hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ธงชาติแกรนโคลอมเบีย
ธงชาติแกรนโคลอมเบีย ออกแบบโดย ฟรันซิสโก เด มิรันดา เป็นธงไตรรงค์ แถบแนวนอนสีเหลือง สีน้ำเงิน และสีแดง สำหรับใช้เป็นธงชาติของสาธารณรัฐเวเนซุเอลาที่ 1. ซึ่งต่อมาประเทศเอกวาดอร์ โคลอมเบีย และ เวเนซุเอลา ต่างได้นำเอามาดัดแปลงเป็นแบบธงชาติของตนเองสืบมาจนถึงปัจจุบัน.
ธงผืนที่ 1 ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ ค.ศ. 1819. โดยมีแบบอย่างจากธงชาติเวเนซุเอลา ค.ศ. 1811. ประกอบ ตราแผ่นดินที่กลางผืนธง. ธงผืนแรกได้ใช้จนถึงวันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 1820.
10 มกราคม ค.ศ. 1820, จังหวัดกุนดีนามาร์กา ได้เข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพ ต่มาได้มีการประกาศใช้ตราแผ่นดินสำหรับเ้ขตการปกครองเวเนซุเอลา. รัฐสภาแห่งสหภาพได้ประกาศใช้ตราแผ่นดินของกุนดีนามาร์กา ประกอบบนธง เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1821. ในความเป็นจริง, ธงของกุนดีนามาร์กาในช่วงเวลานั้น ได้ใช้ธงสามสีของสหภาพ ซึ่งมีสถานะธงชาติของเ้ขตการปกครองเวเนซุเอลาอย่างเป็นทางการ. ใบบางแห่งยังมีการใช้ธงที่มีตราแผ่นดินอยู่กลางผืนธง. ธงผืนที่ 2 ได้ใช้จนถึง ค.ศ. 1821.
ธงผืนที่ 3 ประกาศใช้ในปี ค.ศ. 1821, โดยได้มีการแก้ไขแบบตราแผ่นดิน โดยเพิ่มข้อความจารึกในแถบว่า ""Republica de Colombia"" ภายในมีรูปขวานมัดหวายประกอบธนู รองรับด้วยกรวยแห่งความอุดมสมบูรณ์.
เมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ.1822 กวายากิล ได้เข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพ. โดยได้มีการประกาศใช้ตราแผ่นดินแบบใหม่, โดยเพิ่มจำนวนดวนบนธง 9 ดวง และ 12 ดวงตามลำดับ ซึ่งเดิมมี 3 ดวง. ใบบางแห่งยังมีการใช้ธงที่ีไม่ปรากฎรูปดาว. โดยสีน้ำเงินในธงเปลี่ยนระดับลงมาเป็นสีฟ้าหม่น. ธงผืนที่ 4 ได้ใช้จนถึง ค.ศ. 1830.
โคลัมเบีย และ เอกวาดอร์ ยังคงใช้ธงชาติอัตราส่วนของแถบ 2:1:1 โดยในส่วนของธงราชการ และ ธงกองทัพของโคลัมเบียนั้น ประกอบตราแผ่นดินธงที่ใจกลางธง ในส่วนของเอกวาดอร์ โดยสีน้ำเงินในธงเปลี่ยนระดับเพิ่มมาเป็นสีน้ำเงินเข้ม. และ เวเนซุเอลา ยังใช้ธงชาติที่มีอัตราส่วนของแถบ 1:1:1 กลางธงมีรูปกลุ่มดาว 7 ดวงสีขาว ซึ่งการจัดวางกลุ่มดาวนั้นได้มีการแก้ไขแบบในช่วงเวลาที่มีความผันผวนทางการเมือง.
เส้นเมริเดียนที่ 126 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียน 126 องศาตะวันออกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย ออสเตรเลีย มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 126 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 54 องศาตะวันตก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 126 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
ซาซ่า แอนด์ บับเบิ้ล เกิร์ลส์
ซาซ่า แอนด์ บับเบิ้ล เกิร์ลส์ (อังกฤษ: Zaza & Bubble Girls) คืออัลบั้มเฉพาะกิจ สังกัดกรีนบีนส์และเมกเกอร์เฮด ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ประกอบด้วย 3 สาว จาก 2 วงดนตรีเกิร์ลกรุป ได้แค่ วงซาซ่า และวงบับเบิ้ล เกิร์ลส มีสมาชิกทั้งหมด 6 คนได้แค่ พิมพ์มาดา บริรักษ์ศุภกร (พิม), พิมรา เจริญภักดี (น้ำหวาน) และ จรีนา สิริสิงห (แก้ว) จากวงซาซ่า ต่อด้วย แพร เอมเมอรี่ (แพร), เทเรซ่า เฮมเฮาเซอร์ (ลิซ่า) และ ซาแมนต้า แสงสิงแก้ว ไฮด์ (แซม) จากวงบับเบิ้ล เกิร์ลส
ออกอัลบั้มชุดแรกและชุดเดียวเพราะเป็นอัลบั้มเฉพาะกิจ การรวมตัวของสามซ่าสองเกิร์ลกรุป ภายใต้ชื่ออัลบั้ม Surprise (เซอร์ไพรส์) ออกวางจำหน่ายในรูปแบบเทป ซีดี วีซีดี เมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2542 มีเพลงเปิดตัว และเป็นที่รู้จักจากเพลง "Surprise" และเพลง "อยู่ได้ไหม"
มีจำนวน 12 เพลง ในอัลบั้มมีความพิเศษคือ 7 เพลงที่บรรจุอยู่ในอัลบั้ม เป็นเพลงของวงซาซ่า และ บับเบิ้ล เกิร์ลส และอีก 5 เพลงคือเพลงที่แต่งขึ้นมาใหม่
เพลงต่างๆในอัลบั้ม เช่น "Surprise (ขับร้องโดย: Zaza & Bubble Girls)", "อยู่ได้ไหม (ขับร้องโดย: ลิซ่า และ น้ำหวาน)", "เก็บไว้ในห้องนอน (ขับร้องโดย: แก้ว)", "เป็นหนึ่งคนนั้น (ขับร้องโดย: ซาซ่า)", "นอนไม่หลับ (ขับร้องโดย: บับเบิ้ล เกิร์ลส)", "สูตรสนุก (ขับร้องโดย: Zaza & Bubble Girls)", "สลายตัว (ขับร้องโดย: บับเบิ้ล เกิร์ลส)", "รัก-ไม่รัก (ขับร้องโดย: แพร และ พิม)", "อยากฟังเหตุผล (ขับร้องโดย: แก้ว และ แซม)", "Good bye (ขับร้องโดย: น้ำหวาน และ ลิซ่า)", "มาคุยกัน (ขับร้องโดย: Zaza & Bubble Girls)", "ให้เธอคนเดียว (ขับร้องโดย: Zaza & Bubble Girls)"
มหาวิทยาลัยแห่งชาติโซล
มหาวิทยาลัยแห่งชาติโซล (; , "ซออุลแทฮักกโย" หรือ "ซออุลแท") เป็นมหาวิทยาลัยวิจัยแห่งชาติ มีวิทยาเขตหลักตั้งอยู่ในเขตควันอัก (Gwanak-gu) ทางตอนใต้ของกรุงโซล ปัจจุบันมหาวิทยาลัยแห่งชาติโซลเป็นผู้นำทางด้านการศึกษาและการวิจัยของเกาหลีใต้ โดยเป็น 1 ใน 3 มหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงที่สุดในเกาหลีใต้ร่วมกับมหาวิทยาลัยเกาหลีและมหาวิทยาลัยย็อนเซ
ประวัติการก่อตั้งมหาวิทยาลัยแห่งชาติโซลนั้นมีประวัติยาวนานในสมัยจักรวรรดิเกาหลี เนื่องจากเป็นการผนวกหลากหลายอดีตสถาบันอุดมศึกษาในสมัยจักรวรรดิเกาหลี และดำเนินการจัดตั้งวิทยาลัยแพทยศาสตร์คย็องซ็อง ถือว่าเป็นวิทยาลัยแรกในการจัดตั้งมหาวิทยาลัยแห่งนี้ ต่อมาจักรวรรดิญี่ปุ่นได้ล้มล้างจักรวรรดิเกาหลี ทำให้เกาหลีตกเป็นอาณานิคมของญี่ปุ่น ในปี พ.ศ. 2467 สถาบันแห่งนี้ถูกผนวกเป็นมหาวิทยาลัยจักรวรรดิลำดับที่ 6 จากมหาวิทยาลัยจักรวรรดิ (Imperial University) 9 แห่งของจักรวรรดิญี่ปุ่น โดยใช้ชื่อว่า "มหาวิทยาลัยจักรวรรดิเคโจ" (Keijō Imperial University) ควบคุมโดยกระทรวงศึกษาธิการ วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมของญี่ปุ่น
ภายหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 สิ้นสุดลง สหรัฐอเมริกาเข้ามามีบทบาทในเกาหลี มหาวิทยาลัยแห่งนี้ได้เปลี่ยนชื่อกลับมาเป็น "มหาวิทยาลัยคย็องซ็อง" และในวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ 2489 ได้มีผนวกสถาบันอุดมศึกษาอีก 9 ครั้งแห่งเพื่อจัดตั้งเป็น "มหาวิทยาลัยแห่งชาติโซล" ปัจจุบันมี 3 วิทยาลัยเขตหลัก คือ วิทยาเขตควานัก วิทยาเขตซูว็อนของวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และวิทยาเขตชงโน ของวิทยาลัยแพทยศาสตร์
ระดับปริญญาตรีมีวิทยาลัยรวมทั้งสิ้น 16 วิทยาลัย
สื่อมวลชนยักษ์ใหญ่อย่างทอมสัน รอยเตอร์ได้จัดลำดับถึงมหาวิทยาลัยที่มีนวัตกรรมมากที่สุดในโลก โดยมหาวิทยาลัยแห่งชาติโซลอยู่ในอันดับที่ 31 ของโลก และในปี พ.ศ. 2552 Ecole des Mines de Paris - MINES Paris Tech ได้เผยว่า มหาวิทยาลัยแห่งชาติโซลเป็นสถาบันที่ผลิตประธานบริหารเป็นอันดับที่ 5 ของโลก จากประธานบริหาร 500 คนของนิตรสารฟอร์จูน และจากการจัดอันดับมหาวิทยาลัยของคอกโครัลลีไซมอนส์ประจำปี 2015-2016 ได้จัดลำดับให้มหาวิทยาลัยแห่งชาติโซลอยู่ในอันดับที่ 36 ของโลก และอันดับที่ 1 ของเกาหลีใต้
การสุ่มแบบเมนเดล
การสุ่มแบบเมนเดล () เป็นวิธีการทางระบาดวิทยาอย่างหนึ่งใช้ในการหาการกระจายของยีนที่ทราบหน้าที่อยู่ก่อนแล้วเพื่อหาความเป็นสาเหตุของปัจจัยสัมผัสที่เปลี่ยนแปลงได้ (modifiable exposure) ต่อการเกิดโรคในการศึกษาวิจัยแบบเก็บข้อมูลที่ไม่ใช่การทดลอง วิธีนี้บรรยายไว้ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1991 โดย Gray และ Wheatley
แพนอเมริกันเกมส์ 2011
กีฬาแพนอเมริกันเกมส์ 2011 () การแข่งขันนี้จัดขึ้นที่กวาดาลาฮารา ประเทศเม็กซิโก ระหว่างวันที่ 14 – 30 ตุลาคม ค.ศ. 2011
ซิลค์แอร์
ซิลค์แอร์ () เป็นสายการบินภายในภูมิภาคอันเป็นบริษัทลูกของสิงคโปร์แอร์ไลน์ มีเส้นทางบินจากสิงคโปร์ไปยัง 44 เมืองในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้, อินเดีย, จีน และ ออสเตรเลีย สายการบินนี้ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1975 ในชื่อ "เทรดวินส์ชาร์เตอร์" โดยใช้เครื่องบินที่เช่ามาจากสิงคโปร์แอร์ไลน์ ต่อมาในปี 1989 เมื่อมีการเช่าเครื่องบินรุ่น แมคดอนเนลล์ดักลาส เอ็มดี-80 ก็ได้เปลี่ยนไปใช้เครื่องหมายการค้าในชื่อ "เทรดวินส์แอร์ไลน์" ทำการบินไปยัง 6 จุดหมายได้แก่ บันดาร์เซอรีเบอกาวัน, พัทยา, ภูเก็ต, หาดใหญ่ และ กวนตัน ต่อมาในปี 1991 ก็เริ่มมีการปรับปรุงองค์กรขนานใหญ่ และเปลี่ยนชื่อบริษัทเป็น ซิลค์แอร์ จนถึงปัจจุบัน
ฝูงบินของซิลค์แอร์ประกอบด้วยอากาศยานดังต่อไปนี้ (ณ สิงหาคม 2018):
มหาวิทยาลัยเฮลซิงกิ
มหาวิทยาลัยเฮลซิงกิ (, , ) ตั้งอยู่ในเมืองเฮลซิงกิ ประเทศฟินแลนด์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1829 เป็นมหาวิทยาลัยที่ใหญ่และเก่าแก่ที่สุดในฟินแลนด์ แต่เดิมก่อตั้งในปี ค.ศ. 1640 ที่เมืองตุรกุในชื่อ"รอยัลอคาเดมีออฟตุรกุ" ปัจจุบันมีนักศึกษาราว 36,500 คน ลงทะเบียนเรียนในหลักสูตรปริญญาของมหาวิทยาลัยซึ่งแพร่กระจายใน 11 คณะ และ 11 สถาบันวิจัย
มหาวิทยาลัยแบ่งส่วนงานทางวิชาการออกเป็นทั้งสิ้น 11 คณะ ได้แก่
เส้นเมริเดียนที่ 124 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียน 124 องศาตะวันออกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย ออสเตรเลีย มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 124 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 56 องศาตะวันตก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 124 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 123 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียน 123 องศาตะวันออกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรอินเดีย ออสเตรเลีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 123 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 57 องศาตะวันตก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 123 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 122 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียน 122 องศาตะวันออกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรอินเดีย ออสเตรเลีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 122 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 58 องศาตะวันตก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 122 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 121 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียน 121 องศาตะวันออกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรอินเดีย ออสเตรเลีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 121 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 59 องศาตะวันตก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 121 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 179 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 179 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 179 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 1 องศาตะวันออก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 179 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
มุกหอม วงษ์เทศ
มุกหอม วงศ์เทศ นักเขียนชาวไทย เป็นบุตรสาวคนโตของสุจิตต์ วงษ์เทศและปราณี วงษ์เทศ จบการศึกษาปริญญาตรีจากคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปริญญาโทจากมหาวิทยาลัยคอร์แนล สหรัฐอเมริกา วิทยานิพนธ์ระดับปริญญาโทเรื่อง "The sound of a society and the fury of the Ivory Tower: reflections on the Ram Khamhaeng controversy" (1999) ซึ่งศึกษาข้อถกเถียงเกี่ยวกับศิลาจารึกพ่อขุนรามคำแหง ได้รับการตีพิมพ์เป็นหนังสือชื่อ "Intellectual might national Myth: A forensic investigation of the Ram Khamhaeng Controversy" โดยสำนักพิมพ์มติชน
นอกจากการใช้ภาษาที่มีเอกลักษณ์และเขียนงานเสียดสีได้อย่างเจ็บแสบ มุกหอมยังมีผลงานด้านการเขียนที่หลากหลาย อาทิ การเขียนคอลัมน์ในหนังสือพิมพ์มติชน นิตยสาร Open วารสารอ่าน รวมทั้งบทความที่เผยแพร่ในเว็บไซต์ต่างๆ ตลอดจนผลงานด้านวรรณกรรมและงานบรรณาธิการหนังสือ ผลงานต่างๆ ได้รับการรวมเล่มตีพิมพ์เป็นหนังสือ ตัวอย่างเช่น เล่นแร่แปรธาตุ (2549) ในเขาวงกต (2552) อ่านผิด (2552)
ตั้งอึ๊ง
ตั้งอึ๊ง หรือรูบาบจีน อยู่ในวงศ์ Polygonaceae ภาษาจีนกลางเรียกต้าหวางหรือย่างย่งต้าหวาง () เป็นไม้ล้มลุกขนาดใหญ่ รากและเหง้าอ้วนสั้น เปลือกต้นเป็นร่องตามยาว พองตามข้อ ใบหยักเป็นแฉก ดอกช่อ ดอกย่อยออกเป็นกระจุก สีเขียวหรือขาวอมเหลือง ผลแห้ง เมล็ดล่อน เป็นพืชพื้นเมืองในจีนพบในมณฑลฝูเจี้ยน กุ้ยโจว เหอหนาน หูเป่ย์ ชานซี เสฉวน และยูนนาน ในจีนปลูกเพื่อใช้เป็นยา
พืชชนิดนี้มีการศึกษาทางคลินิกในการใช้กำจัดไวรัสเฮปาทิทิสบี ซึ่งการใช้ร่วมกับอินเตอร์เฟียรอนให้ผลที่เป็นที่พอใจ
เส้นเมริเดียนที่ 178 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 178 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 178 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 2 องศาตะวันออก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 178 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
U-Prince Series
U-Prince Series เป็นโครงการละครชุดทางโทรทัศน์ที่เกิดขึ้นสืบเนื่องจากความสำเร็จของ Ugly Duckling Series จึงเกิดโครงการสร้างซีรีส์จากนวนิยายของ สำนักพิมพ์แจ่มใส อีกครั้ง ครั้งนี้ถือว่าเป็นอภิมหาโปรเจต์ซีรีส์ยาวที่ประกอบด้วยเรื่องย่อยทั้งหมดสิบสองเรื่อง
ทั้งนี้ เพื่อให้สะดวกในการประชาสัมพันธ์และง่ายต่อการจดจำ จีเอ็มเอ็มทีวีจึงกำหนดให้ใช้ชื่อตัวละครเอกที่เป็นผู้ชาย มาใช้เป็นชื่อตอนเพื่อการประชาสัมพันธ์
เป็นความรักของสิบสองหนุ่มแอมบาซาเดอร์สุดฮอตแห่งมหาวิทยาลัย IUCA อันได้แก่
ในช่วงต้นเดือนมีนาคม พ.ศ. 2559 จีเอ็มเอ็มทีวีได้จัดการประกวด "Finding U-Prince Project" เพื่อสรรหานักแสดงเพื่อมารับบท "เซอร์เวย์" ในตอน Badly Politics โดยเปิดรับสมัครผ่านระบบอินเทอร์เน็ต โดยจะมีการคัดเลือกจากผู้สมัครทั่วประเทศให้เหลือ 30 คน ก่อนจะคัดเลือกรอบสุดท้ายเหลือ 8 คน ผลการประกวดปรากฏว่า ฐานัฐพ์ โล่ห์คุณสมบัติ ได้รับการคัดเลือกเป็นนักแสดงในบท "เซอร์เวย์" โดยมีการประกาศผลเมื่อวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2559 ณ ลาน Eden ศูนย์การค้าเซ็นทรัลเวิลด์ ซึ่งหลังจากการประกวดเสร็จสิ้นลง จีเอ็มเอ็มทีวีนำเทปบันทึกภาพงานดังกล่าวมาออกอากาศในวันที่ 8 พฤษภาคม และวันที่ 15 พฤษภาคม 2559 ในเวลา 20:00 น. ก่อนที่ละครชุดเรื่องดังกล่าวจะเริ่มออกอากาศในวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2559
เรตติ้ง U-Prince Series มีเฉพาะตอน สิบทิศ, ธีสิส, ทีเรกซ์, แดช, เท็ดดี้, ฮอว์ค, คิรัน, คิริว, เฟิร์สคลาส, ฮิปปี้, เซอร์เวย์ และไบรอัน ส่วนการออกอากาศซ้ำอีกครั้ง (รีรัน) ตามคำเรียกร้อง สิบทิศ, ธีสิส, ทีเรกซ์, แดช, เท็ดดี้, ฮอว์ค, คิรัน, คิริว เฟิร์สคลาส, ฮิปปี้, เซอร์เวย์ และไบรอัน นั้นไม่มีข้อมูล (ข้อมูลเรตติ้งจาก AGB Nielsen)
เรตติ้งเฉลี่ย ตอน สิบทิศ 0.57
เรตติ้งเฉลี่ย ตอน ธีสิส 0.57
เรตติ้งเฉลี่ย ตอน ทีเรกซ์ 0.57
เรตติ้งเฉลี่ย ตอน แดช 0.57
เรตติ้งเฉลี่ย ตอน เท็ดดี้ 0.57
เรตติ้งเฉลี่ย ตอน ฮอว์ค 0.57
เรตติ้งเฉลี่ย ตอน คิรัน 0.38
เรตติ้งเฉลี่ย ตอน คิริว 0.52
เรตติ้งเฉลี่ย ตอน เฟิร์สคลาส 0.57
เรตติ้งเฉลี่ย ตอน ฮิปปี้ 0.40
เรตติ้งเฉลี่ย ตอน เซอร์เวย์ 0.52
เรตติ้งเฉลี่ย ตอน ไบรอัน 0.28
เส้นเมริเดียนที่ 177 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 177 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 177 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 3 องศาตะวันออก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 177 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 176 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 176 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 176 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 4 องศาตะวันออก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 176 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
จี๋จ่าวต้าหวาง
จี๋จ่าวต้าหวาง อยู่ในวงศ์ Polygonaceae เป็นไม้ล้มลุกขนาดเล็กถึงใหญ่ อายุหลายปี รากและเหง้าอ้วนสั้น สีเหลือง ลำต้นอ้วนสั้น กลวง เปลือกต้นเป็นร่องตามยาว ข้อพองออก ดอกช่อ ดอกย่อยมีขนาดเล็ก สีแดงอมม่วง น้อยมากที่จะเป็นสีแดงอ่อน ผลเป็นผลแห้งเมล็ดล่อน เมล็ดรูปไข่สีดำ พบในจีนในมณฑลกานซู ชิงไห่ และทิเบต
สกุลโกฐน้ำเต้า
สกุลโกฐน้ำเต้า หรือ "Rheum" เป็นสกุลของพืชประมาณ 60 ชนิดในวงศ์ Polygonaceae สมาชิกในสกุลนี้รวมทั้งรูบาบที่เป็นผักในยุโรปและโกฐน้ำเต้าที่เป็นยาที่ได้จากรากและเหง้าแห้งของพืชในสกุลนี้หลายชนิด โกฐน้ำเต้าในจีนใช้แก้อาการไข้ที่ท้องผูกร่วมด้วย แก้ปวดท้อง แก้ไฟไหม้ น้ำร้อนลวก องค์ประกอบทางเคมีเป็นสารพวกแอนทราควิโนนที่แสดงฤทธิ์เป็นยาถ่ายระบาย และไกลโคไซด์แอนทราควิโนน กลูโคอีโมดิน พัลเมทิน และไบแอนโทรน ซึ่งมีฤทธิ์เป็นยาถ่ายระบาย
สปีชีส์ในสกุลนี้ได้แก่:
เส้นเมริเดียนที่ 174 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 174 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 174 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 6 องศาตะวันออก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 174 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 173 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 173 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 173 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 7 องศาตะวันออก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 173 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 172 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 172 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 172 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 8 องศาตะวันออก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 172 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 171 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 171 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 171 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 9 องศาตะวันออก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 171 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 169 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 169 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 169 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 11 องศาตะวันออก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 169 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 168 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 168 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 168 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 12 องศาตะวันออก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 168 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 167 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 167 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 167 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 13 องศาตะวันออก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 167 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 166 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 166 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 166 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 14 องศาตะวันออก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 166 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 164 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 164 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 164 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 16 องศาตะวันออก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 164 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เดลตาแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 1086
เครื่องบินที่เกิดอุบัติเหตุคือเครื่องบินรุ่นแมคดอนเนลล์ดักลาส เอ็มดี-88ทะเบียนN909DL เครื่องบินลำนี้ผลิตเมื่อปี 2530 และเริ่มทำการบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 19 มกราคม 2531 และทำการบินกับสายการบินเดลตามาโดยตลอด เครื่องบินถูกสร้างขึ้นที่โรงงานดักลาสในลองบีชรัฐแคลิฟอร์เนีย เครืองบินทำการบินการบินมาแล้ว 71,195.54 ชั่วโมงและบินมาแล้ว 54,865 เที่ยวบินก่อนจะเกิดอุบัติเหตุ การบำรุงรักษาครั้งที่สำคัญของอากาศยานครั้งสุดท้ายคือวันที่ 22 กันยายน 2014 ในแจ็กสันวิลล์ นี้เป็นส่วนหนึ่งของเครื่องบินในโปรแกรมการบำรุงรักษาที่ถูกกำหนดอย่างสม่ำเสมอและรวมถึงการทดสอบของ autobrake ที่ป้องกันการลื่นไถลและระบบอัตโนมัติของสปอยเลอร์ การบริการตรวจสอบเครื่องบินที่ครั้งล่าสุดเมื่อวันที่ 2 มีนาคม 2015 ในแทมปา, ฟลอริด้า
ใน เดือนมีนาคมปี 2015 MD-88 ทั้ง 117 ลำมีอายุเฉลี่ยของเครื่องบินเหล่านี้คือ 24.2 ปีและเป็นเครื่องบินเก่าแก่ที่สุดในฝูงบินของเดลต้า
เที่ยวบินที่ 1086 ออกจากท่าอากาศยานนานาชาติฮาร์ทสฟิลด์–แจ็คสัน แอตแลนตาเมื่อเวลา 8.45 นาฬิกาตามเวลาท้องถิ่นและมีกำหนดที่จะลงจอดที่ท่าอากาศยานลากวาร์เดียเวลา 10.48 นาฬิกาตามเวลาท้องถิ่น ที่ท่าอากาศยานลากวาร์เดียในขณะนั้นมีหิมะตกและมีหมอกหนามากในเวลาที่เครื่องบินเดินทางมาถึง กัปตันได้ทำการแจ้งให้ผู้โดยสารทราบว่าปัญหาสภาพอากาศจะทำให้เที่ยวบินมีความล่าช้า 3 นาทีก่อนหน้าที่เที่ยวบินที่ 1086 จะลงจอดได้มีแมคดอนเนลล์ดักลาส เอ็มดี-88อีกหนึ่งลำของสายการบินเดลตาแอร์ไลน์ได้ทำการลงจอดที่รันเวย์ 13 ได้อย่างปลอดภัย นักบินของเที่ยวบินก่อนหน้านี้ยืนยันการควบคุมการจราจรทางอากาศและส่งไปให้นักของเที่ยวบิน 1086 ได้รับทราบ
เส้นเมริเดียนที่ 163 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 163 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 163 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 17 องศาตะวันออก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 163 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 162 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 162 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 162 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 18 องศาตะวันออก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 162 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 161 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 161 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 161 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 19 องศาตะวันออก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 161 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 159 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 159 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 159 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 21 องศาตะวันออก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 159 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 158 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 158 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 158 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 22 องศาตะวันออก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 158 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 157 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 157 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 157 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 23 องศาตะวันออก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 157 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 156 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 156 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 156 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 24 องศาตะวันออก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 156 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
มหาวิทยาลัยไมนซ์
มหาวิทยาลัยไมนซ์ (; ) หรือชื่อเต็มว่า มหาวิทยาลัยโยฮันเนสกูเทนแบร์กแห่งไมนซ์ (Johannes Gutenberg University of Mainz) เป็นมหาวิทยาลัยรัฐในเมืองไมนซ์ รัฐไรน์ลันด์-พฟัลซ์ ประเทศเยอรมนี โดยเป็นมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในเยอรมนีที่มีชื่อเสียงด้านวิทยาศาสตร์และเศรษฐศาสตร์
มหาวิทยาลัยไมนซ์มีประวัติศาสตร์ย้อนไปตั้งแต่สมัยจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ โดยก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1477 โดย ดีเทอร์แห่งไอเซ็นเบิร์ก () อาร์ชบิชอปแห่งไมนซ์และเจ้านครรัฐผู้คัดเลือกแห่งไมนซ์ (Archboshop-Elector of Mainz) ตามเจตนารมณ์ของ อดอล์ฟ ที่ 2 แห่งนาซเซา (Adolf II von Nassau) เจ้านครรัฐคนก่อนหน้า โดยในยุคแรกของมหาวิทยาลัยนั้น มีการเปิดการเรียนการสอนในสาขาเทววิทยา การแพทย์ กฎหมายโรมัน และศิลปศาสตร์ ซึ่งถือว่า เป็นมหาวิทยาลัยที่มีสาขาวิชาที่หลากหลายแห่งหนึ่งในยุคสมัยนั้น
การปฏิวัติฝรั่งเศส (ค.ศ. 1789-1799) ส่งผลกระทบต่อมหาวิทยาลัยอย่างมาก โดยส่งผลให้มีการจัดตั้งสาธารณรัฐไมนซ์ขึ้นในปี ค.ศ. 1792 ซึ่งภายหลังถูกยึดครองโดยปรัสเซีย มหาวิทยาลัยไมนซ์ได้หยุดการเรียนการสอนลงเนื่องจากภัยสงครามและภาวะความไม่สงบที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องในช่วงระยะเวลาดังกล่าว ยกเว้นการเรียนการสอนในสาขาวิชาการแพทย์ที่ยังดำเนินมาจนถึง ค.ศ. 1818 อย่างไรก็ดี หน่วยงานของมหาวิทยาลัยบางหน่วย อาทิ มูลนิธิกองทุนแห่งมหาวิทยาลัยไมนซ์ โรงเรียนสอนศาสนาคริสต์นิกายคาทอลิก และโรงเรียนสอนวิชาการพยาบาลยังคงเปิดทำการเรื่อยมา ทำหน้าที่รักษาขนบธรรมเนียมของมหาวิทยาลัยที่ยังหลงเหลืออยู่เอาไว้
มหาวิทยาลัยเปิดทำการอีกครั้งในปี ค.ศ. 1946 ภายหลังจากการสิ้นสุดลงของสงครามโลกครั้งที่สองโดยกองกำลังยึดครองของฝรั่งเศส () ซึ่งยึดครองดินแดนบริเวณนั้น โดยได้รับการสถาปนาชื่อใหม่เป็นมหาวิทยาลัยโยฮันเนสกูเทนแบร์กแห่งไมนซ์ (Johannes Gutenberg University of Mainz) ตามชื่อของโยฮันเนส กูเทนแบร์ก นักประดิษฐ์ชาวเยอรมันที่มีส่วนสำคัญในการพัฒนาเทคโนโลยีการพิพม์ในยุคสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาของยุโรป
ปลาไหลญี่ปุ่น
ปลาไหลญี่ปุ่น (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Anguilla japonica", ) เป็นปลาไหลชนิดหนึ่งในวงศ์ปลาตูหนา (Anguillidae) พบในญี่ปุ่น, เกาหลี, จีน, ไต้หวัน และเวียดนาม ตลอดจนแถบภาคเหนือของฟิลิปปินส์ เช่นเดียวกับปลาไหลอื่น ๆ ในวงศ์เดียวกัน ปลาไหลญี่ปุ่นใช้ชีวิตอยู่ในน้ำจืดเป็นส่วนใหญ่แต่จะไปวางไข่ในน้ำทะเล พื้นที่วางไข่ของปลาไหลญี่ปุ่นคือบริเวณกระแสน้ำศูนย์สูตรเหนือทางตะวันตกของมหาสมุทรแปซิฟิกไปจนถึงแถบตะวันตกของหมู่เกาะมาเรียนา ในขณะที่ยังเป็นตัวอ่อน พวกมันจะถูกเรียกว่าปลาเมือก พวกมันจะถูกพัดพาโดยกระแสน้ำเส้นศูนย์สูตรเหนือไปทางตะวันตกของแปซิฟิก ต่อจากนั้นก็จะถูกพัดขึ้นทางเหนือไปยังเอเชียตะวันออกโดยกระแสน้ำญี่ปุ่น (คูโรชิโอะ) ซึ่งในเอเชียตะวันออกนี้เอง พวกมันอาศัยอยู่ตามแม่น้ำ, ทะเลสาบ และปากแม่น้ำ
ปลาไหลญี่ปุ่นถือเป็นอาหารที่สำคัญของเอเชียตะวันออก ทำให้เกิดเป็นอุตสาหกรรมประมงบ่อเลี้ยงปลาขึ้นในประเทศส่วนใหญ่ของภูมิภาคนี้ ในญี่ปุ่นจะเรียกปลาชนิดนี้ว่า "อูนางิ" ถือเป็นวัตถุดิบสำคัญในวัฒนธรรมอาหารของญี่ปุ่น ร้านอาหารจำนวนมากนิยมเสิร์ฟโดยการย่าง กลายเป็นอาหารที่เรียกว่า "คาบายากิ" (蒲焼) นอกจากนี้ยังถูกใช้ในศาสตร์การแพทย์ของจีนอีกด้วย อย่างไรก็ตาม แม้จะมีการทำประมงปลาชนิดนี้อย่างมหาศาล แต่จำนวนที่พบในธรรมชาติกลับลดน้อยลงจนเข้าสู่ภาวะเสี่ยงใกล้สูญพันธุ์ ตามการจัดอันดับของสหภาพนานาชาติเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติและทรัพยากรธรรมชาติ (IUCN) ถึงแม้ว่าปัจจุบันจะสามารถเพาะพันธุ์ปลาชนิดนี้แล้วก็ตาม แต่ทว่าผลผลิตที่ได้ในแต่ละปีเพียงแค่ 3,000–4,000 ตัว เท่านั้น เพราะขาดซึ่งเงินทุนสำหรับพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานที่จำเป็นที่จะผลิตให้ได้ปีละหลายหมื่นตัว แต่ทว่า ดร.คัตสึชิ สิคะโมะโตะ แห่งมหาวิทยาลัยนิฮง ได้ค้นพบเมื่อปี ค.ศ. 2009 ว่าปลาไหลญี่ปุ่นจะวางไข่ที่บริเวณร่องน้ำลึกมาเรียนาตะวันตก ใกล้เกาะกวม ทำให้ได้ทราบถึงวิถีชีวิตตลอดจนถึงพฤติกรรม รวมถึงการให้อาหารที่เหมาะสมในแต่ละช่วงวัย ซึ่งจะทำให้ได้ผลผลิตที่มากขึ้นในอนาคต
แคม นิวตัน
แคม นิวตัน (อังกฤษ: Cam Newton, ชื่อเต็ม: Cameron Jerrell Newton) เป็นนักอเมริกันฟุตบอลมืออาชีพ ตำแหน่ง ควอเตอร์แบ็ก ของทีม แคโรไลนา แพนเธอร์ส ในลีกเอ็นเอฟแอล ประเทศสหรัฐอเมริกา เขาเคยเล่นในกับ ออร์เบิร์น ในระดับมหาวิทยาลัย ก่อนที่จะถูกดราฟท์เป็นอันดับแรก เมื่อ พ.ศ. 2554 (2011 NFL Draft) และได้รับตำแหน่ง "ผู้เล่นหน้าใหม่แห่งปี" ในฤดูกาลแรกของเขา
ในการเล่นฤดูกาลแรก นิวตันได้ทำลายสถิติต่าง ๆ มากมาย เช่น เป็นควอเตอร์แบ็กหน้าใหม่คนแรก ที่สามารถข้างบอลได้เกิด 400 หลาในเกมแรก ซึ่งทำได้มากกว่าที่ เพย์ตัน แมนนิง เคยทำไว้ก่อนหน้านี้คือ 120 หลา อีกทั้งเขายังทำลายสถิติที่ยาวนาน 61 ปี ของ ออตโต เกรแฮม โดยเป็นผู้ที่ทำระยะขว้างได้มากที่สุดในเกมแรกของอาชีพ เป็นควอเตอร์แบ็กหน้าใหม่คนแรกที่สามารถทำระยะขว้างได้มากกว่า 4,000 หลา และทำระยะวิ่งได้มากกว่า 700 หลาในหนึ่งฤดูกาล อีกทั้งยังสามารถทำทัชดาวน์ได้ถึง 14 ครั้ง มากกว่าควอเตอร์แบ็กทุกคนในประวัติศาสตร์เอ็นเอฟแอล ทำลายสถิติที่ยาวนาน 35 ปีของ สตีฟ กรอกัน
ในปี พ.ศ. 2558 นั้น นิวตันกลายเป็นควอเตอร์แบ็กคนแรกของประวัติศาสตร์ ที่ขว้างลูกทำทัชดาวน์ได้ถึง 30 ครั้ง และ วิ่งเข้าทำทัชดาวน์เองอีก 10
ครั้ง ในฤดูกาลเดียวกัน (ขว้างลูก 35 ครั้ง, วิ่ง 10 ครั้ง) เขายังเป็นควอเตอร์แบ็กคนเดียวที่สามารถขว้างลูกได้ 300 หลา, ขว้างลูกทัชดาวน์ได้ 5 ครั้ง และทำระยะวิ่งได้มากกว่า 100 หลาภายในเกมเดียว ในเกมสุดท้ายของฤดูกาล 2015-2016 นั้น นิวตันก็มีสถิติการวิ่งเข้าทำทัชดาวน์โดยควอเตอร์แบ็กเทียบเท่ากับ สตีฟ ยัง (ในขณะที่ ยัง ใช้เวลาถึง 15 ฤดูกาล นิวตันกลับใช้เพียง 5 ฤดูกาลเท่านั้น)
เส้นเมริเดียนที่ 154 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 154 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 154 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 26 องศาตะวันออก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 154 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 153 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 153 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 153 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 27 องศาตะวันออก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 153 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 152 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 152 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 152 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 28 องศาตะวันออก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 152 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 151 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 151 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 151 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 29 องศาตะวันออก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 151 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
ศาสนาพุทธแบบเนวาร
ศาสนาพุทธแบบเนวาร () คือพุทธศาสนานิกายวัชรยานรูปแบบหนึ่งที่ปฏิบัติในหมู่ชาวเนวาร ชาติพันธุ์ที่ตั้งถิ่นฐานบริเวณหุบเขากาฐมาณฑุในประเทศเนปาล ซึ่งพัฒนากลมกลืนเป็นส่วนหนึ่งในวิถีของชาวเนวาร มีเอกลักษณ์พิเศษคือไม่มีสังคมสงฆ์ มีการจัดชั้นวรรณะและมีลำดับการสืบสายบิดาตามแบบชาวเนวาร แม้ศาสนาพุทธแบบเนวารจะไม่มีพระสงฆ์แต่จะมีปุโรหิตที่เรียกว่าคุรุชุเป็นสื่อกลางในการประกอบพิธีกรรม บุคคลที่มาจากตระกูลวัชราจารยะหรือพัชราจารยะ () จะประกอบพิธีกรรมทางศาสนาแก่ผู้อื่น และตระกูลศากยะ () จะประกอบพิธีกรรมที่ส่วนใหญ่มักทำภายในครอบครัว โดยศาสนาจะได้รับการอุปถัมภ์จากคนวรรณะอุราย () และคนในวรรณะดังกล่าวยังอุปถัมภ์ศาสนาพุทธแบบทิเบต นิกายเถรวาท หรือแม้แต่นักบวชญี่ปุ่นด้วย
ศาสนาพุทธแบบเนวารเจริญรุ่งเรืองสูงสุดในช่วงศตวรรษที่ 15 อันเป็นช่วงเวลาที่ศาสนาพุทธในกัศมีร์และอินโดนีเซียเสื่อมโทรม แม้ปัจจุบันศาสนาพุทธแบบเนวารจัดเป็นศาสนาดั้งเดิมที่ถือปฏิบัติในหุบเขากาฐมาณฑุ มีศาสนิกชนเนวารคิดเป็นร้อยละ 15.31 จากจำนวนชาวเนวารทั้งหมด แต่ศาสนาพุทธนิกายเถรวาทได้กลับมามีบทบาทในเนปาลอีกครั้งตั้งแต่ปี พ.ศ. 2463 และกลายเป็นศาสนาหลักของชาวเนวารวรรณะที่นับถือศาสนาพุทธ (Buddhamargi) แทน ศาสนาพุทธแบบเนวารจึงลดบทบาทลง
มีศาสนสถานของพุทธแบบเนวารทั่วไปในหุบเขากาฐมาณฑุ และมีวัดพุทธแบบเนวารแห่งหนึ่งในพอร์ตแลนด์ รัฐออริกอน สหรัฐ
เส้นเมริเดียนที่ 149 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 149 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 149 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 31 องศาตะวันออก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 149 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 148 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 148 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 148 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 32 องศาตะวันออก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 148 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 147 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 147 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 147 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 33 องศาตะวันออก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 147 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 146 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 146 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 146 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 34 องศาตะวันออก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 146 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 144 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 144 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 144 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 36 องศาตะวันออก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 144 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 143 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 143 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 143 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 37 องศาตะวันออก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 143 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 142 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 142 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 142 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 38 องศาตะวันออก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 142 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 141 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 141 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 141 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 39 องศาตะวันออก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 141 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
วัชราจารยะ
วัชราจารยะ หรือ พัชราจารยะ () เป็นปุโรหิตในคติศาสนาพุทธแบบเนวารซึ่งเป็นรูปแบบหนึ่งของนิกายวัชรยาน ถือกำเนิดขึ้นหลังการเสื่อมโทรมของกฎเกณฑ์ที่พระสงฆ์ที่ถือพรหมจรรย์ และการก่อกำเนิดขึ้นของนิกายวัชรยาน ชาวเนวารจะเรียกบรรพชิตนี้ว่า คุรุ-ชุ (Guru-ju) หรือ คุ-ภาชุ (Gu-bhāju) ที่ย่อจากมาจากคำว่า คุรุภาชุ (Guru Bhāju) ซึ่งคำว่า "คุรุ" เป็นคำสันสกฤตแปลว่า ครูหรือผู้สั่งสอน ทั้งนี้วัชราจารยะหรือพัชราจารยะถือเป็นวรรณะสูงสุดของชาวเนวารที่นับถือศาสนาพุทธ
ก่อนจะเป็นคุรุชุขั้นสูง คนวรรณะวัชราจารยะจะต้องผ่านพิธีกรรมหลายประการ หนุ่มวัชราจารยะจะต้องผ่านพิธีกรรมเบื้องต้นที่เรียกว่า "พัชรวิเศขะ" (Bajravishekha) ต้องปลงผม บิณฑบาตอย่างน้อยเจ็ดวันในสถานที่ต่าง ๆ ตามอย่างพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
ในหนังสือ "กำเนิดใหม่พุทธศาสนา : นิกายเถรวาทในเนปาลช่วงศตวรรษที่ 20" (Rebuilding Buddhism: The Theravada Movement in Twentieth-century Nepal) พบความสัมพันธ์ด้านวินัยสงฆ์ระหว่างชายสกุลวัชราจารยะกับสกุลศากยะ
"ต่างจากวัชราจารยะ ชายศากยะจะไม่เป็นปุโรหิตสำหรับใคร ๆ แต่ผู้ชายวัชราจารยะจะเป็นสมาชิกในอารามศาสนาพุทธแบบเนวารที่เรียกอย่างสมเกียรติว่า 'วิหาร' และถูกเรียกขานว่า 'พหะ' (baha) หรือ 'พหี' (bahi) ตราบเท่าที่ชายศากยะและวัชราจารยะยังมีบทบาทในอาราม พวกเขาเป็นนักบวช แต่ในทางปฏิบัติแล้วพวกเขาสมรสและเป็นนักบวชแค่บางเวลาเท่านั้น"
ทั้งนี้นักวิชาการพุทธศาสนาสมัยใหม่ในเนปาลเป็นวัชราจารยะ
แพนอเมริกันเกมส์ 1991
กีฬาแพนอเมริกันเกมส์ 1991 () การแข่งขันนี้จัดขึ้นที่ฮาวานา ประเทศคิวบา ระหว่างวันที่ 2 – 18 สิงหาคม ค.ศ. 1991
ตัวมาสคอตก็คือนกแก้วชื่อว่า "โตโกปัง"
แพนอเมริกันเกมส์ 1995
กีฬาแพนอเมริกันเกมส์ 1995 () การแข่งขันนี้จัดขึ้นที่มาร์เดลปลาตา ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 12 – 26 มีนาคม ค.ศ. 1995
ตัวมาสคอตก็คือสิงโตทะเลชื่อว่า "โลบี้"
แพนอเมริกันเกมส์ 1999
กีฬาแพนอเมริกันเกมส์ 1999 () การแข่งขันนี้จัดขึ้นที่วินนิเพก รัฐแมนิโทบา ประเทศแคนาดา ระหว่างวันที่ 23 กรกฎาคม – 8 สิงหาคม ค.ศ. 1999
ตัวมาสคอตก็คือนกสองตัวชื่อ "ดั๊ก" และ "ลอริต้า"
แพนอเมริกันเกมส์ 2003
กีฬาแพนอเมริกันเกมส์ 2003 () การแข่งขันนี้จัดขึ้นที่ซานโตโดมิงโก สาธารณรัฐโดมินิกัน ระหว่างวันที่ 1 – 17 สิงหาคม ค.ศ. 2003
ตัวมาสคอตก็คือแมนนาทีชื่อ "ติโต้"
เส้นเมริเดียนที่ 59 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 59 องศาตะวันออกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจาก ขั้วโลกเหนือ ผ่าน มหาสมุทรอาร์กติก, ทวีปยุโรป, ทวีปเอเชีย, มหาสมุทรอินเดีย, มหาสมุทรใต้, และ ทวีปแอนตาร์กติกาเข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 100 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 121 องศาตะวันตก
แพนอเมริกันเกมส์ 2007
กีฬาแพนอเมริกันเกมส์ 2007 () การแข่งขันนี้จัดขึ้นที่รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 13 – 29 กรกฎาคม ค.ศ. 2007
ตัวมาสคอตก็คือดวงอาทิตย์ชื่อว่า "คาอี้"
สนามกีฬาโอลิมปิกเฟลิกซ์ ซานเชซ
สนามกีฬาโอลิมปิกเฟลิกซ์ ซานเชซ () เป็นสนามฟุตบอลตั้งอยู่ที่กรุงซานโตโดมิงโก สาธารณรัฐโดมินิกัน ในปี ค.ศ. 2003 สนามกีฬาแห่งนี้เป็นสนามกีฬาหลักของแพนอเมริกันเกมส์ 2003
สนามกีฬาแพนอเมริกัน (ฮาวานา)
สนามกีฬาแพนอเมริกัน () เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ตั้งอยู่ที่กรุงฮาวานา ประเทศคิวบา ปัจจุบันสนามกีฬาแห่งนี้เป็นสนามของฟุตบอลทีมชาติคิวบาด้วย
ในปี ค.ศ. 1991 สนามกีฬาแห่งนี้เป็นสนามกีฬาหลักของแพนอเมริกันเกมส์ 1991
ทองลุน สีสุลิด
ทองลุน สีสุลิด (, เกิด 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2488) ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของประเทศลาว ได้รับศิลปศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวิชากิจการระหว่างประเทศ จากมหาวิทยาลัยขอนแก่น เมื่อพ.ศ. 2559 เขาเป็นนายกรัฐมนตรีลาวที่ตั้งเป้าหมายไว้ว่าประเทศลาวจะหลุดพ้นความยากจนสู่ ประเทศพัฒนาปี พ.ศ. 2563
ปลากดคางเบือน
ปลากดคางเบือน (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Belodontichthys dinema") เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่งในวงศ์ปลาเนื้ออ่อนจำพวกปลาคางเบือนหรือปลาเบี้ยวชนิดหนึ่ง มีรูปร่างโดยรวมคล้ายกับปลาคางเบือน ("B. truncatus") ที่พบในประเทศไทย คือ มีรูปร่างโดยรวมที่ขากรรไกรล่างเชิดขึ้นมา และยาวกว่าขากรรไกรบนเล็กน้อย ภายในปากเต็มไปด้วยฟันซี่เล็ก ๆ รูปร่างสามเหลี่ยมเหมือนหัวหอกใช้สำหรับจับอาหารไม่ให้หลุด ลำตัวสีเงินวาว ครีบอกมีขนาดใหญ่ใช้ทรงตัวในกระแสน้ำ หาอาหารโดยการโฉบกินจากด้านล่างโดยมิให้เหยื่อรู้ตัว มีความแตกต่างกันที่ "B. dinema" จะมีรูปร่างที่ใหญ่กว่าและพบได้ในแหลมมลายูจนถึงเกาะสุมาตรา โดยที่ไม่พบในประเทศไทย
สโมสรวอลเลย์บอลชายปาอี
สโมสรวอลเลย์บอลชายปาอี () เป็นทีมวอลเลย์บอลชาย ซึ่งตั้งอยู่ ณ ไหฺวไป่ มณฑลอานฮุย ทีมนี้เข้าแข่งขันในไชนีสวอลเลย์บอลลีก A และเป็นสมาชิกของกองทัพปลดปล่อยประชาชน
สโมสรวอลเลย์บอลชายปาอี ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1951 สโมสรมีส่วนร่วมในการแข่งขันวอลเลย์บอลไชนีสลีกของประเทศจีน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1996 ได้เข้าร่วมวอลเลย์บอลลีก A แต่ฤดูกาล 1996-97 จบอันดับที่ 7 จึงทำตกชั้นไปเล่นลีก B หลังจากหนึ่งฤดูกาลในลีก B ทีมได้รับการเลื่อนขึ้นไปเล่นลีก A อีกครั้ง ในปี ค.ศ. 1998
หลังจากจบฤดูกาล 1998-99 ทีมจบอันดับที่ 6 จึงทำให้ทีมไม่ตกชั้น ส่วนในฤดูกาล 1999-00 สโมสรได้อันดับที่ 3 เป็นครั้งแรก และฤดูกาลต่อมาสโมสรสามารถผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศเป็นครั้งแรก โดยพ่ายให้กับสโมสรวอลเลย์บอลเจียงซู จึงทำให้จบอันดับที่ 2
หมู่เกาะมาเรียนา
หมู่เกาะมาเรียนา () เป็นหมู่เกาะที่เรียงตัวเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว ประกอบไปด้วยเกาะที่เกิดจากภูเขาไฟจำนวน 15 เกาะ ตั้งอยู่ทางตะวันตกเหนือเส้นศูนย์สูตรของมหาสมุทรแปซิฟิก ระหว่างเส้นพาราเซลเหนือที่ 12 และ 21 ในคาบเส้นเมริเดียนที่ 145 องศาตะวันออก
หมู่เกาะแห่งนี้ถูกตั้งชื่อตามพระนามของพระนางมาเรียนาโดยชาวสเปน ซึ่งเป็นคนกลุ่มแรกที่ได้มาถึงยังหมู่เกาะนี้ในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 16 และเข้ายึดครองหมู่เกาะแห่งนี้เป็นอาณานิคมจากชนพื้นเมืองที่เรียกตัวเองว่าชาวจามอร์โร จากการค้นคว้าของนักโบราณคดีพบว่า ชนพื้นเมืองบนหมู่เกาะนี้ได้มาตั้งรกรากตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ และอาศัยอยู่อย่างต่อเนื่องเป็นเวลากว่านับพันปี โดยสันนิฐานว่าเกาะแรกที่พวกเขาเข้ามาตั้งรกรากคือเกาะติเนียน หนึ่งในสามเกาะหลักของหมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา ซึ่งจะถือว่าเป็นการตั้งรกรากครั้งแรกของมนุษย์ในภูมิภาคโอเชียเนีย
เดิมหมู่เกาะนี้เป็นอาณานิคมของสเปน ภายใต้กำกับของรัฐบาลข้าหลวงใหญ่สเปนประจำฟิลิปปินส์ จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1898 สเปนก็สูญเสียเกาะกวมแก่สหรัฐอเมริกาจากผลของสงครามสเปน–อเมริกาหมู่เกาะนี้เป็นดินแดนภายใต้การปกครองของสหรัฐอเมริกา ซึ่งเข้าปกครองหมู่เกาะนี้มาตั้งแต่สิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง และจากการพ่ายแพ้ในสงครามครั้งนั้นทำให้ราชสำนักสเปนอ่อนแอลง และไม่มีกำลังทรัพย์มากพอจะดูแลเกาะน้อยใหญ่ใต้การปกครองกว่า 6,000 เกาะทั่วโลกได้อีก เช่นนั้นแล้วราชสำนักสเปนจึงได้เจรจากับจักรวรรดิเยอรมันในปี 1899 โดยทำสัญญาขายหมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนาตลอดจนเกาะอื่นๆของสเปนในมหาสมุทรแปซิฟิกแก่เยอรมนีในราคา 837,500 มาร์กทองเยอรมัน (หรือราว 4,100,000 ดอลลาร์สหรัฐในขณะนั้น) เมื่อการส่งมอบสมบูรณ์เยอรมนีก็จัดตั้งเยอรมันนิวกินีขึ้นมาในฐานะดินแดนในอารักขา และมีประชากรในหมู่เกาะในขณะนั้น 2,646 คน
ภายหลังเยอรมนีและฝ่ายมหาอำนาจกลางพ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง จักรวรรดิญี่ปุ่นซึ่งเป็นสมาชิกไตรภาคีก็เข้ายึดครองหมู่เกาะแห่งนี้ต่อจากเยอรมนี ต่อมาในสงครามโลกครั้งที่สอง ญี่ปุ่นก็เข้าโจมตีฐานทัพสหรัฐบนเกาะกวมในวันเดียวกับการโจมตีเพิร์ลฮาร์เบอร์ต่อมาสหรัฐก็เข้ายึดครองหมู่เกาะนี้คืนได้ในปี 1944 และใช้เป็นฐานทัพอากาศในการทิ้งระเบิดทางอากาศต่อญี่ปุ่น ภายหลังสงครามสิ้นสุดลงก็อยู่ใต้การปกครองของสหรัฐอเมริกาเรื่อยมา
คีย์เวสต์ (รัฐฟลอริดา)
คีย์เวสต์ () เป็นเมืองในมอนโรเคาน์ตี รัฐฟลอริดา สหรัฐอเมริกา เมืองมีพื้นที่ครอบคลุมเกาะคีย์เวสต์ ส่วนหนึ่งของสต็อกไอแลนด์ เฉพาะทางทิศเหนือของทางหลวงสหรัฐอเมริกาหมายเลข 1 (ทางหลวงโอเวอร์ซีส) (ตะวันออก), ซิกส์บีพาร์ก หรือ "เดรดเจอส์คีย์" (เหนือ), เฟลมมิงคีย์ (เหนือ), และซันเซตคีย์ หรือ แทงก์ไอแลนด์ (ตะวันตก) ทั้งเฟลมมิงคีย์และซิกส์บีพาร์ก เป็นส่วนหนึ่งของสถานีอากาศยานนาวีคีย์เวสต์ ซึ่งเป็นที่ที่ประชาชนทั่วไปเข้าไม่ได้ เมืองคีย์เวสต์เป็นเมืองเอก หรือเคาน์ตีซีต ของมอนโรเคาน์ตี คีย์เวสต์เป็นเมืองที่อยู่ใต้สุดของเขตต่อเนื่องสหรัฐอเมริกา และยังเป็นปลายทางทิศใต้ของทางหลวงสหรัฐอเมริกาหมายเลข 1, ทางหลวงรัฐหมายเลข A1A, อีสต์โคสต์กรีนเวย์ และทางรถไฟชายฝั่งตะวันออกฟลอริดา ก่อนปี ค.ศ. 1935
โยห์ กิม เส็ง
โยห์ กิม เส็ง (22 มิถุนายน พ.ศ. 2461 - 3 มิถุนายน พ.ศ. 2536) เป็นประธานรัฐสภาของสิงคโปร์จากพ.ศ. 2513 ถึง พ.ศ. 2532 เขาเป็นหนึ่งในประธานรัฐสภาที่ดำรงตำแหน่งติดต่อกันยาวนานในโลก นอกจากนี้ยังเคยรักษาการในตำแหน่งประธานาธิบดีสิงคโปร์อีก 3 สมัย
แคท เดนนิงส์
แคท เดนนิงส์ (; เกิด 13 มิถุนายน ค.ศ. 1986) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เริ่มบทบาทการแสดงทางช่องเอชบีโอ ในละครซีรีส์เรื่อง "เซ็กซ์แอนด์เดอะซิตี (Sex and the City)" และปรากฏตัวในภาพยนตร์หลายเรื่อง เช่น "40 ปี โอ้ว! ยังจิ้น", "เอฟบีไอ พี่เลี้ยงต่อมหลุด 2", "ชาร์ลี บาร์ทเล็ต ที่ปรึกษาวัยเฮียว เซียวไม่มีใครเกิน", "ค้นฟ้าคว้าดาว", "บันนี่สาว หัวใจซีด", "ดีเฟนดอร์ ซูเปอร์ฮีรั่วกลัวไม่เป็น", "คืนกิ๊ก ขอหัวใจเป็นของเธอ", "ธอร์ เทพเจ้าสายฟ้า" และ "ธอร์ เทพเจ้าสายฟ้าโลกาทมิฬ" ในปี 2011 เดนนิงส์แสดงนำร่วมกับ เบธ เบห์รส์ ในละครซิทคอมทางช่องซีบีเอส เรื่อง "2 Broke Girls"
รุ้งกินน้ำ (อัลบั้ม)
รุ้งกินน้ำ เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 6 ของ อัสนี-วสันต์ วางแผงครั้งแรกใน พ.ศ. 2536 อัลบั้มชุดนี้มีจำนวน 11 เพลง โดยมีเพลงฮิตคือ "รุ้งกินน้ำ", "ลักไก่", "ลงเอย", "ทุกข์ไม่เว้นวันราชการ", "ความงามที่แตกต่าง", "รักเธอเสมอ", "ตาอยู่", "ลาก่อน" โดยอัลบั้มนี้จะมีความพิเศษตรงที่ ทั้งปกเทปคลาสเซ็ต, ปกซีดี, และปกแผ่นเสียง จะแถมปิ๊คกีต้าร์ให้ด้วยทั้งเจ็ดสีตามสีรุ้ง (ปกละสี)
เส้นเมริเดียนที่ 139 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 139 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 139 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 41 องศาตะวันออก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 139 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 138 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 138 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 138 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 42 องศาตะวันออก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 138 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 137 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 137 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 137 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 43 องศาตะวันออก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 137 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 136 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 136 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 136 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 44 องศาตะวันออก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 136 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 134 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 134 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 134 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 46 องศาตะวันออก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 134 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 133 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 133 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 133 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 47 องศาตะวันออก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 133 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 132 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 132 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 132 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 48 องศาตะวันออก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 132 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 131 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 131 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 131 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 49 องศาตะวันออก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 131 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
อรชรอ้อนรัก
อรชรอ้อนรัก () เป็นภาพยนตร์อเมริกันในปี ค.ศ. 1959 กำกับและเขียนบทโดย บิลลี ไวล์เดอร์ นำแสดงโดย มาริลิน มอนโร, โทนี เคอร์ติส และ แจ็ก เลมมอน เป็นเรื่องราวของสองนักดนตรีที่ต้องหาทางหลบหนีจากพวกมาเฟีย ที่พวกเขาบังเอิญไปเห็นเหตุการณ์การสังหารหมู่วันวาเลนไทน์
ในปี ค.ศ. 2002 สถาบันภาพยนตร์อเมริกัน จัดอันดับให้ภาพยนตร์เรื่องนี้อยู่อันดับ 1 ของหนังตลกที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาลในประวัติศาสตร์วงการภาพยนตร์อเมริกัน
เมื่อ โจ กับ เจอร์รี สองนักแต่งเพลงตกอับพบเห็นการฆาตกรรมของพวกมาเฟีย พวกเขาจึงหนีไปฟลอริด้าและปลอมตัวเป็นสองสาวประจำวงดนตรีแจ๊ซและเปลี่ยนชื่อเป็น โจเซฟิน กับ เดฟเน่ โดยหนึ่งในคณะนักดนตรีสุดเซ็กซี ชูการ์ ผู้ที่ทำให้ทั้งโจและเจอร์รี หลงเสน่ห์ แต่จะทำยังไงในเมื่อตัวเองยังแต่งเป็นผู้หญิงอยู่
อุทยานแห่งชาติคูชิโระชิตสึเง็ง
อุทยานแห่งชาติคูชิโรชิตสึเง็ง () เป็นอุทยานแห่งชาติตั้งอยู่ทางตะวันตกของเกาะฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น เป็นพื้นที่ที่มีระบบนิเวศน์ชุ่มน้ำขนาดใหญ่ที่กินพื้นที่ราว 268 ตารางกิโลเมตร ในอุทยานแห่งนี้มีทุ่งต้นกกที่กว้างที่สุดในญี่ปุ่น และยังมีทะเลสาบคุชชาโระซึ่งเป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำคูชิโระอยู่อีกด้วย ก่อนที่จะมีการจัดตั้งอุทยานแห่งชาตินี้ขึ้น พื้นที่ชุ่มน้ำแห่งนี้ได้ถูกขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์ทางธรรมชาติแห่งชาติในปี พ.ศ. 2510เพื่อสงวนพื้นที่แห่งนี้ไว้
อุทยานแห่งชาตินิกโก
อุทยานแห่งชาตินิกโก () เป็นอุทยานแห่งชาติในภาคคันโตของประเทศญี่ปุ่น ครอบคลุมพื้นที่จังหวัดโทะชิงิ, จังหวัดกุมมะ, จังหวัดโทะกุชิมะ และ จังหวัดนีงะตะ
การจัดตั้งอุทยานแห่งชาตินิกโกสืบเนื่องมาจากรัฐสภาได้กำหนดให้เมืองนิกโกเป็นพระราชอุทยานหลวงในปี 1911 ภายหลังก็มีการตราพระราชบัญญัติอุทยานแห่งชาติขึ้นในปี 1931 ทำให้ในอีกสามปีต่อมา ก็มีการเลิกพระราชอุทยานหลวงและจัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาตินิกโกขึ้นในปี 1934 ปัจจุบันอุทยานแห่งชาตินี้ถือเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวที่งดงามที่สุดของญี่ปุ่น และยังเป็นที่ตั้งของศาสนสถานเก่าแก่อย่างศาลเจ้านิกโกโทโชและวัดรินโน ซึ่งมีสถานะเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโก ในบัญชีศาลเจ้าและวัดแห่งนิกโก
คนไม่จำเป็น
"คนไม่จำเป็น" เป็นซิงเกิลลำดับที่ 9 ของวงดนตรีเก็ทสึโนวา ประพันธ์เนื้อร้อง-แต่งทำนองโดย ปณต คุณประเสริฐ และเรียบเรียงโดย ปณต คุณประเสริฐ,คชภัค ผลธนโชติ ออกจำหน่ายในวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2559 เป็นเพลงที่เกี่ยวกับตอกย้ำความรู้สึกของคนที่ผิดหวังในความรักและต้องเป็นฝ่ายเดินออกมาอย่างคนที่ไม่จำเป็น
ส่วนมิวสิกวิดีโอนี้ ได้ไปถ่ายทำกันที่สนามฝึกม้าแอสเจคลับ กำกับโดย อั๋น – ประพัฒน์ คูศิริวานิชกร เล่าเรื่องมุมมองของความรักที่แสดงออกได้หลายรูปแบบ ครั้งนี้ เนม-ปราการ รับบทแสดงนำ เล่นเป็นคนสองบุคลิกที่เก็บกดและผิดหวังกับความรักจึงพยายามรั้งนางเอก คิทตี้-ชิชา อมาตยกุล ทุกวิถีทางทำดีทุกอย่างแต่สุดท้ายความรักก็บังคับกันไม่ได้ คนไม่จำเป็น
ในปี พ.ศ. 2559 เพลง "คนไม่จำเป็น" ได้ถูกรวมอยู่ในอัลบั้มของ GETSUNOVA - THE FIRST ALBUM
เพลง คนไม่จำเป็น ได้ติดอับดับสูงสุด 6 ใน 100 ของชาร์ตหมวดเพลง จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ ซองชาร์ตท็อป 100 ประจำวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2559 และได้นำไปประกอบละครเรื่อง กรุงเทพ..มหานครซ้อนรัก
โมะโมะโกะ โคชิ
โมะโมะโกะ โคชิ (; 7 มีนาคม ค.ศ. 1932 – 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1998) เป็นนักแสดงและนางแบบชาวญี่ปุ่น
เกออร์กี ฟลิโอรอฟ
เกออร์กี นีโคลาเยวิช ฟลิโอรอฟ (; ; 2 มีนาคม ค.ศ. 1913 – 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1990) เป็นนักฟิสิกส์ชาวรัสเซีย/โซเวียต เกิดที่เมืองรอสตอฟ-นา-โดนู เรียนที่สถาบันสารพัดช่างเลนินกราด (ปัจจุบันคือมหาวิทยาลัยสารพัดช่างเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก) ในปี ค.ศ. 1940 ฟลิโอรอฟและคอนสตันติน เปตร์จัค ค้นพบฟิชชันเกิดเอง ต่อมาในปี ค.ศ. 1942 ฟลิโอรอฟเขียนจดหมายถึงโจเซฟ สตาลินให้จับตามองการทดลองนิวเคลียร์ของสหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร และเยอรมนี และให้มีการจัดตั้งโครงการระเบิดปรมาณูโซเวียต ฟลิโอรอฟจัดตั้งห้องปฏิบัติการทางนิวเคลียร์ในสถาบันร่วมเพื่อการวิจัยนิวเคลียร์ที่เมืองดุบนาในปี ค.ศ. 1957 และเป็นผู้อำนวยการห้องปฏิบัติการถึงปี ค.ศ. 1989 และเสียชีวิตในปีต่อมา ในปี ค.ศ. 2012 ชื่อของฟลิโอรอฟได้รับการนำไปตั้งเป็นชื่อธาตุฟลีโรเวียม (flerovium)