hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
คู่เดือด
คู่เดือด เป็นละครบู๊ ของบริษัท ทีวีซีน แอนด์ พิคเจอร์ จำกัด ผลงานของ ณัฏฐนันท์ ฉวีวงษ์ สร้างจากบทประพันธ์ นวนิยายของ ปิ่นเพชร บทโทรทัศน์โดย สถาพร สุชาติ นำแสดงโดย ณัฐวุฒิ สกิดใจ, อธิชาติ ชุมนานนท์, พรชิตา ณ สงขลา และ รัชวิน วงศ์วิริยะ ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เริ่มออกฉายวันแรกทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 วันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 และฉายตอนสุดท้ายเมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2554 กำกับการแสดงโดย วีระชัย รุ่งเรือง
ไฟร์เวิร์ก (เพลง)
"ไฟร์เวิร์ก" เป็นเพลงของนักร้องอเมริกัน เคที เพร์รี จากสตูดิโออัลบั้มชุดที่สาม "ทีนเอจดรีม" (ค.ศ. 2010) เพร์รีร่วมเขียนเพลงกันโปรดิวเซอร์เพลง สตาร์เกต และแซนดี วี และได้ เอสเตอร์ ดีน ช่วยเขียนด้วย ทำให้เพลงนี้เป็นซิงเกิลเดียวจากเจ็ดซิงเกิลที่แมกซ์ มาร์ติน และดร.ลู้ก ไม่ได้มีส่วนร่วมเขียนและโปรดิวซ์ให้ เพลงมีทำนองให้กำลังใจตัวเองด้วยเนื้อเพลงที่สร้างแรงบันดาลใจ และเพร์รีเคยถือว่าเป็นเพลงที่สำคัญที่สุดสำหรับเธอจากอัลบั้ม"ทีนเอจดรีม" ด้วย
"ไฟร์เวิร์ก" ได้รับคำวิจารณ์แง่บวกเป็นส่วนใกญ่จากนักวิจารณ์ เนื่องด้วยทำนองที่ติดหูและจังหวะเพลงที่ชวนเต้น และเทียบเพลงนี้กับเพลงหลายเพลงของวงดนตรีชาวอังกฤษ โคลด์เพลย์ เพลงประสบความสำเร็จ ติดอันดับ 1 บนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 และห้าอันดับแรกใน 20 ชาร์ตทั่วโลก เพลงออกมาในวันที่ 18 ตุลาคม ค.ศ. 2010 โดยค่ายเพลงแคปิตอลเรเคิดส์ เป็นซิงเกิลที่สามของอัลบั้ม นับถึงเดือนธันวาคม ค.ศ. 2012 เพลงขายได้ 6 ล้านหน่วยในสหรัฐฯอย่างเดียว ทำให้เพร์รีเป็นนักร้องคนเดียวที่มีเพลงที่ขายได้เกิน 6 ล้านหน่วยถึง 3 เพลง เพลงนี้เป็นเพลงที่มียอดขายเป็นหนึ่งในสามหรือมากกว่า หากไม่ได้นับส่วนของอัลบั้มที่ออกซ้ำ ในสัปดาห์ที่สิ้นสุดวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 2011 เพลง "ไฟร์เวิร์ก" ขายได้ 509,000 ดิจิตอลดาวน์โหลดในสหรัฐฯ เป็นจำนวนที่มากเป็นอันดับที่ห้าจากเพลงทั้งหมดของนักร้องผู้หญิง รองจากเพลง "วีอาร์เนเวอร์เอเวอร์เกตติงแบ็กทูเกเตอร์" ของเทย์เลอร์ สวิฟต์ (623,000) เพลง "ทิกท็อก" ของเคชา (610,000) เพลง "โรร์" ของเพร์รีเอง (557,000) และครองอันดับร่วมกับเพลง "บอร์นดิสเวย์" ของเลดี้ กาก้า (509,000) และสูงสุดอันดับที่หกในสัปดาห์ เพลงเป็นเพลงที่ขึ้นอันดับหนึ่งเป็นเพลงที่สามติดต่อกันจากอัลบั้มเดียวกัน ซึ่งนักร้องที่เคยทำเช่นนี้ได้คนล่าสุดคือ โมนิกา ในปี ค.ศ. 1998
มิวสิกวิดีโอกำกับโดยเดฟ เมเยอร์ ออกมาในวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 2010 บรรยายภาพเพร์รีกำลังร้องเพลงและเต้นรำอยู่ที่บูดาเปสต์ และมีฉากของคนหนุ่มสาวมีความมั่นใจในตัวเองอยู่มากมายทั่วพื้นที่ ก่อนการถ่ายทำ มีผู้ที่สมัครเล่นในมิวสิกวิดีโอถึง 38,000 คนโดยไม่ได้นัดหมายเข้ารับการคัดเลือก มิวสิกวิดีโอเพลง "ไฟร์เวิร์ก" อยู่อันดับ 1 จากการจัดอันดับ 50 มิวสิกวิดีโอของมัชมิวสิกในปี ค.ศ. 2010 ว่ากันว่ามิวสิกวิดีโอเพลงนี้เป็นจังหวะที่หนักแน่นกว่าเพลง "บิวตีฟูล" ของคริสตินา อากีเลรา มิวสิกวิดีโอได้เข้าชิงรางวัลเอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์ 2011 3 รางวัล และชนะรางวัลสาขา Video of the Year ซึ่งเป็นรางวัลใหญ่และรางวัลสุดท้าย เพลง "ไฟร์เวิร์ก" ยังได้เข้าชิงรางวัลแกรมมีครั้งที่ 54 สาขา Record of the Year และ Best Pop Solo Performance "ไฟร์เวิร์ก" เป็นเพลงที่ถูกเปิดมากที่สุดเป็นอันดับที่ห้าในวิทยุของสหรัฐในระหว่างปี ค.ศ. 2011 ด้วยจำนวนการเปิด 509,000 ครั้ง จากข้อมูลของ Nielsen Broadcast Data Systems
ดารา กันละยา
ดารา กันละยา (2 กรกฎาคม พ.ศ. 2483 - ) กวี และนักเขียนชาวลาว เจ้าของนามปากกา ดวงจำปา ผู้คว้ารางวัลซีไรต์ ประจำปี พ.ศ. 2553 ของสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว (สปป. ลาว) จากผลงานกวีนิพนธ์ บ่มีแต่เจ้า! ของรวมบทกลอน ฮักดอก..จึ่งบอกมา
ดารา กันละยา เกิดที่บ้านหนองปลาไน (อูบมุง) นครหลวงเวียงจันทน์ สปป.ลาว เคยเรียนชั้นประถมศึกษาที่จังหวัดหนองคาย (ประเทศไทย) แต่ไปจบที่โรงเรียนวัดไต นครเวียงจันทน์ และเรียนต่อระดับมัธยมที่โรงเรียนมัธยมปาวี จนจบประกาศนีบัตรครูชั้นกลางที่วิทยาลัยปาวีนั้นเอง ต่อมาได้ไปศึกษาต่อด้านศึกษาศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยเซาเทิร์น รัฐอิลินอยส์ สหรัฐอเมริกา ประกอบอาชีพเป็นครูสอนชั้นประถมในบ้านเกิด พร้อมกับเขียนหนังสือไปด้วย ต่อมาสมรสกับนักการทูต มีบุตรธิดาด้วยกัน 4 คน ซึ่งทำให้ต้องออกจากอาชีพครู เพราะต้องติดตามสามีไปยังประเทศต่าง ๆ จากประสบการณ์ดังกล่าวทำให้มีวัตถุดิบในการสร้างสรรค์ผลงานด้านวรรณกรรมออกมามากมายทั้งนวนิยาย เรื่องสั้น และบทกวี
ครอบครัวของเธอนับว่าเป็นครอบครัวนักเขียนแท้จริง เพราะพ่อของเธอคือ มหาสิลา วีระวงส์ ปัญญาชนชั้นนำของ สปป.ลาว และน้องสาวของเธอคือ ดวงเดือน บุนยะวง นักเขียนรางวัลซีไรต์ พ.ศ. 2549 ประเภทเรื่องสั้น
ดวงจำปา เป็นคนสำคัญคนหนึ่งในการก่อตั้ง"วารสารวันนะสิน" (วรรณศิลป์) ในราวปี พ.ศ. 2522 ซึ่งต่อมากลายเป็นวารสารวรรณกรรมที่มีชื่อเสียงของลาว ต่อมาในปี พ.ศ. 2532 ได้ร่วมในโครงการความร่วมมือระหว่างลาวกับเยอรมนี ในงานดูแลรักษาหนังสือใบลาน มรดกทางวัฒนธรรมและแหล่งภูมิปัญญาของบรรพบุรุษของลาว ซึ่งทำให้เธอได้ศึกษาวรรณคดีโบราณของลาวอย่างกว้างขวาง ต่อมาในปี พ.ศ. 2537 ได้จัดตั้งศูนย์วัฒนธรรมเด็ก เพื่อสร้างคนลาวรุ่นใหม่ให้รู้จักรักษาวัฒนธรรมของชาติ อีกทั้งเป็นการปลูกฝังส่งเสริมเยาวชนให้รู้จักการอ่าน การเขียน และการวาดภาพ ตั้งแต่ยังเล็ก อันเป็นเจตนารมณ์สูงสุดของเธอ และปัจจุบันได้มีการเคลื่อนไหวไปทั่วประเทศ
ผลงานในยุคแรก (พ.ศ. 2515 - พ.ศ. 2518) เป็นงานเขียนที่ออกมาร่วมกับนักเขียนคนอื่น ๆ อาทิ "กุยกลิ่นสาวคาวผู้ชาย ทะเลชีวิต บ่บานบ่หอม หนาวใจ ฟ้าใหม่" และ"ลืมสัญญา" ส่วนผลงานเดี่ยวได้แก่ "ก่อนจะถึงวันนี้ เธอคนนั้น ฟ้าปลิ้น ฮักดอก..จึ่งบอกมา" และบทละครเรื่อง "หอมกลิ่นบัวแดง" ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นละครโทรทัศน์ปี พ.ศ. 2530 ด้านงานแปล เธอมีผลงานแปลทั้งหนังสือของนักเขียนชาวรัสเซียและชาวอเมริกัน อาทิ "แม่น้ำดิน" ของ โชโลคอฟ "มหาวิทยาลัยของฉัน" และ "แม่" ของ แม็กซิม กอร์กี้ และนวนิยาย "คู่สัญญา" ของแพทริก แฮนรี
รางวัลที่ได้รับ ทูตกิตติมศักดิ์ขององค์การยูเนสโก ปี พ.ศ. 2533 รางวัล NIKKEI Asia Prize สาขาวัฒนธรรม จากประเทศญี่ปุ่น ปี พ.ศ. 2539 รางวัลโกมลคีมทอง ประเทศไทย พ.ศ. 2545 รางวัลช่อการะเกดเกียรติยศ จากสำนักช่างวรรณกรรม ประเทศไทย ปี พ.ศ. 2551 และรางวัลซีไรต์ ปี พ.ศ. 2553 จากกลอนผญา "บ่มีแต่เจ้า!" ในหนังสือรวมบทกลอนชุด "ฮักดอก..จึ่งบอกมา" ที่พิมพ์ครั้งแรก พ.ศ. 2548 ซึ่งเธอบอกว่าเขียนเพื่ออุทิศแก่มารดา
ดวงจำปา หรือดารา รักงานเขียน ถึงแม้ว่าวงการกวีของลาวเกิดความซบเซาด้านคุณภาพ แรงจูงใจให้เขียนบทกวีโดยไม่มีผลประโยชน์ตอบแทนแทบไม่มี คนรุ่นใหม่ไม่ค่อยเขียนกลอนและคนอ่านก็มีน้อย ตอนที่พิมพ์หนังสือ "ฮักดอก...จึ่งบอกมา" เมื่อปี ค.ศ.2005 ดาราก็ใช้เงินตัวเองทั้งหมด เธอกล่าวว่า "สิ่งเดียวที่นักกวีลาวทำได้ คือ เขียนเถอะ เขียนเพื่อพัฒนาตัวเอง เขียนเพื่อความอยากเขียน เขียนเพราะมีหน้าที่ที่จะต้องช่วยเหลือสังคม เขียนแล้วส่งไป หนังสือพิมพ์เขาลงให้ก็ดีแล้ว ขอให้ตีพิมพ์ให้มันซื่อตรง ให้มันงาม ให้คนได้อ่าน ไม่ต้องหวังอะไร"
เงินกู้
เงินกู้ หมายถึง การที่ผู้กู้ได้ไปขอกู้เงินจำนวนหนึ่งกับผู้ให้กู้ และมีการทำสัญญากำหนดระยะเวลาที่จะชำระหนี้อย่างแน่นอน โดยจะตกลงว่าจะผ่อนชำระเป็นงวดๆหรือจ่ายเต็มจำนวนเลยก็ได้ ซื่งผู้ให้กู้จะสามารถคิดดอกเบี้ยได้ตามอัตราที่ตกลงกัน จำนวนเงินที่ให้กู้จะมากมายเท่าใดนั้นจะขึ้นอยู่กับหลักทรัพย์ที่นำมาค้ำประกัน หรือถ้าหากไม่มีหลักทรัพย์ค้ำประกัน ก็จะมีการคิดดอกเบี้ยค่อนข้างสูง เพราะมีความเสี่ยงสูง
อย่างไรก็ตาม การกู้เงินมีทั้งการกู้ในระบบธนาคารและนอกระบบธนาคาร ซึ่งหากกู้ในระบบของธนาคารจะมีเพดานอัตราดอกเบี้ยสูงสุดตามที่กฎหมายกำหนด เช่น การกู้โดยมีหลักทรัพย์ค้ำประกันจะคิดอัตราดอกเบี้ยสูงสุดได้ไม่เกิน 15% เป็นต้น ในส่วนการปล่อยกู้ของธนาคารยังต้องเป็นไปตามระเบียบที่ธนาคารแห่งประเทศไทยกำหนด
อิกัวนาฟีจี
อิกัวนาฟีจี () เป็นสัตว์เลื้อยคลานจำพวกกิ้งก่าชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Brachylophus fasciatus"
ได้ชื่อว่าเป็นสัตว์เลื้อยคลานที่มีสีสันสวยงามที่สุดในโลกชนิดหนึ่ง ในตัวผู้จะมีแถบสีขาวอมฟ้าคาดที่กลางลำตัวลงไปถึงช่วงท้องประมาณ 2-3 แถบ ในขณะที่ลำตัวทั้งตัวจะเป็นสีเขียวอ่อนทั้งตัว ในส่วนของตัวเมียจะไม่ปรากฏแถบดังกล่าว ขนาดโตเต็มที่ยาวประมาณ 60-80 เซนติเมตร โดยมีความยาวหางคิดเป็น 2 ใน 3 ส่วนของขนาดความยาวทั้งตัว มีหนามเล็ก ๆ เรียงกันเป็นแถวเดียวตั้งแต่ส่วนบริเวณเหนือมุมปากไปจนถึงต้นตอ จากนั้นจะกลายเป็นแค่สันแถวเดียวไปจรดปลายหาง
ใช้ชีวิตส่วนอาศัยอยู่บนต้นไม้ กินอาหารจำพวกผลไม้และดอกไม้ได้หลากหลายประเภทเป็นอาหารหลัก แต่ก็สามารถกินแมลงบางชนิดได้เป็นอาหารเสริมเช่นกัน
พบกระจายพันธุ์เฉพาะในหมู่เกาะฟีจีและตองงา ในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนใต้แห่งเดียวเท่านั้น โดยเชื่อว่าในอดีตบรรพบุรุษคงมาจากเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่อยู่ห่างไกลออกไปประมาณ 6,000 กิโลเมตร ด้วยการเกาะวัสดุที่ลอยตามน้ำมาจากพายุ พร้อมกับสัตว์จำพวกอื่น จนวิวัฒนาการมาเป็นสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่นที่นี่ เป็นกิ้งก่าที่ได้รับความนิยมเป็นสัตว์เลี้ยงอย่างมากเนื่องจากความสวยงามและหายาก ทำให้มีราคาซื้อขายกันในแวดวงสัตว์เลี้ยงสูงมาก ซึ่งพฤติกรรมในสถานที่เลี้ยงนั้น อิกัวนาฟีจีแทบไม่ปรากฏความก้าวร้าวต่อผู้เลี้ยงเลย
แต่สถานะในธรรมชาติปัจจุบันนั้น อิกัวนาฟีจีกำลังใกล้สูญพันธุ์แล้ว เนื่องจากถิ่นที่อยู่ที่จำกัดถูกคุกคามจากมนุษย์ และยังได้รับผลกระทบจากสัตว์นักล่าขนาดใหญ่กว่าที่มิใช่สัตว์พื้นเมือง เช่น พังพอนหรือแมวบ้าน เป็นต้น
ปลาเสือพ่นน้ำพม่า
ปลาเสือพ่นน้ำพม่า (; ) เป็นปลาในวงศ์ปลาเสือพ่นน้ำ (Toxotidae) ชนิดหนึ่ง
มีรูปร่างเหมือนปลาเสือพ่นน้ำชนิดอื่น ๆ ในวงศ์ แต่มีสิ่งหนึ่งที่แตกต่างกันไปอย่างเห็นได้ชัด คือ ลวดลายที่เป็นลายขวางตามแนวยาวของลำตัว ไม่เป็นลายจุด ในปลาวัยอ่อนลายดังกล่าวจะเป็นลายจุดกระจัดกระจายไปทั่ว และจะค่อย ๆ มารวมตัวกันเมื่อโตขึ้น
มีความยาวเต็มที่ประมาณ 15 เซนติเมตร จัดเป็นปลาท้องถิ่นที่พบได้เฉพาะในประเทศพม่าที่เดียวเท่านั้น โดยพบอาศัยในแหล่งน้ำจืดหรือปากแม่น้ำที่เป็นน้ำกร่อย เช่น แม่น้ำในเมืองมะละแหม่ง หรือแม่น้ำสะโตงในเมืองตองอู เป็นต้น
เป็นปลาที่มิได้มีความสำคัญในแง่การเป็นปลาเศรษฐกิจ และเพิ่งเข้าสู่แวดวงปลาสวยงามเมื่อไม่นานมานี้ (ค.ศ. 2010) โดยมีราคาซื้อขายที่ค่อนข้างแพง แม้จะได้รับการอนุกรมวิธานไว้นานแล้วก็ตาม
แขวงนากาโนะ
นากาโนะ () เป็น 1 ใน 23 แขวงพิเศษของกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ในปี พ.ศ. 2548 มีจำนวนประชากรประมาณ 297,998 คน และมีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 15.59 ตารางกิโลเมตร
นากาโนะมีอาณาเขตติดกับแขวงชินจูกุ ซูงินามิ เนริมะ ชิบูยะ และโทชิมะ โดยมีอาณาเขตติดกับแขวงชินจูกุทางทิศตะวันตก
รายชื่อประเทศและเขตการปกครองเรียงตามร้อยละของพื้นที่แหล่งน้ำ
นี่คือ รายชื่อประเทศและเขตการปกครองเรียงตามร้อยละของพื้นที่แหล่งน้ำ เมื่อเปรียบเทียบกับพื้นที่ทั้งหมด
รายการดังกล่าวมีข้อมูลสามคอลัมน์:
วัดราชธานี
วัดราชธานี เป็นวัดที่อยู่กลางเมืองสุโขทัย ที่มีประวัติความเป็นมานับแต่ครั้งกรุงสุโขทัย เป็นวัดที่มีความสำคัญ ที่ทางราชการ พ่อค้า ประชาชนถือว่าเป็นวัดสำคัญวัดหนึ่งทางราชการได้อาศัยประกอบรัฐพิธี ที่สำคัญ เช่น พิธีถือน้ำพิพัฒนสัตยา อีกทั้งเป็นวัดที่ตั้งอยู่ใจกลาง เป็นวัดที่มีพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ที่ชาวสุโขทัยรู้จักกันในชื่อว่า "หลวงพ่อเป๋า" เป็นวัดที่อดีตพระราชประสิทธิ์คุณ (ทิม ยสทินโน) ผู้เป็นกำลังหลักในการรวบรวมศาสนวัตถุทางพระพุทธศาสนาครั้งกรุงสุโขทัย เพื่อจัดมอบให้กับพิพิธภัณฑ์สุโขทัย รวมทั้งยังเคยดำรงตำแหน่งเจ้าคณะจังหวัด และอดีตเจ้าอาวาสวัดราชธานี เคยอยู่อาศัยจำพรรษาที่วัดราชธานีแห่งนี้ นอกจากนี้วัดยังเคยเป็นที่ตั้งโรงเรียนประจำจังหวัดสุโขทัยด้วย
วัดราชธานี แต่เดิม ชื่อว่า วัดป่าละเมาะ เพราะสภาพที่ตั้งล้อมรอบด้วยป่าละเมาะ ต่อมาเปลี่ยนชื่อตามสภาพที่ตั้งเป็น “วัดท่านี้” อันเนื่องด้วยมีท่าเรือข้ามฟาก ที่ใช้เป็นจุดเชื่อมค้าขายระหว่างคลองแม่รำพันจากด้านเหนือคือ เมืองเชลียง จนกระทั่งต่อมาได้กร่อนคำเป็น " วัดธานี " สืบมาจนกระทั่งสมัย “พระราชธานี” เจ้าเมืองสุโขทัยในขณะนั้น ได้ให้มีการบูรณะวัด พร้อมเปลี่ยนชื่อว่า “วัดราชธานี" สืบมาจนปัจจุบัน
มีหลักหลักฐานทางโบราณสถาน โบราณวัตถุ ที่หลงเหลืออยู่ เป็นก้อนอิฐที่นำมาก่อสร้างเจดีย์เก่าแก่ ซึ่งทำให้สันนิษฐานได้ว่าเป็นวัดเก่าแก่ และฐานอิฐนี้มีขนาดกว้าง ๖ นิ้ว ยาว ๑๒ นิ้ว หนา ๑ นิ้วครึ่ง นักโบราณคดีสันนิษฐานว่าเป็นเจดีย์สมัยสุโขทัย
แต่เดิมในวิหารวัดราชธานีมีพระพุทธรูปสมัยสุโขทัยปางต่างๆ เป็นจำนวนมาก นอกจากนี้ยังมี พระพุทธรูปสมัยอู่ทอง สมัยลพบุรีเป็นจำนวนมาก ในสมัยพระราชประสิทธิคุณอดีตเจ้าอาวาส และเจ้าคณะจังหวัดสุโขทัย ได้ให้ทางหน่วยงานราชการนำไปเก็บรักษาไว้ที่ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ภูมิภาคที่ ๓ สุโขทัย ที่เหลือนอกนั้นได้ถูกเพลิงไหม้พร้อมกับกุฏิ และอุโบสถ เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๑๑ ดังที่ปรากฏในเนื้อเพลง “สุโขทัยระทม” ประหนึ่งเป็นเพลงประจำจังหวัดไป ที่เนื้อเพลงกล่าวถึงเหตุการณ์ไฟไหม้ตลาดครั้งใหญ่ที่ปรากฏในปี พ.ศ. ๒๕๑๑ และวัดราชธานีก็ถูกไฟไหม้ในครั้งนั้น อุโบสถที่เก็บพระพุทธรูปสำคัญก็ถูกไฟไหม้ด้วย ซึ่งในปัจจุบันยังคงเหลือซากนั้นปรากฏอยู่ นอกจากนี้ยังมีข้อมูลว่าวัดราชธานีมีที่ธรณีสงฆ์ และถูกโอนให้กับหน่วยงานราชการก็คือเทศบาลตำบลธานีด้วย
มีข้อมูลว่า "ในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก และเป็นสถานที่ประกอบพิธีสำคัญ เช่น พิธีถือน้ำพิพัฒน์สัตยา" ทั้งยังเป็นวัดที่มีตำนานเล่ากันมาว่า "พระยาพิชัยดาบหัก เมื่อครั้งเป็นเด็กเคยมาอาศัยอยู่กับบิดา" พร้อมกันนั้นวัดราชธานีแห่งนี้ยังเคยเป็น เป็นสาขาพิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติ เมื่อปี พ.ศ. 2497 เนื่องจากวัดแห่งนี้มีการรวบรวมโบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ ไว้เป็นจำนวนมาก ทั้งในอดีตประมาณ พ.ศ. 2501 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 9 เคยเสด็จฯมานมัสการพระราชประสิทธิ์คุณ (ทิม ยสทินโน) อดีตเจ้าอาวาสในขณะนั้นด้วย
อินทูเดอะนิวเวิลด์ (เพลง)
อินทูเดอะนิวเวิลด์ (; ; "ทาชี มันนัน เซ-กเย") เป็นซิงเกิลแรกของเกิร์ลกรุปเกาหลี Girls' Generation โดยวางจำหน่ายวันที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 2007
เดิมที เพลงนี้ได้ถูกกำหนดให้เป็นเพลงในอัลบั้ม Sophomore ของวง M.I.L.K.
เพลงนี้ออกแสดงครั้งแรกที่รายการ The Music Trend ทางสถานีโทรทัศน์ SBS ในวันที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 2007 เพลงนี้สามารถขึ้นไปอยู่ในอันดับที่ 1 ของรายการ M! Countdown ทางสถานีโทรทัศน์ Mnet
งูทะเลเอราบุ
งูทะเลเอราบุ () เป็นงูทะเล มีถิ่นอาศัยอยู่ในชายฝั่งทะเลญี่ปุ่น, ไต้หวัน, ทะเลจีนใต้
มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Laticauda semifasciata" เป็นงูทะเลที่พบกระจายพันธุ์ในชายฝั่งหรือแนวปะการังในเขตกระแสน้ำอุ่นของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก
งูชนิดนี้เป็นที่รู้จักกันดีในโอกินาวาว่า เอราบุ (, Erabu) จัดเป็นงูที่มีพิษร้ายแรง ที่ทำอันตรายต่อชีวิตมนุษย์ได้ ลำตัวมีหนังและเกล็ดหนา มีลายปล้องสีน้ำตาลเข้มบนพื้นผิวสีเหลืองและสีฟ้า หัวมีขนาดเล็ก และส่วนปลายหางกลมคล้ายครีบหางของปลา ตามลำตัวไม่มีครีบใด ๆ มีความยาวได้ถึง 170 เซนติเมตร
งูทะเลเอราบุ มีอุปนิสัยรักสงบ ปกติจะว่ายน้ำช้ามากจนสามารถจับได้ด้วยมือเปล่า กินปลาขนาดเล็กตามแนวปะการังเป็นอาหาร หลบซ่อนอยู่ตามโพงหินหรือในแนวปะการังในเวลากลางวัน ออกหากินในเวลากลางคืน เป็นงูทะเลอีกชนิดหนึ่งที่สามารถขึ้นมาบนบกได้ และเมื่อวางไข่จะรวมตัวกันเป็นกลุ่มใหญ่ เพื่อวางไข่ในถ้ำหรือโพรงหินที่สงบ ปราศจากการรบกวน ในช่วงฤดูร้อนถึงฤดูใบไม้ร่วง โดยวางไข่ครั้งละ 1-8 ฟอง
งูทะเลชนิดนี้ เป็นอาหารของท้องถิ่นโอกินาวา โดยนิยมเอามารมควันพิษของงูทะเลชนิดนี้ สามารถทนความร้อน 100 องศาเซลเซียส ได้ถึง 5 นาที โดยไม่สูญเสียความเป็นพิษ
งูทะเลเอราบุได้ถูกอ้างอิงถึงในการ์ตูนญี่ปุ่นชุด โคนัน เจ้าหนูยอดนักสืบ โดยถูกกล่าวถึงในมังงะ เล่มที่ 17 ของสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ ในชื่อตอนว่า อาวุธหนี ซึ่งเอโดงาวะ โคนัน ได้ใช้สารแทนนินที่อยู่ในชาเย็นบรรเทาพิษของผู้ที่ถูกงูกัด
งูเขียวปากแหนบ
งูเขียวปากแหนบ () เป็นงูพิษอ่อนชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Ahaetulla nasuta" ในวงศ์ Colubridae
เป็นงูที่มีลักษณะคล้ายกับงูเขียวปากจิ้งจก ("A. prasina") มาก โดยลำตัวเรียวยาวมีพื้นลำตัวส่วนใหญ่เป็นสีเขียว ตามีขนาดใหญ่ ม่านตาอยู่ในแนวนอน หางมีสีเขียวกับลำตัว แต่มีคความแตกต่างคือ งูเขียวปากแหนบจะมีจะงอยปากที่เรียวเล็กและแหลมกว่างูเขียวปากจิ้งจก และมีติ่งแหลมยื่นที่ปลายหัว ใช้ชีวิตอาศัยอยู่บนต้นไม้เป็นส่วนใหญ่ กินอาหารสัตว์เลื้อยคลานขนาดเล็ก กบ เขียด นก และหนูเป็นอาหาร
พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในภูมิภาคเอเชียใต้จนถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ สำหรับในประเทศไทยพบทั่วทุกภาคยกเว้นภาคใต้ พบในป่าทุกประเภท รวมถึงสวนสาธารณะหรือสวนในบ้านเรือนผู้คนทั่วไปในเมืองใหญ่ด้วย
นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงสำหรับผู้ที่นิยมเลี้ยงสัตว์เลื้อยคลาน เช่นเดียวกับงูเขียวปากจิ้งจก โดยมีราคาซื้อขายที่ไม่แพง
งูเขียวหัวจิ้งจกมลายู
งูเขียวหัวจิ้งจกมลายู () เป็นงูพิษอ่อนชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Ahaetulla mycterizans" อยู่ในวงศ์ Colubridae
มีลักษณะทางกายภาพทั่วไปคล้ายคลึงกับงูเขียวปากจิ้งจก ("A. prasina") และงูเขียวปากแหนบ ("A. nasuta") มาก โดยเป็นงูที่อยู่ในสกุลเดียวกัน แต่งูเขียวหัวจิ้งจกมลายูไม่มีติ่งแหลมที่ปลายหัว ตามีขนาดใหญ่มีเส้นผ่าศูนย์กลางตายาวเกินครึ่งหนึ่งของระยะจากปลายหัวถึงตา ตัวสีเขียวเข้ม หางสีเดียวกับลำตัว
ใช้ชีวิตอาศัยส่วนใหญ่เป็นต้นไม้ ขนาดยาวเต็มที่ประมาณ 1 เมตร พบกระจายพันธุ์ในแหลมมลายูเรื่อยไปจนถึงสิงคโปร์ เกาะสุมาตราและเกาะชวาในอินโดนีเซีย สำหรับในประเทศไทยพบตั้งแต่จังหวัดชุมพรลงไป
นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงสำหรับผู้ที่นิยมเลี้ยงสัตว์เลื้อยคลานเช่นเดียวกับงูเขียวปากจิ้งจกและงูเขียวปากแหนบ
เพลงเถา
เพลงเถาเป็นเพลงไทยประเภทหนึ่ง โดยลักษณะการบรรเลงนั้นจะเริ่มจากอัตราจังหวะสามชั้น สองชั้น จนถึงชั้นเดียวตามลำดับ
เพลงเถากำเนิดในยุครัตนโกสินทร์ตอนต้น โดยมีวิวัฒนาการจากการเล่นเสภาและการเล่นสักวา
เพลงเถาสามารถแบ่งได้ตามที่มาดังนี้
อัตราจังหวะในเพลงไทยเดิมแบ่งได้สามอัตราดังนี้
นอกจากนี้ยังมีอัตราจังหวะสี่ชั้นและครึ่งชั้น ปัจจุบันไม่นิยมเล่นแล้ว เนื่องจากอัตราจังหวะสี่ชั้นช้าเกินไป ส่วนอัตราจังหวะครึ่งชั้นเร็วเกินไป
ชาวยิวในประเทศไทย
ประวัติศาสตร์ชาวยิวในประเทศไทยนั้นมีมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 17 ด้วยการมาถึงของครอบครัวชาวยิวแบกแดดจำนวนหนึ่ง ถึงแม้ว่าชาวยิวในประเทศไทยปัจจุบันนั้นส่วนใหญ่จะประกอบด้วยชาวยิวอัชเคนาซิ ซึ่งเป็นผู้ลี้ภัยจากรัสเซีย และสหภาพโซเวียตในเวลาต่อมา นอกจากนี้ ยังมีชาวยิวเปอร์เซียอพยพเข้ามาอาศัยอยู่ในประเทศเพื่อหนีการไล่ล่าและสังหารในอิหร่าน ช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 และ 1980
ชาวยิวที่ตั้งรกรากถาวรในประเทศไทยส่วนใหญ่ ซึ่งประกอบด้วยชาวยิวไม่เกิน 1,000 คน อาศัยอยู่ในกรุงเทพมหานคร (โดยเฉพาะอย่างยิ่ง บริเวณถนนข้าวสาร) ถึงแม้ว่าประชาคมชาวยิวที่มีขนาดเล็กกว่าและมีธรรมศาลายิวจะมีอยู่ในจังหวัดภูเก็ต จังหวัดเชียงใหม่ และเกาะสมุย ในช่วงวันหยุดของชาวยิว จำนวนชาวยิวในบริเวณดังกล่าวเพิ่มสูงขึ้นอย่างมาก (เป็นหลายพัน) เนื่องจากมีชาวยิวเดินทางเข้ามาในช่วงวันหยุดเป็นจำนวนมาก ซึ่งส่วนใหญ่มาจากอิสราเอลและสหรัฐอเมริกา ตามการขอจัดตั้งธรรมศาลายิวสองแห่งขึ้นในกรุงเทพมหานคร เบธ อีลิเชวาและอีเวน เชน, ราไบโยเซฟ ชาอิม คันทอร์ ได้ดำรงตำแหน่งราไบถาวรคนแรกในกรุงเทพมหานคร ใน พ.ศ. 2536 เขาอาศัยอยู่ในประเทศไทยตั้งแต่ พ.ศ. 2536 ในปีเดียวกับที่สมาคมชาวยิวแห่งประเทศไทยได้รับการก่อตั้งขึ้น และเป็นสมาชิกชาบัด
ชาบัดในกรุงเทพมหานครเป็นชาบัดเฮ้าส์ขนาดใหญ่ ซึ่งบริการให้แก่นักท่องเที่ยวหนุ่มสาวชาวอิสราเอลเป็นส่วนใหญ่ สถานที่ดังกล่าวเป็นศูนย์บรรเทาภัยพิบัติที่สำคัญหลังจากเหตุการณ์สึนามิเมื่อ พ.ศ. 2547 นอกจากนี้ ยังได้เสิร์ฟมื้ออาหารชาบัตให้แก่นักท่องเที่ยวชาวยิวหลายร้อยคนต่อสัปดาห์ และอีกหลายร้อยคนในช่วงเทศกาลปัสกา
ปัจจุบัน มีการศึกษาชาวยิวครบวงจรในกรุงเทพมหานคร นับตั้งแต่ระดับอนุบาลจนถึงระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย รวมทั้งเยชิวานิกายออร์โธด็อกซ์ที่เพิ่งเปิดใหม่ด้วย หลังจากที่ได้มีการขอรัฐบาลมาเป็นเวลาหลายปี ในที่สุดรัฐบาลก็อนุญาตให้มีการก่อตั้งสุสานชาวยิวได้
อันฟอร์กิฟเว่น (2008)
อันฟอร์กิฟเว่น (2008) จัดในวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2551 ณ Quicken Loans Arena ลอสแอนเจลิส, รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา โดยมีจำนวนผู้เข้าชมในสนามทั้งสิ้น 8,707 คน เป็นการปล้ำทั้ง 3 ค่าย ได้แก่ รอว์, สแมคดาวน์ และ อีซีดับเบิลยู
อิหร่านแอร์ เที่ยวบินที่ 277
อิหร่านแอร์ เที่ยวบินที่ 277 เป็นเที่ยวบินรับส่งผู้โดยสารภายในประเทศ ซึ่งประสบอุบัติเหตุตกหลังจากพยายามทำการบินไปใหม่ (go-around) ระหว่างระยะสุดท้ายในการร่อนลงในสภาพอากาศที่เลวร้ายในท่าอากาศยานโอรุมิเยห์ แคว้นอาเซอร์ไบจานตะวันตก ประเทศอิหร่าน เครื่องบินที่ประสบอุบัติเหตุดังกล่าว เป็น อิหร่านแอร์ โบอิง 727-286 เอดีวี หมายเลขทะเบียน EP-IRP
เครื่องบินที่เกิดอุบัติเหตุเป็นเครื่องบินประเภทโบอิง 727-286 เอดีวี หมายเลขทะเบียน EP-IRP สร้างขึ้นใน พ.ศ. 2517 เครื่องบินลำดังกล่าวไม่ได้ถูกใช้มาเป็นเวลานานแล้ว โดยถูกกักไว้ที่แบกแดด ประเทศอิรัก ระหว่าง พ.ศ. 2527-33 และได้เก็บรักษาไว้ระหว่าง พ.ศ. 2534-45 หลังจากนั้น เครื่องบินได้รับการปรับปรุงใหม่และถูกนำมาใช้อีกครั้งหนึ่ง
เที่ยวบินดังกล่าวเป็นเที่ยวบินระหว่างเตหะรานกับโอรุมิเยห์ และประสบอุบัติเหตุตกระหว่างระยะสุดท้ายในการร่อนลงใกล้กับทะเลสาบ ใกล้กับท่าอากาศยานโอรุมิเยห์ อุบัติเหตุดังกล่าวเกิดขึ้นในช่วงประมาณ 19.45 น. ตามเวลาท้องถิ่น (16.15 น. UTC) โดยมีรายงานว่าเกิดขึ้นจากสภาพอากาศที่เลวร้าย เครื่องบินลำดังกล่าวไม่สามารถทำการร่อนลงได้ในความพยายามครั้งแรก และได้ประสบอุบัติเหตุขณะพยายามทำการบินไปใหม่ หรือขณะพยายามเดินทางกลับไปยังเตหะราน สภาพอากาศในเวลาที่เกิดอุบัติเหตุขึ้นนั้นมีหิมะตกและมีทัศนวิสัยเลว การกระแทกทำให้เครื่องบินแตกออกเป็นหลายส่วน แต่ไม่มีเพลิงไหม้หรือเกิดการระเบิดแต่อย่างใด รายงานประเภทของเครื่องบินที่ประสบอุบัติเหตุในช่วงแรกไม่ตรงกัน บ้างก็ว่าฟอกเกอร์ 100 บ้างก็ว่าโบอิง 727 ก่อนที่จะได้รับการยืนยันว่าเป็นเครื่องบินโบอิง 727 ในเวลาต่อมา
จำนวนผู้โดยสารบนเครื่องก็ไม่ชัดเจนเช่นกัน ตามข้อมูลของรัสเซียโนโวสตี รายงานว่ามีผู้โดยสารบนเครื่อง 95 คน ในขณะที่สำนักข่าวรอยเตอร์ รายงานว่ามี 156 คน และแอสโซซิเอดเพรสอ้างว่ามี 105 คน รายงานในภายหลังระบุว่ามีคนอยู่บนเครื่อง 105 หรือ 106 คน และมีลูกเรือระหว่าง 10 ถึง 12 คน และผู้โดยสาร 95 หรือ 94 คน องค์การการบินพลเรือนอิหร่านออกมากล่าวในวันเดียวกันว่าเที่ยวบินดังกล่าวมีผู้โดยสาร 93 คน และลูกเรือ 12 คน ตามข้อมูลเที่ยวบินอย่างเป็นทางการ
มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 77 คน และอีก 26 คนได้รับบาดเจ็บ ความพยายามช่วยเหลือเกิดความยุ่งยากเนื่องจากในพื้นที่มีหิมะตกหนัก เจ้าหน้าที่ท้องถิ่นกล่าวว่า หิมะที่ตกลงมาอย่างหนักนั้นทำให้ชั้นหิมะหนาถึง 70 เซนติเมตร ณ จุดตก หลังจากอุบัติเหตุดังกล่าว มีการเรียกรถพยาบาล 36 คัน และโรงพยาบาล 11 แห่งให้ความสะดวกในปฏิบัติการช่วยเหลือ เหตุการณ์ครั้งนี้มีผู้เสียชีวิตจากเครื่องบินตกมากที่สุดในรอบครึ่งปีของ พ.ศ. 2554 นับจาก เดือนมกราคม ถึง เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2554
ทางการอิหร่านได้ตั้งคณะกรรมการสืบสวนอุบัติเหตุตกดังกล่าว หนึ่งวันหลังจากอุบัติเหตุ เจ้าหน้าที่ค้นหา ณ จุดตกได้พบทั้งเครื่องบันทึกเสียงในห้องนักบินและเครื่องบันทึกข้อมูลการบิน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมอิหร่านได้กล่าวว่า การสืบสวนจะประกอบด้วยคณะทำงานหลายกลุ่มซึ่งจะมีผู้เชี่ยวชาญในหลายสาขา การสืบสวนดังกล่าวอยู่ภายใต้การดูแลขององค์การการบินพลเรือนอิหร่าน เครื่องบินทึกข้อมูลการบินและเครื่องบันทึกเสียงในห้องนักบินได้รับการเก็บไปจากซากและถูกนำกลับไปวิเคราะห์ในเตหะราน
อิปไซลอนแอนดรอมิดา
อิปไซลอนแอนดรอมิดา (; υ Andromedae / υ And) คือดาวคู่ที่อยู่ห่างจากโลกราว 44 ปีแสงในบริเวณกลุ่มดาวแอนดรอมิดา ดาวฤกษ์เอกคือ อิปไซลอนแอนดรอมิดา เอ เป็นดาวแคระเหลือง-ขาว ซึ่งมีอายุน้อยกว่าดวงอาทิตย์ ดาวฤกษ์รองในระบบคือ อิปไซลอนแอนดรอมิดา บี เป็นดาวแคระแดง อยู่ในวงโคจรที่กว้างกว่า
ณ ตอนนี้ (พ.ศ. 2553) มีดาวเคราะห์นอกระบบ 4 ดวงที่ได้รับการยืนยันแล้วว่าโคจรอยู่รอบดาวฤกษ์เอกของระบบนี้ ดาวเคราะห์ทั้งสี่มีลักษณะเป็นดาวเคราะห์คล้ายดาวพฤหัสบดี อิปไซลอนแอนดรอมิดาเป็นดาวฤกษ์ดวงแรกในแถบลำดับหลักที่มีการค้นพบระบบดาวเคราะห์ซึ่งมีสมาชิกหลายดวง และเป็นดวงแรกในหมู่ดาวฤกษ์ประเภทระบบดาวหลายดวงซึ่งมีสมาชิกในระบบดาวเคราะห์หลายดวง อิปไซลอนแอนดรอมิดาเป็นดาวฤกษ์ในลำดับที่ 21 ในจำนวน 100 เป้าหมายแรกของโครงการค้นหาดาวเคราะห์คล้ายโลก ( ขององค์การนาซ่า ซึ่งต้องเลื่อนระยะเวลาโครงการออกไปเนื่องจากประสบปัญหาด้านการเงิน
ชั้นสแคโฟโปดา
ชั้นสแคโฟโปดา (ชั้น: Scaphopoda) เป็นหนึ่งในชั้นของไฟลัมมอลลัสคาที่ยังสืบเผ่าพันธุ์มาจนปัจจุบัน ซึ่งสัตว์ในชั้นนี้พบมีอยู่มายาวนานกว่า 240 ล้านปีมาแล้ว โดยพบหลักฐานในซากดึกดำบรรพ์ ปัจจุบันพบแล้วประมาณ 1,000 ชนิด ซึ่งเรียกกันในชื่อสามัญว่า หอยงาช้าง หรือ หอยฟันช้าง()
ทุกชนิดจะอาศัยอยู่ภายใต้พื้นทรายใต้ทะเล มีรูปร่างโดยรวม คือ เปลือกมีรูปร่างคล้ายฝักดาบซามูไรหรืองาของช้าง มีลักษณะเรียวยาว โค้งตรงกลางเล็กน้อย หน้าตัดเป็นทรงค่อนข้างกลม มีช่องเปิดที่ปลายสุดของทั้งสองด้านซึ่งด้านหนึ่งจะใหญ่กว่าอีกด้านเสมอ มีขนาดตั้งแต่ 5 มิลลิเมตรจนถึง 15 เซนติเมตร
ศัพท์คำว่า Scaphopoda นั้น สามารถแปลเป็นภาษาอังกฤษได้ว่า "เท้าเป็นจอบ" (shovel-footed)
มีลักษณะโครงสร้างคือ ไม่มีตา ไม่มีเส้นเลือด ไม่มีแม้กระทั่งอวัยวะสำคัญอย่าง หัวใจ โดยเลือดจะถูกสูบโดยแรงดันน้ำภายในเนื้อเยื่อจากการเคลื่อนไหวของกล้ามเนื้อเท้าที่มีรูปร่างคล้ายจอบ ที่ใช้ขุดเจาะเพื่อแทรกเปลืองลงวางตัวดิ่งในพื้นทราย มีอวัยวะพิเศษคล้ายหนวดเล็ก ๆ รอบ ๆ ปากด้านล่างเรียกว่า "captacula" ทำหน้าที่ดักจับอาหารเข้าสู่ปากเพื่อบดเคี้ยวและย่อยสลาย แล้วพ่นทิ้งออกอีกทางเป็นของเสีย
เปลือกของหอยงาช้าง นั้น ผู้หญิงในอินเดียนแดงเผ่าลาโคตาใช้ทำเครื่องประดับสำหรับตกแต่งเสื้อผ้าหรือชุดที่สวมใส่เช่นเดียวกับขนของเม่น
อ็องเดรเดอะไจแอนต์
อังเดร เรเน รุสสิมอฟฟ์ (André René Roussimoff; 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1946 – 27 มกราคม ค.ศ. 1993) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวฝรั่งเศสเชื้อสายบัลแกเรียน-โปลิช อดีตสังกัดเวิลด์เรสต์ลิงเฟเรเดชั่น (WWF) ที่รู้จักกันในนาม อ็องเดรเดอะไจแอนต์ (André the Giant) เป็นอดีตแชมป์ WWF 1 สมัย และแชมป์แท็กทีม WWF คู่กับ ฮากุ ปัจจุบันได้เสียชีวิตลงด้วยอายุ 46 ปี ที่กรุงปารีส และได้บรรจุชื่อเข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอีประจำปี 1993 เป็นคนแรกของ WWF หรือ WWE ในปัจจุบัน
รัฐปารานา
รัฐปารานา () เป็น 1 ในรัฐของประเทศบราซิล ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศ ติดกับรัฐเซาเปาโลทางทิศเหนือ ติดกับมหาสมุทรแอตแลนติกทางทิศตะวันออก ติดกับรัฐซันตากาตารีนาและจังหวัดมีซีโอเนสของอาร์เจนตินาทางทิศใต้ ติดกับรัฐมาตูโกรสซูโดซูลและประเทศปารากวัยทางทิศตะวันตก โดยมีแม่น้ำปารานาแบ่งเขตแดน เมืองหลวงของรัฐคือเมือง กูรีตีบา ถือเป็นเมืองที่มีคุณภาพชีวิตที่ดีเมื่อเทียบกับเมืองอื่น
บริเวณชายแดนของรัฐที่ติดกับอาร์เจนตินามีอุทยานแห่งชาติอีกัวซู ที่ยูเนสโกประกาศเป็นมรดกโลก นอกจากนั้นยังมีน้ำตกการาตาตัสโดอีกัวซูที่มีนักท่องเที่ยวราว 7 ล้านคนต่อปี
ชั้นไบวาลเวีย
ชั้นไบวาลเวีย (ชั้น: Bivalvia) เป็นมอลลัสคาชั้นหนึ่ง ที่ยังคงสืบทอดเผ่าพันธุ์มาจนถึงปัจจุบัน โดยวิวัฒนาการให้อาศัยอยู่ได้ทั้งในทะเลและน้ำจืด มีชื่อเรียกในภาษาสามัญว่า หอยฝาคู่ หรือ หอยสองฝา หรือ หอยเปลือกคู่ หรือ หอบกาบคู่
ซึ่งคำว่า Bivalvia นั้น เป็นภาษาละติน มาจากคำว่า "bis" แปลว่า สอง สนธิกับคำว่า "valvae" ที่แปลว่า บานประตู
มีลักษณะทั่วไป คือ มีฝาสองข้างประกบเข้าด้วยกัน สามารถเปิดปิดได้ โดยมีโครงสร้างของจุดเชื่อมต่อคล้ายฟันสลักบานพับประตูที่ขั้วฝาทั้งสองที่ขบเกี่ยวกัน บางชนิดยึดติดเปลือกข้างหนึ่งไว้กับพื้นผิวที่แข็ง ใช้เหงือกกรองอาหารกินจากกระแสน้ำที่พัดผ่าน บางชนิดฝังตัวอยู่ใต้ทรายตลอดทั้งชีวิต โดยใช้เนื้อเท้าที่มีรูปร่างคล้ายใบขวานขุดแซะ เพื่อแทรกตัวลงไปใต้พื้นทราย โดยมีท่อน้ำดูดน้ำเข้าออกกรองอาหารกิน บางชนิดฝังตัวใต้ซากไม้ที่ผุพัง และบางชนิดก็ซุ่มซ่อนตัวเพื่อล่าเหยื่อ ขณะที่บางกลุ่มสามารถเปิดฝาปิดนี้อ้าและหุบเป็นจังหวะ เพื่อพ่นขับแรงดันน้ำจนเสมือนกับว่าได้ว่ายน้ำได้
ซึ่งมอลลัสคาที่อยู่ในชั้นนี้ที่เป็นที่รู้จักกันดี ได้แก่ หอยนางรม, หอยแมลงภู่, หอยลาย, หอยมือเสือ, หอยคราง, หอยหลอด, หอยตลับ เป็นต้น ซึ่งแบ่งออกเป็นชั้นย่อยได้อีก 6 ชั้น (ดูในตาราง)
ปัจจุบันพบแล้วกว่า 30,000 ชนิด
รัฐมาตูโกรสซูดูซูล
มาตูโกรสซูดูซูล () เป็น 1 ในรัฐของประเทศบราซิล อยู่ติดกับรัฐอื่น (จากเหนือตามเข็มนาฬิกา) ดังนี้ ติดกับรัฐมาตูโกรสซู รัฐโกยาส รัฐมีนัสเชไรส์ รัฐเซาเปาลู และรัฐปารานา และมีชายแดนติดกับประเทศปารากวัยและประเทศโบลิเวียทางทิศตะวันตก เศรษฐกิจของรัฐส่วนใหญ่คือการทำเกษตรและการเลี้ยงวัว รัฐมีเส้นทรอปิกออฟแคปิคอร์น ตัดผ่านทางตอนใต้ สภาพภูมิอากาศโดยทั่วไปอบอุ่นและชื้น และยังมีแขนงของแม่น้ำปารานาพาดผ่านหลายสาย
รัฐมีชื่อเสียงเรื่องความสวยงามของธรรมชาติและเป็นจุดท่องเที่ยวของทั้งนักท่องเที่ยวทั้งในและนอกประเทศ เมืองหลวงของรัฐคือ กัมปูกรันดี
รัฐเซอารา
รัฐเซอารา () เป็น 1 ใน 27 รัฐของประเทศบราซิล ตั้งอยู่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ บนชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก เป็นรัฐที่มีประชากรมากที่สุดอันดับ 8 และมีพื้นที่เป็นอันดับ 17 เป็นรัฐที่เป็นจุดหมายปลายทางการท่องเที่ยวหลักของประเทศ เมืองหลวงของรัฐคือเมือง ฟอร์ตาเลซา
รัฐมีชื่อเสียงด้านชายหาดที่กว้างขวาง กับความยาว 573 กิโลเมตร (356 ไมล์) และยังมีภูเขา หุบเขา ที่ปลูกผลไม้เมืองร้อน ทางตอนใต้ของรัฐ ที่ติดกับรัฐปาราอีบา รัฐเปร์นัมบูกู รัฐปีเอาอี มีป่าสงวนแห่งชาติอารารีเป (National Forest of Araripe)
ไซยาโนแบคทีเรีย
ไซยาโนแบคทีเรีย หรือ สาหร่ายสีเขียวแกมน้ำเงิน (blue-green algae หรือ cynobacteria) จัดอยู่ในไฟลัม Cynobacteria ซึ่งเป็นแบคทีเรียที่สังเคราะห์ด้วยแสงได้ สาหร่ายชนิดนี้มีโครงสร้างของนิวเคลียสคล้ายคลึงกับนิวเคลียสของแบคทีเรีย และบางชนิดยังมีคุณสมบัติตรึงไนโตรเจนในอากาศได้ นอกจากนั้นยังมีคุณสมบัติทางชีวเคมีคล้ายแบคทีเรียด้วย แต่ต่างจากแบคทีเรีย เพราะสาหร่ายชนิดนี้มีคลอโรฟิลล์เอ และมีการปล่อยออกซิเจนออกสู่สิ่งแวดล้อมจากกระบวนการสังเคราะห์ด้วยแสง ซึ่งไม่พบในแบคทีเรีย
ไซยาโนแบคทีเรีย เป็นสิ่งมีชีวิตเซลล์เดียว รูปแบบโครงสร้างเซลล์มีสารพันธุกรรมทั้งตัวและไม่มีเยื่อหุ้มนิวนิวเคลียส (โพรแคริโอต) ทำให้สามารถเจริญแบบเพิ่มจำนวนได้โดยการแบ่งตัว เนื่องจากโลกยังร้อนจัด ไม่ออกซิเจน มีแต่คาร์บอนไดออกไซด์ สารประกอบจำพวก ไนโตเจน มีเทน แอมโมเนีย ไซยาโนแบคทีเรีย สามารถปรับตัวได้สูงมากโดยการ สร้างเมือกห่อหุ้มเซลล์ และในเซลล์จะมีถุงลมเพือเพิ่มการพยุงตัว หาสภาวะที่เหมาะสมในการสังเคราะห์แสง มีเม็ดสีช่วยในการต่อต้านแสงอัลตราไวโอเลตจากดวงอาทิตย์ และเริ่มสังเคราะห์ด้วยแสง เกาะอาศัยอยู่บนสโตรมาโตไลต์ ทั่วไปบริเวณชายฝั่งทะเลสมัยพัฒนาเป็นสิ่งมีชีวิต
จากการวิวัฒนาการของ ไซยาโนแบคทีเรีย มีทั้งแบบ สายตรงและแบบผสมกับเซลล์อื่น เช่น รา (รวมยีสต์) และสาหร่ายชั้นสูง
จากลักษณะทางสัณฐานวิทยา สามารถแบ่งไซยาโนแบคทีเรียได้เป็น 2 กลุ่ม ดังนี้
แขวงเอโดงาวะ
แขวงเอโดงาวะ () เป็น 1 ใน 23 แขวงการปกครองพิเศษของมหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ตั้งชื่อตามแม่น้ำเอะโดะที่ไหลผ่านจากทิศเหนือลงทิศใต้ทางทิศตะวันออกของแขวง เป็นแขวงที่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกที่สุดของกรุงโตเกียว โดยมีอาณาแขวงติดต่อกับเมืองอูรายาซุและเมืองอิจิกาวะของจังหวัดชิบะ ทางทิศตะวันออกติดกับแขวงคัตสึชิกะ ทางทิศเหนือติดกับแขวงซูมิดะ และทางทิศตะวันตกติดกับแขวงโคโต
แขวงโคโต
โคโต () เป็น 1 ใน 23 แขวงพิเศษของกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกจากศูนย์กลางเมืองโตเกียวโดยมีแม่น้ำซูมิดะเป็นแนวเขตทางทิศตะวันตก แม่น้ำอารากาวะเป็นแนวเขตทางทิศตะวันออก ทางทิศใต้ติดกับอ่าวโตเกียว ในปี พ.ศ. 2551 มีจำนวนประชากรทั้งสิ้น 442,271 คน
แขวงซูงินามิ
ซูงินามิ () เป็น 1 ใน 23 แขวงพิเศษของกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ในปี พ.ศ. 2551 มีจำนวนประชากรประมาณ 536,657 คน มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 34.02 ตารางกิโลเมตร
โช แจ-ฮย็อน
โช แจ-ฮย็อน (; ; 30 มิถุนายน ค.ศ. 1965 — ) เป็นนักแสดงภาพยนตร์, ละครเวที และภาพยนตร์โทรทัศน์ ชาวเกาหลีใต้ และเป็นผู้ได้รับการขนานนามว่าเป็นหน้ากากของคิม คีดุก นับตั้งแต่ได้รับบทนำและเป็นดาราสมทบในภาพยนตร์ทุกเรื่องที่กำกับโดยคิม คีดุก ปัจจุบัน เขาได้รับเชิญร่วมแสดงในภาพยนตร์ร่วมทุนไทย-เกาหลีเรื่อง "วอนโดนเตะ!!"
โช แจ-ฮย็อน เกิดที่โซล ในค.ศ. 1965 เขาและครอบครัวอาศัยอยู่ในพื้นที่ที่มีเพื่อนบ้านค่อนข้างยากจนในบริเวณลาดของหุบเขา กระทั่งพ่อของเขาประสบความสำเร็จในธุรกิจภัตตาคารในเขตจองโนของโซล ค.ศ. ในการให้สัมภาษณ์นิตยสารภาพยนตร์ที่มีชื่อว่า Cine 21 โชได้กล่าวว่าเขาเป็นเด็กเกเรที่หนีออกจากบ้าน เขาหวังที่จะเป็นช่างศิลป์สมัยเรียนมัธยม โดยพยายามเข้าเรียนในโรงเรียนศิลปะมัธยมปลายแต่ก็ล้มเหลว เมื่อเขาเข้าเรียนในโรงเรียนมัธยมแห่งอื่น เขาก็หนีออกจากบ้านไปปูซาน โชได้ทำงานเป็นพนักงานเสิร์ฟที่นั่น และศึกษาหลักสูตรการเรียนรู้ด้วยตนเองเพื่อการสอบผ่านวุฒิการศึกษาเทียบเท่ากับการได้รับประกาศนียบัตรมัธยมศึกษาตอนปลาย อย่างไรก็ตาม โชก็ไม่ประสบความสำเร็จ เขาได้กลับมายังโซลเพื่อสำเร็จหลักสูตรมัธยมปลายในช่วงปีที่เหลืออยู่ในภายหลัง
โช ได้เข้าร่วมศึกษาปริญญาตรี หลักสูตรภาพยนตร์และการละครที่มหาวิทยาลัยคยุงซุง โชนึกถึงช่วงที่เขาทำตามใจตัวเองที่ปูซานในช่วงที่เป็นน้องใหม่รวมถึงช่วงการเป็นนักเรียนปีสองของเขา ในขณะที่เขามุ่งเน้นการละครสำหรับช่วงปีการศึกษามหาวิทยาลัยที่เหลือ โชกล่าวว่าคำถามจากช่วงที่เขาเป็นเด็กในโรงเรียน ตลอดช่วงระยะเวลาพักฤดูร้อนสามครั้ง ส่งผลให้เขาเริ่มเปลี่ยนความคิดใหม่ต่ออนาคตของเขา ว่าจะทำอะไรภายหลังจากการสำเร็จการศึกษา โชกล่าวว่าเขารู้สึกอับอายในช่วงเวลาดังกล่าวเนื่องจากไม่สามารถให้คำตอบที่ชัดเจนได้ ดังนั้น โชจึงเริ่มเปลี่ยนความคิดใหม่และทุ่มเทสำหรับการแสดงอย่างเต็มที่
หลังจากจบการศึกษา โชได้รับเลือกเป็นนักแสดงทีวีสาธารณะโดยการรับสมัครจาก Korea Broadcasting System (KBS) และได้เปิดตัวครั้งแรกในฐานะของนักแสดงมืออาชีพในฐานะน้องชายคนสุดท้องของยู อินชอน ใน "The Age of Ambition" (야먕의 세월) แม้ว่าละครเวทีจะเป็นพื้นหลักของเขา แต่โชกับเพื่อนของเขาก็ได้ก่อตั้งบริษัทการละครชื่อจองกัก (종각, อักษร"เบลล์พาวิลเลี่ยน") ซึ่งบริษัทได้เพิ่มผลงานอีกเป็นจำนวนมากบนเวทีเช่น "Tricycles" (세발자전거, 1989), "Look Back in Anger" (성난 얼굴로 돌아보라, ค.ศ. 1990) และ "The Lovers of Woomook-baemi" (우묵배미의 사랑, ค.ศ. 1990) ในช่วงนี้ โชได้ให้ความสำคัญต่อละครเวทีมากกว่าโทรทัศน์และภาพยนตร์ ในค.ศ. 1991 โชชนะรางวัลนิวแอคเตอร์อินเธียเตอร์ ที่แพกซางอาร์ตอะวอร์ด จากการแสดงในละครเวที "Equus" ซึ่งเขาเป็นผู้ได้รับบทนำในบทของอลันที่เป็นคนไร้เดียงสาและเป็นตัวละครที่มีความโหดร้ายและดื้อรั้น
ค.ศ. 1989 เมื่อโช แจ-ฮย็อน มีอายุได้ 24 ปี เขาได้แต่งงานแล้วกับคนรักจากมหาวิทยาลัยที่เขาตกหลุมรักในมหาวิทยาลัยด้านการโทรทัศน์ เขามีลูกสาวหนึ่งคนและลูกชายหนึ่งคน ลูกชายของเขาที่มีชื่อว่า โช ซูฮุน เป็นนักแข่งสเก็ตระยะสั้น ผู้ซึ่งชนะเหรียญทองจากการแข่งขัน 500 เมตร สำหรับนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยชาย ในค.ศ. 2008 ของรายการเทศกาลกีฬาแห่งชาติเกาหลี
จอห์น มัลโควิช
จอห์น เกวิน มัลโควิช () เกิดเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 1953 เป็นนักแสดง ผู้กำกับ และผู้อำนวยการสร้างชาวอเมริกันเชื้อสายโครเอเชีย มัลโควิชปรากฏในภาพยนตร์มากกว่า 70 เรื่อง จากผลงานแสดงภาพยนตร์เรื่อง "Places in the Heart" และ "In the Line of Fire" ที่ทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ ผลงานที่ได้รับเสียงวิจารณ์เช่นเรื่อง "น้ำตาสีเลือด", "ทุ่งสังหาร", "Dangerous Liaisons", "Con Air", "Being John Malkovich", และ "กระชากปมปริศนาคดีอำพราง" รวมไปถึงซีรีส์ประวัติศาสตร์อย่าง ""
หอยสังข์แตร
หอยสังข์แตร (; ) จัดเป็นมอลลัสคาในชั้นหอยฝาเดี่ยว
มีรูปร่างลักษณะและลวดลายสีสวยงาม เปลือกค่อนข้างบาง ยอดเรียวแหลมคล้ายเจดีย์ ช่องปากเปิดกว้างมีสีส้มพื้นผิวด้านนอกสีน้ำตาลอ่อนแต้มด้วยลวดลายสีน้ำตาลเข้มจางสลับกัน ขนาดความยาวเปลือกประมาณ 1 ฟุต มักอาศัยอยู่ในแนวปะการังน้ำตื้น ของอินโด-แปซิฟิก สำหรับในน่านน้ำไทยจัดว่าเป็นหอยฝาเดี่ยวที่มีขนาดใหญ่ที่สุด โดยจะพบในความลึกประมาณ 30 เมตร ทั้ง
บริเวณอ่าวไทยและฝั่งทะเลอันดามัน เช่นอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะสุรินทร์ จังหวัดภูเก็ต เป็นต้น
กินอาหารจำพวก ปลิงทะเลและดาวทะเลเป็นอาหาร โดยเฉพาะดาวมงกุฎหนาม ซึ่งเป็นสัตว์ที่กินปะการังเป็นอาหาร จึงจัดได้ว่าหอยสังข์แตรเป็นตัวควบคุมตามธรรมชาติมิให้ปะการังต้องสูญหาย ถือเป็นสัตว์น้ำที่หาได้ยากในปัจจุบัน และมีสถานะทางกฎหมายเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535 ปัจจุบันกรมประมงเพาะเลี้ยงขยายพันธุ์เพื่อปล่อยกลับลงทะเลดังเดิมเพื่อคงปริมาณจำนวนในธรรมชาติไว้ให้สมดุล
เปลือกของหอยสังข์แตร ใช้เป็นเครื่องเป่าในพิธีกรรมต่าง ๆ ของศาสนาพราหมณ์มาตั้งแต่สมัยโบราณ
โดยที่ชื่อวิทยาศาสตร์นั้น ตั้งมาจากชื่อของ ไทรตัน ซึ่งเป็นเทพเจ้าแห่งท้องทะเลตามเทพปกรณัมกรีก
นกร่อนทะเลหางแดง
นกร่อนทะเลหางแดง หรือ นกนวลหางยาว () เป็นนกทะเลที่พบในมหาสมุทรอินเดียและมหาสมุทรแปซิฟิก อยู่ในกลุ่มนกร่อนทะเลที่พบเห็นได้ยากแต่ยังมีการกระจายพันธุ์เป็นวงกว้างจึงยังไม่จัดว่าถูกคุกคาม อยู่เป็นอาณานิคมทำรังวางไข่บนเกาะกลางทะเล
นกร่อนทะเลหางแดงคล้ายนกนางนวลแกลบและมีลักษณะใกล้เคียงกับนกร่อนทะเลอีก 2 ชนิดที่เหลือ ยาวจากปลายปากถึงปลายหาง 46.0-48.0 เซนติเมตร นกที่โตเต็มวัยแล้วมีขนหางคู่กลางยื่นยาวเลยขนหางคู่อื่นออกไปมาก ปากหนาแหลมและแข็งแรง แบนข้าง สันปากบนโค้งลงเล็กน้อย ขอบปากบนหยักเป็นฟันเลื่อย ความยาวของปากไล่เลี่ยกับความยาวของหัว หัวโต คอสั้น ใต้คอเป็นหนังเปลือยเปล่า รูจมูกเป็นรูปรี
ปีกยาว แข็งแรงและปลายปีกแหลม หางเป็นรูปลิ่ม ขนปลายปีกมี 11 เส้น ขาสั้นและอยู่ค่อนไปทางด้านท้ายของลำตัว นิ้วตีนทั้งสี่หันไปข้างหน้าและมีแผ่นพังผืดขึงระหว่างนิ้วทั้งสี่ตลอดความ ยาวของนิ้ว แต่นิ้วที่ 1 (นิ้วตีน) อยู่สูงกว่านิ้วอื่น เล็บโค้งแหลมคมโผล่พ้นแผ่นพังผืดออกมา
ลำตัวสีขาวอาจปนสีชมพูจางๆ ขนหางคู่บนสุดยื่นยาวเลยขนหางคู่อื่นออกไปมาก สีชมพูเข้มหรือแดง มีแถบสีดำขวางปากทางด้านหน้าของรูจมูก ม่านตาสีน้ำตาลเข้ม มีแต้มสีดำที่โคนปีกและสีข้าง และมีแถบสีดำพาดผ่านตา ขาและโคนนิ้วเท้าสีฟ้าอ่อน ที่เหลือสีดำ
นกร่อนทะเลหางแดงทำรังบนเกาะในมหาสมุทรเป็นอาณานิคมขนาดใหญ่จากหมู่เกาะฮาวายถึงเกาะอีสเตอร์และข้ามไปถึงประเทศมอริเชียสและเรอูนียง มีการกระจายพันธุ์เป็นวงกว้าง เคยมีการพบนกที่ใส่ห่วงขาจากฮาวายไกลถึงประเทศญี่ปุ่นและประเทศฟิลิปปินส์ มีพิสัยจากทะเลแดงถึงประเทศนิวซีแลนด์และประเทศชิลี
นกมักเลือกอะทอลล์เป็นที่ทำรัง โดยทำรังใต้พุ่มไม้ (หรือร่องหินปูน) นกร่อนทะเลหางแดงหากินไกลฝั่งตัวเดียว ว่ายน้ำ ดำน้ำได้ กินปลาเป็นอาหาร ส่วมมากเป็นปลาบินและหมึก
ในประเทศไทยจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง
เหตุเหยียบกันเสียชีวิตในสัพริมลา พ.ศ. 2554
เหตุเหยียบกันเสียชีวิตในสัพริมลา พ.ศ. 2554 เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2554 ในสัพริมลา รัฐเกรละ ประเทศอินเดีย มีผู้เสียชีวิตมากกว่า 100 คน และอีกอย่างน้อย 100 คนได้รับบาดเจ็บจากเหตุเหยียบกันเสียชีวิตดังกล่าวระหว่างการแสวงบุญประจำปี ผู้แสวงบุญกำลังเดินทางกลับจากศาลเจ้าฮินดูในวันสุดท้ายของเทศกาลประจำปีซึ่งดึงดูดผู้ศรัทธาจำนวนหลายล้านคน
เหตุการณ์ดังกล่าวถือเป็นอุบัติเหตุครั้งที่สามและครั้งที่เลวร้ายที่สุดในสัพริมลา วันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2495 ผู้ศรัทธาในเทพไอยปัณณ์ 66 คนถูกไฟคลอกเมื่อดอกไม้เพลิงเกิดติดไฟขึ้น ขณะที่ในวันเดียวกันของ พ.ศ. 2542 ผู้แสวงบุญ 52 คนเสียชีวิตหลังจากเกิดเหตุเหยียบกันเสียชีวิตขึ้นขณะเดินทางกลับจากการประกอบพิธีกรรมทางศาสนา
การแสวงบุญนานสองเดือน ซึ่งได้เริ่มต้นตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2553 ไม่ค่อยมีเหตุการณ์ร้ายแรงใด ๆ เกิดขึ้น ก่อนหน้าเกิดเหตุดังกล่าว
เหตุการณ์ดังกล่าวเกิดขึ้นเมื่อเวลาราว 20.00 น. ตามเวลาท้องถิ่น ผู้เสียชีวิตส่วนใหญ่มาจากรัฐเกรละและรัฐทมิฬนาฑู ระหว่างเดินทางกลับจากศาลเจ้าไอยปัณณ์ของฮินดูซึ่งตั้งอยู่บนเขา เหตุดังกล่าวได้รับรายงานว่าเกิดขึ้นจากรถกีฬาอเนกประสงค์ซึ่งจอดกีดขวางเส้นทาง โดยอาจเป็นไปได้ว่าใช้การไม่ได้ ขณะเคลื่อนยายรถคันดังกล่าวอาจเกิดพลิกคว่ำและทำให้ผู้คนสะดุด ทำให้เกิดเหตุโกลาหลขึ้น
ราชมรรคา
ราชมรรคา () คือเส้นทางเชื่อมโยงบ้านเมืองชั้นในของ ราชอาณาจักรกัมพุเทศ หรือขอมโบราณ อันเป็นบรรพบุรุษร่วมสายหนึ่งของชาวไทยในปัจจุบัน มีหลักฐานเป็น ถนน สะพาน ปราสาท จารึก ปมปริศนา
อยู่ในขั้นตอนการพิจารณาเพื่อยกระดับให้เป็นมรดกโลก พร้อมกับ กลุ่มป่าแก่งกระจาน และ อุทยานประวัติศาสตร์ภูพระบาท
แฟลชฟอร์เวิร์ด วูบมิติล่าอนาคต
แฟลซฟอร์เวิร์ด วูบมิติล่าอนาคต () เป็นซีรีส์โทรทัศน์อเมริกัน ดัดแปลงโดยแบนนอน เบรกาและเดวิด เอส. โกเยอร์ ออกอากาศทางช่องเอบีซี ระหว่างวันที่ 24 กันยายน ค.ศ. 2009 ถึง 27 พฤษภาคม ค.ศ. 2010 โดยสร้างมาจากบทประพันธ์ในปี ค.ศ. 1999 เรื่อง "Flashforward" ของนักเขียนแนวนวนิยายวิทยาศาสตร์ชาวแคนาดา โรเบิร์ต เจ. ซอว์เยอร์
เนื้อหาของเรื่องเกี่ยวกับคนหลายคนที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ประหลาด ที่ทุกคนในโลกหลับไปเป็นเวลา 2 นาทีกับ 17 วินาที พร้อมกันทั้งโลก ในวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 2009 ในระหว่างการหลับ จะเห็นภาพในอนาคตของวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 2010 ที่เรียกว่า แฟลชฟอร์เวิร์ด และเอฟบีไอต้องมาสืบสวนว่าเกิดอะไรขึ้น เกิดได้อย่างไรและจะเกิดขึ้นอีกเมื่อไร
เดือนมิถุนายน ค.ศ. 2010 เอบีซีประกาศว่าจะไม่สร้างฤดูกาลที่ 2 ต่อ
ช็อคโกแลต 2
ช็อคโกแลต 2 () เป็นภาพยนตร์ภาคต่อของช็อคโกแลต ซึ่งเป็นภาพยนตร์แนวศิลปะการต่อสู้ของไทย นำแสดงโดยจีจ้า ญาณิน กำกับโดยปรัชญา ปิ่นแก้ว โดยเริ่มถ่ายทำตั้งแต่ช่วงปลายพ.ศ. 2553 ที่ประเทศญี่ปุ่น การถ่ายทำภาพยนตร์ชุดดังกล่าวเป็นระบบ 3 มิติ และตั้งงบประมาณในการถ่ายทำไว้กว่า 100 ล้านบาท โดยสมศักดิ์ เตชะรัตนประเสริฐ หรือเสี่ยเจียงให้สัมภาษณ์ถึงภาพยนตร์ชุดนี้ว่าต้องการเน้นถึงศักดิ์ศรีภาพยนตร์ไทยมากกว่าการทำกำไร
เป็นเรื่องราวที่สานต่อจากภาคแรกที่กล่าวถึงเด็กออทิสติกลูกครึ่งไทย-ญี่ปุ่น ซึ่งมีชื่อว่าเซน โดยเหตุการณ์ต่อมาเกิดขึ้นที่ประเทศญี่ปุ่น จากการที่มาซาชิ ซึ่งเป็นพ่อของเซ็น ได้วางมือจากวงการยากูซ่าเพื่อดูแลลูกสาว แล้วความขัดแย้งใหม่ๆได้เกิดขึ้นที่นั่นเดิมทีมสร้างมีกำหนดเริ่มถ่ายทำภาพยนตร์ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2554 ที่ประเทศญี่ปุ่น แต่เนื่องด้วยเหตุการณ์แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮะกุ จึงได้มีการเลื่อนการถ่ายทำภาพยนตร์ดังกล่าวออกไป นอกจากนี้ ปรัชญา ปิ่นแก้ว ซึ่งเป็นผู้กำกับมีแผนที่จะเลือกนักแสดงชายชาวญี่ปุ่นมาเป็นตัวเอกของเรื่องโดยที่ยังไม่ได้เปิดเผยชื่อนักแสดงดังกล่าว
Commotio cordis
Commotio cordis เป็นภาวะที่เกิดขึ้นเมื่อมีการกระแทกบริเวณหน้าอก ซี่โครง หรือหัวใจ ทำให้เกิด ventricular fibrillation จนอาจเสียชีวิตได้อย่างเฉียบพลัน คำว่า commotio cordis มาจากภาษาละติน แปลว่าภาวะไม่สงบของหัวใจ (agitation of the heart) คำนี้มีใช้ครั้งแรกในศตวรรษที่ 19 แต่ก็มีการกล่าวถึงภาวะเช่นนี้นับย้อนไปได้ถึงศิลปะการต่อสู้จีนโบราณ Dim Mak หรือการสกัดจุดตาย ซึ่งอ้างว่าสามารถทำร้ายคู่ต่อสู้ให้ถึงชีวิตได้โดยโจมตีไปที่หน้าอกด้านซ้าย ภาวะ commotio cordis แตกต่างจาก cardiac contusion หรือการชอกช้ำของหัวใจที่เกิดจากการกระแทกอย่างรุนแรงจนเกิดความเสียหายต่อกล้ามเนื้อหัวใจและผนังหน้าอก
commotio cordis พบได้น้อยมาก อย่างไรก็ดีมักนึกถึงภาวะในผู้ที่มีร่างกายแข็งแรงระดับนักกีฬาแล้วเกิดหัวใจหยุดเต้นเสียชีวิตกะทันหัน กีฬาที่มีความเสี่ยงที่จะเกิดการบาดเจ็บที่ทำให้เกิด commotio cordis ได้ง่ายเช่น เบสบอล อเมริกันฟุตบอล ฮอคกี้ โปโล รักบี้ คริคเก็ต ซอฟท์บอล เปโลตา ฟันดาบ ลาครอส ชกมวย คาราเต้ กังฟู รวมถึงกีฬาศิลปะป้องกันตัวอื่นๆ
นากหญ้า
นากหญ้า () เป็นสัตว์ฟันแทะชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า" Myocastor coypus" อยู่ในวงศ์ Myocastoridae
จัดเป็นสิ่งมีชีวิตเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล "Myocastor" และวงศ์นี้ ด้วยความที่มีลักษณะรูปร่างคล้ายนาก ซึ่งอยู่ในวงศ์ Lutrinae ซึ่งเป็นสัตว์กินเนื้อ จึงได้ชื่อสามัญว่า "Nutria" ซึ่งในภาษาสเปนหมายถึง "นาก" และกลายมาเป็นชื่อสามัญในภาษาไทยด้วย
นากหญ้ามีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกาใต้ ทางตอนใต้ของบราซิล ปารากวัย อุรุกวัย เวเนซุเอลา โบลิเวีย อาร์เจนตินา ชิลี มีทั้งหมด 4 ชนิดย่อย จัดเป็นสัตว์ฟันแทะที่มีขนาดใหญ่ชนิดหนึ่งเหมือนบีเวอร์หรือคาปิบารา เมื่อโตเต็มที่มีความยาวได้ 37-70 เซนติเมตร หางยาว 24-45 เซนติเมตร น้ำหนักตั้งแต่ 3.5-10 กิโลกรัม บางตัวอาจหนักได้ถึง 17 กิโลกรัม ตัวผู้มีน้ำหนักมากกว่าตัวเมีย 3-5 เท่า มีหัวกลม ปากสั้น คอสั้น ใบหูกลมและเล็ก หนวดเป็นเส้นหนา เท้าหลังมีนิ้วทั้งหมด 4 นิ้ว พังผืดยึดระหว่างนิ้วเพื่อช่วยในการว่ายน้ำ ยกเว้นนิ้วสุดท้าย ขณะที่เท้าหน้ามี 5 นิ้ว มีหางยาว ขนชั้นนอกยาวและหยาบ ขณะที่ขนชั้นในอ่อนนุ่ม ขนมีน้ำมันบาง ๆ เคลือบอยู่เป็นมันและไม่อุ้มน้ำขณะว่ายน้ำ ซึ่งมีคุณสมบัติเหมือนกับขนของนาก ซึ่งสีขนอาจแปรเปลี่ยนไปได้ตามฤดูกาล ตั้งแต่สีน้ำตาลอ่อนจนถึงดำแกมแดง ในขณะที่บางตัวอาจมีแต้มสีขาวบริเวณปาก
มีพฤติกรรมความเป็นอยู่คล้ายกับนาก คือ จะอาศัยอยู่รวมเป็นฝูงในพื้นที่ชุ่มน้ำ โดยขุดโพรงริมตลิ่งหรือสร้างรังบนกอพืชน้ำอยู่ แต่กินอาหารจำพวกหญ้าและพืชน้ำและหอยทั้งหอยฝาเดียวและหอยฝาคู่ในบางครั้งด้วย ว่ายน้ำและดำน้ำเก่ง โดยสามารถดำน้ำได้นานถึง 7 นาที
เข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ 4 เดือน ขณะที่มีน้ำหนักตัวประมาณ 2-3 กิโลกรัม ตัวเมียมีวงรอบผสมพันธุ์ทุก ๆ 23-26 วัน ตลอดทั้งปี ออกลูกครั้งละ 2-7 ตัว โดยพบมากสุดถึง 13 ตัว ตั้งท้องนาน 123-150 วัน ลูกแรกเกิดมีน้ำหนักตัวประมาณ 225 กรัม โดยมีขนปกคลุมทั้งลำตัวและดวงตาปิด จะอาศัยอยู่กับแม่ไป 6-10 ปี ตัวเมียมีเต้านม 4-5 คู่ อยู่ด้านข้างลำตัวซึ่งเหมาะกับแก่การให้นมลูกขณะที่ว่ายน้ำไปด้วยได้ มีอายุขัยโดยเฉลี่ย 10 ปี
นากหญ้า ถือเป็นสัตว์ที่ปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมต่าง ๆ ได้ และด้วยความที่มีขนที่มีลักษณะคล้ายขนของนาก จึงทำให้มีความต้องการขนทำเป็นเสื้อขนสัตว์แทนนาก ที่ถูกล่าอย่างหนักจนถูกขึ้นชื่อไว้เป็นสัตว์อนุรักษ์ในหลายประเทศ จึงมีการเพาะเลี้ยงกันเป็นสัตว์เศรษฐกิจและมีการส่งออกจากทวีปอเมริกาใต้ไปยังหลายภูมิภาคของโลก เช่น ยุโรป อเมริกาเหนือ แอฟริกา รวมถึงเอเชีย ซึ่งในหลายพื้นที่ได้กลายเป็นปัญหาสิ่งแวดล้อม เพราะกลายมาเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่นที่คุกคามความเป็นอยู่ของสิ่งมีชีวิตพื้นถิ่นในที่นั้น ๆ อีกทั้งยังเป็นพาหะของโรคกลัวน้ำอีกด้วย
สำหรับในประเทศไทยเอง ก็ประสบกับปัญหานี้ด้วยเช่นนี้ ได้มีการนำเข้านากหญ้าครั้งแรกมาจากแอฟริกา โดยชาวไต้หวัน โดยถูกเลี้ยงไว้ที่จังหวัดราชบุรี ต่อมาก็ถูกนำไปเลี้ยงให้กว้างขวางยิ่งขึ้นโดยทหารบกชั้นประทวนผู้หนึ่งในจังหวัดพิษณุโลก เมื่อปี พ.ศ. 2537 ก่อนที่จะแพร่หลายในฐานะเป็นสัตว์เศรษฐกิจชนิดใหม่ แต่ทว่าเมื่อได้มีการเลี้ยงกันอย่างจริงจังแล้ว ปรากฏว่า ผลตอบรับกลับไม่ได้เป็นไปอย่างที่คิด จึงทำให้มีการปล่อยลงสู่แหล่งน้ำธรรมชาติ และกลายเป็นหนึ่งในสัตว์ที่เป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่นในประเทศไทย เช่นเดียวกับ หอยเชอรี่ ปลาซัคเกอร์ หรือตะพาบไต้หวัน
เขตมิสซังกรุงเทพฯ
เขตมิสซังกรุงเทพฯ คริสต์ศาสนิกชนชาวคาทอลิกในประเทศไทยเรียกว่าอัครสังฆมณฑลกรุงเทพฯ เป็นอัครมุขมณฑลโรมันคาทอลิกในประเทศไทย ซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่กรุงเทพมหานคร และจังหวัดต่าง ๆ ได้แก่ ชัยนาท ฉะเชิงเทราบางส่วน อำเภอบ้านนา (นครนายก) นครปฐม นนทบุรี ปทุมธานี สุพรรณบุรี สมุทรปราการ สมุทรสาคร พระนครศรีอยุธยา และอ่างทอง
สำนักมิสซังคาทอลิกกรุงเทพฯ ปัจจุบันตั้งอยู่ที่ 51 ซอยโรงแรมแมนดารินโอเรียนเต็ล ซอยเจริญกรุง 40 ถนนเจริญกรุง แขวงบางรัก เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร 10500
เขตมิสซังกรุงเทพฯ มีพัฒนาการสืบต่อมาจากเขตมิสซังสยาม (Apostolic Vicarate of Siam) ซึ่งเป็นเขตผู้แทนพระสันตะปาปาแห่งแรกของศาสนจักรคาทอลิกในสยามที่ก่อตั้งมาตั้งแต่รัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ต่อมาเขตมิสซังสยามถูกแบ่งออกเป็นสองเขตมิสซัง โดยกรุงเทพขึ้นกับเขตมิสซังสยามตะวันออก (Vicariate Apostolic of Siam Orientale) ในปี ค.ศ. 1841 และเป็นเขตมิสซังกรุงเทพฯ ในปี ค.ศ. 1924 เมื่อเห็นว่างานเผยแผ่ศาสนาในแผ่นดินไทยมีความเจริญก้าวหน้าเป็นอย่างดี สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6 จึงได้ทรงสถาปนาเขตมิสซังกรุงเทพฯ ขึ้นเป็นอัครมุขมณฑล (Archdiocese) เมื่อวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 1965 โดยมีพื้นที่ครอบคลุมภาคกลางของประเทศไทย แต่ทางราชการไทยยังคงเรียกว่าเขตมิสซังกรุงเทพฯ พระคุณเจ้ายอแซฟ ยวง นิตโย ประมุขมิสซังกรุงเทพฯ องค์สุดท้ายได้รับแต่งตั้งเป็นอัครมุขนายกองค์แรกของมิสซังโรมันคาทอลิกกรุงเทพฯ
ต่อมาพื้นที่บริเวณภาคกลางตอนบนถูกยกสถานะขึ้นเป็นเขตมิสซังนครสวรรค์ในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1967 เขตมิสซังกรุงเทพฯ ปัจจุบันจึงมีพื้นที่เหลือครอบคลุม 11 จังหวัดข้างต้น
หากไม่นับรวมประมุขมิสซังสยาม ถือว่ามิสซังโรมันคาทอลิกกรุงเทพฯ มีประมุขมาแล้ว 5 องค์ ได้แก่
สถิติมิสซังโรมันคาทอลิกกรุงเทพฯ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2554 มีดังนี้
เปอโยต์
เปอโยต์ () เป็นหนึ่งในบรรดาผู้ผลิตรถยนต์ที่เก่าแก่ในโลก สัญลักษณ์ของเปอร์โยต์เป็นรูปสิงโตยืนสองขา ตระกูลเปอโยต์ใช้ตรานี้เป็นเครื่องหมายการค้ามาตั้งแต่ปี 1858 ที่มาของสัญลักษณ์นี้ คือตราประจำเมืองเบลฟอร์ต (BELFORT) ซึ่งเป็นเมืองที่โรงงานแห่งหนึ่งของเปอโยต์ตั้งอยู่ และกลายมาเป็นผู้ผลิตรถยนต์รายสำคัญของฝรั่งเศส
เปอโยต์ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1810 โดยฌอง เปอกีโนต์ เปอโยต์ เริ่มจากการเป็นผู้ผลิตเครื่องบดเมล็ดกาแฟ และเครื่องสูบน้ำ ต่อมาได้เริ่มผลิตรถจักรยานทรงสูงแบบเพนนี-ฟาร์ธิง บริษัทเริ่มผลิตรถยนต์ในปี ค.ศ. 1882 และรถจักรยานยนต์ในปี ค.ศ. 1889
ปัจจุบัน เปอโยต์เป็นผู้ผลิตรถยนต์รายหนึ่งในจำนวนสองรายของกลุ่มธุรกิจ เปอโยต์ กรุพ (PEUGEOT S.A.) คู่กับ ออโทโมบิล ซีตรอง ผู้ผลิตรถซีตรอง ในรอบปี 1990 เปอโยต์ผลิตรถยนต์นานาชนิดออกสู่ตลาดทั่วโลกรวมทั้งสิ้นประมาณ 1.4 ล้านคัน รถที่ผลิตมากที่สุดคือ เปอโยต์ 205 รองลงไปคือ เปอโยต์ 405 และเปอโยต์ 309
โดยส่วนรวม กลุ่ม เปอโยต์/ซีตรองเป็นผู้ผลิตรถยนต์นั่งรายใหญ่เป็นอันดับสามของยุโรป รองจากกลุ่มโฟล์คสวาเกน เอาดี เซอาท ของเยอรมนี และกลุ่มเฟียตลันชิดา อัลฟา โรเมโอ ของอิตาลี ในรอบปี 1990 กลุ่มผู้ผลิตรถยนต์รายนี้ขายรถยนต์นั่งในยุโรปได้รวมทั้งสิ้นประมาณ 1.7 ล้านคัน
มาสค์ไรเดอร์ ZO
คาเมนไรเดอร์ ZO () เป็นภาพยนตร์ซีรีส์คาเมนไรเดอร์ ลำดับที่ 13 โดยถูกจัดเป็นภาพยนตร์ โดยเนื้อหาเป็นการนำเสนอคล้ายคลึงกับคาเมนไรเดอร์รุ่นแรกและเป็นซีรีส์ที่ทำในช่วงฉลองครบรอบ 20 ปีมาสค์ไรเดอร์ของญี่ปุ่น ออกฉายภาพยนตร์ในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 15 มกราคม ค.ศ. 1993
ในปี พ.ศ. 2537 ประเภทไทยเคยจำหน่ายรูปแบบวิดีโอ ของ บริษัท ไรท์พิคเจอร์ จำกัด ในชื่อ "ไอ้ตั๊กแตนเหล็กไรเดอร์ ZO"
อาโซ มาซารุ เป็นผู้ช่วยในการทดลองมนุษย์พันธุกรรมตั๊กแตน ของ ดร.โมชิซากิ นักวิทยาศาสตร์วิปลาส มาซารุโดน ดร. จับไปทดลองฉีด DNA ตั๊กแตนใส่ร่างกาย ทำให้กลายเป็นไรเดอร์แซดโอ ต่อมา มาซารุได้หลบหนีไปจำศีลอยู่ในป่าแห่งหนึ่ง ส่วน ดร.โมชิซากิ ก็ทำการทดลองต่อไป เพราะยังไม่พอใจในตัวของแซดโอ ซึ่งยังไม่สมบูรณ์มากนัก และเขาก็ได้สร้างผลงานชิ้นใหม่ขึ้นมา นั่นคือ โดรัส หรือที่เรียกกันว่า นีโอ โดรัสถูกตัดจุดอ่อนที่แซดโอมีออกไป คือ ความเป็นมนุษย์ แต่ร่างกายของโดรัสก็ยังพัฒนาไม่ถึงที่สุด ถึงแม้จะสมบูรณ์มากแล้วก็ตาม จึงออกตามล่า ฮิโรชิ ลูกชายของ ดร.โมชิซากิ ดร.โมชิซากิเห็นท่าไม่ดี จึงปลุกไรเดอร์แซดโอที่จำศีลอยู่ในป่าขึ้นมาปกป้องฮิโรชิ ทำให้ไรเดอร์แซดโอเข้าต่อสู้เพื่อช่วยเหลือฮิโรชิ ไรเดอร์แซดโอตกเป็นรองโดรัสซึ่งสมบูรณ์กว่า แต่สุดท้ายก็สามารถชนโดรัสตกลงไปโดนเหล็กแหลมเสียบทะลุท้องจนได้ แต่โดรัสที่ยังไม่ตาย ได้ซ่อมแซมตัวเองและสร้างมอนสเตอร์ลูกสมุนที่ร้ายกาจขึ้นมา 2 ตัว ไปตามล่าไรเดอร์แซดโอกับฮิโรชิ ในการต่อสู้ครั้งสุดท้าย โดรัสได้ดูดกลืนไรเดอร์แซดโอ ทำให้ร่างกายของโดรัสเกิดการพัฒนาถึงขีดสุด เปลี่ยนเป็น เรดโดรัส ที่มีร่างกายสีแดง และทรงพลังมาก แต่สุดท้ายไรเดอร์แซดโอก็สามารถแยกตัวออกมาจากโดรัส ทำลายมอนสเตอร์ลูกสมุนและโดรัสลงได้ในที่สุด
ก่อนที่จะถูกปลุกให้ตื่นขึ้นมาเพื่อปกป้อง ฮิโรชิ บุตรชายคนเดียวของด็อกเตอร์
สามารถเปลี่ยนรูปร่างได้อย่างอิสระ มีพลังในการต่อสู้ที่สูงมาก
พาหนะของ ZO ปกติจะเป็นรถมอเตอร์ไซค์ธรรมดา แต่จะแปลงร่างไปพร้อมกับ ZO ด้วยพลังงานจากธรรมชาติเช่นกัน สามารถวิ่งได้ในทุกสภาพถนนและสภาวะอากาศ
มีความเร็ว : 1,300 กม./ชม.
กระโดดได้สูง : 30 ม.
มีแผ่นเหล็กเกราะหุ้มรอบรถ ทนแรงกระแทกได้ถึง 100 จี ทนความร้อนได้ถึง 1000 องศา
ปลากระเบนค้างคาว
ปลากระเบนค้างค้าวหรือ ปลากระเบนเนื้อดำ หรือ ปลากระเบนนกจุดขาวหรือปลากระเบนยี่สน (; ) เป็นปลากระเบนชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลากระเบนนก (Myliobatidae)
มีผิวหนังเรียบ ใกล้โคนหางด้านบนมีเงี่ยง 1–4 เงี่ยง พบมากที่สุด 6 เงี่ยง เรียงอยู่ชิดกัน ด้านหลังสีดำมีจุดสีขาวกระจายอยู่ส่วนท้าย ด้านท้องสีขาว หางเรียวยาวมาก มีส่วนหัวที่แยกออกจากครีบเห็นได้ชัดเจน จึงทำให้ว่ายน้ำไปมาได้อย่างอิสระเหมือนนกบิน มีขนาดกว้างได้ถึง 1.5 เมตร เคยพบสูงสุดถึง 3 เมตร น้ำหนัก 230 กิโลกรัม
หากินจำพวกสัตว์น้ำหน้าดิน เช่น หอย, กุ้ง, กั้ง, ปู บริเวณใต้พื้นน้ำเป็นอาหาร โดยใช้ปากคุ้ยเขี่ยพื้นทรายหา บางครั้งอาจเข้ามาหากินถึงบริเวณปากแม่น้ำที่เป็นน้ำกร่อยได้ บางครั้งจะรวมตัวกันเป็นฝูงหลายตัว และสามารถดำน้ำได้ลึกถึง 80 เมตร
พบกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวาง ทั้งมหาสมุทรแปซิฟิก, มหาสมุทรแอตแลนติก, มหาสมุทรอินเดีย ตั้งแต่ฮาวาย, อ่าวเม็กซิโก, ชายฝั่งทะเลของแอฟริกาตะวันตก, ชายฝั่งทะเลของสหรัฐอเมริกา และโอเชียเนีย
ปลากระเบนค้างคาวออกลูกเป็นไข่ แต่ไข่ได้พัฒนาเป็นตัวในช่องท้องของปลาตัวเมีย เมื่อแรกเกิดลูกปลาจะมีถุงไข่แดงติดตัวมาด้วย
ปลากระเบนค้างคาวสนนั้น มักถูกล่าเป็นอาหารจากปลาฉลาม โดยเฉพาะปลาฉลามหัวค้อน สำหรับความสัมพันธ์ต่อมนุษย์แล้ว นิยมเลี้ยงในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำต่าง ๆ เพราะความสวยงามในสีสันและการว่ายน้ำ และยังนิยมใช้เนื้อเพื่อการบริโภคด้วยทั้งการบริโภคสดและเก็บรักษาเป็นปลาแห้ง และทำเป็นปลาหย็อง
ปลากระเบนลายแมลงวัน
ปลากระเบนลายแมลงวัน หรือ ปลากระเบนลายเสือ หรือ ปลากระเบนเสือดาว () เป็นปลากระเบนชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Himantura uarnak" อยู่ในวงศ์ Dasyatidae
มีรูปร่างเหมือนกับปลาชนิดอื่นที่อยู่ในสกุล "Himantura" เช่นเดียวกัน มีจุดเด่นอยู่ที่ลวดลายของลำตัวด้านบนที่เป็นจุดดำบนสีพื้นสีเหลืองหรือสีน้ำตาลที่เหมือนกับลายของเสือดาว จะงอยปากแหลม ขณะที่ปลายังเล็กอยู่ ลวดลายเหล่านี้จะแตกออกเป็นแขนงเหมือนลายของตาข่าย และจะงอยปากไม่แหลมเหมือนปลาที่โต ขอบครีบทั้งสองข้างป้าน
มีขนาดโตเต็มที่กว้างได้ถึง 2 เมตร น้ำหนักเต็มที่ได้ถึง 200 กิโลกรัม พบกระจายพันธุ์ในชายฝั่งตามแนวปะการังของอินโด-แปซิฟิก ชายฝั่งของแอฟริกาตะวันออก,แอฟริกาใต้ ทะเลแดง อ่าวเปอร์เซีย อ่าวไทย และออสเตรเลีย บางครั้งอาจเข้ามาหากินในบริเวณปากแม่น้ำที่เป็นน้ำกร่อยได้อีกด้วย สามารถดำน้ำได้ลึกถึง 50 เมตร
ปลากระเบนลายแมลงวันนี้ ถือเป็นต้นแบบของปลาในสกุล "Himantura" โดยถือเป็นปลาที่ทำให้นักมีนวิทยาทำการแยกสกุลออกจากปลาในสกุล "Pastinachus" (ซึ่งในขณะนั้นยังคงใช้ชื่อสกุลว่า "Raja")
เป็นปลากระเบนอีกชนิดหนึ่งที่มีความสวยงาม จึงทำให้นิยมเลี้ยงกันในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำต่าง ๆ อาทิ สถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำสวนสัตว์เชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ หรือ พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำดาวน์ทาวน์ โคโลราโด ในเดนเวอร์ รัฐโคโลราโด สหรัฐอเมริกา เป็นต้น
สโมสรฟุตบอลสโตกซิตี
สโมสรฟุตบอลสโตกซิตี () เป็นสโมสรฟุตบอลอังกฤษในอีเอฟแอลแชมเปียนชิป จากเมืองสโตก-ออน-เทรนต์ สแตฟฟอร์ดเชอร์ ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1863 เป็นสโมสรฟุตบอลที่เก่าแก่ที่สุดในพรีเมียร์ลีก และถือเป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพที่เก่าแก่ที่สุดในโลกอันดับ 2 รองจากนอตส์เคาน์ตี
สโมสรได้เลื่อนมาอยู่ในพรีเมียร์ลีกในปี ค.ศ. 2008 ก่อนหน้านี้ไม่ได้อยู่ลีกสูงสุดนี้เป็นเวลา 21 ปี สำหรับถ้วยรางวัลที่ได้รับรางวัลแรกคือถ้วยฟุตบอลลีกคัพ ปี ค.ศ. 1972 เมื่อชนะเชลซีไป 2–1 สโมสรชนะฟุตบอลลีกโทรฟี 2 ครั้ง ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1992 และอีกครั้งในปี ค.ศ. 2000 ทีมได้อันดับสูงสุดในฟุตบอลลีกเฟิร์สดิวิชัน ได้ที่ 4 ในฤดูกาล 1935–36 และ 1946–47 และได้เข้าแข่งขันฟุตบอลยุโรปในปี ค.ศ. 1972 และ ค.ศ. 1974 สโมสรมีสนามเหย้าคือ บริแทนเนียสเตเดียม จุคนได้ 27,740 คน สนามเปิดเมื่อปี ค.ศ. 1997 โดยก่อนหน้านี้ใช้สนามวิกตอเรียกราวด์ ที่ใช้เป็นสนามเหย้าตั้งแต่ปี ค.ศ. 1878
สำหรับในประเทศไทย มีบุคคลที่มีชื่อเสียงที่สนับสนุนสโมสรนี้ คือ ศิริโชค โสภา นักการเมืองสังกัดพรรคประชาธิปัตย์
เอชเอ็มเอส พินนาฟอร์
เอชเอ็มเอส พินนาฟอร์ () หรือ The Lass that Loved a Sailor เป็นอุปรากรหรรษาความยาว 2 องก์โดยอาร์เทอร์ ซัลลิแวน เป็นผู้แต่งดนตรี และวิลเลียม กิลเบิร์ต เป็นผู้แต่งคำร้องภาษาอังกฤษ เป็นผลงานชิ้นที่สี่ที่ทั้งคู่ร่วมงานกัน โดยเป็นเรื่องขบขันล้อเลียนการเมืองและการทหารของอังกฤษในทศวรรษ 1870
เอชเอ็มเอส พินนาฟอร์ ออกแสดงครั้งแรกที่ลอนดอนเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1878 และมีการแสดงซ้ำถึง 571 รอบ ประสบความสำเร็จในระดับนานาชาติโดยมีการนำไปแสดงในสหรัฐอเมริกา และมีการดัดแปลงคำร้องเป็นภาษาเยอรมันและภาษายิดดิช
เนื้อเรื่องเกิดขึ้นบนเรือรบของราชนาวีอังกฤษ ชื่อ เอชเอ็มเอส พินนาฟอร์ โจเซฟิน ลูกสาวของกัปตันคอร์โคแรน ผู้บังคับการเรือ ตกหลุมรักกับกะลาสีเรือชื่อ เรฟ แร็กสตรอว์ ในขณะที่บิดาขอเธอหมายมั่นจะให้เธอแต่งงานกับ เซอร์โจเซฟ ปอร์เตอร์ นายทหารเรือระดับสูง
จี (แก้ความกำกวม)
จี สามารถหมายถึง