hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ภัทร เอกแสงกุล
ภัทร เอกแสงกุล เกิดเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 เป็นนักแสดงชาวไทย เข้าสู่วงการบันเทิงโดยคำชักชวนของเอกชัย เอื้อสังคมเศรษฐ มีผลงานเด่นจากซีรีส์เรื่อง "GPA สถาบันพันธุ์แสบ" และ "O-negative รักออกแบบไม่ได้" รับบทเป็น องอาจ นอกจากนี้เขายังติด 1 ใน 50 หนุ่มโสดคลีโอ ปี 2015 และดำรงตำแหน่งจุฬาฯ คฑากร รุ่นที่ 7.1
ภัทร เอกแสงกุล ศึกษาในระดับมัธยมต้นที่ โรงเรียนนวมินทราชินูทิศ บดินทรเดชา ระดับมัธยมปลายที่ โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ปัจจุบันสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย รุ่น 49
(2560) Net I Die สวยตายล่ะมึง
(2556) ละครเวทีคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เรื่อง ปิ๊กกะแอน รับบทเป็น ปิ๊ก
มีคีล เฮยส์มัน
มีคีล เฮยส์มัน (; เกิด 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1981) เป็นนักแสดง นักดนตรี นักร้อง และนักแต่งเพลงชาวดัตช์ ที่มีผลงานทั้งในประเทศเนเธอร์แลนด์และประเทศอังกฤษ รวมทั้งละครโทรทัศน์และภาพยนตร์ เขารับบทเป็น เอลลิส​ โจนส์ ในภาพยนตร์รัก-จินตนิมิตเรื่อง "อดาไลน์ หยุดเวลา รอปาฏิหาริย์รัก" (2015), ซันนีในละครชุด "Treme" (2010–2013), ดาริโอ นาฮาริส ใน "มหาศึกชิงบัลลังก์" (2014–ปัจจุบัน), เลียม แมกกินนิส ในละครชุด "Nashville" (2012–2014) และรับบทเป็น แคล มอร์ริสัน ใน "Orphan Black" (2014–2015)
เฮยส์มันเริ่มอาชีพการแสดงของเขาในละครโทรทัศน์สัญชาติดัตช์ เรื่อง "Goede tijden, slechte tijden" (1998) หลังจากนั้นเขาก็เล่นบทนักแสดงนำในเรื่อง "De co-assistent" (2007–2010) และ "Bloedverwanten" (2010), เป็นนักแสดงสมทบในภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์เรื่อง "Costa!" (2001) และ "Full Moon Party" (2002) และบทบาทนำใน "Phileine Says Sorry" (2003) และ "Floris" (2004) นอกจากนี้เขายังเล่นเป็นตัวประกอบในภาพยนตร์เรื่อง "บัญชีดำ เธอกล้าสู้" (2006) ในช่วงแรกของอาชีพการแสดงของเขา เฮยส์มันยังเป็นส่วนหนึ่งของวงดนตรีที่ชื่อ ฟอนเทน (Fontane)
การแสดงระดับนานาชาติของเฮยส์มันเริ่มตั้งแต่ปี ค.ศ. 2006 เมื่อเขาเป็นดารารับเชิญในละครชุดของประเทศอังกฤษ เรื่อง "Dalziel and Pascoe" และเขาก็ปรากฏตัวใน "The Young Victoria" (2009), "มหาวิบัติสงคราม Z" (2013) และ "ไวลด์ เดินก้าวไปตราบหัวใจไม่ล้ม" (2014)
พระรัตนธัชมุนี (ม่วง รตนทฺธโช)
พระรัตนธัชมุนี นามเดิม ม่วง ฉายา รตนทฺธโช เป็นพระราชาคณะชั้นธรรมฝ่ายธรรมยุติกนิกาย เจ้าอาวาสรูปที่ 7 ของวัดท่าโพธิ์ ผู้มีบทบาทสำคัญในการจัดการศึกษาในภาคใต้ โดยก่อตั้งและร่วมก่อตั้งโรงเรียนขึ้น 21 แห่ง รวมทั้งโรงเรียนเบญจมราชูทิศ นครศรีธรรมราช
พระรัตนธัชมุนี มีนามเดิม ม่วง เกิดเมื่อวันพุธที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2396 ตรงกับวันขึ้น 6 ค่ำ เดือน 9 ปีฉลู เป็นบุตรคนสุดท้องในบรรดาบุตรทั้งหมด 8 คน (หญิง 2 ชาย 6) ของนายแก้วกับนางทองคำ ชาติภูมิอยู่บ้านหมาก ตำบลบ้านเพิง อำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช
เมื่ออายุ 9 ขวบ ได้ศึกษาภาษาไทยและภาษาบาลีตามลำดับในสำนักของพระอาจารย์เพ็ชร วัดแจ้ง จนอายุ 15 จึงบรรพชาเป็นสามเณรที่วัดแจ้ง จนอายุได้ 17 ปีจึงย้ายไปอยู่วัดมเหยงคณ์ ศึกษาภาษาบาลีในสำนักของพระครูการาม (จู) จนอายุ 20 ปีในปี พ.ศ. 2416 จึงอุปสมบทเป็นพระภิกษุโดยมีพระครูการาม (จู) เป็นพระอุปัชฌาย์ เมื่อพระครูการามย้ายมาเป็นเจ้าอาวาสวัดท่าโพธิ์ในปีต่อมา ท่านได้ตามมาอยู่ด้วย จนพระครูการามมรณภาพในปี พ.ศ. 2427 ท่านจึงได้เป็นเจ้าอาวาสแทน
ปีฉลู พ.ศ. 2432 พระเจ้าน้องยาเธอ กรมหมื่นวชิรญาณวโรรส เสด็จมาตรวจการพระศาสนาในหัวเมืองปักษ์ใต้ พระอธิการม่วงได้เข้าเฝ้าและตามเสด็จกลับมาศึกษาพระปริยัติธรรมที่กรุงเทพมหานคร ทรงให้ท่านอยู่วัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร และในปีฉลูนั้นทรงให้ท่านทำทัฬหีกรรมบวชใหม่ในคณะธรรมยุตโดยมีพระพรหมมุนี (แฟง กิตฺติสาโร) เป็นพระอุปัชฌาย์ ส่วนพระองค์เองเป็นพระกรรมวาจาจารย์ บวชแล้วศึกษากับพระองค์ต่อ จนปีขาล พ.ศ. 2433 ได้เข้าสอบที่วัดพระศรีรัตนศาสดาราม ได้เป็นเปรียญธรรม 4 ประโยค ปีต่อมาได้ทูลลากลับไปอยู่วัดท่าโพธิ์ตามเดิม
พ.ศ. 2441 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จฯ ประพาสปักษ์ใต้ พระมหาม่วงได้เข้าเฝ้าและถวายรายงานเรื่องการพระศาสนาในเมืองนครศรีธรรมราชเป็นที่พอพระทัย และทรงเห็นว่าท่านมีคุณธรรมและอุตสาหะ จึงแต่งตั้งท่านเป็นพระราชาคณะเจ้าคณะใหญ่เมืองนครศรีธรรมราช ต่อมาวันที่ 19 กรกฎาคม ร.ศ. 121 ได้รับโปรดเกล้าฯ ตั้งเป็นเจ้าคณะมณฑลนครศรีธรรมราช และโปรดเกล้าฯ ให้พระยาวุฒิการบดีส่งสัญญาบัตรไปพระราชทาน ต่อมาวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2469 ทรงประกาศให้รวมมณฑลสุราษฎ์และจังหวัดสตูลเข้ากับมณฑลนครศรีธรรมราช โดยโปรดให้ท่านเป็นเจ้าคณะมณฑลต่อตั้งแต่วันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2469 เป็นต้นไป
ในระหว่างดำรงตำแหน่งเจ้าคณะมณฑล นอกจากการปกครองสังฆมณฑลให้เรียบร้อย ท่านยังได้ทำงานสนองนโยบายของราชการโดยจัดการศึกษาแบบใหม่ขึ้นทั่วทั้งมณฑลนับแต่เมืองนครศรีธรรมราชไปจนถึงเมืองกลันตัน จนกระทั่งปี พ.ศ. 2472 ท่านจึงขอลาออกจากตำแหน่งเพราะชราภาพ แต่ปรากฏว่าเกิดความไม่สงบขึ้น ท่านจึงได้รับโปรดเกล้าฯ ให้กลับมาดำรงตำแหน่งเจ้าคณะมณฑลอีกครั้งตั้งแต่วันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2467 เมื่อสะสางปัญหาต่าง ๆ เรียบร้อยท่านจึงขอลาออกอีกครั้งด้วยเหตุผลเดิม จึงพระราชทานพระบรมราชานุญาตและให้พระธรรมโกษาจารย์ (เซ่ง อุตฺตโม) เจ้าคณะมณฑลภูเก็ต ดำรงตำแหน่งเจ้าคณะมณฑลนครศรีธรรมราชด้วยอีกตำแหน่งหนึ่งตั้งแต่วันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2471พระรัตนธัชมุนี ถึงแก่มรณภาพด้วยโรคชราเมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2477 เวลา 4.20 น. ณ วัดท่าโพธิ์ สิริอายุได้ ได้รับพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2478
โตกวัตบาบอย
โตกวัตบาบอย (, "เต้าหู้กับหมู") เป็นอาหารฟิลิปปินส์ ประกอบด้วยหูหมู หมูสามชั้น และเต้าหู้ทอด เติมส่วนผสมของซีอิ๊ว น้ำซุปหมู น้ำส้มสายชู หอมใหญ่หั่น และพริก บางครั้งรับประทานเป็นอาหารว่างหรือกินกับข้าวและโจ๊กหมู คำว่าโตกวามาจากภาษาลันนังหมายถึงเต้าหู้ บาบอยเป็นภาษาตากาล็อกหมายถึงหมู ส่วนอัตหมายถึงและ
ปลาทู
ปลาทู, ปลาทูตัวสั้น หรือ ปลาทูสั้น () เป็นปลาทูชนิดที่ชาวไทยนิยมบริโภคมากที่สุด
ปลาทูมีลำตัวแป้นยาวเพรียว ตาโต ปากกว้าง จะงอยปากจะแหลม เกล็ดเล็กละเอียด มีม่านตาเป็นเยื่อไขมัน บนขากรรไกรมีฟันซี่เล็ก ๆ มีซี่เหงือกแผ่เต็มคล้ายพู่ขนนก มีครีบหลัง 2 อัน ครีบหลังอันแรกมีก้านแข็ง ส่วนอันหลังก้านครีบอ่อน ครีบท้องมีก้านครีบแข็ง 1 อัน ครีบอกมีฐานครีบกว้าง แต่ปลายเรียว สีตัวพื้นท้องสีขาวเงิน บริเวณที่ชิดโคนครีบหลังตอนแรกมีจุดสีดำ 3-6 จุดเรียงอยู่ 1 แถว ผิวด้านบนหลังมีสีน้ำเงินแกมเขียว ช่วยในการพรางตัวให้พ้นจากศัตรู มีความยาวประมาณ 14-20 เซนติเมตร
มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ในน่านน้ำที่เป็นทะเลเปิด ได้แก่ อินโด-แปซิฟิก, อ่าวไทย, ทะเลอันดามัน ทะเลจีนใต้ และทะเลญี่ปุ่น โดยอาศัยใกล้ฝั่งที่มีสภาพน้ำลึกไม่เกิน 30 เมตร มีอุณหภูมิไม่ต่ำกว่า 17 องศาเซลเซียส หากินในเวลากลางคืน โดยกินอาหารจำพวกแพลงก์ตอนและสัตว์น้ำขนาดเล็ก
ปลาทูนับเป็นปลาที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจเป็นอย่างยิ่ง โดยเฉพาะในอาหารไทย มีการนำปลาทูมาปรุงเป็นอาหารมาช้านานแล้ว ทั้งนึ่ง, ทอด, ต้มยำ หรือทำน้ำพริกปลาทูซึ่งใช้เนื้อปลาทูโขลกผสมรวมกับกะปิ ในตลาดสดของไทยจะมีขายทั้งปลาทูนึ่งใส่เข่งและปลาทูสด เนื้อปลาทูมีคุณค่าทางอาหารมากมาย ทั้งกรดไลโนเลอิก ซึ่งเป็นตัวควบคุมระดับคอเลสเทอรอล และไตรกลีเซอไรด์ในกระแสเลือด และกรดโคโคซาเฮ็กชิโนอิก (ดีเอชเอ) ซึ่งเป็นส่วนประกอบสำคัญของเซลล์สมอง
ในประเทศไทย แหล่งที่ได้ชื่อว่ามีปลาทูชุกชุมและรสชาติอร่อยแห่งหนึ่งคือ พื้นที่อ่าวกรุงเทพหรืออ่าวไทยตอนใน เมื่อชาวประมงจับปลาทูได้มักนำขึ้นฝั่งมาจำหน่ายในอำเภอเมืองสมุทรสงคราม ปลาทูจากที่นี่มีชื่อเรียกว่า "ปลาทูแม่กลอง" ส่วนหน้ามีลักษณะเป็นสามเหลี่ยม ลำตัวสั้นแบน สีเงินหรืออมเขียว ตาดำ เนื้อแน่นแต่นุ่ม เมื่อกดลงไปที่ตัวปลา เนื้อปลาจะกลับคืนสภาพเดิมไม่บุ๋มลงไปตามรอยแรงกด รวมทั้งมีเอกลักษณ์สำคัญที่เรียกว่า ""หน้างอ คอหัก""
คอนเสิร์ต เมด อิน ไทยแลนด์ ภาค 2546 สังคายนา
คอนเสิร์ต เมด อิน ไทยแลนด์ ภาค 2546 สังคายนา เป็นคอนเสิร์ตใหญ่ของวงคาราบาว จัดขึ้นเพื่อปิดการโปรโมทอัลบั้ม เมด อิน ไทยแลนด์ ภาค 2546 สังคายนา ซึ่งเป็นอัลบั้มพิเศษที่นำอัลบั้ม เมด อิน ไทยแลนด์ มาสังคายนาใหม่ในยุคที่มีความทันสมัยในด้านเครื่องดนตรี โดยคอนเสิร์ตครั้งนี้เปรียบเสมือนการแก้ตัวจากคอนเสิร์ตทำโดยคนไทย ที่เล่นไม่จบในอดีต เพราะโปสเตอร์และบัตรคอนเสิร์ตเป็นรูปการแสดงคอนเสิร์ตทำโดยคนไทย ภายในคอนเสิร์ตมีแขกรับเชิญเพียง 1 คนท่านั้น คือ อ.เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ปี พ.ศ. 2536 อาจารย์ที่สอนดนตรีของ อ.ธนิสร์ ศรีกลิ่นดี หนึ่งในสมาชิกวงคาราบาว และเคยร่วมทัวร์คอนเสิร์ตกับวงคาราบาวที่สหรัฐอเมริกาเมื่อปี พ.ศ. 2528 โดยก่อนเล่นเพลงได้มีการพูดกลอนอารัมภบท ก่อนเริ่มเป่าขลุ่ยในเพลง เดือนเพ็ญ และคอนเสิร์ตครั้งนี้ก็ได้จบลงด้วยดี ภายหลังได้มีการทำดีวีดีออกวางจำหน่ายโดย วอร์นเนอร์ มิวสิก ไทยแลนด์ โดยในช่วงท้ายมีการสนทนาของแอ๊ด - ยืนยง โอภากุล หัวหน้าวงกับ สรยุทธ สุทัศนะจินดา ในช่วง "จับคอร์ดคุย", เบื้องหลังคอนเสิร์ต และอัลบั้มรูป
ปลาซิวข้างขวาน
ปลาซิวข้างขวาน หรือ ปลาซิวขวาน เป็นสกุลของปลาน้ำจืดขนาดเล็กสกุลหนึ่งจำพวกปลาซิว ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) ใช้ชื่อสกุลว่า "Trigonostigma"
เดิมปลาในสกุลนี้เคยถูกจัดให้อยู่ในสกุล "Rasbora" แต่ปัจจุบันนี้ได้ถูกแยกออกมาต่างหาก ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1999 โดยมีลักษณะเด่นคือ มีแถบสีดำใต้จุดเริ่มต้นของครีบหลังถึงกลางของฐานครีบหาง และมักจะเป็นแถบกว้างด้านหน้า โดยมีลักษณะเป็นสามเหลี่ยมหรือเป็นรูปขวาน ในขณะที่บางชนิดจะเป็นเพียงแถบบาง ๆ และมีพฤติกรรมการวางไข่ โดยวางติดกับใบของพืชน้ำ
เป็นปลาที่มีขนาดเล็ก นิยมอยู่เป็นฝูง จึงมีความสำคัญต่อระบบนิเวศในน้ำในแง่ของการเป็นห่วงโซ่อาหารของสัตว์ที่มีขนาดใหญ่กว่า และมีความสำคัญต่อมนุษย์ในแง่ของการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ซึ่งมักจะเลี้ยงกันในตู้ไม้น้ำ โดยมีพฤติกรรมในที่เลี้ยง คือ มักจะรวมฝูงว่ายกันอยู่ในระดับกลางน้ำ
พบกระจายพันธุ์ในภาคตะวันออกและภาคใต้ของไทย ไปจนถึงกัมพูชา, เกาะสุมาตรา และเกาะบอร์เนียว
ปัจจุบันได้มีการอนุกรมวิธานไว้แล้วทั้งหมด 4 ชนิด ได้แก่
ฟืน
ฟืน () คือท่อนไม้หรือเศษไม้ที่นำมาใช้เผาไหม้เป็นเชื้อเพลิงโดยไม่ผ่านการแปรรูป (ต่างจากเชื้อเพลิงไม้ประเภทอื่นๆ เช่นถ่านไม้)
ส่วนใหญ่จะตัดมาจากต้นไม้โดยตรง, ตากให้แห้ง, หรือเก็บรวบรวมจากเศษไม้แห้ง โดยฟืนไม้แห้งจะเผาไหม้ได้ดีกว่าไม้สดชนิดเดียวกัน
ฟืนเป็นหนึ่งในเชื้อเพลิงที่เก่าแก่ที่สุดของมนุษย์ และถือเป็นเชื้อเพลิงหมุนเวียนชนิดหนึ่ง ซึ่งจะทดแทนได้เองเมื่อต้นไม้เติบโตขึ้นอีกครั้ง
แต่มักจะมีปัญหาจากความต้องการที่มีมากกว่าอัตราการทดแทน
อินทนิล
อินทนิล หรือ อินทนิลน้ำ เป็นไม้ยืนต้น เป็นพรรณไม้ที่พบขึ้นทั่วไปตามที่ราบลุ่มและบริเวณริมฝั่งแม่น้ำ ลำห้วย ในป่าเบญจพรรณชื้นและป่าดงดิบทั่วทุกภาค จะพบมากในป่าดงดิบภาคใต้ มีดอกสีม่วง สวยงาม มีชื่อในแต่ละท้องถิ่นต่าง ๆ กัน เช่น ตะแบกอินเดีย ฉ่องมู ซอง (กะเหรี่ยง-กาญจนบุรี) บาเอ (ปัตตานี) บางอบะซา (ยะลา นราธิวาส มาเลเซีย) อินทนิล (ภาคกลาง ภาคใต้) ตะแบกดำ (กรุงเทพฯ)
อินทนิลเป็นพรรณไม้ประจำจังหวัดสกลนครและจังหวัดระนอง
เป็นใบเดี่ยว (simple leaf) ออกตรงข้าม (opposite) หรือเยื้องกันเล็กน้อย (sub-opposit) ทรงใบรูปขอบขนาน (oblong) หรือรูปขอบขนานแกมรูปหอก (lanceolate) กว้าง 5 - 10 ซ.ม. ยาว 11 -26 ซ.ม. เนื้อใบค่อนข้างหนา เกลี้ยง เป็นมันทั้งสองด้าน โคนใบมนหรือเบี้ยวเยื้องกัน เล็กน้อย ปลายใบเรียวและเป็นติ่งแหลม เส้นแขนงใบมี 9 -17 คู่ เส้นโค้งอ่อนและจะจรดกับเส้นถัดไปบริเวณใกล้ ขอบใบ เส้นใบย่อยเห็นไม่เด่นชัดนัก ขอบใบเรียบหรือเป็นคลื่นบ้างเล็กน้อย ก้านใบยาวประมาณ 1 ซ.ม. เกลี้ยงไม่มีขน
เป็นชนิดดอกช่อ (inflorescence flower) แบบ Panicle ออกรวมกันเป็นช่อโต ยาวถึง 30 ซ.ม. ตามปลายกิ่งหรือตามง่ามใบใกล้ ๆ ปลายกิ่ง มีสี ต่าง ๆ กันเช่น สีม่วงสด ม่วงอมชมพูหรือชมพูล้วน ๆ ตรงส่วนบนสุดของดอกตูมจะมีตุ่มกลมเล็ก ๆ ติดอยู่ตรงกลาง ผิวนอกของกลีบฐานดอกซึ่งติดกันเป็นรูปถ้วยหรือรูป กรวยหงายจะมีสันนูนตามยาวปรากฏชัด มีขนสั้นปก คลุมประปราย กลีบดอกบาง รูปช้อนที่มีโคนกลีบเป็นก้านเรียว ผิวกลีบเป็นคลื่นเล็กน้อย เมื่อบานเต็มที่จะมีรัศมีกว้างถึง 5 ซ.ม. เกสรผู้มีขนาดเดียวยาวไล่เรี่ยกัน รังไข่กลม เกลี้ยง
โดยปกติมีการกระจายพันธุ์ตามธรรมชาติ (natural distribution) แต่อาจช่วยขยายพันธ์ได้โดยการเพาะเมล็ด
เริ่มผลัดใบในฤดูร้อน ระหว่างเดือน กุมภาพันธ์-มีนาคม ก่อนที่ใบจะร่วงหล่นจากกิ่ง จะเปลี่ยนเป็นสีแดง โดยใบอ่อนจะผลิออกมาใหม่มาทดแทนในขณะที่ใบเก่ายังร่วงไม่หมดระหว่างเดือนมีนาคม-พฤษภาคม โดยช่อดอกจะเริ่มออกเต็มไปหมดและจะบานต่อเนื่องกันเรื่อยไปจนถึงเดือนมิถุนายน ผลจะแก่ประมาณเดือนตุลาคม-ธันวาคม เมื่อผลแก่เต็มที่ผลก็จะแตกและโปรยเมล็ด
เนื้อไม้ นิยมใช้ในการก่อสร้างอาคารบ้านเรือน โดยมากใช้ทำกระดานพื้น ฝา กระเบื้อง มุงหลังคา ใช้ต่อเรือใบ เรือแจว เรือเดินทะเล ทำเกวียน เครื่องตบแต่งบ้าน ทำแจว พาย เปียโน หีบใส่ของ ถังไม้ กังหันน้ำ เครื่องมือการเกษตรต่าง ๆ เช่น ทำไถ ไม้นวดข้าว ครก สาก กระเดื่อง ลูกหีบ ซี่ล้อ ทำไม้คาน ไม้กั้นบ่อน้ำ ร่องน้ำ ทำหีบศพอย่างดี
อินทนิล (แก้ความกำกวม)
อินทนิล อาจหมายถึง
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 1 ในรัฐฟลอริดา
ทางหลวงสหรัฐอเมริกาหมายเลข 1 () ในรัฐฟลอริดา มีระยะทาง มีเส้นทางไปตามแนวชายฝั่งตะวันออกของรัฐจาก คีย์เวสต์ ข้ามแม่น้ำเซนต์แมรี เข้าสู่รัฐจอร์เจีย ทางตอนเหนือของโบโลจ์น (Boulogne) ของรัฐฟลอริดา และทางตอนใต้ของโฟล์กสตัน (Folkston) ของรัฐจอร์เจีย ทางหลวงเส้นนี้ได้ถูกกำหนดให้เป็นเส้นทางผ่านรัฐฟลอริดาเมื่อก่อตั้งระบบทางหลวงสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 1926 ถนนนี้ได้รับการดูแลโดยกรมการขนส่งแห่งรัฐฟลอริดา (FDOT)
ทางหลวงเส้นนี้มีปลายทางทิศใต้ในคีย์เวสต์ ผ่านทางหลวงโอเวอร์ซีส จากหมู่เกาะต่าง ๆ มุ่งหน้าสู่ทิศเหนือไปยังแผ่นดินใหญ่ เข้าสู่ภาคใต้ของรัฐฟลอริดา ไปยังแจ็กสันวิลล์ มีเส้นทางใกล้กับชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกและทางน้ำอินทราโคสทัล เส้นทางส่วนใหญ่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของอินเตอร์สเตต 95 ในรัฐฟลอริดา และทางทิศตะวันตกของถนนรัฐฟลอริดา A1A โดยมีเส้นทางขนานกับถนนทั้งสอง เมื่อเข้าสู่ทางตอนเหนือของแจ็กสันวิลล์ ทางหลวงหมายเลข 1 ได้โค้งไปทางแม่น้ำเซนต์แมรีในขณะที่กำลังเข้าสู่รัฐจอร์เจีย
ทางหลวงหมายเลข 1 มีจุดเริ่มต้นที่คีย์เวสต์ มอนโรเคาน์ตี ที่ทางแยกตัดกับไวต์เฮดสตรีต (Whitehead Street) และเฟลมมิงสตรีต (Fleming Street) มีเส้นทางไปยังทิศใต้ไปตามถนนไวต์เฮด เป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจร จนถึงทางแยกกับทรูแมนอะเวนิว (Truman Avenue) เส้นทางจะไปทางตะวันออกผ่านใจกลางเมืองคีย์เวสต์ วิ่งไปอีกประมาณ 1 ไมล์ ทรูแมนอะเวนิว ก็เปลี่ยนเป็นนอร์ทรูสเวลต์บูลละวาร์ด (North Roosevelt Boulevard) ไปจนออกจากเกาะ ซึ่งขยายเป็นถนน 4 ช่องจราจร วิ่งไปตามชายฝั่งด้านเหนือของคีย์เวสต์ แล้วโค้งไปทางทิศใต้ บรรจบกับทางหลวงรัฐหมายเลข A1A ที่สามแยกรูปตัวที ก่อนที่จะมุ่งหน้าต่อไปยังทิศตะวันออก โดยทางแยกนี้เป็นปลายทางทิศใต้ของทางหลวงโอเวอร์ซีส ซึ่งมีเส้นทางไปจนถึงรัฐฟลอริดาแผ่นดินใหญ่
หลังจากข้ามไปยังเกาะสต็อก และผ่านเส้นแบ่งเขตแดนระหว่างสต็อกไอแลนด์และ incorporated Key West, จากนั้นวิ่งผ่าน US 1 proceeds through unincorporated มอนโรเคาน์ตี ในโบคาชิคาคีย์ (Boca Chica Key) ผ่านสถานีอากาศยานนาวีคีย์เวสต์ (Naval Air Station Key West) และร็อกแลนด์คีย์ (Rockland Key) ซึ่งทางหลวงโอเวอร์ซีสได้ลดลงเหลือ 2 ช่องจราจร จากนั้นข้ามอีสต์ร็อกแลนด์คีย์ (East Rockland Key), บิกคอปพิตต์คีย์ (Big Coppitt Key) (และชุมชนบิกคอปพิตต์คีย์) Saddlebunch Keys, Sugarloaf Key, Park Key, Cudjoe Key (และชุมชน Cudjoe Key), Summerland Key, Ramrod Key, Middle Torch Key, Little Torch Key, Big Pine Key (และชุมชน Big Pine Key), Scout Key และสเปนนิชฮาร์เบอร์คีย์ (Spanish Harbor Key) ต่อมากลายเป็นทางหลวง 4 ช่องจราจรข้ามสะพานบาร์เฮียฮอนด้า (Bahia Honda Bridge) จากนั้นลดเป็น 2 ช่องจราจร ผ่านบาร์เฮียฮอนด้าคีย์, โอไฮโอคีย์ (Ohio Key), มิสซูรีคีย์ (Missouri Key) และลิตเทิลดักคีย์ (Little Duck Key) หลังจากนั้นเข้าสู่ Knight's Key, Boot Key, Key Vaca และผ่านสะพานเซเวนไมล์ (Seven Mile Bridge) ก่อนถึงเมืองมาราธอน แล้วจึงออกจากกลุ่มคีย์ส่วนล่าง
ทางหลวงหมายเลข 1 ช่วง แรก ในเทศมณฑลไมแอมี-เดด จะเป็นถนน 2 ช่องจราจร ตรงกับแนวเขตแดนของอุทยานแห่งชาติเอเวอร์เกลดส์ (Everglades National Park) ซึ่งอยู่ทางตะวันตกของถนน ในช่วงตั้งแต่เขตแดนของเคาน์ตีถึงเมืองไมแอมี มีชื่อว่า "ทางหลวงเซาท์ดิกซี" (South Dixie Highway) ทางแยกใหญ่แห่งแรกบรรจบกับปลายทางทิศเหนือของถนนคาร์ดซาวน์ (Card Sound Road) อยู่ทางตอนใต้ของฟลอริดาซิตี หากเดินทางในขาลงใต้ไปยังคีย์ลาร์โก จะมีป้ายบอกก่อนถึงทางแยกว่า ถ้าไฟบนป้ายกระพริบ ให้ใช้ถนนคาร์ดซาวน์ แทนการใช้ทางหลวงหมายเลข 1
บุศรินทร์ ภักดีกุล
พลโท บุศรินทร์ ภักดีกุล ม.ว.ม.,ป.ช.,ท.จ. (, ย่อ: Lt.G.) เกิด วันที่ ๒๕​ ตุลาคม พ.ศ. ๒๔๔๙ ที่บ้านบางขุนพรหม กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรชายคนที่ 3 ในจำนวนพี่น้องทั้งหมด 4 คนของพลตรีพระยาภักดีภูธร (ชื่น ภักดีกุล) กับ เอลีซาเบท (จอนสัน) ภักดีกุล (Elisabeth Johnson Bhakdikul) พี่ชายคนโตคือ ร้อยเอก หลวงชิตวีร์วสุนทรา (ชิตวีร์ ภักดีกุล) ด.ช. เมรุสวัง (ถึงแก่กรรม) และ น้องชาย ร้อยโท เอกรินทร์ ภักดีกุล
พลโท บุศรินทร์ สมรสกับ ผูกพันธุ์ เทพหัสดิน ณ อยุธยา ธิดาของพระยาเทพหัสดิน (ผาด เทพหัสดิน ณ อยุธยา) กับ ไปล่ ดีมาณพ และน้องชายคนสุดท้อง ร้อยโท เอกรินทร์ สมรสกับ ผัสพร เทพหัสดิน ณ อยุธยา ธิดาของพระยาเทพหัสดิน โดยมี บุตรธิดาคือ บุศรพันธุ์ ผ.ศ. ศศันทร์พิญ ศรินทรเทพ พลตรี เกตุเสพสวัสดิ์ ภักดีกุล ผ.ศ. ไทพีศรีนิวัติ และ ทัศน์พาชื่น
พลโท บุศรินทร์ สำเร็จวิชาทหารปืนใหญ่จากโรงเรียนโปลีเทคนิคของเบลเยียมผู้บุกเบิก ปตอ. พ.ศ. ๒๔๗๖ ผู้อำนวยการวิทยาการโรงเรียนเทฆนิคทหารบก กรมยุทธศึกษาทหารบก อาจารย์รุ่นก่อตั้ง พ.ศ. ๒๔๗๗ (ต่อมาคือโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า)
ในระหว่างที่พลโท บุศรินทร์ ภักดีกุล ได้รับราชการเป็นราชองครักษ์เวรและราชองค์รักษ์พิเศษของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเป็นเวลาร่วม ๒๐ ปีนั้น ได้มีการรับรองราชอาคันตุกะของพระองค์ท่านหลายครั้งหลายหน
ครั้งที่ ๑ ประจำพระองค์พระเจ้านโรดมสีหนุแห่งกัมพูชา
ครั้งที่ ๒ ประจำองค์มกุฎราชกุมารแห่งราชอาณาจักรลาว
ครั้งที่ ๓ ประจำตัวประธานาธิบดีโงดิ่ญเสี่ยมแห่งประเทศญวณ
ครั้งที่ ๔ ประจำพระองค์สมเด็จพระเจ้าศรีสว่างวงศ์ พระเจ้ามหาชีวิตแห่งประเทศลาว ในการเสด็จผ่านประเทศไทยไปยังเรือไปรักษาพระองค์ที่ประเทศฝรั่งเศส
ครั้งที่ ๕ ราชองค์รักษ์ประจำพระองค์เจ้ามหาชีวิตแห่งประเทศลาว รับเสด็จจากเมืองสิงคโปร์กลับเวียงจันทน์
ครั้งที่ ๖ ประจำองค์พระเจ้าชาห์แห่งอิหร่านในการเสด็จผ่านประเทศไทย เป็นเวลา ๕ - ๖ ชั่วโมง ในระหว่างที่ล้นเกล้า ฯ ทั้ง ๒ พระองค์ประทับอยู่หัวหิน
ครั้งที่ ๗ ประจำพระองค์พระเจ้าโบดวง และพระราชินีฟาบิโอล่า แห่งประเทศเบลเยี่ยม
เป็นคณะผู้แทนฝ่ายไทยในคดีเขาพระวิหาร พ.ศ. 2505 กับกัมพูชาในศาลโลก หม่อมเจ้าวงษ์มหิป ชยางกูร เอกอัครราชทูตประจำประเทศเนเธอร์แลนด์เป็นตัวแทน หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช เนติบัณฑิต เป็นหัวหน้าทีมทนายความ พลโท บุศรินทร์ ภักดีกุล เจ้ากรมแผนที่กระทรวงกลาโหม เป็นที่ปรึกษาผู้เชี่ยวชาญ
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพระนคร ชุดที่ 10 พ.ศ. 2512 พรรคประชาธิปัตย์
ณ ริมทะเล (ภาพยนตร์)
ณ ริมทะเล () เป็นภาพยนตร์อเมริกันในปี ค.ศ. 2015 แนวโรแมนติก ดราม่า เขียนบทและกำกับโดย แอนเจลีนา โจลี พิตต์ อำนวยการสร้างและนำแสดงโดยแอนเจลีนา โจลี พิตต์ และสามีของเธอ แบรด พิตต์ ภาพยนตร์เรื่องนี้ออกฉายเมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 2015 จัดจำหน่ายและเผยแพร่โดย ยูนิเวอร์แซลสตูดิโอส์
โรแลนด์ (แบรด พิตต์) นักเขียนอเมริกัน และวาเนสซา (แอนเจลีนา โจลี พิตต์) ภรรยาของเขา ซึ่งความสัมพันธ์ทั้งคู่กำลังอยู่ในช่วงวิกฤติ พวกเขาเดินทางมาท่องเที่ยวที่รีสอร์ตริมทะเลในฝรั่งเศส ซึ่งมีความงดงามและเงียบสงบ และได้พบปะกับคู่รักที่เพิ่งแต่งงานกัน รวมถึงผู้คนในท้องถิ่น ทำให้ทั้งคู่กลับมาใกล้ชิดกันมากขึ้นและคลายปัญหาบางอย่างในชีวิตคู่ได้
พัชรวลัย พงษ์ภมร
พัชรวลัย พงษ์ภมร เกิด 13 มกราคม พ.ศ. 2535 ที่จังหวัด พระนครศรีอยุธยา จบการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนจอมสุรางค์อุปถัมภ์ และเคยศึกษาที่คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง และต่อมในภายหลังได้ย้ายมาเรียนที่ คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
และยังเคยเข้าประกวดเวที Miss Mobile Thailand 2011 และได้รับรางวัลชนะเลิศ โดยฌมนเข้าวงการจากที่โมเดลลิ่งไปชวนแคสโฆษณาและหลังจากนั้นก็ได้สัญญาเป็นนักแสดงสังกัด สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
พระธรรมไตรโลกาจารย์ (เดช ฐานจาโร)
พระธรรมไตรโลกาจารย์ นามเดิม เดช ฉายา ฐานจาโร เป็นพระราชาคณะชั้นธรรมฝ่ายธรรมยุติกนิกาย อดีตเจ้าอาวาสวัดเทพศิรินทราวาส ราชวรวิหาร และอดีตนายกสภากรรมการมหามกุฏราชวิทยาลัย
พระธรรมไตรโลกาจารย์ มีนามเดิมว่า เดช เกิดในปีมะแม จ.ศ. 1209 (ราว พ.ศ. 2389-2390) ภูมิลำเนาอยู่บ้านราชบุรณ แขวงจังหวัดพระประแดง (ปัจจุบันคือเขตราษฎร์บูรณะ กรุงเทพมหานคร) ต่อมาได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุ ณ วัดโสมนัสราชวรวิหาร โดยมีพระพรหมมุนี (ทับ พุทฺธสิริ) เป็นพระอุปัชฌาย์ พระวินัยธร (ด้วง) เป็นพระกรรมวาจาจารย์ ได้ฉายาว่า ฐานจาโร
ท่านศึกษาพระปริยัติธรรมอยู่หลายปี จนปีชวด พ.ศ. 2419 ได้เข้าสอบที่พระที่นั่งสุทไธสวรรยปราสาท ได้เป็นเปรียญธรรม 4 ประโยค ต่อมาปีมะเส็ง พ.ศ. 2424 ได้เข้าสอบอีกได้เปรียญธรรม 5 ประโยค
เมื่อตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดเทพศิรินทราวาสว่างลง พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระราชประสงค์จะเลือกพระมหาเปรียญจากวัดโสมนัสวิหารมาเป็นเจ้าอาวาส ซึ่งขณะนั้นมีพระมหาเดช ฐานจาโร กับพระมหายัง เขมาภิรโต ได้ทูลปรึกษาสมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช (สา ปุสฺสเทโว) ทราบว่าพระมหายังเชี่ยวชาญเทศนาจึงเป็นที่นิยมของคฤหัสถ์ แต่พระมหาเดชเป็นที่รักใคร่นับถือของเพื่อนบรรพชิตมากกว่า ที่สุดทรงตัดสินพระทัยตั้งพระมหาเดชเป็นพระราชาคณะไปตรองวัดเทพศิรินทราวาสตั้งแต่วันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2427
นอกจากนี้ ท่านยังได้เป็นพระอุปัชฌาย์และกรรมวาจาจารย์ในการอุปสมบทกุลบุตรจำนวนมาก เช่น ได้รับเลือกจากพระจันทรโคจรคุณ (ยิ้ม จนฺทรํสี) ให้เป็นพระกรรมวาจาจารย์ของพระเจ้าน้องยาเธอ พระองค์เจ้าพระมนุษยนาคมานพ คราวทรงทำทัฬหีกรรม ได้สั่งสอนอุบาสกอุบาสิกาให้เลื่อมใสในพระธรรมและรักษาศีล ได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการมหามกุฏราชวิทยาลัยฝ่ายบรรพชิต ในตำแหน่งสภานายก เคยตามเสด็จพระเจ้าน้องยาเธอ กรมหมื่นวชิรญาณวโรรสไปตรวจการพระศาสนาในหัวเมืองชายทะเลฝั่งตะวันตก เป็นต้นพระธรรมไตรโลกาจารย์ (เดช ฐานจาโร) อาพาธเป็นโรคริดสีดวง มีโลหิตออกมาก อาการเรื้อรังอยู่นาน แพทย์หลายคนแม้แต่แพทย์หลวง เช่น หม่อมเจ้าภูลสวัสดิ์ ทินกร มารักษาก็ไม่หาย จนวันที่ 14 มกราคม ร.ศ. 113 เริ่มมีอาการหอบมาก และถึงแก่มรณภาพเมื่อเวลา 3 โมงเช้าวันนั้น (นับแบบปัจจุบันตรงกับ พ.ศ. 2438) พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระอาลัยเสียดายเป็นอย่างมาก โปรดให้พระราชทานโกศเหลี่ยมราชนิกูลเป็นเกียรติยศเป็นกรณีพิเศษ
วันที่ 28 เมษายน ร.ศ. 114 เวลาค่ำ โปรดให้พระเจ้าน้องยาเธอ กรมหมื่นพรหมวรานุรักษ์ เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ไปในการพระราชทานเพลิงศพพระธรรมไตรโลกาจารย์ ณ เมรุหลังพลับพลาอิศริยาภรณ์
แบรอน คอร์บิน
ทอมัส เพสท็อก (Thomas Pestock; 13 กันยายน ค.ศ. 1984) นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่ปัจจุบันเซ็นสัญญากับWWEในนาม แบรอน คอร์บิน (Baron Corbin) เขาเป็นอดีตกองกำลังฝึกซ้อมสำหรับทีมอินเดียนาโปลิสโคลท์และอริโซนาคาร์ดินัลของเนชันแนลฟุตบอลลีก(NFL) รวมทั้งยังเป็นแชมป์โกลเดนโกลฟส์ 3สมัย และแชมป์การต่อสู้
เขาได้เซ็นสัญญากับWWEในปี 2012 เปิดตัวเป็นจ็อบเบอร์ในNXTช่วงต้นปี 2013 ก่อนจะกลับมามีบทบาทโดดเด่นในเดือนกันยายนปี 2014 ในเดือนเมษายน 2016 เขาเปิดตัวในค่ายหลักโดยขึ้นปล้ำเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 32และได้เป็นผู้ชนะ André the Giant Memorial Battle Royal ครั้งที่ 3 WWE draft วันที่ 19 กรกฎาคม 2016 คอร์บินได้ถูกดราฟท์ตัวไปสังกัดอยู่ SmackDown ปีต่อมาก็ได้คว้ากระเป๋ามันนีอินเดอะแบงก์ (2017)และเป็นคนที่3ที่ใช้สิทธิ์กระเป๋าชิงแชมป์ไม่สำเร็จ ต่อมาได้คว้าแชมป์ยูเอสเป็นเข็มขัดแชมป์เส้นแรก
ในเดือนเมษายน 2018 คอร์บินได้ย้ายไปสังกัด Raw ในตอนของ Superstar Shake-up ในเดือนมิถุนายนคอร์บินได้รับการแต่งตั้งโดยสเตฟานี แม็กแมนให้เป็น Constable ผู้ช่วยให้กับ GM ผู้จัดการทั่วไปของ Raw เคิร์ต แองเกิล ก่อนจะเปลี่ยนลุคโดยทำการใส่สูทและโกนหัว ต่อมาได้รับการแต่งตั้งโดยสเตฟานีให้เป็นผู้จัดการทั่วไปแทน ก่อนจะแพ้บรอน สโตรว์แมนใน TLC 2018 ทำให้ถูกปลดจากตำแหน่ง GM Raw
อักษรอาร์วี
อักษรอาร์วี (Arwi (لسان الأروي lisān-ul-arwī หรือ lisān al-arwi; lit. "the Arwi tongue";[1] அரபு-தமிழ் arabu-tamil หรือ Arabo-Tamil) เป็นการเขียนภาษาทมิฬด้วยอักษรอาหรับ ได้รับอิทธิพลจากภาษาอาหรับ ใช้โดยชนกลุ่มน้อยมุสลิมในรัฐทมิฬนาฑู และศรีลังกา ในมาดราซายังสอนอักษรอาร์วีในหลักสูตร 
อักษรอาร์วีเกิดจากการผสมผสานทางวัฒนธรรมระหว่างชาวอาหรับที่เดินทางมาทางทะเลกับมุสลิมที่พูดภาษาทมิฬในทมิฬนาฑู ใช้เขียนเอกสารในลัทธิซูฟี กฎหมาย ตำรายา ใช้เป็นสะพานสำหรับทมิฬมุสลิมที่จะเรียนภาษาอาหรับ หนังสือของอิหม่ามชาอาฟีและอิหม่ามอาบู ฮานีฟา มีที่เขียนด้วยอักษรอาร์วีเช่นกัน มีการแปลไบเบิลซึ่งเขียนด้วยอักษรอาร์วีใน พ.ศ. 2469 อย่างไรก็ตาม งานเขียนด้วยอักษรอาร์วีสูญหายไปสองช่วงคือในพุทธศตวรรษที่ 21 เมื่อชาวโปรตุเกสมาถึง และในพุทธศตวรรษที่ 25 ซึ่งมีอุตสาหกรรมการพิมพ์เผยแพร่เข้ามา ซึ่งอักษรอาร์วีเป็นอักษรที่ยากต่อการปรับให้เข้ากับการพิมพ์ ปัจจุบัน อักษรอาร์วียังใช้ในกลุ่มชาวทมิฬมุสลิมในอินเดียและชาวมัวร์ในศรีลังกา
อักษรอาร์วีเป็นอักษรอาหรับที่เพิ่มอักษรเข้ามา 13 ตัว ใช้แทนเสียงสระ e และ o และพยัญชนะทมิฬหลายตัวที่ไม่ตรงกับเสียงในภาษาอาหรับ
ปาล์มจีบ
ปาล์มจีบ (; ) เป็นปาล์มประดับในสกุลกะพ้อ มีถิ่นกำเนิดในหมู่เกาะโซโลมอนและวานูอาตู เป็นปาล์มต้นเดี่ยว สูงได้ถึง 4 เมตร ใบรูปพัด ขอบใบจักตื้นและพับจีบ แผ่นใบแผ่กาง 1.5 เมตร ขอบก้านใบมีหนามแหลม ช่อดอกเป็นดอกสมบูรณ์เพศสีขาวอมเหลือง ออกระหว่างกาบใบ ผลทรงกลมรีมีเมล็ดเดียว เมื่อสุกมีสีแดง
สามารถเล็ก ก่อเกียรติยิม
สามารถเล็ก ก่อเกียรติยิม นักมวยสากลอาชีพชาวไทยมุสลิม มีชื่อจริงว่า วิทวัส บาซาเปียน (เกิด: 4 ธันวาคม พ.ศ. 2527; ที่อำเภอสะบ้าย้อย จังหวัดสงขลา; ชื่อเล่น: มะ)
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอลเบเนีย
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอลเบเนีย () เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศแอลเบเนีย ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1958 เป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกสากลและคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งยุโรป ในปี ค.ศ. 1972 ได้มีการส่งคณะนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนที่มิวนิก ประเทศเยอรมนีตะวันตก
ปาล์มเจ้าเมืองถลาง
ปาล์มเจ้าเมืองถลาง (; ) หรือ ปาล์มพระยาถลาง ทังหลังขาว ชิงหลังขาว เป็นปาล์มชนิดเดียวในสกุล "Kerriodoxa" เป็นปาล์มเฉพาะถิ่นที่พบทางภาคใต้ของประเทศไทย ลักษณะเป็นปาล์มลำเดี่ยวขนาดกลาง สูงได้ถึง 12 เมตร ขึ้นรวมกันเป็นกลุ่มใหญ่ ใบเป็นใบประกอบแบบนิ้วมือสีเขียวเข้ม แผ่ออก 25-35 ใบ ใต้ใบสีขาวเป็นมัน ก้านใบสีเกือบดำ ยาวได้ถึง 2 เมตร ช่อดอกออกระหว่างกาบใบ 2-4 ช่อ ผลทรงกลมแบนสีเหลืองอมส้ม
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 1970
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 1970 () เป็นครั้งที่ 6 ของการแข่งขัน จัดขึ้นที่วาร์นา, ประเทศบัลแกเรีย ระหว่างวันที่ 22 กันยายน – 20 ตุลาคม ค.ศ. 1970
สงครามเวหา กกน. ลอยฟ้า
สไตรก์ วิทเชส (; ) เป็นโครงการสื่อประสมซึ่งฟุมิกะเนะ ชิมะดะ (Fumikane Shimada) ทำออกเผยแพร่ทางนิตยสารระหว่างปี 2005 ถึง 2006 ต่อมาได้รับการดัดแปลงเป็นไลต์โนเวล มังงะ อะนิเมะโทรทัศน์ ภาพยนตร์อะนิเมะ และเกมวีดิทัศน์ มีเนื้อหาเกี่ยวกับกลุ่มเด็กหญิงซึ่งต่อสู้กันกลางอากาศด้วยอุปกรณ์ที่ติดเข้ากับขาของพวกตน
บีบีเอท
บีบีเอท () เป็นตัวละครหุ่นยนต์ประเภทดรอยด์ในสตาร์ วอร์ส ปรากฏตัวครั้งแรกในภาพยนตร์ โดยเป็นหุ่นยนต์ที่ใช้รีโมตคอนโทรลในการบังคับ ซึ่งต่างจากตัวละครที่ใช้นักแสดงเชิดหรือสวมชุดในภาพยนตร์ก่อนหน้านี้
บีบีเอทเป็นหุ่นดรอยด์ของโพ ดาเมรอนนักบินเอ็กซ์วิง ก่อนที่โพจะถูกไคโล เร็นจับตัวไป โพได้ฝากแผนที่สำหรับตามหาสกายวอล์คเกอร์ที่หายสาปสูญไป ซึ่งเป็นภารกิจที่ได้รับมาจากนายพลเลอา ออร์กานา ทำให้บีบีเอทได้หลงทางมาเจอกับเรย์หญิงสาวผู้พูดกับดรอยด์ได้
บีบีเอทได้ปรากฏครั้งแรกในตัวอย่าง 90 วินาทีของ "อุบัติการณ์แห่งพลัง" เผยแพร่โดยลูคัสฟิล์ม เมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 2014
เทียนเกล็ดหอย
เทียนเกล็ดหอย อยู่ในวงศ์ Plantaginaceae เป็นไม้ล้มลุก ทั้งต้นมีขนปกคลุมหนาแน่น ดอกช่อ ก้านช่อดอกยาว ดอกย่อยรวมเป็นกระจุกที่ปลาย เมล็ดรูปไข่หรือรี สีน้ำตาลหรือน้ำตาลอมชมพู เมล็ดพองตัวเมื่อถูกน้ำ ใช้เป็นยาระบาย เป็นแหล่งของเส้นใยรับประทานได้ ใช้แก้ลม โลหิตจาง บิดเรื้อรัง มีปลูกในประเทศอินเดีย เป็นพืชพื้นเมืองในเอเชียตะวันตกและเอเชียใต้ มีปลูกในภาคตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกา
เทียนดำหลวง
เทียนดำหลวง () อยู่ในวงศ์ Sterculiaceae เป็นไม้ยืนต้นขนาดเล็ก ใบเดี่ยว โคนใบเว้าเป็นรูปหัวใจ ดอกสีม่วงเข้ม ผลมีขน ขนนี้เมื่อสัมผัสทำให้คัน มีเมล็ดสีดำจำนวนมาก รูปรี รากใช้แก้ประจำเดือนมาไม่ปกติ ใช้เป็นยาบีบมดลูก
เทียนดอก
เทียนดอก หรือเทียนบ้าน เทียนสวน อยู่ในวงศ์ Balsaminaceae เป็นไม้ล้มลุก ลำต้นสีเขียวอ่อน อุ้มน้ำ ใบเดี่ยว ขอบใบหยักแบบฟันเลื่อย ก้านใบสั้น มีตุ่มเรียงเป็นแถวยาวทั้งสองด้าน ดอกมีหลายสี ผลรูปไข่ แก่แล้วแตกตามแนวยาว ภายในมีเมล็ดจำนวนมาก สีน้ำตาล
ชาวจีนใช้ใบสดตำพอกแก้ปวดตามข้อนิ้วหรือเล็บขบ ใช้ถอนพิษ ปวดแสบปวดร้อน ในอินเดียใช้แก้ปวดข้อ ขับลม รักษาแผลติดเชื้อ ไฟไหม้ น้ำร้อนลวก ในใบมีสารเมทิลลอว์โซน
เทียนแดง
เทียนแดง อยู่ในวงศ์ Brassicaceae เป็นพืชพื้นเมืองในเอธิโอเปีย เป็นไม้ล้มลุกอายุปีเดียว ลำต้นตั้งตรง เรียบหรือมีขน ใบเดี่ยว ดอกช่อ รวมเป็นกระจุกที่ปลายยอด ดอกย่อยมีขนาดเล็กมาก กลีบดอกสีขาวถึงสีม่วงอ่อน ผลมีปีกแคบๆ มีสองเมล็ด ขนาดเล็ก สีแดงหรือแดงอมน้ำตาล ผิวเรียบไม่มีขน ใช้แก้เสมหะ แก้ลม แก้คลื่นไส้อาเจียน
เทียนแดงใช้ใส่ในซุป แซนด์วิช และสลัดเพื่อเพิ่มรสชาติ กินในรูปต้นอ่อนได้ เมล็ดทั้งสดและแห้งใช้แต่งรส ในอังกฤษ นิยมใส่ในแซนด์วิชคู่กับไข่ต้ม มายองเนส และเกลือ
ยี่หร่า
เมล็ดยี่หร่า หรือ เทียนขาว อยู่ในวงศ์ Apiaceae เมื่อใช้เป็นเครื่องเทศเรียกยี่หร่า (cumin) มีถิ่นกำเนิดในบริเวณทะเลเมดิเตอร์เรเนียน เป็นไม้ล้มลุก ไม่มีขน ดอกช่อแบบก้านซี่ร่ม ก้านช่อดอกยาว กลีบดอกสีขาวหรือสีชมพู ผลแบบผักชี มีรสเผ็ดร้อน ขม ใช้แก้ลม ดีพิการ ขับเสมหะ
ยี่หร่าใช้เป็นเครื่องเทศที่สำคัญในแกงกะหรี่และมัสมั่น อาหารไทยใช้ใบยี่หร่าในการปรุงแต่งกลิ่นอาหาร โดยคั่วเมล็ดโขลกผสมกับเครื่องแกง เช่นแกงกะหรี่ แกงเผ็ด แกงเขียวหวาน ส่วนต้นและรากตากให้แห้ง ช่วยย่อย ยาขับลม แก้ปวดท้อง ท้องอืด ท้องเฟ้อ มีน้ำมันระเหยง่ายเรียกน้ำมันยี่หร่า (cumin oil) ใช้ในอุตสาหกรรมเครื่องหอม น้ำหอม เครื่องดื่มและยาขับลม สารสกัดด้วยเอทานอลจากผลและเมล็ดยับยั้งการเจริญและการงอกของถั่วเขียวผิวดำได้
สาธารณรัฐสังคมนิยมบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
สาธารณรัฐสังคมนิยมบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา () เป็น1ใน6สาธารณรัฐของอดีต สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวีย ก่อตั้งในปี 1943 หลังพรรคคอมมิวนิสต์ยูโกสลาฟ สามารถยึดกรุงซาราเยโวจากการปกครองภายใต้ของนาซีเยอรมัน สาธารณรัฐสังคมนิยมบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา เดิมมีชื่อว่าสหพันธรัฐบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา และในเดือนเมษายน ค.ศ.1945 เปลี่ยนชื่อเป็นสาธารณรัฐประชาชนบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา จนในวันที่ 7 เมษายน ปี ค.ศ.1967 เปลี่ยนชื่อเป็นสาธารณรัฐสังคมนิยมบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา สาธารณรัฐแห่งนี้ ล่มสลายในวันที่ 3 มีนาคม 1992 เมื่อสมัชชาบอสเนียนำโดย Alija Izetbegović ประกาศยุติระบบคอมมิวนิสต์และการเป็นสหพันธของอดีตยูโกสลาเวีย ่ก่อตั้ง สาธารณรัฐบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ขึ้นแทนที่ และ ตามมาด้วย การเกิดสงครามกลางเมืองบอสเนีย ระหว่างรัฐบาลบอสเนีย และ กลุ่มแบ่งแยกดินแดนชาวเซิร์บ
สาธารณรัฐสังคมนิยมบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ปกครองด้วยระบอบคอมมิวนิสต์ พรรคการเมืองเดียว บริหารงานโดยพรรคคอมมิวนิสต์ มีอำนาจจากประธานาธิบดีบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา เป็นอำนาจบริหาร และอำนาจสภาเป็นของ รัฐสภาบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ซึ่งบริหารโดยพรรคคอมมิวนิสต์ ตั้งแต่ปีค.ศ.1943-ค.ศ.1990 ที่พรรคเอสเดอาร์ หรือ พรรคปฏิบัติการประชาธิปไตย เข้ามามีบทบาทหลังความอ่อนแอของสหพันธสาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวีย ในการปกครองทุกสาธารณรัฐ ทั้ง6 สาธารณรัฐ และ อีก2 จังหวัดปกครองตนเอง
อำนาจในระดับสหพันธของสาธารณรัฐสังคมนิยมบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา คือ สมัชชาสังคมนิยมบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา หรือ สมัชชาบอสเนีย ได้รับการเลือกเป็นนายกรัฐมนตรียูโกสลาเวีย โดยการหมุนเวียนถัดต่อจากสาธารณรัฐต่างๆในสหพันธยูโกสลาเวีย จนเมื่อ ยอซิป บรอส ตีโต้ เสียชีวิต ในปี ค.ศ.1980 รัฐบาลกลางจึงให้แต่ละสมัชชาของทั้ง6สาธารณรัฐและอีก2จังหวัดปกครองตนเอง พลัดกันขึ้นดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี เช่นเดียวกับตำแหน่งนายกรัฐมนตรี
หลิว
หลิว () เป็นไม้ต้นผลัดใบในวงศ์สนุ่น (Salicaceae) สูง 10-20 เมตร มีกิ่งยาวและห้อยลง กิ่งอ่อนมีขนเล็กน้อย ใบรูปหอกยาว 9-16 เซนติเมตร กว้าง 5-15 มิลลิเมตร ปลายยาวแหลม ขอบใบหยักแบบฟันเลื่อยถี่ ๆ หลังใบสีเขียว ท้องใบสีขาว ก้านใบยาว 6-12 มิลลิเมตร ดอกเดี่ยวเป็นดอกแยกเพศ ดอกตัวผู้และดอกตัวเมียอยู่คนละต้น ดอกตัวผู้ยาว 1.5-2 เซนติเมตร ดอกตัวเมียอาจยาวถึง 5 เซนติเมตร
ดอกและยอดอ่อนต้นหลิวมีสรรพคุณลดไข้ แก้ปวด กิ่งต้นหลิวแก้โรคปวดตามข้อ เป็นยาขับปัสสาวะ ขับนิ่ว ขับลม แก้ตับอักเสบ แก้ฝี แก้ไฟลามทุ่ง
พระราชวรคุณ (สมศักดิ์ ปณฺฑิโต)
พระราชวรคุณ(สมศักดิ์ ปณฺฑิโต)ที่ปรึกษาเจ้าคณะจังหวัดสุรินทร์(ธรรมยุต),เจ้าอาวาสวัดบูรพาราม พระอารามหลวง เฉลิมพระเกียรติ
พระราชวรคุณ(สมศักดิ์ ปณฺฑิโต) เกิด วันเสาร์ ที่ ๒๔ เดือน ตุลาคม พ.ศ. ๒๔๗๔ ตรงกับวันขึ้น ๑๓ ค่ำ เดือน ๑๑ ปีมะแม บ้านตานงค์ หมู่ที่ ๑๔ ตำบลเฉนียง อำเภอเมือง จังหวัดสุรินทร์ โยมบิดาชื่อนายธรรม โยมมารดาชื่อ นางเบียน นามสกุล ดีมาก
พระราชวรคุณ(สมศักดิ์ ปณฺฑิโต) บรรพชา อายุได้ ๑๖ ปีบริบูรณ์ พ.ศ. ๒๔๙๑ บรรพชาเป็นสามเณร ณ วัดบูรพาม ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดสุรินทร์ โดยมีพระครูรัตนากรวิสุทธิ์ (ดูลย์ อตุโล) ในสมัยนั้นเป็นพระอุปัชฌาย์ แล้วอุปสมบทต่อเป็นพระภิกษุเมื่ออายุครบ ๒๐ ปีบริบูรณ์ ใน วันพุธ ที่ ๔ เดือน เมษายน พ.ศ. ๒๔๙๔ ณ พัทธสีมาวัดบูรพาราม ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดสุรินทร์ โดยมี พระครูรัตนากรวิสุทธิ์ (ดูลย์ อตุโล) ภายหลังเป็นพระราชวุฒาจารย์ (ดูลย์ อตุโล) เป็นพระอุปัชฌาย์ มีพระครูคุณสารสัมบัน (โชติ คุณสมฺปนฺโน) ภายหลังเป็นพระเทพสุทธาจารย์ เจ้าอาวาสวัดวชิราลงกรณ์วรารามวรวิหาร อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา เป็นกรรมวาจาจารย์
หลวงพ่อสมศักดิ์ เป็นผู้ที่อุปัฏฐากรับใช้ดูแลการบริหารงานภายในวัดบูรพาราม อ เมือง จ.สุรินทร์ จนกระทั้งหลวงปูดุลย์ อตุโล ละสังขาร เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม 2526 หลังจากพระราชทานเพลิงศพหลวงปู่ดุลย์แล้ว ท่านเป็นผู้ที่รวบรวมคำสอนของ หลวงปู่ดุลย์อย่างละเอียด หลักธรรมคำสั่งสอน โอวาทของหลวงปู่ดุลย์ ซึ่งจะกล่าวเพียงสั้นๆ พูดน้อยๆ แต่ละคำพูดของท่าน แต่ละประโยคมีความหมายเนื้อหาลึกซึ้งมีปฏิภาณไหวพริบเร็วฉับไวมาก ฟังแล้วต้องตริตรองด้วยปัญญาอย่างลึกซึ้ง เช่น หนังสือหลวงปู่ฝากไว้ ,อตุโล ไม่มีใดเทียม เป็นต้น
ปัจจัย ยงยุทธยิม
ปัจจัย ยงยุทธยิม มี่ชื่อจริงว่า อนุศักดิ์ คลอวิเลิศ เกิดเมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2528 ที่จังหวัดร้อยเอ็ด
คณะกรรมการโอลิมปิกสโลวีเนีย
คณะกรรมการโอลิมปิกสโลวีเนีย () เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศสโลวีเนีย ก่อตั้งขึ้นเมื้อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2534 เป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกสากลและคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งยุโรป ในปี พ.ศ. 2535 ได้มีการส่งคณะนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนที่บาร์เซโลนา ประเทศสเปน
ปัจจุบันสำนักงานใหญ่ของคณะกรรมการโอลิมปิกสโลวีเนียตั้งอยู่ที่เมืองลูบลิยานา
คณะกรรมการโอลิมปิกโปแลนด์
คณะกรรมการโอลิมปิกโปแลนด์ (, PKOl) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศโปแลนด์ ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2461 เป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกสากลและคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งยุโรป ในปี พ.ศ. 2467 ได้มีการส่งคณะนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศส
ปัจจุบันสำนักงานใหญ่ของคณะกรรมการโอลิมปิกโปแลนด์ตั้งอยู่ที่เมืองวอร์ซอ โดยมีประธานคือ อันด์แชย์ กราชนิตสกี (Andrzej Kraśnicki)
คิเฮ โทมิโอกะ
คิเฮ โทมิโอกะ (; 6 มกราคม ค.ศ. 1932 — 14 สิงหาคม ค.ศ. 2007) เป็นอดีตนักปั่นจักรยานชาวญี่ปุ่น เขาเข้าร่วม 5 รายการในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1952
Bangana lippus
Bangana lippus เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่งในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีชื่อสามัญว่า "ปลาเพ้า" ซึ่งเป็นชื่อเรียกรวมกับปลาบางชนิดในสกุลเดียวกัน เช่น "B. sinkleri" เป็นต้น
ปลาชนิด "B. lippus" อาศัยอยู่ในบริเวณที่มีน้ำไหลแรงและมีพื้นท้องน้ำเป็นกรวดขนาดใหญ่ เช่น ลำห้วยในพื้นที่สูง แก่งหิน เป็นต้น โดยพบกระจายพันธุ์ในลุ่มน้ำโขงตอนบนในจังหวัดปกครองตนเองสิบสองปันนาของจีน รัฐชานของพม่า แขวงไชยบุรีและแขวงหลวงพระบางของลาว ส่วนในไทย มีรายงานการพบเฉพาะที่แม่น้ำเหืองและแม่น้ำเลยซึ่งเป็นลำน้ำสาขาของแม่น้ำโขง
เนื่องจากปลาชนิด "B. lippus" ดำรงชีพด้วยการอาศัยบริเวณพื้นท้องน้ำ จึงมีลักษณะลำตัวเป็นทรงกระบอกที่แบนลงด้านท้อง ครีบอกและครีบท้องกางออกด้านข้าง ช่วยให้ปลาสามารถทรงตัวเพื่อหากินในบริเวณที่น้ำไหลแรงได้ดียิ่งขึ้น ลักษณะรูปร่างดังกล่าวยังมีประโยชน์มากในฤดูผสมพันธุ์ซึ่งปลาจะรวมกันเป็นฝูงในบริเวณที่น้ำไหลถ่ายเทและมีระดับน้ำตื้นจนลำตัวปลาส่วนหลังพ้นน้ำ แต่ปลาก็สามารถใช้ครีบและลำตัวเคลื่อนที่ไปได้อย่างดี
ปลาวัยอ่อนและปลาขนาดเล็กมีลำตัวและครีบเป็นสีเงินอมเขียว เมื่อโตขึ้นสีของลำตัวจะเปลี่ยนเป็นสีเขียวมะกอก ด้านในเกล็ดมีจุดสีส้ม ขอบครีบหางและครีบก้นมีสีแดงเรื่อ ๆ ครีบหลังและครีบก้นในปลาขนาดใหญ่มีปลายโค้งสวยงาม ครีบหางเว้าลึก ริมฝีปากเป็นชั้นหนา (ตัวผู้จะมีตุ่มเล็ก ๆ ขึ้นประปรายเหนือจะงอยปาก) กระดูกขากรรไกรคม เหมาะแก่การแทะเล็มตะไคร่น้ำ สาหร่าย หรืออินทรียสารอื่น ๆ ที่เกาะอยู่บนแผ่นหินหรือวัตถุใต้น้ำ (ร่องรอยการครูดตะไคร่น้ำก้อนหินเป็นร่องรอยสำคัญที่ชาวบ้านใช้ในการเสาะหาแหล่งหลบซ่อนของปลาเพื่อวางเครื่องมือประมงดักจับ) ขนาดเมื่อโตเต็มวัยยาวได้ถึงประมาณ 28 เซนติเมตร
ปลาชนิด "B. lippus" เป็นปลาที่มีรสชาติดี เป็นที่นิยมบริโภคของคนในท้องถิ่น แต่สภาพแวดล้อมรวมทั้งลักษณะการใช้ประโยชน์จากทรัพยากรน้ำและป่าไม้ของมนุษย์ได้เปลี่ยนแปลงไปจากอดีต ส่งผลให้ปลามีจำนวนลดน้อยลง ในขณะเดียวกันก็ยังขาดข้อมูลเชิงวิชาการที่ลึกซึ้งเกี่ยวกับแหล่งอาศัยตามธรรมชาติ นิเวศวิทยา ศัตรู และจำนวนประชากรที่แท้จริงของปลาชนิดนี้ หน่วยงานต่าง ๆ จึงยังไม่สามารถบริหารจัดการและเพาะขยายพันธุ์ปลาได้อย่างมีประสิทธิภาพ
เจษฏา ไปใกล้
เจษฏา ไปใกล้ เป็นนักฟุตบอลชาวไทย ปัจจุบันเล่นเป็นผู้เล่นตำแหน่งผู้รักษาประตูให้กับ สโมสรฟุตบอลสระแก้ว เอฟซี ใน ลีก ดิวิชั่น 2 
เจษฏา ไปใกล้ มีชื่อเล่นว่า "เจมส์" เกิดเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. พ.ศ. 2528 เข้าเรียนที่
โรงเรียนเทพศิรินทร์ (กรุงเทพมหานคร) และจบจากชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนยโสธรพิทยาคม (จังหวัดยโสธร)
ปัจจุบัน เจษฏา ไปใกล้ ลงเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลสระแก้ว เอฟซี (Sakaeo Football Club) ในตำแหน่งผู้รักษาประตู (Goalkeeper)
สโมสรฟุตบอลสระแก้ว เอฟซี
Facebook : http://www.fb.com/peter.tato
แดมดิน ชุคบาตาร์
แดมดิน ชุคบาตาร์ (; 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1893 - 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1923) เป็นผู้ก่อตั้งพรรคประชาชนมองโกเลีย และ ผู้บัญชาการกองทัพพลพรรคมองโกเลีย ในการปลดปล่อย อูลานบาตอร์ ระหว่าง การปฏิวัติมองโกเลียในปี ค.ศ. 1921. ในฐานะ "บิดาแห่งการปฏิวัติมองโกเลีย", และเป็นบุคคลสำคัญของชาติในฐานะนักต่อสู้เพื่อเอกราช.
หลังการเสียชีวิต รัฐบาลมองโกเลียได้เปลี่ยนชื่อเมืองหลวงจาก คูเร เป็น อูลานบาตอร์ ("วีรบุรุษแดง") ต่อมาในปี ค.ศ. 1924 รัฐบาลมองโกเลียได้สถาปนาเครื่องอิสริยาภรณ์สูงสุดของมองโกเลียที่มีชื่อว่า เครื่องอิสริยาภรณ์ชุคบาตาร์ ร่างของชุคบาตาร์ ซึ่งเป็นวีรบุรุษผู้ทำการปฏิวัติได้รับการฝังร่าง ณ สุสานแห่งชาติอัลตัน-โอจีในปี ในปี ค.ศ. 1954 ทว่าในภายหลังได้มีการขุดเพื่อย้ายไปอยู่ที่สุสานชุคบาตาร์. ครั้นแล้วก็ได้มีการขุดศพของผู้ปกครองทั้งสองขึ้นอีกครั้งเพื่อทำพิธีเผา ก่อนที่จะมีการฝังเถ้าไว้ที่สุสานแห่งชาติ ในปี ค.ศ. 2005, โดยคณะนักบวชมหายาน
อักษรวาดาอัด
อักษรวาดาอัด (Wadaad writing) หรืออักษรอาหรับวาดาอัด (wadaad Arabic) เป็นการนำอักษรอาหรับมาเขียนภาษาโซมาลี แต่เดิมนั้น หมายถึงภาษาอาหรับที่ไม่ถูกไวยากรณ์โดยมีคำจากภาษาโซมาลีปนอยู่ อักษรวาดาอัดใช้โดยชายผู้รู้ศาสนาชาวโซมาลี (วาดาอาโด) เพื่อบันทึกกฎหมาย และยังใช้ในการค้าและการเขียนจดหมาย ต่อมามีนักวิชาการปรับอักษรอาหรับสำหรับใช้กับภาษาโซมาลี โดยในราว พ.ศ. 2493 มีการประดิษฐ์อักษรฆาลาล โดยเพิ่มอักษรแทนเสียงสระ
อักษรอาหรับเข้าสู่โซมาเลียในราวพุทธศตวรรษที่ 18 โดยเชค ยูซุฟ บิน อะห์หมัด อัลกอเนน เขาได้จัดตั้งการสอนอัลกุรอ่าน และได้พัฒนาการเขียนภาษาโซมาลีด้วยอักษรอาหรับ เนื่องจากมีวาดาอัดชาวโซมาลีจำนวนมากที่ใช้อักษรอาหรับเขียนภาษาโซมาลี จึงมีการปรับปรุงโดยเชค อูวาย อัลบาราวีในราวพุทธศตวรรษที่ 24 โดยใช้กับสำเนียงมาอายในโซมาลีใต้ซึ่งในเวลานั้นใกล้เคียงกับสำเนียงมาตรฐานของภาษาโซมาลี
อักษรวาดาอัดจะไม่สามารถเข้าใจได้โดยชาวโซมาลีที่เรียนภาษาอาหรับมาตรฐานสมัยใหม่ในโรงเรียน ต่อมา ในราว พ.ศ. 2473 โซมาลิแลนด์ที่อยู่ภายใต้การอารักขาของอังกฤษ มูฮัมหมัด อับดี มากาฮีอิล ได้พยายามปรับมาตรฐานอีกครั้ง ต่อมาในราว พ.ศ. 2493 นักภาษาศาสตร์ชาวโซมาลี มูซา ฮายี อิสมาอิล ฆาลาล ได้เสนอการปรับปรุงอักษรอาหรับเพื่อเขียนภาษาโซมาลี โดยเพิ่มสัญลักษณ์ที่เรียกว่าสระโซมาลี ซึ่งถือว่าใช้ออกเสียงภาษาโซมาลีได้ใกล้เคียงที่สุด
อักษรวาดาอัดที่ใช้สำหรับเขียนภาษาโซมาลีไม่ใช่อักษรแบบเดียว แต่มีการประดิษฐ์ในท้องถิ่นหลายแบบ บางครั้งอักษรตัวเดียวกันแต่ออกเสียงไม่เหมือนกัน รูปแบบต่อไปนี้เป็นรูปแบบที่ใช้โดยทั่วไป
ริคาร์โด ฟอร์ตาเลซา
ริคาร์โด เมนโดซา ฟอร์ตาเลซา (Ricardo Mendoza Fortaleza) เกิดเมื่อ 18 เมษายน พ.ศ. 2494 ที่มะนิลา เป็นนักมวยสากลสมัครเล่นชาวฟิลิปปินส์ ปัจจุบัน พำนักอยู่ที่ซิดนีย์ ออสเตรเลีย
ฟอร์ตาเลซาขึ้นชกในรุ่นแบนตัมเวท ได้เหรียญทองมวยสากลสมัครเล่นเยาวชนชิงแชมป์เอเชียที่ญี่ปุ่นเมื่อ พ.ศ. 2512 และเป็นนักมวยสากลสมัครเล่นเพียงคนเดียวของฟิลิปปินส์ที่ได้เหรียญทองในกีฬาเอเชียนเกมส์ พ.ศ. 2513 และได้เหรียญเงินมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์เอเชียใน พ.ศ. 2514 ที่เตหะราน เขาเป็นหนึ่งในพี่น้องตระกูลฟอร์ตาเลซาที่มีชื่อเสียงในกีฬามวยสากลสมัครเล่น 
ฟอร์ตาเลซาได้ติดทีมชาติฟิลิปปินส์เข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2515 ที่มิวนิก แต่แพ้อัลฟองโซ ซาโมราตกรอบ. จากนั้น เขาได้เป็นผู้ฝึกสอนในทีมชาติฟิลิปปินส์ระหว่าง พ.ศ. 2519 – 2536 และเคยไปฝึกสอนกีฬามวยสากลสมัครเล่นที่วิทยาลัยไทเปในไต้หวัน เขาได้อพยพครอบครัวไปยังออสเตรเลียเมื่อ พ.ศ. 2543
เหนี่ยว ดุริยพันธุ์
เหนี่ยว ดุริยพันธุ์ เกิดเมื่อ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2459 ที่ตำบลวัดทองนพคุณ อำเภอคลองสาน บิดาชื่อเนื่อง มารดาชื่อโกสุมภ์ มีพี่น้องร่วมบิดามารดาเดียวกัน 4 คน ปู่ของเขาเป็นเจ้าของวงดนตรีไทย เหนี่ยวเริ่มร้องเพลงกับวงปี่พาทย์ของปู่ตั้งแต่อายุ 10 ปี และได้ต่อเพลงกับพระยาเสนาะดุริยางค์ (แช่ม สุนทรวาทิน) เมื่ออายุ 15 ปี ได้รับราชการเป็นนักร้องในกรมปี่พาทย์และโขนหลวงตั้งแต่วันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2474 เป็นนักร้องอายุน้อยที่สุดในขณะนั้น แต่ในการอัดแผ่นเสียงเพลงไทยโดยราชบัณฑิตยสภา เหนี่ยวมิได้ร่วมอัดเสียง เนื่องจากย่างเข้าสู่วัยรุ่นทำให้เสียงแตก
ต่อมา เหนี่ยวได้เรียนขับร้องเพิ่มเติมจากหลวงเสียงเสนาะกรรณ (พัน มุกตวาภัย) และพระเพลงไพเราะ (โสม สุวาทิต) และหัดขับเสภาจากหมื่นขับคำหวานด้วย เมื่อมีการยุบเลิกกรมมหรสพ ใน พ.ศ. 2478 เหนี่ยวย้ายมารับราชการอยู่ในกรมศิลปากร ได้เข้าร่วมร้องเพลงไทยสากลที่เป็นเพลงปลุกใจอยู่หลายเพลง
เหนี่ยวสมรสกับ แช่มช้อย ดุริยประณีตเมื่อ พ.ศ. 2479 มีบุตรธิดาด้วยกันทั้งสิ้น ๖ คน ผลงานเพลงส่วนใหญ่เป็นการขับร้อง ซึ่งมีการบันทึกเสียงไว้น้อย เท่าที่เหลืออยู่ได้แก่ ปลาทองสามชั้น บุหลันสองชั้น เขมรไทรโยค สิงโตเล่นหาง เวสสุกรรม ขอมกล่อมลูก พม่าเห่ เสภาเรื่องกากี และชุดตับจูล่ง เพลงที่ชอบขับร้องได้แก่ เพลงแขกมอญสามชั้น และแขกมอญบางขุนพรหมเถา เหนี่ยวถึงแก่กรรมเมื่อ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2498 ขณะที่มีอายุเพียง 39 ปี ด้วยอุบัติเหตุ
บรุกส์ แวกเกอร์แมน
บรุกส์ แวกเกอร์แมน (, เกิดวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2520) เป็นนักดนตรีชาวอเมริกัน ปัจจุบันเป็นมือกลองให้กับวงดนตรีเฮฟวีเมทัลชาวอเมริกันชื่อ อะเว็นจด์เซเวนโฟลด์ และแมสส์เมนทัล เป็นอดีตมือกลองของวงแบดริลิเจียน และเป็นน้องชายของจอห์น แวกเกอร์แมน และชาด แวกเกอร์แมน (เคยเป็นสมาชิกวงของแฟรงก์ แซปปา) เขาเป็นลูกชายของ ชัก แวกเกอร์แมน ได้รับการศึกษาในโรงเรียนมัธยมลอสแอละมีทัส บรุกส์ยังเคยเป็นลูกศิษย์ของเมอร์รีย์ สปิแวก (Murray Spivack) และชัก ฟลอเรส (Chuck Flores) หลังจากที่บรุกส์แยกทางจากวงแบดริลิเจียนแล้ว ได้มีประกาศออกมาในวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 ว่าบรุกส์ได้เป็นมือกลองแทนที่แอริน อิเลไฮ อดีตมือกลองวงอะเว็นจด์เซเวนโฟลด์
ในช่วงที่บรุกส์ได้ออกจากวงแบดริลิเจียนในปี พ.ศ. 2558 เขาก็ได้เป็นมือกลองที่อยู่ในวงนานที่สุด ซึ่งนานกว่ามือกลองเดิมที่อยู่ร่วมวงแบดริลิเจียนเป็นเวลา 10 ปี คือ บ็อบบี แชเยอร์ (Bobby Schayer) และเขายังเป็นสมาชิกวงที่มีอายุน้อยที่สุด ขณะที่สมาชิกคนอื่น ๆ ของวงมีอายุมากกว่าเขานับ 10 ปี
ลูกไม้ไกลต้น
ลูกไม้ไกลต้น เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวดราม่า จากบทประพันธ์ของ โสภี พรรณราย ถูกนำมาสร้างเป็นละครทาง ช่อง 7 ถึงสองครั้ง ซึ่งได้รับความนิยมทั้งคู่
ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2543 ผลิตโดย บริษัท ดาราวิดีโอ จำกัด บทโทรทัศน์โดย ศัลยา กำกับการแสดงโดย สุชาติ ทับแป้น ทุกวันศุกร์-เสาร์-อาทิตย์ เวลา 20.20 - 22.20 น. เริ่มฉายครั้งแรกวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2543 – 1 ตุลาคม พ.ศ. 2543 นำแสดงโดย แอนดริว เกร้กสัน, สุวนันท์ คงยิ่ง
และถูกนำกลับมาสร้างใหม่ในปี พ.ศ. 2559 ผลิตโดย บริษัท มีเดีย สตูดิโอ บทโทรทัศน์โดย ฐา-นวดี สถิตยุทธการ กำกับการแสดงโดย ปัญญา ชุ่มฤทธิ์ เริ่มฉายครั้งแรกวันที่ 11 กรกฎาคม 2559 นำแสดงโดย อรรคพันธ์ นะมาตร์, พีชญา วัฒนามนตรี
พ.ศ. 2543
พ.ศ. 2559
พระรัตนธัชมุนี (แบน คณฺฐาภรโณ)
พระรัตนธัชมุนี นามเดิม แบน ฉายา คณฺฐาภรโณ เป็นพระราชาคณะชั้นธรรมฝ่ายธรรมยุติกนิกาย อดีตเจ้าอาวาสวัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร และอดีตเจ้าคณะจังหวัดนครศรีธรรมราช
พระรัตนธัชมุนี มีนามเดิมว่า แบน ฤทธิโชติ เกิดเมื่อวันจันทร์ที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2427 ตรงกับวันขึ้น 9 ค่ำ เดือน 7 ปีวอก เวลา 22.15 น. เป็นบุตรของหมื่นทิพยจักษุ (ขาว ฤทธิโชติ) กับนางเป็ด นามสกุลเดิม ธรรมิกกุล ภูมิลำเนาอยู่บ้านดอนทะเล หมู่ 2 ตำบลปากพูน อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช ท่านมีพี่น้องร่วมมารดาบิดาเดียวกัน 3 คน ชื่อสิน เรือง และขาบ ตามลำดับ ต่อมาได้เรียนหนังสือที่วัดจนจบชั้นประถมศึกษา
วันอังคารที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2447 ตรงกับวันแรม 15 ค่ำ เดือน 8 ปีมะโรง ได้อุปสมบท ณ นทีสีมา หน้าวัดท่าโพธิ์ โดยมีพระครูเหมเจติยานุรักษ์ (เนียม ธมฺมปาโล) วัดพระนคร ซึ่งเป็นเจ้าคณะจังหวัดนครศรีธรรมราชในขณะนั้น เป็นพระอุปัชฌาย์ และพระศิริธรรมมุนี (ม่วง รตนทฺธโช) เจ้าคณะมณฑลนครศรีธรรมราชขณะนั้น เป็นพระกรรมวาจาจารย์ ได้ฉายาว่า "คณฺฐาภรโณ"
หลังจากอุปสมบทได้ศึกษาที่วัดท่าโพธิ์ ถึงปี พ.ศ. 2454 พระรัตนธัชมุนี (ม่วง รตนทฺธโช) ได้ส่งไปศึกษากับสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส ที่วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร และสอบได้นักธรรมชั้นตรีในปีนั้น หลังจากนั้นได้ติดตามพระอริยกระวี (เซ่ง อุตฺตโม) ในฐานะพระปลัดฐานานุกรมของท่านไปอยู่วัดราชาธิวาสราชวรวิหาร ศึกษาต่อที่สำนักนั้นจนสอบได้เปรียญธรรม 3 ประโยคในปี พ.ศ. 2456 และได้เปรียญธรรม 4 ประโยคในปี พ.ศ. 2458 แล้วหยุดสอบเพียงแค่นั้น เพื่อไม่ให้สูงกว่าอาจารย์คือพระรัตนธัชมุนี (ม่วง) ซึ่งได้เปรียญธรรม 4 ประโยคเช่นกัน ในปีนั้นท่านได้รับแต่งตั้งเป็นพระครูปริตรฐานานุกรมในสมเด็จพระมหาสมณเจ้าฯ แล้วมีพระบัญชาให้ท่านไปเป็นผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดพิชยญาติการามวรวิหาร จนถึงปี พ.ศ. 2461 จึงย้ายกลับมาอยู่วัดบวรนิเวศวิหาร ทำหน้าที่เลขานุการในสมเด็จพระมหาสมณเจ้าฯ
ปี พ.ศ. 2462 ลาออกจากตำแหน่งเลขานุการในสมเด็จพระมหาสมณเจ้าฯ กลับไปเป็นครูสอนพระปริยัติธรรมที่วัดท่าโพธิ์ เมื่อเจ้าอาวาสวัดมเหยงคณ์มรณภาพ ท่านได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดนั้นนานถึง 7 ปี แล้วจึงย้ายไปเป็นเจ้าอาวาสวัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร นอกจากนี้ท่านยังได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยเจ้าคณะจังหวัดตั้งแต่ปี พ.ศ. 2468 แล้วเลื่อนเป็นเจ้าคณะจังหวัดในปี พ.ศ. 2470 และเป็นรองเจ้าคณะภาค (ธรรมยุต) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2505 ตราบจนมรณภาพ
ตั้งแต่วันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2480 โปรดให้ตั้งเป็นพระคณาจารย์โท ในทางแสดงธรรมพระรัตนธัชมุนี มรณภาพด้วยโรคชรา ณ โรงพยาบาลนครศรีธรรมราช เมื่อวันศุกร์ที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2521 เวลา 10.49 น. สิริอายุได้ ศพตั้งบำเพ็ญกุศลที่กุฏิ ณ นคร 1 แล้วย้ายไปไว้ที่พระวิหารธรรมศาลา จนกระทั่งออกเมรุวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2523 ได้รับโปรดเกล้าฯ เลื่อนชั้นโกศจากโกศโถเป็นโกศแปดเหลี่ยม (เสมอพระราชาคณะเจ้าคณะรอง) วันอาทิตย์ที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2523 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ เสด็จพระราชดำเนินไปพระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุวัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร
พ.ศ. 2606
พุทธศักราช 2606 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 2063 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันจันทร์ตามปฏิทินเกรกอเรียน
ทางด่วนและรถไฟฟ้ากรุงเทพ
บริษัท ทางด่วนและรถไฟฟ้ากรุงเทพ จำกัด (มหาชน) ( ย่อว่า BEM) บริษัทที่ดำเนินธุรกิจคมนาคมขนส่งซึ่งเป็นโครงการก่อสร้างขนาดใหญ่ซึ่งเป็นความร่วมมือกันระหว่างภาครัฐ และเอกชน โดยบริษัทแห่งนี้เป็นคู่สัมปทานกับ การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย (รฟม.) และการทางพิเศษแห่งประเทศไทย (กทพ.)
บริษัท ทางด่วนและรถไฟฟ้ากรุงเทพ จำกัด (มหาชน) (BEM) เกิดจากการควบรวมกิจการกันระหว่าง บริษัท ทางด่วนกรุงเทพ (BECL) กับ บริษัท รถไฟฟ้ากรุงเทพ (BMCL) ตามมติคณะรัฐมนตรี ซึ่งให้ความเห็นชอบเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2558 โดยทางบริษัทได้ยื่นจดทะเบียนก่อตั้งกับกรมพัฒนาธุรกิจการค้า เมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2558 และเปิดทำการซื้อขายวันแรกเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2559
พิมเสน (พืช)
พิมเสน (; ) เป็นพืชในวงศ์กะเพรา (Lamiaceae) มีถิ่นกำเนิดในทวีปเอเชีย เป็นไม้พุ่มสูง 50-100 เซนติเมตร ลำต้นตรงมีขนปกคลุมและมีกลิ่นหอม ใบเป็นใบเดี่ยวรูปไข่หรือรูปไข่กว้าง ออกตรงกันข้าม ปลายใบแหลมหรือมน โคนใบแหลมหรือสอบ ขอบใบจักเป็นซี่ฟันแกมจักมน มีขนปกคลุมทั้งด้านบนและด้านล่าง ดอกขนาดเล็กสีม่วงขาว ออกเป็นช่อตามซอกใบและที่ยอด กลีบเลี้ยงเชื่อมติดกันเป็นหลอด ปลายแยกเป็น 5 กลีบ กลีบดอกเชื่อมติดกันเป็นหลอด ปลายแยกเป็นปาก ปากบนมี 3 หยัก ปากล่างเรียบ เกสรตัวผู้มี 4 อัน ก้านเกสรตัวเมียแยกเป็นแฉกสั้น ๆ 2 แฉก ผลรูปรีแข็ง มีขนาดเล็ก ผิวเรียบ
เมื่อกลั่นพิมเสนด้วยไอน้ำ จะได้น้ำมันพิมเสน (patchouli oil) ซึ่งมีสารสำคัญคือ แพทชูลอล (patchoulol) และนอร์แพทชูเลนอล (norpatchoulenol) ใช้ในงานสุคนธบำบัด เป็นส่วนผสมในน้ำหอม สารระงับกลิ่นกายและยาไล่แมลง ใบของพิมเสนมีสรรพคุณแก้ปวดประจำเดือน แก้ปวดศีรษะ ลดไข้
เล วัน เฟื้อก
เล วัน เฟื้อก () เป็นนักจักรยานชาวเวียดนาม เขาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1952 และ1956
พ.ศ. 2607
พุทธศักราช 2607 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 2064 เป็นปีอธิกสุรทินที่วันแรกเป็นวันอังคารตามปฏิทินเกรกอเรียน
ยู คะชี
ยุโกะ โอะดะงิริ () หรือชื่อในวงการคือ ยู คะชี () เป็นนักแสดงและนางแบบชาวญี่ปุ่น จบการศึกษาจาก มหาวิทยาลัยเมะจิโร เอกภาษาอังกฤษ ปัจจุบันสมรสแล้วกับ โจ โอะดะงิริ (小田切譲) มีบุตรชายด้วยกัน 2 คน
ยู คะชี ใช้ชีวิตในวัยเด็กของเธออยู่ที่ประเทศสิงคโปร์ เมื่อตอนเรียนชั้นประถมเนื่องจากธุรกิจการงานของพ่อของเธอ และย้ายกลับมาที่ญี่ปุ่นเมื่อตอนมัธยมต้น ตาของเธอเป็นนักหนังสือพิมพ์เชื้อชาติยุโรป-อเมริกัน ทำให้เธอมีลักษณะเป็นลูกครึ่งอยู่บ้าง
คาชิอิแต่งงานกับ โจ โอะดะงิริ นักแสดงรุ่นใหญ่ที่อายุมากกว่าเธอถึง 11 ปี ในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2008 (วันที่ 16 กุมภาพันธ์ เป็นวันเกิดร่วมกันของทั้งสองคน) เธอจึงมีอีกชื่อคือ ยุโกะ โอะดะงิริ
ทั้งคู่เริ่มคบหาดูใจกันในปี 2006 หลังพบกันในกองถ่ายหนังเรื่อง Pavilion Sanshouo มีลูกคนแรกในเดือนกุมภาพันธ์ 2011 ก่อนจะมีลูกคนที่สองด้วยกันในเดือนเมษายน 2014 แต่ปัจจุบันคนเล็กเสียชีวิตแล้วด้วยโรคลำไส้อักเสบ (20 เมษายน 2015)
ยู คะชี ได้เข้าสู่วงการด้วยการเป็นนางแบบนิตยสารในปี 2001 และมีงานโฆษณา Ponds ในปี 2002 และได้เล่นหนังเรื่องแรกเรื่อง The Witch of the Pacific Ocean ในปี 2005
ผลงานที่ถูกเข้ามาฉายในประเทศไทย ทำให้แฟนชาวไทยได้รู้จักเธอคือ Death Note สมุดโน้ตกระชากวิญญาณ ปี 2006 ในบท ชิโอริ แฟนของไลท์ ผู้ครองสมุดเดธโน๊ต และซีรีส์ Detective Conan Live Action Drama 2 (เผชิญหน้าองค์กรชุดดำ) ปี 2007 ในบท มิยาโนะ ชิโฮะ หรือ ไฮบาระ ไอตอนโตนั้นเอง
ออด
ออด () คืออุปกรณ์ไฟฟ้าซึ่งทำหน้าที่ส่งเสียงสัญญาณเตือน
ติดตั้งใช้งานบนแผงควบคุม, ตัวตั้งเวลา, อุปกรณ์รับ/ส่งสัญญาณเตือน, หรืออุปกรณ์ไฟฟ้าทั่วไป
โดยทั่วไป ภายในออดจะประกอบด้วยขดลวด ต่ออนุกรมกับแผ่นสั่นสะเทือนซึ่งทำหน้าที่เป็นหน้าสัมผัสตัดต่อวงจร
(คล้ายกับกริ่งไฟฟ้า), เมื่อจ่ายไฟ หน้าสัมผัสที่ต่อวงจรอยู่ จะทำให้ไฟฟ้าไหลครบวงจร เกิดสนามแม่เหล็กที่ขดลวด
ดึงแผ่นสั่นสะเทือนเข้าหาขดลวด, เมื่อแผ่นสั่นสะเทือนถูกดึง หน้าสัมผัสจะแยกออกจากกัน ทำให้วงจรขาด
และแผ่นสั่นสะเทือนดีดกลับเข้าที่เดิม ต่อวงจรให้กระแสไฟฟ้าไหลได้อีกครั้ง ซ้ำไปเรื่อยๆ
ทำให้กลายเป็นการสั่นสะเทือนต่อเนื่อง เกิดเป็นเสียงดัง "ออด" ขึ้น
เซเลโดนีโอ เอสปีโนซา
เซเลโดนีโอ เอสปีโนซา จูเนียร์ (Celedonio Espinosa, Jr.) เกิดเมื่อ พ.ศ. 2476 เป็นนักมวยสากลสมัครเล่นชาวฟิลิปปินส์เคยเข้าแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ พ.ศ. 2497 ที่มะนิลาและได้เหรียญทอง และเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2499 ที่ ออสเตรเลีย และได้เหรียญทองแดงในกีฬาเอเชียนเกมส์ พ.ศ. 2501 ที่โตเกียว
ขบวนการ 969
ขบวนการ 969 (; ) เป็นขวนการชาตินิยมต่อต้านในสิ่งที่เห็นว่าเป็นการแผ่ขยายของศาสนาอิสลามในสังคมพม่าที่นับถือศาสนาพุทธ เลข 969 เป็นสัญลักษณ์หมายถึงคุณลักษณะของพระพุทธเจ้า 9 ประการ เลข 6 แสดงคุณลักษณะ 6 ประการของพระธรรม และเลข 9 ตัวสุดท้าย แสดงถึงคุณลักษณะของพระสงฆ์ 9 ประการ ในอดีต พระรัตนตรัยและธรรมจักรเป็นสัญลักษณ์ของชาวพุทธ และกลายเป็นตัวเลข 969 ซึ่งเป็นอีกสัญลักษณ์หนึ่ง
ขบวนการนี้มีปฏิกิริยาที่รุนแรงภายในพม่า สื่อในระดับนานาชาติ เช่น สเตรทไทม์กล่าวว่าพระวีระทูมีส่วนรับผิดชอบต่อความรุนแรงต่อต้านมุสลิม แม้จะปฏิญาณว่าจะทำงานเพื่อสันติภาพ แต่ยังมีผู้ติเตียนด้วยความสงสัย ขบวนการนี้ถูกกล่าวว่าเป็นขบวนการต่อต้านอิสลามหรือหวาดกลัวอิสลาม ผู้สนับสนุนขบวนการนี้เป็นชาวพุทธซึ่งปฏิเสธว่าไม่ได้ต่อต้านอิสลาม ภิกษุวีระทูกล่าวว่าเป็นขบวนการปกป้องที่มีเป้าหมายที่ชาวเบงกาลีซึ่งก่อการร้ายต่อชาวพุทธยะไข่ อเล็กซ์ บุกบินเดอร์ได้กล่าวใน "The Atlantic" เชื่อมโยงจุดเริ่มต้นของขบวนการนี้กับหนังสือที่เขียนในราว พ.ศ. 2532 โดยอู จอ ลวิน ผู้ทำงานในกระทรวงกิจการศาสนา ขบวนการนี้มองว่ามุสลิมมีแผนรุกรานพม่าในศตวรรษที่ 21
วีระทูถือเป็นผู้นำสูงสุดของขบวนการ เขาสนับสนุนให้คว่ำบาตรร้านค้าของมุสลิม เขากล่าวว่าการประณามขบวนการ 969 ในเหตุจลาจลในรัฐยะไข่ พ.ศ. 2555 ไม่เป็นธรรม ขบวนการนี้ไม่ได้เน้นความรุนแรง "Asia Times Online" ได้กล่าวถึงเขาว่ามีภาพลักษณ์ที่ซับซ้อน โดยให้ภาพมุสลิมเป็นมารแต่ก็ประณามตำรวจที่ใช้ความรุนแรง บทความในสเตรทไทม์กล่าวว่ามีข้อมูลที่แสดงให้เห็นว่าวีระทูได้เปลี่ยนน้ำเสียงและสนับสนุนสันติภาพระหว่างศาสนา
นิตยสารไทม์ได้ตีพิมพ์บทความเรื่อง "ภาพของการก่อการร้ายชาวพุทธ" เมื่อ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2556 หลังการตีพิมพ์ พระวีระทูปฏิเสธความเกี่ยวข้องกับการต่อต้านมุสลิมด้วยความรุนแรง และไทม์ฉบับนี้ถูกคว่ำบาตรในพม่า เต็ง เส่ง ประธานาธิบดีพม่าได้ออกมาปกป้องพระวีระทู และคว่ำบาตรเพื่อไม่ให้เกิดการต่อต้านจากพระสงฆ์ที่ต่อต้านอิสลาม ป้องกันไม่ให้บทความนี้สร้างปัญหาระหว่างชาวพุทธและมุสลิม วีระทูกล่าวว่าบทความนี้ไม่ได้ต่อต้านชาวพุทธแต่ต่อต้านเขาโดยตรง เขาได้ให้สัมภาษณ์นิตยสาร "The Irrawaddy" ว่ากลุ่มพันธมิตรอิสลามอยู่เบื้องหลังบทความเพื่อวางแผนขยายญิฮาดเข้าสู่พม่า
มีผู้ประท้วงหลายร้อยคนบนถนนในกรุงย่างกุ้งเมื่อ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2556 เพื่อต่อต้านบทความในนิตยสารไทม์เกี่ยวพระวีระทูและขบวนการ 969 พระสงฆ์ได้ออกมาปกป้องพระวีระทูว่าไม่ใช่ผู้ก่อการร้ายแต่เป็นผู้ปกป้องเชื้อชาติ ศาสนา และภาษา
ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2557 พระวีระทูได้ไปเข้าร่วมการประชุมใหญ่พระสงฆ์ในโคลัมโบ จัดโดยโพทุ พาลา เสนา ซึ่งเขากล่าวว่าขบวนการ 969 จะร่วมงานกับโพทุ พาลา เสนา
ขบวนการนี้พยายามร่างกฎหมายที่จะห้ามหญิงชาวพุทธแต่งงานกับแต่งงานกับชายที่ไม่ได้นับถือศาสนาพุทธโดยไม่ได้รับความยินยอมจากเจ้าหน้าที่ในท้องถิ่น ธรรมปิยะ พระผู้ใหญ่ที่ช่วยร่างกฎหมายนี้ต้องการให้เกิดสันติภาพระหว่างศรัทธาที่ต่างกันและปกป้องหญิงชาวพุทธจากการถูกบังคับให้เปลี่ยนไปนับถือศาสนาอิสลามเมื่อแต่งงานกับชายมุสลิม หน่วยงานของรัฐบาลที่ควบคุมศาสนาซึ่งสนับสนุนการปกป้องศาสนาพุทธจากการขยายตัวของศาสนาอิสลาม ปฏิเสธร่างกฎหมายนี้และขัดขวางการจัดตั้งองค์กรที่เป็นทางการ