hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
Nepenthes × bauensis
Nepenthes × bauensis (ได้ชื่อตามเมืองเบา รัฐซาราวะก์) เป็นลูกผสมตามธรรมชาติระหว่าง "N. gracilis" และ "N. northiana"
"N. × bauensis" มีลักษณะกึ่งกลางระหว่างพ่อกับแม่ ขึ้นเป็นกอเถาคล้าย "N. gracilis" แต่มีใบและลำต้นที่ใหญ่กว่า ส่วนที่คล้าย "N. northiana" แสดงออกให้เห็นที่ลักษณะของหม้อ โดยเฉพาะเพอริสโตมที่กว้างกว่า "N. gracilis" และมีขีดสีแดง หม้อสูงถึง 15 ซม. มีสีเขียวซีดจนถึงแดงอมม่วง
"N. × bauensis" เป็นพืชพื้นราบ เติบโตสูงจากระดับน้ำทะเล 100 ม. พบบนพื้นดินและริมหนองน้ำที่ล้อมรอบด้วยผาหินปูนที่มี "N. northiana" อาศัยอยู่
ลูกผสมนี้พบได้ยาก "N. × bauensis" เป็นหนึ่งในสามลูกผสมตามธรรมชาติของ "N. northiana", ชนิดอื่นๆคือ "N. × cincta" ที่ผสมกับ "N. mirabilis"
น้ำปู๋
น้ำปู หรือน้ำปู๋ เป็นเครื่องปรุงรสที่สำคัญในอาหารไทยภาคเหนือ ทำจากปูนา โดยนำปูนาที่ล้างสะอาด ใส่ครกตำกับตะไคร้ เพื่อดับกลิ่นคาว อาจใส่ใบขมิ้น ใบมะกอกหรือใบฝรั่งด้วยก็ได้ น้ำที่ได้นำมากรองกากออก นำมาเคี่ยวให้ข้น ใส่เกลือ น้ำมะกรูด น้ำปูที่เคี่ยวจนได้ที่แล้วจะเป็นสีดำ ข้นหยดลงบนใบมะม่วงแล้วไม่ไหล ทางจังหวัดน่าน มีน้ำปูที่เรียกน้ำปูพริก ซึ่งใส่พริกป่นกับกระเทียมลงในน้ำปูที่เคี่ยวจนเกือบแห้ง แล้วเคี่ยวต่อจนได้ที่ น้ำปูเป็นเครื่องปรุงรสที่สำคัญของอาหารไทยภาคเหนือ ใช้แทนกะปิ น้ำปลา ปลาร้า และเป็นส่วนประกอบสำคัญของน้ำพริกน้ำปู๋ ส้มตำ และใช้ปรุงรสในส้าหรือยำชนิดต่างๆ
Nepenthes northiana
Nepenthes northiana หรือ Miss North's Pitcher-Plant เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวของเกาะบอร์เนียว ขึ้นที่ระดับความสูง 0 ถึง 500 ม.จากระดับน้ำทะเล ชื่อ "northiana" ถูกตั้งเป็นเกียรติแก่มาร์เรียนน์ นอร์ท (Marianne North) ผู้วาดภาพหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดนี้เป็นคนแรก "N. northiana" เป็นหนึ่งในหม้อข้าวหม้อแกงลิงที่มีชื่อเสียงและถูกค้นพบช่วงครึ่งหล้งของศตวรรษที่ 19 ทำให้รัฐซาราวะก์มีชื่อเสียงในด้านพืชต่างแดนที่น่าตื่นเต้น
"N. northiana" เป็นไม้เลื้อยไต่ ลำต้นอาจยาวถึง 10 ม. มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 15 มม. ปล้องยาว 25 ซม.เป็นทรงกระบอกถึงสามเหลี่ยม เมื่อตัดขวาง
ใบคล้ายกระดาษ ไร้ก้านถึงกึ่งมีก้านใบ แผ่นใบรูปขอบขนาน-รูปไข่กลับ ยาว 40 ซม.กว้าง 10 ซม. ปลายแหลม สอบเรียวไปทางฐาน ฐานหุ้มลำต้นเล็กน้อย และเป็นครีบปีกหนึ่งคู่ มีเส้นใบตามยาวมากกว่า 4 เส้นในแต่ละด้านของเส้นกลางใบ เส้นใบแบบขนนกไม่ชัดนัก มีต่อมน้ำต้อย 30 ถึง 60 ต่อมที่ใต้แผ่นใบ สายดิ่งอาจยาวถึง 100 ซม.
หม้อล่างและหม้อใบกระจุกทรงรูปไข่ บางครั้งอาจเป็นทรงกระบอกในครึ่งบน มีขนาดใหญ่ สูงถึง 40 ซม. กว้าง 15 ซม. สามารถจุของเหลวได้ถึงหนึ่งควอร์ต (946 ml) มีปีกตะเข็บหนึ่งคู่ (≤15 มม.) ด้านหน้าของหม้อ ปากรูปไข่ยกตัวเฉียงไปด้านหลัง เพอริสโตมแผ่ไปด้านข้างกว้างเป็นพิเศษ (กว้าง ≤25 มม.) ขอบเป็นคลื่น ขอบด้านในมีฟันแยกกัน สั้น ฝารูปไข่ถึงรูปขอบขนาน ไม่มีรยางค์ ปลายแหลม มีเดือยเดี่ยว (ยาว ≤20 มม.) ที่ใกล้ฐานฝา หม้อบนคล้ายหม้อล่าง แต่เป็นรูปกรวย ปีกตะเข็บลดรูปลงเหลือแค่สัน
"N. northiana" มีช่อดอกแบบกระจะ ก้านช่อดอกยาว 60 ซม.ขณะที่แกนกลางยาว 40 ซม. ในช่อดอกเพศผู้จะสั้นกว่า ก้านดอกมักมีสองดอก ยาว 50 มม. เมล็ดค่อนข้างจะผิดแบบไปจากสกุลที่มีรยางค์สั้น เอ็มบริโอมีขนาดใหญ่ ผิวเหมือนเนื้อไม้ โครงสร้างนี้จะช่วยปกป้องเมล็ดจากการแพร่กระจายพันธุ์โดยลมไปในที่ไกลๆ ไม่มีสิ่งปกคลุม
ลำต้นและใบมีสีเขียวอ่อน หม้อสีแกมเขียว-ขาว มีจุดสีแดง เพอริสโตมสีขาวถึงแดงมีขีดสีเข้ม
แกงมัสมั่น
แกงมัสมั่น เป็นอาหารประเภทแกงที่ได้รับจากประเทศฝรั่งเศสซึ่งได้รับอิทธิพลมาจากอาหารมลายู ชาวไทย[อิสลาม]เรียกแกงชนิดนี้ว่าซาหมอบหมั่น" แกงมัสมั่นแบบมุสลิมไทยออกรสหวานจนขึ้นเบาหวานเลยทีเดียวแหละในขณะที่ตำรับดั้งเดิมของชาวมุสลิมออกรสเค็มกัญชงคืออะไร กัญชงคืออะไรมันในไทยมีวิธีการทำสองแบบคือ แบบไทย น้ำพริกแกงมี พริกแห้ง ข่า ตะไคร้ หอม กระเทียม ลูกผักชี ยี่หร่า ดอกจันทน์ กานพลู ปรุงรสให้หวานนำ เค็มและอมเปรี้ยว เป็นแกงมีน้ำมากเพื่อรับประทานกับข้าว อีกแบบเป็นแบบมุสลิม น้ำขลุกขลิก ใช้จิ้มขนมปังหรือโรตี ในน้ำพริกแกงไม่ใส่ข่า ตะไคร้ ส่วนผสมที่เป็นพริกแห้ง หอม กระเทียม ถั่วลิสงจะทอดก่อน ใส่ผงลูกผักชี ยี่หร่า ใส่มันฝรั่ง บางสูตรใส่มะเขือยาว ก่อนจะมีมันฝรั่งมาปลูกแพร่หลายในไทย จะนิยมใส่มันเทศ สันนิษฐานว่าคำว่า "มัสมั่น" มาจากภาษาเปอร์เซียคำว่า مسلمان (มุสลิมมาน) ซึ่งหมายถึง ชาวมุสลิมในรูปพหูพจน์
จัดเป็นอาหารชนิดแรกที่ปรากฏในกาพย์เห่ชมเครื่องคาวหวาน พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ในช่วงต้นกรุงรัตนโกสินทร์ ความว่า
แกงมัสมั่นแบบชาวมุสลิมปักษ์ใต้ ต่างจากการปรุงแกงมัสมั่นของชาวไทยภาคกลางคือ จะไม่ทำเป็นน้ำพริกแกงมัสมั่น แต่จะผสมลูกผักชีป่น ยี่หร่าป่น พริกป่นอินเดียและพริกไทยป่นไว้เป็นผงเครื่องแกง จากนั้นจึงนำลงไปผัดกับน้ำมันที่เจียวหัวหอมแล้ว ส่วนแกงมัสมั่นแบบมลายู-ชวา จะใส่กานพลู อบเชย ลงไปผัดกับน้ำมันและหอมแดงจนหอม แล้วจึงใส่พริกป่นอินเดีย ลูกผักชีป่น ยี่หร่าป่น พริกไทยป่นลงไปผัดให้เข้ากัน นอกจากนั้นยังใส่มะพร้าวคั่ว ผงขมิ้น ดอกไม้จีนและหน่อไม้จีนด้วย
เว็บไซต์ CNNGO ได้จัดอันดับ 50 เมนูอาหารที่อร่อยที่สุดในโลกโดยการลงคะแนนเสียงทางเฟซบุ๊ก ปรากฏว่า แกงมัสมั่นได้รับเลือกให้เป็นอาหารที่อร่อยที่สุดในโลก
แฮกเกอร์สเปซ
แฮกเกอร์สเปซ (hackerspace) หรือ แฮกสเปซ (hackspace) (จากคำว่า "แฮกเกอร์" และ "สเปซ") คือพื้นที่ทางกายภาพที่คนที่มีความสนใจร่วมกัน โดยมากเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี ศิลปะดิจิทัล หรือ ศิลปะอิเล็กทรอนิกส์ สามารถพบปะกัน เข้าสังคม และทำงานร่วมกัน แฮกเกอร์สเปซนั้นเหมือนเป็นห้องปฏิบัติการ ห้องทำงาน โรงช่าง หรือ ห้องศิลปะ ของชุมชน ที่เปิดให้คนจากหลากหลายภูมิหลัง ได้สามารถเจอกัน และแบ่งปันความรู้และทรัพยากรต่าง ๆ เพื่อสร้างสิ่งต่าง ๆ ด้วยกัน
รายได้หลักของแฮกเกอร์สเปซมาจากค่าธรรมเนียมสมาชิก แฮกเกอร์สเปซบางที่ยังรับการสนับสนุนจากภายนอกด้วย
กิจกรรมโดยทั่วไปในแฮกเกอร์สเปซนั้นรวมถึง:แฮกเกอร์สเปซเตรียมโครงสร้างพื้นฐานที่จำเป็นสำหรับกิจกรรมเหล่านี้ เช่น ห้อง อาหารและเครื่องดื่ม ไฟฟ้า คอมพิวเตอร์เซิร์ฟเวอร์และเครือข่ายภายใน อินเทอร์เน็ต อุปกรณ์เครื่องเสียง เครื่องฉายภาพวิดีโอ เครื่องเกม อุปกรณ์ช่าง และอุปกรณ์อื่น ๆ
กิจกรรมที่สามารถทำได้นั้นถูกจำกัดโดยเครื่องมือที่มีในแต่ละแฮกเกอร์สเปซ ด้วยจำนวนสมาชิกและความสามารถในการจัดหาเครื่องมือของแฮกเกอร์สเปซที่เติบโดขึ้นทั่วโลก ความสามารถของแฮกเกอร์สเปซก็เติบโตขึ้นไปด้วย:
ที่สุดสุนทราภรณ์
ที่สุดสุนทราภรณ์ เป็นงานอัลบั้มพิเศษจาก ดนุพล แก้วกาญจน์ และ นิธิทัศน์ โปรโมชั่น โดยเป็นการรวมผลงานเพลงที่ดีที่สุดของ สุนทราภรณ์ กลับมาร้องใหม่และทำดนตรีใหม่ในสไตล์ของ แจ้ ดนุพล โดยใช้เครื่องสาย เครื่องเป่า และกลองสด บรรเลงตลอดทุกเพลง โดยแจ้รับหน้าที่ขับร้องและควบคุมการบันทึกเสียงโดย เทวัญ ทรัพย์แสนยากร, ศรายุทธ สุปัญโญ, ศาสสัณฑ์ บุญญาศัย ร่วมกันเป็นโปรดิวเซอร์และเรียบเรียงเสียงประสาน
สำหรับปกเทปชุดนี้เป็นภาพ แจ้ ดนุพล ในชุดนักดนตรีสมัยโบราณซึ่งต้องใส่วิกผมยาว โดยมีไวโอลินวางอยู่เคียงข้าง โดยฉากหลังเป็นหิ้งหนังสือ และภาพวาดครูเอื้อ สุนทรสนาน ผู้ก่อตั้งวงสุนทราภรณ์ ในปกเทปมีการบรรยายประวัติของไวโอลินตัวแรกของโลก ตามด้วยเครดิตอัลบั้ม และล่าสุดทาง  นิธิทัศน์ เอโอเอ  ได้นำอัลบั้มชุดนี้มารีมาสเตอร์อีกครั้งโดยฝีมือของวู้ดดี้ สราวุธ พรพิทักษ์สุข
แกงกะหรี่
แกงกะหรี่เป็นอาหารประเภทแกงที่ได้รับอิทธิพลจากแกงแบบมัสล่าหรือแกงกุรุหม่าของอินเดียใต้ ซึ่งมีน้ำมากกว่าแกงกุรุหม่าทางอินเดียเหนือ เครื่องเทศหลักที่ใช้ในแกงกะหรี่แบบอินเดีย-ปากีสถาน ได้แก่ ลูกผักชี ยี่หร่า พริกป่นอินเดีย พริกไทยป่น ขมิ้น ลูกกระวานเทศ กานพลู อบเชย นิยมโรยหน้าด้วยใบสำมาหลุย ถ้าเป็นกะหรี่ไก่เพิ่มลูกซัด แกงกะหรี่ปูเพิ่มโป๊ยกั้ก
บรรพศิลป์
บรรพศิลป์ หรือ อนารยศิลป์ () เป็นคำศัพท์กว้างๆ ที่ใช้บรรยายวัตถุหรือสิ่งที่สร้างโดยชนพื้นเมืองผู้มีวัฒนธรรมแบบดั้งเดิม (Primitive culture) ที่อาจจะเรียกว่า “'Ethnographic art” หรือ “Arts Primitive” (“บรรพศิลป์”) บรรพศิลป์แบ่งออกเป็นสามกลุ่ม
“บรรพศิลป์” อาจจะถือว่าเป็นศิลปะพื้นบ้านที่มักจะเป็นศิลปะที่มีความสำคัญทาง ประเพณี/ศาสนาที่เกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมเฉพาะของชนเผ่าใดชนเผ่าหนึ่ง โดยทั่วไปแล้วก็จะเป็นศิลปะที่เกิดขึ้นในท้องถิ่นที่ห่างไกลออกไป และจะเป็นศิลปะที่คำนึงถึงหัวข้อที่ทำ และ ฝีมือในการสร้างจากประชาคมกลุ่มเล็ก (ชนเผ่า) ที่มักจะไม่มีประเพณีการอ่านการเขียน
“บรรพศิลป์” ที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดมาจากทวีปอเมริกา (ตัวอย่างเช่นงานของอินนิวอิท, อเมริกันอินเดียนเกรตเพลน (Plains Indians--อเมริกันอินเดียนจากตอนกลางของสหรัฐอเมริกา) และจากดินแดนที่ห่างไกลจากผู้คนในอเมริกากลาง และ อเมริกากลางใต้), โอเชียเนีย (โดยเฉพาะจากออสเตรเลีย, เมลานีเซีย, นิวซีแลนด์ และ โพลีนีเซีย) และ แอฟริกาซับซาฮารา ลักษณะของสังคมที่สร้างศิลปะตระกูลนี้ก็ได้แก่:
ภาพพิมพ์หิน
ภาพพิมพ์หิน หรือ กลวิธีพิมพ์หิน () “Lithography” มาจากภาษากรีกว่า “λίθος” (lithos) ที่แปลว่า “หิน” สมาสกับคำว่า “γράφω” (graphο) ที่แปลว่า “เขียน” คือเทคนิคการพิมพ์ที่ใช้หินปูนพิมพ์หิน (lithographic limestone) หรือแผ่นโลหะที่มีผิวเรียบ เดิมเทคนิคการพิมพ์ใช้น้ำมันหรือไขมัน แต่ในสมัยใหม่ภาพสร้างขึ้นโดยการใช้พอลิเมอร์ทำปฏิกิริยากับแผ่นพิมพ์อะลูมิเนียม พื้นผิวที่ราบเรียบแบ่งออกเป็น
กระบวนการทำภาพพิมพ์หินค่อนข้างจะแตกต่างกับการพิมพ์แกะลาย (Intaglio printmaking) ที่แผ่นพิมพ์จะได้รับการแกะหรือทำเป็นลายเช่นในการทำภาพพิมพ์มัชฌิมรงค์ (Mezzotint) ที่จะทำเป็นร่องให้ซับหมึก หรือในการทำภาพพิมพ์แกะไม้ และใช้หมึกที่ไม่ใช่หมึกกันน้ำทาบนผิวส่วนที่นูนที่เป็นตัวอักษรหรือภาพก่อนที่จะทำการพิมพ์
ภาพพิมพ์หินเป็นเทคนิคที่ประดิษฐ์ขึ้นโดยนักเขียนชาวบาวาเรีย อล็อยส์ เซอเนอเฟลเดอร์ ในปี ค.ศ. 1796 เพื่อใช้เป็นการลดต้นทุนในการพิมพ์งานศิลปะ ภาพพิมพ์หินสามารถใช้ในการพิมพ์ตัวอักษรหรืองานศิลปะบนกระดาษหรือวัสดุอื่นที่เหมาะสม หนังสือหรือหนังสือพิมพ์ที่พิมพ์เป็นจำนวนมากทั้งหมดในปัจจุบัน ใช้วิธีพิมพ์ที่เรียกว่า “offset lithography” นอกจากนั้นคำว่า “lithography” ก็ยังอาจจะหมายถึง photolithography ซึ่งเป็นเทคนิค microfabrication ที่ใช้ในการทำ integrated circuits และ microelectromechanical systems แม้ว่าเทคนิคที่ใช้จะใกล้เคียงกับการพิมพ์กัดกรด มากกว่าก็ตาม
โหราศาสตร์ไทย
โหราศาสตร์ไทย เป็นหนึ่งในวิชาที่ว่าด้วยการทำนายโชคชะตา เพื่อทำนายอนาคตที่อาจจะเกิดขึ้นกับบุคคล สังคม โดยใช้ดวงดาว ผลกรรมต่างๆของมนุษย์ มาเป็นปัจจัยในการกำหนด
ว่ากันว่า โหราศาสตร์ไทยเป็นวิชาที่มาจากคัมภีร์พระเวทในศาสนาพราหมณ์ ที่มีอยู่ก่อนพระพุทธศาสนา โดยหลักของโหราศาสตร์ไทยนั้นตามหลักฐานที่มีอยู่ แสดงถึงการสืบทอดมาจากอินเดียตั้งแต่สมัยสุโขทัย มาจนถึงปัจจุบัน
ในทางพระพุทธศาสนา สมเด็จพระอรหันต์สัมมาสัมพุทธเจ้าได้มีพุทธานุญาตให้ พระภิกษุสงฆ์เรียนรู้วิชาโหราศาสตร์ในเรื่องฤกษ์ยาม เพื่อจะได้รู้เวลาทำอุโบสถสังฆกรรม อันเป็นกิจในพระพุทธศาสนา จึงได้มีชื่อ วัน เดือน ปี และฤกษ์แสดงไว้ท้ายบอกวัตรพระเป็นประเพณีสืบต่อมา
ชมพู่ ก่อนบ่ายคลายเครียด
ธัณย์สิตา สุวัชราธนากิตติ์ (ชื่อเดิม ชมพูนุช กลิ่นจำปา เกิด 11 กันยายน พ.ศ. 2526 —) ชื่อเล่นว่า ชมพู่ จึงมีฉายาทางการแสดงตลกว่า ชมพู่ ก่อนบ่าย เพราะแจ้งเกิดการเป็นนักแสดงตลกจากรายการ "ก่อนบ่ายคลายเครียด" ทางโทรทัศน์ไทยทีวีสี ช่อง 3 โดยการดูแลของ เป็ด เชิญยิ้ม จากนั้นเป็นที่รู้จักมากขึ้นจากการแสดงบทสมทบชวนหัวในละครและภาพยนตร์ต่าง ๆ ร่วมถึงละครซิทคอม นัดกับนัด
ธัณย์สิตา สุวัชราธนากิตติ์ เกิดที่มุกดาหาร ต่อมาได้ย้ายมาอยู่จังหวัดชลบุรีตั้งแต่อายุ 1 ขวบ ฐานะครอบครัวมีรายได้ต่ำ ก่อนจะมาเป็นนักแสดงตลก ชมพู่เป็นนักร้องในตามห้องอาหารที่ต่างจังหวัด ในแนวสตริงและสากล และสามารถแสดงและสร้างความบันเทิงให้กับผู้ชมได้เป็นอย่างดี โย่ง เชิญยิ้ม มองเห็นความกล้าแสดงออก ความสามารถ จึงชวนมาร่วมแสดงในรายการก่อนบ่ายคลายเครียด โดยผ่านการยอมรับของ เป็ด เชิญยิ้ม
การศึกษา ปัจจุบันจบปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยสวนดุสิต
แลนโซเมโดส์
แลนโซเมโดส์ (, เพี้ยนมาจาก แปลว่า "หุบผาแมงกะพรุน") เป็นแหล่งโบราณคดีที่ปลายสุดด้านทิศเหนือของเกาะนิวฟันด์แลนด์ ในรัฐนิวฟันด์แลนด์และลาบราดอร์ แคนาดา ค้นพบเมื่อ พ.ศ. 2503 เป็นหมู่บ้านของชาวนอร์สที่เป็นที่รู้จักเพียงแห่งเดียวในอเมริกาเหนือนอกจากที่กรีนแลนด์ ถือว่าเป็นตัวอย่างของการติดต่อข้ามมหาสมุทรก่อนสมัยโคลัมบัสที่เป็นที่ยอมรับอย่างกว้างของเพียงแห่งเดียว และมีชื่อเสียงเนื่องจากเป็นไปได้ว่าจะเกี่ยวข้องกับอาณานิคม Vindland ที่ก่อตั้งโดยเลฟ เอริกสันเมื่อประมาณ พ.ศ. 1546 หรืออาจเกี่ยวข้องกับการสำรวจทวีปอเมริกาของชาวนอร์สด้วย
เมื่อ พ.ศ. 2503 Helge Ingstad นักสำรวจชาวนอร์เวย์ และ Anne Stine Ingstad ภรรยา ได้ค้นพบซากของหมู่บ้านชาวนอร์สที่นี่
แลนโซเมโดส์เป็นแหล่งโบราณคดีของนอร์สที่เป็นที่รู้จักเพียงแหล่งเดียวในอเมริกาเหนือนอกเหนือจากที่กรีนแลนด์ และแสดงให้เห็นการสำรวจและตั้งถิ่นฐานโดยชาวยุโรปที่ไกลที่สุดในโลกใหม่ก่อนการเดินทางของคริสโตเฟอร์ โคลัมบัส เกือบ 500 ปี เมื่อ พ.ศ. 2521 องค์การยูเนสโกได้ขึ้นทะเบียนแหล่งโบราณคดีนี้ให้เป็นมรดกโลก
การขุดสำรวจทางโบราณคดีมีขึ้นในทศวรรษที่ 1960 โดยคณะนานาชาติที่นำโดย Anne Stine Ingstad และต่อมาอยู่ภายใต้การควบคุมของ Parks Canada เมื่อคริสต์ทศวรรษที่ 1970 หลังจากการขุดสำรวจในแต่ละระยะ สถานที่จะถูกกลบฝังอีกครั้งเพื่อปกป้องและอนุรักษ์ทรัพยากรทางวัฒนธรรม
การสวมมงกุฎพระแม่มารี (เบลัซเกซ)
การสวมมงกุฎพระแม่มารี () เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยดิเอโก เบลัซเกซ จิตรกรคนสำคัญชาวสเปนของสมัยบาโรก ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ปราโดในกรุงมาดริดในประเทศสเปน
ภาพ “การสวมมงกุฎพระแม่มารี” ที่เขียนโดยดิเอโก เบลัซเกซ ราวระหว่างปี ค.ศ. 1641 ถึงปี ค.ศ. 1644 เป็นภาพที่อาจจะได้รับการจ้างโดยชาเปลของราชสำนักของเอลิซาเบธแห่งฝรั่งเศส สมเด็จพระราชินีแห่งสเปนใน Real Alcázar of Madrid ภาพนี้เป็นภาพคู่กับภาพพระแม่มารีสำหรับเทศกาลพระแม่มารีโดยจิตรกรชาวเนเปิลส์อันเดรีย วัคคาโร ผู้เป็นแบบสำหรับพระแม่มารีอาจจะเป็นนางแบบคนเดียวกับนางแบบที่เบลัซเกซใช้ในภาพ “วีนัสแห่งโรเคอบี”
งานชิ้นนี้เป็นงานทางศาสนาซึ่งตามปกติแล้วไม่ใช่หัวเรื่องหลักของงานเขียนหลักเบลัซเกซผู้ที่ตามปกติแล้วมักจะเขียนภาพเหมือน และเป็นงานเขียนที่มีบรรยากาศที่เป็นธรรมชาติและบรรยากาศอย่างง่ายที่หาดูได้ยากในงานเขียนภาพศาสนาของยุคบาโรก การวางภาพมีลักษณะเป็นสามเหลี่ยมคว่ำ ที่ให้ความรู้สึกของความมีสมมาตรและความกลมกลืนของเส้น และ เป็นทั้งรูปทรงและการใช้สีเป็นที่เป็นนัยยะถึงรูปทรงของหัวใจ ตัวเอกของภาพคือพระแม่มารีที่ดูถ่อมพระองค์ น่าสักการะ และ แสดงอารมณ์ การใช้รูปทรงที่ทำให้นึกถึงหัวใจเป็นการทำให้ผู้ดูนึกถึงความเคร่งครัดของพระแม่มารีผู้ทรงชี้ไปที่หัวใจในพระอุระของพระองค์เอง
ทางด้านขวาของภาพเป็นพระเจ้าผู้เป็นพระบิดาที่เป็นภาพของชายสูงอายุ ขณะที่ทางซ้ายเป็นภาพพระเยซูในภาพของชายหนุ่มผมยาว ทั้งสองคนประคองมงกุฎของพระแม่มารีเหนือพระเศียร กลางภาพเหนือขึ้นไปเป็นพระวิญญาณบริสุทธิ์ที่ใช้สัญลักษณ์ของนกพิลาบขาวมีรัศมี พระเศียรของพระเจ้า พระเยซู และ พระวิญญาณบริสุทธิ์ อยู่ในระเดับเดียวกันซึ่งเป็นเส้นฐานของสามเหลี่ยมที่เป็นสัญลักษณ์ของความเท่าเทียมกันของตรีเอกานุภาพ สิ่งอื่นที่น่าสังเกตในภาพคือดรุณเทพที่ฐานของพระแม่มารี ที่คุณภาพเท่าเทียมกับภาพเขียนของบาร์โตโลเม เอสเตบัน มูรีโยผู้มีชื่อเสียงในการเขียนภาพที่เกี่ยวกับดรุณเทพ
เบลัซเกซใช้สีน้ำเงินและม่วงแดง และสีสีแดงคาร์มีน (โดยเฉพาะสีแดงคาร์มีนเวนิส) แทนที่จะใช้สีแดงที่ใช้กันตามปกติ ตามคำแนะนำของอาจารย์ Pacheco ที่บันทึกไว้ในหนังสือ “Arte de la Pintura” แม้ว่าขณะนั้นเบลัซเกซจะเป็นจิตรกรผู้มีชื่อเสียงจนเกินกว่าที่จะเป็นลูกศิษย์ไปแล้วก็ตาม
Nepenthes tobaica
Nepenthes tobaica เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวของเกาะสุมาตรา ในประเทศอินโดนีเซีย โดยเฉพาะอย่างยิ่งรอบทะเลสาบตูบา (Toba) จึงถูกตั้งชื่อตามทะเลสาบ
"Nepenthes tobaica" เป็นญาติใกล้ชิดกับ "N. angasanensis", "N. gracilis", "N. mikei", และ "N. reinwardtiana".
"Nepenthes tobaica" เป็นไม้เลื้อยไต่ ลำต้นอาจยาวถึง 7 ม.มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 6 มม. ปล้องยาว 25 ซม. เป็นวงกลมเมื่อตัดขวาง อย่างไรก็ตามในต้นที่โตเต็มที่ลำต้นอาจเป็นเหลี่ยมเพราะร่องที่เกิดจากข้ออาจขยายไปตามความยาวของปล้อง
ใบคล้ายแผ่นหนัง ไร้ก้านถึงกึ่งมีก้านใบ แผ่นใบรูปขอบขนานถึงรูปช้อน ยาวถึง 20 ซม.กว้าง 4 ซม. ปลายใบรูปรีถึงกลมแต่แคบมล ต้นที่แข็งแรงบางครั้งมีสายดิ่งแบบกึ่งก้นปิด แผ่นใบค่อยๆสอบเรียวไปทางฐานหรือสอบเรียวทันที ฐานใบหุ้มลำต้นประมาณครึ่งหนึ่งของเส้นรอบวง มีเส้นใบตามยาวหนึ่งถึงสามเส้นในแต่ละด้านของเส้นกลางใบ เส้นใบแบบขนนกไม่ชัดเจน สายดิ่งยาว 30 ซม.
หม้อล่างและหม้อใบกระจุกทรงรูปไข่ในส่วนล่าง ส่วนบนเป็นทรงกระบอก สูง 20 ซม.กว้าง 4 ซม. มีปีกหนึ่งคู่บริเวณด้านบนของหม้อ โดยมีขอบตะเข็บตลอดความยาวหรือแค่เฉพาะส่วนบน มีต่อมที่ผิวภายในหม้อบริเวณที่เป็นทรงรูปไข่เท่านั้น บางครั้งมี"จุดตา"คู่หนึ่งปรากฏอยู่ที่ผิวภายในที่บริเวณต่ำกว่าปาก ปากรูปไข่เฉียง เพอริสโตมทรงกระบอกแคบ (กว้าง ≤5 มม.) หรือแผ่ออกเล็กน้อย มีฟันไม่แยกกัน ฝารูปไข่ถึงกึ่งรูปวงกลม มีรูปหัวใจที่ฐาน ไม่มีรยางค์ มีเดือยยาว 5 มม.ที่ฐานฝา อาจเป็นเดือยเดี่ยว สองแฉก หรือ สามแฉก
หม้อบนเป็นรูปกรวยที่ด้านล่างสุด ที่ด้านล่างหนึ่งส่วนสามของหม้อเป็นทรงรูปไข่แคบ ส่วนบนสุดจะเป็นทรงกระบอกแคบ มีขนาดค่อนข้างใหญ่ สูง 25 ซม.กว้าง 5 ซม. มีสันแทนที่ปีก ส่วนที่เหลือคล้ายกับหม้อล่าง
"Nepenthes tobaica" มีช่อดอกแบบกระจะ ก้านช่อดอกและแกนกลางยาว 20 ซม. ก้านดอกย่อยมีสองดอกและไม่มีใบประดับย่อย ในช่อดอกเพศผู้ กลีบเลี้ยงรูปรี-ป้าน ในเพศเมียจะแคบกว่า พืชจะมีดอกในช่วงเดือนเมษายน และผลจะแก่หลังจากนั้น
"Nepenthes tobaica" มีสิ่งปกคลุมบ้างบางส่วน ส่วนใหญ่จะไม่มีสิ่งปกคลุม ถึงแม้ว่าอาจจะมีขนที่เส้นกลางใบ มีขนรูปดาวสีขาวที่ซอกใบ กลีบเลี้ยงมีขนสั้นหนานุ่มปกคลุมหนาแน่น ส่วนที่เหลือของช่อดอกปกคลุมด้วยขนสั้นบางๆ
ในบางรูปแบบ ใต้ฝาจะมีสีแดงสด ทำให้โดดเด่นเมื่ออยู่ท่ามกลางต้นไม้อื่น
คุณชายพันธุ์โชะ โคฮินาตะ มิโนรุ
คุณชายพันธุ์โชะ โคฮินาตะ มิโนรุ (; ) เป็นหนังสือการ์ตูนญี่ปุ่น เขียนโดย ยาสุชิ บาบะ (Yasushi Baba) ซึ่งกล่าวถึงเหล่าสมาชิกชมรมคาราเต้ สายคาบูรางิ ในมหาวิทยาลัยพลศึกษา โดยเล่าเรื่องผ่าน โคฮินาตะ มิโนรุ ตัวเอกของเรื่องซึ่งได้เข้าชมรมคาราเต้สายคาบูรางิ โดยการชักชวนจากรุ่นพี่ในชมรม ที่ต่อมาต่างต้องการพัฒนาทักษะการต่อสู้ของตนและเข้าแข่งขันในรายการต่างๆ จนกระทั่งในภายหลังความสามารถของพวกเขาที่สูงขึ้น จึงเข้าร่วมสังเวียนนานาชาติ ซึ่งเป็นการต่อสู้กับนักสู้ชาวต่างชาติด้วยศิลปะการต่อสู้แขนงอื่น ไม่ว่าจะเป็นคิกบ็อกซิ่ง, นินจึตสึ, มวยปล้ำ โดยเฉพาะอย่างยิ่งมวยไทย ซึ่งมีคู่ปรับตัวฉกาจอย่างสามารถ สิรินโต ที่ยังไม่เคยแพ้ใครในการต่อสู้ตลอด 20 นัดที่ผ่านมา
คุณชายพันธุ์โชะ โคฮินาตะ มิโนรุ เป็นหนังสือการ์ตูนมังงะที่มีนักมวยไทยเป็นตัวละครสำคัญมากที่สุดเท่าที่เคยมีมา ซึ่งล้วนแต่มีฝีมือที่ร้ายกาจทั้งสิ้น
แกรนด์เอ็กซ์ โอ
แกรนด์เอ็กซ์ โอ เป็น สตูดิโออัลบั้ม ชุดที่ 7 ของ แกรนด์เอ็กซ์ ออกวางแผงเมื่อ เดือนตุลาคม พ.ศ. 2524 โดยแนวเพลงในอัลบั้มชุดนี้เป็นการนำเพลงลูกกรุงที่ดังในอดีตมาขับร้องโดยได้ทำดนตรีและเรียบเรียงใหม่
ฉ่อย
ฉ่อย เป็นเพลงพื้นเมืองที่มีการแสดงท่าทาง และการร้องคล้ายกับลำตัด โดยมีผู้แสดงประกอบด้วย ฝ่ายชายและฝ่ายหญิง ฝ่ายละประมาณ 2-3 คน ในขณะที่พ่อเพลงแม่เพลงร้องโต้ตอบกันผู้เล่นคนอื่นๆ จะทำหน้าที่เป็นลูกคู่ เนื้อหาที่ร้องส่วนใหญ่มีทั้งเรื่อง ทางโลก ทางธรรม ชิงชู้ และมักจะมีถ้อยคำ ที่มีความหมายสองแง่สองง่าม การแสดงเพลงฉ่อยจะไม่มีเครื่องดนตรีประกอบจังหวะ แต่จะใช้การตบมือเป็นจังหวะแทน และสิ่งที่เป็นเอกลักษณ์ของเพลงฉ่อยคือ ลูกคู่จะร้องรับด้วยคำว่า “เอ่ ชา เอ้ชา ชา ชาชาชา หน่อยแม่” ตัวอย่างเช่น
(แม่เพลง) เอ่ง เงอ เงย…
เรากันหนาเรามาพากันหนี ก็ไปมั่งไปมีมีถมไป
เรารักกันหนอมาขึ้นหอลงโรง กุศลไม่ส่งละมันก็ต้องฉิบหาย
เอาพระสงฆ์มาเป็นองค์ประธาน สวดเจ็ดตำนานพระก็เหนื่อยแทบตาย
พี่มารักน้องคำหนึ่งก็พาสองคำก็พา ของฉันไม่ได้ราคาสองไพ
ของฉันราคานะเป็นหมื่นหนอเป็นแสน ของฉันไม่ใช่แหวนหนอจะมาสวมใส่
พี่จะเอาเงินมาดองจะเอาทองมาให้ ถ้าพี่จะเอาอีแปะจนใจน้องจะแกะให้ไม่ได้
พ่อแม่น้องเลี้ยงน้องมายาก เขาจะกินขันหมากน้องให้ได้ (ให้ได้)
ถ้ารักน้องจริงจะให้มาสู่ขอกะพ่อแม่ ถ้าพี่ชายมารักแลก็เฉยไป
ถ้ารักน้องจริงก็อย่าทิ้งน้องนะ ขอให้คุณพระช่วยเป็นประธานให้
(ลูกคู่รับ) เอ่ ชา เอ๊ ช้า ชา ฉ่า ชา นอย แม่ เอย
เพลงฉ่อยมีการแสดงอยู่ตามจังหวัดต่าง ๆ ในภาคกลาง เช่น สิงห์บุรี อ่างทอง ลพบุรี สุพรรณบุรี พระนครศรีอยุธยา
เพลงฉ่อย มีชื่อเรียกอีกชื่อว่า เพลงไอ้เป๋ เนื่องจากพ่อเพลงฉ่อย ยุคแรกชื่อ ตาเป๋ มี ยายมา เป็นภรรยา เริ่มแรกเพลงฉ่อย หรือ เพลงเป๋ เป็นที่นิยมในแถบ จังหวัดฉะเชิงเทรา และ จังหวัดใกล้เคียง ประมาณก่อนยุค พ.ศ. 2437 เป็นต้นมา ส่วนครูเพลงฉ่อย ยุคแรกเริ่มก็มี ครูเปลี่ยน - ครูเป๋ - ครูฉิม - ครูศรี - ครูบุญมา - ครูบุญมี 
ครูเพลงเหล่านี้มีแค่ชื่อ และ ตำนานส่วนประวัติไม่มีเลย เพลงฉ่อย นี้ปรับปรุงและดัดแปลงมาจาก เพลงโคราช - เพลงเรือ และเพลงปรบไก่ เป็นต้น
ก็สาเหตุเนื่องจาก เวลาปรบมือเป็นจังหวะเพลงปรบไก่ ร้องบทไหว้ครูและเกริ่นอย่างเพลงโคราช ใช้กลอนก็ใช้คล้ายกับเพลงเรือ แต่อย่างไรเพลงฉ่อย ก็น่าจะอยู่ในยุคต้นสมัยรัชกาลที่ 5
นอกจากนี้แล้วเพลงฉ่อย ยังมีชื่ออื่นอีก "ฝ่ายเหนือ" อาจหมายถึงจังหวัดทางล่างเช่น จังหวัดอุทัยธานี - จังหวัดนครสวรรค์ - จังหวัดอ่างทอง
จังหวัดสุพรรณบุรี เป็นต้น
ส่วนคำว่า "เพลงตะขาบ" (ต้นฉบับเดิมใช้ ข.ขวด) คนเพลงเก่า ๆ เรียกเพลง..วง.. เพราะของเดิมยืนเป็นวง เล่นกับลานดิน เนื่องจากสมัยนั้นไม่มีเวที
ดั่งกับปัจจุบันนี้ ส่วนบ้างคนก็เรียกว่า "เพลงฉ่า" เพราะเวลารับเพลง รับว่า "เอ่ชา เอ๊ช้า ชาฉ่าชา ชา หนอยแม่" เลยเรียกติดกัน จนปัจจุบันคนก็ยังเอามาร้อง
เล่นกันส่วนมากเป็นท่อนนี้ ชาวโพหัก อำเภอบางแพ จังหวัดราชบุรี ก็เรียกศัพย์บัญญัติแปลก ๆ พิสดารอีกว่า "เพลงทอดมัน"
ปัจจุบัน นักแสดงเพลงฉ่อยที่มีชื่อเสียงก็ได้แก่ ขวัญจิต ศรีประจันต์ และ สามน้า ( โย่ง เชิญยิ้ม นง เชิญยิ้ม พวง เชิญยิ้ม )
อาร์พีจีเมกเกอร์เอกซ์พี
อาร์พีจีเมกเกอร์เอกซ์พี (; "RPG School XP") เป็นโปรแกรมลำดับที่สี่ของชุดสร้างเกมอาร์พีจีเมกเกอร์ ซึ่งเป็นโปรแกรมสร้างเกมแนว RPG สำหรับคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล ต่อจากอาร์พีจีเมกเกอร์ 2003 จัดทำโดยเอ็นเทอร์เบรน
สำหรับการใช้งานบนวินโดวส์วิสตา ได้มีการรายงานปัญหาจากผู้ใช้ว่าพบปัญหาไม่สามารถเล่นเกมที่สร้างจากโปรแกรมดังกล่าวได้ในเวอร์ชัน 1.00 และ 1.01 ซึ่งมีเป็นเวอร์ชันเก่า ซึ่งปัจจุบันไม่มีการใช้งานกันแล้ว และผู้ที่ใช้เวอร์ชันนี้จะถูกมองว่าเป็นผู้ใช้ที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ในขณะที่สามารถใช้งานบนวินโดวส์วิสตาได้สำหรับเวอร์ชัน 1.01 / 1.02 / 1.02a / 1.03 และ 1.04 (ปัจจุบันทาง Enterbrain ไม่รับรองตัวโปรแกรม อาร์พีจีเมกเกอร์เอกซ์พี ในเวอร์ชัน 1.01 , 1.02 และ 1.02a เนื่องจากสาเหตุของการใช้งานโปรแกรมละเมิดลิขสิทธิ์ และได้ ออกตัวโปรแกรมในเวอร์ชัน 1.04 ซึ่งมีระบบป้องกันโดยต้องลงทะเบียนผ่านอินเทอร์เน็ตในการใช้การโดยตรงครั้งแรกเท่านั้น และอาจมีการเพิ่มระบบตรวจสอบโปรแกรมทุกครั้งที่เปิดอินเทอร์เน็ต) สำหรับปัญหาการไม่สามารถเปิดโปรแกรมได้ สามารถแก้ไขได้โดยการรันโปรแกรมในฐานะผู้ดูแลระบบ เพื่อลงทะเบียนซอฟต์แวร์เสียก่อน หลังจากลงทะเบียนแล้ว ตัวโปรแกรมจะสามารถเปิดได้ตามปกติ
อาร์พีจีเมกเกอร์เอกซ์พีได้รับการปรับปรุงในหลายๆส่วนเพิ่มเติมจากโปรแกรมรุ่นก่อน ตั้งแต่ความละเอียดหน้าจอของเกมที่เพิ่มขึ้น และ RGSS (Ruby Game Scripting System) หรือระบบสร้างเกมด้วยสคริปต์ภาษารูบีทำให้สามารถแก้ไขเกมได้เกือบทุกส่วน ฐานข้อมูลยังได้รับการปรับปรุงให้สามารถใช้งานและเข้าถึงได้อย่างสะดวกสบายยิ่งขึ้น นอกจากนี้ข้อตกลงผู้ใช้งานยังอนุญาตให้ผู้สร้างเกมสามารถขายเกมของตนเองได้ (เฉพาะผู้ซื้อและใช้งานในประเทศญี่ปุ่นเท่านั้น) และยังสามารถเข้ารหัสเกมเพื่อป้องกันการนำทรัพยากรไปใช้ได้อย่างง่ายดาย
อาร์พีจีเมกเกอร์เอกซ์พีใช้จอภาพขนาด 640x480 เมื่อเรียกใช้เกม ทำให้สามารถใช้ภาพมีความละเอียดสูงกว่าเวอร์ชันก่อนๆ ที่ใช้จอภาพขนาดเพียง 320x240 เท่านั้น แต่ระบบการต่อสู้ได้เปลี่ยนกลับเป็นการต่อสู้แบบด้านหน้า (Front View) ดังเช่นเวอร์ชัน 2000 แทนแบบด้านข้างของเวอร์ชัน 2003 (Side View) แต่ผู้ใช้สามารถเขียน Ruby Script เพื่อดัดแปลงเป็นแบบด้านข้างได้เช่นกัน นอกจากนี้ยังสนับสนุนภาพหลากหลายนามสกุลมากขึ้นนอกจากสกุลPNGและBMP และยังอนุญาตให้ผู้สร้างใช้ภาพPNGที่มีส่วนกึ่งโปร่งได้อีกด้วย
Ruby Script เป็นภาษาคอมพิวเตอร์ที่คิดขึ้นโดยยูกิฮิโระ มัตสึโมโตะเพื่อใช้ในการเขียนโปรแกรมต่างๆ และมีความสามารถในการเรียกใช้ภาษาอื่นๆบางภาษา เช่น ภาษา C , ภาษา Visual Basic ฯลฯ สำหรับตัวโปรแกรมนี้นั้นใช้ภาษารูบีนี้ในการทำงาน โดยสร้างค่าการใช้งานต่างๆที่สำคัญ (เช่น การเรียกใช้ไฟล์จากโฟลเดอร์) มาไว้เรียบร้อยแล้ว เรียกว่า RGSS (Ruby Game Scripting System) และมีสคริปต์พื้นฐานสำหรับเกมที่สร้าง RPG มาด้วย ผู้ใช้โปรแกรมนี้สามารถแก้ไขหรือเพิ่มเติมสคริปต์ได้ตามต้องการ ทำให้การสร้างเกมด้วยโปรแกรมนี้มีความหลากหลายมาก แต่ผู้ใช้ที่จะแก้ไขต้องมีความรู้ในเรื่องสคริปต์พื้นฐานมากพอ เพราะการเข้าไปแก้ไขนี้จะเป็นการเปลี่ยนระบบหลักของเกมไปในทันที
โปรแกรมนี้มีชุด RTP (RunTime Package) อยู่ในโปรแกรมซึ่งประกอบด้วยภาพตัวละคร (Charset) ภาพแผนที่ (Tileset หรือเดิมเรียกว่า Chipset) ดนตรี และ เสียงประกอบ จำนวน
พันธนาการโพรมีเธียส (จอร์แดงส์)
พันธนาการโพรมีเธียส () เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยจาคอป จอร์แดงส์จิตรกรคนสำคัญชาวดัตช์ของสมัยบาโรก ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์วอลล์ราฟ-ริชาร์ทซ์ที่เมืองโคโลญในประเทศเยอรมนี
ภาพ “พันธนาการโพรมีเธียส” ที่เขียนโดยจาคอป จอร์แดงส์ ราวปี ค.ศ. 1640 เป็นภาพเทพโพรมีเธียสจากตำนานเทพของไททัน โพรมีเธียสถูกเหยี่ยวจิกตับทุกวัน แต่วันรุ่งขึ้นตับโพรมีเธียสก็งอกขึ้นมาใหม่ โพรมีเธียสถูกลงโทษโดยซูสเพราะความบ้าบิ่นที่ไปขโมยไฟมาให้มนุษย์ ที่มิใช่เป็นแต่เพียงไฟในทางวัตถุแต่เป็น “ไฟแห่งเหตุผล” ซึ่งอาจจะหมายถึงไฟของความสามารถของมนุษย์ในการสร้างศิลปะและการคิดค้นทางวิทยาศาสตร์ การวางภาพ “โพรมีเธียส” ของจอร์แดงส์ก็คล้ายกับของรูเบนส์ ไม่ว่าจะเป็นที่ตั้งของเหยี่ยว, โพรมีเธียสตาแดงหงายหลังอย่างวีรบุรุษ และการใช้การลงโทษหรือความเจ็บที่เห็นจากร่างกายที่บิดเบี้ยวซึ่งเป็นหัวใจของลักษณะการเขียนของฉบับของรูเบนส์
ความแตกต่างอยู่ที่เฮอร์มีส ที่ดูเหมือนจะให้ความหวังบ้างเล็กน้อยกว่าภาพอื่นๆ ที่เขียนกันมาที่เฮอร์มีสจะช่วยปล่อยโพรมีเธียส การวาดถุงกระดูกและรูปปั้นดินเผาที่เป็นสัญลักษณ์ของการสร้างมนุษย์ก็มิได้เป็นส่วนหนึ่งของภาพที่เขียนโดยรูเบนส์ อีกสิ่งหนึ่งที่แตกต่างกันคือความเจ็บปวดทรมานที่เห็นได้จากสีหน้าของโพรมีเธียสของจอร์แดงส์ ที่รูเบนส์เพียงแต่แสดงเป็นนัยจากร่างที่บิดของโพรมีเธียส ใบหน้าของโพรมีเธียสเป็นการศึกษาการวาดการแสดงสีหน้าของจอร์แดงส์ที่เห็นได้จากการเขียนภาพอื่นๆ ของจอร์แดงส์เองและของศิลปินคนอื่นในยุคเดียวกัน
นักบุญจอห์นแบ็พทิสต์ (กอลลี)
นักบุญจอห์นแบ็พทิสต์ () เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยจิโอวานนี บัตติสตา กอลลีจิตรกรคนสำคัญชาวอิตาลีของสมัยบาโรก ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์ของเทศบาลเมืองแมนเชสเตอร์ที่เมืองแมนเชสเตอร์ในสหราชอาณาจักร
ภาพ “นักบุญจอห์นแบ็พทิสต์” ที่เขียนโดยจิโอวานนี บัตติสตา กอลลี ราวระหว่างปี ค.ศ. 1676 ที่ภาพของนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์เขียนเลียนแบบภาพ "นักบุญจอห์นแบ็พทิสต์" โดยคาราวัจโจ
เรอเน เดอซาแยร์
เรอเน เดอซาแยร์ () อดีตนักฟุตบอลเบลเยียม เกิดเมื่อวันที่ 14 กันยายน 1947 ปัจจุบันเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนของสโมสรฟุตบอลเอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด
เรเน่ เดอซาเยียร์ เป็นเบลเยียม ปัจจุบันอายุ 65 ปี (เกิด 14 -09-1947) มีประสบการณ์โชกโชน เป็นนักเตะอาชีพลีกสูงสุดของเบลเยียม 17 ปี โดยเฉพาะกับทีมชั้นนำอัลท์เวิร์ป ตั้งแต่ปี 1967 จนถึงปี 1984 ติดทีมชาติเบลเยียม จากนั้นในปีเดียวกัน ก็ผันตัวเองมาเป็นโค้ชสโมสร มีดีกรีโปรไลเซ่นส์ ถือเป็นหลักสูตรโค้ชระดับสูงสุดของฟีฟ่า คุมทีมในบ้านเกิดตั้งแต่ดิวิชั่น 4 จนถึงดิวิชั่น 1 มีทีมชื่อดัง สตองดาร์ด ลีแอช และเบเวอเรน รวมอยู่ด้วย มากมาย และในปี 1997 ได้มารับหน้าที่เฮดโค้ชในเอเชีย เริ่มจากการทำทีมในเกาหลีใต้ (Ilhawa Chunma) พาทีมเข้ารอบชิงชนะเลิศ Asia Cup ปี และปี 1999 มาคุมเจลีกญี่ปุ่น กับสโมสร (Cerezo-Osaka) ที่ได้รับรางวัลโค้ชยอดเยี่ยมแห่งปีที่ของสมาคมฟุตบอลประเทศญี่ปุ่น และรับหน้าที่เฮดโค้ช All-Star Teamในเจลีก ในปี 1999 พร้อมผ่านประสบการณ์ฟุตบอลในช่วงที่ญี่ปุ่นรุ่งเรื่องขีดสุดกับการเป็นเจ้าภาพร่วมในฟุตบอลโลก 2002 ของญี่ปุ่นมาแล้ว จากนั้นปี 2002-2009 กลับประเทศไปคุมทีมดิวิชั่น3 ,ดิวิชั่น2 และดิวิชั่น1ในบ้านเกิดที่เบลเยียม
ปัจจุบัน เข้ามารับงานสโมสรบีอีซี-เทโรศาสน ในฐานะเฮดโค้ช
เจ้าหญิงมาร์การิตา เทเรซาในชุดสีชมพู
เจ้าหญิงมาร์การิตา เทเรซาในชุดสีชมพู () เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยดิเอโก เบลัซเกซจิตรกรคนสำคัญชาวสเปนของสมัยบาโรก ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ปราโดในมาดริดในประเทศสเปน
ภาพ “เจ้าหญิงมาร์การิตา เทเรซาในชุดสีชมพู” ที่เชื่อกันว่าเขียนโดยดิเอโก เบลัซเกซในปี ค.ศ. 1660 เป็นภาพเหมือนของเจ้าหญิงมาร์การิตา เทเรซาแห่งสเปน ซึ่งเป็นผู้เดียวกับที่ปรากฏในภาพ “นางสนองพระโอษฐ์” (Las Meninas) ที่เขียนในปี ค.ศ. 1656 และภาพ “เจ้าหญิงมาร์การิตา เทเรซาในชุดสีน้ำเงิน” ที่เขียนในปี ค.ศ. 1659
โดยทั่วไปแล้วเชื่อกันว่าภาพนี้เป็นภาพเขียนภาพสุดท้ายของเบลัซเกซ ที่ฉลองพระองค์เขียนโดยเบลัซเกซเองและพระเศียรที่ยังเขียนไม่เสร็จเมื่อเบลัซเกซมาเสียชีวิตลงเสียก่อน ตอนล่างของม่านมาเขียนโดยลูกศิษย์ชื่อ Juan Bautista del Mazo แต่จากการศึกษาเมื่อไม่นานมานี้เชื่อกันว่าภาพทั้งหมดอาจจะเขียนโดยมาโซ
หัวเรื่องของภาพเป็นภาพเหมือนของบุคคลในราชสำนักสเปนที่เบลัซเกซมักจะเขียน ในบั้นปลายของชีวิตเบลัซเกซใช้เวลาส่วนใหญ่ในการเขียนภาพเหมือนของมาร์การิตา เทเรซาเพื่อส่งไปยังราชสำนักออสเตรียไปถวายสมเด็จพระจักรพรรดิลีโอโพลด์ที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ผู้เป็นพระปิตุลา และ คู่หมั้น ภาพ “เจ้าหญิงมาร์การิตา เทเรซาในชุดสีน้ำเงิน” ยังคงอยู่ที่เวียนนาเช่นเดียวกับภาพเหมือนอีกสองภาพของพระองค์ที่เขียนเมื่อปี ค.ศ. 1652 และ ค.ศ. 1653 เมื่อพระชนมายุหนึ่งและสองพรรษาในฉลองพระองค์สีเงิน และ สีชมพู ภาพเขียนลอกเลียนของภาพหลังอยู่ที่พระราชวังลิเรียในมาดริด แต่เขียนโดยจิตรกรผู้อื่น
ภาพนี้เดิมเชื่อกันว่าเป็นภาพของมาเรีย เทเรซาแห่งสเปน พระราชธิดาในพระเจ้าฟิลิปที่ 4 แห่งสเปน และพระอัครมเหสีในพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศสมาจนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 19 แต่ต่อมาจากการค้นคว้าก็พบว่าอันที่จริงแล้วเป็นภาพของเจ้าหญิงมาร์การิตา เทเรซาแห่งสเปนพระราชธิดาในพระเจ้าฟิลิปที่ 4 แห่งสเปนกับพระมเหสีองค์ที่สองมาเรียนนาแห่งออสเตรีย
เจ้าหญิงมาร์การิตา เทเรซาในชุดสีน้ำเงิน
เจ้าหญิงมาร์การิตา เทเรซาในชุดสีน้ำเงิน () เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยดิเอโก เบลัซเกซจิตรกรคนสำคัญชาวสเปนของสมัยบาโรก ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ศิลปะในเวียนนาในประเทศออสเตรีย
ภาพ “เจ้าหญิงมาร์การิตา เทเรซาในชุดสีน้ำเงิน” ที่เขียนโดยดิเอโก เบลัซเกซในปี ค.ศ. 1659 เป็นภาพเหมือนที่เป็นภาพที่เป็นที่รู้จักกันดีภาพหนึ่งและเป็นภาพเขียนหนึ่งภาพสุดท้ายที่เขียนโดยเบลัซเกซก่อนที่จะเสียชีวิต เป็นภาพของมาร์การิตา เทเรซาแห่งสเปน ซึ่งเป็นผู้เดียวกับที่ปรากฏในภาพ “นางสนองพระโอษฐ์” (Las Meninas) ที่เขียนในปี ค.ศ. 1656 และภาพ “เจ้าหญิงมาร์การิตา เทเรซาในชุดสีชมพู” ที่เขียนต่อมาในปี ค.ศ. 1660
ภาพ “เจ้าหญิงมาร์การิตา เทเรซาในชุดสีน้ำเงิน” เป็นหนึ่งในบรรดาภาพเหมือนของบุคคลในราชสำนักสเปนที่เขียนโดยเบลัซเกซ เจ้าหญิงมาร์การิตา เทเรซาผู้ทรงเสกสมรสกับพระปิตุลา--สมเด็จพระจักรพรรดิลีโอโพลด์ที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์--เมื่อพระชนม์ 15 พรรษา ภาพเหล่านี้ของพระองค์เป็นภาพที่ถูกส่งไปยังกรุงเวียนนาเพื่อนำไปถวายแสดงให้สมเด็จพระจักรพรรดิลีโอโพลด์ได้ทอดพระเนตรดูถึงความเจริญพระชันษาของคู่หมั้น สิ่งที่เด่นที่สุดในภาพคือกระโปรงที่บานกว้าง (crinoline) อย่างผิดขนาด ที่เน้นด้วยขอบและปกเสื้อที่ทำด้วยลูกไม้ พระหัตถ์ซ้ายถือปลอกแขนขนสัตว์สีน้ำตาลซึ่งอาจจะเป็นของขวัญจากเวียนนา
ในภาพนี้เบลัซเกซใช้เทคนิคการเขียนโดยใช้ฝีแปรงที่หยาบที่ผสานเข้าด้วยกันก็เมื่อมองจากระยะที่ไกลจากภาพ ในภาพนี้เจ้าหญิงมาร์การิตา เทเรซามีพระชนม์ 8 พรรษาทรงยืนสง่าพระพักตร์ขรึมอยู่กลางภาพ ฉลองพระองค์เป็นผ้าไหมสีน้ำเงิน ขอบตกแต่งด้วยเงินตามแฟชันของสมัยนั้นในสเปน ท่าทางขรึมอย่างควบคุมอารมณ์ของพระองค์เน้นหนักขึ้นโดยโทนสีน้ำเงินและเงิน ในฉากหลังเป็นโต๊ะสูงและกระจกรูปไข่
ตัวทด
ในเลขคณิตมูลฐาน ตัวทด หรือ เลขทด คือตัวเลขที่ถูกส่งมาจากตัวเลขหลักหนึ่ง ไปยังตัวเลขหลักอื่นที่มีนัยสำคัญมากกว่า ในระหว่างขั้นตอนวิธีของการคำนวณ การกระทำที่ให้เกิดตัวทดเรียกว่า การทด ตัวทดเป็นสิ่งที่ช่วยคำนวณคณิตศาสตร์มาแต่ดั้งเดิม เพื่อเน้นให้เห็นถึงวิธีการหาคำตอบที่ถูกต้อง เมื่อคำนวณจนชำนาญแล้วตัวทดก็มักจะถูกละเลยไปเพราะสามารถคิดได้ในใจ และตัวทดก็ไม่ได้ปรากฏเป็นส่วนหนึ่งของผลลัพธ์
ตัวอย่างต่อไปนี้แสดงให้เห็นถึงการทด จากการบวก
เนื่องจาก 7 + 9 = 16 ไม่สามารถใส่ตัวเลขทั้งสองได้ในหลักหน่วย ดังนั้น 1 จึงเป็นตัวทดจากหลักหน่วยไปยังหลักสิบ
สิ่งที่ตรงข้ามกับตัวทดก็คือ ตัวยืม การยืมมักปรากฏในการลบ
เนื่องจาก 7 − 9 = −2 จึงเกิด การยืม 1 จากหลักสิบสู่หลักหน่วย ทำให้จำนวนสิบไปบวกเพิ่มให้กับหลักเลขทางขวาเป็น 17 ทำให้ 17 − 9 = 8 มีสองแนวทางที่อธิบายแนวคิดนี้
การสอนคณิตศาสตร์แต่เดิมใช้ตัวทดกับการบวกและการคูณกับเลขหลายหลัก โดยเริ่มสอนตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาตอนต้น อย่างไรก็ตามตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 20 เป็นต้นมา สถาบันการศึกษาหลายแห่งก็คิดค้นหลักสูตรการคำนวณคณิตศาสตร์ด้วยวิธีใหม่ขึ้นมา เช่นหลักสูตร TERC ในสหรัฐอเมริกา ซึ่งไม่จำเป็นต้องใช้ตัวทดแบบดั้งเดิม รวมทั้งมีการใช้สี การจัดวาง และแผนภูมิช่วยในการคำนวณ
เมื่อพูดถึงวงจรดิจิทัลเช่นวงจรบวก คำว่า "ตัวทด" จึงมีความหมายคล้ายกับเลขคณิต ในคอมพิวเตอร์ส่วนใหญ่ ตัวทดจากบิตที่มีนัยสำคัญมากที่สุดซึ่งได้มาจากการดำเนินการทางเลขคณิตบางอย่าง หรือบิตที่ถูกเลื่อน (shift) ออกไปจากหน่วยความจำหลังจากการดำเนินการเลื่อน จะถูกเก็บไว้ในบิตพิเศษเรียกว่า "บิตทด" (carry bit) ซึ่งสามารถใช้เป็นตัวรับการทดสำหรับการคำนวณเลขคณิตแบบแม่นยำ หรือใช้ทดสอบการทำงานของโปรแกรมคอมพิวเตอร์
จอห์น แบร์รี
จอห์น แบร์รี ผู้อำนวยเพลง นักแต่งเพลงประกอบภาพยนตร์ชาวอังกฤษ มีชื่อเสียงในฐานะผู้อำนวยเพลง และแต่งดนตรีประกอบภาพยนตร์เจมส์ บอนด์ สูงสุดถึง 12 ภาค จาก 15 ภาคแรก และเป็นผู้แนะนำสตูดิโอผู้สร้าง ให้มอบหมายให้เดวิด อาร์โนลด์ เป็นผู้แต่งดนตรีประกอบต่อมาอีก 5 ภาค จนถึงภาคล่าสุด
ผลงานแต่งดนตรีประกอบภาพยนตร์อื่นๆ ของแบร์รี ที่มีชื่อเสียง ได้แก่เรื่อง "Midnight Cowboy" (1969), "King Kong" (1976), "Somewhere in Time" (1980), "Out of Africa" (1985), "Dances with Wolves" (1990) และ "Chaplin" (1992)
จอห์น แบร์รี เคยได้รับรางวัลออสการ์ จากผลงานดนตรีประกอบภาพยนตร์ Out of Africa และ Dances with Wolves
การยอมรับความต่างทางศาสนา
การยอมรับความต่างทางศาสนา () คือภาวะของการยอมรับหรือการอนุญาตความเชื่อหรือการปฏิบัติของศาสนาอื่นที่แตกต่างไปจาศาสนาของตนเอง
ในประเทศที่มีศาสนาประจำชาติ “การยอมรับ” หมายความว่ารัฐบาลอนุญาตการปฏิบัติสักการะของศาสนาหรือความเชื่อที่แตกต่างไปจากศาสนาประจำชาติ และไม่เบียดเบียนผู้ถือศาสนาอื่นเหล่านั้น หลักการนี้เป็นหลักการฝักฝ่ายซึ่งอาจจะยังคงตามมาด้วยการเลือกปฏิบัติทางศาสนา (การยอมรับความต่างทางศาสนาเพียงแต่หมายถึงการละเว้นจากการเบียดเบียนผู้ถือปฏิบัติศาสนาที่ต่างออกไปจากศาสนาประจำชาติ ซึ่งแตกต่างจากเสรีภาพทางศาสนา ซึ่งถือว่าทุกศาสนามีความเท่าเทียมกัน) การยอมรับในบางสถานการณ์เป็น “เอกสิทธิ์” ที่มอบให้โดยรัฐบาล (ที่อาจจะออกมาเป็นกฎหมายหรือใบอนุญาต) ไม่ถือว่าเป็น สิทธิ รัฐบาลมักจะยอมรับศาสนาบางศาสนาเท่านั้น และไม่ยอมรับศาสนาบางศาสนาหรือลัทธิ
การยอมรับความต่างทางศาสนาในรูปแบบของการปฏิบัติของรัฐบาลมิได้เกิดขึ้นอย่างชัดแจ้งมาจนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 16 ฉะนั้นจึงเป็นการยากที่จะใช้ในการกล่าวถึงหัวข้อเช่นการไล่ทำร้ายและสังหารคริสเตียนในจักรวรรดิโรมันเป็นต้น
ในประวัติศาสตร์การยอมรับความต่างทางศาสนาเป็นประเด็นที่มักจะสร้างข้อขัดแย้งภายในศาสนาเอง และ ระหว่างศาสนาต่างๆ ปัญหามิได้เพียงอยู่ที่การอนุญาตหรือไม่อนุญาตศาสนาที่ต่างออกไป แต่ผู้เป็นประมุขจะเป็นผู้ที่ยอมรับให้ผู้อยู่ในการปกครองนับถือที่ต่างออกไปได้ด้วย
ในยุคกลางการยอมรับผู้ถือศาสนายูดายเป็นหัวข้อที่สร้างความขัดแย้งโดยทั่วไปในคริสต์ศาสนจักร ในปัจจุบันประเด็นสำคัญคือการยอมรับผู้ถือศาสนาคริสต์ในประเทศอิสลาม
พระแม่มารีซอลทิง (เมสสินา)
พระแม่มารีซอลทิง หรือ พระแม่มารีและพระบุตร () เป็นภาพเขียนที่เขียนโดยอันโตเนลโล ดา เมสสินา จิตรกรคนสำคัญชาวอิตาลีของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์แห่งชาติในกรุงลอนดอนในสหราชอาณาจักร ชื่อของภาพมาจากชื่อเจ้าของคนหนึ่งผู้เป็นนักสะสมศิลปะผู้อุทิศภาพนี้ให้แก่หอศิลป์ในปี ค.ศ. 1910
ภาพ “พระแม่มารีซอลทิง” ที่เขียนโดยเมสสินาในคริสต์ทศวรรษ 1460 เป็นภาพที่มีความซับซ้อนทางด้านการอ้างอิงทางวัฒนธรรมที่ทำให้นักวิชาการในอดีตจัดภาพนี้ให้อยู่ในกลุ่มต่างกันไปที่รวมทั้งแบบเฟล็มมิช, แบบสเปน หรือ แม่แต่แบบรัสเซีย แต่อันที่จริงแล้วเป็นงานเขียนชิ้นแรกๆ ของเมสสินาเมื่อยังพำนักอยู่ในซิซิลี เป็นภาพของพระแม่มารีที่ตกแต่งด้วยการเขียนอย่างละเอียดและมีฝีมือ เช่นมงกุฎและเครื่องทรงแบบเวนิส
ความงามของใบหน้ามาจจากการเขียนแบบจิตรกรโปรวองซ์โดยเฉพาะจากงานเขียนของ Enguerrand Quarton
รักน้องต้องมีเหมียว!
รักน้องต้องมีเหมียว! () เป็นการ์ตูนที่เขียนขึ้นโดย ซาโตะ ฟูจิวาระ เริ่มออกตีพิมพ์ครั้งแรกใน FlexComix Blood เมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2550 และถูกมาทำเป็นอนิเมะ และออกอากาศตอนแรก เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ในญี่ปุ่น มีทั้งหมด 12 ตอน
โคซากะ จุนเป นักเรียนชั้นมัธยมปลายชั้นปีที่ 2 ผู้แพ้ขนแมวอย่างสุดๆ เขาตกหลุมรัก คาเอเดะ มิซุโนะ หญิงสาวที่รักแมวเป็นชีวิตจิตใจ (แต่บ้านของเธอเลี้ยงสุนัข) วันหนึ่งที่เขาเดินกลับบ้าน เขาพยายามจะเตะกระป๋องน้ำอัดลมเปล่าเข้าถังขยะ แต่พลาดไปโดนหัวรูปปั้นเทวรูปแมวผู้พิทักษ์ (ท่านจิโซ) หน้าศาลเจ้าเข้า ทำให้เขานั้นต้องคำสาปและสามารถสนทนากับแมวได้ เขาต้องทำภารกิจที่จะทำให้หลุดพ้นจากคำสาปแมวโดยการช่วยเหลือแมว 100 ตัว แต่ถ้าเกิดช่วยไม่ครบภายในระยะเวลาที่กำหนดจะทำให้เขาต้องกลายเป็นแมวเสียเอง เขาจึงต้องยอมทำตามเพื่อแก้คำสาปแมวไม่ให้ตัวของเขาต้องตายด้วยอาการแพ้ขนแมวนั่นเอง
เป็นการ์ตูนที่เขียนขึ้นโดย ซาโตะ ฟุจิวาระ โดยที่ตีพิมพ์ครั้งแรกในเว็บไซด์การ์ตูนของFlex Comix ในชื่อนิตยสารออนไลน์ Flex Comix Blood ปัจจุบันออกเล่มรวมมาทั้งหมดแล้ว 5 เล่มในญี่ปุ่น
ในประเทศไทย ปัจจุบันมีออกรวมเล่มทั้งหมด 5 เล่มแล้วเช่นกัน ลิขสิทธิ์เป็นของบริษัท รักพิมพ์ พับบลิชชิ่ง จำกัด
เรื่องดังกล่าวได้ถูกมาทำเป็นแอนิเมชั่นการ์ตูนญี่ปุ่น ออกฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2552 โดยออกอากาศตอนแรกมีชื่อว่า แมวหน้าตาขี้เหร่กับนักเรียนมัธยมปลายผู้ถูกสาปแช่ง () ออกผ่านสถานีโทรทัศน์ TBS,BS-TBS,MBS,CBC และอำนวยการผลิตโดย AIC
แฮร์แบร์ท ฟ็อน คารายัน
แฮร์แบร์ท ริทเทอร์ ฟ็อน คารายัน () เป็นผู้อำนวยเพลงชาวออสเตรีย มีชื่อเสียงในฐานะผู้อำนวยวงออร์เคสตราและโอเปรา โดยเฉพาะวงเวียนนาฟิลฮาร์มอนิกและเบอร์ลินฟิลฮาร์มอนิก คารายันมีผลงานอำนวยเพลงบันทึกเสียงกับทั้งสองวงเป็นจำนวนมาก มียอดขายอัลบั้มทั้งสิ้นกว่า 200 ล้านแผ่น นับเป็นนักดนตรีคลาสสิกที่มียอดขายสูงสุดตลอดกาล และได้รับการยกย่องว่าเป็นบุคคลที่มีอิทธิพลต่อวงการดนตรีคลาสสิกในคริสต์ศตวรรษที่ 20
คารายันเกิดที่เมืองซาลซ์บูร์ก บรรพบุรุษอพยพมาจากแคว้นมาซิโดเนียในประเทศกรีซ เริ่มเล่นเปียโนมาตั้งแต่เด็ก และได้เป็นผู้อำนวยเพลงครั้งแรกกับวงเวียนนาฟิลฮาร์มอนิกเมื่ออายุ 26 ปี
คารายันเป็นศิลปินคนแรกที่บันทึกเสียงอัลบัมวางจำหน่ายด้วยคอมแพ็กต์ดิสก์เมื่อ ค.ศ. 1981 เป็นผลงานเพลงชุด Eine Alpensinfonie (ค.ศ. 1915) ของริชชาร์ท ชเตราส์
เดอร์ เออร์ เอ็ท ยินดิจท์ แลนด์
เดอร์ เออร์ เอ็ท ยินดิจท์ แลนด์ ( หมายถึง "แผ่นดินอันสวยงาม") เป็นชื่อของเพลงชาติของราชอาณาจักรเดนมาร์ก เพลงนี้ใช้บรรเลงในโอกาสต่างๆ ที่เกี่ยวกับชาติโดยทั่วไป และบรรเลงร่วมกับเพลงสรรเสริญพระบารมีของเดนมาร์กที่มีชื่อว่า "Kong Christian" ในวาระต่างๆ ที่เกี่ยวของกับพระมหากษัตริย์ โดยปกติแล้วมักใช้ขับร้องด้วยบทร้องบทที่ 1 และสามวรรคสุดท้ายในบทที่ 4 ของเพลงนี้
บทร้องของเพลง Der er et yndigt land ประพันธ์ขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1819 โดย Adam Gottlob Oehlenschläger เมื่อมีการตีพิมพ์บทร้องดังกล่าวครั้งแรกมีความยาวของเนื้อหาทั้งสิ้น 12 บท ภายหลังได้ย่อความลงเหลือเพียงบทที่ 1 บทที่ 3 บทที่ 5 และบทที่ 12 ในการจัดพิมพ์ครั้งต่อมา สำหรับทำนองเพลงประพันธ์ขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1835 โดย Hans Ernst Krøyer ซึ่งต่อมาได้มีผู้ประพันธ์ทำนองสำหรับเพลง Der er et yndigt land ขึ้นใหม่ 2 ทำนองโดย Thomas Laub และ Carl Nielsen แต่ทั้งสองทำนองนี้ไม่ได้รับการยอมรับและเป็นที่รู้จักของประชาชนมากนัก
พิจิตตรา สิริเวชชะพันธ์
พิจิตตรา สิริเวชชะพันธ์ หรือ พิจิตตรา ถนอมทรัพย์ หรือ พิจิตตรา กฤติกุล เป็นนักแสดงและนางแบบชาวไทย ก้าวสู่วงการบันเทิงจากผลงานละครเรื่อง "ตะวันยอแสง" ทางช่อง 3 ก่อนจะย้ายเข้าสังกัดกันตนาด้วยละครเรื่อง "บ้านรังนกไม้" คู่กับจุลจักร จักรพงษ์ และเรื่อง "คนทะเล" ทางไอทีวี
พิจิตตราเป็นหลานสาวของพันโทบุญผ่อง สิริเวชชะพันธ์ และแผน สิริเวชชะพันธ์ อดีต ส.ส. กาญจนบุรี จบจากหลักสูตรนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต ส่วนตัวนับถือศาสนาคริสต์นิกายโปรเตสแตนต์
พิจิตตราร่วมหุ้นกับอนุวัฒน์ สงวนศักดิ์ภักดี นักร้องที่เธอคบหาทำธุรกิจร้านอาหารประเภทชาบู ชื่อ ชาบูคิง
ณรงค์ วิเศษศรี
ณรงค์ วิเศษศรี เป็นนักฟุตบอลที่ผันตัวเองจากตำแหน่งผู้เล่นแดนหลังมาเป็นผู้รักษาประตู ด้วยรูปร่างสูงใหญ่ ในระดับมัธยมต้น ณรงค์เล่นตำแหน่งเซนเตอร์ เมื่อเล่นชุดใหญ่ 18 ปี อ.ณรงค์ ห้วยหงษ์ทอง ให้ผันตัวเองมาเป็นเป็นผู้รักษาประตู แทนที่คนเดิม พนมพจน์ เรืองอำพัน ที่เลิกเล่นฟุตบอลทีมโรงเรียนไปเล่นฟุตบอลพลาสติก สนามปูน
ณรงค์ วิเศษศรี เป็นนักเรียนเทพศิรินทร์รุ่น 34 - 37 ตำแหน่งผู้รักษาประตู เป็นนายทวารที่มีฝีมืออีกคนหนึ่งของเทพศิรินทร์ ที่ทีมชาติไทยเรียกใช้บริการหลายครั้ง และผลงานในระดับสโมสรอยู่ในระดับยอดเยี่ยม
และณรงค์ยังทำหน้าที่เป็นผู้รักษาประตูให้แก่ทีมชาติไทยในการแข่งขันฟุตบอลชายหาด ออสเตรเลียนบีชซ็อคเกอร์คัพ 2013 ที่ประเทศออสเตรเลีย
จันนี่ สแกนเดอลัคกี้
จันนี่ สแกนเดอลัคกี้ (; ) เป็นตัวละครสำคัญจากการ์ตูนเรื่อง"คุณชายพันธุ์โชะ โคฮินาตะ มิโนรุ" ซึ่งเป็นนักมวยไทยชาวฝรั่งเศส มีบทบาทสำคัญในหนังสือการ์ตูนเล่มที่ 24, 25 และ 39 ซึ่งเป็นผู้ที่สามารถเอาชนะ "โคฮินาตะ มิโนรุ" ที่เป็นพระเอกของเรื่องมาแล้วครั้งหนึ่ง
จันนี่ เป็นนักมวยที่สวมกางเกงและถุงเท้าลายเสือดาวในการทำศึก เขาเป็นนักมวยแชมป์โลก ที่กลัวภรรยาของเขาเป็นอย่างมาก
"จันนี่ สแกนเดอลัคกี้" เป็นนักมวยเจ้าสำราญ จนดูราวกับว่าไม่จริงจังในการแข่งขัน เคยคิดจะยอมแพ้แก่"โคฮินาตะ มิโนรุ" แต่ถูกภรรยาชาวไทยชื่อ "อริศรา" ซึ่งเป็นบุตรสาวของ"โปรโมเตอร์สมชาย" ขู่จะเอาเรื่องหากหนีการแข่ง เขาจึงตั้งใจแข่งต่อจนสามารถเอาชนะ"โคฮินาตะ มิโนรุ"ในที่สุด
ในภายหลัง จันนี่ได้กล่าวชมเชยถึงความตั้งใจของ"โคฮินาตะ มิโนรุ" ถึงความตั้งใจจริงเป็นภาษาฝรั่งเศสว่า "Tu t'es bien defendu, petit." - "เอ็งเป็นนักสู้ที่เยี่ยมมาก เจ้าหนู" ก่อนที่จะกล่าวต่อว่า "ไว้สู้กันใหม่นะ" ซึ่งเป็นการแสดงสปีริทของนักกีฬาที่น่าประทับใจ ในภายหลัง เขายังได้ปรากฏตัวอีกครั้งด้วยสภาพร่างกายที่แข็งแกร่งขึ้น ซึ่งเขาได้เป็นฝ่ายชนะต่อคู่ชกชาวเนเธอร์แลนด์ชื่อ กิลเบิร์ต ไดค์แมน ด้วยผลการตัดสิน 3 ต่อ 0 ส่งผลให้เขาเข้าสู่การแข่งขันระดับโลก ซึ่งจะได้พบกับอิบูกิซึ่งเป็นคิกบ็อกเซอร์อันดับหนึ่งชาวญี่ปุ่นในรอบถัดไป
จันนี่เป็นตัวละครที่ได้รับแรงบันดาลใจบางส่วนมาจากนักมวยไทยชาวฝรั่งเศสชื่อ ฌอง สตาร์สโบสกี
เซร์ฆิโอ กานาเลส
เซร์ฆิโอ กานาเลส มาดราโซ () เกิดเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1991 เล่นในตำแหน่งกองกลาง
กานาเลสลงเล่นในนามทีมชุดใหญ่นัดแรกเมื่อวันที่ 9 มกราคม ค.ศ. 2010 ให้กับราซิงในนัดที่พบกับทีมเซบิยา ผลปรากฏว่าราซิงเอาชนะไป 2-1 โดยทั้ง 2 ลูก กานาเลสเป็นผู้ทำประตูเข้าไป และในนัดต่อมากานาเลสก็ได้ลงสนามเป็นตัวจริงให้กับทีม พบทีมเรอัลบายาโดลิด ผลจบลงด้วยการเสมอกันไป 1-1 โดยกานาเลสเป็นผู้ทำประตูตีเสมอให้กับทีมในนาทีที่ 59
จากผลงานอันยอดเยี่ยม ทำให้มีทีมใหญ่สนใจตัวเขา เช่น สเปอร์ส, แมนเชสเตอร์ซิตี, เรอัลมาดริด เป็นต้น เรอัลมาดริดสามารถคว้าตัวกานาเลสไปครอง แต่เขาไม่สามารถโชว์ฟอร์มให้เห็นได้เต็มที่ จึงถูกบาเลนเซียยืมตัวไปและที่นี่เขาโชว์ฟอร์มได้ดีมาก บาเลนเซียจึงซื้อกานาเลสจาก
เรอัลมาดริดเป็นการถาวร
ปัญหาขอบฟ้า
ปัญหาขอบฟ้า () เป็นปัญหาในแบบจำลองมาตรฐานจักรวาลวิทยาตามทฤษฎีบิกแบง เริ่มต้นขึ้นในราวคริสต์ทศวรรษ 1970 โดยบอกว่า มีย่านต่างๆ ที่แตกต่างกันในเอกภพซึ่งมิได้ "เชื่อมโยง" (contacted) เข้ากับที่อื่นๆ อันเนื่องมาจากระยะทางอันไพศาล ทว่ามันกลับมีอุณหภูมิเท่ากันและมีคุณลักษณะทางกายภาพอื่นอีกหลายประการเหมือนกัน ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่น่าเป็นไปได้ หากถือว่าการแลกเปลี่ยน "ข้อมูล" (หรือพลังงาน, ความร้อน, ฯลฯ) จะสามารถเกิดขึ้นได้ภายในขีดจำกัดความเร็วแสงเท่านั้น ปัญหาขอบฟ้านี้อาจอธิบายได้ด้วยทฤษฎีการพองตัว ซึ่งเป็นทฤษฎีที่ถือกำเนิดมาเพื่อแก้ปัญหาข้อนี้ส่วนหนึ่ง
ปัญหาความแบนของเอกภพ
ปัญหาความแบนของเอกภพ () เป็นปัญหาเชิงลึกของการศึกษาจักรวาลวิทยาเชิงกายภาพตามแบบจำลองทฤษฎีบิกแบง เกิดขึ้นเนื่องจากการสังเกตการณ์พบว่า สถานะเริ่มต้นบางประการของเอกภพมิได้เข้ากันอย่างสนิทดีกับค่า "พิเศษ" บางประการ การผิดเพี้ยนไปเพียงเล็กน้อยนั้นอาจส่งผลกระทบอันกว้างขวางต่อลักษณะของเอกภพที่เป็นอยู่ในปัจจุบันได้
ในกรณีของปัญหาความแบนนี้ ค่าตัวแปรที่มิได้เข้ากันพอดีคือ ค่าความหนาแน่นของสสารและพลังงานในเอกภพ ค่านี้ส่งผลกระทบต่อความโค้งของกาล-อวกาศ โดยมีค่าความหนาแน่นวิกฤตที่เฉพาะเจาะจงมากๆ ที่จำเป็นต่อสภาวะเอกภพที่แบน การสังเกตการณ์พบว่าความหนาแน่นของเอกภพในปัจจุบันมีค่าใกล้เคียงกับค่าวิกฤตนี้มาก ความหนาแน่นโดยรวมนั้นจะเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วไปจากค่าวิกฤตตลอดช่วงเวลาคอสมิก ดังนั้นเอกภพในยุคเริ่มแรกจะต้องมีความหนาแน่นใกล้กับความหนาแน่นวิกฤตมากๆ โดยผิดเพี้ยนไปไม่เกินหนึ่งส่วน 10 สิ่งนี้ทำให้นักจักรวาลวิทยาตั้งข้อสงสัยว่า ค่าความหนาแน่นเริ่มต้นของเอกภพมีค่าใกล้เคียงกับค่า "พิเศษ" นี้ได้อย่างไร
ผู้ระบุถึงปัญหานี้ขึ้นเป็นครั้งแรกคือ โรเบิร์ต ดิค เมื่อปี ค.ศ. 1969 ข้อสรุปซึ่งเป็นที่ยอมรับกันมากที่สุดในหมู่นักจักรวาลวิทยาคือทฤษฎีการพองตัว อันเป็นแนวคิดว่าเอกภพได้ขยายตัวอย่างรวดเร็วในช่วงเวลาสั้นๆ เพียงเสี้ยววินาทีแรกหลังการเกิดบิกแบง ปัญหาความแบนของเอกภพนี้เป็นหนึ่งในสามปัญหาสำคัญที่เป็นรากฐานของการพัฒนาทฤษฎีการพองตัว เช่นกันกับปัญหาแม่เหล็กขั้วเดียวและปัญหาขอบฟ้า
โจหิม
โจหิม เป็นตัวละครในวรรรกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก ที่มีตัวตนจริงในยุคสามก๊ก เป็นบุตรชายคนที่สี่ของวุยอ๋อง (โจโฉ) กับนางเปี้ยนสี มีพี่ชายอีกสามคนคือ โจผี โจเจียง โจสิด โดยโจหิมเป็นบุตรคนเล็ก
ไม่มีการกล่าวถึงประวัติของโจหิมมากนักแต่ทราบเพียงว่าเสียชีวิตก่อนที่โจผีจะครองราชสมบัติ โดยไม่ได้ผูกคอตายตามที่กล่าวในวรรณกรรมแต่สาเหตุที่แท้จริงคือป่วยตาย โจหิมมีบุตรชายหนึ่งคนคือ โจเป้ง ซึ่งสืบทอดบรรดาศักดิ์ต่อจากเขา
ฮุยโฮ
ฮุยโฮ เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริง มีนิสัยที่เลวทราม หยิ่งทรนง เข้ามาอยู่ในจ๊กก๊กเมื่อสมัยพระเจ้าเล่าเสี้ยนครองราชย์
ฮุยโฮจึงส่งเสริมให้พระเจ้าเล่าเสี้ยนเอาผิดเกียงอุยโดยการใส่ความสารพัดและยิ่งกว่านั้นยุให้พระเจ้าเล่าเสี้ยนทำพิธีหมอผีจนละเลยราชการบ้านเมือง เมื่อเตงงายยกทัพบุกจ๊กก๊กและเกลี้ยกล่อมให้หัวเมืองต่างๆที่อยู่ตามทางลัดอิมเป๋งจำนน พระเจ้าเล่าเสี้ยนจึงเรียกฮุยโฮมาปรึกษา แต่ก็หายไปแล้ว
หลังจากที่เตงงายยึดเสฉวนได้แล้วจึงสั่งให่ทหารจับตัวฮุยโฮแต่ก็หนีไปอีก เมื่อเกียงอุย จงโฮย เตงงายตายไปแล้ว ฮุยโฮจึงเข้ามารับใช้สุมาเจียวในขณะที่ยังเป็นจิ้นอ๋อง แต่สุมาเจียวเห็นว่าฮุยโฮคนนี้เป็นกาลีต่อบ้านเมือง จะอยู่วุยก๊ก จ๊กก๊กหรือง่อก๊กยังไงก็ล่มสลายแน่ จึงแกล้งทำเป็นใจดีสู้เสือเลี้ยงอาหารให้ฮุยโฮจนฮุยโฮเมาแล้วหลับ หลังจากนั้นสุมาเจียวสั่งให้ทหารตัดแขน ตัดขาฮุยโฮแล้วเอาไปประจานทั่วเมืองเพื่อไม่ให้เป็นแบบอย่างแล้วประหารชีวิตฮุยโฮ
ยุทธการขยับเหงือก
ยุทธการขยับเหงือก เป็นรายการวาไรตี้โชว์แนวตลกจากบริษัท เจเอสแอล จำกัด ออกอากาศทุกวันอาทิตย์ ทางช่อง 5 ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 มกราคม 2532 พิธีกรทุกคนจะมีฉายาขึ้นต้นด้วยคำว่า เสนา เช่น เสนาโค้ก, เสนาเปิ้ล, เสนาหอย, เสนาเพชร, เสนาลิง ฯลฯ ยกเว้นหนูแหม่มที่มีฉายาว่า เลขาแหม่ม ลักษณะรายการเป็นปล่อยมุกและการแกล้งดารารับเชิญ และมีการหักหลังดาราหรือหักหลังพิธีกรกันเอง มุกหักหลังนี้ได้เป็นต้นแบบของรายการ สาระแน และรายการ ฮาจะเกร็ง ในเวลาต่อมา
เมื่อรายการถึงจุดอิ่มตัวและเสียงตอบรับของผู้ชมลดน้อยลง ทำให้รายการปิดตัวลงเมื่อปลายปี พ.ศ. 2540 หลังจากออกอากาศมายาวนานถึง 9 ปี
รายการยุทธการขยับเหงือก กลับมาออกอากาศอีกครั้งทางช่องเจเอสแอลทีวี เริ่มออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ออกอากาศทุกวันจันทร์ - อาทิตย์ เวลา 21:00 น. ออกอากาศซ้ำเวลา 10:00 น.
ชญานิน เต่าวิเศษ
ชญานิน เต่าวิเศษ เกิดเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2548 นักแสดง
ทับหลัง
ทับหลัง คือ ลวดลายที่ทำประดับไว้บนหลังตู้ หรือ ท่อนหินรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่สลักเป็นลวดลายต่าง ๆ ประดับอยู่เหนือประตูเข้าปราสาทหิน
นอกจากนี้ยังใช้เรียกตัวไม้ที่อยู่ตอนบนหน้าต่างหรือประตูหลังกรอบเช็ดหน้า ใช้บังคับปลายเดือยบานแผละหน้าต่างหรือประตูว่า ทับหลังหน้าต่าง หรือ ทับหลังประตู
ทับหลัง คือ
เนื้อเพลง ทับหลัง - คาราบาว
เพลง : ทับหลัง
ศิลปิน : คาราบาว
อยู่หอ
อยู่หอ เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 4 ของวงดิ อินโนเซ้นท์ในสังกัดนิธิทัศน์ โปรโมชั่นออกวางแผงเมื่อปลายปีพ.ศ. 2525
หลังทิ้งช่วงอัลบั้ม "ขวัญใจนักเรียน" ได้ไม่นาน
อัลบั้มชุดนี้มาพร้อมกับการเปลี่ยนแปลงภายในวงหลายๆด้านเช่น สมาชิกวง และแนวดนตรีโดยชุดนี้ทางวงได้มีสมาชิกเข้ามาใหม่อีก 3 คน ได้แก่ ปฏิภาณ สุขสุทธิ (กีต้าร์),เสนีย์ ฉัตรวิชัย (เบส) และ ชาตรี คงสุวรรณ (กีต้าร์)
โดย ปฏิภาณ และ เสนีย์ เคยร่วมแสดงคอนเสิร์ตกับทางวงมาบ้างแล้ว ตอนช่วงอัลบั้ม "ขวัญใจนักเรียน" และชุดนี้ถือเป็นการเข้ามาร่วมวงอย่างเป็นทางการของทั้งสอง
ในขณะที่ ชาตรี มือกีต้าร์คนใหม่จากวง The Four Singles และ Romantic ถูกเชิญเข้าร่วมวงจากการชักชวนของพีรสันติ หัวหน้าวงและรุ่นน้องที่โรงเรียนดรุณา จ.ราชบุรี เพราะทางวงต้องการมือกีต้าร์ที่มีฝีมือสักคนในวงยามเล่นดนตรีและบันทึกเสียง 
อัลบั้มนี้ถือเป็นอัลบั้มแรกที่ชาตรีเข้ามาร่วมในฐานะสมาชิกวงของ ดิ อินโนเซ้นท์ และมีส่วนร่วมในการทำเพลงของทางวงนับตั้งแต่นั้นมาจนถึงอัลบั้มชุดสุดท้าย
อัลบั้มชุดนี้ถือเป็นอัลบั้มที่เกิดจุดหักเหสำหรับวงในเรื่องของแนวดนตรี จากแต่เดิมเป็นดนตรีสตริงป็อปในชุดที่แล้ว เปลี่ยนมาเป็นดนตรีร็อค โดยเฉพาะในแนว พาวเวอร์ป็อปที่กำลังเป็นที่นิยมในยุค 70's-80's เช่นในเพลง "อยู่หอ", "เจ็บ" (นำทำนองเพลง "Can't Buy Me Love" ของวง The Beatles ใส่เนื้อไทย) และเพลงไทยสากลเก่าๆ ที่ถูกนำมาเรียบเรียงในแนวนั้น เช่น "ไม่ลองไม่รู้", "ยังรักเธออยู่", "คนจะรักกัน" เรื่อยไปถึงดนตรีฮาร์ดร็อค อย่าง "ควันสีขาว"
"มนต์ไทรโยค" เพลงเก่าของวง"Romantic" วงที่ชาตรีเคยเป็นสมาชิก ถูกนำมาขับร้องและเรียบเรียงใหม่โดยชาตรีเอง (ต้นฉบับเดิมผู้ขับร้องคือ สันติ ลุนเผ่) และถือเป็นเพลงฮิตของทางวงที่ได้รับความนิยมมากในช่วงเวลานั้น
ความสำเร็จของอัลบั้มชุดนี้ช่วยให้ทางวงโด่งดังไปทั่วประเทศยิ่งขึ้นทั้งการออกโทรทัศน์ การทัวร์คอนเสิร์ต
อัลบั้มชุดนี้ถือเป็นชุดแรกและชุดเดียวที่ปฏิภาณ สุขสุทธิ เป็นสมาชิกวงอย่างเป็นทางการ และทางวงมีมือกีต้าร์ 2 คนในยุคสตริง ร่วมกับ ชาตรี คงสุวรรณ
ปฏิภาณออกจากวง ขณะที่ทางวงกำลังเริ่มทำเพลงในผลงานชุดต่อไปร้องประสานโดย ดิ อินโนเซ้นท์
เอลกรันการ์เลมัญ
เพลงชาติแห่งราชรัฐอันดอร์รามีชื่อว่า เอลกรันการ์เลมัญ () ประพันธ์คำร้องโดยเอนริก มาร์ฟัญ บอนส์ (Enric Marfany Bons) ทำนองโดยชูอัน เบนยอช อี บีโบ (Joan Benlloch i Vivó) เริ่มใช้เมื่อปี ค.ศ. 1921
แอนดี โกลด์สเวิร์ทธี
แอนดี โกลด์สเวิร์ทธี () (26 กรกฎาคม ค.ศ. 1956 - ปัจจุบัน) เป็นประติมากร ช่างภาพ และนักต่อสู้เพื่อสิ่งแวดล้อม คนสำคัญของอังกฤษที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในสกอตแลนด์ ผู้สร้างงานประติมากรรมประเภทที่เรียกว่าศิลปะเฉพาะที่ และ ธรณีศิลป์ ที่จะตั้งอยู่ท่ามกลางสิ่งแวดล้อมที่เป็นธรรมชาติ งานศิลปะของโกลด์สเวิร์ทธีใช้วัสดุธรรมชาติหรือวัสดุที่พบทั่วไปในการสร้างงานที่อาจจะเป็นทั้งงานชั่วคราวหรืองานที่ถาวรที่มาจากลักษณะและสิ่งแวดล้อมธรรมชาติ
โกลด์สเวิร์ทธีผู้เกิดเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1956 ที่เชสเชอร์ในสหราชอาณาจักรเป็นบุตรของอัลลิน โกลด์สเวิร์ทธี (ค.ศ. 1929–ค.ศ. 2001) อดีตศาสตราจารย์ทางสาขาคณิตศาสตร์ประยุกต์ ที่ มหาวิทยาลัยลีดส์ โกลด์สเวิร์ทธีเติบโตขึ้นทางด้านฮาร์โรเกทของลีดส์ในเวสต์ยอรค์เชอร์ ตั้งแต่อายุได้ 13 ปีโกลด์สเวิร์ทธีก็ทำงานในฟาร์ม และมีความเห็นว่าคุณสมบัติของงานประจำที่ซ้ำๆ กันของงานที่เกี่ยวกับการทำฟาร์มก็คล้ายคลึงกันกับกระบวนการสร้างงานประติมากรรม ดังที่กล่าวไว้ว่า “งานส่วนใหญ่ของผมก็คือการขุดเก็บมันฝรั่ง ที่คุณต้องจับจุดให้เข้ากับจังหวะ (rhythm) ของงาน”
โกลด์สเวิร์ทธีศึกษาวิจิตรศิลป์ที่วิทยาลัยศิลปะที่แบรดฟอร์ดระหว่างปี ค.ศ. 1974 ถึงปี ค.ศ. 1975) และที่เพรสตันโพลีเทคนิค ค.ศ. 1975 ถึงปี ค.ศ. 1978 จนได้รับปริญญาตรีสาขาศิลปะ
หลังจากจบมหาวิทยาลัยแล้วโกลด์สเวิร์ทธีก็ย้ายไปอยู่ที่ยอร์คเชอร์, แลงคาสเชอร์ และต่อมาคัมเบรีย ในปี ค.ศ. 1985 โกลด์สเวิร์ทธีก็ย้ายไปอยู่ที่แลงโฮล์มที่ ดัมฟรีส์และกาลโลเวย์ในดัมฟรีส์เชอร์ในสกอตแลนด์ และปีต่อมาที่เพนพอนท์ กล่าวกันว่าการย้ายไปทางเหนือขึ้นเรื่อยๆ อาจจะมีสาเหตมาจาก “วิถีชีวิตที่ไม่อยู่ในความควบคุมของ[โกลด์สเวิร์ทธี]” แต่ก็เป็นเหตุผลบางส่วนที่ประกอบกับความต้องการที่จะไปทำงานในบริเวณที่เหมาะกับ “สถานะทางเศรษฐกิจ”
ในปี ค.ศ. 1993 โกลด์สเวิร์ทธีก็ได้รับปริญญาเกียรตินิยมจากมหาวิทยาลัยแบรดฟอร์ด ในปัจจุบันโกลด์สเวิร์ทธีเป็นศาสตราจารย์อยู่ที่มหาวิทยาลัยคอร์เนลล์
ในปี ค.ศ. 2001 ทอมัส รีเดิลส์ไฮเมอร์กำกับภาพยนตร์เกี่ยวกับชีวิต, ปรัชญาการสร้างงานศิลปะ และ งานศิลปะโดยโกลด์สเวิร์ทธี ชื่อ “Rivers and Tides”
วัสดุที่โกลด์สเวิร์ทธีใช้ในการสร้างงานศิลปะก็รวมทั้ง ดอกไม้สีสด, ใบไม้, แท่งน้ำค้างแข็งย้อย (icicle), โคลน, ดอกสน (pinecone), หิมะ, หิน, กิ่งไม้ และ หนาม โกลด์สเวิร์ทธีกล่าวว่า
ภาพถ่ายเป็นองค์ประกอบสำคัญในการสร้างงานศิลปะของโกลด์สเวิร์ทธี เพราะธรรมชาติของที่สร้างมักจะเป็นงานประเภทที่ “แปรรูป” (transient state) ที่เป็นงานชั่วเวลาที่แปรเปลี่ยนไปทุกขณะที่ทำ เช่นการสร้างงานประติมากรรมด้วยแท่งน้ำค้างแข็งย้อยที่เมื่อสร้างแล้วก็อยู่ได้เพียงไม่กี่ชั่วโมงก็จะสลายไป หรือการสร้างกองหินรูปดอกสนตามชายหาดก่อนน้ำขึ้น เมื่อน้ำขึ้นก็จะทลายกองหินที่ทำไว้ ตามความเห็นของโกลด์สเวิร์ทธี “งานแต่ละชิ้นจะเติบโต, คงอยู่, สูญสลายไป – ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของวัฏจักร ที่การใช้การถ่ายภาพที่บันทึกให้เห็นถึงจุดที่อิ่มตัวที่มีชีวิตที่สุดของงาน งานตรงจุดสูงสุดเต็มไปด้วยพลังที่ผมหวังว่าจะสามารถแสดงออกได้จากการจับภาพเอาไว้ ส่วนกระบวนการหักพังสูญสลายนั้นเป็นสิ่งที่จะต้องเกิดขึ้นอย่างไม่ต้องสงสัย”
โกลด์สเวิร์ทธีสร้างงานศิลปะเฉพาะที่ชื่อ “Drawn Stone”ที่ได้รับจ้างในสร้างในบริเวณลานหน้าพิพิธภัณฑ์เดอยังในซานฟรานซิสโกในปี ค.ศ. 2005 ซึ่งเป็นงานที่สะท้อนถึงภาวะแผ่นดินไหวและผลที่เกิดขึ้นบ่อยครั้งในบริเวณซานฟรานซิสโก งานที่ติดตั้งรวมรอยแยกใหญ่บนทางเดินทีแตกออกเป็นรอยแยกเล็ก และ หินปูนที่แตกกระจัดกระจายที่ใช้เป็นที่นั่งได้ รอยแยกเล็กสร้างโดยการใช้ค้อนทุบซึ่งทำให้รอบแตกเป็นรอยประเภทที่ทำนายไม่ได้ว่าจะออกมาในรูปแบบใด
บทความ:
หนังสือ:ทั่วไป:
ศิลปะ: