hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
อนันดา ดีเวลลอปเม้นท์
บริษัท อนันดา ดีเวลลอปเม้นท์ จำกัด (มหาชน) เริ่มก่อตั้งเมื่อปี 2542 ประกอบธุรกิจหลักประเภทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ โดยได้จดทะเบียนแปรสภาพเป็นบริษัทมหาชนจำกัดเมื่อปี 2554 และนำหุ้นเข้าจดทะเบียนเป็นหลักทรัพย์จดทะเบียน ในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2555 มีชื่อย่อหลักทรัพย์ในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยว่า "ANAN" ทะเบียนเลขที่ 0107554000119 
บริษัทมีทุนจดทะเบียนทั้งสิ้น 333,300,000 บาท แบ่งออกเป็นหุ้นสามัญ 3,333,000,000 หุ้น มูลค่าหุ้นละ 0.10 บาท โดยมีทุนที่เรียกชำระแล้วจำนวน 333,300,000 บาท
เป็นพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ คอนโดมิเนียมติดสถานีขนส่งมวลชนระบบรางในเขตกรุงเทพและปริมณฑล ภายใต้ชื่อ "IdeO" บ้านจัดสรร ภายใต้ชื่อ "อนันดา" และ "สิรินดา" การรับจ้างบริหารโครงการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ โดย บจ. อนันดา ดีเวลลอปเม้นท์ วัน ("ADO") นอกจากนี้ บริษัทยังประกอบธุรกิจภายใต้บริษัทย่อยอื่นๆ ได้แก่ ธุรกิจศูนย์ออกกำลังกาย (Sport club) ธุรกิจการเป็นตัวแทนการซื้อขายห้องชุด ธุรกิจรับบริหารโครงการอสังหาริมทรัพย์ให้กับนิติบุคคลบ้านจัดสรร และนิติบุคคลอาคารชุด ธุรกิจสนามแข่งรถ พีระ อินเตอร์เนชั่นแนล เซอร์กิต ธุรกิจสนามแข่งรถโก-คาร์ท
ASHTON
IdeO Q
IdeO
IdeO MoBi
VENIO
ELIO
ARTALE
AIRI
ATOLL
สามีตีตรา
สามีตีตรา เป็นละครโทรทัศน์ สร้างจากบทประพันธ์ของ นาวิกา (ทัศนีย์ คล้ายกัน) โดยมีการนำมาสร้างมาแล้วทั้งหมด 3 ครั้งโดยออกอากาศทั้งหมดทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 และนำมาฉายซ้ำทางช่อง 3 เอสดี
ไดฮัทสุ อัพพลอส
ไดฮัทสุ อัพพลอส () เป็นรถยนต์นั่งขนาดเล็ก (Compact Car) ผลิตโดยไดฮัทสุ เริ่มผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2532 เพื่อมาทดแทนไดฮัทสุ ชามานท์ และเลิกผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2543 ถือเป็นรถยนต์นั่งที่ใหญ่ที่สุดของไดฮัทสุในขณะนั้น เนื่องจากไดฮัทสุ เป็นหนึ่งในผู้ผลิตรถยนต์ในเครือโตโยต้า จากการที่ไดฮัทสุ เป็นผู้เชี่ยวชาญในด้านการผลิตรถยนต์ขนาดเล็ก เมื่อไดฮัทสุ ชามานท์ รถยนต์ที่ใหญ่ที่สุดในสายการผลิตขณะนั้น ได้เลิกทำตลาดไปในปี พ.ศ. 2530 ทำให้ไดฮัทสุ ต้องออกรถรุ่นใหม่มาเปิดตัว โดยชูจุดเด่นที่ห้องโดยสารที่สะดวกสบาย และอัพพลอสก็ได้เปิดตัวขึ้นในงาน Geneva Motor Show มีตัวถังเพียง 1 แบบคือลิฟท์แบค 5 ประตู และเป็นที่น่าสนใจในขณะนั้น เนื่องจากเป็นรถซีดาน 4 ประตู แต่สามารถเปิดท้ายได้เหมือนรถแฮทช์แบค 5 ประตู เครื่องยนต์เป็นเครื่องยนต์ 1.6 ลิตร ระบบเกียร์เป็นเกียร์ธรรมดา 5 สปีดและเกียร์อัตโนมัติ 3 และ 4 สปีด
ในประเทศไทย ไดฮัทสุ อัพพลอส เปิดตัวเมื่อปี พ.ศ. 2533 โดยบริษัท พระนครยนตรการ จำกัด ซึ่งเป็นผู้นำเข้า ผลิตและจัดจำหน่ายรถยนต์ไดฮัทสุในขณะนั้น วางตำแหน่งทางการตลาดเดียวกับคู่แข่งในขณะนั้น แต่ไม่ประสบความสำเร็จ เนื่องจากภาพลักษณ์ของไดฮัทสุเป็นผู้ที่เชี่ยวชาญในด้านรถยนต์ขนาดเล็ก ทำให้หายไปจากตลาดไทยอย่างรวดเร็ว และเคยเป็นแท็กซี่อยู่ช่วงหนึ่ง จนพระนครยนตรการต้องมีคำสั่งห้ามนำรถไดฮัทสุ อัพพลอสไปใช้เป็นแท็กซี่
แม้ว่าไดฮัทสุ อัพพลอส จะเป็นรถที่ทันสมัยมากเพียงใด แต่หลังจากเปิดตัวมาได้ 7 ปี อัพพลอสก็ถูกมองว่าเล็กกว่าคู่แข่ง ทำให้ยอดขายน้อยลง จนต้องปรับโฉม Minorchange ในปี พ.ศ. 2540 แต่ก็ไม่ได้ช่วยให้ยอดขายเพิ่มขึ้น จนยุติการผลิตอย่างเป็นทางการทั่วโลกในปี พ.ศ. 2543 โดยไม่มีรถรุ่นใหม่สำหรับตลาดโลก มีเฉพาะในญี่ปุ่นที่นำโตโยต้า คัมรี่มาผลิตภายใต้แบรนด์ของตนเองในชื่อ ไดฮัทสุ อัลติส และเป็นรถรุ่นที่ใหญ่ที่สุดของไดฮัทสุในปัจจุบัน
วงศ์มะลิ
วงศ์มะลิ หรือ "()" เป็นวงศ์ของพืชมีดอกที่ประกอบด้วย 24 สกุลและราว 600 สปีชีส์ มีทั้งไม้พุ่ม ไม้ยืนต้น และไม้เลื้อย ชื่อของวงศ์นี้ตั้งตามสกุล "Olea" ซึ่งเป็นสกุลของมะกอกออลิฟ
ดิเอโก ลูกาโน
ดิเอโก อัลเฟรโด ลูกาโน โมเรโน (; เกิดเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1980) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวอุรุกวัยซึ่งล่าสุดได้เล่นให้กับสโมสรฟุตบอลเซาเปาลูในบราซิลและฟุตบอลทีมชาติอุรุกวัยในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็ก
กีฬาเซปักตะกร้อในกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 41
"เซปักตะกร้อ" ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 41 เชียงใหม่เกมส์ 
----
ไถง สุวรรณทัต
ไถง สุวรรณทัต อดีตนักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์และอดีตนักการเมืองชาวไทยที่มีชื่อเสียง อดีตหัวหน้าพรรคราษฎร (พ.ศ. 2517)
นายไถง สุวรรณทัต เป็นบุตรชายของ พระยาสุริเดช และคุณหญิงแข สุวรรณทัต จบการศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญบางรัก นายไถงเป็นนักธุรกิจผู้บุกเบิกการก่อสร้างหมู่บ้านแบบหมู่บ้านจัดสรรเป็นแห่งแรกในประเทศไทย คือ หมู่บ้านเศรษฐกิจ ที่เขตบางแค ฝั่งธนบุรี ในปัจจุบัน ซึ่งกิจการของหมู่บ้านเศรษฐกิจก็ยังคงดำเนินมาจนถึงทุกวันนี้ นอกจากนี้แล้วยังเป็นผู้บริจาคที่ดินของตนเองเพื่อสร้างเป็น โรงเรียนอัสสัมชัญธนบุรี อีกด้วย
ในทางการเมือง นายไถง ถือว่าเป็นนักการเมืองยุคบุกเบิกของพรรคประชาธิปัตย์ เป็นหัวหน้าทีมของผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) ของพรรคในพื้นที่จังหวัดธนบุรี ซึ่งนายไถงถือว่าเป็น ส.ส.ของจังหวัดธนบุรีที่ได้รับเลือกตั้งมากที่สุด คือ 5 สมัย
นายไถง ได้รับฉายาว่า "ผู้แทนขาเดียว" หรือ "ไถงขาเดียว" เนื่องจากในการปราศรัยหาเสียงในการเลือกตั้งเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2489 ที่วงเวียนเล็ก ในวันที่ 4 สิงหาคม ปีเดียวกัน ขณะที่หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช รองหัวหน้าพรรค กำลังลงจากเวทีปราศรัย นายไถงซึ่งกำลังตรวจดูความเรียบร้อยอยู่ข้างรถหาเสียง ซึ่งอยู่ห่างจากเวทีประมาณ 8 เมตร เพียงแต่มีถนนกั้นไว้ ได้ถูกระเบิดขว้างใส่ ทำให้ได้รับบาดเจ็บสาหัส แพทย์ต้องตัดขาข้างขวาตั้งแต่ใต้เข่าลงไปทิ้งเมื่อนำส่งถึงโรงพยาบาล ส่วนคนขับรถถูกสะเก็ดระเบิดเสียชีวิต ขณะที่มือระเบิด ประชาชนที่มาร่วมฟังปราศรัยได้ช่วยกันจับตัวไว้ได้ ชื่อ นายทุเรียน เป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ซึ่งเกือบจะถูกรุมประชาทัณฑ์ แต่พระยาศราภัยพิพัฒ ได้ขึ้นเวทีไปห้ามไว้ ต่อมาศาลได้พิพากษาให้จำคุกนายทุเรียนเป็นเวลา 8 ปี
แม้นายไถงจะกลายสภาพเป็นบุคคลพิการ แต่ก็ยังไม่ล้มเลิกการเล่นการเมือง ยังคงมุ่งมั่นที่จะทำการเมืองต่อไป จนกระทั่งได้รับเลือกตั้งหลายต่อหลายครั้ง
นอกจากนี้แล้ว ยังเป็นหัวหน้าพรรคราษฎร เมื่อปี พ.ศ. 2517 อีกด้วย
นอกจากแวดวงการเมืองและธุรกิจแล้ว นายไถงยังเป็นผู้อำนวยการสร้างและผู้กำกับภาพยนตร์อีกด้วย มีผลงานได้แก่ "พระลอ" นำแสดงโดย มิตร ชัยบัญชา และเพชรา เชาวราษฎร์ ออกฉายในปี พ.ศ. 2511, เรื่อง "เตะฝุ่น" นำแสดงโดย สมบัติ เมทะนี และเพชรา เชาวราษฎร์ ออกฉายในปี พ.ศ. 2516 และ "อยุธยาที่ข้ารัก" นำแสดงโดย กรุง ศรีวิไล และภาวนา ชนะจิต ออกฉายในปี พ.ศ. 2522 เป็นต้น
อาสนวิหารลูว์ซง
อาสนวิหารลูว์ซง () หรือชื่อเต็มว่า อาสนวิหารแม่พระรับเกียรติยกขึ้นสวรรค์แห่งลูว์ซง () เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิกและเป็นที่ตั้งของมุขนายกประจำมุขมณฑลลูว์ซง ตั้งอยู่ในเขตเมืองลูว์ซง จังหวัดว็องเด แคว้นเปอีเดอลาลัวร์ ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่แม่พระรับเกียรติยกขึ้นสวรรค์
อาสนวิหารแห่งนี้สร้างขึ้นในแบบกอทิก และยังมีองค์ประกอบบางส่วนในแบบโรมาเนสก์ รวมทั้งในยุคที่ใหม่กว่านั้น คือ สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา (หรือคลาสสิก) ซึ่งองค์ประกอบต่าง ๆ นี้ได้ถูกขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ของประเทศฝรั่งเศสเมื่อปี ค.ศ. 1906, ค.ศ. 1915 และของระดับแคว้นเมื่อปี ค.ศ. 1992
อาสนวิหารแห่งนี้เคยเป็นที่ตั้งของโบสถ์ของอารามเก่าตั้งแต่สมัยคริสต์ศตวรรษที่ 5 ซึ่งได้ถูกทำลายโดยการรุกรานของชาวนอร์มันในปี ค.ศ. 853 และอีกครั้งในปี ค.ศ. 877 และตามมาด้วยไฟไหม้ครั้งใหญ่ในปี ค.ศ. 1068 โดยกีโยมที่ 8 เคานต์แห่งปัวตู ทำให้โบสถ์ได้ถูกทำลายลงสิ้น ส่งผลให้สมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 2 มีพระบัญชาคว่ำบาตรระหว่างคริสตจักรกับเคานต์แห่งปัวตู จึงทำให้บุตรชายคนโตของเคานต์แห่งปัวตู กีโยมที่ 9 ต้องสร้างวิหารใหม่ขึ้นทดแทนด้วยเงินของตัวเอง ในที่สุดจึงเริ่มการก่อสร้างในปี ค.ศ. 1091 โดยอธิการอารามฌอฟรัว ซึ่งกินเวลานานถึง 30 ปี และวิหารแบบโรมาเนสก์แห่งใหม่นี้ได้รับการเสกเมื่อปี ค.ศ. 1121 โดยอธิการอารามแฌร์แบร์
ในปัจจุบันยังสามารถพบเห็นซากของวิหารโรมาเนสก์เก่านี้ในอาสนวิหารปัจจุบัน โดยที่เหลืออยู่เป็นบริเวณแขนกางเขนฝั่งทิศเหนือและมุขทางเข้า ซึ่งอยู่ที่จัตุรัสซอแชเดตุชในบริเวณใกล้เคียง
ต่อมาอารามแห่งนี้ได้รับการเลื่อนฐานะขึ้นเป็นอาสนวิหารในปี ค.ศ. 1317 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 22 ซึ่งเป็นที่ตั้งของมุขนายกแห่งมุขมณฑลปัวตีเย ต่อมาได้มีการบูรณะซ่อมแซมและปรับปรุงครั้งใหญ่ในคริสต์ศตวรรษที่ 13 และ 15 ซึ่งเป็นการเปลี่ยนแปลงสถาปัตยกรรมให้เป็นแบบกอทิก และภายหลังได้ผ่านการบูรณะปรับปรุงเป็นระยะเนื่องจากตกอยู่ท่ามกลางสมรภูมิเป็นช่วง ๆ ในระหว่างสงครามร้อยปี นอกจากนี้ยังมีระเบียงคดของอาสนวิหารซึ่งอยู่ในสภาพดีตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 14 ชาเปลบริเวณทางเดินข้างทิศใต้สร้างขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1530 ถึงค.ศ. 1550
ต่อมาในสมัยสงครามศาสนา อาสนวิหารถูกทำลายโดยกลุ่มโปรเตสแตนต์เป็นจำนวนทั้งสิ้น 4 ครั้งในปี ค.ศ. 1562, ค.ศ. 1568, ค.ศ. 1570 และ ค.ศ. 1622 โดยถูกปล้นเอาวัตถุต่าง ๆ ด้านในไปจนหมดสิ้น
ต่อมาในปี ค.ศ. 1665 หอระฆังได้ถล่มลงบนบริเวณกลางโบสถ์ช่วงที่ 1 ทำให้ต้องมีการบูรณะก่อสร้างขึ้นใหม่ซึ่งหน้าตาเป็นแบบที่เห็นจนถึงปัจจุบันภายใต้การควบคุมของมุขนายกอ็องรี เดอ บารียง ซึ่งบริเวณยอดแหลมแบบนีโอกอทิกนั้นสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 19 
ในปี ค.ศ. 1722 เป็นช่วงเวลาก่อสร้างชาเปลข้างฝั่งทิศเหนือ และต่อมาในครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 18 เป็นการสร้างแท่นบูชาจนถึงเบญจาคริสต์ บริเวณเก้าอี้ร้องเพลงสวดงานไม้แกะสลักผีมือเซบัสเตียง แลเน (Sébastien Leysner)
ในสมัยการปฏิวัติฝรั่งเศส เครื่องเรือนและเครื่องตกแต่งของอาสนวิหารถูกขายทอดตลาดและผ่านมือไปมากมาย ซึ่งอาสนวิหารได้ถูกใช้เป็นทั้งคอกม้า ค่ายทหาร และคลังแสงอาวุธ ซึ่งโชคดีที่เหล่าแท่นบูชาด้านข้างต่าง ๆ ฉากประดับแท่นบูชา และเก้าอี้ร้องเพลงสวดยังอยู่ในสภาพดี"แหล่งข้อมูล"
ต่อมหมวกไตทำงานไม่เพียงพอ
ต่อมหมวกไตทำงานไม่เพียงพอคือภาวะที่ต่อมหมวกไตส่วนนอกไม่สามารถผลิตฮอร์โมนสเตียรอยด์ โดยเฉพาะคอร์ติซอล ออกมาได้เพียงพอต่อความต้องการของร่างกาย ทั้งนี้อาจนับรวมถึงการที่ต่อมหมวกไตส่วนในไม่สามารถผลิตฮอร์โมนอัลโดสเตอโรน (มิเนอราโลคอร์ติคอยด์) ออกมาได้เพียงพอด้วย ซึ่งอัลโดสเตอโรนมีหน้าที่ควบคุมปริมาณเกลือแร่โซเดียม โพแทสเซียม และสารน้ำ ในร่างกาย อาการอยากกินเกลือหรืออาหารรสเค็มเนื่องจากเสียโซเดียมไปกับปัสสาวะ เป็นอาการที่พบได้บ่อยอย่างหนึ่ง
ภาวะต่อมหมวกไตทำงานไม่เพียงพออาจมีสาเหตุจากโรคได้หลายโรค เช่น โรคแอ็ดดิสัน และภาวะต่อมหมวกไตเจริญมากเกินแต่กำเนิด หากไม่ได้รับการรักษาผู้ป่วยอาจมีอาการปวดท้องรุนแรง อาเจียน กล้ามเนื้ออ่อนแรงมาก อ่อนเพลีย ซึมเศร้า ความดันเลือดต่ำ น้ำหนักลด ไตวาย พฤติกรรมเปลี่ยนแปลง และอาจช็อกได้ โดยมักเรียกว่าภาวะวิกฤติต่อมหมวกไต (adrenal crisis) ซึ่งมักเกิดเมื่อร่างกายของผู้ป่วยต่อมหมวกไตทำงานไม่เพียงพอต้องเจอกับภาวะเครียด เช่น บาดเจ็บ รับการผ่าตัด ติดเชื้อรุนแรง ซึ่งอาจทำให้เสียชีวิตได้อย่างรวดเร็ว
นอกจากสาเหตุข้างต้นแล้วภาวะนี้ยังอาจเกิดจากการที่ไฮโปทาลามัสหรือต่อมพิทูอิทารีไม่สามารถสร้างฮอร์โมนที่ควบคุมการทำงานของต่อมหมวกไตได้เพียงพอ ภาวะนี้เรียกว่าต่อมหมวกไตทำงานไม่เพียงพอแบบทุติยภูมิ (secondary adrenal insufficiency) ซึ่งอาจเกิดการที่ต่อมพิทูอิทารีสร้าง ACTH ได้ไม่เพียงพอ หรือไฮโปทาลามัสสร้าง CRH ได้ไม่เพียงพอ
แดวู เลแมนส์
แดวู เลแมนส์ () เป็นรถยนต์นั่งขนาดเล็กมาก (Subcompact Car) ผลิตโดย แดวู เริ่มผลิตในปี พ.ศ. 2529 และเลิกผลิตในปี พ.ศ. 2540 โดยมีแดวู ลาโนสมาทดแทน มีวิวัฒนาการตามช่วงเวลาได้ 2 Generation (รุ่น) โดยในแต่ละรุ่นจะมีชื่อหลักๆ ในการทำตลาดในเกาหลีแตกต่างกัน รวมถึงชื่อที่ใช้ในตลาดโลกด้วย เช่น Lemans Fantasy Cielo Nexia Racer เป็นต้น และในรุ่นแรกยังเคยส่งออกไปในแบรนด์อื่นๆ เช่น พอนทิแอค เชฟโรเลตด้วย
แดวู เลแมนส์ รุ่นที่ 1 เริ่มผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2529 มีชื่อในการทำตลาดในเกาหลีใต้ว่า แดวู เลแมนส์ () โดยในช่วงแรก มีเฉพาะตัวถังซีดาน 4 ประตูและแฮทช์แบค 3 ประตู แต่ในภายหลัง ได้เพิ่มตัวถังแฮทช์แบค 5 ประตู โดยเพิ่มชื่อ Penta5 ตามหลังคำว่า Lemans ด้วย และรุ่นแฮทช์แบค 3 ประตูถูกเรียกว่า Racer มีเครื่องยนต์ให้เลือก 3 ขนาดคือ 1.5 ,1.6 และ 2.0 ลิตร ระบบเกียร์เป็นเกียร์ธรรมดา 4 และ 5 สปีด และเกียร์อัตโนมัติ 3 สปีด ทำตลาดมาเรื่อยๆ จนถึงปี พ.ศ. 2537
ในประเทศไทย แดวู เลแมนส์ ถูกนำเข้ามาขายโดยบริษัท ไทยแดวูมอเตอร์เซลส์ จำกัด เมื่อปี พ.ศ. 2537 โดยในประเทศไทยจะเรียกว่า แดวู แฟนตาซี ขายในระยะสั้นๆ ก่อนจะนำแดวู เซียโล ซึ่งก็คือรุ่นต่อไปเข้ามาขายนั่นเอง
แดวู เลแมนส์ รุ่นที่ 2 เริ่มผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2537 ใช้แพลตฟอร์มร่วมกับ โอเปิล คาเด็ท มีชื่อในการทำตลาดว่า แดวู เซียโล มีฐานการประกอบที่ประเทศเกาหลีใต้ ,อียิปต์ ,อุซเบกิสถาน ,โรมาเนีย ,โปแลนด์ ,เวียดนามและอิหร่าน ซึ่งรุ่นนี้ มีเครื่องยนต์แบบเดียวคือ 1.5 ลิตร ระบบเกียร์เป็นเกียร์ธรรมดา 5 สปีด และเกียร์อัตโนมัติ 3 และ 4 สปีด ทำตลาดมาเรื่อยๆ ก่อนยุติการผลิตในปี พ.ศ. 2540
ในประเทศไทย แดวู เซียโล ถูกนำเข้ามาขายโดยบริษัท ไทยแดวูมอเตอร์เซลส์ จำกัด เมื่อปี พ.ศ. 2537 ทั้งตัวถังซีดานและแฮทช์แบค มี 2 ชื่อในการทำตลาด คือ แดวู เซียโล () และ แดวู เน็กเซีย () และทำยอดขายได้เรื่อยๆ แต่ไม่หวือหวานัก เนื่องจากในสมัยนั้น รถเกาหลีใต้ที่เข้ามาขายในไทย ถึงแม้บางรุ่นจะขายดี แต่ในสมัยนั้น คนไทยยังมองรถเกาหลีเมื่อ 20 ปีก่อน แบบเดียวกับที่มองรถมาเลเซียและจีนในปัจจุบันนั่นเอง ปัจจุบัน เซียโลยังสามารถพบเห็นได้เรื่อยๆ แม้ไม่มากนัก แต่ก็ไม่ถึงกับหายากนัก
เน็กซัส 10
เน็กซัส 10 (; ) เป็นแท็บเล็ตคอมพิวเตอร์ ถูกออกแบบและวางขายโดยกูเกิล ร่วมกับ ซัมซุง ในตระกูล กูเกิล เน็กซัส ซึ่งเป็นตระกูลของรุ่นที่ใช้ระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ 4.1 ที่มีชื่อว่า "เจลลีบีน" เน็กซัส 10 มีจอกว้าง 10.055 นิ้ว เมื่อวัดตามแนวทแยง ซึ่งถือว่าเป็นหน้าจอที่กว้างที่สุดในตระกูล, ใช้ชิพประมวลผล Samsung Exynos 5250, หน่วยความจำแฟลช 16 หรือ 32 จิกะไบต์ โดยมีแหล่งรวบรวมความบันเทิงและโปรแกรมบน กูเกิล เพลย์ ซึ่งมีทั้งโปรแกรมประยุกต์, หนังสืออิเล็กทรอนิกส์, รายการโทรทัศน์, ภาพยนตร์, เกม และ เพลงมากมาย
สมเด็จพระราชาธิบดีกูดวิลล์ ซเวเลตินี กาเบกูซูลู
สมเด็จพระราชาธิบดีกูดวิลล์ ซเวเลตินี กาเบกูซูลู () เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรซูลู พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์ตามราชประเพณี ไม่ได้เป็นประมุขแห่งรัฐ พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์ต่อจากสมเด็จพระราชาธิบดีไซเปรียน เบกูซูลู คาโซโลมอน พระบิดาของพระองค์ พระองค์สืบเชื้อสายมาจากพระเจ้าเคตช์วาโย พระมหากษัตริย์แห่งซูลูพระองค์สุดท้าย
รัฐชาร์จาห์
ชาร์จาห์ () หรือ อัชชาริเกาะฮ์ (, "") เป็นหนึ่งในรัฐ (emirate) ทั้งเจ็ดของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ครอบคลุมพื้นที่ 2,600 ตารางกิโลเมตร มีประชากรประมาณ 800,000 คน มีเมืองหลวงอยู่ที่เมืองชาร์จาห์
รัฐชาร์จาห์ปกครองด้วยระบอบราชาธิปไตย ประมุของค์ปัจจุบันคือ เชคซุลฏอน บิน มุฮัมมัด อัลกอซิมี
ความขัดแย้งในสาธารณรัฐแอฟริกากลาง (พ.ศ. 2555–ปัจจุบัน)
ความขัดแย้งในสาธารณรัฐแอฟริกากลาง เริ่มขึ้นเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2555 ระหว่างรัฐบาลสาธารณรัฐแอฟริกากลางกับกบฏซึ่งหลายคนเคยมีส่วนเกี่ยวข้องในสงครามกลางเมืองสาธารณรัฐแอฟริกากลาง กลุ่มกบฏกล่าวหารัฐบาลประธานาธิบดีฟร็องซัว บอซีเซว่าไม่สามารถปฏิบัติตามความตกลงสันติภาพที่ลงนามตั้งแต่ปี พ.ศ. 2550
กองกำลังกบฏซึ่งมีชื่อว่า "เซเลกา" (Séléka CPSK-CPJP-UFDR) ยึดเมืองหลักหลายเมืองในภาคกลางและภาคตะวันออกของประเทศ พันธมิตรดังกล่าวประกอบด้วยสองกลุ่มหลัก คือ UFDR และ CPJP ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เช่นเดียวกับ CPSK ซึ่งรู้จักกันน้อยกว่า อีกสองกลุ่มประกาศการสนับสนุนแนวร่วมนี้เช่นเดียวกัน ได้แก่ FDPC และ FPR (ในประเทศชาด) ทั้งสองตั้งอยู่ในภาคเหนือของประเทศ ทุกกลุ่มแยกยกเว้น FPR และ CPSK เป็นฝ่ายในสัญญาความตกลงสันติภาพและกระบวนการปลดอาวุธ
ประเทศชาด กาบอง แคเมอรูน แองโกลา แอฟริกาใต้ และสาธารณรัฐคองโก ส่งทหารช่วยเหลือรัฐบาลบอซีเซยับยั้งการรุกคืบของฝ่ายกบฏสู่กรุงบังกี เมืองหลวงของประเทศ
วันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2556 มีการลงนามความตกลงหยุดยิงในกรุงลีเบรอวิล ประเทศกาบอง ฝ่ายกบฏสละข้อเรียกร้องของพวกตนที่จะให้ประธานาธิบดีฟร็องซัว บอซีเซลาออก แต่เขาต้องแต่งตั้งนายกรัฐมนตรีคนใหม่จากพรรคฝ่ายค้านภายในวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2556 วันที่ 13 มกราคม บอซีเซลงนามกฤษฎีกาซึ่งถอดถอนนายกรัฐมนตรีโฟสแต็ง-อาร์ช็องฌ์ ตัวเดราจากตำแหน่ง ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของความตกลงกับแนวร่วมกบฏ วันที่ 17 มกราคม นีกอลา ตีย็องกาย (Nicolas Tiangaye) ได้รับแต่งตั้งเป็นนายกรัฐมนตรี
วันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2556 การหยุดยิงถูกละเมิด โดยรัฐบาลประณามเซเลกาว่าละเมิดการหยุดยิง และเซเลกาประณามรัฐบาลโดยกล่าวหาว่ารัฐบาลไม่สามารถปฏิบัติตามเงื่อนไขของความตกลงแบ่งสรรอำนาจ จนถึงวันที่ 21 มีนาคม กบฏรุกคืบถึงเมืองบูกาซึ่งอยู่ห่างจากเมืองหลวง 300 กิโลเมตร วันที่ 22 มีนาคม การสู้รบมาถึงเมืองดามารา ซึ่งอยู่ห่างจากเมืองหลวง 75 กิโลเมตร กบฏยึดด่านตรวจที่ดามาราและรุกคืบสู่กรุงบังกี แต่ถูกหยุดด้วยการโจมตีทางอากาศจากเฮลิคอปเตอร์จู่โจม อย่างไรก็ดี วันรุ่งขึ้น ฝ่ายกบฏเข้าสู่กรุงบังกี มุ่งหน้าสู่ทำเนียบประธานาธิบดี วันที่ 24 มีนาคม ฟร็องซัว บอซีเซหลบหนีออกนอกประเทศหลังกบฏยึดทำเนียบได้ ผู้นำกบฏ มีแชล จอตอดียา ประกาศตนเป็นประธานาธิบดีในวันเดียวกัน
เนบิวลานาฬิกาทราย
เนบิวลานาฬิกาทราย () หรือรู้จักกันดีในชื่อ MyCn 18 เป็นเนบิวลาดาวเคราะห์อ่อน ตั้งอยู่ในทิศทางใต้ของกลุ่มดาวแมลงวัน ซึ่งอยู่ห่างจากโลกประมาณ 8,000 ปีแสง ค้นพบโดยแอนนี จัมป์ แคนนอน และมาร์กาเร็ท ดับเบิลยู. มาเยลล์ ในระหว่างการทำงานนานของพวกเขาในHenry Draper Catalogue (ถูกสร้างขึ้นระหว่างปี 1918 และ 1924) ในเวลานั้นมันถูกกำหนดให้เป็นเพียงเนบิวลาดาวเคราะห์ขนาดเล็กจาง กล้องโทรทรรศน์ที่ปรับปรุงมากและเทคนิคการถ่ายภาพให้รูปร่างเนบิวลานาฬิกาทรายที่ค้นพบโดย แรชเวนดรา ซาเฮย์ และจอห์น เทราเกอร์ จากJet Propulsion Laboratory ในวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 1996 มันเป็นเรื่องที่คาดคะเนได้ว่ารูปร่างเนบิวลานาฬิกาทราย ลมดาวฤกษ์ที่สร้างโดยการขยายตัวอย่างรวดเร็ว
จักรพรรดินีเก็มเม
สมเด็จพระจักรพรรดินีเก็มเม (661 – 29 ธันวาคม 721) เป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่น พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์องค์ที่ 43 ของประเทศญี่ปุ่น พระนางเป็นพระราชธิดาของสมเด็จพระจักรพรรดิเท็นจิ พระนางอภิเสกสมรสกับเจ้าชายคุซะกะเบะโนะมิโกะ พระนางครองราชย์เมื่อ 18 สิงหาคม ค.ศ. 707 ต่อจากสมเด็จพระจักรพรรดิมมมุ และผู้ที่มาครองราชย์ต่อจากพระนางคือจักรพรรดินีเก็นโช
เนบิวลาดาวเสาร์
เนบิวลาดาวเสาร์ () หรือรู้จักกันดีในชื่อ NGC 7009 หรือ เคาด์เวลล์ 55 เป็นเนบิวลาดาวเคราะห์ ตั้งอยู่ในกลุ่มดาวคนแบกหม้อน้ำมันปรากฏเป็นสีเขียวเหลืองในกล้องโทรทรรศน์มือสมัครเล่นเล็ก ต้นพบโดย วิลเลียม เฮอร์เชล ในวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 1782 โดยใช้กล้องโทรทรรศน์ที่ออกแบบด้วยเขาเองในสวนในบ้านเขาที่เมืองแดทเคท ,ประเทศอังกฤษ และเป็นหนึ่งในการค้นพบเร็วของเขาในการสำรวจท้องฟ้าของเขาคือ เนบิวลาแต่เดิมเป็นดาวฤกษ์มวลต่ำ ซึ่งออกมาเป็นชั้นในพื้นที่ก่อตัวเนบิวลา ดาวส่วนกลางขณะนี้คือดาวแคระขาวสว่างจากโชติมาตรปรากฏ 11.5
จักรพรรดินีเก็นโช
สมเด็จพระจักรพรรดินีเก็นโช (661 – 29 ธันวาคม 721) เป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่น พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์องค์ที่ 44 ของประเทศญี่ปุ่น พระนางเป็นพระราชธิดาของจักรพรรดินีเก็มเม กับ เจ้าชายคุซะกะเบะโนะมิโกะ พระนางมิได้ทรงอภิเสกสมรส พระนางครองราชย์เมื่อ 3 ตุลาคม ค.ศ. 715 ต่อจากจักรพรรดินีเก็มเม พระราชมารดา และผู้ที่มาครองราชย์ต่อจากพระนางคือสมเด็จพระจักรพรรดิโชมุ
สมเด็จพระจักรพรรดินีเก็นโช เป็นพระราชนัดดาของสมเด็จพระจักรพรรดเทงมุกับจักรพรรดินีจิโต
พระนางทรงปกครองญี่ปุ่นเพื่อรอให้เจ้าชายโอบิโตะ มีพระชนมพรรษามากพอที่จะขึ้นครองราชย์ได้ หลังจากนั้นเจ้าชายก็ได้ขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิโชมุ
ตลอดพระชนมชีพ พระนางไม่เคยอภิเษกสมรส
จักรพรรดินีโคเก็ง
สมเด็จพระจักรพรรดินีโคเก็ง (661 – 29 ธันวาคม 721) เป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่น พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์องค์ที่ 46 ของประเทศญี่ปุ่น พระนางเป็นพระราชธิดาของสมเด็จพระจักรพรรดิโชมุ และ สมเด็จพระจักรพรรดินีโคเมียว พระนางเป็นหนึ่งในสองสมเด็จพระจักรพรรดินีที่ครองราชย์สองครั้ง อีกพระองค์หนึ่งคือจักรพรรดินีโคเงียวกุ พระนางครองราชย์ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 749 ต่อจากสมเด็จพระจักรพรรดิโชมุ พระราชบิดา และผู้ที่มาครองราชย์ต่อจากพระนางคือสมเด็จพระจักรพรรดิจุนนิง ครองราชย์ครั้งที่สองเมื่อ ค.ศ. 764 ต่อจากสมเด็จพระจักรพรรดิจุนนิง และผู้ที่มาครองราชย์ต่อจากพระนางคือสมเด็จจพระจักรพรรดิโคนิง ในการครองราชย์ครั้งที่สองนี้พระนางทรงครองราชย์จนเสด็จสวรรคต ตลอดพระชนมชีพพระนางไม่เคยอภิเษกสมรส
เนบิวลากระดูกงูเรือ
เนบิวลากระดูกงูเรือ () หรือรู้จักกันดีในชื่อ เนบิวลใหญ่ในกระดูกงูเรือ, เนบิวลากระดูกงูเรืออีต้า หรือNGC 3372 เป็นเนบิวลาสว่างขนาดใหญ่ที่อยู่รอบ ๆ กระจุกดาวเปิด Eta Carinae และHD 93129A สองดาวส่วนใหญ่และสว่างในทางช้างเผือกของเราอยู่ในหมู่พวกเขา เนบิวลานี้อยู่ห่างระหว่างประมาณ 6,500 กับ 10,000 ปีแสงจากโลก ปรากฏอยู่ในกลุ่มดาวกระดูกงูเรือ และตั้งอยู่ในแขนกระดูกงูเรือ-คนยิงธนู เนบิวลานี้เป็นเนบิวลาประเภทดาวฤกษ์ O
เนบิวลานี้เป็นเนบิวลาเป็นหนึ่งในเนบิวล่ากระจายแสงที่ใหญ่ที่สุดในท้องฟ้าของเรา แม้ว่ามันจะเป็นบางส่วนสี่เท่าที่มีขนาดใหญ่และแม้กระทั่งสว่างกว่าเนบิวลาที่โด่งดัง คือ เนบิวลานายพราน เนบิวลากระดูกงูเรือ เป็นที่รู้จักกันมากน้อย เนื่องจากตำแหน่งห่างไกลในซีกใต้ ค้นพบโดยนีกอลา หลุยส์ เดอ ลากาย ในปี 1751–52 จากที่แหลมกู๊ดโฮป
กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 29
กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 29 หรือ มหาสารคามเกมส์ เป็นการจัดการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติครั้งที่ 29 โดยจังหวัดมหาสารคามเป็นเจ้าภาพในการจัดแข่งขัน มีจังหวัดเข้าร่วมการแข่งขัน 77 จังหวัด
ตราสัญลักษณ์การแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 29 เป็นรูปพระธาตุนาดูน ซึ่งเป็นสิ่งที่ประชาชนให้ความเคารพนับถือ ตั้งอยู่ที่อำเภอนาดูน จังหวัดมหาสารคาม ด้านบนเป็นสัญลักษณ์ของการกีฬาแห่งประเทศไทย ประดับอยู่ด้านบนของพระธาตุนาดูน
ตุ๊กตาสัญลักษณ์ประจำการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 29 มีสองตัวชื่อ "ปูแป้ง" และ "รำพัน" โดยมีต้นแบบมาจากปูทูลกระหม่อม ซึ่งเป็นปูที่มีสีสันสวยงาม และพบแห่งเดียวที่จังหวัดมหาสารคาม และเป็นสัตว์นำโชค
พิธีเปิดการแข่งขัน จัดขึ้นในวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2556 ณ สนามกีฬาสถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตมหาสารคาม โดยจัดการแสดงไว้ทั้งหมด 4 ชุด ได้แก่ “อลังการเยาวชนสกลไสว” เป็นขบวนพาเหรดสีสันสวยงาม “ออนซอน มหาสารคามเสน่ห์อีสาน” ที่ใช้ชุดคณะกลองยาว 25 คณะ และนักแสดงฟ้อนรำกว่า 400 คน “มหัศจรรย์ไฟศักดิ์สิทธิ์สถิตใจ” ที่เป็นขบวนอัญเชิญไฟพระฤกษ์อย่างตระการตา และ “โรจน์ไสวไฟกีฬาสู่สากล” ซึ่งเป็นการแสดงชุดสุดท้าย โดยการแสดทั้งหมดเน้นเรื่องวัฒนธรรมของชาวมหาสารคาม ความเป็นเอกลักษณ์ของอีสาน และพลังของเยาวชนที่จะก้าวสู่อนาคตของชาติ และมีการเดินขบวนพาเหรดนักกีฬาจาก 77 จังหวัดลงสู่สนามกีฬา
พิธีปิดการแข่งขันจัดขึ้นในวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2556 เวลา 17.00 น. ณ สนามสถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตมหาสารคาม โดยจัดการแสดงไว้ทั้งหมด 4 ชุด ได้แก่ "ม่วนซื่นไมตรีจิตมิตรภาพ" เป็นการแสดงที่สร้างความครื้นเครงให้กับนักกีฬา "พลังเยาวชนซึ้งซาบตราบดินฟ้า", "ส่งมอบไฟ ด้วยใจรัก ด้วยศรัทธา" และการแสดง "สืบคุณค่าพลังกีฬาสู่สากล" ต่อจากนั้นผู้ชมในสนามได้สัมผัสผ้าสร้อยดอกหมาก ก่อนที่จะแสดงร่วมพิธีปิดและดับไฟในกระถางคบเพลิง
พิธีมอบธงในพีธีปิด ดร.ยิ่งยศ อุดรพิมพ์ นายกสมาคมกีฬาจังหวัดมหาสารคาม ได้มอบธงประจำการแข่งขันให้กับ จังหวัดศรีสะเกษ ซึ่งจะเป็นเจ้าภาพกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 30 โดยมอบให้กับ นายนพวัชร สิงห์ศักดา ผู้ว่าราชการจังหวัดมหาสารคาม ก่อนมอบต่อไปให้กับ นายกนกพันธุ์ จุลเกษม ผู้ว่าการการกีฬาแห่งประเทศไทย ในฐานะประธานอำนวยการจัดการแข่งขัน ก่อนที่จะส่งต่อไปยัง นายสิริพงศ์ อังคสกุลเกียรติ นายกสมาคมกีฬาจังหวัดศรีสะเกษ นายสนิท ขาวสะอาด รองผู้ว่าราชการจังหวัดศรีสะเกษ และส่งให้กับ นายประทีป กีรติเรขา ผู้ว่าราชการจังหวัดศรีสะเกษเป็นคนสุดท้าย
ซึ่งช่วงสุดท้านในพิธีปิด จังหวัดศรีสะเกษได้นำการแสดงชื่อว่า "ออนซอนนครลำดวน" มาแสดง ซึ่งการแสดงชุดนี้เป็นการแสดงที่รวมศิลปวัฒนธรรมของ 4 ชนเผ่าของจังหวัด ได้แก่ ส่วย ลาว เยอ เขมร โดยใช้เวลาแสดง 10 นาที ใช้นักแสดงจากโรงเรียนศรีสะเกษวิทยาลัย
การวิ่งคบเพลิงใช้นักกีฬา 5 คน ได้แก่ พิเศษสุทธิ์ อิสสระวงศ์ นักฟุตบอลเยาวชนทีมชาติไทย ณัฐพงษ์ กัณหคุณ นักกีฬาลีลาศ พัชร สมจริง นักกีฬาเทควันโดทีมชาติไทย พิมพิกา มุ่งสุเพ็ง และสุกัญญา คำทอง นักกีฬาตะกร้อลอดห่วงเยาวชนทีมชาติไทย และผู้จุดคบเพลิง ได้แก่ ธนวรรธก์ ปาละจินต์ นักกีฬาว่ายน้ำเยาวชนทีมชาติ
หมายเหตุ รายการที่ครองเหรียญร่วมกัน
จักรพรรดินีเมโช
สมเด็จพระจักรพรรดินีเมโช (9 มกราคม 1624 – 4 ธันวาคม 1696) เป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่น พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์องค์ที่ 109 ของประเทศญี่ปุ่น พระนางครองราชย์เมื่อ 22 ธันวาคม ค.ศ. 1629 ต่อจากจักรพรรดิโกะ-มิซุโน และผู้ที่มาครองราชย์ต่อจากพระนางคือจักรพรรดิโกะ-โคเมียว
รัฐฟูไจราห์
ฟูไจราห์ () หรือ อัลฟุญัยเราะฮ์ (, "") เป็นหนึ่งในรัฐ (emirate) ทั้งเจ็ดของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ เป็นรัฐเดียวของประเทศที่มีชายฝั่งติดกับอ่าวโอมานและไม่ติดกับอ่าวเปอร์เซีย ฟูไจราห์ปกครองด้วยระบอบราชาธิปไตย โดยมีเจ้าผู้ครองรัฐองค์ปัจจุบันคือเชคฮะมัด บิน มุฮัมมัด อัชชัรกี
รัฐอัจมาน
อัจมาน (; , "") เป็นหนึ่งในรัฐ (emirate) ทั้งเจ็ดของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ มีพื้นที่ 259 ตารางกิโลเมตร มีประชากรประมาณ 361,160 คน เป็นรัฐที่เล็กที่สุดในบรรดารัฐทั้งเจ็ด ปกครองโดยระบอบราชาธิปไตย โดยมีเจ้าผู้ครองนครองค์ปัจจุบันคือ เชคฮุมัยด์ บิน รอชิด อันนุอัยมี
สัตวบาล
สัตวบาล (Animal Husbandry) หรือ สัตวศาสตร์ (Animal Science) คือ ผู้อภิบาลปศุสัตว์ หรือผู้ทำหน้าที่เลี้ยงดูสัตว์เลี้ยง จัดเป็นศาสตร์แขนงหนึ่งที่รวบรวมองค์ความรู้ในด้านการจัดการฟาร์ม (Farm management) การโภชนาศาสตร์สัตว์(Animal Nutrotion) 
การปรับปรุงพันธุ์สัตว์ (Animal Breeding) การพัฒนาเทคโนโลยีการผลิตสัตว์(Animal Technology) การแปรรูปผลิตภัณฑ์สัตว์ 
(Food processing) และการอนุรักษ์ดำรงไว้ของสายพันธุ์สัตว์ นับว่าเป็นศาสตร์ที่มีความสำคัญยิ่งในการผลิตสัตว์และเลี้ยงดูสัตว์
ให้เจริญเติบโต แข็งแรง ปราศจากโรค และทำให้สัตว์สามารถแพร่ขยายพันธุ์ได้มากพอกับความต้องการบริโภค
สัตวบาลเป็นวิชาชีพที่ถือกำเนิดขึ้นพร้อมกับการสถาปนา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2486 โดย หลวงสุวรรณวาจกกสิกิจ
ซึ่งการทำงานของ สัตวบาล จะยึดหลักวิชาการ ในสายวิชาชีพ 5 ประการคือ
ราชบัณฑิตยสถาน ได้บัญญัติศัพท์คำว่า "สัตวบาล"
สัตวบาล ความหมาย น. การเลี้ยงและดูแลสัตว์ ; ผู้เลี้ยงและดูแลสัตว์
วูกัช ปิชต์แชก
วูกัช ปิชต์แชก ( () (เกิด 3 มิถุนายน 1985) เป็นนักฟุตบอลชาวโปแลนด์ ซึ่งเล่นอยู่ในลีก ประเทศเยอรมนี ในบุนเดสลีกา กับสโมสร โบรุสเซียดอร์ทมุนด์โดยเล่นในตำแหน่ง กองหลัง ก่อนหน้านี้เล่นในสโมสรกีฬาแฮร์ทาเบอร์ลิน และ ซากเลเบีย ลูบิญ
กัญญ์ณรัณ วงศ์ขจรไกล
กัญญ์ณรัณ วงศ์ขจรไกล เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย เกิดเมื่อวันที่ 5 เมษายน 2534 มีพี่น้อง 3 คน (ปรางเป็นบุตรคนที่ 2) เกิดที่ โรงพยาบาลกรุงเทพคริสเตียน กรุงเทพมหานคร
กัญญ์ณรัณ วงศ์ขจรไกล หรือชื่อเดิมคือ กนกทิพ วงศ์ขจรไกล ชื่อเล่น ปราง เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย สังกัดช่อง 3 มีผลงานต่าง ๆ มากมาย เคยประกวด มิสทีนไทยแลนด์ 2007 และได้เข้ารอบ 15 คนสุดท้าย ผลงานเรื่องแรกคือ น้องใหม่ร้ายบริสุทธิ์ รับบทเป็นหลิน ซึ่งมีผลงานบทนางร้ายที่ทำชื่อเสียงให้โด่งดังคือ แผนร้ายพ่ายรักนอกจากนี้เธอยังมีความสามารถในการเล่นไวโอลิน และ ร้องเพลง
เดอะแวลลีย์
เดอะแวลลีย์ () เป็นเมืองหลวงของแองกวิลลา ซึ่งเป็นดินแดนของสหราชอาณาจักร มีประชากร 1,169 คน
อิพิสโกพีแคนทูนเมนต์
อิพิสโกพีแคนทูนเมนต์ () เป็นเมืองหลวงของแอโครเทียรีและดิเคเลีย ซึ่งเป็นอาณานิคมโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร ตั้งอยู่ในเขตแอโครเทียรี นอกจากนี้อิพิสโกพีแคนทูนเมนต์ยังถูกใช้เป็นฐานทัพของกองกำลังสหราชอาณาจักรบนเกาะไซปรัสด้วย
ลัสปัลมัสเดกรันกานาเรีย
ลัสปัลมัสเดกรันกานาเรีย () เป็นหนึ่งในสองเมืองหลักของหมู่เกาะคะแนรีซึ่งมีฐานะเป็นแคว้นปกครองตนเองแห่งหนึ่งของประเทศสเปน อีกเมืองหนึ่งคือซานตากรุซเดเตเนริเฟ เป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในหมู่เกาะคะแนรี และมีประชากรมากเป็นอันดับเก้าในสเปน ลัสปัลมัสเดกรันกานาเรียมีประชากร 383,308 คน
ซานตากรุซเดเตเนริเฟ
ซานตากรุซเดเตเนริเฟ () เป็นหนึ่งในสองเมืองหลักของหมู่เกาะคะแนรีซึ่งมีฐานะเป็นแคว้นปกครองตนเองแห่งหนึ่งของประเทศสเปน อีกเมืองหนึ่งคือลัสปัลมัสเดกรันกานาเรีย เมืองนี้มีประชากร 222,417 คน
จอร์จทาวน์ (หมู่เกาะเคย์แมน)
จอร์จทาวน์ () เป็นเมืองหลวงของหมู่เกาะเคย์แมน ซึ่งเป็นอาณานิคมโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร มีพื้นที่ 29 ตารางกิโลเมคร ประชากร 27,704 คน
โคเบิร์นทาวน์
โคเบิร์นทาวน์ () เป็นเมืองหลวงของหมู่เกาะเติกส์และหมู่เกาะเคคอส ซึ่งเป็นดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร ตั้งอยู่พิกัดที่ 21.459 องศาเหนือ 71.139 องศาตะวันตก มีประชากร 3,700 คน
ไซปัน
ไซปัน () เป็นเมืองหลวงของหมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา ตั้งอยู่บนเกาะไซปัน มีประชากร 48,220 คน
ชาร์ลอตต์อะมาลี
ชาร์ลอตต์อะมาลี ( or เป็นเมืองหลวงของหมู่เกาะเวอร์จิน ซึ่งเป็นดินแดนของสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ทางตะวันตกของหมู่เกาะ มีประชากร 18,481 คน
ปงตาแดลกาดา
ปงตาแดลกาดา () เป็นเมืองหลวงของอะโซร์ส ซึ่งเป็นเขตปกครองตนเองของประเทศโปรตุเกส มีประชากร 64,516 คน
โอรันเยสตัด
โอรันเยสตัด () เป็นเมืองหลวงของอารูบา ซึ่งเป็นดินแดนปกครองตนเองของเนเธอร์แลนด์ มีประชากร 28,294 คน
อาสนวิหารอาแฌ็ง
อาสนวิหารอาแฌ็ง () เรียกชื่อเต็มว่า อาสนวิหารนักบุญกาแพรแห่งอาแฌ็ง () เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิกและที่ตั้งของมุขนายกประจำมุขมณฑลอาแฌ็ง ตั้งอยู่ที่เมืองอาแฌ็ง จังหวัดลอเตการอน แคว้นนูแวลากีแตน ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่นักบุญกาแพรแห่งอาแฌ็ง
อาสนวิหารอาแฌ็งได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1862 รวมทั้งเป็นสถานที่สำคัญแห่งหนึ่งบนเส้นทางแห่งผู้แสวงบุญ (เส้นทางซานเตียโกเดกอมโปสเตลาในประเทศฝรั่งเศส) ซึ่งได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโกในปี ค.ศ. 1998
อาสนวิหารแห่งอาแฌ็งในปัจจุบันนี้ได้สร้างขึ้นในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 12 เพื่อเป็นโบสถ์คอลลีเจียต (collegiate church) ของนักบวช (canons) ซึ่งอุทิศแด่นักบุญกาแพรแห่งอาแฌ็ง โดยอาสนวิหารนี้สร้างบนฐานของมหาวิหารเดิมซึ่งสร้างราวคริสต์ศตวรรษที่ 6 ภายหลังจากการถูกทำลายโดยเหล่าชาวนอร์มันเมื่อปี ค.ศ. 853
ต่อมาในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1561 ได้ถูกทำลายลงอีกในช่วงสงครามศาสนา และหลังจากการปฏิวัติฝรั่งเศสเมื่อปี ค.ศ. 1789 อาสนวิหารได้กลายเป็นร้านขายอาหารสัตว์ ก่อนที่จะกลับมาเป็นโบสถ์อีกครั้งเมื่อปี ค.ศ. 1796 และได้รับการเสกขึ้นเป็นอาสนวิหารในปี ค.ศ. 1801 เพื่อเป็นที่ตั้งของมุขมณฑลอาแฌ็งแทนอาสนวิหารนักบุญสเทเฟนเดิมซึ่งถูกทำลายลงในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส
อาสนวิหารแห่งนี้ได้เป็นหนึ่งในสถานที่แรกที่ได้รับการถ่ายภาพแบบสีในปี ค.ศ. 1877 โดยหลุยส์ อาร์ตูร์ ดูว์โก ดูว์ โอรง ช่างภาพชาวฝรั่งเศส
แผนผังของอาสนวิหารนี้เป็นแบบกางเขนลาติน เหมือนกับอาสนวิหารส่วนใหญ่ในฝรั่งเศสตอนใต้ บริเวณกลางโบสถ์สร้างประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 13
ส่วนประกอบหลักเด่น ๆ ที่สำคัญรวมถึง : มุขโค้งแบบโรมาเนสก์ซึ่งถูกขยายต่อด้วยบริเวณกลางโบสถ์ 1 ช่วงแบบแบบกอทิก และการแทนที่หอระฆังที่ทำด้วยไม้ เป็นหอระฆังแบบที่เห็นในปัจจุบันในปีค.ศ. 1835 ซึ่งมีลักษณะพิเศษคือ ประกอบด้วยแบบกอทิกของทั้ง 3 ช่วง (ช่วงต้น, แรยอน็อง และฟล็องบัวย็อง) โดยเรียงจากฐานขึ้นไปทีละชั้น ซึ่งสร้างในดำริของมุขนายกเลเวซู เดอ เวอแซ็ง
ภาพเขียนสีบริเวณฝาผนังและเพดานบอกเล่าเรื่องราวของการเข้ามาของคริสต์ศาสนาในภูมิภาค งานชิ้นเอกได้แก่งานภาพเขียนเกี่ยวกับผู้สังเวยเพื่อศาสนาคนแรกของอาแฌ็ง ภาพอื่น ๆ อาทิ ผู้นิพนธ์พระวรสารสี่ท่าน อัครทูต อับราฮัม โนอาห์ ยาโคบ เป็นต้น
จะสังเกตได้ว่าทางเดินกลางนั้นจะมีช่วงสั้นกว่าปกติ โดยเฉพาะเมื่อเทียบกับส่วนบริเวณพิธีแล้ว ซึ่งเป็นเหตุมาจากการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองและปัจจัยทางเศรษฐกิจในแต่ละยุคสมัย ทำให้เป็นที่มาของแบบสำเร็จของอาสนวิหารแห่งนี้
เนบิวลาเอสกิโม
เนบิวลาเอสกิโม () หรือรู้จักกันดีในชื่อ NGC 2392 ,เนบิวลาเคลาน์เฟช หรือ คาล์ดเวลล์ 39 เป็นเนบิวลาดาวเคราะห์เปลือกหอยคู่สองขั้ว ค้นพบโดยนักดาราศาสตร์ วิลเลียม เฮอร์เชล ในปี 1787 การก่อตัวคล้ายกับศีรษะของบุคคลที่ล้อมรอบด้วยกระโปรงเสื้อคลุม ตั้งอยู่ท่ามกลางก๊าซที่ประกอบด้วยชั้นนอกของดาวคล้ายดวงอาทิตย์ เส้นใยชั้นในที่มองเห็นได้โดยกดลมแรงของอนุภาคจากดาวส่วนกลาง จานชั้นนอกมีความผิดปกติของเส้นใยระยะปีแสง NGC 2392 อยู่กว่า 2,870 ปีแสงห่างออกไป และสามารถมองเห็นด้วยกล้องโทรทรรน์ขนาดเล็ก ในกลุ่มดาวคนคู่
รัฐอาบูดาบี
อาบูดาบี () หรือ อะบูเซาะบี (, ) เป็นหนึ่งในรัฐ (emirate) ทั้งเจ็ดของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ มีพื้นที่ 67,340 ตารางกิโลเมตร มีประชากรประมาณ 1,967,659 คน อาบูดาบีเป็นรัฐที่ใหญ่ที่สุดและเป็นที่ตั้งของเมืองหลวงของประเทศคือกรุงอาบูดาบี ปกครองโดยระบอบราชาธิปไตย โดยมีเจ้าผู้ครองนครองค์ปัจจุบันคือ เคาะลีฟะฮ์ บิน ซายิด อัลนะฮ์ยาน ซึ่งเป็นประธานาธิบดีสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
แม่น้ำกาตาตุมโบ
แม่น้ำกาตาตุมโบ () เป็นแม่น้ำในทวีปอเมริกาใต้ ต้นน้ำอยู่ทางตอนเหนือของประเทศโคลอมเบีย ไหลไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ ข้ามเขตแดนประเทศเวเนซุเอลา แล้วไหลลงทะเลสาบมาราไกโบ แม่น้ำมีความยาว 210 ไมล์ (338 กม.)
คุนตูร์
คุนตูร์ (Guntur) เป็นเมืองในรัฐอานธรประเทศ ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ทางทิศเหนือและตะวันตกของอ่าวเบงกอลประมาณ 40 ไมล์ (64 กม.) และอยู่ทางทิศใต้ของเมืองหลวงของประเทศ กรุงนิวเดลี ราว 1,000 ไมล์ (1,600 กม.) และอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองหลวงของรัฐ ไฮเดอราบาด 266 กม. (165 ไมล์)
เมืองเป็นศูนย์กลางการเรียนรู้ ศูนย์กลางการค้า อุตสาหกรรมและการเกษตร มีสินค้าส่งออก เช่น พริก ฝ้าย ยาสูบ
พะโม
พะโม หรือ บะมอ (; ) เป็นเมืองในรัฐกะฉิ่น ประเทศพม่า ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศ บนฝั่งแม่น้ำอิรวดีตอนบน ห่างจากเมืองมิตจีนาไปทางทิศใต้ 186 กิโลเมตร และห่างจากเขตแดนประเทศจีน (มณฑลยูนนาน) ราว 65 กม. ประชากรประกอบด้วยชาวจีน ไทใหญ่ รวมถึงชาวกะฉิ่น ที่อาศัยอยู่บริเวณหุบเขาและในเมือง เป็นเมืองต้นทางการเดินเรือในแม่น้ำอิรวดีติดต่อกับย่างกุ้งและอยู่บนเส้นทางถนนที่เชื่อมระหว่างภาคเหนือของพม่ากับมณฑลยูนนานของจีน
"พะโม" มีที่มาจากคำว่า "มานมอ" (, ) ในภาษาไทใหญ่ ตรงกับคำว่า "บ้านหม้อ" ในภาษาไทย ซึ่งมีความหมายว่า "หมู่บ้านของช่างปั้นหม้อ"
สตาร์การ์ต
สตาร์การ์ต (, ) เป็นเมืองทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศโปแลนด์ มีประชากร 71,017 คน (ค.ศ. 2005) ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำอีนา (Ina) เมืองได้รับการกล่าวถึงครั้งแรกราวปี ค.ศ. 1140 เมืองตกเป็นของโปแลนด์ตามข้อตกลงพอทสดัม ค.ศ. 1945
เนบิวลาตาแมว
เนบิวลาตาแมว () หรือรู้จักกันดีในชื่อ NGC 6543 หรือ Caldwell 6 เป็นเนบิวลาดาวเคราะห์ที่ตั้งอยู่ในกลุ่มดาวมังกร การก่อตัวของมันเป็นหนึ่งในเนบิวลาที่ซับซ้อนมากที่สุดที่รู้จักกัน ค้นพบโดย วิลเลียม เฮอร์เชล ในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1786 และเป็นเนบิวลาดาวเคราะห์แรกที่มีคลื่นความถี่ถูกตรวจสอบโดย นักดาราศาสตร์สมัครเล่นชาวอังกฤษ วิลเลียม ฮักกินส์ ในปี 1786 ผลของการสำรวจหลังจากแสดงให้เห็นเป็นครั้งแรก ซึ่งเนบิวลาดาวเคราะห์ประกอบด้วยก๊าซร้อน แต่ไม่ใช้ดาวฤกษ์ ขณะนี้เนบิวลาถูกตั้งข้อสังเกตผ่านสเปกตรัมแม่เหล็กไฟฟ้าในรูปแบบเต็ม จากอินฟราเรดไกลจนถึงรังสีเอกซ์
ปัจจุบันการศึกษาเผยให้เห็นปริศนาหลาย ๆ อย่าง ความยุ่งยากของโครงสร้างอาจจะเกิดขึ้นในส่วนหนึ่งโดยวัสดุพุ่งออกมาจากดาวส่วนกลางแบบไบนารี แต่เป็นยังไม่มีหลักฐานโดยตรงที่ดาวกลางมีสหายอยู่ นอกจากนี้การตรวจวัดอนุภาคสารเคมีเผยให้เห็นความคลาดเคลื่อนขนาดใหญ่ระหว่างการตรวจวัดทำโดยทั้งสองวิธีการต่าง ๆ สาเหตุซึ่งมีความไม่แน่นอน กล้องโทรทรรศน์ฮับเบิลสังเกตการณ์เห็นหมายเลขของวงสลัวรอบดวงตา กลไกที่แน่นอนของการปลดปล่อยก้อนเหล่านั้น แต่ก็ไม่มีความชัดเจน
ลัทธิบัวขาว
ลัทธิบัวขาว ( "ไป๋เหลียนเจี้ยว") เป็นขบวนการทางศาสนาและการเมืองที่เกิดขึ้นในประเทศจีนสมัยราชวงศ์หยวน เป็นลัทธิบูชาพระแม่องค์ธรรมเป็นพระเป็นเจ้าสูงสุด และรอคอยยุคพระศรีอริยเมตไตรย ซึ่งเป็นอุตมรัฐที่เชื่อว่าสังคมจะรุ่งเรืองสงบสุขตลอดไป
ลัทธิบัวขาว มีหลักความเชื่อที่ผสมผสานระหว่างศาสนามาณีกีกับศาสนาพุทธ มีหลักปฏิบัติคือการกินเจอย่างเคร่งครัด ให้บุรุษกับสตรีมีปฏิสัมพันธ์กันได้ค่อนข้างเสรีซึ่งขัดกับธรรมเนียมจีนสมัยนั้น และปกปิดพิธีกรรมของตนเป็นความลับ โดยให้ผู้อื่นเข้าใจว่าเป็นเพียงการไหว้เจ้า หลักฐานเกี่ยวกับลัทธิบัวขาวปรากฏครั้งแรกในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 13 ตรงกับสมัยราชวงศ์หยวนที่จักรวรรดิมองโกลปกครองแผ่นดินจีน ชาวฮั่นในสมัยนั้นไม่พอใจที่คนต่างชาติมาปกครองอย่างกดขี่ จึงรวมกลุ่มกันตั้งเป็นสมาคมทางศาสนาและดำเนินการเคลื่อนไหวทางการเมื่อเพื่อปลดปล่อยประเทศจากการปกครองของคนต่างชาติ ลัทธิบัวขาวมีส่วนร่วมในขบวนการนี้ด้วย จึงได้รับความนิยมอย่างแพร่หลาย แนวทางการเมืองนี้ทำให้ลัทธิบัวขาวถูกทางการปราบปรามอย่างหนัก
ศาสนิกชนของลัทธิบัวขาวได้ร่วมกันก่อกบฏโพกผ้าแดงขึ้นในช่วง ค.ศ. 1351 – 1368 จู หยวนจางกับสมัครพรรคพวกก็เข้าร่วมขบวนการด้วย กลุ่มกบฏสามารถโค่นล้มราชวงศ์หยวนได้เป็นผลสำเร็จในเวลาต่อมา และส่งเสริมราชวงศ์หมิงให้ปกครองแผ่นดินสีบแทน โดยจู หยวนจางได้รับอาณัติสวรรค์ให้ปกครองแผ่นดิน เฉลิมพระนามจักรพรรดิหงหวู่
เมื่อราชวงศ์หมิงล่มสลายและถูกราชวงศ์ชิงขึ้นมาปกครองแทน ลัทธิบัวขาวก็ก่อกบฏบัวขาวอีกครั้งในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 เพื่อต่อต้านราชวงศ์ชิงที่กดขี่เรื่องภาษีและฟื้นฟูราชวงศ์หมิง แต่ก็ถูกปราบปรามอย่างหนักจนสลายตัวไปในปี ค.ศ. 1804 ศาสนิกชนถูกจับกุมและประหารชีวิต ตำราคัมภีร์ต่าง ๆ ถูกเผาทำลายไปเป็นจำนวนมาก
ความเชื่อหลักของลัทธิบัวขาวคือการบูชาพระเป็นเจ้าคือพระแม่องค์ธรรม พระผู้สร้างสรรพสิ่งและให้สรรพชีวิตทั้งหลายมาเกิดบนโลก ชีวิตทั้งหลายจึงเป็นบุตรของพระแม่องค์ธรรม ล้วนแต่มีธรรมชาติบริสุทธิ์มาแต่เดิม แต่ต่อมาสรรพสัตว์กลับใช้ชีวิตหลงผิด สูญเสียธรรมชาติเดิมจนไม่อาจกลับไปหาพระแม่องค์ธรรมได้
พระแม่องค์ธรรมจึงเมตตาต่อสรรพสัตว์ด้วยการส่งพระพุทธเจ้า พระโพธิสัตว์ และสิ่งศักดิ์สิทธิ์ต่าง ๆ ลงมาบนโลกเพื่อช่วยแนะนำสั่งสอนมนุษย์ให้ปฏิบัติในหนทางที่ถูกและกลับไปสู่พระแม่องค์ธรรมได้ ในการนี้พระแม่องค์ธรรมได้ส่งพระทีปังกรพุทธเจ้าและพระศากยมุนีพุทธเจ้ามาช่วยเวไนยสัตว์ได้จำนวนหนึ่งแล้ว แต่สรรพสัตว์ส่วนมากยังตกค้างอยู่ พระแม่จึงสัญญาต่อมนุษย์ว่าต่อไปจะส่งพระศรีอริยเมตไตรยลงมาเพื่อช่วยเหลือเวไนยสัตว์ที่เหลือทั้งหมด
ในท้ายยุคของพระพุทธเจ้าแต่ละพระองค์ จะมีการชุมนุมอริยะบนสวรรค์เพื่อสรุปผลการช่วยสรรพสัตว์ การชุมนุมท้ายสมัยพระทีปังกรเรียกว่า ชิงหยางฮุ่ย (ตะวันเขียว) ท้ายสมัยพระศากยมุนีเรียกว่า หงหยางฮุ่ย (ตะวันแดง) และท้ายสมัยพระเมตไตรยเรียกว่า ไป๋หยางฮุ่ย (ตะวันขาว) ลัทธิบัวขาวเชื่อว่าตนเองกำลังอยู่ในปลายสมัยตะวันแดง จึงมุ่งหวังและรอคอยการมาถึงของสมัยตะวันขาว ซึ่งพระศรีอารย์จะลงมาโปรดชี้แนะการบำเพ็ญวิถีธรรมที่ถูกต้องเพื่อกลับสู่บ้านเดิม
แม้ลัทธิบัวขาวจะสลายตัวไปจากการปราบปรามของทางการชิง แต่แนวคิดและขนบของลัทธิบัวขาวยังสืบทอดมาอีกในหลายลัทธิ โดยเฉพาะในลัทธิเซียนเทียนเต้า ซึ่งหวง เต๋อฮุย ได้ก่อตั้งขึ้นในเวลาต่อมา ลัทธินี้ยังคงรักษาความเชื่อหลักได้แก่การบูชาพระแม่องค์ธรรม พระผู้สร้างสรรพสิ่ง และส่งสรรพชีวิตทั้งหลายมาเกิดบนโลก และรอคอยการมาถึงของยุคพระศรีอริยเมตไตรยซึ่งเชื่อว่าเป็นสังคมในอุดมคติที่ลัทธินี้จะสร้างขึ้นสำเร็จในอนาคต
เมอส์
เมอส์ ( ; รูปแบบเก่า: "Mörs"; archaic Dutch: "Murse", "Murs" or "Meurs") เป็นเมืองในประเทศเยอรมนี ในรัฐนอร์ดไรน์-เวสท์ฟาเลิน บนฝั่งแม่น้ำไรน์ เคยตกเป็นส่วนหนึ่งของปรัสเซียในตอนต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18
เนบิวลาอเมริกาเหนือ
เนบิวลาอเมริกาเหนือ () หรือรู้จักกันดีในชื่อ NGC 7000 หรือ คลาด์เวลล์ 20 เป็นเนบิวลาแผ่รังสีที่ตั้งอยู่ในกลุ่มดาวหงส์ ใกล้กับดาวเดเนบ ซึ่งเป็นดาวฤกษ์ยักษ์สีน้ำเงินที่สว่างที่สุด รูปร่างที่โดดเด่นของเนบิวลาคล้ายกับทวีปอเมริกาเหนือ พร้อมด้วยความสำเร็จในอ่าวเม็กซิโก บางครั้งมันถูกเรียกว่า "เนบิวลาอเมริกาเหนือ"
เอ็นจีซี 5189
เอ็นจีซี 5189 () หรือรู้จักกันดีในชื่อ กัม 47, ไอซี 4274 หรือชื่อเล่น เนบิวลาดาวเคราะห์เกลียว เป็นเนบิวลาดาวเคราะห์ที่ตั้งอยู่ในกลุ่มดาวแมลงวัน ค้นพบโดย เจมส์ ดันลอพ ในวันที่ 1 กรกฎาคม 1826 ที่เป็นหมวดหมู่ Δ252 เป็นเวลาหลายปีที่เข้ามาในทศวรรษที่ 1960 มันคิดว่าเป็นเนบิวลาแผ่รังสีที่สว่างสดใส
ไฮเปอร์โนวา
ไฮเปอร์โนวา () เป็นชนิดของซูเปอร์โนวา ที่เกิดการระเบิดด้วยพลังงานอย่างมีนัยสำคัญสูงกว่ามาตรฐานซูเปอร์โนวา การระเบิดดังกล่าวเชื่อว่าจะเป็นจุดเริ่มต้นของการปะทุแสงวาบรังสีแกมมาระยะยาว
ดาวยักษ์ใหญ่เหลือง
ดาวยักษ์ใหญ่เหลือง () เป็นดาวยักษ์ใหญ่ของชนิดสเปกตรัม F หรือ G ดาวฤกษ์เหล่านี้มีมวลเริ่มต้นระหว่างประมาณ 10 และ 40 เท่าของดวงอาทิตย์ แม้จะมีบางดาวยักษ์ใหญ่เหลืองจะมีการสูญเสียมากกว่าครึ่งหนึ่งนั้น ดาวฤกษ์มวลที่สูงขึ้นไม่ได้ขยายเกินดาวยักษ์ใหญ่น้ำเงิน
ดาวยักษ์ใหญ่เหลือง ส่วนใหญ่จะระบายความร้อนและขยายตัวอย่างรวดเร็วไปสู่ดาวยักษ์ใหญ่แดงหลังจากแถบลำดับหลัก ที่ใช้เวลาเพียงไม่กี่พันปีในระยะที่และอื่น ๆ มีมากน้อยกว่าดาวยักษ์ใหญ่แดง ดาวยักษ์ใหญ่เหลืองมีการเผาไหม้ไฮโดรเจนในเปลือกหลังจากที่ไฮโดรเจนหมดในแกนกลางของพวกนั้น แกนฮีเลียมเผาไหม้ขึ้นได้อย่างราบรื่นในบางจุดในระหว่างการวิวัฒนาการเป็นดาวยักษ์ใหญ่แดง แต่รูปแบบแตกต่างกันไปที่ว่านี้เกิดขึ้นในระยะดาวยักษ์ใหญ่เหลืองหรือตามดาวได้กลายเป็นดาวยักษ์ใหญ่แดง ===ดาวยักษ์ใหญ่เหลือง=== ดาวยักษ์ใหญ่เหลือง เป็นดาวยักษ์ อย่างดาววีเซ้น((Delta Canis Majoris) มีขนาด เป็น 390 เท่า ของดวงอาทิตย์ ดาววีเซ้นจะมีสเปกตรัม F8la ดาวอาร์เนบ(Alpha Leporis)จะเป็นดาวยักษ์ใหญ่เหลืองขนาดพอกับดาวไรเจล
ซุลฏอน บิน มุฮัมมัด อัลกอซิมี
ซุลฏอน บิน มุฮัมมัด อัลกอซิมี () ทรงเป็นเจ้าผู้ครองรัฐชาร์จาห์ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ องค์ปัจจุบัน และทรงเป็นสมาชิกสภาสูงสุดของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ด้วย ประสูติเมื่อ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2482 พระองค์เป็นพระราชโอรสของมุฮัมมัด บิน ซักร์ บิน คอลิด อัลกอซิมี และมัรยัม บินต์ ฆอนิม บิน ซะลีม อัชชัมซี พระองค์ขึ้นครองราชย์เมื่อ พ.ศ. 2515 ต่อจากอะซีซ บิน มุฮัมมัด อัลกอซิมี พระเชษฐา
สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านฮัจญี อาห์หมัด ชาห์
สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านฮัจญี อาห์หมัด ชาห์ ทรงเป็นสุลต่านแห่งรัฐปะหัง พระองค์ประสูติเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2473 เป็นพระราชโอรสของสุลต่านอะบู บาการ์แห่งปะหัง พระองค์ขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2517 ต่อจากพระบิดาของพระองค์
สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านฮัจญี อาห์หมัด ชาห์ ทรงอภิเษกสมรสกับคัลซอม บินติ อัลดุลลาห์ มีพระราชโอรสด้วยกัน 1 พระองค์
อาสนวิหารดักซ์
อาสนวิหารดักซ์ () เรียกชื่อเต็มว่า อาสนวิหารแม่พระแห่งดักซ์ () เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิก เป็นที่ตั้งของมุขนายกประจำมุขมณฑลแอร์และดักซ์ ตั้งอยู่ที่เมืองดักซ์ จังหวัดล็องด์ ในแคว้นนูแวลากีแตน ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่พระนางมารีย์พรหมจารี
ในอดีตเคยเป็นที่ตั้งของอดีตมุขมณฑลดักซ์ แต่ได้ถูกยุบลงภายหลังการปฏิวัติฝรั่งเศส ซึ่งรวมถึงอดีตมุขมณฑลแอร์ซึ่งประสบชะตากรรมเดียวกันด้วย โดยทั้งสองได้ถูกยุบผนวกกับมุขมณฑลบายอนตามความตกลง ค.ศ. 1801 และต่อมาในปี ค.ศ. 1817 ได้มีการแยกออกมาอีกครั้งหนึ่งโดยรวมเป็นหนึ่งมุขมณฑล มีชื่อเรียกว่า มุขมณฑลแอร์และดักซ์ โดยมีที่ตั้งของมุขนายกที่อาสนวิหารแอร์ ต่อมาในปี ค.ศ. 1833 ได้มีการย้ายที่ตั้งของมุขนายกมาอยู่ที่อาสนวิหารแห่งดักซ์ อนึ่ง อาสนวิหารแอร์ยังคงเป็นอาสนวิหารร่วม (co-cathedral)
อาสนวิหารแห่งนี้ได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1884 ในบริเวณซุ้มประตูอัครทูต () และอาคารส่วนที่เหลือ ค.ศ. 1946
ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 13 อันเป็นยุคเจริญรุ่งเรืองของเมือง มุขนายกในขณะนั้นจึงได้มีโครงการสร้างสิ่งปลูกสร้างทางศาสนามากมาย รวมถึงอาสนวิหารใหม่ที่สร้างบนที่ของโบสถ์แบบโรมาเนสก์แต่เดิม ด้วยอาสนวิหารในแบบสถาปัตยกรรมกอทิกอย่างสวยงาม ซึ่งได้ถล่มลงในปี ค.ศ. 1646 เหลือเพียงแต่ซุ้มประตูอัครทูตซึ่งหลงเหลือเพื่อแสดงถึงความยิ่งใหญ่ในอดีต โดยซุ้มประตูนี้ตั้งอยู่ในบริเวณแขนกางเขนฝั่งทิศเหนือ ซึ่งได้ขึ้นทะเบียนเมื่อปี ค.ศ. 1884
ด้วยซุ้มประตูทางเข้าโบราณที่มีความสูงถึง 12 เมตร กว้าง 8 เมตร ประกอบไปด้วยงานแกะสลักหินที่สลักเสลาอย่างสวยงาม และจัดว่าหายากแห่งหนึ่งทางตอนใต้ของประเทศฝรั่งเศส ซึ่งก็ได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานไปแล้วนั้น อาสนวิหารที่เห็นในปัจจุบันสร้างเมื่อปลายคริสต์ศตวรรษที่ 17 ในแบบสถาปัตยกรรมคลาสสิก ภายในแบ่งเป็นสามระดับชั้น (ซุ้มทางเดินโค้ง ระเบียงแนบชั้นบน และหน้าต่างบานใหญ่ชั้นบนสุด) งานหัวเสาทั้งหมดเป็นเสาแบบไอออนิก ซึ่งสวยงามเทียบได้กับโบสถ์นักบุญเปาโลแห่งปารีส และโบสถ์นักบุญหลุยส์แห่งเลแซ็งวาลีด
ฝั่งทางเข้าหลัก และทางเข้าทิศใต้ประกอบด้วยหน้าบันขนาดใหญ่โตและดูขึงขัง ในทางกลับกัน ทางทิศเหนือซึ่งเปิดไปสู่จัตุรัสด้านหน้านั้น มีความละเอียดอ่อนปนความกระด้างบ้าง บริเวณทางเข้าหลักของอาสนวิหารซึ่งกินเวลาการก่อสร้างนานที่สุด สร้างตามแบบของโปล กาลัว สถาปนิกชาวปารีส แล้วเสร็จเมื่อค.ศ. 1894 ตัวอาคารหลักของอาสนวิหารนี้ได้ถูกขึ้นทะเบียนต่อมาในปี ค.ศ. 1946
หอหลังคาโดมบริเวณจุดตัดกลางโบสถ์นั้นตกแต่งด้วยงานภาพจิตรกรรม บริเวณร้องเพลงสวด มีงานไม้สลักเป็นที่นั่งสวด (สมัยคริสต์ศตวรรษที่ 16) ซึ่งบูรณะได้จากอาสนวิหารเดิม แท่นบูชาและแท่นบูชาแม่พระทำจากหินอ่อนย้อมสี (สมัยกลางคริสต์ศตวรรษที่ 18) เป็นงานของพี่น้องตระกูลมัซเซตตีซึ่งเป็นช่างชาวสวิสที่อาศัยอยู่ที่อาวีญง ฐานประดับออร์แกนเป็นงานสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 17 ตอนปลาย โดยโกลาร์ ช่างทำตู้ (ebonist) ประจำท้องถิ่น ซึ่งภายหลังจากการบูรณะครั้งใหญ่นั้นได้ถือว่าเป็นหนึ่งในงานประดับออร์แกนที่สวยที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศฝรั่งเศส
แอโฟรแจ็ก
นิค ฟาน เดอ วัลล์ () หรือรู้จักในชื่อ แอโฟรแจ็ก () เกิดวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 1987 เป็นโปรดิวเซอร์เพลงและดีเจชาวดัตช์ เขาเกิดและโตที่เมืองสไปเคนิสเซอ ในเนเธอร์แลนด์ เช่นเดียวกับวาโต กอนซาเลซ และซีด ฟาน รีล เขาติดอยู่อันดับ 7 ของนิตยสารดีเจแม็กในหัวข้อ 100 สุดยอดดีเจในปี 2011. ต่อมาในการจัดอันดับหัวข้อเดียวกันในปี 2012 เขาติดอยู่อันดับ 9 ของนิตยสารดีเจแม็กเช่นกัน
ผลงานเพลงของเขาได้แก่เพลง "Take Over Control" ที่ได้นักร้องชาวดัตช์ เอวา ไซมอนส์ มาร้อง ติดชาร์ตกว่า 10 ประเทศ แอโฟรแจ็กมีซิงเกิ้ลฮิตที่ทำงานร่วมกับพิตบูล ในเพลง "Give Me Everything" ได้นี-โยและเนเยอร์มาร่วมร้อง เขายังทำงานเพลง "Run the World (Girls)" ของบียอนเซ่
ฮะมัด บิน มุฮัมมัด อัชชัรกี
ฮะมัด บิน มุฮัมมัด อัชชัรกี ทรงเป็นเจ้าผู้ครองรัฐฟูไจราห์ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ องค์ปัจจุบัน ประสูติเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2492 พระองค์เป็นพระราชโอรสของมุฮัมมัด บิน ฮะมัด อัชชัรกี พระองค์ขึ้นครองราชย์เมื่อ18 กันยายน พ.ศ. 2517 ต่อจากพระราชบิดา
ฮะมัด บิน มุฮัมมัด อัชชัรกี ทรงเสกสมรสกับฟาฏิมะฮ์ บินต์ ษานี อัลมักตูม มีพระโอรสและพระธิดาด้วยกัน 6 พระองค์
ฮุมัยด์ บิน รอชิด อันนุอัยมี
ฮุมัยด์ บิน รอชิด อันนุอัยมี () ทรงเป็นเจ้าผู้ครองรัฐอัจมาน สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ องค์ปัจจุบัน และทรงเป็นสมาชิกสภาสูงสุดแห่งสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ประสูติเมื่อปี พ.ศ. 2474 เสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อ 6 กันยายน พ.ศ. 2524
ยกยาการ์ตา
ยกยาการ์ตา (; ) เป็นเมืองหลักของเขตพิเศษยกยาการ์ตา เกาะชวา ประเทศอินโดนีเซีย ที่นี่ถือว่าเป็นศูนย์กลางของวัฒนธรรมชวาโบราณทั้งในด้านดนตรี นาฏศิลป์ และงานฝีมือ ยกยาการ์ตาเคยเป็นเมืองหลวงในช่วงที่อินโดนีเซียเรียกร้องเอกราชจากดัชต์ในปีช่วง ค.ศ.1945 - 1949
เมืองยกยาการ์ตาแต่เดิมมีชื่อว่า "อโยธยา" (Ayodhya) ซึ่งตั้งตามเมืองในวรรณคดีเรื่องรามายณะ ภายหลังได้เปลี่ยนชื่อเป็นยกยาการ์ตา โดยคำว่า "ยกยา" (Yogya) แปลว่า "เหมาะสม" ส่วนคำว่า "การ์ตา" (Karta) แปลว่า "รุ่งเรือง"
ในปี 1942 จักรวรรดิญี่ปุ่นบุกเกาะชวาและปกครองจนกระทั่งญี่ปุ่นพ่ายแพ้สงครามในปี 1945 ซูการ์โนประกาศเอกราชประเทศอินโดนีเซียในเดือนสิงหาคมปีเดียวกัน สุลต่านฮาเมิงกูบูโบโนที่ 6 ส่งจดหมายถึงประธานาธิบดีซูการ์โนทันที พระองค์ทรงสนับสนุนการเกิดของสาธารณรัฐอินโดนีเซียและยอมรับว่ารัฐสุลต่านยกยาการ์ตาคือส่วนหนึ่งของประเทศอินโดนีเซีย โดยเจ้าผู้ครองเมืองซูราการ์ตาก็ทำเช่นเดียวกัน และราชอาณาจักรชวาทั้งสองรัฐได้ถูกตั้งให้เป็นเขตปกครองพิเศษในอินโดนีเซีย อย่างไรก็ตามเนื่องจากสมาชิกฝ่ายที่ต่อต้านกษัตริย์ในซูราการ์ตาก่อการจลาจล ทำให้เจ้าผู้ครองนครซูราการ์ตาหมดอำนาจในปี 1946 และถูกผนวกรวมกับจังหวัดชวากลาง
การสนับสนุนของเมืองยกยาการ์ตามีความสำคัญในการรวมชาติ ในระหว่างสงครามเรียกร้องเอกราชอินโดนีเซียในปี ค.ศ. 1945-1949 เมืองยกยาการ์ตาได้รับการตั้งให้เป็นเมืองหลวงในระหว่างปี 1945 ถึง 1948 ก่อนจะย้ายเมืองหลวงไปที่จาการ์ตา 
ลักษณะภูมิอากาศของยกยาการ์ตาเป็นแบบมรสุมเขตร้อน โดยช่วงฤดูฝนจะเริ่มตั้งแต่เดือนตุลาคมจนถึงเดือนมิถุนายน ช่วงฤดูแล้วจะเริ่มตั้งแต่เดือนกรกฎาคมจนถึงเดือนกันยายน
ศรีสุลต่านฮาเมงกูบูโวโนที่ 10
สุลต่านฮาเมงกูบูโวโนที่ 10 (Sri sultan Hamengkubuwono X) ทรงเป็นสุลต่านพระองค์ที่ 10 แห่งยอกยาการ์ตา และผู้ว่าราชการจังหวัดคนที่ 3 ของเมืองยกยาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย ประสูติเมื่อ 2 เมษายน พ.ศ. 2489 เป็นพระราชโอรสในสุลต่านฮาเมงกูบูโวโนที่ 9กับ เสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อ7 มีนาคม พ.ศ. 2532 ต่อจากพระราชบิดา ทรงสำเร็จการศึกษาจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยกัจจา มาดา ทรงอภิเษกสมรสกับกุสตี กันเจง ราตู มีพระธิดา 5 พระองค์
ปัจจุบันประทับที่พระราชวังเมืองยกยาการ์ตา
กีฬากรีฑาในกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 29
กีฬากรีฑาในกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 29 เริ่มการแข่งขันวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2556 - 23 มีนาคม พ.ศ. 2556 ณ สนามกีฬาสถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตมหาสารคาม
พระเจ้าโอมูซิงกา ชาร์ล เวสลีย์ มุมเบเร
พระเจ้าโอมูซิงกา ชาร์ล เวสลีย์ มุมเบเร เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรรเวนซูรูรู ซึ่งเป็นอาณาจักรหนึ่งในเจ็ดอาณาจักรของประเทศยูกันดา พระบรมราชสมภพเมื่อปี พ.ศ. 2496 เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าอิซายา มูคิราเนีย คิบันซางกา พระองค์ทรงครองราชย์สองครั้ง เสด็จขึ้นครองราชย์แรกเมื่อพ.ศ. 2509 - พ.ศ. 2525 ครั้งที่สองเมื่อ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2552 - ปัจจุบัน ในอดีตพระองค์และพระราชบิดาเคยนำกองทัพอาณาจักรเข้ารบกับกองทัพอาณาจักรโตโร เมื่อพระราชบิดาของพระองค์เสด็จสวรรคตพระองค์จึงขึ้นครองราชย์แทน เมื่อพระองค์ขึ้นครองราชย์พระองค์ก็ทรงประกาศวางอาวุธ ยุติการทำสงคราม และเดินทางไปยังประเทศสหรัฐอเมริกา เพื่อไปศึกษาต่อ หลังจากนั้นพระองค์ก็ทรงเป็นผู้ช่วยพยาบาล ก่อนที่จะกลับมาครองราชย์ครั้งที่สอง
ทิตชญา ภูดิทกุลกานต์
ทิตชญา ภูดิทกุลกานต์ ชื่อเดิม โชติมา นวคุณากร ชื่อเล่น โบว์ เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย เล่นละครซิทคอมเรื่อง น้องใหม่ร้ายบริสุทธิ์ ที่รับบทเป็น นาโนและเธอก็มีผลงานเข้ามาเรื่อยๆ โบว์เป็นนักแสดงของค่ายช่อง 3
แดวู เอสเปอโร
แดวู เอสเปอโร () เป็นรถยนต์นั่งขนาดกลาง (Mid-Size Car) ผลิตโดย แดวู เริ่มผลิตในปี พ.ศ. 2533 และเลิกผลิตในปี พ.ศ. 2540 โดยเป็นรถยนต์นั่งขนาดกลางรุ่นแรกของแดวู มอเตอร์ส ออกแบบโดย Gruppo Bertone ใช้แพลตฟอร์มของ GM ตระกูล GM J platform มีตัวถัง 1 แบบคือซีดาน 4 ประตู ใช้เครื่องยนต์ 1.5 ,1.8 และ 2.0 ลิตร ระบบเกียร์เป็นเกียร์ธรรมดา 5 สปีดและเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด ระยะฐานล้อ 2,620 มม. ความยาว 4,615 มม. ความกว้าง 1,718 มม. ความสูง 1,388 มม. น้ำหนัก 1,108 กก. มีฐานการประกอบอยู่ที่ประเทศเกาหลีใต้ ,อิหร่าน ,โปแลนด์และโรมาเนีย
ในประเทศที่พูดภาษาสเปนยกเว้นชิลี แดวู เอสเปอโรจะถูกเปลี่ยนชื่อไปเป็น แดวู อราโนส เนื่องจากคำว่า Espero แปลว่า ฉันรอ ซึ่งเป็นความหมายที่ไม่ดี หากใช้ชื่อนี้ก็อาจจะทำให้ยอดขายตกต่ำได้
ในประเทศไทย แดวู เอสเปอโร เปิดตัวเมื่อปี พ.ศ. 2537 เป็นรถนำเข้าทั้งคัน พร้อมกับการเปิดตัวและสื่อสารแบรนด์ Daewoo ในประเทศไทย โดยบริษัท ไทยแดวูมอเตอร์เซลส์ จำกัด (เดิมคือบริษัท เรโนลต์ (ประเทศไทย) จำกัด ผู้ผลิต นำเข้าและจัดจำหน่ายรถยนต์เรโนลต์ในประเทศไทยที่ได้ถอนการลงทุนในประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2538) เมื่อปี พ.ศ. 2537 โดยนำมาเปิดตัวพร้อมกับรถยนต์ขนาดเล็กรุ่น Fantasy เอสเปอโรเปิดตัวเพื่อแข่งกับรถขนาดกลางจากเกาหลีใต้อีกรุ่นหนึ่ง คือ Hyundai Sonata ในยุคที่รถเกาหลีเริ่มได้รับความนิยมในประเทศไทย ก่อนจะค่อยๆ เลิกนำเข้าและจำหน่ายไปในปี พ.ศ. 2542 เป็นปีเดียวกับที่แดวูตัดสินใจถอนการลงทุนจากประเทศไทยโดยสิ้นเชิง
ฌูอัน อันริก บิบัส ซิซิเลีย
ฌูอัน อันริก บิบัส ซิซิเลีย () เป็นผู้ปกครองร่วมแห่งราชรัฐอันดอร์รา บิชอปแห่งอูร์เฌ็ลย์ และมุขมณฑลโรมันคาทอลิก
ฌูอัน อันริก บิบัส ซิซิเลีย เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2492 ในเมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปน เป็นบุตรชายคนที่ 3 ของฟรันแซ็สก์ บิบัส อี ป็อนส์ กับกูร์แนเลีย ซิซิเลีย อิบัญเญซ ซึ่งเป็นเจ้าของร้านค้าปลีกขนาดเล็ก เขาเข้าศึกษาที่เซมินารีในปี พ.ศ. 2508 และศึกษามนุษยศาสตร์ ปรัชญา และเทววิทยา ในปี พ.ศ. 2517 ฌูอันบวชเป็นบาทหลวงในบ้านเกิดของเขา เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าเป็นผู้ช่วยบาทหลวงของบาร์เซโลนาในปี พ.ศ. 2536 และบิชอปแห่งอูร์เฌ็ลย์ในปี พ.ศ. 2544 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 เมื่อฌูอัน มาร์ตี อี อะลานิส บิชอปแห่งอูร์เฌ็ลย์คนก่อนเกษียณอายุในปี พ.ศ. 2546 ฌูอันจึงได้ดำรงตำแหน่งบิชอปแห่งอูร์เฌ็ลย์เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2546 และเป็นผู้ปกครองร่วมแห่งอันดอร์ราอีกตำแหน่ง 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2546 เขาได้สาบานตนเข้ารับตำแหน่งผู้ปกครองร่วมแห่งอันดอร์ราที่กาซาดาลาบัลย์ในกรุงอันดอร์ราลาเวลลา ฌูอัน อันริก บิบัส ซิซิเลียได้รับตำแหน่งอาร์ชบิชอปโดยสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 เมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2553
พระเจ้าคาบาคาโรนัลด์ มูเวนดา มูเตบิที่ 2
พระเจ้าคาบาคาโรนัลด์ มูเวนดา มูเตบิที่ 2 เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรบูกันดา ซึ่งเป็นอาณาจักรหนึ่งในเจ็ดอาณาจักรของประเทศยูกันดา พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์ตามพระราชประเพณีการสืบทอดตำแหน่งผู้ปกครองอาณาจักรของยูกันดา พระบรมราชสมภพเมื่อ 13 เมษายน พ.ศ. 2498 เป็นพระราชโอรสของสมเด็จพระเจ้าวาลูเก็มเบ มูเตบิ ลูวันกูลา มูเตซาที่ 2กับสมเด็จพระราชินีนามาโซเล ซาราห์ นาลูเล พระองค์ขึ้นครองราชย์เมื่อ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2536
พระเจ้าคาบาคาโรนัลด์ มูเวนดา มูเตบิที่ 2 ทรงราชาภิเษกสมรสกับสมเด็จพระราชินีซิลเวีย นักจินดา มีพระราชโอรส-ธิดาด้วยกัน 5 พระองค์
ประเสริฐ พงษ์สุวรรณศิริ
ประเสริฐ พงษ์สุวรรณศิริ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดยะลา สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
ประเสริฐ พงษ์สุวรรณศิริ เกิดเมื่อ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2499 ที่จังหวัดนครนายก เป็นบุตรของนายอารีรัตน์ กับนางบริบูรณ์ พงษ์สุวรรณศรี มีพี่น้อง 7 คน โดยประเสริฐ เป็นบุตรคนที่ 5 จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษา ที่โรงเรียนคณะราษฎรบำรุง จังหวัดยะลา ระดับปริญญาตรี ศิลปศาสตรบัณฑิต สาขารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
ประเสริฐ พงษ์สุวรรณศิริ เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดยะลา ตั้งแต่ พ.ศ. 2538 ในนามพรรคประชาธิปัตย์ ซึ่งสามารถฝ่ากระแสของพรรคความหวังใหม่ในเวลานั้นได้ และได้รับเลือกตั้งเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน
พระเจ้าโอมูกาเบอึนตาเรที่ 6
พระเจ้าโอมูกาเบอึนตาเรที่ 6 เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรอันโกเล ประเทศยูกันดา พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์ตามประเพณีการสืบตำแหน่งผู้ปกครองอาณาจักรของยูกันดา
พระบรมราชสมภพเมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2483 เสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536
พระเจ้าโอมูกาเบอึนตาเรที่ 6 ทรงราชาภิเษกสมรสกับสมเด็จพระราชินีเดนนิส คเวซิ
อาสนวิหารเบอซ็องซง
อาสนวิหารเบอซ็องซง () เรียกชื่อเต็มว่า อาสนวิหารนักบุญยอห์นแห่งเบอซ็องซง () เป็นทั้งอาสนวิหารและบาซิลิกาในนิกายโรมันคาทอลิก รวมทั้งเป็นอาสนวิหารสำคัญประจำราชวงศ์การอแล็งเฌียงและภูมิภาคฟร็องช์-กงเต เป็นที่ตั้งของอัครมุขนายกประจำอัครมุขมณฑลเบอซ็องซง ตั้งอยู่ที่เมืองเบอซ็องซง จังหวัดดู แคว้นบูร์กอญ-ฟร็องช์-กงเต ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่นักบุญยอห์นผู้นิพนธ์พระวรสาร
อาสนวิหารแห่งนี้ประกอบด้วยสามสถาปัตยกรรมหลัก ๆ กล่าวคือโรมาเนสก์, กอธิก และบาโรก ซึ่งสร้างในครั้งแรกราวคริสต์ศตวรรษที่ 3 และต่อมาได้รับการบูรณะต่อเติมเรื่อยมา โดยเฉพาะครั้งใหญ่ ๆ ในคริสต์ศตวรรษที่ 9 และ 11 สิ่งที่มีความโดดเด่นและไม่เหมือนที่อื่นของอาสนวิหารแห่งนี้ก็คือ บริเวณร้องเพลงสวดมีถึง 2 ด้านตั้งอยู่ตรงข้ามกัน งานภาพเขียนกว่า 30 ชิ้นซึ่งได้รับการขึ้นทะเบียนในฐานะอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ นาฬิกาดาราศาสตร์ซึ่งได้จัดว่าเป็นงานชิ้นเอกของนาฬิกาประเภทนี้ และแท่นบูชาแบบวงกลมทำจากหินอ่อนสีขาวบริสุทธิ์ เรียกกันว่า "กุหลาบแห่งนักบุญยอห์น" () งานสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 11
ฐานะทางการปกครองทางมุขมณฑลของอาสนวิหารแห่งนี้ถูกตั้งคำถามบ่อยครั้ง อันเนื่องมาจากความสำคัญของโบสถ์อีกแห่งหนึ่ง (โบสถ์นักบุญเปโตรแห่งเบอซ็องซง) ซึ่งมีความเก่าแก่ไม่แพ้กัน รวมทั้งการสนับสนุนนักบวชของแต่ละฝ่าย ซึ่งฐานะอาสนวิหารแห่งมุขมณฑลแห่งนี้ก็ถูกสลับไปมาอยู่เป็นครั้งคราว แต่ในที่สุดสมเด็จพระสันตะปาปาคาลิกซ์ตุสที่ 2 ก็ได้ประกาศตัดสินอย่างเป็นทางการให้อาสนวิหารแห่งนี้เป็นศูนย์กลางการปกครองของมุขมณฑล และยังถือว่าอยู่ในฐานะ อีกด้วย
อาสนวิหารแห่งนี้ยังเป็นที่ฝังศพของบุคคลสำคัญต่าง ๆ ในอดีต อาทิ เคานต์แห่งบูร์กอญและอัครมุขนายกในอดีต
อาสนวิหารแห่งนี้ได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1875