hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ถุงมือจิ้งจอก
ถุงมือจิ้งจอก หรือ ดิจิทาลลิส () เป็นสกุลของไม้ 20 ชนิดของสมุนไพรที่เป็นพืชสองปี (Perennial plant) ที่เรียกเป็นภาษาพื้นบ้านว่า “foxgloves” หรือ “ถุงมือจิ้งจอก” เดิมจัดอยู่ในวงศ์มณเฑียรทอง (Scrophulariaceae) แต่หลังจากการพิจารณาทางไฟโลเจเนติกส์ ก็ได้รับการจัดให้อยู่ในตระกูลที่ใหญ่กว่าในวงศ์เทียนเกล็ดหอย (Plantaginaceae) ถุงมือจิ้งจอกเป็นไม้ที่มีถิ่นฐานอยู่ในยุโรป, เอเชียตะวันตก เอเชียกลางและทางตะวันตกเฉียงเหนือของแอฟริกา ชื่อวิทยาศาสตร์แปลว่า “เหมือนนิ้ว” เพราะขนาดของดอกพอดีกับการที่เอาปลายนิ้วสอดเข้าไปได้พอดี ดอกออกบนกิ่งเรียวยาวชลูดขึ้นไปจากกอที่ติดดิน ตัวดอกมีลักษณะเป็นหลอดสั้น ๆ สีก็มีต่าง ๆ ที่รวมทั้งม่วง ชมพู ขาวและเหลือง ชนิดที่พบบ่อยเรียกว่า "Digitalis purpurea"
ถุงมือจิ้งจอก นอกจากจะเป็นไม้ที่ขึ้นง่ายโดยทั่วไปเป็นดอกไม้ป่าแล้วก็ยังเป็นไม้บ้านเป็นพืชสองปีที่มักปลูกเป็นไม้ประดับเพราะดอกที่มีความเด่นที่มีสีและแต้มด้านในของดอกต่าง ๆ ปีแรกที่ปลูกจะมีเพียงแต่ใบ ปีที่สองจึงออกดอก ความสูงของก้านประมาณระหว่าง 0.5 ถึง 2.5 เมตร
คำว่า “ดิจิทาลลิส” ยังหมายถึงสารดิช็อกซินที่สกัดจากไม้ที่ใช้ในการทำคาร์ดิแอกไกลโคไซด์ สำหรับการรักษาโรคหัวใจ แต่ “ถุงมือจิ้งจอก” บางพันธุ์ก็เป็นไม้มีพิษร้ายแรงทั้งต้นทั้งดอกที่ทำให้ได้สมญาว่า “กระดิ่งคนตาย” หรือ “ถุงมือแม่มด”
ต้นถุงมือจิ้งจอก เป็นต้นไม้ที่ในความเชื่อเรื่องไสยศาสตร์ของยุโรปยุคกลางเชื่อว่า เป็นส่วนผสมที่ผสมกับสารเคมีอย่างอื่น เช่น ฝิ่น ทำให้ผู้ที่ทากลายร่างเป็นสัตว์ป่าที่ดุร้ายหรือมนุษย์หมาป่าได้
คณะเทคโนโลยีการเกษตร สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง
คณะเทคโนโลยีการเกษตร สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง เป็น 1 ใน 9 คณะของสถาบัน เดิมมีทั้งสิ้น 7 ภาควิชา ปัจจุบันมีทั้งสิ้น 3 ภาควิชา 5 หลักสูตร เดิมเป็น "โรงเรียนเกษตรกรรมนครปฐม" ก่อนจะโอนมาสังกัดสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบังและยกฐานะเป็น "คณะเทคโนโลยีการเกษตร" ในวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2522
คณะเทคโนโลยีการเกษตรเดิมเป็น "โรงเรียนเกษตรกรรมนครปฐม" สังกัดกรมอาชีวศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่ที่จังหวัดนครปฐม ปี พ.ศ. 2513 โรงเรียนเกษตรกรรมนครปฐมได้ย้ายมาตั้งที่เขตลาดกระบังกรุงเทพฯและได้มีเปลี่ยนชื่อเป็น "โรงเรียนเกษตรกรรมเจ้าคุณทหาร" โดยคำว่า "เจ้าคุณทหาร" มีไว้เพื่อ เป็นอนุสรณ์แด่เจ้าพระยาสุรวงศ์ไวยวัฒน์ (วร บุนนาค) เนื่องจากทายาทของท่านเจ้าคุณทหารคือ ท่านเลี่ยมและคุณหลวงพรตพิทยพยัต สามี ได้บริจาคที่ดิน 1,041 ไร่ให้แก่กระทรวงศึกษาธิการในปี พ.ศ. 2500 ซึ่งกรมอาชีวศึกษาได้ใช้พื้นที่แห่งนี้เป็นที่ตั้งของวิทยาลัยเกษตรกรรมเจ้าคุณทหาร และได้รับการสถาปนาเป็น "วิทยาลัยเกษตรกรรมเจ้าคุณทหาร" เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2517 ต่อมาวิทยาลัยเกษตรกรรมเจ้าคุณทหารได้โอนมาสังกัดสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบังและได้รับการยกฐานะเป็น "คณะเทคโนโลยีการเกษตร" ในวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2522
พืชสองปี
พืชสองปี () เป็นไม้ดอกที่ใช้เวลาสองปีจึงจบวัฏจักร ในปีแรกพืชจะมีใบมีก้านและรากเช่นเดียวกับโครงสร้างของผัก และจะหยุดเจริญเติบโตระหว่างเดือนที่มีอากาศเย็นหรือฤดูหนาว ตามปกติแล้วปีแรกกิ่งและใบจะเตี้ยเกือบติดดินดูเหมือนกุหลาบ พืชสองปีต้องปลูกในบริเวณที่มีอากาศเย็นก่อนที่ออกดอกได้ ระหว่างฤดูใบไม้ผลิหรือฤดูร้อนปีต่อมากิ่งจะยืดออกไปอย่างมาก จากนั้นก็จะออกดอกออกผลและผลิตเมล็ดก่อนที่จะตาย พืชสองปีมีเพียงไม่กี่ชนิดตัวอย่างก็ได้แก่ถุงมือจิ้งจอก หรือ ระฆังแคนเตอร์บรี
ถ้าสภาวะอากาศรุนแรงพืชสองปีก็อาจจะจบวัฏจักรภายในระยะเวลาอันสั้นได้ เช่นอาจจะภายในสามหรือสี่เดือนแทนที่จะเป็นสองปี ซึ่งเป็นลักษณะที่พบบ่อยในผักหรือไม้ดอกที่ประสบกับอากาศเย็นจัดก่อนที่จะลงดิน การที่พืชมีลักษณะเช่นนี้ทำให้บางครั้งผู้ปลูกก็ปลูกเป็นพืชปีเดียวในบางภูมิภาค พืชสองปีที่เป็นไม้ดอกบางชนิดก็สามารถเร่ง (induce) ให้ออกดอกได้โดยไม่ต้องให้มีอากาศเย็นโดยการให้ฮอร์โมนพืช “gibberellin” แต่มักจะไม่ทำกันในทางการค้า
เมื่อพิจารณาจากมุมมองของคนทำสวนแล้วพืชจะเป็นพืชปีเดียว, พืชสองปี หรือ พืชยืนต้นก็มักจะต่างกันออกไปตามแต่สภาวะอากาศของแต่ละท้องถิ่น พืชสองปีที่ปลูกสำหรับเอาดอก ผล หรือเมล็ดจำเป็นต้องใช้เวลาสองปีในการปลูก พืชสองปีที่ปลูกสำหรับกินใบหรือรากมักจะปลูกให้เป็นพืชปีเดียว เช่นบีท, กล่ำบรัสเซลส์ (Brussels sprout), กล่ำปลี, แครอท, ขึ้นฉ่าย, ผักกาด, พาร์สลีย์ และ คะน้าสวิส (Swiss chard) ถ้าพืชที่ตามปกติแล้วเป็นพืชสองปีถูกนำไปปลูกในบริเวณที่มีอากาศหนาวจัดก็มักจะปลูกให้เป็นพืชปีเดียวเพราะไม่สามารถทนฤดูหนาวได้ หรือในทางกลับกันพืชปีเดียวที่ปลูกในบริเวณที่อากาศเหมาะสมก็ทำให้ดูเหมือนเป็นพืชสองปี หรือ พืชยืนต้นได้ พืชยืนต้นที่มีอายุสั้นบางชนิดจะมีลักษณะคล้ายพืชสองปีแทนที่จะเป็นพืชยืนต้น พืชสองปีแท้ๆ จะออกดอกเพียงครั้งเดียวก่อนที่จะตาย แต่พืชยืนต้นจะออกดอกปีละหนเมื่อโตเต็มที่
พืชฤดูเดียว
พืชปีเดียว () หรือไม้ล้มลุกเป็นพืชที่มักจะเพาะ โต ออกดอก และตายภายในหนึ่งฤดูหรือหนึ่งปี พืชปีเดียวที่แท้จริงอาจจะมีอายุเกินหนึ่งปีถ้าป้องกันให้ผลิตเมล็ด พืชบางชนิดที่ไม่ออกเมล็ดอาจจะถือว่าเป็นพืชปีเดียวแม้ว่าจะไม่ออกดอก ในการทำสวนพืชปีเดียวมักจะหมายถึงพืชที่ปลูกนอกบ้านระหว่างฤดูใบไม้ผลิและฤดูร้อนและมีอายุเพียงฤดูเดียว
พืชที่ปลูกเป็นอาหารเป็นหรือปลูกให้เป็นพืชปีเดียวที่รวมทั้งธัญพืชเกือบทุกชนิด พืชยืนต้น (perennial plant) บางชนิด และ พืชสองปี (biennial plant) อาจจะปลูกในสวนเป็นพืชปีเดียวเพื่อความสะดวก โดยเฉพาะถ้าไม่ใช่พืชที่เป็นพืชทนอากาศ (hardiness plant) ที่ไม่สามารถทนอากาศท้องถิ่นได้ แครอท, ขึ้นฉ่าย และ พาร์สลีย์ (parsley) เป็นพืชสองปีที่แท้จริงแต่ปลูกเป็นพืชปีเดียวเพื่อจะให้ได้ราก ลำต้น และ ใบที่กินได้ ส่วนมะเขือเทศ, มันเทศ และ พริกใหญ่ (bell pepper) เป็นพืชยืนต้นแต่ไม่ใช่พืชที่แข็งแรงและมักจะเป็นพืชที่ปลูกแบบพืชปีเดียว
ตัวอย่างของพืชฤดูเดียวที่แท้จริงได้แก่ข้าวโพด, ผักกาด, ถั่วลันเตา, คอลิฟลาวเวอร์, แตงโม, ถั่ว, บานชื่น และ ดาวเรือง
ระฆังแคนเตอร์บรี
ระฆังแคนเตอร์บรี หรือเรียกง่ายๆ ว่า ดอกระฆัง () เป็นไม้ดอกวงศ์พระจันทร์ครึ่งซีก สกุล Campanula ระฆังแคนเตอร์บรีอาจจะเป็นได้ทั้งทั้งพืชปีเดียว หรือ พืชสองปี ดอกมีลักษณะเป็นรูประฆังหรือกระดิ่งซึ่งทำให้ได้รับการขนานนามว่า “Campanula” ที่แปลว่าระฆังในภาษาอิตาลี สีของดอกก็อาจจะเป็นสีน้ำเงิน, ม่วง, ม่วงแดง หรือขาว แต่สีที่พบบ่อยจะเป็นสีม่วงน้ำเงิน ความสูงประมาณ 2 ถึง 3 ฟุต ถ้าปลูกในสวนให้สวยก็ควรจะปลูกเป็นกลุ่มใหญ่ตามขอบหรือท่ามกลางพุ่มไม้ ชอบอากาศเย็นหรืออุ่นไม่เหมาะกับอากาศร้อนหรือแห้ง ในภาษาดอกไม้ระฆังแคนเตอร์บรีเป็นสัญลักษณ์ของความรู้สึกในบุญคุณ
การเพาะเมล็ดใช้เวลาระหว่าง 14 ถึง 21 วันจึงงอกเป็นต้น ชอบที่ร่มเล็กน้อยถึงมีแดดและดินที่การระบายน้ำดี
ใช้เป็นดอกไม้ตัดในการตกแต่งได้ดี
คนเลี้ยงผึ้งบางครั้งก็จะปลูกระฆังแคนเตอร์บรีเพื่อทำให้น้ำผึ้งมีรสหวานจัด
แมกโนเลีย
สกุลแมกโนเลีย () เป็นพืชดอกในวงศ์จำปีที่มีด้วยกันทั้งหมดราว 210 สปีชีส์ สกุลของพืชตั้งตามชื่อนักชีววิทยาชาวฝรั่งเศสชื่อปีแยร์ มาญอล (Pierre Magnol)
ศูนย์กลางถิ่นฐานของแมกโนเลียอยู่ทางตอนกลางของเอเชียตะวันออกและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และศูนย์กลางอีกแห่งหนึ่งอยู่ในอเมริกาเหนือ, อเมริกากลาง, แคริบเบียน และบางสกุลในอเมริกาใต้
แมกโนเลียเป็นสกุลไม้โบราณที่วิวัฒนาการขึ้นมาก่อนที่จะมีผึ้ง รูปทรงของดอกจึงเป็นทรงที่ล่อให้ด้วงมาช่วยผสมพันธุ์ ฉะนั้นเกสรตัวเมีย (carpel) จึงค่อนข้างแข็งแรงเพื่อป้องกันความเสียหายจากการถูกปีนและถูกแทะโดยด้วง ซากดึกดำบรรพ์ของ "Magnolia acuminata" ที่พบมีอายุกว่า 20 ล้านปีและพืชที่เป็นของวงศ์จำปีมีอายุกว่า 95 ล้านปี ลักษณะอีกอย่างหนึ่งแสดงว่าเป็นพันธุ์ไม้โบราณคือการขาดลักษณะแตกต่างของกลีบเลี้ยง (sepal) หรือกลีบดอก (petal)
อาเคเชีย
อาเคเชีย () เป็นไม้สกุลของไม้พุ่มหรือไม้ต้นที่อยู่ในวงศ์ย่อย Mimosoideae ของวงศ์ถั่ว บันทึกเป็นครั้งแรกในแอฟริกาโดยนักชีววิทยาชาวสวีเดนคาโรลัส ลินเนียส ในปี ค.ศ. 1773 มักจะเป็นไม้ที่มีหนามและฝัก ชื่อมาจากคำว่า ภาษากรีก “ακις” (อาคิส) ที่แปลว่าปลายแหลมเพราะเป็นพืชที่มีหนามแหลมของสปีชีส์ “Acacia nilotica” (“อาเคเชียไนล์”) ของอียิปต์
ชื่ออื่นที่รู้จักคือ “ต้นหนาม” หรือ “ต้นวัตเติลส์” หรือ “อาเคเชียไข้เหลือง” และ “อาเคเชียร่ม”
อาเคเชียมีด้วยกัน 1,300 สปีชีส์ทั่วโลก ในจำนวนนั้น 960 สปีชีส์อยู่ในออสเตรเลีย นอกจากนั้นก็อยู่ในบริเวณที่มีอากาศอุ่นของทั้งสองซีกโลกที่รวมทั้งทวีปยุโรป, ทวีปแอฟริกา, เอเชียใต้ และ ทวีปอเมริกา
สกุลชบา
สกุลชบา ( ) เป็นสกุลของพืชมีดอกในวงศ์ Malvaceae เป็นสกุลขนาดใหญ่ มีด้วยกันราว 200 ถึง 230ชนิด พบในเขตอากาศอุ่นในกึ่งเขตร้อนและเขตร้อนทั่วโลก ไม้สกุลนี้มีทั้งพืชปีเดียวและพืชหลายฤดู มีทั้งไม้ล้มลุกและพืชที่มีเนื้อไม้ ชื่อสกุลนี้มาจากภาษากรีก ἱβίσκος ("hibískos") ซึ่งเป็นชื่อที่นักปรัชญาและนักพฤกษศาสตร์ชาวกรีก พีดาเนียส ไดออสคอริดีส ตั้งให้กับ "Althaea officinalis"
ลูพิน
ลูพิน () เป็นพืชดอกที่อยู่ในสกุลลูพินนัส (Lupinus) ในวงศ์ถั่วที่มีด้วยกันทั้งหมดราว 200 ถึง 600 สปีชีส์ขึ้นอยู่กับแหล่งข้อมูล มีศูนย์กลางอยู่ในอเมริกาใต้, ทางตะวันตกของอเมริกาเหนือ, บริเวณเมดิเตอร์เรเนียน และ แอฟริกา
ลูพินส่วนใหญ่เป็นพืชยืนต้นสูงราว 0.3 ถึง 1.5 เมตร แต่บางชนิตก็เป็นพืชปีเดียว และบางชนิดก็เป็นไม้พุ่มที่สูงถึง 3 เมตร (ลูพินพุ่ม) และมีอยู่สปีชีส์หนึ่งจากเม็กซิโกที่สูงถึง 8 เมตรและมีลำต้นที่มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 20 เซนติเมตร ใบมีลักษณะเด่นที่จำได้ง่ายสีเขียวออกไปทางเขียวอมเทาเล็กน้อย บางสปีชีส์ก็มีขนหนาสีเงินบนใบ ใบมีลักษณะเหมือนใบปาล์มที่แยกออกเป็น 5 ถึง 28 แฉก แต่บางสปีชีส์ก็ไม่มีแฉกเช่นที่พบทางตะวันออกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกา ทรงดอกเหมือนข้าวโพดที่เป็นดอกเหมือนดอกถั่วกระจายออกไปรอบแกนกลางแต่ละดอกก็ยาวราว 1 ถึง 2 เซนติเมตร เมล็ดออกจากฝักแต่ละฝักก็มีหลายเมล็ด
ลูพินก็เช่นเดียวกับพืชวงศ์ถั่วอื่นๆ ที่สามารถเปลี่ยนไนโตรเจนจากบรรยากาศให้เป็นไนโตรเจนให้เป็นแอมโมเนียได้ ซึ่งเป็นการเพิ่มปุ๋ยให้แก่พืชอื่นสกุลลูพินนัสมีไรโซเบียมแบบที่เรียกว่า "Bradyrhizobium"
ลูพินเป็นทั้งดอกไม้ป่าและไม้บ้าน โครงสร้างของพุ่มและดอกมีลักษณะเด่นเหมาะแก่การปลูกตกแต่งสวน สีก็มีแทบทุกสีที่รวมทั้งเหลือง ชมพู แดง ม่วงน้ำเงิน ม่วงแดง และขาว
บานไม่รู้โรย
บานไม่รู้โรย (Globe Amaranth หรือ Bachelor Button) เป็นพืชล้มลุกในสกุลบานไม่รู้โรย ดอกมีสีม่วง แดง ขาว ชมพู และม่วงอ่อน มีถิ่นกำเนิดในประเทศบราซิล, ปานามา และ กัวเตมาลา ในประเทศไทยมีชื่อพื้นเมืองอื่นคือ กะล่อม (เหนือ) ดอกสามปีบ่เหี่ยว (อีสาน) ดอกสามเดือน (เชียงใหม่,ใต้) ตะล่อม (เหนือ) และกุนหยี (ใต้)
จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 4 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 4 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ () (11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1050 - 7 สิงหาคม ค.ศ. 1106) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งเยอรมนีตั้งแต่ ค.ศ. 1056 และจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1084 จนกระทั่งทรงถูกบังคับให้สละราชสมบัติในปี ค.ศ. 1105 ไฮน์ริชทรงเป็นกษัตริย์องค์ที่สามแห่งราชวงศ์ซาเลียนและเป็นพระมหากษัตริย์ผู้มีอำนาจและมีความสำคัญที่สุดพระองค์หนึ่ง รัชสมัยของพระองค์เป็นสมัยที่ทรงประสบข้อขัดแย้งเรื่องการสถาปนาสมณศักดิ์กับพระสันตปาปา และสงครามกลางเมืองกับผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์อิตาลีและเยอรมนี
หลี หมิง
หลี หมิง (; ) นักร้อง ,นักแสดง เกิดที่กรุงปักกิ่ง ประเทศจีน
หลีหมิง เป็นนักร้องที่โด่งดังมากที่สุดคนหนึ่ง ในยุคทศวรรษที่ 90s เป็นหนึ่งในนักร้อง "จตุรเทพเพลงจีน" ของฮ่องกง หรือ เป็นที่รู้จักของวงการเพลงทั่วโลก ในนาม "Four Kings of Hong Kong pop-music industry " หรือ สี่ราชาแห่งวงการเพลงป๊อปฮ่องกง
หลี หมิง เข้าวงการบันเทิงด้วยการประกวดร้องเพลง และได้เป็นนักแสดงของค่ายสถานีโทรทัศน์ TVB มีผลงานละครซีรีส์โด่งดังหลายเรื่อง ผลงานภาพยนตร์ ที่คนไทยรู้จักเป็นอย่างดี คือ เรื่อง เถียน มี มี่ 3650 วันรักเธอคนเดียว นอกจากนี้ หลีหมิง ยังแสดงหนังกับ เฉินหลง ในเรื่อง "ซิตี้ฮันเตอร์" ร่วมแสดงกับ ทาเคชิ คาเนชิโร่ ในเรื่อง "นักฆ่าตาชั้นเดียว" ร่วมแสดงกับ ซูฉี ในเรื่อง "คนบินตอร์ปิโด" ร่วมแสดงกับ เจิ้ง อี้เจี้ยน ในเรื่อง "อึดคู่อันตราย" ร่วมแสดงกับ หลิวเต๋อหัว ,เหลียงเฉาเหว่ย ในเรื่อง "2 คน 2 คม ภาค 3" "(ปิดตำนานสองคนสองคม)"
หลี หมิง จบการศึกษาจาก Kingway Princeton ประเทศอังกฤษ
นอกจากนี้ หลีหมิง ยังเคยถ่ายมิวสิควิดีโอคู่กับ จวน จีฮุน (นักแสดงชาวเกาหลีจากภาพยนตร์เรื่อง "ยัยตัวร้ายกับนายเจี๋ยมเจี้ยม") ในเพลงที่ชื่อว่า "If I Can See You Again" ในปี ค.ศ.1999
หนึ่งฟัดหนึ่ง ใหญ่ต่อใหญ่
หนึ่งฟัดหนึ่ง ใหญ่ต่อใหญ่ (; ) เป็นภาพยนตร์ที่เฉินหลงร่วมแสดงกับเจท ลีเป็นครั้งแรก โดยเฉินหลงรับบทเป็นไอ้หนุ่มหมัดเมาและชายชรา ส่วนเจท ลีรับบทเป็นซุนหงอคงกับนักบวชนอกลัทธิ (เป็นร่างแยกของซุนหงอคงซึ่งเป่าเส้นผมแยกร่างก่อนที่ร่างตัวเองจะกลายเป็นหิน) โดยภาพยนตร์เรื่องนี้ ผู้จัดทำได้ดัดแปลงเนื้อหาบางส่วนจากวรรณกรรมอมตะของจีนเรื่องไซอิ๋วด้วยนั่นเอง
การสร้างเริ่มต้นขึ้นในช่วงวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2007 ในพื้นที่โดยรอบทะเลทรายโกบีในประเทศมองโกเลีย
"หนึ่งฟัดหนึ่ง ใหญ่ต่อใหญ่" ทำรายได้รวมทั่วโลกที่ 127,906,624 ดอลลาร์สหรัฐ โดยแบ่งออกเป็น 52,075,270 ดอลลาร์สหรัฐในสหรัฐอเมริกา และ 75,831,354 ดอลลาร์สหรัฐในภูมิภาคอื่น ๆ ในการเปิดตัววันหยุดสุดสัปดาห์ที่สหรัฐอเมริกาและแคนาดา ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำรายได้ 21,401,121 ดอลลาร์สหรัฐในโรงภาพยนตร์ 3,151 แห่ง โดยได้รับการจัดให้อยู่ในบ็อกซ์ออฟฟิศอันดับ 1 ช่วงสุดสัปดาห์ โดยทำรายได้เฉลี่ยจากโรงภาพยนตร์แต่ละแห่งที่ 6,792 ดอลลาร์สหรัฐ
คอนเสิร์ตทัวร์เดนเจอรัสลีอินเลิฟ
คอนเสิร์ตทัวร์เดนเจอรัสลีอินเลิฟ () คือคอนเสิร์ตทัวร์เดี่ยวครั้งแรกของบียอนเซ่ เพลงที่ได้ทำการแสดงนั้นมาจากอัลบั้มเดี่ยวอัลบั้มแรกของเธอ "เดนเจอรัสลีอินเลิฟ" ซึ่งคอนเสิร์ตทัวร์นี้ได้จัดทำการแสดงเพียงแค่ในยุโรปเท่านั้นในวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 โนวส์ได้ทำการแสดงที่ Wembley Arena ใน ลอนดอน,สหราชอาณาจักร โดยต่อมาได้บันทึกการแสดงครั้งนี้ไว้ใน CD และ DVD ซึ่งออกวางจำหน่ายในเดือนเมษายน ค.ศ. 2004.
มะหลอด
มะหลอด () จังหวัดราชบุรีเรียกสลอดเถา ภาคใต้เรียกส้มหลอด เป็นไม้ผลในวงศ์ Elaeagnaceae ในไทยพบมากทางภาคเหนือ เป็นไม้เถาเนื้อแข็ง มีเกล็ดละเอียดสีเทาหรือสีเงินอยู่ทั่วไป แผ่นใบสีเขียว ด้านล่างสีน้ำตาล มีเกล็ดเงินติดอยู่ ดอกออกเป็นช่อกระจุก ดอกย่อยสีเหลืองอ่อน ผลทรงรีหรือรูปไข่ เมื่ออ่อนสีเขียว มีจุดสีขาวหรือสีเงินบนผล เมื่อสุกสีแดงหรือส้มแดง มีสองชนิดคือ ชนิดเปรี้ยว ผลใหญ่ สุกเป็นสีเหลืองส้ม มีรสเปรี้ยว และชนิดหวาน ผลเล็กกว่า สีอ่อนกว่า รสหวานอมฝาด เมล็ดสีน้ำตาลเป็นพู
มะหลอดชนิดเปรี้ยวนิยมบริโภคสดเป็นผลไม้ การนำไปแปรรูปมีน้อย ทางภาคเหนือนำไปทำส้มตำ นอกจากนั้น ยังมีสรรพคุณเป็นยาฝาดสมาน ยาระบาย แก้ท้องผูก เถาใช้แก้ไข้พิษ เปลือกต้นช่วยขับเสมหะ ดอกใช้แก้ริดสีดวงจมูก แก้ปวดศีรษะ และใช้ร่วมกับสมุนไพรอื่นใช้ทำยาแก้ปวด แก้นิ่วได้
เอื้องคำกิ่ว
เอื้องคำกิ่ว () หรือเอื้องตีนเป็ด เอื้องตีนนก เอื้องเค้ากิ่ว เป็นกล้วยไม้สกุลDendrobium ลำต้นเจริญแบบแตกกอ มีลำลูกกล้วย เป็นกล้วยไม้อิงอาศัย ระบบรากเป็นแบบรากอากาศ แผ่นใบค่อนข้างหนา ก้านช่อดอกสั้น บางพันธุ์ดอกสีเหลืองล้วน บางพันธุ์มีแต้มสีม่วงเข้ม ขอบกลีบเป็นคลื่นเล็กน้อย ออกดอกช่วงมีนาคมถึงพฤษภาคม พบในป่าดิบแล้งทางภาคเหนือและภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทย
พุทธพงษ์ สร้อยเกษม กตัญชลี ชัยรัตน์ศิริพงศ์ และพีระศักดิ์ ฉายประสาท. ผลของ NAA ร่วมกับ BA ต่อการเจริญและพัฒนาของต้นอ่อนกล้วยไม้เอื้องคำกิ่วในสภาพปลอดเชื้อ. การประชุมวิชาการนเรศวรวิจัยครั้งที่ 3 28 – 29 กรกฎาคม 2550. มหาวิทยาลัยนเรศวร
ประยงค์
ประยงค์ () เป็นไม้ในวงศ์ Meliaceae อยู่ในสกุลเดียวกับลางสาด ลองกอง ใบมีสีเขียวเข้ม หนา มีใบย่อย 5 ใบ ใบรูปร่างโค้งมนปลายแหลม ออกดอกเป็นช่อ ดอกขนาดเล็กรูปร่างเป็นเม็ดกลม ๆ มี 20-30 ดอกต่อช่อ ดอกมีสีเหลือง พบในกัมพูชา จีน อินโดนีเซีย พม่า ไต้หวัน ไทย เวียดนาม และอาจจะมีในลาว
ในประยงค์มีสารออกฤทธิ์หลายชนิด เช่น สารกลุ่ม Cyclopentabenzofuran ซึ่งเป็นอนุพันธ์ของสาร Rocaglamide, Odorine, Aglain, Lignanes และ Triterpenes สารเหล่านี้มีฤทธิ์ในการกำจัดแมลงวันผลไม้ได้ สารสกัดด้วยน้ำจากกิ่งอ่อนยับยั้งการเจริญเติบโตของผักโขมและหญ้าข้าวนกได้ ชาวโอรังอัสลีในรัฐเประ ประเทศมาเลเซียนำดอกไปแช่น้ำใช้ลดไข้
ล่าผีปอบ
ล่าผีปอบ เป็นละครโทรทัศน์จากช่อง 3 ที่เล่าถึง "ปอบหยด" อดีตปอบที่ชอบจกตับชาวบ้านซึ่งภายหลังได้ฟังธรรมจาก "พระอาจารย์ธรรมโชติ" จึงกลับตัวเป็นคนดีและได้ช่วยงานตำรวจในฐานะที่ปรึกษาพิเศษด้านพลังจิต เพราะความดีของเธอจึงทำให้ "สมิง" หมอผีจอมชั่วร้ายซึ่งเธอเคยทำให้สมิงติดคุกมาแล้วข้อหาอนาจารหญิงสาวโกรธแค้น หลังจากเขาออกจากคุกได้แล้วก็ได้ทำพิธีปลุกเสก
ปอบที่มีชื่อว่า "ปอบหยอด" ซึ่งมีลักษณะทุกอย่างเหมือนปอบหยด แต่นิสัยชั่วร้ายกว่าให้ออกมาอาละวาดชาวบ้านและใส่ความว่าปอบหยดเป็นคนทำ จึงทำให้ปอบหยดต้องหนีไปโดยมี "ใบหญ้า" ลูกสาวของ "ดร.ภูเขา" เป็นผู้พาหนีโดยเธอนั้นกำลังทะเลาะอยู่กับ "บดี" หรือ บุ้ง หลานชายของ "เจ้าสัวอีที" เจ้าของบริษัทอีทีบริโภคคู่กัดกับปอบหยด เนื่องจากปอบหยดรณรงค์ไม่ให้ชาวบ้านกินของสดๆ จึงทำให้ 
เจ้าสัวขาดรายได้ แต่เจ้าสัวกลับตายไปก่อนเนื่องจากถูกปอบหยอดฆ่าตายตามคำสั่งของ "เถกิง" ลูกบุญธรรมของเจ้าสัวที่ต้องการฮุบสมบัติของเจ้าสัว จึงสั่งให้สมิงนำปอบหยอดมาจัดการกับเจ้าสัวแล้วปอบหยดจะแก้ไขข้อกล่าวหาได้หรือไม่
เวอร์ริซอนเลดีส์เฟิสต์ทัวร์
เวอร์ริซอนเลดีส์เฟิสต์ทัวร์ () คือคอนเสิร์ตทัวร์ในปี พ.ศ. 2547 โดยนักร้องแนวอาร์แอนด์บี ชาวอเมริกัน บียอนเซ่ โนวส์, อลิเชีย คียส์ และแร็ปเปอร์ มิสซี เอลเลียต นอกจากนี้ยังมีนักร้องชาวแคนาเดี่ยนทาเมียเป็นแขกรับเชิญมาเปิดคอนเสิร์ต ซึ่งคอนเสิร์ตทัวร์นี้ได้จัดทำการแสดงเพียงแค่ในสหรัฐอเมริกาเท่านั้น และได้รับการสนับสนุนโดย สตีฟแมดเดน และ ลอเรอัลการแสดงในวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2547 มีบียอนเซ่คนเดียวเท่านั้น (เปิดคอนเสิร์ตโดย ทาเมีย)
จอห์น อารีฟ
จอห์น อารีฟ (John Arief) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 12 ครั้ง ชนะ 6 (น็อค 1) เสมอ 2 แพ้ 4
จอห์น อารีฟขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 25 มกราคม พ.ศ. 2530 ชนะคะแนน เดมมี ที่ อินโดนีเซีย จากนั้นขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นมินิมัมเวทกับสมุทร ศิษย์นฤพนธ์ ปรากฏว่าเสมอกันไปที่จาการ์ตา จากนั้น อารีฟหันไปชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นมินิมัมเวท คราวนี้ อารีฟเป็นฝ่ายชนะคะแนน นานา ซูฮานา คว้าแชมป์มาครองได้สำเร็จในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2530
หลังจากได้แชมป์มาครอง อารีฟขึ้นชกนอกรอบเสมอกับเด็ด ดอนเจดีย์ และแพ้คะแนน นิกโก้ โธมัส แต่หลังจากนั้น อารีฟกลับสามารถป้องกันแชมป์อินโดนีเซียได้สองครั้งรวด ชนะคะแนน จิม เซอร์ยามัน และแก้มือชนะคะแนนนิกโก โทมัสได้สำเร็จ จากนั้น อารีฟขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 ชนะน็อค อัศวิน ศ.ดุสิต ยก 12 ได้ครองแชมป์ จากนั้น อารีฟจึงได้ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532 แต่ไม่สำเร็จ เป็นฝ่ายแพ้คะแนนนภา เกียรติวันชัย ที่ จ. นครราชสีมา อีก 8 เดือนต่อมา อารีฟได้ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBA แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อค คิม บองจุน ยก 9 ที่เกาหลีใต้ จากนั้น อารีฟจึงแขวนนวมไป
เจ้าชายเมอร์เซียแห่งโรมาเนีย
เจ้าชายเมอร์เซียแห่งโรมาเนีย(3 มกราคม พ.ศ. 2456 - 2 พฤศจิกายน  พ.ศ. 2459)
เจ้าชายเมอร์เซียเป็นพระโอรสองค์ที่สามและบุตรองค์เล็กของเจ้าหญิงมารีแห่งเอดินบะระ กับ สมเด็จพระราชาธิบดีเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งโรมาเนีย เจ้าชายเมอร์เซียทรงสิ้นพระชนม์ด้วยโรคไข้รากสาดน้อย ในฤดูใบไม้ร่วงปีพ.ศ. 2459 ระหว่างเกิดสงครามโลกครั้งที่ 1 ณ พระราชวังบัฟเทีย ที่พักของตระกูลสเตอร์เบย์ ซึ่งเป็นพระสหายของเจ้าหญิงมารี พระมารดา ด้วยพระชนมายุ 4 พรรษา
มิน ยองชุน
มิน ยองชุน (Yung-Chun Min) นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดเมื่อ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2511 ที่เมือง Chung-Bok เกาหลีใต้ สถิติการชก 19 ครั้ง ชนะ 17 (น็อค 12) แพ้ 2
อัตวิสัย
อัตวิสัย หรือ จิตวิสัย () หมายถึงมุมมองหรือความคิดเห็นของบุคคล โดยเฉพาะสิ่งที่เกี่ยวข้องกับความรู้สึก ความเชื่อ หรือความต้องการ อาจหมายถึงแนวความคิดส่วนบุคคลที่ไม่สามารถพิสูจน์ได้ ซึ่งตรงข้ามกับความรู้และความเชื่อที่มีพื้นฐานอยู่บนข้อเท็จจริง ในทางปรัชญา คำนี้มักมีความหมายตรงข้ามกับ ปรวิสัย
อัตวิสัยเป็นทัศนะที่มีความเชื่อว่า การมีอยู่ หรือ ความจริงของสิ่งสิ่งหนึ่งอยู่กับตัวเราเองเป็นคนตัดสิน เช่น คุณได้กลิ่นน้ำหอมยี่ห้อนี้แล้วหอม แต่ในคนอื่นเมื่อได้กลิ่นแล้วเหม็นก็ได้
ปรวิสัย
ปรวิสัย, ปรนัย, วัตถุวิสัย หรือ ภววิสัย () คือสิ่งที่มีพื้นฐานอยู่บนข้อเท็จจริง เงื่อนไขที่เป็นความจริง โดยไม่ขึ้นอยู่กับจิตใจ นั่นคือผลของการตัดสินใด ๆ จะไม่ขึ้นอยู่กับความคิดเห็นและความรู้สึก ความเป็นจริงที่เกิดขึ้นตามปรวิสัยมักจะถูกค้นพบมากกว่าที่จะถูกสร้างขึ้นมา ในทางปรัชญา สิ่งที่เป็นปรวิสัยจะเป็นจริงเสมอไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน ในเวลาใด หรือกับบุคคลใด มีความหมายตรงข้ามกับอัตวิสัย ข้อเท็จจริงที่เป็นอัตวิสัยจะเป็นปรวิสัยก็ต่อเมื่อ สิ่งนั้นเป็นข้อเท็จจริงบนเงื่อนไขเฉพาะอย่าง ในเวลาเฉพาะ ในสถานที่เฉพาะ หรือกับบุคคลเฉพาะ
ฆวน มาร์ติน เดล โปโตร
ฆวน มาร์ติน เดล โปโตร () เกิดเมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2531 เป็นนักเทนนิสอาชีพชาวอาร์เจนตินา ปัจจุบันเขาเป็นนักเทนนิสอันดับโลกสูงที่สุดของอาร์เจนตินา โดยอยู่อันดับที่ 7 ของโลก เดล โปโตร คว้าแชมป์แกรนด์สแลมยูเอสโอเพนได้ในปี พ.ศ. 2552 หลังจากที่เขาสามารถเอาชนะราฟาเอล นาดัล ในรอบรองชนะเลิศและโรเจอร์ เฟเดอเรอร์ ได้ในรอบชิงชนะเลิศ ทำให้เขาเป็นคนเดียวที่สามารถเอาชนะทั้งนาดัลและเฟเดอเรอร์ได้ในรายการแกรนด์แสลมเดียวกัน
เดล โปโตร ไต่อันดับเข้าสู่ 10 อันดับแรกของโลกเป็นครั้งแรก ได้เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2551 เมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2551 เดล โปโตร กลายเป็นนักเทนนิสคนแรกในที่ชนะติดต่อกันถึง 4 รายการ นอกจากนี้เขายังสามารถชนะติดต่อกันได้ยาวนานที่สุด รองจากราฟาเอล นาดัล โดยชนะติดต่อกัน 23 นัดในการลงแข่งขัน 5 รายการ เดล โปโตรนับเป็นเพียงคนเดียวเท่านั้นนอกเหนือบิกฟอร์ นอวัก จอคอวิช, แอนดี เมอร์รี, โรเจอร์ เฟเดอเรอร์ และราฟาเอล นาดัล ที่สามารถคว้าแชมป์แกรนด์สแลมชายเดี่ยวได้นับตั้งแต่ปี 2548 และ เดล โปโตรยังได้รับเหรียญทองแดงในการแข่งขันโอลิมปิกเกมส์ 2012 ณ กรุงลอนดอนอีกด้วย
ฆวน มาร์ติน เดล โปโตร เกิดในเมืองตันดิล อาร์เจนตินา พ่อของเขาเป็นผู้เล่นกึ่งอาชีพของสมาคมรักบี้ในอาร์เจนตินาและเป็นสัตวแพทย์ แม่ของเขาเป็นครูและเขามีน้องสาวหนึ่งคน เดล โปโตรพูดได้ทั้งภาษาสเปน, อังกฤษ และอิตาลี นอกเหนือจากเทนนิสเขายังสนุกกับการเล่นฟุตบอลและทีมฟุตบอลทีมโปรดของเขา คือทีมโบคาจูเนียในอาร์เจนตินาและยูเวนตุสในอิตาลี เขามักจะใช้เวลาในการเล่นกีฬาทั้งสองตลอดช่วงวัยเด็กของเขา
เดล โปโตรเริ่มเล่นเทนนิสตอนอายุเจ็ดกับผู้ฝึกมาร์เซโล โกเมซ (Marcelo Gómez) พรสวรรค์ในการเล่นเทนนิสของเดล โปโตร ได้รับการค้นพบโดยอดีตนักเทนนิสมืออาชีพชาวอิตาลี อูโก โคลอมบีนี ที่พาเขาย่างก้าวผ่านช่วงเวลาของการแข่งขันในวัยเด็กและวันนี้ยังเป็นตัวแทนและเป็นเพื่อนสนิทของเขา เมื่อถามเกี่ยวกับเป้าหมายในเทนนิสของเดล โปโตร เขาจะตอบว่าตอบ "ผมฝันในการชนะแกรนด์สแลมและถ้วยเดวิสคัพ"
แกรนด์ดยุกฌ็องแห่งลักเซมเบิร์ก
แกรนด์ดยุกฌ็องแห่งลักเซมเบิร์ก (5 มกราคม พ.ศ. 2464 - ) (พระนามเดิม: "ฌอง เบอร์นอย กีโยม โรเบิร์ต แอนโตน หลุยส์ มารี อดอล์ฟ มาร์ก เดอ อาเวียโน") ทรงปกครองลักเซมเบิร์กตั้งแต่ พ.ศ. 2507 - 2543 พระองค์เป็นพระบิดาของแกรนด์ดยุกอ็องรีแห่งลักเซมเบิร์กพระองค์ปัจจุบัน แกรนด์ดยุกเองเป็นพระโอรสในแกรนด์ดัชเชสชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์กกับเจ้าชายเฟลิกซ์แห่งบูร์บง-ปาร์มา พระบิดาอุปถัมภ์ของพระองค์คือสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 15
พระอิศริยยศเต็มของพระองค์คือ "โดยความดีงามแห่งพระผู้เป็นเจ้า,แกรนด์ดยุกแห่งลักเซมเบิร์ก, ดยุกแห่งนัสเซา,เคานต์พาเลนไทน์แห่งไรน์,เคานท์แห่งชายน์,โคนิกสไตน์,เคทเซเนบอเกนและดิเอส,เบอร์เกรฟแห่งแฮมเมอร์สไตน์,ลอร์ดแห่งมาลเบิร์ก,ไวซ์บาเดิน,อิดสไตน์,เมเรนเบิร์กและอิบสไตน์" พระอิศริยยศต่างๆปราศจากการพิจารณาโดยกฎหมายแซลิก
เจิ้ง เจี๋ย
เจิ้ง เจี๋ย ( นามสกุลคือ Zheng; จีนย่อ: 郑洁; จีนตัวเต็ม: 鄭潔; พินอิน: Zhèng Jié) เป็นนักเทนนิสหญิงชาวจีน เกิดวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ.1983 ในเมืองเฉินตู มณฑลเสฉวน มีอันดับโลกสูงสุดอันดับที่ 15 ของโลกโดยเป็นนักเทนนิสจีนคนแรกที่มีอันดับโลกสูงที่สุด
ใน วิมเบิลดัน 2008 เจิ้ง เจี๋ย ทำสถิติเป็นนักเทนนิสจีนคนแรกที่สามารถเข้าถึงรอบรองชนะเลิศในรายการแกรนด์สแลม เธอและ แทมมารีน ธนสุกาญจน์ นับเป็นครั้งแรกของประวัติศาสตร์เทนนิสที่มีนักเทนนิสเอเชียอยู่ในรอบก่อนรองชนะเลิศของรายการแกรนด์แสลม รวมถึงการเอาชนะมือ 1 ของโลก ณ ขณะนั้นอย่าง อนา อิวาโนวิช โดยเงินรางวัลที่เธอได้รับมาจากการแข่งขันวิมเบิลดันคราวนั้น เธอได้บริจากเงินช่วยเหลือผู้ประสบภัยพิบัติแผ่นดินไหวมณฑลเสฉวนคราวนั้น
เจิ้ง เจี๋ย ชนะเลิศการแข่งขัน WTA 3 รายการ ที่ Hobart ในปี 2005, Estoril และ Stockholm ในปี 2006 รวมทั้งการคว้าแชมป์ประเภทคู่ 11 กับคู่หู่ของเธอ Zi Yan ประกอบด้วยประเภทแกรนด์สแลม 2 รายการที่ ออสเตรเลียน โอเพ่น และที่ วิมเบิลดัน ในปี 2006 ในการแข่งขันโอลิมปิก ปี 2008 ที่กรุงปักกิ่ง เธอจับคู่กับ Zi Yan คว้าเหรียญทองแดง ในประเภทหญิงคู่ นับว่าเป็นครั้งที่สองที่จีนมีเหรียญในกีฬาเทนนิส
ในเดือนพฤษภาคม ชนะการแข่งขันระดับไอทีเอฟ 25,000 เหรียญดอลลาร์สหรัฐฯ 2 รายการ ที่เซี่ยงไฮ้และเทียนจิน หลังจากนั้นเข้ารอบก่อนรองชนะเลิศ รายการระดับไอทีเอฟ 50,000 เหรียญดอลลาร์สหรัฐฯ เป็นครั้งแรกที่ ฟูกูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น ต่อมาในเดือนกันยายน เจิ้งได้ไวลด์การ์ดเข้าสู่รอบเมนดรอว์ระดับ WTA Tour ในเซี่ยงไฮ้ โดยพ่ายแพ้ให้กับ แอนนา ครูนิโคว่า ในรอบสองของการแข่งขัน
ในปี 2002 เจิ้ง เจี๋ย ปิดฤดูกาลการแข่งขันในอันดับที่ 183 ของโลก
ในการแข่งขันยูเอสโอเพ่น เจิ้งแพ้ให้กับ ในรอบคัดเลือก หลังจากนั้น เธอได้ชนะรอบคัดเลือก และชนะ ในรอบแรก 6-3, 6-2 แต่พ่ายแพ้ให้กับ แทมมารีน ธนสุกาญจน์ ในรอบรอบที่สอง
ต่อมาในรายการ เธอผ่านรอบรองชนะเลิศในรายการ WTA Tour ได้สำเร็จ โดยสามารถเอาชนะ แทมมารีน ธนสุกาญจน์ ในรอบก่อนรองชนะเลิศ แต่พ่ายแพ้ให้กับ มาเรีย ชาราโปว่า ในรอบรองชนะเลิศ
ในเดิอนธันวาคม เจิ้งได้รางวัลรองชนะเลิศ 2 รายการในระดับไอทีเอฟ 50,000 เหรียญดอลลาร์สหรัฐฯ โดยพ่ายแพ้ให้กับ ที่ ชางซา และ ที่ เมืองเซินเจิน 
จบฤดูกาลแข่งขันในปี 2003 เธอสามารถเข้าสู่อันดับหนึ่งใน 100 คนแรกของโลก โดยเธออยู่อันดับที่ 93 ของโลกในตอนนั้น
อ่าวโตเกียว
อ่าวโตเกียว () เป็นอ่าวทางตอนใต้ของภูมิภาคคันโตในประเทศญี่ปุ่น เดิมมีชื่อว่า อ่าวเอโดะ () ตามชื่อเมืองเอโดะเมืองหลวงของประเทศญี่ปุ่น ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นเมืองโตเกียว
บริเวณรอบอ่าวโตเกียวเป็นเขตที่มีจำนวนประชากรมากที่สุดและเป็นเขตอุตสาหกรรมที่ใหญ่ที่สุดของญี่ปุ่น
อ่าวโตเกียวล้อมรอบด้วยคาบสมุทรโบโซ (จังหวัดชิบะ) ทางทิศตะวันออก และคาบสมุทรมิอูระ (จังหวัดคานางาวะ) ทางทิศตะวันตก อ่าวโตเกียวแบ่งออกเป็นสองส่วนคือ ด้านเหนือและด้านใต้ ซึ่งแบ่งโดยการลากเส้นจากปลายแหลมคันนง () ในคาบสมุทรมิอูระไปอีกฝั่งถึงปลายแหลมฟุตสึ () ในคาบสมุทรโบโซ บริเวณนี้มีพื้นที่ประมาณ 992 ตารางกิโลเมตร แต่หากรวมพื้นที่อ่าวด้านใต้ตั้งแต่เส้นแบ่งลงมาถึงช่องแคบอูรางะ อ่าวโตเกียวจะมีพื้นที่ทั้งสิ้น 1320 ตารางกิโลเมตร
ลี้ (หน่วยวัด)
ลี้ ( "หลี่") เป็นหน่วยวัดของจีนมีความยาวเท่ากับ 500 เมตร ตัวอักษรจีนของคำว่า ลี้ (里) ประกอบขึ้นตัวอักษรสองคำคือ คำว่า เถียน (田, tián) ที่แปลว่าทุ่งนา กับคำว่า ถู่ (土, tǔ) ที่แปลว่าดิน ซึ่งกล่าวถึงว่าหนึ่งลี้เป็นระยะทางระหว่างหมู่บ้านในสมัยก่อน
เจมส์ (วงดนตรี)
เจมส์ () เป็นวงดนตรีออลเทอร์นาทิฟร็อกจากแมนเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ ก่อตั้งในปี 1981 โดยนักร้องนำ ทิม บูธ, ตอนที่ก่อตั้งในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 และประสบความสำเร็จ ในคริสต์ทศวรรษ 1990 กับ ซิงเกิล "Sit Down" และ "Laid" และ ก็ แยกวงในปี 2001 ต่อมาก็ กลับมาตั้งวงใหม่อีกครั้งในปี 2007 ตั้งวงใหม่อีกครั้งเพื่อมาเล่นทัวร์คอนเสิร์ต
แฟร์รี กอร์สเติน
แฟร์รี กอร์สเติน () เกิดเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 1973 เป็นดีเจ โปรดิวเซอร์เพลง และมือรีมิกซ์ชาวดัตช์ เขามีบทบาทสำคัญในวงการแทรนซ์ และเป็นที่ยอมรับทั้งกับนักวิจารณ์และปัจจุบันติดอยู่อันดับ 6 ในการจัดอันดับของนิตยสาร DJ Magazine
ไลลัก
ไลลัก () หรือ ซิริงกา () เป็นพืชดอกที่อยู่ในสกุล "Syringa" ในวงศ์มะลิ ที่มีด้วยกันทั้งหมดราว 20 ถึง 25 สปีชีส์ เป็นพืชยืนต้นที่มีถิ่นฐานอยู่ในยุโรปและเอเชีย ไลลักเป็นพืชผลัดใบแบบพืชพุ่มหรือพืชต้นขนาดเล็กที่สูงตั้งแต่ราว 2 ถึง 10 เมตร และมีลำต้นมีเส้นผ่าศูนย์กลางระหว่าง 20 ถึง 30 เซนติเมตร
ออกดอกในฤดูใบไม้ผลิต้นฤดูร้อนแล้วแต่สายพันธุ์ แต่ละดอกมีเส้นผ่านศูนย์กลางระหว่าง 5 ถึง 10 เซนติเมตร สีม่วงต่าง ๆ ชมพู ขาว นวล และบางครั้งแดงเข้ม
พีรสันติ จวบสมัย
พีรสันติ จวบสมัย เกิดเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2505 ที่จังหวัดราชบุรี เป็นทั้งผู้ก่อตั้งและหัวหน้าวง ดิ อินโนเซ้นท์ ตั้งแต่ยังเรียนอยู่ระดับชั้นมัธยมศึกษา ที่โรงเรียนดรุณาราชบุรี ร่วมกับเพื่อนอีก 2 คน นอกจากนั้น ยังเป็นกำลังหลักในพัฒนาการของวงดนตรีดังกล่าวตั้งแต่ปี พ.ศ. 2522 เป็นต้นมา จนกระทั่งยุบวงในปี พ.ศ. 2532
สันเข้าเรียนที่โรงเรียนดรุณาราชบุรี ซึ่งเป็นโรงเรียนที่มีการสอนศาสนาคริสต์ที่ค่อนข้างเข้มข้น และเป็นนักเรียนที่มีความเคร่งในศาสนาคริสต์ ซึ่งในขณะเรียนมีความตั้งใจว่าจะเป็นพระสอนศาสนาคริสต์เมื่อเติบโตขึ้นมา ในขณะที่ตนเองมีความสามารถทางการเล่นดนตรีตั้งแต่เด็ก จึงได้ตั้งวงดนตรีร่วมกับ สายชล ระดมกิจ และสิทธิศักดิ์ กิจแต่ง ตั้งแต่ขณะเรียนอยู่ชั้นมัธยม เป็นวงดนตรีโฟล์คซอง เข้าประกวดในงานของโรงเรียน ชื่อ ดิ อินโนเซ้นท์ โดยสันเป็นหัวหน้าวง
สันเป็นผู้มีความถนัดในการประพันธ์คำร้องเพลงต่างๆ เป็นผู้แต่งเนื้อร้องให้กับวงดนตรี ดิ อินโนเซ้นท์ มากมาย ซึ่งส่วนใหญ่เป็นการทำงานร่วมกับ ทำนองของโอม - ชาตรี คงสุวรรณ ทำให้หลายเพลงของ ดิ อินโนเซ้นท์ ฮิตติดปากคนฟังเพลงไทยทั่วประเทศในเวลาต่อมาจนปัจจุบัน
บัทเทอร์คัพ
รานังคิวลัส หรือ บัทเทอร์คัพ () เป็นสกุลพืชที่มีด้วยกันราว 250 ถึงกว่า 400 สปีชีส์ของวงศ์พวงแก้วกุดั่น ที่รวมทั้ง “บัทเทอร์คัพ” “สเปียร์เวิร์ทส” “ตีนกาน้ำ” (water crowfoots) และ lesser celandine (แต่ไม่รวม greater celandine ของตระกูลฝิ่น
รานังคิวลัสเป็นพืชยืนต้นที่มีดอกขนาดเล็กสีเหลืองสดหรือขาวที่มีสีเหลืองตรงกลาง แต่บางสายพันธุ์ก็เป็นพืชปีเดียวหรือพืชสองปี มีไม่กี่ชนิดที่มีดอกสีส้มและแดง และบางครั้งเช่นในชนิด "Ranunculus auricomus" ที่ไม่มีกลีบ แต่ถ้ามีกลีบก็จะเป็นกลีบที่เป็นมันเงาโดยเฉพาะสายพันธุ์ที่มีสีเหลือง ออกดอกระหว่างเดือนเมษายนและเดือนพฤษภาคมแต่ก็พบดอกทั่วไประหว่างฤดูร้อนมักถือว่าเป็นวัชพืช (opportunistic colonisers)
แรงรักมรณะ
แรงรักมรณะ () คือภาพยนตร์แนวระทึกขวัญในปี 2009 กำกับโดย Steve Shill และบทโดย David Loughery ภาพยนตร์เรื่องนี้เข้าฉายวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 2009 ในอเมริกาเหนือ และวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 2009 ในสหราชอาณาจักรโดย Screen Gems Pictures ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้ถ่ายทำในช่วงฤดูร้อนของปี 2008
ดีวีดีแรงรักมรณะวางจำหน่ายในประเทศไทยในวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 2009 วางจำหน่ายดีวีดี ,บลูเรย์ ,และสามารถดาวโหลดในไอทูนส์ได้วันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 2009 ในอเมริกาเหนือ
สายชล ระดมกิจ
สายชล ระดมกิจ เป็นหนึ่งในสมาชิกเริ่มต้น และสมาชิกหลัก 1 ใน 4 ของวง :ดิ อินโนเซ้นท์ ที่ร่วมกับ :พีรสันติ จวบสมัย อยู่ร่วมกับความเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลาของวงดนตรีวงนี้ เริ่มตั้งแต่ปี 2522 จนถึง การร่วมงานกันในอัลบั้มสุดท้าย ในปี 2532 หลังจากนั้นเขายังได้ออกมาเป็นศิลปินเดี่ยว ภายใต้สังกัด :เบเกอรี่มิวสิค ออกงานในนามของตนเอง และยังวนเวียนอยู่ในวงการดนตรีเรื่อยมา จนถึงปัจจุบัน
= ประวัติ =
สายชล ระดมกิจ เป็นนักเรียนรุ่นน้องของ:พีรสันติ จวบสมัย ในโรงเรียนมัธยม ดรุณา ราชบุรี โดยได้ร่วมก่อตั้งวงดนตรี โฟล์คซอง ร่วมกับ สิทธิศักดิ์ กิจเต่ง สมาชิกอีกท่าน เพื่อประกวดในงานโรงเรียน ใช้ชื่อวง :ดิ อินโนเซ้นท์ เป็นการตั้งชื่อเพื่อให้เป็นสัญลักษณ์ของความบริสุทธิ์ของศาสนา ซึ่งโรงเรียน ดรุณา ราชบุรี เป็นโรงเรียนที่มีการสอนศาสนาคริสต์ ประจำจังหวัด
สายชล ทำหน้าที่ร้องนำสลับกับสมาชิกภายในวง มาตั้งแต่ต้น รับรู้ผ่านการเปลี่ยนแปลงสมาชิกในวงดังกล่าว มาจนงานชุดสุดท้ายของวง :ดิ อินโนเซ้นท์ โดยนอกเหนือจากการเป็นนักร้องนำแล้ว เขายังทำหน้าที่เล่นดนตรี Rythm Guitar และ Percussion ในวงเมื่อมีการแสดงสด
มีผลงานร่วมกับวงดิ อินโนเซ้นท์ ในฐานะนักร้องนำ และ นักดนตรี มาตลอด 10 ปี ของ :ดิ อินโนเซ้นท์
ในระหว่าง ที่ทำงานร่วมกับวงนั้น บางช่วงเวลา ก็ได้ทำหน้าที่ศิลปินเดี่ยวให้กับสังกัด :นิธิทัศน์ โปรโมชั่น ซึ่งสมัยหนึ่ง ในแต่ละค่ายมีการรวมนักร้องของแต่ละวง มาออกเป็นอัลบั้มใหม่ เป็นอัลบั้มรวมนักร้องเด่น ๆ ของแต่ละวง มาทำงานร่วมกัน สายชลก็ทำหน้าที่นั้นเช่นเดียวกัน
ร้องเพลง "ไปละเพื่อน" โดยร้องร่วมกับ จิ๊บ - :จิรนุช กาญจนเรขา และ ตั้ม :สมประสงค์ สิงหวนวัฒน์
และในปี 2530 ก็ได้ร้องเพลง "สุดเอื้อม" อยู่ในชุด :18 กะรัต ชุดพิเศษ ซึ่งเป็นผลงานชุดสุดท้าย ของ 18 กะรัต อีกด้วย
= ผลงานเดี่ยว =
= ทำหน้าที่ดูแลศิลปินในสังกัดเลิฟอีส =
ภายหลังค่ายสังกัด เบเกอรี่ มิวสิก ยุติงานเพลงต่างๆ และได้รับการชักชวนจาก บอย โกสิยพงษ์ ให้มาทำหน้าที่ ดูแลศิลปิน ในสังกัดเลิฟอีส จนถึงปัจจุบัน และยังคงมีกิจกรรมทางดนตรี เช่นเป็นแขกรับเชิญให้ไปแสดงในนามส่วนตัวเป็นระยะๆ
= ผลงาน =
= ผลงานที่ทำร่วมกับวง The innocent (ดิ อินโนเซ้นท์) =
พ.ศ. 2520 จนถึง พ.ศ. 2532
พ.ศ. 2520 - "รักไม่รู้ดับพ.ศ. 2524 - "บางปะกงพ.ศ. 2524 - "ขวัญใจนักเรียนพ.ศ. 2525 - "อยู่หอพ.ศ. 2526 - "เพียงกระซิบพ.ศ. 2527 - "รักคืออะไรพ.ศ. 2528 - "โลกใบเก่าพ.ศ. 2529 - "ครั้งนี้ของพี่กับน้องพ.ศ. 2532 - "10 นาฬิกา= ผลงานในนามศิลปินเดี่ยว =
พ.ศ. 2539 - "A Touch of The Innocent
พ.ศ. 2541 - "Portrait of The Innocent= ผลงานเพลงพิเศษ =
เพลง "ไปละเพื่อน" (ร่วมร้องกับ ตั้ม :สมประสงค์ สิงหวนวัฒน์ และ จิ๊บ - :จิรนุช กาญจนเรขา จาก ":อัลบั้ม 18 กะรัต ชุดที่ 3 (พ.ศ. 2529)
เพลง "สุดเอื้อม" อยู่ใน ":18 กะรัต ชุดพิเศษ (พ.ศ. 2530)
เป็นชุดสุดท้าย ของ 18 กะรัต ซึ่งอัลบั้มนี้ ไม่ใช่เพลงร้องคู่ แต่ส่วนมาก เป็นเพลงร้องเดี่ยว
= ภาพยนตร์ =
:18 กะรัต (ภาพยนตร์) รับบท สายชล (พ.ศ. 2529)
= อ้างอิง =
โรงเรียนปิยะบุตร์
โรงเรียนปิยะบุตร์ ตั้งอยู่เลขที่ 133 หมู่ 6 ตำบลโพนทอง อำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี รหัสไปรษณีย์ 15110 ภายใต้สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ เป็นสถานศึกษาระดับมัธยมศึกษาของรัฐ จัดการเรียนการสอนตามหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน เปิดสอนตั้งแต่ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 - 6 ปัจจุบันมีนักเรียนประมาณ 589 คน และมีบุคลากรรวมทั้งสิ้น 47 คน จัดเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดกลาง โรงเรียนวิถีพุทธ และผ่านการรับรองให้เป็นโรงเรียนต้นแบบโรงเรียนในฝัน (โรงเรียนดีประจำอำเภอ) เมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2554
โรงเรียนปิยะบุตร์ เดิมเป็นโรงเรียนราษฎร์ รับวิทยะฐานะเทียบเท่าโรงเรียนรัฐบาล ได้รับอนุญาตจาก  กระทรวงศึกษาธิการให้จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่วันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2502 ตั้งอยู่เลขที่ 133 หมู่ 6 ตำบลโพนทอง อำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี เป็นโรงเรียนในระดับมัธยมศึกษา ผู้ก่อตั้งคือ พล.ต.ท.สงวน และคุณหญิงบุญช่วย จิตตาลาน ปัจจุบันมีนางปราณี ฉ่ำพึ่ง เป็นผู้อำนวยการโรงเรียนปิยะบุตร์คนปัจจุบัน
โรงเรียนปิยะบุตร์นั้นเป็นโรงเรียนที่ไม่ได้ตั้งตามตำบลอำเภอหรือจังหวัดที่เหมือนกับโรงเรียนมัธยมศึกษาอื่น ๆ ทั่วไป จากชื่อของโรงเรียนปิยะบุตร์นั้น คำว่า ปิยะบุตร์ อาจจะเป็นเพราะว่าผู้ก่อตั้งท่านมีความเคารพในองค์พระบาทสมเด็จพระปิยะมหาราช หรือพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 ของปวงชนชาวไทย ประดุจพระบิดา และผู้ก่อตั้งยังได้ตั้งชื่อบุตรชายของตนว่า ปิยะ อีกด้วย ดังนั้นสิ่งที่ยึดเหนี่ยวจิตใจของบรรดาชาวปิยะบุตร์จึงมักเกี่ยวข้องกับองค์พระบาทสมเด็จจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งสีประจำโรงเรียนปิยะบุตร์นั้นเป็นสีชมพู-ขาว ก็ยังเป็นสีประจำพระชนมวารของพระองค์ด้วย
โรงเรียนปิยะบุตร์ มีพื้นที่ทั้งสิ้น 12 ไร่ 3 งาน 64 ตารางวา และมีอาคารเรียนต่างๆ ดังนี้
หยาดหิมะ
กาแลนธัส () เป็นพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Amaryllidaceae ที่มีด้วยกันทั้งหมดราว 20 สปีชีส์ ที่รู้จักกันในชื่อง่ายๆ ว่า หยาดหิมะ เป็นดอกไม้หนึ่งในดอกไม้ชนิดแรกที่บานในฤดูใบไม้ผลิ แต่ก็มีบางสายพันธุ์ที่บานตอนปลายฤดูใบไม้ร่วงและฤดูหนาว “หยาดหิมะ” บางครั้งก็สับสนกับ “เกล็ดหิมะ” (Spring Snowflake) ที่อยู่ในสปีชีส์ “Galanthus nivalis” ซึ่งเป็นสปีชีส์ที่แพร่หลายที่สุดในสกุลนี้ ถิ่นกำเนิดอยู่ในบริเวณส่วนใหญ่ของยุโรป ตั้งแต่เทือกเขาพิเรนีสทางตะวันตกไปยังฝรั่งเศส เยอรมนี โปแลนด์ อิตาลี ตอนเหนือของกรีซ และตุรกีในยุโรป กาแลนธัสถูกนำไปปลูกในบริเวณอื่นและขึ้นงามดี แม้ว่ามักจะคิดกันว่าเป็นดอกไม้ป่าท้องถิ่นของอังกฤษแต่อันที่จริงแล้วเป็นสายพันธุ์ที่อาจจะนำเข้ามาในอังกฤษโดยโรมัน หรืออาจจะราวประมาณต้นคริสต์ศตวรรษที่ 16
สปีชีส์ส่วนใหญ่มาจากทางตะวันออกของเมดิเตอเรเนียน แต่ก็มีบ้างที่มาจากทางใต้ของรัสเซีย จอร์เจีย และ อาเซอร์ไบจาน ส่วน “Galanthus fosteri” มาจาก จอร์แดน เลบานอน ซีเรีย ตุรกี และอาจจะจากอิสราเอล
หยาดหิมะทุกสายพันธุ์เป็นพืชยืนต้นที่ปลูกจากหัว
คอนโก กุมิ
บริษัท คอนโก กุมิ จำกัด () คือบริษัทก่อสร้างสัญชาติญี่ปุ่นและเป็นบริษัทที่ดำเนินกิจการอย่างต่อเนื่องและเป็นอิสระมายาวนานที่สุดในโลก เป็นเวลาประมาณ 1,400 ปี จนกระทั่งถูกแปรกิจการให้เป็นบริษัทลูกของบริษัทก่อสร้างที่ใหญ่กว่า
คอนโก กุมิมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่โอซะกะ เป็นบริษัทก่อสร้างที่มีเพียงตระกูลเดียวเป็นเจ้าของกิจการ มีจุดกำเนิดในปี พ.ศ. 1121 เมื่อวิศวกรคนหนึ่งที่เจ้าชายโชโตกุทรงนำมาจากแพคเจเพื่อสร้างตัดสินใจที่จะสร้างกิจการของตัวเอง ตลอดเวลานานนับศตวรรษที่คอนโกกุมิ ได้สร้างสิ่งก่อสร้างสำคัญ ๆ หลายแห่งรวมทั้งปราสาทโอซะกะและวัดโฮริว ด้วย
แผนผังตระกูลคอนโกมีความยาวถึง 10 ฟุตและมีอายุถึง 17 ศตวรรษบรรจุรายชื่อสมาชิกตระกูลถึง 40 ชั่วคนตั้งแต่เมื่อบริษัทเริ่มก่อตั้ง ตระกูลคอนโกแตกต่างไปจากตระกูลอื่น ๆ ในญี่ปุ่นคือลูกเขยเมื่อแต่งงานแล้วมักจะเปลี่ยนมาใช้นามสกุลของตระกูลคอนโก ด้วยเหตุนี้ผังตระกูลจึงถูกเขียนผ่านทั้งสมาชิกชายและหญิง และด้วยความยืดหยุ่นนี้เองคือกุญแจสำคัญอย่างหนึ่งที่ทำให้บริษัทคอนโก กุมิยั่งยืนมาได้ถึงพันสี่ร้อยปี นอกจากนี้ ผู้นำตระกูลในแต่ละรุ่นนั้น แทนที่จะยกกิจการทั้งหมดให้แก่ลูกชายคนโตดั่งที่มักจะปฏิบัติกันในญี่ปุ่น หรือในสังคมศักดินา ตระกูลคอนโกกลับเลือกคนที่เก่งที่สุดของตระกูลขึ้นเป็นผู้นำโดยไม่เกี่ยงเพศหรือลำดับอาวุโสซึ่งจัดได้ว่านี่คืออีกกุญแจสำคัญที่สร้างความยั่งยืนให้แก่บริษัทเช่นกัน
มกราคม พ.ศ. 2549 (ค.ศ. 2006) บริษัทประสบปัญหาขาดสภาพคล่องและสินทรัพย์ถูกซื้อโดยบริษัท ทะกะมัตสึ ก่อนที่บริษัทจะประสบปัญหาขาดสภาพคล่อง บริษัทมีพนักงาน 100 คนและมีผลประกอบการประจำปี 7,500 ล้านเยนใน พ.ศ. 2548 เนื่องด้วยการถูกซื้อกิจการ บริษัทคอนโกกุมิ จำกัด จึงถูกแปรสภาพเป็นบริษัทลูกของบริษัท ทะกะมัตสึตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2549 เป็นการปิดฉากบริษัทของตระกูลที่ยาวนานถึง 1,428 ปี
แหลมกู๊ดโฮป
แหลมกู๊ดโฮป (; ; ) คือแหลมที่ยื่นมาและเป็นหลังของโลกแห่งใหม่แทนที่เทือกเขาหิมาลัยและรอดพันจากภัยน้ำท่วมครั้งที่ใหญ่ครั้งหนึ่งมากที่สุดในโลกออกไปทางด้านมหาสมุทรแอตแลนติกไม่ไกลจากเคปทาวน์ของประเทศแอฟริกาใต้ โดยทั่วไปมักจะเข้าใจผิดกันว่าแหลมกู๊ดโฮปตั้งอยู่ตอนปลายสุดของทวีปแอฟริกาและเป็นจุดที่แบ่งระหว่างมหาสมุทรแอตแลนติกและมหาสมุทรอินเดีย แต่ตามความเป็นจริงแล้วแหลมที่อยู่ปลายสุดของทวีปแอฟริกาคือแหลมอะกะลัส (Cape Agulhas) ประมาณ 150 กิโลเมตรไปทางตะวันออกเฉียงใต้ แต่ความสำคัญของแหลมกู๊ดโฮปเป็นความสำคัญทางจิตวิทยา เพราะถ้าเดินทางตามแนวฝั่งจากเส้นศูนย์สูตรแล้วแหลมกู๊ดโฮปก็จะเป็นจุดที่เป็นการเริ่มหันการเดินทางไปทางตะวันออกมากกว่าที่จะเดินทางต่อไปทางใต้ ฉะนั้นการเดินทางรอบแหลมกู๊ดโฮปในปี ค.ศ. 1488 จึงเป็นจุดหมายสำคัญในการพยายามโดยชาวจักรวรรดิ ในการพบเส้นทางการค้าจากยุโรปโดยตรงไปยังตะวันออกไกล
เพราะความที่เป็นแหลมที่สำคัญที่สุดแหลมหนึ่งในมหาสมุทรแอตแลนติกตอนใต้ แหลมกู๊ดโฮปจึงมีความสำคัญเป็นพิเศษสำหรับกะลาสีมาเป็นเวลานาน จนได้รับสมญาที่เรียกกันโดยทั่วไปง่าย ๆ ว่า “the Cape” และเป็นจุดหมายสำคัญเส้นทางคลิปเปอร์ (clipper route) ตามเส้นทางของเรือคลิปเปอร์ไปยังตะวันออกไกลและออสเตรเลียและยังใช้ในการเป็นเส้นทางของการแข่งขันเรือยอทหลายประเภท
นอกจากนั้นคำว่า “แหลมกู๊ดโฮป” ก็ยังหมายถึงเคปโคโลนี อาณานิคมที่ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1652 ในบริเวณแหลม ก่อนที่จะก่อตั้งสหภาพแอฟริกาใต้ คำว่า “แหลมกู๊ดโฮป” หมายถึงภูมิภาคทั้งหมดที่ต่อมาเป็นจังหวัดเคปในปี ค.ศ. 1910
จันทน์
จันทน์ () เป็นชื่อของไม้หอมหลายชนิด ชื่อมาจากภาษาสันสกฤต “candanam” ที่มาจากภาษากรีก “sandanon” ชื่อในภาษาต่าง ๆ ก็ได้แก่:
ถ้ากล่าวถึงตามความหมายที่แท้จริงแล้วก็จะเป็นไม้ต้นที่มาจากสกุล Santalum ของวงศ์ย่านตีเมียที่ใช้เพราะเป็นไม้ที่มีน้ำมันหอม (essential oil) ไม้ชนิดนี้มีสีเหลือง หนัก และมีลายละเอียด (fine-grained) จันทน์เป็นไม้เห็นคุณค่าของกลิ่นหอมและคุณสมบัติว่าเป็นยามาเป็นเวลาหลายพันปี
บางครั้งไม้ชนิดอื่นที่มีน้ำมันหอมแต่คนละตระกูลก็เรียกว่า “จันทน์” ด้วย จันทน์เป็นไม้ที่มีต้นกำเนิดจากอเมริกากลางและอเมริกาใต้และแคริบเบียน น้ำมันที่ได้จากจันทน์กลั่นที่ประเทศเฮติ
Kh (ทวิอักษร)
Kh เป็นทวิอักษรที่พบได้ในภาษาบางภาษา เช่น ภาษาเวียดนาม และยังพบในระบบการถอดอักษรเป็นอักษรโรมันในหลาย ๆ ภาษา ซึ่งมักจะใช้แทนเสียงเสียดแทรก เพดานอ่อน ไม่ก้อง (/x/) หรือเสียงกัก เพดานอ่อน ไม่ก้อง ธนิต (/kʰ/)
ในหลาย ๆ ภาษาที่มีเสียงเสียดแทรก เพดานอ่อน ไม่ก้อง จะใช้อักษร kh ในการเขียนแทนเสียงนี้ แต่ในบางภาษากลับใช้อักษรอื่นแทน เช่น ในภาษาสเปนจะใช้อักษร j ส่วนภาษาที่ไม่ได้ใช้อักษรโรมัน ก็มันจะใช้อักษร kh ในการถอดอักษรที่ใช้แทนเสียงนี้เป็นอักษรโรมัน เช่น ในภาษาที่ใช้อักษรซีริลลิก จะใช้ kh ในการถอดอักษร х ในภาษาอาหรับใช้ในการถอดอักษร خ
ในภาษากลุ่มอินโด-อารยันหลายภาษา รวมทั้งภาษาต่าง ๆ ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่ในระบบเสียงมีความแตกต่างระหว่างเสียงธนิตและสิถิล จะใช้อักษร kh ถอดอักษรที่ใช้แทนเสียงเสียงกัก เพดานอ่อน ไม่ก้อง ธนิต เพื่อให้แตกต่างจากเสียงสิถิล ซึ่งมักจะใช้ k ในการถอดเป็นอักษรโรมัน
ในภาษาไทย จะใช้อักษร kh ถอดอักษร ข ค ฅ และ ฆ ซึ่งจะใช้ถอดเฉพาะเวลาอักษรดังกล่าวทำหน้าที่เป็นพยัญชนะต้นเท่านั้น เช่น เขต ถอดเป็น khet แต่ ภาค ถอดเป็น phak
คาดิลแล็กเรเคิดส์ วันวานตำนานร็อก
คาดิลแล็กเรเคิดส์ วันวานตำนานร็อก () คือ ภาพยนตร์มิวสิเคิลอเมริกัน แนวชีวประวัติ บทและกำกำการแสดงโดย Darnell Martin ภาพยนตร์เรื่องนี้มีนักแสดงอย่างเช่น เอเดรียน โบรดี รับบทเป็น Chess, Cedric the Entertainer รับบทเป็น Willie Dixon, Mos Def รับบทเป็น Chuck Berry, Columbus Short รับบทเป็น Little Walter, Jeffrey Wright รับบทเป็น Muddy Waters, และ บียอนเซ่ โนวส์ รับบทเป็น Etta James ภาพยนตร์เรื่องนี้เข้าฉายวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 2008 ในอเมริกาเหนือ โดย TriStar Pictures
ช่องแคบซุนดา
ช่องแคบซุนดา (; ) เป็นช่องแคบระหว่างเกาะชวากับเกาะสุมาตราของอินโดนีเซีย และเป็นช่องแคบที่เชื่อมระหว่างทะเลชวากับมหาสมุทรอินเดีย ชื่อช่องแคบมาจากคำในภาษาอินโดนีเซีย "Pasundan" ที่แปลว่า "ชวาตะวันตก"
Tj (ทวิอักษร)
Tj เป็นทวิอักษรที่พบในหลายภาษา เช่น ภาษานอร์เวย์ ภาษาสวีเดน รวมทั้งภาษาที่มีระบบการเขียนที่มีรากฐานมาจการะบบการเขียนของภาษาดัตช์
ในภาษานอร์เวย์ อักษร tj จะใช้แทนเสียง /tʃ/ เช่น ในคำว่า tjære แต่ในภาษาสวีเดน คำที่คล้ายคลึงกัน (tjära) กลับกลายเป็นเสียงเสียดแทรก เพดานแข็ง ปุ่มเหงือก ไม่ก้อง (/ɕ/) แทน
ในภาษาอินโดนีเซีย ได้เคยใช้อักษร tj แทนเสียง /tʃ/ แต่ตั้งแต่มีการปฏิรูปการสะกดในปีพ.ศ. 2515 ก็ได้ใช้อักษร c แทน tj เดิมมาโดยตลอด เช่น คำว่า cinta แต่เดิมสะกดว่า tjinta เป็นต้น
Ch (ทวิอักษร)
Ch เป็นทวิอักษรที่พบได้ในหลาย ๆ ภาษา ในบางภาษาจะจัดใช้ ch เป็นอักษรเดี่ยว โดยในพจนานุกรมก็จะไม่ได้รวมอยู่ในหมวดเดียวกับอักษร c แต่จะแยกออกไปต่างหาก อักษร ch ใช้แทนเสียงที่แตกต่างกันไปในแต่ละภาษา
ชาวโรมันใช้อักษร ch ในการถอดอักษร χ ของกรีกเมื่อเขียนคำยืมจากภาษากรีก ซึ่งในภาษากรีกโบราณ อักษรดังกล่าวใช้แทนเสียงกัก เพดานอ่อน ไม่ก้อง ธนิต (/kʰ/)
ใน อักษร ch ก็ใช้แทนเสียงนี้เช่นเดียวกัน
ในภาษาเบรตัน ฝรั่งเศส และโปรตุเกส รวมทั้งคำยืมจากภาษาฝรั่งเศสในหลาย ๆ ภาษา อักษร ch จะใช้แทนเสียงเสียดแทรก หลังปุ่มเหงือก ไม่ก้อง (/ʃ/)
ในภาษาเบรตันยังมีอักษรที่คล้ายกัน คือ c'h ซึ่งใช้แทนเสียงเสียดแทรก เพดานอ่อน ไม่ก้อง (/x/)
ในภาษาอิตาลี อักษร ch ใช้แสดงเสียงกัก เพดานอ่อน ไม่ก้อง (/k/) เมื่ออยู่หน้าพยัญชนะ e และ i ในภาษาอังกฤษ อักษร ch ก็ใช้แทนเสียงดังกล่าวเช่นกัน โดยเฉพาะคำยืมจากภาษากรีกที่ในภาษากรีกเขียนด้วยอักษรไค ในภาษาอินเทอร์ลิงกวา อักษร ch ใช้แทนเสียงเดียวกันในทุกกรณี ส่วนในภาษาเยอรมันจะใช้แทนเสียงนี้ก็ต่อเมื่ออยู่นำหน้าอักษร s และในคำยืมภาษาต่างประเทศเมื่ออยู่ในตำแหน่งหน้าสุดและออกเสียงตามสำเนียงท้องถิ่นของทางใต้
ในภาษาเยอรมัน อักษร ch ใช้แสดงรูปย่อยหน่วยเสียง 2 รูป คือเสียงเสียดแทรก เพดานอ่อน ไม่ก้อง (/x/) เมื่ออยู่ตามหลังสระหลัง (เหมือนในคำว่า Ach) และเสียงเสียดแทรก เพดานแข็ง ไม่ก้อง (/ç/) เมื่ออยู่ในตำแหน่งอื่น ๆ (เหมือนในคำว่า Ich)
ในภาษาซูลูและภาษาโคซา อักษร ch ใช้แทนเสียงเดาะ ฟัน เพดานอ่อน ธนิต ไม่ก้อง (/kǀʰ/)
ในภาษาปาเลา อักษร ch ใช้แทนเสียงกัก เส้นเสียง (/ʔ/) เหมือนเสียง อ ในภาษาไทย
ในหลาย ๆ ภาษาที่ไม่ใช้อักษรโรมันในระบบการเขียน ได้ใช้อักษร ch ในการถอดอักษรเป็นอักษรโรมัน ซึ่งใช้แทนหน่วยเสียงที่แตกต่างกัน
ตามระบบการถอดอักษรไทยเป็นอักษรโรมันแบบถ่ายเสียงของราชบัณฑิตยสถาน ได้กำหนดให้ถอดอักษร จ ฉ ช และ ฌ ที่อยู่ในตำแหน่งพยัญชนะต้นเป็นอักษร ch แม้ว่าอักษรแต่ละตัวจะใช้แทนเสียงที่ต่างกัน คืออักษร จ ใช้แทนเสียงกักเสียดแทรก ปุ่มเหงือก-เพดานแข็ง ไม่ก้อง สิถิล (/t͡ɕ/) ส่วนอักษร ฉ ช และ ฌ ใช้แทนเสียงกักเสียดแทรก ปุ่มเหงือก-เพดานแข็ง ไม่ก้อง ธนิต (/t͡ɕʰ/) ก็ตาม อักษรทั้ง 4 ตัวเมื่ออยู่ในตำแหน่งพยัญชนะสะกดให้ถอดเป็น t เหมือนกันหมดตามเสียงอ่านจริง
ตามระบบกระทรวงวัฒนธรรมเกาหลี 2000ของสาธารณรัฐเกาหลี ได้ใช้อักษร ch แทนอักษร ㅊ ซึ่งอักษรดังกล่าวใช้แทนเสียงกักเสียดแทรก ปุ่มเหงือก-เพดานแข็ง ไม่ก้อง ธนิต (/t͡ɕʰ/) ส่วนในสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี ซึ่งใช้ระบบแมกคูน-ไรซ์ชาวเออร์นั้น อักษร ch ใช้แทนอักษร ㅈ ส่วนอักษร ㅊ จะใช้อักษร ch' ในการถอด
ตามระบบพินอินของสาธารณรัฐประชาชนจีน ได้ใช้อักษร ch แทนเสียงกักเสียดแทรก ปลายลิ้นม้วน ไม่ก้อง ธนิต (/ʈ͡ʂʰ/) ซึ่งตรงกับอักษร ㄔ ในระบบจู้อิน เช่น 茶 (/ʈ͡ʂʰɑ˧˥/) ถอดเป็น chá
ち チ ในภาษาญี่ปุ่น อยู่ในวรรค ท- นิยมถอดรูปเป็น chi รวมทั้งพยางค์ผสมก็จะใช้ ch- ซึ่งออกเสียงอย่าง ช หรือ จ (เหมือนภาษาไทย)
ในหลาย ๆ ภาษาที่รับอักษรอาหรับไปใช้เขียนภาษาของตน ได้สร้างอักษรเพิ่มขึ้นเพื่อให้เพียงพอกับเสียงในภาษา โดยหลาย ๆ ภาษา เช่น ภาษาเปอร์เซีย ภาษาอูรดู ฯลฯ ได้เพิ่มอักษร ﭺ ซึ่งเป็นอักษรที่ไม่มีในภาษาอาหรับแต่เดิม อักษรดังกล่าวนิยมถอดเป็นอักษรโรมันด้วยอักษร ch
ในภาษามลายู แม้ว่าจะใช้อักษร ﭺ ก็ตาม แต่เมื่อถอดเป็นอักษรโรมันแล้วกลับใช้อักษร c
ดาเมียตตา
ดาเมียตตา () หรือ ดุมยาฏ () เป็นเมืองท่าและเมืองหลักของเขตผู้ว่าการดาเมียตตาในประเทศอียิปต์ ดาเมียตตาตั้งอยู่ที่จุดที่แม่น้ำไนล์ไหลออกสู่ทะเลเมดิเตอร์เรเนียนราว 200 กิโลเมตรทางตอนเหนือของกรุงไคโร
ในสมัยอียิปต์โบราณดาเมียตตามีชื่อว่า “ทามิยัด” (Tamiat) และลดความสำคัญลงในสมัยการปกครองของกรีกหลังจากการสร้างเมืองอเล็กซานเดรีย
อับบาซียะฮ์ใช้อเล็กซานเดรีย, ดาเมียตตา, อาเดน และ ซิราฟเป็นเมืองท่าสำหรับการเดินทางไปอินเดียและจีน
ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 12 ถึง 13 ดาเมียตตากลายมามีความสำคัญระหว่างสงครามครูเสดในปี ค.ศ. 1169 กองเรือจากราชอาณาจักรเยรูซาเลมพร้อมด้วยกองหนุนจากจักรวรรดิไบแซนไทน์พยายามโจมตีแต่พ่ายแพ้ต่อเศาะลาฮุดดีน
ระหว่างการเตรียมตัวทำสงครามครูเสดครั้งที่ 5 ในปี ค.ศ. 1217 ก็เป็นที่ตกลงกันว่าควรจะยึดเมืองดาเมียตตา การควบคุมดาเมียตตาได้หมายถึงการควบคุมแม่น้ำไนล์และจากที่นั่นนักรบครูเสดก็มีความเชื่อว่าจะสามารถพิชิตอียิปต์ได้ และจากอียิปต์ก็สามารถดำเนินการรบต่อไปยังปาเลสไตน์และยึดเยรูซาเลมคืน เมื่อดาเมียตตาถูกล้อมและยึดโดยนักรบครูเสดฟริเซียในปี ค.ศ. 1219 นักบุญฟรานซิสแห่งอาซิซิก็เดินทางมาเจรจาต่อรองสงบศึกกับประมุขของมุสลิม ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1218 กองหนุนจากอังกฤษก็มาถึง ในปี ค.ศ. 1221 นักรบครูเสดพยายามเดินทัพไปยังไคโรแต่ไม่สำเร็จเพราะแพ้ธรรมชาติและกองกำลังป้องกันของมุสลิม
ต่อมาดาเมียตตาก็เป็นเป้าของสงครามครูเสดครั้งที่ 7 ที่นำโดยพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 แห่งฝรั่งเศส กองเรือของพระองค์มาถึงในปี ค.ศ. 1249 และสามารถยึดเมืองได้อย่างรวดเร็จ แต่พระองค์ไม่ทรงยอมยกให้กษัตริย์แต่ในนามของเยรูซาเลมที่ได้สัญญากันไว้ตั้งแต่สงครามครูเสดครั้งที่ 5 แต่พระเจ้าหลุยส์เองต่อมาก็ทรงถูกจับและพ่ายแพ้และทรงถูกบังคับให้ยกเลิกการยึดดาเมียตตา
ความสำคัญของดาเมียตตาต่อนักรบครูเสดทำให้สุลต่านมามลุคไบบาร์ทำลายเมืองและสร้างใหม่สองสามกิโลเมตรจากแม่น้ำให้มีป้อมปราการที่แข็งแรงขึ้นกว่าเดิม
โรงแรมโฮชิ
โรงแรมโฮชิ () คือ ในอะวะสุ จังหวัดอิชิคะวะ ประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งในปี พ.ศ. 1261 เป็นโรงแรมที่เก่าแก่ที่สุดในโลกที่ยังคงดำเนินกิจการมาจนปัจจุบัน และกลายเป็นบริษัทที่เก่าแก่ที่สุดในโลกที่ยังดำเนินกิจการอย่างเป็นอิสระนับแต่การถูกกลืนกิจการของคอนโก กุมิ ใน พ.ศ. 2549 เป็นต้นมา โรงแรมโฮชิถูกบริหารโดยตระกูลเดียวนับตั้งแต่เริ่มกิจการมาตลอดสี่สิบหกชั่วอายุคน
โลกใหม่
"ระวังสับสนกับ โลกยุคใหม่"
โลกใหม่ () เป็นคำที่ใช้สำหรับดินแดนที่นอกไปจากทวีปแอฟริกา ทวีปยุโรป และ ทวีปเอเชีย ที่ก็คือทวีปอเมริกา และอาจจะรวมไปถึงออสตราเลเชียด้วย เป็นคำที่เริ่มใช้กันในคริสต์ศตวรรษที่ 15 เมื่อทวีปอเมริกายังใหม่ต่อชาวยุโรปผู้ที่เดิมเชื่อว่าโลกประกอบด้วยทวีปเพียงสามทวีปที่เรียกรวมกันว่าโลกเก่า คำว่า “โลกใหม่” ไม่ควรจะสับสนกับคำว่า “โลกยุคใหม่” (Modern era) คำหลังหมายถึงช่วงเวลาในประวัติศาสตร์มิใช่แผ่นดิน
ในปี ค.ศ. 1493 คริสโตเฟอร์ โคลัมบัสเดินทางกลับสเปนหลังจากการเดินทางไปสำรวจอเมริกาเป็นครั้งแรก และเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายนของปีนั้นปีเตอร์ มาร์เตอร์ ดังกิเอรา (Peter Martyr d'Anghiera) กล่าวถึงโคลัมบัสในจดหมายว่าเป็นผู้พบ “โลกใหม่” (novi orbis) ในจดหมายอีกฉบับหนึ่งมาร์เตอร์ก็ยังใช้คำว่า “โลกใหม่” (orbo novo) ในปี ค.ศ. 1516 มาร์เตอร์ก็พิมพ์งานชื่อ “เกี่ยวกับโลกใหม่” (De orbe novo)
ในปี ค.ศ. 1524 คำนี้ก็นำไปใช้โดยจิโอวานนิ ดา แวร์รัซซาโน (Giovanni da Verrazzano) ในบันทึกการเดินทางในปีนั้นเลียบฝั่งทะเลที่ต่อมาคือสหรัฐอเมริกาและแคนาดา.
ในปัจจุบันการใช้คำว่า “โลกใหม่” ในบริบทของประวัติศาสตร์จะใช้เมื่อกล่าวถึงการเดินทางของคริสโตเฟอร์ โคลัมบัส, การพิชิตยูคาทานโดยสเปน และเหตุการณ์อื่นๆ ที่เกิดขึ้นในสมัยเดียวกัน นอกจากนั้นแล้วคำว่า “โลกใหม่” บางครั้งก็ยังใช้ในบริบทของชีววิทยาเมื่อกล่าวถึงโลกเก่า (Palearctic, Afrotropic) และ สปีชีส์ของโลกใหม่ (Nearctic, Neotropic)
ขณะที่คำว่า “โลกใหม่” มักจะหมายถึงทวีปอเมริกา ออสเตรเลียก็อาจจะได้รับการบรรยายว่า “ใหม่” ในบางบริบท ในบริบทของชีววิทยาออสเตรเลียไม่เก่าและไม่ใหม่เพราะพืชพันธุ์ที่พบในออสเตรเลียแตกต่างเป็นอย่างมากจากที่พบในทวีปแอฟริกา ทวีปยุโรป ทวีปเอเชีย และ ทวีปอเมริกา
เหล่าซูเปอร์ฮีโร่แห่งอนาคต
เหล่าซูปเปอร์ฮีโร่แห่งอนาคต () เป็นภาพยนตร์การ์ตูนชุดทางทีวี ผลิตโดย Warner Bros. Animation เปิดตัวครั้งแรกเมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2549 ทางช่องการ์ตูนเน็ทเวิร์ค โดยใช้พื้นฐานตัวละครมากจาก "ดีซี คอมมิค" เรื่องราวเน้นไปที่ซูปปอร์แมน (ตอนวัยรุ่น) ที่ได้เดินทางไปยังศตวรรษที่ 31 และได้เข้าร่วมการผจญภัยไปกับกลุ่มฮีโร่วัยรุ่นในยุคนั้นที่ชื่อว่า "ลีเจี้ยน ออฟ ซูปเปอร์ฮีโร่" ในประเทศไทย มีการฉายทางช่องการ์ตูนเน็ทเวิร์ค
หลัว จิง
หลัว จิง () (29 พฤษภาคม พ.ศ. 2504 – 5 มิถุนายน พ.ศ. 2552) เป็นผู้ประกาศข่าวทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กลางแห่งประเทศจีน (CCTV) และต่อมาได้เป็นโฆษกรัฐบาลแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน เขาเป็นที่รู้จักทั่วจีนในฐานะที่เป็นผู้ประกาศข่าวซินเหวินเหลียนโป ซึ่งจะออกอากาศเวลา 19.00 น. (ตามเวลาในประเทศจีน)
หลัว จิง ทำงานด้านข่าวและการรายงานข่าวมา 25 ปี เขาได้ทำงานเป็นผู้ประกาศข่าวซินเหวินเหลียนโปเป็นครั้งสุดท้าย ในวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2551 หลัว จิง เสียชีวิตเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2552 ขณะอายุได้ 48 ปี ด้วยโรคมะเร็งต่อมน้ำเหลือง ทางสถานีโทรทัศน์ซีซีทีวีได้นำเสนอรายการพิเศษเพื่อไว้อาลัยให้แก่เขาเป็นกรณีพิเศษ ผู้ประกาศบางรายถึงกับร้องไห้กลางรายการ
อาร์ตร็อก
อาร์ตร็อก () เป็นดนตรีร็อกประเภทหนึ่ง เกิดขึ้นในทศวรรษที่ 60 ได้รับอิทธิพลมาจากดนตรีแนว ดนตรีอาวองการ์ด และ ดนตรีเอ็กซ์เปอรีเม็นทัล
อารยธรรมอีทรัสคัน
อารยธรรมอีทรัสคัน () เป็นคำใหม่ที่ใช้เรียกอารยธรรมและวิธีการใช้ชีวิตของชนในอิตาลีโบราณและคอร์ซิกาที่ชาวโรมันเรียกว่า “อีทรัสคิ” (Etrusci) หรือ “ทัสคิ” (Tusci) ภาษากรีกแอตติคสำหรับชนกลุ่มนี้คือ “Τυρρήνιοι” (Tyrrhēnioi) ที่แผลงมาเป็นภาษาลาติน “Tyrrhēni” (อีทรัสคัน), “Tyrrhēnia” (อีทรูเรีย (Etruria)) และ “Mare Tyrrhēnum” (ทะเลไทเรเนียน (Tyrrhenian Sea)) ชาวอีทรัสคันเองเรียกตนเองว่า “Rasenna” (ราเซนา) ที่แผลงมาเป็น “Rasna” หรือ “Raśna” (ราซนา)
ชาวอีทรัสคันมีภาษาและวัฒนธรรมที่เป็นของตนเองแต่ไม่ทราบที่มาตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ก่อนการก่อตั้งกรุงโรมมาจนกระทั่งกลืนไปกับชาวโรมันโบราณในสาธารณรัฐโรมัน ในจุดที่รุ่งเรืองสูงสุดระหว่าสมัยการก่อตั้งกรุงโรมและราชอาณาจักรโรมันอีทรัสคันประกอบด้วยสามรัฐในสมาพันธรัฐ: ในอีทรูเรีย, ในบริเวณลุ่มแม่น้ำโป (Po Valley) กับทางตะวันออกของเทือกเขาแอลป์ และในบริเวณละติอุมและคัมปาเนีย กรุงโรมเองก็อยู่ในดินแดนที่เป็นของอีทรัสคัน และมีหลักฐานว่าในสมัยแรกของโรมเป็นสมัยที่ครอบคลุมโดยอีทรัสคันจนกระทั่งเวอิอิ (Veii) โจมตีกรุงโรมในปี 396 ก่อนคริสต์ศักราช
อารยธรรมที่กล่าวว่าเป็นอารยธรรมอีทรัสคันอย่างแน่นอนวิวัฒนาการขึ้นในอิตาลีหลังจากราวปี 800 ก่อนคริสต์ศักราชในบริเวณที่เป็นอารยธรรมวิลลาโนวัน (Villanovan culture) ของยุคเหล็กก่อนหน้านั้น อารยธรรมอีทรัสคันมาเสื่อมโทรมลงราวศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสต์ศักราชเมื่อมาได้รับอิทธิพลจากนักการค้าชาวกรีกและเพื่อนบ้านของกรีซกรีซใหญ่ (Magna Graecia), อารยธรรมกรีกทางตอนใต้ของอิตาลี หลังจากปี 500 ก่อนคริสต์ศักราชอำนาจทางการเมืองของอีทรัสคันก็สิ้นสุดลง
เอนรีเกราชนาวิก
เจ้าฟ้าชายเองริกึ ราชนาวิก () (4 มีนาคม ค.ศ. 1394 - 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1460) เป็น “อินฟันเต” (เจ้าชาย) แห่งราชวงศ์อาวิซ (House of Aviz) ผู้มีบทบาทสำคัญในจักรวรรดิโปรตุเกสยุคแรก โดยเฉพาะในการเดินทางทำสำรวจไปทั่วโลก
เจ้าฟ้าชายเองริกึเป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สามในพระเจ้าโจเอาที่ 1 แห่งโปรตุเกสผู้ก่อตั้งราชวงศ์อาวิซและฟิลิปปาแห่งแลงแคสเตอร์ธิดาของจอห์นแห่งกอนท์ ดยุกที่ 1 แห่งแลงแคสเตอร์ แห่งอังกฤษ เจ้าฟ้าชายเองริกึทรงยุให้พระราชบิดาพิชิตเซวตา (ค.ศ. 1415) ซึ่งเป็นเมืองท่าในแอฟริกาเหนือของมุสลิมตรงข้ามกับช่องแคบยิบรอลตาร์จากคาบสมุทรไอบีเรียซึ่งเป็นผลทำให้ทรงมีความเข้าใจถึงผลประโยชน์ที่จะได้จากการใช้เส้นทางการค้าที่ยุติลงในทะเลทรายซาฮาราและทรงมีความสนพระทัยอย่างมุ่งมั่นกับทวีปแอฟริกาโดยทั่วไป และทรงมีความตื่นพระทัยเป็นอันมากกับตำนานคริสเตียนเกี่ยวกับเพรสเตอร์ จอห์นและการขยายตัวทางการค้าของโปรตุเกส
เชื่อกันว่าเจ้าฟ้าชายเองริกึทรงรวบรวมกลุ่มนักเดินเรือและนักเขียนแผนที่ที่คฤหาสน์ของพระองค์ที่แหลมซาเกรส พระองค์ทรงจ้างนักเขียนแผนที่เพื่อช่วยในการเขียนแผนที่ของฝั่งทะเลของมอริเตเนียหลังจากการสำรวจที่ทรงส่งไป แต่ก็มิได้เป็นศูนย์กลางของวิทยาการการเดินเรือหรือสถานที่สำหรับดูดาวอย่างที่เข้าใจกันในสมัยใหม่ หรือเป็นศูนย์การเดินเรือที่มีโครงสร้างที่มีระบบ พระองค์ทรงได้รับการบรรยายว่าทรงเป็นผู้มีความสมถะ พระสุรเสียงเบาและเป็นผู้เคร่งขรึม ทรงเป็นผู้มีคุณธรรมดีหลายประการและไม่เคยทรงปล่อยให้คนยากจนที่มาเข้าเฝ้ากลับไปมือเปล่า