hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
สถานีรถไฟหัวหวาย
สถานีรถไฟหัวหวาย เป็นสถานีรถไฟระดับ 4 อยู่ห่างจากสถานีรถไฟกรุงเทพเป็นระยะทาง 204.06 กิโลเมตร ตั้งอยู่ตำบลหัวหวาย อำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรรค์
ในอดีต สถานีรถไฟหัวหวายเคยเป็นต้นทางของทางรถไฟขนฟืน สายหัวหวาย-ท่าตะโกที่เปิดใช้งานเมื่อปี พ.ศ. 2450 โดยเมื่อแรกเริ่มใช้ทางกว้างขนาด 0.60 เมตร ปลายทางอยู่ที่ บ้านปลายราง ตำบลอุดมธัญญา อำเภอตากฟ้า จังหวัดนครสวรรค์ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเปิดป่าเข้าไปตัดฟืนและลำเลียงไปใช้ยังสถานีต่างๆในทางสายเหนือ ในขณะเดียวกันก็ทำหน้าที่เป็นเส้นทางขนส่งคนและสินค้าจากพื้นที่ อำเภอท่าตะโก และอำเภอใกล้เคียงในขณะนั้นด้วย
ต่อมาในปี พ.ศ. 2483 จึงได้ปรับปรุงเป็นทางกว้างขนาด 1.00 เมตรและเปลี่ยนแนวและปลายทางเดิมจาก บ้านปลายราง ไปเป็นตัวตลาดท่าตะโก ใน อำเภอท่าตะโก โดยได้มีการถมคันทางจนแล้วเสร็จถึงบริเวณวัดท่าตะโก บ้านท่าตะโก ตำบลท่าตะโก อำเภอท่าตะโก จังหวัดนครสวรรค์ และได้ดำเนินการวางรางจนถึงบริเวณ บ้านหลักสิบเก้า ตำบลอุดมธัญญา อำเภอตากฟ้า จังหวัดนครสวรรค์ แต่ก็ประสบปัญหาเรื่องงบประมาณเรื่อยมา จนในปี พ.ศ. 2507 ก็ได้มีการประกาศยกเลิกการเดินรถและมีการส่งมอบพื้นที่ให้แก่หน่วยราชการอื่นต่อไป
ปัจจุบันแนวคันทางรถไฟสายนี้ได้กลายเป็นทางหลวงจังหวัดหมายเลข 3329 และบางส่วนของถนนสาย บ้านทำนบ - บ้านท่าตะโก โดยยังมีซากคันทางให้เห็นบริเวณประแจด้านเหนือของสถานีหัวหวาย และบริเวณสามแยกวัดทำนบ ตำบลทำนบ อำเภอท่าตะโก จังหวัดนครสวรรค์ รวมถึงชื่อหมู่บ้านต่างๆที่เกี่ยวข้องกับทางรถไฟสายนี้ เช่น บ้านหัวประแจ บ้านหลักสิบเก้า และ บ้านปลายราง
มิสซี เอลเลียต
เมลิสซา อาร์เน็ต "มิสซี" เอลเลียต () เกิดเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1971 เป็นศิลปินเพลงและนักแสดง ด้วยยอดขายมากกว่า 7 ล้านชุดในสหรัฐอเมริกา เธอเป็นแร็ปเปอร์หญิงเพียงคนเดียวที่มียอดอัลบั้มในระดับแผ่นเสียงทองคำขาว 6 ชุด โดย RIAA รวมถึงอัลบั้มแผ่นเสียงทองคำขาวคู่ ในชุด "Under Construction"
เอลเลียต เป็นที่รู้จักในผลงานเพลงฮิตและมิวสิกวิดีโออย่างเช่น "The Rain (Supa Dupa Fly)", "Hot Boyz", "Get Ur Freak On", "One Minute Man", "Work It", "Gossip Folks", "Pass That Dutch", "Lose Control" และ "Ching-a-Ling" นอกจากนี้เอลเลียตยังเป็นนักแต่งเพลงและโปรดิวเซอร์ให้กับศิลปิน ทั้งโปรดิวซ์งานเองและร่วมกับโปรดิวเซอร์ เพื่อนวัยเด็กของเธออย่าง ทิมบาแลนด์
หอกลาง
หอกลาง () เป็นหอที่เป็นศูนย์กลางที่ใช้เป็นคุกปราสาท (dungeon) หรือเป็นป้อม โดยทั่วไปแล้วหอกลางจะเป็นสิ่งก่อสร้างที่ได้รับการป้องกันอย่างแน่นหนาที่สุดในปราสาท ฉะนั้นจึงมักจะใช้เป็นที่อยู่อาศัยหรือเป็นที่เก็บอาวุธ, อาหาร หรือบ่อน้ำหลักที่ทำให้อยู่รอดได้ในระหว่างที่ถูกล้อม
เดิมคำที่ใช้สำหรับ “หอกลาง” ที่ยังใช้กันในอนุสาวรีย์ของยุคกลางโดยเฉพาะในฝรั่งเศสคือคำว่า “donjon” ซึ่งแปลงมาเป็น “dungeon” ในภาษาอังกฤษ ในเยอรมนีสิ่งก่อสร้างลักษณะนี้เรียกว่า “Bergfried” และในภาษาสเปนเรียกว่า “torre del homenaje”
รูปทรงและขนาดของหอกลางก็มีหลายแบบที่รวมทั้งสี่เหลี่ยมที่มักจะพบในหมู่เกาะบริติช, กลม, แปดเหลี่ยม หรือหลายเหลี่ยม หรือรวมกันหลายลักษณะ อันที่จริงแล้วปราสาทบางปราสาทก็มีแต่เพียงหอกลางที่เป็นตัวปราสาทที่มักจะเรียกว่า “หอบ้าน” (Tower house)
เหมือนแพร พานะบุตร
เหมือนแพร พานะบุตร เกิดวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2531 ปัจจุบันกิ่งจบการศึกษาในระดับปริญญาตรี คณะดุริยางคศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร เอก Voice Jazz พร้อมกับ วิชญาณี เปียกลิ่น หรือ แก้ม เดอะสตาร์ นอกจากนี้ กิ่งยังเป็นผู้เข้ารอบ 8 คนสุดท้ายและได้อันดับที่ 4 ในการประกวดรายการ The Star ค้นฟ้าคว้าดาว ปี 5 ปัจจุบันเป็นศิลปินในสังกัด มิวสิคครีม ในเครือ จีเอ็มเอ็มแกรมมี่ เป็นเจ้าของเพลงดังอย่าง ผิดเพราะรัก ฉันว่างงานหรือเธอเหงา ถามตัวเองได้ไหม และยังเป็นเจ้าของอัลบั้มเดี่ยว อะ ลิตเติ้ล บิ๊ก ธิงค์
Giwii not shake ก่อตั้งขึ้นเมื่อปีพ.ศ. 2549 เริ่มต้นโดยกิ๊บ กวี เทียนชัย สนใจการทำเพลง electronic และได้ชวนกิ่ง ซึ่งเจอกันที่ร้านกาแฟของเพื่อนกิ๊บ มาร้องเพลงให้ กับ single แรก "confusion" ขึ้นถึงอันดับ 22 104.5 fat radio และได้เข้าชิง fat aword ในปีเดียวกันในสาขา bedroom studio เพลงนี้ได้รวมอยู่ใน Compilation "Photo abstackt"by moohow record (2007) และ single ต่อมา "inside" รวมอยู่ใน Compilation N.E.R.D. Project by passionsound group(2007) ในช่วงเวลาที่ผ่านมาได้มีโอกาสเก็บเกี่ยวประสบการณ์ผ่านงานแสดงสดตามคลับและงานแสดงศิลปะทั่ว กรุงเทพฯ
ในปี พ.ศ. 2551 กิ่งได้เข้าร่วมการประกวด "5 Live MC Huntee-Hunter Contest" ซึ่งเป็นกิจกรรมการประกวดเฟ้นหาพิธีกรหน้าใหม่พร้อมกับแมวมองคู่ใจ และได้รับการคัดเลือกเป็นผู้เข้ารอบ 20 คนสุดท้าย โดยผู้เข้ารอบทั้งหมด 20 คนจะมาแข่งขันกันดำเนินรายการในรูปแบบสถานการณ์จำลองในสตูดิโอรายการ “5 Live” การประกวดตัดสินคะแนนจากการโหวตทาง SMS โดยกิ่งได้รหัส FD2 และในรายการนี้กิ่งได้รางวัลรองชนะเลิศ
The Star ค้นฟ้าคว้าดาว เป็นการประกวดร้องเพลง จัดทำโดยบริษัท Exact ภายใต้เครือ GMM Grammy ออกฉายทางโมเดิร์นไนน์ทีวี กิ่งได้เข้ามาประกวดรายการ The Star ค้นฟ้าคว้าดาว ปี 5 (พ.ศ. 2552) เป็นตัวแทนจากภาคกลาง ได้รับเลขรหัสหมายเลข *8 และได้รับรองชนะเลิศอันดับที่สาม (ที่ 4) โดยเพลงที่ใช้ในการประกวด มีดังนี้
Digital Download *123 0146
คุกปราสาท
คุกปราสาท () เป็นสถานที่ที่ใช้เป็นที่จำขังนักโทษ ในสมัยโบราณคำว่า “Dungeon” ใช้ในความหมายที่หมายถึงหอกลางด้วย
คำว่า “Dungeon” มาจากภาษาฝรั่งเศสเก่า ว่า “Donjon” ที่มาจากภาษาละติน “Dom(i)niōn-” ที่แปลว่า “สมบัติ” แต่ในภาษาฝรั่งเศสคำว่า “Donjon” หมายถึง หอกลาง
“Donjon” จึงเป็นคำประเภทที่เรียกว่า “คู่เพี้ยน” (false friend; คำๆ หนึ่งในภาษาหนึ่งที่เขียนหรือออกเสียงคล้ายคำในภาษาอื่น แต่มีความหมายคนละอย่าง)
ในยุคกลางคุกปราสาทก็คือหอกลางซึ่งเป็นหอหรือสิ่งก่อสร้างหลักของปราสาทและเป็นสิ่งก่อสร้างสิ่งสุดท้ายในที่ตั้งมั่นที่กองทหารสามารถใช้ถอยเข้าไปได้หลังจากที่ถูกข้าศึกบุกผ่านกำแพงเข้ามาได้ นอกจากนั้นก็ยังใช้เป็นที่จำขังนักโทษ หลังจากการสร้างที่อยู่อาศัยอันสะดวกสบายขึ้นสำหรับลอร์ดเจ้าของปราสาทแล้ว สิ่งก่อสร้างนี้ก็ใช้แต่เฉพาะการจำขังนักโทษ ความหมายของคำว่า “Dungeon” วิวัฒนาการมาหมายถึงคุกใต้ดิน หรือ ที่บรรจุศพ (burial vault) ที่สร้างภายใต้ปราสาท
คุกปราสาทส่วนใหญ่จะเป็นห้องเดี่ยวที่มีประตูทางเข้าทางเดียวบางครั้งก็จากห้องข้างบน นักโทษอาจจะถูกหย่อนลงไปในที่จำขังโดยไม่มีทางออก บางครั้งคุกปราสาทก็จะใช้เป็นที่ทำการทรมานด้วย
เสน่ห์ หงษ์ทอง
เสน่ห์ หงษ์ทอง ผู้ประสานงานศูนย์ประสานงานกรรมกร /เป็นกรรมการบริหารมูลนิธิแรงงานสมศักดิ์ โกศัยสุข / เป็นกรรมการบริหารพรรคสังคมประชาธิปไตยไทย (เดิมการเมืองใหม่) ปฏิบัติหน้าที่นายทะเบียนสมาชิกพรรคฯ
เสน่ห์ หงษ์ทอง เกิดเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2514 ที่จังหวัดลพบุรี เป็นลูกคนที่ 5 ในจำนวนพี่น้องทั้งหมด 8 คน จบการศึกษาชั้นประถมปีที่ 6 จากโรงเรียนที่บ้านเกิด จากนั้นเดินทางจึงเดินทางเข้าสู่กรุงเทพมหานครเพื่อเรียนต่อการศึกษานอกโรงเรียน (กศน.) พร้อมกับหางานทำไปด้วย ด้วยการเป็นพนักงานเย็บผ้าในโรงงานแถบลำลูกกา แต่เรียนไม่จบ
ชีวิตส่วนตัวอยู่กินกับนายสาวิทย์ แก้วหวาน ประธานสมาพันธ์แรงงานรัฐวิสาหกิจการรถไฟแห่งประเทศไทย (สร.ร.ฟ.ท) มีบุตรด้วยกัน 2 คน ชื่อ ศรัทธาชน และ ศาสตราธรรม มีบ้านพักอยู่ย่านรังสิต
เสน่ห์เริ่มต้นการเป็นนักต่อสู้เพื่อสิทธิแรงงาน ด้วยการเรียกร้องสิทธิให้เพื่อนคนงานหญิงในปี พ.ศ. 2534 ทำให้ถูกเลิกจ้าง นับแต่นั้นจึงเข้าสู่แวดวงของการต่อสู้เพื่อเรียกร้องสิทธิแรงงานมาโดยตลอด โดยได้ร่วมทำกิจกรรมต่าง ๆ กับองค์การแรงงาน Young Christian Workers ประเทศไทย (ํYCW) และเป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งสมาพันธ์แรงงานรัฐวิสาหกิจด้วย
ในการชุมนุมของพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย พ.ศ. 2551 เสน่ห์ได้เข้าร่วมในการชุมนุม มีบทบาทเป็นผู้ดำเนินรายการบนเวทีรวมทั้งเป็นผู้นำการชุมนุมในการชุมนุมนอกสถานที่บางครั้ง นอกจากนี้แล้ว ยังเป็นผู้จัดรายการวิทยุรายการ "เสียงจากกรรมกร" ทางคลื่น F.M. 98.25 MHz ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัคร ส.ส.ระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 4 ของพรรคการเมืองใหม่
ปราสาทเนิน
ปราสาทเนิน () เป็นปราสาทชนิดหนึ่ง ปราสาทลักษณะนี้สร้างในบริเตน, ไอร์แลนด์ และฝรั่งเศสระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 11 ถึง 12 เป็นปราสาทที่สร้างอย่างง่ายโดยไม่ต้องใช้ทุนทรัพย์มากนักแต่มีประสิทธิภาพพอที่จะใช้ในการป้องกันจากการโจมตีย่อยๆ จากศัตรูได้
คำว่า “motte” ในภาษาฝรั่งเศสหมายถึงเนินเตี้ยๆ ที่โดยทั่วไปเป็นเนินที่ไม่ใช่เนินธรรมชาติแต่เป็นเนินที่สร้างขึ้นตอนบนของเนินเป็นสิ่งก่อสร้างที่ทำด้วยไม้หรือหินที่เรียกว่าหอกลาง ดินที่ใช้ทำเนินขุดมาจากคูรอบๆ ตัวเนินหรือรอบตัวปราสาท ผิวเนินอาจจะคลุมด้วยดินเหนียวหรือสร้างเสริมด้วยไม้ในการหนุน ตัวอย่างของปราสาทลักษณะนี้ก็ได้แก่ปราสาทหลุยส์ (Lewes Castle) และปราสาทลิงคอล์น (Lincoln Castle) ส่วนใหญ่แล้วสิ่งก่อสร้างบนเนินจะทำด้วยไม้จากวัสดุที่มีอยู่ในบริเวณนั้นโดยไม่ต้องใช้ช่างฝีมือที่ดีนัก แต่ต่อมาสิ่งก่อสร้างเหล่านี้ก็สร้างแทนด้วยหอกลางที่สร้างด้วยหิน
ค่ายภายในปราสาทมักจะล้อมรอบด้วยรั้วไม้ที่เรียกว่ากำแพงระเนียด (palisade) ภายในลานปราสาทเป็นที่พำนักของผู้ที่รับใช้เจ้าของปราสาทหรือชาวนา บุคคลอื่นที่พำนักอยู่ข้างในก็มีช่างตีเหล็ก, ช่างโม่แป้งและช่างอื่นๆ ที่จำเป็นต่อการอยู่รอดของสมัยนั้น ปราสาทอาจจะมีมากกว่าหนึ่งค่ายซึ่งอาจจะเป็นค่ายนอกและค่ายในเช่นที่ปราสาทวาร์คเวิร์ธ (Warkworth Castle) ซึ่งเกิดจากการขยายปราสาทออกไปรวมค่ายอีกค่ายหนึ่งที่มีกำแพงล้อมรอบ หรือบางครั้งก็อาจจะมีค่ายหลายค่ายต่อเนื่องกันบนเนินเช่นที่ปราสาทวินด์เซอร์ ค่ายมักจะจะอยู่ติดกับคูรอบเนินและมีทางออกที่ใช้สะพานชัก ค่ายมักจะมีโถง, โรงม้าและโรงวัว, ชาเปล และกระท่อมสำหรับคนที่ทำงานให้กับเจ้าของปราสาท นอกจากนั้นก็อาจจะมีร้านค้าสำหรับพ่อค้าในท้องถิ่น
สิ่งก่อสร้างภายใต้การพิทักษ์
สิ่งก่อสร้างภายใต้การพิทักษ์ () ในสหราชอาณาจักรเป็นสิ่งก่อสร้างหรือโครงสร้างที่ได้รับการระบุอย่างเป็นทางการว่ามีความสำคัญทางด้านสถาปัตยกรรม, ประวัติศาสตร์ และวัฒนธรรม การระบุว่าเป็น “สิ่งก่อสร้างภายใต้การพิทักษ์” เป็นมาตรฐานที่ใช้กันอย่างแพร่หลายที่ในปัจจุบันประกอบด้วยสิ่งก่อสร้างทั้งสิ้นราวครึ่งล้านแห่ง
สิ่งก่อสร้างที่ได้รับการระบุว่าเป็น “สิ่งก่อสร้างภายใต้การพิทักษ์” ไม่สามารถจะถูกรื้อทิ้ง, ขยายต่อเติมหรือเปลี่ยนแปลงโดยไม่ได้รับอนุญาตจากสำนักงานวางแผนท้องถิ่น (ผู้มีหน้าที่ปรึกษาสำนักงานกลางของรัฐบาลที่เกี่ยวข้อง โดยเฉพาะในการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญๆ ของสิ่งก่อสร้างที่สำคัญ) ข้อยกเว้นก็ได้แก่วัดอังกลิคันที่ยังใช้เป็นวัดอยู่ และวัดที่บริหารโดยได้รับสิทธิพิเศษ ในบางกรณีเจ้าของสิ่งก่อสร้างภายใต้การพิทักษ์มีหน้าที่ที่จะต้องบำรุงรักษาและซ่อมแซมสิ่งก่อสร้างให้อยู่ในสภาพดี ถ้าละเลยหรือทำการเปลี่ยนแปลงโดยไม่ได้รับอนุญาตก็จะมีโทษตามกฎหมาย เพราะการได้รับการระบุมีผลในการจำกัดสิทธิในการเปลี่ยนแปลงกฎหมายจึงอนุญาตให้ผู้เป็นเจ้าของสามารถประท้วงการระบุได้
แม้ว่าสิ่งที่ที่ได้รับการระบุว่าเป็น “สิ่งก่อสร้างภายใต้การพิทักษ์” ส่วนใหญ่จะเป็นสิ่งก่อสร้าง แต่ก็มีโครงสร้างอื่นที่อยู่ในรายการด้วยเช่นสะพาน, อนุสาวรีย์, ประติมากรรม, อนุสรณ์สงคราม หรือแม้แต่หลักไมล์ สิ่งก่อสร้างโบราณ, สิ่งก่อสร้างทางการทหาร และสิ่งก่อสร้างที่ไม่ใช่สำหรับการอยู่อาศัย (เช่นสโตนเฮนจ์) แทนที่จะอยู่ในข่าย “สิ่งก่อสร้างภายใต้การพิทักษ์” จะเป็นส่วนหนึ่งของสิ่งก่อสร้างโบราณภายใต้การพิทักษ์ (Scheduled monument) ที่อยู่ภายใต้การพิทักษ์ของพระราชบัญญัติที่เก่ากว่าพระราชบัญญัติที่ใช้สำหรับ “สิ่งก่อสร้างภายใต้การพิทักษ์” ขณะที่ภูมิทัศน์ทางวัฒนธรรมเช่นอุทยานและสวนในปัจจุบันอยู่ในรายการที่ไม่มีกฎหมายพิทักษ์ พระราชบัญญัติที่ใช้สำหรับ “สิ่งก่อสร้างภายใต้การพิทักษ์” เริ่มโดยพระราชบัญญัติว่าด้วยการวางแผนเมือง ค.ศ. 1947 (Town and Country Planning Act 1947)
“สิ่งก่อสร้างภายใต้การพิทักษ์” ครอบคลุมทั้งภายในและภายนอกตัวอาคาร ฉะนั้นการเปลี่ยนแปลงแทบทุกอย่างของสิ่งก่อสร้างเหล่านี้ต้องได้รับการอนุญาตก่อนที่จะทำได้
ระดับของการพิทักษ์แบ่งเป็นสามระดับตามลำดับของความสำคัญและความยากในการขอใบอนุญาตในการเปลี่ยนแปลง:
“เกรด III” ถูกยุบเลิกไปในปี ค.ศ. 1970. ส่วน เกรด A, B และ C ใช้สำหรับวัดในนิกายเชิร์ชออฟอิงแลนด์ที่ยังใช้เป็นวัดอยู่ เกรดเหล่านี้ใช้ก่อนปี ค.ศ. 1977 แต่ก็ยังมีสิ่งก่อสร้างบางแห่งที่ยังใช้เกรดนี้อยู่
เม็ก ลีส์
เม็ก ฮีทเตอร์ ลีส์ (, 19 ตุลาคม 1948) อดีตสมาชิกระหว่าง พ.ศ. 2533 - 2548 ในฐานะตัวแทน เม็กเป็นตัวแทนสังกัดระหว่าง พ.ศ. 2533 - 2545 และเป็นสมาชิกวุฒิสภาอิสระระหว่าง พ.ศ. 2545และ 2546 และเป็นหัวหน้ากลุ่มระหว่าง พ.ศ. 2546 - 2548
หลังจากเชิลล์ เคิลนอตลาออกจาก ลีส์ได้รับการเรียกร้องให้ดำรงค์ตำแหน่งรักษาการหัวหน้าพรรคในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2540 และได้รับตำแหน่งหัวหน้าพรรคอย่างเป็นทางการในเดือนธันวาคมปีเดียวกัน โดยมีนาตาชา สทอตต์ เดสโพจาเป็นรองหัวหน้าพรรค
ภายใต้การนำของลีส์ พรรคประชาธิปไตยออสเตรเลียปรับปรุงกฎหมายพิทักษ์สิ่งแวดล้อม การจำแนกทางชีววิทยา แนวคิดเพื่อประโยชน์ทางเภษัทกรรม เจรจาปรับปรุงภาษีสินค้าและบริการ และรักษาบทบาทผู้ตรวจสอบของพรรคในวุฒิสภา
พ.ศ. 2542 นายกฯ จอห์น โฮเวิร์ดเสนอแนวคิด แต่ได้รับการต่อต้านโดยพรรคแรงงานออสเตรเลีย พรรคออสเตรเลียน กรีนส์ และวุฒิสมาชิกอิสระไบรอัน เฮอราดีน ทำให้โฮวาร์ดต้องการเสียงสนับสนุนจากพรรคประชาธิปไตยซึ่งใช้สโลแกนในการรณรงค์การเลือกตั้งในปีพ.ศ. 2541 ว่า "ไม่เก็บภาษีสินค้าและบริการจากอาหาร" ลีส์เห็นด้วยที่จะให้ผ่านร่างกฎหมาย ทำให้ร่างกฎหมายดังกล่าวถูกปรับปรุง ส่วนมากแล้ว อาหารสดและยาสามัญได้รับการงดเว้นภาษี ร่างกฎหมายดังกล่าวได้รับความเห็นชอบจากสมาชิกส่วนใหญ่ของพรรคในระดับรัฐทั้งหมดยกเว้นควีนส์แลนด์และเซาท์ออสเตรเลีย สทอตต์ เดสโพจาระบุความรู้สึกไม่พอใจของเธอโดยเฉพาะภาษีสินค้าและบริการในหนังสือหลายเล่ม และในท้ายที่สุดทั้งสทอตต์ เดสโพจา และแอนดริว บาร์ทเล็ตตัวแทนรัฐควีนส์ แลนด์โหวตไม่รับร่างกฎหมายภาษีสินค้าและบริการ
ถึงแม้ว่าสมาชิกพรรคส่วนใหญ่จะไม่พอใจกับการต่อรองร่างกฎหมายภาษีสินค้าและบริการ และอภิปรายถึงการเปลี่ยนแปลงหัวหน้าพรรค โดยกฎของพรรคประชาธิปไตยออสเตรเลีย เพื่อเปลี่ยนตัวหัวหน้าพรรคสามารถกระทำได้เมื่อมีผู้เข้าชื่อครบหนึ่งร้อยคน แต่ในช่วงแรกก็ยังไม่มีใครเสนอตัวขึ้นชิงตำแหน่งกับลีส์ ในเวลาต่อมา โพลระบุว่าพรรคประชาธิปไตยกำลังเสื่อมความนิยม ซึ่งอาจจะเกี่ยวหรือไม่เกี่ยวกับกฎหมายภาษีสินค้าและบริการหรือความไม่เสถียรในตำแหน่งหัวหน้าพรรค เดือนเมษายน พ.ศ. 2544 โพลระบุว่าวุฒิสมาชิกจากพรรคประชาธิปไตยอาจจะเสียที่นั่งในการเลือกตั้งซึ่งมีผลมาจากเหตุการณ์ก่อนหน้าปีนั้น อันเป็นผลให้มีการเรียกร้องให้มีการการโหวตแบบไม่เปิดเผยชื่อ]เพื่อเปลี่ยนตัวหัวหน้าพรรค และสทอตต์ เดสโพจาแสดงความตั้งใจของเธอที่จะท้าชิงตำแหน่งกับลีส์และประสบความสำเร็จ ลีส์ลงจากตำแหน่งหัวหน้าพรรคประชาธิปไตยในวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2544
กลางปี พ.ศ. 2545 ลีส์กล่าวต่อต้านการเป็นหัวหน้าพรรคของสทอตต์ เดสโพจา กล่าวว่าเธอทำให้พรรคเอียงซ้ายมากเกินไป ซึ่งเป็นผลให้ลีส์ลาออกจากพรรคมาเป็นวุฒิสมาชิกอิสระในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2545
เมษายน พ.ศ. 2546 เม็ก ลีส์ประกาศตั้ง ซึ่งอ้างว่ามีมุมมองที่เป็นกลางทางการเมืองมากกว่าพรรคประชาธิปไตย
อย่างไรก็ตาม ในการเลือกตั้งเดือนตุลาคม พ.ศ. 2547 ลีส์ไม่ได้รับคะแนนเสียงมากพอที่จะได้เป็นสมาชิกวุฒิสภาอีกหกปี ได้คะแนนเสียงเป็นอันดับที่สิบ ลีส์พ้นจากตำแหน่งในวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2548
ลีส์แต่งงานกับแมททิว มิทเชล ทนายความชื่อดังของแอดิเลทในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2543 ทั้งคู่มีบุตรหกคนคือ อินกริด ทีเกน เคท สเตฟาน แอน และจอห์น
โพนทอง (แก้ความกำกวม)
โพนทอง สามารถหมายถึง
ซันลุยจีเดย์ฟรันเชซี
โบสถ์ซันลุยจีเดย์ฟรันเชซี (; ) เป็นโบสถ์][[โรมันคาทอลิก]]ตั้งอยู่ที่[[จตุรัสนาโวนา]]ใน[[กรุงโรม]]ใน[[ประเทศอิตาลี]] ชื่อโบสถ์แปลว่า "นักบุญหลุยส์แห่งฝรั่งเศส" สร้างในสมัย[[สถาปัตยกรรมฟื้นฟูศิลปวิทยา|ฟื้นฟูศิลปวิทยา]]
ตัวโบสถ์ออกแบบโดย[[จาโกโม เดลลา ปอร์ตา]] (Giacomo della Porta) และสร้างโดย[[สถาปนิก]][[โดเมนีโก ฟอนตานา]] (Domenico Fontana) ระหว่างปี [[ค.ศ. 1518]] ถึงปี [[ค.ศ. 1589]] วัดสร้างเสร็จด้วยความอุปถัมภ์ของ[[แคทเธอรีน เดอ เมดิชิ|พระราชินีนาถแคทเธอรีน เดอ เมดิชิแห่งฝรั่งเศส]]ผู้ทรงอุทิศทรัพย์สมบัติบางส่วนของบริเวณวัด วัดซานลุยจิเดอิฟรานเชซิเป็นวัดประจำชาติของฝรั่งเศสในกรุงโรมที่อุทิศให้แก่[[พระแม่มารีย์]] [[นักบุญเดนิส]] และ[[พระเจ้าหลุยส์ที่ 9 แห่งฝรั่งเศส|นักบุญหลุยส์]]ผู้เป็นพระเจ้าแผ่นดินฝรั่งเศสมาก่อนเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 13 ลักษณะแบบฝรั่งเศสเห็นได้ชัดในการออกแบบด้านหน้าของวัดที่เป็นที่ตั้งของประติมากรรมหลายรูปที่ทำให้รำลึกถึงประวัติศาสตร์ที่รวมทั้ง[ชาร์เลอมาญ พระเจ้าหลุยส์ที่ 9 นักบุญโคลทิลด์, นักบุญเดนีส์ และ นักบุญฌานแห่งวาลัว ภายในตกแต่งด้วยจิตรกรรมฝาผนังบรรยายเรื่องราวของนักบุญหลุยส์ (โดยชาร์ลส์-โจเซฟ นาตัวร์ (Charles-Joseph Natoire)), นักบุญเดนีส์ และพระเจ้าโคลวิสที่ 1 (Clovis I)
โบสถ์ซันลุยจีเดย์ฟรันเชซีได้รับเลือกให้เป็นที่บรรจุศพของนักบวชคนสำคัญ ๆ และบุคคลที่เป็นสมาชิกของชุมชนฝรั่งเศสที่อยู่ในกรุงโรมที่รวมทั้วพอลลีน เดอ โบมองต์ที่เสียชีวิตด้วยวัณโรคในปี ค.ศ. 1805 ที่คนรักฟร็องซัว-เรอเน เดอ ชาโตบรีอ็อง (François-René de Chateaubriand) สร้างอนุสรณ์ให้นักเศรษฐศาสตร์หัวใหม่เฟรเดริก บัสติยาท์ (Frédéric Bastiat) พระคาร์ดินัล ฟร็องซัว-ฌออาคิม เดอ ปีแยร์ เดอ แบร์นี (François-Joachim de Pierre de Bernis) และราชทูตของพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 และพระเจ้าหลุยส์ที่ 16
โดเม็นนิโค แซมเปียริเขียนงานจิตรกรรมฝาผนังชิ้นเอกชิ้นหนึ่งภายในวัดที่บรรยายประวัติของนักบุญเซซิเลีย จิตรกรอื่นที่ตกแต่งวัดนี้ก็ได้แก่ คาวาลิเยร์ ดาร์ปิโน (Cavalier D'Arpino), ฟรานเชสโค บาซซาโน (ผู้ลูก) (Francesco Bassano the Younger), จิโรลาโม มูซิอาโน (Girolamo Muziano), โจวันนี บากลีโอเน จีโรลาโม ซีชีโอลันเต ดา แซร์โมเนตา (Girolamo Siciolante da Sermoneta) จาโกปีโน เดล กอนเต (Jacopino del Conte), เพลเลกริโน ทิบัลดิ (Pellegrino Tibaldi) และ อองตวน เดริเซต์ (Antoine Derizet)
แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดและทำให้วัดเป็นที่รู้จักกันโดยทั่วไปคือภาพเขียนภายในชาเปลคอนทราเรลลิที่เขียนโดยคาราวัจโจจิตรกรคนสำคัญของยุคบาโรกระหว่างปี ค.ศ. 1599 ถึงปี ค.ศ. 1600 ที่เป็นฉากชีวิตของนักบุญแม็ทธิวที่รวมทั้งภาพ: “พระเยซูเรียกนักบุญมัทธิว”, “การดลใจนักบุญมัทธิว” และ “การพลีชีพของนักบุญมัทธิว”
โรมพินาศ
โรมพินาศ หรือในอีกชื่อหนึ่งว่า ศึกรัก ศึกแผ่นดิน (ชื่อภาษา) เป็นภาพยนตร์คลาสสิกอมตะเรื่องหนึ่ง ที่สร้างขึ้นโดยค่าย เมโทร โกลด์วีน เมเยอร์ (ชื่อภาษา) ออกฉายใน ค.ศ. 1951 (พ.ศ. 2494)
ชื่อในภาษาอังกฤษว่า Quo Vadis นั้น มาจากคำในภาษาลาติน ซึ่งแปลว่า "คุณกำลังจะไปไหน?" ซึ่งมาจากต้นฉบับคัมภีร์ทางคริสต์ศาสนา มีบทหนึ่ง พระเยซู กับ นักบุญปีเตอร์ พระสันตะปาปาองค์แรก ได้สนทนากันที่ถนนแอปเปียน () นักบุญปีเตอร์ ถามว่า "Domine, quo vadis?" (แปลว่า พระเจ้า ท่านกำลังจะไปไหน?) พระเยซูตรัสตอบว่า "Whither I go, thou canst not follow me now; but thou shalt follow me afterwards" (แปลว่า "ที่ซึ่งเราจะไปนั้นท่านจะตามเราไปเดี๋ยวนี้ไม่ได้ แต่ภายหลังท่านจะตามเราไป") (ยอห์น 13:36) ซึ่งนั่นหมายถึง นักบุญปีเตอร์จะตายในลักษณะเดียวกับที่พระเยซูจะสิ้นพระชนม์ ซึ่งภายหลัง นักบุญปีเตอร์ก็ถูกตรึงกางเขน
เรื่องราวของ โรมพินาศ เกิดขึ้นในจักรวรรดิโรมัน ในรัชสมัยของ จักรพรรดินีโร ภาพยนตร์กล่าวถึงเรื่องของแม่ทัพโรม นามว่า มาร์คัส วินิเซียส (Marcus Vinicius) ที่กลับจากการทำศึก และได้พบรักกับหญิงสาวศาสนาคริสต์นามว่า "ลิเจีย" (Lygia) ซึ่งเป็นทาสในบ้านนายพลที่ปลดเกษียณแล้วคนหนึ่งของโรม แต่นายพลคนนั้นได้ดูแลลิเจียเยี่ยงลูกสาวมิใช่ทาส จักรพรรดินีโรทราบความ จึงออกคำสั่งในนามจักรพรรดิ ให้ลิเจียมาอยู่ในความปกครองของมาร์คัสแทนอดีตนายพล ลิเจียไม่เต็มใจนักที่จะไปเป็นของมาร์คัส แต่ในใจลิเจียก็รักมาร์คัสอยู่
ในช่วงเดียวกัน จักรพรรดินีโรทรงต้องการสร้างกรุงโรมให้มีความหรูหรา สวยงาม ทันสมัย แต่กรุงโรมตอนนั้น มีตึกรามบ้านช่องเต็มอยู่แล้ว จักรพรรดินีโรจึงทรงสั่งเผากรุงโรม เพื่อสร้างเมืองใหม่ให้เป็นอย่างที่พระองค์ต้องการ แต่เมื่อได้เผาไปแล้ว ประชาชนต้องการคำตอบถึงสาเหตุและบทลงโทษของผู้ที่เผาเมืองและทำให้พวกเขาเดือดร้อน จักรพรรดินีโร ทรงป้ายความผิดให้กับผู้ที่นับถือศาสนาคริสต์ ซึ่งมีอยู่ประมาณพันคนในช่วงนั้น ทรงสั่งให้จับชาวคริสต์ทุกคน ในขณะที่มาร์คัสเองก็ถูกจับกุมเพราะได้ไปออกคำสั่งปล่อยลิเจีย ซึ่งขัดต่อบัญชานีโร และนีโรก็ทรงสั่งอดอาหารสิงโตและเสือด้วย
เมื่อสิงโตและเสือหิวโซเต็มที่ จักรพรรดินีโร ทรงสั่งให้นำชาวคริสต์และเหล่าสัตว์ลงไปอยู่รวมกันในลานสนามกีฬา ท่ามกลางสายตาประชาชนนับหมื่นแสนที่หลงเชื่อคำตรัสหลอกลวงของนีโร เพื่อให้ชาวคริสต์ถูกเสือและสิงโตกินเสียให้หมด แต่ก่อนหน้านั้น ในช่วงที่ถูกขังในคุกนั้น มาร์คัสและลิเจียก็ได้ทำพิธีแต่งงานกัน
มาร์คัส ลิเจีย และเออร์ซุส (บอดี้การ์ดของลิเจีย) ถูกแยกออกมาต่างหาก โดยจะผูกมาร์คัสไว้ใกล้ๆ ที่ประทับของนีโร ผูกลิเจียไว้กับเสาในลานสนามกีฬา และปล่อยเออร์ซุสตัวเปล่าลงไปในสนามพร้อมกับวัวตัวผู้ 1 ตัว เพื่อให้เออร์ซุสสู้กับวัว หากเออร์ซุสแพ้ วัวจะขวิดเออร์ซุสและลิเจียสิ้นใจไปต่อหน้าต่อตามาร์คัสที่ถูกผูกไว้ในที่อัฒจรรย์ที่ประทับ
แต่เออร์ซุสสามารถชนะวัวที่ตัวใหญ่กว่าได้ ประกอบกับช่วงนั้น มาร์คัสดิ้นจนโซ่หลุดพอดี จึงวิ่งไปเฉลยความจริงให้ประชาชนรับรู้ เมื่อประชาชนรับรู้ข้อเท็จจริง ก็ก่อการจลาจล จนนีโรตัดสินใจปลงพระชนม์พระองค์เอง
จิตติพจน์ วิริยะโรจน์
จิตติพจน์ วิริยะโรจน์ สมาชิกวุฒิสภา จังหวัดศรีสะเกษ และเป็นพี่ชายของนายพฤฒิชัย วิริยะโรจน์ ผู้แทนการค้าไทย ในรัฐบาลของนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร
จิตติพจน์ วิริยะโรจน์ เกิดเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2508 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี วิศวกรรมศาสตร์ จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และปริญญาโท บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และจากมหาวิทยาลัยเทกซัส ออสติน
จิตติพจน์ วิริยะโรจน์ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดศรีสะเกษ ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2549 และการเลือกตั้ง พ.ศ. 2551
ในปี พ.ศ. 2551 ได้รับการเลือกตั้งเป็นประธานกรรมมาธิการกิจการองค์กรตามรัฐธรรมนูญและติดตามการบริหารงบประมาณ วุฒิสภา จำนวนติดต่อกัน 4 วาระ เป็นเวลา 6 ปี ทำหน้าที่ตรวจ ติดตาม การปฏิบัติหน้าที่ขององค์กรตามรัฐธรรมนูญ อันได้แก่ กกต. ปปช. สตง. องค์กรอัยการ เป็นต้น รวมทั้งมีหน้าที่ตรวจสอบติดตามการบริหารงบประมาณของรัฐ หน่วยงานของรัฐ และรัฐวิสาหกิจทุกหน่วยงานที่มีการใช้งบประมาณแผ่นดิน
ในปี พ.ศ. 2553 หลังจากที่มีการสลายการชุมนุมที่ราชประสงค์ ได้รับเลือกตั้งเป็นประธานกรรมการติดตามสถานการณ์บ้านเมือง วุฒิสภา โดยมี นายวิชาญ ศิริชัยเอกวัฒน์ ส.ว.สรรหา นายโคทม อารียา ผอ.ศูนย์ศึกษาและพัฒนาสันติวิธี มหาวิทยาลัยมหิดล พล.อ.เอกชัย ศรีวิลาศ ผอ.สำนักสันติวิธีและธรรมาภิบาล สถาบันพระปกเกล้า เป็นรองประธาน โดยคณะกรรมการมีหน้าที่ ตรวจสอบ ติดตาม ค้นหาความจริง และหาทางออกเกี่ยวกับวิกฤตการณ์อันเนื่องมาจากการสลายการชุมนุมในครั้งนั้น การทำงานของคณะกรรมการใช้เวลานานกว่า 2 ปี แต่รายงานของคณะกรรมการติดตามสถานการณ์บ้านเมืองถูกระงับมิให้มีการเผยแพร่ต่อสาธารณะชน
นอกจากนี้ ยังได้รับเลือกตั้งเป็นประธานกรรมาธิการวิสามัญพิจารณากฎหมายที่สำคัญหลายฉบับ เช่นพ.ร.บ.องค์กรอัยการและพนักงานอัยการ พ.ศ. 2553 พ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและการได้มาซึ่งวุฒิสภา พ.ศ. 2554 พ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยคณะกรรมการการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 และพ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยพรรคการเมือง พ.ศ. 2554 เป็นต้น
หนองโพ (แก้ความกำกวม)
หนองโพ สามารถหมายถึง
หลอดสุญญากาศ
หลอดสุญญากาศ () หรือ หลอดอิเล็กตรอน (electron tube : ในอเมริกา) หรือ วาล์วเทอร์มิออนิค (thermionic valve : ในอังกฤษ) ในทางอิเล็กทรอนิกส  หมายถึงอุปกรณ์ที่ควบคุมกระแสไฟฟ้าผ่านขั้วอิเล็กโทรดภายในบริเวณที่มีอากาศหรือก๊าซเบาบาง ปรากฏการณ์ ทางฟิสิกส์ที่ใช้อธิบายการนำไฟฟ้าก็คือ ปรากฏการณ์เทอร์มิออนิค อิมิตชัน (thermionic emission) ซึ่งอธิบายว่าเมื่อโลหะถูกทำให้ร้อนจนถึงระดับหนึ่งด้วยการป้อนกระแสไฟฟ้าจะทำให้อิเล็กตรอนหลุดออกมาที่ผิวของโลหะ เมื่อทำการป้อนศักย์ไฟฟ้าเพื่อดึงดูดอิเล็กตรอนที่หลุดออกมาอยู่ที่ผิวด้วยขั้วโลหะอีกขั้วหนึ่งที่อยู่ข้างๆ จะทำให้เกิดการไหลของกระแสได้ เราเรียกหลอดสุญญากาศที่มีขั้วโลหะเพียงสองขั้วนี้ว่า หลอดไดโอด (Diode) โดยขั้วที่ให้อิเล็กตรอนเรียกว่า คาโธด (Cathode) และขั้วที่รับอิเล็กตรอนเรียกว่า อาโนด (Anode) โดยปกติจะมีรูปร่างเป็นแผ่นโลหะธรรมดา บางทีจะเรียกว่า เพลท (Plate) การไหลของกระแสไฟฟ้าของหลอดไดโอดเป็นแบบไม่เป็นเชิงเส้น (Non-linear current) กล่าวคือ เมื่อป้อนศักย์ไฟฟ้าบวกให้กับขั้วอาโนดและศักย์ไฟฟ้าลบให้กับขั้วคาโธดจะทำให้เกิดกระแสไฟฟ้าไหลดังที่ได้อธิบายผ่านมา แต่เมื่อป้อนศักย์ไฟฟ้ากลับทางคือ ป้อนศักย์ไฟฟ้าบวกให้กับคาโธดและป้อนศักย์ไฟฟ้าลบให้กับอาโนดจะทำให้กระแสไฟฟ้าไม่สามารถไหลได้ ซึ่งเป็นผลมาจากอิเล็กตรอนถูกผลักด้วยผลของสนามไฟฟ้านั้นเอง ซึ่งคุณสมบัติข้อนีจึงทำให้สามารถนำหลอดไดโอดไปใช้เป็นอุปกรณ์เรียงกระแส (rectifier) ได้
ต่อมาได้มีการพัฒนาหลอดไดโอดโดยใส่ขั้วโลหะตาข่ายระหว่างขั้วอาโนดและขั้วคาโธด เรียกว่า กริด (Grid) ซึ่งจะมีรูปร่างเป็นตาข่าย เป็นลวดเส้นเล็กๆ พันอยู่รอบๆหลอดสุญญากาศ บางชนิดอาจจะไม่มีขั้วชนิดนี้ หรือจะมีเพียงขั้วเดียว หรืออาจจะมี 2-3 ขั้วขึ้นไป จะทำหน้าที่เป็นส่วนควบคุมปริมาณกระแสให้ไหลมากน้อยได้ตามศักย์ไฟฟ้าที่ป้อนให้กับขั้วกริด อุปกรณ์ที่มีขั้วโลหะ 3 ขั้วนี้เรียกว่า หลอดไตรโอด (Triode) ทำสามารถใช้ทำเป็นเครื่องส่งวิทยุได้
เลดี เบิร์ด จอห์นสัน
คลอเดีย อัลตา "เลดี เบิร์ด" เทย์เลอร์ จอห์นสัน (22 ธันวาคม ค.ศ. 1912 - 11 กรกฎาคม ค.ศ. 2007) เป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งแห่งสหรัฐอเมริกาและเป็นภรรยาของประธานาธิบดีลินดอน บี. จอห์นสัน
เมโลเดียน
เมโลเดียน () อาจหมายถึง
แยกปากเกร็ด
แยกปากเกร็ด เป็นทางแยกจุดตัดถนนติวานนท์กับถนนแจ้งวัฒนะและถนนภูมิเวท ในเขตตำบลปากเกร็ด อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี
ในอดีตทางแยกแห่งนี้เป็นห้าแยกที่ควบคุมโดยสัญญาณไฟจราจรทุกทิศทาง มีสภาพการจราจรติดขัดเป็นอย่างมาก แต่ในภายหลังได้มีความเปลี่ยนแปลงทางกายภาพอย่างต่อเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน
โดย กรมทางหลวง ได้ย้ายปากถนนภูมิเวท (ซอยแจ้งวัฒนะ-ปากเกร็ด 16) จากแนวที่เข้าสู่ทางแยกโดยตรงไปไว้บริเวณถนนแจ้งวัฒนะ (ขาเข้าท่าน้ำปากเกร็ด) แทนเพื่อบรรเทาปัญหาการจราจร เนื่องจากถนนภูมิเวทมีผู้ใช้เส้นทางน้อยกว่าทิศทางอื่น ๆ ผู้ที่มาจากทางแยกและต้องการเข้าสู่เส้นทางนี้จึงต้องเบี่ยงเข้าสู่ถนนแจ้งวัฒนะไปทางท่าน้ำปากเกร็ดก่อน แล้วจึงเลี้ยวซ้ายอีกครั้งหนึ่งบริเวณก่อนถึงศูนย์การค้าเมเจอร์ฮอลลีวูด ส่วนขาออกจากถนนภูมิเวทต้องเลี้ยวซ้ายไปตามถนนแจ้งวัฒนะ แล้วกลับรถบริเวณท่าน้ำปากเกร็ดเพื่อกลับเข้าสู่ทางแยกอีกครั้งหนึ่ง ทำให้การจัดการจราจรเปลี่ยนแปลงจากรูปแบบห้าแยกไปเป็นสี่แยก
ต่อมา กรมทางหลวงชนบทได้ก่อสร้างสะพานพระราม 4 ยกระดับบนถนนแจ้งวัฒนะ ข้ามแยกปากเกร็ด คร่อมท่าน้ำปากเกร็ดและข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาต่อเนื่องไปยังถนนชัยพฤกษ์เชื่อมต่อไปสู่โครงข่ายถนนราชพฤกษ์ ทำให้เกิดโครงข่ายเส้นทางเข้า-ออกเมืองที่สำคัญบริเวณแยกปากเกร็ด
ในภายหลัง กรมทางหลวง ได้ก่อสร้างอุโมงค์ลอดทางแยกในแนวถนนติวานนท์ทั้งขาเข้าแยกแครายอำเภอเมืองนนทบุรีและขาออกไปจังหวัดปทุมธานี ทำให้การจราจรบริเวณทางแยกคล่องตัวมากขึ้น ประกอบกับการก่อสร้างถนนเลี่ยงเมืองปากเกร็ด ซึ่งช่วยแบ่งเบาการจราจรของแยกปากเกร็ดโดยตรง แต่สภาพการจราจรของแยกปากเกร็ดยังคงติดขัดอยู่เป็นประจำ เนื่องจากบริเวณโดยรอบทางแยกเป็นที่ตั้งของสถานที่ราชการ โรงเรียน ตลาด และศูนย์การค้าจำนวนมาก รวมทั้งเป็นจุดเชื่อมต่อเส้นทางที่สำคัญจากอำเภอปากเกร็ดไปสู่อำเภอเมืองนนทบุรี อำเภอบางบัวทอง จังหวัดปทุมธานี และกรุงเทพมหานคร
ถนนประชาชื่น
ถนนประชาชื่น () เป็นถนนที่สร้างเลียบฝั่งตะวันตกของคลองประปาในเขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร, อำเภอเมืองนนทบุรี และอำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี โดยส่วนที่อยู่ในเขตกรุงเทพมหานครและส่วนที่ต่อจากเขตกรุงเทพมหานครจนถึงแยกคลองประปา ดูแลโดยสำนักการโยธา กรุงเทพมหานคร
พูนทรัพย์ ตราโมท
นางพูนทรัพย์ ตราโมท ภรรยาศิลปินแห่งชาติ มนตรี ตราโมท บุคคลสำคัญด้านนาฏศิลป์จากคณะละครของเจ้าคุณพระประยูรวงศ์ ที่มีชีวิตอยู่เป็นคนสุดท้าย และศิลปินรุ่นแรกของวงการละครวิทยุของประเทศไทย
นางพูนทรัพย์ ตราโมท เกิดในสกุล "นาฏประเสริฐ" เมื่อวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2460 เป็นธิดาของนายสิน นาฏประเสริฐ และ นางสังวาลย์ นาฏประเสริฐ ( สกุลเดิม บุรานนท์ )
เมื่อเยาว์วัย ได้ถวายตัวอยู่ในสำนักของ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าหญิงกาญจนากร มีหน้าที่บดยาถวาย และมีโอกาสได้ฝึกฝนดนตรีด้วย
ต่อมาเมื่ออายุได้ 12 ปี จึงได้ไปถวายตัวรับใช้ พระเจ้าบรมวงศ์เธอฯ กรมหลวงสมรรัตน์ศิริเชษฐ์ ซึ่งประชวรด้วยพระโรคชรา และประทับ ณ วังวรดิศ จนสิ้นพระชนม์
ท่านได้รับการฝึกหัดละครในชั้นต้น ตั้งแต่อายุเพียง 9 ปี จากคณะละครของท่านเจ้าคุณพระประยูรวงศ์ ( เจ้าคุณจอมมารดาแพ บุนนาค ในรัชกาลที่ 5 ) ที่ในวังสวนสุพรรณ อำเภอดุสิต จนมีความสามารถในทางนาฏศิลป์ ( ตัวนาง ) และทางขับร้องเพลงไทยเดิม ภายหลังท่านเจ้าคุณพระประยูรวงศ์ ได้ยกคณะละครของท่านทั้งหมด ให้กับ พลตรี พระยาอนิรุทธเทวา ไปดูแล ท่านจึงได้ตามมาประจำอยู่กับคณะละครของพระยาอนิรุทธเทวา ซึ่งมีการแสดงประจำอยู่ที่โรงละครศรีอยุธยา สี่กั๊กพระยาศรี ซึ่งเป็นโรงละครที่มีชื่อเสียงมากในสมัยนั้น ต่อมาภายหลังท่านยังได้ก่อตั้งคณะละครวิทยุ ให้ความบันเทิงแก่ประชาชนอีกยาวนานกว่า 40 ปี
ด้านชีวิตครอบครัว ได้สมรสกับ นายมนตรี ตราโมท ศิลปินแห่งชาติ มีบุตร-ธิดา รวม 2 คน คือ
นางพูนทรัพย์ ตราโมท ถึงแก่กรรมด้วยโรคเส้นโลหิตในสมองตีบ เมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2552 รวมอายุได้ 91 ปี
การดลใจนักบุญมัทธิว (การาวัจโจ)
การดลใจนักบุญมัทธิว () เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยการาวัจโจจิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลีที่ตั้งอยู่ภายในชาเปลคอนทราเรลลิในโบสถ์ซันลุยจีเดย์ฟรันเชซีในกรุงโรมในประเทศอิตาลี หลังจากเสียชีวิตไปแล้วคาร์ดินัลชาวฝรั่งเศสขื่อแม็ทธิว ควงแทรล (Matthieu Cointrel) หรือ “มัตเตโอ คอนทราเรลลิ” ในภาษาอิตาลีก็ทิ้งมรดกไว้โดยระบุว่าให้ใช้ในการตกแต่งชาเปลในหัวเรื่องของชื่อของท่าน (มัตเตโอ=มัทธิว)
ภาพ “การดลใจนักบุญมัทธิว” เขียนราวระหว่างปี ค.ศ. 1602 เป็นภาพเขียนภาพที่สามที่การาวัจโจเขียนให้กับโบสถ์ซันลุยจีเดย์ฟรันเชซีและเป็นภาพสำหรับฉากแท่นบูชาภายในชาเปล อีกสองภาพก็ได้แก่ “พระเยซูทรงเรียกนักบุญมัทธิว” และ “การเป็นมรณสักขีของนักบุญมัทธิว”
สัญญาจ้าง (ซึ่งตามตัวหนังสือแล้วมาจากคาร์ดินัลฟรันเชสโก มาเรีย เดล มอนเตผู้เป็นผู้อุปถัมภ์ของการาวัจโจเองไม่ใช่จากโบสถ์) การเขียนภาพนี้ไม่ใช่สิ่งที่ทำง่ายสำหรับการาวัจโจและอย่างน้อยสองในสามภาพก็ต้องเขียนใหม่เพื่อให้เป็นที่ยอมรับโดยคาร์ดินัลเดล มอนเตผู้จ้าง แต่ภาพแรกที่เขียนถูกทำลายระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ฉะนั้นจึงเหลือแต่เพียงภาพขาวดำเท่านั้นที่ใช้ในการเปรียบเทียบกับภาพอื่นได้ การเขียนครั้งแรกทูตสวรรค์ข้ามาในช่องว่างของภาพเดียวกับช่องว่างของนักบุญมัทธิว และดูเหมือนจะพัวพันด้วยท่าทางที่ยั่วยวนอารมณ์มากกว่าจะเป็นการแสดงการดลใจจากทูตสวรรค์ ภาพที่ถูกปฏิเสธนี้อาจจะเปรียบได้กับภาพ “พักระหว่างหนีไปอียิปต์” ที่คาราวัจโจเขียนก่อนหน้านั้น
ภาพ “การดลใจนักบุญมัทธิว” เป็นภาพที่เขียนสำหรับเป็นฉากแท่นบูชาของชาเปลส่วนตัว ทูตสวรรค์ในภาพห่อตัวด้วยผ้าผืนที่เป็นริ้วลอยตัวม้วนลงมา นักบุญมัทธิวเอนตัวไปข้างหน้าแสดงความรู้สึกบนไบหน้าถึงความฉงนและความไม่แน่ใจขณะที่ทูตสวรรค์มาดลใจถึงงานที่นักบุญจะเขียนเป็นพระวรสารอันสำคัญ การาวัจโจใช้สีมืดทั้งภาพยกเว้นตัวแบบสองตัวที่สำคัญในภาพ นักบุญมัทธิวดูเหมือนจะรีบวิ่งไปยังโต๊ะเขียนหนังสือจนทำให้ม้านั่งเอียงเกือบล้มออกไปนอกกรอบมายังบริเวณของผู้ชมภาพ
ลักษณะการเขียนของคาราวัจโจแตกต่างจากจิตรกรร่วมสมัยเช่นอันนิบาเล คารัคชีเป็นอันมากจนไม่สามารถเปรียบเทียบกันได้ ฉะนั้นถ้าจะเปรียบเทียบภาพเขียนนี้ก็จะต้องเปรียบเทียบกับภาพเขียนของจิโอวานนี ลานฟรังโก (Giovanni Lanfranco) ผู้เป็นลูกศิษย์ ที่ปัจจุบันอยู่ที่ปิอาเช็นซาและภาพเขียนหัวข้อที่คล้ายคลึงกันโดยแรมบรังด์
รายชื่อตัวละครในร็อคแมน ZX
คนโส มีดี
เซคิเร
เซคิเร หรือ "sekirei" (セキレイ) เป็น การ์ตูนแนวโรแมนติก/ฮาเร็ม ที่เขียนโดย ทาคาว คาโตะ เริ่มเขียนบทวันที่ 2 กรกฎาคม 2008
ในโตเกียวในปี 2020, มินาโตะ ซาหาชิเข้าสอบที่วิทยาลัย สองครั้งและล้มเหลว เขาไม่สามารถอยู่กับแม่ของเขาหรือน้องเล็กๆที่มีแนวโน้มที่ยังคงวันนี้ ในความเป็นจริงคือ มินาโตะ เป๊นคนที่ล้มเหลวและหน้าสงสาร วันหนึ่งมินาเจอหญิงสาวชื่อ มูซูบิ ที่ตกมาจากฟากฟ้า ในไม่ช้า มินาโตะ เรียนรู้ว่าเธอเป็นหนึ่งใน 'เซคิเร'
บริเวณร้องเพลงสวด
บริเวณร้องเพลงสวด () ในทางสถาปัตยกรรม “บริเวณร้องเพลงสวด” เป็นบริเวณภายใน คริสต์ศาสนสถาน หรือมหาวิหารที่มักจะตั้งอยู่ทางด้านตะวันตกของบริเวณพิธี (chancel) ระหว่างทางเดินกลาง (nave) และบริเวณศักดิ์สิทธิ์ (sanctuary) (ที่เป็นที่ตั้งแท่นบูชา) แต่บางครั้ง “บริเวณร้องเพลงสวด” ก็อาจจะตั้งอยู่ทางด้านตะวันออกของทางเดินกลาง ในวัดของสำนักสงฆ์บางแห่งบริเวณนี้ก็จะตั้งอยู่ทางตะวันตกของทางเดินกลางซึ่งเป็นการสมดุลกับบริเวณพิธีและบริเวณศักดิ์สิทธิ์
ในวัดคริสต์ศาสนายุคแรกบริเวณศักดิ์สิทธิ์จะสร้างติดกับทางเดินกลาง ส่วน “บริเวณร้องเพลงสวด” ก็เป็นเพียงส่วนหนึ่งของทางเดินกลางและแยกจากกันโดยระเบียงเตี้ยๆ ที่เรียกว่า “cancelli” ที่มาเพี้ยนเป็น “chancel” (บริเวณพิธี) ในภาษาอังกฤษ การวิวัฒนาการของ “บริเวณร้องเพลงสวด” เป็นผลของความเปลี่ยนแปลงทางศาสนาหลังจากการหยุดยั้งการไล่ประหัตประหารผู้นับถือคริสต์ศาสนาในรัชสมัยของจักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 1 และการขยายตัวระบบสำนักสงฆ์ คำว่า “choir” ใช้เป็นครั้งแรกโดยนักเขียนของคริสต์ศาสนจักรตะวันตก (Western Church) นักบุญอิสซิดอเรแห่งเซวิลล์ และนักบุญฮอนโนเรียสแห่งออทุน กล่าวว่าเป็นคำที่มาจากคำว่า “corona” (มงกุฎ) ซึ่งหมายถึงวงนักบวชหรือนักร้องเพลงสวดที่ล้อมรอบแท่นบูชาเหมือนมงกุฎ
เมื่อคำนี้เริ่มใช้กันก็มักจะใช้กับคำว่ายกพื้น (bema) ที่ยกสูงขึ้นมาตรงกลางทางเดินกลางซึ่งใช้เป็นที่นั่งของนักบวชผู้มีบรรดาศักดิ์สูงกว่าผู้อื่นและเป็นที่ตั้งของแท่นอ่าน (lectern) สำหรับการอ่านพระคัมภีร์ การจัดลักษณะนี้ยังคงพบที่มหาวิหารซานตามาเรียมายอเรในกรุงโรม ต่อมาบริเวณร้องเพลงสวดก็ค่อยๆ เลื่อนออกไปด้านทางตะวันออกของวัดจนกระทั่งถึงที่ตั้งที่ใช้อยู่โดยทั่วไปในปัจจุบัน ในบางวัดบริเวณนี้ก็จะอยู่ในบริเวณมุขตะวันออก (apse) ทางด้านหลังของแท่นบูชา
ในมหาวิหารบางแห่งในยุโรป บริเวณร้องเพลงสวดหลังแท่นบูชาเอกเปิดออกไปทางตะวันออกไปสู่คูหาชาเปลที่อยู่ด้านหลังสุดของวัด (หมายเลข 10 บนผัง) การออกแบบก็เพื่อเป็นการใช้สอยในการขับเพลงสวดของภราดรนักบวชของสำนักสงฆ์หรือคณะนักบวชแคนนอน
แท่นเทศน์และแท่นอ่านก็มักจะเป็นสิ่งประกอบอีกอย่างหนึ่งของบริเวณนี้ และอาจจะมีแท่นอ่านที่วางโดดอยู่กลางบริเวณอีกแท่นหนึ่งที่หันไปทางบริเวณศักดิ์สิทธิ์ นอกจากนั้นแล้วก็อาจจะมีออร์แกน แต่บางครั้งออร์แกนก็จะตั้งอยู่ในส่วนอื่นของวัดเช่นเหนือประตูทางด้านตะวันตกหรือด้านข้างของทางเดินกลางเป็นต้น
บริเวณร้องเพลงสวดก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 17 มักจะมีเก้าอี้สำหรับนักบวชหรือผู้ร้องเพลงสวดสองข้างที่อาจจะแกะสลักจากไม้อย่างสวยงามที่เรียกว่า “Choir stall” (เก้าอี้สำหรับนักร้อง) ซึ่งเป็นเก้าอี้สำหรับนั่ง, คุกเข่า หรือยืนระหว่างพิธีศาสนา เก้าอี้อาจจะเป็นเพียงม้ายาวหรือเป็นเก้าอี้สำหรับเฉพาะคน ถ้าเป็นวัดใหญ่ๆ ก็อาจจะมีหลายแถว ถ้าเป็นวัดระดับมหาวิหาร บริเวณนี้ก็จะเป็นที่ตั้งของอาสนะสังฆราชด้วย
การใช้เก้าอี้มักจะเป็นการใช้ในสำนักสงฆ์และวัดระดับคอลเลจิเอท (collegiate church) เก้าอี้สำหรับนักบวชของสำนักสงฆ์มักจะเป็นเก้าอี้แบบที่พับขึ้นลงได้สำหรับแต่ละบุคคล เมื่อพับขึ้นมาทางด้านหลังหรือด้านใต้ของบานพับก็จะมีคันแคบๆ ยื่นออกมาที่เรียกกันว่า “เก้าอี้อิง” คันนี้ใช้เป็นอิงเมื่อต้องยืนสวดมนต์นานๆ ตำแหน่งของเก้าอี้ของผู้ใดก็ขึ้นอยู่กับความสำคัญของผู้นั้น การจะนั่งหรือจะยืนก็เป็นตามกฎต่างของพิธีที่ระบุไว้
ส่วนม้านั่งยาวสำหรับนักบวชมักจะใช้กันในวัดประจำท้องถิ่นวัดประจำท้องถิ่น (parish church) และมักจะมีเบาะให้ใช้ในการหนุนเมื่อต้องคุกเข่าด้วย
เดอะซูพรีมส์
เดอะซูพรีมส์ () เป็นวงนักร้องหญิงล้วนอเมริกัน เป็นศิลปินแรกของค่ายโมทาวน์ ตั้งแต่ทศวรรษ 1960 ก่อตั้งครั้งแรกในชื่อ เดอะพริเมตส์ ในเมืองดีทรอยต์ รัฐมิชิแกน สหรัฐอเมริกา ใน ค.ศ. 1959 บทเพลงของวงที่เป็นที่รู้จักดี มีในแนวเพลงดู-ว็อป ป็อป โซล เพลงละครบรอดเวย์ ไซเคเดลิกโซล และดิสโก้ พวกเธอถือเป็นศิลปินที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของค่ายโมทาวน์ กับซิงเกิ้ลฮิตอันดับ 1 ถึง 12 ซิงเกิลบนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 โดยเพลงฮิตส่วนมากเขียนและมีโปรดิวเซอร์เป็น ทีมและนักเขียนหลักของโมทาวน์ที่ชื่อ Holland-Dozier-Holland ในช่วงจุดสูงสุดของวงในช่วงกลางทศวรรษ 1960 เดอะซูพรีมส์ถือเป็นคู่แข่งสำคัญของวงเดอะบีทเทิลส์ ในความนิยมทั่วโลก และประสบความสำเร็จเปิดทางให้กับเพลงแนวแอฟริกัน-อเมริกัน อาร์แอนด์บี และนักดนตรีให้ประสบความสำเร็จในกระแสหลัก
สมาชิกยุคก่อตั้งวงประกอบด้วย ฟลอเรนซ์ บัลลาด,แมรี วิลสัน, ไดอาน่า รอส และเบตตี แม็กโกล์น ทั้งสี่คนเติบโตในย่าน Brewster-Douglass ในดีทรอยต์ โดยก่อตั้งวงในชื่อเดอะพริเมตส์ วงเสริมให้กับเดอะไพรมส์ (กับพอล วิลเลียมส์และเอดดี เคนดริกส์ ที่ก่อตั้งวงเดอะเทมเทชันส์) ต่อมาบาร์บารา มาร์ตินมาแทนที่ แม็กโกล์น ในปี 1960 และทางวงได้เซ็นสัญญากับโมทาวน์และเปลี่ยนชื่อในปีนี้ว่า เดอะซูพรีมส์ ต่อมามาร์ตินได้ออกจากวงช่วงต้นปี 1962 จนรอส, บัลลาด และวิลสัน ก็ยังคงวงในฐานะศิลปินกลุ่มสามคน
ช่วงกลางคริสต์ทศวรรษที่ 1960 เดอะซูพรีมส์ประสบความสำเร็จในกระแสนิยมอย่างมาก ด้วยรอสเป็นนักร้องนำของวง ใน ค.ศ. 1967 เบอร์รี กอร์ดี ประธานของค่ายโมทาวน์ได้เปลี่ยนชื่อวงมาเป็น ไดอาน่า รอสแอนด์เดอะซูพรีมส์ และมีซินดี เบิร์ดซองมาแทนบัลลาดแทน รอสออกไปทำงานเป็นนักร้องเดี่ยวในปี 1970 และต่อมาวงก็มี Jean Terrell มาแทน จากจุดนี้วงได้เปลี่ยนชื่อกลับมาเป็นเดอะซูพรีมส์อีกครั้ง หลังจากนั้นใน ค.ศ. 1972 สมาชิกของวงก็ได้เปลี่ยนแปลงอยู่บ่อยครั้ง โดยมี ลินดา ลอเรนซ์, เชอร์รี เพย์น และซูเซย์ กรีน ต่างเป็นสมาชิกของกลุ่มในช่วงระหว่างกลางคริสต์ทศวรรษที่ 1970 จนเดอะซูพรีมส์ก็ได้ยุบวงในที่สุดในปี ค.ศ. 1977 หลังจากก่อตั้งวงมา 18 ปี
โบสถ์น้อย
โบสถ์น้อย หรือ วัดน้อย () เป็นสิ่งก่อสร้างอิสระหรือโครงสร้างภายในสิ่งก่อสร้างของคริสต์ศาสนสถาน ถ้าเป็นสิ่งก่อสร้างอิสระก็มีขนาดต่างๆ ตั้งแต่ใหญ่ขนาดมหาวิหารย่อย ๆ ไปจนถึงโบสถ์น้อยเล็ก ๆ ข้างทาง เช่นเดียวกับถ้าเป็นส่วนหนึ่งของสิ่งก่อสร้างขนาดก็ขึ้นอยู่กับฐานะของผู้สร้าง โบสถ์น้อยที่เป็นส่วนหนึ่งของสิ่งก่อสร้างอาจจะเป็นส่วนหนึ่งของมหาวิหาร, โบสถ์ใหญ่ ๆ, ปราสาท, วัง, คฤหาสน์, วิทยาลัย, โรงพยาบาล คุก หรือสุสาน บางครั้งโบสถ์น้อยที่สร้างในมหาวิหารจะสร้างเพื่อจุดประสงค์อย่างใดอย่างหนึ่งเป็นพิเศษ เช่น "โบสถ์น้อยแม่พระ" ที่มักจะสร้างเป็นโบสถ์น้อยที่อยู่ทางตะวันออกสุดของโบสถ์ หรือ "โบสถ์น้อยศีลศักดิ์สิทธิ์" ที่ตั้งติดกับโบสถ์และใช้เป็นที่เก็บไวน์ และขนมปังที่ใช้ในพิธีศีลมหาสนิท ถ้าโบสถ์น้อยมีขนาดค่อนข้างเล็กที่สร้างเป็นคูหาภายในทางด้านข้างหรือทางด้านหลังของมหาวิหารหรือโบสถ์ก็อาจจะเรียกว่า "คูหาสวดมนต์" ความหมายเป็นนัยยะของโบสถ์น้อยคือเป็นสิ่งก่อสร้างที่เป็นส่วนบุคคลหรือกลุ่มบุคคลไม่ใช่สถาบันศาสนา เช่น โบสถ์น้อยของปราสาท หรือโบสถ์น้อยส่วนตัวภายในมหาวิหารเป็นต้น
มหาวิหาร (ศาสนาคริสต์)
มหาวิหาร () คำว่า “basilica” มาจากภาษากรีก “Stoa Basileios” ที่เดิมใช้ในการบรรยายสิ่งก่อสร้างสาธารณะในโรมโบราณ (เช่นในกรีซที่ส่วนใหญ่เป็นสิ่งก่อสร้างที่ใช้ในการศาล) ที่มักจะตั้งอยู่ในจัตุรัส (Roman forum) ของเมืองโรมัน ในเมืองกรีกมหาวิหารสาธารณะเริ่มสร้างกันราวสองร้อยปีก่อนคริสต์ศักราช
นอกจากนั้น “มหาวิหาร” ก็ยังมีความหมายทางศาสนา ซากมหาวิหารตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 1 ก็มีการพบมหาวิหารนีโอไพธากอเรียนที่ปอร์ตามัจโจเร (Porta Maggiore) ในปี ค.ศ. 1915 ที่ยังมีปูนปั้นตกแต่งภายในเหลืออยู่บ้างแต่การตีความหมายยังคงเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ แผนผังของมหาวิหารของศาสนาคริสต์จากคริสต์ศตวรรษที่ 4 มีลักษณะคล้ายคลึงกับมหาวิหารนีโอไพธากอเรียนของคริสต์ศตวรรษที่ 1 ที่มีทางเดินกลางสามทางและมุขตะวันออก
หลังจากการล่มสลายของจักรวรรดิโรมัน ความหมายของคำว่า “มหาวิหาร” ก็หมายถึงโบสถ์ขนาดใหญ่ที่มีความสำคัญและได้รับการยกสถานะให้เป็น “มหาวิหาร” โดยพระสันตะปาปา ฉะนั้นคำว่า “มหาวิหาร” จึงมีทั้งความหมายในทางลักษณะทางสถาปัตยกรรมและเป็นมหาวิหารในคริสตจักรโรมันคาทอลิก
ถนนศุขประยูร
ถนนศุขประยูร หรือ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 315 สายฉะเชิงเทรา - ชลบุรี เป็นถนนแอสฟัลต์คอนกรีต เริ่มจากทางแยกคอมเพล็กซ์ (ทางแยกกองพลทหารราบที่ 11) อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ เข้าเขตอำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี เลี้ยวขวาที่ทางแยกพนัสนิคม ไปทางทิศตะวันตก เข้าสู่พื้นที่อำเภอพานทองและอำเภอเมืองชลบุรี ผ่านทางหลวงพิเศษหมายเลข 7 และถนนเลี่ยงเมืองชลบุรี (สิ้นสุดทางหลวงแผ่นดินบริเวณนี้) และไปบรรจบถนนสุขุมวิทที่ทางแยกเฉลิมไทย ช่วงจากทางแยกคอมเพล็กซ์ถึงอำเภอพนัสนิคมมีขนาด 2 ช่องจราจร ระยะทาง 25 กิโลเมตร และช่วงจากอำเภอพนัสนิคมถึงปลายทางมีขนาด 4 ช่องจราจร ระยะทาง 22 กิโลเมตร รวมทั้งหมด 47 กิโลเมตร ช่วงที่เป็นทางหลวงแผ่นดินอยู่ในความดูแลของแขวงการทางฉะเชิงเทราและแขวงการทางชลบุรี สำนักทางหลวงที่ 12 (ชลบุรี)
ถนนศุขประยูรเดิมมีชื่อเรียกว่า "ทางหลวงแผ่นดินสายฉะเชิงเทรา พนัสนิคม-ชลบุรี" ได้รับการตั้งชื่อดังกล่าวเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2493 ในสมัยที่จอมพล ป. พิบูลสงครามเป็นนายกรัฐมนตรี เพื่อเป็นเกียรติแก่หลวงสัมฤทธิวิศวกรรม (โกศล ศุขประยูร) นายช่างผู้ควบคุมการก่อสร้าง
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 344
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 344 สายชลบุรี–แกลง เป็นถนนที่ก่อสร้างขึ้นเพื่อย่นระยะทางจากจังหวัดชลบุรีไปสู่จังหวัดจันทบุรีและจังหวัดตราด โดยไม่ผ่านตัวเมืองระยอง เป็นถนนผิวจราจรแอสฟัลต์คอนกรีต ขนาด 4 ช่องจราจรตลอดสาย เริ่มต้นจากถนนสุขุมวิท อำเภอเมืองชลบุรี ผ่านถนนเลี่ยงเมืองชลบุรี ถนนกรุงเทพฯ-ชลบุรี ทางแยกบ้านบึงพัฒนา (แยกเอ็ม 16) อำเภอบ้านบึง ทางแยกหนองปรือ และอำเภอหนองใหญ่ เข้าเขตจังหวัดระยอง ผ่านอำเภอวังจันทร์ สิ้นสุดที่ถนนสุขุมวิทบริเวณทางแยกภิบาลพัฒนา (แยกแกลง) อำเภอแกลง จังหวัดระยอง รวมระยะทาง 102.181 กิโลเมตร
ทางหลวงสายนี้เป็นส่วนต่อขยายจากทางหลวงสายชลบุรี–บ้านบึงที่มีอยู่เดิม สันนิษฐานว่าเริ่มต้นขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2521 อันเนื่องมาจากการออกพระราชกฤษฎีกากำหนดแนวทางหลวงที่จะสร้างทางหลวงสายบ้านบึง–แกลง ในสมัยรัฐบาลพลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ นายกรัฐมนตรี ซึ่งต่อมาในประกาศกระทรวงคมนาคม กำหนดให้ทางหลวงจังหวัดสายนี้เป็นทางหลวงที่มีความจำเป็นต้องสร้างโดยเร่งด่วน ปัจจุบันทางหลวงเส้นนี้เป็นถนนสายหลักสายหนึ่งที่ใช้เพื่อขนส่งผลผลิตทางการเกษตรทางภาคตะวันออก เนื่องจากอยู่นอกเขตนิคมอุตสาหกรรม
ช่วงตั้งแต่แยกบ้านสวนถึงแยกบายพาสชลบุรี - บ้านบึง เป็นถนนท้องถิ่นมีชื่อว่า ถนนเศรษฐกิจ
คนลึกไขปริศนาลับ
คนลึกไขปริศนาลับ (; ) เป็นมังงะที่เขียนขึ้นโดย Yana Toboso โดยได้รับความนิยมจนถูกดัดแปลงสร้างขึ้นในฉบับอนิเมะ เนื้อเรื่องกล่าวถึงตระกูลแฟนทอมไฮฟ์ ในยุควิคตอเรีย (1889) โดยมีตัวละครหลัก เซบาสเตียน มิคาเอลิส เป็นตัวละครดำเนินเรื่อง ออกวางจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2549 โดยตีพิมพ์ในหนังสือโซเน็นแมกกาซีน ()
 ครอบครัวของชิเอลแฟนธอมไฮฟ์ถูกสังหารโดยใครสักคนหนึ่งเมื่อตอนเขาอายุ10ปี เขาได้ทำสัญญากับปีศาจตนหนึ่ง เขาถูกเจออีกครั้งในวัย13ปีพร้อมพ่อบ้านปริศนาในชุดดำ
ตัวละครหลักภาค 1
ตอน 1 : พ่อบ้านคนนั้น มีความสามารถ
Ċ
รายชื่อตอนหนังสือการ์ตูนคนลึกไขปริศนาลับ
เซบัสเตียน มิวเซลเลียน
ตัวละครจากหนังสือการตูนmangaเรื่อง"คนลึกไขปริศนาลับ"โดยการเขียนของ ยานะ โทโบโซYana Toboso และทีมSquare Enix's "Monthly GFantasy" โดยตีพิมพ์ครั้งแรกในเดือนตุลาคม 25548 โดยในประเทศไทยนั้นได้มีสำนักพิมพ์ สยามอินเตอร์ คอมมิก จัดจำหน่ายในประเทศแล้วตั้งแต่เล่มที่ 1-3 
โดยในฉบับญี่ปุ่นนั้นได้วางจำหน่ายถึงเล่มที่ 6 แล้ว
ในประเทศไทยได้มีการวางจำหน่ายถึงเล่มที่ 4 แล้ว
การบริหารความถี่วิทยุ
การบริหารความถี่วิทยุ หรือ การบริหารคลื่นความถี่ () หมายถึง การบริหารจัดการและการกำกับดูแลการใช้ความถี่วิทยุซึ่งเป็นทรัพยากรที่มีจำกัด เพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุดต่อประชาคม หรือประเทศชาติ โดยต้องให้มีความสมดุลของการกำกับดูแล การแข่งขันโดยเสรี และการแปรรูปจากกิจการของรัฐไปเป็นเอกชน (privatisation) การบริหารความถี่วิทยุ จึงต้องอาศัยหลักวิศวกรรมศาสตร์ รัฐประศาสนศาสตร์ นิติศาสตร์ และเศรษฐศาสตร์ ในการบริหารจัดการ
ในระดับประเทศ การบริหารความถี่วิทยุเป็นหน้าที่ของรัฐ และมักมีขอบข่าย ดังนี้
การกำหนดความถี่วิทยุ หมายถึง การตัดสินใจที่จะใช้ย่านความถี่ (frequency band) หนึ่งๆ ส่วนการจัดสรรความถี่วิทยุ หมายถึง การตัดสินใจว่าองค์กรใดสามารถจะใช้ส่วนใดของย่านความถี่ใดเพื่อวัตถุประสงค์ใด (ดูประเภทกิจการโทรคมนาคม)
คณิตกุล เนตรบุตร
คณิตกุล เนตรบุตร (ชื่อเล่น: แพรว) นักร้องชาวไทย และนักแสดงชาวไทย อีกทั้งยังเป็นอดีตสมาชิกวงคูณสามซูเปอร์แก๊ง (X3 Super Gang) ปัจจุบันเป็นศิลปินเดี่ยว ในสังกัดกรีนบีนส์ ในเครือ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ โดยใช้นามแฝงว่า "เคนเนต แป๋ว" นอกจากนี้ ยังเป็นพิธีกรรายการสด “เป๊ปซี่ไอแคนสเปช” ทางช่อง แบงแชนแนล พิธีกรรายการ G Learning ช่อง G SQUAREและเป็นดีเจวิทยุทางคลื่น 104.5 แฟต เรดิโอและล่าสุดเป็นดีเจวิทยุทางคลื่น 98 เวอร์จิ้น สตาร์ (Virgin Star FM)
ทางด้านการศึกษาในวัยเด็ก แพรว ศึกษาที่โรงเรียนเซนต์ปอลคอนแวนต์ และโรงเรียนนานาชาติรีเจ้นท์ และจบการศึกษาปริญญาตรี คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ ประจำปีการศึกษา 2548
โดย แพรว คณิตกุลได้ย้ายมาสังกัด WerkGang เมื่อวันที่ วันที่ 21 เมษายน 2558 โดยปล่อยซิงเกิ้ลเพลง "ถ้าเธอจะไป" และกำลังคบหาดูใจกับ ณัฏฐพงษ์ ชาติพงษ์
ชื่อจริง : คณิตกุล เนตรบุตร ชื่อเล่น : แพรว เกิด : 28 สิงหาคม พ.ศ. 2526
อายุ : 35 ปี เกิดที่จังหวัดกรุงเทพมหานคร
ศูนย์วิจัยควบคุมศัตรูพืชโดยชีวินทรีย์แห่งชาติ
ศูนย์วิจัยควบคุมศัตรูพืชโดยชีวินทรีย์แห่งชาติ ตั้งขึ้นตามมติคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 โดยความช่วยเหลือเบื้องต้นจากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ในเรื่องบุคลากร และอาคาร สถานที่ ความช่วยเหลือจากรัฐบาลประเทศอังกฤษทางด้านครุภัณฑ์ และการบริหารงานดำเนินการโดยคณะอนุกรรมการดำเนินงานศูนย์ฯ ที่ได้รับการแต่งตั้งจาก สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ ปัจจุบันการดำเนินงานได้รับงบประมาณสนับสนุนจากรัฐบาลไทยผ่านสำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ รวมทั้งทางด้านเจ้าหน้าที่ นักวิชาการเจ้าหน้าที่ธุรการ พนักงานห้องปฏิบัติการ ผู้ช่วยนักวิจัย และคนงาน
ศูนย์ฯดำเนินงานในลักษณะเป็นโครงการเครือข่ายและความร่วมมือ (Collaborative Network) ระหว่างมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และสำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ ร่วมกับ มหาวิทยาลัยต่างๆ และหน่วยงานราชการและรัฐวิสาหกิจรวมทั้งหมด 18 หน่วยงาน ภายใต้การประสานงานโดยกองโครงการและประสานงานวิจัย สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ และบริหารงานโดยคณะอนุกรรมการบริหารศูนย์วิจัยควบคุมศัตรูพืชโดยชีวินทรีย์แห่งชาติ ซึ่งขึ้นตรงต่อคณะกรรมการบริหารสภาวิจัยแห่งชาติ
การดำเนินงานส่วนกลางอยู่ที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตบางเขน กรุงเทพมหานคร และมีศูนย์ฯ ส่วนภูมิภาคต่างๆ คือ ศูนย์วิจัยควบคุมศัตรูพืชโดยชีวินทรีย์แห่งชาติภาคกลาง ตั้งอยู่ที่ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม ศูนย์วิจัยควบคุมศัตรูพืชโดยชีวินทรีย์แห่งชาติภาคเหนือตอนบน ตั้งอยู่ที่ มหาวิทยาลัยแม่โจ้ จังหวัดเชียงใหม่ ศูนย์วิจัยควบคุมศัตรูพืชโดยชีวินทรีย์แห่งชาติภาคเหนือตอนล่าง ตั้งอยู่ที่ มหาวิทยาลัยนเรศวร จังหวัดพิษณุโลก ศูนย์วิจัยควบคุมศัตรูพืชโดยชีวินทรีย์แห่งชาติภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน ตั้งอยู่ที่ มหาวิทยาลัยขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น ศูนย์วิจัยควบคุมศัตรูพืชโดยชีวินทรีย์แห่งชาติภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง ตั้งอยู่ที่ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี ศูนย์วิจัยควบคุมศัตรูพืชโดยชีวินทรีย์แห่งชาติภาคใต้ ตั้งอยู่ที่ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา รวมเป็นศูนย์ฯ ส่วนกลาง และศูนย์ฯ ส่วนภูมิภาค ทั้งหมด 7 แห่ง
หน่วยราชการอื่นๆ ที่ร่วมปฏิบัติงานในเครือข่ายโครงการดำเนินงานและโครงการวิจัยของศูนย์ฯ ในส่วนของทบวงมหาวิทยาลัย และหน่วยงานร่วมจำนวน 13 หน่วยงานคือ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหิดล มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ กรมวิชาการเกษตร กรมส่งเสริมการเกษตร กรมป่าไม้ กรมชลประทาน กรมประมง กรมปศุสัตว์ กรมวิทยาศาสตร์การแพทย์ กรมควบคุมโรค สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย และการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย
การดำเนินงานของศูนย์ฯ ได้รับการจัดสรรงบประมาณ ประจำปีจากสำนักงบประมาณผ่านสำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ เพื่อการดำเนินงานของศูนย์ฯ ทั้งทางด้านการบริหาร การบริการ การฝึกอบรมและเผยแพร่ และการดำเนินงานต่างๆ รวมถึง งบอุดหนุนการวิจัยในการดำเนินงานโครงการวิจัยต่างๆ
เป้าหมายและกิจกรรมหลักของศูนย์ฯ คือ
อีเดน ออฟ ดิ อีสท์
อีเดน ออฟ ดิ อีสท์ () กล่าวถึงยุคใหม่ของประเทศญี่ปุ่น ที่มีเริ่มพัฒนาระบบสมองกลอัจฉริยะร่วมทั้งต้องการสร้างประเทศญี่ปุ่นในรูปแบบใหม่โดบมอบหมายหน้าที่พัฒนาญี่ปุ่นให้กับผู้ถูกเลือกทั้ง 12 คน โดยจะมีผู้ดูแล 1 คน จาก 12 คนที่เลือกมาเพื่อจัดการกับผู้ที่ใช้เงิน หนึ่งหมื่นล้านเยนในโทรศัพท์ผ่านระบบ Juiz โดยออกอากาศเป็นทีวีซีรีส์ television seriesและฉายทาง Fuji TV's noitaminA เริ่มออกอากาศครั้งแรกเมือ 9 มิถุนาคม 2552 โดยมี เค็นจิ คะมิยะมะ เป็นผู้เขียนบทและกำกับ ออกแบบตัวละครโดย จิกะ อุมิโนะ ผลิตโดย Production I.G โดยพื้นฐานนั้นนำมาจากเรื่องของคามิยามะ โดยเป็นเรื่องแรกของซีรีส์ noitaminA โดยมีการออกแบบและวางแผนการฉายใว้ภายในปี 2552 ในประเทศญี่ปุ่น
ณ ประเทศญี่ปุ่น วันที่ 22 พฤศจิกายน คศ. 2010 มิสไซล์จำนวน 10 ลูกได้ระเบิดกลางเมืองโตเกียว แต่ไม่มีผู้ได้รับบาดเจ็บเลยแม้แต่คนเดียว ซึ่งเหตุการณ์ก่อการร้ายนี้ถูกตั้งชื่อว่าเป็น "วันจันทร์ที่เผอเรอ" หรือ "Careless Monday" เพราะประชาชนส่วนใหญ่พิกเฉยกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น หลังจากนั้น 3 เดือน เด็กสาวชาวญี่ปุ่นชื่อ โมริมิ ซากิ (森美 咲) เดินทางมาที่วอชิงตันดีซี ในสหรัฐอเมริกาเพื่อฉลองการเรียนจบของเธอ และได้เจอกับชายหนุ่มลึกลับชาวญี่ปุ่น ที่บอกว่าตัวเองคือ ทาคิซาว่า อากิระ (滝沢 朗) และขอให้เธอช่วยเหลือ โดยชายหนุ่มในสภาพเปลือยกาย และจำอะไรไม่ได้ มีเพียงปืนและโทรศัพท์มือถือเครื่องหนึ่ง ซึ่งมียอดเงินจำนวน 8 พัน 2 ร้อยล้านเยน
โดยเข้าได้ถูกตามล่าและพบว่าตนเองชื่อ อากิระและพบกับผู้ร่วมชะากรรม อีก12 คน ซึ่งจะถูกเรียกว่า "เซเลเซา"โดยแต่ละคนจะได้รับจำนวนเงิน 1 หมื่นล้านเยน เพื่อใช้ในภารกิจกอบกู้ประเทศญี่ปุ่น โดยสามารถขออะไรก็ได้จาก จุ๊ยส์ (ジュイス) โดยหักค่าใช้จ่ายจากโทรศัพท์ โดยมีข้อแม้เพียงอย่างเดียวคือหากใช้เงินในโทรศัพท์ไปกับเรื่องผลประโยชน์ส่วนตัวหรือเงินหมดจะถูกกำจัดออกไปจากเกมทันที
การออกแบบซีรีส์เรื่องนี้ถูกออกแบบตั้งแต่ปี 2551 โดยใช้ชื่อว่า ฮากุเซนชะ Hakusensha's 'เป็นการประกวดในงาน'Young Animal" manga magazineโดย คามิยามา เป็นผู้ออกแบบเนื้อเรื่อง ผู้วาดและผู้เขียน และมีอูมิโนะ เป็นผู้ออกแบบตัวละคร ในเดือนกุมภาพันธ์ 2552 ได้มีการวางแผนทำออกมาเป็นอนิเมะโดยเป็นซีรี่ทางทีวีมีปี 2552 โดยหลังจากออกอากาศโฆษณาครั้งแรกในเดือนเมษายน และในวันที่ 9 มีนาคม 2552 มีการฉายปฐมทัศน์ทาง noitaminA วันที่ 19 มีนาคม 2552 ได้เริ่มออนไลน์เว็บหลักโดยใช้เพลงที่วง Oasis ได้แต่งขึ้นมาโดยเฉพราะ"Falling Down" โดยเป็นวงจากประเทศอังกฤษในสไตส์ rock band Oasis และใช้เพลงปิดเป็นเพลง "Futuristic Imagination" โดยวงดนตรีศิลปินชาวญี่ปุ่นชื่อ School Food Punishment. ในวันที่ 9 เมษายน 2552 เป็นวันที่ออกอากาศอย่างเป็นทางการของซี่รี่ย์เรื่องนี้
รายชื่อตอนในสวนอีเดนแห่งตะวันตก
เนื่องด้วยภาพยนตร์การ์ตูนนี้ยังไม่มีการนำเข้ามาฉายในประเทศไทยจึงขอสงวนชื่อตอนเป็นภาษาหลัก คือ ภาษาญี่ปุ่น
พระมหาสมปอง ตาลปุตฺโต
พระมหาสมปอง ตาลปุตฺโต (นครไธสง) หรือที่รู้จักกันดีทั่วไปในนาม "พระมหาสมปอง" เป็นพระนักเทศน์ชื่อดังอีกท่านหนึ่งของเมืองไทย ท่านเกิดเมื่อปี พ.ศ. 2521 และบรรพชาอุปสมบทเป็นพระภิกษุสงฆ์ เมื่อ พ.ศ. 2541 ปัจจุบันพระมหาสมปองจำพรรษาอยู่ที่วัดสร้อยทอง (พระอารามหลวง) กรุงเทพมหานคร
พระมหาสมปอง เป็นพระนักเผยแผ่พระพุทธศาสนารุ่นใหม่ และนักบรรยายธรรมที่เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวาง และเป็นนักเขียนที่ผลิตผลงานและหนังสือออกมาอย่างสม่ำเสมอในยุคปัจจุบัน จนได้รับพิจารณาให้ได้รับรางวัลนักเผยแผ่พระพุทธศาสนาจากองค์กรต่าง ๆ มากมาย เช่นรางวัลพระราชทานรางวัลเสาเสมาธรรมจักร จากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาสยามบรมราชกุมารีฯ ในงานสัปดาห์พระพุทธศาสนาวิสาขบูชาประจำปี 2551 เป็นต้น
พระมหาสมปอง ฉายา ตาลปุตฺโต แปลว่าบุตรของนางตาล (ที่มาของฉายานี้พระมหาสมปองขออนุญาตพระอุปัชฌาย์ตั้งเอง) มีนามสกุลเดิมว่า นครไธสง ท่านเกิดเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายนพ.ศ. 2521 ที่ จ.ชัยภูมิ เป็นคนเล็กจากจำนวนพี่น้อง 7 คน ปัจจุบันท่านอยู่ที่วัดสร้อยทอง (พระอารามหลวง)
*เปรียญธรรม ๗ ประโยค
แอลลิสัน ฮาร์เวิร์ด
แอลลิสัน ฮาร์เวิร์ด (; 8 มกราคม พ.ศ. 2531 —) คือ นางแบบแฟชั่นชาวอเมริกัน และเป็นผู้เข้าแข่งขันที่ได้ตำแหน่งรองชนะเลิศ ในฤดูกาลที่ 12 ของรายการ อเมริกาส์เน็กซ์ท็อปโมเดล
มิกกีย์ รูร์ก
มิกกีย์ โร๊ค () เกิดเมื่อวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 1952 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน มีผลงานโดยมากในภาพยนตร์แอ็กชัน, ดราม่า และทริลเลอร์
ในการทำงานของเขาช่วงแรก เขาเริ่มจากการเป็นนักมวย โดยเป็นนักมวยอาชีพในช่วงสั้น ๆ ในทศวรรษ 1990 เขาได้รับรางวัลลูกโลกทองคำและรางวัลบาฟต้า ในปี ค.ศ. 2009 และยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแซกอวอร์ดและรางวัลออสการ์ จากผลงานการแสดงในภาพยนตร์เรื่อง The Wrestler
ในวันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 2014 โร๊คได้สร้างความฮือฮา เมื่อกลับมาชกมวยอีกครั้งในวัย 62 ปี ที่รัสเซีย โดยเป็นฝ่ายเอาชนะน็อก เอลเลียต ซีมัวร์ คู่ชกวัย 29 ปี ไปได้ในยกที่ 2 แต่การชกครั้งนี้ถูกมองว่าเป็นการจัดฉาก ไม่ได้เป็นการแข่งขันจริง ต่อมาคู่ชกของรูร์กคนนี้ก็ถูกเปิดโปงว่า ไม่ใช่นักมวยตัวจริง แต่เป็นเพียงคนเร่ร่อนเท่านั้นเอง
เวียเดลโกร์โซ
เวียเดลโกร์โซ (อิตาลี: Via del Corso) หรือที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อว่า โกร์โซ (Corso) เป็นถนนสายหลักที่ตัดผ่านศูนย์กลางทางประวัติศาสตร์ของกรุงโรม อิตาลี มีชื่อเสียงในฐานะที่เป็นถนนเส้นตรงในย่านที่เต็มไปด้วยตรอกคดเคี้ยวแคบๆและ จัตุรัส เล็กๆ นอกจากนี้ยังกว้างมากกว่าถนนส่วนใหญ่ในใจกลางกรุงโรม แต่ก็มีพื้นที่เพียงสำหรับช่องทางเดินรถสองช่องและทางเท้าแคบๆสองฝั่งเท่านั้น พื้นที่ถนนทางด้านทิศเหนือเป็นพื้นที่ถนนคนเดิน ความยาวของถนนอยู่ที่ประมาณ 1.5 กิโลเมตร
โกร์โซ ทอดตัวในแนวทิศเหนือ-ใต้ ทางทิศเหนือบรรจบกับ ปีอัซซาเดลโปโปโล ตรงระหว่างโบสถ์ซานตามาเรียเดมิราโกลีกับซานตามาเรียอินมอนเตซาโน ทางทิศใต้บรรจบกับ ปีอัซซาเวเนเซีย แม้ตามถนนจะไม่มีสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ แต่ในบริเวณใกล้เคียงก็มีสถานที่ท่องเที่ยวอยู่มากมาย ตัวอย่างเช่น Ara Pacis, แพนธีออน, บันไดสเปน, น้ำพุเทรวี, Il Vittoriano และ จัตุรัสโรมัน
กัลยกร นาคสมภพ
กัลยกร นาคสมภพ หรือ "เอิน" นักแสดงและนักร้องชาวไทย ที่มีผลงานที่เป็นที่รู้จักจากการแสดงละครเรื่อง ""ใต้ร่มไม้เลื้อยเรือนศิรา"" และ ""เพชรตัดเพชร"" รวมถึงผลงานเพลงภายใต้สังกัดแกรมมี่ โดยมีเพลงที่สร้างชื่อเสียง ได้แก่ เพื่อนรัก, ขอโทษ และเพลง กับคนนิสัยไม่ดี
กัลยกร นาคสมภพ เกิดเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2526 เป็นบุตรสาวคนเล็กในพี่น้อง 3 คนของ สุนันทา นาคสมภพ อดีตนักแสดง และ ดร. นิพนธ์ นาคสมภพ ผู้อำนวยการช่อง ASTV 3 กัลยกรจบการศึกษาระดับมัธยมจากโรงเรียนนานาชาติร่วมฤดี และศึกษาต่อในระดับปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยศิลปากร ในคณะมัณฑนศิลป์ สาขาประยุกตศิลป์ และได้เข้าร่วมประกวดหนุ่มสาวแพรว และได้รับการคัดเลือกเป็นสาวแพรว ประจำปี พ.ศ. 2543
จากความสนใจในการร้องเพลง เอิน จึงได้เริ่มเรียนร้องเพลงตั้งแต่ในวัยเด็ก โดยเริ่มเรียนร้องเพลงครั้งแรกกับครูปิ๋ม เพื่อฝึกพื้นฐานการออกเสียง ตัวโน้ต และทฤษฎีเพลงต่างๆ ในเบื้องต้นต่อมาได้เรียนกับคุณครูอนุชิต นันทขว้าง ในการร้องเพลงระดับสูงแนวคลาสสิก และต่อมาได้เรียนกับครูโรจน์ เรื่องการร้องเพลงแนวป็อพ และเทคนิคการออกเสียง
ซาแมนธา พ็อตเตอร์
ซาแมนธา พ็อตเตอร์ คือ นางแบบแฟชั่นชาวอเมริกัน และเป็นผู้เข้าแข่งขันที่ได้รับตำแหน่งรองชนะเลิศ ในฤดูกาลที่ 11 ของรายการอเมริกาส์เน็กซ์ท็อปโมเดล
น้ำแคร์รอต
น้ำแคร์รอต เป็นเครื่องดื่มชนิดหนึ่งที่ได้จากหัวแคร์รอต น้ำมาคั้นแยกด้วยเครื่องแยกน้ำ แยกกากอัตโนมัติ หากใส่แครอทไปทั้งหัว ไม่ต้องผสมน้ำ จะได้น้ำแครอทเข้มข้น สามารถดื่มได้ทันที แต่หากไม่ชอบกลิ่นและรสชาติเฉพาะตัวของแคร์รอต สามารถนำน้ำมะนาว หรือน้ำส้มคั้นมาผสมก็ได้ หากชอบความหวาน สามารถเติมน้ำเชื่อม ใส่น้ำแข็งเพื่อดื่มเป็นเครื่องดื่มเย็นได้อีกด้วย
เนื่องจากวิตามินที่มีในแคร์รอต จะถูกทำลายลงไปมากหากมีการผ่านความร้อนเป็นเวลานาน ดังนั้นการดื่มน้ำแครอทคั้นสด จะคงคุณค่าของวิตามินเอ ได้มากกว่าการนำไปประกอบเป็นอาหารชนิดอื่น