hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ทาลามัส
ทาลามัส () เป็นศูนย์รวมกระแสที่ผ่านเข้าออก และแยกกระแสประสาทไปยังสมองที่เกี่ยวกับประสาทนั้น หรืออาจเรียกว่าเป็นสถานีถ่ายถอดกระแสประสาทเพื่อส่งไปยังจุดต่างๆ ในสมอง และยังทำหน้าที่ในการรับรู้ความเจ็บปวด ทำให้มีการสั่งการ และแสดงออกด้านพฤติกรรมด้านความเจ็บปวด
ทาลามัสอยู่เป็นคู่ตั้งอยู่ใจกลางสมองของสัตว์มีกระดูกสันหลังรวมทั้งมนุษย์ด้วย ทาลามัสอยู่ระหว่างเปลือกสมองใหญ่ (Cerebral Cortex) กับสมองส่วนกลาง (Mid brain) ที่ตั้งอยู่ใจกลาง และเป็นศูนย์ศูนย์รวมประสาทสั่งการ มีหน้าที่ส่งผ่านกระแสประสาท ประสาทสัมผัสจำเพาะ(Special Sense)และส่งผ่านไปยัง(Cerebral Cortex)หรือเปลือกสมองใหญ่ เป็นไปตามภาวะปกติของความมีสติ (Conciousness) ในยามหลับและยามตื่น ทาลามัสจะห้อมล้อมรอบๆ เซอด เวนตริเคิล (Third Ventricle)
มันเป็นผลผลิตหลักของเอ็มบริโอนิค ไดเอนซีฟาโลน (Cmbryonic Diencephalon) หรือตัวอ่อนของสมองส่วนกลางทาลามัสเป็นโครงสร้างใหญ่สุดของสมองส่วนกลาง ซึ่งเป็นส่วนของสมองที่ตั้งอยู่ระหว่างสมองส่วนกลาง (Mid brain) มีเซนซีฟาโลน และสมองส่วนหน้า เทเลซีฟาโลน (Telecephalon)
ในมนุษย์ ครึ่งหนึ่งของทาลามัสแต่ละอันมีรูปร่างเหมือนจุกยางกลมๆคล้ายปลายเทอร์โมมิเตอร์ สามารถบีบและคลายตัวได้
ทาลามัสอยู่บนสุดของก้านสมอง ใกล้กลับใจกลางของสมองอยู่ในตำแหน่งที่สามารถส่งกระแสประสาทออกไปสู้ส่วนต่างของสมองได้ในทุกทิศทางสมองส่วนกลาง (Diencephalon) ยังประกอบด้วย อิพทาลามัส (Epithalamus) และเรติลูเลทนิวเคลียส (Reticulate Nucleus)
ทาลามัสมีหลายหน้าที่หน้าที่โดยทั่วไปคือ ส่งผ่านระหว่าง ซับตอร์ทีคอล และเปลือกสมองใหญ่ หน้าที่สำคัญ คือ ช่วยในการทำงานของระบบสัมผัส ทาลามิคนิวเคลียสจะรับและส่งต่อข้อมูลไปยังส่วนแรกของคอร์ทีคอล เช่นรับภาพจากจอภาพตาหรือเรตินาแล้วส่งไป เลเทอรัล เจนิคูเลท นิวเคลียส ในทาลามัสซึ่งจะฉ่ายไปสู่ส่วนแรกของสมองที่รับรู้ความรู้สึกในการมองเห็น ไพรมารี วิซอน คอร์เทกซ์ ในกรีบท้ายทอยหรือออคซิพิตัลลู๊บ
ทาลามัสจะดำเนินการทั้งรับรู้ข้อมูลและส่งผ่านข้อมูลทาลามัสจะคอยควบคุมความมีสติ การตื่นเต้นการระมัดระวังการแสดงออก ถ้าทาลามัสถูกทำลาย จะทำให้ร่างกายเกิดอาการเจ็บปวดรุนแรงที่เรียกว่าโคม่า
โอลิโกแซ็กคาไรด์
โอลิโกแซ็กคาไรด์ () เป็นพอลิเมอร์ที่ประกอบด้วยมอโนแซ็กคาไรด์ตั้งแต่ 2-10 โมเลกุล จับกันด้วยพันธะไกลโคซิดิก (glycosidic bond)
โอลิโกแซ็กคาไรด์ที่ประกอบด้วยมอโนแซ็กไรด์ 2 โมเลกุล เรียกว่า ไดแซ็กคาไรด์ (disaccharide) การรวมกันของมอโนแซ็กคาไรด์ 2 โมเลกุล ทำให้เกิดไดแซ็กคาไรด์ และน้ำ 1 โมเลกุล
อัลมาส์
อัลมาส์ หรือ อัลมาตี (อังกฤษ: Almas; Almasty, Almasti; บัลแกเรีย: "Алмас"; เชเชน; "Алмазы", ตุรกี: "Albıs"; มองโกล: Алмас; ภาษามองโกลแปลว่า "คนป่า") สิ่งมีชีวิตลึกลับขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ที่เชื่อว่ามีรูปร่างคล้ายมนุษย์ในยุคก่อนประวัติศาสตร์ พบตามเทือกเขาและป่าในภูมิภาคเอเชียกลาง รวมถึงไซบีเรีย มีลักษณะคล้าย เยติ ในเทือกเขาหิมาลัย และ บิ๊กฟุต ในทวีปอเมริกาเหนือ
อัลมาส์ ถูกระบุว่ามีท่าทีการเดินคล้ายมนุษย์ในยุคปัจจุบันมากกว่าสัตว์ชนิดอื่นที่คล้ายคลึงกัน เช่น ซาสควาทช์ หรือ บิ๊กฟุต ร่างกายถูกคลุมด้วยหนังหนาสีน้ำตาล ขนสีน้ำตาลแดง ใบหน้าไม่มีขนปกคลุม ผิวมีสีเข้ม สันหน้าผากโหนก, เฉียงหน้าผากจมูกแบนและใหญ่โหนกกราม
เท้ามีขนาดใหญ่และมือยาว มีขนปกคลุมทั่วร่างยกเว้นมือและเท้า มีกลิ่นตัวเหม็น รวมถึงมีผู้พบเห็นว่าเหมือนกับสวมใส่สิ่งดูเหมือนหนังสัตว์เหมือนเสื้อคลุมเพื่อป้องกันความหนาวเย็นด้วย
อัลมาส์ นั้นปรากฏอยู่ในภูมิปัญญาของชาวมองโกลมานานแล้ว โดยปรากฏเป็นชื่อและภาพในหนังสือของธิเบตที่รวบรวมพรรณพืชและพรรณสัตว์ท้องถิ่นตั้งแต่ศตวรรษที่ 19 แต่ทว่าอัลมาส์เป็นรู้จักของชาวโลกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1427 โดยคำว่า "อัลมาส์" เป็นภาษามองโกลซึ่งแปลว่า "คนป่า" ในขณะที่ชื่อ อัลมาสตี เป็นภาษารัสเซีย เป็นชื่อของเทพเจ้าแห่งป่าที่ใช้ในภูมิภาคเอเชียตะวันตก เช่น จอร์เจีย, อาร์มีเนีย รายงานล่าสุดของการพบเห็นอัลมาส์อยู่ที่ตอนใต้ของมองโกเลียและรัสเซียแถบเทือกเขาอัลไต รวมถึงไซบีเรีย และเทือกเขาเทียนซานในชายแดนตอนเหนือของจีน ซึ่งในแถบเทือกเขาเทียนซานในแถบคาซักสถาน ชาวพื้นเมืองที่นี่เรียกสัตว์ประหลาดขนาดใหญ่ที่เหมือนกับอัลมาส์ว่า คียิกอดัม (Kiyik Adam) เชื่อว่ามีความสูงถึง 9 ฟุต มีขนดกปกคลุมลำตัวสีดำหรือสีเทาเข้ม มีรอยเท้าที่ยาวถึง 15 นิ้ว และมีเขี้ยวแหลมคมไว้สำหรับฉีกทึ้งเหยื่อสำหรับเป็นอาหาร
อัลมาส์เมื่อแรกถูกบันทึกถึง ไม่ใช่บันทึกในลักษณะของสัตว์ประหลาดคล้ายมนุษย์ หากแต่บันทึกถึงความที่คล้ายคลึงกับสัตว์ในอันดับไพรเมทชั้นเดียวกับมนุษย์ เช่น อุรังอุตัง, กอริลลา หรือชิมแปนซี ซึ่งอัลมาสมีลักษณะคล้ายมนุษย์นีแอนเดอร์ทัลที่เคยอาศัยอยู่ในภูมิภาคนี้เมื่อกว่า 350,000 ปีก่อน
อัลมาส์ยืนตรงด้วยสองขาหลัง มีความสูงประมาณ 5 ฟุต และตัวเต็มวัยอาจสูงถึง 6–6.5 ฟุต หรือ 9 ฟุต และมีขนาดเท้าที่ใหญ่ถึง 5 ฟุต จากรอยเท้าบนหิมะ
อัลมาส์ ถูกรายงานอย่างเป็นทางการเมื่อปี ค.ศ. 1964 โดย ศาสตราจารย์ด้านมนุษยวิทยาชาวรัสเซีย ศาสตราจารย์ บอริส พอร์ชเนฟ โดย ศ.พอร์ชเนฟ บันทึกว่า กะโหลกศีรษะของอัลมาสเป็นทรงกรวยและมีโครงสร้างของฟันคล้ายมนุษย์ และ ศ.พอร์ชเนฟยังได้รายงานต่อว่า อัลมาส์อาศัยอยู่เป็นครอบครัว มีกลิ่นตัวเหม็น กินอาหารจำพวก ผลไม้, ผัก และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็ก
อัลมาส์ เป็นสัตว์ที่เร่ร่อนไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่ง โดยเดินทางกว่าครึ่งของมองโกเลีย พวกมันถูกพบเห็นโดยชาวบ้านและชนพื้นเมือง รายงานการพบเห็นเมื่อ 50 ปีก่อน ถูกพบที่เทือกเขาคอเคซัสใกล้รัสเซียและทะเลดำ โดยพบหลักฐานการมีอยู่ของครอบครัวอัลมาส์ และยังมีอีกหนึ่งรายงานในเทือกเขาพาเมียร์ของเอเชียกลาง
ได้มีนักวิชาการผู้ทำการค้นหาอัลมาส์อย่างจริงจัง คือ นักสัตว์ประหลาดวิทยาชาวรัสเซีย ดร.มารีน-เจน ค็อฟแมน และ ซิลเวียน พัลลิกซ์ ชาวฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1992 ซึ่งข้อมูลที่ได้จากการสำรวจก็คล้ายคลึงกับของ ศ.พอร์ชเนฟ คือ อัลมาส์เป็นสัตว์ขนาดใหญ่ น้ำหนักกว่า 500 ปอนด์ มีขนดก หากินในเวลากลางคืน และสามารถเดินทางได้เร็ว 40 ไมล์ต่อชั่วโมง โดย ดร.ค็อฟแมนสามารถเก็บตัวอย่างขน, รอยเท้า และมูลของอัลมาส์ได้ด้วย
เหย่เหริน
เหย่เหริน หรือ ซูเหริน (อังกฤษ: Yeren, Yiren, Yeh Ren; จีน: 野人; พินอิน: "Yěrén" แปลว่า "คนป่า"; อังกฤษ: Xueren; จีน: 神农架野人; พินอิน: "Shénnóngjiàyěrén" แปลว่า "คนป่าแห่งเสินหนงเจี้ย") หรือ มนุษย์หมี (อังกฤษ: Man Bear; จีน: 人熊; พินอิน: "Ren Xiong") เป็นสิ่งมีชีวิตลึกลับขนาดใหญ่ชนิดหนึ่งที่เชื่อว่า มีลักษณะคล้ายมนุษย์แต่มีขนดกปกคลุมอยู่ทั่วร่าง อาศัยอยู่ ณ เขตอนุรักษ์ป่าดึกดำบรรพ์เขาเสินหนงเจี้ย ในมณฑลหูเป่ย์ ประเทศจีน
โดยเหย่เหริน มีลักษณะคล้ายอุรังอุตังที่พบบนเกาะบอร์เนียวและเกาะสุมาตรา ในอินโดนีเซีย มีขนสีน้ำตาลแดงเข้มยาว 3–4 เซนติเมตร มีท้องขนาดใหญ่ ยืนด้วยขาหลังทั้งสองข้าง มีความสูง 5–7 ฟุต หรือ 8 ฟุต แต่มีรายงานว่าสามารถเคลื่อนไหวได้รวดเร็ว ใบหน้ามีลักษณะผสมกับระหว่างมนุษย์และเอป มีส่วนของขาหน้าหรือมือมีนิ้ว 5 นิ้ว โดยที่นิ้วโป้งแยกออกมาเหมือนมนุษย์ เคยมีการพบรอยเท้าของเหย่เหรินมีความยาว 16 นิ้ว มีโครงสร้างที่ใกล้เคียงกับเอป ในตัวผู้มีองคชาตเหมือนผู้ชาย ในขณะที่ตัวเมียมีเต้านมเหมือนผู้หญิง ส่งเสียงร้องได้ดังและมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว
เชื่อกันว่า เหย่เหริน มีความเกี่ยวข้องกับมนุษย์นีแอนเดอร์ธาลที่เคยอาศัยอยู่ในเอเชียเหนือ และเอเชียกลาง เมื่อ 350,000 กว่าปีก่อน
ซึ่งเมื่อเทียบกับสัตว์ชนิดอื่นที่คล้ายคลึงกัน เช่น บิ๊กฟุตในอเมริกาเหนือ ในคติของจีนมีศัพท์ที่ใช้เรียกสัตว์ที่มีลักษณะเช่นนี้โดยเฉพาะ โดยมีผู้เชื่อว่าอาจจะมีจำนวนเหย่เหรินมากถึง 1,000–2,000 ตัวอาศัยอยู่ในประเทศจีนตอนกลาง
นักวิทยาศาสตร์ชาวจีนที่ได้ศึกษาเกี่ยวกับการมีอยู่ของเหย่เหริน โดยการกล่าวอ้างถึงจากนักท่องเที่ยวที่ได้มาเที่ยวยังเขตอนุรักษ์ป่าดึกดำบรรพ์เขาเสินหนงเจี้ย โดยค้นพบรอยเท้าและทำการหล่อเป็นปูนปลาสเตอร์เพื่อศึกษา ซึ่งนักวิทยาศาสตร์ส่วนใหญ่มีทฤษฎีว่า เหย่เหรินอาจจะเป็นเอปขนาดใหญ่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ชนิดที่มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Gigantopithecus blacki" ที่เคยอาศัยอยู่ในเอเชียกลาง แต่ได้สูญพันธุ์ไปแล้วกว่า 500,000 ปี มีนักวิชาการที่ได้รับทุนจากรัฐบาลให้ศึกษาเกี่ยวกับเรื่องของเหย่เหริน สามารถเก็บตัวอย่างขนที่เชื่อว่าเป็นของเหย่เหรินได้เมื่อนำไปเทียบกับขนของลิงหรือเอปที่เป็นที่รู้จัก ปรากฏว่าไม่ตรงกับชนิดใดเลย
ในตำนานพื้นบ้านแถบนี้ เหย่เหรินถูกเล่าขานว่าเป็นสัตว์กินเนื้อ และจับมนุษย์ฉีกแขนขากินเป็นอาหารด้วย ปัจจุบันแม้จะมีการสำรวจศึกษาเกี่ยวกับเหย่เหรินมากขึ้น แต่เรื่องของเหย่เหรินก็ยังคงอยู่ในความเชื่อของชาวจีนพื้นถิ่น ซึ่งป่าที่เหย่เหรินอาศัยอยู่นั้นก็ถือได้ว่าเป็นป่าดึกดำบรรพ์ที่เป็นพื้นที่อนุรักษ์ มีพรรณพืชและพรรณสัตว์โบราณและหายากหลายชนิดอาศัยอยู่ด้วย โดยบางคนที่อ้างว่าเคยพบเห็นเหย่เหริน เป็นเจ้าหน้าที่ของเขตอนุรักษ์ อ้างว่าตนเคยคิดที่จะจับเหย่เหรินด้วยซ้ำ โดยเชื่อว่าเหย่เหรินอาศัยอยู่ในป่าหินซึ่งเป็นจุดสูงสุดของเขตป่าอนุรักษ์เสินหนงเจี้ย รวมถึงมีมัคคุเทศก์ท้องถิ่นขณะนำพานักท่องเที่ยวบนรถทัวร์ ได้เห็นเหย่เหรินตัวหนึ่งที่มีขนสีดำวิ่งตัดหน้ารถด้วยสองขาหลัง คนขับรถได้ตะโกนบอกว่า ""เหย่เหริน ๆ""
ซึ่งข้อมูลที่ได้จากการศึกษาเพิ่มเติม พบว่า เหย่เหรินไม่อยู่เป็นกลุ่ม แต่จะอยู่กันเป็นคู่ ๆ ระหว่างตัวผู้และตัวเมีย โดยปกติจะเดินด้วยสองขาหลัง แต่สามารถใช้ขาทั้งสี่ข้างปีนป่ายได้รวดเร็ว โดยกินอาหารจำพวก ผลไม้, ถั่ว, ข้าวโพด และแมลงบางชนิด ในสถานที่ ๆ ไม่มีใครมาพบเห็น
เทราคาโตะ ซือ
เทราคาโตะ ซือ () เป็นตัวละครในหนังสือการ์ตูนและภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องกินทามะ ผลงานของฮิเดอากิ โซราจิ เป็นนักร้องเพลงป๊อบไอดอลชื่อดังในระดับแนวหน้าของเอโดะทีมีแฟนคลับเป็นจำนวนมาก รวมถึงชิมูระ ชินปาจิที่เป็นหัวหน้าของหน่วยพิทักษ์เทราคาโตะ ซือด้วย
เทราคาโตะ ซือมีความชื่นชอบในเรี่องการร้องเพลงมากตั้งแต่เด็กๆ และมักจะร้องให้พ่อฟังอยู่บ่อย ต่อมาจึงเริ่มการแสดงการร้องเพลงที่ข้างถนน ในระยะแรกการแสดงของเธอมักจะถูกมองข้าม แต่เธอก็ได้รับการให้กำลังใจจากชิมูระ ชินปาจิและหน่วยพิทักษ์เทราคาโตะ ซือ ซึ่งเป็นกลุ่มแฟนคลับที่คอยสนับสนุนโอซือ จนกระทั่งโอซือได้เป็นนักร้องยอดนิยมในที่สุด
พ่อของโอซือปัจจุบันจำคุกอยู่เนื่องจากกระทำความผิดบางอย่าง แต่ก็แหกคุกออกมาแล้วบังคับให้กินโทกิพาไปงานคอนเสิร์ตครั้งแรกของโอซือ แล้วได้ไปมอบดอกกุหลาบให้ตามที่เคยสัญญาไว้ในตอนเด็กว่าจะนำกุหลาบไปให้ในคอนเสิร์ตครั้งแรก และกลับไปมอบตัวตามเดิม แต่ก็ยังคงให้ความเป็นห่วงโอซืออยู่ตลอดมา
เทราคาโตะ ซือเคยมีข่าวอื้อฉาวว่ามีการคบหากับโกเอมอน ซึ่งเป็นนักร้องป๊อบอีกคน แต่หลังจากชินปาจิได้รู้ความจริงว่าที่โกเอมอนกับโอซือมีเหตุผลแฝง ทำให้โอซือเลิกกับโกเอมอน แตก็ทำให้ชื่อเสียงในฐานะไอดอลของโอซือตกต่ำลง แต่ด้วยกำลังใจของหน่วยพิทักษ์เทราคาโตะ ซือ ทำให้โอซือกลับมาเป็นนักร้องไอดอลยอดนิยมได้อีกครั้ง
โอซือปรากฏตัวบนหน้าปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะเล่มที่ 21 และยังปรากฏตัวบนสันปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะเล่มที่ 22
ทีวีซีน
ทีวีซีน หรือ บริษัท ทีวีซีน แอนด์ พิคเจอร์ จำกัด เป็นบริษัทผลิตละครโทรทัศน์ไทยให้กับสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ก่อตั้งและบริหารงานโดยคุณ ณัฏฐนันท์ ฉวีวงษ์ เมื่อปี พ.ศ. 2534 แต่ในปี พ.ศ. 2540 ได้จดทะเบียนเป็นบริษัทจำกัดโดยใช้ชื่อบริษัทที่ใช้ในปัจจุบัน
ในระยะเริ่มแรก ทีวีซีน เป็นบริษัทที่ผลิตงานด้านสปอตโฆษณา สปอตวิทยุ และรายการโทรทัศน์ประเภทต่างๆ ให้กับสถานีโทรทัศน์ทุกช่อง โดยเริ่มจากละครซิทคอมหลังเที่ยงคืนเรื่อง "25 ขวาสุด" ทางช่อง 7 สี ต่อมาจึงได้ผลิตละครหลังข่าวเรื่อง "แชะ แชะ แชะ" ทางช่อง 3 และนับแต่นั้น ทีวีซีนผลิตละครให้กับทางช่อง 3 เรื่อยมาจนกลายเป็นผู้จัดละครแถวหน้าของสถานีในปัจจุบัน โดยผลงานที่ผ่านมาได้รับความนิยมจากผู้ชมรายการเป็นอย่างมาก และได้รับรางวัลจากสถาบันต่างๆ มากมาย 
พ.ศ. 2534
พ.ศ. 2535
พ.ศ. 2536
พ.ศ. 2537
พ.ศ. 2538
พ.ศ. 2539
พ.ศ. 2540
พ.ศ. 2541
พ.ศ. 2542
พ.ศ. 2543
พ.ศ. 2544
พ.ศ. 2545
พ.ศ. 2546
พ.ศ. 2547
พ.ศ. 2548
พ.ศ. 2549
พ.ศ. 2550 
พ.ศ. 2551 
พ.ศ. 2552
พ.ศ. 2553
พ.ศ. 2554
พ.ศ. 2555
พ.ศ. 2556
พ.ศ. 2557
พ.ศ. 2558
พ.ศ. 2559
พ.ศ. 2560
พ.ศ. 2561
พ.ศ. 2562
ออกแบบ-ก่อสร้าง
ออกแบบ-ก่อสร้าง หรือ ดีไซน์-บิลด์ () เป็นระบบการส่งมอบงานโครงการก่อสร้างชนิดหนึ่ง ซึ่งแตกต่างจากระบบดั้งเดิมที่เป็น "ออกแบบ-ประมูล-ก่อสร้าง" ในระบบนี้จะทำการลดระยะเวลาของโครงการในส่วนของระยะเวลาในการออกแบบ และระยะเวลาในการก่อสร้างลง
ในสหรัฐอเมริกาได้มีการก่อตั้งสถาบันออกแบบ-ก่อสร้างแห่งสหรัฐอเมริกาในปี พ.ศ. 2536
คลิก เอเชีย (สถานีโทรทัศน์)
คลิก เอเชีย () เป็นสถานีโทรทัศน์บันเทิงเอเชียของ ไลฟ์ ทีวี ออกอากาศทางเคเบิลท้องถิ่นทั่วประเทศ นำเสนอรายการบันเทิงเอเชียทุกรูปแบบ เช่น ซีรีส์เอเชีย ที่นำเสนอโดย เอสทีจี มัลติมิเดีย รวมทั้งรายการความเคลื่อนไหวในวงการบันเทิงเอเชีย คอนเสิร์ต และมิวสิกวิดีโอ ทั้งเคป๊อป, เจป๊อป และซีป๊อป ปัจจุบันได้ยุติการออกอากาศแล้ว
คลิกเอเชีย ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 นำเสนอรายการบันเทิงเอเชียทุกรูปแบบ มีทั้งซีรีส์เรื่องใหม่ และซีรีส์ที่เคยออกอากาศไปแล้ว รวมทั้งมิวสิกวิดีโอเอเชีย โดยในระยะแรก มีซีรีส์เอเชีย เพียง 12 เรื่อง และรายการมิวสิกวิดีโอเอเชีย เพียงรายการเดียว ออกอากาศครั้งแรกในเวลา 17.00-22.00 น. และออกอากาศซ้ำในเวลา 22.00 น.-17.00 น. ต่อมา มีรายการใหม่เพิ่มเติม ทั้งรายการที่ไลฟ์ทีวีผลิตขึ้นเอง และรายการที่ผู้ร่วมผลิตเช่าเวลาออกอากาศ และในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2553 มีรายการใหม่เพิ่มเติม ที่คลิกเอเชียผลิตเอง จำนวน 3 รายการ พร้อมกับเปิดตัว วีเจหนุ่ม-สาวหน้าใหม่ 4 คนด้วย (ปัจจุบัน ยุติการออกอากาศไปแล้ว)
ชินจิไต
ชินจิไต (ชินจิไต: 新字体; คีวจิไต: 新字體; แปลว่า อักษรแบบใหม่) เป็นรูปแบบของตัวอักษรคันจิที่ใช้ในประเทศญี่ปุ่นตั้งแต่การประกาศใช้ชุดอักษรโทโยคันจิ (当用漢字 "Tōyō kanji") หรือ "คันจิที่ใช้ทั่วไป" ที่ใช้มาตั้งแต่ พ.ศ. 2489 ตัวอักษรชินจิไตบางตัวเป็นตัวอักษรเดียวกับอักษรจีนตัวย่อ แต่อักษรชินจิไตจะมีหลักการย่อตัวอักษรที่แคบกว่าอักษรจีนตัวย่อ อย่างไรก็ตาม อักษรคันจิของญี่ปุ่นในปัจจุบันส่วนใหญ่มีความคล้ายคลึงกับอักษรจีนตัวเต็มมากกว่า แต่มีจำนวนน้อยกว่าตัวอักษรจีนที่ใช้กันในภาษาจีนในปัจจุบันหลายเท่า เนื่องจากมีคำในภาษาญี่ปุ่นจำนวนมากต้องเขียนด้วยอักษรฮิระงะนะเท่านั้น เช่น คำง่ายๆ และคำช่วย เป็นต้น และยังมีคำที่ต้องเขียนด้วยอักษรคะตะคะนะ เช่น คำเลียนเสียงธรรมชาติ คำทับศัพท์ และชื่อสัตว์บางชนิด เป็นต้น
อักษรแบบชินจิไต สร้างมาจากการย่อจำนวนขีดของอักษรแบบคีวจิไต (旧字体/舊字體 "Kyūjitai") หรืออักษรแบบเก่า ซึ่งเทียบได้กับอักษรจีนตัวเต็ม (ในภาษาญี่ปุ่นจะเรียกว่า “เซจิ” (正字 "seiji") แปลว่าอักษรที่ถูกต้อง) หลักการย่อ คือ จะย่อส่วนขวาของอักษรคันจิที่เรียกว่า “ทสึคุริ” (旁 "tsukuri") ซึ่งเป็นส่วนบอกเสียงองของคันจิตัวนั้น โดยนำตัวอักษรที่มีเสียงองเดียวกัน แต่มีจำนวนขีดน้อยกว่ามาใส่แทน อีกวิธีหนึ่ง คือ ย่ออักษรส่วนที่เขียนซับซ้อน ด้วยตัวที่เขียนง่ายกว่า (จำนวนขีดน้อยกว่า)
การย่อตัวอักษร เริ่มมีมาตั้งแต่ช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1950 จนกระทั่งพ.ศ. 2524 ได้มีการประกาศชุดอักษรคันจิที่ใช้ในชีวิตประจำวัน เรียกว่า โจโยคันจิ (常用漢字 "Jōyō kanji") เป็นมาตรฐานของอักษรคันจิในปัจจุบัน
การย่อตัวอักษรคันจิของญี่ปุ่น ได้เริ่มขึ้นมาตั้งแต่ทศวรรษที่ 1950 หลังสงครามโลกครั้งที่สอง การย่อตัวอักษรในครั้งนั้น ได้ใช้หลักการย่อตามตัวอักษรเมื่อเขียนด้วยพู่กัน เรียกว่า เรียะคุจิ (略字 "ryakuji") ที่ใช้กันในสมัยก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง กล่าวคือ เนื่องจากอักษรคันจิมีลักษณะที่ซับซ้อน เมื่อเขียนด้วยพู่กันจึงต้องลดจำนวนขีดลง อักษรเรียะคุจินี่เอง ที่เป็นต้นแบบของอักษรชินจิไต โดยได้คำนึงของความสวยงามของอักษรเมื่อย่อแล้วด้วย
สัตว์ประหลาดแฟลทวูดส์
สัตว์ประหลาดแฟลทวูดส์ หรือ สัตว์ประหลาดบรอกตันเคาน์ตี หรือ ปีศาจแฟลทวูดส์ (อังกฤษ: Flatwoods Monster, Braxton County Monster, Phantom of Flatwoods) เป็นสิ่งมีชีวิตประหลาดที่มีรายงานการพบที่เมืองแฟลทวูดส์ ในบรอกตันเคาน์ตี รัฐเวสต์เวอร์จิเนีย สหรัฐอเมริกา ในคืนวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1952
สัตว์ประหลาดแฟลทวูดส์ ถูกพบเห็นโดยพยานมากมายถึงกว่า 10 คน ว่ามีความสูงถึง 10 ฟุต หรือประมาณ 3 เมตร มีใบหน้าสีแดง มีลักษณะคล้ายรูปหัวใจหรือคล้ายใบโพ หรืออาจมีตาอยู่บนลายรูปหัวใจ และมีหัวขนาดใหญ่ มีรูปร่างคล้ายมนุษย์ผสมหุ่นยนต์เหมือนทำมาจากเหล็กกล้า มีสิ่งที่คล้ายผ้าคลุมหรือกระโปรงสีดำคลุมช่วงล่างลำตัว ซึ่งต่อมาได้สรุปว่าเป็นสีเขียว ลำตัวสีเขียว บ้างก็ว่าไม่มีแขน หรือ มีแต่ขนาดเล็ก และสรุปว่ามีกรงเล็บยาวคล้ายนิ้ว ซึ่งยื่นออกมาข้างหน้า
ก่อนการพบสัตว์ประหลาดแฟลทวูดส์นั้น มีรายการพบจานบินหลายที่ในสหรัฐอเมริกา ในคืนวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1952 ที่แฟลทวูดส์มีรายการวัตถุบินลึกลับเกิดการลุกไหม้ที่ช่วงท้าย และตกลง ณ ที่นั่น ซึ่งหนึ่งในพยานผู้พบเห็นเป็นนักธุรกิจท้องถิ่น กล่าวว่าเขาเห็นจานบินลอยข้ามหัวเขา เขาอธิบายว่ารูปร่างของจานบินนั้นคล้ายเปลือกหอยที่มีปีกหรือครีบบนหลัง สีของตัวจานเป็นสีแดงคล้ำหรือสีส้มชมพูและด้านบนทั้งหมดของจานเป็นสีขาวคล้ายไอปรอท
จากนั้น พยานอีกสามคนได้เห็นเหตุการณ์ดังนี้จึงวิ่งกลับเข้าบ้านหยิบไฟฉายมา และวิ่งตรงไปยังที่ ๆ จานบินตก แต่ก็ต้องพบกับสัตว์ประหลาดตัวดังกล่าวนี้ ซึ่งมันสูง 10 ฟุต มันส่งเสียงร้องดังประหลาด และมีหยดน้ำหยดลงมาคล้ายน้ำมัน และได้กลิ่นเหม็นไหม้คล้ายกลิ่นเหล็กถูกเผาไฟ ซึ่งเสียงร้องของมันนี้ทำให้พยานทั้งสามคนนี้มีอาการเจ็บป่วยที่ท้อง ภายหลังมีบุคคลอื่นติดอาวุธเช่น ปืนสั้น เข้ามาในพื้นที่ด้วย แต่ไม่พบสัตว์ประหลาดตัวดังกล่าวแล้ว แต่กลิ่นเหม็นไหม้นั้นยังอบอวลอยู่ในอากาศ
ต่อมาหลังเหตุการณ์นี้ เรื่องราวดังกล่าวได้ถูกปกปิดโดยเจ้าหน้าที่กองทัพสหรัฐ หนึ่งในพยานได้พูดเกี่ยวกับเรื่องนี้เพียงเล็กน้อยหลังเหตุการณ์เกิดมานานหลายปีแล้ว ซึ่งเจ้าหน้าที่รายหนึ่งให้สัมภาษณ์สั้น ๆ ว่า มีความเป็นไปได้ที่อาจมีวัตถุอะไรตกลงมาจริง ซึ่งอาจเป็นอุกกาบาตก็ได้
มีข้อสันนิษฐานจากนักจานบินวิทยา เชื่อว่า สัตว์ประหลาดแฟลทวูดส์นี้เป็นมนุษย์ต่างดาวหรือหุ่นยนต์ หรือ จานบินมีชีวิตที่ตกมายังโลก ในรายการ "Monster Quest" (ออกอากาศในประเทศไทยเมื่อกลางปี ค.ศ. 2010 ทางช่องฮิตทรี โดยทรูวิชันส์) ได้ทำการค้นคว้าเรื่องนี้ในชื่อตอน "Lizard Monster" โดยพบซากหัวกะโหลกของสิ่งที่เชื่อว่าเป็นของมนุษย์ยุคก่อนประวัติศาสตร์ที่บิดเบี้ยว เรียกว่า "เด็กจากดวงดาว" เชื่อว่าอาจจะเป็นสัตว์ประหลาดแฟลทวูดส์หรือไม่ก็เป็นความผิดปกติตั้งแต่แรกเกิด
จ็องโก เรนาร์ต
ฌ็อง "จ็องโก" เรนาร์ต (, ; 23 มกราคม ค.ศ. 1910 - 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1953) นักแต่งเพลงและนักกีตาร์แจ๊สชาวฝรั่งเศส เล่นดนตรีในแบบที่เรียกว่า "ยิปซีแจ๊ส" โดยได้ร่วมกับนักไวโอลินจากปารีสชื่อ สเตฟาน กรัปลี และพี่ชายของเขา ตั้งวงควินเทตแจ๊สชื่อวง Quintette du Hot Club de France
เรนาร์ตเกิดที่หมู่บ้านเล็ก ๆ ทางตะวันตกของเบลเยียม ใช้ชีวิตในวัยเด็กกับพวกยิปซี โดยชื่อเล่น "จ็องโก" ของเขาก็มาจากภาษาโรมานี (ภาษายิปซี) แปลว่า "I awake" เริ่มหัดเล่นแบนโจ กีตาร์ และไวโอลินมาตั้งแต่เด็ก
เรนาร์ตได้ร่วมเล่นและบันทึกเสียงกับนักดนตรีแจ๊สอเมริกันที่มีชื่อเสียงหลายคน เช่น โคลแมน ฮอว์กินส์, เบนนี คาร์เตอร์, เร็กซ์ สจวร์ต, หลุยส์ อาร์มสตรอง และดิซซี กิลเลสพี เขาได้ชื่อว่าเป็นหนึ่งในนักดนตรีแจ๊สชาวยุโรปคนแรก ๆ ที่ได้รับการยกย่องในระดับตำนาน
ฮาคุบะ ซางูรุ
ฮาคุบะ ซางูรุ (; ราชบัณฑิตยสภา: ฮากูบะ ซางูรุ) เป็นตัวละครที่ปรากฏตัวในมังงะเรื่อง "จอมโจรอัจฉริยะ" และเรื่อง "ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน" ฮาคุบะ ซางูรุเป็นนักสืบ มีสัตว์เลี้ยงเป็นเหยี่ยวชื่อ "วัตสัน" ซึ่งมีชื่อมาจากนายแพทย์จอห์น เอช. วอตสัน ที่เป็นตัวละครจากนิยายสืบสวนเรื่อง "เชอร์ล็อก โฮมส์" ด้วยเช่นกัน
ฮาคุบะ ซางูรุมีบิดาเป็นตำรวจ ในมังงะ "จอมโจรอัจฉริยะ" เล่ม 3 ระบุว่าบิดามีตำแหน่งเป็นรองผู้บังคับการสืบสวน ส่วนในมังงะเล่มที่ 5 ระบุว่าบิดาเป็นผู้บัญชาการตำรวจนครบาล เขาย้ายกลับจากโรงเรียนมัธยมลอนดอนบริดจ์ ลอนดอน ประเทศอังกฤษ เข้ามาเรียนร่วมชั้นกับคุโรบะ ไคโตะและนาคาโมริ อาโอโกะ เขาถือเป็นนักสืบที่มีชื่อเสียงคนหนึ่ง ทั้งนี้เขามักจะบอกเวลาเป็นนาทีและวินาทีอยู่เป็นนิจ จากการสันนิษฐานและการรวบรวมหลักฐานต่าง ๆ ทำให้เขามั่นใจว่าคุโรบะ ไคโตะคือจอมโจรคิด
นอกจากนี้ฮาคุบะ ซางูรุปรากฏตัวในมังงะเรื่อง "ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน" ด้วยเช่นกัน ในมังงะเรื่องนี้เขาเลี้ยงเหยี่ยวไว้ตัวหนึ่งชื่อวัตสัน
ในจอมโจรอัจฉริยะ (; ) ฮาคุบะ ซางูรุ พยายามพิชิตใจหญิงสาวที่มีชื่อว่า "โคอิสึมิ อาคาโกะ" นอกจากนี้ ยังมีอีกหลายช่วงที่ฮาคุบะเผชิญเหตุการณ์ชิงไหวชิงพริบกับจอมโจรคิดด้วยเช่นกัน
ในยอดนักสืบจิ๋วโคนัน (; ) มีเหตุการณ์ที่ฮาคุบะ ซางูรุ พบกับโคนันอยู่หลายครั้ง ไม่ว่าจะเป็น "รวมพลยอดนักสืบ คุโด้ ชินอิจิ ปะทะ จอมโจรคิด" (ตอนที่ 219) ซึ่งฮาคุบะปรากฏตัวพร้อมกับเหยี่ยววัตสันในเหตุการณ์ที่มีนักสืบที่มากด้วยความสามารถมารวมตัวกันหลายราย และในตอน"3 วันกับฮัตโตริ เฮย์จิ" (ตอนที่ 479) ในฉบับของหนังสือการ์ตูน
ในยอดนักสืบจิ๋วโคนัน เดอะมูฟวี่ ภาคบทเพลงมรณะแด่เหล่านักสืบ (; ) มีการปรากฏโฉมหน้าฮาคุบะ ซางูรุ ซึ่งแท้จริงแล้ว เขาคือจอมโจรคิดที่ปลอมตัวมาเพื่อร่วมสืบคดีกับโคนัน
พิชยดนย์ พึ่งพันธ์
พิชยดนย์ พึ่งพันธ์ เดิมมีชื่อว่า ชินภัทร เกิดเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 เป็นนักแสดงชาวไทย มีผลงาน ทั้งโฆษณาและละคร อาทิ เรื่อง "เมียหลวง", "เจ้าบ่าวโค้งสุดท้าย" และ "คุณหนูเทวดา" เข้าสู่วงการบันเทิงจากเวทีประกวดค้นหานักแสดงหน้าใหม่ของช่อง7 สู่ฝันปั้นดาว ได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับที่ 1 และได้เซ็นสัญญาเป็นนักแสดงของช่อง 7
พิชยดนย์เป็นบุตรคนโต ในจำนวนพี่น้อง 2 คน มีน้องสาว 1 คนคือ กรปภา พึ่งพันธ์ (ชื่อเดิม:อรไพลิน พึ่งพันธ์) ซึ่งเป็นผู้รับบทแม่พลอยวัยเด็กในละครเรื่อง "สี่แผ่นดิน" ทางช่องโมเดิร์นไนน์ทีวี เมื่อปีพ.ศ. 2546 บิดาชื่อณัทวัท พึ่งพันธ์ มารดาชื่อศตภัค พึ่งพันธ์ ด้านการศึกษาศึกษาระดับประถมที่โรงเรียนถนอมพิศวิทยา ระดับมัธยมที่โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) 1 เคยศึกษา ที่มหาวิทยาลัยกรุงเทพ (อินเตอร์) คณะบริหารธุรกิจ แต่ลาออก เพื่อสำเร็จการศึกษาที่คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกริก
ตรัสน้อย
สมเด็จพระเจ้าลูกเธอตรัสน้อย (ช่วงปี พ.ศ. 2231 — ?) เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระเพทราชา ประสูติแต่กรมหลวงโยธาเทพพระมเหสีฝ่ายซ้าย ซึ่งเป็นพระราชธิดาพระองค์เดียวของสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ที่ประสูติแต่พระอัครมเหสี
พระราชพงศาวดาร ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) ระบุว่า ภายหลังการเสด็จสวรรคตของสมเด็จพระนารายณ์มหาราชแล้ว สมเด็จพระเพทราชาขึ้นสืบราชสมบัติ แล้วตั้งกรมหลวงโยธาเทพพระราชธิดาในสมเด็จพระนารายณ์มหาราชขึ้นเป็นพระมเหสี เมื่อเสด็จฯ ไปตำหนักกรมหลวงโยธาเทพเพื่อจะเข้าที่บรรทม กรมหลวงโยธาเทพไม่ยอมรับ ตรัสตัดพ้อต่าง ๆ แล้วทรงพระแสงดาบติดพระหัตถ์ สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวจึงให้หาหมอมาทำเสน่ห์ จนกรมหลวงโยธาเทพเกิดหลงไหลถึงกับทรงพระกันแสงหาพระองค์ ภายหลังสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเสด็จฯ ไปหาอีก กรมหลวงโยธาเทพจึงทรงยอม ผ่านไป 7-8 เดือนจึงพบกรมหลวงโยธาเทพก็ทรงพระครรภ์ได้ 3 เดือนแล้ว ถึงเดือน 10 ปีมะเส็ง นพศก ตอนใกล้รุ่ง จึงประสูติเป็นพระราชโอรส พระราชทานพระนามว่าตรัสน้อย ในคืนวันนั้นเกิดแผ่นดินไหว เมื่อพระชันษาได้ 13 ปี สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวจึงโปรดให้ตั้งพระราชพิธีโสกันต์ ณ พระที่นั่งสรรเพชญปราสาท
ส่วนพระราชพงศาวดาร ฉบับสมเด็จพระพนรัตน์ วัดพระเชตุพน ฉบับตัวเขียน ระบุว่ากรมโยธาเทพประสูติพระราชโอรสเมื่อ จ.ศ. 1050 ปีมะโรง (พ.ศ. 2231) พระญาติถวายพระนามว่าตรัสน้อย แต่สมเด็จพระเพทราชาตรัสเรียกว่าสำมยัง ใน จ.ศ. 1062 ปีมะโรง (พ.ศ. 2243) ตรงกับรัชกาลพระเจ้าเสือ กรมหลวงโยธาเทพพาตรัสน้อยออกจากพระราชวัง ไปตั้งพระตำหนักใกล้วัดพุทไธศวรรย์ และทำพิธีโสกันต์ตรัสน้อยแล้วให้ผนวชเป็นสามเณรในสำนักพระพุทธโฆษาจารย์ ทรงเล่าเรียนทั้งพระปริยัติธรรมและไสยศาสตร์ต่าง ๆ จนพระชันษาได้ 18 ปีจึงลาผนวชมาศึกษาวิชาการรบ ได้ศึกษาภาษาต่าง ๆ ทั้งภาษาแขก ฝรั่ง เขมร ยวน พม่า มอญ และจีน การปกครอง โหราศาสตร์ และการแพทย์ จากพระอาจารย์หลายท่าน เมื่อพระชันษาครบอุปสมบทจึงได้ผนวชเป็นพระภิกษุ
ไม่ปรากฏหลักฐานอย่างแน่ชัดว่าเจ้าฟ้าตรัสน้อยทรงดำรงพระชนมชีพต่อไปอย่างไร จดหมายเหตุของชาวฝรั่งเศส ระบุว่า เจ้าฟ้าตรัสน้อยซึ่งเป็นพระมรณภาพในราวปี พ.ศ. 2283 ซึ่งตรงกับช่วงกลางสมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ ก่อนจะเสียกรุงให้พม่า 27 ปี โดยประมาณ
ขณะที่พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) กล่าวว่า ในปี พ.ศ. 2244 เจ้าฟ้าเพชรและเจ้าฟ้าพร พระราชโอรสในสมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 8 ทรงพระดำริเห็นว่าผู้คนทั้งปวงนิยมยินดีรักใคร่ตรัสน้อยมาก นานไปเบื้องหน้าเจ้าฟ้าตรัสน้อยก็จะได้เป็นใหญ่ จึงทรงพระดำริเป็นความลับให้ชาวที่ออกไปเชิญเสด็จตรัสน้อย โดยอ้างว่ามีพระราชโองการให้เชิญเสด็จเข้าไปบัดนี้ เจ้าฟ้าตรัสน้อยคิดว่าพระราชโองการให้หาจริง จึงเสด็จขึ้นขี่คอชาวที่เข้ามา ชาวที่ก็พาเสด็จเข้ามาถึงพระคลังวิเศษ แล้วก็ประหารเสียด้วยท่อนจันทน์ แล้วจึงเชิญพระศพไปวัดโคกพระยา
พระราชตระกูลในสมเด็จพระเจ้าลูกเธอตรัสน้อย
รายชื่อรางวัลเกียรติยศนานาชาติของไดซะกุ อิเกะดะ
นี่คือรางวัลเกียรติยศนานาชาติของไดซะกุ อิเกะดะ นายกสมาคมสร้างคุณค่า คนที่ 3 ปัจจุบัน เป็นประธานกิตติมศักดิ์สมาคมสร้างคุณค่า และเป็นประธานสมาคมสร้างคุณค่าสากล
เครื่องราชอิสริยาภรณ์บิดาแห่งการก่อตั้งประเทศ จาก สาธารณรัฐโดมินิกัน
รางวัลสันติภาพ จาก องค์การสหประชาชาติ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์เข็มขัดดวงอาทิตย์อภิกาชาด จาก สาธารณรัฐโดมินิกัน
เหรียญตราแองชีตา จาก สภาเมืองเซาเปาลู ประเทศบราซิล
Order of Christopher Columbus in the Grade of Grand cross Silver Plaque จาก สาธารณรัฐโดมินิกัน
ใบประกาศเกียรติคุณ จาก องค์การสหประชาชาติ
ใบประกาศเกียรติคุณจากเลขาธิการขององค์การสหประชาชาติ จาก องค์การสหประชาชาติเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย จาก ราชอาณาจักรไทย
0rder of Boyaca in the Grade of Grand Cross จาก ประเทศโคลอมเบีย
Knight of the Order of the Grand Star of Djibouti จาก ประเทศจิบูตี
Order of Felix Varela,First Grade จาก ประเทศคิวบา
รางวัลพิเศษ เพื่อแสดงความขอบคุณต่อความช่วยเหลือให้แก่องค์การสหประชาชาติ และส่งเสริมสันติภาพโลก จาก สันนิบาตชาติแห่งองค์การสหประชาชาติOrder of Andres Bello,First Class,Ribbon of Honor จาก ประเทศเวเนซุเอลา
Knight of the Grand Cross of the Equestrian Order of Saint Agatha จาก ประเทศซานมารีโน
Order of Civil Merit of the Liberator Simon Bolivar in the Grade of Grand Cross จาก ประเทศโบลิเวีย
Order of Merit of Labor,First Class จาก ประเทศเวเนซุเอลา
Order of Francisco de Miranda,First Class จาก ประเทศเวเนซุเอลา
Order of Merit of the Italian Republic, Grand Officer จาก ประเทศอิตาลี
โล่เงินเกียรติยศ จาก เมืองเซาเปาลู ประเทศบราซิลกุญแจเมือง จาก เซาเปาลู ประเทศบราซิล
เฟร์นันโด มุสเลรา
เนสตอร์ เฟร์นันโด มุสเลรา มีกอล () เกิดเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 1986 ที่กรุงมอนเตวิเดโอ ประเทศอุรุกวัย เป็นนักฟุตบอลชาวอุรุกวัย ในตำแหน่งผู้รักษาประตูให้กับทีมกาลาตาซารายในซือเปร์ลีก และเล่นให้กับฟุตบอลทีมชาติอุรุกวัย เป็นผู้รักษามือหนึ่งในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2010
วาเลนไทน์ (วงดนตรีไทย)
วาเลนไทน์ หรือ วาเลนไทน์ มิวสิก เป็นวงดนตรีสตริงลูกทุ่งระดับภูธรของไทย ก่อตั้งโดย สวัสดิ์ สังข์ทอง อดีตนักดนตรีไทยเดิม เมื่อปี พ.ศ. 2528 โดยระยะแรกตั้งเป็นวงดนตรีชาโดว์เล่นเพลงสากลกับเพลงไทยสากล รับงานทั่วไปตามว่าจ้างโดยเฉพาะตามงานวัดต่างๆ ต่อมาจึงเล่นเพลงทุกแนวตามกระแสนิยม จนเริ่มเป็นที่รู้จักในหมู่คนจัดงานภูธรและคนทั่วไป โดยบริษัทชื่อดัง อีวีเอส และ ท็อปไลน์ ไดมอนด์ ได้มีการผลิตเทปบันทึกการแสดงสดออกจำหน่าย ลักษณะการแสดงของวงใช้การเล่นดนตรีแบบ "ทับไลน์" มีแดนเซอร์ โคโยตี้ และนักร้องบนเวทีซึ่งสามารถร้องเพลง เต้นรำ และเล่นตลกได้อย่างครบเครื่อง
ปัจจุบัน โบว์ นุ่น และ เจน อดีตนักร้องนำของวงแยกตัวออกมาตั้งวงดนตรี ""ซุปเปอร์ วาเลนไทน์"" โดยออกอัลบั้มเพลงในสังกัด ท็อปไลน์ ไดมอนด์ ขณะที่วงวาเลนไทน์ยังคงดำเนินแสดงต่อซึ่ง เดียร์ นักร้องนำยังได้ออกแสดงในรายการตีสิบ ช่วงดันดารา
แดเนียลล์ ดิโลเรนโซ
แดเนียลล์ สเตฟฟานี ดิโลเรนโซ เป็นผู้เข้าแข่งขันรายการ เซอร์ไวเวอร์ ปานามา โดยเธอเป็นรองชนะเลิศโดยแพ้ให้กับ อาราส บาสเคาสคาส ต่อมาในปี 2010 เธอได้รับเลือกให้มาแข่งอีกครั้งใน เซอร์ไวเวอร์ ฮีโร่ ปะทะ วายร้าย โดยเธอถูกโหวตออกวันที่ 33 เป็นลูกขุนคนที่ 6 แดเนียลล์เป็นเภสัชกร ปัจจุบันอายุ 29 ปี เกิดเมื่อวันที่ 3 มิถุนายม 1981 (แข่งครั้งแรกอายุ 24 ปีและฤดูกาลต่อมาอายุ 28 ปี) แดเนียยล์ชนะสิทธิ์คุ้มกัน 2 ครั้ง(จากฤดูกาลที่ 12 1ครั้ง และ ฤดูกาลที่ 20 อีก 1ครั้ง)
แดเนียลล์เป็นสมาชิกเผ่าดั้งเดิมของ บาโยเนกต้า ก่อนถูกสลับเผ่าไปอยู่ คาซาย่า แดเนียลล์เป็นคนเปลี่ยนใจของเพื่อนร่วมเผ่าเพื่อให้โหวต เมลินดา ไฮเดอร์ และ บ๊อบบี้ มาสัน ออกเพื่อเก็บ 
บรูซ คาเนะกาอิ คนที่อายุมากที่สุดในเผ่าทำให้ เชน พาวเวอร์ส ไม่พอใจเธอและทะเลาะกับกับเธออยู่บ่อยๆ แต่กระนั้น แดเนียลล์ ก็เป็นตัวสำคัญที่ทำให้คาซาย่าแน่นเป็นบึกแผ่นและเก็บเผ่า ลา มินา ออกจนหมดเหลือเพียง เทอร์รี ดีทซ์ คนเดียวที่ยังรอดอยู่เพราะเขาชนะสิทธิคุ้มกันรวดถึง 5 ครั้งเป็นเหตุให้เผ่าคาซาย่าต้องล่มสลายและโหวตกันเองจนเหลือเพียงสี่คน ครั้งนั้น อาราส บาสเคาสคาส ชนะรางวัลไปร่องเรือโดยสามารถเลือกเพื่อนไปได้หนึ่งคนแต่เขากลับเลือก ซิรี ฟิลด์ส ไปเป็นเหตุให้ แดเนียลล์ ไม่พอใจและหันไปร่วมมือกับ เทอร์รี ดีทซ์ แทนโดยรู้อยู่แล้วว่าผลโหวตต้องออกมาเสมอกันคือ 2-2 โดยต้องมีการแข่งจุดไฟตัดสินเธอสามารถจุดไผเอาชนะมาได้เพราะผลพวงจากการที่ เทอร์รี่ สอนเธอ ณ วันที่ 38 เธอชนะสิทธ์คุ้มกันครั้งสุดท้ายและต้องเลือกคนไปรอบสุดท้ายกับเธอโดยเธอรู้อยู่ตั้งแต่ต้นว่าเธอไม่มีทางชนะแน่นอนเพราะคณะลูกขุนไม่ค่อยชอบเธอ เธอจึงเลือก อาราส บาสเคาสคาส ไปรอบสุดท้ายแทนและผลออกมาตามคาดเธอแพ้ให้กับ อาราส ด้วยคะแนน 5-2
แดเนียลล์ได้กลับมาแข่งอีกครั้งในฤดูกาลนี้โดยเธออยู่เผ่า วายร้าย เธอถือว่าเตรียมตัวมาดีเพราะแข็งแกร่งกว่าเดิมและแผนสูงมากกว่าเดิมโดยเธอเลือกไปเป็นพันธมิตรกับ รัซเชล ฮัท และ พาร์วาตี แชลโลว์ซึ่งมีจำนวนน้อยกว่าพันธมิตรใหญ่ถึง 6-3 แต่ด้วยแผนการที่ถือว่าแยบยลของ รัซเซล ที่ส่งเครื่องรางคุ้มกันให้แก่ พาร์วาตี แชลโลว์ทำให้สามารถโหวต ไทสัน อพอสตอล ออกไปได้และเธอก็มีส่วนทำให้ เจอร์รี่ แมนทีย์ เปลี่ยนใจมาเข้ากับฝ่ายตัวเองและโหวต ร็อบ มาริเอโน ออกไปได้เธอยังเป็นคนเปลี่ยนเสียงโหวตทำให้ เบนจามิน "โค้ช" เวด ต้องออกไปแบบไม่รู้ตัว แดเนียลล์ กับ อแมนด้า คิมเมล มีเรื่องกันเล็กน้อยโดยต้นนเหตุคือเบาะแสเครื่องรางคุ้มกันแต่ผลสุดท้ายเธอได้ไปแต่คนหาเครื่องรางเจอกลับเป็น รัซเชล ฮัทวันที่ 33 รัซเชล ฮัท เกิดระแวงความสัมพันธ์ของเธอกับ พาร์วาตี จึงพยายามหาทางเอาเธอออกแต่ เธอรู้เรื่องเข้าจึงรีบไปเปลี่ยนเสียงเพื่อนร่วมเผ่าทันทีซึ่งดูเหมือนจะได้ผลเพราะเป้าพุ่งไปที่ รูเพิร์ท โบเนแฮม แต่ในสภาเผ่า เธอกับสติแตกและร้องไห้ฟูมฟายและปริปากบอกแผนการของ รัซเซล และ ความสนิทสนมของเธอกับ พาร์วาตี เป็นเหตุให้ รัซเซล ไม่พอใจและเปลี่ยนเสียงโหวตของตัวเองในสภาเผ่าทันที พร้อมขู่ เจอร์รี่ แมนทีย์ ให้โหวตตามมิฉะนั้น เจอร์รี่ จะเป็นรายต่อไปทำให้เธอถูกโหวตออกไปในวันที่ 33 เป็นลูกขุนคนที่ 6
www.cbs.com
เมซุท เออซิล
เมซุท เออซิล (; เกิดวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 1988) เป็นนักฟุตบอลชาวเยอรมันเชื้อสายตุรกี ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรุกให้กับอาร์เซนอล
เออซิลเล่นให้กับแวร์เดอร์เบรเมินและทีมชาติเยอรมนี ต่อมาได้ย้ายไปเรอัลมาดริด และได้ย้ายมาอาร์เซนอลด้วยค่าตัวราว 42.5 ล้านปอนด์ในไม่กี่ชั่วโมงก่อนปิดการซื้อขายตัวนักฟุตบอล ในช่วงต้นฤดูกาล 2013–14 เออซิลเป็นผู้เล่นตัวทำเกมที่มากความสามารถ โดยยิงประตูให้เรอัลมาดริดถึง 74 ลูก ในปี 2010–13
โดยการย้ายมาอาร์เซนอลครั้งนี้ นับเป็นการทำสถิติการซื้อตัวนักฟุตบอลที่สูงสุดในประวัติศาสตร์ของอาร์เซนอล
ในฤดูกาล 2014–15 เออซิลถูกวิจารณ์ว่าการเล่นตกลงไป ไม่โดดเด่นเหมือนฤดูกาลที่แล้ว ในต้นเดือนตุลาคม ค.ศ. 2014 ขณะที่เดินทางกลับไปเยอรมนี เออซิลได้ถูกตรวจพบว่าได้รับบาดเจ็บที่หัวเข่า ต้องพักรักษาเป็นเวลาราว 3 เดือน ก่อนที่จะเริ่มกลับมาซ้อมและกลับมาลงเล่นอีกครั้งได้ในต้นปี ค.ศ. 2015 ในฐานะตัวสำรอง ที่เปลี่ยนตัวลงไปในนาทีที่ 73 แทนที่ออลีวีเย ฌีรู ที่ถูกเปลี่ยนออก ในนัดที่อาร์เซนอลพบกับสโตกซิตี ที่สนามเอมิเรตส์สเตเดียม ผลการแข่งขันอาร์เซนอลชนะไป 3-0 เออซิลถูกส่งลงแข่งขันเป็นตัวจริงนัดแรกหลังจากหายบาดเจ็บกลับมา ในรายการเอฟเอคัพรอบสี่ ที่อาร์เซนอลบุกไปเอาชนะไบรตัน & โฮปอัลเบียน ไปได้ 3-2 โดยเป็นผู้ยิงประตูที่ 2 ได้ในนาทีที่ 24 ด้วย และยิงเป็นครั้งแรกในพรีเมียร์ลีกหลังจากหายอาการบาดเจ็บกลับมา ในนัดที่ 23 ของฤดูกาล ที่อาร์เซนอลเป็นฝ่ายเอาชนะแอสตันวิลลา ไปได้ถึง 5-0 ที่สนามเอมิเรตส์สเตเดียม โดยเออซิลยิงได้ในนาทีที่ 56 นับเป็นประตูที่ 2 ของการแข่งขันนัดนี้
และต่อมาได้รับรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมของสมาคมนักฟุตบอลอาชีพ (PFA) ประจำเดือนเมษายน ค.ศ. 2015
ในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2015–16 รอบแบ่งกลุ่ม อาร์เซนอลอยู่ในกลุ่มเอฟ และมีสถานการณ์บีบบังคับให้ต้องชนะบาเยิร์นมิวนิกให้ได้ที่สนามเอมิเรตส์ เนื่องจากอาร์เซนอลก่อนหน้านั้นแพ้มาแล้ว 2 นัด ยังไม่มีคะแนนเลย ขณะที่บาเยิร์นมิวนิกตั้งแต่เปิดฤดูกาลมายังไม่เคยแพ้ใคร ซ้ำยังเป็นผู้ชนะติดต่อกันรวด 12 นัดในทุกรายการ และผู้เล่นทุกคนเล่นได้อย่างโดดเด่นมาก โดยเฉพาะรอแบร์ต แลวันดอฟสกี กองหน้าของทีม ที่ยิงในบุนเดสลีกาได้ถึง 5 ลูกก่อนหน้านั้น แต่ในครั้งนี้ เออซิลสามารถยิงประตูได้ในช่วงทดเวลาบาดเจ็บนาทีที่ 4 ของครึ่งหลัง นับเป็นประตูที่ 2 จบการแข่งขันอาร์เซนอลชนะบาเยิร์นมิวนิกไป 2-0 ทำให้ยังมีโอกาสพลิกสถานการณ์เข้ารอบต่อไป และทำให้บาเยิร์นมิวนิกแพ้เป็นนัดแรกของฤดูกาลอีกด้วย
ในฤดูกาล 2015–16 เออซิลได้ทำสถิติใหม่ ด้วยเป็นผู้จ่ายส่งลูกบอลให้เพื่อนร่วมทีมทำประตูได้ในลีกมากที่สุด โดยลงเล่นทั้งหมด 57 นัดทำไป 21 การจ่ายส่ง คิดเป็นจ่าย 1 ประตูต่อ 2.71 นัด และยังทำสถิตินี้ติดต่อกันถึง 10 ครั้งด้วยกัน ชนิดที่ไม่มีผู้เล่นคนไหนทำได้มาก่อน ทำลายสถิติเดิมของเอริก ก็องโตนา ของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ที่เคยทำไว้ที่ 1 ประตูต่อ 2.79 นัด
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2017 เออซิลได้ออกหนังสืออัตชีวประวัติในชื่อ "The Magic of the Game / Gunning for Greatness"
มักซี โรดรีเกซ
มักซีมีเลียโน รูเบน "มักซี" โรดรีเกซ () เกิดเมื่อวันที่ 2 มกราคม ค.ศ. 1981 ที่เมืองโรซารีโอ จังหวัดซานตาเฟ เป็นนักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินา ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลนิวเอลส์โอลด์บอยส์ เขาได้รับฉายาว่า "La Fiera" เขาเล่นตำแหน่งปีก แต่สามารถรับตำแหน่งกองกลางตัวรุกได้ด้วย
อาร์เนอ ฟรีดริช
อาร์เนอ ฟรีดริช () เกิดเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1979 เป็นนักฟุตบอลชาวเยอรมัน ตำแหน่ง กองหลัง ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลโวล์ฟสบวร์ก และฟุตบอลทีมชาติเยอรมนี เขาเป็น 1 ในนักฟุตบอลทีมชาติ 23 คนในฟุตบอลโลก 2006 ที่เยอรมนีได้ที่ 3 โดยฟรีดริชได้เข้าร่วมเกือบทุกเกมในการแข่งครั้งนี้ เขาเล่นได้หลายตำแหน่ง ทั้งฟูลแบ็ก, เซ็นเตอร์แบ็ก และในบางครั้งรับตำแหน่งกองกลาง เขายังเป็นตัวแทนในฟุตบอลโลก 2010 เขายังทำประตูแรกครั้งแรกในฐานะทีมชาติในรอบ 8 ทีมสุดท้ายในนัดที่เจอกับทีมอาร์เจนตินา
คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง () เป็นคณะหนึ่งในมหาวิทยาลัยรามคำแหง ที่จัดการเรียนการสอนหลักสูตรด้านวิชาเศรษฐศาสตร์ โดยเริ่มดำเนินการมาตั้งแต่ปีพ.ศ. 2516 เรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน
คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ก่อตั้งในปีพ.ศ. 2516 ตามราชกิจจานุเบกษา โดยใช้อาคารไม้สองชั้นซึ่งมีชื่อเรียกว่า "อาคาร BB" เป็นที่ทำการ (ซึ่งในปัจจุบันได้กลายเป็นอาคารสำนักบริการทางวิชาการและทดสอบประเมินผล) ต่อมาได้ย้ายที่ทำการมายังอาคารคณะเศรษฐศาสตร์ อาคารเก่า ในปีพ.ศ. 2519 ก่อนที่ทางคณะจะได้เสนอของบประมาณในการจัดตั้งอาคารหลังใหม่แปดชั้นในปีพ.ศ. 2540 และแล้วเสร็จในช่วงต้นเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2543
สนามกีฬาเนลสันมันเดลาเบย์
สนามกีฬาเนลสันมันเดลาเบย์ () เป็นสนามกีฬาขนาด 48,000 ที่นั่ง อยู่ที่เมืองพอร์ตเอลิซาเบท ประเทศแอฟริกาใต้ เป็นสนามกีฬาที่ใช้ในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2010 และเป็น 1 ใน 3 สนามที่อยู่ติดชายหาด สนามกีฬาใช้ในการแข่งขันฟุตบอลและรักบี้ นัดใหญ่ และยังใช้ในการจัดคอนเสิร์ตอีกด้วย
พูนพิศ อมาตยกุล
ศาสตราจารย์เกียรติคุณ นายแพทย์ พูนพิศ อมาตยกุล (4 มิถุนายน พ.ศ. 2480 - ปัจจุบัน ) เป็นราชบัณฑิตกิตติมศักดิ์ เป็นนักวิชาการสาขาดนตรีวิทยา และเป็นที่ปรึกษาวิทยาลัยราชสุดา มหาวิทยาลัยมหิดล
พูนพิศ อมาตยกุล หรือ ศาสตราจารย์เกียรติคุณ นายแพทย์พูนพิศ อมาตยกุล เกิดที่อำเภอดุสิต กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรคนที่ 4 ของร้อยโทพิศ และนางประเทือง เจริญเติบโตอยู่ในวัง และเป็นมหาดเล็กของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเหมวดี เป็นเวลากว่า 30 ปี ได้เรียนรู้เรื่องราวเกี่ยวกับพระราชวงศ์และเรื่องราวเกี่ยวกับดนตรีไทยมาจากในวังเรียนดนตรีไทยกับนายเทวาประสิทธิ์ พาทยโกศล เรียนขับร้องจากครูแช่มช้อย ดุริยพันธ์ อาจารย์เจริญใจ สุนทรวาทิน คุณหญิงไพฑูรย์ กิตติวรรณ ครูสุดจิตต์ ดุริยประณีต และครูสุรางค์ ดุริยพันธ์ มีความสามารถในการขับร้องเพลงไทยและประพันธ์บทร้องเพลงไทย เป็นนักจัดรายการเพลงทางวิทยุและโทรทัศน์ที่สนใจการเก็บรักษาผลงานที่ออกอากาศ รวบรวมลงานและรักษาไว้ในห้องสมุดดนตรีเป็นจำนวนมากกว่า 1.600 รายการ ต้นฉบับรายการวิทยุเหล่านี้ยังรักษาไว้เพื่อการอ้างอิง ในห้องสมุดดนตรีสมเด็จพระเทพรัตน์ มหาวิทยาลัยมหิดล ศาลายา และที่หน่วยโสตทัศน์ หอสมุดมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และ ยังเป็นนักเขียนสารคดีเกี่ยวกับดนตรี และมีบทความเก็บไว้เพื่ออ้างอิงได้ มากกว่า 900 เรื่อง เป็นนักวิชาการสาขาดนตรีวิทยา (Musicologist) สอนวิชาดนตรีวิทยาควบคู่กับวิชาแพทยศาสตร์ตลอดเวลากว่า 30 ปี ได้รับพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เป็นศาสตราจารย์สาขาดนตรีเป็นคนที่ 3 ของประเทศไทย และเป็นคนแรกของมหาวิทยาลัยมหิดล เมื่อปีพุทธศักราช 2540 เขียนหนังสือไว้หลายเล่ม อาทิ สยามสังคีต ลำนำสยาม หนังสือรวมประวัติสตรีนักร้องเพลงไทยและนักระนาดเอกของไทย รายการวิทยุที่ผลิตแล้ว ยังเก็บรักษาไว้ในห้องสมุดดนตรี อาทิ รายการพบครูดนตรีไทย สยามสังคีต เพลงไทยจากมหาวิทยาลัยมหิดล สังคีตภิรมย์ เพลงไทยสากลจากอดีต ฯลฯคุณพูนพิศชำนาญทางด้านสาขาวิชาโสต การสือสารดวยการพูดและการฟง และงานเกี่ยวกับคนพิการทุกประเภท ศึกษาดนตรีดวยตนเองตลอดชีวิต เปนนักเขียน เนนหนักในเรื่องประวัติศาสตร์ดนตรีทั้งเรื่องของไทย ฝรั่งและของประเทศต่าง ๆ ในภูมิภาคพื้นเอเชียอาคเณย์ เปนศาสตราจารยทางดนตรีคนแรกและคนเดียวขอมหาวิทยาลัยมหิดล ปจจุบันเปนขาราชการบำนาญ เปนอาจารยพิเศษสอนในระดับปริญญาเอก สาขาวิชาดนตรีวิทยา (Musicology) ทีวิทยาลัยดุริยางคศิลป มหาวิทยาลัยมหิดล ณ ศาลายา ไดรับเชิญไปสอนและบรรยายในตางประเทศเปนประจำ
มีประสบการณและผลงานทางวิชาการ เขียนหนังสือ บทความวิชาการ งานผลิตสือดนตรีทั้งรายการวิทยุและโทรทัศนตลอดเวลาทีผ่านมากวา 40 ปมีงานจำนวนมากทีสามารถใชอางอิงทางวิชาการได
เอแอลเอส
อัลสธอม รหัสเอแอลเอส (ALS) เป็นรถจักรดีเซลไฟฟ้าประเภทหนึ่งของการรถไฟแห่งประเทศไทย ผลิตโดยโดยบริษัทอัลสธอม (Alsthom) ประเทศฝรั่งเศส หมายเลขรถ 4101 - 4154 รวมจำนวนรถทั้งสิ้น 54 คัน
รถจักรดีเซลไฟฟ้าอัลสธอม รหัสเอแอลเอส ผลิตขึ้นครั้งแรกที่โรงงานของบริษัทอัลสธอม ประเทศฝรั่งเศส และได้ทยอยขนส่งมาถึงประเทศไทยครั้งแรกในปี พ.ศ. 2517 จนถึงปี พ.ศ. 2518 โดยรถจักรอีลสธอม รหัสเอแอลเอสชุดแรกนี้ มีจำนวนทั้งสิ้น 54 คัน ตามหมายเลขรถ 4101 - 4154 โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อนำมาใช้งานแทนรถจักรดีเซลรุ่นเก่าๆ ก่อนหน้านี้
ตั้งแต่เริ่มใช้งาน จนถึงปลายปี พ.ศ. 2549 มีรถจักรอัลสธอม รหัสเอแอลเอสที่ถูกตัดบัญชี หรืองดใช้การถาวรมากถึง 8 คัน อันเนื่องมาจากอุบัติเหตุ และในช่วงปีเดียวกันนั้น ได้มีการเปลี่ยนมาใช้เครื่องยนต์ แกนซ์ (Ganz) ในรถจักรเอแอลเอส หมายเลข 4106, 4112, 4121, 4136 และ 4138 แต่หลังจากเปลี่ยนเครื่องแล้ว เครื่องตัวดังกล่าวได้ประสบปัญหาชำรุดบ่อยมาก ต่อมาในปลายปี พ.ศ. 2551 ได้มีการเปลี่ยนมาใช้เครื่องยนต์ เอ็มทียู (MTU) 16V4000R41R ในรถจักรอัลสธอม รหัสเอแอลเอส 3 คันแรก ได้แก่รถจักรหมายเลข 4140, 4146 และ 4150 และในปลายปี พ.ศ. 2552 ก็ได้มีการเปลี่ยนมาใช้เครื่องยนต์ แคตเตอร์พิลลาร์ (Caterpillar) 3516BHD แต่ติดตั้งในรถจักรล็อตอื่นก่อน
ต้นปี พ.ศ. 2554 - กลางปี พ.ศ. 2555 ได้มีการปรับปรุงทำสีตัวรถจักรอัลสธอมใหม่ โดยรถจักรคันแรกในล็อตนี้ที่ได้รับการทำสีตัวรถใหม่ คือรถจักรหมายเลข 4107 และรถจักรคันแรกที่ได้มีการเปลี่ยนมาใช้เครื่องยนต์เอ็มทียู พร้อมกับทำสีตัวรถใหม่ คือรถจักรหมายเลข 4144 ตามด้วยรถจักรคันอื่นๆ ที่เคยใช้เครื่องยนต์ แกนซ์ มาก่อน ได้แก่ 4106, 4112, 4121, 4136 และ 4138 ก็ทยอยเปลี่ยนมาใช้เครื่องยนต์เอ็มทียูเหมือนกัน
กลางปี พ.ศ. 2556 - พ.ศ. 2559 มีรถจักรอัลสธอม รหัสเอแอลเอสบางคัน ได้เปลี่ยนมาใช้เครื่องยนต์แคตเตอร์พิลลาร์ 3516BHD พร้อมกับทำสีตัวรถใหม่ ในปลายปี พ.ศ. 2557 - ปลายปี พ.ศ. 2558 รถจักรหมายเลข 4133 และ 4145 ที่เคยทำสีตัวใหม่มาแล้ว ก็เปลี่ยนกลับไปทำสีตัวรถเป็นแบบเก่าตามเดิม พ.ศ. 2560 ได้มีรถจักรหมายเลข 4226 ที่เคยทำสีตัวใหม่มาแล้ว ก็เปลี่ยนกลับไปทำสีตัวรถเป็นแบบเก่าตามเดิม แต่มีสีตะแกรงแบบใหม่
เอเอชเค
เอเอชเค (AHK) เป็นรถจักรดีเซลไฟฟ้าประเภทหนึ่งของการรถไฟแห่งประเทศไทย ผลิตโดยบริษัทอัลสธอม เฮนเชล กรุป (Alsthom Henschel Krupp) ประเทศเยอรมนี (เป็นที่มาของชื่อรุ่นรถจักรรุ่นนี้) หมายเลขรถ 4201 - 4230 รวมจำนวนรถทั้งสิ้น 30 คัน
เอแอลดี
เอแอลดี (ALD) เป็นรถจักรดีเซลไฟฟ้าประเภทหนึ่งของการรถไฟแห่งประเทศไทย สร้างโดยบริษัทอัลสธอม ประเทศฝรั่งเศส หมายเลขรถ 4301 - 4309 รวมจำนวนทั้งหมด 9 คัน
เอดีดี
เอดีดี (ADD) เป็นรถจักรดีเซลไฟฟ้าของการรถไฟแห่งประเทศไทย ผลิตโดย อัลสธอม แอตแลนติก ประเทศฝรั่งเศส หมายเลขรถ 4401 - 4420 รวมจำนวนรถทั้งสิ้น 20 คัน
จีอี (รถจักร)
เจเนอรัล อิเล็คทริค (จีอี) รุ่น ยูเอ็ม 12 ซี (UM12C) หรือ จีอีเค (GEK) เป็นรถจักรดีเซลไฟฟ้า ที่การรถไฟแห่งประเทศไทยนำเข้าและได้รับมอบมาจากสหรัฐอเมริกา ซึ่งการรถไฟฯมีรถจักรรุ่นนี้ใช้งานอยู่มากเป็นอันดับสอง รองจากรถจักร เอแอลเอส มีจำนวนรถทั้งสิ้น 50 คัน หมายเลขรถ 4001 - 4050 โดยการนำเข้ามาใช้งาน แบ่งเป็นสองช่วง (ล็อต) ต่อไปนี้
เดอะบลูดานูบ
เดอะบลูดานูบ () เป็นชื่อที่รู้จักกันทั่วไปของ An der schönen blauen Donau op. 314 "()" เพลงวอลต์ซโดยโยฮันน์ ชเตราสส์ ที่สอง แต่งขึ้นในปี ค.ศ. 1866 และแสดงครั้งแรกเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1867 ที่สมาคมนักร้องประสานเสียงแห่งเวียนนา (; ) กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย ได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในเพลงคลาสสิกที่เป็นที่รู้จักมากที่สุด และถูกจัดให้เป็นเพลงชาติอย่างไม่เป็นทางการของประเทศออสเตรีย
เพลงนี้ได้รับการแต่งคำร้องโดยโจเซฟ เวย์ล นักแต่งคำร้องของสมาคมนักร้องประสานเสียง ต่อมาชเตราสส์ได้ปรับปรุงทำนองใหม่ และเวย์ลก็ได้ปรับคำร้องใหม่อีกครั้งให้เหมาะสมยิ่งขึ้น โดยเนื้อร้องกล่าวชื่นชมความงามของแม่น้ำดานูบ และกรุงเวียนนา
แดวู (รถราง)
รถดีเซลรางแดวู () เป็นรถดีเซลรางประเภทปรับอากาศของการรถไฟแห่งประเทศไทย และเป็นรถดีเซลรางที่มีความเร็วสูงสุดในประเทศไทย มีจำนวนรถรวมทุกรุ่นย่อยทั้งสิ้น 40 คันปัจจุบันไม่ได้พ่วงกับรถดีเซลรางแดวู กลายเป็น บนท.ป. หมายเลข 1101 - 1140 (รถปรับอากาศนั่งและนอนชั้นที่ 2 หรือ เรียกกันว่า รถนอน 40 ที่นั่งรุ่นใหม่) ปัจจุบันมีพ่วงอยู่ในขบวนรถด่วนที่ 83/84 กรุงเทพ-ตรัง-กรุงเทพ และรถด่วนขบวนที่ 85/86 กรุงเทพ-นครศรีธรรมราช-กรุงเทพ
เมื่อช่วงต้นปีพ.ศ. 2551 ได้พบว่ามีเรือด ในตู้โดยสาร ทำให้ขบวนรถที่ใช้รถดีเซลรางแดวูหลายขบวนต้องงดให้บริการเพื่อกำจัดตัวเรือดและเปลี่ยนเบาะเป็นแบบใหม่
รถดีเซลรางแดวู เป็นรถดีเซลรางที่ทำความเร็วได้ถึง 120-160 กิโลเมตร/ชั่วโมง เป็นสาเหตุทำให้เกิดอุบัติเหตุหลายครั้ง เนื่องจากผู้ขับขี่รถยนต์,รถจักรยานยนต์บางคนนั้นไร้วินัย ไม่เคารพกฎจราจร (ไม่จอดรอให้รถไฟวิ่งผ่านไปก่อน แล้วค่อยขับรถข้าม ทางรถไฟ) และจุดตัดที่ไม่มีเครื่องกั้น จึงทำให้รถดีเซลรางแดวู ต้องเปลี่ยนเสียงหวูดใหม่ เป็นเสียงหวูดรถไฟของรถจักรอเมริกัน ยี่ห้อNathan AirChime รุ่น K3LA
โรงเรียนสนมวิทยาคาร
โรงเรียนสนมวิทยาคาร เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาของรัฐ ในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (สพฐ.) เริ่มเปิดทำการสอนเมื่อปี พ.ศ. 2517
โรงเรียนสนมวิทยาคาร เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษา ตั้งอยู่ที่บ้านเลขที่ 190 หมู่ 1 ตำบลสนม อำเภอสนม จังหวัดสุรินทร์ จัดการศึกษาแบบสหศึกษา มีพื้นที่ 98 ไร่ 2 วา 50 ตารางวา เริ่มก่อตั้งในปี พ.ศ 2516 ชาวกิ่งอำเภอสนม ซึ่งมี นายสิงห์ ไชยโรจน์ ปลัดอำเภอ ผู้หัวหน้ากิ่งอำเภอสนม และ นายสุทัศน์ พรพรม ศึกษาธิการอำเภอสนม ประจำกิ่งอำเภอสนม พร้อมด้วยบรรดา ข้าราชการ ประชาชนชาวสนม มีความเห็นตรงกันว่า พื้นที่ โคกเล็บเหยี่ยว (โคกเล็บแม็วในภาษาถิ่น) ซึ่งอยู่มางทิศตะวันออก หนองสนม ห่างจากหมู่บ้าน 1.5 กิโลเมตร มีความเหมาะสมจะตั้งโรงเรียน
กระทั่งกระทรวงศึกษาธิการ ได้ประกาศก่อตั้ง โรงเรียนสนมวิมยาคาร ในวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2517 โดยได้รับนักเรียนจำนวน 2 ห้อง มีนักเรียน 68 คน โดยอาศัยโรงเรียนสนมศึกษาคารเป็นที่เรียนชั่วคราว ต่อมาได้ย้ายมาที่ อาคารเรียนชั่วคราว 216 ก ที่ก่อสร้างใหม่ ในบริเวณปัจจุบัน เมื่อวันที่ 29 มีนาคม 2517 นายธีรชัย บุพศิริ เดินทางมานับตำแหน่งเป็นครูใหญ่คนแรก โดยมีการสอนระดับ มัธยมศึกษาปีที่1 - 6 และระดับ ปวช.1-3 และมีข้าราชการ บุคลากรทางการศึกษา ลูกจ้าง ครูอัตราจ้าง และนักศึกษาฝึกประสบการณ์ทั้งหมด 54 คน
ในวันที่ 27 ธันวาคม 2547 ได้ผ่านการประเมิน ต้นแบบ 1 อำเภอ 1 โรงเรียนในฝัน ตามนโยบายของรัฐบาลในสมัยนั้น
และในปีพ.ศ. 2555 ได้ผ่านการประเมิน และรับรางวัลโรงเรียนพระราชทาน
สันตินิยม
สันตินิยม () เป็นแนวคิดที่ต่อต้านสงครามตลอดจนความรุนแรงต่างๆ โดยเชื่อว่าสงครามและความรุนแรงเป็นสิ่งที่ยอมรับไม่ได้ทางศีลธรรม แต่สามารถแก้ไขปัญหาต่างๆได้โดยสันติวิธี ซึ่งนักสันตินิยมมักกล่าวถึงแนวทางปฏิบัติโดยยึดหลักศาสนา อย่างไรก็ตามยังมีการให้คำวิพากษ์วิจารณ์ว่าเป็นแนวคิดที่สามารถปฏิบัติได้ยาก เนื่องจากการให้โลกนี้ปราศจากความรุนแรงในความเป็นจริงนั้นไม่อาจเกิดขึ้นได้โดยตลอด ในบางครั้ง การใช้มาตรการขั้นเด็ดขาดโดยยึดหลักจริยธรรมแก้ปัญหาอาจเป็นแนวทางที่ดีกว่า
มีหลายสิ่งที่สนับสนุนแนวคิดสันตินิยมหากมองย้อนไปในประวัติศาสตร์ ตลอดจนงานประพันธ์ต่างๆ ดังตัวอย่างเช่น :
ความเห็นใจต่อสรรพชีวิตทั้งปวง ทั้งที่เป็นมนุษย์และไม่ใช่มนุษย์ ต่างเป็นส่วนสำคัญที่ปรากฏในหลักธรรมของศาสนาพราหมณ์-ฮินดูกับศาสนาพุทธ ซึ่งพระโคตมพุทธเจ้าทรงเป็นผู้ตรัสรู้ในสัจธรรมนี้ รวมทั้งพระมหาวีระที่ค้นพบสัจธรรมในศาสนาเชนในช่วง 599 ถึง 527 ปีก่อนคริสตกาล โดยพระโคตมพุทธเจ้าตลอดจนพระมหาวีระ ต่างมีชาติกำเนิดในวรรณะกษัตริย์
ในยุคกรีกโบราณแม้จะดูเหมือนว่าแนวคิดสันตินิยมจะไม่ปรากฏอยู่ เว้นเสียแต่ว่าจะมีแนวคิดชี้นำทางศีลธรรมอย่างกว้างๆ ซึ่งขัดแย้งต่อแนวคิดด้านความรุนแรงระหว่างบุคคล โดยมิได้มีแนวคิดทางปรัชญาที่ปฏิเสธถึงความรุนแรงระหว่างการปราศรัย หรือปฏิเสธรูปแบบการใช้ความรุนแรงทั้งหมดที่ดูเหมือนว่ายังปรากฏให้เห็นอยู่ อริสโตฟานเนสกับบทละครของเขาที่มีชื่อว่า ได้สร้างบทที่กล่าวถึงสตรีชาวเอเธนส์ที่ต้อต้านสงครามในช่วงที่เกิดเหตุการณ์ เมื่อ 431 ถึง 434 ปีก่อนคริสตกาล และละครชุดนี้ได้สร้างชื่อเสียงในหลายๆประเทศในประเด็นของการต่อต้านสงคราม แต่อย่างไรก็ตาม ทั้งในแง่ของงานประพันธ์กับสุขนาฏกรรม และแม้ว่าจะปฏิเสธแนวคิดทางสงคราม แต่ก็ดูเหมือนว่าความขัดแย้งยังคงอยู่ (ภายหลังจากนั้น 20 ปี) มากกว่าที่รู้จักในฐานะของปรัชญาที่เผชิญกับความรุนแรงหรือสงคราม พอๆกันกับบทประพันธ์ที่ประท้วงต่อต้านความรุนแรงอย่างเรื่องแห่ง
แพนด้าเป็นเทพแห่งความมสันติสุข (ตามที่ปรากฏในฟิโลซินอส) แหล่งที่มาของคำว่า "Panda" นี้มาจากคำว่า "pandi"
คัมภีร์ลัทธิเต๋า "สันติขั้นสูงสุด ( )" บอกล่วงหน้าถึง "การมาของยุคแห่งสันติภาพ" ("ไท่ผิง" ) โดยไท่ผิงจิงนี้มีเนื้อหาที่สนับสนุนแนวคิด "โลกที่เต็มไปด้วยความเป็นสันติ"
เซเกียว
หนังสือพิมพ์เซเกียวเป็นสิ่งพิมพ์แรกของสมาคมสร้างคุณค่าก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2494 โดยโจเซอิ โทดะ นายกสมาคมโซคา งัคไก ท่านที่สอง เป็นหนังสือพิมพ์รายวัน ก่อตั้งโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อการเผยแผ่ธรรมไพศาล และต่อต้านอาวุธนิวเคลียร์
หนังสือพิมพ์เซเกียว ก่อตั้งขึ้นโดยโจเซอิ โทดะ นายกสมาคมโซคา งัคไก คนที่สอง โดยที่ปัจจุบันมียอดพิมพ์จำหน่ายอยู่ที่ 5,500,000 ฉบับ สมาชิกขององค์กรที่ญี่ปุ่นจะได้รับหนังสือพิมพ์ครอบครัวละฉบับ และพยายามขยายวงไปในต่างประเทศเครือค่าย
คำชี้นำของดร.ไดซาขุ อิเคดะ อดีตนายกสมาคมโซคา งัคไก ปัจจุบันเป็น ประธานกิตติมศักดิ์สมาคมโซคา งัคไก และเป็นประธานสมาคมโซคา งัคไก สากล เนื้อหาการชึ้นำเป็นการเพิ่มศรัทธาให้สมาชิกสมาคมสร้างคุณค่า มีพลังศรัทธามากขึ้น เนื้อหาเกี่ยวกับสันติภาพ เช่น ต่อต้านอาวุธนิวเคลียร์
โฆษณาที่ลงในหนังสือพิมพ์เซเกียวส่วนใหญ่จะเป็นเกี่ยวกับสมาคมสร้างคุณค่า และโฆษณาหลายๆองค์กรเช่น อุปกรณ์สุขภาพ,อาหารสุขภาพ,ธนาคาร
สำนักพิมพ์เซเกียวจะหยุดระงับการพิมพ์ในวันหยุดหนังสือพิมพ์
เกษม สนิทวงศ์ ณ อยุธยา
เกษม สนิทวงศ์ ณ อยุธยา อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ในรัฐบาลพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ และอดีตปลัดกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และสิ่งแวดล้อม
นายเกษม สนิทวงศ์ ณ อยุธยา เกิดเมื่อวันที่ ที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรของหม่อมหลวงเดช สนิทวงศ์ กับท่านผู้หญิงประยงค์ สนิทวงศ์ ณ อยุธยา สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย และ Geeling Grammar School Victoria ประเทศออสเตรเลีย ในระดับปริญญาตรี ด้านวิทยาศาสตร์ สาขาฟิสิกซ์และคณิตศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยลอนดอน ประเทศอังกฤษ เมื่อปี พ.ศ. 2506 และระดับปริญญาโท สาขาพัฒนาการเศรษฐกิจ จากมหาวิทยาลัยแมสซาชูเซตส์ ประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อปี พ.ศ. 2509
ด้านชีวิตครอบครัว สมรสกับคุณหญิงจามรี สนิทวงศ์ ณ อยุธยา อดีตอาจารย์โรงเรียนจิตรลดา บุตรสาวของหม่อมหลวงจวง เสนีย์วงศ์ กับนางเฉลยพร เสนีย์วงศ์ ณ อยุธยา มีบุตรด้วยกัน 2 คน คือ นางสาวดาลิน สนิทวงศ์ ณ อยุธยา และนายจักรษมา สนิทวงศ์ ณ อยุธยา
นอกจากนี้แล้ว งานอดิเรกส่วนตัวที่ชื่นชอบ คือ การถ่ายภาพสัตว์ป่า โดยเริ่มถ่ายมาตั้งแต่ยังเด็ก และเคยเดินทางไปถ่ายในสถานที่ต่าง ๆ ทั่วโลกมาแล้วทั้งอเมริกากลาง, กัมพูชา หรือญี่ปุ่น
นายเกษม สนิทวงศ์ ณ อยุธยา เริ่มต้นรับราชการในตำแหน่ง วิทยากรโท ประจำหน่วยวางแผนกำลังคน สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2506 ต่อมาได้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการคณะกรรมการสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2520 ตำแหน่งรองปลัดกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม ปี พ.ศ. 2528 ตำแหน่งอธิบดีกรมวิทยาศาสตร์บริการ และปลัดกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อมเป็นตำแหน่งสุดท้าย
นายเกษม ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา ในปี พ.ศ. 2539 ต่อมาในการจัดตั้งรัฐบาลชั่วคราวหลังการรัฐประหาร ของพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ ได้มีการแต่งตั้งให้นายเกษม สนิทวงศ์ ณ อยุธยา ดำรงตำแหน่ง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
นาวา อันลี่
นาวา อันลี่ เป็นตัวละครในหนังสือนิยายเรื่อง ดี.เกรย์แมน ของ คาสึระ โฮชิโนะ
นาวา อันลี่ เป็นลูกครึ่งระหว่างพระผู้เป็นเจ้ากับปีศาจ เธอเป็นเสนาบดีแห่งวาติกัน เมื่อสมัยเด็ก เกิดความขัดแย้งภายในวาติกัน โดยศาสนจักรแห่งความมืดทำสงครามกับโนอาห์
อันลี่จึงถูกพาตัวมาหลบภัยที่ศาสนจักรแห่งความมืดสาขาเอเชีย และได้พบกับคันดะ ยู(ตอนเด็ก) แต่มันก็เป็นการแค่พบหน้าเพียงครั้งเดียวเท่านั้น ความทรงจำของเธอแทบไม่มี ในวัยเด็กเธอมีเคยน้องชายชื่อกาเลนท์ เป็นน้องชายบุญธรรมที่ถูกรับเข้ามาในตระกูลนาวา หากแต่ถูกวาติกันตัดสินประหารในภายหลัง เหตุเพราะไม่สามารถเชื่อมต่ออินโนเซนท์ได้ และเพื่อเป็นการปลุกความมืดอีกด้านในใจของอันลี่ เพื่อทำให้เธอสามารถใช้พลังอินโนเซนท์ของตัวเองได้มากขึ้นและเป็นประโยชน์ต่อศาสนจักรแห่งความมืดต่อมาอันลี่ได้เข้ามาที่ศาสนจักรแห่งความมืดในคำสั่งของพระสันตปาปา โดยเป็นภารกิจลับสุดยอดเพื่อจับตาดูเอเลน วอกเกอร์ หรือลำดับที่ 14 ว่าเขาเป็นภัยร้ายกับศานจักรจริงหรือไม่ แต่กลับกันในอีกด้านหนึ่งทางวาติกันก็ได้ทดสอบความไว้วางใจในตัวของอันลี่อีกเช่นเดียวกัน ว่าแท้จริงแล้วเธอมีความทรงจำที่เกี่ยวพันกับลำดับที่ 14 และรู้เรื่องของกุญแจแห่งสงครามศักดิ์สิทธิ์จริงหรือไม่ เพราะหากเป็นจริงแต่เธอปิดบังศาสนจักร เธอก็คงไม่ต่างอะไรจากผู้ทรยศที่คิดหักหลังพระผู้เป็นเจ้าและต้องกำจัดทิ้งเสีย ตอนที่เธอมาพักอยู่ที่ศาสนจักรแห่งความมืดเธอได้พบกับอเลนและคันดะ ตอนที่เธอเจออเลนนั้น เธอตกใจมาก เพราะกาเลนท์หน้าตาเหมือนอเลนอย่างกับฝาแฝด ต่างเพียงสีผมและฝ่ามือต้องสาปเพียงเท่านั้น ซึ่งเพราะเหตุนั้นมันจึงทำให้เธอมีความสนิทสนมกับเอเลน วอกเกอร์มากขึ้น เธอมีความทรงจำบางอย่างเกี่ยวกับดอกบัว สิ่งที่ชอบเก็บสะสมพู่กันโบราณ
ไม่ปรากฏ
เกล็ดความรูที่ได้จากชื่อของ อันลี่(Anli) ก็คือชื่อของอันลี่นั้นมากจาก คำาว่า lily ที่แปลว่า'ดอกบัว'
และคำว่า An ที่มาจากภาษาละตินตะวันออก ซึ่งแปลเป็นภาษาอังกฤษคือ half หรือ'ครึ่งหนึ่ง'หรือ 'ไม่เต็มเปี่ยมครบถ้วน'
ซึ่งรวมกันเป็น Anli แปลว่า'ครึ่งหนึ่งของดอกบัว'(มีตัวตนเพียงครึ่งแห่งwater lily)
เกริกไกร จีระแพทย์
นายเกริกไกร จีระแพทย์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ในรัฐบาลพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์
นายเกริกไกร จีระแพทย์ สมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ เกิดเมื่อวันที่ ที่กรุงเทพมหานคร สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี รัฐศาสตรบัณฑิต (เกียรตินิยม) จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อปี พ.ศ. 2509 ระดับปริญญาโท ด้านเศรษฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยซิดนี่ย์ ประเทศออสเตรเลีย ในปี พ.ศ. 2514 นอกจากนี้ยังได้รับประกาศนียบัตรจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร (วปอ. รุ่น 37) สำเร็จการศึกษาจากเนติบัณฑิตไทย ได้รับประกาศนียบัตร CERTIFICATE IN ECONOMICS DEVELOPMENT จากประเทศญี่ปุ่น (พ.ศ. 2516) และประกาศนียบัตร CERTIFICATE IN PROJECT APPRAISAL จากมหาวิทยาลัยอ็อกฟอร์ด (พ.ศ. 2518)
นายเกริกไกร จีระแพทย์ เริ่มรับราชการในกระทรวงพาณิชย์ เคยได้รับตำแหน่งสำคัญในกระทรวงพาณิชย์ อาทิ รองปลัดกระทรวงพาณิชย์ อธิบดีกรมเศรษฐกิจการพาณิชย์ เอกอัครราชทูตผู้แทนถาวรไทยประจำองค์การการค้าโลก อธิบดีกรมการค้าต่างประเทศ และปลัดกระทรวงพาณิชย์เป็นตำแหน่งสุดท้าย
ในการจัดตั้งรัฐบาลชั่วคราวหลังการรัฐประหาร พ.ศ. 2549 ซึ่งนำโดยพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ นายกรัฐมนตรี นายเกริกไกร จีระแพทย์ ได้เข้ามาดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์
สกุลแพนเทอรา
สกุลแพนเทอรา () เป็นสกุลของวงศ์ Felidae (วงศ์แมว) ที่ประกอบไปด้วย เสือโคร่ง, สิงโต, เสือจากัวร์, และ เสือดาว สปีชีส์ของสกุลเป็นสมาชิกประมาณครึ่งหนึ่งของวงศ์ย่อย Pantherinae ใช้ชื่อสกุลว่า "Panthera"
เสือในสกุลแพทเทอรา ทั้ง 4 ชนิดมีโครงสร้างทางกายวิภาคที่ช่วยให้พวกมันสามารถคำรามได้ เริ่มแรกมีสมมุติฐานว่าเกิดจากการกลายเป็นกระดูกที่ไม่สมบูรณ์ของกระดูกไฮออยด์ แต่การศึกษาครั้งใหม่แสดงว่าความสามารถในการคำรามมาจากลักษณะสัณฐานอื่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งกล่องเสียง เสือดาวหิมะ ("Uncia uncia") บางครั้งถูกรวมอยู่ในสกุล "Panthera" แต่มันไม่สามารถคำรามได้ เพราะแม้ว่ามันมีขบวนการกลายเป็นกระดูกที่ไม่สมบูรณ์ของกระดูกไฮออยด์ แต่ขาดลักษณะพิเศษของกล่องเสียงไป
ตาม "American Heritage Dictionary" ต้นกำเนิดของคำไม่เป็นที่ทราบได้ ศัพทมูลวิทยาพื้นบ้านคาดว่าได้รับจากภาษากรีก πάν "pan-" ("ทั้งหมด") และ "thēr" ("สัตว์ร้ายล่าเหยื่อ") เพราะมันสามารถล่าและฆ่าได้เกือบทุกสิ่ง คำในภาษากรีก πάνθηρ, "pánthēr", อ้างถึง "Felidae" (แมว) ลายจุดทุกชนิด บางคนเชื่อว่าแม้ว่า "panthera" จะเป็นภาษาอังกฤษแต่ก็มาจากภาษาดั้งเดิมซึ่งอาจเป็นภาษาสันสกฤตแปลว่า "สัตว์สีเหลือง" หรือ "ขาว-เหลือง"
ชนิดหรือชนิดย่อยที่สูญพันธุ์จะมีเครื่องหมาย †
ณัฐ อินทรปาณ
ดร.ณัฐ อินทรปาณ (6 มีนาคม พ.ศ. 2481 — 6 สิงหาคม พ.ศ. 2561) เป็นอดีตกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศไทย อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา ในรัฐบาลพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ และอดีตประธานสหพันธ์ยิงเป้าบินแห่งเอเชีย
ดร.ณัฐ อินทรปาณ เกิดเมื่อวันที่ ที่กรุงเทพมหานคร สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญและประกาศนียบัตรสาขาการพลศึกษา จากวิทยาลัยครูซิดนี่ย์ ประเทศออสเตรเลีย เมื่อปี พ.ศ. 2506 ระดับปริญญาตรีและปริญญาโท ด้านพลศึกษา จากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอก สาขาการพลศึกษา มหาวิทยาลัยอัลเบอร์ตา ในปี พ.ศ. 2516
ด้านชีวิตครอบครัว สมรสกับนางธิติมา อินทรปาณ มีบุตร 2 คน คือ นางสาวณัฐติมา อินทรปาณ และนายณกุล อินทรปาณ
ณัฐ อินทรปาณ ถึงแก่อนิจด้วยโรคมะเร็ง เมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2561
ดร.ณัฐ อินทรปาณ ทำงานในด้านการกีฬาของไทย เคยดำรงตำแหน่งสำคัญในวงการกีฬา อาทิ รองประธานกรรมการบริหารกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย (กกมท.) ประธานคณะกรรมการเทคนิคเอเชี่ยนเกมส์ ครั้งที่ 8 เลขาธิการคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศไทย และประธานสหพันธ์ยิงเป้าบินแห่งเอเชีย
ในการจัดตั้งรัฐบาลของพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ ได้มีการแต่งตั้งให้ ดร.ณัฐ อินทรปาณ ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา ซึ่งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการคนแรกและคนเดียวของกระทรวงจนถึงปัจจุบัน
ดร.ณัฐ อินทรปาณ ดำรงตำแหน่งคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศไทย (กรรมการ IOC) วาระปี พ.ศ. 2552-2556