hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
งานสะสมศิลปะเรย์นสท์
งานสะสมศิลปะเรย์นสท์ () อาจจะเป็นงานสะสมศิลปะและสิ่งของทางศิลปะที่สมบูรณ์ที่สุดของคริสต์ศตวรรษที่ 17 ที่ทำการสะสมโดยพ่อค้าชาวดัตช์ยาน เรย์นสท์ (Jan Reynst) และเพิ่มเติมต่อมาโดยพี่ชายเกอร์ริท เรย์นสท์ (Jan Reynst) งานสะสมตั้งแสดงที่บ้านของสองพี่น้องในอัมสเตอร์ดัม ที่ประกอบด้วยภาพเขียนโดยจิตรกรอิตาลีกว่า 200 ภาพและประติมากรรมอีก 300 ชิ้นส่วนใหญ่จากสมัยโรมัน นอกจากนั้นก็ยังมีสิ่งของโบราณ (antiquities) อื่นๆ แต่งานสะสมมากระจัดกระจายในคริสต์ทศวรรษ 1660 และ 1670 หลังจากการเสียชีวิตของพี่น้องทั้งสอง และแม่หม้ายของเกอร์ริทขายให้แก่ผู้ซื้อต่างๆ
เทพนักสู้เจ็ดดาวกายเฟิร์ด
เทพนักสู้เจ็ดดาวกายเฟิร์ด () แป็นภาพยนตร์แนวโทคุซัทสึ ที่เกิดจากความร่วมมือของบริษัท โตโฮ และบริษัท แคปคอม ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 เมษายน และอวสานเมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1996 รวมทั้งสิ้น 26 ตอน
หลังจากการหายตัวของ “คาซาม่า มาซาโตะ” ทำให้ “คาซาม่า โก” น้องชายที่ออกเดินทางฝึกวิชาหมัดสำนักเคนโอริวไปทั่วโลก ต้องกลับมาที่ญี่ปุ่นเพื่อหาเบาะแสของพี่ชาย และเขาก็ได้ค้นพบว่ามาซาโตะหายไปด้วยฝีมือขององค์กรอาชาญากรรมใต้ดินที่มีชื่อว่า “Crown” (คราวน์) โดยองค์กรดังกล่าวมีความปราถนาที่จะสร้าง “สุดยอดนักสู้ไร้เทียมทาน” จึงได้ทำการลักพาตัวนักสู้คนดัง ฝีมือดี มาทำการทดลองแต่โกก็พลาดท่าถูกจับไปดัดแปลงเป็น Guyborg (กายบอร์ก) ทหารเลวสุดชั่วขององค์กรคราวน์ แต่โชคดีที่จิตใจ และความทรงจำของโกยังอยู่ดีครบถ้วน ทำให้เขาตัดสินใจแหกคุกขององค์กร แต่ในขณะที่กำลังจะหลบหนี โกได้เสียท่าให้ Jerk (เจิร์ค) จอมหมัดอสูร (Mutian) ที่ถูกดัดแปลงจนไม่เหลือความเป็นมนุษย์ ในตอนนั้นเอง ด้วยจิตใจที่ดีงาม และอยากปกป้องผู้คนของโก ก็ได้ทำให้ปรสิตฟาลาห์ที่ถูกฝังในร่างของโก ได้เปลี่ยนสภาพร่างกายของเขา โดยมีชุดเกราะชีวะจักรกลคลุมร่างกาย ด้วยความช่วยเหลือของ “ชิโรอิชิ ทาเคโอะ” อดีตนักวิทยาศาสตร์ของคราวน์ ทำให้โกค่อยๆเรียนรู้ที่จะใช้พลังต่อกรกับพวกจอมหมัดอสูรขององค์กรคราวน์ ในนาม Guyferd (กายเฟิร์ด) นักสู้ผู้ใช้เพลงหมัดสำนักเคนโอริว
ยูเวอร์... / บัลลาด
ยู เวอร์... / บัลลาด () เป็นผลงานซิงเกิลที่ 47 ของอายูมิ ฮามาซากิ วางขายในวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2552 ในรูปแบบดับเบิล เอ ไซด์ ซิงเกิล และเพลงหน้าบีอย่าง "RED LINE ～for TA～"
เพลง "You were..." เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง "ทิงเกอร์ เบลล์ กับสมบัติที่สูญหาย" ส่วนเพลง "BALLAD" เป็นเพลงประกอบละครเรื่อง "ซูสีไทเฮา ก่อนแผ่นดินสิ้นสลาย" ทางช่อง NHK
เจ้าหญิงชาห์นาซ ปาห์ลาวี
เจ้าหญิงชาห์นาซ ปาห์ลาวี (, ประสูติ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2483) พระราชธิดาพระองค์แรกในพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี ชาห์แห่งอิหร่าน กับพระมเหสีองค์แรกคือเจ้าหญิงเฟาซียะห์แห่งอียิปต์ อดีตราชินีแห่งอิหร่าน
เจ้าหญิงชาห์นาซ ปาห์ลาวี ประสูติเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2483 ณ พระราชวังซาอาดาบัด กรุงเตหะราน ประเทศอิหร่าน พระราชธิดาพระองค์แรกในพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี ชาห์แห่งอิหร่าน กับพระมเหสีองค์แรกของพระองค์คือเจ้าหญิงเฟาซียะห์แห่งอียิปต์ อดีตราชินีแห่งอิหร่าน ต่อมาพระราชบิดา และพระราชมารดาได้หย่าขาดจากกันหลังจากประสูติกาล
ภายหลังได้เกิดการปฏิวัติต่อต้านระบบชาห์ และเกิดการปฏิวัติอิสลาม เจ้าหญิงชาห์นาซจึงเสด็จไปประทับอยู่ในประเทศสวิตเซอร์แลนด์จนถึงปัจจุบัน
ก่อนอภิเษกสมรสเจ้าหญิงชาห์นาซ ปาห์ลาวีทรงเคยถูกสู่ขอโดยพระเจ้าฟัยศ็อลที่ 2 แห่งอิรักและพระนางอาจจะได้เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งอิรัก โดยพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี พระราชบิดาได้ทรงเห็นชอบด้วยแต่เจ้าหญิงทรงปฏิเสธที่จะอภิเษกสมรสกับพระเจ้าฟัยศ็อล
เจ้าหญิงชาห์นาซ เสกสมรสครั้งแรกกับอาร์เดชีร์ ซาเฮดี (اردشیر زاهدی) อดีตรัฐมนตรีต่างประเทศของอิหร่าน และอดีตเอกอัครราชทูตอิหร่านประจำสหรัฐอเมริกา (พ.ศ. 2500-2507 และ พ.ศ. 2515-2522) และทั้งคู่ได้มีพระธิดา 1 องค์ คือเจ้าหญิงซาห์รา มาห์นาซ ซาเฮดี (ประสูติ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2501) ก่อนที่จะหย่ากันใน พ.ศ. 2507
ต่อมาเจ้าหญิงชาห์นาซ ได้สมรสอีกครั้งกับโคสเรา จาฮันบานี เชื้อพระวงศ์ราชวงศ์กอญัรเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2514 ทั้งคู่มีบุตร-ธิดา 2 คน ได้แก่ เคย์โคสลอว์ (เกิด พ.ศ. 2514) และเฟาซียะห์ (เกิด พ.ศ. 2517)
เจ้าหญิงชาห์นาซ ปาห์ลาวี เป็นพระราชธิดาต่างพระมารดากับมกุฎราชกุมารไซรัส เรซา, เจ้าหญิงฟาราห์นาซ, เจ้าชายอาลีเรซาที่สอง และเจ้าหญิงไลลา ซึ่งประสูติแต่จักรพรรดินีฟาราห์ ส่วนเจ้าหญิงชาห์นาซนั้นเป็นพระราชธิดาในเจ้าหญิงเฟาซียะห์แห่งอียิปต์ ซึ่งพระชนนีเป็นพระราชธิดาในพระเจ้าฟูอัดที่ 1 แห่งอียิปต์ และสมเด็จพระราชินีนาซลี โดยเจ้าหญิงชาห์นาซมีศักดิ์เป็นพระภาคิไนยของพระเจ้าฟารุกที่ 1 แห่งอียิปต์
ไข่ฟาแบร์เช
ไข่ฟาแบร์เช (; ) คือหนึ่งในงานตกแต่งอัญมณีรูปไข่ที่สร้างโดยห้องงานอัญมณีฟาแบร์เช (House of Fabergé) ระหว่างปี ค.ศ. 1885 จนถึงปี ค.ศ. 1917 งานส่วนใหญ่เป็นงานชิ้นเล็กที่เหมาะกับการให้เป็นของขวัญสำหรับเทศกาลอีสเตอร์
แต่ไข่ฟาแบร์เชที่มีชื่อเสียงที่สุดที่สร้างโดยห้องงานอัญมณีเป็นงานชิ้นใหญ่ที่สร้างให้แก่ซาร์อเล็กซานเดอร์ที่ 3 และ ซาร์นิโคลัสที่ 2 แห่งรัสเซีย ที่มีด้วยกันทั้งหมด 50 ชิ้น และ 43 ชิ้นได้ค้นพบแล้ว อีกสองชิ้นสร้างแล้วเสร็จ 1 ใบ อีกใบยังไม่เสร็จ ได้แก่ "กลุ่มดาวสีน้ำเงินแห่งซาเรวิช" และ "คาเรเลียนเบิร์ช" สำหรับปี ค.ศ. 1917
ไข่ใบใหญ่เจ็ดใบสร้างให้แก่นักอุตสาหกรรมอเล็กซานเดอร์ เคลช์แห่งมอสโก
ไข่ทำจากโลหะมีค่าหรือหินแข็งตกแต่งด้วยอัญมณีและการลงยา คำว่า “ไข่ฟาแบร์เช” มีความหมายเดียวกับความหรูหรา และถือกันว่าเป็นงานอัญมณีชั้นหนึ่ง “ไข่ฟาแบร์เช” ของราชวงศ์รัสเซียถือว่าเป็นกลุ่มงานศิลปะชิ้นเอก (objets d'art) ที่ได้รับการจ้างชิ้นสุดท้าย
การสร้าง “ไข่ฟาแบร์เช” เริ่มขึ้นเมื่อซาร์อเล็กซานเดอร์ที่ 3 มีพระราชประสงค์ที่มอบไข่อีสเตอร์ให้แก่จักรพรรดินีมาเรีย เฟโดโรฟนา (Empress Maria Fedorovna) ในปี ค.ศ. 1885 เพื่ออาจจะในพระราชวโรกาสฉลองครอบรอบ 20 ปีของการเสกสมรสระหว่างทั้งสองพระองค์ เชื่อกันว่าซาร์อเล็กซานเดอร์ทรงได้ความคิดมาจากไข่ที่เป็นของเจ้าหญิงวิลเฮลมีน มารี แห่งเดนมาร์กผู้เป็นพระปิตุจฉาของพระจักรพรรดินี ที่เป็นวัตถุที่ต้องพระทัยจักรพรรดินีมาเรียมาตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์
ไข่ใบแรกที่สร้างที่เรียกกันว่า “ไข่ไก่” ทำด้วยทอง โดยมีเปลือกเป็นทองคำเคลือบเอนนาเมลขาวใสที่เปิดขึ้นมาเป็นสิ่งที่ทำให้ประหลาดใจสิ่งแรกที่เป็นไข่แดงทองคำสีเหลืองนวล ที่เปิดออกมาเป็นไก่ทองคำระบายหลากสี ที่เปิดได้ ภายในเป็นมงกุฎจักรพรรดิเพชรขนาดเล็กที่ภายในบรรจุจี้ทับทิม แต่เป็นที่น่าเสียดายที่สองอย่างหลังนี้สูญหายไป
จักรพรรดินีมาเรียทรงพอพระทัยกับของขวัญเป็นอันมาก จนพระราชสวามีต้องมีพระบรมราชโองการแต่งตั้งให้ฟาแบร์เชเป็น ‘ช่างทองผู้ได้รับการแต่งตั้งเป็นพิเศษแห่งจักรวรรดิ’ ปีต่อมาพระองค์ก็ทรงจ้างให้ฟาแบร์เชสร้างไข่ให้อีกใบหนึ่ง แต่หลังจากนั้น ปีเตอร์ คาร์ล ฟาแบร์เชผู้เป็นเจ้าของกิจการก็ได้รับอภิสิทธิ์ในการไข่อีสเตอร์สำหรับพระจักรพรรดิต่อมา การออกแบบก็เพิ่มความซับซ้อนขึ้นทุกปี ตามธรรมเนียมของตระกูลฟาแบร์เช แม้แต่พระเจ้าซาร์ก็ไม่ทราบว่าไข่จะออกมาในรูปใด ข้อแม้อย่างเดียวของการสร้างงานคือต้องประกอบด้วยสิ่งที่สร้างความประหลาดใจแก่ผู้ดู หลังจากการเสด็จสวรรคตของซาร์อเล็กซานเดอร์ที่ 3 ในปี ค.ศ. 1894 แล้ว ซาร์นิโคลัสที่ 2 พระราชโอรสก็ทรงมอบไข่ให้แก่ทั้งพระอัครมเหสีและพระราชชนนี
ในช่วงนี้ก็มิได้มีการสร้างไข่อยู่สองปี ในปี ค.ศ. 1904 และในปี ค.ศ. 1905 เพราะสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น เมื่อแบบได้รับการอนุมัติจากฟาแบร์เชแล้ว ทีมช่างก็จะเริ่มทำงานประกอบไข่ขึ้น
ไข่อีสเตอร์สำหรับพระจักรพรรดิสร้างชื่อเสียงเป็นที่เลื่องลือให้แก่ฟาแบร์เช ผู้รับงานสร้างไข่ให้แก่ลูกค้าส่วนตัวที่เลือกสรรบ้างไม่กี่คน ที่รวมทั้งดัชเชสแห่งมาร์ลบะระห์, ตระกูลโนเบล, ตระกูลรอธไชลด์ และตระกูลยูซูพอฟ
8 เทพอสูรมังกรฟ้า (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2537)
8 เทพอสูรมังกรฟ้า () เป็นภาพยนตร์กำลังภายในสัญชาติฮ่องกง กำกับภาพยนตร์โดย แอนดี้ ชิน ออกฉายในปี ค.ศ. 1994 นำแสดงโดย กง ลี่, หลิน ชิงเสีย, จาง เหมี่ยน, หลิน เหวินหลง
ในสำนักเทียนซานมีหยกทิพย์ และพลังเหนือโลกันตร์ที่ผู้ฝึกจะไม่แก่ ไม่ตาย เจ้าสำนักเซียนเหยาจื่อมีศิษย์น้อง 3 คน หวู่ชิงหยุน และสองพี่น้องฝาแฝด คือ หลี่ชิวซุ่ย และหลี่ชางไห่ ซึ่งทั้งสองต่างหลงรักเซียวเหยาจื่อ ขณะที่หวู่ชิงหยุน แอบหลงรักหลี่ชางไห่ เซียวเหยาจื่อจึงพาหลี่ชางไห่ไปอยู่บนยอดเขาวิเวก แต่เซียวเหยาจื่อกลับถูกวางยาพิษจากศิษย์ทรยศ ต้องใช้หยกทิพย์รักษา
ซิจุ๊ เณรน้อยจากวัดเส้าหลินถูกเจ้าสำนักใช้ให้ขอความช่วยเหลือจากเซียวเหยาจือ โดยนำคัมภีร์เปลี่ยนเส้นเอ็นหยกหยกติดตัวไปด้วย แต่ถูกอาจื่อจับตัวไป เรื่องราวจะเป็นอย่างไรติดตามชมได้ใน 8 เทพอสูรมังกรฟ้า
เกล็ดแก้ว
เกล็ดแก้ว (; ; โรมะจิ: "chinshurin") เป็นปลาทองสายพันธุ์หนึ่งที่นิยมเลี้ยงกันในปัจจุบัน มีรูปร่างลักษณะ ตัวอ้วนกลมคล้ายลูกกอล์ฟ มีลักษณะเด่นคือ เกล็ดทุกเกล็ดจะปูดนูนออกมา จึงเป็นที่มาของชื่อเกล็ดแก้ว หัวมีขนาดเล็กมาก จนอาจนับได้ว่าเป็นปลาทองสายพันธุ์ที่มีหัวเล็กที่สุด ครีบหางแผ่กางออกแลดูสวยงาม สีสันของลำตัวมีมากมายหลากหลาย ทั้ง ขาว, น้ำตาล, เหลืองและส้ม และหลากหลายสีในตัวเดียวกัน แต่ไม่พบปลาที่มีสีดำทั้งตัว และมีทั้งหัววุ้นและหัวมงกุฎ
เกล็ดแก้วเป็นปลาทองที่ชาวไทยเป็นผู้เพาะพันธุ์ขึ้นมาเป็นครั้งแรก แต่ทว่าไม่ปรากฏหลักฐานว่าผู้ใดเป็นผู้คิดค้นและทำไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่
ลูกโป่ง (ปลาทอง)
ลูกโป่ง (; ; โรมะจิ: Suihogan) เป็นสายพันธุ์ของปลาทองชนิดหนึ่ง ที่ปรากฏในปัจจุบัน เป็นปลาที่มีลักษณะเด่นที่เห็นได้ชัดเจนคือ มีถุงใต้ตาขนาดใหญ่ที่มีเส้นเลือดอยู่ภายใน ปูดยื่นออกมาทั้งสองข้างแลดูคล้ายลูกโป่ง จึงเป็นที่มาของชื่อ มีลักษณะลำตัวเรียวยาว ครีบทุกครีบสั้น ไม่มีครีบหลังซึ่งลักษณะดังกล่าวนี้คล้ายกับปลาทองอีกสายพันธุ์หนึ่งคือ สิงห์จีน, สิงห์ญี่ปุ่น และ รันชู
ลูกโป่ง เป็นปลาทองที่มีสายพันธุ์กำเนิดมาจากประเทศจีน นับว่าเป็นปลาทองอีกสายพันธุ์หนึ่งที่มีความเปราะบาง เลี้ยงยาก ทั้งนี้เพราะผู้เลี้ยงต้องคอยระวังมิให้ถุงใต้ตานั้นแตก ซึ่งอาจจะทำให้ปลาพิการหรือตายได้เลย เพราะปลาจะเสียการทรงตัวและติดเชื้อโรค ลูกโป่งนับว่าเป็นปลาทองที่มีสีสันหลากหลายมากที่สุดสายพันธุ์หนึ่ง เพราะมีทั้ง เหลือง, แดง, ขาว, เหลือง, ส้ม หรือหลากหลายสีสันในตัวเดียวหรือแม้กระทั่งน้ำตาลดำทั้งตัว
เมื่อยังเล็ก ถุงใต้ตาจะยังเล็กอยู่และจะโตขึ้นเรื่อย ๆ ตามอายุขัยปลา จนกระทั่งเจริญเติบโตเต็มที่เมื่ออายุได้ 2 ขวบปี ลูกโป่งมีอายุขัยเต็มที่ราว 5 ปี
สิงห์ดำตามิด
สิงห์ดำตามิด หรือ สิงห์สยาม () เป็นปลาทองสายพันธุ์หนึ่ง ที่ได้รับความนิยมเลี้ยงในปัจจุบัน มีลักษณะเด่นคือ ลำตัวสีดำสนิททั้งตัวไม่เว้นแม้กระทั่งส่วนท้อง ส่วนหัวมีก้อนเนื้อที่เรียกว่า วุ้น ขนาดใหญ่และปิดจนมิดมองไม่เห็นลูกตา ลักษณะส่วนอื่นทั่วไปก็คล้ายกับสายพันธุ์หัวสิงห์ คือ ครีบทุกครีบสั้น ไม่มีครีบหลัง โคนหางใหญ่ แข็งแรง
สิงห์ดำตามิดหรือสิงห์สยามนั้น เป็นปลาทองอีกสายพันธุ์หนึ่งที่ชาวไทยเป็นผู้คิดค้นสายพันธุ์ขึ้นมา โดยเริ่มขึ้นที่สหกรณ์ปลาสวยงาม อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี โดยพัฒนาสายพันธุ์ขึ้นมาจากสายพันธุ์หัวสิงห์ จนได้เป็นสายพันธุ์แท้ที่มีความนิ่งในพันธุกรรมและมีเอกลักษณ์เฉพาะสายพันธุ์
ปัจจุบัน สิงห์ดำตามิด เป็นปลาทองอีกชนิดหนึ่งที่ได้รับความนิยมเลี้ยงกันมาก โดยในตลาดปลาสวยงาม มักพบปลาทองสายพันธุ์นี้ขายอยู่เสมอ ๆ
โคเมท
โคเมท () เป็นปลาทองสายพันธุ์หนึ่งที่ปรากฏในปัจจุบัน มีถิ่นกำเนิดดั้งเดิมที่สหรัฐอเมริกา ลักษณะของโคเมทคือ ลำตัวผอมเพรียวยาวแลดูคล้ายปลาคาร์ป ครีบทุกครีบยาวโดยเฉพาะครีบหาง ลำตัวมักมีสีเดียวล้วน ๆ เช่น สีขาวหรือสีแดง ขนาดเมื่อโตเต็มที่สามารถยาวได้ถึง 12 นิ้ว จัดว่าเป็นปลาทองสายพันธุ์ที่มีขนาดใหญ่มากสายพันธุ์หนึ่ง
โดยชื่อ โคเมท นั้น หมายถึงดาวหาง ทั้งนี้เพราะความที่มีลักษณะเพรียวยาวเหมือนดาวหางนั่นเอง โคเมทในประเทศแถบตะวันตก เช่น ที่สหรัฐอเมริกาหรืออังกฤษจะเป็นสายพันธุ์ที่ได้รับความนิยมมาก และมีราคาสูง แต่สำหรับในประเทศไทยและแถบเอเชียนั้น สายพันธุ์นี้กลับไม่ได้รับความนิยมเท่าและมีราคาต่ำ ทั้งที่ปลาทองสายพันธุ์นี้จัดว่าเลี้ยงง่ายกว่าสายพันธุ์อื่นมาก ทั้งนี้เนื่องจากไม่มีจุดเด่นเพียงพอที่จะทำให้แลดูสวยงามเหมือนสายพันธุ์อื่น อีกทั้งยังมีลักษณะทั่วไปคล้ายปลาคาร์ปอีกด้วย จึงทำให้มีความเข้าใจผิดและสับสนกันระหว่างปลาทั้งสองชนิดนี้เสมอ ๆ โดยเฉพาะในตัวที่ยังเล็กอยู่ และบางคนอาจจะเลี้ยงปนกันในบ่อเดียวกันด้วย
Nepenthes × trichocarpa
Nepenthes × trichocarpa (มาจากภาษากรีก: "trikho-" "ขน, เส้นด้าย", และ "-carpus" "ผล"), หรือมีอีกชื่อหนึ่งว่า Dainty Pitcher-Plant, เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงลูกผสมทางธามชาติระหว่าง "N. ampullaria" และ "N. gracilis" เดิมถูกเข้าใจผิดว่าเป็นสปีชีส์
บี.เอช. แดนเซอร์ (B. H. Danser) ได้จัดหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดนี้ไว้ในบทความของเขาในปี ค.ศ. 1928 อยู่ในสกุลหม้อข้าวหม้อแกงลิง เขาได้บรรยายถึงพืชชนิดนี้ไว้ดังนี้ ลำต้นเลื้อยไต่เป็นทรงกระบอกเมื่อตัดขวาง หม้อล่างโค้งเข้าหาสายดิ่งและเป็นทรงรูปไข่ ทั้งหม้อล่างและหม้อบนสามารถสูงได้ถึง 8 ซม. กล้างประมาณ 1/3 ของความสูงและอาจกว้างได้ถึง 4 ซม.มี 2 ปีกชายครุยตลอดความยาว
สีของหม้ออยู่ระหว่างสีเขียวถึงเป็นจุดหรือมีลายแดงหรือเหลือง มองเห็นหม้อผุดตลอดทั้งพื้นป่าน่าตื่นใจมากและหม้อบนอยู่บนพุ่มไม้หรือต้นไม้ที่เลื้อยไต่ขึ้นไป
"N. × trichocarpa" พบในพื้นราบตลอดทั้งมาเลเซียตะวันตก, บอร์เนียว, สิงคโปร์ และ เกาะของอินโดนีเซียในสุมาตรา ปกติพบปะปนกับ "N. ampullaria" และ "N. gracilis"
Nepenthes × cincta
Nepenthes × cincta (มาจากภาษาละติน: "cinctus" = สายคาด) เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงลูกผสมทางธามชาติระหว่าง "N. albomarginata" และ "N. northiana"
"N. × cincta" เป็นพืชหายากเพราะการกระจายพันธุ์ของ "N. northiana" พบเพียงสองสามแห่งในเบา (Bau) รัฐซาราวะก์ ซึ่งเติบโตบนหินปูน "N. × cincta" เป็นหนึ่งในสามลูกผสมตามธรรมชาติที่เกิดจาก "N. northiana"
ลักษณะขอบขาวที่ปากของ "N. albomarginata" เด่นมากในลูกผสมนี้ เพอริสโตมที่ผายออกของ "N. northiana" หายไป หม้อเป็นทรงกรวยแคบ มีสีครีมถึงม่วงคล้ำ มีจุดสีแดงหรือดำ
Nepenthes × cantleyi
Nepenthes × cantleyi (ได้ชื่อตาม ร็อบ แคนต์ลีย์ (Rob Cantley) นักอนุรักษ์ธรรมชาติและนักประดิษฐ์หม้อข้าวหม้อแกงลิงปลอม) เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงลูกผสมทางธามชาติระหว่าง "N. bicalcarata" และ "N. gracilis" นอกจากบรูไนแล้วเป็นพืชหายากมาก ทั้งๆที่พ่อและแม่กระจายพันธุ์กว้างขวางตลอดบอร์เนียว
รูปร่างของหม้อคล้ายกับ "N. bicalacarata" มาก ถึงแม้ว่าเพอริสโตมจะคล้ายกับ "N. gracilis" เขี้ยวของ "N. bicalcarata" ลดลงหรือเพียงแค่ปุ่มเล็กๆ ลูกผสมนี้เติบโตคล้าย "N. gracilis" ซึ่งลำต้นเลื้อยไปตามพื้น ขึ้นในที่เปิดโล่ง ดินเป็นดินทราย ของเหลวในหม้อเป็นกรดสูงคล้ายกับ "N. gracilis" มีค่า pH ต่ำที่สุดเท่าที่มีการบันทึกไว้ถึง 1.82
สโมสรฟุตบอลโคราช
สโมสรฟุตบอลโคราช เป็นสโมสรฟุตบอลในประเทศไทย โดยเริ่มต้นส่งทีมเข้าร่วมแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ง. ในปี 2551 และสามารถผ่านเข้ารอบ 8 ทีมสุดท้ายได้สำเร็จ ทำให้ได้เลื่อนชั้นสู่ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ค. ปี 2552
ในปีต่อมาได้ส่งทีมเข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทาน ค. และผ่านเข้ารอบ 4 ทีมสุดท้ายได้สำเร็จ ทำให้ได้เลื่อนชั้นสู่ระดับถ้วยพระราชทาน ข. ต่อไป
จุดกำเนิดสโมสรฟุตบอลโคราช
ด้วยอุดมการณ์เดียวกัน ที่มองเห็นความสำคัญของเยาวชนรุ่นใหม่ โดยเฉพาะการให้โอกาสเด็กโคราช ได้มีโอกาสเล่นฟุตบอล คุณไพโรจน์ นุชกลาง และคุณสายัณห์ พันธุ์บัว ได้ริเริ่มโครงการอย่างเอาจริงเอาจังและต่อเนื่อง ในการพัฒนาวงการฟุตบอลโคราช จึงได้ก่อตั้งสโมสรฟุตบอลขึ้นมา โดยใช้ชื่อว่า "สโมสรฟุตบอลโคราช" ภายใต้พันธกิจ "เพื่อคนโคราช" เมื่อวันที่ 21 มิถุนายน 2550 ได้ทำการจดทะเบียนการค้า หจก.สโมสรฟุตบอลโคราช ขึ้นเพื่อเป็นนิติบุคคล
ในเวลาต่อมา ได้มีการเชิญคุณสุวัฒนชัย เจริญสุข ซึ่งเป็นอดีตเพื่อนร่วมทีม (สมัยเรียน) เข้ามาร่วมเป็นหุ้นส่วนอีกคน และยังได้รวบรวมผองเพื่อน-พี่น้องร่วมอุดมการณ์เดียวกัน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นกลุ่มคนรุ่นใหม่ เข้ามาช่วยกัน เพื่อพัฒนาวงการฟุตบอลโคราช อย่างแท้จริง โดยไม่ได้หวังผลประโยชน์ใดๆทั้งสิ้น
หลังจากนั้นจึงได้ทำการก่อตั้งสมาคมขึ้นมา เพื่อเริ่มตันเตรียมทีมเข้าร่วมแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทาน ง. (ซึ่งเป็นระดับลีกล่างสุด) โดยใช้ชื่อสมาคมว่า "สมาคมสโมสรฟุตบอลโคราช" พร้อมด้วยทีมงานซึ่งเป็นบุคคลที่รักวงการฟุตบอล ได้แก่คุณสมชาย เสร็จกิจ และคุณธัชพล นุชกลาง มาเป็นอุปนายกสมาคม และยังได้เชิญคุณเทิดศักดิ์ ชัยพิมลผลิน (รองผู้ช่วยผู้จัดการธนาคารออมสิน สาขาสุรนารี) เข้ามาดำรงตำแหน่งเหรัญญิก พร้อมด้วยทีมงานคุณภาพ พร้อมถึงบุคลากรจากท้องถิ่นเข้ามาช่วยงานมากมาย
จุดเริ่มต้นของสโมสร กับการเริ่มสร้างทีมฟุตบอลชุดแรกขึ้น ภายใต้การดูแลของ คุณสายัณห์ พันธุ์บัว โดยปีแรกได้ทำการส่งทีมเข้าร่วมแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทาน ง. ประจำปี 2551 โดยเปิดโอกาสให้เยาวชนในระดับมัธยมปลาย ภายในจังหวัดนครราชสีมาเข้าร่วมแข่งขันเป็นส่วนใหญ่ สโมสรฟุตบอลโคราช เข้ารอบ 8 ทีมสุดท้าย ส่งผลให้ได้เลื่อนชั้นสู่ถ้วยพระราชทาน ค. ในปีเดียวเท่านั้น และปัจจุบันสโมสรฟุตบอลโคราชเล่นอยู่ในลีกฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ข.
และนี่เป็นจุดเริ่มต้นของสโมสรฟุตบอลโคราช ที่จะเป็นความภาคภูมิใจของชาวจังหวัดนครราชสีมา อย่างแท้จริงห้างหุ้นส่วนจำกัด สโมสรฟุตบอลโคราช สมาคมสโมสรฟุตบอลโคราช รายชื่อผู้เล่นชุด  ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทาน ข. ประจำปี 2554
คณิน บัดติยา
คณิน บัดติยา (ชื่อเล่น: คูณ; เกิด: 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2529) เป็นอดีตนักแสดงและพิธีกรชาวไทย
คณินมีเชื้อสายอินเดีย และมีพี่ชายหนึ่งคน เขาเคยศึกษาอยู่ที่ คณะทันตแพทยศาสตร์ โดนรีไทร์ มหาวิทยาลัยรังสิต และเขาจึงเรียนจบที่ คณะทันตแพทย์ศาสตร์ ที่ประเทศฟิลิปปินส์ภายในปีครึ่ง คณินเข้าวงการโดยการโพสต์ภาพของตนเองลงในไฮไฟฟ์ และมีโมเดลลิ่งสนใจเชิญไปถ่ายโฆษณาแก๊สโซฮอลล์ของปั้มน้ำมัน ปตท. ในปี พ.ศ. 2550 จนในที่สุดได้รับเชิญจากทางค่ายอาวอง ให้ไปแสดงนำในภาพยนตร์เรื่อง "ม.3 ปี4 เรารักนาย" ซึ่งถือเป็นภาพยนตร์เรื่องแรกที่คณินได้เล่นและได้รับบทพระเอก
นอกจากนี้คณินยังมีผลงานเพลงอีกหนึ่งเพลง คือ เพลง "รัก..ได้ยินหรือเปล่า" ซึ่งเป็นเพลงที่คูณร้องประกอบภาพยนตร์เรื่อง" ม.3 ปี 4 เรารักนาย" อีกด้วย
มอตลีย์ครู
มอตลีย์ครู () เป็นวงฮาร์ดร็อกอเมริกัน ก่อตั้งวงในลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนียในปี ค.ศ. 1981 วงก่อตั้งโดยนิกกี ซิกซ์ มือกีตาร์เบส และทอมมี ลี มือกลอง โดยต่อมากีตาร์ลีด มิก มาร์ส และนักร้องนำ วินซ์ นีล ได้เข้ามาร่วมวงภายหลัง มอตลีย์ครูมียอดขายอัลบั้มมากกว่า 80 ล้านชุดทั่วโลก รวมถึงขายได้ 23.5 ล้านชุดในสหรัฐอเมริกา
สมาชิกแต่ละคนของวงมีถูกเอ่ยถึงในเรื่องการใช้ชีวิตอย่างแสนสาหัส สมาชิกทุกคนมีข้อหาคดีความ ใช้ชีวิตอยู่ในคุก ประสบปัญหากับการติดสุราและยาเสพติด ผ่านผู้หญิงมากหน้าหลายตา และมีรอยสักตามตัวมากมาย พวกเขามีผลงานอัลบั้มออกมาแล้ว 9 ชุด โดยชุดที่ 9 "Saints of Los Angeles" ออกขายวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 2008 และยังมีภาพยนตร์ที่ดัดแปลงจากอัตชีวประวัติของพวกเขาที่ชื่อ "The Dirt" ออกฉายปี 2011
มอตลีย์ครูประกาศยุบวงในปี ค.ศ. 2015 หลังเสร็จสิ้นการทัวร์ The Final Tour ที่ลอสแอนเจลิส ต่อมาในปี ค.ศ. 2018 พวกเขาประกาศรวมวงอีกครั้ง
เกลือ
เกลือ เป็นแร่ธาตุส่วนใหญ่ประกอบด้วยโซเดียมคลอไรด์ (NaCl) สารประกอบในระดับสูงกว่าเกลือชนิดต่าง ๆ เกลือในธรรมชาติก่อตัวเป็นแร่ผลึกรู้จักกันว่า เกลือหิน หรือแฮไลต์ เกลือพบได้ในปริมาณมหาศาลในทะเลซึ่งเป็นองค์ประกอบของแร่ที่สำคัญ ในมหาสมุทรมีแร่ธาตุ 35 กรัมต่อลิตร ความเค็ม 3.5% เกลือเป็นสิ่งจำเป็นต่อชีวิตสัตว์ ความเค็มเป็นรสชาติพื้นฐานของมนุษย์ เนื้อเยื่อสัตว์บรรจุเกลือปริมาณมากกว่าเนื้อเยื่อพืช ดังนั้นอาหารของชนเผ่าเร่ร่อนที่ดำรงชีวิตในฝูงต้องการเกลือเพียงเล็กน้อย หรือไม่ต้องการเกลือเลย ขณะอาหารประเภทซีเรียลจำเป็นต้องเพิ่มเกลือ เกลือเป็นหนึ่งในเครื่องปรุงรสที่เก่าแก่ที่สุดและหาได้ง่ายที่สุด และการดองเค็มก็เป็นวิธีการถนอมอาหารที่สำคัญวิธีหนึ่ง
หลักฐานการทำเกลือยุคแรกที่สุดย้อนไปถึง 6,000 ปีที่แล้ว เมื่อคนที่อาศัยในประเทศโรมาเนียต้มน้ำเพื่อสกัดเกลือ การทำนาเกลือในจีนก็เกิดขึ้นในเวลาไล่เลี่ยกัน เกลือถูกชาวฮีบรู กรีก โรมัน ไบแซนไทน์ ฮิไทต์ และอียิปต์ ตีราคาสูง เกลือกลายเป็นวัตถุสำคัญและขนส่งทางเรือผ่านทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ผ่านทางทางเกลือที่สร้างขึ้นเฉพาะ และผ่านทะเลทรายซาฮาราในคาราวานอูฐ ความขาดแคลนและความต้องการเกลือทั่วโลกนำไปสู่สงครามชิงเกลือ และใช้เกลือเพื่อเพิ่มภาษีเงินได้ เกลือยังถูกใช้ในพิธีทางศาสนา และวัฒนธรรมต่าง ๆ ด้วย
เกลือผลิตจากเหมืองเกลือ หรือจากการระเหยน้ำทะเล หรือน้ำซับที่อุดมไปด้วยแร่ธาตุในบ่อตื้น ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมหลักของเกลือคือโซดาไฟ และคลอรีน และใช้ในกระบวนการทางอุตสาหกรรมและในการผลิตโพลีไวนิลคลอไรด์ พลาสติก เยื่อกระดาษ และผลิตภัณฑ์อื่น ๆ จากการผลิตเกลือปริมาณสองล้านตันต่อปี มีเพียง 6% ที่ให้มนุษย์บริโภค ส่วนอื่น ๆ ใช้ในการปรับสภาวะของน้ำ กำจัดน้ำแข็งบนถนน และใช้ในการเกษตร เกลือที่กินได้มีขายในหลายรูปแบบ เช่น เกลือสมุทรและเกลือโต๊ะปกติจะบรรจุสารป้องกันการรวมตัวเป็นก้อน และอาจเสริมไอโอดีนเพื่อป้องกันภาวะพร่องไอโอดีน นอกจากจะใช้ปรุงอาหารและวางบนโต๊ะแล้ว เกลือยังพบได้ในอาหารแปรรูปจำนวนมาก อาหารที่มีโซเดียมมากเกินไปทำให้ความดันโลหิตสูง และอาจเพิ่มความเสี่ยงของกล้ามเนื้อหัวใจตายเหตุขาดเลือด และโรคหลอดเลือดสมอง องค์การอนามัยโลกแนะนำว่าผู้ใหญ่ควรบริโภคโซเดียมน้อยกว่า 2,000 มิลลิกรัม หรือเทียบเท่ากับเกลือ 5 กรัมต่อวัน
คาเมนไรเดอร์ ไคลแม็กซ์ฮีโร่ส์
คาเมนไรเดอร์ ไคลแม็กซ์ฮีโร่ส์ () เป็นวิดีโอเกมที่ผลิตโดย บันไดนัมโคเกมส์ โดยนำตัวละครจากภาพยนตร์โทคุซัทสึชุดมาสค์ไรเดอร์ ในรูปแบบเกมต่อสู้
เทรซี แชปแมน
เทรซี แชปแมน () เกิดเมื่อวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 1964 เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักในผลงานซิงเกิล "Fast Car", "Talkin' 'bout a Revolution", "Baby Can I Hold You", "Give Me One Reason", "The Promise" และ "Telling Stories" ผลงานของเธอได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาวมาแล้วหลายชุดและยังได้รับรางวัลแกรมมี่มาแล้ว 4 ครั้ง
เทรซี แชปแมน เกิดที่เมืองคลีฟแลนด์ รัฐโอไฮโอ ประเทศสหรัฐอเมริกา โดยมีแม่เป็นผู้ดูแลเลี้ยงดู และถึงแม้จะไม่ได้มีฐานะอะไรนัก แต่แม่ก็ยังซื้ออูคูเลเล่ให้เมื่อตอนสามขวบ เพราะเห็นว่าเธอชอบเกี่ยวกับเรื่องดนตรี
เธอเริ่มเล่นกีต้าร์และเขียนเพลงตอนอายุแค่เพียงแปดขวบ เธอกล่าวว่า แรงบันดาลใจที่ทำให้เธอจับกีต้าร์นั้นมาจากรายการทีวีชื่อ "Hee Haw"
โฟนิกซ์อินโฟนิวส์
โฟนิกซ์อินโฟนิวส์ (;) เป็นหนึ่งในห้าช่องของ Phoenix Television เป็นช่องแรกที่รายงานข่าวจากประเทศจีน ซึ่งมี จีนแผ่นดินใหญ่, ไต้หวัน และ ฮ่องกง. ช่องนี้ได้ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 มกราคม ปี ค.ศ. 2001 เป็นช่องข่าวและเศรษฐกิจตลอด 24 ชั่วโมง
ซิสเตมออฟอะดาวน์
ซิสเตมออฟอะดาวน์ ( หรือมักย่อสั้น ๆ ว่า SOAD หรือ System) เป็นวงร็อกอาร์มาเนีย-อเมริกันจากเกลนเดล รัฐแคลิฟอร์เนีย ก่อตั้งวงในปี ค.ศ. 1994
วงออกผลงานสตูดิโออัลบั้ม 5 ชุดมียอดขายมากกว่า 20 ล้านชุดทั่วโลก ยังเคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ 4 ครั้ง ซึ่งพวกเขาได้รับรางวัลสาขาแสดงเพลงฮาร์ดร็อกยอดเยี่ยม ในปี ค.ศ. 2006 วงได้แยกย้ายชั่วคราวก่อนจะกลับมารวมกันใหม่ในปี ค.ศ. 2010
สมาชิกปัจจุบัน
อดีตสมาชิก
เฟรเดอริก วิลเลิม เดอ แกลร์ก
เฟรเดอริก วิลเลิม เดอ แกลร์ก () เกิดวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 1936 มักเป็นที่รู้จักด้วยชื่อย่อว่า เอฟ. เว. เดอ แกลร์ก () เป็นประธานาธิบดีของประเทศแอฟริกาใต้คนสุดท้ายในยุคของการแบ่งแยกสีผิว อยู่ในตำแหน่งตั้งแต่เดือนกันยายน ค.ศ. 1989 ถึง พฤษภาคม ค.ศ. 1994 เดอ แกลร์ก ยังเป็นหัวหน้าพรรคชาตินิยมของแอฟริกาใต้ (National Party) [ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น พรรคชาตินิยมใหม่ (New National Party)] ระหว่างช่วงเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1989 - กันยายน ค.ศ. 1997
เดอ แกลร์ก ได้ชื่อว่าเป็นผู้ดำเนินการคนสำคัญต่อการยุติยุคแห่งการแบ่งแยกสีผิวในแอฟริกาใต้ และสนับสนุนให้เปลี่ยนแปลงการปกครองในแอฟริกาใต้ให้เป็นประชาธิปไตยแบบไม่แบ่งแยกสีผิว รวมถึงการให้สิทธิต่าง ๆ แก่พลเมืองผิวดำซึ่งเป็นชนกลุ่มใหญ่ของประเทศ เขาได้รับรางวัลเจ้าชายแห่งอัสตูเรียสในปี ค.ศ. 1992 และได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพในปี ค.ศ. 1993 ร่วมกับเนลสัน แมนเดลา สำหรับบทบาทสำคัญของทั้งสองคนในการยุติยุคแห่งการแบ่งแยกสีผิวในแอฟริกาใต้ลง
เดอ แกลร์ก เกษียณตัวเองจากงานการเมืองแล้วตั้งแต่ ปี ค.ศ. 1997
รายชื่อรางวัลและเกียรติยศของเนลสัน แมนเดลา
รายการต่อไปนี้คือ รายชื่อรางวัลและเกียรติยศของเนลสัน แมนเดลา เนลสัน แมนเดลา ได้รับรางวัลรวมทั้งสิ้นมากกว่า 250 รางวัลตลอดช่วงเวลา 4 ทศวรรษ รางวัลที่สำคัญที่สุดคือ รางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ ซึ่งได้รับเมื่อปี ค.ศ. 1993
ช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960 แมนเดลาได้รับยกย่องจากสหพันธ์นักศึกษามหาวิทยาลัยสองแห่งในประเทศอังกฤษ
ช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 แมนเดลาได้รับรางวัล 3 รางวัล ทั้งจากมหาวิทยาลัย และสหพันธ์นักศึกษาของมหาวิทยาลัย จากประเทศอังกฤษ 2 แห่ง และจากประเทศเลโซโท 1 แห่ง
ปี ค.ศ. 1980 แมนเดลาได้รับรางวัลจากรัฐบาลอินเดียในกรุงนิวเดลี สำหรับ "การประสานความเข้าใจระดับนานาชาติ"
ปี ค.ศ. 1981 แมนเดลาได้รับ 3 รางวัลเกียรติยศจากองค์กรในประเทศอังกฤษ สก็อตแลนด์ และออสเตรีย
เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2009 แมนเดลาได้รับรางวัล Arthur Ashe ESPY Award สำหรับความกล้าหาญ มอบให้โดย วีนัสและเซเรนา วิลเลียมส์ ผู้เป็นตัวแทนรับมอบคือลูกสาวและหลานชายของเขาซึ่งพำนักอยู่ในสหรัฐอเมริกา
เอสคลับเซเวน
เอสคลับ () หรือ เอสคลับเซเวน () เป็นกลุ่มศิลปินป็อปสหราชอาณาจักร ก่อตั้งวงโดยอดีตผู้จัดการวงสไปซ์เกิลส์ ไซมอน ฟูลเลอร์ ประกอบด้วยสมาชิก ทีนา บาร์เรตต์, พอล แคตเตอร์โมล, จอน ลี, แบรดลีย์ แม็กอินทอช, โจ โอ'มีรา, ฮันนาห์ สเปียร์ริตต์ และราเชล สตีเวนส์ วงมีชื่อเสียงจากการแสดงในรายการซีรีส์ของตัวเองทางช่องซีบีบีซี ในรายการ "Miami 7" ในปี 1999 หลังจาก 4 ปีที่ทำงานด้วยกัน เอสคลับเซเวนมีซิงเกิลอันดับ 1 ในสหราชอาณาจักร 4 ซิงเกิล อัลบั้มอันดับ 1 อยู่ 1 อัลบั้ม นอกจากนี้ยังมีซิงเกิลอันดับ 1 ทั่วยุโรป มีซิงเกิลติดท็อป 10 ในสหรัฐอเมริกา เอเชีย ละตินอเมริกา และแอฟริกา พวกเขามีผลงานสตูดิโออัลบั้ม 4 ชุด มี 11 ซิงเกิล มียอดขายมากกว่า 17 ล้านชุดทั่วโลก อัลบั้มแรก "S Club" มีดนตรีแบบเพลงป็อปในยุคคริสต์ทศวรรษ 1990 คล้ายกับศิลปินอื่นในช่วงนั้น หลังจากนั้นแนวเพลงพวกเขาค่อย ๆ เปลี่ยนไปเริ่มผสมผสามเป็นเพลงแดนซ์มากขึ้นรวมถึงเพลงอาร์แอนด์บี ซึ่งมีมากในอัลบั้มชุดสุดท้ายของพวกเขาชุด "Seeing Double"
แนวคิดและรูปแบบของวงสร้างสรรค์ขึ้นโดยไซมอน ฟูลเลอร์ ที่เป็นผู้จัดการของบริษัทไนน์ทีนเอนเตอร์เทนเมนต์ พวกเขาเซ็นสัญญากับค่ายโพลีดอร์เรเคิดส์ รายการซีรีส์ทางโทรทัศน์ของพวกเขามีอยู่ 4 ซีรีส์ ที่วงได้ท่องเที่ยวไปในสหรัฐอเมริกาและจบลงในบาร์เซโลนา ประเทศสเปน รายการมีออกฉายกว่า 100 ประเทศ ที่มีคนดูร่วม 90 ล้านคน รายการเป็นรายการซิตคอมสำหรับเด็ก ที่เสนอเหตุการณ์จริงของพวกเขาที่เกิดขึ้นกับวง รวมถึงความสัมพันธ์ระหว่างฮันนาห์ สเปียร์ริตต์กับพอล แคตเตอร์โมล เช่นเดียวกับในตอนท้ายที่วงต้องแยกกันไป
นอกจากความโด่งดังจากรายการโทรทัศน์ เอสคลับเซเวนได้รับ 7 รางวัลบริตอวอร์ดส ได้แก่ ในปี 2000 ชนะในสาขาศิลปินสหราชอาณาจักรที่โดดเด่น ในปี 2002 ในสาขาซิงเกิลสหราชอาณาจักรยอดเยี่ยม ในปี 2001 ได้รับรางวัลสาขาบันทึกเสียงแห่งปี หลังจากนั้นพอล แคตเตอร์โมลประกาศว่าจะออกจากวง ในปี 2002 ซิงเกิลหลังของพวกเขาติดอันดับ 5 ในชาร์ตของยูเค และผลงานอัลบั้มสุดท้ายของพวกเขาก็พลาดในการติดท็อป 10
หลังจากที่แคตเตอร์โมลออกจากวงไป เอสคลับเซเวนก็ต้องต่อสู้กับข่าวลือว่าพวกเขาจะแยกวงกัน อย่างไรก็ตามเมื่อวันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 2003 ในระหว่างการแสดงสด เอสคลับประกาศแตกวง หลังจากที่พวกเขาแตกวงไป 5 ปี ในเดือนตุลาคม 2008 มีการประกาศออกมาว่า แคตเตอร์โมลและแม็กอินทอช จะร่วมออกทัวร์ในคอนเสิร์ตรวมกันอีกครั้งหนึ่ง ที่แสดงในมหาวิทยาลัยและตามไนต์คลับต่าง ๆ มีเพลงที่แสดงในอัลบั้ม "Greatest Hits" ของพวกเขา
อินดี้
อินดี้ () เป็นรูปย่อของคำว่า "Independence" ในภาษาอังกฤษ ซึ่งหมายถึง "อิสรภาพ"
คำว่า "อินดี้" สามารถหมายถึง
ดาวน์ (เพลงเจย์ ฌอน)
"ดาวน์" () เป็นเพลงจากศิลปินอาร์แอนด์บีชาวอังกฤษ เจย์ ฌอน ในอเมริกาเหนือเพลงนี้ถือเป็นซิงเกิลแรกของเขาจากผลงานอัลบั้มแรกชุด "All or Nothing" แต่ในประเทศอื่นรวมถึงในประเทศบ้านเกิดอย่างสหราชอาณาจักร เพลงนี้เป็นซิงเกิลแรกจากสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 3 ซิงเกิลนี้มีการร่วมร้องโดยแร็ปเปอร์ชาวอเมริกันและเพื่อนร่วมสังกัดอย่าง ลิล เวย์น โปรดิวซ์โดย เจ-เรมี และบ็อบบี เบส ซิงเกิล "ดาวน์" ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาวจาก RIAA
เพลงนี้ออกอากาศครั้งแรกอย่างเป็นทางการในสถานีวิทยุในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 2009 และออกทางไอทูนเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2009 "ดาวน์" ติดอันดับ 1 บนบิลบอร์ดฮอต 100 ในวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 2009 โค่นเพลงแบล็กอายด์พีส์ลงจากอันดับ 1 ที่มีซิงเกิลติดอันดับยาวนานบนชาร์ตนาน 26 สัปดาห์ และยังทำให้เจย์ ฌอน เป็นศิลปินอังกฤษคนแรกที่มีซิงเกิลอันดับ 1 บนบิลบอร์ดฮอต 100 นับตั้งแต่วงโคลด์เพลย์เพลง "Viva La Vida ในปี 2008 และยังเป็นศิลปินอังกฤษคนที่ 4 ที่ทำได้ในทศวรรษนี้
ทูล (วงดนตรี)
ทูล () เป็นวงอเมริกันร็อกจากลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย ก่อตั้งวงในปี ค.ศ. 1990 ตั้งแต่เริ่มตั้งวงสมาชิกในวงประกอบด้วย แดนนี แครีย์ (มือกลอง) อดัม โจนส์ (กีตาร์) และเจมส์ คีแนน (ร้อง) ส่วนมือเบสล่าสุดคือจัสติน แชนเวลเลอร์ ที่มาร่วมวงตั้งแต่ปี ค.ศ. 1995 ทูลเป็นที่รู้จักในเรื่องการออกทัวร์สนับสนุนอัลบั้มพวกเขา ผลงานของพวกเขายังทำอันดับได้ดีบนอันดับเพลง มียอดขายอัลบั้มราว 9.25 ล้านชุด เฉพาะในสหรัฐอเมริกา
ทูลเป็นที่รู้จักในเพลงแนวเฮฟวีเมทัลสำหรับสตูดิโออัลบั้มชุดแรก ชื่อ "Undertow" ในเวลานั้นที่แนวเพลงแทรชเมทัลกำลังโดดเด่นอย่างมาก และต่อมาแนวเพลงอัลเทอร์เนทีฟเมทัลก็โดดเด่นตามมา ในช่วงที่พวกเขาออกอัลบั้มชุด "Ænima" ในปี 1996 ความพยายามของพวกเขาในการทำเพลงแนวทดลอง ทัศนศิลป์และความพัฒนาเรื่องแก่นสารก็ดำเนินไปในอัลบั้มชุดที่ 3 ที่ชื่อ "Lateralus" ในปี 2001 และอัลบั้มต่อมาชุด "10,000 Days" ออกขายในปี 2006 ประสบความสำเร็จในแง่เสียงวิจารณ์และประสบความสำเร็จไปทั่วโลก
และเนื่องจากวงมีการใช้รูปแบบทัศนศิลป์และทำให้การออกผลงานอันซับซ้อนค่อนข้างนาน วงถูกอธิบายว่าเป็น ว่าเป็นสไตล์การแสดงที่ยอดเยี่ยมและมีส่วนของดนตรีแนวโพรเกรสซีฟร็อกและอาร์ตร็อก ส่วนความสัมพันธ์ระหว่างวงกับธุรกิจดนตรีเป็นในแบบครึ่ง ๆ กลาง ๆ ในเวลาที่มีการเซ็นเซอร์และสมาชิกในวงต้องการความเป็นส่วนตัว
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร เป็นโรงเรียนสาธิตในสังกัดคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ตั้งอยู่เลขที่ 174 ซอยสุขุมวิท 23 แขวงคลองเตยเหนือ เขตวัฒนา กรุงเทพมหานคร
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร ได้พัฒนาจากโรงเรียนประสานมิตร ซึ่งเป็นโรงเรียนมัธยมวิสามัญศึกษาในบริเวณโรงเรียนฝึกหัดครูชั้นสูงเป็นระบบโรงเรียนสาธิต เพื่อเป็นสถานที่ปฏิบัติงานในการฝึกสอนระดับมัธยมศึกษาของนิสิตหลักสูตรการศึกษาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ และต่อมาได้ตั้งโรงเรียนประถมสาธิต วิทยาลัยวิชาการศึกษา เพิ่มเป็นสถานที่ปฏิบัติงานในการฝึกสอนระดับประถมศึกษา และได้มีการพัฒนามาจนถึงปัจจุบัน
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร มีการแบ่งหน่วยงานออกเป็น 2 หน่วยงาน คือ โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร (ฝ่ายมัธยม) และ โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร (ฝ่ายประถม)
ทั้งสองสีนี้เป็นสีประจำมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
= ประวัติโรงเรียน =
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร ได้รับการจัดตั้งจากกระทรวงศึกษาธิการในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2495 ในบริเวณโรงเรียนฝึกหัดครูชั้นสูง ถนนประสานมิตร อำเภอพระโขนง จังหวัดพระนคร โดยใช้ชื่อว่า โรงเรียนประสานมิตร เป็นโรงเรียนมัธยมวิสามัญศึกษา สังกัดกองโรงเรียนรัฐบาล กรมวิสามัญศึกษา โดยมีอาจารย์พนัส หันนาคินทร์ เป็นอาจารย์ใหญ่คนแรก
เมื่อโรงเรียนฝึกหัดครูชั้นสูงได้รวมกับวิทยาลัยวิชาการศึกษาในปี พ.ศ. 2498 โรงเรียนประสานมิตรได้โอนมาสังกัดวิทยาลัยวิชาการศึกษา และได้เปลี่ยนแปลงระบบเป็นโรงเรียนสาธิต และใช้ชื่อว่า โรงเรียนมัธยมสาธิต วิทยาลัยวิชาการศึกษา ประสานมิตร ต่อมาในวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2499 วิทยาลัยวิชาการศึกษาได้จัดตั้ง โรงเรียนประถมสาธิต วิทยาลัยวิชาการศึกษา รับนักเรียนตั้งแต่ชั้นเด็กเล็กถึงชั้นประถมปีที่ 4 โดยมีมีรองศาสตราจารย์ไพเราะ ตัณฑิกุล เป็นอาจารย์ใหญ่คนแรก
ในปี พ.ศ. 2517 วิทยาลัยวิชาการศึกษาได้รับการปรับฐานะขึ้นเป็นมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ทำให้โรงเรียนสาธิตทั้ง 2 แห่ง ได้เปลี่ยนชื่อเป็น โรงเรียนมัธยมสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร และ โรงเรียนประถมสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร ตามลำดับ โดยสังกัดในคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร
ในปี พ.ศ. 2534 มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒได้รวมการบริหารของโรงเรียนมัธยมสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร และ โรงเรียนประถมสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร เข้าเป็นโรงเรียนเดียวกันใช้ชื่อว่า โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร มีรองศาสตราจารย์ประกิจ รัตนสุวรรณ เป็นผู้อำนวยการ จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2538 มหาวิทยาลัยได้มีมติแยกการบริหารเป็น 2 โรงเรียนอีกครั้ง โดยกำหนดให้มีผู้อำนวยการโรงเรียนสาธิตฝ่ายมัธยมและผู้อำนวยการโรงเรียนสาธิตฝ่ายประถม และให้ใช้ชื่อว่า โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร (ฝ่ายมัธยม) และ โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร (ฝ่ายประถม)
พระนางยีโซยา
พระมเหสีเอกยีโซยา (,?-19 ปีก่อนคริสตกาล) หนึ่งในสองพระมเหสีเอกของ พระเจ้าดงเมียงซองแห่งโคกูรยอ คู่กับ พระมเหสีซอซอนโน และมีพระราชโอรสคือ พระเจ้ายูริแห่งโกคูรยอ
พระมเหสีเอกยีโซยา ประสูติเมื่อใดไม่ปรากฏต่อมาเมื่อทรงเจริญพระชนม์ทรงเสกสมรสกับ องค์ชายจูมง แห่ง พูยอ หลังจากนั้นองค์ชายจูมงได้พาชาวโชซอนโบราณและคนสนิทอพยพลงใต้และประกาศเอกราชจากพูยอพร้อมกับสถาปนาอาณาจักรใหม่นามว่า โคกูรยอ ที่มณฑลโชบุนพร้อมพิธีราชาภิเษกพระองค์ขึ้นเป็นพระราชาและพิธีราชาภิเษกสมรสระหว่างพระองค์กับพระมเหสีซอซอนโนทางด้านพูยอหลังจากองค์ชายจูมงประกาศเอกราชพระชายายีโซยาก็ทรงพระครรภ์และประสูติพระโอรสพระนามว่าองค์ชายยูริ
ต่อมาพระนางยูฮวาพระราชมารดาของ พระเจ้าจูมง ได้พาพระสุนิสาและพระนัดดาหนีออกจากพูยอแต่พระนางยูฮวาก็สิ้นพระชนม์ระหว่างหนีเพราะถูกทหารพูยอสังหารส่วนพระชายายีกับองค์ชายยูริหนีรอดไปได้และได้เดินทางไปยังโคกูรยอและได้พบกับพระเจ้าจูมงซึ่งพระเจ้าจูมงก็ได้สถาปนาพระชายายีขึ้นเป็นพระมเหสีพร้อมกับสถาปนาองค์ชายยูริพระราชโอรสขึ้นเป็น องค์รัชทายาท ทำให้พระมเหสีโซซอโนต้องพาพระราชโอรสทั้ง 2 พระองค์คือ องค์ชายพีรู และ องค์ชายอนจอ มุ่งลงใต้ไปสร้าง อาณาจักรแพคเจ ต่อมาเมื่อพระเจ้าจูมงสวรรคตลงเมื่อ 18 ปีก่อนคริสตกาล องค์รัชทายาทยูริจึงเสด็จขึ้นครองราชย์เป็น พระเจ้ายูริแห่งโกคูรยอ พร้อมกับสถาปนาพระมเหสียีโซยาขึ้นเป็นพระพันปี
พระมเหสียีโซยาสิ้นพระชนม์เมื่อ 19 ปีก่อนคริสตกาล
นะริตะเอ็กซเพรส
นะริตะเอ็กซเพรส () หรือที่เรียกโดยย่อว่า NEX เป็นขบวนรถไฟด่วนพิเศษ ที่ให้บริการมาตั้งแต่ พ.ศ. 2534 โดย บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก (JR ตะวันออก) เชื่อมต่อระหว่างจุดหมายภายในเขตเมืองโตเกียว ไปยังท่าอากาศยานนานาชาตินะริตะ มีคู่แข่งสำคัญคือขบวนสกายไลเนอร์ของรถไฟฟ้าเคเซ
รถไฟนะริตะเอ็กซเพรส ให้บริการจากหลายสถานีในโตเกียวและปริมณฑล ตัวรถไฟเป็นรถไฟฟ้าขบวน 6 ตู้รุ่น อี 259 ทุกขบวนจะวิ่งผ่านสถานีโตเกียว ซึ่งเป็นสถานีที่ขบวนรถจะเชื่อมต่อกันหรือแยกจากกัน ปกติแล้วขบวนที่มาจากโอฟุนะหรือโยะโกะฮะมะจะเชื่อมต่อกับขบวนที่มาจากชินจุกุ อิเคะบุคุโระ หรือโอมิยะ กลายเป็นขบวนเดียวกันวิ่งต่อไปจนถึงท่าอากาศยานนะริตะ (ผ่านทาง Sōbu Main Line และ สายนะริตะ) ปกติแล้ว นะริตะเอ็กซเพรส จะไม่จอดระหว่างสถานีโตเกียวจนถึง สถานีท่าอากาศอาคาร 2 แต่ในชั่วโมงเร่งด่วนตอนเช้าและตอนค่ำ นะริตะเอ็กซเพรส จะให้บริการเป็นขบวนรถด่วนชานเมืองโดยจอดที่ จิบะ โยสึไกโดะ และนะริตะ เวลาที่ใช้เดินทางระหว่างโตเกียวถึงท่าอากาศยานนะริตะเฉลี่ยแล้วอยู่ที่ 55 นาทีถึงหนึ่งชั่วโมง
ก่อน พ.ศ. 2534 รถไฟที่วิ่งสู่ท่าอากาศยานนะริตะมีเพียงรถไฟของบริษัทเคเซ "สกายไลเนอร์" เท่านั้น ซึ่งในขณะนั้นใช้สถานีที่แยกออกจากส่วนอาคารท่าอากาศยาน แรกเริ่มนั้น JR ได้วางแผนให้บริการรถไฟความเร็วสูง นะริตะ ชิงกันเซ็ง วิ่งไปยังสถานีใต้อาคารหลักของท่าอากาศยาน แต่แผนนี้ถูกล้มเลิกไปในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1980 และพื้นที่ที่วางแผนว่าจะใช้เป็นสถานีใต้ดินและรางรถไฟชิงกันเซ็งก็ได้ใช้เป็นจุดเชื่อมต่อของ เจอาร์สายนะริตะ และ สายหลักเคเซ เข้าสู่อาคาร จนกระทั่งวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2534 นะริตะเอ็กซเพรส ได้เริ่มเปิดให้บริการวิ่งสู่สถานีใหม่ และ "สกายไลเนอร์" ก็ได้เปลี่ยนไปจอดที่สถานีใหม่นี้ในเวลาเดียวกัน
จาก ท่าอากาศยานนานาชาตินะริตะ / ท่าอากาศยานนานาชาตินะริตะ อาคาร 2 ถึง/จาก:
ค่าโดยสารที่ต้องจ่ายในชั้นปกติ ประกอบด้วยค่าโดยสาร บวกด้วยส่วนที่จ่ายเพิ่ม โดยที่ค่าโดยสารคืออัตราค่าโดยสารไปยังจุดหมายปลายทางหากเดินทางโดยรถไฟธรรมดา ในขณะที่ส่วนที่จ่ายเพิ่มเป็นค่าโดยสารเพิ่มเติมเพื่อได้สิทธิ์โดยสารบนรถไฟนะริตะเอ็กซเพรส
ผู้โดยสารที่ถือหนังสือเดินทางที่ไม่ใช่ประเทศญี่ปุ่นสามารถซื้อชุดตั๋วรวม นะริตะเอ็กซเพรสและบัตร ซูอิกะ ในราคา 3,500 เยน สำหรับชั้นปกติ หรือ 5,000 เยน สำหรับชั้นหนึ่ง โดยในชุดมี 1,500 เยน เป็นค่าโดยสารสำหรับนะริตะเอ็กซเพรส ไปยังโตเกียวและปริมณฑลโดยหักส่วนลดเป็นจำนวนเงิน 3,000 เยน สำหรับชั้นหนึ่งแล้ว อีก 1,500 เยน จะอยู่ในบัตร ซูอิกะ และอีก 500 เยน เป็นค่ามัดจำบัตรที่สามารถรับคืนได้เมื่อคืนบัตร ซูอิกะ สำหรับบัตร ซูอิกะ เป็นบัตรเติมเงินใช้เป็นค่าโดยสารรถไฟและรถประจำทางทุกสายในโตเกียว รวมทั้งใช้ชำระค่าใช้จ่ายในสถานประกอบการที่รับบัตรนี้
ส่วนลดจะใช้ได้เฉพาะการเดินทางออกจากท่าอากาศยานนะริตะเท่านั้น ในการเดินทางเข้าท่าอากาศยานด้วยนะริตะเอ็กซเพรส จะต้องเสียค่าโดยสารในอัตราปกติ
ชลบุรีลีก
ชลบุรีลีก เป็นการแข่งขันฟุตบอลลีกอาชีพในจังหวัดชลบุรี ชลบุรีลีกมีทีมสโมสรทั้งหมด 11 ทีม การเลื่อนชั้น ทีมชนะเลิศจะได้สิทธิ์เล่นในลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ภาคกลางและภาคตะวันออกในฤดูกาลถัดไป
จังหวัดชลบุรี เดินหน้าพัฒนาระบบและบุคลากรสำหรับฟุตบอลอาชีพอย่างเต็มตัว ตามโครงการ วิชั่น เอเชีย และ วิชั่น ไทยแลนด์ ของสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย หรือ เอเอฟซี ซึ่งโครงการนี้ ทางสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทยฯได้คัดเลือกจังหวัดชลบุรี เป็นจังหวัดแรกที่เข้าร่วมโครงการกับ เอเอฟซี โดยจังหวัดชลบุรี ได้ทำการก่อตั้งสมาคมฟุตบอลจังหวัดชลบุรีขึ้นมา พร้อมกับการเปิดอบรมผู้ฝึกสอน และผู้ตัดสินตามหลักสูตรของสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งเอเชีย
วันที่ 22 พฤษภาคม 2552 เอเอฟซี ได้ส่ง 2 ผู้เชี่ยวชาญจากโครงการวิชั่น เอเชีย มร.ไคตะ ชาวญี่ปุ่น และ มร.คาสเทล ชาวเนปาล มาสัมมนาและอบรมร่วมกับสมาคมฟุตบอลจังหวัดชลบุรี ที่โรงแรม เดอะไทด์ รีสอร์ท ริมหาดบางแสน จ.ชลบุรี โดยมีคุณวิทยา คุณปลื้ม นายกสมาคมฟุตบอลจังหวัดชลบุรี คุณธนศักดิ์ สุระประเสริฐ เลขาธิการสมาคมฟุตบอลจังหวัดชลบุรี และตัวแทนจากอำเภอต่างๆ ในจังหวัดชลบุรีเข้าร่วมสัมมนา เอเอฟซีโดยกำหนดให้สมาคมฟุตบอลจังหวัดชลบุรี จัดการแข่งขันฟุตบอลลีกของตัวเองขึ้นมา ตามโครงการวิชั่น เอเชีย หลังจากที่ได้เปิดอบรมผู้ฝึกสอนและผู้ตัดสิน กับทีมต่างๆ ที่จะลงแข่งขันใน ชลบุรีลีกไปแล้ว เพื่อที่ทุกทีมจะบริหารจัดการพร้อมหารายได้ดูแลตัวเองได้นอกจากนี้ยังมีเงินบำรุงทีมที่เข้าร่วมแข่งขัน และ รางวัลทีมมารยาทดีเยี่ยม
โอเชียนคัลเลอร์ซีน
โอเชียนคัลเลอร์ซีน () เป็นวงดนตรีบริตป็อปจาก เบอร์มิงแฮม ประเทศอังกฤษ
ได้ออกอัลบั้มชุดแรกในปี 1992 ชื่ออัลบั้ม Ocean Colour Scene ต่อมาก็ได้ประสบความสำเร็จกับอัลบั้มชุดที่สองและสาม ชื่ออัลบั้ม Moseley Shoals ในปี 1996 ติดยูเคอัลบั้มชาร์ตในอันดับสูงสุดที่ 2 และ Marchin' Already ติดยูเคอัลบั้มชาร์ตในอันดับสูงสุดที่ 1 ในปี 1997
ไมเคิลเลินส์ทูร็อก (อัลบั้ม)
ไมเคิลเลินส์ทูร็อก (Michael Learns to Rock) เป็นอัลบั้มชุดที่หกของ ไมเคิลเลินส์ทูร็อก ออกจำหน่ายในปี ค.ศ. 2004 อัลบั้นที่วางตลาดในเอเชียได้เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น เทกมีทูยัวร์ฮาร์ต (Take Me to Your Heart)
ปราสาทช่างปี่
ปราสาทช่างปี่ เป็นอโรคยศาล หรืออโรคยศาลา หรือโรงพยาบาล หนึ่งในจำนวน 102 แห่ง ที่พระเจ้าชัยวรมันที่ 7 แห่งอาณาจักรขอมโบราณ โปรดให้สร้างขึ้น ตั้งอยู่ที่บ้านช่างปี่ ตำบลช่างปี่ อำเภอศีขรภูมิ จังหวัดสุรินทร์มีอายุในราวพุทธศตวรรษที่ 18 มีผังเป็นรูปสี่เหลี่ยนผืนผ้า ก่อด้วยศิลาแลง และหินทราย
ตั้งแต่ปี 2553 กรมศิลปากร ได้ทำการบูรณะปราสาทช่างปี่ พบโปราณวัตถุจำนวนมา ส่วนหนึ่งนำไปเก็บรักษาไว้ (แต่ยังไม่ได้จัดแสดง: พฤษภาคม 2555) ที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ สุรินทร์ อีกส่วนหนึ่งเก็บรักษาไว้ที่วัดบ้านช่างปี่
เอเซยัส ฟัน เดอแฟ็ลเดอ
เอเซยัส ฟัน เดอแฟ็ลเดอ (; 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1587 - 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1630) เป็นจิตรกรชาวดัตช์ของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ของคริสต์ศตวรรษที่ 17 ฟัน เดอแฟ็ลเดอมีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมภูมิทัศน์และภาพชีวิตประจำวัน
ปราสาทสระกำแพงน้อย
ปราสาทหินสระกำแพงน้อย ตั้งอยู่ภายในวัดสระกำแพงน้อย ติดกับถนนสายอุทุมพรพิสัย-ศรีสะเกษ (หมายเลข 226) ในเขตตำบลขยุง อำเภออุทุมพรพิสัย จังหวัดศรีสะเกษ สร้างขึ้นในราวพุทธศตวรรษที่ 18
ปราสาทสระกำแพงน้อย เป็นปรางค์เดี่ยวสร้างด้วยศิลาแลงรูปสี่เหลี่ยมย่อมุม สูงประมาณ 11 เมตร ศิลปะการก่อสร้างแบบขอม ใช้เป็นเทวสถานสำหรับบูชาเทพเจ้าในศาสนาพราหมณ์ ประกอบด้วยสิ่งก่อสร้างที่สำคัญ คือ
โบราณสถานแห่งนี้ เป็นอโรคยาศาล หรืออโรคยศาลา (โรงพยาบาล) หนึ่งในจำนวน 102 แห่ง ที่พระเจ้าชัยวรมันที่ 7 แห่งอาณาจักรขอมโบราณ โปรดให้สร้างขึ้นทั่วราชอาณาจักรในราวพุทธศตวรรษที่ 18 (พ.ศ. 1724 - พ.ศ. 1761) ก่อด้วยศิลาแลง และหินทราย ตัวปรางค์ประธาน ยังค่อนข้างสมบูรณ์ แต่ขาดการบูรณะ ส่วนโคปุระหรือกำแพงแก้วพังทลาย แต่ยังมีองค์ประกอบครบถ้วน ทั้งทับหลัง และโครงสร้างอื่นๆ แต่ยังไม่ได้รับบูรณะและปรับแต่ง
ในปัจจุบันน้ำในสระอโนดาตนี้ถูกใช้ในทำน้ำพระพุทธมนต์ศักดิ์สิทธิ์ในพิธีสำคัญของจังหวัดศรีสะเกษ
ปราสาทสระกำแพงน้อย ได้รับการประกาศเป็นโบราณสถานสำหรับชาติ ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 52 ตอนที่ 0ง วันที่ 8 มีนาคม 2478 พร้อมกับปราสาทอีกหลายแห่งในจังหวัดขุขันธ์ (ชื่อในขณะนั้น)
ยัน ฟัน เดอร์ไฮเดิน
ยัน ฟัน เดอร์ไฮเดิน (; 5 มีนาคม ค.ศ. 1637 - 12 กันยายน ค.ศ. 1712) เป็นจิตรกร ช่างดราฟต์ ช่างพิมพ์ และนักประดิษฐ์ชาวดัตช์ของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ของคริสต์ศตวรรษที่ 17 และ 18 ยัน ฟัน เดอร์ไฮเดินมีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมภูมิทัศน์
ยัน ฟัน เดอร์ไฮเดินเป็นผู้ปรับปรุงสายดับเพลิงในปี ค.ศ. 1672 กับพี่ชายผู้เป็นวิศวกรพลังน้ำ (hydraulic engineer) นอกจากนั้นก็ยังปรับปรุงตำราสำหรับรถดับเพลิง จัดระบบนักดับเพลิง และเขียนหนังสือและภาพประกอบตำราการดับเพลิงเล่มแรก () ฟัน เดอร์ไฮเดิน ออกแบบระบบไฟถนนในอัมสเตอร์ดัมที่ใช้ระหว่าง ค.ศ. 1669 จนถึง ค.ศ. 1840 และเป็นระบบที่นำไปใช้ในหลายเมืองในต่างประเทศ
ยัน ฟัน โคเยิน
ยัน โยเซฟส์โซน ฟัน โคเยิน (; 13 มกราคม ค.ศ. 1596 - 27 เมษายน ค.ศ. 1656) เป็นจิตรกรชาวดัตช์คนสำคัญของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ยัน ฟัน โคเยินมีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมภูมิทัศน์ โดยมีผลงานเป็นจำนวนมาก เท่าที่ทราบเป็นจำนวนถึงราวพันสองร้อยภาพ
ฟัน โคเยินผู้เป็นลูกชายของช่างทำรองเท้าในไลเดิน ได้รับการศึกษาทางศิลปะกับเอเซยัส ฟัน เดอร์แฟ็ลเดอ เมื่ออายุได้ 35 ปี ฟัน โคเยินก็มีห้องเขียนภาพของตนเองที่เดอะเฮก พี. เครนชอว์กล่าวว่างานของฟัน โคเยินไม่เคยขายได้ในราคาสูง แต่เขาก็ทดแทนโดยการเขียนภาพจำนวนมาก การเขียนใช้สีที่บางและเขียนอย่างรวดเร็วโดยใช้สีที่มีราคาถูก แม้ว่าจะปรับปรุงงานเขียนด้วยวิธีต่าง ๆ แล้วฟัน โคเยินก็ยังต้องหารายได้เพิ่มโดยเป็นตัวแทนการซื้อขายและนักประมูลภาพเขียน รวมทั้งเก็งราคาทิวลิปและราคาบ้าน แม้ว่าธุรกิจหลังมักจะเป็นธุรกิจที่ค่อนข้างปลอดภัยสำหรับการลงทุน แต่ในกรณีของฟัน โคเยินกลับเป็นสิ่งที่ทำให้มีหนี้สินมหาศาล เปาลึส โปตเตอร์เช่าบ้านจากฟัน โคเยิน และนีโกลาส ฟัน แบร์เคม ได้มาเป็นลูกศิษย์ของเขา
ในปี ค.ศ. 1652 ถึงปี ค.ศ. 1654 ฟัน โคเยินจำต้องขายงานเขียนและงานกราฟิกที่สะสมไว้ และต้องย้ายไปอยู่บ้านที่มีขนาดเล็กกว่าเดิม เขาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1656 ขณะที่มีหนี้สินจำนวนถึง 18,000 กิลเดอร์ดัตช์ ทำให้ภรรยาหม้ายต้องขายภาพเขียนและเครื่องเรือนที่ยังคงเหลือ การเป็นหนี้สินของฟัน โคเยินอาจจะมีผลต่อโอกาสความก้าวหน้าทางอาชีพของยัน สเตน ลูกศิษย์และลูกเขยซึ่งย้ายออกจากเดอะเฮกในปี ค.ศ. 1654
ตามปกติแล้วจิตรกรรมดัตช์ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 หรือจิตรกรรมของยุคทองของเนเธอร์แลนด์แบ่งออกเป็นห้าประเภทตามทฤษฎีการจัดลำดับคุณค่าของศิลปะ ซึ่งได้แก่ จิตรกรรมประวัติศาสตร์, ภาพเหมือน, ภาพชีวิตประจำวัน, จิตรกรรมภูมิทัศน์ และจิตรกรรมภาพนิ่ง ฟัน โคเยินจัดอยู่ในกลุ่มจิตรกรภูมิทัศน์ผู้มีความถนัดในการแฝงหัวข้อเกี่ยวกับชีวิตประจำวัน ฟัน โคเยินเขียนภาพคลองในบริเวณเดอะเฮก และหมู่บ้านในชนบทของเดลฟต์, โรตเตอร์ดัม, ไลเดิน และเคาดา
ลีเมอร์
ลีเมอร์ () เป็นอันดับฐานของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับไพรเมตหรือลิง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Lemuriformes
ลักษณะโดยรวมของลีเมอร์ คือ มีรูปร่างทั่วไปคล้ายกับลิง แต่ทว่ามีส่วนหัวคล้ายหมาจิ้งจอก คือ มีจมูกและปากแหลมยาว มีดวงตากลมโต ขนหนาฟู มีหางยาวเป็นพวงเหมือนกระรอก โดยลีเมอร์เป็นไพรเมตที่ถูกจัดอยู่ในกลุ่ม Prosimian ซึ่งรวมถึงลิงลม, กาเลโก และทาร์เซีย เพราะมีสายวิวัฒนาการที่ใกล้เคียงกัน จากการศึกษาทางดีเอ็นเอ ซึ่งคำว่า "Prosimian" นั้น มีความหมายว่า "ก่อนลิง"
คำว่า "ลีเมอร์" แปลงมาจากคำว่า "Lemures" ในเทพปกรณัมโรมันหมายถึง "ดวงวิญญาณ, ผี หรือปีศาจ"
ขนาดโดยทั่วไปโดยเฉลี่ยของลีเมอร์ขนาดเท่าแมว น้ำหนักตัวประมาณ 9 กิโลกรัม โดยที่ชนิดที่มีขนาดเล็กมีรูปร่างใกล้เคียงกับหนู มีการกระจายพันธุ์เฉพาะบนเกาะมาดากัสการ์ทางชายฝั่งแอฟริกาตะวันออกที่เดียวเท่านั้น เหตุเพราะสันนิษฐานว่า ที่เกาะแห่งนี้ห่างไกลจากแผ่นดินใหญ่ ทำให้สัตว์หลายชนิดมีการวิวัฒนาการเป็นของตัวเองโดยเฉพาะ และไม่มีสัตว์กินเนื้อขนาดใหญ่คอยคุกคาม โดยอาศัยอยู่ในป่าดิบ บนต้นไม้ใหญ่ หากินในเวลากลางวัน และนอนหลับในเวลากลางคืน โดยที่สันนิษฐานอีกว่า บรรพบุรุษของลีเมอร์ เดินทางมายังเกาะมาดากัสการ์ด้วยกอพรรณพืชหรือต้นไม้เมื่อ 60 ล้านปีก่อน โดยลีเมอร์ได้วิวัฒนาการตัวเองแยกมาเป็นชนิดต่าง ๆ จากถิ่นที่อยู่ที่แตกต่างกัน เนื่องด้วยสภาพแวดล้อมที่แตกต่าง อันเป็นผลจากการที่น้ำท่วมเกาะ ก่อให้เกิดเป็นเกาะแก่งต่าง ๆ มากมาย และลีเมอร์ชนิดต่าง ๆ ต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวและถูกจำกัดในเรื่องอาหาร จากพายุไซโคลนที่พัดถล่มในมหาสมุทรอินเดีย โดยเฉพาะชายฝั่งแอฟริกาตะวันออก โดยเชื่อว่าบรรพบุรุษของลีเมอร์นั้นแรกเริ่มมีขนาดเล็ก และอาจเกาะกับต้นไม้ลอยน้ำมาในรูปแบบของการจำศีล
ลีเมอร์มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูง จุดเด่นอีกประการของลีเมอร์ คือ เสียงร้องที่หลากหลายและดังกึกก้องไปทั่ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเวลาออกหากินในยามพลบค่ำ ซึ่งอาหารของลีเมอร์ได้แก่ ใบไม้, ผลไม้, แมลง, ไข่นก และสัตว์ขนาดเล็กชนิดต่าง ๆ แตกต่างออกไปตามแต่ละชนิด ด้วยการใช้ขาหน้าที่เสมือนมือในการหยิบฉวย ขุดคุ้ย หยิบจับอาหารได้คล่องแคล่วเช่นเดียวกับสัตว์ประเภทอื่นในอันดับเดียวกัน หากแต่จะใช้หางในการเกาะเกี่ยวกับกิ่งไม้ไม่ได้
ลีเมอร์ในปัจจุบัน ได้รับการจำแนกแล้วประมาณ 100-103 ชนิดใน 5 วงศ์ (ดูในตาราง) และหลายชนิดและหลายวงศ์ก็ได้สูญพันธุ์ไปก่อนหน้านี้แล้ว โดยชนิดที่เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดี ได้แก่ ลีเมอร์หางวงแหวน ("Lemur catta") ที่มีส่วนหางเป็นลายปล้อง ๆ สลับขาว-ดำ, รัฟด์ลีเมอร์ ("Varecia" spp.) เป็นลีเมอร์ที่มีขนสีขาวรอบ ๆ ใบหน้าแลดูคล้ายเครา และอาย-อาย ("Daubentonia madagascariensis") ซึ่งมีลำตัวสีดำ มีนิ้วมือที่ยาวใช้สำหรับเคาะหาแมลงหรือหนอนที่อยู่ใต้เปลือกไม้กินเป็นอาหาร ในเวลากลางคืน เป็นต้น
ตามรายงานของสหภาพนานาชาติเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติและทรัพยากรธรรมชาติ (IUCN) ระบุว่า ว่าร้อยละ 91 ของลีเมอร์ 103 ชนิดที่รู้จักกำลังตกอยู่ในภาวะถูกคุกคาม โดยลีเมอร์ 23 ชนิด ถูกจัดอยู่ในภาวะเสี่ยงสูญพันธุ์ขั้นวิกฤต อีก 52 ชนิดถูกจัดอยู่ในภาวะเสี่ยงสูญพันธุ์ และอีก 19 ชนิดจัดอยู่ในภาวะมีแนวโน้มใกล้สูญพันธุ์ ตามบัญชีแดงของสหภาพเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ (IUCN Red List) โดยลีเมอร์ชนิดที่หายากที่สุด คือ ลีเมอร์นอร์เทิร์นสปอร์ตีฟ ("Lepilemur septentrionalis") ที่เหลือเพียงแค่ 18 ตัวเท่านั้น
โคเฟิร์ต ฟลิงก์
โคเฟิร์ต ฟลิงก์ (; 25 มกราคม ค.ศ. 1615 - 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1660) เป็นจิตรกรชาวดัตช์ของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 โคเฟิร์ต ฟลิงก์มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมประวัติศาสตร์และภาพเหมือน
ยาโกบ เดอ ไคน์ที่ 3 (แร็มบรันต์)
ยาโกบ เดอ ไคน์ที่ 3 () เป็นจิตรกรรมสีน้ำมันที่เขียนโดยแร็มบรันต์ จิตรกรคนสำคัญชาวดัตช์ของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 จัดแสดงอยู่ที่หอศิลป์ดัลลิช (Dulwich) ในกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร
ภาพ "ยาโกบ เดอ ไคน์ที่ 3" ที่แร็มบรันต์เขียนราวปี ค.ศ. 1632 เป็นภาพเหมือนของยาโกบ เดอ ไคน์ที่ 3 นักแกะภาพพิมพ์ (engraving) ชาวดัตช์ ซึ่งเป็นภาพคู่กับภาพเหมือนของเพื่อนของไคน์ เมาริตส์ เฮยเคินส์ที่แต่งตัวคล้ายคลึงกัน และหันหน้าเข้าหากัน
ภาพเขียนภาพนี้มีขนาดเล็กกว่าภาพเขียนส่วนใหญ่ที่แร็มบรันต์เขียน เป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้ภาพเขียนนี้ง่ายต่อการโจรกรรม
เฮยเคินส์และไคน์จ้างให้แร็มบรันต์เขียนภาพในแบบเดียวกัน ซึ่งแร็มบรันต์ก็เขียนบนแผ่นไม้โอ๊กเดียวกัน เพื่อนสองคนตกลงกันว่าผู้ใดที่เสียชีวิตทีหลังก็จะเป็นผู้ได้รับภาพเขียนของอีกเป็นของอีกผู้หนึ่ง ตามคำจารึกที่ปรากฏบนหลังภาพเขียน ภาพสองภาพกลับมาคู่กันหลังจากการเสียชีวิตของไคน์ แร็มบรันต์ใช้แผ่นไม้โอ๊กเดียวกันเขียนภาพที่สามที่เป็นภาพเหมือนตนเอง ทั้งสามภาพเป็นของหอศิลป์ดัลลิชในกรุงลอนดอน
ภาพ "ยาโกบ เดอ ไคน์ที่ 3" ได้รับการขนานนามว่าเป็น "แร็มบรันต์ตามสั่ง" (takeaway Rembrandt) ด้วยความที่ถูกขโมยสี่ครั้งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1966 ซึ่งทำให้เป็นภาพเขียนที่ได้รับการขโมยบ่อยครั้งที่สุด
ระหว่างวันที่ 14 สิงหาคม ค.ศ. 1981 จนถึงวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 1981 ภาพเขียนถูกขโมยจากหอศิลป์ดัลลิช แต่ตำรวจสามารถจับชายสี่คนได้พร้อมกับภาพเขียนในรถแท็กซี ไม่ถึงสองปีต่อมาโจรก็บุกเข้าไปในหอศิลป์ทางเพดานกระจก งัดภาพจากกำแพง ตำรวจไปถึงที่เกิดเหตุภายในสามนาทีแต่ไม่ทันที่จะจับโจร ภาพเขียนหายไปสามปี ก่อนที่จะพบเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม ค.ศ. 1986 บนที่วางกระเป๋าที่สถานีรถไฟของค่ายทหารอังกฤษที่มึนสเตอร์ในเยอรมนี
ในการโจรกรรมอีกสองครั้ง ภาพเขียนพบในม้านั่งในสุสานในสเตรตัม และบนจักรยาน ทุกครั้งที่ถูกขโมยภาพเขียนก็ได้รับกลับคืนมาโดยไม่มีผู้ใดถูกกล่าวหา
พระเยซูผจญพายุในทะเลแกลิลี (แร็มบรันต์)
พระเยซูผจญพายุในทะเลแกลิลี (; ) เป็นจิตรกรรมสีน้ำมันที่เขียนโดยแร็มบรันต์ จิตรกรชาวดัตช์คนสำคัญของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 เป็นภาพที่ตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์อิซาเบลลา สจวต การ์ดเนอร์ (ที่เมืองบอสตัน สหรัฐอเมริกา) ก่อนที่จะถูกขโมยเมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 1990
ภาพ "พระเยซูผจญพายุในทะเลแกลิลี" ที่แร็มบรันต์เขียนในปี ค.ศ. 1633 เป็นภาพปาฏิหาริย์หนึ่งของพระเยซูที่ทรงทำให้พายุในทะเลแกลิลีสงบลง ซึ่งเป็นเรื่องที่ปรากฏในพระวรสารนักบุญมาร์คในพันธสัญญาใหม่ ภาพนี้เป็นภาพทะเลทัศน์ภาพเดียวที่แร็มบรันต์เขียน เชื่อกันว่าการที่มีคนสิบสี่คนแทนที่จะเป็นสิบสามคน (พระเยซูและอัครสาวกสิบสององค์) อยู่ในเรือเป็นเพราะแร็มบรันต์เขียนตัวเองเข้าไปในภาพ
18 มีนาคม ค.ศ. 1990 โจรกลุ่มหนึ่งปลอมตัวเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจบุกเข้าไปในพิพิธภัณฑ์อิซาเบลลา สจวต การ์ดเนอร์ เพื่อขโมยภาพ "พระเยซูผจญพายุในทะเลแกลิลี" และภาพเขียนอื่นอีก 12 ภาพ ซึ่งเป็นการโจรกรรมงานศิลปะครั้งใหญ่ที่สุดในสหรัฐอเมริกา พิพิธภัณฑ์อิสซาเบลลา สจวต การ์ดเนอร์ยังคงแสดงกรอบที่ปราศจากภาพตรงตำแหน่งเดิมที่เคยมีภาพ ตามที่ระบุไว้ในพินัยกรรมของการ์ดเนอร์ที่ระบุว่างานศิลปะต้องได้รับการรักษาไว้โดยไม่มีการเปลี่ยนแปลง
อาร์ทิมีเซีย (แร็มบรันต์)
อาร์ทิมีเซีย () หรือ โซโฟนิสบารับถ้วยยาพิษ () เป็นจิตรกรรมสีน้ำมันที่เขียนโดยแร็มบรันต์จิตรกรคนสำคัญชาวดัตช์ของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ของคริสต์ศตวรรษที่ 17 ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ปราโด กรุงมาดริด ประเทศสเปน
ภาพ "อาร์ทิมีเซีย" ที่แร็มบรันต์เขียนในปี ค.ศ. 1634 ยังไม่ทราบอย่างแน่นอนถึงเนื้อหา ในภาพเป็นหญิงสาวที่กล่าวว่าอาจจะเป็นโซโฟนิสบา (Sophonisba) หรืออาร์ทิมีเซีย (Artemisia) หรือพระราชินีโดยทั่วไปจากเครื่องทรงและเครื่องตกแต่งอันมีค่าบนร่างกาย ผู้กำลังจะรับถ้วยจากสาวใช้ ถ้าเป็นอาร์ทิมีเซียก็จะเป็นภาชนะที่มีอัฐิของพระราชสวามีกษัตริย์มอโซลัส (Mausolus) แต่ถ้าเป็นโซโฟนิสบาก็จะเป็นถ้วยยาพิษ ผู้เป็นแบบก็คงจะเป็นซัสกียา ภรรยาของแร็มบรันต์เอง
การยอมจำนน
การยอมจำนน เป็นการกระทำที่ทหาร ชาติ หรือผู้เข้าร่วมสงครามอื่น ๆ ยุติการต่อสู้ และยอมถูกจับเป็นเชลย ไม่ว่าจะเป็นการตัดสินใจด้วยตัวเองหรือได้รับคำสั่งจากนายทหารที่มียศสูง กว่า สัญลักษณ์ทั่วไปสำหรับการยอมจำนน คือ ธงขาว โดยการชูมือขึ้นเพื่อแสดงให้เห็นว่าไม่มีอาวุธ
เมื่อ ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งยอมจำนน ทั้งสองฝ่ายอาจตกลงให้การยอมจำนนนั้นมีเงื่อนไข เช่น ฝ่ายหนึ่งจะยอมจำนนก็ต่อเมื่อผู้ชนะยอมทำตามสัญญาอย่างใดอย่างหนึ่ง ในขณะที่การยอมจำนนอย่างไม่มีเงื่อนไข เป็นการบ่งชี้ว่า ฝ่ายที่ชนะจะปฏิบัติต่อฝ่ายที่แพ้นอกเหนือจากสัญญาใด ๆ ยกเว้นกฎแห่งสงครามเท่านั้น ซึ่งส่วนใหญ่ได้รับรองจากอนุสัญญาเฮก (1907) และอนุสัญญาเจนีวา
ภาพเหมือนของบัลดัสซาเร กัสตีลโยเน (ราฟาเอล)
ภาพเหมือนของบัลดัสซาเร กัสตีลโยเน (; ) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยราฟาเอล จิตรกรชาวอิตาลีคนสำคัญของสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส
ราฟาเอลเขียนภาพ "ภาพเหมือนของบัลดัสซาเร กัสตีลโยเน" ราวระหว่างปี ค.ศ. 1514 ถึงปี ค.ศ. 1515 เป็นภาพเหมือนของบัลดัสซาเร กัสตีลโยเน บุคคลสำคัญทางวรรณกรรมของคริสต์ศตวรรษที่ 16 ของสำนักดุ๊กแห่งอูร์บีโน
ภาพเขียนอาจจะเขียนโดยราฟาเอลหรือไม่ก็ได้ จากจดหมายจากปีเอโตร เบมโบ ถึงคาร์ดินัลบิบบีเอนากล่าวว่า "ภาพเหมือนของบัลดัสซาเร กัสตีลโยเน ... และของดุ๊กกวีโดบัลโดแห่งมอนเตเฟลโตรดูเหมือนว่าจะเขียนโดยลูกศิษย์ของราฟาเอล" แต่คุณภาพอันสูงของภาพเขียนและองค์ประกอบบางอย่างของภาพเขียน เช่น การแสดงออกของใบหน้าของตัวแบบ ทำให้สันนิษฐานกันว่าราฟาเอลน่าจะมีส่วนในการเขียนภาพนี้ด้วยตนเอง สิ่งที่แน่นอนคือแสงเงาและโทนที่ใช้ในการเขียนเครื่องแต่งกายและการให้แสงในภาพเป็นการเขียนโดยผู้มีความเชี่ยวชาญและมีประสบการณ์ นอกจากนั้นสายตาของตัวแบบที่มองตรงมายังผู้ชมภาพก็สร้างความสัมพันธ์อันใกล้ชิดกับผู้ชม
ภาพเหมือนของของสตรีสาว (ลา มูตา)
ภาพเหมือนของของสตรีสาว หรือ ลา มูตา () เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยราฟาเอลจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์แห่งชาติแห่งมาร์เคในประเทศอิตาลี
ภาพ “ภาพเหมือนของของสตรีสาว (ลา มูตา)” ที่ราฟาเอลเขียนราวระหว่างปี ค.ศ. 1507 ถึงปี ค.ศ. 1508 เป็นภาพของสตรีสูงศักดิ์ที่ไม่ทราบนาม ที่มีลักษณะการเขียนที่มีอิทธิพลของเลโอนาร์โด ดา วินชี บนฉากหลังที่เกือบเป็นสีดำ แม้ว่าจะเป็นภาพที่เพิ่งได้รับการระบุว่าเป็นภาพที่เขียนโดยราฟาเอลเมื่อไม่นานมานี้ แต่ก็ถือว่าเป็นภาพเหมือนชิ้นที่ดีที่สุดชิ้นหนึ่งของราฟาเอล
การเขียนอย่างบรรจงของส่วนที่เป็นสีที่เป็นสีอ่อนที่ปรากฏขึ้นจากฉากหลัง และการรายละเอียดของเครื่องแต่งกายมีลักษณะที่บ่งว่าเป็นฝีมือของราฟาเอล ความสว่างที่ผู้ชมรู้สึกจากการใช้สีอย่างบรรจงจากโทนสีที่ไม่กว้างนักสร้างความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันให้กับภาพ
จากการตรวจสอบด้วยเอ็กซเรย์พบงานร่างจากช่วงแรกของการเขียนของราฟาเอลภาพใต้ผิวภาพที่เห็นอยู่ในปัจจุบัน เป็นภาพสตรีสาวที่ใบหน้าที่อ่อนหวานที่มาเพิ่มเติมเปลี่ยนแปลงภายหลัง
ร็อคแมนเอ็กเซ่ AXESS
ร็อคแมนเอ็กเซ่ แอ็กเซส () เป็นอนิเมะซีรีส์ร็อคแมนเอ็กเซ่ลำดับที่ 2 ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 2003 และจบลงถึงวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 2004 ออกอากาศทุกวันเสาร์เวลา 8.30น. - 9.00น. ทางสถานีโทรทัศน์ทีวีโตเกียว รวมจำนวนตอนทั้งหมด 51 ตอน
ในประเทศไทยได้ออกฉายทางสถานีโทรทัศน์ โมเดิร์นไนน์ทีวีในช่วงโมเดิร์นไนน์การ์ตูนโดยออกอากาศทุกวันเสาร์-อาทิตย์เวลา 8.00 - 8.30 น. เริ่มออกอากาศตั้งแต่วันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 ถึงวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2553
โนเวล แจ๊ส (อัลบั้ม)
โนเวล แจ๊ส เป็นอัลบั้มเดี่ยวชุดแรกของ เทวัญ ทรัพย์แสนยากร หลังจากออกจากวง อินฟินิตี้ไป ซึ่งเพลงในอัลบั้มชุดนี้มีคอนเซ็ปท์เป็นป๊อบ-แจ๊ส ฟิวชั่น ที่ผสมผสานความเป็นไทย ซึ่งก็มีเพลงทั้งไทยเดิม และเพลงที่แต่งขึ้นมาใหม่โดยเทวัญ ซึ่งอัลบั้มชุดนี้ เทวัญ ได้เรียบเรียงทั้งเพลงไทยเดิมและประพันธ์เพลงใหม่ในอัลบั้มชุดนี้ขึ้นมาเองทั้งหมด
อัลบั้มชุดนี้ มีคอนเซ็ปท์ว่า "กับความเป็นไทย ที่เคลื่อนไหวอย่างตะวันตก"