hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ปลาทูน่าเขี้ยวหมา
ปลาทูน่าเขี้ยวหมา หรือ ปลาโอฟันหมา (; ) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาอินทรี (Scombridae)
จัดเป็นปลาโอ หรือปลาทูน่าชนิดหนึ่ง ที่มีเพียงชนิดเดียวเท่านั้นในสกุล "Gymnosarda" มีรูปร่างเพรียวยาวเป็นทรงกระสวยหรือตอร์ปิโดป้อม ครีบหลังตอนท้ายคล้ายกับของปลาทู ครีบหางเว้าลึก โคนครีบมีสันเล็ก ๆ ผิวเรียบ บริเวณครีบอกมีแถบเกล็ดหนา ครีบอกมีขนาดเล็ก ลำตัวสีเงินอมฟ้า มีลายเส้นสีคล้ำที่ด้านท้าย ด้านท้องสีจาง ครีบสีคล้ำ
มีขนาดความยาวโดยเฉลี่ย 100 เซนติเมตร หรือ 1 เมตร โตเต็มที่ได้ถึง 160 เซนติเมตร หรือ 1.6 เมตร
เป็นปลาที่อาศัยอยู่ลำพังเพียงตัวเดียวหรือเป็นกลุ่มเล็ก ๆ ในระดับกลางน้ำในทะเลเปิดในแนวปะการังที่ค่อนข้างลึก หรือข้างเกาะ พบกระจายพันธุ์ในมหาสมุทรอินเดียและมหาสมุทรแปซิฟิก ในน่านน้ำไทยพบได้เฉพาะฝั่งทะเลอันดามัน เป็นปลาที่พบได้น้อย
นิยมตกเป็นเกมกีฬา และบริโภคเป็นปลาเศรษฐกิจ
ปลากะมงครีบฟ้า
ปลากะมงครีบฟ้า หรือ ปลามงครีบฟ้า (; ) ปลาทะเลขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหางแข็ง (Carangidae)
มีลำตัวแบนข้างมาก ครีบหลังและครีบก้นยกสูง ครีบหางเล็ก ครีบอกยาวเป็นรูปเคียว ลำตัวสีเงินแวววาวอมฟ้า มีจุดประสีคล้ำหรือสีเหลือง ครีบมีสีฟ้าอ่อนถึงฟ้าสด
มีความยาวเต็มที่ 120 เซนติเมตร ขนาดโดยเฉลี่ย 60 เซนติเมตร มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ในระดับกลางน้ำ ไล่ล่าปลาขนาดเล็ก เช่น ปลากะตัก รวมถึงสัตว์น้ำอย่างอื่น เช่น หมึก กินเป็นอาหาร พบกระจายพันธุ์ในแถบอินโด-แปซิฟิก ตั้งแต่ทะเลแดงจนถึงแอฟริกาตะวันออก, ตอนเหนือของหมู่เกาะริวกิว, ตอนใต้ของนิวแคลิโดเนีย แถบอเมริกากลาง เม็กซิโกจนถึงปานามา ในน่านน้ำไทย พบได้บ่อยทั้งฝั่งอ่าวไทยและอันดามัน ในฮาวายมีรายงานว่าผสมข้ามพันธุ์กับปลาหางกิ่วหม้อ ("C. sexfasciatus") ด้วย เป็นปลาที่นิยมตกกันเป็นเกมกีฬา และใช้เนื้อในการบริโภค
อันดับย่อยปลากะพง
อันดับย่อยปลากะพง () เป็นอันดับย่อยของปลากระดูกแข็งในอันดับปลากะพง (Perciformes) จัดเป็น 1 ใน 18 อันดับย่อยของอันดับนี้ ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Percoidei
เป็นปลาส่วนใหญ่ในอันดับนี้ พบได้ทั้งน้ำจืด, น้ำกร่อย, ทะเล
/* การจำแนก */
อันดับย่อยปลานกขุนทอง
อันดับย่อยปลานกขุนทอง () เป็นอันดับย่อยของปลาทะเลกระดูกแข็ง ในอันดับปลากะพง (Perciformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Labroidei
เป็นปลาที่มีลักษณะร่วมกัน คือ มีริมฝีปากหนา พบได้ทั้งน้ำจืด, น้ำกร่อย และทะเล ซึ่งปลาในอันดับย่อยนี้ ที่เป็นที่รู้จักดี คือ ปลานกขุนทอง, ปลานกแก้ว, ปลาสลิดหิน, ปลาการ์ตูน และปลาหมอสี
พบทั้งหมด 6 วงศ์
สลัดได
สลัดได () "เป็นพันธุ์ไม้ประดับอีกชนิดหนึ่ง ที่เป็นพืชสมุนไพรรักษาโรคได้ ต้นพืชชนิดนี้ถ้าจะนำมาใช้จะต้องมีความระมัดระวังให้มาก เพราะสลัดได ส่วนที่เป็นลำต้น กิ่งก้าน ดอก จะมียาง และ ยางนี้จะมีพิษค่อนข้างรุนแรง ถ้าใช้อย่างถูกวิธี ก็จะให้ประโยชน์" "แก่นกลางต้นที่อายุมาก ๆ จะมีกลิ่นหอมเฉพาะตัว เรียก" "กะลำพัก"
มีถิ่นกำเนิดใน เอเชีย เขตร้อน พบมากตามก้อนหินริมเขา และพื้นที่ร้อนชื้นปลูกได้โดยการปักชำ และเพาะเมล็ด นิยมปลูกตามสวนสมุนไพร
ใน ประเทศไทย มีชื่อเรียกตามท้องถิ่นต่างกันไป เช่น
อ็องรี มูโอ
อ็องรี มูโอ (; 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1826 - 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1861) เป็นนักสำรวจและนักธรรมชาติวิทยาชาวฝรั่งเศส มีชื่อเสียงในช่วงกลางศตวรรษที่ 19 ในฐานะผู้ทำให้โลกตะวันตกรู้จักเมืองพระนคร จากหนังสือชื่อ "Voyage dans les royaumes de Siam, de Cambodge, de Laos et autres parties centrales de l'Indochine" (Travels in the Central Parts of Indo-China (Siam), Cambodia, and Laos During the Years 1858, 1859, and 1860; ตีพิมพ์ ค.ศ. 1863)
มูโอเกิดที่มงเบลียาร์ ใกล้ชายแดนสวิตเซอร์แลนด์ ในวัยเด็กเขาใช้ชีวิตในรัสเซีย ใช้เวลากว่าสิบปีศึกษาและเป็นครูสอนภาษารัสเซีย จากนั้นได้เดินทางท่องเที่ยวในยุโรปและเอเชียพร้อมกับพี่ชาย และได้ศึกษาวิทยาการด้านการถ่ายภาพของหลุยส์ ดาแกร์ ในปี พ.ศ. 2400 เขาตัดสินใจเดินทางไปยังสิงคโปร์และสยาม เพื่อเดินทางสำรวจและเก็บตัวอย่างทางพฤกษศาสตร์ในอยุธยาและอินโดจีน หลังจากได้อ่านหนังสือชื่อ "The Kingdom and People of Siam" ของจอห์น เบาริง
มูโอเดินทางจากลอนดอนมายังกรุงเทพฯเมื่อ 27 เมษายน พ.ศ. 2401 เมื่อมาถึงสยาม มูโอได้ออกสำรวจในเส้นทางต่างๆ 4 เส้นทางด้วยกันคือ
สัตว์เลื้อยคลานสองชนิดในเอเชียได้ตั้งชื่อตามชื่อของมูโอ : "Cuora mouhotii" (เต่าชนิดหนึ่ง) ; และ "Oligodon mouhoti" (งูชนิดหนึ่ง)
กระพังโหม
กระพังโหม(กลาง) หรือจมูกปลาหลด อยู่ในวงศ์ Asclepiadaceae เป็นไม้เถาขนาดเล็ก ไม่มีกลิ่น ยอดอ่อนมีขนเล็กน้อย ยางสีขาว ใบเดี่ยวทรงยาวแคบ เรียงตรงข้าม ดอกออกตามซอกใบ กลีบดอกสีขาวอมชมพู ริมขอบกลีบมีขน ผลรูปไข่ ปลายโค้งเรียว เปลือกนิ่ม แก่แล้วแตกด้านเดียว มีเมล็ดมาก ปลายเมล็ดมีขนติดอยู่เป็นกระจุก ช่วยให้กระจายพันธุ์ได้ไกล
ใบและดอกรับประทานได้ รากและใบมีรสขม แก้ไข้จับสั่น ในอินเดีย จีน และอินโดนีเซียใช้ดอก ใบ และผล ต้มเอาน้ำกลั้วคอ ชะล้างแผลเพื่อฆ่าเชื้อ
อันดับย่อยปลากระโทง
อันดับย่อยปลากระโทง () เป็นอันดับย่อยของปลากระดูกแข็งทะเล ในอันดับปลากะพง (Perciformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Xiphioidei
เป็นปลาทะเลขนาดใหญ่ เมื่อโตเต็มที่แล้วมีขนาดลำตัวเกินกว่า 1 เมตร มีจุดเด่น คือ มีจะงอยปากบนยาวแหลมใช้สำหรับไล่ต้อนปลาขนาดเล็กเป็นอาหาร และสำหรับป้องกันตัว เป็นปลาที่ว่ายน้ำได้รวดเร็วว่องไวมาก
แบ่งออกเป็น 2 วงศ์ คือ
อันดับย่อยปลาทูน่า
อันดับย่อยปลาทูน่า () เป็นอันดับย่อยของปลาทะเลกระดูกแข็ง ในอันดับปลากะพง (Perciformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Scombroidei
แบ่งออกเป็นวงศ์ต่าง ๆ ได้ดังนี้โดยปลาที่เป็นที่รู้จักกันดีในอันดับย่อยนี้ คือ ปลาโอ, ปลาทูน่า, ปลาอินทรี, ปลาดาบ เป็นต้น
อันดับย่อยปลาขี้ตังเบ็ด
อันดับย่อยปลาขี้ตังเบ็ด หรือ อันดับย่อยปลาขี้ตัง () อันดับย่อยของปลาทะเลกระดูกแข็งอันดับหนึ่ง ในอันดับปลากะพง (Perciformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Acanthuroidei
ปลาในอันดับย่อยนี้ ที่เป็นที่รู้จักกันดี ได้แก่ ปลาขี้ตังเบ็ด, ปลาขี้ตัง, ปลาค้างคาว เป็นต้น บางชนิดสามารถปรับตัวให้อยู่ในน้ำกร่อยหรือน้ำจืดสนิทได้
กองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการ
กองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการ (กบข.) เป็นกองทุนที่จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัญญัติกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการ พ.ศ. 2539 โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นหลักประกันการจ่ายบำเหน็จบำนาญและให้ประโยชน์ตอบแทนการรับราชการแก่ข้าราชเมื่อออกจากราชการ เพื่อส่งเสริมการออมทรัพย์ของสมาชิก และเพื่อจัดสวัสดิการและสิทธิประโยชน์อื่นให้แก่สมาชิก
กบข. สนับสนุนให้มีการบริหารจัดการด้านการเงินการคลังภาครัฐที่ดี จัดสรรงบประมาณรองรับภาระรายจ่ายด้านบำเหน็จบำนาญอย่างเหมาะสม นอกจากนี้ยังส่งเสริมให้ข้าราชการสมาชิกมีเงินออมเพียงพอสำหรับชีวิตหลังเกษียณ ซึ่งคณะกรรมการและสำนักงาน ได้มุ่งมั่นดำเนินงานให้ได้มาตรฐานสากลอย่างเต็มที่ ทำให้ กบข. ได้รับการยอมรับและได้รับการสนับสนุน
จนเป็นกองทุนขนาดใหญ่ที่มีสมาชิกมากกว่า 1 ล้านคน กบข. เป็นนิติบุคคลที่จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการ พ.ศ. 2539 โดยมีคณะกรรมการกองทุน ทำหน้าที่กำหนดนโยบาย และออกระเบียบ ข้อบังคับ ประกาศ และคำสั่งในการบริหารกิจการของกองทุน ทั้งยังมีอำนาจหน้าที่กำกับดูแลการจัดการกองทุนตลอดจนกำหนดนโยบายการลงทุนตามหลักเกณฑ์ที่กำหนดในกฎกระทรวงต่าง ๆ
ชา ซึง-ว็อน
ชา ซึง-ว็อน (; ; 7 มิถุนายน ค.ศ. 1970 คยองกี ประเทศเกาหลีใต้ — ) เป็นนักแสดงและนายแบบชาวเกาหลีใต้
ชา ซึง-ว็อน ได้ลาออกจากมหาวิทยาลัยซองคยูนกวาน และเริ่มต้นอาชีพนายแบบที่ประสบความสำเร็จในปี ค.ศ. 1996 เขาได้รับบทละครเรื่อง New York Story ซึ่งก็จะนำปูทางไปสู่วงการภาพยนตร์
แม้ว่าเขาจะได้รับบทในภาพยนตร์เรื่อง Holiday In Seoul (1997) และหลายบทที่ตามมาของเขา ก็ไม่ได้ทำให้เขากลายเป็นดาวเด่น เขาเริ่มเป็นที่ดึงดูดความสนใจ จาก ภาพยนตร์ Libera Me ใน ค.ศ. 2000 ช่วงฤดูร้อนถัดมา ก็ประสบผลสำเร็จอย่างมากจากภาพยนตร์แนวตลก เรื่อง Kick the Moon ของ Kim Sang-jin (มียอดขายมากกว่า 4.3 ล้านแผ่น) ทำให้เขากลายเป็นนักแสดงนำในวงการนี้ที่มีเสน่ห์ดึงดูดอย่างมาก นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ชา ซึง-ว็อนได้กลายเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่ทำรายได้ทะลุบ็อกซ์ออฟฟิศในประเทศ ในการสำรวจผู้ผลิตภาพยนตร์ปี ค.ศ. 2005 เขาได้รับการจัดอันดับให้เป็นหนึ่งในสิบอันดับ bankable stars.
ในช่วงต้นปี ค.ศ. 2003 ชา ซึง-ว็อน ได้รับบทเป็น คิม บองดู ครูหนุ่มโรงเรียนมัธยมจอมเจ้าเล่ห์ที่ใช้กลเม็ดสารพัดในการรับเงินแป๊ะเจี๊ยะจากผู้ปกครองของลูกศิษย์ ในภาพยนตร์เรื่อง My Teacher, Mr.Kim ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำรายได้มาแล้วกว่า 2.4 ล้าน และทำให้เขาได้รับการยกย่องจากความสามารถในการแสดงของเขา (หลังจากนั้นเขาก็ร่วมงานกับผู้กำกับจางกึนซองในปี 2007 ในเรื่อง Small Town Rivals) บทต่อไปของเขาในภาพยนตร์ "Ghost House" รวมมือกับผู้กำกับคิมซังจินในภาพยนตร์แนวตลกที่ได้รับความประสบความสำเร็จ เกี่ยวกับชายคนหนึ่งที่ซื้อบ้านในฝัน และตกหลุมรักกับหญิงสาวซึ่งเป็นผีในบ้านหลังนั้น ซึ่งรับบทโดย จาง ซอฮี
ในปี ค.ศ. 2005 เขากลายเป็นที่รู้จักในการปรากฏตัวในหนังสยองขวัญ เรื่อง "Blood Rain" ภาพยนตร์เรื่องนี้ประสบความสำเร็จอย่างไม่คาดฝัน ทำให้เขาได้เป็นที่นิยมในหมู่แฟนคลับ เขายังได้โชว์เก่งกาจของตัวเองในเรื่อง Jang Jin 's Murder นอกจากนี้แล้วยังได้แสดงแนวเมโลดราม่าเป็นครั้งแรก ในเรื่อง Over the Border (2006) เกี่ยวกับผู้พ่ายแพ้ชาวเกาหลีเหนือ จากนั้นเขาก็ร่วมแสดงภาพยนตร์กับจางจินในภาพยนตร์ เรื่อง My Son (2007) และเขายังกล่าวอีกด้วยว่าประสบการณ์ของเขาในฐานะพ่อช่วยในการเรียนรู้ตัวละครนี้ได้มาก ซึงว็อนได้กลับไปฉายแววบนจอโทรทัศน์อีกครั้งในปี ค.ศ. 2009 ในซีรีส์เรื่อง The City Hall เขียนโดยนักเขียนคิมอึนซูค
ในปี ค.ศ. 2010 เป็นปีที่ยุ่งเหยิงมากสำหรับเขา เขาได้ปรากฏในภาพยนตร์ Blades of Blood และภาพยนตร์สงครามเกาหลี ตามมาด้วยซีรีส์เรื่อง of War
ในปี ค.ศ. 2011 ซึงว็อนได้แสดงละครคอมมิดี้โรแมนติกเรื่อง ยัยนี่โดนใจซุปตาร์ ออกอากาศทางช่อง MBC
ในปี ค.ศ. 2012 ซึงว็อนได้เล่นละครเวทีในเรื่อง Bring Me My Chariot Fire กับนักแสดงญี่ปุ่นชื่อ สึโยะชิ คุซะนะงิ, เรียวโกะ ฮิโระซุเอะ, เทะรุยุกิ คะงะวะ, และนักแสดงรุ่นเก๋าชาวเกาหลีอย่าง คิมอีซูซุ
ในปี ค.ศ. 2014 ซึงว็อนได้เซ็นสัญญาเป็นนักแสดงค่าย วายจี เอ็นเตอร์เทนเมนต์ และในปีเดียวก็ก็ได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง Man on High Heels
ในปี ค.ศ. 2015 ซึงว็อนได้รับบทใน ซึ่งทำให้เขาได้รับฉายา "Chajumma" และต่อมาได้รับบทเจ้าชายควังแฮ ในละครเรื่อง Splendid Politics
ชา ซึง-ว็อน สูง 188 เซนติเมตร หนัก 80 กิโลกรัม นับถือศาสนาคริสต์ นิกายโรมันคาทอลิก จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัย Dan Kook เอกสาขาวิศวกรรม
ซูโซ (นักฟุตบอล)
ซูโซ () มีชื่อเต็มว่า เฆซุส โฆอากิน เฟร์นันเดซ ซาเอนซ์ เด ลา ตอร์เร () เกิดเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1993 ที่เมืองกาดิซ ประเทศสเปน เป็นนักฟุตบอลของทีมชาติสเปนชุดเยาวชน และเอซีมิลาน ในตำแหน่งกองกลาง
ซูโซไม่ประสบความสำเร็จในการเล่นกับลิเวอร์พูล ในพรีเมียร์ลีก อังกฤษ จึงโดนยืมตัวไปเล่นให้กับอูเด อัลเมริอา ในลาลิกา สเปน จนกระทั่งในต้นปี ค.ศ. 2015 จึงได้ย้ายไปสังกัดเอซีมิลาน ในเซเรียอา อิตาลี อย่างถาวร
วอลเลย์บอลหญิงเอวีซีคัพ 2012
วอลเลย์บอลหญิงเอวีซีคัพ 2012 จัดขึ้นที่ เมืองอัลมาตี ประเทศคาซัคสถาน ทีมที่ชนะเลิศในการแข่งขันคือ วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย
การแบ่งกลุ่มขึ้นกับอันดับจากวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2011
รายชื่อนักกีฬา
วรรณา บัวแก้ว, ปิยะนุช แป้นน้อย, ปลื้มจิตร์ ถินขาว, อรอุมา สิทธิรักษ์, วิลาวัณย์ อภิญญาพงศ์, อำพร หญ้าผา,ฐาปไพพรรณ ไชยศรี, นุศรา ต้อมคำ, มลิกา กันทอง, พรพรรณ เกิดปราชญ์, อัจฉราพร คงยศ, สนธยา แก้วบัณฑิต
หัวหน้าผู้ฝึกสอน: เกียรติพงษ์ รัชตเกรียงไกร
จิตตะกอง
จิตตะกอง (จิตตะกอง, , "Chôţţogram", ) เป็นเมืองศูนย์กลางการค้า อุตสาหกรรม และเมืองท่า ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศบังกลาเทศ เป็นเมืองหลวงของแคว้นชื่อเดียวกัน เป็นเมืองท่าทางทะเลที่คับคั่งที่สุดในบังกลาเทศ มีประชากรมากกว่า 5.5 ล้านคน เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศ
จิตตะกองเป็นเมืองที่มีมรดกที่หลากหลายทางวัฒนธรรม ทั้งอิสลาม ฮินดู และพุทธ เป็นที่รู้จักของนักเดินเรือชาวโปรตุเกสเข้าครอบครองโดยสุลต่านเบงกอลใน ค.ศ. 1666 บริษัทอินเดียตะวันออกของอังกฤษเข้ายึดครองใน ค.ศ. 1760 ท่าเรือได้รับความเสียหายระหว่างสงครามอินเดียและปากีสถาน ค.ศ. 1971
ปัจจุบันเมืองจิตตะกองเป็นเมืองหนึ่งที่เติบโตเร็วที่สุดในโลก มี GDP 25 พันล้านดอลลาร์
ฉัตรพระอินทร์
เป็นไม้ล้มลุก ลำต้นมีสีเขียวสูงประมาณ 1-2.5 เมตร กิ่งก้านเป็นเหลี่ยมร่องลึก มีขนละเอียดจำนวนมาก ใบมีสีเขียวเข้ม ก้านใบยาว ใบเดี่ยวออกจากลำต้นแบบตรงกันข้าม ขอบใบหยัก ปลายใบแหลม ดอกมีสีส้มสดมีดอกย่อยจำนวนมากติดกันอยู่รอบ ๆ ลำต้น เป็นช่อแบบผสม เรียงตัวกันแน่นและมีใบแซมอยู่รอบ ๆ คล้ายฉัตร ชอบขึ้นในบริเวณที่ชื้น
ใช้เมล็ด ชอบดินร่วนซุย
ใช้เป็นยาสมุนไพร มีฤทธิ์ทางเภสัชวิทยาในการต้านเชื้อแบคทีเรียและลดความดันโลหิตสูง
ใช้เป็นทั้งยาบำรุงและยาระบาย แก้ปวดตามกระดูกและข้อ แก้ปวดประจำเดือน อาจใช้เป็นสารเสพติดได้
ใช้เป็นยาระบาย แก้ซาง แก้ไข้จับสั่น
บรรเทาอาการเจ็บปวดจากแผลที่เกิดจากไฟไหม้น้ำร้อนลวก แก้คันจากกลากเกลื้อน
เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันสูงส่งยิ่งดอกเบญจมาศ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันสูงส่งยิ่งดอกเบญจมาศ ( "อังกฤษ: Supreme Order of the Chrysanthemum") เป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นสุงสุดของญี่ปุ่น สถาปนาขึ้นในปี พ.ศ. 2422 โดยสมเด็จพระจักรพรรดิเมจิ แห่งจักรวรรดิญี่ปุ่น จัดว่าเป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ที่สถาปนาเป็นลำดับสองของญี่ปุ่น และเป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นสูงสุดที่สามัญชนพึงจะได้รับ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันสูงส่งยิ่งดอกเบญจมาศ มีการพระราชทานสองแบบด้วยกันคือ แบบแรก มีสายสะพายพร้อมดาราและสังวาล สำหรับประมุขแห่งรัฐต่างประเทศและสมาชิกพระราชวงศ์ญี่ปุ่น และแบบที่สอง มีสายสะพายพร้อมดารา สำหรับพระราชวงศ์ต่างประเทศ, ผู้นำรัฐบาลต่างประเทศ และบุคคลทั่วไปที่สมควรได้รับ
เถาคันแดง
เถาคันแดง (Verginia creeper) เป็นไม้เถาเลื้อยเนื้อแข็ง เถามีสีเขียวขนาดเล็ก มีมือเกาะแตกจากข้อไม่มีขน มีถิ่นกำเนิดในทางตะวันออกและตอนกลางของทวีปอเมริกาเหนือ, ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศแคนาดา, ทางตะวันออกและตอนกลางของสหรัฐอเมริกา, ทางตะวันออกของประเทศเม็กซิโก, และประเทศกัวเตมาลา, ไปทางตะวันตกไกลถึงรัฐแมนิโทบา, รัฐเซาท์ดาโคตา, รัฐยูทาห์ และรัฐเทกซัส ในประเทศไทยมีชื่อท้องถิ่นว่า เถาคัน, เถาคันแดง, เถาคันขาว, เครือหุนแป, เครือพัดสาม
เถาคันแดงเป็นพรรณไม้เลื้อย ชอบพาดพันตามต้นไม้ที่มีขนาดใหญ่ ใบเป็นใบย่อยประมาณ 3 ใบ แผ่นใบด้านล่ามีขนเล็กน้อย ลักษณะใบนั้นตรงริมขอบใบเป็นจักซี่ฟัน เมื่อสดอวบน้ำใบย่อยปลายสุดรูปไข่หรือรูปไข่กลับกว้าง 1–4 ซ.ม. ยาว 1.5–6 ซ.ม. ดอกมีลักษณะคล้ายดอกกะตังบายหรือดอกเถาวัลย์ปูนหรือฝิ่นต้นและดอกนั้นจะออกเป็นช่อใหญ่กระจุกแบนและแน่น ออกที่ซอกใบดอกย่อยขนาดเล็กสีเขียวอ่อน ผลมีขนาดกลมโตเท่าผลมะแว้ง ผลดิบนั้นจะเป็นสีเขียวใช้กินเป็นอาหารได้ ส่วนผล เมื่อสุกจะเป็นสีดำขนาด 0.5–1 ซ.ม. ถ้าบีบจะมีน้ำออกเป็นสีม่วงแดงทำให้คันมาก
พบในป่าเต็งรัง, ป่าผสมผลัดใบ, ที่ชื้นไม่มีน้ำท่วมขัง ส่วนเถาคันที่เกิดขึ้นตามป่านั้นมักจะอยู่ได้จนเถามีขนาดโตเท่าข้อมือของคนและถ้าตัดออกจะเห็นเนื้อภายในเป็นวง ๆ มีสีแดงสลับกัน ลักษณะคล้ายเถาวัลย์เปรียง
ภาคใต้ นิยมนำใบรวมทั้งผลอ่อนมาแกงส้มปลา แกงพุงปลา แกงเหลือง ภาคอีสานนำส่วนใบปรุงรสในการต้มเป็ด ต้มปลา เครือข่ายหมอพื้นบ้านภาคอีสาน (มหาสารคาม) มีตำรับยารักษาอาการเหน็บชาในวัยชราด้วยสมุนไพร 3 ชนิด คือ ส้มขี้มอด, หูลิง, เครือทางควาย โดยนำเอาแก่นขอไม้ทั้งสามต้มรวมกันใช้ดื่ม ผลแก่สามารถนำไปหมักทำไวน์ (มีรสเปรี้ยวคล้ายองุ่น) ใบนำไปทำเป็นผงนัว (ปรุงรสอาหาร) 
 * หมายเหตุ -- คือ ไม่ได้ทำการวิเคราะห์ / mg คือ milligrams / μg คือ microgram / g คือ กรัม / kcal คือ kilocalorie
วงศ์ปลาสาก
วงศ์ปลาสาก หรือ วงศ์ปลาน้ำดอกไม้ () วงศ์ปลากระดูกแข็งน้ำเค็มวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Sphyraenidae
มีลักษณะโดยรวม คือ มีลำตัวค่อนข้างกลมยาว หัวแหลม ปากกว้าง กรามล่างยื่นยาวกว่ากรามบน มีฟันแหลมคมแข็งแรง ตาโต เกล็ดเล็กบางขอบเรียบ มีครีบหลัง 2 ตอน พื้นลำตัวมีสีแตกต่างกันแล้วแต่ชนิด ทั้งสีน้ำตาลอมเหลือง หรือลายบั้งขวางลำตัวเป็นท่อน ๆ หรือแต้มจุด แต่โดยมากมักเป็นสีฟ้าเทา ครีบหางเป็นแฉกรูปตัววี (V)
มีขนาดความยาวตั้งแต่ 30-180 เซนติเมตร
อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงขนาดใหญ่บางครั้งอาจถึง 1,000 ตัว เป็นปลาที่มีความว่องไวปราดเปรียว ไล่ล่าฝูงปลาชนิดต่าง ๆ กินเป็นอาหาร นับเป็นผู้ล่าอันดับต้น ๆ ของห่วงโซ่ชีวิตในทะเลจำพวกหนึ่ง เมื่อยังเป็นปลาขนาดเล็ก จะอาศัยอยู่รวมกับฝูงปลาอย่างอื่น อาทิ ปลากะตัก ตามกองหินหรือแนวปะการังใต้น้ำ หรือตามปากแม่น้่ำ ที่เป็นแหล่งน้ำกร่อยหรือน้ำจืด
ปลาสาก สามารถทำอันตรายต่อมนุษย์ได้ เช่นเดียวกับปลาฉลาม ด้วยการกัดจากกรามและฟันที่แข็งแรง สามารถงับปลาอื่นที่เป็นอาหารให้ขาดสองท่อนได้จากการงับเพียงครั้งเดียว ที่สหรัฐอเมริกามีกรณีที่ปลากระโดดขึ้นมาจากน้ำงับแขนของเด็กผู้หญิงวัย 14 ปีที่นั่งอยู่บนเรือ เป็นแผลฉกรรจ์ต้องเย็บไปทั้งสิ้น 51 เข็ม แต่ไม่เคยมีรายงานว่าทำอันตรายได้ถึงแก่ชีวิต
ปลาสาก เป็นปลาเศรษฐกิจที่มีความสำคัญ ด้วยนิยมบริโภคและซื้อขายกันในตลาดสด และนิยมตกเป็นเกมกีฬา
สามารถแบ่งออกเป็นชนิดได้ทั้งหมด 26 ชนิด ในสกุลเดียว กระจายพันธุ์ในเขตร้อนของมหาสมุทรอินเดีย และแปซิฟิก ในทวีปอเมริกาพบได้ตั้งแต่บราซิลไปจนถึงฟลอริดา
ปลาสากหางเหลือง
"ระวังสับสนกับ ปลาน้ำดอกไม้เหลือง"
ปลาสากหางเหลือง (; ) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาสาก (Sphyraenidae)
มีรูปร่างเรียวยาว ตาโต เกล็ดค่อนข้างใหญ่ ลำตัวสีเงิน ด้านข้างมีแถบสีเหลืองหรือสีน้ำตาลสองแถบ ครีบหางเป็นสีเหลือง มีความยาวประมาณ 60 เซนติเมตร 
พบกระจายพันธุ์ในทะเลเขตอินโด-แปซิฟิก จนถึงเกรตแบร์ริเออร์รีฟ โดยอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ ในแนวปะการังจนถึงไหล่ทวีป ในความลึกตั้งแต่ 2-25 เมตร กินสัตว์น้ำขนาดเล็กเป็นอาหาร เช่น หมึก, ปลา เป็นต้น
จัดเป็นปลาที่พบได้บ่อย ในน่านน้ำไทยพบได้ทั้งฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน
ปลาสากเหลือง
"ระวังสับสนกับ ปลาสากหางเหลือง"
ปลาสากเหลือง หรือ ปลาน้ำดอกไม้เหลือง (; ) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาสาก (Sphyraenidae)
มีรูปร่างเรียวยาว ปากกว้าง จะงอยปากแหลม ขากรรไกรล่างยื่นยาวกว่าขากรรไกรบนมีฟันเขี้ยว ช่องปากสีเหลือง กระดูกแก้มอันแรกมีเหลี่ยมรูปมุมฉาก ครีบหลังอันแรกมีเทาปนกับสีเหลือง ครีบอก, ครีบก้น, ครีบหลังอันที่ 2 และครีบหางมีสีเหลืองแต่ครีบท้องมีสีขาว ลำตัวสีเหลืองอ่อน ท้องสีขาวเงิน ตามลำตัวไม่มีแถบสีหรือลวดลายใด ๆ
มีขนาดความยาวโดยเฉลี่ย 20-30 เซนติเมตร พบยาวที่สุด 55 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในทะเลเขตร้อนต่าง ๆ ทั่วโลก ในน่านน้ำไทยพบชุกชุมทั้งฝั่งอ่าวไทยและอันดามัน มักจะสับสนกับปลาสากหางเหลือง ("S. flavicauda")
เป็นปลาที่กินได้ทั้งพืชและสัตว์ขนาดเล็กทั่วไป บางครั้งอาจพบรวมฝูงกันเล็กตามชายฝั่งหรือปากแม่น้ำ
นิยมตกเป็นเกมกีฬา และบริโภคกันเป็นปลาเศรษฐกิจ นิยมนำเนื้อไปทำข้าวต้มหรือปลาเค็ม
ปลาสากใหญ่
ปลาสากใหญ่ (; ) ปลาทะเลขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาสาก (Sphyraenidae) มีลักษณะลำตัวเพรียวยาวเหมือนปลาสากทั่วไป แต่มีขนาดใหญ่กว่า ลำตัวสีเทาเงิน มีลายสีคล้ำเป็นจุดหรือแต้มที่กลางลำตัว ครีบหางมีลักษณะเป็นแผ่นใหญ่ มีสีดำและมีขอบสีขาว
ปลาสากใหญ่ เป็นปลาสากที่มีขนาดใหญ่ กรามและฟันแหลมคมแข็งแรงมาก จนสามารถงับปลาขนาดใหญ่ อย่างปลานกแก้วให้ขาดเป็นสองท่อนได้ง่าย ๆ 
มีจุดเด่น คือ ฟันแหลมคมจำนวนมากในปากที่ยาวจนคับปาก เป็นปลาสากขนาดใหญ่ สามารถโตเต็มที่ได้ถึง 6 ฟุต น้ำหนักกว่า 50 กิโลกรัม จัดเป็นปลาสากชนิดที่ใหญ่ที่สุด
เมื่อยังเป็นปลาขนาดใหญ่ จะรวมฝูงอยู่กันในป่าชายเลนหรือปากแม่น้ำ ที่เป็นแหล่งน้ำกร่อยหรือน้ำจืด ออกหากินในเวลากลางคืน พบกระจายพันธุ์ทั้งมหาสมุทรแปซิฟิก, มหาสมุทรแอตแลนติก และทะเลแคริบเบียน
เป็นปลาที่นิยมตกกันเป็นเกมกีฬา และบริโภคเนื้อเป็นอาหาร
จิ๊ด เศรษฐบุตร
ศาสตราจารย์จิ๊ด เศรษฐบุตร (18 มกราคม 2449 — 19 มกราคม 2538) เป็นตุลาการ นักนิติศาสตร์ และนักการทูตชาวไทย
จิ๊ดเกิดที่บ้านพริบพรี ถนนตีทอง อำเภอพระนคร จังหวัดพระนคร (ปัจจุบันคือ ถนนตีทอง เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร) เป็นบุตรคนที่หกในจำนวนบุตรแปดคนของมหาอำมาตย์โท พระยานรเนติบัญชากิจ (ลัด เศรษฐบุตร) กับคุณหญิงสมัย นรเนติบัญชากิจ (ชื่อสกุลเดิม โภคสุพัฒน์)
จิ๊ดสำเร็จประถมศึกษาจากโรงเรียนครูบุญเกิด จังหวัดพระนคร เมื่อปี 2455 ต่อมาจึงเข้าศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัยเมื่อปี 2457 ก่อนย้ายไปชั้นเตรียมมัธยมศึกษาปีที่ 3 (ภาคภาษาฝรั่งเศส) ที่โรงเรียนอัสสัมชัญ เมื่อปี 2461 แล้วจึงศึกษาต่อระดับมัธยมศึกษาตอนปลายและระดับปริญญาตรีที่วิทยาลัยลีเซสต็องดาล (Lycée Stendhal) เมืองเกรอน็อบล์ (Grenoble) ประเทศฝรั่งเศส จนสำเร็จเมื่อปี 5798 ครั้นแล้ว ได้ศึกษาชั้นต่อมา โดยได้ประกาศนียบัตรทางกฎหมายพาณิชย์ และปริญญาดุษฎีบัณฑิตสาขาเดียวกัน จากมหาวิทยาลัยเกรอน็อบล์ (University of Grenoble) เมื่อปี 2469 และกลับมาเรียนในประเทศไทยที่โรงเรียนกฎหมาย กระทรวงยุติธรรม สำเร็จกฎหมายภาค 1 เมื่อปี 2476
สำเร็จการศึกษาแล้ว จิ๊ดได้เข้ารับราชการในรัฐบาลไทย ได้ดำรงตำแหน่งสำคัญต่าง ๆ ตามลำดับดังนี้ คือ
เป็นผู้พิพากษาศาลแพ่งตั้งแต่ปี 2476 และเป็นผู้พิพากษาศาลหัวหน้าศาลจังหวัดหนองคายตั้งแต่ปี 2483 แล้วจึงโอนจากกระทรวงยุติธรรมมากระทรวงต่างประเทศ เพื่อเป็นเลขานุการเอกในกรมการเมืองตะวันออก (ปัจจุบันคือ กรมอาเซียน) ตั้งแต่ปี 2490 และได้เป็นเลขานุการเอกประจำสถานเอกอัครราชทูตไทย ณ กรุงปารีส ตั้งแต่ปี 2494
ต่อมา เลื่อนขึ้นเป็นเลขานุการชั้นพิเศษและเป็นอัครราชทูตประจำกรุงมอสโกตั้งแต่ปี 2496 และไปรักษาการอธิบดีกรมสนธิสัญญาและกฎหมายตั้งแต่ปี 2503 แล้วจึงเป็นรัฐทูตวิสามัญและอัครราชทูตผู้มีอำนาจเต็มประจำสาธารณรัฐโปรตุเกสตั้งแต่วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2506 ในโอกาสเดียวกันนั้น ยังได้เป็นเอกอัครราชทูตวิสามัญผู้มีอำนาจประจำสาธารณรัฐฝรั่งตั้งแต่วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2506
ครั้นแล้ว จึงได้เป็นเอกอัครราชทูตวิสามัญผู้มีอำนาจเต็มประจำสมาพันธรัฐสวิสตั้งแต่วันที่ 1 กันยายน 2507 และย้ายไปเป็นรัฐทูตวิสามัญกับอัครราชทูตผู้มีอำนาจเต็มประจำสมาพันธ์สาธารณรัฐประชาชนยูโกสลาเวียตั้งแต่วันที่ 22 ตุลาคม 2507 กระทั่งเกษียณอายุราชการเมื่อปี 2510
สำหรับชีวิตครอบครัวนั้น จิ๊ดสมรสกับพิพิธ เศรษฐบุตร (ชื่อสกุลเดิม สุนทรวร) ซึ่งเป็นบุตรีของพระยาจ่าแสนยบดีศรีบริบาล (ชิต สุนทรวร) กับคุณหญิงเลื่อน จ่าแสนยบดี จิ๊ดและภริยามีบุตรด้วยกันสามคนตามลำดับดังนี้ในบั้นปลายชีวิตตั้งแต่ราวปี 2526 จิ๊ดประสบภาวะสมองเสื่อม ความทรงจำจึงเสื่อมถอย สติฟั่นเฟือน และมีความบกพร่องในทางสื่อสารและรับรู้ หทัย ชิตานนท์ แพทย์ประจำตัว ตรวจแล้วพบว่า ไม่สามารถรักษาให้หายขาดได้ ศาลแพ่งจึงสั่งให้เป็นคนไร้ความสามารถตามคำร้องของพิพิธ ภริยา และสั่งให้อยู่ความอนุบาลของนรนิติ เศรษฐบุตร ตั้งแต่ปลายเดือนมีนาคม 2534
ในปี 2537 จิ๊ดได้เข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลรามคำแหง จนถึงแก่อนิจกรรมอย่างสงบเมื่อวันที่ 19 มกราคม ปีต่อมา สิริอายุได้
จิ๊ดได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทยตามลำดับดังนี้
วงศ์แตง
พืชในวงศ์แตง () ประกอบไปด้วยพืชจำพวกสควอช, เมล่อน, และบวบ และยังรวมถึงพืชที่เพาะปลูกกันอย่าง แตงกวา, ฟักทอง, และแตงโมด้วย พืชวงศ์นี้ ส่วนมากกระจายพันธุ์ในเขตร้อนทั้งในเขตโลกเก่า และโลกใหม่
พืชวงศ์แตงมีประมาณ 125 สกุล 960 ชนิด ส่วนใหญ่พบในเขตร้อนและกึ่งเขตร้อน ส่วนมากเป็นพืชเถาปีเดียว แต่สามารถเป็นไม้เถาเนื้อแข็ง, ไม้พุ่มมีหนาม, และต้นไม้ () หลายชนิดมีดอกขนาดใหญ่สีขาวหรือเหลือง ลำต้นเป็นห้าเหลี่ยม มีขน มือจับทำมุม 90° กับก้านใบตรงข้อ ใบไร้หูใบสลับใบแฉกเหมือนนิ้วมือหรือใบประกอบแผ่เหมือนนิ้วมือ ดอกมีเพศเดียวอยู่ต่างต้น (dioecious) หรือต้นเดียวกัน () ดอกเพศเมียมีรังไข่ใต้วงกลีบ ผลมีเนื้อหลายเมล็ดแบบแตง
ไรทะเล
ไรทะเล หรือ อาร์ทีเมีย หรือ ไรน้ำเค็ม หรือ ไรน้ำสีน้ำตาล () เป็นสัตว์น้ำจำพวกครัสเตเชียนสกุลหนึ่ง ที่นิยมใช้ในอุตสาหกรรมการประมงและเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ
ไรทะเล เป็นครัสเตเชียน ในสกุล "Artemia" ถือกำเนิดในบริเวณเมดิเตอร์เรเนียนมานานกว่า 5.5 ล้านปีมาแล้ว ลักษณะเป็นสัตว์สีน้ำตาลแดงหรือสีน้ำตาลส้ม ไม่มีเปลือกแข็งหุ้มตัว มีเพียงเนื้อเยื่อบาง ๆ เท่านั้นที่หุ้มตัว ว่ายน้ำเคลื่อนที่ในลักษณะหงายท้อง ลำตัวเรียวยาวคล้ายใบไม้แบ่งออกได้เป็น 3 ส่วน คือ ส่วนหัว แบ่งออกได้เป็น 6 ปล้อง ปล้องแรกเป็นที่ตั้งของตาเดียวและตารวม มีก้านตา 1 คู่ ปล้องที่ 2 เป็นที่ตั้งของหนวดคู่แรก ปล้องที่ 3 เป็นที่ตั้งของหนวดคู่ที่ 2 ปล้องที่ 4 เป็นกราม ปล้องที่ 5 เป็นฟันคู่แรก ปล้องที่ 6 เป็นฟันคู่ที่ 2 ส่วนอกแบ่งออกเป็น 11 ปล้อง แต่ละปล้องประกอบด้วยระยางค์ เป็นอวัยวะทำหน้าที่เกี่ยวกับการเคลื่อนที่ การหายใจและการกรองรวบรวมอาหาร ส่วนท้องแบ่งออกได้ 8 ปล้อง ปล้องแรกเป็นที่ตั้งของอวัยวะเพศ ปล้องที่ 2-7 ไม่มีระยางค์ ปล้องที่ 8 มีแพนหาง 1 คู่ โดยปกติเมื่อโตเต็มวัย เพศผู้จะมีขนาดเล็กกว่าเพศเมีย และจะมีหนวดคู่ที่ 2 ขนาดใหญ่กว่ารูปร่างคล้ายตะขอใช้เกาะจับเพศเมีย บริเวณปล้องแรกของส่วนท้องของเพศผู้จะมีอวัยวะเพศผู้อยู่ 1 คู่ ในเพศเมียตัวเต็มวัย หนวดคู่ที่ 2 จะมีขนาดเล็กลง และเปลี่ยนมาทำหน้าที่รับความรู้สึก บริเวณปล้องแรกของส่วนท้องจะมีอวัยวะเพศเมียทำหน้าที่เก็บตัวอ่อนหรือเก็บไข่
ไรทะเลสืบพันธุ์ได้ทั้งอาศัยเพศและไม่อาศัยเพศ ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับสายพันธุ์ ให้ลูกทั้งแบบเป็นตัว โดยจะมีไข่ฟักเป็นตัวภายในมดลูก ไข่ไม่มีเปลือกหนาแข็งหุ้ม สามารถวางไข่ได้ครั้งละ 300-500 ฟอง ขึ้นอยู่กับสายพันธุ์, ความสมบูรณ์ของไรทะเล หรืออุณหภูมิของสภาพแวดล้อมที่อาศัย ใช้เวลาประมาณ 48 ชั่วโมง ในการฟักเป็นตัว
ไรทะเล มีถิ่นกำเนิดในทะเลสาบน้ำเค็ม ในสหรัฐอเมริกา, ยุโรป และจีน ไม่พบในประเทศไทย แบ่งออกได้เป็น 10 ชนิด ได้แก่ปัจจุบัน ไรทะเลสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้ เป็นอาหารหลักของสัตว์น้ำขนาดเล็ก ทั้งสัตว์น้ำเศรษฐกิจและสัตว์น้ำสวยงาม ด้วยมีคุณค่าทางอาหาร โดยเฉพาะโปรตีนสูง โดยกระทำกันเป็นฟาร์มในน้ำที่เค็มจัด อีกทั้งไข่ของไรทะเลก็สามารถอบแห้ง เก็บไว้ในกระป๋องได้นานเป็นปี เมื่อนำออกมาฟัก ก็สามารถกระทำได้ง่าย
พระเจ้าลำพูนไชย
พระเจ้าลำพูนไชย (พ.ศ. 2303 - พ.ศ. 2370) เป็นเจ้าผู้ครองนครลำพูนพระองค์ที่ 2 ครองราชย์ในระหว่างปี พ.ศ. 2358 ถึงปี พ.ศ. 2370 เป็นหนึ่งในเจ้าเจ็ดตนต้นราชวงศ์ทิพย์จักร และเป็นเจ้าผู้ครองนครที่ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็น "พระเจ้าประเทศราช" องค์ที่ 3 ตั้งในสมัยรัชกาลที่ 3
พระเจ้าลำพูนไชย หรือ พระเจ้านครลำพูนบุญมา มีพระนามเดิมว่า เจ้าบุญมา ประสูติเมื่อปีมะโรง พ.ศ. 2303 เป็นพระราชโอรสพระองค์เล็กในเจ้าฟ้าสิงหราชธานี เจ้าฟ้าหลวงชายแก้ว มีพระเชษฐาและพระขนิษฐา รวม 10 พระองค์ (หญิง 3 ชาย 7) (เจ้าชายทั้ง 7 พระองค์ได้ทรงช่วยกันต่อสู้อริราชศัตรูขยายขอบขัณฑสีมาล้านนาออกไปอย่างเกรียงไกร เป็นเหตุให้มีพระสมัญญาว่า "เจ้าเจ็ดตน") มีพระนามตามลำดับ ดังนี้
ในปี พ.ศ. 2317 พระยาบุญมา ได้รับพระราชทานอาชญาสิทธิ์เป็นพระยาราชวงศ์
พระเจ้าลำพูนไชย มีพระราชโอรสและราชธิดา รวม 5 พระองค์ ดังนี้
พระบุตรพระเป็นเจ้า
ตามความเชื่อของคริสต์ศาสนิกชนส่วนมากซึ่งถือแนวคิดแบบตรีเอกภาพนิยมถือว่า พระบุตรพระเป็นเจ้า หรือ พระบุตรของพระเจ้า () หมายถึงพระเยซู โดยมีพระยาห์เวห์เป็นพระเจ้าพระบิดา โดยนัยนี้ พระเยซูมีสถานะเป็นพระเจ้าพระบุตรด้วย แต่คริสต์ศาสนิกชนกลุ่มอตรีเอกภาพนิยม (เช่น พยานพระยะโฮวา) แม้จะถือว่าพระเยซูคือพระบุตรของพระเป็นเจ้าเช่นกัน แต่ไม่ยอมรับว่าเป็นพระเจ้าพระบุตร
ในประวัติศาสตร์ชาติต่าง ๆ จักรพรรดิมักถือว่าตนเองคือพระโอรสของเทพเจ้าหรือโอรสสวรรค์ จักรพรรดิเอากุสตุสแห่งจักรวรรดิโรมันก็อ้างว่าตนเองมีพระราชบิดาบุญธรรมคือเทพเจ้า จักรพรรดิจูเลียส ซีซาร์และจักรพรรดิโดมิเชียนเรียกตนเองว่า "ดีวีฟีลิอุส" ( "โอรสเทพเจ้า") แต่ความเชื่อนี้ต่างจาก "พระบุตรพระเป็นเจ้า" ที่ปรากฏในคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาใหม่
ในพันธสัญญาใหม่ระบุถึงการเรียกพระเยซูว่า "พระบุตรของพระเจ้า" อยู่หลายครั้งเพื่อชี้ให้เห็นว่าพระเยซูเป็นพระเจ้า นับตั้งแต่การเสด็จลงมารับสภาพมนุษย์จนถึงการถูกตรึงที่กางเขน เช่น เมื่อพระเยซูทรงรับบัพติศมาเสร็จก็มีพระวจนะของพระเจ้าดังมาจากฟ้าว่า "ท่านผู้นี้เป็นบุตรที่รักของเรา" สาวกของพระเยซูก็เรียกพระเยซูว่าพระบุตรของพระเจ้า
โมโตโรลาโมบิลิตี
โมโตโรลาโมบิลิตี () เป็นบริษัทผู้ผลิตอุปกรณ์โทรคมนาคมสัญชาติอเมริกัน เป็นผู้ผลิตโทรศัพท์เคลื่อนที่, กล่องรับสัญญาณเซตท็อปบอกซ์และเคเบิลโมเด็ม ปัจจุบันเป็นบริษัทในเครือของเลอโนโว มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ชานเมืองชิคาโก รัฐอิลลินอยส์ ประเทศสหรัฐอเมริกา
บริษัทนี้เดิมเป็นแผนกหนึ่งในบริษัทโมโตโรลา ใช้ชื่อว่า Mobile Devices เป็นผู้นำตลาดโทรศัพท์เคลื่อนที่ระบบแอนะล็อก โดยเป็นผู้บุกเบิกโทรศัพท์แบบฝาพับ รุ่นสตาร์แท็กในช่วงกลางทศวรรษ 1990 แต่กลับไม่สามารถก้าวทันคู่แข่งคือ โนเกียและซัมซุง ในการพัฒนาโทรศัพท์เคลื่อนที่ระบบดิจิตอลและสมาร์ทโฟน ทำให้มียอดขายตกต่ำและประสบภาวะขาดทุนอย่างต่อเนื่องในช่วงปลายทศวรรษ 2000
แผนก Mobile Devices ของโมโตโรลาได้แยกออกเป็นบริษัท "โมโตโรลาโมบิลิตี" มีผลตั้งแต่เดือนมกราคม ค.ศ. 2011 เพื่อให้มีความสามารถในการแข่งขัน ส่วนโมโตโรลาเดิมเปลี่ยนชื่อบริษัทเป็น "โมโตโรลาโซลูชันส์" ต่อมากูเกิลได้ประกาศเข้าซื้อกิจการโมโตโรลาโมบิลิตี เนื่องจากต้องการสิทธิบัตรหลายรายการของโมโตโรลา ซึ่งมีผลต่อการพัฒนาระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ กูเกิลซื้อกิจการโมโตโรลาโมบิลิตีเป็นผลสำเร็จเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 2012 และได้วางตลาดโทรศัพท์รุ่นใหม่สองรุ่น คือ โมโต เอกซ์และโมโต จี พร้อมกับประกาศพัฒนาคอนเซปของโทรศัพท์ระบบใหม่แบบโมดูลาร์
กูเกิลได้ประกาศเมื่อวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 2014 ว่าจะขายกิจการโมโตโรลาโมบิลิตีให้กับเลอโนโว ผู้ผลิตคอมพิวเตอร์สัญชาติจีน ด้วยราคา 2.91 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ การซื้อขายเสร็จสิ้นลงในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2014
คดีระหว่างบริษัทแอปเปิลกับบริษัทซัมซุงอิเล็คทรอนิกส์ จำกัด
คดีระหว่างบริษัทแอปเปิลกับบริษัทซัมซุงอิเล็คทรอนิกส์ จำกัด () เป็นคดีในศาลแรกในชุดที่กำลังดำเนินอยู่ระหว่างบริษัทแอปเปิล กับบริษัทซัมซุงอิเล็คทรอนิกส์ จำกัด ว่าด้วยแบบผลิตภัณฑ์สมาร์ตโฟนและแท็บเล็ตคอมพิวเตอร์ ทั้งสองบริษัทเป็นผู้ผลิตสมาร์ตโฟนขายเกินครึ่งทั่วโลก ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2555 ในฤดูใบไม้ผลิ พ.ศ. 2554 แอปเปิลเริ่มฟ้องร้องซัมซุงในคดีการละเมิดสิทธิบัตร ขณะที่แอปเปิลกับโมโตโรล่าโมบิลิตีได้มีการฟ้องร้องมาแล้วก่อนหน้านี้ การฟ้องร้องสิทธิบัตรเทคโนโลยีในหลายชาติของแอปเปิลได้กลายมาเป็นส่วนหนึ่งของ "สงครามสิทธิบัตรอุปกรณ์เคลื่อนที่" ซึ่งเป็นการฟ้องร้องอย่างกว้างขวางในการแข่งขันอย่างดุเดือดในตลาดโทรศัพท์เคลื่อนที่ผู้บริโภคของโลก
จนถึงเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2554 แอปเปิลและซัมซุงได้ฟ้องร้องกันแล้ว 19 คดีใน 9 ประเทศ เมื่อถึงเดือนตุลาคม ได้มีการฟ้องร้องเพิ่มในอีกประเทศหนึ่ง รวมเป็น 10 ประเทศ ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2555 ศาลสหรัฐสั่งให้ประธานบริหารของแอปเปิลและซัมซุงเจรจาระงับคดีเพื่อจำกัดหรือแก้ไขข้อพิพาทด้านสิทธิบัตร จนถึงเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2555 ทั้งสองบริษัทยังพัวพันอยู่ในกว่า 50 คดีทั่วโลก โดยทั้งสองมีการเรียกร้องค่าเสียหายหลายพันล้านดอลล่าร์สหรัฐต่อกัน
เจ้าศิริประกาย ณ เชียงใหม่
เจ้าศิริประกาย ณ เชียงใหม่ (23 ธันวาคม พ.ศ. 2444 – 25 มกราคม พ.ศ. 2482) เป็นธิดาในเจ้าแก้วนวรัฐ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ องค์ที่ 9 กับหม่อมบัวเขียว ณ เชียงใหม่ มีเจ้าพี่เจ้าน้องร่วมหม่อมมารดาคือ เจ้าพงษ์อินทร์ และเจ้าอินทนนท์ ณ เชียงใหม่ และมีเจ้าพี่ต่างมารดาอีกสามคน
เจ้าศิริประกายสมรสกับเจ้ากาวิละวงศ์ ณ เชียงใหม่ มีบุตร-ธิดา 3 คน คือ
เจ้าศิริประกาย ณ เชียงใหม่ เสียชีวิตในวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2482 ที่โรงพยาบาลแมคคอร์มิค จังหวัดเชียงใหม่ และจัดพิธีศพ ณ คุ้มท่าเจดีย์กิ่ว
น้ำพริกอ่อง
น้ำพริกอ่อง เป็นน้ำพริกซึ่งนิยมรับประทานกันในภาคเหนือของประเทศไทย โดยเฉพาะเมื่อมีงานบุญหรืองานออกรับแขกบ้านแขกเมืองจะต้องมีอาหารชนิดนี้อยู่ในสำรับขันโตก
น้ำพริกอ่องมีรสเผ็ดจากพริก เปรี้ยวจากมะเขือเทศ (มะเขือส้ม) และเค็มจากถั่วเน่า ส่วนผสมทั้งสามอย่างนี้ทำให้น้ำพริกมีสีแดงส้มสะดุดตา น้ำพริกอ่องจะมีลักษณะคล้ายผัดหมูสับ มากกว่าจะเป็นน้ำพริกไว้จิ้มทั่วไป สามารถใส่น้ำขลุกขลิกหรือใส่น้ำจนลักษณะคล้ายแกงก็ได้ เป็นน้ำพริกที่นิยมรับประทานกับแคบหมูและผักสด เช่น แตงกวาหั่นแว่น ถั่วฝักยาว ผักกาดขาว กะหล่ำปลี ทั้งนี้จะไม่นิยมใส่น้ำตาล
เครื่องปรุงสำคัญคือมะเขือส้ม นำมาผัดเคี่ยวกับเนื้อหมู และน้ำพริก แต่เดิมจะใช้เนื้อปลาช่อนย่างเพราะเนื้อหมูหายาก คำว่า "อ่อง" ในที่นี้หมายถึงวิธีการปรุงน้ำพริกที่ต้องผัดเคี่ยวทิ้งไว้ให้น้ำค่อย ๆ งวดลง รับประทานคู่กับผักชนิดต่าง ๆ เช่น ขนุนอ่อนต้ม ใบบัวบก
น้ำพริกสำหรับผัดน้ำพริกอ่องจะคล้ายน้ำพริกแกงส้มของทางภาคกลางเพียงแต่ไม่ใส่กระชายและใช้พริกแห้งแทนพริกหยวก (ภาษาเหนือเรียกว่า พริกหนุ่ม) น้ำพริกจึงประกอบไปด้วย พริก เกลือ หอมแดง กระเทียม กะปิ ถั่วเน่า สามารถใส่หรือไม่ใส่ตะไคร้ก็ได้ เดิมนั้นใช้ถั่วเน่าแผ่นปิ้งไฟให้หอม ปัจจุบันสามารถใช้เต้าเจี้ยวสีน้ำตาลตามท้องตลาดแทนได้ การเจียวน้ำพริกหากไม่ชอบกระเทียมเจียวก็สามารถเจียวด้วยหอมแดงซอย น้ำพริกอ่องสามารถนำไปทำเป็นน้ำเงี้ยวต่อได้
ทั้งนี้น้ำพริกอ่องมีปริมาณไขมัน 9.46 กรัมต่อน้ำพริกน้ำหนัก 100 กรัม และให้พลังงาน 123 แคลลอรีต่อน้ำพริกน้ำหนัก 100 กรัม หากรับประทานกับแคบหมูก็จะได้ไขมันและพลังงานเพียงพอสำหรับอากาศช่วงฤดูหนาวทางภาคเหนือ
เจ้าพงษ์กาวิล ณ เชียงใหม่
เจ้าพงษ์กาวิล ณ เชียงใหม่ หรือ เจ้าพงษ์ เป็นบุตรของเจ้ากาวิละวงศ์ กับเจ้าศิริประกาย ณ เชียงใหม่ เป็นหลานตาของเจ้าแก้วนวรัฐ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่องค์สุดท้าย มีน้องสาวสองคนคือเจ้าศิริกาวิล สิงหรา ณ อยุธยา และเจ้ากอแก้วประกายกาวิล ณ เชียงใหม่ สำเร็จการศึกษาด้านเครื่องยนต์ชั้นสูง หลังสำเร็จการศึกษาจึงเปิดอู่ซ่อมรถบริเวณถนนช้างคลานในเชียงใหม่ เจ้าพงษ์กาวิลมักปรากฏตัวกับรถจี๊บหรือรถจักรยานยนต์คันใหญ่ สวมหมวกคาวบอยสีขาว สวมเสื้อคอปกลายสกอตสีน้ำเงิน-ขาวและพับแขน
เจ้าพงษ์กาวิลสมรสกับงามวิไล (สกุลเดิม สุกัณศีล) และสมรสกับบุญประกอบ (สกุลเดิม ส่วยสุวรรณ)
เจ้าพงษ์กาวิลเสียชีวิตช่วงปี พ.ศ. 2499 เนื่องจากป่วยหนัก
เจ้าพงษ์กาวิล ณ เชียงใหม่ ประกอบธุรกิจในด้านเครื่องยนต์เครื่องจักร เปิดอู่ซ่อมเครื่องยนต์ขนาดใหญ่ และเคยแสดงภาพยนตร์เรื่อง "เพชฌฆาตโหดสิงห์ป่าซุง" ของนายสุนทร ชวชาติ โดยเจ้าพงษ์กาวิล ณ เชียงใหม่ ได้รับบทเป็นพระเอก
กิ้งก่าจระเข้
"ระวังสับสนกับ จิ้งเหลนจระเข้"
กิ้งก่าจระเข้(; ; พินอิน: "zhōngguó è xī") สัตว์เลื้อยคลานจำพวกกิ้งก่าชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Shinisaurus crocodilurus"
จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในวงศ์ Shinisauridae และสกุล "Shinisaurus" (บางข้อมูลจัดให้อยู่ในวงศ์ Xenosauridae ที่พบในเม็กซิโกและกัวเตมาลา)
เป็นกิ้งก่าที่มีรูปร่างลักษณะรวมถึงเกล็ดคล้ายคลึงกับจระเข้ มีเกล็ดเป็นตุ่มนูนไปจนถึงหาง ตัวผู้ตามบริเวณข้างลำตัวและใต้ท้องจะมีสีแดงปรากฏขึ้นมากกว่าตัวเมีย ในขณะที่ตัวเมียจะมีสีขึ้นประปราย มีความเต็มที่จรดปลายหาง 40–46 เซนติเมตร
จะพบได้เฉพาะในป่าดิบที่มีอุณหภูมิต่ำ ตั้งแต่ –2 องศาเซลเซียส จนถึง 35 องศาเซลเซียส ในช่วงฤดูร้อน เฉพาะเขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง, หูหนาน, กุ้ยโจว ในประเทศจีน และทางตอนเหนือของเวียดนามเท่านั้น โดยอาศัยในแหล่งน้ำในป่า โดยปรกติจะอยู่นิ่ง ๆ ในน้ำ แต่ก็สามารถปีนขึ้นมาอาบแดดได้บนต้นไม้ที่มีความสูงประมาณ 1 เมตร กินอาหารจำพวก ปลา, ลูกอ๊อด, หนอน และตัวอ่อนของแมลงปอ รวมถึงสัตว์บก เช่น หนูขนาดเล็กได้ ออกหากินในเวลากลางวัน
แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิดย่อย: สามารถที่จะผสมพันธุ์ได้ตลอดทั้งปี แต่โดยทั่วไปแล้วมักจะเป็นช่วงฤดูหนาวจนถึงต้นฤดูฝนของอีกปี โดยตัวผู้หลายตัวจะต่อสู้กันเพื่อแย่งชิงตัวเมีย ตั้งท้องนานถึง 8–12 เดือน ออกลูกเป็นตัวครั้งละ 5–20 ตัว
เป็นสัตว์ที่ถือเป็นสัตว์เฉพาะถิ่น และอยู่ในสถานะใกล้สูญพันธุ์
เทศบาลเมืองชุมเห็ด
เทศบาลเมืองชุมเห็ด เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งในจังหวัดบุรีรัมย์ อยู่ทางด้านทิศเหนือของอำเภอเมืองบุรีรัมย์ ได้ยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลเมืองเมื่อในช่วงกลางปี พ.ศ. 2555 โดยมีลักษณะเป็นเมืองปริมณฑลที่รองรับการขยายตัวของเทศบาลเมืองบุรีรัมย์ในปัจจุบัน เมืองชุมเห็ด กลายเป็นชุมชนขนาดใหญ่ที่มีประชากรอาศัยอยู่เป็นจำนวนมากแห่งหนึ่งของจังหวัดบุรีรัมย์
เทศบาลเมืองชุมเห็ดได้รับการยกฐานะจากองค์การบริหารส่วนตำบลเป็นเทศบาลเมืองในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2555
ลักษณะภูมิประเทศโดยทั่วไปมีลักษณะพื้นที่เป็นที่ราบสูงโดยอยู่สูงกว่าระดับน้ำทะเลประมาณ 150 – 180 เมตร สภาพพื้นที่ส่วนใหญ่ใช้ประโยชน์ทางด้านเกษตรกรรมตั้งอยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอเมืองบุรีรัมย์ ไปทางทิศเหนือประมาณ 3 กิโลเมตร มีพื้นที่ประมาณ 46 ตารางกิโลเมตร หรือ 28,750 ไร่ โดยมีที่ทำการตั้งอยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอระยะทางประมาณ 9 กิโลเมตร
สภาพดินส่วนใหญ่เป็นดินชุดร้อยเอ็ด ดินบางส่วนเป็นดินชุดโคราช และดินชุดสตึก
ตำบลชุมเห็ดไม่มีแหล่งน้ำตามธรรมชาติขนาดใหญ่ ต้องอาศัยแหล่งน้ำที่สร้างขึ้น แหล่งน้ำใต้ดิน และน้ำจากลำห้วย ทั้ง 4 สาย ได้แก่
พื้นที่เทศบาลเมืองชุมเห็ด มีลักษณะผสมผสานระหว่างสภาพสังคมเมืองและชนบทประกอบกับมีพื้นที่ติดกับเขตเทศบาลเมืองบุรีรัมย์ จึงมีความเจริญเติบโตและการขยายตัวทางเศรษฐกิจในอัตราสูง ซึ่งความเจริญเติบโตดังกล่าวหากไม่มีมาตรการควบคุมที่ถูกต้องย่อมจะส่งผลกระทบต่อคุณภาพชีวิตของประชาชนได้
การคมนาคมติดต่อระหว่างตำบลและหมู่บ้านใช้การคมนาคมทางบกโดยทางรถยนต์เป็นหลักในการติดต่อและขนส่งผลิตผลทางการเกษตร โดยมีเส้นทางที่สำคัญ ดังนี้
แม้การให้บริการโทรศัพท์พื้นฐานยังไม่ทั่วถึงแต่จากการที่ประชาชนใช้โทรศัพท์เคลื่อนที่กันอย่างแพร่หลาย และเครือข่ายครอบคลุมพื้นที่ทั้งตำบล ทำให้การติดต่อสื่อสารทางโทรศัพท์ เป็นไปอย่างสะดวกรวดเร็ว
อยู่ใกล้ตัวเมืองและมีสำนักงานการไฟฟ้าส่วนภูมิภาคจังหวัดบุรีรัมย์ตั้งอยู่ในพื้นที่ทำให้สามารถให้บริการไฟฟ้าได้ครอบคลุมแทบทุกหลังคาเรือนสถานศึกษา จำนวน 7 แห่ง ประกอบด้วย
ราษฎรส่วนใหญ่ประมาณร้อยละ 70 ประกอบอาชีพเกษตรกรรมทำนาข้าว แต่โดยศักยภาพด้านพื้นที่ที่อยู่ชานเมืองติดต่อกับเขตเทศบาลเมืองบุรีรัมย์ ซึ่งเป็นศูนย์กลางความเจริญของจังหวัดทำให้การขยายตัวด้านอุตสาหกรรม พาณิชยกรรมและการบริการเป็นไปอย่างรวดเร็ว
เทศบาลเมืองชุมเห็ด มีประชากรตามสำเนาทะเบียนบ้านทั้งสิ้น 20,193 คน แยกเป็นชาย 9,979 คน หญิง 10214 คน จำนวน 6,611 หลังคาเรือน
ประกอบด้วย 22 หมู่บ้าน ได้แก่
ราษฎรส่วนใหญ่ร้อยละ 95 นับถือศาสนาพุทธ ร้อยละ 4 นับถือศาสนาคริสต์ และศาสนาอื่นร้อยละ 1 มีศาสนสถานที่สำคัญ ดังนี้
ซามูไร เซนไท ชินเคนเจอร์ VS โกออนเจอร์ ฉบับจอเงิน BANG!!
ซามูไร เซนไท ชินเคนเจอร์ VS โกออนเจอร์ ฉบับจอเงิน BANG!! () เป็นภาพยนตร์ซีรีส์ซูเปอร์เซนไทผลิตโดยโตเอะ คัมปะนี โดยได้นำซีรีส์ ชินเคนเจอร์และโกออนเจอร์มาทำเป็นภาพยนตร์ เริ่มออกฉายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 2010
ปอร์เช่ 911
ปอร์เช่ 911 () เป็นชื่อเรียกสายการผลิตรถยนต์นั่งประเภทสมรรถนะสูงเครื่องยนต์กลางลำหลัง 2 ประตู 4 ที่นั่ง ขับเคลื่อนสี่ล้อ/สองล้อท้าย 6 สูบ (H6) ผลิตโดยบริษัทสัญชาติเยอรมัน ปอร์เช่ โดยเริ่มสายการผลิตตั้งแต่ ปี ค.ศ. 1963 เป็นต้นมา 911 ถือเป็นต้นแบบของรถปอร์เช่หลายต่อหลายรุ่น อาทิเช่น ปอร์เช่ บ็อกซเตอร์ ปอร์เช่ เคย์แมน และรวมถึง ปอร์เช่ คาร์เรรา จีที จุดเด่นของรุ่นนี้ที่โดดเด่นเป็นเอกลักษณ์กว่ารุ่นอื่นๆ คือ ตั้งแต่โฉมแรกจนถึงปัจจุบัน ได้ออกแบบให้มีตากลมคู่ และการออกแบบหลังคาให้โค้งเรียบจนถึงท้ายรถ
ปอร์เช่ 911 บางครั้งยังอ้างถึง "รถตากบ" (Frog's eyes) อีกด้วย
ปอร์เช่ 911 ยังคงได้รับการจัดอันดับเป็นคูเป-โรสเตอร์ แถวหน้าของโลก แม้แต่ ยี่ห้อ รูฟ (Ruf) ก็นำตัวถังจาก 911 มาเสริมแต่งเครื่องอีกที เช่น Ruf RGT , Ruf 997 R Kompressor , Ruf 997 RTurbo และ Ruf Rt 12 รวมไปถึงค่ายรถแต่งอื่น ๆ อีกมากมาย
ในปี พ.ศ. 1999 โพลต์สำหรับรางวัล "รถแห่งศตวรรษ" (Car of the Century) ได้โหวต ปอร์เช่ 911 เป็นรถแห่งศตวรรษ ในอันดับที่ 5 นอกจากนี้ ในปี ค.ศ. 2004 นิตยสาร "Sports Car International" ยังได้จัดอันดับให้ ปอร์เช่ 911 อยู่อันดับที่ 3 บนหัวข้อ "รถสปอร์ตที่ดีที่สุดในปี ค.ศ. 1960" และ นิตยสาร "Automobile Magazine" ได้โหวต 911 ให้อยู่อันดับที่ 2 จาก 100 คัน ในหัวข้อ "รถที่เด็ดที่สุด"
ปัจจุบัน ปอร์เช่ 911 ได้กลายเป็นรุ่นที่เก่าที่สุดของค่ายปอร์เช่ ที่ยังดำเนินสายการผลิตอยู่ และเป็นหนึ่งในชื่อรุ่นประเภทคูเป้ที่เก่าที่สุดในโลกอีกด้วย โดยในปี ค.ศ. 2013 ค่ายปอร์เช่ก็ได้ ผลิตโฉมพิเศษของ 911 เพื่อเฉลิมฉลอง 50 ปี ปอร์เช่ 911 ใช้ชื่อว่า "Porsche 911 50th Anniversary" ตลอดสายการผลิตปอร์เช่ 911 เป็นต้นมา (ข้อมูลปี ค.ศ. 2013) ได้มีการจำหน่ายไปแล้วกว่า 820,000 คัน โดยโฉม ปี ค.ศ. 1964 - 1989 คาดการณ์ไว้ว่ามีวิ่งบนถนนปัจจุบันราว ๆ 150,000 คัน
แม้ว่าทางปอร์เช่จะเปลี่ยนตัวเลขรหัสรุ่นเมื่อเปลี่ยนโฉมใหม่ แต่ก็ยังคงหมายถึงรถยนต์ในตระกูล 911 ทุกคัน ดังนี้:
ชื่อลงท้ายอื่นๆ
ปอร์เช่ 911 จีที3 () คือ รุ่นปรับแต่งเครื่องของ ปอร์เช่ 911 อีกที โดยจะเรียกว่า "ปอร์เช่ 911 จีที3" โดยเริ่มผลิตมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1999 จนถึงปัจจุบัน ใช้ชื่อโฉม ดังนี้
ปอร์เช่ 911 จีที2 () คือ รุ่นปรับแต่งเครื่องของ ปอร์เช่ 911 อีกที โดยจะเรียกว่า "ปอร์เช่ 911 จีที2" โดยเริ่มผลิตมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1999 จนถึงปัจจุบัน ใช้ชื่อโฉม ดังนี้
Air-cooled engines เป็นระบบระบายความร้อนเครื่องยนต์ โดยระบายจากกระจังหน้ารถ โดยให้อากาศให้ไปถ่ายเทความร้อนข้างใน
Water-cooled engines เป็นระบบระบายความร้อนระบบใหม่ โดยการใช้น้ำที่ คูล์แล้ง ในการลดความร้อนภายในเครื่อง
บดินทร์ อิสสระ
บดินทร์ อิสสระ เกิดวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2533 ที่กรุงเทพมหานคร เป็นนักกีฬาแบดมินตันชาวไทย เขาเข้าแข่งขันให้แก่ทีมชาติไทยในกีฬาแบดมินตันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ในประเภทชายคู่ร่วมกับมณีพงศ์ จงจิตร
ส่วนในวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 บดินทร์ได้จับคู่กับภควัฒน์ วิไลลักษณ์ เข้าแข่งขันประเภทชายคู่รายการแคนาดาโอเพนกรังด์ปรีซ์ 2013 โดยพวกเขาได้พบกับคู่ของมณีพงศ์ จงจิตร กับนิพิฐพนธ์ พวงพั่วเพชร ในรอบชิงชนะเลิศ
บดินทร์ อิสสระ เป็นบุตรของนายวิเชียร สุขบำรุง และนางยาใจ อิสสระ โดยบดินทร์เริ่มเล่นแบดมินตันเมื่อมีอายุได้ 5 ขวบจากการที่พ่อชักชวนให้เขาเล่น และทำการฝึกซ้อม 6 วันต่อสัปดาห์ ซึ่งบดินทร์เป็นนักแบดมินตันที่ถนัดซ้าย และเปิดตัวในระดับประเทศครั้งแรกใน พ.ศ. 2551 ตลอดจนเป็นสมาชิกทีมชาติไทยตั้งแต่ พ.ศ. 2552
บดินทร์เป็นนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต ด้านกีฬาแบดมินตัน เขาได้เป็นแชมป์ชายคู่ประเทศไทยใน พ.ศ. 2552 ร่วมกับมณีพงศ์ จงจิตร จากนั้น ในวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 บดินทร์ อิสสระ และมณีพงศ์ จงจิตร เข้าแข่งขันรอบชิงชนะเลิศรายการ แบดมินตันบิทเบอเกอร์โอเพ่น 2011 ที่จัดขึ้น ณ ซาบรึเคน ประเทศเยอรมนี ซึ่งสามารถชนะทีมจีนได้ 2-0 เซ็ต (21-14, 21-16) ส่งผลให้ทีมชาติไทยครองแชมป์ของรายการดังกล่าว
วันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2555 บดินทร์ อิสสระ และมณีพงศ์ จงจิตร เข้าแข่งขันรายการ โยเน็กซ์ซันไรท์อินเดียโอเพนกรังด์ปรีซ์โกล์ท 2012 ที่กรุงนิวเดลี ประเทศอินเดีย ซึ่งได้แชมป์ประเภทชายคู่ โดยสามารถชนะทีมเกาหลีใต้ซึ่งเป็นมือ 2 ของรายการ และทั้งคู่ได้เข้าแข่งขันในรายการ โยเน็กซ์ซันไรท์เวียดนามโอเพนกรังด์ปรีซ์โกล์ท 2012 ในฐานะคู่มือวางอันดับ 2 ของรายการ ที่โฮจิมินห์ซิตี้ ประเทศเวียดนาม โดยเป็นฝ่ายชนะทีมไต้หวันในรอบแรก 2-0 เซ็ต (21-14, 21-14) และชนะทีมสิงคโปร์ในรอบสอง 2-0 เซ็ต (21-11, 21-15) ซึ่งสามารถเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศโดยพบกับทีมอินโดนีเซีย และสามารถชนะได้ 2-1 เซ็ต (19-21, 21-16 และ 21-11) โดยบดินทร์ อิสสระ และมณีพงศ์ จงจิตร เป็นผู้ครองแชมป์รายการดังกล่าว
ในการแข่งขันกีฬาแบดมินตันในโอลิมปิกฤดูร้อนประเภทชายคู่ เขาได้จับคู่กับมณีพงศ์ จงจิตร ที่ซึ่งทั้งคู่เข้าแข่งขันโอลิมปิกเป็นครั้งแรก ในฐานะอันดับที่ 17 ของโลก จากการประกาศโดยสหพันธ์แบดมินตัน (BWF) ณ วันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 โดยทั้งสองเป็นฝ่ายชนะทีมอินโดนีเซียในรอบแรกของกลุ่มบี และรอบสองสามารถชนะทีมเกาหลีใต้ ด้วยผลชนะขาดลอย 2-0 เซ็ต (21-15, 21-14) จากนั้นทั้งคู่เป็นฝ่ายชนะทีมโปแลนด์ 2-1 เซ็ต และผ่านเข้ารอบ 8 คู่สุดท้าย โดยเป็นที่ 1 ของกลุ่มบี ที่ซึ่งพวกเขาได้แพ้ต่อ คู เคียน คีท และ ตาน บูน เฮือง จากประเทศมาเลเซีย ซึ่งเป็นมือวางอันดับ 8 ของโลก 2-0 เซ็ต (21-16, 21-18)
ด้านชีวิตส่วนตัว บดินทร์ อิสสระ มีลูกสาวหนึ่งคน ชื่อ ด.ญ.บุญณินท์ อิสสระ
โกไคเจอร์ โกเซย์เจอร์ ซุปเปอร์เซนไต 199 ฮีโร่ สุดยอดสงครามประจัญบาน
โกไคเจอร์ โกเซย์เจอร์ ซูเปอร์เซนไท 199 ฮีโร่ สงครามศึกครั้งใหญ่ () เป็นภาพยนตร์ซีรีส์ซูเปอร์เซนไทผลิตโดยโตเอะ คัมปะนี โดยเริ่มออกฉายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 2011 เป็นภาพยนตร์ที่เฉลิมฉลองครบ 35 ปีของซูเปอร์เซนไท ผู้กำกับภาพยนตร์โดย โนโบรุ ทาเคโมโตะ และเขียนบทโดย นารุฮิซะ อาระกาวะ โดยซูเปอร์เซนไทที่ปรากฏ คือ โกเซย์เจอร์ ,โกไคเจอร์ และมีฮีโร่ 199 คนที่ปรากฏจากซูเปอร์เซนไท ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำรายได้กว่า 288,610,400 เยน (ประมาณ 3,600,000 ดอลลาร์สหรัฐ) ของการเปิดตัวภาพยนตร์ในสัปดาห์แรก
เต็มฟ้า กฤษณายุธ
เต็มฟ้า กฤษณายุธ เป็นนักร้อง นักแสดง นางแบบ และอดีตนักกีฬายิมนาสติกลีลาทีมชาติไทย เต็มฟ้าจบการศึกษาจาก คณะเศรษฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย หลักสูตรนานาชาติ (EBA Program) ด้วยเกียรตินิยมอันดับ 1 และเป็นลูกสาวของ แหวน ฐิติมา สุตสุนทร นักร้องในสังกัด จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ กับบรรเจิด กฤษณายุธ ปัจจุบัน เต็มฟ้าทำงานที่บริษัทหลักทรัพย์จัดการกองทุน ภัทร จำกัด (Phatra Asset Management Company Limited) ในตำแหน่งผู้ช่วยผู้จัดการกองทุน (Assistant Fund Manager)
เต็มฟ้า กฤษณายุธ ชื่อเล่น ปันปัน เกิดวันจันทร์ที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2538 เป็นบุตรสาวของฐิติมา สุตสุนทร โดยแรกเริ่มเต็มฟ้าเป็นนักกีฬายิมนาสติกลีลา และเป็นตัวแทนเข้าแข่งขันยิมนาสติกระดับเยาวชนตั้งแต่อายุ 7 ปี เต็มฟ้าเคยได้ตำแหน่งราชินียิมนาสติก นักกีฬาดีเด่น และเคยเป็นนักกีฬายิมนาสติกลีลาทีมชาติไทย เต็มฟ้ามีความสามารถพิเศษหลายอย่างทั้ง บัลเล่ต์ เปียโน และร้องเพลง เป็นต้น สำหรับด้านการเรียน เต็มฟ้าจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาปลายจาก โรงเรียนนานาชาติฮาร์โรว์ (Harrow International School) และระดับปริญญาตรีที่ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย คณะเศรษฐศาสตร์ หลักสูตรนานาชาติ (EBA Program)
เต็มฟ้าเคยเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนที่คณะเศรษฐศาสตร์ของ มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ (University of California, Berkeley) ณ เมืองซานฟรานซิสโก สหรัฐอเมริกา และเคยเข้าฝึกงานที่กระทรวงการต่างประเทศ และสหประชาชาติ (United Nations ESCAP)
จากการแข่งขัน กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 26 เต็มฟ้าได้ 5 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน และได้ตำแหน่งแชมป์ราชินียิมนาสติกและนักกีฬาดีเด่น นอกจากนี้เต็มฟ้าเข้ารอบชิงชนะเลิศในฐานะตัวแทนทีมชาติแข่งขันรายการเยาวชน Youth Olympic Games ที่ประเทศอุซเบกิสถาน ในปี พ.ศ. 2553 และรายการ Asian Rhythmic Gymnastics Championships ที่ประเทศคาซัคสถาน ในปี พ.ศ. 2554
ในการเข้าสู่วงการบันเทิง เต็มฟ้าเคยขึ้นร้องเพลงคู่กับแหวน ฐิติมา ในคอนเสิร์ตครบรอบ 25 ปี รวมทั้งได้แสดงในงานคอนเสิร์ตใหญ่ของ ธงไชย แมคอินไตย์ ชื่อการแสดงว่า "คอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ด แฟนซีแฟนซน" ไปจนถึงการแสดงมิวสิกวิดีโอเพลง "Look Like Love" ของ สุกฤษฎิ์ วิเศษแก้ว ในปี พ.ศ. 2554 เป็นผลงานในวงการบันเทิงอย่างเป็นทางการ และมีผลงานการถ่ายแบบนิตยสารต่าง ๆ ในปี พ.ศ. 2555 เต็มฟ้าได้แสดงละคร บ่วงรัก เรื่องแรกในบทนางเอกคู่กับ ธนทัต ชัยอรรถ ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก นอกจากนี้ยังมีผลงานละครอีกหลายเรื่อง เช่น เรื่อง เรือนเสน่หา และ เรื่อง อีสา และผลงานภาพยนตร์ ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ภาค ๖ อวสานหงสา ปัจจุบันกำลังแสดงละครเรื่อง สลักจิต คู่กับ ศรราม เทพพิทักษ์ ทางช่องวัน
ประเทศรัสเซียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ประเทศรัสเซีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม ถึง 12 สิงหาคม พ.ศ. 2555 ทีมนักกีฬาจากรัสเซียมีทั้งสิ้น 436 คน เข้าแข่งขันกีฬาทั้งหมด 24 ชนิด
สัก สุตสคาน
นายพลสัก สุตสคาน (Sak Sutsakhan) เป็นนักการเมืองและทหารชาวกัมพูชา ที่มีบทบาทอย่างยาวนานภายในประเทศ เขาเป็นประมุขรัฐคนสุดท้ายของสาธารณรัฐเขมรก่อนจะถูกล้มล้างโดยเขมรแดงใน พ.ศ. 2518 เขาเป็นฝ่ายนิยมสหรัฐที่มักเรียกกันว่า"เขมรขาว" 
สุตสคานเกิดที่พระตะบองเมื่อ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2470 เขาเป็นญาติกับนวน เจียที่ต่อมากลายเป็นผู้นำเขมรแดง เขาได้รับการศึกษาในโรงเรียนนายทหารของฝรั่งเศสในปารีสและกลับมาเป็นทหารในกองทัพกัมพูชา เขาได้รับการสนับสนุนให้ก้าวหน้าอย่างรวดเร็วในระบอบสังคมของพระนโรดม สีหนุจนได้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมที่อายุน้อยที่สุดในกัมพูชาคือ 29 ปี เมื่อ พ.ศ. 2500
หลังการรัฐประหารใน พ.ศ. 2513 โดยลน นล สุตสคานยังคงเป็นทหารในกองทัพรัฐบาลและได้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมหลายครั้ง รวมทั้งได้รับการยอมรับจากผู้สังเกตการณ์จากสหรัฐในฐานะบุคคลผู้มีความสามารถและไม่เกี่ยวข้องกับการฉ้อราษฎร์บังหลวง
หลังจากที่ชาวสหรัฐและประธานาธิบดีเสากัม คอยออกจากพนมเปญเมื่อ 12 เมษายน สมาชิกของคณะกรรมการสูงสุด7 คน นำโดยสุตสคานได้เป็นผู้มีอำนาจปกครองสาธารณรัฐเขมรที่ใกล้ล่มสลาย สุจสคานดำรงตำแหน่งประมุขรัฐและประธานสภาแห่งรัฐซึ่งพยายามเจรจาสงบศึกกับเขมรแดงที่ล้อมพนมเปญอยู่ สุตสคานยังคงอยู่ในพนมเปญจนกระทั่งกองทัพคอมมิวนิสต์เข้าเมืองได้ในวันที่ 17 เมษายนด้วยเฮลิคอปเตอร์เที่ยวสุดท้าย.สุตสคานแต่งงานและมีบุตร 4 คน
สุตสคานลี้ภัยมายังสหรัฐอเมริกาและได้สัญชาติสหรัฐ หลังจากที่เขมรแดงถูกกองทัพที่เวียดนามหนุนหลังโค่นล้มไปเมื่อ พ.ศ. 2522 ซอน ซานและเดียน เดลได้จัดตั้งแนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติประชาชนเขมรซึ่งเป็นขบวนการต่อต้านคอมมิวนิสต์และนิยมสาธารณรัฐที่ใหญ่ที่สุดเพื่อต่อต้านสาธารณรัฐประชาชนกัมพูชา มีฐานที่มั่นตามแนวชายแดนไทย สุตสคานเดินทางมาร่วมด้วยใน พ.ศ. 2524 และได้เป็นผู้บัญชาการกองกำลังติดอาวุธของแนวร่วม
เมื่อมีการจัดตั้งแนวร่วมเขมรสามฝ่าย สุตสคานได้เข้าร่วมประชุมกับซอน เซนจากเขมรแดงและพระนโรดม รณฤทธิ์จากฟุนซินเปกเพื่อตกลงเกี่ยวกับความร่วมมือทางทหารใน พ.ศ. 2528 และในปีเดียวกันนี้ สุตสคานกับซอน ซานเริ่มมีความเห็นไม่ตรงกันเกี่ยวกับการดำเนินไปของสงคราม โดยเฉพาะประเด็นความร่วมมือกับกองทัพเจ้าสีหนุซึ่งสุตสคานต้องการร่วมมือด้วย นอกจากความสำเร็จทางด้านภาคตะวันตกเฉียงเหนือของกัมพูชาแล้ว ในบริเวณอื่น กองทัพของแนวร่วมปลดปล่อยแพ้กองกำลังของเวียดนามระหว่าง พ.ศ. 2527 – 2528 จนถูกจำกัดการเคลื่อนไหว
หลังข้อตกลงสันติภาพปารีส พ.ศ. 2534 สุตสคานแยกตัวออกจากกลุ่มของซอนซานและจัดตั้งพรรคประชาธิปไตยเสรีนิยม เขาเสียชีวิตที่พนมเปญเมื่อ 29 เมษายน พ.ศ. 2537 
ใน พ.ศ. 2523 สุตสคานได้เขียนหนังสือเรื่อง "The Khmer Republic at War and the Final Collapse" ซึ่งเป็นเอกสารสำคัญที่ให้ข้อมูลเกี่ยวกับสงครามกลางเมืองกัมพูชา (ดูได้ที่ The Khmer Republic at War and the Final Collapse)
เหรียญเกียรติยศ (ญี่ปุ่น)
เหรียญเกียรติยศ (; ) เป็นอิสริยาภรณ์ที่มอบโดยรัฐบาลญี่ปุ่น เพื่อมอบแก่บุคคลผู้ประสบความสำเร็จในด้านต่าง ๆ สถาปนาขึ้นเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2424 ในรัชสมัย สมเด็จพระจักรพรรดิเมจิแห่งจักรวรรดิญี่ปุ่น
ทั้งนี้จะมีการมอบเหรียญเกียรติยศสองครั้งต่อปี คือทุก ๆ วันที่ 29 กุมภาพันธ์ (วันพระราชสมภพของสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ) และ 3 พฤศจิกายน (วันพระราชสมภพของสมเด็จพระจักรพรรดิเมจิ)
มอบครั้งแรกในปี พ.ศ. 2425 มอบแก่บุคคลผู้เสี่ยงตนในการช่วยชีวิตผู้อื่น
มอบครั้งแรกในปี พ.ศ. 2425 เดิมมอบให้แก่ ""เด็ก, ลูกหลาน, ภรรยา และคนรับใช้ สำหรับความกตัญญูและความขยันหมั่นเพียรอันน่ายกย่อง ในขณะที่ตัวของพวกเขาก็เป็นแบบอย่างของประชาชน""
ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ในปี พ.ศ. 2493 เหรียญนี้ก็ถูกระงับการมอบ ต่อมาในปี พ.ศ. 2498 เหรียญนี้ก็ถูกแทนที่ด้วยเหรียญเกียรติยศแถบสีเหลือง จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2546 เหรียญเกียรติยศแถบสีเขียวก็ถูกฟื้นฟูขึ้นมาเพื่อมอบแก่บุคคลที่มีความกระตือรือร้นในการให้บริการสังคม
มอบครั้งแรกในปี พ.ศ. 2430 (ยกเลิกในภายหลัง); มอบแก่บุคคลที่มีความขยันหมั่นเพียร ในขณะที่การมีส่วนร่วมในกิจกรรมระดับมืออาชีพของพวกเขากลายเป็นแบบอย่างของประชาชน
มอบครั้งแรกในปี พ.ศ. 2498 มอบแก่บุคคลที่ได้สนับสนุนต่อการพัฒนาและการปรับปรุงทางวิชาการและศิลปะจนประสบความสำเร็จ
มอบครั้งแรกในปี พ.ศ. 2425 มอบแก่บุคคลที่ได้ทำผลงานสำคัญในพื้นที่พัฒนาสังคมและสวัสดิการหรือการบริการสาธารณะ
มอบครั้งแรกในปี พ.ศ. 2462 มอบแก่บุคคลที่ใจกว้างต่อการช่วยเหลือทางด้านการเงินสำหรับความเป็นอยู่ที่ดีของประชาชน
ติง จวิ้นฮุย
ติง จวิ้นฮุย (; 1 เมษายน ค.ศ. 1987 ในยี่ซิง อู๋ซี มณฑลเจียงซู) เป็นนักสนุกเกอร์อาชีพชาวจีนที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในช่วงวัยรุ่นตอนปลายตามด้วย จอห์น ฮิกกินส์ ที่คว้าแชมป์รายการเก็บคะแนนถึงสามครั้ง รวมทั้งเป็นผู้เล่นคนแรกไม่ได้มาจากเกาะอังกฤษได้คว้าแชมป์รายการยูเคแชมเปียนชิป เขายังเป็นผู้เล่นที่เข้าเบรกดี ติงทำเซนจูรีเบรกได้ว่ากว่า 350 ครั้งในอาชีพของเขา
ในธันวาคมปี 2006 ได้สมัครเข้ามหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้เจียวทงเพื่อที่จะศึกษาในวิชาบริหารธุรกิจและการจัดการ เขาอาศัยในประเทศอังกฤษในช่วงมีฤดูกาลสนุกเกอร์ เขามีเพื่อนที่ดีกับเพื่อนร่วมชาติอย่าง เหลียง เหวินปั๋ว ทั้งคู่ร่วมการฝึกซ้อมในเชฟฟีลด์ เวิลด์สนุกเกอร์อะคาเดมี
จอห์น ฮิกกินส์
จอห์น ฮิกกินส์ () เป็นนักสนุกเกอร์อาชีพชาวสกอตแลนด์จากเมืองวิสชอว์ เทิร์นโปรตั้งแต่ในปี 1992 เขาได้แชมป์ถึง 25 ครั้งรวมถึงเวิลด์แชมเปียนชิป 4 ครั้ง และ ยูเคแชมเปียนชิป 3 ครั้ง และได้แชมป์รายการมาสเตอส์ถึง 2 ครั้ง เขาเป็นหนึ่งในผู้เล่นที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในประวัติศาสตร์ของกีฬาสนุกเกอร์ และรวมเซนจูรีเบรกได้มากกว่า 550 ครั้งในการเล่นอาชีพของเขา
โรคเม็ดเลือดแดงรูปเคียว
โรคเม็ดเลือดแดงรูปเคียว ( ชื่อพ้อง sickle-cell anaemia ( SCA) , drepanocytosis เป็นโรคทางพันธุกรรมที่ถ่ายทอดผ่านทางกระแสเลือด เกิดบนโครโมโซมร่างกาย แบบด้อย (Autosomal recessive)ในปี 1994 สหรัฐฯ ได้ค้นพบว่า ผู้ที่เป็นโรคนี้จะมีอายุขัยโดยเฉลี่ย คืออายุ 42 ปีในผู้ชายและ 50 ปีในผู้หญิง แต่ปัจจุบันสามารถอยู่ได้เกินอายุ 50 ปี เนื่องจากผู้ป่วยมีการดูแลรักษาตัวที่ดี และในสหราชอาณาจักรคาดว่าจะมีอายุขัยสำหรับผู้ป่วยโรคนี้ คือ 53-60 ปี
ส่วนใหญ่โรคนี้จะเกิดกับเด็กมากกว่าคนทั่วไป และจะเกิดในภูมิภาคเขตร้อน (tropical) และบริเวณที่อาจจะเกิดโรคมาลาเรีย เช่น ชาวพื้นเมืองในทวีปแอฟริกา ซึ่งโรคมาลาเรียเป็นโรคพื้นฐานของบริเวณนี้
เป็นโรคที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงของเบสบนสายนิวคลีโอไทด์เพียงหนึ่งตัวในดีเอ็นเอ คือ เกิดการแทนที่ของเบสจากเบส A เป็นเบส T ซึ่งเป็นการกลายพันธุ์ในระดับเล็ก (Point Mutation) เมื่อเกิดกระบวนการแปลรหัส จะได้กรดอะมิโนวาลีนแทนกรดอะมิโนกลูตามิกในตำแหน่งที่ 6 (CTC เป็น CAC) ทำให้ได้รูปร่างของเซลล์เม็ดเลือดแดงที่ผิดปกติ เป็นรูปพระจันทร์เสี้ยวหรือรูปเคียว 
ซึ่งเกิดโดยยีนในเซลล์เม็ดเลือดแดงหรือที่เราเรียกว่า "ฮีโมโกลบิน" 2 อัลลีล คือ HbA Hbs
HbAHbA = เม็ดเลือดปกติ
HbAHbs = Sickle cell trait จะแสดงอาการก็ต่อเมื่ออยู่ในสภาวะที่มีออกซิเจนน้อย
HbSHbS = เม็ดเลือดผิดปกติ ก่อให้เกิดโรค Sickle cell Anemia
ทำให้ผู้ที่เป็นโรคนี้มีปัญหาในการขนส่งออกซิเจน ซึ่งสามารถปรับสภาพได้ดีในที่ๆมีออกซิเจนน้อยกว่าคนที่มีเม็ดเลือดแดงปกติ เช่น บนภูเขาสูง เป็นต้น โรคนี้ถ่ายทอดผ่านทางเซลล์ร่างกายแบบด้อย (Autosomal recessive) เป็นโรคทางพันธุกรรมที่ลูกจะได้รับการถ่ายทอดมาจากทั้งพ่อและแม่ อายุของเซลล์เม็ดเลือดแดงของผู้ป่วยโรคนี้จะน้อยกว่าเซลล์เม็ดเลือดแดงของคนปกติ คือ 10-20 วัน จาก 90-120 วัน
โรคนี้เป็นความผิดปกติที่มีแต่กำเนิด การที่มีรูปร่างเซลล์เม็ดเลือดแดงเป็นรูปเคียว ทำให้เซลล์เม็ดเลือดแดงเสียคุณสมบัติในการยืดหยุ่น ซึ่งในคนปกติเซลล์เม็ดเลือดแดงจะมีคุณสมบัตินี้ เกิดการอุดตันในเส้นเลือด บริเวณต่างๆ เมื่อเกิดการเคลื่อนที่ไปในหลอดเลือด จะทำให้เซลล์เม็ดเลือดแดงตายและแตกง่าย เกิดภาวะของโรคแทรกซ้อนขึ้น เช่นอาการปวด มีภาวะติดเชื้อง่าย อัมพฤกษ์ อัมพาต เป็นต้น
โรคนี้ไม่สามารถรักษาให้หายขาดได้ จึงต้องให้ยารักษาไปตามลักษณะอาการที่ผู้ป่วยกำลังเป็นอยู่ ซึ่งตัวผู้ป่วยเองก็ต้องจำเป็นดูแลสุขภาพของตนด้วยอีกวิธีหนึ่ง ช่วยให้บรรเทาอาการเจ็บปวดที่อาจจะเกิดขึ้น
ได้ดีมากยิ่งขึ้น เช่น ออกกำลังกายสม่ำเสมอ รับประทานอาหารที่มีประโยชน์ พักผ่อนให้เพียงพอ ตรวจร่างกายเป็นประจำทุก ๆ 6 เดือน เป็นต้น เพื่อเป็นการทำให้ร่างกายมีสุขภาพที่ดี แข็งแรงอยู่เสมอ มีภูมิคุ้มกันร่างกายจากเชื้อโรคต่าง ๆ เป็นการป้องกันการเกิดโรคแทรกซ้อนได้
ยาส่วนใหญ่ที่ผู้ป่วยนี้จะได้รับ คือ ยาเพนิซิลลิน ช่วยบรรเทาอาการปวด และยาป้องกันการติดเชื้อ ซึ่งอาจจะเป็นการฉีควัคซีนเข้าไปในร่างกายของผู้ป่วยหรือยาปฏิชีวนะทั่วไป
จะถ่ายทอดโดยผ่านทางสายเลือด ทำให้ลูกมีการแสดงฟีโนไทป์ออกมาเหมือนกับพ่อกับแม่ เช่น สีผม สีตา สีผิว หรือลักษณะทางกายภาพอื่นๆที่เราสามารถมองเห็นได้ภายนอก ถ้าพ่อหรือแม่คนใดคนหนึ่งเป็นโรคนี้(ยีนเป็น ss) และอีกคนหนึ่งเป็นพาหะของโรค (ยีนเป็น Ss) จะทำให้ลูกมีโอกาสเป็นโรคนี้ได้ 50 เปอร์เซ็นต์ แต่ถ้าพ่อและแม่เป็นพาหะของโรคนี้ ก็จะทำให้ลูกเป็นโรคนี้ได้ 25 เปอร์เซ็นต์ ดังแผนถาพ