hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ลา โทยา แจ็กสัน
ลา โทยา อีวอน แจ็กสัน () นักร้อง นักเต้น นักแต่งเพลงและนักแสดงชาวอเมริกัน เป็นพี่น้องคนที่ห้าในจำนวนเก้าคนของตระกูลแจ็กสัน โดยเป็นพี่สาวของไมเคิลและเจเน็ต เธอมีผลงานร้องเพลงในช่วงทศวรรษ 1980 ถึง 1990 ก่อนจะมีผลงานน้อยลง และกลับมามีผลงานอีกครั้งในปี 2004
ลา โทยา เคยถ่ายภาพเปลือยตีพิมพ์ในนิตยสารเพลย์บอยฉบับเดือนมีนาคม ค.ศ. 1989 โดยเธอระบุในหนังสืออัตชีวประวัติว่า เป็นการตัดสินใจด้วยตัวเอง แต่ในภายหลังเธอได้เปิดเผยกับสื่อว่าถูกทุบตีและขู่เข็ญโดยแจ็ก กอร์ดอน ผู้จัดการส่วนตัวซึ่งต่อมาได้กลายเป็นสามีของเธอ โดยหวังผลด้านการตลาด นิตยสารเพลย์บอยฉบับนั้นขายได้ถึง 8 ล้านฉบับ กลายเป็นฉบับที่ขายดีที่สุดในประวัติศาสตร์ หลังจากนั้นเธอได้ถ่ายภาพเปลือยให้กับเพลย์บอยอีกครั้งในฉบับเดือนพฤศจิกายน 1991 เพื่อเป็นการโปรโมทหนังสืออัตชีวประวัติ "La Toya: Growing up in the Jackson Family" และได้ถ่ายวิดีโอภาพเปลือยให้กับนิตยสารเพลย์บอยอีกครั้งในปี 1994
รัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน
นอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน () หรือ นอร์ทไรน์-เวสต์ฟาเลีย () ตัวย่อ NRW หมายถึง ดินแดนฝั่งตะวันตกทางตอนเหนือของแม่น้ำไรน์ เป็นรัฐที่ใหญ่ที่สุดในเยอรมนี มีประชากรกว่า 18 ล้านคน และสัดส่วนในรายได้ประชาชาติของรัฐคิดเป็นร้อยละ 22 ของรายได้ประชาชาติในเยอรมนี
เมืองหลวงของรัฐได้แก่ เมืองดึสเซลดอร์ฟ เมืองสำคัญของรัฐ เช่น โคโลญ เกลเซนเคียร์เชิน เมืองที่ใหญ่ที่สุดในรัฐ ได้แก่ บอนน์ ซึ่งเป็นเมืองหลวงเก่าของประเทศเยอรมนีตะวันตก และอาเคิน เมืองมรดกโลก
รัฐทือริงเงิน
ทือริงเงิน () หรือ ทูรินเจีย () มีชื่อเต็มว่า เสรีรัฐทือริงเงิน () เป็นรัฐหนึ่งจาก 16 รัฐ (ไม่รวมนครรัฐและสหนครรัฐ) ของประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ทางตอนกลางของประเทศ มีเนื้อที่ 16,171 ตารางกิโลเมตร ซึ่งเล็กเป็นอันดับ 6 ของประเทศ มีประชากรประมาณ 2.17 ล้านคน ซึ่งน้อยเป็นอันดับ 5 ของประเทศ รัฐทือริงเงินมีเมืองแอร์ฟูร์ทเป็นเมืองหลวง เมืองสำคัญอื่นๆ ของรัฐ เช่น ไวมาร์ เกรา เยนา ซูล เป็นต้น
รัฐทือริงเงินมีฉายาว่า "หัวใจสีเขียวแห่งเยอรมนี" () ตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 เนื่องจากมีพื้นที่ป่าไม้เหลืออยู่มาก
รัฐทือริงเงินมีอาณาเขตติดต่อนับจากทิศตะวันตกเฉียงเหนือเรียงตามเข็มนาฬิกาดังนี้ รัฐนีเดอร์ซัคเซิน ซัคเซิน-อันฮัลท์ ซัคเซิน บาวาเรีย และเฮ็สเซิน โดยรัฐนีเดอร์ซัคเซินมีแนวเขาฮาร์ซ ฝั่งตะวันตกแบ่ง รัฐซัลเซิน-อันฮัลท์ก็ถูกแบ่งโดยแนวเขาฮาร์ซฝั่งตะวันออก เขตติดต่อรัฐบาวาเรียที่อยู่ตอนใต้มีป่าทือริงเงินกั้น โดยแนวเขาฮาร์ซนี้ทอดยาวไปทางใต้จนถึงป่าทือริงเงิน ส่วนฝั่งตะวันออกของรัฐเป็นที่ราบ แม่น้ำที่สำคัญของรัฐได้แก่ แม่น้ำแวร์รา (Werra) ที่เป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำเวเซอร์ และแม่น้ำซาเลอ (Saale) ที่ไหลจากทิศใต้สู่เหนือผ่านที่ราบฝั่งตะวันออก
จุดกึ่งกลางของเยอรมนีตั้งอยู่ในรัฐทือริงเงิน ซึ่งอยู่บริเวณเทศบาลนีเดอร์ดอร์ลารัฐทือริงเงินแบ่งเขตปกครองชนิดอำเภอ (Landkreis) จำนวน 17 อำเภอ ได้แก่
และมีเขตปกครองชนิดเมือง (kreisfreie Stadt) จำนวน 6 เมือง ได้แก่
จอห์น ฮอว์ควูด
จอห์น ฮอว์ควูด () (ค.ศ. 1320 – ค.ศ. 1394) เป็นทหารรับจ้างหรือคอนดตติเอเรชาวอังกฤษของคริสต์ศตวรรษที่ 14 ในอิตาลี นักบันทึกพงศาวดารชาวฝรั่งเศสฌอง ฟรัวส์ซาร์ท (Jean Froissart) รู้จักฮอว์ควูดในนามว่า “ฮัคคูเด” และชาวอิตาลีว่า “จิโอวานนิ อคูโต” ฮอว์ควูดเริ่มอาชีพโดยการเป็นทหารรับจ้างให้แก่พระสันตะปาปาก่อนและต่อมาก็กับฝ่ายต่างๆ ตามแต่จะได้รับจ้างเป็นเวลากว่า 30 ปี
ชีวิตเบื้องต้นของฮอว์ควูดเต็มไปด้วยตำนานและเรื่องเล่าขานและไม่ทราบสาเหตุของการมีอาชีพเป็นทหาร แต่ตามเรื่องที่ยอมรับกันเป็นส่วนใหญ่ฮอว์ควูดเป็นลูกชายคนที่สองของช่างย้อมหนังในเอสเซ็กซ์และได้ไปฝึกงานอยู่ที่ลอนดอน บางเรื่องก็อ้างว่าเป็นช่างตัดเสื้อมาก่อนที่จะเป็นทหาร
ฮอว์ควูดเป็นทหารในกองทัพอังกฤษในฝรั่งเศสในตอนต้นของสงครามร้อยปี ภายใต้การนำของสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ บ้างก็ว่าฮอว์ควูดเข้าร่วมต่อสู้ในยุทธการเครซี และ/หรือ ยุทธการปัวติเยร์ส แต่ก็ไม่มีหลักฐานสนับสนุน นอกจากนั้นก็มีตำนานว่าได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์โดยพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดเองหรือไม่ก็เอ็ดเวิร์ด เจ้าชายดำ หรืออาจจะเป็นได้ว่าแต่งตั้งตนเองเพื่อเป็นประโยชน์แก่การไปรับจ้างเป็นทหาร ชีวิตการเป็นทหารของฮอว์ควูดให้แก่ฝ่ายอังกฤษมาสิ้นสุดลงในยุทธการเบรตินยี ใน ค.ศ. 1360
ปีเอโตร กาวัลลีนี
เปียโตร คาวาลลินิ () (ราว ค.ศ. 1250 - ราว ค.ศ. 1330) เป็นจิตรกรศิลปะกอธิคของยุคกลางของคริสต์ศตวรรษที่ 13 และ 14 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมและออกแบบงานโมเสก ประวัติชีวิตของคาวาลลินิไม่เป็นที่ทราบกันเท่าใดนัก แต่ที่ทราบคือทำงานอยู่ที่กรุงโรม
งานชิ้นแรกที่สำคัญของคาวาลลินิคืองานโมเสกชุดสำหรับมหาวิหารเซนต์พอลนอกกำแพงในกรุงโรมที่เป็นเรื่องราวจาก with stories from the พันธสัญญาเดิม และ พันธสัญญาใหม่ที่สร้างระหว่าง ค.ศ. 1277 ถึง ค.ศ. 1285 แต่มาถูกทำลายไปในเพลิงไหม้ในปี ค.ศ. 1823
งาน “การตัดสินครั้งสุดท้าย” สำหรับวัดซานตาซิซิเลียอินทราสเทเวเรในกรุงโรมที่เขียนราวปี ค.ศ. 1293 ถือกันว่าเป็นงานชิ้นเอกของคาวาลลินิที่แสดงให้เห็นถึงลักษณการเขียนที่เรียกว่า “ธรรมชาตินิยมแบบโรมัน” (Roman naturalism) ความเป็นธรรมชาติที่เห็นในภาพมีอิทธิพลต่อศิลปินที่ทำงานในเมืองอื่นๆ ในอิตาลีเช่นฟลอเรนซ์และเซียนา
ในตระกูลการเขียนภาพแบบเซียนาอิทธิพลจากลักษณะการเขียนของศิลปะโรมันรวมกับลักษณะการเขียนแบบศิลปะไบแซนไทน์ดั้งเดิมของเซียนาและอิทธิพลจากศิลปะกอธิคจากทางตอนเหนือก็ทำให้งานที่ออกมามีลักษณะเป็นธรรมชาติและเป็นต้นตอของศิลปะตระกูลที่เรียกว่าศิลปะกอธิคนานาชาติ
ในฟลอเรนซ์อิทธิพลของลักษณะการเขียนของศิลปะโรมันที่มาผสานกับลักษณะการเขียนแบบศิลปะไบแซนไทน์ดั้งเดิมของฟลอเรนซ์ทำให้เกิดศิลปะที่มีลักษณะที่มีความใหญ่โต เป็นธรรมชาติ และมีความสง่างาม ซึ่งเป็นลักษณะที่แตกต่างเป็นอย่างมากจากการเขียนภาพแบบกอธิคที่ราบและเต็มไปด้วยการตกแต่งแบบวิจิตรของศิลปะกอธิคนานาชาติและศิลปะไบแซนไทน์
ความเป็นธรรมชาตินี้เห็นได้ชัดในงานภายในมหาวิหารเซนต์ฟรานซิสแห่งอาซิซิ ที่สร้างขึ้นในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 13 เพื่อเป็นเกียรติแก่ฟรานซิสแห่งอาซิซิผู้ที่เพิ่งได้รับการสถาปนาให้เป็นนักบุญ ภาพที่ตกแต่งภายในมหาวิหารเป็นภาพที่เขียนแบบการเขียนของโรมัน ผู้ที่เขียนภาพส่วนใหญ่ก็สามารถบอกได้ว่าเป็นผู้ใดและอย่างน้อยก็มีจิตรกรผู้หนึ่งที่มาจากโรม ลักษณะการเขียนภาพของจิตรกรที่ว่านี้คล้ายกับลักษณะการเขียนของจอตโต ดี บอนโดเนผู้ได้ชื่อว่าเป็นผู้เขียนภาพนี้แต่เดิม แต่ความเห็นใหม่ของนักวิชาการส่วนใหญ่ในปัจจุบันไม่เชื่อว่าเป็นงานของจอตโต
งานของจอตโตในชาเปลสโครวินยีที่ปาดัวแสดงให้เห็นถึงอิทธิพลเป็นอันมากของการเขียนแบบธรรมชาติแบบประดิษฐ์ของโรมันซึ่งเป็นลักษณะการเขียนเฉพาะตัวที่มามีอิทธิพลต่อการเขียนภาพของจิตรกรชาวฟลอเรนซ์ในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาต่อมา
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1308 คาวาลลินิก็ไปทำงานที่เนเปิลส์ในราชสำนักของ สมเด็จพระเจ้าชาร์ลที่ 2 แห่งอองชู ส่วนใหญ่ที่วัดซานโดเมนนิโคมายอเร (ค.ศ. 1308) และวัดซานตามาเรีย ดอนนาเรจินา (ค.ศ. 1317) พร้อมกับจิตรกรโรมันฟิลิปโป รูซูติ คาวาลลินิกลับมากรุงโรมก่อนปี ค.ศ. 1325 และเริ่มงานตกแต่งภายนอกมหาวิหารเซนต์พอลนอกกำแพง ในปี ค.ศ. 1321 ด้วยงานโมเซอิกแบบไบแซนไทน์
ลูกศิษย์ของคาวาลลินิก็รวมทั้งจิโอวานนิ ดิ บาร์โทโลมเมโอ (Giovanni di Bartolommeo)งานจิตรกรรมฝาผนังบนมุขตะวันออกของวัดซานจอร์โจอัลเวลาโบรในกรุงโรมเชื่อกันว่าเป็นงานเขียนของคาวาลลินิเนื่องจากมีลักษณะการเขียนที่คล้ายคลึงกับงานเขียนของคาวาลลินิที่ทราสเทเวเร
งานโมเสกบนมุขตะวันออกของวัดซานคริโซโจโนในดิสตริคท์ทราสเทเวเรเป็นภาพพระแม่มารีกับนักบุญเซบาสเตียนและนักบุญคริโซโจโนก็เชื่อกันว่าเป็นงานของคาวาลลินิ
รัฐชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์
ชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ () เป็นรัฐที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือสุดของเยอรมนี มีเมืองคีลเป็นเมืองหลวง เมืองสำคัญ ได้แก่ เมืองลือเบค เป็นทั้งเมืองโบราณที่ได้รับการจดทะเบียนเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรม ยังเป็นเมืองท่าสำคัญชายฝั่งทะเลบอลติก และเป็นเมืองท่องเที่ยวชายทะเลที่มีชื่อเสียง
ทริลเลอร์ (เพลง)
ทริลเลอร์ (Thriller) เป็นซิงเกิลของนักร้องชาวอเมริกัน ไมเคิล แจ็คสัน แต่งโดย ร็อด เทมเพอร์ตัน และ โปรดิวเซอร์โดย ควินซี โจนส์ เป็นซิงเกิลลำดับที่ 7 ในอัลบั้มทริลเลอร์ และเป็นลำดับสุดท้ายที่ปล่อยในสังกัด Epic Records จากอัลบั้มในชื่อเดียวกันที่วางขายในปี ค.ศ. 1982 หลังจากที่ปรากฏในรูปแบบมิวสิกวิดีโอความยาว 14 นาที ออกอากาศทางเอ็มทีวี โดยตัวเอ็มวีที่ถ่ายทำเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม 1983 แจ็คสันใส่ชุดธีมฮาโลวีนในการแสดงครั้งนั้น ตั้งแต่ปลายปี 1983 ซิงเกิลนี้ขึ้นถึงอันดับสี่ในสหรัฐอเมริกา และอันดับสิบในประเทศอังกฤษ , ทริลเลอร์ถูกปล่อยเป็นซิงเกิลเมื่อวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 1984
ทริลเลอร์ แต่งโดยร็อด เทมเพอร์ตัน และโปรดิวซ์โดยควินซี โจนส์ มีศิลปินรับเชิญคือ วินเซนต์ ไพรซ์ นักแสดงชาวอเมริกันช่วยร้องท่อนแร็พให้ เพลงนี้ถือเป็นเพลงประจำตัวเพลงหนึ่งของแจ็กสัน ส่วนหนึ่งเนื่องจากความสำเร็จของมิวสิกวิดีโอ ซึ่งได้รับการบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ว่าเป็น "มิวสิกวิดีโอที่ประสบความสำเร็จที่สุด" ขายได้มากกว่า 9 ล้านชุด
มิวสิกวิดีโอเขียนบทและกำกับโดยจอห์น แลนดิส ผู้กำกับภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียงจากภาพยนตร์ "The Blues Brothers" (1980) และภาพยนตร์สยองขวัญ "An American Werewolf in London" (1981) โดยไมเคิลร่วมเขียนบท และแสดงนำคู่กับโอลา เรย์ อดีตนางแบบนิตยสารเพลย์บอย ถ่ายทำในรูปแบบภาพยนตร์สั้น ในแนวภาพยนตร์มนุษย์หมาป่าและซอมบี้สยองขวัญ ด้วยงบประมาณสูงถึง 500,000 ดอลลาร์สหรัฐ ออกอากาศครั้งแรกในช่วงก่อนวันหยุดเทศกาลคริสต์มาสปี 1983 ถูกเรียกให้เปิดซ้ำๆ ถึงชั่วโมงละสองครั้ง และได้รับรางวัลแกรมมี ในสาขามิวสิกวิดีโอยอดเยี่ยมประจำปี 1985 และติดอันดับ 1 ของ "100 อันดับมิวสิกวิดีโอยอดเยี่ยมเท่าที่เคยมีการสร้างมา" ของช่องเอ็มทีวี
จักรวรรดิไนเซีย
จักรวรรดิไนเซีย หรือ จักรวรรดิโรมันแห่งไนเซีย (, ) เป็นอาณาจักรที่ใหญ่ที่สุดในบรรดารัฐไบแซนไทน์กรีกที่ก่อตั้งโดยชนชั้นเจ้านายผู้ปกครองจักรวรรดิไบแซนไทน์ที่หนีมาหลังจากที่เสียคอนสแตนติโนเปิลไปในสงครามครูเสดครั้งที่ 4 จักรวรรดิไนเซียก่อตั้งโดยราชวงศ์ลาคาริสรุ่งเรืองระหว่างปี ค.ศ. 1204 ไปจนเมื่อสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1261
ในปี ค.ศ. 1204 อเล็กซิออสที่ 5 ดูคาสจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์เสด็จหนีจากคอนสแตนติโนเปิลหลังจากที่นักรบครูเสดชาวฝรั่งเศสเข้ารุกรานเมือง จักรพรรดิธีโอดอร์ที่ 1 ลาสคาริส พระโอรสเขยในจักรพรรดิอเล็กซิออสที่ 3 อันเจลอส ได้รับการประกาศให้เป็นจักรพรรดิแต่พระองค์ก็เสด็จหนีเช่นกัน โดยไปยังเมืองไนเซียในไบธีเนีย (Bithynia) เมื่อทรงเห็นว่าสถานการณ์ของคอนสแตนติโนเปิลอยู่ในสภาพที่สิ้นหวัง
จักรวรรดิละตินที่ก่อตั้งโดยนักรบครูเสดในคอนสแตนติโนเปิล ไม่มีความแข็งแกร่งพอที่จะควบคุมดินแดนต่างของไบแซนไทน์ ซึ่งทำให้มีรัฐเล็กรัฐน้อยก่อตัวกันขึ้นมาในอาณาจักรเดสโพเททแห่งเอพิรอส (Despotate of Epiros) และจักรวรรดิเทรบิซอนด์ (Empire of Trebizond) และไนเซียเอง แม้ว่าเทรบิซอนด์จะแยกตัวไปเป็นรัฐอิสระเพียงสองสามอาทิตย์ก่อนที่คอนสแตนติโนเปิลจะล่ม แต่ไนเซียตั้งอยู่ใกล้จักรวรรดิละตินมากกว่าและอยู่ในตำแหน่งที่เหมาะกับการที่จะใช้ในการก่อตั้งจักรวรรดิไบแซนไทน์ขึ้นใหม่ได่ง่ายกว่า
จักรพรรดิธีโอดอร์ที่ 1 ลาสคาริส ไม่ทรงประสบความสำเร็จเท่าใดนักในระยะแรก พระองค์ทรงได้รับความพ่ายแพ้ที่โพเมเนนัม และพรูซา หรือเบอร์ซาในตุรกีปัจจุบันในปี ค.ศ. 1204 แต่ทรงยึดดินแดนส่วนใหญ่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของอานาโตเลียมาได้หลังจากที่จักรพรรดิบอลด์วินที่ 1 แห่งคอนสแตนติโนเปิลต้องทรงต่อต้านการรุกรานของจักรพรรดิคาโลยันแห่งบัลแกเรีย นอกจากนั้นธีโอดอร์ก็ยังทรงได้รับชัยชนะต่อกองทัพของเทรบิซอนด์และคู่อริอื่น ๆ ซึ่งทำให้พระองค์ทรงมีอำนาจปกครองอาณาจักรใหม่ที่มีอำนาจมากที่สุด ในปี ค.ศ. 1206 ธีโอดอร์ก็ทรงประกาศพระองค์เป็นจักรพรรดิแห่งไนเซีย
การเจรจาสงบศึกและการสร้างพันธมิตรเกิดขึ้นและล่มสลายหลายครั้งในช่วงสองสามปีต่อมา ในฐานะที่เป็นรัฐที่สืบเนื่องต่อมา จักรวรรดิละติน, บัลแกเรีย และเซลจุคตุรกีแห่งไอโคเนียม ต่างก็ต่อสู้กันเอง ในปี ค.ศ. 1211 ธีโอดอร์ก็ทรงได้รับชัยชนะครั้งใหญ่ต่อการรุกรานของเซลจุคผู้ที่ได้รับการหนุนหลังอเล็กซิออสที่ 3 ในการพยายามกู้ราชบัลลังก์คืน ธีโอดอร์พยายามสร้างความถูกต้องในการดำรงตำแหน่งจักรพรรดิของพระองค์เองโดยทรงแต่งตั้งพระสังฆราชองค์ใหม่แห่งไนเซีย ในปี ค.ศ. 1219 ธีโอดอร์ก็เสกสมรสกับพระราชธิดาของจักรพรรดินีแห่งจักรวรรดิละติน จักรพรรดินีโยลันดาแห่งฟลานเดอร์ส แต่ก็มาเสด็จสวรรคตลงในปี ค.ศ. 1222 ผู้ครองราชย์ต่อจากพระองค์คือพระโอรสเขยจักรพรรดิจอห์นที่ 3 ดูคาส วาตัทซีส
จักรพรรดิอเล็กซิออสที่ 3 อันเจลอส
จักรพรรดิอเล็กซิออสที่ 3 อันเจลอส (, ) (ค.ศ. 1153 – ค.ศ. 1211) อเล็กซิออสที่ 3 อันเจลอสทรงเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ของราชวงศ์อันเจลิด ผู้ทรงครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 1195 จนถึงปี ค.ศ. 1211 เมื่อทรงถูกถอดจากการเป็นจักรพรรดิ
จักรพรรดิไอแซ็คที่ 2 อันเจลอส
จักรพรรดิไอแซ็คที่ 2 อันเจลอส (, ) (กันยายน ค.ศ. 1156 – มกราคม ค.ศ. 1204) ไอแซ็คที่ 2 อันเจลอสทรงเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ของราชวงศ์อันเจลิดสองครั้งๆ แรกระหว่างปี ค.ศ. 1185 ถึงปี ค.ศ. 1195 และครั้งที่สองระหว่างปี ค.ศ. 1203 ถึงปี ค.ศ. 1204
จักรพรรดิไอแซ็คที่ 2 เป็นพระราชโอรสของอันโดรนิคอส ดูคาส อันเจลอสผู้เป็นแม่ทัพคนสำคัญของอานาโตเลีย (ราว ค.ศ. 1122 - หลังจาก ค.ศ. 1185)
ท่าเรือปากเกร็ด
ท่าเรือปากเกร็ด หรือ ท่าน้ำแจ้งวัฒนะ หรือ ท่าน้ำสะพานพระราม 4 เป็นท่าน้ำริมแม่น้ำเจ้าพระยาหลายท่าใกล้เคียงกัน บริเวณด้านล่างสะพานพระราม 4 ถนนแจ้งวัฒนะ เขตเทศบาลนครปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี ประกอบด้วยท่าเรือด่วนเจ้าพระยา และท่าเรือข้ามฟาก
ท่าเรือปากเกร็ด เป็นท่าเรือที่มีเรือด่วนเจ้าพระยาหลายสายมาจอด เนื่องจากเป็นจุดเชื่อมต่อการคมนาคมระหว่าง อำเภอปากเกร็ด อำเภอเมืองนนทบุรี และ กรุงเทพมหานคร และยังเป็นท่าเรือปลายทางของเรือด่วนเจ้าพระยาอีกด้วยท่าเรือปากเกร็ด, รหัส: น33 () มี 2 ท่า ประกอบด้วย
ท่าเรือปากเกร็ด บริเวณด้านหน้า มีเรือ 2 เส้นทางหมุนเวียนให้บริการในท่าเดียวกัน โดยแยกเป็นโป๊ะด้านทิศเหนือสำหรับผู้โดยสารลงเรือ และด้านทิศใต้สำหรับผู้โดยสารขี้นจากเรือ
ไอซ์ เอจ 2 เจาะยุคน้ำแข็งมหัศจรรย์
ไอซ์ เอจ 2 เจาะยุคน้ำแข็งมหัศจรรย์ () หรือ ไอซ์ เอจ 2 เป็นภาพยนตร์แอนิเมชัน 3 มิติ ในปี 2006 สร้างโดยบลูสกายสตูดิโอและจัดจำหน่ายโดยทเวนตีธ์เซนจูรีฟอกซ์
สามสหายแห่งโลกยุคน้ำแข็งมหัศจรรย์ ทั้ง แมนนี่ ช้างแมมม็อธขนปุย, ซิด ซลอธสุดเฉื่อย, ดิเอโก้ เสือเขี้ยวดาบ และ สแคร็ท กระรอกฟันเหยินสุดอาภัพ ยังคงร่วมหัวจมท้ายอยู่ด้วยกัน และสนุกสนานไปกับโลกที่กำลังละลาย แมนนี่ก็พร้อมแล้วที่จะสร้างครอบครัว แต่ก็นานมากแล้ว ที่ไม่เคยมีใครเห็นช้างแมมม็อธตัวอื่นเลย แมนนี่เลยปลงตกคิดว่า ตัวเองคงเป็นช้างแมมม็อธตัวสุดท้าย จนกระทั่งเขาพบกับ แอลลี่ อย่างปาฏิหาริย์ ซึ่งเธอเป็นช้าง แมมม็อธเพศเมียตัวสุดท้ายบนโลกใบนี้ ติดปัญหาอยู่นิดที่ว่า ทั้งสองไม่อาจปรองดองกันได้แม้สักวินาทีเดียว แถมแอลลี่ยังคิดว่าตัวเธอเป็นพอสซั่มเสียด้วยซ้ำไป แอลลี่ยังมีภาระติดตัวเป็น “พี่น้อง” พอสซั่มสองตัวชื่อ แครช กับ เอ็ดดี้ คู่หูป่วนนรก และเป็นตัวสร้างปัญหาปากเสียสุดอวดดีอีกด้วย
กลุ่มภาษาเคียปชัก
กลุ่มภาษาเคียปชัก (Kypchak languages) หรือกลุ่มภาษาเตอร์กิกตะวันตกเฉียงเหนือ ซึ่งเป็นสาขาหลักของกลุ่มภาษาเตอร์กิกที่มีผู้พูดมากกว่า 12 ล้านคน ในบริเวณตั้งแต่ลิธัวเนียถึงจีน
ลักษณะร่วมกันของกลุ่มภาษาเคียปชักได้แก่
แบ่งได้เป็นสามกลุ่มคือ
ภาษาอุซเบกสำเนียงเคียปชักเป็นกลุ่มภาษาเคียปชักที่ครั้งหนึ่งเคยใช้พูดในอุซเบกิสถาน และกลายเป็นสำเนียงกลางระหว่างภาษาอุซเบกกับภาษาคาซัค ภาษาของชาวมัมลุกในอียิปต์คล้ายจะเป็นกลุ่มภาษาเคียปชักซึ่งอาจะอยู่ในกลุ่มภาษาเคียปชัก-คูมาน
ไอซ์ เอจ 3 เจาะยุคน้ำแข็งมหัศจรรย์ จ๊ะเอ๋ไดโนเสาร์
ไอซ์ เอจ 3 เจาะยุคน้ำแข็งมหัศจรรย์ จ๊ะเอ๋ไดโนเสาร์ () หรือ ไอซ์ เอจ 3 เป็นภาพยนตร์แอนิเมชัน 3 มิติ ในปี 2009 สร้างโดยบลูสกายสตูดิโอและจัดจำหน่ายโดยทเวนตีธ์เซนจูรีฟอกซ์ ภาพยนตร์ได้รับเสียงวิจารณ์ทั้งบวกและลบ ถือเป็นภาพยนตร์แอนิเมชันที่ทำรายได้มากที่สุดเป็นอันดับ 2 ตลอดกาล ทำรายได้ 884 ล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลก
กลับมาแล้ว เหล่าฮีโร่ติดลบต่ำกว่าศูนย์องศาจากภาพยนตร์สุดฮาที่ทำรายได้ถล่มทลายทั่วโลกทั้ง Ice Age เจาะยุคน้ำแข็งมหัศจรรย์ และ Ice Age: The Meldown ไอซ์เอจ 2 เจาะยุคน้ำแข็งมหัศจรรย์ กลับมาคราวนี้ กลับมาพร้อมกับการผจญภัยสุดเหลือเชื่อ...ที่ข้ามยุคกันยาว
สแคร็ท ยังคงไล่ล่าเม็ดถั่วที่ยังคงตามหลอกหลอนชนิดไม่รู้จักเหน็ดไม่รู้จักเหนื่อย ในขณะเดียวกันก็, อาจจะ, ตามล่าหารักแท้ไปพร้อม ๆ กันด้วย เพราะเขาได้พบกับกระรอกเขี้ยวดาบสาวชื่อ สแคร็ทตี
แมนนี่ กับ เอลลี่ เฝ้าตั้งตารอคอยการถือกำเนิดของแม็มม็อธน้อย ลูกๆ ของทั้งคู่
ซิด ตัวสล็อธสันหลังยาวก็อยู่ดีไม่ว่าดี ก่อเรื่องป่วน เมื่อพยายามจะสร้างครอบครัวขึ้นมาบ้าง ด้วยการไปอุ้มไข่ไดโนเสาร์มาฟูมฟัก
ส่วน ดิเอโก้ เสือเขี้ยวดาบก็เริ่มหวั่นใจว่าจะเสียชาติเกิด เพราะนับวันที่ใช้ชีวิตอยู่กับผองเพื่อน ก็ยิ่งทำให้เขา “อ่อนโยน” ลงไปทุกที
ภารกิจช่วยชีวิต ซิด ผู้อับโชค ทำให้ผองเพื่อนยกก๊วนต้องถลำเข้าไปในโลกใต้ดินสุดลึกลับ ที่ซึ่งทำให้เพื่อน ๆ ต้องเผชิญหน้าระยะประชิดกับไดโนเสาร์ทั้งหลาย, หลุดเข้าไปทำศึกกับเหล่าพืชและสัตว์ที่แทบจะเอาชีวิตไม่รอด, แต่โชคดีที่มี บั๊ค ตัววีเซลนักล่าไดโนเสาร์ ตาเดียว ที่ไม่เคยย่อท้อ
รวิวรรณ จินดา
รวิวรรณ จินดา (ชื่อเล่น อุ้ย) เกิดวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2505 เป็นนักร้องชาวไทย มีผลงานอัลบั้มเพลง 6 ชุด และยังมีผลงานแสดงภาพยนตร์ อดีตผู้บริหารบริษัท ฟาติมา บรอดคาสติ้ง อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด
อุ้ย เป็นชาวโคราช เข้ามาศึกษาต่อที่กรุงเทพระดับ ม.ศ.1 ที่โรงเรียนสตรีวิทยา 2 สอบเทียบได้แล้วเข้าศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาที่คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ สาขาสื่อสารมวลชน แต่หลังจากเรียนได้ 2 ปี ในขณะที่คุณพ่อของอุ้ย ย้ายไปเป็นผู้พิพากษาที่จังหวัดนครศรีธรรมราช อุ้ยก็ได้รู้จักกับแฟนหนุ่มที่เป็นบุตรของนายตำรวจ ซึ่งประกอบอาชีพเป็นนักดนตรีในขณะนั้น ภายหลังก็ย้ายติดตามแฟนหนุ่มผู้เป็นนักดนตรีชื่อนายอดิศักดิ์หรือ อ๋อย และยังเป็นผู้ฝึกสอนเธอให้รู้จักการร้องเพลงด้วยพลังเสียงที่แท้จริงและเป็นผู้ฝึกหัดและส่งเธอเข้าประกวดที่สยามกลการในระยะต่อมา เธอติดตามเขามาทำงานร้องเพลงด้วยกันหลายปีและผ่านงานมาหลายที่รวมทั้งสงขลา หาดใหญ่พัทยาและอีกหลายจังหวัดและพัทยาก็คือที่สุดท้ายที่เธอร่วมงานกับเขาโดยเธอได้จากไปเพราะทนปัญหาส่วนตัวกับเขาไม่ได้
ในปี พ.ศ. 2527 เข้าแข่งขันกับทางสยามกลการประเภทเพลงสากล ในเพลง "Cabaret" จนได้รับรางวัลชนะเลิศ หลังจากนั้นเธอได้ตัดความสัมพันธ์กับนายอดิศักดิ์แล้วก็เข้าร้องประจำที่โรงแรมเอเชีย กรุงเทพฯ ต่อมาธเนศ สุขวัฒน์ ได้ชวนมาออกผลงานอัลบั้มกับค่ายครีเอเทีย พร้อมๆ กับรับหน้าที่เป็นโค-โปรดิวเซอร์ โดยมีผลงานอัลบั้มแรกชื่อ "รุ้งอ้วน" (2529) มีเพลงชื่อเดียวกับอัลบั้ม ประพันธ์โดยประภาส ชลศรานนท์ เป็นเพลงเปิดตัว และกลายเป็นเพลงประจำตัวของ รวิวรรณ จินดา ในเวลาต่อมา
จากความโด่งดังของอัลบั้ม "รุ้งอ้วน" ทำให้เธอมีผลงานการแสดงภาพยนตร์สองเรื่องคือ "อีกครั้ง" แสดงร่วมกับอัญชลี จงคดีกิจ และ "ยิ้ม" นำแสดงโดยสุชาติ ชวางกูร ทั้ง 2 เรื่องออกฉายในปี 2529 ต่อมาถัดมา 2530 เธอออกผลงานอัลบั้มชุดที่ 2 "เพราะเราเข้าใจ" เธอศึกษาต่อที่เกลนเดลคอลเลจ แคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา สาขาศิลปะการแสดง และกลับมาออกผลงานในปี 2535 ชุด "อีกครั้ง"
ปัจจุบันเธอเป็นผู้บริหารบริษัท ฟาติมา บรอดคาสติ้ง อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด ที่เคยมีผลงานร่วมดำเนินงานหัวหิน แจ๊ซ เฟสติวัล 2009
พัชริดา วัฒนา
พัชริดา วัฒนา (ชื่อเล่น แหม่ม) เกิดวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2510 ที่โรงพยาบาลจุฬา เป็นนักร้องชาวไทย มีผลงานร่วมกับวงสาว สาว สาว เป็นบุตรสาวของนักร้องอาชีพสุดา ชื่นบาน และยังมีน้องสาวต่างบิดาซึ่งก็เป็นนักร้องเช่นกันคือ โมเม - นภัสสร บูรณศิริ
แหม่มศึกษาที่โรงเรียนสตรีวรนาถบางเขน ตั้งแต่ประถมจนถึงมัธยม ป.1 - ป.4 ต่อมาย้ายไปเรียนที่โรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย (สายศิลป์-ฝรั่งเศส) ตั้งแต่ระดับประถม 5 ถึง มัธยม 6 และศึกษาต่อที่ คณะมนุษย์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย สาขาวิชาเอกภาษาอังกฤษ เข้าเรียนต่อในระดับมหาบัณฑิตทางด้านนิเทศศาสตร์ สาขาวิทยุ-โทรทัศน์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และจบการศึกษาในปี 2535
เธอเป็นสมาชิกวง สาว สาว สาว ร่วมกับสมาชิกหญิงอีกสองคนคือ เสาวลักษณ์ ลีละบุตร (แอม) และอรวรรณ เย็นพูนสุข (ปุ้ม) มีผลงานกับวงสาว สาว สาว ในช่วงเวลา 9 ปี มีผลงานเพลง 10 อัลบั้ม จากนั้นเธอมีในฐานะศิลปินเดี่ยวกับอาร์.เอส. 10 อัลบั้ม แหม่ม พัชริดา วัฒนา ได้ลาออกจากค่ายอาร์เอสเมื่อช่วงกลางเดือนมกราคม2561ที่ผ่านมา หลังจากร่วมงานกับค่ายอาร์เอสมาเกือบ30ปี ส่วนในด้านธุรกิจ เธอเปิด Chasse’ Dance Studio เป็นสตูดิโอเปิดสอน การเต้น การขับร้อง การแสดง และเปิดร้านกาแฟ Pat's Tea Room Coffee Club
"ชุด ผู้หญิงมีฝัน (2536)
"ชุด หัวใจร้องเพลง (2537)
"ชุด รวมบทเพลงแทนใจ (2538) (อัลบั้มรวมฮิต)
"ชุด แทนความรู้สึกดี ๆ (2539)
"ชุด Color of Love สีสันของความรัก (2541)
"ชุด Love Book (2543)
"ชุด Beloved (2544)
"ชุด คนของความเหงา (2546)
"ชุด เพลงรักในสายลม 1 (2547)
"ชุด เพลงรักในสายลม 2 (2547)
"ชุด Reason of Love (2550)
"อัลบั้ม RS UNPLUGGED ดนตรีนอกเวลา เพลง "ขอคืน"
"อัลบั้ม Zodiac เพลง "มองเธอด้วยความรัก"
"อัลบั้ม The Celebration เพลง "อย่าคิดว่าเธอไม่มีใคร" (แหม่ม, โมเม)
"อัลบั้ม What's Love? เพลง "รักคือ...สิ่งเล็กๆน้อยๆ"
"อัลบั้ม Love Maker เพลง "รักปลอม ๆ" , เพลง "คนในความจริง" (ประกอบละครเรื่อง เส้นสายลายรัก )
Single เพลง "รักที่จะรัก" (แหม่ม, ปุ้ม)
เดอะเกม (อัลบั้มควีน)
เดอะเกม () เป็นผลงานสตูดิโออัลบั้มที่ 8 ของวงควีน ออกวางขายเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 1980 เป็นผลงานอัลบั้มเดียวของควีนที่สามารถขึ้นสูงสุดอันดับ 1 ทั้งในสหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกา และถือเป็นอัลบั้มที่ขายดีที่สุดของควีนในสหรัฐอเมริกา ด้วยยอดขายกว่า 4 ล้านชุด มียอดขายใกล้เคียงกับอัลบั้ม "News of the World" ในสหรัฐอเมริกา ผลงานเพลงที่ชุดนี้ที่โด่งดังเช่น "Another One Bites the Dust" และเพลงสไตล์ร็อกอะบิลลี "Crazy Little Thing Called Love" ทั้งสองเพลงขึ้นอันดับ 1 ในสหรัฐอเมริกา เดอะเกมยังเป็นผลงานอัลบั้มแรกของควีนที่ใช้เครื่องสังเคราะห์เสียง (Oberheim OB-X) เดิมทีจะใช้ชื่ออัลบั้มว่า "Play the Game" แต่เทย์เลอร์ต้องการให้มีความหมายซ่อน จึงเปลี่ยนมาเรียกง่าย ๆ ว่า "เดอะเกม"
ผลงานเพลง Crazy Little Thing Called Love, Sail Away Sweet Sister (To The Sister I Never Had), Coming Soon, และ Save Me บันทึกเสียงช่วงเดือนมิถุนายน ถึงกรกฎาคม ค.ศ. 1979 ส่วนเพลงที่เหลือของอัลบั้มบันทึกระหว่างเดือนกุมภาพันธ์และพฤษภาคม ค.ศ. 1980
Track Listings
และบางชุด เพิ่มเพลงแถมมาอีก 1 เพลง
มารียาน
มารียาน () เป็นชื่อเรียกของรูปสัญลักษณ์เชิงบุคลาธิษฐาน (personification) ของประเทศฝรั่งเศส ในรูปลักษณ์ของสตรีเพศผู้เป็นตัวแทนแห่งเสรีภาพ สัญลักษณ์ดังกล่าวมักปรากฏอยู่ในเหรียญเงิน ภาพวาด ตรามหาลัญจกรประจำแผ่นดิน รูปปั้น อนุสาวรีย์ต่าง ๆ ในประเทศฝรั่งเศส และยังปรากฏอยู่ในภาพเขียน "เสรีภาพนำทางประชาชน" () ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของการปฏิวัติฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1830
ตระกูลใหญ่ในม่านเมฆ
ตระกูลใหญ่ในม่านเมฆ (,)เป็นละครโทรทัศน์จีนจากสถานีโทรทัศน์ ซีซีทีวี 4 นำแสดงโดย เจ้าเวย ออกอากาศเมื่อปี ค.ศ. 2005 และในประเทศไทยออกอากาศทุกวันจันทร์-ศุกร์เวลา 13.30-14.20 น. โดยเนื้อหาเล่าถึง ตระกูลเจิง,ตระกูลเหยา,ตระกูลหนิว 3 ตระกูลขุนนางเก่าที่ทรงอิทธิพลก่อนที่จีนจะเปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นสาธารณรัฐ โดยที่ทั้ง 3 ตระกูลนี้จะต้องฟันฝ่าอุปสรรคต่างๆ มากมายและต้องพบความลับในอดีตอันเลวร้ายที่ถูกเปิดเผยทีละนิดๆแล้วทั้ง 3 ตระกูลจะผ่านพ้นอุปสรรคนี้ไปได้หรือไม่
ข่าวในพระราชสำนัก
ข่าวในพระราชสำนัก เป็นช่วงเวลาที่สถานีวิทยุและสถานีโทรทัศน์ภาคพื้นดินทุกช่องในประเทศไทย ซึ่งกระจายเสียงและแพร่ภาพจากเสาอากาศบนบก จะนำเสนอการรายงานข่าวพระราชกรณียกิจหรือพระกรณียกิจของพระมหากษัตริย์ สมเด็จพระราชินี และพระบรมวงศานุวงศ์ โดยมีการกำหนดร่วมกับสำนักพระราชวัง ไว้ที่เวลาประมาณ 20:00 น. ของทุกวัน ริเริ่มขึ้นในราวต้นพุทธทศวรรษที่ 2500 ตามดำริของจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ นายกรัฐมนตรีในสมัยนั้น และทั้งนี้ตั้งแต่ราว พ.ศ. 2543 เริ่มมีการต่อด้วยข่าวภารกิจของผู้แทนพระองค์ เช่น ราชเลขานุการในพระองค์ นางสนองพระโอษฐ์ หัวหน้าหน่วยงานในพระบรมราชูปถัมภ์ และองคมนตรี เป็นต้น
ตามประกาศคณะการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ เรื่องหลักเกณฑ์การจัดทำผังรายการสำหรับการให้บริการกระจายเสียงหรือโทรทัศน์ พ.ศ. 2556 วางกรอบของข่าวในพระราชสำนักเอาไว้ว่าต้องจัดให้ออกอากาศข่าวในพระราชสำนักทุกวัน ระหว่างเวลา 19.00-20.30 น. ในกรณีที่มีเหตุจำเป็นให้ออกอากาศระหว่างเวลา 18.00-22.00 ได้ ทั้งนี้ตามที่กรมราชเลขานุการในพระองค์ สำนักพระราชวังกำหนด หรือตามหลักเกณฑ์อื่น
ข่าวในพระราชสำนักจะเสนอตามลำดับฐานันดรศักดิ์ในแต่ละพระองค์ ซึ่งกรมราชเลขานุการในพระองค์ สำนักพระราชวังได้จัดไว้ ดังนี้ในพระราชพิธีฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี เมื่อ พ.ศ. 2549 มีพระประมุขและผู้แทนพระประมุขเดินทางมายังประเทศไทยเป็นจำนวนมาก และแต่ละพระองค์มีหมายกำหนดการทั้งส่วนพระองค์และกำหนดการอย่างเป็นทางการ โทรทัศน์รวมการเฉพาะกิจแห่งประเทศไทย จึงจัดช่วงข่าวในพระราชสำนักพิเศษ โดยสถานีโทรทัศน์ทุกช่องในเครือข่ายจะถ่ายทอด รายการข่าวในพระราชสำนักจากศูนย์รายงานกลาง โดยมีผู้ประกาศข่าวในพระราชสำนักจากทุกช่อง สลับหมุนเวียนอ่านข่าวในแต่ละวัน ซึ่งการนำเสนอข่าวของพระประมุขและผู้แทนพระประมุข จะเสนอหลังจากพระบรมวงศานุวงศ์ไทย
ในกรณีถ่ายทอดสดรายการสำคัญ ทางสถานีจะขอเลื่อนเวลาออกอากาศข่าวในพระราชสำนัก ให้เร็วขึ้นหรือช้าลงได้เป็นรายครั้ง เช่น ในวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2551 สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ได้ดำเนินการถ่ายทอดสด พิธีเปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ตั้งแต่เวลา 19.00 น. และตามกำหนดการของทางฝ่ายจัดการแข่งขันจะใช้เวลาประมาณ 3 ชั่วโมง ทางสถานีฯ จึงเลื่อนการออกอากาศข่าวในพระราชสำนักเป็นเวลา 18.30 น. เป็นต้น
ต่อมาเมื่อ กสทช.ออกใบอนุญาตใช้คลื่นความถี่ เพื่อแพร่ภาพโทรทัศน์ในระบบดิจิทัล ตั้งแต่วันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2557 แล้วนั้น ยังคงมีเพียงบางช่องโทรทัศน์ รวมถึงช่องโทรทัศน์ดาวเทียมที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับข่าวและการเมือง ซึ่งมีความพร้อมในการบันทึก รายการข่าวในพระราชสำนัก จากสถานีโทรทัศน์ภาคพื้นดิน ในระบบแอนะล็อกเดิม ซึ่งนำเสนอในเวลา 20:00 น.ของทุกวัน มาออกอากาศซ้ำทางช่องของตน โดยส่วนมากจะกำหนดไว้ที่เวลา 20:00 น.-21:00 น. ของทุกวัน ส่วนบางช่องจะออกอากาศข่าวในพระราชสำนักพร้อมกันกับสถานีโทรทัศน์ภาคพื้นดิน ในระบบแอนะล็อกเดิมในเวลา 21:00 น.
นอกจากนี้ ยังมีการเสนอข่าวในพระราชสำนัก ทางสถานีวิทยุกระจายเสียงอีกสี่เครือข่ายด้วย ดังนี้
อุปนิษัท
อุปนิษัท (เทวนาครี : उपनिषद्, IAST: upaniṣad) เป็นคัมภีร์ของศาสนาฮินดู เนื้อหาเป็นหลักธรรม หรือคำสอนอันลึกซึ้ง นับเป็นส่วนสุดท้ายของวรรณกรรมพระเวท (วรรณกรรมพระเวทส่วนอื่นได้แก่ สังหิตา, พราหมณะ, อารัณยกะ) และเนื่องจากเป็นส่วนสุดท้ายของวรรณกรรมพระเวท จึงอีกอย่างหนึ่งว่า "เวทานฺต" (เวทานตะ)
คำว่า "อุปนิษัท" มาจากรากศัพท์ คำอุปสรรค 'อุป' 'นิ' และธาตุ 'สัท' (นั่ง) ซึ่งหมายถึง นั่งใกล้คนใดคนหนึ่ง อันได้แก่ การนั่งของศิษย์ใกล้ครูอาจารย์ เพื่อสอนหลักธรรมอันลึกซึ้ง คัมภีร์อุปนิษัทนั้นมีอยู่เป็นจำนวนมาก และอยู่ในช่วงเวลาที่กว้าง บางเล่มอยู่ในสมัยก่อนพุทธกาล บางเล่มมีอายุอยู่หลังพุทธกาล
มุขยะ อุปนิษัท (มุขฺย อุปนิษทฺ) เป็นคำเรียกคัมภีร์อุปนิษัทกลุ่มหนึ่ง มีด้วยกัน 10 เล่ม จากอุปนิษัททั้งหมด 108 เล่ม นับเป็นอุปนิษัทที่เก่าแก่ที่สุด ซึ่งศังกราจารย์ นักปราชญ์ในคริสต์ศตวรรษที่ 9 ได้กล่าวถึงไว้ คำว่า "มุขยะ" ในภาษาสันสกฤต หมายถึง หลัก หัวหน้า หรือโดดเด่น "มุขยะ อุปนิษัท" จึงหมายถึง อุปนิษัทหลัก นั่นเอง อย่างไรก็ตาม ยังมีคำเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า ทโศปนิษัท หรือ อุปนิษัททั้งสิบ คัมภีร์เหล่านี้ชาวฮินดูยอมรับว่าเป็นศรุติ (คัมภีร์ที่เกิดจากการฟังมาจากพระเจ้า) โดยมีรายชื่อดังนี้ (ในวงเล็บ คือชื่อพระเวทที่เกี่ยวข้องของอุปนิษัทนั้นๆ)เมื่อพิจารณาในทางภาษาศาสตร๋ พบว่าคัมภีร์ที่เก่าที่สุด (พฤหทารัณยกะ และฉานโทคยะ) อยู่ในยุคพราหมณะ ของภาษาสันสกฤตสมัยพระเวท ก่อนสมัยปาณินิ ส่วนคัมภีร์ยุคกลาง (กฐะ) อยู่ในยุคสูตระ ของภาษาสันสกฤตสมัยพระเวทยุคหลัง ร่วมสมัยกับปาณินิ และคัมภีร์ใหม่สุดในจำนวนนี้ อยู่ในช่วงต้นของภาษาสันสกฤตแบบแผน ร่วมสมัยกับคัมภีร์ภควัทคีตา (คือราว 4 ศตวรรษก่อนคริสตกาล จนถึงสมัยเมารยัน หรือเริ่มคริสตกาล)
ประตูชัยอรัญประเทศ
ประตูชัยอรัญประเทศ เป็นประตูผ่านเข้าออกพรมแดนระหว่างไทยกับกัมพูชา บริเวณบ้านคลองลึก ตำบลท่าข้าม อำเภออรัญประเทศ สร้างเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2482 โดยกรมยุทธโยธาทหารบกได้ระดมกำลังทหารช่างทำการสร้างทั้งกลางวันและและกลางคืนตลอด 24 ชั่วโมง แล้วเสร็จภายใน 29 วัน เสร็จเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2482
ประตูชัยแห่งนี้สร้างตรงปลายสุดของถนนซึ่งอยู่คนละฟากฝั่งของกัมพูชา มีคลองลึกกั้นเขตแดน เชื่อมต่อเขตแดนกันโดยสะพานเหล็ก มีป้อม 2 ป้อม อยู่คนละฟากถนน มีลักษณะเหมือนกันเป็นรูปหกเหลี่ยมด้านเท่า สูง 15 เมตร ที่ฐานประตูทำเป็นห้องรักษาการณ์หกเหลี่ยมด้านเท่า ด้านละ 1.50 เมตร ย่อมนเล็กเรียว ลดหลั่นกันขึ้นไปเป็นลำดับจนถึงยอดบนสุดซึ่งเป็นหอคอยหกเหลี่ยมด้านเท่า ด้านละ 0.30 เมตร มีลับแลบังตาสำหรับสังเกตการณ์ได้ทุกด้าน ข้างบนสุดหอคอยมีครุฑพ่าห์อันเป็นสัญลักษณ์ของประเทศไทย ประตูชัยแห่งนี้ได้ชำรุดทรุดโทรมจากภัยสงครามถูกปล่อยให้เป็นซากปรักหักพัง มานานถึง 18 ปี และได้รับการบูรณะซ่อมแซมเมื่อ พ.ศ. 2501 โดยคงรักษารูปลักษณ์เดิมไว้โดยเฉพาะที่ป้อมด้านซ้ายมือเพื่อเป็นอนุสรณ์แห่งความกล้าหาญและเสียสละของทหารกล้า ร้อยโทสุรินทร์ ปั้นดี และเหล่าเพื่อนทหารผู้ใต้บังคับบัญชา ซึ่งได้สละชีพและบาดเจ็บจากการสู้รบบริเวณชายแดนเพื่อชาติไว้ ณ ที่นั้น ส่วนด้านขวามือได้ก่อสร้างเป็นเสมาขนาดใหญ่หันหน้าไปทางกัมพูชาทำด้วยหินอ่อนสลักรูปครุฑไว้ด้านบนใต้ครุฑจารึกคำว่า "ประเทศไทย" ถัดลงมาได้อัญเชิญบทพระราชนิพนธ์สยามานุสสติ ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวมาจารึกไว้
สาเหตุที่ก่อสร้างประตูชัยแห่งนี้ สืบเนื่องจากเมื่อ พ.ศ. 2482 ฝรั่งเศสได้ขอให้ไทยลงนามในสนธิสัญญาไม่รุกรานกันระหว่างไทย-ฝรั่งเศส แต่ไทยเสนอเงื่อนไขว่าฝรั่งเศสต้องคืนดินแดนซึ่งไทยจำยกให้ฝรั่งเศส เมื่อ ร.ศ. 112 โดยไม่เป็นธรรมคืนให้แก่ไทยก่อนจึงจะลงนามในสนธิสัญญานั้น เงื่อนไขนี้ได้รับความเห็นชอบจากประชาชนชาวไทยทั้งชาติ และต่างพร้อมใจกันสนับสนุนนโยบายของรัฐบาลในสมัยนั้นเป็นเสียงเดียวอีกทั้งยังพากันเดินขบวนเพื่อเรียกร้องดินแดนคืนทั่วประเทศ ประกอบกับสถานการณ์ด้านชายแดนไทยกับอินโดจีนของฝรั่งเศสทุกด้านเริ่มตรึงเครียด ทั้งสองฝ่ายต่างระดมกำลังทหารตำรวจสนามตรึงแนวชายแดนทุกด้าน เพื่อเป็นขวัญกำลังใจแก่ราษฎรตามแนวชายแดน โดยเฉพาะด้านอรัญประเทศซึ่งป็นด่านที่สำคัญ เพราะมีการคมนาคมติดต่อกันได้สะดวกทั้งทางรถไฟและรถยนต์ นอกจากนี้ชายแดนด้านนี้ยังมีการชุมนุมพลทั้งสองฝ่ายอย่างหนาแน่นเพื่อส่งผลทางยุทธศาสตร์ กระทรวงกลาโหมจึงได้สร้างประตูชัยขึ้นใช้เป็นป้อมสังเกตการณ์ความเคลื่อนไหวของฝ่ายตรงข้าม อย่างไรก็ตาม การเจรจาขอให้ฝรั่งเศสคืนดินแดนฝั่งซ้ายของแม่น้ำโขงและมณฑลบูรพาซึ่งแต่เดิมเป็นของไทยไม่เป็นผล จึงเกิดปะทะกันเมื่อเช้าตรู่วันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2484 ไทยถูกโจมตีก่อน และประตูชัยก็ตกเป็นเป้าหมายแรกของฝรั่งเศส การสู้รบครั้งนี้ไทยกับฝรั่งเศสต่อสู้กันอย่างเต็มความสามารถ ต่อมาได้มีการไกล่เกลี่ยสงบศึกกรณีพิพาทลงได้สำเร็จ ด้วยเหตุนี้ประตูชัยนอกจากจะเป็นสัญลักษณ์ของอรัญประเทศแล้วยังเป็นสัญลักษณ์เพื่อระลึกถึงความกล้าหาญของคนไทยที่สละชีพเพื่อชาติในสงครามอินโดจีนอีกด้วย
สเมอร์นอฟมิวล์
สเมอร์นอฟมิวล์ () หรือ มอสโกมิวล์ () คือ เครื่องดื่มค็อกเทล ที่มีส่วนผสมของวอดก้า น้ำขิงขาว () และมะนาว โดยมีที่มาของชื่อจากวอดก้า เครื่องดื่มที่ได้รับความนิยมจนกลายเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์สำคัญของรัสเซีย ผสมกับรสชาติของน้ำขิงขาว
สูตรผสมสเมอร์นอฟมิวล์ หรือรู้จักครั้งแรกในชื่อ มอสโกมิวล์ ได้เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1941 ในสหรัฐอเมริกา โดยจอห์น มาร์ติน (John Martin) เจ้าของธุรกิจจัดจำหน่ายเหล้าและอาหาร Heublien & Brothers และแจ๊ก มอร์แกน (Jack Morgan) เจ้าของร้านอาหารและบาร์ Cock’n Bull ในฮอลลีวู๊ด
เริ่มต้นจากที่จอห์น มาร์ตินได้ซื้อลิขสิทธิ์จำหน่ายวอดก้ายี่ห้อ สเมอร์นอฟ และพยายามบุกเบิกตลาดอเมริกาเป็นครั้งแรก ในขณะนั้นที่วอดก้ายังเป็นเครื่องดื่มที่ไม่มีใครรู้จัก ท่ามกลางกระแสหลักของผู้คนในอเมริกาที่ยังคงนิยมดื่มเบอร์เบินวิสกี้ บวกกับภาวะคุกรุ่นของสงครามเย็นหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ทำให้การขายวอดก้าเครื่องดื่มสัญชาติรัสเซียกลายเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ยาก ในช่วงที่ทุกอย่างดูสิ้นหวังและเกือบล้มละลาย ในที่สุดจอห์น มาร์ตินได้พบกับแจ๊ก มอร์แกน ซึ่งกำลังคิดหาวิธีกำจัดจิงเจอร์ เอลหรือน้ำขิงขาวที่ล้นร้าน Cock’n Bull ของเขา ทั้งคู่จึงผสมสเมอร์นอฟ วอดก้า กับจิงเจอร์เอล () และมะนาว จนเกิดเป็นสูตรผสมมอสโกมิวล์ เครื่องดื่มค็อกเทลที่มีสูตรผสมลงตัวและรู้จักมาจนถึงปัจจุบันในชื่อ สเมอร์นอฟมิวล์
จากนั้น วอดก้า สเมอร์นอฟ จึงกลายเป็นที่รู้จักโดยการวางตัวเองเป็นเครื่องดื่มใส ไร้สี ไร้กลิ่น ไร้รส และผสมกับเครื่องดื่มชนิดอื่นได้หลากหลาย บวกกับการทำการตลาดที่ชาญฉลาด จอห์น มาร์ตินกับแจ๊ก มอร์แกน ยังได้สั่งทำถ้วยทองแดงแกะสลักแบรนด์สเมอร์นอฟ 500 ใบ สเมอร์นอฟมิวล์ กลายเป็นเครื่องดื่มยอดฮิตอย่างรวดเร็ว ด้วยการเป็นเครื่องดื่มที่ชื่นชอบของวู้ดดี้ อัลเลน (Woody Allen) และเซเลบริตีคนดังจำนวนมากในวงการฮอลลีวู้ด ถึงกับมีการสลักชื่อของพวกเขาลงบนถ้วยทองแดงส่วนตัวไว้กับบาร์ที่พวกเขาดื่มเป็นประจำ
อิซนิค
อิซนิค เดิมชื่อ ไนเซีย (, ชื่อเดิม: หรือ Nicaea) เป็นเมืองในประเทศตุรกี ที่เป็นที่รู้จักกันดีจากการเป็นสถานที่จัดการสังคายนาไนเซียครั้งที่หนึ่งและครั้งที่สอง ซึ่งเป็นสภาสังคายนาสากลครั้งแรกและครั้งที่เจ็ดในประวัติศาสตร์ศาสนาคริสต์ และเป็นเมืองหลวงของจักรวรรดิไนเซีย นอกจากนั้นก็ยังเป็นเมืองหลวงชั่วคราวของจักรวรรดิไบแซนไทน์ ระหว่างปี ค.ศ.1204 และ ค.ศ. 1261 หลังจากสงครามครูเสดครั้งที่ 4 ในปี ค.ศ.1204 จนกระทั่งยึดคอนสแตนติโนเปิลคืนได้จากไบแซนไทน์ในปี ค.ศ. 1261
เวลาออมแสงยุโรปตะวันออก
เวลาออมแสงยุโรปตะวันออก () เป็นชื่อเขตเวลาออมแสงของเขตเวลา UTC+3 เป็นเวลาสามชั่วโมงก่อนหน้าเวลาสากลเชิงพิกัด เป็นเวลาที่กำหนดใช้ระหว่างช่วงฤดูร้อนในบางประเทศในทวีปยุโรป แอฟริกาเหนือ และตะวันออกกลาง ในระหว่างฤดูหนาวประเทศเหล่านี้จะกลับไปใช้เวลายุโรปตะวันออก (UTC+2)
ประเทศข้างบนเป็นประเทศที่ใช้ ระบบเวลาออมแสงยุโรปตะวันออก ระหว่างฤดูร้อนประเทศข้างล่างเป็นประเทศที่ใช้ ระบบเวลาออมแสงยุโรปตะวันออก ระหว่างฤดูร้อนในอดีต
ไรด์ (วงดนตรี)
ไรด์ () เป็นวงดนตรีออลเทอร์นาทิฟร็อกจากออกซฟอร์ด ประเทศอังกฤษ นำโดยแอนดี้ เบลล์และมาร์ก การ์เดนเนอร์ ไรด์ได้เปิดตัวสามอีพี ระหว่างเดือนมกราคมและกันยายน ในปี 1990 ได้แก่ "Ride", "Play" และ "Fall" ทั้งสามอีพีได้ติด UK top 75, กับอีพี "Play" และ "Fall" ที่ได้ติดท็อป 40
ต่อมาในปี 1996 หลังจากออกอัลบั้ม "Tarantula" พวกเขาก็ได้แยกวง แอนดี้ เบลล์ย้ายไปเป็นมือเบสของวงโอเอซิส ในปี 2001 วงไรด์รวมตัวกันอีกครั้งเพื่อแสดงในรายการโทรทัศน์ ก่อนจะประกาศรวมตัวอีกครั้งในปี 2014 อัลบั้มที่ 5 ของพวกเขา "Weather Diaries" จะออกวางจำหน่ายวันที่ 16 มิถุนายน 2017
อีเอ็มไอ
อีเอ็มไอกรุ๊ป () (หรือเรียกว่า อีเอ็มไอมิวสิก และ อีเอ็มไอ) เป็นกลุ่มธุรกิจและกลุ่มค่ายเพลงที่ใหญ่ที่สุดในอุตสาหกรรมการบันทึกเสียง เป็นหนึ่งในสี่ค่ายเพลงยักษ์ใหญ่ หรือที่เรียกกันว่า บิ๊กโฟร์(Big Four) ก่อตั้งขึ้นในวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1931
อีเอ็มไอ ปัจจุบัน เป็นบริษัทในเครือ ยูนิเวอร์แซลมิวสิกกรุ๊ป และ โซนี่ มิวสิก และ วอร์เนอร์มิวสิกกรุ๊ป
วิทยาลัยการแพทย์แผนไทย มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี
วิทยาลัยการแพทย์แผนไทย มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี (อังกฤษ : Thai Traditional Medicine College) เป็นหน่วยงานที่มีฐานะเทียบเท่าคณะ ในสังกัดมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี จัดการเรียนการสอนในหลักสูตรการแพทย์แผนไทยประยุกต์และสุขภาพความงามและสปาไทยวิทยาลัยการแพทย์แผนไทย มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี จัดการเรียนการสอนใน 2 หลักสูตรดังนี้
แฟร์รารา
แฟร์รารา () เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในแคว้นเอมีเลีย-โรมัญญาในประเทศอิตาลี แฟร์ราราเป็นเมืองหลวงของจังหวัดแฟร์รารา
แฟร์ราราตั้งอยู่ประมาณ 50 กิโลเมตรทางตะวันออกเฉียงเหนือของโบโลญญาบนฝั่งโปดิโวลาโนซึ่งเป็นแควของแม่น้ำโป ตัวเมืองมีถนนกว้างและวังและคฤหาสน์มากมายจากคริสต์ศตวรรษที่ 14 และ 15 เมื่อเป็นที่ตั้งสำนักของตระกูลเอสเต ความงามและความสำคัญทางวัฒนธรรมของแฟร์ราราทำให้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในปี ค.ศ. 1999
ปีเอนซา
ปีเอนซา () เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในจังหวัดซีเอนาในแคว้นตอสคานาในประเทศอิตาลี ปีเอนซาตั้งอยู่ในวัลดอร์ชา (Val d'Orcia) ทางตอนกลางของอิตาลีระหว่างเมืองมอนเตปุลชาโนกับมอนตัลชีโน เป็นเมืองสัญลักษณ์ของสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาหรือ "touchstone of Renaissance urbanism"
ในปี ค.ศ. 1996 องค์การ การศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติก็ประกาศให้ปีเอนซาให้เป็นเมืองมรดกโลกทางวัฒนธรรม และในปี ค.ศ. 2004 หุบเขาทั้งหมด -- วัลดอร์ชา -- ก็ได้รับการประกาศให้เป็นภูมิทัศน์วัฒนธรรมของโลก
เวโรนา
เวโรนา () เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในจังหวัดเวโรนา แคว้นเวเนโตในประเทศอิตาลี เวโรนาเป็นหนึ่งในเจ็ดเมืองหลวงของทางตอนเหนือของอิตาลี เวโรนาเป็นสถานที่ที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวด้วยเหตุที่มีความสำคัญทางศิลปะและวัฒนธรรมที่เห็นได้งานนิทรรศการประจำปีหลายงาน โรงละคร และอุปรากรในโรงละครกลางแจ้งที่สร้างโดยโรมัน
เวโรนาเป็นเมืองสำคัญในประวัติศาสตร์และเศรษฐกิจจากตำแหน่งที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ที่ตั้งอยู่ตรงโค้งของแม่น้ำอดิเจ (Adige River) ไม่ไกลจากทะเลสาบการ์ดา ที่ตั้งนี้ทำให้เกิดน้ำท่วมขึ้นหลายครั้งจนกระทั่ง ค.ศ. 1956 เมื่อมีการสร้างอุโมงค์โมริ-ทอร์โบเลที่เป็นทางระบายน้ำ 500 คิวบิคเมตรลงไปในทะเลสาบการ์ดาเมื่อมีความจำเป็น อุโมงค์ลดสถิติน้ำท่วมทุกเจ็ดสิบปีไปเป็นทุกสองร้อยปี
ในปี ค.ศ. 2000 องค์การ การศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติก็ประกาศให้เวโรนาเป็นเมืองมรดกโลกทางวัฒนธรรม
อูร์บีโน
อูร์บีโน () เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในจังหวัดเปซาโรและอูร์บีโน แคว้นมาร์เค ประเทศอิตาลี อูร์บีโนเป็นเมืองที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ในวัฒนธรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาที่เป็นลักษณะเฉพาะตัวโดยเฉพาะในสมัยของเฟเดรีโก ดา มอนเตเฟลโตร ดยุกแห่งอูร์บีโนระหว่าง ค.ศ. 1444 ถึง ค.ศ. 1482 ตัวเมืองเป็นกระจุกอยู่เนินสูงรอบวังดยุคที่ยังคงรักษาความงามอย่างเมืองของยุคกลางอย่างไม่เปลี่ยนแปลง อูร์บีโนเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยอูร์บีโนที่ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1506 และเป็นเมืองศูนย์กลางของบิชอปแห่งอูร์บีโน สิ่งก่อสร้างที่สำคัญที่สุดของเมืองคือปาลัซโซดูกาเล อูร์บีโนที่สร้างใหม่โดยลูเชียโน ลอรานา
ในปี ค.ศ. 1998 องค์การ การศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติก็ประกาศให้อูร์บีโนเป็นเมืองมรดกโลกทางวัฒนธรรม
ซานตามารีอาเดลเลกราซีเอ (มิลาน)
ซานตามารีอาเดลเลกราซีเอ (, "พระแม่มารีแห่งพระหรรษทาน") เป็นโบสถ์และคอนแวนต์ของคณะดอมินิกัน ตั้งอยู่ที่เมืองมิลานในประเทศอิตาลี ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี ค.ศ. 1980
โบสถ์ซานตามารีอาเดลเลกราซีเอมีชื่อเสียงเพราะเป็นที่ตั้งของจิตรกรรมฝาผนัง "พระกระยาหารมื้อสุดท้าย" ที่เขียนโดยเลโอนาร์โด ดา วินชีภายในหอฉันของคอนแวนต์
ดุ๊กแห่งมิลาน ฟรันเชสโกที่ 1 สฟอร์ซาเป็นผู้สั่งให้สร้างคอนแวนต์ของคณะดอมินิกันและโบสถ์ในวังที่เป็นที่ตั้งของชาเปลที่อุทิศให้แก่พระแม่มารีแห่งพระหรรษทาน (St. Mary of the Graces)
สถาปนิกหลักคือกวีนีฟอร์เต โซลารี (Guiniforte Solari) คอนแวนต์สร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1469 และโบสถ์มาสร้างเสร็จทีหลัง ลูโดวีโก สฟอร์ซา ดุ๊กคนใหม่ตัดสินใจใช้โบสถ์นี้เป็นสถานที่บรรจุศพของตระกูลสฟอร์ซา และสร้างอารามใหม่และมุขตะวันออกที่มาเสร็จในปี ค.ศ. 1490
เบอาตรีเช เดสเต ภรรยาของลูโดวีโกได้รับการบรรจุในโบสถ์ในปี ค.ศ. 1497
มุขตะวันออกของโบสถ์เชื่อกันว่าสร้างโดยโดนาโต บรามันเต แต่ไม่มีหลักฐานสนับสนุน เพียงแต่บรามันเตมาพำนักอยู่ที่มิลานในช่วงเวลานั้น
ตอร์เรอันนุนซีอาตา
ตอร์เรอันนุนซีอาตา () เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในจังหวัดนาโปลีในแคว้นคัมปาเนียในประเทศอิตาลี ตอร์เรอันนุนซีอาตาตั้งอยู่ที่อ่าวเนเปิลส์ที่เชิงภูเขาไฟวิสุเวียสและถูกทำลายเมื่อภูเขาไฟระเบิดในปี ค.ศ. 79 และในปี ค.ศ. 1631 เมืองนี้ก็รูจักในภาษาเนเปิลส์ท้องถิ่นว่า ตอร์เรนุนซีอาตา
ตอร์เรอันนุนซีอาตาเป็นที่ตั้งของโรงงานทำเหล็ก, ผลิตอาหารสำเร็จรูปและพาสตา และรวมทั้งการนาวี, การผลิตอาวุธ และยารักษาโรค
ในปี ค.ศ. 1997 องค์การ การศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติก็ประกาศให้ตอร์เรอันนุนซีอาตาเป็นเมืองมรดกโลกทางวัฒนธรรม
เบ็น (เพลง)
เบ็น () เป็นเพลงที่แต่งโดย ดอน แบล็ก และวอลเทอร์ ชาร์ฟ ขับร้องโดยไมเคิล แจ็กสันในวัย 14 ปี เมื่อ ค.ศ. 1972 เพื่อเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์ในชื่อเดียวกัน และปรากฏอยู่ในอัลบั้ม "เบ็น" อัลบั้มเดี่ยวอัลบั้มที่สองของแจ็กสัน ซิงเกิลเพลงนี้ขึ้นถึงอันดับหนึ่งในสหรัฐอเมริกา จากการจัดอันดับโดยนิตยสารบิลบอร์ด เป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์
ซิงเกิลนี้เป็นซิงเกิลแรกในจำนวน 13 ซิงเกิลของแจกสัน ที่ขึ้นถึงอันดับหนึ่ง (ก่อนหน้านั้นมีซิงเกิล I Want You Back, ABC, The Love You Save และ I'll Be There ที่ติดอันดับในปี 1970 ในฐานะสมาชิกวงเดอะแจ็กสันไฟฟ์) และทำให้เขาเป็นศิลปินที่อายุน้อยที่สุดอันดับที่สาม ทีมีซิงเกิลติดอันดับหนึ่งเป็นครั้งแรก (รองจากสตีวี วันเดอร์ และดอนนี ออสมอนด์)
เพลงเบ็น กล่าวถึงหนูชื่อ "เบ็น" ใช้เป็นเพลงนำในภาพยนตร์ปี 1972 เกี่ยวกับมิตรภาพระหว่างเด็กชายคนหนึ่ง กับหนูที่ฉลาดและมีพลังจิตที่เป็นสัตว์เลี้ยงและเป็นเพื่อนเพียงตัวเดียว เป็นภาพยนตร์ภาคต่อของเรื่อง "Williard" ในปี 1971 เป็นภาพยนตร์เขย่าขวัญเกี่ยวกับหนูที่มีสติปัญญาเฉลียวฉลาด และได้รับการฝึกฝนให้ทำร้ายมนุษย์ เดิมเพลงนี้แต่งขึ้นเพื่อให้ดอนนี ออสมอนด์ เป็นผู้ขับร้อง แต่ออสมอนด์ติดการแสดงทัวร์คอนเสิร์ต จึงให้แจ็กสันเป็นขับร้องผู้บันทึกเสียงแทน
เพลงเบ็นได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม รางวัลลูกโลกทองคำ และรางวัลออสการ์
เกาะฟู้โกว๊ก
เกาะฟู้โกว๊ก () เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในเวียดนาม ตั้งอยู่ในอ่าวไทย โดยอยู่ในพื้นที่ของจังหวัดเกียนซาง พื้นที่ 574 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรอยู่ถาวร 85,000 คน เขตการปกครองของเกาะฟู้โกว๊กนั้นประกอบด้วยเกาะใหญ่และเกาะเล็กน้อยอีก 21 เกาะ ศูนย์กลางของเกาะตั้งอยู่ที่เมืองใหญ่ที่สุดคือเซืองโดงทางชายฝั่งตะวันตก และยังเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของเกาะอีกด้วย เศรษฐกิจของเกาะขึ้นกับการประมง เกษตรกรรมและการท่องเที่ยว เกาะนี้ถือเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญของเวียดนาม
เกาะฟู้โกว๊กอยู่ในอ่าวไทย ห่างจากสักซ้า () ซึ่งเป็นเมืองบนชายฝั่งของเวียดนาม 115 กิโลเมตร อยู่ห่างจากจังหวัดกำปอต ของกัมพูชา 15 กิโลเมตร และห่างจากแหลมฉบังของไทย 540 กิโลเมตร เกาะมีรูปร่างคล้ายสามเหลี่ยมที่มียอดชี้ไปทางทิศใต้ ความยาวจากเหนือลงใต้ยาว 50 กิโลเมตร ส่วนจากตะวันออกไปตะวันตกยาว 25 กิโลเมตร
ผลิตภัณฑ์พื้นบ้านที่มีชื่อเสียงของเกาะคือพริกไทยดำ และน้ำปลา ปลาที่จับได้ส่วนใหญ่นำไปทำน้ำปลาและปลาร้า การปลูกพริกไทยจะปลูกทางตอนกลางของเกาะ เริ่มมีการทำฟาร์มหอยมุก การท่องเที่ยวถือเป็นส่วนหนึ่งที่สำคัญของเศรษฐกิจ มี ท่าอากาศยานนานาชาติฟู้โกว๊ก ที่มีสายการบินเชื่อมต่อกับสนามบินในนครโฮจิมินห์ คือ ท่าอากาศยานนานาชาติเตินเซินเญิ้ตและท่าอากาศยานสักซ้า และมีเรือแล่นไปยังฮาเตียน วันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2560 สายการบินบางกอกแอร์เวย์ทำการบินจากท่าอากาศยานสุวรรณภูมิมายังท่าอากาศยานนานาชาติฟู้โกว๊ก
ใน พ.ศ. 2379 สมเด็จพระหริรักษ์รามมหาอิศราธิบดี หรือพระองค์ด้วง ทรงส่งข้อเสนอไปยังฝรั่งเศสตามคำแนะนำของมงตีญี เพื่อขอเป็นพันธมิตรทางการทหารในการต่อต้านเวียดนาม และยินดียกเกาะฟู้โกว๊กให้ฝรั่งเศส แต่ข้อเสนอนี้ไม่ได้รับการพิจารณา เมื่อสงครามระหว่างฝรั่งเศส สเปน และเวียดนามเริ่มขึ้น พระองค์ด้วงได้ส่งจดหมายไปยังนโปเลียนที่ 3 แห่งฝรั่งเศสอีก โดยกล่าวอ้างสิทธิ์เหนือดินแดนโคชินจีนตอนล่าง ซึ่งรวมเกาะฟู้โกว๊กด้วยว่าเป็นดินแดนของกัมพูชาที่ถูกเวียดนามยึดครอง พระองค์ด้วงได้ขอร้องฝรั่งเศสว่าอย่าได้รับดินแดนเหล่านี้จากเวียดนาม เพราะเป็นดินแดนของกัมพูชา แต่ต่อมา ใน พ.ศ. 2410 เกาะฟู้โกว๊กก็ถูกทหารฝรั่งเศสยึดครอง
หลังจากกัมพูชาได้รับเอกราชจากฝรั่งเศส ได้เกิดข้อโต้แย้งเกี่ยวกับอธิปไตยเหนือเกาะนี้ ก่อนได้รับเอกราช ฌูล เบรวีเย (Jules Brévié) ข้าหลวงประจำอินโดจีนฝรั่งเศส ได้กำหนดเส้นเบรวีเยพื่อบ่งเขตการปกครองของเกาะในอ่าวไทย โดยด้านเหนือของเส้นให้อยู่ในเขตกัมพูชา ด้านใต้เป็นของโคชินจีน โดยเป็นการกำหนดเพื่อความสะดวกในการบริหารและการทำงานของตำรวจ แต่ไม่มีการตัดสินใจเกี่ยวกับอธิปไตยเหนือดินแดน ผลจากเส้นนี้ทำให้เกาะฟู้โกว๊กอยู่ในเขตโคชินจีน
หลังจากที่จีนแผ่นดินใหญ่อยู่ภายใต้การควบคุมของพรรคคอมมิวนิสต์จีน ใน พ.ศ. 2492 นายพลฮวงเจีย ได้นำทหารฝ่ายสาธารณรัฐจีน 33,000 คนจากมณฑลหูหนานมาสู่เวียดนามและตั้งมั่นที่เกาะฟู้โกว๊กก่อนจะกลับไปยังเกาะไต้หวันใน พ.ศ. 2496 ในปัจจุบันได้มีเกาะเล็ก ๆ ในทะเลสาบเช็งกิงในไต้หวันซึ่งสร้างขึ้นในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2498 และตั้งชื่อว่าฟู้โกว๊กเพื่อรำลึกถึงเกาะที่พวกเขาเคยอยู่ ในระหว่างสงครามเวียดนาม เกาะนี้เป็นที่คุมขังนักโทษขนาดใหญ่ของเวียดนามใต้ ใน พ.ศ. 2516 มีผู้ถูกคุมขังถึง 40,000 คน
ใน พ.ศ. 2510 พระนโรดม สีหนุได้แสดงความจำนงที่จะปรับปรุงเส้นเขตแดนให้เป็นที่ยอมรับในระดับนานาชาติ ซึ่งรัฐบาลเวียดนามเหนือได้ยอมรับเส้นเขตแดนนี้ ใน พ.ศ. 2511 มีการเขียนบทความลงในวารสาร Kambudja ยอมรับว่าเกาะฟู้โกว๊กอยู่ในเขตเวียดนาม ในวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2518 เขมรแดงได้ส่งทหารเข้ายึดเกาะฟู้โกว๊ก แต่เวียดนามสามารถยึดคืนมาได้ในเวลาอันสั้น ปัญหาความขัดแย้งเกี่ยวกับเส้นเขตแดนนำไปสู่สงครามกัมพูชา-เวียดนาม ใน พ.ศ. 2522
ฟอนต์เพื่อชาติ
ฟอนต์เพื่อชาติ เป็นการประกวดไทป์เฟซอักษรไทยเพื่ออุตสาหกรรมการพิมพ์ จัดโดยชมรมการจัดพิมพ์อิเล็กทรอนิกส์ไทย (Thai Electronics Publishing Club: TEPCLUB) เมื่อ พ.ศ. 2545-2546 ด้วยจุดมุ่งหมายเพื่อให้แบบอักษรเป็นตัวพิมพ์มาตรฐาน สำหรับใช้เป็นตัวพิมพ์ในเนื้อหาข้อความ และเผยแพร่สู่สาธารณชนโดยไม่คิดค่าใช้จ่าย
แบบตัวพิมพ์ที่ได้รับรางวัลมี 10 แบบ ได้แก่
แบบตัวพิมพ์ทั้งหมดเป็นรูปแบบโอเพนไทป์ และเข้ารหัสแบบยูนิโคด แต่ละแบบมี 4 ไทป์เฟซคือ ตัวปกติ ตัวหนา ตัวเอน และตัวหนาเอน
จักรวรรดิบัลแกเรียที่ 1
จักรวรรดิบัลแกเรียที่ 1 (, ) เป็นอาณาจักรในยุคกลางของบัลแกเรียที่ก่อตั้งในปี ค.ศ. 632 ในบริเวณใกล้สามเหลี่ยมปากแม่น้ำดานูป (Danube Delta) และสลายตัวลงเมื่อปี ค.ศ. 1018 หลังจากที่ถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิไบแซนไทน์ ในสมัยที่รุ่งเรืองที่สุดจักรวรรดิบัลแกเรียครอบคลุมบริเวณตั้งแต่บูดาเปสต์ ไปจนถึงทะเลดำ และจากแม่น้ำนีพเพอร์ในยูเครนปัจจุบันไปจนถึงทะเลเอเดรียติค จักรวรรดิบัลแกเรียที่ 1 มาแทนที่ด้วยจักรวรรดิบัลแกเรียที่ 2 ที่ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1185 ชื่อทางการของประเทศตั้งแต่ตั้งมาคือ “บัลแกเรีย”
จักรวรรดิบัลแกเรียมีบทบาทสำคัญในทางการเมืองของยุโรปและเป็นหนึ่งในประเทศที่มีความแข็งแกร่งทางการทหารในบรรดาประเทศในยุคเดียวกัน ระหว่างปี ค.ศ. 717 ถึงปี ค.ศ. 718 พันธมิตรไบแซนไทน์และบัลแกเรียก็ได้รับชัยชนะต่ออาหรับอย่างเด็ดขาดในการล้อมเมืองคอนสแตนติโนเปิลซึ่งเป็นการช่วยให้ยุโรปตะวันออกรอดจากการถูกรุกรานโดยอาหรับและมุสลิม ต่อมาก็ได้ได้รับชัยชนะต่อข่านแห่งกลุ่มสหพันธ์ยูเรเชียอาวาร์ และขยายดินแดนไปยังที่ราบแพนโนเนียน (Pannonian Plain) และเทือกเขาทาทรา บัลแกเรียเป็นด่านอันมั่นคงในการต่อต้านการรุกรานที่เกิดขึ้นบ่อยครั้งจากชนโนแมดจากตะวันออกระหว่างยุคที่เรียกว่าสมัยการโยกย้ายถิ่นฐานในยุโรปครั้งที่สอง บัลแกเรียหยุดยั้งการรุกรานของชนเพเชเนกส์ (Pechenegs) และชนคูมันส์ (Cumans) ไว้ที่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของบัลแกเรีย และหลังจากที่ได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาดต่อแม็กยาร์สในปี ค.ศ. 896 ผู้ถอยไปตั้งหลักแหล่งอย่างถาวรในบริเวณแพนโนเนีย
ทางด้านใต้ในระหว่างสงครามไบแซนไทน์–บัลแกเรีย บัลแกเรียก็ผนวกบริเวณดินแดนของสลาฟในเธรซ และบริเวณมาซิโดเนีย หลังจากที่กองทัพไบแซนไทน์ถูกทำลายล้างยุทธการอันเคียลัส (battle of Anchialus) ในปี ค.ศ. 917 แล้วจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ก็แทบจะล่มสลาย
ชนบัลการ์นำวิธีการก่อสร้างใหม่ๆ และยุทธวิธีในการสงครามมาสู่ยุโรป เมืองบัลแกเรียเมืองแรกๆ สร้างด้วยหินซึ่งต่างจากการสร้างป้อมปราการด้วยอิฐของโรมัน เมืองหลวงพลิสคา (Pliska) ที่มีเนื้อที่ 27 ตารางกิโลเมตรเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดเมืองหนึ่งในยุโรป ตัวเมืองมีระบบสาธารณูปโภคและพื้นอุ่นมานานก่อนเมืองเช่นปารีสและลอนดอน หลังจากรับนับถือคริสต์ศาสนาในปี ค.ศ. 864 แล้วบัลแกเรียก็กลายเป็นศูนย์กลางทางวัฒนธรรมของยุโรปสลาฟ วัฒนธรรมยิ่งวิวัฒนาการเพิ่มขึ้นเมื่อมีการประดิษฐ์อักขระซิริลลิคในเพรสลาฟ ที่บางแหล่งเชื่อกันว่าโดยผู้คงแก่เรียนบัลแกเรียชื่อเคลเมนต์แห่งโอห์ริด (Clement of Ohrid) นักประวัติศาสตร์บางคนกล่าวว่าสถานศึกษาแห่งเพรสลาฟและโอห์ริดเป็นสองมหาวิทยาลัยที่สองที่ก่อตั้งขึ้นในยุโรปหลังจากมหาวิทยาลัยคอนสแตนติโนเปิล
จักรวรรดิบัลแกเรียที่ 2
จักรวรรดิบัลแกเรียที่ 2 หรือ อาณาจักรซาร์แห่งบัลแกเรีย (, ) เป็นจักรวรรดิในในยุคกลางของบัลแกเรียที่ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1185 และรุ่งเรืองมาจนถึงปี ค.ศ. 1396 (หรือ ค.ศ. 1422) จักรวรรดิบัลแกเรียที่ 2 เป็นจักรวรรดิที่สืบต่อจากจักรวรรดิบัลแกเรียที่ 1 และมามีอำนาจรุ่งเรืองที่สุดในรัชสมัยของสมเด็จพระจักรพรรดิคาโลยัน และ สมเด็จพระจักรพรรดิไอวาน อาเซนที่ 2 แห่งบัลแกเรีย ก่อนที่มาจะค่อยๆ เสื่อมโทรมลงจนในที่สุดก็ถูกพิชิตโดยจักรวรรดิออตโตมันในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 14 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 15 จักรวรรดิบัลแกเรียที่ 2 ตามมาด้วยราชอาณาจักรที่ปกครองโดยเจ้าชายและต่อมาโดยพระมหากษัตริย์เป็นราชอาณาจักรบัลแกเรียในปี ค.ศ. 1878
มาจนถึงปี ค.ศ. 1256 จักรวรรดิบัลแกเรียที่ 2 เป็นจักรวรรดิมหาอำนาจในคาบสมุทรบอลข่าน ระหว่างนั้นไบแซนไทน์ก็ได้รับความพ่ายแพ้หลายครั้งในยุทธการต่างๆ และในปี ค.ศ. 1205 จักรวรรดิละตินที่เพิ่งก่อตั้งขึ้นก็มาถูกทำลายอย่างย่อยยับในยุทธการอันเดรียโนเปิล โดยคาโลยันแห่งบัลแกเรีย ต่อมาพระราชนัดดาของพระองค์ไอวาน อาเซนที่ 2 ก็ทรงพิชิตอาณาจักรเดสโพเททแห่งเอพิรอส (Despotate of Epiros) ได้ ซึ่งเป็นผลทำให้จักรวรรดิบัลแกเรียกลายเป็นมหาอำนาจของยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 13 แต่ต่อมาจักรวรรดิก็มาเสื่อมโทรมลงหลังจากการรุกรานเป็นระยะๆ ของชนทาร์ทาร์, ไบแซนไทน์, ชนฮังการี และจากการขาดความมั่นคงทางการเมืองและจากการปฏิวัติที่เกิดขึ้นภายในจักรวรรดิเอง ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 14 จนถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 15 จักรวรรดิบัลแกเรียก็ถูกรุกรานโดยทั่วไปโดยจักรวรรดิไบแซนไทน์ผู้เข้ามาบ่อนทำลายเศรษฐกิจและโครงสร้างทางการบริหาร, ลดจำนวนประชากรของบัลแกเรีย และ เข่นฆ่าชนชั้นปกครองของบัลแกเรียไปเป็นจำนวนมาก
ทางด้านวัฒนธรรมจักรวรรดิบัลแกเรียเป็นหนึ่งในดินแดนที่ก้าวหน้าที่สุดในบรรดาประเทศต่างในยุโรปขณะนั้น แม้ว่าไบแซนไทน์จะมีอิทธิพลเป็นอันมากต่อบัลแกเรียแต่ศิลปะและสถาปัตยกรรมของบัลแกเรียก็ยังสามารถดำรงความเป็นเอกลักษณ์ของตนเองอยู่ได้โดยไม่เปลี่ยนแปลง ในคริสต์ศตวรรษที่ 14 บัลแกเรียก็มีความรุ่งเรืองทั้งทางด้านศิลปะและวรรณกรรม ประชากรส่วนใหญ่ในบัลเกเรียก็เป็นผู้มีการศึกษาดี
ไซโคลโพรพีน
ไซโคลโพรพีน (Cyclopropene) เป็นสารประกอบอินทรีย์ที่มีสูตรเคมี CH เป็นไอโซโทปพื้นฐานที่สุดของไซโคลแอลคีน มีโครงสร้างรูปสามเหลี่ยมมีมุมระหว่างพันธะประมาณ 60 ° เพราะวงแหวนมีความเครียดวงสูงทำให้ไซโคลโพรพีนยากในการตระเตรียม
แสลงใจ (อัลบั้มเพลง)
แสลงใจ เป็นอัลบั้มเดี่ยวชุดที่ 5 ของ แจ้ ดนุพล วางแผงครั้งแรกในปีพ.ศ. 2533 และเป็นอัลบั้มชุดสุดท้ายของแจ้ ดนุพลที่ทำกับ นิธิทัศน์ โปรโมชั่น หลังจากจบอัลบั้มชุดนี้แล้วแจ้ ดนุพลก็หมดสัญญากับนิธิทัศน์พอดี เนื่องจากแจ้ไปเปิดบริษัท อินเทอร์นอล นั่นเอง
ในอัลบั้มชุดนี้ มีเพลงสำคัญอย่าง แสลงใจ ซึ่งเป็นการนำเอาทำนองเพลงประกอบละครจีนเรื่องฤทธิ์ดาบวงพระจันทร์มาใส่เนื้อร้องภาษาไทย และเพลง หอบฝัน ซึ่งเป็นเพลงที่มีทำนองมาจากเพลงญี่ปุ่น โดยเพลงนี้แจ้ได้ร้องไว้ 2 เวอร์ชัน คือ ภาคภาษาไทย และภาษาจีน ถือเป็นอัลบั้มที่สองของแจ้ที่ได้ร้องถึงสองภาษา หลังจากเคยร้องเพลง และแล้ว ทั้งภาษาไทยและอังกฤษมาแล้วในอัลบั้มที่สุดของที่สุด นอกจากนี้ยังมีเพลง คนเก่งต้องรอ ซึ่งแต่งคำร้องโดย สมพจน์ สิงห์สุวรรณ แต่งขึ้นจากความรู้สึกศรัทธาต่อ พล.อ.ชวลิต ยงใจยุทธ รองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมในขณะนั้น ซึ่งท่านเป็นคนที่เก่งมากในสายตา หากแต่ยังขาดจังหวะและโอกาสเท่านั้น จึงหยิบยกแนวคิดชีวิตการงานของบุคคลดังกล่าวมาเขียนเป็นบทเพลง
จักรวรรดิเซลจุค
มหาจักรวรรดิเซลจุค () เป็นจักรวรรดิแบบเปอร์เชีย ของยุคกลางของซุนนีมุสลิมของชนเซลจุคเตอร์กของเตอร์โค-เปอร์เชีย ที่ก่อตั้งโดยสาขา "Qynyq" ของ เตอร์โคมัน ที่มีอำนาจครอบครองอาณาบริเวณอันกว้างใหญ่ตั้งแต่เทือกเขาฮินดูกูช ไปถึงทางตะวันออกของอนาโตเลียและจากทวีปเอเชียกลางไปจนถึงอ่าวเปอร์เซีย เซลจุคตั้งต้นมาจากดินแดนบ้านเกิดใกล้ทะเลอารัล และขยายอำนาจไปยังเกรตเตอร์โคราซาน และต่อไปยังเกรตเตอร์อิหร่านก่อนจะไปสิ้นสุดลงที่ทางตะวันออกของอนาโตเลีย
ราชวงศ์เซลจุค
ราชวงศ์เซลจุค หรือ เซลจุคตุรกี () “เซลจุค” (หรือ “Seldjuks” “Seldjuqs” “Seljuks” , "Ṣaljūqīyān"; ) เป็นราชวงศ์เทอร์โค-เปอร์เชีย ซุนนีมุสลิมผู้ปกครองบางส่วนของทวีปเอเชียกลางและตะวันออกกลางระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 11 จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 14 ราชวงศ์เซลจุคก่อตั้งจักรวรรดิเซลจุคซึ่งในสมัยที่รุ่งเรืองที่สุดมีดินแดนตั้งแต่อานาโตเลียไปจนถึงเปอร์เชียและเป็นฝ่ายปฏิปักษ์ในสงครามครูเสดครั้งที่ 1 ราชวงศ์มีที่มาจากกลุ่มสมาพันธ์ของชนเทอร์โคมันของทางตอนกลางของเอเชีย ซึ่งเป็นการเริ่มการขยายอำนาจของเทอร์กิคในตะวันออกกลาง เมื่อเปอร์เชียขยายตัวเข้ามาเซลจุคก็รับวัฒนธรรม และภาษาเข้ามาเป็นของตนเอง และมีบทบาทสำคัญในการวิวัฒนาการของวัฒนธรรมเทอร์โค-เปอร์เชีย ใน “วัฒนธรรมเปอร์เชียที่รับโดยประมุขของเทอร์กิค” ในปัจจุบันเซลจุคเป็นที่รู้จักกันว่าเป็นผู้อุปถัมภ์อันยิ่งใหญ่ของวัฒนธรรม, ศิลปะ, วรรณคดี และ ภาษาเปอร์เชีย และบางท่านก็ถือกันว่าเป็นบรรพบุรุษผู้นำทางวัฒนธรรมของเตอร์กตะวันตก – ผู้ที่ในปัจจุบันตั้งถิ่นฐานอยู่ในอาเซอร์ไบจาน, ตุรกี และ เติร์กเมนิสถาน
ดัชชีเบราน์ชไวค์
ดัชชีเบราน์ชไวค์ (; ) เป็นอดีตแว่นแคว้นเยอรมัน เดิมดินแดนเบราน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิลเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ที่มาก่อตั้งเป็นดัชชีอิสระตามข้อตกลงในการประชุมแห่งเวียนนาในปี ค.ศ. 1815 โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่เบราน์ชไวค์
ตำแหน่ง “ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค” () เป็นของตระกูลเวลฟมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1235 ผู้ปกครองอาณาจักรหลายอาณาจักรทางตะวันตกเฉียงเหนือของเยอรมนี อาณาบริเวณเหล่านี้มิได้มีลักษณะเป็นรัฐอย่างเป็นทางการ เมื่อมีการแข่งขันอำนาจกันในบรรดาลูกของดยุกหลายคน ดินแดนก็มักจะถูกแบ่งย่อยออกไปอีก เมื่อสายใดสิ้นสุดลงดินแดนก็จะถูกแบ่งระหว่างสาขาต่างๆ ในตระกูล หรือบางครั้งดยุกก็อาจจะแลกเปลี่ยนดินแดนกันเอง ความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันของดินแดนเหล่านี้อยู่ที่ผู้ครองทั้งหลายต่างก็สืบเชื้อสายมาจากออทโทที่ 1 ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค
หลังจากการแบ่งแยกที่ติดต่อกันมาในที่สุดเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์คก็มารวมตัวกันภายใต้แม็กนัสที่ 2 ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค หลังจากแม็กนัสเสียชีวิตลูกชายสามคนก็ครองอาณาจักรร่วมกัน เมื่อฟรีดริช ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์คถูกฆาตกรรมพี่น้องเบอร์นาร์ดและเฮนรีก็แบ่งดินแดนกันสองคน เฮนรีได้ดินแดนว็อลเฟินบึทเทิล
มูยุล มหาบุรุษพิชิตแผ่นดิน
มูยุล มหาบุรุษพิชิตแผ่นดิน ( ,) เป็นละครซีรีส์ที่เล่าเรื่องราวของ "องค์ชายมูยุล" หรือ พระเจ้าแทมูซินกษัตริย์องค์ที่ 3 แห่ง อาณาจักรโกคูรยอ ผู้เป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าทงเมียงยอง หรือ จูมง และเป็นพระโอรสใน พระเจ้ายูริ และทรงเป็นวีรบุรุษคนสำคัญของเกาหลี
โดยในได้นำมาฉายในประเทศไทยทาง สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 อสมท. เริ่มออกอากาศวันอาทิตย์ที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 เวลา 18.00 น. - 20.00 น. ต่อมาได้เลื่อนเวลาออกอากาศเร็วขึ้น 15 นาที เป็นเวลา 17.45 น. - 19.45 น. และออกอากาศซ้ำทุกวันจันทร์ - ศุกร์ เวลา 02.30 - 03.25 น. เริ่ม 26 กรกฎาคม 2555 - 20 กันยายน 2555