hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
สะพานหิน
สะพานหิน เป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจภายในตัวเมืองภูเก็ต มีลักษณะเป็นชายหาดอยู่สุดถนนภูเก็ตซึ่งยื่นลงไปในทะเลเล็กน้อย เป็นที่ตั้ง ของอนุสาวรีย์หลัก 60 ปี ซึ่งสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2511 เพื่อเป็นที่ระลึกแก่กัปตันเอ็ดเวิร์ด โธมัสไมล์ ชาวออสเตรเลียผู้นำเรือขุดแร่ลำแรกมาใช้ขุดแร่ดีบุกในประเทศไทย เมื่อ พ.ศ. 2452 รวมทั้งเป็นที่ตั้งของศูนย์กีฬา สระว่ายน้ำ ศูนย์บริการคอมพิวเตอร์แก่ประชาชน ศูนย์เยาวชน ซึ่งอยู่ในความรับผิดชอบของเทศบาลนครภูเก็ต และศาลเจ้ากิ้วเที้ยนเก้ง สถานที่สักการะพระนางกิ้วเที้ยนเลี่ยนลื้อ และใช้เป็นสถานที่ประกอบพิธีในเทศกาลกินผัก
เดิมที บริเวณสะพานหินเป็นท่าเรือสำคัญที่เรือขนส่งสินค้า และเรือโดยสารใช้เป็นจุดเทียบท่า ถือเป็นท่าเรือใหญ่ของการเดินทางในเขตทะเลอันดามัน เชื่อกันว่าท่าเรือสะพานหินยังเป็นท่าเทียบเรือที่ตัวแทนชาวภูเก็ตซึ่งเดินทางกลับจากประเทศจีนนำควันธูป (เหี่ยวเอี้ยน) มาเพื่อประกอบพิธีกินผัก จนกลายเป็นประเพณีสำคัญของชาวภูเก็ตในปัจจุบัน
ความสำคัญทางประวัติศาสตร์ของสะพานหิน ยังเป็นบริเวณที่เรือขุดแร่ลำแรกของโลกทำการขุดแร่ดีบุกจากอ่าวทุ่งคาซึ่งเป็นทะเลบริเวณสะพานหินขึ้นเป็นครั้งแรกของโลกด้วย โดยผู้นำเรือขุดแร่ดังกล่าวเข้ามาขุดแร่ คือ กัปตันเอ็ดเวิร์ด โธมัส ไมลส์ ชาวออสเตรเลีย เมื่อ พ.ศ. 2452 ซึ่งภายหลังก็ส่งผลให้มีการสร้างเรือขุดแร่ขึ้นใช้งานอย่างแพร่หลายในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
จนกระทั่ง พ.ศ. 2511 อธิบดีกรมมีความคิดที่จะให้มีสิ่งปลูกสร้าง เพื่อเป็นอนุสรณ์ระลึกถึงการขุดแร่ด้วยเรือขุดแร่ลำแรกของโลก จึงได้เปิดให้มีการประกวดออกแบบจนสิ้นปี พ.ศ. 2511 มีผู้ประกวดออกแบบทั้งสิ้น 6 ราย ทางคณะกรรมการพิจารณาเลือกแบบของนายชวลิต หัสพงษ์ มาดำเนินการก่อสร้างอนุสาวรีย์ โดยได้รับความช่วยเหลือจาก บริษัททุ่งคาฮาเบอร์ทินเดร็ดยิ่งเบอร์ฮัด () ที่ตั้งของอนุสาวรีย์ดังกล่าวอยู่บริเวณริมหาดปลายแหลมของสะพานหิน ณ ขณะนั้น
ภายหลังมีการถมทะเลบริเวณสะพานหินเพิ่มพื้นที่สาธารณประโยชน์ โดยใช้วัสดุส่วนหนึ่งเป็นดินโคลนที่ลอกจากคลองก่อจ๊าน ซึ่งเป็นคลองที่ขุดลอกเพื่อใช้ประโยชน์เป็นที่จอดเรือประมงขนาดเล็ก ดำเนินการขุดโดยกัปตันเอ็ดเวิร์ด โธมัส ไมลส์ วัสดุอีกส่วนเป็นขยะและซากจากการรื้อถอนสิ่งปลูกสร้าง พื้นที่ส่วนที่เพิ่มขึ้นนี้ได้รับการปรับปรุงใช้เป็นสนามกีฬากลางและศูนย์อำนวยความสะดวกต่างๆ ของเทศบาลนครภูเก็ตส่วนหนึ่ง ใช้เป็นสวนสาธารณะสำหรับประชาชนใช้เป็นที่พักผ่อนหย่อนใจอีกส่วนหนึ่ง
สิ่งปลูกสร้างอีกสิ่งหนึ่งที่อยู่บริเวณสะพานหิน คือ ศาลเจ้ากิ้วเที้ยนเก้ง ซึ่งใช้เป็นที่สักการบูชาพระนางกิ้วเที้ยนเลี่ยนลื้อ ผู้เป็นเทพเจ้าชั้นผู้ใหญ่ฝ่ายศาสนาเต๋า โดยสร้างตามคำบอกเล่าของร่างทรง ว่าพระนางต้องการให้สร้างศาลเจ้าสำหรับพระนางขึ้นที่ปลายแหลมสะพานหิน เพื่อที่พระนางจะได้ช่วยปกป้องลูกหลานชาวภูเก็ตจากภัยพิบัติต่างๆ โดยเริ่มก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2539 จนแล้วเสร็จใน พ.ศ. 2540 มีลักษณะสถาปัตยกรรมจีน ทั้งนี้ในช่วงเทศกาลกินผัก ศาลเจ้าแห่งนี้ยังใช้เป็นที่ประกอบพิธีรับพระและส่งพระในตอนเริ่มและตอนท้ายของพิธีกินผัก
ปราสาทปรางค์กู่
ปราสาทปรางค์กู่ ตั้งอยู่ในพื้นที่ตำบลกู่ อำเภอปรางค์กู่ จังหวัดศรีสะเกษ ห่างจากศาลากลางจังหวัดศรีสะเกษ ประมาณ 70 กิโลเมตร สร้างด้วยอิฐเรียงแผ่นใหญ่เหมือนปราสาทศรีขรภูมิ จังหวัดสุรินทร์ ซึ่งเป็นศาสนสถานสมัยขอมที่เก่าแก่ มีอายุกว่าพันปี ด้านหน้าปรางค์กู่ มีสระน้ำขนาดใหญ่เป็นทำเลพักหากินของนกเป็ดน้ำ ซึ่งมีมากในช่วงฤดูแล้งตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์
การเดินทางมายังปราสาทปรางค์กู่ สามารถเดินทางได้ 2 เส้นทาง คือ เส้นทางศรีสะเกษ-สุรินทร์ แยกซ้ายเข้าทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2234 หรือเส้นทางศรีสะเกษ-ขุขันธ์ แยกขวาเข้าทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2167 ปรางค์กู่อยู่ห่างจากตัวอำเภอปรางค์กู่ ประมาณ 10 กิโลเมตร
ผามออีแดง
ผามออีแดง ตั้งอยู่ในพื้นที่อุทยานแห่งชาติเขาพระวิหาร ตำบลเสาธงชัย อำเภอกันทรลักษ์ จังหวัดศรีสะเกษ อยู่บริเวณใกล้เคียงกับทางเดินขึ้นปราสาทเขาพระวิหาร เป็นหน้าผาสูงชันกั้นเขตแดนประเทศไทยกับประเทศกัมพูชา ตลอดแนวผามออีแดงมีระยะประมาณ 300 เมตร เป็นจุดชมวิวที่มองเห็นทัศนียภาพของแผ่นดินประเทศกัมพูชาที่อยู่ต่ำลงไปอย่างเป็นมุมกว้าง มีฝูงค้างคาวในยามพระอาทิตย์ตกดิน บริเวณใกล้เคียงมีเส้นทางศึกษาธรรมชาติ ชมโบราณสถานสถูปคู่รูปทรงสี่เหลี่ยมลูกบาศก์ ส่วนบนกลมข้างในเป็นโพรง สำหรับบรรจุสิ่งของสร้างด้วยหินทรายแดง ขนาดกว้าง 1.93 เมตร ยาว 4.2 เมตร ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นสัญลักษณ์ของความอุดมสมบูรณ์
บริเวณผามออีแดง มีภาพแกะสลักนูนต่ำเป็นภาพคน 3 คน ในเครื่องแต่งกายแบบชาวกัมพูชา สร้างขึ้นก่อนปราสาทเขาพระวิหาร ราวกลางศตวรรษที่ 11 อายุประมาณ 1,500 ปี มีโบราณวัตถุ (พระพุทธรูปนาคปรก) บริเวณจุดสูงสุดของผามออีแดงสามารถมองเห็นทัศนียภาพของปราสาทเขาพระวิหารได้อย่างชัดเจน
ผามออีแดง เป็นที่ตั้งของเสาธงชาติไทย ซึ่งเดิมเป็นเสาธงที่ตั้งอยู่บริเวณปราสาทเขาพระวิหาร กระทั่งเมื่อปี พ.ศ. 2505 ศาลยุติธรรมระหว่างประเทศได้มีคำพิพากษาว่าปราสาทเขาพระวิหารตั้งอยู่ในอาณาเขตภายใต้อธิปไตยของกัมพูชา และประเทศไทยมีพันธะที่จะต้องถอนกำลังทหารหรือตำรวจออกจากปราสาทพระวิหาร ทำให้ประเทศไทย ต้องถอนกำลังทหารและธงชาติไทย ที่ตั้งอยู่บริเวณดังกล่าว
การถอนธงชาติไทยในครั้งนั้น ประเทศไทยถอนเสาธงออกมาจากพื้นที่ดังกล่าว โดยไม่ได้ลดธงลงจากยอดเสาแต่อย่างใด
ผามออีแดง มีเส้นทางรถยนต์เข้าถึง เป็นสถานที่รองรับนักท่องเที่ยวในทุกฤดูกาล มีเจ้าหน้าที่อำนวยความสะดวกในการนำเที่ยว นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2551 ได้มีการปิดไม่ให้นักท่องเที่ยวเข้าไปในพื้นที่ดังกล่าว กระทั่งในปี พ.ศ. 2553 จังหวัดศรีสะเกษ ได้ร้องขอให้มีการอนุญาตให้นักท่องเที่ยวเข้าไปในพื้นที่อีกครั้งหนึ่ง โดยผามออีแดง เปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชมได้ทุกวัน ตั้งแต่เวลา 05.00-16.30 น.
แอบิเกล แอดัมส์
เอบิเกล แอดัมส์ () อดีตสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของ จอห์น แอดัมส์ ประธานาธิบดี คนที่ 2 ของ สหรัฐ เกิดเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1744 ที่ รัฐแมสซาชูเซตส์ และเสียชีวิตที่บ้านในแมสซาชูเซตส์เมื่อ
วันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 1818 ขณะอายุได้ 73 ปี
ภาพเหมือนตนเอง (ดือเรอร์)
ภาพเหมือนตนเอง หรือ ภาพเหมือนตนเองเมื่ออายุยี่สิบแปดปีสวมเสื้อคลุมปกขนสัตว์ () เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยอัลเบรชท์ ดือเรอร์จิตรกรคนสำคัญชาวเยอรมันของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะเดิม, มิวนิคในประเทศเยอรมนี
“ภาพเหมือนตนเอง” ที่เขียนโดยอัลเบรชท์ ดือเรอร์ในปี ค.ศ. 1500 เป็นภาพที่เขียนบนแผงไม้ที่ถือกันโดยทั่วไปว่าเป็นงานจิตรกรรมภาพเหมือนตนเองชิ้นที่เด่นที่สุดชิ้นหนึ่ง
การมองตรงมายังผู้ชมภาพโดยตรงทำให้เป็นภาพเขียนที่มีลักษณะไม่เหมือนภาพเหมือนตนเองที่เขียนกันมาก่อน ลักษณะของภาพเป็นภาพครึ่งตัวท่อนบน หน้าตรง และมีความสมมาตรสูง ฉากหลังที่ขาดหายไปทำให้ปราศจากขาดนัยยะถึงสถานที่และเวลา การวางคำจารึกในบริเวณที่มืดของภาพสองด้านของตัวแบบทำให้ดูเหมือนว่าเป็นคำจารึกที่ลอยตัว ซึ่งเป็นการเน้นจุดประสงค์ในการเป็นสัญลักษณ์ของภาพยิ่งขึ้นไปอีก
ในภาพนี้ดือเรอร์แสดงตนเองอย่างสง่าเป็นทางการซึ่งเป็นการวางท่าที่เดิมใช้ในการวาดภาพพระเยซูเท่านั้น—นัยยะที่ทำให้เกิดการถกเถียงกันในหมู่นักวิพากษ์ศิลป์หัวโบราณก็จะกล่าวว่าการเขียนของดือเรอร์เป็นการตอบสนองธรรมเนียมการเขียนที่เรียกว่าเขียนลักษณะ “เลียนแบบพระเยซู” (Imitation of Christ) ส่วนผู้อื่นที่มีทัศนะที่สร้างความขัดแย้งมากกว่าก็จะตีความหมายว่าเป็นการประกาศความเป็นตัวของตัวเองหรือของความเป็นดือเรอร์ และ ความสำคัญในการเป็น “ผู้สร้าง[งานศิลปะ]” (creator (Creator = God)) ความหมายหลังนี้สนับสนุนโดยคำจารึกเป็นภาษาลาตินบนภาพที่แปลว่า “ข้าพเจ้าอัลเบรชท์ ดือเรอร์แห่งเนิร์นแบร์กแสดงตัวของข้าพเจ้าในภาพเขียนเมื่ออายุได้ยี่สิบแปดปี”
ในช่วงอายุที่วัดกันในยุคกลาง อายุยี่สิบแปดปีเป็นอายุที่เปลี่ยนจากความเยาว์วัยไปเป็นผู้ที่มีความอาวุโสหรือโตเป็นผู้ใหญ่ ภาพเหมือนจึงเท่ากับเป็นการฉลองโอกาสที่ดือเรอร์ย่างเข้าสู่ช่วงใหม่ของชีวิตการเป็นศิลปิน และการย่างเข้าสู่ทศวรรษใหม่คือปี ค.ศ. 1500 ที่ปรากฏทางซ้ายของภาพในบริเวณที่เป็นสีมืด นอกจากนั้นแล้วการวางปีคริสต์ศักราชเหนืออักษรย่อของชื่อของตนเองว่า “A.D.” ก็ยังเป็นการให้ความหมายใหม่แก่ “A.D.” ที่ตามปกติแล้วเป็นอักษรย่อของของคำว่า “Anno Domini” หรือ “คริสต์ศักราช” ภาพนี้อาจจะเขียนเนื่องในโอกาสการฉลองโอกาสเซคิวลัม (Saeculum) ของกลุ่มนักมนุษยนิยมของคอนราด เคลทิส
พยัคฆ์ สิทธิพิทักษ์
พยัคฆ์ สิทธิพิทักษ์ (; ) เป็นตัวละครจากเกม "บูริกิวัน" ที่ผลิตโดยบริษัท SNK จากประเทศญี่ปุ่น ซึ่งเป็นนักมวยไทยรุ่นเวลเทอร์เวท จากประเทศไทย มีสัญลักษณ์ประจำตัวคือสวมกางเกงสีเขียว-แดง เขาต้องทำการต่อสู้กับนักสู้ผู้ใช้ศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวในศาสตร์อื่นหลากแขนง ซึ่งทางผู้ผลิตได้แนวคิดเดียวกันกับการแข่งขันเค-วัน หากแต่มีความแตกต่างกันตรงที่เวทีการประลองจะไม่มีเชือกกั้น เมื่อตกเวทีแล้วต้องขึ้นมาต่อสู้ใหม่ จนกว่าจะน็อคฝ่ายตรงข้ามได้แล้วจึงค่อยพบกับนักสู้รายต่อไป นอกจากนี้บุตรชายของพยัคฆ์ยังเป็นแฟนมวยของโจ ฮิกาชิ ซึ่งเป็นนักมวยไทยชาวญี่ปุ่นที่ปรากฏตัวอยู่ในซีรีส์เดอะคิงออฟไฟท์เตอร์ส ผู้ให้เสียงพากย์พยัคฆ์ สิทธิพิทักษ์ คือ อะสึชิ ยะมะนิชิ (山西惇)
รูปแบบการต่อสู้ของพยัคฆ์คือการใช้ศิลปะมวยไทย ที่มีการใช้ทั้งศอกและเข่าในการโจมตีทำลาย พยัคฆ์ มีเพลงประกอบประจำตัวคือ "พาโกดา" (Pagoda) ซึ่งหมายถึง เจดีย์ ในภาษาไทย
พยัคฆ์ สิทธิพิทักษ์ เป็นผู้ใช้วิชามวยไทยรุ่นเวลเทอร์เวท ที่ได้เข้าประลองฝีมือกับนักสู้ต่างชาติ ภายหลังจากที่ตนเกษียณตัวเองจากการเป็นแชมป์ระดับประเทศแล้ว ก็หันเข้าร่วมทำศึก "บูริกิวัน" ในเวลาต่อมา ที่จัดขึ้นใน ค.ศ. 1999 ณ กรุงโตเกียว เพื่อพิสูจน์ฝีมือตัวเองอีกครั้ง ขณะที่มีอายุ 40 ปี ซึ่งเป็นนักสู้มีรูปแบบการโจมตีโดยใช้ศอกและเข่าที่หนักหน่วง ภายหลังจากการแข่งขันเสร็จสิ้น เขาได้ให้สัมภาษณ์ผ่านสื่อว่าเขาจะพัฒนาฝีมือการต่อสู้ของตนให้แข็งแกร่งยิ่งขึ้นอีกครั้ง เขามีสมาชิกในครอบครัวทั้งหมด 17 คน นอกจากนี้ พยัคฆ์ยังได้ปรากฏตัวในเกม เดอะคิงออฟไฟท์เตอร์ XI ในฉากเปิดของซิลเบอร์ ซึ่งเป็นบอสจากซีรีส์เดียวกันนี้ด้วยเช่นกัน
ในวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 เว็บไซต์ไฟเตอร์เจเนอเรชันกล่าวถึงพยัคฆ์ว่าเป็นตัวละครนักมวยไทยที่ได้รับการพิจารณาว่ามีรูปแบบที่สุขุมเยือกเย็น ในขณะเดียวกันก็เป็นตัวแทนในการนำเสนอวิชามวยไทยในโลกวิดีโอเกม โดยได้รับการประเมินระดับในรูปแบบการต่อสู้ที่ค่า 2.5, บุคลิกที่ 1.5, คะแนนการปรากฏตัวที่ 1.5, บทบาทสำคัญในซีรีส์ 2.5 และได้รับการประเมินในภาพรวมที่ระดับ 2 เท็น (天)
พะเยาว์ พัฒนพงศ์
อาจารย์พะเยาว์ พัฒนพงศ์ (เยาว์)
เป็นนักพูด วิทยากร และผู้บรรยายให้ความรู้การอบรมด้านการพูดที่มีชื่อเสียงของประเทศไทย
แอมกอนนาบี (500 ไมล์ส)
"แอมกอนนาบี (500 ไมล์ส)" (I'm Gonna Be (500 Miles)) เป็นซิงเกิลในปี 1988 โดย เดอะโพรเคลมเมอร์ส, เพลงนี้บรรจุในผลงานอัลบั้ม Sunshine on Leith ขึ้นชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักรอันดับสูงสุดที่ 11 และ ขึ้นชาร์ตในอันดัน 1 ในออสเตรเลีย
ไอซ์-ที
เทรซี แมร์โรว์ () ใช้ชื่อในการแสดงว่า ไอซ์-ที () แรปเปอร์ นักแสดง และนักเขียนชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงในฐานะนักร้องแนวเวสต์โคสต์ฮิปฮอป (ถึงแม้จะเกิดที่นิวเจอร์ซีย์ นิวยอร์ก แต่ก็เติบโตที่ลอสแอนเจลิส แคลิฟอร์เนีย ทางชายฝั่งตะวันตก) และเป็นหนึ่งในผู้บุกเบิกดนตรีฮิปฮอปแบบที่เรียกว่า แกงสตาแรป (เป็นสแลงแผลงมาจากคำว่า แกงสเตอร์) เช่นเดียวกับสคูล ดี ไอซ์คิวบ์ และวง N.W.A. ในช่วงทศวรรษ 1980-1990
ไอซ์-ที มีผลงานแสดงภาพยนตร์ และภาพยนตร์โทรทัศน์มาตั้งแต่ปี 1984 บทบาทที่เป็นที่จดจำได้แก่ บทตำรวจนิวยอร์ก ในซีรีส์ "" (1999-ปัจจุบัน) และนักแสดงสมทบใน "New Jack City" (1991 นำแสดงโดยเวสลีย์ สไนปส์), "Trespass" (1992 แสดงนำร่วมกับไอซ์คิวบ์ บิล แพกซ์ตัน), "Johnny Mnemonic" (1995 นำแสดงโดยคีอะนู รีฟส์)
ไอซ์-ที ยังเป็นผู้พากย์เสียงในวิดีโอเกม และ
สถานีรถไฟกันทรารมย์
สถานีรถไฟกันทรารมย์ (Kanthararom Railway Station) ตั้งอยู่ที่ตำบลดูน อำเภอกันทรารมย์ จังหวัดศรีสะเกษ อยู่ห่างจากสถานีรถไฟกรุงเทพเป็นระยะทาง 542.18 กิโลเมตร เป็นสถานีรถไฟชั้น 2 ของทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือ อยู่ระหว่าง สถานีรถไฟบ้านคล้อ และ สถานีรถไฟห้วยขยุง ใช้สัญญาณแบบหางปลา ตัวย่อของสถานีคือ าร.
อุมแบร์โต บอชโชนี
อุมแบร์โต บ็อชชิโอนี () (19 ตุลาคม ค.ศ. 1882 - 17 สิงหาคม ค.ศ. 1916) เป็นจิตรกรและประติมากรชาวอิตาลีของขบวนการอนาคตนิยมของคริสต์ศตวรรษที่ 19 และ 20 งานของบ็อชชิโอนีแสดงถึงความเคลื่อนไหว (dynamism), ความรวดเร็ว และ เทคโนโลยี
สถานีรถไฟบุ่งหวาย
สถานีรถไฟบุ่งหวาย เป็นสถานีรถไฟชั้น 3 ตั้งอยู่ที่ตำบลบุ่งหวาย อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี อยู่ห่างจากสถานีรถไฟกรุงเทพเป็นระยะทาง 556 กิโลเมตร
สถานีรถไฟบ้านโพธิ์มูล ตั้งอยู่ที่ริมแม่น้ำมูล ตำบลโพธิ์มูล อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี เป็นสถานี1ในเส้นทาง บุ่งหวาย-โพธิ์มูล ซึ่งมีระยะทางห่างกัน7กิโลเมตร เป็นสถานีชั้น1 ปัจจุบันเลิกใช้งานตั้งแต่ปีพ.ศ. 2520
โลวิส โครินธ์
โลวิส โครินธ์ () (21 กรกฎาคม ค.ศ. 1858 - 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1925) เป็นจิตรกรและช่างพิมพ์ชาวเยอรมันของการผสานระหว่างอิมเพรสชันนิสม์และลัทธิสำแดงพลังอารมณ์ (expressionism) ของคริสต์ศตวรรษที่ 19 และ 20
โครินธ์ศึกษาที่ปารีสและมิวนิค และเข้าเป็นสมาชิกของกลุ่มแยกตัวเบอร์ลิน (Berlin Secession) และต่อมาเป็นประธานของกลุ่มต่อจากแม็กซ์ ลีเบอร์มันน์ งานในช่วงต้นเป็นงานแบบธรรมชาติ และต่อต้านลัทธิสำแดงพลังอารมณ์ แต่หลังจากที่เป็นโรคหลอดเลือดสมองในปี ค.ศ. 1911 ลักษณะงานเขียนของโครินธ์ก็เริ่มจะมีลักษณะแบบลัทธิสำแดงพลังอารมณ์ สีที่ใช้จัดขึ้น และ สร้างงานเขียนภาพเหมือน และภูมิทัศน์ที่เต็มไปด้วยชีวิตชีวาและพลังอย่างเด่นชัด หัวเรื่องที่เขียนก็มีทั้งภาพเปลือยและภาพทางศาสนา
ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์
ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์ หรือ เอกซเพรสชันนิซึม () คือขบวนการทางวัฒนธรรมที่เริ่มขึ้นในเยอรมนีเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ที่เป็นปฏิกิริยาต่อปฏิฐานนิยม (positivism) และขบวนการศิลปะอื่น ๆ เช่น ธรรมชาตินิยม (naturalism) และลัทธิประทับใจ (impressionism) วัตถุประสงค์ของขบวนการนี้ก็เพื่อการแสวงหาความหมายของ "ความรู้สึกมีชีวิตชีวา" (being alive) และประสบการณ์ทางอารมณ์แทนความเป็นจริงทางวัตถุ แนวโน้มของศิลปินกลุ่มนี้จะบิดเบือนความเป็นจริงเพื่อที่จะแสดงผลที่มีต่ออารมณ์ และเป็นศิลปะอัตวิสัย (subjective art form) ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์ปรากฏในงานศิลปะหลายรูปหลายแบบซึ่งได้แก่ จิตรกรรม วรรณกรรม การละคร ภาพยนตร์ สถาปัตยกรรม และการดนตรี และมักจะเป็นคำที่มีนัยยะถึงอารมณ์รุนแรงภายใน (angst) โดยทั่วไปแล้วจิตรกรเช่น มัททีอัส กรือเนวัลด์ และเอลเกรโก ก็อาจจะเรียกได้ว่าเป็นจิตรกรแนวสำแดงพลังอารมณ์ แม้ว่าจะเป็นคำที่มักจะใช้กับงานศิลปะของคริสต์ศตวรรษที่ 20 ก็ตาม
ศิลปะสัจนิยม
ศิลปะสัจนิยม () คือทัศนศิลป์ และ วรรณกรรมที่แสดงตัวแบบหรือเรื่องราวตามที่ปรากฏในชีวิตประจำวันโดยปราศจากการสร้างเสริมหรือการตีความหมาย และหมายถึงงานศิลปะที่เผยให้เห็นถึงความเป็นจริงที่อาจจะเน้นความเป็นอัปลักษณ์ด้วย
สัจนิยมมักจะหมายถึงขบวนการศิลปะที่เริ่มขึ้นในฝรั่งเศสในคริสต์ทศวรรษ 1850 ความนิยมสัจนิยมเพิ่มมากขึ้นเมื่อเริ่มมีศิลปะการถ่ายภาพเกิดขึ้น ที่ทำให้ศิลปินมีความต้องการที่จะสร้างงานที่ดู “แท้จริง” ศิลปินสัจนิยมจะมีทัศนคติที่ตรงกันข้ามกับลัทธิจินตนิยมซึ่งเป็นประเภทของศิลปะที่มีอิทธิพลต่องานศิลปะและวรรณกรรมในฝรั่งเศสในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 และต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 การไม่ใช้ความรู้สึกส่วนตัวในการบิดเบือนทำให้ศิลปินสัจนิยมมีความเชื่อในปรัชญาของความเป็นจริง และ ต่อต้านการแสดงออกทางอารมณ์อย่างเกินเลย สัจจะและความเที่ยงตรงคือปัจจัยสำคัญของผู้ที่เรียกตนเองว่าเป็นสัจนิยม
สังเคราะห์นิยม
ศิลปะสังเคราะห์นิยม () เป็นคำที่ใช้โดยศิลปินอิมเพรสชันนิสม์สมัยหลังเช่นพอล โกแกง, อีมิล แบร์นาร์ด และ หลุยส์ อันเคแตงเพื่อแยกงานของตนเองจาก “ศิลปะอิมเพรสชันนิสม์” ศิลปินสังเคราะห์นิยมในระยะแรกมีความเกี่ยวข้องกับ “ลัทธิคลัวซอนนิสม์” และต่อมากับ “ลัทธิสัญลักษณ์นิยม”
“Synthetism” มาจากคำกิริยาภาษาฝรั่งเศสว่า “synthétiser” ที่แปลว่าสังเคราะห์ หรือ เพื่อรวมเพื่อทำให้สร้างสิ่งที่มีรูปทรงใหม่และซับซ้อน
พอล โกแกง, อีมิล แบร์นาร์ด และ หลุยส์ อันเคแตง และจิตรกรผู้อื่นเป็นผู้ริเริ่มแนวทางศิลปะนี้ระหว่างปลายคริสต์ทศวรรษ 1880 และต้นคริสต์ทศวรรษ 1890
ศิลปินสังเคราะห์นิยมมีวัตถุประสงค์ในการ “สังเคราะห์” อยู่สามสิ่ง:
ในปี ค.ศ. 1890 มอริซ เดอนีส์สรุปจุดประสงค์ของการสังเคราะห์ไว้ว่า
คำนี้ใช้เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1877 เพื่อแสดงความแตกต่างระหว่างอิมเพรสชันนิสม์ที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ และที่สร้างขึ้น ในปี ค.ศ. 1889 โกแกงและอีมิล ชูฟเฟอเนเคอร์ (Emile Schuffenecker) จัด “นิทรรศการของกลุ่มอิมเพรสชันนิสม์และสังเคราะห์” (The Volpini Exhibition) ในปารีส ชื่อการแสดงที่กำกวมทำให้เข้าใจผิดว่าเป็นการแสดงภาพเขียนของศิลปะอิมเพรสชันนิสม์ สังเคราะห์นิยมจะเน้นความเป็นสองมิติที่ราบ ซึ่งแตกต่างจากศิลปะและทฤษฎีของศิลปะอิมเพรสชันนิสม์
กลุ่มนาบี
กลุ่มนาบี () คือกลุ่มศิลปินอาว็อง-การ์ดของอิมเพรสชันนิสม์สมัยหลังผู้วางแนวทางของวิจิตรศิลป์และเลขนศิลป์ในฝรั่งเศสในคริสต์ทศวรรษ 1890 เดิมเป็นกลุ่มผู้ที่รู้จักกันผู้มีความสนใจในศิลปะและวรรณกรรมร่วมสมัย ที่ส่วนใหญ่มาจากโรงเรียนศิลปะส่วนบุคคลของรอดอล์ฟ ฌูว์ลีย็อง (สถาบันฌูว์ลีย็อง) ในกรุงปารีสในปลายคริสต์ทศวรรษ 1880 ในปี ค.ศ. 1890 กลุ่มนี้ก็ประสบความสำเร็จในการแสดงงานในการนิทรรศการของสาธารณชน ขณะที่งานส่วนใหญ่ยังคงอยู่ในมือของนักสะสมส่วนบุคคล หรือตัวศิลปินเอง เมื่อมาถึงปี ค.ศ. 1896 กลุ่มก็เริ่มแสดงความแตกแยก ภาพ “เป็นเกียรติแก่เซซาน” (Hommage à Cézanne) เขียนโดยมอริส เดอนี ในปี ค.ศ. 1900 แสดงให้เห็นถึงความหลังตั้งแต่ก่อนที่คำว่า “Nabis” จะเป็นที่ทราบโดยทั่วไป ขณะที่สมาชิกส่วนใหญ่ในกลุ่ม คือ มอริส เดอนี, ปีแยร์ บอนาร์ และเอดัวร์ วุยยาร์ สามารถยืนบนขาของตนเองได้ในฐานะจิตรกร มีก็แต่ปอล เซรูว์ซีเยเท่านั้นที่ยังคงดิ้นรนอยู่ จนกระทั่งมาเขียนภาพ “The Talisman” ตามคำแนะนำของปอล โกแก็ง ที่กลายมาเป็นแนวทางที่จะดำเนินต่อไป
“Nabi” แปลว่า “ศาสดา” ในภาษาฮิบรู
“กลุ่มนาบี” เดิมเป็นกลุ่มนักเรียนศิลปะที่มีหัวก้าวหน้าที่รวมตัวกันที่สถาบันฌูว์ลีย็อง ปอล เซรูว์ซีเยเป็นผู้มีบทบาทในการก่อตั้งกลุ่ม ตั้งชื่อและเผยแพร่งานตัวอย่างของปอล โกแก็งและผู้อื่น ปีแยร์ บอนาร์, เอดัวร์ วุยยาร์ และมอริส เดอนีเป็นจิตรกรที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดในบรรดาสมาชิกของกลุ่ม แต่ก็เป็นกลุ่มที่ค่อนข้างจะอยู่นอกวง
คำว่า “กลุ่มนาบี” คิดขึ้นโดยกวีอ็องรี กาซาลี ผู้มองเห็นความคล้ายคลึงกันระหว่างกลุ่มจิตรกรที่พยายามฟื้นฟูจิตรกรรมกับวิธีการของศาสดาโบราณที่รื้อฟื้นอิสราเอล หรืออาจจะเป็นได้ว่า “สมาชิกในกลุ่มส่วนใหญ่มีหนวดเครา บางคนก็เป็นชาวยิว และทุกคนต่างก็มีความกระตือรือร้นกันอย่างจริงจัง”
“กลุ่มนาบี” ถือตนเองว่าเป็นผู้ริเริ่มและใช้ศัพท์แสงที่เป็นของตนเอง เช่นเรียกห้องเขียนภาพว่า “ergasterium” และลงท้ายจดหมายด้วยอักษรย่อว่า “E.T.P.M.V. et M.P.” ที่ย่อมาจาก “En ta paume, mon verbe et ma paume” ที่แปลว่า “ในอุ้งมือของเธอ, คำของฉันและอุ้งมือของฉัน”
ริชาร์ด เกียนี่
ริชาร์ด เกียนี่ () เกิดเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2543 เป็นนักแสดงเด็ก ลูกครึ่งไทย-อิตาลี สัญชาติไทย ปัจจุบันกำลังศึกษาชั้นประถมที่โรงเรียนนราธิปพิทยา
ริชาร์ด ได้รับรางวัลคมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 7 สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม จากการแสดงในละครเรื่อง "ผู้ใหญ่ลีกับนางมา"
กาแอล ฌีแว
กาแอล ฌีแว-วียาโร () เป็นนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส เกิดวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 1981 ฌีแวเริ่มต้นค้าแข้งกับสโมสรอาแอ็สโมนาโก ก่อนที่ออแล็งปิกเดอมาร์แซย์จะซื้อตัวไปร่วมทีม แต่ไม่สามารถยืดตำแหน่งในทีมได้จึงย้ายไปเล่นให้แบล็กเบิร์นโรเวอส์ในสัญญายืมตัว ก่อนที่จะทำผลงานได้ประทับใจแซม อัลลาไดซ์ ผู้จัดการทีมแบล็กเบิร์นจึงได้ทำการซื้อขาดมาร่วมทีม
มะโมะริตะอิ (ไวต์วิชเชส)
"มะโมะริตะอิ (ไวต์วิชเชส)" () เป็นซิงเกิลภาษาญี่ปุ่นลำดับที่ 29 ของโบอาในรูปแบบแม็กซีซิงเกิล วางจำหน่ายในวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2552 โดยบรรจุเพลง "BUMP BUMP! feat.VERBAL(m-flo) KOZM・MIX" เป็นเพลงรีมิกซ์พิเศษเฉพาะซีดีปกติเท่านั้น
เพลง "まもりたい ~White Wishes~" เป็นเพลงประกอบเกม "Tales of Graces" บนเครื่องเล่นเกม "Wii"
ทริเวียม (วงดนตรี)
ทริเวียม () เป็นวงดนตรีเฮฟวีเมทัลอเมริกัน จากออร์แลนโด รัฐฟลอริดา ก่อตั้งวงในปี ค.ศ. 1999 วงมีผลงานสตูดิโออัลบั้ม 7 ชุด มีซิงเกิล 21 ซิงเกิล และมี 21 มิวสิกวิดีโอ เซ็นสัญญากับค่ายโรดรันเนอร์เรเคิดส์ วงได้ร่วมงานเทศกาลดนตรีใหญ่ ๆ อย่างเทศกาลดนตรีออซเฟสต์และดาวน์โหลดเฟสติวัล
ศิลปะคนนอก
ศิลปะคนนอก () คำว่า “Outsider art” เป็นคำที่คิดขึ้นโดยนักวิพากษ์ศิลป์โรเจอร์ คาร์ดินัลในปี ค.ศ. 1972 ที่พ้องกับคำในภาษาอังกฤษว่า “art brut” (ศิลปะดิบ หรือ ศิลปะหยาบ) ซึ่งเป็นคำที่คิดขึ้นโดยศิลปินฝรั่งเศสฌอง ดูบูฟเฟต์ในการบรรยายศิลปะที่สร้างนอกกรอบของวัฒนธรรมที่เป็นทางการโดยทั่วไป ดูบูฟเฟต์เน้นโดยเฉพาะศิลปะที่สร้างโดยคนไข้ในโรงพยาบาลโรคจิต
ขณะที่คำที่ใช้โดยดูบูฟเฟต์มีความหมายค่อนข้างเฉพาะเจาะจง แต่คำว่า “Outsider art” หรือ “ศิลปะคนนอก” เป็นคำที่มีความหมายกว้างกว่า และรวมงานศิลปะที่สร้างโดยผู้ที่ศึกษาศิลปะด้วยตนเอง หรือผู้สร้างงานศิลปะแบบที่เรียกว่าศิลปะไร้มายา (Naïve art) โดยทั่วไปแล้วศิลปินคนนอกแทบจะไม่มีหรือไม่มีการติดต่อกับโลกศิลปะหรือสถาบันศิลปะ และในหลายกรณีงานศิลปะของศิลปินเหล่านี้มาพบเองเมื่อตัวศิลปินเสียชีวิตไปแล้ว ส่วนใหญ่แล้วศิลปะคนนอกจะเป็นศิลปะที่แสดงถึงความกดดันทางจิตใจอย่างสูง, ความคิดที่นอกแนว หรือเป็นโลกของแฟนตาซีอันซับซ้อน
ศิลปะคนนอกเริ่มเป็นประเภทของศิลปะที่ประสบความสำเร็จในตลาด ถึงกับมีงานแสดงประจำปีเช่นงานแสดงประจำปีของศิลปะคนนอกที่จัดขึ้นที่นิวยอร์กมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1992 คำนี้บางครั้งก็นำมาใช้เพื่อการตลาดที่หมายถึงศิลปะที่สร้างขึ้นโดยผู้ที่ไม่ได้อยู่ในวงการศิลปะไม่ว่าจะเป็นลักษณะใดหรือเนื้อหาใด
ในปี ค.ศ. 1991 ก็ได้มีการตั้งองค์การที่อุทิศให้กับการศึกษา, การจัดนิทรรศการ และการเผยแพร่งานศิลปะคนนอกในชิคาโก (Intuit: The Center for Intuitive and Outsider Art) เป็นศูนย์ที่ยอมรับกันว่าเป็นศูนย์สำหรับศิลปินคนนอกผู้สอนตนเองเช่น -- เฮนรี ดาร์เจอร์, โจเซฟ โยคัม, ลี โกดี, วิลเลียม ดอว์สัน, เดวิด ฟิลพ็อต, และ เวสลีย์ วิลลิส ศูนย์มีพิพิธภัณฑ์ที่จัดการแสดงภาพของศิลปินคนนอก และผู้สอนตนเองในการสร้างงานศิลปะ
เทศกาลวูดสต็อก
งานดนตรีและศิลปะวูดสต็อก () หรือมีชื่อไม่เป็นทางการว่า วูดสต็อก () หรือเทศกาลวูดสต็อก () มีคำเปรยว่า "An Aquarian Exposition: 3 Days of Peace & Music" จัดขึ้นที่ไร่ของแมกซ์ ยาสเกอร์ ที่มีพื้นที่ 600 เอเคอร์ (2.4 ตร.กม.) ใกล้กับหมู่บ้านในไวต์เลก ที่เมืองเบเธล นิวยอร์ก ตั้งแต่วันที่ 15-18 สิงหาคม ค.ศ. 1969 ในช่วงวันสุดสัปดาห์ที่จัดมีฝนตกบ้างบางครั้ง มีการแสดงภายนอกถึง 32 ศิลปิน ต่อหน้าคนดูกว่า 300,000 คน และมีการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็น 1 ในเหตุการณ์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดและเป็นแกนหมุนในประวัติศาสตร์ดนตรี และติดอยู่ในอันดับ ใน 50 อันดับเหตุการณ์ที่เปลี่ยนประวัติศาสตร์ร็อกแอนด์โรล ของนิตยสารโรลลิงสโตน
เหตุการณ์นี้มีบันทึกไว้ในภาพยนตร์สารคดีในปี ค.ศ. 1970 เรื่อง "Woodstock" ซึ่งภาพยนตร์ประสบความสำเร็จดี มีเพลงประกอบภาพยนตร์ เพลงของโจนี มิตเชลล์ ที่ชื่อ "Woodstock" ที่เป็นการรำลึกถึงเหตุการณ์และกลายเป็นเพลงฮิตของ ครอสบี, สติลส์, แนช แอนด์ ยัง
ชื่อของงานมาจากชื่อเมืองวูดสต็อก รัฐนิวยอร์ก ซึ่งอยู่ห่างออกไป 69 กิโลเมตร เป็นเมืองเก่าแก่ที่มีประวัติความเป็นมาด้านศิลปะมาตั้งแต่ต้นศตวรรษที่ 20 และเป็นที่พักอาศัยของศิลปินนักร้องที่มีชื่อเสียงหลายคน เช่น บ็อบ ไดแลน จอห์นนี แคช จิมิ เฮนดริกซ์
มีศิลปินมาร่วมแสดงมากมาย เช่น
บุคคลไม่พึงปรารถนา
ในการทูต บุคคลไม่พึงปรารถนา () เป็นชาวต่างประเทศซึ่งต้องห้ามเข้าหรือพำนักในประเทศหนึ่ง ๆ ตามคำสั่งของรัฐบาลประเทศนั้น ถือเป็นรูปแบบที่ร้ายแรงที่สุดของการตำหนิโทษที่ประเทศใด ๆ จะสามารถนำมาใช้แก่เจ้าหน้าที่ทางทูตของต่างประเทศซึ่งได้รับความคุ้มกันทางทูตไม่ให้ถูกจับกุมคุมขังหรือดำเนินคดี
ข้อ 9 แห่งอนุสัญญากรุงเวียนนาว่าด้วยความสัมพันธ์ทางทูต (Vienna Convention on Diplomatic Relations) ระบุว่า รัฐผู้รับ (รัฐที่เจ้าหน้าที่ทางทูตได้รับการส่งมา) จะประกาศให้เจ้าหน้าที่ทางทูตเป็นบุคคลไม่พึงปรารถนา "ณ เวลาใด ๆ และโดยไม่จำต้องอธิบายการตัดสินใจ" ก็ได้ และถ้ารัฐผู้ส่ง (รัฐที่ส่งเจ้าหน้าที่ทางทูตมา) ไม่เรียกตัวเจ้าหน้าที่ผู้นั้นกลับไป รัฐผู้รับจะประกาศไม่ยอมรับว่า เจ้าหน้าที่คนนั้นเป็นสมาชิกคณะผู้แทนทางทูตก็ได้
จอมมหากาฬทับทิมดำ
จอมมหากาฬทับทิมดำ หรือ Der Fluch des schwarzen Rubin เป็นภาพยนตร์ร่วมทุนของบริษัทภาพยนตร์ไทยไตรมิตรกับคอนสแตนตินฟิล์ม ประเทศเยอรมัน ฯลฯ ระบบ 35 มม. ถ่ายทำในประเทศไทย เข้าฉายที่โรงภาพยนตร์เฉลิมเขตร์ เดือนกันยายน พ.ศ. 2509
ดาราฝ่ายไทยนำแสดงโดย เมตตา รุ่งรัตน์ และ ปรียา รุ่งเรือง ร่วมด้วย อดินันท์ สิงห์หิรัญ (ดาวร้ายตุ๊กตาทองประกอบชายประจำปี 2508 เรื่อง "ฉัตรดาว") ,จมื่นมานิตย์นเรศ ดาราใน "เลือดทหารไทย" ,อบ บุญติด และ หม่อมชั้น พวงวัน ประชันดาราต่างประเทศ
มีหลายชื่อสำหรับการฉายในประเทศต่างๆ เช่น "จอมมหากาฬทับทิมดำ /The Secret of the Black Ruby (ใบปิดหนังในไทย) ,Thirteen Days to Die (อเมริกา) ,13 Days to Die (นานาชาติ) ฯลฯ"
เจ้าผู้ครองนครพะเยา (ยุคฟื้นฟู)
เจ้าผู้ครองนครพะเยา (ยุคฟื้นฟู) (พ.ศ. 2387 - พ.ศ. 2456) เป็นตำแหน่งที่เกิดขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยเจ้าหลวงน้อยอินทร์, เจ้าผู้ครองนครลำปาง องค์ที่ ๘ กับ พระเจ้ามโหตรประเทศ, พระเจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ องค์ที่ ๕ ขณะดำรงพระยศ เจ้าอุปราชนครเชียงใหม่ ได้ทูลขอตั้งเมืองเชียงรายโดยให้เป็นเมืองขึ้นของเชียงใหม่ และตั้งเมืองงาว เมืองพะเยา เป็นเมืองขึ้นของนครลำปาง ด้วยเหตุนี้ พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เจ้าหลวงวงศ์เป็น "พระยาประเทศอุดรทิศ" ผู้ครองเมืองพะเยา ตั้งแต่นั้นมา
จนถึงรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์ทรงเปลี่ยนอำนาจการบริหารปกครองประเทศใหม่โดยยกเลิกมณฑลเปลี่ยนมาเป็นจังหวัด อำเภอ ตำบล หมู่บ้าน ตำแหน่งเจ้าผู้ครองเมืองจึงได้ยกเลิกไป พระยาประเทศอุดรทิศเจ้าเมืองพะเยาองค์สุดท้ายได้กราบบังคมทูลลาออกจากตำแหน่ง ทางการจึงตั้งนายคลาย บุษยบรรณ มาเป็นนายอำเภอเมืองพะเยา จังหวัดเชียงรายมีการรวบรวมประวัติสายสกุลเจ้าหลวงเมืองพะเยาไว้มีทั้งสิ้น 12 สกุล คือ
เพลงสวดสรรเสริญ
เพลงสวดสรรเสริญ (; "hymnos") หมายถึง เพลงสดุดีที่ใช้ขับร้องและบรรเลงสรรเสริญพระเกียรติ แต่ในสมัยปัจจุบันจำกัดใช้เฉพาะเพลงที่ใช้ในโบสถ์
เพลงสวดสรรเสริญที่รู้จักกัน เช่น เพลง Amazing Grace แต่งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1748 โดย "จอห์น นิวตัน" ชาวอังกฤษ เนื้อหาของเพลงนี้เขียนขึ้นมาจากชีวิตของนิวตันเอง และบางส่วนมาจากพระคัมภีร์ (เพลงสดุดีพระเจ้าที่เขียนขึ้นโดยกษัตริย์ดาวิด ในพระธรรม 1 พงศาวดาร บทที่ 16-17)
เดวิด นิเวน
เจมส์ เดวิด เกรแฮม นิเวน () (1 มีนาคม ค.ศ. 1910 - 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1983) หรือเดวิด นิเวน () เป็นนักแสดง นักเขียนนิยายชาวอังกฤษ เป็นที่รู้จักในบทฟิเลียส์ ฟอกก์ ในภาพยนตร์ "Around the World in 80 Days" และบทเซอร์ ชาร์ล ลิตตัน หรือ "เดอแฟนทอม" ใน "The Pink Panther"
มาร์ช
มาร์ช () หมายถึง เพลงแบบหนึ่งซึ่งประพันธ์ไว้ใช้ในการเดินแถว เช่น การเดินแถวของทหาร เป็นต้น เพื่อให้การเดินแถวมีระเบียบเรียบร้อยไม่สับสน โดยจะมีจังหวะการเดินตามจังหวะเพลง
เพลงมาร์ชมีอยู่ 2 แบบ ได้แก่
1.1 การก้าวตามจังหวะแบบปกติ
1.2 การก้าวแบบ Short March คือการก้าวตามจังหวะ แต่มีช่วงก้าวที่สั้น หรือการก้าวแบบส้นต่อส้น
การเดินแบบ Slow March นั้นจะแตกต่างจาก Quick March โดยที่การเดินแบบ Slow March จะย่างเท้าก้าวละ 2 จังหวะ โดยจังหวะที่หนึ่งจะเตะเท้าออกไปข้างหน้า ปลายเท้าชี้ตรง ฝ่าเท้าขนานกับพื้น จังหวะที่สองจึงวางเท้าลง
ตัวอย่างเพลงมาร์ช
Marche militaire - Schubert
Triumphal March from Aida - Verdi
March from 'The Ruins of Athens' - Beethoven
Funeral March from Symphony No.3 (Eroica) - Beethoven
March of the Priests from Athalie - Mendelssohn
March Slave - Tchaikovsky
Wedding March - Mendelssohn
จอห์น ฟิลิป ซูซา (1854-1932) นักประพันธ์เพลงมาร์ชที่ทั่วโลกให้การยอมรับว่าเป็นราชาแห่งเพลงมาร์ช เป็นผู้ควบคุม วงดุริยางค์นาวิกโยธินสหรัฐอเมริกา ในช่วงปลายยุค โรแมนติก ผลงานชิ้นเอกของเขา คือ เดอะสตาร์สแอนด์สไตรพ์สฟอร์เอเวอร์ เพลงมาร์ชที่สภาคองเกรส มีมติให้เป็นเพลงมาร์ชประจำชาติอย่างเป็นทางการ
มาร์ช (แก้ความกำกวม)
มาร์ช () อาจหมายถึง
ณัฐวัฒน์ เปล่งศิริวัธน์
ณัฐวัฒน์ เปล่งศิริวัธน์ (ชื่อเล่น : เชน) ชื่อเดิม คเชนทร์ เปล่งศิริวัธน์ เกิดเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2526 เป็นนักแสดงชาวไทย จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจาก คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ
นิชานันท์ ฝั้นแก้ว
นิชานันท์ ฝั้นแก้ว หรือ ฝ้าย มีชื่อเดิมว่า ณัฏฐณิชา ฝั้นแก้ว (24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2528 —) เป็นนักแสดงชาวไทย
นิชานันท์ สำเร็จการศึกษาชั้นเตรียมอนุบาลจากโรงเรียนอนุบาลดรุณนิมิต, ชั้นอนุบาลถึงมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนพระหฤทัย เชียงใหม่, ชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายจาก ปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย และปริญญาตรีจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ (เกียรตินิยม) บัดนี้ ศึกษาประกาศนียบัตรเนติบัณฑิต ณ เนติบัณฑิตยสภา
ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 7
สถานีโทรทัศน์แห่งประเทศกัมพูชา
สถานีโทรทัศน์แห่งประเทศกัมพูชา (; ตูรตัสเจียตกัมปุเจีย ) คือสถานีโทรทัศน์ในประเทศกัมพูชา ออกอากาศทุกวันตั้งแต่เวลา 5:35 ถึง 0:00 โดยสมัยก่อนมีสถานีอยู่ 2 ช่อง ได้แก่ TVK และ TVK2 (TVK2 ออกอากาศถึงวันที่ 13 มิถุนายน 2007 โดยออกอากาศตั้งแต่เวลา 11:30 ถึง 23:00)
เริ่มทดลองออกอากาศเมื่อ ค.ศ. 1966 ในชื่อ XUTV ออกอากาศ 3 ชม./สัปดาห์ โดยรายการเป็นรายการข่าว
วันที่ 17 เมษายน 1975 สถานีฯ ต้องเปิดสถานีเป็นภาคพิเศษตั้งแต่เวลา 7 นาฬิกา โดยจะเสนอข่าวเกี่ยวกับเขมรแดงแบบสดๆ ทั้งวันจนถึงเวลา 18.12 น. ของวันเดียวกัน ออกอากาศเพลง สิบเจ็ดเมษามหาโชคชัย ซึ่งเป็นเพลงชาติของเขมรแดง และไม่กี่นาทีหลังจากนั้น เขมรแดงก็ได้ทำลายสถานีสำเร็จแล้ว
สถานีฯ ได้กลับมาออกอากาศเมื่อปี 1983 โดยทดลองออกอากาศ สถานีโทรทัศน์ ทีวีเค ยังคงอยู่ในระบบทดลองออกอากาศถึงวันที่ 1 มีนาคม 1985 โดยในวันที่ 1 มีนาคม 1985 สถานีฯ ได้ชื่ออย่างเป็นทางการคือ สทานี ตูรตัส กำปุเจีย และในปี 1987 ได้ชื่อภาษาอังกฤษอย่างเป็นทางการคือ TVK ชื่อนี้ยังคงใช้ถึงปัจจุบัน
วันที่ 1 มกราคม 2000 ทีวีเค ได้เปิดอีกสถานี โดยมีชื่อว่า TVK2.
เตชธร จามิกรณ์
เตชธร จามิกรณ์
เตชธร จามิกรณ์ (ชื่อเดิม: ภัทรนันท์, ปองภพ); (ชื่อเล่น: พัตเตอร์) เกิดเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2534 เป็นนักแสดงชาวไทย มีพี่สาวคือ แพนเค้ก-เขมนิจ จามิกรณ์ และน้องสาวคือ อิงกมล จามิกรณ์ เริ่มศึกษาที่โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย สายพลานามัย ปี 2554 พัตเตอร์จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง และได้รับพระราชทานปริญญาบัตรเมื่อวันที่ 18 มีนาคม 2559 พัตเตอร์ เตชธร ประกาศลาจากวงการและได้เป็นนักฟุตบอลอาชีพของ ทีมเกร็กคู ลูกทัพฟ้า ปทุมธานี ปี 2556 พัตเตอร์ได้สมัครเป็นทหารอากาศโดยไม่ขอผ่อนผันเป็นเวลา 2 ปี ปัจจุบันได้ปลดประจำการแล้ว
วันที่ 29 มีนาคม 2559 พัตเตอร์เข้าพิธีวิวาห์กับ พัดชา-ลวิตรา จามิกรณ์ (กฤตพร บุญญานุเคราะห์) แฟนสาวนอกวงการ ซึ่งเป็นนางพยาบาล ซึ่งคบหาดูใจกันมาทั้งหมด 2 ปี ปัจจุบันพัตเตอร์มีบุตรแล้ว บุตรสาวชื่อ ด.ญ.จิณชญาดา จามิกรณ์ หรือ น้องอัญชัญ เกิดเมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2559 ที่โรงพยาบาลวิภาวดี
เอมิกา บูเฮอร์
เอมิกา เกรซ บูเฮอร์ (ชื่อเล่น เอมี่) เกิดเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2529 เป็นนักแสดงลูกครึ่งไทย-อเมริกัน เป็นบุตรคนสุดท้องจากจำนวนพี่น้องสามคน พี่สาวคนรองของเธอคือ เจมี่ บูเฮอร์ ซึ่งเป็นนักแสดงเช่นเดียวกัน
ปัจจุบันแต่งงานมีครอบครัวแล้ว และอำลาวงการบันเทิงแล้ว
อะเพลลีส
อะเพลลีสแห่งคอส (; ) เป็นจิตรกรชาวกรีกที่มีชื่อเสียงในคริสต์ศตวรรษที่ 4 พลินิผู้อาวุโสลำดับฝีมือของอะเพลลีสว่าดีกว่าจิตรกรก่อนหน้าและหลังจากนั้น และกล่าวว่าอยู่ในสมัยโอลิมปิกที่ 112 (332-329 ปีก่อนคริสต์ศักราช) ซึ่งอาจจะเป็นเพราะอะเพลลีสเขียนภาพเหมือนของอเล็กซานเดอร์มหาราช
มาร์ธา เจฟเฟอร์สัน แรนโดล์ฟ
มาร์ธา เจฟเฟอร์สัน แรนโดล์ฟ () เป็นบุตรสาวของ โธมัส เจฟเฟอร์สัน ประธานาธิบดี คนที่ 3 ของ สหรัฐ เกิดเมื่อวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 1772 ที่ เมืองมอนติเซลโล เวอร์จิเนีย
ได้ขึ้นเป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งเมื่อปี ค.ศ. 1801 แทนมารดาที่เสียชีวิตไปแล้วโดยเธอทำหน้าที่นี้ถึง 2 สมัยก่อนจะลงจากตำแหน่งในปี ค.ศ. 1809 และถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1836 ขณะอายุได้ 64 ปี
ค่อม ชวนชื่น
ค่อม ชวนชื่น ชื่อจริง อาคม ปรีดากุล เกิดเมื่อวันที่ 1 มกราคม 2500 ที่กรุงเทพมหานคร เป็นนักแสดงตลกชาวไทย อีกทั้งเป็นอดีตสมาชิกตลกคณะชวนชื่น
ค่อม ชวนชื่น ชื่อจริง อาคม ปรีดากุล เกิดเมื่อวันที่ 1 มกราคม 2500
ที่กรุงเทพมหานคร เป็นนักแสดงตลกชาวไทย และเป็นอดีตสมาชิกตลกคณะชวนชื่น มักจะเรียกติดปากว่า "น้าเหยิน" ด้วยความที่ไม่รู้หนังสือเลย แต่น้าค่อมกลับเป็นคนที่มีความสามารถพิเศษเรื่องการจำบทได้อย่างแม่นยำ ในระยะประมาณ 10 ปีที่ผ่านมาน้าค่อมมีผลงานการแสดงไม่ต่ำกว่า 60 เรื่อง แถมในปี 2553 น้าค่อมมีผลงานภาพยนตร์สูงถึง 11 เรื่อง ซึ่งน้อยคนที่จะสามารถทำได้อย่างขนาดนี้
เส้นทางชีวิตของค่อมนั้นได้ยึดอาชีพตลกมานานกว่า 20 ปีแล้ว ผ่านมาแล้วทั้งงานละครและภาพยนตร์แบบนับไม่ถ้วน โดยผลงานแสดงชิ้นแรกได้เกิดขึ้นในปีพ.ศ. 2545 เมื่อบริษัท สหมงคลฟิล์ม ได้นำเรื่อง 7 ประจัญบาน มาทำซ้ำอีกครั้ง โดยมีเฉลิม วงศ์พิมพ์ เป็นผู้กำกับ น้าค่อมเป็นหนึ่งในนักแสดงร่วมกับเพื่อนๆ อย่าง พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง, อัมรินทร์ นิติพน, เท่ง เถิดเทิง, ทศพล ศิริวิวัฒน์, แช่ม แช่มรัมย์, พิเศก อินทรครรชิต, ดี๋ ดอกมะดัน, สะอาด เปี่ยมพงศ์สานต์ และ ประกาศิต โบสุวรรณ ทำรายได้ถึง 58.30 ล้านบาท ต่อมาจึงมีการสร้างภาพยนตร์ภาคต่อ 7 ประจัญบาน 2
ค่อม ชวนชื่น มีบุตรสาวคนเดียว และบุตรชายอีก 2 คน คนที่1 ชื่อ ณพัชรินทร์ ไพบูลย์รัตนกิจ (ไอซ์) (ชื่อเดิม : จีรนันท์ ปรีดากุล) สมรสกับ อธิกิตต์ พริ้งพร้อม มีบุตร - ธิดา 1 คน ชื่อ น้องณิลลา 
คนที่ 2 ชื่อ นาย กฤต ปรีดากุล(โค้ก) สมรสกับ วาสุรีย์ ดูเบย์ มีบุตร 1 คน ชื่อ น้องกับตัน
คนที่ 3 ชื่อ นาย วิธาน ปรีดากุล(เอ้)
มนุษยนิยมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
มนุษยนิยมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา () คือขบวนการทางปัญญาของยุโรปซึ่งเป็นตัวจักรสำคัญตัวหนึ่งของสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา ที่เริ่มขึ้นที่ฟลอเรนซ์ในครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 14 ขบวนการมนุษยนิยมเริ่มขึ้นเมื่อผู้คงแก่เรียนชาวยุโรปเริ่มพบวรรณกรรมภาษาลาตินและกรีกกันขึ้นมาใหม่ ในระยะแรกนักมนุษยนิยมก็เพียงแต่เป็นปัญญาชนหรือครูที่สอนวรรณกรรมภาษาลาติน แต่เมื่อมาถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 15 มนุษยนิยมก็พัฒนาขึ้นมาเป็นหลักสูตรการศึกษา — “หลักสูตรการศึกษามนุษยนิยม” (studia humanitatis) — ที่ประกอบด้วยการศึกษาไวยากรณ์, วาทศาสตร์, ปรัชญาจริยธรรม, กวีนิพนธ์ และประวัติศาสตร์ จากงานที่เขียนโดยผู้ประพันธ์เป็นภาษาลาตินและกรีก
นักมนุษยนิยมมักจะเป็นปฏิปักษ์ต่อขบวนการปรัชญาที่นิยมกันก่อนหน้านั้นที่เรียกว่าอัสสมาจารย์นิยม (Scholasticism) ซึ่งเป็น “ผู้ร่ำเรียน” (schoolmen) ของมหาวิทยาลัยต่างๆ ในอิตาลี, ปารีส, ออกซฟอร์ด และอื่นๆ การศึกษาของกลุ่มอัสสมาจารย์นิยมพัฒนามาจากความสัมพันธ์กับวิทยาศาสตร์และปรัชญาของกรีกโบราณและอาหรับยุคกลาง ตัวอย่างของผู้นำในกลุ่มนี้ก็ได้แก่ทอมัส อควีนาสผู้ที่พยายามสังเคราะห์ปรัชญาของอริสโตเติลในบริบทของลัทธิคาทอลิก แต่แตกต่างจากหลักของมนุษยนิยมเรอเนสซองซ์ก็ตรงที่นักอัสสมาจารย์นิยมมิได้พึ่งวรรณกรรม หรือ ตำราประวัติศาสตร์จากสมัยกรีกโรมันเท่ากันกับเมื่อมาถึงสมัยมนุษยนิยมเรอเนสซองซ์ การกลับมาพบและกลับมาให้ความสนใจกับวรรณกรรม และ ตำราประวัติศาสตร์, วาทศิลป์ และ เทวปรัชญาที่ยังไม่ได้รับการศึกษาโดยนักปรัชญาอัสสมาจารย์นิยม ทำให้มนุษยนิยมเรอเนสซองซ์เปลี่ยนแนวทางทางวัฒนธรรมและทางปรัชญาของยุโรปอย่างสิ้นเชิง ทางด้านปรัชญานักมนุษยนิยมเรอเนสซองซ์มักจะเน้นบทเขียนของเพลโต ที่บางชิ้นนำกลับมาจากจักรวรรดิไบแซนไทน์ที่เริ่มเสื่อมโทรมลงเป็นครั้งแรก และให้ความสนใจน้อยกว่าในปรัชญาของอริสโตเติลที่ได้รับการศึกษาอย่างลึกซึ้งแล้วโดยนักอัสสมาจารย์นิยมในระหว่างยุคกลางตอนกลางแล้ว
กีฬาเกียร์สัมพันธ์
กีฬาเกียร์สัมพันธ์ หรือ เกียร์เกมส์ เป็นการจัดการแข่งขันกีฬาของนิสิต นักศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์จากทุกสถาบันทั่วประเทศไทย ซึ่งจัดโดยสหพันธ์นิสิตนักศึกษาวิศวกรรมศาสตร์แห่งประเทศไทย (สนวท.) และมีสถาบันต่างๆหมุนเวียนกันเป็นเจ้าภาพจัดงาน
การแข่งขันกีฬาในหมู่คณะวิศวกรรมศาสตร์นั้นแต่เดิมเรียกว่า "กีฬา 8 เกียร์" (8 Gear) หมายถึงการแข่งขันกีฬาระหว่างสถาบันการศึกษาที่ทำการสอนในสาขาวิศวกรรมศาสตร์ มีอยู่ด้วยกัน8สถาบันโดยมีวัตถุประสงค์คือ ต้องการเสริมสร้างความสัมพันธ์กันระหว่างนิสิตนักศึกษา ในสาขาวิศวกรรมศาสตร์จากทุกสถาบัน ซึ่งก่อให้เกิดผลคือดังนั้นพอจะกล่าวได้ว่า กีฬา8เกียร์ กำเนิดขึ้นเพื่อก่อให้เกิดความสามัคคีในหมู่วิชาการของชาติตั้งแต่ยังศึกษาอยู่นั้นเอง และก่อให้เกิดการรู้จัก เข้าใจกันของวิศวกรต่างสถาบัน ซึ่งเป็นผลดีในอนาคตในการร่วมมือกันทำงานอย่างมีประสิทธิภาพ เริ่มแรกของการแข่งขันกีฬานี้ สมาชิกที่เข้าร่วมการแข่งขันมีไม่ครบ 8 สถาบันจึงยังไม่เรียกว่าเกียร์ 8 สถาบัน ซึ่งในระยะบุกเบิกนั้นมีเพียง 4 สถาบันเท่านั้น อันได้แก่ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น และมหาวิทยาลัยเชียงใหม่
และในระยะต่อมาก็มีสถาบันการศึกษาที่เปิดสอนสาขาวิศวกรรมศาสตร์เพิ่มอีก 4 แห่งและส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันด้วย ทำให้การแข่งขันกีฬา8เกียร์สมบูรณ์ขึ้นและเรียกว่า กีฬา 8เกียร์ มาโดยตลอด ซึ่งสถาบันการศึกษาที่เปิดสอนสาขาวิศวกรรมศาสตร์เพิ่มอีก 4 แห่งได้แก่ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้า ทั้ง3วิทยาเขต คือวิทยาเขตธนบุรี วิทยาเขตลาดกระบัง และวิทยาเขตพระนครเหนือ(ในสมัยนั้นยังคงเป็นสถาบันเดียวกันอยู่) จึงเป็นจุดเริ่มต้นของการแข่งขันกีฬา 8 เกียร์อย่างสมบูรณ์
โดยสรุปแล้วสถาบันการศึกษาที่เข้าร่วมการแข่งขันกีฬา 8 เกียร์ ทั้ง 8 สถาบันมีดังนี้ในระยะต่อมาเมื่อมีความต้องการทางด้านวิศวกรรมศาสตร์เพิ่มมากขึ้น จึงทำให้สถาบันอื่นๆ ได้เริ่มเปิดทำการสอนในสาขาวิศวกรรมศาสตร์ ทำให้ในระยะเวลาต่อมาก็มีสถาบันเพิ่มมากขึ้น ยังผลให้มีเกียร์เพิ่มมากขึ้น และมีความต้องการจะเข้าร่วมในการแข่งขันกีฬาดังกล่าว ทำให้รูปแบบของกีฬา 8 เกียร์ เปลี่ยนไปกลายเป็น”กีฬาเกียร์สัมพันธ์” โดยมีสถาบันทีมีอยู่เดิมซึ่งอาจเปลี่ยนแปลงชื่อไปบ้างและสถาบันใหม่ที่เข้ามาใหม่ ปัจจุบัน มีมหาวิทยาลัยที่เข้าร่วมทั้งหมด 31 มหาวิทยาลัย
สำหรับการแข่งขันกีฬา 8 เกียร์ (8 Gear) นั้น จัดมาทั้งหมด 13 ครั้ง ก่อนที่จะเปลี่ยนมาเป็นชื่อกีฬาเกียร์สัมพันธ์ เนื่องจากมีสถาบันเข้าร่วมมากยิ่งขึ้น โดยที่ผ่านมาได้มีสถาบันต่างๆเป็นเจ้าภาพจัดงาน ดังนี้
ไอยวริญท์ โอสถานนท์ โธมัส
ไอยวริญท์ โอสถานนท์ โธมัส (ชื่อเดิม: อรวรินธ์ โอสถานนท์ และ ไอยวริญท์ โอสถานนท์) เป็นนักแสดงและพิธีกรชาวไทย ก้าวสู่วงการบันเทิงด้วยตำแหน่ง มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์สประจำปี พ.ศ. 2549 และยังควบรางวัลอีก 2 ตำแหน่งคือรางวัลขวัญใจช่างภาพสื่อมวลชน และรางวัลรักษ์ความเป็นไทย จากเวทีมิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส พ.ศ. 2549 เคยเป็นนักกีฬากระโดดไกลของโรงเรียน และนักกอล์ฟเยาวชนของสมาคมกอล์ฟแห่งประเทศไทย อีกทั้งยังเคยได้รับตำแหน่งนักกอล์ฟลำดับที่ 9 ในระดับเยาวชนจากสมาคมกอลฟ์แห่งประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2545 อีกด้วย
ชาม สามารถผ่านเข้ารอบ 20 คนสุดท้ายในการประกวด นางงามจักรวาล 2006 ณ ลอสแอนเจลิส ประเทศสหรัฐอเมริกา
ชีวิตส่วนตัว ชาม - ไอยวริญท์ หมั้นและฉลองมงคลพร้อมจดทะเบียนสมรส ในวัน อาทิตย์ ที่ 6 ธันวาคม 2558 กับชายหนุ่มนอกวงการ นักธุรกิจชาวออสเตรเลีย ชื่อ "เจมส์ แอรอน โธมัส" หลังจากที่คบหาดูใจกันมาได้ 1 ปี เศษ
เสาแบบคลาสสิก
เสาแบบคลาสสิก () เป็นลักษณะเสาโบราณของสถาปัตยกรรมแบบคลาสสิก แต่ละแบบแยกจากกันได้โดยรูปทรง ลักษณะสัดส่วน และรายละเอียดของลักษณะของเสาที่ใช้ ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 เป็นต้นมา นักทฤษฎีสถาปัตยกรรมแบ่งแยกเสาแบบคลาสสิกออกเป็นห้ากลุ่ม แต่ละกลุ่มก็จะมีลักษณะของเสาที่แตกต่างกันที่ประกอบด้วยหน้ากระดานทับหลัง (architrave), แถบตกแต่ง (frieze) และบัวคอร์นิซ
การสร้างเสาแต่ละแบบก็ต่างกันออไปตั้งแต่เสาที่มีลักษณะอ้วนตันและปราศจากการตกแต่ง ไปจนเสาที่เพรียวและเต็มไปด้วยการตกแต่งอย่างงดงาม ที่แบ่งออกเป็น: เสาแบบทัสกัน (โรมัน), เสาแบบดอริก (กรีกและโรมัน), เสาแบบไอออนิก (กรีกและโรมัน), เสาแบบคอรินเทียน (กรีกและโรมัน) และเสาแบบคอมโพซิต (โรมัน) ในสมัยโบราณจะมีเพียงสามแบบ คือ ดอริก ไอออนิก และคอรินเทียนที่ประดิษฐ์ขึ้นโดยชาวกรีก ต่อมาชาวโรมันก็เพิ่มเสาทัสกันซึ่งเป็นแบบที่เรียบง่ายกว่าดอริก และแบบคอมโพซิตซึ่งมีการตกแต่งมากกว่าคอรินเทียน
คอลัมน์แบ่งออกเป็นสามส่วน: ลำตัวเสา (shaft) ฐานล่าง และ หัวเสา สิ่งก่อสร้างคลาสสิกจะมีองค์ประกอบตามแนวนอนที่รองรับด้วยเสาที่เป็นคานที่เรียกว่า เอนทาเบลเชอร์ (entablature) ซึ่งแบ่งออกเป็นสามส่วน: หน้ากระดานทับหลัง (architrave), แถบลายตกแต่ง (frieze) และบัวคอร์นิซ ความแตกต่างของเสาแบบคลาสสิกทราบได้จากลักษณะของหัวเสาที่ใช้ที่จะมีเอกลักษณ์ที่แตกต่างกันออกไป
เสาทั้งต้นและคานประกอบด้วยองค์ประกอบต่าง ๆ ตั้งแต่ฐานใต้เสา (stylobate) ซึ่งเป็นแป้นแบนที่เป็นที่ตั้งของเสาบนฐานพลินท์ (plinth) ซึ่งอาจจะเป็นสี่เหลี่ยมหรือวงกลมก็ได้ เป็นส่วนล่างสุดของฐาน ส่วนที่เหลือก็อาจจะตกแต่งด้วยบัว เช่นบัวมน (torus) หรือบัวเว้า (scotia) ที่แยกจากกันด้วยสันร่องเว้า (fillet หรือ band)
บนฐานก็จะเป็นลำต้นเสา (shaft) ที่ตั้งตามแนวดิ่ง ที่จะมีลักษณะเป็นแท่งกลมทั้งยาวและเพรียว ลำเสาบางทีก็จะมีการบากตกแต่งเป็นร่องตามแนวดิ่ง (fluting) ลำเสาตอนล่างจะใหญ่กว่าตอนบน ความแคบลงจะเริ่มตั้งแต่ขึ้นไปได้ราวหนึ่งในสามของเสา ที่ทำให้เสาดูเพรียวขึ้นกว่าความเป็นจริง
หัวเสา (capital) จะตั้งอยู่บนลำต้นเสาที่มีหน้าที่รับน้ำหนักที่กระจายลงมาบนคานลงมายังลำเสา แต่โดยทั่วไปแล้วหัวเสาจะเป็นสิ่งตกแต่งเพื่อความงดงาม หัวเสาที่ง่ายที่สุดคือหัวเสาแบบดอริกที่แบ่งออกเป็นสามส่วน คอเสา (necking) คือส่วนที่ต่อจากลำต้นเสา แต่แยกด้วยบัวหงายหัวเสา (echinus) อยู่เหนือคอเสาที่เป็นแป้นกลมที่โป่งออกมาไปเพื่อไปรับกับแป้นหัวเสา (abacus) ที่อาจจะเป็นสี่เหลี่ยมหรือวงกลมก็ได้ที่รองรับคาน
แอกเนส ชาน
แอกเนส ชาน (Chan Mei ling, 陈美龄, Chén Měilíng, アグネス・チャン) นักร้องและนักกีตาร์ชาวฮ่องกง มีชื่อเสียงในช่วงทศวรรษ 1970 โดยการร้องเพลงและเล่นกีตาร์สไตล์โฟล์ก โดยเฉพาะเพลงของโจนี มิตเชล และมีชื่อเสียงโด่งดังทั้งในฮ่องกง ญี่ปุ่น และหลายประเทศในเอเชีย รวมทั้งประเทศไทย
แอกเนส ชาน สมรสกับผู้จัดการส่วนตัวชาวญี่ปุ่นและเดินทางไปศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด จนจบปริญญาเอกด้านการศึกษา ปัจจุบันเธอเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยในญี่ปุ่น และได้รับเลือกเป็นทูตขององค์การยูนิเซฟ
พิตบูลล์
พิตบูลล์ (Pit Bull) หรือ พิตบูลเทอร์เรีย (Pit Bull Terrier) เป็นชื่อเรียกสายพันธุ์สุนัขในสหรัฐอเมริกา ที่ได้จากการผสมข้ามสายพันธุ์ระหว่างบูลดอกกับเทอร์เรีย จากอังกฤษ ในอดีตใช้แข่งขันกัดสุนัข หรือสู้กับวัว โดยทั่วไปหมายถึง 3 สายพันธุ์ ได้แก่
พิตบูลล์ ยังสามารถหมายถึง
ลูกครึ่ง
ลูกครึ่ง หมายถึงลูกที่เกิดจากพ่อแม่ที่เป็นคนต่างชาติกัน คำว่าลูกครึ่งในประเทศไทย ไม่แน่ชัดว่าใช้ครั้งแรกเมื่อไหร่ ไม่พบในกฎหมายตราสามดวง และคาดว่าคงเริ่มใช้หลังรัชกาลที่ 4 ในสมัยอยุธยา ลูกครึ่งเกิดจากพ่อค้าฝรั่งในเมืองไทย และที่อพยพมาจากต่างประเทศ มีลูกหลานที่เป็นไพร่ในกรม เช่น กรมฝรั่งแม่นปืน เป็นต้น คนไทยสมัยนั้นไม่รู้สึกว่าลูกครึ่งแตกต่างจากไพร่ฟ้าทั่วไป จึงยังไม่เรียกคนเหล่านั้นว่าลูกครึ่ง จนเมื่อลูกครึ่งฝรั่งมีความแตกต่างขึ้นมา คือไม่ถูกเกณฑ์แรงงาน หรือไม่ใช่ไพร่เพราะมีกฎหมายฝรั่งคุ้มครองตามสิทธิสภาพนอกอาณาเขต อีกทั้งยังแต่งกายและมีวิถีชีวิตแบบฝรั่ง แต่จำนวนลูกครึ่งก็ยังมีไม่มากนัก มีลูกครึ่งฝรั่งที่มีบันทึกในอัตชีวประวัติที่ชื่อ เออิจิอะไร ตีพิมพ์เป็นหนังสือ
ในยุคใหม่ ลูกครึ่งโดยมากเกิดจากพ่อหรือแม่ชาวตะวันตกที่เข้ามาอยู่อาศัยหรือทำงานในประเทศไทย หรือเมื่อพวกเขาไปศึกษาต่อในต่างประเทศ มีรายงานว่าในปี พ.ศ. 2528 มีจำนวนลูกครึ่งในประเทศไทยประมาณ 7,000 คน คนรุ่นหลังนี้เป็นที่นิยมมากขึ้นในสังคม จนลูกครึ่งกลับมาเป็นที่นิยม เพราะอุตสาหกรรมบันเทิง ที่พวกเขาสามารถพูดภาษาอังกฤษได้อย่างคล่องแคล่ว กับหน้าตาที่มีส่วนผสมแบบตะวันตก เช่นสีผิวอ่อน/ขาว ตาใหญ่และมีสีแตกต่าง รูปร่างสูง ที่เป็นที่สนใจสำหรับสังคมไทย โดยเฉพาะในสังคมวัยรุ่นที่เป็นที่นิยม ศิลปินลูกครึ่ง ที่โด่งดังอาทิเช่น มาช่า วัฒนพานิช, ทาทา ยัง, คัทลียา แมคอินทอช, แอน ทองประสม, อารยา เอ ฮาร์เก็ต, ศรีริต้า เจนเซ่น, พอลล่า เทเลอร์, มาริโอ้ เมาเร่อ, อุรัสยา เสปอร์บันด์, ณเดชน์ คูกิมิยะ, อเล็กซ์ เรนเดลล์, ราณี แคมเปน เป็นต้น
ไฮบริด
ไฮบริด () อาจหมายถึง
สโรชา วิริยะเมตตากุล
สโรชา วิริยะเมตตากุล (สกุลเดิม : ตันจรารักษ์) เกิดเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2530 เป็นนักแสดงชาวไทย เป็นบุตรของนายวีระศักดิ์ และ นางเกตน์นิภา ตันจรารักษ์ เป็นน้องสาวของกวี ตันจรารักษ์ นักร้องและนักแสดงชาวไทย เธอมีเชื้อสายจีน มอญ ไทย นับถือศาสนาพุทธ
ปัจจุบันจบการศึกษาระดับอุดมศึกษาที่คณะศิลปศาสตร์ เอกจิตวิทยา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และมีผลงานแสดงภาพยนตร์เรื่อง ม.3 ปี 4 เรารักนาย รับบท จูน
ด้านชีวิตครอบครัว สมรสกับ นายพิพัทธ์ วิริยะเมตตากุล ลูกชายเจ้าของโรงพยาบาลวิภาวดี เมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2555 ที่โรงแรมพลาซ่า แอทธินี
ปัจจุบันเธอได้ผันตัวเป็นบิวตี้บล็อกเกอร์ในยูทูปในชื่อ Updo By Buablink ซึ่งมียอดคนติดตามถึง 3 แสนผู้ใช้ในปัจจุบัน
โรงเรียนเขมะสิริอนุสสรณ์
เขมะสิริอนุสสรณ์ () เป็นโรงเรียนเอกชนหญิงล้วน ตั้งอยู่ ณ เลขที่ 210 ถนนราชวิถี แขวงบางยี่ขัน เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร 10170 เขมะสิริอนุสสรณ์แปลว่า ระลึกถึงเกษมศรี มีเอกลักษณ์ของโรงเรียนคือ "รักประเพณี มีมรรยาทงาม" และปรัชญาของโรงเรียน "นักเรียนจะดีเพราะมีวัฒนธรรม นักเรียนจะเป็นผู้นำเพราะมีความรู้"
แต่เดิมตั้งอยู่ในบริเวณวังพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเกษมศรีศุภโยค กรมหมื่นทิวากรวงศ์ประวัติ เลขที่ 3 ถนนขาว สามเสน เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร ชื่อโรงเรียนนั้นตั้งตามพระนามเดิมของพระเจ้าบรมวงศ์เธอกรมหมื่นทิวากรวงศ์ประวัติ เมื่อครั้งยังมิได้ทรงกรม ทรงพระนามว่า"พระเจ้าน้องยาเธอพระองค์เจ้าเกษมศรีศุภโยค" หรือในภาษามคธว่า เขมสิริศุภโยโค คำว่า เกษมศรี ต่อมาเป็นราชสกุลในสายสกุลของพระองค์ท่าน จึงเป็นต้นกำเนิดแห่งนาม "โรงเรียนเขมะสิริอนุสสรณ์" แปลว่า ระลึกถึงเกษมศรี
หม่อมเจ้าพูนศรีเกษม เกษมศรี และหม่อมเจ้าหญิงศุขศรีสมร เกษมศรี ผู้ทรงก่อตั้งโรงเรียน ทรงปรารถนาจะตั้งโรงเรียนขึ้นในวังแบบโรงเรียนราษฎร์ ( Public School) ในประเทศอังกฤษ เพื่อสนองพระมหากรุณาธิคุณในสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก โดยจัดตั้งโรงเรียนขึ้น เป็นทานมัย โดยมุ่งส่งเสริมการศึกษาให้แก่กุลบุตร กุลธิดาในสมัยนั้น
โรงเรียนเขมะสิริอนุสสรณ์เปิดทำการสอน เมื่อ วันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2475 โดยรับนักเรียนเข้าเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ถึงมัธยมศึกษาปีที่ 6 โดยมีหม่อมเจ้าหญิงศุขศรีสมร เกษมศรี ผู้ทรงก่อตั้งโรงเรียนเป็นอาจารย์ใหญ่พระองค์แรก ครั้งพระองค์สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม หม่อมเจ้าพูนศรีเกษม เกษมศรีทรงดำเนินกิจการต่อมาจนสิ้นชีพิตักษัย เมื่อวันที่ 25 กันยายน 2506
หม่อมราชวงศ์ ทอร์ศรี (เกษมศรี) คงจำเนียร รับช่วงดำเนินการต่อมาตามแบบอย่างของทั้งสองพระองค์ และในปีพ.ศ. 2510 ได้ย้ายสถานที่ตั้งมายังแขวงบางยี่ขัน เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร ซึ่งมีพื้นที่ 75 ไร่ 157 ตารางวา หม่อมราชวงศ์ทอร์ศรี (เกษมศรี) คงจำเนียร ดำเนินกิจการโรงเรียนจนถึง พ.ศ. 2542
ปัจจุบัน นางเปรมอนงค์ รัตนะสาขา ธิดาคุณสมบัติ คงจำเนียรเป็นผู้จัดการ โดยสืบทอดเจตนารมณ์เดิมของหม่อมเจ้าพูนศรีเกษม เกษมศรี ที่จะอบรมให้เด็กหญิงมีกิริยามรรยาทเรียบร้อย น่ารัก แบบกุลสตรีไทย แต่มีความรู้ ความสามารถด้านเทคโนโลยี ที่เป็นสากล รวมทั้งปลูกฝัง จริยธรรม ทางพุทธศาสนาดังปรัชญาของโรงเรียนที่ว่า นักเรียนจะดีเพราะมีวัฒนธรรม นักเรียนจะเป็นผู้นำเพราะมีความรู้
โรงเรียนสตรีที่ผู้เรียนมีจรรยามารยาทงาม รู้จักใช้กระบวนการคิด ฉลาดใช้เทคโนโลยี สามารถสื่อสารภาษาต่างประเทศ และรู้จักวางแผนการเงิน
โคราชรายวัน คนอีสาน
โคราชรายวัน คนอีสาน เป็นหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นราย 3 วัน เสนอข่าวทั่วไปในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ของ บริษัท ยืนหยัดชัดเจน จำกัด มี สุนทร จันทร์รังสี เป็นผู้บุกเบิก และมี รังสิต จันทร์รังสี บรรณาธิการผู้พิมพ์ผู้โฆษณา ออกวางตลาดทุกวันอังคารและวันศุกร์
ในอดีตใช้ชื่อ โคราชรายวัน เป็นหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นที่ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2517 นำเสนอข่าวการเมือง เศรษฐกิจ สังคม โดยเน้นกลุ่มเป้าหมายเป็นชาวจังหวัดนครราชสีมาเป็นหลัก และวางแผงจำหน่ายในจังหวัดนครราชสีมา ก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นรายสัปดาห์ในเวลาต่อมา
ในการเลือกตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2550 โคราชรายวันได้รายงานข่าวและขยายตลาดออกมายังจังหวัดต่างๆ ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ได้แก่ อุดรธานี, ขอนแก่น, ชัยภูมิ, บุรีรัมย์, สุรินทร์, ศรีสะเกษ, อุบลราชธานี และอำนาจเจริญ ภายใต้ชื่อ “โคราชรายวัน ฉบับเลือกตั้งอีสาน 50”
หลังจากนั้น เมื่อมีการเลือกตั้งขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น(อปท.) ในจังหวัดต่างๆ จึงปรับชื่อใหม่เป็น “โคราชรายวัน คนอีสาน” เป็นหนังสือพิมพ์ราย 3 วัน นำเสนอข่าวการเมืองการปกครอง เศรษฐกิจ สิ่งแวดล้อม สุขภาพ กีฬา ภาพยนตร์ บันเทิง และท่องเที่ยว โดยเริ่มตั้งแต่ฉบับวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2551 จนถึงปัจจุบัน
โคราชรายวัน คนอีสาน เป็นสมาชิกสภาการหนังสือพิมพ์แห่งชาติ และ เครือข่ายบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ได้รับรางวัลชมเชย หนังสือพิมพ์ส่งเสริมจริยธรรมวิชาชีพดีเด่น พ.ศ. 2551 ประเภทหนังสือพิมพ์ราย 3 วัน จากสภาการหนังสือพิมพ์แห่งชาติ
มีจำนวนหน้าทั้งสิ้น 12 หน้า โดยมีรายละเอียดดังนี้ (สำรวจในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2552)
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา (สกศ.) () เป็นส่วนราชการระดับกรม สังกัดกระทรวงศึกษาธิการ มีหน้าที่ในการเสนอนโยบาย แผน และมาตรฐานการศึกษาของชาติที่บูรณาการศาสนา ศิลปะ วัฒนธรรมและการกีฬากับการศึกษาทุกระดับ การเสนอนโบายและแผนสนับสนุนทรัพยากรเพื่อการศึกษา และการประเมินผลการจัดการศึกษา
"สภาการศึกษาแห่งชาติ" หรือ "คณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ" มีจุดเริ่มต้นมาจากแนวความคิดการจัดตั้ง "สภามหาวิทยาลัยแห่งชาติ" เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499 ในรัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงคราม โดยมีความมุ่งหวังที่จะพัฒนามหาวิทยาลัยให้เป็นสถาบันผลิตบัณฑิตให้ความรู้ความสามารถในวิชาการและวิชาชีพชั้นสูง ต่อมาในปี พ.ศ. 2501 ในรัฐบาลของจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ ได้จัดตั้ง "สภาการศึกษาแห่งชาติ" ขึ้นแทน โดยมีนายกรัฐมนตรีเป็นประธานสภาการศึกษาแห่งชาติ
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา มีหน่วยงานในสังกัด 10 หน่วยงาน ได้แก่
หน่วยงานตามกฏกระทรวง
หน่วยงานภายในสำนักงาน
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน () เป็นสำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ มีหน้าที่รับผิดชอบการจัดการศึกษาในระดับพื้นฐานตั้งแต่ระดับปฐมวัย จนถึงระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย โดยแบ่งออกเป็น 3 ช่วงชั้น
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 มาตรา 43 ได้บัญญัติสิทธิและเสรีภาพด้านการศึกษาของปวงชนชาวไทยไว้ว่า " บุคคลย่อมมีสิทธิเสมอกันในการรับการศึกษาขั้นพื้นฐานไม่น้อยกว่าสิบสองปีที่รัฐจะต้องจัดให้อย่างทั่วถึงและมีคุณภาพโดยไม่เก็บค่าใช้จ่าย" และในบทเฉพาะกาลมาตรา 335 (3) ได้กำหนดให้รัฐธรรมนูญประกาศใช้ ดังนั้น รัฐจะต้องดำเนินการตามที่รัฐธรรมนูญบัญญัติไว้และต้องเตรียมการให้พร้อมที่จะจัดการศึกษาขั้นพื้นฐาน 12 ปี อย่างทั่วถึง มีคุณภาพ โดยไม่เก็บค่าใช้จ่าย
พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 ซึ่งถือเป็นกฎหมายการศึกษาฉบับแรกของไทยที่กำหนดแนวทางการจัดการศึกษาขั้นพื้นฐานให้แก่ประชาชนชาวไทยให้สอดคล้องกับรัฐธรรมนูญกล่าวคือ มาตรา 10 ระบุว่า " การจัดการศึกษาต้องจัดให้บุคคลมีสิทธิและโอกาสเสมอกันในการรับการศึกษาขั้นพื้นฐานไม่น้อยกว่า 12 ปี ต้องจัดให้ทั่วถึงและมีคุณภาพโดยไม่เก็บค่าใช้จ่าย"
เพื่อเป็นการตอบสนองตามเจตนารมณ์ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 และพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 สำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ กรมสามัญศึกษา และกรมวิชาการ จึงเป็นหน่วยงานที่จะต้องมารวมกันเป็นสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน มีหน้าที่จัดการศึกษาขั้นพื้นฐาน 12 ปี
พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 ซึ่งถือเป็นกฎหมายการศึกษาฉบับแรกของไทยที่กำหนดแนวทางการจัดการศึกษาขั้นพื้นฐานให้แก่ประชาชนชาวไทยให้สอดคล้องกับรัฐธรรมนูญกล่าวคือ มาตรา 10 ระบุว่า " การจัดการศึกษาต้องจัดให้บุคคลมีสิทธิและโอกาศเสมอกันในการรับการศึกษาขั้นพื้นฐานไม่น้อยกว่า 12 ปี ต้องจัดให้ทั่วถึงและมีคุณภาพโดยไม่เก็บค่าใช้จ่าย"
เพื่อเป็นการตอบสนองตามเจตนารมณ์ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 และพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 สำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ กรมสามัญศึกษา และกรมวิชาการ จึงเป็นหน่วยงานที่จะต้องมารวมกันเป็นสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน มีหน้าที่จัดการศึกษาขั้นพื้นฐาน 12 ปี
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน มีหน่วยงานส่วนกลางประจำภูมิภาคต่างทั่วประเทศ ได้แก่ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา จำนวน 183 เขตพื้นที่การศึกษา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา จำนวน 42 เขตพื้นที่การศึกษา และหน่วยงานส่วนกลาง จำนวน 16 หน่วยงาน
ชัยชนะของชาวนอร์มันต่ออิตาลีตอนใต้
ชัยชนะของชาวนอร์มันต่ออิตาลีตอนใต้ () การพิชิตอิตาลีตอนใต้ของนอร์มันเกิดขึ้นในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 11 ที่เป็นการต่อสู้ที่เกิดขึ้นหลายครั้งโดยผู้เข้าร่วมหลายฝ่าย ที่ต่างก็ได้ดินแตนมาเป็นของตน จนกระทั่งต่อมาเท่านั้นบริเวณนี้จึงได้รวมตัวกันเป็นราชอาณาจักรซิซิลีที่ไม่แต่จะประกอบด้วยเกาะซิซิลีแต่รวมทั้งดินแดนหนึ่งในสามของทางตอนใต้ของคาบสมุทรอิตาลี (ยกเว้นเบเนเวนโตที่ยึดได้สองครั้ง) และกลุ่มเกาะมอลตา และบางส่วนของแอฟริกาเหนือ
ภายในห้าสิบปีหลังจากที่นอร์มันได้รับชัยชนะ ผู้ตั้งถิ่นฐานชาวนอร์มันก็ตามมาตั้งเมืองตั้งกลุ่มการปกครองขึ้นทางตอนใต้ของคาบสมุทรอิตาลี
การพิชิตดินแดนอิตาลีแตกต่างจากการพิชิตอังกฤษในปี ค.ศ. 1066 ที่ใช้เวลาเพียงสองสามปีในยุทธการที่รู้แพ้รู้ชนะกันอย่างเด็ดขาด แต่การพิชิตอิตาลีเป็นกระบวนการที่ใช้เวลาหลายสิบปี ในยุทธการที่เกิดขึ้นหลายครั้ง และในจำนวนนั้นก็มีเพียงสองสามครั้งเท่านั้นที่การแพ้การชนะเป็นไปอย่างเด็ดขาด นอกจากนั้นแล้วดินแดนต่างๆ ที่ได้มาในอิตาลีก็เป็นดินแดนที่เป็นอิสระต่อกัน ที่ต่อมาจึงได้มารวมกันเป็นปึกเป็นแผ่น เมื่อเทียบการพิชิตอังกฤษก็จะเป็นการพิชิตที่ปราศจากการวางแผนล่วงหน้า และเป็นไปอย่างไม่มีระบบ แต่ผลสุดท้ายก็เป็นการพิชิตที่ถาวรเช่นกัน
สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ
สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ () เป็นหน่วยงานระดับกรม ในสังกัดกระทรวงศึกษาธิการ ในอดีตเป็นหน่วยงานที่มีหน้าที่รับผิดชอบงานธุรการทั่วไปของกระทรวงศึกษาธิการ แต่ภายหลังการปฏิรูประบบราชการ ในปี พ.ศ. 2545 ทำให้สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ ได้รวมเอากิจการของกรมการศึกษานอกโรงเรียน (กศน.) สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการครู (กค.) สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน (สช.) และกรมพลศึกษาบางส่วน เข้ามาไว้ด้วยกัน
สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ มีหน่วยงานในสังกัด 29 หน่วยงาน
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา (ก.ค.ศ.) เป็นหน่วยงานในสังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ เดิมมีฐานะเป็นกรม ในสังกัดกระทรวงศึกษาธิการ ชื่อว่า "สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการครู" (ก.ค.) ต่อมาภายหลังการปฏิรูประบบราชการในปี พ.ศ. 2545 ได้มีการยุบรวมกรมต่างๆ เข้าด้วยกัน ทำให้ สำนักงาน ก.ค. ถูกยุบรวมเป็น สำนักงาน ก.ค.ศ. ในสังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงฯ ในวันที่ 21 มีนาคม 2560 มี คำสั่งหัวหน้าคณะรักษาควาสงบแห่งชาติ ให้บุคคลซึ่งดำรงตำแหน่งกรรมการใน ก.ค.ศ. ตามมาตรา 7 (4) และ (5)แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา พ.ศ. 2547 ที่ดำรงตำแหน่งอยู่ในวันก่อนวันที่คำสั่งนี้ใช้บังคับพ้นจากตำแหน่งกรรมการใน ก.ค.ศ. และแต่งตั้ง ธีระเกียรติ เจริญเศรษฐศิลป์ เป็นประธานคณะกรรมการสำนักงานคณะกรรมการการข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา