hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
เส้นแบ่งความยากจน
เส้นแบ่งความยากจน () หรือ ขีดแบ่งความยากจน () เป็นระดับรายได้ซึ่งถือว่าเพียงพอแก่การดำรงชีพในประเทศหนึ่ง ในทางปฏิบัติ เช่นเดียวกับนิยามของความยากจน เส้นแบ่งในประเทศพัฒนาแล้วมักอยู่สูงกว่าประเทศกำลังพัฒนา เส้นแบ่งความยากจนนานาชาติในอดีตอยู่ที่ 1 ดอลลาร์สหรัฐต่อวัน ใน ค.ศ. 2008 ธนาคารโลกได้ปรับตัวเลขนี้เป็น 1.25 ดอลลาร์สหรัฐต่อวัน โดยให้เทียบกับความเท่าเทียมกันของอำนาจซื้อ (PPP) ณ ค.ศ. 2005
การกำหนดเส้นแบ่งความยากจนมากจะทำโดยการหาค่าใช้จ่ายทั้งปวงที่จำเป็นสำหรับการดำรงชีวิตของคนวัยผู้ใหญ่เฉลี่ยตลอดหนึ่งปี ค่าใช้จ่ายส่วนใหญ่มักเป็นค่าเช่าสำหรับการอยู่อาศัยในอพาร์ตเมนต์ ดังนั้นนักเศรษฐศาสตร์จึงมักให้ความใส่ใจกับตลาดอสังหาริมทรัพย์และราคาที่อยู่อาศัยว่าเป็นตัวกำหนดเส้นแบ่งความยากจนที่สำคัญ ปัจจัยในชีวิตของปัจเจกบุคคลที่นำเข้ามาพิจารณาด้วยก็ได้แก่ สถานภาพการเป็นพ่อแม่ ความชราภาพ การแต่งงาน เส้นแบ่งความยากจนอาจถูกปรับใหม่ทุกปีได้
ค่าประมาณการณ์เส้นแบ่งความยากจนของประเทศได้จาก ค่าเฉลี่ยถ่วงน้ำหนักตามกลุ่มย่อยของประชากรอันได้มาจากการสำรวจครัวเรือน นิยามของเส้นแบ่งความยากจนแตกต่างกันไปในแต่ละประเทศ ในประเทศที่ร่ำรวยมากจะมีมาตรฐานที่สูงกว่าประเทศที่ยากจน ดังนั้นจึงไม่อาจเปรียบเทียบตัวเลขที่แต่ละประเทศรายงานมาได้โดยตรง
ใน ค.ศ. 2010 เส้นแบ่งความยากจนในสหรัฐอเมริกาสำหรับคนที่อายุต่ำกว่า 65 ปีคือรายได้ 11,344 ดอลลาร์สหรัฐต่อปี สำหรับครัวเรือนที่มีผู้ใหญ่สองคนและเด็กสองคนคือรายได้ 22,133 ดอลลาร์สหรัฐต่อปี สำนักสำมะโนประชากรสหรัฐฯ เปิดเผยว่าใน ค.ศ. 2010 มีประชากรที่อยู่ใต้เส้นแบ่งความยากจนเพิ่มขึ้นเป็นร้อยละ 15.1
ในสหราชอาณาจักร สถาบัน IPPR รายงานว่า "กว่าห้าล้านคน หรือกว่าหนึ่งในห้า (ร้อยละ 23) ของลูกจ้างทั้งหมด ได้รับค่าแรงน้อยกว่า £6.67 ต่อชั่วโมงในเดือนเมษายน ค.ศ. 2006 ... ซึ่งหากทำงาน 35 ชั่วโมงต่อสัปดาห์จะได้รายได้ £9,191 ต่อปี (ก่อนหักภาษีและ National Insurance) "
เส้นแบ่งความยากจนของทางการอินเดีย มีสองมาตรฐานสำหรับชนบทและในเมือง สำหรับผู้อยู่อาศัยในเมืองเส้นแบ่งความยากจนอยู่ที่ 538.60 รูปี (ราว 12 ดอลลาร์สหรัฐ) ต่อเดือน ในขณะที่เส้นแบ่งความยากจนในชนบทอยู่ที่ 356.35 รูปี (ราว 7.50 ดอลลาร์สหรัฐ) ต่อเดือน
การใช้เส้นแบ่งความยากจนอาจไม่ใช่ตัวชี้วัดที่ดีเพราะการมีรายได้มากน้อยกว่าเส้นแบ่งนั้นก็อาจไม่ได้ทำให้ชีวิตความเป็นอยู่ต่างออกไปอย่างมีนัยสำคัญ ผลแห่งความยากจนมักจะเกิดขึ้นต่อเนื่องมากกว่าจะมีเส้นแบ่งที่ชัดเจน และผลแห่งรายได้ที่น้อยก็ส่งผลกระทบต่อแต่ละคนไม่เหมือนกัน เพื่อก้าวข้ามข้อจำกัดนี้ไป บางครั้งจึงมีการใช้ดัชนีความยากจนแทน
มูนบีมส์
มูนบีมส์ () เป็นองค์กรการกุศลที่เกี่ยวกับมะเร็งในเด็ก ตั้งอยู่ในเอดินบะระ สกอตแลนด์ ซึ่งได้กลายเป็นประเด็นความขัดแย้งภายในประเทศเป็นอย่างมากใน ค.ศ. 2003 ตามดำเนินการศาล ได้มีการแสดงให้เห็นว่าองค์กรการกุศลนี้มีรายได้เกือบ 3 ล้านปอนด์ในช่วงสี่ปีที่ผ่านมา แต่กลับใช้น้อยกว่า 70,000 ปอนด์สำหรับวัตถุประสงค์การกุศลต่าง ๆ การล่มสลายของมูนบีมส์เป็นหนึ่งในเรื่องราวของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นซึ่งในท้ายที่สุดได้นำไปสู่การปฏิรูปกฎระเบียบของกิจกรรมการกุศลอย่างกว้างขวางในสกอตแลนด์
แม้จะมีความผิดปกติบางอย่างในกิจกรรมการกุศล ซึ่งไม่ได้มีข้อเสนอแนะของการทุจริตอย่างเป็นรูปธรรม รายได้ขององค์กรการกุศลมีสำหรับเพื่อการบริโภคอย่างง่าย ๆ กับส่วนที่เหลือเล็ก ๆ น้อย ๆ เพื่อการฟื้นฟู หนังสือพิมพ์ท้องถิ่นสกอตแลนด์ออนซันเดย์ได้หยิบยกคำของฌอง แมคแฟดเดน ซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านกฎหมายการกุศลจากมหาวิทยาลัยสแตรธไคลด์ที่กล่าวว่า "นี่เหมือนกับว่าผมว่ามันใหญ่โตเกินไปสำหรับกลุ่มเล็ก ๆ ของกลุ่มอาสาสมัครสำหรับการจัดการและไม่ได้มีความลึกซึ้งจากพวกเขา"
องค์กรการกุศลมูนบีมส์ก่อตั้งใน ค.ศ. 1992 โดยอดีตพนักงานไปรษณีย์ที่มีชื่อว่าวิลลี พาวเวอร์ ซึ่งเป็นสองปีภายหลังการเสียชีวิตของลูกสาววัย 11 ปีที่มีชื่อว่าเกล เนื่องด้วยโรคมะเร็ง องค์กรดังกล่าวเป็นที่รู้จักภายในประเทศสำหรับการระดมทุนด้วยการขายขนม และอุทิศตนเพื่อช่วยเหลือเด็กที่เป็นโรคมะเร็งรวมถึงครอบครัวของพวกเขา
ใน ค.ศ. 1998 ทางมูนบีมส์ได้จัดตั้งบริษัทการค้าคู่ขนาน ซึ่งเป็นบริษัทจำกัดตามกฎหมายในสหราชอาณาจักร โดยได้ทำข้อตกลงที่จะบริจาคกำไรทั้งหมดเพื่อองค์กรการกุศลมูนบีมส์ นี้เป็นเรื่องสามัญและจัดขึ้นอย่างถูกกฎหมาย ซึ่งจะช่วยให้องค์กรการกุศลดังกล่าวสามารถทำการค้าเชิงพาณิชย์ได้อย่างมีประสิทธิภาพโดยไม่ทำลายกฎระเบียบที่เกี่ยวข้องกับสถานะการกุศลต่าง ๆ
ใน ค.ศ. 1999 มูนบีมส์ได้ช่วยเหลือเด็ก 300 คนในวันหยุด, วันหยุดพักผ่อนนอกบ้าน หรือให้พวกเขาได้มีโอกาสพบกับบุคคลที่มีชื่อเสียง ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1999 ได้มีการจัดซื้อบ้านวันหยุดขึ้นเป็นครั้งแรกที่ยอร์ก ประเทศอังกฤษ โดยมีจุดประสงค์ในการช่วยเหลือเด็กและครอบครัวของพวกเขาเพื่อความเพลิดเพลินไปกับการพักผ่อนระยะสั้นเมื่อออกจากบ้าน มูนบีมส์มีบ้านวันหยุดสามหลังเมื่อช่วงเวลาที่มูนบีมส์ล่มสลาย โดยเป็นสองหลังในบริติชไอลส์ กับอีกหนึ่งหลังในรัฐฟลอริดา สหรัฐอเมริกา
เจ้าชายไรส์ แอพ กรูฟฟีดด์
เจ้าชายไรส์ แอพ กรูฟฟีดด์ หรือ แอพ กรูฟฟีดด์ () เป็นผู้ปกครองของอาณาจักรแห่งเดเฮยูบาร์ธ ในประเทศเวลส์ทางใต้ในช่วงปี ค.ศ. 1155 - 1197 ปัจจุบันพระองค์เป็นที่รู้จักกันทั่วไปว่า พระเจ้าไรส์ พระองค์มักใช้พระนาม เจ้าชายกรรมสิทธิ์แห่งเดเฮยูบาร์ธ หรือ เจ้าชายแห่งเซาธ์เวลส แต่ทั้งสองเอกสารได้รับการรักษาที่พระองค์ใช้พระนาม เจ้าชายแห่งเวลส์ หรือ เจ้าชายแห่งเวลส์ เจ้าชายไรส์เป็นหนึ่งในเจ้าชายแห่งเวลส์ที่ประสบความสำเร็จสูงสุดและมีอำนาจ และหลังจากการสิ้นพระชนม์ของเจ้าชายโอเวนกวินเนดด์ แห่งอาณาจักรกวินเนดด์ ในปี ค.ศ. 1170 อำนาจที่โดดเด่นเป็นของประเทศเวลส์
พระราชอัยกาของเจ้าชายไรส์ คือ พระเจ้าไรส์ แอพ เทวด์ เป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรเดเฮยูบาร์ธ และถูกลอบปลงพระชนม์ในบรีคอน ปี ค.ศ. 1093 โดย Bernard de Neufmarché หลังจากที่พระองค์สิ้นพระชนม์ ดินแดนอาณาจักรเดเฮยูบาร์ธส่วนใหญ่ ถูกยึดครองโดย นอร์มัน พระราชบิดาของเจ้าชายไรส์ คือ เจ้าชายกรูฟฟีดด์ แอพ ไรส์ ในที่สุดก็สามารถที่จะกลายเป็นผู้ปกครองส่วนเล็ก และดินแดนยิ่งจะกลับมาโดยพระราชเชษฐาของเจ้าชายไรส์ หลังจากการสิ้นพระชนม์ของเจ้าชายกรูฟฟีดด์ เจ้าชายไรส์ได้กลายมาเป็นผู้ปกครองแห่งอาณาจักรเดเฮยูบาร์ธในปี ค.ศ. 1155 พระองค์ถูกบังคับให้ส่งไปยังพระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษ ในปี ค.ศ. 1158 พระเจ้าเฮนรีที่ 2 ได้รุกรานอาณาจักรเดเฮยูบาร์ธ และปลดเจ้าชายไรส์ออกจากดินแดนของพระองค์และจับพระองค์เข้าคุก
เนโมฟีลา
เนโมฟีลา () เป็นชื่อสกุลไม้ดอกในวงศ์ "Hydrophyllaceae"
คำว่า "เนโมฟีลา" มีความหมายว่า รักป่าละเมาะ (woodland loving หรือ a grove to love) มาจากคำในภาษาละตินว่า "เนมัส" (nemus) แปลว่า ป่าละเมาะ และคำในภาษากรีกว่า "ฟีลอส" (philos) แปลว่า รัก
ไม้ส่วนใหญ่ในสกุลนี้ โดยเฉพาะชนิด "N. menziesii" มีชื่อสามัญในภาษาอังกฤษว่า "baby blue-eyes" (นัยน์ตาสีฟ้าของทารก) ส่วนชนิด "N. parviflora" มีชื่อสามัญว่า "Smallflower baby blue-eyes" และชนิด "N. spatulata" มีชื่อสามัญว่า "Sierra baby blue-eyes" มีชนิดเดียวคือ "N. maculata" ที่ใช้ชื่อสามัญว่า "ไฟฟ์สปอต" (Fivespot)
ไม้ทุกชนิดในสกุลนี้เป็นไม้ปีเดียวและส่วนใหญ่บานในฤดูใบไม้ผลิ โดยทั่วไปมีองค์ประกอบดังนี้ปรกติแล้ว ไม้สกุล "เนโมฟีลา" โดยเฉพาะชนิด "N. menziesii" มักขายสำหรับใช้ทำสวน
ไม้ชนิดต่าง ๆ ในสกุล "เนโมฟีลา" นั้นส่วนใหญ่เป็นไม้ประจำถิ่นของภาคตะวันตกสหรัฐอเมริกา บางชนิดพบได้ในภาคตะวันออกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกา ในภาคตะวันตกของประเทศแคนาดา และในประเทศเม็กซิโก
ชนิด "Nemophila menziesii" นั้นนิยมปลูกกันแต่ในภาคตะวันตกของสหรัฐอเมริกา โดยเฉพาะในแคลิฟอร์เนีย ชนิด "Nemophila heterophylla" พบได้ในตอนเหนือและตอนกลางของแคลิฟอร์เนีย ส่วนชนิด "N. heterophylla" นั้นขึ้นอยู่มากมายในเขาแหวนที่แคลิฟอร์เนีย
สกุล "เนโมฟีลา" ประกอบด้วยไม้สิบเอ็ดชนิดดังนี้ โดยชนิด "N. menziesii", "N. parviflora" และ "N. pulchella" ยังมีชนิดย่อยอีกเป็นอันมาก
ไอ มิยะซะโตะ
ไอ มิยะซะโตะ (; 19 มิถุนายน พ.ศ. 2528 — ) เป็นนักกอล์ฟหญิงสัญชาติญี่ปุ่น ปัจจุบันเล่นอยู่ใน แอลพีจีเอทัวร์ และ เจแปนแอลพีจีเอทัวร์ (JLPGA) เธอเคยถูกจัดให้เป็น นักกอล์ฟหญิงหมายเลข 1 ของโลก จากการจัดอันดับนักกอล์ฟหญิงทั่วโลก ในปี 2010
ไอ มิยะซะโตะ เกิดที่เมืองโอะกินะวะ ประเทศญี่ปุ่น เริ่มเป็นนักกอล์ฟสมัครเล่นตั้งแต่ปี 2003 มิยะซะโตะชนะการแข่งขันในเจแปนแอลพีจีเอทัวร์ รายการ the Dunlop Ladies Open in Miyagi ซึ่งในตอนนั้นเป็นช่วงเวลาที่เธอเข้าศึกษาในระดับมัธยมปลายพอดี
มิยะซะโตะ เข้าสู่เจแปนแอลพีจีเอทัวร์ โดยเป็นผู้เล่นหน้าใหม่ในปี 2004 และเธอสามารถคว้าแชมป์ได้ 5 รายการในปีนั้น, ในเดือนกุมภาพันธ์ ปี 2005 เธอเป็นตัวแทนของประเทศญี่ปุ่น (ร่วมกับ รุอิ คิตะดะ) เข้าร่วมการแข่งขัน Women's World Cup of Golf และเป็นผู้ชนะในปีนั้น ในปี 2005 เธอชนะ 6 รายการเจแปนแอลพีจีเอทัวร์ และทำเงินรางวัลเป็นอันดับที่ 2 ของทัวร์ รองจาก ยูริ ฟูโดะ
ในปี 2005 มิยะซะโตะชนะรายการเมเจอร์ Japan Open Championship ในขณะที่เธออายุเพียง 20 ปี ทำให้เธอกลายเป็นผู้เล่นที่อายุน้อยที่สุดที่ชนะรายการเมเจอร์ของเจแปนแอลพีจีเอทัวร์
ในการแข่งขัน LPGA Qualifying Tournament ในเดือนธันวาคม ปี 2005, มิยะซะโตะสามารถผ่านการคัดเลือกเข้าสู่แอลพีจีเอทัวร์ในปี 2006 ได้สำเร็จ และย้อนกลับไปที่ประเทศญี่ปุ่น ในวันที่ 15 ธันวาคม เธอได้ลงเล่นรอบเปิดของการแข่งขันรายการ Okinawa Open ซึ่งเธอเป็นนักกอล์ฟหญิงชาวญี่ปุ่นคนแรกที่ได้ลงแข่งขันในการแข่งขันระดับมืออาชีพของผู้ชายในประเทศ ถึงแม้เธอจะไม่สามารถผ่านการตัดตัวเข้าไปเล่นในรอบสุดท้ายได้ก็ตาม
หลังจากเข้าสู่แอลพีจีเอทัวร์มาเป็นปีที่ 4 ในปี 2009 มิยะซะโตะชนะการแข่งขันรายการแรกคือรายการ Evian Masters ที่ประเทศฝรั่งเศส โดยการเอาชนะ โซฟี กุสตาฟสัน ในการเล่นเพลย์ออฟหลุมแรก
ในปี 2010 เธอชนะ 4 จาก 9 รายการแรกในแอลพีจีเอทัวร์ และกลายเป็นนักกอล์ฟหญิงหมายเลข 1 ของโลก ในวันที่ 21 มิถุนายน แต่เพียงอาทิตย์เดียวก็เสียตำแหน่งให้กับ คริสตี เคอร์ นักกอล์ฟสาวอเมริกัน ก่อนที่มิยะซะโตะจะขึ้นมาเป็นมือ 1 ของโลกอีกครั้ง ในวันที่ 19 กรกฎาคม
ในเดือนสิงหาคม มิยะซะโตะชนะรายการที่ 5 ในปี 2010 ทำให้เธอกลับมาเป็นมือ 1 ของโลกอีกครั้งหนึ่ง หลังจากเสียตำแหน่งให้กลับ คริสตี้ เคอร์ ไป แต่แล้วในวันที่ 25 ตุลาคม เธอก็ต้องเสียตำแหน่งมือ 1 ของโลกอีกครั้ง ให้กับ คริสตี้ เคอร์ คนเดิม
ในเดือนเมษายน ปี 2012 มิยะซะโตะชนะรายการที่ 8 ในการเล่นแอลพีจีเอ คือรายการ LPGA Lotte Championship ที่ฮาวาย โดยเอาชนะอันดับที่ 2 ได้แก่ อซาฮารา มูโนซ และมีนา ลี
พี่ชายของมิยะซะโตะ คือ คิโยะชิ มิยะซะโตะ และยูซะกุ มิยะซะโตะ เป็นนักกอล์ฟอาชีพเช่นเดียวกัน มิยะซะโตะนั้นไม่ได้มีความเกี่ยวข้องทางเชื้อสายกับมิกะ มิยะซะโตะ นักกอล์ฟชาวญี่ปุ่น ที่เล่นอยู่ในแอลพีจีเอทัวร์แต่อย่างใด
สถิติเพลย์ออฟ (1–0)
รายพระนามเจ้าผู้ครองรัฐกาตาร์
เจ้าผู้ครองรัฐกาตาร์ หรือ เอมีร์แห่งรัฐกาตาร์ เป็นตำแหน่งสำหรับประมุขแห่งรัฐกาตาร์ โดยจะมาจากราชวงศ์อัษษานี ราชวงศ์และรัฐกาตาร์ได้รับการสถาปนาขึ้นในปี ค.ศ. 1850 โดยมุฮัมมัด บิน อัษษานี ราชวงศ์อัษษานีสืบเชี้อสายมาจากบะนูตะมีม หนึ่งของชนเผ่าที่ใหญ่ที่สุดในคาบสมุทรอาหรับ
ผู้สืบทอดฐานะเจ้าผู้ครองรัฐของกาตาร์จะได้รับการกำหนดโดยการคัดเลือกภายในราชวงศ์อัษษานี
สภาปกครองโรมัน
สภาปกครองโรมัน ( "กูเรียโรมานา") เป็นองค์การปกครองของสันตะสำนัก ที่จัดตั้งขึ้นเพื่อบริหารงานในคริสตจักรโรมันคาทอลิกทั้งหมดร่วมกับพระสันตะปาปา
คำว่า กูเรีย ในภาษาละตินแปลว่า ราชสำนัก ดังนั้น กูเรียโรมานา จึงแปลตามตัวอักษรว่า "ราชสำนักโรม" ซึ่งหมายถึงสำนักสันตะปาปา และมีหน้าที่ช่วยเหลือพระสันตะปาปาในการบริหารปกครองศาสนจักร จึงมีลักษณะคล้ายกับรัฐบาลในฝ่ายอาณาจักร และมีสมณะกระทรวงทำหน้าที่คล้ายกระทรวง
สภาปกครองโรมันประกอบด้วยองค์กรในระดับต่าง ๆ ดังนี้
สำนักเลขาธิการแห่งรัฐวาติกัน (The Secretariat of State) เป็นองค์กรที่เก่าแก่ที่สุดในสภาปกครองโรมัน ก่อตั้งมาตั้งแต่ราวคริสต์ศตวรรษที่ 15 ถือเป็นรัฐบาลของคริสตจักรโรมันคาทอลิก มีพระคาร์ดินัลเลขาธิการแห่งรัฐเป็นหัวหน้า มีหน้าที่ดูแลเกี่ยวกับบทบาททางการเมืองและการทูตของสันตะสำนัก
สมณะกระทรวง (Congregations) เป็นองค์การปกครองส่วนกลางของคริสตจักรโรมันคาทอลิก มีสมณมนตรีซึ่งล้วนแต่มีสมณศักดิ์เป็นพระคาร์ดินัลเป็นหัวหน้า
ศาลชำนัญพิเศษ (Tribunals) ของสันตะสำนักประกอบด้วย สมณทัณฑสถาน โรมันโรตา และศาลชำนัญพิเศษสูงสุดแห่งพระสมณนาม
สมณะทบวง (Pontifical Councils) คือกลุ่มตัวแทน ซึ่งรวมเป็นองค์กรขนาดกลางช่วยเหลือพระสันตะปาปาในการจัดการด้านต่าง ๆ แต่ละสมณะทบวงมีพระคาร์ดินัลหรืออัครมุขนายกเป็นประธาน
สมัชชามุขนายก (Synod of Bishops) ก่อตั้งขึ้นสมัยสังคายนาวาติกันครั้งที่สอง ถือเป็นคณะที่ปรึกษาของพระสันตะปาปาในการตัดสินใจ สมาชิกของสมัชชาคัดเลือกมาจากมุขนายกจากภูมิภาคต่าง ๆ ทั่วโลก โดยมีพระสันตะปาปาดำรงตำแหน่งประธานสมัชชา
สำนักงาน (Offices) มีอยู่ 3 สำนักงาน ทำหน้าที่ดูแลการเงินและทรัพย์สินของศาสนจักร
สมณะกรรมาธิการ (Pontifical Commissions) คือคณะกรรมาธิการที่พระสันตะปาปาทรงแต่งตั้งขึ้นจากชาวคาทอลิกผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้าน 
องครักษ์สวิส (Swiss Guard) เป็นทหารชาวสวิสที่ทำนหน้าที่รักษาความปลอดภัยให้กับพระสันตะปาปาและศาสนพิธีต่าง ๆ 
สำนักงานแรงงานแห่งสันตะสำนัก (Labour Office of the Apostolic See) เป็นหน่วยงานที่สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 ทรงตั้งขึ้น มีหน้าที่รับผิดชอบเรื่องแรงงานสัมพันธ์ระหว่างสันตะสำนักกับเหล่าลูกจ้าง
สมณบัณฑิตยสถาน (Pontifical Academies) เป็นสมาคมผู้คงแก่เรียนที่ก่อตั้งโดยสันตะสำนัก ปัจจุบันมีสมณบัณฑิตยสถานอยู่ทั้งสิ้น 11 แห่ง ตั้งอยู่ภายในนครรัฐวาติกัน กรุงโรม
ไบรอัน คริสโตเฟอร์
ไบรอัน คริสโตเฟอร์ ลอว์เลอร์ (Brian Christopher Lawler; - ) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันในนาม แกรนด์ มาสเตอร์ เซ็กซี (Grand Master Sexay) เป็นลูกชายของตำนานนักมวยปล้ำที่ยิ่งใหญ่ตลอดการอย่าง เจอร์รี ลอว์เลอร์ และเป็นพี่น้องของกรรมการมวยปล้ำ เควิน คริสเตียน เขาประสบความสำเร็จโดยการเป็นแชมป์แท็กทีมของสมาคม WWE ร่วมกับ สก็อตตี ทู ฮอตตี ปัจจุบันเขาได้เสียชีวิตลงด้วยวัย 46 ปีโดยการแขวนคอตัวเองในห้องขัง หลังจากที่ถูกจับกุมในข้อหาไม่จ่ายค่าที่พักโรงแรม
2013 แอลพีจีเอทัวร์
2013 แอลพีจีเอทัวร์ เป็นฤดูกาลการแข่งขันกอล์ฟของสตรีจากทั่วโลก โดยในปีนี้เริ่มต้นฤดูกาลในการแข่งขันแรกที่ประเทศออสเตรเลีย เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2013 และสิ้นสุดฤดูกาลในรายการสุดท้ายที่ฟลอริดา ในวันที่ 24 พฤศจิกายน 2013
หมายเลขที่แสดงในวงเล็บนั้นแสดงถึงจำนวนรายการที่ผู้เข้าแข่งขันชนะทั้งหมดในแอลพีจีเอทัวร์นับจนถึงรายการปัจจุบัน
ผู้นำอันดับเงินรางวัล
"ดูอันดับทั้งหมด"
ผู้นำอันดับคะแนนเฉลี่ย
"ดูอันดับทั้งหมด"
ในทุกๆปี แอลพีจีเอจะมีการมอบรางวัลพิเศษให้แก่ผู้เล่น 3 รางวัล ได้แก่:
รักร้อยล้าน
ละครเรื่อง รักร้อยล้าน ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ทุกวันจันทร์ - อาทิตย์ เวลา 18.40 - 19.50 น. บทประพันธ์ : ภิญโญ บทโทรทัศน์ : สรรพชัย เกิดอุทัย
โจโฮร์บะฮ์รู
โจโฮร์บะฮ์รู (, บ้างสะกดว่า ; อักษรยาวี: ) มีชื่อเดิมว่า ตันจุงปูเตอรี () และ อิซกันดาร์ปูเตอรี () และเป็นที่รู้จักในชื่อย่อว่า เจบี. () เป็นเมืองหลวงของรัฐยะโฮร์ ทั้งเป็นเมืองใหญ่อันดับที่สองของประเทศมาเลเซีย ตั้งอยู่ทางใต้สุดของคาบสมุทรมลายูและใต้สุดของแผ่นดินยูเรเชีย
โจโฮร์บะฮ์รูมีประชากราว 1.4 ล้านคน และอาจมีมากกว่าสองล้านคนหากนับรวมกับปริมณฑล ถือว่ามากเป็นอันดับสองของประเทศรองจากกัวลาลัมเปอร์ และภูมิภาคหุบเขากลัง ทั้งนี้ประชากรของสิงคโปร์และโจโฮร์บะฮ์รูขยายตัวเพิ่มขึ้นเป็น 7 ล้านคน สืบเนื่องจากการเติบโตของสามเหลี่ยมเศรษฐกิจซีโจรี (SIJORI Growth Triangle) ทั้งนี้โจโฮร์บะฮ์รูเองก็เป็นเมืองสำคัญทางอุตสาหกรรมที่ใหญ่ที่สุดทางใต้ของมาเลเซีย
เทศกาล
เทศกาล คือเหตุการณ์ชนิดหนึ่ง (งานหรือกิจกรรมก็ว่า) ซึ่งตามปกติธรรมดาจัดตั้งขึ้นโดยชุมชนท้องถิ่น ที่มุ่งความสนใจและเฉลิมฉลองเอกลักษณ์บางอย่างของชุมชนนั้นและเทศกาลนั้น เทศกาลมักเกี่ยวข้องกับประเพณี ความเชื่อ หรือศาสนาของชุมชน ตัวอย่างเช่น สงกรานต์ ลอยกระทง สารทไทย สารทจีน ตรุษจีน กินเจ อีสเตอร์ ฮัลโลวีน คริสต์มาส เป็นต้น เทศกาลส่วนใหญ่มักจัดขึ้นปีละครั้ง คือการถือเอาวันครบรอบปีของเทศกาลครั้งก่อนมาตั้งเป็นครั้งถัดไป
เวสต์ไอแลนด์
เวสต์ไอแลนด์ () เป็นศูนย์กลางของหมู่เกาะโคโคส (คีลิง) มีประชากรประมาณ 120 คน เกาะนี้มีประชากรน้อยกว่าเกาะที่เป็นที่อยู่อาศัยอีกเกาะ (อีกเกาะคือ เกาะโฮม) ที่นี่มีสนามบินที่ถูกสร้างขึ้นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เช่นเดียวกับทุกหน่วยงานราชการก็มี สนามบิน ร้านขายของชำ และที่พักของนักท่องเที่ยว
สฟาลบาร์และยานไมเอน
สฟาลบาร์และยานไมเอน () เป็นดินแดนของประเทศนอร์เวย์ มีศูนย์กลางการบริหารดินแดนอยู่ที่ลองเยียร์เบียน ประกอบไปด้วยหมู่เกาะสฟาลบาร์และเกาะยานไมเอน ดินแดนนี้ถือเป็นดินแดนพิเศษของนอร์เวย์ภายใต้สนธิสัญญาสฟาลบาร์ และถือว่าที่นี่เป็นเขตปลอดทหาร
สุรสิทธิ์ ตรีทอง
นายสุรสิทธิ์ ตรีทอง เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบสัดส่วน สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ เป็นอดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดแม่ฮ่องสอน และเป็นหลานชายของนายบุญชู ตรีทอง อดีต ส.ส.ลำปาง
สุรสิทธิ์ ตรีทอง เกิดเมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2503 จบการศึกษาชั้นมัธยมปลายจาก กศน. ได้รับปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาการปกครองท้องถิ่น จากมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่
สุรสิทธิ์ ตรีทอง เป็นสมาชิกสภาจังหวัดแม่ฮ่องสอน 2 สมัย ตั้งแต่ พ.ศ. 2538 ถึง พ.ศ. 2545 เขาได้รับตำแหน่งรองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดฯ ในปี พ.ศ. 2543 เป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด ในปี พ.ศ. 2545 และเขาได้รับเลือกตั้งเป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดแม่ฮ่องสอน ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2547 ซึ่งเป็นการเลือกตั้งโดยตรงครั้งแรก แต่ต่อมาถูกคณะกรรมการการเลือกตั้ง ให้ใบเหลืองเนื่องจากไม่ได้ส่งรายการบัญชีค่าใช้จ่ายในการหาเสียงเลือกตั้ง ต่อมาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งอีกครั้งในการเลือกตั้งแทนตำแหน่งที่ว่าง เมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2549 แต่เขาไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยแพ้ให้กับนายอัครเดช วันไชยธนวงศ์
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 เขาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรระบบสัดส่วน กลุ่ม 1 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 56 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง เนื่องจากพรรคประชาธิปัตย์ได้รับเลือกตั้ง 44 ที่นั่ง
รายชื่อถนนในกรุงเทพมหานคร
รายชื่อและระยะทางของถนนในเขตกรุงเทพมหานคร เฉพาะถนนสาธารณะที่อยู่ในความดูแลของหน่วยงานในสังกัดกรุงเทพมหานคร กรมทางหลวง และกรมทางหลวงชนบท รวมทั้งเส้นทางที่ตัดผ่านที่ดินของหน่วยงานราชการอื่นและเส้นทางของเอกชนที่ได้รับการกำหนดให้เป็น "ถนน" อย่างเป็นทางการจากกรุงเทพมหานครแล้ว ทั้งนี้ ไม่รวมเส้นทางที่ใช้สัญจรเฉพาะภายในพื้นที่หน่วยงานราชการ สถาบันการศึกษา บ้านจัดสรร และสถานที่เอกชนซึ่งมักมีการปิดกั้นหรือควบคุมทางเข้าออก
ตารางข้างล่างนี้แสดงชื่อเส้นทางจราจรที่เรียกขานกันทั่วไปว่าเป็น "ถนน" ทั้งเป็นทางการและไม่เป็นทางการ แต่ในปัจจุบัน กรุงเทพมหานคร (โดยคณะกรรมการตั้งชื่อถนน ตรอก ซอยฯ ประจำเขต และ/หรือฝ่ายทะเบียนของแต่ละสำนักงานเขต) ได้กำหนดให้มีฐานะเป็นซอย ซอยแยก หรือซอยแยกย่อยแล้ว
คิส (พินบอล)
เกมพินบอลในธีมของคิส มีอยู่หลายแบบทั้งที่เป็นของจริงและเป็นวิดีโอเกมที่ได้รับการผลิตขึ้นในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา โดยเริ่มจากเครื่องบอลลีที่ได้คิดค้นขึ้นในเดือนมกราคม ค.ศ. 1978
ใน ค.ศ. 1978 เครื่องพินบอลคิสในระบบอาเขดรุ่นแรกได้รับการแนะนำโดยบอลลี และสามารถทำยอดหมุนเวียนในเกณฑ์ดีในช่วงทศวรรษที่ 1980 ใน ค.ศ. 1978 แบร์รี อิมฮอฟ ได้ประกาศ "จะมีเครื่องคิส 20,000 เครื่อง" ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2006 ก็ได้รับการประกาศว่าจะมีเครื่องหยอดเหรียญคิสชุดใหญ่ที่ได้อนุญาตสิทธิแก่ไอคัพ
เจ้าของเครื่องพินบอลคิสที่มีชื่อเสียง ได้แก่ เทรนท์ เรซนอร์ แห่งวงไนน์อินช์เนลส์ และมาร์ค เดอลีออง แห่งวงเดอะเมนเตอร์และอาเดมา ตลอดจนนักเขียนเดนเวอร์โพสต์และบทความฮอกกี้ในสปอร์ตสอิลลัสเตรทด์อย่างเอเดรียน เดเตอร์
ใน ค.ศ. 2001 เกมพินบอลคิสได้รับการพัฒนาโดยไวลด์ไฟร์สตูดิโอ และจัดจำหน่ายโดยโกลบอลสตาร์ซอฟต์แวร์ โดยได้รับการเปิดตัวสำหรับระบบเพลย์สเตชัน
เกี่ยวกับรูปแบบการเล่น "ทำการตีเป้าหมายโดยรอบเพื่อการเริ่มการแสดงของวงคิส หลังจากนั้นให้ทำการตีเป้าหมายให้มากขึ้นเพื่อการแสดงมีความสมบูรณ์ ทำการตีลูกเหล็กได้โดยการกดปุ่ม เพียงเพื่อให้ลูกเคลื่อนที่ไปตามทิศทางที่คุณกด" เกม "มีสองตู้ ซึ่งได้แก่ "ออบลิเวียน" และ "เนเธอร์เวิลด์""
เจฟฟ์ แกร์สมานน์ แห่งเกมสปอตกล่าวว่า "การควบคุมเกมพินบอลคิสได้ทำให้เสียทั้งความเป็นวงคิสและแนวคิดของวิดีโอเกมพินบอลจนเป็นของที่แทบไม่มีใครรู้จักเกือบทั้งหมด...การเสิร์ฟลูกในเกมพินบอลคิสไม่มีวัตถุประสงค์ที่เป็นประโยชน์ใด ๆ แฟนเพลงวงคิสจะผิดหวังเนื่องด้วยขาดความชัดเจนในความเป็นวงคิส และแฟนเกมพินบอลก็จะผิดหวังเนื่องด้วยขาดความชัดเจนในความเป็นเกมพินบอล แม้อยู่ราคาที่ต่ำ 9.99 ดอลลาร์ ก็คงไม่มีการต่อรองราคา" ส่วนพอล เดวิดสัน เสริมว่า "แพคเกจ "คิสพินบอล" สำหรับระบบคอมพิวเตอร์ที่บ้านและระบบการเล่นเกมถือว่าไม่ประสบความสำเร็จ"
คณะกรรมการสอบสวนกรณีอันเกี่ยวกับอุบัติเหตุของอากาศยานในราชอาณาจักร
คณะกรรมการสอบสวนกรณีอันเกี่ยวกับอุบัติเหตุของอากาศยานในราชอาณาจักร (, ย่อ: AAIC) เป็นคณะกรรมการสอบสวนอุบัติเหตุของอากาศยานในประเทศไทย ในสังกัดสำนักมาตรฐานการบิน สำนักงานการบินพลเรือนแห่งประเทศไทย กระทรวงคมนาคม
กระทรวงการต่างประเทศสหรัฐ
กระทรวงการต่างประเทศสหรัฐ () เป็นกระทรวงของรัฐบาลกลางสหรัฐ รับผิดชอบด้านกิจการและความสัมพันธ์ระหว่างประเทศของสหรัฐ กระทรวงดังกล่าวก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1789 และเป็นกระทรวงแรกที่ก่อตั้งขึ้น
สำนักงานใหญ่ของกระทรวงฯ ตั้งอยู่ที่อาคารแฮร์รี เอส. ทรูแมน ที่อยู่ 2201 ถนนซี นอร์ธเวสต์ วอชิงตัน ดี.ซี. (NW) ไม่ไกลจากทำเนียบขาวนัก กระทรวงฯ จัดการคณะผู้แทนทางทูตสหรัฐในต่างประเทศ และรับผิดชอบต่อการนำนโยบายต่างประเทศและความพยายามทางการทูตของสหรัฐไปปฏิบัติ
เจ้ากระทรวงการต่างประเทศสหรัฐ เรียกว่า รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ (Secretary of State) ซึ่งประธานาธิบดีเสนอชื่อให้วุฒิสภารับรองเป็นสมาชิกคณะรัฐมนตรี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐคนปัจจุบัน คือ ไมก์ ปอมเปโอ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศเป็นข้ารัฐการคณะรัฐมนตรีคนแรกในลำดับอาวุโส และในลำดับการสืบทอดตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐลำดับการสืบทอดตำแหน่งประธานาธิบดี
ลำดับการสืบทอดตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐ
ลำดับการสืบทอดตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา () เป็นลำดับข้าราชการในรัฐบาลกลางที่จะเป็นหรือรักษาการแทนประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา เมื่อประธานาธิบดีไม่อาจปฏิบัติหน้าที่ได้ ตาย ลาออก หรือถูกถอดจากตำแหน่งหน้าที่เมื่อมีการฟ้องให้ขับออกจากตำแหน่งและมีการพิพากษาลงโทษในภายหลัง
ลำดับการสืบทอดตำแหน่งประธานาธิบดีนี้มีระบุไว้ในรัฐธรรมนูญสหรัฐอเมริกา และรัฐบัญญัติการสืบทอดประธานาธิบดี ค.ศ. 1947 (Presidential Succession Act of 1947) ซึ่งมีการแก้ไขเพิ่มเติมในภายหลังเพื่อให้รวมตำแหน่งใหม่ในคณะรัฐมนตรีเข้าไว้ด้วย การสืบทอดนั้นเป็นไปตามลำดับดังนี้ คือ รองประธานาธิบดี, ประธานสภาผู้แทนราษฎร, ประธานวุฒิสภาชั่วคราว, และสมาชิกคณะรัฐมนตรีซึ่งปัจจุบันมี 15 คน
นี่คือรายการลำดับการสืบทอดตำแหน่งประธานาธิบดีปัจจุบัน ที่ระบุในรัฐธรรมนูญสหรัฐอเมริกาและรัฐบัญญัติการสืบทอดตำแหน่งประธานาธิบดี ค.ศ. 1947 และที่แก้ไขเพิ่มเติมภายหลังเพื่อรวมตำแหน่งคณะรัฐมนตรีที่ตั้งใหม่
ซันดากัน
ซันดากัน (; ) มีชื่อเดิมว่า เอโลปูรา () เป็นเมืองขนาดใหญ่เมืองหนึ่งของรัฐซาบะฮ์ ประเทศมาเลเซีย ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะบอร์เนียว อดีตที่นี่เคยเป็นเมืองหลวงของนอร์ทบอร์เนียวก่อนหน้าโกตากีนาบาลู
ประชากรส่วนใหญ่ในซันดากันเป็นชนเชื้อสายจีนกวางตุ้งซึ่งมีบรรพบุรุษอพยพมาจากฮ่องกง และในเมืองเองก็ยังนิยมใช้ภาษากวางตุ้งจำนวนมาก ด้วยเหตุนี้ซันดากันจึงมีชื่อเล่นว่า "ฮ่องกงน้อย"
มีความสัมพันธ์กันไม่ได้หมายความว่าเป็นเหตุผลซึ่งกันและกัน
"มีความสัมพันธ์กันไม่ได้หมายความว่าเป็นเหตุผลซึ่งกันและกัน" (,ภาษาลาติน cum hoc non propter hoc) เป็นวลีที่ใช้ในวงการวิทยาศาสตร์และสถิติเพื่อเน้นย้ำว่าการพบความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรสองตัวไม่จำเป็นจะต้องอนุมานได้ว่าตัวแปรสองตัวนั้นเป็นสาเหตุซึ่งกันและกัน
Home ความรัก ความสุข ความทรงจำ
Home ความรัก ความสุข ความทรงจำ () เป็นภาพยนตร์ไทยแนววีรคติ และดรามา กำกับโดย ชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล และออกฉายในโรงภาพยนตร์ในวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2555 ภาพยนตร์ทำรายได้ 16,264,951 บาท
คืนสุดท้ายก่อนจบจากโรงเรียน “เน” (จุฑาวุฒิ ภัทรกำพล) เลือกใช้วันสุดท้ายของชีวิต นักเรียน ม.6 เก็บทุกเรื่องราวความทรงจำลงบนภาพถ่าย จนกระทั่งเขาได้พบกับรุ่นน้อง ม.3 จอมกวน “บีม” (กิตติศักดิ์ ปฐมบูรณา) นักกีฬาบาสของโรงเรียน ที่ย่องมาขอภาพถ่ายสาวสวยในฝันที่ตัวเองแอบชอบจากเน มิตรภาพของทั้งสองที่เกิดขึ้นในค่ำคืนสุดท้ายก่อนจบการศึกษาในสถานที่ที่เป็นเสมือนบ้านหลังที่ 2 ของเด็กทุกคน กับบทสนทนาเรื่องราวต่างๆของช่วงชีวิตที่ผ่านมาในอดีต ทำให้มีอะไรบางอย่างที่เชื่อมถึงกันเกิดขึ้น
ในวันที่ “บัวจัน” (เพ็ญพักตร์ ศิริกุล) ต้องสูญเสียคนรักไปอย่างไม่มีวันกลับ ทุกสิ่งในบ้านเธอจึงต้องกลายเป็นผู้ดูแลทุกอย่าง รวมถึงความรักของหลาน 2 คน “เหว่า” (ณัฐพงษ์ อรุณเนตร์) กับ “ชมภู่” (ทิพปภา แซ่โง้ว) และกระดาษแผ่นเล็กๆที่สามีเขียนไว้ดูต่างหน้า กับความทรงจำดีๆที่ยังอยู่ คำสัญญาที่ให้กันไว้ว่าเราจะอยู่ด้วยกันจนแก่เฒ่า ยิ่งเสมือนเป็นสิ่งตอกย้ำตลอดเวลา บัวจันจะผ่านพ้นและลืมรักครั้งนี้ได้อย่างไร
ก่อนงานวิวาห์จะเริ่มต้นระหว่าง “เสี่ยเล้ง” (เรืองศักดิ์ ลอยชูศักดิ์) นักธุรกิจหนุ่มชาวใต้ และ “ปรียา” (ศิรพันธ์ วัฒนจินดา) ว่าที่เจ้าสาว ที่กลับมาจัดงานแต่งงานที่เชียงใหม่ โดยมีน้องชาย “เลี่ยม” (วิชญ์วิสิฐ หิรัญวงษ์กุล) และ “น้าอร” (พุทธชาด พงศ์สุชาติ) อาสาเป็นผู้จัดงานแต่งให้สมดังใจของเธอ แต่การกลับมาบ้านครั้งนี้ ทำให้ปรียาได้พบกับ “พี่เป๊ก” (สุพจน์ จันทร์เจริญ) อดีตคนรักครั้งแรกของเธอ ที่เขามาพร้อมกับการทวงถามสัญญาและความรู้สึกดีๆที่เคยมีให้กัน เมื่อความรัก ความทรงจำย้อนกลับมาอีกครั้ง ปรียาจะตัดสินใจเลือกรักและมีความสุขกับใครก่อนวันแต่งงานของเธอครั้งนี้บทภาพยนตร์ของภาพยนตร์เขียนโดย ชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล และนวพล ธำรงรัตนฤทธิ์ โดยเขียนจากเค้าโครงเรื่องจริงของผู้เขียนส่วนหนึ่ง และเค้าโครงชีวิตจริงจากคนที่ผู้เขียนเจอ โดยผู้เขียนจะนำเค้าโครงที่ได้จดบันทึกไว้ จากนั้นก็ได้นำเค้าโครงส่วนหนึ่งมาเขียนเป็นบทภาพยนตร์
การประชาสัมพันธ์ของภาพยนตร์เรื่องนี้เริ่มมีการประชาสัมพันธ์ให้ข้อมูลของภาพยนตร์ตั้งแต่เดือนเมษายน หลังจากนั้นมีงานเปิดตัวภาพยนตร์ในวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2555 ณ ลานอินฟินิซิตี้ ชั้น 5 โรงภาพยนตร์พารากอนซีนีเพล็กซ์
บิลลี กัน
บิลลี กัน (Billy Gunn) เกิดวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1963 นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน อดีตผู้ฝึกสอนนักมวยปล้ำWWE เป็นแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล, แชมป์ฮาร์ดคอร์ WWE, ผู้ชนะคิงออฟเดอะริง 1999 และแชมป์แท็กทีม WWE เป็นแท็กทีมร่วมกับโรด ด็อกในนามเดอะนิวเอจเอาต์ลอวส์ และเป็นอดีตสมาชิกดี-เจเนอเรชันเอ็กซ์
ปิยะดา เพ็ญจินดา
ปิยะดา เพ็ญจินดา เกิดเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2510 เป็นนักแสดงละครทางช่อง 7 โดยเริ่มจากละครจักรๆ วงศ์ๆ ในช่วงแรกมักเป็นนางเอกแสดงคู่กับศุภชัย เธียรอนันต์ เรื่อง "พิกุลทอง" และ ทิพย์เกสร และมีชื่อเสียงจากละครเรื่อง "ตำรับรัก" คู่กับตวงสิทธิ์ เรียมจินดา และ "ห้องหุ่น" คู่กับบดินทร์ ดุ๊ก ปัจจุบันยังคงรับงานละครทางช่อง 7 โดยมักรับบทเป็นแม่ หรือตัวประกอบอื่นๆ
ในปี พ.ศ. 2556 ได้มีโอกาสร่วมแสดงภาพยนตร์ประกอบเพลงฟอร์มใหญ่ "ชีวิตภาคค่ำ" สร้างโดย "สหภาพดนตรี" โดยแสดงเป็นสุนารี ราชสีมา ประกอบเพลง "กุหลาบไร้หนาม" ซึ่งจำลองเรื่องราวของสุนารีตั้งแต่เป็นนักร้องดาวรุ่งที่มีชื่อเสียงจนตกอับ เหมือนกุหลาบที่เคยสวยงามกลับต้องมาถูกทอดทิ้ง
ด้านชีวิตส่วนตัว ปิยะดา เพ็ญจินดา ได้ใช้ชีวิตร่วมกับ เทวราช ยุติธรรม สามีนอกวงการรุ่นน้อง จนมีบุตรสาว 1 คน และบุตรชาย 3 คน แต่ปัจจุบันได้เลิกรากันไปแล้ว
สมณะทบวง
สมณะทบวง หรือ สมณสภา () คือหน่วยงานประเภทหนึ่งในสภาปกครองโรมัน มีขนาดเล็กกว่าสมณะกระทรวง มีหน้าที่ดูแลกิจการด้านสังคมภายในคริสตจักรโรมันคาทอลิก ประธาน (president) ของแต่ละสมณะทบวงมีสมณศักดิ์เป็นพระคาร์ดินัลหรืออัครมุขนายก
ปัจจุบันมีสมณะทบวงอยู่ทั้งสิ้น 12 สมณะทบวง ได้แก่
คำบุพบท
คำบุพบท บางตำราก็ว่า คำบุรพบท คือคำที่ใช้นำหน้าคำนาม คำสรรพนาม คำกริยา หรือคำวิเศษณ์ เพื่อบอกสถานภาพของคำเหล่านั้น หรือเพื่อแสดงความสัมพันธ์ระหว่างคำหรือประโยค
คำบุพบท (preposition) มีชื่อเรียกหลายชนิดในภาษาอื่นตามตำแหน่งของการวาง เช่น "คำปัจฉิมบท" (postposition) เนื่องจากวางไว้หลังคำที่ต้องการบอกสถานภาพ, "คำอันตรบท" (interposition) เนื่องจากถูกแทรกไว้ระหว่างกลางกลุ่มคำ (Melis 2003), ambiposition เป็นคำที่สามารถวางไว้หน้าหรือหลังคำที่ต้องการก็ได้ (Reindl 2001, Libert 2006), circumposition เป็นคำที่มีสองส่วน วางล้อมรอบหน้าและหลังคำที่ต้องการ เป็นต้น โดยนัยทั่วไป ทั้งหมดสามารถเรียกรวมกันว่า adposition
โอเดนเซ
โอเดนเซ () เป็นเมืองที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 3 ของประเทศเดนมาร์ก มีประชากร 168,798 คน (1 มกราคม ค.ศ. 2012) เมืองตั้งอยู่ตอนกลางค่อนไปทางเหนือของเกาะฟึน เป็นหนึ่งในเมืองที่เก่าแก่ที่สุดของเดนมาร์ก ฉลองครบรอบ 1 พันปี เมื่อ ค.ศ. 1988
กาแลคซี เน็กซัส
กาแลคซี เน็กซัส (; รหัสเครื่อง GT-I9250; ชื่อรหัส Maguro) เป็นสมาร์ตโฟนจอสัมผัสในระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ ผลิตร่วมกันระหว่างกูเกิลกับซัมซุง เป็นรุ่นที่ 3 ในตระกูลกูเกิล เน็กซัส กาแลคซี เน็กซัสใช้จอแสดงผล Super AMOLED และปรับปรุงกล้องถ่ายภาพให้ดีขึ้น มาพร้อมแอนดรอยด์รุ่น 4.0 ไอศกรีม แซนด์วิช ในบราซิล กาแลคซี เน็กซัสจะรู้จักในชื่อ กาแลคซี เอ็กซ์
กาแลคซี เน็กซัสถูกเปิดตัวในวันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 2011 ในฮ่องกง และวางจำหน่ายในยุโรปเมื่อ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 2011 กาแลคซี เน็กซัสเป็นหนึ่งในสมาร์ตโฟนที่แนะนำโดย Android Open Source Project (AOSP) สำหรับการพัฒนาแอปพลิเคชันจากแอนดรอยด์โดยตรง
ในวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 2012 กูเกิล เพลย์ ก็ได้ยุติการจำหน่ายกาแลคซี เน็กซัส หลังมีการเปิดตัวเน็กซัส 4
ราชวงศ์เหลียว
ราชวงศ์เหลียว (; ชี่ตัน: Mos Jælud; มองโกล: Ляо Улс/Lyao Uls; ) หรือเป็นที่รู้จักกันในชื่อ จักรวรรดิชี่ตัน (; ชี่ตัน: Mos diau-d kitai huldʒi gur; มองโกล: Хятан (Khyatan) Гүрэн, Кидан (Kidan) Гүрэн; ) เป็นชื่อจักรวรรดิหนึ่งในเอเชียตะวันออก มีอำนาจในมองโกเลีย ภาคตะวันออกไกลบางส่วนของรัสเซีย เกาหลีเหนือ และภาคเหนือของจีนส่วนในตั้งแต่ปี 907 ถึง 1125 พระเจ้าไท่จู่ (Taizu) ข่านแห่งชาวชี่ตัน สถาปนาจักรวรรดินี้ขึ้นหลังจากราชวงศ์ถังของประเทศจีนล่มสลาย และไม่ช้าไม่นานหลังก่อตั้งขึ้น ราชวงศ์เหลียวก็เริ่มขยายดินแดน โดยพระเจ้าไท่จู่ทรงเอาชัยเหนือพวกพัลแฮ (Balhae) เป็นผลสำเร็จ พระเจ้าแผ่นดินองค์ถัด ๆ มายังทรงได้สิบหกมณฑลของจีนไว้โดยใช้วิธียุแยงให้รัฐที่สามส่งการก่อกวนเข้ามา แล้วราชวงศ์เหลียวจึงคอยตีกิน ทำให้ราชวงศ์ถังอวสานลง และราชวงศ์โครยอ (Goryeo) แห่งเกาหลี กับราชวงศ์ซ่ง (Song) แห่งจีน ตกเป็นเมืองออกของราชวงศ์เหลียวในที่สุด คำว่า "เหลียว" นี้ในภาษาจีนหมายความว่า ห่าง หรือไกล
จุดเด่นของราชวงศ์เหลียว คือ ความตึงเครียดระหว่างจารีตประเพณีทางสังคมและการเมืองแบบชี่ตันกับแบบจีนซึ่งนำไปสู่วิกฤติการณ์ทางการสืบสันตติวงศ์ เพราะพระเจ้าแผ่นดินเหลียวฝักใฝ่คติบุตรหัวปีเป็นใหญ่ตามแบบจีน แต่ผู้ลากมากดีชาวชี่ตันส่วนใหญ่นิยมประเพณีที่ให้ผู้แข็งแกร่งที่สุดสืบเชื้อสาย ความแตกต่างกันระหว่างจารีตประเพณีชี่ตันและจีนนี้ยังเป็นเหตุให้พระเจ้าไท่จู่แห่งราชวงศ์เหลียวทรงตั้งการปกครองสองแบบขนานกัน ภาคเหนือซึ่งเป็นอาณาเขตชี่ตันให้ปกครองตามประเพณีชี่ตัน ภาคใต้ซึ่งประชากรส่วนใหญ่ไม่ใช่ชี่ตันให้ปกครองตามประเพณีจีน ความแตกต่างทางสังคมแบบชี่ตันกับแบบจีนยังได้แก่ บทบาทของบุคคลแต่ละเพศและยุทธวิธี ชาวชี่ตันเห็นว่า บุคคลเสมอภาคกันไม่ว่าเพศใด ขณะที่ประเพณีทางวัฒนธรรมจีนถือว่า สตรีต้องอยู่ในโอวาทบุรุษ ฉะนั้น หญิงชี่ตันจึงเล่าเรียนการรบ ทั้งยังจัดการทรัพย์สินครัวเรือน และดำรงตำแหน่งทางทหาร ทั้งยังไม่มีการคลุมถุงชน ตลอดจนสตรีไม่จำต้องครองความบริสุทธิ์ทางเพศไว้จนถึงการสมรสครั้งแรก กับมีสิทธิที่จะหย่าและสมรสใหม่ด้วย
ในปี 1125 ชาวนฺหวี่เจิน (Jurchen) จากราชวงศ์จิน (Jin) ของพวกแมนจู จับกุมพระเจ้าเทียนจั้ว (Tianzuo) แห่งเหลียวไว้ได้ และทำลายราชวงศ์เหลียวลงสิ้น แต่ชาวชี่ตันที่ยังเหลืออยู่มีเยลฺวี่ ต้าฉือ (Yelü Dashi) เป็นผู้นำ พากันก่อตั้งราชวงศ์ใหม่เรียกว่า "เหลียวตะวันตก" (Western Liao) ปกครองกันอยู่ในเอเชียกลางบางส่วนเป็นเวลายาวนานเกือบหนึ่งศตวรรษ ก่อนจะถูกทัพพระเจ้าไท่จู่ (Taizu) แห่งราชวงศ์หยวนของพวกมองโกล เข้ายึดครอง แม้ความสำเร็จทางวัฒนธรรมที่เกี่ยวเนื่องกับราชวงศ์เหลียวจะสลักสำคัญ กับทั้งเครื่องปั้นและศิลปวัตถุอื่น ๆ ก็มีอยู่ในพิพิธภัณฑ์และสถานสะสมต่าง ๆ เป็นจำนวนมาก แต่สภาพที่แท้จริงและขอบข่ายของอิทธิพลที่วัฒนธรรมเหลียวมีต่อพัฒนาการในระยะหลัง ๆ เช่น ด้านศิลปะการแสดงและการสังคีตนั้น ยังเป็นที่ถกเถียงกันอย่างยิ่ง
ฟึน
ฟึน (; ) เป็นเกาะที่มีพื้นที่ 2,984 กม² (1,152 ตร.กม.) เป็นเกาะใหญ่เป็นอันดับ 4 ของประเทศเดนมาร์ก รองจากเกาะกรีนแลนด์ เกาะเชลลันด์ และเกาะเวนด์ซึสเซล-ทือ เป็นเกาะที่ใหญ่เป็นอันดับ 163 ของโลก ตั้งอยู่ตอนกลางของประเทศ มีประชากร 454,358 คน (ค.ศ. 2010) มีเมืองใหญ่คือเมืองโอเดนเซ
การทหาร
การทหาร เป็นองค์การที่สังคมอนุญาตให้ใช้อำนาจสำหรับสังหาร (lethal force) ซึ่งโดยปกติรวมการใช้อาวุธ ในการป้องกันประเทศ โดยต่อสู้กับภัยคุกคามที่แท้จริงหรือที่รับรู้เช่นนั้น การทหารอาจมีการทำหน้าที่อื่นต่อสังคม เช่น การเดินหน้าวาระทางการเมือง (ในกรณีคณะทหารผู้ยึดอำนาจการปกครอง) สนับสนุนหรือส่งเสริมการขยายทางเศรษฐกิจผ่านจักรวรรดินิยม และเป็นการควบคุมทางสังคมภายในรูปแบบหนึ่ง คำว่า "การทหาร" หรือ "ทางทหาร" ที่เป็นคำคุณศัพท์ ยังใช้หมายถึง ทรัพย์สินหรือมุมมองของทหาร การทหารทำหน้าที่เป็นสังคมภายในสังคม โดยมีชุมชนทหารเป็นของตนเอง
อามอร์กอส
อามอร์กอส (; ) เป็นเกาะที่อยู่ทางตะวันออกสุดของหมู่เกาะซิคละดีส ของประเทศกรีซ ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของทะเลอีเจียน เป็นเกาะที่อยู่ใกล้กับโดเดคะนีสที่สุด เกาะมีพื้นที่ 126.346 กม² มีประชากร 1,973 คน (ค.ศ. 2011)
อวงกาโย
อวงกาโย () เป็นเมืองหลักของแคว้นฆูนิน ทางที่ราบสูงตอนกลางของประเทศเปรู บนฝั่งแม่น้ำมันตาโร เมืองอยู่สูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง 3,271 ม. มีประชากรระหว่าง 340,000 ถึง 380,000 คน เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 5 ของประเทศ เป็นศูนย์กลางการค้าและวัฒนธรรมของประเทศเปรูบริเวณเทือกเขาแอนดีส
หอแขวนระฆังแห่งเบลเยียมและฝรั่งเศส
หอแขวนระฆังแห่งเบลเยียมและฝรั่งเศส (; ) เป็นกลุ่มของหอแขวนระฆังอนุรักษ์จำนวน 56 แห่งที่ถูกขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโก อันเป็นการระลึกถึงการแสดงออกทางสถาปัตยกรรมเพื่อแสดงออกถึงการประกาศอิสรภาพของเมืองต่าง ๆ ในเคาน์ตีฟลานเดอส์ (County of Flanders) ในอดีต รวมทั้งอาณาเขตใกล้เคียงที่มีต่อระบบศักดินาและอิทธิพลของศาสนา อันเป็นแหล่งก่อกำเนิดถึงแนวคิดแบบประชาธิปไตยในท้องถิ่นอย่างกว้างขวางต่อประวัติศาสตร์มนุษยชาติ
ยูเนสโกได้ประกาศขึ้นทะเบียนหอแขวนระฆังจำนวน 32 แห่งในเขตฟลานเดอส์และวัลโลเนียในประเทศเบลเยียมในปี ค.ศ. 1999 และต่อมาในปี ค.ศ. 2005 ได้เพิ่มหอแขวนระฆังแห่งก็องบลู ในเขตวัลโลเนีย พร้อมกับหอแขวนระฆังอีก 23 แห่งจากแคว้นนอร์-ปาดกาแลและปีการ์ดีในประเทศฝรั่งเศส โดยให้ยกเว้นหอแขวนระฆังแห่งเทศบาลนครบรัสเซลส์ เนื่องจากได้ถูกขึ้นทะเบียนมรดกโลกรวมกับจัตุรัสกร็องปลัสไปก่อนแล้ว
นอกจากหอแขวนระฆังประจำเมืองต่าง ๆ แล้ว ยังรวมถึงตัวหอคอยที่ใช้ทำหน้าที่คล้ายคลึงกัน อาทิเช่น หอสังเกตการณ์หรือหอเตือนภัย ที่สร้างผนวกกับสิ่งก่อสร้างหลัก อาทิ หอคอยแห่งอาสนวิหารแม่พระแห่งแอนต์เวิร์ป หอคอยเซนต์รัมโบลส์แห่งเมเคอเลิน และโบสถ์เซนต์เล็นเนิดส์แห่งเซาต์เลว (จังหวัดเฟลมิชบราบันต์) นอกจากนั้นยังมีบางแห่งที่เป็นหอคอยที่ตั้งอยู่โดยปราศจากอาคารหลักอีกด้วย
รัฐซานตากรุซ
ซานตากรุซ () เป็นรัฐในประเทศอาร์เจนตินา ตั้งอยู่ในภูมิภาคปาตาโกเนียทางตอนใต้ของประเทศ มีชายแดนติดกับรัฐชูบุตทางทิศเหนือ ติดกับประเทศชิลีทางทิศตะวันตกและใต้ และติดกับชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกทางทิศตะวันออก รัฐซานตากรุซเป็นรัฐที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศ รองจากรัฐบัวโนสไอเรส และเป็นรัฐที่มีความหนาแน่นของประชากรน้อยที่สุดบนผืนแผ่นดินใหญ่ของอาร์เจนตินา เมืองหลวงของรัฐคือเมืองริโอกาเยโกส
รังกากัว
รังกากัว () เป็นเมืองและเทศบาลทางตอนกลางของประเทศชิลี เป็นเมืองหลวงของแคว้นโอฮิกกินส์ ห่างจากเมืองหลวงของประเทศ กรุงซานตีอาโกไปทางทิศใต้ราว 87 กม. (54 ไมล์) ชื่อแรกของเมืองใช้ชื่อว่า "ซานตากรุซเดเตรียนา" จากข้อมูลประชากรปี ค.ศ. 2002 มีประชากร 214,344 คน เมืองมีธุรกิจหลากหลาย ตั้งแต่การทำเหมือง การท่องเที่ยว การเกษตร ป่าไม้ ผลิตภัณฑ์อาหาร และการบริการ
ป้อมปราการแห่งโวบ็อง
หมู่ป้อมปราการแห่งโวบ็อง () ประกอบด้วยหมู่อาคารและป้อมปราการ 12 แห่ง ตามแนวชายแดนฝั่งตะวันตก เหนือ และตะวันออกของฝรั่งเศส ภายใต้การออกแบบของเซบัสเตียง เลอ แพร็สทร์ เดอ โวบ็อง และถูกขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในปีค.ศ. 2008 โดยยูเนสโก
วังโต
วังโต หรือ วังแห่งโต () ตั้งอยู่ที่เมืองแร็งส์ ประเทศฝรั่งเศส เคยเป็นวังของอัครมุขนายกแห่งแร็งส์ และเคยใช้เป็นที่เปลี่ยนฉลองพระองค์พระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสก่อนที่จะเข้าพิธีราชาภิเษก ณ มหาวิหารแร็งส์ หลังจากเสร็จพิธี จะมีงานจัดงานพระราชทานเลี้ยงภายหลังพิธีอีกด้วย โดยตามบันทึกมีงานพระราชทานเลี้ยงครั้งแรกในปีค.ศ. 990 และสุดท้ายปีค.ศ. 1825
ตัวพระราชวังเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์ศิลป์ (Musée de l'Œuvre) ตั้งแต่ปีค.ศ. 1972 จัดแสดงเครื่องพรมโบราณ รูปปั้น หีบสักการะ และเครื่องทรงประกอบพิธีราชาภิเษกของกษัตริย์ฝรั่งเศสในอดีต
วังแห่งโตพร้อมกับอาสนวิหารแร็งส์และมหาวิหารแซ็ง-เรมีได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก โดยองค์การยูเนสโก เมื่อปีค.ศ. 1991 โดยมีนักท่องเที่ยวปีละประมาณ 100,000 คน
ปลัสสตานิสลัส
ปลัสสตานิสลัส () หรือเรียกอย่างลำลองว่า "ปลัสสตาน" เป็นจัตุรัสตั้งอยู่ในเมืองน็องซี ประเทศฝรั่งเศส ซึ่งได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในปี ค.ศ. 1983 โดยองค์การยูเนสโก ซึ่งรวมไปถึงปลัสเดอลากาเรียร์ () ปลัสดาลีย็องส์ () อาคาร และสิ่งก่อสร้างรายรอบ
จัตุรัสมีความยาว 125 เมตร กว้าง 106 เมตร ปูด้วยหินสีอ่อน และมีหินสีเข้มปูสลับ 2 เส้น ทแยงมุม โดยรายรอบมีอาคารที่สร้างด้วยสถาปัตยกรรมในแบบที่สวยงามและกลมกลืนกัน ประกอบด้วยภายหลังจาก
สงครามสืบราชบัลลังก์โปแลนด์ ในปี ค.ศ. 1737 เมืองน็องซีเป็นเมืองหลวงของแคว้นลอแรนเหนือ ได้ถูกถวายให้สตานิสวัฟ แลชต์ชินสกี อดีตกษัตริย์แห่งโปแลนด์ และพ่อตาของพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศส ซึ่งที่ผ่านมาตัวเมืองได้ถูกทำนุบำรุงอย่างดีโดยดยุคแห่งลอแรนคนก่อน แต่ถูกสงครามทำลายลงหลายครั้ง ทำให้สตานิสวัฟว่าจ้างสถาปนิกชั้นเยี่ยมหลายคน เพื่อมีหน้าที่ออกแบบเมืองใหม่อย่างสวยงาม โดยจตุรัสถูกออกแบบให้เป็นตัวเชื่อมระหว่างเมืองเก่าที่สร้างตั้งแต่สมัยยุคกลาง กับเมืองใหม่ที่สร้างในศตวรรษที่ 13 ในสมัยชาร์ลที่ 3 ดยุคแห่งลอแรน โดยจัตุรัสยังเป็นจัตุรัสเพื่อเป็นเกียรติแห่งพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศส โดยสร้างเชื่อมต่ออาคารสองหลัง คือ ศาลาว่าการ (ออแตลเดอวีล) ซึ่งในปัจจุบันอยู่ตรงกลางจัตุรัส กับศาลารัฐบาล (ออแตลดูว์กูแวร์นม็อง) โดยสองอาคารหันหน้าเข้าหากัน ด้วยแบบที่สง่างาม สมมาตร และสวยงามที่สุดแห่งหนึ่งในยุโรปสมัยนั้น
จัตุรัสและอาคารรายรอบ ออกแบบโดยสถาปนิกหลวง แอมานุแอล เอเร เดอ กอร์นี (1705-1763) โดยเริ่มการก่อสร้างราวเดือนมีนาคม ค.ศ. 1752 เสร็จสิ้นราวพฤศจิกายน ค.ศ. 1755 โดยมีพระราชานุเสาวร๊ย์สพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศส ทำด้วยสำริด ตั้งอยู่กลางจัตุรัส จนกระทั่งถูกย้ายออกช่วงยุคปฏิวัติฝรั่งเศส โดยเปลี่ยนนามเป็น "ปลัสดูว์เปิปล์" (จัตุรัสแห่งประชาชน) และต่อมา "ปลัสนาปอเลอง" (จัตุรัสนโปเลียน)
ในปี ค.ศ. 1831 ได้มีการหล่ออนุสาวรีย์ของสตานิสวัฟ แลชต์ชินสกี ทำจากสำริด ตั้งกลางจัตุรัส โดยได้เปลี่ยนชื่อจัตุรัสมาเป็น "ปลัสสตานิสลัส" ณ ปัจจุบัน
รายชื่อตอนในแฟกทอรีที่รัก
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อตอนในละครชุดทางโทรทัศน์เรื่อง "แฟกทอรีที่รัก"
การงดออกอากาศ
ฟ้ากระจ่างดาว
ฟ้ากระจ่างดาว ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2548
และในปี พ.ศ. 2555 ได้นำกลับมาสร้างใหม่อีกครั้ง แต่ได้นำมาสร้างเป็น ซีรีส์สามทหารเสือสาว ผ่านนิยายรัก "ฟ้ากระจ่างดาว" ปกรณ์ ฉัตรบริรักษ์ รับบทเป็น สารวัตรหิรัณย์ ภีรนีย์ คงไทย รับบทเป็น มีคณา
Number needed to treat
Number needed to treat (NNT) ("จำนวนที่ต้องรักษา") เป็นค่าทางวิทยาการระบาดใช้สำหรับประเมินประสิทธิผลของการให้การรักษาทางการแพทย์ เช่น การใช้ยารักษาโรค โดยเป็นค่าเฉลี่ยของจำนวนของผู้ป่วยที่จำเป็นจะต้องได้รับการรักษาด้วยวิธีนั้นๆ ที่มากพอจะทำให้เห็นผลลัพธ์ รักษาสำเร็จเพิ่มขึ้น 1 ครั้ง มีนิยามคือเป็นส่วนกลับของค่าลดความเสี่ยงสัมบูรณ์ (absolute risk reduction) นิยามไว้ตั้งแต่ ค.ศ. 1988 ค่า NNT ในอุดมคติคือ 1 หมายความว่าทุกคนที่ได้รับการรักษาด้วยวิธีนี้ จะได้ผลลัพท์ดีกว่าวิธีควบคุมทุกคน หากค่า NNT ยิ่งสูง แสดงว่าการรักษาวิธีนั้นๆ มีประสิทธิภาพต่ำ กล่าวคือ ต้องรักษาไปหลายๆ คน จึงจะเห็นผล
ค่า NNT มีความสำคัญทางเภสัชเศรษฐศาสตร์ หากผลลัพธ์ที่ป้องกันได้มีความรุนแรงมาก (เช่น เสียชีวิต หรือหัวใจวาย) แม้ยาที่มีค่า NNT สูง ก็อาจถูกบ่งชี้ให้ใช้ได้ แต่ถ้าผลลัพธ์ที่ป้องกันได้ไม่ได้มีความรุนแรงมาก ผู้ออกประกันอาจปฏิเสธที่จะสนับสนุนการใช้ยาที่มีค่า NNT สูง
จักรพรรดิคาร์ลที่ 7 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรพรรดิคาร์ลที่ 7 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ () (6 สิงหาคม 1697 - 20 มกราคม 1745) เป็นเจ้าชายผู้มีสิทธิเลือกตั้งในตำแหน่งจักรพรรดิจากบาวาเรีย และ จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ตั้งแต่ 24 มกราคม 1742 จนกระทั่งสวรรคตใน 1745 พระองค์เป็นจักรพรรดิพระองค์แรกแรกที่ไม่ได้มาจากราชวงศ์ฮับส์บูร์ก และกลายเป็นจักรพรรดิพระองค์เดียวที่ไม่ได้มาจากราชวงศ์ฮับส์บูร์ก ในกว่าสามศตวรรษของจักรวรรดิเยอรมัน นับตั้งแต่ปี 1440 และสิ้นสุดของจักรวรรดิในปี 1806
โบราณสถานโรมันและโรมาเนสก์ที่อาร์ล
โบราณสถานโรมันและโรมาเนสก์ที่อาร์ล () เป็นแหล่งโบราณสถานโรมันโบราณที่ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก ในปีค.ศ. 1981 โดยองค์การยูเนสโก ตั้งอยู่ที่เมืองอาร์ล จังหวัดบุช-ดูว์-โรน ประเทศฝรั่งเศส
อาร์ลเป็นอีกหนึ่งตัวอย่างที่ดีของการปรับตัวของในสมัยเมืองโบราณกับความเจริญในยุคกลาง ประกอบด้วยอนุสาวรีย์แบบโรมัน โดยมีอัฒจันทร์ โรงละคร และทางเดินใต้ดิน (กริปโตปอร์ตีกุส) ซึ่งมีอายุตั้งแต่ 100 ปีก่อนคริสตกาล และในต่อมาราวคริสต์ศตวรรษที่ 4 อาร์ลก็ได้เข้ามาสู่ยุคทองในสมัยที่สอง โดยมีโรงอาบน้ำแบบคอนสแตนตินและสุสานโบราณอาลิสก็อง ต่อมาในยุคคริสต์ศตวรรษที่ 11 และ 12 ก็ได้กลายมาเป็นเมืองที่น่าสนใจเมืองหนึ่งในเขตเมดิเตอร์เรเนียน โดยมีการก่อสร้างโบสถ์แซ็ง-ทรอฟีม พร้อมกับหอระฆัง ภายในเขตกำแพงเมือง ซึ่งถือเป็นสิ่งก่อสร้างแบบโรมาเนสก์ที่สำคัญของพรอว็องส์
เขตอนุรักษ์มีพื้นที่ประมาณ 65 เอเคอร์ ประกอบด้วยสิ่งก่อสร้างต่าง ๆ ดังนี้
โรงละครโรมันแห่งออร็องฌ์
โรงละครแห่งออร็องฌ์ (, ) เป็นโรงละครโรมันที่ตั้งอยู่ที่เมืองออร็องฌ์ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศฝรั่งเศส สร้างราวช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 1 ซึ่งในปัจจุบันอยู่ภายใต้การดูแลของเทศบาลเมืองออร็องฌ์ และใช้เป็นที่จัดงานอุปรากรช่วงฤดูร้อนประจำปี (Chorégies d'Orange)อีกด้วย
ตัวโรงละครจัดเป็นโรงละครโรมันที่ยังอยู่ในสภาพดีที่สุดแห่งหนึ่งของโลก ที่รอดพ้นจากยุคจักรวรรดิโรมันล่มสลาย ยุคกลาง และยุคสงครามศาสนา และในปีค.ศ. 1981 องค์การยูเนสโก ได้ประกาศให้โรงละครเป็นมรดกโลกร่วมกับประตูชัยแห่งออร็องฌ์
เวชพันธุศาสตร์
เวชพันธุศาสตร์ () เป็นการแพทย์เฉพาะทางอย่างหนึ่ง มุ่งวินิจฉัยและให้การดูแลโรคพันธุกรรม ต่างจาก มนุษยพันธุศาสตร์ (human genetics) ตรงที่ human genetics จะศึกษาพันธุศาสตร์เกี่ยวกับมนุษย์ทั้งหมดโดยอาจเกี่ยวหรือไม่เกี่ยวกับโรคก็ได้
วูฟบอย
วูฟบอย (; ) เป็นภาพยนตร์เกาหลีใต้แนวโรแมนติกแฟนตาซี ซึ่งสาวสวย (พัก โบยอง) ได้รับการส่งตัวไปที่บ้านชนบทเนื่องด้วยสุขภาพของเธอ ซึ่งเธอได้ตีสนิทและพยายามสอนความเป็นคนเมืองให้แก่เด็กที่ดุร้ายคนหนึ่ง (ซง จุง-กี) ที่เธอได้พบตรงพื้นดิน แต่อสูรร้ายในตัวเขายังคงอยู่ ซึ่งรอคอยการปลดปล่อยออกมา
ผู้กำกับโจ ซุงฮี ได้เขียนสคริปต์ขึ้นเป็นครั้งแรกที่วิทยาลัยศิลปะภาพยนตร์เกาหลี และสคริปต์ดังกล่าวได้เขียนใหม่หลายรอบก่อนที่จะเป็นเรื่องราวดังปัจจุบัน นี้เป็นผลงานเปิดตัวในเชิงพาณิชย์ครั้งแรกของโจ เขาเคยกำกับภาพยนตร์ศิลป์ก่อนหน้านี้เรื่อง "เอ็นออฟแอนิมอล" และภาพยนตร์สั้นเรื่อง "ดอนท์สเตปเอาท์ออฟเดอะเฮาส์"
"วูฟบอย" ได้รับการจัดฉายรอบปฐมทัศน์ใน "คอนเทมโพรารีเวิลด์ซินีมา" ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโทรอนโต 2012 หลังจากนั้นได้จัดฉายที่เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติปูซานก่อนที่จะได้รับการเปิดตัวตามโรงภาพยนตร์ต่าง ๆ ณ วันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 2012 ภาพยนตร์ชุดนี้ได้รับการไต่อันดับบ็อกซ์ออฟฟิศขึ้นอย่างรวดเร็วส่งผลให้กลายเป็นภาพยนตร์เกาหลีแนวประโลมโลกที่ประสบความสำเร็จสูงสุดตลอดกาลภายหลังจากการเปิดตัวที่อันดับหนึ่งบ็อกซ์ออฟฟิศเกาหลีด้วยจำนวนผู้เข้าชมที่กว่า 100,000 คน "วูฟบอย" ได้ทำลายสถิติยอดผู้ชมกว่า 1 ล้านรายหลังจากนั้นเพียงห้าวัน 2 ล้านรายหลังจากนั้นเก้าวัน และ 3.6 ล้านรายในช่วงระยะเวลาสิบสองวัน ไม่เพียงเท่านี้ ยอดผู้ชมยังคงสูงอย่างน่าทึ่งในเดือนพฤศจิกายน ที่ซึ่งถือว่าเป็นช่วงชะลอตัวสำหรับฤดูกาลชมภาพยนตร์ในประเทศเกาหลี แต่ภาพยนตร์ชุดนี้กลับประสบความสำเร็จซึ่งเป็นความสำเร็จที่หาได้ยากสำหรับภาพยนตร์แนวประโลมโลก
ภาพยนตร์ดังกล่าวยังประสบความสำเร็จอย่างยาวนานเมื่อได้รับการเปิดตัวที่จีนไทเปในวันที่ 28 ธันวาคม ค.ศ. 2012 ทำรายได้เบ็ดเสร็จที่ 4 ล้านดอลลาร์ไต้หวันใหม่ (138,000 ดอลลาร์สหรัฐ) และติดอันดับบ็อกซ์ออฟฟิศที่ไทเปภายหลังจาก 17 วันของการเปิดตัว
ฉบับนิยายได้รับการตีพิมพ์ ณ วันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 2012 ซึ่งตรงกับวันเปิดตัวของภาพยนตร์
โคฟราฟิล์มอะวอร์ด 2013 (สมาคมผู้สื่อข่าวภาพยนตร์เกาหลี)
รางวัลภาพยนตร์เอเชีย 2013
โซฮี
อัน โซ-ฮี (; 27 มิถุนายน พ.ศ. 2535 – ) หรือชื่อในการแสดงว่า โซฮี (Sohee) เป็นไอดอล นักร้อง นักแสดง นักเต้น นางแบบ และพิธีกรชาวเกาหลีใต้ มีชื่อจากการเป็นสมาชิกวงดนตรีหญิงล้วนวันเดอร์เกิลส์ของค่ายเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์
โซฮีเกิดวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2535 สำเร็จมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายหญิงล้วนชังมุน (Changmun's All Girls High School) ในระหว่างเรียนได้ทำงานเป็นนางแบบนิตยสารหลายฉบับ และนางแบบโฆษณาเครื่องสำอางหลายยี่ห้อ รวมถึงลังโคม (Lancome)
ขณะที่อายุได้ 12 ปี โซฮีประกวดความสามารถ และได้รับเลือกเป็นนักแสดงฝึกหัดของค่ายเจวายพี ใช้เวลาฝึกสองปีจึงได้รับการเปิดตัวเป็นสมาชิกวงวันเดอร์เกิลส์เมื่อ พ.ศ. 2550 โดยมีตำแหน่งเป็นผู้เต้นหลักและเป็นผู้ร้องหลัก   โซฮีนับเป็นสมาชิกที่อ่อนวัยที่สุดของวง กระทั่งมีการเพิ่มฮเยริมซึ่งอายุน้อยกว่ากันไม่กี่เดือนเข้ามา
ต่อมาในต้น พ.ศ. 2551 โซฮีได้งานการแสดงเป็นครั้งแรก โดยได้แสดงภาพยนตร์ชื่อ "เฮลแคตส์ (Hellcats)" แต่ระหว่างแสดงได้ประสบอุบัติเหตุจนเอ็นเข่าฉีก จึงพักทั้งงานแสดงและงานดนตรีไปหนึ่งเดือน ภายหลังโซฮีได้แสดงในละครโทรทัศน์อีกจำนวนหนึ่ง รวมถึงซิตคอมเรื่อง "เฮียร์ฮีคัมส์ (Here He Comes)" และภาพยนตร์เรื่อง "เดอะวันเดอร์เกิลส์มูวี (The Wonder Girls Movie)" ซึ่งฉายในสหรัฐอเมริกา
ในการทำงานกับวงวันเดอร์เกิลส์นั้น โซฮีมีบทบาทต่อการประพันธ์ดนตรีของวง โดยเยอึนเพื่อนร่วมวงระบุว่า ได้แรงบันดาลใจในการแต่งเพลงบางเพลง เช่น "จีเอ็นโอ" (GNO) มาจากโซฮี นอกเหนือจากงานดนตรีกับวงวันเดอร์เกิลส์แล้ว โซฮีได้งานกับกลุ่มดนตรีกลุ่มอื่นด้วย เช่น ใน พ.ศ. 2554 ร้องเพลง "แฮนส์อัป" (Hands Up) กับทูพีเอ็ม และมีการเปิดเผยว่า โซฮีช่วยเรียบเรียงทำนองเพลงนี้ด้วย
ในปีปลายปี พ.ศ. 2556 โซฮีตัดสินใจไม่ต่อสัญญากับเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ โดยเธอกล่าวว่าเธออยากมุ่งเน้นทางด้านงานแสดงมากกว่า
มะละกา (เมือง)
มะละกา (; ) เป็นเมืองเอกของรัฐมะละกา ประเทศมาเลเซีย ในอดีตที่นี่เป็นเมืองท่าสำคัญที่เติบโตจนกลายเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจ เนื่องจากเป็นเส้นทางเดินเรือค้าขายระหว่างชาติตะวันตกและตะวันออก ต่อมามะละกาได้ตกเป็นอาณานิคมของชาติตะวันตกทั้งโปรตุเกส, เนเธอร์แลนด์ และอังกฤษ อาคารในมะละกาจึงมีลักษณะของสถาปัตยกรรมที่ผสมผสานระหว่างศิลปกรรมท้องถิ่นกับเจ้าอาณานิคมนั้น ๆ ซึ่งในปัจจุบันได้กลายมาเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่น่าสนใจ
เมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 2008 มะละกาและจอร์จทาวน์ถูกขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกอย่างเป็นทางการ เนื่องจากมีภูมิสถาปัตยกรรมและวัฒนธรรมที่ไม่ซ้ำใครทั้งในตะวันออกกลางและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
เทศบาลเมืองล้อมแรด
เทศบาลเมืองล้อมแรด เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลเมือง ในอำเภอเถิน จังหวัดลำปาง มีพื้นที่ 43 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลล้อมแรดทั้งตำบล และมีประชากรในปี พ.ศ. 2560 จำนวน 14,772 คน
แรกเริ่มจัดตั้งขึ้นในนาม "สุขาภิบาลตำบลล้อมแรด" ในปี พ.ศ. 2498 และเปลี่ยนแปลงฐานะจากสุขาภิบาลเป็นเทศบาลตำบลตามพระราชบัญญัติ พ.ศ. 2542 หลังจากนั้นได้มีการยกฐานะเป็นเทศบาลเมืองล้อมแรด ในปี พ.ศ. 2558 ตามลำดับ
เมืองล้อมแรดตั้งอยู่ริมแม่น้ำวังในอำเภอเถิน จังหวัดลำปาง ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลล้อมแรด อยู่ห่างจากตัวเมืองลำปางประมาณ 90 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครตามถนนพหลโยธินเป็นระยะทางประมาณ 514 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลข้างเคียง ดังนี้
เทศบาลเมืองล้อมแรดแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 14 หมู่บ้าน ได้แก่
ค่ายผู้ลี้ภัยแม่ลา
ค่ายผู้ลี้ภัยแม่ลา ก่อตั้งขึ้นในปี 2527 อยู่ในอำเภอท่าสองยาง จังหวัดตาก ในเขตทิวเขาดอยมอนกุจู ปัจจุบันให้ที่อยู่แก่ผู้ลี้ภัย 50,000 คน ซึ่งมีเพิ่มทุกสัปดาห์จากประเทศพม่า ค่ายผู้ลี้ภัยแม่ลาเป็นค่ายผู้ลี้ภัยสำหรับชาวพม่าแห่งใหญ่ที่สุดในประเทศไทย ผู้ลี้ภัยกว่า 90% มีเชื้อสายกะเหรี่ยง
เดิมค่ายตั้งขึ้นหลังฐานทัพสหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยง (KNU) แตก ที่หมู่บ้านแม่ลาของไทยตรงพรมแดนในปี 2527 โดยมีประชากร 1,100 คน ไม่นานหลังจากนั้น ค่ายถูกย้ายไปยังจุดอันเป็นที่ตั้งของโซนซีในปัจจุบัน เนื่องจากความกังวลด้านความมั่นคง หลังมาเนอปลอว์แตกในเดือนมกราคม 2538 ค่ายจำนวนหนึ่งถูกโจมตีในการตีโฉบฉวยข้ามพรมแดน และทางการไทยเริ่มรวบรวมค่ายเพื่อเพิ่มความมั่นคง ค่ายผู้ลี้ภัยแม่ลาถูกกำหนดเป็นค่ายหลักในพื้นที่
ในเดือนเมษายน 2538 ค่ายผู้ลี้ภัยแม่ลาเพิ่มขนาดจากที่รองรับได้ 6,969 คน เป็น 13,195 คน ในปีต่อมา ค่ายเพิ่มขนาดเป็นสองเท่าอีก เป็น 26,629 คน เนื่องจากผู้ลี้ภัยที่สูญหายไปในการย้ายค่ายกลับมายังค่าย
ค่ายแม่ลาถูกมองว่าเป็นศูนย์กลางการศึกษาสำหรับผู้ลี้ภัย ฉะนั้น ประชากรปัจจุบันจึงมีนักเรียนหลายพันคนที่มาศึกษาในค่ายด้วย บ้างมาจากค่ายผู้ลี้ภัยอื่น แต่ส่วนใหญ่มาจากพม่า นักเรียนเหล่านี้ได้รับการลงทะเบียนเป็นผู้อยู่อาศัยชั่วคราว
ค่ายถูกโจมตีในปี 2540 โดยกำลังกองกำลังกะเหรี่ยงประชาธิปไตยฝ่ายพุทธ (DKBA) ที่ได้รับการสนับสนุนจากหน่วยกองทัพพม่า ไม่มีการรุกล้ำอีกหลังจากนั้น แต่กระสุนปืนครกตกในส่วน เอ5 ในเดือนมีนาคม 2541 ทุกฤดูแล้ง พื้นที่นี้ค่อนข้างตึงเครียดกับความมั่นคงของค่าย มีการขู่จะโจมตีด้วยอาวุธ และ/หรือ ความพยายามเผาค่าย
พื้นที่รัฐกะเหรี่ยงที่ตั้งอยู่ตรงข้ามค่ายแม่ลานั้นอยู่ห่างไกล โดยไม่มีนิคมขนาดใหญ่หรือโครงสร้างพื้นฐาน กองทัพปลดปล่อยแห่งชาติกะเหรี่ยง (KNLA) ยังมีกองบัญชาการกองพลน้อยที่ 7 อยู่ใกล้เคียง และมีกองรักษาด่านจำนวนมากของกองทัพพม่าและกองกำลังกะเหรี่ยงประชาธิปไตยฝ่ายพุทธอยู่ในพื้นที่
เฟอร์บี
เฟอร์บี เป็นของเล่นหุ่นยนต์อิเล็กทรอนิกส์ รูปร่างหน้าตาเหมือนแฮมสเตอร์หรือสิ่งมีชีวิตคล้ายนกฮูก ซึ่งผ่านช่วงการเป็นของเล่น "ที่ต้องมี" หลังการเปิดตัวในฤดูวันหยุดปี 2541 โดยมีการขายต่อเนื่องถึงปี 2543 เฟอร์บีขายได้กว่า 40 ล้านตัวระหว่างการผลิตครั้งแรกสามปี โดยขายได้ 1.8 ล้านตัวในปี 2541 และ 14 ล้านตัวในปี 2542 ความสามารถในการพูดของมันถูกแปลเป็น 24 ภาษา
เฟอร์บีเป็นความพยายามที่ประสบความสำเร็จครั้งแรกในการผลิตและขายหุ่นยนต์ที่มีเป้าหมายในบ้าน เฟอร์บีที่เพิ่งซื้อจะเริ่มพูดภาษาเฟอร์บี (Furbish) ทั้งหมด ซึ่งเป็นภาษาเฉพาะที่เฟอร์บีทุกตัวใช้ แต่ถูกตั้งโปรแกรมให้เริ่มใช้คำและวลีภาษาอังกฤษแทนภาษาเฟอร์บีเมื่อเวลาผ่านไป กระบวนการนี้ตั้งใจให้เหมือนกระบวนการเรียนภาษาอังกฤษ ในปี 2548 มีการเปิดตัวเฟอร์บีใหม่ โดยมีการจดจำเสียงและการเคลื่อนไหวใบหน้าที่ซับซ้อนขึ้น ตลอดจนการเปลี่ยนแปลงและพัฒนาหลายอย่าง อิโมโต-โทรนิกเฟอร์บี (Emoto-Tronic Furbies) ยังขายต่อมาถึงปลายปี 2550 เมื่อของเล่นเหล่านี้หายากอย่างยิ่ง เฟอร์บีรุ่นที่ปรับแล้วมีขายในเดือนกันยายน 2555 สำหรับฤดูวันหยุด
บัตเตอร์เวิร์ท
บัตเตอร์เวิร์ท () หรือภาษามลายูเรียกว่า บากัน ( "ท่าเรือ") และชื่อภาษาจีนว่า เป่ย์ไห่ ( "ทะเลทางเหนือ") เป็นเมืองท่าเมืองหนึ่งของรัฐปีนัง ประเทศมาเลเซีย ซึ่งตั้งอยู่บนฝั่งส่วนแผ่นดินเซอเบอรังเปอไร (เดิมเรียก "พรอวินซ์เวลเลสลีย์") ตรงข้ามกับเมืองจอร์จทาวน์ มีประชากร 107,591 คน
เมืองนี้ก่อตั้งขึ้นช่วยศตวรรษที่ 19 ถูกเรียกเป็นภาษามลายูว่า "บากัน" แปลว่า "ท่าเรือ" ส่วนชื่อ "บัตเตอร์เวิร์ท" ถูกตั้งตามชื่อของวิลเลียม จอห์น บัตเตอร์เวิร์ท อดีตผู้ปกครองอาณานิคมช่องแคบ
จากที่นี่สามารถเดินทางต่อไปยังจอร์จทาวน์บนเกาะปีนังได้โดยการเดินทางด้วยเรือปีนังเฟอร์รีเซอร์วิซ หรือทางบกด้วยการนั่งรถยนต์ข้ามสะพานปีนัง และจากสถานีรถไฟบัตเตอร์เวิร์ทก็สามารถเดินทางต่อไปยังกัวลาลัมเปอร์ หรือกรุงเทพมหานครได้
ไอดอลเกาหลีใต้
ไอดอลเกาหลีใต้ (South Korean idol) หรือ เคป๊อปไอดอล (K-pop idol) เป็นบุคคลซึ่งผ่านการแสดงความสามารถบนเวทีที่จัดขึ้นโดยบริษัทบันเทิงหาผู้มีความสามารถ เช่น เอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ วายจีเอนเตอร์เทนเมนต์ และเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ แล้วเข้ารับการฝึกด้วยระบบ "เสมือนอยู่ในโรงงาน" เพื่อให้เป็นผู้มีชื่อเสียงในแวดวงบันเทิง เช่น นักร้อง, นักแสดง
หนังสือพิมพ์ "เดอะแวนคูเวอร์ออบเซิร์ฟเวอร์ (The Vancouver Observer)" ระบุว่า ไอดอลเกาหลีใต้ตามแบบฉบับต้องมีลักษณะสามประการ คือ เยาว์วัยจนเหลือเชื่อ (incredibly young), ดูดี (good looking) และสามารถส่งเสียงให้เกินจริงได้ (able to carry a melodramatic note)
ผู้เชี่ยวชาญเรื่องวัฒนธรรมร่วมสมัยของเกาหลี วิเคราะห์ว่า การที่วงการเคป๊อปได้สร้างนักร้องให้เป็นไอดอล ทำให้ต้องเน้นที่ภาพลักษณ์มากกว่าผลงานเพลง และจากเหตุนี้ทำให้หลายวงมีความขัดแย้งและชิงดีชิงเด่นกันเองระหว่างสมาชิก หากมีคนใดคนหนึ่งโดดเด่นกว่าคนอื่น ทำให้ต้นสังกัดบางบริษัทต้องเฉลี่ยรายได้ให้เท่าเทียมกัน
ไอดอลญี่ปุ่น
ไอดอลญี่ปุ่น () หรือมักเรียกเพียง ไอดอล () เป็นบุคคลในวงการบันเทิงตามวัฒนธรรมญี่ปุ่น โดยมักมีอายุตั้งแต่สิบปีจนถึงยี่สิบปีต้น ๆ และมีรูปโฉมน่ารักดังที่เรียก "คะวะอี" (kawaii) บุคคลเหล่านี้มักปรากฏในสื่อมวลชนแขนงต่าง ๆ เช่น การดนตรี การแสดง การเป็นแบบให้แก่นิตยสารหรือสินค้า และการโทรทัศน์ (เรียกบทบาทอย่างหลังนี้ว่า "ทาเลนต์") โดยการปรากฏตัวดังกล่าวมักกินระยะเวลาตั้งแต่เพียงไม่กี่เดือนไปจนถึงสองสามปี แล้วจะถูกแทนที่ด้วยไอดอลหน้าใหม่ แต่ก็มีไอดอลจำนวนหนึ่งที่สามารถคงความนิยมไว้ได้ยาวนานกว่านั้น
คำว่า "ไอดอล" ถูกใช้ในเชิงพาณิชย์โดยค่ายเพลงต่าง ๆ ที่เปิดออดิชันสำหรับบุคคลที่ไม่มี หรือมีประสบการณ์ในวงการบันเทิงน้อย เพื่อที่จะใช้ภาพลักษณ์ในความเป็นเยาวชนเป็นจุดขาย มากกว่าทักษะในการร้อง
เนื่องจากไอดอลมาพร้อมกับภาพลักษณ์อันใสซื่อบริสุทธิ์ตามวัฒนธรรมญี่ปุ่น เพื่อรักษาความนิยม ไอดอลจึงไม่สามารถประพฤติตนไปในทางที่ขัดต่อภาพลักษณ์ดังกล่าวได้ เช่น มีความรักเชิงชู้สาวไม่ได้ หรือต้องแสดงออกว่าไม่จัดเจนในทางรักใคร่หรือเมถุนธรรม อย่างไรก็ดี สื่อมวลชนญี่ปุ่นเองมักตีแผ่ข่าวคราวเกี่ยวกับไอดอลกับคู่รักฉันชู้สาว บางคราวก็มีภาพแอบถ่ายไอดอลแสดงความรักใคร่กับคู่รัก เช่น จุมพิตกัน หรือเดินจูงมือกัน แนบมาด้วย ถ้าองค์กรตัวแทนของไอดอลที่ตกเป็นข่าวไม่สามารถชี้แจงแถลงไขข้อกล่าวหาให้กระจ่างได้ ไอดอลผู้นั้นจะประสบความหายนะในหน้าที่การงานอย่างรวดเร็ว
นักดนตรีร็อกส่วนใหญ่ในวัฒนธรรมญี่ปุ่นมักแสดงกิริยาก้าวร้าวหรือหัวขบถ เพื่อต่อต้านการตีตราไอดอลไว้กับภาพลักษณ์ดังกล่าว
มะละกา (แก้ความกำกวม)
มะละกา อาจหมายถึง
เอวีไอดอล
เอวีไอดอล (; AV ย่อมาจาก adult video) หรือในภาษาญี่ปุ่นเรียก นักแสดงเอวี (; ) เป็นไอดอลญี่ปุ่นซึ่งทำงานในวงการภาพยนตร์สำหรับผู้ใหญ่ มีทั้งที่เป็นนักแสดงและเป็นนางแบบแล้วแต่ประเภทภาพยนตร์ซึ่งมีตั้งแต่ที่ไอดอลเพียงนุ่งน้อยห่มน้อยแล้วเดินไปมา จนถึงไอดอลประกอบกิจกรรมทางเพศอย่างถึงพริกถึงขิง
นับแต่อุตสาหกรรมภาพยนตร์สำหรับผู้ใหญ่ญี่ปุ่นขึ้นสู่ความรุ่งโรจน์เมื่อต้นคริสต์ทศวรรษที่ 1980 เป็นต้นมา มีเอวีไอดอลเปิดตัวปีละหลายร้อยคน แต่ละคนมีผลงานภาพยนตร์ปีละห้าถึงสิบเรื่อง และโดยเฉลี่ยแล้วส่วนใหญ่มีอายุการทำงานเพียงหนึ่งปี แต่ก็มีเอวีไอดอลบางคนสามารถคงความนิยมไว้เป็นเวลายาวนานกว่านั้น ไอดอลเหล่านี้มักเป็นประเภทซึ่งเป็นที่จดจำของสาธารณชน หรือมีบทบาทสำคัญในวงอุตสาหกรรมโดยประการอื่น