hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
บุนเดิสลีกา ฤดูกาล 2016–17
บุนเดิสลีกา ฤดูกาล 2016–17 เป็นฤดูกาลที่ 54 ของบุนเดิสลีกา การแข่งขันระดับพรีเมียร์ของฟุตบอลเยอรมัน ซี่งจะเริ่มต้นขึ้นในวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 2016
"รวมผลสองนัด ว็อลฟส์บูร์ก ชนะ 2–0."
สถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตเพชรบูรณ์
สถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตเพชรบูรณ์ () เป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐ ซึ่งตั้งอยู่ในจังหวัดเพชรบูรณ์ โดยเป็น 1 ใน 17 วิทยาเขต ของสถาบันการพลศึกษา และใน 4 วิทยาเขต ในภาคเหนือ ปัจจุบันเปิดสอนในหลักสูตรปริญญาตรี ในคณะศึกษาศาสตร์ คณะศิลปศาสตร์ และคณะวิทยาศาสตร์การกีฬา
สถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตเพชรบูรณ์ เป็นสถาบันอุดมศึกษามีวัตถุประสงค์ในการผลิตและพัฒนาบุคลากรทางพลศึกษา การกีฬา วิทยาศาสตร์การกีฬา วิทยาศาสตร์สุขภาพ นันทนาการและบุคลากรในด้านที่เกี่ยวข้อง มีภารกิจทำการสอน ทำการวิจัย ให้บริการทางวิชาการ การให้บริการชุมชน การใช้และการจัดการศึกษาสำหรับบุคคลที่มีความสามารถพิเศษทางกีฬา นันทนาการ และบุคคลที่มีความบกพร่องทางร่างกาย รวมถึงการทะนุบำรุงศิลปวัฒนธรรม การเล่นพื้นบ้านและกีฬาไทยและการประกันคุณภาพการศึกษา
สถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตเพชรบูรณ์ ได้ริเริ่มก่อตั้งเมื่อพ.ศ. 2514 นายปอ ขาวสะอาด ศึกษาธิการเขตการศึกษา 7 นายปัญจะ เกสรทอง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์ นายเกษม พาณิชการ นายกสมาคมพ่อค้าชาวอำเภอหล่มสัก อำเภอหล่มเก่า อำเภอเมืองเพชรบูรณ์ และผู้ทรงคุณวุฒิที่มีความสนใจการกีฬาในจังหวัดเพชรบูรณ์ ได้ดำเนินการขอเปิดวิทยาลัยพลศึกษาจังหวัดเพชรบูรณ์ โดยยื่นเรื่องต่อ ศาสตราจารย์นายแพทย์บุญสม มาร์ติน อธิบดีกรมพลศึกษา พ.ศ. 2525 นายปัญจะ เกสรทอง ได้ดำเนินการติดต่อประสานงานกับผู้ว่าราชการเพชรบูรณ์และคณะรัฐมนตรี ในเรื่องที่ดินและงบประมาณการก่อสร้างอาคารต่างๆ พร้อมทั้งประสานงานกับกรมพลศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ เพื่อขอเปิดวิทยาลัยพลศึกษาจังหวัดเพชรบูรณ์ ต่อมาผู้ว่าราชการจังหวัดเพชรบูรณ์ นายจำเนียร ปฏิเวชวรรณกิจ ได้จัดที่ดินสำหรับก่อสร้าง คือ บริเวณถนนสระบุรี - หล่มสัก ซึ่งมีความกว้าง 160 เมตร รวมเนื้อที่ทั้งสิ้น 159 ไร่ นายเกษม ศิริสัมพันธ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการได้ลงนามในประกาศเปิดวิทยาลัยพลศึกษา ให้ชื่อว่า "วิทยาลัยพลศึกษาจังหวัดเพชรบูรณ์" เมื่อวันที่ 8 กันยายน 2525 โดยเปิดเรียนตั้งแต่ปีการศึกษา 2526 เป็นต้นไป ในหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาการศึกษาชั้นสูง (ป.กศ. สูง พลศึกษา) โดยปีแรกรับนักศึกษาจำนวน 50 คน
คณะวิทยาศาสตร์การกีฬาและสุขภาพ
คณะศิลปศาสตร์
คณะศึกษาศาสตร์
ปลากระเบนผีเสื้อ
ปลากระเบนผีเสื้อ () เป็นกลุ่มของปลากระดูกอ่อน จำพวกปลากระเบนจัดอยู่ในวงศ์ Gymnuridae และสกุล "Gymnura"
เป็นปลาทะเล พบในมหาสมุทรทั่วโลก และพบได้บ้างในแหล่งน้ำกร่อย เช่น ปากแม่น้ำหรือชะวากทะเล
เป็นปลาที่มีรูปร่างแบนและมีครีบล้อมลำตัว ซึ่งเป็นครีบอกรวมไปถึงส่วนหัว มีลำตัวและส่วนหางสั้นมาก มีความยาวช่วงลำตัวตั้งแต่ 31 เซนติเมตร (12 นิ้ว) ถึง 4 เมตร (13 ฟุต)
ปลากระเบนผีเสื้อ ในบางข้อมูลจะใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Gymnurinae จัดเป็นวงศ์ย่อยของวงศ์ Dasyatidae แต่ในเว็บไซต์ฟิชเบส และระบบข้อมูลการจำแนกพันธุ์แบบบูรณาการได้จำแนกให้เป็นวงศ์ต่างหาก
ในน่านน้ำไทยพบทั้งหมด 3 หรือ 4 ชนิด
ฟ้าประทาน รัตนธาดา
ฟ้าประทาน รัตนธาดา หรือชื่อเดิม ทศวรรณ รัตนธาดา (ชื่อเล่น: เฟ) เป็นนักร้อง นักแสดง และนางแบบชาวไทย
ฟ้าประทาน รัตนธาดา (เดิมชื่อ: ทศวรรณ รัตนธาดา) หรือ เฟ นักร้อง นักแสดง และนางแบบหญิงชาวไทย เริ่มเข้าสู่วงการจากการร่วมร้องเพลงและแสดงมิวสิควีดีโอเพลง "งอน" ของเอ-ม็อบ จากนั้นจึงได้เป็นศิลปินเดี่ยวภายใต้สังกัดฟรีโซน ในเครือรถไฟดนตรี ใช้ชื่อว่า "เฟ ทศวรรณ รัตนธาดา" กับอัลบั้ม "มาจากดวงดาว" ในปีพ.ศ. 2542 และมีอัลบั้มตามมากอีกหลายชุด
หลังจากนั้นได้เซนต์สัญญาเป็นนักแสดงสังกัดสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 เริ่มเป็นที่รู้จักจากการแสดงละครจักรๆวงศ์ๆเรื่อง นางสิบสอง โดยรับบทเป็น พิลาศนารี (พ.ศ. 2543) และมีผลงานอื่นๆตามมา ภายหลังเธอเข้าประกวดเวที มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส ปี 2545 โดยได้รับตำแหน่ง Poppular Vote กับนางงามมิตรภาพ
ต่อมา ฟ้าประทานได้ออกอัลบั้มอีก 3 ชุดคืออัลบั้ม "เฟ Fee'" อัลบั้ม "คิดถึง...เฉลียง" และอัลบั้ม "Terrace of Love" จากนั้นเธอก็ได้หายไปจากวงการ และไม่มีผลงานอีกเลย ปัจจุบันเธอทำงานอยู่ที่บริษัทคิง เพาเวอร์
วิทยาลัยสงฆ์พ่อขุนผาเมือง มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
วิทยาลัยสงฆ์พ่อขุนผาเมือง เป็นวิทยาลัยของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ซึ่งตั้งอยู่ในจังหวัดเพชรบูรณ์
วิทยาลัยสงฆ์พ่อขุนผาเมือง มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย มุ่งพัฒนามหาวิทยาลัยเป็นศูนย์กลางการศึกษาพระพุทธศาสนาระดับนานาชาติ โดยจัดการศึกษาและพัฒนาองค์ความรู้บูรณาการกับศาสตร์สมัยใหม่ ให้นำไปสู้การพัฒนาจิตใจและสังคมอย่างยั่งยืน
คณะสงฆ์จังหวัดเพชรบูรณ์ โดยการนำของพระเทพรัตนกวี (สุรินทร์ ชุตินฺธโร) เจ้าคณะจังหวัดเพชรบูรณ์ มีความมุ่งมั่นและประสงค์อย่างยิ่งที่จะพัฒนาคุณภาพการศึกษาของพระภิกษุสามเณรในเขตจังหวัดเพชรบูรณ์และจังหวัดใกล้เคียง จึงมอบหมายให้พระปริยัติพัชราภรณ์ รองเจ้าคณะจังหวัดเพชรบูรณ์ ร่วมกับคณะสงฆ์จังหวัดเพชรบูรณ์ได้เสนอขอขยายห้องเรียนไปยังมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลง กรณราชวิทยาลัย และได้รับอนุมัติจากสภามหาวิทยาลัย เมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544 ให้เป็น มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ห้องเรียนจังหวัดเพชรบูรณ์ ต่อมาเมื่อพ.ศ. 2558 จึงได้ขออนุมัติจัดตั้งเป็น วิทยาลัยสงฆ์พ่อขุนผาเมือง
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาลัยสงฆ์พ่อขุนผาเมือง ได้รับอนุมัติให้เปิดทำการเรียนการสอนหลักสูตรพุทธศาสตรบัณฑิต จำนวน 3 สาขาวิชาคือ
นอกจากนี้ยังเปิดทำการเรียนการสอนระดับประกาศนียบัตร หลักสูตร 1 ปี จำนวน 1 หลักสูตรคือ หลักสูตรประกาศนียบัตรการบริหารกิจการคณะสงฆ์ (ป.บส.) จำนวน 2 แห่งคือวัดประชานิมิต ตำบลท่าโรง อำเภอวิเชียรบุรี จังหวัดเพชรบูรณ์ และวัดมหาธาตุ ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดเพชรบูรณ์ เป็นการเปิดโอกาสให้พระสังฆาธิการและครูสอนพระปริยัติธรรมได้เข้าศึกษาเพื่อเป็นการพัฒนาการทำงานของคณะสงฆ์ให้เกิดประสิทธิภาพและประสิทธิผลมากยิ่งขึ้น
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1800
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1800 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1804
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1804 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1808
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1808 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1812
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1812 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1902
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1902 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1904
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1904 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1912
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1912 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1914
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1914 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1916
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1916 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1918
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1918 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1922
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1922 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1924
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1924 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1926
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1926 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1928
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1928 ในสหรัฐอเมริกา
มหาวิทยาลัยเฉลิมกาญจนา เพชรบูรณ์
มหาวิทยาลัยเฉลิมกาญจนา เพชรบูรณ์ () มีสถานะเป็น1ใน4ศูนย์การศึกษาของมหาวิทยาลัยเฉลิมกาญจนา
มหาวิทยาลัยเฉลิมกาญจนา ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2547 ตั้งอยู่ที่ ตำบลโพธิ์ อำเภอเมืองศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ ดำเนินการบริหารโดย ศาสตราจารย์ ดร.วิจิตร ศรีสอ้านเป็นนายกสภามหาวิทยาลัย ดร.สุชีราภรณ์ ธุวานนท์ เป็นผู้รับใบอนุญาต และอธิการบดี เปิดดำเนินการสอนตั้งแต่ปี พ.ศ. 2547 ในชื่อ วิทยาลัยเฉลิมกาญจนา จนถึงปัจจุบัน มีสถานที่ตั้งในภูมิภาค 4 จังหวัดได้แก่จังหวัดนครศรีธรรมราช จังหวัดสุรินทร์ จังหวัดบุรีรัมย์ และจังหวัดเพชรบูรณ์
สำหรับศูนย์เพชรบูรณ์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2554 โดยมีดร.ดิเรก ถึงฝั่ง ผู้ว่าราการจังหวัดเพชรบูรณ์ในขณะนั้นมาเป็นประธานในพิธีเปิดวิทยาลัย โดยใช้ชื่อว่า วิทยาลัยเฉลิมกาญจนาเพชรบูรณ์ ต่อมาเมื่อพ.ศ. 2557 วิทยาลัยเฉลิมกาญจนา ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็น มหาวิทยาลัยเฉลิมกาญจนา วิทยาลัยเฉลิมกาญจนาเพชรบูรณ์ จึงยกฐานะขึ้นเป็น มหาวิทยาลัยเฉลิมกาญจนา เพชรบูรณ์
คณะสาธารณสุขศาสตร์
คณะรัฐศาสตร์
คณะบริหารศาสตร์
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1920
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1920 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1802
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1802 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1806
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1806 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1810
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1810 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1814
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1814 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1816
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1816 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1818
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1818 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1828
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1828 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1822
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1822 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1820
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1820 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1824
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1824 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1826
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1826 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1830
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1830 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1832
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1832 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1834
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1834 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1836
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1836 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1838
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1838 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1840
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1840 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1842
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1842 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1844
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1844 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1846
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1846 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1848
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1848 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1850
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1850 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1852
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1852 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1854
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1854 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1856
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1856 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1858
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1858 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1860
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1860 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1862
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1862 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1864
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1864 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1866
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1866 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1868
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1868 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1870
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1870 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1872
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1872 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1874
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1874 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1876
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1876 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1878
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1878 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1880
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1880 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1882
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1882 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1884
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1884 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1886
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1886 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1888
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1888 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1890
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1890 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1892
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1892 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1894
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1894 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1896
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1896 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1898
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1898 ในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1788
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1788 ในสหรัฐอเมริกา
ประเทศตุรกีใน ค.ศ. 2016
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 2016 ในประเทศตุรกี
ประเทศฝรั่งเศสใน ค.ศ. 2016
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 2016 ในประเทศฝรั่งเศส
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1806
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1806 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1807
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1807 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1812
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1812 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1818
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1818 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1820
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1820 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1826
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1826 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1830
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1830 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1831
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1831 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1835
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1835 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1845
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1845 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1850
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1850 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1851
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1851 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1855
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1855 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1859
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1859 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1864
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1864 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1866
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1866 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1870
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1870 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1879
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1879 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1865
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1865 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1880
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1880 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1885
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1885 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1886
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1886 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1892
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1892 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1900
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1900 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1906
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1906 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1918
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1918 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1922
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1922 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1923
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1923 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1924
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1924 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1929
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1929 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1931
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1931 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1935
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1935 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1945
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1945 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1950
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1950 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1951
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1951 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1959
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1959 ในสหราชอาณาจักร
อิตโวนต์บีซูนบีฟอร์ลอง
อิตโวนต์บีซูนบีฟอร์ลอง () เป็นสตูดิโออัลบั้มที่สองของวงดนตรีร็อกอเมริกัน มารูนไฟฟ์ ออกจำหน่ายในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2007 ต่อจากอัลบั้มแรก "ซองส์อะเบาต์เจน" (2002) ชื่อมีแรงบันดาลใจจากวลีที่วงนำมาใช้เพื่อเป็นแรงกระตุ้นให้วงขณะทัวร์คอนเสิร์ต
อัลบั้มเปิดตัวที่อันดับหนึ่งบนชาร์ตบิลบอร์ด 200 ขายได้ประมาณ 430,000 ชุดในสัปดาห์แรก และนับถึง ค.ศ. 2011 อัลบั้มขายได้ประมาณ 5 ล้านชุดทั่วโลก อัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มแรกที่มีแมตต์ ฟลินน์ เป็นมือกลอง เนื่องจากมือกลองคนเก่า ไรอัน ดูซิก ประกาศลาออกจากวงในปี ค.ศ. 2006 เนื่องจากข้อมือและไหล่ได้รับบาดเจ็บหนัก แต่ไรอัน ดูซิก ถูกระบุในปกอัลบั้มว่าเป็น "ผู้อำนวยการด้านดนตรี" (Musical Director)
ไข่มุกมังกรไฟ
ไข่มุกมังกรไฟ เป็นละครโทรทัศน์แนวแอ็คชั่น-คอมเมดี-ดราม่า-ต่อต้านยาเสพติด ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ทุกวันศุกร์ เวลา 20.00 - 20.15 น. และรับชมต่อเนื่องในเวลา 20.45 - 23.00 น. (เนื่องมาจากเวลา 20.15 - 20.45 น. ของทุกค่ำคืนวันศุกร์จะเป็นรายการ "ศาสตร์พระราชา สู่การพัฒนาอย่างยั่งยืน" จาก คณะรักษาความสงบแห่งชาติ) และวันเสาร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 - 22.45 น. เริ่มตอนแรกวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2561-3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 บทประพันธ์โดย นายพันดี บทโทรทัศน์โดย พัญสร กำกับการแสดงโดย นพพล โกมารชุน นำแสดงโดย ณิชารีย์ โชคประจักษ์ชัด, คณิน ชอบประดิถ และณัฐวิญญ์ วัฒนกิติพัฒน์ ผลิตโดย บริษัท เป่า จิน จง จำกัด ต่อจากเรื่องพ่อยุ่งลุงไม่ว่าง
นักแสดงหลัก
ไข่มุกงามผู้กุมหัวใจสองมังกรหนุ่ม ลูกสาวพ่อค้ายาเสพติดที่ต้องก้าวเข้าสู่วังวนการค้ายา
เพื่อรักษาชีวิตคนรัก เมื่อต้องขึ้นสู่ฐานะหัวหน้า ไข่มุกบริสุทธิ์ต้องผ่านบททดสอบทั้งคราบเลือดและน้ำตา เธอเป็นน้องสาวบุญธรรมของเรย์
มังกรหนุ่มสุขุม มีเบื้องหลังขมขื่น เลือกเดินบนเส้นทางค้ายาเสพติด เพื่อปกป้องชีวิต
เจนเนตร น้องสาวต่างสายเลือด ให้ไข่มุกเม็ดงามห่างไกลเส้นทางบาป
มังกรหนุ่มห้าว ตำรวจน้ำดีที่อุทิศตัวเองเพื่อล้มล้างขบวนการค้ายา หน้าฉากฝังตัวเป็น
ศิลปิน โลกส่วนตัวสูงยอมสละทุกอย่างแม้กระทั่งหัวใจรักเจนเนตร เพื่อต่อสู้กับพ่อค้ายาทุกรูปแบบ
นักแสดงสมทบ
พ่อผู้ให้กำเนิดเรย์ แต่ถูกความโลภจากสองเพื่อนรัก อลัน และ ไป๋หู่ ร่วมมือกันฆ่าล้างครัว 
เหลือเพียงบาดแผลแห่งความแค้น ที่ต้องใช้ลูกชายคนโตเป็นเครื่องมือเอาคืน
กุนซือคนสำคัญของอลัน เมื่ออลันสิ้นอำนาจ หมิงเต๋อจึงมีหน้าที่ชักใยเจนเนตรให้เป็นไข่มุกที่อยู่เหนือหัวมังกรอย่างเรย์ให้ได้ ปัญญาของหมิงเต๋อเป็นดั่งอาวุธที่ใช้ฆ่าคน
ลูกชายไป๋หู่พ่อค้ายา คู่แค้นเรย์ บ้าระห่ำ เจ้าเล่ห์ ต้องการความเป็นที่หนึ่ง ฆ่าคนได้ในพริบตาทำทุกอย่างเพื่ออำนาจและเงิน และเป็นพี่ชายต่างมารดาของไป่หลิง
นายทหารหนุ่มตงฉิน เคร่งระเบียบ ไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหม ทำงานไม่เกรงใจใครจนปะทะกับแดนไทตลอด ไม่เชื่อใจว่าแดนไทจะซื่อสัตย์ต่อหน้าที่มากกว่าความรัก
แฟนเก่าแดนไท ที่กลับมาทำงานร่วมกัน เป็นหัวหน้าปฏิบัติการพิเศษปราบยาเสพติดลุ่มน้ำโขง สวย แกร่ง ฉลาด เก่งการต่อสู้ ดูเหมือนคนไร้หัวใจ ทั้งๆที่ถ่านไฟเก่าพร้อมจะลุกโชนใหม่อีกครั้ง
จ่าคู่หูของแดนไท ตลก ทะลึ่ง ทะเล้น เป็นตัวสร้างเสียงหัวเราะให้กับทุกคน
พ่อของอาหลาง
นักธุรกิจใหญ่บังหน้าด้วยธุรกิจไร่ชาเบื้องหลังคือพ่อค้ายาเสพติดในชื่อแก๊ง ไข่มุกมังกร เป็นพ่อบุญธรรมของเรย์ และเจนเนตร แต่แล้วก็เสียชีวิตไปเพราะโดนมือปืนของจางเกาซินลอบยิง
เพื่อนรักเจนเนตร ผู้คอยแก้ปัญหาให้เพื่อน พร้อมคำแนะนำที่ทำให้เรื่องยุ่งยากขึ้น
น้าชายต่างสายเลือดเดียวกันเพียงคนเดียวของไป่หลิงแต่ชอบอ้างตัวเองว่าเป็นพี่ชายของไป่หลิง และทำงานเป็นมือขวาให้กับไป่หู่และนับถือไป่หู่จนเปรียบเสมือนเป็นพ่อคนที่สองของเขาจนกระทั่งไป่หู่พลาดพลั้งตายไปจากฝีมือของจางเกาซินจนตัวเองได้ขึ้นมาเป็นหัวเสือแทนที่ของไป่หู่
สาวงามคู่รักของเรย์ ครอบครองร่างกายแต่ไม่อาจเอาชนะหัวใจของเรย์ได้ จนนำมาซึ่งความแค้น เพื่อเอาชีวิตเจนเนตร และเป็นน้องสาวคนละแม่กับอาหลางเมื่อเธอสารภาพความจริงเรื่องนี้กับนักรบไปแล้ว
ผู้มีอิทธิพลรายใหญ่เกี่ยวกับงานคอร์รัปชั่นและสิ่งผิดกฏหมายอย่างยาเสพติด และที่สำคัญท่านผู้นี้ยังรู้จักกับหมิงเต๋อกับโจเส้าเฟิ่นเป็นอย่างดี
ก่อนรับชมละครในแต่ละตอนที่ออกอากาศทางทีมงานของละครได้ขึ้นหมายเหตุ 2 ประการก่อนรับชมละครโดยมีใจความของหมายเหตุดังต่อไปนี้
ทอมัส ลอว์เรนซ์
เซอร์ ทอมัส ลอว์เรนซ์ () เป็นจิตรกรเอกชาวอังกฤษและเป็นผู้อำนวยการคนที่สี่ของราชบัณฑิตยสถานศิลปะ
เขาเกิดในบริสตอลและเริ่มวาดภาพในเมืองดีไวซิส ซึ่งบิดาของเขามีกิจการโรงแรมอยู่ที่นั่น เมื่ออายุได้สิบขวบจึงย้ายไปอาศัยยังเมืองบาธ ซึ่งที่นั่นเขาหารายได้โดยการขายภาพเขียนดินสอสี เมื่ออายุได้สิบแปดจึงย้ายไปยังกรุงลอนดอนและกลายเป็นจิตรกรลือชื่ออย่างรวดเร็วด้วยภาพวาดสีน้ำมัน จนเขาได้รับไว้วางพระราชหฤทัยให้วาดภาพของพระนางชาร์ลอตต์ในปี 1790 หลังจากนั้นเขาได้รับแต่งตั้งให้เข้าไปอยู่ในราชบัณฑิตยสถานศิลปะในปี 1791 และกลายเป็นสมาชิกเต็มตัวในปี 1704 ในช่วงเวลานี้เขากลายเป็นจิตรกรเอกของประเทศที่หาใครเทียบมิได้ไปจวบจนสิ้นชีวิตเขา ในช่วงสงครามนโปเลียนเขาถูกส่งตัวไปยังชาติพันธมิตรต่างๆ เพื่อวาดภาพผู้บัญชาการทหารในสมัยนั้นเพื่อนำภาพไปประดับในโถงวอเตอร์ลู พระราชวังวินด์เซอร์
ปลาสเกต
ปลาสเกต () ปลากระดูกอ่อนจำพวกหนึ่ง ในกลุ่มปลากระเบน จัดอยู่ในวงศ์ Rajidae จัดเป็นปลากระเบนขนาดเล็ก แต่มีความแตกต่างไปจากปลากระเบนรวมถึงปลากระดูกอ่อนจำพวกอื่น ๆ
ปัจจุบันพบมากกว่า 200 ชนิด แบ่งออกได้เป็น 2 วงศ์ย่อย คือ Rajinae และ Arhynchobatinae
ปลาสเกตนับว่าเป็นปลากระเบนขนาดเล็ก จึงนิยมนำมาปรุงเป็นอาหาร โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับประเทศทางตะวันตก เพราะมีขนาดเล็กและเนื้อไม่มีกลิ่นแอมโมเนียฉุนเหมือนกับปลากระเบนจำพวกอื่น
แบ่งเป็นสกุล
โดยปลาสเกตที่พบได้ในน่านน้ำไทย มีรายงานเพียงชนิดเดียว คือ ปลาสเกตทะเลซูลู, "Okamejei jensenae" พบที่ท่าเทียบเรือจังหวัดระนองและภูเก็ต จัดเป็นปลาน้ำลึกที่พบไม่บ่อยนัก
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1955
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1955 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1964
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1964 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1966
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1966 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1970
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1970 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1979
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1979 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1983
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1983 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1987
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1987 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1992
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1992 ในสหราชอาณาจักร
ปลากระเบนบอนเนต
ปลากระเบนบอนเนต () เป็นสกุลของปลากระเบนในสกุล "Aetobatus" (/เอ-โต-บา-ตัส/) ในวงศ์ปลากระเบนนก (Myliobatidae) พบกระจายพันธุ์ในมหาสมุทรแปซิฟิก, อินเดีย และแอตแลนติก มีส่วนหัวและปากแหลม กินอาหารจำพวก ปูหรือหอยสองฝาเป็นอาหาร มีลักษณะเด่น คือ เป็นปลากระเบนที่มีครีบข้างยาว แยกออกจากส่วนหัว ส่วนหางยาว จึงทำให้ว่ายน้ำได้อย่างอิสระเหมือนนกบิน เมื่อตกใจสามารถกระโดดขึ้นเหนือน้ำหรือกระโดดเพื่อเล่นคลื่นได้ แต่เป็นระยะเวลาสั้น ๆ
ปัจจุบันจำแนกออกเป็น 5 ชนิด:
และมี 5 ชนิดที่สูญพันธุ์ไปแล้ว:
ปลากระเบนจมูกวัว
ปลากระเบนจมูกวัว () เป็นปลากระเบนในวงศ์ Rhinopteridae และสกุล "Rhinoptera" เป็นปลากระเบนที่มีครีบอยู่ข้างลำตัวแยกออกจากส่วนหัวชัดเจนเหมือนปลากระเบนนกหรือปลากระเบนปีศาจ โดยในบางข้อมูลจัดให้เป็นเป็นวงศ์ย่อยของวงศ์ Myliobatidae หรือวงศ์ปลากระเบนนก โดยใช้ชื่อวงศ์ว่า Rhinopterinae ซึ่งปัจจุบันเป็นชื่อพ้องรอง
ในน่านน้ำไทย ในปี ค.ศ. 2002 สำรวจพบ 2 ชนิด แต่การสำรวจในเดือนเมษายน ปี ค.ศ. 2013 ถึงมีนาคม ปี ค.ศ. 2014 พบเพียงชนิดเดียว
จักรพรรดิโกะ-ฟุชิมิ
จักรพรรดิโกะ-ฟุชิมิ (, 1831 - 1879 , ครองราชย์ 1841 - 1844) จักรพรรดิองค์ที่ 93 แห่ง ราชวงศ์ญี่ปุ่น ตามกฎมณเฑียรบาลว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์
จักรพรรดิโกะ-ฟุชิมิทรงครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 1841 - พ.ศ. 1844
จักรพรรดิโกะ-ฟุชิมิทรงมีพระนามเดิมก่อนจะขึ้นสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศว่า เจ้าชายทะเนะฮิโตะ ()
ทรงเป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ใน จักรพรรดิฟุชิมิ จักรพรรดิองค์ที่ 92 และทรงเป็นพระเชษฐาต่างพระราชมารดาของ จักรพรรดิฮะนะโซะโนะ จักรพรรดิองค์ที่ 95 โดยทรงมาจากราชสกุลจิเมียวอิน
ทรงมีพระราชโอรสทั้งสิ้น 2 พระองค์คือ
เจ้าชายทะเนะฮิโตะทรงได้รับการสถาปนาจากจักรพรรดิฟุชิมิพระราชบิดาให้ขึ้นเป็นรัชทายาทเมื่อปี พ.ศ. 1832 ขณะมีพระชนมายุเพียง 1 พรรษาในปี พ.ศ. 1856 อดีตจักรพรรดิโกะ-ฟุชิมิทรงได้เป็นไดโจโฮโอแต่เพียงพระองค์เดียวเนื่องจากอดีตจักรพรรดิฟุชิมิทรงพระผนวชและทรงยกจักรพรรดิฮะนะโซะโนะให้เป็นโอรสบุญธรรมของอดีตจักรพรรดิโกะ-ฟุชิมิ
ปี พ.ศ. 1879 อดีตจักรพรรดิโกะ-ฟุชิมิสวรรคตลงเมื่อพระชนมายุเพียง 47 พรรษา
ศักราชในรัชกาลนี้ประกอบไปด้วย
ปลาโรซี่บิทเทอร์ลิ่ง
ปลาโรซี่บิทเทอร์ลิ่ง (; ; โรมะจิ: "Baratanago"; ; พินอิน: "Gāo tǐ fáng pī"; ) ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
เป็นปลาขนาดเล็ก โตเต็มที่มีขนาดประมาณ 10–11 เซนติเมตร อายุขัยโดยเฉลี่ย 4–5 ปี อาศัยอยู่ตามแหล่งน้ำประเภทไหลช้า เช่น บึง, ทะเลสาบน้ำจืด และแม่น้ำลำคลอง ในภูมิภาคเอเชียตะวันออก ทั้งจีน, ญี่ปุ่น, คาบสมุทรเกาหลี จนถึงเวียดนามตอนเหนือ ปัจจุบันจำแนกออกได้เป็น 2 ชนิดย่อย คือ "R. o. kurumeus" หรือเรียกว่า "R. o. smithi" และ "R. o. ocellatus" พบในจีน, ไต้หวัน และญี่ปุ่น โดยแต่เดิมนั้นเชื่อว่าเป็นปลาพื้นเมืองที่พบเฉพาะไต้หวันเท่านั้น แต่หลังจากศตรรษที่ 18 แล้ว ได้แพร่กระจายพันธุ์ออกสู่ที่ต่าง ๆ ทั่วภูมิภาคเอเชียตะวันออก
มีพฤติกรรมการผสมพันธุ์วางไข่ที่แปลก คือ ปลาตัวผู้จะเป็นฝ่ายหาหอยกาบน้ำจืดที่มีสุขภาพดี และปลาตัวเมียจะขยายอวัยวะวางไข่ด้วยการสอดท่อวางไข่ลงไปในโพรงกาบหอยและฝากไข่ไว้ในนั้น จากนั้นปลาตัวผู้จะตามเข้าไปฉีดสเปิร์ม หอยกาบจะสูบฉีดน้ำดึงเอาสเปิร์มจากปลาตัวผู้เข้าไปในตัวเองจนเกิดการปฏิสนธิ เมื่อหอยดึงเอาน้ำและออกซิเจนฟักไข่จนลูกปลาฟักออกเป็นตัวแล้วจึงว่ายออกมา โดยเฉลี่ยแล้วไข่ปลาจะยังฟักและได้รับการปกป้องภายในหอยกาบราวหนึ่งเดือน ลูกปลาจึงจะว่ายออกมา โดยที่หอยเองก็ได้ประโยชน์จากการนี้เพราะว่าได้ฝากไข่ติดไปกับตัวลูกปลาเพื่อกระจายและขยายพันธุ์ต่อด้วย
เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามตามตู้ปลาที่ปูพื้นด้วยกรวดขนาดเล็กและทราย โดยผู้เลี้ยงอาจจะใส่หอยกาบน้ำจืดลงไปด้วยเพื่อให้ปลาวางไข่ เป็นปลาที่กินอาหารได้หลากหลายทั้ง สัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง, ปรสิต, ตัวอ่อนแมลงน้ำ, ลูกน้ำ, ไรแดง รวมถึงพืชชนิดต่าง ๆ ในแถบยุโรปนิยมเลี้ยงกันในบ่อปลาคาร์ป เพื่อให้ช่วยกำจัดปรสิต โดยเฉพาะอย่างยิ่งหนอนสมอ และยังใช้กำจัดลูกน้ำ ซึ่งเป็นตัวอ่อนของยุง เป็นการควบคุมโรคระบาดที่เกิดจากยุงได้เป็นอย่างดี
นอกจากนี้แล้ว ปลาโรซี่บิทเทอร์ลิ่งยังใช้ในการทดสอบการตั้งครรภ์ของสตรีได้อีกด้วย โดยนำเอาปัสสาวะของผู้ทดสอบหยดลงในน้ำใกล้กับปลาตัวเมีย หากเป็นปัสสาวะของสตรีที่กำลังตั้งครรภ์ ฮอร์โมนในยูเรียในน้ำปัสสาวะจะทำให้ท่อวางไข่ของปลาตัวเมียยื่นออกมา
ปลาบิทเทอร์ลิ่ง
ปลาบิทเทอร์ลิ่ง () ปลาน้ำจืดขนาดเล็กในสกุล "Rhodeus" (/โร-ดี-อัส/) ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) ในวงศ์ย่อย Acheilognathinae
เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็ก โดยคำว่า "Rhodeus" ที่ใช้เป็นชื่อวิทยาศาสตร์เป็นภาษากรีก หมายถึง "ดอกกุหลาบ" เนื่องจากส่วนใหญ่มีลำตัวสีแดงหรือชมพูเหมือนสีกลีบกุหลาบ โดยเฉพาะช่วงโคนหางและช่วงท้องในปลาตัวผู้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในฤดูการวางไข่เพื่อดึงดูดใจปลาตัวเมีย
พบกระจายพันธุ์ในแหล่งน้ำจืดในแหล่งน้ำที่มีสภาพเย็นตั้งแต่แม่น้ำเนวาในรัสเซีย, แม่น้ำโรนในฝรั่งเศส และหลายแม่น้ำในภูมิภาคเอเชียตะวันออก โดยพบกระจายพันธุ์ในภาคพื้นยุโรปเพียงแค่ 2 ชนิด
แบ่งออกได้เป็น 22 ชนิด
แฮนส์ออลโอเวอร์ (อัลบั้ม)
แฮนส์ออลโอเวอร์ () เป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับที่สามของวงดนตรีร็อกอเมริกัน มารูนไฟฟ์ อัลบั้มออกจำหน่ายผ่านสังกัดเอแอนด์เอ็ม/อ็อกโทนเรเคิดส์ในวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 2010 ผลิตโดยโรเบิร์ต จอห์น "มัตต์" แลง ในวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 2011 วงออกอัลบั้มอีกครั้งโดยรวมเพลง "มูฟส์ไลก์แจกเกอร์" ด้วย ซิงเกิลแรก "มิเซอรี" ออกจำหน่ายในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2010 ซิงเกิลที่สอง "กิฟอะลิตเทิลมอร์" ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2010 "เนเวอร์กอนนาลีฟดิสเบด" เป็นซิงเกิลที่สาม ออกในเดือนมกราคม ค.ศ. 2011 และซิงเกิลที่สี่ "มูฟส์ไลก์แจกเกอร์" ออกในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2011
อัลบั้มได้รับคำวิจารณ์แบบผสมกัน แต่นักวิจารณ์กลายคนชื่นชมเรื่องกระบวนการผลิตเพลง นักวิจารณ์บางคนสังเกตว่าอัลบั้มมีแนวเพลงแบบโซลมากกว่าอัลบั้มก่อนหน้า มารูนไฟฟ์ทัวร์คอนเสิร์ตสนับสนุนอัลบั้มในฤดูร้อนปี ค.ศ. 2011
ดวงใจพิสุทธิ์
ดวงใจพิสุทธิ์ เป็นนวนิยาย แนวโรแมนติก-ดราม่า จากบทประพันธ์โดยกิ่งฉัตร ถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์แล้ว 2 ครั้ง
ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2540 ผลิตโดยบริษัท ดาราวิดีโอ จำกัด บทโทรทัศน์โดย พัชร์ กำกับการแสดงโดย สุชาติ ทับแป้น นำแสดงโดย ยุรนันท์ ภมรมนตรี, สิเรียม ภักดีดำรงฤทธิ์, ด.ช.จีโน่ ชูทส์, ด.ญ.เอเชีย ปทุมแก้ว, ปวีณา ชารีฟสกุล, มณีนุช เสมรสุต, ปรางค์วลัย เทพสาธร
ครั้งที่สองปี พ.ศ. 2559 ผลิตโดยบริษัท โซนิกซ์ บูม 2013 จำกัด บทโทรทัศน์โดย พรดี สาตราวาหะ กำกับการแสดงโดย วรวุฒิ นิยมทรัพย์ นำแสดงโดย ยุกต์ ส่งไพศาล, มทิรา ตันติประสุต, ด.ช.ภคพล ตัณฑ์พาณิชย์, ด.ญ.ทิพย์รดา ไมเออร์, รินลณี ศรีเพ็ญ, นราวิชญ์ จิตรบรรจง, อิษยา ฮอสุวรรณ
นักภูมิศาสตร์
นักภูมิศาสตร์ เป็นผู้ที่ทำการศึกษาเกี่ยวกับภูมิศาสตร์ ซึ่งเป็นศาสตร์เกี่ยวกับการศึกษาปรากฏการณ์ของสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติและสังคมมนุษย์ที่เกิดขึ้นบนโลก
แม้ว่านักภูมิศาสตร์จะเป็นที่รู้จักในฐานะของผู้สร้างแผนที่มาตั้งแต่อดีต แต่ความจริงแล้วแผนที่เป็นเพียงส่วนหนึ่งของสาขาการทำแผนที่ และการทำแผนที่ก็เป็นส่วนหนึ่งของสาขาภูมิศาสตร์เช่นกัน นักภูมิศาสตร์ไม่ได้ศึกษาเพียงแต่รายละเอียดของสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติและสังคมมนุษย์เท่านั้น แต่รวมถึงความสัมพันธ์ของทั้งสองสิ่งว่ามีผลกระทบต่อกันและกันอย่างไรบ้าง
หากแบ่งแยกตามสาขาวิชาของภูมิศาสตร์ นักภูมิศาสตร์กายภาพจะศึกษาถึงสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติขณะที่นักภูมิศาสตร์มนุษย์จะศึกษาถึงสังคมมนุษย์ ปัจจุบันนักภูมิศาสตร์สมัยใหม่ได้มีการใช้เทคโนโลยีต่างๆ เช่น ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ การรับรู้จากระยะไกล เป็นต้น มาใช้ในการทำงานทั้งในหน่วยงานภาครัฐและเอกชน
นักภูมิศาสตร์สามารถแบ่งขอบเขตการศึกษาได้ออกเป็นสามสาขาย่อยของภูมิศาสตร์ ดังนี้
สมาคมเนชั่นแนล จีโอกราฟิกได้กำหนดห้าหลักสำคัญของนักภูมิศาสตร์ ประกอบด้วย
ยัน โซสนิโอค
ยัน โซสนิโอค (เกิด 14 มีนาคม ค.ศ. 1968) เป็นนักแสดงชายชาวเยอรมัน
บลันเชอ โคมเมอเรล
บลันเชอ โคมเมอเรล (เกิด 10 มีนาคม ค.ศ. 1950) เป็นนักแสดงและนักเขียนชาวเยอรมัน โดยบลันเชอแสดงภาพยนตร์กว่า 50 เรื่อง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1962
อุลริช เกอเบาเออร์
อุลริช เกอเบาเออร์ (เกิด 28 มกราคม ค.ศ. 1956) เป็นนักแสดงชายชาวเยอรมัน โดยแสดงภาพยนตร์มากถึง 80 เรื่อง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1981
คาร์ล เก็พเพิร์ท
คาร์ล เก็พเพิร์ท () เป็นนักแสดงชายชาวเยอรมัน โดยแสดงภาพยนตร์มากถึง 50 เรื่อง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1919 ถึง ค.ศ. 1932
โอลีเฟอร์ ซตริทเซิล
โอลีเฟอร์ ซตริทเซิล (เกิด 9 มีนาคม ค.ศ. 1957) เป็นนักแสดงและนักพากย์เสียงชาวเยอรมันจากเมืองเบอร์ลิน
ขนมโตเกียว
ขนมโตเกียว เป็นขนมไทยชนิดหนึ่ง คล้ายกับขนมโดะระยะกิของญี่ปุ่น คือ เป็นแป้งแพนเค้กชิ้นบาง ๆ ทำให้ร้อนบนเตาขนาดเล็กที่มีหน้าเตาแบน แล้วม้วนห่อไส้ซึ่งมีด้วยกันหลากหลายไส้ เช่น ไส้กรอก, ไข่นกกระทา, ไส้ครีมรสหวานต่าง ๆ รวมถึงอาจจะมีไส้พิเศษในบางร้าน เช่น ชีส, บิ๊กไบค์, ไก่ยอ หรือแซลมอน
ที่มาของขนมโตเกียวนั้นไม่เป็นที่ทราบอย่างแน่นอน บ้างก็ว่ามาจากขนมยะสึฮะชิ บ้างก็ว่าน่าจะมาจากขนมโดะระยะกิของญี่ปุ่น บ้างก็ว่ามาจากการที่ผู้ขายละเลงแป้งแล้วบีบแป้งเป็นเส้นคล้ายตัวอักษรญี่ปุ่นด้านข้าง ก่อนจะม้วนแป้ง แต่ที่มาที่เชื่อถือกันมากที่สุด เชื่อว่าในราว พ.ศ. 2510 ที่ห้างสรรพสินค้าไทยไดมารู ซึ่งเป็นกิจการห้างสรรพสินค้าของญี่ปุ่นมาเปิดดำเนินกิจการครั้งแรกในประเทศไทย ที่ย่านราชประสงค์ ห้างนี้เป็นที่นิยมมาก เพราะเป็นสถานที่แห่งแรกในประเทศไทยที่มีบันไดเลื่อนและเครื่องปรับอากาศ เชื่อว่าจุดกำเนิดของขนมโตเกียวมาจากการที่มีผู้ขายอยู่ที่ห้างแห่งนี้ โดยดัดแปลงมาจากขนมโดะระยะกิของญี่ปุ่น แล้วตั้งชื่อขนมของตนเองที่ทำขึ้นใหม่นี้ว่า "ขนมโตเกียว" เนื่องจากไทยไดมารูนำเข้าสินค้าจากประเทศญี่ปุ่นรวมถึงอาหารด้วย ซึ่งไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับกรุงโตเกียว เมืองหลวงของประเทศญี่ปุ่นแต่อย่างใด โดยที่คำว่า "ได" () หมายถึง "ใหญ่" และ "มะรุ" (マル) หมายถึง "วงกลม" รวมความหมายถึง "วงกลมใหญ่"
ปัจจุบัน สามารถพบเห็นขนมโตเกียวขายอยู่ทั่วไป โดยเฉพาะเป็นรถเข็นหรือแผงลอยตามริมถนน
จักรพรรดิโกะ-นิโจ
จักรพรรดิโกะ-นิโจ (, 9 มีนาคม 1285 — 10 กันยายน 1308) จักรพรรดิองค์ที่ 94 แห่ง ราชวงศ์ญี่ปุ่น ตามที่ได้บันทึกไว้ใน รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น
จักรพรรดิโกะ-นิโจครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 1301–08
โดยพระนามของพระองค์นั้นนำมาจากพระนามของ จักรพรรดินิโจ ซึ่งครองราชย์ในช่วง ศตวรรษที่ 12 โดยได้ใส่คำว่า โก ที่แปลว่า สอง หรือ ยุคหลัง เข้าไปในพระนามทำให้พระนามของพระองค์แปลได้ว่า จักรพรรดินิโจที่สอง หรือ จักรพรรดินิโจยุคหลัง
จักรพรรดิโกะ-นิโจมีพระนามก่อนจะขึ้นสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศว่า เจ้าชายคุนิฮะรุ ()
เป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ใน จักรพรรดิโกะ-อุดะ จักรพรรดิองค์ที่ 91 ผู้เป็นต้นราชสกุล ไดกะกุจิ ราชสกุลที่อ้างสิทธิในการสืบราชบัลลังก์พร้อมกับราชสกุล จิเมียวอิน
เจ้าชายคุนิฮะรุได้รับการสถาปนาเป็นรัชทายาทเมื่อปี ค.ศ. 1286 ต่อจากเจ้าชายทะเนะฮิโตะจากราชสกุลจิเมียวอินหรือต่อมาคือ จักรพรรดิโกะ-ฟุชิมิอดีตจักรพรรดิโกะ-อุดะพระราชบิดาของจักรพรรดิโกะ-นิโจได้เป็น ไดโจโฮโอ (มหาธรรมราชา) กุมพระราชอำนาจไว้เหนือจักรพรรดิโกะ-นิโจ
วันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 1851 จักรพรรดิโกะ-นิโจพระประชวรและสวรรคตขณะมีพระชนมายุเพียง 23 พรรษาเจ้าชายโทะมิฮิโตะที่รัชทายาทจากสายราชสกุลจิเมียวอิงขึ้นครองราชบัลลังก์ต่อมาเป็น จักรพรรดิฮะนะโซะโนะ
วิลเลียม เกรนวิลล์ บารอนเกรนวิลล์
วิลเลียม วิลด์แฮม เกรนวิลล์ บารอนเกรนวิลล์ () เป็นรัฐบุรุษชาวอังกฤษจากพรรควิก ดำรงตำแหน่งเป็นนายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักรระหว่าง ค.ศ. 1806 - 1807 เขาเป็นบุตรชายของนายกรัฐมนตรีคนที่ 7 จอร์จ เกรนวิลล์ นอกจากนี้ นายกรัฐมนตรีคนที่ 9 วิลเลียม พิตต์ เอิร์ลแห่งซัทแฮม ยังมีศักดิ์เป็นลุงเขยของเขา ทำให้เขาจึงมีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องกับนายกรัฐมนตรีคนที่ 14 วิลเลียม พิตต์ ผู้เยาว์
เขาเข้าเป็นสภาชิกสภาสามัญชนใน ค.ศ. 1782 และกลายเป็นคนสนิทนายกรัฐมนตรีวิลเลียม พิตต์ ผู้เยาว์ ซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้อง และได้รับแต่งตั้งเป็นเหรัญญิกกองทัพในปี 1784 ก่อนที่ในปี 1789 เขาได้เป็นประธานสภาสามัญชนเป็นเวลาสั้นๆ และเข้าร่วมกับคณะรัฐบาลในตำแหน่งรัฐมนตรีปิตุภูมิ ในปีต่อมาเขาได้รับบรรดาศักดิ์ขุนนางอังกฤษเป็น บารอนเกรนวิลล์ ทำให้เขากลายเป็นสมาชิกของสภาขุนนาง และในปี 1791 เขาก็ได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีต่างประเทศ และเป็นหนึ่งในบุคคลสำคัญในการกำหนดนโยบายด้านการทหารต่อสงครามปฏิวัติฝรั่งเศส หลังจากนั้นเขาก็พ้นจากคณะรัฐบาลไปพร้อมกับนายกรัฐมนตรีวิลเลียม เพ็ตติในค.ศ. 1801 เนื่องจากการเลิกกีดกันชาวคาทอลิก นอกจากนี้ เขาเคยรับราชการทหารเป็นเวลาสั้นๆในยศพันตรีในบักกิงแฮมเชอร์ใน ค.ศ. 1794 และในยศพันโทในเซาท์บักกิงแฮมเชอร์
แม้ว่าวิลเลียม เพ็ตติจะหวนคืนสู่ตำแหน่งนายกในค.ศ. 1804 แต่ลอร์ดเกรนวิลล์ก็ไม่ได้เข้าร่วมคณะรัฐบาล จนกระทั่งเมื่อเพ็ตติถึงแก่อสัญกรรมในค.ศ. 1806 ลอร์ดเกรนวิลล์ เขาก็ได้รับแรงสนับสนุนและขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรีต่อ
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1997
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1997 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 2001
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 2001 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 2005
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 2005 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 2010
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 2010 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 2015
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 2015 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1969
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1969 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1971
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1971 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1977
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1977 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1990
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1990 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 2013
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 2013 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1974
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1974 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1953
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1953 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1947
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1947 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1933
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1933 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1934
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1934 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1932
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1932 ในสหราชอาณาจักร
สงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่ห้า
สงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่ห้า () เป็นสงครามในปีค.ศ. 1809 ระหว่างฝ่ายสหสัมพันธมิตรจักรวรรดิออสเตรียร่วมกับสหราชอาณาจักร เพื่อต่อต้านการแผ่อำนาจของจักรวรรดิฝรั่งเศสที่หนึ่งและรัฐบริวารซึ่งนำโดยจักรพรรดินโปเลียน ซึ่งการปะทะส่วนใหญ่ในสงครามนี้เป็นการปะทะระหว่างกองกำลังออสเตรียกับฝรั่งเศส ซึ่งการปะทะเกิดขึ้นทั้งทวีปยุโรปตอนกลางตั้งแต่เดือนเมษายนถึงกรกฎาคม ซึ่งสร้างความเสียหายอย่างมากแก่ทั้งสองฝ่าย ซึ่งในขณะเดียวกัน อังกฤษก็เข้ามามีส่วนร่วมในความขัดแย้งครั้งนี้ด้วยในการรบทางทะเลที่เรียกว่าสงครามคาบสมุทร สงครามครั้งนี้จบลงโดยพฤตินัยด้วยชัยชนะของฝรั่งเศสในยุทธการวาแกรมในต้นเดือนกรกฎาคม
หลังการต่อสู้จบลง มีการทำสนธิสัญญาเชินบรุนน์ ณ กรุงเวียนนา จักรวรรดิออสเตรียจำยอมต้องเสียดินแดนจำนวนมากแก่รัฐบริวารของฝรั่งเศส และเสียเขตเทร์โนพิลแก่จักรวรรดิรัสเซีย ในดินแดนที่ต้องเสียไปนั้นมีประชากรอาศัยอยู่กว่าสามล้านคน ซึ่งคิดเป็นหนึ่งในห้าของประชากรทั้งหมดของจักรวรรดิออสเตรียก่อนเสียดินแดน ซึ่งระหว่างที่นโปเลียนพำนักอยู่ในเวียนนานั้นเอง มีความพยายามจะลอบสังหารนโปเลียนแต่ไม่สำเร็จ การลงนามในสนธิสัญญานี้ทำให้สงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่ห้ายุติลงอย่างเป็นทางการ ในขณะที่สงครามคาบสมุทรยังดำเนินต่อไป
นางสีเวย
นางสีเวย นางสีเหว่ย หรือ อินายสีเวย เป็นภาพจิตรกรรมฝาผนังวิหารของวัดต้าม่อน อำเภอลอง จังหวัดแพร่ อันเป็นผลงานของฝีมือช่างชุดเดียวกันกับจิตรกรรมฝาผนังวัดภูมินทร์ จังหวัดน่าน คือ หนานบัวผัน จิตรกรพื้นถิ่นเชื้อสายไทลื้อ "อินายสีเวยทัดอดกสลิด (ดอกแก้ว)" เป็นภาพวาดชิ้นเอกของจิตรกรรมฝาผนังวัดต้าม่อนที่กล่าวขาญกันว่า นี่คือภาพที่ถ่ายทอดความงามแบบล้านนาของสาวงามชาวเมืองต้าได้เป็นเอกลักษณ์ที่ชัดเจนที่สุด ดังที่ได้รับการยกย่องจากทั่วโลกว่าเป็น "โมนาลิซ่าไทยแลนด์"
นางสีเวย เป็นหนึ่งในจิตรกรรมฝาผนังวัดต้าม่อน ถูกวาดขึ้นในปีพ.ศ. 2427 ระหว่างการสร้างวัดต้าม่อน และวิหารไม้สักทองโดยพ่อเจ้าฮ้อยหลวง (ต้นตระกูลรัตนภาค) เชื้อสายเจ้าฟ้าเชียงตุง เจ้าฮ้อยหลวงได้หาช่างฝีมือดีมาจากเมืองเชียงตุง เพื่อสร้างวัดต้าม่อน ภายในวิหารด้านข้าง ทั้ง 2 ด้าน ได้ให้ช่างวาดภาพพุทธประวัติ และนิทานธรรมะเรื่อง เจ้าก่ำกาดำ ไว้อย่างสวยสดงดงาม การก่อสร้างดำเนินไปเกือบจะแล้วเสร็จ แต่ต้องหยุดชะงักการก่อสร้างลง ด้วยเหตุผลน่าเศร้าสลดกล่าวคือ วันนั้นสล่าเก๊า (หัวหน้าช่าง) ได้ปีนขึ้นไปบนนั่งร้านเพื่อตกแต่งประดับหลังคาให้สวยงาม ซึ่งจะสำเร็จเรียบร้อยอย่างสมบูรณ์ ขณะที่กำลังปฏิบัติงานอยู่นั้นเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เมื่อนั่งร้านที่คาดไว้อย่างแน่นหนาเชือกได้ขาดลง ทำให้หัวหน้าช่างร่วงลงสู่พื้นจากความสูงกว่า 10 เมตร ร่างลอยละลิ่วลงกระแทกพื้นอย่างแรงเสียชีวิตทันที เจ้าอ้อยหลวงสั่งหยุดการก่อสร้างทันที ด้วยความเสียใจในอุบัติเหตุครั้งนี้ ทำให้สูญเสียช่างฝีมือเอกไป 1 คน จากการสอบสวนจึงรู้ว่าอุบัติเหตุครั้งนี้เกิดจาก เพราะมีการกระทำผิดครูเก๊า(บรมครู) เนื่องจากมีเด็กของวัดต้าม่อนได้แอบไปขโมยกินมะพร้าวอ่อน ที่เป็นเครื่องเซ่นบูชาครูไว้ จึงทำให้เกิดเหตุการณ์ดังกล่าว
จิตรกรรมผนังวัดต้าม่อน เป็นฝีมือช่างชุดเดียวกันกับวัดภูมินทร์ จังหวัดน่าน คือ หนานบัวผัน จิตรกรพื้นถิ่นเชื้อสายไทลื้อ ในปีพ.ศ. 2532 วิหารไม้เกิดการชำรุดทรุดโทรมไม่มีงบประมาณซ่อมแซม ชาวบ้านจึงได้ถวายให้กับไร่แม่ฟ้าหลวง จังหวัดเชียงราย ปัจจุบันสิ่งที่หลงเหลือจากอดีตคงเหลือแค่แต่เพียงเสาวิหารไม้ และลายคำเพดานซึ่งยังคงมีสภาพสมบูรณ์เช่นในอดีต
ปัจจุบันจิตรกรรมเวียงต้าของดั้งเดิมอยู่ที่หอคำน้อย ไร่แม่ฟ้าหลวง จังหวัดเชียงราย ส่วนภาพจำลองฉบับสมบูรณ์อีกชุด ถูกทำจัดทำขึ้นมาใหม่และได้จัดแสดงให้ชมที่พิพิธภัณฑ์โกมลผ้าโบราณ อำเภอลอง จังหวัดแพร่
รัฐประหาร 18 บรูว์แมร์
รัฐประหาร 18 บรูว์แมร์ () เป็นแผนรัฐประหารของนายพลนโปเลียน โบนาปาร์ต เริ่มขึ้นในวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1799 ซึ่งตรงกับวันที่ 18 เดือนบรูว์แมร์ ปีที่ 8 ในปฏิทินสาธารณรัฐฝรั่งเศส เหตุการณ์ในครั้งนี้ถือเป็นรัฐประหารซ้อนรัฐประหาร (ในขณะที่สภากำลังทำรัฐประหารยึดอำนาจคณะดีแร็กตัวร์ ก็ถูกนโปเลียนทำรัฐประหารซ้อน) รัฐประหารครั้งนี้ทำให้นโปเลียนกลายเป็นผู้มีอำนาจสูงสุดในฝรั่งเศสในตำแหน่งกงสุลเอกและถือเป็นจุดสิ้นสุดสงครามปฏิวัติฝรั่งเศส รัฐประหารครั้งนี้ไม่มีการหลั่งเลือด หลังรัฐประหารมีการสถาปนาคณะรัฐบาลใหม่ที่เรียกว่าคณะกงสุลฝรั่งเศสขึ้นมาแทนคณะดีแร็กตัวร์
ในเช้าวันที่ 18 เดือนบรูว์แมร์ ในขณะที่ปารีสยังอยู่ในความไม่สงบจากการปฏิวัติฝรั่งเศส ลูว์เซียง โบนาปาร์ต ประธานสภาห้าร้อย ได้บอกให้ผู้แทนและคณะดีแร็กตัวร์ทั้งหมดลี้ภัยเหตุจลาจลในปารีสไปยังพระราชวังแซ็ง-กลูบริเวณชานเมืองทางตะวันตกของปารีสและเปิดการประชุมขึ้นที่นั่น ผู้แทนในสภาฝ่ายนโปเลียนได้ชักจูงให้สมาชิกคณะดีแร็กตัวร์ทั้ง 5 คนลาออกและล้มเลิกระบอบดีแร็กตัวร์ แอมานุแอล โฌแซ็ฟ ซีเยแย็ส, รอเฌ ดูว์โก ยอมลาออก อย่างไรก็ตาม ดีแร็กตัวร์อีก 3 คนคือ ปอล บารัส, หลุยส์-เฌโรม กอเยร์ และ ฌ็อง-ฟร็องซัว-ออกุสเต มูว์แล็ง ไม่ยอมลาออก
ในวันที่ 19 เดือนบรูว์แมร์ ที่พระราชวังแซ็ง-กลู การประชุมยังดำเนินต่อไปอย่างดุเดือด นายพลนโปเลียนซึ่งอดทนรออยู่นอกห้องประชุมนั้นทนไม่ไหว จึงนำทหารแกรนาเดียร์กองเล็ก ๆ เข้าไปยังห้องประชุมสภาในเวลากับที่บารัสกำลังทำเรื่องลาออก เมื่อนโปเลียนเข้าไปก็ผู้แทนตรงดิ่งเข้ามาใช้กำลังทำร้ายร่างกาย ลูว์เซียง โบนาปาร์ต ประธานที่ประชุมจึงบอกให้ทหารคอยยืนคุ้มกันนโปเลียน หลังจากนั้น ผู้แทนบางส่วนได้มีการเสนอญัตติให้ประกาศว่านโปเลียนเป็นพวกนอกกฎหมายซึ่งจะทำให้นโปเลียนพ้นจากตำแหน่งทั้งหมด ในเวลาคับขันนั้นเอง ลูว์เซียงได้แอบหลบไปบอกทหารประจำสภาว่าสภากำลังถูกคุกคามจากผู้แทนบางส่วนที่มุ่งร้าย นั้นจากนั้นก็มีผู้แทนคนหนึ่งยึดดาบไปและพยายามแทงนโปเลียน ลูว์เซียงสั่งให้จับกุมผู้แทนคนนั้นออกไปจากห้องประชุม
ในวันที่ 20 เดือนบรูว์แมร์ หลังข่าวการปองร้ายนโปเลียนแพร่สะพัดออกไปยังปารีส นโปเลียนก็ได้รับความเห็นอกเห็นใจจากประชาชนจำนวนมาก นายพลฌออากีม มูว์รา ยกทัพเข้าล้อมพระราชวังแซ็ง-กลู นโปเลียนใช้ข้ออ้างการถูกปองร้ายโดยสมาชิกสภานี้รัฐประหาร นายพลนโปเลียนประกาศสถาปนารัฐบาลชั่วคราวที่เรียกว่าคณะกงสุลซึ่งอำนาจทั้งหมดอยู่ที่กงสุลสามคน และได้ประกาศว่าการปฏิวัติฝรั่งเศสได้สิ้นสุดลงแล้ว คณะกงสุลจะบริหารประเทศเป็นการชั่วคราวในขณะที่รัฐสภาดำเนินการร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1907
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1907 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1908
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1908 ในสหราชอาณาจักร
จักรพรรดิฮะนะโซะโนะ
จักรพรรดิฮะนะโซะโนะ () จักรพรรดิองค์ที่ 95 แห่ง ราชวงศ์ญี่ปุ่น ตามที่ได้บันทึกไว้ใน รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น
จักรพรรดิฮะนะโซะโนะทรงครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 1851 - พ.ศ. 1861
จักรพรรดิฮะนะโซะโนะทรงมีพระนามก่อนขึ้นครองราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศว่า เจ้าชายโทะมิฮิโตะ (Imperial Prince Tomihito)
ทรงเป็นพระราชโอรสองค์ที่ 4 ใน จักรพรรดิฟุชิมิ จักรพรรดิองค์ที่ 92 และเป็นพระราชอนุชาต่างพระราชมารดาของ จักรพรรดิโกะ-ฟุชิมิ จักรพรรดิองค์ที่ 93 โดยทรงมาจากราชสกุลจิเมียวอิน
เจ้าชายโทะมิฮิโตะในฐานะรัชทายาทขึ้นเป็นจักรพรรดิสืบต่อจาก จักรพรรดิโกะ-นิโจ พระญาติที่ประชวรและสวรรคตอย่างกระทันหัน
โดยตลอด 10 ปีในรัชกาลทั้งอดีต จักรพรรดิฟุชิมิ พระราชบิดาและอดีต จักรพรรดิโกะ-ฟุชิมิ พระเชษฐาต่างพระราชมารดาได้ผลัดกันเป็น ไดโจโฮโอ 
( , มหาธรรมราชา) กุมพระราชอำนาจเหนือจักรพรรดิฮะนะโซะโนะ
ในปี พ.ศ. 1861 จักรพรรดิฮะนะโซะโนะประกาศสละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายทะกะฮะรุที่รัชทายาทจากสายราชสกุลไดกะกุจิทำให้เป็น ไดโจเท็นโน ( , มหาจักรพรรดิ)
ปี พ.ศ. 1878 อดีตจักรพรรดิฮะนะโซะโนะออกผนวชเป็นพระภิกษุใน นิกายเซน และได้ยกพระตำหนักที่ประทับให้เป็นวัด
วันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 1891 อดีตจักรพรรดิฮะนะโซะโนะประชวรและสวรรคตขณะพระชนมายุเพียง 51 พรรษา
กง ฮโย-จิน
กง ฮโย-จิน ( เกิด 4 เมษายน ค.ศ. 1980) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เธอเป็นที่รู้จักอย่างดีสำหรับบทบาทนำในภาพยนตร์เรื่อง "ยุทธการมัดหัวใจนายแฟนเผลอ" (2008) และละครโทรทัศน์อีกหลายเรื่อง เช่น "บันทึกหัวใจ…นายซางดู" (2003), "ขอขอบคุณจากดวงใจ" (2007), "อร่อยรัก รสพาสต้า" (2010), "ยัยนี่โดนใจซุปตาร์" (2011), "รักป่วนวิญญาณหลอน" (2013), "ถ้ารักกัน...มันก็โอเค" (2014), "โปรดิวเซอร์หน้าใส หัวใจกุ๊กกิ๊ก" (2015) และ "เจลลัสซีอินคาเน็ต" (2016) เธอได้รับการยกย่องว่าเป็น "ราชินีแห่งละครโรแมนติก-คอมเมดี" เนื่องจากเธอประสบความสำเร็จอย่างมากในการแสดงละครแนวรอมคอม
จักรพรรดิโกไดโงะ
จักรพรรดิโกะ-ไดโงะ () จักรพรรดิองค์ที่ 96 แห่ง ราชวงศ์ญี่ปุ่น ตามที่ได้บันทึกไว้ใน รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น
จักรพรรดิโกะ-ไดโงะครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 1861 - พ.ศ. 1882
โดยพระนามของพระองค์นั้นนำมาจากพระนามของ จักรพรรดิไดโงะ ที่ครองราชย์ในช่วง ศตวรรษที่ 9 โดยเมื่อใส่คำว่า โก ที่แปลว่า สอง หรือ ยุคหลัง เข้าไปทำให้พระนามของพระองค์แปลได้ว่า จักรพรรดิไดโงะที่สอง หรือ จักรพรรดิไดโงะยุคหลัง
จักรพรรดิโกะ-ไดโงะมีพระนามก่อนจะขึ้นสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศว่า เจ้าชายทะกะฮะรุ ()
เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 ใน จักรพรรดิโกะ-อุดะ จักรพรรดิองค์ที่ 91 และเป็นพระราชอนุชาต่างพระราชมารดาของ จักรพรรดิโกะ-นิโจ จักรพรรดิองค์ที่ 94
ทำให้อดีต จักรพรรดิโกะ-อุดะ พระราชบิดาได้เป็น ไดโจโฮโอ (มหาธรรมราชา) กุมพระราชอำนาจเหนือพระราชโอรสอีกครั้งดังเช่นรัชสมัย จักรพรรดิโกะ-นิโจ จนกระทั่งปี พ.ศ. 1864 จักรพรรดิโกะ-ไดโงะจิงสามารถบริหารราชการแผ่นดินได้ด้วยพระองค์เองในปี พ.ศ. 1867 อันเป็นช่วงปลาย ยุคคะมะกุระ จักรพรรดิโกะ-ไดโงะพยายามโค่นล้มรัฐบาลโชกุนแต่ที่ปริกษาในพระองค์คนหนึ่งได้ทำการทรยศด้วยการนำแผนการโค่นล้มรัฐบาลโชกุนของจักรพรรดิโกะ-ไดโงะไปแจ้งแก่ รัฐบาลโชกุนคะมะกุระ ทำให้การก่อการครั้งนี้ไม่สำเร็จ
ในปี พ.ศ. 1874 องค์จักรพรรดิได้พยายามโค่นล้มรัฐบาลโชกุนอีกครั้งแต่ไม่สำเร็จเนื่องจากที่ปรึกษาในพระองค์คนหนึ่งได้นำแผนการไปแจ้งแก่รัฐบาลที่ คะมะกุระ ทำให้รัฐบาลโชกุนได้ทำการเนรเทศองค์จักรพรรดิไปยัง จังหวัดโอะกิ ซึ่งเป็นสถานที่เดียวกับที่อดีต จักรพรรดิโกะ-โทะบะ เคยถูกเนรเทศไปภายหลัง สงครามปีโจคิว เมื่อปี พ.ศ. 1764 หรือ 110 ปีก่อนหน้านั้นและสถาปนาเจ้าชายคะซูฮิโตะจากราชสกุลจิเมียวอินขึ้นเป็น จักรพรรดิโคงง
ปี พ.ศ. 1876 องค์จักรพรรดิโกะ-ไดโงะสามารถหลบหนีออกจากที่คุมขังโดยความช่วยเหลือของ นะวะ นะงะโตะชิ ขุนศึกผู้จงรักภักดีในระหว่างนั้น อะชิกะงะ ทะกะอุจิ อดีตขุนศึกของฝ่ายรัฐบาลโชกุนที่แปรพักตร์มาเข้ากับฝ่ายจักรพรรดิได้ทำการยึดคืน นครหลวงเฮอัง มาจากฝ่ายรัฐบาลได้สำเร็จพร้อมกันนั้นอีกหนึ่งขุนศึกแปรพักตร์คือ นิตตะ โยะชิซะดะ ได้ทำการยึด คะมะกุระ ได้สำเร็จทำให้รัฐบาลโชกุนล่มสลายและคนในตระกูลโฮโจกระทำเซ็ปปุกุ (ฆ่าตัวตาย) ทั้งหมด
ปี พ.ศ. 1877 จักรพรรดิโกะ-ไดโงะเสด็จนิวัติกลับไปยัง นครหลวงเฮอัง และปลดจักรพรรดิโคงงลงจากราชบัลลังก์พร้อมกับรวมพระราชอำนาจทั้งหมดไว้ที่พระองค์อันเป็นจุดกำเนิด ยุคฟื้นฟูสมัยเก็งมู ทำให้อะชิกะงะ ทะกะอุจิซึ่งสามารถปราบปรามศัตรูทางการเมืองรวมถึงนิตตะ โยะชิซะดะและสถาปนาตนเองเป็นปฐมโชกุนแห่งอะชิกะงะไม่พอใจยกกองทัพบุกเข้านครหลวงเฮอังเมื่อปี พ.ศ. 1879 พร้อมกับสถาปนาพระอนุชาของอดีตจักรพรรดิโคงงขึ้นเป็น จักรพรรดิโคเมียว ทางฝั่งจักรพรรดิโกะ-ไดโงะและพระราชวงศ์ได้เสด็จลี้ภัยลงไปยังเมือง โยะชิโนะ ซึ่งตั้งอยู่ทางใต้ของ นครหลวงเฮอัง พร้อมกับตั้งราชสำนักขึ้นที่นี่เมื่อ เดือนมกราคม พ.ศ. 1880 ทำให้เกิด ยุคราชสำนักเหนือ-ใต้ ขึ้นมา
สโมสรฟุตซอลราชนาวี
สโมสรฟุตซอลราชนาวี เป็นสโมสรฟุตซอลในประเทศไทยสนับสนุนโดยกองทัพเรือไทย ปัจจุบันแข่งขันอยู่ในไทยแลนด์ฟุตซอลลีก
อาเซียนฟุตซอลคลับแชมเปียนชิพ
อาเซียนฟุตซอลคลับแชมเปียนชิพ เป็นการแข่งขันฟุตซอล ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยสหพันธ์ฟุตบอลอาเซียน
ปลาโรนันยักษ์
ปลาโรนันยักษ์ () ปลากระดูกอ่อนขนาดใหญ่จำพวกหนึ่ง ในกลุ่มปลากระเบน จัดอยู่ในวงศ์ Rhynchobatidae และสกุล "Rhynchobatus" โดยแยกออกจากปลาโรนันซึ่งอยู่ในวงศ์ Rhinobatidae อีกที (โดยในบางแหล่งข้อมูลยังคงจัดให้อยู่รวมกัน)
พบกระจายพันธุ์ในทะเลและมหาสมุทรเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนของอินโด-แปซิฟิก โดยมีเป็นบางชนิดที่พบในมหาสมุทรแอตแลนติกแถบตะวันออก โดยเป็นปลาที่ถูกประเมินไว้จากสหภาพนานาชาติเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติและทรัพยากรธรรมชาติ (IUCN) แล้วว่าทุกชนิดตกอยู่ในสภานะของการเสี่ยงหรือล่อแหลมต่อการสูญพันธุ์หรือใกล้สูญพันธุ์
เป็นปลาขนาดใหญ่ ความยาวที่สุดที่พบคือ 3 เมตร (9.8 ฟุต) จัดว่าเป็นหนึ่งในกลุ่มปลากระเบนที่มีขนาดใหญ่ที่สุด แต่ขนาดเล็กที่สุดมีความยาวเพียงครึ่งเดียว ทุกชนิดมีความคล้ายคลึงกันโดยมองอย่างผิวเผิน โดยสามารถจำแนกออกจากกันด้วยการพิจารณาลักษณะโดยรวมของส่วนปลายจมูก, การนับกระดูกสันหลัง ตลอดจนสีตามลำตัว (การกระจายตัวของจุดสีขาว และการมีหรือไม่มีฐานสีดำที่ใต้ครีบอก
ปัจจุบันได้มีการจำแนกไว้ 7 ชนิด โดยที่ผ่านมาจะมีการสับสนในชนิดของปลาโรนันจุดขาว ("R. djiddensis") ซึ่งปัจจุบันนับได้ว่าพบได้ในแถบมหาสมุทรอินเดียด้านตะวันตก
นอกจากนี้แล้วยังมีอีกชนิดหนึ่ง คือ "Rhynchobatus sp. nov." A หรือ 1 ซึ่งยังไม่ได้รับการอธิบายทางวิทยาศาสตร์
ชนิดที่มีชื่อสามัญในภาษาไทยกำกับ หมายถึง มีรายงานว่าพบได้ในน่านน้ำไทย
เออแฌน เดอ โบอาร์แน
เออแฌน โรแซ เดอ โบอาร์แน () เป็นบุตรชายคนเดียวของนายพลอาแล็กซ็องดร์ เดอ โบอาร์แน กับ นางโฌเซฟีน ตาเช เดอ ลา ปาเฌอรี ภรรยาคนแรกของนโปเลียน โบนาปาร์ต
เขาเกิดในปารีสและเป็นบุญบุญธรรมของนโปเลียน โบนาปาร์ต (แต่ไม่เป็นอยู่ในสายสืบราชสันตติวงศ์) บิดาแท้ๆของเขาเป็นนายพลและถูกประหารชีวิตไปในการปฏิวัติฝรั่งเศสช่วงสมัยแห่งความน่าสะพรึงกลัว ในช่วงที่นโปเลียนเรืองอำนาจ เขาเป็นผู้บัญชาการกองทหารของอิตาลี และเป็นอุปราชแห่งอิตาลี
กบเลิฟแลนด์
กบเลิฟแลนด์ หรือ กิ้งก่าเลิฟแลนด์ () เป็นสัตว์ประหลาดที่มีผู้อ้างว่าพบเห็นที่เมืองเลิฟแลนด์ รัฐโอไฮโอ สหรัฐอเมริกา มีรูปร่างเหมือนกบหรือคางคกหรือสัตว์เลื้อยคลานที่ยืนด้วยสองขาหลังมีความสูงถึง 4 ฟุต (1.22 เมตร) เหมือนมนุษย์ จนกลายเป็นเรื่องเล่าขานกัน ศาสตราจารย์เอดการ์ สลอตกิน นักคติชนวิทยาแห่งมหาวิทยาลัยซินซินแนติ กล่าวว่ากบเลิฟแลนด์เป็นเรื่องเล่าขานต่อกันมาเป็นรุ่น ๆ ในรอบหลายทศวรรษ โดยมีรายการการพบเห็นเป็นวงรอบ
กบเลิฟแลนด์ถูกรายงานพบครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1955 นักธุรกิจคนหนึ่งบอกว่าตนเองเห็นกบสูง 3 ฟุต เขาบรรยายลักษณะของมันว่ามันมีรอยย่นบนหัวแต่ไม่มีขน ตัวงอ ปากกว้างไม่มีริมฝีปาก นอกจากนี้มันยังมีกลิ่นเหม็น กลิ่นของมันแรงเหมือนกลิ่นของอัลฟัลฟา และเหมือนกลิ่นของเมล็ดอัลมอนด์
ผ่านไปกว่า 20 ปี ไม่มีรายงานการพบเห็นอีกเลย จนกระทั่งในวันที่ 3 มีนาคม ค.ศ. 1972 เวลา 01:00 น. เจ้าหน้าที่ตำรวจท้องถิ่นคนหนึ่งชื่อ เรย์ ชอกกีย์ กำลังขับรถอย่างระมัดระวังเพราะพื้นถนนลื่นด้วยชั้นน้ำแข็ง เพื่อกลับไปเลิฟแลนด์ ที่ริมแม่น้ำลิตเติลไมแอมี เขาก็พบสิ่งผิดปกติบนถนน จากไฟหน้ารถที่ส่องไป เขาต้องตะลึงกับสิ่งที่อยู่ข้างหน้า มันเป็นสิ่งที่เขาไม่สามารถอธิบายว่ามันคือตัวอะไรกันแน่ โดยเขาอธิบายว่า สัตว์ประหลาดตัวนั้นสูงประมาณ 3-4 ฟุต หนักประมาณ 50 ถึง 75 ปอนด์ ผิวหนังเหมือนกบ ผิวลื่นเปียก หางสั้น หัวและหน้าเหมือนกบ หรือสัตว์เลื้อยคลาน และยืนจ้องเขาด้วยสองขาหลัง ด้วยความตกใจเขาได้ยิงสวนไป มันกระโดดข้ามรั้วลงไปในแม่น้ำ ในภายหลังตำรวจคู่หูของชอกกีย์ได้ตรวจสอบที่เหตุเกิดพบว่ามีร่องรอยเหล่านั้นจริง แต่ไม่มีรูปถ่ายหรือหลักฐานใด ๆ มาสนับสนุนยืนยันมากกว่านี้
หลังจากนั้น สองสัปดาห์ต่อมาตำรวจอีกนายหนึ่งชื่อ มาร์ก แมททิวส์ ได้เผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาดตัวนั้นอย่างจัง มันนอนกลางถนนเหมือนสุนัขหมอบไม่มีผิด ตอนแรกแมททิวส์นึกว่าเป็นซากสัตว์ตาย เมื่อลงจากรถและพยายามจะเขี่ยมันทิ้งออกนอกทาง มันก็ลุกขึ้นด้วยสองขาหลัง เขาตกใจและยิงสวนไปถูกมันจนเขย่งและกระโดดข้ามรั้วลงไปในแม่น้ำ แมททิวส์ได้ให้คำอธิบายคล้ายกับชอกีย์ เว้นแต่คราวนี้สัตว์ประหลาดตัวนี้ไม่มีหาง
แต่ในปี ค.ศ. 2001 จากการให้สัมภาษณ์ทางอีเมล์ แมททิวส์ได้เปลี่ยนเรื่องราวของตนเองโดยเขาอ้างว่า สิ่งที่เขาเห็นนั้นมันไม่ใช่สัตว์ประหลาดแต่อย่างใด แต่อาจจะเป็นกิ้งก่าหรืออิกัวนาขนาดใหญ่ที่หนีออกมา เขาพยายามที่จะจับมันเพื่อจะสนับสนุนสิ่งที่ชอกกีย์เล่า ซึ่งไม่มีใครดำเนินการอย่างจริงจัง โดยบอกว่า มันอาจเป็นสัตว์เลี้ยงของใครบางคนที่หนีออกมาจากตู้เลี้ยง มันไม่ได้มีผิวหนังที่ลื่นเป็นมันหรือขนเปียกเป็นสังกะตัง มันไม่ได้สูง 3-5 ฟุต หรือยืนด้วยสองขาหลัง เพียงอาจจะเป็นสัตว์เลื้อยคลานที่มีขนาดใหญ่ที่เกิดอุบัติเหตุหลบหนีได้ออกจากที่เลี้ยง ที่ตาพร่ามัวจากแสงไฟจากหน้ารถของตน และมันก็ไม่ได้พฤติกรรมก้าวร้าวด้วย
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2014 ได้มีผู้แต่งเพลงขึ้นมาชื่อ "Hot Damn! It’s the Loveland Frog"
ในคืนวันที่ 3 สิงหาคม ค.ศ. 2016 มีวัยรุ่นสองคนเล่นโปเกมอนโกระหว่างถนนเลิฟแลนด์มาไดราและทะเลสาบอิซาเบลลา อ้างว่าพบเห็นกบขนาดใหญ่ใกล้ทะเลสาบ โดยบอกว่ามันยืนขึ้นและเดินด้วยสองขาหลังของมัน
ศิษย์มหัศจรรย์กับอาจารย์พันธุ์อสูร
ศิษย์มหัศจรรย์กับอาจารย์พันธุ์อสูร () เป็นภาพยนตร์อนิเมะของญี่ปุ่นในปีพ.ศ. 2558 เขียนบทและกำกับโดย มะโมะรุ โฮะโซะดะ ได้รับรางวัลเป็นอนิเมะแห่งปี 2015 ในงานประกาศผลรางวัลเจแปนอะแคเดมีครั้งที่ 37
โลกมนุษย์นั้นแท้จริงแล้วมีโลกเหมือนอยู่อีกโลกหนึ่งคือ "จูเต็น" (渋天 สวรรค์ของสัตว์) อันเป็นที่อยู่ของสัตว์ทรงปัญญา โลกทั้งสองใบนี้เปรียบเสมือนกระจกสะท้อนกันและกันและเชื่อมต่อกันอยู่ ประมุขของแคว้นๆหนึ่งในจูเต็นต้องการที่จะเกษียณตนเองและลงมาจุติใหม่เป็นเทพเจ้า แต่ยังไม่ได้ตันสินใจว่าจะเป็นเทพอะไร ระหว่างที่ตัดสินใจไมได้นี้จึงประกาศจะยกตำแหน่งประมุขให้ผู้สืบทอดที่แข็งแกร่ง ซึ่งมีตัวเต็งอยู่สองคน คือ "อิโอเซ็น" (猪王山) ผู้สุภาพบุรุษ และ "คุมะเทะสึ" (熊徹) จอมอันธพาล
อิโอเซ็นนั้นมีลูกศิษย์ลูกหามากมาย แต่คุมะเตะสึกลับไม่มีลูกศิษย์เลย ประมุขจึงบอกให้เขาหาลูกศิษย์ไว้บ้าง ในขณะที่คุมะเตะสึไปยังโลกมนุษย์ที่โตเกียวนั้นเองก็ไปพบกับเด็กหนุ่มชื่อเร็นเข้า ซึ่งเป็นเด็กหนุ่มที่พึ่งสูญเสียมารดาไปและหนีออกจากบ้านมา คุมะเตะสึชวนเร็นให้มาเป็นศิษย์แต่เร็นกำลังตกใจที่เห็นอสูรครั้งแรก และคุมะเตะสึก็เดินจากไป เร็นแอบตามคุมะเตะสึจนผ่านประตูเข้าไปในโลกจูเต็นโดยไม่ได้ตั้งใจ เนื่องจากหาทางกลับไม่ได้จึงตัดสินใจอยู่กับคุมะเทะสึในฐานะศิษย์และเรียนวิชาการต่อสู้
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียตะวันตก-ใต้ พ.ศ. 2559–2560
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียตะวันตก-ใต้ พ.ศ. 2559–2560 เป็นฤดูกาลในอดีตของวัฏจักรรายปีของการก่อตัวพายุหมุนเขตร้อนและพายุหมุนกึ่งเขตร้อน โดยจะเริ่มต้นในวันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 และไปสิ้นสุดลงในวันที่ 30 เมษายน 2560 โดยมีข้อยกเว้นสำหรับมอริเชียสและเซเชลส์ ซึ่งจะสิ้นสุดลงในวันที่ 15 พฤษภาคม 2560 วันที่เหล่านี้เป็นช่วงเวลาตามธรรมเนียมนิยมซึ่งเป็นช่วงจำกัดของแต่ละปี ซึ่งมีพายุหมุนเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนก่อตัวภายในแอ่ง ภายในทางตะวันตกของเส้น 90 °ตะวันออก และทางใต้ของเส้นศูนย์สูตร พายุหมุนเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนในแอ่งนี้จะได้รับการเฝ้าระวังโดยศูนย์อุตุนิยมวิทยาชำนัญพิเศษประจำภูมิภาค (Regional Specialized Meteorological Center) ในเรอูว์นียงภายในมหาสมุทรอินเดียตะวันตก-ใต้ พายุดีเปรสชันเขตร้อนและพายุดีเปรสชันกึ่งเขตร้อนจะถูกประมาณว่ามีความเร็วลมเแลี่ยภายใน 10 นาทีที่ 65 กม./ชม. โดยศูนย์กลางอุตุนิยมวิทยากำหนดขอบเขตส่วนภูมิภาคในเกาะลาเรอูว์นียง ฝรั่งเศส (RSMC ลาเรอูว์นียง) จะเป็นผู้กำหนดชื่อกับพายุ อย่างไรก็ตาม ศูนย์เฝ้าระวังพายุหมุนเขตร้อนภูมิภาคย่อยในมอริเชียสและมาร์ดากัสการ์จะเป็นผู้ใช้ชื่อ โดยศูนย์เฝ้าระวังพายุหมุนเขตร้อนภูมิภาคย่อยในมอริเชียสจะใช้ชื่อกับพายุ เมื่อมันทวีกำลังแรงเป็นพายุโซนร้อนกำลังปานกลาง ในระหว่าง 55 องศาตะวันออก ถึง 90 องศาตะวันออก ถ้าพายุหมุนทวีกำลังแรงเป็นพายุโซนร้อนกำลังปานกลางในระหว่าง 30 องศาตะวันออก ถึง 55 องศาตะวันออกนั้นจะได้รับชื่อโดยศูนย์ย่อยในมาร์ดากัสการ์ ชื่อใหม่จะถูกใช้ในทุก ๆ ปี และแต่ละชื่อโดยปกติจะใช้เพียงครั้งเดียว ดังนั้นในปัจจุบันจึงไม่มีการถอดชื่อพายุ อย่างไรก็ตาม ชื่อที่ยังไม่ได้ใช้อาจถูกนำกลับมาใช้ไหม่ในฤดูกาลในอนาคต
ตารางนี้จะแสดงพายุหมุนเขตร้อนและพายุหมุนกึ่งเขตร้อนทั้งหมดในช่วงฤดู 2559–2560 ของมหาสมุทรอินเดียตะวันตก-ใต้ ซึ่งจะระบุข้อมูลพื้นฐานเกี่ยวกับความรุนแรง, ช่วงเวลา, ชื่อ, พื้นที่ที่ได้รับผลกระทบ, ซึ่งข้อมูลส่วนใหญ่มาจากศูนย์กลางอุตุนิยมวิทยากำหนดขอบเขตส่วนภูมิภาค (RSMC) ลาเรอูว์นียง, จำนวนผู้เสียชีวิต และผลกระทบ ซึ่งมาจากรายงาน ข่าว หรือหน่วยงานจัดการด้านภัยพิบัติแห่งชาติที่เกี่ยวข้อง และผลกระทบจะเป็นค่าเงินดอลลาร์สหรัฐ ค.ศ. 2016 หรือ 2017 (พ.ศ. 2559 หรือ 2560)