hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
เอกอัครราชทูต
เอกอัครราชทูต () เป็นนักการทูตตำแหน่งสูงสุด ซึ่งจัดการแทนประเทศหนึ่ง ๆ และปกติมักได้รับการส่งไปยังอีกประเทศหนึ่ง ไปยังรัฐบาลต่างด้าว หรือไปยังองค์การระหว่างประเทศ
ในความหมายธรรมดา คำ "ทูต" (ambassador) หมายถึง บุคคลซึ่งรัฐบาลประเทศหนึ่งส่งไปประจำอีกประเทศหนึ่งเพื่อให้จัดการแทนตน และไม่ว่าบุคคลนั้นจะมีตำแหน่งใด โดยรัฐผู้รับ (host state) จะให้ทูตมีเขตอำนาจอยู่ใน สถานทูต (embassy) ซึ่งตั้งอยู่ในดินแดนของรัฐผู้รับ และรัฐผู้รับจะให้ความคุ้มกัน (immunity) แก่พัทธสีมา ที่ดิน ทรัพย์สิน บุคคล ฯลฯ ของสถานทูต
บางประเทศอาจแต่งตั้งบุคคลผู้เป็นที่เลื่อมใสกว้างขวางให้เป็นเอกอัครราชทูตประจำกระทรวง (ambassador-at-large) เพื่อให้จัดการเพียงบางอย่างโดยเฉพาะ หรือรับผิดชอบท้องที่อันจำกัด ขณะที่เอกอัครราชทูตมักมีอำนาจจัดการทั่วไป
สำหรับประเทศในเครือจักรภพ มักเรียกเอกอัครราชทูตว่า ข้าหลวงใหญ่ (high commissioner) และคณะผู้แทนทางทูตจะเรียก คณะข้าหลวงใหญ่ (high commission) แทน ส่วนเอกอัครราชทูตของอาณาจักรอันศักดิ์สิทธิ์ (Holy See) นั้นเรียก เอกอัครสมณทูต (nuncio)
คริสเตียนเมทัล
คริสเตียนเมทัล () เป็นดนตรีประเภท เฮฟวีเมทัล ชนิดหนึ่ง ที่มีเนื้อร้องและธีมที่เกี่ยวข้องกับชาวคริสเตียน
คริสเตียนเมทัลเริ่มเกิดขึ้นในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 ในช่วง Jesus Movement (คือช่วงยุคปี 70 ที่คนอเมริกันหันมาหาพระเจ้าอย่างมาก) และบุกเบิกโดยวงอเมริกันอย่าง เรเซอร์เรกชันแบนด์ และวงจากสวีเดน เยรูซาเลม และวงสไตรเปอร์จากลอสแอนเจลิส ได้ทำให้แนวเพลงนี้เป็นที่โดดเด่นทางสื่อในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1980 คำว่าคริสเตียนร็อก นั้นเกิดขึ้นในปี 1984 ในช่วงที่เพลงแนวเฮฟวีเมทัลแตกแขนงแนวเพลงย่อยไปหลายแนวทาง ในช่วงเวลาเดียวกัค่ายเพลงเมทัลเบลดเรเคิดส์ เกิดขึ้นมาพร้อมกับคำว่า "ไวต์เมทัล" ในทางตรงข้ามกับการเติบโตของแบล็กเมทัล ในตลาดของวงแนวดูมเมทัล กับวงอย่าง ทรับเบิล ที่เป็นที่รู้จักในเรื่องมีเนื้อหาอิงไบเบิล เป็นผลทำให้คำว่า "ไวต์เมทัล" ได้ถูกเปลี่ยนมาเป็นคริสเตียนเมทัล ตั้งแต่ต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 เมื่อความนิยมในกระแสหยุดลงและเริ่มก้าวไปสู่เพลงใต้ดิน หลังจากนั้นในประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษ อย่างในอเมริกาเหนือ สหราชอาณาจักร ออสเตรเลีย และในยุโรปกลางและเหนือได้รับคำว่า คริสเตียนเมทัลไปใช้ ขณะที่คำว่า ไวต์เมทัล ยังคงใช้ในอเมริกาใต้และยุโรปตะวันตกเฉียงใต้ วงทัวร์นิเกตจากแคลิฟอร์เนียและวงมอร์ติฟิเคชันจากออสเตรเลีย เป็นผู้นำแนวเพลงนี้ในคริสต์ทศวรรษ 1990 ส่วนวงเมทัลคอร์อย่าง อันเดอร์โอท เดมอนฮันเตอร์ แอสไอเลย์ดายอิง และนอร์มาจีน ก็ถูกขนานนามจากนิตยสารรีโวลเวอร์ ว่าเป็น "กองกำลังศักดิ์สิทธิ์" เป็นผู้นำฟื้นฟูเพลงแนวนี้ในคริสต์ทศวรรษ 2000 ที่ประสบความสำเร็จบนชาร์ตบิลบอร์ด 200
ถึงแม้ว่า คริสเตียนเมทัล จะใช้ในความหมายทางด้านดนตรี แต่ในบางครั้งก็การใช้คำนี้ข้ามไปแนวเพลงอื่น วงที่เป็นแนวคริสเตียนเมทัลจะคงมีความเป็นคริสเตียนเมทัลถึงแม้เพลงจะมีความหนัก แรง ซึ่งตรงข้ามกับการใช้ความหมายทั่วไปที่ คริสเตียนเมทัลมีความหมายแนวที่เบากว่าเฮฟวีเมทัล ตัวอย่างเช่น ในออลมิวสิกระบุนิยาม คริสเตียนเมทัลไว้ว่า "ระหว่างและป็อปเมทัล ถึงแม้ว่าในบางครั้งจะมีบางวงที่หนักกว่า" อย่างไรก็ตาม สิ่งเดียวที่เชื่อโยงในความเป็นวงคริสเตียนเมทัลที่สุดคือ เนื้อเพลง และในบางครั้ง ธีมของคริสเตียนจะหลอมไปกับแนวเพลงหลักของวง ที่พูดสาระสำคัญคริสเตียนเป็นหลัก
คริสเตียนร็อก
คริสเตียนร็อก () คือเพลงร็อกประเภทหนึ่งที่เล่นโดยสมาชิกที่นับถือคริสเตียน ที่มักจะเน้นเนื้อเพลง สาระสำคัญในเรื่องความเชื่อในคริสต์ศาสนา วงคริสเตียนร็อกส่วนใหญ่มักเกี่ยวข้อกับเพลงแนวคอนเทมโพแรรีคริสเตียน (CCM) ดนตรีคริสเตียนร็อกได้รับความนิยมอย่างมากในสหรัฐอเมริกา ในขณะที่วงคริสเตียนบางวงก็โด่งดังไปทั่วโลก
เทร์รี โอควินน์
เทร์รันซ์ "เทร์รี" โอควินน์ () เกิดเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1952 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน มีผลงานครั้งแรกในภาพยนตร์โทรทัศน์เรื่อง "F.D.R.: The Last Year" จากนั้นเขาได้รับแสดงสมทบในภาพยนตร์และทางโทรทัศน์หลายเรื่องอย่างเช่น "Young Guns", "All the Right Moves", "Silver Bullet", "Places in the Heart" และ "Between Two Women" ยังเป็นแขกให้รายการโทรทัศน์อย่าง "Miami Vice", "The Twilight Zone", "Tales of the Unexpected", "The West Wing" และ "Remington Steele"
โอควินน์มีชื่อเสียงในเรื่อง "The Stepfather" และ "Stepfather II" และในปี 1996 เขาแสดงในบทปีเตอร์ วัตส์ใน "Millennium" ที่มีอยู่ 3 ฤดูกาล (1996-1999) เขายังแสดงบทจอห์น ล็อก ในซีรีส์ทางช่องเอบีซี เรื่อง "Lost" ที่เขาได้รับรางวัลเอมมีในปี 2007 และเคยได้รับการเสนอชื่อก่อนหน้านี้นปี 2005 อีกด้วย
เคน เหลียง
เคนเนธ เหลียง () เกิดเมื่อวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 1970 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักในภาพยนตร์ดังอย่างเช่น "Shanghai Kiss", "Saw" และ "" และผลงานล่าสุดที่ทำให้เป็นที่รู้จักคือแสดงในบท ไมลส์ สเตราม์ ในซีรีส์ดราม่ายอดนิยมทางช่องเอบีซี เรื่อง "Lost"
อีแวนเจไลน์ ลิลลี
นิโคล อิแวนเจลีน ลิลลี () เกิดเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม ค.ศ. 1979 เป็นนักแสดงชาวแคนาดา เป็นที่รู้จักกับบท เคต ออสเตน ในซีรีส์แนวดราม่าทางช่องเอบีซีเรื่อง "Lost"
รีเบกกา เมเดอร์
รีเบกกา เมเดอร์ () เกิดเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1977 เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ ปรากฏในซีรีส์ทางโทรทัศน์ของอเมริกันหลายเรื่อง เธอรับบทเป็นมอร์แกน กอร์ดอนใน "All My Children" ราว 12 ตอน และในฤดูใบไม้ร่วงเธอแสดงในซีรีส์เกี่ยวกับกฎหมายทางช่องฟอกซ์ เรื่อง "Justice" จากนั้นปี 2008 เธอรับบทเป็นนักมานุษยวิทยา ชื่อชาล็อตต์ ลูวิส ในซีรีส์ทางช่องเอบีซี เรื่อง "Lost".
โอไรออน (ยานอวกาศ)
ยานลูกเรืออเนกประสงค์โอไรออน () เป็นยานอวกาศซึ่งตั้งใจบรรทุกลูกเรือนักบินอวกาศสูงสุดสี่คนไปเป้าหมายที่หรือพ้นวงโคจรต่ำของโลก (LEO) นาซากำลังพัฒนาเพื่อปล่อยบนระบบปล่อยอวกาศ ปัจจุบัน ตั้งใจให้โอไรออนอำนวยความสะดวกการสำรวจดาวเคราะห์น้อยและดาวอังคารของมนุษย์ ตลอดจนให้ลูกเรือและขีดความสามารถการขนส่งสัมภาระไปและกลับจากสถานีอวกาศนานาชาติ
นาซาประกาศ MCOV เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม 2554 การออกแบบอาศัยยานสำรวจลูกเรือโอไรออนจากโครงการคอนสตัลเลชัน (Constellation program) ที่ถูกยกเลิก มีสองมอดูลหลัก ล็อกฮีดมาร์ตินกำลังสร้างมอดูลสั่งการโอไรออนที่ศูนย์ประกอบมีชู (Michoud Assembly Facility) ในนิวออร์ลีนส์ ส่วนแอร์บัสกลาโหมและอวกาศกำลังสร้างมอดูลบริการโอไรออน จัดโดยองค์การอวกาศยุโรป
เที่ยวบินทดสอบแรกของ MPCV เรียก การทดสอบการบินสำรวจ 1 (EFT-1) ถูกปล่อยบนจรวดเดลตา 4 เฮฟวีเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม 2557 บนเที่ยวบินนาน 4 ชั่วโมง 24 นาที ลงจอดที่เป้าหมายในมหาสมุทรแปซิฟิกเมื่อเวลา 10:29 เซ็นทรัล (ล่าช้าจากวันก่อนเพราะปัญหาเทคนิค) ภารกิจบรรทุกนักบินอวกาศแรกคาดว่ายังไม่เกิดจนปี 2559
จอร์จ เอเวอเรสต์
เซอร์จอร์จ เอเวอเรสต์ () (4 กรกฎาคม ค.ศ. 1790 - (1 ธันวาคม ค.ศ. 1866) จอร์จ เอเวอเรสต์เป็นนักสำรวจภูมิศาสตร์คนสำคัญชาวเวลส์และมีตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการการสำรวจในอินเดียระหว่าง ค.ศ. 1830 จนถึง ค.ศ. 1843
เอเวอเรสต์เป็นผู้รับผิดชอบในโครงการสำรวจทริโกโนเมตริคอินเดีย (Great Trigonometric Survey) ซึ่งเป็นโครงการสำรวจอินเดีย ในส่วนตามแนวโค้งเมอริเดียนจากทางตอนใต้ของอินเดียไปจนถึงตอนเหนือในเนปาลที่มีระยะทางทั้งสิ้น 2400 กิโลเมตร การสำรวจเริ่มโดยวิลเลียม แลมบ์ตัน (William Lambton) ในปี ค.ศ. 1806 และดำเนินต่อมาเป็นเวลาหลายสิบปีจนเมื่อมาสำเร็จในสมัยของเอเวอเรสต์
ในปี ค.ศ. 1865 ก็ได้มีการตั้งชื่อยอดเขาเอเวอเรสต์เพื่อเป็นเกียรติแก่เซอร์จอร์จ เอเวอเรสต์แม้ว่าเอเวอเรสต์จะประท้วงก็ตาม ยอดเขาเอเวอเรสต์ได้รับการสำรวจโดยผู้รับงานคนต่อมาแอนดรูว์ สก็อตต วอห์ (Andrew Scott Waugh)
จอร์จ เอเวอเรสต์เสียชีวิตในกรุงลอนดอนในปี ค.ศ. 1866
ชาวเวลส์
ชาวเวลส์ (, ) เวลส์เป็นกลุ่มชาติพันธุ์และในชาติที่เกี่ยวข้องกับเวลส์และภาษาเวลส์ จอห์น เดวีส์ให้ความเห็นว่าที่มาของ "ชาติเวลส์" (Welsh nation) สืบได้ว่ามีมาตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 4 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 5 หลังจากที่โรมันถอนตัวจากบริเตน แม้ว่ากลุ่มภาษาบริธอนิค เคลติคจะยังใช้เป็นภาษาพูดต่อมาอีกเป็นเวลานานหลังจากนั้น ชาวเวลส์ก็เช่นเดียวกับกลุ่มชาติพันธุ์อื่นที่กล่าวถึงตนเองว่าเป็นเวลส์ และเป็นที่รู้จักโดยผู้อื่นว่าเวลส์ และอาจจะมีภาพพจน์ของตนเองที่มีวัฒนธรรมร่วมกันและสืบเชื้อสายมาจากบรรพบุรุษเดียวกัน การวิจัยนามสกุลของชาวเวลส์พบว่าประชากรราว 18,000 คนหรือประมาณ 35% ของประชากรเวลส์ทั้งหมดมีนามสกุลที่มีที่มาจากภาษาเวลส์ เมื่อเทียบกับเพียง 5.3% ในสหราชอาณาจักร, 4.7% ในนิวซีแลนด์, 4.1% ในออสเตรเลีย และ 3.8% ในสหรัฐอเมริกา เมื่อเทียบกับจำนวน 16.30 คนในบริเวณที่ศึกษาที่สืบเชื้อสายมาจากชาวเวลส์
ชาวโปแลนด์
ชาวโปแลนด์ หรือ ชาวโปล( เอกพจน์ "Polak", ) ชาวโปลเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ในกลุ่มชนสลาฟตะวันตกที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในปัจจุบันคือโปแลนด์ ชาวโปแลนด์บางครั้งก็จะได้รับการบรรยายว่าเป็นผู้ที่มีวัฒนธรรมโปแลนด์ร่วมกัน และสืบเชื้อสายโปแลนด์ ศาสนาส่วนใหญ่เป็นโรมันคาทอลิก ชาวโปแลนด์อาจจะมหาหมายถึงทั้งผู้ที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในโปแลนด์เองที่มีเชื้อสายโปแลนด์หรือชาติพันธุ์อื่น นอกจากนั้นก็ยังมีกลุ่มชนชาวโปแลนด์พลัดถิ่น (Polonia) ที่ไปตั้งหลักแหล่งทั่วไปในยุโรปตะวันตก ยุโรปตะวันออก ทวีปอเมริกา และออสเตรลีย
จักรวรรดิอาณานิคมเยอรมัน
จักรวรรดิอาณานิคมเยอรมัน () เป็นดินแดนโพ้นทะเลของจักรวรรดินิยมเยอรมัน ซึ่งเยอรมันมีความพยายามในการสร้างอาณานิคมที่เริ่มมาตั้งแต่ก่อนหน้านั้โดยนครรัฐต่างๆ ในเยอรมนีไม่ประสบความสำเร็จเท่าใดนัก
เยอรมันมีอาณานิคมโพ้นทะเลอยู่ในทวีปแอฟริกา, เอเชีย และโอเชียเนีย
ราชอาณาจักรทอเลมี
ราชอาณาจักรทอเลมี (, ) ตั้งอยู่ในอียิปต์ปัจจุบัน เป็นอาณาจักรที่ก่อตั้งขึ้นหลังจากที่อเล็กซานเดอร์มหาราชได้รับชัยชนะต่ออียิปต์ในปี 332 ก่อนคริสต์ศักราช และสิ้นสุดลงเมื่อคลีโอพัตราสิ้นพระชนม์ เมื่อโรมันได้รับชัยชนะต่ออียิปต์ในปี 30 ก่อนคริสต์ศักราช ราชอาณาจักรทอเลมีก่อตั้งขึ้นโดยทอเลมีที่ 1 โซเตอร์ผู้ประกาศตนเป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์ ทอเลมีสร้างอียิปต์เป็นรัฐกรีกที่มีอาณาบริเวณตั้งแต่ทางใต้ของซีเรียซีเรียไปจนถึงไซรีนในลิเบีย และทางใต้ไปถึงนิวเบีย โดยมีอเล็กซานเดรียเป็นเมืองหลวงและเป็นศูนย์กลางของวัฒนธรรมกรีกและการค้า เพื่อให้เป็นที่ยอมรับของประชาชนในอียิปต์ทอเลมีก็ประกาศตนว่าเป็นผู้ครองต่อจากฟาโรห์ ผู้ครองราชย์ต่อมารับธรรมเนียมของอียิปต์โบราณในการเสกสมรสกับพี่น้องกันเอง ปฏิบัติตัวและแต่งตัวอย่าอียิปต์ วัฒนธรรมกรีกรุ่งเรืองในอียิปต์จนกระทั่งเมื่อถูกพิชิตโดยมุสลิม ราชวงศ์ทอเลมีต้องต่อสู้กับการปฏิวัติภายในประเทศและการสงครามกับภายนอกซึ่งนำมาซึ่งความเสื่อมโทรมของอำนาจจนกระทั่งมาถูกผนวกโดยราชอาณาจักรโรมัน
ในปี 332 ก่อนคริสต์ศักราชอเล็กซานเดอร์มหาราชกษัตริย์ราชอาณาจักรมาซิโดเนียทรงพิชิตอียิปต์ได้โดยมิได้รับการต่อต้านเท่าใดนักจากฝ่ายเปอร์เชีย อเล็กซานเดอร์ทรงได้รับการต้อนรับโดยชาวอียิปต์ในฐานะผู้ปลดปล่อย พระองค์ทรงแสดงความนับถือวัฒนธรรมของอียิปต์แต่ทรงแต่งตั้งชาวกรีกเป็นผู้บริหารทั้งหมด และทรงก่อตั้งเมืองใหม่อเล็กซานเดรียให้เป็นเมืองหลวง เมื่ออเล็กซานเดอร์ออกจากอียิปต์อีกปีหนึ่งต่อมาพระองค์ก็ทรงทิ้งอียิปต์ให้อยู่ภายใต้การปกครองของข้าหลวงคลีโอเมนีสแห่งนอเครติส (Cleomenes of Naucratis)
ดัชชีชเลสวิช
ดัชชีชเลสวิช () หรือ ดัชชีจัตแลนด์ใต้ (, ) เป็นดัชชีที่มีพื้นที่อยู่ระหว่างจุดห่างจากพรมแดนเยอรมนี–เดนมาร์กปัจจุบันขึ้นไปทางเหนือ 60 กิโลเมตร และลงมาทางใต้ 70 กิโลเมตร ซึ่งเป็นบริเวณที่รู้จักกันในภาษาอังกฤษว่า "Sleswick" (สเลสวิก) ความสัมพันธ์ของบริเวณนี้อยู่ที่การขนส่งสินค้าระหว่างทะเลเหนือกับทะเลบอลติก ที่เชื่อมเส้นทางการค้าของรัสเซียกับเส้นทางการค้าตามลำน้ำไรน์และฝั่งทะเลแอตแลนติก
ทูต
ทูต มีความหมายว่า "ตัวแทน, ผู้รับเจรจาแทน" อาจหมายถึง
ราชอาณาจักรแดลเมเชีย
ราชอาณาจักรแดลเมเชีย (; ; ) เป็นราชอาณาจักรหนึ่งของจักรวรรดิออสเตรียระหว่าง ค.ศ. 1815 จนถึง ค.ศ. 1918 โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่ซาดาร์
ราชอาณาจักรแดลเมเชียก่อตั้งขึ้นเป็นดินแดนของกลุ่มจังหวัดอิลลิเรีย (Illyrian Provinces) ของราชวงศ์ฮับส์บูร์กที่ได้มาจากจักรวรรดิฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1815 แดลเมเชียเป็นเขตบริหารที่แยกจากราชบัลลังกฮับส์บูร์กมาจนกระทั่งปี ค.ศ. 1918 เมื่อดินแดนส่วนใหญ่ (ยกเว้นซาดาร์และเกาะลาสโตโว) กลายเป็นส่วนหนึ่งของรัฐแห่งชาวสโลวีน โครแอต และเซิร์บ และราชอาณาจักรแห่งชาวเซิร์บ โครแอต และสโลวีน (ต่อมาคือราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย) ผลจากรัฐธรรมนูญวีดอฟดาน (Vidovdan Constitution) ราชอาณาจักรส่วนใหญ่แบ่งออกเป็นจังหวัดสปลิตและจังหวัดดูบรอฟนิก โดยอ่าวคอทอร์แบ่งเป็นจังหวัดเซตาของมอนเตเนโกร
ฝรั่ง (คน)
ฝรั่ง เป็นคำภาษาไทย ที่ใช้เรียกชาวต่างชาติที่เชื้อสายยุโรป หรือชาวผิวขาวโดยที่มิได้ระบุเชื้อชาติหรือสัญชาติ คำว่า "ฝรั่ง" นี้ ใช้กันเป็นภาษาปาก หรือภาษาลำลอง ถือเป็นคำที่มีความหมายกลาง ๆ แต่ในบางครั้ง ก็มีความหมายเชิงดูหมิ่นหรือแปลกแยกได้เช่นกัน ขึ้นอยู่กับรูปการณ์ ในสมัยโบราณ จะใช้เรียกกันเต็ม ๆ ว่า พวก "ฝรั่งตาน้ำข้าว" ซึ่งมีอารมณ์เชิงดูถูกของคนโบราณซ่อนอยู่ จนปัจจุบัน กร่อนลงเหลือเพียง "ฝรั่ง" นอกจากนี้ คนไทยยังเรียกชาวผิวดำ หรือมีเชื้อสายแอฟริกัน ว่า "ฝรั่งดำ"
โดยมากมักสันนิษฐานว่า "ฝรั่ง" กร่อนมาจากคำว่า "ฝรั่งเศส" ซึ่งทับศัพท์มาจากชื่อประเทศฝรั่งเศสในภาษาฝรั่งเศสว่า "ฟรองเซ" (français) แต่เชื่อว่าแท้ที่จริงแล้ว คำว่า "ฝรั่ง" น่าจะมาจากภาษาฮินดีคำว่า "ฟิรังกิ" (firangi; เทวนาครี: फिरंगी, "คนต่างชาติ") ซึ่งเป็นคำที่ใช้ดูถูกชาวตะวันตกในยุคที่จักรวรรดิอังกฤษปกครองอินเดีย หรือมาจากภาษาเปอร์เซียคำว่า "ฟารัง" หรือ "ฟารังกี" (farang; فرنگ หรือ farangī; فرنگی) ซึ่งหมายถึง ชาวแฟรงก์ หรือชาวยุโรป ซึ่งเป็นบรรพบุรุษของชาวฝรั่งเศสในปัจจุบัน และเป็นที่มาของชื่อประเทศฝรั่งเศสในภาษาอังกฤษว่า france
นอกจากนี้แล้วคำว่า "ฝรั่ง" ยังเป็นคำที่ใช้เรียกต่อท้ายชื่อของสิ่งต่าง ๆ ที่มีที่มาจากต่างประเทศอีกด้วย เช่น หางนกยูงฝรั่ง, ผักชีฝรั่ง, มันฝรั่ง, หมากฝรั่ง เป็นต้น
รัฐแห่งชาวสโลวีน โครแอต และเซิร์บ
รัฐแห่งชาวสโลวีน โครแอต และเซิร์บ () เป็นรัฐที่ก่อตั้งขึ้นเพียงในระยะเวลาอันสั้น โดยตั้งอยู่ทางตอนใต้สุดของจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี รัฐแห่งชาวสโลวีน โครแอต และเซิร์บก่อตั้งขึ้นหลังจากการยุบตัวของจักรวรรดิหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง โดยประชาชนชาวสโลวีน ชาวโครเอเชีย และชาวเซอร์เบีย รวมไปถึงชาวบอสนีแอก
รัฐแห่งชาวสโลวีน โครแอต และเซิร์บรู้จักกันในภาษาสโลวีนว่า "Država Slovencev, Hrvatov in Srbov", ในภาษาเซอร์เบีย-โครเอเชียว่า "Država Slovenaca, Hrvata i Srba" ในภาษาเซอร์เบียว่า "Држава Словенаца, Хрвата и Срба"
"เซิร์บ" ในชื่อรัฐหมายถึงประชากรในบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา โครเอเชีย-สโลวีเนีย (รวมทั้งเซอร์เมีย) และดัลเมเชีย (รวมทั้งอ่าวโคตอร์และมอนเตเนกรินลิตเทอรัลไปจนถึงสปิชไม่ไกลจากบาร์) ไม่ใช่ประชากรของราชอาณาจักรเซอร์เบีย (ซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมดินแดนที่เป็นสาธารณรัฐมาซิโดเนียในปัจจุบัน) ราชอาณาจักรมอนเตเนโกร และภูมิภาควอยวอดีนา (รวมทั้งบานัต บัชกา และบารันยา)
ไอ้แก้วไอ้ทอง
ไอ้แก้วไอ้ทอง เป็น ภาพยนตร์ไทย แนวตลกจาก ไฟว์สตาร์ โปรดักชั่น กำกับการแสดงโดย ล้อต๊อก ออกฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2526 นำแสดงโดย ทูน หิรัญทรัพย์,จารุณี สุขสวัสดิ์ และ ล้อต๊อก
ไอ้แก้วไอ้ทอง เป็นเรื่องราวของเพื่อนต่างวัย 2 คนได้แก่ แก้ว (ทูน) และ ทอง (ล้อต๊อก) นักโทษที่เพิ่งพ้นโทษออกจากเรือนจำที่พยายามหางานทำจนได้ทำงานในบ้านเศรษฐีหลังหนึ่งและเรื่องสนุกสนานจึงเริ่มต้นขึ้น
จดหมายนักบุญเปาโลถึงชาวฟิลิปปี
จดหมายนักบุญเปาโลถึงชาวฟิลิปปี () เป็นหนังสือเล่มที่ 11 ของคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาใหม่
ในบทแรกของหนังสือเล่มนี้บอกผู้อ่านให้ทราบว่า ผู้เขียนคือเปาโลอัครทูต และจากเนื้อหาที่อยู่ในหนังสือเล่มนี้ก็เป็นรูปแบบการเขียนเฉพาะตัวของเปาโลด้วย ข้อความในจดหมายที่ว่า "จนประจักษ์ทั่วกันในหมู่ผู้คุมและคนอื่น ๆ ว่า การที่ข้าพเจ้าถูกจำจองนั้นก็เพื่อพระคริสต์" บ่งบอกว่า ฟิลิปปี เป็นจดหมายที่ถูกเขียนขึ้นในขณะที่เปาโลถูกจองจำอยู่ในคุกที่กรุงโรม เช่นเดียวกับจดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวเอเฟซัส จดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวโคโลสี และจดหมายนักบุญเปาโลถึงฟีเลโมน โดยที่ ฟิลิปปี น่าจะถูกเขียนขึ้นราวปีค.ศ. 61
เปาโลอัครทูตเคยเดินทางมายังที่เมือง ฟิลิปปี นี้ เมื่อครั้งที่เดินทางเพื่อการประกาศข่าวดีรอบที่สอง ในระยะแรกได้รับการต้อนรับดีพอสมควร แต่เมื่อได้ขับไล่ผีออกจากทาสหญิงคนหนึ่ง ทำให้นายของทาสหญิงนั้นไม่พอใจ เพราะทาสหญิงของตนไม่สามารถทำนายเหตุการณ์ต่างๆ อันจะนำเงินมาให้ตนเองได้ จึงหาเหตุปรักปรำจนเปาโลและสิลาสผู้ร่วมเดินทางต้องถูกโบยและติดคุก เมื่อออกมาจากคุกแล้วจึงเดินทางต่อไปยังเมืองเธสะโลนิกา
เปาโลอัครทูตเขียนจดหมายฉบับนี้ถึงมิตรสหายคริสเตียนที่อยู่ในเมือง ฟิลิปปี เพื่อแสดงความขอบคุณต่อความรักและการให้ความช่วยเหลือจากพวกเขา เนื่องจากในการประกาศข่าวดีระยะแรกนั้น มีเพียงคริสตจักรที่ ฟิลิปปี เท่านั้นที่ได้ช่วยเหลือเรื่องค่าใช้จ่าย เมื่ออยู่ที่เมืองเธสะโลนิกาก็ส่งของมาช่วยหลายครั้ง จนมาถึงกรุงโรมก็ฝากเอปาโฟรดิทัสนำของมาให้ และให้ช่วยอยู่เป็นเพื่อนร่วมงานกับนักบุญเปาโลด้วย
เนื้อหาหลักของหนังสือเล่มนี้คือ "ชื่นชมยินดี" ดังปรากฏในจดหมายฉบับนี้ว่าเปาโลใช้คำนี้หรือคำอื่นที่มีความหมายในลักษณะนี้ถึง 16 ครั้ง อย่างไรก็ตามเปาโลเตือนคริสตจักรในเมือง ฟิลิปปี ด้วยว่า ต้องระมัดระวังที่จะไม่ประพฤติตามคนอื่นที่สนใจในวัตถุทางโลก เพราะปลายทางนั้นคือความพินาศ
จุดประสงค์หลักที่เปาโลเขียนจดหมายถึงชาวฟิลิปปีมีอยู่ 3 ประการ หนึ่งคือ ต้องการเป็นตัวอย่างให้คริสเตียนวางใจในพระเจ้า และชื่นชมยินดีในองค์พระผู้เป็นเจ้าทุกเวลา จดหมายฉบับนี้ถูกเขียนขึ้นขณะที่เปาโลติดคุกอยู่ในกรุงโรม มีความเป็นอยู่อย่างยากลำบาก ขาดอิสระและเสรีภาพ แต่กลับเขียนจดหมายที่มีเนื้อหาชื่นชมยินดีในพระเจ้าได้
ประการที่สองคือ ต้องการให้ผู้อ่านตระหนักถึงความกรุณาของพระเยซูที่มีต่อมนุษย์ เปาโลเขียนบรรยายการที่พระเยซู ซึ่งทรงสภาพเป็นพระเจ้า แต่กลับทรงสละ และทรงรับสภาพเป็นมนุษย์ถือกำเนิดบนโลกได้อย่างลึกซึ้ง
ประการสุดท้ายคือ ต้องการยกย่องทิโมธีและเอปาโฟรดิทัส เพื่อให้เป็นแบบอย่างในการรับใช้พระเจ้า เปาโลกล่าวถึงทิโมธีว่า ไม่มีใครมีน้ำใจเหมือนทิโมธี และไม่ได้แสวงหาประโยชน์ของตนเอง สำหรับเอปาโฟรดิทัสนั้น เปาโลชื่นชมในความตั้งใจในการทำงานของเขา เอปาโฟรดิทัสรับใช้จนล้มป่วยอย่างหนัก เกือบจะเสียชีวิต เปาโลถึงกับเขียนว่า จงนับถือคนอย่างนี้
1. ทักทายและคำอธิษฐานเปิด 1:1 - 11
2. ความรู้ของเปาโลอัครทูตกับพระคริสต์ 1:12 - 30
3. ตัวอย่างของพระคริสต์ 2:1 - 11
4. การเตือนสติและการปกป้องตนเอง 2:12 - 3:21
5. เคล็ดลับแห่งความชื่นชมยินดี 4:1 - 23
วิชัย วงศ์ไชย
เภสัชกร ดร.วิชัย วงศ์ไชย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดเชียงใหม่ พรรคพลังธรรม เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรที่มีบทบาทในทางด้านการเมืองคนสำคัญของพรรคพลังธรรม จนได้รับการแต่งตั้งเป็นรองหัวหน้าพรรคพลังธรรม (กำกับดูแลภาคเหนือ) เกิดเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2481 ที่อำเภอสันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่ เป็นบุตรของนายหลาน และนางคำออน วงศ์ไชย จบการศึกษาระดับประถมจากโรงเรียนทรายมูล และมัธยมที่ โรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย จากนั้นได้ศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาที่ คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ ได้รับปริญญาตรีเภสัชศาสตร์ และปริญญาโททางชีวเคมี
จากนั้นได้รับทุนรัฐบาลสหรัฐอเมริกา ศึกษาที่มหาวิทยาลัยเทนเนสซี สหรัฐอเมริกา จนได้รับปริญญาเอก สาขาชีวเคมี (Ph.D. Biochemistry) และยังจบการศึกษาพิเศษ หลักสูตรวิทยากรจริยธรรม จากสำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน(ก.พ.) และหลักสูตรสถาบันจิตวิทยาความมั่นคง ของกองบัญชาการทหารสูงสุดอีกด้วย
ในชีวิตส่วนตัว ดร.วิชัย สมรสกับศาสตราจารย์ยุพา วงศ์ไชย อาจารย์ประจำมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มีบุตรี 1 คน ดือ ดร.ศศิชา วงศ์ไชย
ปัจจุบัน ดร.วิชัย เป็นข้าราชการบำนาญ และอาจารย์พิเศษภาควิชาชีวเคมี คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ผู้จัดการ หจก.ธนผลผลิต (น้ำดื่มดิวดรอป) และประธานกรรมการบริษัทเชียงใหม่วงศ์ไชยกรุ้ป จำกัด และหน้าที่ต่างๆ เช่น กรรมการมูลนิธิอนุสารสุนทรเพื่อคนหูหนวก กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิการศึกษาผู้พิการ กระทรวงศึกษาธิการ อดีตนายกสโมสรโรตารีเชียงใหม่ภูพิงค์ ที่ปรึกษาสหกรณ์น้ำดื่มภาคเหนือ วิทยากรสโมสรฝึกพูดเชียงใหม่ เป็นต้น
ดร.วิชัย วงศ์ไชย รับราชการเป็นอาจารย์ประจำคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และเคยดำรงตำแหน่ง หัวหน้าภาควิชาชีวเคมี ตำแหน่ง รองคณบดีคณะแพทยศาสตร์ และยังได้ดำรงตำแหน่งอื่นอีกหลายตำแหน่ง อาทิ กรรมการสภามหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ประธานสภาอาจารย์ 2 สมัย และประธานสหกรณ์ออมทรัพย์มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เป็นต้น
ดร.วิชัย วงศ์ไชย ก้าวเข้าสู่การเมืองระดับชาติ สังกัดพรรคพลังธรรม เคยดำรงตำแหน่ง รองหัวหน้าพรรคพลังธรรม และได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร(ส.ส.)จังหวัดเชียงใหม่ 2 สมัย
ในสมัยแรก จากการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2535 และได้รับแต่งตั้งให้เป็น ที่ปรึกษารัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี เลขานุการรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัย (ถวิล ไพรสณฑ์) กรรมาธิการวิสามัญงบประมาณ พ.ศ. 2536 กรรมาธิการการสาธารณสุข กรรมาธิการวิทยาศาสตร์ รองประธานกรรมาธิการวิสามัญภัยแล้ง ประธานกรรมการพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยแม่โจ้ รองประธานอนุกรรมาธิการพระราชบัญญัติวิชาชีพ (เภสัชกรรมและสภาทันตกรรมแห่งประเทศไทย) และประธานอนุกรรมาธิการศึกษาผลกระทบนิคมอุตสาหกรรมลำพูนต่อการสาธารณสุข
ในสมัยที่สอง จากการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 ได้รับแต่งตั้งเป็นรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรี รองประธานกรรมาธิการเปิดเผยการประชุมลับและตรวจรายงานการประชุม ที่ปรึกษาคณะกรรมาธิการวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี กรรมาธิการวิสามัญพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยแม่โจ้ และกรรมาธิการพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยสงฆ์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2539 ดร.วิชัย ได้ลงสมัครในนามพรรคพลังธรรมเช่นเดิม แต่ได้คะแนนเป็นลำดับที่ 7 ไม่ได้รับการเลือกตั้ง
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เมื่อวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2544 ดร.วิชัย ได้ลงสมัครในระบบัญชีรายชื่อ ในนามพรรคเสรีธรรม ลำดับที่ 17 แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง
ในปี พ.ศ. 2552 ดร.วิชัย วงศ์ไชย ได้ลงสนามเลือกตั้งอีกครั้งหนึ่งในสนามเลือกตั้งนายกเทศมนตรีนครเชียงใหม่ ได้รับหมายเลข 7 แต่ผลปรากฏว่า ได้รับคะแนนเพียง 1,354 คะแนน ไม่ได้รับการเลือกตั้ง
Electret microphone
Electret microphone เป็นประเภทของไมโครโฟนคอนเดนเซอร์ ซึ่งไม่จำเป็นต้องใช้ไฟเลี้ยง เนื่องจากวัสดุที่ใช้ได้มีการประจุไฟฟ้าอย่างถาวรแล้ว Electret ทำจากวัสดุที่ไม่นำไฟฟ้า และมีไฟฟ้าประจุที่วัสดุแล้ว ชื่อนี้มาจาก electrostatic และ magnet รวมกัน
Electret microphone ผลิตขึ้นในปี ค.ศ. 1920 ถูกนำมาเป็นองค์ประกอบของคอนเดนเซอร์ไมโครโฟน แต่ก็ยังไม่สามารถทำได้ จนทำสำเร็จในปี ค.ศ. 1962 Gerhard Sessler และ Jim West ได้นำ Teflon มาใช้เป็นวัสดุ ปัจจุบันถูกใช้กันอย่างแพร่หลาย ถึงแม้ว่า Electret microphone จะราคาถูกและมีคุณภาพต่ำ แต่ข้อดี คือ สัญญาณรบกวนต่ำ และอายุการใช้งานนานมีปฏิกิริยาต่อ ultra-flat ได้ดี ซึ่งจำเป็นสำหรับไมโครโฟน
โดยปกติจะหลอมวัสดุที่จะใช้ทำซึ่งเป็นฉนวนก่อน วัสดุเหมาะสม เช่น พลาสติกหรือขี้ผึ้ง แล้วปล่อยให้แข็งในบริเวณที่มีสนามไฟฟ้าทำให้วัสดุเกิดประจุไฟฟ้าขึ้น โดยแยกเป็นขั้วลบและขั้วบวก
Electret microphone แบ่งเป็น3 ประเภทหลัก ดังนี้
ฟาร์อีสเทิร์นอีโคโนมิกรีวิว
ฟาร์ อีสเทิร์น อีโคโนมิก รีวิว () เป็นนิตยสารข่าวภาษาอังกฤษที่มีชื่อเสียงในภูมิภาคเอเชีย โดยเป็นกิจการหนึ่งของบริษัทดาวโจนส์แอนด์โค ซึ่งมีสำนักงานอยู่ในเขตบริหารพิเศษฮ่องกง ออกเป็นฉบับปฐมฤกษ์ เมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2489 นับเป็นผู้บุกเบิกความเป็นวิชาชีพของสื่อมวลชน รวมถึงมีส่วนในการร่วมสร้างมาตรฐานของสื่อสารมวลชนในภูมิภาคเอเชีย ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ขณะที่สื่อในแต่ละประเทศ มีข้อจำกัดด้านเสรีภาพของการนำเสนอข่าวสารตามข้อเท็จจริง
ดาวโจนส์แอนด์โค แสดงความพยายามในการกอบกู้ ฟาร์ อีสเทิร์น อีโคโนมิก รีวิว อยู่หลายครั้ง ที่สำคัญคือ การปรับลดคาบการจำหน่าย จากรายสัปดาห์เป็นรายเดือน และเลิกจ้างพนักงานถึงร้อยละ 10 หรือ 80 ตำแหน่ง แต่ยอดจำหน่ายและยอดโฆษณาก็ยังอยู่ในภาวะขาดทุนอย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งในที่สุด ต้องประกาศปิดตัวนิตยสารฉบับนี้ โดยจะยุติการตีพิมพ์ ในฉบับเดือนธันวาคม พ.ศ. 2552 รวมระยะเวลา 63 ปี
บานประตูวิหารวัดดอนสัก
บานประตูวิหารวัดดอนสัก หรือ บานประตูวัดดอนสัก ตั้งอยู่ที่วัดดอนสัก หมู่ 3 บ้านฝายหลวง อำเภอลับแล ห่างจากตัวจังหวัดอุตรดิตถ์ 9 กิโลเมตรเศษ เป็นคู่บานประตูไม้จำหลักโบราณสมัยอยุธยาที่มีความสวยงามคู่หนึ่งในจังหวัดอุตรดิตถ์ และเป็นบานประตูพุทธศาสนสถานที่มีความสวยงามมากที่สุด 1 ใน 3 คู่ของจังหวัดอุตรดิตถ์ คือ บานประตูวิหารวัดพระฝาง, บานประตูพระวิหารวัดพระแท่นศิลาอาสน์ และบานประตูวิหารวัดดอนสัก โดยประตูวัดดอนสักนี้เป็น 1 ใน 2 คู่ บานประตูสำคัญของจังหวัดอุตรดิตถ์ ที่ยังคงหลงเหลือมาจนถึงปัจจุบัน
บานประตูวัดดอนสัก สันนิษฐานว่าสร้างในสมัยอยุธยาตอนปลาย มีลวดลายสวยงาม ติดตั้งเป็นบานประตูสำหรับวิหารวัดดอนสักสถาปัตยกรรมเชียงแสนปนสุโขทัย
ตัวเสาประตูเป็นลายกนกใบเทศสลับลายกนกก้ามปู บานประตูเป็นไม้แกะสลักทั้งบาน รูปลายกนกก้านขด มีรูปสัตว์หิมพานต์แทรกอยู่ในลวดลายกนกต่าง ๆ มีความอ่อนช้อยสวยงาม โดยบานซ้ายและขวานั้นไม่เหมือนกัน แต่เมื่อปิดบานแล้วลวดลายมีความลงตัวเข้ากันได้สนิท
โรงเรียนราชดำริ
โรงเรียนราชดำริ โรงเรียนราชดำริ เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานการศึกษามัธยมศึกษา เขต 2 ตั้งอยู่ ณ เลขที่ 163 ถนนเฉลิมพระเกียรติ ร.9 ซอย 28 แขวงดอกไม้ เขตประเวศ กรุงเทพมหานคร ซึ่งได้รับการประกาศตั้งแต่วันที่ 13 มีนาคม 2518 ให้เป็นโรงเรียนมัธยม ประเภทสหศึกษา เปิดสอนระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1 - 6
โรงเรียนราชดำริเกิดขึ้นโดยพระราชดำรัสของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช 
เสด็จพระราชดำเนินมาเป็นประธานตัดลูกนิมิตอุโบสถ ณ วัดทุ่งลานนา ทรงพบว่า ในพื้นที่บริเวณนี้
ไม่มีโรงเรียนมัธยมศึกษา เยาวชนขาดการศึกษาในระดับที่สูงขึ้น จึงมีกระแสพระราชดำรัสแก่ พระครูเนกขัมมคุณาจารย์ 
เจ้าอาวาสวัดทุ่งลานนาให้ดำเนินสร้างโรงเรียนขึ้น โดยมีผู้บริจาค 5 ท่าน 
รวมทั้งสิ้นเป็น 19 ไร่ คือ
1. นางฉะอ้อน บุญมาเลิศ
2. นายขุนทอง บุญมาเลิศ
3. นางสมถวิล มีสายทอง
4. นายชิต สว่างเนตร
5. นางลิป ปานเถื่อน
หลังจากนั้นทางกรรมการวัดจึงได้ประสานงานติดต่อกับ กระทรวงศึกษาธิการ
จัดตั้งโรงเรียนมัธยมศึกษา และให้ชื่อว่า โรงเรียนราชดำริ ในปี พ.ศ. 2518 
เพื่อเป็นที่ระลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณของ
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช มหาราช
แผนการเรียนโรงเรียนราชดำริ แบ่งเป็น 8 แผนการเรียน จำนวน 10 ห้องเรียน ประกอบไปด้วย
ราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย
ราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย (เซอร์เบีย-โครเอเชียและสโลวีน: Kraljevina Jugoslavija, อักษรซีริลลิก: Краљевина Југославија; ) เป็นราชอาณาจักรที่มีดินแดนครอบคลุมตั้งแต่ทางตะวันตกของคาบสมุทรบอลข่านไปจนถึงยุโรปกลาง ที่รุ่งเรืองอยู่ระหว่าง ค.ศ. 1918 จนถึง ค.ศ. 1945 ระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่งถึงสงครามโลกครั้งที่สอง
ราชอาณาจักรยูโกสลาเวียก่อตั้งขึ้นโดยการรวมตัวของรัฐแห่งชาวสโลวีน โครแอต และเซิร์บที่เพิ่งก่อตั้งขึ้นและราชอาณาจักรเซอร์เบียที่เป็นราชอาณาจักรอิสระ ราชอาณาจักรมอนเตเนโกรตกไปอยู่ภายใต้การปกครองของเซอร์เบียก่อนหน้านั้นแล้ว ขณะที่บริเวณคอซอวอ วอยวอดีนา และมาซิโดเนียเป็นส่วนหนึ่งของเซอร์เบียก่อนหน้าการรวมตัว 11 ปีแรกราชอาณาจักรเรียกตนเองอย่างเป็นทางการว่า ราชอาณาจักรแห่งชาวเซิร์บ โครแอต และสโลวีน (, อักษรซีริลลิก: ; ) แต่คำว่า "ยูโกสลาเวีย" เป็นชื่อเรียกกันอย่างง่าย ๆ มาตั้งแต่ต้น เมื่อวันที่ 17 เมษายน ค.ศ. 1941 ยูโกสลาเวียก็ตกอยู่ภายใต้การยึดครองของนาซี ที่จัดเขตการปกครองใหม่เป็นสี่จังหวัด รัฐบาลเดิมของราชอาณาจักรที่ได้รับการรับรองและสนับสนุนโดยฝ่ายพันธมิตรหนีไปลี้ภัยนอกราชอาณาจักรในลอนดอน แต่ราชบัลลังก์ก็มาถูกยุบเลิกเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1945 เมื่อสาธารณรัฐประชาธิปไตยยูโกสลาเวียได้รับการก่อตั้งขึ้นหลังจากการรุกรานเซอร์เบียของสหภาพโซเวียต
ฌุสตีน เอแน็ง
ฌุสตีน เอแน็ง หรือชื่อเต็มว่า ฌุสตีน เอแน็ง-อาร์แดน () เกิดเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2525 เป็นชาวเบลเยียม และเป็นอดีตมืออันดับ 1 ของโลก ในวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 เธอได้ประกาศเลิกเล่นเทนนิสอาชีพอย่างกะทันหัน ซึ่งขณะนั้นเธอมีอายุได้ 25 ปี และเป็น ได้กล่าวยกย่องเธอว่า "เมื่อได้เปรียบเทียบแล้ว เอแน็งถือเป็นนักเทนนิสอาชีพที่ยอดเยี่ยมที่สุดในรุ่นของเธอ" ต่อมาในวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2552 เอแน็งได้ประกาศว่าเธอจะกลับมาลงแข่งขันเทนนิสอาชีพอีกครั้งหนึ่ง
เอแน็งคว้าตำแหน่งชนะเลิศเทนนิสในประเภทเดี่ยวทั้งสิ้น 41 รายการ และได้รับเงินรางวัลรวมจากการเล่นเทนนิสอาชีพไปกว่า 19 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเป็นรายการระดับแกรนด์สแลม 7 รายการ (ประกอบด้วย 1 ออสเตรเลียนโอเพน, 4 เฟรนช์โอเพน และ 2 ยูเอสโอเพน) นอกจากนี้เธอยังสามารถคว้ารางวัลชนะเลิศรายการชิงแชมป์ปลายปี หรือที่เรียกว่า ได้ 2 ครั้งด้วยกัน รวมไปถึงการคว้าเหรียญทองจาก
ผู้เชี่ยวชาญในวงการเทนนิสได้กล่าวถึงเหตุผลที่ทำให้เอแน็งประสบความสำเร็จในการเล่นเทนนิสอาชีพ ว่ามาจากจิตใจที่แข็งแกร่ง ความสมบูรณ์และความหลากหลายในเกมการเล่น ความเร็วและฟุตเวิร์ต รวมไปถึงการตีแบ็กแฮนด์มือเดียวของเธอ (ซึ่ง ได้กล่าวชื่นชมว่า เป็นแบ็กแฮนด์มือเดียวที่สวยที่สุดของนักเทนนิสทั้งชายและหญิง)
เอแน็ง เป็นผู้ที่มีแบ็กแฮนด์มือเดียวที่โดดเด่น และถือเป็นเรื่องที่หาได้ยากยิ่งสำหรับนักเทนนิสหญิงที่จะตีแบ็กแฮนด์มือเดียวในสมัยนี้ แบ็กแฮนด์ของเอแน็งเป็นหนึ่งในอาวุธประจำตัวของเธอที่ทรงประสิทธิภาพ แข็งแกร่ง และแม่นยำ เธอสามารถตีแบ็กแฮนด์วินเนอร์ได้จากทุกที่ของคอร์ต แบ็กแฮนด์สไลด์ของเธอก็ถือเป็นหนึ่งในแบ็กแฮนด์สไลด์ที่ยอดเยี่ยมที่สุดของโลกเช่นกัน อย่างไรก็ตามโฟร์แฮนด์ของเอแน็งก็ถือเป็นอาวุธหนึ่งที่คู่ต่อสู้จะประมาทไม่ได้ ซึ่งเมื่อเธอท็อปฟอร์มเมื่อไร เธอก็จะเป็นหนึ่งในผู้เล่นที่ตีลูกวินเนอร์ได้มากมาย โดยเป็นวินเนอร์ที่มาจากโฟร์แฮนด์เป็นส่วนใหญ่
แม้ว่าเอแน็งจะตัวเล็ก แต่เธอก็มีการเสิร์ฟที่ทรงพลัง ซึ่งมีความเร็วสูงสุดคือ 196 กิโลเมตร/ชั่วโมง (122 ไมล์/ชั่วโมง) ณ พ.ศ. 2548 ฟุตเวิร์ก การทรงตัว และการควบคุมคอร์ตก็ถือเป็นสิ่งหนึ่งที่เอแน็งทำได้ดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งใน ซึ่งเธอสามารถปรับเปลี่ยนเกมการเล่นจากการตั้งรับมาเป็นการรุกได้อย่างรวดเร็ว เอแน็งมีทักษะการวอลเลย์ที่ดีและสามารถเล่นสไตล์การเสิร์ฟและวอลเลย์ได้บ่อยครั้ง
วอยวอดีนา
วอยวอดีนา หรือ จังหวัดปกครองตนเองวอยวอดีนา (, ; ; ; ; รูซิน: Автономна Покраїна Войводина; ) เป็นหนึ่งในสองจังหวัดปกครองตนเองของสาธารณรัฐเซอร์เบีย ที่มีประชากรร้อยละ 27 ของจำนวนประชากรทั้งหมด (ค.ศ. 2002) วอยวอดีนาตั้งอยู่ทางตอนเหนือของเซอร์เบียในที่ราบแพนโนเนียของยุโรปกลาง โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่นอวีซาด (Novi Sad) ที่มีประชากร 300,000 คน เมืองที่ใหญ่เป็นที่สองคือซูบอตีตซา (Subotica) วอยวอดีนามีภาษาราชการ 6 ภาษาและประกอบด้วยกลุ่มชาติพันธุ์กว่า 26 กลุ่ม กลุ่มที่มีประชากรมากที่สุดได้แก่ชาวเซิร์บและชาวฮังการี
โดยนิตินัย
โดยนิตินัย () หมายความว่า "เกี่ยวกับกฎหมาย" ซึ่งตรงกันข้ามกับคำว่า “โดยพฤตินัย” (de facto) ("ในทางปฏิบัติหรือตามความเป็นจริง ที่อาจจะมิได้เป็นไปตามกฎหมายที่วางไว้") “โดยนิตินัย” เป็นคำที่ใช้ในทางกฎหมาย หรือ การปกครอง
คำว่า "de jure" และ "de facto" ใช้แทนคำว่า "in principle" (ในทางมาตรฐาน) และ "in practice" (ในทางปฏิบัติ) ตามลำดับ
ในบริบทของกฎหมาย "de jure" แปลว่า "ตามกฎหมาย" แต่สังคมอาจจะเลือกปฏิบัติ “โดยพฤตินัย” โดยไม่มีกฎหมายกำหนด กระบวนการที่เรียกว่า "กฎหมายล้าสมัย" (desuetude) อาจจะทำให้สิ่งที่ปฏิบัติโดยพฤตินัยมาแทนที่กฎหมายล้าสมัยได้ หรือในทางตรงกันข้ามสังคมอาจจะเลือกปฏิบัติ “โดยพฤตินัย” ตามความนิยมแม้ว่าจะมีกฎหมาย "de jure" ห้ามไม่ให้ทำ
โดยพฤตินัย
โดยพฤตินัย () หมายความว่า "by [the] fact" หรือตามความเป็นจริง ซึ่งตั้งใจที่จะหมายความว่า "ในทางปฏิบัติหรือตามความเป็นจริง ที่อาจจะมิได้เป็นไปตามกฎหมายที่วางไว้" “โดยพฤตินัย” มักจะใช้คู่กับ “โดยนิตินัย” (de jure) เมื่อกล่าวถึงกฎหมาย, การปกครอง หรือวิธี (เช่นมาตรฐาน) ที่พบในประสบการณ์ที่สร้างหรือวิวัฒนาการขึ้นนอกเหนือไปจากในกรอบของกฎหมาย เมื่อใช้ในกิจการที่เกี่ยวกับกฎหมาย “โดยนิตินัย” จะหมายถึงสิ่งที่กฎหมายกำหนด และ “โดยพฤตินัย” ก็จะหมายถึงสิ่งที่เกิดขึ้นตามความเป็นจริง ซึ่งมีความหมายคล้ายคลึงกับวลี "for all intents and purposes" ("สรุปโดยทั่วไปแล้ว") หรือ "in fact" ("ตามความเป็นจริง") ในทางการปกครอง "de facto government" อาจจะหมายถึงรัฐบาลที่มีอำนาจปกครองที่ไม่ถูกต้องหรือไม่เป็นที่ยอมรับโดยนานาชาติว่าเป็นรัฐบาลที่ถูกต้องตามกฎหมาย นอกจากนั้นก็อาจจะเป็นคำที่ใช้สถานการณ์ที่ไม่มีกฎหรือมาตรฐานแต่มีการปฏิบัติที่เป็นที่ยอมรับโดยทั่วไป
สิทธิโดยสายโลหิต
สิทธิโดยสายโลหิต () เป็นสำนวนภาษาลาตินที่หมายความว่า "right of blood" หรือ "สิทธิโดยสายโลหิต" เป็นนโยบายทางสังคมที่ "สิทธิของการเป็นพลเมือง" เป็นสิทธิที่เชื้อชาติ หรือ สัญชาติมิได้ระบุโดยดินแดนที่กำเนิด แต่โดยการที่มีบรรพบุรุษผู้ที่ถือสัญชาติหรือเป็นพลเมืองของประเทศที่ว่า ซึ่งตรงกันข้ามกับ “สิทธิโดยแผ่นดิน” (Jus soli)
เมื่อปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 การถกเถียงระหว่างฝรั่งเศส-เยอรมันเรื่องสัญชาตินำไปสู้การต่อต้านนโยบายของเยอรมันโดยเอิร์นเนสต์ เรนอง ในปรัชญาที่เรียกว่า "objective nationality" ที่ใช้สายเลือด, ชาติพันธุ์ (Race) หรือภาษาเป็นเครื่องวัดสัญชาติ ขณะที่ฝรั่งเศสใช้กฎ “สิทธิโดยแผ่นดิน” เป็นเครื่องวัด ที่ถือว่าสิทธิของเชื้อชาติ หรือ สัญชาติเป็นสิ่งที่เป็นของบุคคลในดินแดนที่เกิด ในปัจจุบันชาติหลายชาติใช้ปรัชญาผสมระหว่าง “สิทธิโดยแผ่นดิน” และ “สิทธิโดยสายโลหิต” ในการพิจารณาการให้สัญชาติที่รวมทั้งสหรัฐอเมริกา, แคนาดา, อิสราเอล, เยอรมนี (เมื่อไม่นานมานี้), กรีซ, ไอร์แลนด์ และอื่นๆ
นอกไปจากฝรั่งเศสแล้วชาติในยุโรปส่วนใหญ่ก็ยังคงใช้กฎ “สิทธิโดยสายโลหิต” เป็นเครื่องวัดสิทธิของการให้สัญชาติในการพยายามรักษาขนบประเพณีและความเป็นเอกลักษณ์ของชาติ รวมทั้งการดำรงสายเลือดของชาติพันธุ์เดียวกัน (Monoculturalism) ที่ได้รับการวิจารณ์ว่าเป็นการจำกัดสิทธิของผู้ที่หรือหลายชั่วคนที่อาศัยอยู่ในประเทศใดประเภทหนึ่งเป็นเวลานานโดยไม่มีโอกาสที่จะได้รับสัญชาติของแผ่นดินที่ตั้งถิ่นฐานอยู่
สิทธิโดยแผ่นดิน
สิทธิโดยแผ่นดิน () เป็นสำนวนภาษาลาตินที่หมายความว่า "law of ground" หรือ "ตามกฎของแผ่นดิน[ที่ตั้งถิ่นฐาน]" หรือ "สิทธิของการเป็นพลเมือง" เป็นสิทธิที่เชื้อชาติ หรือ สัญชาติเป็นสิ่งที่เป็นของบุคคลที่เกิดในดินแดนนั้น เมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 รัฐชาติแบ่งเป็นสองกลุ่มๆ หนึ่งมอบสัญชาติให้แก่บุคคลตามกฎ “สิทธิโดยแผ่นดิน” (เช่นฝรั่งเศส) และอีกกลุ่มหนึ่งที่มอบสัญชาติให้แก่บุคคลตามกฎ “สิทธิโดยสายโลหิต” (jus sanguinis) (เช่นเยอรมนี ก่อน ค.ศ. 2000) แต่ประเทศส่วนใหญ่ในยุโรปเลือกปรัชญาสิทธิสัญชาติแบบเยอรมันที่เรียกว่า "objective nationality" หรือสัญชาติโดยจุดประสงค์ โดยใช้สายเลือด, ชาติพันธุ์ (Race) หรือภาษาเป็นเครื่องวัด และเป็นปฏิปักษ์ต่อปรัชญา "subjective nationality" หรือสัญชาติโดยการพิจารณา ซึ่งเป็นการให้สิทธิสัญชาติโดยการใช้ความสัมพันธ์ของบุคคลต่อแผ่นดินที่ตั้งถิ่นฐานเป็นเครื่องวัดซึ่งเป็นปรัชญาพื้นฐานของการให้สัญชาติ “สิทธิโดยแผ่นดิน” ได้ ในปัจจุบันจำนวนผู้อพยพที่ไปตั้งถิ่นฐานในประเทศที่ไม่ใช่บ้านเกิดมีจำนวนมากขึ้นทำให้ความแตกต่างของปรัชญาสิทธิสองปรัชญานี้เริ่มจะลางเลือนขึ้น
ประเทศที่อนุสัญญาว่าด้วยการลดจำนวนผู้ไร้ชาติ ค.ศ. 1961 (1961 Convention on the Reduction of Statelessness) ทำความตกลงให้สัญชาติแก่ผู้ที่ไร้สัญชาติผู้ที่เกิดในดินแดน หรือ บนเรือ หรือ บนเรือบินของชาตินั้น
พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3 แห่งอิตาลี
พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3 แห่งอิตาลี (; 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1869 — 28 ธันวาคม ค.ศ. 1947) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งอิตาลีจากราชวงศ์ซาวอย ครองราชบัลลังก์อิตาลีระหว่างวันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1900 จนถึงวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1946 นอกจากอิตาลีแล้วพระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลยังทรงราชย์เป็นจักรพรรดิแห่งเอธิโอเปียระหว่างปี ค.ศ. 1936 จนถึงปี ค.ศ. 1943 และพระมหากษัตริย์แห่งแอลเบเนียระหว่างปี ค.ศ. 1939 จนถึงปี ค.ศ. 1943 ซึ่งรับรองโดยมหาอำนาจระหว่าง ค.ศ. 1937 ถึง ค.ศ. 1939 อีกด้วย ระหว่างรัชสมัยของพระองค์ก็มีเหตุการณ์สำคัญที่เกิดขึ้นหลายเหตุการณ์ เช่น สงครามโลกครั้งที่หนึ่งและสงครามโลกครั้งที่สอง ตลอดไปจนถึงการสถาปนาและการล่มสลายของฟาสซิสต์ในอิตาลี
ซาร์อิวาน อาเซนที่ 2 แห่งบัลแกเรีย
สมเด็จพระจักรพรรดิไอวาน อาเซนที่ 2 แห่งบัลแกเรีย () (?– 24 มิถุนายน ค.ศ. 1241) ทรงเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิบัลแกเรียที่ 2 แห่งราชวงศ์อาเซนผู้ครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 1218 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1241 สมเด็จพระจักรพรรดิไอวาน อาเซนที่ 2 แห่งบัลแกเรียเป็นพระราชโอรสของไอวาน อาเซนที่ 1 และ เอเลนา
สมเด็จพระเจ้าโทมิสลาฟที่ 1 แห่งโครเอเชีย
สมเด็จพระเจ้าโทมิสลาฟที่ 1 แห่งโครเอเชีย () (? – ค.ศ. 928) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรโครเอเชียแห่งราชวงศ์ Trpimirović ผู้ครองราชย์ต่อจากดยุกมันซิเมียร์แห่งโครเอเชียระหว่างปี ค.ศ. 910 จนเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 928 โดยมีสมเด็จพระเจ้าทรพิเมียร์ที่ 2 ขึ้นครองราชย์ต่อจากพระองค์
โทมิสลาฟขึ้นเป็นประมุขในฐานะ "ดยุก" (dux Croatorum) แห่งดาลเมเชียโครเอเชีย ระหว่างปี ค.ศ. 910 จนถึงปี ค.ศ. 925 และทรงเป็นปฐมกษัตริย์ (rex Croatorum) แห่งราชอาณาจักรโครเอเชียระหว่างปี ค.ศ. 925 จนเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 928
โทมิสลาฟอาจจะเป็นพระราชโอรสของมันซิเมียร์ดยุกแห่งดาลเมเชียโครเอเชีย ในปี ค.ศ. 925 โทมิสลาฟก็ทรงรวมโครแอทแห่งดาลเมเชีย และ แพนโนเนียเข้าเป็นราชอาณาจักรเดียวกัน พระองค์ทรงรวมดินแดนตั้งแต่ทะเลเอเดรียติกไปจนถึงแม่น้ำดราวา และจากแม่น้ำราซาในอิสเตรียไปจนถึงแม่น้ำดรินา ภายใต้การปกครองของพระองค์ราชอาณาจักรโครเอเชียกลายเป็นราชอาณาจักรที่มีอำนาจมากที่สุดอาณาจักรหนึ่งในยุคกลาง
หง จินเป่า
หง จินเป่า (อักษรจีนตัวเต็ม: 洪金寶, อักษรจีนตัวย่อ: 洪金宝, พินอิน: Hóng Jīnbǎo) เป็นนักแสดงและผู้กำกับ, ผู้ออกแบบฉากแอ็คชั่นชาวฮ่องกงร่างอ้วนที่มีชื่อเสียงร่วมกับ เฉินหลง และ หยวนเปียว
หง จินเป่า เกิดเมื่อวันที่  7 มกราคม ค.ศ. 1952 ที่เมืองหนิงโป มณฑลเจ้อเจียง ในครอบครัวที่มีกิจการผลิตภาพยนตร์อยู่แล้ว จึงทำให้หง จินเป่า อยากจะเป็นนักแสดงตั้งแต่อายุ 8 ขวบ หง จินเป่าขอให้ทางครอบครัวส่งไปเรียนการแสดงที่สถาบัน "China Drama Academy" ในฮ่องกง ซึ่งสอนศิลปะการต่อสู้ รวมทั้งงิ้วแบบงิ้วปักกิ่ง ด้วย ตอนแรกอาจารย์ไม่แน่ใจความสามารถของเขานัก เนื่องจากเห็นร่างที่อ้วนและความช่างกิน แต่ในไม่ช้าอาจารย์ก็เปลี่ยนใจหันมายอมรับในความสามารถ ภายหลังหง จินเป่าและคนอื่น ๆ ในสถาบันล้วนแต่กลายมาเป็นนักแสดงที่มีชื่อเสียงทั้งสิ้น เช่น เฉินหลง และ หยวนเปียว
ในทศวรรษที่ 70 หง จินเป่าเป็นสตั๊นต์แมนที่มีชื่อของฮ่องกงจนได้เซ็นสัญญากับบริษัทโกลเดนฮาร์เวสต์ เขาพยายามที่จะเริ่มมีบทบาทในการแสดงให้มากขึ้นโดยยอมแม้กระทั่งรับบทที่ถ่อยเถื่อน หยาบคาย ใบหน้ามีรอยแผลเป็นเหวอะ ซึ่งในปี ค.ศ. 1978 นับได้ว่าหง จินเป่าและทีมได้รับการยอมรับว่าเป็นสตั๊นต์แมนที่ดีที่สุดของฮ่องกง
ปี ค.ศ. 1983 หง จินเป่า ได้ร่วมกับเฉินหลงและหยวนเปียว เพื่อนรักอีก 2 คน สร้างภาพยนตร์แอ๊คชั่นคอมาดี้ เรื่อง "Winners and Sinners" ทำให้วงการภาพยนตร์แอ๊คชั่นฮ่องกงกลับมาคึกคักอีกครั้งหลังซบเซาไปนานจากการเสียชีวิตของ บรูซ ลี จน 3 คนได้รับฉายาว่า ""3 พี่น้องร่วมสาบาน"" ซึ่งหง จินเป่า ได้รับฉายาว่า ""พี่ใหญ่"" (Big Brother) เนื่องจากมีอายุมากที่สุด และได้แสดงภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จร่วมกันอีก อาทิ "เอไกหว่า" ในปี ค.ศ. 1984, "Wheels On Meals", "Heart of The Dragon" ในปีเดียวกัน และ "Dragon Forever" ในปี ค.ศ. 1988 เป็นต้น
อย่างไรก็ตามหลังร่วมแสดงเรื่อง "Dragon Forever" แล้ว มีข่าวในทำนองที่ว่า หง จินเป่า และ เฉินหลงเริ่มแตกคอกัน มีบางกระแสกล่าวว่าหง จินเป่าอิจฉาเฉินหลงที่ประสบความสำเร็จสูงสุดจากเรื่อง "วิ่งสู้ฟัด" ในปี ค.ศ. 1985 แต่เฉินหลงสัมภาษณ์ว่าตัวเองมีส่วนทำให้ 3 พี่น้องร่วมสาบานผิดใจกัน และแม้มีกระแสข่าวทางลบ แต่หง จินเป่าก็ไม่สะทกสะท้าน เขายังทำงานต่อไปโดยมีทั้งงานแสดงและกำกับภาพยนตร์
ยุคกลางของทศวรรษที่ 90 ความกระทบกระทั่งกันระหว่างเฉินหลงและหง จินเป่าค่อย ๆ ซาลง หง จินเป่ารับ งานกำกับคิวแอ๊คชั่นให้เฉินหลง ในเรื่อง "Thunderbolt" ในปี ค.ศ. 1995 และ "Mr. Nice Guy" ในปี ค.ศ. 1997
นอกจากนี้ หง จินเป่ายังมีผลงานกำกับภาพยนตร์เรื่อง "หวงเฟยหงพิชิตตะวันตก" ภาพยนตร์ภาคสุดท้ายของหวง เฟยหง ที่นำแสดงโดย หลี่ เหลียนเจี๋ย หรือ เจ็ทลี ในปี ค.ศ. 1997 ต่อจาก ฉีเคอะ แล้ว ซึ่งก็สามารถทำรายได้สูงสุดในฮ่องกง ในปี ค.ศ. 1998 หง จินเป่าย้ายไปสหรัฐอเมริกาและรับแสดงซีรีส์ชุด "Law of Honour" โดยใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า ซัมโม หง (Summo Hung) แต่ทว่าผลตอบรับกลับมาออกมาไม่ดีนัก จึงย้ายกลับมาฮ่องกงและร่วมงานกับเฉินหลงอีกครั้ง
ผลงานในระยะหลังของหง จินเป่า มักเป็นผู้กำกับฉากแอ๊คชั่นหรือผู้กำกับคิวบู๊ และอาจรับเป็นนักแสดงประกอบบ้างในบางเรื่อง ซึ่งผลงานในระยะหลัง ๆ ได้แก่ การเป็นผู้ออกแบบคิวบู๊ในเรื่อง "ยิปมัน เจ้ากังฟูสู้ยิบตา" ในปี ค.ศ. 2008, ออกแบบคิวบู๊และร่วมแสดงใน "ยิปมัน อาจารย์บรู๊ซ ลี" ในปี ค.ศ. 2010 ร่วมแสดงเป็นตัวประกอบใน "8 ดาบทรมาน 6 ดาบสังหาร" และรับบทเป็น เฉินหว่านซุน อาจารย์ของยิปมัน ในเรื่อง "The Legend is Born – Ip Man" ซึ่งร่วมแสดงกับหยวนเปียว ในปีเดียวกัน
สมเด็จพระเจ้าเปตาร์ เครซิเมียร์ที่ 4 แห่งโครเอเชีย
สมเด็จพระเจ้าเปตาร์ เครซิเมียร์ที่ 4 แห่งโครเอเชีย () (? – ค.ศ. 1074) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรโครเอเชียแห่งราชวงศ์ Trpimirović และ ราชวงศ์ Krešimirović ผู้ครองราชย์ต่อจากพระราชบิดาสมเด็จพระเจ้าสตีเฟนที่ 1 ระหว่างปี ค.ศ. 1058 จนเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1074 โดยมีสมเด็จพระเจ้าดมิทาร์ ซโวนิเมียร์ขึ้นครองราชย์ต่อจากพระองค์ ภายใต้การปกครองของพระองค์ราชอาณาจักรโครเอเชียขยายดินแดนจนมีเนื้อที่มากที่สุดซึ่งทรงทำให้ได้รับการขนานพระนามว่าเป็น "มหาราช"
เมื่อเริ่มขึ้นครองราชย์เปตาร์ เครซิเมียร์ก็ทรงดำเนินนโยบายเช่นเดียวกับพระราชบิดา ในปี ค.ศ. 1059 และปี ค.ศ. 1060 พระองค์ก็ทรงถูกเรียกตัวโดยสมเด็จพระสันตะปาปานิโคลัสที่ 3 เพื่อขอให้ทรงปฏิรูปศาสนาในโครเอเชียตามพิธีแบบโรมันคาทอลิก ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญต่อสถาบันพระสันตะปาปาแห่งกรุงโรมหลังจากความแตกแยกระหว่างคริสต์ศาสนจักรตะวันออกและตะวันตกที่เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1054 ซึ่งทำให้พระสันตะปาปาจำเป็นต้องทรงพยายามหาพันธมิตรในบริเวณคาบสมุทรบอลข่าน เปตาร์ เครซิเมียร์และขุนนางชั้นสูงให้การสนับสนุนพระสันตะปาปาแห่งกรุงโรม
บูดู
บูดูเป็นอาหารพื้นเมืองที่ได้รับความนิยมในภาคใต้ ได้มาจากการหมักปลากับเกลือเช่นเดียวกับการหมักน้ำปลาโดยอาศัยเอนไซม์และจุลินทรีย์จากปลาที่มีอยู่แล้วตามธรรมชาติ ใช้เวลาในการหมัก 8-15 เดือน ที่ต่างจากน้ำปลาคือบูดูเป็นของเหลวขุ่นที่เป็นสารแขวนลอย ต้องเขย่าให้เข้ากันเสียก่อนรับประทาน ส่วนน้ำปลาไม่มีชิ้นส่วนของตะกอน 
ปริมาณเกลือของน้ำปลา(ร้อยละ 22-37) จะสูงกว่าบูดูซึ่งมีความเค็มอยู่ในช่วงร้อยละ19-25
บูดูมักนิยมนำมาปรุงเป็นน้ำพริก ใส่หอมแดง พริกสด มะนาว น้ำตาล กินกับผักสดหรือปรุงเป็นน้ำบูดูสำหรับราดข้าวยำโดยใส่หอม กระเทียม ตะไคร้ ข่า ใบมะกรูดและน้ำตาลแล้วเคี่ยว
กระบวนการผลิตบูดูนั้นเริ่มด้วยการนำปลาทะเลสด ซึ่งอาจจะใช้ปลาชนิดใดก็ได้ แต่ผู้ผลิตบูดูในอำเภอสายบุรี จังหวัดปัตตานีจะนิยมใช้ปลากะตัก เพราะจะได้บูดูที่มีกลิ่น และรสชาติดี โดยผู้ผลิตจะซื้อปลากะตักจากชาวประมงที่กลับเข้าฝั่งในตอนเช้า หลังจากนั้นจึงนำปลากะตักมาล้างให้สะอาด (ผู้ผลิตบางรายจะไม่ทำการล้างปลา โดยให้เหตุผลว่า จะทำให้รสชาติและกลิ่นของบูดูเสียไป และกระบวนการหมักจะช่วยให้บูดูสะอาดเองตามธรรมชาติ นอกจากนี้ผู้บริโภคก็จะนำบูดูไปปรุงก่อนบริโภคอยู่แล้ว) ใส่กระบะไม้ขนาดประมาณ 0.5 x 2 เมตร แล้วเติมเกลือสมุทรประเภทหยาบลงไป โดยใช้อัตราส่วน ปลากะตักต่อเกลือ 3:1 โดยน้ำหนัก หลังจากนั้นจะทำการคลุกให้เข้ากันโดยใช้ไม้พาย เมื่อคลุกปลากะตักกับเกลือให้เข้ากันได้ที่ดีแล้ว ก็จะนำไปใส่ในโอ่งดินหรือบ่อซิเมนต์ ซึ่งชาวบ้านเรียกว่า "บ่อบูดู" มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 1 เมตร สูง 1 เมตร แล้วใช้กระสอบปุ๋ยหรือผ้าคลุมปิดไว้ เพื่อคอยให้ปลานั้นยุบตัวลงไปอีก (สาเหตุที่ต้องคอยให้ปลายุบตัวลงไป เพราะว่าในการหมักจะต้องพยายามให้มีอากาศเข้าไปในบ่อบูดูน้อยที่สุด) แล้วจึงเติมปลาและเกลือที่คลุกแล้วลงไปอีก จนเกือบเต็ม โดยจะเว้นปริมาตรบางส่วนของบ่อบูดูไว้เพื่อเผื่อก๊าซที่เกิดจากการหมักดันฝาปิดบ่อบูดู เมื่อปลาในบ่อบูดูอัดแน่นดีแล้วจึงทำการปิดบ่อบูดูให้มิดชิดด้วยกระสอบเกลือ แล้วไม้ไผ่สาน หรือกระเบื้องหลังคาปิดทับอาจใช้วัตถุหนักทับไว้ ระยะเวลาการหมักจะใช้เวลาประมาณ 8-12 เดือน โดยในช่วงระหว่างการหมักจะไม่มีการเปิดบ่อบูดูเลย และจะต้องพยายามไม่ให้น้ำเวลาฝนตกเข้าไปในบ่อบูดู จะทำให้บูดูมีสีดำ และมีกลิ่นเหม็น
เมื่อครบกำหนดเวลาผู้ผลิตจะเปิดบ่อบูดูซึ่งจะมีน้ำบูดูและเนื้อบูดูปะปนกันอยู่ในบ่อบูดู ในการนำบูดูออกจากบ่อบูดูจะทำโดยการเปิดฝาที่ครอบบ่อบูดู และเอาไม้ไผ่ที่สานออก ตักเกลือที่อยู่บนกระสอบเกลือออก แล้วนำกระสอบเกลือออก นำแกลอนพลาสติกที่เปิดหัวเปิดท้าย ใส่ลงไปในเนื้อบูดูในบ่อบูดู ตักเนื้อบูดูที่อยู่ในแกลอนพลาสติกออกเพื่อให้เหลือแต่น้ำบูดู และน้ำบูดูจะไหลเข้ามาภายในแกลอนพลาสติก โดยมีเนื้อบูดูปะปนเข้ามาบ้างเล็กน้อย แล้วจึงใช้ภาชนะตักน้ำบูดูในแกลอนพลาสติกขึ้น เพื่อนำไปบรรจุในภาชนะ ส่งต่อให้ผู้จัดจำหน่ายต่อไป โดยบูดูที่มีน้ำบูดูเป็นส่วนใหญ่จะเรียกว่า "บูดูใส" ส่วนน้ำบูดูที่มีเนื้อบูดูที่เหลือปะปนในบ่อจะนำไปผลิตเป็น"บูดูข้น" ในการหมักปลากะตัก 450 กิโลกรัมจะได้บูดูประมาณ 400 ลิตร นอกจากนี้เนื้อบูดูที่เหลือจะเอาไปผสมกับน้ำเกลือเพื่อทำบูดูที่มีคุณภาพรองลงมา
สมเด็จพระเจ้าเวนสเลาสที่ 1 แห่งโบฮีเมีย
สมเด็จพระเจ้าเวนสเลาสที่ 1 แห่งโบฮีเมีย (, ) (ค.ศ. 1205 - 23 กันยายน ค.ศ. 1253) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรโบฮีเมียแห่งราชวงศ์พรีมิสลิดผู้ทรงครองราชสมบัติต่อจากพระราชบิดาสมเด็จพระเจ้าออตโตคาร์ที่ 1 ในปี ค.ศ. 1230 และครองราชย์ต่อมาจนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 23 กันยายน ค.ศ. 1253 สมเด็จพระเจ้าออตโตคาร์ที่ 2 ทรงเป็นผู้สืบราชสมบัติต่อจากพระองค์
สมเด็จพระเจ้าเวนสเลาสที่ 1 เสด็จพระราชสมภพในปี ค.ศ. 1205 เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าออตโตคาร์ และพระมเหสีองค์ที่สองคอนสแตนซแห่งฮังการี พระองค์เป็นพระเชษฐาต่างพระมารดาของมาร์กาเรตเตแห่งโบฮีเมีย และ โบซิสลาวาแห่งโบฮีเมีย มาร์กาเรตเตเป็นพระมเหสีองค์แรกในสมเด็จพระเจ้าวลาดิเมียร์ที่ 2 แห่งเดนมาร์ก และโบซิสลาวาเป็นภรรยาคนแรกของเคานท์ออร์เต็นบวร์ก พระขนิษฐาจูดิธสมรสกับแบร์นฮาร์ด ฟอน สปานไฮม์ดยุคแห่งอาณาจักรดยุคแห่งคาริเทีย พระขนิษฐาอันนาสมรสกับเฮนรีที่ 2 เดอะไพอัสดยุคแห่งอาณาจักรดยุคแห่งวโรคลอว์ พระขนิษฐาแอกเนสแห่งโบฮีเมียเป็นเจ้าอาวาสของลัทธิพัวร์แคลร์ในปรากและต่อมาได้รับการสถาปนาให้เป็นนักบุญโดยสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2
โรเมโอ โอปรีอาซา
โรเมโอ โอปรีอาซา (Romeo Opriasa) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 28 ครั้ง ชนะ 9 (น็อค 2) เสมอ 3 แพ้ 16 
โอปรีอาซาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2529 ชนะคะแนน แดนนี่ ดูรัน ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกที่ฟิลิปปินส์ชนะเป็นส่วนใหญ่ เคยไปชกนอกรอบที่เกาหลีใต้ 3 ครั้ง แพ้รวด รวมทั้ง แพ้น็อค มุน ซังกิล ยก 2 เคยมาชกในไทยเมื่อ พ.ศ. 2532 แพ้คะแนน ถนอมศักดิ์ ศิษย์โบ๊เบ๊ และไปชกที่ญี่ปุ่นเสมอกับ มิชิโนริ ฮาชิโมโตะ จากนั้น โอปรีอาชาได้ชิงแชมป์เงารุ่นซูเปอร์ฟลายเวท IBFที่ว่างเมื่อ 30 มกราคม พ.ศ. 2533 แพ้คะแนน ซาโตชิ ชิเงกิ ที่ญี่ปุ่น ไม่ได้แชมป์ จากนั้นมาชิงแชมป์เงารุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBC เมื่อ 1 พฤษภาคม ปีเดียวกัน แพ้คะแนน ต่อศักดิ์ ศศิประภายิม ที่ กรุงเทพฯ และ โอปรีอาซาได้ไปชกนอกรอบที่เกาหลีใต้ ชนะคะแนน โช ซุกฮวี แต่หลังจากนั้น โอปรีอาซาชกแพ้ตลอด มีเสมอเพียงครั้งเดียว โดยมาชกไนไทยสองครั้ง แพ้คะแนน สิงห์ สิงห์ชัชวาล เมื่อ พ.ศ. 2533 และแพ้น็อค ถนอมศักดิ์ ศิษย์โบ๊เบ๊ ยก 7 และไปชิงแชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทที่อินโดนีเซียเมื่อ 2 กันยายน พ.ศ. 2534 แพ้คะแนน แลมฮ็อต ซิมาโมรา โอปรีอาซาขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2535 แพ้ทีเคโอ นาธาน สติง ยก 3 ที่ ออสเตรเลียเพราะได้รับบาดเจ็บที่มือจนชกต่อไม่ได้ หลังจากนั้น โอปรีอาซาก็แขวนนวมไป
พระเจ้าออทโทคาร์ที่ 1 แห่งโบฮีเมีย
สมเด็จพระเจ้าออตโตคาร์ที่ 1 แห่งโบฮีเมีย (, ) (ราว ค.ศ. 1155 - 15 ธันวาคม ค.ศ. 1230) เป็นพระราชโอรสองค์รองของดยุกและกษัตริย์สมเด็จพระเจ้าวลาดิสเสลาสที่ 2
ในช่วงแรกของการครองราชย์เป็นสมัยของอนาธิปไตยที่เกิดขึ้นโดยทั่วไปในราชอาณาจักร หลักจากการต่อสู้อยู่พักหนึ่งก็เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไปว่าเป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรโบฮีเมียโดยพระจักรพรรดิไฮนริคที่ 6 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในปี ค.ศ. 1192 แต่ปีต่อมาพระองค์ก็ถูกโค่นราชบัลลังก์โดยกลุ่มเจ้าเยอรมัน ในปี ค.ศ. 1197 สมเด็จพระเจ้าออตโตคาร์ก็ทรงบังคับให้พระเชษฐาวลาดิสเลาส ยินดริคสละโบฮีเมียให้แก่พระองค์ไปครองเพียงแต่โมราเวีย
สมเด็จพระเจ้าออตโตคาร์ทรงฉวยโอกาสที่เยอรมันอยู่ในระหว่างสงครามกลางเมืองแย่งราชบัลลังก์ระหว่างฟิลิปแห่งชวาเบียแห่งโฮเฮ็นสเตาเฟ็น และ ออตโตที่ 4 แห่งตระกูลเวลฟ ในการประกาศพระองค์เป็นปฐมกษัตริย์แห่งราชอาณาจักรโบฮีเมีย โดยการสนับสนุนโดยฟิลิปแห่งชวาเบียผู้ต้องการการสนับสนุนทางทหารในการต่อสู้กับฝ่ายออตโตในปี ค.ศ. 1198
ในปี ค.ศ. 1199 สมเด็จพระเจ้าออตโตคาร์ก็ทรงหย่ากับพระมเหสีองค์แรกอเดลไฮด์แห่งไมส์เสนแห่งราชวงศ์วิตเตน เพื่อไปเสกสมรสกับคอนสแตนซแห่งฮังการีพระราชธิดาองค์เล็กของสมเด็จพระเจ้าเบลาที่ 3 แห่งฮังการี
ในปี ค.ศ. 1200 เมื่อออตโตขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิออตโตที่ 4 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ สมเด็จพระเจ้าออตโตคาร์ก็ทรงเลิกสัญญาที่มีต่อฟิลิปแห่งชวาเบีย และประกาศเข้าข้างฝ่ายเวลฟ ทั้งจักรพรรดิออตโตและสมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 3 ต่อมาก็รับรองว่าพระองค์เป็นพระมหากษัตริย์สืบราชวงศ์แห่งราชอาณาจักรโบฮีเมีย
ไมเคิล อีโบ ดางัว
ไมเคิล อีโบ ดางัว (Michael Ebo Danquah) นักมวยสากลชาวกานา สถิติการชก 26 ครั้ง ชนะ 15 (น็อค 10) เสมอ 2 แพ้ 9
คอนสแตนติโน ดังกลา
คอนสแตนซิโอ ดังกลา (Constancio Dangla) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 38 ครั้ง ชนะ 24 (น็อค 7) เสมอ 3 แพ้ 11
ดังกลาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2525 ชนะคะแนน ปีเตอร์ กวนที่ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ในฟิลิปปินส์ จนได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2529 ชนะคะแนน รูเบน เดอ ลาครูซ ได้แชมป์มาครอง และชกป้องกันตำแหน่งไว้ได้ถึง 3 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ไปเมื่อ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2531 แพ้คะแนนโดยเทคนิค เอเดล เกโรมิโน ในระหว่างที่เป็นแชมป์นี้ ดังกลาได้ไปชกกับมุน ซองกิลทีเกาหลีใต้ เมื่อ พ.ศ. 2530 ซึ่งดังกลาเป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 3 และมาชกกับเขาค้อ แกแล็คซี่ในไทยในปีเดียวกัน ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 4 และไปชกนอกรอบที่ญี่ปุ่นเมื่อ พ.ศ. 2531 ก็เป็นฝ่ายแพ้น็อค คิโยชิ ฮาตานากะ ยก 3
หลังจากเสียแชมป์ฟิลิปปินส์แล้ว ดังกลาขึ้นชกชนะที่ฟิลปปินส์ 1 ครั้งก็หยุดชกไป 4 ปี กลับมาชกอีกใน พ.ศ. 2535 ชกชนะอีกครั้งก็มาชิงแชมป์เงารุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBC ในไทยเมื่อ 17 มกราคม พ.ศ. 2536 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนนโดยเทคนิค ต่อศักดิ์ ศศิประภายิม ไม่ได้แชมป์ ดังกลาขึ้นชกแก้มือกับต่อศักดิ์แบบนอกรอบอีกครั้งในเดือนมีนาคม ปีเดียวกัน คราวนี้ดังกลาแพ้น็อคแค่ ยก 3 ดังกลาขึ้นชกอีกเพียงสองครั้ง หลังจากที่แพ้น็อค การี การาย ยก 4 เมื่อ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2536 ดังกลาก็แขวนนวมไป
พระเจ้าออทโทคาร์ที่ 2 แห่งโบฮีเมีย
พระเจ้าออทโทคาร์ที่ 2 แห่งโบฮีเมีย (, ) (ราว ค.ศ. 1233 - 26 สิงหาคม ค.ศ. 1278) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรโบฮีเมียผู้ทรงครองราชสมบัติต่อจากพระราชบิดาพระเจ้าเวนสเลาสที่ 1 ในปี ค.ศ. 1253 และครองราชย์ต่อมาจนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 1278 พระราชโอรสพระเจ้าเวนสเลาสที่ 2 ทรงเป็นผู้สืบราชสมบัติต่อจากพระองค์
พระเจ้าออทโทคาร์ที่ 2 ทรงเป็นดยุกแห่งออสเตรียระหว่าง ค.ศ. 1251 จนถึงปี ค.ศ. 1276 ดยุกแห่งสไตเรียระหว่าง ค.ศ. 1260 จนถึงปี ค.ศ. 1276, ดยุกแห่งคารินเทียระหว่าง ค.ศ. 1269 จนถึงปี ค.ศ. 1276 และดยุกแห่งคาริโอลาระหว่าง ค.ศ. 1269 จนถึงปี ค.ศ. 1276
พระเจ้าออทโทคาร์ที่ 2 เป็นพระราชโอรสองค์ที่สองของพระเจ้าเวนสเลาสที่ 1 และ คุนิกุนเดอแห่งโฮเฮ็นสเตาเฟ็น
มอม (เรื่องสั้น)
มอม เป็นเรื่องสั้น แต่งโดย ม.ร.ว. คึกฤทธิ์ ปราโมช เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับสุนัขพันธุ์ผสมระหว่างอัลเซเชียน กับสุนัขพันธุ์ไทย ชื่อ "มอม" เนื้อเรื่องจำลองเหตุการณ์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ประมาณ พ.ศ. 2485 - 2488 ย่านถนนเพชรบุรีและถนนราชวิถี กรุงเทพมหานคร
เรื่องมอมได้รับการนำมาใช้เป็นบทเรียนในหนังสือวิชาภาษาไทย ระดับชั้นมัธยมศึกษา
เรื่องสั้นมอมได้รับการนำไปทำละครโทรทัศน์เมื่อปี พ.ศ. 2540 โดยฐาปกรณ์ ดิษยนันทน์ รับบทนายของมอม จินตหรา สุขพัฒน์ รับบทนายผู้หญิง และผู้เกริ่นเรื่องคือ อาคม มกรานนท์ และ ดิษย์ลดา ดิษยนันทน์
และถูกสร้างเป็นละครเวทีเพลง โดย ดรีมบอกซ์ ในชื่อ "มอม เดอะ มิวสิคัล" ตลอดเดือนมกราคม พ.ศ. 2559 ณ โรงละครเอ็มเธียเตอร์ นำแสดงโดย ธีรนัยน์ ณ หนองคาย, พิจิกา จิตตะปุตตะ, จิตรคุปต์ สุนทรศิลป์ชัย, ทรงสินธ์ ศิริคุณารัศม์, วสุธิดา ปุณวัฒนา, กรกวรรษ ศิลปี, แก้วกาญจน์ ชื่นเป็นนิจ และ ธมกร จักราวรวุธ
และเป็นละครโทรทัศน์อีกครั้งเมื่อปี พ.ศ. 2560 ทางสถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส วันเสาร์-อาทิตย์ ในเวลา 20:30 น. นำแสดงโดย เทมส์ สรรพกิจ และ พิมดาว พานิชสมัย
เผ่าเทพ อรรถไกวัลวที
ดัชชีคารินเทีย
ดัชชีคารินเทียหรือดัชชีแคร์นเทิน (, , ) เป็นดัชชีที่เป็นรัฐบริวารของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์มาตั้งแต่ ค.ศ. 976 จนถึง ค.ศ. 1806 เมื่อจักรวรรดิถูกยุบตัว หลังจากนั้นก็ตกไปเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิออสเตรีย จนถึง ค.ศ. 1918 เมื่อจักรวรรดิถูกยุบตัว ตามสนธิสัญญาแซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แล (ค.ศ. 1919) ดินแดนส่วนใหญ่ของคารินเทียก็ก่อตั้งเป็นรัฐคารินเทียของออสเตรีย ส่วนเล็กทางตะวันออกเฉียงใต้ (ราวครึ่งหนึ่งของบริเวณสโลวีน (มณฑลคารินเทีย) และเมืองเยแซร์สโค) รวมเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรแห่งชาวเซิร์บ โครแอต และสโลวีนที่ก่อตั้งขึ้นใหม่ ขณะที่บริเวณหุบเขาคานาเลและเมืองทาร์วิสซิโอตกไปเป็นของราชอาณาจักรอิตาลี
ศิลปะถาลาปริวัต
ศิลปะแบบถาลาบริวัต พ.ศ. 1150 เรียกตามชื่อสถานที่ค้นพบ ทับหลังกลุ่มหนึ่ง บริเวณเมืองธาราบริวัตร จังหวัดสตึงเตรงของประเทศกัมพูชา ริมแม่น้ำโขง ทางภาคใต้ของประเทศลาว จากบริเวณที่มีแม่น้ำไหลวน
เนื่องจากลักษณะทับหลัง แบบถาลาบริวัตมีลักษณะ คล้ายศิลปะอินเดีย แบบคุปตะและหลังคุปตะ นักวิชาการ จึงกำหนดอายุ ประมาณ พุทธศตวรรษ ที่ 12
Casiopea
คาสิโอเปีย (; ) เป็นวงดนตรีแจ๊สฟิวชันญี่ปุ่นที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1976 โดยนักเล่นกีตาร์ อิสเซอิ โนโร, เทตสุโอะ ซะกุระอิ (เบส), และฮิเดะฮิโกะ โคะอิเคะ (คีย์บอร์ด) ต่อมาในปี 1977 มิโนะรุ มุคะอิยะ (คีย์บอร์ด) และทะคะชิ ซะกะกิ (กลอง) มาร่วมวง แทนที่ฮิเดะฮิโกะ ที่ลาออกไป ต่อมาในปี 1980 ทะคะชิถูกแทนที่โดยอากิระ จิมโบ
คาสิโอเปียออกผลงานชิ้นแรกชื่ออัลบั้ม "Casiopea" ในปี 1979 โดยมีพี่น้องแรนดี เบร็กเคอร์ และไมเคิล เบร็กเคอร์เป็นนักดนตรีรับเชิญ ในยุคแรกตั้งวง ดนตรีเป็นแนวฟังก์ผสมผสานกับดิสโกและแจ๊ส-ร็อก ต่อมาจะเป็นแนวฟิวชั่นแจ๊สและคอมเทมโพรารีแจ๊สมากขึ้น คาสิโอเปียมีผลงานกว่า 30 อัลบั้มทั้งในญี่ปุ่นและสหรัฐอเมริกา
นิพจน์ (คณิตศาสตร์)
นิพจน์ ในทางคณิตศาสตร์ หมายถึงการผสมผสานสัญลักษณ์ต่าง ๆ เป็นจำนวนจำกัด ซึ่งจัดรูปแบบไว้อย่างดีโดยอิงตามกฎที่ขึ้นอยู่กับบริบท สัญลักษณ์ต่าง ๆ เหล่านี้สามารถเป็นจำนวน (ค่าคงตัว) ตัวแปร การดำเนินการ ฟังก์ชัน หรือสัญลักษณ์อื่น ๆ ทางคณิตศาสตร์ รวมทั้งเครื่องหมายวรรคตอน สัญลักษณ์สำหรับจัดกลุ่ม และสัญลักษณ์เชิงวากยสัมพันธ์ การใช้นิพจน์มีพิสัยตั้งแต่แบบเรียบง่ายเช่น
ไปจนถึงแบบซับซ้อนมาก ๆ เช่น
สายอักขระของสัญลักษณ์ที่ขัดต่อกฎวากยสัมพันธ์ ไม่ถือว่าจัดรูปแบบไว้อย่างดีและไม่ใช่นิพจน์ทางคณิตศาสตร์ที่ถูกต้อง ตัวอย่างเช่น
กลุ่มของสัญลักษณ์นี้ไม่ถือว่าเป็นนิพจน์ทางคณิตศาสตร์ เป็นแค่สัญลักษณ์ที่ผสมปนเปอย่างไร้ความหมาย
X=(8+2*10/5)/7
โชเน็งซันเดย์
โชเน็งซันเดย์ รายสัปดาห์ () หรือมักจะเรียกกันว่า ซันเดย์ เป็นนิตยสารการ์ตูนภาษาญี่ปุ่นตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์โชงะกุกัง เริ่มตีพิมพ์ฉบับแรกเมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2502 มีกลุ่มเป้าหมายเป็นนักเรียนมัธยมปลายและนักศึกษามหาวิทยาลัย