hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
โบสถ์พระคริสตสมภพ
โบสถ์พระคริสตสมภพ () เป็นมหาวิหารในเมืองเบธเลเฮม รัฐปาเลสไตน์ โบสถ์นี้จักรพรรดิคอนสตันไทน์มหาราชและจักรพรรดินีเฮเลนาพระราชชนนีโปรดให้สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 326 ณ จุดที่เชื่อว่าพระเยซูประสูติ สร้างแล้วเสร็จในปี ค.ศ. 565 ถือเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ทั้งในศาสนาคริสต์และศาสนาอิสลาม ได้รับขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกแห่งแรกในดินแดนปาเลสไตน์ และยังอยู่ในรายชื่อแหล่งมรดกโลกที่กำลังตกอยู่ในภาวะอันตรายด้วย
เห็ดหนิวจังจือ
เห็ดหนิวจังจือ () เป็นสมุนไพรในรูปแบบเห็ด มีพบเห็นขึ้นอยู่บนต้นหนิวจังเท่านั้น ต้นหนิวจังมีพบเห็นอยู่ในภูเขาของประเทศไต้หวันที่มีความสูงระหว่าง 450 เมตร ถึง 2,000 เมตรเท่านั้น ต้นหนิวจังเป็นต้นไม้ที่หายากและทำให้เห็ดหนิวจังจือที่มีการเจริญเติบโตบนต้นหนิวจังเท่านั้นเป็นอีกหนึ่งสมุนไพรที่หายากมากด้วย เห็ดหนิวจังจือมีสีแดงส้มเหมือนปลาแซลมอน ใช้สำหรับบำรุงร่างกาย คล้ายคลึงกับเห็ดหลินจือกัน เห็ดหนิวจังจือมี Triterpinoids(กลุ่มสารไตรเทอร์ปินนอยต์) Superoxidide Dismutase (SOD) Beta-Glucan Nucleic Acid เห็ดหนิวจังมักจะใช้ต่อต้านมะเร็ง ต่อต้านภูมิแพ้ ต่อต้านความเมื่อยล้าและต้านคัน
จอน ลอร์ด
โจนาทาน ดักลาส "จอน" ลอร์ด (Jonathan Douglas "Jon" Lord) นักแต่งเพลง นักเปียโนและออร์แกน มีชื่อเสียงในฐานะนักดนตรีผู้บุกเบิกดนตรีแนวผสมผสานระหว่างร็อก คลาสสิก บาโรก เป็นผู้นำดนตรีเฮฟวีเมทัลและฮาร์ดร็อก โดยเป็นอดีตหัวหน้าวงและผู้ก่อตั้งดีพ เพอร์เพิลมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1968 และเป็นสมาชิกหลักของวงร่วมกับเอียน เพซ มือกลองของวงมาโดยตลอด จนกระทั่งออกจากวงไปในปี ค.ศ. 2002 และยังเป็นสมาชิกวงไวท์สเนคในช่วงปี ค.ศ. 1978 ถึง 1984
เครื่องดนตรีประจำตัวที่ลอร์ดมักใช้ในการแสดง เป็นออร์แกนไฟฟ้าแฮมมอนด์ รุ่น B3 และ C3 ซึ่งทำให้เขาได้รับฉายาว่า "แฮมมอนด์ลอร์ด" (Hammond Lord)
ลอร์ดเสียชีวิตเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 จากอาการแทรกซ้อนของโรคมะเร็งตับอ่อน
มงบล็อง (ของหวาน)
มงบล็อง () หรือ มอนเตเบียนโก () เป็นชื่อของหวานทำจากเกาลัดปั่นจนเหลว ปรุงให้หวาน แล้วราดวิปครีม เป็นอาหารยอดนิยมในประเทศฝรั่งเศส ประเทศอิตาลี ประเทศจีน ประเทศญี่ปุ่น และประเทศฮังการี ชื่อขนมนี้เอาชื่อยอดเขามงบล็องมาตั้ง เพราะมีรูปลักษณ์เหมือนภูเขามีหิมะปกคลุมอยู่ที่ยอด
ของหวานมงบล็องนี้มีบรรยายอยู่ในตำราอาหารอิตาลีมาตั้งแต่ปี 1475 มงบล็องดั้งเดิมนั้นต้องสีเหลือง เพราะใช้เกาลัดดองหวานปั่น นอกจากนี้ ยังปรากฏว่า ขุนนางเชซาเร บอร์จา (Cesare Borgia) กับลูเกรเซีย บอร์จา (Lucrezia Borgia) มักทำมงบล็องรับประทานที่บ้านเป็นนิจด้วย ต่อมาในปี 1620 จึงไปโด่งดังในประเทศฝรั่งเศส
ในหลาย ๆ ประเทศ มีการดัดแปลงมงบล็องเป็นหลายรูปแบบ เช่น ในประเทศญี่ปุ่น ใช้ฟักทองและแยมองุ่นทำมงบล็องแทนหรือประสมกับเกาลัดก็มี และใส่โกโก้หรือมัตชะด้วยก็มี นอกจากนี้ โดยทั่วไปยังปรากฏว่ามีการทำมงบล็องเป็นรสผลไม้ด้วย เช่น รสมะม่วงและสตรอว์เบอร์รี
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ (; อักษรย่อ: NOC) เป็นองค์กรผู้มีอำนาจระดับประเทศ ในกระบวนการโอลิมปิกระดับนานาชาติ ภายใต้การควบคุมโดย คณะกรรมการโอลิมปิกสากล นอกจากนั้น คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติทั้งหลาย ยังมีหน้าที่ส่งเสริมพัฒนาการของนักกีฬา และการฝึกอบรมผู้ฝึกสอน ตลอดจนเป็นเจ้าหน้าที่การกีฬาระดับชาติภายในภูมิภาคของตน
ในปี พ.ศ. 2558 (ค.ศ. 2015) มีคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ ซึ่งผู้แทนของทั้งประเทศเอกราช และดินแดนปกครองพิเศษต่างๆ รวมทั้งหมด 206 ชุด โดยในบรรดาสมาชิกสหประชาชาติ 193 ประเทศ รวมทั้งดินแดนอื่นอีก 9 แห่งดังต่อไปนี้อนึ่ง คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติทั้งหลาย ล้วนเป็นสมาชิกของ "สมาคมคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ" (Association of National Olympic Committees; ANOC) และยังแบ่งออกเป็นสมาคมระดับทวีปอีก 5 แห่งด้วย
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อตามลำดับเวลา ของคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติจาก 204 ประเทศ ซึ่งคณะกรรมการโอลิมปิกสากลให้การรับรอง ตั้งแต่เริ่มก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2437 (ค.ศ. 1894) คณะกรรมการของหลายประเทศในจำนวนนี้ ก่อตั้งขึ้นมาแล้วหลายปีก่อนจะให้การรับรอง ขณะที่อีกส่วนหนึ่งมีการรับรองโดยทันทีเมื่อก่อตั้งขึ้น สำหรับคณะกรรมการโอลิมปิกของรัฐในอดีตซึ่งทุกวันนี้ไม่มีอยู่ จะแสดงด้วย"ตัวเอน"
คณะกรรมการโอลิมปิกและกีฬาแห่งมาเก๊า ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2530 (ค.ศ. 1987) และมีความพยายามที่จะลงทะเบียนกับไอโอซีมาโดยตลอด แต่ยังคงไม่มีการรับรองอย่างเป็นทางการ ด้วยเหตุนี้จึงไม่มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันในโอลิมปิก ภายใต้ชื่อ มาเก๊าของจีน อย่างไรก็ตาม ยังได้เข้าแข่งขันในกีฬาพาราลิมปิก เช่นเดียวกับ หมู่เกาะแฟโร ที่มีการรับรองคณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติ
ประเทศอื่นๆ ที่คณะกรรมการโอลิมปิกยังไม่ให้การรับรอง ประกอบด้วย คาตาโลเนีย ยิบรอลตา เฟรนช์โปลินีเซีย นีอูเอ โซมาลิแลนด์ นิวแคลิโดเนีย เคอร์ดิสถาน ไซปรัสเหนือ อับคาเซีย ชาวอเมริกันพื้นเมือง หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา แองกวิลลา มอนต์เซอร์รัต และ หมู่เกาะเติกส์และหมู่เกาะเคคอส
ประเทศไทยในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ประเทศไทย เข้าร่วมแข่งขัน ในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ซึ่งจัดขึ้นระหว่างวันที่ 28 กรกฎาคม - 12 สิงหาคม พ.ศ. 2555 (ค.ศ. 2012) ที่กรุงลอนดอนของสหราชอาณาจักร โดยมีนักกีฬาผ่านเข้ารอบสุดท้ายจำนวน 37 คน ซึ่งถือว่าน้อยที่สุดในรอบหลายปี
โดยครั้งนี้ นักกีฬาไทยทำได้เพียง 2 เหรียญเงิน และ 2 เหรียญทองแดง รวมเป็น 4 เหรียญเท่านั้น และได้อันดับที่ 57 จากตารางชาติรวมทั้งหมดในการแข่งขันครั้งนี้เมื่อจบการแข่งขัน ซึ่งเป็นครั้งแรกในรอบ 16 ปี ที่นักกีฬาไทยไม่ได้เหรียญทอง นับตั้งแต่โอลิมปิกฤดูร้อน 1996 ที่แอตแลนตา ที่สมรักษ์ คำสิงห์ ได้รับเหรียญทองเป็นครั้งแรก อีกทั้งหลายชนิดกีฬาก็ทำผลงานได้ไม่สำเร็จตามที่คาดหมายไว้
คณะนักกีฬาทีมชาติไทย ที่เข้าแข่งขันในคราวนี้ มีทั้งหมด 37 คน จาก 15 ชนิดกีฬา แบ่งเป็นชาย 19 คน หญิง 18 คน มีรายนามต่อไปนี้
นักยิงธนูชายของไทยมีคุณสมบัติ 1 คน
นักกรีฑาไทยมีมาตรฐานห่างไกลจากคุณสมบัติที่เคยมีมา (คือนักกรีฑาสูงสุดมากกว่า 3 คนในแต่ละรายการ อยู่ในมาตรฐานระดับ ‘เอ’ และอย่างน้อย 1 คนในมาตรฐานระดับ ‘บี’) ในการแข่งขันกรีฑาคราวนี้
กีฬามวยสากลสมัครเล่นในครั้งนี้มีนักกีฬาทีมชาติไทย ผ่านเข้ารอบสุดท้ายเพียง 3 คนเท่านั้นคือ แก้ว พงษ์ประยูร (49 กิโลกรัม), ฉัตร์ชัย บุตรดี (52 กิโลกรัม) และสายลม อาดี (60 กิโลกรัม) ในส่วนนักมวยสากลสมัครเล่นหญิง ที่เพิ่งมีการบรรจุเข้าในการแข่งขันเป็นครั้งแรก ก็ไม่มีใครผ่านเข้ารอบสุดท้ายได้เลย
เรือของไทยมีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการต่อไปนี้
นักยูโดของไทยมีคุณสมบัติ 1 คน
เรือของไทยต่อไปนี้ มีคุณสมบัติเข้าแข่งขันเรือของไทยมีคุณสมบัติเข้าแข่งขัน 1 ลำในแต่ละรายการต่อไปนี้สุธิยา จิวเฉลิมมิตร ได้รับพื้นที่โควตาสำหรับประเทศไทย ในรายการยิงเป้า ประเภทหญิง
นักว่ายน้ำของไทย มีมาตรฐานห่างไกลจากคุณสมบัติที่เคยมีมา (คือนักว่ายน้ำสูงสุดมากกว่า 2 คนในแต่ละรายการ ที่เวลาคุณสมบัติโอลิมปิก และสามารถมีได้ 1 คนที่เวลาคัดเลือกโอลิมปิก) ในการแข่งขันว่ายน้ำคราวนี้
นักปิงปองไทยที่มีคุณสมบัติ มีดังต่อไปนี้
เป็นเอก การะเกตุ ได้รับพื้นที่โควตาสำหรับประเทศไทย ในรุ่น «/nowiki>58 กก.ชาย ด้วยการติดอันดับ 1 ใน 3 ของรายการ WTF World Qualification Tournament เมื่อปี พ.ศ. 2554 (ค.ศ. 2011)
นักกีฬาไทย ชาย 3 คน หญิง 4 คนมีคุณสมบัติ
สำหรับ ประภาวดี เจริญรัตนธารากูล ซึ่งเป็นเจ้าของเหรียญทองโอลิมปิกครั้งที่แล้ว (ครั้งที่ 29 ประจำปี พ.ศ. 2551; ค.ศ. 2008) ก็ไม่ผ่านเข้ารอบสุดท้ายมาแข่งขัน เนื่องจากไม่ผ่านเกณฑ์การคัดเลือกนักกีฬา ของสมาคมยกน้ำหนักสมัครเล่นแห่งประเทศไทย
จังหวัดพังงาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554
จังหวัดพังงาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง โดยแต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน
คณะกรรมการการเลือกตั้งจังหวัดพังงาประกาศผลไม่เป็นทางการ ปรากฎว่า นางกันตวรรณ ตันเถียร กุลจรรยาวิวัฒน์ ได้คะแนนท่วมท้น ติดอันดับคะแนนเสียงมากที่สุดในประเทศ และเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 ผู้สื่อข่าวรายงานจากศูนย์ประสานงานพรรคประชาธิปัตย์ สาขาพังงาว่า นางกันตวรรณ ตันเถียร กุลจรรยาวิวัฒน์ ผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรระบบแบ่งเขต จังหวัดพังงา ขึ้นรถขบวนแห่ขอบคุณชาวพังงาทั้ง 7 อำเภอ ที่ลงคะแนนเสียงจนได้คะแนนสูงติดลำดับ 2 ของประเทศ ด้วยคะแนน 108,559 คะแนน หลังจากกกต.พังงาประกาศผลอย่างไม่เป็นทางการไว้ที่บริเวณหน้าศาลากลางจังหวัดพังงา ซึ่งนางกันตวรรณยอมรับว่า หลังมีผลประกาศอย่างเป็นทางการแล้ว พร้อมจะเข้าไปรับใช้พี่น้องชาวพังงา โดยเรื่องเร่งด่วนคือโครงสร้างพื้นฐานอย่าง ถนนสายพังงา-ทับปุด ซึ่งจะผลักดันให้ทางรัฐบาลเข้าช่วยเหลือประชาชนชาวพังงา เป็นวาระเร่งด่วน
เขตเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วย อำเภอเมืองพังงา, อำเภอเกาะยาว, อำเภอกะปง, อำเภอตะกั่วทุ่ง, อำเภอตะกั่วป่า, อำเภอคุระบุรี, อำเภอทับปุด และ อำเภอท้ายเหมือง
ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเขต 1 พังงา 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 
! width="175" align=center colspan=2| พรรค (หมายเลข) || align=center width="200" colspan=2| ผู้สมัคร || align=center width="100"| คะแนนนิยม || align=center width="100" | ร้อยละ
! bgcolor="#007ec3"| || align=left| ประชาธิปัตย์ (10) || || align=left| กันตวรรณ ตันเถียร กุลจรรยาวิวัฒน์ || align=right| 108,559 || align=right| 75.53
! bgcolor="#EEEEEE" colspan=4 align=right| ผู้ใช้สิทธิเลือกตั้ง "(คิดเป็นร้อยละ 78.56 จากผู้มีสิทธิเลือกตั้ง 182,939 คน)" || align=right| 143,718 || align=right| 100
เดโช สวนานนท์
เดโช สวนานนท์ (25 มิถุนายน พ.ศ. 2476- ) นักวิชาการทางกฎหมายและรัฐศาสตร์และอดีตนักการเมืองชาวไทย เป็นอดีตรองหัวหน้าพรรคประชาชน
นายเดโช สวนานนท์ เกิดเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2476 จบปริญญาตรี การศึกษาศาสตรบัณฑิต เอกการบริหารการศึกษา (เกียรตินิยม) จากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, ปริญญาโท วิทยาการจัดการ สาขาจิตวิทยา จากสหรัฐอเมริกา และปริญญาเอก การบริหารรัฐกิจ จากสหรัฐอเมริกา
เคยรับราชการตำแหน่งอธิบดีกรมศิลปากร ในสังกัดกระทรวงศึกษาธิการ
เคยเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) ในพื้นที่กรุงเทพมหานคร 2 สมัย สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ในปี พ.ศ. 2529 และพรรคประชากรไทย ในปี พ.ศ. 2538และเคยลงรับสมัครเลือกตั้งเป็นผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ในการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2533 สังกัดพรรคประชากรไทย โดยใช้เพลงหาเสียงที่ดัดแปลงมาจากเพลง "Day-O (The Banana Boat Song)" แต่เป็นฝ่ายแพ้ให้กับ พลตรี จำลอง ศรีเมือง ซึ่งเป็นผู้ว่าฯคนก่อน สังกัดพรรคพลังธรรมไป โดยนายเดโชได้ 283,895 คะแนน ขณะที่ พล.ต.จำลอง ได้ถึง 703,672 คะแนนต่อมา เป็นสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญฉบับ ปี พ.ศ. 2540 และรองสภาร่างรัฐธรรมนูญฉบับ ปี พ.ศ. 2550 คนที่ 1 โดยดำรงตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2550 ถึงวันที่ 20 สิงหาคม ปีเดียวกัน
นายเดโช สวนานนท์ สมรสกับ ศาสตราจารย์กิตติคุณ ทักษิณา สวนานนท์ อาจารย์ประจำคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (นามสกุลเดิม: อัตถากร, เป็นบุตรสาวของ ศาสตราจารย์ บุญชนะ อัตถากร) ทั้งคู่มีบุตรสาวด้วยกันทั้งหมด 3 คน
มวยไทย 7 สี
มวยไทย 7 สี หรือ ศึกมวยไทย 7 สี เป็นรายการโทรทัศน์ถ่ายทอดสดกีฬามวยไทย ที่ได้รับความนิยมอันดับ 1 เป็นระยะเวลากว่าทศวรรษ รายการนี้ทำการถ่ายทอดทางช่อง 7 HD ทุกวันอาทิตย์ เวลา 14:30 น. - 16:30 น. รวมถึงมีการถ่ายทอดสดทางสถานีโทรทัศน์มีเดียส์นิวส์ แชนแนล โดยเริ่มในปี พ.ศ. 2556 จนถึงปี พ.ศ. 2557 และปี พ.ศ. 2560 จนถึงปัจจุบัน ออกอากาศคู่ขนานทางช่อง 7 HD ทางเว็บไซต์ http://www.bugaboo.tv (สำหรับผู้ชมในประเทศไทย) และมีบริการ ที่ชื่อ MUAYTHAI 7 สำหรับผู้ชมชาวต่างชาติ
รายการมีจุดประสงค์คือ "เป็นรายการบันเทิง ส่งเสริมการกีฬา และรักษาศิลปะแม่ไม้มวยไทย" ซึ่งจุดประสงค์ของรายการนี้ได้มีการขึ้นเป็นข้อความบนหน้าจอระหว่างการถ่ายทอดสดเป็นบางช่วง รวมถึงกล่าวโดยผู้บรรยายอยู่บ่อยครั้ง โดยเริ่มตั้งแต่กลางปี พ.ศ. 2555 เป็นต้นมา รวมถึงเป็นรายการถ่ายทอดสดมวยไทยที่ไม่มีการพูดขอบคุณผู้สนับสนุนโดยผู้บรรยายแต่ใช้แถบอักษรข่าววิ่งในการขอบคุณผู้สนับสนุนทดแทน โดยปรากฏในช่วงยกแรกของมวยคู่เอก ส่วนตัววิ่งผู้สนับสนุนมวยดุเดือดประจำปี ขึ้นในช่วงยกแรกของมวยคู่ที่ 2 และ 3
มวยไทย 7 สี เป็นรายการที่มีนักมวยไทยที่มีชื่อเสียงเข้าแข่งขันในรายการดังกล่าว อาทิ ขงเบ้ง ม.รัตนบัณฑิต, ซีอุย ส.สุนันท์ชัย และอภิสิทธิ์ เค.ที.ยิม
เว็บไซต์กรุงเทพธุรกิจกล่าวว่า เป็นรายการที่ได้รับความนิยมอย่างสม่ำเสมอโดยเรตติ้งไม่เคยตก ซึ่งได้รับการกล่าวว่าเป็นรายการที่ได้รับความสนใจจากทั้งคนในวงการมวย รวมถึงได้รับความนิยมจากผู้ชมทั่วประเทศ ตลอดจนได้รับการยอมรับว่า เป็นรายการที่กรรมการให้การตัดสินดีที่สุด และเป็นธรรมที่สุด หรือกล่าวได้ว่าตัดสินพลาดน้อยที่สุด อย่างไรก็ตาม ด้วยเหตุที่เป็นรายการที่มีผู้ชมเป็นจำนวนมาก จึงอาจได้รับการวิจารณ์จากฝ่ายที่เสียผลประโยชน์อยู่บ้างในบางครั้ง
ประวิทย์ รุจิรวงศ์
ประวิทย์ รุจิรวงศ์ นักธุรกิจชาวไทย และอดีตนักการเมืองท้องถิ่น ในพื้นที่กรุงเทพมหานคร สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
นายประวิทย์ เกิดเมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2484 เป็นบุตรชายของ พลตำรวจเอก ประเสริฐ รุจิรวงศ์ อดีตอธิบดีกรมตำรวจ และคุณหญิงน้อย รุจิรวงศ์
จบการศึกษาจากโรงเรียนเซนต์คาเบรียล, โรงเรียนโยธินบูรณะและสถาบันเทคโนโลยีปทุมวัน จากนั้นได้เดินทางไปฝึกงานต่อยังประเทศอังกฤษเป็นระยะเวลา 3 ปี
เป็นสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร (ส.ก.) และดำรงตำแหน่งประธานสภากรุงเทพมหานคร เป็นคนที่ 7 ด้วย ตั้งแต่วันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2530 ถึงวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2532
จากนั้นได้ลงเลือกตั้งเป็นผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2533 ในสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยได้คะแนนมาเป็นลำดับที่สาม ได้ทั้งหมด 60,947 คะแนน
นายประวิทย์ถึงแก่กรรมเมื่อปี พ.ศ. 2557 มีการพระราชทานเพลิงศพขึ้นเมื่อวันเสาร์ที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2557 เวลา 17.00 น. ณ วัดเทพศิรินทราวาส
จังหวัดชุมพรในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554
จังหวัดชุมพรในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 3 เขตเลือกตั้ง โดยแต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน
บรรยากาศการหาเสียงเลือกตั้งซบเซามาก เนื่องจากผู้สมัครของแต่ละพรรคการเมืองที่ส่งลงสมัครในแต่ละเขตไม่ค่อยออกหาเสียง และชาวบ้านส่วนใหญ่ไม่เคยรู้จัก หรือมีบทบาททางการเมืองในพื้นที่มาก่อนเลย ยกเว้นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรพรรคประชาธิปัตย์
มีกระแสวิพากษ์วิจารณ์นายสราวุธ อ่อนละมัย ผู้สมัครจากพรรคประชาธิปัตย์ซึ่งเป็นบุตรชาย ของนายศิริศักดิ์ อ่อนละมัย นักจัดรายการวิทยุชื่อดัง และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชุมพร หลายสมัย ซึ่งนายศิริศักดิ์ อ่อนละมัย ต้องวางมือจากการเมืองระดับประเทศ และส่งบุตรชายลงสู่เวทีการเมืองระดับประเทศแทน เนื่องจากถูกกระแสกดดันเรื่องใบสุทธิที่ศาลชั้นต้นพิพากษาคดีไปแล้ว โดยนายสราวุธ ถูกพรรคประชาธิปัตย์วางตัวให้ไปลงสมัครรับเลือกตั้ง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเขต 2
เขตเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วย อำเภอเมือง (ยกเว้น ตำบลบางลึก, ตำบลหาดพันไกร, ตำบลวังใหม่, ตำบลถ้ำสิงห์ และ ตำบลบ้านนา) และอำเภอสวี (ยกเว้นตำบลเขาทะลุ และ ตำบลเขาค่าย)
เขตเลือกตั้งที่ 2 ประกอบไปด้วย อำเภอเมือง (เฉพาะ ตำบลบางลึก, ตำบลหาดพันไกร, ตำบลวังใหม่, ตำบลถ้ำสิงห์ และ ตำบลบ้านนา), อำเภอท่าแซะ และอำเภอปะทิว
เขตเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอหลังสวน,อำเภอสวี (เฉพาะตำบลเขาทะลุ และ ตำบลเขาค่าย) , อำเภอทุ่งตะโก, อำเภอพะโต๊ะ, อำเภอละแม
ตัวนำยวดยิ่งชนิดที่ 1
ตัวนำยวดยิ่งชนิดที่ 1 ()
โดยทั่วไปของตัวนำยวดยิ่งชนิดที่ 1 เมื่ออุณหภูมิและสนามแม่เหล็กที่มีค่าสูงๆ จะสามารถทำลายสภาพนำยวดยิ่งได้ ดังนั้นถ้าควบคุมอุณหภูมิให้มีค่าคงตัวค่าหนึ่ง โดยที่อุณหภูมินั้นมีค่าต่ำกว่าอุณหภูมิวิกฤติ และมีค่าสนามแม่เหล็กวิกฤติ (Hc) 1 ค่า เมื่อสนามแม่เหล็กที่ให้มีขนาดน้อยกว่า Hc ตัวนำจะยังคงสภาพนำยวดยิ่งอยู่ แต่ถ้าสนามแม่เหล็กที่ให้มีค่ามากกว่า Hc ตัวนำจะสูญเสียสภาพนำยวดยิ่งและกลายเป็นตัวนำปกติ ถึงแม้ว่าอุณหภูมิจะยังคงต่ำกว่าอุณหภูมิวิกฤตก็ตาม เรียก Hc ว่าสนามแม่เหล็กวิกฤต ตัวนำยวดยิ่งชนิดนี้จะให้ปรากฏการณ์ไมสเนอร์ที่สมบูรณ์ และโดยทั่วไปค่า Hc ของตัวนำยวดยิ่งชนิดที่ 1 นี้จะมีขนาดที่ต่ำมากจึงไม่เพียงพอที่จะนำไปประยุกต์ใช้งาน 
โดยตัวนำยวดยิ่งชนิดที่ 2 จะมีพฤติกรรมที่แตกต่างไปจากตัวนำยวดยิ่งชนิดที่ 2 ที่สนามแม่เหล็กวิกฤต คือ มีการแสดงสนามแม่เหล็กวิกฤติถึงสองค่า
เมตตา เต็มชำนาญ
ร้อยเอก เมตตา เต็มชำนาญ (ชื่อเล่น: ตู่) เป็นอดีตนายทหารสังกัดกองทัพบก และนักการเมือง ลงรับสมัครเลือกตั้งหลายครั้ง ทั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครและการเลือกตั้งทั่วไป แต่ไม่เคยได้รับเลือก
ร.อ.เมตตา เกิดเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2491 จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนสามเสนวิทยาลัย รับราชการในสังกัดสำนักงานเลขานุการกองทัพบก
เคยลงรับสมัครเลือกตั้งครั้งแรก ในพื้นที่กรุงเทพมหานคร ในการเลือกตั้งทั่วไป เมื่อปี พ.ศ. 2526 แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง จากนั้น ได้ลงเลือกตั้งอีกครั้งในการเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2547 โดยไม่สังกัดพรรคการเมืองใด ๆ หมายเลข 9 โดยมีนโยบาย เช่น ปลูกผลไม้ที่เกาะกลางถนนในกรุงเทพมหานคร ให้เด็ดรับประทานได้ ได้รับคะแนนไปทั้งหมด 1,965 คะแนน
จากนั้นได้ลงรับสมัครเลือกตั้งอีกครั้ง ในปี พ.ศ. 2551 เป็นผู้สมัครอิสระอีกครั้ง ในหมายเลข 3 ก็ไม่ได้รับการเลือกตั้งอีก โดยได้คะแนนไป 2,105 คะแนน
ในการเลือกตั้งทั่วไป เคยลงรับสมัครเลือกตั้งในพื้นที่เขต 1 กรุงเทพมหานคร สังกัดพรรคประชาราช ในการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ซึ่งก็ไม่ได้รับการเลือกตั้ง และรับสมัครเลือกตั้งผู้ว่าฯอีกครั้ง ในปี พ.ศ. 2556 ได้เบอร์ 3 ได้คะแนนไปทั้งหมด 1,301 คะแนน
ร.อ.เมตตา มีฉายาว่า "ตู่ ติงลี่" เนื่องจากเป็นนักแสดงประกอบจากละครโทรทัศน์และภาพยนตร์หลายเรื่อง อาทิ "แหวนทองเหลือง", "อตีตา", "สุริโยไท" และ"ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ภาค ๑ องค์ประกันหงสา" เป็นต้น และเคยเป็นผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ เรื่อง "ไอัขุนเพลง" ด้วย ในปี พ.ศ. 2522
ปลาซิวข้างขวานโกลว์ไลต์
ปลาซิวข้างขวานโกลว์ไลต์ (; ) ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
จัดเป็นปลาซิวจำพวกปลาซิวข้างขวานชนิดหนึ่ง แตกต่างจากปลาซิวข้างขวานชนิดอื่นตรงที่มีสีบริเวณลำตัวใสสามารถมองทะลุได้ แต่ยังมีลักษณะเด่นตรงรูปขวานสีดำกลางลำตัว ขนาบไปด้วยสีน้ำตาลแดงไปจนถึงหาง มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 3 เซนติเมตร เป็นปลาที่อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงในเกาะสุมาตราและบอร์เนียว
นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม โดยเฉพาะในตู้ไม้น้ำ แต่ในประเทศไทย เป็นปลาที่ค่อนข้างหายาก
จังหวัดลำปางในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554
จังหวัดลำปางในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 4 เขตเลือกตั้ง โดยแต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน
เขตเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมือง (เฉพาะเทศบาลนครลำปาง, ตำบลบ้านค่า, ตำบลบ้านเอื้อม, ตำบลบ้านเป้า, ตำบลบ่อแฮ้ว, ตำบลนิคมพัฒนา, ตำบลทุ่งฝาย, ตำบลต้นธงชัย และ ตำบลบุญนาคพัฒนา) และ อำเภอห้างฉัตร
ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเขต 1 ลำปาง 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554
! width="175" align=center colspan=2| พรรค (หมายเลข) || align=center width="200" colspan=2| ผู้สมัคร || align=center width="100"| คะแนนนิยม || align=center width="100" | ร้อยละ
! bgcolor="red"| || align=left| เพื่อไทย (1) || || align=left| สมโภช สายเทพ || align=right| 69,684 || align=right| 58.79
! bgcolor="#EEEEEE" colspan=4 align=right| ผู้ใช้สิทธิเลือกตั้ง "(คิดเป็นร้อยละ 81.62 จากผู้มีสิทธิเลือกตั้ง 145,219 คน)" || align=right| 118,524 || align=right| 100
เขตเลือกตั้งที่ 2 ประกอบไปด้วย อำเภอเมือง (เฉพาะตำบลบ้านแลง), อำเภองาว, อำเภอวังเหนือ, อำเภอแจ้ห่ม และ อำเภอเมืองปาน
ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเขต 2 ลำปาง 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554
! width="175" align=center colspan=2| พรรค (หมายเลข) || align=center width="200" colspan=2| ผู้สมัคร || align=center width="100"| คะแนนนิยม || align=center width="100" | ร้อยละ
! bgcolor="red"| || align=left| เพื่อไทย (1) || || align=left| วาสิต พยัคฆบุตร || align=right| 50,453 || align=right| 43.63
! bgcolor="#EEEEEE" colspan=4 align=right| ผู้ใช้สิทธิเลือกตั้ง "(คิดเป็นร้อยละ 79.72 จากผู้มีสิทธิเลือกตั้ง 145,051 คน)" || align=right| 115,630 || align=right| 100
เขตเลือกตั้งที่ 3 ประกอบไปด้วย อำเภอเมือง (เฉพาะเทศบาลเมืองเขลางค์นคร, ตำบลบ้านเสด็จ และ ตำบลพิชัย, อำเภองาว), อำเภอวังเหนือ, อำเภอแจ้ห่ม และ อำเภอเมืองปาน
ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเขต 2 ลำปาง 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554
! width="175" align=center colspan=2| พรรค (หมายเลข) || align=center width="200" colspan=2| ผู้สมัคร || align=center width="100"| คะแนนนิยม || align=center width="100" | ร้อยละ
! bgcolor="red"| || align=left| เพื่อไทย (1) || || align=left| จรัสฤทธิ์ จันทรสุรินทร์ || align=right| 73,901|| align=right| 57.97
! bgcolor="#EEEEEE" colspan=4 align=right| ผู้ใช้สิทธิเลือกตั้ง "(คิดเป็นร้อยละ 82.14 จากผู้มีสิทธิเลือกตั้ง 155,186 คน)" || align=right| 127,475 || align=right| 100
เขตเลือกตั้งที่ 4 ประกอบไปด้วย อำเภอเกาะคา, อำเภอสบปราบ, อำเภอเสริมงาม, อำเภอเถิน และ อำเภอแม่พริก
ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเขต 4 ลำปาง 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554
! width="175" align=center colspan=2| พรรค (หมายเลข) || align=center width="200" colspan=2| ผู้สมัคร || align=center width="100"| คะแนนนิยม || align=center width="100" | ร้อยละ
! bgcolor="red"| || align=left| เพื่อไทย (1) || || align=left| อิทธิรัตน์ จันทรสุรินทร์ || align=right| 74,160|| align=right| 59.25
! bgcolor="#EEEEEE" colspan=4 align=right| ผู้ใช้สิทธิเลือกตั้ง "(คิดเป็นร้อยละ 78.37 จากผู้มีสิทธิเลือกตั้ง 159,700 คน)" || align=right| 125,158 || align=right| 100
คณะพระมหาไถ่
คณะพระมหาไถ่ () เป็นคณะนักบวชธรรมทูตโรมันคาทอลิกที่นักบุญอัลฟอนโซ มาเรีย เด ลีกูโอรีได้ก่อตั้งขึ้น ณ เมืองสกาลา แคว้นกัมปาเนีย ประเทศอิตาลี ในตอนแรกมีจุดมุ่งหมายเพื่อทำงานช่วยเหลือชาวชนบทที่ถูกทอดทิ้งรอบ ๆ เมืองเนเปิลส์
นักบวช (religious) ของคณะนี้มีทั้งบาทหลวงและภราดา ปฏิบัติงานอยู่ใน 77 ประเทศทั่วโลก
บาทหลวงอัลฟอนโซ มาเรีย เด ลีกูโอรี เห็นว่ามีคนยากจนจำนวนมากต้องทนทุกข์ลำบากและต้องการความช่วยเหลือทางจิตวิญญาณ อัลฟอนโซจึงหันไปเน้นงานมิชชันนารีเพื่อเทศน์สอนประชาชนให้มั่นคงในความเชื่อ ท่านได้ประพันธ์หนังสือไว้ถึง 11 เล่ม ที่มีชื่อเสียง เช่น "เครื่องมือสำคัญแห่งความรอด" "พระทรมานของพระคริสต์" ซึ่งพระสันตะปาปาหลายพระองค์ชื่นชมผลงานของท่านอย่างมาก
ต่อมาท่านได้รวบรวมบาทหลวงและฆราวาส ตั้งชื่อกลุ่มว่า "คณะพระมหาไถ่" สมาชิกมีเจตนารมณ์ในการประกาศข่าวดีแก่คนยากจน เพื่อให้จิตวิญญาณของบุคคลเหล่านี้ได้ถึงความรอด คณะนักบวชนี้ได้รับการรับรองจากสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 14 ในปี ค.ศ. 1794
สมาชิกของคณะก็มีส่วนสำคัญที่ทำให้คณะแพร่หลายมากขึ้น เช่น บาทหลวงเคลเมนส์ มาเรีย ฮอฟเบาเออร์ (ต่อมาได้รับการประกาศเป็นนักบุญ) ได้ขยายงานของคณะไปยังจักรวรรดิออสเตรีย แม้ในช่วงแรกจะมีอุปสรรคจากปัญหาการเมืองแต่ท่านก็นำคณะผ่านวิกฤตนั้นมาได้ สมาชิกในรุ่นต่อ ๆ มายังทำให้คณะขยายตัวไปทั่วทวีปยุโรป ข้ามไปยังทวีปอเมริกาเหนือ จนปัจจุบันสมาชิกคณะพระมหาไถ่ได้ทำงานอยู่ถึง 77 ประเทศทั่วโลก
มุขนายกอ็องฌ์-มารี-โฌแซ็ฟ แกว็ง ผู้แทนพระสันตะปาปาประมุขมิสซังลาวขณะนั้น ได้ขอให้สันตะสำนักส่งมิชชันนารีมาประกาศข่าวดีในเขตมิสซังสยามและเขตมิสซังลาว สันตะสำนักจึงสอบถามยังคณะพระมหาไถ่ จนตัดสินใจให้คณะพระมหาไถ่แขวงเซนต์หลุยส์ สหรัฐอเมริกา มาปฏิบัติหน้าที่ แต่ด้วยปัญหาสงครามโลกครั้งที่สองทำให้การเดินทางต้องล่าช้าออกไป
เมื่อปัญหาต่าง ๆ คลี่คลายมิชชันนารี 4 ท่านก็ออกเดินทางมากับเรือจากรัฐแคลิฟอร์เนียและถึงท่าเรือเกาะสีชังในวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1948 เข้าพำนักที่เขตมิสซังกรุงเทพฯ ระยะหนึ่งแล้วจึงเดินทางต่อไปยังมิสซังลาวซึ่งขณะนั้นมีมุขนายกโกลด-ฟีลิป บาเยเป็นประมุข การเผยแผ่ศาสนาได้ก้าวหน้ามาจนปัจจุบัน และขยับขยายไปยังเขตมิสซังอื่น ๆ ด้วย งานที่สำคัญคือเมื่อพระสันตะปาปาให้ตั้งมิสซังอุดรธานีแยกออกจากมิสซังท่าแร่ ได้ทรงให้มิสซังอุดรธานีอยู่ในความดูแลของคณะพระมหาไถ่ โดยบาทหลวงแคลเรนซ์ เจมส์ ดูฮาร์ต อธิการคณะพระมหาไถ่ในขณะนั้นได้รับแต่งตั้งเป็นมุขนายกและผู้แทนพระสันตะปาปาประมุของค์แรกของมิสซังอุดรธานี
ปัจจุบันนี้มีบ้านนักบวชคณะพระมหาไถ่แล้ว 8 แห่งทั่วประเทศไทย มีบาทหลวงชาวไทยที่เป็นนักบวชคณะพระมหาไถ่ได้รับแต่งตั้งเป็นมุขนายกมิสซังมาแล้ว 2 ท่าน คือมุขนายกยอร์ช ยอด พิมพิสาร อดีตมุขนายกมิสซังโรมันคาทอลิกอุดรธานี และมุขนายกฟิลิป บรรจง ไชยรา มุขนายกมิสซังโรมันคาทอลิกอุบลราชธานี สำหรับการปกครองภายในคณะมีบาทหลวงยอแซฟ อภิสิทธิ์ กฤษราลัมณ์ เป็นอธิการเจ้าคณะแขวงคณะพระมหาไถ่แห่งประเทศไทยคนปัจจุบัน
ราเชศ ขันนา
ราเชศ ขันนา (; ) อดีตนักแสดงชาวอินเดียระดับซุปเปอร์สตาร์ของวงการภาพยนตร์อินเดีย
มีชื่อจริงว่า จาติน ขันนา เกิดเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม ค.ศ. 1942 ที่เมืองอมริตสา รัฐปัญจาบ ประเทศอินเดีย ขันนาแสดงภาพยนตร์ครั้งแรกในภาพยนตร์เรื่อง "Aakhri Khat" ในปี ค.ศ. 1963 และโด่งดังจากเรื่อง "Aaradhna" ในปี ค.ศ. 1969 และมีบทบาทที่เป็นที่รู้จักกันดีจากเรื่อง "Haathi mere Saathi" หรือ "ช้างเพื่อนแก้ว" ในปี ค.ศ. 1970
ราเชศ ขันนา ถือเป็นนักแสดงที่โด่งดังมีชื่อเสียง และได้รับความนิยมอย่างมากในช่วงทศวรรษที่ 70 ในประเทศอินเดีย มีผลงานการแสดงกว่า 150 เรื่อง โดยได้รับชื่อเล่นจากแฟน ๆ ภาพยนตร์ว่า "กากา" หรือ "ลุง" และได้รับการขนานนามว่าเป็น "ซุปเปอร์สตาร์คนแรกของวงการบอลลีวู้ด"
ด้านชีวิตครอบครัว ขันนา มีบุตรสาว 2 คน ขันนาถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 ที่บ้านพักส่วนตัวในเมืองมุมไบ ด้วยโรคมะเร็ง ที่ป่วยมาตั้งแต่เดือนเมษายน ด้วยวัย 69 ปี โดย นายมานโมฮัน ซิงห์ นายกรัฐมนตรีอินเดีย ได้แสดงความเสียใจต่อครอบครัวของขันนาด้วย
1830m
1830m เป็นอัลบั้มลำดับที่ 4 และเป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 2 ของ AKB48 ออกจำหน่ายวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2555
อัลบั้มนี้ถูกประกาศขึ้นครั้งแรกเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2555 โดยในครั้งนั้นมีการประกาศเพียงแค่ซิงเกิ้ลใดบ้างที่จะเข้ามาอยู่ในอัลบั้มนี้ และในภายหลังก็ได้ประกาศเพิ่มเติมมาโดยตลอด จนกระทั่งเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 ภายในงาน KING RECORDS presents 05.23 Release 26th Maxi Single "Manatsu no Sounds good !" National Handshake Event AKB48 Festival powered by Nemousu TV ที่จัดขึ้นที่ Marine Messe Fukuoka ได้มีการประกาศชื่ออัลบั้ม พร้อมทั้งประกาศรายชื่อเพลงเพิ่มเติมที่จะเข้ามาอยู่ในอัลบั้มนี้ด้วย และการประกาศเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 ก็ได้มีการประกาศรายชื่อเพลงทั้งหมดที่จะอยู่ในอัลบั้มนี้ รวมทั้งสิ้น 34 เพลง
อัลบั้มนี้ประกอบไปด้วยซิงเกิ้ลฮิตได้แก่ Sakura no Ki ni Narou, Everyday, Katyusha, Flying Get, Kaze wa Fuiteiru, Ue kara Mariko, GIVE ME FIVE!, เพลงประกอบภาพยนตร์สารคดี ที่ได้เริ่มฉายในโรงภาพยนตร์ในประเทศญี่ปุ่นเมื่อต้นปี พ.ศ. 2555 ในเพลง First Rabbit และเพลงประกอบโฆษณาต่างๆ ที่ยังไม่ได้มีการวางจำหน่ายในซิงเกิ้ลใดๆ เลย เช่น Daiji na Jikan, Itterasshai, Yasashisa no Chizu และยังรวมถึงเพลงประกอบโฆษณาที่ AKB48 เคยไปโฆษณาให้เมื่อปี พ.ศ. 2553 อย่าง Guu Guu Onaka
อัลบั้มนี้วางจำหน่ายทั้งสิ้น 2 อิดิทชั่น ได้แก่ Regular Edition และ Theater Edition
ถุงเท้า
ถุงเท้า เป็นอุปกรณ์เสื้อผ้าสำหรับสวมใส่ที่เท้า ซึ่งเท้าเป็นอวัยวะส่วนหนึ่งที่สร้างเหงื่อมากที่สุดจากร่างกาย โดยสามารถสร้างเหงื่อในปริมาณมากกว่าเหรียญ 1 ไพน์สหรัฐ (0.47 ลิตร) ต่อวัน ซึ่งถุงเท้าจะสามารถช่วยซับเหงื่อและสามารถนำพาไปยังพื้นที่ระบายอากาศเพื่อให้เหงื่อเกิดการระเหย ในสภาพอากาศที่เย็น ถุงเท้าจะช่วยลอดความเสี่ยงของอาการบวมเป็นน้ำเหลือง โดยชื่อของ sock ในภาษาอังกฤษมาจากรองเท้าแตะที่มีลักษณะหลวม ที่เรียกว่า soccus ในภาษาละติน ที่สวมใส่โดยนักแสดงตลกชาวโรมัน
ถุงเท้าได้รับการพัฒนามาเป็นระยะเวลานับศตวรรษตั้งแต่รุ่นเก่า ซึ่งทำจากหนังสัตว์ที่รวบขึ้นและผูกกับข้อเท้า ในช่วง 8 ศตวรรษก่อนคริสตกาล ชาวกรีกโบราณจะสวมถุงเท้าขนสัตว์ที่ขมวดเป็นปมเพื่อความอบอุ่น ชาวโรมันโบราณเองก็สวมใส่เท้าของพวกเขาด้วยผ้าหนังหรือผ้า โดยในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 5 ได้มีการเรียกถุงเท้าว่า "สนับแข้ง" ที่ได้รับการสวมใส่โดยบุคคลผู้อยู่ในสถานะอันศักดิ์สิทธิ์ในทวีปยุโรปเพื่อเป็นสัญลักษณ์ของความบริสุทธิ์ และในช่วง ค.ศ. 1000 ถุงเท้าได้กลายเป็นสัญลักษณ์ของความมั่งคั่งในหมู่ขุนนาง นอกจากนี้ ตั้งแต่สมัยศตวรรษที่ 16 ได้มีการออกแบบประดับบนข้อเท้าหรือด้านข้างของถุงเท้า ซึ่งมีชื่อเรียกว่า ลายข้างถุงเท้า
ปลาซิวหัวตะกั่วอินเดีย
ปลาซิวหัวตะกั่วอินเดีย (; ) เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง จำพวกปลาซิวและปลาท้องพลุ ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
มีลำตัวรูปร่างกว้าง แบนข้างจนริมท้องเป็นสัน ช่วงท้องลึก มีครีบอกแหลมยาว ก้านครีบของครีบท้องยื่นยาวเป็นเส้นเดี่ยว เส้นข้างลำตัวสมบูรณ์ ลำตัวมีลักษณะโปร่งแสงเป็นสีเงินแกมเขียวแววาวสะท้อนแสง มีจุดเด่นคือมีลายเส้นจุดสีน้ำเงินเข้มยาวตั้งแต่ฐานครีบอกไปจนถึงฐานของครีบหาง ด้านหลังของลำตัวจะมีสีเข้ม ครีบต่าง ๆ มีสีเหลืองอ่อนหรือสีส้มปนน้ำตาล
มีความยาวประมาณ 4 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในอนุทวีปอินเดียจนถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่เป็นแผ่นดินใหญ่และหมู่เกาะต่าง ๆ สำหรับในประเทศไทยจะพบได้ที่ แหล่งน้ำทางภาคตะวันออกและภาคใต้ตอนบน
มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงเล็ก ๆ ในแหล่งน้ำขนาดใหญ่ ที่มีพันธุ์ไม้ต่าง ๆ ขึ้นครึ้ม กินแมลงที่ตกลงน้ำเป็นอาหารหลัก เมื่อตกใจสามารถที่จะกระโดดเหินขนานไปกับผิวน้ำได้เป็นระยะทางสั้น ๆ
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก เช่น "ปลาแปบ" หรือ "ปลาท้องพลุ"
ปลาซิวหัวตะกั่ว
"สำหรับปลาในวงศ์อื่น ดูที่: ปลาหัวตะกั่ว"
ปลาซิวหัวตะกั่ว หรือ ปลาท้องพลุ เป็นสกุลของปลาน้ำจืดขนาดเล็กจำพวกปลาท้องพลุหรือปลาซิว ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) ใช้ชื่อสกุลว่า "Laubuka" (/ลอ-บู-คา/)
จัดเป็นปลาซิวขนาดกลาง มีลักษณะทั่วไปคือ ลำตัวแบนข้าง สีลำตัวทั่วไปเป็นสีเงินขาว มีลักษณะเด่น คือ มีส่วนท้องที่ลึกและกว้างเหมือนอ้วนหรือท้องป่อง เมื่อจับขึ้นมาแล้ว ส่วนท้องจะแตกได้ง่าย อีกทั้งมีจุดสีเงินเข้มที่ส่วนหัว แลดูคล้ายปลาหัวตะกั่ว จึงเป็นที่มาของชื่อสามัญ มีเส้นข้างลำตัวที่สมบูรณ์ มีก้านครีบท้องยื่นยาวลงมาเป็นเส้นเดี่ยว
เดิมทีปลาในสกุลนี้ถูกจัดให้อยู่ในสกุล "Chela" มีพฤติกรรมรวมฝูงเป็นฝูงเล็ก ๆ กินแมลงที่ตกลงน้ำเป็นอาหารหลัก โดยมีปากที่เชิดขึ้นด้านบน นอกจากนี้แล้วเมื่อตกใจจะสามารถกระโดดขึ้นขนานไปกับผิวน้ำได้เหมือนปลาขวานบิน ซึ่งเป็นปลาในกลุ่มปลาคาราซิน
พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในอนุทวีปอินเดียจนถึงเอเชียอาคเนย์จนถึงแหลมมลายูและหมู่เกาะต่าง ๆ ของอินโดนีเซียซึ่งพบได้ในทวีปอเมริกาใต้ในประเทศไทยจะพบได้ 2 ชนิด
ปลาซิวหัวตะกั่วสุโขทัย
ปลาซิวหัวตะกั่วสุโขทัย หรือ ปลาท้องพลุ หรือ ปลาข้าวเม่า (; ) เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง จำพวกปลาซิวและปลาท้องพลุ ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
มีรูปร่างค่อนข้างกว้าง ลำตัวแบนข้างมาก ส่วนท้องเป็นสัน เส้นข้างลำตัวโค้งลงเห็นชัดเจน และขนานกับริมท้อง ครีบอกแหลมยาว ก้านครีบของครีบท้องยื่นยาวเป็นเส้นเดี่ยว ที่หัวและบนหลังตอนหน้าครีบหลังมีจุดสีน้ำเงินเข้ม บนลำตัวหลังช่องเหงือกมีจุดสีดำขนาดใหญ่ 1 จุด และเหนือครีบอกมีจุดสีดำ 4-9 จุด สีของลำตัวทั่วไปเป็นสีขาวอมเขียวแวววาว
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 7 เซนติเมตร แต่ขนาดโดยเฉลี่ย 4-5 เซนติเมตร จัดเป็นปลาซิวหัวตะกั่ว 1 ใน 2 ชนิดที่พบได้ในประเทศไทย พบกระจายพันธุ์ในลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาตอนบนและแม่น้ำโขง
มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูงขนาดเล็กในแหล่งน้ำที่มีพรรณไม้ขึ้นหนาแน่น กินอาหารบริเวณผิวน้ำ เช่น แมลง, ลูกน้ำ, ลูกไร เป็นอาหาร เป็นปลาที่เมื่อตกใจแล้วสามารถกระโดดพ้นน้ำได้สูง
มีสถานะพบในธรรมชาติใกล้สูญพันธุ์แล้ว นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม โดยเฉพาะรวบรวมจากแหล่งธรรมชาติจำหน่ายยังต่างประเทศ และในปัจจุบัน ก็สามารถเพาะขยายพันธุ์ในบ่อเลี้ยงได้เป็นผลสำเร็จ
ปลาตะเพียนแคระ
ปลาตะเพียนแคระ (; ) เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
มีลักษณะทั่วไปคล้ายคล้ายกับปลาตะเพียน แต่ลำตัวเรียวยาวกว่า ตาโต ปากมีขนาดเล็ก ไม่มีหนวด เกล็ดมีขนาดใหญ่ ลำตัวใสมีสีเหลืองหรือสีน้ำตาลอ่อน ครีบใส ปลายครีบมีสีดำคล้ำ ตัวผู้มีครีบหลังใหญ่กว่าตัวเมีย ครีบก้นมีแต้มสีดำ ด้านหลังมีสีจาง ๆ
มีขนาดความยาว 3-4 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์อยู่เป็นฝูงเล็ก ๆ ในแหล่งน้ำที่มีพืชน้ำขึ้นอย่างหนาแน่นในป่าที่ราบต่ำหรือป่าพรุ พบในภาคตะวันออกและภาคใต้ไทย โดยพบได้ตั้งแต่ตอนเหนือของแหลมมลายู จัดเป็นปลาที่พบได้น้อย กินอหารจำพวก สัตว์น้ำหน้าดินและอินทรียสารต่าง ๆ เป็นอาหาร นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
หลิน อี้ซิน
หลิน อี้ซิน (; ; เกิด 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1985) หรือชื่ออังกฤษ ชาร่า หลิน (Shara Lin) เป็นทั้งนักแสดงและนักร้องชาวไต้หวัน และมีผลงานภาพยนตร์ครั้งแรกใน ค.ศ. 2009 ที่มีชื่อว่า "เซี่ยเทียนเสียโจ้วชือ" โดยรับบทเป็นนางเอกของเรื่อง
หลิน อี้ซิน ได้รับความสนใจในเว็บไซต์ยูทูบอย่างมาก จากการเล่นดนตรีพร้อมกันถึง 3 ชนิดในเพลงเดียว ซึ่งได้แก่ ไวโอลิน, กู่เจิง และเปียโน โดยมีผู้เข้าชมร่วมล้านรายภายในระยะเวลา 2 วัน และยังคงได้รับความสนใจเรื่อยมา โดยมีผู้แสดงความชื่นชมต่อคลิปดังกล่าวเป็นจำนวนมาก ตลอดจนได้รับความนิยมอย่างสูงในโซเชียลเน็ตเวิร์กของจีน
หาญ ลีนานนท์
พลเอก หาญ ลีนานนท์ (15 สิงหาคม พ.ศ. 2467 - 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561) อดีตแม่ทัพภาคที่ 4 และอดีตนักการเมืองผู้มีบทบาทอย่างมากในพื้นที่ภาคใต้
พลเอก หาญ ลีนานนท์ เกิดเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2467 ที่อำเภอทุ่งหว้า จังหวัดสตูล เป็นบุตรของขุนด่านลีนานนท์ และนางนิตย์ ลีนานนท์ (นามสกุลเดิม: รัตนดิลก ณ ภูเก็ต) จบการศึกษาจากโรงเรียนไตรมิตรวิทยาลัย,โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย,โรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร และโรงเรียนนายร้อยทหารบก (ร่วมรุ่นเดียวกับ พลเอก อาทิตย์ กำลังเอก, พลเอก เทียนชัย ศิริสัมพันธ์)
พลเอกหาญ สมรสกับนางประภา (สกุลเดิม: นัยนานนท์) บุตรีของรองอำมาตย์เอกหลวงวิจิตรสารบรรณ เจียม นัยนานนท์ กับนางชั้น นัยนานนท์ มีบุตรด้วยกันสองคนชื่อนางสุโรจนา ลีนานนท์ ศรีอักษร และ พันตำรวจเอกอาชวาคม ลีนานนท์ (59 ปี)พลเอกหาญ เมื่อครั้งยังอยู่ในยศ พลโท เป็นหนึ่งในผู้ร่วมร่างคำสั่ง 66/2523 อันเป็นนโยบายสำคัญในการจัดการกับปัญหาความมั่นคงในพื้นที่ภาคใต้ ร่วมกับ พลตรี ชวลิต ยงใจยุทธ และประเสริฐ ทรัพย์สุนทร ในรัฐบาลชุดที่มี พลเอก เปรม ติณสูลานนท์ เป็นนายกรัฐมนตรี อีกทั้งยังเป็นเจ้าของนโยบาย "ใต้ร่มเย็น" อีกด้วย ก่อนที่จะดำรงตำแหน่งแม่ทัพภาคที่ 4 ระหว่างวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2524-30 กันยายน พ.ศ. 2526 นับเป็นแม่ทัพภาคที่ 4 คนที่ 4 เมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม 2533 ได้รับแต่งตั้งเป็นคณะกรรมการวิสามัญศึกษาปัญหาจังหวัดชายแดนภาคใต้
เมื่อภายหลังปลดเกษียณแล้ว พลเอกหาญ ได้เข้าสู่การเมืองด้วยการเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) ของพรรคประชาธิปัตย์ ในพื้นที่เขต 2 และเขต 9 กรุงเทพมหานคร ระหว่างปี พ.ศ. 2528-พ.ศ. 2529 และเป็นผู้สนับสนุนชนะ รุ่งแสง สมาชิกของพรรคลงรับสมัครผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครอีกด้วย
ได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ระหว่างปี พ.ศ. 2529-พ.ศ. 2531
จากนั้นในปี พ.ศ. 2531 ได้ย้ายไปสังกัดพรรคประชาชน ในพื้นที่เขต 2 จังหวัดนครศรีธรรมราช ก่อนที่พรรคจะถูกยุบ และโอนไปสังกัดพรรคชาติไทย
และดำรงตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภา (ส.ว.) จังหวัดสตูล ระหว่างปี พ.ศ. 2543-พ.ศ. 2549
ดานิเอล ปาเชโก
ดานิเอล "ดานิ" ปาเชโก โลบาโต () เกิดเมื่อวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 1991 เป็นนักฟุตบอลชาวสเปน เกิดในเมืองปิซาร์รา จังหวัดมาลากา ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลเฆตาเฟ ปาเชโกเล่นในชุดเยาวชนกับมาลากา, บาร์เซโลนา และลิเวอร์พูลตั้งแต่ปี 2001 และในปี 2009 ได้ถูกนอริชซิตี, อัตเลติโกมาดริด และราโยบากาโน ยืมตัวไปเล่น ปาเชโกถนัดในตำแหน่งกองหน้าและบางครั้งยังเล่นเป็นกองกองกลางแนวรุกได้อีกด้วย
ค่ายมวยไทย ป.ประมุข
ค่ายมวยไทย ป.ประมุข หรือ ค่ายมวย ป.ประมุข () เป็นค่ายมวยไทยที่ อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา ซึ่งตั้งอยู่ริมแม่น้ำบางปะกง โดยได้รับการก่อตั้งขึ้นตั้งแต่ พ.ศ. 2517 ในชื่อ ค่ายมวยลูกตลาดใหม่ โดยกำนันประมุข โรจนตัณฑ์ (กำนันแก๊) ก่อนที่จะเปลี่ยนชื่อค่ายเป็น ป.ประมุข ใน พ.ศ. 2540 ค่ายมวยดังกล่าวนี้เป็นที่รู้จักทั้งในและต่างประเทศ และได้รับการกล่าวขานอย่างลือลั่นใน พ.ศ. 2555 เมื่อครั้งที่เกิดกรณีพิพาทระหว่าง ค่ายมวยไทย ป.ประมุข กับนักมวยไทยชื่อ บัวขาว ป.ประมุข ด้วยปัญหาด้านข้อตกลงบางประการ ก่อนที่ปัจจุบัน ได้มีการทำสัญญาส่วนแบ่งในการแข่งขันแต่ละครั้งที่ 60 เปอร์เซ็นต์สำหรับบัวขาว และ 40 เปอร์เซ็นต์สำหรับค่ายมวย ส่วนในกรณีบัวขาวออกงานอื่นๆ บัวขาวจะได้รับส่วนแบ่งที่ 75 เปอร์เซ็นต์ และทางค่ายมวยจะได้รับส่วนแบ่งที่ 25 เปอร์เซ็นต์
ครั้งหนึ่ง ได้มีรายการโทรทัศน์จากประเทศญี่ปุ่นมาถ่ายทำรายการที่ค่ายมวยแห่งนี้ โดยมีเนื้อหาเป็นเรื่องราวของนักแสดงตลกชาวญี่ปุ่นที่มาเรียนวิชามวยไทย จาก สุรชัย เจนมณี ผู้เป็นเทรนเนอร์ชาวไทย และ นำศักดิ์น้อย ยุทธการกำธร ร่วมแสดง ซึ่งได้รับความสนใจจากผู้ชม และปัจจุบัน ได้มีการเปิดค่ายมวยไทย ป.ประมุข ที่ประเทศจีน
รายชื่อเทศบาลในประเทศไทย
รายชื่อเทศบาลในประเทศไทย แบ่งตามการปกครองส่วนท้องถิ่น โดยแบ่งเป็น
มีเทศบาลตำบลทั้งหมด 1,456 แห่ง ข้อมูลเมื่อ พ.ศ. 2551
มีโกเร็ง
มีโกเร็ง (; ) แปลตรงตัวว่าบะหมี่ผัด เป็นอาหารที่พบทั่วไปในอินโดนีเซีย สิงคโปร์ มาเลเซีย เป็นการนำบะหมี่สีเหลืองมาผัดกับกระเทียม หอมหัวใหญ่หรือหัวหอม ใส่ไก่หรือเนื้อ พริก ผัก มะเขือเทศ ไข่ และผักดอง ในอินโดนีเซียจะพบอาหารนี้ได้ทั่วไป จัดเป็นอาหารที่มีรสเผ็ด มีโกเร็งแบบของอินโดนีเซียเป็นที่นิยมในต่างประเทศด้วย โดยเฉพาะออสเตรเลียและนิวซีแลนด์
อาหารนี้มาจากบะหมี่ผัดของจีนที่เรียกเชาแมน (chow mein) โดยชาวจีนที่อพยพมาสู่อินโดนีเซียและมาเลเซียเป็นผู้นำเข้ามา คล้ายกับยากิโซบะของญี่ปุ่น เพียงแต่มีโกเร็งใช้เครื่องปรุงแบบอินโดนีเซีย เช่นใช้ซีอิ๊วหวาน เปลี่ยนจากหมูเป็นกุ้ง ไก่ หรือเนื้อสัตว์ เนื่องจากผู้บริโภคเป็นมุสลิม
เซิน หง็อก ถั่ญ
เซิน หง็อก ถั่ญ (; ) เป็นนักการเมืองชาตินิยมและนิยมสาธารณรัฐในกัมพูชา มีประวัติการต่อสู้ที่ยาวนานในฐานะกบฏผู้ต่อต้านรัฐบาลและได้เป็นนายกรัฐมนตรีในเวลาสั้นๆ
เซินเกิดที่เมืองจ่าวิญ ในเวียดนามใต้เมื่อ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2451 บิดาเป็นชาวเขมรต่ำ มารดาเป็นลูกครึ่งจีน-เขมรต่ำ ผ่านการศึกษาในไซ่ง่อนและปารีส เรียนกฎหมายอีก 1 ปีแล้วจึงกลับสู่อินโดจีน โดยมาทำงานเป็นพนักงานฝ่ายปกครองในโพธิสัตว์และอัยการในพนมเปญก่อนจะเป็นรองผู้อำนวยการสถาบันพุทธศาสนา เซินร่วมมือกับปัช เชือน ออกหนังสือพิมพ์ภาษาเขมรฉบับแรกชื่อ "นครวัต" เมื่อ พ.ศ. 2479 แนวคิดของหนังสือพิมพ์นี้คือเรียกร้องให้ชาวเขมรต่อต้านการครอบงำทางการค้าของต่างชาติ และเริ่มต้นธุรกิจของตนเอง แนวคิดของทัญเป็นพวกฝ่ายขวา นิยมสาธารณรัฐ ทำให้เขากลายเป็นฝ่ายตรงข้ามกับพระนโรดม สีหนุเขายังให้การสนับสนุนความร่วมมือระหว่างเอเชียและสนับสนุนการสอนภาษาเวียดนามในโรงเรียน
หลังจากการต่อต้านฝรั่งเศสใน พ.ศ. 2482 เซินได้ลี้ภัยไปยังญี่ปุ่นและกลับมาเมื่อพระนโรดม สีหนุประกาศเอกราชของกัมพูชาเมื่อ 12 มีนาคม พ.ศ. 2488 ระหว่างการยึดครองของญี่ปุ่น และได้เป็นนายกรัฐมนตรีในเดือนสิงหาคม เมื่อมีการฟื้นฟูอำนาจของฝรั่งเศสในเดือนตุลาคม เซินถูกจับกุมและถูกส่งตัวไปยังไซ่ง่อนและฝรั่งเศสโดยลำดับ ผู้ที่สนับสนุนเขาหลายคนเข้าร่วมกับเขมรอิสระเพื่อต่อสู้กับเจ้าอาณานิคม เซินได้กลับสู่กัมพูชาเมื่อ พ.ศ. 2494 แต่เขาปฏิเสธตำแหน่งรัฐมนตรี โดยหันไปร่วมมือกับผู้นำเขมรอิสระหลายคนและออกหนังสือพิมพ์ Khmer Kraok เพื่อสนับสนุนให้ต่อต้านการปกครองของฝรั่งเศส และถูกสั่งห้ามพิมพ์อย่างรวดเร็วใน พ.ศ. 2495 หลังจากนั้น เซินจึงออกจากเมืองไปจัดตั้งกลุ่มต่อต้านในเขตป่าของจังหวัดเสียมราฐ
เซินพยายามเข้าควบคุมเขมรอิสระและกลุ่มผู้มีอิทธิพลในท้องถิ่น ซึ่งในจำนวนนี้มีพระนโรดม จันทรังสี และพุทธ ฉายสนับสนุนการเป็นผู้นำของเขา หลังกัมพูชาได้รับเอกราช เซินได้รับการสนับสนุนมากจากชาวแขมร์กรอมแต่มีอิทธิพลน้อยภายในประเทศกัมพูชา และยืนอยู่ตรงข้ามกับกลุ่มฝ่ายซ้าย
หลังจากสงครามอินโดจีนครั้งแรกสงบลงเมื่อ พ.ศ. 2497 เซินได้จัดตั้งกองทหารที่เรียกเขมรเสรีในฐานที่มั่นเดิมของเขาที่เสียมราฐเพื่อต่อต้านพระนโรดม สีหนุ ซึ่งทรงเริ่มเห็นว่าเขาเป็นศัตรูสำคัญ ใน พ.ศ. 2502 กลุ่มเขมรเสรีกล่าวหาว่าพระนโรดม สีหนุเป็นคอมมิวนิสต์เพราะร่วมมือกับเวียดนามเหนือ เซินได้เคลื่อนไหวตามแนวชายแดนไทยและเวียดนามใต้ และตั้งสถานีวิทยุออกอากาศโจมตีพระนโรดม สีหนุ หลังการรัฐประหาร พ.ศ. 2513 ทัญได้รับเชิญให้เข้าร่วมรัฐบาลสาธารณรัฐเขมรของลน นล และนำกองกำลังเขมรเสรีเข้าร่วมด้วย
ใน พ.ศ. 2515 เซินได้ขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรี แต่หลังจากเป็นเป้าหมายของการวางระเบิด (คาดว่าดำเนินการโดยฝ่ายของ ลน นน) เซินจึงลี้ภัยไปเวียดนามใต้ หลังจากที่ฝ่ายเวียดนามเหนือได้รับชัยชนะ เซินถูกจับกุมในเวียดนามใต้ และถูกคุมขังจนเสียชีวิตในคุกเมื่อ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2520 รวมอายุได้ 69 ปี
ทีมผสมในโอลิมปิก
ทีมผสมในกีฬาโอลิมปิก () เกิดขึ้นในระยะแรกของโอลิมปิกสมัยใหม่ ซึ่งอนุญาตให้นักกีฬาเฉพาะบุคคล รวมตัวกันเป็นทีมจากหลายชาติ โดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (International Olympic Committee; IOC) จัดกลุ่มดังกล่าวเข้าด้วยกัน ด้วยการกำหนดให้เป็นทีมผสม และใช้รหัสของไอโอซีคือ ZZX ซึ่งทีมผสมนี้ได้รับเหรียญรางวัลรวม 17 เหรียญ ในการแข่งขันสมัยใหม่ 3 ครั้งแรกคือ ครั้งที่ 1 พ.ศ. 2439 (ค.ศ. 1896) ครั้งที่ 2 พ.ศ. 2443 (ค.ศ. 1900) และ ครั้งที่ 3 พ.ศ. 2447 (ค.ศ. 1904)
เอโนชิมะ
เอะโนะชิมะ () เป็นเกาะขนาดเล็ก ส่วนหนึ่งของเมืองฟุจิซะวะ จังหวัดคะนะงะวะ มีพื้นที่ประมาณ 4 ตารางกิโลเมตร ตั้งอยู่บริเวณปากแม่น้ำคะตะเซะ ในอ่าวซะงะมิ การเดินทางไปสู่เกาะมีสะพานเชื่อมต่อระหว่างแผ่นดินใหญ่กับตัวเกาะ
เอะโนะชิมะเคยเป็นสถานที่หลักในการจัดการแข่งขันกีฬาเรือใบ ในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1964
นักกีฬาอิสระในโอลิมปิก
นักกีฬาอิสระในโอลิมปิก () หมายถึงนักกีฬาซึ่งต้องการลงแข่งขันโอลิมปิก แต่ไม่สามารถเข้าสังกัดทีมชาติ ของประเทศใดประเทศหนึ่ง ไม่ว่าด้วยเหตุผลใดๆ เริ่มปรากฏขึ้นเป็นครั้งแรก ในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ประจำปี ค.ศ. 1992 ที่นครบาร์เซโลนา ของราชอาณาจักรสเปน โดยนักกีฬากลุ่มดังกล่าวใช้ชื่อว่า ผู้เข้าร่วมโอลิมปิกโดยอิสระ () ต่อมาในการแข่งขันครั้งที่ 27 ประจำปี ค.ศ. 2000 ที่นครซิดนีย์ ของเครือรัฐออสเตรเลีย นักกีฬาในลักษณะใกล้เคียงกันมีชื่อว่า นักกีฬาโอลิมปิกเฉพาะบุคคล () และในการแข่งขันครั้งที่ 30 ประจำปี ค.ศ. 2012 ที่กรุงลอนดอน ของสหราชอาณาจักร ก็มีนักกีฬาภายใต้รูปแบบใกล้เคียงเช่นกัน โดยเปลี่ยนชื่อไปอีกเป็น นักกีฬาโอลิมปิกอิสระ ()
นอกจากนี้ ยังมีกลุ่มนักกีฬาสัญชาติอินเดีย เข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 22 ประจำปี ค.ศ. 2014 โดยใช้ชื่อเช่นเดียวกับที่บาร์เซโลนาว่า "ผู้เข้าร่วมโอลิมปิกโดยอิสระ" () เนื่องจากสมาชิกภาพของสมาคมโอลิมปิกแห่งอินเดีย ถูกระงับลงตั้งแต่เดือนธันวาคม ค.ศ. 2012 ด้วยปัญหาในกระบวนการเลือกตั้งผู้บริหาร แต่เมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ขณะที่การแข่งขันผ่านไป 5 วัน มีการคืนสมาชิกภาพแก่สมาคมโอลิมปิกแห่งอินเดีย นักกีฬากลุ่มดังกล่าวจึงสามารถอยู่ภายใต้ "ทีมชาติอินเดีย" นับแต่วันดังกล่าวเป็นต้นไป
ปลาริชาร์ด ดอว์กินส์
ปลาริชาร์ด ดอว์กินส์ () เป็นสกุลของปลาน้ำจืดขนาดเล็กสกุลหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) ใช้ชื่อสกุลว่า "Dawkinsia" (/ดอว์-กิน-เซีย-อา/)
โดยเป็นสกุลที่ได้รับการอนุกรมวิธานขึ้นเมื่อ ปี ค.ศ. 2012 โดยแยกออกมาจากสกุล "Puntius" อนุกรมวิธานโดย โรฮัน เพธิยาโกดา นักวิทยาศาสตร์ชาวศรีลังกา และตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่ ริชาร์ด ดอว์กินส์ นักชีววิทยาด้านทฤษฎีวิวัฒนาการชาวอังกฤษที่มีชื่อเสียง เนื่องจากปลาสกุลนี้เป็นตัวอย่างที่ดีที่แสดงให้เห็นถึงการวิวัฒนาการอย่างง่าย
เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กที่พบในประเทศอินเดียและศรีลังกา มีครีบต่าง ๆ ยาวและมีสีสันสวยงาม โดยเฉพาะในตัวผู้ เพื่อที่จะดึงดูดตัวเมีย แต่ขณะเดียวกันก็เป็นจุดอ่อนให้ถูกไล่ล่าได้ง่ายเช่นกัน นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
ปลาตะเพียนอินเดีย
ปลาตะเพียนอินเดีย หรือ ปลาตะเพียนจุด (; ) เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
มีลำตัวเรียวยาวแบนข้าง พื้นลำตัวมีสีเหลืองอมชมพู ครีบหลัง ครีบอกและครีบหางมีสีแดงจาง ๆ ขอบหางด้านล่างและด้านบนมีสีดำ ที่โคนครีบหางมีจุดสีดำขนาดใหญ่เห็นได้ชัดเจน ปลาตัวผู้มีรูปร่างเพรียวบางกว่าตัวเมีย และมีครีบต่าง ๆ พริ้วยาวแลดูสวยงามกว่ามาก
มีขนาดความยาวโดยเฉลี่ย 13-15 เซนติเมตร มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูง กินอาหาร จำพวกสัตว์น้ำและแมลงขนาดเล็ก มีอายุขัยโดยเฉลี่ย 4 ปี พบกระจายพันธุ์ในพื้นที่น้ำจืดและน้ำกร่อยในอินเดียตอนใต้ เช่น รัฐเกรละ, ทมิฬนาดู และกรณาฏกะ
เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม
จีเอกู อัลวิส
จีเอกู อัลวิส กาเรย์รา () หรือคนทั่วไปรู้จักเขาในชื่อ อัลวิส เกิดเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1985 เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิล ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลบาเลนเซียในลาลีกา ประเทศสเปน ในตำแหน่งผู้รักษาประตู
บิเซนเต กวยตา
บิเซนเต กวยตา ปานาเดโร (; เกิด 10 มกราคม ค.ศ. 1987) เป็นนักฟุตบอลชาวสเปน ปัจจุบันเล่นให้กับคริสตัลพาเลซ ในตำแหน่งผู้รักษาประตู
ดาบิด อัลเบลดา
ดาบิด อัลเบลดา อาลิเกส () เกิดเมื่อวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1977 เป็นนักฟุตบอลชาวสเปน ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลบาเลนเซียในลาลิกา ประเทศสเปน ในตำแหน่งกองหลัง
เขาเป็นผู้เล่นของสโมสรฟุตบอลบาเลนเซียที่ลงแข่งขันมากที่สุด โดยเขาได้ลงเล่นไปมากกว่า 400 นัด ตั้งแต่ ค.ศ. 1996 จนถึงในปัจจุบัน โดยเขาได้รับตำแหน่งกัปตันทีมของสโมสรฟุตบอลบาเลนเซีย
ส่วนในฟุตบอลทีมชาติสเปน อัลเบลดาเริ่มรับใช้ทีมชาติตั้งแต่ ค.ศ. 2001 โดยเขาได้ลงเล่นทั้งหมด 51 นัด
จังหวัดบึงกาฬในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554
จังหวัดบึงกาฬในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง โดยแต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน นี่เป็นครั้งแรกที่มีการเลือกตั้งในจังหวัดบึงกาฬหลังจากการก่อตั้งของจังหวัด จังหวัดหนองคายได้แบ่งแยกมา 2 เขตเลือกตั้งให้จังหวัดบึงกาฬ
เขตเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอบึงกาฬ, อำเภอโซ่พิสัย, อำเภอปากคาด และ อำเภอบุ่งคล้า
เขตเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอเซกา, อำเภอบึงโขงหลง, อำเภอพรเจริญ และ อำเภอศรีวิไล
โฌนัส กงซัลวิส โอลีเวย์รา
โฌนัส กงซัลวิส โอลีเวย์รา () หรือคนทั่วไปรู้จักในนาม โฌนัส เกิดเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1984 เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิล ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลบาเลนเซียในลาลีกา ประเทศสเปน ในตำแหน่งกองหน้า บางครั้งยังเล่นเป็นปีกซ้ายได้อีกด้วย
อันโตนิโอ บาร์รากัน
อันโตนิโอ บาร์รากัน เฟร์นันเดซ () เกิดเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 1987 เป็นนักฟุตบอลชาวสเปน ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลบาเลนเซียในลาลิกา ประเทศสเปน โดยเล่นในตำแหน่งกองหลังหรือแบ็กขวา
ปาโบล เอร์นันเดซ โดมิงเกซ
ปาโบล เอร์นันเดซ โดมิงเกซ (, เกิด 11 เมษายน ค.ศ. 1985) เป็นนักฟุตบอลชาวสเปน ปัจจุบันเล่นให้กับลีดส์ ยูไนเต็ดในระดับอีเอฟแอลแชมเปียนชิป ประเทศอังกฤษ ในตำแหน่งปีกขวา
อาดีล รามี
อาดีล รามี ( ; ; เกิดเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 1985 เป็นนักฟุตบอลชาว ฝรั่งเศส ปัจจุบันเล่นให้กับ สโมสรฟุตบอลบาเลนเซีย ใน ลาลีกา ประเทศสเปน ในตำแหน่ง กองหลัง หรือ แบ็กขวา รามีเป็นกำลังหลักสำคัญให้กับบาเลนเซียอย่างหนึ่งคือ เขาเป็นคนที่ยิงฟรีคิกได้เฉียบคมและแม่นยำที่สุดในทีม
ริชาร์ด ดอว์กินส์
ริชาร์ด ดอว์กินส์ () นักชีววิทยาและนักเขียนชาวอังกฤษที่มีชื่อเสียง มีชื่อเต็มว่า คลินตัน ริชาร์ด ดอว์กินส์ (Clinton Richard Dawkins) เกิดเมื่อวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 1941 ที่เมืองไนโรบี ประเทศเคนยา เมื่อครั้งที่ยังเป็นอาณานิคมของอังกฤษ จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ปัจจุบันเป็นศาสตราจารย์ด้านสัตววิทยา แห่งมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด
ดอว์กินส์ มีชื่อเสียงจากการเป็นนักวิทยาศาสตร์ทางด้านพฤติกรรมศาสตร์และทฤษฎีวิวัฒนาการ โดยได้ศึกษาทฤษฎีวิวัฒนาการของชาร์ลส์ ดาร์วิน และมีความคิดในทฤษฎีนี้ มีผลงานการเขียนหนังสือที่โด่งดัง มีชื่อเสียงกว่า 10 เล่ม อาทิ "The Selfish Gene, River out of Eden, The Blind Watchmaker, The God Delusion" ซึ่งในแต่ละเล่มนั้นเกี่ยวกับทฤษฎีวิวัฒนาการที่ตรงกันข้ามกับความเชื่อในคริสต์ศาสนาและอิสลาม ซึ่งทำให้ดอว์กินส์ได้ชื่อว่าเป็นผู้ที่คิดในอย่างอเทวนิยม และยังเป็นนักเขียนบทสารคดีสำหรับภาพยนตร์สารคดีทางโทรทัศน์อีกด้วย
ในปี ค.ศ. 2012 โรฮัน เพธิยาโกดา นักวิทยาศาสตร์ชาวศรีลังกา ได้ตั้งชื่อสกุลของปลาน้ำจืดขนาดเล็ก ที่อาศัยอยู่ในประเทศอินเดีย ในวงศ์ Cyprinidae จำนวน 4 ชนิด ว่า "Dawkinsia" เพื่อเป็นเกียรติแก่ ริชาร์ด ดอว์กินส์
ภวังคจิต
ภวังคจิต ภวังคะ หรือ ภะ-วัง-คะ ภว+องฺคะ แปลตามพยัญชนะว่า "องค์ของภพ" มักใช้รวมกับจิต เป็นภวังคจิต ในทางพระพุทธศาสนา ถือว่า จิตมีลักษณะเกิดดับอยู่ตลอดเวลา ซึ่งการสืบต่อสันตติของจิต ย่อมอาศัยการถ่ายทอดข้อมูลจากภวังคจิตจิตดวงเดิม ไปสู่จิตดวงใหม่ ด้วยกระบวนการของการทำงานของภวังคจิต เพราะเหตุว่าภวังคจิตเป็นเหตุให้สร้างจิตดวงใหม่ตลอดเวลาก่อนจิตดวงเก่าจะดับไป จึงชื่อว่าเป็นเหตุแห่ง "ภพ" หรือเป็นเหตุสร้าง"ภพ"
จิต ในทางศาสนาพุทธแบ่งออกเป็นสองส่วนคือ 1.วิถีจิต จิตสำนึก 2.ภวังคจิต จิตใต้สำนึก
ภวังคจิต คือจิตใต้สำนึกในทางศาสนาพุทธหมายถึงเป็นกระบวนการทำงานแบบอัตตโนมัติของจิต จิตใต้สำนึกในความหมายของภวังคจิตนี้จึงอาจแตกต่างจากทางจิตวิทยา
ภวังคจิต เป็น วิบากจิต คือ จิตใต้สำนึกส่วนลึกที่สุดของจิตเป็นที่สั่งสมอารมณ์จนกลายเป็นอุปนิสัย
ภวังคจิต จะเกิดคั่นระหว่างวิถีจิตในแต่ละวาระ ทำหน้าที่สืบต่อและดำรงภพชาติ
ภวังคจิต จะเกิดขึ้นเมื่อวิถีจิตดับ และเมื่อเกิดวิถีจิตภวังคจิตจะดับลง เมื่อวิถีจิตดับลงภวังคจิตจะเกิดขึ้นมาใหม่ ถ้าไม่มีภวังคจิต พอขาดวิถีจิต จิตจะไม่มีการสืบต่อสันตติก็เท่ากับสิ้นชีวิต
ภวังคจิต ในขณะที่เปลี่ยนภพจุติใหม่สู่ชาติใหม่ จะใช้ชื่อว่า ปฏิสนธิจิตแทน ซึ่งเป็นขณะจิตแรกของแต่ละชาติ ภวังคจิตจึงสืบต่อภพในระดับเปลี่ยนชาติด้วย
ภวังคจิต คือมโนทวารเป็นอายตนะที่ ๖ อันเป็นวิบาก เป็นอัพยากฤต ซึ่งเป็นจิตตามสภาพปกติ เมื่อยังไม่ขึ้นสู่วิถีจิตรับรู้อารมณ์ จะเป็นเพียงมโน ยังไม่เป็นมโนวิญญาณ เมื่อรับอารมณ์คือเจตสิก จะกลายเป็นมโนวิญญาณ
มีพุทธพจน์ว่า “จิตนี้ประภัสสร (ผุดผ่อง ผ่องใส บริสุทธิ์) แต่เศร้าหมองเพราะอุปกิเลสที่จรมา" จิตที่ประภัสสรในที่นี้พระอรรถกถาจารย์อธิบายว่าหมายถึงภวังคจิต
นางสิงห์สะบัดช่อ
นางสิงห์สะบัดช่อ เป็นละครโทรทัศน์แนวแอ็คชั่นซุปเปอร์ฮีโร่ ผลิตโดยบริษัท เอ็กแซ็กท์ และ ซีเนริโอ จำกัด ผลงานกำกับการแสดงโดย อรรถพร ธีมากร บทประพันธ์ - บทโทรทัศน์โดย ณพุทธ สุศรีฯ
ตอนแรกได้มีการวางตัวพระเอกเป็น ณวัฒน์ กุลรัตนรักษ์ แต่ต่อมาได้มีการเปลี่ยนตัวเป็นปฏิภาณ ปฐวีกานต์ ร่วมด้วย อรจิรา แหลมวิไล, ภาคิน คำวิลัยศักดิ์ และวรรณรท สนธิไชย
ออกอากาศทุกวันจันทร์-พฤหัสบดี เวลา 20.25 - 21.25 น. ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 เริ่มออกอากาศวันแรกวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 – 11 กันยายน พ.ศ. 2555
ผู้กองหนุ่มชาวกรุง ถูกย้ายมาประจำที่บ้านไม้งาม เป็นคนเถรตรง รักความยุติธรรม เป็นคู่กัดกับเก่ง ทั้งที่ในใจก็มีความรู้สึกดีๆ ให้
โดยที่ไม่รู้ว่าเก่งเป็นผู้หญิงและเป็น นางสิงห์ ที่ร่วมมือกับตนปราบอิทธิพลเถื่อน
เด็กสาวกำพร้า นิสัยห้าว ลุย ไม่ยอมคน ใช้โฉมหน้าของเด็กหนุ่มชื่อเก่งและนางสิงห์ เพื่อหาทางแก้แค้นคนที่ฆ่า ผู้ใหญ่ทอง ผู้มีพระคุณของตน คอยช่วยผู้กองธัมโม ผดุงความยุติธรรมจนตกหลุมรักเขาในที่สุด
หนุ่มสุดซื่อ ลูกชาย เถ้าแก่ตง เจ้าของร้านกาแฟประจำหมู่บ้าน ฝันอยากเป็นฮีโร่แต่ไร้ฝีมือ รู้ความลับว่าเก่งหรือแก้วคือนางสิงห์
แอบรัก หมอวาสนา มาตั้งแต่เด็ก พยายามทำดีทุกอย่างเพื่อเอาชนะใจเธอ
ลูกสาวคนเดียวของ กำนันศร ข้าราชการบ้าอำนาจ จิตใจดี ภายนอกดูอ่อนแอ แต่จริงๆ เป็นคนใจเด็ด ไม่พอใจที่พ่อทำตัวเหนือกฎหมายจึงพยายามทำดีกับชาวบ้านเพื่อลบล้างความผิดให้พ่อ
ผู้หมวดหญิงมากฝีมือ ถูกส่งตัวมาช่วยงานผู้กองธัมโม เก่งการต่อสู้หลายรูปแบบ เป็นคนช่างสังเกต มีไหวพริบ ชอบทำตัวลึกลับ สงสัยว่าเก่งหรือแก้วคือนางสิงห์จึงคอยจับผิดอยู่เสมอ พอรู้ความจริงว่านางสิงห์คือแก้ว เธอเปิดเผยตนเองว่า เธอชื่อ บัว เป็นลูกสาวผู้ใหญ่ทอง เธอมีแก้วเป็นพี่เลี้ยง ทำให้บัวคิดกับแก้วเป็นคนรักทั้งๆที่รู้ว่ามันเป็นเรื่องที่ผิดธรรมชาติของคนสองคน
พี่สาวของย้ง สาวหมวยเซ็กซี่ขวัญใจหนุ่มๆ ในหมู่บ้าน ชอบแต่งตัวเปรี้ยวจี๊ด นิสัยร่าเริง เห็นเก่งครั้งแรกก็ปิ๊งทันทีโดยที่ไม่รู้ว่าเก่งเป็นผู้หญิง เป็นคู่ปรับกับ ลิ้นจี่ เมียใหม่ของกำนันศร
เพื่อนร่วมอุดมการณ์ของผู้ใหญ่ทองและเป็นครูของแก้ว นิสัยรักคุณธรรม แต่หลังผู้ใหญ่ทองถูกฆ่าตายก็กลายเป็นคนขี้เหล้าเมายา
ภายหลังได้สติจึงคอยช่วยแก้ววางแผนล้มอำนาจเถื่อน
กำนันกังฉิน เป็นนักเลงเก่า มีวิชาอาคม ชอบใช้อำนาจกดขี่ชาวบ้าน ร่วมมือกับเสี่ยเล้งทำธุรกิจค้าไม้เถื่อน แต่ลับหลังก็วางแผนโค่นอำนาจอีกฝ่ายอยู่เสมอ เป็นคนฆ่าผู้ใหญ่ทอง
ปลาบู่กล้วย (สกุล)
ปลาบู่กล้วย () เป็นสกุลของปลาขนาดเล็กสกุลหนึ่ง ในวงศ์ปลาบู่ (Gobiidae) ใช้ชื่อสกุลว่า "Stigmatogobius" (/สติก-มา-โท-โก-เบียส/)
เป็นปลาบู่ขนาดเล็ก มีขนาดความยาวเต็มที่ไม่เกิน 6 เซนติเมตร มีลำตัวทรงกระบอก หัวมีขนาดใหญ่ มีเกล็ดตามแนวลำตัว 24-36 แถว ครีบหางกลม เกล็ดที่แนวสันหลังยื่นเข้ามาอยู่ระหว่างนัยน์ตา บนกระดูกแก้มมีเกล็ดปกคลุม
จัดเป็นปลาทะเลที่อาศัยอยู่บริเวณชายฝั่งที่ติดต่อกับน้ำจืด เช่น ป่าชายเลน, ชะวากทะเล หรือบางครั้งพบในแอ่งน้ำขังชั่วคราวในช่วงน้ำขึ้นน้ำลง สามารถปรับตัวให้อยู่ในน้ำจืดสนิทได้ เป็นปลาที่มีความสวยงาม จึงนิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม เป็นปลาที่มีพฤติกรรมลอยตัวหากินอยู่บริเวณกลางน้ำถึงผิวน้ำ พบมากในถิ่นที่อยู่อาศัยที่เหมาะสม พบในประเทศไทย 2 ชนิด
ปลาย่าดุก (สกุล)
ปลาย่าดุก () เป็นสกุลของปลาน้ำเค็มสกุลหนึ่ง ในวงศ์ปลาคางคก (Batrachoididae) ใช้ชื่อสกุลว่า "Batrachomoeus"
มีลำตัวทรงกระบอก อ้วนป้อม หัวโต ปลายหัวมนกลม ลำตัวลู่ไปทางข้างหางจนถึงคอดหางซึ่งสั้นมาก ส่วนท้องกลม ปากกว้างมากเป็นรูปโค้ง ตามีขนาดเล็กหรือปานกลาง มีติ่งเนื้อสั้น ลักษณะเป็นเส้นหรือแบนเรียงเป็นแถวอยู่รอบขากรรไกรทั้งบนและล่าง มีติ่งเนื้อในแนวขอบกระดูกฝาเหงือกแผ่นหน้าและกระจายอยู่ทางด้านบนของหัวโดยเฉพาะที่ใกล้บริเวณขอบบนของตา แผ่นปิดเหงือกมีหนามแหลมและแข็งมาก บริเวณโคนครีบอกมีตุ่มเนื้อประปราย มีเส้นข้างตัว 1–2 เส้น ครีบหลังมี 2 ตอนแยกกัน ครีบก้นสั้น ครีบหางมีขอบกลมเป็นรูปพัด ครีบอกมีฐานกว้างตั้งอยู่ในแนวดิ่ง ครีบท้องตั้งอยู่ใต้ส่วนท้ายของหัวในแนวห่างจากหน้าครีบอก ตลอดหัวและลำตัว และครีบมีสีน้ำตาลอมเหลืองหรือสีคล้ำขะมุกขะมอมเป็นด่างเป็นดวงหรือลวดลายขวางไม่เป็นระเบียบ หนามและกระดูกแหลมบนหัวและครีบมีพิษ
เป็นปลาที่อาศัยอยู่เพียงลำพังตัวเดียว เป็นปลาที่อาศัยและมักอยู่นิ่ง ๆ กับพื้นทะเลบริเวณใกล้ชายฝั่งหรือในพื้นที่น้ำจืดที่ไม่ไกลจากทะเลมากนัก เป็นปลาที่หากินในเวลากลางคืน โดยซ่อนตัวอยู่ในรูหรือในวัสดุต่าง ๆ เพื่อดักรอเหยื่อ ที่ได้แก่ ปลาหรือสัตว์น้ำต่าง ๆ โดยการฮุบกินไปทั้งตัว เป็นปลาที่เมื่อถูกจับพ้นน้ำแล้ว สามารถส่งเสียงร้องว่า ""อุบ ๆ ๆ"" ได้เป็นปลาที่มักพบปะปนมากับปลาเป็ดที่นำมาทำเป็นปลาป่นสำหรับทำอาหารสัตว์ เป็นปลาที่มีความอดทน สามารถที่จะอยู่ในกองปลาเป็ดได้นาน ๆ โดยไม่ตาย และบางครั้งมีการวบรวมนำมาเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
Platycerium madagascariense
Platycerium madagascariense เป็นเฟินอิงอาศัยในสกุลชายผ้าสีดา เป็นพืชถิ่นเดียวที่พบในประเทศมาดากัสการ์ บนต้นไม้สูง
"Platycerium madagascariense" เป็นเฟินอิงอาศัย ใบกาบแผ่หุ้มกลม ขอบใบด้านบนไม่ชูตั้งขึ้นเป็นตะกร้า มีลักษณะคล้ายกระเช้าเขากวาง ใบชายผ้าเป็นแผ่นหนาและกว้าง รูปสามเหลี่ยม ปลายแยกเป็นแฉกคู่ช่วงกลางใบ ปลายแฉกมนกลม ผิวใบด้านหน้าเป็นเงามัน ไม่มีขนรูปดาวเหมือนชายผ้าสีดาชนิดอื่น ก้านใบสั้น อับสปอร์เกิดติดกันเป็นแผ่น ใต้ใบชายผ้า