hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ที่หยุดรถไฟไทย
ที่หยุดรถไฟไทย เป็นที่หยุดรถไฟของการรถไฟแห่งประเทศไทย ตั้งอยู่ในบริเวณหมู่บ้านคลองลึก ตำบลท่าข้าม อำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว เป็นที่หยุดรถที่ตั้งอยู่ในตลาดบ้านคลองลึก หรือที่รู้จักกันคือ ตลาดโรงเกลือ
ที่หยุดรถไฟไทย เป็นที่หยุดรถไฟสถานีสุดท้ายก่อนออกจากอาณาเขตประเทศไทย บริเวณ กม.260+200 ก่อนข้ามสะพานคลองพรมโหด ซึ่งเป็นคนละจุดกับที่หยุดรถคลองลึก (กม.259) ในปี พ.ศ. 2557 การรถไฟแห่งประเทศไทย ได้ดำเนินการก่อสร้างฟื้นฟูเส้นทางช่วงอรัญประเทศ จนถึงที่หยุดรถไทย เพื่อเปิดให้มีการเดินรถอีกครั้ง
ปัจจุบันไม่มีขบวนรถให้บริการที่สถานีนี้
นักมวยรูปหล่อ
เพลง "นักมวยรูปหล่อ" เป็นหนึ่งในเพลงลูกทุ่งแนวเพลงพูดของเพลิน พรหมแดน นักร้องเพลงลูกทุ่งที่นำบทพูดเข้ามาประกอบในเพลงเสมือนกับฟังละครวิทยุอยู่ ซึ่งเพลงนักมวยรูปหล่อก็จะพูดถึง การเล่าถึงอดีตของนักมวยคนหนึ่ง ที่บอกว่าตนเองเป็นนักมวยรูปหล่อ มีชื่อเสียง และในบทพูดก็จะพูดถึงการแข่งขันรายการ มวยศึกมหากุศล โดยนักมวยที่พูดถึงในบทพูดแต่ละบท มีตัวตนจริง และสมมติว่ากำลังแข่งขันกัน โดยทั้ง4คู่ ระฆังหมดยก กรรมการให้เสมอกันหมด
นักมวยที่กล่าวถึงในเพลง มีดังนี้
อุโมงค์พระพุทธฉาย
อุโมงค์พระพุทธฉาย เป็นอุโมงค์ทางรถไฟลอด 1 ใน 7 แห่งของไทย และเป็นอุโมงค์เพียงแห่งเดียวในเส้นทางรถไฟสายชายฝั่งทะเลตะวันออก มีความยาวรองจากอุโมงค์ขุนตานเพียงแห่งเดียว ตัวอุโมงค์ยาว 1,197 เมตร ภายในเป็นผนังคอนกรีต รูปแบบก่อสร้างเป็นรูปเกือกม้า กว้าง 7 เมตร สูง 5.5 เมตร ใช้หมอนคอนกรีตและรางเชื่อม 100 ปอนด์ ตั้งอยู่ระหว่างสถานีรถไฟบุใหญ่ กับสถานีรถไฟวิหารแดง ในเขตตำบลพระฉาย อำเภอเมืองสระบุรี จังหวัดสระบุรี
อุโมงค์พระพุทธฉาย เริ่มก่อสร้างเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2536 แล้วเสร็จเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2537 ด้วยงบประมาณ 127.5 ล้านบาท เปิดใช้อย่างเป็นทางการในวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2538 นับเป็นอุโมงค์รถไฟลอดฝีมือคนไทยที่ยาวที่สุด
วันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 การรถไฟแห่งประเทศไทยได้ว่าจ้างให้บริษัท ไร้ท์ทันเน็ลลิ่ง จำกัด ดำเนินโครงการงานก่อสร้างอุโมงค์รถไฟรางคู่ "อุโมงค์พระพุทธฉายแห่งที่สอง" (ฉะเชิงเทรา-คลองสิบเก้า-แก่งคอย สัญญาที่ 2 ช่วงอุโมงค์พระพุทธฉาย) โดยเทคนิค New Austrian tunneling method (NATM)
เร่ขายฝัน
"เร่ขายฝัน" เป็นเพลงเอกจากอัลบั้ม"เอกเขนก" ของวงเฉลียง เมื่อปี พ.ศ. 2530 ซึ่งเพลงนี้แต่งคำร้องและทำนองโดย ประภาส ชลศรานนท์ เรียบเรียงโดย ทรงวุฒิ จรูญเรืองฤทธิ์ ขับร้องโดย วัชระ ปานเอี่ยม เพลงเร่ขายฝันถูกทำเป็นมิวสิกวีดีโอยาว 9 นาที โดยประภาส ชลศรานนท์ ทำหน้าที่เขียนบทและกำกับการแสดงมิวสิกวิดีโอเพลงนี้เอง และได้รับรางวัลมิวสิกวิดีโอยอดเยี่ยมจากสมาคมผู้กำกับศิลป์กรุงเทพฯ (B.A.D. Awards) ประจำปี 2530 และรางวัลโทรทัศน์ทองคำ ประจำปี 2530
ต่อมาในปี 2546 ถูกขับร้องใหม่โดย Non Toxic ในอัลบั้ม "ต่างบ้าน ต่างคน บนเฉลียง" เป็นอัลบั้มรวมเพลงที่รวบรวมศิลปินมาร้องเพลงของเฉลียง นอกจากนี้ยังใช้เป็นเพลงประกอบละคร "เพื่อนรัก...นักล่าฝัน" และ ละครเวที "เดอะ เลเจนด์ ออฟ เร่ขายฝัน เฉลียง เดอะ มิวสิคัล" ล่าสุดเพลงนี้ได้ดัดแปลงเนื้อประกอบโฆษณา Scott
พันธมิตรเยาวชนของสภาแห่งชาติแอฟริกา
พันธมิตรเยาวชนของสภาแห่งชาติแอฟริกา () เป็นกลุ่มเยาวชนของพรรคสมัชชาแห่งชาติแอฟริกา ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2487 โดยเนลสัน แมนเดลา วอลเตอร์ ซิซูลู และโอลิเวอร์ ตัมโบ เพื่อเป็นการสร้างผู้นำรุ่นใหม่ของชาวผิวดำในแอฟริกาใต้ ในช่วง พ.ศ. 2491 พันธมิตรเยาวชนมีความก้าวหน้าในการควบคุมสภาแห่งชาติแอฟริกา พวกเขาเรียกร้องให้มีการต่อต้านและนัดหยุดงานเพื่อประท้วงกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการเหยียดผิว ซึ่งต้องพบกับการปราบปรามจากฝ่ายรัฐบาล ใน พ.ศ. 2493 ชาวผิวดำ 18 คนถูกฆ่า ในขณะที่ประท้วงและเมนเดลลาถูกคุมขัง
ทาบอ อึมแบกี ขึ้นมาเป็นผู้นำพันธมิตรใน พ.ศ. 2499 ต่อมา พ.ศ. 2503 สภาแห่งชาติแอฟริกาและองค์กรที่เกี่ยวข้องถูกคว่ำบาตร อึมแบกีจัดให้มีการประท้วงที่แอฟริกาใต้ลาออกจากเครือจักรภพอังกฤษ ก่อนที่เขาจะออกจากแอฟริกาใต้ตามคำแนะนำของสภาแห่งชาติแอฟริกา พันธมิตรเยาวชนยังคงดำเนินกิจกรรมต่อไปในช่วงที่มีการเหยียดผิว ใน พ.ศ. 2533 เฟรเดอริก วิลเลิม เดอ แกลร์ก ได้ประกาศให้สภาแห่งชาติแอฟริกาและองค์กรที่เกี่ยวข้องทั้งหมดรวมทั้งพันธมิตรเยาวชนเป็นองค์กรถูกฎหมาย Fikile Mbalula นักกิจกรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2523 ได้เป็นประธานาธิบดีของแอฟริกาใต้เมื่อ พ.ศ. 2548
อัมบาโซเนีย
อัมบาโซเนีย (Ambazonia) เป็นองค์กรก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2528 เพื่อแบ่งแยกดินแดนแคเมอรูนใต้ (เขตที่ใช้ภาษาอังกฤษในจังหวัดตะวันออกเฉียงเหนือและตะวันตกเฉียงใต้ในแคเมอรูน อัมบาโซเนียใช้เป็นชื่อองค์กรและชื่อประเทศที่เกิดจากการแยกตัวของสหภาพระหว่างแคเมอรูนใต้กับแคเมอรูนเมื่อ พ.ศ. 2504
สาธารณรัฐอัมบาโซเนียประกาศเอกราชเมื่อ เดือนธันวาคม พ.ศ. 2542 โดยกองกำลังแบ่งแยกดินแดนในบริเวณที่เคยเป็นดินแดนในอารักขาของอังกฤษทางภาคใต้ของแคเมอรูน การประกาศเอกราชนี้ไม่ได้รับการยอมรับจากประเทศใดหรือแม้แต่สหประชาชาติ พ.ศ. 2548 อัมบาโซเนียเข้าเป็นสมาชิกขององค์กรชาติและประชาชนที่ไม่เป็นที่รู้จัก ประชากรในบริเวณนี้พูดภาษาอังกฤษเป็นภาษาที่สอง ส่วนใหญ่เชื่อว่าสิทธิของชนกลุ่มน้อยที่พูดภาษาอังกฤษไม่ได้รับการยอมรับจากคนส่วนใหญ่ของแคเมอรูนที่พูดภาษาฝรั่งเศส และการปกป้องสิทธิคือการเรียกร้องเอกราช ชาวอัมบาโซเนียที่ลี้ภัยออกนอกประเทศจัดตั้งพรรคปลดปล่อยอัมบาโซเนียในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2547 . 
แคเมอรูนใต้เป็นดินแดนที่เคยอยู่ภายใต้การอารักขาของสหประชาติและรวมเข้ากับสาธารณรัฐแคเมอรูน (เดิมคือแคเมอรูนของฝรั่งเศส) เมื่อ พ.ศ. 2504 หลังจากการลงประชามติ ทางภาคเหนือของแคเมอรูนอังกฤษเลือกรวมเข้ากับไนจีเรีย
อัมบาโซเนียอยู่ระหว่างไนจีเรียทางตะวันตกและเหนือ สาธารณรัฐแคเมอรูนอยู่ทางตะวันออก มีสภาพเป็นลิ่มระหว่างแอฟริกาตะวันตกและอิเควตอเรียลแอฟริกาของฝรั่งเศส ถ้าได้รับเอกราช อัมบาโซเนียจะมีเขตแดนทางทะเลติดต่อกับไนจีเรีย แคเมอรูน และอิเควตอเรียลกินี มีขนาด 43,000 ตร.กม. ประชากร 6 ล้านคน
ซิติคพลาซา
ซิติคพลาซา (; ) เป็นตึกระฟ้าที่ตั้งอยู่ในเขตเทียนเหอ เมืองกว่างโจว สาธารณรัฐประชาชนจีน มีความสูง 391 เมตร (1,283 ฟุต) และมีทั้งหมด 80 ชั้น รวมทั้งสองชั้นบนยอดตึกที่มีลักษณะคล้ายเสาอากาศ ตึกก่อสร้างแล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2540 ในปัจจุบัน ซิติคพลาซาเป็นสิ่งก่อสร้างที่สูงเป็นอันดับ 4 ของประเทศจีน อันดับ 7 ของทวีปเอเชีย และอันดับที่ 8 ของโลก นอกจากนี้ยังเป็นอาคารคอนกรีตที่สูงที่สุดในโลก และยังเป็นสัญลักษณ์ของการเจริญเติบโตและความสำคัญของเมืองกว่างโจวอีกด้วย
การประชุมองค์การชาตินิยมอาณานิคมโปรตุเกส
การประชุมองค์การชาตินิยมอาณานิคมโปรตุเกส (; ) เป็นองค์กรความร่วมมือระหว่างขบวนการปลดปล่อยแห่งชาติในอาณานิคมของโปรตุเกสในแอฟริกา ก่อตั้งเมื่อ 18 เมษายน พ.ศ. 2504 ที่โมร็อกโก โดย PAIGC, MPLA, FRELIMO และ MLSTP ซึ่งเป็นการแทนที่แนวร่วมปฏิวัติเพื่อเอกราชแห่งชาติของอาณานิคมโปรตุเกส (Frente Revolucionária Africana para a Independência Nacional das colonias portuguesas)ซึ่งก่อตั้งโดย Amílcar Cabral ในตูนิสเมื่อ พ.ศ. 2503
ชุนหิงสแควร์
ชุนหิงสแควร์ (; ) เป็นตึกระฟ้าความสูง 384 เมตร (1,260 ฟุต) ตั้งอยู่ที่เมืองเซินเจิ้น สาธารณรัฐประชาชนจีน ชุนหิงสแควร์เป็นตึกที่สูงที่สุดอันดับที่ 5 ของประเทศจีน และอันดับที่ 9 ของโลก และเคยสูงที่สุดในประเทศจีนตั้งแต่ก่อสร้างแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2539 ระหว่างที่ตึกซิติคพลาซาในเมืองกว่างโจวจะก่อสร้างเสร็จในปีต่อมา การใช้งานส่วนใหญ่จะใช้เป็นสำนักงาน แต่มี 35 ชั้นที่เป็นที่อยู่อาศัย มีลานจอดรถและศูนย์การค้า 5 ชั้น ลิฟต์มีทั้งลิฟต์โดยสาร และลิฟต์ขนส่งจำนวน 2 ตัว พื้นที่แต่ละชั้นในตึกมีทั้งสิ้น 3,450 ถึง 4,900 ตารางเมตร ส่วนชั้นสูงสุดเรียกว่า "เมอริเดียนวิวเซ็นเตอร์" ซึ่งเป็นที่สำหรับชมวิว
กลีเซอ 581 ดี
กลีเซอ 581 ดี () หรือ Gl 581 d เป็นดาวเคราะห์นอกระบบดวงหนึ่ง อยู่ห่างจากโลกราว 20 ปีแสงในทิศทางของกลุ่มดาวคันชั่ง มีมวลขนาดเกือบ 8 เท่าของมวลโลก จึงจัดว่าเป็นดาวเคราะห์แบบ ซูเปอร์เอิร์ธ ในตอนปลายเดือนเมษายน พ.ศ. 2552 คณะผู้ค้นพบข้อสรุปเพิ่มเติมว่า ดาวเคราะห์นี้ตั้งอยู่ในขอบรอบนอกเขตอาศัยได้ คือมีความเป็นไปได้ที่จะเกิดน้ำในสถานะของเหลว อันเป็นพื้นฐานของการกำเนิดชีวิต สตีเฟน ยูดรี ผู้ค้นพบ ได้ประกาศว่าดาวเคราะห์ดวงนี้อาจเป็นดาวเคราะห์แห่งมหาสมุทร แต่ว่าถ้าดาวเคราะห์ดวงนี้ไม่มีก๊าซเรือนกระจกเลย มันก็จะไม่สามารถดำรงชีวิตได้ เพาะว่าถ้าโลกของเราไม่มีก๊าซเรือนกระจกเลย เราก็จะไม่สามารถมีชีวิตอยู่ได้เหมือนกัน
รายชื่อตัวละครในโปเกมอนสเปเชียล
กอนเบ้ คาปูเทปุส เปโรเบลล์
เปลัม เลนไทร่า ดิ๊กด้า เคนทารอส และบุยเซล
มีอีกชื่อหนึ่งว่าหน้ากากแมกซิมัม เป็นคนถนัดโปเกม่อนประเภท"น้ำ"เป็นคนที่เห็นแก่ส่วนรวมมาก และเป็นอาจารย์ของเพิร์ลอีกด้วย โปเกม่อนหลัก คือ"โปรเซล"
4 จตุรเทพ เป็นยอดฝีมือที่มีฝีมือเหนือกว่าผู้นำโรงยิมซึ่งไม่เคยคิดที่จะออมมือใคร ศัตรูที่หมายตาไว้จะไม่มีทางรอดเลยซักรายเดียว ในโปเกมอนลีค การแข่งขันจะเป็นแบบสู้กับ 4 คนนั้นตามลำดับพอนะมาได้ ก็สู้กับแชมป์เปี้ยน พอชนะแชมป์เปี้ยนได้จะเป็นแชมป์คนใหม่
4 จตุรเทพ หรือในอีกชื่อว่า4จักรพรรดิ เป็นยอดฝีมือที่มีฝีมือเหนือกว่าผู้นำโรงยิมซึ่งไม่เคยคิดที่จะออมมือใคร ศัตรูที่หมายตาไว้จะไม่มีทางรอดเลยซักรายเดียว โดยทั้ง 2 เขต ใช้จตุรเทพร่วมกัน4 จตุรเทพโฮเอ็นคือผู้ชนะโฮเอ็นลีกในครั้งก่อน ๆ ซึ่งได้รับการคัดเลือกมา พวกเขาและแชมเปี้ยนจะรอทำการต่อสู้กับผู้ที่ชนะเลิศในการแข่งขันในทัวร์นาเมนต์เป็นคนสุดท้าย ผู้ที่สามารถโค่น4จตุรเทพและแชมเปี้ยนคนปัจจุบันได้ก็จะถูกขนานนามให้อยู่ในระดับท็อปหรือได้รับการจารึกชื่อ
4 จตุรเทพโจโตเป็นกลุ่มของคนหลงผิดในแต่ละองค์กรซึ่งไม่คิดที่จะอยู่ใต้อาณัติใคร
ซาคากิ (Giovanni)
หัวหน้าของแก๊ง rocket พ่อ ของ ซิลเวอร์
แมททิส (Lt. Surge)
ผู้นำโรงยิมในเขตคันโต ถนัดด้านไฟฟ้า
เคียว (Koga)
ผู้นำโรงยิมในเขตคันโต ปัจจุบันกลายเป็น 4 จตุรเทพของเขตโจโต ถนัดด้านพิษ
นัทสึเมะ (Sabrina)
ผู้นำโรงยิมเจตคันโต ถนัดด้านพลังจิต
ซากิ
1 ใน 3 สามสมิงแก๊งร็อคเก็ต
เป็นผู้หญิงมีมีเล่ห์เหลี่ยมและกลโกงมาก เป็นคนทำให้พวกเร้ด กรีน บลู เยลโล่ และซิลเวอร์ กลายเป็นหิน และเป็นคนให้ชุดเกราะแก่อาโอกิริเพื่อไม่ให้ร่างกายสูญสลายไปในกาลเวลาชอบใช้สตาร์มี่ในการพลางตัวโจมตี
โอกะ
1 ใน 3 สามสมิงแก๊งร็อคเก็ต
ชอบใช้โอสึโบะ ในการเรียกฝูงโอสึโบะจำนวนมากโจมตีพร้อมกัน มีพละกำลังมากที่สุดในกลุ่ม สูญหายไปหลังร่วงจากเรือเหาะที่จักระควบคุม
จักระ
1 ใน 3 สามสมิงแก๊งร็อคเก็ต
ตัวเล็กที่สุดในกลุ่ม ชอบใช้ให้โฟเรสต์ระเบิดตัวเอง หักหลังแก่แก๊งร็อคเก็ตทำให้โอกะหายตัวไป
แก๊งแม็กม่า เป็นแก๊งชั่วร้ายในเขตโฮเอ็น มีเป้าหมายคือ การขยายอาณาเขตของพื้นดิน ทำให้เป็นศัตรูกับแก๊งอควาซึ่งต้องการขยายอาณาเขตของทะเล
ผู้นำแก๊ง ได้แก่
ผู้นำแก๊งทั้ง 3 คน นี้ มี "ไฟฉายความทรงจำ" ที่สามารถบันทึกและถ่ายทอดภาพต่าง ๆ ลงในกระดาษได้โปเกม่อนที่ใช้ คือ แม็กมัก
แก๊งอควา เป็นแก๊งชั่วร้ายในเขตโฮเอ็นเช่นเดียวกับแก๊งแม็กม่า
จุดมุ่งหมายของแก๊งคือ การขยายอาณาเขตของทะเลในเขตโฮเอ็น โดยการไปจับไคโอก้า แต่แผนการนี้ก็ถูกขัดขวางโดยรูบี้และแซฟไฟร์ และทำให้ อาโอกิริ หัวหน้าแก๊งถูกพลังของลูกแก้วเข้าควบคุม
3 ผู้บริหารแก๊งกิงกะ
สภาฐานันดร (ประเทศฝรั่งเศส)
สภาฐานันดร (; ) เป็นสภานิติบัญญัติในระบอบเก่าของราชอาณาจักรฝรั่งเศส ประกอบด้วยสามฐานันดรแห่งราชอาณาจักร (Three Estates of the Realm) คือ นักบวช (those who pray) ชนชั้นขุนนาง (those who fight) และสามัญชน (those who work) แต่ละฐานันดรมีการประชุมแยกกัน แต่เนื่องจากพระมหากษัตริย์ทรงไว้ซึ่งพระราชอำนาจในการเรียกประชุมและยุบสภาฐานันดร กับทั้งสภาฐานันดรไม่มีอำนาจให้ความเห็นชอบพระราชโองการเกี่ยวกับภาษีอากร โดยเฉพาะอย่างยิ่งไม่มีอำนาจนิติบัญญัติเลย เพียงตั้งขึ้นเพื่อเป็นเครื่องมือของพระมหากษัตริย์เท่านั้น สภาฐานันดรจึงไม่มีอำนาจเป็นของตนอย่างแท้จริง เป็นข้อต่างจากรัฐสภาแห่งอังกฤษ
สภาฐานันดรแห่งฝรั่งเศสเทียบได้กับสถาบันอื่น ๆ ในยุโรป เช่น สภาฐานันดรแห่งเนเธอร์แลนด์ รัฐสภาแห่งอังกฤษ สภาฐานันดรแห่งสกอตแลนด์ สภาฐานันดรแห่งสเปน สภานิติบัญญัติแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และสภานิติบัญญัติประจำรัฐในประเทศเยอรมนี
วัดพระธาตุโป่งนก
วัดพระธาตุโป่งนก เป็นพระอารามราช ตั้งอยู่หมู่ 4 บ้านโป่งนก ตำบลด่านมะขามเตี้ย อำเภอด่านมะขามเตี้ย จังหวัดกาญจนบุรี ที่มีความสวยงาม บริเวณวัดและพื้นที่ใกล้เคียงเป็นแหล่งธรรมโบราณ ซึ่งประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุ และรอยพระพุทธบาทจำลอง ซึ่งเป็นของเก่าพบบนเขาวัดพระธาตุโป่งนก ลักษณะเป็นรอบพระพุทธบาทคู่ แกะจากหินลายมงคลต่างๆ ตรงกลางพระบาทเป็นรูปพระอาทิตย์ พระจันทร์ และมีเครื่องหมายสวัสดิกะลายปางมงคลคู่ ซึ่งรอยพระพุทธบาทนี้ยังไม่เคยพบเห็นที่ไหนมาก่อน สันนิษฐานว่ามีอายุเป็นพันปี
วัดพระธาตุโป่งนกแวดล้อมไปด้วยภูเขาน้อยใหญ่จำนวนมากและมองเห็นเทือกเขาตะนาวศรีในระยะที่สวยงามมาก ภายในวัดบนยอดเขาโป่งนกมีพระเจดีย์ทรงระฆังคว่ำ ชื่อว่า “ พระจุฬามณีเจดีย์บรมสารีริกธาตุ ” ซึ่งมีภูมิทัศน์ที่สวยงาม มีสระโบกขรณี พระพุทธรูปปางลีลากลางสระและต้นศรีมหาโพธิ์
บริเวณลานเจดีย์เป็นจุดชมทิวทัศน์ของตำบลด่านมะขามเตี้ย ทางขึ้นไปสู่พระเจดีย์กำลังสร้างเป็นกำแพงพญานาค ตั้งแต่ทางขึ้นจากลานวัดขึ้นไปจนถึงองค์พระจุฬามณีศรีมหาธาตุบนยอดเขาลำตัวกว้าง 1 เมตร ความยาวจากหัวจรดหาง 1,222 เมตร นับว่ามีขนาดที่ใหญ่และมีความยาวมาก
เอดเวิร์ด จี. โรบินสัน
เอดเวิร์ด โกล์เดนเบิร์ก โรบินสัน ซีเนียร์ () หรือชื่อเกิด อีมานูเอล โกลเดนเบิร์ก (; ) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เกิดในโรมาเนีย ถึงแม้เขาจะมีบทบาทการแสดงที่หลากหลาย แต่เขาก็เป็นที่รู้จักดีที่สุดกับบทบาทแก๊งอันธพาน กับผลงานการแสดงแจ้งเกิดในภาพยนตร์ "Little Caesar"
อุโมงค์เขาพังเหย
อุโมงค์เขาพังเหย เป็นอุโมงค์ทางรถไฟลอด 1 ใน 7 แห่งของประเทศไทย และเป็นอุโมงค์ทางรถไฟลอดเพียงแห่งเดียวของเส้นทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือ (แต่ไม่ได้อยู่ในพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ) ตั้งอยู่ในเขตตำบลหนองรึ อำเภอลำสนธิ จังหวัดลพบุรี อยู่ระหว่างสถานีรถไฟโคกคลี กับสถานีรถไฟช่องสำราญ บริเวณกิโลเมตรที่ 248.800-249.031 ห่างจากกรุงเทพประมาณ 248 กิโลเมตร
อุโมงค์เขาพังเหย เป็นอุโมงค์ทางรถไฟลอดบนเส้นทางรถไฟสายลำนารายณ์-เขาพังเหย-บัวใหญ่ (ความยาว 166 กิโลเมตร) เริ่มเปิดเดินรถเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2510
อุโมงค์เขาพังเหย ภายในก่อสร้างเป็นผนังคอนกรีต หมอนรถไฟทำด้วยไม้เนื้อแข็ง พร้อมด้วยรางรถไฟ 70 เอ (18.00 เมตร) ความยาวของตัวอุโมงค์ 235.60 เมตร
แกรี คูเปอร์
แฟรงก์ เจมส์ “แกรี” คูเปอร์ (Frank James “Gary” Cooper) (7 พฤษภาคม ค.ศ. 1901 - 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1961) เป็นนักแสดงภาพยนตร์ชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงในเรื่องความ เงียบขรึม สไตล์การแสดงแบบน้อย และหลักปรัชญาลัทธิสโตอิก ความคิดแปลกแยก การควบคุมอารมณ์ แต่ก็เข้มข้นในบทบาทที่เหมาะสมกับภาพยนตร์คาวบอยที่เขาแสดง อาชีพการแสดงของเขามีช่วงยาวนานตั้งแต่ปี ค.ศ. 1925 จนถึงก่อนที่เขาเสียชีวิต มีผลงานแสดงภาพยนตร์มากกว่า 100 เรื่อง
ในชีวิตการแสดงของเขา คูเปอร์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ 5 ครั้งในสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม และได้รับรางวัล 2 ครั้ง จากภาพยนตร์ "Sergeant York" และ "High Noon" เขายังได้รับรางวัลเกียรติยศในปี 1961 จากเวทีรางวัลออสการ์ หลายศตวรรษต่อมา สถาบันภาพยนตร์อเมริกัน จัดอันดับคูเปอร์อยู่อันดับ 11 ของนักแสดงที่ยอดเยี่ยมที่สุด
หลวงพ่อขาว (วัดนครธรรม)
หลวงพ่อขาว หรือ หลวงพ่อปูน เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นปางสมาธิ ประดิษฐานในวัดนครธรรม จังหวัดสระแก้ว เป็นพระศักดิ์สิทธิ์คู่บ้านคู่เมืองของชาวอำเภอวัฒนานคร จังหวัดสระแก้ว หลวงพ่อขาวเป็นพระพุทธรูปปางสดุ้งมาร หน้าตัก 130.9 เซนติเมตรซึ่งที่ท้องมีเพชร ทองคำ เงิน บรรจุไว้ ชาวบ้านในสมัยก่อนเรียกหลวงพ่อขาว ว่า หลวงพ่อปูน สมัยก่อนหลวงพ่อขาวประดิษฐ์สัญฐานอยู่ที่วัดบ้านจิก ในกาลต่มาชาวบ้านสระลพได้บูรณะวัดนครธรรม ในปี 2430 หลังจากนั้นได้สร้างอุโบสถ 1 หลังแต่ไม่มีพระประธานในอุโบสถ เจ้าอาวาสในขณะนั้นได้เชิญหลวงพ่อขาวจากวัดร้างบ้านจิก มาอยู่ที่วัดนครธรรม ในขณะเคลื่อนย้ายมีเหตุการณ์อันน่าอัศจรรย์ เกิดขึ้น พระภิกษุสงฆ์ และชาวบ้านได้เห็นน้ำพระเนตรของหลวงพ่อขางไหลออกมา จนเห็นได้เด่นชัด พร้อมมีฝนโปรยปรายตกลงมาอย่างหนัก แต่ไม่มีเมฆฝนตั้งเค้ามาก่อนเลยตั้งแต่เริ่มเคลื่อนย้ายมาจากวัดบ้านจิกตลอดทางจนถึงวัดนครธรรม ชาวบ้านเชื่อกันว่าเป็นนิมิตหมายอันดี พระพุทธรูปองค์นี้จะนำความผาสุกร่มเย็นมาสู่หมู่บ้านของตน ต่อมาได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ขึ้น ซึ่งพระประธานอุโบสถหลังใหม่นี้ จำลองมาจากพระประธานในอุโบสถวัดไร่ขิง ส่วนอุโบสถหลังเดิมเรียกว่า วิหารหลวงพ่อขาว และเป็นที่ประดิษฐานหลวงพ่อขาว รอยพระพุทธบาทจำลอง หลวงพ่อขาวจำลอง เพื่อให้ประชาชนได้เคารพกราบไว้บูชาจนถึงทุกวันนี้ ปัจจุบันหลวงพ่อขาวประดิษฐานอยู่ที่วัดนครธรรม อำเภอวัฒนานคร จังหวัดสระแก้ว และยังเป็นพระพุทธรูปประจำอำเภอวัฒนานครอีกด้วย
พระเจ้าววาดือสวัฟที่ 2 ยากีลโลแห่งโปแลนด์
โยไกลา หรือ พระเจ้าววาดือสวัฟที่ 2 ยากีลโลแห่งโปแลนด์ () (ราว ค.ศ. 1362 – 1 มิถุนายน ค.ศ. 1434) โยไกลาเป็นแกรนด์ดยุกแห่งลิทัวเนียและต่อมาพระมหากษัตริย์แห่งโปแลนด์ โยไกลาปกครองลิทัวเนียตั้งแต่ปี ค.ศ. 1377 เริ่มด้วยการปกครองร่วมกับลุง Kęstutis ในปี ค.ศ. 1386 โยไกลาก็เปลี่ยนมานับถือคริสต์ศาสนา และสมรสกับยัดวิกา (Jadwiga of Poland) พระราชินีนาถผู้ครองโปแลนด์ และได้รับราชาภิเษกเป็นกษัตริย์แห่งโปแลนด์ในพระนาม "Władysław Jagiełło" พระองค์ทรงปกครองโปแลนด์อยู่ 48 ปี โยไกลาทางเป็นผู้วางรากฐานการรวมตัวเป็นสหราชอาณาจักรของสหราชอาณาจักรโปแลนด์-ลิทัวเนีย นอกจากนั้นก็ยังทรงเป็นผู้ก่อตั้งสาขาราชวงศ์ยากีลลัน (Jagiellon dynasty) ของราชวงศ์เกดิมินิดส์ (Gediminids dynasty) ที่ปกครองทั้งสองอาณาจักรมาจนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1572 และกลายมาเป็นราชวงศ์ที่มีอิทธิพลมากที่สุดราชวงศ์ในยุคกลาง
พระเจ้าเปโดรที่ 3 แห่งอารากอน
พระเจ้าเปโดรที่ 3 แห่งอารากอน หรือ พระเจ้าเปโดรมหาราช (, , ) (ค.ศ. 1239 – 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1285) เป็นพระมหากษัตริย์ราชวงศ์อารากอนแห่งราชอาณาจักรอารากอน (ในพระนาม เปโดรที่ 3) และพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรบาเลนเซีย (ในพระนาม เปโดรที่ 1) และเคานต์แห่งบาร์เซโลนา (ในพระนาม เปโดรที่ 2) ตั้งแต่ ค.ศ. 1276 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1285 พระเจ้าเปโดรทรงพิชิตราชอาณาจักรซิซิลีได้ในปี ค.ศ. 1282 พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์ผู้ทรงพระปรีชาสามารถมากที่สุดองค์หนึ่งของราชอาณาจักรอารากอนในยุคกลาง
แอนน์ แบนครอฟต์
แอนน์ แบนครอฟต์ () นักแสดงหญิงชาวอเมริกัน มีผลงานการแสดงภาพยนตร์ ละครเวที และละครโทรทัศน์ มีผลงานเด่นคือเรื่อง "The Miracle Worker" ละครเวทีในปี ค.ศ. 1959 ซึ่งเธอได้รับรางวัลโทนี จากนั้นได้มีการนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1962 ซึ่งเธอก็ได้รับรางวัลออสการ์ ในสาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม จากบทบาทเดียวกัน
ในปี ค.ศ. 1967 แอนน์ แบนครอฟต์ได้รับบทในภาพยนตร์ "The Graduate" เป็นคุณนายโรบินสัน สาวใหญ่ที่มีความสัมพันธ์กับเด็กรุ่นลูก คู่กับดัสติน ฮอฟแมน ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จที่สุดในรอบปี แบนครอฟต์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม จากทั้งรางวัลออสการ์ รางวัลลูกโลกทองคำ และรางวัลบาฟตา โดยเธอได้รับหนึ่งรางวัลลูกโลกทองคำ
ดอว์สันครีก
ดอว์สันครีก () เป็นเมืองเล็กในส่วนตะวันออกเฉียงเหนือของรัฐบริติชโคลัมเบีย ประเทศแคนาดา มีพื้นที่เฉลี่ย 20.66 กม² และมีประชากร 15,000 คนในปี2009 ชื่อ “Dawson Creek” นั้นมีที่มาจากชื่อของลำธารที่ไหลผ่านตามชุมชน ซึ่งลาธารนั้นก็ได้รับชื่อมาต่อเนื่องจาก George Mercer Dawson โดยสมาชิกของกรมสำรวจพื้นที่ ที่ได้มาผ่านบริเวณนั้นในปี ค.ศ. 1879 ดั้งเดิมนั้นตัวเมืองเคยเป็นชุมชนการเกษตรขนาดเล็ก ซึ่งภายหลังเพิ่มมาเป็นส่วนกลางภูมิภาค ในสมัยที่สุดเขตตะวันออกของ Northern Alberta Railways นั้นได้ขยายออกมาในปี ค.ศ. 1932 และถัดมาในปีค.ศ. 1942 ประชากรของเมืองได้เพิ่มขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ซึ่งในช่วงเวลานั้นกองทัพสหรัฐอเมริกาได้ใช้ทางรถไฟสุดเขตเพื่อถ่ายสินค้า ในขณะที่ Alaska Highway กำลังถูกสร้างอยู่ ถัดมาในช่วงปีค.ศ. 1950 ตัวเมืองดอว์สันครีกได้มีการเชื่อมไปถึงส่วนในของรัฐบริติชโคลัมเบีย โดยผ่านทางหลวงและทางรถไฟทะลุภูเขาร็อกกี้ และในช่วงปีค.ศ.1960 ความเจริญกาวหน้าของตัวเมืองนั้นก็ได้ช้าลงมา
ตัวเมืองนั้นอยู่บนพื้นที่ของทุ่งหญ้าอันแห้งและมีลมแรง ในเขตของ Peace River Country เมืองดอว์สันครีก ได้ชื่อว่า “Capital of the Peace” จากการที่ได้มีตำแหน่งของ Peace River Regional District และศูนย์บริการสำหรับพื้นที่ชนบททางใต้ของ Peace River นอกจากนั้นยังรู้จักกันในนามว่า “Mile 0 City” เพราะตำแหน่งของเมืองที่อยู่ฝั่งใต้ของ Alaska Highway ชุมชนนี้ยังเป็นเจ้าภาพของ heritage interpretation village, แกเลอรี่ศิลปะ และ พิพิธภัณฑ์ งานเทศกาลที่ขึ้นชื่อนั้นมี Fall Fair และ Spring Rodeo
วัฒนธรรมของเมือง Dawson Creek นั้นกำเนิดมาจากการที่เป็นจุดศูนย์ Mile “0” แห่ง Alaska Highway เสา Mile “0” ที่กำหนดเป็นเสาธงประจำเมือง นั้นอยู่ในย่านศูนย์การค้าของเมืองที่อุดมไปด้วยประวัติศาสตร์ ซึ่งอยู่ห่างจาก Northern Alberta Railways Park ออกไปแค่เขตหนึ่งฝั่งใต้ สถานที่นี้ซึ่งเป็นพื้นที่สวนลาดทางที่มีพื้นที่ 4 เอเคอร์ (10.12 ไร่) นั้นปรกติจะเป็นที่ชุมนุมของนักท่องเที่ยว ในพื้นที่สวนนี้มีทั้ง Dawson Creek Art Gallery ซึ่งมีงานแสดงศิลปะและงานฝีมือต่างๆของคนพื้นเมือง อีกทั้งติดกับพิพิธภัณฑ์ The Station Museum ซึ่งมีนิทรรศการของสิ่งประดิษฐ์และงานมหกรรมที่เกี่ยวข้องกับการก่อสร้างของ NAR Railway และ Alaska Highway
เคานต์แห่งบาร์เซโลนา
เคานต์แห่งบาร์เซโลนา () เป็นประมุขคนสำคัญของกาตาลุญญาระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 9 จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 17
เคาน์ตีแห่งบาร์เซโลนาก่อตั้งขึ้นโดยชาร์เลอมาญหลังจากที่ทรงได้รับชัยชนะต่อดินแดนทางตอนเหนือของแม่น้ำเอโบร ดินแดนเหล่านี้ที่เรียกว่า "ภูมิภาคชายแดนฮิสปาเนีย" ถูกแบ่งออกเป็นเคาน์ตีย่อย ๆ ที่รวมทั้งเคาน์ตีบาร์เซโลนาที่มักจะเป็นอาณาจักรหลักของภูมิภาค ความสัมพันธ์ระหว่างเคาน์ตีกับประมุขแฟรงก์เริ่มห่างเหินขึ้นโดยเฉพาะเมื่อราชวงศ์กาเปเซียงมาแทนที่ราชวงศ์การอแล็งเฌียง
ในคริสต์ศตวรรษที่ 11 เคานต์แห่งบาร์เซโลนาก็รวมราชวงศ์ (dynastic union) กับราชอาณาจักรอารากอนภายใต้ประมุขร่วมกัน ในปี ค.ศ. 1258 พระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสก็ทรงสละสิทธิในการมีอำนาจเหนือเคาน์ตีแห่งบาร์เซโลนาตามสนธิสัญญากอร์แบย์ (Treaty of Corbeil)
บาร์เซโลนาเป็นส่วนหนึ่งของราชบัลลังก์อารากอนจนเมื่อราว ค.ศ. 1500 เมื่อบาร์เซโลนาเข้าร่วมกับราชอาณาจักรคาสตีลเพื่อก่อตั้งเป็นราชอาณาจักรสเปน
ตัวอาณาจักรบาร์เซโลนามาสูญสลายไประหว่างสงครามสืบราชบัลลังก์สเปนในคริสต์ศตวรรษที่ 18 แต่ตำแหน่ง "เคานต์แห่งบาร์เซโลนา" ยังคงเป็นตำแหน่งขุนนางสืบตระกูลของราชบัลลังก์สเปนต่อมา
ในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ตำแหน่ง "เคานต์แห่งบาร์เซโลนา" ก็กลับมามีความสำคัญขึ้นมาบ้างเมื่อฮวน เดอ บูร์บอง (Infante Juan, Count of Barcelona) รัชทายาทนอกราชบัลลังก์สเปนทรงถือตำแหน่งเป็น "เคานต์แห่งบาร์เซโลนา" การกระทำดังว่าเป็นการอ้างสิทธิตำแหน่งทางประวัติศาสตร์โดยมิได้อ้างตัวเป็นกษัตริย์แห่งสเปนองค์ปัจจุบันโดยตรง โดยเฉพาะเมื่อหลังจากที่พระโอรสฮวน คาร์โลสกลายเป็นผู้มีโอกาสที่จะเป็นประมุขของสเปนต่อจากฟรันซิสโก ฟรังโก ผู้ครองสเปนอยู่ในขณะนั้น ในปี ค.ศ. 1977 เมื่อฮวน คาร์โลสขึ้นครองราชบัลลังก์สเปนหลังจากการเสียชีวิตของฟรังโกในปี ค.ศ. 1975 พระองค์ก็พระราชทานบรรดาศักดิ์ "เคานต์แห่งบาร์เซโลนา" อย่างถาวรให้แก่พระราชบิดาผู้ทรงประกาศสละสิทธิในราชบัลลังก์ ฮวน เดอ บูร์บองดำรงตำแหน่ง "เคานต์แห่งบาร์เซโลนา" จนเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1993 จากนั้นตำแหน่ง "เคานต์แห่งบาร์เซโลนา" ก็กลับไปเป็นของพระมหากษัตริย์ที่ทรงถือตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา ส่วนภรรยาหม้ายของฮวน เดอ บูร์บองใช้ตำแหน่งเคานเทสแห่งบาร์เซโลนาจนเสียชีวิตในปี ค.ศ. 2000
สงครามขุนนางครั้งที่สอง
สงครามบารอนครั้งที่สอง หรือ สงครามขุนนางครั้งที่สอง () เป็นสงครามกลางเมืองในราชอาณาจักรที่เริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1264 และสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1267 ระหว่างกลุ่มขุนนางที่นำโดยไซมอนเดอมอนฟอร์ท เอิร์ลแห่งเลสเตอรที่ 6 ในการต่อต้านกองทัพของฝ่านสนับสนุนกษัตริย์ที่นำโดยเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด
ซีมง เดอ มงฟอร์ เอิร์ลที่ 6 แห่งเลสเตอร์
ซีมง เดอ มงฟอร์ เอิร์ลที่ 6 แห่งเลสเตอร์ () (23 พฤษภาคม ค.ศ. 1208 - 4 สิงหาคม ค.ศ. 1265) เป็นขุนนางชาวอังกฤษเชื้อสายฝรั่งเศสที่มีบทบาทสำคัญในสงครามขุนนางครั้งที่ 2 ในการเป็นปฏิปักษ์ต่อสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 3 หลังจากการปฏิวัติระหว่างปี ค.ศ. 1263 ถึง ค.ศ. 1264 มงฟอร์กลายเป็นประมุขของอังกฤษ "โดยพฤตินัย" และทำการเรียกประชุมสภาผู้ได้รับการเลือกตั้งโดยตรง (De Montfort's Parliament) ของยุคกลางเป็นครั้งแรก ซึ่งทำให้มงฟอร์เป็นที่นับถือกันว่าเป็นหนึ่งในบรรดาผู้นำในการก่อตั้งระบบรัฐสภาประชาธิปไตย
เศรษฐกิจบนพื้นฐานความคิดสร้างสรรค์
เริ่มเป็นที่รุ้จักในปี 2001 จากหนังสือ The Creative Economy: How People Make Money from Ideas ของ John Howkins ที่ได้พูดถึงความสัมพันธ์ระหว่างความคิดสร้างสรรค์และเศรษฐศาสตร์
ในมุมมองของ Howkins ทั้งความคิดสร้างสรรค์และเศรษฐกิจต่างไม่ใช่สิ่งใหม่ แต่สิ่งที่ใหม่ก็คือ การพัฒนารูปแบบความสัมพันธ์ระหว่างสองสิ่งนี้ และการใช้ความคิดสร้างสรรค์ร่วมไปกับแนวคิดด้านเศรษฐศาสตร์เพื่อสร้างมูลค่าและความมั่งคั่ง (value and wealth)
ด้วยความที่แนวคิดเรื่องเศรษฐกิจบนพื้นฐานความคิดสร้างสรรค์ ยังอยู่ระหว่างการศึกษาและพัฒนาโดยรัฐบาลในหลายประเทศ จึงยังไม่มีคำนิยามที่ชัดเจนในปัจจุบัน
ล่าสุดในรายงานของอังค์ถัด (UNCTAD) เรื่อง CREATIVE ECONOMY REPORT 2008 ได้ให้คำนิยามของเศรษฐกิจบนพื้นฐานความคิดสร้างสรรค์ไว้ว่าเป็น" แนวคิดที่พูดถึงศักยภาพในการใช้สินทรัพย์ทางความคิดสร้างสรรค์ (creative assets) เพื่อพัฒนาและสร้างความเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ เอื้อให้เกิดการสร้างรายได้ และเพิ่มยอดการส่งออก ขณะเดียวกันก็ยังรวมถึงการมีส่วนร่วมทางสังคม ความหลกหลายทางวัฒนธรรม และการพัฒนาทรัพยาการมนุษย์ด้วย"
นอกจากนี้อังค์ถัด ยังได้ให้คำจำกัดควาของอุตสาหกรรมที่ใช้ความคิดสร้างสรรค์ (Creative industry) ว่าเป็น วงจรของการสร้างสรรค์ การผลิต และการจำหน่ายสินค้าและบริการที่มีปัจจัยหลักคือความคิดสร้างสรรค์และทุนทางปัญญา (intellectual capital)
กลุ่มอุตสาหกรรมที่อยู่ภายใต้คำจำกัดความดังกล่าว หรือกลุ่มอุตสาหกรรมที่มีความเชื่อมโยงระหว่างกันจะประกอบไปด้วย กลุ่มองค์ความรู้ตั้งต้น เช่น ศิลปหัตถกรรม, กลุ่มการแสดงศิลปะ เช่น การละคร, กลุ่มสิ่งพิมพ์และวรรณกรรม เช่น หนังสือ, กลุ่มดนตรี, เช่น คอนเสิร์ต และซีดี, กลุ่ม Visual Arts เช่น ภาพยนตร์และโทรทัศน์, กลุ่มงานออกแบบ เช่น สถาปัตยกรรม และกลุ่ม ดิจิตอลและมัลติมีเดีย เช่น ซอฟต์แวร์ และเกม
เซนด์มีอะเลิฟเวอร์
"เซนด์มีอะเลิฟเวอร์" () คือซิงเกิลของเทย์เลอร์ เดย์น ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2536 จากอัลบั้ม "โซลแดนซิง" ขึ้นอันดับสูงสุดที่ 50 ในชาร์ต "บิลบอร์ด" ฮอต 100 และอันดับที่ 19 ในชาร์ตเพลงผู้ใหญ่ร่วมสมัย
U.S. CD maxi single
เซลีนได้บันทึกเพลงนี้ในช่วงการบันทึกอัลบั้ม "เซลีนดิออน" เมื่อปี พ.ศ. 2535 แต่มิได้นำเพลงดังกล่าวบรรจุลงในอัลบั้มแต่อย่างใดจนกระทั่งในปี พ.ศ. 2537 ได้มีการบรรจุเพลงดังกล่าวในอัลบั้ม "คัมบายาอัลบั้ม 1994" โดยนำรายได้จากการจำหน่ายอัลบั้มไปช่วยเหลือบริการผู้ป่วยโรคเอดส์ และได้มีการนำมาบรรจุในอัลบั้ม "อินบีทวีนแดนซ์" ในปี พ.ศ. 2539 เพื่อสมทบทุนการวิจัยมะเร็งเต้านม และบรรจุในอัลบั้ม "เดอะพาวเวอร์ออฟพีซ" ในปีเดียวกันนี้เพื่อเฉลิมฉลองการครบรอบ 50 ปีของ CARA และอัลบั้ม "วูแมนทูวูแมน ชุดที่ 2" ซึ่งมีวัตถุประสงค์สมทบทุนการวิจัยมะเร็งเต้านมเช่นกัน เพลงนี้ยังได้บรรจุในหน้าบีของซิงเกิล "ปูร์เกอตูแมมอองกอร์" ในปี พ.ศ. 2538 อีกด้วย
เพลงนี้ในฉบับของเซลีนขึ้นชาร์ตจากอัลบั้ม "วูแมนทูวูแมน ชุดที่ 2" ในสหรัฐอเมริกาเมื่อปี พ.ศ. 2539 ซึ่งออกเผยแพร่ในรูปแบบซิงเกิลวิทยุ เมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2539 ขึ้นอันดับสูงสุดที่ 23 ในชาร์ตเพลงผู้ใหญ่ร่วมสมัย
U.S. promotional CD single
อาคารริงกูเกททาวเวอร์
อาคารริงกูเกททาวเวอร์ (; ) เป็นตึกระฟ้าสูง 256 เมตรในริงกูทาวน์ เมืองอิซูมิซาโนะ จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น มีทั้งหมด 56 ชั้น สร้างแล้วเสร็จเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2539 ออกแบบโดยนิคเคน เซ็คเค และ Yasui Architects & Engineers
อาคารแบ่งออกเป็นสามระดับชั้น ระดับแรกเป็นห้องประชุมนานาชาติ ระดับที่สองเป็นสำนักงานธุรกิจต่างๆ และระดับที่สามซึ่งมีความกว้างของอาคารน้อยที่สุด เป็นโรงแรมเอเอ็นเอเกททาวเวอร์ โรงแรมตั้งอยู่ในตำแหน่งที่นักท่องเที่ยวเดินทางมาได้สะดวก เนื่องจากตั้งอยู่ติดกับ Sky Gate Bridge ที่ทอดข้ามไปยังท่าอากาศยานนานาชาติคันไซ และอยู่ติดกับสถานีรถไฟริงกูทาวน์ที่มีรถไฟสาย JR ฮันวะและ Nankai Main Line วิ่งผ่าน ชั้นที่ 26 เป็นจุดชมทิวทัศน์ที่สามารถมองเห็นมหาสมุทร Sky Gate Bridge และ Ferris wheel ในริงกูทาวน์
อาคารมีชั้นใต้ดินสองชั้น ใช้เป็นที่จอดรถที่รองรับรถยนต์ได้ 365 คัน
ก่อนการก่อสร้าง ได้มีการเสนอแบบร่างจำนวนหนึ่งของอาคารที่จะสร้างบริเวณนี้ จนกระทั่งแบบร่างที่สองได้รับอนุมัติให้นำไปใช้
อาคารนี้มีความสูงเป็นอันดับที่ 88 ของโลกเมื่อวัดถึงจุดที่สูงที่สุด และสูงเป็นอันดับสองในญี่ปุ่น โดยสูงเท่ากับ โอซากะเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์
จักรวรรดิอัสซีเรียใหม่
จักรวรรดิอัสซีเรียใหม่ () เป็นสมัยประวัติศาสตร์ของเมโสโปเตเมียที่เริ่มขึ้นในปี 934 ก่อนคริสต์ศักราช และสิ้นสุดลงเมื่อปี 609 ก่อนคริสต์ศักราช ระหว่างช่วงเวลานี้อัสซีเรียเป็นมหาอำนาจในบริเวณดังกล่าวระหว่างบาบิโลเนียและอำนาจรองอื่น ๆ แต่ก็มิได้มีอำนาจอย่างจริงจังมาจนถึงการปฏิรูปโดย Tiglath-Pileser III ในศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสต์ศักราช เมื่ออัสซีเรียกลายมาเป็นมหาอำนาจของจักรวรรดิอันใหญ่หลวง ในสมัยอัสซีเรียกลางระหว่างยุคสัมริดตอนปลายอัสซีเรียเป็นเพียงราชอาณาจักรรองทางตอนเหนือของเมโสโปเตมีย (อิรักปัจจุบัน) ที่แข่งขันการมีอิทธิพลกับราชอาณาจักรอื่นในทางตอนใต้ของเมโสโปเตมียและบาบิโลเนียคู่อริ เริ่มด้วยการรณรงค์ของอดัด-นิรานิที่ 2 (Adad-nirari II) อัสซีเรียก็เริ่มขยายอำนาจและเริ่มกลายเป็นศัตรูสำคัญต่อความมั่นคงของอียิปต์
จักรวรรดิอัสซีเรียใหม่เป็นจักรวรรดิที่สืบต่อจากสมัยอัสซีเรียกลาง ที่รุ่งเรืองระหว่างศตวรรษที่ 14 ถึง 10 ก่อนคริสต์ศักราช นักวิชาการบางท่านเช่นริชาร์ด เนลสัน ฟราย์มีความเห็นว่าจักรวรรดิอัสซีเรียใหม่เป็นจักรวรรดิที่แท้จริงจักรวรรดิแรกในประวัติศาสตร์ ระหว่างช่วงเวลานี้ภาษาอราเมอิกก็กลายมาเป็นภาษาราชการของจักรวรรดิร่วมกับภาษาอัคคาเดียน
ในที่สุดจักรวรรดิอัสซีเรียใหม่ก็มาล่มสลายลงเมื่อจักรวรรดิบาบิโลเนียใหม่รุ่งเรืองขึ้น นินาเวห์เสียเมืองในปี 612 ก่อนคริสต์ศักราช กว่าห้าสิบปีต่อมาทั้งบาบิโลเนียและอัสซีเรียก็กลายเป็นจังหวัดของจักรวรรดิเปอร์เชีย แม้ว่าอัสซีเรียในรัชสมัยของอัสเชอร์บานิปาล (Ashurbanipal) จะทำลายวัฒนธรรมของเอลาม แต่วัฒนธรรมของอัสซีเรียก็มิได้มามีอิทธิพลต่อชนมีดีสและเปอร์เชียของกลุ่มชนอินโด-อิหร่านต่อมา
สถานีรถไฟนาโงยะ
สถานีรถไฟนาโงยะ เป็นสถานีรถไฟในเขตนากามูระ นครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ญี่ปุ่น เป็นสถานีรถไฟที่มีพื้นที่มากที่สุดในโลก (446,000 ม²) และเป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่ของ บริษัทรถไฟญี่ปุ่นกลาง (เจอาร์ เซ็นทรัล) พื้นที่ส่วนใหญ่อยู่ใน "เจอาร์ เซ็นทรัล ทาวเวอร์" เหนือสถานีขึ้นไป และในทางเดินใต้ดิน สถานีที่เห็นในปัจจุบันสร้างแล้วเสร็จเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2542 ใน พ.ศ. 2548 มีผู้มาใช้บริการเฉลี่ยวันละ 1,140,000 คน จัดว่าเป็นสถานีรถไฟที่คับคั่งเป็นอันดับหกในญี่ปุ่น
สถานีนี้อยู่ติดกับสถานีรถไฟเมเต็ตสึนาโงยะของ Nagoya Railroad และสถานีรถไฟคินเต็ตสึนาโงยะของสายคินเต็ตสึนาโงยะ
อาคารแฝดของสถานีสูงกว่า 50 ชั้น ประกอบด้วยอาคารโรงแรม 59 ชั้น และอาคารสำนักงาน 55 ชั้น (มีลานจอดเฮลิคอปเตอร์บนดาดฟ้า)!colspan=5|บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตอนกลาง (JR ตอนกลาง)
!colspan=5|รถไฟใต้ดินนครนาโงยะ
จักรพรรดิโยเซฟที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรพรรดิโยเซฟที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ () (26 กรกฎาคม ค.ศ. 1678 - 17 เมษายน ค.ศ. 1711) เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในราชวงศ์ฮับส์บูร์ก ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ระหว่างปี ค.ศ. 1705 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 17 เมษายน ค.ศ. 1711 พระองค์เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิเลโอโพลด์ที่ 1 และ เอเลเนอร์ แมกดาเลนแห่งพาเลทิเนท-น็อยแบร์ก
จักรพรรดิเลโอโปลด์ที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรพรรดิเลโอโปลด์(หรือลีโอโพลด์) ที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (, ) (9 มิถุนายน ค.ศ. 1640 - 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1705) แห่งราชวงศ์ฮับส์บูร์ก ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ของจักรวรรดิระหว่างปี ค.ศ. 1658 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1705 พระองค์เป็นพระราชโอรสพระองค์รองในจักรพรรดิแฟร์ดีนันด์ที่ 3 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และพระนางมาเรีย อันนาแห่งบาวาเรีย จักรพรรดินีมเหสีพระองค์แรก ลีโอโพลด์ทรงกลายมาเป็นรัชทายาทโดยนิตินัยหลังจากการสวรรคตด้วยโรคฝีดาษของพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 4 แห่งฮังการีพระเชษฐาธิราชเมื่อวันที่9 กรกฎาคม ค.ศ. 1658
เขตอาศัยได้
เขตอาศัยได้ () ในทางดาราศาสตร์ หมายถึง ย่านหนึ่งในอวกาศที่ซึ่งดาวเคราะห์คล้ายโลกสามารถดำรงน้ำในสถานะของเหลวได้บนพื้นผิว และสามารถมีสิ่งมีชีวิตคล้ายกับสิ่งมีชีวิตบนโลก เขตอาศัยได้เป็นจุดตัดกันระหว่างสองเขตที่ต่างก็เอื้อต่อการให้กำเนิดชีวิต คือหนึ่ง ภายในระบบดาวเคราะห์ และสอง คือภายในดาราจักร ดาวเคราะห์และดวงจันทร์บริวารของมันที่อยู่ในเขตนี้มีโอกาสมากที่จะเป็นแหล่งอยู่อาศัยของมนุษย์ได้ จึงมีความเป็นไปได้ที่จะมีสิ่งมีชีวิตต่างดาวลักษณะคล้ายคลึงกับเราอยู่ที่นั่น
จะต้องไม่สับสนปนเประหว่าง เขตอาศัยได้ กับ ดาวเคราะห์ที่อยู่อาศัยได้ (planetary habitability) ซึ่งในข้อหลังนี้จะคำนึงถึงเงื่อนไขต่างๆ ของดาวเคราะห์ที่จำเป็นในการดำรงชีวิตของสิ่งมีชีวิตที่มีคาร์บอนเป็นพื้นฐาน (carbon-based life) ขณะที่ เขตอาศัยได้ คำนึงถึงเงื่อนไขเกี่ยวกับดาวฤกษ์ซึ่งส่งอิทธิพลต่อการดำรงชีวิตของสิ่งมีชีวิตที่มีคาร์บอนเป็นพื้นฐาน
พระเจ้าแฟร์ดีนันด์ที่ 4 แห่งชาวโรมัน
พระเจ้าแฟร์ดีนันด์ที่ 4 แห่งชาวโรมัน () (8 กันยายน ค.ศ. 1633 - 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1654) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งชาวโรมัน พระมหากษัตริย์ฮังการี และพระมหากษัตริย์โบฮีเมีย เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิแฟร์ดีนันด์ที่ 3 กับจักรพรรดินีมาเรีย อันนา
ทรงดำรงตำแหน่งพระมหากษัตริย์โบฮีเมียในปี ค.ศ. 1646 พระมหากษัตริย์ฮังการีในปี ค.ศ. 1647 มีพระราชพิธีราชาภิเษกเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน ต่อมาวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1653 ทรงได้รับคัดเลือกให้เป็นพระมหากษัตริย์แห่งชาวโรมัน ซึ่งเป็นตำแหน่งรัชทายาทของราชบัลลังก์จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ พระราชพิธีราชาภิเษกจัดขึ้นในวันที่ 18 มิถุนายนปีเดียวกัน แต่พระองค์ไม่ทันได้สืบราชสันตติวงศ์ก็เสด็จสวรรคตเสียก่อนเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1654
หอดูดาวท้องฟ้าซีกใต้แห่งยุโรป
หอดูดาวท้องฟ้าซีกใต้แห่งยุโรป (; ESO) มีชื่อเต็มอย่างเป็นทางการว่า "European Organization for Astronomical Research in the Southern Hemisphere" หรือ "องค์การแห่งยุโรปเพื่อการวิจัยทางดาราศาสตร์ในท้องฟ้าซีกใต้" เป็นองค์กรวิจัยนานาชาติสำหรับการศึกษาด้านดาราศาสตร์ ภายใต้การสนับสนุนของประเทศต่างๆ ในทวีปยุโรป 14 ประเทศ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1962 มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองมิวนิก ประเทศเยอรมัน ส่วนอุปกรณ์สังเกตการณ์เกือบทั้งหมดตั้งอยู่ที่ประเทศชิลี โดยใช้อุปกรณ์และเทคโนโลยีที่ทันสมัยเพื่อให้นักดาราศาสตร์จากยุโรปสามารถศึกษาท้องฟ้าซีกใต้ได้ มีชื่อเสียงจากกล้องโทรทรรศน์ที่ใหญ่ที่สุดและก้าวหน้ามากที่สุดแห่งหนึ่งของโลก เช่น กล้องโทรทรรศน์นิวเทคโนโลยี (New Technology Telescope; NTT) ซึ่งเป็นกล้องรุ่นแรกที่บุกเบิกเทคโนโลยี active optics และกล้องโทรทรรศน์ VLT (Very Large Telescope) ประกอบด้วยกล้องโทรทรรศน์ขนาด 8 เมตรจำนวน 4 ชุด และกล้องประกอบขนาด 1.8 เมตรอีกจำนวน 4 ชุด
อุปกรณ์ทันสมัยจำนวนมากที่หอดูดาวแห่งนี้ได้ช่วยเหลือการค้นพบทางดาราศาสตร์ครั้งสำคัญๆ หลายครั้ง และช่วยสร้างรายการวัตถุทางดาราศาสตร์จำนวนมาก การค้นพบเมื่อไม่นานมานี้รวมถึงการค้นพบ แสงวาบรังสีแกมมาที่อยู่ไกลที่สุด และการค้นพบหลักฐานการมีอยู่ของหลุมดำที่บริเวณใจกลางทางช้างเผือกของเรา ในปี ค.ศ. 2004 กล้องโทรทรรศน์ VLT ได้ช่วยให้นักดาราศาสตร์จับภาพถ่ายแรกของดาวเคราะห์นอกระบบ 2M1207b ที่โคจรรอบดาวแคระน้ำตาลดวงหนึ่งซึ่งอยู่ห่างออกไป 173 ปีแสง นอกจากนี้อุปกรณ์ HARPS ยังได้ช่วยเหลือการค้นพบดาวเคราะห์นอกระบบอีกเป็นจำนวนมาก รวมถึงการค้นพบ กลีส 581 ซี ซึ่งโคจรรอบดาวแคระแดง กล้องโทรทรรศน์ VLT ยังช่วยในการค้นพบดาราจักรที่ไกลที่สุดเท่าที่มนุษย์เคยรู้จัก คือ Abell 1835 IR1916
อุปกรณ์สังเกตการณ์เกือบทั้งหมดของ ESO ตั้งอยู่ที่ประเทศชิลี เนื่องจากต้องการมองเห็นท้องฟ้าซีกใต้อย่างชัดเจน โดยตั้งอยู่ในทะเลทราย Atacama อันเป็นหนึ่งในสถานที่ที่แห้งแล้งที่สุดบนโลก มีหอดูดาวทั้งสิ้น 3 แห่งคือ ที่ลาซีญา (La Silla) พารานัล (Paranal) และ Llano de Chajnantor
ไมโครโฟน
ไมโครโฟน คืออุปกรณ์รับเสียงแล้วแปลงเป็นสัญญาณไฟฟ้า เพื่อประมวลผลในเครื่องขยายเสียงหรืออุปกรณ์ผสมเสียงอื่น ๆ ไมโครโฟนประกอบด้วยขดลวดและแม่เหล็กเป็นหลัก เมื่อเสียงกระทบตัวรับในไมโครโฟน จะทำให้ขดลวดสั่นสะเทือนตัดกับสนามแม่เหล็ก จึงทำให้เกิดสัญญาณไฟฟ้า ซึ่งเป็นหลักการทำงานตรงข้ามกับลำโพง โดยทั่วไปไมโครโฟนใช้รับเสียงพูดหรือเสียงร้องเพลง
ชนิดของไมโครโฟน แบ่งตามหลักการทางไฟฟ้า ได้ 2 ประเภท ได้แก่
การประปาส่วนภูมิภาค
การประปาส่วนภูมิภาค หรือ กปภ. () เป็นรัฐวิสาหกิจหนึ่งในสังกัดกระทรวงมหาดไทย ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2522 มีหน้าที่ผลิตและให้บริการเกี่ยวกับน้ำประปาในทุกพื้นที่ของประเทศไทย (ยกเว้นกรุงเทพมหานคร จังหวัดนนทบุรี และจังหวัดสมุทรปราการ) อย่างมีคุณภาพตามมาตรฐานสากลขององค์การอนามัยโลก
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าให้ตั้ง "กรมสุขาภิบาล" เพื่อบริหารจัดการน้ำมาใช้ในพระนคร ต่อมาในปี พ.ศ. 2496 รัฐบาลในขณะนั้นได้อนุมัติให้ กรมโยธาธิการ ดำเนินการก่อสร้างการประปาขึ้น ณ ศูนย์การทหารปืนใหญ่ โคกกระเทียม ใช้ชื่อว่า "การประปาพิบูลสงคราม" เพื่อผลิตและจำหน่ายน้ำให้ประชาชน และได้ขยายไปยังต่างจังหวัดในปี พ.ศ. 2497 รวม 6 แห่ง คือ ขอนแก่น ราชบุรี อุดรธานี เชียงใหม่ นครศรีธรรมราช และ ภูเก็ต
การผลิตและจำหน่ายน้ำสำหรับประชาชน เดิมแบ่งออกเป็น 2 หน่วยงาน คือต่อมาได้มีการศึกษาวิธีการจัดรูปแบบการบริหารจัดการประปาภูมิภาค โดย สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ และมีการตราพระราชบัญญัติการประปาส่วนภูมิภาค พ.ศ. 2522 มีผลให้กิจการประปาของกรมโยธาธิการ และกรมอนามัย ถูกโอนมารวมกันเป็น "การประปาส่วนภูมิภาค" ตั้งแต่วันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2522
การประปาส่วนภูมิภาค มีเขตพื้นที่บริการแบ่งออกเป็น 10 เขต ได้แก่
เดือนเต็ม สาลิตุล
เดือนเต็ม สาลิตุล หรือ 'ตุ๊ก' นักแสดงหญิงเจ้าบทบาท ที่มีผลงานทั้งทางละครทีวีและภาพยนตร์ เกิดเมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2500 เมื่อแรกเข้าวงการใช้ชื่อในการแสดงว่า เดือนเต็ม เผ่าทองสุข เข้าสู่วงการครั้งแรก จากการชักชวนของ อารีย์ นักดนตรี เมื่อปี พ.ศ. 2516 จากละครเรื่อง "หลานสาวคุณหญิง" ทางช่อง 4 บางขุนพรหม (ตอนหลังเปลี่ยนเป็น ช่อง 9 อสมท.) แสดงเป็นวัยรุ่นอยู่ 2-3 เรื่อง เกิดไปสะดุดตาผู้สร้างภาพยนตร์ชื่อดังในยุคนั้น อย่าง พิชัย น้อยรอด เข้า จึงชักนำมาแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกคือ "นักเลงสามสลึง" เมื่อปี พ.ศ. 2519 หลังจากนั้นเธอมักได้รับบทรองๆ ในภาพยนตร์เรื่องต่อๆ มา เช่น "เก้าล้านหยดน้ำตา", "สาวจอมแก่น", "นางฟ้าท่าเรือ" เป็นต้น
ต่อมา 'เดือนเต็ม' กลับมามีผลงานทางจอแก้วอีกครั้ง ในละคร "สร้อยฟ้าขายตัว" และยิ่งดังระเบิดเมื่อมารับบท 'นาริน' จากละคร "สวรรค์เบี่ยง" คู่กับ อัศวิน รัตนประชา และมีผลงานแสดงต่อเนื่องมาถึงทุกวันนี้
ปัจจุบัน เดือนเต็ม มักได้รับบทเด่นเป็นตัวแม่หรือยายผู้สูงศักดิ์ ในละครทีวี เธอเริ่มกลับมาแสดงภาพยนตร์อีกครั้ง ในปี 2550 โดยรับบทเป็นหญิงตาบอดในภาพยนตร์ "ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช" และรับบทเด่นคู่กับ สุเชาว์ พงษ์วิไล ใน "A Moment in June ณ ขณะรัก" ซึ่งทำให้เธอได้รับรางวัลนักแสดงสมทบหญิง จากเวที STARPICS THAI FILMS AWARDS ครั้งที่ 7(2552)
ช่วงที่กลับมาเล่นละครนั้น 'เดือนเต็ม' เคยคบหาดูใจกับอดีตพระเอก สมภพ เบญจาธิกุล อยู่ระยะหนึ่ง แต่ก็ต้องแยกทางกันในที่สุด
ศิริขวัญ ชินโชติ
ศิริขวัญ ชินโชติ หรือคนทั่วไปรู้จักในนาม วีเจขวัญ เป็นพิธีกร ชาวไทย
ศิริขวัญ ชินโชติ หรือ วีเจ ขวัญ โดยคำว่า วีเจ มาจากการเป็นพิธีกรทางช่องแชนแนลวีไทยแลนด์ และนำมารวมกับชื่อเล่น ขวัญ ทำให้คนทั่วไปรู้จักในนาม วีเจขวัญ นั้นเอง ศิริขวัญ ชินโชติ เกิดเมื่อวันจันทร์ที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2534 ราศีมีน สถานที่เกิดคือจังหวัดกรุงเทพมหานคร ซึ่งตั้งอยู่ในประเทศไทย ครอบครัวชินโชติ ประกอบด้วยด้วยกันทั้งหมด 5 คน โดยศิริขวัญ เป็นพี่สาวคนโต และมีน้องชายอีก 2 คน ด้านการศึกษา ศิริขวัญจบมัธยมศึกษาตอนต้นที่โรงเรียนสาธิตบางนา มัธยมศึกษาตอนปลายโรงเรียนพระกุมารเยซูวิทยา และได้รับเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง เอกสาขาวิชาการโฆษณา ด้วยเกรดเฉลี่ย 3.96 จากคณะนิเทศศาสตร์(ABAC School of Communication Arts) มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ
หลังจากนั้นได้เปิดร้านเบเกอรี่ชื่อว่า สนูซ คาเฟ่(snooze cafe) ร่วมกับวีเจออิ๊ง ย่านจุฬาลงกรณ์ ซอย 42 และรับงานบันเทิงคู่กันไปด้วย และมีแบรนด์เสื้อผ้าในชื่อ Siris Brand และ Everydaywearbysiris
ศิริขวัญ ชินโชติ เข้าวงการบันเทิงจากการเวที เอสคลับ ทาเล้นท์ บอยส์ แอนด์ เกิร์ลส์ 2007 (พ.ศ. 2550) และเข้าเป็นพิธีกรรายการ Kamikaze Club ในยุคแรก และต่อมาได้เข้าแคสท์พิธีกรกับทางแชนแนลวีไทยแลนด์ ในบทบาทของวีเจ ในรายการ [V] Play Zone by Fanta ทางช่องแชนแนลวีไทยแลนด์ (รายการออกอากาศสด) โดยจัดรายการร่วมกับ แน็ค ชาลี ไตรรัตน์, ไมเคิล ศิรชัช เจียรถาวร, ทีม อธิภัทร ปิยกิตติไพบูลย์ และ ศิริขวัญ มีรายการสดเพิ่มขึ้นได้แก่ คนดูเป็นใหญ่, [V] Japan Bravo, Asian Hero และรายการเทปได้แก่ Zog Zag, [V] Covery ทางช่องแชนแนลวีไทยแลนด์ ออกอากาศทางทรูวิชั่นส์
นอกจากงานด้านพิธีกรแล้ว ศิริขวัญ ชินโชติ มีผลงานการแสดงด้านมิวสิควิดีโอในเพลง รักไม่ใช่ทุกอย่าง ของศิลปินออกัส (พ.ศ. 2554), มิวสิควีดีโอเพลง ร้อยแก้ว (Slam Drunk) ของศิลปิน ว่าน ธนกฤต ซึ่งร่วมขับร้องกับ กอล์ฟ ฟักกลิ้งฮีโร่ (พ.ศ. 2558) และมีผลงานการแสดงทางด้านโฆษณา ได้แก่ True Move, Chester’s gril และงานถ่ายนิตยสารวัยรุ่น ตามมามากมาย ได้แก่ เธอกับฉัน, KNOCK KNOCK, Campus, U PLUZ
ศิริขวัญ ชินโชติ ได้รับเชิญเป็นคณะกรรมการตัดสิน รายการเรียลลิตี้ The Ultimate Interns ทางทรูวิชั่นส์ ช่อง 77, CTH ช่อง 2, GMM Z ช่อง 123-398, Foxthaichannel ทุกวันเสาร์ เวลา 20.50-21.20 น.และเป็นพิธีกรรายการคลับมันตรา รายการดีๆที่นำเสนอเรื่องราวสร้างสุขแบบครบสูตร ของบริษัท โซลิดเอนเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด ออกอากาศทุกเช้าวันอาทิตย์ เวลา 9.40-10.30 น. ทางททบ. 5
ปัจจุบัน ศิริขวัญ ชินโชติ ร่วมกับเพือนอีก 4 คน เปิดเพจชื่อ แม่สื่อแม่ชัก เป็นเพจสำหรับแจ้งข่าวถึงคราวความโสด และมีรายการออกอากาศสดของตัวเอง รวมถึงได้ร่วม
เป็นพิธีกรรายการ โสดรู้โสดเห็น ทางช่อง 20TV ออกอากาศทางออนไลน์บนยูทูป
บัมป์บัมป์!
"บัมป์บัมป์!" () เป็นซิงเกิลภาษาญี่ปุ่นลำดับที่ 28 ของโบอาในรูปแบบแม็กซีซิงเกิล วางจำหน่ายในวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2552 โดยเพลง "BUMP BUMP! feat.VERBAL(m-flo)" ได้ร่วมร้องกับ VERBAL วง m-flo
เพลง "BUMP BUMP! feat.VERBAL(m-flo)" เป็นเพลงประกอบรายการ "MUSIC FIGHTER" ทางช่องนิปปอนทีวี และเป็นเพลงประกอบโฆษณา music.jp
สะพานคอมโพสิต
สะพานคอมโพสิต เป็นสะพานสำหรับรถไฟ 1 ใน 3 แห่งที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเชื่อมทางรถไฟข้ามหุบเขาบนเส้นทางรถไฟสายเหนือ ระหว่างสถานีรถไฟแม่ตานน้อย กับสถานีรถไฟขุนตาน บริเวณหลักกิโลเมตรที่ 676.754 เป็นสะพานคอมโพสิตแห่งแรกของการรถไฟแห่งประเทศไทย
สะพานคอมโพสิต ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นมาพร้อมกับเส้นทางรถไฟสายนี้ แต่เป็นสะพานที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อทดแทนสะพานห้าหอ ที่สร้างขึ้นใช้งานตั้งแต่ปี พ.ศ. 2458 ซึ่งมีสภาพไม่สมบูรณ์ ไม่มั่นคงปลอดภัย และไม่มีความคุ้มค่าที่จะบูรณะซ่อมแซม ผู้เชี่ยวชาญจากการรถไฟแห่งชาติญี่ปุ่น ได้ให้คำแนะนำว่าควรสร้างสะพานขึ้นใหม่ใกล้เคียงกับสะพานเดิม การรถไฟแห่งประเทศไทย จึงสร้างเป็นสะพานคอมโพสิต (Composite Girder) โดยมีช่วงสะพาน 5 ช่วง ความยาวแต่ละช่วงยาว 15 30 30 30 15 เมตรตามลำดับ รวมความยาวทั้งสิ้น 120.00 เมตร ตอม่อสะพานเป็นคอนกรีตเสริมเหล็กภายในกลวง คานสะพานเป็นเหล็ก ตัวสะพานเป็นกระบะคอนกรีต สร้างแล้วเสร็จเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2510 และเปิดใช้งานเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2510 โดยใช้งบประมาณทั้งสิ้น 6,782,000 บาท
สะพานสองหอ
สะพานสองหอ เป็นสะพานรถไฟ 1 ใน 3 แห่งที่สร้างขึ้นเพื่อให้รถไฟข้ามหุบเขาระหว่างจังหวัดลำปาง กับจังหวัดลำพูน อยู่ในเส้นทางรถไฟสายเหนือ ระหว่างสถานีรถไฟแม่ตานน้อย และสถานีรถไฟขุนตาน บริเวณกิโลเมตรที่ 678.724 เหตุที่เรียกว่า "สะพานสองหอ" เนื่องจากสะพานตั้งอยู่บนหอสูง 2 หอ แต่ปัจจุบันมีการเสริมหอเพื่อรองรับน้ำหนักเพิ่มขึ้นเป็น 3 หอ
สะพานสองหอ แนวทางอยู่ในทางตรง มีความลาดชัน 25 ใน 1,000 เป็นสะพานเหล็กขนาด 30.00 + 60.00 + 30.00 เมตร เป็นสะพานแบบเดียวกับสะพานสามหอ เพียงแต่ไม่มีสะพานเหล็กช่วง 22.00 เมตร และตั้งอยู่บนหอเหล็กรวม 2 หอ สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2458 พร้อมกันกับสะพานสามหอ (ยังใช้งานอยู่) และสะพานห้าหอ (เลิกใช้งานไปแล้วเมื่อปี พ.ศ. 2510)
สะพานสองหอ ได้ใช้งานมานานกว่า 50 ปี และต่อมาน้ำหนักกดเพลาของรถจักรก็เพิ่มขึ้น ซึ่งแต่เดิมออกแบบให้รับน้ำหนักกดเพลาเพียง 10.5 ตันต่อหน่วยต่อเพลา แต่พอเมื่อได้เพิ่มน้ำหนักเพลาเป็น 15 ตันต่อหน่วยต่อเพลา จึงมีการพิจารณาตรวจสอบสะพานทั้ง 3 แห่ง (สะพานสองหอ สะพานสามหอ สะพานห้าหอ) ปรากฏว่าอยู่ในสภาพที่ไม่น่าจะปลอดภัยนัก ตัวสะพานเหล็กมีอาการล้าตัวและอ่อนตัว การพิจารณาเกี่ยวกับสะพานสูงทั้ง 3 แห่งนี้ ได้ถูกหยิบยกขึ้นมาพิจารณาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2496 ได้มีการพิจารณากันหลายครั้งและนำวิธีการต่างๆ มาเปรียบเทียบเพื่อให้การปรับปรุงสะพานทั้ง 3 แห่งเป็นไปโดยความเหมาะสมและประหยัด โดยการช่วยเหลือจากการรถไฟแห่งชาติญี่ปุ่น เมื่อได้หยิบยกวิธีการต่าง ๆ มาพิจารณาทั้งข้อดีและข้อเสียแล้ว จึงได้ตกลงเลือกสร้างและปรับปรุงสะพานทั้ง 3 แห่ง ในปี พ.ศ. 2508 และแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2510
สะพานสองหอ ตัวเหล็กโครงสะพานทั่วไปอยู่ในสภาพดี จุดอ่อนแออยู่ที่ปลายโครงเหล็กยื่น ที่ช่องกลางมีอาการอ่อนตัวมาก จึงได้พิจารณาเพื่อเสริมกำลังความแข็งแกร่งของสะพานนี้ โดยวิธีตั้งเสาหอเหล็กขึ้นใหม่ที่กึ่งกลางสะพาน ขึ้นไปรับปลายโครงการสะพานยื่นที่ช่องกลางทำการเสริมตัวโครงสะพานเหล็กโดยเพิ่มเนื้อที่หน้าตัดให้มีความแข็งแรงขึ้น ค่าบูรณะปรับปรุงเสริมกำลังความแข็งแรงของสะพานสองหอ และสะพานสามหอ รวมเป็นเงิน 6,290,000 บาท
สะพานสามหอ
สะพานสามหอ เป็นสะพานรถไฟ 1 ใน 3 แห่งที่สร้างขึ้นเพื่อให้รถไฟข้ามหุบเขาระหว่างจังหวัดลำปาง กับจังหวัดลำพูน อยู่ในเส้นทางรถไฟสายเหนือ ระหว่างสถานีรถไฟแม่ตานน้อย และสถานีรถไฟขุนตาน บริเวณกิโลเมตรที่ 677.903 เหตุที่เรียกว่า "สะพานสามหอ" เนื่องจากสะพานตั้งอยู่บนหอสูง 3 หอ แต่ปัจจุบันมีการเสริมหอเพื่อรองรับน้ำหนักเพิ่มขึ้นเป็น 4 หอแล้ว
สะพานสามหอ เป็นสะพานทางตรง มีความลาดชัน 25 ใน 1,000 ตัวสะพานทำด้วยเหล็ก ขนาด 30.00 + 60.00 + 30.00 + 22.00 เมตร สะพานเหล็กช่วง 30.00 + 60.00 + 30.00 เมตร เป็นสะพานแบบโครงยีน (Cantiliver type deck truss) ตั้งอยู่บนเสาหอเหล็ก ตัวโครงสะพานยื่นออกไปสองข้าง ด้านริมฝั่งมีตอม่อคอนกรีตรองรับไว้ และมีน้ำหนักถ่วงมิให้ปลายอีกข้างหนึ่งกระดกเมื่อมีรถไฟวิ่งผ่าน ที่ระหว่างปลายโครงยื่นช่วงกลางมีสะพานสั้น ยาว 9.20 เมตร วางพาดอยู่ ส่วนสะพานช่วง 22.00 เมตรสุดท้ายเป็นแบบ Simple deck truss สะพานนี้มีเสาหอเหล็กรวม 3 เสาตั้งรองรับอยู่ สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2458 พร้อมกันกับสะพานสามหอ (ยังใช้งานอยู่) และสะพานห้าหอ (เลิกใช้งานไปแล้วเมื่อปี พ.ศ. 2510)
สะพานสามหอ ได้ใช้งานมานานกว่า 50 ปี และต่อมาน้ำหนักกดเพลาของรถจักรก็เพิ่มขึ้น ซึ่งแต่เดิมออกแบบให้รับน้ำหนักกดเพลาเพียง 10.5 ตันต่อหน่วยต่อเพลา แต่พอเมื่อได้เพิ่มน้ำหนักเพลาเป็น 15 ตันต่อหน่วยต่อเพลา จึงมีการพิจารณาตรวจสอบสะพานทั้ง 3 แห่ง (สะพานสองหอ สะพานสามหอ สะพานห้าหอ) ปรากฏว่าอยู่ในสภาพที่ไม่น่าจะปลอดภัยนัก ตัวสะพานเหล็กมีอาการล้าตัวและอ่อนตัว การพิจารณาเกี่ยวกับสะพานสูงทั้ง 3 แห่งนี้ ได้ถูกหยิบยกขึ้นมาพิจารณาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2496 ได้มีการพิจารณากันหลายครั้งและนำวิธีการต่างๆ มาเปรียบเทียบเพื่อให้การปรับปรุงสะพานทั้ง 3 แห่งเป็นไปโดยความเหมาะสมและประหยัด โดยการช่วยเหลือจากการรถไฟแห่งชาติญี่ปุ่น เมื่อได้หยิบยกวิธีการต่าง ๆ มาพิจารณาทั้งข้อดีและข้อเสียแล้ว จึงได้ตกลงเลือกสร้างและปรับปรุงสะพานทั้ง 3 แห่ง ในปี พ.ศ. 2508 และแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2510
สะพานสามหอ ตัวเหล็กโคงสะพานทั่วไปอยู่ในสภาพดี จุดอ่อนแออยู่ที่ปลายโครงเหล็กยื่น ที่ช่องกลางมีอาการอ่อนตัวมาก จึงได้พิจารณาเพื่อเสริมกำลังความแข็งแกร่งของสะพานนี้ โดยวิธีตั้งเสาหอเหล็กขึ้นใหม่ที่กึ่งกลางสะพาน ขึ้นไปรับปลายโครงการสะพานยื่นที่ช่องกลางทำการเสริมตัวโครงสะพานเหล็กโดยเพิ่มเนื้อที่หน้าตัดให้มีความแข็งแรงขึ้น ค่าบูรณะปรับปรุงเสริมกำลังความแข็งแรงของสะพานสองหอ และสะพานสามหอ รวมเป็นเงิน 6,290,000 บาท
ตำบลแม่เจดีย์
ตำบลแม่เจดีย์ ตั้งอยู่ในเขตการปกครองของ อำเภอเวียงป่าเป้า จังหวัดเชียงราย
มีเนื้อที่ 158 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 112,500 ไร่ มีภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นภูเขา ซึ่งคิดเป็นร้อยละ 78 ของพื้นที่ทั้งหมด หรือประมาณ 87,750 ไร่ ที่เหลือเป็นพื้นที่ราบคิดเป็น ร้อยละ 20 หรือประมาณ 22,500 ไร่ และพื้นที่ที่เป็นแม่น้ำห้วย หนอง คลองบึง คิดเป็นร้อยละ 2 หรือประมาณ 2,250 ไร่ตำบลแม่เจดีย์ ประกอบไปด้วย 16 หมู่บ้าน ได้แก่
จำนวนประชากรในเขต อบต. 6,547 คน และจำนวนหลังคาเรือน 2,296 หลังคาเรือน
อาชีพหลักส่วนใหญ่ประกอบอาชีพด้านเกษตรกรรม ร้อยละ 90 อาชีพรับจ้าง ร้อยละ 5 อาชีพค้าขายและรับราชการ ร้อยละ 5 ของประชากรในพื้นที่
ดาวแคระน้ำตาลเล็ก
ดาวแคระน้ำตาลเล็ก () คือวัตถุทางดาราศาสตร์ที่มีมวลขนาดเดียวกับดาวเคราะห์ โดยที่มวลนั้นต่ำกว่าขีดจำกัดมวลต่ำสุดของดาวแคระน้ำตาล (คือประมาณ 13 เท่าของมวลดาวพฤหัสบดี) สิ่งที่แตกต่างจากดาวแคระน้ำตาลก็คือ มันไม่มีมวลมากพอจะสร้างปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชั่นเพื่อหลอมดิวเทอเรียมได้ ดาวแคระน้ำตาลเล็กมีกำเนิดในลักษณะเดียวกับดาวฤกษ์ คือจากการแตกสลายของกลุ่มเมฆในอวกาศ ไม่ได้เกิดจากการรวมตัวหรือการพอกพูนมวลจากแผ่นจานฝุ่นระหว่างดวงดาว ทว่าการแยกแยะระหว่างดาวแคระน้ำตาลเล็กกับดาวเคราะห์ยังไม่อาจระบุได้อย่างชัดเจน แม้ในหมู่นักดาราศาสตร์ก็ยังแบ่งเป็นสองพวกว่าควรพิจารณากระบวนการก่อตัวของดาวเคราะห์เป็นส่วนหนึ่งในการจัดประเภทด้วยหรือไม่
มวลดาวพฤหัสบดี
มวลดาวพฤหัสบดี (; M หรือ M) คือหน่วยวัดมวลโดยมีค่าเท่ากับมวลรวมทั้งหมดของดาวพฤหัสบดี คือ 1.8986×10 กิโลกรัม หรือ 317.83 เท่าของมวลโลก (1 มวลโลกเท่ากับ 0.00315 มวลดาวพฤหัสบดี) เราใช้มวลดาวพฤหัสบดีในการบรรยายถึงมวลของดาวแก๊สยักษ์ เช่น ดาวเคราะห์รอบนอกของระบบสุริยะ และดาวเคราะห์นอกระบบ รวมถึงใช้บรรยายถึงมวลของดาวแคระน้ำตาลด้วย
ดาวเคราะห์นอกระบบที่มีมวลมาก ๆ มักถูกเอ่ยถึงในหน่วยของมวลดาวพฤหัสบดี เพราะทำให้สามารถพิจารณาเปรียบเทียบได้สะดวกกว่า ดาวเคราะห์ที่มีมวลขนาดมวลดาวพฤหัสบดีที่โคจรรอบดาวฤกษ์แม่ลักษณะคล้ายดวงอาทิตย์ในระยะ 1 หน่วยดาราศาสตร์ จะมีค่า amplitude shift ที่ 28 เมตร/วินาที ซึ่งสามารถตรวจจับได้ด้วยเทคโนโลยีในปัจจุบัน ดาวเคราะห์นอกระบบที่ตรวจจับได้ส่วนมากจะตรวจด้วยวิธีความเร็วแนวเล็ง มักมีมวลมากและมีวงโคจรที่ค่อนข้างแคบ ทำให้เกิดผลกระทบจากปรากฏการณ์การเลือกคือการพบดาวเคราะห์มวลขนาดมวลดาวพฤหัสบดีมากกว่าขนาดอื่น ๆ ทำนองเดียวกันกับการตรวจจับด้วยวิธีอื่นเช่น การเคลื่อนผ่าน หรือไมโครเลนส์ ก็ทำให้พบดาวเคราะห์มวลขนาดมวลดาวพฤหัสบดีหรือมากกว่านั้น
ที่หยุดรถไฟเขาปูน
ที่หยุดรถไฟเขาปูน ตั้งอยู่ตำบลท่ามะขาม อำเภอเมืองกาญจนบุรี จังหวัดกาญจนบุรี เป็นที่หยุดรถของทางรถไฟสายตะวันตก
ตำบลแม่เจดีย์ใหม่
ตำบลแม่เจดีย์ใหม่ ตั้งอยู่ในเขตการปกครองของ อำเภอเวียงป่าเป้า จังหวัดเชียงรายตำบลแม่เจดีย์ใหม่ ประกอบไปด้วย 14 หมู่บ้าน ได้แก่
จำนวนประชากรในเขต อบต. 9,694 คน และจำนวนหลังคาเรือน 3,086 หลังคาเรือน
พระเจ้าเวนเซลแห่งชาวโรมัน
พระเจ้าเวนเซลแห่งชาวโรมัน (, , , ) (26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1361 – 16 สิงหาคม ค.ศ. 1419) ได้รับคัดเลือกเป็นพระมหากษัตริย์แห่งชาวโรมันในปี ค.ศ. 1376 โดยการสืบสายพระโลหิต และตั้งแต่ปี ค.ศ. 1378 ได้เป็นพระมหากษัตริย์โบฮีเมียในพระปรมาภิไธย "พระเจ้าเวนเซลที่ 4 แห่งโบฮีเมีย" นับเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 3 ของโบฮีเมียและเป็นองค์ที่สองของเยอรมนีที่มาจากราชวงศ์ลักเซมเบิร์ก ในปี ค.ศ. 1400 ทรงถูกถอดจากราชสมบัติพระมหากษัตริย์เยอรมัน แต่ยังทรงครองราชบัลลังก์โบฮีเมียต่อมาจนเสด็จสวรรคต
เวนเซลเป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิคาร์ลที่ 4 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ในปี ค.ศ. 1373 จักรพรรดิคาร์ลทรงให้เวนเซลได้รับตำแหน่งเจ้านครรัฐผู้คัดเลือกแห่งรัฐมาร์เกรฟบรันเดนบูร์ก และต่อมาในปี ค.ศ. 1376 ก็ทรงจัดให้ได้รับการเลือกตั้งเป็นพระมหากษัตริย์แห่งชาวโรมันโดยเจ้านครรัฐผู้คัดเลือกอีกห้าพระองค์ ขณะที่ผู้คัดเลือกอีกสองตำแหน่ง (บรันเดนบูร์กและราชอาณาจักรโบฮีเมีย) ถือโดยพระองค์เองและพระราชโอรส
ราชวงศ์นัสเซา-ไวล์บูร์ก
ตระกูลนัสเซา-ไวล์บวร์ก () ก่อตั้งขึ้นโดยจอห์นที่ 1 เคานท์แห่งนัสเซา-ไวล์บวร์กในปี ค.ศ. 1344 ที่ปกครองนาซอที่ในปัจจุบันเป็นรัฐในเยอรมนี นาซอรุ่งเรืองระหว่าง ค.ศ. 1344 จนถึง ค.ศ. 1806
เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1806 นาซอ-อุซิงเก็น และนัสเซา-ไวล์บวร์กก็รวมเป็นส่วนหนึ่งของสมาพันธรัฐแห่งลุ่มแม่น้ำไรน์โดยความกดดันของนโปเลียน อาณาจักรเคานท์ทั้งสองรวมตัวกันเป็นอาณาจักรดยุคแห่งนาซอเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม ค.ศ. 1806 ภายใต้การปกครองของเจ้าชายฟรีดริช ออกุสต์ แห่งนาซอ-อุซิงเก็นและพระญาติฟรีดริช วิลเฮล์ม ดยุคแห่งนาซอ ฟรีดริช ออกุสต์ผู้ไม่มีทายาทตกลงให้ฟรีดริช วิลเฮล์มเป็นประมุขแต่เพียงผู้เดียวหลังจากที่ตนเสียชีวิต แต่ฟรีดริช วิลเฮล์มมาเสียชิวิตเสียก่อนโดยอุบัติเหตตกบันไดในปราสาทไวล์บวร์กเมื่อวันที่ 9 มกราคม ค.ศ. 1816 บุตรชายวิลเลียมจึงได้เป็นดยุคแห่งนาซอ
ไดกิ คาเมดะ
ไดกิ คะเมะดะ (亀田 大毅, Kameda Daiki หรือ "คะเมะดะ ไดกิ") เกิดเมื่อวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2532 ที่โอซากา เป็นน้องชายคนที่ 2 ของตระกูลคะเมะดะ เป็นน้องชายแท้ ๆ ของ โคกิ คะเมะดะ
ไดกิ คะเมะดะ ก่อนขึ้นชิงแชมป์โลกครั้งแรกกับ ไดสุเกะ ไนโต แชมป์โลกรุ่นฟลายเวทของสภามวยโลก (WBC) ที่สามารถคว้าแชมป์ด้วยการเอาชนะ พงษ์ศักดิ์เล็ก กระทิงแดงยิม นักมวยชาวไทยไปได้ ในปี พ.ศ. 2550 นั้น คะเมะดะสามารถเอาชนะน็อก วันดี สิงห์วังชา นักมวยไทยอีกคนที่เป็นอดีตแชมป์โลก WBC 2 สมัยใน 2 รุ่นไปได้ในยกที่ 6 แต่การชกชิงแชมป์โลกกับไดสุเกะนั้น ปรากฏว่าคะเมะดะเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป โดยการชกในครั้งนี้ เป็นไปอย่างไม่โปร่งใส เพราะ ชิโร คะเมะดะ ผู้เป็นพ่อสอนคะเมะดะผู้เป็นลูกชายระหว่างพักยกที่มุมเวทีตลอดให้ใช้วิธีการชกที่ผิดกติกา เช่น ใช้ศีรษะชน เป็นต้น โดยกล้องที่ดำเนินการถ่ายทอดสามารถจับเสียงนี้ได้ชัดเจน ส่งผลให้คณะกรรมการมวยสากลอาชีพของญี่ปุ่น (JBC) ลงโทษห้ามยุ่งเกี่ยวกับมวยอีกเลยตลอดชีวิต ในส่วนของไดกิ คะเมะดะ เอง ก็ถูกลงโทษแบนห้ามขึ้นชกเป็นเวลา 2 ปี
จากนั้นเมื่อพ้นโทษ 2 ปีออกมาแล้ว ไดกิ คะเมะดะ ได้มีโอกาสชิงแชมป์โลกอีกครั้งในรุ่นฟลายเวทของสมาคมมวยโลก (WBA) กับ เด่นเก้าแสน กระทิงแดงยิม ในวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ที่ เซ็นทรัลยิม โอซะกะ ซึ่งตลอดระยะเวลาก่อนการชก คะเมะดะได้พยายามยียวนกวนประสาทเด่นเก้าแสนตลอด จนถูกสื่อมวลชนของญี่ปุ่นเองโห่ใส่ เนื่องจากถือเป็นการแสดงกิริยาที่ไม่มีมารยาท และในวันที่ขึ้นชก ก็มีแฟนมวยชาวญี่ปุ่นเข้ามาชมไม่เต็มความจุสนามด้วย ผลการชกก็ออกมาปรากฏว่า คะเมะดะ เป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปอีกอย่างไม่เป็นเอกฉันท์ ด้วยคะแนน 114-114, 115-113, 115-113
คะเมะดะมาประสบความสำเร็จในการชิงแชมป์โลกครั้งที่ 3 เมื่อพบกับ เด่นเก้าแสน อีกครั้ง ในวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 ที่โกเบ ซึ่งก่อนการชกครั้งนี้ คะเมะดะได้ไปเก็บตัวที่ประเทศฟิลิปปินส์ แต่ไม่ได้ขึ้นชกกับใครอีก ตลอดการชกทั้ง 12 ยก คะเมะดะได้ใช้ลูกตุกติกด้วยการเข้ากอดและล้มลงอยู่หลายครั้ง จนกรรมการสั่งตัดคะแนนเด่นเก้าแสนไปถึง 2 ครั้ง ในที่สุดเมื่อครบ 12 ยก คะเมะดะเป็นฝ่ายชนะคะแนนไปอย่างเอกฉันท์ 110-116, 112-114, 110-116 และสร้างประวัติศาสตร์เป็นคู่พี่น้องที่เป็นแชมป์โลกพร้อมกันเป็นครั้งแรกของญี่ปุ่น
ต่อมาในวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2554 ไดกิ คะเมะดะ ได้เลื่อนรุ่นขึ้นมาชิงแชมป์โลกในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทของสมาคมมวยโลก พบกับ เทพฤทธิ์ สิงห์วังชา นักมวยชาวไทย ที่โอซากา พรีเฟ็คเทอรัล ยิมเนเซี่ยม เมืองโอซากา ปรากฏว่าไดกิ คะเมะดะ เป็นฝ่ายแพ้คะแนนเมื่อครบ 12 ยกอย่างเป็นเอกฉันท์ ด้วยคะแนน 115-113, 116-112 และ 119-110 พร้อมด้วยสภาพร่างกายที่บอบช้ำและหน้าตาที่บวมปูดเพราะพิษหมัดของเทพฤทธิ์
ต่อมาได้ขึ้นชิงแชมป์ซูเปอร์ฟลายเวท ของสหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) ที่ว่าง กับ ร็อดริโก เกอร์เรโร นักมวยชาวเม็กซิกัน ที่คะกะวะ เมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2556 ผลปรากฏว่าไดกิ คะเมะดะ ชนะคะแนนไปแบบเอกฉันท์ แต่ต่อมาก็ได้ชกล้มแชมป์กับแชมป์โลกรุ่นเดียวกันของ WBA คือ ลิโบริโอ โซลิส นักมวยชาวเวเนซุเอลา เมื่อวันที่ 3 ธันวาคม ปีเดียวกัน ผลปรากฏว่าไดกิ คาเมะดะ เป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป แม้ก่อนหน้านั้นในการชั่งน้ำหนัก โซลิส จะเป็นฝ่ายเสียแชมป์โลกเนื่องจากทำน้ำหนักไม่ผ่านก็ตาม