hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
โรซาริโอ้ บวก แวมไพร์
โรซาริโอ้ + แวมไพร์ () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพโดย ทาคายูกิ อินางาคิ ลงในนิตยสาร โชเน็นจัมป์รายเดือน ระหว่าง สิงหาคม 2547 ถึง มิถุนายน 2550 และตอนพิเศษในนิตยสาร โชเน็นจัมป์รายสัปดาห์ ปัจจุบันมีภาคสองแล้วใช้ชื่อว่า โรซาริโอ้ + แวมไพร์ II ลงในนิตยสารจัมป์สแควร์
อาโอโนะ สึคุเนะ เป็นนักเรียนปกติ อยู่โรงเรียนมัธยมเป็นปีแรกและไม่สามารถเข้าโรงเรียนเอกชนเนื่องจากเขามีเกรดที่หน้ากลุ้มใจ มีเพียงโรงเรียนสุดท้ายที่เขาจะได้รับการยอมรับ โรงเรียนนั้นชื่อโรงเรียนโยไคเป็นโรงเรียนที่มีอภินิหารและสัตว์ประหลาดเรียนอยู่
อาโอโนะ สึคุเนะ (Aono Tsukune)
พระเอกของเรื่อง เด็กหนุ่มมัธยมปลายธรรมดาที่ต้องเข้าไปเรียนอยู่ในโรงเรียนโยไคหรือโรงเรียนของปิศาจโดยไม่ได้ตั้งใจและได้พบกับเด็กสาวแวมไพร์ชื่อ "อาคาชิยะ โมกะ" ซึ่งเธอนั้นชื่นชอบเลือดของสึคุเนะเป็นพิเศษเพราะมีรสชาติที่อร่อย โดยตอนแรกเธอนั้นไม่รู้เลยว่าสึคุเนะเป็นมนุษย์แต่หลังจากนั้นไม่นานเขาก็เปิดเผยตัวให้โมกะได้รู้ สึคุเนะสามารถดึงโรซาริโอ้ที่แขวนคอของโมกะออกได้ซึ่งโรซาริโอ้นั้นคืออุปกรณ์ที่ใช้สะกดพลังแวมไพร์ของโมกะไว้ หากมันหลุดออก เธอจะกลายเป็นอีกคนนึงทันที สึคุเนะได้รับเลือดแวมไพร์จากโมกะในปริมาณมาก ทำให้เขามีความสามารถใกล้เคียงกับแวมไพร์มาก (ใส่กำไรอยู่ เพื่อป้องกันการกลายเป็น "กูล" คล้ายๆ นางเอกสะกดร่างแวมไพร์)
อาคาชิยะ โมกะ (Akashiya Moka)
นางเอกของเรื่อง เธอเป็นแวมไพร์และมีผมสีชมพูยาว นิสัยเอ๋อๆ ต๊องๆ แต่หากโรซาริโอ้ที่ห้อยคอหลุดออก เธอจะกลายเป็นแวมไพร์สุดแกร่ง ผมเปลี่ยนเป็นสีเงินและตาเปลี่ยนเป็นสีแดงทันที เธอชอบดูดเลือดของสึคุเนะมากเพราะเลือดของมนุษย์มีรสชาติที่อร่อยมาก เธอเป็นคนที่สึคุเนะพบคนแรกตั้งแต่มาที่โรงเรียนโยไค
คุโรโนะ คุรุมุ (Kurono Kurumu)
เด็กสาวที่ย้ายเข้ามาเรียนที่โรงเรียนโยไค เธอชอบสึคุเนะอยู่และเป็นคู่แข่งของโมกะ เธอคือซัคคิวบัส เมื่อจูบใครก็ตามคนๆ นั้นจะตกเป็นทาสของเธอในทันที
ชิรายูกิ มิโซเระ (Shirayuki Mizore)
เธอเป็นปิศาจหิมะ ปกติจะอมแคนดี้อยู่ตลอดเวลาเพราะเธอเป็นปิศาจหิมะจึงต้องไม่ปล่อยความเย็นหายออกจากร่างกายโดยการอมแคนดี้ที่มีความเย็นมาก
เซนโด ยูคาริ (Sendo Yukari)
เธอเป็นสาวน้อยอัจฉริยะ อายุเพียง 12 ปีเท่านั้นแต่เรียนข้ามชั้นมาอยู่มัธยมปลาย เธอเป็นแม่มดซึ่งแม่มดเป็นที่รังเกียจของทั้งปิศาจและมนุษย์แต่พวกสึคุเนะต่างยอมรับในตัวเธอ
สพันจ์บ็อบ สแควร์แพนส์
สพันจ์บ็อบ สแควร์แพ้นท์ () เป็นการ์ตูนทีวีแอนิเมชันของประเทศสหรัฐอเมริกา ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 ส่วนในประเทศไทย ฉายทางทรูวิชั่นส์ ช่อง ทรู สปาร์ค และช่อง นิคคาโลเดียน ช่อง 452 ซึ่งล่าสุดโดยช่องแก๊งการ์ตูน
มาเรีย เทเรซาแห่งสเปน
มาเรีย เทเรสแห่งสเปน ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศสใน พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส
พีระมิดลูฟวร์
พีระมิดลูฟวร์ () เป็นพีระมิดที่สร้างขึ้นจากกระจกและโลหะ มีพีระมิดขนาดเล็กกว่า 3 หลังตั้งอยู่โดยรอบ ตั้งอยู่ที่ลานหน้าพิพิธภัณฑสถานลูฟวร์ในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ทำหน้าที่เป็นทางเข้าหลักของพิพิธภัณฑ์ สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2532 และกลายเป็นหนึ่งในจุดสังเกตของกรุงปารีส
การก่อสร้างพีระมิดนี้มอบหมายโดยฟร็องซัว มีแตร็อง ประธานาธิบดีฝรั่งเศส เมื่อ พ.ศ. 2527 ออกแบบโดย ไอ. เอ็ม. เป่ย สถาปนิกที่เคยรับผิดชอบการออกแบบ Miho Museum ที่ญี่ปุ่น โครงสร้างพีระมิดนี้สร้างขึ้นจากแผ่นกระจกทั้งหลัง มีความสูง 20.6 เมตร ฐานรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสมีความยาวด้านละ 35 เมตร ประกอบขึ้นจากแผ่นกระจกรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน 603 แผ่น และแผ่นกระจกรูปสามเหลี่ยม 70 แผ่น
พีระมิดและโถงทางเข้าที่อยู่ข้างใต้ สร้างขึ้นเนื่องจากทางเข้าเดิมของลูฟวร์ไม่สามารถรองรับจำนวนผู้มาเยือนที่มีมากในแต่ละวันได้อีกแล้ว ผู้มาเยือนที่เข้าจากพีระมิดจะลงไปโถงทางเข้ากว้างขวาง แล้วกลับขึ้นไปยังอาคารหลักของลูฟวร์ พิพิธภัณฑ์อีกหลายแห่งได้นำแนวคิดนี้ไปใช้ เช่น Museum of Science and Industry ในชิคาโก การก่อสร้างพีระมิดและโถงทางเข้าใต้ดินดำเนินการโดย Dumez
บางคนกล่าวอ้างว่าแผ่นกระจกบนพิระมิดลูฟวร์มีทั้งหมด 666 แผ่น ซึ่งเป็น "number of the beast" ที่มักจะถูกนำไปเชื่อมโยงกับซาตาน ผู้สนใจด้านประวัติศาสตร์จำนวนมาก ตัวอย่างเช่น หนังสือของ Dominique Stezepfandt ที่มีชื่อว่า "François Mitterrand, Grand Architecte de l'Univers" ได้กล่าวไว้ว่า "พีระมิดถูกอุทิศให้แก่พลังที่เล่ากันว่าเป็น Beast ใน พระคัมภีร์วิวรณ์ (...) โครงสร้างทั้งหลังมีรากฐานอยู่บนเลข 6"
เรื่องราวของกระจก 666 แผ่นเริ่มต้นขึ้นเมื่อราวทศวรรษที่ 1980 (พ.ศ. 2523-2532) โดยแผ่นพับโฆษณาอย่างเป็นทางการที่ตีพิมพ์ระหว่างการก่อสร้างได้กล่าวอ้างถึงตัวเลขนี้ถึงสองครั้ง แต่หน้าก่อน ๆ ในแผ่นพับกล่าวไว้ว่ากระจกมี 673 แผ่น ตัวเลข 666 ยังถูกกล่าวถึงในหนังสือพิมพ์หลายฉบับ อย่างไรก็ตาม พิพิธภัณฑสถานลูฟวร์ได้แถลงว่า พีระมิดประกอบขึ้นจากแผ่นกระจก 673 แผ่น (รูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน 603 แผ่น และรูปสามเหลี่ยม 70 แผ่น) มีผู้พยายามนับจำนวนแผ่นกระจกบนพีระมิดอยู่หลายครั้ง โดยแต่ละครั้งจะนับได้จำนวนที่แตกต่างกันเล็กน้อย แต่จะมากกว่า 666 แผ่นทุกครั้ง
ข่าวลือได้กลับมาอีกครั้งใน พ.ศ. 2546 เมื่อนวนิยาย "The Da Vinci Code" ของแดน บราวน์ ได้กล่าวถึงเรื่องนี้ โดยที่ตัวเอกของเรื่องครุ่นคิดว่า "พีระมิดหลังนี้สร้างขึ้นด้วยแผ่นกระจก 666 แผ่นพอดี ตามความต้องการของประธานาธิบดีมิตแตร์รองด์ ซึ่งกลายเป็นหัวข้อร้อนท่ามกลางผู้สนใจทฤษฎีสมคบคิดที่กล่าวอ้างว่า 666 เป็นตัวเลขของซาตาน" อย่างไรก็ตาม David A. Shugarts ได้รายงานว่า จากคำกล่าวของโฆษกประจำสำนักงานของไอ. เอ็ม. เป่ย ประธานาธิบดีฝรั่งเศสไม่เคยระบุจำนวนแผ่นกระจกที่ต้องการให้ใช้ในการก่อสร้างพีระมิด
ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 6
ทรู อคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 6 เริ่มเข้าบ้านวันที่ 29 มิถุนายน 2552 มีจำนวนนักล่าฝัน 12 คน เป็น ชาย 5 คน หญิง 7 คน จากออดิชั่นสด 10 คนและจาก ออนไลน์ 2 คน ฤดูกาลนี้เป็นฤดูกาลแรกที่นักล่าฝันเริ่มต้นมีจำนวนเท่าเดิมคือ 12 คน หลังจากในซีซั่นที่ 3 , 4 และ 5 มีนักล่าฝันเริ่มต้นมากกว่า 12 คน
Medley Battle รวม
เพลงรวม
ราชวงศ์ยูลิอุส-เกลาดิอุส
ราชวงศ์ยูลิอุส-เกลาดิอุส (; 27 ปีก่อน ค.ศ. – ค.ศ. 68) เป็นราชวงศ์แรกที่ปกครองจักรวรรดิโรมัน มีจักรพรรดิปกครองทั้งสิ้น 5 พระองค์ ปฐมจักรพรรดิคือ จักรพรรดิเอากุสตุส และจักรพรรดิพระองค์สุดท้ายคือ จักรพรรดิแนโร (ค.ศ. 54–68)
บรรณาธิการ
บรรณาธิการ (คำสนธิ: บรรณ (หนังสือ) + อธิการ (เจ้าการ); ) เป็นบุคคลซึ่งมีหน้าที่รับผิดชอบ ในการจัดทำ รวบรวม ตรวจแก้ คัดเลือก หรือควบคุม เนื้อหาและภาพทั้งหมด ที่จะตีพิมพ์เป็นหนังสือ หรือเป็นสิ่งพิมพ์ที่มีกำหนดว่าจะออกเรื่อยไปตามลำดับ โดยใช้ชื่อเดิม เช่น หนังสือพิมพ์ และนิตยสารต่างๆ และนิยมใช้เป็นคำย่ออย่างไม่เป็นทางการว่า “บ.ก.” ส่วนคำที่ใช้เรียกกระบวนการลักษณะดังกล่าว คือ "บรรณาธิกร" ()
พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 ให้ความหมายของ "บรรณาธิการ" ไว้ว่า ผู้จัดเลือกเฟ้น รวบรวม ปรับปรุง และรับผิดชอบเรื่องลงพิมพ์ และในมาตรา 4 แห่ง ระบุว่า "บรรณาธิการ" หมายความถึง บุคคลผู้รับผิดชอบ ในการจัดทำ และควบคุมเนื้อหา ข้อความ หรือภาพ ที่ลงพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ รวมทั้งวัสดุ หรือเอกสาร ที่แทรกในหนังสือพิมพ์ โดยความเห็นชอบของบรรณาธิการด้วย เมื่อหนังสือพิมพ์ มีความหมายรวมไปถึง นิตยสาร วารสาร สิ่งพิมพ์ ที่เรียกชื่ออย่างอื่น ในทำนองเดียวกัน"กองบรรณาธิการ" เป็นกลุ่มบุคคลซึ่งทำหน้าที่เป็นคณะทำงานของบรรณาธิการ ในการช่วยตรวจสอบบทความแทนบรรณาธิการ รวมถึงการเขียนคอลัมน์ที่สำคัญในฉบับ เช่น บทบรรณาธิการ, คอลัมน์จดหมายถึงบรรณาธิการ () รายงานพิเศษ (สกู๊ป; ), บทสัมภาษณ์ เป็นต้น
แอร์สเทอ เอ็ฟเซ ไคเซิร์สเลาเทิร์น
แอร์สเทอ เอ็ฟเซ ไคเซิร์สเลาเทิร์น () เป็นสโมสรในประเทศเยอรมนี อยู่ที่เมืองไคเซิร์สเลาเทิร์น เริ่มก่อตั้งเมื่อ 2 มิถุนายน ค.ศ. 1900 โดยการรวมตัวกันระหว่าง 2 สโมสรฟุตบอลในเมืองไคเซิร์สเลาเทิร์น คือ "Germania 1896 Kaiserslautern" และ "FG Kaiserslautern" เกิดเป็นสโมสรฟุตบอล "FC 1900 Kaiserslautern" ถัดจากนั้นในปี ค.ศ. 1909 ทางสโมสรได้รวมตัวกับ "FC Palatia Kaiserslautern" (ก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 1901) และ "FC Bavaria Kaiserslautern" (ก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 1902) เปลี่ยนชื่อเป็น "FV 1900 Kaiserslautern" และในปี ค.ศ. 1929 รวมตัวกับ "SV Phönix Kaiserslautern" กลายเป็น "FV Phönix-Kaiserslautern" หลังจากนั้น 30 ปี จึงได้เปลี่ยนชื่อเป็น 1. FC Kaiserslautern
ฟุตบอลโลก ปี 1954 เป็นปีที่ทีมชาติเยอรมันได้ชนะเลิศโลก นักเตะชุดนั้นมีนักเตะจาก 1. เอฟเซ ไคเซิร์สเลาเทิร์น 5 คน ช่วยให้เยอรมันได้ชนะเลิศโลก ประกอบด้วย ฟริทซ์ วัลเทอร์ (กัปตันทีมชาติ), ฮอสท์ เอคเคิล, แวร์เนอร์ โคลไมเออร์, แวร์เนอร์ ลีบริช, ออทท์มาร์ วัลเทอร์
ในปี 1997/1998 ภายใต้การคุมทีมของออทโท เรฮาเกิล แอร์สเทอไคเซิร์สเลาเทิร์นสร้างประวัติศาสตร์คว้าชนะเลิศบุนเดสลีกาได้ตั้งแต่ฤดูกาลแรกที่เลื่อนชั้นมาจากลีกา 2 เป็นทีมแรกในประวัติศาสตร์ของเยอรมนี และนับเป็นชนะเลิศลีกสูงสุดของเยอรมนีครั้งที่ 4 ของสโมสรฟุตบอลแห่งนี้
โจ-วิลฟรีด ซองกา
โจ-วิลฟรีด ซองกา เปซองกา () เกิดเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2528 เป็นนักเทนนิสอาชีพชาวฝรั่งเศส เป็นมืออันดับที่ 9 ของโลกในปัจจุบัน เขาเคยขึ้นถึงอันดับโลกสูงสุด คือ อันดับที่ 6 เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551
วิทยุครอบครัวข่าว
วิทยุครอบครัวข่าว ผลิตโดย บริษัท เซิร์ช ไลฟว์ จำกัด และ บริษัท วิช 106 จำกัด ดำเนินรายการจากห้องส่งวิทยุบนอาคารมาลีนนท์ทาวเวอร์ แล้วจึงถ่ายทอดสดออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงเสียงจากทหารเรือ (ชื่อย่อ: ส.ทร.) ระบบเอฟเอ็ม ความถี่ 106.0 เมกะเฮิร์ตซ์ เริ่มตั้งแต่วันเสาร์ที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2550 เวลา 00.00 น. เป็นต้นมา จนถึงปัจจุบัน โดยรูปแบบการนำเสนอ ส่วนมากเป็นการรับสัญญาณถ่ายทอดเสียง จากรายการโทรทัศน์ประเภทข่าว และเหตุการณ์ปัจจุบัน ที่ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 อีกส่วนหนึ่งเป็นรายการวิทยุ ที่มีกลุ่มผู้ประกาศข่าวและพิธีกร “ครอบครัวข่าว 3” เป็นผู้ดำเนินรายการ
"วิทยุครอบครัวข่าว ส.ทร.เอฟเอ็ม 106 เมกะเฮิร์ตซ์" เกิดขึ้นจากแนวคิดของวิบูลย์ ลีรัตนขจร กรรมการผู้จัดการ บริษัท เซิร์ช ไลฟว์ จำกัด, สำราญ ฉัตรโท รองผู้จัดการฝ่ายข่าว บริษัท บางกอกเอ็นเตอร์เทนเม้นต์ จำกัด, ธีระ ธัญไพบูลย์ วราภรณ์ สมพงษ์ และ สาธิต กรีกุล ผู้ดำเนินรายการ "เรื่องเด่นเย็นนี้" ทางไทยทีวีสีช่อง 3 โดยมีวัตถุประสงค์เพื่ออำนวยความสะดวก แก่ผู้ติดตามชมรายการข่าว ของ ครอบครัวข่าว 3 ที่ประสบปัญหา ไม่สามารถรับชมรายการต่างๆ ทางโทรทัศน์ได้ เนื่องจากสภาพการจราจรติดขัด อยู่บน รวมถึงเพื่อเปิดพื้นที่นำเสนอข่าวสาร ด้วยความใกล้ชิดผูกพัน ผ่านทางการเล่าข่าว ทางวิทยุเพิ่มขึ้น
สำหรับเนื้อหารายการของ "วิทยุครอบครัวข่าว" นำเสนอรายการประเภทข่าว สนทนา และรูปแบบหลากหลาย ออกอากาศตลอด 24 ชั่วโมง ซึ่งต่างจากการผลิตรายการโทรทัศน์ ที่มีข้อจำกัดในเรื่องเวลา จึงทำให้ต้องกระชับเนื้อหา ขณะที่การผลิตรายการวิทยุ สามารถดำเนินรายการไปได้ตลอดทั้งวัน จึงให้เนื้อหาในเชิงลึกได้ นับว่าวิทยุครอบครัวข่าว เป็นส่วนเติมเต็มของกลุ่มรายการครอบครัวข่าว 3 นั่นเอง โดยได้รับความร่วมมือจากกองทัพเรือ ต้นสังกัดของสถานีวิทยุกระจายเสียงเสียงจากทหารเรือ (ส.ทร.) วังนันทอุทยาน ในการออกอากาศ ด้วยระบบเอฟเอ็ม ความถี่ 106 เมกะเฮิร์ตซ์, ฝ่ายข่าว สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ที่อนุญาตให้ถ่ายทอดเสียงรายการข่าวของสถานีฯ ออกอากาศทางวิทยุ และอนุญาตให้ใช้ข้อมูลข่าวสารต่างๆ ประกอบในการผลิตรายการทางวิทยุ ตลอดจนชื่อ "ครอบครัวข่าว" เพื่อให้ผู้ชมและผู้ฟัง เข้าใจเชื่อมโยงกันระหว่างรายการข่าวทางโทรทัศน์และวิทยุ, ประวิทย์ มาลีนนท์ กรรมการผู้จัดการ สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3, ไบรอัน มาร์การ์ กรรมการผู้จัดการ บีอีซี-เทโร เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ ปัจจุบันดำเนินการออกอากาศ จากที่ทำการย่อยแห่งใหม่ ของกลุ่มบริษัทเซิร์ชฯ คือชั้น 18 อาคารมาลีนนท์ทาวเวอร์ เลขที่ 3199 ถนนพระราม 4 แขวงคลองตัน เขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร
Fleet Street
Fleet Street เป็นถนนในกรุงลอนดอน อังกฤษ ตั้งชื่อตามแม่น้ำฟลีทซึ่งปัจจุบันไหลอยู่ข้างใต้ถนน ถนนฟลีตเป็นที่ตั้งของสำนักงานหนังสือพิมพ์ต่างๆ จนถึงทศวรรษที่ 1980 แม้ว่าสำนักงานของสื่อมวลชนรายใหญ่แห่งสุดท้ายคือ Reuters จะย้ายออกไปตั้งแต่ พ.ศ. 2548 แต่ชื่อถนนก็ยังคงถูกใช้เรียกแทนสื่อสารมวลชนสัญชาติบริเตน
Fleet Street เริ่มต้นจากถนนที่ทอดจาก City of London ไปยังศูนย์กลางทางการปกครองที่เวสต์มินสเตอร์ ความยาวของถนนแสดงถึงการขยายตัวของเมืองในศตวรรษที่ 14 ปลายสุดด้านทิศตะวันออกเป็นจุดที่แม่น้ำฟลีทไหลแนบกับ walls of London ในยุคกลาง ปลายด้านทิศตะวันตกคือเทมเปิลบาร์ ที่แสดงขอบเขตของเมืองที่ขยายมาถึงจุดนี้เมื่อ พ.ศ. 1872
ด้านทิศใต้ของถนนเป็นกลุ่มอาคารที่รู้จักในชื่อว่า The Temple ซึ่งเคยเป็นของ Knights Templar เป็นที่ตั้งของอินส์ออฟคอร์ทสองในสี่แห่ง คือ อินเนอร์เทมเปิล และมิดเดิลเทมเปิล บริเวณใกล้เคียงมีสำนักงานของทนายความมากมาย
กิจการหนังสือพิมพ์เริ่มต้นใน Fleet Street เมื่อประมาณ พ.ศ. 2043 โดย Wynkyn de Worde ลูกมือฝึกหัดของ William Caxton ได้ก่อตั้งโรงพิมพ์ขึ้นใกล้กับ Shoe Lane ขณะที่ในช่วงเวลาเดียวกัน Richard Pynson ได้ก่อตั้งสำนักพิมพ์และโรงพิมพ์ติดกับ St Dunstan's church ต่อมามีสำนักพิมพ์และโรงพิมพ์อื่นๆเพิ่มขึ้น ซึ่งโดยหลักแล้วจะ supply legal trade ใน Law Inns สี่แห่งในบริเวณนั้น ต่อมาในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2245 หนังสือพิมพ์ "เดอะเดลีคูแรนท์" ซึ่งเป็นหนังสือพิมพ์รายวันฉบับแรกของลอนดอน ได้จัดพิมพ์ขึ้นที่ Fleet Street ใน premises เหนือ White Hart Inn
ที่เทมเปิลบาร์ทางทิศตะวันตก ซึ่งเป็นจุดสิ้นสุดอาณาเขตของ City of London บน Fleet Street จะเป็นจุดเริ่มต้นของถนนสแตรนด์ ทางทิศตะวันออกเลยจาก Ludgate Circus ออกไป ถนนจะลาดขึ้นตาม Ludgate Hill สถานีรถไฟใต้ดินที่อยู่ใกล้ที่สุดคือ Temple, Chancery Lane, และแบล็กเฟลียร์
เพอร์ซิอัสปล่อยแอนดรอมิดา
เพอร์ซิอัสปล่อยแอนดรอมิดา () เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยเปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์ จิตรกรชาวเฟลมิชคนสำคัญในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑสถานศิลปะแห่งเบอร์ลินในประเทศเยอรมนี รือเบินส์เขียนภาพ "เพอร์ซิอัสปล่อยแอนดรอมิดา" เสร็จในปี ค.ศ. 1620
ภาพเขียนภาพนี้เป็นส่วนหนึ่งของงานสะสมของแอม. ปัสกีเยในรูอ็องซึ่งถูกประมูลขายในปารีสเมื่อปี ค.ศ. 1755 ในคริสต์ศตวรรษที่ 18 ภาพเขียนนี้ก็กลายไปเป็นส่วนหนึ่งของงานสะสมของพระเจ้าฟรีดริชที่ 2 แห่งปรัสเซีย และในปี ค.ศ. 1830 ภาพ "ปล่อยแอนดรอมิดา" ได้กลายไปเป็นส่วนหนึ่งของงานสะสมของพิพิธภัณฑ์ศิลปะแห่งเบอร์ลิน
ภาพนี้คล้ายกับภาพเขียนชื่อเดียวกันอีกภาพหนึ่งที่รือเบินส์เขียน ซึ่งปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑสถานแอร์มิทาชในเมืองเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก เป็นภาพเขียนจากตำนานเทพเจ้ากรีกที่เป็นภาพของเทพเพอร์ซิอัสกำลังปล่อยตัวเทพีแอนดรอมิดาหลังจากที่ได้รับชัยชนะต่อพรายทะเลที่จับแอนดรอมิดาไปเป็นนักโทษ เทพเพอร์ซิอัสแต่งตัวอย่างทหารโรมัน สวมหมวกทหาร เสื้อเกราะ และมีชายคลุมสีแดง ทางด้านขวาของภาพมียุวเทพสองตน ตนหนึ่งช่วยแก้เชือกที่มัดเทพีแอนดรอมิดากับก้อนหิน ส่วนทางด้านซ้ายของภาพมียุวเทพอีกสองตนกำลังเล่นอยู่กับเพกาซัส ซึ่งเป็นม้ามีปีกของเพอร์ซิอัส
รายพระนามพระสันตะปาปา
รายพระนามสมเด็จพระสันตะปาปาแห่งคริสตจักรโรมันคาทอลิก เรียงตามวันที่ได้รับแต่งตั้ง
เอเคอร์ (แก้ความกำกวม)
เอเคอร์ อาจจะหมายถึง
รูปขบวนเชิงยุทธวิธี
การจัดกำลังพลเชิงยุทธวิธี คือการจัดเรียงหรือการใช้งานหน่วยรบเคลื่อนที่เช่นทหารราบ ทหารม้า อากาศยาน และเรือรบ การจัดกระบวนทัพนี้มีการใช้มาแต่โบราณไม่ว่าจะในชนเผ่ามาวรี หรือในสมัยโบราณ หรือสมัยกลาง เช่น (นอร์สโบราณ:skjaldborg) ฟาลังซ์ การจัดกระบวนเชืงยุทธวิธีนั้นรวมไปถึง
สำหรับรูปแบบกระบวนทัพของกองทัพอากาศนั้นได้แก่
สำหรับกองหน้านั้นหมายถึงหน่วยทหารที่อยู่หน้าสุดของกระบวนทัพ และกองหลังหมายถึงหน่วยทหารที่อยู่หลังสุดของกระบวนทัพ
ขนมปังกรอบไดเจสทีฟ
ขนมปังกรอบไดเจสทีฟ () คือขนมปังกรอบหรือคุกกี้กึ่งหวานชนิดหนึ่ง เป็นที่นิยมในสหราชอาณาจักร ไอร์แลนด์ กรีซ และประเทศที่มีฐานะปานกลางอื่นๆ ชื่อ ไดเจสทีฟ ที่มีความหมายว่าช่วยย่อยนั้น มีที่มาจากความเชื่อเมื่อแรกผลิตที่ว่าการใช้โซเดียมไบคาร์บอเนตทำให้ขนมปังกรอบมีคุณสมบัติลดกรดในกระเพาะได้
ขนมปังกรอบไดเจสทีฟถูกคิดค้นขึ้นที่เอดินเบอระ โดย McVitie's ในปีค.ศ. 1892 ผู้ที่คิดค้นมีชื่อว่าอเล็กซานเดอร์ กรันท์ (Alexander Grant)
ขนมปังกรอบชนิดนี้ถูกโฆษณาว่ามีส่วนช่วยในการย่อยอาหาร แต่ผลการวิจัยในช่วงหลังได้สรุปว่าที่โฆษณานั้นไม่เป็นความจริงแต่อย่างใด แต่ทั้งที่มีข่าวลือว่าเมื่อมีผลวิจัยออกมาเช่นนี้แล้ว การที่ขนมปังกรอบชนิดนี้ยังใช้ชื่อ ไดเจสทีฟ ในการวางขายที่สหรัฐอเมริกานั้นเป็นเรื่องผิดกฎหมาย ขนมปังกรอบไดเจสทีฟก็ยังมีจำหน่ายทั่วไปบนชั้นสินค้านำเข้าในร้านชำและสั่งทางไปรษณีย์
และปัจจุบันนี้ "เดอะ ออริจินัล ไดเจสทีฟ" ก็ยังคงเป็นบริษัทขนมปังกรอบที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับเก้าในสหราชอาณาจักร
ขนมปังไดเจสทีฟมักนิยมรับประทานคู่กับชาหรือกาแฟ บ่อยครั้งจะทานโดยจุ่มขนมปังลงไปในชาก่อนแล้วรีบทานโดยเร็วก่อนที่ขนมปังกรอบจะยุ่ย
นอกจากนี้ ขนมปังไดเจสทีฟยังเป็นที่นิยามในการนำไปทำฐานของชีสเค้กและนำมากรุแทนแป้งพาย
ในปีหนึ่ง เฉพาะที่สหราชอาณาจักรเพียงที่เดียว ขนมปังกรอบมียอดขายรวมสูงถึง 35 ล้านปอนด์ ซึ่งก็หมายความว่า ชาวอังกฤษซื้อขนมปังกรอบไดเจสทีฟปีละ 71 ล้านถุง และรับประทานขนมปังกรอบไดเจสทีฟวันละ 52 แผ่น
โดยทั่วไปแล้ว หากไม่ได้อาศัยอยู่ในสหราชอาณาจักรหรือหาขนมปังกรอบไดเจสทีฟไม่ได้ จะใช้ขนมปังกรอบเกรแฮม (Graham crackers) แทน
ป้อมเนิน
ป้อมเนิน () คือค่ายหรือที่ตั้งถิ่นฐานที่มีระบบป้องกันที่ตั้งอยู่บนเนินหรือที่สูงที่ทำให้ได้เปรียบทางการป้องกัน ป้อมเนินมักจะเป็นการก่อสร้างระบบป้องกันที่ใช้กันในยุโรปในยุคสำริด และยุคเหล็ก ระบบการป้องกันมักจะสร้างตามรูปทรงของเนินที่ประกอบด้วยแนวดินหนึ่งหรือสองแนวพร้อมด้วยกำแพงระเนียด (stockade) หรือ กำแพงป้องกัน (defensive walls) และคูด้านนอก
ป้อมเนินบางแห่งในยุโรปมีที่มาตั้งแต่ปลายสมัยยุคหินใหม่ แต่ที่มานิยมกันในยุคต่อมาที่รวมทั้ง:
ป้อมเนินสร้างในบริเวณที่ตั้งถิ่นฐานของเคลต์ในตอนกลางของทวีปยุโรปตะวันตกจนกระทั่งถูกพิชิตโดยจักรวรรดิโรมัน จูเลียส ซีซาร์กล่าวถึงป้อมเนินขนาดใหญ่ของปลายยุคเหล็กที่พบระหว่างการรณรงค์ในกอล ว่าเป็นoppidum เมื่อมาถึงสมัยนั้นป้อมเนินใหญ่ก็มีขนาดพอๆ กับเมืองมากกว่าที่จะเป็นเพียงป้อมค่าย และป้อมเนินหลายป้อมก็กลายมาเป็นส่วนหนึ่งของเมืองโรมันต่อมา
นอกจากคำบรรยายง่ายของ “ป้อมเนิน” แล้วลักษณะของป้อมเนินก็แตกต่างกันไปเป็นหลายแบบและเปลี่ยนแปลงไปตามยุคสมัยตั้งแต่ยุคสำริดมาจนถึงยุคกลาง
เมโลดี้ที่รัก
เมโลดี () เป็นภาพยนตร์รักแรกรุ่น ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2514 ถ่ายทำในกรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ กำกับโดย แวริส ฮุสเซน อำนวยการสร้างโดย เดวิด พัทนัม จากบทภาพยนตร์ของ อลัน พาร์คเกอร์ ทำดนตรีประกอบภาพยนตร์โดยแบรี กิบบ์ และบีจีส์ และมีเพลงประกอบอีกหนึ่งเพลงของครอสบี สติลส์ แนช แอนด์ ยัง
ภาพยนตร์มีชื่ออีกชื่อหนึ่งว่า S.W.A.L.K. (ย่อมาจาก Sealed With A Loving Kiss เป็นคำลงท้ายจดหมายรักของเด็กวัยรุ่นอังกฤษในยุคนั้น) ออกฉายในสหรัฐอเมริกา และอังกฤษโดยไม่ประสบความสำเร็จด้านรายได้ แต่ภาพยนตร์กลับประสบความสำเร็จอย่างถล่มทลายในเอเชีย พร้อมกับความนิยมในวงดนตรีบีจีส์ในภูมิภาคนี้ โดยเฉพาะในประเทศญี่ปุ่น ฮ่องกง รวมถึงประเทศไทย และในละตินอเมริกาบางประเทศ เช่น อาร์เจนตินา ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่มีการผลิตเป็นดีวีดีในอังกฤษหรือสหรัฐอเมริกา แต่มีการผลิตจำนวนเป็นจำนวนจำกัดในประเทศญี่ปุ่น
ในประเทศไทย ภาพยนตร์เรื่องนี้ออกฉายในชื่อว่า เมโลดี้ที่รัก
แดเนียล (มาร์ค เลสเตอร์) วัย 11 ปี มีเพื่อนสนิทชื่อ ออร์นชอว์ (แจ็ค ไวลด์) เด็กกำพร้าหัวโจกที่อาศัยอยู่กับปู่ตามลำพังสองคน ทั้งคู่เป็นเพื่อนร่วมห้องเรียนชั้นประถม ที่โรงเรียนเซาท์ลอนดอน โรงเรียนสหศึกษาแห่งหนึ่งในกรุงลอนดอน วันหนึ่งแดเนียลได้พบกับ เมโลดี (เทรซีย์ ไฮด์) เด็กหญิงต่างห้อง ที่ห้องซ้อมดนตรีของโรงเรียน
แดเนียลกับเมโลดีได้พบกันอีกครั้งในงานเต้นรำของโรงเรียน ทั้งคู่สนิทสนมกันอย่างรวดเร็ว ออกเที่ยวเล่นตามประสาเด็กจนถึงกับหนีโรงเรียนไปเที่ยวทะเลกันสองคน เป็นที่เลื่องลือและล้อเลียนในหมู่เพื่อนร่วมชั้น ทั้งสองรู้ตัวว่ามีความรักต่อกัน และประกาศกับใครต่อใครว่าจะแต่งงานกัน จะใช้ชีวิตคู่อยู่ด้วยกันตลอดไป ทั้งสองนำเรื่องนี้ไปบอกกับครอบครัว และครูใหญ่ ซึ่งเห็นว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องเหลวไหล เด็กอายุเพียง 11 ปี จะแต่งงานกันได้อย่างไร
บ่ายวันหนึ่ง ครูใหญ่พบว่าเด็กนักเรียนทั้งชั้นหายออกไปจากโรงเรียน จนต้องเกณฑ์ครูทั้งโรงเรียนออกตามหากันจ้าละหวั่น และพบว่านักเรียนทั้งชั้นไปรวมตัวอยู่ที่โบสถ์ร้าง ข้างสถานีรถไฟ เพื่อเป็นสักขีพยานในพิธีแต่งงานระหว่างแดเนียลกับเมโลดี โดยการจัดการของออร์นชอว์
ภาพยนตร์นอกจากจะนำเสนอแง่มุมว่าด้วยความรักที่แก่แดดแก่ลมเกินวัยของเด็กแล้ว ยังสะท้อนเนื้อหาว่าด้วยความขัดแย้ง ไม่ลงรอยกันในโลกของเด็กกับผู้ใหญ่ จนนำไปสู่พฤติกรรมต่อต้าน ดื้อด้าน และถึงขั้นลุกขึ้นกระทำการ “ขบถ” ต่อกฎระเบียบคำสั่งของพวกผู้ใหญ่ ทั้งในฉากการรวมหัวการสร้างระเบิดของกลุ่มเด็กชาย กับฉากนักเรียนทั้งหญิงชายรุมป่วนบรรดาครูในตอนท้ายของเรื่อง
ภาพยนตร์นำแสดงโดยแจ็ค ไวลด์ และมาร์ค เลสเตอร์ สองดาราเด็กที่เคยร่วมงานกันในภาพยนตร์เรื่อง Oliver! ซึ่งได้รับรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยมในปี ค.ศ. 1968 และเทรซีย์ ไฮค์ดนตรีประกอบภาพยนตร์ บรรเลงโดย Richard Hewson Orchestra
แถวตอน
กระบวนทัพแถวตอน คือการจัดกำลังพลเชิงยุทธวิธีที่ใช้งานมาแต่ยุคโบราณได้ตั้งแต่การเดินทัพแถวตอนเดี่ยวของหน่วยทหารไปจนถึงหลายแถวตอนประกอบเข้าด้วยกัน โดยระยะตอนลึกของกระบวนทัพนั้นจะกว้างกว่าทางกว้าง (แถวหน้ากระดาน) กระบวนทัพแถวตอนนี้สามารถประยุกต์ใช้กับการเคลื่อนกำลังพลเชิงยุทธวิธีสำหรับยานพาหนะและเรือได้อีกด้วย
ข้อดีของกระบวนทัพแถวตอน
ข้อเสียของกระบวนทัพแถวตอน
แถวหน้ากระดาน
กระบวนทัพแถวหน้ากระดาน คือการจัดกำลังพลเชิงยุทธวิธีขั้นพื้นฐานที่ถูกใช้มาตลอดประวัติศาสตร์ เป็นกระบวนทัพที่มีอำนาจยิงตรงหน้าสูงที่สุดแลกกับการสูญเสียสมรรถนะในการเคลื่อนกำลังและการต้านทานการโจมตีของทหารม้า กระบวนทัพแถวหน้ากระดานได้รับความสนใจอย่างมากใน โดยสมเด็จพระเจ้าฟรีดริชที่ 2 แห่งปรัสเซียได้ทรงใช้กระบวนทัพนี้อย่างได้ผลใน
กระบวนทัพแถวหน้ากระดานสำหรับกองทัพทหารราบนั้น ทหารจะเรียงกันเป็นแถวหลายแถว ตั้งแต่สองถึงห้าแถว แต่สามแถวมักจะถูกใช้งานมากที่สุด แถวหน้ากระดานแต่ละแถวมีระยะห่างระหว่างกันประมาณครึ่งเมตร และทหารแต่ละนายในแถวจะยืนค่อนข้างชิดกัน โดยทั่วไปใช้ระยะหนึ่งช่วงแขน ซึ่งจะทำให้ทหารมีพื้นที่มากพอที่ใช้งานอาวุธประจำกายรวมทั้งการยิงและบรรจุใหม่ การใช้งานกระบวนทัพแถวหน้ากระดานนั้น ทหารจะต้องได้รับการฝึกมาอย่างดีและต้องการการควบคุมจากนายทหาร (ทั้งชั้นประทวนและสัญญาบัตร)
ใน คริสต์ศตวรรษที่ 17 และ 18 กองทัพในยุโรปมักจะให้ทหารชั้นประทวนยืนประจำอยู่ตอนท้าย มีทวนยาวเป็นอาวุธประจำกายซึ่งทวนยาวนี้จะใช้เป็นทั้งเครื่องประดับและใช้ในการจัดแถวทหาร ในการฝึกแถวทหาร ทวนยาวนี้จะถูกใช้ในการกดปืนของพลทหารที่ประทับเล็งสูงเกินไป และใช้ในการจัดแถวทหารให้สวยงามถูกต้อง การเคลื่อนกำลังพลด้วยกระบวนทัพแถวหน้ากระดานนี้จะช้ามาก ยกเว้นว่ากองทัพนั้นจะได้รับการฝึกมาอย่างยอดเยี่ยม กระบวนทัพแถวหน้ากระดานสามารถเสียรูปอย่างเห็นได้ชัด โดยเฉพาะในยุทธบริเวณที่เป็นป่า ด้วยเหตุนี้กระบวนทัพแถวหน้ากระดานมักจะถูกใช้ในการตั้งรับเป็นส่วนมาก โดยหน่วยทหารจะเคลื่อนที่ด้วยกระบวนทัพแถวตอนและปรับกระบวนเป็นแถวหน้ากระดานเมื่อถึงที่หมาย
กระบวนทัพแถวหน้ากระดานนี้ อ่อนแอต่อการบุกเข้าตีของทหารม้าอย่างมาก โดยเฉพาะเมื่อถุกเข้าตีทางปีกและทางท้าย ซึ่งการโจมตีนี้จะทำให้รูปกระบวนหน้ากระดานเสียกระบวนและพังทลายในที่สุด เว้นแต่ว่ากองทหารจะแปรกระบวนให้เป็นกระบวนทัพสี่เหลี่ยมจตุรัสได้
ในช่วง กองทัพอังกฤษนำกระบวนแถวหน้ากระดานสองแถวแคบมาประยุกต์ใช้อย่างได้ผลเพื่อชดเชยข้อเสียเปรียบด้านกำลังพลและเพิ่มอำนาจยิงตรงหน้า ส่วนมากแล้วกระบวนแถวหน้ากระดานมักจะถูกทำลายด้วยการโจมตีของทหารม้า แต่ในโดย แห่งสหราชอาณาจักรสามารถใช้กระบวนทัพแถวหน้ากระดานต่อต้านการโจมตีของทหารม้ารัสเซียได้ จนกลายเป็่นที่มาของสำนวน "The Thin Red Line"
กระบวนทัพแถวหน้ากระดานแบบหลวม ๆ ถูกใช้งานในกลายกองทัพในปัจจุบันในระหว่างปฏิบัติการเข้าตีเพื่อเพิ่มอำนาจยิงตรงหน้าให้มากที่สุด มีประโยชน์ในการโจมตีที่มั่นข้าศึก และสามารถประยุกต์ใช้เป็นยุทธวิธีเคลื่อนที่ยิงได้
เจก รัตนตั้งตระกูล
เจก รัตนตั้งตระกูล (ชื่อเดิม: จำเริญ รัตนตั้งตระกูล หรือ สิรศักย์ รัตนตั้งตระกูล; ชื่อเล่น: ป๊อป; เกิด: 10 สิงหาคม พ.ศ. 2521) พิธีกรและผู้ประกาศข่าวชาวไทย ปัจจุบันเป็นผู้ดำเนินรายการข่าวทางช่อง 3
ก่อนหน้านี้เขาเคยเป็นผู้ประกาศข่าวรายการ "เช้านี้...ที่หมอชิต" และ "เจาะเกาะติด" ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 เป็นอดีตผู้ประกาศข่าวทางช่องโมเดิร์นไนน์ และไอทีวี ตามลำดับ
เจก สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีศิลปศาสตรบัณฑิต (เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง) สาขาสื่อสารมวลชน ภาควิชาศิลปนิเทศ วิชาเอกสื่อสารมวลชน วิชาโทจิตวิทยา คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และปริญญาโทการจัดการมหาบัณฑิต สาขาการจัดการทั่วไป วิทยาลัยการจัดการ มหาวิทยาลัยมหิดล
2561 - ปัจจุบัน
2558 - ปัจจุบัน
2557 - 2561
2557
2556
2553
2552 - 2557 
2550 - 2552 
2545 – 2550 
ผู้ประกาศข่าวไอทีวี 
2544 
2543 
2542
ราชทินนาม
ราชทินนาม คือ นาม หรือชื่อที่ได้รับพระราชทานซึ่งแสดงถึงตำแหน่ง หน้าที่ของขุนนางด้วย โดยราชทินนามนั้นจะอยู่ต่อท้าย บรรดาศักดิ์ไทย เช่น
นอกจากนี้ ราชทินนามยังใช้สำหรับประกอบสมณศักดิ์ที่พระเจ้าแผ่นดินพระราชทานมาให้
ปงดูว์การ์
ท่อส่งน้ำโรมัน () เป็นสะพานส่งน้ำโรมันโบราณสร้างโดยจักรวรรดิโรมัน สร้างพาดผ่านแม่น้ำการ์ดง ใกล้กับเมืองเรอมูแล็ง (Remoulins) เมืองเล็ก ๆ ในจังหวัดการ์ แคว้นล็องก์ด็อก-รูซียง ทางตอนใต้ของประเทศฝรั่งเศส สะพานนี้เป็นส่วนหนึ่งของระบบส่งน้ำของเมืองนีม มีความยาวกว่า 50 กิโลเมตร สร้างโดยชาวโรมันเพื่อส่งน้ำจากจากเมืองอูว์แซ็ส โดยระหว่างสองเมืองเป็นหุบเขา ระบบส่งน้ำที่ส่วนใหญ่อยู่ใต้ดิน ย้ายมาสร้างอยู่บนสะพานเพื่อข้ามแม่น้ำการ์ดง นักประวัติศาสตร์คาดการณ์ว่าสะพานถูกสร้างราวคริสต์ศตวรรษที่ 1 โดยสะพานแห่งนี้จัดเป็นสะพานส่งน้ำที่สร้างในสมัยจักรวรรดิโรมันที่ยังคงสภาพที่สมบูรณ์ที่สุดแห่งหนึ่ง รองจากสะพานส่งน้ำแห่งเซโกเบีย
สะพานแห่งการ์ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในปี ค.ศ. 1985 โดยองค์การยูเนสโก สะพานประกอบด้วยฐานโค้งจำนวนสามชั้น สูง 48.80 เมตร โดยระหว่างความยาวทั้งหมด ความสูงของที่ส่งน้ำต่างระดับกันประมาณเพียง 17 เมตรเท่านั้น ในขณะที่ตัวสะพานมีความสูงทั้งสองฝั่งนั้นต่างกันเพียง 2.5 เซนติเมตร ซึ่งจัดว่าเป็นความสำเร็จทางเทคโนโลยีการก่อสร้าง และความชาญฉลาดทางวิศวกรรมของชาวโรมันในอดีต ในอดีตทางส่งน้ำสามารถส่งน้ำได้ประมาณ 200,000 ลูกบาศก์เมตรต่อวัน เพื่อส่งน้ำเข้ากับระบบน้ำในเมืองนีม รวมทั้งน้ำพุต่าง ๆ และโรงอาบน้ำ ปงดูว์การ์ยังถูกใช้งานจนกระทั่งประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 6 บางเขตยังใช้ได้นานกว่า แต่เนื่องจากการขาดการบำรุงรักษาที่เหมาะสม ราวศตวรรษที่ 14 ระบบส่งน้ำได้เริ่มอุดตันอันเนื่องจากการสะสมของแร่ธาตุ
ภายหลังการล่มสลายของจักรวรรดิโรมัน ระบบส่งน้ำได้ถูกทิ้งและหยุดการใช้งานลง ตัวสะพานได้ถูกรักษาไว้อย่างดีเนื่องจากการใช้งานอีกด้านหนึ่งคือเป็นสะพานข้ามเขา โดยมีการเก็บค่าผ่านทางจากนักท่องเที่ยวเพื่อข้ามแม่น้ำ โดยเหล่าบิชอปและผู้มีอำนาจในสมัยนั้น โดยนำเงินมาบำรุงซ่อมแซมอยู่เสมอ จนถึงราวคริสต์ศตวรรษที่ 17 หินบางส่วนได้หลุดและทลายลง และตั้งแต่สะพานแห่งการ์ได้กลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวหลัก ได้มีการปรับปรุงครั้งใหญ่เรื่อยมาตั้งแต่ราวคริสต์ศตวรรษที่ 18 จนถึง 21 โดยมีรัฐบาลและหน่วยงานท้องถิ่นเป็นผู้รับผิดชอบ ในปี ค.ศ. 2000 ได้มีการเปิดศูนย์บริการนักท่องเที่ยวแห่งใหม่ และการย้ายสิ่งก่อสร้างอื่น ๆ ในบริเวณรอบที่ตั้งสะพาน และในปัจจุบันได้กลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศฝรั่งเศสCoordinates:
รายนามผู้ประกาศข่าวและผู้รายงานข่าว สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก
รายนามผู้ประกาศข่าวและผู้รายงานข่าว สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก เรียงชื่อตามลำดับอักษร
สมเด็จพระพุทธชินวงศ์ (ประจวบ กนฺตาจาโร)
สมเด็จพระพุทธชินวงศ์ (ประจวบ กนฺตาจาโร) เป็นสมเด็จพระราชาคณะฝ่ายธรรมยุติกนิกาย อดีตเคยดำรงตำแหน่งสำคัญ เช่น คณะผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราช รักษาการเจ้าคณะใหญ่คณะธรรมยุต กรรมการมหาเถรสมาคม ประธานอำนวยการฝึกอบรมพระธรรมทูตไปต่างประเทศ (ธรรมยุต) อธิการบดีมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย เจ้าอาวาสวัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร เป็นผู้ถึงพร้อมด้วยสีลาจารวัตรมีความรอบรู้ทั้งในทางคดีโลกและคดีธรรม กล่าวได้อย่างเต็มภาคภูมิว่า เป็นสมเด็จพระราชาคณะรูปแรกของไทยที่สำเร็จการศึกษาในทางคดีโลกถึงชั้นปริญญาเอก
สมเด็จพระพุทธชินวงศ์ นามเดิม ประจวบ เนียมหอม เกิดเมื่อวันจันทร์ ขึ้น 5 ค่ำ เดือน 8 ปีขาล ตรงกับวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2469 ที่หมู่บ้านโรงจีน ตำบลบางแพ อำเภอบางแพ จังหวัดราชบุรี เป็นบุตรคนที่หนึ่งของคุณพ่อคง คุณแม่ท้อน เนียมหอม ได้เข้าเรียนระดับประถมเมื่ออายุ 10 ปี ที่โรงเรียนเฉลียววิทยา วัดเหนือ บางแพ
อายุได้ 12 ปี ได้บรรพชาเป็นสามเณร เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2480 ณ วัดเหนือบางแพ ตำบลบางแพ อำเภอบางแพ จังหวัดราชบุรี โดยมีพระธรรมเสนานี (เงิน นนฺโท) วัดสัตตนารถปริวัตรวรวิหาร อำเภอเมือง จังหวัดราชบุรี เป็นพระอุปัชฌาย์ พระครูนาถ สุมโน เจ้าอาวาสวัดเหนือบางแพ ตำบลบางแพ อำเภอบางแพ จังหวัดราชบุรี เป็นพระศีลาจารย์
เมื่ออายุได้ 14 ปี พ.ท.วิบูล สิริสุภาส ซึ่งขณะนั้นยังดำรงอยู่ในสมณเพศและดำรงสมณศักดิ์ที่พระครูวิบูลธรรมคุต วัดราชบพิธ กรุงเทพมหานคร ได้นำเข้ามาฝากตัวให้อยู่กับสมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช (จวน อุฏฺฐายี) ครั้งยังทรงดำรงสมณศักดิ์ที่พระเทพเวที วัดมกุฏกษัตริยาราม เมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2483
อายุย่างเข้า 21 ปี ได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุ ณ วัดมกุฏกษัตริยาราม เมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2489 โดยมีสมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช (จวน อุฏฺฐายี) ขณะทรงดำรงสมณศักดิ์ที่พระธรรมปาโมกข์ เป็นพระอุปัชฌาย์ พระธรรมกิจจานุการี (ผัน กิจฺจการี) วัดมกุฏกษัตริยาราม เป็นพระกรรมวาจาจารย์ พระเทพกิตติเมธี (หิ้น คนฺธาโร) วัดมกุฏกษัตริยาราม ครั้งยังดำรงสมณศักดิ์ที่พระปริยัติเมธี เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ได้นามฉายา กนฺตาจาโรสมเด็จพระพุทธชินวงศ์ อาพาธด้วยโรคไตวายเรื้อรัง ปอดอักเสบ หลอดเลือดหัวใจตีบ เบาหวาน เข้ารับรักษาอาการอาพาธตั้งแต่วันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2550 ต่อมาเกิดอาการปอดติดเชื้ออย่างรุนแรงและลุกลามเข้าสู่กระแสเลือด และมรณภาพเมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2551 เวลา 07:53 น. ที่ห้องซีซียู ตึกอัษฎางค์ ชั้น 3 โรงพยาบาลศิริราช สิริรวมอายุ 81 ปี 6 เดือน พรรษา 61
สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จฯประกอบพิธีพระราชทานน้ำหลวงสรงศพสมเด็จพระพุทธชินวงศ์ เมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2551ณ วัดมกุฎกษัตริยาราม พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวได้พระราชทานพิธีสวดพระอภิธรรมในพระบรมราชานุเคราะห์ ระหว่างวันที่ 4-10 มกราคม พ.ศ. 2551 พระราชทานเพลิงศพ สมเด็จพระพุทธชินวงศ์ (ประจวบ กนฺตาจารเถร) ในวันเสาร์ที่ 14กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552เวลา 16.00 น. ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส กรุงเทพมหานคร
เฟร์นันโด เบร์ดัสโก
เฟร์นันโด เบร์ดัสโก การ์โมนา () เกิดเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2526 เป็นนักเทนนิสอาชีพชาวสเปน เกิดที่กรุงมาดริด ประเทศสเปน ปัจจุบันเป็นนักเทนนิสมือวางอันดับที่ 2 ของสเปน และเป็นมือวางอันดับที่ 8 ของโลก เบร์ดัสโกเริ่มเล่นเทนนิสตั้งแต่อายุได้เพียง 4 ขวบ และเริ่มมีโค้ชประจำตัวตั้งแต่อายุได้ 8 ขวบ
เบร์ดัสโกเริ่มเป็นที่จับตามองหลังจากที่เขาพ่ายแพ้ให้แก่มือวางอันดับ 1 ของโลก คือ ราฟาเอล นาดัล ไปอย่างสนุกและสูสี ในรายการเทนนิสแกรนด์สแลม ออสเตรเลียนโอเพน โดยต้องแข่งขันกันถึง 5 เซต และใช้เวลาการแข่งขันในนัดนี้ไปทั้งสิ้น 5 ชั่วโมง 14 นาที ซึ่งได้รับการบันทึกสถิติว่า เป็นนัดที่ใช้เวลาในการแข่งขันยาวนานที่สุดในรายการนี้
ชาติชาย พุคยาภรณ์
นายชาติชาย พุคยาภรณ์ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลนายอภิสิทธ์ เวชชาชีวะ อดีตรองเลขาธิการ พรรคประชาธิปัตย์ เป็นทายาทผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยศรีปทุม
นายชาติชาย เกิดเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2507 เป็นบุตรของ ดร.สุข พุคยาภรณ์ อดีตนักการเมืองสังกัดพรรคชาติไทย และเป็นน้องชายของ ดร.รัชนีพร พุคยาภรณ์ พุกกะมาน อธิการบดีมหาวิทยาลัยศรีปทุม
ชาติชาย พุคยาภรณ์ เป็นผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ระบบบัญชีรายชื่อของพรรคไทยรักไทย เมื่อปี พ.ศ. 2548 เคยเป็นผู้ช่วยนายสุรนันทน์ เวชชาชีวะ รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลสมชาย วงศ์สวัสดิ์ ทำหน้าที่เป็นเลขานุการ นายแพทย์วรรณรัตน์ ชาญนุกูล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงาน และเคยเป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลหญิงทีมชาติไทยต่อจากนางนฤมล ศิริวัฒน์
ชาติชาย พุคยาภรณ์ เป็นนักการเมืองระดับนายทุนของกลุ่มเพื่อนเนวิน โดยประสานกับกลุ่มสรอรรถ กลิ่นประทุม และได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ โดยการสนับสนุนจากนายสรอรรถ กลิ่นประทุม รวมทั้งนายชาติชายพบว่ายังมีความมักคุ้นกับนายเนวิน ชิดชอบ จนก่อนหน้านี้นายเนวินเคยผลักดันผ่านนายสุพล ฟองงาม อดีต รมช.มหาดไทย สังกัดกลุ่มเพื่อนเนวิน ตั้งนายชาติชายให้เข้าไปเป็นบอร์ดการประปาส่วนภูมิภาค ชุดเดียวกับ พล.ต.อ.โกวิท วัฒนะ อดีต รมว.มหาดไทย
นายชาติชาย พุคยาภรณ์ ได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในการร่วมรัฐบาลนายอภิสิทธ์ เวชชาชีวะ พ.ศ. 2551 และลาออกเพื่อหลีกทางให้นายศุภชัย โพธิ์สุ ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2552 ต่อมาจึงย้ายมาร่วมกิจกรรมทางการเมืองกับพรรคชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ย้ายมาลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
แกรนด์ดัชเชสมาเรีย เตเรซาแห่งลักเซมเบิร์ก
แกรนด์ดัชเชสมาเรีย เตเรซาแห่งลักเซมเบิร์ก (พระนามเดิม มาเรีย เตเรซา เมสเตร อี บาติสตา-ฟายา: พระราชสมภพ 22 มีนาคม พ.ศ. 2499) เป็นแกรนด์ดัชเชสแห่งลักเซมเบิร์ก พระมเหสีในแกรนด์ดยุกอ็องรีแห่งลักเซมเบิร์ก
แกรนด์ดัชเชสมาเรีย เตเรซาแห่งลักเซมเบิร์ก พระราชาสมภพในมาเรียนเนา กรุงฮาวานา ประเทศคิวบา ทรงเป็นบุตรีของนายโคเซ อันโตเนียว เมสเตร อี บาติสตา-ฟายา กับนางมาเรีย เตราซา อี บาติสตา-ฟายา เด เมสเตร ทั้งคู่มาจากครอบครัวชนชั้นกลางและเทียบเท่าชาวสเปนซึ่งเป็นเหล่า Conquistador บ้าง
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2502 เมื่อเกิดการปฏิวัติคิวบา มาเรีย เตเรซาได้ออกจากคิวบาพร้อมกับพ่อแม่ของเธอ ครอบครัวได้ตั้งถิ่ฐานที่ นิวยอร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกา ที่ซึ่งได้ศึกษาในวัยเยาว์ที่โรงเรียนแมรีเมานต์ จากพ.ศ. 2504 ได้ศึกษาที่ Lycée Français ในวัยเด็กพระองค์ได้เข้าฝึกบัลเล่ต์และร้องเพลง ได้ฝึกเล่นสกี สเก็ตน้ำแข็งและกีฬาทางน้ำ เธอได้อาศัยที่ นิวยอร์ก,แซนเทนเดอร์ สเปนและกรุงเจนีวา
ในพ.ศ. 2523 ทรงสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเจนีวา สายรัฐศาสตร์ นางสาวเมสตร์ได้พบกับเจ้าชายอ็องรีที่มหาวิทยาลัยนั้น และได้เรียนวิชาต่างๆร่วมกัน
มาเรีย เทรเซา เมสตร์ได้อภิเษกสมรสกับเจ้าชายอ็องรีแห่งลักเซมเบิร์กในวันที่ 4 กุมภาพันธ์/14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2524 ทั้งคู่มีพระราชโอรส-ธิดารวม 5 พระองค์ ได้แก่
และพระนัดดา 2 พระองค์ ได้แก่
กรีนเวฟ 106.5 เอฟเอ็ม
กรีนเวฟ 106.5 เอฟเอ็ม () เป็นรายการทางสถานีวิทยุ ในเครือเอไทม์ มีเดีย และ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ที่เปิดเพลงไทยสากลแนวฟังสบาย ตลอด 24 ชั่วโมง
วันจันทร์-วันพฤหัสบดี
วันศุกร์
31 ธันวาคม พ.ศ. 2552) (ปัจจุบันจัดรายการที่ COOLfahrenheit 93)
31 ธันวาคม พ.ศ. 2553)
บุษบา ดาวเรือง
บุษบา ดาวเรือง (ชื่อเล่น เล็ก) เกิดเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2495 เป็นนักธุรกิจชาวไทย ประธานเจ้าหน้าที่บริหารกลุ่ม บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์มัธยมศึกษาตอนปลายจาก โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ระดับอุดมศึกษาจาก คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และจบปริญญาโทจากคณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
บุษบาเริ่มจากงานเอเยนซี ที่ฟาร์อีสต์ แอดเวอร์ไทซิ่ง ของเครือสหพัฒน์ ก่อนออกมาอยู่ที่พีเมียร์ มาร์เก็ตติ้ง และร่วมกันตั้งบริษัท แมส คอมมูนิเคชั่น แอนด์ มาร์เก็ตติ้ง จำกัด เพื่อทำธุรกิจหนังสือ และรับงานโฆษณา บุษบาได้ร่วมก่อตั้งบริษัท แกรมมี่ เอนเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด กับ ไพบูลย์ ดำรงชัยธรรม , กิตติศักดิ์ ช่วงอรุณ , เรวัติ พุทธินันท์ และนิติพงษ์ ห่อนาค โดยทั้งไพบูลย์ กิตติศักดิ์ และบุษบา เป็นแกนนำแกรมมี่ เริ่มขยายธุรกิจบันเทิงครบวงจร ทั้งรายการโทรทัศน์ คลื่นวิทยุ สื่อต่าง ๆ จนในปี 2537 แกรมมี่ได้กลายเป็นบริษัทมหาชน ดำรงตำแหน่งกรรมการผู้จัดการค่ายเพลง กรีนบีนส์ ได้ขึ้นเป็นประธานบริหารจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ในปี 2545
ปัจจุบันดำรงตำแหน่งประธานกรรมการกำกับดูแลกิจการและจริยธรรมธุรกิจ, ประธานกรรมการบริหารกลุ่ม, ประธานเจ้าหน้าที่บริหารกลุ่ม, รองประธานกรรมการบริษัท, ประธานกรรมการบริหารความเสี่ยง, กรรมการ (ผู้มีอำนาจลงนาม), ประธานกรรมการบริหารร่วม และประธานเจ้าหน้าที่บริหารร่วม บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) นอกจากนี้ยังเป็นกรรมการบริษัทอีกหลายบริษัทในเครือแกรมมี่
รัฐชาติ
รัฐชาติ () หรือเดิมเรียก รัฐประชาชาติ () เป็นรูปแบบหนึ่งอันแน่นอนของหน่วยการปกครองระดับประเทศในปัจจุบัน เป็นมโนทัศน์ทางรัฐศาสตร์ที่กำหนดว่าประเทศนั้นมีองค์ประกอบสามประการ คือ มีประชากรแน่นอน มีดินแดนแน่นอน และมีรัฐบาลหรือมีอำนาจอธิปัตย์แน่นอนเป็นของตนเอง ซึ่งเป็นมโนทัศน์ที่จำแนกประเทศในอดีตออกจากประเทศในปัจจุบัน เนื่องจากในอดีตนั้นมโนทัศน์เช่นนี้หามีความแน่นอนไม่ อาทิ สยามเดิมมิได้มีอาณาเขตแน่นอน ขยายออกหรือหดเข้าได้ตามอำนาจของพระมหากษัตริย์แต่ละรัชกาล กับทั้งประชากรก็ไม่แน่นอน ในยามชนะสงครามมักมีการอพยพเทครัวชนชาติอื่นเข้ามาในแว่นแคว้นของตัว เป็นต้น เนื่องจากความหลากความหมายของคำ "รัฐ" เช่น รัฐในสหรัฐอเมริกาที่มีระดับเป็นหน่วยการปกครองย่อย ๆ จึงมีการประดิษฐ์คำ "รัฐชาติ" ขึ้นให้หมายถึงประเทศที่เป็นหน่วยการปกครองใหญ่ดังมีองค์ประกอบข้างต้นเท่านั้น
ไกอา ออนไลน์
ไกอา ออนไลน์ เป็นเกมจากประเทศอังกฤษ เป็น anime-สังคมและเครือข่ายเวทีตามเว็บไซต์ ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2003 ใช้ชื่อว่า Gaia.com แต่ชื่อถูกเปลี่ยน GaiaOnline.com ในปี ค.ศ. 2004 โดยเจ้าของ Gaia อินเตอร์ แรกเริ่มเป็น anime linklist แต่ตอนนี้ระบุก่อตั้งโดย Derek Liu (ชื่อผู้ใช้ "Lanzer") เว็บไซต์เกมสังคม ในที่สุดก็กลายเป็นฟอรั่มตามเว็บไซต์ตอนนี้ ปัจจุบันนี้ มากกว่าหนึ่งล้านโพสต์ถูกทำรายวัน และมีการเข้าชมโดยผู้ใช้ที่ไม่ต่ำกว่า 7 ล้านแต่ละเดือน Gaia ยังได้รับรางวัล 2007 Webware 100 รางวัลในหมวดหมู่ชุมชน
เออร์มิน
เออร์มิน หรือ สโทธ หรือ เพียงพอนหางสั้น (; ) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมกินเนื้อขนาดเล็กจำพวกวีเซล หรือเพียงพอน
เออร์มิน เป็นสัตว์ที่มีถิ่นกำเนิดดั้งเดิมอยู่ที่ทวีปยุโรป, ยูเรเชีย และอเมริกาเหนือ เป็นสัตว์นักล่าที่หากินสัตว์ขนาดเล็กต่าง ๆ ไม่เลือก เป็นอาหาร เป็นสัตว์ที่ถูกล่าเพื่อนำหนังและขนทำเป็นเสื้อขนสัตว์ สีขนของเออร์มินจะเปลี่ยนไปเป็นสีขาวล้วนในช่วงฤดูหนาว สีขนโดยปกติจะเป็นสีน้ำตาลที่ส่วนหลัง บริเวณท้องซีดจางกว่า หางเป็นพุ่มพวงปลายหางแหลมเป็นสีดำ สามารถแบ่งออกได้เป็นชนิดย่อยทั้งสิ้น 37 ชนิด
ตัวผู้มีขนาดใหญ่กว่าตัวเมียมาก พฤติกรรมในธรรมชาติ ตัวเมียจะผสมพันธุ์ระหว่างเดือนกันยายนและพฤศจิกายนและมีระยะเวลาการตั้งท้องนาน 8-11 เดือน ออกลูกเพียงปีละครั้ง ครั้งหนึ่งประมาณ 6-13 ตัว มีพฤติกรรมอาศัยอยู่อย่างกระจัดกระจาย สามารถพบเห็นได้ตามหาดทรายจนถึงบนชนบทที่อยู่สูง โดยสามารถพบได้ในทุกความสูงจากระดับน้ำทะเล เออร์มินชอบที่จะอยู่ในป่าที่เป็นถิ่นกำเนิดดั้งเดิม, ป่าละเมาะ, เนินทราย และพุ่มหญ้า จัดเป็นสัตว์ที่มีความว่องไวมากและจากการที่เป็นสัตว์ที่กินอาหารไม่เลือก จึงสร้างความเสียหายใหญ่หลวงให้แก่นก และสัตว์อื่น ๆ เพราะสามารถล่านกตลอดจนไข่กินเป็นอาหารได้ และจัดเป็นสัตว์รังควานอีกชนิดหนึ่ง
เออร์มินได้ถูกนำเข้าไปในนิวซีแลนด์ ซึ่งดั้งเดิมไม่เคยมีสัตว์กินเนื้อมาก่อน ปัจจุบันเออร์มินได้กลายเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่นไปแล้ว ที่คุกคามสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่นที่มีเฉพาะในนิวซีแลนด์หลายชนิด เช่น นกกีวี หรือนกแก้วคาคาโป โดยเออร์มินจะเข้าไปกินไข่หรือล่าตัวอ่อนนกเหล่านี้ ซึ่งเป็นนกบินไม่ได้เป็นอาหาร อันเป็นสาเหตุหนึ่งของการใกล้สูญพันธุ์
พระเจ้าออกัสตัสที่ 3 แห่งโปแลนด์
พระเจ้าออกัสตัสที่ 3 แห่งโปแลนด์ หรือ เจ้าชายฟรีดริช เอากุสท์ที่ 2 ผู้คัดเลือกแห่งซัคเซิน ( ) (17 ตุลาคม ค.ศ. 1696 - 5 ตุลาคม ค.ศ. 1763) เป็นเจ้านครรัฐผู้คัดเลือกแซกโซนี ระหว่างปี ค.ศ. 1733 ถึง ค.ศ. 1763 และเป็นพระมหากษัตริย์โปแลนด์ระหว่างปี ค.ศ. 1734 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 1763
พระเจ้าออกัสตัสที่ 3 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 1696 ที่กรุงเดรสเดินในรัฐผู้คัดเลือกซัคเซิน พระองค์เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าออกัสตัสที่ 2 แห่งโปแลนด์ และ พระนางคริสเตียน เอเบอร์ฮาร์ดีน (Christiane Eberhardine of Brandenburg-Bayreuth) และอภิเษกสมรสกับ มาเรีย โจเซฟาแห่งออสเตรีย พระองค์เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 1763 ที่เมืองเดรสเดินเช่นกัน
รัฐผู้คัดเลือกเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค
รัฐผู้คัดเลือกฮันโนเฟอร์ () หรือ รัฐผู้คัดเลือกเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค () เป็นหนึ่งในรัฐผู้คัดเลือกลำดับที่เก้าของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ในปี ค.ศ. 1692 เมื่อจักรพรรดิเลโอโปลด์ที่ 1 พระราชทานตำแหน่งเจ้านครรัฐผู้คัดเลือกให้แก่ แอนสท์ ออกัสตัส เพื่อเป็นการตอบแทนที่ได้ทรงเข้าช่วยในสงครามมหาพันธมิตร แต่การแต่งตั้งนี้ก็ได้รับการประท้วง และไม่ได้เป็นไปอย่างเป็นทางการจนกระทั่งปี ค.ศ. 1708
ราชอาณาจักรฮันโนเฟอร์
ราชอาณาจักรฮันโนเฟอร์ () ก่อตั้งขึ้นในเดือนตุลาคมปี ค.ศ. 1814 หลังจากการตกลงกันในการประชุมใหญ่แห่งเวียนนา (Congress of Vienna) โดยการอัญเชิญพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งบริเตนใหญ่กลับมาเป็นพระมหากษัตริย์หลังจากสงครามนโปเลียนสิ้นสุดลง นอกจากนั้นการประชุมแห่งเวียนนาก็ยังจัดการแลกเปลี่ยนดินแดนระหว่างฮันโนเฟอร์กับราชอาณาจักรปรัสเซียที่เป็นผลทำให้ฝ่ายฮันโนเฟอร์ได้รับดินแดนเพิ่มขึ้นเป็นอันมากที่รวมทั้งราชรัฐมุขนายกฮิลเดสไฮม์ ฟริเซียตะวันออก ลิงเงิน และบริเวณตอนเหนือของราชรัฐมุขนายกมึนสเตอร์ (Bishopric of Münster) ดินแดนส่วนที่เสียไปคือส่วนหนึ่งของดัชชีเลาเอนบวร์คทางตะวันออกของแม่น้ำเอลเบ และดินแดนอีกเล็กๆ น้อยๆ ทางตะวันออก
ฝรั่งเศสสมัยใหม่ตอนต้น
ฝรั่งเศสสมัยใหม่ตอนต้น () คือประวัติศาสตร์ในช่วงสมัยที่เรียกว่าสมัยใหม่ตอนต้น (early modern period) ของประวัติศาสตร์ฝรั่งเศสที่เริ่มตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 ไปจนถึงปลายคริสต์ศตวรรษ 18 (หรือตั้งแต่ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาฝรั่งเศส ไปจนถึงจุดสูงสุดของการปฏิวัติฝรั่งเศส) ระหว่างช่วงนี้ฝรั่งเศสวิวัฒนาการจากระบบศักดินา (feudalism) มาเป็นราชอาณาจักรที่มีการปกครองจากศูนย์กลางที่นำโดยพระมหากษัตริย์ในระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ที่ปกครองโดยใช้ปรัชญาเทวสิทธิ์ของพระมหากษัตริย์โดยการสนับสนุนของสถาบันโรมันคาทอลิก
รัฐผู้คัดเลือกซัคเซิน
รัฐผู้คัดเลือกซัคเซิน () หรือบางครั้งรู้จักกันในชื่อ โอเบอร์ซัคเซิน () เป็นรัฐหนึ่งของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ รัฐผู้คัดเลือกซัคเซินเกิดจากการล่มสลายลงของดัชชีซัคเซินในปี ค.ศ. 1296 ต่อมาเมื่อพระเจ้าคาร์ลแห่งโบฮีเมียได้ขึ้นเป็นจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในปี ค.ศ. 1355 พระองค์ได้ตรากฎหมายที่เรียกว่า "โองการทองคำปี 1356" ขึ้น กฎหมายฉบับนี้กำหนดให้กษัตริย์แห่งเยอรมันต้องมาจากการแต่งตั้งโดยมติจากเจ้านครรัฐผู้คัดเลือกทั้งเจ็ด เป็นจุดกำเนิดของรัฐผู้คัดเลือกซัคเซิน
ในปี ค.ศ. 1806 ระหว่างสงครามนโปเลียน ฝรั่งเศสได้ทำสงครามกับปรัสเซีย ในตอนแรกซัคเซินร่วมกับปรัสเซียในการต่อต้านนโปเลียน แต่แล้วซัคเซินก็กลับสนับสนุนนโปเลียนและเข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของสมาพันธรัฐแห่งแม่น้ำไรน์ ในการนี้นโปเลียนได้สถาปนาซัคเซินขึ้นเป็นราชอาณาจักรซัคเซิน
กาตาร์ (อาวุธ)
กาตาร์ หรือ กาตารา เป็นอาวุธมีคมที่มีต้นกำเนิดมาจากประเทศอินเดีย เป็นอาวุธที่มีลักษณะพิเศษเฉพาะตัวโดยมีด้ามจับเป็นรูปทรงตัว H และมีใบมีดอยู่ด้านตรงข้ามกับด้ามจับ
โน มู-ฮย็อน
โน มู-ฮย็อน (; 6 สิงหาคม พ.ศ. 2489 - 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2552) เป็นประธานาธิบดีของเกาหลีใต้คนที่ 9
ซึ่งดำรงตำแหน่งในช่วงปี พ.ศ. 2546-พ.ศ. 2551 ได้กระโดดหน้าผาฆ่าตัวตายที่ภูเขาในบ้านเกิดเสียชีวิตเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 2009 ขณะอายุได้ 62 ปีเนื่องจากอับอายที่ตัวเองถูกสอบสวนในคดีที่ภรรยาและหลานชายรับสินบน ซึ่งก่อนหน้านี้เขาได้รับการเลือกตั้งเข้ามาในภาพลักษณ์นักการเมืองมือสะอาด เนื่องจากก่อนหน้านี้เขาเป็นทนายความและนักต่อสู้เพื่อสิทธิมนุษยชน
เซอร์ไวเวอร์ ซาโมอา
เซอร์ไวเวอร์ ซาโมอา () เป็นฤดูกาลที่ 19 ของรายการเซอร์ไวเวอร์ เริ่มรับสมัครผู้เข้าแข่งขันตั้งแต่วันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2552 และเป็นครั้งแรกที่อนุญาตให้ผู้ที่มีอายุต่ำสุดคือ 18 ปี ลงสมัครได้ทั้งประเทศ ถ่ายทำที่ประเทศซามัว ซึ่งตามความเป็นจริงจะต้องใช้ชื่อรายการว่า เซอร์ไวเวอร์ ซามัว แต่ในการถ่ายทำได้ออกเสียงจากซามัวเป็นซาโมอา การออกอากาศตอนแรกสำหรับในประเทศไทยสามารถรับชมได้ทาง True Visions ซึ่งจะฉายหลังจากที่ทางซีบีเอสฉายจบแต่ละตอนไปแล้วเป็นเวลา 7 ชั่วโมงซึ่งตรงกับวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2552 เวลา 13:00 น. ตามเวลาประเทศไทย
ข้อหักมุมสำหรับฤดูกาลนี้คือ เกาะอัปยศได้ถูกย้ายออกไปและใช้การส่งตัวเพื่อสอดแนมพร้อมกับให้คำใบในการหาเครื่องรางภูมิคุ้มกันที่ซ่อนไว้ คล้ายๆ กับฤดูกาลที่ 15 ที่มีการลักพาตัวไปยังอีกเผ่าแทนการไปเกาะอัปยศ รวมถึงมีการใช้เครื่องรางภูมิคุ้มกันอยู่เรื่อยๆ เช่น เมื่อมีการใช้เครื่องรางภูมิคุ้มกันแล้วโดยปกติเครื่องรางจะหายไป แต่ในฤดูกาลนี้เมื่อเครื่องรางถูกใช้แล้ว จะถูกนำกลับมาซ่อนใหม่เสมอๆ ทำให้มีโอกาสใช้เครื่องรางได้อยู่เรื่อยๆ ถ้ามีการหาเจอ โดยจะใช้ได้ถึงรอบ 4 คนสุดท้ายเท่านั้น
ฤดูกาลนี้เป็นอีกครั้งที่มีผู้เล่นมากถึง 20 โดยในตอนแรกทีมงานได้กำหนดไว้ที่ 18 คนแต่แล้วก็ได้เปลี่ยนเป็น 20 คนในภายหลัง รวมถึงได้ประกาศการทำฤดูกาลที่ 20 ออกมาทันทีและจะใช้สถานที่เดียวกันนี้ทั้งในฤดูกาลที่ 19 และ 20
จักรพรรดิกาลิกุลา
กาลิกุลา () เป็นชื่อเล่นยอดนิยมที่ใช้เรียก กาอิอุส ยูลิอุส ไกซาร์ เอากุสตุส แกร์มานิกุส (; 31 สิงหาคม ค.ศ. 12 – 24 มกราคม ค.ศ. 41) ผู้ดำรงตำแหน่งจักรพรรดิโรมันระหว่างปี ค.ศ. 37–41
จักรพรรดิกาลิกุลามีชื่อเกิดว่า กาอิอุส ยูลิอุส ไกซาร์ (; คนละคนกับจูเลียส ซีซาร์) เป็นบุตรของแกร์มานิกุสซึ่งเป็นหลานชายและบุตรบุญธรรมของจักรพรรดิติแบริอุส กับอากริปปีนาผู้อาวุโสซึ่งเป็นหลานสาวของจักรพรรดิเอากุสตุส กาอิอุสในวัยเด็กได้รับชื่อเล่น "กาลิกุลา" จากบรรดาทหารในสังกัดของบิดาขณะติดตามบิดาไปรบในแกร์มานิอา คำนี้แปลว่า "รองเท้าน้อย" แผลงมาจากคำว่า "กาลิกา" () ซึ่งเป็นรองเท้าแตะสานของทหารโรมัน
หลังจากพระองค์ทรงขึ้นครองราชย์ในกรุงโรมต่อจากบิดาบุญธรรมในช่วงแรก ทรงปกครองโรมันด้วยดีตลอดมาแต่ต่อมาภายหลังทรงมีจิตใจโหดเหี้ยมและมีจิตที่วิปริต-วิปลาส มีเรื่องเล่ากันว่า ทรงโปรดในการจับเชลยหรือประชาชนโยนให้ไปต่อสู้กับสิงโตในโคลอสเซียม,ทรงโปรดการฆ่าคนไม่เลือกหน้า,ทรงดำริจะอภิเษกสมรสและแต่งตั้งพระขนิษฐาแท้ของพระองค์ให้เป็นจักรพรรดินี, ทรงโปรดการร่วมเพศหมู่, ทรงแต่งตั้งม้าทรงโปรดของพระองค์ให้เป็นกงสุล รวมทั้งทรงหลงตัวว่าพระองค์คือพระเจ้าทำให้มีรับสั่งให้ทำลายรูปปั้นเทพเจ้าและสร้างรูปปั้นของพระองค์ให้ประชาชนบูชาพระองค์ว่าเป็นพระเจ้าแทน ทรงปกครองโรมันด้วยความโหดเหี้ยมและวิปริตมาเป็นเวลา 4 ปี ประชาชนชาวโรมันทนต่อการปกครองของจักรพรรดิกาลิกุลาไม่ไหวจึงตัดสินใจทำลอบปลงพระชนม์เสีย
ในที่สุดพระองค์ถูกลอบปลงพระชนม์โดยถูกอาวุธมีคมแทงเมื่อวันที่ 24 มกราคม ค.ศ. 41
ชลธร ปรัชญารุ่งโรจน์
ชลธร ปรัชญารุ่งโรจน์ นักร้องและนักแสดงชาวไทย มีผลงานที่เป็นที่รู้จักจากการเป็นนักร้องคู่ในชื่อ ซิสก้า () สังกัดค่ายกามิกาเซ่ ในเครืออาร์เอส และจากการแสดงภาพยนตร์เรื่อง ""ม.3 ปี 4 เรารักนาย"" และภาพยนตร์เรื่อง "มัน เปลี่ยว มาก" ปัจจุบันศึกษาอยู่มหาวิทยาลัยกรุงเทพ สาขาภาษาอังกฤษธุรกิจ
ปัจจุบัน แจมพักงานในวงการบันเทิงชั่วคราว เพื่อเตรียมตัวสอบเข้ามหาวิทยาลัย คาดว่าจะกลับมามีผลงานในอีกไม่ช้า และแจมกำลังรอสรุปผลงานในค่ายด้วยเพราะมินเพื่อนร่วมวงซิสก้าได้ถอนตัวออกจากค่ายไปแล้ว ปัจจุบันแจมได้ถอนตัวออกจากค่ายกามิกาเซ่อย่างเป็นทางการแล้ว
ในปี พ.ศ. 2559 แจมได้แสดงซิทคอมเรื่อง "วุ่นรักพลพรรคตั้งตัว" ทางช่อง Now26 โดยในเรื่องรับบทเป็น "รินิน" และเป็นพิธีกรรายการท่องเที่ยว "สไตล์ไทย"
ปัจจุบันแจมได้เข้ามาเป็นศิลปินภายใต้สังกัด "DEMOLAB (เดโมแล็บ)" ในปี พ.ศ. 2560 ซึ่งเป็นค่ายเพลงอินดี้ของ ณรงค์ศักดิ์ ศรีบรรฎาศักดิ์วัชรากรณ์ (เอฟู) โดยมีศิลปินชื่อดังในค่ายมากมาย ได้แก่ แก้ว จริญญา, กิ๊บซี่ วนิดา (Girly Berry), กวิน 3.2.1 เป็นต้น
เทอร์มิเนเตอร์
ภาพยนตร์ชุด เทอร์มิเนเตอร์ () เป็นซีรีส์ภาพยนตร์ไซไฟหลายเรื่อง ที่มีจุดเริ่มต้นมาจากภาพยนตร์เรื่อง เดอะ เทอร์มิเนเตอร์ ภาพยนตร์ไซไฟต้นทุนต่ำของเจมส์ คาเมรอน ที่ออกฉายเมื่อ ค.ศ. 1984 นำแสดงโดย อาร์โนลด์ ชวาร์เซเน็กเกอร์ ลินดา แฮมิลตัน และไมเคิล บีห์น
ภาพยนตร์มีเนื้อหาเกี่ยวกับอนาคต ที่โลกถูกปกครองโดยคอมพิวเตอร์ หลังจากคอมพิวเตอร์ที่ควบคุมระเบิดนิวเคลียร์ของกองทัพสหรัฐ สั่งการให้เกิดสงครามนิวเคลียร์ระหว่างสหรัฐอเมริกากับรัสเซีย เมื่อวันที่ 29 สิงหาคม ค.ศ. 1997 ฝ่ายมนุษย์ได้รวมกลุ่มขึ้นต่อต้าน นำโดย "จอห์น คอนเนอร์" คอมพิวเตอร์จึงส่งหุ่นยนต์สังหาร (ชวาร์เซเน็กเกอร์) ย้อนเวลามาจาก ค.ศ. 2029 มายังปี ค.ศ. 1984 เพื่อสังหาร "ซาราห์ คอนเนอร์" (แฮมิลตัน) มารดาของจอห์น ก่อนที่จะให้กำเนิดจอห์น ฝ่ายจอห์น คอนเนอร์ก็ได้ส่งทหารชื่อ "ไคย์ล รีส" (บีห์น) มาคุ้มครองมารดาของตัวเอง
ภาพยนตร์เดอะ เทอร์มิเนเตอร์ สร้างด้วยต้นทุนเพียง 6.4 ล้านดอลลาร์สหรัฐ แต่ประสบความสำเร็จถึง 116 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และสร้างชื่อเสียงให้กับทั้งเจมส์ คาเมรอน อาร์โนลด์ ชวาร์เซเน็กเกอร์ และลินดา แฮมิลตัน มีการสร้างภาพยนตร์ภาคต่ออีก 3 ภาค และภาพยนตร์ซีรีส์ฉายทางโทรทัศน์ ได้แก่แม็คจี ผู้กำกับภาพยนตร์ภาคที่ 4 ได้ประกาศว่า ภาพยนตร์ที่สร้างขึ้นใหม่นี้ จะมีการสร้างอีก 2 ภาคต่อเนื่องเป็นภาพยนตร์ไตรภาค
นอกจากนี้ยังมีการสร้างภาพยนตร์ซีรีส์ ฉายทางเครือข่ายฟ็อกซ์ ใช้ชื่อว่า "" (Terminator: The Sarah Connor Chronicles) เริ่มฉายตั้งแต่ เดือนมกราคม ค.ศ. 2008 ปัจจุบันฉายไปแล้ว 2 ฤดูกาล จำนวน 31 ตอนเทอร์มิเนเตอร์ (Terminator) ในอีกความหมายหนึ่งแปลว่า อุปกรณ์ที่ใช้ในการหยุดสัญญาณ เพื่อป้องกันการสะท้อนกลับของสัญญาณ ในการส่งข้อมูลแบบโทโพโลยีบัส (Bus Topology)
พลังงานฟิวชั่น
พลังงานฟิวชั่น () คือพลังงานที่เกิดจากปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชั่น ปฏิกิริยาชนิดนี้เกิดจากการที่นิวเคลียสของอะตอมธาตุเบาหลอมตัวเข้าด้วยกัน และได้นิวเคลียสที่หนักกว่าเดิมและมีเสถียรภาพมากขึ้น มวลของธาตุเบาที่รวมกันจะหายไปเล็กน้อยซึ่งส่วนที่หายไปนั้นเองได้เปลี่ยนแปลงเป็นพลังงานตามสมการ "E" = "mc" กระบวนการนี้ได้ปลดปล่อยพลังงานมหาศาลออกมา
พลังงานจากดวงอาทิตย์ที่แผ่ออกไปในระบบสุริยะเกิดจากปฏิกิริยานิวเคลียร์ชนิดนี้ ซึ่งต้องอาศัยความร้อนที่อุณหภูมิสูงนับล้านองศาเซลเซียส และมาจากการรวมนิวเคลียสของไฮโดรเจน 2 อะตอม ได้เป็นฮีเลียม 1 อะตอม โดยเกิดขึ้นบริเวณแกนกลางของดวงอาทิตย์
มนุษย์พยายามที่จะสร้างพลังงานนี้โดยการรวมไฮโดรเจน 2 อะตอม (ดิวเทอเรียมกับทริเทียม)เป็นฮีเลียม 1 อะตอม โดยพลังงานต่อมวลของปฏิกิริยานี้มากกว่ากระบวนการฟิชชันมาก อีกทั้งผลิตผลจากปฏิกิริยานี้จะไม่เป็นสารกัมมันตรังสี
การทดลองที่ใหญ่ที่สุดในปัจจุบันคือการทดลองที่ Joint European Torus (JET) ปี ค.ศ. 1997 JET ได้สร้างพลังงานฟิวชั่นขึ้นได้ขนาด 16.1 เมกกะวัตต์ (65% ของพลังงานที่ใส่เข้าไป) โดยที่สามารถรักษาระดับพลังงานฟิวชั่นสูงกว่า 10 เมกกะวัตต์ได้นานกว่า 0.5 วินาที
รยู ซ็อง-รย็อง
รยู ซ็อง-รย็อง (; ; พฤศจิกายน ค.ศ. 1542 – พฤษภาคม ค.ศ. 1607) เป็นข้าราชการและราชบัณฑิตแห่งราชวงศ์โชซ็อนของเกาหลี ดำรงตำแหน่งหลายอย่าง รวมถึงตำแหน่งอัครมหาเสนาบดีเมื่อ ค.ศ. 1592 ทั้งยังเป็นสมาชิกกลุ่มชาวบูรพา (동인) และเป็นสาวกของอี ฮวัง (이황)
คาโต คิโยมาซะ
คาโต คิโยมาซะ () เป็นหนึ่งในแม่ทัพในการรุกรานอาณาจักรโชซ็อนของญี่ปุ่น ด้วยผลงานในยุทธการที่ชิซูงาตาเกะของเขาเป็นที่ประจักษ์ เขาจึงกลายเป็นที่รู้จักในนามของ 1 ใน 7 ทหารเอกแห่งชิซูงาตาเกะ และได้รับศักดินา 3,000
ปี ค.ศ. 1576 ภายหลัง โทโยโตมิ ฮิเดโยชิได้ขึ้นเป็นคัมปะกุ เมื่อดินแดนฮิโกะ ได้ถูกยึดมาจากซัซซะ นาริมาซะ คิโยมาซะได้รับศักดินาในฮิโกะ 250,000 โคกุ และปราสาทคูมาโมโตะ กลายเป็นเจ้าแคว้นคูมาโมโตะ
คิโยมาซะ เป็น 1 ใน 3 แม่ทัพ ในการทำสงครามกับอาณาจักรโชซ็อนครั้งที่ 2 เพื่อต่อต้านราชวงศ์โชซ็อน เขาได้เข้ายึดกรุงฮันซ็อง เมืองหลวง (กรุงโซลในปัจจุบัน) ปูซาน และเมืองสำคัญอื่น ๆ อีกหลายเมืองในโชซ็อน และได้ชัยชนะต่อกองกำลังด่านสุดท้ายของโชซ็อนในสมรภูมิแม่น้ำอิมจิน ในปี 1592
ด้วยความเกรงกลัวต่อคิโยมาซะและกองทัพญี่ปุ่น ทำให้พระเจ้าซ็อนโจแห่งโชซ็อนต้องละทิ้งกรุงฮันซ็องและลี้ภัยไปยังเปียงยาง คิโยมาซะได้จับกุมเจ้าชายแห่งโชซ็อนสองพระองค์ไว้เป็นองค์ประกัน และบังคับให้โชซ็อนยอมแพ้
คิโยมาซะยังเป็นสถาปนิกที่มีฝีมือในการออกแบบสร้างปราสาทและป้อมปราการ ระหว่างสมรภูมิแม่น้ำอิมจิน เขาสร้างปราสาทแบบญี่ปุ่นหลายแห่งในอาณาจักรโชซ็อนเพื่อเป็นฐานบัญชาการและปกครอง ซึ่งป้อมอูลซาน หนึ่งในปราสาทของเขาได้ถูกพิสูจน์ เมื่อธันวาคม ค.ศ. 1593 กองทัพผสมโชซ็อนและต้าหมิง ได้เข้าโจมตีด้วยกำลังทางทหารกว่า 36,000 คน ญี่ปุ่นและทหาร 7,000 คนต้องป้องกันนานนับเดือน ก็ประสบความสำเร็จในการป้องกันปราสาท ทำให้ฝ่ายโชซ็อนและต้าหมิงต้องล่าถอย ในขณะเดียวกัน กำลังของญี่ปุ่นก็อ่อนลงอย่างมาก อย่างไรก็ตาม วีรกรรมครั้งนี้ถูกอิชิดะ มิตสึนาริ คู่แข่งของเขาขัดขวางไม่ให้รายงานไปยังโทโยโตมิ ฮิเดโยชิ อัครมหาเสนาบดีแห่งญี่ปุ่น หลังจากการตายของฮิเดโยชิ เขาก็ขัดแย้งขั้นรุนแรงกับมิตสึนาริ และไปอยู่ฝ่ายโทกูงาวะ อิเอซาดะ
ระหว่างยุทธการที่เซกิงาฮาระ คิโยมาซะยังคงอยู่ในเกาะคีวชู โดยอยู่ฝ่ายกองทัพภาคตะวันออกของโทกูงาวะ อิเอยาซุ ด้วยความภักดีของเขา คิโยมาซะได้รับศักดินาในพื้นที่เดิมของคู่แข่งของเขาคือมิตสึนาริ เมื่อรวมกับศักดินาเดิมที่มีอยู่แล้ว ทำให้คิโยมาซะมีศักดินาถึง 530,000 โคกุ
พระยาศรีไสยณรงค์
พระยาศรีไสยณรงค์ (?-พ.ศ. 2137)เป็นข้าหลวงเดิมและทหารเอกคู่พระทัยของ สมเด็จพระนเรศวรมหาราช เกิดเมื่อใดไม่ปรากฏเดิมมียศเป็น พระศรีถมอรัตน์ เมื่อสมเด็จพระนเรศวรมหาราชขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2133 ก็แต่งตั้งให้พระศรีถมอรัตน์เป็น พระยาศรีไสยณรงค์ ต่อมาในคราว สงครามยุทธหัตถี ปี พ.ศ. 2135 ท่านและแม่ทัพท่านอื่นๆตามเสด็จ ไม่ทันพระองค์ก็พิโรธโปรดให้ ประหารชีวิต แต่ สมเด็จพระพนรัตน์ วัดป่าแก้ว ได้มาขอร้องเอาไว้จึงโปรดให้ไปตีเมืองมะริด, ทวายและตะนาวศรีแทน
เมื่อพระยาศรีไสยณรงค์ตีได้เมืองตะนาวศรีจึงโปรดให้ท่านครองเมืองนี้แต่หลังจากสมเด็จพระนเรศวรตีได้กรุงกัมพูชาแล้วใน พ.ศ. 2136 พระยาศรีไสยณรงค์ก็น้อยใจว่าทำไมไม่ให้ท่านร่วมกองทัพไปด้วยจึงก่อการกบฏเมื่อสมเด็จพระนเรศวรมหาราชทราบจึงโปรดให้พระราชอนุชาคือ สมเด็จพระเอกาทศรถ ไปเจรจาและเกลี้ยกล่อมข้าหลวงเดิมท่านนี้แต่ท่านพระยาไม่ยอมพระองค์ทรงทราบก็ทรงพระพิโรธและมีพระบัญชาให้พระเอกาทศรถขณะที่ดำรงพระอิสริยศเป็น พระมหาอุปราช เข้าตีเมืองตะนาวศรีและจับพระยาศรีไสยณรงค์ ประหารชีวิต ในปี พ.ศ. 2137