hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
การกวาดล้างใหญ่
การกวาดล้างครั้งยิ่งใหญ่ (, ) หรือ ความน่ากลัวอันยิ่งใหญ่ () เป็นการปราบปรามทางการเมืองในสหภาพโซเวียตตั้งแต่ปี พ.ศ. 2479-2481 ซึ่งเกี่ยวข้องกับการกวาดล้างขนาดใหญ่ภายในพรรคคอมมิวนิสต์และเจ้าหน้าที่ของรัฐ การปราบปรามชาวนาและผู้นำกองทัพแดง และการเฝ้าระวังของตำรวจกับผู้ที่ถูกสงสัยว่าเป็น "ผู้ต่อต้าน" จะถูกจำคุกและประหารชีวิต ในประวัติศาสตร์รัสเซียถือเป็นช่วงการกวาดล้างยิ่งใหญ่และรุนแรงที่สุด ในช่วงปีพ.ศ. 2479-2481 ถูกเรียกว่า เยชอฟชีนา (, ตามหัวหน้าของพลาธิการกิจการภายในประชาชน (NKVD) นิโคไล เยซอฟ (Nikolai Yezhov)) ประเมินว่ามี 600,000 ถึง 1.2 ล้านคนถูกฆ่าตายโดยรัฐบาลของสหภาพโซเวียตในช่วงกวาดล้าง
ในโลกตะวันตก "ความน่ากลัวอันยิ่งใหญ่" () จากหนังสือของโรเบิร์ต คอนเควส (Robert Conques) ในปีพ.ศ. 2511 เป็นวลีที่นิยมที่กล่าวถึงเรื่องนี้ ตามยุคการปฏิวัติฝรั่งเศส (สมัยแห่งความน่าสะพรึงกลัว (, ))
คำว่า "ปราบปราม" ถูกนำมาใช้อย่างเป็นทางการในการอธิบายถึงการดำเนินคดีของคนที่ถือว่าเป็นพวกต่อต้านการปฏิวัติและศัตรูของประชาชน การกวาดล้างถูกกระตุ้นโดยความปรารถนาที่จะรวมอำนาจของโจเซฟ สตาลิน ความสนใจของประชาชนส่วนใหญ่ได้รับการมุ่งเน้นไปที่การกวาดล้างของการเป็นผู้นำของพรรคคอมมิวนิสต์ที่เช่นเดียวกับข้าราชการของรัฐบาลและผู้นำของกองทัพซึ่งส่วนใหญ่เป็นสมาชิกพรรค การกวาดล้างยังมีผลต่อประเภทอื่น ๆ อีกมากมายของสังคม ปัญญาชน ชาวบ้านและโดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ที่ตราหน้าว่าเป็น "ผู้ร่ำรวยกว่าชาวนา" (คูลัค) และผู้เชี่ยวชาญในสาขาต่างๆเอ็นเควีดี (ตำรวจลับโซเวียต) ได้เข้ามาดำเนินงาน ชนกลุ่มน้อยที่ถูกกล่าวหาว่าเป็น "ห้าแถว" ชุมชน จำนวนมากถูกกวาดล้างอธิบายอย่างเป็นทางการว่าเป็นการกำจัดของความเป็นไปได้ของการก่อวินาศกรรมและการจารกรรม ผู้ตกเป็นเหยื่อของการกวาดล้างเป็นพลเมืองสามัญโซเวียตที่เกิดในโปแลนด์
ตามที่นิกิตา ครุสชอฟ พูดไว้ในปี พ.ศ. 2499 "ว่าด้วยลัทธิบูชาบุคคลและผลลัพธ์ของมัน" และผลการศึกษาล่าสุดเพิ่มเติมเป็นจำนวนมากของข้อกล่าวหาที่นำเสนอที่แสดงมอสโกทดลองอยู่บนพื้นฐานของคำสารภาพบังคับมักจะได้จากการทรมานและการตีความกฎหมายมาตราที่ 58 แห่งประมวลกฎหมายอาญาแห่งสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย ซึ่งเกี่ยวข้องกับการก่ออาชญากรรมปฏิวัติ เนื่องจากกระบวนการทางกฎหมายตามที่กำหนดโดยกฎหมายของสหภาพโซเวียตในการบังคับใช้ในขณะที่ส่วนใหญ่มักจะถูกแทนที่ด้วยการดำเนินการสรุปโดย กลุ่มเอ็นเควีดีทรอยก้า
หลายร้อยหลายพันของเหยื่อที่ถูกกล่าวหาว่าก่ออาชญากรรมต่างๆทางการเมือง (หน่วยสืบราชการลับทำลายการก่อวินาศกรรมปั่นป่วนต่อต้านโซเวียตแผนการเพื่อเตรียมความพร้อมและการลุกฮือรัฐประหาร) ; พวกเขาถูกประหารได้อย่างรวดเร็วโดยการถ่ายภาพหรือส่งไปยังป่าช้าค่ายแรงงาน หลายคนเสียชีวิตในค่ายแรงงานอาญาจากความอดอยากโรค อุบัติเหตุและการทำงานมากเกินไป วิธีการอื่น ๆ ของผู้ที่ตกเป็นเหยื่อเยี่ยงอย่างถูกนำมาใช้บนพื้นฐานของการทดลองลับของเอ็นเควีดี
การกวาดล้างเริ่มต้นภายใต้หัวหน้า เอ็นเควีดี Genrikh Yagoda แต่ช่วงกวาดล้างสูงที่เกิดขึ้นในยุคของ นีโคไล เยชอฟ จากกันยายน พ.ศ. 2479 ถึงเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2481 จึงได้ชื่อว่า"เยชอฟชีนา" การดำเนินงานมักจะตามคำสั่งโดยตรงของโปลิตบูโรนำโดยสตาลิน
ซัลบูทามอล
ซัลบูทามอล (Salbutamol) หรือ อัลบูเทอรอล (Albuterol) หรือชื่อทางการค้าคือ เว็นโทลิน (Ventolin) เป็นยาประเภทสารขยายหลอดลม ใช้เพื่อรักษาโรคหืดและโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง (COPD) นอกจากนี้ยังอาจใช้เพื่อรักษาภาวะระดับโพแทสเซียมในเลือดสูง ยาประเภทนี้มักใช้โดยวิธีการสูดดมหรือฉีดพ่นละออง แต่ก็มีแบบที่เป็นเม็ดสำหรับทานและแบบที่ฉีดเข้าหลอดเลือดดำเช่นกัน โดยแบบสูดดมจะออกฤทธิ์ภายใน 15 นาทีและคงฤทธิ์ได้ตั้งแต่ 2 ถึง 6 ชั่วโมง
การใช้ซัลบูทามอลอาจก่อให้เกิดอาการข้างเคียง อาการข้างเคียงทั่วไปได้แก่ เวียนหัว, ปวดหัว, อัตราชีพจรเร็ว และรู้สึกกระวนกระวาย ส่วนอาการข้างเคียงแบบรุนแรงได้แก่ การบีบเกร็งของหลอดลมเฉียบพลัน, อัตราชีพจรไม่สม่ำเสมอ และระดับโพแทสเซียมในเลือดต่ำ ยาชนิดนี้สามารถใช้ในระหว่างตั้งครรภ์และให้นมบุตรได้ แต่เพื่อความปลอดภัยควรงดใช้หรือใช้ในปริมาณน้อย ราคาขายส่งยาชนิดนี้ในประเทศกำลังพัฒนา ณ ปี 2014 อยู่ที่ 1.12-2.64 ดอลล่าร์สหรัฐต่อ 200 โดส
ฟุจิวะระ โนะ นะริโกะ
ฟุจิวะระ โนะ นะริโกะ ( , 1660 - 1703) จักรพรรดินีใน จักรพรรดิโทะบะ จักรพรรดิองค์ที่ 74 และเป็นพระราชมารดาใน จักรพรรดิโคะโนะเอะ จักรพรรดิองค์ที่ 76
จักรพรรดินีนะริโกะประสูติเมื่อ พ.ศ. 1660 เป็นธิดาของ ฟุจิวะระ โนะ นะงะซะเนะ ผู้ดำรงตำแหน่ง ชูนะงง ต่อมาได้เข้าถวายตัวต่ออดีตจักรพรรดิโทะบะเป็นพระสนมขั้น 3 และมีพระประสูติกาล เจ้าชายโนะริฮิโตะ หรือต่อมาคือ จักรพรรดิโคะโนะเอะ ใน พ.ศ. 1682 ทำให้พระนางได้เลื่อนขึ้นเป็นพระสนมเอก
หลังจากนั้น 3 เดือนอดีตจักรพรรดิโทะบะได้สถาปนาเจ้าชายโนะริฮิโตะให้เป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์ต่อจาก จักรพรรดิซุโตะกุ จักรพรรดิองค์ที่ 75 ทำให้จักรพรรดิซุโตะกุมิพอพระทัยเพราะทรงอยากให้พระราชโอรสของพระองค์เองเป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์
ใน พ.ศ. 1685 ไดโจโฮโอ โทะบะได้บีบบังคับให้จักรพรรดิซุโตะกุสละราชบัลลังก์เนื่องจากอดีตจักรพรรดิโทะบะได้กล่าวหาว่าจักรพรรดิซุโตะกุมิใช่โอรสของพระองค์แต่เป็นโอรสของอดีต จักรพรรดิชิระกะวะ และให้เจ้าชายนะริฮิโตะพระโอรสองค์เล็กเป็นพระโอรสบุญธรรมในจักรพรรดินีคิโยะโกะอดีตจักรพรรดินีในอดีตจักรพรรดิซุโตะกุและขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็น จักรพรรดิโคะโนะเอะ ทำให้พระสนมนะริโกะได้รับการสถาปนาเป็นพระจักรพรรดินีและพระพันปีหลวงซึ่งจักรพรรดินีนะริโกะได้ทำการเลือก ฟุจิวะระ โนะ ชิเมะโกะ ผู้เป็นพระญาติเข้ามาเป็นจักรพรรดินี (Chūgū) ในจักรพรรดิโคะโนะเอะเมื่อ พ.ศ. 1691 ทำให้จักรพรรดินีนะริโกะได้กุมอำนาจในราชสำนัก
ในปีต่อมาคือ พ.ศ. 1692 จักรพรรดินีนะริโกะได้ออกบวชเป็นแม่ชีโดยมีฉายาทางธรรมว่า บิฟุคุมง-อิง แต่ยังกุมอำนาจในราชสำนักเมื่อจักรพรรดิโคะโนะเอะเสด็จสวรรคตอย่างกะทันหันโดยไร้รัชทายาทใน พ.ศ. 1698 ท่านบิฟุคุมง-อิงได้ทำการเลือก เจ้าชายมะซะฮิโตะ พระโอรสในจักรพรรดินีทะมะโกะอดีตจักรพรรดินีในอดีตจักรพรรดิโทะบะผู้เป็นพระเชษฐาต่างพระราชมารดาของจักรพรรดิโคะโนะเอะเป็นพระโอรสบุญธรรมและได้สืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็น จักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะ
ท่านบิฟุคุมง-อิงหรืออดีตจักรพรรดินีนะริโกะสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 1703 ขณะพระชนมายุเพียง 43 พรรษา
บัววีสตา (รัฐโรไรมา)
บัววีสตา () เป็นเมืองหลวงของรัฐโรไรมา ตั้งอยู่ฝั่งตะวันตกของลุ่มแม่น้ำบรังกู เมืองตั้งอยู่ห่างจากชายแดนบราซิลที่ติดกับประเทศเวเนซุเอลาราว 220 กิโลเมตร เป็นเมืองหลวงของรัฐเพียงแห่งเดียวในประเทศบราซิลที่อยู่ซีกโลกเหนือทั้งหมด บัววีสตาเป็นเทศบาลที่มีประชากรมากที่สุดในรัฐโรไรมา โดยประชากรครึ่งหนึ่งของรัฐอาศัยอยู่ที่เมืองนี้
นิโคลัส กริมชอว์
เซอร์ นิโคลัส กริมชอว์ (, CBE, PPRA) เกิด 9 ตุลาคม ค.ศ. 1939 เป็นสถาปนิกที่มีชื่อเสียงชาวอังกฤษ ออกแบบอาคารสมัยใหม่หลายหลัง อย่างเช่น สถานีรถไฟนานาชาติวอเทอร์ลูและโครงการอีเดนในคอร์นวอลล์ เขาเคยเป็นประธานรอยัลอะคาเดมีออฟอาตส์ระหว่างปี ค.ศ. 2004 ถึง 2011 เขาเป็นประธานบริษัทกริมชอว์อาร์คิเทกส์ (เดิมชื่อ นิโคลัส กริมชอว์ และหุ้นส่วน)
ธนพล พีชะพัฒน์
ธนพล พีชะพัฒน์ หรือ ปั้น เกิดเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2534 จบการศึกษาจากสถาบันเทคโนโลยีนานาชาติสิรินธร หรือที่คนทั่วไปรู้จักในชื่อ วิศวะอินเตอร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (SIIT)
เข้าสู่วงการบันเทิงด้วยการชักชวนจาก ศุภชัย ศรีวิจิตร (เอ) ปัจจุบันเป็นนักแสดงของ "สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3" ภายใต้สังกัด "ทีวีซีน" เริ่มมีผลงานที่เป็นที่รู้จักจากละครเรื่องแรก "ใต้เงาจันทร์" รับบทเป็น "เก็ท" ในปี พ.ศ. 2558 และเป็นที่รู้จักมากขึ้นจากบท "ปั๊ม"
ในละครเรื่อง"พ่อยุ่งลุงไม่ว่าง" พ.ศ. 2560
ธนพล หรือ ปั้น เกิดเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2534 เป็นลูกชายคนเล็ก ในบรรดาพี่น้องผู้ชายทั้งหมด 3 คน เมื่อครั้งศึกษาอยู่ระดับชั้นมัธยมที่โรงเรียนเซนต์คาเบรียล เคยเป็นมือเบสและฟอร์มวงชื่อ ‘โชเล่’ เข้าประกวด ฮอตเวฟมิวสิกอวอร์ดส์ (Hotwave Music Award) เข้ารอบ 30 วงสุดท้าย 
ปัจจุบัน ปั้น ธนพล เป็นนักแสดงของ "สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3" ภายใต้สังกัด "ทีวีซีน" และเริ่มมีผลงานการแสดงที่เป็นที่รู้จักจากละครเรื่องแรก "ใต้เงาจันทร์" โดยรับบทเป็น "เก็ท" เพื่อนสนิทของ "พบู" หรือ "เฟลอร์" ซึ่งรับบทโดย ราศรี บาเล็นซิเอก้า (มาร์กี้) เข้าสู่วงการบันเทิงด้วยการชักชวนจาก ศุภชัย ศรีวิจิตร (เอ) และประกอบธุรกิจส่วนตัวในฐานะกรรมการบริหาร Star Skin Korea และ เฟรนไชส์ไก่ทอดอร่อยเหาะ
นครวีรชน
นครวีรชน (, , ) เป็นชื่อเมืองเกียรติยศของสหภาพโซเวียตโดยมอบให้กับ 12 เมืองที่เข้าร่วมในแนวรบด้านตะวันออกร่วมไปถึงป้อมเบรสต์ที่ได้รับเกรียติป้อมวีรชน
สำหรับนครวีรชนจะได้รับดาวทองและเครื่องอิสริยาภรณ์เลนินและใบประกาศจากสถาประธานสภาเปรซีเดียมแห่งสภาโซเวียตสูงสุด เมืองที่ได้จะสร้างอนุสาวรีย์เพื่อเป็นเกียรติ
สำหรับ "นครวีรชน" ได้รับการประกาศจากหนังสือพิมพ์ "ปราฟดา" ในช่วงปี ค.ศ. 1942 โดยประกาศอย่างเป็นทางการประกาศในวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1945 ด้วย โจเซฟ สตาลิน ตามคำสั่งผู้บัญชาการสูงสุด #20 ด้วยมอบให้กับ 5 นครวีรชนได้แก่ เลนินกราด, สตาลินกราด, เซวัสโตปอล, และ โอเดสซา"
ในวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1961 (ครบรอบ 20 ปีแห่งจุดเรื่มต้นของแนวรบด้านตะวันออก) นครวีรชนได้มอบให้กับ เคียฟ ใน"ประกาศ" ได้มีการมอบเครื่องอิสริยาภรณ์เลนินให้เคียฟรวมกับมอบ เหรียญ "สำหรับการป้องกันที่เคียฟ"
ต่อมาในวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1965 ในช่วงครบรอบ 20 ปีในชัยชนะเหนือเยอรมนีในมหาสงครามของผู้รักชาติ มีประกาศจากคณะกรรมการบริหารสูงสุดแห่งสภาโซเวียตสูงสุด ว่ามีเมืองได้รับเกียรติเป็นนครวีรชน คือ เลนินกราด, สตาลินกราด, เคียฟ, เซวัสโตปอล, และ โอเดสซา นครวีรชนได้มอบให้กับ มอสโก และอีกเมืองคือเบรสต์ สำหรับ "ป้อมวีรชน"
และต่อมาได้มีการมอบยศนี้ต่อเมืองอื่น ๆ ดังนี้
Mega Clever ฉลาดสุดสุด
Mega Clever ฉลาดสุดสุด () เป็นรายการโทรทัศน์แนวทดลองวิทยาศาสตร์ของเยอรมนีออกอากาศครั้งแรกทางช่อง Sat.1 ในวันที่ 3 มกราคม 2004 โดยมีพิธีกรประจำรายการคือ Barbara Eligmann และ Wigald Boning
Mega Clever ฉลาดสุดสุด'ได้ออกอากาศไปต่างประเทศทั่งใน จีน (CCTV), อิตาลี (Rai Uno), สเปน, ฝรั่งเศส (France 2), เดนมาร์ก, รัสเซีย, โปแลนด์ (TVN), ฮังการี, เช็กเกีย (Nova), โรมาเนีย และ สโลวาเกีย
ส่วนในประเทศไทย Mega Clever ฉลาดสุดสุด เคยออกอากาศทางช่องโมเดินไนน์ ทีวี ประมาณปี 2549 ถึง 2550
โคจิ อิชิซากะ
โคจิ อิชิซากะ เกิดเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 1941 เป็นนักแสดงชาวญี่ปุ่น
มิชิโกะ คิชิเซะ
มิชิโกะ คิชิเซะ เกิดเมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1975 เป็นนักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่น
คิตากามิ
คิตากามิ () เป็นเมืองในจังหวัดอิวาเตะ ประเทศญี่ปุ่น ในอดีตเมืองคิตากามิเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นมุตสึในยุคโบราณ ก่อนที่จะเริ่มมีการตั้งถิ่นฐานในยุคโจมงโดยชาวเอมิชิ คิตากามิได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นเมืองเมื่อปี ค.ศ. 1954 เดิมที เศรษฐกิจของคิตากามิเป็นภาคเกษตรกรรมดั้งเดิม แต่ภายหลังที่มีทางด่วนตัดผ่าน ก็กลายเป็นที่ตั้งโรงงานหลอดไฟและศูนย์ขนถ่ายสินค้า
หวงเฟยหง (ภาพยนตร์ชุด)
ภาพยนตร์ชุด หวงเฟยหง () เป็นซีรีส์ภาพยนตร์กำลังภายในหลายเรื่อง ที่มีจุดเริ่มต้นมาจากภาพยนตร์เรื่อง หวงเฟยหง ภาค 1 ตอน หมัดบินทะลุเหล็ก ภาพยนตร์กำลังภายในของฉีเคอะ ที่ออกฉายเมื่อ ค.ศ. 1991 นำแสดงโดย หลี่ เหลียนเจี๋ย กวน จือหลิน และหยวนเปียว
ภาพยนตร์มีเนื้อหาเกี่ยวกับศึกสงครามจากเหล่าผู้รุกรานจากชาติตะวันตก และภายในจากการฉ้อราษฎร์บังหลวงของเหล่าขุนนางในราชสำนักในปี ค.ศ. 1875 หวงเฟยหงและพวกพ้องต้องเข้าต่อกรเหล่านักเลงหัวไม้ ที่รวมหัวกับนักค้าทาสหลอกคนจีนไปเป็นทาสที่อเมริกา ในขณะที่น้าสิบสามก็ถูกคนเหล่านั้นหลอกไปขึ้นเรือเพื่อเอาไปขายเป็นโสเภณีเช่นกัน
ภาพยนตร์เรื่อง หวงเฟยหง ภาค 1 ตอน หมัดบินทะลุเหล็ก สร้างชื่อเสียงให้กับทั้งฉีเคอะ หลี่ เหลียนเจี๋ย,จ้าว เหวินจั๋ว ในบท หวงเฟยหง และกวน จือหลิน ในบท น้าสิบสาม ต่อมา ฉีเคอะจึงกำกับภาพยนตร์ภาคต่ออีก 4 ภาค และ หง จินเป่าจึงได้กำกับภาพยนตร์ภาค 6 อันเป็นภาคจบ
ซุฟยาน ฟีฆูลี
ซุฟยาน ฟีฆูลี () หรือ ซอฟียาน เฟกูลี () เกิดเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 1989 เป็นนักฟุตบอลอาชีพ ปัจจุบันเล่นให้กับกาลาทาซาไรและทีมชาติแอลจีเรียในตำแหน่งปีก อีกทั้งยังสามารถเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรุกได้อีกด้วย
สนามกีฬาสถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตสมุทรสาคร
สนามกีฬาสถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตสมุทรสาคร เป็นสนามกีฬา ตั้งอยู่ในสถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตสมุทรสาคร อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสาคร ปัจจุบันใช้เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลไอพีอี สมุทรสาคร ยูไนเต็ด ที่แข่งขันในระดับไทยลีก 4
ออเรลิโอ วิดมาร์
ออเรลิโอ วิดมาร์ (; เกิดเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2510) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวออสเตรเลีย โดยเคยเป็นกัปตันทีมชาติออสเตรเลียด้วย ปัจจุบันเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนของบางกอกกล๊าส ในไทยลีก
สโมสรวอลเลย์บอลแอร์ฟอร์ซ
สโมสรวอลเลย์บอลแอร์ฟอร์ซ หรือ สโมสรวอลเลย์บอลกองทัพอากาศ เป็นสโมสรวอลเลย์บอลอาชีพในประเทศไทย ปัจจุบันแข่งขันอยู่ในวอลเลย์บอลไทยแลนด์ลีก
ในฤดูกาล 2016–17 สโมสรวอลเลย์บอลชลบุรีได้โอนสิทธิ์การเข้าร่วมการแข่งขันให้กับสโมสรวอลเลย์บอลแอร์ฟอร์ซ
"ข้อมูล ณ เดือนมกราคม พ.ศ. 2561"
วิ่งสู้ฟัด (ภาพยนตร์ซีรีส์)
ภาพยนตร์ชุด วิ่งสู้ฟัด () เป็นซีรีส์ภาพยนตร์แอคชั่นหลายเรื่อง ที่มีจุดเริ่มต้นมาจากภาพยนตร์เรื่อง วิ่งสู้ฟัด ภาพยนตร์แอคชั่นของเฉินหลง ที่ออกฉายเมื่อ ค.ศ. 1985 นำแสดงโดย เฉินหลง, หลิน ชิงเสีย และจาง ม่านอวี้
ภาพยนตร์เรื่อง วิ่งสู้ฟัด สร้างชื่อเสียงให้กับทั้งเฉินหลง, หลิน ชิงเสีย และจาง ม่านอวี้ ต่อมาจึงมีการสร้างภาพยนตร์ภาคต่ออีก 5 ภาค ได้แก่
จอห์น วิลเลียม วอเทอร์เฮาส์
จอห์น วิลเลียม วอเทอร์เฮาส์ (; 6 เมษายน ค.ศ. 1849 – 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1917) เป็นจิตรกรกลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอลชาวอังกฤษ เกิดที่กรุงโรม เป็นบุตรของจิตรกร วิลเลียมและอิซาเบลลา วอเทอร์เฮาส์ วันเกิดที่แท้จริงของวอเทอร์เฮาส์ยังไม่ทราบแน่ชัด แต่เขาเข้าพิธีศีลล้างบาปเมื่อวันที่ 6 เมษายน ค.ศ. 1849 ปีเตอร์ ทริปปี ผู้เชี่ยวชาญด้านผลงานของวอเทอร์เฮาส์เชื่อว่าวอเทอร์เฮาส์น่าจะเกิดระหว่างวันที่ 1 ถึง 23 มกราคม
ในปี ค.ศ. 1854 ครอบครัววอเทอร์เฮาส์ย้ายกลับมาที่อังกฤษและอาศัยอยู่ที่ย่านเซาท์เคนซิงตันในลอนดอน ในวัยเด็กวอเทอร์เฮาส์ได้รับการส่งเสริมให้เป็นจิตรกร ในปี ค.ศ. 1871 เขาเข้าเรียนที่ราชบัณฑิตยสถานศิลปะโดยเลือกเรียนประติมากรรม ก่อนจะเปลี่ยนไปเรียนจิตรกรรม
ผลงานชิ้นแรก ๆ ของวอเทอร์เฮาส์ได้รับอิทธิพลจากศิลปะตามหลักวิชาแบบลอว์เรนซ์ แอลมา-แทเดมาและเฟรเดอริก เลห์ตัน และได้รับการจัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์และหอศิลป์ดัดลีย์และราชสมาคมศิลปินชาวบริติช ต่อมาในปี ค.ศ. 1874 ภาพวาด "Sleep and his Half-brother Death" ของวอเทอร์เฮาส์ได้รับการจัดแสดงที่งานนิทรรศการภาพฤดูร้อนของราชบัณฑิตยสถานศิลปะ ผลงานนี้ทำให้วอเทอร์เฮาส์เริ่มเป็นที่รู้จัก
ช่วงทศวรรษ 1880 วอเทอร์เฮาส์เริ่มสนใจผลงานแนวก่อนราฟาเอลของดานเต เกเบรียล รอสเซ็ตติและจอห์น เอเวอเรตต์ มิเล ภาพวาด "The Lady of Shalott" (ค.ศ. 1888; วอเทอร์เฮาส์วาดภาพตัวละครนี้ 3 แบบในปี ค.ศ. 1888, 1894 และ 1916) และ "Ophelia" (ค.ศ. 1894) ที่เป็นที่รู้จักของวอเทอร์เฮาส์ก็เป็นแนวก่อนราฟาเอลเช่นกัน ในปี ค.ศ. 1895 วอเทอร์เฮาส์ได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกราชบัณฑิตยสถานศิลปะ
ด้านชีวิตส่วนตัว วอเทอร์เฮาส์แต่งงานกับเอสเทอร์ เคนเวิร์ธี ซึ่งเป็นจิตรกรเช่นกันในปี ค.ศ. 1883 ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 2 คนแต่เสียชีวิตตั้งแต่ยังเล็กทั้งคู่ วอเทอร์เฮาส์เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งในปี ค.ศ. 1917
นาดีเอม อามีรี
นาดีเอม อามีรี () เกิดเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 1996 เป็นนักฟุตบอลชาวเยอรมันเชื้อสายอัฟกานิสถาน ปัจจุบันเล่นให้กับ 1899 ฮ็อฟเฟินไฮม์ ในตำแหน่งกองกลางตัวรุก
อามีรีย้ายเข้ามายัง1899 ฮ็อฟเฟินไฮม์ ในปี ค.ศ. 2012 จากวัลด์ฮอฟมันไฮม์ ลงเล่นในบุนเดสลีกาครั้งแรกเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015 พ่ายให้กับเฟาเอฟเอล ว็อลฟส์บูร์ก 3–0
ฮาจิเมะ ทาบาตะ
ฮาจิเมะ ทาบาตะ (田畑 端) เป็นผู้กำกับเกมชาวญี่ปุ่นสังกัดสแควร์เอนิกซ์ เขาเป็นหัวหน้าแผนกธุรกิจที่ 2 ของบริษัท และเป็นสมาชิกคณะทำงานของเกมซีรีส์ "ไฟนอลแฟนตาซี"
ฟุตบอลโอลิมปิกทีมชาติเยอรมนี
ฟุตบอลโอลิมปิกทีมชาติเยอรมนี () เป็นฟุตบอลทีมชาติเยอรมนีในการลงแข่งขันกีฬาโอลิมปิก อยู่ภายใต้การดูแลของสมาคมฟุตบอลเยอรมนี
รายชื่อผู้เล่น 18 รายที่ถูกเรียกตัวเพื่อลงแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ในรีโอเดจาเนโร ลาร์ส เบนเดอร์, สเวน เบนเดอร์ และ นิลส์ พีเทอร์เซิน คือผู้เล่นสามคนที่อายุมากกว่า 23 ปี
มองดอ
มองดอ (, ) เป็นเมืองหนึ่งในรัฐยะไข่ทางภาคตะวันตกของพม่า มองดอเป็นเมืองที่อยู่ทางตะวันตกสุดของพม่าติดกับชายแดนบังกลาเทศ ห่างจากบู้ตี้ดอง 16 ไมล์ ทั้งสองเมืองแยกออกจากกันด้วยภูเขามายยู และเชื่อมต่อกันด้วยอุโมงค์ที่สร้างเมื่อ พ.ศ. 2461
ใน พ.ศ. 2551 มีประชากรเกือบถึง 400,000 คน ประชากรส่วนใหญ่ของรัฐเกือบถึงร้อยละ 80 เป็นชาวโรฮีนจาซึ่งเป็นคนไร้รัฐ รัฐบาลพม่าไม่ได้รวมชาวโรฮีนจาเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ในพม่า และไม่ถือว่าเป็นพลเมืองของพม่า ส่วนที่เหลือเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่หลากหลาย รวมทั้งชาวยะไข่ ชาวพม่า ชาวได้ง์แนะ และชาวมโร
ใน พ.ศ. 2554 มีโรงเรียนมัธยมศึกษา 8 แห่ง โรงเรียนระดับกลาง 10 แห่ง โรงเรียนหลังประถมศึกษา 16 แห่ง และโรงเรียนประถมศึกษา 125 แห่ง
มองดอมีการเชื่อมต่อทางการค้ากับเมืองเตกนาฟของบังกลาเทศตั้งแต่เดือนกันยายน พ.ศ. 2538
โนโวรอสซีสค์
โนโวรอสซีสค์ () เป็นเมืองสำคัญในดินแดนครัสโนดาร์ประเทศรัสเซีย เป็นเมืองท่าสำคัญของรัสเซียในทะเลดำ เมืองนี้ยังได้รับเกียรติเป็นนครวีรชน
โนโวรอสซีสค์ มืการจับคู่เป็นเมืองแฝดกับเมืองอื่นทั่วโลกดังนี้
ยูลีอาน บรันท์
ยูลีอาน บรันท์ () เกิดเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1996 เป็นนักฟุตบอลชาวเยอรมัน ปัจจุบันเล่นให้กับไบเออร์เลเวอร์คูเซิน ในตำแหน่งปีก
บรันท์ลงเล่นให้กับทีมเยาวชนเยอรมนีมากกว่า 55 นัด โดยลงเล่นทุกรุ่นตั้งแต่รุ่นอายุไม่เกิน 15 ปี จนถึง รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี รวมไปถึงเป็นหนึ่งในผู้เล่นของเยอรมนีที่ชนะ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี ในปี 2014
เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2016 บรันท์มีรายชื่อผู้เล่นรอบแรกอยู่ใน 27 คนของฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016
เขาได้อยู่ในทีมชาติเยอรมนีในการลงแข่งขัน โอลิมปิกฤดูร้อน 2016 และคว้าเหรียญเงินไปได้
คณะกรรมการภูมิภาคเลนินกราดแห่งพรรคคอมมิวนิสต์สหภาพโซเวียต
คณะกรรมการภูมิภาคเลนินกราดแห่งพรรคคอมมิวนิสต์สหภาพโซเวียต หรือเรียกว่า Leningrad CPSU obkom เป็นคณะกรรมการปกครองสูงสุดของแคว้นเลนินกราดในยุคสหภาพโซเวียตก่อตั้งในวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1927 และถูกยกเลิกในวันที่ 29 สิงหาคม ค.ศ. 1991
รายชื่อดังต่อไปนี้เป็นรายชื่อผู้ที่ดำรงตำแหน่ง เลขาธิการที่หนึ่งแห่งคณะกรรมการภูมิภาคเลนินกราดแห่งพรรคคอมมิวนิสต์สหภาพโซเวียต
เคียร์ช
เคียร์ช (; ; สลาวิกตะวันออกเก่า: Кърчевъ; ; ; กรีกโบราณ: "Pantikapaion") เป็นเมืองสำคัญเมืองหนึ่งในคาบสมุทรเคียร์ชในทะเลดำและทะเลอะซอฟ อยู่ทางตะวันออกของคาบสมุทรไครเมีย มีประชากรทั้งหมด 147,033 คน
เคียร์ชก่อตั้งขึ้นเมื่อ 2,600 ปีมาแล้วในฐานะอาณานิคมกรีซโบราณ เมืองนี้ยังเป็นหนึ่งในสมรภูมิสำคัญในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองจนได้รับเกียรติเป็นนครวีรชน
ครัสนายาซเวซดา
ครัสนายาซเวซดา (, แปลว่า "ดาวแดง") เป็นหนังสือพิมพ์ทางการของกระทรวงกลาโหมแห่งสหภาพโซเวียตและรัสเซีย ก่อตั้งในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1924 ปัจจุบันหนังสือพิมพ์นี้อยู่ภายใต้การควบคุมของ "Central Organ of the Russian Ministry of Defence"
ลีเตราตูร์นายากาเซตา
ลีเตราตูร์นายากาเซตา (; ) เป็นหนังสือพิมพ์รายสัปดาห์เกี่ยวกับวัฒนธรรมและการเมืองของสหภาพโซเวียตและรัสเซีย
บีบีเอส 2
บีบีเอส 2 เป็นสถานีโทรทัศน์ภาคภาษาอังกฤษ เริ่มออกอากาศเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 โดยรัฐบาลภูฏานเป็นเจ้าของสถานีโทรทัศน์
ไอ้หนุ่มพันมือ
ไอ้หนุ่มพันมือ (; ) เป็นภาพยนตร์แอคชั่นสัญชาติฮ่องกง กำกับภาพยนตร์โดย หยวน หวูปิง นำแสดงโดย เฉินหลง ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกที่ทำให้เฉินหลงมีชื่อเสียง ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้มีภาคต่อคือ "ไอ้หนุ่มพันมือ ภาค 2"
เด็กหนุ่มนาม เฉียนฟุ (เฉินหลง) เป็นคนใช้ให้กับสำนักหงส์ใต้ เฉียนฟุอยากเรียนกังฟูแต่ไม่มีเงินเรียนจึงแอบฝึกงูๆปลาๆ และถูกอาจารย์ในสำนักจับได้ทำให้อาจารย์โกรธจึงไม่ให้ฝึกอีกแต่ให้เป็นกระสอบทรายให้อาจารย์ซ้อมเมื่อต้องการฝึกวิชาแทน อยู่มาวันหนึ่งเฉียนฟุได้ไปช่วยขอทานท่านหนึ่งเอาไว้จากนักเลงสำนักอื่นแต่หารู้ไม่ว่าขอทานท่านนี้คือปรมาจารย์ไป่ปรมาจารย์กังฟู ทั้งคู่ถูกชะตาต่อกันจึงทำให้เฉียนฟุได้ฝึกวิชาตามที่ตนอยากฝึกจากปรมาจารย์ แต่แล้วปรมาจารย์ท่านนี้ได้ถูกเจ้าสำนักเหยี่ยวตามล่าเฉียนฟุจะช่วยปรมาจารย์ได้หรือไม่
หลวงอามาตย์ราชวงษา (อำนาจ รามางกูร)
หลวงอามาตย์ราชวงษา (อำนาจ รามางกูร) คนทั่วไปและทายาทบุตรหลานนิยมออกนามว่า กวานหลวงอำมาตย์ หรือ กวานอามาถย์ หรือ ท้าวอำนาจราชวงศ์ อดีตนายกองข้าอุปัฏฐากผู้ควบคุมท้าวเพี้ยตัวเลกข้าพระมหาธาตุพนม หรือนายกองบ้านธาตุพนมลำดับที่ ๑ ในอำเภอธาตุพนม จังหวัดนครพนม ภาคอีสานของประเทศไทย หลังสิ้นสุดการปกครองแบบเจ้าเมืองหรือขุนโอกาส อีกทั้งยังมีตำแหน่งเป็นอดีตกวานเวียงชะโนดองค์ที่ ๓ ด้วย
หลวงอามาตย์ราชวงษา (อำนาจ) เป็นเจ้านายจากตระกูลผู้ปกครองและตั้งเมืองหลวงโพนสิม ในแขวงสุวรรณเขต ประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชนลาว ที่เข้ามามีความสัมพันธ์ทางเครือญาติกับเจ้านายจากราชวงเวียงจันทน์ผู้ปกครองธาตุพนม จึงได้ขึ้นปกครองธาตุพนมในลำดับที่ ๔ เดิมเป็นอดีตกวานเวียงผู้ปกครองเวียงดงชะโนดหรือเมืองเก่าตาลรุกขนครา ปัจจุบันคือบ้านชะโนด อำเภอหว้านใหญ่ จังหวัดมุกดาหาร อดีตมีบรรดาศักดิ์เป็นที่ ท้าวพระอามาตย์ กรมการบ้านชะโนดและกรมการเมืองหลวงโพนสิมเก่า ต่อมาได้ขึ้นปกครองเวียงชะโนดหลังท้าวมหานามผู้เป็นพระเชษฐาถึงแก่กรรม จากนั้นจึงขึ้นปกครองธาตุพนมในยุคหลังสงครามกู้เอกราชของสมเด็จพระเจ้าอนุวงศ์แห่งเวียงจันทน์ โดยขณะนั้น เจ้านายจากราชวงศ์เวียงจันทน์ที่เข้ามาปกครองธาตุพนมกำลังว่างเว้นจากผู้มีอายุควรแก่การปกครองกองข้าโอกาสพระธาตุพนม อาชญานางบุษดีชายาเอกในเจ้าพระรามราชปราณีศรีมหาพุทธปริษัท (ศรี รามางกูร) ซึ่งนางมีศักดิ์เป็นหลานอาของหลวงอามาตย์ราชวงษา (อำนาจ) จึงถือโอกาสเชิญอาของตนเข้ามารักษากองข้าโอกาสพระธาตุพนมเป็นการชั่วคราว
อนึ่ง หลวงอามาตย์ราชวงษา (อำนาจ) เป็นพระโอรสในเจ้าสุวรรณสีหะ (ท้าวคำสิงห์) กวานเวียงชะโนดองค์แรก ผู้ตั้งบ้านชะโนดหรือเวียงท่าชะโนดในฝั่งขวาแม่น้ำโขง และเป็นผู้ตั้งบ้านท่าสะโหน (ท่าชะโน) ในฝั่งซ้ายแม่น้ำโขง เจ้าสุวรรณสีหะ (ท้าวคำสิงห์) เป็นพระเชษฐาในเจ้ารัตนะสิมพะลี (ท้าวแก้วสิมพลี) ผู้ตั้งเมืองบังมุกหรือเมืองมุกดาหารบุรีศรีสัตตาลนครในฝั่งขวาแม่น้ำโขง และเป็นผู้ตั้งบ้านท่าแห่ (ท่าแฮ่) ในฝั่งซ้ายแม่น้ำโขง ทั้งสองพระองค์เป็นพระโอรสในอาชญาบ่าวหลวง (ยั้งขะหม่อมบ่าวหลวง) เจ้าผู้ตั้งเมืองหลวงโพนสิม บ้านหลวง บ้านโพน และบ้านสิม อดีตกวานเวียงดงเขนย กับอาชญานางสิมมา ผู้ตั้งบ้านดงดอกไม้ ซึ่งต่อมาได้ตั้งเป็นเมืองชื่อ คันธบุรี ปัจจุบันคือเมืองไกสอนพมวิหาน ในแขวงสุวรรณเขต ประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชนลาว
หญ้าใต้ใบ
หญ้าใต้ใบ (; ) เป็นพืชล้มลุกในสกุลมะขามป้อม สูงได้ถึง 60 เซนติเมตร ลำต้นและกิ่งเกลี้ยง มีลักษณะแบนและมีปีกเล็กน้อย หูใบรูปไข่แกมรูปใบหอกหรือสามเหลี่ยม ใบเป็นใบเดี่ยว รูปขอบขนานหรือรูปไข่แกมขอบขนาน ก้านใบยาว 0.3-0.9 มิลลิเมตร โคนใบเบี้ยว ขอบใบมีขนเล็กน้อย ปลายใบมนหรือเป็นติ่งหนามสั้น ใบจะหุบในเวลากลางคืนและกางออกในเวลากลางวัน ดอกแยกเพศ โดยดอกเพศผู้เป็นช่อกระจุกกลม 5-7 ดอกย่อย กลีบเลี้ยง 6 กลีบ รูปรีหรือรูปขอบขนานแกมรูปไข่ เกสรเพศผู้ 3 อัน ดอกเพศเมียออกเป็นดอกเดี่ยว มีขนาดใหญ่กว่าดอกตัวผู้เล็กน้อย ผลเป็นแบบแห้งแตก สีเขียว-แดง รูปร่างค่อนข้างกลม เส้นผ่านศูนย์กลาง 2-4 มิลลิเมตร ผิวมีปุ่ม ออกใต้ก้านใบ เมล็ดมีลักษณะสามมุม
หญ้าใต้ใบกระจายพันธุ์ในจีน อินเดีย เอเชียตะวันออกเฉียงใต้จนถึงตอนเหนือของมหาสมุทรแปซิฟิก บางแห่งจัดเป็นวัชพืชและพืชรุกราน หญ้าใต้ใบทั้งต้นต้มกับสมุนไพรอื่นมีสรรพคุณแก้มะเร็งมดลูก แก้ไข้ ขับปัสสาวะ
มณเฑียรระนอง
มณเฑียรระนอง () เป็นไม้ล้มลุกในวงศ์ Linderniaceae มีรากตามข้อ ลำต้นมักเป็นเหลี่ยม เกลี้ยง ใบเดี่ยว เรียงตรงข้าม แผ่นใบเกลี้ยงหรือมีขนประปราย ขอบใบจักฟันเลื่อย ไร้ก้านหรือเกือบไร้ก้าน ใบบางครั้งมีสีน้ำตาลอมแดง ดอกเดี่ยว กลีบเลี้ยงคล้ายรูปปากเปิด หลอดกลีบมีสันเป็นครีบ 5 อัน เกลี้ยงหรือมีขนประปราย กลีบดอกรูปปากเปิด สีม่วง เกสรเพศผู้ 4 อัน คู่ล่างยาวกว่า มีเดือยที่โคนรูปเส้นด้าย อับเรณูเชื่อมติดเป็นคู่ กางออก โคนมีรยางค์ ผลแบบผลแห้งแตก แตกตามแนวตะเข็บเป็น 2 ซีก มีกลีบเลี้ยงหุ้ม เมล็ดขนาดเล็ก จำนวนมาก
มณเฑียรระนองนี้เป็นพืชถิ่นเดียวในไทย พบเฉพาะทางภาคใต้แถบจังหวัดระนอง กระบี่ และสงขลา
โอเดสซา
โอเดสซา (, ) เป็นเมืองใหญ่อันดับสามของประเทศยูเครนและเป็นเมืองท่าสำคัญในทะเลดำ โอเดสซาได้ฉายาว่า "ไข่มุกแห่งทะเลดำ" () "เมืองหลวงใต้" (South Capital) ในช่วง จักรวรรดิรัสเซียและสหภาพโซเวียต และ "แพลไมราตอนใต้" (Southern Palmyra)
โอเดสซาก่อตั้งขึ้นเมื่อ 2600 ปีในช่วงเป็นอาณานิคมในยุคกรีกโบราณ เมืองนี้ยังเป็นหนึ่งในสมรภูมิสำคัญในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองจนเมืองได้รับเกียรติเป็นนครวีรชน
ท้าวสุริยะราชวัตร์ (อ้วน รามางกูร)
ท้าวสุริยะราชวัตร์ (อ้วน รามางกูร) อดีตนายกองข้าอุปัฏฐากผู้ควบคุมท้าวเพี้ยตัวเลกข้าพระมหาธาตุพนม หรือนายกองบ้านธาตุพนมลำดับที่ ๒ ในอำเภอธาตุพนม จังหวัดนครพนม ภาคอีสานของประเทศไทย หลังสิ้นสุดการปกครองแบบเจ้าเมืองหรือขุนโอกาส และเป็นผู้ปกครองธาตุพนมในลำดับที่ ๕
มีนามเดิมว่า ท้าวคำอ้วน หรือ ท้าวอ้วน บรรดาศักดิ์เดิมที่ ท้าวสุริยะ กรมการเมืองผู้ช่วยคณะอาญาสี่เมืองมุกดาหาร เป็นเจ้านายจากตระกูลผู้ปกครองและตั้งเมืองหลวงโพนสิม ในแขวงสะหวันนะเขด ประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชนลาว ที่เข้ามามีความสัมพันธ์ทางเครือญาติกับเจ้านายจากราชวงเวียงจันทน์ผู้ปกครองธาตุพนม จึงได้ขึ้นปกครองธาตุพนมในลำดับที่ ๕ ต่อจากหลวงอามาตย์ราชวงษา (อำนาจ รามางกูร) ผู้เป็นบิดา ก่อนขึ้นปกครองกองข้าพระมหาธาตุพนมนั้น ท้าวอ้วนได้ถูกส่งตัวไปเรียนวิชาการปกครองยังราชสำนักกรุงเทพมหานครตามธรรมเนียมบุตรหลานของเจ้านายหัวเมืองลาว พร้อมกันกับท้าวคูณผู้เป็นน้องชาย เมื่อสำเร็จการศึกษากลับมาบิดาจึงลาออกจากตำแหน่งนายกองข้าพระมหาธาตุพนมแล้วมอบตำแหน่งให้ท้าวสุริยะ (อ้วน) ขึ้นปกครองแทน จึงโปรดเกล้าฯ เลื่อนบรรดาศักดิ์ท้าวสุริยะ (อ้วน) ให้เป็นที่ ท้าวสุริยะราชวัตร์นายกองข้าพระมหาธาตุพนม
ท้าวสุริยะราชวัตร์ (อ้วน) มีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องกับอาชญานางบุษดี พระชายาเอกในเจ้าพระรามราชปราณีศรีมหาพุทธปริษัท (ศรี รามางกูร) เจ้าเมืองหรือขุนโอกาสพระมหาธาตุพนมองค์ที่ ๒ หรือมีศักดิ์เป็นน้องเขยของเจ้าเมืองธาตุพนม เนื่องจากอาชญานางบุษดีนั้นเป็นธิดาในหมื่นนำรวงผู้เป็นพี่ชายร่วมบิดามารดาเดียวกันกับหลวงอามาตย์ราชวงษา (อำนาจ รามางกูร) นายกองข้าพระมหาธาตุพนมท่านแรก ซึ่งเป็นบิดาของท้าวสุริยะราชวัตร์ (อ้วน)
ท้าวสุริยะราชวัตร์ (อ้วน) เป็นนัดดา (หลานปู่) ในเจ้าสุวรรณสีหะ (ท้าวคำสิงห์) กวานเวียงชะโนดองค์แรก และเป็นปนัดดา (เหลนทวด) ในอาชญาบ่าวหลวง (ยั้งขะหม่อมบ่าวหลวง) กับอาชญานางสิมมา ผู้ตั้งเมืองหลวงโพนสิม ปัจจุบันคือบ้านโพนสิม ในแขวงสุวรรณเขต ประเทศลาว
ท้าวสุริยะราชวัตร์ (อ้วน รามางกูร) มีพี่น้องร่วมบิดาแต่ต่างมารดากันทั้งหมด ๑๐ ท่าน ได้แก่
ท้าวสุริยะราชวัตร์ (คูณ รามางกูร)
ท้าวสุริยะราชวัตร์ (คูณ รามางกูร) อดีตนายกองข้าอุปัฏฐากผู้ควบคุมท้าวเพี้ยตัวเลกข้าพระมหาธาตุพนม หรือนายกองบ้านธาตุพนมลำดับที่ ๓ ในอำเภอธาตุพนม จังหวัดนครพนม ภาคอีสานของประเทศไทย หลังสิ้นสุดการปกครองแบบเจ้าเมืองหรือขุนโอกาส และอดีตกรมการเมืองมุกดาหาร
ท้าวสุริยะราชวัตร์ (คูณ) มีนามเดิมว่า ท้าวคูณ บรรดาศักดิ์เดิมที่ ท้าวราชวัตริ์ กรมการเมืองเมืองมุกดาหาร เป็นเจ้านายจากตระกูลผู้ปกครองและตั้งเมืองหลวงโพนสิม ในแขวงสะหวันนะเขด ประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชนลาว ที่เข้ามามีความสัมพันธ์ทางเครือญาติกับเจ้านายจากราชวงเวียงจันทน์ผู้ปกครองธาตุพนม จึงได้ขึ้นปกครองธาตุพนมในลำดับที่ ๖ ต่อจากท้าวสุริยะราชวัตร์ (อ้วน รามางกูร) ผู้เป็นพี่ชาย ก่อนขึ้นปกครองกองข้าพระมหาธาตุพนมนั้น ท้าวคูณได้ถูกส่งตัวไปเรียนวิชาการปกครองยังราชสำนักกรุงเทพมหานครตามธรรมเนียมบุตรหลานของเจ้านายหัวเมืองลาว พร้อมกันกับท้าวอ้วนผู้เป็นพี่ชาย เมื่อสำเร็จการศึกษากลับมาบิดาจึงลาออกจากตำแหน่งนายกองข้าพระมหาธาตุพนมแล้วมอบตำแหน่งให้ท้าวสุริยะ (อ้วน) ขึ้นปกครองแทน จึงโปรดเกล้าฯ เลื่อนบรรดาศักดิ์ท้าวสุริยะ (อ้วน) ให้เป็นที่ ท้าวสุริยะราชวัตร์นายกองข้าพระมหาธาตุพนม ต่อมาไม่นาน ท้าวสุริยะราชวัตร์ (อ้วน) ก็ลาออกจากตำแหน่ง จึงโปรดเกล้าฯ ให้เลื่อนท้าวราชวัตร์ (คูณ) ผู้เป็นน้องชายเป็นนายกองข้าพระมหาธาตุพนมในบรรดาศักดิ์ที่ ท้าวสุริยะราชวัตร์ แทนพี่ชาย
ท้าวสุริยะราชวัตร์ (คูณ) มีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องกับอาชญานางบุษดี ชายาเอกในเจ้าพระรามราชปราณีศรีมหาพุทธปริษัท (ศรี รามางกูร) เจ้าเมืองหรือขุนโอกาสพระมหาธาตุพนมองค์ที่ ๒ อีกด้วย เนื่องจากอาชญานางบุษดีนั้นเป็นธิดาในหมื่นนำรวงผู้เป็นพี่ชายร่วมบิดามารดาเดียวกันกับหลวงอามาตย์ราชวงษา (อำนาจ รามางกูร) บิดาของท้าวสุริยะราชวัตร์ (คูณ)
ท้าวสุริยะราชวัตร์ (คูณ) เป็นนัดดา (หลานปู่) ในเจ้าสุวรรณสีหะ (ท้าวคำสิงห์) กวานเวียงชะโนดองค์แรก และเป็นปนัดดา (เหลนทวด) ในอาชญาบ่าวหลวง (ยั้งขะหม่อมบ่าวหลวง) กับอาชญานางสิมมา ผู้ตั้งเมืองหลวงโพนสิม ปัจจุบันคือบ้านโพนสิม ในแขวงสุวรรณเขต ประเทศลาว
ท้าวสุริยะราชวัตร์ (คูณ รามางกูร) มีพี่น้องร่วมบิดาแต่ต่างมารดากันทั้งหมด ๑๐ ท่าน ได้แก่
ท้าวสุริยะราชวัตร์ (คูณ รามางกูร) สมรสกับอาชญานางแก้วฝา ธิดาในอาชญาท้าวสีหานาม (กวานสีหานาม) ผู้ตั้งบ้านหว้านใหญ่และมีศักดิ์เป็นเชษฐาของท้าวสุริยะราชวัตร์ (คูณ) มีบุตรธิดาทั้งหมด ๖ ท่าน ได้แก่
บีบีเอส ทีวี
บีบีเอส 1 เป็นสถานีโทรทัศน์ภาคภาษาซองคา เริ่มออกอากาศเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน ค.ศ. 1980 โดยรัฐบาลภูฏานเป็นเจ้าของสถานีโทรทัศน์
ยูริโกะ อิชิดะ
ยูริโกะ อิชิดะ () เกิดเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม ค.ศ. 1969 เป็นนักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่น
เจ้าหญิงเซชิ
เจ้าหญิงเซชิ ( ; 1353 – 18 เมษายน 1422) พระราชธิดาใน จักรพรรดิซะงะ จักรพรรดิองค์ที่ 52 ที่ประสูติแต่ ทะชิบะนะ โนะ คะชิโกะ จักรพรรดินี ("โคโง") ในจักรพรรดิซะงะเป็นจักรพรรดินีหรือ โคโง ใน จักรพรรดิจุนนะ จักรพรรดิองค์ที่ 53 และเป็นพระมารดาใน เจ้าชายสึเนะซะดะ อดีตรัชทายาทในจักรพรรดิจุนนะ
จักรพรรดินีโชชิ
จักรพรรดินีโชชิ ( , 1431 - 1517) หรือท่าน โจโตมง-อิง จักรพรรดินีใน จักรพรรดิอิชิโจ และพระราชมารดาของจักรพรรดิถึง 2 พระองค์คือ จักรพรรดิโกะ-อิชิโจ และ จักรพรรดิโกะ-ซุซะกุ
อาเซอร์ไบจานแอร์ไลน์
อาเซอร์ไบจานแอร์ไลน์ () เป็นสายการบินของอาเซอร์ไบจาน มีฐานที่บากู และท่าอากาศยานหลักที่ ท่าอากาศยานนานาชาติเฮย์ดาร์ อาลิเยฟ เป็นสายการบินชั้นนำของ เอเชีย เครือรัฐเอกราช ยุโรป และสหรัฐอเมริกา อาเซอร์ไบจานแอร์ไลน์ยังเป็นสมาชิกของสมาคมขนส่งทางอากาศระหว่างประเทศ
อาเซอร์ไบจานแอร์ไลน์ทำข้อตกลงการบินโดยใช้รหัสเที่ยวบินร่วมกันกับสายการบินอื่น ดังนี้
ฝูงบินของอาเซอร์ไบจานแอร์ไลน์มีเครืองบินเข้ามาประจำการดังนี้ (ข้อมูลในเดือน สิงหาคม 2016) :
ทาจิกแอร์
ทาจิกแอร์ () หรือ ทาจิกิสถานแอร์ไลน์ () เป็นสายการบินแห่งชาติของทาจิกิสถาน มีสำนักงานใหญ่ที่ ท่าอากาศยานนานาชาติดูชานเบ ในกรุงดูชานเบ สายการบินมีท่าอากาศยานหลักคือที่ ท่าอากาศยานนานาชาติดูชานเบ และมีท่าอากาศยานหลักที่คือ Khudzhand Airport ใน Khujand
ทาจิกแอร์ มีจุดหมายปลายทางดังนี้ (ข้อมูลในเดือน ตุลาคม 2016) :ในเดือน มกราคม 2013 ฝูงบินของทาจิกแอร์มีเครืองบินเข้ามาประจำการดังนี้:
ทาจิกแอร์ได้ทำข้อตกลงการบินโดยใช้รหัสเที่ยวบินร่วมกันกับสายการบินนานาชาติ ในเดือน มกราคม 2013 :
แอร์คีร์กีซสถาน
แอร์คีร์กีซสถาน หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ บริษัทอากาศคีร์กีซสถาน " (, ) " เป็นสายการบินของคีร์กีซสถาน มีฐานที่ บิชเคก สายการบินมีท่าอากาศยานหลักคือที่ ท่าอากาศยานนานาชาติมารนัส และมีท่าอากาศยานหลักอีกที่คือ ท่าอากาศยานนานาชาติออช ใน ออช
แอร์คีร์กีซสถานเป็นหนึ่งในสายการบินที่ถูกแบนในสหภาพยุโรป
สายการบินนี้ก่อตั้งในเดือน เมษายน 2001 ในชื่อ Altyn Air ต่อมาได้ไปเปลี่ยนชื่อเป็น บริษัทอากาศคีร์กีซสถาน ในวันที่ 28 กรกฎาคม 2006 หลังจากนั้นได้กลายเป็นสายการบินแห่งชาติร่วมกับคีร์กีซสถานแอร์ไลน์
ในเดือน พฤษภาคม 2015 แอร์คีร์กีซสถาน มีจุดหมายปลายทาง ดังต่อไปนี้
แอร์คีร์กีซสถานได้ทำข้อตกลงการบินโดยใช้รหัสเที่ยวบินร่วมกันกับสายการบินนานาชาติในเดือน เมษายน 2014
ฝูงบินของแอร์คีร์กีซสถานมีเครืองบินเข้ามาประจำการดังนี้ (ข้อมูลในเดือน สิงหาคม 2016)
เคยประจำการในฝูงบิน
จอร์เจียแอร์เวย์
จอร์เจียแอร์เวย์ () ชื่อเดิมคือ "Airzena" เป็นสายการบินแห่งชาติของจอร์เจีย มีที่ทำการหลักที่ทบิลิซี และมีฐานบินหลักที่ท่าอากาศยานนานาชาติทบิลิซี
สายการบินนี้ก่อตั่งขึ่นในเดือน กันยายน 1994 ในชื่อ Airzena ต่อมาในปี 1997 Airzena เปลี่ยนชื่อเป็น Air Georgia ในเดือนธันวาคม 1999 เปลี่ยนชื่อเป็น Airzena Georgian Airlines ก่อนจะใช้ในชื่อปัจจุบันในวันที่ 1 ตุลาคม 2004
ในปี 2014 จอร์เจียแอร์เวย์ ได้เริ่มเที่ยวบินจาก ทบิลิซี ไปยัง เทลอาวีฟ และ และมอสโก
จอร์เจียแอร์เวย์มีจุดหมายปลายทางจากจอร์เจียยัง ออสเตรีย, อิสราเอล, เนเธอร์แลนด์, รัสเซีย และซาอุดีอาระเบีย
ในเดือนเมษายน 2013 จอร์เจียแอร์เวย์ได้ทำ ข้อตกลงการบินโดยใช้รหัสเที่ยวบินร่วมกัน กับสายการบินอื่นดังนี้
ฝูงบินของจอร์เจียแอร์เวย์มีเครืองบินเข้ามาประจำการดังนี้ (ข้อมูลในเดือน สิงหาคม 2016)
จอร์เจียแอร์เวย์ได้มีแผนจะนำเครื่องบินเข้ามา
สาธารณรัฐประชาชนตูวา
สาธารณรัฐประชาชนตูวา หรือ สาธารณรัฐประชาชนเตนนู ตูวา (ตูวาน: Tьva Arat Respuвlik, Тыва Арат Республик, "Tywa Arat Respublik", ; 1921–44) เป็นสาธารณรัฐเอกราชที่แยกตัวออกมาจาก Tuvan protectorate จากจักรวรรดิรัสเซียหรือเป็นที่รู้จักว่า Uryankhaisky Krai ()
ในช่วงที่ตูวาเป็นเอกราชในปี 1921 ถึง 1944 ตูวาได้เป็นรัฐบริวารของสหภาพโซเวียต สหภาพโซเวียตและสาธารณรัฐประชาชนมองโกเลียได้ควบคุมรัฐนี้ก่อนที่ตูวา จะเข้ารวมสหภาพโซเวียตในปี 1944
ปัจจุบันดินแดนในอดีตของเตนู ตูวากลายเป็นส่วนหนึ่งของ สาธารณรัฐตูวา ชึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสหพันธรัฐรัสเซีย
แม่น้ำราวี
แม่น้ำราวี (, ) เป็นแม่น้ำที่อยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศอินเดียและทางตะวันออกของประเทศปากีสถาน มีความยาวรวม 720 กิโลเมตร (450 ไมล์) เป็นหนึ่งในแม่น้ำในระบบแม่น้ำสินธุและหนึ่งในแม่น้ำห้าสายแห่งภูมิภาคปัญจาบ
ในประวัติศาสตร์ยุคพระเวท เรียกแม่น้ำราวีว่า "อิราวดี" (Iravati หรือ Eeraveti–คนละสายกับแม่น้ำอิรวดีในประเทศพม่า) และมีบันทึกในคัมภีร์ฤคเวทว่า ยุทธการสิบกษัตริย์ที่เกิดขึ้นราวศตวรรษที่ 14 ก่อนคริสตกาลเกิดขึ้นใกล้กับแม่น้ำแห่งนี้
แม่น้ำราวีมีต้นกำเนิดที่เทือกเขาหิมาลัย ในเขตกางครา รัฐหิมาจัลประเทศ อินเดีย มีลำน้ำสาขาที่สำคัญสองสายคือ แม่น้ำพุทธุหรือพุธิลและแม่น้ำไมหรือโธนา แต่สายหลักเริ่มที่ตีนเขาแดลเฮาซีในเขตจัมพา ผ่านที่ราบปัญจาบใกล้เมืองมาโธปุระและปฐานโกฏ ก่อนจะไหลตามพรมแดนอินเดีย-ปากีสถานเป็นระยะทาง 80 กิโลเมตร (50 ไมล์) และไหลเข้าปากีสถานไปบรรจบกับแม่น้ำจนาพ
แม่น้ำราวีเป็นหนึ่งในแม่น้ำสามสาย (อีกสองสายคือ แม่น้ำบีอาสและแม่น้ำสตลุช) ที่อยู่ในการดูแลของอินเดียตามสนธิสัญญาแม่น้ำสินธุ มีการใช้ประโยชน์จากแม่น้ำในด้านประมงและชลประทาน และมีการสร้างเขื่อนรันชีตสาครขึ้นเพื่อใช้ผลิตกระแสไฟฟ้า เขื่อนแห่งนี้ตั้งอยู่ใกล้เมืองปฐานโกฏ เริ่มสร้างในปี ค.ศ. 1981 สร้างเสร็จในปี ค.ศ. 2001 มีความจุ 3,280 ล้านลูกบาศก์เมตร มีโรงไฟฟ้าที่มีกำลังผลิต 600 เมกะวัตต์
ท่าอากาศยานนานาชาติอัลมาตี
ท่าอากาศยานนานาชาติอัสมาตี (, , "Mezhdunarodnyy Aeroport Almaty") เป็นท่าอากาศยานนานาชาติของคาซัคสถาน ห่างจากกรุงอัลมาตีไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ ท่าอากาศยานนานาชาติมีการขนส่งผู้โดยสารถึงร้อยละ 68 ในคาซัคสถาน ในปี 2012 ท่าอากาศยานนานาชาติได้รองรับผู้โดยสารเป็นจำนวนรวมทั้งสิ้น 4,003,004 คน
การรถไฟจอร์เจีย
การรถไฟจอร์เจีย (, Sakartvelos Rkinigza) เป็นบริษัทรถไฟแห่งชาติของจอร์เจีย
การรถไฟได้เชื่อมทางรถไฟระหว่างทะเลดำและทะเลแคสเปียน มีทางรถไฟเชื่อมกับ ยุโรปและเอเชียกลาง ประมาณ การรถไฟใช้รางรถไฟแบบ รางรัสเซีย ปัจจุบันการรถไฟมีทางรถไฟยาว 1,323.9 กิโลเมตร (จากทั้งหมด 1,576 กิโลเมตร) การรถไฟมีสะพาน 1,422 แห่ง อุโมงค์ 32 แห่ง สถานีรถไฟสำหรับผู้โดยสาร 22 สถานี และสำหรับสินค้า 114 สถานี
การรถไฟจอร์เจียก่อตั้งในปี 1865 และเริ่มอย่างเป็นทางการในปี 1871 ที่ Poti และ Kvirila (ปัจจุบันคือ Zestaponi) ผู้โดยสารสามารถใช้ได้ตั้งแต่วันที่ 10 ตุลาคม 1872 จาก Poti ไปยังสถานีรถไฟทบิลิซี
เติร์กเมนิสถานแอร์ไลน์
เติร์กเมนิสถานแอร์ไลน์ () เป็นสายการบินแห่งชาติของเติร์กเมนิสถาน มีฐานหลักที่ อาชกาบัต สายการบินมีท่าอากาศยานหลักคือที่ ท่าอากาศยานนานาชาติอาชกาบัต
เติร์กเมนิสถานแอร์ไลน์ ได้ทำ ข้อตกลงการบินโดยใช้รหัสเที่ยวบินร่วมกันกับสายการบินนานาชาติดังนี้
ในเดือนสิงหาคม 2015, ฝูงบินของเติร์กเมนิสถานแอร์ไลน์มีเครืองบินเข้ามาประจำการดังนี้
เติร์กเมนิสถานแอร์ไลน์เคยมีเครืองบินเข้ามาประจำการดังนี้ตูโปเลฟ ตู-154, อันโตนอฟ อัน-24, อันโตนอฟ อัน-26, ยาโกเลฟ ยัค-40, ยาโกเลฟ ยัค-42 และ โบอิง 767-300อีอาร์
แอร์อัสตานา
แอร์อัสตานา () เป็นสายการบินแห่งชาติของคาซัคสถาน มีที่ตั้งที่ อัลมาตี คาซัคสถาน มีฐานการบินหลักที่ ท่าอากาศยานนานาชาติอัสมาตี และอีกที่คือท่าอากาศยานนานาชาติอัสตานา
แอร์อัสตานาได้ทำ ข้อตกลงการบินโดยใช้รหัสเที่ยวบินร่วมกันกับสายการบินนานาชาติดังนี้
ในฝูงบินของแอร์อัสตานามีเครืองบินเข้ามาประจำการดังนี้ (มิถุนายน 2016)
แอร์อัสตานาเคยมีเครื่องบินเข้ามาประจำการดังนี้
อามีร์ ข่าน
อามีร์ ข่าน (, ) เกิดเมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2508 เป็นนักแสดงบอลลีวู้ดชื่อดัง หนังที่สร้างเรื่องให้กับเขาคือ 3 อีเดียด และ พีเค ผู้ชายปาฏิหารย์ ด้านศาสนา เขานับถือศาสนาอิสลาม
เจ้าปิ่นแก้ว
เจ้าปิ่นแก้ว หรือ แม่เจ้าปิ่นแก้ว เป็นพระธิดาในพระยาเทพวงศ์ เจ้าผู้ครองนครแพร่ องค์ที่ 19 กับแม่เจ้าสุชาดาราชเทวี ชายาเอก และเป็นพระมารดาในพระยาพิมพิสารราชา เจ้าผู้ครองนครแพร่ องค์ที่ 21
เจ้าปิ่นแก้ว เป็นราชธิดาในพระยาเทพวงศ์ เจ้าผู้ครองนครแพร่ องค์ที่ 19 ประสูติแต่แม่เจ้าสุชาดาราชเทวี ชายาเอก (ราชธิดาพระยาศรีสุริยวงศ์ (มังไชย) เจ้าผู้ครองนครแพร่ องค์ที่ 18) มีเจ้าพี่เจ้าน้องร่วมเจ้ามารดา คือ
เจ้าปิ่นแก้ว เษกสมรสกับเจ้าพระวังขวา (นามเดิมไม่ปราฏ) พระวังขวานครแพร่ มีโอรส-ธิดา ด้วยกัน 5 คน คือ
ปะตูไซ
ปะตูไซ (; ในอดีตเรียกว่า "อะนุสาวะลี") เป็นอนุสรณ์สถานตั้งอยู่ท้ายสุดทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของถนนล้านช้าง ใจกลางนครเวียงจันทน์ ประเทศลาว ก่อสร้างในระหว่างปี ค.ศ. 1957 ถึงปี ค.ศ. 1968 เพื่อเป็นการสดุดีวีรชนผู้ร่วมรบเพื่อประกาศเอกราชจากประเทศฝรั่งเศส ปะตูไซถูกตกแต่งด้วยศิลปะแบบล้านช้าง นำสัตว์ในตำนานตามความเชื่อของศาสนาพุทธ เช่น กินรี และพญานาค เป็นต้น และเทพเจ้าในศาสนาพราหมณ์-ฮินดู มาตกแต่ง บริเวณโดยรอบมีลานจัดการแสดงน้ำพุประกอบดนตรีและสวนปะตูไซ
ปะตูไซ เป็นคำประสมมาจากคำว่า "ปะตู" (ປະຕູ) หมายถึง "ประตู" และ "ไซ" (ໄຊ) มาจากภาษาสันสกฤตคำว่า "ชะยะ" หมายถึง "ความชนะ" ความหมายของคำจึงเหมือนเช่นเดียวกับคำว่า "ประตูชัย" ในภาษาไทย ส่วนการถอดเป็นอักษรโรมันของคำว่า ปะตูไซ นั้นมีหลายรูปแบบ ได้แก่ Patuxai, Patuxay, Patousai และ Patusai
หลังจากประตูไซสร้างเสร็จ เป็นช่วงที่ลาวมีการปกครองแบบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ สถานที่นี้ถูกรู้จักกันในชื่อ "อะนุสาวะลี" (ອານຸສາວະລີ) ซึ่งหมายถึง "ความทรงจำ" เนื่องจากเป็นอนุสรณ์สถานสำหรับการสดุดีวีรชนจากการประกาศเอกราช ต่อมาในปี ค.ศ. 1975 ขบวนการปฏิวัติฝ่ายคอมมิวนิสต์ปะเทดลาว ยึดอำนาจรัฐบาลได้เด็ดขาดและพระมหากษัตริย์สละราชสมบัติ ทำให้เปลี่ยนการปกครองจากแบบเดิมเป็นสังคมนิยมคอมมิวนิสต์ จึงเปลี่ยนชื่ออะนุสาวะลีเป็น "ปะตูไซ" (ປະຕູໄຊ) เพื่อเป็นเกียรติแก่ชัยชนะของคณะปฏิวัติ จนใช้เรียกกันถึงปัจจุบัน นอกจากนี้ปะตูไซยังถูกเรียกว่าเป็นอาร์กเดอทรียงฟ์แห่งเวียงจันทน์ เนื่องจากมีลักษณะคล้ายกับอาร์กเดอทรียงฟ์เดอเลตวล ในปารีส ประเทศฝรั่งเศส และมีชื่อเล่นเรียกว่า "รันเวย์แนวตั้ง" เพราะใช้ปูนซิเมนต์สำหรับสร้างสนามบิน
ประตูไซสร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์สถานสำหรับสดุดีแก่ทหารลาวที่เสียชีวิตในระหว่างการกอบกู้เอกราชจากประเทศฝรั่งเศสในสงครามโลกครั้งที่สอง
ถูกออกแบบโดย นาย ทำ ไซยะสิทธเสนา สถาปนิกชาวลาว ในปี ค.ศ. 1957 แบบของเขาได้รับเลือกจากกรมโยธาธิการ กรมวิศวกรการทหาร และสถาปนิกเอกชนอีกจำนวนมาก โดย Tham ได้รับเงินค่าตอบแทนเป็นจำนวน 30,000 กีบสำหรับงานออกแบบของเขา วัสดุที่ใช้ก่อสร้างเป็นปูนซิเมนต์จากประเทศสหรัฐอเมริกาที่ไว้ใช่สำหรับสร้างสนามบินใหม่ในเวียงจันทน์ แต่รัฐบาลลาวในสมัยนั้นนำมาใช้ในการสร้างปะตูไซแทน ปะตูไซหยุดการสร้างในปี ค.ศ. 1968 แต่ไม่ได้สร้างเสร็จสมบูรณ์ตามแบบที่ออกแบบไว้ในตอนแรก เพราะสถานการณ์บ้านเมืองที่ผ่านมาปั่นป่วน รวมมูลค่าทั้งหมดประมาณ 63 ล้านกีบ
การกร่อน
ในทางปฐพีวิทยา การกร่อนคืออาการของกระบวนการที่ทำให้พื้นผิวดิน หิน หลุดออก หรือทำละลายออกจากตำแหน่งใด ๆ ของเปลือกโลก ให้เคลื่อนย้ายไปสู่ตำแหน่งอื่น ๆ การกร่อนนี้มีสองรูปแบบคือ การกร่อนทางกล และการกร่อนทางเคมี การกร่อนทางกลคือการที่ดินหรือหินแตกแยกย่อยและเคลื่อนย้ายตำแหน่ง ส่วนการกร่อนทางเคมีคือการที่ดิน หิน หรือแร่ธาตุถูกย้ายตำแหน่งด้วยการละลายในตัวทำละลาย ซึ่งโดยมากคือน้ำ เมื่อละลายแล้วได้รับการพัดพาไปสู่ตำแหน่งใหม่ การกร่อนทั้งสองรูปแบบนี้เป็นผลให้สสารเคลื่อนย้ายตำแหน่งไป ในระดับมิลลิเมตร จนถึงหลายพันกิโลเมตร
การกร่อนตามธรรมชาตินั้นขึ้นอยู่กับปัจจัยขับดันทางธรรมชาติ ซึ่งทำให้เกิดอัตราและรูปแบบการกร่อนที่แตกต่างกัน เช่นการไหลของน้ำฝน การกร่อนของชั้นหินดินดานในแม่น้ำ การกัดเซาะชายฝั่งทะเลโดยคลื่น การกระทบกระแทกโดยธารน้ำแข็ง การกร่อนโดยกระแสลม การไหลของน้ำใต้ดิน หรือการไถล ถล่มของดิน เป็นต้น
นอกจากการกร่อนทางธรรมชาติและ กิจกรรมของมนุษย์ทำให้เกิดการกร่อนด้วยเช่นกัน เช่นการทำการเกษตรอย่างเข้มข้น การทำลายป่าไม้ การสร้างถนน การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศจากกิจกรรมของมนุษย์
ซอนิกบูม
ซอนิกบูม () คือ เสียงที่เกี่ยวข้องกับคลื่นกระแทกหรือช็อกเวฟ เกิดขึ้นจากการที่แหล่งกำเนิดเสียงเคลื่อนที่ในอากาศด้วยอัตราเร็วที่มากกว่าความเร็วเสียง ซอนิกบูมทำให้เกิดพลังงานเสียงปริมาณสูง เสียงคล้ายระเบิด ตัวอย่างของเสียงที่เกิดจากซอนิกบูมอย่างง่ายคือ เสียงของลูกปืนที่วิ่งในอากาศ หรือเสียงของการเหวี่ยงแส้ ตลอดจนเสียงเครื่องบินรบที่บินผ่านไป
อุทกศาสตร์
อุทกศาสตร์ () คือสาขาความรู้ที่เกี่ยวข้องกับการวัดและระบุลักษณะทางกายภาพของมหาสมุทร ทะเล ชายฝั่ง ทะเลสาบ แม่น้ำ ตลอดจนการทำนายการเปลี่ยนแปลง เป้าหมายของศาสตร์นี้คือเพื่อสนับสนุนการเดินทางทางทะเล รวมถึงการพัฒนาด้านเศรษฐศาสตร์ ความมั่นคง การวิจัยทางวิทยาศาสตร์ และสิ่งแวดล้อม
ลมเฉือน
ลมเฉือน () คือกระแสลมหลายกระแสที่มีความแตกต่างด้านความเร็ว และอาจมีความแตกต่างด้านทิศทางร่วมด้วย เกิดขึ้นเหนือบริเวณใดบริเวณหนึ่งในชั้นบรรยากาศที่กินบริเวณไม่กว้างนัก ลมเฉือนมีทั้งแบบแนวตั้งและแนวนอน ลมเฉือนแนวตั้งคือการที่ในบริเวณนั้นความเร็วลมที่ระดับความสูงต่าง ๆ มีความแตกต่างกัน ลมเฉือนแนวนอนคือการที่กระแสลม ณ ระดับความสูงใดความสูงหนึ่ง มีความเร็วไม่เท่ากัน ณ ตำแหน่งต่าง ๆ ที่ความสูงนั้น ๆ
ลมเฉือนสร้างผลกระทบต่อการควบคุมการขึ้นบินและลงจอดของอากาศยานอย่างมีนัยสำคัญ และเป็นส่วนหนึ่งของสาเหตุของอุบัติเหตุในการขนส่งทางอากาศ
สื่อสังคม
สื่อสังคม () หมายถึงสื่ออิเล็กทรอนิกส์ ซึ่งเป็นสื่อกลางที่ให้บุคคลทั่วไปมีส่วนร่วมสร้างและแลกเปลี่ยนความคิดเห็นต่างๆ ผ่านอินเทอร์เน็ตได้ สื่อเหล่านี้เป็นของบริษัทต่างๆ ที่ให้บริการผ่านเว็บไซต์ของตน เช่น เฟซบุ๊ก ไฮไฟฟ์ ทวิตเตอร์ วิกิพีเดีย เป็นต้น
ในทางเทคนิค สื่อสังคมจะหมายถึงโปรแกรมกลุ่มหนึ่งที่ทำงานโดยใช้พื้นฐานและเทคโนโลยีของเว็บ 2.0 เช่น บีโบ มายสเปซ เฟซบุ๊ก ฯลฯ
ในทางธุรกิจเรียกสื่อสังคมว่า สื่อที่ผู้บริโภคสร้างขึ้น () สำหรับกลุ่มบุคคลผู้ติดต่อสื่อสารกันโดยผ่านสื่อสังคม ซึ่งนอกจากจะส่งข่าวสารข้อมูลแลกเปลี่ยนกันแล้ว ยังอาจทำกิจกรรมที่สนใจร่วมกันได้ด้วย
ท่าอากาศยานนานาชาติอาชกาบัต
ท่าอากาศยานนานาชาติอาชกาบัต หรือชื่อเดิม "Saparmurat Türkmenbaşy International Airport" เป็นหนึ่งในสามท่าอากาศยานนานาชาติในเติร์กเมนิสถานอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของอาชกาบัต
ตรินโคมาลี
ตรินโคมาลี (), ติรุโกณมไล () หรือ ตริกุณามฬยะ () เป็นศูนย์กลางการปกครองของเขตตรินโคมาลีและเป็นเมืองท่าพักตากอากาศที่สำคัญของจังหวัดตะวันออก ประเทศศรีลังกา ตั้งอยู่บนชายฝั่งทิศตะวันออกของเกาะ โดยเป็นที่ตั้งของท่าเรือตรินโคมาลี ห่างจากเมืองแจฟฟ์นาไปทางทิศใต้ 113 ไมล์ และห่างจากเมืองแบตทิคาโลอาไปทางทิศเหนือ 69 ไมล์ เมืองตรินโคมาลีเป็นหนึ่งในเมืองศูนย์กลางที่สำคัญของวัฒนธรรมภาษาทมิฬมามากกว่า 2,000 ปี เมืองมีประชากร 99,135 คน เมืองตั้งอยู่บนคาบสมุทรตรินโคมาลี เป็นที่ตั้งของวัดโกเนสวารามและมีซากของวัดโบราณชื่อ วัดพันเสา มีศูนย์วัฒนธรรมตรินโคมาลีที่เปิดในปี ค.ศ. 1897 ยังเป็นที่ตั้งของวิทยาลัยฮินดูตรินโคมาลี เป็นที่ตั้งของสถานีรถไฟตรินโคมาลี
จากบันทึกทางประวัติศาสตร์ เมืองตรินโคมาลีมีอายุมากกว่า 2,500 ปี เริ่มต้นจากการตั้งรกรากโดยเกี่ยวข้องกับวัดโกเนสวาราม ในยุคก่อนสมัยใหม่ ถือเป็นเมืองหนึ่งที่เก่าแก่ที่สุดในเอเชีย เป็นเมืองท่าเรือทางทะเลที่สำคัญและมีการค้าระหว่างประเทศในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้  ในยุคโบราณเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรตะวันออกของประเทศวันนี ภายใต้การปกครองของราชวงศ์ปัลวะ ราชวงศ์โจฬะ ราชวงศ์พันด์ยัน ส่วนเขตเมืองตรินโคมาลีก็ได้สร้างเมืองป้อมปราการขึ้นมาหลังจากที่โปรตุเกสมีชัยเหนืออาณาจักรแจฟฟ์นา โปรตุเกสได้ยึดครองในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 ชาวฮอลันดาและชาวฝรั่งเศสผลัดเปลี่ยนกันครอบครองหลายครั้งก่อนตกเป็นของอังกฤษใน ค.ศ. 1795 ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง เป็นฐานทัพเรือสำคัญของอังกฤษในตะวันออกไกล หลังจากอังกฤษสูญเสียสิงคโปร์ให้แก่ญี่ปุ่นเมื่อ ค.ศ. 1942 ต่อมาใน ค.ศ. 1957 อังกฤษยกฐานทัพให้แก่ศรีลังกา
ท่าเรือมีชื่อเสียงเรื่องเป็นท่าเรือที่ใหญ่โตและการรักษาความปลอดภัย ซึ่งแตกต่างจากที่อื่นในมหาสมุทรอินเดีย สามารถเดินทางได้สะดวกทุกฤดูและหลากหลายยานพาหนะ จุดหมายปลายทางของนักท่องเที่ยว เช่น ชายหาดที่สวยงามอย่าง หาดอัปปูเวลี หาดซัลลี หาดนิลาเวลี มีวัดเก่าแก่ โต้คลื่น ดำน้ำ ตกปลา ดูวาฬ และมีบ่อน้ำพุร้อน ตรินโคมาลียังมีมหาวิทยาลัยอีสเทิร์น ซึ่งเป็นแรงบันดาลใจทางด้านกวี ภาพยนตร์ ดนตรี วรรณกรรม มาหลายศตวรรษทั้งชาวศรีลังกาเองและชาวต่างชาติ
แอร์อาร์มีเนีย
แอร์อาร์มีเนีย CJSC () เป็นสายการบินขนส่งผู้โดยสารมีที่ทำการที่ เยเรวาน อาร์มีเนีย มีท่าอากาศยานหลักคือ ท่าอากาศยานนานาชาติซวาทนอทส์ ใน เยเรวาน
แอร์อาร์มีเนีย จุดหมายปลายทางดังนี้ (ตุลาคม 2014) (all flights suspended until further notice)
อุซเบกิสถานแอร์เวย์
อุซเบกิสถานแอร์เวย์ (, ; ) เป็นสายการบินแห่งชาติของอุซเบกิสถาน มีฐานหลักที่ทาชเคนต์ สายการบินมีท่าอากาศยานหลักคือที่ ท่าอากาศยานนานาชาติทาชเคนต์
อุซเบกิสถานแอร์เวย์ได้ทำข้อตกลงการบินโดยใช้รหัสเที่ยวบินร่วมกันกับสายการบินนานาชาติดังนี้
เฮย์ดาร์ อาลิเยฟ
เฮย์ดาร์ อาลิเยฟ (; ; 10 พฤษภาคม 1923 –13 ธันวาคม ค.ศ. 2003) เป็นนักการเมืองชาวอาเซอร์ไบจานและเป็นประธานาธิบดีคนที่ 3 แห่งอาเซอร์ไบจานจากพรรคนิวอาเซอร์ไบจานและอดีตเลขาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์อาเซอร์ไบจานซึ่งเป็นตำแหน่งประมุขแห่งรัฐที่ปกครองอาเซอร์ไบจานโดยพฤตินัยในปี ค.ศ. 1969 ถึง 1982 อาลิเยฟถึงแก่อสัญกรรมที่ Cleveland Clinic Foundation ในสหรัฐฯ ในวันที่ 13 ธันวาคม ค.ศ. 2003 ด้วยโรคหัวใจล้มเหลวและโรคไต ด้วยอิลฮัม อะลีเยฟ บุตรชายของเขาได้ดำรงตำแหน่งเป็นประธานาธิบดีแห่งอาเซอร์ไบจาน
คลาสส์ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์)
คลาสส์ เป็นภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์แนวบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์และชีวิตจากเกาะอังกฤษและเป็นรายการแตกแขนงของ "ดอกเตอร์ฮู" ถูกสร้างและเขียนบทโดย แพทริก เนสส์, ผู้ที่ควบคู่การผลิต "ดอกเตอร์ฮู" โชว์รันเนอร์และนักเขียนนำ สตีเว่น มอฟแฟต, และไบรอัน มินชิน, ผู้ที่มีบทบาทเป็นโปรดิวเซอร์ใน "ดอกเตอร์ฮู" และภาคแยกเรื่องก่อนอย่าง, "ทอร์ชวู้ด" กับ "ซาร่าห์ เจน แอดเวนเจอร์ส" ชุดแรกมีทั้งหมดแปดตอนจะถูกนำไปฉายใน บีบีซี ทรี วันที่ 22 ตุลาคม 2016 ภายในชุดภาพยนตร์จะมุ่งเน้นเกี่ยวกับตัวนักเรียนทั้งหกคนและบุคลากรใน โคลฮิลอคาเดมี่ จัดการกับภัยคุกคามของมนุษย์ต่างดาว
การเปิดตัวครั้งแรกของชุดภาพยนตร์ได้ผลรับทางบวกจากเหล่านักวิจารณ์รวมถึงนักเขียนจาก "เดอะการ์เดียน", "สื่อสิ่งพิมพ์เดนนิช", "เวลส์ออนไลน์", และ "บริสเบนไทม์" "เวลส์ออนไลน์" ได้ให้คะแนนห้าดาวเต็มห้าดาว — และ "บริสเบนไทม์" ให้สามดาวครึ่งเต็มสี่ดาว
ชุดภาพยนตร์ได้ถูกจัดฉากขึ้นใน โคลฮิลอคาเดมี่, โรงเรียนที่ถูกสมมุติขึ้นมาประกอบในเรื่อง "ดอกเตอร์ฮู" ตั้งแต่ช่วง ชุดภาพยนตร์ต้นตำรับปี 1963, จะมุ่งเน้นไปที่ตัวเด็กนักเรียนทั้งหกและเหล่าบุคลากร, รวมถึง มิสเตอร์อาร์มิเทจ (ไนเจล เบตต์), ตัวประกอบจาก ปีที่ 8 ของ "ดอกเตอร์ฮู".
ตัวละครหลักทั้งหกคน ของโคลฮิลอคาเดมี่ล้วนมีความลับของตัวเองและจุดประสงค์ พวกเขาต้องจัดการกับความเหน็ดเหนื่อยทุกวัน, รวมถึงเพื่อน, ครอบครัว, ภาระที่โรงเรียน, เซ็กส์, และความเศร้าโศก, แต่ก็มีความน่าสะพรึงกลัวที่ข้ามเวลามาหาพวกเขา เดอะ ดอกเตอร์และจักรกลข้ามเวลาของเขาได้สร้างกำแพงบางๆ ระหว่างกาลเวลาและอวกาศ, และปีศาจร้ายเหนือจินตนาการกำลังวางแผนที่จะทำลายกำแพงนั้นและสร้างความหายนะบนแผ่นดินโลก 
ชุดภาพยนตร์ได้ถูกประกาศขึ้นเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ.2015 สตีเว่น มอฟแฟต ผู้อำนวยการผลิขชุดภาพยนตร์ ได้เผยขึ้นในวันที่ 27 เมษายน ค.ศ.2016 ว่าโรงเรียนโคลฮิลจะไม่ใช่แค่โรงเรียนอีกต่อไปแต่จะเป็นอคาเดมี่แทน เอ็ด บาซัลเกตต์ เป็นผู้กำกับคำแรกที่ป่าวประกาศการจัดทำชุดภาพยนตร์ ฟิลลิปป้า แลงเดล จะกำกับทั้งหมดสองตอน เวน ยิป ก็ได้มีส่วนร่วมในการกำกับตอนทั้งหลายให้กับชุดภาพยนตร์เช่นกัน รวมถึงจูเลี่ยน โฮลมส์จะกำกับตอนจบ
ในวันที่ 4 เมษายน ค.ศ.2016 ก็ได้มีการเปิดตัวชื่อของเหล่านักแสดงนำ เกรก อัสติน,เฟดี้ เอลซาเยด, โซฟี ฮอปกินส์ และ วิเวียน โอปราห์ได้เป็นสี่ในหกนักแสดงนำ, อัสตินได้เล่นเป็นตัวละครที่มีชื่อว่าชาร์ลีในขณะที่ แคเธอรีน เคลลี่ แสดงเป็นมิสควิล
, อาจารย์ของโรงเรียนโคลฮิลอคาเดมี่ ไนเจล เบตต์ ได้กลับมารับบทเป็นมิสเตอร์อาร์มิเทจจากตอน "Into the Dalek", "The Caretaker" และ "Dark Water" จาก ปีที่แปด ของ "ดอกเตอร์ฮู" พอล มาร์ค เดวิส ก็ได้กลับมารับบทเช่นกัน และแอนนา ชาฟเฟอร์ได้แสดงเป็นตัวละครที่มีชื่อว่าราเชลในเรื่อง
แพทริก เนสส์เผยในทวิตเตอร์ว่าหนึ่งในตัวละครนำชายจะมีชายหนุ่มเป็นแฟน ปีเตอร์ คาพัลดี้ ผู้ที่ได้รับบทบาทเป็น ดอกเตอร์คนที่สิบสองก็ได้ปรากฏตัวตั้งแต่ต้นเรื่องของชุดภาพยนตร์
"คลาสส์" ได้เริ่มการถ่ายทำเมื่อวันที่ 4 เมษายน ค.ศ.2016 เวน ยิปได้รายงานต่อบล็อกของเขาว่าได้ถ่ายทำเสร็จภายในวันที่ 16 สิงหาคม ค.ศ.2016 Filming wrapped on 2 September 2016.
จังหวัดโพธิสัตว์
โพธิสัตว์ หรือ โปสัต () เป็นจังหวัดหนึ่งใน 25 แห่งของประเทศกัมพูชา ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของประเทศ มีอาณาเขตติดต่อเรียงตามเข็มนาฬิกาดังนี้ จังหวัดพระตะบอง โตนเลสาบ จังหวัดกำปงชนัง จังหวัดกำปงสปือ จังหวัดเกาะกง และประเทศไทยบริเวณจังหวัดตราด ในเชิงภูมิศาสตร์กายภาพ จังหวัดโพธิสัตว์ตั้งอยู่ระหว่างโตนเลสาบกับทิศเหนือของทิวเขาบรรทัด โดยมีแม่น้ำโพธิสัตว์ตัดผ่านกลางจังหวัดโดยตลอด ไหลจากทิวเขาบรรทัดในทิศตะวันตกไปบรรจบโตนเลสาบในทิศตะวันออก
จังหวัดโพธิสัตว์เป็นจังหวัดที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 4 ของประเทศ ทว่ามีจำนวนประชากรมากที่สุดเป็นอันดับ 14 การเดินทางสามารถเข้าถึงโดยทางรถยนต์ โดยใช้ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 5 และถนนสายเล็กต่าง ๆ นอกจากนี้ยังเข้าถึงได้โดยทางเรือและทางรถไฟอีกด้วย
จังหวัดโพธิสัตว์เป็นที่ตั้งของวัดบากาน () ซึ่งเชื่อกันว่ามีเจดีย์ที่เก่าแก่ที่สุดในกัมพูชาที่ยังคงใช้งานอยู่ นอกจากนี้ยังถือเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดแห่งหนึ่งของชาวพุทธในกัมพูชา
ภูมิศาสตร์กายภาพของจังหวัดโพธิสัตว์มีความหลากหลายประกอบด้วยชีวภูมิภาคที่แตกต่างกัน ตั้งแต่เทือกเขาที่มีป่าไม้ปกคลุมอย่างหนาแน่น ที่ราบอันอุดมสมบูรณ์ ไปจนถึงที่ราบลุ่มโตนเลสาบ ยังคงมีพื้นที่ป่าอยู่ราวร้อยละ 58 ของพื้นที่จังหวัด ทิวเขาบรรทัดประกอบด้วยภูเขาสูงทางทิศตะวันตกถึงตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัด บริเวณเขตติดต่อกับประเทศไทยและชายฝั่งทะเล ความชันของพื้นที่ลาดลงไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือซึ่งเป็นที่ราบอุดมสมบูรณ์ต่อเนื่องเข้าไปในจังหวัดพระตะบอง ที่ซึ่งมีการปลูกข้าวและเก็บเกี่ยวข้าวมากเป็นลำดับต้นของกัมพูชา แม่น้ำโพธิสัตว์มีต้นกำเนิดในทิวเขาบรรทัด ไหลตามทิศทางดังกล่าว และไหลลงโตนเลสาบในที่สุด จังหวัดโพธิสัตว์เป็นจังหวัดหนึ่งใน 9 แห่งที่พื้นที่บางส่วนตั้งอยู่ในเขตสงวนชีวมณฑลโตนเลสาบ
จังหวัดโพธิสัตว์แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 6 อำเภอ 49 ตำบล 502 หมู่บ้าน รายชื่ออำเภอมีดังนี้
ฟุจิวะระ โนะ คิสึชิ
ฟุจิวะระ โนะ คิสึชิ () จักรพรรดินีใน จักรพรรดิโกะ-ซะงะ จักรพรรดิองค์ที่ 88 และเป็นพระราชมารดาของจักรพรรดิถึง 2 พระองค์คือ จักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะ จักรพรรดิองค์ที่ 89 และ จักรพรรดิคะเมะยะมะ จักรพรรดิองค์ที่ 90
การปลดปล่อยกรุงปารีส
การปลดปล่อยกรุงปารีส (ยังเป็นที่รู้จักกันคือ ยุทธการเพื่อปารีสและเบลเยียม) เป็นปฏิบัติการทางทหารที่เกิดขึ้นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ตั้งแต่วันที่ 19 สิงหาคม ค.ศ. 1944 จนกระทั่งกองทหารรักษาการณ์ของเยอรมันได้ยอมจำนนที่เมืองหลวงของฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 1944 กรุงปารีสได้ถูกปกครองโดยนาซีเยอรมนีตั้งแต่ได้เซ็นลงนามในการสงบศึกที่กงเปียญครั้งที่สอง เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1940 ภายหลังจากนั้นกองทัพเวร์มัคท์ได้เข้ายึดครองทางตอนเหนือและตะวันตกของฝรั่งเศส
การปลดปล่อยได้เริ่มต้นขึ้นเมื่อกองกำลังฝรั่งเศสแห่งกิจการภายใน—โครงสร้างทางทหารของขบวนการต่อต้านฝรั่งเศส—ได้ทำการก่อการกำเริบเข้าปะทะกับกองทหารรักษาการณ์ของเยอรมันตามเส้นทางการเคลื่อนทัพของกองทัพสหรัฐที่สาม ภายใต้การนำของจอร์จ แพตตัน เมื่อคืนวันที่ 24 สิงหาคม ส่วนหนึ่งของกองพลยานเกราะฝรั่งเศสที่ 2 ของนายพล Philippe Leclerc ได้เคลื่อนพลไปยังกรุงปารีส และมาถึงออแตลเดอวีลไม่นานหลังเที่ยงคืน เช้าวันต่อมา วันที่ 25 สิงหาคม กองกำลังจำนวนมากของกองพลยานเกราะที่ 2 และกองพลทหารราบที่ 4 แห่งสหรัฐได้เคลื่อนทัพเข้าสู่เมือง ดรีทริซ ฟอน โคลทิซ ผู้บัญชาการของกองทหารรักษาการณ์เยอรมันและฝ่ายอำนาจปกครองทหารในกรุงปารีส ได้ยอมจำนนต่อฝรั่งเศสที่โรงแรม Meurice กองบัญาชาการใหญ่ของฝรั่งเศสได้ถูกจัดตั้งขึ้นมาใหม่ ในขณะที่นายพล ชาร์ล เดอ โกล ได้เดินทางมาถึงเพื่อเข้าควบคุมเมืองในฐานะผู้นำแห่งรัฐบาลชั่วคราวแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส
การให้ความร่วมมือกับศัตรูในทางแนวนอน คือหญิงสาวชาวฝรั่งเศลจำนวนมากนั้นได้มีความสัมพันธ์เชิงโรแมนติกกับทหารเยอรมันผู้รุกรานด้วยความยินยอมพร้อมใจหรือการบังคับขู่เข็ญ แต่หลังจากสัมพันธมิตรได้ปลดปล่อยฝรั่งเศลได้สำเร็จและกองทัพเยอรมันล่าถอย ผู้หญิงเหล่านั้นก็ถูกฝูงชนชาวฝรั่งเศลจับโกนผมจนหัวล้านและฉีกเสื้อผ้าเพื่อเป็นการประจานในข้อหาทรยศต่อชาติ