hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
วิลเดอบีสต์เคราขาว
วิลเดอบีสต์เคราขาว หรือ วิลเดอบีสต์ธรรมดา หรือ วิลเดอบีสต์สีน้ำเงิน หรือ กนู (; ) เป็นสัตว์กีบคู่จำพวกแอนทีโลปชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์ Alcelaphinae
คำว่า "วิลเดอบีสต์" เป็นภาษาดัตช์แปลว่า "สัตว์ป่า" หรือ "วัวป่า" ในภาษาแอฟริกาน (เบียส = วัว) ในขณะที่ "Connochaetes" มาจากภาษากรีก คำ κόννος (Konnos) หมายถึง "เครา" และ χαίτη (khaítē) หมายถึง "ไหล่ผม" หรือ "แผงคอ" ขณะที่คำว่า "กนู" มาจากภาษากอยกอยแปลว่า "สัตว์เหล่านี้"
จัดเป็นวิลเดอบีสต์อีกชนิดหนึ่ง มีลักษณะขาคู่หน้ายาวกว่าขาคู่หลัง ใบหน้าเรียวยาวและแคบทำให้แลดูคล้ายวัว มีเขาทั้งตัวผู้และตัวเมีย แต่ตัวเมียจะมีเขารวมถึงรูปร่างเล็กกว่าตัวผู้ บนหลังคอมีแผงขนสีดำต่อไปถึงไหล่ มีลำตัวทั้งสีเทาเข้มและสีน้ำเงิน ใต้คางมีขนคล้ายเคราสีขาวหรือสีดำจนถึงช่วงล่างของลำคอ (แตกต่างกันไปตามชนิดย่อย) หางยาวมีขนคล้ายแส้หรือพู่สีดำ ตัวผู้มีความสูงตั้งแต่กีบเท้าถึงหัวไหล่ 145 เซนติเมตร (57 นิ้ว) น้ำหนักมากกว่า 275 กิโลกรัม (606 ปอนด์) มีอายุขัยมากกว่า 20 ปี
พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่ตอนเหนือของเคนยาจนถึงตอนใต้ของแทนซาเนีย และพบไปจนถึงแอฟริกาใต้ มีพฤติกรรมรวมตัวกันเป็นฝูงใหญ่ โดยมีตัวผู้ที่บึกบึนแข็งแรงเป็นจ่าฝูง มักรวมตัวกันที่ทุ่งหญ้าปะปนกับสัตว์กินหญ้าชนิดอื่น เช่น ม้าลาย บางครั้งมีจำนวนนับหมื่นตัว จะหากินหญ้าไปเรื่อย ๆ และอพยพย้ายถิ่นตามฤดูกาล
ถือเป็นแอนทีโลปที่พบได้ง่ายและมีจำนวนชุกชุมมากที่สุดในทวีปแอฟริกา มักตกเป็นอาหารของสัตว์ล่าเหยื่อต่าง ๆ เช่น สิงโต, ไฮยีน่า, เสือดาว, เสือชีตาห์ ฤดูกาลอพยพจะเริ่มต้นในเดือนพฤษภาคม ฝูงวิลเดอบีสต์เคราขาวจะเริ่มอพยพจากทุ่งหญ้าเซเรงเกติในแทนซาเนีย เดินทางไกลกว่า 1,500 กิโลเมตร เพื่อไปสู่แหล่งอาหารที่อุดมกว่าที่ทุ่งหญ้ามาไซมารา ในเคนยา เป็นระยะเวลามากกว่า 2 เดือน จนกระทั่งเดือนกันยายนหรือตุลาคม ก็จะอพยพกลับมายังที่เดิม
ซึ่งภาพการอพยพของฝูงวิลเดอบีสต์เคราขาวนั้นน่าประทับใจมาก เพราะจะมีการรวมฝูงกันอพยพจำนวนกว่า 2,000,000 ตัว และทุกครั้งในการเดินทางทั้งไปและกลับจะมีวิลเดอบีสต์เคราขาวล้มตายประมาณ 200,000 ตัว ทั้งจากการเบียดเสียดกันและถูกจับกินเป็นอาหาร โดยเฉพาะการว่ายข้ามแม่น้ำมารา ซึ่งจะมีจระเข้แม่น้ำไนล์มาดักรองับเป็นอาหาร โดยจะถูกกัดกดให้จมน้ำตายและรุมกินอย่างดุเดือด และเมื่อขึ้นถึงฝั่งแล้วก็ยังจะถูกตามล่าอีกจากสัตว์นักล่าอื่น ๆ แต่เมื่อกลับไปถึงเซเรงเกติแล้ว วิลเดอบีสต์เคราขาวจะให้กำเนิดลูกที่เกิดใหม่ราว 500,000 ตัว ทดแทนจำนวนที่สูญเสียไป ในราวเดือนกุมภาพันธ์–มีนาคม ลูกที่เกิดใหม่ก็เตรียมตัวเพื่อรอการเดินทางอพยพที่จะมีขึ้นในเดือนพฤษภาคมอีกด้วย
แบ่งออกเป็นชนิดย่อยต่าง ๆ ได้ 5 ชนิด
ทรีพลัสวัน
ทรีพลัสวัน () เป็นชื่อของนักร้องกลุ่มบอยแบนด์ในประเทศไทย สังกัดอาร์เอส ประกอบด้วยสมาชิก เทมส์ – พงศ์พันธ์ พูลพงศ์ เปลี่ยนเป็น ปราชญา พูลพงศ์, มาร์ติน – เอกอมร เอี่ยมศิริรักษ์, บุ๊ง – กฤติศักดิ์ เกียรติสุรนนท์ และ หนึ่ง – พิธาน คณิวิชาภรณ์ ปัจจุบัน ทรีพลัสวัน ได้แยกวงแล้ว หลังแยกวง เทมส์ และ มาร์ติน ได้จับคู่ออกอัลบั้มดูโอ้ สังกัด Sony Music ในชื่อวงและชื่ออัลบั้ม เทมส์ มาร์ติน Thames Martin
เทมส์ มาร์ติน
เทมส์ มาร์ติน () เป็นอดีตศิลปินบอยแบนด์ค่ายอาร์เอส เป็นวงดูโอ เทมส์ และ มาร์ติน อดีตสมาชิกวง ทรีพลัสวัน 3plusOne (สมาชิก 4 คน : เทมส์ มาร์ติน บุ๊ง หนึ่ง)สังกัด Rs Promotion เคยมีผลงานเพลงฮิต "คืนเดียว" นางเอกมิวสิค ซาร่า มาลากุล เลน หลังจากเสร็จอัลบั้ม 1 ก็ยุบวง เและ เทมส์-มาร์ติน ก็ถูกทาบทาม โดย ทาทา ยัง เพื่อนสนิท เข้าสังกัด Sony Music และมีอัลบั้ม Thames Martin
!align="left" width="250px"| รายละเอียดอัลบั้ม 
!align="left" width="300px"|รายชื่อเพลง
จะงอยปาก
จะงอยปาก เป็นโครงสร้างทางกายวิภาคภายนอกของสัตว์ปีก ใช้สำหรับการต่อสู้, หาอาหาร, รับประทาน, ป้อนอาหาร, การเกี้ยวพาราสี รวมถึงเป็นอวัยวะในการหยิบวัตถุ
แม้ว่าจะงอยปากจะมีความแตกต่างกันในหลายมิติ ทั้งขนาด, รูปร่าง, สี แต่โดยรวมแล้วมันมีโครงสร้างพื้นฐานที่คล้ายกัน โครงสร้างกระดูกสองชิ้นซึ่งได้แก่ขากรรไกรบน (maxilla) และขากรรไกรล่าง (mandible) จะปกคลุมไปด้วยชั้นเยื่อเคราตินบางๆของผิวหนังชั้นนอก ที่เรียกว่า "rhamphotheca" ในสัตว์ปีกหลายสปีชีส์ จะงอยปากบนจะมีรูอยู่สองรูที่ทำหน้าที่เป็นโพรงจมูกไปสู่ระบบหายใจ
สีของจะงอยปากจะขึ้นอยู่กับความเข็มข้นของเม็ดสีเมลานิน และ แคโรทีนอยด์ ในชั้นผิวหนังที่รวมไปถึง "rhamphotheca" ในที่นี้ อียูเมลานิน มีคุณสมบัติของเฉดสีเทาและดำ ในขณะที่แคโรทีนอยด์นับสิบๆชนิด มีคุณสมบัติของสีแดง, ส้ม และ เหลือง
รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สาย 8
รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สาย 8 () หรือ สายย่อยโอลิมปิก (奥运支线) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในระบบรถไฟใต้ดินปักกิ่ง มีจำนวน 12 สถานี ระยะทาง เป็นทางใต้ดินทั้งหมด สีประจำเส้นทางคือสีเขียว เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม ค.ศ. 2008 ในฐานะของสายย่อยโอลิมปิก ในช่วงระหว่างโอลิมปิกฤดูร้อน 2008ที่กรุงปักกิ่ง ในระยะแรกมีเพียง 4 สถานี ระยะทาง หลังจากนั้นได้เปิดใช้งานส่วนต่อขยายส่วนเหนือเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 2011 จำนวน 6 สถานี และส่วนต่อขยายด้านใต้ เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 2012 จำนวน 2 สถานี
ในระยะแรกได้นำรถไฟฟ้าของสาย 10 มาใช้บางส่วน หลังจากที่เปิดส่วนต่อขยาย จึงนำรถไฟฟ้าของบริษัท CSR Sifang Locomotive & Rolling Stock มาใช้
รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สาย 9
รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สาย 9 () เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าฝั่งตะวันตกของระบบรถไฟใต้ดินปักกิ่ง มีระยะทาง 16.5 กิโลเมตร แนวเส้นทางจากสถานีหอสมุดแห่งชาติ ไปสิ้นสุดที่สถานีกูกงซวง สีประจำเส้นทางคือสีเขียวอ่อน
รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สาย 9 มีโครงการก่อสร้างส่วนต่อขยายจากฝั่งเหนือไปสถานีไห่เตี้ยน แต่ได้มีโครงการ เข้ามาแทนที่
รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สาย 10
รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สาย 10 () เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าวงกลมแห่งที่สอง ต่อจากสาย 2 ในระบบรถไฟใต้ดินปักกิ่ง มีระยะทาง 57.1 กิโลเมตร อยู่ห่างจากสาย 2 ประมาณ 2-6 กิโลเมตร มีจำนวน 45 สถานี เป็นสถานีเปลี่ยนเส้นทาง 24 สถานี สีประจำเส้นทางคือ สีฟ้า เป็นรถไฟฟ้าสายวงกลมที่ยาวที่สุดในโลก
ใช้รถไฟฟ้ารุ่น DKZ15 84 คัน 6 คันต่อขบวน ผลิตโดยบริษัทฉังชุน
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย 1975
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย 1975 () จัดขึ้นในวันที่ 17-28 สิงหาคม พ.ศ. 2518 (ค.ศ.1975) ที่เมืองเมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย มีทีมเข้าแข่งขันทั้งหมด 5 ทีม คือ ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ จีน ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ มีสนามแข่งทั้งหมด 2 สนาม โดยญี่ปุ่น คว้าแชมป์ไปครองได้สำเร็จในการแข่งขันครั้งนี้ นอกจากนี้ ทีมชาติเกาหลีใต้ ที่ได้อันดับที่ 2 ยังผ่านเข้าสู่การแข่งขันวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976 อีกด้วย
ดินแดนแทนกันยีกา
อาณาจักรแทนกันยีกา ( เป็นดินแดนในอาณัติสันนิบาตชาติของสหราชอาณาจักร ระหว่าง ค.ศ. 1922 ถึง 1946 และ ดินแดนในภาวะทรัสตีของสหประชาชาติ ระหว่าง ค.ศ. 1946 ถึง ค.ศ. 1961.
รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สาย 13
รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สาย 13 () หรือรู้จักกันในชื่อ "ซิตีเรลไลน์" (城铁线) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในระบบรถไฟใต้ดินปักกิ่ง ทางตอนเหนือของกรุงปักกิ่ง เส้นทางบนแผนที่มีลักษณะคล้ายรูปตัวยู (u) ส่วนใหญ่เป็นทางยกระดับและเสมอระดับ ระยะทาง 40.9 กิโลเมตร เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าที่ยาวที่สุดในระบบรองจาก ปัจจุบันมีจำนวน 16 สถานี สีประจำเส้นทางคือ สีแอมเบอร์
รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สาย 14
รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สาย 14 () เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าที่เปิดให้บริการล่าสุดในระบบรถไฟใต้ดินปักกิ่ง เมื่อก่อสร้างส่วนต่อขยายแล้ว จะมีระยะทาง 47.7 กิโลเมตร 36 สถานี โดยเปิดให้บริการส่วนแรกเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 2013 ดำเนินการโดย Beijing MTR Corp. Ltd
เซอร์วัล
เซอร์วัล (; ) สัตว์กินเนื้อขนาดเล็กชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์เสือและแมว (Felidae)
เป็นแมวป่าหรือเสือขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ที่มีเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล "Leptailurus"
คำว่า "เซอร์วัล" (serval) มาจากภาษาโปรตุเกสแปลว่า "กวางหมาป่า" เนื่องจากมีลักษณะเด่นคือ มีคอยาว หูใหญ่ หัวเล็ก ทำให้แลดูคล้ายกวาง จัดเป็นแมวป่าขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง และมีสายพันธุกรรมใกล้เคียงกับคาราคัล
เซอร์วัลเมื่อมองจากระยะไกลจะทำให้แลดูคล้ายเสือชีตาห์ขนาดเล็ก เนื่องจากลำตัวมีลายจุดเหมือนกัน มีส่วนขาที่ยาวเหมือนกัน แต่ทว่ามีใบหูที่ใหญ่กว่าแต่หางสั้น เซอร์วัลตัวผู้มีน้ำหนักประมาณ 10–16 กิโลกรัม ตัวเมียมีน้ำหนักประมาณ 8–12 กิโลกรัม ความสูงจากอุ้งตีนถึงหัวไหล่ 55–60 เซนติเมตร ความยาวลำตัว 65–100 เซนติเมตร ความยาวหาง 25–40 เซนติเมตร อายุขัยเฉลี่ย 8–10 ปี เข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ 18–24 เดือน ระยะเวลาตั้งท้องนาน 67–77 วัน ออกลูกครั้งละ 1–4 ตัว ส่วนใหญ่ 2 ตัว หย่านมเมื่ออายุได้ 3 เดือน ลูกเซอร์วัลจะเป็นอิสระจากแม่เมื่ออายุได้ 6–8 เดือน
เซอร์วัลมีพฤติกรรมอาศัยและหากินอยู่ตามลำพังในพื้นที่ที่เป็นทุ่งหญ้าใกล้แหล่งน้ำ เช่น ลำธาร, หนอง, บึง ในแถบแอฟริกาตะวันออก โดยล่าหนู, นก, กระต่ายป่า, กบ รวมถึงกิ้งก่าหรือจิ้งจกเป็นอาหาร แต่เซอร์วัลเองก็ถูกล่าโดยเสือดาวและไฮยีน่าเป็นอาหารเหมือนกัน เซอร์วัลขนาดเล็กที่ยังไม่โตเต็มที่ก็ถูกล่าโดยสัตว์นักล่าขนาดใหญ่กว่า เช่น พังพอนขนาดใหญ่, อินทรีขนาดใหญ่ และงู
เซอร์วัล บางตัวพบเป็นสีดำตลอดทั้งลำตัวเหมือนเสือดำ เพราะมีความผิดปกติของเมลานิซึมในเม็ดสีเช่นเดียวกัน โดยเฉพาะเซอร์วัลที่อาศัยอยู่ในเขตภูเขาสูงในเคนยา เช่น อาร์เบอร์แดร์ เป็นไปได้ว่าเพราะสภาพแวดล้อมในที่สูงคู่แข่งในการแย่งชิงอาหารมีน้อยกว่าที่ราบ จึงไม่ต้องมีลายจุดหรือลายพรางในการซ่อนตัว รวมถึงสีดำยังช่วยดูดซับความอบอุ่นให้แก่ร่างกาย เนื่องจากสภาพอุณหภูมิบนภูเขาสูงหนาวเย็นกว่าที่ราบ
แบ่งออกเป็นชนิดย่อยต่าง ๆ ได้ดังนี้
เซอร์วัล ได้ถูกผสมข้ามสายพันธุ์กับแมวบ้าน ลูกที่ออกมาเป็นแมวพันทางสายพันธุ์ที่เรียกว่า แมวสะวันนา
รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สาย 15
รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สาย 15 () เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าทางตอนเหนือในระบบรถไฟใต้ดินปักกิ่ง ปัจจุบันมีระยะทาง 20.2 กิโลเมตร 13 สถานี อยู่ระหว่างการก่อสร้างส่วนต่อขยาย
แซมมี แมคอิลรอย
แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด  ช่วงปี 1971-1982
แซมมี่ แมคอิลรอย เกิดเมื่อวันที่  2 สิงหาคม   ค.ศ. 1954  ที่เบลฟาสต์ ไอร์แลนด์เหนือก่อนจะย้ายเข้าร่วม
ทีม  ปีศาจแดง
เขาเข้าร่วมทีมปีศาจแดงในปี  ค.ศ. 1969  เป็นนักเตะคนสุดท้ายที่  เซอร์ แมตต์ บัสบี้ ผู้จัดการทีมในขณะนั้นเซ็นสัญญาเข้ามา
และได้เล่นกับทีมชุดใหญ่นัดแรกเมื่อเดือนพฤศจิกายน
ปี 1971 ในศึก  แมนเชสเตอร์ ดาร์บี้  ที่พบกับ 
 แมนเชสเตอร์ ซิตี้  ซึ่งจบลงด้วยสกอร์ 3-3
แมคอิลรอยเป็นหนึ่งในนักเตะชุดตกชั้นในฤดูกาล
1973-74 แต่เขากับเพื่อนก็สามารถพาทีมกลับมาสู่
ลีก  ดิวิชั่น 1 (เดิม)  ในฤดูกาลต่อมาและสามารถ
พาทีมคว้าแชมป์  เอฟเอ คัพ  ในปี 1977 แต่ก็พลาด
ในปี 1979 และ 1980 ก่อนจะย้ายไปร่วมทีม  สโต๊ค ซิตี้  ในปี 1982 ด้วยค่าตัว 650,000 £
หลังจากออกจากทีมสโต๊คซิตี้แมคอิลรอยก็ได้ย้ายไปร่วม
ทีมอีกหลายทีมก่อนจะมาร่วมทีม  เปรสตัน นอร์ธเอนด์  
และเล่นอยู่จนถึงปี 1991 ก่อนจะย้ายไปร่วมทีม  นอริช วิคตอเรีย  และรับตำแหน่งผู้จัดการทีมไปด้วยแต่เล่นได้เพียง 2 ปีก็ประกาศแขวน
สตั๊ดในปี 1993 ขณะอายุได้ 39 ปี
กล้องปริทรรศน์
กล้องปริทรรศน์, กล้องตาเรือ หรือ กล้องดูแห่ () คือกล้องรูปร่างแท่งสี่เหลี่ยมหรือทรงกระบอก ด้านในประกอบด้วยกระจกเงาสองแผ่นติดอยู่ที่ปลายแต่ละด้านของกล้อง โดยให้ด้านเงาเอียงขนานเข้าหากัน ทำมุม 45 องศากับลำกล้อง และปลายกล้องสองด้านจะเจาะรูด้านข้างให้แสงส่องถึงด้านเงาของกระจก โดยให้ช่องที่ปลายด้านหนึ่งเป็นช่องแสงเข้า ช่องที่ปลายอีกด้านหนึ่งเป็นช่องสำหรับมอง
คำว่า "ปริทรรศน์" (ปะ-ริ-ทัด) มาจากคำภาษาสันสกฤต ว่า ปริ กับ ทรฺศน แปลว่า การสำรวจ หรือ การดูไปรอบ ๆ
เมื่อนำไปใช้ แสงจากวัตถุจะเข้าทางช่องแสงเข้า สะท้อนกระจกบานแรกลงมาตามลำกล้อง และสะท้อนกระจกบานที่สอง เข้าสู่ตาของผู้สังเกต ทำให้ผู้สังเกตสามารถเห็นวัตถุที่อยู่สูงกว่าระดับสายตา หรือถูกสิ่งกีดขวางบังอยู่เช่นกำแพงหรือฝูงชนได้
รถถังหลัก
รถถังหลัก () คือ รถถังที่หลักที่เป็นหัวหอกในการรบ องค์ประกอบที่สำคัญคือ อำนาจการยิง(ความแม่นยำ อำนาจการทำลาย ความรวดเร็วในการใช้อาวุธ) ความคล่องตัว และการป้องกันตนเอง(เกราะ) โดยรถถังหลักจะต้องเป็นรถถังที่มีน้ำหนักตั้งแต่ 37-65 ตันขึ้นไป และสามารถติดปืนใหญ่ตั้งแต่ขนาด 90-125 มม.
รถถังหลักในยุคแรกจะประกอบไปด้วยรถถังกลางที่ออกแบบและผลิตโดยตรงหลังจากสงครามโลกครั้งที่สอง โดยได้รับการนิยามใหม่ต่อมาเป็นรถถังหลัก
รถถังหลักในยุคที่สองนั้นได้เพิ่มความสามารถในการต่อสู้ในเวลาคืน
รถถังหลักในยุคที่3นั้นสามารถยิงกระสุนจรวดต่อสู้รถถังนำวิถีด้วยแสงเลเซอร์จากลำกล้องปืนใหญ่ได้ ทั้งยังมีระบบควบคุมการยิงแบบดิจิตอล มีกล้องเล็งและตรวจการณ์ทั้งผู้บัญชาการรถ และพลยิงที่ใช้กล้องแบบจับภาพด้วยรังสีความร้อน มีเกราะป้องกันทั้งที่เป็นแบบเชิงรับ สร้างเป็นตัวรถ และป้อมปืน
เมื่อรถถังหลักในยุคที่3ไปเปลี่ยนเป็นยุคต่อไป จะทำให้รถถังหลักในยุคที่4 มีระบบขับเคลื่อนที่สามารถเดินหน้าและถอยหลังได้ด้วยความเร็วเท่ากันด้วยระบบ ที่เรียกว่า Continuously Variable Transmission หรือ (CTV) มีระบบโหลดกระสุนอัตโนมัติ,มีระบบดูดซับแรงเมื่อทำการยิงที่ดีเยี่ยมทำให้เคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงขณะยิงได้ มีระบบกล้องรอบทิศทางรอบป้อมและรถ 360 องศาโดยไม่มีจุดอับสายตา สามารถใช้โหมดความร้อนและกล้องกลางคืนได้ทุกมุมมองรอบรถถัง และมีระบบโครงข่ายสื่อสารกับศูนย์บัญชาการได้จากในตัวรถถังเอง
Advanced Third Generation and Next Generation
รถถังที่อยู่ระหว่างการพัฒนาเพื่อเข้าประจำการ
มังอีนาซัล
มังอีนาซัล (ฮิลิไกนอน: ; หมายถึง "มิสเตอร์บาร์บีคิว") เป็นร้านอาหารฟาสต์ฟูดหรืออาหารจานด่วนที่มีชื่อเสียงและมีสาขาจำนวนมากนับ 500 สาขาในประเทศฟิลิปปินส์
มังอีนาซัลเกิดขึ้นจากการที่สหรัฐอเมริกาเคยปกครองฟิลิปปินส์มาก่อน และได้ให้วัฒนธรรมอาหารแบบฟาสต์ฟูดทิ้งไว้ให้ แต่ชาวฟิลิปปินส์ต้องการจะรับประทานอาหารฟิลิปปินส์ในรูปแบบของฟาสต์ฟูดมากกว่า มังอีนาซัลจึงถือกำเนิดขึ้นมา
อาหารส่วนใหญ่ที่ขายในมังอีนาซัลจะเป็นอาหารประเภทปิ้งย่าง เช่น ไก่ย่างและข้าว คล้ายกับข้าวเหนียวไก่ย่างของไทย สามารถรับประทานได้เต็มที่ โดยเรียกบริกรมาเติมข้าวได้ไม่จำกัด แต่มีข้อแม้ว่าต้องรับประทานให้หมด ไม่เช่นนั้นจะถูกปรับ
สนามฟุตบอลฮิตะชิ คะชิวะ
สนามฟุตบอลฮิตะชิ คะชิวะ เป็นสนามฟุตบอล ตั้งอยู่ที่ เมืองคะชิวะ, จังหวัดชิบะ, ประเทศญี่ปุ่น ปัจจุบันสนามแห่งนี้เป็นสนามเหย้าของสโมสร คะชิวะ เรย์โซล จากเจลีก สนามแห่งนี้มีความจุผู้ฃมทั้งหมด 15,900 คน ก่อสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2528
แคนต์บายมีเลิฟ
แคนต์บายมีเลิฟ () เป็นเพลงที่แต่งโดย พอล แม็กคาร์ตนีย์ ร้องโดยวงเดอะบีเทิลส์ เป็นซิงเกิลที่ 6 ของอังกฤษในชื่อ "Can't Buy Me Love"/"You Can't Do That"
เมืองไชยเชษฐา
ไซเซดถา เป็นอำเภอ ("เมือง") ของแขวงอัตตะปือทางตอนใต้ของประเทศลาว
บ้านฮ่องสุพาบ เมืองไชยเสดถานะคอนหลวงเวียงจัน
เมืองสนามชัย
สนามชัย เป็นอำเภอ ("เมือง") ของแขวงอัตตะปือทางตอนใต้ของประเทศลาว
เกิด อวอร์ด ครั้งที่ 2
เกิด อวอร์ด ครั้งที่ 2 เป็นรางวัลที่จัดขึ้นมอบให้แก่บุคคลในบันเทิง และบุคคลที่มีชื่อเสียงและได้รับความนิยมสูงสุดในปี พ.ศ. 2556 โดย วู้ดดี้ วุฒิธร มิลินทจินดา โดยกำหนดประกาศผลในวันที่ 6 พฤศจิกายน 2556 (เลื่อนเป็น 18 ธันวาคม 2556) ณ โรงละครสยามนิรมิต กรุงเทพมหานคร
รายชื่อเรียงตามลำดับในเว็บไซต์รางวัลเกิด อวอร์ด ครั้งที่ 2 ผู้ได้รับรางวัลเน้นตัวหนา
เดอะสลิมเชดีแอลพี
เดอะสลิมเชดีแอลพี () เป็นอัลบั้มที่ 3 ของเอ็มมิเน็ม โดยดร. เดรได้นำเพลงในอัลบัมเพลงอินดี้ของเอ็มิเน็มทีชื่อว่า The Slim Shady EP มาทำใหม่ในอัลบั้มนี้ และ ดร. เดร ลงมาช่วยงานเพลง My Name Is ,Guilty Conscience และ Role Model ในอัลบั้มนี้ด้วยตัวเอง เอ็มมิเน็ม ก็ตอบแทน ด็อกเตอร์ เดร ด้วยการไปช่วยเขาทำงานในอัลบั้ม Dr. Dre 2001 ของ ดร. เดร เอง
อัลบั้มThe Slim Shady LP ของเอ็มมิเน็ม กระหึ่มวงการเพลงฮิพฮ็อปทันที เพราะเนื้อร้องที่สะดุดหูกับโปรดักชันชั้นยอด แม้เนื้อหาของเพลงในอัลบั้มนี้ จะถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างกว้างขวาง รวมทั้งภาพการ์ตูนและกราฟิกบนปกที่ส่อความรุนแรง แต่ก็มีกลุ่มที่ชื่นชมอัลบั้มนี้จนไต่ขึ้นไปถึงอันดับ 2 ในอเมริกา เพราะชอบอารมณ์ขันแบบแสบ ๆ คัน ๆ ปนซาดิสต์ในเนื้อเพลง เอ็ม อ้างว่าเนื้อเพลงไม่ใช่ความคิดของเขา แต่เป็นความคิดของ Slim Shady อัลเทอร์อีโก้ของเขา ไม่ว่าจะเป็นการฆ่าแม่ของลูกตัวเองในเพลง '97 Bonnie & Clyde หรือการกล่าวหาว่าแม่ตัวเองติดยางอมแงมในเพลง My Name Is แต่เขาให้สัมภาษณ์ว่าเขามีวัยเด็กที่ผิดปกติ แม่ทำให้เขาเป็นเด็กมีปัญหา เรื่องลุกลามใหญ่โตเมื่อแม่เขาลุกขึ้นมายื่นเรื่องฟ้องศาลว่า เอ็ม ทำลายชื่อเสียง ฯลฯ แถมยังพ่วงเอาปัญหาส่วนตัวของเขากับ คิม ภรรยาของเขาในตอนนั้น
รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สายปาทง
รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สายปาทง () เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าฝั่งตะวันออกในระบบรถไฟใต้ดินปักกิ่ง ซึ่งขยายปลายทางด้านทิศตะวันออกของ เป็นเส้นทางเรียกที่ตั้งชื่อเส้นทางโดยใช้ตัวอักษรแทนตัวเลข บางครั้งถูกเรียกว่า "สาย 8T"
ปัจจุบันมีระยะทาง 18.9 กิโลเมตร จากสถานีซื่อฮุ่ย ถึงสถานีถู่เฉียว สีประจำเส้นทางคือสีแดง เหมือนกับ ซึ่งเส้นทางนี้ช่วยบรรเทาความหนาแน่นของผู้โดยสารใน ซึ่งวิ่งขนานกันได้ถึงร้อยละ 12.14
รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สายชางผิง
รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สายชางผิง () เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าทางตอนเหนือของระบบรถไฟใต้ดินปักกิ่ง เริ่มก่อสร้างในปี ค.ศ. 2009 สร้างเสร็จเมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 2010 เปิดให้บริการวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 2010 ระยะทาง 21.24 กิโลเมตร จำนวน 7 สถานี โดยมีสถานีหนันส้าว เป็นสถานีใต้ดินเพียงสถานีเดียว
เปรม มาลากุล ณ อยุธยา
นายเปรม มาลากุล ณ อยุธยา (2 สิงหาคม พ.ศ. 2480 - ???) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุตรดิตถ์ 5 สมัย
นายเปรม มาลากุล ณ อยุธยา เกิดเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2480 เป็นบุตรของนายประวัติ และ นางบุญมา มาลากุล ณ อยุธยา สำเร็จการศึกษา นิติศาสตรบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ สมรมกับ นางสันทนา มาลากุล ณ อยุธยา มีบุตรสาว คือ ทันตแพทย์หญิง ปฏิมารังสรรค์ มาลากุล ณ อยุธยา
เปรม ได้รับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรก ใน พ.ศ. 2518 สังกัดพรรคสยามใหม่ (พ.ศ. 2518) และได้รับเลือกติดต่อกันจนถึง พ.ศ. 2529 รวม 5 สมัย
พ.ศ. 2544 เปรม ลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่เขต 1 จังหวัดอุตรดิตถ์ ก่อนที่จะไม่ได้รับเลือกตั้ง
เปรม มาลากุล ณ อยุธยา ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 5 สมัย คือ
ลิงโคโลบัส
ลิงโคโลบัส () เป็นไพรเมตจำพวกลิงโลกเก่าที่อยู่ในสกุล "Colobus" จัดเป็นลิงที่อยู่ในกลุ่มค่าง
คำว่า "โคโลบัส" (Colobus) มาจากภาษากรีก คำว่า κολοβό ("kolobos") ซึ่งแปลว่า "เชื่อมต่อ" เนื่องจากลิงสกุลนี้มีหัวแม่มือที่สั้นมากเหมือนนิ้วด้วนหรือไม่มีหัวแม่มือ มีความใกล้เคียงกับลิงโคโลบัสสีน้ำตาล ที่อยู่ในสกุล "Piliocolobus"
ลิงโคโลบัส เป็นลิงที่กระจายพันธุ์ในทวีปแอฟริกา มีลักษณะเด่นคือ มีขนเพียง 2 สี คือ สีดำและขาวตลอดทั้งลำตัวและส่วนหาง บางชนิดมีขนและหางที่ยาวแลดูสวยงาม และเหมือนกับค่างสกุลอื่น ๆ คือ กินพืชเป็นอาหาร ซึ่งสามารถกินได้หลากหลายทั้ง ใบไม้, ดอกไม้, ผลไม้, กิ่งไม้, เมล็ดพืช ลิงโคโลบัสจะอาศัยอยู่กันเป็นฝูงประมาณ 9 ตัว ในป่าหลากหลายประเภททั้งป่าที่สมบูรณ์และป่าเสื่อมโทรม รวมถึงป่าทุ่งหญ้าและป่าริมแม่น้ำ และจะพบได้มากขึ้นในที่ ๆ ราบสูง มีระบบย่อยอาหารที่สามารถย่อยชิ้นส่วนต่าง ๆ ของพืชได้เป็นอย่างดีที่ลิงสกุลอื่นไม่สามารถทำได้
ภายในฝูงจะประกอบไปด้วยสมาชิกที่มีความหลากหลายทั้งลิงตัวเมีย และลูกลิง ลิงโคโลบัสเมื่อแรกเกิดจะมีขนสีขาว นอกจากนี้แล้วยังมีพฤติกรรมที่จะเลี้ยงลูกลิงตัวอื่น ๆ ที่ไม่ใช่ลูกของตัวหรือสมาชิกในฝูงอีกด้วย
ลิงโคโลบัส มีพฤติกรรมการกินอาหารที่ตะกละมูมมาม มักกินอาหารอย่างกระจัดกระจาย เป็นลิงที่ถูกล่าจากมนุษย์เพื่อเอาเนื้อบริโภคเป็นอาหาร กอรปกับป่าไม้ซึ่งเป็นสถานที่อยู่อาศัยอยู่ทำลาย อีกทั้งในธรรมชาติยังตกเป็นอาหารของชิมแปนซี ซึ่งเป็นไพรเมตเช่นเดียวกันล่ากินเป็นอาหารเพื่อความต้องการสารอาหารประเภทโปรตีนอีกด้วย
รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สายต้าซิง
รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สายต้าซิง () เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในระบบรถไฟใต้ดินปักกิ่ง เป็นเส้นทางส่วนต่อขยายฝั่งใต้ของ ซึ่งส่วนต่อขยายนี้มีระยะทาง 21.7 กิโลเมตร โดยมี 18 กิโลเมตร เป็นทางใต้ดิน มี 12 สถานี มีเพียงสถานีซีหงเหมินที่เป็นสถานีระดับดิน เริ่มก่อสร้างในปี ค.ศ. 2007 เปิดให้บริการในวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 2010 เวลา 14:00 น.
a. รวม 
b. "ดูเพิ่มที่" (Chinese) & (English)
รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สายฝังซาน
รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สายฝังซาน () เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าทางฝั่งตะวันตกของระบบรถไฟใต้ดินปักกิ่ง เชื่อมต่อกับ มีระยะทาง 24.7 กิโลเมตร จำนวน 11 สถานี (เสมอระดับ 9 ใต้ดิน 2) เริ่มก่อสร้างเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2009 เปิดให้บริการวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 2010
สหพันธรัฐโรดีเชียและไนแอซาแลนด์
สหพันธรัฐโรดีเชียและไนแอซาแลนด์ () หรือเรียกอีอย่างหนึ่งว่า สหพันธรัฐแอฟริกากลาง () เป็นสหพันธรัฐกึ่งเอกราชที่ประกอบด้วยดินแดนในภูมิภาคแอฟริกาใต้สามแห่งระหว่าง ค.ศ. 1953-1963 ได้แก่ อาณานิคมปกครองตนเองโรดีเซียใต้, รัฐในอารักขาโรดีเซียเหนือ และรัฐในอารักขาไนแอซาแลนด์
รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สายอี้จวง
รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สายอี้วง () หรือ "สายแอล 2" เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าที่เชื่อมต่อสถานีรถไฟอี้จวงในระบบรถไฟใต้ดินปักกิ่ง มีระยะทาง 14 สถานี เป็นสถานีใต้ดิน 6 สถานี สถานีเสมอดิน 8 สถานี เริ่มก่อสร้างในวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 2007 เปิดให้บริการวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 2010
เคพีเอ็น อวอร์ด ครั้งที่ 19
เคพีเอ็น อวอร์ด 2010 เป็นการประกวดร้องเพลงถ้วยพระราชทานชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย โดยเริ่มรับสมัครผู้เข้าแข่งขันตั้งแต่เดือนกรกฎาคม
รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สายด่วนท่าอากาศยาน
รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สายด่วนท่าอากาศยาน () เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานในระบบรถไฟใต้ดินปักกิ่ง มีระยะทาง จำนวน 4 สถานี จุคนได้ 4,500 คนต่อชั่วโมง และ 40,000 คนตาวัน เปิดให้บริการวันที่ 19 กรกฎาคม ค.ศ. 2008 สีประจำเส้นทางคือ สีม่วงอ่อน
รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สาย 7
รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สาย 7 () เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในระบบรถไฟใต้ดินปักกิ่ง วิ่งคู่ขนานกับ และ จากสถานีรถไฟปักกิ่งตะวันตก ไปยังย่านเจาฮัวจาง เริ่มก่อสร้างในเดือนมกราคม ค.ศ. 2010 กำหนดเปิดให้บริการภายในปี ค.ศ. 2013
จำนวน 23 สถานี ระยะทางประมาณ 24 กิโลเมตร มีชานชาลาที่ยาวเพื่อรองรับรถไฟฟ้า 8 คันต่อขบวน แต่เดิมวางแผนไว้ว่าจะสร้าง 17 สถานี แต่เพิ่มเป็น 23 สถานี
บุญหลง ถาคำฟู
นายบุญหลง ถาคำฟู (6 สิงหาคม พ.ศ. 2482 - 11 มกราคม พ.ศ. 2553) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำปาง 3 สมัย
นายบุญหลง ถาคำฟู เกิดเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2482 เป็นบุตรของนายป๊อก และ นางบัวคำ ถาคำฟู สำเร็จการศึกษา เศรษฐศาสตรบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
บุญหลง ถาคำฟู เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งลำไส้ เมื่อวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2553 สิริอายุรวม 70 ปี
อดีตเคยเป็นข้าราชการ ก่อนที่จะได้รับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรก ใน พ.ศ. 2529 สังกัดพรรครวมไทย และได้รับเลือกติดต่อกันจนถึง เดือนมีนาคม พ.ศ. 2535 รวม 3 สมัย
พ.ศ. 2544 บุญหลง ลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่เขต 1 จังหวัดลำปาง ก่อนที่จะไม่ได้รับเลือกตั้ง
บุญหลง ถาคำฟู ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 3 สมัย คือ
รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สาย 16
รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สาย 16 () เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าโครงการในระบบรถไฟใต้ดินปักกิ่ง มีแนวเส้นทางเหนือ-ใต้ทางฝั่งตะวันตก ใกล้กับ มีระยะทาง 23 กิโลเมตร จากสถานีซูจูเจีย (เชื่อมต่อกับ ) ถึงสถานียูชูจวงในเขตเฟ็งไต ใช้รถไฟฟ้า 8 คันต่อขบวน
แดนอรุณ รามณรงค์
แดนอรุณ รามณรงค์ เป็นนักแสดงชายลูกครึ่ง ไทย - อเมริกัน เป็นหลานชายของ ธัญญาเรศ รามณรงค์ เป็นที่รู้จักจากละครเรื่อง บ่วงบาป โดยรับบทเป็น อัฐ ลูกของขุนพิทักษ์ และ ชุ่ม และเป็นที่รู้จักมากขึ้นด้วยการรับบทเป็น ก้อง จากภาพยนตร์เรื่อง 2538 อัลเทอร์มาจีบ โดยคู่กับ พิมพ์ชนก ลือวิเศษไพบูลย์ ปัจจุบันกำลังศึกษาคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ
รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สายย่านชานเมืองตะวันตก
รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สายย่านชานเมืองตะวันตก ()เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าที่กำลังก่อสร้างในฝั่งตะวันตกของระบบรถไฟใต้ดินปักกิ่ง วิ่งจากสถานีบาเกา ของ ไปยังภูเขาฟรากานต์ - ระยะทาง 9.4 กิโลเมตร งบประมาณก่อสร้าง 1 พันล้านหยวน
รถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ สาย 1
รถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ สาย 1 เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าสายแรกของระบบรถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ เปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1993 ต้นทางจากสถานีถนนฟูจิน ผ่านทาง สถานีรถไฟเซี่ยงไฮ้ (รถไฟใต้ดิน) ปลายทางสถานีซินจวง รถไฟฟ้า 8 คันต่อขบวน เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าที่มีผู้โดยสารและได้กำไรมากที่สุด
รถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ สาย 2
รถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ สาย 2 เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าแนวตะวันตก-ออกในระบบรถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ ตัดกับ ที่สถานีจัตุรัสประชาชน ระยะทาง 64 กิโลเมตร เป็นเส้นทางที่ยาวที่สุดในระบบรองจาก เป็นเพียงสายเดียวที่เชื่อมต่อกับท่าอากาศยานนานาชาติซ่างไห่ผู่ตง ผู้โดยสาร 1.5 ล้านคนต่อวัน มีผู้โดยสารหนาแน่นที่สุดในระบบ
ธีระชัย ศิริขันธ์
นายธีระชัย ศิริขันธ์ (เกิด 28 ตุลาคม พ.ศ. 2492) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี และ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอำนาจเจริญ รวม 4 สมัย
นายธีระชัย ศิริขันธ์ เกิดเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2492 เป็นบุตรของนายบุญ และ นางบุญโฮม ศิริขันธ์ สำเร็จการศึกษา เกษตรศาสตรบัณฑิต และ เกษตรศาสตรมหาบัณฑิต จาก Araneta University ประเทศฟิลิปปินส์
ธีระชัย ได้รับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรก ใน พ.ศ. 2529 สังกัดพรรคกิจสังคม และได้รับเลือกเรื่อยมาจนถึง พ.ศ. 2548 รวม 4 สมัย ซึ่งนับว่าเป็นนักการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอำนาจเจริญมากครั้งที่สุด
ธีระชัย ศิริขันธ์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 4 สมัย คือ
รายชื่อผลงานเพลงของวงบีทูบี
ต่อไปนี่เป็นผลงานเพลงของ บีทูบี (BtoB) วงดนตรีชายล้วนสัญชาติเกาหลีใต้
เซเรียอา ฤดูกาล 2013–14
เลกาเซเรียอา (หรือ ทิม เลกาเซเรียอา ด้วยเหตุผลทางผู้สนับสนุน) ฤดูกาล 2013-14 เป็นฤดูกาลที่ 4 นับตั้งแต่ถอนตัวออกจากฟุตบอลลีกในฤดูกาล 2010-11 ซึ่งจะเริ่มต้นเปิดฤดูกาลในวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 2013 และสิ้นสุดฤดูกาลในวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 2014. ยูเวนตุส สามารถคว้าแชมป์สคูเด็ตโต้มาครองได้สำเร็จ.
ชิงกันเซ็ง E3 ซีรีส์
E3 ซีรีส์ เป็นรุ่นของรถไฟความเร็วสูง ชิงกันเซ็งของญี่ปุ่น สร้างขึ้นเพื่อใช้สำหรับการทำขบวนแบบ "โคมาจิ" ซึ่งเริ่มให้บริการเมื่อ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2540 พร้อมกับการเปิดตัวใหม่ของ อากิตะชิงกันเซ็ง "มินิชิงกันเซ็ง" สายแรก สาเหตุที่เรียกว่ามินิก็เนื่องจากชินกันเซ็งสายนี้จะมีขนาดความกว้างของตัวถังที่แคบกว่า โดยอะกิตะ ชินกันเซ็ง เป็นการขยายความกว้างรางระหว่างสถานีโมริโอกะ ถึง สถานีอากิตะ จากขนาดราง 1,067 มม. เป็น รางมาตรฐาน 1,435 มม.
นอกจากนี้ เวอร์ชันภายหลังของ E3 ยังถูกนำไปใช้งานในสาย ยามางาตะชิงกันเซ็ง (มินิชินกันเซ็ง) รูปแบบ "สึบะซะ" ซึ่งมินิชินกันเซ็งทั้งสองสายนี้เอง เชื่อมต่อกับ โทโฮะกุ ชินกันเซ็ง
ในโครงการรถไฟความเร็วสูงของไทย บริษัทรถไฟของของญี่ปุ่นเสนอให้ไทยใช้ระบบชินกันเซ็ง ซึ่งญี่ปุ่นจะนำชินกันเซ็ง E3 มาให้บริการในสายตะวันออก (กรุงเทพ - ระยอง) เนื่องจากมีข้อจำกัดด้านโครงสร้างช่วงแอร์พอร์ตลิงก์ ที่ต้องใช้รถไฟความเร็วสูงขบวนแคบ
ชิงกันเซ็ง E2 ซีรีส์
ชิงกันเซ็ง E2 ซีรีส์ เป็นรุ่นของรถไฟความเร็วสูง ชิงกันเซ็งของญี่ปุ่น รุ่นนี้ดำเนินงานโดยบริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก (JR ตะวันออก) เริ่มเปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1997 ในสองเส้นทางคือ โทโฮะกุ ชิงกันเซ็ง และ นะงะโนะ ชิงกันเซ็ง โดยในสายโทโฮะกุใช้ขบวนแบบ 10 ตู้ ส่วนสายนะงะโนะใช้ขบวนแบบ 8 ตู้ โดยแบบ 10 ตู้สามารถทำขบวนร่วมกับ E3 ซีรีส์ รูปแบบ "โคะมะชิ" โดยการต่อเพลาที่บริเวณหัวรถ
ในโครงการรถไฟความเร็วสูงของไทย บริษัทรถไฟของของญี่ปุ่นเสนอให้ไทยใช้ระบบชินกันเซ็ง ในการนี้ญี่ปุ่นเสนอนำชินกันเซ็ง E2 มาให้บริการในสายเหนือ (กรุงเทพ - เชียงใหม่), สายตะวันออกเฉียงเหนือ (กรุงเทพ - นครราชสีมา) และ สายใต้ (กรุงเทพ - หัวหิน)
ติดตั้งแหนบรับไฟแขนเดี่ยว PS207 ไว้ที่ตู้ 4 และ 6
มินิชิงกันเซ็ง
มินิชิงกันเซ็ง () เป็นชื่อที่ตั้งให้สำหรับแนวคิดในการเปลี่ยนราง จากรางแบบแนร์โรว์เกจ 1,067 มม. เป็นรางมาตรฐาน 1,435 มม. เพื่อให้สามารถนำรถไฟความเร็วสูง ชิงกันเซ็งมาวิ่งได้ โดยปัจจุบันมีเส้นทางมินิชิงกันเซ็งแล้ว 2 เส้นทาง ได้แก่ ยะมะงะตะ ชิงกันเซ็ง และ อะกิตะ ชิงกันเซ็ง
สาเหตุที่เรียกว่า "มินิชินกันเซ็ง" เนื่องจากชิงกันเซ็งที่สามารถนำมาวิ่งในเส้นทางนี้ จะเป็นชิงกันเซ็งที่มีความกว้าง 2,947 มม. ต่างจากชิงกันเซ็งในสายปกติที่มีความกว้าง 3,380 มม. เนื่องด้วยข้อจำกัดทางด้านระยะห่างระหว่างราง ที่มีพื้นที่ไม่พอให้รถขนาด 3,380 มม. มาทำขบวน
รายชื่อรุ่นที่ถูกออกแบบและสร้างขึ้นมาสำหรับทำขบวนในสายมินิชิงกันเซ็ง
ลาลีกา ฤดูกาล 2013–14
การแข่งขันฟุตบอลลาลีกา ฤดูกาล 2013-14 () เป็นฤดูกาลที่ 83 นับตั้งแต่ก่อตั้งการแข่งขันขึ้นมา เริ่มแข่งขันตั้งแต่วันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2556 และจะสิ้นสุดในวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2557
ในการแข่งขันนี้จะแข่งขันในระบบลีก มีทั้งหมด 20 ทีม ซึ่งประกอบด้วย 17 ทีมจากลาลีกา ฤดูกาล 2012-13 และอีก 3 ทีมจากเซกุนดาดีบีซีออน ฤดูกาล 2012-13
ผลการแข่งขันทีมที่ได้แชมป์ คือ อัตเลตีโก มาดริด นับเป็นครั้งที่ 10 ในประวัติศาสตร์ของสโมสร และถือเป็นการคว้าแชมป์เป็นครั้งแรกในรอบ 18 ปี หลังจากบุกไปเสมอ บาร์เซโลนา ถึงสนามแคมป์นู 1-1 ในนัดสุดท้ายของฤดูกาล ซึ่งทั้งคู่ต่างก็มีลุ้นแชมป์ด้วยกันทั้งสิ้น โดยอัตเลตีโก มาดริด ทำได้แค่เสมอก็ได้แชมป์แล้ว แต่ของบาร์เซโลนาต้องชนะเท่านั้น
รางวัลปีชีชีจัดขึ้นโดยหนังสือพิมพ์ "มาร์กา" ให้แก่ผู้เล่นที่ทำประตูมากที่สุดในหนึ่งฤดูกาล.
ที่มา: pichichi.es
นทีพร เชื้อบัณฑิตย์
นทีพร เชื้อบัณฑิตย์ เกิดเมือ พ.ศ. 2496 เป็นนักแสดงประกอบท่านหนึ่ง มักจะรับบท แม่ค้าปากตลาด หรือรับบทเป็นผี และโด่งดังจากบท ผีขนุน หรือ เจ๊ปริก ในภาพยนตร์เรื่อง หลวงพี่ กับ ผีขนุน
ด้านผลงานละครโทรทัศน์ มีผลงานมากกว่า 100 เรื่อง โดยแสดงเป็นตัวประกอบ เช่นละครเรื่อง กะลาก้นครัว รับบทเป็น แม่ค้าขายผัก, ผีขี้เหงา รับบท แม่ค้าขายปลาในวัด, ภูตพิศวาท รับบทเป็น ผี และ อุ่นไอรัก รับบทเป็น ภรรยาตำรวจ และแต่ในละบทบาทนั้นก็สร้างสีสันให้กับละครอย่างไม่น้อย
เทศบาลดิลี
ดิลี เป็น 1 ใน 13 เทศบาลของประเทศติมอร์-เลสเต เป็นที่ตั้งของกรุงดิลีเมืองหลวงของประเทศ และเป็นเทศบาลที่มีประชากรและความหนาแน่นประชากรมากที่สุด
เมเรียน เรเวน
มาริออน เอลิเซ ราเวน () หรือ มาริออน ราเวน () เป็นนักร้องแนวป๊อป-ร็อค, และโฟล์ค-ร็อค ชาวนอร์เวย์ เป็นหนึ่งในอดีตสมาชิกวง M2M วงดูโอที่มีเพื่อนร่วมวงอีกหนึ่งคน คือ Marit Larsen ปัจจุบันเธอเป็นนักร้องในสังกัด Blackbird Music และ Sony Music (ในอดีต Eleven Seven, Atlantic Records) นอกจากจะเป็นนักร้องแล้ว เธอยังมีความสามารถทางด้านการแสดงและเล่นดนตรีหลายอย่าง ไม่ว่าจะเป็นการ กีตาร์ไฟฟ้า, กลอง, คีย์บอร์ด, เพอร์คัชชัน เป็นต้น
หลังจากที่ M2M ได้ประกาศแยกวงอย่างเป็นทางการแล้ว มาริออน ราเวน ได้ออกอัลบั้มเดี่ยวไปแล้ว 3 อัลบั้ม แนวป๊อป-ร็อค, และโฟล์ค-ร็อค ซึ่งอัลบั้มทั้งสาม ถือว่าประสบความสำเร็จและได้รับการตอบรับอย่างดี โดยเฉพาะ อัลบั้มแรกของเธอ Here I Am ที่ประสบความสำเร็จทางด้านยอดขายในประเทศแถบตะวันออกเฉียงใต้และซิงเกิ้ล Break You ซึ่งสามารถขึ้นสู่อันดับที่ 1 โอริกอนชาร์ตของญี่ปุ่นได้สำเร็จ
เนาวรัตน์ ซื่อสัตย์
เนาวรัตน์ ซื่อสัตย์ (ชื่อเล่น : แหม่ม) เป็นนักแสดงชาวไทย ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็น สิทธิรัตน์ ซื่อสัตย์
เนาวรัตน์ ซื่อสัตย์ เกิดเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2503 ที่จังหวัดกรุงเทพมหานคร จบการศึกษาจากโรงเรียนนักบุญโยนออฟอาร์ต (ภายหลังศึกษาต่อเพิ่มเติมจนจบปริญญาตรีจากคณะรัฐศาสตร์ หลักสูตรพิเศษ รุ่นที่สอง มหาวิทยาลัยรามคำแหง) แล้วเข้าทำงานที่หนังสือพิมพ์สยามิศร์ ก่อนจะออกมาเดินแบบให้ร้านเสริมสวยเพ็ญ ต่อมาพิชัย น้อยรอด หรือ "เฮียหลอ" ชักนำให้มาแสดงภาพยนตร์เรื่อง "ไอ้ติงต๊อง" ร่วมกับ สมบัติ เมทะนี, กรุง ศรีวิไล และยอดชาย เมฆสุวรรณ แต่ภายหลังเกิดไอเดียทำภาพยนตร์เรื่อง "อีโล้นซ่าส์" ซึ่งต่อถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "โล้นซ่าส์" ออกฉายเมื่อปี พ.ศ. 2521 โดยเธอรับบทเป็นเด็กสาวซึ่งถูกกล้อนผมและยอมขายตัวเพื่อผู้มีพระคุณ ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้ออกฉายก่อนเรื่องไอ้ติงต๊องและสร้างชื่อเสียงให้กับตัวเธอเป็นอย่างมาก เธอมีผลงานทางภาพยนตร์ต่อมาบ้างแต่ไม่มากนัก หนึ่งในนั้นคือ "จิ๊กกี๋ก็มีหัวใจ" ร่วมกับนางเอกชื่อเหมือนกัน คือ เนาวรัตน์ ยุกตะนันท์
ภายหลังจึงได้เข้าสู่วงการละคร และออกจากวงการบันเทิงไปมีครอบครัว มีลูกสาวสองคน ล่าสุดทำงานเป็นผู้จัดการฝ่ายพัฒนาธุรกิจให้กับเตือนใจ เตชะรัตนประเสริฐ แห่งสหมงคลฟิล์ม แต่ก็ยังเป็นนักแสดงรับเชิญอยู่บ้าง เช่น ภาพยนตร์เรื่อง "จันดารา" เมื่อปี พ.ศ. 2555
ปนัดดา โกมารทัต
ปนัดดา โกมารทัต (เกิด: 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2500) เป็นนักแสดงชาวไทย
ปนัดดา โกมารทัต หรือ ปนัดดา จงศิริ, ปนัดดา พิพัฒน์พล เกิดเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2500 เข้าสู่วงการเพราะน้องสาวปนัดดาเป็นนางงามแล้วปนัดดาก็ได้มีโอกาสได้เป็นพี่เลี้ยงนางงาม และด้วยความก๋ากั่นของเธอก็เลยไปเข้าตา วิทยา สุขดำรง ที่เป็นนักข่าวและนักจัดรายการในสมัยนั้น แล้วเขาก็ชวนไปเล่นหนัง เพราะพี่เขาเห็นว่าเราหน่วยก้านดี ตั้งแต่นั้นมาก็เลยทำให้ได้เล่นเป็นนางเอกเรื่องแรก เรื่องหยาดพิรุณ คู่กับคุณ สรพงษ์ ชาตรี และได้เป็นนางเอกของเรื่องอีกด้วย
จากนั้นก็เริ่มมีงานละคร ในปี 2523 ปนัดดาได้เป็นที่รู้จักกันอย่างมากจากการแสดงละครเรื่อง จำเลยรัก รับบท โศรยา ทางช่อง 5 และ กุหลาบไร้หนาม รับบท นุชรี ทางช่อง 9 จากนั้นก็มีผลงานละครตามมาถึงปัจจุบัน มากกว่า 40 เรื่อง จากการโลดแล่นอยู่ในวงการบันเทิงถึง 30 ปี ปัจจุบันก็ยังแสดงละครอยู่เรื่อยๆ ผลงานละคร เช่น บางระจัน (2523), เคหาสน์สีแดง (2524), นางแมวป่า (2527), บ้านของพรุ่งนี้ (2531), ขมิ้นกับปูน (2533), ผยอง (2536), หักลิ้นช้าง (2539) เป็นต้น
ด้านชีวิตส่วนตัว สมรสกับ ศุภวัฒน์ จงศิริ หรือเป็นที่รู้จักกันในชื่อนามปากกา ศุภักษร เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ และนักเขียนบทชาวไทย มีบุตรชายชื่อ ศุภักษร จงศิริ (ชื่อเล่น: ไอซ์)
เกาะลันซาโรเต
ลันซาโรเต () เป็นเกาะในประเทศสเปน ตั้งอยู่ทางตะวันออกสุดของหมู่เกาะคะแนรีในมหาสมุทรแอตแลนติก อยู่ห่างจากชายฝั่งของทวีปแอฟริการาว 125 กิโลเมตร (78 ไมล์) และห่างจากคาบสมุทรไอบีเรียราว 1,000 กิโลเมตร (621 ไมล์) มีพื้นที่ครอบคลุม 845.9 ตารางกิโลเมตร เป็นเกาะใหญ่เป็นอันดับ 4 ของประเทศสเปน ชื่อเกาะตั้งชื่อตามนักสำรวจชาวเจนัวที่ชื่อ ลันเชลอตโต มาโลเชลโล (Lancelotto Malocello)
โพสต์ฮาร์ดคอร์
โพสต์ฮาร์ดคอร์ () เป็นแนวเพลงที่มาจากฮาร์ดคอร์พังก์ ที่แยกเป็นแนวเพลงย่อยจากการเคลื่อนไหวของพังก์ร็อก เช่น โพสต์พังก์ โพสต์-ฮาร์ดคอร์ ยังเป็นคำที่ใช้เรียกกว้างขวางของกลุ่มที่รู้จักหลายวงในยุคฮาร์ดคอร์พังก์หรือได้รับแรงบันดาลใจจากฮาร์ดคอร์ ในขณะที่ความสนใจของพวกเขามีความคิดเห็นที่กว้างขึ้นของการแสดงออก
แนวเพลงอยู่ในรูปร่างในช่วงกลางถึงปลายทศวรรษที่ 1980 พร้อมด้วยการเผยแพร่จากวงดนตรีในเมืองที่เป็นที่จัดตั้งฮาร์ดคอร์พังก์โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. เช่น ฟูกาซิ (Fugazi) เช่นเดียวกับวงที่มีเสียงแตกต่างกันเล็กน้อยเช่น บิกแบล็ก (Big Black) และ จอว์บ็อกซ์ (Jawbox) ที่อยู่ใกล้ชิดกับ น็อยส์ร็อก เป็นรากของ โพสต์-ฮาร์ดคอร์
สลาวอนสกีบรอด
สลาวอนสกีบรอด () เป็นเมืองในประเทศโครเอเชีย มีประชากร 59,141 คน (ค.ศ. 2011) เดิมเป็นที่รู้จักในชื่อ มาร์โซเนีย (Marsonia) ในจักรวรรดิโรมัน และ บรอดนาซาวี (Brod na Savi) ระหว่าง ค.ศ. 1244–1934 เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 6 ของประเทศโครเอเชีย รองจากกรุงซาเกร็บ สปลิต รีเยกา โอซีเยก และซาดาร์ ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำซาวา อยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของกรุงซาเกร็บราว 197 กม. (122 ไมล์) และอยู่สูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง 96 เมตร (315 ฟุต)
แพซาดีนา (รัฐแคลิฟอร์เนีย)
แพซาดีนา () เป็นเมืองในลอสแอนเจลิสเคาน์ตี รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา จากข้อมูลประชากรปี ค.ศ. 2010 แพซาดีนามีประชากร 137,122 คน ทำให้เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 180 ของสหรัฐอเมริกา ตกลงจากอันดับ 168 ในปี ค.ศ. 2009 แพซาดีนาเป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 9 ของลอสแอนเจลิสเคาน์ตี
สังคายนาครั้งที่หนึ่งในศาสนาพุทธ
ปฐมสังคายนา เป็นการสังคายนาพระธรรมวินัยครั้งแรก กระทำขึ้นหลังจากพระโคตมพุทธเจ้าเสด็จดับขันธปรินิพพานได้เพียง 3 เดือน
สาเหตุสืบเนื่องมาจากพระมหากัสสปะ เมื่อทราบข่าวว่าพระพุทธเจ้าปรินิพพานจึงรีบเดินทางมาจากเมืองปาวา แต่ระหว่างทางพระภิกษุสงฆ์ที่เป็นปุถุชนได้ร้องไห้คร่ำครวญขึ้นมาทำให้มีภิกษุผู้บวชเมื่อแก่นามว่าสุภัททะ ได้กล่าววาจาจาบจ้วงพระพุทธเจ้าพระมหากัสสปะจะลงโทษพระสุภัททะแต่ก็รอให้ผ่านพิธีถวายพระเพลิงเสียก่อน
หลังจากพิธีถวายพระเพลิงพระพุทธสรีระได้ผ่านไปแล้ว 3 เดือนพระมหากัสสปะจึงได้ชักชวนพระอรหันต์ทั้งสิ้น 500 รูปมาร่วมสังคายนาพระไตรปิฎกโดยมีท่านเป็นประธานและทำหน้าที่ซักถามพระวินัยและพระธรรมส่วน พระอุบาลีเป็นผู้วิสัชนาพระวินัย และพระอานนท์ซึ่ง 1 วันก่อนสังคายนาท่านได้บำเพ็ญธรรมจนสำเร็จเป็นพระอรหันต์ ทำหน้าที่วิสัชนาพระธรรม และได้พระเจ้าอชาตศัตรูเป็นองค์อุปถัมภก โดยสถานที่ทำปฐมสังคายนาคือ  ถ้ำสัตบรรณคูหา  กระทำทั้งสิ้น 7 เดือนจึงสำเร็จ
ผลของการสังคายนา ไม่มีพระสงฆ์รูปใดกล่าวดูหมิ่น
ระบบการเดินเรือแม่น้ำอาร์คันซอแมกเคลลัน–เคอร์
ระบบการเดินเรือแม่น้ำอาร์คันซอแมกเคลลัน–เคอร์ () คือทางน้ำ เป็นส่วนหนึ่งของระบบทางน้ำของท่าเรือทุลซาที่เมืองคาทูซา มีเส้นทางไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ผ่านรัฐโอคลาโฮมาและรัฐอาร์คันซอ ลงสู่แม่น้ำมิสซิสซิปปี ชื่อของระบบเดินเรือตั้งชื่อตาม โรเบิร์ต เอส. เคอร์ และจอห์น แอล. แมกเคลลัน ที่เป็นผู้ผลักดันโครงการ โดยระบบเปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน ค.ศ. 1971 โดยประธานาธิบดีริชาร์ด นิกสันมาเป็นประธานเปิด
ระบบทางน้ำประกอบด้วยช่วงลำน้ำของแม่น้ำอาร์คันซอและแม่น้ำเวอร์ดิกริส ไปจนถึงจุดบรรจบระหว่างแม่น้ำอาร์คันซอกับแม่น้ำมิสซิสซิปปี ในรัฐอาร์คันซอ ยาวรวม 45 ไมล์ (716 กม.)
เพาล์ ฟ็อน ฮินเดินบวร์ค
เพาล์ ลูทวิช ฮันส์ อันโทน ฟ็อน เบ็นเนอเคินดอร์ฟ อุนท์ ฟ็อน ฮินเดินบวร์ค () รู้จักกันทั่วไปว่า เพาล์ ฟ็อน ฮินเดินบวร์ค (2 ตุลาคม ค.ศ. 1847 – 2 สิงหาคม ค.ศ. 1934) เป็น Generalfeldmarschall (จอมพล) และรัฐบุรุษที่ได้บัญชาการในกองทัพเยอรมันในช่วงครึ่งหลังของสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ก่อนที่จะได้รับการเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐไวมาร์ในปี ค.ศ. 1925 เขาได้มีบทบาทที่สำคัญใน"การยึดอำนาจ"ของนาซีในเดือนมกราคม ค.ศ. 1933 เมื่อภายใต้แรงกดดัน เขาได้แต่งตั้งให้อดอล์ฟ ฮิตเลอร์เป็นนายกรัฐมนตรีของ"รัฐบาลความเข้มแข็งของชาติ" แม้ว่าพวกนาซีจะมีเสียงข้างน้อยในคณะรัฐมนตรีและรัฐสภาไรชส์ทาค
ฮินเดินบวร์คได้เกษียณจากกองทัพจากช่วงแรกในปี ค.ศ. 1911 แต่ได้ถูกเรียกตัวอีกครั้งไม่นานหลังการแพร่ระบาดของสงครามโลกครั้งหนึ่งในปี ค.ศ. 1914 เขามาครั้งแรกด้วยความรักชาติเมื่ออายุ 66 ปีด้วยชัยชนะที่เด็ดขาดในยุทธการที่ทันเนนแบร์กในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1914 เมื่อได้รับการแต่งตั้งให้เป็นหัวหน้าฝ่ายเสนาธิการทหารในค.ศ. 1916 ด้วยความนิยมต่อตัวเขาท่ามกลางประชาชนชาวเยอรมันได้เพิ่มมากขึ้นจนถึงจุดที่ก่อให้เกิดลัทธิบูชาบุคคลอย่างมหาศาล เมื่อจักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนีได้มอบหมายอำนาจให้เป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งกองบัญชาการใหญ่เยอรมัน ฮินเดินบวร์คและรองผู้ช่วยของเขา เอริช ลูเดินดอร์ฟ ซึ่งท้ายที่สุดแล้วได้กลายเป็นเผด็จการทหารโดยพฤตินัยที่ครอบงำการกำหนดนโยบายของเยอรมันในช่วงที่เหลือของสงคราม
ฮินเดินบวร์คได้เกษียณอีกครั้งในปี ค.ศ. 1919 แต่ได้กลับมาสู่ชีวิตสาธารณะในปี ค.ศ. 1925 เพื่อสมัครลงรับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีคนที่สองแห่งเยอรมนี ในปี ค.ศ. 1932 เขาได้ถูกชักชวนให้รีบสมัครลงรับเลือกตั้งอีกครั้งในฐานะประธานาธิบดีเยอรมัน แม้ว่าเขาจะมีอายุ 84 ปี และสุขภาพที่ค่อนข้างแย่ เพราะเขาได้รับการยอมรับว่าเขาเป็นผู้สมัครลงรับเลือกตั้งคนเดียวที่จะสามารถเอาชนะฮิตเลอร์ได้ ฮินเดินบวร์คได้สมัครลงรับเลือกตั้งอีกครั้งในการเลือกตั้งรอบสอง เขาได้ขัดขวางฮิตเลอร์และมีบทบาทสำคัญในการเพิ่มเสถียรภาพทางการเมืองมากขึ้นในสาธารณรัฐไวมาร์ซึ่งลงเอยด้วยการเถลิงอำนาจของฮิตเลอร์ เขาได้ยุบสภาในไรชส์ทาคสองครั้งในปี ค.ศ. 1932 และในที่สุดก็ต้องจำใจยอมที่จะแต่งตั้งฮิตเลอร์เป็นนายกรัฐมนตรีเยอรมนีในเดือนมกราคม ค.ศ. 1933 การที่ฮินเดินบวร์คทำเช่นนี้เพื่อตอบสนองความต้องการของฮิตเลอร์ที่เขาควรที่จะมีบทบาทเป็นส่วนหนึ่งในรัฐบาลไวมาร์ นับตั้งแต่ฮิตเลอร์ได้เป็นผู้นำของพรรคนาซีที่ได้รับชัยชนะในคะแนนเสียงมากที่สุดในการเลือกตั้ง ค.ศ. 1932 (ส่วนใหญ่พรรคไม่ประสบความสำเร็จ) ในเดือนกุมภาพันธ์ เขาได้ลงนามในกฤษฎีกาเพลิงไหม้ไรชส์ทาค ซึ่งได้ระงับเสรีภาพของประชาชน และในเดือนมีนาคม เขาได้ลงนามอนุมัติรัฐบัญญัติมอบอำนาจ เมื่อปีค.ศ. 1933 ซึ่งทำให้ระบอบการปกครองฮิตเลอร์มีอำนาจมากขึ้นได้ตามใจชอบ ฮินเดินบวร์คได้ถึงแก่อสัญกรรมในปีต่อมา ภายหลังซึ่งฮิตเลอร์ได้ประกาศแต่งตั้งให้ตัวเขาเองในฐานะ "ฟือเรอร์อุนท์ไรชส์คันทซ์เลอร์" หรือผู้นำสูงสุดและนายกรัฐมนตรีซึ่งได้แทนที่ทั้งตำแหน่งประธานาธิบดีและนายกรัฐมนตรี
ศริพจน์ภาษาไทย์
ศริพจน์ภาษาไทย์ คือ พจนานุกรมที่มุขนายกฌ็อง-หลุยส์ แว (Jean-Louis Vey) จัดพิมพ์ขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2439 โดยปรับปรุงจาก "สัพะ พะจะนะ พาสา ไท" พจนานุกรมฉบับของปาเลอกัว มีรูปเล่มขนาด 9" x 10" บนปกมีชื่อหนังสือและถัดลงมาแบ่งเป็น 2 คอลัมน์ ภาษาฝรั่งเศสอยู่ด้านซ้ายและภาษาอังกฤษอยู่ด้านขวา ส่วนที่เป็นคำนำ (คำอุทาหรณ์) ได้อธิบายวิธีออกเสียงภาษาไทย และการใช้อักษรโรมันแทนเสียงภาษาไทย ตอนท้ายมีแบบฝึกหัดสำหรับให้หัดอ่าน ในตอนที่เป็นคู่มือการใช้ซึ่งอยู่ต่อจากเรื่องการออกเสียง มีคำอธิบายเกี่ยวกับลักษณะทางไวยากรณ์ของภาษาไทย ส่วนที่เป็นเนื้อหาของพจนานุกรมจริง ๆ ได้ตัดคำแปลภาษาละตินออก และใช้ตัวอักษรขนาดเล็กลง นอกจากไวยากรณ์แล้ว ยังให้ความรู้พื้นฐานด้านอื่น เช่น มาตราชั่งตวงวัด วันเดือนปี เป็นต้น
เพลงชาติมอนเซอร์รัต
เพลงชาติอย่างเป็นทางการของมอนเซอร์รัตคือ เพลงก็อดเซฟเดอะควีน ซึ่งใช้เป็นเพลงชาติสำหรับอาณานิคมโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร. ชาวมอนเซอร์รัตมีความต้องการที่จะใช้เพลงประจำชาติสำหรับใช้ในพิธี และ การแข่งขันกีฬาเครือจักรภพ. ในปี ค.ศ. 1990ได้มีการคัดเลือกเพลงประจำชาติ ที่จัดขึ้นโดยรัฐบาล. ค.ศ. 1995 ได้เลือกเพลง มอนต์เซอร์รัตมายครันทรี (Montserrat my Country) โดย Denzil Edgecombe. ซึ่งไม่ได้รับความนิยม, แต่ยังมีข้อถกเถียงของบางกลุ่ม. ที่มีข้อสงสัยว่าเพลงประจำชาติของตนยังไม่ได้รับการตีพิมพ์ และ รับรองให้ใช้ – บทความจากหนังสือพิมพ์มอนต์เซอร์รัตรีพอร์ตเตอร์ (Montserrat Reporter) – นายกรัฐมนตรี, Reuben Meade, ได้ซักถามถึงทำนองที่ใช่ในเพลงประจำชาติซึ่งมีความคล้ายคลึงกับเพลงในฉบับเดิม. ที่ไม่สามรถระบุผู้เรียบเรียงทำนอง, เพลงประจำชาติฉบับปัจจุบัน มีชื่อว่า มาเธอร์แลนด์ (Motherland).
http://www.themontserratreporter.com/featured/there-is-a-national-song The Montserrat Reporter, 23 December 2011
ทิสแลนด์ออฟอาวส์
ทิสแลนด์ออฟอาวส์ ( - แผ่นดินของเรา) เป็นชื่อเพลงประจำชาติอย่างเป็นทางการ (official national song) ของหมู่เกาะเติกส์และหมู่เกาะเคคอส ซึ่งเป็นผลงานการประพันธ์ของของคอนราด โฮเวลล์ (Conrad Howell) เพลงนี้เริ่มใช้มาตั้งแต่ปี พ.ศ.  ส่วนเพลงชาติอย่างเป็นทางการ (official national anthem) คือเพลงก็อดเซฟเดอะควีน เนื่องจากหมู่เกาะแห่งนี้มีฐานะเป็นอาณานิคมโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร
ชิงกันเซ็ง 700 ซีรีส์
700 ซีรีส์ () เป็นรุ่นของรถไฟความเร็วสูง ชิงกันเซ็งของญี่ปุ่น ซึ่งมีสายการผลิตระหว่างปี ค.ศ. 1997-2006 และให้บริการครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1999 เดิมทีนั้นออกแบบโดยใช้ชื่อว่า "N300 ซีรีส์" ชิงกันเซ็งรุ่นนี้ได้รับการออกแบบร่วมโดย JR ตอนกลาง และ JR ตะวันตก โดยปัจจุบันให้บริการในสาย โทไกโด และ ซันโย ชิงกันเซ็ง
เวอร์ชันนี้ถูกนำไฟใช้งานโดย JR ตอนกลาง โดยวิ่งในเส้นทาง โตเกียว - ฮะกะตะ รูปแบบ "โนะโซะมิ" ซึ่งถูกนำมาใช้งานแทนการปลดระวางของ 300 ซีรีส์ ที่ทำขบวนในเส้นทางนี้ก่อนหน้านี้
เวอร์ชันนี้ถูกนำไปใช้งานโดย JR ตะวันตก สำหรับทำขบวนแบบ "ฮิกะริ" จากกรุงโตเกียว ซึ่งถูกนำมาใช้งานแทนการปลดระวางของ 100 ซีรีส์ ที่ทำขบวนในเส้นทางนี้ก่อนหน้านี้
เวอร์ชัน 8 ตู้นี้ เป็นความต้องการของ JR ตะวันตก สำหรับใช้งานในเส้นทาง ซันโย ชิงกันเซ็ง รูปแบบ "ฮิกะริ เรล สตาร์" ซึ่งเป็นเส้นทางจาก ชินโอซะกะ ถึง ฮะกะตะ โดยเวอร์ชันนี้เริ่มนำมาทำขบวนเมื่อ 11 มีนาคม ค.ศ. 2000 แทนที่การปลดระวางของ 0 ซีรีส์ รูปแบบ "ฮิกะริ ตะวันตก"
อุ่นไอรัก
อุ่นไอรัก เป็นละครโทรทัศน์แนว ดราม่า แนวน้ำดี สะท้อนปัญหาสังคม บทประพันธ์โดย ช่างปั้นเรื่อง ออกอากาศ วันศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 - 8 สิงหาคม พ.ศ. 2547 ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 นำแสดงโดย ตะวัน จารุจินดา ฑิฆัมพร ฤทธิ์ธาอภินันท์ ภัทรธิดา พัชรวีระพงษ์ ศิวัฒน์ โชติชัยชรินทร์  ชมพูนุช ปิยธรรมชัย ทรงวุฒิ ศรีเชิดชูธรรม อีกทั้งละครเรื่องนี้ได้รับการตอบรับที่ดีเป็นอย่างมาก ได้รับรางวัลทั้งยังเสนอชื่อเข้าชิงในรางวัลของบันเทิงไทยสาขาต่างๆ และยังถือเป็นการแจ้งเกิดนักแสดงให้โด่งดังมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักในวงการหลายคน อาทิ ศิวัฒน์ โชติชัยชรินทร์  ฑิฆัมพร ฤทธิ์ธาอภินันท์ ภัทรธิดา พัชรวีระพงษ์ ตะวัน จารุจินดา ชมพูนุช ปิยธรรมชัย ฯลฯ
สาวน้อยในตะเกียงแก้ว
สาวน้อยในตะเกียงแก้ว เป็นละครโทรทัศน์ไทยจากบทประพันธ์ของ โสภี พรรณราย ถูกสร้างครั้งแรกปี พ.ศ. 2545 เขียนบทโทรทัศน์โดย ภาวิต กำกับการแสดงโดย นนทนันท์ สังข์สวัสดิ์ นำแสดงโดย ณัฐวุฒิ สกิดใจ, แคทรียา อิงลิช, อนันต์ บุนนาค, อติมา ธนเสนีวัฒน์, ดวงดาว จารุจินดา, โอลิเวอร์ บีเวอร์ , แพทริค ชัยนาม, วิภาวี กาศกุล, ปิยะมาศ โมนยะกุล ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
หลังจากที่ประสบความสำเร็จจากละครเรื่องนี้ ทาง ช่อง 7 ยังได้ทำภาคต่อ ถึง 3 ภาค คือ สาวน้อยในตะเกียงแก้ว ภาค 2 ตอน แม่มดน้อยตัวป่วน (ออกอากาศในปี 2547) และ สาวน้อยในตะกียงแก้ว ภาค 3 ตอน อสูรน้อยในตะเกียงแก้ว (ออกอากาศในปี 2555) และ สาวน้อยในตะเกียงแก้ว ภาค 4 ตอน พ่อมดเจ้าเสน่ห์ (ออกอากาศปี 2561)
ฌอง หลุยส์ เวย์
มุขนายกฌอง หลุยส์ เวย์ () เป็นบาทหลวงโรมันคาทอลิกชาวฝรั่งเศส ปฏิบัติหน้าที่มิชชันนารีในราชอาณาจักรสยาม และได้รับแต่งตั้งเป็นมุขนายกผู้แทนพระสันตะปาปาประมุขมิสซังสยามตะวันออก (Vicar Apostolic of Eastern Siam) ในสมัยรัชกาลที่ 5
มุขนายกฌอง หลุยส์ เวย์ เกิดที่เมืองอาโรล จังหวัดโอต-ลัวร์ ประเทศฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 1840 เมื่อโตขึ้นได้เข้าศึกษาที่เซมินารีเล็ก แล้วจึงเข้าเรียนที่เซมินารีของคณะมิสซังต่างประเทศแห่งกรุงปารีสตั้งแต่วันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 1862 ท่านได้รับศีลอนุกรมเป็นบาทหลวงเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ.1865 แล้วออกเดินทางจากฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม เพื่อมาทำการประกาศข่าวดีในสยาม
บาทหลวงเวย์ เดินทางถึงสยามในเดือนกันยายน ขณะนั้นบาทหลวงโอกุสแต็ง-โฌแซ็ฟ ดูว์ปง เพิ่งรับตำแหน่งประมุขมิสซังสยามตะวันออกได้ไม่นาน หลังจากศึกษาภาษาสยามแล้ว ท่านก็เริ่มทำงานต่าง ๆ ช่วยเหลือมิสซังตามแต่ได้รับมอบหมายจากมุขนายก เช่น เป็นอธิการโบสถ์อัสสัมชัญ บางรัก เป็นผู้ดูแลเซมินารี จนกระทั่งได้ปฏิบัติหน้าที่แทนอุปมุขนายกมิสซัง บาทหลวงมาร์แต็งซึ่งชราภาพมากจนปฏิบัติหน้าที่ไม่ได้ อย่างไรก็ตามบาทหลวงเวย์ มักมีนิสัยชอบวางอำนาจและจู้จี้ ทำให้มิชชันนารีอื่น ๆ ในสมัยนั้นไม่ค่อยชอบท่าน แต่เพราะความจริงจังในการทำงาน ท่านจึงเป็นที่รักของประมุขมิสซัง ช่วงที่มุขนายกดูว์ปงป่วยหนัก ท่านจึงได้เรียกประชุมมิชชันนารีเพื่อขอให้เลือกบาทหลวงเวย์เป็นประมุขมิสซังคนต่อไป เมื่อมุขนายกดูว์ปงถึงแก่มรณกรรมแล้ว ปรากฏว่าเหล่ามิชชันนารีไม่ยอมลงคะแนนเลือกบาทหลวงเวย์ ทำให้ตำแหน่งประมุขมิสซังสยามตะวันออกว่างไปเกือบ 2 ปี เมื่อการเลือกตั้งอีกครั้งบาทหลวงเวย์จึงได้รับเสียงสนับสนุนเป็นเอกฉันท์
บาทหลวงเวย์ได้รับแต่งตั้งจากสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 9 ให้ดำรงตำแหน่งผู้แทนพระสันตะปาปาประจำมิสซังสยามตะวันออกและมุขนายกเกียรตินามแห่งเกราซา (Titular Bishop of Gerasa) เมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1875 ขณะอายุได้ 35 ปี
มุขนายกฌอง หลุยส์ เวย์ ถึงแก่มรณกรรมด้วยไข้มาลาเรียที่โรงพยาบาลเซนต์หลุยส์ เมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ.1909 ขณะอายุได้ 69 ปี
ในช่วงที่มุขนายกเวดำรงตำแหน่งประมุขมิสซัง มิสซังในสยามได้เจริญขึ้นหลายประการ มีการซื้อที่ดินเพิ่มเติมเพื่อสร้างโบสถ์ตั้งโรงพยาบาลเซนต์หลุยส์ โรงเรียนอัสสัมชัญ และโรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนแวนต์ ท่านได้ส่งเสริมการประกาศาสนาในภาคอีสานและประเทศลาว การเผยแผ่ประสบความสำเร็จเป็นอย่างดี จนต่อมาสันตะสำนักให้ตั้งมิสซังลาวขึ้นแยกจากมิสซังสยามตะวันออก
ผลงานสำคัญอีกชิ้นหนึ่งคือการทำพจนานุกรมภาษาไทยชื่อ "ศริพจน์ภาษาไทย์" โดยปรับปรุงจาก "สัพะ พะจะนะ พาสา ไท" ของมุขนายกฌ็อง-บาติสต์ ปาลกัว
แฮร์รี พาตช์
Harry Partch (24 มิถุนายน พ.ศ. 2444 - 9 มีนาคม พ.ศ. 2517) เป็นนักแต่งเพลงชาวอเมริกันตาบอด โดยยังเป็นนักดนตรี กวี และเป็นผู้ประดิษฐ์เครื่องดนตรีอีกหลากหลายชนิดด้วย.
นอยส์ร็อก
นอยส์ร็อก () เป็นแนวเพลงย่อยของเอ็กซ์เพอร์ริเมนทัลร็อก ที่ใช้องค์ประกอบเสียงนอยส์ ซึ่งเกิดจากพังก์ร็อกในช่วงยุค 1980 ได้รับอิทธิพลจาก โนเวฟ มินิมอล อินดัสเทรียล และ นิวยอร์กฮาร์ดคอร์ ศิลปินมักจะเน้นใช้เสียงแตกในระดับสุดขีดผ่านการใช้กีตาร์ไฟฟ้าและใช้เครื่องดนตรีอิเล็กทรอนิกส์น้อยชิ้น เพื่อสร้างเสียงรบกวนหรือเป็นส่วนหนึ่งในการทำเพลง
ศิลปินเชื่อมโยงกับนอยส์ร็อก เช่น โซนิกยูท ถึงแม้ว่าจะไม่ใช่ตัวแทนของนอยส์ร็อก แต่พวกเขาช่วยทำให้นอยส์ร็อกเป็นที่รู้จักในกลุ่มผู้ฟังเพลงออลเทอร์นาทิฟร็อก โดยผสมผสานท่วงทำนองเข้ากับเนื้อเสียง ซึ่งเป็นรากฐานให้วงอื่นในเวลาต่อมา
ดาบิด โรเชลา
ดาบิด โรเชลา กัลโบ () เกิดเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533 เป็นนักฟุตบอลชาวสเปน ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลการท่าเรือไทยในไทยพรีเมียร์ลีก โดยเล่นในตำแหน่งกองหลัง อดีตทีมชาติสเปน ชุดเยาวชน อายุไม่เกิน 19 ชิมแชมป์ยุโรป และชิงแชมป์โลก ปี 2007
Spain U17
รถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ สาย 3
รถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ สาย 3 เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในระบบรถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ รู้จักกันในชื่อ Pearl Line () สีประจำเส้นทางคือสีเหลือง เป็นเส้นทางยกระดับเส้นทางแรกในระบบ รถไฟฟ้า ผลิตโดยบริษัทอัสตอม และ Nanjing Puzhen
รถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ สาย 4
รถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ สาย 4 เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าสายวงกลมในระบบรถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ ซึ่งวิ่งตามแนวถนนวงแหวนเส้นใน เปิดให้บริการวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 2005 ใช้รถไฟฟ้าของซีเมนส์และ CSR Zhuzhou
รถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ สาย 5
รถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ สาย 5 หรือ สายซินมิน (莘闵线) เปิดให้บริการวันที่25 พฤศจิกายน ค.ศ. 2003 เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในระบบรถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ ดำเนินการโดย Shanghai Modern Rail Transit Co. Ltd.
รถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ สาย 6
รถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ สาย 6 หรือ "รถไฟเบาผู่ตง" เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าสายเหนือ-ใต้ในระบบรถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ ดำเนินการโดย Shanghai Modern Rail Transit Co. Ltd เวลาในการเดินทาง 1 ชั่วโมง 10 นาที
รถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ สาย 7
รถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ สาย 7 เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในระบบรถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ วิ่งจาก สถานีทะเลสาบเหมยหลาน ไปยัง สถานีถนนฮัวมู ระยะทาง
รถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ สาย 8
รถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ สาย 8 หรือ "สายยังปู" เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าแนวเหนือ-ใต้ในระบบรถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ วิ่งจาก สถานีถนนชิกวง ไปยัง สถานีทางหลวงเชนตู รถไฟฟ้าผลิตโดย Shanghai Electric และอัลสตอม
รถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ สาย 9
รถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ สาย 9 เป็นเส้นทางรถไฟแนวตะวันตก-ตะวันออกในระบบรถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ วิ่งจาก สถานีซ็องเจียงใต้ ไปยัง สถานีถนนยังเกากลาง ในเขตผู่ตง
รถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ สาย 10
รถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ สาย 10 เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในระบบรถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ เปิดให้บริการในวันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 2010 แบ่งเป็นสายหลักและสายรอง สายหลักวิ่งจาก สถานีซินเจียงวันเช็น ไปยัง สถานีถนนลองซี สายย่อยวิ่งจาก สถานีถนนลองซี ไปยังสถานี สถานีถนนฮางจง สีประจำเส้นทางคือ สีม่วงลาเวนเดอร์
เมืองบัวรภา
บัวละพา เป็นอำเภอ ("เมือง") ของแขวงคำม่วน แขวงในตอนกลางของประเทศลาว
รถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ สาย 11
รถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ สาย 11 เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในระบบรถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ มีประจำเส้นทางคือสี maroon มีสองเส้นทางย่อย คือ สายหลัก และสายย่อย
รถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ สาย 13
รถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ สาย 13 เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าแนวตะวันตก-ตะวันออกสายที่เปิดให้บริการล่าสุดในรถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ ซึ่งเปิดให้บริการเพียงบางส่วน ปัจจุบันอยู่ในระหว่างการก่อสร้างเพิ่มเติม
จารุศิริ ภูวนัย
จารุศิริ ภูวนัย หรือชื่อเดิม จารุศิริ คชหิรัญ ชื่อเล่น ตู่ เกิดเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2519 เป็นนักแสดงชาวไทย ทางสังกัดดีด้า วิดีโอ โปรดักชั่น (ช่อง 7) บิดาชื่อ นาท ภูวนัย (อดีตรองผู้ว่าราชการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ และเป็นนักแสดงชาวไทย) ส่วนมารดาชื่อ นิตยา ปานะถึก มีพี่น้องทั้งหมด 4 คน
เริ่มมีผลงานทางค่ายดีด้า วิดีโอ โปรดักชั่น ละครโทรทัศน์เรื่องแรกคือ "ม่านบังใจ" และมีผลงานละครตามมามากมาย อาทิ อุ่นไอรัก, ปิ่นไพร, อสูรน้อยในตะเกียงแก้ว, นางทาส, เรือนซ่อนรัก, อาญารัก เป็นต้น
เมืองละมาม
ละมาม เป็นอำเภอ ("เมือง") ของแขวงเซกองในทิศตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศลาว
รถไฟใต้ดินเฉิงตู สาย 1
รถไฟใต้ดินเฉิงตู สาย 1 () เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าสายแรกในระบบรถไฟใต้ดินเฉิงตู เปิดให้บริการวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 2010 โดยเริ่มก่อสร้างในปี ค.ศ. 2005
รถไฟใต้ดินเฉิงตู สาย 2
รถไฟใต้ดินเฉิงตู สาย 2 () เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าแห่งที่สองในระบบรถไฟใต้ดินเฉิงตู เปิดให้บริการวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 2012
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย 1979
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย 1979 () จัดขึ้นที่ประเทศฮ่องกง (ในเขตการปกครองของอังกฤษ) ระหว่างวันที่ 7-14 ธันวาคม พ.ศ. 2522 (ค.ศ.1979) มีทีมเข้าแข่งขัน 7 ทีม ได้แก่ จีน ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ ออสเตรเลีย อินโดนีเซีย ฮ่องกง และอินเดีย มีสนามแข่งขัน 1 แห่ง โดยจีน สามารถคว้าแชมป์ไปครองในการแข่งขันครั้งนี้ได้เป็นสมัยแรกและสามารถผ่านเข้าสู่การแข่งขันวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 อีกด้วย
ดินแดนสหภาพเนปยีดอ
เนปยีดอ () เป็นเขตการปกครองในภาคกลางของประเทศพม่า มีเมืองหลักคือเนปยีดอซึ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศด้วย
ดินแดนสหภาพเนปยีดอประกอบด้วยจังหวัดและอำเภอ ดังนี้:
ท่าอากาศยานนานาชาติเนปยีดอ
ท่าอากาศยานนานาชาติเนปยีดอ (; ) เป็นท่าอากาศยานนานาชาติแห่งที่ 3 ของพม่า นับจากท่าอากาศยานนานาชาติย่างกุ้งและท่าอากาศยานนานาชาติมัณฑะเลย์ ตั้งอยู่ห่างจากกรุงเนปยีดอ เมืองหลวงของพม่า ไปทางตะวันออกเฉียงใต้ราว 16 กิโลเมตร ท่าอากาศยานมีพื้นที่ทั้งหมด 111,500 ตารางเมตร ทางวิ่งยาว 3.6 กิโลเมตร โดยบริษัท China Harbour Engineering Company Ltd. (CHEC) เป็นผู้ดำเนินโครงการก่อสร้างด้วยมูลค่าสัญญาจ้างราว 100 ล้านดอลลาร์สหรัฐ อีกทั้งยังได้รับเงินกู้ช่วยเหลือพิเศษจากธนาคารเพื่อการส่งออกและนำเข้าแห่งประเทศจีน (Export-Import Bank of China : EXBC) ทั้งนี้ การก่อสร้างท่าอากาศยานดังกล่าวแบ่งเป็น 3 ระยะ (ปัจจุบันอยู่ในระยะที่ 1) ซึ่งคาดว่าเมื่อการก่อสร้างแล้วเสร็จทั้ง 3 ระยะ จะสามารถรองรับผู้โดยสารได้ถึง 20 ล้านคนต่อปี ปัจจุบันมีสายการบิน Air Bagan และ Air Mandalay ซึ่งเป็นสายการบินแห่งชาติของพม่า เปิดให้บริการเที่ยวบินในประเทศระหว่างกรุงเนปยีดอกับเมืองย่างกุ้ง และสายการบิน Hong Kong Airlines เปิดให้บริการเที่ยวบินตรงระหว่างกรุงเนปยีดอกับเขตบริหารพิเศษฮ่องกง
เส้นทางภายในประเทศ
เส้นทางระหว่างประเทศ
สวนสัตว์เนปยีดอ
สวนสัตว์เนปยีดอ () เป็นสวนสัตว์ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศพม่า ตั้งอยู่ในกรุงเนปยีดอ เป็นสวนสัตว์แห่งใหม่ เปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2551 มีพื้นที่ประมาณ 612 เอเคอร์ (247 เฮกตาร์) ในสวนสัตว์มีสัตว์ต่าง ๆ เช่น ช้างเอเชีย กวาง จระเข้ เสือดาว ลิง เสือขาวเบงกอล ม้าลาย จิงโจ้