hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
เทศบาลตำบลหล่มเก่า
หล่มเก่า เป็นเทศบาลตำบลแห่งหนึ่งในอำเภอหล่มเก่า จังหวัดเพชรบูรณ์ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลหล่มเก่า เดิมมีฐานะเป็น "สุขาภิบาลหล่มเก่า" และได้เปลี่ยนแปลฐานะเป็น "เทศบาลตำบลหล่มเก่า" เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 มีประชากรในปี พ.ศ. 2560 จำนวน 6,233 คน
สภาพพื้นที่ล้อมรอบด้วยภูเขาเป็นเนินเขาสลับซับซ้อน มีที่ราบคล้ายแอ่งกระทะมีลำน้ำพุงเป็นลำน้ำหลัก ห้วยน้ำใส ห้วยวังหิน ฯลฯ เป็นลำน้ำรอง กระจายอยู่ในพื้นที่เขตเทศบาลและพื้นที่ด้านตะวันตกของชุมชนหล่มเก่า
สำนักงานเทศบาลตำบลหล่มเก่า ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัดเพชรบูรณ์ อยู่ห่างจากจังหวัดเพชรบูรณ์ เป็นระยะทาง 57 กิโลเมตร ห่างจากกรุงเทพมหานคร เป็นระยะทางประมาณ 403 กิโลเมตร
เทศบาลตำบลหล่มเก่า ปัจจุบันปกครองพื้นที่ 1 ตำบล 7 หมู่บ้าน 8 ชุมชน ดังนี้
ความดันโลหิตในปอดสูง
ความดันโลหิตในปอดสูง () เป็นการเพิ่มขึ้นของความดันเลือดในหลอดเลือดแดงสู่ปอดและหลอดเลือดดำจากปอดหรือหลอดเลือดในปอดหลอดอื่นๆ ซึ่งนำมาสู่อาการหายใจลำบาก, เวียนศีรษะ, หมดสติชั่วคราว, ขาบวม หรืออาการอื่นๆ ความดันโลหิตในปอดสูงอาจเกิดขึ้นได้อย่างเฉียบพลัน อาการนี้ถูกบัญญัติขึ้นโดย แอรนส์ ฟอน รอมแบร์ก (Ernst von Romberg) ในปี ค.ศ. 1891 ปัจจุบันยังเป็นการยากที่จะอธิบายสาเหตุของโรคนี้อย่างชัดเจน โรคนี้ทำให้มีผู้เสียชีวิตปีละราว 125-150 คนในสหรัฐอเมริกา และมีอัตราผู้ป่วยที่ 4 ต่อประชากร 1000 คนในสหรัฐ และ 6 ต่อประชากร 1000 คนในยุโรป สตรีมีความเสี่ยงที่จะเป็นโรคนี้มากกว่าผู้ชาย
สัญญาณและอาการของการเกิดความดันโลหิตในปอดสูง ประกอบด้วยลักษณะต่อไปนี้:
นอกจากนี้ การเสพสารประเภทโคเคน, เมทแอมฟีตะมีน (ยาบ้า), เอทานอล ซึ่งนำไปสู่ภาวะตับแข็ง หรือการสูบบุหรี่ ก็เป็นปัจจัยเสี่ยงที่ทำให้เกิดโรคได้
ปลาบาร์บ
ปลาบาร์บ () เป็นชื่อสามัญของปลาน้ำจืดหลายชนิด ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสกุล "Barbus" และ"Puntius" โดยในอดีตถูกเรียกรวมกันในวงศ์ย่อย Barbinae โดยที่อาจมีบางวงศ์ย่อยได้ถูกยกให้ออกไปเป็นวงศ์ต่างหาก เช่น Labeoninae และปลาขนาดเล็กหลายชนิดในทวีปแอฟริกาอาจได้รับการจำแนกออกเป็นวงศ์ย่อยใหม่
รากศัพท์คำว่า "barb" เป็นชื่อสามัญที่ใช้เรียกปลาทั่วไปในวงศ์ปลาตะเพียนในภาษายุโรป มาจากภาษาละตินคำว่า "barba" ที่แปลว่า "เครา" หรือ "หนวด" โดยอ้างอิงมาจากหนวดของปลาที่ปรากฏอยู่ที่มุมปากในหลายชนิด สกุลของปลาที่อาจเรียกได้ว่าเป็นปลาบาร์บ ได้แก่:
พระธรรมไตรโลกาจารย์ (พูนศักดิ์ วรภทฺทโก)
พระธรรมไตรโลกาจารย์ นามเดิม พูนศักดิ์ ฉายา วรภทฺทโก นามสกุล มาเจริญ ปัจจุบันดำรงตำแหน่งรองเจ้าคณะภาค 1-2-3 และ 12-13 (ธรรมยุต) รองแม่กองธรรมสนามหลวง เจ้าอาวาสวัดราชประดิษฐสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร
พระธรรมไตรโลกาจารย์ มีนามเดิมว่า พูนศักดิ์ มาเจริญ ฉายา วรภทฺทโก เกิดที่ตำบลโคกสลุด อำเภอท่าวุ้ง จังหวัดลพบุรี
ปลาหมอกิบเบโรซ่า
ปลาหมอกิบเบโรซ่า () ปลาน้ำจืดในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae) จัดอยู่ในสกุล "Cyphotilapia" ซึ่งเป็นสกุลเดียวกับปลาหมอฟรอนโตซ่า ("C. frontosa") ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดี โดยถูกอนุกรมวิธานในปี ค.ศ. 2003 ซึ่งเป็นระยะเวลาครบ 100 ปีพอดีของการอนุกรมวิธานปลาหมอฟรอนโตซ่า
เป็นปลาที่เลี้ยงลูกและอมลูกปลาในปากเพื่อความปลอดภัยเหมือนปลาหมอฟรอนโตซ่า และปลาหมอสีส่วนใหญ่ โดยมีความแตกต่างกันจากปลาหมอฟรอนโตซ่าที่จำนวนเกล็ดข้างลำตัว ที่ปลาหมอฟรอนโตซ่าจะมีจำนวนเกล็ดประมาณ 33–35 ชิ้น ขณะที่ปลาหมอกิบเบโรซ่ามีประมาณ 34–36 ชิ้น และเกล็ดบริเวณเส้นประบริเวณลำตัว 2 เส้น คือ เส้นบนและเส้นล่าง ที่ย้อนขึ้นไปบริเวณส่วนหัว เกล็ดในบริเวณระหว่างเส้น 2 เส้นนั้น ปลาหมอกิบเบโรซ่าจะมีจำนวนเกล็ด 3 ชิ้น ในขณะที่ ปลาหมอฟรอนโตซ่าจะมีเพียง 2 ชิ้น มีแถบบนลำตัวทั้งหมด 6 แถบ
พบกระจายพันธุ์เฉพาะในทะเลสาบแทนกันยีกา เหมือนปลาหมอฟรอนโตซ่า โดยจะพบทางทางใต้ของทะเลสาบ แถบชายฝั่งตะวันออกและทางฝั่งตะวันตก และพบในระดับน้ำลึกประมาณ 34 เมตร ขณะที่ปลาหมอฟรอนโตซ่าจะอยู่ในระดับน้ำตื้นกว่า
Oh My Venus ไม่อ้วนเอาเท่าไร
Oh My Venus ไม่อ้วนเอาเท่าไร (; ) เป็นละครโทรทัศน์สัญชาติเกาหลีใต้ในปี พ.ศ. 2558 ทางช่องเคบีเอส 2 นำแสดงโดย โซ จี-ซ็อบ และ ชิน มิน-อา ออกอากาศทุกวันจันทร์และอังคาร เวลา 21.55 น. เริ่มตอนแรกเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 โดยเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับนักกฎหมาย คัง จู-อึน ที่ถูกแฟนบอกเลิกในวันครบรอบ 15 ปี ทำให้เธอตัดสินใจที่จะสิ้นสุดความสัมพันธ์นี้และต้องการลดน้ำหนักให้เธอกลับมาสวยเหมือนเดิมอีกครั้ง
โคอาที
โคอาที (Coati) จากสกุล "Nasua" and "Nasuella" เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมจากวงศ์แร็กคูนชนิดหนึ่ง เป็นสัตว์ออกหากินในเวลากลางวัน ซึ่งแตกต่างจากสัตว์ในวงศ์แร็กคูนส่วนใหญ่ ซึ่งเป็นสัตว์กลางคืน โคอาทีมีถิ่นกำเนิดในอเมริกาใต้ อเมริกากลาง และบริเวณทิศตะวันตกเฉียงใต้ของอเมริกาเหนือ
โดยทั่วไป โคอาทีมีแหล่งอาศัยหลากหลายที่ โดยอาศัยอยู่ในบริเวณที่ร้อน แห้ง ชื้น เช่น ป่าดิบชื้นแอมะซอน บริเวณที่หนาวเย็นและสูงชัน เช่น ภูเขาแอนดีส (อเมริกาใต้) หรือบริเวณทุ่งหญ้าและตามพุ่มไม้ แหล่งอาศัยเริ่มต้นตั้งแต่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐ (ตอนใต้ของรัฐแอริโซนา นิวเม็กซิโก และเท็กซัส) จนถึงตอนเหนือของประเทศอุรุกวัยบ้างเชื่อว่า มีโคอาทีประมาณ 10 ตัว ขยายพันธุ์อยู่ที่มณฑลคัมเบรีย ของสหราชอาณาจักร
ในป่า โคอาทีมีอายุได้ถึงประมาณ 7 ถึง 8 ปี แต่เมื่ออยู่กับมนุษย์ โคอาทีสามารถมีอายุได้ถึง 15 ถึง 16 ปี
โคอาทีเป็นสัตว์ที่กินได้ทั้งพืชและเนื้อสัตว์ อาหารที่มักกิน ได้แก่ ผลไม้ สัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังจำพวกแมลง (เช่น บึ้ง) และสัตว์มีกระดูกสันหลังขนาดเล็ก (เช่น กิ้งก่า หนู สัตว์ปีกขนาดเล็ก ไข่นก และไข่จระเข้) โคอาทีมีจมูกที่ดี และมีเท้าหน้าที่สามารถใช้ขุดเอาสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังออกมาจากดินได้
สัตว์ที่ล่าโคอาทีเป็นเหยื่อ ได้แก่ แมวจากัวรันดี งูโบอาหางแดง จิ้งจอก หมา เพียงพอนไทรา แมวออเซลอต และเสือจากัวร์ นอกจากนี้ ยังมีสัตว์นักล่าจำพวกสัตว์ปีกตัวใหญ่ ได้แก่ อินทรี-เหยี่ยวหรูหรา เหยี่ยวสีเกาลัดและดำ และอินทรีฮาร์ปี ส่วนลิงแคพิวชินหัวขาว มักล่าลูกของโคอาทีเป็นอาหาร
สกุลโลโบคีลอส
สกุลโลโบคีลอส เป็นสกุลของปลาน้ำจืดในสกุล "Lobocheilos" ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) ในวงศ์ย่อยปลาเลียหิน (Labeoninae) เผ่า Banganini
มีลักษณะสำคัญ คือ ลำตัวค่อนข้างยาว ปากอยู่ด้านล่าง ริมปากทั้งบนและล่างเรียบ ปากล่างขยายเป็นแผ่นเนื้อหนาแผ่คลุมกระดูกขากรรไกร บนจะงอยปากมีรูเล็ก ๆ และมีตุ่มสิวเป็นกระจุกหรือเรียงกันเป็นแถว ครีบหลังมีก้านครีบแขนง 8–10 ก้าน ก้านครีบเดี่ยวไม่เป็นหนามแข็ง มีหนวดที่มุมปาก 1 คู่ เป็นสกุลที่มีสมาชิกมาก ในประเทศไทยพบได้ถึง 12 ชนิด
แบด ไทม์
แบด ไทม์ () ซิงเกิล ที่โด่งดังของวง แกรนด์ฟังก์เรลโรด ที่ออกเผยแพร่ครั้งแรกเมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2518
Ë
ตัวอักษร Ë (: ë) เป็นรูปแบบหนึ่งของอักษรละติน E ที่มี อยู่ด้านบน โดยถูกใช้ในบริบทที่หลากหลายในสัทอักษรสากลแสดงนี้เสียงโดยสัญลักษณ์ 
Ë เป็นตัวอักษรที่ใช้ในภาษาแอลเบเนีย และ
สถานีรถไฟชินฮาโกดาเตะโฮกูโตะ
สถานีรถไฟชินฮาโกดาเตะโฮกูโตะ () หรือมีชื่อเดิมว่า สถานีรถไฟโอชิมะ-โอโนะ () เป็นสถานีรถไฟในจังหวัดฮกไกโด ให้บริการรถไฟสองสายคือฮกไกโด ชิงกันเซ็ง และ สายหลักฮาโกดาเตะ ปัจจุบันเป็นสถานีรถไฟชิงกันเซ็งที่อยู่เหนือที่สุดของประเทศญี่ปุ่น ดำเนินงานโดยบริษัทรถไฟฮกไกโด (JR ฮกไกโด) ในอนาคตจะก่อสร้างรถไฟชิงกันเซ็งต่อจากสถานีนี้ไปถึงสถานีรถไฟซัปโปโระ
พระธรรมไตรโลกาจารย์
พระธรรมไตรโลกาจารย์ เป็นสมณศักดิ์พระราชาคณะชั้นธรรม ปัจจุบันพระราชทานเฉพาะแก่พระเถระฝ่ายธรรมยุติกนิกาย มีพัดยศประจำตำแหน่งเป็นพัดแฉกทรงพุ่มข้าวบิณฑ์ มี 5 แฉก พื้นแพรต่วนสีแดง
พระธรรมไตรโลกาจารย์ มีฐานานุศักดิ์ตั้งฐานานุกรมได้ 6 รูป ดังนี้
ในทำเนียบสมณศักดิ์และคณะสงฆ์ครั้งกรุงเก่า ฉบับหลวง ปรากฏสมณศักดิ์ "พระธรรมไตรโลก" เป็นพระราชาคณะในคณะคามวาสีฝ่ายขวา อยู่วัดสุธาสวรรค์ ในสมัยรัตนโกสินทร์ถือเป็นพระราชาคณะผู้ใหญ่ตำแหน่งหนึ่ง
ผู้ดำรงสมณศักดิ์พระราชาคณะชั้นธรรมที่พระธรรมไตรโลกาจารย์ มีรายนามดังต่อไปนี้
เจมส์บอก
เจมส์บอก หรือ เจมส์บัก (; ) เป็นแอนทิโลปจำพวกออริกซ์ชนิดหนึ่ง จัดเป็นแอนทิโลปขนาดใหญ่ มีรูปร่างกำยำล่ำสัน ดูมีพละกำลัง
โดยที่ชื่อ "เจมส์บอก" ในภาษาอังกฤษมาจากภาษาแอฟริคานส์คำว่า "gemsbok" ซึ่งมาจากภาษาดัตช์ที่หมายถึงชื่อของชามอยส์ตัวผู้ เนื่องจากมีลักษณะคล้ายคลึงกัน (โดยเฉพาะรูปแบบใบหน้า) แต่ทั้งนี้ชามอยส์และออริกซ์เป็นสัตว์ที่ไม่เกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิด โดยออกเสียงตามปกติในภาษาอังกฤษว่า
ในอดีตเคยถูกจัดให้มีอีกหนึ่งชนิดย่อย คือ ไบซาออริกซ์ หรือออริกซ์แอฟริกาตะวันออก ("O. beisa") แต่ปัจจุบันได้ถูกแยกออกมาเป็นชนิดต่างหาก
ตัวผู้มีน้ำหนักตัวประมาณ 170–210 กิโลกรัม ตัวเมีย 140–185 กิโลกรัม ความสูงจากปลายกีบเท้าจรดหัวไหล่ 1.2 เมตร ความยาวลำตัว 2 เมตร ความยาวหาง 85 เซนติเมตร อายุโดยเฉลี่ย 12–15 ปี
มีลักษณะเด่น คือ ปลายเขาที่แหลมยาวนั้นเป็นคู่ถ่างกางออก และมีแถบสีดำคล้ายปานขนาดใหญ่ที่บั้นท้ายลำตัวและที่โคนขาทั้งหน้าและหลัง และยังมีแผ่นหนังสีดำยาวใหญ่พาดเฉียงอยู่เหนือท้องทั้งสองข้าง ซึ่งเป็นความแตกไปจากไบซาออริกซ์ อีกทั้งลำตัวก็บึกบึนกว่า และยังมีแถบสีดำครอบคลุมบริเวณใบหน้ามากกว่า
เจมส์บอกพบได้ทั่วไปในตอนใต้ของแอฟริกา เช่น แอฟริกาใต้, นามิเบีย, บอทสวานา มักอาศัยอยู่ในภูมิประเทศที่เป็นทุ่งหญ้าแห้งแล้ง เช่น พื้นที่กึ่งทะเลทรายและทะเลทราย เช่น ทะเลทรายนามิบ, ทะเลทรายคาลาฮารี พบเป็นจำนวนมากในอุทยานแห่งชาติอีโตซา และอุทยานแห่งชาตินามิบ-นูคลัฟต์ ในนามิเบีย ซึ่งที่นี่เจมส์บอกได้ปรากฎอยู่ในตราแผ่นดินของนามิเบีย ด้วยเป็นสัตว์ที่มีปริมาณมากถึง 373,000 ตัว โดยในธรรมชาติจะตกเป็นอาหารของสัตว์นักล่า เช่น สิงโต, ไฮยีนา และหมาป่าแอฟริกา
กำแพง (เพลงแอมมี่ เดอะบอตทอมบลูส์)
"กำแพง" เป็นซิงเกิลของ แอมมี่ เดอะบอตทอมบลูส์ ในปี พ.ศ. 2559 ประพันธ์เนื้อร้อง-แต่งทำนองโดย ไชยอมร แก้ววิบูลย์พันธุ์ (แอมมี่ เดอะบอตทอมบลูส์) และเรียบเรียงโดย เพิ่มศักดิ์ พิสิษฐ์สังฆการ ออกจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2559
ในส่วนของพาร์ตดนตรี นอกจากความหม่นเศร้าของซาวนด์กีตาร์อะคูสติกในช่วงแรกของเพลง ก็ยังมีการเสริมความกลมกล่อมของเครื่องเป่าลงไปในท่อนฮุค
ส่วนของมิวสิควิดีโอเพลงนี้เผยแพร่ครั้งแรกในวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2559 มีจุดเด่นคือ ด้ายสีแดง ซึ่งเป็นตัวสื่อความหมาย ความเชื่อเรื่องด้ายแดงแห่งโชคชะตาถ้าเทียบกับความเชื่อของไทยหรือความเชื่อของตะวันตกอาจจะเทียบเคียงได้กับเรื่องของเนื้อคู่ คู่แท้ หรือความเชื่อเรื่อง Soul mate หรือ Destined Flame ซึ่งด้ายแดงแห่งโชคชะตานี้จะเชื่อมโยงกับทั้งสองฝ่ายตลอด ไม่ว่าทั้งคู่จะอยู่ที่ใด ณ เวลาใด หรือชาติภพใดก็ตาม ด้ายแดงนี้อาจจะยืดตึง หรืออาจจะพันกันได้ แต่ไม่อาจตัดขาดออกจากกันได้
เพลง "กำแพง" ได้อันดับสูงสุด 59 จากการจัดอันดับของ อีเอฟเอ็ม ในชาร์ต อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์ ประจำวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2559 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
ไบซาออริกซ์
ไบซาออริกซ์ หรือ ออริกซ์แอฟริกาตะวันออก (; หรือเรียกสั้น ๆ ว่า "ไบซา" หรือ "ออริกซ์"; ) แอนทิโลปขนาดใหญ่จำพวกออริกซ์ มีลักษณะคล้ายกับเจมส์บอก ("O. gazella") ซึ่งในอดีตเคยถูกจัดให้เป็นชนิดย่อยของกันและกัน (โดยใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Oryx gazella beisa") แต่ปัจจุบันได้มีการจัดให้เป็นชนิดต่างหาก โดยแบ่งออกเป็นชนิดย่อยได้ 2 ชนิด
ไบซาออริกซ์ มีลักษณะคล้ายกับเจมส์บอก มีความแตกต่างกันที่มีรูปร่างที่เล็กกว่า ปลายเขาคู่กางถ่างออกน้อยกว่าเจมส์บอก และไม่มีแถบสีดำคล้ายปานพาดเฉียงเหนือท้องทั้งสองข้าง รวมถึงแถบสีดำบริเวณใบหน้าก็มีน้อยกว่า
ไบซาออริกซ์ ถือเป็นสัตว์เฉพาะถิ่นที่พบได้ในเขตอนุรักษ์แห่งชาติแซมบูรู ในเคนยา โดยถือว่าเป็น "สัตว์ทั้ง 5 ของแซมบูรู" ร่วมกับ เจเรนุค, ยีราฟลายร่างแห, นกกระจอกเทศโซมาลี และม้าลายเกรวี แต่ปัจจุบันได้มีการนำไปขยายพันธุ์ในเขตอนุรักษ์เอกชนสวีตวอเตอร์ที่อยู่ใกล้เคียงกันด้วย
Û
ตัวอักษร Û (: û) เป็นรูปแบบหนึ่งของอักษรละติน U ที่มี (circumflex) อยู่ด้านบน โดยถูกใช้ในบริบทที่หลากหลายในสัทอักษรสากล
Û ที่ใช้ในภาษา ดั่งนี้
อาเรนาดาอามาโซเนีย
อาเรนาดาอามาโซเนีย () เป็นสนามกีฬาแห่งหนึ่งตั้งอยู่ในเมืองมาเนาส์ ประเทศบราซิล มีความจุทั้งสิ้น 44,300 ที่นั่ง เป็นส่วนหนึ่งของสนามกีฬาฟุตบอลโลก 2014 และโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
อาเรนาดาอามาโซเนีย เป็น 1 ใน 12 สนามที่ใช้แข่งขันฟุตบอลโลก 2014 ที่บราซิล เป็นเจ้าภาพ โดยแข่งขันในรอบแบ่งกลุ่มเท่านั้น
สโมสรฟุตบอลจังหวัดกระบี่ในฤดูกาล 2559
สโมสรฟุตบอลจังหวัดกระบี่ในฤดูกาล 2559 เป็นฤดูกาลที่ 4 ของ กระบี่ ในไทยลีกดิวิชั่น 1 ของกระบี่ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2556 ถึง ปัจจุบัน.
เพียงแค่ใจเรารักกัน (ละครโทรทัศน์)
เพียงแค่ใจเรารักกัน เป็นละครโทรทัศน์ แนว ดราม่า-รัก โรแมนติก สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2542 นำแสดงโดย ศุภวัฒน์ อ่ำประสิทธิ์ และ นุสบา ปุณณกันต์ 
จากบทประพันธ์เรื่อง 'ฤารักมิใช่รัก' ของ ชนิตร ภู่กาญจน์ เขียนบทโทรทัศน์โดย คูนนรุตน์ กำกับการแสดงโดย นิรัตติศัย กัลย์จาฤก ผลิตโดย บ. กันตนา วิดีโอ โปรดักชั่น จำกัด ออกอากาศทางช่อง 5
รองเท้านารีขาวพังงา
รองเท้านารีขาวพังงา, รองเท้านารีไทยอานัม หรือ รองเท้านารีไทย เป็น กล้วยไม้ในสกุลรองเท้านารี พบทางภาคใต้ของประเทศไทย
ที่มาของชื่อไทย รองเท้านารีขาวพังงา เพื่อบ่งบอกว่า เป็นกล้วยไม้สกุลรองเท้านารี ที่มีดอกพื้นสีขาว และมีแหล่งกำเนิด มาจากจังหวัดพังงา หรือ ชื่อไทย รองเท้านารีไทย เพื่อบอกว่า เป็นกล้วยไม้สกุลรองเท้านารี ที่มีแหล่งกำเนิดจากประเทศไทย รองเท้านารีไทยอานัม เรียกตามชื่อละตินของชื่อชนิด
ที่มาของชื่อชนิด ในชื่อละตินทางวิทยาศาสตร์ "thaianum" เป็นคำคุณศัพท์อเพศ (Neutral gender) ซึ่งผันตามเพศของสกุล "Paphiopedilum" ซึ่งให้ความหมายถึง มีแหล่งกำเนิดจากประเทศไทย
รองเท้านารีขาวพังงา เคยถูกค้นพบและนำมาสู่วงการนักเพาะเลี้ยงกล้วยไม้ มาก่อนปี พ.ศ.2540 แต่ในช่วงนั้นส่วนใหญ่ นักเพาะเลี้ยง และนักอนุกรมวิธานพืชได้มองว่า กล้วยไม้ชนิดนี้เป็นเพียง พันธุ์ (variety) หรือ สายพันธุ์ (race) หนึ่งของ รองเท้านารีขาวสตูลเท่านั้น
ในเดือนเมษายน ปี พ.ศ. 2548 ประพันธ์ เอี่ยมวิริยะกุล ได้พบกล้วยไม้รองเท้านารีขาวพังงาในที่เลี้ยง และได้เดินทางไปศึกษาและเก็บตัวอย่างบนเทือกเขาหินปูนในจังหวัดพังงา ได้ทำการรวบรวมข้อมูลและบรรยายพร้อมตั้งชื่อวิทยาศาสตร์เป็นชนิดใหม่ของโลกว่า "Paphiopedilum thaianum" ในเดือนกันยายน ปี พ.ศ.2549 ลงในวราสาร Orchid Review ของราชพฤกษชาติสมาคมแห่งสหราชอาณาจักร ประเทศอังกฤษ
ในราวเดือนมีนาคม พ.ศ.2550 ศุภลักษณ์ ภูมิคง และคณะ ได้เริ่มทำการสำรวจและวิจัยชีววิทยาของรองเท้านารีขาวพังงา และชนิดพันธุ์ใกล้เคียง
ดอกมีพื้นสีขาว บางดอกมีพื้นสีขาวอมเหลืองหรือเขียวค่อนข้างเจือจาง มีจุดสีม่วงน้ำตาลขนาดเล็ก กระจายอยู่ในบริเวณใกล้โคนกลีบ ใบค่อนข้างหนาและแข็ง รูปลิ้นแคบยาวหรือรูปไข่กลับ ยาว 3.5-9.5 ซม.กว้าง 1-2.4 ซม. ปลายใบมีรอยหยักสามง่ามขนาดเล็กมากและโค้งมนต่อขอบใบ ขอบใบใกล้โคนมีขน ใบด้านบนมีลายสีเขียวแก่สลับสีเขียวอ่อน ใต้ท้องใบสีม่วงคล้ำ ดอกมีขนาดกว้างระหว่าง 3.3-4.2 ซม. รูปลักษณะมองจากด้านหน้าค่อนข้างกลมหรือรี ก้านช่อดอกตั้ง ยาวประมาณ 6-23 ซม. มีดอกที่ปลายช่อดอก อาจมีดอกได้ถึง 1-2 ดอกต่อหนึ่งช่อดอก กลีบกระเป๋าโป่งพอง มีจุดสีม่วงน้ำตาลขนาดใหญ่จำนวนหลายจุด บนกลีบกระเป๋าด้านใน โล่รูปไข่กลับ ทางออกของแมลงผสมเกสร 1.5-1.6 มม. ซึ่งเป็นกลไกคัดเลือกแมลงผสมเกสร
รองเท้านารีขาวพังงา มีลักษณะคล้าย รองเท้านารีขาวสตูล แต่รองเท้านารีขาวพังงามีขนาดดอกและใบเล็กกว่า แต้มกลางโล่สีเขียว และมีจุดสีม่วงน้ำตาลขนาดใหญ่หลายจุดกระจายตัวบนผิวด้านในกลีบกระเป๋า
พบตามธรรมชาติบนพื้นผิวภูเขาหินปูน ขึ้นอยู่ตามซอกหิน ในภาคใต้ของประเทศไทย พบในแถบจังหวัดพังงาเท่านั้น ในระดับความสูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง 350 - 450 ม.
ออกดอกช่วงเดือนเมษายน ถึง พฤษภาคม
จากการศึกษาวิจัยภาคสนามที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ.2555 โดย HANS BÄNZIGER, ศุภลักษณ์ ภูมิคง และ กนกอร ศรีม่วง ได้ทำการเก็บข้อมูลในแหล่งที่อยู่ตามธรรมชาติของรองเท้านารีขาวพังงาและรองเท้านารีขาวสตูล พบว่าแมลงผสมเกสรเป็นชันโรง ในสกุล Lasioglossum ซึ่งเป็นชันโรงชนิดใหม่ของโลก และได้บรรยายและตั้งชื่อว่า Lasioglossum orchidodeceptum ซึ่งเป็นคนละชนิดกับแมลงผสมเกสรของรองเท้านารีขาวสตูล ซึ่งเป็นชันโรงคนละสกุลและคนละชนิดกันคือ Tetragonula testaceitarsis จึงเป็นหลักฐานยืนยันกลไกการแยกชนิด (Speciation mechanism) ที่มีระหว่าง ชนิดซ่อนเร้น (Cryptic species) ทั้งสองชนิดได้เป็นอย่างดี
โทรทัศน์ประเทศเนปาลใน ค.ศ. 1983
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1983 ในโทรทัศน์ประเทศเนปาล
โทรทัศน์ประเทศเนปาลใน ค.ศ. 2003
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 2003 ในโทรทัศน์ประเทศเนปาล
โทรทัศน์ประเทศเนปาลใน ค.ศ. 2014
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 2014 ในโทรทัศน์ประเทศเนปาล
โทรทัศน์ประเทศเนปาลใน ค.ศ. 2007
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 2007 ในโทรทัศน์ประเทศเนปาล
โทรทัศน์ประเทศเนปาลใน ค.ศ. 2010
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 2010 ในโทรทัศน์ประเทศเนปาล
โทรทัศน์ประเทศเนปาลใน ค.ศ. 2012
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 2012 ในโทรทัศน์ประเทศเนปาล
โทรทัศน์ประเทศเนปาลใน ค.ศ. 2015
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 2015 ในโทรทัศน์ประเทศเนปาล
โทรทัศน์ประเทศบังกลาเทศใน ค.ศ. 1964
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1964 ในโทรทัศน์ประเทศบังกลาเทศ
โทรทัศน์ประเทศบังกลาเทศใน ค.ศ. 2011
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 2011 ในโทรทัศน์ประเทศบังกลาเทศ
ดิก-ดิก
ดิก-ดิก () เป็นแอนทิโลปขนาดเล็ก ในสกุล "Madoqua" พบในทวีปแอฟริกา แถบภูมิภาคแอฟริกาใต้และตะวันออก
มีน้ำหนักตัวประมาณ 4.5–5 กิโลกรัม ความสูงตั้งแต่ปลายกีบเท้าจนถึงหัวไหล่ 35–40 เซนติเมตร ความยาวลำตัว 56 เซนติเมตร ความยางหาง 5 เซนติเมตร อายุโดยเฉลี่ย 10 ปี
ดิก-ดิก ตัวผู้เท่านั้นที่จะมีเขา ลักษณะเขาแหลมสั้น ความยาวประมาณ 3–7.5 เซนติเมตร เป็นสัตว์ที่อาศัยอยู่ในภูมิประเทศที่เป็นพุ่มไม้ที่เป็นหนามแหลมจำพวกอะเคเซียเชื่อมต่อกับทุ่งหญ้าสะวันนา เพื่อป้องกันตัวเองจากสัตว์นักล่า โดยต้องอยู่ใกล้แหล่งน้ำ
ดิก-ดิก เป็นสัตว์กินพืช โดยอาหารได้แก่ ใบไม้, หน่อไม้, พืชสมุนไพรต่าง ๆ, ดอกไม้, ผลไม้ และเมล็ดพืชต่าง ๆ และตกเป็นอาหารของสัตว์ขนาดใหญ่กว่า เช่น ไฮยีนา, สิงโต, แมวป่า, อินทรีและเหยี่ยวขนาดใหญ่ ตลอดจนงูเหลือม และตะกวด
แบ่งออกได้เป็น 4 ชนิด ได้แก่
สตีนบอก
สตีนบอก หรือ สตีนบัก (; ) แอนทิโลปชนิดหนึ่ง จำพวกแอนทิโลปขนาดเล็ก หรือแอนทิโลปแคระ
สตีนบอก มีน้ำหนักตัวประมาณ 11 กิโลกรัม ความสูง 60 เซนติเมตร ความยาว 95 เซนติเมตร–1.1 เมตร อายุโดยเฉลี่ย 10 ปี พบกระจายพันธุ์ในแอฟริกาใต้ และพบได้ยากในแอฟริกาตะวันออก แต่จะพบได้บ่อยในอุทยานแห่งชาติเซเรนเกตี ในแทนซาเนีย และพบได้ที่อุทยานแห่งชาติอีโตซา ในนามิเบีย รวมถึงอุทยานแห่งชาติครูเกอร์ ในแอฟริกาใต้ โดยจะอาศัยอยู่ตามทุ่งหญ้าที่มีพุ่มไม้หนามแหลมเพื่อป้องกันตัว หรือเขตที่ติดต่อกับทะเลทราย เช่น ทะเลทรายคาลาฮารี รวมถึงอาศัยอยู่ในทุ่งหญ้าเปิดโล่งด้วย
สตีนบอก มีเขาเฉพาะตัวผู้ เขายาวเพียง 10–17.5 เซนติเมตร แต่มีความแหลมคม ตัวเมียไม่มีเขา แต่มีขนาดตัวใหญ่กว่าตัวผู้เล็กน้อย กินอาหารได้แก่ ใบไม้แทบทุกชนิด, ผลไม้จำพวกเบอร์รีต่าง ๆ ตลอดจนหญ้าสั้นที่เบ่งบานในช่วงฤดูฝน
สตีนบอก ตกเป็นอาหารของสัตว์นักล่าขนาดใหญ่ เช่น เสือดาว, เสือชีตาห์, หมาป่า, แมวป่า, อินทรีหรือเหยี่ยวขนาดใหญ่, ลิงบาบูน และงูเหลือม
แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิดย่อย ได้แก่:
แอนทิโลปแคระ
แอนทิโลปแคระ () เป็นแอนทิโลปขนาดเล็ก ที่อยู่ในเผ่า Neotragini ในวงศ์ย่อย Antilopinae หรือแอนทิโลปแท้ โดยจำแนกออกมาจากวงศ์ย่อย Neotraginae พบกระจายพันธุ์เฉพาะในทวีปแอฟริกา
คลิปสปริงเงอร์
คลิปสปริงเงอร์ (; ) เป็นแอนทิโลปขนาดเล็ก ในกลุ่มแอนทิโลปแคระ หรือแอนทิโลปเล็ก
คลิปสปริงเงอร์จัดเป็นสิ่งมีชีวิตเพียงชนิดเดียวเท่านั้นในสกุล " Oreotragus" โดยได้รับการอนุกรมวิธานครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1783 โดยเอเบอร์ฮาร์ด เอากุสท์ วิลเฮล์ม ฟอน ซิมเมอร์มันน์ นักสัตววิทยาชาวเยอรมัน ชื่อเรียกในท้องถิ่นว่า "กลิปสปริงเงอร์" () มาจากการประสมกันของคำในภาษาแอฟริคานส์ว่า ("หิน") กับ ("ผู้กระโดด", "ผู้ผาดโผน") รวมความแล้วแปลว่า "นักกระโดดหน้าผา" และมีอีกชื่อหนึ่งคือ "กลิปโบก" ()
และอาจเรียกชื่อสามัญในภาษาไทยได้ว่า "กวางผา" แต่เป็นสัตว์ต่างประเภทกับกวางผาที่พบในทวีปเอเชีย แม้จะอยู่ในวงศ์เดียวกันก็ตาม
ตัวผู้มีน้ำหนักตัวประมาณ 10 กิโลกรัม ตัวเมีย 13 กิโลกรัม ความสูง 50–55 เซนติเมตร จากกีบเท้าถึงไหล่ ความยาวลำตัว 80 เซนติเมตร–1 เมตร ความยาวหาง 8 เซนติเมตร อายุโดยเฉลี่ย 10–12 ปี มีเขาเฉพาะตัวผู้เท่านั้น ขนาดความยาว 20–25 เซนติเมตร มีความเรียวแหลม ตัวเมียมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้เล็กน้อย ไม่มีเขา มีขนสีต่าง ๆ ออกไป เช่น เหลือง, น้ำตาลแดง, เทา แตกต่างออกไปตามภูมิประเทศเพื่ออำพรางตัว โดยมีจุดอ่อนคือสีขาว
คลิปสปริงเงอร์ เป็นแอนทิโลปที่มีความปราดเปรียวว่องไวมาก สามารถกระโดดไปมาตามโขดหินได้อย่างคล่องแคล่ว เนื่องจากกีบเท้ามีลักษณะพิเศษทำให้เกาะติดบนพื้นหินได้อย่างมั่นคง ส่วนใหญ่จะอาศัยอยู่เป็นคู่ เมื่อมีลูกจะซ่อนลูกไว้ประมาณ 1 เดือน เพื่อความปลอดภัย โดยเป็นสัตว์ที่มีความสามารถกระโดดได้สูงมากเป็นพิเศษ โดยกระโดดได้สูงคิดเป็น 15 เท่าของความสูงของตัว หรือประมาณ 7 เมตร ซึ่งเมื่อเทียบกับมนุษย์แล้วจะเท่ากับว่ากระโดดจากไหล่ของเทพีเสรีภาพข้ามคบเพลิงซึ่งเป็นจุดสูงสุดได้เลย
อาศัยอยู่ตามภูมิประเทศที่เป็นโขดหินหรือภูเขาหินที่มีต้นไม้ขึ้นประปราย อาศัยอยู่ได้ทั้งในพื้นที่แห้งแล้งและพื้นที่ชุ่มชื้น อาหารหลักได้แก่ ใบไม้อ่อน ๆ, รากไม้, ดอกไม้, ผลไม้ และหญ้าที่ขึ้นใหม่ในช่วงฤดูฝน เป็นสัตว์ที่จะไม่ดื่มน้ำโดยตรง แต่จะอาศัยความชื้นจากพืชพรรณต่าง ๆ ที่กินขึ้นไปแทนหล่อเลี้ยงร่างกาย ทำให้สามารถอดน้ำได้เป็นระยะเวลานาน ๆ
เป็นสัตว์ที่หากินในเวลากลางคืน โดยเฉพาะในช่วงกลางดึกและจะกระฉับกระเฉงมากเป็นพิเศษในคืนเดือนหงายหรือคืนวันเพ็ญ จะเริ่มหลับนอนพักผ่อนเมื่อใกล้สาง ในเวลากลางวันมักนอนอาบแดดเพื่ออบอุ่นร่างกาย
จากการศึกษาทางด้านวงศ์วานวิวัฒนาการ พบว่าคลิปสปริงเงอร์มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับเคิร์กดิก-ดิก ("Madoqua kirkii") และซูนี ("Neotragus moschatus") ซึ่งเป็นแอนทิโลปขนาดเล็กเหมือนกัน โดยวิวัฒนาการมาแล้วเกือบ 14 ล้านปี โดยมีลำดับตามตางรางดังนี้: 
พบกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางในเอธิโอเปีย, เคนยา, แทนซาเนีย, นามิเบีย และแอฟริกาใต้ และสูญพันธุ์ไปแล้วที่บุรุนดี โดยจำแนกออกได้เป็น 11 ชนิดย่อย ดังนี้:
รีดบัก
รีดบัก () เป็นแอนทิโลปขนาดกลาง ในวงศ์ย่อย Reduncinae หรือแอนทิโลปบึง
มีความสูงประมาณ 60 ถึง 90 เซนติเมตร สีขนน้ำตาลแดง พบในแอฟริกาตะวันออก เช่น โมซักบิก, บอตสวานา, โซมาเลีย และบางส่วนของแทนซาเนีย
รีดบัก มีลักษณะเด่น คือ มีต่อมกลิ่นที่แผ่นหนังสีดำใต้ใบหูทั้งสองข้างเห็นได้ชัดเจน ตัวผู้มีเขาที่โง้งไปด้านหน้า ตัวเมีนไม่มีเขา อาศัยอยู่ตามบริเวณที่เป็นดงกก หรือดงอ้อ รวมถึงพื้นที่ชุ่มน้ำต่าง ๆ เช่น หนอง, บึง และแม่น้ำที่อยู่ติดกับทุ่งหญ้า เป็นสัตว์ที่ดื่มน้ำโดยการสะสมความชื้นที่ได้จากพืชที่กินเข้าไปก็จะสามารถอดน้ำได้เป็นเวลานาน
รีดบักโบฮอร์
รีดบักโบฮอร์ (; ) เป็นแอนทิโลปขนาดกลาง ที่พบได้ในแอฟริกากลาง
ตัวผู้มีน้ำหนักตัวประมาณ 45–60 กิโลกรัม ตัวเมีย 35–45 กิโลกรัม ความสูงตั้งแต่กีบเท้าจนถึงหัวไหล่ 75–85 เซนติเมตร ความยาวลำตัว 1.2–1.4 เมตร อายุโดยเฉลี่ย 10 ปี
มีเขาเฉพาะตัวผู้ที่โง้งงุ้มไปทางด้านหน้าของส่วนหัว ตัวเมียไม่มีเขา มีจุดเด่น คือ มีต่อมกลิ่นเป็นแผ่นหนังสีดำที่ใต้หูทั้งสองข้างเห็นได้ชัดเจน อาศัยอยู่ในภูมิประเทศที่เป็นพื้นที่ชุ่มน้ำ เช่น ดงกก, ดงอ้อ, ริมหนองหรือบึง หรือแม่น้ำที่ติดกับทุ่งหญ้า กินใบไม้, หญ้า รวมถึงดอกไม้ตูมในฤดูแล้ง เมื่อสะสมความชื้นจากพืชที่กินเข้าไปแล้วก็จะสามารถอดน้ำได้เป็นเวลานาน
รีดบักโบฮอร์ ที่โตเต็มวัยแล้วมักตกเป็นเหยื่อของสิงโตและฝูงไฮยีนา ส่วนในวัยที่ยังไม่โตเต็มที่ก็จะถูกเสือดาว, เสือชีตาห์, ไฮยีนา, แมวป่า, อินทรีขนาดใหญ่ และงูเหลือมล่าเป็นอาหาร
พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในป่าแอฟริกาตอนกลางจนถึงแอฟริกาตะวันออกไปจนถึงตะวันตก แบ่งออกเป็นชนิดย่อยได้ 5 ชนิด ได้แก่
บุศรา ศรีรุ่งเรือง
บุศรา ศรีรุ่งเรือง (ชื่อเล่น: กิ๊ฟ) เกิดเมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2528 เป็นนักร้องแนวเพลงลูกทุ่ง เข้าสู่วงการด้วยการชนะเลิศการประกวดเวที มิสทีนไทยแลนด์ Miss Teen Thailand ปี 2001 พ.ศ. 2544 หลังจากนั้นได้เข้ามาเป็นนักร้องในสังกัดยู ทู เรคคอร์ด มีเพลงที่สร้างชื่อเสียงให้กับเธอเป็นอย่างมากคือเพลง "ขนแขนสแตนอัพ"
ด้านชีวิตส่วนตัว สมรสกับ นายปานเทพ กุลพนาภินันท์ (ชื่อเล่น: แบงค์) โดยจัดพิธีฉลองมงคลสมรสเมื่อวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2557 ที่วีวิลล่า หัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
True Love Story เพราะเธอคือรัก
True Love Story เพราะเธอคือรัก เป็นละครชุดมินิซีรีส์กึ่งภาพยนตร์โทรทัศน์ของทางช่องทรูโฟร์ยู ช่อง 24 เค้าโครงเรื่องที่สร้างมาจาก 5 เรื่องราวความรักผ่าน 5 บทเพลงรักในความทรงจำ ซึ่งมีทั้งหมด 5 เพลงจาก 5 ตอนที่นำมาทำเป็นมินิซีรีส์ ได้แก่ รักคุณเข้าอีกแล้ว , กาลครั้งหนึ่ง , คนที่คุณก็รู้ว่าใคร , หัวใจผูกกัน , คำไม่กี่คำ , รักที่แตกต่าง
ดัง หนี ดับ
ดัง หนี ดับ บทประพันธ์และบทโทรทัศน์ สรายุทธ ปิ่นทอง ถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ทางช่องทรูโฟร์ยู โดย บริษัท ออน แอน ออน อินฟินิตี้ จำกัด กำกับการแสดงโดย ผิน เกรียงไกรสกุล
อัสทรีด ฟรางค์
อัสทรีด ฟรางค์ (เกิด 8 สิงหาคม ค.ศ. 1945) เป็นนักแสดงโทรทัศน์และภาพยนตร์ชาวเยอรมัน
คาริน บาล์
คาริน บาล์ (เกิด 19 กันยายน ค.ศ. 1940) เป็นนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ชาวเยอรมัน โดยแสดงภาพยนตร์มากถึง 90 เรื่อง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1956
บัลดุอิน บาส์
บัลดุอิน บาส์ (9 มิถุนายน ค.ศ. 1922 – 22 พฤษภาคม ค.ศ. 2006) เป็นนักแสดงภาพยนตร์ชาวเยอรมัน เขาแสดงภาพยนตร์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1956 ถึง ค.ศ. 2002
คาร์ล บัลเฮาส์
คาร์ล บัลเฮาส์ (4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1905 – 28 กรกฎาคม ค.ศ. 1968) เป็นนักแสดงละครเวทีและนักแสดงภาพยนตร์ชาวเยอรมัน ภายหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 คาร์ลได้เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ในประเทศเยอรมนีตะวันออก
นักแสดง
ผู้กำกับ
อูร์ซูลา เฮอร์คิง
อูร์ซูลา เฮอร์คิง (28 มกราคม ค.ศ. 1912 – 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1974) เป็นนักแสดงหญิงชาวเยอรมัน โดยอูร์ซูลาแสดงภาพยนตร์มากกว่า 130 เรื่อง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1933 ถึง ค.ศ. 1972
อัลฟ์ มาร์โฮล์ม
อัลฟ์ มาร์โฮล์ม (31 พฤษภาคม ค.ศ. 1918 – 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2006) เป็นนักแสดงชายชาวเยอรมัน
ลีชล์ คาร์ลซตัดท์
ลีชล์ คาร์ลซตัดท์ (12 ธันวาคม ค.ศ. 1892 – 27 มิถุนายน ค.ศ. 1960) เป็นนักแสดงหญิงชาวเยอรมัน เธอแสดงภาพยนตร์มากกว่า 75 เรื่อง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1913 ถึง ค.ศ. 1960
คาร์ล ฮินริชส์
คาร์ล ฮินริชส์ (18 กันยายน ค.ศ. 1907 – 7 ธันวาคม ค.ศ. 1967) เป็นนักแสดงละครเวทีและภาพยนตร์ชาวเยอรมัน
คาร์ล พลาเทิน
คาร์ล พลาเทิน (6 มีนาคม ค.ศ. 1877 – 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1952) เป็นนักแสดงชาวเยอรมัน
โทมัส ยาน
โทมัส ยาน (; เกิด 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1965) เป็นนักแสดงภาพยนตร์และผู้กำกับละครโทรทัศน์ชาวเยอรมัน
มาเรีย เพาด์เลอร์
มาเรีย เพาด์เลอร์ (20 มิถุนายน ค.ศ. 1903 – 17 สิงหาคม ค.ศ. 1990) เป็นนักแสดงหญิงชาวเยอรมัน
อาร์มิน โรเด
อาร์มิน โรเด (เกิด 4 เมษายน ค.ศ. 1955) เป็นนักแสดงชายชาวเยอรมัน
โรแบร์ต โชลซ์
โรแบร์ต โชลซ์ (23 เมษายน ค.ศ. 1886 – 10 ตุลาคม ค.ศ. 1927) เป็นนักแสดงภาพยนตร์ชาวเยอรมัน เขาแสดงภาพยนตร์มากถึง 76 เรื่อง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1919 ถึง ค.ศ. 1928
โรแบร์ตเกิดที่ประเทศเยอรมนี และเสียชีวิตที่กรุงเบอร์ลิน
อ็อทซ์ ท็อลเลิน
อ็อทซ์ ท็อลเลิน (; 9 เมษายน ค.ศ. 1882 – 19 กรกฎาคม ค.ศ. 1965) เป็นนักแสดงชายและผู้กำกับภาพยนตร์ชาวเยอรมัน
นักแสดง
ผู้เขียนบท
ฮันส์ ซเตรินแบร์ก
ฮันส์ ซเตรินแบร์ก (3 กรกฎาคม ค.ศ. 1878 – 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1948) เป็นนักแสดงละครเวทีและนักแสดงภาพยนตร์ชายชาวเยอรมัน
คาร์ล เวอรึ
คาร์ล เวอรึ (เกิดที่อัปเปอร์บาวาเรีย, 7 สิงหาคม ค.ศ. 1894 – มิวนิก, 14 มีนาคม ค.ศ. 1975, อายุ 80 ปี) เป็นนักแสดงชายชาวเยอรมัน
บ็อบบี ทอดด์
บ็อบบี ทอดด์ (; 22 มิถุนายน ค.ศ. 1904 – 7 กันยายน ค.ศ. 1980) เป็นนักแสดงชายชาวเยอรมัน เขาแสดงภาพยนตร์มากกว่า 34 เรื่อง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1926 ถึง ค.ศ. 1961
โรแบร์ต เทาเบอ
โรแบร์ต เทาเบอ (15 มีนาคม ค.ศ. 1880 – 18 สิงหาคม ค.ศ. 1961) เป็นนักแสดงภาพยนตร์และนักแสดงละครเวทีชาวเยอรมัน
เมแทมเฟตามีน
เมแทมเฟตามีน (Methamphetamine) หรือชื่อในระบบ IUPAC คือ เอ็น-เมทิลแอมฟีตะมีน เป็นสารกระตุ้นหนักระบบประสาทส่วนกลาง ส่วนมากถูกใช้เป็นสารเสพติดและถูกใช้บ้างในการรักษาโรคซนสมาธิสั้นและโรคอ้วน เมแทมเฟตามีนถูกค้นพบโดยนักเคมีชาวญี่ปุ่น นะไง นะงะโยะชิ (長井 長義) ในปี ค.ศ. 1893 และมีอยู่สองอีแนนซิโอเมอร์ ประกอบด้วย: เดกซ์โตรเมแทมเฟตามีน ("dextromethamphetamine") ซึ่งมีฤทธิ์รุนแรงกว่าและ เลโวเมแทมเฟตามีน ("levomethamphetamine") อย่างไรก็ตามเมแทมเฟตามีนมีพิษต่อระบบประสาทของมนุษย์และสามารถถูกใช้เป็นสารเสพติดประเภทกระตุ้นความต้องการทางเพศและมัวเมา ขณะเดียวกันก็มียาชนิดอื่นที่ปลอดภัยกว่าและมีประสิทธิผลทัดเทียมกัน การสั่งจ่ายเมแทมเฟตามีนโดยแพทย์จึงพบได้ยากในปัจจุบัน
ปัจจุบัน การค้าและครอบครองทั้งเมแทมเฟตามีนและเดกซ์โตรเมแทมเฟตามีนเพื่อการเสพถือว่าผิดกฎหมาย การใช้เมแทมเฟตามีนอย่างผิดกฎหมายพบได้มากที่สุดในเอเชีย, โอเชียเนียและในสหรัฐอเมริกา ซึ่งในสหรัฐ ทั้งเมแทมเฟตามีน, เดกซ์โตรเมแทมเฟตามีน และเลโวเมแทมเฟตามีนถูกจัดอยู่ในบัญชีที่สอง ประเภทสารควบคุม โดยเลโวเมแทมเฟตามีนเป็นยาจำหน่ายหน้าเคาน์เตอร์สำหรับใช้เป็นยาลดอาการคัดจมูกในสหรัฐ แต่โดยสากลแล้ว การผลิต จำหน่ายและครอบครองเมแทมเฟตามีนนั้นถูกควบคุมหรือต้องห้ามในประเทศส่วนใหญ่ เนื่องจากเป็นสารที่อยู่ในบัญชีที่สองของอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยสารที่มีผลต่อจิตใจ
การที่ร่างกายได้รับเมแทมเฟตามีนมากเกินไป อาจส่งผลกระทบให้เกิดหลายอาการ การได้รับมากเกินในระดับปานกลางอาจทำให้มีอาการชีพจรผิดปกติ, สับสนงุนงง, ถ่ายปัสสาวะลำบากหรือเจ็บ, ความดันโลหิตสูงหรือต่ำ, อุณหภูมิร่างกายสูง, ตื่นตัวและตอบสนองมากเกิน, ปวดกล้ามเนื้อ, กระสับกระส่าย, หายใจเร็ว, ชะงักหลั่งปัสสาวะ และปัสสาวะปลอดยูรีน การได้รับมากเกินในระดับสูง อาจก่อให้เกิดอาการอื่นเพิ่มเติม คือ อาการกำเริบรุนแรง, ไตวาย, กล้ามเนื้อลายละลาย, เซอโรโทนินซินโดรม และ เคลื่อนไหวซ้ำ ๆ และยังอาจทำลายสมองได้อีกด้วย
หลอดเลือดดำจากปอด
หลอดเลือดดำจากปอด หรือ พัลโมนารีเวน () เป็นหลอดเลือดดำขนาดใหญ่ซึ่งรับเอาเลือดดำที่บรรจุออกซิเจนแล้วจากปอดไปยังหัวใจห้องล่างซ้าย ซึ่งมีอยู่สี่เส้นด้วยกัน ถือเป็นหนึ่งในหลอดเลือดดำเพียงไม่กี่เส้นที่ลำเลียงเลือดมีออกซิเจน
หลอดเลือดดำจากปอดมีจุดเริ่มต้นจากบริเวณขั้วปอดแต่ละข้าง รับเลือดมาจากแต่ละหลอดเลือดบรองเคียลสามเส้นจากสี่เส้น แต่ละเส้นลำเลียงเลือดไปที่หัวใจห้องล่างซ้าย เนื่องจากปอดแต่ละข้างมีทั้งหลอดเลือดดำทั้งบนล่าง ดังนั้นหลอดเลือดดำจากปอดจึงมีอยู่ทั้งหมดสี่เส้นด้วยกัน โดยหลอดเลือดยึดติดอยู่กับเยื่อหุ้มหัวใจ หลอดเลือดดำจากปอดมีทิศทางการลำเลียงควบคู่ไปกับหลอดเลือดแดงสู่ปอด
รักร้อนออนไลน์ เดอะซีรีส์
รักร้อนออนไลน์ เดอะซีรีส์ เป็นละครโทรทัศน์ของทางช่องพีพีทีวี ช่อง 36 โดยดัดแปลงมาจากนวนิยายชื่อเดียวกัน "รักร้อนออนไลน์ เดอะซีรีส์" มีทั้งหมด 5 เรื่อง ได้แก่ ตกหลุมหัวใจยัยปีศาจ อกหักมารักกับผม เด็กถ่อยรักจริง พิกัดอันตราย รักกะทันหัน และยังไม่เปิดเผยอีกจำนวน 3 เรื่อง
หุบผาชันแม่น้ำฟิช
หุบผาชันแม่น้ำฟิช (; ; ) เป็นสถานที่หนึ่งอยู่ทางตอนใต้สุดของประเทศนามิเบียในทวีปแอฟริกา เกิดจากแม่น้ำฟิชซึ่งมีความยาว 650 กิโลเมตร ไหลคดเคี้ยวตัดผ่านสถานที่แห่งนี้ซึ่งเป็นเทือกเขากว่า 500 ล้านปี จึงมีสภาพเป็นหุบผาชันขนาดใหญ่ นับเป็นหุบผาชันที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับสองของโลกรองจากแกรนด์แคนยอนในรัฐแอริโซนา สหรัฐอเมริกา โดยหน้าผาแต่และแห่งมีความสูงถึง 500 เมตร จากด้านบนสุดลงสู่แม่น้ำ เป็นสถานที่ท่องเที่ยวและเป็นมรดกโลกทางธรรมชาติอีกแห่งหนึ่งของนามิเบีย
ภูเขาโต๊ะ
ภูเขาโต๊ะ () เป็นภูเขาที่มีด้านบนสุดหรือยอดเขาราบเรียบดูแลดูเหมือนโต๊ะ ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของเมืองเคปทาวน์ ในแอฟริกาใต้ มีความยาวประมาณ 2 กิโลเมตร สูง 1,086 เมตรจากระดับน้ำทะเลปานกลาง เป็นส่วนหนึ่งของอุทยานแห่งชาติภูเขาโต๊ะ และรวมอยู่ในภูมิภาคเคปฟลอรัล ซึ่งได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกทางธรรมชาติของแอฟริกาใต้เมื่อปี ค.ศ. 2004
ปัจจุบันมีการบริการกระเช้าไฟฟ้าขึ้นสู่ยอดเขา ซึ่งจุผู้โดยสารได้ครั้งละ 65 คน และหมุมรอบแบบ 360 องศา เพื่อให้ผู้โดยสารได้ชมทิวทัศน์ได้อย่างเต็มที่ บนยอดเขามีพรรณพืชนานาชนิด และหลายชนิดเป็นพืชถิ่นเดียวที่ไม่มีในที่อื่นของโลก
ในปี ค.ศ. 2011 ภูเขาโต๊ะได้รับเลือกให้เป็นเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ทางธรรมชาติของโลกยุคใหม่ร่วมกับป่าแอมะซอน ในหลายประเทศของอเมริกาใต้, เกาะเชจู ของเกาหลีใต้, อ่าวหะล็อง ของเวียดนาม และอุทยานแห่งชาติแม่น้ำใต้ดินปวยร์โตปรินเซซา ของฟิลิปปินส์ เป็นต้น
โพแทสเซียมไซยาไนด์
โพแทสเซียมไซยาไนด์ () มีสูตรเคมีคือ KCN มีลักษณะเป็นของแข็งผลึกสีขาว ละลายน้ำได้ดีมาก มักใช้ในอุตสาหกรรมเหมืองแร่ทอง การสังเคราะห์ทางอินทรีย์และการชุบโลหะด้วยไฟฟ้า โพแทสเซียมไซยาไนด์มีความเป็นพิษสูงมาก มีกลิ่นจาง ๆ คล้ายอัลมอนด์ แต่การได้กลิ่นนี้ขึ้นอยู่กับลักษณะทางพันธุกรรม และมีบันทึกจากผู้ที่ฆ่าตัวตายด้วยสารนี้ว่ามีรสฉุนแสบลิ้น
ก่อนปี ค.ศ. 1900 โพแทสเซียมไซยาไนด์ได้จากการสลายโพแทสเซียมเฟอร์โรไซยาไนด์ ดังสมการ:
K[Fe(CN)] → 4 KCN + FeC + N
ต่อมาได้จากการผสมไฮโดรเจนไซยาไนด์กับสารละลายในน้ำ 50% ของโพแทสเซียมไฮดรอกไซด์ แล้วทำให้ระเหยในสุญญากาศ:
ประมาณการว่ามีการผลิตโพแทสเซียมไซยาไนด์ 50,000 ตันต่อปี
โพแทสเซียมไซยาไนด์เป็นสารยับยั้งการหายใจระดับเซลล์และยับยั้งปฏิกิริยาออกซิเดทีฟฟอสโฟรีเลชัน ทำให้ร่างกายไม่สามารถสร้างพลังงานและเกิดภาวะเลือดเป็นกรดแล็กติก ผิวหนังเกิดผื่นแดงเนื่องจากเนื้อเยื่อไม่สามารถใช้ออกซิเจนจากเลือดได้ ต่อมาผู้ป่วยจะหมดสติและอาจมีภาวะชัก และจะเสียชีวิตจากภาวะพร่องออกซิเจน
ขนาดของโพแทสเซียมไซยาไนด์ที่ทำให้เสียชีวิตอยู่ที่ 200–300 มิลลิกรัม ช่วงเวลาของการออกฤทธิ์ขึ้นอยู่กับความเป็นกรดในกระเพาะอาหารที่จะเปลี่ยนโพแทสเซียมไซยาไนด์เป็นไฮโดรเจนไซยาไนด์
โพแทสเซียมไซยาไนด์ใช้ในการกระทำอัตวินิบาตกรรมของบุคคลในประวัติศาสตร์หลายคน เช่น แอร์วิน รอมเมิล, เอฟา เบราน์, โยเซฟ เกิบเบลส์, ไฮน์ริช ฮิมม์เลอร์, แฮร์มันน์ เกอริงและแอลัน ทัวริง
โพแทสเซียมไซยาไนด์สามารถขจัดความเป็นพิษได้ด้วยไฮโดรเจนเพอร์ออกไซด์หรือสารละลายโซเดียมไฮโปคลอไรต์ ดังสมการ:
มอซซาเรลลาควาย
มอซซาเรลลาควาย () คือมอซซาเรลลาที่ผลิตจากน้ำนมของควายบ้านพันธุ์เมดิเตอร์เรเนียนอิตาลี ถือเป็นผลิตภัณฑ์ดั้งเดิมของแคว้นคัมปาเนีย (โดยเฉพาะจังหวัดคาแซร์ตาและซาแลร์โน) ทางภาคใต้ของประเทศอิตาลี
คำว่ามอซซาเรลลาแผลงมาจากคำกริยาหรือกระบวนการที่เรียกว่า "มอซซาเร" () ซึ่งหมายถึง "ตัดด้วยมือ" แยกออกจากลิ่มน้ำนม แล้วเสิร์ฟเป็นชิ้นเล็ก ๆ หรือกล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือกระบวนการตัดลิ่มน้ำนมแล้วขึ้นรูปเป็นลูกกลมเล็ก มอซซาเรลลาควายเป็นที่ชื่นชอบเนื่องจากเนื้อสัมผัสที่ยืดหยุ่นและความหลากหลายในการนำไปรับประทาน บ่อยครั้งได้รับสมญานามว่าเป็น "ราชินีแห่งตำรับอาหารเมดิเตอร์เรเนียน", "ทองคำสีขาว" หรือ "ไข่มุกบนโต๊ะอาหาร"
มอซซาเรลลาควายที่วางจำหน่ายในชื่อ "มอซซาเรลลาควายคัมปาเนีย" () ได้รับการขึ้นทะเบียนการควบคุมการตั้งชื่อจากแหล่งกำเนิด () และตั้งแต่ปี พ.ศ. 2539 ก็ได้รับการคุ้มครองภายใต้แผนการการคุ้มครองการตั้งชื่อจากแหล่งกำเนิด (Protected Designation of Origin) ของสหภาพยุโรป การคุ้มครองเหล่านี้กำหนดให้มอซซาเรลลาควายที่จะใช้ชื่อดังกล่าวต้องผลิตตามสูตรดั้งเดิมในท้องที่เฉพาะแห่งของแคว้นคัมปาเนีย, ลัตซีโย, ปุลยา และโมลีเซเท่านั้น
ข้อถกเถียงเกี่ยวกับความเป็นมาของควายในอิตาลียังไม่เป็นที่ยุติ มีทฤษฎีหนึ่งกล่าวว่า ชาวกอทเป็นผู้นำควายเอเชียเข้าไปยังอิตาลีระหว่างการอพยพในช่วงยุคกลางตอนต้น อย่างไรก็ตาม กลุ่มธุรกิจสัมพันธ์เพื่อการคุ้มครองเนยแข็งมอซซาเรลลาควายคัมปาเนีย () ระบุว่า "สมมุติฐานที่เป็นไปได้มากที่สุด" คือ ชาวนอร์มันเป็นผู้นำควายจากเกาะซิซิลีเข้าสู่คาบสมุทรอิตาลีในราวปี ค.ศ. 1000 โดยในขณะนั้นชาวอาหรับได้นำควายเข้าไปเลี้ยงในเกาะซิซิลีอยู่ก่อนแล้ว กลุ่มธุรกิจสัมพันธ์ฯ ยังอ้างถึงการค้นพบหลักฐานซากดึกดำบรรพ์ของควายยุโรปยุคก่อนประวัติศาสตร์ชนิด "Bubalus murrensis" โดยเสนอแนะว่า ควายเมดิเตอร์เรเนียนอิตาลีอาจมีวิวัฒนาการชาติพันธุ์ต่างไปจากควายอินเดียและมีต้นกำเนิดในอิตาลีอยู่แล้ว ส่วนทฤษฎีที่สี่กล่าวว่า ชาวอาหรับเป็นผู้นำควายจากเมโสโปเตเมียเข้าสู่ตะวันออกใกล้ จากนั้นบรรดาผู้แสวงบุญและนักรบครูเสดที่เดินทางกลับยุโรปจึงนำควายเข้ามาเลี้ยงด้วย
ในอิตาลี เนยแข็งชนิดนี้ได้รับการผลิตทั่วประเทศโดยใช้น้ำนมควายบ้านพันธุ์เมดิเตอร์เรเนียนอิตาลี ส่วน "มอซซาเรลลาควายคัมปาเนีย" มีพื้นที่การผลิตไล่ตั้งแต่กรุงโรมในแคว้นลัตซีโยไปจนถึงแขวงเปสตุมใกล้เมืองซาแลร์โนในแคว้นคัมปาเนีย รวมถึงในจังหวัดฟอจจาของแคว้นปุลยาและเขตเทศบาลเมืองเวนาโฟรของแคว้นโมลีเซ อุตสาหกรรมมอซซาเรลลาควายทำรายได้ประมาณ 300 ล้านยูโรต่อปี ได้ผลผลิต 33,000 ตันต่อปี ร้อยละ 16 ในจำนวนนี้ส่งออกไปยังต่างประเทศ (ส่วนใหญ่คือประเทศในสหภาพยุโรป) โดยฝรั่งเศสและเยอรมนีเป็นผู้นำเข้ารายใหญ่ แต่การส่งไปจำหน่ายยังรัสเซียและญี่ปุ่นก็กำลังขยายตัว
นอกเหนือจากอิตาลีซึ่งเป็นแหล่งกำเนิดแล้ว ยังมีผู้ผลิตมอซซาเรลลาควายในอีกหลายประเทศทั่วโลก เช่น สวิตเซอร์แลนด์, สหรัฐอเมริกา, ออสเตรเลีย, เม็กซิโก, บราซิล, แคนาดา, จีน, ญี่ปุ่น, เวเนซุเอลา, อาร์เจนตินา, สหราชอาณาจักร, ไอร์แลนด์, สเปน, โคลอมเบีย, ไทย, อิสราเอล, อียิปต์, อินเดีย, แอฟริกาใต้ โดยมีการใช้น้ำนมจากควายบ้านพันธุ์อื่น ๆ ในการผลิตด้วย
โดยทั่วไปนิยมรับประทานมอซซาเรลลาควายกับคัลโซเน, ผัก, สลัดมะเขือเทศและใบโหระพา, ขนมปังปิ้งและแอนโชวี หรือรับประทานเปล่า ๆ กับน้ำมันมะกอก
หลอดเลือดแดงสารอาหาร
หลอดเลือดแดงสารอาหาร () โดยปกติมักจะยึดโยงไปกับหลอดเลือดดำหนึ่งหรือสองเส้น ทำหน้าที่ลำเลียงสารอาหารและธาตุจำเป็นต่อกระดูก แตกสาขาตามเยื่อกระดูกไปตลอดแนวยาวของไขกระดูก หลอดเลือดแดงสารอาหารเป็นหลอดเลือดที่เห็นได้ชัดเจนที่สุดของกระดูก
เจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ทางธรรมชาติของโลกยุคใหม่
เจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ทางธรรมชาติของโลกยุคใหม่ () เป็นสถานที่เจ็ดแห่งทางธรรมชาติของโลก ที่ได้รับการเลือกด้วยการลงคะแนน ให้เป็นสิ่งมหัศจรรย์ของโลกทางธรรมชาติยุคใหม่เจ็ดแห่ง โดยมูลนิธิเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลกทางธรรมชาติ ประกาศผลทางเว็บไซต์ของมูลนิธิในเวลามาตรฐานสากล 11:00 น. ของวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 2011
โดยคัดเลือกมาจากสถานที่ 440 แห่งทั่วโลกใน 220 ประเทศ แล้วคัดเลือกให้เหลือ 77 แห่ง 28 แห่ง และสุดท้ายคัดเลือกให้เหลือเจ็ดแห่ง โดยมีหลายแห่งที่ได้รับการเสนอชื่อมาแต่ไม่ได้รับการเลือก เช่น เกรตแบร์ริเออร์รีฟ ทางชายฝั่งตะวันออกของออสเตรเลีย, ยอดเขาคิลิมันจาโร ในแทนซาเนีย, ทะเลเดดซี ในอิสราเอล และแกรนด์แคนยอน ในสหรัฐอเมริกา เป็นต้น
อันชาร์ทิด 4: อะทีฟส์เอนด์
อันชาร์ทิด 4: อะทีฟส์เอนด์ () เป็นวิดีโอเกมยิงบุคคลที่สาม แอ็กชันผจญภัย พัฒนาโดยนอตีด็อก และจำหน่ายโดยโซนีอินเตอร์แอกทิฟเอ็นเตอร์เทนเมนต์ สำหรับเครื่องเพลย์สเตชัน 4 เป็นภาคต่อของวิดีโอเกม "" และเป็นบทสรุปของเกมชุด"อันชาร์ทิด" นำเรื่องโดยนาธาน เดรก
ฉากของเกมเกิดขึ้นหลายปีหลังจากเหตุการณ์ของ"อันชาร์ทิด 3: เดรกส์ดีเซปชัน" ภาค"อะทีฟส์เอนด์"เล่าเรื่องของตัวเอกของเกม นาธาน เดรก ซึ่งลาออกจากการล่าสมบัติ เขารวมตัวกับแซม พี่ชาย และซัลลี คู่หู เพื่อหาเบาะแสเกี่ยวกับที่ตั้งของสมบัติของกัปตันเฮนรี เอฟรี ที่สูญหายมายาวนาน เพื่อช่วยพี่ชายของเขา
ตัวอย่างของเกมเผยแพร่ครั้งแรกในเหตุการณ์เปิดตัวเครื่องเพลย์สเตชัน 4 ในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 2013 โดยจะเป็นเกมหลักภาคต่อไปในแฟรนไชส์"อันชาร์ทิด" ชื่อเกมเปิดเผยเป็น"อันชาร์ทิด 4: อะทีฟส์เอนด์" ในวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 2014 ที่การประชุมสื่อมวลชนในงานอี 3 โดยมีตัวอย่างเกมสั้น ๆ เปิดเผยภาพแบบเรียลไทม์ของเกม เกมออกจำหน่ายทั่วโลกในวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 2016 และได้รับคำยกย่องอย่างกว้างขวางจากนักวิจารณ์ โดยชื่นชมระบบเกม การนำเสนอ บทบรรยาย และภาพเป็นพิเศษ
พระแสงของ้าวเจ้าพระยาแสนพลพ่าย
พระแสงของ้าวเจ้าพระยาแสนพลพ่าย หรือ พระแสงของ้าวแสนพลพ่าย เป็นหนึ่งในพระแสง (อาวุธ) ซึ่งเป็นตัวแทนแห่งอำนาจขององค์พระมหากษัตริย์ และทุกคนต่างทราบว่าเมื่อกษัตริย์ได้พระราชทานแก่ใครคนหนึ่ง นั่นย่อมหมายความว่า บุคคลนั้นได้รับพระราชทานอำนาจส่วนหนึ่งในการควบคุมอาณาเขตของเขาด้วยศาสตรา ในฐานะที่เป็นสัญลักษณ์ซึ่งผ่านการพิสูจน์แล้ว
พระแสงของ้าวนี้เป็นอาวุธที่รู้จักกันดี โดยได้มีการนำมาใช้ในการต่อสู้ที่หนองสาหร่าย
“สมเด็จพระนเรศวรมหาราชทรงช้างศึกนามเจ้าพระยาไชยานุภาพเข้าหามังกะยอชวาที่ 1 แห่งตองอู ในเพลาทำศึกด้วยการฝ่าดงของเหล่าทหารแห่งอริราชศัตรู เมื่อช้างทรงของทั้งสองพระองค์เผชิญหน้ากัน ผู้นำทัพทั้งสองต่างก็ทรงยืนบนหัวช้างแล้วเซถลาเข้าหากันด้วยพระแสงดาบและพระแสงหอก มีการกล่าวกันว่า ทหารของทั้งสองฝ่ายต่างหยุดต่อสู้เพื่อเฝ้ามองผู้นำสองพระองค์ซึ่งสำแดงเดชด้วยความตื่นเต้น ในที่สุด พระแสงได้ตัดผ่านพระวรกายจากพระอังสา (ไหล่) ถึงพระโสณี (สะโพก) และฝ่ายสยามเป็นผู้มีชัยในวันดังกล่าว ครั้นเมื่อปราศจากผู้นำ ทัพพม่าจึงหยุดการต่อสู้และร่นถอยกลับไปยังเมืองพะโค ส่วนสมเด็จพระนเรศวรมหาราชได้รับการเทิดพระเกียรติเป็นวีรกษัตริย์ไทย และวันที่ทำศึกดังกล่าว (18 มกราคม) ได้มาเป็นวันหยุดประจำชาติที่มีการเฉลิมฉลองในแต่ละปี ในฐานะของวันกองทัพไทย”
ส่วนของ้าวที่ใช้ทำสงครามยุทธหัตถีที่หนองสาหร่าย ก็ได้รับพระราชทานนามเป็นเจ้าพระยา (ซึ่งหมายถึงตำแหน่งสูงสุดของขุนนางสยาม) แสนพลพ่าย (ซึ่งหมายถึงเหล่าศัตรูที่เป็นฝ่ายปราชัยนับพัน)
ของ้าวศึกนี้มีลักษณะพิเศษ โดยเป็นการนำตะขอและใบมีดมาใช้รวมกัน ซึ่งยังมีการใช้งานเฉพาะเมื่อทรงช้างแล้วเผชิญหน้ากับอีกฝ่าย ในอดีตที่ผ่านมา ผู้ที่นำมาใช้ต้องผ่านการฝึกฝนด้วยวิธีการแบบดั้งเดิมของไทย ในฐานะยุทธวิธีประจำตำแหน่งระดับสูง
“ใบมีดของ้าวนั้นมีความคม และได้รับการพิจารณาว่าสร้างขึ้นมาจากเหล็กกล้า ส่วนด้ามจับทำมาจากโลหะหรือไม้เนื้อแข็ง ที่เคลือบด้วยทองกับไม้สนชั้นดี”
พาน เหว่ยป๋อ
วิลเบอร์ พาน หรือ พาน เหว่ยป๋อ (; ชื่อภาษาอังกฤษ: Wilber Pan, Will Pan, Pan Weibo) เป็นนักร้องและนักแสดงชาวไต้หวันที่โด่งดัง
พานเหว่ยป๋อ หรือ วิล พาน เกิดเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ.1980 ปัจจุบันอายุ 36 ปี เกิดที่รัฐเวสต์เวอร์จิเนียร์ ในสหรัฐอเมริกา พออายุได้ 7 ขวบเขาก็ย้ายมาอยู่ที่ไต้หวัน แล้วก็เข้าเรียนที่โรงเรียนนานาชาติ ไทเป อเมริกัน และจบการศึกษาในปี 1999 จากนั้นก็ไปเรียนต่อระดับอุดมศึกษาที่ California Polytechnic State University
ในปี 2000 พานเหว่ยป๋อมีโอกาสเข้าร่วมการแข่งขันร้องเพลงของ NMG และ BMG ที่ลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา และได้รับรางวัลบุคลิกภาพยอดเยี่ยม ต่อมาในปี 2001 เขาก็เดินทางกลับไต้หวันมาชิมลางงานละครเรื่องแรก 《麻辣鲜师》　ซึ่งเรื่องนี้พานเหว่ยป๋อได้รับเสียงตอบรับดีมาก จากนั้นเขาก็มีโอกาสทำอัลบั้มเพลงชุดแรก 《壁虎漫步》 พานเหว่ยป๋อนับว่าเป็นนักร้องไต้หวันที่มีผลงานเพลงออกมาอย่างสม่ำเสมอเลยทีเดียว โดยเพลงที่สร้างชื่อให้กับเขามากที่สุดก็คือเพลง “ปู้เต๋อปู้อ้าย” 《不得不爱》　นอกจากร้องเพลงเล่นละครแล้ว พานเหว่ยป๋อก็เคยเป็น VJ ให้กับ Channel V ด้วยTrack 3 — 我不怕 Wo Bu Pa (I'm Not Afraid)
Track 5 — How Are You
Track 4 — 我對天空說 Wo Dui Tian Kong Shuo (I Told The Sky)ฯลฯ
2+1 แกร่งเกินพิกัด
2+1 แกร่งเกินพิกัด บทประพันธ์ ศุภชัย สิทธิอำพรพรรณ บทโทรทัศน์ ณพัชร ถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ทางช่อง 9 เอ็มคอตเอชดี โดย อาร์เอส ออกอากาศทุกวันเสาร์และวันอาทิตย์ เวลา 21.00 – 22.00 น. กำกับการแสดงโดย นพดล มงคลพันธ์
นินจา คริสติน่า
นินจา คริสติน่า เป็นอัลบั้มชุดแรกของ คริสติน่า อากีล่าร์ วางแผงวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2533 ภายใต้สังกัด แกรมมี่ เอ็นเตอร์เทนเมนต์ และทำยอดขายได้เกิน 1,000,000 ตลับ ภายในระยะเวลาหนึ่งเดือนครึ่ง จนต้องมีการผลิตใหม่และเปลี่ยนหน้าปกปกเทปในเดือน มีนาคม 2534 โดยมียอดขายรวมกว่า 1.9 ล้านตลับ ถือเป็นศิลปินหญิงคนแรกของไทยที่มียอดขายทะลุล้านตลับ และยังสร้างสถิติเป็นอัลบั้มเปิดตัวศิลปินด้วยยอดขายสูงสุดของแกรมมี่
มิวสิกวิดีโอเพลง เปล่าหรอกนะ ได้รับรางวัลโทรทัศน์ทองคำ ครั้งที่ 6 (2534) สาขามิวสิควีดีโอยอดเยี่ยม คอนเสปต์แฟชั่นของอัลบั้มนี้ 'ชุดหมี ผมบ๊อบทรงแมวข่วน รองเท้าบู๊ต เข็มขัดเส้นโตกับหัวเข็มขัดรูปดาว ตุ้มหูห่วงใหญ่' กลายเป็นแฟชั่นที่ฮิตระดับปรากฏการณ์ ที่คนทั้งประเทศนั้นฮิตกันทั่วบ้านทั่วเมือง ตามมาด้วยคอนเสิร์ตแรกของเธอ "คอนเสิร์ต นินจา คริสติน่า" เมื่อ วันที่ 22-23 กุมภาพันธ์ 2534 มาบุญครอง MBK HALL ซึ่งก็ได้รับกระแสตอบรับมาก บัตรจำหน่ายหมดอย่างรวดเร็ว
โซเดียมไซยาไนด์
โซเดียมไซยาไนด์ () มีสูตรเคมีคือ NaCN มีลักษณะเป็นของแข็งสีขาว ละลายน้ำได้ นิยมใช้ในอุตสาหกรรมเหมืองแร่ทอง โซเดียมไซยาไนด์มีความเป็นพิษสูงมาก มีกลิ่นจาง ๆ คล้ายอัลมอนด์ แต่การได้กลิ่นนี้ขึ้นอยู่กับลักษณะทางพันธุกรรม เมื่อผสมกับกรดจะได้แก๊สพิษ ไฮโดรเจนไซยาไนด์
เดิมโซเดียมไซยาไนด์ได้จากการกระบวนการแคสต์เนอร์–เคลล์เนอร์ ซึ่งเป็นการทำปฏิกิริยาระหว่างโซเดียมเอไมด์กับคาร์บอน:
ต่อมา การผลิตโซเดียมไซยาไนด์ได้จากการทำปฏิกิริยาระหว่างไฮโดรเจนไซยาไนด์กับโซเดียมไฮดรอกไซด์:
ในปี ค.ศ. 2006 มีการประมาณการว่าทั่วโลกผลิตโซเดียมไซยาไนด์จำนวนกว่า 500,000 ตัน
โซเดียมไซยาไนด์เป็นสารยับยั้งการหายใจระดับเซลล์ โดยมีผลต่อเอนไซม์ไซโตโครม ซี ออกซิเดสในไมโตคอนเดรีย ทำให้เซลล์ไม่สมารถใช้ออกซิเจนในการหายใจได้ เกิดภาวะเลือดเป็นกรดแล็กติก ทำให้กล้ามเนื้อล้า หายใจตื้น หมดสติและเสียชีวิต ขนาดของโซเดียมไซยาไนด์ที่ทำให้เสียชีวิตอยู่ที่ 200–300 มิลลิกรัม
โซเดียมไซยาไนด์สามารถขจัดความเป็นพิษได้ด้วยไฮโดรเจนเพอร์ออกไซด์ (HO) โดยจะได้โซเดียมไซยาเนตและน้ำเป็นผลิตภัณฑ์:
ทากูมะ อาซาโนะ
ทากูมะ อาซาโนะ (; เกิด: 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1994) นักฟุตบอลอาชีพชาวญี่ปุ่น ปัจจุบันเล่นให้กับชตุทท์การ์ท ในซไวเทอบุนเดสลีกา เยอรมนี ในแบบยืมตัวจากอาร์เซนอล ในพรีเมียร์ลีก อังกฤษ และทีมชาติญี่ปุ่น ในตำแหน่งกองหน้า
ทากูมะ อาซาโนะ เกิดที่เมืองโคโมโนะ จังหวัดมิเอะ บนเกาะฮนชู ในครอบครัวที่มีพี่น้องถึง 7 คน โดยเป็นลูกที่ 6 ของครอบครัว อาซาโนะเริ่มเล่นฟุตบอลโดยมีพี่ชายเป็นแรงบันดาลใจ ก่อนจะเข้าศึกษาต่อในระดับชั้นมัธยมปลายในโรงเรียนที่มีชื่อเสียงทางด้านฟุตบอล คือ โรงเรียนเทคนิคยกกาอิจิจูโอ และกลายเป็นนักฟุตบอลดาวรุ่งในเวลาไม่นาน จนกระทั่งได้เข้าเป็นผู้เล่นของซานเฟรซ ฮิโรชิมะ ขณะอายุ 18 ปี เมื่อเดือนมกราคม ค.ศ. 2013 และได้แชมป์เจลีก 2 สมัย รวมถึงแชมป์ซูเปอร์คัพ 4 สมัย กลายเป็นนักฟุตบอลดาวรุ่งที่น่าจับตามอง ได้รับรางวัลดาวรุ่งยอดเยี่ยมประจำปี ค.ศ. 2015 รวมถึงติดทีมชาติญี่ปุ่นในปีเดียวกัน อาซะโนะได้รับฉายาจากสื่อมวลชนในญี่ปุ่นและเพื่อนร่วมสโมสรว่า ""เดอะจากัวร์"" จากความรวดเร็ว ซึ่งทุกครั้งที่ยิงประตูได้ อาซาโนะจะแสดงท่าทางดีใจด้วยท่าตะปบเหยื่อคล้ายเสือจากัวร์จนกลายเป็นเอกลักษณ์ส่วนตัว
ในปี ค.ศ. 2016 ในรายการเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก อาซาโนะได้เป็นผู้ทำประตูให้กับต้นสังกัดถึง 2 ประตู ในนาทีที่ 42 และ 55 ในการเล่นกับบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด จากประเทศไทย โดยซานเฟรซ ฮิโรชิมะเป็นฝ่ายชนะไป 3–0
ในกลางปี ค.ศ. 2016 ทากูมะ อาซาโนะ ได้เป็นที่ฮือฮาเมื่อตกเป็นข่าวว่าอาร์เซนอล สโมสรระดับใหญ่ในพรีเมียร์ลีกให้ความสนใจ และได้ย้ายมาร่วมสโมสรอย่างถาวรหลังจากนั้นไม่นาน โดยมีค่าตัวประมาณ 5 ล้านปอนด์ ถือเป็นผู้เล่นชาวญี่ปุ่นคนที่ 3 ของอาร์เซนอลต่อจากจุนอิจิ อินาโมโตะ และเรียว มิยาอิจิ แต่ทว่าอาซาโนะยังมิได้มีใบอนุญาตทำงานในอังกฤษ เพราะเล่นให้กับทีมชาติญี่ปุ่นไม่เพียงพอ อาร์เซนอลจึงได้ปล่อยตัวในแบบยืมให้แก่ชตุทท์การ์ท ในเยอรมนี เป็นเวลาหนึ่งฤดูกาล
ในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก โซนเอเชีย รอบ 12 ทีมสุดท้าย เมื่อวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 2016 ที่สนามกีฬาไซตามะ 2002 ที่ทีมชาติญี่ปุ่นแพ้ต่อสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ไป 1–2 ซึ่งผลการแข่งขันครั้งนี้ได้ตกเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์อย่างกว้างขวางในการทำหน้าที่ของผู้ตัดสิน อาซาโนะเป็นตัวสำรองถูกเปลี่ยนตัวลงมาในครึ่งหลัง เป็นผู้โหม่งลูกบอลข้ามเส้นประตูไปแล้วในนาทีที่ 77 แต่ทว่าผู้รักษาประตูสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ยังปัดออกมาได้นั้น ผู้ตัดสินไม่ได้ยกให้เป็นประตู ไม่เช่นนั้นญี่ปุ่นจะตามตีเสมอได้ในลูกนี้ แต่อาซาโนะมายิงประตูได้อีกหนึ่งลูก ในนัดถัดมาในวันที่ 6 กันยายน ในการพบกับทีมชาติไทย ที่สนามราชมังคลากีฬาสถาน ด้วยการเป็นผู้เล่นตัวจริง ในนาทีที่ 75 นับเป็นลูกที่ 2 ของญี่ปุ่นในครั้งนี้ ทำให้ญี่ปุ่นชนะไป 0–2
เจ้าชายหัวใจเกินร้อย
เจ้าชายหัวใจเกินร้อย เป็นละครแนวคอมเมดี้-โรแมนติก ค่ายโพลีพลัส ออกอากาศในปีพ.ศ. 2545 ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 นักแสดงนำ ปฏิภาณ ปฐวีกานต์, จีระนันท์ มะโนแจ่ม, อุเทน คชน่วม และ ปวีณา ตันท์ศรีสุโรจน์
ต่อมน้ำเหลือง
ต่อมน้ำเหลือง หรือ ปุ่มน้ำเหลือง () เป็นอวัยวะรูปทรงรีหรือมนของระบบน้ำเหลือง ซึ่งมีอยู่หลายจุดในร่างกายเช่นที่บริเวณรักแร้และกระเพาะโดยเชื่อมอยู่กับท่อน้ำเหลือง ต่อมน้ำเหลืองเป็นที่อยู่ของเซลล์บีและเซลล์ทีตลอดจนเซลล์ภูมิคุ้มกันอื่น ๆ ถือเป็นอวัยวะที่สำคัญและจำเป็นในการทำให้ระบบภูมิคุ้มกันทำงานอย่างเป็นปรกติ ทำหน้าที่เป็นตัวกรองอนุภาคแปลกปลอมและเซลล์มะเร็ง อย่างไรก็ตาม ต่อมน้ำเหลืองไม่สามารถจัดการกับสารพิษต่าง ๆ ได้ ซึ่งการจัดการกับพิษต่าง ๆ นั้นเป็นหน้าที่ของตับและไต
ต่อมน้ำเหลืองอาจเกิดการอักเสบหรือโตได้จากการอักเสบและติดเชื้อที่แพร่มาจากคอหอยอักเสบแม้เพียงเล็กน้อยหรือจากการจัดการกับมะเร็ง
ยอดยาหยี
ยอดยาหยี เป็นละครแนวคอมเมดี้-โรแมนติก ค่าย โพลีพลัส ออกอากาศวันจันทร์-วันอังคาร ในปี พ.ศ. 2542 ทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 บทประพันธ์ของ อัจฉรียา บทโทรทัศน์ ประไพศรี ศรีนาทม กำกับการแสดงโดย สมจริง ศรีสุภาพ นักแสดงนำ ศรราม เทพพิทักษ์, สุนิสา เจทท์, สันติสุข พรหมศิริ, จารุณี สุขสวัสดิ์, ภัคจีรา วรรณสุทธิ์ และ เมทนี บุรณศิริ
ยาหยีเป็นนักศึกษาจบใหม่ ชอบทางด้านการเขียนหนังสือ จึงไปสมัครงานกับทักษิณาบรรณาธิการหนังสือผู้หญิงชื่อดัง ทักษิณาต้องจำใจรับเข้าทำงาน เพราะยาหยีเป็นเด็กเส้น แต่ยาหยีก็ได้ใช้ความอดทนและแสดงความสามารถให้ทุกคนได้ยอมรับ และยังได้เขียนนวนิยายที่มาจากชีวิตจริงของเธอกับปิลันธ์ น้องชายของทักษิณาอีกด้วย
สะพานดาว
สะพานดาว เป็นละครโทรทัศน์ แนวชีวิต-สะท้อนสังคม สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2542 นำแสดงโดย ศุภวัฒน์ อ่ำประสิทธิ์ และ ศรีริต้า เจนเซ่น จากบทประพันธ์เรื่อง 'สะพานดาว' ของ ทมยันตี เขียนบทโทรทัศน์โดย จินตบุตร กำกับการแสดงโดย ฐาปกรณ์ ดิษยนันทน์ ผลิตโดย บ. กันตนา วิดีโอ โปรดักชั่น จำกัด ออกอากาศทางช่อง 7
สะพานดาวเป็นเรื่องราวชีวิตต้องสู้ของสองพี่น้องเด็กวัดจักรและไอ้ดำ น้องชายต่างบิดาที่มีพัฒนาการทางสมองช้ากว่าอายุแต่กลับมีหัวใจท่ีอ่อนโยนรู้จักคำว่า‘แบ่งปัน’และ‘เมตตาปรานี’ ผลงานเรื่อง 'สะพานดาว' ของทมยันตี นักเขียนศิลปินแห่งชาติเรื่องนี้มีเนื้อเรื่องท่ีแฝงเต็มไปด้วยคติและคำสอนท่ีอิงกับหลักธรรมในพุทธศาสนาของการทำดีได้ดี เมื่อนำมาสร้างเป็นละคร 'สะพานดาว' จึงกลายเป็นละครรัก แนวส่งเสริมสังคม ซึ่งแปลกสำหรับละครหลังข่าวช่อง 7แต่กลับได้รับความนิยมสูง จึงกลายเป็นผลงานสร้างชื่อให้ ศุภวัฒน์ อ่ำประสิทธิ์ และเป็นผลงานการแสดงละครเรื่องแรกของศรีริต้า เจนเซ่น
จักรพรรดิฟุชิมิ
จักรพรรดิฟุชิมิ ( , 1808 - 1860 , ครองราชย์ 1830 - 1841) เป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 92 แห่งญี่ปุ่นตามกฎมณเฑียรบาลว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ทรงครองราชย์ระหว่างปี พ.ศ. 1830 - พ.ศ. 1841
จักรพรรดิฟุชิมิ มีพระนามเดิมว่า เจ้าชายฮิโระฮิโตะ () ซึ่งเป็นพระนามเดียวกับจักรพรรดิโชวะ (หรือจักรพรรดิฮิโระฮิโตะ) จักรพรรดิพระองค์ที่ 124 เพียงแต่พระนามของทั้ง 2 เขียนต่างกัน
จักรพรรดิฟุชิมิเป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 2 ของจักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะ โดยทรงมาจากสาย Jimyoin-toเจ้าชายฮิโระฮิโตะทรงได้รับการสถาปนาให้เป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์ต่อจาก จักรพรรดิโกะ-อุดะ พระญาติของพระองค์ซึ่งมาจากสายราชสกุล ไดกะกุจิ
ในเดือน 10 ปี โคอัน ที่ 10 ตรงกับวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 1830 อันเป็นปีที่ 13 ในรัชสมัยจักรพรรดิโกะ-อุดะ ทรงสละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายฮิโระฮิโตะที่รัชทายาทพระชนมายุ 22 พรรษา
ต่อมาในปี พ.ศ. 1832 จักรพรรดิฟุชิมิได้ทรงสถาปนา เจ้าชายทะเนะฮิโตะ พระราชโอรสของพระองค์ขึ้นเป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์
ในวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 1841 จักรพรรดิฟุชิมิได้ประกาศสละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายทะเนะฮิโตะที่รัชทายาทขึ้นเป็น จักรพรรดิโกะ-ฟุชิมิ ขณะพระชนมายุเพียง 33 พรรษาโดยทรงได้เป็น โฮโอ หรือ อดีตจักรพรรดิอันประทับในศาสนา
ต่อมาในปี พ.ศ. 1844 อดีตจักรพรรดิฟุชิมิทรงพ้นจากตำแหน่งโฮโอเมื่อจักรพรรดิโกะ-ฟุชิมิทรงถูกกองทัพของราชสกุลไดกะกุจิบีบบังคับให้สละราชบัลลังก์ให้กับ เจ้าชายคุนิฮะรุ พระญาติจากสายไดกะกุจิซึ่งเป็นที่รัชทายาทขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อเป็นจักรพรรดิโกะ-นิโจ
ในปี พ.ศ. 1851 จักรพรรดิโกะ-นิโจทรงพระประชวรและสวรรคตอย่างกะทันหันทำให้ เจ้าชายโทะมิฮิโตะ ที่รัชทายาทจากสายจิเมียวอินซึ่งเป็นพระราชโอรสพระองค์เล็กในอดีตจักรพรรดิฟุชิมิได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาทำให้อดีตจักรพรรดิฟุชิมิได้กลับมาดำรงพระยศโฮโออีกครั้ง
แต่ทรงเป็นโฮโอได้เพียง 5 ปีก็ทรงผนวชเป็นพระภิกษุเมื่อปี พ.ศ. 1856 และทรงยกจักรพรรดิฮะนะโซะโนะให้เป็นพระราชโอรสบุญธรรมของอดีตจักรพรรดิโกะ-ฟุชิมิผู้เป็นพระเชษฐาต่างพระราชมารดาซึ่งดำรงพระยศเป็นโฮโอสืบต่อจากพระราชบิดา
อดีตจักรพรรดิฟุชิมิสวรรคตเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 1860 ขณะพระชนมายุเพียง 52 พรรษา พระศพของพระองค์ถูกฝังที่สุสาน ฟุกะกุซะ โนะ คิตะ ซึ่งเป็นสุสานของจักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะ พระราชบิดา
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเยอรมนี
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเยอรมนีทั้งสิ้น 44 แหล่ง เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 41 แหล่ง และมรดกโลกทางธรรมชาติอีก 3 แหล่ง
ประเทศเยอรมนีมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 14 แห่ง
สรรเสริญ ลิ้มวัฒนะ
สรรเสริญ ลิ้มวัฒนะ เกิดวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2540 เป็นนักฟุตบอลชาวไทย เล่นในตำแหน่งกองกลาง ปัจจุบันได้ลงเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลแบงค็อก ยูไนเต็ด ในไทยลีก
โดย สรรเสริญ ลิ้มวัฒนะ เป็นผู้เล่นชาวไทยคนแรกที่ได้เล่นในนิวซีแลนด์ฟุตบอลแชมเปียนชิป
สรรเสริญได้แชมป์ฟุตบอลอาเซียนชิงแชมป์เยาวชนอายุไม่เกิน 19 ปี 2015 กับทีมชาติไทยชุดเยาวชนอายุไม่เกิน 19 ปี
เซาท์อเมริกายูธฟุตบอลแชมเปียนชิป
เซาท์อเมริกายูธฟุตบอลแชมเปียนชิป (อังกฤษ: "South American Youth Football Championship") เป็นการแข่งขันฟุตบอลชายชิงแชมป์แห่งชาติอเมริกาใต้ รุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี ซึ่งผู้ชนะ 4 อันดับแรกในทัวนาร์เม้นต์นี้จะได้เข้าร่วมแข่งขันฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี ในแต่ละปี
ประเทศจีนใน ค.ศ. 2016
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 2016 ในประเทศจีน
ประเทศจีนใน ค.ศ. 1917
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1917 ในประเทศจีน
ประเทศเนเธอร์แลนด์ใน ค.ศ. 1772
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1772 ในประเทศเนเธอร์แลนด์
ประเทศเนเธอร์แลนด์ใน ค.ศ. 1839
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1839 ในประเทศเนเธอร์แลนด์
ประเทศเนเธอร์แลนด์ใน ค.ศ. 1792
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1792 ในประเทศเนเธอร์แลนด์
ประเทศเนเธอร์แลนด์ใน ค.ศ. 1840
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1840 ในประเทศเนเธอร์แลนด์
ประเทศเนเธอร์แลนด์ใน ค.ศ. 1817
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1817 ในประเทศเนเธอร์แลนด์
ประเทศเนเธอร์แลนด์ใน ค.ศ. 1849
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1849 ในประเทศเนเธอร์แลนด์
เซาท์อเมริกายูธฟุตบอลแชมเปียนชิป 2005
เซาท์อเมริกายูธฟุตบอลแชมเปียนชิป 2005เป็นการแข่งขันฟุตบอลเซาท์อเมริกายูธฟุตบอลแชมเปียนชิป จัดขึ้นที่ประเทศโคลอมเบีย ระหว่างวันที่ 13 มกราคม - 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 หรือ ค.ศ 2005
จอร์จ แคนนิง
จอร์จ แคนนิง () เป็นนักการเมืองและรัฐบุรุษชาวอังกฤษจากพรรคทอรี นอกจากจะเป็นสมาชิกคณะรัฐมนตรีในหลายรัฐบาลตลอดจนเป็นผู้นำในสภาสามัญชนแล้ว เขายังได้ดำรงตำแหน่งเป็นนายกรัฐมนตรีอีกด้วย
เขาแตกต่างจากนายกรัฐมนตรีหลายๆคนก่อนหน้า คือไม่ได้เกิดมาในตระกูลขุนนางหรือการทหาร มารดาของเขาเป็นนักแสดง ส่วนบิดาเป็นนักธุรกิจและทนายความที่ประสบความล้มเหลว ทำให้แคนนิงต้องถูกอุปการะทางการเงินโดยลุงสแตรธฟอร์ด ซึ่งพาเขาเข้าไปศึกษาที่วิทยาลัยอีตันและโบสถ์คริสต์แห่งออกซฟอร์ด แคนนิงเริ่มเดินเข้าสู่หนทางการเมืองในปี 1793 และก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว เขาเป็นสมุหบัญชีกองทัพระหว่าง ค.ศ. 1800–01 และเหรัญญิกทัพเรือระหว่าง ค.ศ. 1804–06 ต่อมาแม้ว่านายกรัฐมนตรี ดยุกแห่งพอร์ตแลนด์ จะประกาศให้สเปนเซอร์ เพอร์ซีวัลเป็นนายกรัฐมนตรีคนต่อไปแล้วก็ตาม แต่แคนนิงก็ปฏิเสธตำแหน่งรัฐมนตรีต่างประเทศรวมถึงตำแหน่งอื่นๆ เนื่องจากมีลอร์ดแคสเซิลรีซึ่งเป็นคู่อริของเขาอยู่ในรัฐบาลของเพอร์ชีวัล (ถึงขนาดเคยสู้กันจนบาดเจ็บ)
ภายหลังเพอร์ซีวัลถูกลอบสังหารในค.ศ. 1812 แคนนิงก็เข้ามาร่วมงานในรัฐบาลของเอิร์ลแห่งลิเวอร์พูล ในตำแหน่งทูตอังกฤษประจำโปรตุเกส (1814–16), ประธานกรรมการบริษัทอินเดียตะวันออก (1816–21), รัฐมนตรีต่างประเทศและผู้นำสภาสามัญชน (1822–27) ต่อมาเมื่อเอิร์ลแห่งลิเวอร์พูลลาออกจากปัญหาสุขภาพในปี 1827 แคนนิงก็ได้รับเลือกเป็นนายกรัฐมนตรี ชนะดยุกแห่งเวลลิงตันและเซอร์ รอเบิร์ต พีล อย่างไรก็ตาม ด้วยปัญหาสุขภาพทำให้แคนนิงดำรงตำแหน่งได้เพียง 119 วันก็ถึงแก่อสัญกรรมในตำแหน่ง ถือเป็นนายกรัฐมนตรีบริเตนที่ดำรงตำแหน่งสั้นที่สุด