hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
การโจมตีทางอากาศที่บารี
การโจมตีทางอากาศที่บารี () เป็นปฏิบัติการโจมตีทางอากาศของฝูงบินทิ้งระเบิดนาซีเยอรมนีต่อกองทัพฝ่ายสัมพันธมิตรที่เมืองท่าบารี ประเทศอิตาลี เมื่อวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1943 โดยฝ่ายเยอรมันได้ใช้เครื่องบินทิ้งระเบิด ยุงเกอร์ ยู 88 (Junkers Ju 88) 105 ลำ แห่งกองบินที่ 2 (Luftflotte 2) ทำการทิ้งระเบิดใส่เรือและกำลังคนที่ปฏิบัติการสนับสนุนฝ่ายสัมพันธมิตรในการทัพอิตาลีอย่างไม่คาดฝัน และสามารถทำลายเรือสินค้าและเรือขนส่งในท่าเรือบารีได้ 17 ลำ
การโจมตีดังกล่าวซึ่งกินเวลาไม่ต่ำกว่า 1 ชั่วโมง ทำให้ท่าเรือแห่งนี้ไม่สามารถใช้การได้จนถึงเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1944 และเหตุการณ์ครั้งนี้ก็ได้รับการขนานนามว่า "เหตุการณ์เพิร์ลฮาเบอร์น้อย" ("Little Pearl Harbor") ทั้งนี้แก๊สมัสตาร์ดที่รั่วออกมาจากเรือสินค้าที่ถูกจมลำหนึ่งเป็นตัวการสำคัญที่ทำให้มียอดผู้เสียชีวิตเพิ่มขึ้น
แกดเจ็ต
แกดเจ็ต () มีสองความหมายด้วยกัน คือ โปรแกรมคอมพิวเตอร์เสริมขนาดเล็ก ที่ช่วยให้ผู้ใช้ใช้งานได้ง่ายขึ้น เปรียบเสมือนชอตคัต เช่น การบอกเวลาจากนาฬิกา การติดตามข่าวสาร ฟังวิทยุ หรือตรวจสอบราคาหุ้น โดยแกดเจ็ตจะช่วยย่นเวลาในการเปิดเบราว์เซอร์เพื่อเรียกดูข้อมูลทีละรายการ เปลี่ยนเป็นการนำข้อมูลดังกล่าวมาไว้บนเดสต์ทอป ในอีกความหมายถึง แกดเจ็ต คือ อุปกรณ์หรือสิ่งประดิษฐ์ที่นำมาใช้กับโน้ตบุ๊กหรืออาจจะหมายถึงของเล่นไฮเทคที่มีความล้ำยุค
หนึ่งธิดา โสภณ
หนึ่งธิดา โสภณ เกิดวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2535 เป็นนักแสดงชาวไทย ที่มีชื่อเสียงจากการแสดงภาพยนตร์เรื่อง "กวน มึน โฮ" และได้รับรางวัลสุพรรณหงส์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ปี 2553 จากภาพยนตร์ดังกล่าว
หนึ่งธิดา โสภณเป็นบุตรีของวิเชียร และศศิธร โสภณ มีน้องชายคือเอกบุรุษ โสภณ ชื่อเล่น สุไอซ์ นักร้องสมาชิกวง Mad Monkeys สังกัดบริษัทแกรมมี่ และเคยประกวดในรายการ The Trainer ปั้นฝันสนั่นเวที ปีที่ 1 อีกทั้งหนูนาเป็นหลานของ ธัญญา โสภณ มีศักดิ์เป็นป้า
หนูนานับถือศาสนาอิสลาม มีชื่อเล่นเป็นภาษาอาหรับว่า "โรฮันนา" มีความหมายว่า "ดวงใจฉัน" แต่ด้วยเธอมักเรียกตนเองว่า "หนู" มาตลอด มารดาของเธอจึงเรียกเธอว่า "หนูนา"
หนูนาจบการศึกษาระดับประถมศึกษาจาก โรงเรียนกสิณธรเซนต์ปีเตอร์ ระดับมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนสตรีวิทยา สายศิลป์ภาษา (ภาษาจีน) และจบการศึกษาระดับอุดมศึกษาจาก คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ สาขาวิชาการละคร ในปี พ.ศ. 2558
หนูนาเข้าสู่วงการบันเทิงในฐานะดาราเด็ก ผลงานชิ้นแรกของหนูนาคือ เล่นเป็นตัวประกอบในละครเรื่อง ปอบผีฟ้า (ปี พ.ศ. 2540 - วรนุช วงศ์สวรรค์ แสดงนำ) ซึ่งในขณะนั้นมีอายุเพียง 6 ปี โดยออกมาเล่นเพียงฉากเดียวและพูดคำว่า "เล่นกันไหม" จากนั้นก็ถูกกินตับตาย ต่อมา หนูนาได้ร่วมแสดงละครในอีกหลายๆเรื่องถัดมา เช่น ดั่งสายน้ำไหล ลูกหลง และมีผลงานที่เป็นรู้จักกันมากขึ้น คือ ละครเรื่องน้องใหม่ ร้ายบริสุทธิ์ ออกอากาศทางช่อง 3 โดยรับบทเป็น "มะยม"
หนูนาแสดงความสามารถทางด้านการร้องเพลง ในปี พ.ศ. 2547 ขณะที่หนูนาอายุ 12 ปี หนูนาได้เข้าร่วมแข่งขันประกวดร้องเพลงในรายการ KPN Junior Award 2004 ได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับ 1 ประเภทเพลงไทยสากล รวมถึงเป็นผู้ที่ชนะโหวตและได้รับรางวัลหลักสูตร Voice Training ไปครอง
ในขณะเดียวกันหนูนายังเคยแสดงละครเวทีของค่าย เอ็กแซ็กท์ ถึง 2 เรื่อง ได้แก่ ในปี พ.ศ. 2550 บัลลังก์เมฆ เดอะมิวสิคัล รับบทเป็น "วิรินทร์" แสดงคู่กับ บี้ สุกฤษฎิ์ และในปี พ.ศ. 2553 เนื้อคู่ 11 ฉาก จากวันแรกถึงวันลา รับบทเป็น "ใบเตย" ลูกสาวของ สินจัย เปล่งพานิช
ต่อมาจุดเปลี่ยนครั้งสำคัญของชีวิตหนูนาในวงการบันเทิงคือ ในปี พ.ศ. 2553 หนูนาชนะเลิศการประกวดในโครงการ “ลักส์ปั้นดาว” เพื่อค้นหานางเอกหน้าใหม่ที่จะได้เล่นหนังรัก โรแมนติก คอมเมดี้ ของค่าย จีทีเอช ทำให้หนูนาได้กลายเป็นนางเอกภาพยนตร์อย่างเต็มตัว ในภาพยนตร์เรื่อง กวน มึน โฮ ออกฉายในโรงภาพยนตร์เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2553 กำกับการแสดงโดย บรรจง ปิสัญธนะกูล และแสดงคู่กับ ฉันทวิชช์ ธนะเสวี ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้ ถือว่าเป็นการแจ้งเกิดหนูนาให้เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางมากขึ้น ในฐานะ "นางเอกร้อยล้าน" รวมทั้งยังได้รับรางวัลสุพรรณหงส์ สาขานักแสดงหญิงยอดเยี่ยมจากภาพยนตร์เรื่องนี้อีกด้วย
หนูนาไม่เพียงแต่เป็นที่รู้จักในฐานะนางเอกภาพยนตร์ ในขณะเดียวกันหนูนายังได้แสดงความสามารถด้านการร้องเพลง ด้วยการร้องเพลงประกอบภาพยนตร์ "กวน มึน โฮ" คือ เพลงรักไม่ต้องการเวลา ซึ่งเป็นการนำเพลงของวงเคลียร์มาร้องใหม่
ความโด่งดังของหนูนาในเวลานั้น ทั้งในฐานะนางเอกภาพยนตร์และนักร้อง ส่งผลให้ในปี พ.ศ. 2554 หนูนาได้เป็นแขกรับเชิญของ เบิร์ด ธงไชย แมคอินไตย์ บนเวทีคอนเสิร์ตเบิร์ดอาสาสนุกโดยร้องเพลงคู่ "วนาสวาท" ซึ่งเป็นเพลงประกอบละครเรื่อง วนาลี ออกอากาศทางช่อง 32561
"โลกสีเทา" ละครเวที บุพพาราตรี เกือบจะมิวสิคคัลรางวัลพิฆเนศวร ครั้งที่ 1 ประจำปี 2555
เติงกูอานิส บินตีเติงกูอับดุลฮามิด
รายาเปอเริมปวน เติงกูอานิส บินติเติงกูอับดุลฮามิด (ประสูติ พ.ศ. 2492 —) พระอัครมเหสีในสุลต่านอิสมาอิล เปตราแห่งรัฐกลันตัน สุลต่านแห่งรัฐกลันตันองค์ปัจจุบัน มีศักดิ์เป็นญาติของนายบันเทิง อับดุลบุตร นายทวีศักดิ์ อับดุลบุตร และนายวัยโรจน์ พิพิธภักดี สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร นอกจากนี้พระองค์ยังเป็นพระญาติกับเติงกูซูไบดะห์ บินตีเติงกูนูรุดดีน พระสุณิสา
รายาเปอเริมปวน เติงกูอานิส บินติเติงกูอับดุลฮามิด ประสูติในปี พ.ศ. 2492 ณ ปาล์มมานอร์ (Palm Manor) พระองค์เป็นบุตรคนที่ 3 ใน 9 คนของนายมานพ พิพิธภักดี พี่ชายต่างมารดาของนายวัยโรจน์ พิพิธภักดี สืบเชื้อสายมาจากเจ้าเมืองยะหริ่ง กับเติงกูอาซีซะห์ บินติเติงกูมูฮัมหมัดฮัมซะห์ เชื้อพระวงศ์ในราชวงศ์กลันตัน พระองค์ทรงสำเร็จการศึกษาเบื้องต้นจากโรงเรียนสุลตานาไซนับ (Sultana Zainab School) ในนครโกตาบาห์รู เมืองเอกของรัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย
สุลต่านอิสมาอิล เปตรา ทรงอภิเษกสมรสกับรายาเปอเริมปวน เติงกูอานิส บินติเติงกูอับดุลฮามิด เมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2511 ณ พระราชวังโกตาลามา เมืองโกตาบาห์รู รัฐกลันตัน ทั้งสองมีพระราชโอรส-ธิดาด้วยกัน 4 พระองค์ โดยเป็น เจ้าชาย 3 พระองค์ และเจ้าหญิง 1 พระองค์ ได้แก่
ลัดฟ้ามาหารัก
ลัดฟ้ามาหารัก เป็นละครโทรทัศน์ของบริษัทเอ็กแซ็กท์ ในเครือแกรมมี่เทเลวิชั่น ออกอากาศทาง ททบ.5 ทุกคืนวันศุกร์, เสาร์ และอาทิตย์ ในช่วงปี พ.ศ. 2538
บทโทรทัศน์โดย จิรวิทย์ สมบัติศิริ กำกับการแสดงโดย กฤษณ์ ศุกระมงคล นำแสดงโดย สันติสุข พรหมศิริ, จินตหรา สุขพัฒน์, รอน บรรจงสร้าง, สินิทธา บุญยศักดิ์ และเกริกพล มัสยวานิช ซึ่งสำหรับรายหลัง นับเป็นผลงานละครเรื่องแรกของเขาด้วย
ละครเรื่องนี้โด่งดังเป็นอย่างมาก นับตั้งแต่เริ่มออกอากาศ ส่วนหนึ่งเป็นเพราะมีเพลงประกอบที่เป็นเสียงร้องของ สุนิตา ลีติกุล ในชื่อเพลง ยังรักกันอยู่ใช่ไหม ซึ่งนับเป็นผลงานเพลงซิงเกิ้ลแรกๆ ของเธอ ก่อนจะออกอัลบั้มเดี่ยวเป็นของตัวเอง รวมทั้งบริษัทเอ็กแซ็กท์ ยังทำเป็นเวอร์ชันอคูสติก ที่ให้ ฟลุ๊ค เกริกพล มัสยวานิช ร้องนำ ออกมาอีกเวอร์ชันหนึ่งอีกด้วย นอกจากนี้ยังมีการนำเพลงเก่าอย่าง เพลง สายชล มาประกอบละครเรื่องนี้ด้วย โดยเสียงร้องของ ทรงสิทธิ์ รุ่งนพคุณศรี
ลัดฟ้ามาหารัก เป็นเรื่องราวของเขาเกิดมาพร้อมกับความทรงจำที่ว่าเธอ เคยเป็นคนรักในชาติก่อน เขาจึงพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อให้เธอกลับมารักเขาให้ได้ แต่คนที่มารักเขาในชาตินี้กลับเป็นหญิงสาวที่เค้ารู้ดีว่าเป็นลูกสาว
พาสันต์ ชลธิชา และปารุส เป็นเพื่อนสนิทที่คบกันมาตั้งแต่สมัยเรียนหนังสือ พาสันต์เป็นเจ้าของไร่อยู่ที่จังหวัดกาญจนบุรี ปารุตทำงานเป็นหนังข่าวหนังสิพิมพ์ชื่อดังแห่งหนึ่ง ส่วนชลธิชาเป็นดีไซเนอร์เปิดห้องเสื้อของตัวเอง พาสันต์และปารุตแอบหลงรักชลธิชาด้วยกันทั้งคู่ ในที่สุดพาสันต์คือคนที่ชลธิชาเลือก ทั้งสองแต่งงานกันและสร้างความเจ็บช้ำให้แก่ปารุสเป็นอย่างมาก แต่ด้วยความเป็นเพื่อนที่ตัดกันไม่ขาด ปารุสจำต้องยอมรับความจริง โดยต้องเก็บความรู้สึกไว้ในใจตลอดมา
1 ปีผ่านไป พาสันต์ได้รับของขวัญชิ้นใหญ่ในชีวิตคือการเป็นพ่อคน แต่ระหว่างนั้นเกิดปัญหาที่ไร่กาญจนบุรี ทำให้พาสันต์ถูกสั่งเก็บจากเสี่ยวิชัยผู้ทรงอิทธิพล จากการเสียชีวิตของพาสันต์ วิญญาณได้ขึ้นไปรอเกิดใหม่บนสวรรค์ แต่ด้วยความรักและความห่วงใยที่เขามีต่อชลธิชา จึงอ้อนวอนเทวดาให้ตนมาเกิดโดยเร็ว แต่ทว่าความจำยังมีคงเดิม และไม่ได้ถูกลบไป และนั่นคือจุดเริ่มต้นของเรื่องราวทั้งหมด
คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์
คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ เป็นคณะที่จัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2549
เมื่อปี พ.ศ. 2481 มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ เริ่มเปิด "แผนกวิชาการบัญชี" และ "แผนกคอมพิวเตอร์ธุรกิจ" ในอดีตสังกัดวิทยาลัยเทคนิคนราธิวาส กรมอาชีวศึกษาในขนาดนั้น จนกระทั่งวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 หลังจากนั้นได้โอนมาเป็นคณะจึงได้สถาปนาเป็นคณะพาณิชยศาสตร์และสารสนเทศ(วิทยาการจัดการ)มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ เป็นสถาบันการศึกษาแห่งแรกของจังหวัดนราธิวาส ที่ผลิตบุคลากรเพื่อสนองความต้องการของธุรกิจของประเทศซึ่งมีการพัฒนาและเจริญก้าวหน้ามากขึ้น
พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ พ.ศ. 2548 ได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 122 ตอนที่ 14 ก เมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2548 และมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2548 โดยหลอมรวมกิจการ ทรัพย์สิน งบประมาณ รายได้ หนี้สิน บุคลากร ของสถาบันการศึกษาที่มีศักยภาพในการพัฒนาจังหวัดนราธิวาส จำนวน 4 สถาบัน คือ วิทยาลัยเทคนิคนราธิวาส วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีนราธิวาส วิทยาลัยการอาชีพตากใบและวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนีนราธิวาส
คณะวิทยาการจัดการ เป็นคณะหนึ่งของมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ ซึ่งจัดตั้งขึ้นตามกฎกระทรวงจัดตั้งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์กระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. 2549 ได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 123 ตอนที่ 118 ก เมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อขยายโอกาสทางการศึกษาให้นักศึกษาในเขตพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ ได้มีโอกาสศึกษาต่อเนื่องจนถึงระดับปริญญาตรี โดยได้เปิดรับนักศึกษาในหลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต(ต่อเนื่อง) สาขาวิชาการจัดการทั่วไป รุ่นแรกเมื่อปีการศึกษา 2548 โดยมีที่ตั้งสำนักงานที่อาคาร 14 วิทยาลัยเทคนิคนราธิวาส เลขที่ 49 ถ.ระแงะมรรคา ต.บางนาค อ.เมือง จ.นราธิวาส
เปิดการเรียนการสอนตามหลักสูตร ดังนี้
ปรีชา เลาหพงศ์ชนะ
นายปรีชา เลาหพงศ์ชนะ ประธานกรรมการ บริษัท กรุงไทย แลนด์ ดีวีลอปเมนท์ จำกัด อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ และรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม แกนนำกลุ่มวังพญานาค ร่วมกับ นายพินิจ จารุสมบัติ เคยเป็นกรรมการบริหารพรรคสามัคคีธรรม และเป็นหนึ่งในคณะกรรมการบริหาร พรรคไทยรักไทย และภายหลังได้ย้ายเข้าสังกัด พรรคเพื่อแผ่นดิน
นายปรีชา เลาหพงศ์ชนะ เกิดเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2497 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี และปริญญาโท จากคณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
นายปรีชา เลาหพงศ์ชนะ เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดอุบลราชธานี ในปี พ.ศ. 2529 สังกัดพรรคกิจสังคม ต่อมาได้ย้ายมาสังกัดพรรคสามัคคีธรรม ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2535 และย้ายมาอยู่พรรคชาติพัฒนา ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2538 จนกระทั่งได้ย้ายมาลงสมัครในแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคไทยรักไทย ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544
นายปรีชา เลาหพงศ์ชนะ เคยดำรงตำแหน่งเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในปี พ.ศ. 2535 ที่ปรึกษารัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ปี พ.ศ. 2537 และเป็นรัฐมนตรีครั้งแรกในปี พ.ศ. 2540 ในตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม (2 สมัย) กระทั่งในรัฐบาลของพันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร จึงได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ และรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์
ในปี พ.ศ. 2550 ได้ถูกตัดสิทธิทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทยซึ่งถูกยุบในคดียุบพรรคการเมือง พ.ศ. 2549 จึงได้นำสมาชิกในกลุ่มวังพญานาค ย้ายไปสังกัดพรรคเพื่อแผ่นดิน โดยได้รับตำแหน่งที่ปรึกษาหัวหน้าพรรค ต่อมาได้แถลงลาออกจากตำแหน่งที่ปรึกษาและตำแหน่งในคณะกรรมการนโยบายและยุทธศาสตร์ของพรรคเพื่อแผ่นดิน โดยมีเหตุผลว่า เพื่อสร้างบรรยากาศแห่งความสมานฉันท์ และความเรียบร้อยในการแก้ไขปัญหาของประเทศชาติ และเพื่อให้เป็นไปตามข้อหารือของคณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) ซึ่งการแถลงลาออกครั้งนี้ได้กระทำพร้อมกับ นายพินิจ จารุสมบัติ, นายสุชาติ ตันเจริญ, นางลลิตา ฤกษ์สำราญ, นายเอกภาพ พลซื่อ และนายสมศักดิ์ คุณเงิน
ในการจัดตั้งของรัฐบาลซึ่งนำโดยพรรคประชาธิปัตย์ ในช่วงปลายปี พ.ศ. 2551 นายปรีชา เลาหพงศ์ชนะ เป็นบุคคลหนึ่งที่มีบทบาทสำคัญในการนำสมาชิกในกลุ่มให้การสนับสนุนนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ เป็นนายกรัฐมนตรี และเป็นหนึ่งในสามบุคคลที่มีบทบาทสำคัญ ในนาม "3พี" (ไพโรจน์ สุวรรณฉวี พินิจ จารุสมบัติ และปรีชา เลาหพงศ์ชนะ) ต่อมาในปี พ.ศ. 2554 ได้เข้าร่วมงานการเมืองกับกลุ่มของนายสุวัจน์ ลิปตพัลลภ ในนามพรรคชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน
ดอกเตอร์ (คำนำหน้านาม)
ดอกเตอร์ หรือ ด็อกเตอร์ () เป็นคำศัพท์ที่ยืมมาจากภาษาอังกฤษโดยคำศัพท์คำนี้มีรากศัพท์ในภาษาละติน doctor เป็นคำนานที่มาจากกริยาในภาษาละติน docēre" " แปลว่าสอน ดอกเตอร์ถูกใช้มานานในทวีปยุโรปตั้งแต่การก่อต้งสถาบันอุดมศึกษา และถูกนำมาใช้อย่างแพร่หลายในหลายประเทศทั่วโลก ในภาษาอังกฤษ ดอกเตอร์เป็นคำนำหน้าชื่อของผู้ที่สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอก รวมถึงแพทย์และทันตแพทย์ ในประเทศไทย คำนำหน้าชื่อนี้ใช้เฉพาะในความหมายของผู้สำเร็จปริญญาเอกเท่านั้น เพราะมีคำนำหน้าอื่นสำหรับแพทย์และทันตแพทย์
ตำแหน่งดอกเตอร์เกิดขึ้นครั้งแรกเพื่อเป็นใบอนุญาตสำหรับอาจารย์ผู้มีสิทธิ์สอนในมหาวิทยาลัยสมัยกลางในยุโรป คำ ๆ นี้มีรากศัพท์มาจากคริสตจักรยุคแรก โดยหมายถึงบรรดาอัครทูต ปิตาจารย์แห่งคริสตจักร รวมถึงผู้มีอำนาจหน้าที่ในการสอนและตีความคัมภีร์ไบเบิล
ต่อมาการศึกษาเพื่อให้ได้มาซึ่งตำแหน่งดอกเตอร์เป็นที่นิยมในเหล่าขุนนาง ถึงทุกวันนี้การใช้คำว่าดอกเตอร์ไม่จำกัดอยู่ที่ผู้สำเร็จการศึกษาในระดับดุษฎีบัณฑิตด้านวิชาเทววิทยาและผู้สำเร็จแพทยศาสตรบัณฑิตเท่านั้น แต่ยังครอบคลุมถึงผู้สำเร็จการศึกษาในระดับสูง (ปกติคือระดับปริญญาเอก) ในสาขาที่ตนเรียน
ในประเทศไทย "ดอกเตอร์" ไม่ได้รับการรับรองจากราชการ และราชบัณฑิตยสถานยังไม่ได้ให้ความหมาย "ดอกเตอร์" ไม่สามารถใช้ในทะเบียนราษฎรและในหนังสือราชการ รวมถึง หนังสือราชกิจจานุเบกษาได้ ต่างจากตำแหน่งทางวิชาการ อาทิ ผู้ช่วยศาสตราจารย์, รองศาสตราจารย์ และศาสตราจารย์ ที่ใช้ในหนังสือราชการได้ตั้งแต่ พ.ศ. 2536 แต่ยังไม่ให้ใช้ในทะเบียนราษฎร อย่างไรก็ตาม มีการใช้ "ดอกเตอร์" และตัวย่อ ดร. เป็นคำนำหน้านามอย่างกว้าง
คริสตจักรโรมันคาทอลิก เรียก Doctor of the Church ว่านักปราชญ์แห่งคริสตจักร ใช้เป็นสมัญญาของนักเทววิทยาศาสนาคริสต์ที่มีความรู้ความสามารถโดดเด่น เช่น ทอมัส อไควนัส
สาวิกา กาญจนมาศ
สาวิกา กาญจนมาศ เกิดเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2524 เป็น นักแสดงชาวไทย สำเร็จการศึกษาจากคณะศิลปศาสตร์ เอกภาษาญี่ปุ่น มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ปัจจุบันทำงานเป็น แอร์โฮสเตส โดยเริ่มจากสายการบินวันทูโก และ กาตาร์แอร์เวย์ ปัจจุบันอยู่สายการบินนกแอร์
ยอห์นแห่งไม้กางเขน
นักบุญยอห์นแห่งไม้กางเขน (; 24 มิถุนายน ค.ศ. 1542 – 14 ธันวาคม ค.ศ. 1591) เป็นบาทหลวงโรมันคาทอลิกชาวสเปน ผู้ปฏิรูปคณะคาร์เมไลท์ จนก่อให้เกิดคณะคาร์เมไลท์ไม่สวมรองเท้า เป็นนักเขียนที่มีผลงานวรรณกรรมสำคัญด้านรหัสยะ ได้รับยกย่องให้เป็นนักปราชญ์แห่งคริสตจักร และเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์เทววิทยาเชิงรหัสยะ รหัสยิก และกวีชาวสเปน เป็นต้น
นักบุญยอห์นแห่งไม้กางเขน มีนามเดิมว่า ฆวน เด เยเปส อี อัลบาเรซ (Juan de Yepes y Álvarez) เกิดที่เมืองฟอนติเบโรส ประเทศสเปน เดิมบิดาของท่านมีฐานะร่ำรวย แต่ได้ละทิ้งฐานะของตนเพื่อมาแต่งงานกับแม่ของท่านซึ่งเป็นเพียงบุตรสาวของช่างทอผ้า เมื่อบิดาถึงแก่กรรม มารดาก็ไร้ที่อยู่และต้องพาบุตรตามไปขณะหางานทำ แม้ว่าต่อมาจะได้งานแล้ว แต่ครอบครัวก็ยังอยู่ในฐานะที่ลำบาก
เมื่ออายุได้ 14 ปี ฆวนได้ทำงานในโรงพยาบาล เป็นคนดูแลคนวิกลจริตและคนที่ป่วยด้วยโรคที่รักษาไม่หาย เมื่ออายุได้ 20 ปี ก็เข้าเป็นสมาชิกในคณะคาร์เมไลท์ ซึ่งขณะนั้นเป็นช่วงที่คณะกำลังประสบปัญหานักบวชประพฤติหย่อนยาน ไม่เคร่งครัดในวินัย
ในปี ค.ศ. 1567 ท่านได้รับศีลอนุกรมเป็นบาทหลวงและตั้งใจจะเข้าสังกัดคณะคาร์ทูเซียน แต่เนื่องจากได้พบภคินีเตเรซาแห่งอาบีลาที่เมืองเมดีนาเดลกัมโปเสียก่อน จึงถูกชักชวนให้มาร่วมทำการปฏิรูปคณะคาร์เมไลท์ ท่านตอบรับเข้าร่วมการปฏิรูป และได้ช่วยก่อตั้งอารามหลายแห่งในสเปน อย่างไรก็ตาม ท่านกลับถูกต่อต้านจากเพื่อนภราดาในคณะ เพราะเห็นว่าแนวทางการปฏิรูปของพวกท่านเคร่งครัดเกินไป ท่านถูกอัคราธิการของคณะสั่งขังอยู่นานถึง 9 เดือน จึงหนีออกมาได้ ตลอดช่วงเวลาที่ถูกขังท่านได้เขียนวรรณกรรมเชิงรหัสยะหลายชิ้นซึ่งได้รับยกย่องมากในปัจจุบัน
ท่านยังดำเนินการปฏิรูปคณะต่อจนส่งผลให้ภราดาคณะคาร์เมไลท์ในกลุ่มของท่านได้แยกตัวออกมาจากคณะเดิมและได้รับอนุมัติจากพระสันตะปาปาให้มีสิทธิปกครองตนเองโดยไม่ขึ้นกับคณะเดิม คณะใหม่นี้มีชื่อเรียกโดยทั่วไปว่าคณะคาร์เมไลท์ไม่สวมรองเท้า
นักบุญยอห์นแห่งไม้กางเขนถึงแก่มรณกรรมที่เมืองอูเบดาเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 1591 ขณะอายุได้เพียง 49 ปี
ในวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 1675 ท่านได้รับการประกาศเป็นบุญราศีโดยสมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 10 ต่อมาในปี ค.ศ. 1726 ก็ได้รับการประกาศเป็นนักบุญโดยสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 13 และในปี ค.ศ. 1926 สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 11 ประกาศให้ท่านเป็นนักปราชญ์แห่งคริสตจักร
มะเขือพวง
มะเขือพวง (; ) เป็นพืชตระกูลมะเขือ เป็นไม้ข้ามปี มีถิ่นกำเนิดในแถบรัฐฟลอริดา, หมู่เกาะเวสต์ อินดีส์, เม็กซิโก จนถึงอเมริกากลาง และทวีปอเมริกาใต้แถบประเทศบราซิล เป็นวัชพืชขึ้นกระจัดกระจายเกือบทั่วเขตร้อน
มะเขือพวงใช้ตำผสมลงในน้ำพริกหลายชนิดเช่น น้ำพริกกะปิ น้ำพริกขี้กา ใช้ใส่ในแกงเช่น แกงเผ็ด แกงเขียวหวาน แกงป่า แกงอ่อม ซุบ กินดิบเป็นผักจิ้ม หรือกินสุกโดยการเผา ปิ้ง ย่างในภาษาใต้จะเรียกว่า "มะเขือเทศ" หรือ "เขือเทศ"
ในมะเขือพวงพบสารสำคัญ เช่น
เดอแรม (รัฐนอร์ทแคโรไลนา)
เดอแรม () เป็นเมืองใหญ่อันดับ 5 ในรัฐนอร์ทแคโรไลนา และมีจำนวนประชากรเป็นอันดับที่ 85 ของสหรัฐอเมริกา เป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัย 2 แห่ง คือ มหาวิทยาลัยดุ๊กและมหาวิทยาลัยนอร์ทแคโรไลนา เซ็นทรัล เป็นหนึ่งในเมืองที่เป็นพื้นที่สามเหลี่ยมวิจัย และเป็นที่ตั้งของสถาบันวิจัยอุทยานสามเหลี่ยม โดยรวมไปถึงเมืองราลีและเมืองชาเปลฮิลล์
พันธุ์ลูกหม้อ
พันธุ์ลูกหม้อ เป็นภาพยนตร์ไทย ฟิล์ม 16 มม. ออกฉายเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2507 ที่โรงภาพยนตร์คาเธ่ย์ สร้างจากบทประพันธ์ของอรวรรณ กำกับโดยเนรมิต นำแสดงโดย มิตร ชัยบัญชา, เพชรา เชาวราษฎร์, ประจวบ ฤกษ์ยามดี, รุจน์ รณภพ, สมควร กระจ่างศาสตร์, อนุชา รัตนมาลย์
เลิศชาย
เลิศชาย เป็นภาพยนตร์ไทย ทีออกฉายในปี พ.ศ. 2507 เป็นภาพยนตร์ฟิล์ม 16 มม. สร้างจากบทประพันธ์ของเสนีย์ บุษปะเกศ ภาพยนตร์กำกับโดยเนรมิต นำแสดงโดย มิตร ชัยบัญชา, เพชรา เชาวราษฎร์, ทักษิณ แจ่มผล, ปริม ประภาพร, ประจวบ ฤกษ์ยามดี, ปรียา รุ่งเรือง เข้าฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2507 ฉายที่โรงภาพยนตร์คาเธ่ย์
สรุปเหรียญโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
สรุปเหรียญโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010 เป็นรายชื่อประเทศที่ได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010 ณ ประเทศสิงคโปร์
สิงห์ล่าสิงห์
สิงห์ล่าสิงห์ เป็นภาพยนตร์ไทย ฟิล์ม 16 มม. สร้างจากบทประพันธ์ของ ก้อง อินทรกำจร กำกับโดย เนรมิต นำแสดงโดย มิตร ชัยบัญชา, เพชรา เชาวราษฎร์, สมบัติ เมทะนี, ทักษิณ แจ่มผล, ปรียา รุ่งเรือง, อภิญญา วีระขจร, เชาว์ แคล่วคล่อง ออกฉายเมื่อ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2507 ที่โรงภาพยนตร์เฉลิมกรุง
ถือเป็นภาพยนตร์เรื่องแรกที่ สมบัติ เมทะนี แสดงประกบกับ มิตร ชัยบัญชา โดยบทของ 2 พระเอกมีบทบาทไล่เลี่ยกัน เรื่องนี้ เพชรา เล่นเป็นฝาแฝด
ในปี พ.ศ. 2522 นำดี วิตตะ ได้นำเรื่อง สิงห์ล่าสิงห์ มาสร้างและกำกับเองเป็นครั้งที่สอง กำกับโดย นำดี วิตตะ นำแสดงโดย สมบัติ เมทะนี, กรุง ศรีวิไล, เนาวรัตน์ ยุกตะนันท์, ดวงชีวัน โกมลเสน, เกชา เปลี่ยนวิถี ออกฉายเมื่อ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2522
อินทรเดช เดินทางกลับบ้านหลังจากที่พ่อของเขาถูกฆ่า แต่ถูกคนร้ายซุ่มทำร้ายระหว่างทางแต่รอดมาได้ และได้รู้จักกับ แตงอ่อน ต่อมาทราบว่า หมู่บ้าน นางหงส์ตกอยู่ใต้อิทธิพลของ ลำเนาว์
อินทรเดชกลับมาตามล่าคนที่ฆ่าพ่อ ได้รับความช่วยเหลือจาก เกรียง, ยโส,แขม ต่อมาเขาได้พบกับมือปืนที่ฆ่าพ่อของ อินทรเดช ชื่อ กัลป์ และเป็นคนรักของ ลำเนาว์ ต่อมาเกิดการหักเหลี่ยมขึ้นระหว่าง กัลป์กับอินทรเดช ทั้งการหาความจริงของสาเหตุในการตายของพ่อ และการช่วงชิงคนรักกัน
อายิโนะโมะโต๊ะ
บริษัทอะจิโนะโมะโตะ จำกัด () () หรือจดทะเบียนในประเทศไทยว่า อายิโนะโมะโต๊ะ เป็นบริษัทสัญชาติญี่ปุ่น ผลิตสินค้าประเภทผงชูรส, น้ำมัน (อาหาร), สารให้ความหวาน, กรดอะมิโนและยารักษาโรค อีกทั้งยังเป็นผู้ผลิตแอสปาร์แตมรายใหญ่ที่สุดของโลก ครองสัดส่วนการตลาด 40 เปอร์เซ็นต์
คำว่า "อะจิโนะโมะโตะ" มีความหมายในภาษาอังกฤษคือ "Essence of Taste" หรือแปลเป็นภาษาไทยว่า "แก่นแท้ของรสชาติ" ซึ่งบริษัทได้ใช้เป็นเครื่องหมายการค้าของผลิตภัณฑ์ผงชูรส บริษัทมีสำนักงานใหญ่อยู่ในเขตชูโอ เมืองโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น มีเครือข่ายสาขาอีกกว่า 100 ประเทศ รวมทั้งในประเทศไทย
สาขาแรกในประเทศไทย ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2503 โดยมีชื่อว่า บริษัทอายิโนะโมะโต๊ะ (ประเทศไทย) จำกัด ในขณะนั้นตั้งสำนักงานอยู่บริเวณถนนราชวงศ์ กรุงเทพมหานคร และตั้งโรงงานบริเวณอำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ
ต่อมาในปี พ.ศ. 2512 ย้ายสำนักงานมาตั้งที่บริเวณสวนมะลิ ซึ่งต่อในปี พ.ศ. 2523 ได้ย้ายสำนักงานจากบริเวณสวนมะลิ มาในตำแหน่งปัจจุบัน ณ บริเวณ ถนนศรีอยุธยา
เอ็นทีที โดโคโม
บริษัทเอ็นทีที โดโคโม อิงค์ () , , เป็นผู้นำในการให้บริการเครือข่ายโทรศัพท์เคลื่อนที่รายใหญ่ในญี่ปุ่น มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ ซันโนะปาร์คทาวเวอร์ เขตจิโยะดะ เมืองโตเกียว
กดัญสก์
กดัญสก์ () หรือชื่อเดิม ดันท์ซิช () เป็นเมืองบนชายฝั่งบอลติก ในตอนเหนือของประเทศโปแลนด์ เป็นเขตมหานครที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 4 เป็นเมืองท่าที่สำคัญของโปแลนด์ และยังเป็นเมืองหลักของจังหวัดปอมอแช (พอเมอเรเนีย) ตั้งอยู่บนอ่าวกดัญสก์ (ทะเลบอลติก) และปากแม่น้ำมอตลาวา
คณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
คณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น () เป็นส่วนราชการไทยระดับคณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยขอนแก่น กระทรวงศึกษาธิการ เป็นคณะวิชาที่จัดตั้งขึ้นเป็นอันดับที่ 10 ของมหาวิทยาลัยขอนแก่น
รหัสหน่วยงานในระบบทะเบียน มหาวิทยาลัยขอนแก่น : 13
คณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ก่อตั้งเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2522 โดยเป็นส่วนหนึ่งของโครงการศูนย์แพทยศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2523 คณะทันตแพทยศาสตร์ ได้เปิดรับนักศึกษาระดับปริญญาตรีรุ่นแรก จำนวน 30 คน โดยรับนักศึกษาจากส่วนกลาง และนักเรียนเรียนดีในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จากนั้นมาได้รับนักศึกษาเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ในปัจจุบันรับนักศึกษา จำนวนปีละ 80 คน
ในเบื้องต้น ได้ใช้อาคารเรียนของคณะแพทยศาสตร์ (คณะสาธารณสุขศาสตร์ในปัจจุบัน) และคณะพยาบาลศาสตร์เป็นสถานที่เรียนชั่วคราว จนกระทั่งเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2527 จึงได้ย้ายสำนักงานคณบดี และสถานที่เรียนมาอยู่ที่อาคารเรียนรวม สี่คณะในศูนย์วิทยาศาสตร์สุขภาพ มีอาคารคลินิกทันตกรรม 1 (พ.ศ. 2525) ใช้เป็นสถานที่สำหรับฝึกปฏิบัติงานคลินิกของ วิชาทันตกรรมบูรณะ ทันตกรรมประดิษฐ์ ปริทันตวิทยา และทันตกรรมบดเคี้ยว และอาคารคลินิกทันตกรรม 2 (พ.ศ. 2529) เป็นคลินิกของทันตกรรมสำหรับเด็ก เวชศาสตร์ช่องปาก ศัลยศาสตร์ช่องปาก ทันตรังสีวิทยา ตลอดจนห้องปฏิบัติการของภาควิชาทันตกรรม
ต่อมา รองศาสตราจารย์ ทันตแพทย์สมนึก พูนทรัพย์ คณบดีในสมัยนั้น เล็งเห็นว่าคณะทันตแพทยศาสตร์ ยังขาดห้องบรรยาย และสำนักงานของตัวเอง จึงได้ขอจัดตั้งงบประมาณสำหรับก่อสร้างอาคารใหม่ ทางด้านทิศเหนือของอาคารเดิม โดยอาคารดังกล่าว ต่อมาได้รับพระมหากรุณาธิคุณจาก สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนีพระราชทานนามว่า "มหิตลานุสรณ์" โดยพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ได้เสด็จพระราชดำเนินมาเปิดอาคารในวันพฤหัสบดีที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2533
ในปีงบประมาณ พ.ศ. 2540 คณะทันตแพทยศาสตร์ได้รับอนุมัติงบประมาณก่อสร้างอาคารเรียนและปฏิบัติการหลังใหม่ เพื่อใช้เป็นอาคารโรงพยาบาลทันตกรรม และใช้ในการปฏิบัติงานของนักศึกษาทั้งระดับปริญญาตรีและบัณฑิตศึกษา รวมทั้งเป็นห้องปฏิบัติการวิจัยในสาขาต่างๆ โดยการก่อสร้างแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2544 อาคารดังกล่าว ได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว พระราชทานนามอาคารว่า "อาคารเฉลิมพระเกียรติ 6 รอบ พระชนมพรรษา"
สัญลักษณ์ประจำคณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น คือ
สีม่วงดูเพิ่ม รายนามบุคคลที่มีชื่อเสียงจากมหาวิทยาลัยขอนแก่น
หมายเหตุ รายนามดังกล่าว จัดเรียงชื่อและนามสกุลตามตัวอักษร
มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตศรีราชา
วิทยาเขตศรีราชา เป็นวิทยาเขตแห่งหนึ่งที่มีการเรียนการสอนของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เพื่อตอบสนองภาคอุตสาหกรรมและการท่องเที่ยวของประเทศไทย
เมื่อปี พ.ศ. 2498 มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ได้รับอนุญาตให้สามารถใช้พื้นที่บริเวณทุ่งเลี้ยงสัตว์เชิงเขาน้ำซับจากกระทรวงมหาดไทย ลงนามโดยจอมพลผิน ชุณหวัณ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงในขณะนั้น ตั้งเป็นสถานีวิจัยศรีราชาเพื่อใช้พื้นที่วิจัยและฝึกงานของนิสิตคณะเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ จำนวน 500 ไร่ (ภายหลังถูกแบ่งให้หน่วยงานอื่น เหลือเพียง 199 ไร่) สำหรับที่ดินที่ขออนุญาตนั้นเป็นที่ดินสาธารณประโยชน์ที่ทางกระทรวงมหาดไทยสงวนไว้ใช้ประโยชน์ร่วมกันโดยประกาศหวงห้ามไว้เป็นที่เลี้ยงสัตว์สาธารณะสำหรับพลเมืองใช้ประโยชน์ร่วมกันเมื่อ พ.ศ. 2474
ภายหลังที่รัฐบาลได้จัดทำแผนพัฒนาเขตเศรษฐกิจชายฝั่งทะเลตะวันออก โดยมีเป้าหมายให้เป็นเขตอุตสาหกรรมหลัก เขตพาณิชยกรรม และการค้า เขตส่งเสริมและพัฒนาการท่องเที่ยว เขตพัฒนาเมืองและชุมชน มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ซึ่งมีศักยภาพและความพร้อมทางวิชาการ จึงได้ปรับ เปลี่ยนพื้นที่ของมหาวิทยาลัย ซึ่งแต่เดิมเป็นสถานีวิจัยและฝึกงานให้เป็นที่ตั้งของวิทยาเขตแห่งใหม่เพื่อเป็นสถานศึกษาทำการผลิต และพัฒนากำลังคนระดับสูง ตอบสนองแผนพัฒนาชายฝั่งทะเลตะวันออก โดยมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ได้จัดเตรียมการจัดตั้งวิทยาเขตศรีราชา ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2531 ในแนวคิดการจัดการศึกษาที่มุ่งผลิตและพัฒนากำลังคนเฉพาะสาขาที่สนองตอบความต้องการกำลังคนของ ภาคตะวันออก ภายหลังคณะรัฐมนตรีได้อนุมัติในหลักการจัดตั้งวิทยาลัยชุมชนศรีราชา เพื่อทำหน้าที่เตรียมการเรียนการสอน วางแผนจัดตั้งคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี คณะวิทยาการจัดการ และคณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม
พ.ศ. 2539 คณะรัฐมนตรีได้อนุมัติโครงการจัดตั้งวิทยาเขตศรีราชา โดยมีโครงการจัดตั้งคณะทรัพยากรและสิ่งแวดล้อม โครงการจัดตั้งคณะวิทยาการจัดการ โครงการจัดตั้งคณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม (คณะวิศวกรรมศาสตร์ศรีราชา) ทั้งนี้โครงการจัดตั้งคณะวิทยาการจัดการ ได้เปิดรับนิสิตสาขาการจัดการ สาขาการตลาด การโรงแรม ในปีการศึกษา 2539 เป็นรุ่นแรก 
ปี พ.ศ. 2542 คณะวิทยาการจัดการ คณะทรัพยากรและสิ่งแวดล้อม และคณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม(คณะวิศวกรรมศาสตร์ศรีราชา) ได้รับการอนุมัติจากมติของสภามหาวิทยาลัยให้เป็นคณะวิชาที่เกิดจากการแบ่งส่วนราชการภายในของวิทยาเขตศรีราชา ตามประกาศสภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ลงวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2542 เพื่อดำเนินการเรียนการสอนให้แก่นิสิต ณ วิทยาเขตศรีราชา จึงถือว่าวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2542 เป็นวันที่วิทยาเขตศรีราชาเป็นวิทยาเขตสมบูรณ์ตามกฎหมาย ที่ระบุว่าวิทยาเขตจะสมบูรณ์ต้องประกอบด้วย คณะวิชาจำนวน 2 คณะวิชาขึ้นไป วิทยาเขตศรีราชาได้รับอนุมัติเป็นวิทยาเขตลำดับที่ 3 ของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ตามประกาศสภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เมื่อวันที่ 15 มีนาคม 2542
มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตศรีราชา มีหน่วยงานระดับคณะวิชา 5 หน่วยงานที่จัดการศึกษา ประกอบด้วย 4 คณะ 1 วิทยาลัย
ตั้งอยู่ เลขที่ 199 ถนนสุขุมวิท หมู่ที่ 6 บ้านชากยายจีน ตำบลทุ่งสุขลา อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี รหัสไปรษณีย์ 20230
คณะเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยขอนแก่น
คณะเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยขอนแก่น () เป็นส่วนราชการไทยระดับคณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยขอนแก่น กระทรวงศึกษาธิการ เป็นคณะวิชาที่จัดตั้งขึ้นเป็นอันดับที่ 12 ของมหาวิทยาลัยขอนแก่น
รหัสหน่วยงานในระบบทะเบียน มหาวิทยาลัยขอนแก่น : 16
สัญลักษณ์ประจำคณะเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยขอนแก่น คือ อะตอมล้อมเกียร์
สีแดง
เฟื่องฟ้า
หมายเหตุ คำนำหน้านามของผู้ดำรงตำแหน่งคณบดี และผู้รักษาการแทนคณบดี เป็นคำนำหน้านามตามตำแหน่งทางวิชาการในขณะนั้นดูเพิ่ม รายนามบุคคลที่มีชื่อเสียงจากมหาวิทยาลัยขอนแก่น
หมายเหตุ รายนามดังกล่าว จัดเรียงชื่อและนามสกุลตามตัวอักษร
คณะพาณิชยนาวีนานาชาติ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
คณะพาณิชยนาวีนานาชาติ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เป็นหน่วยงานระดับคณะที่เปิดทำการเรียนการสอน ณ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตศรีราชา
พุทธศักราช 2498 มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ได้รับอนุญาตการใช้พื้นที่บริเวณทุ่งเลี้ยงสัตว์เชิงเขาน้ำซับจากกระทรวงมหาดไทย ลงนามโดยจอมพลผิน ชุณหวัณ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงในขณะนั้น ตั้งเป็นสถานีวิจัยศรีราชาเพื่อใช้พื้นที่วิจัยและฝึกงานของนิสิตคณะเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ภายหลังที่รัฐบาลได้จัดทำแผนพัฒนาเขตเศรษฐกิจชายฝั่งทะเลตะวันออก โดยมีเป้าหมายให้เป็นเขตอุตสาหกรรมหลัก เขตพาณิชยกรรม และการค้า เขตส่งเสริมและพัฒนาการท่องเที่ยว เขตพัฒนาเมืองและชุมชน มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ซึ่งมีศักยภาพและความพร้อมทางวิชาการ จึงได้ปรับ เปลี่ยนพื้นที่ของมหาวิทยาลัย ซึ่งแต่เดิมเป็นสถานีวิจัยและฝึกงานให้เป็นที่ตั้งของวิทยาเขตแห่งใหม่เพื่อเป็นสถานศึกษาทำการผลิต และพัฒนากำลังคนระดับสูง ตอบสนองแผนพัฒนาชายฝั่งทะเลตะวันออก โดยมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ได้จัดเตรียมการจัดตั้งวิทยาเขตศรีราชา ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2531 ในแนวคิดการจัดการศึกษาที่มุ่งผลิตและพัฒนากำลังคนเฉพาะสาขาที่สนองตอบความต้องการกำลังคนของ ภาคตะวันออก ภายหลังคณะรัฐมนตรีได้อนุมัติในหลักการจัดตั้งวิทยาลัยชุมชนศรีราชา เพื่อทำหน้าที่เตรียมการเรียนการสอน วางแผนจัดตั้งคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี คณะวิทยาการจัดการ และคณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม
พุทธศักราช 2539 คณะรัฐมนตรีได้อนุมัติโครงการจัดตั้งวิทยาเขตศรีราชา โดยมีโครงการจัดตั้งคณะทรัพยากรและสิ่งแวดล้อม โครงการจัดตั้งคณะวิทยาการจัดการ โครงการจัดตั้งคณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม (คณะวิศวกรรมศาสตร์ศรีราชา) ทั้งนี้โครงการจัดตั้งคณะวิทยาการจัดการ ได้เปิดรับนิสิตสาขาการจัดการ สาขากาตลาด ในปีการศึกษา 2539 เป็นรุ่นแรก 
คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตศรีราชา ได้รับการอนุมัติจากมติของสภามหาวิทยาลัยให้เป็นคณะวิชาที่เกิดจากการแบ่งส่วนราชการภายในของวิทยาเขตศรีราชา ตามประกาศสภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ลงวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2542 เพื่อดำเนินการเรียนการสอนให้แก่นิสิต ณ วิทยาเขตศรีราชา
พุทธศักราช 2543 คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรมได้เปิดรับนิสิต สาขาวิศวกรรมต่อเรือและเครื่องกลเรือ และในปีเดียวกันได้เปลี่ยนชื่อคณะเป็น คณวิศวกรรมศาสตร์ศรีราชา (Faculty of Engineering At Siracha)
พ.ศ. 2549 ได้ปรับปรุงหลักสูตรวิศวกรรมต่อเรือและเครื่องกลเรือ ให้สามารถเลือกเรียนสาขาได้ 3 สาขา และเปิดหลักสูตรสาขาวิทยาศาสตร์เดินเรือโดยรับนิสิตเป็นปีแรก ในปีเดียวกันหลักสูตรดังกล่าวได้รับการจัดตั้งเป็นวิทยาลัยพาณิชยณาวีนานาชาติ มีฐานะเป็นคณะวิชาของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ โดยมีประกาศเมื่อ วันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2549 ตามมติที่ประชุมสภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เมื่อ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549
หมายเหตุ คำนำหน้านามของผู้ดำรงตำแหน่งคณบดี เป็นคำนำหน้านามตามตำแหน่งทางวิชาการในขณะนั้น
คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น () เป็นส่วนราชการไทยระดับคณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยขอนแก่น กระทรวงศึกษาธิการ เป็นคณะวิชาที่จัดตั้งขึ้นพร้อมกับคณะเกษตรศาสตร์ และคณะวิศวกรรมศาสตร์ ซึ่งเป็นคณะแรกตั้งของการสถาปนามหาวิทยาลัย มีชื่อเดิมว่า "คณะวิทยาศาสตร์และอักษรศาสตร์" เพื่อการจัดการบริหารมหาวิทยาลัยให้ดียิ่งขึ้น จึงมีการแยกภาควิชาที่เกี่ยวกับมนุษยศาสตร์ออกไปจัดตั้งเป็นคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ จึงมีการเปลี่ยนชื่อคณะเป็น "คณะวิทยาศาสตร์" นับแต่นั้นเป็นต้นมา
คณะวิทยาศาสตร์ จัดตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2507 ในนาม "คณะวิทยาศาสตร์และอักษรศาสตร์" โดยมีวัตถุประสงค์หลักคือ จัดสอนวิชาวิทยาศาสตร์พื้นฐาน ซึ่งได้แก่ คณิตศาสตร์ เคมี ชีววิทยา และฟิสิกส์ รวมทั้งวิชาภาษาอังกฤษ ให้แก่นักศึกษาคณะต่างๆ ในมหาวิทยาลัยขอนแก่น และยังไม่ได้มีการเปิดรับนักศึกษาสาขาวิชาวิทยาศาสตร์โดยเฉพาะ เพียงแต่มีการจัดสอนในวิชาพื้นฐานเท่านั้น
อาคารแห่งแรกสุดของมหาวิทยาลัยขอนแก่น คืออาคารคณะวิทยาศาสตร์และอักษรศาสตร์ เริ่มก่อสร้างอาคารเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2507 มีความสูง 4 ชั้น ตั้งอยู่ในตำแหน่งซึ่งนับได้ว่าเป็นตำแหน่งที่เด่นที่สุดและสูงที่สุดในมหาวิทยาลัยจนมองเห็นได้ชัดเจนจากตัวเมืองขอนแก่น
จนกระทั่งปี พ.ศ. 2516 คณะวิทยาศาสตร์ ได้มีวัตถุประสงค์และหน้าที่หลักพัฒนาขึ้น คือ ทำหน้าที่ผลิตบัณฑิตที่มีคุณภาพในสาขาวิทยาศาสตร์ เพื่อเผยแพร่และให้บริการความรู้ด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแก่ประชาชน รวมทั้งส่งเสริมการค้นคว้าวิจัยปัญหาด้านต่างๆ ทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีที่เป็นประโยชน์ต่อการพัฒนาในภูมิภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ดังนั้นคณะวิทยาศาสตร์ จึงเริ่มเปิดรับนักศึกษาเพื่อเข้าศึกษาในสาขาวิชาวิทยาศาสตร์บริสุทธิ์ 4 สาขาวิชา ได้แก่ คณิตศาสตร์ เคมี ชีววิทยา และฟิสิกส์ ติดตามมาด้วยสาขาวิชาธรณีวิทยา และสาขาวิชาสถิติ ในยุคต่อมา ได้เปิดสาขาวิชาเพิ่มเติม คือ สาขาวิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์ สาขาวิชาจุลชีววิทยา สาขาวิชาชีวเคมี และสาขาวิชานิเวศวิทยาสิ่งแวดล้อม
ในปี พ.ศ. 2521 ภาควิชาภาษาต่างประเทศและภาควิชาบรรณารักษศาสตร์ ได้โอนย้ายจากคณะวิทยาศาสตร์ ไปร่วมจัดตั้งเป็นคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ขึ้น ดังนั้น คณะวิทยาศาสตร์และอักษรศาสตร์จึงเปลี่ยนชื่อเป็น "คณะวิทยาศาสตร์" นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
และในปี พ.ศ. 2527 ภาควิชาธรณีวิทยา ได้โอนย้ายจากคณะวิทยาศาสตร์ไปจัดตั้งเป็นคณะเทคโนโลยี
อนึ่ง ลำดับการเข้ารับพิธีพระราชทานปริญญาบัตรของบัณฑิตคณะวิทยาศาสตร์ จะมีลำดับต่อจากคณะพยาบาลศาสตร์ เนื่องจากคณะวิทยาศาสตร์ทำการเปิดรับนักศึกษาสาขาวิทยาศาสตร์เป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2516 จึงถือว่าเป็นคณะที่ทำการผลิตบัณฑิตลำดับที่ 5 ของมหาวิทยาลัยขอนแก่น
สัญลักษณ์ประจำคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น คือ อะตอม
สีเหลืองจำปา
ดอกจำปา
มนต์จำปา
ใต้ร่มจำปา
หมายเหตุ คำนำหน้านามของผู้ดำรงตำแหน่งคณบดี และผู้รักษาการแทนคณบดี เป็นคำนำหน้านามตามตำแหน่งทางวิชาการในขณะนั้น
ดูเพิ่ม รายนามบุคคลที่มีชื่อเสียงจากมหาวิทยาลัยขอนแก่นหมายเหตุ รายนามดังกล่าว จัดเรียงชื่อและนามสกุลตามตัวอักษร
คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น () เป็นส่วนราชการไทยระดับคณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยขอนแก่น กระทรวงศึกษาธิการ เป็นคณะวิชาที่จัดตั้งขึ้นเป็นอันดับที่ 14 ของมหาวิทยาลัยขอนแก่น และเป็นคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์แห่งแรกในส่วนภูมิภาค
รหัสหน่วยงานในระบบทะเบียน มหาวิทยาลัยขอนแก่น : 20
จากแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 4 (พ.ศ. 2520 - 2524) และฉบับที่ 5 (พ.ศ. 2525 - 2529) ได้กำหนดนโยบายมุ่งพัฒนาชนบท ทำให้เกิดการขยายตัวทางกายภาพเพิ่มขึ้น โดยได้มีการดำเนินการออกแบบผังเมืองหลักและเมืองรอง 20 แห่ง เป็นโครงการขยายการบริการขั้นพื้นฐาน เพื่อยกระดับความเป็นอยู่ของชุมชนชนบทให้ดีขึ้นในทางด้านกายภาพ เพื่อสนองตามแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 5 ดังกล่าว จำเป็นต้องมีบุคลากรทางสถาปัตยกรรมและวิศวกรรม สำหรับทางด้านวิศวกรรมในขณะนั้น ทางภาครัฐบาลและเอกชนมีบุคลากรเพียงพอต่อการพัฒนาแล้ว แต่ทางด้านสถาปัตยกรรมนั้นมีน้อยมาก โดยเฉพาะในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ซึ่งในขณะนั้นมีสถาปนิกเพียง 33 คน หรือร้อยละ 1.76 ของจำนวนสถาปนิกทั้งประเทศ
มหาวิทยาลัยขอนแก่นจึงตระหนักถึงปัญหานี้ จึงได้จัดตั้งคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่นขึ้น โดยมีวัตถุประสงค์ ดังนี้
1. เพื่อผลิตสถาปนิก ตามมาตรฐานของมหาวิทยาลัยอื่นๆ ในประเทศ และเพิ่มหลักสูตรเน้นหนักในด้านสถาปัตยกรรมท้องถิ่น
2. เพื่อเป็นศูนย์กลางการศึกษา ค้นคว้า วิจัย ปัญหาทางสถาปัตยกรรมและสภาพแวดล้อมทางกายภาพในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ คือ ด้านชุมชนเมืองและชุมชนชนบท ด้านสถาปัตยกรรมหลัก ด้านที่อยู่อาศัยในเขตเมืองและชนบท ด้านเทคนิคสถาปัตย์ ด้านอุตสาหกรรมศิลป์ ด้านภูมิสถาปัตย์ ด้านสถาปัตยกรรมเพื่อการเกษตร และด้านการพัฒนาวัสดุก่อสร้างท้องถิ่น
3. เพื่อเป็นศูนย์กลางในการให้บริการทางวิชาการ สถาปัตยกรรมและสภาพแวดล้อมกายภาพแก่ภาครัฐและเอกชน
4. เพื่อเป็นศูนย์กลางการให้บริการวิชาการด้านการจัดการและจัดหาที่อยู่อาศัยชนบท ให้มีความพึงพอใจที่สอดคล้องกับสภาพแวดล้อมและเศรษฐกิจ โดยเน้นให้ประชาชนชนบทสามารถช่วยตนเองได้
5. เป็นศูนย์กลางการทะนุบำรุงศิลปวัฒนธรรมด้านสถาปัตยกรรมและสภาพแวดล้อมกายภาพในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
6. เพื่อเป็นศูนย์กลางการอบรม สัมมนา และอื่นๆ ที่คล้ายคลึงกัน ในสาขาสถาปัตยกรรม และสภาพแวดล้อมทางกายภาพแก่ภาครัฐและเอกชน
มหาวิทยาลัยขอนแก่น ได้จัดตั้งคณะกรรมการศึกษาความเป็นไปได้ในการจัดตั้งคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ตามคำสั่งที่ 253/2523 สั่ง ณ วันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523 ขึ้น และได้นำเสนอร่างโครงการดังกล่าวเข้าสู่การพิจารณาของสภาพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 5 (พ.ศ. 2525 - 2529) และได้รับพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 105 ตอนที่ 28 ประกาศ ณ วันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2531 ฉบับพิเศษ หน้า 7
สัญลักษณ์ประจำคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น คือ "หน่อไม้บนขันหมากเบ็ง" หน่อไม้ หมายถึง การพัฒนาเจริญเติบโตแตกหน่อใหม่อยู่เสมอ ขันหมากเบ็ง หรือ ขันหมากเบญจ์ คือพานพุ่มดอกไม้ที่ใช้เป็นพานพุ่มบูชาในพิธีกรรม แสดงถึงความเป็นวัฒนธรรมอีสาน โดยรวมทั้งหมดแล้วสัญลักษณ์ประจำคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ หมายถึง การเจริญเติบโตงอกงามบนพื้นฐานทางวัฒนธรรม
สีน้ำตาล
หมายเหตุ คำนำหน้านามของผู้ดำรงตำแหน่งคณบดี และผู้รักษาการแทนคณบดี เป็นคำนำหน้านามตามตำแหน่งทางวิชาการในขณะนั้น
ดูเพิ่ม รายนามบุคคลที่มีชื่อเสียงจากมหาวิทยาลัยขอนแก่นหมายเหตุ รายนามดังกล่าว จัดเรียงชื่อและนามสกุลตามตัวอักษร
คณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
คณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น () เป็นส่วนราชการไทยระดับคณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยขอนแก่น กระทรวงศึกษาธิการ เป็นคณะวิชาที่จัดตั้งขึ้นเป็นอันดับที่ 13 ของมหาวิทยาลัยขอนแก่น และเป็นโรงเรียนสอนสัตวแพทย์ระดับปริญญา แห่งที่ 3 ของประเทศไทย
รหัสหน่วยงานในระบบทะเบียน มหาวิทยาลัยขอนแก่น : 18
เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2511 ที่ประชุมสภามหาวิทยาลัยขอนแก่นครั้งที่ 1/2511 มีมติรับหลักการในการจัดตั้งคณะแพทยศาสตร์และคณะสัตวแพทยศาสตร์ และในปี พ.ศ. 2523 ได้มีคำสั่งมหาวิทยาลัยขอนแก่น ที่ 153/2523 ลงวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2523 แต่งตั้งคณะกรรมการการศึกษาความเป็นไปได้ในการจัดตั้งคณะสัตวแพทยศาสตร์ ผลการศึกษาเห็นว่าควรจัดตั้งคณะสัตวแพทยศาสตร์ขึ้นในมหาวิทยาลัยขอนแก่น
ในปี พ.ศ. 2526 ได้มีคำสั่งมหาวิทยาลัยขอนแก่น ที่ 2027/2526 ลงวันที่ 18 พฤศจิกายน 2526 และคำสั่งมหาวิทยาลัยขอนแก่นที่ 2125/2526 ลงวันที่ 6 ธันวาคม 2526 แต่งตั้งคณะกรรมการและอนุกรรมการจัดตั้งคณะสัตวแพทยศาสตร์ขึ้น และมีพระราชกฤษฎีการจัดตั้งคณะสัตวแพทยศาสตร์ ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเล่ม 103 ตอนที่ 81 ลงวันที่ 13 พฤษภาคม 2529 คณะสัตวแพทยศาสตร์เริ่มเปิดรับนักศึกษารุ่นที่ 1 ในปีการศึกษา 2530 จำนวน 40 คน ปัจจุบันมีศิษย์เก่าสำเร็จการศึกษาออกไปแล้ว 25 รุ่น ประมาณ 1,600 คน และรับนักศึกษา รุ่นละ 95 คน
เดิมเป็นรูปงูพันคบเพลิงซึ่งเป็นสัญลักษณ์ทางการแพทย์ วางบนตัว V
ภาษาอังกฤษ ที่ย่อมาจาก Veterinary (หมายถึง สัตวแพทย์) พื้นหลังแบ่งเป็น
3 ช่องตามความหมายของมหาวิทยาลัย ขอนแก่น ซึ่งหมายถึง คุณธรรมของ
นักศึกษา ได้แก่ วิทยา (ความรู้) จริยา (ความประพฤติ) และปัญญา (ความ
ฉลาดเกิดแต่เรียนและคิด) ภายในวงรี เพื่อความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันของ
คณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
ภายหลังในปี พ.ศ. 2549 ได้ปรับตราประจำคณะสัตวแพทยศาสตร์เป็นรูป
เทพยดากระหนาบองค์พระธาตุพนมอัญเชิญมิ่งมงคลประทานแก่สถาบันสถิต
เหนือขอนไม้ซึ่งสลักเป็นชื่อมหาวิทยาลัยขอนแก่น พื้นหลังตราสัญลักษณ์
เป็นสีฟ้าหม่น แบ่งเป็น 3 ช่อง มีความหมายถึง คุณธรรมของนักศึกษา 3
ประการ ได้แก่
สีฟ้าหม่น (Wedgwood blue)
ปัจจุบัน คณะสัตวแพทยศาสตร์ แบ่งส่วนราชการออกเป็น 1 สำนักงานคณบดี 7 ภาควิชา 1 โรงพยาบาลสัตว์ ดังนี้
สำนักงานคณบดี แบ่งออกเป็น 5 งาน คือหมายเหตุ คำนำหน้านามของผู้ดำรงตำแหน่งคณบดี และผู้รักษาการแทนคณบดี เป็นคำนำหน้านามตามตำแหน่งทางวิชาการในขณะนั้น
ดูเพิ่ม รายนามบุคคลที่มีชื่อเสียงจากมหาวิทยาลัยขอนแก่น
หมายเหตุ รายนามดังกล่าว จัดเรียงชื่อและนามสกุลตามตัวอักษร
โก๋แก่
โก๋แก่ เป็นยี่ห้อของขนมกินเล่นหรือขนมขบเคี้ยวชนิดถั่วในประเทศไทย ผลิตโดย บริษัท โรงงานแม่รวย จำกัด โดยวางจำหน่าย ในปี พ.ศ. 2519 ในช่วงแรกของการผลิต โก๋แก่มีแค่รสดั้งเดิม คือ รสกะทิเท่านั้น แต่ต่อมามีการพัฒนาไปยังรสชาติอื่น ๆ รวมไปถึงรสต้มยำหรือรสไก่ด้วย โก๋แก่ขายอยู่ในขวดรูปทรงกระบอกอะลูมิเนียมโดยมีหลากหลายขนาดด้วยกัน โก๋แก่ได้รับความนิยมมากจากผู้ปริโภคต่างชาติโดยถูกส่งออกไปยังต่างประเทศรวมไปถึงสหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร ออสเตรเลีย เยอรมนี และจีน และยังเป็นผลิตภัณท์รายแรกๆที่เอาขนมขบเคี้ยวมาใส่กระป๋องบรรจุ 
ในปี พ.ศ. 2543 บริษัทได้รับการรับรองระบบการผลิต ISO 9001 โดยสถาบัน BVQI ตามด้วยมาตรฐาน GMP และ HACP ใน พ.ศ. 2545 โดยสถาบัน BVQI เช่นกัน
ถั่วลิสง (peanuts) 50%
แป้งข้าวสาลี (wheat flour) 27%
น้ำตาล (sugar) 10%
น้ำมันพืช (vegetable oil) 5%
เกลือบริโภคเสริมไอโอดีน (iodized salt) 5%
กะทิ (coconut cream) 3%
เนื่องจากมีส่วนผสมที่เป็นอาหารที่ก่อให้เกิดภูมิแพ้ (food allergen) ระบุไว้ด้วยข้อความ " มีส่วนผสมของถั่วลิสง กลูเตนจากข้าวสาลี น้ำนม และไข่ไก่ (contain peanuts, wheat gluten, milk and egg) "
Kitchen Stories
Kitchen Stories () เป็นภาพยนตร์นอร์เวย์ในปี 2003 โดย Bent Hamer
กลุ่มนักวิจัยประสิทธิภาพชาวสวีเดนมาที่นอร์เวย์เพื่อศึกษาชายชาวนอร์เวย์ เพื่อปรับปรุงประสิทธิภาพการใช้ครัวของพวกเขา
Folke Nilsson (Tomas Norström) ถูกมอบหมายให้ศึกษาพฤติกรรมของ Isak Bjørvik (Joachim Calmeyer)
ตามกฎของสถาบันวิจัย Folke จะต้องนั่งอยู่บนเก้าอี้สูงในครัวของ Isak และสังเกตเขาจากที่นั่น โดยห้ามพูดคุยใด ๆ กับเขา
แต่กลับ Isak หยุดใช้ครัว และสังเกต Folke จากรูบนเพดาน
อย่างไรก็ตาม ชายสองคนก็ค่อย ๆ ก้าวผ่านความไม่ไว้เนื้อเชื่อใจกันหลังสงครามนอร์เวย์-สวีเดน และกลายเป็นเพื่อนกัน
Bent Hamer รู้สึกขบขันหลังอ่านหนังสือวิจัยหลังสงครามหลายเล่มเกี่ยวกับประสิทธิภาพของแม่บ้านสวีเดน และคิดถึงการทำวิจัยดังกล่าวกับผู้ชาย
และนี่นำไปสู่การสร้างภาพยนตร์ "Kitchen Stories"
ธีมฟรอมแชฟต์
ธีมฟรอม "แชฟต์" () เป็นเพลงที่แต่งและบันทึกเสียงโดยไอแซก เฮย์สในปี ค.ศ. 1971 เพื่อประกอบภาพยนตร์เรื่อง "แชฟต์" ของเมโทร-โกลด์วิน-แมเยอร์ เป็นเพลงแนวผสมผสานระหว่างฟังค์ โซล และดิสโก
"แชฟต์" เป็นภาพยนตร์แอคชั่นอเมริกันแนวฟิล์มนัวร์ กำกับโดยกอร์ดอน พาร์ก สร้างจากนวนิยายในชื่อเดียวกันของเออร์เนสต์ ไทดีย์แมน มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับนักสืบเอกชนอเมริกันผิวดำชื่อ จอห์น แชฟต์ ที่คอยช่วยเหลือประชาชนคนธรรมดาในย่านฮาร์เลมในนิวยอร์ก โดยเฉพาะหญิงสาวสวย และมักต่อสู้กับแก๊งมาเฟียอิตาลีและแก๊งคนผิวดำ ภาพยนตร์เรื่องนี้สร้างด้วยต้นทุนต่ำและประสบความสำเร็จอย่างสูง จนมีการสร้างภาคต่ออีก 2 ภาค, ภาพยนตร์ซีรีส์, ภาพยนตร์สร้างใหม่ในปี 2000 และได้รับการบรรจุใน National Film Registry โดยหอสมุดรัฐสภาอเมริกันในปี 2000 ได้รับการยกย่องเป็นภาพยนตร์เรื่องๆแรก ที่ให้บทชายผิวดำเป็นวีรบุรุษ เรียกว่าภาพยนตร์แนว "blaxploitation film"
ธีมฟรอม "แชฟต์" มีเนื้อร้องบรรยายถึงความเท่ กล้าหาญ และเสน่ห์ทางเพศของจอห์น แชฟต์ (รับบทโดยริชาร์ด ราวด์ทรี) ซึ่งผู้กำกับภาพยนตร์ให้คำจำกัดความไว้ว่าเป็น "black private dick/who's a sex machine/to all the chicks" หลังจากภาพยนตร์ประสบความสำเร็จ เฮย์สได้บันทึกเสียงซิงเกิลวางจำหน่าย ติดอันดับหนึ่งบิลบอร์ดฮอต 100 และได้รับรางวัลออสการ์สาขาเพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ทำให้เฮย์สเป็นอเมริกันผิวดำคนแรกที่ได้รับรางวัลออสการ์ ในสาขาที่มิใช่สาขานักแสดง (ซิดนีย์ ปอยเตียร์เคยได้รับรางวัลสาขานักแสดงยอดเยี่ยมมาก่อนหน้านั้น)
ในปี 2000 ไอแซก เฮย์สได้บันทึกเสียงเพลงนี้ใหม่ เพื่อประกอบภาพยนตร์ฉบับสร้างใหม่ "แชฟต์" นำแสดงโดย ซามูเอล แอล. แจ็กสัน เจฟฟรีย์ ไรต์ คริสเตียน เบล โทนี คอลเล็ตต์ บัสตา ไรมส์ และวาเนสซา แอล. วิลเลียมส์ ในภาคนี้ซามูเอล แอล. แจ็กสัน รับบทเป็นจอห์น แชฟต์ ตำรวจนิวยอร์ก ผู้เป็นหลานชายของจอห์น แชฟต์ นักสืบเอกชนจากภาคเดิม โดยริชาร์ด ราวด์ทรี รับบทคามีโอเป็นจอห์น แชฟต์ (ผู้เป็นลุง)
สตีฟ ฮาร์เปอร์
สตีเฟน อลัน "สตีฟ" ฮาร์เปอร์ () เกิดเมื่อวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 1975 เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวอังกฤษ เป็นที่รู้จักในฐานะผู้รักษาประตูของสโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ด ในพรีเมียร์ลีก
สตีฟ ฮาร์เปอร์ ได้รับการบันทึกว่าเป็นนักเตะที่อยู่กับสโมสรนิวคาสเซิล ยูไนเต็ด ยาวนานที่สุด โดยเล่นให้กับสโมสรตั้งแต่ปี ค.ศ. 1993–2013 รวมระยะเวลา 20 ปี หลังจากนั้นเขาย้ายไปร่วมทีมฮัลล์ ซิตี และเลิกเล่นในปี ค.ศ.2015
เจมส์ โคเบิร์น
เจมส์ แฮร์ริสัน โคเบิร์น จูเนียร์ () (31 สิงหาคม ค.ศ. 1928 - 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 2002) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน มีผลงานแสดงภาพยนตร์เกือบ 40 เรื่อง ผลงานทางโทรทัศน์กว่า 100 ครั้ง ในอาชีพของเขาตลอด 45 ปี เขาแสดงในหลายบทบาท ยังเคยได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม ในบทเกลน ไวต์เฮาส์ จากภาพยนตร์เรื่อง "Affliction"
เดอะลองแอนด์ไวน์ดิงโรด
"เดอะลองแอนด์ไวน์ดิงโรด" () เป็นเพลงบัลลาดที่เขียนโดยพอล แม็กคาร์ตนีย์ (มีเครดิตชื่อว่า เลนนอน-แม็กคาร์ตนีย์) อยู่ในอัลบั้มชุด "Let It Be" ของวงเดอะบีตเทิลส์ ถือเป็นเพลงอันดับ 1 เพลงสุดท้ายของเดอะบีตเทิลส์ในสหรัฐอเมริกา โดยขึ้นอันดับ 1 เมื่อ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1970 และเป็นซิงเกิ้ลสุดท้ายของวงที่รวมตัวกันครบ 4 คน "เดอะลองแอนด์ไวน์ดิงโรด" มีเพลงหน้าเอคู่อีกเพลงคือเพลงที่ชื่อ "For You Blue" เมือครั้งติดอันดับ 1 บนบิลบอร์ดฮอต 100
แขวงมินาโตะ (โตเกียว)
แขวงมินาโตะ () เป็น 1 ใน 23 แขวงพิเศษ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของพระราชวังหลวงโตเกียว มีพื้นที่ 20.34 ตารางกิโลเมตร ในปี พ.ศ. 2551 มีจำนวณประชากรทั้งสิ้น 217,335 คน มีความหนาแน่น 10,865 คน ต่อตารางกิโลเมตร
เขตมินาโตะเป็นเขตที่มีสถานทูตและสำนักงานใหญ่ของบริษัทชั้นนำต่างๆ เช่น ฮอนด้า มิตซูบิชิเฮฟวีอินดัสทรีส์ มิตซูบิชิ มอเตอร์ส เอ็นอีซี โซนี่ ฟูจิตสึ,และโตชิบา
แขวงมินาโตะเป็นที่ตั้งของสถานทูตมากมาย ดังนี้
อึมบาบานี
อึมบาบานี () เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศเอสวาตีนี มีประชากรราว 95,000 คน (ในปี 2007) อยู่สูงจากระดับน้ำทะเลราว 3,800 ฟุต
กรมควบคุมโรค
กรมควบคุมโรค เป็นส่วนราชการระดับกรม ในสังกัดกระทรวงสาธารณสุข มีหน้าที่ในการนำวิชาการและเทคโนโลยีต่างๆ มาประยุกต์ใช้ในการควบคุมโรคทั้งในประเทศและในประเทศส่วนภูมิภาค การทำงานของกรมควบคุมโรคถูกระบุไว้อย่างชัดเจนและมีนโยบายการทำงานที่แน่ชัด ภารกิจหลักของกรมคือการควบคุมโรคและสิ่งอื่นใดที่เป็นภัยต่อสุขภาพโดยจะกระทำทั้งด้านเชิงรับและเชิงรุกซึ่งจะกระทำร่วมกับทั้งภาครัฐและภาคเอกชน สำหรับในเรื่องของงบประมาณ กรมได้รับการสนับสนุนโดยองค์กรต่างชาติมากมายหลายองค์กรรวมไปถึงองค์กระที่ไม่แสวงผลกำไรของบิล เกตส์และ องค์การอนามัยโลก
กรมควบคุมโรคมีการแบ่งโครงสร้างการดำเนินงานออกเป็น 22 หน่วยงาน ในส่วนกลาง (โดยแบ่งออกเป็น 6 กองบริหาร 14 สำนักวิชาการ 2 สถาบัน ได้แก่ สถาบันบำราศนราดูร สถาบันราชประชาสมาสัย)และ สำนักงานป้องกันควบคุมโรคทั้ง 12 แห่ง ทั่วประเทศ
กรมควบคุมโรค ยังมีบทบาทสำคัญสำหรับโรคอุบัติใหม่ โดยกรมมีส่วนร่วมในการประชาสัมพันธ์ขอความร่วมมือจากประชาชนในการเฝ้าระวังโรคภัยและรับการฉีดวัคซีนป้องกันโรคต่างๆ นอกจากนี้ กรมยังมีบทบาทหน้าที่ในการบังคับใช้กฎหมายด้านการควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอลล์และการสูบบุหรี่
กรมควบคุมโรคนั้น เดิมเป็นกองโรคติดต่อ สังกัดกรมสาธารณสุข กระทรวงมหาดไทย ทำหน้าที่ควบคุมและป้องกันโรคติดต่อ ต่อมาในปี พ.ศ. 2485 ได้มีประกาศราชกฤษฎีกาสถาปนา กรมสาธารณสุข ให้เป็นกระทรวงสาธารณสุขมีกรมในสังกัดรวม 7 กรม ซึ่งมีกรมที่เกี่ยวข้องกับงานโรคติดต่อ 2 กรม คือ กรมการแพทย์ และกรมสาธารณสุข(ภายหลังเปลี่ยนเป็นกรมอนามัย) กรมการแพทย์ จะรับผิดชอบกิจการของโรงพยาบาล เช่น โรงพยาบาลโรคเรื้อนพระประแดง โรงพยาบาลโรคเรื้อนขอนแก่น โรงพยาบาลโรคเรื้อนเชียงใหม่ โรงพยาบาลโรคเรื้อนนครศรีธรรมราช นิคมโรคเรื้อนเชียงราย โรงพยาบาลบางรัก โรงพยาบาลวัณโรค โรงพยาบาลบำราศนราดูร ส่วนงานควบคุมโรคอื่นๆยังอยู่ในความรับผิดชอบของกรมควบคุมโรคติดต่อ กรมสาธารณสุข
ใน ปี พ.ศ. 2495 ได้เปลี่ยนชื่อ กรมสาธารณสุขเป็นกรมอนามัย และโอนกิจการของโรงพยาบาลเฉพาะโรคในสังกัดกรมอนามัย และยกฐานะหน่วยงานเฉพาะโรคให้เป็นกอง คือ กองควบคุมวัณโรค กองควบคุมโรคเรื้อน ปรับปรุงขยายงานควบคุมไข้มาลาเรียและโรคเท้าช้าง เป็นกองควบคุมมาลาเรียและโรคเท้าช้าง รวมงานควบคุมคุดทะราดกับกามโรคตั้งเป็นกองควบคุมกามโรคและคุดทะราด
ในปี พ.ศ. 2515 ได้มีการรวมกรมการแพทย์และกรมอนามัย เข้าด้วยกันเป็นกรมการแพทย์และอนามัย งานควบคุมโรคติดต่อทั้งหมดจึงขึ้นกับกรมการแพทย์และอนามัย
ในปี พ.ศ. 2517 ได้มีการแยกกรมการแพทย์และกรมอนามัยออกจากกัน ในครั้งนั้นได้มีการรวมหน่วยงานควบคุมโรคติดต่อเข้าด้วยกันจัดตั้งเป็นกรมควบคุมโรคติดต่อ
กรม ควบคุมโรคติดต่อ แบ่งส่วนราชการเป็นกลุ่มงานที่ปรึกษา กองวิชาการเกี่ยวกับโรคติดต่อต่างๆ 7 กอง กองและหน่วยงานสนับสนุนการบริหารงานของกรมฯ 4 หน่วยงาน โรงพยาบาลเฉพาะโรค 4 แห่งนอกจากนั้นยังมีหน่วยงานที่ตั้งอยู่ในส่วนภูมิภาคได้แก่สำนักงานควบคุม โรคติดต่อเขต 12 เขต และสำนักงานควบคุมโรคติดต่อนำโดยแมลง 5 สำนักงาน
ในปี พ.ศ. 2545 ได้มีการออกกฎหมายปฏิรูปราชการ ทำให้การแบ่งหน่วยงานของกรมควบคุมโรค ประกอบด้วย หน่วยงานสนับสนุนการบริหารงาน 4 กอง กองวิชาการเกี่ยวกับโรคติดต่อต่าง 8 สำนัก และมีหน่วยงานที่ตั้งอยู่ในส่วนภูมิภาค ได้แก่ สำนักงานป้องกันควบคุมโรค 12 เขต
กรมควบคุมโรค มีภารกิจเกี่ยวกับการพัฒนาวิชาการเพื่อการควบคุมโรคและภัยที่คุกตามสุขภาพ โดยมีการศึกษา วิจัย พัฒนา รวมทั้งการถ่ายทอดองค์ความรู้และเทคโนโลยีเพื่อการเฝ้าระวัง ป้องกัน ควบคุม วินิจฉัย และรักษาโรคและภัยที่คุกคามสุขภาพ โดยมีอำนาจหน้าที่ ดังต่อไปนี้
กรมควบคุมโรค มีสำนักงานตั้งอยู่ภายในกระทรวงสาธารณสุข เลขที่ 88/21 ถนนติวานนท์ ตำบลตลาดขวัญ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี
ที่เปิดกระป๋อง
ที่เปิดกระป๋อง เป็นอุปกรณ์สำหรับเปิดกระป๋องโลหะ ถึงแม้ว่าการถนอมอาหารในกระป๋องโลหะจะมีมาตั้งแต่อย่างน้อยปี ค.ศ. 1772 ในเนเธอร์แลนด์ แต่ที่เปิดกระป๋องอันแรกก็เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1855 ในอังกฤษ และในปี ค.ศ. 1858 ในสหรัฐอเมริกา ที่เปิดเหล่านั้นได้ดัดแปลงมาจากมีด ที่เปิดกระป๋องอันแรกๆ นั้นมีลักษณะคล้ายล้อหมุนแหลม ที่จะหมุนตัดตรงขอบกระป๋อง คิดค้นขึ้นในปี ค.ศ. 1870 แต่ก็ยากในการใช้งาน จนในปี ค.ศ. 1925 ได้พัฒนาในลักษณะล้อฟันเลื่อย และเพิ่มให้ติดกับล้อตัดบริเวณริมกระป๋อง เป็นการออกแบบที่ใช้งานง่ายและเป็นหนึ่งในที่เปิดกระป๋องที่เป็นที่นิยมที่สุด
ราวช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ที่เปิดกระป๋องหลายแบบพัฒนาเพื่อใช้การทหาร อย่างเช่นที่เปิดกระป๋อง พี-38 และ พี-51 ที่มีการออกแบบที่เรียบง่ายและคงทน ส่วนที่เปิดกระป๋องไฟฟ้า ผลิตขึ้นในปลายคริสต์ทศวรรษ 1950 และประสบความสำเร็จอย่างดี
ผัดขี้เมา
ผัดขี้เมา เป็นอาหารที่ได้รับความนิยมเป็นจำนวนมากในประเทศไทย โดยอาหารชนิดนี้เกิดขึ้นจากการผสมผสานอาหารแบบไทยเข้ากับอาหารของชาวจีนที่ย้ายถิ่นฐานเข้ามาอยู่ในประเทศไทย (หรือชาวไทยเชื้อสายจีน) คำว่า ขี้เมา สันนิษฐานว่า เกิดจากผู้ที่ชอบดื่มสุรามักจะหากับแกล้มจากของเหลือที่มีในตู้เย็น พบผักอะไรก็เติมลงไปได้ ไม่ใคร่จะมีสูตรแน่นอนตายตัว แต่ทำออกมาแล้วอร่อย จึงเป็นที่นิยมต่อ ๆ กันมา
ผัดขี้เมาเป็นผัดก๋วยเตี๋ยวกับซอสถั่วเหลือง น้ำปลา กระเทียม เนื้อชนิดต่าง ๆ และในบางครั้งอาจจะใส่เต้าหู้ นอกจากนี้ยังใส่พริก ถั่ว และใบกะเพราหรือใบโหระพา ผัดขี้เมาได้มีวิวัฒนาการเปลี่ยนนำมาทำกับวัตถุดิบชนิดใหม่ ๆ ในบางครั้งผู้ปรุงอาจจะใช้สัตว์ทะเลและพริกไทยอ่อน นอกจากนี้ ยังมีการผัดขี้เมาโดยไม่ใส่เส้น, ผัดขี้เมาโดยใส่ข้าว และการผัดโดยใส่เส้นสปาเกตตี ซึ่งเป็นเส้นแบบอิตาลี ผัดขี้เมาจึงเป็นอาหารเผ็ดต่างจากเมื่อครั้งชาวจีนเพิ่งเข้ามาพำนักในประเทศไทยและลาว
ทั้งนี้ ผัดขี้เมาจะมีความต่างจากผัดกะเพรา ผัดฉ่า ผัดเผ็ด และผัดผักรวมมิตรอยู่
สมาพันธ์ผู้ผลิตสิ่งบันทึกเสียงระหว่างประเทศ
สมาพันธ์ผู้ผลิตสิ่งบันทึกเสียงระหว่างประเทศ ( (IFPI)) เป็นองค์กรตัวแทนที่เกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมสิ่งบันทึกเสียงทั่วโลก มีสำนักงานใหญ่ที่ลอนดอน สหราชอาณาจักร และยังมีสำนักงานท้องถิ่นอยู่ในบรัสเซลส์ ฮ่องกง ไมแอมีและมอสโคว์
มีจุดมุ่งหมายเพื่อประชาสัมพันธ์คุณค่ายของดนตรี คุ้มครองลิขสิทธิ์ให้กับผู้ผลิตเพลงและขยายไปถึงการใช้งานทางธุรกิจของดนตรี ให้บริการกับสมาชิก ในเรื่อง การให้คำแนะนำนโยบายกฎหมาย (วิ่งเต้น), การบังคับใช้กฎหมายเรื่องการต่อต้านการละเมิดลิขสิทธิ์, การฟ้องร้องและงานขึ้นทะเบียน, การวิจัยการตลาดและการสนับสนุนการสื่อสาร
เดดพูล
เดดพูล () หรือ เวด วิลสัน () เป็นตัวละครที่เป็นทหารรับจ้าง และเป็นทั้งตัวร้ายและตัวเอกปฏิลักษณ์ ปรากฏในหนังสือการ์ตูนที่จัดพิมพ์โดยมาร์เวลคอมิกส์ วาดโดยร็อบ ไลเฟลด์ และเขียนเรื่องโดยไรเฟล นิเซียซา ซึ่งเดดพูลปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือการ์ตูน เดอะนิวมิวแตนท์ ฉบับที่ 98 ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1991
เดดพูลเป็นทหารรับจ้างผู้มีจิตใจคุ้มดีคุ้มร้าย ซึ่งปรากฏตัวครั้งแรกในฐานะวายร้ายในหนังสือการ์ตูนชุด นิวมิวแตนท์ และต่อมาในหนังสือการ์ตูนชุด เอ็กซ์ฟอร์ซ ตัวละครนี้ยังได้เป็นดารานำในหลายซีรีส์อย่างต่อเนื่อง โดยมีชื่อปรากฏร่วมกับตัวละครอื่นๆ เช่น เคเบิล เป็นต้น ทั้งนี้ เดดพูลได้รับการจัดอันดับความนิยมเป็นลำดับที่ 182 โดยนิตยสารวิซาร์ด จาก 200 รายชื่อตัวละครในหนังสือการ์ตูนที่ได้รับความนิยมตลอดกาล และได้รับการจัดอันดับความนิยมเป็นลำดับที่ 45 โดยนิตยสารเอ็มไพร์ จากตัวละครในหนังสือการ์ตูนยอดเยี่ยมที่สุดทั้ง 50 ราย
เดดพูลได้ปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือการ์ตูน เดอะนิวมิวแตนท์ ฉบับที่ 98 ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1991 ซึ่งในการปรากฏตัวครั้งแรกของเขา เดดพูลได้รับการจ้างวานจากทอลลิเวอร์ ในการโจมตีเคเบิล กับเหล่ามิวแตนท์สายพันธุ์ใหม่ ในช่วงต่อมาเคเบิลได้ปรากฏตัวในหนังสือการ์ตูน เอ็กซ์ฟอร์ซ ในฐานะตัวละครที่แจ้งเกิดขึ้นอีกครั้ง นอกจากนี้ เดดพูลยังได้เป็นดารารับเชิญให้ปรากฏตัวในหนังสือการ์ตูนของมาร์เวลคอมิกส์หลายเรื่อง ไม่ว่าจะเป็น อเวนเจอร์ส, แดร์เดวิล, ฮีโร่ฟอร์ไฮร์ และในปี ค.ศ. 1993 ตัวละครได้รับบทบาทสำคัญในมินิซีรีส์ของตนเอง โดยใช้ชื่อว่า เดอะเซอร์เคิล เชส ซึ่งได้รับการเขียนเรื่องโดยไรเฟล นิเซียซา และวาดลายเส้นดินสอโดย โจ มาดูเรรา การร่วมงานกันในครั้งนี้ถือได้ว่าประสบความสำเร็จ และเดดพูลได้เป็นดาราหลักในครั้งที่สอง โดยใช้ชื่อของเดดพูลเองเป็นชื่อเรื่อง ซึ่งเขียนขึ้นในปี ค.ศ. 1994 โดยมาร์ค เวด และได้รับการวาดลายเส้นดินสอโดยเอียน เชอร์ชิล
ในปี ค.ศ. 1997 เดดพูลได้รับการใช้ชื่อนี้ในการจัดพิมพ์อย่างต่อเนื่อง ซึ่งเขียนครั้งแรกโดยโจ เคลลี่ หลังจากนั้นได้มีเอ็ด แมกควินเนส มาร่วมในงานฝ่ายศิลป์ ซึ่งซีรีส์ชุดนี้ได้มีตัวละครสมทบเพิ่มขึ้นหลายราย ไม่ว่าจะเป็น ไบลด์ อัล หรือเพื่อนสนิทของเขาอย่าง วีเซล ซึ่งเดดพูลได้กลายมาเป็นตัวละครตลกล้อเลียนชุดละครที่ออกอากาศ และเป็นตัวเอกปฏิลักษณ์อย่างยิ่งของช่วงเวลานั้น
เดดพูล/เวด วิลสัน ได้ปรากฏตัวในภาพยนตร์เรื่อง"เอ็กซ์เมน กำเนิดวูล์ฟเวอรีน" โดยผู้แสดงเป็นเวดคือไรอัน เรย์โนลด์ส และ เดดพูล/เวพอน XI มีผู้รับบทโดยสกอตต์ แอทคินส์ ซึ่งปรากฏตัวในฐานะนักสู้ที่มีฝีมือสูง และเป็นทหารรับจ้างเจ้าคารม ผู้ใช้ดาบคู่ที่มีความเร็วเหนือมนุษย์ ทั้งมีทักษะในการหักเหการจู่โจมจากอาวุธปืน
ในภาพยนตร์เรื่อง"เดดพูล" ตัวเวด วิลสันรับบทโดยไรอัน เรย์โนลด์สเช่นเดิม ซึ่งเนื้อเรื่องจะเป็นไปตามหนังสือการ์ตูนเกือบทุกประการ ตั้งแต่เป็นโรคมะเร็งจึงได้ร่วมทดลองเวพอนเอ็กซ์ จึงทำให้มะเร็งหายไปแต่ก็ทำให้หน้าตาอัปลักษณ์ และแข็งแกร่ง จึงไปเป็นทหารรับจ้างช่างจ้อ พ่อทุกสถาบันตามเหมือนคอมิค ซึ่งต้องการที่จะล้างแค้นผู้ที่ทำให้เขาต้องกลายเป็นแบบนี้
เดดพูลเป็นตัวละครที่ได้รับการยืนยันว่าจะเป็นตัวละครหลักของเกมต่อสู้ที่มีชื่อว่า"" ซึ่งกำลังอยู่ในช่วงระหว่างการจัดสร้าง ในการนำเสนอภาพตัวอย่างที่งาน E3 2010 เขาได้แสดงฝีมือการต่อสู้กับดังเต้ซึ่งเป็นตัวละครจากเกมเดวิลเมย์ครายที่ผลิตโดยบริษัทแคปคอม