertainment ประกอบด้วยสมาชิกทั้งหมด 6 คน ได้แก่ ดงฮยอน, ฮยอนซอง, จองมิน, ยองมิน, กวังมินและมินวู เปิดตัวครั้งแรกในรายการเพลง Mnet's M!Countdown เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 2011
สมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงธิเบศรบดินทร์
สมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบุญเมือง กรมหลวงธิเบศรบดินทร์ (พ.ศ. 2296 - 18 มิถุนายน พ.ศ. 2328) พระนามเดิม บุญเมือง เป็นพระโอรสพระองค์ที่ 2 ในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าสา กรมพระยาเทพสุดาวดีกับพระอินทรรักษา (เสม) ประสูติเมื่อปี พ.ศ. 2296 ทรงมีพระพี่น้อง 4 พระองค์ดังนี้
สมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบุญเมือง กรมหลวงธิเบศรบดินทร์ได้เป็นพระอภัยสุริยาในสมัยกรุงธนบุรี ต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชจึงได้รับการเฉลิมพระยศให้เป็นเจ้านายในพระราชวงศ์ พระองค์จึงไปอยู่ที่พระราชวังเดิม กรุงธนบุรี
สมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบุญเมือง กรมหลวงธิเบศรบดินทร์ สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 1 เมื่อวันจันทร์ เดือน 8 อุตราสาฒ ขึ้น 12 ค่ำ ปีมะเส็งสัปตศก จ.ศ. 1147 ตรงกับวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2328 พระชันษา 32 ปี
สมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมขุนอนัคฆนารี
สมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้าฉิม กรมขุนอนัคฆนารี เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 2 ในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าแก้ว กรมพระศรีสุดารักษ์กับเจ้าขรัวเงิน แซ่ตัน ประสูติเมื่อปี พ.ศ. 2305 พระองค์มีพระโรคประจำพระองค์คือทรงมีพระสติวิปลาส
สมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้าฉิม สิ้นพระชนม์เมื่อ พ.ศ. 2358 ในสมัยรัชกาลที่ 3 ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้สถาปนาพระอัฐิของพระองค์ให้เป็น กรมขุนอนัคฆนารี
หนูผีนาก
หนูผีนาก () เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมจำพวกหนึ่ง ที่อยู่ในวงศ์ย่อย Potamogalinae ในวงศ์ Tenrecidae
จัดเป็นเทนเรคจำพวกหนึ่ง เป็นสัตว์ที่มีรูปร่างลักษณะคล้ายกับนากผสมกับหนูผี ซึ่งเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่อยู่ต่างอันดับกัน เป็นสัตว์ที่อาศัยอยู่ในแอฟริกาใต้สะฮารา เป็นสัตว์ที่หากินและอาศัยในรูปแบบกึ่งน้ำกึ่งบก มีหนวดที่มีความไวต่อการสัมผัส ใช้สำหรับนำทางและหาอาหารใต้น้ำคล้ายกับนาก เคลื่อนไหวใต้น้ำโดยการเคลื่อนไหวลำตัวและหางไปด้านข้างคล้ายกับจระเข้
แบ่งออกได้เป็น 2 สกุล 3 ชนิด
รถไฟใต้ดินเยเรวาน
รถไฟฟ้าเยเรวาน () เป็นระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูงที่ให้บริการในกรุงเยเรวาน ประเทศอาร์มีเนีย เปิดเดินรถเมื่อ ค.ศ. 1981 มีระยะทาง จำนวน 10 สถานี
ในปัจจุบันมีรถไฟใต้ดินเพียง 1 เส้นทาง ระยะทาง 12.1 กิโลเมตร (7.5 ไมล์) ให้บริการทุก ๆ 5 นาที ตั้งแต่เวลา 6.30-23.00 น. รับรองผู้โดยสารได้ 60,000 คนต่อวัน สถิติปี ค.ศ. 2012 มีผู้โดยสารกว่า 14.9 ล้านคนมาใช้บริการรถไฟใต้ดิน but ridership fell by almost 20% to 50,000 passengers per day after the doubling of the fare. มีลูกจ้าง 1,200 คน
ในช่วงแรกที่เปิดให้บริการนั้น ยังไม่ศูนย์ซ่อมบำรุง ต่อมาในปี ค.ศ. 1985 มีศูนย์ซ่อมบำรุงชื่อว่า Charbakh ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 ระบบมีรถไฟฟ้า 70 คัน (รุ่น 81-717/714) โดยเป็นรถไฟฟ้า 3 คันต่อขบวน รวม 12 ขบวน อย่างไรก็ตาม รถไฟฟ้าเหล่านี้ ได้ถูกขายให้กับรถไฟใต้ดินมอสโก และรถไฟใต้ดินเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก
ในปี ค.ศ. 2000-2001 รถไฟฟ้ารุ่น 81-714 ได้หยุดให้บริการ และมีเพียงรถไฟฟ้ารุ่น 81-717 (2 คันต่อขบวน) 13 ขบวน ให้บริการเท่านั้น รายได้ในปี ค.ศ. 2002 ทั้งหมด 1.440 ดรัม (2.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ)
ในระหว่างปี ค.ศ. 2012-2014 รถไฟฟ้ารุ่น 81-717 ได้รับการปรับปรุง โดยภายนอกและภายในคล้ายคลึงกับรถไฟฟ้ารุ่น 81-71M ที่ใช้งานในรถไฟใต้ดินปรากศูนย์ซ่อมบำรุง มี 2 แห่งได้แก่
สำนักงานตำรวจแห่งชาติ
สำนักงานตำรวจแห่งชาติ อาจหมายถึง
รายชื่อระบบรถรางและรถไฟฟ้ารางเบา
รายชื่อระบบรถรางและรถไฟฟ้ารางเบาทั่วโลกรายชื่อด้านล่างคือรายชื่อที่นอกเหนือจากกลุ่มด้านบน
สำนักงานตำรวจแห่งชาติ (ญี่ปุ่น)
สำนักงานตำรวจแห่งชาติ (; ) เป็นส่วนราชการของรัฐบาลญี่ปุ่น แต่ต่างจากประเทศอื่น ๆ ตรงที่ไม่มีข้าราชการตำรวจในสังกัด เป็นแต่หน่วยงานกลางสำหรับประสานความร่วมมือในองค์กรตำรวจญี่ปุ่น และกำหนดมาตรฐานกับนโยบายทั่วไปขององค์กรตำรวจเท่านั้น
คณะกรรมการความปลอดภัยสาธารณะแห่งชาติ (National Public Safety Commission) ในคณะรัฐมนตรีญี่ปุ่น บริหารสำนักงานตำรวจแห่งชาติ
เงิน แซ่ตัน
เจ้าขรัวเงิน แซ่ตัน เป็นพระภัสดา (สามี) ในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าแก้ว กรมพระศรีสุดารักษ์ (พระพี่นางในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช) มีนามเดิมว่า เงิน เป็นบุตรชายคนคนที่ 4 ของเศรษฐีชาวจีนฮกเกี้ยนกับน้องสาวของท่านผู้หญิงน้อย ภรรยาของเจ้าพระยาชำนาญบริรักษ์ (อู่) บิดาของท่านสืบเชื้อสายมาจากขุนนางในกรุงปักกิ่ง มีพี่น้อง 4 คน คือ
ได้ตั้งนิวาสฐานอยู่ตำบลถนนตาล เป็นพานิชใหญ่ ขาวกรุงเก่าเรียกว่า เศรษฐีถนนตาล ในกรุงศรีอยุธยา
เจ้าขรัวเงิน แซ่ตัน มีพระราชโอรส-พระราชธิดากับสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าแก้ว กรมพระศรีสุดารักษ์
เจ้าขรัวเงินและเจ้าขรัวทองได้สร้างวัดคนละวัดคือวัดเงินและวัดทองขึ้นตามนามของบุคคลทั้งสอง ณ สองฝั่งคลองบางพรม วัดเงินต่อมาคือวัดรัชฎาธิษฐาน วัดทองต่อมาคือวัดกาญจนสิงหาสน์ วัดทั้งสองได้รับการบูรณะในสมัยรัชกาลที่ 1 โดยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชและสมเด็จพระอมรินทราบรมราชินี
เจ้าขรัวเงิน แซ่ตัน ถึงแก่พิราลัยในสมัยกรุงธนบุรี
อักไสชิน
อักไสชิน (; ; , "อักสาอี จิน"; ภาษาอูรดู: اکسائی چن; ) เป็นที่ราบสูงกว้างใหญ่ในลาดัก รัฐชัมมูและกัษมีระ ตั้งอยู่ระหว่างเทือกเขาคุนหลุนของจีนกับเทือกเขาคาราโครัมทางเหนือของอินเดีย พื้นที่เป็นหินสีขาวขนาดใหญ่ ลาดชัน ขรุขระ แห้งแล้ง มีประชากรอยู่น้อยมาก
เมื่อจีนยึดครองทิเบตมาอยู่ในการดูแลได้ใน พ.ศ. 2493 ได้ส่งทหารเข้าไปในอักไสชินและระหว่าง พ.ศ. 2499–2500 จีนได้ตัดถนนผ่านอักไสชินเพื่อเชื่อมโยงทิเบตกับส่วนอื่น ๆ ของจีน ทำให้เกิดปัญหาพรมแดนกับอินเดียตั้งแต่ครั้งนั้น โดยจีนถือว่าอักไสชินเป็นส่วนหนึ่งของซินเจียง ส่วนอินเดียถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของลาดัก แต่ปากีสถานได้โต้แย้งสิทธิ์ของอินเดีย มีการปะทะระหว่างอินเดียและจีนจนรุนแรงขึ้นใน พ.ศ. 2505 เกิดสงครามจีน-อินเดีย ทำให้จีนยึดดินแดนได้มากขึ้น ปัจจุบันอักไสชินยังเป็นดินแดนพิพาทระหว่างจีนและอินเดีย
ประเทือง ปานลักษณ์
นายประเทือง ปานลักษณ์ เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน 3 สมัย ได้รับเลือกตั้งครั้งแรกในปี พ.ศ. 2529
ประเทือง ปานลักษณ์ เกิดเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2490 ที่อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน เป็นบุตรของนายจิตต์ ปานลักษณ์ กับนางถวิล ปานลักษณ์ สำเร็จการศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) สาขาเกษตรกรรม จากวิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีเชียงใหม่ เมื่อปี พ.ศ. 2512
ประเทือง ปานลักษณ์ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน ครั้งแรก ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 สังกัดพรรคกิจสังคม ต่อมาได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 สังกัดพรรคความหวังใหม่ และในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 สังกัดพรรคชาติไทย
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 นายประเทือง ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในเขตเลือกตั้งที่ 1 สังกัดพรรคชาติไทย แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยแพ้ให้กับนางสาวอาภาภรณ์ พุทธปวน ผู้สมัครหน้าใหม่จากพรรคไทยรักไทย
ชวลิต วิชยสุทธิ์
นายชวลิต วิชยสุทธิ์ เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครพนม 2 สมัย ได้รับเลือกตั้งครั้งแรก ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 สังกัดพรรคความหวังใหม่
ชวลิต วิชยสุทธิ์ เกิดเมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2495 สมรสกับนางวชิราพร วิชยสุทธิ์ มีบุตร 2 คน
ชวลิต วิชยสุทธิ์ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขานิติศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง และระดับปริญญาโท ศิลปศาสตร์มหาบัณฑิต (พัฒนาสังคม) จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และผ่านการศึกษาอบรมหลักสูตรประกาศนียบัตรโรงเรียนนายอำเภอ และหลักสูตรนักปกครองระดับสูง จากวิทยาลัยการปกครอง นอกจากนั้นได้รับปริญญารัฐศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
ชวลิต วิชยสุทธิ์ เคยรับราชการในสังกัดกรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย เคยได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งนายอำเภอท่าอุเทน อำเภอเมืองนครพนม อำเภอเมืองยโสธร ต่อมาหันมาลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 พื้นที่จังหวัดนครพนม สังกัดพรรคความหวังใหม่ เคยเป็นคณะทำงานของพลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2548 จึงย้ายมาสังกัดพรรคไทยรักไทย
กระทั่งในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 นายชวลิต ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบสัดส่วน สังกัดพรรคพลังประชาชน และในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 67 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาได้เลื่อนขึ้นเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แทนนายนิวัฒน์ธำรง บุญทรงไพศาล ซึ่งลาออกหลังจากได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
นายชวลิต วิชยสุทธิ์ ได้รับมอบหมายให้เป็นกรรมาธิการพิจารณาร่าง พรบ.งบประมาณรายจ่ายหลายปีติดต่อกัน และเคยเป็นประธานอนุกรรมาธิการพิจารณางบจังหวัดและกลุ่มจังหวัด 2 ปีติดต่อกันด้วย (ปีงบประมาณ พ.ศ. 2556-2557)
นายชวลิต เคยเป็นกรรมการอำนวยการในโครงการเสนอองค์พระธาตุพนมเป็นมรดกโลกต่อองค์การยูเนสโก เคยเป็นกรรมการในการก่อตั้งมหาวิทยาลัยนครพนม เป็นสมาชิกในกลุ่มริเริ่มโครงการแลนด์มาร์ค "พญาศรีสัตตนาคราช" ณ บริเวณเขื่อนริมแม่น้ำโขง ในเขตเทศบาลเมืองนครพนม
นายชวลิต เป็นผู้ริเริ่มโครงการหมู่บ้านมิตรภาพไทย-เวียดนาม และพิพิธภัณฑ์โฮจิมินห์ ณ บ้านนาจอก ตำบลหนองญาติ อำเภอเมืองนครพนม จนนำไปสู่การประชุมคณะรัฐมนตรีร่วมไทย-เวียดนาม ที่จังหวัดนครพนม เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 ซึ่งเป็นผลงานสร้างความสัมพันธ์อันดีระหว่างประเทศ และนำไปสู่การก่อสร้างสะพานข้ามแม่น้ำโขงแห่งที่ 3 นครพนม-คำม่วน ปัจจุบันพิพิธภัณฑ์โฮจิมินห์ เป็นแหล่งท่องเที่ยวสำคัญเชิงประวัติศาสตร์ ที่ชาวเวียดนามและนักท่องเที่ยวทั่วไปมาเยี่ยมชมสถานที่ที่ครั้งหนึ่งประธานโฮจิมินห์ได้มาพึ่งพระบรมโพธิสมภารประเทศไทย เพื่อกอบกู้ชาติจากนักล่าอาณานิคมในยุคนั้น
นายชวลิต เป็นผู้ริเริ่มโครงการก่อสร้างพิพิธภัณฑ์ปลาน้ำจืดลุ่มน้ำโขง(Aquarium) เป็นแหล่งรวบรวมพันธุ์ปลาน้ำจืดในแม่น้ำโขง จัดแสดงอยู่ ณ ริมอ่างเก็บน้ำหนองญาติ บริเวณใกล้เคียงกับหอเฉลิมพระเกียรติพระราชวงศ์จักรี ปัจจุบันเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงธรรมชาติที่สำคัญของจังหวัดนครพนม
กรณีพิพาทเรื่องอาณาเขต
กรณีพิพาทเรื่องอาณาเขต () เป็นการที่องค์กรซึ่งเป็นรัฐชาติตั้งแต่สององค์กรหรือกว่านั้นขัดแย้งกันเรื่องการครอบครองอาณาเขต หรือเป็นความขัดแย้งจากการที่รัฐเกิดใหม่หรือผู้เข้ายึดครองอ้างว่า ดินแดนใด ๆ เป็นอาณาเขตของตน เพราะตนได้ดินแดนนั้นมาจากรัฐอื่น และตนไม่รับรองการมีอยู่ของรัฐอื่นนั้นอีก (รัฐอื่นนั้นกลายเป็นของตนแล้ว)
กรณีพิพาทเรื่องอาณาเขตมักเกี่ยวข้องกับการครอบครองทรัพยากรธรรมชาติ เช่น แม่น้ำ ไร่สวนเรือกนาอันอุดมสมบูรณ์ หรือขุมน้ำมัน และอาจถูกขับเคลื่อนด้วยอุดมคติทางการเมือง วัฒนธรม ศาสนา หรือชาตินิยม ทั้งมักเป็นผลมาจากข้อความเคลือบคลุมในสนธิสัญญากำหนดอาณาเขตเดิม
กรณีพิพาทเรื่องอาณาเขตยังเป็นสาเหตุหลักของสงครามและการก่อการร้าย เพราะรัฐทั้งหลายมักพยายามจะอ้างอำนาจอธิปไตยเหนือดินแดนใด ๆ โดยเข้ารุกรานดินแดนนั้น ขณะที่องค์กรซึ่งยังไม่เป็นรัฐชาติก็มักพยายามก่อการร้ายเพื่อสร้างอิทธิพลเหนือกิจกรรมทางการเมือง อย่างไรก็ดี กฎหมายระหว่างประเทศไม่สนับสนุนให้รัฐใช้กำลังผนึกดินแดนรัฐอื่นเข้าสู่รัฐตน เช่น กฎบัตรสหประชาชาติระบุว่า
"ในการสัมพันธ์ระหว่างประเทศของตนนั้น ให้สมาชิกทั้งหลายงดเว้นจากการคุกคามหรือใช้กำลังต่อบูรณภาพแห่งอาณาจักรหรือต่อความเป็นเอกราชทางการเมืองของรัฐใด ๆ หรือด้วยอาการใดที่ไม่ชอบด้วยวัตถุประสงค์ของสหประชาชาติ"
"All Members shall refrain in their international relations from the threat or use of force against the territorial integrity or political independence of any state, or in any other manner inconsistent with the Purposes of the United Nations."
บางครั้งเมื่ออาณาเขตไม่แน่ชัด คู่พิพาทอาจกำหนดเส้นควบคุม (line of control) ไว้เป็นเขตแดนระหว่างประเทศในทางนิตินัย เช่น กรณีอักไสชิน ช่องแคบไต้หวัน และกัศมีร์ แต่การกำหนดเส้นควบคุมนี้ แม้กระทำกันชัดเจนมั่นคง ก็ไม่มีผลเป็นการตกลงเขตแดนระหว่างประเทศโดยชอบธรรม
ในกรณีพิพาทเรื่องอาณาเขตนั้น ยังมีศัพท์บางศัพท์ คือ
หนูผีนากยักษ์
หนูผีนากยักษ์ (; ) สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดหนึ่ง จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นในสกุล "Potamogale"
หนูผีนากยักษ์ เป็นสัตว์ที่มีลักษณะรูปร่างคล้ายหนูผีผสมกับนาก ซึ่งเป็นสัตว์คนละอันดับกัน แต่ความจริงแล้วเป็นเทนเรคชนิดหนึ่ง หนูผียักษ์มีใบหน้าที่แบนยาว มีดวงตาที่มีขนาดเล็ก มีหนวดแข็งที่ใช้เป็นประสาทสัมผัสเหมือนกับนากจริง ๆ
มีหางแบนยาวใช้สำหรับว่ายน้ำเหมือนปลา มีใบหูกลมขนาดเล็ก ปลายจมูกที่แหลมยาวปกคลุมไปด้วยหนวดแข็งสำหรับป้องกันจมูก ขนตามลำตัวมีความหนาแน่น เป็นขนสองชั้นมีทั้งชั้นขนหยาบและขนที่อ่อนนุ่ม ด้านหลังเป็นสีน้ำตาลเข้ม และเป็นสีเหลืองหรือสีขาวที่ด้านล่างลำตัว ขนที่หางเป็นขนที่อ่อนนุ่ม หางมีความแบนข้างทำให้เมื่อว่ายน้ำในแนวนอนลำตัวจะเคลื่อนขยับไปมาด้านข้างเหมือนปลาหรือจระเข้ ขาสั้นและไม่ใช้สำหรับว่ายน้ำ ขาหลังมีผนังที่ช่วยเก็บความอบอุ่นเมื่อขึ้นจากน้ำ โดยที่นิ้วเท้าหลังนิ้วที่ 2 และ 3 ได้ลดรูปรวมกัน ขาหลังใช้สำหรับไซ้ขนหรือเช็ดตัวหลังขึ้นมาจากน้ำ หนูผีนากยักษ์ตัวเมีย มีเต้านม 2 เต้า และหน้าท้องที่ลดรูปลงสำหรับให้นมแก่ลูก
มีน้ำหนักประมาณ 300-950 กรัม ความยาวส่วนหัวและลำตัวประมาณ 290-350 มิลลิเมตร และรวมความยางหาง 535-640 มิลลิเมตร
หนูผีนากยักษ์ เป็นสัตว์กินเนื้อ หากินในเวลากลางคืน เป็นสัตว์ที่ใช้ชีวิตแบบกึ่งน้ำกึ่งบก โดยพบแพร่กระจายพันธุ์ในแอฟริกากลางแถบตะวันตก ตั้งแต่ตอนใต้ของประเทศไนจีเรีย (ป่าฝนใจกลางประเทศ เป็นต้นมา), อิเควทอเรียลกินี, กาบองและสาธารณรัฐแอฟริกากลาง, ชาด, สาธารณรัฐคองโก, สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก, ภาคเหนือของซูดาน, แองโกลาและแซมเบีย และมีจำนวนประชากรที่พบน้อยในป่าฝนระหว่างชายแดนเคนยาและยูกันดา
เป็นสัตว์ที่มีถิ่นอยู่อาศัยขนาดเล็ก เป็นสัตว์ที่อยู่ลำพังเพียงตัวเดียวในป่าฝนเขตร้อนที่มีแหล่งน้ำจืดขนาดใหญ่ไหลผ่าน เช่น แม่น้ำ หรือทะเลสาบต่าง ๆ ในช่วงฤดูน้ำหลากอาจอพยพย้ายหนีไปอาศัยยังพื้นที่สูงกว่าระดับน้ำทะเลตั้งแต่ 0-1,800 เมตรได้ ทำรังโดยการขุดโพรงอยู่ริมฝั่งน้ำ โดยทางเข้าอยู่ต่ำกว่าระดับน้ำเหมือนกับนาก นอกจากจะใช้เป็นที่กำบังแล้วยังใช้ได้ดีในการหลบร้อนช่วงเวลากลางวัน ทำรังโดยการใช้ใบไม้แห้งเรียงเป็นแถวทางเข้ารัง มีการย้ายรังบ่อยในช่วงฤดูผสมพันธุ์ เมื่อออกหาอาหารจะทำไซ้ขนให้แห้งบ่อย มีรัศมีในการหากินประมาณ 800 เมตร การถ่ายมูลยังใช้เป็นที่กำบังและใช้ประกาศอาณาเขตอีกด้วย
ออกหากินในเวลากลางคืน โดยกินสัตว์น้ำเป็นหลัก ด้วยการใช้ประสาทดมกลิ่นและประสาทสัมผัสจากหนวด ใช้เวลาดำน้ำแต่ละครั้งเพียงไม่กี่วินาที โดยใช้ฟันและขาหน้าจับฉีกกิน อาหารได้แก่ ปลา, ปู, กุ้ง, กบ แต่มักจะหลีกเลี่ยงการกินปูที่มีขนาดใหญ่เกินกว่า 7 เซนติเมตร เพราะเสี่ยงต่อการถูกทำร้ายจนได้รับบาดเจ็บ แต่ละตัวจะมีอุปนิสัยการกินที่แตกต่างออกไป เหยื่อจะถูกฉีกขาดเป็นท่อน ๆ บนฝั่ง นอกจากนี้แล้วยังสามารถกินหอย, แมลงน้ำ และเครฟิชได้ด้วย คืนหนึ่งจะกินปูประมาณ 15-20 ตัว
หนูผีนากยักษ์ มีอายุที่สั้นมากในที่เลี้ยงโดยมีอายุอยู่ได้เพียง 1-14 วันเท่านั้น
มีฤดูผสมพันธุ์ในช่วงฤดูฝน จะให้กำเนิดลูกหนึ่งหรือสองตัวต่อปี ตัวผู้จะเดินทางเป็นระยะทางไกลไปตามลำน้ำ เพื่อต่อสู้กับตัวผู้ตัวอื่นเพื่อการจับคู่ผสมพันธุ์
ปัจจุบัน หนูผีนากยักษ์ได้ลดจำนวนลงจากการตัดไม้ทำลายป่าอันเป็นแหล่งที่อยู่อาศัย โดยเฉพะในแคเมอรูน บางครั้งก็จมน้ำตายในอวนจับปลาของมนุษย์ และถูกล่าเพื่อความต้องการขนและหนัง
มิตเชิลล์ กัปเปินแบร์ค
มิตเชิลล์ กัปเปินแบร์ค (; 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2529) เป็นนักฟุตบอลชาวดัตช์ที่เล่นในตำแหน่งกองกลาง ปัจจุบันสังกัดสโมสรเตอร์เลเดอ (Ter Leede) ในประเทศเนเธอร์แลนด์
นารูโตะ บัญชาเมฆ
นารูโตะ บัญชาเมฆ หรือ นารูโตะ ก.รุ่งธนเกียรติ เกิดวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2538 เป็นนักมวยไทยชาวไทย ชื่อชกของเขาอิงมาจากตัวละคร"อุซึมากิ นารูโตะ" ซึ่งในวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2555 นารูโตะพบกับคู่ชกชื่อซิโฟเน่ พัทยาคอมแบท ในรายการ ศึกมวยดีวิถีไทยพัทยามหากุศล ซึ่งได้รับการถ่ายทอดสดทางช่อง 11 โดยมีการจัดการแข่งขันขึ้นที่เวทีมวยพัทยาบ๊อกซิ่งเวิลด์ จากการแข่งขันดังกล่าว นารุโตะเป็นฝ่ายชนะน็อคได้ในยกที่สอง
วันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2556 นารูโตะเข้าแข่งขันศึกมวยไทยอาชีพชิงแชมป์โลกมาราธอน 2013 ที่จัดขึ้น ณ เวทีมวยชั่วคราว เอ็มบีเคเซ็นเตอร์ โดยได้พบกับเฟวเดอร์ เซอคาชิน ซึ่งเป็นนักมวยไทยจากประเทศยูเครน
สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนศีขรภูมิพิสัย จังหวัดสุรินทร์ ใน พ.ศ. 2552 นารูโตะเข้าแข่งมวยไทยที่จังหวัดสุรินทร์ โดยเป็นฝ่ายแพ้ต่อยอด​เพชร​เอก ศิษย์ดาบอ้วน ส่วนใน พ.ศ. 2554 นารูโตะสามารถเอาชนะคู่ชกอย่างกวางเงิน พรสุรินทร์ จากการแข่งขันที่อำเภอศีขรภูมิ จังหวัดสุรินทร์ และใน พ.ศ. 2555 นารุโตะเป็นฝ่ายชนะอภิสิทธิ์ ส.มะลิงาม
วันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 นารูโตะเป็นฝ่ายแพ้คะแนนพฤหัสน้อย ส.กิจรุ่งโรจน์ ในการแข่งขันศึกดาวรุ่ง ต.อุดมการณ์+ศึกเพชรบุญชู โดยจัดขึ้น ณ เวทีมวยศูนย์ส่งเสริมกีฬามวย ที่ห้างเพชรเกษมพลาซ่า จังหวัดสุรินทร์
28 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 นารูโตะได้เข้าแข่งขันศึกมหกรรมมวยไทยเนชั่นแมน ที่บัวขาว บัญชาเมฆ ทำหน้าที่เป็นโปรโมเตอร์ ณ ลานอเนกประสงค์ เอ็มบีเคเซ็นเตอร์ โดยได้พบกับคู่ชกชื่อชาติชาตรี เกียรติหนองหลวง ในพิกัด 63 กก.
โดเรม่อน ศิษย์ศรีคร้าม
โดเรม่อน ศิษย์ศรีคร้าม เป็นนักมวยไทยระดับอาชีพแห่งเวทีมวยลุมพินี ชื่อชกของเขามาจากตัวละคร"โดราเอมอน" และเป็นนักมวยไทยที่ได้รับการกล่าวว่า มีรูปแบบการโจมตีที่หลากหลาย และสวยงาม
ทั้งนี้ ได้เคยมีแผนจัดให้โดเรม่อนเข้าแข่งขันศึกมวยไทยลุมพินีเกริกไกร ที่จัดขึ้น ณ วันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2556 โดยเขาจะพบกับคู่ชกชาวลาวชื่อริมโขงเล็ก อ.บุญช่วย แต่ได้ยกเลิกแผนดังกล่าวในภายหลัง
วันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2554 โดเรม่อนเข้าแข่งขันศึกมวยไทยลุมพินีเกริกไกร ที่เวทีมวยลุมพินี และเป็นฝ่ายชนะคะแนนโกมินทร์ ราชานนท์ จากนั้น ในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ โดเรม่อนเข้าแข่งขันศึกเพชรยินดี ที่เวทีมวยลุมพินี โดยได้พบกับต้นตระกูล เพชรตะเคียน และได้รับการกล่าวว่าเป็นการจับคู่ที่ยากแก่การทำนายผลการชก
ในการแข่งขันที่สนามมวยเวทีลุมพินี โดเรม่อนเคยเป็นฝ่ายชนะคะแนนเพชรวศิลป์ ศิษย์ราชศักดิ์ ก่อนที่จะเป็นฝ่ายแพ้คะแนนให้กับปิรันย่า เพชรสี่หมื่น และเด่นสุรินทร์ เอ็กซินดิคอลยิม ในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 เขาได้พบกับคู่ชกชื่อแสงชัย ท็อปคิงส์บ็อกซิ่ง ในรายการศึกมวยไทยลุมพินีเกริกไกร ที่จัดขึ้นโดยวิรัตน์ วชิรรัตนวงศ์ ซึ่งโดเรม่อนเป็นฝ่ายแพ้คะแนน จากนั้น เขาได้พบกับคู่ชกชื่อเดชรุ่งเรือง ศักดิ์สมพร ในวันที่ 12 พฤษภาคม ที่เวทีมวยลุมพินี ในรุ่น 110 ปอนด์ ซึ่งได้รับการวิจารณ์ว่าโดเรม่อนจะเป็นฝ่ายชนะ และจากการแข่งขันในครั้งดังกล่าว โดเรม่อนเป็นฝ่ายชนะทีเคโอได้ในยกที่สาม จากนั้น ในวันที่ 9 มิถุนายน ในรายการแข่งขันศึกมวยไทยลุมพินีเกริกไกรของปีเดียวกันนี้ เขาได้พบกับคู่ชกอย่างเพชรเมืองลุง เอื้อสัมพันธ์ ซึ่งโดเรม่อนเป็นฝ่ายแพ้คะแนน
ฟาเบิลเจิสกรันต์
ฟาเบิลเจิสกรันต์ () หรือ เดอฟาเบิลเจิสกรันต์ ( แปลว่า "หนังสือพิมพ์นิทาน") เป็นซีรีส์โทรทัศน์สำหรับเด็กสัญชาติดัตช์ ซึ่งมีจุดเด่นด้านหุ่นกระบอกและสตอปโมชัน ซีรีส์นี้ได้รับการสร้างสรรค์ขึ้นใน ค.ศ. 1968 โดยเลน ฟัลเกอเนียร์ และผลิตโดยไตส์ คาโนฟสกี (ซีรีส์แรก) กับลุก เดอ เลฟีตา (ซีรีส์ที่สอง) ซีรีส์ชุดนี้จบลงใน ค.ศ. 1989 และได้รับการออกอากาศทางช่องเอ็นโอเอส, แอร์เตเอล 4 และแอร์เตเอล 8 ในประเทศเนเธอร์แลนด์ และทางช่องเฟแอร์เตในประเทศเบลเยียม ตลอดจนตั้งแต่ ค.ศ. 1973 ถึง 1975 ซีรีส์นี้ยังได้รับการจัดฉายในสหราชอาณาจักรทางไอทีวีโดยใช้ชื่อเดอะเดลีเฟเบิล
ในแต่ละตอนจะมีการอิงเรื่องราวจากนิทานของฌ็อง เดอ ลา ฟงแตน, อีสป, ฟีดรัส และได้รับการออกแบบรายการโทรทัศน์โดยเลน ฟัลเกอเนียร์ ซึ่งตัวละครหลักคือ นกฮูก "เมอเนร์ เดอ เอยล์" ได้ทำการเสนอการอ่านนิทานแต่ละตอนให้แก่ตัวละครตัวอื่น ๆ บนต้นไม้ โดยมีสภาพแวดล้อมเป็นป่าซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์ที่ทำจากกระดาษนานาชนิดและออกอากาศตอนแรก ณ วันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 1968 ทางช่องเอ็นโอเอส
"นามสกุล" ของตัวละครทั้งหมดอิงจากสปีชีส์ของพวกมัน
รายการนี้ได้รับการดัดแปลงในทวีปยุโรปหลายประเทศโดยมีชื่อเรื่องที่ต่างกัน:
ธีระศักดิ์ รัตนโชติ
สิบโทธีระศักดิ์ รัตนโชติ เป็นนักกีฬาฮอกกี้น้ำแข็งชายทีมชาติไทยผู้ซึ่งทำหน้าที่ในตำแหน่งกองหน้า รวมทั้งเป็นผู้ฝึกสอน และเคยได้รับเลือกให้เป็นผู้เล่นระดับเอ็มวีพีจากการแข่งขันไอ​ไอ​เอช​เอฟชาลเลนจ์คัพออฟเอเชีย 2009
ธีระศักดิ์ รัตนโชติ เป็นบุตรของพันโทเลื่อน และชวลี รัตนโชติ สำเร็จการศึกษาระดับชั้นมัธยมต้นจากโรงเรียนเซนต์คาเบรียล ระดับมัธยมปลายจากโรงเรียนเซนต์จอห์น และระดับปริญญาตรีจากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ และเริ่มเล่นให้แก่ทีมชาติไทยครั้งแรกใน พ.ศ. 2550
วันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2554 ธีระศักดิ์เป็นหนึ่งในผู้ทำประตูให้แก่ทีมชาติไทยร่วมกับชาญเชี่ยว ศุภดิลกรัตน์ และเทวินทร์ ชาติสุวรรณ ในช่วงเวลา 20 นาทีแรก เมื่อครั้งที่พบกับทีมชาติฮ่องกง ในการแข่งขันไอ​ไอ​เอช​เอฟชาลเลนจ์คัพออฟเอเชีย 2011
วันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2556 ธีรศักดิ์เป็นหนึ่งในผู้ช่วยให้ทีมชาติไทยเป็นฝ่ายชนะทีมชาติสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ซึ่งเป็นแชมป์เก่า จากการแข่งขันไอ​ไอ​เอช​เอฟชาลเลนจ์คัพออฟเอเชีย 2013 ที่จัดขึ้น ณ เซ็นทรัลพลาซา แกรนด์ พระราม 9
ดอยอ้อยช้าง
ดอยอ้อยช้าง หรือ ดอยสุเทพ เป็นยอดเขาทางด้านตะวันตกเฉียงเหนือของเมืองเชียงใหม่ ด้านบน สามารถมองเห็นทัศนียภาพของเมืองเชียงใหม่ได้อย่างชัดเจน ดอยอ้อยช้างถือเป็นจุดภูมิศาสตร์สำคัญตั้งแต่เริ่มมีการสร้างเมืองเชียงใหม่ เนื่องจากพญามังรายทรงเลือกที่ราบด้านล่างดอยอ้อยช้าง เป็นเขตเมืองเชียงใหม่แทนเวียงกุมกาม
ดอยอ้อยช้าง เป็นยอดดอยสูงทางด้านทิศตะวันตกเฉียงเหนือของที่ราบใกล้กับแม่น้ำปิง ซึ่งพญามังรายได้เลือกที่ราบด้านล่างยอดดอยนี้เป็นเขตเมืองใหม่ แทนเวียงกุมกามซึ่งถูกโคลนจากแม่น้ำปิงพัดเข้าถล่มจนตัวเมืองเสียหาย
ที่มาของชื่อ สันนิษฐานว่า มาจากบริเวณนี้ เป็นจุดแวะพักสำหรับพลช้าง เนื่องจากเป็นป่าที่มีความอุดมสมบูรณ์ มีพืชที่ใช้เป็นอาหารช้างขึ้นอยู่โดยทั่วไป เนื่องจากเป็นป่าที่มีความชื้นสูง มีปริมาณน้ำตลอดทั้งปี
พืชหลายชนิดที่เป็นอาหารของช้าง เจริญเติบโตอย่างหนาแน่น เช่น อ้อย กล้วยป่า หญ้าขน อ้อ นอกจากนี้ ยังมีปริมาณน้ำที่พอเพียงสำหรับตั้งกองช้าง ซึ่งช้างถือเป็นสัตว์ที่มีความสำคัญในการสร้างเมือง การค้าและการศึกสงคราม
ดอยอ้อยช้าง มีอีกชื่อหนึ่งคือดอยสุเทพ เนื่องจากเป็นสถานที่ที่วาสุเทพฤๅษีบำเพ็ญพรต สถานที่บริเวณยอดดอย ถูกสร้างเป็นเขตพุทธาวาสในปี พ.ศ. 1929 รัชสมัยของพญากือนา กษัตริย์องค์ที่ 6 แห่งอาณาจักรล้านนา ราชวงศ์มังราย ซึ่งเขตพุทธาวาสดังกล่าว ปัจจุบันคือวัดพระธาตุดอยสุเทพราชวรวิหาร พระอารามหลวงชั้นโท
ดอยอ้อยช้างตั้งอยู่ในแนวเขาทางด้านตะวันตกของเมืองเชียงใหม่ เป็นส่วนหนึ่งของทิวเขาถนนธงชัย ลักษณะทางธรณีวิทยา เป็นภูเขาที่มีแกนเป็นหินแกรนิต แนวเขาทอดตัวยาวไปจนถึงอำเภอจอมทอง ซึ่งเป็นที่ตั้งของอุทยานแห่งชาติดอยอินทนนท์
ดอยอ้อยช้าง ตั้งอยู่ในเขตป่าที่มีความอุดมสมบูรณ์ ปัจจุบัน อยู่ในพื้นที่ของเขตอุทยานแห่งชาติดอยสุเทพ-ปุย สามารถพบเห็นป่าที่มีลักษณะพืชพรรณต่างกันออกไปได้ถึงสี่ประเภท โดยเรียงตามลำดับความสูงของพื้นที่ ได้แก่
ป่าเต็งรัง ระดับความสูง 330 - 850 เมตรจากระดับน้ำทะเล เป็นป่าบริเวณรอบแนวอุทยานแห่งชาติสุเทพ - ปุย เป็นป่าที่อยู่ระดับล่างสุดของอุทยาน ลักษณะป่าค่อนข้างแห้ง พืชที่พบประกอบด้วย เต็ง รัง เหียง พลวง พะยอม ก่อแพะ ก่อตาหมู รักใหญ่ แข้งกวาง หว้า ฯลฯ
ป่าเบญจพรรณ พบกระจายอยู่ทั่วไปในพื้นที่ในชั้นระดับความสูง 330 - 950 เมตรจากระดับน้ำทะเล มีไผ่ชนิดต่างๆ ขึ้นปะปนกัน พืชที่พบ ประกอบไปด้วย สัก ตะแบก ประดู่ มะเกิ้ม สมอไทย กาสามปีก สลีนก กระบก ซ้อ ฯลฯ
ป่าดิบแล้ง พบกระจายในชั้นระดับความสูงระหว่าง 400 - 1,000 เมตรจากระดับน้ำทะเล ตามบริเวณหุบเขา บริเวณต้นน้ำลำธาร เช่น บริเวณน้ำตกมณฑาธาร น้ำตกสันป่ายาง และห้วยแม่ลวด ฯลฯ ชนิดไม้ที่สำคัญได้แก่ ยางแดง ยางนา ตะเคียนทอง ก่อเดือย ก่อแดง มะไฟป่า เสี้ยวป่าดอกขาว มะเกลือเลือด ฯลฯ พืชพื้นล่างจะเป็นพันธุ์ไม้ที่ชอบความชื้นสูงขึ้นอยู่อย่างแน่นทึบ เช่น กล้วยป่า หมากป่า เขือง หญ้าสองปล้อง เหมือดปลาซิว ตองสาด กระชายป่า ข่าลิง ผักเป็ดไทย ออส มันด้า กูด เฟิน หวายไส้ไก่ เป็นต้น
ป่าดิบเขา พบในระดับความสูงจากระดับน้ำทะเลตั้งแต่ 1,000 เมตร ขึ้นไป ต้นไม้ในป่าจะมีพืชเกี่ยวเกาะขึ้นปกคลุมตามลำต้นและเรือนยอดอย่างหนาแน่น ที่สำคัญได้แก่ กล้วยไม้ชนิดต่าง ๆ ฝอยลม มอส คำขาวหรือกุหลาบพันปีสีขาว ฯลฯ พรรณไม้เด่นที่สำคัญได้แก่ ก่อแป้น ก่อเลือด ก่อนก มณฑาหลวง จำปีป่า สารภีดอย กำลังเสือโคร่ง อบเชย ทะโล้ กำยาน ฯลฯ ในบางแห่งจะมีสนสามใบขึ้นปะปนอยู่ พืชพื้นล่างประกอบด้วยหญ้าคา หญ้าใบไผ่ ม้าสามตอน กูดต้น ขิงป่า ข่าป่า และกระชายป่า เป็นต้น
ฉัฐวัสส์ มุตตามระ
นายฉัฐวัสส์ มุตตามระ (เกิด 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2498) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงราย 4 สมัย และ อดีตเลขาธิการพรรคเอกภาพ
ฉัฐวัสส์ มุตตามระ (ชื่อเดิม : วีระพล มุตตามระ) เกิดเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2498 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอก ด้านบริหารธุรกิจ จากประเทศสหรัฐอเมริกา
ฉัฐวัสส์ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2529 สังกัดพรรครวมไทย และได้รับเลือกเรื่อยมา รวม 4 ครั้ง
ปี พ.ศ. 2550 ฉัฐวัสส์ ลงสมัครรับเลือกตั้ง ในสังกัด พรรครวมใจไทยชาติพัฒนา ในจังหวัดเชียงราย แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
ฉัฐวัสส์ มุตตามระ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 4 สมัย คือ
เจ้าคุณพระราชพันธุ์นวล
เจ้าคุณพระราชพันธุ์นวล เป็นภรรยาในเจ้าพระยาอรรคมหาเสนา (บุนนาค) ท่านเกิดในตระกูลคหบดีชาวบ้านอัมพวา ตำบลบางช้าง จังหวัดสมุทรสงคราม เป็นธิดาของพระชนกทอง ณ บางช้างกับสมเด็จพระรูปศิริโสภาคย์มหานาคนารี ท่านเป็นพระน้องนางในสมเด็จพระอมรินทราบรมราชินี มีพระพี่น้องร่วมบิดามารดา รวม 10 พระองค์ ซึ่งนับเป็นสายสกุลราชินิกุล ได้แก่
เจ้าคุณพระราชพันธุ์นวลมีบุตร-ธิดากับเจ้าพระยาอัครมหาเสนา (บุนนาค) 10 คน เป็นชาย 6 คน และหญิง 4 คน ซึ่งทั้งสิบคนนับว่าเป็นราชินิกุล ได้แก่
กรมหมื่นนรินทรเทพ
พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าฉิม กรมหมื่นนรินทรเทพ (พ.ศ. 2323 — พ.ศ. 2364) หรือพระนามเดิมว่า ฉิม เป็นพระโอรสพระองค์โตในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากุ กรมหลวงนรินทรเทวีกับกรมหมื่นนรินทรพิทักษ์ ประสูติเมื่อปีชวด โทศก จ.ศ. 1142 พ.ศ. 2323
พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าฉิม มีพระพี่น้อง 2 พระองค์ คือ
ในรัชกาลที่ 2 ทรงสถาปนาเป็นพระเจ้าน้องยาเธอ กรมหมื่นนรินทรเทพ สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 2 พระราชทานเพลิงพระศพ ณ วัดระฆังโฆสิตาราม เมื่อวันจันทร์ที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2364
ยงยุทธ นพเกตุ
นายยงยุทธ นพเกตุ (เกิด 17 เมษายน พ.ศ. 2489) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดระนอง 3 สมัย และ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรระบบบัญชีรายชื่อ
ยงยุทธ นพเกตุ เกิดเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2489 เป็นบุตรของนายกระจ่าง กับนางมณฑา นพเกตุ สำเร็จการศึกษา ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น จากโรงเรียนเซนต์หลุยส์
ยงยุทธได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2522 สังกัดพรรคสยามประชาธิปไตย และได้รับเลือกเรื่อยมา รวม 3 ครั้ง
ยงยุทธ ลงรับสมัครเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 66 สังกัดพรรคไทยรักไทย เมื่อ พ.ศ. 2544 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมานายสุธรรม แสงประทุม ลาออก ยงยุทธจึงได้รับเลื่อนขึ้นมาเป็นแทน
ยงยุทธ นพเกตุ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 4 สมัย คือ
กรมหมื่นนเรนทรบริรักษ์
พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเจ่ง กรมหมื่นนเรนทร์บริรักษ์ (9 สิงหาคม พ.ศ. 2329 — 17 มีนาคม พ.ศ. 2374) หรือพระนามเดิมว่า เจ่ง เป็นพระโอรสพระองค์รองในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากุ กรมหลวงนรินทรเทวีกับกรมหมื่นนรินทรพิทักษ์ ประสูติเมื่อ ประสูติวันพุธ เดือน 9 ขึ้น 15 ค่ำ ปีมะเมีย อัฐศก จ.ศ. 1148 ตรงกับวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2329
พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเจ่ง มีพระพี่น้อง 2 พระองค์ คือ
ในรัชกาลที่ 1 ทรงสถาปนาเป็นพระเจ้าหลานเธอ กรมหมื่นนเรนทรบริรักษ์ สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 3 เมื่อวันพฤหัสบดี เดือน 5 ขึ้น 4 ค่ำ ปีเถาะ ตรีศก จ.ศ. 1193 ตรงกับวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2374 พระชันษา 46 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุ ท้องสนามหลวง วันอาทิตย์ที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2374
เขตชุง (เกาหลีเหนือ)
เขตชุง (เขตกลาง) เป็นหนึ่งใน 19 เขตของเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ เป็นเขตใจกลางเมือง ริมฝั่งแม่น้ำแทดง ทิศเหนือติดกับเขตโมรันบง ทิศตะวันออกเฉียงเหนือติดกับเขตโพทงกัง ทิศใต้ติดกับเขตพย็องช็อน
เขตชุงเป็นที่ตั้งของสำนักงานสายการบินแอร์โคเรียว
สมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้าทองคำ
สมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้าทองคำ (พ.ศ. 2304 — "ไม่ทราบปี") เป็นพระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยาเทพสุดาวดี กับพระอินทรรักษา (เสม) และเคยรับราชการฝ่ายในเป็นเจ้าจอมในสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี
สมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้าทองคำ มีพระนามเดิมว่า ทองคำ ประสูติเมื่อปี พ.ศ. 2304 เป็นพระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยาเทพสุดาวดีกับพระอินทรรักษา (เสม) เมื่อเจริญพระชันษาขึ้น พระชนนีได้ถวายพระองค์เข้ารับราชการเป็นเจ้าจอมฝ่ายในในสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี
เมื่อพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชปราบดาภิเษกขึ้นเป็นปฐมกษัตริย์แห่งกรุงรัตนโกสินทร์แล้ว ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาเจ้าจอมทองคำ ซึ่งเป็นพระราชภาคิไนยขึ้นเป็นสมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้าฝ่ายในพระองค์หนึ่ง ประทับ ณ พระตำหนักเขียวเบื้องหลังหมู่พระมหามณเทียรร่วมกับพระมารดา พระองค์ไม่มีเจ้ากรมต่างหาก แต่เป็นสังกัดในกรมพระยาเทพสุดาวดี จนสิ้นพระชนม์ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชนั้นเอง แต่ไม่ปรากฏว่าเป็นปีใด
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้างอนรถ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้างอนรถ พระนามเดิม พระองค์เจ้าชายงอนรถ เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 15 ในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาจาด
พระองค์เจ้างอนรถประสูติวันพฤหัสบดี เดือนยี่ ขึ้น 5 ค่ำ ปีกุน สัปตศก จ.ศ. 1177 ตรงกับวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2358 สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 3 เมื่อเดือน 11 ปีจอ โทศก จ.ศ. 1212 พ.ศ. 2393 พระชันษา 36 ปี
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้างอนรถ ทรงเป็นต้น
พระองค์มีพระโอรส-ธิดา 2 พระองค์
อัลกูเดีย
อัลกูเดีย () เป็นเทศบาลและเขตเมืองในแคว้นปกครองตนเองหมู่เกาะแบลีแอริก ประเทศสเปน เป็นเมืองศูนย์กลางการท่องเที่ยวทางตอนเหนือของเกาะมายอร์กา เขตเมืองเก่าของเมืองเป็นบ้านเรือนที่ได้รับการอนุรักษ์อย่างดี ก่อสร้างมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 13 โดยเมืองเก่ามีกำแพงเมืองเก่ายุคกลางล้อมรอบ
สภานิติบัญญัติแห่งชาติ (ญี่ปุ่น)
สภานิติบัญญัติแห่งชาติ (, ) หรือ รัฐสภา ของประเทศญี่ปุ่น ประกอบด้วยสองสภานิติบัญญัติคือ สภาล่างเรียกว่า สภาผู้แทนราษฎร และสภาสูงเรียกว่า ราชมนตรีสภา สมาชิกของสภาทั้งสองมาจากระบบการเลือกตั้งแบบคู่ขนาน สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมีวาระ 4 ปี ส่วนสมาชิกราชมนตรีสภามีวาระ 6 ปี และนอกเหนือไปจากการพิจารณากฎหมายต่าง ๆ แล้ว สภานิติบัญญัติยังมีหน้าที่เลือกนายกรัฐมนตรี สภานิติบัญญัติของญี่ปุ่นประชุมครั้งแรกในชื่อ "สภานิติบัญญัติแห่งสมเด็จพระจักรพรรดิ" เมื่อ พ.ศ. 2432 รูปแบบและโครงสร้างของสภาในปัจจุบันนั้นจัดตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2490 สองปีหลังสิ้นสงครามโลกครั้งที่สอง สภานิติบัญญัติรูปแบบนี้เองที่รัฐธรรมนูญถือว่าเป็นองค์กรอำนาจสูงสุดของรัฐ สภานิติบัญญัติตั้งอยู่ที่ อาคารสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในแขวงชิโยะดะ มหานครโตเกียว
ตามมาตราที่ 41 แห่งรัฐธรรมนูญ ได้นิยามแก่สภานิติบัญญัติแห่งชาติไว้ว่าเป็น "องค์กรสูงสุดแห่งอำนาจรัฐ" และ "องค์กรออกกฎหมายแต่ผู้เดียวของรัฐ" ซึ่งบทบัญญัตินี้ได้แตกต่างกับรัฐธรรมนูญสมัยจักรวรรดิญี่ปุ่น ซึ่งได้บัญญัติให้องค์จักรพรรดิทรงเป็นผู้ใช้อำนาจนิติบัญญัติโดยความยินยอมของสภา สภานิติบัญญัติแห่งชาติไม่เพียงแต่มีหน้าที่ในการพิจารณาเรื่องกฎหมายเท่านั้น แต่ยังรวมถึงการอนุมัติงบประมาณแผ่นดินประจำปีที่รัฐบาลเป็นผู้จัดทำมาเสนอต่อสภา นอกจากนี้สภานิติบัญญัติแห่งชาติยังมีอำนาจในออกร่างแก้ไขรัฐธรรมนูญ ซึ่งหากร่างแก้ไขฯได้รับการอนุมัติจากสภา ก็จะต้องดำเนินการให้ประชาชนลงประชามติ นอกเหนือไปจากนี้ สภานิติบัญญัติยังมีหน้าที่ "ตรวจสอบการทำงานที่เกี่ยวข้องกับรัฐบาล" (มาตรา 62) และนายกรัฐมนตรี จะต้องมาจากการเลือกตั้งโดยสภาผู้แทนราษฎร ซึ่งลักษณะแบบนี้ได้สร้างหลักการที่ว่ากฎหมายอยู่เหนือกว่าผู้บริหารขององค์กรของรัฐ (มาตรา 67) หรือก็คือ สภาสามารถถอดถอนนายกรัฐมนตรีและสมาชิกคณะรัฐมนตรีได้ ผ่านการอภิปรายไม่ไว้วางใจโดยการเข้าชื่อของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรอย่างน้อย 50 คน ซึ่งรัฐบาลมีหน้าที่ในการชี้แจงข้อกล่าวหารวมไปถึงคำถามจากสภาในการอภิปรายไม่ไว้วางใจ นอกจากนี้ สภายังมีอำนาจในการดำเนินคดีแก่ผู้พิพากษาที่ถูกตัดสินว่ากระทำผิดทางอาญา ทางวินัย หรือการกระทำที่มิชอบตามกฎหมาย