hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
สมมาตร
สมมาตร (Symmetry) ทั่วไปจะหมายถึงสองความหมาย ความหมายแรกคือการรับรู้ถึงการเข้ากันได้ หรือความงามได้สัดส่วน และความสมดุล ดังความสวยงามหรือความสมบูรณ์แบบที่สะท้อนออกมา ในความหมายที่สองคือความเที่ยงตรงและความคิดที่ชัดเจนของความสมดุลหรือ"รูปแบบความคล้ายคลึงในตัวเอง" ที่สามารถพิสูจน์หรือตรวจสอบได้ตามกฎของระบบในเชิงรูปนัย โดยใช้เรขาคณิต, จนถึงฟิสิกส์ หรืออื่นๆ
ถึงแม้ว่าความหมายจะต่างกันในบางบริบท แต่ทั้งคู่เกี่ยวข้องกันและถูกอภิปรายโต้แย้งกันในการเปรียบเทียบ
แนวความคิดเรื่องความเที่ยงตรงถูกต้องของสมมาตรมีหลากหลายวิธีตัดสินและนิยาม เช่น สมมาตรอาจจะใช้:ในประเด็นของเวลาที่ผ่านไป ตามความสัมพันธ์ของตำแหน่ง ตามการแปลงทางเรขาคณิต เช่น ขนาด, การสะท้อน, และการหมุน ตลอดจนการแปลงฟังก์ชันชนิดอื่นๆ และตามมุมมองของวัตถุนามธรรม, แบบจำลองตามทฤษฎี, ภาษา, ดนตรี และความรู้
สมมาตรสามารถมีคำนิยามที่แตกต่างกันได้ เช่น
เส้นสมมาตรมี 2 ประเภท ดังนี้
โซบะ
โซบะ () เป็นอาหารญี่ปุ่นที่ได้ความนิยมชนิดหนึ่ง ทำจากแป้งบักวีต (ไม่ใช่แป้งสาลี) มีลักษณะเป็นเส้นยาว สีน้ำตาล
โซบะนิยมรับประทานทั้งแบบเย็น จุ่มกับซอส และแบบร้อนในซุป ซึ่งมีชื่อเรียกต่างกันไป ขึ้นอยู่กับวิธีนำเส้นโซบะไปประกอบอาหารนั้น
นอกจากนี้ ในประเทศญี่ปุ่นเองยังนิยมเรียกอาหารเส้นที่เป็นเส้นขนาดเล็กว่า โซบะ อีกด้วย ซึ่งต่างจากอูดงซึ่งมีลักษณะเส้นหนา ทำจากแป้งสาลี โซบะมีขายในหลากหลายสถานที่ ตั้งแต่ในร้านอาหารจานด่วนราคาถูกตามสถานีรถไฟต่าง ๆ ไปจนถึงร้านอาหารหรูหราราคาแพง นอกจากนี้ เส้นโซบะยังมีขายแบบเส้นแห้งและบะหมี่สำเร็จรูปตามซูเปอร์มาร์เก็ตอีกด้วย
ในประเทศไทย มักเรียกเส้นบะหมี่ฮกเกี้ยนซึ่งมีลักษณะเส้นใหญ่ หนา สีเหลืองว่า เส้นโซบะ เนื่องจากร้านอาหารในประเทศไทยนิยมนำบะหมี่ชนิดนี้มาผัด คล้ายอาหารญี่ปุ่นที่เรียกว่า ยากิโซบะ
วัดท่าโขลง
วัดท่าโขลง เป็นวัดในตำบลเขาสมอคอน อำเภอท่าวุ้ง จังหวัดลพบุรี
ในเขตตำบลเขาสมอคอน อำเภอท่าวุ้ง จังหวัดลพบุรี มีพระดีวัดดัง เป็นที่รู้จักกล่าวขานกันมานาน คือ วัดท่าโขลง 
หากย้อนหลังไปประมาณ 70 กว่าปีที่คนเฒ่าคนแก่เล่าถึงพระเกจิอาจารย์รูปหนึ่งเคยบวชอยู่ที่วัดไลย์ ได้มาเป็นเจ้าอาวาสวัดท่าโขลง คือ พระครูสนิธวินัยการ 
พระครูสนิธวินัยการ หรือ หลวงพ่อสนิธ ยโสธโร อดีตเจ้าอาวาส อดีต เจ้าคณะตำบลเขาสมอคอน ตำแหน่งพระวินัยธร เป็นที่ศรัทธาเลื่อมใสของผู้คนในสมัยนั้นกันมาก วัดท่าโขลง ปัจจุบันตั้งอยู่หมู่ที่ 9 ต.เขาสมอคอย อ.ท่าวุ้ง จ.ลพบุรี มีเนื้อที่ 13 ไร่ งาน 16 วา ตามทำเนียบวัดในวัดจังหวัดลพบุรี ระบุว่าประกาศตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2226 นับโดยปัจจุบัน 323 ปีแล้ว ต่อมาได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาใน พ.ศ. 2420 คนเฒ่าคนแก่ให้ฟังว่า สมัยก่อนวัดท่าโขลงเป็นบริเวณป่าติดกับแม่น้ำบางขาม
รายชื่อผลงานเพลงของอะระชิ
ผลงานของอะระชิ ศิลปินบอยแบนด์จากประเทศญี่ปุ่น ประกอบไปด้วย 8 อัลบั้ม, 3 อัลบั้มพิเศษ, 28 ซิงเกิล และ 8 วีดีโออัลบั้ม อะระชิยังมีมิวสิกวีดีโอทั้งหมด 35 เพลง รวมถึง "All or Nothing" และ "Lucky Man" โดยผลงานแรกของทางวงคือซิลเกิ้ล "Arashi" ซึงใช้เป็นเพลงประกอบงานกิฬาวอลเลห์บอลชิงแชมป์โลกครั้งที่ 8 โดยมีญี่ปุ่นเป็นเจ้าภาพ ทำยอดขายได้เกือบล้านชุดในการจำหน่าย และเป็นซิงเกิลที่ขายดีที่สุดจนถึงปัจจุบัน
เกือบ 1 ปีจากการเดบิวท์ อัลบั้มแรกของวง "" สามารถครองอันดับ 1 ในออริก้อนชารท์และยอดขายสูงที่สุดของวงเช่นเดียวกับซิงเกิล "Arashi" จนกระทั่ง "All the Best! 1999-2009" อัลบั้มพิเศษฉลองครบรอบ 10 ปี ได้วางจำหน่ายออกมา ทำให้อัลบั้มแรกครองสถิติขายดีที่สุดของวงมาเกือบ 10 ปี ด้วยยอดขาย 323,030 ชุด และเป็นศิลปินรายที่ 5 ในประวัติศาสต์ที่สามารถทำยอดขายประจำปีได้ทั้งอันดับ 1 และ 2 คือซิงเกิล "Truth/Kaze no Mukō e" และ "One Love" ตามลำดับ Such a feat had not been achieved since 1989.
อย่างไรก็ตาม วันที่ 18 ธันวาคม ปี 2009 ออริก้อนได้ประกาศอะระชิได้ทำลายสิถิติของตัวเองโดยการครองอันดับ 1 ในทั้งในหมวดซิงเกิล, อัลบั้ม และ DVD เพลง ในปี 2009 โดยซิงเกิลทั้งหมดในปี 2009 ได้ติดอยู่ในอันดับ Top 5 ของตารางประจำปี โดยอันดับ 1 คือ "Believe/Kumorinochi, Kaisei", อันดับ 2 "" ,อันดับ 3 "My Girl" และและอันดับ 5 "Everything" นอกจากนี้ทางวงได้กลายเป็นศิลปินรายแรกในประวัติศาสตร์ที่สามารถครองอันดับ 1 และ 2 ในชารทได้ 2 ปีซ้อน และ สามารถทำยอดขายทั้ง 4 ชุดติด 5 อันดับสูงสุด ทางด้านชารท์อัลบั้ม "All the Best! 1999-2009" ได้กลายเป็นอัลบั้มที่ขายดีที่สุดในปี 2009 โดยขายไปได้กว่า 1.43 ล้านชุด ทำให้เป็นครั้งแรกที่อะระชิได้ครองอันดับที่ 1 ในชารทอัลบั้มประจำปี
วัดคีรีบัววนาราม (ถ้ำคูหาสวรรค์)
วัดคีรีบัววนาราม เป็นวัดในตำบลเขาน้อย อำเภอลำสนธิ จังหวัดลพบุรี
วัดคีรีบัววนาราม (วัดถ้ำสุพรรณคูหา)
วัดคีรีบัววนาราม เป็นวัดที่ตั้งอยู่บนภูเขา สภาพโดยทั่วไปและบริเวณของวัดคีรีบัววนารามมีความเงียบสงบ และมีทัศนียภาพที่สวยงาม นั้นภายใต้ภูเขาซึ่งเป็นที่ตั้งของวัดมีถ้ำตามธรรมชาติ ขนาดใหญ่ 4 ถ้ำ มีพระพุทธรูปไว้สำหรับบูชา ฤดูร้อนจะเย็นสบาย ฤดูหนาวก็จะอบอุ่น สามารถเดินทะลุออกอีกทางด้านหนึ่งของถ้ำได้ และเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่น่าสนใจอีกแหล่งหนึ่งสำหรับผู้ชื่นชอบธรรมชาติ เป็นสถานที่ประกอบพิธีกรรม กิจกรรมทางศาสนา เป็นหน่วยอบรมคุณธรรมจริยธรรมตั้งอยู่บนเขาสวยงามมาก
ประเทศโรมาเนียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000
ประเทศโรมาเนีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 27 ค.ศ. 2000 (พ.ศ. 2543) ณ เมืองซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลียระหว่างวันที่ 15 กันยายน – 1 ตุลาคม พ.ศ. 2543
รัฐกาตาร์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000
รัฐกาตาร์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 27 ค.ศ. 2000 (พ.ศ. 2543) ณ เมืองซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลียระหว่างวันที่ 15 กันยายน – 1 ตุลาคม พ.ศ. 2543
ปวยร์โตรีโกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000
ปวยร์โตรีโก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 27 ค.ศ. 2000 (พ.ศ. 2543) ณ เมืองซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลียระหว่างวันที่ 15 กันยายน – 1 ตุลาคม พ.ศ. 2543
สาธารณรัฐโปรตุเกสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000
สาธารณรัฐโปรตุเกส เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 27 ค.ศ. 2000 (พ.ศ. 2543) ณ เมืองซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลียระหว่างวันที่ 15 กันยายน – 1 ตุลาคม พ.ศ. 2543
ประเทศโปแลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000
ประเทศโปแลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 27 ค.ศ. 2000 (พ.ศ. 2543) ณ เมืองซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลียระหว่างวันที่ 15 กันยายน – 1 ตุลาคม พ.ศ. 2543
สาธารณรัฐฟิลิปปินส์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000
สาธารณรัฐฟิลิปปินส์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 27 ค.ศ. 2000 (พ.ศ. 2543) ณ เมืองซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลียระหว่างวันที่ 15 กันยายน – 1 ตุลาคม พ.ศ. 2543
พรรณสิริ กุลนาถศิริ
ดร.พรรณสิริ กุลนาถศิริ นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสุโขทัย อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในรัฐบาลของนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ เป็นน้องสาวของนายสมศักดิ์ เทพสุทิน แกนนำกลุ่มมัชฌิมา พรรคภูมิใจไทย
ดร.พรรณสิริ กุลนาถศิริ เกิดเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2502 เป็นน้องสาวของนายสมศักดิ์ เทพสุทิน อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดสุโขทัย แกนนำกลุ่มมัชฌิมา พรรคภูมิใจไทย สำเร็จการศึกษาระดับประกาศนียบัตรการศึกษา (ปกศ.) จากวิทยาลัยครูพิบูลสงคราม ระดับปริญญาตรีด้านการศึกษา จากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ พิษณุโลก (พ.ศ. 2523) ปริญญาโทสาขาวิทยาศาสตร์ศึกษา และสาขาบริหารการศึกษา จากมหาวิทยาลัยนเรศวร และปริญญาเอก สาขาพัฒนาสังคม จากมหาวิทยาลัยนเรศวร (พ.ศ. 2553)
ดร.พรรณสิริ กุลนาถศิริ เริ่มรับราชการครู ในปี พ.ศ. 2523 ในตำแหน่ง อาจารย์ 1 ระดับ 3 โรงเรียนสุโขทัยวิทยาคม สังกัดกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ตำแหน่งสุดท้ายหลังจากเกษียณอายุราชการก่อนกำหนด ในปี พ.ศ. 2552 คือ รองผู้อำนวยการโรงเรียนอุดมดรุณี จังหวัดสุโขทัย
ต่อมาภายหลังจากที่นายมานิต นพอมรบดี ลาออกจากตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ได้มีกระแสข่าวในการแต่งตั้งบุคคลเป็นรัฐมนตรีแทนตำแหน่งที่ว่างหลายคน อาทิ ประศาสตร์ ทองปากน้ำ อุดมลักษณ์ เพ็งนรพัฒน์ แต่สุดท้ายเพื่อเป็นทางออกของปัญหาภายในพรรคภูมิใจไทย จึงมีมติเสนอชื่อ ดร.พรรณสิริ กุลนาถศิริ ดำรงตำแหน่งนี้แทน ตั้งแต่วันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2553 แต่จากการสำรวจของสำนักวิจัยเอแบคโพล ในปี พ.ศ. 2553 กลับพบว่า ดร.พรรณสิริ ยังเป็นรัฐมนตรีที่ประชาชนไม่รู้จัก ในอันดับที่ 3 (ร้อยละ 40.1) ต่อมาในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2554 ได้ลาออกจากตำแหน่งรัฐมนตรี (ในขณะรักษาการ) เพื่อลงสมัครรับเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสุโขทัย และได้รับเลือกตั้งเป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสุโขทัยในการเลือกตั้งครั้งดังกล่าว
ประเทศเปรูในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000
ประเทศเปรู เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 27 ค.ศ. 2000 (พ.ศ. 2543) ณ เมืองซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลียระหว่างวันที่ 15 กันยายน – 1 ตุลาคม พ.ศ. 2543
สาธารณรัฐปารากวัยในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000
สาธารณรัฐปารากวัย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 27 ค.ศ. 2000 (พ.ศ. 2543) ณ เมืองซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลียระหว่างวันที่ 15 กันยายน – 1 ตุลาคม พ.ศ. 2543
ประเทศปาปัวนิวกีนีในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000
ประเทศปาปัวนิวกีนี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 27 ค.ศ. 2000 (พ.ศ. 2543) ณ เมืองซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลียระหว่างวันที่ 15 กันยายน – 1 ตุลาคม พ.ศ. 2543
ประเทศปานามาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000
ประเทศปานามา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 27 ค.ศ. 2000 (พ.ศ. 2543) ณ เมืองซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลียระหว่างวันที่ 15 กันยายน – 1 ตุลาคม พ.ศ. 2543
ปาเลสไตน์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000
ปาเลสไตน์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 27 ค.ศ. 2000 (พ.ศ. 2543) ณ เมืองซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลียระหว่างวันที่ 15 กันยายน – 1 ตุลาคม พ.ศ. 2543
สาธารณรัฐปาเลาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000
สาธารณรัฐปาเลา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 27 ค.ศ. 2000 (พ.ศ. 2543) ณ เมืองซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลียระหว่างวันที่ 15 กันยายน – 1 ตุลาคม พ.ศ. 2543
ประเทศปากีสถานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000
ประเทศปากีสถาน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 27 ค.ศ. 2000 (พ.ศ. 2543) ณ เมืองซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลียระหว่างวันที่ 15 กันยายน – 1 ตุลาคม พ.ศ. 2543
รัฐสุลต่านโอมานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000
รัฐสุลต่านโอมาน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 27 ค.ศ. 2000 (พ.ศ. 2543) ณ เมืองซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลียระหว่างวันที่ 15 กันยายน – 1 ตุลาคม พ.ศ. 2543
ประเทศนอร์เวย์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000
ประเทศนอร์เวย์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 27 ค.ศ. 2000 (พ.ศ. 2543) ณ เมืองซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลียระหว่างวันที่ 15 กันยายน – 1 ตุลาคม พ.ศ. 2543
สหพันธ์สาธารณรัฐไนจีเรียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000
สหพันธ์สาธารณรัฐไนจีเรีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 27 ค.ศ. 2000 (พ.ศ. 2543) ณ เมืองซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลียระหว่างวันที่ 15 กันยายน – 1 ตุลาคม พ.ศ. 2543
สาธารณรัฐไนเจอร์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000
สาธารณรัฐไนเจอร์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 27 ค.ศ. 2000 (พ.ศ. 2543) ณ เมืองซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลียระหว่างวันที่ 15 กันยายน – 1 ตุลาคม พ.ศ. 2543
สาธารณรัฐนิการากัวในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000
สาธารณรัฐนิการากัว เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 27 ค.ศ. 2000 (พ.ศ. 2543) ณ เมืองซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลียระหว่างวันที่ 15 กันยายน – 1 ตุลาคม พ.ศ. 2543
ประเทศนิวซีแลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000
ประเทศนิวซีแลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 27 ค.ศ. 2000 (พ.ศ. 2543) ณ เมืองซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลียระหว่างวันที่ 15 กันยายน – 1 ตุลาคม พ.ศ. 2543
เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000
เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 27 ค.ศ. 2000 (พ.ศ. 2543) ณ เมืองซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลียระหว่างวันที่ 15 กันยายน – 1 ตุลาคม พ.ศ. 2543
ประเทศเนเธอร์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000
ประเทศเนเธอร์แลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 27 ค.ศ. 2000 (พ.ศ. 2543) ณ เมืองซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลียระหว่างวันที่ 15 กันยายน – 1 ตุลาคม พ.ศ. 2543
Nepenthes spathulata
Nepenthes spathulata เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงพื้นเมืองของเกาะชวาและเกาะสุมาตรา ขึ้นที่ระดับความสูง 1100 ถึง 2900 ม.จากระดับน้ำทะเล ชื่อ "spathulata" มาจากภาษาละตินจากคำว่า "spathulatus" หมายถึง "มีรูปร่างเหมือนช้อนปากแบนกว้าง" ซึ่งหมายถึงรูปทรงของแผ่นใบ
"Nepenthes spathulata" เป็นไม้เลื้อยไต่ ลำต้นยาวได้ถึง 5 ม. เส้นผ่าศูนย์กลาง 8 มม. ปล้องยาว 15 ซม. เป็นทรงกระบอกหรือสี่เหยี่นมขนมเปียกปูนเมื่อตัดขวาง
ใบไร้ก้าน-กึ่งมีก้านใบ แผ่นใบคล้ายแผ่นหนังรูปช้อน ยาว 30 ซม. กว้าง 10 ซม. และค่อยๆสอบเรียวไปทางฐานใบ ปลายมล เรียวแหลมสั้นๆ หรือ เว้าตื้น มีสามถึงห้าเส้นใบตามยาวในแต่ละฝั่งของเส้นกลางใบ เส้นใบแบบขนนกไม่เด่นชัด สายดิ่งยาว 20 ซม. เป็นแบบกึ่งแบบก้นปิด
หม้อใบกระจุกและหม้อล่างทรงรูปไข่ในส่วนล่างหนึ่งถึงสองในสามส่วน ส่วนบนเป็นทรงกระบอกแคบ "N. spathulata" อาจเป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงที่มีหม้อใหญ่ที่สุดในสุมาตรา ด้วยขนาดที่สูง 30 ซม. กว้าง 10 ซม. มีปีกตะเข็บ 1 คู่ (กว้าง ≤25 มม.) อยู่ด้านหน้าของหม้อ มีต่อมปกคลุมที่ผิวภายในบริเวณทรงรูปไข่ ปากกลม เอียงยาวไปทางคอ เพอริสโตมแคบในด้านหน้า (กว้าง ≤5 มม.) ก่อนที่จะแผ่กว้างไปด้านหลัง (กว้าง ≤25 มม.) และบานออกในด้านข้างคล้ายหอยแครง ซึ่งเป็นลักษณะที่ผิดแปลกออกไป ขอบด้านในของเพอริสโตมเป็นเส้นมีฟันสั้นแยกกัน ฝาเป็นรูปไข่-รูปหัวใจเล็กน้อย ไม่มีรยางค์ มีเดือยกิ่งที่ฐานฝา ยาว 10 มม.
หม้อบนพบเห็นไม่บ่อยนัก เป็นทรงรูปไข่แคบในหนึ่งในสี่ หรือ หนึ่งในสามของด้านล่าง ด้านบนเป็นทรงกระบอกแคบ มีขนาดเล็กกว่าหม้อล่างมาก สูง 15 ซม. กว้าง 3ซม. ปากเกือบกลมไม่เฉียงยาวไปทางคอ เพียงเฉียงเล็กน้อย เพอริสโตมบาง (กว้าง ≤7 มม.) เป็นคลื่นที่ขอบ เป็นสันแทนที่ตำแหน่งของปีก ลักษณะอื่นๆคล้ายกับหม้อล่าง
"Nepenthes spathulata" มีช่อดอกแบบช่อกระจะ ก้านช่อดอกยาว 5 ซม. แกนกลางยาว 15 ซม. ในช่อดอกเพศเมียจะสั้นกว่า ก้านดอกย่อยยาว 10 มม. มีใบประดับย่อยรูปเส้นด้าย กลีบเลี้ยงรูปไข่กลับ ยาว 4 มม.
ช่อดอกมีขนสั้นปกคลุมหนาแน่น หม้อเมื่อยังเล็กจะปกคลุมด้วยขนสั้นแต่จะร่วงไปหมดเมื่อโตเต็มที่ ลำต้น แผ่นใบ สายดิ่ง ไม่มีขน
ลำต้น แผ่นใบมีสีเขียว หม้อล่างมีสีเขียวสว่าง เพอริสโตมสีม่วงเข้ม จนถึงสีทองแดงข่อนไปทางเหลือง เพอริสโตมสีแดงสว่าง
Nepenthes spectabilis
Nepenthes spectabilis เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวของสุมาตรา เติบโตที่ระดับความสูง 1400 ถึง 2200 ม.จากระดับน้ำทะเล ชื่อ "spectabilis" มาจากภาษาละตินแปลว่า "เด่น" หรือ "สะดุดตา"
"N. spectabilis" เป็นไม้เลื้อยไต่ ลำต้นอาจยาวถึง 6 ม.มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 7 มม. ปล้องเป็นทรงกระบอกเมื่อตัดขวาง ยาว 10 ซม.
ใบคล้ายแผ่นหนัง ไร้ก้าน แผ่นใบรูปขอบขนานยาว 16 ซม. กว้าง 6 ซม. ปลายแหลมมล และสอบเรียวไปทางฐาน อาจมีเส้นใบตามยาวถึง 6 เส้นที่แต่ละด้านของเส้นกลางใบ เส้นใบแบบขนนกไม่เด่นชัด สายดิ่งยาว 25 ซม.
หม้อกระจุกและหม้อล่าง ทรงรูปไข่แคบหนึ่งในสามถึงครึ่งหนึ่งของหม้อ เหนื่อเอวเป็นรูปทรงกระบอกแคบ หม้อข่อนค้างเล็ก สูง 12 ซม. กว้าง 4 ซม. มีปีกตะเข็บคู่ (กว้าง ≤4 มม.) ด้านหน้าของหม้อ มีต่อมปกคลุมพื้นที่ทรงรูปไข่ของหม้อบริเวณผิวด้านใน ปากกลมเฉียงขึ้นไปด้านหลัง เพอริสโตมทรงกระบอกเมื่อตัดขวาง กว้าง 4 มม. ขอบในมีฟันขนาดเล็กแยกกันเป็นแถว ฝาทรงกึ่งวงกลม ไม่มีรยางค์ เป็นรูปหัวใจ เดือยเดี่ยวยาว (≤30 มม.) อยู่ใกล้ฐานฝา
หม้อบนรูปกรวยแคบในครึ่งล่างถึงสามในสี่ส่วน เหนือเอวเป็นทรงกระบอกหรือรูปกรวยแคบ หม้อบนมีขนาดใหญ่กว่าหม้อล่าง สูง 26 ซม. กว้าง 4.5 ซม. มีปีกสันคู่ แม้ว่าอาจเป็นปีกตะเข็บเมื่อใกล้กับเพอริสโตม ต่อมปกคลุมผิวภายในบริเวณที่ต่ำกว่าเอว ปากกลม เฉียงเป็นรูปไข่เล็กน้อย เพอริสโตมทรงกระบอก กว้าง 3 มม. ส่วนอื่นๆคล้ายกับหม้อล่าง
"N. spectabilis" มีช่อดอกเป็นช่อกระจะ ก้านช่อดอกยาว 12 ซม. แกนกลางอาจยาวถึง 15 ซม. ปกติจะสั้นกว่าและหนาแน่นกว่าในช่อดอกเพศเมีย ก้านดอกบางส่วนมีใบประดับย่อยและมีสองดอก กลีบเลี้ยงรูปรี-รูปขอบขนาน ยาว 5 มม.
"N. spectabilis" แสดงถึงความแปรปรวนที่สำคัญในการพัฒนาสิ่งปกคลุม ในพืชส่วนมากสิ่งปกคลุมจะสั้น เป็นขนรูปดาวสีน้ำตาลสนิม แม้ว่าจะร่วงง่าย ช่อดอกและขอบแผ่นใบ ขนรูปดาวสีน้ำตาลสนิมจะขึ้นปกคลุมหนานแน่น หลุดร่วงยาก ที่ผิวใต้เส้นกลางใบจะมีขนสั้นรูปดาวสีน้ำตาลสนิม หลุดร่วงยาก ปกคลุมอยู่เช่นกัน
ลำต้นและแผ่นใบสีเขียว หม้อมีสีเขียวสว่างมีจุดจำนวนมากสีน้ำตาลเข้ม เพอริสโตมสีค่อนข้างเหลือง-เขียว มีขีดสีน้ำตาล
Nepenthes stenophylla
Nepenthes stenophylla หรือ Narrow-Leaved Pitcher-Plant, เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวของเกาะบอร์เนียว มีหม้อทรงกรวยสูง 25 ซม. ถูกจัดสถานะการอนุรักษ์เป็นสิ่งมีชีวิตที่มีความเสี่ยงต่ำต่อการสูญพันธุ์ในบัญชีแดงของสหภาพเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ
ชื่อ "stenophylla" มาจากภาษากรีกจากคำว่า "steno" (แคบ) และ "phylla" (ใบ) ซึ่งหมายถึงรูปทรงของแผ่นใบ
Nepenthes villosa
Nepenthes villosa หรือ Villose Pitcher-Plant, เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวของภูเขากีนาบาลูและภูเขาตัมบูยูกอน (Tambuyukon) ในตะวันออกเฉียงเหนือของบอร์เนียว เติบโตที่ความสูงสูงที่สุดมากกว่าหม้อข้าวหม้อแกงลิงทุกชนิดในบอร์เนียว ที่ความสูงมากกว่า 3200 ม. "N. villosa" มีลักษณะเพอริสโตมที่มีการวิวัฒนาการที่สูงและซับซ้อนมาก ซึ่งลักษณะเด่นนั้นคล้ายกับ "N. edwardsiana" และ "N. macrophylla"
ชื่อ "villosa" มาจากภาษาละตินแปลว่า "เต็มไปด้วยขน" ซึ่งหมายถึงสิ่งปกคลุมที่มีอยู่หนาแน่นของหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดนี้
"N. villosa" สูงไม่เกิน 60 ซม. ถึงแม้ว่าลำต้นอาจจะยาวถึง 8 ม.มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 10 มม. ปล้องเป็นทรงกระบอกอาจยาวถึง 10 ซม.
ใบคล้ายแผ่นหนังมีก้านใบ แผ่นใบรูปพายถึงรูปขอบขนานอาจยาวถึง 25 ซม. กว้าง 6 ซม. ปลายใบเว้าตื้น ก้านใบมีร่องเล็กตามยาว ยาวประมาณ 10 ซม. ปลอกหุ้มลำต้น เส้นใบปรากฏหนึ่งถึงสามเส้นในแต่ละด้านของเส้นกลางใบ สายดิ่งอาจยาวถึง 50 ซม.
หม้อบนและหม้อล่างคล้ายกัน มีทรงรูปคนโทถึงรูปไข่ สูงประมาณ 25 ซม. กว้าง 9 ซม. มีปีกคู่ตะเข็บ (กว้าง ≤15 มม.) อยู่ด้านหน้าของหม้อ ถึงแม้ว่าจะลดรูปลงเหลือแค่สันในหม้อบน ปากหม้อลาดเอียงและยกขึ้นในคอด้านหลัง ต่อมบนพื้นผิวภายในโค้งมีความหนาแน่น 200 ถึง 1300 ต่อมต่อตารางเซนติเมตร เพอริสโตมเป็นทรงกระบอกเมื่อตัดขวาง กว้าง 20 มม. มีฟันหรือสันรอบเพอริสโตม ฝารูปหัวใจและมีจุดที่ปลาย มีเดือยเดี่ยว (ยาว ≤20 มม.) ที่ฐานของฝา
"N. villosa" มีช่อดอกแบบช่อกระจะ ก้านช่อดอกอาจยาวถึง 40 ซม. ขณะที่แกนกลางยาว 20 ซม. ก้านดอกย่อยรูปเส้นด้าย-มีใบประดับย่อย ยาว 15 มม. กลีบเลี้ยงกลมถึงรูปไข่ ยาว 4 มม.
"N. villosa" มีสิ่งปกคลุมหนานแน่น เป็นขนยาวสีน้ำตาล ปกคลุมทุกส่วนของพืช
เลดี้แห่งชาลอตต์ (วอเทอร์เฮาส์)
เลดี้แห่งชาลอตต์ () เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยจอห์น วิลเลียม วอเทอร์เฮาส์ จิตรกรคนสำคัญชาวอังกฤษของกลุ่มพรีราฟาเอลไลท์ ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์เทตในกรุงลอนดอนในสหราชอาณาจักร
ภาพ "เลดี้แห่งชาลอตต์" ที่เขียนโดยจอห์น วิลเลียม วอเทอร์เฮาส์ในปี ค.ศ. 1888 เป็นภาพที่มาจากฉากหนึ่งจากกวีนิพนธ์ชื่อเดียวกันที่เขียนโดยลอร์ดอัลเฟรด เทนนีสัน ที่เทนนีสันบรรยายถึงการหนีของสตรีสาว (ที่มาจากพื้นฐานอย่างคร่าว ๆ ของเรื่องราวของอีเลนแห่งแอสโทลัท ผู้โหยหาความรักอันสมบูรณ์แบบจากอัศวินเซอร์ลันซล็อต) ผู้พยายามติดตามเซอร์ลันซล็อตไปยังคาเมลอตของกษัตริย์อาเธอร์ วอเทอร์เฮาส์เขียนภาพนี้สามแบบในปี ค.ศ. 1888 1894 และ 1916
ตามตำนานแล้วเลดี้แห่งชาลอตต์ถูกห้ามไม่ให้มองตรงไปยังความเป็นจริงหรือโลกภายนอก ซึ่งทำให้นางต้องมองโลกจากกระจก และสานสิ่งที่เห็นเป็นพรม เมื่อเห็นหนุ่มสาวที่รักกันเดินเกี่ยวก้อยกันแต่ไกล ๆ ก็ยิ่งทวีความความสิ้นหวังให้แก่เลดี้แห่งชาลอตต์ยิ่งขึ้นไปอีก นางรอเวลาทั้งกลางวันและกลางคือให้ทุกอย่างกลับเป็นปกติอีก วันหนึ่งเลดี้แห่งชาลอตต์มองเห็นเซอร์ลันซล็อตเดินทางผ่านไปในกระจก นางก็หนีโดยเรือระหว่างที่พายุลงในฤดูใบไม้ร่วง ระหว่างที่แล่นเรือไปยังคาเมลอตและไปยังความตายที่จะมาถึงนางก็ร้องเพลงโศก ไม่นานเท่าใดนักอัศวินและเลดี้แห่งคาเมลอต รวมทั้งเซอร์ลันซล็อตก็มาพบร่างของเลดี้แห่งชาลอตต์แข็งเป็นน้ำแข็ง เซอร์ลันซล็อตจึงสวนมนต์ขอพรให้แก่วิญญาณของเลดี้แห่งชาลอตต์ พรมที่นางทอระหว่างที่ถูกจำขังก็ห้อยอยู่ข้างเรือ
จากตอนที่สี่ของกวีนิพนธ์:
กวีนิพนธ์นี้เป็นที่นิยมในบรรดากวีและจิตรกรกลุ่มพรีราฟาเอลไลท์เป็นอันมาก และได้รับการวาดโดยจิตรกรหลายคนที่รวมทั้งดานเต เกเบรียล รอสเซ็ตติ, วิลเลียม มอว์ เอ็กลีย์และวิลเลียม โฮลแมน ฮันท์ ตลอดอาชีพการงานวอเทอร์เฮาส์หมกมุ่นอยู่กับกวีนิพนธ์ของทั้งเทนนีสันและจอห์น คีตส์ และระหว่างปี ค.ศ. 1886 ถึงปี ค.ศ. 1894 วอเทอร์เฮาส์ก็เขียนภาพสามภาพจากกวีนิพนธ์ของทั้งเทนนีสัน
แม้ว่าจะเป็นภาพและโทนจะมีโครงสร้างของศิลปะพรีราฟาเอลไลท์ หัวใจของภาพและรายละเอียดที่สะท้อนระหว่างใบไม้ของต้นไม้ที่ระน้ำและผมและรอยจีบของเสื้อผ้าและพรมเป็นแนวที่เปลี่ยนไปจากองค์ประกอบที่นำมาจากลักษณะของศิลปะฟื้นฟูคลาสสิก ภาพนี้เป็นภาพพรีราฟาเอลไลท์ตรงที่เป็นภาพที่แสดงความเปราะบางและชะตากรรมของสตรีในภาพที่อาบด้วยแสงยามพลบค่ำ สตรีในภาพมองไปยังกางเขนที่วางอยู่ข้างเทียนสามเล่มที่หัวเรือ ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 19 เทียนมักจะใช้เป็นสัญลักษณ์ของชีวิต แต่ในภาพนี้มีเทียนเพียงเล่มเดียวที่ยังคงจุดสว่างอยู่
เฮนรี เทตอุทิศภาพ "เลดี้แห่งชาลอตต์" ให้แก่สาธารณชนในปี ค.ศ. 1894
ขยัน วิพรหมชัย
ขยัน วิพรหมชัย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน และกรรมการบริหารพรรคประชาธิปัตย์ โดยเป็น 1 ใน 2 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของพรรคประชาธิปัตย์ในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 23 ในเขตภาคเหนือตอนบน 9 จังหวัด (อีกคนหนึ่งคือ นายสมบัติ ยะสินธุ์ ของจังหวัดแม่ฮ่องสอน) ซึ่งเป็นฐานเสียงสำคัญของกลุ่มผู้สนับสนุน พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร และพรรคเพื่อไทย
นายขยัน วิพรหมชัย เกิดเมื่อวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2503 ที่อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษา จากโรงเรียนจักรคำคณาทร จังหวัดลำพูน ระดับปริญญาตรี สาขาสังคมวิทยา-มานุษยวิทยา จากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยขอนแก่น
นายขยัน วิพรหมชัย สมรสกับนางจารุวรรณ วิพรหมชัย มีบุตร คือ นายสุกฤษฏิ์ วิพรหมชัย
นายขยัน วิพรหมชัย เข้าสู่การเมืองโดยการสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดลำพูน หลายครั้ง ตั้งแต่ พ.ศ. 2535 พ.ศ. 2538 และ พ.ศ. 2539 แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง กระทั่งการเลือกตั้งซ่อมแทนตำแหน่งที่ว่าง เนื่องจากนายอนุสรณ์ วงศ์วรรณ กรรมการบริหารพรรคพลังประชาชน ซึ่งถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง ในปี พ.ศ. 2550 นายวิชัย วิพรหมชัย จึงได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เป็นครั้งแรก โดยได้ 102,785 คะแนน ชนะนายเพชรวรรต วัฒนพงศ์ศิริกุล ประธานที่ปรึกษาคนเสื้อแดงกลุ่มรักเชียงใหม่ 51 ผู้สมัครจากพรรคเพื่อไทย ซึ่งได้คะแนน 93,522 คะแนน และนางสาวอาภาภรณ์ พุทธปวน อดีต ส.ส. ส่งผลให้เป็นหนึ่งในสองคน ที่สามารถชนะการเลือกตั้งในเขตภาคเหนือตอนบน ซึ่งเป็นฐานคะแนนเสียงสำคัญของพรรคเพื่อไทย (กลุ่มผู้สนับสนุน พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร) แต่ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 นายขยัน วิพรหมชัย พ่ายให้กับนายสถาพร มณีรัตน์ จากพรรคเพื่อไทย จากนั้นจึงได้กลับมาลงสมัครรับเลือกตั้งระดับท้องถิ่น และได้รับเลือกตั้งเป็นนายกเทศมนตรีตำบลอุโมงค์อีกสมัย ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555
นายขยัน วิพรหมชัย ได้ทำงานการเมืองท้องถิ่น และงานสังคมต่าง ๆ ในระหว่างที่ไม่ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร โดยเป็นนายกเทศมนตรีตำบลอุโมงค์ อำเภอเมืองลำพูน และสมาชิกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำพูน ตลอดจนงานสังคมต่างๆ ได้แก่ นายกสโมสรไลออนส์ลำพูน เลขาธิการหอการค้าจังหวัดลำพูน และประธานสหกรณ์ไวน์อุโมงค์ลำพูน จำกัด
โดยขณะที่ดำรงตำแหน่ง ส.ส. นายขยัน ได้รับฉายาว่า "ส.ส.ลำไย" เนื่องจากเป็นผู้แทนฯ ที่ให้ความสำคัญแก่ผลผลิตและราคาซื้อขายของลำไย อันเป็นผลไม้เศรษฐกิจที่มีสำคัญมากอย่างหนึ่งของพื้นที่ภาคเหนือ ถึงขนาดเคยนำพวงลำไยเข้าไปในสภาฯ เพื่ออภิปรายมาแล้ว
ทรูธ์/คะเซะโนะมุโกเอะ
ทรูธ์/คะเซะโนะมุโกเอะ () ซิงเกิลที่ 23 ของวงบอยแบนด์ อาราชิ ซิงเกิลวางจำหน่ายทั้งหมดสามรูปแบบ: แบบปกติบรรจุเพลงทั้งหมดของซิงเกิลไว้ รวมทั้งเวอร์ชันคาราโอเกะ, แบบ limited editions 2 แบบ โดยแถมมิวสิกวิดีโอเพลงหน้าเอของแบบนั้นๆ
"Truth" เป็นเพลงปราะกอบละครเรื่อง "Maō" ซึ่งนำแสดงโดย โอโนะ ซาโตชิ สมาชิกอาราชิ ส่วน "Kaze no Mukō e" ถูกใช้เป็นเพลงประกอบช่วงข่าว โอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ทางช่อง NTV's โดยมี ซากุราอิ โช เป็นผู้ประกาศข่าว ซึ่งเกิ้ลนี้เป็นซิงเกิลหน้าคู่ครั้งแรกในรอบสี่ปี หลังจาก "Hitomi no Naka no Galaxy/Hero" และยังเป็นปกซีดีแรกหลังจาก "Nice na Kokoroiki" ที่ไม่มีสามชิกของวงปรากฏ
โปรโมชั่นวิดีโอของเพลง "Kaze no Mukō e" ถูกฉายครั้งแรกในวันที่ 8 สิงหาคม ปี 2008 ในช่วงเวลาของพิธีเปิดงาน ก่อนที่วิดีโอตัวเต็มจะถูกปล่อยออกมา รายการ "News Zero" ได้นำเสนอภาพของซากุราอิในขึ้นตอนการเขียนเนื้อเพลงท่อนแร๊ฟและตอนอัดเสียง อาราชิยังเคยร้องเพลงประกอปข่าว โอลิมปิกฤดูร้อน 2004 เมื่อ 4 ปีที่แล้วเช่นกัน ตัวเพลงมีความหมายตรงข้ามกับ "Truth" อย่างเห็นได้ชัด โดยเพลงTruthจะเป็นเพลงที่มีอารมณ์มืดมิกเหมือนกับตัวละครที่ใช้ประกอบ "Kaze no Mukō e" จะเน้นความสดใสเพื่อให้กำลังใจนักกิฬาญี่ปุ่นที่เข้าแข่งโอลิมปิก
ซิงเกิลนี้ได้ติดอยุ่ในลิสของ Japan Gold Disc Award's ประจำปี 2009 และได้รางวัล Single of the Year
ซิงเกิลนี้เปิดตัววันแรกทำยอดขายไปได้ 208,647 ชุดโดยประมาณ โดยมียอดขายเปิดตัวสูงที่สุดเมื่อเทียบจากซิงเกิลในปีเดียวกัน ("Step and Go" ขายไปได้ 107,689 ชุด และ "One Love" ขายไปได้ 130,567 ชุด) โดยในอาทิตย์นี้ยังเป็นอาทิตย์ที่แปดและสุดท้ายที่เพลง "One Love" ได้ติดอยู่ใน Top 10 กลายเป็นครั้งแรกที่เพลงอาราชิสองเพลงสามารถติดอยู่บนชารท์รายสัปดาห์ได้ ซิงเกิลทำยอดขายไปได้ทั้งหมด 467,288 ชุด ในอาทิตย์แรก เอาชนะซิงเกิล "Don't U Ever Stop" ของวงรุ่นน้อง Johnny's อย่าง KAT-TUN's ที่มียอดขาย 381,672 ชุด ไปได้ และกลายเป็นซิงเกิลที่มียอดเปิดตัวสูงที่สุดในปี 2008
หลังจากผ่านไปสองเดือน ซิงเกิลสามารถทำยอดขายได้เกิน 600,000 ชุด กลายเป็นซิงเกิลแรกและซิงเกิลเดียวในปี 2008 ที่ทำได้ "Truth/Kaze no Mukō e" ได้กลายเป็นซิงเกิลที่ทำยอดขายได้มากที่สุดในปี 2008
"Truth/Kaze no Mukō e" ได้รับการรับรองให้เป็น Double Platinum จาก RIAJ หลังจากที่ทำยอดขายได้เกิน 500,000 ชุด ในญี่ปุ่น On January 1, 2009, "Truth" was placed at number 7 on "Billboard's" Japan Hot 100 2008 Year-End list.
ปอร์โตแปรงซ์
ปอร์โตแปรงซ์ (, "ปอโตแพร็งส์") หรือ พอร์ตโอพรินซ์ () เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศเฮติ จากการสำรวจประชากรอย่างเป็นทางการในปี 2003 มีประชากร 704,776 คน
เมืองปอร์โตแปรงซ์ตั้งอยู่บริเวณอ่าวกอนาฟว์ ที่จุดพิกัด อ่าวที่เมืองตั้งอยู่ยังเป็นท่าเรือทางธรรมชาติ ที่ยังคงมีความสำคัญด้านเศรษฐกิจตั้งแต่อารยธรรมของชาวอาราวัก ได้ตกอยู่ในอาณานิคมของฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1979 และยังคงเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในเฮติ ผังเมืองมีลักษณะคล้ายกับแอมฟิเทียเตอร์ มีเขตการค้าติดกับน้ำ ขณะที่เขตอยู่อาศัยตั้งอยู่บนเขา พลเมืองของเมืองมีความไม่แน่ชัดเนื่องจากการเติบโตอย่างรวดเร็วของสลัม อย่างไรก็ตามมีการประเมินว่าประชากรตกอยู่ราว 2.5 และ 3 ล้านคน
ในปี ค.ศ. 2010 ปอร์โตแปรงซ์ประสบกับความหายนะจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวเมื่อวันที่ 12 มกราคม ทำให้อาคารบ้านเรือน สิ่งก่อสร้างต่าง ๆ ถูกทำลาย
เจ้าหญิงอัชราฟ ปาห์ลาวี
เจ้าหญิงอัชราฟ ปาห์ลาวี ( Ashraf Pahlavī; 26 ตุลาคม พ.ศ. 2462 — 7 มกราคม พ.ศ. 2559) เป็นพระราชธิดาในพระเจ้าชาห์ เรซา ปาห์ลาวี กับสมเด็จพระราชินีตาจญ์ อัล-โมลูก และเป็นพระขนิษฐาฝาแฝดของพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี ชาห์องค์สุดท้ายแห่งอิหร่าน
เจ้าหญิงอัชราฟ ปาห์ลาวี เป็นพระราชธิดาในพระเจ้าชาห์ เรซา ปาห์ลาวี กับสมเด็จพระราชินีตาจ อัล-โมลูก ประสูติเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2462 ณ กรุงเตหะราน ประเทศอิหร่าน มีพระเชษฐภคินีคือเจ้าหญิงชามส์ พระเชษฐาฝาแฝดคือชาห์โมฮัมหมัด เรซา และพระอนุชาคือเจ้าชายอาลี เรซา
โดยภายหลังพระเชษฐาฝาแฝดของพระองค์ได้เถลิงถวัลยราชสมบัติเป็นชาห์แห่งอิหร่านและชาห์พระองค์สุดท้ายของอิหร่าน นอกจากนี้เจ้าหญิงอัชราฟสามารถรับสั่ง ภาษาเปอร์เซีย ภาษาอังกฤษ และภาษาฝรั่งเศสได้
เจ้าหญิงอัชราฟ ทรงเสกสมรสทั้งหมด 3 ครั้ง โดยครั้งแรก เจ้าหญิงอัชราฟได้เสกสมรสกับกับอาลี กอวัม ชาวชีราส ประเทศอิหร่าน ทั้งคู่มีโอรส 1 องค์ คือ ชาห์ราม กอวัม แต่เจ้าหญิงได้ทรงหย่า พระโอรสของเจ้าหญิงจึงใช้พระราชสกุลปาห์ลาวี-นียา
ต่อมาเจ้าหญิงได้เสกสมรสอีกครั้งกับอะหมัด ชาฟิก ชาวอียิปต์ โดยทั้งคู่มีพระบุตร 2 พระองค์ คือ ชาห์ริยาร์ ชาฟิก และอาซาเดห์ ชาฟิก และท้ายที่สุด เจ้าหญิงก็เสกสมรสกับเมห์ดี บูเชห์รี แต่ไม่มีพระบุตร อย่างไรก็ตามเจ้าหญิงอัชราฟยังประทับลี้ภัยในนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ส่วนเมห์ดี บูเชห์รีนั้น พำนักอยู่ในปารีส ประเทศฝรั่งเศส ทั้งคู่จึงมิค่อยได้มีโอกาสได้พบกัน
ในปี 2523 จูดี เคลเมสรุด (Judy Klemesrud) นักหนังสือพิมพ์จากหนังสือพิมพ์นิวยอร์กไทม์ ได้มาสัมภาษณ์เจ้าหญิงอัชราฟ เจ้าหญิงตรัสว่า "ฉันไม่ใช่แม่ที่ดี เพราะในชีวิตของฉัน ฉันไม่เคยทำให้ลูก ๆ มีความสุขเลย"
เจ้าหญิงอัชราฟสิ้นพระชนม์ที่นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2559 สิริพระชันษา 96 ปี ทั้งนี้รอเบิร์ต เอฟ. อาร์เมา (Robert F. Armao) ที่ปรึกษาส่วนพระองค์ ให้การว่าสาเหตุแห่งการสิ้นพระชนม์คือ "ความชราภาพ" และกล่าวว่า เจ้าหญิงสิ้นพระชนม์อย่างสงบในลักษณะบรรทม ณ พระตำหนักแห่งหนึ่งในยุโรปและไม่บ่งว่าเป็นประเทศใด โดยให้เหตุผลด้านความปลอดภัยในครอบครัวของพระองค์
เจ้าหญิงอัชราฟ ปาห์ลาวี มีพระปรีชาสามารถในด้านการนิพนธ์หนังสือ โดยเจ้าหญิงได้นิพนธ์หนังสือไว้ 3 เล่ม โดย 2 เล่มแรก ตีพิมพ์ที่ประเทศอังกฤษ และอีก 1 เล่ม ตีพิมพ์ที่ประเทศฝรั่งเศส คือ
สุชาติ โชคชัยวัฒนากร
นายสุชาติ โชคชัยวัฒนากร อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลของนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดมหาสารคาม สังกัดพรรคภูมิใจไทย
นายสุชาติ เกิดเมื่อวันที่ เป็นบุตรของนายอาจิว นางกิมเฮียะ แซ่ตัน สมรสกับนางนงลักษณ์ โชคชัยวัฒนากร มีบุตรธิดา 3 คน คือ นางสาวฐิติรัตน์ โชคชัยวัฒนากร นายลัทธชัย โชคชัยวัฒนากร และ นางสาวฐิติมา โชคชัยวัฒนากร
นายสุชาติ สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนอำนวยศิลป์ และระดับปริญญาตรี สาขารัฐประศาสนศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
นายสุชาติ เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสมัยแรกในปี พ.ศ. 2529 เคยได้รับตำแหน่งทางการเมืองหลายตำแหน่ง ได้แก่ ผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม กระทรวงอุตสาหกรรม เลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม และเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ต่อมาภายหลังจากการลาออกของนายประจักษ์ แกล้วกล้าหาญ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ทำให้นายสุชาติ ได้รับตำแหน่งนี้แทน
สุชาติ โชคชัยวัฒนากร เคยเป็นสมาชิกพรรคไทยรักไทย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2543 ต่อมาได้ย้ายมาสังกัดพรรคประชาราช ในปี พ.ศ. 2550 และย้ายมาสังกัดพรรคพลังประชาชนในปีเดียวกัน จากนั้นในปี พ.ศ. 2552 จึงได้ย้ายมาสังกัดพรรคภูมิใจไทย
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคภูมิใจไทย ลำดับที่ 16 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง เนื่องจากพรรคได้รับที่นั่งในระบบบัญชีรายชื่อเพียง 5 ที่นั่งเท่านั้น
เจ้าหญิงอีมาน ปาห์ลาวี
เจ้าหญิงอีมาน ปาห์ลาวี (เปอร์เซีย: ایمان پهلوی) (ประสูติ 12 กันยายน ค.ศ. 1993-) เป็นพระธิดาในเจ้าชายเรซา ปาห์ลาวี มกุฎราชกุมารแห่งอิหร่าน กับเจ้าหญิงยัสมิน ปาห์ลาวี มกุฎราชกุมารีแห่งอิหร่าน ซึ่งเป็นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ของประเทศอิหร่าน ต่อจากพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี ผู้เป็นพระอัยกาของเจ้าหญิง
เจ้าหญิงอีมาน ปาห์ลาวี ประสูติเมื่อวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1993 เป็นพระธิดาในเจ้าชายเรซา ปาห์ลาวี มกุฎราชกุมารแห่งอิหร่าน กับเจ้าหญิงยัสมิน ปาห์ลาวี มกุฎราชกุมารีแห่งอิหร่าน ซึ่งเป็นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ของประเทศอิหร่าน เนื่องจากพระราชวงศ์อิหร่าน ได้เสด็จลี้ภัยจากการเปลี่ยนแปลงระบอบการปกครองของประเทศอิหร่าน ที่เปลี่ยนเป็นสาธารณรัฐอิสลาม ใน ค.ศ. 1979 โดยทั้งเจ้าหญิงอีมานจึงยังไม่เคยกลับไปยังดินแดนมาตุภูมิตั้งแต่แรกประสูติเลย เจ้าหญิงอีมานมีพระเชษฐภคินี 1 พระองค์คือ เจ้าหญิงนูร์ ปาห์ลาวี และพระขนิษฐาคือ เจ้าหญิงฟาราห์ ปาห์ลาวี ปัจจุบันเจ้าหญิงยังศึกษาอยู่ในโรงเรียนในรัฐแมริแลนด์ สหรัฐอเมริกา นอกจากนี้เจ้าหญิงอีมานสามารถรับสั่งเป็นภาษาเปอร์เซีย ภาษาอังกฤษ และภาษาฝรั่งเศส
หลายแผ่นดิน แม้สิ้นใจ ก็ไม่ลืม
หลายแผ่นดิน แม้สิ้นใจ ก็ไม่ลืม (; ; ดีวีดีในไทย ใช้ชื่อว่า "หลายแผ่นดิน แม้สิ้นใจ ก็ไม่ลืม" ) เป็นภาพยนตร์จีนที่กำกับโดยเฉิน ข่ายเกอ สร้างจากนวนิยายในชื่อเดียวกันของลิเลียน ลี นักเขียนชาวฮ่องกง
มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของโตวจื่อ นักแสดงอุปรากรจีนชาย ที่ได้รับการฝึกฝนให้รับบทเป็นตัวนาง กับซือโถว เพื่อนรุ่นพี่ที่คอยปกป้องโตวจื่อมาตั้งแต่เด็ก เมื่อเติบโตขึ้นโตวจื่อใช้ชื่อในการแสดงว่า เฉิงเตี๋ยอี มีชื่อเสียงโด่งดังกับกับบทอวี้จี่อัน นางสนมของเซี่ยงอี่ (หรือ ฌ้อปาอ๋อง 232-202 ปีก่อนคริสตกาล) แม่ทัพแห่งแคว้นฉู่ตะวันตกในยุคราชวงศ์ฉิน ที่แสดงโดยซือโถว ซึ่งใช้ชื่อในการแสดงว่า ต้วนเสี่ยวโหลว บทบาทของทั้งคู่มาจากอุปรากรปักกิ่งเรื่อง "ฌ้อปาอ๋อง" เกี่ยวกับการรบเมื่อ 202 ปีก่อนคริสตกาล ระหว่างเซี่ยงอี่ กับหลิวปัง, การสถาปนาราชวงศ์ฮั่น และเรื่อง "ศาลาโบตั๋น"
ภาพยนตร์นำเสนอความสัมพันธ์แบบสามเส้าแบบ ชาย-ชาย-หญิง ระหว่าง เฉิงเตี๋ยอี (รับบทโดย เลสลี่ จาง) กับ ต้วนเสี่ยวโหลว (รับบทโดย จาง เฟิงอี้) และนางโลมชื่อ จูเสียน (รับบทโดย กง ลี่) โดยภาพยนตร์จบลงที่ความตายของเฉิงเตี๋ยอี โดยใช้ดาบเชือดคอตัวเอง เช่นเดียวกับในบทอวี้จี่อัน ที่ตัวเองเป็นผู้เล่น
ภาพยนตร์สะท้อนให้เห็นถึงวัฒนธรรมและการเมืองจีนในช่วงต้นทศวรรษที่ 20 ตั้งแต่ยุคสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง การพ่ายแพ้ของกองทัพญี่ปุ่น การโค่นล้มพรรคก๊กมินตั๋งโดยพรรคคอมมิวนิสต์จีน ผ่านยุคการปฏิวัติทางวัฒนธรรมที่งิ้วกลายเป็นสิ่งต้องห้าม จนมาถึงยุคปัจจุบัน เป็นภาพยนตร์ภาษาจีนเพียงเรื่องเดียวที่ได้รับรางวัลปาล์มทองคำ จากเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ ประจำปี 1993
ลิเงียม
ลิเงียม (; ถึงแก่กรรม พ.ศ. 777) ชื่อรอง เจิ้งฟาง เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิง ประวัติศาสตร์ เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงตาม ประวัติศาสตร์ ขุนพลฝ่าย จ๊กก๊ก แต่เดิมเคยรับใช้เล่าเจี้ยงเป็นคนที่มีความรู้แต่ โลภมากและเห็นแก่ตัวเมื่อ เล่าเจี้ยง สละมณฑลเสฉวนให้เล่าปี่แล้ว ลิเงียมก็ได้มาอยู่กับเล่าปี่ โดยได้รับตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการคลังเสบียง
ในเวลาต่อมา ในสมัยพระเจ้าเล่าเสี้ยน ลิเงียมซึ่งดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการคลังเสบียง ไม่คิดจะส่งเสบียงมาให้ทหารของจ๊กก๊ก ขงเบ้งคิดว่าลิเงียมทรยศจึงได้แจ้งพระเจ้าเล่าเสี้ยน พระเจ้าเล่าเสี้ยนได้ยินดังนั้นก็คิดจะกำจัดลิเงียม แต่บิฮุย ได้บอกแก่พระเจ้าเล่าเสี้ยนว่า ลิเงียมเป็นคนที่ พระเจ้าเล่าปี่ โปรด อยากให้พระองค์ไว้ชีวิตลิเงียม พระเจ้าเล่าเสี้ยนจึงปลดออกจากตำแหน่งแล้วไล่ลิเงียมออกไปนอก เมือง แล้วลิเงียมก็ตรอมใจตายที่นอกเมืองในเวลาต่อมา
ตัวแทน (แก้ความกำกวม)
agent, agency อาจหมายถึง
รหัสคิวอาร์
รหัสคิวอาร์ () หรือ คิวอาร์โค้ด เป็นเครื่องหมายการค้าของบาร์โค้ดเมทริกซ์ (หรือบาร์โค้ดสองมิติ) เดิมออกแบบสำหรับอุตสาหกรรมยานยนต์ในญี่ปุ่น บาร์โค้ดเป็นป้ายสำหรับให้เครื่องอ่านด้วยแสงที่บรรจุข้อมูลเกี่ยวกับสิ่งของที่ตัวรหัสติดอยู่ รหัสคิวอาร์มีมาตรฐานของหลักการเข้ารหัส 4 แบบ (ตัวเลข อักขระอักษรเลข ไบต์/เลขฐานสอง และคันจิ) สำหรับเก็บข้อมูลดิบ
รหัสคิวอาร์ยังเป็นที่นิยมนอกเหนือจากอุตสาหกรรมยานยนต์ เนื่องจากความสามารถในการอ่านเร็วและพื้นที่เก็บข้อมูลที่มากกว่าเมื่อเทียบกับบาร์โค้ดรหัสผลิตภัณฑ์สากล รหัสคิวอาร์นำมาใช้ในการตามรอยผลิตภัณฑ์ การระบุสิ่งของ การระบุเวลา การจัดการเอกสาร และการตลาดทั่วไป
รหัสคิวอาร์ประกอบด้วยมอดูลสีดำ (จุดสี่เหลี่ยม) จัดวางในกริดบนพื้นหลังสีขาว ซึ่งสามารถอ่านได้ด้วยเครื่องมืออ่านภาพ (เช่น กล้องถ่ายรูป เครื่องสแกน เป็นต้น) และประมวลผลด้วยกระบวนการแก้ไขข้อผิดพลาดรี้ด-โซโลมอน จนกระทั่งภาพถูกแปลความหมายอย่างเหมาะสม และถอดออกมาจากรหัสที่นำเสนอเป็นภาพในแนวตั้งและแนวนอนจนได้ข้อมูลที่ต้องการ
รหัสคิวอาร์ไม่มีลิขสิทธิ์ แต่กำหนดและเผยแพร่ ในลักษณะของมาตรฐานไอเอสโอ โดยทางเดนโซเป็นผู้ถือสิทธิบัตรของรหัสคิวอาร์ แต่มิได้สงวนลิขสิทธิ์แต่อย่างใด
โมนิกา (นักร้อง)
โมนิกา เดนิส อาร์โนลด์ () หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ โมนิกา () เกิดเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 1980 เป็นนักร้องแนวอาร์แอนด์บี นักแต่งเพลง และในบางครั้งเป็นนักแสดง ชาวอเมริกัน เกิดและโตในแอตแลนตา รัฐจอร์เจีย เธอเป็นสมาชิกวงชาร์ล ทอมสัน แอนด์เดอะเมเจสติกส์ วงร้องประสานเสียงแนวกอสเปล 12 ช้ิน และเซ็นสัญญาเป็นศิลปินนักร้องกับค่ายอาริสตา ในปี 1995 เธอออกผลงานอัลบั้มเปิดตัว "Miss Thang" (1995) ที่มี 4 ซิงเกิลและทำให้เธอเป็นศิลปินที่อายุน้อยที่สุดที่มีซิงเกิลฮิตอันดับ 1 ติดต่อกัน 2 เพลงบนชาร์ตบิลบอร์ดฮอตอาร์แอนด์บีซิงเกิลส์ชาร์ต
หลังจากความสำเร็จจากซิงเกิล "The Boy Is Mine" ที่ร้องร่วมกับนักร้องแบรนดี้ และอัลบั้มที่ 2 ในชื่อเดียวกัน ในปี 1998 เธอก็ถือเป็นศิลปินหญิงแนวอาร์แอนด์บีรุ่นใหม่ที่ประสบความสำเร็จที่สุดคนหนึ่งในกลางถึงปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 อย่างไรก็ตามความนิยมของเธอก็ลดลงไปในช่วงคริสต์ทศวรรษ 2000 ที่เธอประสบกับปัญหาส่วนตัว รวมถึงการฆ่าตัวตายของแฟนหนุ่มของเธอ ปัญหาวุ่นวายกับอดีตคู่หมั้น โครีย์ "ซี-เมอร์เดอร์" มิลเลอร์ และการเลื่อนขายอัลบั้มชุดที่ 3 ชุด "All Eyez on Me" (2002) ในปี 2003 โมนิกา ออกอัลบั้มชุดที่ 4 ที่ชื่อ "After the Storm" หลังจากที่ไม่ประสบความสำเร็จ เธอก็มีซิงเกิลอันดับ 1 บนชาร์ตอาร์แอนด์บีอย่างเพลง "So Gone" หลังจากนั้นเธอก็ให้กำเนิดลูกชายคนแรกที่ชื่อ ร็อดนีย์ ราโมน ฮิลล์ ที่ 3 ในเดือนพฤษภาคม 2005 และหลังจากห่างหายไปในช่วงสั้น ๆ เธอกลับมาออกอัลบั้มชุดที่ 5 ชุด "The Makings of Me" ในเดือนตุลาคม 2006
ขณะที่เธอเป็นนักร้อง เธอก็มีชื่อเสียงจากการแสดงในภาพยนตร์และรายการโทรทัศน์หลายเรื่อง รวมถึงรับบทสมทบในภาพยนตร์เรื่อง "Boys and Girls" (2000) และ "ATL" (2006) และยังแสดงในภาพยนตร์ของเอ็มทีวีเรื่อง "Love Song" (2000)
ออลเซนต์ส (กลุ่มดนตรี)
ออลเซนต์ส () เป็นกลุ่มดนตรีอังกฤษหญิงล้วน ก่อตั้งวงปลายปี 1993 ในชื่อ ออลเซนต์ 1.9.7.5 วงประกอบด้วยสมาชิกคือ เมลานี แบลตและแชซเนย์ ลูอิส และคู่พี่น้อง นิโคล แอปเพิลตันและนาตาลี แอปเพิลตัน พวกเธอถือเป็น 1 ในวงป็อปอังกฤษที่ประสบความสำเร็จที่สุด โดยมี 9 ซิงเกิลติดท็อป 10 (รวมถึงมีซิงเกิลอันดับ 1 ถึง 5 ซิงเกิล) มีอัลบั้มแผ่นเสียงทองคำขาว 2 ชุด (รวมถึงอัลบั้มอันดับ 1 อยู่ 1 อัลบั้ม) มีอัลบั้มแผ่นเสียงทองคำ 2 ชุด และมียอดขายเพลงและอัลบั้มมากกว่า 10 ล้านชุดทั่วโลก
อัลบั้ม
อัลบั้มรวมเพลง
ซิงเกิล
อารีเพ็ญ อุตรสินธุ์
นายกองตรี อารีเพ็ญ อุตรสินธุ์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบสัดส่วน กลุ่ม 8 สังกัดพรรคมาตุภูมิ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ อดีตรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรี และอดีตรองหัวหน้าพรรคมาตุภูมิ
อารีเพ็ญ อุตรสินธุ์ เกิดเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2494 ที่ตำบลปะลุรู อำเภอสุไหงปาดี จังหวัดนราธิวาส สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขานิติศาสตร์ และปริญญาโทสาขาบริหารรัฐกิจ จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และสำเร็จการศึกษาประกาศนียบัตรชั้นสูง สาขาบริหารงานภาครัฐและกฎหมายมหาชน สถาบันพระปกเกล้า
อารีเพ็ญ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกที่จังหวัดนราธิวาส ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2529 และได้รับการเลือกตั้งเป็น ส.ส. จังหวัดนราธิวาสเรื่อยมา จนกระทั่งในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2548 จึงย้ายมาลงสมัครรับเลือกตั้งในแบบบัญชีรายชื่อ
เขาเคยเป็นกรรมการบริหารพรรคประชาชน ในปี พ.ศ. 2531
ในปี พ.ศ. 2533 ได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการในคณะกรรมการวิสามัญศึกษาปัญหาจังหวัดชายแดนภาคใต้ 
อารีเพ็ญ เคยดำรงตำแหน่งทางการเมืองหลายตำแหน่ง อาทิรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ (15 สิงหาคม 2540 - 8 พฤศจิกายน 2540) เป็นรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรี พ.ศ. 2538 และ พ.ศ. 2547 เป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม พ.ศ. 2538 และเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ พ.ศ. 2547
ในปี พ.ศ. 2554 ได้รับแต่งตั้งเป็นรองหัวหน้าพรรคมาตุภูมิ และในการเลือกตั้งในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 ได้ลงรับสมัครเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อลำดับที่ 3 พรรคมาตุภูมิ แต่ก็ไม่ได้รับการเลือกตั้ง และได้ลาออกจากการเป็นสมาชิกพรรคมาตุภูมิ ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2555 ต่อมาในปลายปี พ.ศ. 2556 ภายหลังการยุบสภาผู้แทนราษฎร เขาได้ย้ายไปสังกัดพรรคเพื่อไทย
ในปี พ.ศ. 2561 เขาและกลุ่มวาดะห์ นำโดยนาย วันมูหะมัดนอร์ มะทา อดีต ประธานสภาผู้แทนราษฎร ได้ย้ายมาสังกัดพรรคประชาชาติ
บาสแตร์
บาสแตร์ () เป็นเมืองหลวงของสหพันธรัฐเซนต์คิตส์และเนวิส มีประชากรราว 15,500 คนจากการสำรวจในปี 2000 ท่าเรือบาสแตร์ตั้งอยู่ที่พิกัด บนชายหาดตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะเซนต์คิตส์ และเป็น 1 ในศูนย์กลางเศรษฐกิจที่สำคัญของเกาะลีวาร์ด
บาสแตร์ถือเป็น 1 ในเมืองที่เก่าแก่ที่สุดในแคริบเบียนตะวันออก
แอเรีย 51
แอเรีย 51 () เป็นชื่อเรียกของฐานทัพที่ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของรัฐเนวาดา ในสหรัฐอเมริกาตะวันตก ห่างจากดาวน์ทาวน์ในลาสเวกัส 83 ไมล์ (133 กม.) ตั้งอยู่ทางฝั่งใต้ของ "กรูม เลก" ในบริเวณพื้นที่ทางทหารการบินลับขนาดใหญ่ มีจุดประสงค์เพื่อสนับสนุนการพัฒนาและทดสอบอากาศยานและระบบอาวุธ
ฐานทัพลับนี้ตั้งอยู่ในเขตทดสอบและฝึกซ้อมเนวาดาในพื้นที่ของกองทัพอากาศสหรัฐฯ อันกว้างขวาง ถึงแม้ว่าสิ่งอำนวยความสะดวกต่าง ๆ จะดำเนินงานโดยฐานทัพทางอากาศที่ 99 (99th Air Base Wing) ที่ฐานทัพอากาศเนลลิส (Nellis Air Force Base) สิ่งอำนวยความสะดวกในกรูมเลกนี้ดำเนินการเสริมให้กับศูนย์ทดสอบกองทัพอากาศ (Air Force Flight Test Center (AFFTC)) ที่ฐานทัพอากาศเอ็ดเวิร์ดส ในทะเลทรายโมฮาวี ราว 186 ไมล์ (300 กม.) ทางตะวันตกเฉียงใต้ของกรูม และยังเป็นที่รู้จักของศูนย์ทดสอบฐานทัพอากาศกองที่ 3 (Air Force Flight Test Center (Detachment 3))
เนื่องจากความเข้มงวดด้านการปกปิดความลับของฐานทัพ ทำให้มักถูกตั้งประเด็นว่าเป็นทฤษฎีสมคบคิด ในเรื่องวัตถุบินไม่สามารถระบุเอกลักษณ์ หรือยูเอฟโอ
ธงชาติโปแลนด์
ธงชาติของประเทศโปแลนด์ ประกอบด้วยแถบแนวนอนสองสีขนาดกว้างเท่ากัน โดยแถบบนเป็นสีขาว แถบล่างเป็นสีแดง สีทั้งสองนี้ถือเป็นสีประจำชาติตามที่บัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐโปแลนด์ สำหรับธงชาติโปแลนด์ที่มีการเพิ่มเครื่องหมายตราแผ่นดินลงที่กลางแถบขาวของธงถือเป็นธงชาติสำหรับใช้ในทางราชการตามกฎหมายทั้งในต่างประเทศและในเรือเดินทะเลของรัฐ ส่วนธงอีกอย่างหนึ่งที่คล้ายคลึงกับธงในราชการแต่มีการตัดชายธงเป็นรูปหางนกแซงแซวนั้นเป็นธงนาวีสำหรับกองทัพเรือโปแลนด์
สีขาวและสีแดงถือเป็นสีประจำชาติของโปแลนด์อย่างเป็นทางการมานับตั้งแต่ ค.ศ. 1831 ต้นกำเนิดของทั้งสองสีนั้นมีที่มีจากลวดลายของตราอาร์มแห่งเครือจักรภพโปแลนด์-ลิทัวเนียในอดีต ซึ่งได้แก่รูปนกอินทรีสีขาวของโปแลนด์ และรูปอัศวินชุดขาวขีม้าขาวถือโล่ของแกรนด์ดัชชีแห่งลิทัวเนีย ซึ่งตราอาร์มทั้งสองดวงนั้นต่างใช้สีพื้นตราเป็นสีแดงเช่นกัน โดยในยุคก่อนหน้านั้น กองทหารชาวโปลจะทำริ้บบิ้นรูปวงกลม (cockade) ด้วยสีต่าง ๆ ผสมกันอย่างหลากหลายติดที่หมวกเป็นสัญลักษณ์ สำหรับธงชาติโปแลนด์นั้นได้รับการยอมรับฐานะอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1919 และนับตั้งแต่ปี ค.ศ. 2004 เป็นต้นมา โปแลนด์จะมีการเฉลิมฉลองวันธงชาติในวันที่ 2 พฤษภาคมของทุกปี
ธงชาติโปแลนด์จะมีการชักไว้ตลอดเวลา ณ ที่ทำการของราชการระดับสูงสุดของประเทศ เช่น รัฐสภาสาธารณรัฐโปแลนด์และทำเนียบประธานาธิบดีที่กรุงวอร์ซอว์ เป็นต้น สถาบันอื่น ๆ และประชาชนชาวโปลส่วนมากจะชักธงชาติในวันหยุดราชการและในโอกาสพิเศษอื่น ๆ ที่มีความสำคัญเกี่ยวกับชาติ อนึ่ง กฎหมายธงของโปแลนด์ในปัจจุบันมิได้เข้มงวดการใช้ธงชาติซึ่งไม่มีรูปตราแผ่นดินอยู่ด้วย ตราบเท่าที่การใช้ธงดังกล่าวจะไม่เป็นไปด้วยความไม่เคารพ
ธงแถบแนวนอนสีขาวและสีแดงถือเป็นรูปแบบธงอย่างหนึ่งที่ได้รับความนิยมอย่างแพร่หลาย ดังจะเห็นได้ว่ามีธงหลากหลายธงที่คล้ายคลึงกับธงชาติโปลแลนด์แต่มิได้มีความเกี่ยวข้องกันแต่อย่างใด ธงสำคัญซึ่งมีลักษณะดังกล่าวได้แก่ธงของแคว้นโบฮีเมียในสาธารณรัฐเช็ค และธงชาติของสองประเทศซึ่งเรียงแถบสีแดงอยู่เหนือสีขาว อันได้แก่ธงชาติอินโดนีเซียและธงชาติโมนาโก ในประเทศโปแลนด์ ธงหลายชนิดจะมีพื้นฐานการออกแบบมาจากธงชาติเป็นหลัก และมีสีประจำชาติปรากฏร่วมอยู่ในธงด้วย
ดิออฟสปริง
ดิออฟสปริง () เป็นวงร็อกอเมริกันที่ก่อตั้งในฮันติงตันบีช รัฐแคลิฟอร์เนีย ในปี ค.ศ. 1984 ตั้งแต่ก่อตั้งวง สมาชิกของวงคือ เดกซ์เตอร์ ฮอลแลนด์ (ร้องนำ กีตาร์), นูเดิลส์ (กีตาร์ลีดและกีตาร์ริธึม, ร้องประสาน) และเกรก เค. (เบส และร้องประสาน) วงยังมี รอน เวลตี (กลอง เพอร์คัชชัน) ส่วนมือกลองล่าสุดคือ พีต พาราดา อดีตสมาชิกวงเฟซทูเฟซ และเซฟส์เดอะเดย์ ที่อยู่กับวงมาตั้งแต่ปี 2007
วงดิออฟสปริงได้รับการยกย่องร่วมกับวงพังก์แคลิฟอร์เนียอย่างกรีนเดย์และแรนซิด ที่นำกระแสพังก์ร็อกกลับมาฟื้นฟูใหม่ในสหรัฐอเมริกาในช่วงระหว่างกลางคริสต์ทศวรรษ 1990 จนปัจจุบัน ดิออฟสปริงออกผลงานสตูดิโออัลบั้ม 8 ชุด อัลบั้มรวมเพลง 1 ชุด อีพี 4 ชุด และดีวีดี 3 ชุด พวกเขามียอดขายอัลบั้มทั่วโลกกว่า 34 ล้านชุด ทำให้พวกเขาเป็นวงพังก์ร็อกที่มียอดขายมากที่สุดตลอดกาล โดยอัลบั้มตั้งแต่ปี 1994 ทุกอัลบั้มมียอดขายเกินล้านชุด
ตั้งแต่ออกผลงานอัลบั้มชุด "Smash" ที่ถือเป็นอัลบั้มเพลงจากค่ายอิสระที่ขายดีที่สุดตลอดกาล ดิออฟสปริงประสบความสำเร็จด้านยอดขายมากกว่า 5 อัลบั้ม มีซิงเกิ้ลดังอย่าง "Come Out and Play", และ "Self Esteem" อัลบั้มถัดมา 3 อัลบั้ม "Ixnay on the Hombre", "Americana" และ "Conspiracy of One" ก็ประสบความสำเร็จ ที่ "Ixnay on the Hombre" และ "Conspiracy of One" ได้รับแผ่นเสียงทองคำขาว อดีตมือกลอง รอน เวลตีออกจากดิออฟสปริงไปในต้นปี 2003 และได้อตอม วิลลาร์ดมาแทน ต่อมาปีนั้นวงออกอัลบั้มถัดมาชุด "Splinter" ที่ได้รับยอดขายที่ดีและได้เสียงวิจารณ์ที่ดีพอควร ในปี 2005 วงออกอัลบั้มรวมฮิตและออกทัวร์เพื่อสนับสนุนอัลบั้มรวมเพลงนี้ อัลบั้มล่าสุดของพวกเขาชุด "Rise and Fall, Rage and Grace" ออกขายเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 2008 มีซิงเกิ้ลฮิตอย่าง "You're Gonna Go Far, Kid" และ "Hammerhead" พวกเขามีแผนจะออกสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 9 ในปี 2010
ยกกางเขน (รือเบินส์)
ยกกางเขน (; ) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เป็นส่วนหนึ่งของบานพับภาพที่เขียนโดยเปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์ จิตรกรสมัยบาโรกชาวดัตช์ ปัจจุบันตั้งอยู่ภายในมหาวิหารแอนต์เวิร์ป ในเมืองแอนต์เวิร์ป ประเทศเบลเยียม
รือเบินส์เขียนภาพ "ยกกางเขน" ราวระหว่างปี ค.ศ. 1610 ถึงปี ค.ศ. 1611 หลังจากกลับมายังฟลานเดอส์จากอิตาลี เป็นงานที่แสดงอิทธิพลของจิตรกรสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาและบาโรกของอิตาลี เช่น การาวัจโจ, ตินโตเรตโต และมีเกลันเจโลอย่างเห็นได้ชัด แผงกลางแสดงแรงดึงระหว่างกล้ามเนื้อส่วนต่าง ๆ ของร่างกายของทุกคนที่พยายามยกกางเขนที่หนักด้วยน้ำหนักของพระเยซูที่ทรงถูกตรึงอยู่บนกางเขน
อิทธิพลของลักษณะการเขียนแบบทัศนมิติของมีเกลันเจโลเห็นได้อย่างชัดเจนจากความบิดเบี้ยวของร่างแต่ละร่างที่ต่างก็ใช้ความพยายามอย่างหนักในการยกกางเขนให้ตั้งขึ้น ร่างของพระเยซูแผ่ทแยงอย่างเต็มที่อยู่กลางภาพคล้ายกับการวางภาพ "ชะลอร่างจากกางเขน" โดยการาวัจโจ ที่ทั้งการยกลงและยกขึ้นปรากฏในชั่วขณะเดียวกัน รือเบินส์ใช้สีที่เต็มไปด้วยพลังและค่าต่างแสงอย่างชัดเจน ซึ่งเป็นลักษณะการเขียนที่ค่อยอ่อนลงต่อมา
ในปัจจุบันภาพเขียนนี้ตั้งอยู่ภายในมหาวิหารแอนต์เวิร์ปในเมืองแอนต์เวิร์ปพร้อมกับงานเขียนอื่นของรือเบินส์ ระหว่างการยึดครองของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 พระองค์ก็ทรงนำภาพเขียนภาพนี้และภาพ "ชะลอร่างจากกางเขน" ของรือเบินส์ไปยังปารีส จนกระทั่งในปลายคริสต์ทศวรรษ 1800 ทางมหาวิหารจึงได้ภาพเขียนคืน
พระพิรุณ
พระพิรุณ หรือ พระวิรุณ หรือ พระวรุณ () เป็นเทพเจ้าแห่งฝน ตามคติของศาสนาฮินดู เป็นโลกบาลทิศประจิม (ทิศตะวันตก) มีผิวสีขาวผ่อง ถือบ่วงบาศและอาโภค ทรงจระเข้เป็นพาหนะ (หรือนาค หรือมกร)
ในหนังสือพระนลคำหลวง พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัวระบุว่า พิรุณเป็นนามของพระสุริยะ เป็นลูกนางอทิติ เป็นเทพแห่งความเป็นธรรม พระพิรุณยอมรู้ว่าผู้ใดทำอะไร ย่อมรู้ว่าผู้ใดกะพริบตากี่ครั้ง ใครทำบาป เมื่อมีผู้ทำบาปพระพิรุณจักใช้บ่วงคล้องผู้นั้นไปหาพญายมราชเพื่อนำไปลงทัณฑ์ ในพระเวทเรียก "เจ้าฟ้าอันอยู่ทั่วไป" ภายหลังได้ฉายาว่า "สินธุปติ" แปลว่า "เจ้าน้ำทั่วไป" ในมหาภารตะ พระพิรุณเป็นบุตรพระฤๅษีกรรทม พรหมบุตร พระพิรุณในความเชื่อของคนไทยว่าเป็นผู้ให้ฝน ให้น้ำ ถือพระขรรค์ ทรงพญานาค หรือมกร เป็นพาหนะ จึงเป็นสัญลักษณ์ของหน่วยงานราชการที่เกี่ยวกับการเกษตร อาทิ กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ หรือมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
อาร์ม็อง ฌ็อง ดูว์ เปลซี เดอ รีเชอลีเยอ
อาร์ม็อง ฌ็อง ดูว์ เปลซี พระคาร์ดินัลดยุกแห่งรีเชอลีเยอ () เป็นขุนนาง บาทหลวง และรัฐบุรุษชาวฝรั่งเศส
อาร์ม็อง ฌ็อง ดูว์ เปลซีได้รับแต่งตั้งเป็นมุขนายกแห่งลูว์ซงในปี ค.ศ. 1607 ต่อมาเข้ารับราชการจนได้เป็นเสนาบดีกระทรวงการต่างประเทศและเสนาบดีกระทรวงสงครามในปี ค.ศ. 1616 และยังก้าวหน้าในสมณศักดิ์จนได้รับการแต่งตั้งเป็นพระคาร์ดินัลในปี ค.ศ. 1622 และเป็นอัครมหาเสนาบดีในรัชสมัยพระเจ้าหลุยส์ที่ 13 แห่งฝรั่งเศส จนกระทั่งถึงแก่อสัญกรรมขณะดำรงตำแหน่งเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 1642
ซอฮย็อน
ซอ จู-ฮย็อน (; ) ชื่อในการว่า ซอฮย็อน (; ) เป็นนักร้องชาวเกาหลีใต้ เป็นสมาชิกของวงเกิลส์เจเนอเรชัน ตำแหน่งนักร้องเสียงหลัก มักเน่ เซ็นเตอร์ ปัจจุบันได้ออกจากทางต้อสังกัด SM แล้ว
ซอ จู-ฮย็อน เกิดวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 1991 ซึ่งนับถือศาสนาคริสต์ นิกายโรมันคาทอลิก เธอเข้าศึกษาที่โรงเรียนมัธยมปลายแดยอง (대영고등학교) จากนั้นได้เทียบโอนย้ายไปยัง โรงเรียนศิลปะมัธยมปลายชอนจู (전주예술고등학교) และปัจจุบันจบการศึกษาระดับอุดมศึกษาในสาขาการแสดง มหาวิทยาลัยดงกุก
บาร์โตโลเมโอ บันดีเนลลี
บาร์โทโลเมโอ บันดิเนลลิ () (7 ตุลาคม ค.ศ. 1488 - ไม่นานก่อนวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1560) เป็นประติมากร, ช่างเขียนแบบ และจิตรกรชาวอิตาลีของสมัยฟืนฟูศิลปวิทยาของคริสต์ศตวรรษที่ 16
คองคอร์เดีย (เทพปกรณัม)
เทพีคองคอร์เดีย (, ) ในศาสนาของโรมันโบราณคองคอร์เดียเป็นเทพีแห่งความสมานฉันท์ ความเข้าใจ และความปรองดองกันในชีวิตคู่ ในตำนานเทพเจ้ากรีกที่เทียบเท่ากับเทพีฮาร์โมเนีย
ด็อกวิลล์
ด็อกวิลล์ () เป็นภาพยนตร์ภาษาอังกฤษแนวปรัชญา ดรามา และลึกลับ เขียนบทและกำกับโดยลาร์ส ฟอน เทรียร์ ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวเดนมาร์ก นำแสดงโดยนิโคล คิดแมน เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกของไตรภาคชุด "สหรัฐอเมริกา ดินแดนแห่งโอกาส" (USA - Land of Opportunities) โดยมีภาคต่อคือเรื่อง "แมนเดอร์เลย์" (Manderlay) ออกฉายในปี 2005 และปิดท้ายด้วย "วอซิงตัน" (Wasington) ที่ยังไม่มีกำหนดการถ่ายทำ
ภาพยนตร์แบ่งออกเป็น 9 องก์ เล่าเรื่องราวในทศวรรษ 1930 เกี่ยวกับ เกรซ มัลลิแกน (รับบทโดย คิดแมน) เป็นหญิงสาวที่หลบหนีการตามล่าของอันธพาล มาหลบซ่อนในด็อกวิลล์ เมืองเล็กๆ แถบเทือกเขาร็อกกี การมาถึงของเธอ กลับทำให้ความเป็นอยู่ของชุมชนเมืองเล็กๆ เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เธอได้รับความช่วยเหลือจากชาวเมือง แต่ก็ต้องแลกกับถูกใช้งานเป็นคนรับใช้สารพัด และถูกล่วงละเมิดทางเพศ
ภาพยนตร์ถ่ายทำที่โรงถ่ายภาพยนตร์ในสวีเดนด้วยกล้องวิดีโอดิจิตอล โดยใช้ฉากเรียบง่าย คล้ายละครเวที อุปกรณ์ประกอบฉาก และตัวแสดงประกอบ ล้วนอยู่ในโรงถ่ายโล่ง โดยตีเส้นที่พื้นแสดงอาณาบริเวณของห้อง และสถานที่ต่างๆ ไม่มีการกั้นฝาห้อง ในภาพยนตร์ "แมนเดอร์เลย์" ภาคต่อมา ก็ถ่ายทำในฉากลักษณะเดียวกันนี้ แต่เปลี่ยนนักแสดงนำจากนิโคล คิดแมน เป็นไบรซ์ ดัลลัส ฮาเวิร์ด
ภาพยนตร์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลปาล์มทองคำ จากเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ ประจำปี 2003 และได้รับการจัดอันดับจากหนังสือพิมพ์เดอะการ์เดียน เป็นภาพยนตร์ยอดเยี่ยมลำดับที่ 8 แห่งทศวรรษ 2000
ดนตรีประกอบภาพยนตร์เกือบทั้งเรื่อง เป็นดนตรีคลาสสิกจากการประพันธ์ของอันโตนีโอ วีวัลดี
จังหวะชีวิต ลิขิตด้วยเพลง
จังหวะชีวิต ลิขิตด้วยเพลง เป็นชื่อภาษาไทยของภาพยนตร์เรื่อง "Dancer in the Dark" ภาพยนตร์เพลง/ดรามา ที่กำกับและเขียนบทโดยลาร์ส ฟอน เทรียร์ นำแสดง ร้องและแต่งเพลงประกอบโดยปีเยิร์ก เป็นภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายในไตรภาค "หัวใจทองคำ" (Golden Heart Trilogy) ของลาร์ส ฟอน เทรียร์ ต่อจากเรื่อง "Breaking the Waves" (1996) และ "The Idiots" (1998)
ภาพยนตร์ถ่ายทำด้วยกล้องวิดีโอดิจิตอลโดยใช้แสงธรรมชาติ ไม่มีการจัดแสงใดๆ ใช้เทคนิคที่เรียกว่า Cinéma vérité ทำให้ได้ภาพสั่นไหว ภาพยนตร์ออกฉายครั้งแรกในเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ ประจำปี 2000 และได้รับรางวัลปาล์มทองคำ นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม (ปีเยิร์ก) ผู้กำกับยอดเยี่ยม (ฟอน เทรียร์) ประจำปีนั้น ท่ามกลางความอื้อฉาว เนื่องจากผู้ชมจำนวนมากเดินออกจากโรงภาพยนตร์ระหว่างการฉาย เนื่องจากทนไม่ได้กับภาพที่สั่นไหวจากการถ่ายทำด้วยกล้องมือถือ
นอกเหนือจากเพลงประกอบของปีเยิร์กแล้ว ในภาพยนตร์ยังประกอบด้วยเพลงสามเพลงของร็อดเจอร์สและแฮมเมอร์สไตน์ จากเรื่องมนต์รักเพลงสวรรค์ คือเพลง "My Favorite Things" ที่เธอร้องขณะกำลังจะถูกประหารชีวิต นอกจากนี้ เพลง "I've Seen It All" ในภาพยนตร์ ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขาเพลงประกอบยอดเยี่ยม อัลบัมดนตรีประกอบภาพยนตร์ ใช้ชื่ออัลบัมตามตัวละครเอกว่า "Selmasongs"
ภาพยนตร์เล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นในสหรัฐอเมริกาในช่วงทศวรรษ 1960 เกี่ยวกับชีวิตของเซลมา (รับบทโดย ปีเยิร์ก) คนงานอพยพมาจากเช็ก พร้อมกับลูกชาย เธอทำงานเป็นสาวโรงงาน กำลังจะตาบอดและมีเป้าหมายเดียวในชีวิต คือสะสมเงินเพื่อให้ลูกชายได้ผ่าตัดดวงตาและหลุดพ้นจากความทุกข์แบบเดียวกับเธอ นอกจากนี้เธอยังมีความใฝ่ฝันที่จะได้แสดงละครเวที ในบทมาเรีย จากเรื่อง The Sound of Music (บทบาทเดียวกับที่แสดงโดยจูลี แอนดรูว์) เธอถูกเพื่อนบ้าน คือบิล (รับบทโดย เดวิด มอร์ส) และ ลินดา (รับบทโดย คารา ซีมัวร์) กล่าวหาว่าขโมยเงินไป ซ้ำยังถูกจับและกล่าวหาว่าเป็นฆาตกร จนถึงฉากสุดท้าย เธอตาบอดสนิทและกำลังจะถูกประหารชีวิตโดยการแขวนคอ
ชาวนาวี
นาวี () คือสิ่งมีชีวิตในจินตนาการจากภาพยนตร์เรื่อง อวตาร ()
เป็นประชากรส่วนใหญ่บนดาวแพนดอร่า () มักอาศัยอยู่ในเขตป่าฝน ลักษณะโดยทั่วไปมีผิวเรียนเนียนเป็นสีน้ำเงิน มีหางยาว กะโหลกศีรษะค่อนข้างเล็กโหนกแก้มสูงมีจมูก เขี้ยวและหูที่คล้ายกับแมว บนใบหน้ามีจุดเรืองแสงอยู่ อายุขัยโดยเฉลี่ยพอ ๆ กับมนุษย์ ส่วนสูงประมาณ 9 - 12ฟุต มีผมเกลียวหนาห่อหุ้มเส้นประสาท นับถือเทพเจ้านาม เอวา ()
Breaking the Waves
Breaking the Waves เป็นภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ เขียนบทและกำกับโดยลาร์ส ฟอน เทรียร์ นำแสดงโดยเอมิลี วัตสัน และสเตลลัน สคาร์การ์ด เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกในไตรภาค "หัวใจทองคำ" (Golden Heart Trilogy) ของลาร์ส ฟอน เทรียร์ ที่ประกอบด้วย Breaking the Waves (1996), The Idiots (1998) และ "Dancer in the Dark" (2000)
ลาร์ส ฟอน เทรียร์ได้โครงเรื่องของภาพยนตร์เรื่องนี้มาจากนิทานที่เขาชื่นชอบมาตั้งแต่เด็ก เรื่อง "Golden Heart" กล่าวถึงเด็กหญิงคนหนึ่ง ที่เข้าไปเที่ยวเล่นในป่าพร้อมกับขนมปังแถวหนึ่ง เมื่อกลับออกมา เธอมีเพียงร่างกายเปลือยเปล่าไม่เหลืออะไรเลย มีแต่ร่างเปลือยเปล่าเท่านั้น เปรียบเทียบกับในภาพยนตร์ ที่ตัวเอกยอมเสียสละทุกสิ่งเพื่อให้คนรักพบแต่ความสุข
ภาพยนตร์ถ่ายทำด้วยกล้องมือถือ ด้วยเทคนิคที่เรียกว่า Cinéma vérité ทำให้ได้ภาพสั่นไหว ทำให้ผู้ชมจำนวนมากไม่สามารถทนชมได้จนจบเรื่อง เพราะเกิดอาการมึน และปวดศีรษะ เดิมลาร์ส ฟอน เทรียร์ คัดเลือกเฮเลนา บอนด์แฮม คาร์เตอร์ หรือเมลานี กริฟฟิท ให้รับบทเบส แต่ถูกปฏิเสธเนื่องจากต้องแสดงบทเปลือยกาย และฉากเซ็กซ์
ภาพยนตร์ได้รับรางวัลกรังปรีซ์ จากเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ ประจำปี 1996 และรางวัลอื่นๆ จากเทศกาลภาพยนตร์ยุโรป และทำให้เอมิลี วัตสัน ไดรับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมในปีนั้น
เรื่องราวในภาพยนตร์เกิดขึ้นที่สกอตแลนด์ในทศวรรษ 1970 เบส แมคนีล (รับบทโดย วัตสัน) หญิงชาวสกอตเคร่งศาสนาที่แต่งงานกับ ยาน (รับบทโดย สคาร์การ์ด) คนงานแท่นเจาะน้ำมันชาวนอร์เวย์ ที่ประจำอยู่นอกชายฝั่งทะเลเหนือและได้พบกันนานๆ ครั้ง วันหนึ่งยานประสบอุบัติเหตุจนเป็นอัมพาตจนทำให้ไม่สามารถมีเพศสัมพันธ์กับเธอได้ เขาร้องขอให้เธอไปมีความสัมพันธ์กับชายอื่น และนำประสบการณ์กลับมาเล่าให้เขาฟัง เธอยินยอมตามคำของสามี โดยถือว่าพิธีกรรมดังกล่าวเป็นการล้างบาป โดยเสนอเรือนกายเป็นเครื่องบนบานต่อพระเจ้า เป็นการพิสูจน์ให้พระเจ้ารับรู้ถึงความรักที่เธอมีต่อยาน และจะทรงปัดเป่าโรคภัยแก่ยานในที่สุด
เบสถูกข่มขืนและรุมโทรมโดยชายฉกรรจ์กลุ่มหนึ่ง จนไปเสียชีวิตที่โรงพยาบาล ในขณะที่เธอกำลังเสียชีวิตนั้น อาการป่วยของยานกลับดีขึ้นราวกับมีปาฏิหาริย์ ราวกับว่าพระเจ้าได้ทรงยอมรับการเสียสละของเธอ แลกกับอาการเจ็บป่วยของสามี