hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
เทอร์มินอล 21 อโศก
เทอร์มินอล 21 อโศก เป็นศูนย์การค้าแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร บริหารงานโดย ทรัสต์เพื่อการลงทุนในสิทธิการเช่าอสังหาริมทรัพย์ แอล เอช ช้อปปิ้ง เซ็นเตอร์ ภายใต้เครือแลนด์ แอนด์ เฮ้าส์ ร่วมกับสยาม รีเทล ดีเวลอปเมนท์ เจ้าของศูนย์การค้าแฟชั่นไอส์แลนด์ โดยพัฒนาที่ดินบริเวณทางแยกอโศกมนตรีที่เคยเป็นห้องแสดงรถยนต์วอลโวมาก่อนให้เป็นศูนย์การค้าและห้องอยู่อาศัยที่ให้บริการในลักษณะเดียวกับโรงแรม (serviced apartment) ครบวงจร เชื่อมต่อกับรถไฟฟ้าบีทีเอส สถานีอโศก และรถไฟฟ้ามหานคร สถานีสุขุมวิท ตัวโครงการประกอบด้วยศูนย์การค้า 9 ชั้น และห้องอยู่อาศัยที่ให้บริการในลักษณะเดียวกับโรงแรม 20 ชั้น
โครงการเทอร์มินอล 21 อโศก ออกแบบโดยยึดแนวคิด "จุดหมายปลายทางแห่งการช็อปปิ้ง" (The Destination for Inspiration) แต่ละชั้นจะตกแต่งเป็นบรรยากาศของเมืองสำคัญของโลก ได้แก่ อิสตันบูล, โรม, ลอนดอน, โตเกียว, แซนแฟรนซิสโก และลอสแอนเจลิส โดยมีพื้นที่สำคัญดังนี้
นอกจากนี้ยังมีทางเชื่อมไปยังสถานีอโศกของรถไฟฟ้าบีทีเอส และสถานีสุขุมวิทของรถไฟฟ้ามหานครสายสีน้ำเงิน อีกด้วย
ตู้ เหวินเจ๋อ
ตู้ เหวินเจ๋อ (, ) นักแสดงชายชาวฮ่องกง เกิดเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 1972 ที่ฮ่องกง
ตู้ เหวินเจ๋อ เริ่มต้นอาชีพนักแสดงจากบทบาทตัวประกอบในละครโทรทัศน์ประเภทน้ำเน่าของ ATV ก่อนจะเข้าสู่การแสดงที่ใหญ่กว่านั้นในปี ค.ศ. 2000 ซึ่งบทบาทส่วนมากจะเป็นไปในแบบตัวประกอบที่ตลก มีสีสัน ต่อมาได้พลิกบทบาทมารับบทดราม่าที่หนักเข้ม กับบท อาคัง ลูกน้องในของแก๊งค์มาเฟียของแซม ใน "Infernal Affairs", "Infernal Affairs II", "Infernal Affairs III" ทั้ง 3 ภาค ในปี ค.ศ. 2002 และ ค.ศ. 2003 ซึ่งแสดงได้ดีจนเป็นที่จดจำ และมีชื่อเข้าชิงรางวัลนักแสดงประกอบชายยอดเยี่ยมด้วย ต่อมาได้รับบทนำเป็นครั้งแรกใน "Isabella" ในปี ค.ศ. 2006
นอกจากการเป็นนักแสดงแล้ว ยังเป็นนักจัดรายการวิทยุ โดยเป็นเจ้าของรายการเองชื่อ "On a Clear Day" (在晴朗的一天出發) เป็นรายการโชว์ในตอนเช้า ร่วมกับ อู๋ จินหยู และยังเป็นนักถ่ายภาพสมัครเล่นอีกด้วย
ชีวิตส่วนตัว สมรสกับ เทียน เย่าหนี ซึ่งเป็นนักแสดงเช่นเดียวกัน ในปี ค.ศ. 2005
มิตซูบิชิ เอเอเอ็ม-3
มิตซูบิชิ เอเอเอ็ม-3 (ขีปนาวุธอากาศสู่อากาศแบบ 90, 90式空対空誘導弾) เป็นขีปนาวุธอากาศสู่อากาศพิสัยใกล้ พัฒนาโดยญี่ปุ่น เริ่มเข้าประจำการตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 90 และถูกแทนที่โดย เอไอเอ็ม-9 ไซด์ไวน์เดอร์
รุกขเทวดา
รุกขเทวดา () คือเทวดาที่สิงสถิตอยู่ตามไม้ต้น คัมภีร์ธัมมปทัฏฐกถาถือว่ารุกขเทวดาอยู่จำพวกเดียวกับพระภูมิ และเป็นเทวดาในชั้นจาตุมหาราชิกา
ส่วน นางไม้ เป็นผีผู้หญิงที่สิงสถิตตามต้นไม้ใหญ่ ศาสนาพุทธถือว่านางไม้เป็นคนธรรพ์ที่ถือกำเนิดอยู่ภายในต้นไม้ และต่างจากรุกขเทวดาตรงที่ เมื่อต้นไม้ที่สิงสถิตนั้นล้มลง รุกขเทวดาจะย้ายไปอาศัยต้นไม้อื่นต่อ แต่นางไม้ยังคงสถิตในต้นไม้นั้นเรื่อยไปแม้ไม้นั้นจะถูกแปรรูปแล้วก็ตาม
นางไม้ตามความเชื่อของไทย จัดเป็นสตรีสาวสวย ไว้ผมยาวประบ่า ห่มผ้าสไบเฉวียงบ่า นุ่งผ้าจีบงดงาม แต่นางไม้ในความเชื่อของชาวตะวันตก หรือที่เรียกว่า "นิมฟ์" มักจะไม่นุ่งห่มเสื้อผ้าอาภรณ์ อาจจะเป็นในแง่ของผีที่ไม่มีความก้าวหน้าด้านการแต่งตัวเคยแต่งกายอย่างไรก็แต่งเช่นนั้น ไม่สวมเสื้อหรือรองเท้า แต่จะสวมหมวกหรือมงกุฎอยู่เสมอไม่ถอดออก
สาขาวิชาการผังเมือง คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการผังเมือง มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
สาขาวิชาการผังเมือง คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการผังเมือง มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เป็นหน่วยงานมีฐานะเทียบเท่าภาควิชาในกำกับของมหาวิทยาลัย 
ตั้งอยู่ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต จังหวัดปทุมธานี โดยเปิดสอนในระดับปริญญาบัณฑิตและมหาบัณฑิต
สาขาวิชาการผังเมือง ก่อตั้งขึ้นพร้อมกับการสถาปนาคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการผังเมือง เมื่อวันจันทร์ที่ 29 ตุลาคม พุทธศักราช 2544
กล่าวคือคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการผังเมือง มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ได้เริ่มดำเนินการจัดการเรียนการสอนตั้งแต่ปีการศึกษา 2542 เป็นต้นมา โดยเป็นการจัดตั้งหน่วยงานภายในของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ตามความในมาตรา 18 (3) และ (10) แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2531 เพื่อรองรับการจัดการศึกษาทางสถาปัตยกรรมศาสตร์ โดยมีโครงสร้างการบริหารงานลักษณะพิเศษที่เน้นความคล่องตัวและมีประสิทธิภาพ โดยไม่ใช้ระเบียบข้อบังคับของทางราชการ เพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ในการดำเนินงานของคณะฯ ในช่วง 2 ปีแรกของการจัดการเรียนการสอน คณะฯ ได้ดำเนินการภายใต้ชื่อ โครงการจัดการศึกษาสาขาวิชาสถาปัตยกรรม โดยบรรจุอยู่ในแผนพัฒนาการศึกษาระดับอุดมศึกษาระยะที่ 8 (พ.ศ. 2540 – 2544) และในวันจันทร์ที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2544 สภามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ได้มีมติอนุมัติการจัดตั้งคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการผังเมือง มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และอนุมัติระเบียบมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ว่าด้วยการจัดตั้งและบริหารงานคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการผังเมือง พ.ศ. 2544 นอกจากนี้ทางคณะฯ ได้กำหนดให้เป็นวันสถาปนาคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการผังเมืองอีกด้วย
ปัจจุบัน สาขาวิชาการผังเมืองจัดการเรียนการสอนในหลักสูตรระดับปริญญาบัณฑิตและมหาบัณฑิต ดังนี้
เฉิน เสี่ยวชุน
เฉิน เสี่ยวชุน (จีนตัวเต็ม: 陳小春, จีนตัวย่อ: 陈小春, พินอิน: Chén Xiǎochūn, ) นักแสดงและนักร้องชายชาวฮ่องกงที่มีชื่อเสียง
เฉิน เสี่ยวชุนเกิดเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1967 ที่เกาะลันเตา ฮ่องกง มีน้องชายหนึ่งคนและน้องสาวสองคน เฉิน เสี่ยวชุนเป็นคนที่รักและให้ความสำคัญกับครอบครัวมาก จบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมปั๋วชงของฮ่องกง พูดได้ทั้งภาษากวางตุ้ง, จีนกลางและภาษาอังกฤษ โดยเรียนเต้นรำและทำงานแดนเซอร์ก่อนมาเป็นนักแสดงและนักร้อง
เข้าสู่วงการบันเทิงจากการสมัครอบรมเป็นแดนเซอร์ของสถานีโทรทัศน์ทีวีบีในปี ค.ศ. 1985 เนื่องจากมีพรสวรรค์ด้านดนตรี จึงทำให้เขาได้เติบโตในวงการเพลงจนถึงระดับเป็นนักร้องและนักแสดงดาวรุ่ง ด้วยเทคนิคการร้องเพลงและฝีมือการแสดงที่ยอดเยี่ยมทำให้ได้รับความนิยมจากแฟน ๆ อย่างมาก และทำให้ได้รับรางวัลทางดนตรีและการแสดงมากมาย ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1993– ค.ศ. 2006 ได้ออกอัลบั้มแล้วทั้งหมด 25 ชุด และได้รับการต้อนรับเป็นอย่างดีทุกชุด
ด้านผลงานการแสดงมักจะแสดงเป็นตัวประกอบในภาพยนตร์และซีรีส์หลายเรื่อง อาทิ "Young and Dangerous" ในปี ค.ศ. 1996, "Downtown Torpedoes", "Young and Dangerous 4" และ"" (ให้เสียงพากย์) ในปี ค.ศ. 1997, "Enter The Eagles" และ "Born to be King" ในปี ค.ศ. 1998, "Initial D" ในปี ค.ศ. 2005 และได้รับบทนำใน "The Duke of Mount Deer" หรือ "อุ้ยเสี่ยวป้อ" ซีรีส์ ในปี ค.ศ. 1998, "Escape from Hong Kong Island" ในปี ค.ศ. 2004 และรับบท "เฉินเจิน" ใน "Huo Yuanjia" หรือ "นักชกผู้พิชิต" ในปี ค.ศ. 2008 คู่กับ เจิ้ง อี้เจี้ยน
ด้านชีวิตส่วนตัว สมรสกับ อิง ไฉ่เอ๋อ นักแสดงสาวไปเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 ที่ลาสเวกัส
เหตุเรือข้ามฟากล่มในแซนซิบาร์
เหตุเรือข้ามฟากล่มในแซนซิบาร์ เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2554 เรือโดยสารข้ามฟาก เอ็มวี สไปซ์ ไอแลนเดอร์ 1 บรรทุกผู้โดยสารอย่างน้อย 800 คน ล่มนอกชายฝั่งแซนซิบาร์ มียืนยันว่าอย่างน้อย 240 คนเสียชีวิต เรือโดยสารดังกล่าวกำลังเดินทางระหว่างอันกูจาและเพ็มบา ซึ่งอยู่นอกชายฝั่งแซนซิบาร์แผ่นดินใหญ่ เมื่อเรือเกิดพลิกคว่ำ ผู้โดยสารอย่างน้อย 620 คนได้รับการช่วยเหลือมาจากเรือข้ามฟากที่กำลังจมนั้น
เมื่อเวลา 21.00 น. ตามเวลาท้องถิ่น (19:00 UTC) เรือเอ็มวี สไปซ์ ไอแลนเดอร์ 1 แล่นออกจากอันกูจา เกาะหลักในกลุ่มเกาะแซนซิบาร์ ไปยังเกาะเพ็มบาห่างไปทางเหนือ ความจุอย่างเป็นทางการของเรือนั้นมีลูกเรือ 45 คน และผู้โดยสาร 645 คน (รวม 690 คน) แต่มีรายงานว่ามีผู้โดยสารมากกว่า 800 คนบนเรือ ราวสี่ชั่วโมงหลังเรือออกจากท่า สไปซ์ ไอแลนเดอร์ 1 ล่มลงระหว่างแซนซิบาร์กับเพ็มบา เรือนั้นคาดว่าเกิดพลิกคว่ำหลังสูญเสียกำลังเครื่องยนต์ ในบรรดาผู้ที่อยู่บนเรือนั้น ราว 620 คนได้รับความช่วยเหลือ ซึ่งในจำนวนนี้มี 40 คนได้รับบาดเจ็บสาหัส นอกเหนือไปจากจำนวนผู้โดยสารแล้ว เรือข้ามฟากดังกล่าวยังเชื่อว่าขนส่งสินค้าอย่างข้าวและสินค้าอื่นด้วย
ยอดผู้เสียชีวิตในช่วงแรกมีรายงานว่า เพียง 40 คน ก่อนอัปเดตเป็น 53 คน และ 163 คน ยอดผู้เสียชีวิตอย่างเป็นทางการของรัฐบาลอยู่ที่ 197 คน เมื่อวันที่ 11 กันยายน วันรุ่งขึ้น ยอดผู้เสียชีวิตเพิ่มอีกเป็น 240 คน
โลร็อง บากโบ
โลร็อง กูดู บากโบ (, เกิด 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2488) เป็นประธานาธิบดีคนที่ 4 แห่งโกตดิวัวร์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2543 จนกระทั่งถูกจับกุมในเดือนเมษายน พ.ศ. 2554 มีอาชีพเป็นครูสอนประวัติศาสตร์ ตลอดจนเป็นนักเคมีและนักฟิสิกส์สมัครเล่น
บากโบเคยถูกจำคุกในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1970 และอีกครั้งในต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 และเขาได้ในชีวิตพลัดถิ่นในฝรั่งเศสระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1980 ส่วนใหญ่ อันเป็นผลมาจากการเคลื่อนไหวสหภาพของเขา บากโบก่อตั้งแนวหน้าประชาชนไอวอเรียน (FPI) ขึ้น ใน พ.ศ. 2525 และลงสมัครชิงตำแหน่งประธานาธิบดีกับเฟลิกซ์ อูฟูแว็ต-บัวญี ซึ่งไม่ประสบผลสำเร็จ ในยุคเริ่มต้นของการเมืองแบบหลายพรรคใน พ.ศ. 2533 แต่ก็ชนะได้ที่นั่งในสภานิติบัญญัติแห่งโกตดิวัวร์
บากโบดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีหลังรอแบร์ เกอี (Robert Guéï) หัวหน้าคณะรัฐประหาร ห้ามนักการเมืองชั้นนำคนอื่นมิให้ลงแข่งกับบากโบในการเลือกตั้งประธานาธิบดีเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2543 บากโบอ้างชัยชนะหลังการเลือกตั้งและผู้สนับสนุนยึดท้องถนนและโค่นเกอี บากโบเป็นประธานาธิบดีหลังจากนั้น
หลังการเลือกตั้งประธานาธิบดี พ.ศ. 2553 บากโบท้าทายการนับผลคะแนนเลือกตั้ง กล่าวหาว่ามีการโกง และปฏิเสธจะลงจากตำแหน่ง เขาเรียกร้องให้ประกาศให้ผลการเลือกตั้งจากเก้าภูมิภาคของประเทศเป็นโมฆะ อาลาซาน วาตารา ถูกประกาศว่าเป็นผู้ชนะการเลือกตั้ง และได้รับการรับรองเช่นนั้นจากผู้สังเกตการณ์เลือกตั้ง และประชาคมระหว่างประเทศ หลังความขัดแย้งภายในช่วงสั้น ๆ บากโบถูกจับกุมโดยกองทัพสาธารณรัฐนิยมแห่งไอวอรีโคสต์
เสอ ซือม่าน
เสอ ซือม่าน หรือ หวี ซือมั่น (, ) นักแสดงหญิงชาวฮ่องกงที่มีชื่อเสียง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในแบบละครโทรทัศน์หรือซีรีส์ เกิดเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1975 ที่ฮ่องกง มีชื่อเล่นว่า อาเสอ (阿佘) เกิดในครอบครัวที่มีแม่ พ่อเลี้ยง พี่ชายและน้องชายอย่างละคน ส่วนพ่อที่แท้จริงเสียชีวิตไปตั้งแต่เธอยังไม่เกิด
จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลายที่ฮ่องกงแล้ว ได้ไปเรียนต่อด้านการจัดการโรงแรมที่ลูเซิร์น สวิตเซอร์แลนด์ สามารถใช้ภาษาอังกฤษและเยอรมันได้ดี เมื่อเรียนจบจึงกลับมาหางานทำที่ฮ่องกง ระหว่างนั้นแม่เธอแนะนำให้เข้าประกวดนางงามฮ่องกงเมื่อปี ค.ศ. 1997 จึงเป็นจุดเปลี่ยนที่ทำให้ได้เข้าสู่วงการบันเทิง ซึ่งผลการประกวดเธอได้ตำแหน่งรองอันดับ 2 ทำให้สถานีโทรทัศน์ทีวีบีเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัดในปี ค.ศ. 1998 และได้รับบทเด่นทันที แม้ไม่ใช่นางเอก ในผลงานเรื่องแรก ๆ เช่น "Time Off" ปี ค.ศ. 1998, "Flying Fox of Snowy Mountain" หรือ "จิ้งจอกภูเขาหิมะ", "Detective Investigation Files IV" หรือ "คดีดังกองปราบ" และ"Crimson Sabre" หรือ "กระบี่เลือดสะท้านบู๊ลิ้ม" ในปี ค.ศ. 1999, "The Heaven Sword and Dragon Saber" หรือ "ดาบมังกรหยก" ในปี ค.ศ. 2000
ต่อมาได้รับบทนางเอกเป็นครั้งแรกจากเรื่อง "Return of the Cuckoo" หรือ "หัวใจปรารถนา" ซึ่งประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะในตัวของนักแสดงนำ และค่อย ๆ มีชื่อเสียงขึ้นมาพร้อมกับรับบทที่หลากหลายมากขึ้น
ในปี ค.ศ. 2006 ได้รับคว้ารางวัล 4 นางเอกยอดนิยมร่วมกับ หลิน ซินหยู ของไต้หวัน, เจ้า เวย และหลิว อี้เฟย์ จากจีนแผ่นดินใหญ่
ผลงานที่มีชื่อเสียงในปัจจุบัน ได้แก่ "The Drive of Life" ในปี ค.ศ. 2007 และ "4 in Love" หรือ "ศึกบุปผาวังมังกร" ในปี ค.ศ. 2011
พายุไต้ฝุ่นลินดา
พายุไต้ฝุ่นลินดา () เริ่มก่อตัวจากหย่อมความกดอากาศต่ำขึ้นเป็นดีเปรสชั่นเขตร้อน เมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2540 ในทะเลจีนใต้ตอนล่าง แล้วทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อนในวันที่ 1 พฤศจิกายน“พายุไต้ฝุ่น “ลินดา” (LINDA 9728) ”Thai Marine Meteorology
และเคลื่อนผ่านบริเวณใต้สุดของประเทศเวียดนามในวันต่อมา พร้อมกับสร้างความเสียหายอย่างหนัก มีผู้เสียชีวิตกว่า 3,000 ราย วันที่ 3 พฤศจิกายน พายุโซนร้อนลินดา เคลื่อนตัวเข้าสู่อ่าวไทย และได้ทวีความรุนแรงเป็นพายุไต้ฝุ่น ความเร็วลม 120 กม./ชม. เมื่อเวลา 10.00 น. ขณะอยู่ห่างจากเกาะสมุยประมาณ 230 กิโลเมตร ซึ่งสร้างความตื่นกลัวให้กับชาวไทย เพราะทิศทางและลักษณะของพายุลินดา เหมือนกับพายุไต้ฝุ่นเกย์ที่เคยพัดถล่มจังหวัดชุมพรใน พ.ศ. 2532 แต่ปรากฏว่าก่อนจะเคลื่อนขึ้นฝั่งที่ อ.ทับสะแก จ.ประจวบคีรีขันธ์ เมื่อเวลา 02.00 น. พายุได้อ่อนกำลังลงเป็นพายุโซนร้อน ความเร็วลม 80 กม./ชม. และเคลื่อนผ่านไทยเข้าสู่ประเทศพม่า ก่อนจะลงทะเลอันดามันแล้วสลายตัวไปในวันที่ 10 พฤศจิกายน ในอ่าวเบงกอล
พายุลินดาทำให้เกิดฝนตกหนักถึงหนักมากต่อเนื่องหลายวัน เกิดน้ำท่วมฉับพลัน น้ำป่าไหลหลาก บริเวณประจวบคีรีขันธ์ เพชรบุรี สมุทรสงคราม ราชบุรี และกาญจนบุรี โดยเฉพาะจังหวัดประจวบคีรีขันธ์มีลมพัดแรงจัดจนบ้านเรือนเสียหายและต้นไม้ โค่นล้มในหลายอำเภอ ส่งผลกระทบต่อประชาชน 461,263 คน
มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 9 คน สูญหาย 2 คน บาดเจ็บ 20 คน บ้านเรือนได้รับความเสียหาย 9,248 หลัง ถนนเสียหาย 1,223 แห่ง ฝาย-ทำนบเสียหาย 40 แห่ง สะพานชำรุด 20 แห่ง สาธารณประโยชน์ 58 แห่ง มูลค่าความเสียหายรวม 213,054,675 บาท นอกจากนี้ยังมีคลื่นพายุซัดฝั่ง ซัดเรือประมงอับปางกว่า 50 ลำ
จากการวิจัยแบบจำลองการพยากรณ์แนวทางเดินของพายุหมุนเขตร้อนที่เกิดขึ้นในมหาสมุทรแปซิฟิก และส่งผลกระทบต่อประเทศไทยตลอดระยะเวลากว่า 40 ปีที่ผ่านมา พบพายุไต้ฝุ่นเพียง 2 ลูกเท่านั้นที่ผ่านเข้ามาในบริเวณอ่าวไทย คือ พายุไต้ฝุ่นเกย์ และพายุไต้ฝุ่นลินดา
ณัฐชา นวลแจ่ม
ณัฐชา นวลแจ่ม เป็นนักแสดงที่อยู่ในสังกัดของ ช่อง 7 HD เกิดเมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2535 เป็นธิดาของวิชัย นวลแจ่ม (แหลม มอริสัน) นักดนตรีเฮฟวี่เมทัลชาวไทย สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนอักษรเทคโนโลยีพัทยา ปวช. 3 สาขาคอมพิวเตอร์ ปัจจุบันจบปริญญาตรีจาก คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต มีผลงานเป็นภาพยนตร์เรื่องแรก คือ ซักซี้ด ห่วยขั้นเทพ ทำให้เป็นที่รู้จักและโด่งดังอย่างรวดเร็ว หลังจากนั้นก็ได้เซ็นสัญญากับช่อง 7 HD
ตี๋ ชิง
ตี๋ ชิง ตามสำเนียงมาตรฐาน หรือ เต็กเซง หรือ เต็กเช็ง ตามสำเนียงฮกเกี้ยน (; ค.ศ. 1008–1057) เป็นขุนทหารแห่งราชวงศ์ซ่งเหนือ (北宋) ของจักรวรรดิจีน
ตี๋ ชิง เกิดในครอบครัวยากจนที่ซีเหอ (西河) ในเฝินโจว (汾州) ปัจจุบัน คือ เฝินหยาง (汾陽) ในชานซี (山西) จุดเด่นของเขา คือ สักหน้า และเก่งกาจการยิงธนูบนหลังม้า
ค.ศ. 1038 รัชกาลจักรพรรดิซ่งเหรินจง (宋仁宗) เขาได้รับแต่งตั้งเป็นจื่อฮุยฉื่อ (指揮使) แห่งหยานโจว (延州) ซึ่งปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของฉ่านซี (陕西) และเขาได้ร่วมรบในสงครามระหว่างราชวงศ์ซ่งกับเพื่อนบ้าน คือ เซี่ยตะวันตก (西夏) แต่ละครั้งที่ออกรบ เขาจะสวมหน้ากากทำจากสัมฤทธิ์และปล่อยผมเผ้ายุ่งเหยิง ผลงานของเขาทำให้เขาได้เลื่อนตำแหน่งเป็นชูมี่ฟู่ฉื่อ (樞密副使) ซึ่งช่วยบัญชาการชูมี่เยฺวี่ยน (樞密院)
แม้เขาเป็นทหาร แต่ก็เป็นที่ทราบกันว่า เขาสนิทสนมกับขุนนางพลเรือนหลายคน เช่น ฟ่าน จ้งยาน (范仲淹), หาน ฉี (韓琦), และอิ่น จู (尹洙) ฟ่าน จ้งยาน ยังเคยนำสำเนาพงศาวดาร "จั่วจฺวั้น" (左傳) มาให้เขาอ่าน นอกจากนี้ เขายังเล่าเรียนด้านยุทธศาสตร์ทหารจนแตกฉาน
ตลอดชีวิตราชการของเขา เขาได้ร่วมสงคราม 25 สงคราม คราวที่มีชื่อที่สุด คือ การบุกด่านคุนหลุน (崑崙關) ในคืนวันที่ 15 เดือนอ้าย ค.ศ. 1053
เขาเสียชีวิตใน ค.ศ. 1057 อายุ 48 ปี
ตี๋ ชิง พร้อมด้วยขุนศึกตระกูลหยาง และเปา เจิ่ง เป็นตัวละครหลักในนวนิยาย 3 เรื่อง ซึ่งหลี อฺวี่ถัง (李雨堂) ประพันธ์ขึ้นในสมัยราชวงศ์ชิง (清朝) คือ "ว่านฮวาโหลว" (萬花樓; "หอหมื่นบุปผา"), "อู๋หู่ผิงซี" (五虎平西; "ห้าเสือพิชิตประจิม"), และ "อู๋หู่ผิงหนาน" (五虎平南; "ห้าเสือพิชิตปักษ์ใต้")
ในนวนิยายข้างต้น บิดาของเขาเป็นขุนนางพลเรือนนาม ตี้ กฺว่าง (狄廣), มารดาของเขา คือ นางเมิ่ง (孟氏), และป้าของเขา คือ ตี๋ เชียนจิน (狄千金) ซึ่งสมรสกับอ๋องแปด (八王) พระปิตุลาของจักรพรรดิซ่งเหรินจง
สงวนลิขสิทธิ์
สงวนลิขสิทธิ์ () เป็นวลีที่กำเนิดขึ้นในกฎหมายลิขสิทธิ์โดยเป็นส่วนหนึ่งของข้อความสงวนลิขสิทธิ์ วลีดังกล่าวระบุว่าผู้ถือลิขสิทธิ์สงวน หรือถือสิทธิ์ทั้งหมดซึ่งกำหนดโดยกฎหมายลิขสิทธิ์ เช่น การแจกจ่าย การแสดง และการสร้างสรรค์ผลงานดัดแปลง ไว้เพื่อการใช้สอยของตน นั่นคือ พวกเขาไม่ได้สละซึ่งสิทธิ์ใด ๆ ที่กล่าวมา กฎหมายลิขสิทธิ์ในประเทศส่วนใหญ่ไม่กำหนดใหต้องมีประกาศดังนี้แล้ว แต่วลีดังกล่าวยังมีอยู่ หลายคนอาจเข้าใจจากการใช้โดยทั่วไปว่าวลีดังกล่าวหมายความถึงสิทธิตามกฎหมายใด ๆ หากเดิมวลีดังกล่าวเกี่ยวข้องเฉพาะกับลิขสิทธิ์เท่านั้น
ในอดีต วลีดังกล่าวจำเป็นต้องระบุตามผลของอนุสัญญาบัวโนสไอเรส ค.ศ. 1910 ซึ่งสั่งให้ต้องมีข้อความสงวนสิทธิ์เพื่อให้ได้รับการคุ้มครองในประเทศผู้ลงนามอนุสัญญา วลีดังกล่าวนั้นกำหนดให้ต้องเพิ่มเป็นข้อความลายลักษณ์อักษรว่าสิทธิ์ทั้งหมดซึ่งได้มาภายใต้กฎหมายลิขสิทธิ์ที่มีอยู่ (อย่างเช่น สิทธิ์ในการตีพิมพ์ผลงานในพื้นที่หนึ่ง ๆ) นั้น ผู้ถือลิขสิทธิ์ถือไว้ และอาจมีการดำเนินการตามกฎหมายต่อการละเมิดลิขสิทธิ์
ข้อกำหนดให้ต้องเพิ่มข้อความนี้นั้นเลิกใช้และถูกคัดค้านอย่างสำคัญในวันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 2000 เมื่อนิคารากัวเป็นภาคีประเทศสุดท้ายของอนุสัญญาบัวโนสไอเรสที่ได้เป็นภาคีผู้ลงนามอนุสัญญาเบิร์นว่าด้วยการคุ้มครองงานวรรณกรรมและศิลปกรรมเช่นกัน โดยก่อนหน้านั้น ทุกประเทศที่เป็นภาคีของอนุสัญญาบัวโนสไอเรส (ซึ่งเป็นสนธิสัญญาด้านลิขสิทธิ์ฉบับเดียวที่กำหนดให้มีการใช้ข้อความนี้) เป็นภาคีอนุสัญญาเบิร์นเช่นกัน ซึ่งกำหนดให้การคุ้มครองมีผลโดยไม่ต้องมีข้อความสงวนลิขสิทธิ์อย่างเป็นทางการแต่อย่างใด
เนื่องจากกฎหมายลิขสิทธิ์ไม่ตรงไปตรงมา และไม่ค่อยเป็นที่เข้าใจอย่างกว้างขวางในรายละเอียด ตลอดจนข้อกำหนดเดิมของอนุสัญญาบัวโนสไอเรสและการคัดค้านวลีดังกล่าวในปัจจุบันไม่เป็นที่รู้กันโดยทั่วไป วลีดังกล่าวจึงยังพบใช้กันอยู่อย่างแพร่หลายและเป็นธรรมเนียมอันสะดวกซึ่งศิลปิน นักเขียน และผู้สร้างสรรค์ผลงานใช้กันอย่างกว้างขวาง เพื่อป้องกันความกำกวมและประกาศชัดเจนถึงคำเตือนว่าเนื้อหาของตนนั้นไม่อาจถูกคัดลอกได้อย่างเสรี
ข้อความสงวนลิขสิทธิ์
ข้อความสงวนลิขสิทธิ์ () ซึ่งอาจเป็นสัญลักษณ์หรือวลีก็ได้ เป็นการแจ้งผู้ใช้ถึงการอ้างบุริมสิทธิ์ในการเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์ในผลงานจัดพิมพ์
กฎหมายลิขสิทธิ์แตกต่างกันไปในแต่ละประเทศ และข้อความสงวนลิขสิทธิ์จำเป็นต้องมีในราว 20 ประเทศสำหรับผลงานที่จะได้รับการคุ้มครองภายใต้ลิขสิทธิ์ ก่อน พ.ศ. 2532 ผลงานจัดพิมพ์ทั้งหมดในสหรัฐอเมริกาจำเป็นต้องมีข้อความสงวนลิขสิทธิ์ หรือสัญลักษณ์ © ตามด้วยวันที่จัดพิมพ์และชื่อเจ้าของลิขสิทธิ์ จึงจะได้รับการคุ้มครองโดยลิขสิทธิ์ แต่ปัจจุบันเลิกใช้แล้ว และการใช้ข้อความลิขสิทธิ์ปัจจุบันแล้วแต่เลือกในสหรัฐอเมริกา แม้เจ้าของลิขสิทธิ์จำนวนมากยังใช้เพื่อยับยั้งการละเมิดลิขสิทธิ์ หรือเป็นข้อความว่า เจ้าของเจตนาถือครองการอ้างลิขสิทธิ์อยู่
หลวงปู่ผินะ ปิยธโร
หลวงปู่ผินะ ปิยธโร ท่านเกิดเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2456 ณ บ้านหัวลำโพง อ.ทัพทัน จ.อุทัยธานี ในช่วงวัยเด็กท่านมีโรคประจำตัวที่รักษาไม่หาย หลังจากการร้องให้ทุกครั้ง ท่านมักจะชักจนหน้าเขียว และมารดาได้พาไปหาหมอรักษาโรค หลวงพ่อสิน ได้บอกถึงรางว่า ชื่อ ทวายนั้นเป็นความหมายที่เป็นกาลกิณี จึงได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น ผินะ แปลว่า หันหน้า, หันหลัง, เปลี่ยนทิศทาง, ไม่แยแส, หรือเลิกคบกัน นับแต่นั้นอาการดังกล่าวได้ทุเลาลง จากนั้นหลังจากโยมบิดาได้เสียชีวิตลง ท่านจึงได้บรรพชาเป็นสามเณร และเมื่ออายุครบบวชท่านจึงได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุเมื่อปี พ.ศ. 2481 ณ วัดหนองเต่า โดยมีพระครูอุดมคุณาภรณ์ เจ้าคณะอำเภอทัพทัน เป็นพระอุปัชฌาย์ และพระมหาอำนวย เป็นพระกรรมวาจาจารย์ ในระหว่างเป็นพระภิกษุ ท่านได้ขออนุญาตเจ้าอาวาสออกธุดงค์ไปจำพรรษาที่ วัดเกาะเทพเทโพ หลังจากอุปสมบทแล้วเพียง 20 วัน ท่านจึงขอสึกออกมา เพราะยังกลัวศพอยู่ อยู่มาได้เพียง 11 วัน โยมมารดาก็ถึงแก่กรรมลงอีก ต่อมาก็เจาะจงมาที่พระภิกษุผินะ จูงศพให้ได้ เพราะเป็นโรคฝีในท้อง สับปเหร่อก็ผ่าท้องให้ดู ท่านก็ฉันอาหารไม่ได้ถึง 3 - 4 วัน และมีอาการนอนไม่ค่อยหลับ จึงขอเจ้าอาวาสไปพักที่อื่นสัก 5 วัน แล้วจะกลบมาลาสิกขาบท หลวงพ่อคำก็ได้สอบถามท่านและพระภิกษุอีก 1 รูป เป็นคนกลัวผี ก็สั่งสอนว่า สังขารของคนื่อนนั้นมันก็เหมือนกับของเรา จะรังเกียจไปทำไม ต่อมาท่านได้อยู่กับหลวงพ่อคำที่วัดเกาะเทพเทโพ อยู่ในหนึ่งเดือนเต็ม ๆ ก็เลิกกลัวผี เกิดมานะว่าท่านจะบวชตลอดชีวิต ต่อมาท่านึงได้เดินทางแสวงธรรมหาพระคณาจารย์เพื่อเรียนศึกษาวิปัสสนากรรมฐาน โดยมุ่งหน้าไปที่ วัดถ้ำตะโก แต่ก็ต้องผิดหวังเพราะ หลวงพ่อท่านได้มรณภาพไปก่อนหน้านั้นแล้ว ด้วยใจที่มานะ ท่านจึงได้อยู่จำพรรษาอยู่ที่ วัดถ้ำตะโก 2 พรรษา (พ.ศ. 2482 - 2484 หลังจากนั้น ท่านได้จาริกธุดงค์ไปฝากตัวเป็นลูกศิษย์กับ หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต ได้อบรมบ่งนิสัยในการรักสันโดษ ออกธุดงค์มาเรื่อย ๆ ก็มาถึงที่ตำบลบ้านสนมลาว อันเป็นบ้านเก่าแก่ที่สร้างขึ้นมาตั้งแต่สมัยอยุธยาเป็นราชธานี (3 เมษายน พ.ศ. 1893 - 7 เมษายน พ.ศ. 2310) หลวงพ่อท่านเริ่มอาพาธและถึงแก่มรณภาพเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2545 ก่อนหน้านี้หลวงพ่อผินะได้ทำหนังสือเขียนสั่งไว้ มีใจความว่า "เมื่อฉันละสังขาร ขอให้ปฏิบัติตามนี้ คือ ห้ามฉีดยาศพโดยเด็ดขาด ให้เก็บศพไว้ในสภาพนั่งขัดสมาธิ ให้บรรจุศพไว้ในที่เตรียมไว้ ณ สุสานผินะ ไม่ต้องมีการสวดศพ ไม่ต้องบอกคนมาก ห้ามเผาศพโดยเด็ดขาด" สั่ง ณ วันที่ 4 ตุลาคม 2545 ลงชื่อ พระผินะ ปิยธโร พระอาจารย์ใหญ่ประธานคณะปฏิบัติธรรม วัดสนมลาววิหาร ด้วยเกิดเหตุปรากฏการณ์ความมหัศจรรย์ ภายหลังการมรณภาพลงอย่างสงบของ "หลวงพ่อผินะ ปิยธโร" สิริอายุ 89 ปี เจ้าอาวาสวัดสนมลาว ร่างหลวงพ่อผินะนั่งหมดลมหายใจในท่านั่งขัดสมาธิอย่างสงบ เหตุที่ไม่ปกติเพราะท่านมรณภาพเวลาประมาณ 05.14 น. แต่เวลาล่วงเลยกว่า 12 ชั่วโมงแล้วร่างกายเนื้อตัวท่านยังอ่อนนิ่ม ไม่คล้ายดังคนที่หมดลมหายใจแต่อย่างใด
อนุสัญญากรุงบัวโนสไอเรส
อนุสัญญาบัวโนสไอเรส เป็นสนธิสัญญาด้านลิขสิทธิ์ ซึ่งลงนามที่กรุงบัวโนสไอเรส เมื่อวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 1910 ซึ่งกำหนดการรับรองลิขสิทธิ์ร่วมกัน แก่ผลงานที่มีข้อความระบุการสงวนสิทธิ์ (ข้อ 3) ซึ่งมักทำโดยการใช้วลี "สงวนลิขสิทธิ์" ติดกับข้อความสงวนลิขสิทธิ์ การนำไปปฏิบัตินั้นแตกต่างกันบ้าง โดยที่กฎหมายสหรัฐอเมริกากำหนดเพียงแต่ให้ระบุผู้ประพันธ์และปีที่พิมพ์เท่านั้น การคุ้มครองลิขสิทธิ์ภายใต้อนุสัญญาสำหรับเงื่อนไขสั้นกว่าของประเทศผู้คุ้มครองและประเทศอันเป็นแหล่งกำเนิดผลงานนั้น ("กฎแห่งเงื่อนไขสั้นกว่า", rule of the shorter term, ข้อ 6 และ 7) ธรรมชาติอันค่อนข้างคลุมเครือของการประกาศสงวนสิทธิ์นั้นนำไปสู่การพัฒนาถ้อยความที่ยาวขึ้นและเป็นภาษากฎหมายมากขึ้น ซึ่งได้ใช้เรื่อยมาจนถึงปัจจุบันแม้มีการพัฒนาในกฎหมายลิขสิทธิ์ระหว่างประเทศก็ตาม
อนุสัญญาดังกล่าวถือไว้โดยเฉพาะอย่างยิ่งโดยอนุสัญญาลิขสิทธิ์สากล เมื่อวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 1952 (ข้อ 18 แห่งรัฐบัญญัติเจนีวา) โดยการบัญญัติล่าสุดมาก่อนในกรณีที่เกิดความขัดแย้ง เพราะอนุสัญญาบัวโนสไอเรสไม่มีการแก้ไขเพิ่มเติม ข้อความสงวนลิขสิทธิ์เรียบง่ายจึงเพียงพอต่อการประกันการรับรองลิขสิทธิ์ระหว่างประเทศซึ่งเป็นภาคีต่ออนุสัญญาลิขสิทธิ์สากล (ยกเว้นเพียงฮอนดูรัสที่ไม่กระทำ) จนถึงวันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 2000 ทุกภาคีอนุสัญญาบัวโนสไอเรสเป็นภาคีอนุสัญญาเบิร์นว่าด้วยการคุ้มครองงานวรรณกรรมและศิลปกรรม ซึ่งกำหนดให้การรับรองลิขสิทธิ์ระหว่างกันโดยไม่จำเป็นต้องมีพิธีรีตองอย่างเป็นทางการไม่ว่าอย่างไรก็ตาม (ข้อ 5.2)
อนุสัญญาบัวโนสไอเรสได้กลายมาเป็น "ความตกลงพิเศษ" ในข้อบทข้อ 20 แห่งอนุสัญญาเบิร์น อนุสัญญาบัวโนสไอเรสยังมีผลใช้บังคับอยู่ ที่สำคัญคือการพิจารณาประเทศแหล่งที่มาของผลงานและข้อบทการคุ้มครอง ซึ่งสามารถนำไปปรับใช้ได้ในประเทศซึ่งใช้ "กฎแห่งข้อบทสั้นกว่า" คือ เมื่อผลงานนั้นตีพิมพ์พร้อมกันในประเทศภาคีอนุสัญญาและที่ไม่ใช่ภาคีอนุสัญญา ประเทศภาคีอนุสัญญาจะถูกถือว่าเป็นประเทศที่มาของผลงานโดยไม่สนใจถึงข้อบทการคุ้มครองในประเทศนอกภาคีอนุสัญญา
เอฟไอเอ็ม-92 สติงเจอร์
เอฟไอเอ็ม-92 สติงเกอร์ เป็นขีปนาวุธพื้นสู่อากาศ (SAM) นำวิถีด้วยอินฟราเรด ติดตั้งบนพาหนะภาคพื้นดิน บุคคลประทับบ่ายิง หรือบางกรณีสามารถติดตั้งกับเฮลิคอปเตอร์ได้ (AAM) พัฒนาโดยสหรัฐอเมริกาและเข้าประจำการในกองทัพบกสหรัฐในปี ค.ศ. 1981 และในอีก 29 ประเทศทั่วโลก มีสถิติบันทึกได้ว่าสามารถทำลายอากาศยานได้ 270 ลำ
สติงเกอร์ผลิตโดยเรเธียน และได้รับสิทธิบัตรผลิตในเยอรมนีโดยอีเอดีเอส ปัจจุบันถูกผลิตขึ้นกว่า 70,000 กระบอก ถูกจัดให้อยู่ในประเภทของระบบป้องกันภัยทางอากาศแบบประทับบ่ายิง (MANPADS)
จิงเคอ
จิงเคอ (, , เวด-ไจลส์: Ching K'o, ) เป็นมือสังหารที่ลอบสังหารฉินอ๋อง หรือฉินซีฮ่องเต้ ที่ปรากฏนามในประวัติศาสตร์จีนในยุคจ้านกว๋อ
เจ้าชายไท่จื่อตัน รัชทายาทแห่งแคว้นเยี่ยนได้ตกเป็นตัวประกันอยู่ในแคว้นฉินเป็นเวลานาน ตลอดเวลาถูกกดขี่สารพัด ต่อมาได้หลบหนีกลับไปยังแคว้นเยี่ยนได้สำเร็จ จึงกลายเป็นศัตรูอีกคนหนึ่งที่สำคัญของฉินอ๋อง
ต่อมาแคว้นฉินได้บุกโจมตีแคว้นฉี, แคว้นฉู่, แคว้นฮั่น, แคว้นวุ่ย และแคว้นเจ้า ได้ราบคาบ สถานการณ์จึงคาดหมายได้ว่า ต่อไปจะบุกแคว้นเยี่ยนอย่างแน่นอน
ไท่จื่อตันจึงมีบัญชาให้ จิงเคอ ซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญการใช้มีด ปลอมตัวเป็นทูตแคว้นเยี่ยน พร้อมกับผู้ช่วยชื่อ ฉินอู่หยาง ไปยังเมืองเซียนหยาง เมืองหลวงของแคว้นฉินพร้อมกับบรรณาการคือ แผนที่เมืองจีชาง ของแคว้นเยี่ยน พร้อมกับศีรษะของฝานอี๋ว์ชี ซึ่งเป็นศัตรูคนสำคัญคนหนึ่งของฉินอ๋องที่หลบหนีไปยังแคว้นเยี่ยน เพื่อเสแสร้งว่าแคว้นเยี่ยนสยบยอมต่อแคว้นฉิน
ทางฝ่ายแคว้นฉินไม่ทราบมาก่อนว่านี่เป็นแผนการ ได้จัดการต้อนรับอย่างยิ่งใหญ่ ในการเข้าเฝ้าครั้งนี้ จิงเคอเป็นผู้เดินนำหน้าถือกล่องใส่ศีรษะของฝานอี๋ว์ชีเดินนำหน้า ขณะที่ฉินอู๋หยางถือม้วนแผนที่เดินตามหลัง แต่กิริยาของฉินอู๋หยางตื่นตระหนกมีพิรุธให้จับได้ ฉินอ๋องจึงสั่งให้ฉินอู๋หยางหยุดอยู่ห่าง ๆ แล้วรับสั่งให้จิงเคอรับแผนที่มาคลี่ให้ทอดพระเนตร ปรากฏว่ามีดสั้นที่ซ่อนอยู่ปลายสุดของแผนที่แล่บออกมาให้เห็น แผนการลอบสังหารฉินอ๋องครั้งนี้จึงล้มเหลว แม้จิงเคอจะพยายามใช้มีดสั้นนั่นจ้วงแทงฉินอ๋องแล้วก็ตาม แต่ฉินอ๋องก็หลบหลีกไปได้พ้น ท้ายสุดเป็นฝ่ายจิงเคอและฉินอู้หยางที่ถูกองครักษ์ของฉินอ๋อง สังหารลงในท้องพระโรงทันที
การลอบสังหารฉินอ๋องในครั้งนี้เกิดขึ้นในปีที่ 227 ก่อนคริสต์ศักราช เป็นที่เลื่องลือไปทั่ว ซือหม่าเซียน นักประวัติศาสตร์ในยุคราชวงศ์ฮั่นตอนต้น แม้จะเป็นในยุคหลังผ่านมาหลายร้อยปีแล้วก็ตาม ก็ได้บันทึกถึงเหตุการณ์ครั้งนี้ไว้ ชื่อ "刺客列傳" ("ชีวประวัตินักลอบสังหาร")
เรื่องราวการลอบสังหารของจิงเคอในครั้งนี้ ได้ถูกดัดแปลงในวัฒนธรรมร่วมสมัยของจีนในยุคปัจจุบันหลายอย่าง อาทิ "The Emperor and the Assassin" ภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1999 ตัวละครจิงเคอรับบทโดย จาง เฟิงอี้ จากการกำกับของ เฉิน ไคเก๋อ หรือถูกดัดแปลงเป็นตัวละครใน "Hero" ในปี ค.ศ. 2003 จากการกำกับของ จาง อี้โหมว ซึ่งตัวนักลอบสังหารแสดงโดย หลี่ เหลียนเจี๋ย หรือในละครโทรทัศน์ชุด "The Rise of the Great Wall" ในปี ค.ศ. 1986 โดย ATV ตัวละครจิงเคอแสดงโดย หลิว สงเหยินและ "Assassinator Jing Ke" ในปี ค.ศ. 2004 นำแสดงโดย หลิว ยี่
นอกจากนี้แล้ว เหตุการณ์ครั้งนี้ได้กลายมาเป็นภาษิตในภาษาจีนคำว่า "图穷匕见" (จีนกลาง: "ถูฉงชีเสี้ยน", แต้จิ๋ว: "โต่วเคี้ยงชิกหิ่ง") แปลว่า "สุดแผนที่มีดปรากฏ" ซึ่งหมายถึง "แผนการแตกไม่สามารถปกปิดได้"
ทีเอ็นเอ อิมแพ็ค! (วิดีโอเกม)
ทีเอ็นเอ อิมแพ็ค! เป็นวิดีโอเกมแรกของสมาคมTNA ที่ผลิตโดย Midway Studios in Los Angeles และวางจำหน่ายโดย มิดเวย์เกมส์ โดยนำตัวละครของนักมวยปล้ำ TNA มาต่อสู้กัน โดยภาคที่ได้วางจำหน่ายในรูปแบบ เพลย์สเตชัน 3 ,เพลย์สเตชัน 2 , เพลย์สเตชันพอร์เทเบิล , วี และ เอกซ์บอกซ์ 360 โดยจำหน่ายเมื่อวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 2008 แม้ว่าเกมที่ขายได้ 1.5 ล้านหน่วย ปัญหาทางการเงินที่มิดเวย์เกมส์ป้องกันไม่ให้เกิดการพัฒนาที่มีการวางแผนและการเปิดตัวของภาคต่อ
ปฏิสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์และคอมพิวเตอร์
ปฏิสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์และคอมพิวเตอร์ () เป็นการศึกษาการวางแผนและออกแบบลักษณะการมีปฏิสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์หรือผู้ใช้งานคอมพิวเตอร์ กับคอมพิวเตอร์
สาขาวิชานี้ ได้เกี่ยวข้องกับ ด้านวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ ศาสตร์พฤติกรรมผู้บริโภค การออกแบบ และ สาขาอื่นๆที่อาจเกี่ยวข้องในเนื้อหาของงานวิจัยนั้น ๆ
วิธีการปฏิสัมพันธ์ ที่เกี่ยวข้องกับ พฤติกรรมของผู้ใช้ และ ฟังก์ชันการใช้งานของคอมพิวเตอร์นั้น ได้ถูกคิดค้นขึ้นอย่างง่าย ๆ ที่รู้จักกันในชื่อของ อินเตอร์เฟส
อินเตอร์เฟสนี้ รวมถึงซอฟต์แวร์และฮาร์ดแวร์ ตัวอย่างเช่น ลักษณ หรือวัตถุประสงค์ของดิสเพลย์ต่าง ๆ ที่แสดงให้เห็นบนจอคอมพิวเตอร์ การรับผล ข้อมูลนำเข้าจากการปฏิบัติการของผู้ใช้ที่กระทำต่อ ฮาร์ดแวร์ เช่น การเคาะคีย์บอร์ด กดแป้นพิมพ์ และ การเคลื่อนย้ายเม้าส์ รวมทั้ง การศึกษาที่เกี่ยวกับ การปฏิบัติการที่ผู้ใช้มีปฏิสัมพันธ์กับระบบขนาดใหญ่ต่างๆ เช่นระบบ เครื่องบิน ระบบโรงงานผลิตไฟฟ้า เป็นต้น
สาขาวิชานี้เป็นการควบรวม จากหลากหลายพื้นฐานองค์ความรู้ต่างๆที่เกี่ยวข้องกับผู้ใช้ หรือ ผู้คนทั่วๆไป ที่เป็นเรื่องของการออกแบบ การประเมินผล และ การนำไปประยุกต์ใช้ โดยวิธีการดังกล่าว กระทำขึ้นเพื่อตอบสนองความต้องการ มนุษย์หรือ ผู้ใช้
สภามวยปล้ำโลก
สภามวยปล้ำโลก () หรือ ดับเบิลยูดับเบิลยูซี เป็นหนึ่งในสองรายการมวยปล้ำหลักของเปอร์โตริโก ซึ่งอีกรายการหนึ่งคือ สมาพันธ์มวยปล้ำระหว่างประเทศ
ทวีพร คลังพลอย
ทวีพร คลังพลอย นางสาวไทยประจำปีพุทธศักราช ๒๕๒๙ เกิดเมื่อวันที่ ๑๒ กันยายน พ.ศ. ๒๕๐๗ ณ จังหวัดนครสวรรค์ ในปีนั้นนางสาวไทยจัดประกวด ณ ห้องบางกอกคอนเวนชั่น เซนเตอร์ เซ็นทรัลพลาซา ลาดพร้าว
โดยการประกวดในปีนั้นเป็นที่กล่าวถึงในสือมวลชน เนื่องจากผู้ชมต่างคาดหวังว่า รองอันดับหนึ่ง คือ สรารัตน์ หรุ่มเรืองวงศ์ จะต้องได้ครองมงกุฎ แต่เมื่อผลประกาศว่า ทวีพร คลังพลอยได้เป็นผู้ชนะจึงมีเสียงโห่จากผู้ชม
โดยในปีนั้น ธารทิพย์ พงษ์สุข เป็นผู้สวมมงกุฎให้ นับเป็นปีแรกและปีเดียวที่นางสาวไทยในปีที่ผ่านมาสวมมงกุฎให้ผู้ได้รับตำแหน่ง 
ทวีพรเป็นตัวแทนสาวไทยไปประกวดนางงามจักรวาล 1986 ณ กรุง ปานามาซิตี ประเทศ ปานามา และไม่สามารถผ่านเข้ารอบใดๆ ส่วนรองอันดับหนึ่ง คือ สรารัตน์ ไปประกวดมิสเอเชียแปซิฟิก และ ได้รับตำแหน่งรองอันดับสอง
รองอันดับสี่ในปีนั้น คือ นางสาวพัชรีพร จันทร์สว่าง เป็นดารานักร้องในกลุ่ม ๑๘ กะรัต และมีชื่อเสียงจากภาพยนตร์เรื่อง ๑๘ กะรัต
อนุสัญญากรุงเบิร์นว่าด้วยการคุ้มครองงานวรรณกรรมและศิลปกรรม
อนุสัญญากรุงเบิร์นว่าด้วยการคุ้มครองงานวรรณกรรมและศิลปกรรม () หรือมักเป็นที่รู้จักกันว่า อนุสัญญาเบิร์น เป็นความตกลงระหว่างประเทศว่าด้วยเรื่องลิขสิทธิ์ ซึ่งได้รับการยอมรับเป็นครั้งแรกในเบิร์น ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ใน ค.ศ. 1886
อนุสัญญาเบิร์นกำหนดให้ภาคีผู้ลงนามรับรองลิขสิทธิ์ของผลงานของนักประเทศจากภาคีประเทศผู้ลงนามอื่น (ซึ่งรู้จักกันในชื่อ สมาชิกแห่งสหภาพเบิร์น) ในวิธีเดียวกับที่ประเทศนั้นรับรองลิขสิทธิ์จากชาติตน ตัวอย่างเช่น กฎหมายลิขสิทธิ์ฝรั่งเศสมีผลใช้บังคับกับทุกอย่างที่ตีพิมพ์หรือแสดงในฝรั่งเศส ไม่ว่าผลงานนั้นจะสร้างสรรค์ขึ้นเดิมจากที่ใดก็ตาม
นอกเหนือไปจากการจัดตั้งระบบการปฏิบัติอย่างเท่าเทียมซึ่งลิขสิทธิ์ที่ถูกทำให้เป็นสากลในบรรดาภาคีผู้ลงนามแล้ว ความตกลงดังกล่าวยังกำหนดให้รัฐสมาชิกจัดเตรียมมาตรฐานขั้นต่ำกฎหมายลิขสิทธิ์อย่างเข้มแข็ง
ลิขสิทธิ์ภายใต้อนุสัญญาเบิร์นจำเป็นต้องเกิดขึ้นโดยอัตโนมัติ ซึ่งอนุสัญญาเบิร์นห้ามมิให้กำหนดให้ต้องมีแบบพิธี (formalities) ใดๆที่จะเป็นเงื่อนไขแห่งการเกิดขึ้นของลิขสิทธิ หรือเงื่อนไขในการบังคับใช้ลิขสิทธิ เช่น การบังคับให้ต้องจดทะเบียนงาน การบังคับให้ต้องใส่ข้อความสงวนสิทธิไว้ในงาน หรือการให้ส่งสำเนางานไปยังหอสมุด (deposit) เป็นต้น
อนุสัญญาเบิร์นประกาศให้ทุกผลงานยกเว้นภาพถ่ายและภาพยนตร์จะมีลิขสิทธิ์คุ้มครองเป็นระยะเวลาอย่างน้อย 50 ปีหลังผู้สร้างสรรค์เสียชีวิต แต่รัฐภาคีสามารถต่อเงื่อนไขได้โดยเสรี ดังที่สหภาพยุโรปกระทำในคำสั่งว่าด้วยการประสานเงื่อนไขการคุ้มครองลิขสิทธิ์ (Directive on harmonising the term of copyright protection) พ.ศ. 2536 สำหรับภาพถ่าย อนุสัญญาเบิร์นกำหนดเงื่อนไขขั้นต่ำไว้ 25 ปีนับแต่ปีที่ภาพถ่ายนั้นสร้างสรรค์ขึ้น และสำหรับภาพยนตร์ ขั้นต่ำอยู่ที่ 50 ปีหลังออกฉายครั้งแรก หรือ 50 ปีหลังการสร้างสรรค์ หากไม่ถูกฉายภายใน 50 ปีหลังการสร้างสรรค์ ประเทศภายใต้การแก้ไขปรับปรุงครั้งก่อน ๆ ของสนธิสัญญาอาจเลือกเงื่อนไขการคุ้มครองของตนเอง และผลงานเจาะจงบางประเภท (เช่น แผ่นเสียงหรือภาพเคลื่อนไหว) อาจกำหนดไว้สั้นกว่านั้น
แม้ว่าอนุสัญญาเบิร์นจะประกาศให้กฎหมายลิขสิทธิ์ของประเทศที่ซึ่งมีการอ้างลิขสิทธิ์สามารถนำไปปรับใช้ได้ ข้อ 7.8 ระบุว่า "เว้นแต่กฎหมายของประเทศนั้นระบุเป็นอื่น เงื่อนไขนั้นจะต้องไม่เกินเงื่อนไขที่กำหนดไว้คงที่ในประเทศต้นกำเนิดผลงานนั้น" นั่นคือ ผู้ประพันธ์โดยทั่วไปจะไม่มีสิทธิในลิขสิทธิ์ในต่างประเทศนานกว่าประเทศที่ตนอยู่อาศัยนั้น แม้ว่ากฎหมายต่างประเทศกำหนดเงื่อนไขนานกว่าก็ตาม นี่เป็นที่รู้จักกันโดยทั่วไปว่า "กฎแห่งเงื่อนไขสั้นกว่า" ไม่ใช่ทุกประเทศที่ยอมรับกฎนี้
อนุสัญญาเบิร์นให้อำนาจแก่ประเทศที่จะอนุญาตการใช้ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ ในลักษณะที่เป็นธรรม ภายใต้ข้อยกเว้นการละเมิดตาม มาตรา 9(2) - ซึ่งพ้องกับมาตรา 13 ของสนธิสัญญาทริปส์ (TRIPs) - ในผลงานตีพิมพ์หรือการแพร่ภาพอื่น โดยจะต้องเป็นไปตามวัตถุประสงค์ที่กฏหมายกำหนด และต้องไม่กระทบถึงประโยชน์อันชอบธรรมของเจ้าของลิขสิทธิ์ตามสมควร หลักการข้อยกเว้นการละเมิดตามบทบัญญัติของอนุสัญญาเบิร์นจึงไม่รับรองข้อยกเว้นแบบกว้าง อย่างเช่นหลักการ "ใช้โดยชอบธรรม" หรือ fair use ตามอย่างกฎหมายลิขสิทธิของสหรัฐอเมริกาไว้โดยตรง
โอมูระ
โอมูระ () เป็นเมืองในจังหวัดนางาซากิ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 126.33 ตารางกิโลเมตร ในปี 2009 มีจำนวนประชากร 89,891 คน
ซิลเวีย เฟรแร
ซิลเวีย อัลเบอร์กูแอกูว์ เฟรแร (; ) เกิดวันที่ 23 กันยายน ค.ศ. 1984 ในกรุงบูดาเปสต์ ประเทศฮังการี เป็นทั้งนางแบบและผู้เข้าร่วมประกวดนางงาม เธอสืบสายเลือดผสมจากชาวฮังการีและชาวโปรตุเกส มารดาของเธอเป็นชาวฮังการี และบิดาของเธอเกิดในประเทศโมซัมบิกโดยมีพ่อแม่เป็นชาวโปรตุเกส
ซิลเวียได้รับการเปิดตัวครั้งแรกในฐานะผู้เข้าร่วมแข่งขันประกวดนางงามใน ค.ศ. 2005 เมื่อเธอเป็นตัวแทนของประเทศโมซัมบิก ซึ่งเป็นบ้านเกิดของผู้เป็นพ่อ ในการประกวดมิสโกลบอินเตอร์เนชั่นแนล 2005 ที่กรุงติรานา ประเทศแอลเบเนีย สามปีต่อมา เธอยังชนะการประกวดนางงามระดับชาติของมิสเวิลด์ฮังการี และได้เดินทางสู่โจฮันเนสเบิร์ก ประเทศแอฟริกาใต้ เพื่อเป็นตัวแทนของฮังการีในรายการมิสเวิลด์ 2008 เธอไม่ได้ตำแหน่งในมิสโกลบอินเตอร์เนชั่นแนล อย่างไรก็ตาม เธอได้เข้ารอบ 4 อันดับสุดท้ายสำหรับรางวัลบิวตี้วิธอะโพเพิสที่การประกวดมิสเวิลด์ สำหรับการทำงานของเธอร่วมกับมูลนิธิ NEM ADOM FEL ที่ทุ่มเทอุทิศให้กับคนพิการและสร้างคุณค่าให้กับคนพิการในสังคม รวมถึงให้บุคคลเหล่านี้รู้สึกได้ถึงการยอมรับ
นอกจากภาษาฮังการีแล้ว เธอยังสามารถพูดภาษาโปรตุเกส และภาษาอังกฤษ รวมถึงภาษาฝรั่งเศสอีกเล็กน้อย เธอสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาในสาขาเศรษฐศาสตร์ และศึกษาต่อด้านการสื่อสาร
บลูเบอร์รี
บลูเบอร์รี () เป็นพืชดอกในสกุล "Vaccinium" เป็นพืชหลายปีมีผลรสเปรี้ยวสีฟ้าเข้มขนาด 5–16 มม. ส่วนมากอยู่ในหมู่ "Cyanococcus" ต้นมีหลายขนาดตั้งแต่ต้นสูง 10 ซม. ถึง 4 เมตร มีทั้งผลัดใบและไม่ผลัดใบ ใบรูปไข่ถึงรูปหอก ยาว 1–8 ซม. กว้าง 0.5–3.5 ซม. ดอกรูประฆังสี ขาว ชมพู หรือแดง ผลไม้ที่ขายในชื่อ "บลูเบอร์รี" มีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกาเหนือ (บลูเบอร์รีไม้พุ่มสูงที่ปลูกในเชิงพาณิชย์นั้นถูกนำเข้าสู่ยุโรปในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1930)
เกตโตในทวีปยุโรปภายใต้การยึดครองของนาซี
ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง เกตโตในทวีปยุโรปภายใต้การยึดครองของนาซี ถูกจัดตั้งขึ้นโดยนาซีเยอรมนีเพื่อกักขังชาวยิว และบางครั้งอาจรวมชาวยิปซี เข้าไปในพื้นที่แออัดแน่นของนคร รวมแล้ว ตามบันทึกของพิพิธภัณฑ์อนุสรณ์การล้างชาติโดยนาซีสหรัฐอเมริกา "พวกเยอรมันจัดตั้งเกตโตอย่างน้อย 1,000 แห่งเฉพาะในโปแลนด์และสหภาพโซเวียตส่วนที่เยอรมนียึดครองและผนวกไว้" ดังนั้น ตัวอย่างจึงตั้งใจเพียงเพื่อแสดงให้เห็นขอบเขตและสภาพความเป็นอยู่ของเกตโตทั่วยุโรปตะวันออก แม้คำว่า "เกตโต" จะใช้โดยทั่วไปในงานประพันธ์เกี่ยวกับการล้างชาติโดยนาซี แต่พวกนาซีมักเรียกสถานกักกันเหล่านี้บ่อยครั้งว่า "ย่านชาวยิว" (Jewish Quarter)
ไม่นานหลังการรุกรานโปแลนด์ใน ค.ศ. 1939 นาซีเยอรมนีเริ่มต้นการเคลื่อนย้ายชาวยิวโปแลนด์ออกจากบ้านอย่างเป็นระบบ และส่งตัวเข้าไปในพื้นที่ที่กำหนดให้ตามนครและเมืองใหญ่ของโปแลนด์ เกตโตแห่งแรกที่ปีโอเตอร์คูฟตริบูนัลสกีก่อตั้งขึ้นในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1939 และอีกหลายแห่งที่ก่อตั้งขึ้นระหว่าง ค.ศ. 1940 และ 1941 เกตโตหลายแห่งมีการตั้งกำแพงกั้นหรือปิดล้อมด้วยรั้วลวดหนาม ในกรณีของเกตโตปิดผนึก ยิวคนใดที่หลบหนีจะถูกยิง วอร์ซอเกตโตเป็นเกตโตที่ใหญ่ที่สุดในทวีปยุโรปภายใต้การยึดครองของนาซี โดยมีชาวยิว 400,000 คนอาศัยกันอยู่อย่างแออัดในพื้นที่ 3.4 ตารางกิโลเมตร ซึ่งตั้งอยู่ ณ ใจกลางนคร ลอดซ์เกตโตเป็นเกตโตแห่งใหญ่รองลงมา โดยมีชาวยิวอาศัยอยู่ราว 160,000 คน
สถานการณ์ในเกตโตนั้นโหดร้าย ในกรุงวอร์ซอ ประชากร 30% ถูกบังคับให้อาศัยอยู่ในพื้นที่ 2.4% ของนคร โดยมีความหนาแน่นถึง 7.2 คนต่อห้อง พวกยิวไม่ได้รับอนุญาตให้ออกนอกเกตโต ดังนั้นพวกเขาจึงต้องพึ่งการลักลอบและการปันส่วนอาหารที่พวกนาซีจัดให้ ในกรุงวอร์ซอ การปันส่วนนั้นอยู่ที่ 253 แคลอรีต่อชาวยิวหนึ่งคน เปรียบเทียบกับ 669 แคลอรีต่อชาวโปแลนด์หนึ่งคน และ 2,613 แคลอรีต่อชาวเยอรมันหนึ่งคน ด้วยสภาพความเป็นอยู่ที่แออัด อาหารที่ไม่เพียงพอและการสุขาภิบาลที่แทบไม่มี ทำให้ชาวยิวหลายแสนคนเสียชีวิตด้วยโรคระบาดหรือความหิวโหย
เกตโตสามารถแบ่งออกได้เป็นสามประเภท เกตโตปิดหรือปิดผนึกส่วนใหญ่ตั้งอยู่ในโปแลนด์และสหภาพโซเวียตภายใต้การยึดครองของนาซี เกตโตเหล่านี้ถูกล้อมด้วยกำแพงอิฐ รั้วหรือรั้วลวดหนามซึ่งขึงไว้ระหว่างเสา ยิวไม่ได้รับอนุญาตให้อาศัยอยู่ในพื้นที่อื่นใด หากฝ่าฝืน ทางการเยอรมันประกาศว่าจะถูกประหารชีวิต สภาพความเป็นอยู่ในเกตโตปิดนั้นเลวร้ายที่สุด ย่านที่ยิวอยู่อาศัยนั้นแออัดและขาดสุขอนามัยอย่างยิ่ง การอดอยาก การขาดแคลนอาหารเป็นประจำ การขาดแคลนความอบอุ่นในฤดูหนาว และพนักงานเทศบาลที่ไม่เพียงพอนำไปสู่การแพร่ระบาดของโรคระบาดบ่อยครั้ง เช่น โรคบิดและไข้รากสาดใหญ่ จนนำไปสู่อัตราการตายที่สูง เกตโตนาซีส่วนใหญ่เป็นประเภทนี้
เกตโตเปิด ซึ่งไม่มีกำแพงหรือรั้วล้อม เกิดขึ้นส่วนใหญ่ในช่วงต้นของสงครามโลกครั้งที่สองในโปแลนด์และสหภาพโซเวียตภายใต้การยึดครองของนาซี แต่ยังพบในทรานส์นิสเตรียของยูเครน ซึ่งถูกยึดครองและปกครองโดยทางการโรมาเนีย มีข้อจำกัดอย่างเคร่งครัดในการเข้าและออกจากเกตโตเหล่านี้ 
เกตโตได้ถูกกำจัดหรือทำลายในช่วงปลายของการล้างชาติโดยนาซี เป็นเวลาระหว่างสองถึงหกสัปดาห์เท่านั้น ในสหภาพโซเวียตภายใต้การยึดครองของนาซี โดยเฉพาะอย่างยิ่งในลิทัวเนีย และโซเวียตยูเครน เช่นเดียวกับในฮังการี เกตโตเหล่านี้ถูกปิดผนึกอย่างแน่นหนา ประชากรยิวที่ถูกคุมขังไว้ในนั้นรอแต่ถูกเนรเทศหรือถูกยิงโดยพวกเยอรมัน ซึ่งบ่อยครั้งด้วยความช่วยเหลือของกองกำลังฝ่ายสนับสนุน
โรงเรียนอยุธยานุสรณ์
โรงเรียนอยุธยานุสรณ์ เป็นโรงเรียนรัฐบาลประเภทโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่ ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 3 (นนทบุรี-พระนครศรีอยุธยา) (สังกัดเดิมคือสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 1) สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่บริเวณถนนอู่ทอง ตำบลหัวรอ อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลายแบบสหศึกษา
โรงเรียนอยุธยานุสรณ์ ก่อตั้งโดยนายวิโรจน์ กมลพันธ์ อดีตศึกษาธิการจังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีสถานะเป็นโรงเรียนราษฎร์ โดยใช้สถานที่ตั้งเดิมของโรงเรียนอยุธยาวิทยาลัยหลังจากที่โรงเรียนอยุธยาวิทยาลัยได้ย้ายไปยังที่ตั้งแห่งใหม่ในปี พ.ศ. 2483 และเปิดทำการเรียนการสอนในวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2484 และต่อมาในปี พ.ศ. 2487 ได้ได้ย้ายนักเรียนหญิงและจัดตั้ง โรงเรียนสตรีอยุธยานุสรณ์ เพื่อขยายกิจการ
ในปี พ.ศ. 2494 นายวิโรจน์ กมลพันธ์ ได้จัดตั้งมูลนิธิอยุธยานุสรณ์ และโอนกิจการโรงเรียนให้กับมูลนิธิ และเปลี่ยนชื่อโรงเรียนทั้งสองแห่งเป็น โรงเรียนอยุธยานุสรณ์มูลนิธิ และ โรงเรียนสตรีอยุธยานุสรณ์มูลนิธิ ตามลำดับ
วันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523 โรงเรียนได้ย้ายสังกัดกองการมัธยมศึกษา กรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ และได้รวมกิจการโรงเรียนทั้งสองแห่งเข้าด้วยกัน และใช้ชื่อว่า โรงเรียนอยุธยานุสรณ์
ผลงานดีเด่น 
ได้รางวัลชนะเลิศ ถ้วยพระราชทาน ข. จากการแข่งขันวงโยธวาทิตครั้ง ที่ 30
ตอน a
ตอน b
ตอน c
ฟาง จงซิ่น
ฟาง จงซิ่น (, , พินอิน: Fāng Zhōngxìn) นักแสดงชายชาวฮ่องกง เกิดเมื่อวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1963 ที่มาเก๊า
ฟาง จงซิ่น ได้รับฉายาว่า ""ริชาร์ด เกียร์ แห่งฮ่องกง"" เริ่มต้นอาชีพในแวดวงบันเทิงด้วยการเป็นนายแบบ มีผลงานการแสดงในซีรีส์และภาพยนตร์เรื่องต่าง ๆ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1986
ในปี ค.ศ. 2004 เป็นหนึ่งในนักแสดงนำของละครโทรทัศน์เรื่อง "ข้ามฟ้า...เฉือนคม" หรือ "Split Second" ซึ่งเป็นการสร้างร่วมกันระหว่างทีวีบีของฮ่องกง กับช่อง 3 ของประเทศไทยด้วย ด้วยการรับบท "ฝงจื่อเหว่ย" ตำรวจฮ่องกง
ชีวิตส่วนตัว มีภริยา คือ ม่อ เข่อซิ่น แฟนสาวซึ่งเป็นนางงามฮ่องกงประจำปี ค.ศ. 1993 โดยทั้งคู่คบหากันมานานกว่า 12 ปี โดยที่ไม่ได้สมรสกันอย่างเป็นทางการDream Link มนต์รักในม่านเมฆ (2007)
ดับเบิลยูดับเบิลยูซี ยูนิเวอร์แซล เฮฟวี่เวท แชมเปียนชิพ
ดับเบิลยูดับเบิลยูซี ยูนิเวอร์แซล เฮฟวี่เวท แชมเปียนชิพ () เป็นเข็มขัดแชมป์โลกรุ่นเฮฟวี่เวทเส้นหนึ่งของ สภามวยปล้ำโลก ที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม ค.ศ. 1982 แชมป์คนปัจจุบัน คือ คาร์ลิโต้
แซดู แกตา
แซดู แกตา () เกิดเมื่อวันที่ 16 มกราคม ค.ศ. 1980 ที่บามาโก เป็นนักฟุตบอลชาวมาลี ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนาและฟุตบอลทีมชาติมาลี ในตำแหน่งกองกลาง เขายังเล่นตำแหน่งกองกลางตัวรุกและกองกลางตัวรับได้ เขายังถือพาสปอร์ตฝรั่งเศส
สำนักจัดการภาวะฉุกเฉินกลาง
สำนักจัดการภาวะฉุกเฉินกลาง () หรือ ฟีมา () เป็นหน่วยงานรัฐของสหรัฐอเมริกาที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2522 สำหรับปฏิบัติการในสถานการณ์ฉุกเฉิน โดยมีหน้าที่หลักคือการประสานงานสำหรับแก้ปัญหาภัยพิบัติที่เกิดขึ้นในสหรัฐอเมริกา
สำนักจัดการภาวะฉุกเฉินกลางจะเข้าไปช่วยจัดการเมื่อทางผู้ว่าการรัฐได้ประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินและได้แจ้งเรื่องไปยังประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาให้ทางสำนักฯ ช่วยจัดการกับภัยพิบัติดังกล่าว
การประสานงานของสำนักจัดการภาวะฉุกเฉินกลางนอกเหนือจากการจัดการและบรรเทาภัยพิบัติแล้ว สำนักฯ ยังมีผู้เชี่ยวชาญในแต่ละสายวิชาชีพ ช่วยในการจัดการทั้งทางด้านบูรณะโครงสร้างพื้นฐาน ประสานงานและช่วยเหลือธุรกิจขนาดกลางและเล็ก สำนักฯ ยังคงมีการจัดอบรมให้กับทางประชาชนเพื่อเตรียมความพร้อมในการรับมือสถานการณ์ภัยพิบัติที่จะเกิดขึ้นในอนาคต
อันดับจระเข้
อันดับจระเข้ () เป็นอันดับของสัตว์เลื้อยคลานโบราณที่ยังคงสืบเผ่าพันธุ์มาจนถึงปัจจุบัน ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Crocodilia หรือ Crocodylia ที่รู้จักกันดีในชื่อของ "จระเข้" โดยอันดับนี้ปรากฏขึ้นมาบนโลกมาตั้งแต่ยุคครีเตเชียส (84 ล้านปีมาแล้ว) จนถึงปัจจุบัน
เป็นสัตว์เลื้อยคลานขนาดใหญ่ มีแผ่นแข็งและหนาปกคลุมลำตัวคล้ายเกล็ด แผ่นแข็งที่ปกคลุมลำตัวด้านหลังมีกระดูกชิ้นใหญ่อยู่ในชั้นหนังซึ่งในหลายชนิดมีกระดูกในชั้นหนังทางด้านท้องด้วย แผ่นแข็งของวงศ์ Crocodylidae และวงศ์ Gavialidae มีแอ่งทำหน้าที่รับรู้ความรู้สึกสัมผัสได้ ส่วนของปลายหัวยื่นยาวและมีฟันอยู่ในแอ่งของขากรรไกร ตามีแผ่นหนังโปร่งใสคลุมทับขณะดำน้ำ หางมีขนาดใหญ่ ขามีขนาดใหญ่แต่สั้นและแข็งแรงและมีแผ่นหนังเรียกว่าพังผืดยิดติดระหว่างนิ้ว ใช้ในการว่ายน้ำ ในวงศ์ Crocodylidae และวงศ์ Gavialidae มีต่อมขจัดเกลืออยู่บนลิ้น เป็นสัตว์ที่อาศัยอยู่ในน้ำหรือพื้นที่ชุ่มน้ำ
แบ่งออกได้เป็น 3 วงศ์ (ดูในตาราง) ปัจจุบันพบทั้งหมด 25 ชนิด แต่ในบางข้อมูลอาจจัดให้อยู่ในวงศ์เดียวกันหมด แต่แบ่งออกมาเป็นวงศ์ย่อย โดยเฉพาะความสัมพันธ์กันระห่างสกุล "Tomistoma" กับ สกุล "Gavialis" เพราะการวิเคราะห์ทางกายภาคจัดว่า "Tomistoma" นั้นอยู่ในวงศ์ Crocodylidae แต่การวิเคราะห์ทางโมเลกุล พบว่าใกล้เคียงกับสกุล "Gavialis" ที่อยู่ในวงศ์ Gavialidae มากกว่า (ในบางข้อมูลอาจจะยังจัดให้อยู่ในวงศ์ Crocodylidae)
เป็นสัตว์กินเนื้อ ที่หากินในน้ำเป็นหลัก จึงมีสภาพของร่างกายใช้ชีวิตได้ดีเมื่ออยู่ในน้ำ กล่าวคือ ช่องเปิดจมูกอยู่ทางด้านบนตรงส่วนปลายสุดของส่วนหัวที่ยื่นยาวและช่องเปิดจมูกมีแผ่นลิ้นปิดได้อยู่ใต้น้ำ อุ้งปากมีเพดานปากทุติยภูมิเจริญขึ้นมาจึงแยกปากออกจากโพรงจมูกได้สมบูรณ์ โพรงจมูกทางด้านท้ายสุดของเพดานปากทุติยภูมิมีแผ่นลิ้นปิดเช่นเดียวกัน ซึ่งทำให้สามารถหายใจได้เมื่ออยู่ในน้ำขณะที่คาบอาหารอยู่ นอกจากนี้แล้วยังมีแผ่นเยื่อแบ่งแยกช่องอกออกจากช่องท้องซึ่งแผ่นเยื่อนี้ทำหน้าที่เหมือนกะบังลมของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมแต่เจริญจากเนื้อเยื่อที่ต่างกัน ปอดจึงมีถุงลมที่เจริญกว่าปอดของสัตว์เลื้อยคลานในอันดับอื่น การแลกเปลี่ยนก๊าซจึงมีประสิทธิภาพสูงกว่า หัวใจมี 4 ห้องและมีลักษณะโครงสร้างคล้ายคลึงกับหัวใจของสัตว์ปีก ซึ่งเป็นสัตว์ในชั้นที่วิวัฒนาการมาจากสัตว์เลื้อยคลานจำพวกไดโนเสาร์เช่นกัน แต่การปะปนกันของเลือดยังคงเกิดขึ้นบ้างทางช่องตรงตำแหน่งที่หลอดเลือดแดงซีสทีมิกซ้ายและหลอดเลือดแดงซิสทีมิกขวาทอดข้ามกัน และสามารถควบคุมการไหลเวียนของเลือดให้ไปเฉพาะสมองได้ขณะดำน้ำ
ขณะอยู่บนบกแม้ไม่คล่องเท่าอยู่ในน้ำ แต่ก็เดินหรือวิ่งได้ดี โดยจะใช้ขายกลำตัวขึ้น และมีรายงานว่า จระเข้น้ำจืดออสเตรเลีย ("Crocodylus johnsoni") สามารถกระโดดเมื่ออยู่บนบกได้ด้วย
ขยายพันธุ์ด้วยการวางไข่ในดินหรือทรายริมตลิ่งที่ปะปนด้วยพืชจำพวกหญ้าหรือวัชพืชต่าง ๆ ปกคลุม หรือในบางพื้นที่อาจวางไข่ในแหล่งน้ำหรือพื้นที่เปิดโล่ง ทั้งตัวผู้และตัวเมียช่วยกันดูแลไข่จนกระทั่งฟักออกมา ซึ่งมีความรักและผูกพันต่อลูกมาก ซึ่งเป็นลักษณะการดูแลลูกของสัตว์ในอันดับอาร์โคซอร์ เช่นเดียวกับสัตว์ปีกและไดโนเสาร์ การกำหนดเพศของตัวอ่อนขึ้นอยู่กับปัจจัยทางอุณหภูมิ
อาหารส่วนมากเป็นสัตว์น้ำ แต่ก็อาจจะกินสัตว์อย่างอื่นหรือแม้กระทั่งสัตว์ที่ใหญ่กว่าได้ โดยมีมักหากินในเวลากลางคืน โดยลากลงไปในน้ำและใช้วิธีกดให้เหยื่อจมน้ำตายก่อนแล้วจึงกิน นับเป็นสัตว์กินเนื้อที่มีประสิทธิภาพในการล่าเหยื่อสูงมากจำพวกหนึ่ง
พบกระจายพันธุ์ในเขตอบอุ่นและเขตร้อนทั่วโลก และพบได้จนถึงแหล่งน้ำกร่อยหรือน้ำเค็ม เช่น ปากแม่น้ำหรือป่าโกงกาง แม้ส่วนใหญ่จะอาศัยและหากินในน้ำจืดเป็นหลักก็ตาม
สก็อต พาร์กเกอร์
สก็อต แมททิว พาร์กเกอร์ () เกิดเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม ค.ศ. 1980 เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษ ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลฟูแล่ม ในพรีเมียร์ลีก และทีมชาติอังกฤษ เขายังได้รับรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมของสมาคมผู้สื่อข่าวอังกฤษ ในฤดูกาล 2010–11 เขาเป็นตัวแทนทีมชาติอังกฤษในทุกระดับตั้งแต่อายุต่ำกว่า 16 ปีจนถึงรุ่นใหญ่ เขาเป็นที่รู้จักในฐานะกองกลางตัวกลางที่สามารถเข้าหยุดฝ่ายตรงข้ามยาก ๆ ได้
สก็อต พาร์กเกอร์ได้รับแต่งตั้งให้เป็นกัปตันทีมชาติอังกฤษแทนที่จอห์น เทอร์รี่ ในนัดที่อังกฤษลงอุ่นเครื่องแพ้ต่อฮอลแลนด์ไป 2:3 ที่สนามเวมบลีย์ ในวันที่ 29 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012
วงศ์แอลลิเกเตอร์
วงศ์แอลลิเกเตอร์ (; ชื่อวิทยาศาสตร์: Alligatoridae) เป็นวงศ์ของสัตว์เลื้อยคลานในอันดับจระเข้ (Crocodylia) ที่ยังคงสืบเผ่าพันธุ์มาจนถึงปัจจุบัน ที่แยกออกจากวงศ์ Crocodylidae หรือวงศ์ของจระเข้ทั่วไป
โดยวงศ์แอลลิเกเตอร์ปรากฏขึ้นมายุคครีเตเชียสเป็นครั้งแรก และไม่ค่อยเปลี่ยนแปลงรูปร่างจากเดิมมากนักจนถึงปัจจุบันจนอาจเรียกว่าเป็นซากดึกดำบรรพ์มีชีวิตจำพวกหนึ่งก็ว่าได้
รูปร่างและลักษณะของวงศ์แอลลิเกเตอร์ จะแตกต่างจากจระเข้ในวงศ์ Crocodylidae คือ ปลายปากมีลักษณะคล้ายตัวอักษรยู (U) เมื่อหุบปากแล้วฟันที่ขากรรไกรล่างจะสวมเข้าไปในร่องของขากรรไกรบนจึงมองไม่เห็นฟันของขากรรไกรล่าง ส่วนปลายของขากรรไกรล่างซ้ายและขวาเชื่อมต่อกันเป็นพื้นที่แคบ กระดูกเอนโทพเทอรีกอยด์อยู่ห่างจากแถวของฟันที่กระดูกแมคซิลลาเป็นช่องกว้าง กระดูกพาลาทีนมีก้านกระดูกชิ้นยาวอยู่ทางด้านหน้าและยื่นเลยช่องในเบ้าตา พื้นผิวด้านบนของลิ้นมีสารเคอราติน ไม่มีต่อมขจัดเกลือบนลิ้น
แบ่งออกได้เป็น 2 วงศ์ย่อย คือ Alligatorinae คือ แอลลิเกเตอร์อเมริกัน ("Alligator mississippiensis") ซึ่งมีขนาดใหญ่ที่สุด พบได้ในสหรัฐอเมริกาอย่างกว้างขวาง และแอลลิเกเตอร์จีน ("A. sinensis") ซึ่งมีขนาดเล็กกว่ามาก พบได้เฉพาะพื้นที่ลุ่มแม่น้ำแยงซีในภาคตะวันออกของจีนแผ่นดินใหญ่เท่านั้น และ Caimaninae ซึ่งมีขนาดเล็กกว่า และเป็นที่รู้จักกันดีในชื่อสามัญว่า "จระเข้เคแมน" ซึ่งพบได้ตั้งแต่อเมริกากลางจนถึงทวีปอเมริกาใต้ ซึ่งนิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง เพราะมีขนาดเล็ก
โดยแต่เดิมนั้น แอลลิเกเตอร์มีจำนวนสมาชิกของวงศ์มากกว่านี้ แต่ได้สูญพันธุ์ไปหมดแล้ว ซึ่งปัจจุบันในสองวงศ์ย่อยนี้รวมกันแล้วมีจำนวนเพียง 8 ชนิดเท่านั้น
วงศ์ย่อยแอลลิเกเตอร์
วงศ์ย่อยแอลลิเกเตอร์ (วงศ์: Alligatorinae) เป็นวงศ์ย่อยของวงศ์ Alligatoridae ซึ่งเป็นวงศ์ใหญ่ของอันดับจระเข้ (Crocodylia)
มีลักษณะเฉพาะคือ มีกระดูกฮัยออยด์เป็นชิ้นเรียวแคบ ช่องเปิดจมูกเป็นช่องคู่ เดิมเคยมีจำนวนสมาชิกที่หลากหลาย แต่ได้สูญพันธุ์ไปหมดแล้ว ในปัจจุบันเหลือเพียงแค่ 2 ชนิดเท่านั้น และอยู่ในสกุลเดียว คือ "Alligator" คือ แอลลิเกเตอร์อเมริกัน ("A. mississippiensis") และแอลลิเกเตอร์จีน ("A. sinensis")
แอลลิเกเตอร์อเมริกัน จัดเป็นแอลลิเกเตอร์ขนาดใหญ่ ที่เมื่อโตเต็มที่แล้วยาวได้ถึง 4 เมตร โดยมีขนาดเฉลี่ย 2.1 เมตร พบกระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปตามแหล่งน้ำต่าง ๆ ของสหรัฐอเมริกา เช่น หนอง, บึง หรือลุ่มแม่น้ำต่าง ๆ ส่วนแอลลิเกเตอร์จีนเป็นขนาดเล็กกว่ามาก ปัจจุบันอยู่ในสภาวะใกล้สูญพันธุ์มากแล้ว พบได้เฉพาะในลุ่มแม่น้ำแยงซีของจีนแผ่นดินใหญ่ในภาคตะวันออกเท่านั้น
วงศ์ตะโขง
วงศ์ตะโขง (; วงศ์: Gavialidae) เป็นวงศ์ของสัตว์เลื้อยคลานในอันดับจระเข้ (Crocodylia) วงศ์หนึ่ง
มีลักษณะที่แตกต่างไปจากจระเข้ในวงศ์อื่น ๆ อย่างเห็นได้ชัด คือ มีส่วนปลายของหัวเรียวยาวและยาวมากที่สุดจนเป็นลักษณะเฉพาะ เมื่อหุบปากแล้วจะยังเห็นฟันครึ่งทางของด้านหน้าของขากรรไกรทั้งด้านบนและด้านล่าง กระดูกเอนโทพเทอรีกอยด์อยู่ชิดกับแถวฟันที่กระดูกแมคซิลลา กระดูกพาลาทีนมีก้านกระดูกชิ้นยาวอยู่ทางด้านหน้าและยื่นเลยเข้าไปในช่องเบ้าตา พื้นผิวด้านบนของลิ้นไม่มีสารเคอราติน ไม่มีต่อมขจัดเกลือบนลิ้นหรือมีก็มีขนาดที่เล็กมาก
จากปากที่เรียวยาวและแคบทำให้จระเข้ในวงศ์ตะโขงนี้กินได้เฉพาะสัตว์น้ำอย่าง ปลาเท่านั้น
แบ่งออกเป็นได้อีก 3 วงศ์ย่อย (ดูในตาราง) ซึ่งเดิมเคยมีจำนวนสมาชิกที่หลากหลายกว่านี้ แต่ในปัจจุบันได้สูญพันธุ์ไปหมดแล้ว จึงเหลือเพียงแค่ 2 ชนิด คือ ตะโขงอินเดีย ("Gavialis gangeticus") ซึ่งอยู่ในวงศ์ย่อย Galavinae พบได้ในเอเชียใต้ และตะโขงมลายู หรือ ตะโขงปลอม ("Tomistoma schlegelii") ที่พบได้ในแหลมมลายู ซึ่งจัดอยู่ในวงศ์ย่อย Tomistominae แต่ในบางข้อมูลจัดให้อยู่ในวงศ์ Crocodylidae
รายพระนามพระมหากษัตริย์เบลเยียม
ราชอาณาจักรเบลเยียม เริ่มก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1831 โดยราชวงศ์ซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา
ไอซ์ เอจ เจาะยุคน้ำแข็งมหัศจรรย์ 4 กำเนิดแผ่นดินใหม่
ไอซ์ เอจ 4 เจาะยุคน้ำแข็งมหัศจรรย์ กำเนิดแผ่นดินใหม่ () หรือ ไอซ์ เอจ 4 เป็นภาพยนตร์แอนิเมชัน 3 มิติ ในปี 2012 สร้างโดยบลูสกายสตูดิโอและจัดจำหน่ายโดยทเวนตีธ์เซนจูรีฟอกซ์
จุดเริ่มต้นของการผจญภัยสุดป่วนในครั้งนี้ เกิดจากการไล่ล่าลูกวอลนัทของสแครทเจ้าเก่า บังเอิญไปทำให้แกนโลกของทวีปต่างๆ ต้องแยกออกจากกัน ทำให้ผองเพื่อนอย่าง แมนนี่ ดิอาโกและซิด ต้องลอยอยู่กลางทะเลบนแผ่นน้ำแข็งและทำให้พวกเขาต้องห่างจากครอบครัวที่พวก เขารัก
การผจญภัยกับสารพัดสัตว์ทะเลแสนประหลาด และที่ร้ายกาจกว่านั้นก็คือต้องปะทะกับเหล่าโจรสลัดทะเลจอมวายร้าย และต้องหาทางกลับไปหาครอบครัวตัวอย่างภาพยนตร์ชุดแรกของ "ไอซ์ เอจ 4 เจาะยุคน้ำแข็งมหัศจรรย์ กำเนิดแผ่นดินใหม่" ได้รับการเปิดตัว ณ วันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 2012 โดยในตัวอย่างภาพยนตร์ทางการ ได้แสดงให้เห็นว่าอาจจะมีฉากจากภาพยนตร์สั้น "Scrat's Continental Crack-up" ที่นำมาใช้ในภาพยนตร์
ภาพยนตร์ชุดนี้ยังได้ให้ความสำคัญกับรถหมายเลข 10 ของทอมมี่บาลด์วินเรซซิง ที่ขับโดย ทอมี ดริสซี ในการแข่งขัน นาซคาร์สปรินท์คัพซีรีส์ 2012 โตโยต้า/เซฟมาร์ท 350 ที่จัดขึ้นในวันที่ 24 มิถุนายน
"ไอซ์ เอจ 4 เจาะยุคน้ำแข็งมหัศจรรย์ กำเนิดแผ่นดินใหม่" จะทำการจัดฉายรอบปฐมทัศน์ ณ วันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 2012 ในงานภาพยนตร์ซีนียุโรป ซึ่งประกอบผู้แทนจำหน่ายต่างๆ โดยจัดในบาร์เซโลนา และจะจัดฉายรอบปฐมทัศน์สู่สาธารณชน ณ วันที่ 27 มิถุนายน ค.ศ. 2012 ในประเทศเบลเยียม และจะทำการเปิดตัวในสหรัฐอเมริกา ณ วันที่ 13 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 ภาพยนตร์ชุดนี้จะมาพร้อมกับภาพยนตร์สั้น "The Longest Daycare" ที่มีการปรากฏตัวของ แมกกี ซิมป์สัน
"ไอซ์เอจวิลเลจ" เป็นวิดีโอเกมมือถือ ซึ่งได้รับการพัฒนาโดยเกมลอฟท์ และได้รับการเปิดตัว ณ วันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 2012 ในระบบไอโฟน, ไอแพด รวมถึงอุปกรณ์แอนดรอยด์ต่างๆ
ส่วน "ไอซ์เอจ 4 คอนติเนนทอลดริฟท์" ซึ่งเป็นวิดีโอเกมที่อิงจากภาพยนตร์ ได้รับการจัดทำโดยแอคติวิชันพับลิชชิง และได้รับการพัฒนาโดยบีเฮวิเออร์อินเตอร์แอคทีฟ จะทำการเปิดตัวในช่วงฤดูร้อน ค.ศ. 2012 ในระบบ วี, นินเทนโด ทรีดีเอส, นินเทนโด ดีเอส และ เอ็กซ์บอกซ์ 360
จอห์น เลกุยซาโม ผู้ให้เสียงภาคซิด ได้กล่าวถึงการสร้างภาคห้าของแฟรนไชส์"ไอซ์ เอจ" ว่า "ดูเหมือนว่าพวกเขากำลังทำงานอยู่กับบางสิ่ง ซึ่งผมหวังว่าคำตอบคือใช่ แต่ผมไม่สามารถพูดได้อย่างแน่นอน"
เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 2013 ทางทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์ได้มีกำหนดการเปิดตัว"ไอซ์ เอจ 5" เป็น ณ วันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 2016
สะพานฮิราโดะ
สะพานฮิราโดะ () เป็นสะพานแขวนในจังหวัดนางาซากิ ประเทศญี่ปุ่น เชื่อมระหว่างเกาะฮิราโดะกับเกาะคีวชู สร้างเสร็จเมื่อปี ค.ศ. 1977 ช่วงกลางสะพานมีความยาว 465.65 เมตร รวมความยาวทั้งสิ้น 665 เมตร
กอซวีน
กอซวีน หรือ กาซวีน (, ) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของจังหวัดกอซวีน ประเทศอิหร่าน จากข้อมูลประชากรในปี ค.ศ. 2006 มีประชากร 349,821 คน จาก 96,420 ครอบครัว ตั้งอยู่ห่างจากกรุงเตหะรานไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ 165 กิโลเมตร เป็นศูนย์กลางการคมนาคมที่สำคัญ ผลิตสิ่งทอ ทำแป้ง
เมืองนี้ก่อตั้งขึ้นเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 3-4 โดยราชวงศ์ซัสซานิก ในคริสต์ศวรรษที่ 7 พวกมุสลิมได้เข้าปกครองทำให้มีความรุ่งเรือง ในคริสต์ศตวรรษที่ 8 กาหลิบฮารูนอัลรอซีดได้สร้างป้อมปราการล้อมรอบเมืองระหว่าง ค.ศ. 1548-1598 ได้สถาปนาเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรเปอร์เซียได้รับความเสียหายอย่างมากจากแผ่นดินไหวหลายครั้ง
อิมาบาริ
อิมาบาริ () เป็นเมืองในจังหวัดเอฮิเมะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับสองของจังหวัดเอฮิเมะ มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 419.56 ตารางกิโลเมตร มีจำนวนประชากร 172,384 คน
ว็อนซัน
ว็อนซัน () เป็นเมืองท่า ตั้งอยู่ริมฝั่งทะเลญี่ปุ่น ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศเกาหลีเหนือ เป็นเมืองหลวงของจังหวัดคังว็อน เมืองมีประชากรราว 331,000 คน (ในปี ค.ศ. 2000) เป็นเมืองวิศวการและเป็นศูนย์กลางทางด้านวัฒนธรรม