hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ณัฐนี สิทธิสมาน
ณัฐนี สิทธิสมาน นักแสดงอาวุโสหญิงชาวไทย เจ้าของฉายา เจ้าแม่ผีปอบ มีผลงานเป็นที่รู้จักในบท ปอบหยิบ จากภาพยนตร์เรื่อง บ้านผีปอบ ได้กลายเป็นสัญลักษณ์ ซีรี่ยส์ภาพยนตร์เรื่องบ้านผีปอบ
ณัฐนี สิทธิสมาน มีชื่อเล่นว่า หน่อย เคยศึกษาที่คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย แต่ไม่สำเร็จการศึกษา เริ่มงานในวงการจากการเป็นช่างแต่งหน้าทำผมในบริษัท "อัศวินภาพยนตร์" ซึ่งเป็นบริษัทในการดูแลของ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล หรือ "เสด็จพระองค์ชายใหญ่" แต่ด้วยการขวนขวายและอยู่ในกองละครกองภาพยนตร์ จึงได้มีโอกาสศึกษางานในหลาย ๆ ด้านรวมทั้งงานด้านการแสดง ได้เรียนรู้การแสดงจากโรงเรียนสอนการแสดงที่ คุณอัจฉราพรรณ ไพบูลย์สุวรรณ (ป้าจิ๊) ดูแลอยู่ จึงเป็นที่มาของการป้อนนักแสดงให้สายละครต่าง ๆ และเป็นที่มาของการเริ่มงานแสดงของเธอ เธอมีผลงานทางการแสดงมากมายทั้งตัวเอกและบทบาทสมทบ และยังมีผลงานมาจนถึงปัจจุบัน
แอ็กซ์แชนแนล
แอ็กซ์ แชนแนล
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดร้อยเอ็ด
จังหวัดร้อยเอ็ด มีเขตเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 8 เขต (พ.ศ. 2554) และมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตเลือกตั้งได้ 8 คน จากทั้งหมด 375 คนทั่วประเทศในสภาผู้แทนราษฎรไทย
หลังจากที่ประเทศไทยเปลี่ยนแปลงการปกครองในปี พ.ศ. 2475 ได้มีการจัดการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 การเลือกตั้งครั้งนี้เป็น "การเลือกตั้งทางอ้อมครั้งแรกและครั้งเดียวของไทย" โดยจังหวัดร้อยเอ็ดมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรชุดแรก คือ พันโท พระไพศาลเวชกรรม (สวาสดิ์ โสมเกษตร) และ จ่านายสิบ ขุนเสนาสัสดี (ถั่ง ทองทวี)
จังหวัดอาเจะฮ์
อาเจะฮ์ () เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศอินโดนีเซีย ตั้งอยู่ทางเหนือสุดของเกาะสุมาตรา
อาเจะฮ์เคยเป็นรัฐอิสระที่มีบทบาททางการค้าและการเดินเรือระหว่างประเทศ อาเจะฮ์เริ่มรับศาสนาอิสลามจากชวาในราวพุทธศตวรรษที่ 13 และได้สถาปนาการปกครองแบบสุลต่านขึ้นที่เมืองบันดาอาเจะฮ์ อาเจะฮ์มีอำนาจมากในสมัยสุลต่านอาลี มูตคายัต ซะห์ ที่ครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 2057 – 2073 ที่ได้ทำให้อาเจะฮ์เป็นศูนย์กลางทางการค้าแทนมะละกาที่ถูกโปรตุเกสโจมตี เมื่อ พ.ศ. 2044 และพระองค์ยังทำสงครามต่อต้านโปรตุเกสที่พยายามเข้ายึดครองเมืองปาไซ และได้ขยายอำนาจเข้าครอบครองดินแดนส่วนอื่นของสุมาตรา และบางส่วนในคาบสมุทรมลายู ยุคทองของอาเจะฮ์ที่มีความรุ่งเรืองมากตชคือในสมัยสุลต่านอิสกันดาร์ มุดา ที่ข้ามไปยึดครองยะโฮร์และเประก์ได้ และกลายเป็นศูนย์กลางของศาสนาอิสลามในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ที่เรียกว่า "ประตูทางตะวันออกที่เปิดสู่มักกะฮ์"
อาเจะฮ์เริ่มตกต่ำลงหลังจากเนเธอร์แลนด์เข้ามายึดครองมะละกาเมื่อ พ.ศ. 2184 ประกอบกับในอาเจะฮ์มีความขัดแย้งระหว่างขุนนางท้องถิ่นกับสุลต่าน เนเธอร์แลนด์เข้ามาแทรกแซงโดยสนับสนุนให้ชาวมีนังกาเบาแยกตัวออกมาจากอาเจะฮ์ รัฐทางคาบสมุทรมลายู เช่น ยะโฮร์ก็เริ่มแข็งข้อกับอาเจะฮ์ และได้รับผลกระทบจากการเข้าครอบครองปีนังและสิงคโปร์ของอังกฤษ ทำให้อิทธิพลทางการเมืองและเศรษฐกิจของอาเจะฮ์ลดลง
ในที่สุดเนเธอร์แลนด์ได้ทำสงครามอาเจะฮ์เพื่อยึดอาเจะฮ์เป็นอาณานิคม การสู้รบเริ่มขึ้นใน พ.ศ. 2416 และยึดเมืองบันดาอาเจะฮ์ได้ใน พ.ศ. 2420 แต่ก็ยังคงสู้รบแบบกองโจรต่อไป แม้ว่าสุลต่านจะยอมจำนนใน พ.ศ. 2446 เมื่อสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลง และอินโดนีเซียได้รับเอกราช แต่อาเจะฮ์ก็ยังมีการปฏิวัติต่อต้านรัฐบาลกลางระหว่าง พ.ศ. 2496–2502 นำโดยพวกอูลามา แม้จะมีสถานภาพเป็นเขตการปกครองพิเศษตั้งแต่ พ.ศ. 2502 แต่ก็ยังมีกองกำลังที่ต้องการแยกตัวเป็นอิสระคือขบวนการอาเจะฮ์เสรีจนถึง พ.ศ. 2548
ปัจจุบันจังหวัดอะเจะฮ์เป็นจังหวัดเดียวที่บังคับใช้กฎหมายชารีอะห์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของข้อยินยอมจากรัฐบาลกลาง
ไชนาเซาเทิร์นแอร์ไลน์
ไชนาเซาเทิร์นแอร์ไลน์ () เป็นสายการบินหนึ่งในสามสายการบินหลักสัญชาติจีน สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ เขตไป่หยวน เมืองกว่างโจว มณฑลกวางตุ้ง สาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นสายการบินที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่ 6 ของโลกในจำนวนผู้โดยสาร เป็นสายการบินที่มีขนาดฝูงบินใหญ่ที่สุดในภูมิภาคเอเชีย, และอันดับ 4 ของโลกในจำนวนผู้โดยสารเดินทางภายในประเทศ มีฐานบินหลักอยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติกว่างโจวไป้หยวน และท่าอากาศยานนานาชาติปักกิ่ง กับ 121 จุดหมายปลายทาง ปัจจุบันเข้าร่วมกลุ่มพันธมิตรทางการบินสกายทีม
ในปี ค.ศ. 2010 ไชนาเซาเทิร์นแอร์ไลน์ มีจำนวนผู้โดยสารใช้บริการทั้งสิ้น 76.5 ล้านคน และมีกำไรสุทธิ 5.8 พันล้านหยวน (883 ล้านเหรียญสหรัฐฯ)
ไชนาเซาเทิร์นแอร์ไลน์ มีจำนวนอากาศยานในฝูงบินดังต่อไปนี้ (ข้อมูลเมื่อ พฤศจิกายน 2012)
ไชนาเซาเทิร์นแอร์ไลน์ทำข้อตกลงความร่วมมือการทำการบินร่วมกับสายการบินดังต่อไปนี้
โตโยะโคะอิน
โตโยะโคะอิน ( ) เป็นกลุ่มธุรกิจโรงแรมระดับกลาง ในประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1986 และขยายสาขาอย่างรวดเร็วในช่วงทศวรรษที่ 1990 มีสำนักงานใหญ่บริเวณย่านคะมะตะ เขตโอตะ กรุงโตเกียว ปัจจุบันมีสาขาใน ญี่ปุ่น และเกาหลีใต้
นกกระเต็นปักหลัก
นกกระเต็นปักหลัก (; ) นกชนิดหนึ่ง ในวงศ์นกกระเต็นปักหลัก (Cerylidae) ถือเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล "Ceryle"
มีลักษณะทั่วไป คือ จะงอยปากยาวสีดำ หน้าและคางสีขาว มีแถบดำลากจากโคนปากผ่านตามาถึงท้ายทอย กระหม่อมสีดำมีขนยาวบริเวณหัวเป็นพู่เล็ก ๆ มีขนปกคลุมลำตัวสีขาว มีแถบดำ บริเวณเหนือหน้าอกและมีเส้นสีดำ ที่ใต้แถบสีดำ ปีกสีดำ ขอบและปลายขนปีกเป็นสีขาวคล้ายเกล็ดยาวสีขาว มีแถบดำใหญ่ก่อนถึงปลายหาง ขามีสีดำ ขนาดโตเต็มที่ยาวประมาณ 30 เซนติเมตร ตัวผู้มีแถบดำที่หน้าอก 2 แถบ ขณะที่ตัวเมียแถบดังกล่าวมีแค่ 1 แถบและไม่ต่อเนื่อง (แบ่งออกได้เป็น 5 ชนิดย่อย-ดูในตาราง)
พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่ภูมิภาคแอฟริกาใต้สะฮาราและเอเชียใต้ ตั้งแต่ตุรกีถึงอินเดียและจีน ในประเทศไทยถือเป็นนกประจำถิ่นที่พบได้ทั่วไปตามริมแม่น้ำ, คลอง หรือทะเลสาบ โดยเฉพาะในภาคกลางและภาคเหนือ
นกกระเต็นปักหลักส่งเสียงร้องสั้น ๆ ว่า ""ชิชิริ-ชิชิริ"" มีความสามารถกระพือปีกบินอยู่กับที่ในอากาศก่อนที่จะพุ่งตัวลงน้ำลงไปจับปลาได้
ในประเทศไทยจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง
ฮอนด้า NSS300 ฟอร์ซ่า
ฮอนด้า NSS300 ฟอร์ซ่า เป็นรถจักรยานยนต์แบบ Maxi-scooter ที่ผลิตโดยบริษัท Honda เป็นรถสกู๊ตเตอร์ขนาด 279 cc กำลังสูงสุด 24 hp ในปี 2013 ถูกเปิดตัวในงาน EICMA 2012 (มิลาน Show) ที่เมืองมิลานประเทศอิตาลีเมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน 2013. เป็นรถที่ผลิตในประเทศไทยโดย Thai Honda Manufacturing และจำหน่ายในประเทศโดย เอ.พี.ฮอนด้า รวมถึงส่งออกไปขายยังต่างประเทศโดย เอเชียน ฮอนด้า มีสีให้เลือก 3 สี แต่สำหรับตลาดแคนาดาจะมีสีให้เลือกเพิ่มอีก 1 สีคือสีแดง
ใช้เครื่องยนต์เดียวกันกับ Honda SH300i เป็นเครื่องยนต์ขนาด 279 cc 1 สูบ SOHC ระบายความร้อนด้วยน้ำ กำลังสูงสุด 24 hp ที่ 8,250 rpm แรงบิด 25.7 นิวตัน-เมตรที่ 6,000 rpm. ค่าไอเสียผ่านมาตรฐานEU-3.
มีระบบเบรกรวม (Combine brake system) และระบบเบรกป้องกันล้อล็อก (ABS) แบบ C-ABS เฟรมเป็นแบบ Underbone มีท่อเหล็กเดินเป็นแนวยาววิ่งลงใต้ขาที่นั่งคนขับจากนั้นวิ่งขึ้นด้านบนเพื่อรองรับที่นั่งพร้อมทั้งเป็นจุดแขวนเครื่องยนต์และช่วงล่าง. ฮอนด้าอ้างว่าด้วยเทคโนโลยีการวิเคราะห์โครงสร้างสมัยใหม่สามารถลดน้ำหนักได้ 10%
นกกระเต็นเฮอร์คิวลิส
นกกระเต็นเฮอร์คิวลิส (; ) เป็นนกกระเต็นชนิดหนึ่ง ในวงศ์นกกระเต็นน้อย (Alcedinidae)
นับเป็นนกระเต็นที่มีการกระจายพันธุ์ที่กว้างขวางในประเทศแถบเอเชีย เช่น อินเดีย, เนปาล, ภูฏาน, บังกลาเทศ, พม่า, ไทย, เวียดนาม, ลาว และจีน
สำหรับในประเทศไทย ถือเป็นนกอพยกที่หายากมาก ในประเทศไทยมีรายงานพบที่ด้านตะวันตกของภาคเหนือ แต่ก็มีรายงานพบที่แม่น้ำโขง ที่อำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย และที่อุทยานแห่งชาติดอยผาห่มปก จังหวัดเชียงใหม่ แม้ว่านกกระเต็นเฮอร์คิวลิสจะเป็นนกที่ถิ่นกระจายพันธุ์ที่กว้าง แต่ถิ่นที่อาศัยกลับถูกจำกัดแคบ ๆ ตามแนวลำน้ำเท่านั้นซึ่งมักถูกบุกรุกและยึดครอง ประกอบกับมีจำนวนประชากรที่น้อย จึงเป็นนกที่หาตัวพบเห็นได้ยากมาก
ในประเทศไทยมีตัวอย่างอ้างอิงของนกกระเต็นเฮอร์คิวลิสเพียงตัวอย่างเดียวเท่านั้น เป็นตัวอย่างนกตัวเมีย เก็บโดย นายกิตติ ทองลงยา
จากบริเวณป่าริมน้ำ อำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย เมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515 ปัจจุบันตัวอย่างอ้างอิงนี้ถูกเก็บรักษาไว้ที่ศูนย์รวบรวมตัวอย่างอ้างอิงทางชีววิทยา สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย (วว.) เป็นตัวอย่าง หมายเลข CTNRC 53-331
จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองในประเทศไทย
วิทยาลัยเทคโนโลยีบริหารธุรกิจรักไทย ท่าบ่อ
วิทยาลัยเทคโนโลยีบริหารธุรกิจรักไทย ท่าบ่อ ()เป็นวิทยาลัยอาชีวศึกษาเอกชน ในสังกัด สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชนาในประเทศไทย ตั้งอยู่ที่ อำเภอท่าบ่อ จังหวัดหนองคาย ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2547 จัดการเรียนการสอนในระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) และประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) ผู้อำนวยการคนปัจจุบันคือ นายอดิสรณ์ จันทร์ศรี
วิทยาลัยเทคโนโลยีบริหารธุรกิจรักไทย ท่าบ่อ มีอาคารสถานที่ที่สำคัญ ดังนี้
อาคารเรียนที่ 1 มีจำนวน 2 ชั้น ประกอบด้วย
ชั้น1
ชั้น2
อาคารเรียนที่ 2 มีจำนวน 3 ชั้น ประกอบด้วย
ชั้น 1
ชั้น2
ชั้น3
หอพักครูประกอบด้วยหอพักจำนวน 6 ห้อง
เป็นอาคารที่ใช้ทำกิจกรรมต่างๆ โรงอาหาร และสนามแบทมินตั้น
ประกอบด้วยสนามฟุตซอล สนามบาสเก็ตบอล สนามวอลเลย์บอล และสนามเซปรักตะกร้อ
วงศ์ปลาหมอแคระ
"สำหรับปลาหมอแคระที่เป็นปลาในวงศ์ปลาหมอสี ดูที่: ปลาหมอแคระ"
วงศ์ปลาหมอแคระ () เป็นวงศ์ของปลาน้ำจืดขนาดเล็กวงศ์หนึ่ง ในอันดับปลากะพง (Perciformes) ใช้ชื่อวงศ์ว่า Badidae
เดิมวงศ์นี้เคยถูกรวมเป็นวงศ์เดียวกับวงศ์ปลาหมอช้างเหยียบ (Nandidae) แต่ปัจจุบันได้ถูกแยกออกมาต่างหาก เป็นปลาขนาดเล็กกระจายพันธุ์อยู่ทวีปเอเชียได้แก่ เอเชียใต้, เอเชียตะวันออก และเอเชียอาคเนย์ มีความหลากหลายสูงสุดที่เอเชียใต้และประเทศพม่า โดยมีเขตการกระจายพันธุ์ทางตะวันออกไกลสุด คือ ประเทศจีนทางตอนใต้และประเทศไทย
เป็นปลาที่กระจายพันธุ์ในลุ่มแม่น้ำสำคัญ ๆ ในภูมิภาคเหล่านี้ เช่น แม่น้ำคงคา, แม่น้ำพรหมบุตร, แม่น้ำสาละวิน, แม่น้ำโขง และแม่น้ำแม่กลอง
แบ่งออกได้เป็น 2 สกุล คือ "Badis" และ "Dario" 13 ชนิด ในสกุล "Badis" มีลักษณะพิเศษ คือ เป็นปลาที่หากินแบบซุ่มรอเหยื่อด้วยการลอยตัวนิ่ง ๆ แล้วจึงฮุบ สามารถเปลี่ยนสีลำตัวไปตามอารมณ์และสภาพแวดล้อมที่อยู่อาศัย และยังสามารถกลอกลูกตาไปมาได้ด้วยคล้ายกับกิ้งก่าคาเมเลี่ยน อันเป็นที่มาในชื่อสามัญในภาษาอังกฤษ มีความยาวโดยเฉลี่ยเพียง 3-4 เซนติเมตรเท่านั้น เป็นปลที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
ในประเทศไทยพบ 3 ชนิดเท่านั้น คือโดยตัวผู้ในสกุล "Badis" มีความสวยงามทางสีสันและลำตัวใหญ่กว่าตัวเมียอย่างเห็นได้ชัดเจน มีพฤติกรรมดูแลและเลี้ยงลูกปลา นับตั้งแต่เริ่มผสมพันธุ์ด้วยการต้อนตัวเมียเข้าไปในผนังถ้ำหรือโพรงต่าง ๆ หรือวัสดุต่าง ๆ ใต้น้ำ ปลาตัวเมียจะวางไข่ติดกับผนังถ้ำ ไข่ใช้เวลา 3-4 วันในการฟักเป็นตัว ในระยะแรกลูกปลาจะยังว่ายน้ำไม่ได้และเกาะติดกับผนัง และอีก 3-4 วันในการที่ถุงไข่แดงจะยุบลงไป และออกว่ายน้ำในแนวขนานหากินเองได้ และพ่อปลาจะเลิกดูแลลูกในช่วงนี้
เมสไอนัค
เมส ไอนัค (, ) คือ สถานที่ที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ 24 ไมล์ (40 กิโลเมตร) ของกรุงคาบูล ประเทศอัฟกานิสถาน ในเขตแห้งแล้งของจังหวัด ท่ามกลางเทือกเขาฮินดูกูช สถานที่แห่งนี้ คือ แหล่งทองแดงใหญ่เป็นอันดับ 2 ของโลก เป็นที่ตั้งของพระพุทธรูปโบราณกว่า 200 องค์ สถูป และศาสนสถานครอบคลุมพื้นที่ 100 เอเคอร์ เชื่อว่าถูกใช้เป็นเส้นทางหลักของผู้ก่อการจลาจลในปากีสถาน
นักโบราณคดีเชื่อว่า เมส ไอนัค คือ สถานที่มรดกทางประวัติศาสตร์ ซึ่งเป็นหนึ่งในจุดหมายสำคัญของการเดินทางในเส้นทางสายไหม ศาสนสถานและโครงสร้างอื่นๆ จากศาสนาพุทธปรากฏให้เห็นเด่นชัด ซึ่งสามารถย้อนความรุ่งเรืองได้ถึงพุทธศตวรรษที่ 3 ระหว่างเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2553 และกรกฎาคม พ.ศ. 2554 นักโบราณคดีได้ขุดพบโบราณวัตถุประมาณ 400 ชิ้น และเก็บอยู่ใน
เมส ไอนัค ถูกวางแผนให้เป็นสถานที่ในการสร้างเหมืองทองแดง ซึ่งจะส่งผลให้โบราณสถาน พุทธสถาน รูปปั้น และวัตถุในยุคทองแดงถูกทำลายทั้งหมด โดยบริษัท ซึ่งเป็นบริษัทการก่อสร้างและวิศวกรรมของประเทศจีน นอกจากนี้ 6 หมู่บ้านบนแนวเขานี้จะได้รับผลกระทบ และแทนที่ด้วยการสร้างเหมืองทองแดงขนาดใหญ่
ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2555 มีการประชุมระหว่างผู้เชี่ยวชาญด้านธรณีวิทยา วิศวกรเหมือง นักโบราณคดี ที่วิทยาลัยระหว่างประเทศศึกษาชั้นสูงพอล เอช. นิทซ์ กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. สหรัฐอเมริกา ร่วมกันประเมินสถานการณ์ในเมส ไอนัค โดยมีความเป็นไปได้ว่านักโบราณคดีและวิศวกรเหมืองที่จะร่วมมือกัน เพื่อรักษาสมบัติทางวัฒนธรรมของเมส ไอนัค สถานที่แห่งนี้สามารถเป็นได้ ทั้งรูปแบบที่ดีของงานเหมืองแร่ที่รักษามรดกทางวัฒนธรรม หรือความล้มเหลวที่ไม่สามารถแก้ไขได้ อย่างไรก็ตามจากการวัดจำนวนชั้นหิน สถานที่แห่งนี้จะถูกกำหนดการทำลายในเดือนมกราคม พ.ศ. 2556
สถานทูตสหรัฐอเมริกาในกรุงคาบูลจัดหาเงินกองทุนทหารของสหรัฐกว่า 1 ล้านดอลล่าร์ เพื่อช่วยรักษาโบราณสถานแห่งนี้ไว้
คนจากทั่วโลกร่วมกันลงชื่อสนับสนุนการรณรงค์ของนาเดียร์ ทาร์ซี (Nadia Tarzi) จากสหรัฐอเมริกา และมาร์ติน วาซี (Matin Wasei) จากเนเธอร์แลนด์ ประชาชนจากมากกว่า 10 ประเทศทั่วโลก โดยมาจากไทยมากเป็นอันดับหนึ่ง ร่วมกันเรียกร้องให้รัฐบาลอัฟกานิสถานยกเลิกสัมปทานเหมืองแร่ที่ได้มอบให้กับบริษัทสัญชาติจีน ซึ่งหากเริ่มขุดเจาะจริงก็จะเป็นการทำลายเมส ไอนัคโดยสิ้นเชิง พร้อมทั้งเรียกร้องให้องค์การยูเนสโกขึ้นทะเบียนโบราณสถานดังกล่าว รายข่าวจากสื่อหลายสำนัก ยืนยันแถลงการณ์จากกระทรวงต่างประเทศของไทย ระบุว่ารัฐบาลอัฟกานิสถานรับปากจะปกป้องเมส ไอนัคพุทธสถานโบราณ 2,600 ปี พร้อมยกเลิกแผนการรื้อถอนโดยทันที
ศุภกร ศรีแตงอ่อน
ศุภกร ศรีแตงอ่อน เกิดวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2527 เป็นนักฟันดาบสากลชาวไทย ผู้ซึ่งได้รับรางวัลเหรียญทองในประเภทฟอยล์ทีมชายจากการแข่งขันกีฬาฟันดาบในซีเกมส์ 2011 รวมถึงเป็นแชมป์ฟันดาบชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย ประจำปี 2554 ในประเภทบุคคล ตลอดจนได้รับการจัดให้เป็นนักฟันดาบฟอยล์อันดับ 1 จากสมาคมฟันดาบสมัครเล่นแห่งประเทศไทยฯ
ในวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 ศุภกร ศรีแตงอ่อน เข้าแข่งขันรายการฟันดาบชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย ประจำปี 2555 ในประเภทฟอยล์บุคคลชาย ที่ซึ่งเขาเป็นฝ่ายชนะสถาพร นุชประไพ ด้วยคะแนน 15-9 และได้รับรางวัลเหรียญทอง
วันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2552 ศุภกร ศรีแตงอ่อน เข้าแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 38 ในกีฬาฟันดาบ ประเภทฟอยล์ทีมชาย โดยทีมลพบุรีของเขาเป็นฝ่ายแพ้ที่คะแนน 45-41 ในรอบชิงชนะเลิศ วันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2554 ศุภกรเข้าแข่งขันฟันดาบชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย ประจำปี 2554 ซึ่งจัดขึ้นที่ศูนย์ราชการเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา ในรายการฟอยล์ชาย ที่ซึ่งเขาได้พบกับนนทพัฒน์ ปานจันทร์ ผู้เป็นนักกีฬาฟันดาบโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 โดยศุภกรเป็นฝ่ายชนะที่ 15-13 คะแนน และครองแชมป์การแข่งขันครั้งดังกล่าว
วันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 ศุภกรเข้าแข่งขันกีฬาฟันดาบในซีเกมส์ 2011 ที่ประเทศอินโดนีเซีย ในประเภทฟอยล์บุคคลชาย โดยในรอบรองชนะเลิศ เขาเป็นฝ่ายชนะซินาทริโอ ราฮาร์โย จากอินโดนีเซีย ด้วยคะแนน 15-3 และในรอบชิงชนะเลิศ ศุภกรได้พบกับนนทพัฒน์ ปานจันทร์ โดยรายการดังกล่าว นนทพัฒน์เป็นฝ่ายชนะที่ 15-9 คะแนน และศุภกรได้รับรางวัลเหรียญเงิน
เดือนกันยายน พ.ศ. 2555 ศุภกร ศรีแตงอ่อน เข้าแข่งขันรายการฟันดาบไทยแลนด์โอเพ่น 2012 ที่แฟชั่นไอส์แลนด์ โดยได้พบกับทีมสิงคโปร์ ในประเภทฟอยล์ทีมชาย ซึ่งทีมไทยเป็นฝ่ายแพ้ที่คะแนน 38-45 โดยได้รับเหรียญเงินจากการแข่งขัน ในเดือนตุลาคมของปีเดียวกันนี้ เขายังได้ทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนดาบฟอยล์ให้แก่นักฟันดาบเยาวชนไทยในการแข่งขันฟันดาบเยาวชนชิงแชมป์เอเชีย "เอเชียนจูเนียร์แอนด์คาร์เดทเฟนซิงแชมเปี้ยนชิพ 2012" ที่เกาะบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย จากนั้น ในเดือนพฤศจิกายน เขาได้เดินทางไปร่วมแข่งขันฟันดาบชิงแชมป์เอเชียตะวันนออกเฉียงใต้ "เซาท์อีสเอเชียเฟนซิงเฟเดอเรชันแชมเปี้ยนชิพ SEAFF 2012" ที่โฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม ในประเภทฟอยล์ โดยศุภกรเป็นผู้นำของทีมฟันดาบชาย
พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 1992–93
พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 1992-93 () เป็นการแข่งขันฤดูกาลแรกสุดของพรีเมียร์ลีก ลีกสูงสุดของฟุตบอลอังกฤษ เริ่มฤดูกาลเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2535 และสิ้นสุดเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2536 ซึ่งก่อตั้งขึ้นโดย 22 สโมสรฟุตบอล ที่แยกตัวออกมาจากฟุตบอลลีก เมื่อสิ้นสุดฤดูกาล 1991-92 (พ.ศ. 2534-2535) และได้รับการสนับสนุนเป็นเวลาห้าปี และจำนวนเงิน 305 ล้านปอนด์ ตามสัญญากับบีสกายบี ซึ่งจะเป็นผู้ถ่ายทอดการแข่งขันทางโทรทัศน์ ตามแนวคิดที่ให้พรีเมียร์ลีกเป็นลีกสูงสุด แทนที่ฟุตบอลลีก ดิวิชัน 1 (ดิวิชัน 1 อังกฤษ) ซึ่งทำให้ระดับของการแข่งขันกลายเป็นสามดิวิชัน โดยสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดชนะเลิศการแข่งขันในฤดูกาลนี้
- แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด สามารถคว้าแชมป์ลีกสูงสุดของประเทศอังกฤษครั้งแรกในรอบ 26ปี ภายใต้การคุมทีมของ เซอร์ อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน จากการลงเล่นทั้งหมด 42 นัด ชนะ 24 เสมอ 12 และแพ้ 6 มีทั้งหมด 84 คะแนน ทิ้งห่างรองแชมป์อย่าง แอสตัน วิลล่า ถึง 10 คะแนน
แมนฯ ยูไนเต็ด ได้สิทธิ์ไปเล่นถ้วยใหญ่ของยุโรป ส่วน อาร์เซน่อลได้เล่นรอบแบ่งกลุ่มฟุตบอล ยูโรเปี้ยนส์ คัพ วินเนอร์ คัพ ขณะที่ อันดับ 2 และ 3 อย่าง แอสตัน วิลล่า และ นอริช ไปเล่น ยูฟ่า คัพ รอบแบ่งกลุ่ม
- สามทีมที่ร่วงลงไปเล่นไปศึก เดอะ แชมเปี้ยน ชิพ ได้แก่ คริสตัล พาเลซ, มิดเดิ้ลสโบรช์ และ น็อตติ้งแฮม ฟอเรสต์
ดาวซัลโวได้แก่ “น้าหมี”เท็ดดี้ เชอริงแฮม ที่ยิงไปทั้งหมด 22 ประตู โดยเขาค้าแข้งอยู่กับ น็อตติ้งแฮม ฟอเรสต์ ในช่วงครึ่งของฤดูกาล ก่อนจะย้ายมาอยู่กับ “ไก่เดือยทอง” ท็อตแน่ม ฮ็อทสเปอร์ส ขณะที่รองดาวซัลโวได้แก่ เลส เฟอร์ดินานด์ จาก ควีนส์ปาร์ค เรนเจอร์ส
รางวัลผู้เล่นยอดเยื่ยมของสมาคมฟุตบอลอังกฤษได้แก่ พอล แม็คกรัธ กองหลังจาก แอสตัน วิลล่า อันดับสอง-สาม ได้แก่ พอล อินซ์ จาก แมนฯ ยูไนเต็ด และ อลัน เชียเรอร์ หัวหอกจาก แบล็คเบิร์น โรเวอร์ส
- รางวัลขวัญใจสื่อมวลชนตกเป็นของ คริส วอลเดิ้ล ปีกซ้ายจาก เชฟฟิลด์ ยูไนเต็ด
- ดาวรุ่งยอดเยื่ยมได้แก่ ไรอัน กิ๊กส์ ปีกพ่อมด จาก แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด ที่ในขณะนั้นเขามีอายุเพียง 19 ป
images.jpg
- ผู้จัดการทีมยอดเยื่ยมได้แก่ เซอร์ อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน (แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด)
- ทีมยอดเยื่ยมของสมาคมฟุตบอลอังกฤษ ผู้รักษาประตู ปีเตอร์ ชไมเคิ่ล (แมนฯยูไนเต็ด) กองหลัง เดวิด แบ๊ดลีย์ (ควีนส์ปาร์คฯ),แกรี่ พัลลิสเตอร์ (แมนฯยูไนเต็ด), พอล แม็คกรัธ (แอสตัน วิลล่า) และ โทนี่ โดริโก้ (ลีดส์ ยูไนเต็ด) กองกลาง รอย คีน (แมนฯยูไนเต็ด), พอล อินซ์ (แมนฯ ยูไนเต็ด), ไรอัน กิ๊กส์ (แมนฯ ยูไนเต็ด) และ แกรี่ สปีด (ลีดส์ ยูไนเต็ด) กองหน้า อลัน เชียเรอร์ (แบล็คเบิร์น) และ เอียน ไรท์ (อาร์เซน่อล)http://www.footballdj.com/index.php?option=com_k2&view=item&id=2961:%E0%B8%A2%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B8%A5%E0%B8%B9%E0%B8%81%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B3%E0%B8%A5%E0%B8%B6%E0%B8%81%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B8%A5%E0%B8%B5%E0%B8%81%E0%B8%AD%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%A4%E0%B8%A91992-93%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%84%E0%B8%A5%E0%B8%B4%E0%B8%9B&Itemid=132
วันไดรฟ์
วันไดรฟ์ () หรือ สกายไดรฟ์, วินโดวส์ ไลฟ์ สกายไดรฟ์ หรือ วินโดวส์ ไลฟ์ โฟลเดอร์ เดิม เป็นบริการรับฝากไฟล์ที่อนุญาตให้ผู้ใช้อัปโหลดและซิงค์ไฟล์ผ่านระบบเก็บข้อมูลแบบคลาวด์และสามารถเข้าถึงข้อมูลนั้นๆ ผ่านทางเว็บเบราว์เซอร์หรืออุปกรณ์อื่นๆ เป็นส่วนหนึ่งของบริการชุดวินโดวส์ไลฟ์ของไมโครซอฟท์
หลังแพ้คดีให้กับบริษัทบริติช สกาย บรอดคาสติ้ง ในกรณีการใช้ชื่อ "Sky" ในปี 2014 ทางไมโครซอฟท์ก็เปลี่ยนชื่อสกายไดรฟ์ไปเป็น "วันไดรฟ์" แทน
ปลาแซลมอนแอตแลนติก
ปลาแซลมอนแอตแลนติก หรือ ปลาแอตแลนติกแซลมอน (; ) เป็นปลาน้ำกร่อยในวงศ์ปลาแซลมอน (Salmonidae) พบในมหาสมุทรแอตแลนติกและสาขาแม่น้ำที่เชื่อมต่อกับมหาสมุทรดังกล่าว พบในตอนเหนือของมหาสมุทรแปซิฟิกตอนเหนือด้วยเนื่องจากมนุษย์นำเข้าไป
ปลาแซลมอนแอตแลนติกเป็นปลาขนาดใหญ่ ลำตัวรูปรูปกระสวย ยาว 71 - 76 เซนติเมตร หนัก 3.6 - 5.4 กิโลกรัม เมื่อยังเล็กขณะที่อาศัยในน้ำจืดลูกปลาจะมีจุดสีแดงและฟ้า มีโตเต็มที่จะมีสีเงินออกฟ้าเป็นประกาย มีจุดสีดำเหนือเส้นข้างลำตัว ครีบหางไม่มีจุด เมื่อสืบพันธุ์ตัวผู้มีสีออกเขียวหรือแดง
ปลาแซลมอนแอตแลนติก ในประเทศอังกฤษจะไม่กินอาหารเลยตั้งแต่ฤดูใบไม้ผลิ และจะว่ายทวนกระแสน้ำกลับมาผสมพันธุ์และวางไข่ในแหล่งน้ำจืดในช่วงฤดูใบไม้ร่วงของอังกฤษ (ราวเดือนพฤศจิกายน) ซึ่งเป็นฤดูที่มีน้ำหลากจากปริมาณน้ำฝนที่ตกลงมาก่อนหน้านั้น โดยตัวผู้จะเป็นฝ่ายขุดหลุมและปล่อยน้ำเชื้อ ขณะที่ตัวเมียวางไข่ ในปริมาณนับเป็นหมื่นฟอง เมื่อเสร็จสิ้นจากการวางไข่ ปลาตัวผู้จะผอมลงและตายลงไปในที่สุดและจะกลายเป็นอินทรีวัตถุในก้นแม่น้ำ
กลศาสตร์
กลศาสตร์ (กรีก: ) เป็นสาขาหนึ่งของวิทยาศาสตร์ที่ว่าด้วยพฤติกรรมของวัตถุทางกายภาพเมื่อถูกแรงกระทำหรือเมื่อมีการกระจัด กลศาสตร์มีรากฐานมาจากอารยธรรมกรีซโบราณ งานเขียนของอาริสโตเติล และอาร์คิมิดีส นักวิทยาศาสตร์ในสมัยใหม่ตอนต้น เช่น โอมาร์ คัยยาม, กาลิเลโอ กาลิเลอี, โยฮันเนส เคปเลอร์, และโดยเฉพาะ ไอแซก นิวตัน เป็นผู้วางรากฐานกลศาสตร์ดั้งเดิม กลศาสตร์เป็นสาขาหนึ่งของฟิสิกส์ดั้งเดิมที่เกี่ยวข้องอนุภาคทั้งที่หยุดนิ่งและที่กำลังเคลื่อนที่ ด้วยความเร็วที่น้อยกว่าความเร็วแสง และเป็นสาขาหนึ่งของวิทยาศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับการเคลื่อนที่ของวัตถุและแรงที่กระทำต่อวัตถุ
ปลาเรนโบว์เทราต์
ปลาเรนโบว์เทราต์ หรือ ปลาเทราต์สายรุ้ง (; ) เป็นปลาชนิดหนึ่งในวงศ์ปลาแซลมอน (Salmonidae) จัดอยู่ในจำพวกปลาแซลมอน อาศัยอยู่ในสาขาแม่น้ำที่ไหลสู่มหาสมุทรแปซิฟิกในทวีปเอเชียและทวีปอเมริกาเหนือ ซึ่งเป็นช่วงที่มีวงจรชีวิตอาศัยอยู่ในทะเล ปกติจะว่ายจากทะเลสู่แม่น้ำเพื่อวางไข่หลังจากอาศัยอยู่ในทะเลไปแล้ว 2-3 ปี
ปลาเรนโบว์เทราต์มักถูกนำมาเลี้ยงเพื่อเป็นอาหารและตกเป็นเกมกีฬา ได้ถูกเพาะเลี้ยงและนำเข้าสู่ประเทศต่าง ๆ ที่มิใช่แหล่งกำเนิดดั้งเดิมถึง 87 ประเทศ อาทิ เยอรมนี, ฟินแลนด์, แอฟริกาใต้, ออสเตรเลีย, นิวซีแลนด์, ญี่ปุ่น ทั้งในประเทศในเขตอบอุ่นและเขตหนาว หรือแม้แต่เขตร้อน เพื่อสนองความต้องการในการบริโภคและตกเป็นเกมกีฬา
ปลาเรนโบว์เทราต์ เป็นปลาที่ดั้งเดิมอาศัยอยู่ในลำธารหรือทะเลสาบที่น้ำมีอุณหภูมิที่เย็น (ไม่เกิน 20 องศาเซลเซียส ขณะที่บางข้อมูลระบุว่าไม่เกิน 25 องศาเซลเซียส) เป็นปลาที่มีสัญชาตญาณนักล่าอยู่ในตัว โดยเป็นปลาที่กินสัตว์น้ำต่าง ๆ ไม่เลือก ทั้งปลาและแมลงน้ำ ด้วยสรีระที่เป็นทรงกระสวย หางมีขนาดใหญ่ช่วยในการว่ายทวนกระแสน้ำได้เป็นอย่างดี ถึงแม้จะไม่มีฟันหรือเขี้ยวขนาดใหญ่ แต่ก็มีจะงอยปากที่เป็นลักษณะตะขอ เมื่อสบกับจะงอยปากบนที่เป็นร่องลึกก็จะประกบกันได้ลงตัวพอดี ทำให้จับเหยื่อได้อย่างมั่นคง มีขนาดโตเต็มที่ได้ถึง 1.2 เมตร น้ำหนักกว่า 25 กิโลกรัม สีตามลำตัวสวยงาม เนื้อมีรสชาติดี มีก้างน้อย และยังมีกรดไขมันไม่อิ่มตัวชนิด โอเมกา 3 อยู่ในปริมาณที่มากด้วย
จากรายงานของสหภาพนานาชาติเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติและทรัพยากรธรรมชาติ (IUCN) ในการจัดอันดับชนิดพันธุ์ต่างถิ่นที่มีประสิทธิภาพในการรุกรานสิ่งมีชีวิตพื้นถิ่นให้เสียหายอย่างรุนแรง 100 อันดับแรก มีปลาอยู่ 5 ชนิด และหนึ่งในนั้นก็คือ ปลาเรนโบว์เทราต์
ปลาเรนโบว์เทราต์ ได้ถูกนำเข้ามาในประเทศไทยด้วยการเป็นไข่ปลาจากสหรัฐอเมริกา ที่สถานีเพาะเลี้ยง ในโครงการหลวง ที่ดอยอินทนนท์ เมื่อปี พ.ศ. 2541 จนประสบความสำเร็จ มีลูกปลาที่รอดจากการฟักถึงร้อยละ 90 สามารถผลิตปลาได้ปริมาณสูงถึง 18-20 ตันต่อปี แต่ก็มีประชากรบางส่วนที่หลุดรอดไปสู่แหล่งน้ำธรรมชาติ มีรายงานการพบลูกปลาขนาดเล็กมีความยาวประมาณ 2-3 เซนติเมตร หลุดรอดออกมาจากสถานีเพาะเลี้ยง และพบปลาขนาดใหญ่ราว 1 ฟุตอยู่ในลำธารใกล้ ๆ สถานีเพาะเลี้ยง และมีการจับปลาขนาดใหญ่ได้ในช่วงท้ายน้ำของผู้คนพื้นถิ่น จากการให้สัมภาษณ์ของคนพื้นถิ่นพบว่า ตั้งแต่มีปลาเรนโบว์เทราต์เข้ามา ลูกปลาชนิดต่าง ๆ ก็ได้หายไปเป็นจำนวนมาก จึงหวั่นเกรงกันว่าจะเป็นปัญหาสิ่งแวดล้อมต่อไป
เอปตาเซีย
เอปตาเซีย หรือ ดอกไม้ทะเลแก้ว หรือ แอนนีโมนแก้ว () เป็นสัตว์ทะเลไม่มีกระดูกสันหลังจำพวกดอกไม้ทะเลสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า "Aiptasia"
จากการสำรวจเมื่อปี ค.ศ. 1831 พบว่าเอปตาเซียมีจำนวนทั้งหมด 17 ชนิด โดยสามารถพบได้ทั่วไปในทะเลเขตร้อน และกึ่งเขตร้อนทั่วไป จำนวนชนิดของเอปตาเซียส่วนใหญ่จะกระจายอยู่ในมหาสมุทรแอตแลนติก และทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ขณะที่ด้านมหาสมุทรแปซิฟิกมี 2 ชนิด คือ "Aiptasia californica" และ"A. pulchella" ที่พบได้เฉพาะมหาสมุทรแห่งนี้
เอปตาเซียมีลักษณะทางกายวิภาค คือ มีรูปร่างคล้ายต้นปาล์ม เจริญเป็นตัวเดี่ยว ๆ หรืออาจพบเจริญเป็นกลุ่ม แต่จะไม่มีเนื้อเยื่อเชื่่อมถึงกันเหมือนกับปะการัง เนื้อเยื่อทั้งตัวของเอปตาเซียเรียกว่า โพลิป ซึ่งในโพลิปจะประกอบด้วยเอปตาเซียกินอาหารโดยใช้หนวดจับแพลงก์ตอนที่ลอยอยู่ในกระแสน้ำเข้าปาก นอกจากนี้แล้วยังได้รับสารอาหารจากสาหร่ายเซลล์เดียวที่เีรียกว่า "ซูแซนเทลลี่" ที่อาศัยอยู่ในเนื้อเยื่อของเอปตาเซีย โดยสาหร่ายซูแซนเทลลี่จะใช้ของเสียที่เกิดจากกระบวนการภายในเซลล์ของเอปตาเซียเอง และจากสารอินทรีย์ที่ละลายอยู่ในน้ำ เมื่อสาหร่ายซูแซนเทลลี่มีกระบวนการสังเคราะ์ห์แสงเพื่อสร้า่งอาหารและเพิ่มจำนวน เอปตาเซียจะได้รับสารอาหารที่สาหร่ายสร้างขึ้นด้วย
เอปตาเซียสามารถสืบพันธุ์ได้ทั้งแบบอาศัยเพศและไม่อาศัยเพศได้ การสืบพันธุ์แบบอาศัยเพศมีความใกล้เคียงกับดอกไม้ทะเล คือสามารถปล่อยเซลล์สืบพันธุ์ออกไปในน้ำ เมื่อเกิดการปฏิสนธิขึ้นมาก็พัฒนาเป็นตัวอ่อนในระยะพลานูลา เป็นระยะที่ตัวอ่อนจะว่ายน้ำอย่างอิสระเมื่อลงเกาะไปบนพื้นผิวที่เหมาะสม จึงจะเริ่มพัฒนาเซลล์เป็นโพลิปขนาดเล็กขึ้นมา โดยในขั้นนี้จะยังไม่มีสาหร่ายซูแซนเทลลี่ในเนื้อเยื่อ ในบางชนิด เอปตาเซียจะปล่อยเซลล์สืบพันธุ์เฉพาะเพศผู้ออกไปในน้ำ โดยเข้าไปปฏิสนธิกับเซลล์สืบพันธุ์เพศเมียภายในเอปตาเซียตัวอื่นก่อนแล้วจึงพัฒนาเป็นตัวอ่อนระยะพลานูลา โดยได้รับสารอาหารจากเอปตาเซียเมื่อมีสภาวะที่เหมาะสม เช่น แสงสว่างหรือสารอาหารที่สูง หรือมีการกระทบทางกายภาพ เช่น มีการฉีกขาดของเนื้อเยื่อที่เกิดขึ้นเอง ตัวอ่อนเหล่านี้จะถูกปล่อยออกไปในน้ำเพื่อหาที่ลงเกา่ะและพัฒนาเป็นเอปตาเซียตัวเต็มวัยต่อไป
ขณะที่การสืบพันธุ์แบบไม่อาศัยเพศ เอปตาเซียจะใช้วิธีการฉีกของเนื้อเยื่อบริเวณขอบฐาน โดยเซลล์เนื้อเยื่อส่วนนี้จะมีการพัฒนาอย่างช้า ๆ ภายใน 1-2 สัปดาห์ เมื่อมีการพัฒนาเกิดปาก และหนวดขนาดเล็ก ๆ แล้ว จึงเริ่มหาอาหารเลี้ยงตัวเอง เอปตาเซียที่เกิดใหม่จะมีการเคลื่อนที่แพร่กระจายไปยังที่อื่น ๆ นอกจากนี้แล้ว เอปตาเซีัยที่เกิดขึ้นใหม่จะไม่ถูกพ่อแม่ใช้เข็มพิษแทงตัวอ่อนที่เกิดใหม่จากตัวเอง การสืบพันธุ์แบบไม่อาศัยเพศนี้ เกิดจากการกระตุ้นโดยปัจจัยทางธรรมชาติ เช่น น้ำมีคุณภาพไม่เหมาะสมต่อการดำรงชีวิต หรือมีออกซิเจนละลายในน้ำต่ำ เป็นต้น
ในการเลี้ยงปลาทะเลเป็นปลาสวยงาม เอปตาเซียจะถือว่าเป็นส่วนเกินที่ไม่เกิดประโยชน์ ซ้ำยังจะทำร้ายปลาหรือสัตว์น้ำที่เลี้ยงไว้ด้วย เอปตาเซียส่วนมากจะติดมากับหินเป็นหรือสาหร่ายที่ใช้ประัดับตู้ เป็นต้น ซึ่งผู้เลี้ยงจะต้องกำจัดทิ้งโดยวิธีการต่าง ๆ ทั้งใช้สารจากธรรมชาติ และสารเคมี
เห็ดหลุบ
เห็ดหลุบ (; ) เป็นสัตว์ทะเลไม่มีกระดูกสันหลัง จำพวกดอกไม้ทะเลหรือซีแอนนีโมนชนิดหนึ่ง พบกระจายพันธุ์อยู่ตามแถบอินโด-แปซิฟิก
เห็ดหลุบ เป็นดอกไม้ทะเลชนิดหนวดสั้น มีชื่อเรียกหนึ่งว่า "พังผืดทะเล" มีพฤติกรรมเหมือนดอกไม้ทะเลทั่วไป คือ จะบานเมื่อปราศจากสิ่งใดมารบกวน หากมีสิ่งรบกวนจะหุบตัวเข้ากับซอกหินที่ใช้เป็นที่เกาะ มีสีต่าง ๆ มากมายหลายสี เช่น สีเหลือง, เขียว, เทา หรือสีปริน ซึ่งเป็นสีที่หายาก ปลายหนวดลักษณะเป็นเม็ดกลม ๆ หากไปสัมผัสถูกเข้าจะเหนียวหนึบขาดติดกับมือมาได้เลย กินอาหารด้วยวิธีการสองวิธี คือ การสังเคราะห์แสงจากสาหร่ายซูแซนแทนลีที่อยู่ในเนื้อเยื่อ และจับเหยื่อเอาจากหนวดซึ่งได้แก่ สัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังขนาดเล็กและปลาวัยอ่อน
อาศัยอยู่ตามพื้นทรายและกระจายพันธุ์ไปทั่วน่านน้ำเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนของพื้นที่อินโด-แปซิฟิกตั้งแต่มอริเชียส, ฟิจิ, หมู่เกาะริวกิวทางใต้ของญี่ปุ่นไปถึงออสเตรเลีย
ในทางชีววิทยาเห็ดหลุบเป็นดอกไม้ทะเลที่เป็นแหล่งที่พักพิงของสัตว์ทะเลหลายชนิด ทั้งปลาการ์ตูน เช่น ปลาการ์ตูนอานม้า (" Amphiprion polymnus"), ปลาการ์ตูนลายปล้องหางเหลือง ("A. sebae"), ปลาการ์ตูนลายปล้อง ("A. clarkii"), ปลาการ์ตูนครีบส้ม ("A. chrysopterus"), ปลาการ์ตูนแนวปะการัง ("A. akindynos"), ปลาการ์ตูนมอริเทียน ("A. chrysogaster") รวมถึงปลาสลิดหินสามจุด ("Dascyllus trimaculatus") ในวัยอ่อน และยังมีความสัมพันธ์กับสัตว์ทะเลไม่มีกระดูกสันหลังชนิดอื่น ๆ เช่น กุ้งในสกุล "Periclimenes", กุ้งชนิด "Thor amboinensis" หรือกุ้งเซ็กซี่ และปูดอกไม้ทะเล ("Neopetrolisthes maculatus") โดยให้เป็นสถานที่หลบภัย
ในประเทศไทย เห็ดหลุบยังเป็นอาหารพื้นบ้านของเกาะสมุยหรือเกาะพะงัน ในอ่าวไทย รวมถึงบริเวณอื่น ๆ ที่ใกล้เคียง โดยสามารถนำไปปรุงเป็นอาหารต่าง ๆ ได้โดยเฉพาะแกงคั่ว มีความกรุบกรอบ นอกจากนี้แล้วเห็ดหลุบยังเป็นที่ต้องการในเชิงการค้าโดยมักมีการลักลอบจับจากทะเลเพื่อนำไปเลี้ยงในตู้ปลาทะเล จึงเป็นสัตว์สงวนตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535
ปลาการ์ตูนและสัตว์ทะเลต่าง ๆ กับเห็ดหลุบ
พิพิธภัณฑ์การ์ตูนอิชิโนโมริ
พิพิธภัณฑ์การ์ตูนอิชิโนโมริ (, ) คือ พิพิธภัณฑ์ที่อุทิศให้งานเขียนการ์ตูนของโชตาโร อิชิโนโมริ ตั้งอยู่หน้าอ่าวของมหาสมุทรแปซิฟิก บนเกาะ หรือเกาะ Manga เมืองอิชิโนมากิ จังหวัดมิยางิ ประเทศญี่ปุ่น เปิดทำการเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2544
พิพิธภัณฑ์ตั้งอยู่บนสันทรายใกล้ปากแม่น้ำ ในวันที่เกิดเหตุการณ์สึนามิ ชั้นแรกของพิพิธภัณฑ์ถูกน้ำท่วมจนถึงใกล้เพดาน ผลิตภัณฑ์และร้านค้าของพิพิธภัณฑ์ได้ความเสียหาย ชั้นที่สอง เป็นชั้นต้นฉบับบนจอแสดงผลได้รับความเสียหาย ชั้นที่สามไม่ได้รับความเสียหายมากนัก พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ถูกปิดในระยะยาว ในถนน Ishinomaki Manga กลุ่มอนุสาวรีย์ของร่างกาย ซึ่งได้รับการจัดตั้งสองตัว "Kikaida" "ทะเล Jetter Kaito" ถูกคลื่นสินามิพัดหายไป งบประมาณการปรับปรุงได้รับการอนุมัติจากสภาเทศบาลเมืองในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2555
อันดับนกหัวขวานและนกโพระดก
อันดับนกหัวขวานและนกโพระดก เป็นอันดับของนกขากรรไกรแบบใหม่อันดับหนึ่ง ใช้ชื่ออันดับว่า Piciformes
โดยลักษณะทั่วไปของนกในอันดับนี้ คือ เป็นนกขนาดเล็กจนถึงขนาดกลาง (16-60 เซนติเมตร) มีลักษณะเด่น คือ รูจมูกทะลุไม่ถึงกันเพราะมีผนังกั้น ตัวเต็มวัยไม่มีขนอุย ขนแต่ละเส้นมีแกนขนรอง ขนปลายปีกมี 9-10 เส้น มีขนกลางปีกเส้นที่ 5 ขนหางมี 10-12 เส้น ขาสั้น การจัดเรียงนิ้วเป็นแบบนิ้วคู่สลับ ทำรังตามโพรงไม้หรือโพรงดิน ไข่มีรูปร่างกลม สีขาว ลูกนกแรกเกิดมีสภาพช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ โดยนกในอันดับนี้ที่เป็นที่รู้จักกันดี ได้แก่ นกหัวขวาน (Picidae) และนกโพระดก (Megalaimidae) เป็นต้น
ในประเทศไทย พบนกในอันดับนี้ 3 วงศ์ ได้แก่ นกหัวขวาน (Picidae), นกโพระดก (Megalaimidae) และนกพรานผึ้ง (Indicatoridae) รวมกันแล้วประมาณ 52 ชนิด ขณะที่ทั่วโลกพบมากกว่า 400 ชนิด ใน 67 สกุล
วงศ์นกพรานผึ้ง
วงศ์นกพรานผึ้ง () เป็นวงศ์ของนกวงศ์หนึ่ง ในอันดับนกหัวขวานและนกโพระดก (Piciformes) ใช้ชื่อวงศ์ว่า Indicatoridae
เป็นนกขนาดเล็ก ลักษณะคล้ายกับนกปรอด จะงอยปากสั้นและแบนข้างเล็กน้อยและค่อนข้างหนา ปีกยาวแหลม นิ้วตีนยื่นไปข้างหน้า 2 นิ้ว และข้างหลัง 2 นิ้ว เหมือนนกหัวขวาน เหตุที่ได้ชื่อว่า "พรานผึ้ง" เพราะเป็นนกที่ชอบกินผึ้งและขี้ผึ้งถึงขนาดบุกเข้าไปกินถึงในรวงผึ้ง และยังมีอีกชนิดหนึ่งที่พบในแอฟริกาที่มีพฤติกรรมนำพาสัตว์อื่นไปพบรวงผึ้ง
พบกระจายพันธุ์ในทวีปเอเชียและแอฟริกา 17 ชนิด ใน 4 สกุล สำหรับในประเทศไทยพบเพียงชนิดเดียวเท่านั้นทางภาคใต้ตอนล่าง
นกพรานผึ้ง
นกพรานผึ้ง (; ) เป็นนกขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์นกพรานผึ้ง (Indicatoridae)
เป็นนกขนาดเล็ก (จะงอยปากถึงปลายหาง 17 เซนติเมตร) ลักษณะคล้ายนกปรอดมาก แต่จะงอยปากหนาและอวบกว่า จะงอยปากสีคล้ำแต่ปากล่างสีจางกว่า ลำตัวด้านบนสีเทาแกมเขียว ลำตัวด้านล่างขาว อกสีเทาแกมขาว ข้างลำตัวมีลายขีดดำ ตาสีน้ำตาลแดงหรือสีน้ำตาลในนกวัยอ่อน ตัวผู้ที่หัวไหล่มีแถบเหลืองเล็ก ๆ ตัวเมียลักษณะคล้ายตัวผู้แต่ไม่มีแถบเหลือง มีเสียงร้องคล้ายแมว คือ "เมี้ยว"
นกพรานผึ้ง เป็นนกที่กินผึ้ง, ตัวอ่อนของผึ้ง และขี้ผึ้งเป็นอาหาร รวมถึงตัวต่อ ถึงขนาดบุกเข้าไปกินถึงในรวงผึ้ง โดยที่ไม่ได้รับอันตรายจากเหล็กไนของผึ้ง ทั้งนี้เป็นเพราะมีปีกที่หนาที่เหล็กไฟผึ้งทำอันตรายไม่ได้ และมีผู้เชื่อว่ามีกลิ่นตัวแรงจนผึ้งไม่กล้าเข้าใกล้ แต่เรื่องนี้ยังไม่ได้รับการพิสูจน์
นกพรานผึ้ง เป็นนกที่มีพฤติกรรมอยู่ลำพังเพียงตัวเดียว นานครั้งจึงเห็นอยู่เป็นคู่ เป็นนกที่บินได้เก่งและเร็ว และเป็นนกประจำถิ่น จะอยู่ในถิ่นใดถิ่นหนึ่งไปตลอด ต่อเมื่อนกตัวเก่าตายไป นกตัวใหม่ถึงเข้ามาอยู่แทน ในประเทศไทยมีรายงานพบเห็นเพียงไม่กี่ครั้ง ในป่าในเขตชายแดนภาคใต้ที่ติดกับมาเลเซีย นอกจากนี้ยังมีรายงานพบในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าอุ้มผาง จังหวัดตาก ในป่าดิบชื้นและป่าดิบแล้ง ทั้งในพื้นที่ราบและที่สูงจากระดับน้ำทะเล 900 เมตร
จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองในประเทศไทย
เซเคินด์ซัน
เซเคินด์ซัน () เป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 6 ของ โยคีเพลย์บอย ซึ่งเป็นการย้ายมาอยู่ภายใต้สังกัดสไปซีดิสก์เป็นครั้งแรกอีกด้วย อัลบั้มชุดนี้วางจำหน่ายครั้งแรกในงานแฟตเฟสติวัล ครั้งสุดท้าย เมื่อวันที่ 3-4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 และวางจำหน่ายอย่างเป็นทางการในวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555
แบล็ก แอนนิส
แบล็ก แอนนิส () เป็นผีที่มีต้นกำเนิดจากประเทศอังกฤษ มีลักษณะดวงตากลมโตและขุ่นมัว เหยื่อของแบล็ก แอนนิส คือเด็ก มีความเชื่อว่าถ้ามันเห็นเด็กเมื่อไหร่ มันจะขึ้นไปอยู่บนหน้าอก พร้อมกับดูดเอาลมหายใจ ออกมาจากร่างของเด็กคนนั้น เมื่อลมหายใจหมดแล้ว มันก็จะถลกหนังแล้วกินเนื้อของเด็กผู้เคราะห์ร้ายนั้น
โบเมียะ
โบเมียะ (Bo Mya; ) เป็นประธานของสหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยงหรือเคเอ็นยู ที่พยายามต่อสู้เพื่อเอกราชของรัฐกะเหรี่ยง โบเมียะเป็นชาวกะเหรี่ยงเผ่าสะกอ เกิดเมื่อ 20 มกราคม พ.ศ. 2469 ที่เมืองผาปูน รัฐกะเหรี่ยง เดิมนับถือผี แต่หลังจากที่เขาแต่งงานกับหญิงกะเหรี่ยงที่นับถือศาสนาคริสต์ใน พ.ศ. 2506 เขาจึงหันมานับถือศาสนาคริสต์ด้วย เขาจบการศึกษาในระดับมัธยมศึกษาปีที่ 4 เท่านั้น
ในสงครามโลกครั้งที่ 2 เขาเห็นชาวกะเหรี่ยงถูกทหารพม่าฆ่าอย่างทารุณ เขาจึงไปสมัครเป็นตำรวจภายใต้การดูแลของทหารญี่ปุ่น แต่เมื่ออังกฤษกลับเข้ามาในพม่าอีกครั้ง โบเมียะไปเข้ากับอังกฤษ ใน พ.ศ. 2490โบเมียะไปเข้าร่วมกับสหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยงที่จัดตั้งขึ้นในปีนั้นโดย ซอว์บาอูจี เพื่อจัดตั้งรัฐของชาวกะเหรี่ยงที่เรียกรัฐกอทูเล โดยมีเขตแดนตั้งแต่ตอนใต้ของรัฐกะยา ลงใต้มาทางตองอูจนถึงตะนาวศรี และเขตอิรวดีด้วย สหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยงได้เริ่มก่อกบฏต่อสู้กับรัฐบาลพม่าตั้งแต่ พ.ศ. 2491 โบเมียะได้เข้าร่วมในการต่อสู้ของสหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยงตั้งแต่ พ.ศ. 2492 เขาได้ชื่อว่าเป็นนักรบที่กล้าหาญและมุทะลุ ได้ติดยศเป็นพันเอก และได้ควบคุมหน่วยปฏิบัติการที่เมืองผาอันเมื่อ พ.ศ. 2506 เขาเริ่มมีความเห็นแตกต่างจากมานห์บะส่าน ผู้นำสหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยงในขณะนั้นที่เริ่มนำแนวคิดแบบคอมมิวนิสต์มาปรับใช้ ใน พ.ศ. 2509 ได้ติดยศเป็นพลตรีและเป็นรองผู้บัญชาการทหารบกของสหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยง ต่อมา ใน พ.ศ. 2510 เมื่อเกิดความแตกแยกในหมู่ผู้นำ โบเมียะได้พยายามประสานรอยร้าวระหว่างกลุ่มต่างๆ ทำให้เขามีอิทธิพลสูงขึ้น
ใน พ.ศ. 2517 รัฐบาลทหารของพม่าได้ส่งกองกำลังทั้งทางบกและทางอากาศแต่กองกำลังกะเหรี่ยงที่มีโบเมียะเป็นผู้บังคับบัญชาสามารถผลักดันทหารพม่าให้ถอยไปได้ ทำให้ใน พ.ศ. 2519 โบเมียะได้ขึ้นเป็นประธานสหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยง ในช่วง พ.ศ. 2531 -2532 สหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยงได้ร่วมมือกับกลุ่มของอองซาน ซูจี พระสงฆ์ และชนกลุ่มน้อยอื่นๆเพื่อเรียกร้องประชาธิปไตยและได้จัดตั้งรัฐบาลพลัดถิ่นที่ค่ายมาเนอปลอว์ ใช้ชื่อว่า รัฐบาลผสมแห่งชาติแห่งสหภาพพม่า
สหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยงเกิดปัญหาความแตกแยกระหว่างชาวกะเหรี่ยงที่นับถือศาสนาพุทธและศาสนาคริสต์ ใน พ.ศ. 2537 ในขณะที่โบเมียะสงสัยว่าผู้นำของกะเหรี่ยงพุทธเป็นสายลับให้ทหารพม่า จึงเกิดการปะทะกันระหว่างกองกำลังของฝ่ายคริสต์และพุทธ ในที่สุด กะเหรี่ยงพุทธจึงประกาศแยกตัวออกไปเมื่อ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2537 และจัดตั้งกองกำลังกะเหรี่ยงประชาธิปไตยฝ่ายพุทธ หลังจากนั้น พม่าได้โจมตีค่ายมาเนอปลอว์อย่างรุนแรง จนค่ายแตกเมื่อ 26 มกราคม พ.ศ. 2538 ฝ่ายของโบเมียะไปตั้งมั่นที่ค่ายคอมูรา ส่วนพม่าได้เปลี่ยนชื่อรัฐกะเหรี่ยงเป็นรัฐกะยิน และให้กองกำลังกะเหรี่ยงประชาธิปไตยฝ่ายพุทธเป็นผู้ดูแล ต่อมา 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 ค่ายคอมูราก็ถูกตีแตกอีก
หลังจากค่ายแตก โบเมียะได้เรียกประชุมสภาแห่งชาติสหภาพพม่าเพื่อหารือถึงการต่อสู้ต่อไปในอนาคต ส่วนใหญ่สนับสนุนโบเมียะต่อไป แต่บางกลุ่มในสหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยงก็ต้องการเปลี่ยนผู้นำคนใหม่ ใน พ.ศ. 2547 โบเมียะเดินทางไปยังย่างกุ้งเพื่อเจรจาสันติภาพกับนายพลขิ่น ยุนต์ ผู้นำพม่าในเวลานั้น ต่อมาในวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2549 โบเมียะเสียชีวิตที่โรงพยาบาลในอำเภอแม่สอด จังหวัดตากด้วยโรคหัวใจและเบาหวาน
จะกละ
จะกละ เป็นผีชนิดหนึ่งของประเทศไทย มีลักษณะคล้ายแมวป่า เป็นผีที่หมอผีเลี้ยงเอาไว้ เพื่อใช้ในการทำร้ายศัตรูหรือคู่อริ ทางภาคใต้เรียกกันว่า "ผีล้วง" ลักษณะโดยทั่วไปจะเหมือนกับแมวบ้านทุกประการ แต่ขนจะมีสีดำสนิทกระด้างไม่มีเงา ขนจะทวนไปด้านหน้าฟูฟ่อง ดวงตาสีแดงเลือด
ผีชนิดนี้ได้รับการสันนิษฐานว่า มีที่มาด้วยกัน 2 อย่าง คือ
ลักษณะทั่วไป
มีเหตุการณ์หนึ่งเกิดได้ขึ้นที่ จังหวัดกระบี่ เป็นการตายพร้อมกันทั้ง ครอบครัว ทางแพทย์สรุปการตายว่า ""ภาวะหัวใจล้มเหลว"" แต่ญาติพี่น้องของผู้ตายเชื่อว่าเป็นฝีมือของผีจะกละ เพราะเมื่อเข้าไปตรวจสอบดูที่บ้าน พบรูลึกประหลาดอยู่หลังบ้าน รอบๆ ปากรูมีเส้นขนของแมวติดอยู่
สงครามอาเจะฮ์
สงครามอาเจะฮ์ (Aceh war) หรือ สงครามบันดาอาเจะฮ์ เป็นสงครามระหว่างรัฐสุลต่านอาเจะฮ์ในสุมาตราเหนือกับเนเธอร์แลนด์ ในสมัยที่อาเจะฮ์ยังเป็นรัฐอิสระ สงครามเริ่มขึ้นใน พ.ศ. 2416 แม้สุลต่านแห่งอาเจะฮ์จะยอมจำนนต่อเนเธอร์แลนด์ใน พ.ศ. 2446 แต่ยังคงมีการสู้รบแบบกองโจรจนถึง พ.ศ. 2485
สงครามอาเจะฮ์เกิดขึ้นเนื่องจากเนเธอร์แลนด์ต้องการยึดอาเจะฮ์เป็นอาณานิคม เริ่มจากในวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2405 เนเธอร์แลนด์ยื่นคำขาดต่ออาเจะฮ์ 5 ข้อ ซึ่งมีใจความโดยสรุปคือให้อาเจะฮ์เลิกยอมรับกาหลิบที่กรุงคอนแสตนติโนเปิล มาขึ้นกับกษัตริย์เนเธอร์แลนด์ และใช้ธงของเนเธอร์แลนด์ ให้เลิกทาส และยกดินแดนในสุมาตราให้เนเธอร์แลนด์ อาเจะฮ์ปฏิเสธข้อเรียกร้องเหล่านี้ทุกข้อ จึงเกิดสงครามอาเจะฮ์ขึ้น การสู้รบเริ่มขึ้นเมื่อ 23 เมษายน พ.ศ. 2416 โดยเนเธอร์แลนด์ส่งทหาร 10,000 คนมาโจมตีอาเจะฮ์แต่เป็นฝ่ายพ่ายแพ้ นายพล J.H.R. Köhler ผู้นำทัพถูกสังหารซึ่งสร้างความตื่นตระหนกให้กับชาวยุโรป เพราะเป็นครั้งแรกที่ชาติตะวันตกมาพ่ายแพ้แก่ชนพื้นเมืองในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
อาเจะฮ์ต้องสู้รบกับเนเธอร์แลนด์อย่างโดดเดี่ยวแม้จะทำสนธิสัญญาป้องกันประเทศกับอังกฤษไว้ แต่อังกฤษไม่ช่วยเพราะมีผลประโยชน์กับเนเธอร์แลนด์ สหรัฐอเมริกาประกาศวางตัวเป็นกลางในกรณีนี้ จักรวรรดิออตโตมันพยายามจะช่วยเหลืออาเจะฮ์ แต่ถูกชาติในยุโรปกดดันจนไม่อาจช่วยเหลือได้ เนเธอร์แลนด์พยายามโจมตีอาเจะฮ์อีกหลายครั้งแต่ไม่สามารถปราบอาเจะฮ์ให้ราบคาบได้ ใน พ.ศ. 2420 เนเธอร์แลนด์ยึดเมืองบันดาอาเจะฮ์ได้ แต่อาเจะฮ์ก็ยังไม่ยอมจำนน ใน พ.ศ. 2424 เนเธอร์แลนด์ประกาศชัยชนะเหนืออาเจะฮ์ แต่อาเจะฮ์ก็ยังคงสู้รบแบบกองโจรต่อไป ภายใต้การนำของอูลามา โดยผู้นำที่มีชื่อเสียงคือเต็งกู ดีติโร ซึ่งได้ประกาศให้สงครามครั้งนี้เป็นสงครามศักดิ์สิทธิ์เพื่อต่อต้านพวกนอกศาสนา แม้ใน พ.ศ. 2446 สุลต่านของอาเจะฮ์จะยอมจำนน แต่กองทัพกองโจรของอาเจะฮ์กลับย้ายฐานที่มั่นขึ้นไปบนเขาสูง และโจมตีเนเธอร์แลนด์ต่อไป จนเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 เนเธอร์แลนด์ถูกเยอรมันรุกราน จนต้องพักรบกับอาเจะฮ์ กองโจรของอาเจะฮ์จึงขับไล่ทหารเนเธอร์แลนด์ให้ถอนกำลังออกไปจากอาเจะฮ์ได้ในที่สุด
นุระริเฮียง
นุระริเฮียง () หรือเทพอาคันตุกะ เป็นชายชราชาวญี่ปุ่น มีหัวโต หน้าตาอิ่มเอิบ มักจะเข้าไปอยู่ในบ้านของผู้อื่น เมื่อมีใครมาพบจะเข้าใจผิดว่าเป็นเจ้าของบ้าน หรือเจ้านายใหญ่
คนญี่ปุ่นเชื่อกันว่าเทพอาคันตุกะไม่ทำร้ายใคร ไม่มีอันตรายต่อมนุษย์ แค่จะแวะเข้าไปในบ้านและกินอาหารที่ตัวเองต้องการกินเท่านั้น มีพลังในการสะกดจิตผู้คน โดยมีเรื่องเล่าว่าเทพอาคันตุกะมักจะเข้าบ้านคนอื่น โดยไม่เกรงใจ ดื่มกินอาหารตามที่ตัวเองต้องการ บางครั้งผู้คนก็เข้าใจว่าเป็นปีศาจนักต้มตุ๋น แต่ทว่าตามบ้านเก่าๆ มีได้มีคนสร้างศาลเจ้าที่เตรียมเครื่องเซ่นไว้ เพื่อเป็นการต้อนรับเทพอาคันตุกะ ที่มาแวะเยี่ยมเยียน
ทรัพย์สิรี แต้รัตนชัย
ทรัพย์สิรี แต้รัตนชัย เกิดวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2535 เป็นนักกีฬาแบดมินตันหญิงชาวไทย ผู้ซึ่งได้รับเหรียญทองแบดมินตันในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010 ในประเภทหญิงเดี่ยว และเหรียญเงินจากแบดมินตันในเอเชียนเกมส์ 2010 ในประเภททีมหญิง รวมทั้งเป็นตัวแทนทีมชาติไทยผู้เข้าแข่งขันรายการเจแปนซูเปอร์ซีรีส์ 2012
ทรัพย์สิรี แต้รัตนชัย เข้าแข่งขันแบดมินตันในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010 ซึ่งเธอเป็นฝ่ายชนะนักแบดมินตันจากเวียดนามแล้วเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศโดยได้พบกับเติ้งสวน จากจีน ที่ซึ่งทรัพย์สิรีเป็นฝ่ายชนะด้วยคะแนน 21-14, 21-17 และได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งขันดังกล่าว
วันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2554 ทรัพย์สิรีเข้าแข่งขันรายการแบดมินตันชิงแชมป์เอเชีย 2011 รอบ 16 คน ที่ซึ่งเธอเป็นฝ่ายชนะฟรานซิสกา รัตนาซารี จากอินโดนีเซีย ด้วยคะแนน 21-15, 21-19 และผ่านเข้ารอบไปพบกับหวัง ยี ฮาน ซึ่งเป็นมือวางอันดับ 3 จากจีน
วันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2555 ทรัพย์สิรีเข้าแข่งขันรายการเซอร์กิตโลก "เอสซีจีไทยแลนด์โอเพ่นกรังด์ปรีซ์โกลด์ 2012" ซึ่งจัดขึ้นที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยในประเภทหญิงเดี่ยว เธอเป็นฝ่ายชนะคาโอริ อิมาเบปปู จากญี่ปุ่น 2-1 เกม ที่คะแนน 20-22, 21-19, 21-15 และผ่านเข้าสู่รอบ 8 คนสุดท้ายโดยได้พบกับไซนา เนวาล จากอินเดียซึ่งเป็นมือวางอันดับ 1 ของรายการ ส่วนในประเภทคู่ผสม เธอได้จับคู่กับสาวิตรี อมิตรพ่าย และทั้งคู่เป็นฝ่ายแพ้ชอย ฮาย อิน กับโซ ยอง คิม จากเกาหลีใต้ที่คะแนน 22-20, 15-21, 9-21
วันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2555 ทรัพย์สิรีเข้าแข่งขันรายการหลี่หนิงไชน่ามาสเตอร์ซูเปอร์ซีรีส์ 2012 ที่ฉางโจว ประเทศจีน โดยในประเภทหญิงเดี่ยว เธอเป็นฝ่ายชนะมินัตสึ มิตานิ จากญี่ปุ่น 2-0 เกม ที่คะแนน 21-13, 21-13 ส่วนในประเภทหญิงคู่ เธอจับคู่กับสาวิตรี อมิตรพ่าย ที่ซึ่งเป็นฝ่ายแพ้ต่อเหยา ยี่ซิน กับซง เสี้ยวซิน คู่มือวางอันดับ 5 ของโลกจากจีน 1-2 เกม ด้วยคะแนน 15-21, 21-19, 16-21
วันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2555 ทรัพย์สิรีเข้าแข่งขันรายการเดนมาร์กโอเพ่นพรีเมียร์ซูเปอร์ซีรีส์ 2012 ที่โอเดนเซ ประเทศเดนมาร์ก โดยเธอได้จับคู่กับสาวิตรี อมิตรพ่าย และสามารถเป็นฝ่ายชนะหยาน พูนล็อง กับซื่อ หยิงซู่ จากฮ่องกง ซึ่งเป็นมือวางอันดับ 18 ของโลก 2-0 เกม ที่คะแนน 21-11, 21-8 และในช่วงระหว่างวันที่ 23-28 ตุลาคม ของปีเดียวกันนี้ ทรัพย์สิรีได้ร่วมแข่งขันรายการโยเน็กซ์เฟรนช์โอเพ่น 2012 โดยเธอได้พบกับคริสตินา กวานโฮล์ท จากสาธารณรัฐเช็ก ในประเภทหญิงเดี่ยว ส่วนในประเภทหญิงคู่ เธอได้จับคู่กับสาวิตรี อมิตรพ่าย และได้พบกับ เก็บบี อิมาวาน กับทิอารา นูไรดาห์ จากอินโดนีเซีย
ครั้งหนึ่ง ได้มีการจัดการแข่งขันแบดมินตันรายการเอสซีจีแบดมินตันสตาร์ชาลเลนจ์ ซึ่งเป็นการแข่งขันระหว่างนักแบดมินตันทีมชาติกับดารานักแสดง ที่ซึ่งเธอได้พบกับณัฐฐาวีรนุช ทองมี ในประเภทหญิงเดี่ยว
อุ๊บส์
อุ๊บส์ () เป็นนิตยสารประเภทสังคมบันเทิงของประเทศไทยในเครือโพลีพลัส ซึ่งดำเนินงานโดย "อรพรรณ วัชรพล" ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2547 โดยโพลีพลัสได้จัดตั้ง บริษัท โพลีพลัส พีอาร์ จำกัด ให้บริการด้านที่ปรึกษาประชาสัมพันธ์ รับวางแผนและดำเนินการด้านประชาสัมพันธ์ พร้อมทั้งก่อตั้ง บริษัท โพลีพลัส พับลิชชิ่ง จำกัด สำหรับการผลิตสื่อสิ่งพิมพ์ จำหน่ายครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547 จนถึงปัจจุบัน
เพ็ก พาวเลอร์
เพ็ก พาวเลอร์ () เป็นผีหญิงชรา ที่อาศัยอยู่ในแม่น้ำทีส์ ประเทศอังกฤษ โดยมีลักษณะตามตัวเต็มไปด้วยคราบสีเขียว ผมสีเขียวที่ยาวหยิก และฟันสีเขียวที่แหลมคม เชื่อกันว่าหากใครลงไปเล่นในแม่น้ำที่เพ็ก พาวเลอร์ อาศัยอยู่ ก็จะถูกฉุดข้อเท้าลงไปใต้น้ำ เพ็ก พาวเลอร์ เป็นผีที่มีความร้ายกาจมาก มักจะปรากฏตัวให้เห็นด้วยเรือนร่างที่น่าสะพรึงกลัว เหยื่อที่จับได้นั้นหากเป็นเด็ก เสียงร้องไห้คร่ำครวญนั้นจะเร้าอารมณ์ผีตนนี้อย่างยิ่ง
นกโพระดกคอสีฟ้า
นกโพระดกคอสีฟ้า (; ) เป็นนกขนาดเล็กชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์นกโพระดก (Megalaimidae)
มีความยาวจากจะงอยปากจรดหางประมาณ 22-23 เซนติเมตร ขนปกคลุมลำตัวส่วนใหญ่สีเขียว บริเวณคาง ใต้คอ คอด้านข้าง และบริเวณหน้ามีสีฟ้า หน้าผากและตอนท้ายกระหม่อมเป็นสีแดง กลางกระหม่อมมีสีแถบสีดำพาดกลางและยาวลงมาทางด้านหน้าของหน้า ใต้คอตอนล่างที่เป็นสีฟ้ามีแต้มสีแดง นกทั้งสองเพศมีลักษณะคล้ายคลึงกัน
พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในป่าตั้งแต่อนุทวีปอินเดียจนถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ สามารถแบ่งออกได้เป็น 4 ชนิดย่อย โดยไม่พบในประเทศไทยเพียงแค่ชนิดเดียว ซึ่งแตกต่างกันไปตามแถบสีดำส่วนหัว (ดูในตาราง)
มีพฤติกรรมอาศัยอยู่ลำพังเพียงตัวเดียวหรือเป็นฝูงเล็ก ๆ แต่ในสถานที่ ๆ อาหารอุดมสมบูรณ์อาจอยู่เป็นฝูงใหญ่ เป็นนกที่กินผลไม้และลูกไม้ป่า เช่น ไทร, มะเดื่อฝรั่ง เป็นอาหารหลัก ในยามที่อาหารขาดแคลนก็อาจกินหนอนหรือแมลง เป็นอาหารได้ เป็นนกที่ร้องเก่ง เสียงดัง โดยเฉพาะในฤดูผสมพันธุ์จะร้องบ่อยทั้งในตอนเช้าและตอนเย็น เวลาร้องจะหมุนคอไปรอบทิศทาง ทำให้จับทิศทางของเสียงได้ยาก
ในประเทศไทยจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535
นิโครธ
นิโครธ (; ; ) เป็นไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ในสกุลโพ
มีถิ่นกำเนิดอยู่ในประเทศอินเดีย, ศรีลังกา และปากีสถาน และแพร่กระจายทั่วไปในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ สูงประมาณ 10-30 เมตร ลำต้นตรงเป็นพูพอน แตกกิ่งก้านแน่นทึบ เรือนยอดแผ่กว้าง มีรากอากาศห้อยลงมาตามกิ่งก้านและลำต้น ซึ่งรากอากาศนี้สามารถเจริญเติบโต เป็นลำต้นต่อไปได้ด้วย
ผิวเปลือกเรียบสีขาวปนเทา ใบเป็นใบเดี่ยวรูปไข่ มีความเงามัน กว้าง 10-14 เซนติเมตร ยาว 15-20 เซนติเมตร ปลายใบมน โคนใบโค้งกว้าง ออกเป็นคู่สลับกัน แขนงใบมีระหว่าง 4-6 คู่ ก้านใบอวบ ยาว 2-5 เซนติเมตร ผลกลมโต วัดผ่าศูนย์กลางได้ประมาณ 1-1.5 เซนติเมตร ผลจะติดแนบอยู่กับกิ่ง แต่ละผลจะมีกาบ 2-4 กาบ เมื่อผลแก่จะมีสีแดงคล้ำหรือสีแดงเลือดหมู เป็นอาหารของพวกนกได้เป็นอย่างดี การขยายพันธุ์นั้นส่วนใหญ่จะเป็นไปเองตามธรรมชาติ โดยพวกนกมากินผลแล้วไปถ่ายมูลยังที่ต่าง ๆ 
ไกร เป็นต้นไม้มงคลประเภทหนึ่งในคติของศาสนาพุทธและศาสนาฮินดู ในพระไตรปิฎกภาษาบาลีเล่มที่ 33 พระสุตตันตปิฎก เล่ม 25 ขุททกนิกาย พุทธวงศ์ กัสสปพุทธวงศ์ กล่าวไว้ว่าพระกัสสปพุทธเจ้าทรงบำเพ็ญเพียรอยู่ 7 วัน จึงได้ประทับตรัสรู้ ณ ควงไม้นิโครธ จึงมักปลูกไว้ตามศาสนสถานและสวนสาธารณะต่าง ๆ เพื่อเป็นร่มเงาและเป็นที่พักพิงแก่สัตว์ต่าง ๆ
เปลือกต้น ใช้แก้ท้องเดินแก้บิด ยาชงใช้ลดน้ำตาลในเลือด, ยาง ใช้แก้บิด แก้ท้องเดิน, ผล ใช้รับประทานได้, เมล็ด เป็นยาเย็นและยาบำรุง
เอาโทชตัดท์
เอาโทชตัดท์ () คือ สถานที่ท่องเที่ยวติดกับโรงงานโฟล์คสวาเกนในเมืองว็อลฟส์บูร์ก ประเทศเยอรมนี มีลักษณะเป็นพิพิธภัณฑ์เกี่ยวกับรถยนต์ในกลุ่มโฟล์คสวาเกน และเป็นศูนย์กลางรถยนต์ที่ลูกค้าสามารถรับรถคันใหม่ ตลอดจนท่องเที่ยวโรงงานที่ใหญ่โต เพื่อศึกษาวิวัฒนาการของรถโฟล์คสวาเกน มีผู้เยี่ยมชมกว่า 2 ล้านคนต่อปี
เอาโทชตัดท์ เป็นที่นิยมมากในหมู่นักท่องเที่ยว เพราะสถาปัตยกรรมที่ทันสมัยในแต่ละอาคาร อาคารที่โดดเด่น คือ Glass car silos หรืออาคารจอดรถกระจก ซึ่งเป็นอาคารจอดรถที่สูง 200 เมตร ใช้เก็บรถโฟล์คสวาเกนใหม่ โดยเป็นอาคาร 2 อาคารเชื่อมต่อไปยังโรงงานโฟล์คสวาเกนด้วยอุโมงค์รถไฟใต้ดิน 700 เมตร เมื่อรถยนต์มาถึงที่อาคาร รถยนต์จะถูกนำขึ้นที่ความเร็ว 1.5 เมตรต่อวินาที โดยลูกค้าสามารถเลือกรถยนต์ในที่เก็บรถกระจกได้
ความคิดก่อสร้างเอาโทชตัดท์เริ่มขึ้นใน ค.ศ. 1994 เมื่อแนวความคิดของรถโฟล์คสวาเกนเปิดตัวในงาน Expo 2000 ที่ฮันโนเวอร์ ประเทศเยอรมนี ใน ค.ศ. 1998 เอาโทชตัดท์ในภาษาเยอรมันแปลว่าเมืองแห่งรถยนต์
บันยัน
บันยัน () เป็นสกุลย่อยของไม้ในสกุล "Ficus" โดยจัดอยู่ในสกุลย่อย "Urostigma" ในวงศ์ Moraceae (โดยปกติแล้วจะหมายถึง ไกร ("F. benghalensis")) ซึ่งเป็นต้นไม้ประจำชาติอินเดีย
ลักษณะส่วนใหญ่ของไม้ในสกุลย่อยนี้ คือ ส่วนใหญ่เป็นแบบกึ่งอิงอาศัย มีรากอากาศ ไม่มีรากตามข้อ ดอกแยกเพศร่วมต้น แผ่นใบด้านล่างมีต่อมไขที่โคนเส้นกลางใบ 1 ต่อมฟิกส์เกลี้ยง ออกเป็นคู่หรือออกเดี่ยว ๆ ตามซอกใบหรือตามกิ่ง พบน้อยออกตามลำต้น ใบประดับที่โคน 2-3 ใบ ไม่มีใบประดับด้านข้าง ช่องเปิดมีใบประดับ 2-5 ใบ ปิดด้านบน ดอกเพศผู้เรียงกระจัดกระจายระหว่างดอกเพศเมีย หรืออยู่ใกล้ช่องเปิด กลีบรวม 3-5 กลีบ เกสรเพศผู้ 1 อัน ยอดเกสรเพศเมียส่วนมากมี 1 อัน มีหลากหลายชนิด พบในประเทศไทยประมาณ 45 ชนิด นอกจากไกรแล้ว อาทิ ไทรย้อยใบแหลม ("Ficus benjamin"), โพ ("F. religiosa"), ไทรย้อยใบทู่ ("F. microcarpa") เป็นต้น
ไทรย้อยใบทู่
ไทรย้อยใบทู่ หรือ ไทรย้อย (; ; ) เป็นไม้ประเภทบันยัน ในสกุล "Ficus" ในวงศ์ Moraceae
เป็นไม้ต้นขนาดใหญ่ สูงได้ประมาณ 12-25 เมตร และสูงได้ถึง 30 เมตร บางครั้งอาจรอเลื้อยกับพื้นดินหรือกึ่งอาศัยกับไม้อื่น ๆ มีรากอากาศอยู่ตามกิ่งไม้เป็นเส้นเรียงยาวจำนวนมาก เปลือกมีสีเทา ใบเป็นใบเดี่ยว เรียงตัวแบบเวียน มีลักษณะรูปไข่หรือรูปวงรี ขนาดกว้าง 2.5 เซนติเมตร ยาว 4-10 เซนติเมตร ปลายใบแหลมถึงเป็นติ่งทู่เกือบแหลม หรือเป็นติ่งสั้น และเรียวแหลม ไม่ค่อยพบแบบเว้า ฐานใบสอบรูปลิ่ม ขอบใบเรียว ผิวใบมัน เนื้อใบบางเหนียวคล้ายผิวหนัง ออกดอกตามง่ามใบ เป็นดอกเดี่ยวหรือน้อยมากที่จะเป็นดอกคู่ ตาดอกสีแดงแกมชมพู ก้านดอกยาว 0.5-1.5 เซนติเมตร วงกลีบเลี้ยงรูประฆัง จำนวน 6 กลีบ ยาว 3-7 กลีบ กลีบดอกแบบอิสระ 6 กลีบ รูปไข่มน ยาว 3-8 มิลลิเมตร มีลักษณะย่น เกสรตัวผู้ 12 อัน ขดเป็นวง ผลเป็นรูปไข่กลับหรือกระสวยรี มีกลีบเลี้ยงเป็นท่อหุ้ม ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 2.5-10 มิลลิเมตร ผลเกลี้ยง ผลแก่แตกออก มีเมล็ดจำนวนมาก มีปีกยาว รูปลิ่มแกมไข่กลับ
มีการกระจายพันธุ์ที่กว้าง โดยพบได้ที่ปากีสถาน, อินเดีย, เนปาล, ศรีลังกา, จีนตอนใต้, ญี่ปุ่น, ไต้หวัน, พม่า, ภูมิภาคอินโดจีนและมาเลเซีย จนถึงฟิลิปปินส์และออสเตรเลีย ในประเทศไทยพบทั่วทุกภาค ขึ้นกระจายในป่าดิบแล้ง, ป่าดิบชื้น และป่าเบญจพรรณ บางครั้งพบตามป่าเสื่อมโทรม, ชายทะเล, ป่าชายเลน หรือเขาหินปูน จนถึงระดับความสูงประมาณ 1,100 เมตร จากระดับน้ำทะเล
เป็นไม้ที่นิยมปลูกเป็นไม้ประดับให้ร่มเงา ออกดอกและออกผลตลอดทั้งปี รากอากาศใช้ต้มดื่มขับปัสสาวะ แก้ขัดเบา แก้นิ่ว บำรุงน้ำนม รากสมานลำไส้ แก้ท้องเสียได้
ดราเซ็น เซอร์เม็ค
ดราเซ็น เซอร์เม็ค (; 30 มกราคม ค.ศ. 1969 — ) เป็นนักหมากรุกสากลชาวสโลวีน และเป็นผู้ฝึกสอนให้แก่นักหมากรุกทีมชาติไทยในการแข่งขันหมากรุกสากลเอเชียนอินดอร์เกมส์
เซอร์เม็ค เป็นผู้ชนะการแข่งขันหมากรุกสากลชิงแชมป์สโลวีเนียใน ค.ศ. 1993 และ 1998 รวมถึงเป็นสมาชิกทีมชาติสโลวีเนียเข้าแข่งขันรายการโอลิมปิกหมากรุกสากลใน ค.ศ. 1994, 2000, 2002, 2004 และ 2006
เขาเคยทำคะแนนเท่ากันในอันดับที่ 1 ถึง 4 ร่วมกับอังเดร โซโคลอฟ, มีเกเล โกเดนา และเซี่ยะ จุน ในรายการคานส์โอเพ่น 1997 ใน ค.ศ. 2001 เขาได้เป็นที่หนึ่งของรายการพูลาโอเพ่น ใน ค.ศ. 2002 เขาชนะการแข่งขันนิวไวท์พลัสจีเอ็ม ที่ธากา และทำคะแนนเท่ากันในอันดับที่ 1 ถึง 5 ร่วมกับมลาเดน พาเล็ค, สเด็นโค โคซุล, วลาดิเมียร์ เบอร์มาคิน และออนเจน วีแทน ในรายการคาสิโนเอชไอทีเอ็นทีโอเพ่น ที่โนวาโกริก้า ใน ค.ศ. 2008 เขาทำคะแนนเท่ากันในอันดับที่ 3 ถึง 7 ร่วมกับมารัท ดซูเมฟ, ดาร์วิน เลย์โล, ซูซานโต เมการานโต และแอช็อต นาแดเนียน ในรายการดาโตอาเธอร์ทังมาเลเซียโอเพ่นแชมเปี้ยนชิพครั้งที่ 5 ที่กัวลาลัมเปอร์ และเป็นที่หนึ่งในรายการเอ็มซีเอฟจีเอ็มทัวร์นาเมนท์ ที่จัดขึ้น ณ กัวลาลัมเปอร์เช่นเดียวกัน
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2010 สมาพันธ์หมากรุกโลกได้ทำการจัดระดับอีโลของเขาที่ระดับ 2,526
กร่าง
"สำหรับพืชชนิดอื่นที่ใกล้เคียงกัน ดูที่: กร่าง"
ไทรทอง หรือ กร่าง หรือ ลุง () เป็นไม้ต้นขนาดใหญ่ ในวงศ์ Moraceae มีความสูงประมาณ 2.5-3 เมตร มีพูพอน เปลือกต้นสีน้ำตาลอมเทาแตกกิ่งกระจายรอบต้น พุ่มทรงกลม ค่อนข้างหนาทึบ มีน้ำยางสีขาว รากอากาศเหนียว ใบเป็นแบบเดี่ยวทรงรูปไข่ กว้าง 10 เซนติเมตร ยาว 18 เซนติเมตร สีเขียวเข้ม มีหูใบหุ้มยอด ใบอ่อนสีเขียวสดเป็นมัน หูใบหุ้มยอดอ่อนไว้ ดอกช่อไม่มีก้านดอก โคนช่อดอกมีใบประดับขนาดเล็ก 3 ใบรองรับช่อดอก ผลเมื่อสุกแล้วอ่อนนุ่ม สีเหลือง แต่ละผลมีเนื้อบาง ๆ และมีเมล็ด 1 เมล็ด
เป็นไม้ที่นิยมปลูกเป็นไม้ประดับ เชื่อว่าเป็นไม้มงคล นอกจากนี้แล้ว ยังมีประโยชน์อย่างอื่น คือ รากอากาศของต้นกร่างเหนียวใช้ทำเชือกได้ เปลือกชั้นในใช้ทำกระดาษ ต้นใช้เลี้ยงครั่ง
คลาวด์ แอตลาส หยุดโลกข้ามเวลา
คลาวด์ แอตลาส หยุดโลกข้ามเวลา () เป็นภาพยนตร์แนววิทยาศาสตร์ดราม่าสัญชาติเยอรมัน เขียนบทและกำกับโดย Lana และ Andy Wachowski และ Tom Tykwer ดัดแปลงจากหนังสือนิยาย "เมฆาสัญจร" (Cloud Atlas) ของเดวิด มิตเชลล์ ทุนสร้าง 102 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เป็นภาพยนตร์อิสระที่ใช้ทุนสร้างสูงสุดเรื่องหนึ่ง
ภาพยนตร์เรื่องนี้ประกอบด้วยเรื่องราว 6 เรื่องซึ่งสอดประสานกันไปมาตลอดความยาวเรื่อง ย้อนไปตั้งแต่การเดินเรือในมหาสมุทรช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ไปจนถึงอนาคตยุคหลังอารยธรรมล่มสลาย โครงสร้างของการเล่าเรื่องในภาพยนตร์ต่างจากฉบับนิยายโดยภาพยนตร์เลือกใช้วิธีตัดสลับไปมาระหว่างเรื่องราวทั้ง 6 เรื่อง เรื่องราวทั้งหกนั้นได้แก่
อาลีมิน
อาลีมิน บิน ปราวีโรดีร์โจ () เป็นนักชาตินิยมชาวอินโดนีเซีย และเป็นสมาชิกระดับสูงของพรรคคอมมิวนิสต์อินโดนีเซีย และเป็นผู้ที่ร่วมวางแผนการก่อกบฏของพรรคคอมมิวนิสต์ระหว่าง พ.ศ. 2469–2470
อาลีมินเกิดที่เมืองซูราการ์ตา เกาะชวา เมื่อ พ.ศ. 2432 เขาได้เข้าเรียนในโรงเรียนตามแบบตะวันตกในจาการ์ตา และเป็นผู้ที่รอบรู้หลายภาษาทั้งภาษาดัตช์ ภาษาฝรั่งเศส ภาษาอังกฤษ ภาษาชวา และภาษาซุนดา เมื่อเรียนจบ เขาทำงานเป็นนักหนังสือพิมพ์ และเป็นสมาชิกองค์กรทางการเมืองหลายแห่ง ไดแก่ องค์การบูดีอูโตโม พรรคซาเรกัตอิซลัม และพรรคคอมมิวนิสต์อินโดนีเซีย จนกระทั่งทางซาเรกัตอิซลัมหันไปเน้นศาสนาอิสลามมากขึ้น และต้องการกำจัดผู้ที่นิยมคอมมิวนิสต์ออกไป อาลีมินจึงลาออกจากซาเรกัตอิซลัม ใน พ.ศ. 2467 ในปีเดียวกันนั้น พรรคคอมมิวนิสต์อินโดนีเซียได้เริ่มวางแผนก่อการกบฏเพื่อโค่นล้มการปกครองของเนเธอร์แลนด์ ใน พ.ศ. 2468 พรรคคอมมิวนิสต์เริ่มการปฏิวัติโดยการนัดหยุดงาน แต่ฝ่ายเนเธอร์แลนด์ไหวตัวทัน สามารถจับกุมผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์ที่สำคัญได้หลายคน ส่วนอาลีมินนั้นหนีไปฟิลิปปินส์
ในช่วง พ.ศ. 2469–2470 พรรคคอมมิวนิสต์พยายามก่อการกบฏอีก ทำให้คราวนี้ถูกกวาดล้างอย่างรุนแรง มีผู้ถูกจับถึง 13,000 คน ส่วนหนึ่งถูกจำคุก อีกส่วนหนึ่งถูกกักกันที่อีรียันจายา อาลีมินได้เดินทางจากสหภาพโซเวียตเพื่อเข้าร่วมในการก่อกบฏครั้งนี้ แต่ถูกกักตัวที่สิงคโปร์ ก่อนจะถูกเนรเทศ เขาจึงต้องไปลี้ภัยในสหภาพโซเวียต 22 ปี และกลับมาเมื่ออินโดนีเซียได้รับเอกราช การก่อกบฏของพรรคคอมมิวนิสต์ใน พ.ศ. 2491 อาลีมินไม่ได้เกี่ยวข้องด้วย และเขาไม่เห็นด้วยที่ผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์ในยุคหลังหันไปร่วมมือกับประชาธิปไตยแบบชี้นำของซูการ์โน แต่เขาก็ไม่มีบทบาททางการเมืองใด ๆ จนเสียชีวิตไปใน พ.ศ. 2507