hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
เลขมาตรฐานสากลสำหรับนิตยสาร
เลขมาตรฐานสากลสำหรับนิตยสาร (International Standard Serial Number) หรือ ไอเอสเอสเอ็น (ISSN) เป็นรหัสที่กำหนดขึ้นให้ใช้กับสิ่งพิมพ์หรือสิ่งพิมพ์อีเล็คทรอนิคส์ประเภทนิตยสาร ที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะสิ่งพิมพ์ที่ระบุ เพื่อเป็นการอำนวยความสะดวกในการควบคุมข้อมูลสิ่งพิมพ์ด้วยคอมพิวเตอร์ ในด้านการสั่งซื้อ การขาย การบริการ การเงิน และการนำสินค้าออกจำหน่ายไปยังสำนักพิมพ์ในประเทศต่างๆ
เลขมาตรฐานสากลสำหรับนิตยสารเริ่มใช้ในปี พ.ศ. 2518 ISO 3297
เลขมาตรฐานสากลสำหรับนิตยสาร ประกอบด้วยตัวเลข 8 ตัวที่ประกอบด้วยเลขสี่หลักสองกลุ่มที่แยกด้วย เครื่องหมาย (-) เช่นเลขมาตรฐานสากลสำหรับนิตยสารบ้านและสวน คือ "ISSN 0125-1996"
การกล่าวใส่ร้ายการสังเวยด้วยเลือดของชาวยิว
การกล่าวใส่ร้ายการสังเวยด้วยเลือดของชาวยิว () เป็นข้อกล่าวหาที่ไม่ถูกต้องที่กล่าวหาว่าชาวยิวใช้เลือดมนุษย์ในพิธีกรรมทางศาสนา การกล่าวหากรณีนี้เกิดขึ้นครั้งแรกในบทเขียนของนักเขียนเพกันชาวกรีก-อียิปต์เอเพียน (Apion) ของต้นคริสต์ศตวรรษที่ 1 ผู้อ้างว่าชาวยิวสังเวยชาวกรีกในศาสนสถาน หลังจากนั้นก็ไม่มีเหตุการณ์ทำนองเดียวกันที่ได้รับการบันทึกมาจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 12 เมื่อข้อกล่าวหานี้เริ่มเป็นที่เผยแพร่ในหมู่ชนคริสเตียนในยุโรป การกล่าวเรื่องการสังเวยด้วยเลือดมักจะกล่าวว่าชาวยิวใช้เลือดเด็กคริสเตียน ที่มักจะใช้กล่าวหาเมื่อมีเด็กที่เสียชีวิตโดยไม่ทราบสาเหตุ ในบางกรณีผูที่เป็นเหยื่อของการกล่าวหาไม่ว่าจะเป็นเด็กหรือผู้ใหญ่ก็กลายเป็นผู้พลีชีพเพื่อศาสนาและเป็นที่นับถือของลัทธินิยมที่ตามมา และบางคนถึงกับได้รับการสถาปนาให้เป็นนักบุญ
ข้อกล่าวหานี้ก็ยังคงมีอยู่ในกลุ่มคริสเตียนบางกลุ่มแม้ในปัจจุบันนี้ และเมื่อไม่นานมานี้ก็ในกลุ่มมุสลิมบางกลุ่ม ในตำนานของชาวยิวการกล่าวหานี้เป็นแรงกระตุ้นให้เกิดตำนานเกี่ยวกับโกเลมแห่งปรากโดยราไบจูดาห์ โลว์ เบน เบซาลเอล พระสันตะปาปาหลายองค์ก็กล่าวประณามการสังเวยด้วยเลือดไม่ว่าจะโดยตรงหรือโดยทางอ้อม แต่ก็ไม่มีพระสันตะปาปาองค์ใดที่ประกาศอย่างเป็นทางการ
มีแชล เดอเบร
มีแชล เดอเบร () เกิดที่กรุงปารีสเมื่อวันที่ 15 มกราคม ค.ศ. 1912 และถึงแก่อสัญกรรมที่มงหลุยส์ซูร์ลัวร์เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 1996 เป็นนักการเมืองฝรั่งเศสซึ่งมีแนวความคิดทางการเมืองแบบโกลลิสต์ (ตามชาร์ล เดอ โกล)
นายมีแชลฯ เป็นอดีตนายกรัฐมนตรีคนแรกแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 5 และเป็นผู้ยกร่างรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสฉบับปัจจุบัน
สตรีทไฟท์เตอร์ IV
สตรีทไฟท์เตอร์ IV (; ) เป็นเกมต่อสู้ ภาคที่สี่ของซีรีส์"สตรีทไฟท์เตอร์" ผลิตโดยบริษัทแคปคอมของญี่ปุ่น โดยได้รับการเปิดตัวครั้งแรกในเวอร์ชันอาเขตของญี่ปุ่นในวันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ. 2008 และนำเข้าอเมริกาเหนือในช่วงเดือนสิงหาคม ส่วนเวอร์ชันคอนโซลสำหรับระบบเพลย์สเตชัน 3 และเอกซ์บอกซ์ 360 ได้จัดจำหน่ายในญี่ปุ่นวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2009 และจัดจำหน่ายในอเมริกาเหนือในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ ซึ่งเดิมกำหนดไว้ในวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ส่วนการวางจำหน่ายอย่างเป็นทางการในยุโรปมีในวันที่ 20 กุมภาพันธ์ นอกจากนี้ ยังมีเวอร์ชันต่อมาโดยใช้ชื่อ"ซูเปอร์สตรีทไฟท์เตอร์ IV" ซึ่งได้รับการเปิดตัวในเดือนเมษายน ค.ศ. 2010
สตรีทไฟท์เตอร์ IV มีตัวละครของเกมซึ่งเป็นที่นิยมของนักเล่นเกมหลายราย เช่น ริว, เคน มาสเตอร์, ไกล์, ชุนลี, ซากุระ, แคมมี่, แดน ฮิบิกิ, ซี.ไวเปอร์, อาเบล, เก็น, แซนกีฟ, รูฟัส, อี.ฮอนดะ, ดัลซิม, บลังก้า, เฟยหลง, เอ็ม.ไบสัน, บัลร็อก, สกัด, เวก้า, โกคิ และโกเค็น เป็นต้น
ในภาคนี้มีการแปลงระบบภาพจากสองมิติมาเป็นภาพสามมิติที่มีความปราณีตยิ่งขึ้น และมีการเพิ่มสุดยอดท่าไม้ตาย "อุลตร้าคอมโบ" ซึ่งมีความรุนแรงเพิ่มขึ้นจาก "ซูเปอร์คอมโบ"
ทั้งระบบอาเขตและระบบบ้าน "สตรีทไฟท์เตอร์ IV" ได้รับการสรรเสริญจากนักวิจารณ์ในระดับสากล เกมได้รับคะแนนรวมที่ 94 คะแนนจากเมตาคริติค สำหรับระบบเพลย์สเตชัน 3 93 คะแนนวำหรับระบบเอ็กซ์บ็อกซ์ และ 91 คะแนนสำหรับระบบพีซี
การปรับปรุงใหม่สำหรับ"สตรีทไฟท์เตอร์ IV" โดยใช้ชื่อ"อุลตราสตรีทไฟท์เตอร์ IV" ได้มีการประกาศขึ้น ณ วันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 2013 ในงานอีโวลูชันแชมเปียนชิพซีรีส์ โดยภาคใหม่นี้จะได้รับการเปิดตัวใน ค.ศ. 2014 ในระบบอาเขด เนื้อหาที่สามารถดาวน์โหลดได้ได้เพิ่มจากเวอร์ชันระบบคอนโซลที่มีอยู่ในภาค"ซูเปอร์สตรีทไฟท์เตอร์ IV" และเกมแบบสแตนด์อะโลนที่มีการทำซ้ำจากภาคก่อน
แคปคอม
แคปคอม ( ; ) เป็นผู้พัฒนาและจำหน่ายวิดีโอเกม เป็นที่รู้จักจากการสร้างแฟรนไชส์มากมาย เช่น "ร็อคแมน" "สตรีตไฟเตอร์" "เรซิเดนต์อีวิล" "เดวิลเมย์คราย" "เอซแอตเทอร์นีย์" และ"มอนสเตอร์ฮันเตอร์" รวมถึงเกมแอนิเมชันของดิสนีย์ เดิมบริษัทก่อตั้งในปี ค.ศ. 1979 ปัจจุบันกลายเป็นนักลงทุนต่างประเทศมีบริษัทย่อยในอเมริกาเหนือ ยุโรป และเอเชียตะวันออก
ชะรีอะฮ์
ชะรีอะฮ์ (; ) แปลว่า "ทาง" หรือ "ทางไปสู่แหล่งน้ำ" ใช้หมายถึงประมวลข้อปฏิบัติต่าง ๆ ของกฎหมายศาสนาของศาสนาอิสลาม ที่ครอบคลุมวิถีการดำเนินชีวิตของบุคคลและสาธารณชนที่มีพื้นฐานมาจากหลักนิติศาสตร์ (jurisprudence) ของศาสนาอิสลามสำหรับชาวมุสลิมใช้
กฎหมายชะรีอะฮ์ครอบคลุมด้านต่าง ๆ ของชีวิตประจำวันที่รวมทั้งการปกครอง เศรษฐกิจ การบริหารธุรกิจ การธนาคาร ระบบการทำสัญญา ความสัมพันธ์ในครอบครัว หลักของความสัมพันธ์ทางเพศ หลักการอนามัย และปัญหาของสังคม
กฎหมายชะรีอะฮ์ในปัจจุบันเป็นกฎหมายศาสนาที่ใช้กันอย่างกว้างขวางที่สุดและเป็นกฎหมายที่ปรากฏบ่อยที่สุดของระบบกฎหมายของโลกพอ ๆ กับคอมมอนลอว์ และซีวิลลอว์ ในระหว่างยุคทองของอิสลาม กฎหมายอิสลามอาจถือว่ามีอิทธิพลต่อการวิวัฒนาการของคอมมอนลอว์ ซึ่งก็ทำให้มีอิทธิพลต่อการวิวัฒนาการของคอมมอนลอว์ระดับสถาบันต่าง ๆ
6.66 ตายไม่ได้ตาย
6.66 ตายไม่ได้ตาย ภาพยนตร์ไทยอยู่ในค่ายบริษัทของ สหมงคลฟิล์ม ร่วมกับบริษัทเวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ ได้ออกฉายแล้วเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 ผู้กำกับภาพยนตร์คือ ทแกล้ว เรืองรัตน์ และเขียนบทภาพยนตร์ไทยโดย พัลลภ สินธุ์เจริญ และ สฤษดิ์รงค์ หยงสตาร์ ภาพยนตร์ทำรายได้ 16.21 ล้านบาท เป็นภาพยนตร์ที่เล่าเนื้อหาเกี่ยวกับความตาย โดยมีดาว นักข่าวสาวสายอาชญากรรม ได้พบเหตุการณ์ประหลาดหลังจากที่อาจารย์ดิน ซึ่งเป็นพ่อของเธอ ฆ่าตัวตายแต่ไม่ได้ตาย และเธอก็ได้พบกับคนที่ตายแต่ไม่ได้ตาย และเด็กที่จะเกิดกลับไม่ได้เกิด รวมไปถึงเลขปริศนา 6:66
ดาว นักข่าวสาวสายอาชญากรรม ได้พยายามถ่ายรูปผู้ร้าย เพื่อเก็บเป็นหลักฐาน แต่ถูกจับได้ จึงถูกไล่ยิง และในนาทีที่เธอโดนยิงนั้น เธอรอดมาอย่างหวุดหวิด เมื่อเธอกลับมาที่รถก็ได้รับแจ้งว่า อาจารย์ดิน พ่อของเธอเสียชีวิตลงและนำศพไปไว้ที่โรงพยาบาล เมื่อเธอไปที่นั้น เพื่อไปดูศพ ปรากฏว่า พ่อของเธอยังมีชีวิตอยู่ และได้จับแขนทำให้เธอตกใจสุดขีด
ดาวยังคงสงสัยเรื่องการตายแล้วฟื้นของพ่อของเธอ จึงออกจากห้องไปบริเวณพักญาติ ขณะนั้น พยาบาลกำลังเข็นศพอยู่ ปรากฏว่า ศพลุกขึ้นอย่างน่าตกใจ ทำให้เธอหยิบกล้องมาถ่ายรูปศพที่ฟื้นขึ้นมาอย่างน่าสยดสยองซึ่งพยาบาลห้ามเธอถ่ายรูปไว้
จากนั้น ดาวจึงขับรถเพื่อไปหาเก่ง เพื่อไปปรึกษาเรื่องประหลาดที่เกิดขึ้น แต่เธอได้เข้าไปแวะที่บ้านของอาจารย์ดิน (พ่อของดาว) เธอได้นึกถึงความหลังที่เกี่ยวกับครอบครัว ขณะนั้น หมวดวุฒิ ได้มาคุยกับดาวเรื่องสอบปากคำเรื่องการตายของพ่อของเธอ และขอให้เธอมาสอบปากคำเพิ่มเติมเรื่องการฆ่าตัวตายของพ่อในวันพรุ่งนี้ และกล่าวว่า พ่อของเธอฆ่าตัวตายเมื่อเวลา 19 นาฬิกา 6 นาที และนาฬิกาในบ้านก็หยุดเดิน ณ เวลาเดียวกัน ตอนนั้น ดาวยังไม่สามารถบอกอะไรเกี่ยวกับการฆ่าตัวตายของพ่อ เนื่องจากไม่ได้เจอหน้าพ่อมา 15 ปีมาแล้ว เธอได้นึกถึงตอนที่แม่เธอเกิดอาการป่วยจนเป็นเจ้าหญิงนิทรา และเห็นกับตาว่าพ่อถอดเครื่องหายใจของแม่ออก ทำให้แม่เสียชีวิต จึงทำให้เธอรู้สึกเกลียดพ่อมาถึงตอนนี้
เมื่อดาวได้สำรวจรอบบ้านก็พบรูปถ่ายศพ และคนตาย รวมไปถึงข้อมูลเรื่องการตาย ข้อมูลปริศนาบางอย่างกับการทดลองที่เกี่ยวกับความตาย และเลข 6:66 กับเครื่องหมายดอกจันทน์สีแดง เธอจึงถ่ายรูปปริศนาต่าง ๆ เก็บไว้ทั้งหมด และขับรถไปหาเก่งที่บาร์ และเล่าเรื่องประหลาดที่เกิดขึ้นกับเธอ จนมีเพื่อนนักข่าวคนหนึ่งกล่าวว่า ""ถ้าไปขัดขวางความตาย จะทำให้ความตายผิดเพี้ยน คนเกิดไม่ได้เกิด คนตายไม่ได้ตาย"" ก่อนกลับ ดาวได้ฝากรูปถ่ายที่เธอถ่ายมาทั้งหมดให้เก่งวิเคราะห์ด้วย
ต่อมา ขณะที่ดาวกำลังขับรถออกไป ก็ได้รับแจ้งว่ามีนักศึกษาสาวถูกแทงเสียชีวิต แต่กลับมาบอกว่านักศึกษายังมีชีวิตอยู่ ทำให้ดาวสงสัยจึงเข้าไปยังที่เกิดเหตุ และถ่ายรูปนักศึกษาสาวที่โดนแทงนั้นด้วย นอกจากนี้ เธอได้พบสามีและภรรยาที่ท้องแก่กำลังทะเลาะกันเนื่องจากจับได้ว่าสามีคนนั้นไปมีกิ๊กเป็นนักศึกษาสาวจึงได้แทงนักศึกษาสาวดังกล่าว ขณะนั้น ภรรยาคนดังกล่าวปวดท้องคลอด จึงมีคนเข้าไปทำคลอด แต่ปราฏกว่า เด็กโผล่หัวแล้วมุดกลับเข้าไปในท้อง สร้างความทรมาณต่อแม่มาก ดาวเกิดอาการสงสัยจึงถ่ายรูปอีกครั้ง
ต่อมา ดาวอยู่ที่โรงพยาบาล แพทย์ได้กล่าวว่า พบคนที่มีสภาพที่ตายแน่นอนแล้ว แต่ยังไม่ตาย และพามาดูผู้ป่วยที่ถูกรถไฟทับ ที่แขนขาขาดทั้งหมด ดูสภาพแพทย์บอกว่า น่าจะตายแล้ว แต่ตอนนี้ยังไม่ตาย
ปฐมทัศน์
ปฐมทัศน์ ( หรือ première มาจากภาษา หมายถึง ครั้งแรก) มีความหมายถึงการแสดงครั้งแรก สามารถหมายถึงละครเวที ภาพยนตร์ รายการโทรทัศน์ การแสดงโอเปร่า ซิมโฟนี และอื่น ๆ
รอบปฐมทัศน์สำหรับละครเพลงและการแสดงเกี่ยวกับวัฒนธรรมอื่น สามารถกลายเป็นงานที่ใหญ่โตฟุ้งเฟ้อได้ เป็นที่ดึงดูดคนดังในสังคมและสื่อมวลชนให้เข้าร่วมอย่างมาก ลักษณะทั่วไปอาจมีการเดินพาเหรดคู่ไปกับการเดินบนพรมแดง ในงานเทศกาลภาพยนตร์ นักแสดงเด่นจะร่วมเข้ารอบปฐมทัศน์ด้วย
การปฐมทัศน์ครั้งแรกในโลก ("worldwide" premieres หรือ "world" premieres) คือการแสดงครั้งแรกที่เคยมีมา ส่วนการปฐมทัศน์ในส่วนภูมิภาคอาจเป็นการแสดง/ฉาย ในประเทศนั้น ๆ ภาพยนตร์ที่ฉายในงานเทศกาลภาพยนตร์จะฉายก่อนการออกฉายปกติตามโรงภาพยนตร์
มิเรอร์สเอดจ์
มิเรอร์สเอดจ์ () เป็นเกมแนวแอคชัน-ผจญภัยมุมมองบุคคลที่หนึ่ง พัฒนาโดย EA Digital Illusions CE และจัดจำหน่ายโดย อิเลคโทรนิค อาร์ต ตัวเกมวางจำหน่ายลงบนเครื่อง เพลย์สเตชัน 3 และ เอกซ์บอกซ์ 360 ในเดือน พฤศจิกายน 2008 และเวอร์ชัน วินโดวส์ วางจำหน่ายวันที่ 16 มกราคม 2009
บูดอ
บูดอ () หรือ โอเฟิน () เป็นพื้นที่ด้านตะวันตกของกรุงบูดาเปสต์ (บูดอเปชต์) ซึ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศฮังการี ตั้งอยู่บนฝั่งตะวันตกของแม่น้ำดานูบ ชื่อเมืองตั้งตามเบลดาประมุขชาวฮั่นที่มีเป็นภาษาฮังการีว่า "บูดอ" โรมันตั้งชื่อเมืองนี้ว่า "อากวินกุม" (Aquincum)
บูดอมีเนื้อที่หนึ่งในสามของบูดาเปสต์ที่เป็นบริเวณที่เป็นป่าโปร่งและเนิน และมักจะเป็นบริเวณที่มีความเป็นอยู่ดีกว่าทางฝั่งตะวันออกแต่ก็ขึ้นอยู่กับบริเวณ สิ่งก่อสร้างที่สำคัญที่สุดที่เห็นได้เด่นชัดคือปราสาทบูดอบนเนินซิทาเดลลา (Citadella)
แมรีแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งฮังการีและโบฮีเมีย
แมรีแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งฮังการีและโบฮีเมีย หรือ มาเรียแห่งคาสตีล หรือ มารีแห่งเบอร์กันดี () (18 กันยายน ค.ศ. 1505 – 18 ตุลาคม ค.ศ. 1558) เป็นพระมเหสีในสมเด็จพระเจ้าหลุยส์ที่ 2 แห่งฮังการีและโบฮีเมีย ระหว่างปี ค.ศ. 1522 จนถึงปี ค.ศ. 1526 ต่อมาพระองค์ทรงทำหน้าที่เป็นข้าหลวงแห่งเนเธอร์แลนด์แทนพระเชษฐาสมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ระหว่างปี ค.ศ. 1530 จนถึงปี ค.ศ. 1555
แมรีแห่งออสเตรียบรัสเซลส์เป็นพระราชธิดาในพระเจ้าเฟลิเปที่ 1 แห่งสเปน และ โจอันนาแห่งคาสตีล และเป็นพระราชนัดดาในทางฝ่ายพระราชบิดาในสมเด็จพระจักรพรรดิแม็กซิมิเลียนที่ 1และพระอัครมเหสีองค์แรกแมรีแห่งเบอร์กันดี พระอัยกาและอัยกีทางฝ่ายพระราชมารดาคือพระเจ้าเฟรนานโดที่ 2 แห่งอารากอน และ สมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลลาที่ 1 แห่งคาสตีล
แมรีเป็นพระขนิษฐาในเอเลนอร์แห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส, สมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และ สมเด็จพระจักรพรรดิเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์. She was an older sister of แคทเธอรินแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งโปรตุเกส หรือแคทเธอรินแห่งฮับส์บวร์ก
บิตลิส
บิตลิส (; , ) คือเมืองที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกของประเทศตุรกี และเป็นเมืองหลวงของจังหวัดบิตลิส ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวเคิร์ด ที่มีจำนวนราว 65,169 คน (รวมทั้งในหมู่บ้านข้างเคียง) จากสถิติของปี ค.ศ. 2000.
บิตลิสตั้งอยู่ราว 1,400 เมตรจากระดับน้ำทะเล ราว 15 กิโลเมตรจากฝั่งทะเลสาบวาน ทางฝั่งที่ชันของลุ่มแม่น้ำบิตลิสซึ่งเป็นแควของแม่น้ำไทกริส เศรษฐกิจของบิตลิสขึ้นอยู่กับการเกษตรกรรมที่รวมทั้งผลไม้ ธัญพืช และยาสูบ การอุตสาหกรรมยังมีเป็นจำนวนจำกัด และมักจะเป็นงานหนัง การผลิตผลิตผลที่เกี่ยวกับยาสูบ และการทอผ้าและทอผ้าหยาบ การคมนาคมติดต่อกับศูนย์กลางอื่นทำได้โดยทางบกและทางน้ำโดยใช้ทะเลสาบวาน ภูมิอากาศของบิตลิสเป็นอากาศที่มีฤดูหนาวที่ยาวนานและมีหิมะตกหนัก ฤดูร้อนร้อนจัดและมีความชื้นสูง
มัสยิดเซลีมีเย
มัสยิดเซลีมีเย (, ) เป็นมัสยิดออตโตมันตั้งอยู่ที่เอดีร์เนในตุรกี เป็นมัสยิดที่สร้างโดยสุลต่านเซลิมที่ 2 ที่สร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1574 เป็นสถาปัตยกรรมแบบอิสลามโดยมีมิมาร์ ซินานเป็นสถาปนิก มัสยิดเซลิมถือว่าเป็นงานชิ้นเอกของซินานและของสถาปัตยกรรมอิสลาม
มัสยิดเซลีมีเยตั้งอยู่ท่ามกลางกลุ่มสิ่งก่อสร้างที่รวมทั้งสถานพยาบาล โรงเรียน และหอสมุดที่รวมกันเป็นสถานศึกษาที่เรียกว่า “สถานศึกษามาดราซาห์” (Madrasah) ซึ่งเป็นสถานศึกษาของอิสลามที่สอนทั้งศาสนาและวิทยาศาสตร์ และพิพิธภัณฑ์สาธารณสุขเบเยซิดที่ 2
ช่องแคบบอสพอรัส
ช่องแคบบอสพอรัส () หรือ ช่องแคบบอสฟอรัส () หรือ ช่องแคบอิสตันบูล () เป็นช่องแคบที่กั้นระหว่างตุรกีเธรซที่อยู่ในทวีปยุโรปกับคาบสมุทรอานาโตเลียในทวีปเอเชีย เป็นช่องแคบหนึ่งของตุรกีคู่กับช่องแคบดาร์ดะเนลส์ทางตอนใต้ที่เชื่อมกับทะเลอีเจียน ช่องแคบบอสฟอรัสทางตอนเหนือและช่องแคบดาร์ดาเนลส์ทางตอนใต้เชื่อมระหว่างทะเลดำกับทะเลมาร์มะราซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
ช่องแคบบอสฟอรัสยาวราว 30 กิโลเมตร ส่วนที่กว้างที่สุดกว้าง 3,700 เมตร ส่วนที่แคบที่สุดกว้าง 700 เมตร ความลึกระหว่าง 36 ถึง 124 เมตร ฝั่งทะเลของช่องแคบเป็นเมืองอิสตันบูลที่มีประชากรหนาแน่นถึงราว 11 ล้านคน
มหาเสนาบดี (ออตโตมัน)
มหาเสนาบดี หรือ แกรนด์วิเซียร์ ( (ภาษาออตโตมันตุรกี: صدر اعظم หรือ وزیر اعظم) , ) มาจากภาษาอาหรับ “Vizier” (وزير หรือ เสนาบดี) ซึ่งเป็นตำแหน่งมนตรีใหญ่ที่ขึ้นกับสุลต่านผู้ที่มีอำนาจสูงสุดทางกฎหมาย และจะถูกปลดได้ก็โดยสุลต่านแต่เพียงผู้เดียว ผู้ได้รับตำแหน่งเป็นมหาเสนาบดีจะมีตราหลวงและมีอำนาจในการเรียกประชุมเสนาบดีคนอื่นๆ ได้ที่เรียกว่า “Kubbealtı” ที่เป็นคำที่มาจากสถานที่ประชุมภายใต้โดมในพระราชวังโทพคาพิ ที่ทำการของมหาเสนาบดีตั้งอยู่ที่ “ประตูวิจิตร” (Sublime Porte) ของพระราชวังโทพคาปิ
นอกจากนั้นแล้วตำแหน่งแกรนด์วิเซียร์ก็ยังเป็นตำแหน่งอูร์ดูของนายกรัฐมนตรีของปากีสถานโดยรัฐมนตรีมีตำแหน่งเป็น “วิเซียร์”
เอเดน
เอเดน (, ) หรือ อาแดน () เป็นเมืองในประเทศเยเมนที่ตั้งอยู่ราว 170 กิโลเมตรทางตะวันออกของช่องแคบบับเอลมันเดบ
ท่าเรือโบราณซึ่งเป็นอ่าวธรรมชาติของเอเดนตั้งอยู่ในบริเวณที่เดิมเป็นปล่องภูเขาไฟที่ดับไปแล้วซึ่งทำให้เกิดแผ่นดินที่เป็นแหลมเชื่อมกับแผ่นดินใหญ่โดยคอคอด ท่าเรือนี้เริ่มใช้เป็นครั้งแรกโดยราชอาณาจักรเอาซัน (Kingdom of Awsan) ระหว่างศตวรรษที่ 5 ถึงศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสต์ศักราช ท่าเรือปัจจุบันอยู่ทางอีกด้านหนึ่งของแหลม ในปัจจุบันเอเดนมีประชากรราว 800,000 คน
ช่องแคบฮอร์มุซ
ช่องแคบฮอร์มุซ (, "Madīq Hurmuz"; , "Tangeh-ye Hormoz"; ) เป็นช่องแคบที่มีความสำคัญทางยุทธศาสตร์ที่ตั้งอยู่ระหว่างอ่าวโอมานทางตะวันออกเฉียงใต้กับอ่าวเปอร์เซียทางตะวันตกเฉียงใต้ ฝั่งทางตอนเหนือเป็นประเทศอิหร่าน ทางตอนใต้เป็นสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์และแหลมมุซันดัม (Musandam) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของประเทศโอมาน
ช่องแคบส่วนที่แคบที่สุดกว้าง 54 กิโลเมตร ช่องแคบฮอร์มุซเป็นทางออกทางมหาสมุทรทางเดียวของบริเวณส่วนใหญ่ของประเทศที่ส่งปิโตรเลียมออกในอ่าวเปอร์เซีย จากข้อมูลขององค์การว่าด้วยข้อมูลด้านพลังงานแห่งสหรัฐอเมริกากล่าวว่าโดยถัวเฉลี่ยในแต่ละวันจะมีเรือบรรทุกน้ำมัน 15 ลำที่บรรทุกน้ำมันราว 16.5 ถึง 17 ล้านบาร์เรลที่เดินทางออกจากช่องแคบฮอร์มุซ ซึ่งทำให้เป็นจุดยุทธศาสตร์ที่สำคัญที่สุดในโลก การขนส่งน้ำมันจากช่องแคบเป็นจำนวน 40% ของการขนส่งทางเรือทั้งหมด และ 20% ของการขนส่งน้ำมันทั่วโลก
ออร์มุซ
ออร์มุซ หรือ ออร์มุส หรือ ราชอาณาจักรออร์มุส (, ) เป็นราชอาณาจักรที่รุ่งเรืองระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 10 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 17 ที่ตั้งอยู่ในบริเวณอ่าวเปอร์เซียไปจนถึงช่องแคบฮอร์มุซ ราชอาณาจักรก่อตั้งขึ้นโดยเจ้าอาหรับในคริสต์ศตวรรษที่ 10 และมาตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของเปอร์เซียในคริสต์ศตวรรษที่ 12 ก่อนที่จะกลายมาเป็นรัฐบริวารของจักรวรรดิโปรตุเกส
อันเดรีย ดอเรีย
อันเดรีย ดอเรีย () (30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1466 - (25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1560) อันเดรีย ดอเรียมีอาชีพเป็นทหารรับจ้างผู้มีตำแหน่งเป็นผู้บังคับบัญชากองเรือสูงสุดของกองทัพเรือเจนัว อันเดรีย ดอเรียมีบทบาทสำคัญในการต่อสู้กับฝ่ายตุรกีและกลุ่มโจรสลัดบาร์บารีในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ต่อมาก็ไปทำงานให้กับพระเจ้าฟรองซัวส์ที่ 1 แห่งฝรั่งเศสในการยึดเมืองมาร์เซย์คืนจากฝ่ายที่เป็นปฏิปักษ์ต่อพระองค์ เมื่อหมดสัญญาดอเรียก็ไปทำงานให้กับสมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ดอเรียก็กลับมายังเจนัวในปี ค.ศ. 1555
รถไฟฟ้าสายสีฟ้า
รถไฟฟ้าสายสีฟ้า (ดินแดง-สาทร) เป็นหนึ่งในโครงการก่อสร้างเส้นทางรถไฟฟ้าตามแผนแม่บทระบบขนส่งมวลชนทางราง ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล พ.ศ. 2553-2572 โดยสำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร (สนข.) เป็นเส้นทางใหม่ที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2552 พร้อมกับเส้นทางรถไฟฟ้าสายสีเทา ในรูปแบบรถไฟฟ้ารางเดี่ยว (โมโนเรล) ที่เชื่อมต่อจุดสำคัญใจกลางเมือง มีจุดมุ่งหมายเพื่อรองรับการพัฒนาพื้นที่ย่านดินแดง ซึ่งมีโครงการพัฒนาเคหะชุมชนดินแดง โครงการพัฒนาย่านมักกะสัน และการเปิดใช้ศาลาว่าการกรุงเทพมหานคร 2 ระยะที่ 2-4 รวมทั้งเพื่อเชื่อมต่อกับย่านธุรกิจบนถนนสาทร โดยมีแนวเส้นทางจากเคหะชุมชนดินแดง เข้าสู่ศูนย์คมนาคมมักกะสัน (สถานีรับส่งผู้โดยสารอากาศยานในเมือง) ไปยังถนนวิทยุ และถนนสาทร รวมระยะทาง 9.5 กิโลเมตร คาดว่าจะมีปริมาณผู้โดยสาร 319,000 รายต่อวันในปี พ.ศ. 2572
ขณะนี้ (พ.ศ. 2556) บริษัท กรุงเทพธนาคม จำกัด เตรียมนำโครงการรถไฟฟ้าสายสีฟ้าให้ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครคนใหม่พิจารณาอีกครั้ง
เขตดินแดง, ราชเทวี, ปทุมวัน, บางรัก และสาทร กรุงเทพมหานคร
เป็นเส้นทางยกระดับความสูง 14 เมตรจากระดับดินไปตามแนวถนน เริ่มต้นจากสถานีประชาสงเคราะห์ ของรถไฟฟ้ามหานคร สายสีส้ม บริเวณที่ตั้งของศาลาว่าการกรุงเทพมหานคร 2 ลงมาทางทิศใต้ผ่านเคหะชุมชนดินแดง แยกประชาสงเคราะห์ จุดตัดถนนอโศก-ดินแดง ยกระดับข้ามทางพิเศษศรีรัชบริเวณบึงมักกะสัน เข้าสู่พื้นที่ของศูนย์คมนาคมมักกะสัน โดยวิ่งไปทางทิศตะวันออกตามแนวเขตทางที่เตรียมไว้สำหรับระบบรางเดี่ยวภายในศูนย์ฯ ผ่านสถานีมักกะสัน แยกอโศก-เพชรบุรี และเลี้ยวไปทางทิศตะวันตกเข้าสู่แนวถนนเพชรบุรี ผ่านแยกมิตรสัมพันธ์ จุดตัดถนนนิคมมักกะสัน และถนนนานาเหนือ ยกระดับข้ามทางพิเศษเฉลิมมหานคร บริเวณทางขึ้น-ลงทางด่วนเพชรบุรี แล้วเลี้ยวซ้ายที่แยกวิทยุ-เพชรบุรีเข้าสู่แนวถนนวิทยุลงมาทางทิศใต้ ผ่านแยกเพลินจิต สถานทูตอเมริกา แยกสารสิน สวนลุมพินี ยกข้ามสะพานลอยไทย-เบลเยี่ยม ถนนพระรามที่ 4 ที่แยกวิทยุ เข้าสู่ถนนสาทร ผ่านแยกถนนสวนพลู ไปสิ้นสุดที่แยกสาทร-นราธิวาส จุดตัดถนนนราธิวาสราชนครินทร์ ใกล้สถานีรถไฟฟ้าช่องนนทรี รวมระยะทาง 9.5 กิโลเมตร
มี 9 สถานี เป็นสถานียกระดับทั้งหมด
วงปี่พาทย์ไม้นวม
วงปี่พาทย์ไม้นวม กำเนิดของวงนี้มาจากการปรับเปลี่ยนรูปแบบของวงปี่พาทย์ไม้แข็ง กล่าวคือ เปลี่ยนหัวไม้ที่ใช้สำหรับการบรรเลงระนาดเอก, ฆ้องวงใหญ่และฆ้องวงเล็ก จากที่เป็นหัวไม้แข็งก็มาใช้ไม้นวม (ใช้พันผ้าแล้วถักด้วยเส้นด้ายสลักจนนุ่ม) แทนทำให้ลดความดังและความเกรี้ยวกราดของเสียงลง เครื่องเป่าแต่เดิมที่ใช้ปี่ใน ซึ่งมีเสียงดังมากจึงเปลี่ยนมาใช้ขลุ่ยเพียงออ ซึ่งมีเสียงเบากว่าแทน และยังเพิ่มซออู้เข้าไปอีก 1 คัน ทำให้วงมีเสียงนุ่มนวลและกลมกล่อมมากขึ้นกว่าเดิม
วงปี่พาทย์ไม้นวมในปัจจุบัน นิยมใช้บรรเลงและขับร้องในรูปแบบในการขับกล่อม และประกอบการแสดงโดยเฉพาะการแสดงที่มีลักษณะเป็นโรงละครหรือแสดงภายในอาคาร แบ่งออกเป็น 3 วง เช่นเดียวกับวงปี่พาทย์ไม้แข็ง ได้แก่
เอมพาโตเจโยส แบรนด์
เอมพาโตเจโยส แบรนด์ (Empatojayos Brand) เป็นตัวละครในเรื่องแต่งชุด"สตาร์ วอร์ส" มีบทบาทในเนื้อเรื่องจักรวาลขยายฉบับเก่า หรือ"เลเจนดส์"
เอมพาโตเจโยส แบรนด์เป็นอัศวินเจไดที่รอดชีวิตจากการกวาดล้างเจไดครั้งใหญ่ แรกเริ่มเขาเป็นศิษย์พาดาวันของยาดเดิล สำเร็จขึ้นเป็นอัศวินหลังจากยุทธการนาบูในปีที่ 32 ก่อนยุทธการยาวิน หลังจากนั้นได้รับใช้นิกายเจไดและสาธารณรัฐเรื่อยมา จนในปีที่ 22 ก่อนยุทธการยาวิน แบรนด์ถูกส่งไปเจรจายุติสงครามกลางเมืองเซปันที่ยืดเยื้อมานับทศวรรษ ทว่าการเจรจานั้นไม่สำเร็จผล แบรนด์เป็นคนหนึ่งที่ได้ขับยาน เดลต้า 7 แอเธอร์สไปรต์-คลาส ไลท์อินเตอร์เซพเตอร์ ในฐานะส่วนหนึ่งของหน่วยเจไดจู่โจมในยุทธการจีโอโนซิส ต่อมาได้ขึ้นเป็นนายพลเจไดในช่วงสงคราม นำกองทัพทหารโคลนสู่ชัยชนะในยุทธการบาสซาโดร
เมื่อสงครามโคลนยุติ เหล่าเจไดถูกตราหน้าเป็นศัตรูของสาธารณรัฐ แบรนด์ถูกตามล่าสังหารโดยลอร์ดมืดแห่งซิธ ดาร์ธ เวเดอร์ ยานของแบรนด์ถูกโจมตีอย่างหนักโดยเวเดอร์ในบริเวณดาวเคราะห์นาร์ ชาดด้า หลังจากนั้นแบรนด์ที่บาดเจ็บสาหัสปางตายถูกทิ้งให้สิ้นชีพ อย่างไรก็ดี เขาได้รับการช่วยเหลือโดยชาวกานาธานที่อยู่ใกล้เคียงแม้มีเทคโนโลยีระดับพื้นฐาน สร้างร่างสังเคราะห์ให้เขา หลังจากแบรนด์จึงได้ขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งกานาธ
ในปีที่ 10 หลังยุทธการยาวิน ยาน"มิลเลนเนียม ฟอลคอน"ที่เสียหายหนัก ได้เดินทางเข้ามาในย่านอวกาศกานาธาน แบรนด์จึงได้ทราบข่าวจากผู้โดยสารยานคือฮัน โซโล และเลอา ออร์กานา โซโล ภรรยา เกี่ยวกับสาธารณรัฐใหม่ ว่าดาร์ธ เวเดอร์ ได้เสียชีวิตลงแล้ว แต่สงครามยังมีต่อกับจักรพรรดิพัลพาทีนผู้โกงความตายโดยถ่ายวิญญาณผ่านไปยังร่างโคลน แบรนด์ยังได้ทราบอีกว่าลุค สกายวอล์คเกอร์ ผู้เป็นพี่ชายของเลอา กำลังสร้างนิกายเจไดใหม่ขึ้น แบรนด์จึงเดินทางร่วมกับโซโลกไปยังดินแดนอันปลอดภัย อัลเดอรานใหม่ หลังจากถูกโจมตีโดยจักรวรรดิ แบรนด์เข้าร่วมกับสกายวอล์คเกอร์และสาธารณรัฐใหม่ในการรบกับจักรวรรดิ ต่อมาได้ร่วมกับสกายวอล์คเกอร์ในความพยายามสุดท้ายในการหยุดพัลพาทีนบนดาวเคราะห์ออนเดรอน แม้จะบาดเจ็บจากการสู้กับพัลพาทีน แต่แบรนด์ก็สามารถกักเอาวิญญาณของพัลพาทีนที่หลุดออกจากร่างหลังจากถูกยิงโดยฮัน โซโล ไว้ในร่างของตัวเองได้ หลังจากนั้นแบรนด์ได้พาวิญญาณของพัลพาทีนไปสู่สุขาวดีแห่งพลังด้วยกัน อดีตจักรพรรดิจะถูกกักเป็นนักโทษโดยเหล่าเจไดผู้จากไปชั่วนิรันดร์
เอมพาโตเจโยส แบรนด์ ถูกสร้างสรรค์ขึ้นโดย Tom Veitch และ Cam Kennedy เพื่อเป็นตัวละครในหนังสือการ์ตูนชุด "" และตายลงในภาคต่อชุด "" ต่อมาเมื่อมีการสร้าง แบรนด์ได้รับการเสริมเนื้อเรื่องภูมิหลังไว้ในช่วงเวลาดังกล่าว แม้จะไม่มีการถ่ายทำภาพของเขาในช่วงที่มีร่างกายสมบูรณ์เลยก็ตาม ในเกม "" ชื่อของแบรนด์เป็นชื่อหนึ่งในบรรดายานขับเจไดในภารกิจสุดท้ายของเกม แม้จะไม่ได้รับการกล่าวถึงเป็นพิเศษและไม่มีบทพูดใๆ ก็ตาม
ตัวละครตัวหนึ่งที่คล้ายแบรนด์มากปรากฏอยู่ในฉากหลังของงานแต่งงานระหว่างลุคและมาราในหนังสือการ์ตูน "" ซึ่งดำเนินเรื่องในช่วงแปดปีหลังการเสียชีวิตของแบรนด์
ในฉบับละครวิทยุของ "Dark Empire II" แบรนด์ได้รับการให้เสียงโดย Joe Hacker
แมดเนสส์ (วงดนตรี)
แมดเนสส์ () เป็นวงดนตรีป็อป/สกาจาก แคมเด็น ทาวน์ ลอนดอน ประเทศอังกฤษ ก่อตั้งวงในปี 1976
แมดเนสส์ประสบความสำเร็จในช่วงต้นถึงกลางคริสต์ทศวรรษ 1980 ร่วมกับวง UB40 โดยซิงเกิลของแมดเนสส์ได้ขึ้นชาร์ตได้นานกว่า 214 สัปดาห์
วงมโหรี
วงมโหรีเกิดจากการประสมกันระหว่าง 1)วงบรรเลงพิณ (โบราณาจารย์เรียก การขับร้องเป็นลำนำพร้อมกับการดีดพิณน้ำเต้า ในคนๆเดียว แต่มึสองลำนำขึ้นไปประสานเสียงกันว่า "วง") และ 2) วงขับไม้ (ผู้สีซอสามสายเป็นลำนำ ร่วมกับผู้ไกวบัณเฑาะว์) เกิดขึ้นครั้งแรกไม่น้อยกว่าสมัยกรุงสุโขทัย ภายหลังจึงประสมเครื่องดนตรีเพิ่มมากขึ้นโดยลำดับ เป็นวงมโหรีเครื่องสี่. หก. และประสมเครื่องดนตรีวงปี่พาทย์ตามวิวัฒนาของวงปี่พาทย์เครื่องคู่. และเครื่องใหญ่แต่มีระเบียบวิธีที่เป็นข้อยึดถือเสมอมา คือ กำหนดให้ซอสามสาย และการขับร้องเป็นประธาน และยึดบันไดเสียงกลุ่มเสียงระดับเพียงออ ร่วมกับเน้นลักษณะการขับกล่อม เป็นสำคัญ แม้นเมื่อประสมด้วยเครื่องปี่พาทย์ตามยุคต่าง ๆ ก็ดี ดุริยางคศิลปิน มักจะสร้างสรรค์ให้เครื่องปี่พาทย์ปรับเข้าหาเครื่องสาย และใช้โทน รำมะนา ในการกำกับจังหวะ เนื่องจากเป็นวงประเภทการขับกล่อมเพื่อสุนทรีย์ ด้วยจริงการปรับขนาดเครื่องดนตรีให้เล็กลงเพื่อให้เสียงกลมกลืนกันกับเครื่องสาย และกำหนดให้เสียงลูกยอดของระนาดเอกจะพอดีกับเสียงนิ้วก้อยสายเอกของซอด้วง ตลอดจนเมื่อขนาดของเครื่องดนตรีปี่พาทย์เล็กลงจะใช้ไม้นวมบรรเลง
เกิดจากการการประสมกันระหว่างการบรรเลงพิณและการขับไม้ ปรากฏครั้งแรกในสมัยสุโขทัย มีเครื่องดนตรี 4 ชนิดดังนี้
ลักษณะคล้ายวงมโหรีเครื่องสี่ แต่ได้เพิ่มเครื่องดนตรีอีกสองอย่างคือ รำมะนา ขลุ่ยเพียงออ และใช้ ฉิ่ง แทน กรับพวง
ไม่มีข้อมูล
เหมือนกับวงมโหรีเครื่องเล็ก แต่ได้เพิ่มระนาดทุ้ม ฆ้องวงเล็ก ขลุ่ยหลิบ ซอด้วง ซออู้ จะเข้ และซอสามสายหลิบ ขลุ่ยเพียงออ อย่างละหนึ่ง
งานมงคลต่างๆ เช่น งานแต่งงาน งานทำบุญบ้าน งานขึ้นบ้านใหม่ เป็นต้น
A Great Day in Harlem
อะเกรตเดย์อินฮาร์เล็ม หรือ ฮาร์เล็ม 1958 เป็นชื่อของภาพถ่ายขาวดำของกลุ่มนักดนตรีแจ๊สจำนวน 57 คน ที่ถ่ายเมื่อปี ค.ศ. 1958 บริเวณริมถนน หน้าอาคารแห่งหนึ่งในย่านฮาร์เล็ม มหานครนิวยอร์ก
ภาพหมู่นี้ถ่ายโดยอาร์ต เคน ช่างภาพอิสระของนิตยสารเอสไควร์ เมื่อเวลาประมาณ 10 นาฬิกา ของวันหนึ่งกลางฤดูร้อนของปี 1958 บริเวณหน้าบ้านเลขที่ 17 ถนนสายที่ 126 (อยู่ระหว่างฟิฟต์แอฟวะนิว และเมดิสันแอฟวะนิว) ในย่านฮาร์เล็มตะวันออก พิมพ์ครั้งแรกในนิตยสารเอสไควร์ ฉบับเดือนมกราคม ค.ศ. 1959 และกลายเป็นภาพถ่ายที่มีชื่อเสียง
ในปี ค.ศ. 1994 เรื่องราวเกี่ยวกับเบื้องหลังภาพถ่ายภาพนี้ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์สารคดี "A Great Day in Harlem" ซึ่งได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลภาพยนตร์สารคดียอดเยี่ยม รางวัลออสการ์ ประจำปี 1995
ภาพถ่ายนี้ถูกนำมาอ้างอิงถึงในภาพยนตร์ปี 2004 ของสตีเว่น สปีลเบิร์กเรื่อง "The Terminal" (เดอะ เทอร์มินัล ด้วยรักและมิตรภาพ) นำแสดงโดยทอม แฮงค์ รับบทเป็น วิคเตอร์ นาวอร์สกี้ ชาวยุโรปตะวันออกที่ตกค้างอยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติจอห์น เอฟ. เคนเนดี หลังจากพยายามเดินทางเข้าสหรัฐอเมริกา เพื่อตามหาลายเซ็นของนักดนตรีคนสุดท้าย จากทั้ง 57 คนที่ปรากฏในภาพถ่าย A Great Day in Harlem เพื่อเป็นการสืบทอดความฝันของบิดาผู้ล่วงลับ ที่ใช้เวลา 40 ปีตามสะสมลายเซ็นของนักดนตรีทั้งหมด ในภาพยนตร์เรื่องนี้ มี เบนนี โกลสัน นักแซกโซโฟนชาวอเมริกัน หนึ่งในนักดนตรีในภาพถ่ายที่ยังมีชีวิตอยู่ ร่วมแสดงรับเชิญด้วย
ยูนิเวนเจอร์
บริษัท ยูนิเวนเจอร์ จำกัด (มหาชน) () เป็นบริษัทมหาชนในประเทศไทยก่อตั้งเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2523 โดยเริ่มต้นธุรกิจด้วยการเป็นผู้ผลิตและจำหน่ายผลิตภัณฑ์ผงสังกะสีอ๊อกไซด์ (Zinc Oxide) ภายใต้เครื่องหมายการค้า รูป “เตาเผา” บริษัทฯ เข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ในปี พ.ศ. 2531 และต่อมาภายหลังได้ขยายธุรกิจเข้าสู่ธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์จนกลายเป็นธุรกิจหลัก และย้ายเข้าสู่หมวดธุรกิจกลุ่มอสังหาริมทรัพย์และก่อสร้าง เมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2549 ปัจจบันบริษัทฯ ประกอบธุรกิจหลัก 4 ประการ คือ
บริษัท อเดสฟอส จำกัด โดยฐาปนและปณต สิริวัฒนภักดี ได้เข้าซื้อหุ้นเพิ่มทุนจำนวน 452 ล้านบาท เมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 และ ต่อมาเสนอซื้อหุ้นทั้งหมดของบริษัทฯ ซึ่งทำให้มีสัดส่วนในการถือหุ้น 56.4% เป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ของบริษัท การเข้าถือหุ้นใหญ่ของกลุ่มเจริญ สิริวัฒนภักดี ในครั้งนี้นับว่าเป็นการต่อยอดธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ จากเดิมที่มีบริษัท ที.ซี.ซี. แลนด์ จำกัดจับกลุ่มตลาดบน
ภายหลังการปรับโครงสร้างผู้ถือหุ้น บริษัทฯ ก็ได้ประกาศการลงทุนพัฒนาโครงการ อาคารสำนักงานและโรงแรมระดับห้าดาวแห่งใหม่บนแยกถนนเพลินจิต-วิทยุ ความสูง 33 ชั้น มูลค่าการลงทุนกว่า 7,500 ล้านบาท ภายใต้ชื่อโครงการปาร์คเวนเชอร์ ดิ อีโคเพล็กซ์ ออน วิทยุ โดยคาดว่าจะก่อสร้างแล้วเสร็จพร้อมเปิดดำเนินการประมาณปี พ.ศ. 2554
ซัมเมอร์สแลม (2009)
ซัมเมอร์สแลม ปี 2009 เป็นรายการ เพย์-เพอร์-วิว ของ WWE ในปี 2009 สถานที่จัดคือ Staples Center ใน Los Angeles, California เมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2552 โดยเป็นการปล้ำทั้ง 3 ค่าย ได้แก่ รอว์ สแมคดาวน์ และ อีซีดับเบิลยู โดยมีแมทช์การปล้ำ 8 แมทช์
ด้านของ แรนดี ออร์ตัน ซึ่งหลังจากที่ออร์ตันชนะ ก็ได้มีการหาผู้ท้าชิงด้วยการ "Beat the Clock challenge"โดยมีผู้ท้าชิงคือ Mark Henry, Montel Vontavious Porter, Triple H, Jack Swagger และ John Cena ใครที่ทำเวลาดีที่สุด จะได้สิทธิ์ไปซัมเมอร์สแลม ทำให้ซีนา ได้สิทธิ์ปล้ำกับออร์ตันอีกครั้ง ด้านของ ซีเอ็ม พังก์ ได้ขอสิทธิ์จากเจฟฟ์ ฮารดีอีกครั้ง โดยเจฟฟ์ปล้ำกับพังก์ ในสแมคดาวน์ และเจฟฟ์ เอาชนะได้ โดยกำหนดแมทช์ว่าจะเป็นแมทช์อะไร โดยเจฟฟ์ เลือกแมทช์ เทเบิล แลดเดอร์ แอนด์ แชร์ แมทช์ ในซัมเมอร์สแลม
ศูนย์วิจัยและพัฒนาอาชีพแก่เกษตรกร จังหวัดลพบุรี
ภายหลังมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ได้ขยายกิจการ และเตรียมพื้นที่การเรียนการสอนสำรองการขยายขีดความสามารถในการเรียน การสอน และวิจัย ณ วิทยาเขตกำแพงแสนแล้ว โครงการจัดตั้งวิทยาเขตลพบุรีก็เป็น 1 ใน 5 ของโครงการจัดตั้งวิทยาเขตของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ โดยมี วิทยาเขตศรีราชา วิทยาเขตเฉลิมพระเกียรติจังหวัดสกลนคร วิทยาเขตสุพรรณบุรี วิทยาเขตลพบุรี และวิทยาเขตกระบี่ เพื่อขยายโอกาสอุดมศึกษาไปยังภูมิภาค จนสามารถดำเนินการเรียนการสอนได้ในวิทยาเขตศรีราชา พ.ศ. 2539 วิทยาเขตเฉลิมพระเกียรติจังหวัดสกลนคร พ.ศ. 2543
ตามที่รัฐบาลมีนโยบายขยายโอกาสอุดมศึกษาไปสู่ภูมิภาค เพื่อพัฒนาการศึกษาและให้โอกาสทางการศึกษาระดับอุดมศึกษาแก่ผู้ด้อยโอกาสในต่างจังหวัดได้มีโอกาสในการศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษามากขึ้น มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์จึงรับนโยบายในการขยายโอกาสทางการศึกษา โดยกำหนดพื้นที่จังหวัดเป้าหมายจำนวน 3 จังหวัด และหนึ่งในนั้นคือจังหวัดลพบุรี ในการนี้มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ได้เสนอโครงการจัดตั้งวิทยาเขตลพบุรี บรรจุในแผนพัฒนาการศึกษาระดับอุดมศึกษาฉบับที่ 8 (พ.ศ. 2540 – 2544) และคณะรัฐมนตรีได้พิจารณาแล้ว มีมติเห็นชอบให้มีการจัดตั้งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตลพบุรี (ตามมติคณะรัฐมนตรี ครั้งที่ 2 เมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2539)
มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ จึงได้ร่วมประชุมปรึกษาราชการกับผู้ว่าราชการจังหวัดลพบุรี คณะผู้บริหารจังหวัดลพบุรีและผู้เกี่ยวข้อง ในการจัดหาพื้นที่ประมาณ 2,000 ไร่ ตามที่ทางจังหวัดลพบุรีเห็นว่าเหมาะสม ในการจัดตั้งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตลพบุรี โดยมอบหมายให้นายอำเภอโคกสำโรงเป็นผู้ดำเนินการ และเสนอพื้นที่ “ที่สาธารณประโยชน์หนองโสน” ตั้งอยู่หมู่ที่ 1 ตำบลเพนียด อำเภอโคกสำโรง จังหวัดลพบุรี พื้นที่ประมาณ 1,876 ไร่ เป็นพื้นที่จัดตั้งวิทยาเขตลพบุรี ซึ่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ได้พิจารณาแล้วเห็นสมควรจัดตั้งวิทยาเขตลพบุรี ในพื้นที่ที่จังหวัดลพบุรี จัดหาให้นั้น
โครงการจัดตั้งวิทยาเขตลพบุรีได้ประสบปัญหาต่อเนื่อง ตั่งแต่มีผู้บุกรุก แอบอ้างเข้าใช้พื้นที่ ที่จะดำเนินก่อตั้งวิทยาเขต และอีกทั้งการดำเนินจัดตั้งวิทยาเขต ขาดงบประมาณในการดำเนินการ
จากปัญหาในการดำเนินการจัดตั้งวิทยาเขต จนยังไม่สามารถดำเนินโครงการได้ ปี พ.ศ. 2551 สภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ จึงได้มีมติว่า "โครงการจัดตั้งวิทยาเขตลพบุรี ไม่เป็นวิทยาเขต" ทั้งนี้ให้ยุติการดำเนินการจั้ดตั้งวิทยาเขต โดยมีมติเมื่อ 21 เม.ย. พ.ศ. 2551 และปรับเปลี่ยนเป็นศูนย์วิจัยและพัฒนาอาชีพแก่เกษตรกร สังกัดสถาบันค้นคว้าและพัฒนาระบบนิเวศเกษตร
วงเครื่องสายปี่ชวา
วงเครื่องสายผสมปี่ชวาเกิดจากวงเครื่องสายประสมกับวงกลองแขก เกิดขึ้นในปลายรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
ลักษณะของวงเครื่องสายผสมปี่ชวามีดังนี้
การบรรเลงเครื่องสายปี่ชวานั้น นักดนตรีต้องมีไหวพริบปฏิภาณดี โดยเฉพาะคนตีฉิ่งต้องมีสมาธิดีที่สุด จึงจะบรรเลงได้อย่างไพเราะ ในปัจจุบันหาดูได้ยากมาก.
.
ชาลส์ มิงกัส
ชาลส์ "ชาร์ลี" มิงกัส จูเนียร์ (22 เมษายน ค.ศ. 1922 - 5 มกราคม ค.ศ. 1979) นักดับเบิลเบสแจ๊สชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงในฐานะนักดนตรี นักแต่งเพลง หัวหน้าวง และนักต่อสู้เพื่อต่อต้านการแบ่งแยกสีผิว
ชาลส์ มิงกัส เกิดในค่ายทหารในรัฐแอริโซนา เติบโตที่ลอสแอนเจลิสในครอบครัวที่เคร่งศาสนา มารดามีเชื้อสายจีนและอังกฤษ ส่วนบิดามีเชื้อสายชาวผิวดำ และสวีเดน มิงกัสเริ่มหัดเล่นดนตรีแจ๊สจากความชื่นชอบในดนตรีของดุ๊ก เอลลิงตัน โดยเริ่มหัดเล่นทรอมโบน ก่อนจะหันมาเล่นเชลโล และดับเบิลเบสในระหว่างเรียนชั้นมัธยม พร้อมกับเริ่มแต่งเพลงด้วยตัวเอง โดยได้รับอิทธิพลจากดนตรีของชาร์ลี พาร์กเกอร์
ในวัย 20 ปี มิงกัสเริ่มออกตระเวนแสดงร่วมกับหลุยส์ อาร์มสตรอง ตั้งแต่ ค.ศ. 1943 และมีผลงานบันทึกเสียงครั้งแรกในปี ค.ศ. 1945 ร่วมกับวงดนตรีของรัสเซล จาร์คเค จากนั้นได้ร่วมงานกับนักดนตรีอีกหลายคน รวมทั้งชาร์ลี พาร์กเกอร์ ก่อนจะมาตั้งวงของตัวเอง
ชาลส์ มิงกัส ได้ชื่อว่าเป็นนักดนตรีที่มีอารมณ์ร้อน ระหว่างการแสดงในไนท์คลับหลายครั้ง มิงกัสสั่งให้วงดนตรีของตนหยุดเล่นอย่างกะทันหันเป็นเวลาหลายนาที พร้อมกับตะโกนต่อว่าผู้ชมบางคนที่พูดคุย หรือทำเสียงดัง ในบางครั้งเขาไม่พอใจการเล่นของนักดนตรีร่วมวง ถึงกับไล่นักดนตรีหลายคนลงจากเวที
ในช่วงทศวรรษ 1970 มิงกัสป่วยเป็นโรคเอแอลเอส (Amyotrophic lateral sclerosis) เกิดจากการเสื่อมของเซลล์ประสาทที่ควบคุมการทำงานของกล้ามเนื้อ ทำให้ไม่สามารถเล่นดนตรีได้ เขายังคงแต่งเพลงและควบคุมการบันทึกเสียง จนกระทั่งเสียชีวิตในวัย 56 ปี เมื่อวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 1979 ที่เม็กซิโก เถ้ากระดูกของเขาถูกโปรยลงในแม่น้ำคงคา
ผลงานอัลบั้มชิ้นสุดท้ายของมิงกัส ชื่อ "Mingus" เป็นผลงานร่วมกับโจนี มิตเชลล์ มีนักดนตรีที่ร่วมบันทึกเสียงเช่น เวย์น ชอร์ตเตอร์ เฮอร์บี แฮนค็อก และจาโค พาสโทเรียส
เบนนี กอลสัน
เบนนี กอลสัน (25 มกราคม ค.ศ. 1929 - ) นักแซกโซโฟนแจ๊สชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงในฐานะนักแต่งเพลง นักเรียบเรียงเสียงประสาน และนักดนตรีในแนวบีบ็อพ และฮาร์ดบ็อพ
กอลสันเริ่มเล่นดนตรีตั้งแต่สมัยเรียนไฮสคูลในฟิลาเดลเฟีย เคยร่วมวงดนตรีของไลโอเนล แฮมป์ตัน ดิซซี กิลเลสพี อาร์ต เบลคคี ต่อมาได้ตั้งวง Jazztet ร่วมกับ อาร์ต ฟาร์มเมอร์
ผลงานแต่งเพลงที่มีชื่อเสียงที่สุด คือเพลง "I Remember Clifford" ที่อุทิศให้กับคลิฟฟอร์ด บราวน์ นักทรัมเปตที่เคยร่วมวงไลโอเนล แฮมป์ตัน ด้วยกัน และเสียชีวิตเนื่องจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ในปี ค.ศ. 1956 เมื่อมีอายุเพียง 25 ปี เพลงนี้เป็นที่นิยมเนื่องจากนักดนตรีหลายคนมักนำเพลงนี้ไปบรรเลงในแบบของตัวเอง เพื่อเป็นการระลึกถึงตัวคลิฟฟอร์ด บราวน์ เพลงอื่นๆของกอลสันที่เป็นที่นิยม ได้แก่เพลง "Stable Mates", "Killer Joe", "Whisper Not", "Along Came Betty" และ "Are You Real?"
เบนนี กอลสันเป็นหนึ่งใน 57 นักดนตรีที่ปรากฏอยู่ใน A Great Day in Harlem ภาพถ่ายที่มีชื่อเสียงของนิตยสารเอสไควร์ในปี ค.ศ. 1958 และร่วมเป็นนักแสดงรับเชิญในภาพยนตร์ปี 2004 ของสตีเว่น สปีลเบิร์กเรื่อง "The Terminal" (เดอะ เทอร์มินัล ด้วยรักและมิตรภาพ) ที่มีเนื้อหาส่วนหนึ่งเกี่ยวกับการสะสมลายเซ็นของนักดนตรีทั้ง 57 คนที่ปรากฏในภาพถ่าย A Great Day in Harlem
สมาคมนักเทนนิสอาชีพหญิง
สมาคมนักเทนนิสอาชีพหญิง (Women's Tennis Association) หรือที่เรียกกันสั้นๆว่า ดับเบิลยูทีเอ จัดตั้งขึ้นเมื่อปี 1973 เป็นสมาคมที่จัดตั้งเพื่อนักเทนนิสหญิงอาชีพโดยเฉพาะ อีกทั้งสมาคมนักเทนนิสอาชีพหญิงยังจัดตั้ง ดับเบิลยูทีเอทัวร์ เป็นรายการการแข่งขันจากทั่วทุกมุมโลกให้นักเทนนิสอาชีพได้แข่งขันอีกด้วย โดยในปี 2005 โซนี่อริคสัน ได้เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งและเป็นผู้สนับสนุนหลักของสมาคมนักเทนนิสอาชีพหญิง จึงเป็นที่รู้จักในนาม โซนี่อริคสัน ดับเบิลยูทีเอทัวร์
ในปี ดับเบิลยูทีเอ ได้เปลี่ยนระดับการแข่งขันใหม่ โดยมีทั้งระดับ พรีเมียร์และอินเตอร์เนชั่นแนล โดยระดับพรีเมียร์แทน ระดับ เทียร์ 1 และ เทียร์ 2 ส่วนระดับอินเตอร์เนชั่นแนลแทน ระดับ เทียร์ 3 และ เทียร์ 4การจัดอันดับอาจมาจากรายการใน และ โอลิมปิก เกม ส่วนหนึ่งด้วย
เพโลพอนนีส
เพโลพอนนีส (, ) เดิมเรียกว่า "มอเรีย" เป็นคาบสมุทรใหญ่ (หรือเกาะ หลังจากการตัดคลองคอรินท์ ซึ่งแยกเพโลพอนนีสออกจากส่วนที่เหลือของกรีซแผ่นดินใหญ่) ทางตอนใต้ของประเทศกรีซทางตอนใต้ของอ่าวคอรินท์ ที่มีเนื้อที่ทั้งหมดราว 21,549 ตารางกิโลเมตร คาบสมุทรเพโลโพนีสแบ่งเป็นเขตการปกครองสามเขต (periphery) เขตเพโลโพนีส ส่วนหนึ่งของกรีซตะวันตก และเขตอัตติกา เมื่อขุดคลองคอรินท์ในปี ค.ศ. 1893 แล้วคาบสมุทรเพโลโพนีสก็ถูกแยกออกจากแผ่นดินใหญ่แต่มิได้ถือว่าเป็น “เกาะ”
ทะเลสาบโอกูตามะ
ทะเลสาบโอกูตามะ () ตั้งอยูที่รอยต่อระหว่างกรุงโตเกียวและจังหวัดยามานาชิ ประเทศญี่ปุ่น เนื่องจากอยู่เหนือเขื่อนโอโงจิจึงเป็นที่รู้จักในอีกชื่อหนึ่งว่าอ่างเก็บน้ำโอโงจิ มีพื้นที่ครอบคลุมตำบลโอกูตามะในอำเภอนิชิตามะ กรุงโตเกียว และหมู่บ้านทาบายามะในอำเภอคิตัตสึรุ จังหวัดยามานาชิ เป็นแหล่งน้ำดื่มที่สำคัญของโตเกียวแม่น้ำทามะไหลลงสู่ทะเลสาบโอกูตามะที่ปลายสุดด้านตะวันตก ด้านตะวันตกเฉียงใต้มีแม่น้ำโคซูเงะไหลลงสู่ทะเลสาบเช่นกัน ปลายด้านตะวันออกคือแม่น้ำทามะที่ไหลออกจากทะเลสาบ บริเวณรอบทะเลสาบเป็นแหล่งชมดอกซากูระบานในฤดูใบไม้ผลิที่มีชื่อเสียง
ตาบริซ
ตาบริซ (; ; ) เป็นเมืองที่ใหญ่เป็นที่สี่ของอิหร่าน และเป็นเมืองหลวงของจังหวัดอาเซอร์ไบจานตะวันออกที่ตั้งอยู่สูงกว่าระดับน้ำทะเล 1,350 เมตรตรงจุดที่แม่น้ำกูรี (Quri River) และแม่น้ำอาจี (Aji River) มาบรรจบกัน ตาบริซเป็นเมืองหลวงเมืองหนึ่งและที่ประทับของมกุฎราชกุมารของราชวงศ์กาจาร์ (Qajar) ตาบริซเป็นเมืองที่มีบทบาทสำคัญในประวัติศาสตร์ร่วมสมัย ที่ตั้งของตัวเมืองอยู่ในหุบเขาทางตอนเหนือของสันเขาของยอดภูเขาไฟซาฮันด์ ทางตอนใต้ของภูเขาเอย์นาลี (Eynali) หุบเขาเปิดออกไปสู่ที่ราบที่ค่อย ๆ ลาดลงไปทางตอนเหนือของทะเลสาบอูร์เมีย (Lake Urmia) 60 กิโลเมตรทางตะวันตก
ตาบริซมีประชากรราว 1,600,000 คน เป็นเมืองที่ใหญ่เป็นที่สี่ของอิหร่านรองจากเตหะราน มัชฮัด และอิสฟาฮาน และเป็นเมืองที่มีความสำคัญทางอุตสาหกรรมลำดับสองรองจากเตหะราน ตาบริซเป็นเมืองสำหรับการพักร้อน และเป็นศูนย์กลางทางการค้า อุตสาหกรรม และการคมนาคม
ตาบริซมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์มาตั้งแต่โบราณ เป็นที่ตั้งของอนุสาวรีย์ทางประวัติศาสตร์หลายแห่งแต่มาถูกทำลายไปมากจากการถูกรุกรานโดยชาวต่างประเทศ การละเลยของรัฐบาล และจากภัยธรรมชาติเช่นแผ่นดินไหวหรือน้ำท่วม สิ่งก่อสร้างที่ยังคงเหลืออยู่มาจากสมัยอิลคานิด (Ilkhanid), ซาฟาวิด (Safavid) และกาจาร์ (Qajar) และบางชิ้นก็เป็นงานชิ้นเอกที่มีความทางสถาปัตยกรรม
เอร์ซูรุม
เอร์ซูรุม ( "Karin", หรือ Կարնո քաղաք, "Karin City", , , ชื่อเดิม: หรือ Nicaea) เป็นเมืองในภาคอานาโตเลียตะวันออกในประเทศตุรกี ชื่อ “Erzurum” มาจากคำว่า “Arz-u Rûm” ที่แปลตรงตัวว่า “ดินแดนของโรมัน” เพราะคำว่า “Rûm” เป็นคำภาษาอาหรับที่ออกเสียงแบบเปอร์เซียในการเรียกโรมัน สำหรับชาวอาหรับเมืองนี้เรียกว่า “คาลี-คาลา” (Kali-kala) มาจนกระทั่งเมืองถูกยึดคืนไปเป็นของจักรวรรดิไบแซนไทน์ในรัชสมัยของจักรพรรดิบาซิลที่ 2 เมื่อชาวอาหรับที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ที่นั่นถูกเนรเทศ เมืองนี้ก็เป็นที่รู้จักโดยโรมันและต่อมาไบแซนไทน์ว่า “ธีโอโดซิโอโพลิส” (Theodosiopolis) มาได้ชื่อปัจจุบันหลังจากที่เซลจุคเติร์กยึดเมืองคืนได้ในยุทธการแมนซิเคิร์ท (Battle of Manzikert) ในปี ค.ศ. 1071
ชายฝั่งบาร์บารี
ชายฝั่งบาร์บารี หรือ กลุ่มรัฐบาร์บารี () เป็นคำที่ใช้โดยชาวยุโรปตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ที่หมายถึงบริเวณชายฝั่งทางตอนกลางและทางตะวันตกของแอฟริกาเหนือที่ปัจจุบันคือโมร็อกโก, แอลจีเรีย, ตูนิเซีย และ ลิเบีย เป็นคำที่มาจากชนเบอร์เบอร์ของแอฟริกาเหนือ คำว่า “บาร์บารี” ในบริบททางตะวันตกมักจะทำให้นึกถึงโจรสลัดบาร์บารีและการค้าทาส (Barbary Slave Trade) ที่เกิดขึ้นจากการโจมตีเรือตามบริเวณที่มีการตั้งถิ่นฐานในบริเวณชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนกับมหาสมุทรแอตแลนติก และการจับคนเป็นทาสและค้าทาสจากยุโรปและบริเวณภูมิภาคแอฟริกาซับ-ซาฮารา (sub-Saharan Africa)
บาร์บารีมักจะไม่รวมตัวกันเป็นกลุ่มการเมือง ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 บาร์บารีแบ่งเป็นโมร็อกโก, จังหวัดแทนเจียร์ (ออตโตมัน), จังหวัดทูนิส (ออตโตมัน) และ ตริโปลิตาเนีย ประมุขสำคัญของกลุ่มรัฐบาร์บารีในช่วงนี้ก็ได้แก่ปาชา (Pasha) หรือ เดย์ (Dey) แห่งอัลเจียร์ส, เบย์แห่งตูนิส และเบย์แห่งตริโปลี ผู้ต่างก็ต้องการที่จะกำจัดสุลต่านแห่งจักรวรรดิออตโตมันแต่ตามความเป็นจริงแล้วต่างก็เป็นประมุขของรัฐอิสระ
ก่อนหน้านั้นบาร์บารีมักจะแบ่งระหว่างโมร็อกโกและรัฐแอลจีเรียตอนกลางตะวันตกที่มีศูนย์กลางอยู่ที่ ทเลมเชน (Tlemcen) หรือ ทิอาเรท (Tiaret) ตระกูลบาร์บารีผู้มีอิทธิพลเช่นอัลโมฮัด (Almohad) หรือฮาฟสิด (Hafsids) มักจะรวมบาร์บารีเข้าด้วยกันอยู่ได้ชั่วระยะหนึ่ง ตามทัศนคติของชาวยุโรปเมืองหลวงหรือเมืองสำคัญของบาร์บารีอยู่ที่ตริโปลีในลีเบียปัจจุบัน แม้ว่ามาราเคช (Marrakesh) ในโมร็อกโกจะเป็นเมืองที่ใหญ่กว่าและมีความสำคัญกว่า บางครั้งก็จะเห็นว่าแอลเจียร์สในแอลจีเรีย และแทนเจียร์สในโมร็อกโกก็ถือว่าเป็นเมืองหลวง
ในปี ค.ศ. 1805 สหรัฐอเมริกาพยายามทำลายโจรสลัดบาร์บารี และปลดปล่อยชาวอเมริกันที่ถูกจับเป็นทาส
โจรสลัดบาร์บารี
โจรสลัดบาร์บารี () เป็นโจรสลัดมุสลิมที่ก่อความไม่สงบในบริเวณแอฟริกาเหนือตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 11 ระหว่างสงครามครูเสดจนกระทั่งถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 บาร์บารีตั้งหลักแหล่งอยู่ตามเมืองท่าทางตอนเหนือของแอฟริกาเช่นตูนิส ตริโปลี แอลเจียร์ส ซาเล และเมืองท่าในโมร็อกโก และมักจะทำการรังควานในบริเวณฝั่งทะเลบาร์บารี เหยื่อของบาร์บารีอยู่ในทะเลเมดิเตอเรเนียน ทางตอนใต้ตามชายฝั่งทะเลทางด้านมหาสมุทรแอตแลนติกของแอฟริกาตะวันตก และ ทางตอนเหนือของมหาสมุทรแอตแลนติกไปจนถึงไอซ์แลนด์ บาร์บารีมักจะเลือกโจมตีเรือของชาวยุโรปตะวันตกทางตะวันตกของทะเลเมดิเตอเรเนียน นอกจากนั้นก็ยังทำการโจมตีเมืองชายฝั่งทะเลของยุโรปและจับคริสเตียนเป็นทาสเพื่อขายให้แก่อิสลามในบริเวณเช่นแอลจีเรีย และ โมร็อกโก
การโจมตีของบาร์บารีต่อเรือฝรั่งเศส สเปน และอังกฤษ และตามชายฝั่งทะเลในสเปนและอิตาลีทำให้ผู้คนละทิ้งจากบริเวณต่างๆ เหล่านั้นจนกระทั่งมาถึงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 16 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 19 โจรสลัดบาร์บารีจับชาวยุโรปราว 800,000 ถึง 1.25 ล้านคนไปเป็นทาส ส่วนใหญ่จากหมู่บ้านตามชายฝั่งทะเลในอิตาลี สเปน และ โปรตุเกส และบางครั้งก็ในฝรั่งเศส อังกฤษ เนเธอร์แลนด์ ไอร์แลนด์ และไอซ์แลนด์ และบางครั้งก็ไปถึงอเมริกาเหนือ บาร์บารีที่มีชื่อเสียงที่สุดคือเฮย์เรดดิน บาร์บารอสซา และ โอรุค ไรส์ (Oruç Reis) ผู้มีอำนาจในแอลเจียร์สเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 16 ซึ่งเป็นการเริ่มการมีอิทธิพลของจักรวรรดิออตโตมันในแอฟริกาเหนือเป็นเวลาสี่ร้อยปี และเป็นการก่อตั้งศูนย์กลางของกิจการโจรสลัดในทะเลเมดิเตอเรเนียน
หลังจากสงครามนโปเลียนและการประชุมแห่งเวียนนาในปี ค.ศ. 1815 และการเข้าเกี่ยวข้องของรัฐนาวีของสหรัฐอเมริกาในสงครามบาบารีครั้งที่ 1 ในปี ค.ศ. 1801 ถึงปี ค.ศ. 1805 และ ครั้งที่ 2 ในปี ค.ศ. 1815 เมื่อมหาอำนาจของยุโรปเห็นถึงความจำเป็นในการกำจัดอำนาจของโจรสลัดบาร์บารี หลังจากนั้นอำนาจของโจรสลัดบาร์บารีก็ลดถอยลง นอกจากนั้นฝรั่งเศสก็เข้ายึดบริเวณส่วนใหญ่ตามฝั่งทะเลบาร์บารีในคริสต์ศตวรรษที่ 19
มัสยิดซิวเลย์มานีเย
มัสยิดซิวเลย์มานีเย (, ) เป็นมัสยิดหลวงของออตโตมันที่ตั้งอยู่ในอิสตันบูลในตุรกี เป็นมัสยิดที่ใหญ่เป็นที่สองของอิสตันบูลและเป็นสิ่งก่อสร้างที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดของเมืองสิ่งก่อสร้างหนึ่ง
มัสยิดซิวเลย์มานีเยสร้างตามพระบรมราชโองการของสุลต่านสุลัยมานแห่งจักรวรรดิออตโตมัน โดยมีมิมาร์ ซินานเป็นสถาปนิก เป็นสถาปัตยกรรมแบบอิสลาม ที่เริ่มก่อสร้างในปี ค.ศ. 1550 และสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1557
ซินานมีความเห็นว่าการออกแบบของมัสยิดเป็นสถาปัตยกรรมที่เป็นการถ่วงดุลยภาพกับของอะยาโซเฟียของไบแซนไทน์ที่มาเปลี่ยนเป็นมัสยิดในรัชสมัยของสุลต่านเมเหม็ดที่ 2 และเป็นลักษณะการก่อสร้างที่ใช้เป็นแบบอย่างในการก่อสร้างมัสยิดหลายแห่งในเมืองอิสตันบูลต่อมา ลักษณะสถาปัตยกรรมของซินานเป็นสถาปัตยกรรมที่มีความสมดุล และอาบด้วยแสงที่เป็นการตีความหมายที่มาจากรากฐานของสถาปัตยกรรมออตโตมันก่อนหน้านั้น และรวมทั้งอะยาโซเฟียเอง นักเขียนบางคนเสนอว่าอาจจะเป็นได้ว่าการติดต่อระหว่างอิตาลีและอิสตันบูลอาจจะมีส่วนในการมีอิทธิพลต่อความคิดของซินานในการสร้างความสมดุลของสิ่งก่อสร้างและการสร้างทรงที่มีเหตุผล (rational forms)
การออกแบบมัสยิดซิวเลย์มานีเยอาจจะเป็นการแสดงออกของสุลต่านสุลัยมานในการเป็นโซโลมอนองค์ที่สอง การก่อสร้างมัสยิดซิวเลย์มานีเยพาดพิงไปถึงโดมทองแห่งเยรุซาเล็มที่สร้างบนวัดโซโลมอนอะยาโซเฟียเสร็จว่าทรงมีความสามารถเกินกว่าโซโลมอน มัสยิดซิวเลย์มานีเยมีความเด่นสง่าที่แสดงความสำคัญของสุลต่านสุลัยมานในประวัติศาสตร์แต่มีขนาดเล็กกว่าอะยาโซเฟีย
ตริโปลิเตเนีย
ตริโปลิเตเนีย หรือ ตริโปลิตานา (; , Ṭarābulus) เป็นภูมิภาคในประวัติศาสตร์และอดีตจังหวัดของลิเบียที่ตั้งติดกับภูมิภาคไซเรไนกา (Cyrenaica) และภูมิภาคเฟซซัน (Fezzan) เขตปกครองนี้ยุบเลิกไปเมื่อต้นคริสต์ทศวรรษ 1970 และถูกแทนที่ด้วยเขตปกครองที่มีขนาดย่อมกว่า ซึ่งก็มีการเปลี่ยนแปลงอีกหลายครั้งต่อมา ในระบบเดิมนั้น ตริโปลิเตเนียรวมตริโปลีเมืองหลวงของลิเบียและบริเวณทางตะวันตกเฉียงเหนือไว้ด้วย แต่เขตการปกครองในปัจจุบันแตกต่างจากเดิมเป็นอันมาก ฉะนั้นคำว่า “ตริโปลิเตเนีย” จึงหมายถึงภูมิภาคในประวัติศาสตร์มากกว่าที่จะหมายถึงดินแดนในปัจจุบัน ในภาษาอาหรับคำเดียวกัน ( طرابلس ) หมายความได้ทั้งเมืองและภูมิภาค ถ้าใช้โดยไม่มีคำขยายก็จะหมายถึงเมืองเท่านั้น ถ้าจะใช้คำว่า “ตริโปลิเตเนีย” ในภาษาอาหรับ ก็ต้องใช้คำนำหน้าเช่น “รัฐ” “จังหวัด” หรือ “sha'biyah” ประกอบด้วย
ท่าสาทร
ท่าสาทร หรือ ท่าสะพานตากสิน เป็นท่าน้ำริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันออก หรือฝั่งพระนคร ใต้สะพานสมเด็จพระเจ้าตากสิน บริเวณปลายถนนสาทรและปากคลองสาทรทั้งสองฝั่ง ในพื้นที่แขวงสีลม เขตบางรัก และแขวงยานนาวา เขตสาทร กรุงเทพมหานคร ประกอบด้วยท่าเรือด่วนเจ้าพระยา และท่าเรือข้ามฟาก
ท่าสาทร ถือเป็นจุดเชื่อมต่อการคมนาคมที่สำคัญอีกแห่งหนึ่งของกรุงเทพฯ เนื่องจากที่ตั้งอยู่ใจกลางเมืองในย่านธุรกิจบริเวณตลาดบางรัก ใกล้กับถนนเจริญกรุง สีลม และสาทร สามารถเชื่อมต่อกับการคมนาคมทางน้ำได้ทั้งเรือโดยสารข้ามฟากแม่น้ำเจ้าพระยาที่ไปยังท่าเป๊ปซี่ ถนนเจริญนคร เขตคลองสาน ฝั่งธนบุรี, เรือด่วนเจ้าพระยาที่ไปสู่พื้นที่เมืองเก่าของกรุงเทพฯ ชานเมืองจังหวัดนนทบุรี และย่านราษฎร์บูรณะ และเรือโดยสารคลองดาวคะนอง ทั้งยังเป็นท่าน้ำริมแม่น้ำเจ้าพระยาเพียงแห่งเดียวทีสามารถเชื่อมต่อกับระบบขนส่งมวลชนทางรางได้โดยตรงที่สถานีสะพานตากสิน ในเส้นทางรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีลม แต่ละวันจึงมีผู้โดยสารทั้งประชาชนและนักท่องเที่ยวเดินทางผ่านท่าสาทรเป็นจำนวนมาก นับตั้งแต่ระบบรถไฟฟ้าบีทีเอสเปิดให้บริการครั้งแรกในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2542 โดยเฉพาะช่วงก่อนหน้าที่รถไฟฟ้าบีทีเอสจะขยายการเดินรถจากปลายทางสะพานตากสินออกไปยังฝั่งธนบุรี ที่สถานีรถไฟฟ้ากรุงธนบุรีและวงเวียนใหญ่ เมื่อวันที 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 ผู้โดยสารจำนวนมากจากฝั่งธนบุรีหรือพื้นที่ริมแม่น้ำที่ห่างออกไปจำเป็นต้องพึ่งพาการคมนาคมด้วยเรือต่างๆ มายังท่าสาทรเพื่อเชื่อมต่อระบบรถไฟฟ้า
นอกจากนี้ ด้วยที่ตั้งของท่าสาทรที่อยู่ในย่านพักอาศัยของนักท่องเที่ยวต่างชาติและสามารถเชื่อมต่อกับรถไฟฟ้าได้อย่างสะดวกสบาย ท่าสาทรจึงมีบทบาทสำคัญด้านการท่องเที่ยวในกรุงเทพฯ โดยมีทั้งเรือบริการนักท่องเที่ยวสำหรับแขกของโรงแรมต่างๆ บริเวณใกล้เคียง และมีบริการเรือนำเที่ยวชมแม่น้ำเจ้าพระยาหรือเที่ยวชมคลองในฝั่งธนบุรี
ให้บริการโดยบริษัท เรือด่วนเจ้าพระยา จำกัด ที่ท่าสาทรด้านใต้ หรือท่าสาทร (ตากสิน), รหัส CEN () ซึ่งเป็นท่าเรือศูนย์กลางของเส้นทางเดินเรือและสามารถเชื่อมต่อรถไฟฟ้าได้ ขาล่องมีปลายทางที่ท่าวัดราชสิงขร-ราษฏร์บูรณะ และขาขึ้นมีปลายทางที่ท่าน้ำนนทบุรี-ท่าปากเกร็ด
นอกจากเรือโดยสารทั่วไปแล้ว ในช่วงเวลา 9.30-15.00 น. ของทุกวัน ท่าสาทรยังเป็นต้นทางของเรือท่องเที่ยวเจ้าพระยา ที่ให้บริการระหว่างสาทรถึงท่าพระอาทิตย์ สำหรับนักท่องเที่ยวที่เดินทางไปยังแหล่งท่องเที่ยวรอบเกาะกรุงรัตนโกสินทร์ และเปิดสำหรับผู้โดยสารทั่วไปอีกส่วนหนึ่งให้บริการที่ ท่าสาทรด้านใต้ บริเวณเดียวกันกับท่าเรือด่วนเจ้าพระยา ในเส้นทางดาวคะนอง-สาทร ตามคลองดาวคะนอง
ให้บริการที่ ท่าสาทรด้านใต้ บริเวณเดียวกันกับท่าเรือด่วนเจ้าพระยา ในเส้นทางแม่น้ำเจ้าพระยาตอนล่าง 
ปัจจุบันได้""ยกเลิก""การให้บริการแล้วบางจุด
ประกอบไปด้วย
ให้บริการที่ ท่าสาทรด้านใต้ บริเวณเดียวกันกับท่าเรือด่วนเจ้าพระยา โดยเป็นเรือรับ-ส่งผู้เข้าพักโรงแรม, เรือศูนย์การค้าริเวอร์ซิตี้ และเรือนำเที่ยวชมคลอง
ให้บริการโดยห้างหุ้นส่วนจำกัด ทรัพย์ธนนคร ที่ ท่าเรือสาทรด้านเหนือ ในเส้นทางท่าสาทร-ท่าตากสิน (ท่าเป๊ปซี่) ระหว่างเวลา 5.30-23.00 น. โดยผู้โดยสารชำระค่าโดยสารที่ท่าตากสิน ฝั่งธนบุรี
โมเสส ฮามอน
โมเสส ฮามอน () (ราว ค.ศ. 1490 - (ค.ศ. 1567) โมเสส ฮามอนชาวยิวเกิดในสเปนเป็นบุตรของโจเซฟ ฮามอน โมเสสย้ายไปคอนสแตนติโนเปิลกับบิดาและในที่สุดก็ได้เป็นนายแพทย์ประจำพระองค์ของสุลต่านสุลัยมานมหาราช และได้ติดตามพระองค์ไปทุกสมรภูมิและกลายเป็นคนโปรดเพราะความรู้ความสามารถ
ฮามอนเป็นนักภาษาศาสตร์ผู้มีความสามารถในภาษาอาหรับ ภาษาตุรกี และภาษาเปอร์เซีย และเป็นผู้อุปถัมภ์การศึกษาเกี่ยวกับยิว ฮามอนมีงานเขียนในภาษาฮิบรูในคอนสแตนติโนเปิลในปี ค.ศ. 1515 และปี ค.ศ. 1516 และสร้างสถานศึกษาด้วยเงินทุนของตนเองในอิสตันบุล
ตูนิส
ตูนิส (, "Tūnis"; ) เป็นเมืองหลวงของประเทศตูนิเซียและเขตผู้ว่าราชการตูนิส ที่มีประชากร 1,200,000 คนในปี ค.ศ. 2008 และ 3,980,500 คนเมื่อรวมปริมณฑล ตูนิสเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในตูนิเซีย
ตูนิสตั้งอยู่ในอ่าวตูนิสบนฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน และเมืองท่าลากูแล็ต (La Goulette) ตัวเมืองตั้งอยู่ที่ราบและเนินตามชายฝั่งทะเลรอบอ่าว ที่ศูนย์กลางของบริเวณใหม่ (ก่อนและหลังสมัยอาณานิคม) เป็นบริเวณเมดินา ถัดออกไปในบริเวณรอบตัวเมืองเป็นบริเวณปริมณฑลคาร์เทจ, ลามาร์ซา และซิดิบูซาอิด
บริเวณเมดินาเป็นบริเวณเมืองเก่าที่มีถนนแคบและทางเดินที่มีหลังคา เต็มไปด้วยกลิ่นและสี ร้านค้า และสินค้าต่าง ๆ ที่รวมทั้งผลิตภัณฑ์หนัง ไปจนถึงพลาสติก โลหะ และสินค้าหัตกรรมสำหรับนักท่องเที่ยว
โคโรนิ
โคโรนิ (, ) เป็นเมืองในเมสเซเนีย (Messenia) ในประเทศกรีซ ที่ชาวเวนิสเรียกว่า “โคโรเน” และออตโตมัน โคโรนิตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของคาบสมุทรเพโลพอนนีสในอ่าวเมสซิเนีย (Gulf of Messinia) ทางตอนใต้ของกรีซราว 45 ทางตะวันตกเฉียงใต้ของคาลามาตา ตัวเมืองตั้งอยู่บนเนินใต้ปราสาทแบบเวนิส มีเนื้อที่ 105.163 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 5,067 คน (สถติ ค.ศ. 2001)
โมเรีย
มอเรีย (; ; ) เป็นชื่อเดิมของคาบสมุทรเพโลพอนนีสที่ตั้งอยู่ทางใต้ของประเทศกรีซที่ใช้ในยุคกลางและสมัยใหม่ตอนต้น และบางทีก็เป็นที่รู้จักกันว่าเป็นจังหวัดไบแซนไทน์ที่เรียกว่าอาณาจักรดิสปอเทตแห่งมอเรีย (Despotate of Morea) ที่มาของชื่อไม่เป็นที่ทราบแต่ได้รับการบันทึกครั้งแรกในคริสต์ศตวรรษที่ 10 ในบันทึกพงศาวดารของจังหวัดไบแซนไทน์
ในกรีซปัจจุบันนิยมเชื่อกันว่ามาจากคำว่า “moria” ที่แปลว่า “มัลเบอร์รี” ซึ่งเป็นต้นไม้ที่พบในท้องถิ่นที่ใช้ในการเลี้ยงตัวไหม ซึ่งเพโลพอนนีสมีชื่อเสียง รูปทรงของคาบสมุทรเพโลพอนนีสเองก็มีลักษณะเหมือนใบมัลเบอร์รี แต่ก็มีผู้เชื่อว่ามาจากคำแฟรงก์แม้ว่าเขตการปกครองของแฟรงก์จะมิได้มีขึ้นจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 13
มัดดารอซะฮ์
มัดดารอซะฮ์ (; ) เป็นคำภาษาอาหรับใช้เรียกสถานศึกษา ไม่ว่าจะเป็นระบบใด ทั้งของศาสนาและของฆราวาส
มัดดารอซะฮ์แบ่งออกเป็น:
มัดดารอซะฮ์ของออตโตมันนอกจากจะสอนหลักศาสนาแล้วก็ยังสอนการเขียน ไวยากรณ์ กวีนิพนธ์ ธรรมชาติวิทยา รัฐศาสตร์ และมารยาทในสังคมด้วย
การล้อมมอลตา (ค.ศ. 1565)
การล้อมมอลตา (ค.ศ. 1565) () เป็นการล้อมที่เป็นส่วนหนึ่งของสงครามออตโตมันในยุโรปและสงครามออตโตมัน-ฮับสบวร์กเมื่อจักรวรรดิออตโตมันรุกรานเข้าล้อมมอลตาที่เป็นที่ตั้งมั่นของอัศวินฮอสพิทาลเลอร์ ระหว่างวันที่ 18 พฤษภาคม จนถึงวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 1565 ฝ่ายอัศวินฮอสพิทาลเลอร์เป็นฝ่ายที่ได้รับชัยชนะ การล้อมครั้งนี้เป็นการต่อสู้อันดุเดือดและนองเลือดที่สุดครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์ และเป็นยุทธการที่ยุโรปถือว่าเป็นยุทธการที่สำคัญที่สุดยุทธการหนึ่งของยุโรปที่วอลแตร์ถึงกับกล่าวว่า “ไม่มีสิ่งใดที่จะเป็นที่รู้จักกันมากเท่ากับการล้อมมอลตา” และเป็นยุทธการครั้งแรกที่ทำให้ยุโรปยุติความเชื่อในความคงกระพันของจักรวรรดิออตโตมัน และเป็นการเริ่มต้นของความมีอิทธิพลของสเปนในเมดิเตอเรเนียน สงครามครั้งนี้เป็นจุดสูงสุดของการแข่งขันทางอำนาจระหว่างพันธมิตรคริสเตียนและจักรวรรดิออตโตมันในการมีอำนาจในเมดิเตอเรเนียน การแข่งขันที่รวมทั้งการโจมตีมอลตาในปี ค.ศ. 1551 ก่อนหน้านั้นที่ฝ่ายออตโตมันทำลายกองเรือของฝ่ายพันธมิตรคริสเตียนอย่างย่อยยับในยุทธการดเจอร์บา (Battle of Djerba) ในปี ค.ศ. 1560
ฟูซูลิ
ฟูซูลิ (, ) (ราว ค.ศ. 1483 - (ค.ศ. 1556) ฟูซูลิเป็นนามแฝงของกวี นักเขียน และนักคิดคนสำคัญชาวอาเซอร์ไบจานตุรกีที่มีนามจริงว่า มุฮัมมัด อิบุน สุลัยมาน () ฟูซูลิถือกันว่าเป็นกวีคนสำคัญของกวีนิพนธ์ออตโตมันของวรรณคดีอาเซอร์ไบจาน ผู้เขียนโคลงดิวาน (Diwan) สามภาษาที่รวมทั้งภาษาอาเซอร์ไบจานเตอร์กิก ภาษาเปอร์เซีย และ ภาษาอาหรับ แม้ว่าฟูซูลิจะเขียนงานตุรกีเป็นภาษาอาเซอร์ไบจานแต่ก็เป็นผู้ที่มีความรู้ดีในภาษาออตโตมันตุรกี และการเขียนแบบวรรณกรรมตุรกีฌาฆาไตย นอกจากจะมีความรู้ทางด้านการเขียนแล้วก็ยังเป็นผู้มีความรู้อย่างกว้างขวางในด้านคณิตศาสตร์ และ ดาราศาสตร์อีกด้วย
บาคี
บาคี (, ) (ค.ศ. 1526 - (ค.ศ. 1600) บาคีเป็นนามแฝงของกวีคนสำคัญชาวตุรกีที่มีนามจริงว่า มาห์มุด อับดุลบาคิ () บาคีถือกันว่าเป็นกวีคนสำคัญของกวีนิพนธ์ออตโตมันผู้ได้รับสมญานามว่า “สุลต่านแห่งกวี” ()
บาคีมาจากครอบครัวที่ยากจนในอิสตันบุลผู้เป็นบุตรของผู้ประกาศเรียกชาวมุสลิมทำพิธีละหมาดในสุเหร่าอยู่ที่มัสยิดฟาติย์ (Fatih Mosque) ครอบครัวตั้งใจจะฝึกให้บาคีเป็นช่างทำอานม้าแต่บาคีมักจะหนีไปเรียนหนังสืออยู่ในมาดราซาห์หรือโรงเรียนอิสลาม ในที่สุดก็ได้รับอนุญาตให้เข้าเรียนหนังสืออย่างเป็นทางการ บาคีเรียนเก่งและมักจะหาโอกาสเข้าฟังคำบรรยายของนักปาฐกคนสำคัญๆ ของยุคนั้น ขณะที่ร่ำเรียนอยู่บาคีก็เริ่มแสดงความสามารถในการเขียนกวีนิพนธ์โดยเฉพาะจากการช่วยเหลือของกวีซาตี () เมื่อจบการศึกษาแล้วก็ไปทำงานเป็นครูอยู่ระยะหนึ่งแต่ต่อมาชื่อเสียงที่ได้รับก็เริ่มแพร่ขยายกว้างขึ้นและทำให้รับรับตำแหน่งต่างๆ โดยทั่วไปในฐานะ "Qadi" () หรือผู้พิพากษาของอิสลาม ในระบบราชการของออตโตมัน บาคีเสียชีวิตในอิสตันบุลในปี ค.ศ. 1600
บาคีมักจะมีความใกล้ชิดและความสัมพันธ์อันดีกับราชสำนักของจักรวรรดิออตโตมันโดยเฉพาะในรัชสมัยของสุลต่านสุลัยมาน และต่อมาในรัชสมัยของสุลต่านองค์ต่อมาสุลต่านเซลิมที่ 2 และ สุลต่านมูรัดที่ 2
บาคีมีชีวิตอยู่ในระหว่างจุดสูงสุดของจักรวรรดิออตโตมันซึ่งมีอิทธิพลต่องานที่เขียนเป็นอันมาก ความรัก ความยินดีในการมีชีวิต และธรรมชาติเป็นหัวข้อหลักของงานเขียนของบาคี แต่งานเขียนไม่แสดงว่ามีอิทธิพลจากลัทธิซูฟี (Sufism) เท่าใดนัก ซึ่งต่างจากกวีในยุคเดียวกัน แต่ความคิดเกี่ยวกับความรักที่แสดงในงานเขียนของบาคีก็มิได้แยกอย่างสิ้นเชิงจากความคิดในหัวข้อนี้ของลัทธิซูฟี
งานเขียนของบาคีมีเพียงจำนวนไม่กี่ชิ้น งานชิ้นสำคัญที่สุดคืองานชื่อ "บทไว้อาลัยแก่ข่านสุลัยมาน" (مرشيه ﺣﻀﺮت سليمان خان) ซึ่งเป็นงานเขียนไว้อาลัยชิ้นที่สำคัญที่สุดชิ้นหนึ่งของวรรณกรรมตุรกี
มาสค์ไรเดอร์ดีเคด ออลไรเดอร์ ปะทะ ไดช็อกเกอร์
มาสค์ไรเดอร์ดีเคด ออลไรเดอร์ ปะทะ ไดช็อกเกอร์ () เป็นภาพยนตร์จากมาสค์ไรเดอร์ดีเคดออกฉายเมือวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 2009 ควบกับ ขบวนการซามูไร ชินเคนเจอร์ ภาคจอเงิน ศึกสงครามที่สำคัญ
Mask Rider 45th Anniversary มาสก์ไรเดอร์ หมายเลข 1 ไอ้มดแดงอาละวาด เริ่มเรื่องขึ้นเนื่องจากเมื่อหลายปีก่อน ชายหนุ่มนามฮอนโก ทาเคชิ ถูกองค์กรชั่วร้ายดัดแปลงให้เขากลายเป็นมนุษย์ดัดแปลง จนเป็นต้นกำเนิดของมาสก์ไรเดอร์หรือไอ้มดแดง วี1 และเขาก็กลายเป็นซูเปอร์ฮีโร่ผู้ผดุงความยุติธรรมบนโลกมนุษย์เรื่อยมา จนกระทั่งเวลาผ่านไปหลายปี หญิงสาวที่ชื่อว่ามายุทำให้เขาต้องเดินทางกลับไปยังบ้านเดของตนเองอย่างเร่งด่วน เหตุผลคือเด็กสาวนามมายุ เป็นเสมือนกุญแจสำคัญที่จะทำให้ผู้นำขององค์กรชั่วร้ายฟื้นคืนชีพขึ้นมาได้ เธอจึงเป็นที่หมายตาของพวกช็อกเกอร์นั่นเอง ในขณะที่เหล่าสาวกผู้เคยทรยศองค์กรชั่วร้ายก็พยายามจะก่อตั้งองค์กรใหม่ขึ้นมา พร้อมแผนการที่จะยึดครองประเทศญี่ปุ่นได้เริ่มขึ้น งานนี้มาสก์ไรเดอร์คนแรกอย่างทาเคชิ ต้องพยายามช่วยเหลือมายูแลปกป้องโลกใบนี้ในขณะที่ร่างกายจะถึงขีดจำกัดให้จงได้ ที่มา: Dnung
เน็ตมูวี่ มาสค์ไรเดอร์ดีเคด ออลไรเดอร์ ซูเปอร์สปินออฟ () เป็นภาพยนตร์ที่ฉายทางระบบอินเทอร์เน็ตและโทรศัพท์มือถือในประเทศญี่ปุ่นโดยเป็นก่อนช่วงหนังที่ออกฉายในวันที่ 8 สิงหาคม เนื้อหาของในแต่ละตอนนั้นมีเนื้อหาที่ตลกผสมรายการเกมส์โชว์ด้วยกันและเกี่ยวกับความรู้เรื่องไรเดอร์โดยตัวละครที่ปรากฏในเรื่องคือ สึคาสะ, นัตสึมิ, ยูสุเกะ และไดคิ ส่วนพิธีกรคือ นารุทาคิและคุณ ซุซุมูระ เคนอิจิ โดยเน็ตมูวี่นั้นเริ่มฉายและดาวน์โหลดทางระบบอินเทอร์เน็ตเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 2009