hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
มนต์รัก ขวัญโพธิ์ไทย
มนต์รัก ขวัญโพธิ์ไทย มีชื่อจริงว่า อ่ำ ยิ้มอยู่ เกิดเมื่อ พ.ศ. 2493 เป็นชาวตำบลสระสี่เหลี่ยม อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี
เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2527 เนื่องจากวงดนตรีของ พุ่มพวง ดวงจันทร์ ไปทำการแสดงในงานฝังลูกนิมิต ที่วัดบางขุนไกร อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี ในขณะที่วงของ สลักจิตร ดวงจันทร์ น้องสาว ไปทำการแสดงที่วัดปรักเขว้า อำเภอพนมทวน จังหวัดกาญจนบุรี นักร้องจากวงพุ่มพวง 3 คน คือ เพชร โพธาราม เสกศักดิ์ ภู่กันทอง และ มนตรัก ขวัญโพธิ์ไทย ไปร้องให้กับวง สลักจิตร ก่อนในช่วงหัวค่ำ เมื่อร้องเสร็จประมาณ 3 ทุ่ม ทั้ง 3 ก็รีบเดินทางไปร้องให้กับวงของพุ่มพวง ที่จังหวัดเพชรบุรี โดย มนต์รัก เป็นผู้ขับ เสกศักดิ์ นั่งเบาะหน้าซ้ายมือของคนขับ เพชร โพธาราม กับลูกเมียนั่งเบาะหลัง มนต์รักขับรถด้วยความเร็วสูงเพื่อหวังไปให้ทันงานประมาณ 4 ทุ่มกว่า ก็เข้าสู่ตัวเมืองเพชรบุรี ก่อนถึงทางแยกเข้าวัดเขาตะเครา ก่อนเกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์ทำให้ตัวเขา และเสกศักดิ์ ภู่กันทอง เสียชีวิตคาที่ทันที ส่วน เพชร โพธาราม และลูกเมียปลอดภัย
วันที่ 2 กุมภาพันธ์ ญาติ และเพื่อน ๆ ในวงการ นำศพของนักร้องทั้ง 2 มาตั้งบำเพ็ญกุศล ที่วัดอัมพวา กรุงเทพมหานคร เป็นวันเดียวกับที่วัดยางสุทธาราม ย่านพรานนก ทำการฌาปนกิจศพ สังข์ทอง สีใส ซึ่งเสียชีวิตมาก่อนหน้านี้ไม่ถึง 10 วัน ด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์เช่นกัน
สาธารณรัฐไครเมีย
สาธารณรัฐไครเมีย (; , ) (ตาตาร์ไครเมีย Къырым Джумхуриети) เป็นสาธารณรัฐที่ประกาศตนเป็นส่วนหนึ่งของประเทศรัสเซีย ถือครองดินแดนส่วนใหญ่ของคาบสมุทรไครเมียในทะเลดำ ทางใต้ของประเทศยูเครน อธิปไตยเหนือดินแดนดังกล่าวยังพิพาทกันระหว่างประเทศยูเครนกับรัสเซีย
สาธารณรัฐไครเมียก่อตั้งขึ้นจากผลแห่งการลงประชามติไครเมีย พ.ศ. 2557 เมื่อวันที่ 17 มีนาคม 2557 โดยรัสเซียรับรองเอกราชของสาธารณรัฐไครเมียในวันเดียวกับที่ก่อตั้ง ในวันรุ่งขึ้น ประเทศดังกล่าวขอเข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของประเทศรัสเซีย และมีการลงนามร่างกฎหมายเพื่อเปิดทางให้ดำเนินการได้ ซึ่งการรวมไครเมียเข้ากับรัสเซียดังกล่าวไม่ได้รับการรับรองจากนานาชาติโดยทั่วไป การขอเข้าเป็นส่วนหนึ่งของรัสเซียได้รับสิทธิแยกกัน โดยสิทธิหนึ่งแก่อดีตสาธารณรัฐปกครองตนเองไครเมีย และอีกสิทธิหนึ่งแก่เซวัสโตปอล
วันที่ 18 มีนาคม 2557 รัสเซียและไครเมียได้ลงนามสนธิสัญญาการเข้าร่วมของสาธารณรัฐไครเมียและเซวัสโตปอลในสหพันธรัฐรัสเซียหลังการปราศรัยต่อรัฐสภาของประธานาธิบดีปูติน ในช่วงเปลี่ยนผ่านซึ่งจะมีถึงวันที่ 1 มกราคม 2558 ทั้งสองฝ่ายจะระงับประเด็นการรวมเข้าเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันของไครเมียและเซวัสโตปอล "ในระบบเศรษฐกิจ การเงิน สินเชื่อ และกฎหมายของสหพันธรัฐรัสเซีย"
จนถึงวันที่ 18 มีนาคม 2557 มีเพียงสี่ประเทศเท่านั้นที่รับรองเอกราชของสาธารณรัฐไครเมีย โดยมีหนึ่งประเทศที่เป็นรัฐสมาชิกสหประชาชาติ คือ รัสเซีย อับฮาเซีย นากอร์โน-คาราบัค และเซาท์ออสซีเชีย
ก่อนหน้านี้ ในวันที่ 11 มีนาคม 2557 ทั้งสองเขตเคยอนุมัติมติร่วมแสดงเจตจำนงประกาศอิสรภาพ ตลอดจนมติแสดงเจตนารวมกับรัสเซีย รัฐบาลทั้งสองเรียกร้องให้มีการลงประชามติเพื่อจุดประสงค์นี้ แม้ว่าเสียงส่วนใหญ่ที่ไปออกเสียงลงคะแนนในการลงประชามตินี้ออกเสียงสนับสนุนเอกราชจากยูเครน แต่นานาชาติไม่รับรองความชอบธรรมและความเป็นธรรมของการออกเสียงดังกล่าว โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เพราะการลงประชามตินี้เกิดขึ้นในสถานการณ์ที่รัสเซียกำลังยึดครองคาบสมุทรไครเมียอยู่
วันที่ 17 มีนาคม 2557 เกิดการลงประชามติ ผลปรากฏว่า ไครเมียประกาศเอกราชจากยูเครน และเข้าสู่การเป็นสาธารณรัฐของรัสเซีย รัฐสภาไครเมียประกาศอิสรภาพจากยูเครนอย่างเป็นทางการ และขอเข้าเป็นส่วนหนึ่งของสหพันธรัฐรัสเซียอย่างเต็มตัว รัสเซียรับรองเอกราชของไครเมียในวันเดียวกัน
ไครเมียมีการปกครองโดยมีรัฐสภาไครเมียเป็นนิติบัญญัติ และมีนายกรัฐมนตรีเป็นหัวหน้าฝ่ายบริหาร ส่วนประมุขขึ้นตรงกับประธานาธิบดีรัสเซีย
เสกศักดิ์ ภู่กันทอง
เสกศักดิ์ ภู่กันทอง มีชื่อจริงว่า เสน่ห์ จันทร์ทอง ชื่อเล่นว่าแดง เป็นชาว อำเภอวิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทอง
ก่อนที่จะมาเป็นนักร้องดัง เคยบวชเรียนมาตั้งแต่เด็ก จึงชอบใช้ชีวิตเรียบง่าย สมถะ ไม่ยึดติด โดยเมื่อเรียนจบ ป.4 เขาก็ไปบวชเป็นสามเณรอยู่ที่วัดป่าโมก จังหวัดอ่างทอง บวชเป็นสามเณรได้ 5 ปี เป็นพระอีก 3 ปี รวมเป็น 8 ปี และได้ศึกษาธรรมะ จนจบนักธรรมเอก ในระหว่างบวชเขาเป็นนักเทศน์นักแหล่ที่ถูกอกถูกใจญาติโยมพอสมควร เนื่องจากเสียงดี ช่วงปี 2518-2519 คือช่วงเวลาทองของชีวิต ชื่อเสียงของเขาเรียกว่าดังระเบิด เพราะมีเพลงดังมากๆติดๆ กันถึง 3 เพลงรวด เริ่มจาก โสภาใจดำ , ขันหมากเศรษฐี และ ทหารอากาศขาดรัก หลายคนแนะนำให้เขาตั้งวงดนตรีและขึ้นเป็นหัวหน้าวงเอง แต่เขาปฏิเสธไปด้วยความถ่อมตน ว่าเพลงดังยังมีน้อย กลัวไม่มีอะไรไปร้องให้แฟนเพลงฟัง แต่พอผ่านพ้นช่วงสองสามปีของความดัง ชื่อเสียงของเขาก็เริ่มเสื่อมความนิยมลง ชีวิตช่วงนั้นเขาจึงตระเวนร้องเพลงกับวงลูกทุ่งดัง รวมทั้งวงจีระพันธ์ วีระพงษ์ และ ศรชัย เมฆวิเชียร รวมทั้งรับงานเชิญทั่วไปด้วย
วันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2527 ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ ที่จังหวัดเพชรบุรี กับเพชร โพธาราม มนต์รัก ขวัญโพธิ์ไทย ทำให้ตัวเขา และมนต์รัก ขวัญโพธิ์ไทย เสียชีวิตคาที่ทันที ส่วนเพชร โพธาราม และลูกเมีย ปลอดภัย
วันที่ 2 กุมภาพันธ์ ญาติและ เพื่อน ๆ ในวงการ นำศพของนักร้องทั้ง 2 มาตั้งบำเพ็ญกุศล ที่วัดอัมพวา กรุงเทพมหานคร เป็นวันเดียวกับที่วัดยางพรานนก ทำการฌาปนกิจศพ สังข์ทอง สีใส ซึ่งเสียชีวิตมาก่อนหน้านี้ไม่ถึง 10 วัน ด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์เช่นกัน
ดาว บ้านดอน
ดาว บ้านดอน ชื่อจริงว่า เทียม เศิกศิริ เป็นชาวอำเภอเมืองยโสธร จังหวัดยโสธร เป็นลูกหลานชาวนา มีพี่น้องทั้งหมด 7 คน ลำบากมาตั้งแต่ยังเป็นเด็ก เรียนหนังสือจบแค่ ป.4 ไม่มีโอกาสเรียนต่อทั้งๆที่เป็นคนเรียนเก่งความจำดี จึงได้มาบวชเป็นสามเณรอาศัยร่มผ้ากาสาวพัสตร์ หัดเทศน์ทำนองและแหล่จนชำนาญ เป็นสามเณรเสียงทองที่มีปฏิภาณเป็นเลิศกลายเป็นสามเณรนักเทศน์แหล่อันดับ หนึ่งของแผ่นดินที่ราบสูงในสมัยนั้น
เทพบุตร สติรอดชมภู เห็นแววของสามเณรน้อย จึงชักชวนสามเณรว่าหากว่าลาสึกขามาเมื่อใดจะให้ออกมาแสดงหมอลำ ในที่สุดสามเณรน้อยก็ลาสึกขาออกมาแสดงหมอลำและร้องเพลงลูกทุ่งในเวลาต่อมา ด้วยความเป็นคนที่มีความจำและสมองดี รู้จักคิดประดิษฐ์ประดอยถ้อยคำใหม่มาตั้งแต่สมัยเป็นนักเทศน์ ดาว บ้านดอน จึงสามารถเขียนกลอนลำและเขียนเพลงร้องได้เอง
HIMARS
จรวดหลายลำกล้อง HIMARS เป็นรุ่นที่พัฒนามาจาก จรวดหลายลำกล้องแบบ MLRS โดยที่ HIMARS
จะให้จรวดแบบที่ใช้กับ MLRS แต่ติดตั้งบนรถบรรทุกล้อยางแทน ทำให้มีขนาดเล็กคล่องตัวกว่าและสามารถบรรทุกผ่านเครื่องบิน C-130 ได้
ประเภท: จรวดหลายลำกล้องขนาดเบาติดตั้งบนรถบรรทุก
ประเทศผู้ผลิต: สหรัฐอเมริกา
บริษัทผู้ผลิต: Lockheed Martin
บริษัทผู้ผลิตรถบรรทุก: BAE Systems 
น้ำหนักรถ: 24,000 ปอนด์ (10,900 กก. )
ความยาว: 7 ม. (23.0 ฟุต)
กว้าง: 2.4 เมตร (7.87 ฟุต)
ความสูง: 3.2 ​​เมตร (10.5 ฟุต)
พลประจำ: 3 คน (หัวหน้าชุด, พลยิง, พลขับ)
รัศมีปฏิบัติการของรถ: 480 กม. (298 ไมล์)
ความเร็วเดินทางของรถ: 85 กม. / ชม. (52.8 mph)
จำนวนลำกล้อง: 6
ระบบอาวุธ: จรวด 6 x 227mm M270 series หรือ 1 MGM-140 ATACMS หรือจรวดอื่นๆ ที่ยิงด้วยแท่นยิง M270 Multiple Launch Rocket System ได้
ระยะยิง: 45 km (จรวด ER-MLRS), 70 km (จรวดนำวิถี GMLRS ที่เพิ่มระยะยิง)
รถบรรทุก: รถบรรทุกขนาดห้าตัน 6x6 ใช้ป็นยานพาหนะทางยุทธวิธีขนาดกลาง (FMTV) สามารถเคลื่อนย้ายด้วยเครื่องบินลำเลียง C-130
สกุลพุนทิกรุส
สกุลพุนทิกรุส เป็นสกุลของปลาน้ำจืดขนาดเล็กสกุลหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
โดยใช้ชื่อสกุลว่า "Puntigrus" เป็นสกุลของปลาน้ำจืดขนาดเล็กที่พบในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
คำว่า "Puntigrus" มาจากพยางค์แรกของสกุล "Puntius" และคำว่า "tigrus" (มาจากภาษาละตินคำว่า "tigris" หมายถึง "เสือโคร่ง")
มีลักษณะเด่นที่แถบตามขวางลำตัว 4 แถบ ลำตัวป้อมสั้น ก้านครีบแข็งที่ครีบหลังมีขอบเป็นซี่จักร ริมฝีปากบาง
เป็นปลาที่แยกออกมาจากสกุล "Puntius"
ซู โหย่วเผิง
อเล็กซ์ ซู หรือซูโหย่วเผิง (; ชื่อภาษาอังกฤษ: Alec Su, Su youpeng)
ที่คนไทยรู้จักกันดีในบท องค์ชายห้า หรือ หย่งฉี ในเรื่อง องค์หญิงกำมะลอ และฮวยบ่อข่วย จากเรื่อง เดชเซียวฮื่อยี้ เกิดเมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2516 หรือ ค.ศ. 1973 
ซึ่งตรงกับวันไหว้พระจันทร์ของไต้หวัน นับถือศาสนาพุทธ มีพี่น้อง 2 คนที่ห่างกันถึง 6 ปี
ชีวิตส่วนตัวของซูโหย่วเผิงนั้น เป็นเด็กที่เรียนเก่งมาก และครอบครัวไม่อยากให้ซูโหย่วเผิงและน้องชายเข้าสู่วงการบันเทิง เพราะทางครอบครัวมองว่า อาชีพนี้เป็นอาชีพขายหน้าตา แต่ซูโหย่วเผิงสามารถทำให้ทางครอบครัวเปลี่ยนมุมมองนี้ได้ ด้วยการเป็นผู้ช่วยพิธีกรและเป็นนักร้องในวง เสียวหู่ตุ้ย ร่วมกับอู๋ฉีหลง และเฉินจื้อเผิง
ในปี 1996 ชีวิตของเขาตกต่ำถึงขีดสุด ถึงขั้นรับเล่นภาพยนตร์เกรด 3 ในเรื่องฉิงเซ่อ และผงาดสู่ความดังอีกครั้งในปีถัดมากับบทองค์ชายห้า ในองค์หญิงกำมะลอ
และพลิกบทบาทครั้งสำคัญในภาพยนตร์เรื่อง เฟิงเซิง ในบทบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ และต้องร้องเพลงงิ้วด้วย
ปัจจุบัน เขามีผลงานชื่อว่า เถียนมี่ซาจี่ รับบทเป็นนายตำรวจผู้เคร่งครัดในคดีสุดประหลาด
อนาคตข้างหน้า เขาตั้งใจจะไปฮอลลีวูด และมีผู้สร้างภาพยนตร์จากต่างประเทศชมว่า เขามีทักษะภาษาอังกฤษที่ดีเยี่ยม
นอกจากนั้นแล้ว เขายังได้เป็น 1 ในจตุรเทพของไต้หวัน
ฯลฯ
ฯลฯ
ฯลฯ
ฯลฯ
อู๋ ฉีหลง
อู๋ ฉีหลง หรือ นิกกี้ วู (; ชื่อภาษาอังกฤษ: Nicholas "Nicky" Wu, Wu qilong) เป็นนักร้องและนักแสดงที่มีชื่อเสียงจากเรื่อง ปู้ปู้จิงซิน ในบทหย่งเจิ้งฮ่องเต้ เกิดเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2513 หรือ ค.ศ. 1970 ชีวิตในวัยรุ่นของเขาต้องรับภาระเป็นหัวหน้าครอบครัวแทนพ่อของเขา เนื่องจากว่าพ่อของเขากำลังหนีหนี้อยู่ และในช่วงอายุ 18 ปีนี่เอง ทำให้เขาเข้าสู่วงการบันเทิงในฐานะสมาชิกวง เสียวหู่ตุ้ย พร้อมทั้งโด่งดังร่วมกับซูโหย่วเผิง ซึ่งเขากับซูโหย่วเผิงนั้น ได้เป็นจตุรเทพไต้หวันร่วมกันอีกด้วย
ชีวิตส่วนตัว เคยแต่งงานกับหม่าย่าซู แต่ก็เลิกรากันไป ปัจจุบันแต่งงานกับ หลิว ซือซือ นางเอกจากละครเรื่อง ฝ่ามิติลิขิตสวรรค์ ซึ่งทั้งสองได้พบรักกันในละครเรื่องนี้ และตอนนี้ทั้งสองกำลังจะมีว่าที่สมาชิกตัวน้อยอีกด้วย
ในบทเอ่อคังจากเรื่ององค์หญิงกำมะลอ ซึ่งแต่เดิมนั้น ผู้กำกับของละครชุดนี้ ได้ทาบทามบทนี้ให้กับเขา แต่เขาได้ปฏิเสธ เนื่องจากว่า เขาติดสัญญาทางฮ่องกง โจวเจี๋ยจึงรับบทนี้ไป
ฯลฯ
ฯลฯ
เสียวหู่ตุ้ย
เดอะ ลิตเติ้ล ไทเกอร์ หรือ เสียวหู่ตุ้ย (; ชื่อภาษาอังกฤษ: The Little Tiger, Xiao Hudui) เป็นวงบอยแบนด์ที่มีชื่อเสียงที่สุดในไต้หวัน
อู๋ ฉีหลง, เฉิน จื้อเผิง และ ซู โหย่วเผิง เป็นวัยรุ่นในไต้หวันที่ไม่รู้ว่าอนาคตเขาคือตำนานบอยแบนด์ของไต้หวัน ได้มารวมตัวกันเป็นเสียวหู่ตุ้ยเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 หรือ ค.ศ. 1988 
โดยทั้ง 3 คนนั้นก็มีบุคลิกไม่เหมือนกัน เช่น
อู๋ฉีหลง เป็นคนที่มีบุคลิกคล่องแคล่วว่องไว จึงได้ฉายา ผีลี่หู่ หรือ เสือสายฟ้า
เฉินจื้อเผิง เป็นคนที่รักสวยรักงาม และบางกระแสยังบอกอีกว่าเขาหน้าเหมือน เลสลี่ จาง จึงได้ฉายา เสี่ยวซร่วยหู่ หรือ เสือหล่อ ไปครอง
ส่วนคนสุดท้าย ซูโหย่วเผิง ซึ่งก่อนหน้าที่เขาจะทำเลสิกสายตา เขามีสายตาที่สั้นระดับ 1000 ไปแล้ว กอปรกับบุคลิกเด็กเรียน ทำให้ได้ฉายา ไกวไกวหู่ หรือ เสือเชื่อฟัง อย่างไม่ต้องสงสัย
และในปี 1991 เฉินจื้อเผิงต้องออกจากวงเพื่อไปเกณฑ์ทหารตามที่ตนเองได้ฝันไว้ ทำให้ทางวงต้องออกอัลบั้ม ไจ้เจี้ยน สำหรับเฉินจื้อเผิง และอู๋ฉีหลง ส่งความห่วงใยเพื่อนร่วมวงด้วยเพลง "จู้ หนี่ อี๋ เยว่ ลู่ สุ่น เฟิง"
ในปี 1994 เหล่าเสือน้อยได้หลับมาผงาดอีกครั้งใน happy forever ประสบความสำเร็จโดยประมาณ
จนกระทั่งเวลาหลาย 20 ปี ผ่านไป ปี 2010 เสียวหู่ตุ้ยได้หลับมาอีกครั้งในงาน CCTV's Spring Festival Gala
และแฟนคลับทั่วทิศ ก็หวังอีกทุกปี เพื่อจะรอวงนี้กลับมารวมตัวกันอีกครั้งอัลบั้มของเสียวหู่ตุ้ยทั้งหมด
สกุลเพเธีย
สกุลเพเธีย เป็นสกุลของปลาน้ำจืดสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า "Pethia" ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
คำว่า "Pethia" มาจากภาษาสิงหลคำว่า "pethia" หมายถึง สิ่งมีชีวิตเล็ก ๆ เช่น ปลาตะเพียนขนาดเล็ก ๆ ส่วนใหญ่เป็นปลาที่พบได้ในประเทศอินเดีย รวมถึงพม่า
มีลักษณะสำคัญ คือ เป็นปลาขนาดเล็กที่มีสีสันสดใส มีก้านครีบแข็งที่ครีบหลัง ที่ขอบด้านท้ายเป็นซี่จักรแข็งแรง ไม่มีหนวดที่ขากรรไกรคู่หน้า ส่วนคู่หลังอาจพบหรือไม่พบแล้วแต่ชนิด ริมฝีปากบาง เกล็ดที่มีท่อเส้นข้างลำตัวอาจไม่พบตลอดแนวเกล็ดด้านข้างจำนวน 19-24 เกล็ด ในบางชนิด ครีบหลังอยู่กึ่งกลางลำตัวล้ำแนวจุดเริ่มต้นของครีบท้อง มักมีจุดกลมรีในแนวยาวบริเวณคอดหาง และแต้มกลมเหนือแนวครีบอก
มีทั้งหมด 32 ชนิด
สกุลสหยัดเรีย
สกุลสหยัดเรีย เป็นสกุลของปลาน้ำจืดขนาดเล็กสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า "Sahyadria" ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
คำว่า "Sahyadria" มาจากคำว่า "Sahyadri" (สหยัดรี) ซึ่งเป็นชื่อท้องถิ่นของเทือกเขาเวสเทิร์นกาตส์ ในภาคตะวันตกของอินเดีย ซึ่งเป็นถิ่นกำเนิดของปลาในสกุลนี้ จัดเป็นปลาที่พบได้เฉพาะถิ่น
ปัจจุบัน จำแนกออกได้เป็น 2 ชนิด ได้แก่
สกุลบาร์โบดีส
สกุลบาร์โบดีส เป็นสกุลของปลาน้ำจืดสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า "Barbodes" (/บาร์-โบ-ดีส/) ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
เป็นปลาที่พบได้ในภูมิภาคเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ คำว่า "Barbodes" มาจากภาษาละตินคำว่า "barbus" หมายถึง "หนวดปลา" และภาษากรีกคำว่า "oides" หมายถึง "เหมือนกับ" หรือ "คล้ายกับ"
มีลักษณะสำคัญ คือ เมื่อยังเป็นลูกปลาวัยอ่อนจะมีแต้มกลมเรียงกันในแนวด้านข้างลำตัว 3-5 แต้ม ซึ่งรวมทั้งแต้มบริเวณคอดหาง และมีแต้มที่จุดเริ่มต้นของครีบหลัง ก้านครีบแข็งมีขอบเป็นซี่จักรแข็ง เกือบทุกชนิดมีหนวดบนขากรรไกรบนสองคู่ ยกเว้นในบางชนิด มีเกล็ดที่มีท่อในแนวเส้นข้างลำตัว 22-32 เกล็ด
ปัจจุบันแยกออกได้เป็น 47 ชนิดหมายเหตุ: มอริส ก็อตลา นักมีนวิทยาชาวสวิส มีความเห็นว่าปลาในสกุลนี้ยังไม่มีข้อยุติ เนื่องจากมีความเห็นว่าการกระจายพันธุ์ของปลาในสกุลนี้ครอบคลุมแต่เฉพาะเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และฟิลิปปินส์ แต่หลายชนิดในสกุลนี้ ได้แก่ "B. bovanicus", "B. carnaticus", "B. elongatus", "B. polylepis" และ "B. wynaadensis" มีถิ่นกระจายพันธุ์อยู่นอกจากพื้นที่เหล่านี้
สกุลซีสโทมัส
สกุลซีสโทมัส เป็นสกุลของปลาน้ำจืดสกุลหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) ใช้ชื่อสกุลว่า "Systomus" (/ซีส-โท-มัส/)
เป็นปลาพื้นเมืองที่พบได้ในเขตร้อนของทวีปเอเชีย เป็นปลาที่มีขอบท้ายก้านครีบแข็งของครีบหลังมีซี่จักรแข็งแรง ริมฝีปากเรียบบาง มีหนวดที่ริมฝีปากบนสองคู่ เกล็ดในแนวเส้นข้างลำตัวพัฒนาเป็นท่อสมบูรณ์จำนวนระหว่าง 27-34 เกล็ด เกล็ดบนลำตัวแต่ละเกล็ดมีฐานเกล็ดสีดำ แลดูเหมือนลายตามยาวจาง ๆ มีแต้มกลมรี ตามแนวยาวที่ฐานครีบหาง หลายชนิดมีจุดกลมสีดำบริเวณจุดเริ่มต้นของครีบหลัง มักพบแถบสีดำบริเวณขอบบนและล่างของครีบหาง
แบ่งออกได้เป็น 15 ชนิด
สกุลเดสโมพุนชัส
สกุลเดสโมพุนชัส () เป็นสกุลของปลาน้ำจืดขนาดเล็กสกุลหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) ใช้ชื่อสกุลว่า "Desmopuntius" (/เดส-โม-พุน-ชัส/)
คำว่า "Desmopuntius" มาจากภาษากรีกคำว่า δεσμωτες (desmotes) แปลว่า "นักโทษ" หรือ "เชลย" และคำว่า "Puntius" ซึ่งเป็นชื่อสกุลเก่า มีความหมายถึง ลวดลายบนตัวปลาที่เหมือนชุดนักโทษ มีลักษณะเด่นทางกายภาค คือ ขอบด้านท้ายของก้านครีบแข็งที่ครีบหลังเป็นซี่จักร ริมฝีปากบาง มีหนวดสองคู่เห็นชัดเจน เกล็ดในแนวข้างลำตัวมีท่อเรียงกันสมบูรณ์ถึงฐานครีบหางจำนวนระหว่าง 25-27 เกล็ด
จำแนกออกได้เป็น 8 ชนิด
UN number
UN Number เป็นเลขอ้างอิง 4 หลัก แสดงสมบัติของสารอันตรายตามข้อกำหนดโดยองค์การสหประชาชาติ (UN Recommendation on the Transport of Dangerous Goods, 10th edition) ซึ่งสำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติได้จัดทำเป็นภาษาไทยตามโครงการวางระบบการจัดการและการป้องกันสาธารณภัยจากการขนส่งสารเคมีและวัตถุอันตราย โดยจัดพิมพ์เผยแพร่ในชื่อ "ข้อกำหนดการขนส่งสินค้าอันตรายของประเทศไทย" ซึ่งมีรายละเอียดอธิบายความหมายของ UN-Number ไว้ในดังนี้
1. สินค้าอันตรายถูกกำหนดให้มีหมายเลข UN และชื่อที่ถูกต้องในการขนส่ง (Proper Shipping Name) ตามการจำแนกประเภทสินค้าอันตราย
2. สินค้าอันตรายที่มีการขนส่งกันโดยทั่วไปจะอยู่ในบัญชีรายชื่อสินค้าอันตราย ในกรณีที่สิ่งของหรือสารที่อยู่ในบัญชี ในการขนส่งต้องใช้ชื่อที่ถูกต้องในการขนส่งตามบัญชีรายชื่อสินค้าอันตราย สำหรับสินค้าอันตรายที่ไม่ได้ระบุชื่อเฉพาะ ในการขนส่งให้ระบุชื่อของสารหรือสิ่งของนั้นด้วยกลุ่มชื่อทั่วไป หรือกลุ่มไม่เฉพาะเจาะจง (N.O.S.)
ไพลโอซอร์
ไพลโอซอร์ (pliosaurs) คือสัตว์เลื้อยคลานในทะเลยุคดึกดำบรรพ์พวกหนึ่ง มีครีบขนาดใหญ่สี่อัน น้ำหนักประมาณ 120 กิโลกรัมถึงเกือบ 20 ตัน และมีความยาวตั้งแต่ 4.2 เมตรไปจนถึง 11 เมตรเลยทีเดียว(สายพันธุ์ที่ใหญ่ที่สุดคือ พรีเดเตอร์เอ็กซ์ ความยาวสูงสุดประมาณ 13 เมตร และหนักเกือบ 20 ตัน)มีรูปร่างแตกต่างจากโมซาซอร์ญาติห่างๆ ตรงที่โมซาซอร์ใช้หางว่ายน้ำคล้ายจระเข้ แต่ไพลโอซอร์จะมีหางสั้น และครีบขนาดเล็กกว่าซึ่งใช้ว่ายน้ำได้ลำบากกว่า นอกจากนี้ ฟันของโมซาซอร์จะมีรูปร่างแบบกิ้งก่าปัจจุบัน คือแหลมและโค้งไปด้านหลัง แต่ฟันของไพลโอซอร์จะเป็นกรวยแหลมขนาดเล็กที่เหมาะสำหรับการขบกัดกระดูกให้เป็นรอยและสร้างบาดแผลสาหัสได้น้อยกว่าโมซาซอร์ประกอบกับแรงกัดที่มากกว่าหลายเท่า ทำให้ไพลโอซอร์เป็นหนึ่งในนักล่าที่ดุร้ายรองจากโมซาซอร์ในยุคดึกดำบรรพ์เลยทีเดียว สายพันธุ์ของไพลโอซอร์ที่น่าสนใจได้แก่ โครโนซอรัส(kronosaurus),ไทรนาครอมีเรี่ยม(trinacromerum)และไลโอพลัวเรอดอน(liopleurodon) เป็นต้น
อาหารส่วนใหญ่ของไพลโอซอร์คือทุกอย่างที่จับและกินได้ รวมถึงพวกเดียวกันเอง เคยมีการพบซากไทรนาครอมีเรี่ยมในท้องของโครโนซอรัสตัวเต็มวัยด้วย 
เนื่องจากออกลูกเป็นไข่ ไพลโอซอร์จึงต้องขึ้นบกเพื่อวางไข่ด้วย
ปลาตะเพียนทราย
ปลาตะเพียนทราย หรือ ปลาขาวนา ในภาษาอีสาน (; ) ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
มีรูปร่างลักษณะคล้ายกับปลาตะเพียนขาว ("Barbonymus gonionotus") ซึ่งเดิมเคยอยู่ในสกุลเดียวกัน แต่ลำตัวป้อมกว่า หัวมีขนาดเล็ก ปากเล็ก มีหนวด 1 คู่ ลำตัวสีเงินเทา ครีบหลังมีประสีคล้ำ ก้านครีบหลังอันใหญ่มีขอบด้านท้ายเรียบ ครีบหางเว้าลึก ก้านครีบหลังอันใหญ่มีขอบด้านท้ายเรียบ ครีบหางเว้าลึก โคนครีบหางมีแต้มสีคล้ำ ในฤดูผสมพันธุ์แก้มจะมีแต้มสีส้มอ่อน
มีขนาดความยาวประมาณ 6-12 เซนติเมตร มีพฤติกรรมรวมฝูงกันเป็นฝูงเล็ก ๆ ตามแหล่งน้ำนิ่งที่มีพรรณไม้น้ำขึ้นหนาแน่น กินอาหารจำพวกแพลงก์ตอน, สัตว์หน้าดินขนาดเล็ก และพืชน้ำ จัดเป็นปลาที่พบชุกชุมตามหนองบึง, ทะเลสาบ, อ่างเก็บน้ำ, ลำห้วย และแม่น้ำต่าง ๆ ในภาคกลาง, ภาคเหนือและภาคอีสานของประเทศไทย ในต่างประเทศพบได้ในลาว, เวียดนาม, มาเลเซีย จนถึงเกาะชวา ในอินโดนีเซีย
ซูสีไทเฮา (แก้ความกำกวม)
ซูสีไทเฮา สามารถหมายถึง
ปลาเชอรี่บาร์บ
ปลาเชอรี่บาร์บ (; ) ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
มีลำตัวเพรียวยาวแบนข้าง พื้นสีลำตัวและครีบต่าง ๆ มีสีชมพูหรือสีชมพูอมแดง ด้านหลังมีสีน้ำตาล กลางลำตัวมีแถบสีคล้ำยาวตั้งแต่ปลายปากจรดโคนหาง บริเวณเหงือกมีสีแดง ปลาตัวผู้มีลำตัวเพรียวยาวกว่าตัวเมีย ลำตัวและครีบมีสีเข้มสดสวยกว่า มีขนาดความยาวเฉลี่ยประมาณ 6 เซนติเมตร
เป็นปลาท้องถิ่นที่มีถิ่นกำเนิดในประเทศศรีลังกา มีความว่องไวปราดเปรียวและมีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง วางไข่ครั้งละประมาณ 200-300 ฟองตามพืชน้ำ และใช้เวลาฟักประมาณ 2 วัน เช่นเดียวกับปลาชนิดอื่นที่ใกล้เคียงกัน
เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม
Mary is happy, Mary is happy
Mary is happy, Mary is happy เป็นภาพยนตร์ไทย เขียนบทและกำกับโดยนวพล ธำรงรัตนฤทธิ์ โดยนำเรื่องราวจากทวิตเตอร์ของผู้ใช้ @marylony จำนวน 410 ทวีต มาสร้างเป็นภาพยนตร์ นำแสดงโดย พัชชา พูนพิริยะ และชนนิกานต์ เนตรจุ้ย เข้าฉายเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน 2556 เฉพาะโรงภาพยนตร์เฮาส์ ลิโด เอสพลานาด ซีนีเพล็กซ์ รัชดาภิเษก เมเจอร์ ซีนีเพล็กซ์ เซ็นทรัลพลาซา เชียงใหม่ แอร์พอร์ต และ อีจีวี เทสโก้ โลตัส เอกซ์ตรา ขอนแก่น
ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการเสนอเข้าชิงรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 23 จำนวน 10 สาขา และได้รับรางวัล 4 สาขา ได้แก่ นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม ลำดับภาพยอดเยี่ยม และถ่ายภาพยอดเยี่ยม
โรสิด
โรสิด หรือ rosids เป็นเคลดขนาดใหญ่ของพืชมีดอก ประกอบด้วย 70,000 สปีชีส์ ซึ่งมากกว่าหนึ่งในสี่ของพืชมีดอกทั้งหมดเคลดนี้แบ่งเป็น 16 - 20 อันดับ ขึ้นกับระบบการจัดจำแนก อันดับเหล่านี้แบ่งเป็นวงศ์ได้ประมาณ 140 วงศ์ 
ไฟโลเจนีติกทรีต่อไปนี้มาจาก Wang และคณะ (2009),
สโมสรฟุตบอลจังหวัดสมุทรสงคราม ในฤดูกาล 2556
การแข่งขันฟุตบอลของสโมสรฟุตบอลสมุทรสงคราม เอฟซี ปี พ.ศ. 2556
โรงเรียนบ้านบางเทา
โรงเรียนบ้านบางเทา ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2464 ซึ่งเรียนอยู่ในวัดบางเทา(วัดอนามัยเกษม) มีฐานะเป็น
โรงเรียนประชาบาล นายอำเภอสมัยนั้น เป็นผู้ก่อตั้งแต่ละสมัยมีครูสอนเพียงคนเดียวตามลำดับคือ 
1. นายหราบ 
2.นายดัด 
3.นายหนู 
4. พระภิกษุเกลื่อน 
5. นายรักษ์ อภิชาติ 
6. นายแดง สุนทรทิพย์ 
7. นายต้อง เศรษฐสิทธิ์ 
นักเรียนส่วนมากเป็นเด็กโต อายุประมาณ 13 - 14 ปีเรียนเฉพาะเด็กผู้ชาย
จึงได้สร้างศาลาการเปรียญขึ้นหลังหนึ่งมีโต๊ะเก้าอี้ จำนวน 30 ชุด แล้วติดต่ออำมาตย์ตรี ค้อ ฤกษ์ถลาง
ธรรมการอำเภอ ให้ย้ายไปเรียนที่ศาลาการเปรียญวัดเชิงทะเล ท่านรับเป็นผู้อุปการะ ทำให้วัดบางเทาไม่มีโรงเรียนมา 2 ปี
และมีมติให้เปิดโรงเรียนที่วัดบางเทาขึ้นอีก จึง ติดต่อกับพระธรรมธรฉุ้ย เจ้าอาวาสวัดบางเทา ขอเรียนในศาลาการเปรียญ โดยท่านเป็นผู้อุปการะและได้ทำการเปิดสอนขึ้นอีก เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน 2479 ในวันเปิดเรียนมีผู้ปกครองนำเด็กมาเรียน
22 คน ทางอำเภอได้ส่งนายลับ พรหมแดน ครูวัดเชิงทะเลมาเป็นครูใหญ่ ต่อมาสมัยนายเหงื่อม เครือแก้ว เป็นครูใหญ่ กิจการของโรงเรียนก้าวหน้านักเรียนมีปริมาณมากขึ้น จึงได้ติต่ขอความช่วยเหลือจากนางแร่ม พรหมโมบลบุญประสพ ซึ่งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดภูเก็ต ได้ติดต่อขอเงินงบประมาณจากกรมสามัญศึกษา
เพิ่มอีก 3 งาน ได้ปลูกสร้างอาคารหลังแรก เมื่อวันที่ 9 กันยายน 2501 แล้วเสร็จวันที่ 12 มกราคม 2502 และวันที่ 24 มิถุนายน 2502 ได้เปลี่ยนชื่อโรงเรียนจาก โรงเรียนวัดอนามัยเกษม เป็นโรงเรียนบ้านบางเทามีจำนวนนักเรียนมากขึ้น
จึงได้รับอนุมัติให้เปิดสอนชั้น ป. 7 ตั้งแต่ปีการศึกษา 2511
เครือแก้ว ซึ่งลาออกจากราชการ
โรงเรียนบ้านบางเทา จัดการศึกษาโดยชุมชนมีส่วนร่วม เพื่อยกระดับคุณภาพนักเรียนให้ได้ตามมาตรฐานการศึกษา มุ่งเน้นให้นักเรียนมีคุณธรรมนำความรู้ มีทักษะด้านคอมพิวเตอร์ การกีฬา ศิลปะ ดนตรี นาฏศิลป์ นิยมความเป็นไทย ใส่ใจสิ่งแวดล้อมและมีทักษะ ใช้ภาษาต่างประเทศเหมาะสมกับวัย
มุ่งให้นักเรียนเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์ เก่ง ดี มีความสุข
คารวะธรรม สามัคคีธรรม ปัญญาธรรม
ตัวอักษร "บ.ท.." บรรจุในวงกลมรัศมี 8 แฉก มีแพรป้ายชื่อโรงเรียนบ้านบางเทา มีความหมายดังนี้
บ. หมายถึง ผู้ซึ่งบริสุทธิ์ (นักเรียน)
ท. หมายถึง การทำความดี
วงกลม หมายถึง กรอบแห่งคุณธรรม มีวินัย ค่านิยมที่ดี และความสามัคคี
รัศมี 8 แฉก หมายถึง มรรค8หนทางแห่งการปฏิบัติชอบของบัณฑิต
เทา หมายถึง ความคิด หรือ ปัญญา
แดง หมายถึง พลัง 
เทา-แดง หมายถึง พลังของความคิด หรือพลังแห่งปัญญา
การขยายในคอร์เทกซ์
การขยายในคอร์เทกซ์ () เป็นคำชี้บอกว่า นิวรอนกี่ตัวในคอร์เทกซ์สายตา
มีหน้าที่แปลผลเกี่ยวกับตัวกระตุ้นขนาดหนึ่ง โดยเป็นฟังก์ชั่นของตำแหน่งในลานสายตา 
คือ ที่ตรงกลางลานสายตา ซึ่งตรงกับตำแหน่งรอยบุ๋ม (fovea) ของจอตา
มีนิวรอนจำนวนมากที่แปลผลข้อมูลจากเขตเล็ก ๆ ในลานสายตา
แต่ถ้าเห็นตัวกระตุ้นเดียวกันในส่วนรอบนอกของลานสายตา (คือห่างออกไปจากศูนย์กลาง)
จะมีนิวรอนน้อยกว่ามากที่แปลผลข้อมูล
การลดจำนวนนิวรอนแปลข้อมูลต่อเขตลานสายตาไปตามลำดับ ที่เริ่มต้นจากรอยบุ๋มจอตา (คือจากศูนย์กลางลานสายตา) ไปสุดที่ส่วนรอบนอกเช่นนี้
เกิดขึ้นตามจุดต่าง ๆ ตามวิถีประสาทของระบบสายตา เริ่มต้นตั้งแต่กระทั่งที่เรตินา
เพื่อการกำหนดจำนวน เราปกติใช้ ตัวคูณการขยายในคอร์เทกซ์ () ซึ่งมีหน่วยเป็นมิลลิเมตรของพื้นที่ในคอร์เทกซ์ต่อองศาของมุมการเห็น
ถ้ากำหนดหน่วยอย่างนี้ (คือตัวคูณสูงหมายถึงมีนิวรอนเป็นจำนวนมากที่ประมวลผลข้อมูลในเขตวงกลมกำหนดด้วยองศานั้น) ตัวคูณการขยายในคอร์เทกซ์ที่รอยบุ๋มจอตากับเขตส่วนรอบนอก 
มีความแตกต่างประมาณ 100 เท่าในคอร์เทกซ์สายตาปฐมภูมิ (V1) ในไพรเมต (Daniel and Whitteridge 1961)
การมีจำนวนนิวรอนที่ลดลงเพื่อประมวลผลสำหรับเขต ๆ หนึ่งของลานสายตา ก็จะหมายถึงว่า นิวรอนแต่ละตัวต้องมีลานรับสัญญาณ (receptive field) ที่มีขนาดใหญ่ยิ่งขึ้น
และเนื่องจากว่านิวรอนแต่ละตัว ต้องทำการประมวลผลต่อเขตลานสายตาที่ใหญ่ขึ้น
ความคมชัดในการเห็นจึงจะดีที่สุดตรงกลางลานสายตา และแย่ที่สุดในส่วนรอบนอก
ในคอร์เทกซ์สายตาปฐมภูมิ ตัวคูณการขยายในคอร์เทกซ์
เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า M scaling (โดยที่ M หมายถึง "magnification การขยาย")
เขตสายตาต่าง ๆ ในเปลือกสมองมีการให้ความสำคัญที่รอยบุ๋มจอตาที่ต่างกัน
เขตที่มีหน้าที่วิเคราะห์รูปร่างและลักษณะผิว (เช่นเขตสายตา V4) มักจะมีตัวคูณการขยายในคอร์เทกซ์ที่สูงในเขตรอบ ๆ รอยบุ๋มจอตา
และมีตัวคูณที่ต่ำในเขตรอบนอกลานสายตา
โดยเปรียบเทียบกันแล้ว เขตสายตาอื่น ๆ ในคอร์เทกซ์ มีตัวคูณที่ค่อย ๆ ลดลง จากที่รอยบุ๋มจอตาไปสุดที่ส่วนรอบนอกของลานสายตา (เช่นเขต dorsomedial area หรือที่เรียกว่า V6)
สัจนิยมโดยตรงและสัจนิยมโดยอ้อม
คำถามว่า ระหว่าง สัจนิยมโดยตรง
( หรือ naive realism) หรือว่า สัจนิยมโดยอ้อม ( หรือ representational realism) ความคิดหรือหลักปรัชญาประเภทไหนตรงกับความเป็นจริงในโลก
เป็นคำถามที่เกิดขึ้นในปรัชญาสัญชาน (philosophy of perception) หรือจิตปรัชญา (philosophy of mind)
จากข้อโต้แย้งกันในเรื่องธรรมชาติของประสบการณ์ความรู้สึก (conscious experience) 
เป็นปัญหาเกี่ยวกับญาณวิทยาว่า โลกที่เรารับรู้นั้นเป็นตัวโลกเองจริง ๆ (คือสิ่งที่เรารับรู้เป็นจริงอย่างนั้นเลย)
หรือว่า เป็นเพียงแต่แบบภายใน (หรือแบบจำลอง) ที่สร้างขึ้นโดยกระบวนการประสาทในสมอง (คือสิ่งที่เรารับรู้เป็นเพียงแต่แบบจำลองของความจริงที่ระบบประสาทสร้างขึ้น)
สัจนิยมสามัญ () เป็นสัจนิยมโดยตรง ที่มีความคิดตรงข้ามกับสัจนิยมอาศัยตัวแทน (representative realism) ที่เป็นสัจนิยมโดยอ้อม
หลักสัจนิยมอาศัยตัวแทนเสนอประเด็นทางปรัชญาว่า ประสบการณ์ความรู้สึกเกี่ยวกับโลกในใจของเรา ไม่ได้เป็นลักษณะจริง ๆ ของโลก
แต่เป็นลักษณะของตัวแทนภายใน เป็นความเป็นจริงเสมือน (Virtual reality) เป็นก๊อปปี้ เป็นแบบของโลก
สัจนิยมโดยอ้อม โดยกว้าง ๆ แล้ว ก็เหมือนกับทฤษฎีการรับรู้ (หรือสัญชาน) ที่ยอมรับกันในวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ
ที่แสดงว่า เราไม่รู้และไม่สามารถที่จะรู้โลกภายนอก ๆ อย่างที่มันเป็นจริง ๆ
แต่สามารถเพียงแค่รู้ไอเดีย (รอยประทับทางใจ หรือชื่อ) และความเข้าใจ (คือการทำความเข้าใจโดยใช้ข้อมูลที่มีอยู่) ของเราที่เกี่ยวกับโลกเท่านั้น
การรู้โดยตัวแทนเป็นสมมุติฐานที่สำคัญในทฤษฎี Cognitivism ของจิตวิทยา
คือนักสัจนิยมโดยตัวแทนย่อมปฏิเสธว่า "ความรู้โดยตรง"
เป็นแบบความคิดที่ไม่ขัดแย้งกันในตัว
เนื่องจากว่า ความรู้จะมีได้ก็ต้องอาศัยกระบวนการอย่างอื่นเท่านั้น
คือความรู้เกี่ยวกับโลกของเรา ความจริงแล้วเป็นการแปลความหมายทางประสาทสัมผัส
เป็นข้อมูลที่สืบมาจาก (แต่ไม่ใช่) โลกภายนอกที่มีอยู่จริง ๆ
ทฤษฎีนัยตรงกันข้ามว่า เราสามารถรับรู้โลกภายนอกที่ไม่มีการจำกัดจากอวัยวะรับรู้ความรู้สึกของเรา และไม่มีการแปลการสื่อความหมาย
ย่อมปรากฏว่าไม่คล้องจองกับเหตุการณ์ในชีวิตประจำวันที่สามารถสังเกตเห็นได้authors, compiled by David Chalmers
aimed at the general public, arguing for the representative theory of perception.
Phenomenological Research, Vol. 52, No. 2. (Jun., 1992), pp. 341-363.
Perceive and How Do We Perceive It? (PDF file) ]
สัจนิยม (ปรัชญา)
สัจนิยม () เป็นแนวคิดทางปรัชญาอย่างหนึ่ง ที่มองว่า สิ่งต่างๆ ที่มีอยู่นั้น มีอยู่จริง โดยไม่ขึ้นกับการนึกคิดหรือรับรู้ของผู้สังเกต หากอภิบายด้วยศัพท์ปรัชญาจะใช้ว่า ภววิทยาของวัตถุ ไม่ขึ้นกับแนวคิด การรับรู้ ภาษา ความเชื่อ หรือสิ่งใดๆ ของใครก็ตาม
คณะคามิลเลียน
คณะผู้รับใช้ผู้ป่วย (; ) หรือคณะนักบุญคามิลโล (Order of St. Camillus) หรือที่รู้จักในนามคณะคามิลเลียน (Camillians) เป็นคณะนักบวชคาทอลิกที่นักบุญกามิลโล เด เลลลิส ก่อตั้งขึ้น เน้นพันธกิจด้านการพยาบาลผู้ป่วย
ระหว่างที่กามิลโลรักษาอาการบาดเจ็บข้อเท้าอยู่ที่โรงพยาบาลซันจาโกโม ท่านตระหนักถึงความสำคัญของการพยาบาลผู้ป่วยยากไร้ ประกอบกับความประทับใจในความเมตตาของนักบุญฟีลิปโป เนรีที่อุทิศตนช่วยเหลือผู้ตกทุกข์ได้ยาก กามิลโลจึงตั้งใจอุทิศตนทำงานช่วยเหลือผู้ป่วยโดยเฉพาะ ตอนแรกท่านทำงานอยู่ที่โรงพยาบาลแห่งเดิมจนขึ้นมาเป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาล ต่อมาท่านเห็นว่าไม่สามารถทำงานได้เต็มที่ จึงแยกออกมาตั้งคณะขึ้นเอง
ในปี ค.ศ. 1584 ท่านได้รับศีลอนุกรมเป็นบาทหลวง และร่วมกับสหายอีกสองคนตั้งเป็นคณะผู้รับใช้ผู้ป่วย เน้นทำงานช่วยเหลือดูแลผู้ป่วยยากไร้ตามสถานที่ต่าง ๆ โดยเริ่มจากโรงพยาบาลพระจิตที่กรุงโรมในปี ค.ศ. 1585 ต่อมาขยายงานไปดูแลผู้ป่วยที่เนเปิลส์ด้วยตั้งแต่ปี ค.ศ. 1588 ต่อมาในปี ค.ศ. 1591 คณะนักบวชของท่านจึงได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการจากสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 14
นักบวชคณะคามิลเลียนมาถึงประเทศไทยครั้งแรก 3 คน เมื่อวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 1952 แล้วเริ่มปฏิบัติหน้าที่ในเขตมิสซังราชบุรี โดยได้รับมอบสถานพยาบาลขนาดเล็กของหลวงสิทธิเทพการ (กิมเลี้ยง วังตาล) มาปรับเป็นบ้านพักนักบวชของคณะในชื่อบ้านนักบุญยอแซฟ และเปิดเป็นโรงพยาบาลซานคามิลโลเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 1953
ปัจจุบัน กิจการของมูลนิธิคณะนักบุญคามิลโลแห่งประเทศไทยมีดังนี้
เทศบาลตำบลโคกสวาย (จังหวัดนครราชสีมา)
เทศบาลตำบลโคกสวาย เป็นเทศบาลแห่งหนึ่งใน อำเภอโนนไทย จังหวัดนครราชสีมา
เทศบาลตำบลโคกสวาย ตั้งอยู่ห่างจากจังหวัดนครราชสีมาไปตามถนนสุรนารายณ์ (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 205) 39 กิโลเมตร และห่างจากอำเภอโนนไทย 9 กิโลเมตร เทศบาลตำบลโคกสวาย แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 7 หมู่บ้าน 8 ชุมชน ดังนี้
จำนวนประชากร ณ กุมภาพันธ์ 2553
จำนวนทั้งสิ้น 5,473 คน เป็นชาย 2,717 คน เป็นหญิง 2,756 คน
กระติบ
กระติบข้าว คือ ภาชนะในการเก็บอาหารที่เป็นงานหัตถกรรมอันทรงคุณค่าชนิดหนึ่งที่มากด้วยภูมิปัญญาท้องถิ่น เป็นของที่มีประจำบ้านของชาวไทยทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือและภาคเหนือมายาวนาน ใช้สำหรับบรรจุข้าวเหนียวที่นึ่งสุกแล้วหรือใช้เก็บเมล็ดพันธุ์พืช หรือแม้แต่ใช้เป็นเครื่องประดับในครัวเรือนหรือประดับสถานที่ต่างๆ เป็นเครื่องจักสานที่ทำจากวัสดุธรรมชาติ เช่น ไม้ไผ่ ใบจาก ใบตาล ใบลาน ต้นคล้า หรือ จากต้นพืชที่มีลักษณะยาวเรียว
การสานกระติบเป็นงานหัตถกรรมที่มีพื้นฐานมาจากสังคมเกษตรกรรม และค่านิยมในการบริโภคข้าวเหนียวเป็นอาหารหลักของคนไทยในภาคตะวันออกเฉียงเหนือและภาคเหนือ แต่เดิมภาชนะที่ใช้บรรจุข้าวเหนียวมักทำจากต้นไม้ต้นเล็กๆ นำมาเจาะลำต้นให้กลวงแล้วตัดเป็นท่อนขนาดสั้นๆเป็นกระบอก มีฝาปิด หรือบางครั้งก็ใช้ไม้ไผ่มาตัดเป็นกระบอกสั้นๆนำมาเป็นภาชนะบรรจุข้าวเหนียว ต่อมามีการคำนึงถึงปริมาณไม้ไผ่ในพื้นที่ซึ่งมีมากบ้างน้อยบ้างและความสะดวก หากนำต้นไผ่มาทั้งต้นแบบเดิมต้นไผ่ก็อาจจะไม่เพียงพอต่อการใช้งาน อีกทั้งภาชนะบรรจุข้าวเหนียวรูปแบบเดิมก็เทอะทะ พกพาไม่สะดวกในการเดินทางไกล
จึงมีการริเริ่มนำเอาไม้ไผ่มาผ่าเป็นซีกเล็กๆ มาเหลาเป็นแผ่นบางๆ นำมาจักสานเป็นตะกร้ากระบุง บรรจุข้าวสาร และพัฒนานำไม้ไผ่มาจักสานมาเป็นภาชนะบรรจุข้าวเหนียว (กระติบ) ซึ่งมีน้ำหนักเบาและระบายอากาศได้ดีทำให้ไอน้ำระเหยออกไปได้ ซึ่งจะทำให้ข้าวเหนียวที่บรรจุอยู่ภายในยังมีความร้อนและข้าวไม่แฉะด้วยไอน้ำ พกพาง่ายเพราะมีการทำสายสะพาย อีกทั้งยังมีหลายรูปแบบ รูปทรงกลม รูปทรงรี หลากหลายขนาดสอดคล้องกับการใช้งาน คือ กระติบขนาดเล็กสำหรับบรรจุข้าวเหนียวสำหรับรับประทานคนเดียว ขนาดกลางสำหรับรับประทาน 2-3 คน ขนาดใหญ่สำหรับรับประทานทั้งครอบครัว เป็นต้น
ซึ่งผู้สานจะใช้ช่วงเวลาว่างหลังจากการทำไร่ทำนา เลือกใช้ทรัพยากรธรรมชาติซึ่งหาได้ในท้องถิ่นมาผลิตเป็นเครื่องจักสาน เพื่อความสุข สนุกเพลิดเพลินในการรวมกลุ่มกันทำงานหัถกรรม ตลอดจนสนองประโยชน์ใช้สอยในครัวเรือนของตนเองและสมาชิกในครอบครัว การสานกระติบเป็นงานที่มักจะกระทำกันภายในครอบครัวหรือชุมชน ซึ่งหลังจากรับประทานอาหารเย็นแล้ว คนในครอบครัวจะมารวมกันเพื่อช่วยกันทำงาน ทำให้เกิดความอบอุ่น สมัครสมานสามัคคีเพราะเมื่อมารวมตัวกันทำงาน ก็จะมีการแลกเปลี่ยนพูดคุยกันถึงเรื่องวิถีชีวิตความเป็นอยู่ในแง่มุมต่างๆ ตลอดจนสอนลูกสอนหลานไปด้วย
ก่อให้เกิดให้เป็นภูมิปัญญาพื้นถิ่นที่ตกทอดและสืบสานกันมาจากรุ่นสู่รุ่น รูปแบบผลิตภัณฑ์เครื่องจักสานจึงเป็นศิลปหัตถกรรมพื้นบ้านที่มีความ งามบริสุทธิ์แบบธรรมชาติ สะท้อนถึงความเป็นอิสระและการแสดงออกถึงความเฉลียวฉลาดและความสามารถของผู้จักสาน ชี้ให้เห็นคุณค่าทางอารธรรมในการเข้าใจใช้วัสดุธรรมชาติให้กลมกลืนกับสภาพแวดล้อมของการดำรงชีวิต อีกทั้งยังคงไว้ซึ่งเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมที่สืบทอดกันมาอย่างยาวนานอีกด้วย
ปลาเป้า
ปลาเป้า () เป็นสกุลของปลาปักเป้าสกุลหนึ่ง ในวงศ์ปลาปักเป้าฟันสี่ซี่ (Tetraodontidae)
ใช้ชื่อสกุลว่า "Pao" (/เป้า/) ซึ่งหมายถึง "ถุง" หรือ "กระเป๋า" ในภาษาไทยหรือภาษาลาว โดยทั่วไปแล้วหมายถึง "ปลาปักเป้า" ทั้งในภาษาไทยและภาษาลาว ("เป้า" เป็นคำที่ใช้เรียก ปลาปักเป้าในภาษาอีสาน ) โดยปลาปักเป้าในสกุลนี้ เป็นปลาปักเป้าขนาดเล็กอาศัยอยู่ในน้ำจืดหรือน้ำกร่อยในบางชนิด พบมากในแหล่งน้ำต่าง ๆ โดยเฉพาะในภาคอีสานของไทยและลาว
ในช่วงฤดูวางไข่ ปลาจะดุร้ายก้าวร้าวมากเป็นพิเศษ เนื่องจากหวงแหนไข่ จะกัดหรือทำร้ายผู้ที่บุกรุกถิ่นที่อยู่หรือถิ่นวางไข่ ไม่เว้นแม้กระทั่งมนุษย์ โดยปลาขนาด 20 เซนติเมตร จะกัดด้วยฟันอันแหลมคมเป็นแผลกว้างประมาณ 1 เซนติเมตร
มีทั้งสิ้น 13 ชนิด โดยแยกออกมาจากสกุล "Tetraodon"
สุทธิพงศ์ ทัดพิทักษ์กุล
สุทธิพงศ์ ทัดพิทักษ์กุล เกิดเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2507 ที่โรงพยาบาลศิริราช มีชื่อเล่นว่า ฮาร์ท เรียนชั้นประถมที่โรงเรียนเซนต์จอห์น เรียนระดับมัธยมที่ประเทศสหรัฐอเมริกา จบระดับปริญญาตรีด้าน เศรษฐศาสตร์ที่ UCLA และปริญญาโทจาก University of Southern California ในสาขาเศรษฐศาสตร์เช่นกัน ในปี พ.ศ. 2561 เขาเปิดเผยว่าเขามีภรรยา 3 คน และลูก 7 คน
"ดูบทความหลักที่ เบิร์ดกะฮาร์ท"
ฮาร์ทเคยเป็นผู้ประกาศข่าวของทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ในช่วงปี 2539 - 2540 ในช่วงของข่าวภาคค่ำ หลังจากนั้นก็ย้ายมาอยู่ช่อง 3 เป็นผู้ประกาศข่าวภาคค่ำ ชื่อ ระเบียงข่าว และ เก็บตก ร่วมกับ พรหมพร ยูวะเวส
และเคยเป็นพิธีกรรายการ สนามเป้าเล่าข่าว ของสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก ราวๆปี 2552 - 2553
คานะ ฮานาซาวะ
คานะ ฮานาซาวะ () เป็นนักพากย์สังกัดออฟฟิศโอซาวะ, และนักร้องสังกัด โซนีมิวสิกเจแปน เธอมีผลงานการพากย์มากมาย โดยเฉพาะอนิเมะ
ซิงเกิลเปิดตัวแรกของเธอคือ โฮชิโซระ☆เดสติเนชัน () วางจำหน่ายเมื่อ 25 เมษายน พ.ศ. 2555
ส้มสันดาน
ส้มสันดานหรือส้มข้าว เป็นไม้เลื้อยในวงศ์ Vitidaceae ไม่มีเนื้อไม้ลำต้นเป็นสี่เหลี่ยม โดยมีปีกบางๆตามยาวของลำต้น และมีคราบขาวตามลำต้น ต้นอ่อนสีม่วงอมแดง แก่เป็นสีเขียวแล้วเป็นสีน้ำตาลอมเทา ใช้หนวดในการยึดพันกับต้นไม้อื่น ใบเดี่ยว ขอบใบหยักเป็นคลื่น ก้านใบเรียวเล็ก ดอกช่อแบบแยกแขนง ออกตามซอกใบ กลีบเลี้ยงสีม่วง กลีบดอกสีเหลืองแกมเขียวผลเดี่ยว กลม ผิวเกลี้ยงเป็นมันอมเขียว เมื่ออ่อนสีม่วงแดง แก่แล้วเป็นสีดำ มีเมล็ดเดียว
ใบรับประทานได้ ใส่ในต้มส้ม มีรสเปรี้ยวเป็นเอกลักษณ์ เถาใช้ดองเหล้าดื่มแก้ปวดเมื่อย แก้ไอ
หัสคุณ
หัสคุณ, สมุย หรือ หมุย () เป็นพืชในวงศ์ส้ม (Rutaceae) ต้นสีเขียว แก่แล้วเป็นสีน้ำตาลอมเทา แตกเป็นร่องตื้นตามยาว ใบประกอบแบบขนนกชั้นเดียว ผิวใบเรียบ จับดูแล้วรู้สึกเหนียว มีกลิ่นน้ำมันหอมระเหย ดอกช่อ ดอกบานเต็มที่กลีบม้วนไปด้านหลังเล็กน้อย กลีบดอกสีขาวแกมเหลือง ผลเดี่ยว ผิวเรียบ มีขนสั้นสีขาว ผิวมีน้ำมันจับอยู่ทั้งผล เมื่ออ่อนสีเขียว แก่เป็นสีส้ม รากใช้ผสมกับรากปลาไหลเผือก ใช้เป็นยาแก้นิ่ว แก้หืด ขับพยาธิ
หัสคุณเป็นไม้พุ่มขนาดเล็กถึงขนาดกลาง   สูงประมาณ 3 เมตร เปลือกลำต้นสีเทาคล้ายต้นส้มโอ
ใบ ประกอบแบบขนนก มีใบย่อย 8–12 คู่ ใบย่อยรูปรีหรือรูปหอกยาว 4–8 เซนติเมตร ลักษณะยอดและใบอ่อนคล้ายกับมะกอก ผิวใบเกลี้ยงเป็นมันวาว 
ดอก เป็นช่อตามปลายกิ่งขนาดเล็กประมาณ 1.5 เซนติเมตร สีเทาอ่อน 
ผล สุกสีชมพู รสหวานเล็กน้อย
ส่วนใหญ่จะขยายพันธุ์โดยการเพาะเมล็ด ปักชำ และตอนกิ่ง
บาร์นสตาเบิล
บาร์นสตาเบิล () เป็นนครในบาร์นสตาเบิลเคาน์ตี รัฐแมสซาชูเซตส์ บาร์นสตาเบิลเป็นชุมชนที่ใหญ่ที่สุด ทั้งในพื้นที่บนบกและประชากรในเคปค้อด ตามการสำรวจสำมะโนประชากรสหรัฐอเมริกา ค.ศ. 2010 บาร์นสตาเบิลมีประชากร 45,193 คน เมืองนี้ประกอบด้วย 11 หมู่บ้าน (1 ในนั้นก็มีหมู่บ้านที่ชื่อบาร์นสตาเบิล) ภายในขอบเขตของเมือง หมู่บ้านที่ใหญ่ที่สุด คือ ไฮยานนิส บาร์นสตาเบิลยังชนะรางวัลออลอเมริกาซิตี้ประจำปี 2007
บาร์นสตาเบิลตั้งชื่อตามเมืองบาร์นสแตเปิลในเดวอน อังกฤษ พื้นที่นี้ถูกสำรวจเป็นครั้งแรกโดยบาร์โธโลมิว กอสโนลด์ใน พ.ศ. 2145 บาร์นสตาเบิลเป็นหนึ่งในเมืองแรกๆของการตั้งถิ่นฐาน คนที่เข้ามาตั้งถิ่นฐานส่วนใหญ่เป็นชาวไร่ มีผู้นำโดยโจเซฟ ฮอล ผู้ค้นพบบาร์นสตาเบิล
ปลาปักเป้าตาแดง
ปลาปักเป้าตาแดง () เป็นชื่อสกุลของปลาปักเป้าจำพวกหนึ่ง ในวงศ์ปลาปักเป้าฟันสี่ซี่ (Tetraodontidae) ใช้ชื่อสกุลว่า "Carinotetraodon" (/คา-ริ-โน-เต-ตรา-โอ-ดอน/; โดยคำว่า "carina" เป็นภาษาละตินหมายถึง "กระดูกงูเรือ" และ"tetraodon" คือ สกุล "Tetraodon" ซึ่งเป็นสกุลที่มีจำนวนสมาชิกมากของปลาปักเป้าในวงศ์นี้ ที่เคยจัดให้อยู่ในสกุลเดียวกันมาก่อน)
มีรูปร่างโดยรวม เป็นปลาขนาดเล็ก มีความยาวเต็มที่ไม่เกิน 4 นิ้ว ซึ่งนับว่าเล็กที่สุดในบรรดาปลาปักเป้าทั้งหมด มีรูปร่างคล้ายปลาปักเป้าในสกุล "Tetraodon" ซึ่งเคยอยู่ร่วมสกุลเดียวกันมาก่อน แต่ทว่ามีขนาดเล็กกวากันมาก ปลาปักเป้าในสกุลนี้มีจุดเด่น คือ มีดวงตาสีแดงคล้ายทับทิม ซึ่งสามารถกลิ้งกลอกไปมาได้ ตัวผู้และตัวเมียมีความแตกต่างระหว่างเพศอย่างเห็นได้ชัด โดยตัวผู้จะมีขนาดลำตัวที่ใหญ่กว่า ลำตัวโดยมากจะเป็นสีแดงหรือสีเทาอมแดง ขณะที่ตัวเมียมีขนาดเล็ก มีลำตัวสีเขียวมีลาดพาดตามลำตัว แต่สีพื้นของตัวผู้โดยปกติและเมื่อยังเล็กอยู่ก็เป็นสีเดียวกับตัวเมีย และสามารถปรับเปลี่ยนสีตามอารมณ์และสภาพแวดล้อมได้ด้วย ในการผสมพันธุ์ตัวผู้จะเปลี่ยนสีให้เข้มและพองผิวหนังลำตัวจนกลายเป็นเหนียงบริเวณใต้คางและใต้ท้อง
พบในน้ำกร่อยและน้ำจืด ในภูมิภาคเอเชียใต้จนถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีทั้งหมด 6 ชนิด ได้แก่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยเฉพาะในชนิด "C. travancorius" ที่มีขนาดเล็กที่สุดในตู้ไม้น้ำเพื่อกำจัดหอย
แอฟริกาตะวันออกของเยอรมนี
แอฟริกาตะวันออกของเยอรมนี (; ) เป็นอาณานิคมของจักรวรรดิเยอรมันและจักรวรรดิอาณานิคมเยอรมันมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2434 ถึง พ.ศ. 2461 ซึ่งปัจจุบันเป็น บุรุนดี รวันดา และ แทนซาเนีย
อาณานิคมก่อตั้งขึ้นเมื่อกองทัพเยอรมันนั้นปฏิวัติต่อต้านอาณานิคมในยุคทศวรรษ 1880 ต่อมาได้สิ้นสุดลงด้วยการถูกพิชิตในสงครามโลกครั้งที่ 1 และถูกแบ่งให้กับอังกฤษ กับเบลเยี่ยม และมีสถานะเป็นรัฐอารักขาของสันนิบาตชาติ
ปลาตะเพียนลายหมากรุก
ปลาตะเพียนลายหมากรุก (; ) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
ถูกบรรยายทางวิทยาศาสตร์ครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1853 โดยเก็บตัวอย่างต้นแบบแรกได้จากทะเลสาบมานินเจา บนเกาะสุมาตรา ของอินโดนีเซีย จัดเป็นปลาเพียงชนิดเดียวในสกุล "Oliotius" ซึ่งเป็นสกุลที่ตั้งขึ้นมาเมื่อปี ค.ศ. 2013 แทนที่สกุลเดิม คือ "Puntius" (ในบางข้อมูล ปลาตะเพียนลายหมากรุก จะใช้ชื่อสกุลว่า "Barbus" โดยใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Barbus oligolepis"  ซึ่งแท้จริงแล้วเป็นปลาคนละชนิดกัน ในชนิดนี้เป็นปลาที่มีถิ่นกำเนิดในตุรกี)
มีลักษณะ คือ มีเกล็ดขนาดใหญ่ เกล็ดในแนวด้านข้างลำตัวมีจำนวน 17 เกล็ด เป็นเกล็ดที่มีลักษณะเป็นท่อเกล็ดเพียง 6-7 เกล็ด ด้านข้างของจะงอยปากจะมีติ่งเนื้อขนาดเล็กกระจายบริเวณด้านข้าง ก้านครีบแข็งมีขอบด้านท้ายเรียบ มีหนวดบริเวณขากรรไกรเฉพาะคู่สุดท้าย ริมฝีปากบาง
มีขนาดยาวเต็มที่ประมาณ 5 เซนติเมตร โดยตัวผู้มีสีที่เข้มกว่าตัวเมียโดยเฉพาะบริเวณด้านหลัง กระจายพันธุ์ในแหล่งน้ำเฉพาะบนเกาะสุมาตราของอินโดนีเซีย เช่น ห้วย, แม่น้ำ, ทะเลสาบ โดยจะอาศัยอยู่ในน้ำที่มีค่าความเป็นกรดเป็นด่าง (pH) ค่อนข้างเป็นกรด คือ ค่า pH ประมาณ 6 และอุณหภูมิอยู่ระหว่าง 20-25 องศาเซลเซียส
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม เช่นเดียวกับปลาชนิดอื่น ๆ ที่มีลักษณะใกล้เคียงกัน ปัจจุบันได้มีการนำเข้าและถูกปล่อยแพร่พันธุ์ในแหล่งน้ำธรรมชาติในหลายประเทศของอเมริกากลางและอเมริกาใต้ เช่น โคลอมเบีย เหมือนเช่นปลาชนิดอื่นที่มีลักษณะใกล้เคียงกัน
ปลาตะเพียนลายมาเลย์
ปลาตะเพียนลายมาเลย์
() ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
จัดเป็นปลาเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล "Striuntius" โดยเป็นสกุลใหม่ที่ตั้งขึ้นมาเมื่อปี ค.ศ. 2013 แทนที่สกุลเดิม คือ "Puntius" โดยคำว่า "Striuntius" มาจากภาษาละตินคำว่า "striatus" หมายถึง "ลาย" หรือ "ริ้ว" และคำว่า "Puntius" ซึ่งเป็นชื่อสกุลเดิม
มีลักษณะทั่วไปคล้ายกับปลาตะเพียนลาย ("Desmopuntius johorensis") ซึ่งเดิมเคยอยู่ร่วมสกุลเดียวกันมา แต่ม่ความแตกต่างกันคือ ปลาตะเพียนลายมาเลย์จะไม่มีหนวดที่มุมปาก (แต่ก็พบมีบางตัวที่มี แต่ก็เป็นหนวดคู่หลังที่มีความยาวสั้นมาก) ขอบท้ายของริมฝีปากจะไม่ม้วนเข้า นอกจากนี้แล้วตามลำตัวมีลายตามยาว 4-6 แถบ โดยลายดังกล่าวจะพบได้ทุกช่วงวัย ไม่เหมือนกับปลาตะเพียนลายจะมีลายตามยาวเมื่อเป็นปลาวัยโตแล้ว มีก้านครีบแข็งที่ครีบหลัง มีขอบเป็นซี่จักร เกล็ดมีลักษณะเป็นท่อในแนวเส้นข้างลำตัวประมาณ 25-28 เกล็ด
ปลาตะเพียนลายมาเลย์ มีความยาวเต็มที่ประมาณ 5.3 เซนติเมตร (2.1 นิ้ว) พบในบึงน้ำหรือหนองน้ำที่มีพืชน้ำขึ้นหนาแน่น และมีสภาพน้ำเป็นกรดอ่อน ๆ สีชาเช่น ป่าพรุ ในแหลมมลายู และอินโดนีเซีย เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามเหมือนกับปลาชนิดอื่นที่มีความใกล้เคียงกัน
ผู้อ้างตนเป็นพระสันตะปาปา
ผู้อ้างตนเป็นพระสันตะปาปา หรือ พระสันตะปาปาซ้อน () หมายถึง พระคาร์ดินัลที่อ้างตนเป็นพระสันตะปาปา ประมุขแห่งคริสตจักรโรมันคาทอลิกอย่างไม่ถูกต้อง จึงเป็นปรปักษ์ของพระสันตะปาปาพระองค์จริงที่ได้รับเลือกมาอย่างถูกต้องตามกฎหมายศาสนจักร
การกล่าวหาบุคคลใดเป็นว่าพระสันตะปาปาซ้อนนั้นค่อนข้างสับสน เนื่องจากนักวิชาการในคริสตจักรโรมันคาทอลิกเองยังมีความเห็นไม่สอดคล้องกัน ผู้ถูกกล่าวหาว่าเป็นพระสันตะปาปาซ้อนในสมัยหนึ่ง จึงอาจได้รับการยอมรับรับว่าเป็นพระสันตะปาปาถูกต้องในสมัยหลังก็ได้ เช่น สมเด็จพระสันตะปาปาซิลเวสเตอร์ที่ 3
ช่วงเวลาที่มีพระสันตะปาปาซ้อนเกิดขึ้นต่อเนื่องยาวนานที่สุดคือช่วงที่เกิดศาสนเภทตะวันตกตั้งแต่ ค.ศ. 1378 ซึ่งทำให้สันตะสำนักแตกออกเป็น 2 สำนัก คือที่กรุงโรม ประเทศอิตาลี และที่เมืองอาวีญง ประเทศฝรั่งเศส และต่อมายังเกิดสำนักที่ 3 ที่เมืองปีซาอีก ศาสนเภทนี้สิ้นสุดลงเมื่อได้ข้อสรุปจากสภาสังคายนาคอนชตันซ์ ให้พระสันตะปาปาทั้ง 3 สำนักพ้นจากตำแหน่ง แล้วเลือกสมเด็จพระสันตะปาปามาร์ตินที่ 5 เป็นพระสันตะปาปาพระองค์ใหม่และรับรองให้เป็นพระสันตะปาปาที่ถูกต้องเพียงพระองค์เดียว อย่างไรก็ตาม ยังมีผู้อ้างตนเป็นพระสันตะปาปาต่อมาอีกจนถึงคนสุดท้ายคือ ผู้อ้างตนเป็นพระสันตะปาปาเฟลิกซ์ที่ 5
ซัฟฟอล์กเคาน์ตี (รัฐแมสซาชูเซตส์)
ซัฟฟอล์กเคาน์ตี () เป็นเคาน์ตีในรัฐแมสซาชูเซตส์ ตามการสำรวจสำมะโนประชากรสหรัฐอเมริกา ค.ศ. 2010 ซัฟฟอล์กเคาน์ตีมีประชากร 722,023 คน มีเมืองหลวงของเคาน์ตีนี้คือ บอสตันซึ่งยังเป็นเมืองหลวงของรัฐแมสซาชูเซตส์และเมืองที่ใหญ่ที่สุดในรัฐ
ฮอนด้า โอดิสซีย์
ฮอนด้า โอดิสซีย์ () เป็นรถยนต์มินิแวนอเนกประสงค์ ที่ทางญี่ปุ่นผลิตตั้งแต่ปี 1994 และออกขายในอเมริกาเหนือและญี่ปุ่น โอดิสซีย์ได้รับแนวคิดและออกแบบในประเทศญี่ปุ่นในยุคที่เศรษฐกิจกำลังประหยัดในปี 1990 ทำให้มีการปรับเปลี่ยนไม่ได้มากนัก แต่ด้วยความที่เป็นรถอเนกประสงค์จึงทำให้ได้รับความนิยมในประเทศญี่ปุ่นและอเมริกาเหนือ โอดิสซีย์รุ่นแรกนั้นยังได้ส่งไปขายยังยุโรปด้วยเหมือนกัน
ในปี 1999 ทำการผลิตรุ่นที่สองส่งไปยังจีนและออสเตเลีย รุ่นนี้จะมีขนาดใหญ่กว่ารุ่นแรกเล็กน้อยและได้รับความนิยมอย่างมาก แต่ในปี 2002 ยอดขายกลับลดลง
รุ่นที่ 3 ได้ติดตั้งเกียร์อัตโนมัติ ทั้ง 2WD และ 4WD และปรับเครื่องยนต์ใหม่ ทำให้โอดิสซีย์กลับมาได้รับความนิยมและมียอดขาดที่ดีที่สุดในปี 2005
รุ่นที่ 4 ปลายปี 2008 เปลี่ยนเป็นเครื่องยนต์ CVT และขายดีที่สุดในออสเตเลีย ในปี 2012 ฮอนด้าประเทศไทยได้นำเข้า ฮอนด้า โอดิสซีย์ โฉมไมเนอร์เชนจ์เข้ามาจำหน่ายในประเทศไทย โดยตั้งราคาอยู่ที่ 2,557,000 บาท ในรุ่น 2.4 JP ซึ่งเป็นรุ่นเดียวที่มีจำหน่ายในประเทศไทยอย่างเป็นทางการ
รุ่นที่ 5 ในปลายปี 2013 ได้รับมาใช้ประตูบานเลื่อนคู่ ตัวรถมีขนาดใหญ่กว่ารุ่นก่อนและปรับให้เป็นรถยนต์ 7 ที่นั่ง และปรับเครื่องยนต์เป็น i-VTEC และจอควบคุมเครื่องเสียงเป็นแบบระบบสัมผัส
ฮอนด้าเปิดตัวในประเทศไทยครั้งแรกในงานมอเตอร์โชว์ปี 2013 มี 2 รุ่นคือ 2.4 E ราคา 2,750,000 บาท กับ 2.4 EL ราคา 2,950,000 บาท
Honda Odyssey (international)
ปลาสร้อยนกเขาทะเล
ปลาสร้อยนกเขาทะเล หรือ ปลาสร้อยนกเขา เป็นสกุลของปลาทะเลสกุลหนึ่ง ในวงศ์ปลากะพงแสม (Haemulidae) ใช้ชื่อสกุลว่า "Plectorhinchus"
มีลำตัวป้อม แบนด้านข้าง สันหัวโค้งลาดลง รอบปากมีเนื้อนุ่ม ๆ ใต้คางมีรู 1-3 คู่ เกล็ดมีขนาดเล็กและเป็นแบบสาก พื้นลำตัวและอกมักมีสีฉูดฉาด ในปลาขนาดเล็กมักมีลายสีทึบพาดตามยาวหลายเส้นและมักแตกเป็นจุดเมื่อปลามีขนาดใหญ่ขึ้น ขอบแผ่นปิดเหงือกและในโพรงปากมักมีสีแดงส้ม ส่วนใหญ่พบ อาศัยอยู่ตามแนวปะการังใกล้ชายฝั่ง ในแถบอินโด-แปซิฟิก มีขนาดลำตัวตั้งแต่ 30-80 เซนติเมตร
เมื่อยังเป็นปลาขนาดเล็กจะมีพฤติกรรมการว่ายน้ำที่ไม่เหมือนปลาขนาดใหญ่ จะว่ายดีดดิ้น พริ้วไปมา เหมือนหนอนตัวแบน เชื่อว่าเป็นการเลียนแบบเพื่อเอาตัวรอดจากสัตว์นักล่าขนาดใหญ่
ปัจจุบันแบ่งได้ 28 ชนิด
ปลาสร้อยนกเขาน้ำจืด
ปลาสร้อยนกเขาน้ำจืด หรือ ปลาสร้อยนกเขา เป็นสกุลของปลาน้ำจืดสกุลหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) โดยใช้ชื่อสกุลว่า "Osteochilus" (/อ็อสแตโอคิลุส/)
ปลาในสกุลนี้มีลักษณะเด่นคือ ลักษณะปากที่ริมฝีปากบนและล่างหยักเป็นชายครุย ริมฝีปากล่างแผ่กว้างติดต่อกับคาง ส่วนหน้าขากรรไกรล่างเป็นแผ่นกระดูกมีขอบเป็นสัน ครีบหลังมีก้านครีบเดี่ยวที่ขอบเรียบไม่เป็นหนามแข็ง มีก้านครีบแขนง 10-18 ก้าน ในบางชนิดมีหนวด 2 คู่ เป็นที่ริมฝีปากบน 1 คู่ และริมฝีปากล่าง 1 คู่ ในชนิดที่มีหนวดคู่เดียวจะอยู่เฉพาะที่มุมปาก ในหลายชนิดมีรูเล็ก ๆ บนปลายจะงอยปาก 
มีขนาดตั้งแต่ 20-40 เซนติเมตร เป็นปลาที่อาศัยอยู่รวมเป็นฝูงใหญ่ พบได้ทั่วไปในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้จนถึงจีนตอนล่าง ถือเป็นปลาที่หาได้ง่าย และมีความสำคัญทางเศรษฐกิจ
ปัจจุบันพบแล้ว 35 ชนิด โดยมีชนิดที่พบได้บ่อยและมีความสำคัญ เช่น ปลาสร้อยนกเขา ("O. hasseltii"), ปลาพรมหัวเหม็น ("O. melanopleurus"), ปลาร่องไม้ตับ ("O. microcephalus") เป็นต้นในประเทศไทย อาจเรียกปลาบางชนิดในสกุลนี้ว่า "ปลาซ่า" เนื่องมาจากพฤติกรรมที่รวมตัวกันเป็นฝูง เมื่อตกใจจะกระโดดขึ้นเหนือน้ำพร้อม ๆ กันจนเกิดเสียงดังซ่า โดยชื่อปลาซ่ายังหมายรวมถึงปลาในวงศ์ปลาตะเพียนอื่น ๆ ที่มีลักษณะใกล้เคียงกันอีกด้วย เช่น ปลาในสกุลปลาสร้อยลูกนุ่น ("Labiobarbus") เป็นต้น
Frontal eye fields
Frontal eye fields (ตัวย่อ FEF) เป็นเขตสมองที่อยู่ในคอร์เทกซ์กลีบหน้าผากส่วนหน้า (prefrontal cortex) 
ซึ่งก็เป็นส่วนของสมองกลีบหน้าในสมองของสัตว์อันดับวานร มีบทบาทสำคัญในการควบคุมความใส่ใจทางตา และการเคลื่อนไหวของตา
frontal eye fields มีบทบาทสำคัญในการควบคุมการใส่ใจทางตา (visual attention) และการเคลื่อนไหวของตา 
การกระตุ้น FEF ด้วยไฟฟ้าก่อให้เกิดการเคลื่อนไหวตาแบบ saccade
FEF มีการจัดระเบียบเป็นแผนที่ภูมิลักษณ์ (topographic map) ที่เป็นตัวแทนของเป้าหมายของการเคลื่อนไหวตาแบบ saccade (คือการยิงสัญญาณของนิวรอนใน FEF สามารถทำให้พยากรณ์ได้ว่า ตาจะไปทอดลงที่จุดไหนหลังจาก saccade) FEF จะเกิดการทำงานขึ้นเมื่อมีการเริ่มขยับตา
เช่น saccade ที่อยู่ใต้อำนาจจิตใจ 
และการเคลื่อนไหวตาแบบ smooth pursuit
ึถึงแม้ว่า FEF จะเป็นส่วนของสมองกลีบหน้า ซึ่งโดยทั่วไปแล้วพิจารณากันว่า เป็นส่วนของการแปลผลในสมองระดับสูง แต่ก็มีหลักฐานปรากฏว่า FEF มีบทบาทในการแปลผลเกี่ยวกับข้อมูลจากประสาทสัมผัสล้วน ๆ ซึ่งเป็นส่วนของเครือข่ายในสมองที่แปลผลข้อมูลความรู้สึกในระดับล่าง โดยเป็นส่วนของวิถีประสาทขาขึ้น superior colliculus-medial dorsal nucleus-FEF ที่เรียกว่า "ระบบสมองเร็ว" (fast brain system)
ในมนุษย์ การเกิดการทำงานอย่างเร็วที่สุดใน FEF เพื่อตอบสนองต่อตัวกระตุ้นทางตาอยู่ที่ 45 มิลลิวินาที และระดับการทำงานจะแปรแปลี่ยนไปตามลักษณะเฉพาะของตัวกระตุ้นนั้นภายใน 45-60 มิลลิวินาที 
วิถีประสาทแบบเร็วนี้ ตอบสนองต่อการได้ยินได้เร็วยิ่งกว่านั้นโดยเริ่มตอบสนองต่อตัวกระตุ้นที่ 24 มิลลิวินาที และแปรเปลี่ยนไปตามลักษณะเฉพาะต่าง ๆ ของเสียงภายใน 30-60 วินาที โดยสรุปแล้ว นักวิจัยงานวิจัยนี้แสดงให้เห็นว่า นอกจาก FEF จะเป็นส่วนของระบบการแปลผลระดับล่างในสมองแล้ว ก็ยังมีส่วนในการแปลผลข้อมูลจากตาล้วน ๆ และข้อมูลจากหูล้วน ๆ อีกด้วย ไม่ใช่เป็นเขตที่ประสานข้อมูลที่มาจากประสาทสัมผัสหลายอย่างพร้อม ๆ กันเพียงเท่านั้น
FEF รวมกับ supplementary eye fields (SEF), intraparietal sulcus (IPS), และ superior colliculus (SC) เป็นเขตที่สำคัญที่สุดในสมอง
ที่มีบทบาทในการเริ่มและการควบคุมการเคลื่อนไหวของตา โดยเฉพาะไปในด้านตรงกันข้าม (contralateral) ของซีกสมองที่ FEF อยู่ (เช่น FEF ในสมองซีกซ้ายมีบทบาทในการเคลื่อนไหวตาไปทางด้านขวา)
ศัตรูของพระคริสต์
ในศาสนาคริสต์ ยอห์นผู้นิพนธ์พระวรสารได้กล่าวถึง ศัตรูของพระคริสต์ (ศัพท์โปรเตสแตนต์) หรือ ปฏิปักษ์ของพระคริสตเจ้า (ศัพท์โรมันคาทอลิก) () ว่าหมายถึง บุคคลที่ไม่ยอมรับว่าพระบุตรพระเป็นเจ้าได้มาเกิดเป็นมนุษย์คือพระเยซู หรือไม่ยอมรับว่าพระองค์เป็นพระคริสต์ ซึ่งถือว่าปฏิเสธพระเจ้าพระบิดาด้วย ศัตรูของพระคริสต์จะมาล่อลวงมนุษย์ให้ปฏิเสธพระเยซูในช่วงวาระสุดท้ายของโลก
ในศาสนาอิสลาม นบีมุฮัมมัดเรียกผู้ต่อต้านพระคริสต์ว่า "ดัจญาล" (ผู้หลอกลวง) หมายถึง ผู้ที่อัลลอฮ์ส่งมาเพื่อทดสอบความเชื่อของมนุษย์ในช่วงใกล้วันสิ้นโลก ดัจญาลมักทำตัวเป็นพระเจ้า สามารถแสดงปาฏิหาริย์ต่าง ๆ ได้ ทั้งชุบชีวิตคน เรียกฝนให้ตก เป็นต้น แต่ในที่สุดดัจญาลจะสิ้นฤทธิ์และถูกนบีอีซา (พระเยซู) ซึ่งกลับมาบนโลกอีกครั้งฆ่าตาย
อูมาร์ เซมาตา
อูมาร์ เซมาตา (; 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1987 — ) เป็นนักมวยไทยรุ่นเวลเตอร์เวท, มิดเดิลเวท และซูเปอร์มิดเดิลเวทชาวยูกันดา ผู้ซึ่งเป็นแชมป์ระดับนานาชาติรุ่นซูเปอร์มิดเดิลเวทของมวยไทยสภามวยโลก โดยเขาเป็นผู้ชนะรายการแข่งดังกล่าวตั้งแต่วันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 2013
เซมาตาเริ่มแข่งขันต่อสู้ในวัยหนุ่มเมื่ออายุ 15 ปี ขณะเข้าเข้าโรงฝึกในย่านชานเมืองกัมปาลาซึ่งเขาได้เรียนรู้วิชามวยจากผู้ฝึกสอนในเมืองนามว่า โมฮัมหมัด งีมา โดยหลังจากการชนะในระดับท้องถิ่นเป็นจำนวนหลายครั้ง เขาก็ได้มุ่งความสนใจมายัง ชาลา โกโลลา ผู้ซึ่งยอมรับในความสามารถของเขาและเชื่อว่าเขาจะสามารถหันมาเอาดีด้านมวยไทยได้ หลังจากการต่อสู้ในประเทศเพียงไม่กี่ครั้ง เซมาตาก็ได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนนักมวยไทยทีมชาติยูกันดาในวัย 18 ปี โดยได้เป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติในการแข่งขันที่ประเทศไทยใน ค.ศ. 2010
แม้ว่าเขาจะเป็นฝ่ายแพ้ในการต่อสู้ครั้งแรกโดยกรรมการตัดสิน แต่ทางโปรโมเตอร์ก็ได้เห็นในศักยภาพของชายชาวยูกันดาผู้นี้ และได้เสนอให้เซ็นสัญญาเข้าร่วมฝึกโรงยิมของเขาในกรุงเทพ โดยในช่วงนี้เขาได้สู้กับนักชกชาวไทยหลายหลายและเริ่มที่จะมีชื่อเสียง ในปี ค.ศ. 2012 เขาได้รับการเสนอการเซ็นสัญญาเข้าร่วมทีมไลอ้อนมวยไทย ที่จังหวัดภูเก็ต
หลังจากการสร้างความประทับใจในการต่อสู้ภายในประเทศ เขาก็ได้รับการจัดให้ขึ้นชกกับนักมวยไทยระดับตำนานอย่างแสนชัย การแข่งขันดังกล่าวได้รับการนัดชก ณ วันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 และมีการเก็บค่าเข้าชมการแข่งมวยไทยนัดสำคัญที่จังหวัดราชบุรี
แม้ว่าเขาจะเป็นฝ่ายแพ้คะแนนจากการตัดสินของกรรมการมวยไทยในภูมิภาค แต่นั่นก็เป็นการแจ้งเกิดของนักสู้ชาวยูกันดาในฐานะนักสู้ชาวต่างชาติที่มีอยู่ไม่กี่รายที่สามารถยืนหยัดกับแสนชัยได้ตลอดเกม
หลังจากการสร้างผลงานที่น่าประทับใจของเซมาตา เขาก็ได้รับโอกาสเข้าแข่งขันในสถาบันมวยไทยสภามวยโลกโดยได้พบกับนักชกชาวออสเตรเลียชื่อ ริส คาราคีเรียคอส
โดยการแข่งขันในนัดนี้จัดขึ้นที่ภูมิลำเนาเดิมของเซมาตาที่กัมปาลา ประเทศยูกันดา เมื่อวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 2013 ที่ซึ่งเซมาตาได้เป็นฝ่ายชนะคะแนน และได้เป็นแชมป์มวยไทยระหว่างประเทศชาวแอฟริกาทางตอนใต้สะฮาราที่มีอยู่เพียงคนเดียวของปัจจุบัน
เซมาตา เป็นฝ่ายพ่ายต่อ อิมวิเศษณ์ พรนารายณ์ จากการตัดสินของกรรมการในการแข่ง"หยกขาว 7" ที่พัทยา ประเทศไทย ในวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014
แก้วสามประการ
แก้วสามประการ (; ) คือสิ่งประเสริฐสุดตามความเชื่อในศาสนาต่าง ๆ มีดังนี้
เดนเจอรัสเวิลด์ทัวร์
คอนเสิร์ตทัวร์เดนเจอรัส () เป็นคอนเสิร์ตทัวร์เดี่ยวครั้งที่ 2 โดย นักร้องชาวอเมริกัน ไมเคิล แจ็กสัน สนับสนุนโดย เป๊ปซี่ โคล่า โดยจัดทั้งหมด 70 รอบ ซึ่งผลกำไรทั้งหมดจะถูกบริจาคให้กับองค์กรการกุศลต่าง ๆ รวมทั้งแจ็คสันของตัวเอง มูลนิธิฮีลเดอะเวิลด์ โดยเริ่มแสดงตั้งแต่วันที่ 27 มิถุนายน ค.ศ. 1992 - 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1993 ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1993 แจ็คสันสิ้นสุดทัวร์ลง เนื่องจากในขณะที่เขาประกาศความเจ็บป่วยที่ต้องรักษาในโรงพยาบาล นักแสดงกลายเป็นพึ่งพายาแก้ปวด ,มีความทุกข์ทรมานจากการขาดน้ำ ,ไมเกรน และบาดเจ็บ เดิมที่คอนเสิร์ตทัวร์เดนเจอรัส ควรจะทำงานต่อไปจนกว่าถึงวันคริสต์มาส ค.ศ. 1993พฤศจิกายน 11, 1993 (ไมเคิลมีอาการป่วย)
ฮิสทรีเวิลด์ทัวร์
คอนเสิร์ตทัวร์ฮิสทรี () เป็นคอนเสิร์ตทัวร์เดี่ยวครั้งที่ 3 โดย นักร้องชาวอเมริกัน ไมเคิล แจ็กสัน โดยจัดทั้งหมด 82 รอบ และมีผู้เข้าร่วมประมาณ 4.5 ล้านคน ซึ่งก่อนหน้านี้ในคอนเสิร์ตทัวร์แบด 4.4 ล้านคน เป็นคอนเสิร์ตทัวร์ที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยโดยศิลปินเดี่ยวในแง่ของการเข้าร่วมประชุมในช่วงเวลาที่ทำรายได้รวมมากกว่ากว่า 165 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ (ยกเว้นคอนเสิร์ตฟรี)
รายได้จากการสะสมและวันที่จากการดูคอนเสิร์ต 25 กรกฎาคม 1997 Basel Switzerland St. Jakob Stadium
 Parken Stadium - Copenhagen, Denmark
สะใภ้หัวแดง
สะใภ้หัวแดง เป็นละครโทรทัศน์ไทยที่ออกอากาศในปี พ.ศ. 2557 จากบทประพันธ์ของอุบลวรรณ วิลันดา สร้างโดยค่าย ดีด้า วิดีโอ โปรดักชั่น ออกอากาศ ทุกวันจันทร์ - อังคาร เวลา 20.20 - 22.30 น. ต่อจากละครเรื่องเจ้าสาวสลาตัน ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
ปลาปักเป้าอ้วน
ปลาปักเป้าอ้วน () เป็นสกุลของปลาปักเป้าสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า "Arothorn" (/อะ-โร-ทรอน/) จัดอยู่ในวงศ์ปลาปักเป้าฟันสี่ซี่ (Tetraodontidae)
มีลักษณะ ลำตัวป้อม หัวทู่ จมูกแต่ละข้างมีปลายแยกออกเท่ากันเป็นเส้นคล้ายหนวดหรือเป็นเส้นแบน ๆ 2 เส้น จะงอยปากค่อนข้างยาว มีช่องระหว่างตากว้าง ครีบหลัง ครีบหู และครีบก้นมีลักษณะกลม ครีบหางตัดตรง ปลายจมูกเป็นแท่งคล้ายหนวด มีเส้นข้างลำตัว 1 เส้น มีหนามขนาดเล็กทั่วตัว ยกเว้นรอบปากและคอดหาง
ปลาปักเป้าในสกุลนี้ จัดเป็นปลาปักเป้าสกุลที่มีสมาชิกมากที่สุดสกุลหนึ่งในวงศ์นี้ หลายชนิดนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามหรือจัดแสดงไว้ในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ เป็นปลาปักเป้าที่อาศัยอยู่ในทะเลทั้งหมด โดยมีชนิดที่ใหญ่ที่สุด คือ "A. stellatus" ที่ยาวได้ถึง 48 นิ้ว
แบ่งออกได้เป็น 15 ชนิด
ปลาปักเป้าน้ำจืดอเมริกาใต้
ปลาปักเป้าน้ำจืดอเมริกาใต้ หรือ ปลาปักเป้าแอมะซอน หรือ ปลาปักเป้าอะเซลล์ หรือ ปลาปักเป้าเปรู (; ) ปลาปักเป้าชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาปักเป้าฟันสี่ซี่ (Tetraodontidae)
เป็นปลาปักเป้าขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ที่อยู่ในสกุล "Colomesus" ซึ่งเป็นปลาปักเป้าชนิดที่พบได้ในแหล่งน้ำจืดของทวีปอเมริกาใต้ โดยมีขนาดเฉลี่ยประมาณ 8 เซนติเมตร ขนาดเมื่อโตเต็มที่ได้ประมาณ 15 เซนติเมตร มีแถบสีดำที่บริเวณหลังและเป็นวงแหวนบริเวณโคนครีบหาง พบอาศัยอยู่ในแม่น้ำสายใหญ่ของทวีปอเมริกาใต้ เช่น แม่น้ำแอมะซอน และอาจพบได้จนถึงบริเวณน้ำกร่อย แต่จะไม่พบในน้ำเค็มหรือทะเล
เป็นปลาเฉพาะถิ่นที่พบได้เฉพาะในประเทศเปรูเท่านั้น เป็นปลาที่มีอุปนิสัยไม่ดุร้าย จึงนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม สามารถเลี้ยงรวมกันเป็นฝูง และเลี้ยงรวมกับปลาจำพวกอื่น ชนิดอื่นได้
ปลาปักเป้าจมูกแหลม
ปลาปักเป้าจมูกแหลม หรือ ปลาปักเป้าหนู () เป็นสกุลของปลาปักเป้าสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า "Canthigaster" (/แคน-ทิ-แกส-เตอร์/) จัดอยู่ในวงศ์ปลาปักเป้าฟันสี่ซี่ (Tetraodontidae)
มีลักษณะสำคัญ คือ มีลำตัวแบนข้าง จะงอยปากยาวกว่าปลาปักเป้าสกุลอื่น ปากเล็กแหลมยื่นยาว ช่องเปิดเหงือกแคบ คอดหางแผ่แบนออกเป็นแผ่นกว้าง ลำตัวมีหนามขนาดเล็ก ไม่มีเส้นข้างตัว
ปลาปักเป้าจมูกแหลม เป็นปลาปักเป้าสกุลที่มีจำนวนสมาชิกมากที่สุดสกุลหนึ่ง มีทั้งสิ้น 36 ชนิด และเป็นปลาทะเลทั้งหมด
พร็อกนาโทดอน
พร็อกนาโทดอน(prognathodon)เป็นสัตว์เลื้อยคลานทะเลในกลุ่มโมซาซอร์ที่ใหญ่เป็นอันดับ2รองจากไทโลซอรัสที่ยาว19เมตร(ในอดีตเคยเป็นไฮโนซอรัสที่ใหญ่ที่สุด) 
มันมีความยาว 14.9 เมตรและอาจหนักถึง 7 ตัน
อาหารที่พร็อกนาโทดอนชอบกินคือหอยแอมโมไนต์เพราะฟันของมันคมและแข็งแรงมาก มันจึงสามารถกัดเปลือกแอมโมไนต์ได้ และเรายังเคยพบรอยฟันของพร็อกนาโทดอนบนเปลือกแอมโมไนต์ด้วย(เป็นที่มาของฉายา "ฟันที่แข็งเหมือนเหล็ก")นอกจากนี้ พร็อกนาโทดอนยังกินทุกอย่างที่ขวางหน้า