hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ทิชา สุทธิธรรม
ทิชา สุทธิธรรม ชื่อเล่น ซอส เป็นมิสยูลีกปี พ.ศ. 2543 อดีตผู้ประกาศข่าวทางด้านเศรษฐกิจในรายการ "เช้านี้...ที่หมอชิต" และเป็นผู้ดำเนินรายการ "เจาะเกาะติด" ปัจจุบันเป็นผู้ประกาศข่าวทางช่อง3HD ,ผู้ดำเนินรายการจอโลกเศรษฐกิจ FM106 วิทยุครอบครัวข่าว , และรายการ Money360ทางMoney Channel
ทิชา สุทธิธรรม เกิดวันที่ 29 กันยายน  จบการการศึกษาจากโรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-3 โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา (ศิลป์-ฝรั่งเศส) ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4-5 และสำเร็จการสอบเทียบ ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 เอกภาษาอังกฤษ – ฝรั่งเศส ปริญญาตรี จากคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เอกภาษาอังกฤษ-ญี่ปุ่น
ซึ่งระหว่างศึกษาชั้นปีที่ 4 ได้แสดงความสามารถกล่าวสุนทรพจน์ภาษาอังกฤษและญี่ปุ่น ได้อย่างยอดเยี่ยม จนคว้าตำแหน่ง มิสยูลีก จากการแข่งขันฟุตบอล Thailand Univer- sity League ครั้งที่ 4 ซอสได้รับทุนการศึกษา 150,000 บาทพร้อมทุนเรียน ต่อระดับปริญญาโทที่สหรัฐอเมริกา ระหว่างที่รอศึกษาต่ออยู่นี้ ซอสยังถูกจองตัวให้เข้าทำงานในบริษัทเอเยนซี่ชื่อดัง อย่าง เดนซึ แอนด์ ยังก์ รูบิแคม อีกด้วย
ต่อมาได้สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท คณะบริหารและการจัดการธุรกิจ หลักสูตรภาคภาษาอังกฤษ มหาวิทยาลัยมหิดล รวมทั้งผ่านการอบรมหลักสูตรการเป็นนักวิเคราะห์และจัดการธุรกิจ จากคณะเศรษฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
■ ผู้ประกาศข่าวช่อง3 HD (ล่าสุด)Facebook -@Ticha EconNews 
Fan Page - ทิชา สุทธิธรรม
http://www.naewna.com/entertain/56918
แม่น้ำดอน
แม่น้ำดอน () เป็นแม่น้ำสายสำคัญสายหนึ่งในรัสเซีย มีต้นกำเนิดในเมืองโนโวมอสคอฟสค์ ห่างจากเมืองตูลาไปทางตะวันออกเฉียงใต้ราว 60 กิโลเมตร แม่น้ำดอนมีความยาวประมาณ 1,950 กิโลเมตร และไปสิ้นสุดที่ทะเลอะซอฟ
ออนไลน์และออฟไลน์
ออนไลน์ () และ ออฟไลน์ (
(อภิธานศัพท์โทรคมนาคม) ของสหรัฐอเมริกา ได้นิยามความหมายของออนไลน์และออฟไลน์ว่า เป็นสถานะหรือเงื่อนไขของ "อุปกรณ์หรือเครื่องมือ" หรือ "หน่วยกระทำการ" (execution unit) อย่างหนึ่ง (ต่อไปนี้จะเรียกรวมทุกอย่างว่า "อุปกรณ์") การพิจารณาว่าอุปกรณ์ใดออนไลน์หรือไม่ จะต้องตรงตามเงื่อนไขต่อไปนี้อย่างน้อยหนึ่งข้อ
ซึ่งในทางตรงข้าม อุปกรณ์ที่ออฟไลน์จะไม่ตรงกับเงื่อนไขข้อหนึ่งข้อใดเลย (ตัวอย่างเช่นแหล่งพลังงานหลักถูกตัดหรือถูกปิด หรืออุปกรณ์นั้นปิ
วัดไผ่เงินโชตนาราม
วัดไผ่เงินโชตนาราม ตั้งอยู่ที่ 882 ซอยวัดไผ่เงิน ถนนจันทน์ แขวงบางโคล่ เขตบางคอแหลม กรุงเทพมหานคร
วัดไผ่เงินโชตนารามสร้างขึ้นเมื่อประมาณ ปี พ.ศ. 2335 (ร. 1) ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง เดิมชื่อว่า วัดไผ่ล้อม ต่อมาทางราชการได้เวนคืนที่ดินตำบลคลองเตย ซึ่งวัดเงิน ตั้งอยู่ เพื่อสร้างท่าเรือกรุงเทพฯ ด้วยเหตุนี้ วัดเงิน จึงได้รื้อเสนาสนะมารวมสร้างกับ วัดไผ่ล้อม แล้วเปลี่ยนนามเป็น วัดไผ่เงิน ในปี พ.ศ. 2482 (ร. 8) ต่อมาทางวัดได้อัญเชิญ หลวงพ่อสัมฤทธิ์ ซึ่งเป็นพระประทานจาก วัดโชติการาม (วัดพระยาไกร) ที่ได้กลายเป็นวัดร้าง พร้อมกับย้ายเสนาสนะมารวมสร้างที่วัดไผ่เงิน จึงเท่ากับเป็นการรวม 3 วัดเข้าไว้ด้วยกัน และได้เปลี่ยนนามวัดเป็นวัดไผ่เงินโชตนาราม ในปี พ.ศ. 2483 ภายในพระวิหารมีหลวงพ่อสัมฤทธิ์ เป็นพระพุทธรูปสมัยสุโขทัยตอนปลายต่อสมัยอยุธยา เนื้อสัมฤทธิ์ หน้าตักกว้าง 104 นิ้ว เป็นพระพุทธรูปที่อัญเชิญมาจากเวียงจันทน์ ในสมัยธนบุรี เป็นที่เลื่อมใสศรัทธาของประชาชนทั่วไป
วันที่ 16 พฤศจิกายน มีชาวบ้านพบถุงพลาสติกทิ้งไว้หน้าโกดังเก็บศพของวัด เมื่อปิดถุงดูก็พบว่าด้านในมีการซุกศพทารกแรกเกิดอยู่ นับเป็นจุดเริ่มต้นของคดี ตำรวจสถานีตำรวจนครบาลวัดพระยาไกรเข้าตรวจสอบที่เกิดเหตุ และพบศพในโกดังเก็บศพช่องที่ 17 ที่มีกลิ่นเหม็นเน่าโชยออกมา ด้านในมีถุงพลาสติกกว่า 250 ถุง บรรจุซากทารกที่สมบูรณ์ทั้งหมด กว่า 348 ศพ สุเทพ ชะบางบอน สัปเปร่อ และสุชาติ ภูมี ผู้ช่วยสัปเปร่อ สารภาพว่านำศพทารกดังกล่าวเก็บไว้แล้วหลายปี และทยอยเผาไปบางส่วน แต่ช่วงหลังมาเมรุของวัดเสียหายจึงไม่ได้เผา โดยศพดังกล่าวรับมาจากคลินิกทำแท้งย่านบางคอแหลมหลายแห่ง
หลังจากนั้นประมาณครึ่งเดือน สุเทพได้เปิดเผยว่ายังมีศพทารกอีกนับพันซุกซ่อนอยู่ในช่องเก็บหมายเลข 9 และ 10 ของโกดังเดียวกัน โดยซุกซ่อนศพมาเป็นเวลากว่า 6 ปี และไม่มีใครระแคะระคาย เจ้าหน้าที่ไปตรวจสอบนับศพได้ 1,656 ศพ รวมแล้วพบศพเด็ก 2,002 ศพ เมื่อมีรายงานข่าวแล้ว มีผู้คนนำของบูชามากราบไหว้ให้กับวิญญาณ บางคนมาขอหวย บางคนมาดูเพราะความสงสาร เหตุการณ์ดังกล่าวทำให้ตำรวจและกระทรวงสาธารณสุขหันมาให้ความสนใจกับปัญหาการทำแท้งมากขึ้น
วันที่ 6 มกราคม ศาลจังหวัดตลิ่งชันได้เบิกตัวลัญฉกร จันทมนัส อดีตผู้ช่วยพยาบาลที่เปิดคลินิกทำแท้งเถื่อน ในความผิดฐานประกอบสถานพยาบาลโดยไม่ได้รับอนุญาต ประกอบวิชาเวชกรรมโดยไม่ได้รับอนุญาต ทำให้หญิงอื่นแท้งลูกโดยหญิงนั้นยินยอม มาร่วมนัดสอบคำให้การจำเลย ซึ่งลัญฉกรปฏิเสธตลอดข้อกล่าวหา โดยหลังมีการให้ปากคำแล้ว ได้รับการปล่อยตัวชั่วคราว โดยใช้เงินประกัน 2 แสนบาท
เมื่อวันที่ 27 มกราคม เวลา 9.30 น. ศาลอาญากรุงเทพใต้อ่านคำพิพากษาคดีหมายเลขดำ ด.19/2554 พิพากษาให้สุชาติ ภูมี ผู้ช่วยสัปเปร่อ จำเลยที่ 1 ลงโทษ 2002 กระทง กระทงละ 4 เดือน รวมเป็น 8008 เดือน แต่เนื่องจากยอมรับสารภาพจึงลดโทษให้กึ่งหนึ่ง เหลือ 4004 เดือน สุดท้ายให้จำคุก 20 ปี ส่วนสุเทพ ชะบางบอน สัปเปร่อ จำเลยที่ 2 ได้แถลงขอสู้คดี อัยการเตรียมยื่นฟ้องใหม่
จากกรณีดังกล่าวได้มีการนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์ชื่อ "ศพเด็ก 2002 ศพ" กำกับโดย พจน์ อานนท์ นำแสดงโดย สมชาย เข็มกลัด และพิชญ์นาฏ สาขากร ซึ่งพิชญ์นาฏได้เล่าว่าตนรู้สึกขนหัวลุกขณะถ่ายทำภาพยนตร์เรื่องนี้ ด้านสมชายระบุว่าต้องการให้ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นอุทาหรณ์ให้แก่สังคม
สตีเฟน เฮนดรี
สตีเฟน กอร์ดอน เฮนดรี () เกิดเมื่อวันที่ 13 มกราคม ค.ศ. 1969 ในเซาธ์ควีนส์แฟร์รี เอดินบะระ เป็นอดีตนักสนุกเกอร์อาชีพชาวสกอตแลนด์ ในปี 1990 เขาเป็นผู้ชนะการแข่งขันสนุกเกอร์เวิลด์สนุกเกอร์แชมเปียนชิป ที่อายุน้อยที่สุดที่มีมา เมื่อเขาอายุได้ 21 ปี เขายังติดอันดับ 1 ในการจัดอันดับนักสนุกเกอร์ เป็นเวลา 8 ปีซ้อน ระหว่างปี 1990 และ 1998 รวมถึงอันดับ 1 ในปี 2006-07 เขาสร้างสถิติสามารถทำเซนจูรีเบรกในการแข่งขันได้ถึงกว่า 700 ครั้งอีกด้วย
คานาอัน
คานาอัน (ฟินิเชีย: , Kana'n; "kna-an"; "Kanaʿān") คือ ดินแดนของชนเผ่าที่พูดภาษาเซมิติกราวปลายสหัสวรรตที่ 2 ก่อนคริสต์กาล ปัจจุบันครอบคลุมพื้นที่ลิแวนต์ใต้ในตะวันออกกลาง ตรงกับบริเวณที่ตั้งประเทศอิสราเอล เลบานอน ดินแดนปาเลสไตน์ และบางส่วนของประเทศซีเรียและประเทศอียิปต์ มีชายฝั่งทางทิศตะวันตกจรดทะเลเมดิเตอร์เรเนียน คำว่า "คานาอัน" ปรากฏอยู่บ่อยครั้งในคัมภีร์ไบเบิ้ล หรือพันธสัญญาเดิม โดยบรรยายว่าเป็นดินแดนที่พระยาห์เวห์สัญญามอบให้แก่วงศ์วานอิสราเอล
บริบูรณ์ จันทร์เรือง
บริบูรณ์ จันทร์เรือง ชื่อเล่น ตั๊ก เป็นนักแสดงและพิธีกรชาวไทย เกิดเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2522 เป็นบุตรคนสุดท้อง ในจำนวนพี่น้อง 2 คน จบการศึกษาชั้นประถมศึกษาและมัธยมศึกษาตอนต้น จากโรงเรียนวรรณวิทย์ ต่อมาย้ายไปศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการ และสำเร็จการศึกษาปริญญาตรีคณะบริหาร จากมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา เข้าวงการจากการเข้าร่วมการประกวด โดมอนมินิ (รุ่นเด็ก) ในปี พ.ศ. 2532 (domon mini 1989) โดยได้อันดับ 2 จากการประกวด ในครั้งนั้น ทำให้เริ่มเป็นที่สนใจขึ้นและส่งผลให้มีงานเดินแบบตามมา ต่อมาได้ร่วมงานกับ ทัช ณ ตะกั่วทุ่ง ในมิวสิกวีดีโอเพลงเท้าไฟ จนนำไปสู่การแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกในปี พ.ศ. 2535 ในชื่อเรื่อง รองต๊ะแล่บแปล๊บ ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้ประสบความสำเร็จอย่างสูง
หลังจากความประสบความสำเร็จของภาพยนตร์เรื่อง รองต๊ะแล่บแปล๊บ ทำให้มีงานด้านวงการบันเทิงมากมาย เช่น งานเดินแบบ พิธีกร มิวสิกวีดีโอ งานละคร และภาพยนตร์ จนกระทั่งถึงปี 2547 ด้วยความที่อยู่ในวงการบันเทิงมานาน และเบื่อ ประกอบกับหน้าตาเหมือนลูกครึ่งแต่เรื่องภาษานั้นไม่ดี ทำให้ตัดสินใจไปเรียนภาษาที่ประเทศอังกฤษ ประมาณ 1 ปี จนนิธิ สมุทรโคจร เรียกตัวกลับมาให้มาร่วมเป็นพิธีกรในรายการ Q-twenty 20 คำถาม ในปี พ.ศ. 2549 การกลับมาครั้งนี้ทำให้บุคลิกเปลี่ยนไปจากมาดพระเอกสุดหล่อมาเป็น หนุ่มตลกสนุกสนานเฮฮาด้วย
ชีวิตครอบครัว บริบูรณ์ สมรสกับ เอลซี ตัน ไอเชีย อดีตแอร์โฮสเตสชาวมาเลเซีย หลังทั้งคู่คบหาดูใจกัน 7 ปี เมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 ปัจจุบันมีบุตรธิดา 1 คน คือ เด็กหญิง บีลีฟ จันทร์เรือง ชื่อเล่น บีลีฟ เกิดเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 เวลาประมาณ 16.05 น. 
ผ่านทางเพจ ตั๊ก บริบูรณ์ แฟมิลี่ (Boriboon Family)
เดอะลาส์
เดอะลาส (The La's) เป็นวงดนตรีร็อกจากประเทศอังกฤษ ก่อตั้งวงโดย ลี เมเวอร์ส์ (ร้องนำ กีตาร์) และ จอห์น เพาเวอร์ (เบส ร้องประสาน) ซึ่งเป็นนักร้องนำวง แคส โดยมีซิงเกิลที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดคือ "There She Goes"
แดร์ชีโกส์
"แดร์ชีโกส์" (อังกฤษ:There She Goes) เป็นซิงเกิลของเดอะลาส์เขียนโดย ลี เมเวอร์ส์ ออกจำหน่ายครั้งแรกในปี พ.ศ. 2531 ชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักรในอันดับที่ #51 ในระยะแรกที่ออกออกจำหน่าย ยังไม่ประสบความสำเร็จจนออกจำหน่ายอีกครั้ง ในปี พ.ศ. 2533 ขึ้นชาร์ตในสหราชอาณาจักรสูงกว่าเดิมคือที่อันดับ #13 ขึ้นชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 คือที่อันดับ #49 และ ขึ้นโมเดิร์นร็อกชาร์ตอยู่ในอันดับสูงสุดคืออันดับที่ #2 เพลงนี้บรรจุในผลงานอัลบั้ม เดอะลาส์
ดนตรีสวิง
ดนตรีสวิง () หรือบางครั้งรู้จักในชื่อ สวิงแจ๊ซ () หรือเรียกง่าย ๆ ว่า สวิง () เป็นเพลงแจ๊ซประเภทหนึ่งที่พัฒนาในต้นคริสต์ทศวรรษ 1930 และเด่นชัดขึ้นในปี 1935 ในสหรัฐอเมริกา สวิงใช้ส่วนจังหวะที่แข็งแรงมั่นคง ที่ช่วยนำท่อนนำที่ใช้เครื่องดนตรีอย่างเครื่องทองเหลือง อย่างเช่นทรัมเปตและทรอมโบน หรือเครื่องเป่าไม้อย่าง แซกโซโฟนและคลาริเนต หรือเครื่องสายอย่าง ไวโอลินและกีตาร์ การใช้ทำนองจากกลาง ๆ ไปสู่ทำนองเร็ว และจังหวะเพลงแบบสวิงไทม์ วงสวิงมักจะมีคนโซโล่ที่จะแสดงคีตปฏิภาณ เมโลดี้ใหม่ ๆ ในการเรียบเรียงเพลง นอกจากนั้นผู้นำวงกับการเต้นรำแบบสวิงอย่าง เบนนี กูดแมนและเคานต์ เบซี เป็นที่โดดเด่นในกระแสเพลงป็อปอเมริกันในช่วงปี 1935 ถึง 1945 อีกด้วย
ออสการ์ ไวลด์
ออสการ์ ไวลด์ () (16 ตุลาคม ค.ศ. 1854 - (30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1900) ออสการ์ ไวลด์เป็นนักเขียนและกวีคนสำคัญชาวไอริชที่มีผลงานการเขียนบทละคร และเรื่องสั้นเป็นจำนวนมาก และนวนิยายหนึ่งเล่ม ไวลด์ผู้มีชื่อเสียงว่าเป็นผู้มีปฏิภาณไหวพริบดีเป็นนักเขียนบทละครผู้มีความสำเร็จมากที่สุดของปลายสมัยวิกตอเรียและเป็นบุคคลผู้มีชื่อเสียงมากที่สุดคนหนึ่งของสมัย บทละครหลายเรื่องของไวลด์ก็ยังนิยมนำมาสร้างกันอยู่โดยเฉพาะ "The Importance of Being Earnest" หลังจากที่ถูกฟ้องร้องในคดีที่ถูกกล่าวหาว่ามี “พฤติกรรมอันเป็นการอนาจาร” (gross indecency) กับชายคนอื่น ๆ ซึ่งเป็นคดีที่อื้อฉาว ซึ่งทำให้ไวลด์สูญเสียชื่อเสียงและถูกส่งตัวไปจำคุกอยู่เป็นเวลาสองปี ทันทีที่ถูกปล่อยตัวไวลด์ก็จับเรือจากดิเอปป์ และไม่ได้กลับมาไอร์แลนด์หรือบริเตนอีกจนเสียชีวิต
"ดอเรียน เกรย์ (The Picture of Dorian Gray)" นวนิยายซึ่งมีชื่อเสียงมากของไวลด์ บอกเป็นนัยถึงความนิยมความรักร่วมเพศผ่านตัวละครต่างๆเช่น ดอเรียน เกรย์ หนุ่มชั้นสูงในลอนดอน และบาซิล ศิลปินวาดภาพเหมือน กฎหมายที่ทำร้ายชีวิตไวลด์ในศตวรรษที่ 19 มีโฉมหน้าที่เปลี่ยนไปแล้ว หากเขามีชีวิตอยู่ในหลายพื้นที่ในปัจจุบัน เขาคงไม่ต้องใช้ชีวิตรักอย่างหลบซ่อน ไร้ผิด ไร้โทษใด
นอกเหนือจากประเด็นข้างต้น ในนวนิยายของเขา มีประเด็นทางอาชญาวิทยาเรื่องกรรมพันธุที่ส่งผลต่อพฤติกรรมทางลบของบุคคลในครอบครัวนับแต่ครั้งบรรพบุรุษ ใน The Picture of Dorian Gray ไม่เพียงภาพเหมือนของดอเรียนเท่านั้นที่สะท้อนกรรมของเขาออกมา ยังมีภาพบาปอีกมากในคฤหาสถ์ชนบทของเขาที่สะท้อนกรรมแบบเดียวกันของดอเรียนและบรรพบุรุษ
ออสการ์ ไวลด์เกิดในดับลินเป็นบุตรคนที่สองของเซอร์วิลเลียม ไวลด์และเจน ฟรานเซสคา ไวลด์ เจนเขียนโคลงกลอนสำหรับขบวนการยังไอร์แลนด์ (Young Ireland) ในปี ค.ศ. 1848 และเป็นผู้สนับสนุนขบวนการชาตินิยมไอร์แลนด์ (Irish nationalism) จนตลอดชีวิต วิลเลียม ไวลด์เป็นศัลยแพทย์ทางหูและตาคนสำคัญของไอร์แลนด์ และได้รับบรรดาศักดิ์เป็นขุนนางในปี ค.ศ. 1864 สำหรับความสามารถในอาชีพการงาน นอกจากนั้นก็ยังมีงานเขียนหลายเล่มในสาขาวิชาโบราณคดีและตำนานพื้นบ้าน วิลเลียมมีชื่อเสียงว่าเป็นคนใจบุญและมีสถานที่จ่ายยาสำหรับคนยากจนตั้งอยู่ด้านหลังของวิทยาลัยทรินิตี, ดับลิน และเป็นผู้นำของโรงพยาบาลหูและตาของดับลินที่ปัจจุบันตั้งอยู่ที่ถนนอเดลเลด
ในปี ค.ศ. 1855 ครอบครัวไวลด์ย้ายไปอยู่ที่ถนนเมอร์เรียนซึ่งเป็นที่เกิดของไอโซลาน้องสาวของออสการ์ในปีต่อมา มารดาของไวลด์จัดการพบปะในซาลอนทุกบ่ายวันเสาร์ที่เป็นที่พบปะของแขกที่รวมทั้งเชอริดัน เลอ ฟานู (Sheridan le Fanu) , ชาร์ลส์ ลีเวอร์ (Charles Lever), จอร์จ เพทรี (George Petrie), ไอแซ็ค บัตต์ (Isaac Butt) และ ซามูเอล เฟอร์กูสัน (Samuel Ferguson)
มอร์ฟฟิง
Morphing คือ เอฟเฟกต์การเปลี่ยนหรือแปรรูปจากรูปหนึ่งเป็นอีกรูปหนึ่งอย่างแนบเนียน มักแสดงให้เห็นความเปลี่ยนแปลงที่ดูเสมือนจริง โดยผ่านเทคโนโลยี ที่ดูเกินจริง ในสมัยก่อน มักใช้การแปรรูปสองรูปโดยให้ภาพสองภาพเลือนเข้าหากัน โดยภาพนึงลดความคมชัดของภาพ และอีกรูปเพิ่มความคมชัดของภาพ ฟัจจุบัน การ morph ใช้เทคโนโลยีทางคอมพิวเตอร์เพื่อสร้างกระบวนการที่สมจริงมากขึ้น
ภายหลังการเลือนภาพเข้าหากัน ได้เริ่มจากขอบไดขอบหนึ่งของภาพ แทนที่จะเป็นการเลือนภาพทั้งภาพทีเดียว โดยรูปแบบของการเลือนรูปแบบดังกล่าวได้รับความนิยมใช้มากในหมู่สมาชิก 10cc Kevin Godley และ Lol Creme ที่เรียกว่า Godley & Creme ในปี 1985 ในเพลง "Cry" โดยเริ่มจากการเลือนภาพหน้าคนขาว-ดำหลายๆหน้าเข้าด้วยกัน ซึ่งหน้าแต่ละคนก็จะจางหายและเลือนเข้ามาเข้มขึ้นตามๆกัน ทั้งนี้ยังห่างไกลจากการ morph ในปัจจุบันมากเพราะเป็นเพียงการละลาย โดยใช้วิธีคล้ายคลึงกัน
ในช่วงปี 1990 เทคโนโลยีทางด้านคอมพิวเตอร์สามารถสร้างผลงานที่ดูสมจริงยิ่งขึ้น โดยวิธีการบิดเบือนภาพในขณะที่เลือนภาพเข้าหากัน โดยอ้างอิงถึงจุดต่างๆบนภาพ ’ก่อน’และ’หลัง’เช่นการ morph หน้าสองหน้า จะต้องมีการกำหนดระยะสำคัญต่างๆขอใบหน้า ไม่ว่าจะเป็น ตา จมูก ปาก หู ซึ่งจะต้องปรากฏอยู่บนทั้งสองภาพ โดยจะบิดภาพใบหน้สแรกให้เข้ากับรูปใบหน้าที่สอง
Golden Child เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกที่นำเอาการ morph มาใช้อย่างคร่าวๆ แต่willow เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกที่นำมันมาใช้อย่างละเอียด Indiana Jones and the Last Crusade ได้ใช้เทคนิคนี้ในภาพการตายอย่างขยะแขยงของ Walter Donovan โดยอ้างอิงจากเส้นกริด ซึ่งพัฒนาขึ้นโดย Tom Brigham และ Doug Smythe (AMPAS)
เทคนิดการ morph ยังถูกนำมาใช้ใน music video ของ Michael Jackson ในเพลง Black Or White รวมถึงภาพยนตร์เช่น Terminator 2: Judgment Day, Star Trek VI: The Undiscovered Country, และ ในการแสดงหน้าทั้งสี่ของนักร้องวง Queen ในอัลบัม The Miracle
โปรกแกรมการทำงานครั้งแรกๆ คือ Gryphon Software Morph โดยใช้ได้เฉพาะในเคื่องคอมพิวเตอร์ Apple Macintosh นอกจากนี้ยังมีโปรแกรมที่พัฒนาขึ้นเพิ่มเติมอย่างรวดเร็ว เช่น ImageMaster, MorphPlus and CineMorph ภายหลัง โปรแกรม Elastic Reality (ซึ่งพัฒนามาจาก MorphPlus) ถูกนำมาใช้อย่างแพร่หลาย ทั้งในภาพยนตร์ In The Line of Fire, Quantum Leap, Star Trek: Deep Space Nine, รวมถึงภาพยนตร์เรื่องอื่นๆอีกมากมาย ซึ่ง ผู้พัฒนาเทคโนโลยีเบื้องหลังโปรแกรมนี้ Garth Dickie and Perry Kivolowitz.ได้รับรางวัลทางความสำเร็จทางวิทยาศาสตร์ เอฟเฟกต์ของโปรแกรมนี้คือ spatially-warped cross-dissolve หรือการบิดเบือนระยะห่าง แล้วการละลายเข้าหากัน Morpheus เป็นเว็บแรกที่เปิดโอกาสให้ผู้ใช้นำภาพการ morph ของตนเองมานำเสนอออนไลน์
เทคโนโลยีทำให้การ morph เกิดขึ้นได้โดยอาศัยคำสั่งเพียงเล็กน้อย เช่นการสร้างภาพเคลื่อนไหวช้า โดยที่ไม่ได้มีภาพจำลองเบื้องต้นอยู่แต่อย่างใด โดยอาศัยการเคลื่อนที่ของสายตาในการจับภาพนั้นๆ และถึงแม้ภาพสองภาพจะไม่เกี่ยวข้องกันเลย โปรแกรมก็ยังสามารถที่จะหาจุดเชื่อมโยงระหว่างสองภาพ และบิด และจัดภาพไปเรื่อยๆ ในขณะที่เลือนเข้าหาภาพอีกภาพหนึ่ง ส่วนมากแล้ว เอฟเฟกต์นี้จะเป็นที่ยิบมมาก และต้องทำให้เห็นความเปลี่ยนแปลงที่แบนเนียนที่สุด
ขบวนการยังไอร์แลนด์
ขบวนการยังไอร์แลนด์ (, ) คือขบวนการทางการเมือง วัฒนธรรม และ สังคมที่มีบทบาทในการปฏิรูปขบวนการชาตินิยมไอร์แลนด์ (Irish nationalism) ที่เห็นกันว่าเป็นขบวนการที่พลังทางการเมืองในสังคมไอร์แลนด์ ตั้งแต่การก่อตั้งในคริสต์ทศวรรษ 1830 ขบวนการนี้ก็มีอิทธิพลต่อมาอีกหลายชั่วอายุของนักชาตินิยมไอร์แลนด์ และมามีบทบาทต่ออนาคตของความสัมพันธ์ระหว่างอังกฤษและไอร์แลนด์ต่อมา
คำว่า “ยังไอร์แลนด์” เดิมเป็นคำที่ใช้เรียกกลุ่มที่เป็นการหมิ่น ในการบรรยายกลุ่มสมาชิกเพื่อการเพิกถอนการเป็นสหภาพที่เกี่ยวข้องกับหนังสือพิมพ์ "เดอะ เนชั่น" สมาคมเพื่อการเพิกถอนการเป็นสหภาพขณะนั้นกำลังรณรงค์เพื่อการยกเลิกพระราชบัญญัติสหภาพ ค.ศ. 1800 ระหว่างราชอาณาจักรเกรตบริเตนและไอร์แลนด์ The term was first coined by the "English" press, และต่อมาเป็นคำที่ใช้โดยแดเนียล โอคอนเนลล์ในการโจมตีในที่ประชุมของสมาคมเพื่อการเพิกถอนการเป็นสหภาพ ซึ่งต่อมาก็ได้ทำการขอโทษ
กลุ่ม “ยังไอร์แลนด์” มีที่มาจากสมาคมประวัติศาสตร์คอลเลจ (College Historical Society) ที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 1839 ในการประชุมที่ห้องของฟรานซิส เคียร์นีย์ ในบรรดาสมาชิกของสมาคมใหม่ก็มีจอห์น เบลค ดิลลัน (John Blake Dillon), ทอมัส แม็คเนเวน, วิลเลียม อีเลียต ฮัดสัน และ ทอมัส เดวิส, ผู้ได้รับเลือกให้เป็นประธานในปี ค.ศ. 1840 แม้ว่าเดวิสจะยังอยู่ที่ทรินิตีและปาฐกถาที่สมาคมประวัติศาสตร์ดับลิน (Dublin Historical Society) เดวิสเป็นประธานและให้การปาฐกถาสองครั้งซึ่งยังคงมีหลักฐานอยู่จนทุกวันนี้ที่แสดงให้เห็นว่าในช่วงนี้เดวิสมีความเชื่อในอุดมการณ์ของชาตินิยมไอร์แลนด์แล้ว
กางเขนมอลตา
กางเขนมอลตา หรือ กางเขนอามาลฟี () เป็นกางเขนที่เป็นสัญลักษณ์ของลัทธินักรบคริสเตียนที่เรียกว่าอัศวินฮอสพิทาลเลอร์ หรือ อัศวินแห่งมอลตา ที่กลายมาเป็นชื่อของกางเขนตามชื่อเกาะมอลตาในทะเลเมดิเตอเรเนียน กางเขนมอลตาปรากฏบนธงชาติมอลตาและถือว่าเป็นสัญลักษณ์ประจำชาติของมอลตา กางเขนมอลตาปรากฏบนเหรียญของมอลตา และในปัจจุบันปรากฏบนด้านหลังของเหรียญหนึ่งและสองยูโรที่เริ่มใช้เมื่อเดือนมกราคม ค.ศ. 2008 นอกจากนั้นก็ยังใช้เป็นสัญลักษณ์ของอามาลฟีซึ่งเป็นสาธารณรัฐเล็กของอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 11
แฉกแปดแฉกบนกางเขนกล่าวว่าเป็นสัญลักษณ์ของความกล้าหาญแปดข้อ:
พระราชบัญญัติภาวะเอกรูป
พระราชบัญญัติสมานฉันท์ () ในประวัติศาสตร์ของรัฐสภาแห่งอังกฤษ รัฐสภาได้ออก “พระราชบัญญัติสมานฉันท์” หลายฉบับ ทุกฉบับมีจุดประสงค์พื้นฐานในการอนุรักษ์คริสต์ศาสนาในโบสถ์อังกฤษ"(เลขในวงเล็บเป็นการอ้างอิงโดยนำด้วย ปีที่ครองราชย์ ตามด้วยพระนาม และ มาตราของพระราชบัญญัติ ซึ่งเป็นวิธีที่ใช้ลำดับพระราชบัญญัติของอังกฤษมาจนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1962"
พระราชบัญญัติผ่อนปรนการจำกัดสิทธิชาวโรมันคาทอลิก ค.ศ. 1791
พระราชบัญญัติว่าด้วยการผ่อนปรนสิทธิของผู้เป็นโรมันคาทอลิก ค.ศ. 1791 () เป็นพระราชบัญญัติของรัฐสภาแห่งสหราชอาณาจักร ที่ได้รับการอนุมัติในปี ค.ศ. 1791 (31 จอร์จที่ 3. มาตรา 32) ที่ผ่อนปรนสิทธิที่ถูกจำกัดทางการเมือง, การศึกษา และ ทางเศรษฐกิจของผู้เป็นโรมันคาทอลิก กฎหมายอนุญาตให้ผู้เป็นโรมันคาทอลิกสามารถดำเนินอาชีพทางกฎหมาย, อนุญาตให้ถือศาสนาอย่ามีเสรีภาพ และยอมรับโรงเรียนของโรมันคาทอลิก แต่ในขณะเดียวกัน ชาเปล โรงเรียน และนักบวช และครูก็ยังต้องลงทะเบียน การชุมนุมที่ปิดประตู และการมีเพิ่มเติมยอดและระฆังบนชาเปลก็ยังเป็นสิ่งต้องห้าม นักบวชไม่ได้รับการอนุญาตให้แต่งกายตามประเพณีหรือทำพิธีในที่สาธารณะ ห้ามรับเด็กที่เป็นโปรเตสแตนต์เข้าเป็นนักเรียน และห้ามการมีสำนักสงฆ์และการบริจาคเงินให้แก่โรงเรียนหรือวิทยาลัย
พระราชบัญญัติฉบับนี้เป็นกฎหมายที่มีรายละเอียดมากกว่าและการบังคับใช้ที่กว้างไกลกว่าพระราชบัญญัติโรมันคาทอลิก ค.ศ. 1778 (Papists Act 1778) พระราชบัญญัติก็ยังคงระบุให้ผู้เป็นโรมันคาทอลิกต้องประกาศความสวามิภักดิ์เช่นเดียวกับฉบับ ค.ศ. 1778 แต่เพิ่มเติมการยอมสนับสนุนการสืบราชบัลลังก์โดยโปรเตสแตนต์ภายใต้พระราชบัญญัติว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ ค.ศ. 1701 ผู้ประกาศความสวามิภักดิ์ก็จะไม่ถูกลงโทษว่าเป็นผู้นับถือนิกายโรมันคาทอลิก หรือว่าเป็นผู้ได้รับการศึกษาแบบโรมันคาทอลิก หรือฟังหรือเข้าร่วมในพิธีมิซซา หรือว่าเป็นนักบวชหรือเข้าเป็นนักบวชในสถาบันที่เป็นส่วนหนึ่งของคริสต์ศาสนาแห่งโรม หรือในการทำพิธีหรือเข้าร่วมพิธีของโรมันคาทอลิก
เบธเลเฮม
เบธเลเฮม (, , ตามตัวอักษร "House of Meat"; "Bethleém;" , "Beit Lehem", ตามตัวอักษร "House of Bread", ) เป็นเมืองปาเลสไตน์ที่ตั้งอยู่ที่เวสต์แบงค์ราว 10 กิโลเมตรทางตอนใต้ของกรุงเยรูซาเลม ที่มีประชากรราว 30,000 คน เบธเลเฮมเป็นเมืองหลวงของ Bethlehem Governorate ของPalestinian National Authorityและเป็นศูนย์กลางของวัฒนธรรมปาเลสไตน์และการท่องเที่ยว เบธเลเฮมเชื่อกันโดยผู้นับถือคริสต์ศาสนาว่าเป็นที่ประสูติของพระเยซูแห่งนาซาเร็ธ เบธเลเฮมเป็นที่อยู่ของชุมชนคริสเตียนที่เก่าแก่ที่สุดในโลกแต่จำนวนประชากรก็ลดลงไปเป็นจำนวนมากจากการโยกย้ายออกจากเมือง
อ่าวคอรินท์
อ่าวคอรินท์ () เป็นอ่าวแคบของทะเลไอโอเนียนที่แยกคาบสมุทรเพโลพอนนีสจากแผ่นดินใหญ่ทางตะวันตกของกรีซ ทางด้านตะวันออกเป็นคอคอดคอรินท์ที่รวมทั้งช่องทางเดินเรือในคลองคอรินท์และทางตะวันตกโดย “อ่าวริออน” ที่แยกอ่าวคอรินท์จากอ่าวเพทราสที่แหลมเดรพาโน (Drepano) ซึ่งเป็นจุดที่แคบที่สุดที่ข้ามโดยสะพานริโอ-อันติริโอ อ่าวคอรินท์เกือบจะล้อมรอบด้วยแคว้น Aetolia-Acarnania, Phocis ทางตอนเหนือ, Boeotia ทางตะวันออกเฉียงเหนือ, อัตติคาทางตะวันออก, คอรินเทียทางตะวันออกเฉียงใต้และทางใต้ และอะเคีย (Achaea) ทางตะวันตกเฉียงใต้ อ่าวคอรินท์เป็นบริเวณที่เสี่ยงต่อการเกิดแผ่นดินไหวมากที่สุดแห่งหนึ่งในยุโรป
ในยุคกลางอ่าวคอรินท์เรียกว่า “อ่าวลิแพนโต” อันเป็นที่เกิของยุทธการลิแพนโตในปี ค.ศ. 1571 ในปี ค.ศ. 1772 กองเรืออีกกองหนึ่งของตุรกีก็ถูกทำลายโดยรัสเซียที่ปากอ่าว เมืองลิแพนโตปัจจุบันชื่อนอพัคทัส (Naupactus)
อ่าวเกิดจากการขยายตัวของเปลือกโลกที่ขยายราว 10 มิลลิเมตรต่อปี
ที่สุดของที่สุด
ที่สุดของที่สุด เป็นอัลบั้มรวมเพลงของ ดนุพล แก้วกาญจน์ จากสมัยที่ยังเป็นนักร้องนำให้กับวงแกรนด์เอ็กซ์ และจากอัลบั้มเดี่ยว 2 ชุดแรก โดยมีการเพิ่มเพลงใหม่ 3 เพลง ได้แก่เพลง ล้มๆ ลุกๆ , และแล้ว , Finally (เพลง และแล้ว ภาคภาษาอังกฤษ) ออกวางจำหน่ายเมื่อปี พ.ศ. 2530 ในรูปแบบแผ่นเสียง (มี 10 เพลง) และเทปคาสเซท (มี 16 เพลง) ภายใต้สังกัดนิธิทัศน์โปรโมชั่น
สำหรับเพลง "และแล้ว" ที่เป็นเพลงใหม่ในอัลบั้มนี้นั้นถือว่าประสบความสำเร็จและเป็นเพลงฮิตที่ได้ยินมาจนถึงปัจจุบัน โดยมีการทำเป็นมิวสิกวิดีโอ แสดงนำโดยเบญจวรรณ ศรีละพันธ์ มิสไทยแลนด์เวิลด์ ประจำปี พ.ศ. 2530
อัลบั้มนี้ออกวางจำหน่ายหลังอัลบั้มที่สุดของแจ้ ออกวางจำหน่ายได้ไม่นาน ซึ่งที่สุดของแจ้ และที่สุดของที่สุดนั้น เป็นอัลบั้มรวมเพลงที่ออกมาคั่นเวลา ก่อนที่แฟนเพลงจะได้ฟังเพลง จากสตูดิโออัลบั้ม ชุดที่ 3 คืออัลบั้ม เทวดาเดินดิน ในปีต่อมา คือ พ.ศ. 2531
เต่าป่าอาระกัน
เต่าป่าอาระกัน หรือ เต่าดงยะไข่ (; ชื่อวิทยาศาสตร์: "Heosemys depressa") เป็นเต่าบกที่พบในป่าลึกบริเวณเขตรัฐอาระกัน ประเทศพม่า ซึ่งเคยเชื่อว่าสูญพันธุ์ไปแล้ว แต่เมื่อ 7 กันยายน ค.ศ. 2009 สมาคมอนุรักษ์สัตว์ป่า (Wildlife Conservation Society : WCS)ได้ประกาศการค้นพบอีกครั้งจำนวน 5 ตัว
รักเธอคงกระพัน
รักเธอคงกระพัน เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 7 ของแจ้ ดนุพล ออกวางแผงครั้งแรกในปีพ.ศ. 2538 กับสังกัด อินเทอร์นอล ร่วมกับ วิสา เอ็นเทอร์เทนเม้นท์ โดยอัลบั้มชุดนี้ออกวางแผงห่างจากอัลบั้มชุดที่แล้วคือ สัมผัสที่ 6 นานถึง 4 ปี
แจ้ ดนุพล แต่งเพลงในชุดนี้ถึง 6 เพลง คือ รักเธอคงกระพัน, หนึ่งในโลก, เหมือนแพ้, ขอให้สุดปลายฟ้า, ขอใจเธอคืน และ คน นอกจากนี้ยังได้นักแต่งเพลงที่เคยร่วมงานกันมาก่อน คือ สุรพล โทณะวณิก มาแต่งเพลง ลิ้นเดียว และ ปราชญ์นา อูนากูล แต่งเพลง ตึกบนดิน
หม่อมเจ้าปลื้มจิตร จิตรพงศ์
หม่อมเจ้าปลื้มจิตร จิตรพงศ์ (6 มกราคม พ.ศ. 2433 — 29 ธันวาคม พ.ศ. 2459) หรือเรียกอย่างลำลองว่า ท่านหญิงเอื้อย เป็นพระธิดาใน สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจิตรเจริญ กรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ อันประสูติแต่หม่อมราชวงศ์ปลื้ม จิตรพงศ์ (ราชสกุลเดิม: ศิริวงศ์) พระธิดาในพระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประเสริฐศักดิ์
แต่เดิมสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ ทรงมีพระราชประสงค์ให้หม่อมเจ้าปลื้มจิตรเสกสมรสกับสมเด็จพระอนุชาธิราช เจ้าฟ้าอัษฎางค์เดชาวุธ กรมหลวงนครราชสีมา แต่สมเด็จเจ้าฟ้ากลับเลือกนางละครส่วนพระองค์คือ หม่อมแผ้ว นครราชสีมา (ต่อมาคือ ท่านผู้หญิงแผ้ว สนิทวงศ์เสนี) เป็นหม่อมแต่เพียงผู้เดียว
หม่อมเจ้าปลื้มจิตร จิตรพงศ์ สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2459 สิริชันษา 26 ปี
หม่อมเจ้าเจริญใจ จิตรพงศ์
หม่อมเจ้าเจริญใจ จิตรพงศ์ เป็นพระโอรสใน สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจิตรเจริญ กรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ อันประสูติแต่ หม่อมมาลัย เศวตามร์ ประสูติเมื่อ พ.ศ. 2440 สิ้นชีพิตักษัยเมื่อ พ.ศ. 2489 มีพระอนุชาร่วมพระบิดาและพระมารดา คือ หม่อมเจ้าอ้าย จิตรพงศ์
ท่านรับอุปถัมภ์โรงเรียนในพื้นที่จังหวัดน่าน คือ โรงเรียนหม่อมเจ้าเจริญใจ จิตรพงศ์(บ้านห้วยกานต์) อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดน่าน
คณะวิทยาการสารสนเทศ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
คณะวิทยาการสารสนเทศ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม เป็นคณะทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีของมหาวิทยาลัยมหาสารคาม ก่อตั้งอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2544 ในฐานะ"โครงการจัดตั้งคณะวิทยาการสารสนเทศ" มีบุคลากรในโครงการเริ่มแรกจำนวน 36 คน และได้มีมติจากการประชุมสภามหาวิทยาลัยครั้งที่ 4/2546 เมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2546 อนุมัติให้จัดตั้งเป็นคณะวิทยาการสารสนเทศ เป็นคณะนอกระบบจนถึงปัจจุบัน มีนิสิตเริ่มก่อตั้ง 893 คน จำแนกเป็น 4 หลักสูตร คือ
ในระยะเริ่มดำเนินงาน สำนักงานเลขานุการคณะวิทยาการสารสนเทศตั้งอยู่ ณ อาคารราชนครินทร์ ห้อง RN - 411 ชั้น 4 เป็นสำนักงาน ต่อมาในเดือนธันวาคม 2544 คณะวิทยาการสารสนเทศได้ย้ายจากที่ทำการชั่วคราว ห้อง RN – 411 ไปยังกลุ่มอาคารสำนักวิทยบริการ อาคารบี ชั้น 3 จนถึงเดือนสิงหาคม 2553 และปัจจุบันย้ายมาที่อาคารปฏิบัติการคณะวิทยาการสารสนเทศ (IT)
www.it.msu.ac.th
พระยากัลยาณไมตรี (ฟรานซิส บี. แซร์)
พระยากัลยาณไมตรี (ฟรานซิส บี. แซร์) (; 30 เมษายน พ.ศ. 2428 - 29 มีนาคม พ.ศ. 2515) เป็นอาจารย์คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด และเป็นบุตรเขยของวูดโรว์ วิลสัน อดีตประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา
ฟรานซิสเป็นนิติศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ต่อมา เดินทางมายังประเทศสยาม (ต่อมาคือประเทศไทย) ในฐานะเอกอัครราชทูตสหรัฐประจำสยาม เมื่อ พ.ศ. 2468 แล้วกลับสหรัฐอเมริกาใน พ.ศ. 2475 ที่บ้านเกิดเมืองนอน ได้รับแต่งตั้งจาก แฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์ ประธานาธิบดี ให้เป็นผู้ช่วยรัฐมนตรีต่างประเทศ ต่อมาจึงได้เป็นข้าหลวงใหญ่สหรัฐอเมริกาประจำประเทศฟิลิปปินส์ใน พ.ศ. 2482 แล้วดำรงตำแหน่งผู้แทนของสหรัฐประจำสหประชาชาติ และเป็นประธานคณะมนตรีภาวะทรัสตีแห่งสหประชาชาติ พร้อม ๆ กันในปี พ.ศ. 2490
ขณะดำรงตำแหน่งในประเทศไทย ได้ช่วยงานด้านการต่างประเทศของไทย โดยเป็นที่ปรึกษาด้านการต่างประเทศตั้งแต่ พ.ศ. 2466 ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว มาจนถึงรัชกาลพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยเฉพาะในด้านสนธิสัญญาและร่วมร่างเค้าโครงรัฐธรรมนูญฉบับของพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ด้วย ในชื่อ "Outline of Preliminary Draft" ในปี พ.ศ. 2469 แต่ทว่าเกิดการปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 ขึ้นเสียก่อน จึงไม่ได้ออกใช้ เป็นผู้แทนรัฐบาลสยามเจรจาสนธิสัญญาไทย-สหรัฐอเมริกา พ.ศ. 2468 จึงได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น"พระยากัลยาณไมตรี" มีตำแหน่งราชการในกระทรวงการต่างประเทศ ถือศักดินา 1,000 นับเป็นคนที่สองต่อจากพระยากัลยาณไมตรี (เจมส์ ไอเวอร์สัน เวสเตนการ์ด)
ด้านครอบครัว ฟรานซิสสมรสกับเจสซี วิลสัน บุตรสาวของวูดโรว์ วิลสัน พิธีมงคลสมรสมีขึ้นที่ทำเนียบขาวเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2456 ทั้งคู่มีบุตรชื่อ ฟรานซิส บี. แซร์ จูเนียร์, เอเลนอร์ แซร์ และ วูดโรว์ วิลสัน แซร์ ตามลำดับ
(ฝ่ายหน้า)
ช็องเซลีเซ
อาฟว์นูว์เดช็องเซลีเซ (, ) เป็นถนนในเขตที่ 8 ของกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส เป็นย่านการค้าที่ประกอบด้วยโรงละคร ร้านกาแฟ และร้านค้าหรูหรา สองข้างทางมีต้นเกาลัดที่ได้รับการตกแต่งอย่างสวยงามปลูกเรียงราย ชื่อ "ช็องเซลีเซ" มาจากคำว่า "ทุ่งเอลิเซียม" จากเทพปกรณัมกรีกในภาษาฝรั่งเศส
ช็องเซลีเซได้รับการขนานนามว่าเป็นถนนที่สวยที่สุดในโลก ("La plus belle avenue du monde") โดยมีอัตราค่าเช่าสูงถึง 1.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐต่อปี สำหรับพื้นที่ 1000 ตารางฟุต (93 ตารางเมตร) สูงที่สุดในยุโรป
ช็องเซลีเซเดิมเป็นท้องทุ่งและสวน จนกระทั่งปี ค.ศ. 1616 เมื่อมารี เดอ เมดิซี สมเด็จพระราชินีนาถแห่งฝรั่งเศส ทรงขยายพื้นที่บริเวณสวนหย่อมของพระราชวังตุยเลอรี (Palais des Tuileries) เป็นถนนที่มีต้นไม้สองข้างทาง ในปี ค.ศ. 1724 ได้รับการขยายไปเชื่อมกับจัตุรัสแห่งดวงดาว (Place de l'Étoile ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็นจัตุรัสชาร์ล เดอ โกล ที่เป็นที่ตั้งของประตูชัยฝรั่งเศส)
จาง ซวิน
จาง ซวิน (; 16 กันยายน, 2397 - 11 กันยายน, 2466) นายพลผู้จงรักภักดีต่อราชวงศ์ชิง ผู้ซึ่งพยายามที่จะฟื้นฟูอำนาจของราชวงศ์ชิงหลังจากที่ราชวงศ์ชิงได้ล่มสลายไปแล้ว ต่อมาในปี พ.ศ. 2460 จาง ซวิน ทำรัฐประหารที่ปักกิ่ง แล้วได้ตั้ง ปูยี ขึ้นเป็นจักรพรรดิ และ เขายังเป็นผู้สนับสนุน หยวน ซื่อไข่ ในตอนที่เป็นประธานาธิบดี
จางเป็นนายทหารผู้คุ้มกันพระนางซูสีไทเฮาในระหว่างที่เกิดกบฏนักมวยขึ้นและจางต่อสู้ให้กับราชวงศ์ชิงในศึกที่นานกิงในปี พ.ศ. 2454
จางได้เข้ายึดครองนานจิงจากทหารของก๊กมินตั๋งในปี พ.ศ. 2456 ถึงแมัว่าการบุกยึดเมืองครั้งนี้กองทัพของ จาง ซวิน จะได้ปล้นสดมภ์ราษฎรในเมืองอย่างโหดร้ายแต่ก็ทำให้เขาได้รับตำแหน่งนายพลจากประธานาธิบดี หยวน ซื่อไข่
ในปี พ.ศ. 2460 จาง ซวิน ร่วมกับ คัง โหย่วเหวย ทำรัฐประหารที่ปักกิ่งสำเร็จ เขาได้ฟื้นฟูอำนาจของจักรพรรดิชิงโดยเชิญปูยีขึ้นเป็นจักรพรรดิที่มีอำนาจเต็มอีกครั้ง แต่หลังจากรัฐประหารสำเร็จได้เพียง 12 วัน จาง ซวินก็ถูกรัฐประหารคืน และต้องลี้ภัยเข้าไปอยู่ในเขตปกครองของดัตช์ในประเทศจีน และหลังจากนั้นก็ไม่ได้ยุ่งเกี่ยวกับการเมืองอีกเลยจนกระทั่งเสียชีวิต
รังไข่
รังไข่ มี 2 อัน อยู่คนละข้างของมดลูก มีขนาดประมาณเท่านิ้วหัวแม่มือ หนักประมาณ 2-3 กรัม
1. สร้างไข่สุกเดือนละ 1 เซลล์ โดยมีการตกไข่ (Ovulation) ทุกๆ 28 วัน โดยเริ่มจากรังไข่ซ้ายก่อนแล้วสลับด้วยรังไข่ขวา ในเด็กหญิงแรกเกิดมีไข่ในรังไข่ ประมาณ 5 แสนเซลล์ แต่ไข่ที่สุกและสามารถตกไข่ได้ประมาณ 400 เซลล์ เท่านั้น ที่เหลือจะฝ่อไป
2. สร้างฮอร์โมน 2 ชนิด คือ เอสโทรเจน ควบคุมลักษณะต่างๆ ของเพศหญิง เช่น การตกไข่ สะโพกผาย เสียงแหลม และ โปรเจสเตอโรน ทำหน้าที่กระตุ้นมดลูกให้เตรียมรับไข่
แอร์วีน ร็อมเมิล
แอร์วีน โยฮันเนิส อ็อยเกน ร็อมเมิล () สมญา จิ้งจอกทะเลทราย เป็นจอมพลที่โด่งดังที่สุดของกองทัพนาซีเยอรมนีในสงครามโลกครั้งที่สอง ได้รับความนับถือจากทั้งทหารฝ่ายเดียวกันและข้าศึก
ร็อมเมิลเป็นนายทหารที่ได้รับการเชิดชูเกียรติขั้นสูงในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง โดยได้รับเหรียญกล้าหาญพัวร์เลอเมรีท สำหรับการปฏิบัติหน้าที่อันกล้าหาญในแนวรบอิตาลี ในสงครามโลกครั้งที่สอง เขามีชื่อเสียงโด่งดังจากการบังคับบัญชากองพลพันท์เซอร์ที่ 7 สมญา "กองพลผี" ระหว่างการบุกครองฝรั่งเศสใน ค.ศ. 1940 หากตำนาน "จิ้งจอกทะเลทราย" () ได้มาจากการบังคับบัญชากองกำลังผสมเยอรมนี-อิตาลีในการทัพแอฟริกาเหนือ เขาถูกมองว่าเป็นหนึ่งในผู้บัญชาการสงครามทะเลทรายผู้สามารถมากที่สุดคนหนึ่งในสงคราม ภายหลังเขาบังคับบัญชากองทัพเยอรมันในการบุกครองนอร์ม็องดีของฝ่ายสัมพันธมิตร
ร็อมเมิลได้รับการนับถือว่าเป็นผู้บัญชาการที่มีมนุษยธรรมสูงและนายทหารมืออาชีพ กองทัพน้อยแอฟริกาในการบังคับบัญชาของเขาไม่เคยถูกกล่าวหาว่าก่ออาชญากรรมสงครามเลย ทหารที่ตกเป็นเชลยระหว่างการทัพแอฟริกาของเขามีรายงานว่าถูกปฏิบัติอย่างมีมนุษยธรรมด้วยการแบ่งส่วนอาหารเท่ากันทหารนาซีเยอรมันและมีพลทหารนาซีเยอรมันที่ประจำการที่แอฟริกาเล่าว่า ขณะที่รถของร็อมเมิลติดทราย ร็อมเมิลยังมาช่วยทหาร ยิ่งไปกว่านั้น ร็อมเมิลยังปฏิเสธคำสั่งฆ่าคอมมานโด ทหาร และพลเรือนชาวยิวในทุกเขตสงครามในบังคับบัญชาของเขาด้วยและเขาคิดจะให้ชาวบ้านช่วยเขาจะมีค่าจ้างให้
ช่วงปลายสงคราม ร็อมเมิลถูกเชื่อมโยงกับแผนลับลอบสังหารฮิตเลอร์ เนื่องจากร็อมเมิลมีสถานะเป็นวีรบุรุษแห่งชาติ ฮิตเลอร์จึงต้องการกำจัดเขาอย่างเงียบ ๆ แทนที่จะประหารชีวิตอย่างผู้ร่วมแผนการหลายคน ร็อมเมิลเลือกฆ่าตัวตายโดยใช้ไซยาไนด์เพื่อรักษาชื่อเสียงของเขาจากการไต่สวนและเพื่อแลกกับการที่ครอบครัวจะไม่โดนลงโทษ ฮิตเลอร์จัดงานศพอย่างสมเกียรติ โดยมีการประกาศข่าวว่าร็อมเมิลถูกเครื่องบินสัมพันธมิตรที่นอร์ม็องดียิงบาดเจ็บจนเสียชีวิต ด้วยวัย 53 ปี
แบ็กทูแบล็ก
แบ็กทูแบล็ก () เป็นผลงานสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 2 ของนักร้องอังกฤษในแนวอาร์แอนด์บี/โซล และนักแต่งเพลง เอมี ไวน์เฮาส์ ออกวางขายในเดือนตุลาคม 2006 กับสังกัดไอส์แลนด์เรเคิดส์ อัลบั้มนี้ตัดซิงเกิ้ลออกมาหลายซิงเกิ้ลอย่าง "Rehab", "You Know I'm No Good", "Back to Black", "Tears Dry on Their Own" และ "Love Is a Losing Game" โดยรวมแล้วอัลบั้ม "แบ็กทูแบล็ก" ได้รับเสียงวิจารณ์ที่ดี ได้รับคำสรรเสริญกับบรรยากาศเพลงคลาสสิกแจ๊ซ/โซล "ผลงานในสไตล์ย้อนยุค" การเขียนเพลงที่ประสบความสำเร็จ และสไตล์การร้องของไวน์เฮาส์ที่โตและเข้าถึงอารมณ์ และยังติดอันดับสูง ๆ ในท็อป 10 ของชาร์ตปลายปีหลายสถาบัน อย่าง ดิออสตินโครนิเคิล (อันดับ 4) นิตยสารบิลบอร์ด (อันดับ 3) นิตยสารเบลนเดอร์ (อันดับ 8) นิตยสารสแลนต์ (อันดับ 4) นิตยสารเอนเตอร์เทนเมนต์วีกลี (อันดับ 2) เดอะนิวยอร์กไทมส์ (อันดับ 3) และนิตยสารไทม์ (อันดับ 1)
ในงานมอบรางวัลประจำปีครั้งที่ 50 ของรางวัลแกรมมี อัลบั้ม "แบ็กทูแบล็ก" ได้รับ 5 รางวัล (เทียบเท่ากับ ลอรีน ฮิลล์ อลิเชีย คีย์ส นอราห์ โจนส์ บียอนเซ่ และอลิสัน เคราส์) ที่เป็นศิลปินหญิงที่ได้รับรางวัลมากที่สุดในงานมอบรางวัลครั้งเดียว อัลบั้มได้รับสาขา เพลงป็อปยอดเยี่ยม ขณะที่เพลง "Rehab" ได้รับรางวัลเพลงป็อปหญิงยอดเยี่ยม เพลงแห่งปี และบันทึกเสียงแห่งปี ไวน์เฮาส์เองยังได้รับรางวัลศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม จนถึงบัดนี้อัลบั้มขายได้ 15,197,000 ชุดทั่วโลก กับยอดขาย 5.5 ล้านชุดในปี 2007 ถือเป็นอัลบั้มขายดีที่สุดแห่งปี
โชห่วย
"โชห่วย" คือ ของชำ, ร้านขายของชำ ตามความหมายในพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 เป็นคำที่มาจากภาษาจีนแต้จิ๋วว่า 粗货อ่านว่าโชวห่วย ตัวหนังสือจีน 粗 อาจแปลได้ว่า หยาบ พื้นๆ บ้านๆ (ตรงข้ามกับ ละเอียดประณีต) ส่วนตัวหนังสือ 货 แปลว่าสินค้า สิ่งของ รวมกันจึงหมายถึงสินค้าพื้นๆ ที่ใช้กินใช้สอยประจำวัน
ร้านขายของชำ สะดวกซื้อ สารพัดสิ่ง มักมีลักษณะอยู่ในตึกแถว มีขนาดต่างๆ กันตั้งแตคูหาเดียวถึงหลายคูหา โดยมากเป็นกิจการเล็กๆ กิจการในครัวเรือน สร้างรายรับเล็กๆ น้อยๆ ใช้ในชีวิตประจำวัน ปัจจุบัน มีจำนวนน้อยลงไปมาก เนื่องจากไม่ได้รับการปรับรูปแบบให้ทันสมัย และต้องเผชิญกับคู่แข่งยุคโมเดิร์นเทรดที่เป็นร้านสะดวกซื้อ รูปลักษณ์ทันสมัย ติดแอร์ เปิดตลอด 24 ชั่วโมง
คำว่า โชห่วย ในความหมายของคนไทยคือ ร้านขายของชำ สันนิษฐานว่ามาจากภาษาจีนเขียนว่า 粗货 ออกเสียงจีนกลางว่า "ชู ฮั่ว" ( "ชู" - 粗 หมายถึง ใหญ่ ๆ หรือ หยาบ, "ฮั่ว" - 货 หมายถึง สินค้า, แปลรวมๆ หมายความว่า มีของขายเยอะแยะมากมาย) ในสำเนียงจีนฮกเกี้ยน ที่เป็นชาวจีนที่มาค้าขายรุ่นแรก ๆ ในไทย แถบปีนัง มลายู และภูเก็ต ก็ออกเสียงว่า โชฮ่วย หรือ ชุกห่วย
คำว่าโชห่วย ในภาษาจีนแต้จิ๋ว บางครั้งเรียกว่า จับห่วย (雜貨) หรือ แป๊ะห่วย (百貨) ในขณะที่ภาษากวางตุ้งจะออกเสียงว่า จับดอ
การทัพตูนิเซีย
การทัพตูนิเซีย () เป็นการรบที่เกิดขึ้นในตูนิเซียในสงครามโลกครั้งที่สองระหว่างกองกำลังฝ่ายอักษะกับฝ่ายสัมพันธมิตร กองกำลังหลักของฝ่ายสัมพันธมิตรประกอบด้วยกองทัพของจักรวรรดิอังกฤษ, กองทัพอเมริกันและกองทัพฝรั่งเศส
การรบครั้งนี้เริ่มต้นด้วยความสำเร็จของฝ่ายอักษะ แต่ด้วยความเหนือกว่าทั้งทางด้านยุทธปัจจัยและด้านกำลังพลที่เหนือกว่าของฝ่ายสัมพันธมิตร ทำให้สุดท้ายฝ่ายอักษะก็พ่ายแพ้ลงอย่างราบคาบ ทหารเยอรมันและอิตาลีมากกว่า 230,000 คน ถูกจับเป็นเชลยศึก รวมถึงกองกำลังส่วนใหญ่ของกองพลน้อยแอฟริกาอันโด่งดังของฝ่ายอักษะ
แนแธเนียล ฮอว์ธอร์น
แนแธเนียล ฮอว์ธอร์น () (4 กรกฎาคม ค.ศ. 1804 - (19 พฤษภาคม ค.ศ. 1864) แนแธเนียล ฮอว์ธอร์นเป็นนักเขียนนวนิยาย และ นักเขียนเรื่องสั้นคนสำคัญชาวอเมริกัน ที่เกิดเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1804 ที่เมืองเซเลมในแมสซาชูเซตส์ ในสหรัฐอเมริกา และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1864 ที่เมืองพลิมัธในนิวแฮมป์เชียร์ ผลงานสำคัญของแนแธเนียล ฮอว์ธอร์นก็ได้แก่ "The Scarlet Letter" () ที่เขียนในปี ค.ศ. 1850 และ "The House of the Seven Gables" () ที่เขียนในปี ค.ศ. 1851
ฮอว์ธอร์นเป็นบุตรของ แนแธเนียล แฮทธอร์น (Nathaniel Hathorne) และเอลิซาเบธ คลาร์ค แมนนิง แฮทธอร์น ต่อมาฮอว์ธอร์นก็เปลี่ยนนามสกุลจาก “Hathorne” เป็น “Hawthorne” โดยเติม “w” เข้าไปในชื่อ เพื่อที่จะแยกจากครอบครัวของญาติที่รวมทั้งจอห์น แฮทธอร์น (John Hathorne) ผู้เป็นผู้พิพากษาคนหนึ่งระหว่างการพิจารณาคดีแม่มดแห่งซาเลม (Salem Witch Trials) ฮอว์ธอร์นเข้าศึกษาที่วิทยาลัยโบว์ดิน (Bowdoin College) และสำเร็จการศึกษาในปี ค.ศ. 1825 เพื่อนร่วมชั้นก็ได้แก่ผู้ที่ในอนาคตกลายมาเป็นประธานาธิบดีของสหรัฐอเมริกาแฟรงกลิน เพียร์ซ และกวีเฮนรี แวดสเวิร์ธ ลองเฟลโลว์ (Henry Wadsworth Longfellow) ในปี ค.ศ. 1828 ฮอว์ธอร์นก็ตีพิมพ์งานชิ้นแรกโดยไม่ใช้ชื่อ "Fanshawe" ในปี ค.ศ. 1828 ก็ตีพิมพ์เรื่องสั้นอีกหลายเรื่องในนิตยสารหลายเล่มที่มารวมเล่มในปี ค.ศ. 1837 เป็น "Twice-Told Tales" () ปีต่อมาฮอว์ธอร์นก็หมั้นกับโซเฟีย พีบอดี ฮอว์ธอร์นทำงานที่ด่านศุลกากรและเข้าเป็นสมาชิกของบรุคฟาร์ม (Brook Farm) ซึ่งเป็นชุมนุมของกลุ่มคตินิยมเหนือเหตุผล (Transcendentalism) ก่อนที่สมรสกับพีบอดีในปี ค.ศ. 1842 หลังจากนั้นฮอว์ธอร์นและโซเฟียก็ย้ายไปอยู่ที่บ้านเดอะโอลด์แมนส์ (The Old Manse) ที่ คองคอร์ด, แมสซาชูเซตส์, ต่อมาก็ย้ายไปยังเดอะเบิร์คเชอร์ส (The Berkshires) ในเซเลม หลังจากนั้นก็ย้ายกลับมาคองคอร์ดที่บ้านเดอะเวย์ไซด์ (The Wayside) "The Scarlet Letter" ได้รับการตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1850 ตามด้วยนวนิยายต่อมาอีกหลายเรื่อง เมื่อได้รับตำแหน่งหน้าที่ทางการเมืองฮอว์ธอร์นก็ย้ายครอบครัวไปยุโรปก่อนที่ย้ายกลับมาที่บ้านเดอะเวย์ไซด์ในปี ค.ศ. 1860 ฮอว์ธอร์นเสียชีวิตเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1864 ที่เมืองพลิมัธในนิวแฮมป์เชียร์
งานของฮอว์ธอร์นส่วนใหญ่เป็นงานในบริเวณนิวอิงแลนด์ งานหลายชิ้นเป็นงานที่แฝงอุปมานิทัศน์ทางจริยธรรมจากอิทธิพลเพียวริตัน งานเขียนนวนิยายเป็นงานที่จัดอยู่ในกลุ่มขบวนการจินตนิยมในกลุ่มย่อยที่เรียกว่า dark romanticism แก่่นของเรื่องมักจะมีศูนย์กลางเกี่ยวกับความชั่วร้ายและความมีบาปของมนุษย์ และมักจะสื่อความหมายทางจริยธรรมและเต็มไปด้วยความขัดแย้งอันลึกซึ้งทางจิตวิทยา งานเขียนของก็รวมทั้งนวนิยาย เรื่องสั้น และชีวประวัติของเพื่อน แฟรงกลิน เพียร์ซ
อินเรนโบว์ส
อินเรนโบว์ส () คือสตูดิโออัลบั้มชุดที่เจ็คของเรดิโอเฮดออกจำหน่ายครั้งแรกในรูปแบบดาวน์โหลดผ่านทางเว็บไซต์
จักรวรรดิปาละ
จักรวรรดิปาละ () เป็นจักรวรรดิที่ปกครองบริเวณตะวันออกเฉียงเหนือของเอเชียใต้ ปาละมักจะได้รับการบรรยายโดยศัตรูว่าเป็น “ประมุขแห่งกวาดา” (Gaur, West Bengal) คำว่า “ปาละ” ในภาษาเบงกอล ( "pal") แปลว่า “ผู้พิทักษ์” และใช้เป็นสร้อยพระนามของกษัตริย์ทุกพระองค์ ปาละเป็นผู้นับถือศาสนาพุทธนิกายมหายานและลัทธิตันตระ พระเจ้าโคปาละทรงเป็นกษัตริย์องค์แรกของราชวงศ์ผู้ขึ้นครองราชย์ในปี ค.ศ. 750 กวาดาโดยการรับเลือกตั้งอย่างประชาธิปไตย เหตุการณ์ครั้งนี้ถือกันว่าเป็นการเลือกตั้งแบบประชาธิปไตยเป็นครั้งแรกของเอเชียใต้ตั้งแต่สมัย 16 มหาชนบท พระเจ้าโคปาละครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 750 จนถึง ค.ศ. 770 ระหว่างรัชสมัยของพระองค์ พระองค์ก็ทรงขยายอำนาจควบคุมเบงกอลได้ทั้งหมด ปาละมีความรุ่งเรืองอยู่ราวสี่ร้อยปีระหว่าง ค.ศ. 750 จนถึง ค.ศ. 1120 ที่เป็นสมัยของความมั่นคงและความสงบสุข ในช่วงนี้ก็มีการสร้างวัดและงานศิลปะต่างๆ รวมทั้งการก่อตั้งมหาวิทยาลัยที่นาลันทา และวิกรมศิลา วัดโสมาปุระมหาวิหาร (Somapura Mahavihara) สร้างโดยพระเจ้าธรรมปาละในพหารปุระ (Paharpur) ในบังกลาเทศถือกันว่าเป็นพุทธศาสนสถานที่สำคัญที่สุดในอินเดียใต้
จักรวรรดิปาละรุ่งเรืองที่สุดในสมัยของพระเจ้าธรรมปาละและพระเจ้าเทวปาละ พระเจ้าเทวปาละทรงขยายดินแดนจนครอบคลุมบริเวณอินเดียใต้และไกลออกไปจากนั้น จักรวรรดิของพระองค์ครอบคลุมตั้งแต่อัสสัม ไปจนถึง อุตคาละ ทางตะวันออก, กัมโพชะ (อัฟกานิสถานปัจจุบัน) ทางตะวันตกเฉียงเหนือ และ เด็คคานทางตอนใต้ หลักฐานที่บันทึกไว้บนแผ่นทองแดงของปาละกล่าวว่าปาละสามารถพิชิต อุตคาละ, อัสสัม, ฮูนา, ประติหาระ (Pratihara), คุชราต (Gurjara) และ ทราวิฑ (Dravida) ได้
การเสด็จสวรรคตของพระเจ้าเทวปาละเป็นการสิ้นสุดยุคแห่งความรุ่งเรืองของจักรวรรดิปาละ หลังจากนั้นอาณาบริเวณนั้นก็แบ่งแยกออกไปเป็นอาณาจักรย่อยๆ ที่ปกครองโดยราชวงศ์ต่างๆ หลายราชวงศ์ แต่เมื่อมาถึงรัชสมัยของพระเจ้ามหิปาละ พระองค์ก็ทรงสามารถนำความรุ่งเรืองมาสู่จักรวรรดิได้อีกครั้งหนึ่งและทรงขยายดินแดนของจักรวรรดิออกไปอีก นอกจากนั้นก็ยังทรงสามารถต่อต้านการรุกรานของ ราเชนทระ โจฬะ (Rajendra Chola) และ ราชวงศ์จาลุกยะได้ หลังจากสมัยของพระเจ้ามหิปาละแล้วจักรวรรดิปาละก็เสื่อมโทรมลงอีกครั้งหนึ่งจนกระทั่งมาถึงสมัยของพระเจ้ารามปาละผู้เป็นพระจักรพรรดิผู้มีอำนาจองค์สุดท้ายของราชวงศ์ พระองค์ทรงสามารถกู้ดินแดนที่เสียไปคืนมาได้บ้าง ทรงปราบปรามกลุ่มปฏิวัติวเรนทระ และขยายจักรวรรดิต่อไปยัง Kamarupa, โอริสสา และอินเดียเหนือ
จักรวรรดิปาละถือว่าเป็นยุคทองของเบงกอลที่เป็นความรุ่งเรืองอันไม่เคยเห็นกันมาก่อน ราชวงศ์ปาละมีบทบาทสำคัญในการเผยแพร่ศาสนาพุทธนิกายมหายานไปยังทิเบต, ภูฏาน และ พม่า นอกจากนั้นก็ยังทำการค้าขายไปยังดินแดนต่างๆ รวมทั้งการมีอิทธิพลในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ที่จะเห็นได้จากลักษณะประติมากรรมและสถาปัตยกรรมของจักรวรรดิราชวงศ์ไศเลนทร (คาบสมุทรมลายู, ชวา และ สุมาตราปัจจุบัน) จักรวรรดิปาละสลายตัวลงในคริสต์ศตวรรษที่ 12 เมื่อถูกโจมตีโดยราชวงศ์เสนะ
จักรวรรดิวิชัยนคร
จักรวรรดิวิชัยนคร (, , ) เป็นจักรวรรดิที่ตั้งอยู่บนที่ราบสูงเด็คคาน (มทุไร นาย) ทางตอนใต้ของประเทศอินเดียปัจจุบัน จักรวรรดิวิชัยนครก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1336 โดยพระเจ้าหริหระราชาที่ 1และพระอนุชาพระเจ้าบุคคราชาที่ 1 (Bukka Raya I) และรุ่งเรืองต่อมาจนกระทั่งปี ค.ศ. 1646 แม้ว่าอำนาจจะลดถอยลงบ้างเมื่อพ่ายแพ้ต่ออาณาจักรสุลต่านแห่งเด็คคาน (Deccan sultanates) จักรวรรดิตั้งตามชื่อเมืองหลวงวิชัยนคร ซึ่งยังคงมีร่องรอยเหลือให้เห็นในรัฐกรณาฏกะในประเทศอินเดียปัจจุบัน บันทึกของนักเดินทางชาวยุโรปเป็นแหล่งสำคัญของข้อมูลที่เกี่ยวกับจักรวรรดิ ควบกับหลักฐานที่พบทางโบราณคดีทำให้ทราบถึงอำนาจและความมั่งคั่งของจักรวรรดิวิชัยนคร
จักรวรรดิข่านจักกาไท
จักรวรรดิข่านจักกาไท () เป็นจักรวรรดิมองโกลแต่ต่อมาเปลี่ยนไปเป็นเตอร์กิก จักรวรรดิข่านปกครองโดยข่านจักกาไทพระราชโอรสองค์ที่สองของเจงกีส ข่าน และผู้สืบเชื้อสายต่อจากพระองค์ เดิมจักรวรรดิข่านจักกาไทเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิมองโกลแต่ต่อมาแยกตัวมาเป็นอาณาจักรอิสระ
ในจุดที่เจริญรุ่งเรืองที่สุดในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 13 จักรวรรดิข่านมีอาณาบริเวณตั้งแต่แม่น้ำอามูดาร์ยา (Amu Darya) ทางใต้ของทะเลอารัลไปจนถึงเทือกเขาอัลไตในบริเวณเขตแดนที่ปัจจุบันคือมองโกเลียและจีน
จักรวรรดิข่านรุ่งเรืองในรูปใดรูปหนึ่งมาตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1220 จนกระทั่งถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 17 แม้ว่าทางครึ่งตะวันตกของจักรวรรดิจะเสียไปกับตีมูร์ ในคริสต์ทศวรรษ 1360 แต่ครึ่งตะวันออกยังคงอยู่ในมือของข่านจักกาไทที่บางครั้งก็เป็นปฏิปักษ์ต่อหรือบางครั้งก็เป็นพันธมิตรกับผู้ครองจักรวรรดิตีมูร์ต่อมา ในที่สุดในคริสต์ศตวรรษที่ 17 จักรวรรดิข่านจักกาไทที่ยังคงเหลือก็ตกไปอยู่ภายใต้การปกครองของระบบเทวาธิปไตยของ Apaq Khoja และผู้สืบเชื้อสาย, โคจิจัน (Khojijan) ผู้ครองเติร์กสถานตะวันออก (East Turkestan) ภายใต้ดซุงการ์ (Dzungar) และในที่สุดประมุขของแมนจู
ราชวงศ์ตีมูร์
ราชวงศ์ตีมูร์ หรือ จักรวรรดิตีมูร์ (, ตั้งตนเป็น"Gurkānī" , ) เป็นราชวงศ์หนึ่งของจักรวรรดิเปอร์เชียของซุนนีย์มุสลิมในเอเชียกลางที่เดิมมาจากผู้สืบเชื้อสายจากราชวงศ์เติร์ก-มองโกล (Turko-Mongol) ผู้ปกครองจักรวรรดิที่ครอบคลุมเอเชียกลางทั้งหมด, อิหร่าน, อัฟกานิสถาน และส่วนใหญ่ของปากีสถาน, อินเดีย, เมโสโปเตเมีย และ คอเคซัส จักรวรรดิตีมูร์ก่อตั้งขึ้นโดยตีมูร์ในคริสต์ศตวรรษที่ 14
ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 เจ้าแห่งราชวงศ์ตีมูร์ บาบูร์ (Babur) ผู้ครองเฟอร์กานา (Ferghana) ก็เข้ารุกรานอินเดียและทำการก่อตั้งจักรวรรดิโมกุลที่ปกครองดินแดนส่วนใหญ่ของอนุทวีปอินเดียจนกระทั่งมาเสื่อมโทรมลงในสมัยของจักรพรรดิออรังเซพ (Aurangzeb) เมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18 และถูกยุบอย่างเป็นทางการโดยบริติชราชหลังการปฏิวัติอินเดีย ค.ศ. 1857
ราชวงศ์ซัฟฟาริด
ราชวงศ์ซาฟฟาริยะห์ (, ) เป็นจักรวรรดิเปอร์เชีย ที่ปกครองในซิสถาน (Sistan) ระหว่างปี ค.ศ. 861 และรุ่งเรืองมาจนกระทั่งปี ค.ศ. 1003 ในบริเวณประวัติศาสตร์ทางด้านตะวันออกเฉียงใต้ของอิหร่าน และทางด้านตะวันตกเฉียงใต้ของอัฟกานิสถาน โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่ซารันจ์ (Zaranj)
ราชวงศ์ซาฟฟาริยะห์ก่อตั้งโดย และได้ชื่อมาจากยะอกูป อิบนุ ลัยษ อัส-ซาฟฟาร์ (یعقوب لیث صفاری - Ya'qub bin Laith as-Saffar) ผู้มาจากชนชั้นรองในสังคมที่เริ่มจากการเป็นช่างทองแดง และค่อยสร้างฐานะจนกลายเป็นขุนศึก (warlord) ยะอกูปยึดอำนาจในบริเวณซิสถาน และยึดอัฟกานิสถานได้ทั้งหมด, อิหร่านปัจจุบัน และบางส่วนของปากีสถาน และมาใช้ซารันจ์เป็นฐานในการขยายดินแดนครั้งใหญ่ไปทางตะวันออกและตะวันตก ต่อมายะอกูปก็โค่นราชวงศ์ทาฮิริยะห์ (Tahirid dynasty) และผนวกบริเวณเกรตเตอร์โคราซาน (greater Khorasan) ในปี ค.ศ. 873 เมื่อเสียชีวิตยะอกูปก็พิชิตดินแดนต่างๆ ได้มากมายที่รวมทั้งหุบเขาคาบูล (Kabulistan) สินธ์, ตอคาริสถาน (Tocharistan), มาครัน (บาโบคิสถาน), เคอร์มัน, ฟาร์ส, โคราสถาน จนเกือบถึงแบกแดด แต่ก็มาได้รับความพ่ายแพ้
จักรวรรดิซาฟฟาริยะห์รุ่งเรืองอยู่เพียงระยะเวลาอันสั้นหลังจากการเสียชีวิตของยะอกูป อัมร บิน ลัยษ (عمرو لیث صفاری - Amr bin Laith) ผู้เป็นผู้นำต่อจากพี่ชายพ่ายแพ้ต่อราชวงศ์ซามานิยะห์ (Samanids) ในปี ค.ศ. 900 อัมรจึงจำต้องยกดินแดนทั้งหมดให้แก่ผู้ชนะคนใหม่ ต่อมาอาณาบริเวณของซาฟฟาริยะห์ก็จำกัดอยู่แต่ในบริเวณใจกลางของซิสถานและต้องลดฐานะลงเป็นเพียงรัฐบริวารของราชวงศ์ซามานิยะห์และผู้มีอำนาจต่อมา
รัศมี เผ่าเหลืองทอง
รัศมี เผ่าเหลืองทอง นักเขียนบท นักแปล และผู้กำกับละครเวที เป็นอาจารย์สอนด้านวรรณกรรมและการละคร ที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มีงานการแปลวรรณกรรมหลายด้าน เช่น คอยโกโดต์ ดอนกีโฮเต้
รัศมี เผ่าเหลืองทอง เคยเป็นบรรณาธิการนิตยสารโลกหนังสือ และร่วมก่อตั้งกลุ่มละครสองแปดกับ สุชาติ สวัสดิ์ศรี และ บุรณี รัชไชยบุญ ปัจจุบันเป็นผู้อำนวยการศูนย์ศิลปวัฒนธรรมแสงอรุณ
โอโทเซะ
โอโทเซะ (ชื่อในมังงะภาษาไทย) หรือ โอโทเสะ (ชื่อในอะนิเมะภาษาไทย) () มีชื่อจริงว่า เทราดะ อายาโนะ () เป็นตัวละครในหนังสือการ์ตูนและภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องกินทามะ ผลงานของฮิเดอากิ โซราจิ 
โอโทเซะ เป็นเจ้าของร้านสแน๊คที่ตั้งอยู่ใต้ร้านรับจ้างสารพัดของกินโทกิ โอโทเซะยังเป็นผู้ที่ให้กินโทกิเช่าชั้น 2 เป็นร้านรับจ้างสารพัด เพราะที่เธอพบกินโทกิครั้งแรก เธอได้อนุญาตให้เขาทานมันจูและชาที่เธอเอามาเซ่นไหว้สามี ทำให้กินโทกิรอดจากการอดตาย ซึ่งเขาได้ประกาศว่าจะปกป้องโอโทเซะเป็นการตอบแทน และมักจะมาทวงค่าเช่าด้วยคำพูดน่ากลัว แต่กินโทกิก็มักจะเบี้ยวไม่ยอมจ่ายเป็นประจำ
ปัจจุบัน โอโทเซะเป็นหญิงชรา จึงมักถูกกินโทกิเรียกว่า ยายแก่ แต่เมื่อ 50 ปีก่อนที่โอโทเซะยังเป็นสาว และเป็นผู้หญิงที่สวยมาก เคยเป็นลูกจ้างของร้านดังโงะ แต่ชอบแอบเอาดังโงะไปให้เด็กยากจน จึงถูกไล่ออกในเวลาต่อมา
โอโทเซะยังมีฐานะเป็นหนึ่งในสี่ราชันย์สวรรค์แห่งคาบุกิโจ ซึ่งคือผู้ที่ให้การสนับสนุนแหล่งบันเทิงในย่านคาบุกิโจ โดยมีตำแหน่งเป็นถึงจักรพรรดินีแห่งคาบุกิโจ
โอโทเซะมีลูกจ้างในร้านสแน๊ค 2 คน ได้แก่ แคทเธอรีน ชาวสวรรค์หูแมว และ ทามะ หุ่นยนต์แม่บ้านจักรกล
ชื่อ "โอโทเซะ" มีที่มาจาก โอโทเซะ ซึ่งเป็นผู้ดูแลโรงแรมที่เป็นที่หลบซ่อนของกบฏ จากการตามล่าของชินเซ็นงุมิ
โอโทเซะชื่อจริงว่า เทราดะ อายาโนะ แต่ไม่ค่อยมีใครเรียกโอโทเซะด้วยชื่อจริง
โอโทเซะปรากฏตัวพร้อมกับแคทเธอรีนบนหน้าปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะ เล่มที่ 5 และยังปรากฏตัวบนสันปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะเล่มที่ 6
โกลเดนฮอร์ด
โกลเดนฮอร์ด (; ; , ) เป็นคำที่สลาฟตะวันออกใช้เรียกมองโกล—ที่ต่อมากลายเป็นกลุ่มชนเติร์ก—มุสลิม อาณาจักรข่านก่อตั้งขึ้นทางตะวันตกของจักรวรรดิมองโกลหลังจากการรุกรานของมองโกลในรุสในคริสต์ศตวรรษ 1240: ปัจจุบันคือบริเวณรัสเซีย, ยูเครน, มอลโดวา, คาซัคสถาน, และ คอเคซัส โกลเดนฮอร์ดบางครั้งก็เรียกว่า Jochi Ulus หรือ อาณาจักรข่านคิพชัค (Kipchak Khanate) (คนละอาณาจักรข่านคิพชัคก่อนหน้านั้นที่ถูกพิชิตโดยมองโกล) อาณาบริเวณของโกลเดนฮอร์ดในช่วงที่รุ่งเรืองที่สุดครอบคลุมดินแดนเกือบทั้งหมดของยุโรปตะวันออกตั้งแต่เทือกเขายูรัลไปจนถึงแม่น้ำดานูบ ทางตะวันออกลึกเข้าไปในไซบีเรีย ทางตอนใต้จรดทะเลดำ, เทือกเขาคอเคซัส และดินแดนของราชวงศ์มองโกลที่เรียกว่าจักรวรรดิข่านอิล (Ilkhanate)
ที่มาของคำว่า “โกลเดนฮอร์ด” ไม่เป็นที่ทราบแน่นอน นักวิชาการบางคนเชื่อว่าเป็นชื่อที่หมายถึงแค้มพ์บาตูและต่อมาประมุขของกลุ่มฮอร์ด ในมองโกเลีย “Altan Orda” หมายถึงแค้มพ์ทอง หรือ วัง (, "Altan Ordon" = "สุวรรณปราสาท") นอกจากนั้นคำว่า “Altan” ที่แปลว่าทองก็ยังเป็นสีที่สงวนสำหรับพระมหากษัตริย์ แหล่งข้อมูลอื่นกล่าวถึงบาตูว่ามีเต้นท์สีทอง ซึ่งเป็นที่มาของคำว่า “โกลเดนฮอร์ด” ในข้อมูลร่วมสมัย “โกลเดนฮอร์ด” หมายถึง “อาณาจักรข่านแห่งคิพชัค” (Khanate of the Qipchaq) เช่นคิพชัคเติร์กที่ส่วนใหญ่เป็นชนเร่ร่อนที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเวณนั้น (Ulus Jochid)
ครีเอเทีย อาร์ติสต์
ครีเอเทีย อาร์ติสต์ เป็นบริษัทค่ายเพลงในอดีตของไทย ก่อตั้งขึ้นเมื่อช่วงพ.ศ. 2528 โดยเกิดจากแนวความคิดของ ชนินทร์ โปสาภิวัฒน์ ออร์กาไนเซอร์ชื่อดังที่คิดว่าต้องการให้ค่ายเพลงนี้เป็นที่รวบรวมเหล่าคนเบื้องหลังและคนเบื้องหน้าที่มีความสามารถเข้ามาไว้ด้วยกัน
ครีเอเทีย อาร์ติสต์ มี ปั่น หรือชื่อจริง ไพบูลย์เกียรติ เขียวแก้ว เป็นศิลปินเบอร์แรก หลังจากนั้นก็มีศิลปินตามมาอีกเช่น รวิวรรณ จินดา, เฉลียง, วงกะท้อน ซึ่งค่ายนี้ได้รวบรวม ครีเอทีฟ นักแต่งเพลง และ นักดนตรี ฝีมือดีไว้มากมาย เช่น จิระ มะลิกุล, ประภาส ชลศรานนท์, ธเนศ สุขวัฒน์, พนเทพ สุวรรณะบุณย์, อิทธิ พลางกูร เป็นต้น
ครีเอเทีย อาร์ติสต์ เกิดปัญหาขึ้นเมื่อชนินทร์ เจ้าของบริษัทเกิดอาการทางประสาทขึ้นเนื่องจากใช้สมองในการคิดมากเกินไป จึงถูกส่งตัวไปรักษา ทำให้ภายในค่ายก้าวต่อไปไม่ได้ หลังจากนั้นไม่นานค่ายครีเอเทีย อาร์ติสต์ ก็ปิดตัวลง
ทัฬห์ อมรบุณยกร
เมธี อมรวุฒิกุล หรือในชื่อจริงว่า ทัฬห์ อมรบุณยกร นักแสดงละครโทรทัศน์ชาวไทย เคยมีผลงานถ่ายภาพนู้ดอยู่ระยะหนึ่ง ปัจจุบันเป็นสมาชิกพรรคเพื่อไทย และแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ แดงทั้งแผ่นดิน (นปช.) ซึ่งนายเมธี เคยถูกจับกุมจากการขึ้นเวที นปช. แล้วครั้งหนึ่ง
เมธี อมรวุฒิกุล เป็นคนไทยเชื้อสายจีน บิดาชื่อ พิชัย และมารดาชื่อ นิรมล มีพี่ชายและน้องสาวอย่างละหนึ่งคน จบการศึกษาระดับมัธยมตอนปลายที่โรงเรียนเซนต์ดอมินิก ระดับปริญญาตรี สาขาวิชาเศรษฐศาสตร์การเมืองระหว่างประเทศ ที่มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ ภายใต้หลักสูตรเต็ม 4 ปี แต่ใช้เวลาเรียนแค่ 3 ปีเท่านั้น 
จากนั้นได้ศึกษาต่อคอร์สบริหารธุรกิจ หลักสูตรอนุปริญญาโท ที่ซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย
เริ่มทำงานเป็นนายแบบกับนิตยสารลลนา หลังจากจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิต จากนั้นจึงตามมาด้วยผลงานต่าง ๆ อีกมาก ทั้งโฆษณาทางโทรทัศน์ งานแสดง รวมถึงการถ่ายแบบนู้ดด้วย
เปลี่ยนชื่อจริงและนามสกุลจริงเป็น "ทัฬห์ อมรบุณยกร" ในปี พ.ศ. 2550 โดยที่ชื่อมีความหมายว่า "ผู้มีความมั่นคง"
ในวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2552 ได้สร้างความฮือฮา เมื่อเป็นฝ่ายไล่ชก นายอดิศราช ธรรมพิทักษ์ ผู้อำนวยการการเลือกตั้ง จังหวัดสุราษฎร์ธานีของพรรคเพื่อไทย ซึ่งเป็นคนสูงอายุ ที่หน้าที่ทำการพรรค ขณะที่นายอดิศราชเดินทางมาเรียกร้องเงินค่าจ้างผลิตสื่อโฆษณาหาเสียงการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแทนตำแหน่งที่ว่าง ต่อหน้าสื่อมวลชนจำนวนมาก โดยเจ้าตัวเข้าใจผิดว่านายอดิศราชเป็นพวกเดียวกับนายวรัญชัย โชคชนะ ซึ่งได้นำพานพุ้มหน้าที่ทำการพรรคไปมอบให้นายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ อดีตนายกรัฐมนตรีเพื่อให้กำลังใจ กรมสอบสวนคดีพิเศษ (DSI) ควบคุมตัวนายเมธี ระหว่างการชุมนุมของแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ แดงทั้งแผ่นดิน พ.ศ. 2553 หนึ่งในผู้ต้องสงสัย ที่ยึดครองอาวุธปืนความเร็วสูง ซึ่งใช้ในปฏิบัติการทางทหาร เมื่อคืนวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2553 โดยกรมสอบสวนคดีพิเศษ แถลงข่าวในเวลาต่อมา อ้างว่านายเมธีให้การรับสารภาพ และคำให้การหลายส่วนเป็นประโยชน์ต่อรูปคดี ส่วนแกนนำ นปช.ยืนยันว่า นายเมธีมิได้เป็นแกนนำแต่แรกอยู่แล้ว เป็นเพียงแนวร่วมเท่านั้น
ต่อมาในกลางปีเดียวกันนั้น ขณะที่นายเมธีถูกควบคุมตัวในฐานะพยานสำคัญของกรมสอบสวนคดีพิเศษ ได้ออกมาแถลงข่าว 2 ครั้ง ใน 2 เรื่องในเวลาไล่เลี่ยกัน คือ เรื่องที่ แอนนี่ บรู๊ค อดีตนักแสดงและนางแบบสาวมีข่าวโด่งดังว่าตั้งครรภ์กับ ฟิล์ม-รัฐภูมิ โตคงทรัพย์ นักร้องและนักแสดงในสังกัดอาร์.เอส.โปรโมชั่น ซึ่งเนื้อหาที่นายเมธีแถลงนั้น มีใจความว่า ในปี พ.ศ. 2542 แอนนี่และตนเคยคบหากัน และแอนนี่ก็ได้บอกกับตนเช่นนี้ว่าตั้งครรภ์กับตน แต่ตนไม่เชื่อ เพราะได้ป้องกันมาตลอด และหลังจากนั้นก็ได้เลิกรากัน เพราะจับได้ว่าแอนนี่คบผู้ชายคนอื่นถึง 2 คนในเวลาเดียวกัน
และอีกเรื่อง คือ การเปิดเผยว่า นายจตุพร พรหมพันธ์ ซึ่งเป็นแกนนำของ นปช.ได้ยักยอกเงินบริจาคระหว่างการชุมนุมเป็นจำนวนถึง 68 ล้านบาท และมีพฤติกรรมที่ไม่สมควรกับผู้หญิงคนหนึ่งที่ไม่ใช่ภรรยาของตนเองบนชายหาดแห่งหนึ่ง ซึ่งในเรื่องนี้นายจตุพรได้ปฏิเสธและจะดำเนินการฟ้องร้องกลับ
โรงเรียนบ้านสวน (จั่นอนุสรณ์)
โรงเรียนบ้านสวน (จั่นอนุสรณ์) เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 18 (ชลบุรี) กระทรวงศึกษาธิการเป็นโรงเรียนขนาดใหญ่ตั้งอยู่เลขที่ 111 หมู่ 6 ตำบลบ้านสวน อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี
โรงเรียนบ้านสวน (จั่นอนุสรณ์) เป็นโรงเรียนที่หลวงบำรุงราชนิยม (สูญ สิงคาลวณิช) กับนายวิชัย อูนากูล ได้ปรึกษากันว่าน่าจะสร้างโรงเรียนขึ้นสักหลังหนึ่งในเนื้อที่ 8 ไร่ใกล้กับสถานเปลื้องทุกข์ เพื่อให้เป็นสถานศึกษา
เนื่องจากวันหนึ่งคุณหลวงบำรุงราชนิยม ท่านได้ไปเยี่ยมท่าน'เจ้าคุณพระไพโรจน์ภัทรธาดา (จำรัส นุตตานนท์) เจ้าอาวาสวัดใหญ่อินทารามผู้ที่นับถือ เห็นว่ากำลังมีการก่อสร้างโรงเรียน จึงปรารภว่า "อยากได้ยินเสียง ค้อน ตะปู ที่เปลื้องทุกข์บ้าง" พระไพโรจน์ภัทรธาดาถามว่า "จะสร้างโรงเรียนใช่ไหม ไม้ก็มี ช่างก็มี"
หลังจากยื่นความจำนงต่อทางราชการโดยร่วมกันบริจาคทรัพย์ 210,000 บาท (สองแสนหนึ่งหมื่นบาทถ้วน) เพื่อก่อสร้างโรงเรียนระดับประถมศึกษาตอนปลายแล้ว พระไพโรจน์ก็รับออกแบบแปลน และติดต่อช่างทองเชือน ไขรัศมี ให้เป็นผู้รับเหมาก่อสร้าง โดยนายวิชัย อูนากูล เป็นตัว แทนซื้อของ ในขณะที่กำลังก่อสร้าง นายเสริม วินิจฉัยกุล ซึ่งขณะนั้นดำรงตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังได้ผ่านมาพบเห็นการก่อสร้าง เมื่อทราบว่าการก่อสร้างนั้นใช้เงินของหลวงบำรุงราชนิยมและลูกหลาน จึงได้ขอเงินจากราชการจำนวน 300,000 บาท (สามแสนบาทถ้วน) มาช่วยเหลือและสร้างเป็นโรงอาหาร
สำหรับการตั้งชื่อโรงเรียนนั้น พระไพโรจน์ภัทรธาดา ได้ตั้งชื่อว่า "จั่นวิทยา" แต่หลวงบำรุงราชนิยม ได้เรียนว่าน่าจะตั้งชื่อ "จั่นอนุสรณ์" เพื่อเป็นการรำลึกถึงคุณยายจั่น สืบสงวน ผู้เป็นย่าทวดของท่าน และเลี้ยงดูท่านมา
โรงเรียนบ้านสวน(จั่นอนุสรณ์)ได้รับอนุมัติให้จัดตั้งโรงเรียนประถมศึกษาตอนปลายแบบ 012 โดยเปิดสอนในชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 เพียง 1 ห้องเรียนก่อน และได้อาศัยศาลาของหลวงบำรุงราชนิยม ซึ่งเป็นผู้บริจาคทรัพย์ และที่ดินเป็นอาคารเรียนชั่วคราว เพราะอาคารเรียนกำลังก่อสร้าง ซึ่งเปิดเรียนวันแรกในวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2509 มีนักเรียน 9 คน 
โรงเรียนบ้านสวน(จั่นอนุสรณ์)ทำพิธีเปิดอาคารเรียนเป็นทางการเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2511 โดยหม่อมหลวงปิ่น มาลากุล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการในสมัยนั้นเป็นประธานโดยใช้ชื่อว่า โรงเรียนบ้านสวน(จั่นอนุสรณ์) เป็นทางการตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
สถานที่ตั้ง/ขนาด โรงเรียนบ้านสวน (จั่นอนุสรณ์) เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 18 กระทรวงศึกษาธิการเป็นโรงเรียนขนาดใหญ่ ตั้งอยู่เลขที่ 111 หมู่ 6 ตำบลบ้านสวน อำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี บริเวณที่ตั้งของโรงเรียนอยู่ติดกับถนนเศรษฐกิจมีการคมนาคมสะดวก บริเวณใกล้โรงเรียนมีอาคารพาณิชย์ และ หมู่บ้าน โดยรอบ โรงเรียนมีเนื้อที่ 8 ไร่ด้านหลังเป็นสถานเปลื้องทุกข์ซึ่งเป็นสุสานที่เก็บอัฐิของบรรพบุรุษของผู้ที่สร้างโรงเรียนและทายาทของท่านเหล่านี้เป็นผู้อุปการะโรงเรียนในระยะเวลาต่อเนื่องมาถึงปัจจุบัน สถานที่ดังกล่าวจะมีเนื้อที่ว่างเปล่าอยู่มาก ผู้อุปการะโรงเรียนได้ปรับพื้นที่ให้เป็นสนามฟุตบอลมาตรฐานและ ใช้เป็นสนามกีฬาของโรงเรียน