hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ตระกูลพอเมอเรเนีย
ตระกูลพอเมอเรเนีย หรือ ตระกูลไกรเฟิน หรือ ตระกูลกริฟฟิน (, , ) เป็นตระกูลของดยุกผู้ครองดัชชีแห่งพอเมอเรเนียตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 12 มาจนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1637 ชื่อของตระกูลใช้กันมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 15 ซึ่งเป็นชื่อที่มาจากตราอาร์มที่เป็นรูปกริฟฟินที่ใช้มาตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 การใช้กริฟฟินในตราอาร์มที่ทราบอย่างแน่นอนเกิดขึ้นในสมัยของคาซีมีร์ที่ 2 ดยุกแห่งพอเมอเรเนียที่เป็นรูปกริฟฟินภายในโล่ที่ปรากฏในเอกสารในปี ค.ศ. 1194
โรงเรียนภักดีชุมพลวิทยา
=โรงเรียนภักดีชุมพลวิทยา=
โรงเรียนภักดีชุมพลวิทยา เปิดทำการเรียนการสอน ครั้งแรกในวันที่ 16 พฤษภาคม 2533 ผู้ก่อตั้งโรงเรียน คือ นายอำนวย พลมณี ผู้อำนวยการโรงเรียนเจียงทองพิทยาคม ในช่วงแรกได้จัดตั้งเป็นโรงเรียนเจียงทองพิทยาคมสาขา ตามนโยบายขยายโอกาสทางการศึกษาและได้ทำการเรียนการสอนในสถานที่ของโรงเรียนบ้านเจาทอง ตำบลเจาทอง กิ่งอำเภอภักดีชุมพล จังหวัดชัยภูมิ ได้เปิดรับนักเรียน ม.1 จำนวน 2 ห้อง มีนักเรียน 75 คน กระทั่งสร้างอาคารเรียนชั่วคราวเสร็จจึงได้ย้ายสถานที่มาจัดทำการเรียนการสอนที่อาคารชั่วคราวที่สร้าขึ้นบริเวณที่ตั้งโรงเรียนในปัจจุบัน มีเนื่อที่ 49 ไร่ 2 งาน 80 ตารางวา และได้รับอนุมัติประกาศจัดตั้งเป็นโรงเรียนเอกเทศ เมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2534 และกรมสามัญศึกษาได้มีการแต่งตั้งให้ นางสาวศิริวรรณ สนั่นเมือง ศึกษานิเทศก์ จังหวัดชัยภูมิ มาดำรงตำแหน่ง ครูใหญ่และอาจารย์ใหญ่ โรงเรียนภักดีชุมพลวิทยา ปัจจุบันตั้งอยู่เลขที่ 154 หมู่ 3 บ้านเจาทอง ตำบลเจาทอง อำเภอภักดีชุมพล จังหวัดชัยภูมิ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 30
ปัจจุบันโรงเรียนภักดีชุมพลวิทยา อยู่ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต30 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ
คณะบุคลากรทางการศึกษา 41คน นักเรียนจำนวน 718คน(ปีการศึกษา2555)้
พอเมอเรเนีย
พอเมอเรเนีย () หรือ พ็อมเมิร์น () หรือ โพมอร์ซ () เป็นอาณาบริเวณในประวัติศาสตร์ที่ตั้งอยูทางฝั่งใต้ของทะเลบอลติก เป็นบริเวณที่แบ่งระหว่างโปแลนด์กับเยอรมนีปัจจุบัน ภูมิภาคพอเมอเรเนียครอบคลุมตั้งแต่แม่น้ำเรคนิทซ์ (Recknitz) ใกล้เมืองชตรัลซุนด์ทางตะวันตก ไปทางปากแม่น้ำโอเดอร์ไกล้เมืองชเชตชีน ไปยังปากแม่น้ำวิสตูลาไกล้เมืองกดัญสก์ (Gdańsk) ทางตะวันออก ภูมิภาคพอเมอเรเนียเป็นที่ตั้งถิ่นฐานของชาวโปแลนด์ ชาวเยอรมัน และชาวคาชูเบีย (Kashubians) เป็นบริเวณที่ได้รับผลกระทบกระเทือนอย่างหนักในคริสต์ศตวรรษที่ 20 หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งเมื่อมีการเคลื่อนย้ายประชากร
พอเมอเรเนียเป็นที่ราบต่ำของที่ราบยุโรปเหนือ (North European Plain) นอกไปจากศูนย์กลางชุมชนของเมืองใหญ่สองสามเมืองแล้ว ดินที่มีคุณภาพต่ำก็ใช้ในการทำไร่ สลับกับดินแดนที่เป็นทะเลสาบเล็ก ๆ อยู่ประปราย ป่า และเมืองเล็ก ๆ การเกษตรกรรมที่สำคัญก็ได้แก่การเลี้ยงปศุสัตว์ การทำป่า การประมง และการปลูกธัญพืช, หัวบีตที่ใช้ทำน้ำตาลและมันฝรั่ง ตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวก็เป็นส่วนสำคัญของเศรษฐกิจของบริเวณนี้จากการมีบริเวณพักตากอากาศริมฝั่งทะเล ส่วนบริเวณอุตสาหกรรมอันจำกัดที่สำคัญก็มีการต่อเรือ การผลิตโลหะ น้ำตาล และกระดาษ
รัฐเมคเลินบวร์ค-ฟอร์พ็อมเมิร์น
เมคเลินบวร์ค-ฟอร์พ็อมเมิร์น () เป็นรัฐที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศเยอรมนี มีเมืองหลวงคือชเวริน รัฐเมคเลินบวร์ค-ฟอร์พ็อมเมิร์นเกิดขึ้นจากการรวมตัวของภูมิภาคในประวัติศาสตร์เมคเลินบวร์คและฟอร์พ็อมเมิร์นหลังสงครามโลกครั้งที่สองที่ยุบตัวลงในปี ค.ศ. 1952 และ ก่อตั้งขึ้นใหม่ก่อนการรวมตัวของเยอรมนี (German reunification) ในปี ค.ศ. 1990
เมคเลินบวร์ค-ฟอร์พ็อมเมิร์นเป็นรัฐที่มีขนาดใหญ่เป็นที่หกของรัฐในเยอรมนี และเป็นรัฐที่มีความหนาแน่นของประชากรน้อยที่สุด ฝั่งทะเลของทะเลบอลติก รวมเกาะ เช่น รือเกินและอูเซดอม และบริเวณทะเลสาบเมคเคลนบูร์ก (Mecklenburg Lake District) ซึ่งเป็นบริเวณที่มีบริเวณพักร้อนและธรรมชาติ ทำให้เป็นบริเวณที่เป็นที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวสำคัญบริเวณหนึ่งของเยอรมนี
ตำบลเจาทอง
ตำบลเจาทอง อำเภอภักดีชุมพล จังหวัดชัยภูมิ เป็นตำบลที่แยกออกมาจากตำบลบ้านเจียง อำเภอหนองบัวแดง จังหวัดชัยภูมิ
องค์การบริหารส่วนตำบลเจาทอง ตั้งอยู่ที่ บ้านราษฎร์ภักดี หมู่ที่ 13 ตำบลเจาทอง ห่างจากที่ว่าการอำเภอภักดีชุมพล ประมาณ 1 กิโลเมตร
ตำบลเจาทอง เป็นตำบลที่สำคัญของอำเภอภักดีชุมพลเนื่องจาก เป็นที่ตั้งของศูนย์ราชการต่างๆ ของอำเภอ เช่น ที่ว่าการอำเภอภักดีชุมพล สถานีตำรวจภูธรภักดีชุมพล โรงพยาบาลภักดีชุมพล องค์การบริหารส่วนตำบลเจาทอง และศูนย์ราชการที่สำคัญอื่นๆ ตำบลเจาทองมีการแบ่งเขตปกครองทั้งหมด 14 หมู่บ้าน ได้แก่
เดินทางจากตัวเมืองชัยภูมิ โดยใช้ทางหลวงหมายเลข 225 ชัยภูมิ-นครสวรรค์ พอถึงจุดบริการนักท่องเที่ยวเขาพังเหย ก็จะเข้าเข้าสู่เขตตำบลเจาทอง
เดินทางจากเพชบูรณ์ โดยใช้ทางหลวงหมายเลข 225 ชัยภูมิ-นครสวรรค์ พอถึงป้อมยามตำรวจ ตำบลวังทองเลี้ยวซ้ายไปตามทางหลวงหมายเลข 2359 พอถึงบ้านนาอุดมก็เข้าเขตตำบลเจาทอง
สารตราทองแห่งรีมีนี
สารตราทองแห่งรีมีนี () เป็นสารตราทองที่ออกโดยสมเด็จพระจักรพรรดิฟรีดริชที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ที่รีมีนีในอิตาลีในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1226 เพื่อเป็นการรับรองสิทธิของอัศวินทิวทันในการเป็นเจ้าของแคว้นปรัสเซียที่ยึดมาได้ สารตรานี้เป็นฉบับแรกของเอกสารที่คล้ายคลึงกันสามฉบับ ที่ตามมาด้วย "สนธิสัญญาครูสซวิคา" (Treaty of Kruszwica) ของปี ค.ศ. 1230 และ "สารตราองแห่งริเอ็ตติ" ของพระสันตะปาปาของปี ค.ศ. 1234
คอนราดที่ 1 แห่งมาโซเวียพยายามหลายครั้งโดยเฉพาะในปี ค.ศ. 1220 ในการพยายามที่จะยึดคุลเมอร์แลนด์ (Kulmerland หรือ Chełmno Land) จากชนปรัสเซียเก่า คอนราดได้รับความสำเร็จอยู่บ้าง แต่ก็มาได้รับความพ่ายแพ้ และต้องมาพะวงกับความปลอดภัยต่อดินแดนมาโซเวียของตนเองที่คาบอยู่ในแคว้นปรัสเซีย คอนราดจึงขอให้อัศวินทิวทันเข้ามาช่วยสร้างความมั่นคงให้แก่สถานการณ์ ที่เกิดจากการพยายามของโปแลนด์ในการยึดปรัสเซียและดินแดนต่างๆ
ระหว่างปี ค.ศ. 1211 ถึงปี ค.ศ. 1225 อัศวินทิวทันนำโดยประมุขเฮอร์มันน์ ฟอน ซาลซา (Hermann von Salza) อยู่ในเบอร์เซ็นแลนด์ของทรานซิลเวเนีย อัศวินทิวทันถูกเรียกตัวโดยกษัตริย์แห่งฮังการีคล้ายกับที่ถูกเรียกโดยคอนราด ให้ไปช่วยพิทักษ์ชายแดนของฮังการี แต่ก็ถูกขับหลังจากที่ถูกกล่าวหาว่าไปก่อตั้งอาณาจักรของตนเองภายใต้อำนาจของพระสันตะปาปาขึ้น ฉะนั้นเมื่อเข้าไปยึดดินแดนในปรัสเซียอัศวินจึงรอจนกระทั่งได้รับการรับรองจากจักรวรรดิ
จังหวัดแซน-แซ็ง-เดอนี
แซน-แซ็ง-เดอนี (, ฟังเสียง) เป็นจังหวัดในแคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์ในประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของกรุงปารีส แซน-แซ็ง-เดอนีมีชื่อเรียกในท้องถิ่นว่า "neuf-trois" หมายถึง "93" ซึ่งเป็นรหัสจังหวัด ชาวจังหวัดแซน-แซ็ง-เดอนีเรียกว่า "Sequano-Dyonisians"
สนานจิตต์ บางสพาน
สนานจิตต์ บางสพาน เป็นนามปากกาของ สมศักดิ์ วงศ์รัฐปัญญา นักวิจารณ์ภาพยนตร์ และนักเขียน มีงานเขียนบทความวิจารณ์ภาพยนตร์ และสังคม ตีพิมพ์ในนิตยสาร สยามรัฐสัปดาห์วิจารณ์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2516 จนถึงปัจจุบัน
สนานจิตต์ผันตัวมาเป็นผู้เขียนบทและกำกับ จากภาพยนตร์เรื่อง "ขังแปด" โดยการชักชวนของสมศักดิ์ เตชะรัตนประเสริฐ ในปี พ.ศ. 2545 และกำกับภาพยนตร์เรื่องที่สอง "ซุ้มมือปืน" ในปี พ.ศ. 2548
ปัจจุบัน สนานจิตต์เป็นหนึ่งในคณะกรรมการการประกวดรางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง
จังหวัดอาแวรง
อาแวรง () หรือ อาไบรู () เป็นจังหวัดในแคว้นอ็อกซีตานีในประเทศฝรั่งเศส ชื่อจังหวัดตั้งตามชื่อแม่น้ำอาแวรง ตัวจังหวัดตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศ โดยมีรอแดซเป็นเมืองหลัก อาแวรงเป็นหนึ่งใน 83 จังหวัดเดิมที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1790 ระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศส
สถานที่สำคัญและน่าสนใจในจังหวัดอาแวรงก็ได้แก่อารามแม่พระแห่งบอนวาลและอาสนวิหารแม่พระแห่งรอแดซที่สร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ถึง 14
จังหวัดมอแซล
มอแซล หรือ โมแซล () เป็นจังหวัดในแคว้นกร็องแต็สต์ในประเทศฝรั่งเศส จังหวัดมอแซลตั้งตามชื่อแม่น้ำมอแซล ตัวจังหวัดตั้งอยู่ทางตะวันออกของฝรั่งเศสโดยมีแม็ส เป็นเมืองหลัก
มอแซลเป็นหนึ่งใน 83 จังหวัดเดิมที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1790 ระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศส ก่อตั้งขึ้นจากบางส่วนของอดีตจังหวัดลอแรน
สถานที่สำคัญและน่าสนใจในจังหวัดมอแซลได้แก่ อาสนวิหารแม็ส หรืออารามนักบุญนาบอร์แห่งแซ็งตาโวล และอื่น ๆ
จังหวัดอีแซร์
อีแซร์ () เป็นจังหวัดในแคว้นโอแวร์ญ-โรนาลป์ในประเทศฝรั่งเศส จังหวัดอีแซร์ตั้งตามชื่อแม่น้ำอีแซร์ ตัวจังหวัดตั้งอยู่ทางตะวันออกของประเทศ โดยมีเกรอนอบล์เป็นเมืองหลัก
อีแซร์เป็นหนึ่งใน 83 จังหวัดเดิมที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1790 ระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศส ที่ก่อตั้งขึ้นจากบางส่วนของอดีตจังหวัดโดฟีเน (Dauphiné) เนื้อที่ของอีแซร์ถูกลดลงไปสองครั้ง ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1852 และครั้งที่สองในปี ค.ศ. 1967
สถานที่สำคัญและน่าสนใจในจังหวัดอีแซร์ก็ได้แก่ อารามบอนโว (โดฟีเน), สำนักสงฆ์กร็องด์ชาร์เทริซ (Grande Chartreuse) และอื่น ๆ
น่ำฮียิ้น
น่ำฮียิ้นเป็นตัวละครในเรื่องมังกรหยก 1 ใน 7 ประหลาดกังหนำ อันดับที่ 4 มีฉายาว่า คนตัดฟืนภูเขาน่ำซัว (บางฉบับใช้ คนตัดฟืน หรือ คนตัดฟืนเขาทักษิณ) มีรูปร่างใหญ่ สวมเสื้อกางเกงสีเขียว หว่างเอวผูกเชือกหญ้าเส้นหนึ่งและยังเสียบขวานสั้นสำหรับตัดฟืนเล่มหนึ่ง บนคมขวานมีรอยบิ่นหลายรอย เท้าสวมรองเท้าหญ้า มือหยาบเท้าใหญ่ ท่าทางเซื่องซึมโง่งม ใช้อาวุธเป็นไม้คานเหล็ก หล่อหลอมมาจากเหล็กกล้า มีน้ำหนักมากถึงขนาดวางพาดพิงกับขอบโต๊ะ ยังผลักดันโต๊ะเคลื่อนจากตำแหน่งเดิมหลายนิ้ว เป็นคนเงียบงันไม่ชอบพูดชอบจา เวลาพูดมักพูดเป็นคำหรือประโยคสั้นๆ ซึ่งล้วนแล้วแต่กลั่นกรองมาอย่างดี ทำให้สิ่งที่พูดแม้จะสั้นแต่แฝงไปด้วยความหมายดีๆทั้งนั้น
ในตอนที่ 6 ตัวประหลาดถูกอาวเอี้ยงฮงและเอี้ยคังลอบสังหารบนเกาะดอกท้อ น่ำฮียิ้นถูกทำร้ายเป็นรายสุดท้าย โดยน่ำฮียิ้นถูกงูพิษบนไม้เท้าอสรพิษของอาวเอี้ยงฮงฉกกัดเข้าที่ลิ้น ดิ้นทุรนทุรายจากการติดพิษ จนก๊วยเจ๋งเข้ามาพบเจอเข้า จากฤทธิ์ของพิษทำให้น่ำฮียิ้นคลุ้มคลั่งทำร้ายก๊วยเจ๋งและอึ้งย้ง จนภายหลังในขณะที่ใกล้ตาย ได้ใช้นิ้วมือขีดเขียนบนพื้นดินว่าฆาตกรเป็นใคร แต่สิ้นใจตายไปก่อนที่จะเขียนเสร็จ ตัวอักษรสุดท้ายเป็นตัวนำหน้าชื่อของฆาตกร ซึ่งสามารถเติมเป็น อึ้งเอี๊ยะซือ หรือ เอี้ยคังก็ย่อมได้ แต่ก๊วยเจ๋งกลับเข้าใจผิดคิดว่าน่ำฮียิ้มพยายามเขียนชื่อของอึ้งเอี๊ยะซือ จนเรื่องบานปลาย แต่สุดท้ายก็คลีคลายลงได้
ยูรากูโจ
ยูรากูโจ () เป็นย่านหนึ่งในเขตชิโยดะ กรุงโตเกียว ญี่ปุ่น ตั้งอยู่ระหว่างย่านกินซะและสวนฮิบิยะ ใกล้กับย่านชิมบาชิ เป็นย่านที่มีบรรยากาศแบบช่วงต้นของช่วงหลังสงครามโลก เต็มไปด้วยอิซากายะ (บาร์แบบญี่ปุ่นที่มีโคมไฟสีแดง) และร้านอาหารยากิโตริกลางแจ้ง ร้านเหล่านี้มักจะตั้งอยู่ใต้ทางรถไฟสายยามาโนเตะ เนื่องจากมีร้านอาหารแบบญี่ปุ่นดั้งเดิมหลายร้าน และมีรถไฟสายยามาโนเตะผ่านซึ่งทำให้เดินทางไปยังสถานีรถไฟโตเกียวได้สะดวก จึงเป็นย่านที่นักธุรกิจนิยมมาดื่มสังสรรค์ระหว่างทางกลับบ้านหลังจากทำงาน
ย่านยูรากูโจมีสถานีรถไฟและรถไฟใต้ดินหลายแห่ง อย่างเช่นสถานียูรากูโจบนสาย JR ยามาโนเตะและสายเคฮิน-โทโฮกุ และสถานีรถไฟใต้ดินยูรากูโจบนสายยูรากูโจ
ย่านนี้ได้ชื่อมาจากโอดะ นางามาซุ (2090-2165) น้องชายของโอดะ โนบูนางะ นามามาซุได้สร้างคฤหาสน์ขึ้นบนพื้นที่บริเวณนี้ที่โทกูงาวะ อิเอยาซุ อนุญาตให้สร้าง ใกล้กับประตูสะพานซูกิยะของปราสาทเอโดะ
เมื่อ พ.ศ. 2250 ตระกูลโทกูงาวะได้สร้าง Minami-machi Bugyo-sho ซึ่งเป็นสำนักงานของเจ้าหน้าที่ฝ่ายปกครองของเอโดะขึ้นที่บริเวณนี้
ชื่อของย่านยูรากูโจมีมาตั้งแต่ยุคเมจิ โดยได้ชื่อจากการเปลี่ยนการออกเสียงคำว่า "อูรากูไซ"
หนึ่งในจุดสังเกตของย่านยูรากูโจคือ DN Tower 21 ตั้งอยู่ตรงข้ามกับพระราชวังอิมพีเรียลที่อีกฝั่งหนึ่งของคูพระราชวัง เป็นที่ตั้งของบริษัท Dai-ichi Mutual Life Insurance และธนาคาร Norinchukin และส่วนหนึ่งเคยเป็นอาคารที่ใช้เป็นกองบัญชาการของ Supreme Commander of the Allied Powers นำโดยพลเอกดักลาส แมกอาเธอร์ ในช่วง Occupation of Japan
Yūrakuchō Center Building (Yūrakuchō Mullion) complex ประกอบด้วยร้านค้าปลีก สถานแสดงดนตรี และที่จอดรถ ในย่านนี้ยังมีโรงละครและโรงภาพยนตร์หลายแห่ง อย่างเช่น ศูนย์การประชุมนานาชาติโตเกียว, Yuraku-za, Nissei Hall, Subaru, Shante, Tokyo Takarazuka, Hibiya Scala, Miyuki-za
สำนักงานออกตั๋วเครื่องบินเที่ยวบินในประเทศและระหว่างประเทศของสายการบินเจแปนแอร์ไลน์ตั้งอยู่บนชั้นสองของอาคาร Imon Sapporo ในย่านยูรากูโจ
โยอาฟ
โยอาฟ (Yoav) เกิดในเมืองเคปทาวน์ ประเทศแอฟริกาใต้ เป็นนักร้อง นักแต่งเพลงแนวโพรเกรสซีฟ เชื้อสายแอฟริกาใต้-อิสราเอล เขาสนใจการแต่งเพลงตั้งแต่ยังวัยรุ่น โยอาฟออกจากวิทยาลัยและใช้เวลาร่วมปีในลอนดอน จากนั้นได้รับสายโทรทัศน์จากลูกพี่ลูกน้องของเขา ที่เขาได้ฝากเดโม่ของเขาไปให้โปรดิวเซอร์ในสหรัฐอเมริกา โยอาฟจึงเดินทางมานิวยอร์กซิตี โดยเขาแสดงในงานเล็ก ๆ แนวเพลงของเขาได้รับอิทธิพลจากดนตรีอีเลกโทรนิก และเพลงคลับ/แดนซ์ ที่นั่น เขาได้นำแนวเพลง/การแต่งเพลงพื้นเมืองของเขาเองมาประยุกต์รวมเข้ากับเพลงอีเลกโทนิก
โยอาฟย้ายมาอยู่สหราชอาณาจักรในปี ค.ศ. 2006 มีเพลงใหม่ภายใต้สังกัดที่แตกต่างกันไป และภายใต้สังกัดฟิลด์ เขาออกผลงานอัลบั้มชุดแรกชุด "Charmed & Strange" ในปี 2008 มีซิงเกิ้ลอย่าง "Club Thing" และ "Beautiful Lie" อัลบั้มติดชาร์ตหลายประเทศในยุโรป
ดัชชีลอแรน
ดัชชีลอแรน (; ) เป็นแคว้นหนึ่งตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศฝรั่งเศส รวมทั้งบางส่วนของลักเซมเบิร์กและเยอรมนีในปัจจุบัน เมืองสำคัญ ๆ ของลอแรนก็ได้แก่แม็ส น็องซี และแวร์เดิง
เมื่อจักรวรรดิกาโรแล็งฌีย็องถูกแบ่งให้กับพระราชโอรสทั้งสามพระองค์ของจักรพรรดิหลุยส์ผู้ศรัทธา ลอแรนได้เป็นดัชชีอิสระที่ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 843 และเป็นดัชชีมาจนถึง ค.ศ. 1766 ก่อนที่จะตกไปเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรฝรั่งเศส
อุเมะ อะโอะกิ
อุเมะ อาโอกิ () เป็นนักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่นเพศหญิง เกิดเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม ที่จังหวัดเฮียวโงะ ประเทศญี่ปุ่น เธอใช้นามปากกาว่า Fujimiya สำหรับวาดลงในเกมวิชวลโนเวล
ว้ายบึ้ม! เชียร์กระหึ่มโลก
ว้ายบึ้ม! เชียร์กระหึ่มโลก () เป็น ภาพยนตร์ไทย จากปี พ.ศ. 2546 จากค่ายไฟว์สตาร์ โปรดักชั่น กำกับโดย พจน์ อานนท์ เป็นเรื่องราวของ กะเทย 4 คนจากบ้านนอกที่ได้เข้ามาเรียนในโรงเรียนมัธยมมีชื่อ แห่งหนึ่งที่จับพลัดจับผลูเข้าชมรมเชียร์ลีดเดอร์แบบไม่ได้ตั้งใจแต่โดนไล่ออกเพราะชมรมเชียร์แห่งนี้มีแต่พวกเกลียดกะเทยพวกเขาหรือเธอทั้ง 4 จึงไปชวนนักรักบี้ของโรงเรียนมาเป็นเชียร์ลีดเดอร์เพื่อเข้าแข่งขันเชียร์ลีดเดอร์ระดับประเทศซึ่งพวกเขาและเธอต้องผ่านอุปสรรคมากมาย
เจ้าบ่าวทีเด็ด
เจ้าบ่าวทีเด็ด เป็น ภาพยนตร์ไทย แนวตลกจากปี พ.ศ. 2524 สร้างโดย ไฟว์สตาร์ โปรดักชั่น กำกับโดย โรม บุนนาค นำแสดงโดย บรรพต วีระรัฐ, อัจฉรา รอดศาสตรา, ล้อต๊อก, รอง เค้ามูลคดี, ชูศรี มีสมมนต์, สมพงษ์ พงษ์มิตร โดยเนื้อเรื่องเล่าถึงเศรษฐีคนหนึ่งชื่อ ป๋าเยิ้ม ที่กำลังจะได้หญิงสาวคนหนึ่งอายุคราวลูกเป็นเมียแต่ก็เกิดเรื่องราววุ่นๆมากมายตามมา
รติยา (อัจฉรา รอดศาสตรา) ถูกพ่อบังคับให้แต่งงานกับ ป๋าเยิ้ม (ล้อต๊อก) ชายสูงวัย อายุคราวพ่อ เพื่อแลกกับโฉนดและสัญญาเงินกู้
โดยมีข้อแม้ว่า ป๋าเยิ้มจะยอมคืนโฉนดกับสัญญาเงินกู้ก็ต่อเมื่อเสร็จสิ้นพิธีแต่งงานและส่งตัวคู่บ่าวสาวเข้าห้องหอเรียบร้อยแล้วเท่านั้น แต่ด้วยความที่ทนอับอายไม่ไหว เธอจึงตัดสินใจหนีก่อนที่จะถูกจับส่งตัวเข้าห้องหอ
รติยา ตัดสินใจเด็ดเดี่ยวขับเรือหนีออกไปจากงานแต่งงาน สุดท้ายจนมุมหนีไม่พ้น เธอจึงตัดสินใจกระโดดหนีลงแม่น้ำ ทุกคนจึงคิดว่าเธอตายไปแล้วมีแต่ป๋าเยิ้มเท่านั้นที่คิดว่าเธอยังมีชีวิตอยู่ เขาจึงพยายามตามหาเธอทุกวิถีทาง ซึ่งตัวรติยาเองก็ได้หนีตายไปอยู่กับ เสาวรส เพื่อนสาวคนสนิทของเธอ
เหตุการณ์หลังจากที่รอดตายมาได้รติยา ก็พยายามที่จะเอาโฉนดที่ดินของพ่อเธอคืนมาให้ได้ จึงแกล้งปลอมเป็นผีเพื่อไปหลอก ป๋าเยิ้ม แล้วแอบเอาโฉนดสัญญาออกมาซึ่งตลอดแผนการนี้มี รัน (เด่น ดอกประดู่) และแม่บ้านหวีที่ร่วมแผนการต่างๆจนแผนการของรติยาสำเร็จลุล่วง
ซัคเซิน-ไอเซนัค
แซ็กซ์-ไอเซ็นนาค (, ) เป็นชื่อของดัชชีสามอาณาจักรที่ดำรงตนอยู่ในสมัยใดสมัยหนึ่งในทูริงเกียในเยอรมนี ที่มีเมืองหลักอยู่ที่ไอเซ็นนาค
ชั่วระยะหนึ่งแซ็กซ์-ไอเซ็นนาคเป็นรัฐในเครือจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และต่อมาเป็นรัฐในสมาพันธรัฐแห่งลุ่มแม่น้ำไรน์
ซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซนัค
แกรนด์ดัชชีซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซนัค (, ) ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1809 จากการรวมดัชชีซัคเซิน-ไวมาร์และซัคเซิน-ไอเซนัคที่รวมตัวเป็นสหอาณาจักร (personal union) มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1741 เมื่อเชื้อสายของประมุขของซัคเซิน-ไอเซนัคมาสิ้นสุดลง ซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซนัคได้รับฐานะเป็นแกรนด์ดัชชีในปี ค.ศ. 1815 เมื่อมาถึงปี ค.ศ. 1877 ก็เปลี่ยนชื่อเป็น "แกรนด์ดัชชีแห่งแซกโซนี" () แต่ก็ไม่เป็นชื่อที่ใช้กันเท่าใดนัก อาณาจักรมาสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1918 พร้อมกับระบบการปกครองโดยกษัตริย์ในเยอรมนีมายุติลง สองปีต่อมาในปี ค.ศ. 1920 ซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซนัคก็ถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของรัฐใหม่ทือริงเงิน
ตำแหน่งเต็มของแกรนด์ดยุกแห่งซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซนัคคือ "แกรนด์ดยุกแห่งซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซนัค, แลนด์กราฟในทือริงเงิน, มากราฟแห่งไมส์เสน, เคานท์แห่งเฮนเนอแบร์ก, ลอร์ดแห่งบลังเค็นเฮย์น, น็อยชตัดท์ และเทาเท็นบวร์ก"
โรงเรียนวีรวัฒน์โยธิน
โรงเรียนวีรวัฒน์โยธิน เป็นโรงเรียนในตัวเมืองสุรินทร์แห่งที่ 3 (เป็นโรงเรียนสหศึกษาทั่วไป ไม่นับเป็นโรงเรียนประจำจังหวัดหรือโรงเรียนประจำอำเภอ) เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่ และเป็นโรงเรียนที่มีชื่อเสียงอีกแห่งหนึ่งของจังหวัดสุรินทร์
1100 หมู่ที่ 20 ถนนคชสาร ตำบลนอกเมือง อำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ 32000
ปี พ.ศ. 2534 คณะกรรมการบริหารโรงเรียนสิรินธร ได้มีมติมอบให้นายกิตติ สืบนุการณ์ เป็นผู้ดำเนินการจัดหาที่ดินก่อตั้งโรงเรียนมัธยมศึกษาเป็นแห่งที่ 3 ในเขตอำเภอเมืองสุรินทร์ 
โดยได้รับการแนะนำและประสานงานของ นายเสนอ มูลศาสตร์ อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดสุรินทร์ และนางปลั่งศรี มูลศาสตร์ อดีตผู้อำนวยการโรงเรียนสิรินธร ให้ขอความอนุเคราะห์ที่ดินจาก
จังหวัดทหารบกสุรินทร์ ซึ่งขณะนั้น พลตรีทวีสิทธิ์ หนูนิมิต เป็นผู้บังคับการจังหวัดทหารบกสุรินทร์ ได้มอบที่ดินที่อยู่ในความดูแลของจังหวัดทหารบกสุรินทร์ จำนวน 37 ไร่ 22 งาน 5 ตารางวา(บริเวณเยื้องศูนย์การศึกษานอกโรงเรียน จังหวัดสุรินทร์) ให้กับกรมสามัญศึกษาเพื่อตั้งโรงเรียนแบบสหศึกษา ในปีการศึกษา 2535(หนังสือ ศธ.ที่ 0806/33909 ลงวันที่ 3 ธันวาคม 2534)
เพื่อเป็นการขอบคุณจังหวัดทหารบกสุรินทร์ ที่มอบที่ดินให้จัดตั้งโรงเรียนครั้งนี้ และเพื่อระลึกถึงเกียรติประวัติวีรกรรมของผู้บังคับบัญชาหน่วยทหารคนแรกของเมืองสุรินทร์ คือ 
พลตรีหลวงวีรวัฒน์โยธิน สถานศึกษาแห่งนี้จึงขอใช้นามว่า “โรงเรียนวีรวัฒน์โยธิน”
วันที่ 16 พฤศจิกายน 2535 นางลออ จองอยู่ ผู้อำนวยการโรงเรียนสิรินธรในขณะนั้นได้แต่งตั้งให้ นายกิตติ สืบนุการณ์ ผู้ช่วยผู้อำนวยการฝ่ายบริการไปดูแลโรงเรียนสิรินธร (สาขา) 
โดยใช้ชื่อว่า โรงเรียนสิรินธร สาขาวีรวัฒน์โยธิน ใช้อักษรย่อ ว.ธ. ในระยะแรก ได้สร้างอาคารเรียนชั่วคราว 1 ชั้น (ปัจจุบันคือบ้านพักนักการ) ตั้งอยู่สุดซอยศรีจุมพล 2 ตำบลในเมืองและมีการสร้างอาคารสำนักงาน (ปัจจุบันเป็นอาคารสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 33) ให้การจัดการเรียนการสอน การบริหารโรงเรียนตามโครงสร้างของการบริหาร
สถานศึกษา โดยได้รับการสนับสนุนจากส่วนราชการ เอกชน และชุมชน
วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2537 กระทรวงศึกษาธิการ ประกาศตั้งโรงเรียนรัฐบาลหลายแห่ง โดยหนึ่งในโรงเรียนเหล่านั้นมีชื่อ “โรงเรียนวีรวัฒน์โยธิน” (ว.ธ.) เป็นโรงเรียนรัฐบาลอีกแห่งหนึ่งใน
จังหวัดสุรินทร์ ได้แต่งตั้งให้ นายกิตติ สืบนุการณ์ เป็นผู้บริหารโรงเรียน และวันที่ 1 มีนาคม 2538 กระทรวงศึกษาธิการประกาศให้โรงเรียนวีรวัฒน์โยธินจัดการเรียนการสอนถึงระดับ
มัธยมศึกษาตอนปลาย (ตามคำสั่งที่ ศธ. 133/2538) หลังจากนั้นไม่นาน ในปี 2539 – 2540 ได้ย้ายสถานที่เรียนมาบริเวณฝั่งตะวันออกของโรงเรียน บนพื้นที่ตำบลนอกเมือง โดยสร้าง
อาคาร 1 (อาคารเรียนทั่วไป) อาคาร 2 (อาคารฝึกงาน) และโรงอาหาร ต่อมาในปี 2542 ได้สร้างอาคารอีก 1 หลัง คือ อาคาร 3 (อาคารเฉลิมพระเกียรติ 72 พรรษา) ปี 2543 
สร้างหอประชุมพลตรีหลวงวีรวัฒน์โยธิน ปี ๒๕๕๕ สร้างอนุสาวรีย์พลตรีหลวงวีรวัฒน์โยธิน
โรงเรียนวีรวัฒน์โยธิน ได้ผ่านการประเมินต้นแบบโรงเรียนในฝัน โรงเรียนดีประจำอำเภอ เมื่อวันที่ 30 มกราคม 2554
ปี 2554 ได้รับคัดเลือกให้เป็นต้นแบบโรงเรียนในฝันโรงเรียนดีประจำอำเภอ รุ่นที่ 3
พื้นที่ 37 ไร่ 5 ตารางวา กรรมสิทธิ์ของโรงเรียน ที่หลวง 
การเรียน
ดัชชีมักเดบูร์ก
ดัชชีมักเดบูร์ก (, ) เป็นมณฑลหนึ่งของบรันเดนบูร์ก-ปรัสเซียระหว่าง ค.ศ. 1680 จนถึง ค.ศ. 1807 เป็นดัชชีที่มาแทนที่ราชรัฐอัครมุขนายกมักเดบูร์กหลังจากที่ถูกเปลี่ยนฐานะจากรัฐคริสตจักรมาเป็นรัฐฆราวาสโดยบรันเดนบูร์ก เมืองหลวงของรัฐคือมักเดบูร์ก และ ฮอลล์ มักเดบูร์กมาถูกยุบระหว่างสงครามนโปเลียนใน ค.ศ. 1807 ดินแดนของรัฐถูกรวมเข้ากับมณฑลแซกโซนีใน ค.ศ. 1815
ชาร์ล แมนสัน
ชาร์ล มิลเลส แมนสัน () (12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1934 - 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 2017) เป็นอาชญากรชาวอเมริกัน ต่อมาเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางกับ ครอบครัวแมนสัน (Manson Family) ซึ่งเป็นกลุ่มที่เกิดขึ้นในรัฐแคลิฟอร์เนียปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 เขาถูกตัดสินผิดว่าเป็นผู้วางแผนฆาตกรรม คดีเทต/ลาเบียงกา (ชารอน เทต ภรรยาของโรมัน โปลันสกีที่กำลังตั้งท้องได้ 8 เดือนกับเพื่อนอีกสามคนเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1969 และสองสามีภรรยา เลโน กับโรสแมรี ลาเบียงกา เมื่อวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 1969) 
แมนสันมีส่วนเกี่ยวข้องกับเพลง "Helter Skelter" ของวงเดอะบีตเทิลส์ ที่เขานำเนื้อเพลงมาตีความว่าจะเกิดสงครามระหว่างคนผิวขาวและผิวดำ เหตุนี้เองพวกเขาจะเร่งรัดให้เกิดขึ้นตามคำทำนายที่แมนสันกล่าว ในช่วงเวลาที่เริ่มเกิดครอบครัวแมนสันขึ้น แมนสันที่เพิ่งพ้นคุกที่เขาอยู่มากว่าครึ่งชีวิต ในช่วงก่อนการก่อฆาตกรรม เขาก้าวเข้าสู่ธุรกิจดนตรีในลอสแอนเจลิส โดยร่วมงานกับเดนนิส วิลสัน แห่งวงเดอะบีชบอยส์ และหลังจากแมนสันถูกจับกุมในเรื่องการก่ออาชญากรรม ผลงานเพลงของเขาที่เขาเขียนและร้อง ก็ออกขาย มีศิลปินอย่างกันส์แอนด์โรสเซสและมาริลีน แมนสัน นำเพลงเขาไปทำใหม่ ในทศวรรษหลัง ๆ
เขาถูกตัดสินประหารชีวิต แต่ก็ถูกลดลงเหลือจำคุกตลอดชีวิตหลังคำตัดสินในปี 1972 โดยศาลฎีกาแห่งรัฐแคลิฟอร์เนียได้ยกเลิกโทษประหารชีวิตของรัฐ เมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 2017 ชาร์ล แมนสันได้เสียชีวิตลงในเรือนจำรัฐแคลิฟอร์เนียด้วยวัย 83 ปี
เมื่อครั้งแอฟตัน เอเลน เบอร์ตัน เดินทางมาเยี่ยมผู้ต้องหาที่เรือนจำดังกล่าวและเกิดชอบใจชาร์ล แมนสัน ผู้ต้องหาคดีฆาตกรรมเหยื่อ 7 รายเมื่อปี ค.ศ.1969 จากเหตุการณ์ในครั้งนั้นศาลมีคำสั่งประหารชีวิตนายแมนสัน และผู้สมรู้ร่วมคิดอีก 3 คน แต่ศาลได้พิจารณาคดีอีกครั้งหนึ่งในปี ค.ศ. 1972 ลดโทษให้เหลือเพียงจำคุกตลอดชีวิต
ทางด้านว่าที่เจ้าสาวได้ย้ายมาอาศัยอยู่ที่คอร์โคแรน รัฐแคลิฟอร์เนีย เพื่อที่จะได้อยู่ใกล้ชิดกับเรือนจำสถานที่กุมขังว่าที่เจ้าบ่าวในอนาคตของเธอ ก่อนที่จะกล่าวทิ้งท้ายว่า ′งานแต่งงานของเราจะเกิดขึ้นภายในเดือนหน้า มันจะต้องเกิดขึ้นจริง เพราะฉันรักเขา′
ทั้งนี้ เมื่อปี ค.ศ. 2012 ศาลได้ปฏิเสธคำร้องขออภัยโทษครั้งที่ 12 ของนายแมนสัน ซึ่งเขาจะสามารถยื่นคำร้องได้อีกครั้งในปี ค.ศ. 2027
โดยชาร์ลส์ แมนสัน กำลังจะเข้าพิธีสมรสกับนางสาวแอฟตัน เอเลน เบอร์ตัน วัย 26 ปี หลังศาลอนุมัติคำร้องขอจัดพิธีแต่งงาน
เกษมเสาวภา ซัคกาเรีย
ท่านหญิงเกษมเสาวภา ซัคกาเรีย (8 มิถุนายน พ.ศ. 2457 - 29 มกราคม พ.ศ. 2545) หรือ หม่อมเจ้าหญิงเกษมเสาวภา เกษมศรี เป็นพระธิดาลำดับที่ 29 ในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นทิวากรวงศ์ประวัติ ลำดับที่ 3 ที่ประสูติในหม่อมแหวน เกษมศรี ณ อยุธยา (ปาณิกบุตร) มีพระเชษฐาและพระอนุชาร่วมพระมารดา 3 พระองค์ คือ
หม่อมเจ้าหญิงเกษมเสาวภา เกษมศรี ทรงกราบบังคมทูลลาออกจากฐานันดรศักดิ์ เมื่อวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2479 เพื่อสมรสกับนายเพียร์ ซัคกาเรีย
ท่านหญิงเกษมเสาวภา ซัคกาเรีย สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2545 พระชันษา 88 ปี
พระเจ้าฟรีดริชที่ 1 แห่งปรัสเซีย
พระเจ้าฟรีดริชที่ 1 แห่งปรัสเซีย () หรือ ฟรีดริชที่ 3 ผู้คัดเลือกแห่งบรันเดินบวร์ค แห่งราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์นเป็นเจ้านครรัฐผู้คัดเลือกของรัฐมาร์เกรฟบรันเดินบวร์คระหว่าง ค.ศ. 1688 จนถึง ค.ศ. 1713 และดยุกแห่งดัชชีปรัสเซียโดยการเป็นรัฐร่วมประมุข ตำแหน่งหลังได้รับการเลื่อนขึ้นเป็นราชอาณาจักรโดยฟรีดริชเป็นปฐมกษัตริย์ของราชอาณาจักรปรัสเซียระหว่าง ค.ศ. 1701 จนกระทั่งเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1713
พระเจ้าฟรีดริชที่ 1 เป็นพระโอรสองค์ที่สามของฟรีดริช วิลเฮล์ม ผู้คัดเลือกแห่งบรันเดินบวร์ค กับพระชายาองค์แรกหลุยส์ เฮนเรียตแห่งออเรนจ์-นาซอ พระธิดาองค์โตของเฟรเดอริค เฮนรี เจ้าชายแห่งออเรนจ์ และอมาเลียแห่งโซล์มส์-บราวน์เฟลส์ พระญาติสายพระมารดาคือสมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 แห่งอังกฤษ เมื่อฟรีดริช วิลเฮล์มที่ 1 สวรรคตเมื่อวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 1688 ก็ทรงสืบทอดราชสมบัติต่อจากพระบิดาเป็น ฟรีดริชที่ 3 ผู้คัดเลือกแห่งบรันเดนบูร์ก
ไวนด์-อัป
ไวนด์อัปเรเคิดส์ (Wind-up records) เป็นค่ายเพลงแนวร็อก ก่อตั้งในปี 1997 โดย อลัน และ ไดอานา เมลเซอร์ ค่ายไวนด์-อัปยังเคยเป็นค่ายเพลงย่อยของเครือบริษัท วอร์เนอร์มิวสิกกรุ๊ป โซนีมิวสิก และ อีเอ็มไอ ปัจจุบันค่ายไวนด์-อัปก็ได้ออกจากค่ายเพลงสามบริษัท ต่อมาก็กลายเป็นค่ายเพลงอิสระ และ ศิลปินที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดได้แก่ ครีด, อีวาเนสเซนซ์, ซีทเธอร์, ฟิงเกอร์อีเลฟเวน, 12 สโตนส์, และ พีเพิลแอนด์แพนส์
ฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม ผู้คัดเลือกแห่งบรันเดินบวร์ค
ฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม ผู้คัดเลือกแห่งบรันเดินบวร์ค (; ; 16 กุมภาพันธ์ 1620 – 29 เมษายน 1688) เป็นเจ้าชายผู้คัดเลือกของบรันเดินบวร์ค และดยุกแห่งปรัสเซียตั้งแต่ปี ค.ศ. 1640 จนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1688
ฟรีดริช วิลเฮ็ล์มมาจากตระกูลโฮเอินท์ซ็อลเลิร์นและเป็นที่รู้จักกันว่าเป็น "ดยุกผู้ยิ่งใหญ่" () เพราะความสามารถทางการเมืองและทางการทหาร นอกจากนั้นก็ยังเป็นผู้สนับสนุนนิกายคาลวินอย่างแข็งแรงที่เป็นนิกายที่มีความสัมพันธ์กับความรุ่งเรืองของชนชั้นกลาง ฟรีดริชมองเห็นความสำคัญของการค้าและให้การสนับสนุนอย่างเป็นจริงเป็นจัง ความสามารถในการปฏิรูปกิจการภายในของรัฐทำให้ปรัสเซียอยู่ในฐานะอันมีอำนาจทางตอนกลางเหนือของยุโรปหลังจากการตกลงในสนธิสัญญาสันติภาพเวสต์ฟาเลีย ซึ่งเป็นการวางรากฐานในการยกฐานะจากดัชชีขึ้นเป็นราชอาณาจักรในสมัยของผู้ครองดินแดนคนต่อมาผู้ขึ้นครองราชอาณาจักรเป็นพระเจ้าฟรีดริชที่ 1 แห่งปรัสเซีย
แผ่นดินไหวในเกาะสุมาตรา พ.ศ. 2552
แผ่นดินไหวในเกาะสุมาตรา พ.ศ. 2552 เกิดขึ้นนอกชายฝั่งทะเลใต้ของเกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย เกิดขึ้นเมื่อเวลา 17:16:10 น. ตามเวลาในท้องถิ่น (10:16:10 น. ตามเวลา UTC) มีขนาด 7.6 ตามมาตราโมเมนต์ จุดเหนือศูนย์กลางแผ่นดินไหวอยู่ห่างจากเมืองปาดัง 45 กิโลเมตรทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ และห่างจากเมืองเปกันบารู 220 กิโลเมตรทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ มีการประมาณว่ามีผู้เสียชีวิตประมาณ 1,300 ราย และมีผู้ประสบภัยที่ติดอยู่ในอาคารที่ถล่มมากกว่าพันราย โดยในขณะนี้ ทางรัฐบาลอินโดนีเซียรายงานจำนวนผู้เสียชีวิตอย่างแน่นอน 1,115 ราย
เนย์ ฟาเบียโน
เนย์ ฟาเบียโน เดอ โอลิเวยรา (เกิด 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2522) หรือที่รู้จักในชื่อ เนย์ ฟาเบียโน เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิล สังกัดสโมสรชลบุรี ใน ไทยพรีเมียร์ลีก
ฟาเบียโน จัดว่าเป็นนักฟุตบอลจอมพเนจรคนหนึ่ง โดยเคยค้าแข้งให้กับหลายสโมสรในบราซิล เช่น เซาเปาโล, ครูไซโร, พัลไมรัส และเคยเล่นในลีกออสเตรียในปี 2003-2004 ก่อนที่จะกลับมาเล่นในบราซิลอีกครั้ง
ในฤดูกาล 2550 ทีมพนักงานยาสูบได้ดึงตัวฟาเบียโนมาเล่น
ในฤดูกาล 2551 ย้ายไปอยู่ทีมชลบุรี ก่อนย้ายไปเมลเบริ์นวิตอรี ในออสเตรเลีย
ในฤดูกาล 2553 ได้เซ้นสัญญาย้ายกลับมาร่วมทีมบางกอกกล๊าส
ในฤดูกาล 2553 เลก 2 ได้เซ้นสัญญาย้ายกลับมาร่วมทีม ชลบุรี
ในฤดูกาล 2555 ได้เซ็นสัญญามาร่วมทีม วัวชนยูไนเต็ด
กับเมลเบิร์นวิกตอรี
กับชลบุรีเอฟซี
ณรงค์ จรุงธรรมโชติ
ณรงค์ จรุงธรรมโชติ หรือ ขวด นักเขียนการ์ตูนชาวไทย มีผลงานการ์ตูนลงในขายหัวเราะและมหาสนุก และหนังสือพิมพ์เดลินิวส์
ณรงค์เกิดเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2513 ที่กรุงเทพมหานคร จบการศึกษาขั้นสุดท้าย ที่วิทยาเขตเพาะช่าง เข้าสู่วงการการ์ตูนเมื่อ พ.ศ. 2531 ให้กับสำนักพิมพ์บรรลือสาส์น ขวดเขียนการ์ตูนแก๊กในขายหัวเราะกับมหาสนุก และเขียนเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน
รายพระนามพระมหากษัตริย์ปรัสเซีย
รายพระนามพระมหากษัตริย์ปรัสเซีย () เป็นรายนามและรายพระนามของประมุขของอดีตรัฐเยอรมันแห่งปรัสเซีย ที่เดิมเป็นรัฐอัศวินทิวทอนิก บนฝั่งทะเลบอลติกที่อัศวินทิวทอนิกพิชิตได้มาจากโปแลนด์และลิทัวเนีย ต่อมาเป็นดัชชีภายใต้การปกครองของราชอาณาจักรโปแลนด์ ดัชชีปรัสเซีย ราชอาณาจักรปรัสเซียอิสระ ราชอาณาจักรภายในจักรวรรดิเยอรมัน และเสรีรัฐปรัสเซียของเยอรมนีในที่สุด
ประวัติศาสตร์ของปรัสเซียตั้งแต่ปี ค.ศ. 1618 เป็นต้นมาเกี่ยวพันอย่างใกล้ชิดกับประวัติศาสตร์ของรัฐมาร์เกรฟบรันเดินบวร์ค ประมุขของปรัสเซียดำรงตำแหน่งเป็นอีเล็คเตอร์แห่งบรานเดนบวร์กระหว่าง ค.ศ. 1618 จนถึง ค.ศ. 1806 (สำหรับรายชื่อของประมุขแห่งบรานเดนบวร์กก่อนหน้านี้ดูที่ "รายพระนามผู้ปกครองบรันเดินบวร์ค")
แม้ว่าจักรวรรดิเยอรมันภายใต้ระบอบกษัตริย์จะสิ้นสุดลง แต่ก็ยังคงเป็นจักรวรรดิที่กลายมาเป็นสาธารณรัฐภายในสาธารณรัฐไวมาร์ ที่เรียกว่า "เสรีรัฐปรัสเซีย"ในปี ค.ศ. 1932 นายกรัฐมนตรีฟรันซ์ ฟอน พาเพน ยุบเลิกรัฐบาลปรัสเซียในการปฏิวัติปรัสเซีย (Preußenschlag) ต่อมาปรัสเซียก็ปกครองโดย "Reichskommissar":หลังจากการยึดอำนาจโดยนาซีแล้วก็ได้มีการเลือกนายกรัฐมนตรีคนใหม่ แต่ก็เป็นเพียงตำแหน่งที่เป็นเพียงพิธี เพราะรัฐเยอรมันสูญเสียอำนาจและกลายเป็นเพียงหน่วยบริหารเท่านั้น หลังจากความพ่ายแพ้ของนาซีเยอรมนีในปี ค.ศ. 1945 จังหวัดต่างๆ ของปรัสเซียก็รวมกันเป็นรัฐหนึ่งในเยอรมนี แต่มาถูกยุบเลิกในปี ค.ศ. 1947 จากนั้นปรัสเซียเดิมถูกแบ่งระหว่างโปแลนด์และสหภาพโซเวียต
หลังจากการยุบราชบัลลังก์เยอรมนีในปี ค.ศ. 1918 แล้วประมุขของโฮเฮนโซลเลิร์นก็อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ปรัสเซียและเยอรมนี คำอ้างเหล่านี้ไม่สามารถแยกจากกันได้ตามรัฐธรรมนูญของจักรวรรดิเยอรมนีที่ระบุว่าผู้ใดที่เป็นจักรพรรดิปรัสเซียผู้นั้นก็เป็นจักรพรรดิเยอรมนีด้วย
มณฑลพอเมอเรเนีย (ค.ศ. 1815–1945)
มณฑลพอเมอเรเนีย (; ) เป็นมณฑลในราชอาณาจักรปรัสเซียและต่อมาเสรีรัฐปรัสเซียระหว่าง ค.ศ. 1815 จนถึง ค.ศ. 1946 ตั้งแต่นั้นมาก็เป็นส่วนหนึ่งของเยอรมนีและโปแลนด์
มณฑลพอเมอเรเนียก่อตั้งขึ้นจากมณฑลพอเมอเรเนีย (ค.ศ. 1653-1815) (ฟาร์เทอร์พอเมอเรเนีย และเวสเทิร์นพอเมอเรเนีย) และสวีดิชพอเมอเรเนีย (ตอนเหนือของเวสเทิร์นพอเมอเรเนีย) อาณาบริเวณของมณฑลคล้ายคลึงกับอาณาบริเวณของอดีตอาณาจักรดยุคแห่งพอเมอเรเนียที่หลังจากสนธิสัญญาเวสต์ฟาเลียของปี ค.ศ. 1648 ถูกแบ่งแยกระหว่างบรานเดนบวร์ก-ปรัสเซียกับสวีเดน และรวมเขตชิเวลไบน์ (Schivelbein) และดรัมบูร์กที่เดิมเป็นของนอยมาร์ค
จังหวัดพอเมอเรเนีย (ค.ศ. 1653–1815)
จังหวัดปอมอร์สกีแย (; ) เป็นจังหวัดหนึ่งของบรานเดนบวร์ก-ปรัสเซียและต่อมาราชอาณาจักรปรัสเซีย หลังจากสงครามสามสิบปี พอเมอเรเนียประกอบด้วยฟาร์เทอร์พอเมอเรเนีย (Farther Pomerania) ต่อมาดินแดนของจังหวัดก็ขยายออกไปรวมดินแดนเลาเอนบูร์กและบือโทว์, ดราไฮม์ และสวีดิชพอเมอเรเนียทางตอนใต้ของแม่น้ำเพเนอ จังหวัดปอมอร์สกีแยของ ค.ศ. 1653-1815 ตามมาด้วยจังหวัดปอมอร์สกีแยที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1815
ออริจินส์
ออริจินส์ ( ชื่อเดิมคือ ) คือแบรนด์เครื่องสำอางจากสหรัฐอเมริกา ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2533 โดย Leonard Lauder บุตรชายของ Estee Lauder ออริจินส์เป็นหนึ่งในแบรนด์เดิมของบริษัท Estee Lauder ซึ่งหมายความว่ามันเป็นกรรมสิทธิ์ของครอบครัว Lauder โดยไม่ได้ผ่านการเข้าถือสิทธิ์หรือถูกซื้อ
ออริจินส์เป็นที่รู้จักสำหรับผลิตภัณฑ์ดูแลผิว หนึ่งในสายผลิตภัณฑ์อันเป็นที่รู้จักคือ “Perfect World” ออริจินส์ยังมีชื่อเสียงสำหรับการทำงานร่วมกับ Dr. Andrew Weil อย่างต่อเนื่องในสายผลิตภัณฑ์ที่ชื่อ “Plantidote”
ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ออริจินส์ได้เปิดตัวผลิตภัณฑ์ดูแลผิวชีวภาพที่ได้ตรารับรองจากกระทรวงเกษตรแห่งสหรัฐอเมริกา (USDA) ว่ามีสารชีวภาพถึง 95% เป็นครั้งแรก
เรดเอิร์ธ
เรดเอิร์ธ () เป็นชื่อของเชนนานาชาติระหว่างร้านขายเครื่องสำอางและผลิตภัณฑ์ดูแลร่างกาย
บริษัทได้ก่อตั้งขึ้นในประเทศออสเตรเลียในปี 1989 และเป็นบริษัทที่คำนึงถึงสิ่งแวดล้อม คล้ายกับเครื่องสำอางแบรนด์ The Body Shop ตั้งแต่นั้นมา เรดเอิร์ธก็มีการเปลี่ยนเป็นเครื่องสำอางแฟชั่นที่เน้นสีฉูดฉาด
ร้านแรกของพวกเขาตั้งอยู่ที่เมลเบิร์นเซ็นทรัลคอมเพล็กซ์ในเมลเบิร์น เรดเอิร์ธ ขณะนี้ได้เปิดร้านค้าหลายสาขาในเมืองใหญ่ในออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ ในปี 1993 พวกเขาย้ายเข้าสู่ตลาดเอเชีย ได้เปิดร้านค้าสาขาในฮ่องกงและสิงคโปร ตั้งแต่นั้นมาเรดเอิร์ธมีการขยายตัวในประเทศแคนาดา ไทย เนเธอร์แลนด์ สหราชอาณาจักร สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ จีน อเมริกา ปากีสถานและญี่ปุ่น
ในปี 2001 บริษัทได้ถูกซื้อโดย Esprit เป็นผลให้ผลิตภัณฑ์เรดเอิร์ธยังแพร่หลายอยู่ในร้าน Esprit และในปี 2003 ผลิตภัณฑ์เรดเอิร์ธได้ย้ายเข้ามาในตลาดห้างสรรพสินค้าเป็นที่แรกในนิวซีแลนด์
เรดเอิร์ธขณะนี้ได้มีการเปิดร้านค้าอยู่ในกว่า 20 ประเทศและมีมากกว่า 1000 ร้าน
ซูเปอร์สตาร์ ที่สุดแห่งดาว
ซูเปอร์สตาร์ ที่สุดแห่งดาว เป็นรายการโทรทัศน์แนวเรียลลิตี้ที่นำเสนอความเป็นตัวตนของซูเปอร์สตาร์ และความสามารถต่างๆ ตามโจทย์ที่กำหนดแต่ละสัปดาห์ ออกอากาศ 2 ฤดูกาล ในฤดูกาลแรกผู้ชนะคือ อัครา อมาตยกุล ส่วนในฤดูกาลที่ 2 คือ สราวุฒิ มาตรทอง
ผู้เข้าแข่งขันจะถูกแบ่งเป็น 2 ทีม โดยในฤดูกาลแรกจะเป็นการสุ่มจับสลากในไข่ประดิษฐ์ แต่ในฤดูกาลที่ 2 ผู้ชมจะมีส่วนร่วมในการแบ่งทีม แต่ละทีมจะต้องคิดการแสดงตามโจทย์ในแต่ละสัปดาห์ ซึ่งจะมีการแสดง หรือ ไลฟ์โชว์ ในวันเสาร์ ซึ่งในวันนั้นกรรมการหรือ "เดอะ จัดจ์" จำนวน 3 คน จะเป็นผู้ให้ความเห็นและตัดสินทีมชนะเลิศในสัปดาห์นั้นๆ ซึ่งสมาชิกในทีมนั้นจะได้รับของรางวัลประจำสัปดาห์ และไม่ถูกคัดออก ส่วนทีมที่แพ้ ผู้ที่มีคะแนนโหวตจากผู้ชมผ่านการส่งเอสเอ็มเอสน้อยที่สุดในทีมจะต้องออกจากการแข่งขัน อนึ่ง ผู้ที่ออกจากการแข่งขันในแต่ละสัปดาห์ ไม่จำเป็นต้องเป็นผู้ที่มีคะแนนโหวตจากผู้ชมน้อยที่สุดในเหล่าผู้เข้าแข่งขันทั้งหมด ในช่วงหลังที่เหลือผู้เข้าแข่งขันน้อยลง การแสดงจะเป็นการแสดงรายคน และกรรมการจะตัดสินผู้ที่มีการแสดงดีที่สุด และผู้นั้นจะไม่ต้องออกจากการแข่งขัน ส่วนในสัปดาห์สุดท้าย คะแนนจะแบ่งเป็น 2 ส่วน คือคะแนนจากกรรมการ 15 คน และคะแนนจากการโหวตของผู้ชม
ซูเปอร์สตาร์ ฤดูกาลที่ 1 มีผู้เข้าแข่งขันทั้งหมด 14 คน ได้แก่
โดยกอฟ อัครา เป็นผู้ได้รับตำแหน่งชนะเลิศ
ทีม 1 
ทีม 2
ทีม 1
ทีม 2
ทีม 1
ทีม 2ซูเปอร์สตาร์ ที่สุดแห่งดาว ซีซั่น 2: แฟนตาซี เวิลด์ มีซูเปอร์สตาร์หรือผู้เข้าแข่งขันทั้งหมด 10 คน และเปลี่ยนสถานที่พักและจัดคอนเสิร์ตใหม่ โดยมีการเปิดตัวในวันที่ 3 ตุลาคม 2552
ในฤดูกาลที่2 ได้มีการแบ่งออกเป็น 2 ทีม เช่นเดียวกับฤดูกาลที่1โดยมีชื่อดังต่อไปนี้
ทีมที่1 ทีม บ๊วยย่น บ่ยั่น โดยมีสมาชิกประกอบไปด้วย สราวุฒิ มาตรทอง , ศุกักษร ไชมงคล , ชาลิสา บุญครองทรัพย์ , สุระ ธีระกุล (หัวหน้าทีม) , เปรม บุษราคัมวงษ์
ทีมที่2 ทีม No hand โดยมีสมาชิกประกอบไปด้วย นคปภา นาคประสิทธิ์ , แมทธิว ดีน , นาตาลี เดวิส, ปริญญา เจริญผล , ธนา สุทธิกมล
ในฤดูกาลที่2 ทางรายการได้กำหนดโจทย์ในแต่ละสัปดาห์ขึ้นมาไม่ซ้ำกับโจทย์ในฤดูกาลแรก แต่มีบางสัปดาห์ที่ได้ดัดแปลงจากโจทย์ในฤดูกาลแรกมาใช้
โจทย์ประจำสัปดาห์ในฤดูกาลที่2 ประกอบไปด้วย
ผู้ออกคำสั่งโจทย์แต่ละสัปดาห์คือ อัครา อมาตยกุล
นาร์ส คอสเมติกส์
นาร์ส คอสเมติกส์ () เป็นบริษัทผลิตเครื่องสำอางและผลิตภัณฑ์ดูแลผิวในสหรัฐอเมริกา ก่อตั้งขึ้นโดยช่างแต่งหน้าและช่างถ่ายภาพ ฟรองซัวส์ นาร์ส (François Nars)
สายเครื่องสำอางเริ่มแรกมีลิปสติก 12 ชนิดวางขายที่ Barneys New York นับตั้งแต่นั้นนาร์สได้สร้างผลิตภัณฑ์สำหรับความงามหลากหลาย บรรจุภัณฑ์แบบ minimalist สร้างโดย Fabien Baron และได้รับการขนานนามว่า เป็นไอคอนการออกแบบสมัยใหม่ ในปี 1996 Nars เริ่มทำแคมเปญโฆษณาครั้งแรกโดยถ่ายทำภาพสำหรับโฆษณาด้วยตัวของเขาเอง
ชื่อของสินค้าขายจะตั้งด้วยชื่อที่ยั่งยวนเช่น ‘Orgasm’, ‘Deep Throat’, ‘Striptease’, และ ’Machine Sex' บลัช NARS ‘Orgasm’ เป็นหนึ่งในผลิตภัณฑ์ที่ได้รับความนิยมและขายดีที่สุด และได้รับรางวัล Best of Sephora's Best Blush ในปี 2006, 2007 และ 2008 ความสำเร็จของผลิตภัณฑ์ ‘Orgasm’ ได้นำไปสู่การสร้างของขวัญชุดเช่น ‘Safer Multiple Orgasm’ ซึ่งประกอบด้วย NARS Multiple (ครีมแท่งที่สามารถใช้บนตา ริมฝีปากหรือแก้ม) ใน ‘Orgasm' และมีถุงยางอนามัย 2 ชิ้น
ในสหราชอาณาจักรผลิตภัณฑ์ Nars มีจำหน่ายในห้างสรรพสินค้าสำหรับกลุ่มคนที่มีรายได้สูงเช่น Harvey Nichols และ Selfridges และเป็นแบรนด์ที่ชื่นชอบของนักร้อง Madonna และ Victoria Beckham ในสหรัฐอเมริกาผลิตภัณฑ์ NARS สามารถพบได้ใน 42 รัฐและแถบโคลัมเบีย ผลิตภัณฑ์มีวางจำหน่ายที่ Sephora และห้างสรรพสินค้าเช่น Lord & Taylor, Barneys New York, Saks Fifth Avenue, Bloomingdale's, Neiman Marcus และ Nordstrom
คำผาย นุปิง
คำผาย นุปิง เกิดเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2467 ที่บ้านหัวนา ตำบลท่าน้าว อำเภอภูเพียง จังหวัดน่าน ศิลปินพื้นบ้าน มีความสามารถในการขับซอ สามารถเขียนบทซอที่มีสำนวนภาษาอันไพเราะ สละสลวย เคยได้รับการประกาศเกียรติคุณซอ เมื่อ พ.ศ. 2514 ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นผู้มีผลงานดีเด่นทางวัฒนธรรม สาขาศิลปะ เมื่อปี พ.ศ. 2533 ในฐานะที่เป็นศิลปินที่อนุรักษ์วัฒนธรรมพื้นบ้านอันเป็นมรดกการแสดงของภาคเหนือ
คำผาย นุปิง ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (การแสดงพื้นบ้าน-ขับซอ) ประจำปี พ.ศ. 2538 ถึงแก่กรรมด้วยโรคชรา ณ โรงพยาบาลน่าน ในวันที่ 23 กันยายน 2557 เวลา 10.00 น. สิริรวมอายุได้ 90 ปี 4 เดือน 4 วัน
ฟาร์เทอร์พอเมอเรเนีย
ฟาร์เทอร์พอเมอเรเนีย (; ) คือบริเวณก่อนหน้าที่จะมีการการเปลี่ยนเขตแดนเยอรมัน-โปแลนด์ในปี ค.ศ. 1945 (Oder-Neisse line) ที่ประกอบด้วยดินแดนทางตะวันออกของอาณาจักรดยุคแห่งพอเมอเรเนียที่ต่อมาเป็นจังหวัดปอมอร์สกีแย ที่ครอบคลุมตั้งแต่แม่น้ำโอเดอร์ทางตะวันตกไปจนถึงบริเวณพอเมอเรเนียทางตะวันออก ในปัจจุบันดินแดนส่วนใหญ่ของฟาร์เทอร์พอเมอเรเนียอยู่ภายในจังหวัดเวสต์พอเมอเรเนียของประเทศโปแลนด์ (West Pomeranian Voivodeship) ขณะที่ทางตะวันออกสุดอยู่ภายในจังหวัดปอมอร์สกีแยโปแลนด์ (Pomeranian Voivodeship)
ดินแดนฟาร์เทอร์พอเมอเรเนียหลัง ค.ศ. 1945 ของโปแลนด์เรียกว่า "Pomorze Zachodnie" ("พอเมอเรเนียตะวันตก") ในภาษาโปแลนด์สมัยใหม่ "Pomorze Zachodnie" เป็นคำที่มีความหมายเดียวกับ "จังหวัดปอมอร์สกีแยตะวันตก" แต่ในประวัติศาสตร์เป็นคำที่หมายถึงดินแดนทางตะวันตกของพอเมอเรเนียที่รวมทั้งฟอร์พอมเมิร์น ที่ในภาษาอังกฤษเรียกว่า "พอเมอเรเนียตะวันตก"
ฟาร์เทอร์พอเมอเรเนียเกิดขึ้นจากการแบ่งบริเวณของอาณาจักรดยุคแห่งพอเมอเรเนียในปี ค.ศ. 1532 ที่เรียกในขณะนั้นว่า "พอเมอเรเนีย-ชเตททิน" ที่รวมภูมิภาคในประวัติศาสตร์ของอาณาจักรสังฆราชแห่งคัมมิน, อาณาจักรเคานต์แห่งเนาการ์ด, ดินแดนชลาเวและชตอลพ์ (Lands of Schlawe and Stolp) และดินแดนเลาเอนบูร์กและบือโทว์ หลังจากการลงนามในสนธิสัญญาชเตททิน (Treaty of Stettin) ในปี ค.ศ. 1653 ในการแบ่งเขตแดนของพอเมอเรเนียระหว่างสวีเดนกับบรานเดนบวร์กแล้ว ฟาร์เทอร์พอเมอเรเนียก็กลายเป็นจังหวัดปอมอร์สกีแย (ค.ศ. 1653-1815) ของบรานเดนบวร์ก-ปรัสเซีย หลังจากการจัดระบบจังหวัดใหม่ในปรัสเซียในปี ค.ศ. 1815 ก็กลายเป็นจังหวัดปอมอร์สกีแย ฟาร์เทอร์พอเมอเรเนียบริหารเป็น "จังหวัด" (Regierungsbezirk) เคิสลิน (Köslin) ในปี ค.ศ. 1938 โพเซิน-เวสต์ปรัสเซียก็ได้รับการผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของฟาร์เทอร์พอเมอเรเนีย ในปี ค.ศ. 1945 ฟาร์เทอร์พอเมอเรเนียก็ตกอยู่ภายใต้การปกครองของสหภาพโซเวียต และต่อมาภายใต้การบริหาของโปแลนด์ จากนั้นชาวโปแลนด์ก็เข้าไปตั้งถิ่นฐานหลังจากการอพยพและการขับชาวเยอรมันออกจากโปแลนด์ ก่อนปี ค.ศ. 1999 จังหวัดชเชตชีน (Szczecin Voivodeship ค.ศ. 1945-1998) และจังหวัดคอชาลิน (Koszalin Voivodeship ค.ศ. 1950-1998) และจังหวัดสวูปสค์ (Słupsk Voivodeship ค.ศ. 1975-1998) ก็มีบริเวณที่คล้ายคลึงกับฟาร์เทอร์พอเมอเรเนียเดิม ใน ค.ศ. 1999 จังหวัดชเชตชีนและจังหวัดคอชาลินรวมตัวกันเป็นจังหวัดปอมอร์สกีแยตะวันตก ขณะที่จังหวัดสวูปสค์รวมกับจังหวัดปอมอร์สกีแยโปแลนด์
จักรพรรดิแฟร์ดีนันด์ที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
สมเด็จพระจักรพรรดิรดิเฟอร์ดินานด์ที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ () (9 กรกฎาคม ค.ศ. 1578 - 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1637) ทรงเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์แห่งราชวงศ์ฮับส์บวร์ก ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ระหว่างปี ค.ศ. 1619 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1637 พระองค์ครองราชย์ต่อจากสมเด็จพระจักรพรรดิแม็ทไธยัสผู้ทรงเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน
ฮัมเดน บิน มูฮัมหมัด อัล มักทูม
เจ้าชายชีกห์ฮัมเดน บิน มูฮัมหมัด อัล มักทูม (مدان بن محمد بن راشد آل مكتوم; Sheikh Hamdan bin Mohammed Al Maktoum) ประสูติเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2525 โอรสองค์ที่สองในชีกห์มูฮัมหมัด บิน ราชิด อัล มักทูม แห่งราชวงศ์มักทูม ผู้ปกครองดูไบ นายกรัฐมนตรีและรองประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ มีพระเชษฐาชื่อ ชีกห์ราชิด บิน มูฮัมหมัด อัล มักทูม
เจ้าชายชีกห์ฮัมเดน บิน มูฮัมหมัด อัล มักทูม มีพระสิริโฉมงดงาม ได้ทรงถูกจัดอยู่ใน ราชนิกุลรุ่นเยาว์ที่เซ็กซี่มากสุดในโลก ของ เว็บไซต์ฟอร์บส์ดอตคอม ของสหรัฐอเมริกา โดยทรงถูกจัดอยู่ในลำดับที่ 6 ของโลก
เจ้าชายชีกห์ฮัมเดนทรงเป็นนักกีฬาขี่ม้าเช่นเดียวกับพระราชบิดาและพระเชษฐา ทรงได้เหรียญทองจากเอเชียนเกมส์ 2006 ที่โดฮา ประเทศกาตาร์
พระองค์ได้รับการสถาปนาเป็นมกุฎราชกุมารแห่งดูไบตั้งแต่วันที่ 1 กุมภาพันธ์ ปี 2008
รายชื่อวันสำคัญของไทย
รายชื่อวันสำคัญของไทย
วันการศึกษานอกโรงเรียน เริ่มจากมติที่ประชุมรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการจากนานาชาติว่าด้วยการไม่รู้หนังสือ เมื่อปี พ.ศ. 2508 (ค.ศ. 1965) ดังกล่าวนี้ทำให้ องค์การศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) กำหนดวันที่ 8 กันยายน ของทุกปีเป็นวัน International Literacy Day
พ.ศ. 2522 รัฐบาลจัดนิทรรศการ "วันการศึกษานอกโรงเรียน" และยังกำหนด Internationnal Literacy Day ให้เป็น วันการศึกษานอกโรงเรียน ของไทยเช่นกัน
จักรพรรดิมัททีอัสแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรพรรดิมัททีอัสแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ () (24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1557 - 20 มีนาคม ค.ศ. 1619) ทรงเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์แห่งราชวงศ์ฮับส์บูร์ก ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ระหว่างปี ค.ศ. 1612 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 1619 พระองค์เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิมักซีมีเลียนที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และมาเรียแห่งสเปน
เจ้าชายฟิลิปปอสแห่งกรีซและเดนมาร์ก
เจ้าชายฟิลิปปอสแห่งกรีซและเดนมาร์ก (; 26 เมษายน พ.ศ. 2529) เป็นพระราชโอรสพระองค์เล็กในสมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 2 กับสมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ แห่งราชวงศ์ชเลสวิก-โฮลชไตน์-ซอนเดอร์บวร์ก-กลึคสบวร์ก
เจ้าชายฟิลิปปอสแห่งกรีซและเดนมาร์กทรงถูกจัดอยู่ในราชนิกุลรุ่นเยาว์ที่เซ็กซี่มากสุดในโลกของเว็บไซต์ฟอร์บส์ดอตคอม โดยทรงอยู่ในลำดับที่ 19 ของโลก
จักรพรรดิแฟร์ดีนันด์ที่ 3 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
สมเด็จพระจักรพรรดิเฟอร์ดินานด์ที่ 3 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ () (13 กรกฎาคม ค.ศ. 1608 - 2 เมษายน ค.ศ. 1657) ทรงเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์แห่งราชวงศ์ฮับส์บวร์ก ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ระหว่างปี ค.ศ. 1637 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 1657 พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์โตในสมเด็จพระจักรพรรดิเฟอร์ดินานด์ที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และพระอัครมเหสีองค์แรกมาเรีย อันนาแห่งบาวาเรีย
ทะเลสาบซางามิ
ทะเลสาบซางามิ () เป็นทะเลสาบเทียมในเมืองซางามิฮาระ จังหวัดคานางาวะ ในภูมิภาคคันโตของญี่ปุ่น สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2490 โดยสร้างเขื่อนกั้นแม่น้ำซางามิ เพื่อผลิตไฟฟ้ากำลังน้ำและเป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจ เคยใช้เป็นสถานที่จัดการแข่งขันพายเรือแคนูและพายเรือกรรเชียงในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1964 ที่จัดขึ้นที่โตเกียว ซึ่งอยู่ห่างจากทะเลสาบ 60 กิโลเมตร
ใน พ.ศ. 2527 รอบทะเลสาบซางามิมีโรงงานบำบัดน้ำเสีย 174 แห่ง
โรมีโอและจูเลียต (พ.ศ. 2511)
โรมีโอและจูเลียต เป็นภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2511 กำกับและเขียนบทโดยฟรังโก เซฟฟริเรลลี ผู้กำกับชาวอิตาลี โดยดัดแปลงจากบทละครโศกนาฏกรรมโรเมโอและจูเลียต ของวิลเลียม เชกสเปียร์ นำแสดงโดย เลนนาร์ด ไวท์ทิง และโอลิเวีย ฮัซซีย์ และให้เสียงบรรยายโดย ลอเรนซ์ โอลิเวียร์ เหตุการณ์ในเรื่องเกิดขึ้นในอิตาลี ราวศตวรรษที่ 15 ในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา โดยภาพยนตร์ถ่ายทำที่โบราณสถานต่างๆ ในอิตาลีตลอดทั้งเรื่อง
ภาพยนตร์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง 4 รางวัลออสการ์ รวมทั้งสาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และผู้กำกับยอดเยี่ยม ได้รับ 2 รางวัลในสาขาการกำกับภาพยอดเยี่ยม และการออกแบบเครื่องแต่งกาย ส่วนเลนนาร์ด ไวท์ทิง และโอลิเวีย ฮัซซีย์ ซึ่งมีผลงานแสดงเรื่องนี้เป็นเรื่องแรก ได้รับรางวัลนักแสดงนำหน้าใหม่ชาย และหญิงที่น่าจับตามอง รางวัลลูกโลกทองคำ
ดนตรีประกอบภาพยนตร์ แต่งโดย นิโน โรตา เพลงธีมของเรื่อง ขื่อเพลง "Love Theme from Romeo and Juliet" กลายเป็นเพลงที่ได้รับความนิยมไปทั่วโลก ถูกนำไปบรรเลงโดยวงออเคสตราของเฮนรี แมนซินี ขึ้นถึงอันดับหนึ่งในสหรัฐอเมริกาในปี 1969 และนำไปใส่คำร้องทั้งในภาษาอังกฤษและอิตาลี
ในภาพยนตร์มีฉากเปลือยกายของโอลิเวีย ฮัซซีย์ ซึ่งมีอายุเพียง 15 ปีในขณะแสดง ทำให้ภาพยนตร์ได้รับการเรทภาพยนตร์ในอเมริกาเป็น G ต่อมาได้รับการจัดใหม่เป็น PG
ไฮน์ริคที่ 5 ดยุคแห่งบาวาเรีย
ไฮนริคที่ 5 ดยุกแห่งบาวาเรีย () (? - ค.ศ. 1026) เฮนรีแห่งตระกูลลักเซมเบิร์กมีบรรดาศักดิ์เป็นเคานท์แห่งลักเซมเบิร์ก (ในชื่อ เฮนรีที่ 1) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 998 เป็นดยุกแห่งบาวาเรีย(ในชื่อ ไฮนริคที่ 5) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1004 เฮนรีเป็นบุตรของซีกฟรีดแห่งลักเซมเบิร์กและเฮดวิจแห่งนอร์ดเกา
ในการประชุมสงฆ์ที่ราทิสบอนในปี ค.ศ. 1004 เฮนรีได้รับบาวาเรียจากพี่เขยสมเด็จพระจักรพรรดิไฮนริคที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ผู้เดิมเป็นดยุกแห่งบาวาเรีย ในปี ค.ศ. 1009 เมื่อเฮนรีไปมีปากมีเสียงกับสมเด็จพระจักรพรรดิไฮนริค พระองค์ก็ทรงยึดตำแหน่งดยุกคืนแต่กลับมาคืนให้ในปี ค.ศ. 1017 เฮนรีไม่ได้สมรสเมื่อเสียชีวิตอาณาจักรเคานท์ก็ตกไปเป็นของหลานไฮนริคที่ 7 บาวาเรียคืนไปเป็นของพระจักพรรดิที่ขณะนั้นคือสมเด็จพระจักรพรรดิคอนราดที่ 2 ผู้หันไปยกให้แก่พระราชโอรสผู้ต่อมาขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิไฮนริคที่ 3
มักซีมีเลียนที่ 1 ผู้คัดเลือกแห่งบาวาเรีย
มักซีมีเลียนที่ 1 เจ้านครรัฐผู้คัดเลือกแห่งบาวาเรีย () (17 เมษายน ค.ศ. 1573 - 27 กันยายน ค.ศ. 1651) มักซีมีเลียนเป็นประมุขของดัชชีแห่งบาวาเรียแห่งตระกูลวิทเทลส์บัค และเป็นเจ้านครรัฐผู้คัดเลือกแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ สมัยการปกครองของดยุกมักซีมีเลียนเป็นสมัยของสงครามสามสิบปี
มักซีมีเลียนเกิดที่มิวนิคเป็นบุตรคนโตของวิลเฮล์มที่ 5 ดยุกแห่งบาวาเรียและเรอนาตาแห่งลอร์แรน ได้รับการศึกษากับเยซูอิด มักซีมีเลียนก็เริ่มเข้ารับราชการในปี ค.ศ. 1591 ในปี ค.ศ. 1595 ก็สมรสกับลูกพี่ลูกน้องกันเอลิซาเบธ เรอนาตาบุตรีของชาร์ลส์ที่ 3 ดยุกแห่งลอร์แรน ในปี ค.ศ. 1597 มักซีมีเลียนก็ได้รับบรรดาศักดิ์เป็นดยุกแห่งบาวาเรีย เมื่อวิลเฮล์มที่ 5 สละตำแหน่ง สองสามเดือนหลังจากการเสียชีวิตของเอลิซาเบธในปี ค.ศ. 1635 มักซีมีเลียนก็สมรสกับหลานสาวอายุ 25 ปี มาเรีย อันนาแห่งออสเตรียพระราชธิดาในสมเด็จพระจักรพรรดิเฟอร์ดินานด์ที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์กับน้องสาวของมักซีมีเลียนมาเรีย อันนาแห่งบาวาเรีย
จักรวรรดิอิตาลี
จักรวรรดิอิตาลี () ก่อตั้งขึ้นโดยราชอาณาจักรอิตาลี (อิตาลีสมัยใหม่ที่เกิดขึ้นจากการรวมชาติอิตาลี (Italian unification) ที่เพิ่งเริ่มก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1861) โดยอิตาลีได้ร่วมมือกับมหาอำนาจอื่นๆ ในยุโรปใน “การล่าอาณานิคมในแอฟริกา” ในช่วงนี้จักรวรรดิโปรตุเกส, สเปน, เนเธอร์แลนด์, อังกฤษ และ ฝรั่งเศส ต่างก็เป็นเจ้าของอาณานิคมกันมาเป็นเวลาหลายร้อยปีแล้ว ดินแดนสุดท้ายที่ยังคงเหลือสำหรับยึดเป็นอาณานิคมคือทวีปแอฟริกาเท่านั้น
เมื่อสงครามโลกครั้งที่หนึ่งเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1914 อิตาลีก็ผนวกเอริเทรีย และ โซมาเลีย และพยายามควบคุมบางส่วนของจักรวรรดิออตโตมัน รวมทั้งลิเบีย แต่ต้องพ่ายแพ้เมื่อพยายามยึดเอธิโอเปีย รัฐบาลฟาสซิสต์ภายใต้การนำของผู้เผด็จการเบนิโต มุสโสลินีพยายามขยายเขตแดนของจักรวรรดิเพิ่มขึ้น ทั้งโดยการใช้กำลังและโดยการขู่ว่าจะใช้กำลัง และในที่สุดก็ยึดเอธิโอเปียได้เมื่อสี่สิบปีให้หลังจากการพยายามครั้งแรก
ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองอิตาลีได้เข้าข้างฝ่ายนาซีเยอรมนี แต่ในที่สุดกองกำลังฝ่ายพันธมิตรก็ยึดดินแดนโพ้นทะเลของอิตาลีได้ และเมื่ออิตาลีถูกรุกรานในปี ค.ศ. 1943 จักรวรรดิอาณานิคมอิตาลีก็สลายตัวลงไปจนหมดสิ้น
จักรวรรดิอะคีเมนิด
จักรวรรดิอะคีเมนียะห์ หรือ จักรวรรดิเปอร์เชียอะคีเมนียะห์ (, ) (550–330 ปีก่อนคริสต์ศักราช) เป็นหนึ่งในจักรวรรดิแรกของจักรวรรดิเปอร์เชียที่ปกครองอาณาบริเวณส่วนใหญ่ของเกรตเตอร์อิหร่านที่ตามมาจากจักรวรรดิมีเดีย ในยุคที่รุ่งเรืองที่สุด จักรวรรดิอะคีเมนียะห์มีเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ 7.5 ล้านตารางกิโลเมตร ทำให้เป็นจักรวรรดิที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในยุคโบราณ และเป็นจักรวรรดิที่วางรากฐานของระบบการปกครองจากศูนย์กลาง
จักรวรรดิอะคีเมนียะห์ที่ก่อตั้งขึ้นโดยจักรพรรดิไซรัสมหาราช ครอบคลุมอาณาบริเวณสามทวีปที่รวมทั้งดินแดนในอัฟกานิสถาน และ ปากีสถาน, บางส่วนของเอเชียกลาง, อานาโตเลีย, เธรซ, บริเวณริมฝั่งทะเลดำส่วนใหญ่, อิรัก, ตอนเหนือของซาอุดีอาระเบีย, จอร์แดน, ปาเลสไตน์, เลบานอน, ซีเรีย และอียิปต์ไปจนถึงลิเบีย จักรวรรดิอะคีเมนียะห์เป็นศัตรูของนครรัฐกรีกในสงครามกรีก-เปอร์เซีย เพราะไปปล่อยชาวยิวจากบาบิโลเนีย และในการก่อตั้งให้ภาษาแอราเมอิกเป็นภาษาราชการ และพ่ายแพ้ต่ออเล็กซานเดอร์มหาราชในปี 330 ก่อนคริสต์ศักราช
ความสำคัญทางประวัติศาสตร์โลกของจักรวรรดิอะคีเมนียะห์ที่ก่อตั้งโดยจักรพรรดิไซรัสมหาราช ก็คือการวางรากฐานที่ได้รับความสำเร็จของระบบการบริหารการปกครองจากศูนย์กลาง และของรัฐบาลที่มีปรัชญาในการสร้างประโยชน์ให้แก่มวลชน
ประวัติศาสตร์ฮิตไทต์
ฮิตไทต์ () ฮิตไทต์เป็นชนโบราณที่พูดภาษาตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียนและก่อตั้งอาณาจักรที่มีศูนย์กลางอยู่ที่ฮัตทูซา (Hattusa) ทางตอนเหนือของตุรกีตั้งแต่ศตวรรษที่ 18 ก่อนคริสต์ศักราช ในศตวรรษที่ 14 ก่อนคริสต์ศักราช “ราชอาณาจักรฮิตไทต์” ก็รุ่งเรืองถึงจุดสูงสุดโดยอาณาบริเวณที่ครอบคลุมตอนกลางของอานาโตเลีย ด้านตะวันตกเฉียงเหนือของซีเรียไปจนจรดอูการิต (Ugarit) และตอนเหนือของเมโสโปเตเมีย หลังจากปี 1180 ก่อนคริสต์ศักราชท่ามกลางความวุ่นวายต่าง ๆ ในเลแวนต์ที่เกิดจากการรุกรานของชนทะเล (Sea Peoples) จักรวรรดิฮิตไทต์ก็สลายตัวลงเป็นนครรัฐไซโรฮิตไทต์ (Syro-Hittite states) หลายนครที่เป็นอิสระต่อกัน บางนครก็รุ่งเรืองต่อมาจนถึงศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสต์ศักราช ประวัติศาสตร์ของวัฒนธรรมชนฮิตไทต์ทราบได้จากบันทึกอักษรรูปลิ่มที่พบในบริเวณที่เคยเป็นอาณาจักร และจากการติดต่อทางการค้าขายและการทูตที่พบในสถานที่เก็บหลักฐานโบราณของอียิปต์และตะวันออกกลาง
โดยทั่วไปแล้วก็สรุปกันว่าชาวฮิตไทต์เข้ามาในอานาโตเลียราว 2000 ปีก่อนคริสต์ศักราช ขณะที่ภูมิภาคเดิมของฮิตไทต์ยังคงเป็นเรื่องที่โต้แย้งกันอยู่ แต่ก็มีหลักฐานที่แน่นหนาราวร้อยปีมาแล้วว่าเป็นดินแดนอินโด-ยูโรเปียนในศตวรรษที่ 4 และ 3 ก่อนคริสต์ศักราชที่ในปัจจุบันคือบัลแกเรียและยูเครน ฮิตไทต์และชนอื่น ๆ ในกลุ่มอานาโตเลียมาจากทางตอนเหนือที่อาจจะเป็นบริเวณทะเลแคสเปียน การโยกย้ายเข้าไปในบริเวณอานาโตเลียอาจจะเป็นการเริ่มการโยกย้ายถิ่นฐานครั้งใหญ่ในตะวันออกกลางเมื่อ 1900 ปีก่อนคริสต์ศักราช (1900BCE Near East mass migration) ผู้ที่ตั้งถิ่นฐานอยู่เดิมกลุ่มหลักในอานาโตเลียขณะนั้นคือฮัตเทียน นอกจากนั้นก็ยังมีอาณานิคมอัสซีเรียอยู่ด้วย ซึ่งเป็นกลุ่มที่ฮิตไทต์รับอักษรรูปลิ่มมาใช้ ฮิตไทต์ใช้เวลานานกว่าที่จะก่อตั้งตนเองเป็นหลักเป็นฐานในอานาโตเลีย ชั่วระยะเวลาหนึ่งฮิตไทต์ก็ตั้งตัวเป็นกลุ่ม ๆ ตามเมืองต่าง ๆ อิสระจากชนกลุ่มอื่น ๆ แต่เมื่อมีประมุขผู้เข้มแข็งที่มีศูนย์กลางอยู่ที่ Boğazköy ก็สามารถรวมตัวกันได้ และพิชิตดินแดนส่วนใหญ่ในอานาโตเลียที่ก่อตั้งขึ้นเป็นราชอาณาจักรฮิตไทต์
ราว 2,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช ฮิตไทต์มีศูนย์กลางอยู่ที่ฮัตทูซา (Hattusa) ที่ต่อมากลายมาเป็นศูนย์กลางของราชอาณาจักรฮิตไทต์ บริเวณนี้เดิมเป็นที่ตั้งถิ่นฐานของผู้ที่มีวัฒนธรรมที่เป็นเอกลักษณ์และพูดภาษาที่ไม่ใช่กลุ่มภาษาอินโด-ยูโรเปียน นักการศึกษาเกี่ยวกับอานาโตเลียเรียกภาษานี้ว่า "ภาษาฮัตติก" (Hattic) เพื่อให้แตกต่างจากภาษาฮิตไทต์ที่เป็นภาษาในกลุ่มภาษาอินโด-ยูโรเปียน ที่ใช้ในช่วงเวลาเดียวกันราว 2000 ปีก่อนคริสต์ศักราช และกลายมาเป็นภาษาราชการของราชอาณาจักรฮิตไทต์เป็นเวลาราวหกถึงเจ็ดร้อยปีต่อมา "ฮิตไทต์" เป็นชื่อสมัยใหม่ที่ใช้เรียกภาษานี้ แต่ภาษาท้องถิ่นเรียกว่า "เนซิลี" (Nesili) หรือ "ในภาษาของเนซา" (Neša)
กลุ่มฮิตไทต์แรกที่ไม่ทราบที่มารับวัฒนธรรมของฮัตเทียนมาใช้เป็นอันมาก และวัฒนธรรมของพ่อค้าอัสซีเรีย—โดยเฉพาะการใช้อักษรรูปลิ่มและการใช้ตราประทับกลม
การที่ภาษาฮัตติกยังคงเป็นภาษาที่ใช้ในทางศาสนาในราชอาณาจักรฮิตไทต์อยู่เป็นเวลานานและดูเหมือนว่าความสัมพันธ์ระหว่างสองวัฒนธรรมจะดำเนินต่อเนื่องกันอยู่เป็นเวลานาน ทำให้ไม่ทราบว่าผู้พูดภาษาฮัตติก— ฮัตเทียน— ถูกกำจัดโดยผู้พูดภาษาฮิตไทต์ หรือถูกกลืนชาติ หรือเพียงแต่ยอมใช้ภาษาเท่านั้น
ซีคันยีโซ ดลามีนี
เจ้าหญิงซีคันยีโซ ดลามีนี (; 1 กันยายน พ.ศ. 2530) เป็นพระราชธิดาพระองค์แรกจากทั้งหมดสามสิบพระองค์ในสมเด็จพระราชาธิบดีสวาติที่ 3 แห่งสวาซิแลนด์ ประสูติแต่สมเด็จพระราชินีลาอึมบีกีซา หรือ ซีโบเนโล อึมโงเมตูลู (Sibonelo Mngometulu) พระราชินีพระองค์ที่สาม
เจ้าหญิงได้ทรงถูกจัดอยู่ในราชนิกุลรุ่นเยาว์ที่เซ็กซี่มากสุดในโลก ของ เว็บไซต์ฟอร์บส์ดอตคอม ของสหรัฐอเมริกา โดยทรงถูกจัดอยู่ในลำดับที่ 20 ของโลก
เจ้าหญิงเธโอโดราแห่งกรีซและเดนมาร์ก
เจ้าหญิงเธโอโดราแห่งกรีซและเดนมาร์ก (; ประสูติ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2526) หรือชื่อในการแสดงว่า เธโอโดรา กรีซ () เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 2 กับสมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ
พระองค์เข้ารับการศึกษาจากโรงเรียนหญิงล้วนที่โรงเรียนโวลดิงแฮมที่เซอร์รีย์ สหราชอาณาจักร ช่วงปี พ.ศ. 2537-2544 หลังจากนั้นก็ทรงเข้าศึกษาที่วิทยาลัยเซนต์ฟิลิปในอลิซสปริง ประเทศออสเตรเลีย แล้วทรงศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาที่มหาวิทยาลัยบราวน์ โดยใช้ชื่อว่า เธโอโดรา กรีซ จึงสำเร็จการศึกษาศิลปศาสตร์บัณฑิตเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2549
จากนั้นก็ทรงศึกษาระดับปริญญาตรีสองปีที่มหาวิทยาลัยนอร์ทอีสเทิร์นที่บอสตัน และหลักสูตรสี่ปีที่มหาวิทยาลัยบราวน์ ในสาขาศิลปะการละคร ปัจจุบันทรงศึกษาต่อที่วิทยาลัยศิลปะและการออกแบบกลางเซนต์มาร์ติน (Central Saint Martins College of Art and Design)
ซารา ทินดัลล์
ซารา แอนน์ อีลิซาเบท ทินดัลล์ (; สกุลเดิม: Phillips; 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2524) เป็นพระธิดาในเจ้าหญิงแอนน์ พระราชกุมารี กับร้อยเอก มาร์ก ฟิลลิปส์ เธออยู่ในลำดับที่ห้าสิบเจ็ดแห่งการสืบราชสันตติวงศ์สหราชอาณาจักร
ซาราสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเอ็กซิเตอร์
ซาราเกิดเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2524 ณ โรงพยาบาลเซนต์แมรีส์ กรุงลอนดอน เป็นพระธิดาคนเล็กในเจ้าหญิงแอนน์ พระราชกุมารี กับมาร์ก ฟิลลิปส์ เธอได้รับบัพติศมาวันที่ 27 กรกฎาคม ปีเดียวกัน มีพี่ชายคือปีเตอร์ ฟิลลิปส์
ซาราเป็นแม่ทูนหัวของเจ้าชายจอร์จแห่งเคมบริดจ์ พระโอรสในเจ้าชายวิลเลียม ดยุกแห่งเคมบริดจ์ ลูกพี่ลูกน้องของเธอ กับแคเธอริน ดัชเชสแห่งเคมบริดจ์ โดยเป็นเชื้อพระวงศ์เพียงผู้เดียวที่ได้เป็นพ่อแม่ทูนหัวของเจ้าชายจอร์จ