hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
พระนางฮเยกย็อง
พระนางฮเยกย็องกุง () เป็นพระชายาขององค์ชายรัชทายาทซาโด และเป็นพระราชมารดาของพระเจ้าจองโจ หลังจากที่พระสวามีถูกลงพระอาญาจนสิ้นพระชนม์แล้วพระนางฮเยคย็องกุงก็ต้องมีพระชนม์ชีพที่ยากลำบาก เป็นแรงบันดาลใจให้พระนางทรงเขียนบันทึก เรียกว่า ฮันจุงนก (한중록 閑中錄) เพื่อบันทึกเรื่องราวพระชนม์ชีพในฐานะพระชายาที่อาภัพ
พระนางฮเยกย็องกุง ประสูติในปี พ.ศ. 2278 สมัยพระเจ้าย็องโจ เป็นธิดาของฮงพงฮัน สกุลฮงแห่งพงซาน เมื่อพระชนมายุ 9 ปี ได้อภิเษกสมรสกับองค์ชายรัชทายาทจางฮอน พระราชโอรสของพระเจ้าย็องโจ ตั้งแต่นั้นมาจึงมีพระยศเป็นเซจาบิน (世子嬪) หรือ พระชายาขององค์ชายรัชทายาท ในพ.ศ. 2293 พระชายาก็ประสูติพระโอรสองค์แรก คือ องค์ชายรัชทายาทอึยโซ แต่ดำรงพระชนม์ชีพอยู่เพียงสองปีก็สิ้นพระชนม์ ในพ.ศ. 2295 พระชายาก็ประสูติพระโอรสอีกพระองค์ ได้รับแต่งตั้งเป็นวังเซซน (王世孫 พระนัดดารัชทายาท) ซึ่งภายหลังได้ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าจองโจ
แต่องค์ชายรัชทายาทจางฮอนพระสวามีทรงเริ่มมีอาการทางพระสติ ทรงหวาดกลัวสิ่งต่างๆรอบตัวและเข่นฆ่าขันทีและนางรับใช้ต่างๆในวัง เป็นที่เดือดร้อนไปทั่ว จนในพ.ศ. 2305 ขุนนางถวายฎีกาให้พระเจ้าย็องโจลงพระอาญาองค์ชายจางฮอน พระเจ้าย็องโจยังทรงลังเลอยู่ จนพระสนมอีย็องบิน พระมารดาขององค์ชายจางฮอนไปทูลขอให้พระเจ้าย็องโจลงพระอาญาพระโอรส โดยมีจดหมายถึงพระชายาว่า
พระเจ้าย็องโจมีพระราชโองการปลดองค์ชายจางฮอนจากตำแหน่งรัชทายาท และปลดพระชายาฮงจากตำแหน่ง และเนรเทศนางกลับบ้านเดิมคือบ้านของฮงพงฮัน องค์ชายจางฮอนเข้าไปอยู่ในกล่องไม้ใส่ข้าวตอกตะปูแน่น เป็นเวลาเจ็ดวันจึงสิ้นพระชนม์ ต่อมาพระเจ้าย็องโจทรงรู้สึผิด ทรงคืนตำแหน่งให้อดีตองค์ชายรัชทายาทใหม่พระนามว่า องค์ชายรัชทายาทซาโด ส่วนอดีตพระชายาฮงนั้น ก็ได้คืนตำแหน่งเป็น พระชายาฮเยบิน (惠嬪)
แต่พระเจ้าย็องโจทรงให้วังเซซนเป็นพระโอรสบุญธรรมขององค์ชายรัชทายาทฮโยจาง และพระชายาฮโยซุน เพื่อจะได้ไม่ต้องมีพระราชบิดาที่ต้องโทษ เมื่อวังเซซนขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าจองโจในพ.ศ. 2319 จึงทรงแต่งตั้งพระราชบิดาและพระราชมารดาที่แท้จริงขึ้นเป็นกษัตริย์ไม่ได้เพราะความผิดขององค์ชายซาโดยังเป็นที่ประจักษ์ และก็มีพระราชบิดาและพระราชมารดาบุญธรรมที่ได้รับแต่งตั้งเป็นกษัตริย์อยู่แล้ว (องค์ชายรัชทายาทฮโยจาง เป็น พระเจ้าจินจง) แต่พระเจ้าจองโจก็ถวายพระนามใหม่แก่พระนางฮเยบิน ซึ่งเป็นพระราชมารดาแท้ๆว่า พระนางฮเยกย็องกุง(惠慶宮) อันจะเป็นชื่อสุสานของนางเมื่อสิ้นพระชนม์แล้ว "กุง" เป็นสุสานระดับของพระสนม
พระนางฮเยกย็องกุง สกุลฮงสิ้นพระชนม์ในพ.ศ. 2358 ในรัชกาลของพระเจ้าซุนโจ ซึ่งเป็นพระนัดดา ณ พระตำหนักคย็องชอนจอน(景春殿) ในพระราชวังชางกย็องกุง(昌慶宮) สิริพระชนมายุ 81 ปี พระนางมีพระนามเต็มอย่างเป็นทางการภายหลังสิ้นพระชนม์ว่า พระนางฮโยคัง ชาฮี จ็องซ็อน ฮวีมก ฮอนกย็อง ฮเยบิน(孝康慈禧貞宣徽穆獻敬惠嬪) แต่โดยทั่วไปก็ยังออกพระนามว่าพระนางฮเยกย็องกุง สกุลฮง(惠慶宮 洪氏)อยู่นั่นเอง
ในรัชกาลพระเจ้าโคจง(พ.ศ. 2395-2462) ได้โปรดให้เฉลิมพระยศมกุฎราชกุมารซาโดและพระนางฮเยกย็องกุง สกุลฮง พระชายาขึ้นเป็นกษัตริย์และราชินี โดยพระนางฮเยกย็องกุง สกุลฮงนั้นได้รับการถวายพระนามว่าพระมเหสีฮอนกย็องวังฮู(獻敬王后)
ต่อมาเมื่อพระเจ้าโกจงทรงยกฐานะราชอาณาจักรโชซ็อนขึ้นเป็นจักรวรรดิ และเฉลิมพระยศพระองค์เองขึ้นเป็นฮวางเจซึ่งเทียบเท่ากับตำแหน่งฮ่องเต้ของราชสำนักต้าชิงแล้ว ได้โปรดเกล้าฯให้เฉลิมพระยศกษัตริย์และพระราชินีรัชกาลก่อนๆของโชซ็อนย้อนหลังขึ้นเป็นพระจักรพรรดิและพระจักรพรรดินีด้วย โดยพระราชินีฮอนกย็องได้รับการถวายพระนามว่า พระจักรพรรดินีอึย (อึยฮวางฮู 懿皇后)
JaHyun Kim Haboush. "The Memoir of Lady Hyegyong: The Autobiographical Writings of a Crown Princess of Eighteenth-Century Korea".
กองบังคับการปกครอง
กองบังคับการปกครอง(Police Cadet Division)เป็นหน่วยงานระดับ กองบังคับการ ในสังกัดโรงเรียนนายร้อยตำรวจ
กองบังคับการปกครอง มีหน้าที่ปกครองบังคับบัญชา ดูแล อบรมหล่อหลอม และให้คำแนะนำปรึกษาแก่ นักเรียนนายร้อยตำรวจทุกชั้นปี นักเรียนอบรม นักเรียนเตรียมทหารในส่วนของสำนักงานตำรวจแห่งชาติ
โดยฝ่ายปกครอง 3 ปฏิบัติหน้าที่อยู่ ณ กองบังคับการกรมนักเรียน โรงเรียนเตรียมทหาร อ.บ้านนา จ.นครนายก
ได้แก่ผู้ที่ดำรงตำแหน่ง ดังต่อไปนี้
รวมถึงข้าราชการตำรวจสัญญาบัตร ที่ได้รับคำสั่งให้มาทำหน้าที่ในตำแหน่งดังกล่าว เรียกโดยรวมว่า "นายตำรวจปกครอง" หรือ "นายตำรวจฝ่ายปกครอง"
รูปหลายเหลี่ยมทางเดียว
รูปหลายเหลี่ยมทางเดียว () คือรูปหลายเหลี่ยม "P" บนระนาบ ซึ่งเมื่อกำหนดเส้นตรง "L" ขึ้นมาเส้นหนึ่ง เส้นตรงทุกเส้นที่ตั้งฉากกับ "L" จะลากตัดผ่านเส้นขอบของรูปหลายเหลี่ยม "P" อย่างมากที่สุดเพียงสองครั้ง สำหรับจุดประสงค์ในทางปฏิบัติหลายอย่าง นิยามนี้อาจขยายออกไป ให้สามารถยอมรับกรณีที่เส้นขอบของ "P" บางเส้นตั้งฉากกับ "L"
สมมติให้เส้นตรง "L" ทับกันสนิทกับแกน "x" จุดยอดที่อยู่ทางซ้ายสุดหรือขวาสุดของรูปหลายเหลี่ยมทางเดียว จะสามารถแบ่งเส้นขอบของรูปออกเป็นสายโซ่หลายเหลี่ยม (polygonal chain) สองรูป ซึ่งจุดยอดบนลูกโซ่หลายเหลี่ยมจะเรียงตัวในลำดับธรรมชาติ นั่นคือพิกัด "x" ของจุดยอดจะมีค่าเพิ่มหรือลดไปในทางเดียว ไม่เพิ่มลดสลับไปมา สมบัตินี้จึงอาจใช้เป็นนิยามของรูปหลายเหลี่ยมทางเดียวก็ได้
รูปหลายเหลี่ยมนูนทุกรูปเป็นรูปหลายเหลี่ยมทางเดียว ซึ่งสามารถพิสูจน์ได้จากเส้นตรงใดๆ ที่ตัดผ่าน
การค้นหาจุดตัดของเส้นตรงกับรูปหลายเหลี่ยมทางเดียว เพื่อที่จะหาว่าจุดยอดใดอยู่ทางซ้ายสุดหรือขวาสุด อาจต้องใช้เวลาคำนวณเป็นเวลาลอการิทึม หลังจากประมวลผลก่อนเป็นเวลาเชิงเส้นไปแล้ว รูปหลายเหลี่ยมทางเดียวอาจแบ่งออกเป็นรูปสามเหลี่ยมได้โดยง่ายในเวลาเชิงเส้น
วัดหลวงพรหมาวาส
เป็นวัดพัฒนาตัวอย่างของอำเภอพนัสนิคม ในอดีตเคยเป็นสถานที่ทำพิธีถือน้ำพิพัฒน์สัตยา เมื่อเข้าไปในบริเวณวัด จะสามารถสังเกตตามต้นไม้ จะเป็นที่พักพิงของค้างคาวแม่ไก่จำนวนมากกว่าพันตัว ซึ่งค้างคาวเหล่านี้อาศัยต้นไม้ภายในวัดมาเป็นเวลากว่าร้อยปีแล้ว ค้างคาวเหล่านี้จะเริ่มออกเวลาประมาณ ห้าโมงเย็นและกลับมาประมาณตีสี่ ครึ่งของทุกวัน บ้างว่าค้างคาวเหล่านี้บินไปหาอาหารไกลถึงจันทบุรี ตราดเลยก็มี
ท่าอากาศยานนานาชาติพนมเปญ
ท่าอากาศยานนานาชาติพนมเปญ (; อากาสยานฐานอนฺตรชาติภนุมฺเพญ, ) เป็นท่าอากาศยานหลักของกัมพูชา ตั้งอยู่ห่างจากใจกลางกรุงพนมเปญไปทางตะวันตก 7 กิโลเมตร มีชื่อเดิมว่า "ท่าอากาศยานนานาชาติโปเชนตง" (; อากาสยานฐานอนฺตรชาติโพธิ์จินตุง, )
เมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 รัฐบาลกัมพูชาได้อนุมัติสัญญาสัมปทานกับกลุ่มบริษัท Société Concessionaire d’Aéroport (SCA) ซึ่งเป็นกิจการร่วมทุนระหว่างฝรั่งเศสและมาเลเซีย (Groupe GTM ถือหุ้นร้อยละ 70 และ Muhibbah Masterron of Malaysia ถือหุ้นร้อยละ 30) ให้ดำเนินการงานท่าอากาศยานนานาชาติโปเชนตงได้เป็นเวลา 20 ปี โดยที่กลุ่ม SCA ได้ดำเนินแผนการปรับปรุงท่าอากาศยานมูลค่า 110 ล้านเหรียญ ทั้งการก่อสร้างทางวิ่งใหม่ อาคารผู้โดยสาร อาคารคลังสินค้า โรงเก็บเครื่องบิน การติดตั้งระบบการบินลงสนามระดับ CAT III และไฟนำร่อง
คมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 5
คมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 5 จัดโดยหนังสือพิมพ์คมชัดลึก จัดเมื่อ วันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 โดยมีการมอบรางวัลมีทั้งสิ้น 33 รางวัล 4 ประเภทคือ ประเภทละครโทรทัศน์ ประเภทภาพยนตร์ ประเภทเพลงไทยสากล และ ประเภทเพลงลูกทุ่ง
สตาร์เอนเตอร์เทนเมนต์อวอร์ดส 2003 ครั้งที่ 2
สตาร์เอนเตอร์เทนเมนต์อวอร์ดส 2003 ครั้งที่ 2 () หรือรางวัลผลงานบันเทิงยอดเยี่ยม ประจำปี 2546 คืองานจัดประกาศผลรางวัลผลงานบันเทิงยอดเยี่ยม ประจำปีพุทธศักราช 2546 จัดขึ้นที่อาคารใหม่สวนอัมพรเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม 2547 โดย สมาคมนักข่าวบันเทิงแห่งประเทศไทย การจัดงานในครั้งนี้ถือเป็นครั้งที่ 2 หลังจากที่งดจัดงานไป 1 ปี (ปีพุทธศักราช 2545) นอกจากนี้ปีนี้เป็นปีแรกที่ใช้เลขของปีที่พิจารณาผลงานมาเป็นชื่องาน ซึ่งก่อนหน้านั้นใช้เลขปีที่จัดงานเป็นชื่องาน"มีผู้ได้รับรางวัล 2 คน"
ลินดอน บี. จอห์นสัน
ลินดอน เบนส์ จอห์นสัน () ประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกาคนที่ 36 (1963 - 1969) และเป็นรองประธานาธิบดีคนที่ 37 (1961 - 1963) ได้กระทำพิธีสาบานตนเป็นประธานาธิบดีคนที่ 36 ของสหรัฐอเมริกา เมื่อบ่ายวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1963 บนเครื่องบินที่นำศพของประธานาธิบดีเคนเนดี้ที่เสียชีวิตเนื่องจากถูกลอบสังหาร ในเมืองดัลลัส รัฐเทกซัส และตุลาการที่ทำพิธีให้เขาเป็นสตรีวัย 67 ปี คือ ตุลาการ ซารา ที.ฮิวจ์
ประธานาธิบดีลินดอน บี.จอห์นสัน เกิดเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 1908 (พ.ศ. 2451) ในเมืองจอห์นสันซิตี้ ในเทกซัส เป็นบุตรชายของ แซม อี.ลี.จอห์นสัน ผู้ซึ่งได้ทำงานอยู่ในสภานิติบัญญัติของรัฐเทกซัสนานถึง 24 ปี เมื่อสำเร็จการศึกษาจบชั้นมัธยมได้เข้าศึกษาต่อในโรงเรียนฝึกหัดครูภาคตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐเทกซัส ณ เมืองแซนมาโกส์ จบการศึกษาก็เป็นครูสอนอยู่ที่เมืองฮูสตัน 2 ปี ด้วยมีความสนใจในการเมืองจึงได้เข้าทำงานเป็นเลขานุการอยู่กับ ริชาร์ด เอ็ม.คลีเบิร์ก ผู้แทนรัฐเทกซัสอยู่ 3 ปี ระหว่างนั้นได้ศึกษาวิชากฎหมายในมหาวิทยาลัยยอร์ชเทาวน์ ในกรุงวอชิงตัน
จอห์นสันได้สมัครเข้ารับเลือกตั้งเป็นผู้แทนราษฏรในปี ค.ศ. 1937 และอีก 4 ปีต่อมา ค.ศ. 1941 จอห์นสันได้สมัครเข้ารับเลือกเป็นวุฒิสมาชิก แต่ได้รับเลือกเป็นที่2 เขาพยายามอีกครั้งในการเลือกตั้ง ค.ศ. 1948 ปรากฏว่าเขาได้รับเลือกโดยชนะผู้มาเป็นที่ 2 เพียง 48 คะแนน
ประธานาธิบดีจอห์นสัน เป็นวุฒิสมาชิกที่คุมเสียงข้างมากในสภาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1953 - 1961 และได้รับการยกย่องจากประชาชนในความสามารถทั้งในงานของวุฒิสภาและสภาคองเกรส จนได้รับแต่งตั้งเป็นประธานคณะกรรมการบริหารและควบคุมนโยบายของพรรคดีโมเครต เป็นประธานกรรมการควบคุมองค์การการบินและอวกาศแห่งชาติ ในปี ค.ศ. 1953 จอห์นสันได้ตั้งคณะอนุกรรมการขึ้นคณะหนึ่งเพื่อพิจารณาปัญหาต่าง ๆ เกี่ยวกับงานทางด้านอวกาศ และการพัฒนาเกี่ยวกับอาวุธจรวด อันเป็นผลให้งานด้านนี้ของสหรัฐอเมริกาก้าวไกลในปัจจุบัน
ในทางการเมืองภายในประเทศ ลินดอน บี.จอห์นสัน มีเจตนารมย์อันเคร่งครัดในสิทธิของพลเมืองอเมริกัน ในการรณรงค์หาเสียงในสมัยเลือกตั้ง จอห์นสันจะตระเวนขึ้นพูดในทุกแห่งด้วยคำกล่าวที่ว่า "ข้าพเจ้าขอบอกให้ท่านทั้งหลายทราบว่า เราจะป้องกันสิทธิตามรัฐธรรมนูญของประชาชนอเมริกันทุกคน โดยไม่คำนึงถึงเชื้อชาติ ศาสนา และหลักแหล่งที่อยู่"
และเขายังเป็นผู้นำอเมริกาเข้าสู่สงครามเวียดนาม ในปี 1964 
ในชีวิตส่วนตัว ลินดอน บี.จอห์นสัน เป็นเจ้าของบ่อน้ำมัน และคอกปศุสัตว์ใหญ่ แอล.บี.เจ. อยู่นอกเมืองจอห์นสัน ซิตี้ อันเป็นเมืองที่ปู่ของเขาก่อตั้งขึ้น เขาสมรสเมื่อปี ค.ศ. 1934 กับสุภาพสตรีชื่อ คลอเดีย อัลตา (หรือในนามที่รู้จักทั่วไปว่าเลดี เบิร์ด จอห์นสัน) ผู้เป็นนักธุรกิจดำรงตำแหน่งประธานบริษัท แอล.บี.เจ. เป็นเจ้าของสถานีโทรทัศน์และวิทยุในเมืองหลวงเทกซัส จอห์นสัน มีธิดาสองคน คือ ลินดา กับ ลูซี่
ลินดอน บี. จอห์นสัน ถึงแก่อสัญกรรม เมื่อวันที่ 22 มกราคม ค.ศ. 1973 ที่ฟาร์มส่วนตัวของเขา ในเวลา 15.39 น. ตามเวลาท้องถิ่น ด้วยโรคภาวะหัวใจล้มเหลว เนื่องจากสูบบุหรี่อย่างหนัก ซึ่งเขาป่วยด้วยโรคนี้เมื่อเดือน กรกฎาคม ค.ศ. 1955 จนถึงเดือนเมษายน ค.ศ. 1972 โดยเขาเลิกบุหรี่หลังพ้นจากตำแหน่ง เมื่อปี ค.ศ. 1969
เครื่องยนต์โตโยต้า JZ
เครื่องยนต์ JZ ผลิตโดยโตโยต้า เพื่อแทนเครื่องยนต์ M เป็นเครื่องยนต์ 6 ลูกสูบ แถวเรียง DOHC 24 valve ระบบขับเคลื่อนล้อหลัง ระบายความร้อนด้วยน้ำ ทำการผลิตและจำหน่าย เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2533 ถึง เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2540 ผลิตออกมาทั้งหมด 2 รุ่น คือ 1JZ และ 2JZ เครื่องยนต์ที่ออกมาทดแทนรุ่นนี้ในปัจจุบันคือ เครื่องยนต์ GR
รหัสเครื่องยนต์ไม่รวมเครื่องหมายขีดกลาง (-)
เครื่องยนต์ 1JZ เป็นเครื่องยนต์วางตามยาวไปกับลำตัวรถ ปริมาตรความจุ 2,491 C.C. ความกว้างกระบอกลูกสูบ x ช่วงชัก 86 x 71.5 มี 6 ลูกสูบ แบบ 6 ลูกสูบเรียง (แบบ 6 ลูกสูบ DOHC 24 V.) มีเกียร์ M/T (เกียร์ธรรมดา) และ เกียร์ A/T (เกียร์อัตโนมัติ)
เครื่องยนต์ 1JZ-GE (ต่ำกว่าปี 96)
แบบ DOHC 6 สูบแถวเรียง
ความจุกระบอกสูบ 2491 cc.
แรงม้า (PS/RPM) 180/6000
แรงบิด (KG-M/RPM) 24.0/ 4800
ความกว้าง x ช่วงชัก 86.0 x 71.5
กำลังอัด 8:1
เครื่องยนต์ 1JZ-GE (ปี 96 ขึ้นไป)
แบบ DOHC 6 สูบแถวเรียง
ความจุกระบอกสูบ 2491 cc.
แรงม้า (PS/ RPM) 200/6000
แรงบิด (KG-M/RPM) 26.0/4000
ความกว้าง x ช่วงชัก 86.0 x 71.5
กำลังอัด 10.5:1เครื่องยนต์ 2JZ ปริมาตรความจุ 2,997 C.C. ความกว้างกระบอกลูกสูบ 86 x ช่วงชัก 86 มิลลิเมตร
VVTi (VARIABLE VALVE TIMING-INTELLIGENCE) เป็นระบบแปรผันการเปิด-ปิดวาล์ว เพื่อให้เกิดกำลังสูงอย่างต่อเนื่องในช่วงกว้าง และมีการตอบสนองดีทุกความเร็วรอบของเครื่องยนต์ 4 จังหวะที่ใช้กันทั่วไป มีการทำงานแบ่งเป็น 4 จังหวะ ดูด-อัด-ระเบิด-คาย โดยการหายใจเข้าในจังหวะดูดและการหายใจออกในจังหวะคายของเครื่องยนต์ ทำโดยผ่านตัววาล์วไอดีและไอเสีย ซึ่งมีการควบคุมการเปิด-เปิดด้วยลูกเบี้ยวบนแคมชาฟต์ (เพลาราวลิ้น) ทำหน้าที่กำหนดให้มีช่วงระยะเวลา ความนาน และระยะยกของการเปิดวาล์วตามที่ออกแบบไว้
ใบอนุญาตขับคอมพิวเตอร์ยุโรป
ใบอนุญาตขับคอมพิวเตอร์ยุโรป () หรือ อีซีดีแอล เป็นการทดสอบความรู้ด้านคอมพิวเตอร์ที่จัดขึ้นโดยองค์กรอีซีดีแอล
บิดาผู้ก่อตั้งสหรัฐ
บิดาผู้ก่อตั้งสหรัฐ () หมายถึง ผู้นำทางการเมืองที่ได้ลงนามในคำประกาศอิสรภาพในช่วงปี ค.ศ. 1776 หรือได้มีส่วนร่วมในสงครามการปฏิวัติอเมริกา ในฐานะผู้นำผู้รักชาติผู้ได้มีส่วนร่วมร่างรัฐธรรมนูญสหรัฐ ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อ 11 ปีให้หลัง ในช่วงสงครามประกาศอิสรภาพ บิดาผู้ก่อตั้งสหรัฐ คือผู้ที่ถูกต่อต้านโดยพวกนิยมกษัตริย์แห่งราชวงศ์อังกฤษ ซึ่งกลุ่มนี้ปฏิเสธการประกาศอิสรภาพ แม้ในระยะหลัง ฝ่ายนิยมกษัตริย์ในอาณานิคมเกือบทั้งหมด ก็ยังคงอยู่ในประเทศสหรัฐ และเมื่อมีรัฐบาลแห่งประเทศใหม่ขึ้นในปีค.ศ. 1783 กลุ่มนี้ก็ได้ให้การสนับสนุนรัฐบาลใหม่ที่เกิดขึ้น
นักประวัติศาสตร์ชาวอเมริกัน ริชาร์ด บี มอร์ริส ได้เขียนหนังสือ "Seven Who Shaped Our Destiny: The Founding Fathers as Revolutionaries" ขึ้นในปี พศ. 2515 
ได้กล่าวถึงเจ็ดบุคคลสำคัญในกลุ่มบิดาผู้ก่อตั้งสหรัฐ อันประกอบไปด้วย
ประธานาธิบดี วาร์เรน จี. ฮาร์ดิง ได้รับความไว้วางใจกับตำแหน่งของเหรียญ "Founding Fathers" ในคำปราศรัยสำคัญที่ 1916 Republican National Convention ในตอนที่เขายังเป็นสมาชิกวุฒิสภาสหรัฐ
จักรพรรดิเสี้ยวหมิน
จักรพรรดิเสี้ยวหมินแห่งราชวงศ์โจว หรือ เสี้ยวหมินตี้ (Xiaomindi) (ค.ศ. 542 - 557) จักรพรรดิองค์แรกแห่งราชวงศ์เป่ยโจว ทรงพระนามเดิมว่า "อี้ว์เหวินจู" (Yuwen Jue) ประสูติเมื่อ ค.ศ. 542 (พ.ศ. 1085) โดยทรงเป็นบุตรชายของ อี้ว์เหวินไท่ (Yuwen Tai) ขุนพลแห่ง ราชวงศ์เป่ยฉี
เมื่อพระชนม์ได้เพียง 15 พรรษา ก็ทรงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิองค์แรกของเป่ยโจว ทรงพระนามว่า จักรพรรดิเสี้ยวหมินตี้ (ค.ศ. 557) แต่ทรงครองราชย์ได้ไม่นาน ก็ถูก อี้ว์เหวินหู (Yuwen Hu) ผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน ปลดออกจากราชสมบัติและวางยาพิษปลงพระชนม์
อี้ว์เหวินหู ได้สถาปนาองค์ชายอี้ว์เหวินหยู ซึ่งเป็นพระเชษฐา ขึ้นเป็น จักรพรรดิโจวหมิงตี้
ซือหม่า หลุน
ซือหม่า หลุน (Sima Lun) (ก่อน ค.ศ. 249 - 5 มิถุนายน ค.ศ. 301) จักรพรรดิองค์ที่ 3 แห่งราชวงศ์จิ้นตะวันตก ทรงเป็นบุตรชายของสุมาอี้ กุนซือคนสำคัญของฝ่ายวุยก๊กในสมัยสามก๊ก สันนิษฐานว่าทรงประสูติก่อน ค.ศ. 249 (พ.ศ. 792) เพราะสุมาอี้ผู้เป็นบิดานั้นถึงแก่กรรมในปี ค.ศ. 251 (พ.ศ. 794)
เมื่อจักรพรรดิจิ้นฮุ่ยตี้สวรรคตด้วยการถูกวางยาพิษ ก็เกิดการแย่งชิงอำนาจในราชสกุลสุมา (ซือหม่า) เหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ครั้งนี้เรียกว่า 8 อ๋องชิงบัลลังก์ ปรากฏว่าเป็นซือหม่า หลุนที่ได้ชัยชนะ และครองราชย์ตั้งแต่วันที่ 3 กุมภาพันธ์ ถึง 30 พฤษภาคม ค.ศ. 301 ก่อนจะถูกปลดออกจากราชสมบัติ และถูกปลงพระชนม์ด้วยการวางยาพิษเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน ปีเดียวกัน
จักรพรรดิจิ้นหยวน
จักรพรรดิจิ้นหยวนตี้ (晋元帝/晉元帝, pinyin Jìn Yuándì, Wade-Giles Chin Yüan-ti) (ค.ศ. 276 - 3 มกราคม ค.ศ. 323) จักรพรรดิแห่งราชวงศ์จิ้น (Jin) และทรงเป็นจักรพรรดิองค์แรกแห่ง ราชวงศ์จิ้นตะวันออก (Eastern Jin)
ทรงเป็นเหลนของสุมาอี้ (Sima Yi) มีนามว่า สุมารุย (หรือ ซือหม่ารุย) ประสูติเมื่อ ค.ศ. 276 (พ.ศ. 819) ที่เมืองลกเอี๋ยง (Luo Yang) เมื่อ ราชวงศ์จิ้นตะวันตก ล่มสลายในปี 316 สุมารุย จึงถือโอกาสตั้งตนขึ้นเป็น จักรพรรดิจิ้นหยวนตี้ (ค.ศ. 317 - 323)
จักรพรรดิจิ้นหยวนตี้สวรรคตในปี ค.ศ. 323 (พ.ศ. 866) ขณะพระชนม์ได้ 47 พรรษา องค์รัชทายาทสุมาจ้าว หรือซือหม่าจ้าว จึงขึ้นครองราชย์สืบต่อมาเป็น จักรพรรดิจิ้นหมิงตี้
จักรพรรดิจิ้นหมิง
จักรพรรดิจิ้นหมิง () (ค.ศ. 299 - 18 ตุลาคม ค.ศ. 325) เป็นจักรพรรดิจีนรัชกาลที่ 2 ในราชวงศ์จิ้นตะวันออก (Eastern Jin) มีพระนามเดิมว่าซือหม่า เซ่า
สุทธิพงษ์ วัฒนจัง
สุทธิพงษ์ วัฒนจัง หรือ ชมพู ฟรุตตี้ เกิดวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2507 เป็นมือกีตาร์วงโฟค์ซอง นานา และนักร้องนำของวงฟรุตตี้ วงดนตรีสตริง และเป็นนักแต่งเพลงและโปรดิวเซอร์ชื่อดัง ของอาร์เอส มีผลงานควบคุมการผลิต หรือแต่งเพลงให้กับศิลปินในสังกัดมากมายเช่น เกิร์ลลีเบอร์รี, ทู, เดอะเน็กซ์, เรนโบว์, ไอน้ำ, เฟลม, ศิลปินค่ายกามิกาเซ่รุ่นแรก ฯลฯ โดยเฉพาะงานเพลงประกอบละครโทรทัศน์หลายเรื่อง ที่สร้างชื่อเสียงให้กับชมพูเป็นอย่างดีในฐานะนักแต่งเพลง เช่น "กนกลายโบตั๋น","คู่กรรม","ดวงตาสวรรค์","หงษ์ทอง","มณีร้าว","สายโลหิต","ญาติกา","รัตนโกสินทร์" ฯลฯ
การศึกษา ปริญญาตรี คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
ชมพูยังมีผลงานการแสดงละครและภาพยนตร์หลายเรื่อง ส่วนใหญ่ได้รับบทเป็นเพื่อนของพระเอกหรือตัวสร้างสีสันในเรื่อง และยังเป็นกรรมการการตัดสินของ ทรู อคาเดมี่ แฟนเทเชีย
ตำแหน่งสูงสุดในบริษัท อาร์เอส จำกัด (มหาชน) ของเขา คือ รองกรรมการผู้อำนวยการฝ่ายผลิตธุรกิจเพลงไทย ทั้งเป็นผู้ก่อตั้งและผู้บริหารค่ายกามิกาเซ่ ต่อมาจึงลาออก โดยดำรงตำแหน่งเป็นผู้บริหารอาวุโสฝ่ายดูแลคอนเทนท์ศิลปิน บริษัทโซนี่ มิวสิก (ไทยแลนด์) จำกัด ได้ผลิตศิลปินที่มีชื่อเสียงอย่างซิงกูล่า เป็นต้น
ปัจจุบันเป็นผู้บริหารที่ บริษัท เจเอสแอล โกลบอล มีเดีย จำกัด ในตำแหน่ง ผู้ช่วยกรรมการผู้จัดการ
ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับ จุฑามาศ อิสสรานุกฤต หรือ บุ๋ม ปุยฝ้าย แฟนสาวที่คบกันตั้งแต่อัลบั้ม รวมดาว โดยจัดพิธีหมั้นกันเมื่อวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2532 ที่ห้องวิภาวดีบอลรูม มี เสกสรรค์ ภู่ประดิษฐ์ อดีตพิธีกรรายการ โลกดนตรี เจ้าของฉายา โฆษกคนยาก ซึ่งทั้งคู่ให้ความเคารพ (ปัจจุบันนี้เสกสรรค์ได้เสียชีวิตลงแล้ว) เป็นพิธีกร โดยมีนักข่าวติดตามทำข่าวจำนวนมากและท่ามกลางความยินดีของแฟนคลับของทั้งสองฝ่ายและได้มีพิธีมงคลสมรสเมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2536 ที่ห้องเลิศวนาลัย โรงแรมฮิลตัน (ปัจจุบันคือโรงแรมสวิสโฮเต็ลปาร์คนายเลิศ) มีลูกสาวด้วยกัน 2 คนคือ น้องเพนกวิน และ น้องกีวี
คมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 4
คมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 4 จัดโดยหนังสือพิมพ์คมชัดลึก ที่บีอีซี เทโร ฮอลล์ (บางกอก ฮอลล์) สวนลุมไนท์บาซาร์
แอมีลอยด์
แอมีลอยด์ () เป็นกลุ่มของโปรตีนเส้นใยไม่ละลายน้ำซึ่งมีโครงสร้างจำเพาะร่วมกัน การสะสมของแอมีลอยด์ในอวัยวะต่างๆ อย่างผิดปกติทำให้เกิด โรคแอมีลอยด์ (amyloidosis) ซึ่งมีบทบาทสำคัญในโรคความเสื่อมของระบบประสาทหลายโรค
สามโทน
สามโทน เป็นศิลปินวงชายล้วนวงแรกของค่ายคีตา เรคคอร์ดส (Kita Records) ซึ่งสมาชิกมีทั้งหมด 3 คน ประกอบด้วยสุธีรัชย์ ชาญนุกูล (บุ๋มบิ๋ม สามโทน), ธงชัย ประสงค์สันติ (ธง สามโทน) และ วิทยา เจตะภัย (ถนอม สามโทน) มีผลงานเพลงกับค่ายคีตาทั้งหมด 4 ชุด ก่อนย้ายไปมีผลงานกับค่ายต่างๆ และมีการทำงานด้านอื่น ๆ ในวงการบันเทิง เช่น แสดงภาพยนตร์, แสดงละคร, พิธีกร, กำกับการแสดง, เบื้องหลังการผลิตภาพยนตร์ ละคร และงานดนตรี
ต่อมาสมาชิกทั้ง 3 วงสามโทนได้ออกอัลบั้มภายใต้สังกัดค่ายแกรมมี่โกลด์ หลังจากนั้นทำอัลบั้มพิเศษชุด "เทศกาลสามโทน" กับค่ายเวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์
ค่ายคีตา เรคคอร์ดส
ค่ายสามโทน
ค่ายแกรมมี่โกลด์
ค่ายคีตา เรคคอร์ดส
ค่ายเวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์
แอมีลอยด์ บีตา
แอมีลอยด์ บีตา () เป็นสายเพปไทด์ขนาด 39–43 กรดอะมิโนซึ่งเป็นองค์ประกอบหลักของคราบแอมีลอยด์ พลาก (amyloid plaque) ในสมองของผู้ป่วยโรคอัลไซเมอร์ พลากดังกล่าวยังพบได้ในโรคสมองเสื่อมบางชนิดเช่น Lewy body dementia บางชนิด และโรคกล้ามเนื้ออักเสบเช่น inclusion body myositis แอมีลอยด์ บีตายังรวมกลุ่มคลุมรอบหลอดเลือดสมองในโรค cerebral amyloid angiopathy พลากหรือคราบดังกล่าวประกอบด้วยเส้นใยโปรตีนยุ่งเหยิงที่ลำดับการเรียงตัวปกติเรียกว่า "เส้นใยแอมีลอยด์" (amyloid fibers) ซึ่งเป็นการม้วนพับของโปรตีนที่ผิดปกติเช่นเดียวกับในเพปไทด์อื่นๆ เช่นพรีออน
ห้าราชวงศ์
ห้าราชวงศ์ (Five Dynasty) (ค.ศ.907-960) เป็นราชวงศ์ที่ปกครองต่อจากราชวงศ์ถังมีทั้งหมด
5ราชวงศ์ได้แก่ราชวงศ์โฮ่วเหลียง(Later Liang Dynasty)(ค.ศ.907-926)ราชวงศ์โฮ่วถัง(ค.ศ.926-936)
ราชวงศ์โฮ่วจิ้น(ค.ศ.936-947)ราชวงศ์โฮ่วฮั่น(ค.ศ.947-950)ราชวงศ์โฮ่วโจว(ค.ศ.951-960)ก่อนที่ซ่งไท่จู่
ปฐมจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ซ่งจะรวบรวมแผ่นดินจนเป็นปึกแผ่นได้สำเร็จ
ธนารักษ์พัฒนาสินทรัพย์
บริษัทธนารักษ์พัฒนาสินทรัพย์ จำกัด เป็นหน่วยงานรัฐวิสาหกิจ สังกัดกรมธนารักษ์ กระทรวงการคลัง ทำหน้าที่ลงทุน ก่อสร้างอาคารและบริหารโครงการศูนย์ราชการกรุงเทพมหานคร และบริหารจัดการทรัพย์สินอื่นของรัฐตามนโยบายรัฐบาล
คณะรัฐมนตรีได้มีมติเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2547 อนุมัติให้กระทรวงการคลัง โดยกรมธนารักษ์ ดำเนินการโครงการศูนย์ราชการกรุงเทพมหานคร ทั้งนี้กระทรวงการคลังได้จัดตั้งบริษัทธนารักษ์พัฒนาสินทรัพย์ จำกัด (ธพส.) ซึ่งมีฐานะเป็นรัฐวิสาหกิจตามพระราชบัญญัติว่าด้วยวิธีการงบประมาณ พ.ศ. 2502 โดยกระทรวงการคลังเป็นผู้ถือหุ้นร้อยละ 99.99 ของทุนจดทะเบียนของ ธพส. และให้กรมธนารักษ์เป็นหน่วยงานกำกับดูแล ธพส.
บริษัทธนารักษ์พัฒนาสินทรัพย์ จำกัด มีทุนจดทะเบียนจำนวน 258,338,120 บาท โดยแบ่งออกเป็นหุ้นสามัญ ทั้งสิ้นจำนวน 25,833,812 หุ้น มูลค่าหุ้นที่ตราไว้หุ้นละ 10 บาท โดยกระทรวงการคลังถือหุ้นทั้งหมดเป็นจำนวน 25,833,805 หุ้น
ศิลปะการต่อสู้แบบผสม
ศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวแบบผสม (; MMA) คือ การต่อสู้ที่รวมเอาศิลปะการต่อสู้หลายแขนงเข้าไว้ด้วยกัน อย่างเช่น มวยไทย มวยสากล ยูโด มวยปล้ำ คาราเต้ แซมโบ บราซิลเลี่ยน ยูยิสสู มีทั้งการเตะต่อย และการทำให้คู่ต่อสู้ยอมแพ้
ศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวแบบผสมผสานครั้งแรกที่ถ่ายทอดผ่านทีวีคือรายการ อัลติเมท ไฟต์ติง แชมเปียนชิพ (Ultimate Fighting Championship) ครั้งที่ 1 ใน ค.ศ.1993 ในตอนนั้นยังไม่กฎกติกาอะไรมากนัก ก่อนมีการปรับเปลี่ยนกฎกติกาต่าง ๆ ให้เป็นที่ยอมรับมากขึ้นในวงการกีฬา ฮอยส์ เกรซี่ ซึ่งเป็นแชมป์คนแรกของรายการ UFC เป็นนักสู้ชาวบราซิล จูจิสสึ (BJJ)
กฎติกาของศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวแบบผสมผสานในตอนยุคแรกๆ ใน UFC ครั้งช่วงแรก รูปการต่อสู้ที่ไม่ตายตัวไม่มีกฎกติกา แต่มีการห้ามจิ้มตา และห้ามเตะเป้าในการแข่งเป็นแพ้คัดออก ใครชนะเข้ารอบ แข่งขันวันเดียวจบ แพ้ชนะอยู่ที่การน็อกคู่ต่อสู้ ทำให้คู่ต่อสู้ยอมแพ้ และกรรมการในเวทีสั่งยุติการแข่ง
กติกาการแข่งขันได้มีการพัฒนาขึ้น มีแข่งขันตามน้ำหนัก ผู้เข้าแข่งขันต้องมีการใส่ถุงมือนวม ใส่ฟันยาง มีการพักยก แพทย์สนามสั่งยุติแบบการแข่งขันมวย
ซึ่งการแข่งขันในแต่ละรายการต่างๆ กฎกติกาจะคล้ายๆกัน บางที่สามารถให้กระทืบคู่ต่อสูได้ เช่น รายการ Pride Fighting Championship ของประเทศญี่ปุ่น แต่ตอนนี้โดนยุบไปแล้วเพราะข่าวลือที่ว่า Pride FC ค้างเงินของพวกยากูซ่า
ปาร์ค บองชุน
ปาร์ค บองชุน (Bong-Chun Park) นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ สถิติการชก 16 ครั้ง ชนะ 5 (น็อค 2) เสมอ 4 แพ้ 7
อเล็กซ์ เอสคาสเนอร์
อเล็กซ์ เอสคาสเนอร์ (Alex Escaner) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 28 มีนาคม พ.ศ. 2517 ที่ Sultan Kudarat สถิติการชก 48 ครั้ง ชนะ 26 (น็อค 13) เสมอ 6 แพ้ 16
เอสคาสเนอร์ขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2542 ชนะน็อค โรแลนด์ มีลา ยก 2 ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นแบนตัมเวทในไทยเมื่อ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 แพ้คะแนน เสาหิน ศรีไทยคอนโด จากนั้น มาชกนอกรอบแพ้คะแนน ยอดดำรงค์ ศิษย์ยอดธง แล้วมาชิงแชมป์ PABA รุ่นแบนตัมเวทอีกครั้งเมื่อ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2544 แพ้น็อค พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม ยก 3 จากนั้น เอสคาสเนอร์ขึ้นชกกับมานูเอล ซายาสที่ฟิลิปปินส์เมื่อ 20 เมษายน พ.ศ. 2545 ซึ่งเอสคาสเนอร์ชนะน็อคซายาสที่ไม่ได้ขึ้นชกมาสองปีไปในยกที่ 9 หลังการชก ซายาสเกิดอาการบาดเจ็บจนต้องส่งโรงพยาบาลและเสียชีวิตในอีก 5 วันต่อมา
ในช่วง พ.ศ. 2545 – 2546 เอสคาสเนอร์มาชกเสมอกับศรพิชัย พิษณุราชันย์ และแพ้คะแนน เวทย์ ศักดิ์เมืองแกลง แล้วได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2546 แพ้คะแนน สมศักดิ์ ศิษย์ชัชวาล ต่อมา เอสคาสเนอร์ได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 17 กันยายน พ.ศ. 2547 ชนะคะแนน เรย์นาลด์ ตรีโบ จากนั้นมาชิงแชมป์ WBO เอเชียแปซิฟิครุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547 แพ้น็อค เทอดศักดิ์ ก่อเกียรติยิม ยก 4 เอสคาสเนอร์ป้องกันแชมป์ฟิลิปปินส์ไว้ได้ 4 ครั้ง มาเสียแชมป์เมื่อ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2550 แพ้คะแนน แจ๊ค วีราโน จากนั้น มาชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2550 แพ้คะแนน โกศล ส.วรพิน เอสคาสเนอร์ขึ้นชกมวยครั้งสุดท้ายเมื่อ 4 กันยายน พ.ศ. 2552 แพ้น็อค จูนเรียล ราโมนัล ยก 8 จากนั้นก็แขวนนวมไป
เทศบาลตำบลท่าแลง
เทศบาลตำบลท่าแลง เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ประเภทเทศบาลตำบล ตั้งอยู่ในเขตอำเภอท่ายาง จังหวัดเพชรบุรี ยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลตำบลเมื่อปี พ.ศ. 2551
ตำบลท่าแลง แต่ก่อนเป็นชื่อหมู่บ้านในตำบลยางหย่อง ซึ่งเคยเป็นที่ตั้งของอำเภอยางหย่อง (อำเภอท่ายาง ในปัจจุบัน) มาก่อน ก่อนที่จะย้ายไปตั้งอยู่ที่ปัจจุบันนี้ ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2528 ได้มีการแบ่งแยกออกมาเป็นตำบลท่าแลง ซึ่งมีทั้งหมด 10 หมู่บ้าน มีพื้นที่ 26,961 ไร่ ชื่อของบ้านท่าแลงไม่ปรากฏแน่ชัดว่าเหตุใดจึงตั้งชื่อว่า ท่าแลง แต่จากคำบอกเล่าของคนเก่าแก่ในพื้นที่ ทราบว่าบริเวณบ้านท่าแลง มีดินชนิดพิเศษที่เมื่อขุดขึ้นมาจากในดินแล้ว จะมีความแข็งแรงมาก หรือที่เรียกว่า ศิลาแลง นั่นเอง ชาวตำบลท่าแลงส่วนใหญ่มีชีวิตความเป็นอยู่แบบเกษตรกรชนบท เนื่องจากมีพื้นที่ขนานไปกับแม่น้ำเพชรบุรี ระยะเกินกว่า ครึ่งหนึ่งของระยะทางยาวทั้งตำบล และมีคลองส่งน้ำชลประทาน ตัดผ่านเป็นระยะทางยาวทุกหมู่บ้าน (ยกเว้นบ้านห้วยตะแกละ) ต่อมาตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 326 เมื่อวันที่ 13 ธันวาคม 2515 ตำบลท่าแลง ตามพระราชบัญญัติสภาตำบล และองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537 เมื่อวันที่ 30 มีนาคม 2539 และเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม 2545 กระทรวงมหาไทย ได้ประกาศ จัดตั้งหมู่บ้าน หมู่ที่ 10 บ้านชลประทานราษฎร์ขึ้นใหม่ โดย แยกจากหมู่ 1 บ้านคอละออม
พ.ศ. 2551 กระทรวงมหาดไทย ได้ประกาศยกฐานะเป็นเทศบาลตำบลเมื่อ วันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 โดยมีผลตั้งแต่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 เป็นต้นมา
ประเสริฐ มะหะหมัด
ประเสริฐ มะหะหมัด เป็นชาวกรุงเทพมหานคร เกิดเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2470 สำเร็จการศึกษาทางศาสนาจากเมืองเมกกะห์ ประเทศซาอุดิอาระเบีย เป็นอาจารย์สอนศาสนาอิสลามโรงเรียนมิฟตาฮู้ลอูลูมิดดีนียะห์ และเป็นกรรมการอิสลามประจำกรุงเทพฯ เมื่ออาจารย์ต่วน สุวรรณศาสน์ถึงแก่อนิจกรรม ได้มีการประชุมประธานกรรมการอิสลามทุกจังหวัดเพื่อเลือกจุฬาราชมนตรีคนใหม่ นายประเสริฐได้รับการเสนอชื่อและพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ มีพระบรมราชโองการแต่งตั้งเมื่อ 8 กันยายน พ.ศ. 2524
ในยุคของท่านมีการปรับปรุงการบริหารองค์กรอิสลามหลายอย่าง และผลักดันให้มีการออกพระราชบัญญัติการบริหารองค์กรศาสนาอิสลาม พ.ศ. 2540 สำเร็จและได้สร้างศูนย์บริหารกิจการศาสนาอิสลามแห่งชาติ เฉลิมพระเกียรติ ที่เขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร ประกอบด้วยสำนักงานจุฬาราชมนตรี สำนักงานคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย และหน่วยงานอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินกิจการศาสนาอิสลามอย่างเป็นการถาวรในสมัยที่ท่านเป็นจุฬาราชมนตรี ท่านถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2540
ท่าอากาศยานนานาชาติงูระฮ์ ไร
ท่าอากาศยานนานาชาติงูระฮ์ ไร () หรือที่รู้จักในอีกชื่อหนึ่งว่า ท่าอากาศยานนานาชาติเด็นปาซาร์ (Denpasar International Airport) ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของเกาะบาหลี ห่างจากเด็นปาซาร์ไปทางใต้ 13 กิโลเมตร ตั้งชื่อตาม I Gusti Ngurah Rai วีรบุรุษประจำชาติอินโดนีเซียที่เสียชีวิตในยุทธการที่มาร์การะหว่างการปฏิวัติอินโดนีเซีย
ท่าอากาศยานนานาชาติงูระฮ์ ไรเป็นท่าอากาศยานนานาชาติที่มีผู้โดยสารคับคั่งมากเป็นอันดับ 3 ของอินโดนีเซีย รองจากท่าอากาศยานนานาชาติซูการ์โน-ฮัตตาที่กรุงจาการ์ตา และท่าอากาศยานนานาชาติจวนดาที่ซูราบายา ห่างออกไปทางเหนือ 2.5 กิโลเมตรคือเมืองกูตา ซึ่งเป็นสถานที่พักตากอากาศที่พัฒนาขึ้นเพื่อการท่องเที่ยว เมื่อ พ.ศ. 2548 Transportation Security Administration แห่งสหรัฐอเมริกาได้ประกาศเตือนว่าท่าอากาศยานแห่งนี้มีมาตรฐานด้านการรักษาความปลอดภัยต่ำกว่าที่ International Civil Aviation Administration กำหนดไว้ แต่ต่อมาคำเตือนนี้ถูกยกเลิกไปเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2550 ในวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2561 ท่าอากาศยานแห่งนี้ได้รับความเสียหายเล็กน้อยจากเหตุการณ์แผ่นดินไหว
วากิ ยามาโตะ
วากิ ยามาโตะ (; เกิด 13 มีนาคม ค.ศ. 1948) เป็นนามปากกาของนักวาดการ์ตูนหญิงชาวญี่ปุ่น จบการศึกษาระดับอนุปริญญาจากมหาวิทยาลัยโฮะกุเซ กะกุเอ็ง (Hokusei Gakuen University)ปัจจุบันเป็นนักเขียนการ์ตูนแนวโชโจะ ชั้นแนวหน้าคนหนึงของญี่ปุ่น ผลงานเปิดตัวครั้งแรกของเธอคือ "นางฟ้าจอมโจร " (Dorobou Tenshi ) จากนั้นก็สร้างสรรผลงานการ์ตูนแนวโชโจะหลากหลายเนื้อหาและอารมณ์ ต่อเนื่องอย่างสม่ำเสมอจนกระทั่งปัจจุบัน สามีเป็นบรรณาธิการคนหนึ่งของสำนักพิมพ์โคดันฉะ
วากิ ยามาโตะ เป็นนามปากกา คำว่า ยามาโตะ （大和,やまと,Yamato） มาจากนามสกุลก่อนแต่งงานของมารดา และคำว่า วากิ （和紀,わき, Waki）เป็นชื่อจริงของเธอ ซึ่งสามารถอ่านอีกอย่างว่า คาซูโนริ （かずのり,Kazunori）ทำให้ในตอนเด็ก ๆ ชื่อของเธอทำให้ถูกเข้าใจผิดว่าเป็นเด็กผู้ชายอยู่เสมอ ดังนั้นเธอจึงเลือกเรียนในโรงเรียนหญิงล้วนตลอดมา
ใน ค.ศ. 1966 วากิ ยามาโตะ ย้ายเข้ามาอยู่ที่โตเกียว เธอเริ่มเขียนผลงานชิ้นเปิดตัวชื่อว่า "นางฟ้าจอมโจร" (Dorobou Tenshi)ในนิตยสารการ์ตูน ชื่อ โชโจะ เฟรนด์ (Shoujo Friend) ของสำนักพิมพ์โคดันฉะ และผลงานเรื่องยาวเรื่องถัดจากนั้นคือ "มอง แชรี โคโค" (Mon Cherie Coco)ได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว 14 ตอน เริ่มฉายในปี ค.ศ. 1972 ผลงานยอดนิยมเรื่องแรกของเธอคือ ไฮคะระซัง งะ โทรุ (Haikarasan ga Tooru 1975-77) ซึ่งได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์การ์ตูนที่ประสบความสำเร็จมาก
"ด้วยเมฆหมอกแห่งรัก" หรือ อะซะกิยูเมะมิชิ เป็นผลงานชิ้นยิ่งใหญ่ในชีวิตของวากิ ยามาโตะ เธอใช้เวลาในการสร้างผลงานทั้งชุด 13 เล่มเป็นเวลา 13 ปี (1980-93) ดัดแปลงเรื่องราวจาก ตำนานเก็นจิ ผลงานของมุระซะกิ ชิคิบุโดยศึกษารายละเอียดต่าง ๆ ในประวัติศาสตร์ยุคเฮอัน  และดัดแปลงตัวละครกับเนื้อเรื่องเล็กน้อยเพื่อให้เข้ากับยุคสมัยปัจจุบัน ผลงานชิ้นยังนับว่าเป็นผลงานการ์ตูนที่สะท้อนภาพเกี่ยวกับยุคเฮอันที่ดีเยี่ยมที่สุดเรื่อง และยังได้รับการตีพิมพ์ซ้ำจนถึงปัจจุบัน
"ไฮคะระซัง งะ โทรุ" ได้รับรางวัล Kodansha Manga Award ครั้งที่ 1 สาขาการ์ตูนแนวโชโจะในปี ค.ศ. 1977.
ท่าอากาศยานยะโอะ
ท่าอากาศยานยะโอะ () เป็นท่าอากาศยานระดับที่สองในญี่ปุ่น ตั้งอยู่ที่เมืองยะโอะ จังหวัดโอซะกะ ใช้เป็นฐานบินของกองกำลังป้องกันตนเองญี่ปุ่น ไม่มีเที่ยวบินประจำ มีเพียงแต่สายการบินเช่าเหมาลำเท่านั้น
ออสเตรเลียส์เน็กซต์ท็อปโมเดล
ออสเตรเลีย เน็กซ์ ท็อป โมเดล ( หรือในชื่อย่อว่า AusNTM) เป็นรายการเรียลลิตี้โชว์ค้นหาสุดยอดนางแบบของประเทศออสเตรเลีย ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2548 โดยได้ซื้อลิขสิทธิ์มาจากรายการ อเมริกาส์เน็กต์ท็อปโมเดล ออกอากาศผ่านทางสถานีโทรทัศน์ช่อง ฟ็อกซ์8 ทั่วทั้งประเทศออสเตรเลีย
ออสเตรเลีย เน็กซ์ ท็อป โมเดล เป็นรายการเรียลลิตี้โชว์ที่ทำการคัดเลือกหญิงสาวที่ใฝ่ฝันอยากที่จะเป็นนางแบบ จากเมืองต่างๆ ทั่วประเทศออสเตรเลีย โดยผู้เข้าแข่งขันที่ผ่านเข้ารอบสุดท้ายจะได้มาอยู่ร่วมกันในบ้านนางแบบ และจะต้องพบกับบททดสอบมากมาย ตั้งแต่การถ่ายภาพ การถ่ายโฆษณา การเดินแบบ ที่ล้วนต้องอาศัยความสามารถ ก่อนจะมาเป็นสุดยอดนางแบบของออสเตรเลีย ซึ่งในทุกๆสัปดาห์ ผู้เข้าแข่งขัน 1 คนที่ทำผลงานได้แย่ที่สุด หรือมีคะแนนรวมต่ำที่สุด จะถูกคัดออกจากการแข่งขันไป และจะเป็นเช่นนี้ไปจนกระทั่งเหลือผู้ชนะเพียงหนึ่งเดียว ที่จะได้เป็น "ออสเตรเลีย เน็กซ์ ท็อป โมเดล" และจะได้รับรางวัลเป็นการเซ็นสัญญากับเอเจนซี่นางแบบชื่อดัง รวมถึงรางวัลอื่นๆ เช่น เงินสด รถยนต์ หรือการได้ถ่ายแบบลงในนิตยสารแฟชั่น เป็นต้น
ในฤดูกาลแรกของ "ออสเตรเลีย เน็กซ์ ท็อป โมเดล" ได้ เอริกา เฮย์นาตซ์ มาเป็นผู้ดำเนินรายการและผู้ตัดสินหลักจนถึงฤดูกาลที่ 2 จากนั้นในฤดูกาลที่ 3 ได้มีการเปลี่ยนผู้ดำเนินรายการและผู้ตัดสินหลักเป็น โจดี เมเรส จนถึงฤดูกาลที่ 4 ในฤดูกาลที 5 ก็ได้เปลี่ยนอีกครั้งเป็น ซาราห์ เมอร์ด็อช ซึ่งเธอทำหน้าที่ถึงฤดูกาลที่ 7 จนกระทั่งมีคนใหม่มาแทนในฤดูกาลที่ 8 คือ นางงามจักรวาล 2004 เจนนิเฟอร์ ฮอว์กินส์ จนถึงฤดูกาลปัจจุบัน
นอกจากผู้ดำเนินรายการและผู้ตัดสินหลักแล้ว ยังมีผู้ตัดสินคนอื่นๆ และเมนเทอร์ที่จะคอยให้คำปรึกษากับผู้เข้าแข่งขัน ซึ่งล้วนเป็นผู้เชี่ยวชาญทั้งเบื้องหน้าและเบื้องหลังในวงการแฟชั่นของออสเตรเลีย อาทิเช่น ดีไซเนอร์ชื่อดัง อเล็กซ์ เพอร์รี่, บรรณาธิการนิตยสาร Harper's BAZAAR ออสเตรเลีย มาร์การิต คราเมอร์, ผู้มีชื่อเสียงทางรายการทีวี ชาร์ลอตต์ ดอว์สัน, ช่างภาพแนวหน้า เจซ สมิธ, สไตลิสต์ เคน ทอมป์สัน, แฟชั่นโปรดิวเซอร์ วิคตอเรีย ฟิชเชอร์, ช่างภาพแฟชั่น จอร์จส์ แอนโทนี เป็นต้น
เอตตา เจมส์
เอตตา เจมส์ () ชื่อเกิด เจมส์เซตตา ฮอว์กินส์ () เกิดเมื่อวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 1938 เป็นนักร้องและนักแต่งเพลง ชาวอเมริกัน ในแนวบลูส์, ดนตรีโซล, อาร์แอนด์บี, ร็อกแอนด์โรล, กอสเปล และแจ๊ซ เธอได้รับรางวัลแกรมมี่ 4 ครั้งและรางวัลบลูส์มิวสิกอวอร์ดส 17 ครั้ง เธอมีชื่ออยู่ในร็อกแอนด์โรลฮอลออฟเฟม ในปี 1993 ,และมีชื่อในบลูส์ฮอลออฟเฟมในปี 2001 และ แกรมมี่ฮอลออฟเฟม ในปี 1999 และ 2008
ในยุคทศวรรษ 1950 และ 1960 เธอประสบความสำเร็จในฐานะนักร้องแนวบลูส์และอาร์แอนด์บี มีชื่อเสียงในการร้องเพลง "At Last" ที่มักใช้ในภาพยนตร์ รายการโทรทัศน์ โฆษณา เว็บไซต์ หลายแห่ง เธอมีเสียงแบบ contralto
ยัน สเตน
ยัน ฮาฟิกส์โซน สเตน (; ราว ค.ศ. 1626 - 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1679) เป็นจิตรกรชาวดัตช์ในสมัยยุคทองของเนเธอร์แลนด์ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ผู้ที่มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพชีวิตประจำวัน ที่เต็มไปด้วยชีวิตจิตใจและอารมณ์ขัน สเตนมีชื่อเรื่องการใช้สี
สเตนเกิดเมื่อราว ค.ศ. 1626 ที่เมืองไลเดินในประเทศเนเธอร์แลนด์ปัจจุบัน เป็นบุตรของครอบครัวโรมันคาทอลิกผู้มีอันจะกินและเป็นเจ้าของร้านอาหารและเหล้า "The Red Halbert" อยู่หลายชั่วคน สเตนก็เช่นแร็มบรันต์เข้าเรียนโรงเรียนละตินในไลเดิน และได้รับการศึกษาการเขียนภาพจากจิตรกรชาวเยอรมันนีโกลาส กนึปเฟอร์ (Nicolaes Knupfer) ในการเขียนภาพประวัติศาสตร์ในเมืองยูเทรกต์ อิทธิพลของกนึปเฟอร์จะเห็นได้จากการวางรูปและการใช้สี ผู้ที่เป็นแรงบันดาลใจอีกคนหนึ่งคืออาดรียาน ฟัน โอสตาเดอ ผู้ที่อาศัยอยู่ที่ฮาร์เลมและชอบเขียนภาพชนบท แต่สเตนจะเคยเรียนกับโอสตาเดอหรือไม่ก็ไม่มีหลักฐาน
ในปี ค.ศ. 1648 สเตนก็เข้าเป็นสมาชิกของสมาคมช่างนักบุญลูกาที่ไลเดิน แต่ไม่นานต่อมาก็ได้เป็นผู้ช่วยของยัน ฟัน โคเยิน จิตรกรภูมิทัศน์ผู้มีชื่อเสียง และย้ายไปพำนักที่บ้านของโคเยินที่เดอะเฮกเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม ค.ศ. 1649 สเตนก็แต่งงานกับมาร์ครีต ลูกสาวของโคเยิน และมีลูกด้วยกันแปดคน สเตนทำงานกับโคเยินจนกระทั่งปี ค.ศ. 1654 เมื่อย้ายไปเดลฟท์ ไปเป็นผู้จัดการโรงกลั่น "De Roscam" อยู่พักหนึ่งแต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จ จากนั้นสเตนก็ไปอยู่ที่วาร์มอนด์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1656 ถึงปี ค.ศ. 1660 และ ฮาร์เลมตั้งแต่ปี ค.ศ. 1660 ถึงปี ค.ศ. 1670 ซึ่งเป็นช่วงที่มีผลงานมาก ในปี ค.ศ. 1670 หลังจากการเสียชีวิตของภรรยาและพ่อ สเตนก็ย้ายกลับไปไลเดินและพำนักอยู่ที่นั่นจนกระทั่งเสียชีวิต ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1673 สเตนก็แต่งงานอีกครั้งกับมารียา ฟัน แอ็คโมนต์ และมีลูกด้วยกันอีกคนหนึ่ง ในปี ค.ศ. 1674 สเตนก็ได้เป็นประธานของสมาคมช่างนักบุญลูกา สเตนเสียชีวิตเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1679
ภาพชีวิตประจำวันเป็นหัวเรื่องการเขียนที่สเตนเชี่ยวชาญ งานเขียนของสเตนเป็นงานเขียนที่เต็มไปด้วยชีวิตจิตใจจนบางครั้งออกไปทางยุ่งเหยิง จนกลายมาเป็นคำกล่าวว่า "อย่างกับบ้านของยัน สเตน" () ซึ่งหมายความว่าเป็นสภาพที่รกรุงรังหรือสถานะการณ์ที่ยุ่งเหยิง ซึ่งสเตนอาจจะสื่อแก่ผู้ดูเป็นนัยเตือนว่าอย่าเอาอย่าง สเตนมักจะใช้บุคคลในครอบครัวเป็นแบบ และเขียนภาพเหมือนของตัวเองหลายภาพที่แสดงถึงความไม่คำนึงว่าใครจะคิดอย่างไรกับลักษณะของตนเอง
แต่สเตนก็มิได้จำกัดการเขียนอยู่แต่เพียงภาพชีวิตประจำวัน หัวเรื่องอื่นที่เขียนก็ได้แก่ภาพประวัติศาสตร์ ตำนานเทพ ศาสนา ภาพเหมือน ภาพนิ่ง และภาพธรรมชาติ และมีชื่อเสียงในการวาดภาพเด็ก นอกจากนั้นก็ยังมีความสามารถในการใช้แสงและการเขียนรายละเอียด สเตนเขียนภาพทั้งหมดประมาณ 800 ภาพแต่ยังคงเหลือเพียง 350 ภาพ
สเตนมีชื่อเสียงพอตัวในขณะที่ยังมีชีวิตอยู่และได้รับค่าจ้างพอสมควร สเตนไม่มีลูกศิษย์แต่กระนั้นงานของสเตนก็มีอิทธิพลต่อจิตรกรอื่น ๆ หลายคน
เชอร์รี (แก้ความกำกวม)
เชอร์รี อาจหมายถึง
อรรถพงศ์ หนูพรหม
อรรถพงศ์ หนูพรหม “โตโต้” นักฟุตบอลตำแหน่งกองกลาง ฉายา “ซ้ายธรรมชาติ” ปัจจุบันเล่นอยู่กับสโมสร ราชบุรี มิตรผล เอฟซี เริ่มเล่นฟุตบอลอาชีพ กับสโมสร แทมปิเนส โรเวอร์ส ในเอส ลีก สิงคโปร์ เมื่อฤดูกาล 2008 เริ่มติดทีมชาติมาตั้งแต่ยุวชนไทย 12 ปี จนถึง เยาวชนไทย อายุ 19 ปี ล่าสุด ติดทีมชาติไทยชุดซีเกมส์ ครั้งที่ 26
อรรถพงศ์ หนูพรหม หรือ “โตโต้” เกิดเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2533 ปัจจุบันอายุ 26 ปี เป็นคนจังหวัดชลบุรี เริ่มศึกษาในระดับชั้นประถมที่โรงเรียนกุลศิริศาสน์ จังหวัดชลบุรี ถึงชั้นประถมที่ 4 ด้วยความที่รักฟุตบอลมาตั้งแต่แรกจึงมาสอบเข้าที่โรงเรียนกีฬากรุงเทพมหานคร เพื่อจะได้เรียนรู้เกี่ยวกับฟุตบอลโดยตรงและหาประสบการณ์ในการเล่นฟุตบอล พร้อมกับเรียนในชั้นประถมปีที่ 5 จนถึงมัธยมศึกษาปีที่ 3 จากนั้นได้ย้ายมาศึกษาต่อที่โรงเรียนอัสสัมชัญธนบุรี จนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โดยเป็นกำลังสำคัญหลักของทีมในการแข่งขันฟุตบอลนักเรียนมาโดยตลอดทั้งสองโรงเรียน และได้พาทีมอัญสัมชัญธนบุรีคว้าแชมป์ฟุตบอลนักเรียนทั้งรุ่นอายุไม่เกิน 16 ปี ประเภท ก และ รุ่นอายุไม่เกิน 18 ปี ประเภท ก พร้อมรับตำแหน่งนักเตะยอดเยี่ยม MVP ทั้ง 2 รุ่นมาครอง
"โตโต้" เคยได้รับรางวัลนักเรียนดีเด่นกีฬาฟุตบอล โรงเรียนกีฬากรุงเทพมหานคร ประจำปี 2546 จากสำนักสวัสดิการสังคม และรางวัลนักฟุตบอลยุวชนไทยยอดเยี่ยม ประจำปี 2547 จากคณะกรรมการสวัสดิการนักฟุตบอลทีมชาติไทย สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ และยังเข้ารอบ 6 คน สุดท้ายทีม “ช้างไทย” ไปเอฟเวอร์ตัน รุ่นเดียวกับศักรินทร์ จันทร์โยธา, รณชัย รังสิโย และนฤพล อารมณ์สวะ โดยขณะนั้นมีอายุเพียงแค่ 15 ปี
"โตโต้" เล่นในระดับสโมสรครั้งแรกเมื่ออายุ 18 ปี โดยเดินทางไปทดสอบฝีเท้ากับสโมสร แทมปิเนส โรเวอร์ส ใน เอสลีก สิงคโปร์ และได้เซ็นต์สัญญาเป็นนักเตะอาชีพ ได้ลงเล่นเป็นกำลังหลักในทีมสำรองของสโมสร ต่อมาได้เลื่อนขึ้นมาเล่นในทีมชุดใหญ่ของสโมสร จนจบฤดูกาล 2008
“โตโต้” ติดทีมชาติครั้งแรกในระดับยุวชนไทย อายุ 12 ปี โดยไปแข่งขันที่ประเทศญี่ปุ่นและติดทีมชาติไทยมาโดยตลอดจนถึงชุดเยาวชนไทย 19 ปี ชิงแชมป์เอเชีย ที่ประเทศซาอุดิอาระเบีย และเคยเป็นตัวแทนประเทศไทยเดินทางไปแข่งขัน “อดิดาส พลัส ชาลเลนจ์” ที่เบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี เมื่อปี 2549 ล่าสุด ติดทีมชาติไทยชุดซีเกมส์ ครั้งที่ 26 ที่ประเทศอินโดนีเซีย
มิโซโนะ
มิโซโนะ () หรือในชื่อจริงว่า มิโซโนะ โคดะ () เกิดเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม ค.ศ. 1984 ที่นครเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น เป็นนักร้องญี่ปุ่น อดีตนักร้องนำวง day after tomorrow โดยแยกวงไปเมื่องเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2005 และเริ่มต้นการเป็นนักร้องเดี่ยวหลังจากนั้นเป็นต้นมา
มิโซโนะเดบิวการเป็นนักร้องเดี่ยวกับค่ายเอเว็กซ์ แทร็กซ์ในปี ค.ศ. 2006 เริ่มต้นการเป็นนักร้องเดี่ยวกับซิงเกิลแรก "VS" ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2006 เป็นเพลงประกอบเกม "Tales of the Tempest" ของเครื่องนินเทนโด ดีเอส ตามมาด้วยซิงเกิลที่สอง "โคจินจูเกียว" ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2006 และซิงเกิลที่สาม "SPEEDRIVE" ที่วางจำหน่ายในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2006 โดยเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์ที่สร้างมาจากการ์ตูนเรื่อง "Love★Com" ซิงเกิลที่สี่ "เลิฟลี่♡อายส์แคท" โดยมีเพลงหน้าบีอย่าง "TOMORROW" เป็นเพลงประกอบโฆษณากูลิโกะ สามารถเปิดตัวในอันดับที่ 9 ออริกอนชาร์ต
หลังจากซิงเกิลที่ห้า "ฮ็อตไทม์ / A. ~answer~" มิโซโนะออกอัลบั้มเดี่ยวชุดแรก "Never+land" แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จเท่าไหร่นัก เนื่องจากยอดขายเปิดตัวสัปดาห์แรกน้อยและขาดการโปรโมตจากต้นสังกัดอย่างเอเว็กซ์ แทร็กซ์ และนอกจากนี้ยังส่งผลกระทบทำให้มินิอัลบั้มของเธอต้องหยุดชะงักลงในที่สุด
วันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 2007 ได้วางจำหน่ายซิงเกิล "โปจิ" โดยมีเพลงหน้าบีอย่าง "11eleven" รวมอยู่ด้วยเปิดตัวสัปดาห์แรกที่อันดับที่ 36 ของออริกอนชาร์ต หลังจากนั้นในซิงเกิลต่อมา "นินินซังเคียวคุ" เป็นเพลงประกอบเกม "Tales of Symphonia: Dawn of the New World" บนเครื่องเกม Wii
มิโซโนะเป็นน้องสาวของคูมิ โคดะ
หลังจากที่มิโซโนะแยกวง day after tomorrow มาเป็นเวลาหกเดือน เธอได้เกิดโรคอ้วนขึ้น อาจส่งผลต่อชื่อเสียงและการงานของเธอเอง จนทำให้เธอสมัครใจเข้าร่วมรายการเรียลลิตีโชว์ของ MTV Japan ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2006 โดยชื่อรายการว่า "MTV Girls meet Beauty supported by Takano Yuri" โดยออกอากาศผ่านทางเอ็มทีวีเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 2006
ดานเต เกเบรียล รอสเซ็ตติ
ดานเต เกเบรียล รอสเซ็ตติ (ภาษาอังกฤษ: Dante Gabriel Rossetti) (12 พฤษภาคม ค.ศ. 1828 - 9 เมษายน ค.ศ. 1882) เป็นจิตรกรรมสมัยพรีราฟาเอลไลท์ชาวอังกฤษในคริสต์ศตวรรษที่ 19 รอสเซ็ตติเป็นผู้มีความสามารถในการเป็นกวี, จิตรกร, จิตรกรภาพประกอบ และนักแปล
ดานเต เกเบรียลเกิดเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1828 ที่เมืองลอนดอน, อังกฤษ เป็นบุตรของนักวิชาการอิตาลีเกเบรียล รอสเซ็ตติ (Gabriele Rossetti) เดิมชื่อ “เกเบรียล ชาร์ลส์ ดานเต รอสเซ็ตติ” ครอบครัวและเพื่อนเรียก “เกเบรียล” แต่ในงานพิมพ์ดานเต เกเบรียลเติม “ดานเต” ข้างหน้าเพื่อเป็นอนุสรณ์ต่อดานเต อลิเกียริ) ดานเต เกเบรียลเป็นพี่ชายของกวีคริสตีนา รอสเซ็ตติ (Christina Rossetti) และพี่ชายของนักเขียนและนักวิจารณ์วิลเลียม ไมเคิล รอสเซ็ตติ (William Michael Rossetti) และนักเขียนมาเรีย ฟรานเซสคา รอสเซ็ตติ (Maria Francesca Rossetti) และเป็นหนึ่งในกลุ่มผู้ก่อตั้งกลุ่มพรีราฟาเอลไลท์ ร่วมกับจอห์น เอเวอเรทท์ มิเลย์ และวิลเลียม โฮลแมน ฮันท์
รางวัลแมนบุคเคอร์
รางวัลแมนบุคเคอร์สำหรับนวนิยาย หรือเรียกสั้นๆ ว่า รางวัลแมนบุคเคอร์ หรือ รางวัลบุคเคอร์ (ภาษาอังกฤษ: Man Booker Prize for Fiction หรือ Booker Prize) เป็นรางวัลสาขาวรรณกรรมที่มอบให้แก่ผู้ที่ได้รับการตัดสินว่าเป็นนวนิยายดีเด่นประจำปีที่เขียนเป็นภาษาอังกฤษสำหรับนักเขียนที่มีเป็นประชาชนของเครือจักรภพแห่งชาติ หรือสาธารณรัฐไอร์แลนด์
รางวัลนี้มักจะนำชื่อเสียงมาสู่ผู้เขียนและมีความสำคัญต่อกิจการการค้าขายหนังสือ นอกจากนั้นก็ยังมีการแบ่งแยกระหว่างนักประพันธ์ผู้เข้ารอบ (Booker longlist) และผู้เข้ารอบสุดท้าย (Booker short list) ในปี ค.ศ. 1993 ก็ได้มีการให้รางวัล “หนังสือบุคเคอร์ของรางวัลบุคเคอร์” ซึ่งเป็นหนังสือที่ได้รับการตัดสินว่าเป็นหนังสือดีเด่นในบรรดาหนังสือที่ได้รับรางวัลแล้วในช่วงเวลายี่สิบห้าปีที่ผ่านมาแก่ซัลมัน รัชดี สำหรับหนังสือเรื่อง “Midnight's Children” ที่เคยได้รับรางวัลแล้วในปี ค.ศ. 1981
รางวัลแมนบุคเคอร์เดิมชื่อว่า “รางวัลบุคเคอร์-แม็คคอนเนลล์” ตามชื่อบริษัทบุคเคอร์-แม็คคอนเนลล์ (Booker-McConnell) ผู้เป็นผู้เริ่มอุปถัมภ์รางวัลในปี ค.ศ. 1968 และเป็นที่รู้จักกันโดยทั่วไปในชื่อ “รางวัลบุคเคอร์” หรือ “บุคเคอร์” เมื่อการบริหารรางวัลโอนไปเป็นของมูลนิธิรางวัลบุคเคอร์ในปี ค.ศ. 2002 นามของผู้อุปถัมภ์กลายเป็นบริษัทการลงทุนบริษัทแมนกรุ้พ (Man Group plc) ที่เลือกทิ้งคำว่า “บุคเคอร์” เป็นส่วนหนึ่งของชื่อรางวัล เดิมจำนวเงินรางวัลเป็นจำนวนเงิน £21,000 แต่ เพิ่มขึ้นเป็น £50,000 ในปี ค.ศ. 2002
การตัดสินผู้ได้รับรางวัลเริ่มด้วยการตั้งคณะกรรมการที่รวมทั้งนักประพันธ์คนหนึ่ง, ผู้แทนสำนักพิมพ์สองคน, ผู้แทนนักประพันธ์คนหนึ่ง, ผู้ขายหนังสือคนหนึ่ง, บรรณารักษ์คนหนึ่ง และประธานที่แต่งตั้งโดยมูลนิธิรางวัลบุคเคอร์ คณะกรรมการมีหน้าที่เลือกกรรมการผู้ตัดสินซึ่งเปลี่ยนสมาชิกทุกปีและมักจะไม่ได้รับเลือกซ้ำ ผู้ตัดสินเลือกจากนักวิจารณ์หนังสือมีชื่อ, นักเขียน, นักวิชาการ และบุคคลสำคัญ การประกาศผู้ได้รับรางวัลมักจะทำกันที่กิลด์ฮอลล์ในกรุงลอนดอน
โกลบอล คอมมิวนิเคชัน
Global Communication เป็นวงดนตรีอีเลกโทรนิกจากอังกฤษ ก่อตั้งในปี 1992 โดย Tom Middleton และ Mark Pritchard เป็นวงดนตรี แอมเบียนต์ และ ออกอัลบั้มชุด อัลบั้มที่ดีที่สุด
As Global Communication:
As Reload (at first, a Mark Pritchard solo project, later including Tom Middleton):
As Reload & E621:
As Link (Mark Pritchard Solo):
As Link & E621:
As The Chameleon:
As Secret Ingredients:
As Jedi Knights:
Evolution Records Compilation:
Remixes as Global Communication:
Remixes as Reload:
Remixes as Jedi Knights:
Remixes as The Chameleon:
กรูฟอาร์มาดา
กรูฟอาร์มาดา () เป็นคู่ดูโอจากอังกฤษ เป็นกลุ่มดนตรีแนวบิ๊ก บีทและเฮาส์ ประกอบด้วยสมาชิก Andy Cato และ Tom Findlay
จิตรกรรมตู้
จิตรกรรมตู้ () คือจิตรกรรมขนาดเล็กที่มักจะไม่กว้างและยาวเกินกว่าสองฟุตแต่มักจะเล็กกว่านั้น มักจะหมายถึงภาพเขียนเต็มตัวแบบแต่ย่อส่วนให้เล็กลงแทนที่จะเป็นภาพวาดครึ่งตัว และจะเขียนด้วยความละเอียดเต็มที่ ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 15 นักสะสมผู้มีฐานะมักจะเก็บภาพเขียนตู้ภายในตู้ในห้องส่วนตัวที่เรียกว่า “ห้องตู้” (Cabinet room) ซึ่งเป็นห้องที่นอกจากคนที่รู้จักกันดีจึงจะได้รับอนุญาตให้เข้าเยี่ยมได้
แม่น้ำดีทรอยต์
แม่น้ำดีทรอยต์ (อังกฤษ : Detroit River) เป็นแม่น้ำหนึ่งในภูมิภาคเกรตเลกส์ มีความยาวทั้งสิ้น 51 กิโลเมตร มีความกว้างประมาณ 1 - 4 กิโลเมตร ชื่อของแม่น้ำมาจากภาษาฝรั่งเศสคำว่า "Rivière du Détroit" ซึ่งแปลว่า "แม่น้ำแห่งช่องแคบ" แม่น้ำนี้ไหลเชื่อมต่อกันระหว่างทะเลสาบเซนต์แคลร์กับทะเลสาบอิรี ถือได้ว่าเป็นมีส่วนเกี่ยวข้องสำคัญกับประวัติศาตร์ของเมืองดีทรอยต์ และยังเป็นหนึ่งในเส้นทางคมนาคมทางน้ำที่หนาแน่นที่สุดแห่งหนึ่งในโลก ทั้งยังเป็นพรมแดนธรรมชาติระหว่างสหรัฐอเมริกากับแคนาดาด้วย เมืองที่สำคัญในบริเวณนี้ได้แก่ เมืองดีทรอยต์ รัฐมิชิแกน และเมืองวินด์เซอร์ รัฐออนแทริโอ ของแคนาดา
จิตรกรรมประวัติศาสตร์
จิตรกรรมประวัติศาสตร์ () เริ่มเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ ค.ศ. 1667 โดยอันเดร เฟลิเบียน (André Félibien) จิตกรประวัติศาสตร์, สถาปนิก, นักทฤษฎีคลาสสิกซิสม์ฝรั่งเศส ซึ่งเป็นลักษณะที่ระบบ “การจัดลำดับคุณค่าของศิลปะ” (Hierarchy of genres) ถือว่าเป็นประเภทการเขียนภาพที่มีคุณค่าสูงที่สุดในบรรดาการเขียนภาพประเภทต่างๆ
“จิตรกรรมประวัติศาสตร์” เป็นจิตรกรรมที่แสดงฉากบรรยายเนื้อหาจากประวัติศาสตร์กรีกโรมัน, ประวัติศาสตร์คริสต์ศาสนา และตำนานเทพ/ปรัมปราวิทยา และรวมทั้งเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ที่เกิดขึ้นเมื่อไม่นานก่อนที่จะเขียน ภาพเขียนชนิดนี้รวมทั้งภาพเขียนที่ในหัวเรื่องที่เกี่ยวกับ ศาสนา, ประวัติศาสตร์, วรรณคดี หรืออุปมานิทัศน์--ที่ตีความหมายของชีวิตหรือสื่อความหมายทางจริยธรรม เหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ที่เลือกเขียนจะเป็นสัญลักษณ์ที่ไม่แต่เพียงจะแสดงเหตุการณ์แต่เป็นเหตุการณ์ที่มีความสำคัญต่อสังคมของผู้เขียนภาพ เช่นการเขียนภาพการประกาศอิสรภาพของสหรัฐอเมริกา หรือบางครั้งอาจจะไม่ใช่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริงแต่จิตรกรต้องการเขียนภาพที่สื่อความหมายที่ต้องการ
เทพหรือเทพีจากปรัมปราวิทยาก็ใช้เป็นสัญลักษณ์ทางจิตวิทยาต่างๆ ของมนุษย์ และบุคคลจากศาสนาต่างก็เป็นตัวแทนของความคิดต่างๆ และเป็นระยะเวลานานโดยเฉพาะระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศสที่การเขียนภาพประวัติศาสตร์มักจะเน้นการเขียนภาพวีรบุรุษชายเปลือย แต่ลดถอยลงไปในคริสต์ศตวรรที่ 19
เครื่องแต่งตัวในภาพบางครั้งก็จะเป็นการแต่งอย่างกรีกโรมันไม่ว่าเหตุการณ์จะเกิดขึ้นเมื่อใด ในปี ค.ศ. 1770 เบนจามิน เวสต์ เสนอว่าการวาดภาพ “ความตายของนายพลวูลฟ” ควรจะใช้เครื่องแต่งกายร่วมสมัยแต่ก็มีผู้คัดค้านหลายคนว่าควรจะแต่งตัวอย่างคลาสสิก ในที่สุดเวสต์ก็เขียนโดยใช้เครื่องแต่งกายร่วมสมัย แต่พระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งอังกฤษไม่ทรงยอมซื้อภาพ แต่อย่างไรก็ตามเวสต์ก็ได้รับชัยชนะต่อผู้ต่อต้านและริเริ่มการเขียนภาพประวัติศาสตร์ที่ตรงตามความเป็นจริงแทนที่จะเป็นภาพอุดมคติ
ในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 มีการริเริ่มลักษณะการเขียนที่เรียกว่าประวัติศาสตร์นิยม ซึ่งเป็นการเขียนแบบการเลียนแบบการเขียนภาพประวัติศาสตร์หรือจิตรกรประวัติศาสตร์
การวิวัฒนาการอีกอย่างหนึ่งในคริสต์ศตวรรษที่ 19 คือการผสานการเขียนภาพประวัติศาสตร์กับการภาพชีวิตประจำวัน (Genrepainting) ที่แสดงให้เห็นฉากชีวิตประจำวัน เป็นการเขียนเหตุการณ์สำคัญที่มีรายละเอียดที่เป็นเหตุการณ์ที่เป็นส่วนตัวหรือเหตุการณ์ประจำวันของเหตุการณ์หรือบุคคลในภาพ จิตรกรที่เขียนภาพบางทีก็จะพยายามสื่อความหมายทางจริยธรรมในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
“จิตรกรประวัติศาสตร์” มิใช่เป็นแต่เพียงจิตรกรที่วาดภาพที่เกี่ยวกับประวัติศาสตร์แต่วาดอย่างใหญ่โตและเป็นนาฏกรรม โดยเฉพาะจากเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์หรือตำนานกรีกโรมัน, ฉากจากวรรณคดีสำคัญ, หรือเหตุการณ์สำคัญของบุคคลสำคัญๆ ในสมัยบาโรก หัวเรื่องก็มักจะเป็นจุดสูงสุดของเหตุการณ์โดยมีผู้ร่วมเหตุการณ์แต่งตัวแบบคลาสสิก
“จิตรกรรมประวัติศาสตร์” เป็นการเขียนที่ไม่แต่มีความสำคัญเป็นลำดับหนึ่งของศิลปะสถาบัน ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 แต่ในสมัยหลังการปฏิวัติฝรั่งเศสด้วย ฉะนั้นจิตรกรรมประวัติศาสตร์จึงเป็นกระบวนการเขียนที่เป้าในการถูกโจมตีเมื่อขบวนการเขียนแบบใหม่ๆ เริ่มขึ้น เช่นเมื่อขบวนการอิมเพรสชันนิสม์หันหลังให้การเขียนของจิตรกรรมประวัติศาสตร์ หรือกลุ่มพรีราฟาเอลไลท์ในอังกฤษที่เน้นเฉพาะหัวเรื่องเขียนที่มาจากวรรณคดีหรือเรื่องลึกลับแทนที่จะเขียนภาพแบบคลาสสิก ในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 วิธีการเขียนภาพประวัติศาสตร์ก็เปลี่ยนแปลงไปจากเขียนแบบนาฏกรรมไปเป็นการเขียนนอกสถานที่และหัวข้อที่เล็กลง
วัดปากน้ำ
วัดปากน้ำ สามารถหมายถึง
พระเจ้าโพจังแห่งโคกูรยอ
พระเจ้าโพจัง (?-ค.ศ. 682) เป็นกษัตริย์องค์ที่ 28 และกษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งอาณาจักรโกคูรยอหนึ่งในสามราชอาณาจักรเกาหลี ทรงขึ้นครองราชย์จากการสนับสนุนของยอน แกโซมุน ผู้นำทางทหารที่ปลงพระชนม์กษัตริย์องค์ก่อนในรัชกาลของพระองค์โกคูรยอได้ทำสงครามกับราชวงศ์ถังและมีชัยชนะมาโดยตลอดแต่หลังจากยอน แกโซมุนเสียชีวิตลงในที่สุดอาณาจักรโกคูรยอก็พ่ายแพ้และยอมแพ้ต่อกองทัพพันธมิตรชิลลาและถังในปี ค.ศ. 668 (พ.ศ. 1211) ทำให้อาณาจักรโกคูรยอที่ยิ่งใหญ่และเข้มแข็งที่ปกครองเกาหลีมานานถึง 605 ปีสิ้นสุดลงพระเจ้าโพจังสวรรคตในปี ค.ศ. 682 (พ.ศ. 1225) ภายหลังเหล่าเชื้อพระวงศ์ได้รวบรวมประชาชนชาวโคกูรยอไปตั้งอาณาจักรแห่งใหม่คือ อาณาจักรบัลแฮ
พระราชโอรสจากพระมเหสีองค์แรก
พระราชโอรสจากพระมเหสีองค์สอง
พระราชนัดดา
พระเจ้าซองด๊อกมหาราช
พระเจ้าซองด๊อกมหาราช (ครองราชย์ ค.ศ. 702 - 737) กษัตริย์องค์ที่ 33 แห่งอาณาจักรชิลลา เป็นพระราชโอรสใน พระเจ้าซินมุน และเป็นพระราชอนุชาร่วมพระราชมารดาเดียวกับ พระเจ้าฮโยโซ
ในปี ค.ศ. 704 ทรงได้พระมเหสี คือ พระนางซองจอง (คิม แบโซ) ธิดาของ (คิม วอนแท) มีพระราชโอรสคือ องค์ชายจุงกยอง ในปี ค.ศ. 715 (พ.ศ. 1258) ทรงสถาปนาองค์ชายจุงกยองขึ้นเป็นองค์รัชทายาท แต่ทรงเป็นได้ 2 ปีก็สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 717 (พ.ศ. 1260)
หลังจากนั้นทรงหมดความโปรดปรานมเหสีองค์แรก และทรงได้พระมเหสีองค์ที่ 2 ในปี ค.ศ. 720 (พ.ศ. 1263) คือ พระมเหสีโซด๊อก ธิดาของ (คิม ซุนวอน) จากสกุลกึมเช่นกัน พระมเหสีโซด๊อกทรงให้ประสูติพระราชโอรสคือ พระเจ้าฮโยซอง และ พระเจ้าคยองด๊อก
พระเจ้าซองด๊อก ทรงสร้างความเจริญทุกด้านจนทำให้บ้านเมืองเจริญรุ่งเรือง สวรรคตในปี ค.ศ. 735 (พ.ศ. 1278) หลังจากครองราชย์ยาวนานถึง 35 ปี องค์รัชทายาทจึงขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าฮโยซองสืบต่อมา
พระราชวังชังด็อก
ชังด็อกกุง หรือ พระราชวังชังด็อก เป็นหนึ่งในห้าพระราชวังที่สำคัญที่สุดของเกาหลี สร้างขึ้นในรัชสมัยของพระเจ้าแทจงแห่งราชวงศ์โชซ็อน เมื่อปี พ.ศ. 1948 (ค.ศ. 1405) แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 1955 (ค.ศ. 1412) ด้วยเหตุที่พระราชวังแห่งนี้ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของพระราชวังคย็องบก (Kyeongbok Palace) ผู้คนจึงเรียกพระราชวังแห่งนี้ว่าพระราชวังตะวันออก (East Palace) ซึ่งต่อมาในรัชสมัยของพระเจ้าซอนโจ กษัตริย์องค์ที่ 14 แห่งโชซ็อนได้โปรดเกล้าฯ ให้ขยายสนามหญ้าของพระราชวังเป็น 500,000 ตารางเมตร
ในปี พ.ศ. 2135 (ค.ศ. 1592) ขุนศึกญี่ปุ่น โทะโยะโตะมิ ฮิเดะโยะชิได้เข้ารุกรานเกาหลี กินเวลายาวนานถึง 7 ปี พร้อมกับเผาทำลายพระราชวัง ซึ่งในปีนี้เองเป็นปีที่ฉลองครบรอบ 200 ปีแห่งการสถาปนาราชวงศ์ โดยหลังจากผ่านสงคราม 7 ปีไปแล้ว พระราชวังก็ได้รับการบูรณะขึ้นอีกครั้งในปี พ.ศ. 2152 (ค.ศ. 1619) โดยพระเจ้าซอนโจ และองค์ชายควางแฮกุน แต่อีก 4 ปีต่อมา พระราชวังกลับเกิดเพลิงเผาวอดอีกครั้งในเหตุจลาจลที่ขุนนางไม่พอใจองค์ชายควางแฮและก่อการยึดอำนาจ สถาปนาองค์ชายนึงยางขึ้นเป็นพระเจ้าอินโจ พร้อมกับเนรเทศองค์ชายควางแฮไปเกาะคังฮวา จนพระราชวังถูกโจมตีอีกครั้งจากจักรวรรดิชิง (ประเทศจีน) แต่หลังจากนั้นพระราชวังก็ได้รับการสร้างใหม่ให้อยู่ในสภาพดั้งเดิม
พระราชวังชังด็อกได้ถูกใช้เป็นที่ประทับขององค์กษัตริย์ ที่ว่าราชการ และที่ทำงานของขุนนางจนถึงปี พ.ศ. 2415 (ค.ศ. 1872) เมื่อพระราชวังคย็องบกซึ่งอยู่ข้างเคียงได้รับการสร้างขึ้นใหม่อีกครั้งโดยสมเด็จพระจักรพรรดิซุนจง (จักรพรรดิองค์สุดท้ายของจักรวรรดิเกาหลี) แต่อย่างไรก็ตามสมเด็จพระจักรพรรดิซุนจงนี้ก็ได้เสด็จมาประทับที่พระราชวังชังด็อกเรื่อยมากระทั่งเสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 2469 (ค.ศ. 1926)
อย่างไรก็ตาม บรรดาสมาชิกราชวงศ์ลี (ราชวงศ์จักรพรรดิเกาหลี) ที่ยังมีชีวิตอยู่ในปัจจุบันซึ่งยังไม่มีสถานะเป็นประมุขแห่งรัฐอย่างเป็นทางการนั้น หากในอนาคตสถาบันจักรพรรดิเกาหลีถูกฟื้นขึ้นในฐานะสัญลักษณ์แห่งรัฐ (ระบอบประชาธิปไตยอันมีสมเด็จพระจักรพรรดิเป็นประมุข) พระราชวังแห่งนี้น่าจะเป็นสถานที่ใช้ในการประกอบพิธีบรมราชาภิเษกเพื่อการขึ้นเสวยราชย์ของสมเด็จพระจักรพรรดิ
สิ่งก่อสร้างในพระราชวังชังด็อกมีดังนี้ พระราชวังชังด็อกได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกจากองค์การยูเนสโกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 21 เมื่อปี พ.ศ. 2540 ที่เนเปิลส์ ประเทศอิตาลี โดยผ่านข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณาให้เป็นแหล่งมรดกโลก ดังนี้
หอศิลป์บอร์เกเซ
หอศิลป์บอร์เกเซ (; ) เป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปะที่ตั้งอยู่ที่กรุงโรมในประเทศอิตาลี ที่ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1903
หอศิลป์บอร์เกเซตั้งอยู่ในสิ่งก่อสร้างที่เดิมเป็น “วิลลาบอร์เกเซพินชิอานา” ที่เดิมเป็นส่วนสำคัญของสวนแต่ในปัจจุบันสวนแยกเป็นอีกส่วนหนึ่งต่างหากเป็นสวนวิลลาบอร์เกเซ (Villa Borghese gardens) หอศิลป์บอร์เกเซเป็นที่ตั้งแสดงศิลปะของงานสะสมบอร์เกเซ ที่รวมทั้งจิตรกรรม, ประติมากรรม และศิลปะโบราณที่เริ่มสะสมโดยคาร์ดินัลสคิปิโอเน บอร์เกเซ (Scipione Borghese) หลานของสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 5 คฤหาสน์สร้างโดยสถาปนิกฟลามินิโอ พอนซิโอ (Flaminio Ponzio) จากร่างที่เขียนโดยสคิปิโอเนเอง ผู้ที่ใช้เป็นคฤหาสน์นอกเมืองสำหรับจัดงานเลี้ยง
สคิปิโอเน บอร์เกเซเป็นผู้อุปถัมภ์คนแรกๆ ของจานโลเรนโซ แบร์นินี และเป็นผู้ชอบสะสมงานของคาราวัจโจ ที่ประกอบด้วย “เด็กชายกับตะกร้าผลไม้”, “นักบุญเจอโรมเขียนหนังสือ”, “บัคคัสไม่สบาย” และอื่นๆ ภาพเขียนอื่นๆ ที่สำคัญก็ได้แก่ “วีนัสและเจ้าสาว” โดยทิเชียน, “ชะลอร่างจากกางเขน” โดยราฟาเอล และงานของปีเตอร์ พอล รูเบนส์ และเฟเดอริโค บารอชชิ (Federico Barocci)
งานศิลปะบางชิ้นในหอศิลป์
รถไฟสายทางช้างเผือก
รถไฟสายทางช้างเผือก ( 銀河鉄道の夜 ) เป็นวรรณกรรมเยาวชน ที่เขียนขึ้นโดย มิยาซาวะ เคนจิ เมื่อประมาณปี พ.ศ. 2470 ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2477 ได้รับการตีพิมพ์เป็นภาษาไทยโดย สมาคมส่งเสริมเทคโนโลยี (ไทย-ญี่ปุ่น) เมื่อปี พ.ศ. 2545 การการแปลของมณฑา พิมพ์ทอง
" จากคำนำ" รถไฟสายทางช้างเผือก แสดงให้เห็นอุดมคติอันสูงส่งในการที่จะอุทิศตัวเองเพื่อผู้อื่น ตัวละครในเรื่องที่ไปถึงแดนสวรรค์ต่างเป็นผู้ที่เสียสละเพื่อเพื่อนมนุษย์ และมีความเชื่อมั่นในการกระทำของตนเองทั้งสิ้น มิยาซาวะได้แสดงให้เห็นปณิธานอันแน่วแน่ในการที่จะทำให้ผู้อื่นมีความสุขผ่านคำพูดของโจวานนี ตัวละครเอกในเรื่องซึ่งเดินทางไปในความฝันกับขบวนรถไฟร่วมกับคัมพาเนลลาเพื่อนรักของเขา สิ่งเหล่านี้คือความบริสุทธิ์งดงามของ รถไฟสายทางช้างเผือก ที่ยังคงอยู่ในดวงใจของผู้อ่านชาวญี่ปุ่นชั่วนิรันดร
นวนิยายได้รับการดัดแปลงเป็นละครเพลง และละครเวทีอยู่เสมอ ถูกนำมาสร้างเป็นแอนิเมชัน ออกฉายในปี พ.ศ. 2528
หนังสือการ์๖นที่มีชื่อเหล่านี้ล้วนมีเนื้อหาของ รถไฟสายทางช้างเผือกแทรกอยู่ในเนื้อเรื่อง หรือดัดแปลงบทประพันธ์ในเข้ากับเนื้อเรื่องของตนเองรถด่วนอวกาศ 999
เบรกบีตฮาร์ดคอร์
เบรกบีตฮาร์ดคอร์ () เป็นแนวเพลงแดนซ์ ได้รับอิทธิพลจากแนวเพลง แอซิดเฮาส์ และเบรกบีต ที่เกิดขึ้นปลายทศวรรษ 1980 เริ่มแพร่กระจาย ใน สหราชอาณาจักร ในต้นทศวรรษ 1990s เพลงแนวเบรกบีตฮาร์ดคอร์มักเล่นในไนต์คลับในสหราชอาณาจักร และเบรกบีตฮาร์ดคอร์ยังถูกจัดเป็นส่วนหนึ่งในดนตรีเรฟ