hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 105
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 105 สายแม่สอด–แม่สะเรียง เป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจร และ 4 ช่องจราจรในช่วงผ่านชุมชน มีระยะทาง 230.497 กิโลเมตร มีเส้นทางเริ่มต้นที่อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก และสิ้นสุดที่อำเภอแม่สะเรียง จังหวัดแม่ฮ่องสอน เส้นทางจะขึ้นเขาสูงชันระหว่าง ตำบลท่าสองยาง อำเภอท่าสองยาง จังหวัดตาก กับอำเภอสบเมย จังหวัดแม่ฮ่องสอน แนวเส้นทางส่วนใหญ่จะเลียบแม่น้ำเมย ซึ่งเป็นแนวชายแดนไทย-พม่า ซึ่งเกิดความไม่สงบบ่อยครั้งรวมทั้งโจร กะเหรี่ยง เส้นทางนี้จึงไม่ค่อยได้ความนิยมมากนัก
ทางหลวงแผ่นดินสายนี้ แต่เดิมเป็นทางหลวงจังหวัดหมายเลข 1085 (แม่สอด–ท่าสองยาง) และกรมทางหลวง ได้ก่อสร้างทางเพิ่มเติมผ่านอำเภอสบเมย ไปสิ้นสุดที่อำเภอแม่สะเรียง จังหวัดแม่ฮ่องสอน ต่อมาได้ยกระดับขึ้นเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 105 (ตาก–แม่สะเรียง) เพื่อเปิดเส้นทางเข้าสู่จังหวัดแม่ฮ่องสอนด้านทิศใต้เพิ่มขึ้นอีกเส้นทางหนึ่ง
ภายหลังกรมทางหลวง ได้เปลี่ยนแปลงหมายเลขทางหลวงแผ่นดิน ช่วงตาก–แม่สอด–สะพานมิตรภาพไทย-พม่า เป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 เพื่อให้รับโครงการถนนสายเศรษฐกิจตะวันออก-ตะวันตก ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 105 จึงมีระยะทางเท่าที่เหลืออยู่ในปัจจุบันคือ 230.497 กิโลเมตร
วัดหว่องไท่ซิน (ฮ่องกง)
วัดหว่องไท่ซิน () เป็นวัดในลัทธิเต๋าที่มีชื่อเสียงของฮ่องกง ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของฝั่งเกาลูน ตั้งชื่อตามนักบวชลัทธิเต๋า หว่อง ชิวปิง (黃初平) ที่มี่ชื่อเสียงแถบตอนใต้ของจีน ในยุคราชวงศ์จิ้นตะวันออก และได้รับการนับถือเป็นพระโพธิสัตว์องค์หนึ่งที่มีความสามารถในการรักษาโรค สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1921
วัดหว่องไท่ซิน เป็นสถานที่ยอดนิยมของนักท่องเที่ยว ซึ่งจะเดินทางมาเสี่ยงเซียมซี และให้หมอดูทำนายโชคชะตา และยังเป็นวัดเพียงวัดเดียวในฮ่องกง ที่สามารถจัดพิธีมงคลสมรสในวัดได้
เทคโนโลยีการศึกษาแพทยศาสตร์
เทคโนโลยีการศึกษาแพทยศาสตร์
คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล ได้เห็นความสำคัญ ด้านสื่อที่ใช้ในการเรียนการสอนวิชาแพทย์ จึงส่งอาจารย์ที่มีความสนใจในด้านสื่อ 2 ท่านไปศึกษา ด้านการวาดภาพทางการแพทย์ (Medical Illustration) และการถ่ายภาพทางการแพทย์ (Medical Photograhpy) ณ มหาวิทยาลัยอิลินอยส์และมหาวิทยาลัยจอห์น ฮอปกินส์ ประเทศสหรัฐอเมริกา ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2499
พ.ศ. 2509 คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล ก่อตั้งโรงเรียนช่างภาพการแพทย์ขึ้นดำเนินการสอนตามหลักสูตรของ School of Medical Illustration และ Schoolof Art as Applied to Medicine แห่งสหรัฐอเมริกา ตามที่อาจารย์แพทย์สองท่านได้เรียนมา นับเป็นโรงเรียนแห่งแรกในประเทศไทยและทวีปเอเชียที่เปิดสอนสาขานี้ ผู้สำเร็จการศึกษาได้รับประกาศนียบัตรเทียบเท่าปริญญาตรี
พ.ศ. 2519 ปรับปรุงหลักสูตร และเปลี่ยนชื่อเป็น หลักสูตรเวชนิทัศน์ พร้อมกับเปลี่ยนชื่อโรงเรียนเป็น โรงเรียนเวชนิทัศน์และใช้ชื่อนี้มาจนถึงปัจจุบัน
พ.ศ. 2524 ปรับปรุงหลักสูตรเป็น วิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาเวชนิทัศน์ (B.Sc.in Med.Ill.&AV Tech.)ซึ่งเป็นหลักสูตรปริญญาตรีต่อเนื่อง 2 ปี (ผู้เข้าศึกษาต้องจบ ปวส.มาก่อน) ผู้ที่เรียนจบหลักสูตรประกาศนียบัตรเทียบเท่าปริญญาตรีก่อนหน้านี้ กลับมาเรียนเพิ่มเติมจนได้รับปริญญาตรีวิทยาศาสตรบัณฑิตทุกคน หลักสูตรนี้ได้ปิดลงเพื่อปรับปรุง และเปิดหลักสูตรเทคโนโลยีบัณฑิตขึ้นมาแทน
พ.ศ. 2550 เปิดสอนหลักสูตรปริญญาตรี 4 ปี คือ หลักสูตรเทคโนโลยีบัณฑิต สาขาเทคโนโลยีการศึกษาแพทยศาสตร์ หรือเทคโนโลยีการศึกษาทางการแพทย์ เป็นหลักสูตรที่มีเนื้อหาวิชาผสมผสานระหว่าง 4 สาขาวิชา ได้แก่ ศิลปกรรมศาสตร์ นิเทศศาสตร์ เทคโนโลยีการศึกษา และวิทยาศาสตร์การแพทย์ขั้นพื้นฐาน
โรงเรียนเวชนิทัศน์พัฒนา สถานเทคโนโลยีการศึกษาแพทยศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล
เมืองที่มีฐานะเป็นนครในสหราชอาณาจักร
เมืองที่มีฐานะเป็นนครในสหราชอาณาจักร (ภาษาอังกฤษ: City status in the United Kingdom) เป็นเมืองที่ได้รับพระราชทานฐานะจากพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร (British monarch) ให้แก่ชุมชนที่ทรงเลือก การได้รับพระราชทานฐานะเป็นนครเป็นแต่การได้รับสิทธิที่จะเรียกตนเองเป็น “นคร” โดยไม่มีสิทธิพิเศษใดใดนอกไปจากนั้น แต่กระนั้นก็ยังเป็นสิ่งที่เป็นที่ต้องการกันเป็นอย่างแพร่หลายเพราะเป็นการนำมาซึ่งความมีหน้ามีตาของเมือง นอกจากนั้นการมอบสิทธิก็มิได้มีหลักเกณฑ์มาตรฐานแต่อย่างใด แต่ในอังกฤษและเวลส์ฐานะการเป็น “นคร” มักจะมอบให้แก่เมืองที่เป็นที่ตั้งของมหาวิหาร ประเพณีการตั้งเมืองที่มีมหาวิหารขึ้นเป็น “นคร” เริ่มมาตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1540 เมื่อสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ทรงก่อตั้งสังฆมลฑล (ซึ่งก็หมายถึงการมีมหาวิหาร) ในเมืองแปดเมืองและพระราชทานฐานะเมืองต่างๆ เหล่านั้นให้เป็น “นคร” โดยทรงมอบพระราชเอกสารสิทธิ (letters patent) ให้
การมอบฐานะการเป็นนครให้เมืองในไอร์แลนด์และในเวลส์มีจำนวนน้อยกว่าในอังกฤษมาก ก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 19 ในบริเวณที่ปัจจุบันเป็นไอร์แลนด์เหนือมีเมืองที่มีฐานะเป็นนครมีเพียงสองเมือง ส่วนในสกอตแลนด์ฐานะนครไม่มีให้กันอย่างเป็นทางการจนในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ซึ่งในเวลานั้นก็เริ่มมีการฟื้นฟูการมอบฐานะการเป็นนครโดยเริ่มในอังกฤษ ที่การมอบฐานะจะตามด้วยการก่อตั้งมหาวิหาร และต่อมาการมอบฐานะก็เกิดขึ้นในสกอตแลนด์
ในคริสต์ศตวรรษที่ 20 การมอบฐานะการเป็นนครในอังกฤษและเวลส์ก็เป็นที่ทราบกันโดยทั่วไปว่าไม่จำเป็นต้องเป็นเมืองที่มีมหาวิหารและสิทธิที่มอบให้ตั้งแต่นั้นมาก็ขึ้นอยู่กับมาตรฐานหลายอย่างเช่นตามจำนวนประชากรในเมืองที่ได้รับฐานะเป็นต้น
ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ก็มีการยุบเลิกรัฐบาลท้องถิ่นบางรัฐบาลที่เป็นผลของการปฏิรูปรัฐบาลท้องถิ่นที่เกิดจากการบังคับใช้พระราชบัญญัติการปฏิรูปการปกครองท้องถิ่น (ไอร์แลนด์) ค.ศ. 1840 (Municipal Corporations (Ireland) Act 1840) ทำให้เมืองเก่าหลายเมืองถูกยุบฐานะ แต่ก็ได้มีการมอบพระราชเอกสารสิทธิให้แก่เมืองที่ถูกกระทบกระเทือนเพื่อให้เมืองต่างๆ เหล่านั้นมีฐานะตามที่เคยเป็นมา ในปัจจุบันโรเชสเตอร์, เพิร์ธ และเอลกินเป็นเพียงเมืองสามเมืองเท่านั้นในสหราชอาณาจักรที่สูญเสียฐานะในการเป็นนคร
นากใหญ่ธรรมดา
นากใหญ่ธรรมดา หรือ นากยุโรป (; ) เป็นนากชนิดที่สามารถพบได้กว้างขวางมาก มีลำตัวยาว ขนหนาและหยาบเพื่อป้องกันมิให้น้ำซึมเข้ามา ทำให้ว่ายน้ำได้คล่องแคล่ว และป้องกันอากาศเย็นได้เป็นอย่างดี สีขนตามลำตัวเป็นสีน้ำตาลอ่อน ในบางครั้งอาจเปลี่ยนหรือเห็นเป็นสีเทา บริเวณท้องมีสีขนที่อ่อนกว่า หัวแบนและกว้าง หูกลม หางเรียวยาว ขนสั้น นิ้วเท้ามีพังผืดยึดติดกัน
มีความยาวลำตัวและหัว 55-72 เซนติเมตร ความยาวหาง 37.5-48 เซนติเมตร น้ำหนักสูงสุด 3-5 กิโลกรัม
มีการกระจายพันธุ์ที่กว้างขวางมากตั้งแต่ทวีปยุโรปจนถึงทวีปเอเชีย พบตั้งแต่ สหราชอาณาจักร, ยุโรปตะวันตก, รัสเซีย, ตุรกี, ซีเรีย, อิหร่าน, เลบานอน, ซาอุดิอาระเบีย, คูเวต, อิรัก, ปากีสถาน, อินเดีย, ศรีลังกา, พม่า, ไทย, ลาว, กัมพูชา, เวียดนาม, มาเลเซีย, เกาะสุมาตราและเกาะชวา (มีทั้งสิ้น 11 ชนิดย่อย ดูในตาราง)
มีพฤติกรรมสามารถปรับตัวให้อาศัยในสภาพแวดล้อมต่าง ๆ ได้เป็นอย่างดี เช่น ป่าใกล้ลำธารหรือทะเลสาบ แม่น้ำขนาดใหญ่ สามารถขึ้นไปอาศัยอยู่ในแหล่งน้ำบนพื้นที่ที่สูงกว่าระดับน้ำทะเลถึง 1,000 เมตร อาหารหลัก คือ สัตว์น้ำชนิดต่าง ๆ รวมทั้งเป็ดและไก่และนกน้ำชนิดต่าง ๆ ด้วย สามารถหาอาหารในน้ำที่มืดและขุ่นได้ด้วยการใช้ประสาทสัมผัสจากหนวด ทำหน้าที่รับรู้แรงสั่นสะเทือนจากการเคลื่อนไหวของสิ่งมีชีวิตใต้น้ำ ออกหากินตามลำพังหรือเป็นกลุ่มเล็ก ๆ หากินได้ทั้งกลางวันและกลางคืน มีพฤติกรรมในการถูตัวเกลือกกลิ้งกับทรายเพื่อเป็นการทำให้ขนแห้งและช่วยกระชับความสัมพันธ์ในครอบครัว ลูกนากใหญ่ธรรมดาจะเริ่มหัดอาหารกินเองเมื่ออายุได้ 4 เดือน โดยมีนากใหญ่ธรรมดาที่โตเต็มที่คอยช่วยเหลือและแบ่งปันอาหารให้ โดยบางครั้งอาจรวมตัวกันเป็นฝูงใหญ่เพื่อป้องกันอันตรายจากสัตว์นักล่าได้ด้วย
จากคุณสมบัติของขนที่ทั้งหนาและกันหนาวได้เป็นอย่างดี ทำให้ถูกล่าเพื่อเอาขนและหนังทำเป็นเสื้อขนสัตว์ในอดีต ก่อนที่ในปี ค.ศ. 1975 ทางกองทุนสัตว์ป่าโลก ได้เรียกร้องให้รัฐบาลประเทศต่าง ๆ ยกเลิกการค้าหนังนาก ซึ่งก็ได้รับความร่วมมือเป็นอย่างดีรวมทั้งในประเทศไทยด้วย ซึ่งสถานะของนากใหญ่ธรรมดาในปัจจุบัน จัดอยู่ในบัญชีหมายเลข 1 (Appendix 1) ของอนุสัญญาไซเตส
พินอคคิโอ (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2483)
พินอคคิโอ (Pinocchio) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันขนาดยาวเรื่องที่สี่ของวอลต์ ดิสนีย์ ออกฉายวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2483 กำกับโดย Ben Sharpsteen
พินอคคิโอ ได้ชนะเลิศรางวัลออสการ์ ใน 2 สาขา ได้แก่ สาขาเพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และสาขาดนตรีประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
เป็นเรื่องราวการผจญภัยของหุ่นไม้ที่มีชีวิต กับพ่อผู้ยากจนของเขา "เจปเปตโต" ซึ่งเป็นช่างไม้ ปิน็อกกีโอมีลักษณะเด่นที่รู้จักกันดี คือ เมื่อพูดโกหก จมูกของเขาจะยาวขึ้น
กอลโลดีนั้นไม่ได้ตั้งใจที่จะเขียนเรื่องนี้ให้เป็นเรื่องสำหรับเด็กตั้งแต่แรก ในเนื้อเรื่องดั้งเดิมนั้น พินนอคคิโอถูกแขวนคอตาย เนื่องจากทำความผิดนับครั้งไม่ถ้วน แต่ก็ได้แก้ไขในฉบับถัดมา ซึ่งตอนจบนั้น ได้แก้ให้หุ่นกระบอกนั้นกลายเป็นเด็กที่มีชีวิตจริง ๆ ซึ่งก็เป็นตอนจบที่เรารู้จักกันดี
นาก (แก้ความกำกวม)
"นาก" อาจหมายถึง:
พระเจ้ากุสตาฟที่ 1 แห่งสวีเดน
พระเจ้ากุสตาฟที่ 1 แห่งสวีเดน (ประสูติ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2039 - 29 กันยายน พ.ศ. 2103)
เวสต์มินสเตอร์
เวสต์มินสเตอร์ (ภาษาอังกฤษ: Westminster) เป็นบริเวณในใจกลางลอนดอน (Central London) ภายในนครเวสต์มินสเตอร์ ที่ตั้งอยู่เหนือของฝั่งแม่น้ำเทมส์ทางตะวันตกเฉียงใต้ของนครหลวงลอนดอน และ 1 กิโลเมตรจากชาริงครอสส์ เวสต์มินสเตอร์เป็นบริเวณที่มีสิ่งก่อสร้างทางประวัติศาสตร์และสิ่งที่น่าสนใจสำหรับนักท่องเที่ยวที่มาชมลอนดอนรวมทั้งพระราชวังบัคคิงแฮม, แอบบีเวสต์มินสเตอร์ และบริเวณเวสต์เอ็นด์ของลอนดอน (West End of London)
เวสต์มินสเตอร์เดิมเป็นส่วนหนึ่งของมิดเดิลเซ็กซ์ที่เป็นมลฑลในประวัติศาสตร์ของอังกฤษ (Historic counties of England) คำว่า “เวสต์มินสเตอร์” เป็นคำบรรยายโบราณของบริเวณรอบแอบบีเวสต์มินสเตอร์ –– “เวสต์” + “มินสเตอร์” (บริเวณทางตะวันตกของมหาวิหาร) เวสต์มินสเตอร์เป็นที่ตั้งของ รัฐบาลแห่งอังกฤษมาร่วมหนึ่งพันปี ตั้งแต่การก่อตั้งในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 เวสต์มินสเตอร์ก็เป็นที่ตั้งของพระราชวังเวสต์มินสเตอร์ซึ่งเป็นมรดกโลกและเป็นที่ตั้งของรัฐสภาแห่งสหราชอาณาจักร
สมเด็จพระเจ้าออสการ์ที่ 2 แห่งสวีเดน
สมเด็จพระราชาธิบดีออสการ์ที่ 2 แห่งสวีเดนและนอร์เวย์ (ประสูติ 21 มกราคม พ.ศ. 2372 - สวรรคต 8 ธันวาคม พ.ศ. 2450) เป็นพระมหากษัตริย์ตั้งแต่วันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2415 ทรงสละราชสมบัติจากการเป็นกษัตริย์แห่งนอร์เวย์เมื่อวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2448 และทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งสวีเดนเมื่อวันเดียวกันกับการเป็นพระมหากษัตริย์แห่งนอร์เวย์ พระองค์เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2450 รวมพระชนมายุได้ 78 ปี ทรงดำรงตำแหน่งตามฐานันดรดังนี้สมเด็จพระราชาธิบดีแห่งสวีเดนและนอร์เวย์มีพระราชโอรสพระราชธิดาทั้งสิ้น 4 พระองค์ดังต่อไปนี้
จักรพรรดิจินไท่จง
สมเด็จพระจักรพรรดิจินไท่จง (ค.ศ.1075 - 1135) จักรพรรดิองค์ที่2แห่งราชวงศ์จิน ประสูติเมื่อปี ค.ศ.1075 (พ.ศ. 1618) มีพระนามเดิมว่า หว่านเอี๋ยน อู่ฉีไม (Wanyan Wuqimai) (金太宗完颜晟，名 吴乞买)เป็นพระราชอนุชาในจักรพรรดิจินไท่จู่เมื่อพระเชษฐาสวรรคตในปี ค.ศ. 1123 (พ.ศ. 1666) พระองค์จึงขึ้นครองราชย์สืบต่อมา ทรงพระนามว่าจักรพรรดิจินไท่จง
ในปีที่ 4 ของรัชกาล ตรงกับ ค.ศ. 1127 (พ.ศ. 1670) พระองค์ได้ทรงนำกองทัพบุกเข้ายึดเมืองไคฟง เมืองหลวงของราชวงศ์ซ่งเหนือได้สำเร็จ ทำให้ราชวงศ์ซ่งต้องย้ายเมืองหลวงหนีลงใต้ไปที่หลินอัน (เมืองหังโจว มณฑลเจ้อเจียงในปัจจุบัน)
จักรพรรดิจินไท่จงสวรรคตในปี ค.ศ. 1135 (พ.ศ. 1678) พระชนมายุได้ 60 พรรษา พระราชนัดดาของพระองค์จึงขึ้นครองราชย์สืบต่อมา ทรงพระนามว่า จักรพรรดิจินซีจง
ภาคของอังกฤษ
ภาค () เป็นเขตการปกครองท้องถิ่นระดับบนสุดของรัฐบาลท้องถิ่นในอังกฤษ (Local government in England) ยกเว้นลอนดอนที่มีระบบการปกครองเป็นของตนเอง ภาคการปกครองของอังกฤษก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1994 และในปัจจุบันแบ่งเป็น 9 ภาค
เตียวเหลียง (ราชวงศ์ฮั่นตะวันตก)
เตียวเหลียง หรือ จางเหลียง (; ; พินอิน: "Zhāng liàng อ่านว่า จางเลี่ยง"; ? - 189 ปีก่อน ค.ศ.) เป็นที่ปรึกษาและเสนาธิการคนสำคัญของจักรพรรดิฮั่นเกาจู่ ปฐมจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันตก โดยรับใช้หลิวปัง (ฮั่นเกาจู่) มาตั้งแต่ช่วงปลายราชวงศ์ฉิน จนถึงสงครามฉู่-ฮั่น ระหว่างหลิวปังและเซี่ยงอวี่ (ฌ้อปาอ๋อง) จนเป็นที่มาของวรรณกรรมจีนอมตะเรื่องไซ่ฮั่น เมื่อหลิวปังได้ชัยชนะเหนือฌ้อป้าอ๋องแล้วและขึ้นครองราชย์เป็นฮั่นเกาจู่ ก็ทรงแต่งตั้งเตียวเหลียงเป็นที่ปรึกษาในพระองค์
เชื่อกันว่า เตียวเหลียงได้รับคัมภีร์พิชัยสงครามที่ตกทอดมาจากเจียง ไท่กง หรือเจียง จื่อหยาง ที่ปรึกษาและเสนาธิการคนสำคัญอีกคนหนึ่งในยุคราชวงศ์โจวตอนต้น และในประวัติศาสตร์จีน จึงทำให้เตียวเหลียงวางแผนไม่เคยผิดพลาด
ซือหม่า เชียน นักบันทึกประวัติศาสตร์ในยุคจีนโบราณได้บันทึกถึงเตียวเหลียงเอาไว้ว่า ""เมื่อถึงคราวที่พระเจ้าฮั่นโกโจเผชิญปัญหาหนักหนาถึงขนาดคอขาดบาดตาย เตียวเหลียงผู้นี้ก็มักจะเป็นคนที่ช่วยพระองค์ให้รอดพ้นจากเรื่องเหล่านั้นเสมอ""
นอกจากนี้แล้ว เตียวเหลียงยังได้รับการกล่าวขานอีกว่า เป็นบุรุษที่มีใบหน้าสวยราวกับอิสตรีคนหนึ่งในประวัติศาสตร์จีน ผู้คนมักจะเข้าใจผิดอยู่บ่อยครั้งว่าเป็นอิสตรี
ในวรรณกรรมสามก๊ก นอกจากขวันต๋ง, งักเย(เล่ออี้) และเจียง จื่อหยาง แล้ว ความสามารถของขงเบ้งที่ทั้งชีซี ผู้เป็นสหาย และสุมาเต็กโช ผู้เป็นอาจารย์มักจะกล่าวเปรียบเปรยนั้น เตียวเหลียงก็เป็นอีกผู้หนึ่งที่มักถูกหยิบยกไปเทียบเคียงกับขงเบ้ง โดยระบุว่า ""หนึ่งในนั้นคือเกงสง (เจียง จื่อหยาง) ผู้วางฐานรากของราชวงศ์โจวอย่างแน่นหนาเป็นเวลาแปดร้อยปีและคนอื่น ๆ เตียวเหลียงที่ทำให้ราชวงศ์ฮั่นรุ่งโรจน์เป็นเวลาสี่ร้อยปี""
เตียวเหลียงถึงแก่อสัญกรรรมเมื่อ 189 ปีก่อน ค.ศ. (พ.ศ. 354)
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1250
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1250 (ทางแยกเข้าท่าโป่งแดง) เป็นทางหลวงแผ่นดินภายในเขตอำเภอเมือง จังหวัดแม่ฮ่องสอน ระยะทาง 2.3 กิโลเมตร เป็นถนนสายสั้นที่แยกจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 108 (ถนนเชียงใหม่-ฮอด-แม่ฮ่องสอน) ไปยังพื้นที่การท่องเที่ยวริมฝั่งแม่น้ำปายด้านทิศใต้ของตัวเมือง บริเวณหมู่บ้านท่าโป่งแดง
เส้นทางนี้แม้มีระยะทางสั้น แต่สามารถเชื่อมต่อกับทางหลวงชนบทได้หลายเส้นทาง ได้แก่ ทางหลวงชนบท มส.4012 (บ้านท่าโป่งแดง-บ้านห้วยเสือเฒ่า) ซึ่งเป็นเส้นทางต่อเนื่องจากสะพานแม่น้ำปาย ผ่านเรือนประทับแรมโป่งแดง ไปสิ้นสุดที่บ้านห้วยเสือเฒ่า (หมู่บ้านชาวกะเหรี่ยงคอยาว ที่นักท่องเที่ยวสามารถเข้าถึงได้สะดวกที่สุด) บริเวณชายแดนไทย-พม่า (รัฐกะยา) หรือเชื่อมต่อด้วยถนนเลียบแม่น้ำจากบ้านท่าโป่งแดง ถัดลงมายังบ้านห้วยเดื่อ และบรรจบกับทางหลวงชนบทสายบ้านแม่สะกึด-น้ำเพียงดิน ไปสิ้นสุดเส้นทาง ณ จุดผ่อนปรนการค้าชายแดนไทย-พม่า ที่บ้านน้ำเพียงดิน
นอกจากนี้ ทั้งบ้านท่าโป่งแดงและบ้านห้วยเดื่อ ที่โครงข่ายถนนตัดผ่าน ยังเป็นจุดที่มีท่าเรือหางยาวให้บริการนักท่องเที่ยวที่ต้องการล่องแม่น้ำปาย ไปชมวิถีชีวิตชาวกะเหรี่ยงคอยาวบ้านห้วยปูแกง เที่ยวชมถ้ำน้ำเพียงดิน และวนอุทยานผาหินตั้ง ก่อนสิ้นสุดการเดินทางที่บ้านน้ำเพียงดิน
เป็นถนนผิวลาดยางขนาด 2 ช่องจราจร ไป-กลับ ในพื้นที่ตำบลผาบ่อง อำเภอเมืองฯ จังหวัดแม่ฮ่องสอน แยกจากหลักกิโลเมตรที่ 265.4268 ของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 108 (ถนนเชียงใหม่-แม่ฮ่องสอน) ด้านซ้ายทาง (มุ่งหน้าตัวเมือง) ที่สามแยกประตูเมืองแม่ฮ่องสอนทิศใต้ ผ่านบ้านท่าโป่งแดง แล้วทอดข้ามแม่น้ำปายระยะทาง 186 เมตร ไปสิ้นสุดที่คอสะพานฝั่งขวาของแม่น้ำ โดยมีเส้นทางต่อเนื่องกับทางหลวงชนบท มส.4012 (บ้านท่าโป่งแดง-บ้านห้วยเสือเฒ่า) และมีแยกถนนผิวคอนกรีตเลียบแม่น้ำปายไปยังบ้านห้วยเดื่อ
เดิมเส้นทางนี้เป็นทางลำลองผิวลูกรัง กว้าง 3-4 เมตร ตัดผ่านพื้นที่ป่า ใช้สำหรับเข้าหมู่บ้านและโรงเรียนท่าโป่งแดง ต่อมาในปีงบประมาณ พ.ศ. 2523 กรมทางหลวงได้สำรวจวางแนวเส้นทางใหม่เพื่อเป็นทางเข้าสู่พระตำหนัก (เรือนประทับแรมโป่งแดง) มีการก่อสร้างทางและสะพานเบลี่ข้ามแม่น้ำปายเมื่อปี พ.ศ. 2523 ลาดยางเมื่อปี พ.ศ. 2524 มีการปรับปรุงพื้นผิวและภูมิทัศน์อีกครั้งในช่วงปี พ.ศ. 2544-2545 กระทั่งปี พ.ศ. 2546 จึงได้โอนพื้นที่บริเวณปากทางระยะทาง 220.5 เมตร ให้แก่เทศบาลเมืองแม่ฮ่องสอน เพื่อก่อสร้างซุ้มประตูเมือง
หาน ซิ่น
หาน ซิ่น (; เสียชีวิต 196 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นขุนศึกซึ่งรับใช้หลิว ปัง (劉邦) ในช่วงสงครามฉู่–ฮั่น (楚漢戰爭) และมีส่วนสำคัญในการก่อตั้งราชวงศ์ฮั่น
เขาเป็นที่จดจำในฐานะแม่ทัพผู้ปราดเปรื่อง เลื่องลือกลยุทธ์ วิธีการบางอย่างของเขาเป็นที่มาของสำนวนจีนหลายสำนวน นอกจากนี้ เขา พร้อมด้วยจาง เลี่ยง (张亮) และเซียว เหอ (蕭何) ได้รับยกย่องเป็น "สามวีรบุรุษต้นยุคฮั่น" (漢初三傑)
หลิว ปัง ตอบแทนเขาโดยตั้งเขาเป็นฉีหวัง (齊王; "เจ้าฉี") ปกครองรัฐฉี (齊国) เมื่อ 203 ปีก่อนคริสตกาล ครั้นปีถัดมา ก็ตั้งเขาเป็นฉู่หวัง (楚王; "เจ้าฉู่") ปกครองรัฐฉู่ (楚国) แต่หลิว ปัง หวั่นเกรงที่เขามีอิทธิพลมากขึ้นทุกวัน จึงค่อย ๆ ลดทอนอำนาจเขา จนปลาย 202 ปีก่อนคริสตกาล ก็ถอดเขาจากตำแหน่ง "หวัง" (王; "เจ้า") ลงเป็นขุนนางตำแหน่ง "โหว" (侯) บรรดาศักดิ์ "หฺวายอินโหว" (淮陰侯) ต่อมาใน 196 ปีก่อนคริสตกาล เขาถูกกล่าวหาว่า คิดกบฏ และถูกลวงมาฆ่าทิ้งตามพระเสาวนีย์ของจักรพรรดินีลฺหวี่ (呂后)
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1194
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1194 (แม่สะเรียง-แม่สามแลบ) เป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจร ขึ้นเขาเป็นบางช่วงมีระยะทางทั้งหมด 26 กิโลเมตร เริ่มต้นจากสะพานข้ามแม่น้ำยวม และสิ้นสุดที่ศาลาชมทิวทัศน์แม่น้ำสาละวิน เป็นถนนลาดยางตลอดสาย
เซียว เหอ
เซี่ยวเหอ (? - 193 ปีก่อน ค.ศ.) เป็นอัครมหาเสนาบดีในรัชสมัยจักรพรรดิฮั่นเกาจู่ - จักรพรรดิฮั่นฮุ่ยตี้ เป็นผู้ช่วยของหลิวปังคู่กับเตียวเหลียงตั้งแต่ปลายราชวงศ์ฉิน เมื่อหลิวปังขึ้นครองราชย์แล้วก็ทรงแต่งตั้งเซี่ยวเหอเป็นอัครมหาเสนาบดี
เซี่ยวเหอถึงแก่อสัญกรรมในปีที่ 2 ในรัชกาลฮั่นฮุ่ยตี้ เมื่อ พ.ศ. 351
เตียวเหลียง (แก้ความกำกวม)
เตียวเหลียง เป็นชื่อบุคคลหลายคนยกตัวอย่างเช่น
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1270
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1270 [แยกทางหลวงหมายเลข 108 (กองลอย)-แม่แฮใต้] เป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจร โดยเริ่มต้นจากบ้านกองลอย อำเภอฮอด จังหวัดเชียงใหม่หรือเริ่มต้นจาก ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 108 ที่บริเวณกิโลเมตรที่ 55 และสิ้นสุดที่บ้านแม่โถ อำเภอแม่ลาน้อย จังหวัดแม่ฮ่องสอน
ครูซ คาร์บาฮาล
ครูซ คาร์บาฮาล () อดีตนักมวยสากลชาวเม็กซิกัน เกิดเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2517 ที่เมืองเวลาครูซ ประเทศเม็กซิโก มีศักดิ์เป็นน้องชายของนักมวยอดีตแชมป์โลกชื่อดัง ไมเคิล คาร์บาฮาล มีสถิติการชกทั้งหมด 47 ครั้ง ชนะ 29 (น็อค 25) เสมอ 2 แพ้ 16
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1337
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1337 [แยกทางหลวงหมายเลข 108 (หางปอน) -ประตูเมือง] เป็นถนนสายสั้น ๆ จากอำเภอขุนยวม จังหวัดแม่ฮ่องสอน ไปบ้านพะโท ขนาด 2 ช่องจราจร
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1266
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1266 [แยกทางหลวงหมายเลข 108 (แม่ลาน้อย)-ละอุบ] เป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจรจากอำเภอแม่ลาน้อย จังหวัดแม่ฮ่องสอน ไปสิ้นสุดที่บ้านห้วยหมากหนุนหรือเริ่มต้นจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 108 ที่บริเวณหลักกิโลเมตรที่ 132
กิลเบอร์โต โรมัง
กิลเบอร์โต โรมัง () อดีตนักมวยสากลชาวเม็กซิกัน เป็นแชมป์โลกในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท (115 ปอนด์) ของสภามวยโลก (WBC) 2 สมัย ได้ชื่อว่าเป็นนักมวยในรุ่น 115 ปอนด์ที่เก่งกาจที่สุดในโลกคนหนึ่งเทียบเท่ากับ เขาทราย แกแล็คซี่ เมื่อสมัยที่ทั้งคู่ยังชกมวยอยู่ แต่ทั้งคู่ไม่ได้มีโอกาสชกเพื่อพิสูจน์ฝีมือกัน โดยก่อนที่จะชกมวยสากลอาชีพ โรมังเคยชกมวยสากลสมัครเล่นในทีมชาติเม็กซิโกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 มาก่อน โดยตกรอบ 3 ในรุ่นฟลายเวท (51 กิโลกรัม)
โรมังเกิดเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2504 ที่เมืองเม็กซิกาลี รัฐบาฮากาลิฟอร์เนีย เสียชีวิตเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2533 ด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ รวมอายุได้ 29 ปี มีสถิติการชกทั้งหมด 61 ครั้ง ชนะ 54 (น็อค 35) เสมอ 1 แพ้ 6
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1285
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1285 [แยกทางหลวงหมายเลข 1095 (ทุ่งมะส้าน)-ห้วยผึ้ง] เป็นทางหลวงแผ่นดินในพื้นที่ตำบลห้วยผา อำเภอเมือง จังหวัดแม่ฮ่องสอน ระยะทาง 15 กิโลเมตร แยกจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1095 (ถนนแม่มาลัย-ปาย) เข้าสู่หมู่บ้านในพื้นที่ชายแดนไทย-พม่า (รัฐฉาน) จนสิ้นสุดเส้นทางที่บ้านห้วยผึ้ง
ปัจจุบันเส้นทางนี้ได้มีการก่อสร้างทางหลวงชนบทเพิ่มเติม เพื่อต่อขยายเส้นทางจากบ้านห้วยผึ้ง ผ่านพื้นที่อุทยานแห่งชาติถ้ำปลา-น้ำตกผาเสื่อไปยังจุดผ่อนปรนบ้านห้วยผึ้ง ที่ชายแดนประเทศพม่า บริเวณเขตเมืองปั่น ในแขวงลอยแหลม รัฐฉาน ซึ่งได้เปิดตลาดร่องแห้งเป็นตลาดนัดการค้าชายแดนอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 ถือเป็นช่องทางการค้าชายแดนที่สำคัญ 1 ใน 2 แห่งของจังหวัดแม่ฮ่องสอน นอกเหนือจากจุดผ่อนปรนบ้านห้วยต้นนุ่นในอำเภอขุนยวม ที่ชายแดนไทย-พม่า รัฐกะยา คาดว่าทางหลวงสายบ้านห้วยผึ้งรวมถึงส่วนต่อขยายนี้จะมีบทบาทต่อการค้าชายแดนผ่านรัฐฉานมากขึ้นในอนาคต โดยเฉพาะการขนส่งวัสดุก่อสร้าง เนื่องจากจุดผ่อนปรนแห่งนี้อยู่ห่างจากกรุงเนปยีดอ เมืองหลวงใหม่ของพม่าประมาณ 240 กิโลเมตรเท่านั้น
เป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจร ไป-กลับ ระยะทาง 15.000 กิโลเมตร ผิวทางลาดยาง อยู่ในความดูแลของแขวงการทางแม่ฮ่องสอน สำนักทางหลวงที่ 1 (เชียงใหม่) กรมทางหลวง เส้นทางแยกจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1095 บริเวณกิโลเมตรที่ 188.125 ด้านขวาทาง (มุ่งหน้าตัวเมืองแม่ฮ่องสอน) ที่หมู่บ้านห้วยผา ใกล้กับถ้ำปลา (ที่ทำการอุทยานแห่งชาติถ้ำปลา-น้ำตกผาเสื่อ) เลียบฝั่งซ้ายของลำน้ำแม่สะงี ผ่านบ้านทุ่งมะส้าน บ้านนาปลาจาด บ้านทุ่งคาหาร ไปสิ้นสุดเส้นทางที่บ้านห้วยผึ้ง
เดิมเส้นทางนี้เป็นทางดิน กว้างประมาณ 3-4 เมตร เป็นเส้นทางของจังหวัดแม่ฮ่องสอน ต่อมากรมทางหลวงได้รับมาดำเนินการก่อสร้างตามโครงการพระราชดำริเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2528 จนแล้วเสร็จในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2529 และรับเป็นทางบำรุงของกรมทางหลวงเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2529 มีสภาพเป็นทางลูกรังและลาดยางบางช่วง คันทางกว้าง 6 เมตร ในภายหลังได้มีการลาดยางเพิ่มเติมเป็นตอน ๆ ในช่วงปี พ.ศ. 2537-2541 จนเป็นผิวลาดยางตลอดทั้งเส้นทาง
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1226
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1226 [แยกทางหลวงหมายเลข 1095 (แม่ละนา)-ปางคาม] เป็นทางหลวงแผ่นดินภายในเขตอำเภอปางมะผ้า จังหวัดแม่ฮ่องสอน ระยะทาง 27.35 กิโลเมตร เป็นเส้นทางที่แยกจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1095 (ถนนแม่มาลัย-ปาย) ไปยังหมู่บ้านหลายแห่งในพื้นที่ชายแดนไทย-พม่า (รัฐฉาน) และสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญของจังหวัดแม่ฮ่องสอน คือ ถ้ำแม่ละนา
เป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจร ไป-กลับ แยกจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1095 (ถนนแม่มาลัย-ปาย) ที่หลักกิโลเมตรที่ 152.275 ด้านขวาทาง (จากแม่มาลัยมุ่งหน้าปาย) ที่ตำบลนาปู่ป้อม ผ่านบ้านแม่ละนา และสิ้นสุดที่บ้านปางคาม ในพื้นที่ตำบลปางมะผ้า อำเภอปางมะผ้า จังหวัดแม่ฮ่องสอน ลักษณะเส้นทางช่วงต้นเป็นผิวลาดยาง ช่วงถัดมาเป็นผิวคอนกรีตสลับลูกรัง โดยมีแนวเส้นทางบางช่วงเลียบชายแดนไทย-พม่า
เดิมเส้นทางนี้เป็นทางคนเดินและม้าต่าง ต่อมาทางจังหวัดแม่ฮ่องสอนมีบัญชาให้อยู่ในความดูแลของกรมทางหลวง เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2517 เพื่อเป็นเส้นทางเข้าหมู่บ้านแม่ละนา ต่อมามีการก่อสร้างและรับมอบเป็นทางบำรุงของกรมทางหลวงเมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2529 และได้ปรับปรุงเป็นผิวลาดยางสลับกับผิวลูกรังในช่วงปี พ.ศ. 2539-2541
เป็นเส้นทางที่กรมทางหลวงได้รับมอบจากกองบัญชาการทหารสูงสุดเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2534 ได้ปรับปรุงเป็นผิวลาดยางสลับกับผิวลูกรังในช่วงปี พ.ศ. 2543-2545
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1265
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1265 [แยกทางหลวงหมายเลข 1095 (ปาย)-วัดจันทร์] เป็นทางหลวงสายหลักที่ใช้สำหรับเดินทางเข้าสู่หมู่บ้านวัดจันทร์ และศูนย์พัฒนาโครงการหลวงวัดจันทร์ อำเภอกัลยาณิวัฒนา จังหวัดเชียงใหม่ โดยเชื่อมต่อจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1095 (แม่มาลัย-ปาย-แม่ฮ่องสอน) ที่อำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน
เส้นทางนี้อยู่ในการดูแลของแขวงการทางแม่ฮ่องสอน สำนักทางหลวงที่ 1 (เชียงใหม่) กรมทางหลวง เริ่มต้นจากแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1095 (ถนนแม่มาลัย-ปาย) กิโลเมตรที่ 85+225 ด้านซ้ายทาง (จากแม่มาลัย) ที่บ้านแม่ปิง ตำบลแม่ฮี้ อำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน เลียบไปตามริมฝั่งห้วยแม่ยะและแม่น้ำปาย ผ่านบ้านเมืองแปง ศูนย์พัฒนาโครงการหลวงวัดจันทร์ ข้ามแม่น้ำแม่แจ่ม และสิ้นสุดที่หมู่บ้านวัดจันทร์ ตำบลบ้านจันทร์ อำเภอกัลยาณิวัฒนา จังหวัดเชียงใหม่ ที่แยกตัดทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1349 (สะเมิง-วัดจันทร์) รวมระยะทาง 43.913 กิโลเมตร เส้นทางเป็นถนนลาดยางขนาด 2 ช่องจราจรตลอดสาย กว้าง 7.00 เมตร เขตทางกว้างข้างละ 20.00 เมตร
แนวเส้นทางสายนี้ เดิมเป็นทางลำลองของเหมืองแร่มหาลานนาและทางเดินเท้าเข้าสู่หมู่บ้านวัดจันทร์ อำเภอแม่แจ่ม (เดิม) จังหวัดเชียงใหม่ ความกว้าง 2.5 เมตร กรมทางหลวงได้เริ่มก่อสร้างโดยขยายคันทางเดิมและปรับปรุงช่วงที่ลาดชันในปี พ.ศ. 2523-2524 จากนั้นได้ปรับปรุงเส้นทางช่วง 12 กิโลเมตรแรกเป็นผิวทางลูกรังในปี พ.ศ. 2526 และได้เร่งดำเนินการก่อสร้างผิวทางลูกรังในส่วนที่เหลือเพื่อสนับสนุนศูนย์พัฒนาโครงการหลวงวัดจันทร์เมื่อปี พ.ศ. 2527 แต่เนื่องจากกำลังคนและเครื่องจักรไม่พอ ทางแขวงการทางแม่ฮ่องสอนจึงดำเนินการจากกิโลเมตรที่ 12 ถึง 28 และศูนย์สร้างทางลำปางดำเนินการตั้งแต่กิโลเมตรที่ 28 เป็นต้นไป จากนั้นในปี พ.ศ. 2528 จึงได้ตัดลาดเชิงเขาแก้ความลาดชันเป็นแห่งๆ ในช่วง 28 กิโลเมตรแรก และได้รับมอบเส้นทางช่วงกิโลเมตรที่ 0 ถึง 26+931 เป็นทางบำรุงเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2528 ในภายหลังมีการปรับปรุงเส้นทางเป็นระยะๆ ในช่วงปี พ.ศ. 2539-2545 จนกระทั่งการปรับปรุงล่าสุด ทำให้เส้นทางนี้เป็นถนนลาดยางตลอดสายเมื่อปี พ.ศ. 2550
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1088
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1088 [แยกทางหลวงหมายเลข 108 (ออบหลวง)-แม่ซา] เป็นขึ้นเขาสูงชันแต่ไม่มากนัก โดยเริ่มต้นจากสวนสนบ่อแก้ว อำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่ บ้านแม่นาจร และสิ้นสุดที่บ้านวัดจันทร์ ช่วงสวนสนบ่อแก้ว-บ้านแม่นาจร เป็นถนนลาดยางช่วงบ้านแม่นาจร-บ้านวัดจันทร์ เป็นทางลูกรังจนไปบ้านวัดจันทร์ ถนนขนาด 2 ช่องจราจรตลอดสาย
ไปรษณีย์อืดอาด
ไปรษณีย์อืดอาด ซึ่งเป็นศัพท์บัญญัติจากภาษาอังกฤษว่า "snail mail" หรือ "smail" (จาก snail + mail) เป็นคำที่ประดิษฐ์กันขึ้นในทางเสียดสีระบบการขนส่งไปรษณียภัณฑ์ว่ากว่าจะบริการส่งถึงผู้รับนั้นช่างอืดอาดเหลือใจ โดยเฉพาะในภาษาอังกฤษนั้นว่าอืดอาดอย่าง "snail" คือหอยทาก เทียบไม่ได้กับไปรษณีย์อิเล็กทรอนิกส์ ไปรษณีย์อืดอาดนี้ความจริงแล้วก็หมายถึงไปรษณียภัณฑ์ที่ไม่ได้ส่งผ่านระบบอิเล็กทรอนิกส์นั่นเอง คือเป็นไปรษณียภัณฑ์ทั่วไปซึ่งบางทีภาษาอังกฤษก็เรียก "ไปรษณีย์กระดาษ" (paper mail) หรือ "ไปรษณีย์บก" (land mail) นอกจากนี้ คำ "ไปรษณีย์อืดอาด" ยังหมายถึง มิตรสัมพันธ์ทางไปรษณีย์ () อีกด้วย
คำ "ไปรษณีย์อืดอาด" มีการใช้ครั้งแรกประมาณ พ.ศ. 2513 ในเรื่องสั้น "เดอะเลตเทอร์" () ที่นายอาร์โนลด์ โลเบล (Arnold Lobel) เขียนไว้ในหนังสือ "ฟรอกแอนด์โทดอาร์เฟรนส์" () แต่มิใช่ในความหมายดังข้างต้น แต่หมายถึงไปรษณีย์ที่อืดอาดเพราะมีหอยทากจริง ๆ เป็นพนักงานไปรษณีย์ โดยในเรื่องสั้นนั้น เจ้ากบฝากจดหมายให้เจ้าหอยทากนำไปส่งให้แก่เจ้าคางคก พนักงานไปรษณีย์หอยทากใช้เวลาสี่วันในการนำพาจดหมายไปถึงจุดหมาย
ต่อมายังมีการใช้คำนี้โดยหมายถึงไปรษณีย์ที่หอยทากจริง ๆ เป็นพนักงานไปรษณีย์อีกด้วย โดยในภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่อง "สตรอว์เบอร์รีชอร์ตเค้กอินบิ๊กแอปเพิลซิตี" () ฉายเมื่อ พ.ศ. 2524 เป็นมุกตลกซึ่งผลสตรอว์เบอร์รีได้รับจดหมายของเธอช้ากว่าปรกติถึงสามสัปดาห์ เพราะหอยทากเป็นพนักงานไปรษณีย์ และก็ยอมรับว่า "ไปรษณีย์หอยทาก (snail mail) อืดอาดเป็นธรรมดา"
ไซน์ เกรย์มอน
ไซน์ เกรย์มอน ดิจิมอนร่างสุดยอดวิวัฒนาการมาจากอากุมอนที่ได้รับดิจิโซลชาร์จ โอเวอร์ไดรฟ์ มีอาวุธคือ จีโอเกรย์ซอร์ด ต่อมาวิวัฒนาการเป็นไซน์ เกรย์มอน เบิรสต์ โหมด ไซน์ เกรย์มอน ที่ได้รับพลังจากดิจิโซล เบิรส์ต ชาร์จ จากดิจิไวซ์เบิรสต์ ทำให้สีของร่างกายเปลี่ยนไป และอาวุธมาจากเปลวเพลิงของอุกกาบาต (บางก็ว่าพระอาทิตย์)
นครเวสต์มินสเตอร์
นครเวสต์มินสเตอร์ (ภาษาอังกฤษ: City of Westminster) เป็นนครของลอนดอนที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกของนครลอนดอนและเหนือฝั่งแม่น้ำเทมส์ และเป็นส่วนหนึ่งของใจกลางลอนดอน อาณาบริเวณของนครเวสต์มินสเตอร์รวมทั้งบริเวณเวสต์เอ็นด์เกือบทั้งหมดและเป็นที่ตั้งของรัฐบาลของสหราชอาณาจักร, พระราชวังเวสต์มินสเตอร์, พระราชวังบัคคิงแฮม, พระราชวังไวท์ฮอลล์ และ Royal Courts of Justice
ในปี ค.ศ. 1965 อำเภอลอนดอนก่อตั้งขึ้นจากอำเภอเดิมสามอำเภอ อำเภอเมโทรโพลิตันเซนต์มาริบอน, อำเภอเมโทรโพลิตันแพดดิงตัน และอำเภอเมโทรโพลิตันเวสต์มินสเตอร์ ที่ครอบคลุมบริเวณที่กว้างกว่าบริเวณเวสต์มินสเตอร์เดิม
นครเวสต์มินสเตอร์มีเนื้อที่ทั้งหมด 21.48 ตารางกิโลเมตร ในปี ค.ศ. 2007 มีประชากรทั้งหมดประมาณ 234,100 คน โดยถัวเฉลี่ยความหนาแน่นเป็นจำนวน 10,899 คนต่อหนึ่งตารางกิโลเมตร
จักรพรรดิจินซีจง (หว่านเอี๋ยน เหอล่า)
สมเด็จพระจักรพรรดิจินซีจง (Xizong of Jin) (ค.ศ. 1119 - 1149) จักรพรรดิองค์ที่ 3 แห่งราชวงศ์จิน ประสูติเมื่อ ค.ศ. 1119 (พ.ศ. 1662) พระนามเดิมว่า หว่านเอี๋ยน เหอล่า เป็นพระราชโอรสขององค์ชายซงจุ่น พระโอรสองค์โตในจักรพรรดิจินไท่จู่ เมื่อพระอัยกาคือจักรพรรดิจินไท่จง พระอนุชาในพระเจ้าจินไท่จู่ สวรรคตในปี ค.ศ. 1135 (พ.ศ. 1678) พระองค์จึงขึ้นครองราชย์ทรงพระนามว่าจักรพรรดิจินซีจง ขณะพระชนม์เพียง 16 พรรษา และได้รับพระนามใหม่เป็นหวันเอี๋ยนต้าน(完颜亶)
พระเจ้าจินซีจงสิ้นพระชนม์เนื่องจากการปลงพระชนม์จากองค์ชายหวันเอี๋ยนเหลี่ยง(หวันเอี๋ยนตี้กูไน)ผู้เป็นพระญาติ และขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าไหหลิงอ๋องในปี ค.ศ.1149
พระเจ้าโจวอู่
พระเจ้าโจวอู่ (หรือพระเจ้าจิวบู๊อ๋อง ในสำเนียงแต้จิ๋ว, ) (? - 1043 ปีก่อน ค.ศ.) ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์โจว ผู้โค่นล้ม ราชวงศ์ซาง ทรงครองราชย์ระหว่าง 1046 - 1043 ปีก่อน ค.ศ.
พระเจ้าโจวอู่ทรงริเริ่มการปกครองแบบ ศักดินา คือทรงแบ่งแยกดินแดนออกเป็นแคว้น และทรงแต่งตั้งเชื้อพระวงศ์แซ่ "จี" ขึ้นเป็น เจ้าผู้ครองนครรัฐ แล้วทรงส่งไปปกครองแคว้นต่างๆ
พระเจ้าโจวอู่เสด็จสวรรคตเมื่อ 1043 ปีก่อน ค.ศ. องค์ชาย จี้ สง พระราชโอรสองค์โตจึงเสด็จขึ้นครองราชย์สืบต่อมาเป็น พระเจ้าโจวเฉิง
http://www.burapat.com/detail_boyhk.asp?id=517
http://www.reurnthai.com/index.php?topic=5517.0;wap2
http://thejeang.wordpress.com/category/%E0%B9%82%E0%B8%88%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%AD%E0%B9%8B%E0%B8%AD%E0%B8%87/
รายนามแชมป์โลกมวยสากลปัจจุบัน
เฉินหลง (WBA) 50-1-0-1 (34 KO) 30 สิงหาคม , 2551 , รัสลาน ชากาเยฟ (WBA) 25-0-1 (17 KO) 17 มิถุนายน , 2551
ฮอร์เก้ ลินาเรส 26-0 (17 KO) พฤศจิกายน 28, 2551
คริส จอห์น(WBA) 42-0-2 (22 KO) พฤศจิกายน 1, 2546
เซเลสติโน่ คาบัลเรโล (WBA) 31-2 (22 KO) พฤศจิกายน 21, 2551
อันเซลโม่ โมเรโน่ (WBA) 24-1-1 (8 KO) พฤษภาคม 31, 2008
วิค ดาร์ชิเนียน (WBA) 32-1-1 (26 KO) พฤศจิกายน 1, 2551
โฆเซ่ โลเปซ (WBO)
ไดกิ คาเมดะ (WBA) สถิติ 46-1-1 (20 KO)ได้ครองตำแหน่งเมื่อ 31 ธันวาคม 2551
บราฮิม อัสลูม (WBA) 23-2 (9 KO) มิถุนายน 1, 2551
โรมัน กอนซาเลซ (WBA) 23-0 (20 KO) 15 กันยายน 2551
===เฮฟวี่เวท (200+ ป., 90.7+ กก.)
พระเจ้าโจวเฉิง
พระเจ้าโจวเฉิง (จีน: 周成王พินอิน: zhōu chéng wáng) กษัตริย์องค์ที่ 2 แห่ง ราชวงศ์โจว ทรงครองราชย์ระหว่าง 1043-
1021 ปีก่อนคริสตกาล
เป็นพระราชโอรสองค์โตใน พระเจ้าโจวอู่ ทรงพระนามเดิมว่า จี สง เมื่อพระราชบิดาสวรรคตเมื่อ 1043 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์จึงเสด็จขึ้นครองราชย์สืบต่อมา ทรงพระนามว่า พระเจ้าโจวเฉิง
ในรัชสมัยของพระองค์ มีโจวกง (จีตัน ผู้เป็นพระปิตุลาหรืออา) ช่วยบริหารราชการแผ่นดิน แผ่นดินสงบสันติ
พระเจ้าโจวเฉิง เสด็จสวรรคตเมื่อ 1021 ปีก่อนคริสตกาล องค์ชายจี จ้าว จึงขึ้นครองราชย์สืบต่อมาเป็น พระเจ้าคัง
อภิชัย พันธเสน
ศาสตราจารย์ อภิชัย พันธเสน (เกิด ?) อาจารย์ประจำหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาผู้นำทางสังคม ธุรกิจและการเมือง วิทยาลัยนวัตกรรมสังคม มหาวิทยาลัยรังสิต และผู้อำนวยการสถาบันการจัดการเพื่อชนบทและสังคม หน่วยงานภายใต้มูลนิธิบูรณะชนบทแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ รวมทั้งยังร่วมเป็นคณะอนุกรรมการขับเคลื่อนเศรษฐกิจพอเพียงอีกด้วย
ศ.อภิชัย พันธเสน หรือ ศ.ดร.อภิชัย พันธเสน มีบทบาทสำคัญในการขับเคลื่อนปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงให้เป็นรูปธรรมทั้งในเชิงวิชาการและเชิงปฏบัติ โดยผลงานทางวิชาการต่างๆของอาจารย์ ได้ถูกหยิบยกไปใช้ในการอ้างอิงเพื่อการศึกษา และนำไปเป็นฐานในการประยุกต์ใช้และส่งเสริมปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงในพื้นที่ชนบท โดยเฉพาะอย่างยิ่งผลงานที่เกี่ยวข้องกับพุทธเศรษฐศาสตร์และเศรษฐกิจพอเพียง ซึ่งเป็นผลงานที่เปลี่ยนโฉมหน้าการศึกษาทางด้านวิชาการเศรษฐศาสตร์ในประเทศไทย ดังข้อความตอนท้ายช่วงหนึ่งในโมทนพจน์ของพระพรหมคุณาภรณ์ (ประยุทธ์ ปยุตฺโต)
ศาสตราจารย์ ดร.อภิชัย พันธเสน สำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรีจาก คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (พ.ศ. 2505) จากนั้นเดินทางไปศึกษาต่อระดับปริญญาโทและเอก ทางด้านเศรษฐศาสตร์ ที่มหาวิทยาลัยแวนเดอร์บิลต์ ณ สหรัฐอเมริกา โดยสำเร็จการศึกษาในปี พ.ศ. 2510 และ พ.ศ. 2516 ตามลำดับ
ราชวงศ์โจวตะวันตก
ราชวงศ์โจวตะวันตก(Western Zhou Dynasty, 1046 - 771 ปีก่อน ค.ศ.) สถาปนาโดย จี ฟา หรือ พระเจ้าโจวอู่หวัง เมื่อ 1046 ปีก่อน ค.ศ.หลังจากสามารถโค่น ราชวงศ์ซาง ลงได้สำเร็จ ราชวงศ์นี้ถือเป็นราชวงศ์แรกที่เริ่มใช้ระบบ ศักดินา และเป็นราชวงศ์แรกที่เริ่มแบ่งดินแดนออกเป็นแคว้นและแต่งตั้งเชื้อพระวงศ์แซ่เดียวกันขึ้นเป็น อ๋อง พร้อมกับส่งอ๋องเหล่านั้นไป ปกครองแคว้นต่างๆ
ราชวงศ์นี้มีกษัตริย์ปกครองทั้งสิ้น 12 พระองค์ก่อนที่จะสิ้นสุดราชวงศ์ในรัชสมัยของ พระเจ้าโจวอิวหวัง และได้ย้ายราชธานีไปอยู่ลั่วหยาง ซึ่งอยู่ทางตะวันออกทำให้ราชวงศ์โจวตะวันตกสิ้นสุดลง
พระพินิจชนคดี (พินิจ อินทรทูต)
พลตำรวจเอก พระพินิจชนคดี มีชื่อจริงว่า พินิจ อินทรทูต (ชื่อเดิม: เซ่ง อินทรทูต) เป็นอดีตรองอธิบดีกรมตำรวจ และอดีตผู้บัญชาการตำรวจนครบาล เป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งธนาคารกรุงเทพฯ พาณิชยการ เมื่อ พ.ศ. 2487 ดำรงตำแหน่งประธานกรรมการของธนาคารคนที่สอง เมื่อปี พ.ศ. 2492 และเป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งบริษัท เสริมสุข จำกัด โดยมีตำแหน่งเป็นประธานบริษัท ซึ่งนำเข้าเครื่องดื่มประเภทน้ำอัดลมโคล่ายี่ห้อ "เป๊ปซี่" เข้ามาจำหน่ายในประเทศไทย ในปี พ.ศ. 2496
พระพินิจชนคดีสมรสกับหม่อมหลวงอรุณ สนิทวงศ์ เป็นต้นสกุล "อินทรทูต" ซึ่งเป็นตระกูลชาวไทยเชื้อสายจีน ภายหลังเมื่อหม่อมหลวงอรุณ ถึงแกอนิจกรรมแล้วก็ได้มาสมรสกับ หม่อมราชวงศ์บุญรับ ปราโมช พี่สาวของหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช และหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช
หลังรัฐประหาร 8 พฤศจิกายน 2490 รัฐบาลใหม่ได้เรียกเอาพระพินิจชนคดี ซึ่งตอนนั้นเป็นนายตำรวจนอกราชการแล้วกลับมารับราชการ ทำหน้าที่เป็นประธานกรรมการสอบสวนการสวรรคตของรัชกาลที่ ๘
พระพินิจถูกกล่าวหาว่าเป็นผู้จ้างพยานเท็จเพื่อปรักปรำให้ร้ายนายปรีดี พนมยงค์ ในกรณีสวรรคต ร.๘
ราชวงศ์โจว (แก้ความกำกวม)
ราชวงศ์โจว เป็นชื่อราชวงศ์โบราณของจีนหลายราชวงศ์ โดยมากจะหมายถึงราชวงศ์โจวก่อนคริสตกาล คือ
นอกจากนี้ยังมีราชวงศ์ที่ตั้งขึ้นภายหลังโดยนำชื่อราชวงศ์โจวมาใช้ คือ
นากจมูกขน
นากจมูกขน หรือ นากใหญ่หัวปลาดุก (; ) เป็นนากชนิดหนึ่งที่สามารถพบได้ในประเทศไทย มีรูปร่างหน้าตาคล้ายนากใหญ่ธรรมดา ("L. lutra") ขนตามลำตัวมีสีดำหรือสีน้ำตาลเข้มเหมือนกำมะหยี่ มีลักษณะเด่นคือ มีขนปกคลุมบริเวณจมูกแตกต่างไปจากนากชนิดอื่น ๆ ที่บริเวณจมูกจะเป็นแผ่นหนังเรียบ ริมฝีปากบน คาง และคอด้านล่างมีสีขาว หัวแบน และปากค่อนข้างกว้าง
มีความยาวลำตัวและหัว 50-82 เซนติเมตร ความยาวหาง 45-50 เซนติเมตร น้ำหนัก 5-6 กิโลกรัม
มีการกระจายพันธุ์ตั้งแต่ตอนใต้ของกัมพูชา บริเวณดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงของเวียดนาม, มาเลเซีย, ภาคตะวันตกของเกาะสุมาตราและบอร์เนียว สำหรับในประเทศไทยพบบริเวณภาคตะวันตกและภาคใต้ จากรายงานเมื่อปี พ.ศ. 2531 มีการพบนากจมูกขน 2 แห่ง คือ ลุ่มแม่น้ำแม่กลอง และบริเวณเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าคลองแสง จังหวัดสุราษฎร์ธานี และในปี พ.ศ. 2542 มีผู้สามารถจับตัวได้อีกที่ป่าพรุโต๊ะแดง จังหวัดนราธิวาส ในบริเวณใกล้กับชายแดนมาเลเซีย
นากจมูกขนนับว่าเป็นนากชนิดที่ได้ชื่อว่าหายากที่สุดในโลก เพราะมีรายงานพบเห็นเพียงไม่กี่ครั้งและมีการศึกษาเกี่ยวกับพฤติกรรมน้อยมาก มักพบนากชนิดนี้ตามพื้นที่ชุ่มน้ำ เช่น ปากแม่น้ำใกล้กับทะเลหรือชายฝั่ง มักอาศัยอยู่เป็นฝูงเล็ก ๆ
แต่อย่างไรก็ตาม ในกลางปี พ.ศ. 2551 ได้มีการเปิดเผยว่าที่เวียดนามได้มีการค้นพบนากจมูกขนที่เขตป่าสงวนอูมิงห่า ในจังหวัดก่าเมา ซึ่งอยู่ทางตอนใต้สุดของเวียดนาม เมื่อเดือนมีนาคม ปีเดียวกัน จากเดิมที่เคยเชื่อว่าสูญพันธุ์ไปเมื่อกว่า 10 ปีที่แล้ว
นาฬิกาทรายรัก
นาฬิกาทรายรัก () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชโจะ ผลงานของ ฮินะโกะ อะชิฮาระ ตีพิมพ์ที่ญี่ปุ่นในนิตยสารเบทสึโคะมิ ของสำนักพิมพ์โชงะกุกัง ส่วนในประเทศไทยเป็นลิขสิทธิ์ของสำนักพิมพ์บงกช ฉบับรวมเล่มมีทั้งหมด 10 เล่ม โดยในปี พ.ศ. 2548 นาฬิกาทรายรักได้รับรางวัลโชงะกุกังอวอร์ด ครั้งที่ 50 ของสำนักพิมพ์โชงะกุกัง ในสาขาการ์ตูนโชโจะ นอกจากนี้ในประเทศญี่ปุ่นยังได้มีการนำไปสร้างเป็นดราม่าซีดี (พ.ศ. 2548) ละครโทรทัศน์ (พ.ศ. 2550) และภาพยนตร์ (พ.ศ. 2551) ด้วย
หลังจากพ่อและแม่เลิกรากันไป อัน อุเอคุสะ เด็กหญิงอายุ 12 ปีและแม่ ย้ายจากเมืองหลวงไปยังจังหวัดที่ห่างไกลอย่างชิมะเนะ ซึ่งเป็นบ้านเดิมของแม่ ตาและยายของอันยังคงอาศัยอยู่ที่นั่น อันได้พบกับไดโกะ เด็กชายวัยเดียวกัน และได้เข้าไปช่วยงานเล็กๆน้อยๆในบ้านสึกิชิมะ เศรษฐีของละแวกนั้น จึงได้ทำความรู้จักกับฟูจิ และชีกะ ลูกชายและลูกสาวของบ้านนั้นด้วย
แม่ของอันที่จิตใจอ่อนไหวได้ตัดสินใจลาโลกไปก่อนวัยอันควร ทิ้งให้อันอยู่อาศัยกับตาและยาย เหตุการณ์นี้กลายเป็นบาดแผลลึกลงไปในใจของอัน ในขณะที่ความผูกพันระหว่างอันและไดโกะเพิ่มมากขึ้น รวมทั้งความรู้สึกของฟูจิที่มีต่ออัน และความรู้สึกของชีกะที่มีต่อไดโกะด้วย
การล้อมวอร์ซอ (1939)
การปิดล้อมวอร์ซอ คือส่วนหนึ่งของการรบในการบุกครองโปแลนด์เพื่อชิงกรุงวอร์ซอ เมืองหลวงของโปแลนด์ ระหว่างกองทัพโปแลนด์ประจำกรุงวอร์ซอ (Armia Warszawa) กับกองทัพเยอรมัน การรบเริ่มขึ้นเมื่อกองทัพอากาศเยอรมัน (Luftwaffe) เริ่มทำการทิ้งระเบิดในวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1939
การรบภาคพื้นดินเริ่มขึ้นในวันที่ 8 กันยายน เมื่อหน่วยยานเกราะของเยอรมันเคลื่อนพลเข้ามายังเขตโวลา (Wola) และปริมณฑลทางด้านตะวันตกเฉียงใต้ของเมือง แม้ว่าทางเยอรมันจะประกาศทางวิทยุว่าได้ทำการเข้ายึดกรุงวอร์ซอแล้ว แต่ในความเป็นจริงนั้น การบุกถูกสกัดไว้ได้ วอร์ซอจึงถูกปิดล้อม จนกระทั่งวันที่ 28 กันยายน เมื่อกองกำลังโปแลนด์ภายใต้การบังคับบัญชาของพลเอกวาเลเรียน ทูมา (Walerian Czuma) ได้ยอมจำนน วันต่อมาทหารโปแลนด์ประมาณ 100,000 นายถูกจับเป็นเชลยศึก และถูกส่งออกนอกเมือง กองทัพบกเยอรมัน (Wehrmacht) เคลื่อนพลเข้ามาประจำการในวอร์ซอในวันที่ 1 ตุลาคม ซึ่งถือเป็นการเริ่มต้นของการเข้ายึดครองโปแลนด์ของเยอรมนีจนเกิดการก่อการกำเริบวอร์ซอ และสิ้นสุดลงในวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 1945
เกริกเกียรติ ชาลีจันทร์
เกริกเกียรติ ชาลีจันทร์ อดีตกรรมการผู้จัดการใหญ่ ธนาคารกรุงเทพฯ พาณิชยการ
เกริกเกียรติเกิดเมื่อวันจันทร์ที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2492 เป็นบุตรของนิธิพัฒน์ (บิดา) กับอินทิรา (มารดา; สกุลเดิม: อินทรทูต บุตรสาวพระพินิจชนคดี (พินิจ อินทรทูต) กับหม่อมหลวงอรุณ สนิทวงศ์) จบการศึกษาระดับปริญญาโท ทางบริหารธุรกิจ สาขาการเงิน จากมหาวิทยาลัยวิสคอนซิน แมดิสัน สหรัฐอเมริกา
เกริกเกียรติเคยทำงานกับบริษัทเงินทุนหลักทรัพย์ภัทรธนกิจ ก่อนจะเข้าทำงานที่ธนาคารแห่งประเทศไทย เป็นเวลา 10 ปี ตำแหน่งสุดท้ายคือหัวหน้าส่วนวิเคราะห์สถาบันการเงิน ต่อมาในปี พ.ศ. 2529 เกริกเกียรติเข้าทำงานที่ ธนาคารกรุงเทพฯ พาณิชยการ ซึ่งเป็นธุรกิจของครอบครัวฝ่ายมารดา ในตำแหน่งรองกรรมการผู้จัดการ และผู้อำนวยการฝ่ายสาขา ก่อนจะรับตำแหน่งกรรมการผู้จัดการใหญ่ในเวลาต่อมา เกริกเกียรติขยายกิจการของธนาคารฯ โดยมุ่งเน้นสายงานวาณิชธนกิจ, บริหารการเงิน และการต่างประเทศ ภายใต้การดำเนินงานของราเกซ สักเสนา นักการเงินชาวอินเดีย ซึ่งขณะนั้นเป็นที่ปรึกษากรรมการผู้จัดการใหญ่
ในช่วงปี พ.ศ. 2536-2538 ราเกซทำธุรกรรมทางการเงินแบบพิสดาร ในนามของธนาคารฯ ทั้งการปล่อยกู้ให้กับนักลงทุน ที่ต้องการเทคโอเวอร์กิจการในตลาดหลักทรัพย์ เพื่อนำไปขายทำกำไร โดยมีลูกค้าส่วนหนึ่ง เป็นนักการเมืองสังกัดกลุ่ม 16 (กลุ่มการเมืองที่นำโดย เนวิน ชิดชอบ, สุชาติ ตันเจริญ, ชูชีพ หาญสวัสดิ์, สรอรรถ กลิ่นประทุม) หรือการปล่อยสินเชื่อให้กับกิจการต่างชาติ โดยหารายได้จากค่าธรรมเนียมธุรกรรมการเงิน จนกระทั่งเกิดหนี้เสีย และถูกควบคุมโดยธนาคารแห่งประเทศไทย
ในวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2539 ธนาคารแห่งประเทศไทย เข้ายึดและสั่งปิดกิจการ ธนาคารกรุงเทพฯ พาณิชยการ พร้อมทั้งฟ้องศาลให้ดำเนินคดีกับเกริกเกียรติและราเกซ ว่ากระทำผิดตามกฎหมายธนาคารพาณิชย์ พ.ศ. 2505 และ กฎหมายหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 ในข้อหาฉ้อโกงและยักยอกรวมทั้งสิ้น 17 คดี มูลค่ากว่า 50,000 ล้านบาท ต่อมา ศาลชั้นต้นมีคำตัดสินเมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2552 สั่งจำคุกเกริกเกียรติเป็นเวลา 20 ปี และปรับเป็นเงิน 3,100 ล้านบาท
อย่างไรก็ตาม หลังจากที่ธนาคารกรุงเทพฯ พาณิชยการ ล้มละลายได้ไม่นาน ก็เกิดวิกฤตเศรษฐกิจต้มยำกุ้งขึ้นใน พ.ศ. 2540 ทำให้กิจการห้างร้านและบริษัทบางแห่งต้องปิดตัวลง ซึ่งผลกระทบนี้ทำให้คนบางกลุ่มมองว่า เกริกเกียรติเป็นต้นเหตุที่ทำให้เกิดวิกฤตเศรษฐกิจขึ้นในครั้งนี้ แต่ต่อมาเขาได้ออกมาเปิดเผยเมื่อปี พ.ศ. 2549 โดยเปิดเผยว่า ธนาคารกรุงเทพฯ พาณิชยการมีสถานะล้มละลายมาตั้งแต่ก่อนที่เขาจะเข้ามารับตำแหน่ง
เกริกเกียรติเสียชีวิตเมื่อวันเสาร์ที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2555 ด้วยโรคมะเร็งในปอด ที่โรงพยาบาลบำรุงราษฎร์ กรุงเทพมหานคร ขณะมีอายุ 63 ปี
สถานีรถไฟสุพรรณบุรี
ทางรถไฟสายสุพรรณบุรี ถือเป็นส่วนหนึ่งของโครงการทางรถไฟสายตะวันตก ชุมทางหนองปลาดุก - ชุมทางตาก (บรรจบกับโครงการ สายบ้านดารา - สวรรคโลก - ตาก - เมาะละแหม่ง) และแนวเส้นทาง สุพรรณบุรี - ชุมทางบ้านภาชี ซึ่งได้ระงับการก่อสร้างลงไปเมื่อก่อสร้างมาถึงที่หยุดรถไฟมาลัยแมน ปัจจุบันทางรถไฟสายนี้ได้ยุบสถานีรายทางเหลือเพียงสถานีเดียวคือ สถานีสุพรรณบุรี ที่เหลือมีฐานะเป็นเพียงที่หยุดรถ และป้ายหยุดรถ
วินซ์ แม็กแมน
วินซ์ แม็กแมน (Vince McMahon) มีชื่อจริงว่า วินเซนต์ เคนเนดี แม็กแมน (Vincent Kennedy McMahon) เกิดวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 1945 เป็นทั้งโปรโมเตอร์มวยปล้ำอาชีพและนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน เขาคือบุตรชายของวินซ์ แม็กแมน ซีเนียร์ ผู้ก่อตั้งสมาคม WWE ประธานกรรมการบริหารของสมาคม เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ (WWE) เขาเคยได้รางวัลชนะรอยัลรัมเบิลเมื่อปี 1999 โดยเหยื่อของเขาคนสุดท้าย คือ สโตน โคลด์ สตีฟ ออสติน นอกจากนี้ วินซ์ได้ครองแชมป์โลกของสถาบัน WWE และ ECW มาแล้ว รวมไปถึงการได้เป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของ WWE หลังจากเข้ายึด WCW และ ECW ในปี 2001 ปัจจุบันวินซ์ได้เป็นผู้บริหาร ยักษ์ใหญ่ของ บริษัท WWE โดยได้นำบุคคลในครอบครัว เช่น ลินดา แม็กแมน, เชน แม็กแมน, สเตฟานี แม็กแมน มาร่วมบริหารด้วย
ตูลูซ
ตูลูซ () เป็นเทศบาลในจังหวัดโอต-การอน ทางตอนใต้ของประเทศฝรั่งเศส เป็นเมืองหลวงของแคว้นมีดี-ปีเรเน ซึ่งติดกับประเทศสเปน แต่มีพรมแดนธรรมชาติ คือ เทือกเขาพิเรนีสคั่นไว้ ตูลูซเป็นเมืองใหญ่อันดับที่สี่ของประเทศฝรั่งเศส ปัจจุบันมีประชากรอยู่ราว 1,300,000 คน เป็นศูนย์กลางด้านอุตสาหกรรมการบินของโลก โดยเป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่และโรงงานของแอร์บัส นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่ของอินเทลภาคพื้นยุโรปตลอดจนหน่วยงานด้านอวกาศของฝรั่งเศส
ตูลูซ ได้ชื่อว่าเป็นเมืองสำคัญแห่งอุตสาหกรรมการบิน เนื่องจากเป็นที่ตั้งของโรงงานแอร์บัส ผู้ผลิตเครื่องบินโดยสารรายใหญ่ระดับโลกของฝรั่งเศส ได้ชื่อว่าเป็น "บ้านของแอร์บัส" เนื่องจากเป็นที่อยู่อาศัยของพนักงานแอร์บัสมากกว่า 25,000 คน และยังเป็นที่ตั้งของโรงงานผลิตคองคอร์ด เครื่องบินความเร็วสูง และยังเป็นที่ตั้งของโรงงานผลิตรถไฟเตเฌเว รถไฟความเร็วสูงของฝรั่งเศสที่มีชื่อเสียงระดับโลก อีกทั้งยังเป็นที่ตั้งของสถาบันศึกษาอวกาศแห่งชาติตูลูซ ที่ได้ชื่อว่าเป็น "นาซ่าแห่งยุโรป" ที่มีพนักงานทำงานกว่า 10,000 คน อีกด้วย
ตูลูซถือเป็นเมืองใหญ่อันดันสามทางด้านการศึกษาของฝรั่งเศส รองจากปารีสและลียง โดยตูลูซมีจำนวนนักเรียนและนักศึกษารวมกันถึง 110,000 คน ในปี ค.ศ. 2008 และ 122,000 คน ในปี ค.ศ. 2012 โดยตูลูซมีชื่อเสียงด้านการศึกษาวิทยาศาสตร์ชั้นสูงและเทคโนโลยีมากมาย โดยเฉพาะโรงเรียนโปลีเทคนิคระดับสูงที่มีชื่อเสียงในศาสตร์เฉพาะด้าน คือ เกษตรศาสตร์, การไฟฟ้า, คอมพิวเตอร์, ธาราศาสตร์ และเคมีศาสตร์ เช่นเดียวกับที่มีสถานบันการศึกษาที่ถือว่าเป็นที่สุดยอดระดับโลกหลายด้านทั้ง วิศวรกรรมการบิน, พาณิชยกรรม, สัตวแพทยศาสตร์, สถาปัตยกรรม, กฎหมาย และศิลปะ
มหาวิทยาลัยตูลูซ () ได้รับการก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1229 แต่ในปัจจุบันวลี เป็นเพียงชื่อของกลุ่มมหาวิทยาลัยและสถาบันอุดมศึกษาต่าง ๆ ในตูลูซที่มีอำนาจในการจัดการตนเองอย่างเป็นอิสระเฉกเช่นมหาวิทยาลัยอื่น ๆ ทั่วไป โดยมหาวิทยาลัยและสถาบันอุดมศึกษาดังกล่าวมีดังนี้
ถึงแม้จะได้ชื่อว่าเป็นเมืองแห่งเทคโนโลยีและอุตสาหกรรมชั้นสูง แต่ตูลูซก็ยังเป็นเมืองที่มีสภาพแวดล้อมที่สะอาด เนื่องจากทางเทศบาลเมืองได้ช่วยกันรักษารวมถึงอนุรักษ์สถาปัตยกรรมโบราณอันเป็นเอกลักษณ์ประจำเมืองตั้งแต่ยุคอาณาจักรโรมันไว้ได้อย่างยอดเยี่ยม ทำให้ที่นี่มีทั้งสถาปัตยกรรม, โบราณวัตถุ และโบราณสถานต่าง ๆ มากมาย
ในอดีตตูลูชเคยเป็นเมืองหลวงของราชอาณาจักรวิซิกอทในศตวรรษที่ 5 และเป็นเมืองหลวงของแคว้นล็องก์ด็อกในปลายยุคกลาง ในนครตูลูซเป็นที่ตั้งของมรดกโลกโดยยูเนสโกสองแห่งด้วยกันคือ กานาลดูว์มีดี และ มหาวิหารแซงเซร์นัน ตึกรามบ้านช่องในใจกลางเมืองของตูลูซมักก่อด้วยอิฐสีส้มแดง ดูแลคล้ายสีกลีบดอกกุหลาบ จึงทำให้เมืองนี้ได้ชื่อว่า "นครสีชมพู" (La Ville Rose)
โรส เอ็นเตอร์เทนเมนท์ คอร์ปอเรชั่น
โรส เอ็นเตอร์เทนเมนท์ คอร์ปอเรชั่น เดิมชื่อ โรส วิดีโอ เป็นบริษัทผู้ถือลิขสิทธิ์อนิเมะและภาพยนตร์ในประเทศไทย ก่อตั้งใน พ.ศ. 2529 โดย พีรพล มนต์พิชิต บริษัทในยุคแรกเป็นร้านเช่าวิดีโอ ต่อมาบริษัทหันมาซื้อลิขสิทธิ์ภาพยนตร์ สู่การผลิตและจัดจำหน่ายภาพยนตร์ต่างประเทศรวมถึงอนิเมะ, ปัจจุบัน โรส เอ็นเตอร์เทนเมนท์ คอร์ปอเรชันยังถือลิขสิทธิ์ เพลง และความบันเทิงอื่น ๆ โดยจัดจำหน่ายทั้ง VCD, DVD นอกจากนี้ยังนำการ์ตูนมาฉายทางฟรีทีวีและเคเบิลทีวี ทางแก๊งการ์ตูน แชนแนล ล่าสุดโรส เอ็นเตอร์เทนเมนท์ คอร์ปอเรชัน มีช่องรายการเพลงลูกกรุง ลูกทุ่ง และลิเก ทางช่อง 4050 แชนแนล ออกอากาศครั้งแรกวันที่ 1 มกราคม 2557 พร้อมกันนั้น ยังเปิดบริษัท เซนชู พับลิชชิ่ง เพื่อตีพิมพ์นิตยสารข่าวสารวงการ์การ์ตูน ในชื่อ เซนชูแมกกาซีน (ปัจจุบันได้ยุติการจำหน่ายแล้ว) และตีพิมพ์มังงะลิขสิทธิ์ ชื่อ เซนชู คอมมิค ด้วย
ไดโงฮนซง
ไดโงฮนซง () เป็นสิ่งสักการบูชาสูงสุดของศาสนาพุทธนิกายนิจิเร็นโชชู คำว่า "ได" (大) แปลว่า "ยิ่งใหญ่, สูงสุด" ส่วน "โกฮนซง" (御本尊) หมายถึง สิ่งสักการะ คำว่า "ไดโงฮนซง" จึงแปลว่า "สิ่งสักการะสูงสุด"
ไดโงฮนซงมีลักษณะเป็นรูปมัณฑละ (มณฑล) จารึกภาษาจีนและภาษาสันสกฤต ซึ่งทำจากไม้การบูร โดยหลักแล้วมัณฑละดังกล่าวประกอบด้วยนามของพุทธะ พระโพธิสัตว์ เทพในพุทธศาสนา และคุรุอาจารย์ต่าง ๆ ในศาสนาพุทธเป็นจำนวนมาก รายล้อมรอบอักษรคันจิ (อักษรจีน) ที่อยู่ศูนย์กลางมัณฑละ ซึ่งจารึกเป็นคาถาว่า "นัมเมียวโฮเร็งเงเกียวนิจิเร็ง" ตามประวัติกล่าวว่าไดโงฮนซงถูกจารึกขึ้นโดยพระนิจิเร็ง (หรือ "นิจิเร็นไดโชนิง" ในหมู่สานุศิษย์แห่งนิกายนิจิเร็นโชชู) เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 1279 เป็นการจำลองธรรมสภาในห้วงอวกาศขณะที่พระโคตมพุทธเจ้า (ฝ่ายมหายานนิยมเรียกว่า "พระศากยมุนีพุทธะ") แสดงพระธรรมเทศนาเรื่องสัทธรรมปุณฑรีกสูตร ปัจจุบันไดโงฮนซงประดิษฐานอยู่ ณ โฮอันโดะ วัดไทเซกิจิ จังหวัดชิซูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น อันเป็นศูนย์กลางใหญ่ของศาสนาพุทธนิกายนิจิเร็นโชชู
สานุศิษย์แห่งนิกายนิจิเร็นโชชูถือว่าไดโงฮนซงคือการรวมเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันของบุคคลและธรรม และคือจุดมุ่งหมายในการมาเกิดของพระนิจิเร็นไดโชนิง
มุนตาเซอร์ อัล-ไซดี
มุนตาเซอร์ อัล-ไซดี (; ) เป็นนักข่าวสถานีโทรทัศน์อัล-แบกแดดเดีย ชาวอิรัก เขามีชื่อเสียงไปทั่วโลกจากเหตุการณ์ขว้างรองเท้า เข้าใส่ จอร์จ ดับเบิลยู บุช อดีตประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา ระหว่างการแถลงข่าวต่อสื่อมวลชน ที่กรุงแบกแดด พร้อมกับนายนูรี อัล มาลิกี นายกรัฐมนตรีอิรัก เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ในช่วงท้ายของการดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีของบุช
ในวัฒนธรรมอาหรับและมุสลิม การขว้างรองเท้าใส่บุคคลอื่น ถือเป็นการแสดงความลบหลู่ โดยอัล-ไซดีได้ขว้างรองเท้าใส่บุช เพื่อแสดงความเกลียดชังเนื่องจากบุชเป็นผู้สั่งการให้กองทัพสหรัฐก่อสงครามรุกรานอิรัก ทำให้มีประชาชนจำนวนมากต้องเสียชีวิต และไร้ที่อยู่
ภายหลังเหตุการณ์ อัล-ไซดี ถูกจับกุมโดยเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย และถูกตั้งข้อหาก่อการประทุษร้ายต่อผู้นำต่างชาติ เขาได้รับการยกย่องในหมู่ชาวอิรักว่าเป็นวีรบุุรุษ และชุมนุมเรียกร้องให้ทางการอิรักปล่อยตัวอัล-ไซดี ทำให้เกิดพฤติกรรมเลียนแบบต่อมาอีกหลายครั้ง รวมทั้งเหตุการณ์ที่มีผู้ประท้วงขว้างรองเท้าเข้าใส่นายเหวิน เจียเป่า นายกรัฐมนตรีของจีน ที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552
ศาลอิรักมีคำตัดสินเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2552 ลงโทษจำคุกอัล-ไซดี เป็นเวลาสามปี ด้วยข้อหาประทุษร้ายต่อประมุขแห่งรัฐต่างชาติ
ไชร์ (แก้ความกำกวม)
ไชร์ (Shire) อาจจะหมายถึง
ไชร์
ไชร์ () เป็นเขตบริหารการปกครองโบราณของบริเตนใหญ่และออสเตรเลีย คำว่า “ไชร์” กับ “เคาน์ตี” ใช้แลกเปลี่ยนกันมาตั้งแต่สมัยนอร์มันได้รับชัยชนะต่ออังกฤษ เมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 11 แต่ในภาษาอังกฤษใหม่คำว่า “ไชร์” มักจะไม่ใช้แทนที่คำว่า “เคาน์ตี” นอกจากนั้นคำว่า “ไชร์” ยังเป็นคำที่ใช้ต่อท้ายชื่อมลฑลหลายมลฑลในอังกฤษ เช่น มลฑลฮาร์ทฟอร์ดเชอร์ หรือ มลฑลเลสเตอร์เชอร์ แต่จะออกเสียง “เชอร์” เมื่อเป็นส่วนหนึ่งของชื่อมลฑล ในออสเตรเลีย “ไชร์” ยังคงใช้เป็นเขตบริหารการปกครองในปัจจุบัน
ราชวงศ์เบอร์นาดอตต์
ราชวงศ์เบอร์นาดอตต์ เป็นราชวงศ์ปัจจุบันระหว่างปี ค.ศ. 1818 และ ค.ศ. 1905 เป็นการปกครองของสวีเดนและนอร์เวย์ ซึ่งมีกษัตริย์ดังต่อไปนี้
ราชวงศ์โจวตะวันออก
ราชวงศ์โจวตะวันออก(771-256 ปีก่อน ค.ศ.) เป็นราชวงศ์ที่ปกครองสืบต่อจากราชวงศ์โจวตะวันตกโดยมีเมืองหลวงอยู่ที่ลั่วหยาง ซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันออกของเมืองซีอาน เมืองหลวงเก่าของราชวงศ์โจวตะวันตกปฐมกษัตริย์ของราชวงศ์นี้คือพระเจ้าโจวผิงหวัง ราชวงศ์นี้เป็นราชวงศ์แค่ในนามเพราะองค์กษัตริย์ทรงไร้พระราชอำนาจที่จะปกครองเหล่าอ๋องต่างๆ ได้ เนื่องจากอ๋องต่างๆ ได้แข็งเมืองและทำสงครามแย่งชิงอำนาจกัน
ในสมัยราชวงศ์นี้การแย่งชิงอำนาจกันของเหล่าอ๋องแบ่งเป็น 2 ยุคโดยยุคแรกเรียกว่า ยุคชุนชิว
การบุกครองโปแลนด์ของสโลวาเกีย
การบุกครองโปแลนด์ของสโลวาเกีย เกิดขึ้นในช่วงการบุกครองโปแลนด์ของนาซีเยอรมนี โดยสโลวาเกียได้ส่งกองทัพเบอร์โนลัค ซึ่งประกอบด้วยทหาร 50,000 นาย แบ่งออกเป็น 3 กองพลทหารราบ ระหว่างการรบในโปแลนด์ ทหารสโลวัคพบกับการต้านทานและความสูญเสียเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
เมื่อวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 1939 สาธารณรัฐสโลวาเกียถูกก่อตั้งขึ้นเป็นรัฐบริวารของเยอรมนีภายในดินแดนของสโลวาเกีย ก่อนหน้านั้น เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1938 ดินแดนส่วนใหญ่ของสโลวาเกียถูกยึดครองโดยฮังการี ซึ่งเป็นผลมาจากการตอบแทนเวียนนาครั้งที่หนึ่ง ดินแดนบางส่วนของสโลวาเกียยังถูกยึดครองโดยเยอรมนีและโปแลนด์อีกด้วย
ข้ออ้างทางการเมืองที่สโลวาเกียใช้ในการบุกครองโปแลนด์ คือ การยึดครองดินแดนสโลวาเกียของโปแลนด์ ซึ่งเป็นผลมาจากข้อตกลงมิวนิก (คิดเป็นดินแดน 226 ตารางกิโลเมตร พลเมือง 4,280 คน ซึ่งเกือบทั้งหมดมีเชื้อชาติสโลวัค) นอกเหนือจากนั้น นักการเมืองโปแลนด์บางคนยังเสนอว่าฮังการีควรจะได้ยึดครองสโลวาเกียทั้งประเทศ
ระหว่างการเจรจาลับกับเยอรมนีระหว่างวันที่ 20-21 กรกฎาคม ค.ศ. 1939 รัฐบาลสโลวาเกียตกลงในการร่วมบุกครองโปแลนด์ และยังอนุญาตให้เยอรมนีใช้ดินแดนของตนเตรียมการบุกครองอีกด้วย เมื่อวันที่ 26 สิงหาคม รัฐบาลสโลวาเกียประกาศระดมพล (เรียกทหารกองหนุนได้ 160,000 นาย ในจำนวนนี้ ทหาร 115,000 นายเข้าประจำการจนถึงวันที่ 20 กันยายน) และก่อตั้งกองทัพเบอร์โนลัคขึ้นมา โดยมีทหารประจำการ 51,306 นาย
อีเห็นข้างลาย
อีเห็นข้างลาย หรือ อีเห็นธรรมดา หรือ มูสังหอม ในภาษาใต้ (; ) เป็นอีเห็นขนาดเล็ก สีขนตามลำตัวเป็นสีเทาเข้มจนเกือบดำ ยกเว้นบริเวณรอบจมูก หู ขา และปลายหางมีสีดำมีลายสีขาวพาดขวางบริเวณหน้าผาก หลังมีจุดเล็ก ๆ สีดำเรียงตัวเป็นแนวยาว 3 เส้น จากไหล่ถึงโคนหาง หางมีความยาวพอ ๆ กับลำตัว ขนปลายหางบางตัวอาจมีสีขาว มีต่อมน้ำมันและจะส่งกลิ่นออกมาเมื่อเวลาตกใจ ซึ่งต่อมน้ำมันนี้จะแตกต่างจากชะมดหรืออีเห็นชนิดอื่น ๆ ตัวเมียมีเต้านม 3 คู่
มีความยาวลำตัวและหัว 43–71 เซนติเมตร ความยาวหาง 40.6–66 เซนติเมตร น้ำหนัก 2–5 กิโลกรัม
อีเห็นข้างลายมีการกระจายพันธุ์ที่กว้างขวางมาก โดยพบตั้งแต่รัฐชัมมูและกัศมีร์ และภาคใต้ของอินเดีย, ศรีลังกา, เนปาล, รัฐสิกขิม, ภูฏาน, พม่า, ไทย, ลาว, กัมพูชา, เวียดนาม, มาเลเซีย, สิงคโปร์, ฟิลิปปินส์, เกาะสุมาตรา, เกาะชวา, เกาะบอร์เนียว, เกาะซูลาเวซี และหมู่เกาะซุนดาน้อย และมีชนิดย่อยมากถึง 30 ชนิด (ดูในตาราง)
มีพฤติกรรมมักอาศัยและหากินตามลำพัง สามารถปรับตัวให้อยู่ในสภาพแวดล้อมที่หลากหลายได้ ตั้งแต่ ป่าดิบชื้น, ป่าดิบแล้ง ไปจนถึงชายป่าที่ใกล้กับพื้นที่เกษตรกรรมของมนุษย์ กินอาหารได้ทั้งพืชและสัตว์ เช่น สัตว์ขนาดเล็กจำพวกแมลง และน้ำหวานของเกสรดอกไม้ ออกหากินในเวลากลางคืน นอนหลับในเวลากลางวัน ใช้เวลาส่วนมากตามพื้นดินและจะใช้เวลาน้อยมากอยู่บนต้นไม้ ออกลูกครั้งละ 2–4 ตัว โดยจะเลี้ยงลูกอ่อนไว้ตามโพรงไม้หรือโพรงหิน
อีเห็นข้างลายไม่ได้ถูกจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2546 ปัจจุบันทางสวนสัตว์เชียงใหม่ได้มีโครงการในการเพาะเลี้ยงอีเห็นข้างลาย เพื่อผลิต "กาแฟขี้ชะมด" ซึ่งเป็นกาแฟที่ได้จากมูลของอีเห็นข้างลาย มีราคาซื้อขายที่สูงมาก และในการเพาะเลี้ยงเพื่อใช้ประโยชน์ในการนี้ที่จังหวัดตรังโดยเอกชนด้วย
ชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร
ชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร () คือชาร์ตที่จัดอันดับซิงเกิลโดยบริษัทดิออฟฟิเชียลยูเคชาร์ตสคอมปานี (The Official UK Charts Company, OCC) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของอุตสาหกรรมดนตรีของอังกฤษ ชาร์ตรายสัปดาห์จะเริ่มนับจากวันอาทิตย์ จนกระทั่งถึงวันเสาร์ ชาร์ตนี้ออกเผยแพร่ทางนิตยสาร "มิวสิกวีค" โดยแสดง 75 อันดับแรก และชาร์ตพลัส แสดง 200 อันดับแรก และออกเผยแพร่ชาร์ตออนไลน์ใน 40 อันดับแรกเท่านั้น โดยได้รับความร่วมมือการให้ข้อมูลจากร้านค้าในสหราชอาณาจักรกว่า 6,500 ร้าน รวมถึงร้านทางอินเทอร์เน็ตอีกด้วย โดยซิงเกิลส่วนใหญ่ของสหราชอาณาจักรจะออกจำหน่ายในวันจันทร์
ชาร์ตซิงเกิลเต็มรูปแบบ 200 อันดับแรกประกอบไปด้วยยอดขายจากซีดีและยอดการจำหน่ายทางดิจิตอลดาวน์โหลด โดยทั่วไปจะพิจารณากันใน 75 อันดับแรก และออกเผยแพร่ต่อสาธารณชนทั่วไปเฉพาะใน 40 อันดับแรกทางสถานีวิทยุบีบีซีเรดิโอวันช่วงบ่ายวันอาทิตย์ ชาร์ต 75 อันดับแรกจะเผยแพร่ทางนิตยสาร "มิวสิกวีค" ในวันจันทร์ และชาร์ตเต็มรูปแบบ 200 อันดับแรกจะตีพิมพ์ใน "ชาร์ตสพลัส" หนังสือพิมพ์ชาร์ตอิสระ ในวันพุธ
ลั่วหยาง
ลั่วหยาง หรือสำเนียงฮกเกี้ยนว่า ลกเอี๋ยง เป็นเมืองหนึ่งในประเทศจีน ปัจจุบันตั้งอยู่ทางตะวันตกของมณฑลเหอหนาน เคยเป็นเมืองหลวงของหลายราชวงศ์เช่น ราชวงศ์โจวตะวันออก ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก และราชวงศ์ถัง
ลั่วหยาง มาจากคำว่าหยางซึ่งหมายถึงหยินหยาง และ แม่น้ำลั่ว
เซี่ยเหยาหวน
เซี่ยเหยาหวนเป็นบุตรสาวของเซี่ยอ๋าวแพทย์หลวงประจำราชสำนักซึ่งตอนแรกเหยาหวนนั้นโกรธแค้นพระนางบูเช็กเทียนเป็นอย่างมาก
แต่เมื่อนางได้ฟังคำสรรเสริญพระนางจากบุคคลรอบข้างก็กลับใจมารับใช้พระนางเป็นนางข้าหลวงผู้ถือกระบี่อาญาสิทธิ์ของถังไท่จง
ไป๋ จวีอี้
ไป๋จวีอี้ (จีน: 白居易; พินอิน: Bái Jūyì; Wade-Giles: Po Chü-i, 772–846) เขาเป็นกวีช่วงกลางราชวงศ์ถัง มีบทประพันธ์กว่า 2,800 บท เขาถึงแก่กรรมเมื่อ ค.ศ.846 (พ.ศ. 1389) ขณะอายุได้ 74 ปี
อัตตะปือ
อัตตะปือ () เป็นเมืองเอกของแขวงอัตตะปือ ประเทศลาว
สนามบินแห่งใหม่ในเมืองนี่มีกำหนดแล้วเสร็จเมื่อมิถุนายน พ.ศ. 2556
ภาษาไตลอง
ภาษาไตลอง (Tai Long) มีผู้พูด 4,800 คน (พ.ศ. 2547) ในประเทศลาว เป็นภาษาใกล้เคียงหรืออาจจะเป็นภาษาเดียวกับภาษาเมา หรือไทเมาตามแนวชายแดนพม่า-ยูนนาน อยู่ในตระกูลภาษาไท-กะได ภาษากลุ่มคำ-ไต สาขาเบ-ไต สาขาย่อยไต-แสก
สุธี แสงเสรีชน
ไก่ สุธี แสงเสรีชน อดีตสมาชิกวงแกรนด์เอ็กซ์ (รุ่น 2) ในตำแหน่งกีตาร์และร้องนำ หลังจากนั้นก็ทำงานในเบื้องหลังวงการดนตรีมากมายเพลงประกอบละคร ทายาทอสูร พ.ศ. 2544
งานเพลง, อัลบั้ม
2542 
2544
2545
ทรู อะคาเดมี แฟนเทเชีย