hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ดำรงค์เดช สมานฉันท์
ดำรงค์เดช สมานฉันท์ สถิติการชก 3 ครั้ง แพ้ 3
แฟร์มีแล็บ
ห้องปฏิบัติการเครื่องเร่งอนุภาคแห่งชาติแฟร์มี หรือ แฟร์มีแล็บ () ตั้งอยู่ที่เมืองแบแทเวีย ใกล้นครชิคาโก รัฐอิลลินอยส์ สหรัฐอเมริกา เป็นห้องทดลองในสังกัดกระทรวงพลังงานแห่งสหรัฐอเมริกา ทำการวิจัยเกี่ยวกับฟิสิกส์พลังงานสูง
ห้องปฏิบัติการแห่งนี้ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1967 เดิมชื่อว่า "ห้องปฏิบัติการเครื่องเร่งอนุภาคแห่งชาติ" (National Accelerator Laboratory) และเปลี่ยนชื่อเป็น แฟร์มีแล็บ ในปี ค.ศ. 1974 เพื่อเป็นเกียรติแก่ เอนรีโก แฟร์มี นักฟิสิกส์ชาวอิตาลี ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ ประจำปี ค.ศ. 1938
ปัจจุบันแฟร์มีแล็บปฏิบัติงานโดยหน่วยงานที่ชื่อว่า Fermi Research Alliance (สหพันธ์เพื่อการวิจัยแฟร์มี) ซึ่งเป็นหน่วยงานความร่วมมือระหว่าง มหาวิทยาลัยชิคาโก กับ Universities Research Association (URA) ซึ่งเป็นการรวมตัวของห้องวิจัยจาก 91 มหาวิทยาลัย ทั้งในสหรัฐอเมริกา แคนาดา ญี่ปุ่น อิตาลี
เครื่องมือชิ้นสำคัญที่สุดของแฟร์มีแล็บ คือ เครื่องเร่งอนุภาคเทวาตรอน (Tevatron) มีขนาดเส้นรอบวง 6.28 กิโลเมตร (3.90 ไมล์) สามารถเร่งพลังงานอนุภาคโปรตอนได้ถึง 1.96 TeV เป็นเครื่องเร่งอนุภาคที่ใหญ่เป็นอันดับสองของโลก รองจากเครื่องชนอนุภาคขนาดใหญ่ของเซิร์น ที่กรุงเจนีวา (มีเส้นรอบวง 27 กิโลเมตร)
ในปี ค.ศ. 1995 การทดลองด้วยเครื่องเร่งอนุภาคที่แฟร์มีแล็บ ได้พิสูจน์ยืนยันการมีอยู่จริงของ ควาร์ก และในปี ค.ศ. 2008 ได้มีการค้นพบอนุภาคใหม่ที่ประกอบด้วยควาร์ก 3 ตัว ให้ชื่อว่า "โอเมก้า ซับ บี" (Ωb)
สถาบันวิทยาการหุ่นยนต์ภาคสนาม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี
สถาบันวิทยาการหุ่นยนต์ภาคสนาม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี (ฟีโบ้) เป็นหน่วยงานระดับคณะ ในสังกัด มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี เริ่มเปิดทำการเรียนการสอนเมื่อปี พ.ศ. 2538 ในชื่อ ศูนย์ปฏิบัติการพัฒนาหุ่นยนต์ภาคสนาม ตามแผนพัฒนาการศึกษาฉบับที่ 7 เพื่อวิจัยพัฒนาการศึกษาระดับสูงทางด้านวิชาการหุ่นยนต์ และงานวิจัยทางด้านระบบอัตโนมัติในภาคอุตสาหกรรม รวมถึงการให้บริการรับปรึกษาด้านอุตสาหกรรมต่างๆภายในประเทศ
เนื่องจากทางฟีโบ้เป็นองค์กรในภาครัฐที่มุ่งส่งเสริมการให้ความรู้แก่สังคม และผลิตบุคลากรที่มีคุณภาพให้สามารถนำเอาความรู้ทางวิทยาศาสตร์เทคโนโลยีไปใช้เพื่อการพัฒนาประเทศ ดังนั้นฟีโบ้จึงสามารถจัดแบ่งการทำงานขององค์กรออกเป็น 4 ประเภท ได้แก่
กลุ่มงานวิจัยพื้นฐานนี้เป็นกลุ่มที่ทำวิจัยเกี่ยวกับพื้นฐานองค์ความรู้ทางด้านวิทยาศาตร์และเทคโนโลยีหุ่นยนต์ ซึ่งกลุ่มงานวิจัยประเภทนี้จะเป็นงานวิจัยในระดับแนวหน้าและงานวิจัยระดับสูง โดยกลุ่มงานวิจัยนี้ทำงานวิจัยที่ค่อนข้างใหม่ สามารถทำการแข่งขันกับนักวิจัยระดับแนวหน้าของโลกได้ เช่น การวิจัยระบบ Haptic Interface, Intelligent Algorithm, Nonlinear Control System และ Multi-body Dynamic Analysis.
กลุ่มงานวิจัยประยุกต์เป็นกลุ่มทำวิจัยที่นำองค์ความรู้ทางด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีหุ่นยนต์ มาประยุกต์ใช้ในการลดปัญหาต่างๆ และเพิ่มประสิทธิภาพให้กับงานวิจัยนั้นๆ เช่น การสร้างหุ่นยนต์รักษาความปลอดภัย เพื่อลดอันตรายให้กับมนุษย์และสามารถนำเอาไปใช้ในงานสำรวจได้และการประยุกต์เอาความรู้ทางด้านเทคโนโลยีอัตโนมัติเช่น ระบบควบคุมแบบต่างๆมาใช้ในงานอุตสาหกรรม
กลุ่มงานวิจัยทางด้านอุตสาหกรรมนี้ เป็นกลุ่มวิจัยที่มุ่งเน้นบริการ วิจัยและพัฒนา และให้คำปรึกษาแก่งานทางด้านอุตสาหกรรม ซึ่งงานทางด้านอุตสาหกรรมของไทยนี้ยังขาดบุคลากรผู้ที่มีความชำนาญในสาขาวิชาเทคโนโลยีอัตโนมัติ และสาขาวิชาการหุ่นยนต์อยู่มาก ซึ่งมีผลกระทบทำให้การพัฒนาประเทศเป็นไปได้อย่างล่าช้า ด้วยเหตุนี้เองทางฟีโบ้ จึงมีกลุ่มงานวิจัยนี้เกิดขึ้น งานวิจัยที่ ฟีโบ้ ได้ให้บริการนั้นมีหลายประเภท เช่น งานอุตสาหกรรมไมโครอิเลคทรอนิกส์ งานอุตสาหกรรมผลิตชิ้นส่วนรถยนต์ งานอุตสาหกรรมผลิตของบริโภค และงานอุตสาหกรรมที่ต้องการการวิจัยและพัฒนาระบบอัตโนมัติ
กลุ่มงานเพื่อสาธารณนั้นเป็นงานที่ฟีโบ้ได้มุ่งเน้นที่จะตอบแทนให้กับสังคม ซึ่งฟีโบ้ได้ให้ความสำคัญกับงานเพื่อสาธารณะค่อนข้างมาก เนื่องจากทางฟีโบ้เองได้ตระหนักถึงการพัฒนาทางด้านความรู้และวิชาการของเยาวชนไทย และอีกทั้งการเพิ่มศักยภาพของบุคลากรภายในประเทศ ซึ่งทั้งหมดนี้ก็จะเป็นกำลังที่สำคัญในการพัฒนาประเทศชาติต่อไป งานสาธารณะที่ฟีโบ้ได้ให้บริการ เช่น การจัดการแข่งขันหุ่นยนต์ทั้งในระดับมหาวิทยาลัยและบุคคลทั่วไป จนถึงระดับประถมและมัธยม เพื่อกระตุ้นให้เยาวชนไทยมีความสนใจทางด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี สามารถคิด ประดิษฐ์สร้าง ชิ้นงานที่สามารถทำงานได้จริง ซึ่งจะเป็นการนำเอาความรู้ที่ได้ศึกษามา นำมาใช้กับงานจริงทำให้เกิดการฝึกฝนทั้งในด้านวิชาการและการปฏิบัติมากขึ้น และอีกทั้งงานบริการที่ทางฟีโบ้ได้ให้การอบรมแก่บุคคลกรในภาคอุตสาหกรรมที่สนใจเทคโนโลยีทางด้านหุ่นยนต์ และระบบอัตโนมัติ เป็นต้น
โยชิฮิโร ทาจิริ
โยชิฮิโร ทาจิริ (Yoshihiro Tajiri) หรือที่รู้จักในวงการมวยปล้ำมีชื่อว่า ทาจิริ (Tajiri) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวญี่ปุ่น เป็นอดีตนักมวยปล้ำของ WWF/E
หลังเริ่มปล้ำเก็บเกี่ยวประสบการณ์อยู่ในญี่ปุ่น และเม็กซิโก มาเกือบทศวรรษ ทาจิริ ก็ได้มาสร้างชื่อในอเมริกาเมื่อปี 1998 จากการเป็นหนึ่งในนักมวยปล้ำของค่าย ECW โดยทำให้แฟนๆ พากันนึกถึง เดอะเกรตมูตา ด้วยลีลาอันหวือหวา, ลูกเตะตามแบบฉบับ และการพ่นพิษออกจากปากเล่นงานคู่ต่อสู้ จนกระทั่ง ECW ถึงทางตันในปี 2001 ทาจิริ ก็ตามเพื่อนๆ มายัง WWE ด้วย บทบาทของเขาทีแรกคือเป็นลูกสมุนของ วิลเลี่ยม รีกัล ในมาดคนซื่อจากแดนปลาดิบที่มักจะทำอะไรฮาๆ แต่ถ้าใครที่เคยขึ้นปล้ำกับเขาแล้วล่ะก็ จะรู้ว่ามันไม่ขำเลย
เมื่อไหร่ก็ตามที่ผู้ตัดสินเผลอ เจ้าของฉายา "The Japanese Buzzsaw" จะพ่นพิษสีเขียวออกมาใส่ตาของคู่แข่งบ่อยครั้ง ซึ่งผู้ที่ใช้เทคนิคนี้เริ่มแรกก็คือ เดอะ เกรท คาบูกิ ก่อนจะตกทอดมาถึง มูต้า และเขานี่เอง ทาจิริ ยังเป็นผู้คิดค้นท่าแมงมุม Tarantula บวกกับลีลาการปล้ำอันเร้าใจ ทำให้เขาสามารถคว้าแชมป์มาครองได้บ่อยครั้ง ยิ่งถ้าเป็นระดับ Cruiserweight หรือ Light Heavyweight นี่ถือว่าเป็นเต้ยคนนึงเลย
ตลอดช่วงแรกที่อยู่กับ WWE เป็นเวลา 5 ปี ทาจิริ ยังขึ้นชื่อเรื่องการปล้ำแท็กทีมด้วย โดยในเดือนพฤษภาคม 2003 เขาจับคู่กับ เอ็ดดี เกร์เรโร แล้วปรนะสบความสำเร็จชิงแชมป์แท็กทีม WWE ได้จาก เชลตัน เบนจามิน กับ ชาร์ลี ฮาส นอกนั้นยังจับคู่กับ รีกัล ปราบ La Resistance ได้แชมป์โลกแท็กทีมอีกสมัย ทาจิริ โบกมือลา WWE หนแรกในปี 2005 โดยให้เหตุผลว่าอยากจะหันไปทำงานนักข่าว เพื่อใช้เวลาอยู่กับเมีย และลูกที่ญี่ปุ่น
อย่างไรก็ตาม จากนั้น ทาจิริ ยังคงปล้ำมวยปล้ำที่บ้านเกิด และยังมีแวบมาอยู่ TNA ด้วย และเมื่อปีที่แล้วนี้เอง ที่เขาหวนกลับมาเซ็นสัญญากับ WWE พร้อมเข้าร่วม Cruiserweight Classic Tournament แล้วก็ตกรอบ เขาได้รับบาดเจ็บช่วงเดือนมกราคม แต่ก็กลับมาปล้ำแมตช์สุดท้ายใน 205 Live เมื่อเดือนกุมภาพันธุ์ที่ผ่านมา ก่อนจะประกาศอำลา WWE อย่างเป็นทางการอีกครั้ง ซึ่งคราวนี้ชี้แจงว่าเขาไม่ได้มีปัญหาเรื่องอาการบาดเจ็บแล้ว แต่ทาง WWE ไม่ต้องการจะใช้งานเขาเนื่องจากอายุเยอะเกินไปนั่นเอง
ฆูเบนตุด เกร์เรรา
เอดัวร์โด อานิบัล กอนซาเลซ เอร์นันเดซ () เกิดวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1976 หรือเป็นที่รู้จักอย่างดีในนามสังเวียนมวยปล้ำในชื่อ ฆูเบนตุด เกร์เรรา () เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวเม็กซิโก เป็นอดีตนักมวยปล้ำสมาคมเวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ (WWE)
แตรวง
แตรวง () คือ วงดนตรีซึ่งปรกติประกอบด้วยเครื่องเป่าทองเหลืองและเครื่องกระทบ ในบางธรรมเนียม เรียกวงดนตรีที่ประกอบด้วยเครื่องดนตรีทองเหลืองและเครื่องเป่าลมไม้ว่า แตรวง ก็มี แต่โดยมากแล้วเรียก โยธวาทิต (military band), วงนั่งบรรเลง (concert band) หรือวงเป่า (wind band)
วงปี่พาทย์นางหงส์
วงปี่พาทย์นางหงส์ คือวงปี่พาทย์ชนิดหนึ่งที่นำเอาวงปี่พาทย์ไม้แข็งมาประสมกับวงบัวลอย โดยเปลี่ยนแปลงรูปแบบดังนี้
เหตุที่ใช้ชื่อวงปี่พาทย์นี้ว่าวงปี่พาทย์นางหงส์ก็เนื่องจากเรียกตามชื่อเพลงที่เล่นคือเพลงเรื่องนางหงส์ โดยจะใช้เล่นเฉพาะงานอวมงคลเท่านั้น ปัจจุบันไม่ค่อยเป็นที่นิยม เพราะได้หันมานิยมวงปี่พาทย์มอญแทน
วงปี่พาทย์นางหงส์ เดิมเป็นวงที่ใช้บรรเลงในงานศพของสามัญชน ต่อมาได้นำมาบรรเลงในงานสวดพระอภิธรรมศพเจ้านาย และใช้ในตอนถวายพระเพลิงพระบรมศพ พระศพ เมื่อครั้งงานพระบรมศพของสมเด็จพระศรีนครินทรา บรมราชชนนี สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี มีพระประสงค์ให้นำวงปี่พาทย์นางหงส์ ของกรมศิลปากรมาประโคมย่ำยาม ต่อจากวงประโคมของงานเครื่องสูง สำนักพระราชวัง จึงนับเป็นครั้งแรกที่ได้นำวงปี่พาทย์นางหงส์มาใช้ในงานพระบรมศพด้วย
เพลงที่บรรเลง เรียกว่า “ เพลงชุดนางหงส์” ประกอบด้วยเพลง
ดุริยางคศิลปินกลุ่มดุริยางค์ไทยสำนักการสังคีต กรมศิลปากร ผู้บรรเลงวงปี่พาทย์นางหงส์ (วงประโคมย่ำยาม) ในการพระศพ สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์
การบรรเลงดนตรีไทยในงานพระศพ
คริสตีส์
คริสตีส์ () เป็นบริษัทรับจัดประมูลผลงานศิลปะชั้นนำ
คริสตีส์ ก่อตั้งโดยนายเจมส์ คริสตี ชาวอังกฤษ เริ่มจัดการประมูลตั้งแต่ ค.ศ. 1759 โดยในเอกสารของบริษัทระบุว่า บริษัทจัดการประมูลครั้งแรกในกรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1766
ห้องค้าหลักของคริสตีส์ตั้งอยู่ที่ถนนเคนซิงตันในย่านเซนต์เจมส์ ลอนดอน เปิดดำเนินการมาตั้งแต่ ค.ศ. 1823 โดยมีห้องค้าแห่งที่สองอยู่ที่เซาท์เคนซิงตัน เปิดดำเนินการตั้งแต่ ค.ศ. 1975 และเป็นห้องค้าที่มีการประมูลมากที่สุดแห่งหนึ่ง จนถึงปัจจุบัน คริสตีส์มีสำนักงานทั้งสิ้น 85 แห่ง ใน 43 ประเทศ รวมทั้งที่นิวยอร์ก, ลอสแอนเจลิส, ปารีส, เจนีวา, อัมสเตอร์ดัม, มอสโก, เวียนนา, บัวโนสไอเรส, เบอร์ลิน, โรม, เกาหลีใต้, มิลาน, สเปน, ญี่ปุ่น, จีน, ออสเตรเลีย, ฮ่องกง, สิงคโปร์, อิสราเอล, ดูไบ, เม็กซิโกซิตี และกรุงเทพมหานคร
คริสตีส์เข้ามาจัดตั้งสำนักงานในประเทศไทยตั้งแต่ พ.ศ. 2540
วงปี่พาทย์มอญ
วงปี่พาทย์มอญ เป็นวงดนตรีที่มาพร้อมกับชาวมอญที่อพยพเข้ามาในประเทศไทย ประกอบด้วยเครื่องดนตรีที่ได้รับอิทธิพลมาจากมอญได้แก่ ปี่มอญ ฆ้องมอญ ตะโพนมอญ เปิงมางคอก และฆ้องราว
วงปี่พาทย์มอญมี 3 ขนาดเช่นเดียวกับวงปี่พาทย์ไม้แข็งของไทย ดังนี้
วงปี่พาทย์มอญมีการจัดรูปแบบวงที่แตกต่างจากวงปีพาทย์ของไทยตรงที่ตั้งฆ้องมอญไว้ด้านหน้าสุด ซึ่งการจัดรูปแบบวงนั้นไม่ทราบแน่ชัดว่าใครกำหนดและทำเพื่ออะไร บ้างก็ว่าเพื่อความสวยงามเมื่อมองจากด้านหน้า บ้างก็ว่าเป็นการให้เกียรติวัฒนธรรมมอญ บ้างก็ว่าเป็นเพราะฆ้องมอญทำหน้าขึ้นวรรคเพลงเช่นเดียวกับระนาดเอก
ในปัจจุบันวงปี่พาทย์มอญเจริญเติบโตอย่างมาก โดยการขยายวงให้ใหญ่ขึ้นเป็นวงปี่พาทย์มอญวงพิเศษ บางอาจจะมีฆ้องมอญถึง 10 โค้งหรือมากกว่านั้น ทำให้วงปี่พาทย์มอญนอกจากจะใช้เป็นเครื่องประโคมศพแล้ว ยังแสดงถึงเกียรติยศของผู้ตายอีกด้วย
นอกจากจะมีการเปลี่ยนแปลงโดยการเพิ่มฆ้องมอญให้มากขึ้นแล้ว ยังได้มีการเปลี่ยนแปลงลักษณะของเครื่องดนตรีเพื่อให้เหมาะสมกับวง คือเปลี่ยนลักษณะของรางระนาดเอกและระนาดทุ้มให้เหมือนกับฆ้องมอญ เพียงแต่ย่อสัดส่วนให้ต่ำลง
วงปี่พาทย์มอญแท้จริงแล้วใช้บรรเลงได้ในงานมงคล แต่คนไทยส่วนใหญ่นิยมใช้บรรเลงในงานศพ สืบเนื่องมาจากมีการนำวงปี่พาทย์มอญไปบรรเลงในงานพระบรมศพสมเด็จพระเทพศิรินทรามาตย์ พระราชินีในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระดำริว่า พระราชมารดาของพระองค์นั้นทรงมีเชื้อสายมอญโดยตรง จึงโปรดให้นำวงปี่พาทย์มอญมาบรรเลง ด้วยเหตุนี้เองจึงได้เป็นความเชื่อและยึดถือมาโดยตลอดว่า วงปี่พาทย์มอญเล่นเฉพาะงานศพเท่านั้น
งานศพสมัยก่อนนั้นจะใช้เพลงประโคมที่เรียกว่า"ประจำวัด"โดยจะประโคมหลังการสวดพระอภิธรรมเสร็จสิ้น เช่นเดียวกับวงปี่พาทย์นางหงส์ นอกจากนี้ก็ยังมีเพลงเวียนเมรุ หาบกล้วย จุดเทียน ในยุคหลังๆได้มีครูดนตรีไทยที่มีเชื้อสายมอญแต่งเพลงมอญให้วงปี่พาทย์มอญเช่นประจำบ้าน ย่ำเที่ยง ย่ำค่ำ ฯลฯ
ในยุคปัจจุบันก็มีเพลงมอญเกิดขึ้นอย่างมากมาย ส่วนใหญ่ก็จะนำเพลงที่คนส่วนใหญ่รู้จักนำมาแต่งเป็นสำเนียงมอญ ทำให้เพลงมอญในปัจจุบันมีความแตกต่างจากเพลงมอญโบราณเป็นอย่างมาก
ซัทเทบีส์
ซัทเทบีส์ () เป็นบริษัทจัดการประมูลผลงานศิลปะสัญชาติอังกฤษ
ซัทเทบีส์ เดิมชื่อ เบเกอร์ส (Baker's) ก่อตั้งเมื่อวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 1744 โดยนายซามูเอล เบเกอร์ เป็นบริษัทจัดการประมูลที่เก่าแก่ที่สุดในอังกฤษ และเก่าแก่เป็นอันดับสามของโลก รองจาก Stockholms Auktionsverk (ก่อตั้ง ค.ศ. 1674 ที่สวีเดน) และ Uppsala Auktionskammare (ก่อตั้ง ค.ศ. 1731 ที่สวีเดน)
ซัทเทบีส์ มีห้องค้าสำคัญอยู่ที่ถนนนิวบอนด์ กรุงลอนดอน และสาขาสหรัฐอเมริกาที่ถนนยอร์ก แมนฮัตตัน นิวยอร์ก โดยมีสำนักงานในหลายประเทศทั่วโลก รวมทั้งที่ประเทศไทย ตั้งแต่ พ.ศ. 2540
คัลเลอร์มีแบดด์
คัลเลอร์มีแบดด์ () เป็นวงบอยแบนด์แนวอาร์แอนด์บี ที่รวมตัวที่โอคลาโฮมาซิตี รัฐโอคลาโฮมา สหรัฐอเมริกา ประกอบด้วยสมาชิก Lucas Koch , Scott Hall , Brian Welch และ Evan Prindle มีผลงานอัลบั้ม 6 ชุด มีซิงเกิลดังอันดับ 1 ใน อเมริกาอย่าง "I Adore Mi Amor" และ "All 4 Love" ส่วนในสหราชอาณาจักรมีเพลงอันดับ 1 คือ "I Wanna Sex You Up"
เทศบาลตำบลนาดี (จังหวัดสมุทรสาคร)
เทศบาลตำบลนาดี เป็นรูปแบบการปกครองครอบคลุมทั้งตำบลนาดี อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร เดิมมีฐานะเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลนาดี โดยยกฐานะจากสภาตำบล เมื่อ วันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2538 ต่อมาเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 ได้มีการยกฐานะเป็นเทศบาลตำบลนาดีในปัจจุบัน
ตำบลนาดี เดิมชื่อ ตำบลบางปิ้งเมื่อ ครั้งเกิดน้ำท่วมใหญ่ในปี พ.ศ. 2485 ทำให้ไร่นาเสียหายมาก นายสิงห์ ภาสวัสดิ์ นายอำเภอเมืองสมุทรสาครขณะนั้น ได้ดำเนินการขุดคลองผ่านตำบลบางปิ้ง ตำบลคอกกระบือ และตำบลบ้านเกาะ มีขนาด กว้าง 4 วา ยาว 11 กิโลเมตรเศษ ตั้งชื่อว่า คลองสี่วาพาสวัสดิ์ และได้เปลี่ยนชื่อจาก ตำบลบางปิ้ง เป็น ตำบลนาดี เพื่อให้สอดคล้องกับพื้นที่ในการประกอบอาชีพทำนาข้าว
ตำบลนาดี มีพื้นที่ประมาณ 14,886 ไร่ 23.817 ตารางกิโลเมตร มีลักษณะภูมิประเทศ เป็นที่ราบลุ่ม มีลำคลองไหลผ่าน ซึ่งมีคลองสี่วาพาสวัสดิ์เป็นคลองสายหลัก พื้นที่ส่วนใหญ่ในอดีตทำการเกษตร ปัจจุบันโรงงานอุตสาหกรรมเข้ามาตั้งฐานการผลิตเพิ่มขึ้น รวมทั้งโครงการบ้านจัดสรร ทำให้สภาพดินที่เคยอุดมสมบูรณ์ เหมาะสมแก่การเพราะปลูกและทำการเกษตร กลับกลายเป็นพื่นที่สร้างโรงงานอุตสาหกรรม มีการสร้างเขื่อนลุกล้ำเขตคลอง ทำให้คลองที่เดิมทีมีขนาดที่ กว้าง มีขนาดที่แคบลง อีกทั้งยังมีน้ำเน่าเสีย ที่ปล่อยจากอุตสาหกรรม ปลาที่เคยมี ในคลองก็เรียกได้ว่า แทบไม่มีเลยก็ว่า ได้ ต่างจากก่อนหน้านี้ ที่เคยมียอยกปลา ไม่ต่ำกว่า 6 ยอ ตลอดคลองสี่วา
ตำบลนาดี แบ่งการปกครองแบบหมู่บ้านทั้งหมด 9 หมู่บ้าน ได้แก่ หมู่ที่ 1 บ้านโคกตานุช หมู่ที่ 2 บ้านบางปิ้ง หมู่ที่ 3 บ้านหุบสังกะสี หมู่ที่ 4 บ้านปลายคลองครุ หมู่ที่ 5 บ้านหนองตาแอ๊ว หมู่ที่ 6 บ้านคลองเจ๊ก หมู่ที่ 7 บ้านหนองทะเล หมู่ที่ 8 บ้านตาฟัก และหมู่ที่ 9 บ้านราษฎร์สามัคคี
อนุบาล 1 แห่ง
ประถมศึกษา 3 แห่ง
มัธยมศึกษา 1 แห่งจากตัวเมืองสมุทรสาคร มีรถโดยสารประจำทางวิ่งระหว่างตลาดมหาชัย ถึงวัดบางปิ้ง ซึ่งเป็นจุดศูนย์กลางของตำบลนาดี ทั้งรถประจำทาง บขส. ที่วิ่งระหว่างจังหวัด และรถสองแถว ที่ให้บริการผู้โดยสารระหว่างเวลา 5.00-20.00 น. ทุกวัน
ถนนเศรษฐกิจ
พระนางซุนว็อน
สมเด็จพระราชินีซุนวอน (순원왕후 김씨) ราชินีแห่งอาณาจักรโชซอนพระมเหสีของพระเจ้าซุนโจ ทรงเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินในปี 1834–1841 และปี 1849–1852.
สมเด็จพระราชินีซุนวอนทรงเป็นธิดาของ คิมโจซุน (김조순) ตระกูลคิมแห่งเมืองอันดงมารดาเป็นสตรีจากตระกูลซิม (심씨) ทรงเข้าพิธีอภิเษกกับพระเจ้าซุนโจในปี ค.ศ. 1802 และเป็นมเหสีเพียงพระองค์เดียวของพระเจ้าซุนโจ ในปี ค.ศ. 1834 พระเจ้าซุนโจสิ้นพระชนม์พระนางจึงได้ขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการให้กับพระราชนัดดาคือพระเจ้าฮอนจงซึ่งมีพระชนม์เพียง 8 พรรษา ทำให้อำนาจการปกครองอาณาจักรอยู่ที่ตระกูลคิมแห่งอันดงทั้งหมด จนในปี ค.ศ. 1840 อำนาจในการปกครองได้เปลี่ยนไปอยู่การควบคุมของพระราชมารดาของพระเจ้าฮอนจงตระกูลโจแห่งพุงยางเนื่องจากพระนางสั่งให้ประหารผู้คนที่นับถือศาสนาคริสต์คาทอลิก จนในปี ค.ศ. 1849 พระเจ้าฮอนจงสิ้นพระชนม์ทำให้พระนางกลับมาดำรงตำแหน่งผู้สำเร็จราชการอีกครั้ง
สมเด็จพระราชินีซุนวอน สิ้นพระชนม์ในพระราชวังชางด็อกในวันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 1857 ภายหลังได้รับการแต่งตั้งขึ้นเป็น "สมเด็จพระจักรพรรดินีซุนวอนซุก" (순원숙황후) ขณะพระชนม์ได้ 68 พรรษา
อันดง
อันดง () เป็นเมืองหนึ่งในจังหวัดคย็องซังเหนือ ในประเทศเกาหลีใต้ ปัจจุบันเมืองนี้กลายเป็นเมืองแห่งการศึกษา เพราะมีมหาวิทยาลัยมาตั้งที่นี่หลายสถาบัน
เดิมเมืองนี่ก่อตั้งโดยชาวจินฮันเมื่อ 1 ปีก่อนคริสต์ศักราช (พ.ศ. 542) และเป็นนิวาสสถานเดิมของพระมเหสีหลายพระองค์ในราชวงศ์โชซอน
สโมสรฟุตบอลจังหวัดเชียงราย
สโมสรฟุตบอล เชียงราย ซิตี้ เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทยโดยเป็นทีมจากจังหวัดเชียงราย ปัจจุบันแข่งขันอยู่ใน ไทยลีก 3
ย่างก้าวของความสำเร็จ เชียงราย ยูไนเต็ด ที่พาทีมขยับขึ้นไปเล่นดิวิชั่น 1 ด้วยการคว้ารองแชมป์ ด.2 ได้ถือว่าเป็นอีกปฐมบทของทีมจากภูธร ที่เริ่มต้นได้ยอดเยี่ยมแค่ปีแรกเท่านั้นเอง แต่ในปีนี้ อีกหนึ่งความภาคภูมิใจจากจังหวัดเชียงราย พร้อมส่งลงดวลแข้งอีกทีม ในศึกฟุตบอลดิวิชั่น 2 ภูมิภาค อย่าง ทีมเชียงราย เอฟซี (แมงป่องผยองเดช) ถือว่าเป็นอีกหนึ่งทีมที่น่าจับตามองอย่างมาก เพราะเป็นการรวมตัวของคนมีไฟ ที่หวังเห็นวงการฟุตบอลเชียงรายบูมฟุตบอลอย่างเต็มที่ โดยการนำของ นพ.เอกภพ เพียรพิเศษ รับหน้าที่ประธานสโมสรเชียงราย เอฟซี พร้อมด้วย ผจก.ทีมอย่าง ดำรงค์ศักดิ์ ขวัญชัย, และที่ปรึกษาสโมสร เดช ใจกล้า ผอ.กกท.เชียงราย ฯลฯ ถือว่าเป็นกำลังสำคัญในการปลุกปั้นครั้งนี้ขึ้น
โดยเชียงราย เอฟซี จดทะเบียนเป็นนิติบุคคลในชื่อ เชียงรายฟุตบอลคลับ จำกัด ที่ทำการสโมสรคือ เชียงรายฟุตบอลคลับ 72 หมู่ 19 ต.รอบเวียง อ.เมือง จ.เชียงราย 57000 หรือwww.chiangraifc.com และส.กีฬาจังหวัดเชียงราย สนามกีฬากลาง จ.เชียงราย อ.เมือง จ.เชียงราย 57000
วันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2560 ได้มีการออกมาเปิดเผยว่าทาง บริษัทผู้ผลิตเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ยักษ์ใหญ่ได้เข้ามาทำการซื้อกิจการหรือเทคโอเวอร์สโมสรพร้อมกับยกเลิกสัญญานักเตะและสตาฟฟ์โค้ชทั้งหมด
ในฤดูกาล 2556 เกิดการเปลี่ยนครั้งใหญ่กับทีมเชียงราย เอฟซี โดยเปลี่ยนชื่อเป็น สโมสรฟุตบอล เชียงราย ซิตี้ จดทะเบียนเป็นนิติบุคคลใหม่ในชื่อ บริษัท สโมสรฟุตบอล เชียงราย ซิตี้ จำกัด ตั้งอยู่ที่ 623 ถ.วิเศษเวียง ต.เวียง อ.เมืองเชียงราย จ.เชียงราย พร้อมปรับเปลี่ยนผู้บริหารทีมใหม่ทั้งหมด แต่ยังคงใช้สนามการแข่งขัน สนามกีฬาจังหวัดเชียงราย เป็นรังเหย้าเช่นเดิม
โรงเรียนกันทรารมณ์
โรงเรียนกันทรารมณ์ (ก.ร.) เป็นโรงเรียนมัธยาศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ได้รับการประกาศจัดตั้ง เป็นโรงเรียนจากกระทรวงศึกษาธิการ เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2499 มีนายสูรย์ สุภาพ เป็นผู้รักษาการ และต่อมากรมสามัญศึกษาได้แต่งตั้ง นายสิงคำ สมหอม ให้ดำรงตำแหน่งครูใหญ่ ซึ่งเป็น ครูใหญ่คนแรกของโรงเรียนกันทรารมณ์
โรงเรียนกันทรารมณ์ เป็นโรงเรียนประจำอำเภอกันทรารมย์ แต่ใช้ตัวสะกดแตกต่างกัน คือ ณ และ ย
ไดอะไนซัส
ไดอะไนซัส (; ) เป็นเทพเจ้าแห่งการเก็บเกี่ยวองุ่น การทำไวน์และไวน์ ความบ้าคลั่งทางพิธีกรรมและปีติศานติ์ในเทพปกรณัมกรีก พระนามของพระองค์ในแผ่นจารึกอักษรไลเนียร์บี แสดงว่าชาวกรีกไมซีเนียนอาจมีการบูชาพระองค์ตั้งแต่ประมาณ 1500–1100 ปีก่อน ค.ศ. ร่องรอยลัทธิประเภทไดอะไนเซียพบได้ในอารยธรรมไมนวนบนเกาะครีต จุดกำเนิดของพระองค์นั้นไม่แน่ชัด และลัทธิของพระองค์มีหลายรูปแบบ แหล่งข้อมูลโบราณบางแหล่งอธิบายว่าเป็นของชาวเทรซ บางแหล่งก็อธิบายว่าเป็นของชาวกรีก ในบางลัทธิ พระองค์มาจากทางตะวันออก โดยเป็นพระเจ้าเอเชีย ในลัทธิอื่น พระองค์มาจากเอธิโอเปียทางใต้ พระองค์เป็นเทพเจ้าแห่งการสำแดงอย่างเทพเจ้า (epiphany) และ "ความเป็นต่างประเทศ" ของพระองค์ที่เป็นพระเจ้าที่มาจากต่างแดนอาจสืบทอดและสำคัญต่อลัทธิของพระองค์ พระองค์เป็นพระเจ้าหลักและได้รับความนิยมในเทพปกรณัมและศาสนากรีก และรวมอยู่ในรายพระนามเทวสภาโอลิมปัสบ้าง ไดอะไนซัสเป็นพระเจ้าพระองค์สุดท้ายที่ได้รับการยอมรับเข้าสู่ยอดเขาโอลิมปัส พระองค์เป็นพระเจ้าองค์ที่มีพระชนมายุน้อยที่สุดและเป็นพระองค์เดียวที่ประสูติแก่มารดาที่เป็นมนุษย์ เทศกาลของพระองค์เป็นแรงผลักดันเบื้องหลังการพัฒนาการละครกรีก พระองค์เป็นตัวอย่างของพระเจ้าที่กำลังสวรรคต (dying god)
พระองค์มีอีกพระนามหนึ่งว่า แบคัส (, หรือ ; ) ซึ่งเป็นพระนามที่ชาวโรมันรับไป ช่อกระจุกแยกแขนง (thyrsus) ของพระองค์บางครั้งมีเถาไม้เลื้อยพันและมีน้ำผึ้งไหลเป็นหยด ซึ่งเป็นไม้ถือที่มีประโยชน์ แต่ยังเป็นอาวุธได้ด้วย และสามารถใช้ทำลายผู้ที่ต่อต้านลัทธิของพระองค์และเสรีภาพซึ่งพระองค์เป็นตัวแทน พระองค์ยังทรงถูกเรียกว่า ผู้ปลดปล่อย (Liberator) ที่ปลดปล่อยส่วนลึกของตนเองโดยทำให้คลั่ง หรือให้มีความสุขอย่างล้นเหลือ หรือด้วยเหล้าองุ่น หน้าที่ของไดอะไนซัสคือเป็นผู้สร้างดนตรีออโลส (aulos) และยุติความกังวล นักวิชาการถกกันเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างไดอะไนซัสกับ “คตินิยมเกี่ยวกับวิญญาณ” และความสามารถในการติดต่อระหว่างผู้ยังมีชีวิตอยู่และผู้ที่ตายไปแล้ว
ตะโพนมอญ
ตะโพนมอญ มีลักษณะคล้ายตะโพนของไทย แต่ใหญ่กว่า และตรงกลางหุ่นป่องน้อยกว่า มีเสียงกังวานลึกกว่าตะโพนไทย หน้าใหญ่เรียกว่า"เมิกโหน่ก" หน้าเล็กเรียกว่า"เมิกโด้ด" เป็นภาษามอญ
ตะโพนมอญใช้บรรเลงผสมกับวงปี่พาทย์มอญ มีหน้าที่บรรเลงหน้าทับ และกำกับจังหวะต่างๆ
นิวฟาสต์ออโตเมติกแดฟโฟดิลส์
นิว ฟาสต์ ออโตเมติก แดฟโฟดิลส์ () ต่อมาก็เปลี่ยนเป็น (New FADS) วงดนตรีอัลเทอร์เนทีฟร็อกจาก แมนเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ เริ่มตั้งวงมาตั้งแต่ปี 1988 ถึง 1995
อิมซังอ๊ก ยอดพ่อค้าหัวใจทระนง
อิมซังอ๊ก ยอดพ่อค้าหัวใจทระนง (상도, Sangdo) เป็นละครซีรีส์เกาหลี ที่ออกอากาศเมื่อ พ.ศ. 2544 - 2545 ในประเทศไทยออกอากาศทางช่อง 3 สร้างจากประวัติชีวิตของ อิมซังอ๊ก (Im Sang-ok, 임상옥) (พ.ศ. 2322-2398) เป็นบุคคลที่มีชีวิตจริงอยู่ในประวัติศาสตร์เกาหลี โดยมีชีวิตอยู่ช่วงรัชกาลพระเจ้าจองโจ-พระเจ้าชอลจง เป็นหัวหน้ากลุ่มการค้ากลุ่มหนึ่ง เป็นคนที่อัธยาศัยดี มีความซื่อตรงซื่อสัตย์สุจริตจนได้เป็นขุนนาง
ช่วงต้นๆของชีวิต อิมซังอ๊กกับพ่อถูกกล่าวหาว่าค้ากำมะถันเถื่อน จึงถูกจับและพ่อของเขาถูกประหารชีวิต ส่วนอิมซังอ๊กถูกจับแต่หนีรอดออกมาได้ และได้มาอยู่คณะละครเร่คณะหนึ่งและแอบหลงรักลูกสาวของหัวหน้ากลุ่มการค้ากลุ่มซงซาง (แท้ที่จริงเธอเป็นลูกสะใภ้ แต่ต่อมาสามีตาย พ่อสามีจึงรับเธอเป็นลูกบุญธรรม)
ต่อมาอิมซังอ๊กได้ไปอยู่กับกลุ่มการค้ากลุ่มกังซางและได้แต่งงานกับลูกสาวหัวหน้ากลุ่มจนได้เป็นเลขาของกลุ่มการค้าแทนคนเก่าที่แปรพักตร์ ไปอยู่กับฝ่ายตรงข้าม ต่อมาหัวหน้ากลุ่มบริหารงานผิดพลาดจนล้มละลาย อิมซังอ๊กได้รวบรวมผู้คน ตั้งกลุ่มการค้านี้ขึ้นมาใหม่ จนค้าขายร่ำรวยที่สุดในโชซอนในขณะนั้น
ก่อนหน้าที่เขาจะรวบรวมพรรคพวกตั้งกลุ่มการค้าขึ้นมาใหม่นั้น พ่อตาของเขาถูกคนของอดีตเลขาที่แปรพักตร์ไปฆ่าตาย และในที่สุดเขาก็สามารถเอาชนะกลุ่มการค้าคู่แข่งได้สำเร็จ ส่วนหญิงสาวที่เขาแอบหลงรักนั้น ก็ได้กลับไปเป็นหัวหน้ากลุ่มซงซางในที่สุด
อิมซังอ๊กถึงแก่กรรมเมื่อ พ.ศ. 2398 ขณะอายุได้ 76 ปี
ไพรมัลสกรีม
ไพรมัลสกรีม () เป็นวงออลเทอร์นาทิฟร็อกจากสกอตแลนด์ ก่อตั้งวงในปี ค.ศ. 1982 ในกลาสโกว์ โดย Bobby Gillespie (ร้อง) และ Jim Beattie ส่วนสมาชิกปัจจุบันประกอบด้วย Gillespie, Andrew Innes (กีตาร์), Martin Duffy (คีย์บอร์ด), Gary "Mani" Mounfield (เบส), and Darrin Mooney (กลอง)
ชัง ย็อง-ชิล
ชัง ย็อง-ชิล(; ; ประมาณ ค.ศ. 1390 – หลัง ค.ศ. 1442) เป็นนักประดิษฐ์ นักวิทยาศาสตร์และนักดาราศาสตร์ชาวเกาหลี เขาเป็นผู้ประดิษฐ์มาตรวัดปริมาณน้ำฝนและมาตรวัดปริมาณน้ำ เดิมเขาเป็นทหารองครักษ์ แต่เนื่องจากพระเจ้าเซจงมหาราชทรงเห็นถึงความสามารถของเขา จึงทรงตั้งให้เขาเป็นขุนนางขั้น 3 และมาตรวัดทั้ง 2 ชิ้นนี้ก็กลายเป็นเทคโนโลยีที่สำคัญในสมัยราชวงศ์โชซอน
เล่งโฉ
เล่งโฉ (; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก บิดาของเล่งทอง ถูกกำเหลงสังหารในศึกที่ซุนกวนยกทัพไปตีกังแฮ
ขงสิ้ว
ขงสิ้ว (; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กเป็นขุนพลของเตียวสิ้วเป็นทหารเอกที่สำคัญมากในการรบที่เตงเชียโดยเตียวสิ้วส่งขงสิ้วไปรักษาเมืองเตงเชียเมื่อโจโฉมาตีเมืองเตงเชีย และได้มาเป็นายด่านแรกของด่านทั้ง5 เมื่อกวนอูจะไปหาเล่าปี่ที่โห้ปัก ได้พบกับขงสิ้ว แต่ไม่มีใบผ่าน ขงสิ้วจึงต่อสู้กับกวนอู แล้วก็โดนกวนอูเอาง้าวฟันตาย
อองของ
อองของ (; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก แต่เดิมอยู่ใต้สังกัด โฮจิ๋น ต่อมาได้เป็นเจ้าเมืองโห้ลาย เป็นหนึ่งในเจ้าเมืองที่ร่วมกองทัพพันธมิตร 18 หัวเมืองเพื่อปราบตั๋งโต๊ะ และเป็นหนึ่งในแปดเจ้าเมืองที่อ้วนเสี้ยวออกคำสั่งให้ไปตีด่านเฮาโลก๋วน
ทัพของอองของเป็นทัพแรกที่มาถึงด่านเฮาโลก๋วน อองของสั่งให้ขุนพลของตนเอง หองหยก ออกไปสู้กับลิโป้ แต่ก็ถูกลิโป้สังหารอย่างรวดเร็ว สุดท้ายทัพอองของก็ถูกลิโป้ตีแตกพ่าย ยังดีได้ทัพของเตียวเมา และอ้วนอุ๋ยได้ยกทัพมาช่วยได้ทันเวลา ลิโป้จึงถอนทัพกลับไปตั้งในด่านเฮาโลก๋วน
เตียนเอี๋ยง
เตียวเอี๋ยง () เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก เจ้าเมืองเสียงต๋ง เป็นหนึ่งในเจ้าเมืองที่ร่วมกองทัพพันธมิตร 18 หัวเมืองเพื่อปราบตั๋งโต๊ะ และเป็นหนึ่งในแปดเจ้าเมืองที่อ้วนเสี้ยวออกคำสั่งให้ไปตีด่านเฮาโลก๋วน
แพ่เป๊ก
แพ่เป๊ก()เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก ขุนนางสมัยราชวงศ์ฮั่นตอนปลาย เป็นผู้ทัดทานตั๋งโต๊ะมิให้สังหารโลติด
จักรพรรดิฮั่นเกิงฉื่อ
จักรพรรดิเกิงฉื่อแห่งฮั่น หรือ ฮั่นเกิงฉื่อตี้ หรือ ฮั่นกองบู๊เต้ ตามสำเนียงฮกเกี้ยน (Gengshi Di, ? - ค.ศ. 25) ทรงพระนามเดิมว่า หลิวเสวียน ทรงสืบเชื้อสายโดยตรง จากจักรพรรดิฮั่นจิงตี้ เพราะเป็นพระราชนัดดาพระองค์หนึ่งของจักรพรรดิฮั่นจิงตี้ เช่นเดียวกับจักรพรรดิฮั่นกวงตี้
เมื่อจักรพรรดิซินเกาจู่ (หวังหมั่ง) สวรรคตในปี ค.ศ. 23 (พ.ศ. 566) องค์ชายหลิวเสวียนจึงขึ้นครองราชย์ ทรงพระนามว่า จักรพรรดิฮั่นเกิงฉื่อตี้ แต่ทรงครองราชย์ได้เพียง 2 ปี ก็ถูกถอดและสวรรคตในปีนั้น
ฐานฉากแท่นบูชา
ฐานฉากแท่นบูชา () เป็นแท่นที่ใช้ตั้งฉากแท่นบูชา “Predella” ในภาษาอิตาลีหมายถึงม้าที่ใช้คุกเข่า ในงานศิลปะ “ฐานฉากแท่นบูชา” หมายถึงจิตรกรรมหรือประติมากรรมที่อยู่ใต้กรอบล่างของฉากแท่นบูชา ฉากแท่นบูชาในปลายยุคกลางและยุคเรอเนสซองซ์มักจะมีฉากสำคัญอยู่เหนือ “ฐานฉากแท่นบูชา” ที่เป็นภาพขนาดเล็กกว่ามากที่เป็นภาพเรื่องราวที่อาจจะเป็นเรื่องจากชีวิตของพระเยซู, ชีวิตของพระแม่มารี หรือชีวิตของนักบุญ ตามปกติแล้วก็อาจจะมีสามถึงห้าภาพตามแนวนอนแต่บางครั้งก็จะเป็นเพียงภาพเดียว
การเขียนหรือสร้างฐานฉากแท่นบูชาจะแตกต่างจากการวาดภาพหลักเพราะเป็นภาพที่ผู้ชมต้องมาจ้องดูใกล้ๆ ศิลปินจะรู้สึกมีอิสระในการสร้างงานมากกว่าภาพหลัก เมื่องานในฉากหลักมีความสำคัญขึ้น ความสำคัญของฐานก็ลดน้อยลงตามลำดับและในที่สุดก็หายไปเลยในสมัยแมนเนอริสม์ และยิ่งหาดูได้ยากหลังจากกลางคริสต์ศตวรรษที่ 16
ไปรษณีย์ถล่ม
ไปรษณีย์ถล่ม () คือ วัตถุระเบิดที่ส่งผ่านไปรษณียภัณฑ์ด้วยจุดประสงค์เพื่อสร้างความเสียหายหรือสังหารผู้เปิดไปรษณียภัณฑ์นั้น ไปรษณีย์ระเบิดนี้ถูกใช้มากในการก่อการร้าย บางประเทศมีหน่วยงานคอยตรวจสอบและป้องกันไปรษณีย์ถล่มโดยเฉพาะ เช่น สหรัฐอเมริกามีหน่วยพินิจไปรษณียภัณฑ์แห่งสหรัฐอเมริกา () ทั้งนี้ ใช่ว่าไปรษณีย์ถล่มจะเพิ่งถูกใช้ในยุคเทคโนโลยีสารสนเทศของเรานี้ แต่ตามประวัติศาสตร์แล้วพบว่ามีการใช้มานานพอ ๆ กับที่มีบริการไปรษณีย์ทีเดียว
ไปรษณีย์ถล่มมักได้รับการออกแบบให้ระเบิดตัวทันทีที่ถูกเปิด ภายในความมุ่งประสงค์เพื่อสร้างความเสียหายอย่างร้ายแรงหรือฆ่าผู้เปิด ซึ่งผู้เปิดนี้อาจเป็นใครก็ได้ จะเป็นคนที่ไปรษณียภัณฑ์นั้นจ่าหน้า หรือเป็นคนสอดรู้สอดเห็นมาเปิดพัสดุของชาวบ้านเขาก็ได้ทั้งนั้น
ไปรษณีย์ถล่มเป็นที่สนใจมากขึ้นในช่วง พ.ศ. 2544 ที่มีการใส่ผงแป้งหรือสารเคมีบางอย่างอันไม่อาจระบุประเภทได้ไปในซองจดหมาย เมื่อเปิดก็จะฟุ้งกระจายนำพาเชื้อโรคเข้าสู่ผู้เปิดและอาจแพร่กระจายไปรอบข้างได้อีกด้วย เรียกว่าเป็นการโจมตีด้วยอาวุธชีวภาพก็ว่าได้ "(ดู การโจมตีด้วยสารแอนแทรกซ์ พ.ศ. 2544)"
รัฐเคาะลีฟะฮ์อุมัยยะฮ์
รัฐอุมัยยะห์ () เป็นรัฐเคาะลีฟะฮ์แห่งแรกที่ถูกสถาปนาโดยมุอาวียะห์ อิบนุ อบี สุฟยาน (Muahwiya Ibn Abi Sufyan I, ค.ศ. 661 - ค.ศ. 680) หลังจากการถึงแก่อสัญกรรมของอะลีย์ บุตรเขยของมุฮัมหมัด ราชวงศ์นี้แผ่ขยายอาณาเขตออกไปอย่างกว้างขวางในช่วงต้น อีกทั้งราชวงศ์ยังรักษาธรรมเนียมปฏิบัติของศาสนาอิสลามอย่างเคร่งครัด แต่พอถึงปลายยุคเคาะลีฟะฮ์กลับเสวยแต่น้ำจัณฑ์ ล่าสัตว์ ใช้จ่ายอย่างฟุ่มเฟือยไม่ปฏิบัติตามหลักศาสนา จึงถูกลูกหลานของน้าของศาสนทูตมุฮัมหมัดโค่นล้มราชวงศ์ลงในสมัยมัรวานที่ 2 ในปี ค.ศ. 750 (พ.ศ. 1293)
อุมัยยะห์เป็นหนึ่งในสี่รัฐเคาะลีฟะฮ์ของอิสลามที่ก่อตั้งหลังจากการเสียชีวิตของมุฮัมหมัด ศาสนทูตของศาสนาอิสลามที่ปกครองโดยราชวงศ์อุมัยยะห์ ที่ได้รับชื่อจาก Umayya ibn Abd Shams ผู้เป็นทวดของคอลีฟะฮ์อุมัยยะห์คนแรก แม้ว่าตระกูลอุมัยยะห์เดิมจะมาจากมักกะฮ์ แต่ดามัสกัสเป็นเมืองหลวงของรัฐ หลังจากอุมัยยะห์ถูกโค่นโดยรัฐเคาะลีฟะฮ์อับบาซียะฮ์ รัฐเคาะลีฟะฮ์อุมัยยะห์ก็ย้ายไปตั้งถิ่นฐานใหม่ที่อัล-อันดะลุส (Al-Andalus) และก่อตั้งเป็นรัฐเคาะลีฟะฮ์แห่งกอร์โดบา
ภายหลังจากที่ท่านอะลี อิบน์ อะบี ฏอลิบ เคาะลีฟะฮ์รอชิดีนคนที่ 4 เสียชีวิต ท่านหะสัน อิบนุ อะลี บุตรของท่านอาลีได้รับเลือกตั้งเป็นเคาะลีฟะฮ์คนต่อไป แต่ดำรงตำแหน่งเคาะลีฟะฮ์ได้ไม่กี่เดือนก็ยอมสละตำแหน่งให้แก่ท่านมุอาวียะฮ์ อิบนุ อบี สุฟยาน ทั้งนี้เพื่อให้เกิดความเป็นเอกภาพในรัฐอิสลาม พร้อมกับหลีกเลี่ยงความแตกแยกและการสูญเสียเลือดระหว่างชาวมุสลิมด้วยกันมากกว่านี้
มุอาวิยะฮ์เป็นเคาะลีฟะฮ์ท่านแรกในราชวงศ์อุมัยยะฮ์ ท่านสืบเชื้อสายจากตระกูลอุมัยยะห์ บุตรของอับดุซซัม ซึ่งเป็นที่มาของคำว่า "ราชวงศ์อุมัยยะฮ์" ในสมัยการปกครองของราชวงศ์อุมัยยะฮ์ ท่านมุอาวียะฮ์ได้เปลี่ยนรูปแบบการปกครองจากสาธารณรัฐเป็นราชอาณาจักร ท่านทำให้ตำแหน่งเคาะลีฟะฮ์กลายเป็นตำแหน่งกษัตริย์โดยการสืบสันติวงศ์ ท่านได้ทรงแต่งตั้งยะซิด โอรสของท่านให้เป็นกษัตริย์ ต่อมาการแต่งตั้งแบบนี้ได้กลายเป็นตัวอย่างการแต่งตั้งเคาะลีฟะฮ์มาตลอดราชวงศ์อุมัยยะฮ์ ทั้งรัฐเคาะลีฟะฮ์อับบาซียะฮ์และอื่น ๆ อีกด้วย ดังนั้นอาจกล่าวได้ว่าท่านเป็นผู้สร้างตำแหน่งกษัตริย์โดยการสืบสันติวงศ์ขึ้นในประวัติศาสตร์ของศาสนาอิสลาม การปกครองแบบประชาธิปไตยระหว่างเผ่าของเคาะลีฟะฮ์ท่านก่อน ๆ ก็หมดสิ้นไป กลายเป็นการปกครองแบบสมบูรณาญาสิทธิราชย์
ภาษากวน
ภาษากวน () มีผู้พูด 2,500 คน (พ.ศ. 2538) ในแขวงบอลิคำไซ ประเทศลาว จัดอยู่ในตระกูลภาษาไท-กะได กลุ่มภาษากัม-ไท สาขาเบ-ไท สาขาย่อยไท-แสก
พาสเทลมู้ด (อัลบั้ม)
พาสเทลมู๊ด (Pastel Mood) คืออัลบั้มเปิดตัวของศิลปินกลุ่ม อาร์มแชร์ (Armchair) วงดนตรีของไทย วางจำหน่ายในวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2544 ในสังกัดยูนิเวอร์ซัล มิวสิก (ประเทศไทย) จำกัด โดยเป็นศิลปินไทยกลุ่มแรกในแผนกเพลงไทยสากลของค่าย
หลังจาก จตุตถพงศ์ รุมาคม หรือ ผึ้ง ตำแหน่งมือกีตาร์ในวงอาร์มแชร์ เคยร่วมกับเพื่อนอีก 4 คน ในชื่อ "Shakers" ออกผลงานดนตรีมาแล้วใน อัลบั้ม "Small Room 001" อัลบั้มรวมศิลปินหน้าใหม่ของค่ายสมอลล์รูม ภายหลังเมื่อสมาชิกวง "Shakers" ต่างแยกย้ายกันไป ผึ้ง ได้ชักชวน โย่ง - อนุสรณ์ มณีเทศ (ตำแหน่งนักร้องนำ) และ อ้วน - อธิษว์ ศรสงคราม (ตำแหน่งฟลุ๊ต) และ อ้วน ได้ชักชวน จ้อ - พีระพล ลีละเศรษฐกุล (ตำแหน่งเบสและแซ็กโซโฟน) เข้ามาร่วมวงในนามอาร์มแชร์
มโนคติในการทำอัลบั้มชุดแรกของทั้ง 4 หนุ่ม คือ การถ่ายทอดหลากหลายมุมมองความรักผ่านบทเพลงสบายๆ โดย 4 หนุ่ม เปรียบผลงานเพลงชุดนี้เป็นเหมือนกับสี Pastel (แพส-เทล คือ ดินสอสี ชอล์คสี หรือสีจาง) ที่ให้ความรู้สึกอบอุ่น อ่อนโยน และมีความหลากหลายของเฉดสี ตั้งแต่โทนร้อนไปจนถึงโทนเย็น จึงลงมติเป็นเอกฉันท์ ตั้งชื่ออัลบั้มชุดนี้ว่า Pastel Mood ซึ่งมีความหมายสอดคล้องกับอารมณ์เพลงโดยรวมในอัลบั้ม
อัลบั้มนี้มีเพลงที่เป็นที่นิยมอย่าง "อบเชย" "อยากกลับไปหา" นอกจากนี้เพลง "สิมิลัน" หนึ่งในเพลงในอัลบั้มนี้ได้รับการคัดเลือกให้รวมอยู่ในอัลบั้มรวมเพลงแนว Chill Out ชื่อดังของอังกฤษในชื่ออัลบั้ม Cafe Del Mar Vol.8 ที่ออกวางจำหน่ายทั่วทวีปเอเชีย
อีริค เปเวอร์นากี
อีริค เปเวอร์นากี () (เกิดใน ปี ค.ศ 1939) เป็นจิตกรชาวเบลเยี่ยมที่ได้เคยจัดนิทรรศการในปารีส นิวยอร์ก เบอร์ลิน อัมสเตอร์ดัม ลอนดอน
อีริคเติบโตในกรุงบลัสเซล ซึ่งเป็นเมืองที่มีการผสมผสานกันระหว่างสองวัฒนธรรมได้อย่างลงตัว (ระหว่างละตินกับเยอรมัน) เค้าเป็นทั้งลูกชายและลูกศิษย์ของจิตกรซึ่งนับถือลัทธิเอ็คซพเรฌ-อะนิส ชื่อ หลุย เปเวอร์นากี (มีชีวิต ระหว่าง ค.ศ 1904 – 1970).
หลังจากที่ได้เพิ่มพูนความรู้ในเรื่องชนชาติแองโกรแซ็คซันและทิวทอนิกอันเป็นมรดกทางด้านวัฒนธรรมแล้ว อีริคยังได้ศึกษาต่อระดับปริญญาโทภาษาศาสตร์ในด้านภาษาทิวทอนิกจาก Free University of Brussels (ค.ศ 1961). อีริคได้เดินทางไปทั่วโลกและคว้าปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ และ จึงได้ทำงานเป็นอาจารย์สอนในมหาวิทยาลัย
อีริคได้ร่วมเป็นหนึ่งในพยานสำหรับทศวรรษของเรา เค้าเฝ้ามองดูเหตุการณ์ทั่วทุกมุมโลกแล้วถ่ายทอดเป็นหลักฐานลงบนผืนผ้าใบ เค้าวาดเรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้นตามที่ได้เห็นทุกๆวันแสดงออกถึงความประทับใจที่เกิดขึ้นจากความทรงจำ และแสดงให้เราเห็นถึงจินตนาการที่วกวนและถ่ายถอดประสบการณ์จากเรื่องราวรอบตัวออกมาเป็นภาพเขียน ซึ่งประสบการณ์เหล่านี้แทนที่จะถูกถ่ายทอดออกมาเป็นภาพเหมือนจริงแต่ อีริคกลับใช้รูปแบบการถ่ายถอดออกมาเป็นลายเส้นตรงและรูปทรงเลขาคณิตเป็นส่วนใหญ่
ครั้งแล้วครั้งเล่าที่ผลงานของ เปเวอร์เนกี ได้ถูกร่างออกมาเป็นสิ่งสะท้อนจากความทรงจำรวมหมู่ของพวกเรา สำหรับอีริคแล้ว ศิลปะจะถูกพบเห็นได้จากกิจกรรมทางสังคม และเค้าพบว่างานศิลปะเป็นตัวเชื่อมและติดต่อสื่อสารระหว่างคนในสังคมอีกด้วย ศิลปะเป็นตัวสร้างสรรค์ให้เกิดอารมณ์ และยิ่งไปกว่านั้น มันยังเป็นพลังในการส่งเสริมสติปัญญาและจินตนาการได้ด้วย
อีริคกล่าวว่างานศิลปะของเค้าเริ่มจากองค์ประกอบที่เป็นจริงซึ่งพบเห็นจากการดำเนินชีวิตในแต่ละวัน เค้าได้ถ่ายทอดมันลงในภาพเขียนและได้ให้คำอธิบายที่เฉพาะเจาะจงแต่ในขณะเดียวกันมันกลับมีความหมายสองนัย สำหรับเปเวอร์นากีแล้ว ความเป็นจริงคือจุดเริ่มต้นในงานศิลปะของเค้าแต่ไม่ใช้จุดมุ่งหมาย มันถูกเปลี่ยนเป็นรูปของปริศนา ซึ่งได้ซ่อนการตีความหมายเอาไว้ในผลงานนั้นๆ
อีริค เปเวอร์นากี เป็นที่รู้จักโดยส่วนใหญ่ในเรื่องการผสมผสานกันระหว่างภาพศิลปะที่แสดงเป็นรูปร่างและเป็นแบบไม่มีตัวตนในงานเขียน เริ่มด้วยภาพร่างที่เป็นเลขาคณิตแบบง่ายๆ แล้วสร้างพื้นผิวด้วยวัสดุต่างเช่น ขี้เถ้า ทราย หรือ ชิ้นส่วนของโลหะ (Doyle New York)
“รูปคน” มักจะมีอยู่ในงานของเขา และรูปคนก็จะผสมผสานเอาสิ่งแวดล้อมที่เป็นธรรมชาติของตัวเขาเองลงไปด้วยจนบางครั้งก็หมกมุ่นเกินไป ในอีกด้านหนึ่งเปเวอร์เนกีก็ดูเหมือนจะปฏิเสธว่าไม่ได้เป็นเช่นนั้น เมื่อเค้าได้เขียนภาพบนกำแพงในที่สาธารณะ โดยเขาได้แสดงให้เห็นถึงความโดดเดี่ยวของมนุษย์ ความวิกลจริตของวิถีของคนเมือง (Benezit Dictionary of Artists, Paris)
การประสานช่องว่างระหว่างช่วงอายุหนึ่งไปสู่อีกรุ่นหนึ่ง ชนชั้นของสังคม และช่องว่างระหว่างเชื่อชาติคือกลอุบายทางธุรกิจ แต่ถึงอย่างงั้นอีริค เปเวอร์นากีก็ยังเป็นที่ชื่นชอบจากผลและทฤษฎีง่ายๆในการลดความวิกลจริตเหล่านั้นลง (International Herald Tribune)
ในการปฏิเสธที่ให้ตัวละครในภาพแสดงออกทางท่าทางและทิ้งหลักฐานอย่างง่ายๆไว้ให้คิดตาม ศิลปินได้จำลองภาพของความสับสนของความคิดและการเป็นคนแอนตี้ฮีโร่ของเค้าได้ทำผลงานออกมาแบบบริสุทธิปราศจากอคติและตัดองค์ความรู้ทั้งหมดที่เคยได้เรียนรู้มาออกไป Christie's, New York,Catalogue)
คริสตี
คริสตี () เป็นชื่อ และชื่อสกุลของชาวสก็อตแลนด์ ซึ่งแผลงมาจากคำว่า คริสเตียน สามารถหมายถึง
ฉากแท่นบูชาปอร์ตีนารี
ฉากแท่นบูชาปอร์ตีนารี (; ; ) เป็นบานพับภาพที่เขียนโดยฮือโค ฟัน เดอร์คุส จิตรกรสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาชาวดัตช์ของตระกูลการเขียนภาพแบบเนเธอร์แลนด์เริ่มแรกในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์อุฟฟีซี เมืองฟลอเรนซ์ ประเทศอิตาลี
ฟัน เดอร์คุสเขียนภาพ "ฉากแท่นบูชาปอร์ตีนารี" ราวปี ค.ศ. 1475 เป็นภาพการชื่นชมของคนเลี้ยงแกะ เป็นงานที่ได้รับจ้างสำหรับวัดโรงพยาบาลซานตามารีอานูโอวาในฟลอเรนซ์โดยนายธนาคารชาวอิตาลี ตอมมาโซ ปอร์ตีนารี ที่พำนักอยู่ที่เมืองบรูชเป็นเวลากว่าสี่สิบปีในฐานะผู้แทนของธนาคารเมดีชีของตระกูลเมดีชี ปอร์ตีนารีเองปรากฏในแผงซ้ายของฉากแท่นบูชากับลูกชายสองคน คือ อันโตนีโอและปีเจลโล ส่วนมารีอา ดี ฟรันเชสโก บารอนเชลลี (ภรรยา) กับมาร์การีตา (ลูกสาว) อยู่บนแผงขวา ทุกคนในภาพมีนักบุญผู้พิทักษ์ของแต่ละคน (ยกเว้นปีเจลโล) กล่าวคือ บนแผงซ้ายเป็นนักบุญทอมัสอัครสาวกถือหอกและนักบุญแอนโทนีอธิการถือกระดิ่ง บนแผงซ้ายนักบุญมารีย์ชาวมักดาลาถือผอบน้ำมันหอม และนักบุญมาร์กาเรตแห่งแอนติออกถือหนังสือและมีมังกรที่เท้า
แผงกลางประกอบด้วยคนเลี้ยงแกะสามคนคุกเข่าทำความเคารพพระบุตร ฟัน เดอร์คุสเขียนฉากบ้าน ๆ อย่างเป็นจริงเป็นจังและได้บรรยากาศ นอกจากนั้นในภาพก็มีเทวดาที่ลอยอยู่เหนือและที่คุกเข่ารอบพระแม่มารีและพระบุตรผู้ที่มิได้นอนในกองฟางแต่นอนอยู่กลางลานโดยมีรัศมีรอบ การเขียนที่มีลักษณะแปลกเช่นนี้อาจจะเขียนตามทิพยทัศน์ของนักบุญบริจิตแห่งสวีเดนก่อนที่จะเสียชีวิตที่บรรยายถึงการเห็นแสงสว่างส่องออกมาจากร่างของพระบุตร
ในฉากหลัง ฟัน เดอร์คุสเขียนฉากที่เกี่ยวข้องกับเนื้อหาหลัก กล่าวคือ บนแผงซ้ายฉากหลังเป็นภาพนักบุญโจเซฟพาพระแม่มารีผู้ทรงครรภ์เดินทางหนีไปอียิปต์; แผงกลางทางด้านขวาเป็นภาพเทวดาที่ประกาศข่าวการกำเนิดของพระเยซูแก่คนเลี้ยงแกะ และแผงขวาเป็นภาพการเดินทางของแมไจสามคนมายังเบทเลเฮม
ด้านหน้าของภาพเป็นภาพนิ่งขนาดเล็กของแจกันดอกไม้สองแจกันและข้าวสาลีกำมือหนึ่ง (ซึ่งหมายถึงเบทเลเฮม "เมืองแห่งขนมปัง") ที่อาจจะเป็นนัยถึงศีลมหาสนิทหรือทุกขกิริยาของพระเยซู กำข้าวสาลีอาจจะหมายถึงพระกระยาหารมื้อสุดท้าย ที่พระเยซูแบ่งขนมปังกับอัครสาวก ดอกลิลลีสีส้มในแจกันเป็นสัญลักษณ์ของทุกขกิริยาของพระเยซูที่จะมาถึง ดอกไอริสสีขาวเป็นสัญลักษณ์ของความบริสุทธิ์ ขณะที่ดอกไอริสสีม่วงและก้านดอกแอควิลีเจีย ("Aquilegia caerulea") เป็นสัญลักษณ์ของความเศร้าเจ็ดอย่างของพระแม่มารี (Seven sorrows of the Virgin) ฉะนั้นภาพการกำเนิดนี้จึงเป็นภาพที่เป็นเหตุการณ์ที่จะนำมาซึ่งความตายของพระเยซูในที่สุด
เมื่องานชิ้นนี้ไปถึงฟลอเรนซ์ในปี ค.ศ. 1483 ก็เป็นที่ชื่นชมของบรรดาศิลปินในอิตาลีที่ได้เห็นกันเป็นอันมาก และมีบางคนที่พยายามเขียนเลียนแบบ เช่น ภาพ "การชื่นชมของคนเลี้ยงแกะ" โดยโดเมนีโก กีร์ลันดาโย ที่เขียนในปี ค.ศ. 1485 ในโบสถ์น้อยซัสเซตตี ภายในวัดซานตาตรีนีตาในฟลอเรนซ์ แต่อันที่จริงแล้วการเขียนคนเลี้ยงแกะอย่างเป็นธรรมชาติเขียนกันมาก่อนหน้านั้นแล้วในอิตาลีในราวปี ค.ศ. 1450 ในภาพชื่อเดียวกันโดยอันเดรอา มันเตญญา (พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโปลิตัน นครนิวยอร์ก)
ณรงค์ ยุทธวงศ์
พลเอก พลเรือเอก พลอากาศเอก ณรงค์ ยุทธวงศ์ อดีตผู้บัญชาการทหารสูงสุด (ต.ค.44 - ก.ย.45) เกิดเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน 2484 ที่จังหวัดพระนคร เป็นบุตรของพันเอกสรรค์ และนางระเบียบ ยุทธวงศ์ จบการศึกษาจากโรงเรียนเซนต์คาเบียล และโรงเรียนนายเรือ เข้ารับราชการครั้งแรกเป็นนายทหารประจำเรือและใช้ชีวิตรับราชการในตำ
แหน่งต่างๆในเรือร่วม 20 ปี ซี่งได้รับการเลื่อนชั้นยศและตำแหน่งตามลำดับ ตำแหน่งสำคัญของการรับราชการ อาทิ ผู้บังคับการเรือหลวงภูเก็ต(ลำเก่า), ผู้บังคับการเรือหลวงประแส, ผู้บังคับการเรือหลวงมกุฎราชกุมาร, ผู้บัญชาการกองเรือฟริเกตที่ 2, ผู้บัญชาการกองเรือยุทธการ, รองผู้บัญชาการทหารสูงสุด และผู้บัญชาการทหารสูงสุด โดยได้รับพระราชทานยศในอัตราจอมพล ชั้นยศ พลเอก พลเรือเอก และพลอากาศเอก นอกจากนี้ยังได้รับพระมหากรุณาธิกุลโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้เป็นองครักษ์เวร และตุลาการศาลทหารสูงสุด ปัจจุบันเกษียณอายุราชการแล้ว ตำแหน่งสำคัญที่เคยดำรงตำแหน่งหลังเกษียณอายุราชการ คือ ประธานกรรมการ การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย (รฟม.)และสมาชิกวุฒิสภา ปัจจุบันดำรงตำแหน่ง รองประธานสถาบันวิจัยจุฬาภรณ์
โรงเรียนเซนต์คาเบรียล, โรงเรียนนายเรือ, วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร วปรอ.388
พลเรือเอก ณรงค์ ยุทธวงศ์ เป็นบุตรของ พันเอก สรรค์ ยุทธวงศ์ และ นางระเบียบ ยุทธวงศ์ (อึ้งภากรณ์) มีพี่น้องร่วมครรภ์มารดา รวม 4 คน ได้แก่ พลเรือตรี สุระ ยุทธวงศ์ พลเรือเอก ณรงค์ ยุทธวงศ์ ศาตราจารย์ ดร.ยงยุทธ ยุทธวงศ์ และ แพทย์หญิง กิติมา ยุทธวงศ์ แต่เนื่องจาก พันเอก สรรค์ ยุทธวงศ์ ซึ่งเป็นบิดา ได้ถึงแก่กรรมตั้งแต่ท่านยังเล็ก นางระเบียบ ยุทธวงศ์ ซึ่งเป็นมารดา จึงต้องรับภาระในการเลี้ยงดูท่านและพี่น้องแต่เพียงลำพัง โดย ดร.ป๋วย อึ้งภากรณ์ อดีตผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย ผู้เป็นลุง (พี่ชายนางระเบียบ) เป็นผู้สนับสนุนด้านการศึกษามาโดยตลอด
พลเรือเอก ณรงค์ ยุทธวงศ์ สมรสกับ คุณหญิง พันทิพา ยุทธวงศ์ (มากสมบูรณ์) มีบุตร-ธิดา 3 คน คือ นางบัญจรัตน์ สุหฤทดำรง นางพิจิณา วาสนะสมสิทธิ์ และ นาวาเอก พันณรงค์ ยุทธวงศ์
แฮร์รีแอนด์เดอะพอตเตอส์
แฮร์รีแอนด์เดอะพอตเตอร์ส () เป็นวงแนวอินดี้ร็อก เป็นวงบุกเบิกแนววิซาร์ดร็อก ก่อตั้งวงในนอร์วูด รัฐแมสซาชูเซตส์ ในปี 2002 โดยพี่น้อง โจ และ พอล เดอจอร์จ วงได้รับแรงบันดาลใจจากงานประพันธ์ของ เจ.เค. โรว์ลิง ชุดแฮร์รี่ พอตเตอร์ ดนตรีของพวกเขาเป็นดนตรีอินดี้ร็อกไม่พิถีพิถัน เรียบง่าย ที่ได้รับแรงบันดาลใจจากบทประพันธ์ในด้านเนื้อร้อง โดยมากจะนำเสนอเกี่ยวกับตัวละคร แฮร์รี่ พอตเตอร์
หลังจากแฮร์รีแอนด์เดอะพอตเตอร์ส ได้ริเริ่มดนตรีแนววิซาร์ดร็อกขึ้นมา ก็มีหลาย ๆ วงที่ตามมา และแต่งตัวตามตัวละครแบบ แฮร์รี่ พอตเตอร์ และพวกเขาเริ่มปรากฏตัวสำหรับงานผู้ชื่นชอบแฮร์รี่ พอตเตอร์ พวกเขานิยมที่จะแสดงในห้องสมุด ถึงแม้ว่าแฟนเพลงพวกเขาจะเป็นแฟนจากบทประพันธ์นี้แต่ก่อน แต่ก็มีแฟนเพลงบางกลุ่มที่ไม่ใช่แฟนจากบทประพันธ์นี้ก็มี แฮร์รีแอนด์เดอะพอตเตอร์สและเพลงแนววิซาร์ดร็อก ได้รับความนิยมเพิ่มมากขึ้นเป็นปรากฏการณ์ในระดับนานาชาติ
หลังจากวงได้รวมตัวกันในปี 2002 พวกเขาออกสตูดิโออัลบั้มมา 3 ชุด รวมถึงอีพี 3 ชุด และ 1 อัลบั้มรวม และมีผลงานในผลงานรวมเพลงอื่นอีก 3 ชุด "The Boston Phoenix" เรียก แฮร์รีแอนด์เดอะพอตเตอร์ส ว่าเป็น "พิงก์ฟลอยด์แห่งพอตเตอร์ดอม"
วู้ดดี้ เกิดมาคุย
วู้ดดี้ เกิดมาคุย เป็นรายการโทรทัศน์ ประเภท ทอล์คโชว์ ดำเนินรายการโดย วู้ดดี้ วุฒิธร มิลินทจินดา ในแต่ละตอนที่ออกอากาศจะเป็นการนำเสนอเรื่องราวของคนในและนอกวงการบันเทิงทั้งไทยและต่างประเทศ โดยหยิบยกเรื่องราวที่เป็นที่จับตามอง เป็นกระแส เป็น Talk of the Town ณ เวลานั้น
รายการวู้ดดี้ ออกอากาศเป็นครั้งสุดท้ายเมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2560 โดยครั้งดังกล่าวมีนาคร ศิลาชัย เป็นแขกรับเชิญคนสุดท้ายของรายการ(ทั้งนี้มีสมาชิกครอบครัวโดยทั้งหมดร่วมรับเชิญด้วย) และลำดับต่อมาก็ได้ประมวลภาพกิจกรรมที่วู้ดดี้ได้ร่วมกิจกรรมปั่นจักรยานกับทีมผู้บริหารและพนักงานของธนาคารออมสิน รวมไปถึงกิจกรรมการตัดผมเพื่อสนับสนุนการช่วยเหลือผู้ประสบอุทกภัยในภาคใต้ ในงาน "ตัดช่วยใต้" จากลานแฟชั่นฮอลล์ ศูนย์การค้าสยามพารากอน พร้อมกับการกล่าวอำลาผู้ชมรายการ ซึ่งเขาได้กล่าวว่า เขาจะกลับมาพบกับผู้ชมอีกครั้งผ่านทางโซเชียลมีเดียของเขาเองทุกวันแทน เป็นลำดับสุดท้าย ก่อนที่รายการจะยุติการออกอากาศในที่สุด
นักบุญเซซีลีอา
นักบุญเซซีลีอา () เป็นนักบุญและเป็นมรณสักขีในศาสนาคริสต์ เกิดราวคริสต์ศตวรรษที่ 2 ในกรุงโรม ประเทศอิตาลี และเสียชีวิตราว ค.ศ. 230ในซิซิลี นักบุญเซซีลีอาเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์นักดนตรี และดนตรีศาสนาเพราะเชื่อกันว่าทรงขับเพลงสรรเสริญพระเจ้าขณะที่เสียชีวิต เซซีลีอาเป็นหนึ่งในเจ็ดนักบุญซึ่งไม่รวมพระแม่มารีย์ที่ได้รับการกล่าวนามใน “”
เซซีลีอาเป็นลูกคนเดียวและเป็นสตรีที่มาจากสกุลดีของกรุงโรม เซซีลีอา วาเลเรียนัสสามี และไทเบอร์เทียสพี่ชายพลีชีพเพื่อศาสนาราวปี ค.ศ. 230 ในสมัยจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ เซเวรัส (Alexander Severus)
แต่การค้นคว้าของโจวันนี บัตติสตา เด รอสซี นักโบราณคดีชาวอิตาลี ดูเหมือนจะยืนยันคำกล่าวของเวนันติอุส ฟอร์ตูนาตัส (Venantius Fortunatus) บิชอปแห่งปัวตีเยในคริสต์ศตวรรที่ 6 ที่กล่าวว่าเซซีลีอาเสียชีวิตในซิซิลีในสมัยจักรพรรดิมาร์กุส เอาเรลิอุส (Marcus Aurelius) ระหว่างปี ค.ศ. 176 ถึงปี ค.ศ. 180 ในกรุงโรมมีมหาวิหารซันตาเชชีเลียอินตรัสเตเวเร (Santa Cecilia in Trastevere) ที่สร้างเป็นอนุสรณ์แก่นักบุญเซซีลีอาในราวคริสต์ศตวรรษที่ 5 และได้รับการสร้างใหม่อย่างใหญ่โตโดยสมเด็จพระสันตะปาปาปัสกัลที่ 1 ราวปี ค.ศ. 820 และอีกครั้งหนึ่งโดยพระคาร์ดินัลเปาโล เอมีลีโอ สฟอนดราตี (Paolo Emilio Sfondrati) ในปี ค.ศ. 1599
การพลีชีพของนักบุญเซซีลีอาเชื่อกันว่าเกิดขึ้นหลังจากการพลีชีพของสามีและพี่ชายโดยนายพลโรมันเทอซิอัส อัลมาชิอัส ก่อนที่จะถูกจับเซซีลีอาก็เตรียมบ้านช่องให้เป็นคริสต์ศาสนสถาน เมื่อจับได้แล้วทหารก็พยายามฆ่านักบุญเซซีลีอาโดยการต้มทั้งเป็นแต่ไม่สำเร็จ หลังจากนั้นก็พยายามตัดหัวแต่เมื่อพยายามสามครั้งก็ยังไม่สำเร็จ หลังจากครั้งที่สามเซซิเลียก็อยู่ต่อมาอีกสามวันจึงเสียชีวิต ในสามวันก่อนที่จะเสียชีวิตเซซีลีอาก็ลืมตาขึ้นมาดูญาติพี่น้องและเพื่อนที่มาชุมนุมกันรอบ ๆ แล้วก็ปิดตาแล้วหลังจากนั้นก็ไม่ได้เปิดอีกจนเสียชีวิต ศีรษะของนักบุญเซซีลีอาได้รับการเก็บรักษาไว้เป็นเรลิกที่มหาวิหารตอร์เชลโล
เบเนดิกต์แห่งเนอร์เซีย
นักบุญเบเนดิกต์แห่งเนอร์เซีย (; ) เป็นนักบุญในศาสนาคริสต์ เกิดราว ค.ศ. 480 ที่เมืองเนอร์เซีย ในประเทศอิตาลี และเสียชีวิตเมื่อราว ค.ศ. 547 ที่มอนเตกัสซีโนในประเทศอิตาลีเช่นกัน นักบุญเบเนดิกต์เป็นผู้ก่อตั้งชีวิตอารามวาสีแบบคณะเบเนดิกติน และเป็นผู้เขียนวินัยของนักบุญเบเนดิกต์สำหรับเป็นกฎปฏิบัติของนักบวชในอารามในคณะเบเนดิกติน ซึ่งเป็นกฎที่ตั้งต้นด้วย “พระเยซู ... จะนำเราทั้งหมดด้วยกันไปสู่นิรันด์กาล” เบเนดิกตินได้รับการสถาปนาให้เป็นนักบุญในปี ค.ศ. 1220 
นักบุญเบเนดิกต์ก่อตั้งชุมนุมนักพรตถึงสิบสองอาราม อารามที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดคืออารามมอนเตกัสซีโนบนเนินเขาในทัสเคนีไม่ไกลจากเซียนา แต่ไม่มีหลักฐานสนับสนุนว่านักบุญเบเนดิกต์ตั้งใจจะก่อตั้งคณะนักบวชคาทอลิกขึ้นมาโดยตรง คณะเบเนดิกตินเป็นคำที่มาใช้กันในภายหลังที่ใช้เรียกชุมนุมนักบวชที่ถือวินัยเบเนดิกติน นอกจากนั้นคำว่า “คณะ” (Order) ที่เข้าใจก็หมายความเพียงว่าเป็นชุมนุมของนักบวชที่เป็นอิสระจากชุมนุมชนอื่น
ความสำเร็จสูงสุดของคณะเบเนดิกตินคือ “วินัยนักบวช” ที่เป็นกฎบัตรสำหรับนักบวชที่ได้รับอิทธิพลอย่างมากจากข้อเขียนของนักบุญจอห์น คาสเซียน (John Cassian) และมีความคล้ายคลึงกับ “Rule of the Master” ที่เขียนโดยผู้ไม่ทราบนามในคริสต์ศตวรรษที่ 6 แต่ก็มีลักษณะที่เป็นเอกลักษณ์ในทางสมดุลทางจิตใจ, ความพอประมาณ และความมีเหตุมีผล (επιεικεια, “'epieikeia”) ซึ่งเป็นสิ่งที่เป็นแรงดึงดูดที่ทำให้เกิดการก่อตั้งอารามคณะเบเนดิกตินไปทั่วยุโรปในสมัยกลาง ซึ่งทำให้กฎของคณะเบเนดิกตินเป็นหนึ่งในกฎบัตรของคริสต์ศาสนาในคริสตจักรตะวันตก ฉะนั้นนักบุญเบเนดิกต์จึงได้ชื่อว่าเป็นผู้วางรากฐานของอารามของคริสตจักรตะวันตก
มอร์แกน สแตนลีย์
มอร์แกน สแตนลีย์ () เป็นบริษัทให้บริการทางการเงินระดับโลก มีที่ตั้งอยู่ที่มหานครนิวยอร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกา ปัจจุบันมีสาขากระจายทั่วโลก 42 ประเทศ รวม 1,300 สำนักงาน มีพนักงานประมาณหกหมื่นคน
บริษัทก่อตั้งโดยพนักงานของบริษัทเจ.พี. มอร์แกน แอนด์ โค ซื่งสองคนหลักคือ เฮนรี มอร์แกน (หลานชายของ จอห์น เพียร์พอนต์ มอร์แกน) กับ แฮโรลด์ สแตนลีย์ และเริ่มเปิดทำการเมื่อวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 1935 ในปีแรกของการดำเนินการ บริษัทมีส่วนแบ่งของตลาด IPO & Private Placements ถึง 24%
คลองภาษีเจริญ
คลองภาษีเจริญ เริ่มต้นที่บริเวณปากคลองบางกอกใหญ่และคลองบางขุนศรีมาบรรจบกัน ไปเชื่อมแม่น้ำท่าจีนที่ตำบลดอนไก่ดี จังหวัดสมุทรสาคร รวมความยาว 28 กิโลเมตร โดยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้พระภาษีสมบัติบริบูรณ์ (ยิ้ม พิศลยบุตร) เจ้าภาษีฝิ่นเป็นแม่กองขุด ใช้เงินภาษีฝิ่นพระราชทานเป็นเงิน 112,000 บาท พระราชทานนามว่า “คลองภาษีเจริญ” แล้วเสร็จในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จพระราชดำเนินเปิดคลองในปี พ.ศ. 2415 ได้คลองมีความยาว 620 เส้น กว้าง 7 วา ลึก 5 ศอก ต่อมาในปี พ.ศ. 2428 -พ.ศ. 2429 และพ.ศ. 2446 ได้มีการขุดลอกอีกครั้ง พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้า ฯ ให้ทำพิธีเปิดคลองเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม มีประตูน้ำ 2 แห่ง สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2450 เสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2452 คือ ประตูน้ำภาษีเจริญตอนนอก อยู่ในเขตภาษีเจริญ และประตูน้ำภาษีเจริญตอนในอยู่ทางด้านแม่น้ำท่าจีน
คลองภาษีเจริญ ไหลผ่านอาณาเขตเขตภาษีเจริญ เขตบางแค และเขตหนองแขม กรุงเทพมหานคร และอำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร
ได้มีเปิดทดลองเดินเรือในคลองภาษีเจริญตลอดเส้นทางเดินเรือโดยสารคลองภาษีเจริญ จากท่าเรือ วัดปากน้ำภาษีเจริญถึงท่าเรือเพชรเกษม 69 กำหนดเริ่มทดลองเดินเรือและเปิดให้บริการประชาชนฟรี ตั้งแต่วันที่ 24 เมษายน – 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 โดยเส้นทางเดินเรือโดยสารคลองภาษีเจริญ จากท่าเรือ วัดปากน้ำภาษีเจริญถึงท่าเรือเพชรเกษม 69 ระยะทาง 11.5 กิโลเมตร ประกอบด้วยท่าเรือ 15 ท่าต่อไป นี้
ส่วนตารางการเดินเรือโดยสารคลองภาษีเจริญ นั้น จะมีเดิน รอบเช้า ตั้งแต่ 6.00 น. ถึง 9.00 น. และ เดิน รอบเย็น ตั้งแต่ 16.00 น. ถึง 19.30 น. โดยวันจันทร์ถึงวันศุกร์ (ยกเว้นวันหยุดนักขัตฤกษ์) จะมีเดินทุก 15 นาที ส่วนวันเสาร์ วันอาทิตย์ และ วันหยุดนักขัตฤกษ์ จะมีเดินทุก 30 นาที
คาเมนไรเดอร์ซูเปอร์-วัน
คาเมนไรเดอร์ซูเปอร์-1 () เป็นภาพยนตร์คาเมนไรเดอร์ลำดับที่ 9 โดยสร้างสรรค์โดยอิชิโนะโมะริ โชทาโร่ ออกอากาศเมื่อวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 1980 ถึงวันที่ 3 ตุลาคม ค.ศ. 1981 ออกอากาศทั้งหมด 48 ตอน และมีภาพยนตร์อีก 1 ตอน
โอกิ คัตซึยะ เป็นนักวิทยาศาสตร์ชาวญี่ปุ่น ที่เข้าร่วมโครงการค้นหาดินแดนใหม่ในจักรวาลของนาซ่า
เขาเสนอตัวเองเข้ารับการผ่าตัดดัดแปลงให้เป็นมนุษย์แปลงที่มีความสามารถพิเศษต่าง ๆ เพื่อให้สามารถยังชีพอยู่ได้ในสภาวะต่าง ๆ ที่อาจจะพบเจอนอกโลก การผ่าตัดโดย ด็อกเตอร์เฮนรี่ ผ่านพ้นไปอย่างเรียบร้อย จากการทดลองประสิทธิภาพของเรดาร์ ซุปเปอร์วันพบผู้บุกรุก
มนุษย์ต่างดาวที่เดินทางมาจากดาว เทรามาริ ซึ่งอยู่นอกระบบสุริยะ หวังดัดแปลงมนุษญ์ชมเผ่ายูโทเปียซึ่งมีความอ่อนแอให้มีความแข็งแกร่งและต้องการให้ด้อกเตอร์เฮนรี่ช่วยเหลือ โดยให้มอบข้อมูลของซุปเปอร์วันให้ แต่ได้รับการปฏิเสธ จึงถูกขู่ว่าภายในหกชั่วโมงหากไม่นำข้อมูลมาให้ฐานทดลองจะถูกทำลาย หลังจากนั้นไม่นานอุปกรณ์ในการแปลงร่างก็ถูกทำลายโดย ยากาดะหนึ่งในนักวิทยาศาสตร์ที่ถูกบังคับให้มาทำลาย มิฉะนั้นพวกด็อกมาจะสังหารเมียและลูก ด็อกเตอร์เฮนรี่จึงพาคัตซึยะมาดูรถประจำตัวของเขาและบอกให้เขาค้นหาวิธีแปลงร่างเองให้เร็วที่สุด และด็อกเตอร์เฮนรี่ก็โทรศัพท์มาหาทานิเพื่อขอร้องให้คอยช่วยเหลือคัตซึยะ เมื่อหกชั่วโมงผ่านไป การโจมตีก็เริ่มขึ้น ด็อกเตอร์เฮนรี่ถูกสังหารในที่สุดและห้องทดลองก็ถูกทำลาย ในช่วงเวลาคับขันนั้น คัตซึยะแปลงร่างได้อย่างปาฎิหาริย์และหนีรอดออกมาได้พร้อม บลูแมชชีน รถประจำตัวของเขา คัตซึยะ เข้ารับการฝึกมวยเส้าหลิน ของอาจารย์ที่ชื่อว่า ผู้เฒ่าเกนไค เขาได้รับการฝึกและทำการทดสอบใหญ่เพื่อค้นหาวิธีแปลงร่าง เขาต้องสู้กับนักสู้หนึ่งร้อยคนและสองคนสุดท้ายคือ รุ่นพี่ของเขา เบนเคย์ และผู้เฒ่าเกนไค เป็นคนสุดท้าย ขณะที่เขาประมือกับผู้เฒ่าเกนไค เขาถูกจับเหวี่ยงตกลงจากหน้าผา และเขาค้นพบวิธีแปลงร่างในตอนนั้นเอง จากนั้น ซุปเปอร์วันก็ปรากฏตัวขัดขวางงานชั่วของด็อกมา
โนเวย์เอาท์
โนเวย์เอาท์ () สามารถหมายถึง
สัตว์ป่าคุ้มครอง
สัตว์ป่าคุ้มครอง หมายถึง สัตว์ป่าเพื่อการอนุรักษ์ ตามบัญชีแนบท้าย กฎกระทรวง กำหนดให้สัตว์ป่าบางชนิด เป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง พ.ศ. 2546 ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535 ประกอบด้วย
ขบวนการบาห์เรนเสรี
ขบวนการบาห์เรนเสรี () หรือขบวนการบาห์เรนอิสลามเสรี (; ภาษาอาหรับ: حركة أحرار البحرين الإسلامية; Harakit Ahraar Al Bahrin Al Islamiyya) เป็นขบวนการทางศาสนาอิสลามที่มีฐานที่มั่นในมัสยิดทางเหนือ ของลอนดอน มีเว็บไซต์เป็นของตัวเองคือ เสียงจากบาห์เรน มีบทบาทสำคัญในการจลาจลในบาห์เรนเมื่อ พ.ศ. 2533 ผู้นำคือ Dr. Said Shehabi ซึ่งเคยเป็นผู้นำของพรรคอิสลามชีอะห์ในบาห์เรนชื่อ Al Wefaq และเป็นนักเขียนของหนังสือพิมพ์ภาษาอาหรับในลอนดอนชื่อ Al Quds Al Arabi หลังจากมีการเปลี่ยนรูปแบบรัฐบาลในบาห์เรนเมื่อ พ.ศ. 2544 ได้มีการเชิญชวนให้สมาชิกของกลุ่มนี้กลับมาร่วมในกระบวนการทางการเมืองของชาติ สมาชิกส่วนใหญ่ตัดสินใจกลับประเทศ ส่วนน้อยยังคงอยู่ในลอนดอนในฐานะผู้ลี้ภัย
ปี่ชวา
ปี่ชวา เป็นเครื่องเป่าชนิดหนึ่งที่มีลิ้น เข้าใจว่าเมืองไทยรับมาในคราวเดียวกับกลองแขก ส่วนประกอบของปี่ชวามีดังนี้
ปี่ชวาใช้ในการบรรเลงในวงบัวลอย วงปี่พาทย์นางหงส์ และวงเครื่องสายปี่ชวา นอกจากนี้ปี่ชวายังใช้ในการเป่าประกอบการรำกระบี่กระบองและการชกมวย
วงบัวลอย
วงบัวลอย เป็นชื่อของการบรรเลงดนตรีอีกลักษณะหนึ่ง ประกอบด้วยปี่ชวา กลองมลายู และฆ้องเหม่ง เล่นในงานอวมงคล
แต่เดิมนั้นวงบัวลอยประกอบด้วยปี่ชวา 1 เลา กลองมลายู 2 คู่และฆ้องเหม่ง ภายหลังใช้กลองมลายูเพียง 1 คู่เท่านั้น 
วงบัวลอยจะบรรเลงในสามโอกาสดังนี้
เนื่องจากวงบัวลอยเป็นเพลงที่ใช้ในงานอวมงคลโดยเฉพาะ เพลงบัวลอยมักจะเรียนกันในเขตวัดและไม่ให้เล่นพร่ำเพรื่อ ทำให้วงบัวลอยเป็นวงที่สืบทอดกันในวงแคบ
ดูที่วงปี่พาทย์นางหงส์
โฆษก
โฆษก หมายถึง ผู้ประกาศ ผู้โฆษณาหรือผู้แถลงข่าวแทน
ต่างจากผู้ให้คำรับรองส่วนตัว โฆษกมีหน้าที่นำเสนอและส่งเสริมฐานะขององค์การอย่างภักดี แม้ขัดแย้งกับความเห็นของผู้นั้นเอง ผลคือ โดยทั่วไปเลือกโฆษกจากลูกจ้างมีประสบการณ์เป็นเวลานาน หรือผู้อื่นที่ทราบกันว่าสนับสนุนเป้าหมายขององค์การ
พัก วอนจง
พัก วอนจง (Park Wonjong,박원종,朴元宗,1467-1510) เป็นขุนนางตั้งแต่รัชกาล พระเจ้าซองจง ถึงต้นรัชกาล พระเจ้าจุงจง โดยเริ่มมีบทบาทมากขึ้นเมื่อร่วมมือกับใต้เท้ามูยอง, ใต้เท้า ซองฮึยอัน และขุนนางอีกหลายๆ คนโค่นล้มราชบัลลังก์ของ เจ้าชายย็อนซัน ได้สำเร็จ และสนับสนุนองค์ชายจินซองขึ้นเป็น พระเจ้าจุงจง พร้อมกับได้ถวายตัว ปาร์คยองพิน ลูกสาวบุญธรรมเข้าไปเป็นพระสนมของพระเจ้าจุงจง ทำให้มีบทบาทมีอำนาจและมีอิทธิพลมากขึ้นในราชสำนักและทำให้แผนการปฏิรูปบ้านเมืองของพระเจ้าจุงจง และใต้เท้า โช กวัง-โจ ต้องล้มเหลว
พัก วอนจงถึงแก่อสัญกรรมในปี 1510 ที่เชิงบันไดพระตำหนักที่ประทับของพระเจ้าจุงจงภายหลังจากเข้าร่วมประชุมขุนนางเสร็จ
กบฏฮงกย็องแน
กบฏฮงกย็องแน () เกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2355 ตรงกับปีที่ 12 รัชสมัยของพระเจ้าซุนโจ ที่มณฑลเพียงอันโดยหัวหน้าผู้ก่อการนั้นเป็นยังบัน
(บัณฑิต) ตกอับคนหนึ่งชื่อ ฮง กย็อง-แน ซึ่งเกิดความไม่พอใจรัฐบาลในขณะนั้นและมีชาวบ้านที่ไม่พอใจรัฐบาลได้เข้าร่วมกับกบฏนี้จำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ โดยกองทัพกบฏได้เข้ายึดเมืองเปียงยาง และเมืองสำคัญหลายแห่ง
ในพงศาวดารได้บันทึกว่าพ่อค้าอันดับ1ของโชซอนที่ชื่อว่าอิมซังอ๊กซึ่งตอนนั้นได้เข้ารับราชการแล้วได้บริจาคเงินช่วยกองทัพกบฏแต่ในที่สุดกองทัพกบฏก็ถูกปราบที่จองจู และกย็อง-แนก็ตายในที่รบที่เมืองนี้ด้วย ส่งผลให้กบฏฮงกย็องแนสิ้นสุดลง อย่างไรก็ตาม กบฏฮงกย็องแนได้เป็นแรงบันดาลใจให้กับกองทัพกบฏยุคหลัง ๆ ที่กล้าลุกขึ้นต่อสู้กับรัฐบาล
เคิร์ต ฮอว์กินส์และแซค ไรเดอร์
เคิร์ต ฮอว์กินส์และแซค ไรเดอร์ หรือชื่อเดิม เมเจอร์ บราเธอส์ เป็นทีมนักมวยปล้ำสังกัดWWE สมาชิกคนแรกคือ เคิร์ต ฮอว์กินส์ (หรือเดิม ไบรอัน เมเจอร์) ชื่อจริง ไบรอัน ไมเยอส์ เกิด 20 เมษายน ค.ศ. 1985 ที่ Glen Cove, New York และแซค ไรเดอร์ (หรือเดิม เบรต เมเจอร์) ชื่อจริง แมทธิว คาร์โดนา เกิด 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1985 ที่ Merrick, New York แฟนมวยปล้ำรู้จักพวกเขาในชื่อ เมเจอร์ บราเธอส์ ตั้งแต่วันที่ 1 พฤษภาคม 2007 ถึงวันที่ 16 ธันวาคม 2007 แต่ในอีก 5 วัน ต่อมาวันที่ 21 ธันวาคม 2007 พวกเขาได้เปลี่ยนรูปแบบพร้อมกับมาในบทบาทใหม่คือบทแฟนคลับและผู้ช่วยของเอดจ์
ออกไปข้างนอก
"ออกไปข้างนอก" เป็นสตูดิโออัลบั้มแรกของศิลปินเพนกวินวิลล่า หรือก็คือ เจตมนต์ มละโยธา อดีตมือกีตาร์วงพราว โดยอัลบั้มนี้มีเพลงที่เป็นที่รู้จักอย่าง ""ท่าอากาศยาน"" ""Acrophobia"" ""ค้อน""
หลังจากที่ได้ออกผลงานมาบ้างแล้วกับอัลบั้มรวมเพลงของค่ายสมอลล์รูมกับอัลบั้ม""Smallroom 001 : What Happens in This Smallroom?"" ในนามเพนกวินวิลล่า กับเพลง ""ใครจะรู้"" เพนกวินวิลล่า หรือก็คือ เจตมนต์ มละโยธา ก็ได้โอกาสในการออกผลงานอัลบั้มเต็มอัลบั้มแรก
อัลบั้มนี้ใช้เวลาทำรวมเวลาในการทำเดโมด้วยประมาณ 3 เดือน ใช้เวลาบันทึกเสียง 1 เดือน คอนเซ็ปต์ของงานและชื่ออัลบั้มมาจากการที่ เจ อยากได้ชื่อที่เป็นตัวแทนออกไปสู่โลกภายนอก จึงใช้ชื่ออัลบั้มนี้ว่า "ออกไปข้างนอก"
และอัลบั้มนี้ได้วางจำหน่ายอีกครั้งในปี พ.ศ. 2549 โดยมีการเปลี่ยนปกอัลบั้ม และเพิ่มเพลงอีก 3 เพลง หนึ่งในนั้นคือเป็นเพลง ""Airport"" ฝีมือรีมิกซ์โดยมณฑล จิรา
หลังจากอัลบั้มนี้วางจำหน่ายถึง 6 ปี อภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล ได้นำเพลง "Acrophobia" เป็นเพลงประกอบฉากปิดของภาพยนตร์เรื่องลุงบุญมีระลึกชาติ