hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ไพรด์ไฟต์ติงแชมเปียนชิพ
ไพรด์ไฟต์ติงแชมเปียนชิพ () หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า ไพรด์ หรือ ไพรด์ เอฟซี เป็นสมาคมเกี่ยวกับ ศิลปะการต่อสู้แบบผสมผสานในประเทศญี่ปุ่น จัดขึ้นครั้งแรกที่โตเกียวโดม ในวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 1997 ไพรด์ ได้จัดขึ้นกว่า 60 ครั้งในเหตุการณ์ศิลปะการต่อสู้แบบผสมผสาน และกระจายไปประมาณ 40 ประเทศทั่วโลก ไพรด์ได้จัดเหตุการณ์ที่ใหญ่ที่สุดอยู่ในบันทึกของผู้ชมกว่า 70,000 คนที่อยู่ในไพรด์ และเค-วัน ร่วมผลิต, ช็อคเวฟ/ไดนาไมค์ ที่จัดขึ้นในสิงหาคม ค.ศ. 2002 รวมทั้งบันทึกผู้ชมกว่า 67,450 คนใน Pride Final Conflict ในปี ค.ศ. 2003
เดือนมีนาคม พ.ศ. 2550 ไพรด์ไฟต์ติงแชมเปียนชิพได้ปิดกิจการลง โดยขายกิจการให้กับ Lorenzo Fertitta และFrank Fertitta III เจ้าของร่วมของบริษัท ซัฟฟา จำกัด เพื่อควบรวมกิจการกับอัลติเมทไฟต์ติงแชมเปียนชิพ
พระเจ้าโลแทร์แห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าโลแทร์แห่งฝรั่งเศส () (941 - 986) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งชนแฟรงค์ตะวันตก พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 14 ในราชวงศ์กาโรแล็งเชียง
พระเจ้าโลแทร์ เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าหลุยส์ที่ 4 แห่งฝรั่งเศสกับเจอร์เบอร์กาแห่งแซกโซนี่ พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสในขณะที่มีพระชนมายุได้ 13 พรรษา
พระเจ้าหลุยส์ที่ 5 แห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าหลุยส์ที่ 5 แห่งฝรั่งเศส () (967 - 21 พฤษภาคม 987) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งชนแฟรงค์ตะวันตก พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 15 ในราชวงศ์กาโรแล็งเชียง และเป็นพระมหากษัตริย์องค์สุดท้ายในราชวงศ์กาโรแล็งเชียง
พระเจ้าหลุยส์ที่ 5 เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าโลแทร์แห่งฝรั่งเศสกับเอ็มมาแห่งอิตาลี เสด็จพระราชสมภพเมื่อปีค.ศ. 967
พระองค์ปราบดาภิเษกเป็นพระมหากษัตริย์ตั้งแต่มิถุนายน 978 แต่ทรงได้ปกครองฝรั่งเศสจริงๆในปี 986 ตลอดระยะเวลาการครองราชย์ของพระองค์พระอง์ไม่มีพระราชกรณีกิจใดๆ เหล่านักประวัติศาสตร์จึงขนานนามพระองค์ว่า "ผู้เกียจคร้าน"
ออแตลปาร์ตีกูว์ลีเย
ออแตลปาร์ตีกูว์ลีเย (, ) เป็นบ้านพักอาศัยในเขตเมืองแบบหนึ่งที่มีขนาดใหญ่โตและตกแต่งอย่างหรูหรา พบได้ในประเทศฝรั่งเศส (รวมทั้งเบลเยียมด้วย) คำว่า นั้นมาจากภาษาอังกฤษในยุคกลางว่า "inn" ที่หมายถึงที่พักอาศัยในเขตเมืองของขุนนางหรือชนชั้นสูง ซึ่งในจะปัจจุบันจะเหลือการใช้งานเพียงแค่ "Inn of Court" ในประเทศอังกฤษ คำว่า หมายความว่า "ส่วนบุคคล" หรือ "ส่วนตัว" ซึ่งในประเทศฝรั่งเศสนั้นมักจะเป็นที่พักขนาดใหญ่ (คฤหาสน์) ที่สร้างขึ้นเพื่อขุนนาง คหบดี หรือเป็นที่ประทับของสมาชิกราชวงศ์ รวมทั้งเจ้าชายสืบสายพระโลหิตในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18
ลักษณะของที่พักอาศัยแบบนี้จะต่างจากบ้านทั่วไปที่มักจะเป็นแถวและมีกำแพงติดกันทั้งสองด้านและมักจะหันหน้าเข้าถนนหลักเสมอ แต่ออแตลปาร์ตีกูว์ลีเยมักจะเป็นบ้านที่มีบริเวณสวนโดยรอบ และมักจะอยู่ในบริเวณสวน หรือถูกห้อมล้อมด้วยสวน มีทางเข้าใหญ่ด้านหน้า และถนนซึ่งนำมาสู่ตัวบ้าน ซึ่งบริเวณนั้นมักจะมีสนามเกียรติยศ และสวนอยู่ด้านหลัง
ออแตลปาร์ตีกูว์ลีเยพบได้ในเมืองใหญ่ของฝรั่งเศส อาทิ ปารีส, บอร์โด, อาลบี, อาวีญง, ลียง, น็องซี, รูอ็อง, แรน, ทรัว และตูลูซ เป็นต้น ในปารีสสมัยปัจจุบันสามารถพบได้ถึง 400 แห่ง
ตัวอย่างสำคัญของออแตลปาร์ตีกูว์ลีเยที่พบในกรุงปารีส:ในเมื่องอื่น ๆ
อะเลคซันดร์ พุชกิน
อะเลคซันดร์ เซียร์เกเยวิช พุชกิน () เป็นกวีชาวรัสเซียในยุคโรแมนติก ซึ่งได้รับการยกย่องให้เป็นกวีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของรัสเซีย และเป็นผู้ริเริ่มวรรณกรรมรัสเซียสมัยใหม่
ซอโฟคลีส
ซอโฟคลีส หรือ โซโฟคลีส (; , "โซโพแคลส", ; ราว 497/6 – 406/5 ก่อนค.ศ.) เป็นหนึ่งในสามนักเขียนบทละครและโศกนาฏกรรมชาวกรีกโบราณ (ร่วมกับเอสคิลัส และยูริพิดีส) ที่ยังมีผลงานหลงเหลือมาจนเดี๋ยวนี้ ซอโฟคลีสเริ่มเขียนบทละครหลังจากเอสคิลัสและมีผลงานทั้งหมดมากกว่า 120 เรื่อง แต่มีเพียงแค่ 7 เรื่องที่ตกทอดมาถึงปัจจุบันโดยสมบูรณ์ ได้แก่ "อะแจ็กซ์", "แอนทิกะนี", "เหล่าสตรีชาวทราคิส", "พระเจ้าอีดิปัส", "อิเล็กตรา", "ฟิล็อกเตตีส" และ" อีดิปัส ณ โคโลนัส"
ซอโฟคลีสเป็นนาฏศิลปินที่มีชื่อเสียงที่สุดของนครรัฐเอเธนส์นานติดต่อกันเกือบ 50 ปี ท่านเข้าแข่งขันประกวดละครในงานเทศกาลทางศาสนาที่ไอโอนีเซีย และเลไนอา 30 ครั้ง และเป็นผู้ชนะเลิศถึง 24 ครั้ง โดยไม่เคยถูกตัดสินให้ได้อันดับต่ำกว่ารองชนะเลิศ ซอโฟคลีสเอาชนะเอสคีลัส (ชนะเลิศ 13 ครั้ง) ในงานประกวดละครได้หลายครั้ง ในขณะที่ยูริพิดีสเคยได้รับรางวัลชนะเลิศเพียง 4 ครั้ง
นวัตกรรมที่ซอโฟคลีสสร้างไว้แก่การละคร คือ การเพิ่มนักแสดงคนที่สามเข้ามาในฉาก และลดบทบาทของคอรัส หรือนักร้องประสานเสียงในฐานะผู้เสนอเค้าโครงเรื่องลง ทำให้ตัวละครมีการพัฒนามากและมีส่วนเกี่ยวข้องกับพล็อตเรื่องมากกว่าในสมัยของเอสคิลัส บทประพันธ์โศกนาฏกรรมที่มีชื่อเสียงที่สุดของซอโฟคลีส เป็นเรื่องเกี่ยวกับอีดิปัส และแอนทิกะนี - ซึ่งมักเรียกรวมกันว่า "ละครเรื่องเมืองธีบส์" (Theban plays) แม้ว่าแต่ละเรื่องจะเป็นส่วนหนึ่งของละครจตุรภาค (tetralogy) ต่างเรื่องกัน และตอนอื่น ๆ ของละครชุดพวกนี้สาปสูญไปหมดแล้ว แอนทิกะนีเป็นบทละครที่มาร์ติน ไฮเด็กเกอร์ (Martin Heidegger) นักปรัชญาที่มีชื่อเสียงชาวเยอรมันยกย่องว่าเป็นตัวอย่างของงานกวีนิพนธ์ และนาฏกรรมบทละครที่มีความสมบูรณ์แบบในทางศิลปะที่สุด
ความดันโลหิตสูงไม่ทราบสาเหตุ
ความดันโลหิตสูงไม่ทราบสาเหตุ () หรือ ความดันโลหิตสูงปฐมภูมิ () เป็นความดันโลหิตสูงที่ไม่สามารถระบุสาเหตุได้ชัดเจน เป็นความดันโลหิตสูงชนิดที่พบได้บ่อยที่สุด ราวร้อยละ 95 ของผู้ป่วยความดันโลหิตสูงทั้งหมด มีแนวโน้มที่จะเป็นกรรมพันธุ์ และน่าจะเป็นผลจากความสัมพันธ์ซับซ้อนระหว่างพันธุกรรมและสิ่งแวดล้อม ความชุกของความดันโลหิตสูงไม่ทราบสาเหตุเพิ่มขึ้นตามอายุ และผู้ป่วยที่มีความดันเลือดสูงเมื่ออายุน้อยจะมีความเสี่ยงมากขึ้นที่จะเป็นโรคความดันโลหิตสูงเมื่ออายุมากขึ้น ความดันโลหิตสูงเพิ่มความเสี่ยงของโรคสมอง หัวใจ และไตตามมา
การจำแนกความรุนแรงของความดันเลือดออกในปัจจุบันเป็นความดันเลือดปกติ ก่อนความดันโลหิตสูง (prehypertension) ความดันโลหิตสูงระยะที่ 1 และ 2 และความดันโลหิตเฉพาะช่วงหัวใจบีบสูง (isolated systolic hypertension) ที่มักพบได้บ่อยในผู้สูงอายุ การอ่านค่าความดันใช้ค่าเฉลี่ยของการวัดความดันโลหิตในท่านั่งที่สบายและควรวัดอย่างน้อย 2 ครั้งที่มาตรวจในระยะเวลาที่ห่างกัน ในผู้ที่อายุมากกว่า 50 ปี จะวินิจฉัยภาวะความดันโลหิตสูงเมื่อมีความดันเลือดมากกว่า 140 มิลลิเมตรปรอทในช่วงหัวใจบีบ และ 90 มิลลิเมตรปรอทในช่วงหัวใจคลาย ผู้ป่วยที่มีโรคเบาหวานชนิดที่ 1 หรือ 2 หรือโรคไตและมีความดันโลหิตมากกว่า 130/80 มิลลิเมตรปรอทควรได้รับการรักษา
ความดันโลหิตสูง "ชนิดดื้อ" (resistant) หมายถึงการใช้ยาไม่สามารถลดความดันเลือดกลับมาอยู่ในระดับปกติได้หลังจากใช้ยา 3 ชนิด แนวทางการรักษาความดันโลหิตสูงชนิดดื้อได้รับการตีพิมพ์ในสหราชอาณาจักร และสหรัฐอเมริกา
มารีเอฮัมน์
มารีเอฮัมน์ (; ) เป็นเมืองหลวงของหมู่เกาะโอลันด์ ซึ่งเป็นเขตการปกครองตนเองของประเทศฟินแลนด์ ประชากรของหมู่เกาะโอลันด์ร้อยละ 40 อาศัยอยู่ที่เมืองนี้ เมืองก่อตั้งในปี ค.ศ. 1861 ตั้งอยู่บนคาบสมุทรและมีท่าเรือที่สำคัญ 2 แห่ง ด้านหนึ่งอยู่ทางชายฝั่งทิศตะวันตก อีกด้านหนึ่งอยู่ชายฝั่งทิศตะวันออก
ฟีโอโดซียา
ฟีโอโดซียา (, "Feodosiia"; , ; ) เป็นเมืองท่าและเมืองพักตากอากาศในประเทศยูเครน ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของคาบสมุทรไครเมีย ชายฝั่งทะเลดำ เมืองนี้ในประวัติศาสตร์เรียกว่าเมือง คัฟฟา
พูมี วงวิจิด
พูมี วงวิจิด (, เอกสารไทยบางแห่งทับศัพท์เป็น "ภูมี วงศ์วิจิตร"; 6 เมษายน พ.ศ. 2452 - 7 มกราคม พ.ศ. 2537) เป็นรักษาการประธานประเทศลาว และรัฐบุรุษอาวุโสของสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว
พูมี วงวิจิด เกิดเมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2452 ที่แขวงเชียงขวาง ราชอาณาจักรลาว เป็นบุตรของข้าราชการพลเรือนสามัญ เขาเข้ารับการศึกษาที่เวียงจันทน์ หลังจากจบการศึกษา เขาก็ได้เข้ารับตำแหน่งเจ้าเมืองเชียงขวาง และเขาได้เข้าร่วมกับแนวลาวอิสระ จนกระทั่งลาวเป็นเอกราชจากฝรั่งเศส
หลังจากที่ล้มล้างราชอาณาจักรลาวแล้ว เจ้าสุภานุวงศ์ได้ขึ้นเป็นประธานประเทศลาว พูมีได้ดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการศึกษาและการกีฬาของประเทศลาว เมื่อเจ้าสุภานุวงศ์ถูกบีบบังคับให้สละตำแหน่ง พูมีจึงได้ขึ้นเป็นรักษาการประธานประเทศลาว และได้ลาออกจากตำแหน่งเพื่อให้ไกสอน พมวิหานดำรงตำแหน่งประธานประเทศลาวแทน
งูปะการังแปลง
งูปะการังแปลง หรือ งูคอรัลแปลง หรือ งูท่อ (; ) เป็นงูชนิดหนึ่ง และจัดเป็นเพียงชนิดเดียวและสกุลเดียวเท่านั้นที่อยู่ในวงศ์ Aniliidae
กระดูกพรีแมคซิลลามีฟัน กระดูกแมคซิลลาเรียงตัวตามยาวและมีฟัน ช่องเปิดตาอยู่ตรงรอยต่อกระดูกฟรอนทัลกับกระดูกพาไรทัล ขากรรไกรล่างมีกระดูกโครนอยด์และกระดูกเดนทารีมีฟัน มีกระดูกของรยางค์ขาคู่หลังที่ยังลดรูปไม่หมดและเป็นแท่งขนาดเล็กที่มองเห็นได้จากช่องเปิดทวารร่วม มีกระดูกเชิงกรานขนาดเล็กที่ยังลดรูปไม่หมดฝังอยู่ในกล้ามเนื้อลำตัว มีปอดข้างซ้ายแต่มีขนาดเล็ก มีท่อนำไข่ทั้งสองข้างและเจริญเท่ากัน
เป็นงูที่มีลำตัวกลม มีความยาวประมาณ 60 เซนติเมตร หางสั้นมาก มีเกล็ดปกคลุมลำตัวเรียบเป็นมัน เกล็ดด้านท้องใหญ่กว่าเกล็ดด้านหลังเล็กน้อย ลำตัวมีเป็นปล้องสีแดงสลับสีดำคล้ายคลึงกับงูปะการัง หรืองูคอรัล ซึ่งอยู่ในวงศ์งูพิษเขี้ยวหน้า (Elapidae) ที่มีพิษร้ายแรง แต่ความกว้างของปล้องสีแดงและปล้องสีดำไม่เท่ากัน และขอบของปล้องไม่เป็นเส้นตรง อาศัยอยู่ในโพรงหรือหลบซ่อนตัวอยู่ใต้กองใบไม้ในพื้นที่ป่า ออกหากินในเวลากลางคืน แต่อาจพบได้ในพื้นที่เกษตรกรรมหรือพื้นที่ ๆ มีกิจกรรมของมนุษย์ กินงู และจิ้งเหลนด้วงเป็นอาหาร ออกลูกเป็นตัว พบกระจายพันธุ์อยู่ในบริเวณตอนเหนือของทวีปอเมริกาใต้ จัดเป็นงูไม่มีพิษ
งูปะการังแปลง ยังแบ่งออกได้เป็น 2 ชนิดย่อย คือ
สมเด็จพระราชาธิบดีโบดวงแห่งเบลเยียม
สมเด็จพระราชาธิบดีโบดวงที่ 1 แห่งเบลเยียม ( , ; 7 กันยายน 1930 – 31 กรกฎาคม 1993) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรเบลเยียม หลังจากการสละราชสมบัติของพระราชบิดาในปีค.ศ. 1951 และทรงครองราชย์ยาวนานจนกระทั่งเสด็จสวรรคตในปีค.ศ. 1993 ซึ่งรวมเวลาทั้งสิ้น 42 ปี
สมเด็จพระราชาธิบดีโบดวงเป็นพระราชโอรสองค์โตของสมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 3 กับเจ้าหญิงอัสตริดแห่งสวีเดน พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับ โดน่า ฟาบิโอลา ทั้งสองพระองค์ไม่มีรัชทายาทด้วยกัน สมเด็จพระราชินีฟาบิโอลาเคยทรงครรภ์ถึงห้าครั้ง แต่ก็ทรงแท้งหมด
หลังจากครองราชย์ได้ 42 ปี พระองค์ก็เสด็จสวรรคตด้วยภาวะหัวใจล้มเหลวเมื่อ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1993 เนื่องจากพระองค์ไม่มีรัชทายาท พระอนุชาของพระองค์จึงได้ครองราชบัลลังก์ต่อจากพระองค์เป็นสมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 แห่งเบลเยียม พระองค์ยังทรงเป็นพระญาติสนิทกับสมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 แห่งนอร์เวย์, เจ้าหญิงอัสตริดแห่งนอร์เวย์ และเจ้าหญิงรัญฮิลด์แห่งนอร์เวย์
พระนาม "โบดวง" นั้นเป็นการถอดคำสะกดจากพระนามในภาษาฝรั่งเศส "Baudouin" ซึ่งใช้กันเป็นหลักในการออกพระนามนอกประเทศเบลเยียม ซึ่งพระนามในภาษาดัตช์ คือ "โบดูอิน" ("Boudewijn") ซึ่งบางคราวจะพบเห็นการถอดพระนามเป็นภาษาอังกฤษว่า "Baldwin"
สมเด็จพระราชาธิบดีโบดวงพระราชสมภพที่บรัสเซลส์ ประเทศเบลเยียม ในปีค.ศ. 1930 เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ของเจ้าชายเลโอโปลด์ ดยุกแห่งบราบันต์กับเจ้าหญิงอัสตริดแห่งสวีเดน และพระราชบิดาเสด็จขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์ในปีค.ศ. 1934 ต่อมามาพระราชมารดาเสด็จสวรรคตในปีค.ศ. 1935
ส่วนหนึ่งของความไม่พึงพอใจของประชาชนต่อสมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 3 นั้นมาจากการอภิเษกสมรสครั้งที่สองของพระองค์ในปีค.ศ. 1941 กับมารี ลีเลียง เบลส์ สามัญชนชาวเบลเยียมที่โตในประเทศอังกฤษ ซึ่งต่อมาได้ออกพระนามเป็น "เจ้าหญิงแห่งเรธี" (Princess de Réthy) และนอกจากนี้ยังมีมูลเหตุสำคัญคือการตัดสินพระทัยยอมแพ้แก่กองทัพเยอรมันในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 เมื่อประเทศเบลเยียมถูกรุกรานในปีค.ศ. 1940 ทำให้เกิดข้อสงสัยและวิพากษ์วิจารณ์ว่าทรงเลือกข้างเข้ากับฝ่ายเยอรมัน แต่อย่างไรก็ตามคณะกรรมการสอบสวนได้โต้แย้งการกล่าวหาพระองค์ในข้อหาว่าเป็นกบฏต่อราชอาณาจักรในภายหลังสงคราม ถึงแม้จะมีการลงเสียงประชามติสนับสนุนพระองค์ให้ยังคงเป็นพระมหากษัตริย์ต่อไป แต่ก็ทรงเลือกที่จะสละราชสมบัติเพื่อยุติสถานการณ์ความวุ่นวายทั้งหมดลง
สมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 3 ได้ทรงออกพระราชบัญญัติผ่านทางรัฐสภาเพื่อที่จะถ่ายโอนพระราชอำนาจของพระองค์ให้แก่พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ ได้แก่ เจ้าชายโบดวง ซึ่งได้ทรงสาบานพระองค์ต่อหน้ารัฐสภาในฐานะ "พรินส์ รอยัล" (Prince Royal) เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 1950 และต่อมาได้เสด็จขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 5 แห่งชาวเบลเยียม หลังจากเข้าพิธีสาบานพระองค์ต่อหน้ารัฐสภาเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1951 หนึ่งวันหลังจากการสละราชสมบัติของพระราชบิดา
การป้อนกลับสถานะแบบเต็ม
การป้อนกลับสถานะแบบเต็ม ( ; FSF) หรือ การวางขั้ว (pole placement) ซึ่งเป็นวิธีการออกแบบตัวควบคุมสำหรับป้อนกลับในทฤษฎีระบบควบคุม เพื่อวางขั้วของระบบวงปิดในเป็นไปในตำแหน่งที่ผู้ออกแบบต้องการในระนาบของผลการแปลงลาปลาซ () โดยการวางขั้วในที่นี้หมายถึงการกำหนดค่าลักษณะเฉพาะของตัวระบบ (ค่าลักษณะเฉพาะเมทริกซ์ A ในสมการแบบจำลองปริภูมิสถานะ) นั้นมีความเกี่ยวพันกับเสถียรภาพของตัวระบบโดยตรงตามทฤษฎีระบบควบคุมเชิงเส้น และวิธีการนี้ใช้ได้กับเฉพาะระบบที่มีสภาพควบคุมได้เท่านั้น ซึ่งนั้นหมายความว่าในที่นี้เราถือว่าเราสามารถวัดค่าสถานะได้ทุกค่าจากตัวตรวจวัด ซึ่งเป็นกรณีที่อุดมคติมากในความเป็นจริง
ถ้าระบบวงปิดสามารถเขียนให้อยู่ในรูปของสมการปริภูมิสถานะ ดังนี้แล้ว
ดังนั้นขั้ว (pole) ของระบบคือรากของสมการลักษณะเฉพาะ ที่มีรูปแบบดังนี้
เมื่อทำการป้อนกลับโดยใช้ค่าสถานะทุกตัว formula_4 แล้ว (เพราะถือว่าเราสามารถวัดค่าสถานะได้ทุกค่าจากตัวตรวจวัด) สัญญาณขาเข้า formula_5 คือ
แทนค่า formula_5 ข้างต้นลงในสมการสถานะ จะได้ว่า
ขั้วของระบบที่ได้รับการป้อนกลับแล้วจะหาได้จากสมการลักษณะเฉพาะ formula_10 และโดยการเทียบสัมประสิทธิ์ ของสมการนี้กับ สมการลักษณะเฉพาะที่เราต้องการ ผู้ออกแบบก็จะสามารถหาค่าของเมทริกซ์ formula_11 ที่ใช้ในการควบคุมระบบให้มีขั้วตามสมการลักษณะเฉพาะที่เราต้องการได้
พิจารณาสมการปริภูมิสถานะ
จะพบว่าเมื่อไม่มีการควบคุมนั้น ตัวระบบวงปิดมีขั้วที่ formula_13 และ formula_14 แต่ถ้าเราต้องการให้ระบบวงปิดมีขั้วที่ formula_13 และd formula_16 แทน (ซึ่งมีสมการลักษณะเฉพาะคือ formula_17 )
ขั้นตอนการการป้อนกลับสถานะแบบเต็ม เป็นดังนี้คือ
กำหนดให้ ค่าคงที่ formula_18
และสมการลักษณะเฉพาะของระบบที่ติดตัวแปร formula_19คือ
เมื่อทำการเทียบ สัมประสิทธิ์ของทั้งสองสมการลักษณะเฉพาะแล้วจะได้
จะเห็นได้ว่าการกำหนดให้ formula_6 (ซึ้งก็คือการป้อนสถานะแบบเต็มนั้นเอง) ทำให้ระบบวงปิดมีขั้วและคุณสมบัติตามที่เราต้องการนั้นเอง
หมายเหตุ: ตัวอย่างข้างต้นนี้สำหรับกรณี สัญญาณเข้าทางเดียวและสัญญาณขาออกทางเดียว (Single-Input and Single-Output) เท่านั้น ในกรณี สัญญาณขาเข้าหลายทางและสัญญาณขาออกหลายทาง (Multiple-Input and Multiple-Output) ค่า เมทริกซ์ formula_11 อาจจะมีได้หลายค่าและให้ผลต่อระบบวงปิดในแบบเดียวกัน ดังนั้นการเลือกใช้ K ที่ดีที่สุดและเหมาะกับสภาพความเป็นจริงของปัญหาก็เป็นอีกประเด้นหนึ่งที่ผู้ออกแบบต้องพิจารณา ซึ่งโดยปรกติแล้วเราจะนิยมใช้วิธีการ กันมากกว่า
สมเจต พยัฆโส
สมเจต พยัฆโส (เกิด 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2505 จังหวัดพระนครศรีอยุธยา) เป็นนักแสดงไทยที่มีชื่อเสียงจากบทบาท เฮียหมู เจ้าของร้านขายข้าวและของชำ ในซิตคอมเรื่อง "บางรักซอย 9"
สมเจตเป็นหลานชายของหอมหวล นาคศิริ เจ้าของคณะลิเกมีชื่อ อาชีพหลักก่อนจะเข้าวงการจึงเป็นนักแสดงลิเก และเป็นนักแสดงตลก สังกัด คณะ กล้วย เชิญยิ้ม และ สุเทพ สีใส ตามลำดับ ภายหลังสมเจตได้รับคัดเลือกเข้าเป็นนักแสดงสมทบในละครเรื่อง "เฮง เฮง เฮง", "บางรักซอย 9" และ "ลูกพี่ลูกน้อง" ตามลำดับ นอกจากการแสดงแล้ว สมเจตยังเป็นนักกิจกรรมการกุศลด้วย
ส่วนชีวิตครอบครัวนั้น สมเจตสมรสกับ ธัญญาลักษณ์ พยัฆโส มีบุตรด้วยกัน 5 คนhttp://www.siamdara.com/Variety/101207_0882.html
อาสนวิหารมากง
อาสนวิหารมากง () เรียกชื่อเต็มว่า อาสนวิหารนักบุญบิเซนเตแห่งมากง () ในอดีตมีฐานะเป็นอาสนวิหารนิกายโรมันคาทอลิกประจำมุขมณฑลมากงซึ่งต่อมาได้ถูกยุบลงเป็นส่วนหนึ่งของมุขมณฑลโอเติงตั้งแต่ปี ค.ศ. 1801 (ตามความตกลง ค.ศ. 1801) ตั้งอยู่ที่เมืองมากง จังหวัดโซเนลัวร์ แคว้นบูร์กอญ-ฟร็องช์-กงเต ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่นักบุญบิเซนเตแห่งอูเอสกา
อาสนวิหารประกอบด้วยสถาปัตยกรรมที่โดดเด่นผสมผสานของทั้งสองแบบ คือโรมาเนสก์และกอทิก ซึ่งต่อมาได้ถูกทำลายลงเนื่องจากเหตุผลเรื่องความไม่ปลอดภัยทางโครงสร้างในปี ค.ศ. 1799 เหลือเพียงบริเวณโถงทางเข้าโบสถ์คริสต์กับหอทั้งสองจนถึงปัจจุบัน บริเวณกลางโบสถ์แบบกอทิกและบริเวณร้องเพลงสวดนั้นไม่เหลือให้เห็นในปัจจุบัน
ในปัจจุบันนิยมเรียกอาสนวิหารหลังนี้ว่า "อาสนวิหารนักบุญบิเซนเตหลังเก่า" () เนื่องในปัจจุบันเป็นเพียงโบราณสถานและพิพิธภัณฑสถาน การเพิ่มคำว่า "เก่า" มีจุดประสงค์เพื่อไม่ให้สับสนกันกับอาสนวิหารที่สร้างขึ้นมาแทนซึ่งสร้างในปี ค.ศ. 1808 โดยใช้ชื่อเดียวกันว่า "อาสนวิหารนักบุญบิเซนเตแห่งมากง"
อาสนวิหารแห่งนี้ได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1862
บริเวณที่เก่าที่สุดของอาสนวิหารคือส่วนบริเวณหน้าบันทางเข้าหลักทิศตะวันตก ซึ่งประกอบด้วยหอสูงทรงแปดเหลี่ยมทั้งสองหอและบริเวณกลางโบสถ์เพียงแค่ช่วงเสาเดียวเท่านั้น สันนิษฐานว่าสร้างในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 11 ในขณะที่ส่วนทิศตะวันออกนั้นเป็นสถาปัตยกรรมแบบกอทิกในคริสต์ศตวรรษที่ 14
หอระฆังซึ่งถูกทำลายในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส เคยตั้งอยู่บนยอดบนสุดของหอฝั่งทิศใต้ ส่วนฝั่งทิศเหนือเคยเป็นยอดแหลมก็ถูกทำลายลงเช่นกัน บริเวณระหว่างหอทั้งสอง เหนือหน้าบันบริเวณมุขทางเข้าเป็นที่ตั้งของชาเปลชั้นบน ซึ่งมุงด้วยเพดานโค้งแบบประทุนสัน (barrel vault) มีชื่อเรียกว่า "ชาเปลนักบุญมารีย์แห่งประตู" () ซึ่งสามารถเข้าถึงได้โดยบันไดวนด้านในของหอทิศใต้ ผนังเก่าบริเวณหน้าบันนี้ตกแต่งด้วยแถบช่องหน้าต่างโค้งและตันแบบลอมบาร์ด ซึ่งยังอยู่ในสภาพดีโดยเฉพาะด้านบน
บริเวณโถงทางเข้าโบสถ์คริสต์ ด้านในจะพบองค์ประกอบทางสถาปัตยกรรมที่เด่นชัดของทั้งยุคกอทิกและโรมาเนสก์ ประกอบด้วยเพดานโค้งแบบประทุนจำนวนสามช่วงต้น ตามด้วยเพดานโค้งแบบโค้งสัน (rib vault) ตรงกลาง และเพดานโค้งแบบโค้งประทุนซ้อน (groin vault) บริเวณด้านข้างซึ่งรองรับด้วยเสาขนาดใหญ่ ประตูทางเข้าใหญ่ขนาบด้วยช่องโค้งครึ่งวงกลมซ้อน 3 ชั้นเล่นระดับ รับกับหัวเสาและเสากลม ซึ่งถือเป็นอัตลักษณ์สำคัญของสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์
หน้าบันเก่าทรงครึ่งวงกลมที่พบด้านในวิหารเป็นงานนูนต่ำบอกเล่าเรื่องราวของการพิพากษาครั้งสุดท้าย แบ่งเป็นรายละเอียดทั้งหมดถึง 5 ชั้น
ซุ้มประตูใหญ่เป็นแบบกอทิกวิจิตรในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 ยังพบการใช้ครีบยันเพื่อรับน้ำหนักและป้องกันการแยกตัวระหว่างโถงทางเข้าโบสถ์คริสต์กับหน้าบันยุคเก่า การขยายส่วนของวิหารมีผลทำให้พื้นดินมีการทรุดตัวลง จึงมีการติดตั้งบันไดทางเข้าจำนวน 2 ขั้น เพื่อเข้าสู่ภายในวิหารที่สูงขึ้นกว่าด้านนอกถึง 2 เมตร มีการเพิ่มบริเวณยอดหน้าบันประตูเข้ามาในปี ค.ศ. 1857
เอสวอยซ์
เอสวอยซ์ () เป็นซอฟต์แวร์ผู้ช่วยปัญญา (Intelligent personal assistant) และ ผู้นำร่องความรู้ (knowledge navigator) โดยถูกติดตั้งอยู่บนซัมซุง กาแลคซีเอส 3, ซัมซุง กาแลคซี โน้ต 2, ซัมซุง กาแลคซี โน้ต 10.1, ซัมซุง กาแลคซีเอส 3 มินิ, ซัมซุง กาแลคซีเอส 4, ซัมซุง กาแลคซี โน้ต 8.0, ซัมซุง กาแลคซี สเตลลาร์, ซัมซุง กาแลคซีเอส 2พลัส, ซัมซุง กาแลคซี แกรนด์, ซัมซุง กาแลคซี คาเมรา และ ซัมซุง กาแลคซี เอ็กซ์เพรส ซึ่งจะช่วยตอบคำถามจากผู้ใช้, ให้คำแนะนำต่างๆ รวมไปถึงการเข้าถึงเว็บไซต์บนอินเทอร์เน็ต โดยซอฟต์แวร์นี้มีฐานข้อมูลบนวลิงโก (Vlingo)
กูเกิล นาว
กูเกิลนาว () เป็นซอฟต์แวร์ผู้ช่วยปัญญา (Intelligent personal assistant) สำหรับอุปกรณ์ของกูเกิล ที่ใช้ระบบปฏิบัติ
การแอนดรอยด์ ซึ่งเป็นส่วนเสริมของโปรแกรมประยุกต์กูเกิล เสิร์ช โดยกูเกิลนาวมีส่วนต่อประสานกราฟิกกับผู้ใช้ ที่จะช่วยตอบคำถามของผู้ใช้, ให้คำแนะนำ และเข้าถึงเว็บไซต์ผ่านอินเทอร์เน็ต โดยกูเกิลนาวจะส่งข้อมูลเมื่อผู้ใช้ถามคำถาม กูเกิลนาวถูกเปิดตัวพร้อมกับแอนดรอยด์ 4.1 "เจลลีบีน" และมาพร้อมกับระบบเจลลีบีนในการใช้งาน ซึ่งอุปกรณ์เครื่องแรกที่รองรับคือ กาแลคซี เน็กซัส และได้รางวัลจาก ป็อบปูลาร์ไซเอนซ์ (Popular Science) เป็นรางวัลนวัตกรรมแห่งปี พ.ศ. 2555 (Innovation of the Year 2012)
วอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2005
วอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2005 เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิง จำนวน 12 ทีม เริ่มทำการแข่งขันตั้งแต่วันที่ 27 มิถุนายน – 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2005 ที่เซ็นไดยิมเนเซียม เมืองเซ็นได ญี่ปุ่นโดยการแข่งขันในรอบคัดเลือก เริ่มตั้งแต่วันที่ 27 มิถุนายน – 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2005 ส่วนรอบชิงชนะเลิศ ในวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2005
พระเจ้ามิเกลแห่งโปรตุเกส
สมเด็จพระเจ้ามิเกลที่ 1 แห่งโปรตุเกส (ภาษาอังกฤษ: Michael I; 26 ตุลาคม พ.ศ. 2345 ในลิสบอน - 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2409 ในชลูส์ คาร์ลส์โฮเฮ, บาวาเรีย) ทรงได้รับพระราชสมัญญาว่า "ผู้สมบูรณาญาสิทธิ์" (the Absolutist; ภาษาโปรตุเกส:"o Absolutista") หรือ "ผู้อนุรักษนิยม" (the Traditionalist; ภาษาโปรตุเกส:"o Tradicionalista") ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรโปรตุเกสระหว่างปีพ.ศ. 2371 ถึงพ.ศ. 2377 เป็นพระราชบุตรพระองค์ที่ 7 และพระราชโอรสพระองค์ที่ 3 ในพระเจ้าโจเอาที่ 6 แห่งโปรตุเกสกับเจ้าหญิงคาร์ลอตา โจวควินาแห่งสเปน
หลังจากที่ทรงลี้ภัยซึ่งมีผลมาจากทรงมีส่วนร่วมในปฏิบัติการกบฏเมษายน เจ้าชายมิเกลเสด็จกลับโปรตุเกสในฐานะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในพระราชนัดดาของพระองค์ สมเด็จพระราชินีนาถมาเรียที่ 2 แห่งโปรตุเกสและเพื่อจะทรงมาเป็นพระราชสวามีของพระราชนัดดา ในฐานะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ เจ้าชายทรงอ้างสิทธิในราชบัลลังก์โปรตุเกสเนื่องจากตามที่เรียกว่ากฎหมายพื้นฐานแห่งราชอาณาจักรของพระเชษฐาของพระองค์ พระเจ้าเปดรูที่ 4 แห่งโปรตุเกส และนั่นจึงทำให้พระราชธิดาของพระเจ้าเปดรูต้องสูญเสียสิทธิในช่วงเวลาที่พระเจ้าเปดรูได้ทำสงครามกับโปรตุเกสและกลายเป็นพระประมุขในรัฐอธิปไตยต่างชาติ (จักรวรรดิบราซิล) เจ้าชายมิเกลทรงปราบดาภิเษกเป็น พระเจ้ามิเกลแห่งโปรตุเกส เหตุนี้จึงนำไปสู่สถานการณ์ทางการเมืองที่ยุ่งยาก โดยมีผู้คนจำนวนมากถูกสังหาร, จับกุม, ข่มเหง หรือถูกเนรเทศ และที่ซึ่งนำไปสู่จุดสูงสุดที่เรียกว่า สงครามเสรีนิยมโปรตุเกส ระหว่างกลุ่มเผด็จการสมบูรณาญาสิทธิราชย์กับกลุ่มรัฐธรรมนูญก้าวหน้า ในที่สุด พระเจ้ามิเกลทรงพ่ายแพ้และทรงถูกขับออกจากราชบัลลงก์และทรงดำรงพระชนม์ชีพอีก 32 ปีในการถูกเนรเทศ
ในปีพ.ศ. 2394 พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงอเดเลดแห่งโลเวนสไตน์-เวิร์ทเฮล์ม-โรเซนเบิร์ก ซึ่งมีพระราชโอรสหนึ่งพระองค์และพระราชธิดาหกพระองค์ร่วมกัน ได้แก่
พระองค์ทรงมีความสัมพันธ์อย่างลับๆกับอันโตเนีย ฟรานซิสกา ริเบย์โร โด คาร์โม มีธิดาร่วมกัน 1 คน ได้แก่
วอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2006
วอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2006 เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิง จำนวน 12 ทีม เริ่มทำการแข่งขันตั้งแต่วันที่ 16 สิงหาคม - 9 กันยายน, 2006 ที่สนามเรจจิโอ คาราเบรีย เมืองเรจจิโอ อิตาลีโดยการแข่งขันในรอบคัดเลือก เริ่มตั้งแต่วันที่ 16 สิงหาคม – 3 กันยายน ค.ศ. 2006 ส่วนรอบชิงชนะเลิศ ในวันที่ 6 - 9 กันยายน ค.ศ. 2006
นกกางเขนดง
นกกางเขนดง หรือ นกบินหลาดง (; ) เป็นนกที่อยู่ในวงศ์ Muscicapidae มีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับนกกางเขนบ้าน แตกต่างกันที่นกกางเขนดงจะมีสีสันบริเวณท้องเป็นสีแดงอมน้ำตาลสดใส และมีสัดส่วนหางยาวกว่าปีกและลำตัวมาก มีเสียงร้องเพลงไพเราะ ชาวตะวันตกที่เข้าไปในอินเดียและพบนกชนิดนี้เข้าได้เรียกว่านกไนติงเกลแห่งอินเดีย
ลักษณะโดยทั่วไปของนกกางเขนดง จะมีปากหนา ตรง ส่วนปลายของปากบนงุ้มลงเล็กน้อย ความยาวของปากมากกว่าครึ่งของความยาวหัว มีขนแข็ง สั้น ที่มุมปาก มีปีกมนกลม ส่วนขนที่ปลายปีกจะมี 10 เส้น ขนบริเวณหางมี 12 เส้น ขนหางเป็นคู่ซึ่งแต่ละคู่จะยาวลดหลั่นกันไป ขาและนิ้วเท้าใหญ่ มีความแข็งแรง ทำให้สามารถกระโดดได้อย่างคล่องแคล่ว ท่อนล่างของขาเป็นเกล็ดขนาดใหญ่เหมือนปลอกปกคลุมขา ส่วนนิ้วเท้าจะยื่นไปข้างหน้า 3 นิ้ว และยื่นไปข้าง หลัง 1 นิ้ว เหมาะแก่การเกาะกิ่งไม้และการกระโดด มีความยาวจากปลายปากจรดปลายหางประมาณ 28 ซม. โดยหางจะมีความยาวประมาณ15 - 19 ซม. ส่วนนกกางเขนบ้านมีหางยาวประมาณ 9 ซม. 
ตัวผู้: จะมีสีดำ เหลือบน้ำเงิน บริเวณ หัว คอ หน้าอก หลัง ไหล่ รวมทั้งขนคลุมปีก ตัดกับตะโพก ขนคลุมที่โคนหางเป็นสีขาวบริสุทธิ์ จนสามารถเห็นได้อย่างชัดเจน ขนบริเวณกลางปีกมีสีดำด้านๆ ส่วนขนหาง 2 คู่ล่างสุดมีสีขาวปลอดทั้งเส้น ด้านล่างของลำตัวส่วนที่ถัดจากหน้าอกลงมา จนถึงท้องจนถึงขนคลุมใต้โคนหางมีสีน้ำตาลแกมแดง ลักษณะสีโดยรวมของสีคือมีสีตัดกันถึง 3 สี คือ สีดำ ขาว และ น้ำตาลแกมแดง มีม่านตาเป็นสีน้ำตาลเข้ม ปากสีดำสนิท ส่วนขา นิ้วเท้า และ เล็บ มีสีเนื้อจางๆ 
ตัวเมีย: จะมีหางสั้นกว่าตัวผู้ ขนที่ หัว คอ หน้าอก หลัง เป็นสีเทาคล้ำ บริเวณกระหม่อม และ หลังไหล่ อาจมีเหลือบเป็นมันเล็กน้อย ขนที่กลางปีก ปลายปีก และขนหาง 2 คู่บน มีสีเทาคล้ำๆ ซึ่งจะมีขนหางอยู่ 2 คู่ ที่ถัดลงไปจะมีสีเทาคล้ำครึ่งโคนส่วนครึ่งปลายสีขาว ขนหาง 2 คู่ล่างสุด มีสีขาวปลอดทั้งเส้น สะโพกและขนคลุมบนโคนหางสีขาว ด้านล่างของลำตัวสีส้มอมน้ำตาล ม่านตาสีน้ำตาลเข้ม ขา นิ้วเท้า และ เล็บ มีสีเนื้อจางๆ เหมือตัวผู้
ซัมซุง กาแลคซีเอส 3 มินิ
ซัมซุง กาแลคซี เอส 3 มินิ () เป็นสมาร์ตโฟน ที่ใช้ระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ ถูกเปิดตัวเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2555 และวางขายในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2555 โดยเอส 3 มินิ มีจอ 4 นิ้ว จอซูเปอร์อโมเลด ใช้หน่วยประมวลผล ดูอัล-คอร์, แรม 1 จิกะเฮิรตซ์, กล้องหลัก 5 ล้านพิกเซล และมีกล้องหน้าสำหรับใช้วิดีโอคอลล์ หรือถ่ายภาพตนเองโดยมาพร้อมแอนดรอยด์ 4.1.1 เจลลีบีน และสามารถอัปเดตเป็น แอนดรอยด์ 4.1.2 ได้
โฮลี
โฮลี (; ; ; ; ) คำว่า "โฮลี" หมายถึง "การส่งท้ายปีเก่า" เป็นเทศกาลฉลองรื่นเริงที่มีพื้นเพมาจากความเชื่อในศาสนาฮินดูในช่วงฤดูใบไม้ผลิ โดยชาวฮินดูจะออกมาเล่นสาดสีใส่กัน
โฮลีจัดขึ้น 2 วันในช่วงเดือนมีนาคม (แรม 1 ค่ำ เดือน 4) เทศกาลนี้เรียกอีกอย่างว่า "เทศกาลแห่งสีสัน" เนื่องจากผู้คนจะออกมาเฉลิมฉลองด้วยการสาดสีหรือป้ายสี ซึ่งเป็นฝุ่นผงใส่กัน ด้วยสีสันต่าง ๆ อย่างสนุกสนาน ซึ่งการสาดสีใส่กันนี้สันนิษฐานว่า เป็นพื้นเพที่ประเทศต่าง ๆ ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้รับมา และปรับเปลี่ยนเป็นการสาดน้ำใส่กันแทน คือ สงกรานต์
ฝุ่นผงสีที่ใช้สาดกันนั้นจะทำมาจากธรรมชาติ เช่น ดอกทองกวาว, บีทรูท, ขมิ้น อันเป็นนัยที่บ่งบอกถึงการสิ้นสุดของฤดูหนาวและเข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิ มีขนมที่ทำเพื่อรับประทานโดยเฉพาะในเทศกาลนี้ ที่ทำมาจากนมและนมเปรี้ยวเป็นหลัก เชื่อกันว่าหากได้รับประทานขนมด้วยจิตใจเบิกบานจะเป็นนิมิตรหมายที่ดีของการเริ่มต้นปีใหม่
การสาดสีใส่กันนั้น เชื่อว่า เป็นการปัดเป่าสิ่งชั่วร้าย มีปกรณัมมากมายเกี่ยวกับที่มาของเทศกาลนี้ แต่ที่เชื่อกันมากที่สุด คือ การเฉลิมฉลองที่พระวิษณุ หนึ่งในตรีมูรติ เอาชนะนางมารโฮลิกะ ซึ่งเป็นน้องสาวของหิรัณยกศิปุ ที่ดูหมิ่นผู้ที่นับถือพระองค์ ทำให้นางมารถูกไฟแผดเผาจนมอดไหม้ วันก่อนการสาดสีจะมีการก่อกองไฟเพื่อชำระล้างสิ่งไม่ดีไปจากจิตใจ
การสาดสีจะเล่นกันเฉพาะช่วงเช้าจนถึงเที่ยงวันเท่านั้น จากนั้น ผู้คนก็จะแยกย้ายไปพักผ่อน เมื่อตกเย็นจะออกมาพบปะสังสรรค์กัน แจกขนมหวานและสวมกอดกัน เทศกาลโฮลี่จึงถือเป็นเทศกาลแห่งมิตรภาพ มิตรสหายได้แสดงไมตรีเข้าสวมกอดกัน ผู้ที่เคยขัดแย้งกันก็จะได้ปรับความเข้าใจกัน
โฮลีมักจัดในประเทศอินเดียและเนปาลเป็นหลัก แต่ยังมีการเฉลิมฉลองโดยชาวฮินดูกลุ่มน้อยในบังกลาเทศและปากีสถานด้วย เช่นเดียวกับประเทศที่มีประชากรเชื้อสายอินเดียพลัดถิ่นขนาดใหญ่ที่นับถือศาสนาฮินดู เช่น ซูรินาม มาเลเซีย กายอานา แอฟริกาใต้ ตรินิแดดและโตเบโก สหราชอาณาจักร สหรัฐอเมริกา มอริเชียส ฟิจิ และไทย
โรงเรียนวัดราชาธิวาส
โรงเรียนวัดราชาธิวาส () เป็นโรงเรียนสังกัด กระทรวงศึกษาธิการ ที่เก่าแก่และมีชื่อเสียงมายาวนาน ตั้งอยู่ในพื้นที่ วัดราชาธิวาสราชวรวิหาร ซึ่งเป็น พระอารามหลวง ชั้นโท ชนิดราชวรวิหาร เมื่อก่อนเป็นโรงเรียนชายล้วน จนถึง พ.ศ. 2538 เป็นโรงเรียน สหศึกษา ตั้งอยู่ที่ ซอยสามเสน 9 แขวง วชิรพยาบาล เขต ดุสิต กรุงเทพมหานคร 10300
โรงเรียนวัดราชาธิวาสสถาปนาเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2446 พระครูปลัดพิพัฒน์พรหมจริยคุณ รองเจ้าอาวาสวัดราชาธิวาสขณะนั้น ในลักษณะอาคารเรียนชั่วคราวและได้มีการก่อสร้างเป็นอาคารเรียนถาวร ในลำดับต่อมา คือ ตึกไชยันต์ 2462 และตึกสามพี่น้อง โดยทุนทรัพย์ของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าไชยันตมงคล กรมหมื่นมหิศรราชหฤทัย (พระโอรสของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว) และหม่อมเจ้าหญิงสุภางค์พักตร์ ไชยันต์ ภายหลังได้งบประมาณจากกระทรวงศึกษาธิการให้สร้างตึกวาสุกรี ตึกสมอรายขึ้นเพิ่มเติมและสร้างตึกสามพี่น้อง ตึกไชยันต์ของใหม่ แทนของเก่าที่ทรุดโทรม ปัจจุบันโรงเรียนวัดราชาธิวาสมี 4 อาคารเรียน โรงเรียนได้เปิดสอนเฉพาะนักเรียนชายทั้งมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลายมาจนถึงปี พ.ศ. 2538 จึงได้เริ่มเปิดรับนักเรียนหญิงตามนโยบายกระทรวงศึกษาธิการ
อาคารรูปตัว L มีจำนวน 6 ชั้น
มีจำนวน 3 ชั้น เป็นตึกศิลปะและพละศึกษา (ชั้น 3 เป็นโรงยิม)
มีจำนวน 4 ชั้น ห้องปรับอากาศทั้งหมด
มีจำนวน 3 ชั้น เป็นตึกวิทย์
เป็นโดนขนาดใหญ่ ใช้สำหรับที่เข้าแถวเคารพธงชาติตอนเช้า และยังเป็นลานอเนกประสงค์ใช้ในพิธีสำคัญต่าง ๆ
เป็นลานอเนกประสงค์มีเวทีใช้ในกิจกรรมต่างๆ , โรงอาหาร
ริวตาโร ฮาชิโมโตะ
ริวตาโร ฮาชิโมโตะ () อดีตนายกรัฐมนตรีของญี่ปุ่นคนที่ 53 (ลำดับที่ 82 และ 83) เข้าสู่วงการเมืองแทนบิดาที่เสียชีวิตลงขณะมีอายุเพียง 26 ปี มีบุคลิกโดดเด่น แต่งกายภูมิฐาน เป็นขวัญใจของผู้มีสิทธิเลือกตั้งที่เป็นสตรี ได้รับเลือกตั้ง 11 สมัยติดต่อกัน เสียชีวิตด้วยวัย 68 ปี
นายริวตาโร ฮาชิโมโตะ เกิดเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2480 จบการศึกษาด้านรัฐศาสตร์จากมหาวิทยาลัยเคโอ เป็นบุตรของนายเรียวโงะ ฮาชิโมโตะ อาชีพรับราชการผู้มีความสามารถแต่ร่างกายพิการมาตั้งแต่ครั้งเยาว์วัย คราวสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลงใหม่ ๆ เรียวโงะเป็นผู้มีบทบาทอย่างแข็งขันและโดดเด่นในการหาทางช่วยเหลือเหล่าทหารผ่านศึก และครอบครัวของทหารที่เสียชีวิตในช่วงสงคราม ประเทศญี่ปุ่นและประชาชนในฐานะผู้แพ้สงครามต้องอดอยาก ยากแค้น เรียวโงะได้ทำการก่อตั้งสมาคมช่วยเหลือผู้ได้รับเคราะห์กรรมจากสงครามขึ้น ส่งผลให้สมาคมนี้กลายมาเป็นกลไกทางการเมืองที่สำคัญยิ่ง ของเรียวโงะและพรรคเสรีประชาธิปไตย ภายหลังเรียวโงะบิดาของนายริวตาโรถึงแก่กรรมในปี พ.ศ. 2506 ริวตาโรก็เข้าสืบทอดทายาททางการเมืองของบิดาและได้รับการเลือกตั้งให้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรติดต่อกันถึง 11 สมัย ขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของญี่ปุ่น 2 สมัยเมื่อวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2539 จนถึง 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2541
ปี พ.ศ. 2541 ริวตาโร ลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเพื่อแสดงความรับผิดชอบในความผิดพลาดของตนเองที่ทำให้พรรคพ่ายแพ้การเลือกตั้งและนายเคโซ โอบูจิ ขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรีแทน อย่างไรก็ตามภายหลังพ้นตำแหน่งนายกรัฐมนตรี ริวตาโรประสบปัญหาด้านสุขภาพได้เข้ารับการผ่าตัดในช่องท้อง และเสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ขณะมีอายุได้ 68 ปี
วงศ์สนทะเล
วงศ์สนทะเล หรือ Casuarinaceaeเป็นวงศ์ของพืชมีดอกในอันดับ Fagales ประกอบด้วย 3-4 สกุล มี 70 สปีชีส์ มีทั้งไม้ยืนต้นและไม้พุ่ม เป็นไม้พื้นเมืองของโลกเก่าในเขตร้อนตั้งแต่ อินโด-มลายา ออสเตรเลีย และหมู่เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก ในช่วงเวลาหนึ่ง ทุกสปีชีส์ในวงศ์นี้จัดอยู่ในสกุล "Casuarina" ทั้งสิ้น ต่อมาระหว่าง พ.ศ. 2523 - 2531 ได้มีการแยกสกุลเหล่านี้ออกมาคือสกุล "Allocasuarina", "Casuarina", "Ceuthostoma", และ "Gymnostoma" ในระบบ Wettstein วงศ์นี้อยู่ในอันดับ Verticillatae เช่นเดียวกับระบบ Englerส่วนระบบ Cronquist และ Kubitzki จัดให้อยู่ในอันดับ Casuarinales
ระบบมีพลวัตแบบเวลายง
ระบบมีพลวัตแบบเวลายง หรือ ระบบไม่แปรเปลี่ยนตามเวลา () คือระบบที่คุณสมบัติของระบบไม่เปลี่ยนไปเมื่อเวลาเปลี่ยนไป กล่าวคือ สมมุติว่าไม่มีความล่าช้าเกิดขึ้นในระบบ (ระบบรับสัญญาณขาเข้าแล้วสามารถให้สัญญาณขาออกได้ในทันที) ถ้าป้อนสัญญาณขาเข้า formula_1 ที่เวลา formula_2 จะได้สัญญาณขาออกเป็น formula_3 ที่เวลา formula_2 ดังนั้นหากป้อนสัญญาณขาเข้าเดิมที่เวลา formula_5 นั้นคือ formula_6 สัญญาญาณขาออกผลลัพธ์ก็ต้องเป็น ค่าเดิม คือ formula_7เพียงแต่จะปรากฏที่เวลา formula_5 ตามเวลาที่ป้อนสัญญาณขาเข้า formula_6
ตัวอย่างนี้เป็นการพิจารณาอย่างง่าย โดยเมื่อพิจารณา สมการสถานะ :
จะเห็นได้ว่า ระบบ A นั้นมีพารามิเตอร์ของระบบ (สัมประสิทธิ์หน้า formula_12 ) ขึ้นกับเวลา "t" อย่างชัดแจ้ง นั้นหมายความว่าระบบมีคุณสมบัติเปลี่ยนแปรตามเวลาได้ 
ส่วนระบบ B นั้น พารามิเตอร์ของระบบไม่ขึ้นกับ เวลา "t" ดังนั้นระบบเป็นระบบไม่เปลี่ยนแปลงตามเวลา
ในตัวอยางนี้เราจะใช้นิยามที่ 2 ในการตรวจสอบคุณสมบัติความไม่แปรเปลี่ยนตามเวลาของระบบ
ระบบ A:
ระบบ B:
เราจะใช้ ตัวดำเนินการเลื่อน (shift operator) โดยเขียนในสัญลักษณ์ formula_27 โดยที่ formula_28 คือจำนวนที่เราต้องการทำการเลื่อนเชิงเวลา ตัวอย่างเช่น ระบบที่มีการล้ำหน้าเชิงเวลาไป 1 (advance-by-1)
เวลาเขียนในรูปแบบที่ใช้ตัวดำเนินการเลื่อนได้ดังนี้
โดยที่ formula_31 คือฟังก์ชันนิยามโดย
ซึ่งหลังจากดำเนินการเลื่อนแล้วจะได้ว่า
โดยจะเห็นได้ว่า formula_34 คือตัวดำเนินการที่ทำให้สัญญาณขาเข้าของเวกเตอร์เลื่อนไปข้างหน้า 1 ขั้นของหน่วยเวลา
หากเราเขียนระบบในในรูปของตัวดำเนินการของตัวระบบ (ในที่นี้คือพารามิเตอร์ A, B, C, D ในรูปแบบสมการปริภูมิสถานะนั้นเอง) formula_35 ที่ว่านี้ จะเห็นได้ว่าระบบจะมีคุณสมบัติไม่เปลี่ยแปลงเชิงเวลา ถ้าสมการของตัวระบบมีสมบัติการสลับที่กับตัวดำเนินการเลื่อน ดังนี้
นั้นคือถ้าระบบของเราสามารถเขียนได้ในรูปสมการนี้
จะเห็นได้ว่าระบบมีคุณสมบัติไม่เปลี่ยแปลงเชิงเวลาถ้าเราสามารถดำเนินการระหว่าง formula_35 ต่อ formula_31 แล้วตามด้วยนำผลที่ได้ไปดำเนินการกับ formula_27 ที่หลัง หรือ เราสามารถดำเนินการ formula_27 กับ formula_35 ได้เลย แล้วนำผลที่ได้ไปดำเนินการกับ formula_31 โดยผลลัทพ์ที่ได้สุดท้าย นั้นจะไม่แต่ต่างกันเลย
โดยการดำเนินการของระบบ formula_35 ก่อนกับ formula_31 จะได้
โดยการดำเนินการเลื่อน formula_27 ต่อ formula_31 ก่อนจะได้
และถ้าระบบมีคุณสมบัติไม่เปลี่ยแปรงเชิงเวลาแล้วจะได้ว่า
คำประกาศเจตนารัสเซลล์–ไอน์สไตน์
แถลงการณ์รัสเซลล์–ไอน์สไตน์ เป็นแถลงการณ์ของเบอร์ทรันด์ รัสเซลล์ในกรุงลอนดอน เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1955 ระหว่างสงครามเย็น แถลงการณ์นี้มีสาระสำคัญเน้นย้ำถึงภัยจากอาวุธนิวเคลียร์และเรียกร้องให้ผู้นำชาติต่าง ๆ หามติร่วมกันเพื่อป้องกันความขัดแย้งในระดับนานาชาติ ผู้ลงนามในแถลงการณ์นี้ประกอบด้วยนักวิทยาศาสตร์และปัญญาชนชั้นนำ รวมถึงอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ที่ลงนามก่อนเสียชีวิตในวันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 1955 ไม่กี่วัน หลังจากประกาศไม่นาน ไซรัส เอส. อีตันได้เสนอและสนับสนุนให้จัดการประชุมดังกล่าวขึ้น ดังที่ได้เรียกร้องไว้ในแถลงการณ์ โดยจัดในพักวอช รัฐโนวาสโกเชีย ประเทศแคนาดา ซึ่งเป็นบ้านเกิดของอีตัน การประชุมดังกล่าวมีขึ้นในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1957 และถือเป็นการประชุมครั้งแรกของการประชุมพักวอชว่าด้วยวิทยาศาสตร์และกิจการโลก
ในวันที่ 19 กรกฎาคม ค.ศ. 1945 การจุดระเบิดปรมาณูครั้งแรกได้เกิดขึ้นในทะเลทรายตอนเหนือของเมืองแอละมะกอโด รัฐนิวเม็กซิโก หลังจากนั้นในวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1945 สหรัฐอเมริกาได้ทิ้งลิตเติลบอยลงในเมืองฮิโระชิมะและทิ้งแฟตแมนที่นะงะซะกิ 3 วันหลังจากนั้น ผลจากเหตุการณ์ทั้งสอง มีประชาชนผู้บริสุทธิ์ถูกฆ่าไปกว่า 100,000 คน
ในวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 1945 "Glasgow Forward" ได้เผยแพร่ข้อคิดเห็นของเบอร์ทรันด์ รัสเซลล์เป็นครั้งแรกในเรื่องดังกล่าว ซึ่งเขาเริ่มเขียนในวันที่ระเบิดปรมาณูลงนะงะซะกิ ทั้งนี้ข้อคิดเห็นบางส่วนปรากฏในแถลงการณ์ฉบับนี้ด้วย
หลังจากทราบถึงผลของระเบิดปรมาณูในฮิโระชิมะและตระหนักถึงการแข่งขันกันสะสมอาวุธนิวเคลียร์ที่กำลังจะเกิดขึ้น โจเซฟ รอทแบลทได้ตัดสินใจลาออกจากโครงการแมนแฮตตันด้วยเหตุผลทางศีลธรรม และให้ความเห็นว่าเขาเริ่มเป็นห่วงอนาคตทั้งมวลของมนุษยชาติ
รัสเซลล์และรอทแบลทได้ร่วมกับอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ และนักวิทยาศาสตร์คนอื่น ๆ ในการร่างแถลงการณ์ที่ภายหลังเรียกว่าแถลงการณ์รัสเซลล์–ไอน์สไตน์
แถลงการณ์นี้เรียกร้องให้จัดการประชุมที่นักวิทยาศาสตร์จะได้ประเมินถึงอันตรายที่อาจเกิดจากอาวุธอานุภาพทำลายล้างสูง (ภายหลังพิจารณาเฉพาะอาวุธนิวเคลียร์) รวมทั้งเน้นว่าการประชุมนี้ต้องเป็นไปโดยปราศจากการเข้ามามีอิทธิพลของการเมือง หนึ่งในวลีที่มักอ้างถึงบ่อย มี วลีของรอทแบลทในสุนทรพจน์รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพเมื่อ ค.ศ. 1995 ที่ว่า "จดจำมนุษยชาติของคุณ และลืมที่เหลือ" (Remember your humanity, and forget the rest)
ในรายนามข้างต้น 10 ใน 11 เป็นผู้ได้รับรางวัลโนเบล ยกเว้นเพียงแต่ลีโอโพลด์ อินเฟลด์
เคโซ โอบูจิ
เคโซ โอบูจิ () (25 มิถุนายน พ.ศ. 2480 - 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2543) เป็นอดีตนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่นคนที่ 54 ลำดับดับที่ 84 ได้รับการเลือกตั้งให้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรถึง 12 สมัย ขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีต่อจากนายริวตาโร ฮาชิโมโตะ ที่ลาออกเพื่อแสดงความรับผิดชอบที่พรรคพ่ายแพ้การเลือกตั้ง เสียชีวิตด้วยโรคหลอดเลือดสมอง ขณะมีอายุได้ 62 ปี เคยเป็นรัฐมนตรีหลายกระทรวง
นายโอบูจิ เกิดเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2480 ที่จังหวัดกุมมะ เป็นบุตรคนที่สองของ นายโคเฮ และนางชิโยะ โอบูจิ ทำธุรกิจโรงงานปั่นด้าย เข้าศึกษาในคณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยวาเซดะ กรุงโตเกียว ขณะศึกษานั้นโอบูจิมุ่งมั่นที่จะเป็นผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับเช็คสเปียร์ แต่สถานการณ์พลิกผันเมื่อนายโคเฮ โอบูจิ ผู้บิดา ได้รับการเลือกตั้งให้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรอีกครั้งในการเลือกตั้งทั่วไปเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2501 ซึ่งนายโคเฮเคยได้รับเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2492 แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้งในอีกสามครั้งต่อมา หลังได้รับการเลือกตั้งนายโคเฮ เสียชีวิตลงในอีกเพียง 3 เดือนต่อมา ด้วยเหตุนี้ทำให้ โอบูจิ ที่กำลังศึกษาในมหาวิทยาลัย จำเป็นต้องก้าวสู่การเมือง ต่อจากบิดา และได้ปฏิญาณตนอย่างซื่อสัตย์ที่จะ "สืบทอดงานของบิดา และตอบแทนบุญคุณของ ผู้ที่ลงคะแนนเสียงให้" และเมื่อโอบูจิมีอายุครบ 25 ปี ก็ได้ก้าวเข้าสู่วงการเมืองอย่างเต็มตัว
กีฬาเทเบิลเทนนิสในกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 41
"กีฬาเทเบิลเทนนิส" ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 41 เชียงใหม่เกมส์
อ็องรี คริสต็อฟ
อ็องรี คริสต็อฟ (; 6 ตุลาคม ค.ศ. 1767 - 8 ตุลาคม ค.ศ. 1820) หรือ พระเจ้าอ็องรีที่ 1 แห่งเฮติ () เป็นหนึ่งในผู้นำคนสำคัญในการปฏิวัติเฮติ จนกระทั่งเฮติได้รับเอกราช พระองค์กับฌ็อง-ฌัก เดซาลีนได้ร่วมกันรุกรานซานโตโดมิงโก (ปัจจุบันคือสาธารณรัฐโดมินิกัน) กับกองทหารฝรั่งเศส ซึ่งมีบันทึกว่ามีการสังหารนักโทษชาวโดมินิกันหลานร้อยคน
หลังจากที่ฌ็อง-ฌัก เดซาลีนถูกลอบสังหาร พระองค์ได้ถอยไปตั้งหลักที่แปลน-ดูว์-นอร์และจัดตั้งรัฐบาลใหม่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1807 พระองค์ได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีของรัฐเฮติ ในขณะที่อาแล็กซ็องดร์ เปตียง เป็นประธานาธิบดีทางภาคใต้ ทางภาคเหนือคริสต็อฟในก่อตั้งราชอาณาจักรเฮติขึ้น และตั้งตนเป็นพระเจ้าอ็องรีที่ 1 แห่งเฮติ นอกจานี้พระองค์ยังสร้างสังคมชั้นสูงขึ้น และประกาศให้ฌัก-วิกตอร์ อ็องรี พระราชโอรสของพระองค์เป็นเจ้าชายและเป็นรัชทายาทที่ถูกต้องตามกฎหมายด้วย
พระองค์เป็นที่รู้จักในการสร้างเนินปราสาทลาแฟเรียร์ พระราชวังซ็อง-ซูซี และพระราชวังอื่น ๆ มากมาย ภายใต้นโบบายกอร์เวหรือแรงงานบังคับ ทำให้ราชอาณาจักรรับรายได้จากผลผลิตจากการเกษตรและการค้าน้ำตาล แต่ประชาชนไม่พอใจการปกครองของพระเจ้าอ็องรีที่ 1 พระองค์ได้บรรลุข้อตกลงกับบริเตนใหญ่ที่จะให้สิทธิกับอาณานิคมของตนในทะเลแคริบเบียนในการแลกเปลี่ยนสำหรับการเตือนรัฐบาลของเขาจากการทำกิจกรรมใด ๆ ของกองทัพเรือฝรั่งเศส ในตอนช่วงท้ายของชีวิตพระองค์เริ่มป่วยและกลัวการรัฐประหาร พระองค์จึงทำอัตวินิบาตกรรม (ฆ่าตัวตาย) ในที่สุด พระโอรสและเหล่ารัชทายาทของพระองค์ถูกลอบสังหารเมื่อ 10 วันหลังจากนั้น เมื่อสิ้นราชอาณาจักรเฮติ ฌ็อง-ปีแยร์ บัวเยก็เริ่มเข้ามามีอำนาจและรวมเฮติทั้งสองเข้าด้วยกัน
โฟสแต็ง ซูลุก
โฟสแต็ง-เอลี ซูลุก (; 15 สิงหาคม 1782 - 6 สิงหาคม 1867) หรือ จักรพรรดิโฟสแต็งที่ 1 แห่งเฮติ () พระองค์เป็นนายทหารในกองทัพเฮติ เมื่อประธานาธิบดีฌ็อง-บาติสต์ รีเช ถึงแก่อสัญกรรม พระองค์จึงได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเฮติในปี 1847 เมื่อปี 1849 พระองค์จึงประกาศตนเป็นจักรพรรดิภายใต้พระนาม "สมเด็จพระจักรพรรดิโฟสแต็งที่ 1 แห่งเฮติ" หลังจากที่พระองค์ครองราชย์พระองค์ก็ได้กำจัดกองทัพของชนชั้นปกครองผิวดำที่มีตำแหน่งทางการบริหารประเทศ พระองค์ได้สร้างตำรวจลับและกองทัพส่วนตัว ในปี 1849 พระองค์สร้างสังคมชั้นสูงขึ้น และพระองค์ก็พยายามที่จะทำสงครามเอาชนะสาธารณรัฐโดมินิกันแต่ก็ไม่ประสบผลสำเร็จ ในที่สุด ฟาบร์ แฌฟราร์ก็ได้ทำลายอำนาจของพระองค์ และบังคับให้พระองค์ต้องสละราชบัลลังก์ในปี 1859
ปลาชะโดอินเดีย
ปลาชะโดอินเดีย (; ) ปลาน้ำจืดขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาช่อน (Channidae)
ปลาชะโดอินเดีย มีลักษณะคล้ายกับปลาชะโด ("C. micropeltes") ที่พบในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ โดยถูกค้นพบครั้งแรกและอนุกรมวิธานโดย ฟรานซิส เดย์ นักมีนวิทยาชาวอังกฤษ เมื่อปี ค.ศ. 1865 ในชื่อ "Ophiocephalus diplogramma" ซึ่งเก็บตัวอย่างแรก ได้จากใกล้ปากแม่น้ำโคชิน และถูกเข้าใจมาตลอดว่าเป็นชนิดเดียวกับปลาชะโด ทำให้ชื่อนี้กลายเป็นชื่อพ้องของปลาชะโดมาโดยตลอด
จนกระทั่งในปี ค.ศ. 2011 ได้มีการศึกษาใหม่โดยนักมีนวิทยาในยุคปัจจุบัน พบว่าแท้จริงแล้วเป็นชนิดใหม่ จึงได้ประกาศให้เป็นชนิดใหม่มานับแต่นั้น
ปลาชะโดอินเดีย มีลักษณะแตกต่างไปจากปลาชะโดอย่างมาก เช่น จำนวนก้านครีบ, เกล็ดข้างเส้นข้างลำตัว, จำนวนข้อกระดูกสันหลัง, ความยาวจากส่วนหัวไปยังทวาร และความลึกของลำตัว เป็นต้น รวมถึง รูปร่าง และสีสันลำตัวด้วย แต่โดยรวมแล้ว ปลาชะโดอินเดียจะมีลักษณะส่วนหัวและจะงอยปากด้านบนที่ลาดยาวกว่า เมื่อเทียบขนาดของส่วนหัวโดยวัดจากปลายปากไปยังช่องเปิดเหงือกเทียบกับความยาวลำตัวจะพบว่า ปลาชะโดอินเดียจะมีส่วนหัวยาวกว่าปลาชะโดเล็กน้อย และมีรูปร่างที่ป้อมสั้นกว่า
เมื่อยังเป็นลูกปลาวัยอ่อน (ราว 4-8 นิ้ว) ปลาชะโดอินเดียจะมีลายแถบสีคล้ำสองเส้นที่ข้างลำตัวที่บาง และจางกว่า และแถบสีเหลืองกลางลำตัวที่เห็นได้ชัดเจนในปลาชะโด แทบจะไม่เห็นเลยในปลาชะโดอินเดีย อีกทั้งครีบหางของปลาชะโดจะเป็นสีส้มเข้มเกือบแดง ขณะที่ปลาชะโดอินเดียจะเป็นสีส้มอ่อน ๆ เท่านั้น และเมื่อเป็นปลาโตเต็มวัย ปลาชะโดอินเดียลำตัวบริเวณด้านหลังมีสีซีดจางกว่า รวมทั้งลวดลายที่เป็นบั้ง ๆ บนลำตัวที่มีรูปแบบที่ชัดเจนกว่า โดยจะเป็นบั้งขนาดใหญ่สีขาวสลับดำ สีลำตัวเป็นสีส้มตลอดทั้งตัวโดยรวม ขณะที่ส่วนท้องเป็นสีขาว
ปลาชะโดอินเดีย เมื่อโตเต็มที่จะมีความยาวประมาณ 60 เซนติเมตร นับว่าเล็กกว่าปลาชะโดพอสมควร แต่มีการพัฒนาการของลวดลายและเจริญเติบโตเร็วกว่า และมีพฤติกรรมที่ดุร้ายก้าวร้าวน้อยกว่า
จัดเป็นปลาเฉพาะถิ่น ที่พบได้เฉพาะภาคตะวันตกเฉียงใต้ ของคาบสมุทรอินเดียเท่านั้น รวมถึงหลายแม่น้ำในรัฐเกรละ และบางแหล่งน้ำในรัฐทมิฬนาฑู ทางตอนใต้ของอินเดีย จัดเป็นปลาที่มีความเสี่ยงที่จะสูญพันธุ์จากการแพร่กระจายพันธุ์ที่จำกัด จากการเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อม และการคุกคามของมนุษย์ โดยพบได้ทั้งในน้ำจืด และน้ำกร่อยบริเวณปากแม่น้ำ
ปลาชะโดอินเดีย เป็นปลาที่เป็นปลาเศรษฐกิจในท้องถิ่น และเป็นปลาสวยงามที่ถือว่าหายาก และเพิ่งเข้าสู่วงการการค้าปลาสวยงามเมื่อไม่นานมานี้
ธนาคารไอซีไอซีไอ
ธนาคารไอซีไอซีไอจำกัด (; , , ) เป็นบริษัทบริการทางการเงินของอินเดีย ซึ่งมีสำนักงานใหญ่อยู่ ณ มุมไบ รัฐมหาราษฏระ ซึ่งเป็นธนาคารที่ใหญ่ที่สุดอันดับสองของประเทศอินเดียโดยทรัพย์สิน และใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสามโดยมูลค่าหลักทรัพย์ตามราคาตลาด ซึ่งมีความหลากหลายของผลิตภัณฑ์ธนาคารและบริการทางการเงินสำหรับองค์กร และลูกค้ารายย่อยผ่านช่องทางการส่งมอบที่หลากหลาย รวมถึงผ่านทางบริษัทในเครือที่ได้ระบุในพื้นที่ของธนาคารเพื่อการลงทุน, ประกันชีวิตและวินาศภัย, บริษัทร่วมทุนและการจัดการสินทรัพย์ ธนาคารมีเครือข่าย 2,883 สาขา และเอทีเอ็ม 10021 ในประเทศอินเดีย ตลอดจนมีสาขาใน 19 ประเทศ รวมทั้งประเทศอินเดีย
ธนาคารมีบริษัทในเครือในสหราชอาณาจักร, รัสเซีย และแคนาดา; สาขาในสหรัฐอเมริกา, สิงคโปร์, บาห์เรน, ฮ่องกง, ศรีลังกา, กาตาร์ และศูนย์การเงินระหว่างประเทศดูไบ; และสำนักงานตัวแทนในสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์, จีน, แอฟริกาใต้, บังคลาเทศ, ไทย, มาเลเซีย และอินโดนีเซีย ส่วนบริษัทในเครือสหราชอาณาจักรได้มีการจัดตั้งสาขาในประเทศเบลเยียมและประเทศเยอรมนี
ธนาคารไอซีไอซีไอเป็นหนึ่งใน"ธนาคารบิ๊กโฟร์" ของอินเดีย พร้อมด้วยธนาคารรัฐแห่งประเทศอินเดีย, ธนาคารแห่งชาติรัฐปัญจาบ และธนาคารคานารา
เมื่อวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 2013 นิตยสารออนไลน์คอบราโพสต์ได้เปิดตัวภาพวิดีโอจากโอเปอเรชันเรดสไปเดอร์แสดงให้เห็นเจ้าหน้าที่ระดับสูงและพนักงานบางส่วนของธนาคารไอซีไอซีไอซึ่งเห็นพ้องที่จะแปลงเงินสกปรกให้เป็นบริสุทธิ์ ซึ่งเป็นการกระทำละเมิดพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน รัฐบาลอินเดียและธนาคารแห่งชาติอินเดียได้มีคำสั่งให้สอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมจากเอ็กโพเซ จากนั้น เมื่อวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 2013 ธนาคารไอซีไอซีไอได้ดำเนินการสอบสวนเพื่อปลดพนักงาน 18 ราย
มาลีเอตัว ตานุมาฟิลิที่ 1
มาลีเอตัว ตานุมาฟิลิที่ 1 () (1879 – 5 กรกฎาคม 1939) ทรงเป็นมาลีเอตัวแห่งประเทศซามัว ตั้งแต่ปี 1898 จนกระทั่งสิ้นพระชนม์ในปี 1939
มาลีเอตัว ตานุมาฟิลิที่ 1 เสด็จพระราชสมภพเมื่อปี 1879 ทรงเป็นโอรสในมาลีเอตัว เลาเปปากับนิอูวาไอ ซิซาวาอิ มาลูโป ที่ประเทศซามัว พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับโมโมเอ ลูเปอูลูอิวามีพระโอรส-พระธิดาด้วยกัน 5 พระองค์ หนึ่งในนั้นคือมาลีเอตัว ตานุมาฟิลิที่ 2
เมื่อพระองค์มีพระชนมายุได้ 19 พรรษา พระองค์ทรงได้รับการประกาศให้เป็นพระมหากษัตริย์แห่งประเทศซามัวโดยสหราชอาณาจักร ในรัชสมัยของพระองค์ประเทศถูกแทรกแทรงการบริหารจากต่างประเทศโดยเฉพาะเยอรมนีและสหรัฐอเมริกา พระองค์แทบไม่มีอำนาจใดๆ ในการบริหารประเทศ ประเทศซามัวในขณะนั้นตกเป็นอานาณิคมของชาติมหาอำนาจเช่นเดียวกับประเทศต่างๆ ในโอเชียเนีย
มาลีเอตัว ตานุมาฟิลิที่ 1 ทรงสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม 1939 มาลีเอตัว ตานุมาฟิลิที่ 2พระโอรสจึงได้ครองราชย์สมบัติต่อจากพระองค์
เทเบิลเทนนิสในกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 41 – ทีมชาย
"เทเบิลเทนนิส" ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 41 เชียงใหม่เกมส์
มาลีเอตัว เลาเปปา
มาลีเอตัว เลาเปปา () (ค.ศ. 1841 – 22 สิงหาคม ค.ศ. 1898) ทรงเป็นมาลีเอตัวแห่งประเทศซามัว ในปลายศตวรรษที่ 19
มาลีเอตัว เลาเปปา เป็นโอรสในมาลีเอตัว โมลีกับฟาอาลาอิตูอิโอ ฟูอาติโน ซูอา พระองค์ทรงได้เข้ารับศึกษาที่ศาสนาที่วิทยาลัยมาลาอู ทำให้พระองค์ทรงเคร่งศาสนาคริสต์เป็นอย่างมาก พระองค์ทรงอภิเษกสมสกับซิซาวาอิ มาลูโป นิอูวาอาอิมีพระราชโอรส-ธิดาด้วยกัน 3 พระองค์ หนึ่งในนั้นคือมาลีเอตัว ตานุมาฟิลิที่ 1
พระองค์ทรงครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งซามัว โดยมีจักรวรรดิเยอรมัน สหรัฐอเมริกา และสหราชอาณาจักรคอยแทรกแทรงทางการเมือง ตามาเซเซไม่ยอมรับพระองค์ และพยายามที่จะทำสงครามชิงราชบัลลังก์ ในที่สุดสงครามก็จบลงด้วยสนธิสัญญาสงบศึก พระองค์ยังคงครองราชย์ต่อไป
มาลีเอตัว เลาเปปา เสด็จสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1898 มาลีเอตัว ตานุมาฟิลิที่ 1 จึงได้รับการแต่งตั้งให้เป็นพระมหากษัตริย์ซามัวต่อจากพระองค์
มาลีเอตัว โมลี
มาลีเอตัว โมลี () (1790 – 1860) ทรงเป็นมาลีเอตัวแห่งประเทศซามัว ตั้งแต่ปี 1858 จนกระทั่งสิ้นพระชนม์ในปี 1860
มาลีเอตัว โมลี เสด็จพระราชสมภพประมาณปี 1790 ทรงเป็นโอรสในมาลีเอตัว วาอินูโป ตาวิตากับอาอูโนโฟ ซิอูลิ อาตูอิลากิ พระองค์ทรงครองราชย์เป็นระยะเวลาสั้นๆ ต่อจากพระบิดา และเสด็จสิ้นพระชนม์ไป
มาลีเอตัว โมลี เสด็จสิ้นพระชนม์ เมื่อปี 1860 พระโอรสของพระองค์มาลีเอตัว เลาเปปาจึงครองราชย์ต่อจากพระองค์ร่วมกับมาลีเอตัว ตาลาโวอู โตนูมาอิเปอาพระเชษฐาของพระองค์
เซรู เอเพนิซา คาโคบาอู
เซรู เอเพนิซา คาโคบาอู () เป็นหัวหน้าชนเผ่าฟิจิ ปกครองฟิจิตั้งแต่ 5 มิถุนายน 1871 จนกระทั่งสละราชบัลลังก์เมื่อ 10 ตุลาคม 1874
เซรู เอเพนิซา คาโคบาอู เสด็จพระราชสมภพเมื่อปี 1815 เป็นพระราชโอรสในตาโนอา วิซาวากากับอาดี ซาวูซาวู พระองค์ได้ทรงรวบรวมและก่อตั้งอาณาจักรฟิจิ และพระองค์ก็ได้ปราบดาภิเษกตนขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์แห่งฟิจิพระองค์แรก พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งฟิจิพระองค์แรกและพระองค์เดียวที่เป็นชาวฟิจิ หลังจากสิ้นรัชกาลของพระองค์ ฟิจิก็ถูกปกครองโดยพระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักร ในรัชสมัยของพระองค์อาณาจักรฟิจิประสบกัยปัญหาการล่าอาณานิคมโดยชาติมหาอำนาจ พระองค์ทรงปกครองฟิจิได้เพียง 3 ปี พระองค์ก็สละราชสมบัติให้สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร พระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักรจึงปกครองฟิจิสืบต่อมา
เซรู เอเพนิซา คาโคบาอู เสด็จสวรรคตเมื่อปี 1883 ขณะพระชนมพรรษาได้ 68 พรรษา
สัญญารักที่โตเกียว
สัญญารักที่โตเกียว (ฮันกึล:도쿄 여우비, โตคโย ยออูบี) เป็นซีรีส์เกาหลีถ่ายทอดเรื่องราวความรักระหว่างหญิงสาวนักแสดงกับเชฟหนุ่มคนหนึ่งซึ่งไปพบรักกันที่ญี่ปุ่น เขียนบทโดยอี จินฮี และกำกับโดยอี จุนฮยอง โดยถ่ายทำในประเทศญี่ปุ่นเป็นส่วนใหญ่
ออกอากาศในวันจันทร์และอังคาร เวลา 21.55 น. ระหว่างวันที่ 2 -10 มิถุนายน ปี 2551 ทางสถานีโทรทัศน์ SBS ส่วนในไทยออกอากาศทางไทยทีวีสีช่อง 3 ทุกวันเสาร์เวลา 23.30 - 00.30 น. ระหว่างวันที่ 5 - 26 กุมภาพันธ์ ปี 2554
อี ซูจิน นักแสดงสาว เดินทางมาญี่ปุ่นพร้อมกับคณะถ่ายทำละคร แต่ด้วยความเกรี้ยวกราดของผู้กำกับ ทำให้เธอกดดันมากและตัดสินใจหนีขึ้นรถไฟหายไป ซูจินได้พบกับจอง ฮยอนซูพ่อครัวชาวเกาหลีในร้านอาหารญี่ปุ่น ฮยอนซูไม่รู้จักซูจิน จึงยอมให้เธออาศัยและทำงานอยู่ในร้านอาหารแห่งนี้ เธอได้รู้จักกับ ซังกิลและอึนบีรุ่นน้องของฮยอนซู 
ต่อมาซูจินถูกตามตัวจนพบ แต่เธอก็ไม่ยอมกลับเกาหลี สุดท้ายซังกิลแอบพาพวกผู้จัดการมาเอาตัวซูจินกลับไป ฮยอนซูตามไปไม่ทันเลยบอกเธอว่าเขาจะรอซูจินจนกว่าเธอจะกลับมา
เวลาผ่านไปซูจินกลายเป็นดารามีชื่อเสียงโด่งดัง เธอไม่เคยลืมคำสัญญาที่ให้ไว้กับฮยอนซู ซูจินมีโอกาสกลับไปที่ญี่ปุ่นอีกครั้งแต่หาเขาไม่พบ ฮยอนซูได้ยินข่าวว่าซูจินกำลังจะแต่งงานกับยูสึเกะยิ่งทำให้เขาเสียใจมาก จากนั้นทั้งคู่กลับมาพบกันโดยบังเอิญ ซูจินพบว่าเขาแต่งงานมีครอบครัวไปแล้วจึงเสียใจมาก ในที่สุดซูจินก็ยกเลิกงานแต่งงาน และสัญญาว่าจะมีแต่ฮยอนซูอยู่ในหัวใจ
เทเบิลเทนนิสในกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 41 – ทีมหญิง
"เทเบิลเทนนิส" ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 41 เชียงใหม่เกมส์
วอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2008
วอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2008 เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิง จำนวน 12 ทีม โดยการแข่งขันในรอบคัดเลือก เริ่มตั้งแต่วันที่ 20 มิถุนายน – 6 กรกฎาคม ส่วนรอบชิงชนะเลิศ จัดในวันที่ 9 - 13 กรกฎาคม ที่เมืองโยโกฮามา, ประเทศญี่ปุ่น
ราชอาณาจักรฮาวาย
ราชอาณาจักรฮาวาย () เป็นราชอาณาจักรที่ตั้งอยู่บนหมู่เกาะฮาวาย ที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อประมาณปี ค.ศ. 1795 และล่มสลายไปประมาณปี ค.ศ. 1893 - 1894
ราชอาณาจักรฮาวายก่อตั้งขึ้นโดย พระเจ้าคาเมฮาเมฮามหาราช หลังจากที่พระองค์ทรงชนะสงครามที่ยาวนานถึง 15 ปี พระองค์ได้ปราบดาภิเษกตนขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์แรก พระองค์ก่อตั้งอาณาจักรภายใต้การช่วยเหลือของและการสนับสนุนโดยจอห์น ยังและไอแซก เดวิส แม้ว่าพระองค์จะทรงประสบความสำเร็จในการทำสงคราม แต่พระองค์ก็ไม่สามารถเอาชนะเกาะคาอูไอได้ เนื่องจากกองทัพของพระองค์ประสบกับปัญหาต่างๆมากมาย ทั้งพายุ และภัยพิบัติต่างๆ แต่ในที่สุดชาวเกาะคาอูไอได้ปฏิญาณว่าจะจงรักภักดีต่อพระองค์ ทำให้ฮาวายถูกรวบรวมได้สำเร็จ หมู่เกาะฮาวายจึงเปลี่ยนผ่านจากยุคโบราณมาเป็นยุคที่เริ่มมีการจัดระบบระเบียบในสังคม
ช่วงเวลาตั้งแต่ ค.ศ. 1810 ถึง ค.ศ. 1893 ราชอาณาจักรฮาวายปกครองโดยราชวงศ์ 2 ราชวงศ์ ราชวงศ์คาเมฮาเมฮา และ ราชวงศ์คาลาคาอัว หลังจากพระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 1 สวรรคต พระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 2 พระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 3 ซึ่งเป็นพระราชโอรสก็ทรงปกครองฮาวายต่อมาตามลำดับ ช่วงเวลานี้สมเด็จพระราชินีลิโฮลิโฮ พระอัครมเหสีในพระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 1 ทรงเป็นผู้สำเร็จราชการ และมีคูฮินา นูอิทำหน้าที่เป็นหัวหน้ารัฐบาลคล้ายกับนายกรัฐมนตรี
พระเจ้าลูนาลิโลแห่งฮาวาย ทรงไม่มีรัชทายาท รัฐสภาจึงต้องเลือกระหว่างสมเด็จพระราชินีเอ็มมา นาเอ รูก พระราชินีในพระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 4 กับเดวิด คาลาคาอัว ในระหว่างการตัดสินนั้นเกิดเหตุการณ์วุ่นวายขึ้นมากมาย จนในที่สุดเดวิด คาลาคาอัวก็ได้ครองราชย์บัลลังก์ฮาวาย ทรงพระนามว่า "พระเจ้าคาลาคาอัวที่ 1 แห่งฮาวาย"
เพื่อให้สถาบันพระมหากษัตริย์มั่นคงพระองค์จึงต้องประกาศรัชทายาท พระองค์จึงแต่งตั้งให้เจ้าหญิงลีลีโอกาลานีพระขนิษฐาของพระองค์ให้เป็นรัชทายาทสืบบัลลังก์
หลังจากที่สมเด็จพระราชินีนาถลีลีโอกาลานีแห่งฮาวาย นักธุรกิจชาวยุโรปและชาวอเมริกันส่วนใหญ่ไม่พอใจการปกครองของพระองค์ เนื่องจากพวกเขาต้องการผนวกฮาวายเป็นส่วนหนึ่งกับสหรัฐอเมริกาเพื่อที่จะได้กอบโกยผลประโยชน์จากการค้าน้ำตาลในฮาวาย
พวกเขาเริ่มกระบวนการการผนวกฮาวาย โดยเริ่มจากการจัดตั้ง "คณะกรรมาธิการความปลอดภัย" ขึ้น เพื่อสู้กับพระราชินี จนในที่สุดสหรัฐก็ส่งนาวิกโยธินและกองทัพเรือมาเพื่อยึดฮาวาย ทำให้พระมหากษัตริย์และพระราชวงศ์ฮาวายไม่มีทางต่อต้าน
17 กรกฎาคม ค.ศ. 1893 แซนฟอร์ด บี ดอลและคนของเขาได้ประกาศจัดตั้งรัฐบาลเฉพาะกาลฮาวายขึ้น เพื่อปกครองฮาวายจนกว่าจะถูกผนวกเข้ากับสหรัฐอเมริกา พวกเขาจับกุมพระราชินีและพระราชวงศ์ และสั่งจำคุก จากนั้นก็ประกาศจัดตั้งสาธารณรัฐฮาวาย
ในปี ค.ศ. 1898 ฮาวายก็ได้รับการอนุมัติว่าเป็นส่วนหนึ่งของสหรัฐอเมริกาอย่างเป็นทางการในสมัยประธานาธิบดีวิลเลียม แมกคินลีย์ นับเป็นการสิ้นสุดอย่างเป็นทางการของราชอาณาจักรฮาวาย
สนามกีฬาเทียนเหอ
สนามกีฬาเทียนเหอ () เป็นสนามกีฬาเอนกประสงค์ตั้งอยู่ที่เมือง กว่างโจว, มณฑลกวางตุ้ง, ประเทศจีน ปัจจุบันสนามแห่งนี้เป็นสนามเหย้าของ สโมสรฟุตบอลกว่างโจวเอเวอร์แกรนด์ สโมสรในไชน่าซุปเปอร์ลีก มีความจุทั้งหมด 58, 500 ที่นั่ง
แมงมุมกระโดด
แมงมุมกระโดด () เป็นแมงมุมกลุ่มหนึ่ง อยู่ในวงศ์ () ซึ่งถือว่าเป็นวงศ์ของแมงมุมที่มีจำนวนประชากรมากที่สุด ด้วยมีจำนวนชนิดมากกว่า 5,000 ชนิด และแบ่งออกเป็นสกุลต่าง ๆ มากกว่า 500 สกุล นับเป็นร้อยละ 13 ของแมงมุมทั้งหมด
แมงมุมกระโดด โดยทั่วไปเป็นแมงมุมที่มีขนาดเล็ก สามารถพบเห็นได้ทั่วทุกหนแห่ง เช่น ในสวนหลังบ้าน หรือแม้แต่ภายในบ้านเรือนทั่วไป เป็นแมงมุมที่ออกหากินในเวลากลางวัน และกลับเข้ารังพักผ่อนในยามกลางคืน เมื่อพระอาทิตย์ตกดิน มีความสามารถที่จะกระโดดได้ไกลถึง 10–15 เท่าของความยาวลำตัว แมงมุมกระโดดโดยทั่วไปจะล่าแมลงขนาดเล็กชนิดต่าง ๆ กินเป็นอาหาร เช่น แมลงวัน จนได้อีกชื่อหนึ่งว่า "เสือแมลงวัน" แต่ก็สามารถที่จะล่าเหยื่อที่มีขนาดใหญ่กว่าลำตัวเองได้เช่นกัน แมงมุมกระโดดมีความเร็วต้นประมาณ 60 กิโลเมตร/ชั่วโมง ซึ่งถ้าหากมีขนาดเทียบเท่ากับเสือชีตาห์ ซึ่งเป็นสัตว์นักล่าเหยื่อแห่งทุ่งหญ้าแอฟริกา เท่ากับว่าแมงมุมกระโดดจะทำความเร็วต้นได้สูงถึง 270 กิโลเมตร/ชั่วโมง เลยทีเดียว
นอกจากนี้แล้ว ยังถูกจัดให้เป็นแมงมุมที่มีระบบสายตาดีที่สุดในบรรดาแมงมุมทั้งหมดอีกด้วย ซึ่งเป็นผลมาจากการวิวัฒนาการอันเป็นขั้นสูงสุดของสัตว์ประเภทแมงมุม แมงมุมกระโดดสามารถที่จะมองเห็นวัตถุเป็นภาพด้วยดวงตาที่กลมโตคู่หน้า ในขณะที่แมงมุมทั่วไปสามาราถเห็นได้เพียงแค่เงามืด หรือแสงสว่าง หรือดีที่สุดก็เห็นเป็นเงาที่พร่ามัวเท่านั้น ส่วนแมงมุมกระโดดมีตาที่มีปฏิกิริยาไวต่อวัตถที่เคลื่อนไหวมาก อีกทั้งยังมีตาอีก 3 คู่ รายล้อมส่วนหัวอีกด้วย จึงสามารถทำให้มองเห็นได้รอบทิศ
วอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2009
วอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2009 เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิง จำนวน 12 ทีม โดยการแข่งขันในรอบคัดเลือก เริ่มตั้งแต่วันที่ 31 กรกฎาคม – 6 สิงหาคม ค.ศ. 2009 ส่วนรอบสุดท้าย ในวันที่ 19 - 23 สิงหาคม ค.ศ. 2009
เทเบิลเทนนิสในกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 41 – ชายเดี่ยว
"เทเบิลเทนนิส" ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 41 เชียงใหม่เกมส์