hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ดีปบลูพบคาสปารอฟ
การแข่งขันหมากรุกระหว่างดีปบลู-คาสปารอฟ เป็นแมตช์ของคู่แข่งขันระหว่างมนุษย์กับคอมพิวเตอร์ที่มีชื่อเสียงจำนวนหกเกม ฝ่ายหนึ่งคือซูเปอร์คอมพิวเตอร์ ดีปบลู ซึ่งพัฒนาโดยไอบีเอ็ม อีกฝ่ายหนึ่งคือแชมป์หมากรุกระดับโลก แกรี คาสปารอฟ แมตช์แรกเล่นในฟิลาเดลเฟีย รัฐเพนซิลเวเนีย เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539 ผลปรากฏว่าคาสปารอฟชนะ 4-2 (ชนะ 3, เสมอ 2, แพ้ 1) การรีแมตช์เล่นในปี พ.ศ. 2540 ผลปรากฏว่าดีปบลูชนะ 3½-2½ (ดีปบลูชนะ 2, เสมอ 3, คาสปารอฟชนะ 1)
นี่คือตารางสรุปแมตช์การแข่งขัน ผู้ชนะเน้นด้วยตัวหนา แสดงผลในรูปแบบ 1-0
เกมที่ 1 ดีปบลู-คาสปารอฟ (10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539) เป็นการแข่งขันเกมแรกของแมตช์ พ.ศ. 2540 ผลปรากฏว่าดีปบลู คอมพิวเตอร์เล่นหมากรุก เอาชนะแชมป์หมากรุกระดับโลกในเงื่อนไขการแข่งขันหมากรุกทัวร์นาเมนต์ปกติ เช่นเดียวกับการควบคุมเวลาตามปกติ
เกมที่ 2 คาสปารอฟ-ดีปบลู (11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539) เริ่มต้นด้วยการเปิดแบบคาตาลัน โอเพ่นนิง คาสปารอฟเล่นในสิ่งที่อาจเรียกได้ว่าเป็นการตัดทางเลือกการเล่นของดีปบลู เกมดังกล่าวมีความยาว 73 ตาเดิน แต่ผู้ควบคุมของดีปบลูจำต้องยอมแพ้เกมสำหรับคอมพิวเตอร์ในตำแหน่งซึ่งผู้เล่นทั้งสองฝ่ายมีบิชอปฝั่งละหนึ่งตัว ในขณะที่คาสปารอฟมีเบี้ย 3 ตัว โดยที่ดีปบลูมีเบี้ย 1 ตัว
เกมที่ 3 ดีปบลู-คาสปารอฟ (13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539) คาสปารอฟเล่นแบบซิซิเลียนดีเฟนซ์ ในขณะที่ดีปบลูรับมือด้วยการเล่นแบบอลาพิน วาเรียชัน เกมมีความยาว 39 ตาเดิน และจบลงด้วยการเสมอ
เกมที่ 4 คาสปารอฟ-ดีปบลู (14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539) เป็นเกมที่สองจบลงด้วยการเสมอ ถึงแม้วาถึงจุดหนึ่ง ทีมของดีปบลูจะปฏิเสธข้อเสนอให้เสมอกันของคาสปารอฟ เกมนี้เปิดด้วยเซมิสลาฟดีเฟนซ์
เกมที่ 5 ดีปบลู-คาสปารอฟ (16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539) ถือได้ว่าเป็นจุดเปลียนของแมตช์การแข่งขัน ในเกมนี้ คาสปารอฟซึ่งเล่นหมากดำ เลือกที่จะเปิดในแบบที่แตกต่างออกไป โดยเลือกใช้โฟร์ไนทส์เกม จากซิซิเลียนดีเฟนซ์ ซึ่งเขาเลือกใช้ในเกมที่ 1 และเกมที่ 3 ในตาเดินที่ 23 คาสปารอฟยื่นข้อเสนอให้ผลจบลงด้วยการเสมอ แต่ทีมดีปบลูปฏิเสธ ผลปรากฏว่าคาสปารอฟชนะ เกมนี้เป็นเกมเดียวของแมตช์ที่หมากดำชนะ
เกมที่ 6 คาสปารอฟ-ดีปบลู (17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539) เป็นการแข่งขันเกมสุดท้ายของแมตช์ มีความยาว 43 ตาเดิน ในตอนท้ายเกม หมากของดีปบลูถูกกักอยู่กับควีนทางด้านข้างของกระดาน เกือบจะเป็นไปไม่ได้ที่จะป้องกันคิงของคนเอง ดีปบลูถอนตัว เนื่องจากมันเสียหมากอย่างรวดเร็ว การเดินต่อไปของคาสปารอฟอาจเป็นไปได้ว่าจะเป็น 44. Qe7 เพื่อแลกควีน ซึ่งจะเปิดโอกาสให้เบี้ยของเขาเปลี่ยนเป็นหมากอื่นและเล่นต่อ
เกมที่ 1 คาสปารอฟ-ดีปบลู (3 พฤษภาคม พ.ศ. 2540) เริ่มต้นด้วยเดอะคิงส์อินเดียนแอคแทค ซึ่งนำไปสู่ชัยชนะของคาสปารอฟใน 45 ตาเดิน
รัฐนวยโวเลออง
รัฐนวยโวเลออง () เป็นรัฐของเม็กซิโกที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเม็กซิโก ติดกับรัฐอื่นคือ ติดกับรัฐตาเมาลีปัสทางทิศเหนือและตะวันออก และติดกับรัฐซันลุยส์โปโตซีทางทิศใต้ และติดกับรัฐโกอาวีลาทางทิศตะวันตก ห่างไปทางทิศเหนือ 15 กิโลเมตรจากชายแดนสหรัฐอเมริกา บริเวณรัฐเทกซัส
เมืองหลวงของรัฐคือเมือง มอนเตร์เรย์ ส่วนเมืองสำคัญอื่นคือเมือง กวาดาลูเป (Guadalupe), ซันตากาตารีนา (Santa Catarina) และ ซันนิโกลัสดีโลสการ์ซา (San Nicolás de los Garza)
รัฐมีนัสเชไรส์
รัฐมีนัสเชไรส์ () เป็น 1 ใน 26 รัฐของบราซิล เป็นรัฐที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับ 2 และร่ำรวยที่สุดเป็นอันดับ 2 มีพื้นที่มากที่สุดเป็นอันดับ 4 เมืองหลวงของรัฐคือเมืองเบโลโอรีซอนตี ตั้งอยู่บริเวณตอนกลางของรัฐ รัฐเป็นผู้ผลิตหลักทางด้านกาแฟและนม ของประเทศ ยังมีมรดกสถาปัตยกรรมและศิลปะอาณานิคมในเมืองประวัติศาสตร์อย่างเช่น Ouro Preto, Diamantina, Tiradentes และ Serro
ทางทิศใต้ของรัฐเป็นจุดท่องเที่ยว สปาน้ำแร่ อย่างในเมือง Caxambu, São Lourenço, São Thomé das Letras, Monte Verde และมีอุทยานแห่งชาติ Caparaó, Canastra, Ibitipoca และ Aiuruoca ภูมิประเทศของรัฐประกอบด้วยภูเขา หุบเขาและมีพื้นที่ที่อุดมสมบูรณ์อย่างกว้างขวาง ส่วนในเมือง Serra do Cipó, Sete Lagoas, Cordisburgo และ Lagoa Santa มีสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญอย่าง ถ้ำและน้ำตก มีถ้ำที่มีชื่อเสียงอยู่ในรัฐนี้มากมาย
การแพทย์เฉพาะทาง
การแพทย์เฉพาะทาง เป็นสาขาย่อยของวิทยาศาสตร์การแพทย์ ซึ่งหลังจากนักศึกษาแพทย์สำเร็จการศึกษาแพทยศาสตรบัณฑิตจากโรงเรียนแพทย์ แพทย์ที่เรียนจบอาจเลือกศึกษาต่อในสาขาเฉพาะทางโดยสมัครเป็นแพทย์ประจำบ้านตามสถาบันที่เปิดรับสมัคร และหลังจากสำเร็จการศึกษาแล้วจะได้เป็น แพทย์เฉพาะทาง (Medical specialist) ในสาขาที่ศึกษามา
แพทยสภาได้ระบุสาขาของแพทย์เฉพาะทางในประเทศไทยเอาไว้ดังต่อไปนี้
ตัวเอกปฏิลักษณ์
ในงานประพันธ์ คำว่า ตัวเอกปฏิลักษณ์ () มีความหมายถึง ตัวละครตัวเอกที่อย่างน้อยขาดคุณสมบัติของผู้กล้า อาจเคยเกี่ยวข้องกับด้านชั่วร้ายที่เห็นได้อย่างชัดเจนกับลักษณะบุคคลที่เป็นตัวอย่าง และในบางกรณีมีความขัดแย้งกัน คำคำนี้มีมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1714 ถึงแม้จะมีบทวิจารณ์วรรณกรรมว่า มีคำอุปมาอุปไมยในวรรณกรรมก่อนหน้านี้แล้วก็ตาม
ในยุคใหม่ ตัวเอกจะมีความสลับซับซ้อนด้านพฤติกรรมเพิ่มขึ้นมาก ในช่วงกลางศตวรรษที่ 20 ผู้เขียนบทอย่าง แซมูเอล เบกเกต และทอม สตอปพาร์ด ได้แสดงให้เห็นตัวเอกปฏิลักษณ์ที่ขาดอัตลักษณ์และความมุ่งมั่น เรื่องสั้นและเรื่องราวสืบสวนแนวนัวร์ในช่วงกลางศตวรรษที่ 20 อย่างตัวละครเช่น แซม สเปด ที่เป็นตัวละครที่ขาดความเปล่งปลั่งและรูปลักษณ์ของความเป็นวีรบุรุษ ก็เป็นที่โด่งดังขึ้นมา ในหนังสือการ์ตูนยุคแรกก็มีตัวละครในลักษณะตัวเอกปฏิลักษณ์อย่างเช่น แบทแมน (ที่มีความลึกลับ แตกต่างจากตัวเอกที่เปิดเผยอย่าง ซูเปอร์แมน) และนามอร์ (ที่ต้องการเพียงแค่ความเป็นมนุษย์) ส่วนตัวละครแอนตีฮีโรที่แพร่หลายที่สุดของมาร์เวล อาจพูดได้ว่าคือ พันนิชเชอร์ ที่มีมากกว่าความตั้งใจที่จะฆ่าใครที่เขาเห็นว่าสมควรตาย
ความนิยมในตัวเอกปฏิลักษณ์ยังคงมีต่อไปในบทประพันธ์สมัยใหม่ อาจเป็นเพราะเพื่อกระตุ้นสิ่งที่เต็มไปด้วยปัญหาและความบอบบางของมนุษย์ แตกต่างจากแม่แบบของคาวบอยหมวกขาวและวีรชน และเพื่อให้เข้าถึงกลุ่มผู้อ่าน ผู้ดูได้มากขึ้น ความนิยมนี้เป็นตัวชี้บอกการปฏิเสธค่านิยมล้ำหน้าหลังจากวิวัฒนาการของวัฒนธรรมต่อต้านในคริสต์ทศวรรษ 1960
ในยุคใหม่ คุณลักษณะของตัวเอก เหมือนกับในรูปแบบของ "อัศวินพิทักษ์ใจ" (Knight-errant) ที่มีความกล้าหาญอย่างแท้จริงในชีวิตและมีอำนาจที่ชอบธรรม ส่วนนักฆ่าพิทักษ์กฎหมาย (อาชญากรผู้โด่งดัง) ที่ดูลึกลับ ก็เป็นต้นแบบของตัวละครอย่างแบทแมน หรือในเดอร์ตีแฮร์รี ก็ค่อย ๆ กลายมาเป็นแนวความคิดของผู้กล้าที่ได้รับความนิยม
ลำดับโปเจียมแห่งราชอาณาจักรไทย
ลำดับโปเจียมแห่งราชอาณาจักรไทย หรือ ธรรมเนียมที่พระบรมวงศานุวงศ์ทรงพระดำเนินเป็นลำดับกัน เป็นลำดับการเสด็จพระราชดำเนิน ทรงพระดำเนินหรือดำเนินก่อนหลังกันตามฐานะในพระราชวงศ์ คำว่า "โปเจียม" นั้น สันนิษฐานว่ามาจากภาษาจีน แปลว่าลำดับก่อนหลังกัน
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงอธิบายหลักของธรรมเนียมที่พระบรมวงศานุวงศ์ทรงพระดำเนินเป็นลำดับกันไว้ในพระราชนิพนธ์เรื่อง “ธรรมเนียมราชตระกูลในกรุงสยาม” โดยมีลำดับโปเจียม ดังนี้
ถ้าจะเทียบยศ ตามลำดับที่ควรจะเดินหน้าเดินหลัง ตามศักดินา แลตามธรรมเนียมโบราณสืบมาดังนี้๕ นี้ คือพระราชโอรสพระเจ้าแผ่นดิน๒ นี้เดินสลับกันตามพระชนมพรรษา
๖ นี้ คือพระราชบุตรพระเจ้าแผ่นดิน๖ นี้คือพระองค์เจ้าวังหน้า° ทรงลาออกจากฐานันดรศักดิ์แต่ทรงเป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช และหมายราชการจัดให้ทรงอยู่ในลำดับดังกล่าว
°° สองท่านนี้ถึงแม้จะเป็นสามัญชน แต่เป็นพระราชนัดดาในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช โดยจะได้รับการโปรดเกล้าฯให้อยู่ลำดับสูงกว่าหม่อมเจ้าทุกราชสกุลเป็นกรณีพิเศษ
ทิกเกตทูไรด์
"ทิกเกตทูไรด์" () คือเพลงของวงเดอะบีตเทิลส์ จากอัลบั้มในปี ค.ศ. 1965 ชุด "Help!" บันทึกเสียงเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1965 ที่แอบบีโรดสตูดิโอส์ และออกจำหน่ายในอีก 2 เดือนถัดมา เพลงนี้ติดอันดับ 384 ในการจัดอันดับ 500 เพลงที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาลของนิตยสารโรลลิงสโตน
ทิกเกตทูไรด์ (แก้ความกำกวม)
"ทิกเกตทูไรด์" คือเพลงของวงเดอะบีตเทิลส์ จากอัลบั้มในปี 1965 ชุด "Help!"
ทิกเกตทูไรด์ อาจหมายถึง
ทิกเกตทูไรด์ (อัลบั้ม)
ทิกเกตทูไรด์ () เป็นอัลบั้มแรกของคู่ดูโออเมริกัน วงเดอะคาร์เพนเทอส์ ณ เวลาที่ออกจำหน่ายในปี ค.ศ. 1969 ออกภายใต้ชื่ออัลบั้มว่า "Offering" แต่ไม่ประสบความสำเร็จด้านยอดขายมีเพียงซิงเกิ้ลดังเล็กน้อยที่ชื่อ "Ticket to Ride" เพลงบัลลาดที่นำเพลงของวงเดอะบีตเทิลส์มาทำใหม่ หลังจากที่วงเดอะคาร์เพนเทอส์สร้างชื่อเสียงขึ้นมาได้ อัลบั้มก็ออกขายอีกครั้งในระดับนานาชาติภายใต้ชื่ออัลบั้ม "Ticket to Ride" และมียอดขายพอสมควร
เทศบาลตำบลปทุมราชวงศา
เทศบาลตำบลปทุมราชวงศา เป็นเทศบาลแห่งหนึ่งในอำเภอปทุมราชวงศา จังหวัดอำนาจเจริญ ซึ่งครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลนาหว้าและตำบลนาป่าแซง อยู่ห่างจากตัวจังหวัดอำนาจเจริญ 32 กิโลเมตร มีทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 202 (อรุณประเสริฐ) และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2252 (นาหว้า-กุดข้าวปุ้น) ตัดผ่าน เดิมใช้ชื่อว่า เทศบาลตำบลนาหว้าใหญ่ และเปลี่ยนมาใช้ชื่อปัจจุบันตั้งแต่วันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554
เทศบาลตำบลปทุมราชวงศา มีพื้นที่ประมาณ 7.00 ตารางกิโลเมตร มีอาณาเขตพื้นที่ติดต่อดังนี้
จำนวนประชากรทั้งสิ้น 3,635 คน เป็นชาย 1,836 คน เป็นหญิง 1,809 คน คิดเป็นประชากรเฉลี่ยต่อพื้นที่ 519.2 คนต่อตารางกิโลเมตร
หมู่บ้านในเขตเทศบาลตำบลปทุมราชวงศามีหมู่บ้านทั้งหมด 5 แห่ง ประกอบด้วย
เทศบาลตำบลปทุมราชวงศามีชุมชนทั้งหมด 7 แห่ง ประกอบด้วย
ในเขตเทศบาลตำบลปทุมราชวงศามีธนาคารที่เปิดให้บริการ 4 แห่ง ประกอบด้วย
วิทยาทางเดินอาหาร
วิทยาทางเดินอาหาร () เป็นสาขาของแพทยศาสตร์ซึ่งศึกษาระบบย่อยอาหารและความผิดปกติของระบบย่อยอาหาร สาขาของการแพทย์เฉพาะทางนี้เน้นถึงโรคของระบบย่อยอาหารรวมพยาธิสภาพตั้งแต่ปากไปจนถึงทวารหนัก แพทย์เฉพาะทางที่ศึกษาด้านนี้เรียกว่า อายุรแพทย์โรคระบบทางเดินอาหาร (Gastroenterologist) ซึ่งต้องสำเร็จการศึกษาแพทยศาสตรบัณฑิต แพทย์ประจำบ้านด้านอายุรศาสตร์ และแพทย์ประจำบ้านต่อยอดด้านโรคระบบทางเดินอาหาร
วิทยาตับ () เน้นถึงการศึกษาตับ ตับอ่อน และทางเดินน้ำดี เป็นสาขาย่อยของวิทยาทางเดินอาหาร
ค่ายโหด หัวใจไม่ยอมสยบ
ค่ายโหด หัวใจไม่ยอมสยบ () เป็นภาพยนตร์ในปี 2000 โดยโจเอล ชูมักเกอร์ นำแสดงโดยโคลิน ฟาร์เรล รับบทเป็นพลทหารโรแลนด์ บอซซ์ เป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นในค่ายฝึกทหารสำหรับทหารที่จะส่งตัวไปรบที่สงครามเวียดนาม ชื่อไทเกอร์แลนด์ มาจากชื่อค่ายของกองทัพสหรัฐฯ ที่ตั้งอยู่ที่ฟอร์ตพอร์ก รัฐลุยเซียนา สถานที่ถ่ายทำภาพยนตร์เรื่องนี้ ถ่ายที่แจ็กสันวิลล์ รัฐฟลอริดาและแคมป์แบลนดิง
ประกายเพชร สรหงษ์
ประกายเพชร สรหงส์ หรือ สุชาติ สรหงส์ (เกิด 9 มิถุนายน พ.ศ. 2490 ) นักร้องหนุ่มเลือดสุพรรณบุรี ดินแดนจังหวัดนักร้องลูกทุ่ง ไม่ว่าจะเป็นราชาเพลงลูกทุ่งสุรพล สมบัติเจริญ ไวพจน์ เพชรสุพรรณ ก้านแก้วสุพรรณ ขวัตจิต ศรีประจันต์ สังข์ทอง สีใส นพพร เมืองสุพรรณ เสมา ศรีสุพรรณ พุ่มพวง ดวงจันทร์ และเขาหละ ประกายเพชร สรหงส์ นักร้องระดับคีย์แมนของเมืองสุพรรณ
ประกายเพชร สรหงส์มีชื่อจริงนามสกุลจริงว่า นายสุชาติ สรหงส์ เกิด 9 มิถุนายน 2490 ที่อ.สามชุก จ.สุพรรณบุรี เป็นบุตรของพ่อเสถียร แม่ชิ้น จบการการศึกษาภาคบังคับโรงเรียนบ้านเกิด
ไม่มีโอกาสเรียนต่อในชั้นสูงขึ้น เนื่องจากฐานะยากจน พี่น้องหลายคน แต่อยากเรียนต่อ จึงบวชเป็นสามเณร เพื่อศึกษาทั้งทางโลกและทางธรรม ที่วัดพระศรีรัตนมหาธาตุ สุพรรณบุรี ในขณะที่บวชต้องทำหน้าที่หลายอย่าง หนึ่งในนั้นคือต้องรับหน้าที่เปิดเพลงตามเครื่องขยายเสียงในวันพระ เปิดไปเปิดมา เกิดความซึมซับกับเพลงลูกทุ่งเป็นอย่างมาก รับเชิญร้องเพลงและทำขวัญนาค
ปี พ.ศ. 2503 ทูล ทองใจ ไปเปิดการแสดงที่วัดมหาธาตุ มีโอกาสเห็นทูล เกิดความประทับใจเป็นที่สุด คิดในใจว่าจะต้องเป็นนักร้องให้ได้
หลังจากสึก ได้ออกมามาช่วยครอบครัวทำนาอยู่ระยะหนึ่ง จึงตัดสินใจเข้ากรุงเทพ หวังจะเป็นนักร้องแต่ไม่ง่ายอย่างที่คิด งานแรกที่ทำคือ การเป็นเซลล์แมนขายเครื่องสำอางกับ " สมศักดิ์เครื่องสำอาง " มีโอกาสไปขายต่างจังหวัด บังเอิญไปเจอวงสุรพล ประชันกับไวพจน์ เกิดประทับใจสุดๆ
คิดในใจต้องเอาดีทางนี้ให้ได้
ขายเครื่องสำอางระยะหนึ่ง ก็ลาออก กลับไปบวช 1 พรรษา หลังจากสึกโชคดีจับใบแดง ได้เป็นทหาร ไปประจำการที่ ร.พัน 1 รอ. สนามเป้า
ในช่วงใกล้ปลดประจำการ ทางราชการรับสมัครไปช่วยรบที่เวียดนาม จึงตัดสินใจสมัคร และได้รับบรรจุในตำแหน่งพลยิงลูกระเบิดเอ็ม 79 อยู่เวียดนาม 1 ปีจึงเดินทางกลับประเทศไทย คราวนี้มาสมัครเป็นบรรณารักษ์ประจำห้องสมุด 2 ปีลาออก ได้งานอีกทีเป็นบุรุษไปรษณีย์ อยู่แถวสี่แยกคอกวัว 
ในระหว่างทำงานไปรษณีย์ วันหยุดมีโอกาสไปดูวงดนตรีต่างๆ และได้เจอกับ แดง แดนแดนทอง (เจ้าของเพลงพ่อพี่ไม่ได้เป็นนายก " จึงสมัครอยู่กับวงแดงเรื่อยมา ระหว่างอยู่กับแดง ได้เจอกับ อ. โผผิน เมืองสุพรรณ ซึ่งต่อมา อ.โผผิน แต่งเพลงให้บันทึกแผ่นเสียง ชื่อเพลง "หลงป่า "
เป็นเพลงแรก สวรรค์โปรดเพลงชาร์ตทันที สถานีวิทยุทั่วประเทศเปิดกันลั่น
หลังเพลงติดลมบน ช่วงนั้นภาพยนตร์เรื่อง " เจ้าชายห่อหมก " กำลังจะเข้าฉาย จู่ๆ ได้รับการทาบถาม ให้ไปปรากฏตัว เจ้าตัวดีใจเป็นที่สุด ที่แฟนเพลงให้การยอมรับ วันนั้นจำได้แม่น รับซองมา 2,000 บาท มากโข เพราะเงินเดือนขณะนั้นทั้งเดือนแค่ 800 บาท
หลังจากมีชื่อเสียง เห็นว่างานรัดตัว ไหนจะงานไปรษณีย์ ไหนจะงานร้องเพลง จึงตัดสินใจลาออกจากการเป็นบุรุษไปรษณีย์ในเวลาต่อมา
ในชีวิตดีใจที่มีโอกาสตั้งวงเป็นของตนเอง โดยเปิดทำการแสดงครั้งแรกแถวภาคเหนือ รอบปฐมทัศน์ที่โรงภาพยนตร์ทิพย์ราม่า ปรากฏว่าแฟนเพลงล้นหลาม เก็บค่าผ่านประตูได้ถุง 1 แสน 3 หมื่นบาท ทำวงอยู่ระยะหนึ่งลูกทุ่งปรวนแปร เกิดการแข่งขัน ลงทุนมหาศาล จึงตัดสินใจยุบวงในที่สุด
หัวใจคนจน รุ่งแจ้งแสงทอง อย่าถือสา นักเพลงขาดรัก ฯลฯ ล่าสุดปี 2546 มีโอกาสทำเพลงอีกชุดในนามบริษัท " แอ็คม่า " โดยคุณศราวุฒิ ให้การสนับสนุน
สง่า มะยุระ
สง่า มะยุระ (20 สิงหาคม พ.ศ. 2452 - 12 กันยายน พ.ศ. 2521) จิตรกรชาวไทย เป็นเจ้าของและผู้ให้กำเนิดผลิตภัณฑ์พู่กัน เป็นโรงงานทำพู่กันแห่งแรกของประเทศไทย
สง่า มะยุระเกิดที่ อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี เป็นบุตรบุญธรรมในหลวงพ่อหรุ่น อดีตเจ้าอาวาสวัดเสาธงทอง เริ่มเรียนวิชาสามัญที่โรงเรียนวัดสัปรสเทศ พร้อมกับฝึกวิชาวาดเขียนมาตั้งแต่เด็กกับอาจารย์อู๋ ที่วัดมะนาว อำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี ต่อมาได้มาอยู่กับอาจารย์ม้วนที่วัดสุวรรณาราม ริมคลองบางกอกน้อย ธนบุรี
สง่าได้มีโอกาสเรียนวาดเขียนกับครูสอิ้งที่อยู่ข้างวัดสุวรรณาราม โดยครูสอิ้งพาไปช่วยเขียนลายรดน้ำที่หน้าต่างพระวิหารวัดพระเชตุพนฯ ต่อมาได้ไปสมัครทำงานเขียนพานแว่นฟ้ากับคุณผิน และเขียนตู้พระมาลัยที่วัดมหาธาตุ
สง่า มะยุระ ได้รู้จักกับหลวงเจนจิตรยง ช่างเขียนอันลือชื่อในสมัยนั้น ท่านชวนให้ไปช่วยเขียนลายบนโถกะยาคู โดยนำฟักทองมากลึงให้มีรูปร่างเหมือนโถ และต้องเขียนลายให้เสร็จในวันเดียวกัน มิฉะนั้นฟักทองจะเหี่ยว ทั้งสองท่านช่วยกันเขียนจนเสร็จ หลวงเจนจิตรยงชื่นชอบฝีมือว่าของสง่า จึงชวนให้ไปช่วยเขียนภาพที่วัดสุวรรณคีรี คลองบางกอกน้อย โดยมอบหมายให้เขียนลายรดน้ำที่บานประตูหน้าต่างโบสถ์แทนท่านทั้งหมด นายสง่าต้องใช้เวลาเขียนถึงสี่เดือนจึงเสร็จ
สง่าได้อุปสมบทที่วัดสุวรรณาราม ธนบุรี เป็นระยะเวลาสองพรรษา ในระหว่างนั้นได้มีโอกาสเข้าไปเขียนภาพรามเกียรติ์ที่พระระเบียงวัดพระศรีรัตนศาสดาราม โดยมีพระเทวาภินิมมิต (ฉาย เทียมศิลป์ไชย) เป็นผู้อำนวยการเขียนภาพ ในเวลาต่อมา เมื่อภาพเขียนที่วัดพระศรีรัตนศาสดารามเกิดชำรุดเสียหาย นายสง่าก็ได้มีโอกาสเข้าไปเขียนซ่อม บางห้องมีภาพชำรุดมากก็เขียนใหม่ทั้งหมดจนสำเร็จ
หลังจากลาสิกขาแล้วก็มาตั้งร้านขายเครื่องดื่มที่หลังโรงพยาบาลศิริราช โดยให้บิดาเป็นผู้ขาย ส่วนตนเองไปทำงานประจำที่ร้านคณะช่าง อันเป็นร้านช่างเขียนรับงานเขียนต่าง ๆ และทำบล็อกด้วย ทำงานอยู่ร้านคณะช่างได้สองปีก็ลาออก และไปทำงานที่โรงพิมพ์บุญครอง
สง่าสมรสเมื่อปี พ.ศ. 2479 และริเริ่มกิจการทำพู่กันขาย โดยได้ดัดแปลงแก้ไขพู่กันของตนจนได้ระดับมาตรฐาน กิจการของเขานับว่าเป็นโรงงานทำพู่กันแห่งแรกของเมืองไทย โดยยังมีขายอยู่จนถึงปัจจุบัน พู่กันของสง่าจะมีข้อความที่ด้ามเป็นเอกลักษณ์ว่า "ภู่กันของ สง่ามะยุระ"
ผลงานของ สง่า มะยุระ มีอยู่หลายแห่ง เช่น ออกแบบลวดลายตกแต่งหน้าบัน ซุ้มประตูหน้าต่างให้พระอุโบสถ วัดราชบูรณะ เชิงสะพานพุทธ วัดสัตหีบ และวัดกอไผ่ พระนครศรีอยุธยา
สง่า มะยุระ เป็นบิดาของประโภชน์ มะยุระ อาจารย์ประจำคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ อดีตพิธีกรรายการโทรทัศน์ ครบเครื่องเรื่องผู้หญิง ทางช่อง 7 และอดีตวิทยากรในการโต้วาที ในรายการทีวีวาที 9 ใหม่ ทางช่อง 9 อ.ส.ม.ท.
ไสว วงษ์งาม
ไสว วงษ์งาม มีชื่อจริงว่า ไสว สุวรรณประทีป ศิลปินพื้นบ้าน เพลงอีแซว ได้รับการเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินพื้นบ้าน (สาขาเพลงพื้นบ้านภาคกลาง) จากสำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ เมื่อปี พ.ศ. 2525
ไสวเกิดเมื่อปีจอ พ.ศ. 2465 ที่ตำบลวังน้ำซับ อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี เริ่มหัดเพลงอีแซวครั้งแรกจากนายเกลียว ช้างเผือก ซึ่งมีบ้านอยู่ใกล้ ๆ กัน จากนั้นได้ฝึกฝนเพลงจากป้าพวง ที่ดอนประดู่ และนายหลาบ บ้านห้วยเจริญ อำเภอศรีประจันต์ จากนั้นได้หัดเพลงกับครูเพลงชื่อ ครูเคลิ้ม ปักษี แห่งบ้านดอนเจดีย์
ไสว ใช้ชื่อในการแสดงเพลงอีแซวว่า "ไสว วงษ์งาม" เป็นพ่อเพลงที่รู้เพลงมาก ฝึกหัดเพลงมาตั้งแต่เด็กๆ และจดจำเพลงเก่า ๆ เอาไว้เป็นทุน เมื่อแสดงหน้าเวทีจึงยืนเล่นได้ทั้งคืน ว่าเพลงไม่มีวันหมดและเป็นศิลปินเพลงอีแซวจนกระทั่งวาระสุดท้ายของชีวิต เพิ่มเติม นายไสว นางบท สุวรรณประทีป มีบุครด้วยกัน 4คน คือ1นายโชติ เล่นเพลงอีแซวเป็นอาชีพ ปัจจุบันเสียชีวิตแล้ว2นายอรุณยังมีชีวิตอยู่อาศัยอยู่ที่หมู่บ้านหนองกับ3นางพวงรัช ยังมีชีวิตอยู่อาศัยอยู่ที่บ้านวังสะพาน 4นายนรงค์ ยังมีชีวิตอยู่อาศัยอยู่ที่ดอนกระเบื้องวัดดอน
บัวผัน จันทร์ศรี
บัวผัน จันทร์ศรี (พ.ศ. 2463 - 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548) ศิลปินเพลงพื้นบ้าน เพลงอีแซว ที่มีชื่อเสียงของตำบลวังน้ำซับ อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี
บัวผัน จันทร์ศรี เกิดเมื่อปีจอ พ.ศ. 2463 ที่อำเภอวิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทอง เป็นน้องสาวของนายบัวเผื่อน โพธิ์พักตร์ พ่อเพลงชื่อดังของจังหวัดอ่างทอง 
มีพี่น้องรวม6คน 
1.นางทองคำ จั่นอุไร
2.นายเขียว 
3.นายบัวเผื่อน 
4.บัวผัน จันทร์ศรี (แม่เพลง)
5.นางสีนวล บัวรุ่ง
6.นางนิยม บุญมาก
เริ่มหัดเพลงมาตั้งแต่เด็ก ๆ จากการติดตามดูพี่ชายเล่นเพลงที่ต่าง ๆ ต่อมาได้ฝึกหัดเพลงจากบิดามารดาและอา จน มีความสามารถในการประชันเพลงกับพ่อเพลงรุ่นใหญ่ ตั้งแต่อายุราว 15 ปี
บัวผัน จันทร์ศรี มีลูกศิษย์มากมาย เป็นครูเพลงคนแรกของขวัญจิต ศรีประจันต์, ขวัญใจ ศรีประจันต์, สุจินต์ ศรีประจันต์ และ
บุญโชค ชนะโชติ ไสว ประพันธ์ จึงได้รับการยกย่องให้เป็นศิลปินแห่งชาติ (สาขาเพลงพื้นบ้านภาคกลาง) ประจำปี พ.ศ. 2533
กมล ทัพคัลไลย
กมล ทัพคัลไลย อาจารย์วิทยาลัยเพาะช่าง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ เป็นนักแต่งคำร้องและทำนองเพลง ผลงานเพลงที่มีชื่อเสียง คือเพลง "สวนสน", "ยากจะหักใจลืม", "สัญญารัก", "ทุกข์รัก" และ "คอยวันจะได้เจอ"
กมลเป็นพี่ชายของกำธร ทัพคัลไลย จบการศึกษาจากโรงเรียนสามเสนวิทยาลัย และโรงเรียนเพาะช่าง รุ่นเดียวกับชวน หลีกภัยและแนบ โสตถิพันธ์ จากนั้นได้เป็นครูสอนศิลปะที่เพาะช่างจนเกษียณอายุราชการ
กมล ทัพคัลไลยเป็นนักไวโอลิน เดิมตั้งใจจะเป็นนักร้อง โดยเป็นผู้ติดตามครูสมาน กาญจนะผลิน แต่ได้หันมาเป็นนักแต่งเพลง เพลงแรกที่แต่งได้แก่เพลง "สวนสน" เมื่อ พ.ศ. 2502 ผลงานหนึ่งที่ได้รับความนิยม คือผลงานแต่งเพลงให้กับวงเดอะฮอตเปปเปอร์ โดยมีปราจีน ทรงเผ่าเป็นผู้เรียบเรียงเสียงประสาน ขับร้องโดยผุสดี เอื้อเฟื้อและรุ่งพิรุณ เมธารมย์ ช่วง พ.ศ. 2522-2524
เทือกเขายูรัล
เทือกเขายูรัล (; ; ) เป็นเทือกเขายาวต่อเนื่องในแนวทิศเหนือ-ใต้ในประเทศรัสเซียและประเทศคาซัคสถาน เป็นพรมแดนธรรมชาติที่กั้นทวีปยุโรปกับทวีปเอเชีย
เทือกเขายูรัลเป็นเทือกเขาที่ประกอบด้วยหินยุคเก่า ซึ่งผ่านกระบวนการกัดกร่อนและการพังทลายมาเป็นเวลานาน ทำให้มีเนินหินเขาเตี้ย มีความสูงประมาณ 1,000 เมตรจากระดับน้ำทะเล
สารฟอกขาว
สารฟอกขาว เป็นสารเคมีกลุ่มซัลไฟต์ ซึ่งยับยั้งการเติบโตของจุลินทรีย์ และยังใช้เป็นสารกันหืน หากผู้บริโภครับประทานสารเคมีในกลุ่มนี้มากเกินไป ทำให้เกิดอันตราย ซึ่งอาการที่เกิดขึ้นจะมีความแตกต่างกันในแต่ละบุคคล เช่น ผู้เป็นหอบหืด อาการที่พบคือ หายใจขัด และเจ็บหน้าอก ปวดท้อง คลื่นไส้ อาเจียน อุจจาระร่วง เวียนศีรษะ ความดันเลือดต่ำ เป็นลมพิษ และอาจจะเกิดอาการช็อคหมดสติได้
ทั้งนี้ระดับความรุนแรง ขึ้นอยู่กับปริมาณการได้รับว่ามากน้อยเพียงใด นอกจากนั้นสารฟอกขาวยังทำปฏิกิริยากับวิตามินบางชนิด เช่น ไทอามีน ทำให้เสี่ยงต่อการเกิดโรคขาดวิตามินนี้ได้ ถ้าได้รับสารฟอกขาวต่อเนื่องเป็นเวลานาน จะสะสมทำให้รบกวนการทำงานของเอนไซม์ ทำให้มีผลเสียต่อระบบสมดุลของระบบเมตาบอลิซึมได้
ประเทศไทยในเอเชียนเกมส์
ประเทศไทย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ ตั้งแต่ ครั้งแรกที่เอเชี่ยนเกมส์จัดขึ้น ใน เอเชียนเกมส์ 1951 ณ กรุงนิวเดลี ประเทศอินเดีย
โดยเข้าร่วมการแข่งขันทุกครั้ง ซึ่งไทยได้รับเหรียญรางวัลครั้งแรก ในการแข่งขันครั้งที่ 3 เอเชียนเกมส์ 1958 ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น และได้รับเหรียญทองครั้งแรก ในการแข่งขันครั้งที่ 4 เอเชียนเกมส์ 1962 ณ จาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย
เคลเมน พอททรานัว
เคลเมน พอททรานัว (; 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2525 — ) เกิดในเมืองคาสเทรส ประเทศฝรั่งเศส) เคลเมน พอททรานัว เป็นนักกีฬารักบี้สหภาพฝรั่งเศส เขาเคยเข้าแข่งขันกีฬารักบี้เวิลด์คัพปี 2003 และปี 2007
เคลเมนเคยถ่ายปฏิทินของ Dieux du stade ปี 2003,2004,2005 และ 2008
ภาคิน คำวิลัยศักดิ์
ภาคิน คำวิลัยศักดิ์ (ชื่อเล่น: โตโน่; เกิด 29 สิงหาคม พ.ศ. 2529) เป็นนักร้องและนักแสดงชาวไทย เป็นที่รู้จักจากการแข่งขันรายการเดอะสตาร์ 6
เกิดที่อำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น แรกเกิดเป็นคนตัวเล็ก เหลือง ร่างกายไม่แข็งแรงนัก เดิมแม่ตั้งชื่อเล่นว่าเอ แต่เนื่องจากพ่อชกมวยใช้ชื่อว่าหมูโตโน่ จึงตั้งชื่อเล่นให้ภาคินว่า "โตโน่" เดิมมีชื่อจริงว่า ตะวัน คำวิลัยศักดิ์ ภายหลังคุณพ่อเสียชีวิต จึงเปลี่ยนชื่อเป็นภาคิน (ชื่อภาษาจีน: 潮惲; "เจ้าหยุน") สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมจาก โรงเรียนขอนแก่นวิทยายน จังหวัดขอนแก่น และระดับปริญญาตรีด้านธุรกิจการบิน จาก มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต ศูนย์หัวหิน ภาคินเป็นบุตรคนโต มีน้องสาว 1 คน ชื่อ แสงระวี คำวิลัยศักดิ์ (ต้องตา)
ภาคินเคยใช้ชีวิตคู่กับนิดา พัชรวีระพงษ์ (ชื่อเล่น แตงโม) ซึ่งเป็นนักแสดง โดยเขาได้เข้ารีตโปรเตสแตนต์ตามเธอตั้งแต่ปี 2556 จนในปี 2558 ทั้งคู่จึงได้เลิกรา และเปลี่ยนกลับมานับถือศาสนาพุทธตามเดิม ,
ใน พ.ศ. 2553 โตโน่ได้เข้าประกวดร้องเพลงในรายการเดอะสตาร์ 6 ผ่านเข้ารอบ 8 คนสุดท้าย ได้หมายเลข 6 และได้รางวัลรองชนะเลิศอันดับ 2
จี สตีล
บริษัท จี สตีล จำกัด (มหาชน) ( ชื่อย่อ:GSTEL) ก่อตั้งเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2538 โดย ดร.สมศักดิ์ ลีสวัสดิ์ตระกูล  มีหน้าที่ผลิตเหล็กร้อนในประเทศแทนที่จะนำเข้าประเทศ โดยสามารถผลิตเหล็กได้ 3.4 ล้านตันต่อปี สำนักงานอยู่ 88 อาคารเอส.เอส.พี ชั้น 18 ถนนสีลม แขวงสุรวงศ์ เขตบางรัก กรุงเทพฯ และมีโรงงานตั้งอยู่ที่เอส เอส พี อินดัสทรี พาร์ค หมู่ 5 ตำบลหนองระลอก อำเภอบ้านค่าย จังหวัดระยอง
ผลิตภัณฑ์หลักของจี สตีล คือ เหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วน แต่ผลิตภัณฑ์อื่นๆมี เหล็กแผ่นรีดเย็น เหล็กชุบสังกะสี เหล็กท่อเหล็กโครง
บริษัท จี สตีล จำกัด (มหาชน) เป็นโรงงานผลิตเหล็กแผ่นรีดร้อนเพียงรายเดียวในประเทศ ที่ได้รับการเชิญให้เข้าร่วมโครงการ GERIAP ตั้งแต่ปี 2546 ถึง 2548 โดยทาง UNEP ได้มอบหมายให้สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย (วว.) พิจารณาคัดเลือกจากกลุ่มอุตสาหกรรมเหล็กและเหล็กกล้าในประเทศไทย
โรงเรียนอำนาจเจริญ
โรงเรียนอำนาจเจริญ () เป็นโรงเรียนในระดับชั้นมัธยมศึกษา และเป็นโรงเรียนประจำจังหวัดอำนาจเจริญเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่มัธยมศึกษา เขต 29 (อุบลราชธานี - อำนาจเจริญ) กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่ที่ อำเภอเมืองอำนาจเจริญ จังหวัดอำนาจเจริญ
โรงเรียนอำนาจเจริญ ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน 2494 ตามหนังสือของจังหวัดที่ 5858/2494 เปิดทำการสอนระดับ ม. 1 จำนวน 1 ห้องเรียน มีนักเรียน 40 คน เปิดทำการสอนที่โรงเรียนบุ่งชาญวิทยา ปัจจุบันคือ โรงเรียนอนุบาลอำนาจเจริญ อำเภอเมืองอำนาจเจริญ จังหวัดอำนาจเจริญ มีครูทำการสอนเพียง 1 คน คือ นายเปลี่ยน อุปริวงศ์
ปี พ.ศ. 2495 โรงเรียนอำนาจเจริญ ได้ย้ายจากโรงเรียนบุ่งชาญวิทยาไปทำการสอนที่วัดสำราญนิเวศ อำเภอเมืองอำนาจเจริญ จังหวัดอำนาจเจริญ และในปี พ.ศ. 2497 ได้ย้ายกลับไปทำการสอนที่โรงเรียนบุ่งชาญวิทยาตามเดิม ปี พ.ศ. 2500 ได้ย้ายจากโรงเรียนบุ่งชาญวิทยาไปเปิดทำการสอนที่โรงเรียนอำนาจเจริญ ซึ่งเป็นที่ตั้งของโรงเรียนอำนาจเจริญในปัจจุบัน โรงเรียนอำนาจเจริญ มีเนื้อที่ทั้งสิ้น 67 ไร่ 1 งาน 63 ตารางวา ตั้งอยู่ เลขที่ 277 หมู่ที่ 13 ถนนชยางกูร ต.บุ่ง อ.เมืองอำนาจเจริญ จ. อำนาจเจริญ 37000
ปีงบประมาณ 2533 โรงเรียนได้รับอนุมัติจากกรมสามัญศึกษา ให้เปิดรับนักเรียนทั้งระดับมัธยมศึกษาตอนต้น และมัธยมศึกษาตอนปลาย ตามแผนการจัดชั้นเรียน10-8-8/10-8-12 รวม 56 ห้องเรียน นักเรียน 2,249 คน ครู –อาจารย์ 135 คน นักการภารโรง 14 คน ยาม 3 คน
วันที่ 5 ธ.ค. 43 รับมอบพระพุทธรูปพร้อมฐานไว้ประจำโรงเรียน
โรงเรียนอำนาจเจริญ ได้มีการจัดตั้งคณะสี เพื่อดำเนินการในกีฬาสีและเสริมสร้างความสามัคคีในหมู่คณะ โรงเรียนใช้วิธีแบ่งนักเรียน มัธยมต้นที่เข้าใหม่ ด้วยการแบ่งเป็นห้องซึ่งนักเรียนทั้งหมดใน 1 ห้องจะสังกัดคณะสีเดียวกัน โดยเปลี่ยนคณะสีใหม่อีกครั้งเมื่อขึ้น มัธยมปลาย มีทั้งหมด 5 คณะสี อันประกอบด้วย
เรย์ พาร์กเกอร์ จูเนียร์
เรย์ เออร์สไกน์ พาร์เกอร์ จูเนียร์ () เกิดเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1954 เป็นนักกีตาร์ นักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์ นักร้อง พาร์กเกอร์เป็นที่รู้จักที่สุดจากผลงานการแต่งเพลงและร้องในเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "Ghostbusters" เขายังร่วมงานกับวงเรย์ดิโอ รวมถึงแบร์รี ไวต์ด้วย
ตำบลนาหว้า (อำเภอปทุมราชวงศา)
ตำบลนาหว้า เป็นตำบลในอำเภอปทุมราชวงศา จังหวัดอำนาจเจริญ อยู่ในการควบคุมของเทศบาลตำบลปทุมราชวงศาและองค์การบริหารส่วนตำบลนาหว้า ระยะห่างจากจังหวัดอุบลราชธานี ประมาณ 32 กิโลเมตร
ตำบลนาหว้าแบ่งออกเป็น 8 หมู่บ้าน มีประชากรทั้งหมด 4,627 คน ประมาณ 1,124 ครัวเรือน ดังนี้ (เฉพาะในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลนาหว้า)
http://www.thaitambon.com/tambon/ttambon.asp?ID=370303
ซันฮวนเดโลสมอร์โรส
ซานฮวนเดโลสมอร์โรส () เป็นเมืองหลวงของรัฐกวารีโก ในเวเนซุเอลา เป็นเมืองที่ตั้งอยู่บริเวณกลางของประเทศ มีอุณหภูมิตกอยู่ราว 24 ถึง 32 องศาเซลเซียส โอบล้อมไปด้วยภูเขา ซึ่งแตกต่างจากส่วนที่เหลือของรัฐที่เป็นที่ราบ
ธงประจำพระองค์
ธงประจำพระองค์ เป็นธงประเภทหนึ่งของพระราชวงศ์ไทย ซึ่งประดับร่วมกับธงชาติไทยเพื่อถวายพระเกียรติแก่พระราชวงศ์ไทย ปรากฏใช้อยู่ทุกแห่งในประเทศไทย ต่างจากธงอีกประเภทหนึ่งซึ่งเรียกรวมกันตามกฎหมายธงในปัจจุบันว่า ธงพระอิสริยยศ อันเป็นธงที่ใช้ในพิธีการต่าง ๆ เป็นการพิเศษ และใช้ในสถานที่เฉพาะแห่ง
โดยหลักแล้ว ธงประจำพระองค์มีลักษณะเป็นธงสีพื้นตามวันพระราชสมภพหรือสีที่ตามพระประสงค์ของพระองค์นั้นๆ ประดับด้วยเครื่องหมายพระปรมาภิไธยย่อหรือพระนามาภิไธยย่อ ส่วนพระบรมวงศานุวงศ์พระองค์อื่น เช่น สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี และสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณ์วลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี ก็มีธงประจำพระองค์ในลักษณะดังกล่าวเช่นเดียวกัน แต่มักมิได้พบเห็นบ่อยนัก นอกจากในงานพิธีซึ่งพระบรมวงศานุวงศ์พระองค์นั้น ๆ เสด็จพระราชดำเนินไปเป็นองค์ประธาน ธงประจำพระองค์เหล่านี้ไม่เพียงแต่ใช้ประดับในพระราชพิธีและพิธีการต่าง ๆ ที่เป็นทางการเท่านั้น แต่ใช้อยู่ทั่วไปอย่างไม่เป็นทางการด้วย ประชาชนชาวไทยในทุกชนชั้นและทุกหนแห่งนิยมประดับธงดังกล่าวร่วมกับธงชาติไทย เพื่อถวายพระเกียรติและแสดงความจงรักภักดีต่อพระมหากษัตริย์ และพระบรมวงศานุวงศ์ ถือเป็นลักษณะเด่นอย่างหนึ่งที่ปรากฏในวัฒนธรรมไทย ธงเหล่านี้มีจำหน่ายตามร้านค้าขนาดเล็กและร้านเครื่องเขียนหรือร้านที่จำหน่ายธงโดยเฉพาะ โดยมีขนาดที่แตกต่างกันหลายขนาด และธงดังกล่าวนิยมพิมพ์รูปตราพระปรมาภิไธยหรือพระนามาภิไธยย่อลงบนธงเพียงด้านเดียว
ธงสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรากูรเป็นธงพื้นสีเหลือง อันเป็นสีประจำพระชนมวาร (เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันจันทร์ที่ ๒๘ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๔๙๕) กลางธงมีตราพระปรมาภิไธย ว.ป.ร. มีเลข ๑๐ ภายใต้พระมหาพิชัยมงกุฎเปล่งรัศมี โดยรูปอักษร "ว" เป็นสีขาว(หมายถึง สีประจำพระชนมวารตามคติมหาทักษา) "ป" สีเหลือง (หมายถึง สีประจำวันคล้ายวันพระราชสมภพของพระบรมชนกนาถ) และ "ร" สีฟ้า (หมายถึง สีประจำวันคล้ายวันพระราชสมภพของพระบรมราชชนนี)
ธงสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ เป็นธงสีฟ้า อันเป็นสีประจำพระชนมวาร (เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันศุกร์ที่ ๑๒ สิงหาคม พ.ศ. ๒๔๗๕) กลางธงประดับสัญลักษณ์พระนามาภิไธยย่อ ส.ก. ภายใต้มงกุฎขัตติยราชนารี อักษรพระนามาภิไธยย่อ "ส" เป็นสีฟ้าเข้ม และ "ก" เป็นสีขาว ลักษณะดังกล่าวเป็นไปในทำนองเดียวกับธงพระปรมาภิไธยย่อ ภ.ป.ร. โดยปกติแล้วธงนี้ปรากฏอยู่ทั่วไปในช่วงเดือนสิงหาคม
สำหรับธงสัญลักษณ์ของสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ แบบง่าย จะใช้วิธีการพิมพ์ตราสัญลักษณ์ด้วยสีขาวสีเดียวลงบนผืนธงสีฟ้า
ในทางปฏิบัติธงประจำพระองค์ที่พ้นสมัยการใช้งานนั้นเป็นได้หลายกรณี ได้แก่ พระมหากษัตริย์หรือพระบรมวงศานุวงศ์พระองค์นั้นเสด็จสวรรคต สิ้นพระชนม์ หรือมีการได้รับการสถาปนาเลื่อนพระอิสริยยศ หรือทรงลาออกจากฐานันดรศักดิ์แห่งพระราชวงศ์ หรือทรงมีพระราชดำริให้ออกแบบธงใหม่ หรือทางรัฐบาลประกาศระยะเวลาในการประดับธงตราสัญลักษณ์นั้นๆ โดยส่วนมาจะเป็นธงในวาระพิเศษต่างๆ
ธงพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชเป็นธงพื้นสีเหลือง อันเป็นสีประจำพระชนมวาร (เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันจันทร์ที่ ๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๔๗๐) กลางธงมีตราสัญลักษณ์ประจำพระองค์ซึ่งปกติเป็นตราพระปรมาภิไธยย่อ ภ.ป.ร. ภายใต้อุณาโลมและพระมหาพิชัยมงกุฎเปล่งรัศมี โดยรูปอักษร "ภ" เป็นสีเหลืองทอง (หมายถึง สีประจำพระมหาจักรีบรมราชวงศ์) "ป" สีน้ำเงิน (หมายถึง สีประจำพระบรมราชอิสริยยศ พระมหากษัตริย์) และ "ร" สีขาว (หมายถึง สีประจำพระชนมวารตามคติมหาทักษา)
สำหรับธงสัญลักษณ์ของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช แบบง่าย จะใช้วิธีการพิมพ์ตราสัญลักษณ์ด้วยสีแดงสีเดียวลงบนผืนธงสีเหลือง
เดอะเดสทิเนชัน
เดอะเดสทิเนชัน () เป็นอัลบั้มเพลงของ วันธงชัย อินทรวัตร ออกวางขายในปี พ.ศ. 2551 มีโปรดิวเซอร์ คือจิระศักดิ์ ปานพุ่ม ช่วยดูแลการผลิตให้กับอัลบั้มชุดนี้
รัฐเกเรตาโร
รัฐเกเรตาโร () เป็นรัฐของประเทศเม็กซิโก ตั้งอยู่ตอนกลางของประเทศ รัฐเกเรตาโรติดกับรัฐซันลุยส์โปโตซีทางทิศเหนือ, ติดกับรัฐกวานาวาโตทางทิศตะวันตก, ติดกับรัฐอีดัลโกทางทิศตะวันออก, ติดกับรัฐเม็กซิโกทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ และติดกับรัฐมิโชอากังทางทิศตะวันตกเฉียงใต้
มีเมืองหลวงรัฐคือเมืองเกเรตาโร ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเม็กซิโกซิตีไป 257 กิโลเมตร เมืองสำคัญอื่นของรัฐคือเมือง San Juan del Rio และ El Pueblito
พระราชสันตติวงศ์ในพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร
พระราชสันตติวงศ์ในพระเจ้าจอร์จที่ 3 (Descendants of King George III) เป็นเรื่องราวของการสืบสายพระโลหิต เริ่มต้นจากการอภิเษกสมรสของพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร (จอร์จ วิลเลียม เฟรเดริค; 4 มิถุนายน พ.ศ. 2281 - 29 มกราคม พ.ศ. 2363 "เสวยราชสมบัติ" 25 ตุลาคม พ.ศ. 2303 สืบต่อจากพระเจ้าจอร์จที่ 2 พระอัยกา) พระโอรสในเจ้าชายเฟรเดอริก หลุยส์ เจ้าชายแห่งเวลส์ กับ เจ้าหญิงออกัสตาแห่งซัคเซิน-ก็อตธา ในวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2304 ณ พระราชวังเซนต์เจมส์ กรุงลอนดอน กับ เจ้าหญิงชาร์ลอตต์แห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ (โซเฟีย ชาร์ล็อต; 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2287 - 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2361) และมีพระราชโอรสและธิดาทั้งหมด 15 พระองค์ พระราชนัดดา 8 พระองค์ และพระราชปนัดดา 17 พระองค์ แต่ละพระองค์จึงเป็นพี่น้องกันหรือพระญาติชั้นที่หนึ่งซึ่งกันและกัน (first cousin)
พระราชโอรสที่สำคัญในพระเจ้าจอร์จที่ 3 ได้แก่ พระเจ้าจอร์จที่ 4 แห่งสหราชอาณาจักร พระเจ้าวิลเลียมที่ 4 แห่งสหราชอาณาจักร และพระเจ้าแอนสท์ เอากุสท์ที่ 1 แห่งฮันโนเฟอร์ ส่วนพระราชนัดดาที่สำคัญ ได้แก่ สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร และพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งฮันโนเฟอร์ อีกทั้งยังมีพระราชปนัดดาที่สำคัญคือ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร และเจ้าชายแอนสท์ เอากุสท์ มกุฎราชกุมารแห่งฮันโนเฟอร์
พระเจ้าจอร์จที่ 4 (จอร์จ ออกัสตัส เฟรเดอริก; 12 สิงหาคม พ.ศ. 2305 - 26 มิถุนายน พ.ศ. 2373)
เจ้าชายเฟรเดอริก ดยุกแห่งยอร์ก (เฟรเดอริก ออกัสตัส; 16 สิงหาคม พ.ศ. 2306 - 5 มกราคม พ.ศ. 2370)
พระเจ้าวิลเลี่ยม 4 (วิลเลี่ยม เฮนรี; 21 สิงหาคม พ.ศ. 2308 - 20 มิถุนายน พ.ศ. 2380)เจ้าหญิงชาร์ลอตต์ พระราชกุมารี (ชาร์ล็อต ออกัสตา มาธิลดา; 29 กันยายน พ.ศ. 2309 - 6 ตุลาคม พ.ศ. 2371)
เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเคนต์และสแตรธเอิร์น (เอ็ดเวิร์ด ออกัสตัส; 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2310 - 23 มกราคม พ.ศ. 2363)เจ้าหญิงออกัสตา โซเฟีย (8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2311 - 22 กันยายน พ.ศ. 2383)
เจ้าหญิงเอลิซาเบธ (22 พฤษภาคม พ.ศ. 2313 - 10 มกราคม พ.ศ. 2383)
พระเจ้าแอนสท์ เอากุสท์ที่ 1 แห่งฮันโนเฟอร์ (5 มิถุนายน พ.ศ. 2314 - 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2394)เจ้าชายออกัสตัส เฟรเดอริก ดยุกแห่งซัสเซ็กซ์ (27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2316 - 22 เมษายน พ.ศ. 2386)เจ้าชายอดอลฟัส ดยุกแห่งเคมบริดจ์ (24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2317 - 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2393)เจ้าหญิงแมรี (22 เมษายน พ.ศ. 2319 - 30 เมษายน พ.ศ. 2400)
เจ้าหญิงโซเฟีย (โซเฟีย มาธิลดา; 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2320 - 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2391)
เจ้าชายอ็อคเตเวียส (23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2322 - 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2326)
เจ้าชายอัลเฟรด (22 กันยายน พ.ศ. 2323 - 20 สิงหาคม พ.ศ. 2326)
เจ้าหญิงอาเมเลีย (7 สิงหาคม พ.ศ. 2326 - พฤศจิกายน พ.ศ. 2353)
เทมิสโต
เทมิสโต (; ออกเสียง: /θɨmɪstoʊ/ จากภาษากรีก: "Θεμιστώ") หรือเรียกว่า จูปิเตอร์ XVIII เป็นดาวบริวารขนาดเล็กรูปร่างไม่สมส่วนของดาวพฤหัสบดี ถูกค้นพบในปี ค.ศ. 1975 แต่หลังจากนั้นกลับตรวจไม่พบวัตถุชิ้นนี้ จนกระทั่งมาพบอีกทีเมื่อ ค.ศ. 2000
ปริญญา เจริญผล
ปริญญา เจริญผล หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ น้องตุ้ม เกิดเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2524 ที่จังหวัดเชียงใหม่ เป็นสาวประเภทสอง อดีตแชมเปียนมวยไทยที่ใช้ชื่อในการชกมวยว่า ปริญญา เกียรติบุษบา ยังเป็นนักแสดงและนางแบบ ชีวิตและเรื่องราวของเธอยังได้รับนำสร้างเป็นภาพยนตร์เรื่อง "บิวตี้ฟูล บ๊อกเซอร์"
ปริญญา เกียรติบุษบาเริ่มมีชื่อเสียงในช่วงประมาณ พ.ศ. 2541 เมื่อได้เป็นแชมเปียนที่สนามมวยเวทีลุมพินี ในฐานะที่เป็นนักมวยกะเทย แต่งหน้าทาปาก และแสดงออกต่อสื่อว่าต้องการชกมวยเพื่อหาเงินเป็นค่าใช้จ่ายในการผ่าตัดแปลงเพศ เธอได้รับการผ่าตัดเมื่อ พ.ศ. 2541
ในปี พ.ศ. 2549 เธอได้กลับมาชกมวยใหม่อีกครั้ง ใช้ชื่อในการชกว่า น้องตุ้ม แฟร์เท็กซ์
ปัจจุบัน ได้เป็นครูสอนมวยไทยที่อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ โดยสอนให้แก่ทั้งชาวไทย ชาวต่างประเทศ และเด็กเยาวชน
เกศริน เอกธวัชกุล
เกศริน เอกธวัชกุล เกิดเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2524 เป็นนักแสดงชาวไทย ครูสอนเต้น ยังเป็นอดีตนักเทควันโด้ทีมชาติ จบการศึกษาระดับอุดมศึกษาจากคณะสังคมศาสตร์ เอกรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์จบโทMBA จากสถาบันเทคโนโลยีอโยธยา จบธรรมศึกษาชั้นเอกวัดธรรมมงคล ]เป็นอดีตนักกีฬาเทควันโดทีมชาติ นักเต้นและสตั้นท์หญิง เข้าสู่วงการโดยการประกวดไทยซูเปอร์โมเดล 2002 (เข้ารอบ 10 คนสุดท้าย) จากนั้นจึงมีผลงานแสดงในโฆษณาและละคร รวมถึงผลงานแสดงภาพยนตร์ด้วย
ม่อนพระพุทธบาทสี่รอยบ้านนาตารอด
ม่อนพระพุทธบาทสี่รอย ตั้งอยู่ที่ยอดม่อนภูเขาสูงกลางป่าชุมชนบ้านนาตารอด หมู่ที่ 9 ตำบลหาดงิ้ว อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์ มีบรรยากาศโดยรอบเงียบสงบ เหมาะแก่การปฏิบัติธรรม
ม่อนพระพุทธบาทสี่รอยบ้านนาตารอด เป็นรอยพระพุทธบาทขนาดใหญ่ และเป็นพระพุทธบาทที่มีความสำคัญหนึ่งใน 6 แห่ง ของจังหวัดอุตรดิตถ์ พระพุทธบาทบ้านนาตารอด เป็นรูปรอยพระพุทธบาทซ้อน 4 ชั้น สร้างขึ้นเพื่อเป็นเครื่องหมายของพระพุทธเจ้า 4 พระองค์ในภัทรกัลป์นี้
ไม่ปรากฏหลักฐานว่าพระพุทธบาทสี่รอยบ้านนาตารอดสร้างขึ้นในสมัยใด สันนิษฐานว่าเดิมมีแผ่นหินพระพุทธบาทสลักอยู่ ปัจจุบันได้มีการเทคอนกรีตทับรอยพระพุทธบาทเดิมไว้เพื่อป้องกันการสูญหาย และมีการสร้างอาคารขึ้นคลุมพระพุทธบาทไว้
โดยรอบอาคารพระพุทธบาท มีที่พักสงฆ์และศาลาขนาดเล็กที่สร้างมาตั้งแต่สมัยก่อน พ.ศ. 2500 โดยพระครูนิกรธรรมรักษ์ (ไซร้) เจ้าอาวาสวัดช่องลม เกจิอาจารย์ใหญ่แห่งเมืองอุตรดิตถ์ในสมัยนั้น รวมทั้งพระพุทธรูปขนาดใหญ่หน้าตัก 5 เมตร นามว่าหลวงพ่อมงคลนิมิตร ที่สร้างขึ้นโดย พระครูนิกรธรรมรักษ์ด้่วย
ปัจจุบันม่อนพระพุทธบาทสี่รอย มีพระสงฆ์เวียนเข้ามาปักกรดปฏิบัติธรรมบ้าง ยังไม่ได้ตั้งเป็นสำนักสงฆ์แต่อย่างใด
ต้นส้มแสนรัก
ต้นส้มแสนรัก (; ) เป็นวรรณกรรมเยาวชนที่เขียนโดยโจเซ่ วาสคอนเซลอส นักเขียนชาวบราซิล ตีพิมพ์ครั้งแรกเป็นภาษาโปรตุเกสเมื่อ ค.ศ. 1968 แปลเป็นภาษาต่าง ๆ 32 ภาษา ตีพิมพ์ใน 19 ประเทศทั่วโลก และใช้เป็นหนังสืออ่านนอกเวลาสำหรับเยาวชน และดัดแปลงเป็นภาพยนตร์โทรทัศน์ ภาพยนตร์ และแอนิเมชันหลายครั้ง
นวนิยายกล่าวถึงเด็กชายชื่อ เซเซ่ ที่มีมุมมองต่อสิ่งรอบตัวในแบบใสบริสุทธิ์ ไร้เดียงสา ทั้งที่ครอบครัวมีชีวิตอยู่อย่างยากไร้
ต้นส้มแสนรักฉบับภาษาไทย ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2522 โดยสำนักพิมพ์ดวงกมล แปลโดยมัทนี เกษกมล มีสุชาติ สวัสดิ์ศรีเป็นบรรณาธิการ อีกสำนวนหนึ่ง แปลโดยสมบัติ เครือทอง สำหรับฉบับแปลภาษาอังกฤษใช้ชื่อว่า "My Sweet Orange Tree" ตีพิมพ์เมื่อ ค.ศ. 1971 นวนิยายภาคต่อ ชื่อ Vamos Aquecer o Sol ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อปี 1974 ส่วนฉบับภาษาไทยใช้ชื่อว่า ต้นส้มแสนรัก ภาค 2 ตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2538 โดยสำนักพิมพ์ประพันธ์สาส์น แปลโดย สมบัติ เครือทอง
ฟีโอนา แกรแฮม
ซายูกิ () เกิดที่เมลเบิร์น, ออสเตรเลีย ทำงานเป็นเกอิชาในประเทศญี่ปุ่น เธอยังเป็นนักมานุษยวิทยา, ผู้ผลิตและผู้กำกับภาพยนตร์สารดคี รวมทั้งทำงานที่สถานีโทรทัศน์เอ็นเอชเค, เนชั่นแนลจีโอกราฟิกแชนแนล , แชนแนล 4 และ บีบีซี หลังจากที่ได้รับการฝึกอบรมในสำนักเกอิชาเป็นเวลาหนึ่งปี ในปี พ.ศ. 2550 ซายูกิก็ได้กลายเป็นเกอิชาเต็มตัวในย่านอาซาคุซะ, กรุงโตเกียว และเป็นเกอิชาชาวตะวันตกคนแรกในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น ซายูกิได้รับการฝึกฝนศิลปะหลากหลายแขนง ได้แก่ การเล่นดนตรี, การขับร้อง, การเต้นรำ, การชงชารวมทั้งเรื่องบทกวีและวรรณคดี และสิ่งที่ซายูกิชำนาญมากที่สุดก็คือขลุ่ยญี่ปุ่นที่ชื่อว่า "“โยะโกะบุเอะ”" (Yokobue) ซายูกิจบการศึกษาปริญญาตรีสาขามานุษยวิทยาจากมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด และปริญญาโทจากมหาวิทยาลัยเดียวกัน ซายูกิยังเป็นอาจารย์ในมหาวิทยาลัยเคโอหนึ่งในมหาลัยที่มีชื่อเสียงของญี่ปุ่นแล้วยังเคยทำงานในบริษัทญี่ปุ่น เช่น โตเกียวไนท์เวิร์ลด์ (Tokyo’s night world) และนักกีฬาญี่ปุ่น รวมทั้งแอนิเมชัน
หนังสือของซายูกิ "“Inside the flower and willow world”" โดยสำนักพิมพ์แพนแมคมิลแลนในประเทศออสเตรเลีย ซึ่งเป็นหนังสือสารคดีเกี่ยวกับโลกของเกอิชา
นางอุตตรา (มหาภารตะ)
นางอุตตรา เป็นตัวละครในมหาภารตะ เป็นพระธิดาของท้าววิราฏแห่งมัสตยะ และเป็นชายาของเจ้าชายอภิมันยุ มีโอรสด้วยกันคือ เจ้าชายปริกษิต
ราชวงศ์ปาณฑพ
ในเรื่องมหาภารตะ ปาณฑพ(ปาน-ดบ) เป็นกลุ่มพี่น้อง 5 คน ที่สืบเชื้อสายจากท้าวปาณฑุ ประสูติจากพระนางกุนตีและพระนางมาทรี ที่ร่ายเวทมนตร์อัญเชิญเทพมาประทานโอรส
สมบัติแบร์ตูวีล
สมบัติแบร์ตูวีล () เป็นเครื่องเงินโรมันที่ขุดพบระหว่างการไถนาที่หมู่บ้านวีเลอเรที่เมืองแบร์ตูวีลในจังหวัดเออร์ แคว้นโอต-นอร์ม็องดี ทางตอนเหนือของประเทศฝรั่งเศสในเดือนมีนาคมปี ค.ศ. 1830 สมบัติได้รับการซื้อเมื่อพบเป็นจำนวนเงินเพียง 15,000 ฟรังก์ ในปัจจุบันสมบัติแบร์ตูวีลได้รับการรักษาไว้ที่แผนกเหรียญตรา, หอสมุดแห่งชาติแห่งประเทศฝรั่งเศสในกรุงปารีสในประเทศฝรั่งเศส
สมบัติแบร์ตูวีลพบเมื่อคันไถไปชนเอากับกระเบื้องโรมันซึ่งเมื่อร่อนขึ้นมาก็ได้พบสมบัติของเทวสถานที่ได้รีบทำการฝังเพียง 20 เซนติเมตรจากผิวดินปัจจุบัน สมบัติดังกล่าวเป็นของเทวสถานที่อุทิศให้แก่เทพเมอร์คิวรีผู้ที่จูเลียส ซีซาร์ระบุว่าเป็นเทพองค์สำคัญของกอล
สมบัติแบร์ตูวีลเครื่องเงินและโลหะอื่นๆ หลายประเภท หลายคุณสมบัติ และ หลายช่วงเวลาราวระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 1 จนถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 2 สมบัติแบร์ตูวีลเป็นเพียงหนึ่งในสามที่ทราบแน่นอนว่าเป็นสมบัติของเพกันที่พบในกอลและบริทาเนีย สมบัติดังกล่าวได้รับการฝังไว้ราวปลายคริสต์ศตวรรษที่ 2 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 3 ที่รวมทั้งเหยือกเงินที่ทำในอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 1 ด้วย
สมบัติแบร์ตูวีลประกอบด้วยสิ่งต่างรวมทั้งสิ้น 93 ชิ้น บางชิ้นก็เป็นหูหรือชิ้นส่วนที่แยกจากตัวภาชนะ ที่มีน้ำหนักรวมทั้งสิ้นด้วยกัน 25 กิโลกรัม สิ่งของส่วนใหญ่เป็นชามคุ่ม, ถ้วย และ เหยือก แต่ก็รวม "ภาชนะ phiale" ที่ใช้สำหรับการสังเวยด้วยการเทเครื่องดื่ม และรูปปั้นเทพเมอร์คิวรีเล็กอีกสองชิ้น ชิ้นใหญ่สูง 60 เซนติเมตร และรูปปั้นครึ่งตัวของเทพีที่อาจจะเป็นเทพีมาเอียที่สันนิษฐานโดยรูธ ลีดเดอร์-นิวบีย์ ผู้ให้ความเห็นโดยทั่วไปอีกว่า "ลัทธินิยมอาจาจจะเป็นแบบโรมันที่นำมาจากเทพเคลต์" ซึ่งในกรณีนี้นิมฟ์ที่เกี่ยวข้องกับเทพเมอร์คิวรีของกอลก็จะมีน่าจะมีชื่อเป็นภาษากอล ชามสี่ใบมีสัญลักษณ์และคำจารึกที่เกี่ยวกับเทพเมอร์คิวรี, ""votum solvit libens merito"". ภาชนะอีก 9 ใบเป็นเครื่องใช้ที่ทำด้วยเงินชั้นดีสำหรับบ้านเรือนจากคริสต์ศตวรรษที่ 1 ที่มีสัญลักษณ์ที่เชื่อมโยงกับไดโอนิซัสที่เป็นสิ่งอุทิศของคิว. โดมิเชียส ทูทัส ที่รวมทั้งถ้วยสำหรับดื่มคู่หนึ่ง ("scyphi") ที่มีภาพ ไดโอนิซัสของเซนทอร์s และเหยือกไวน์อีกคู่หนึ่ง
การขุดค้นในบริเวณที่พบสมบัติระหว่างปี ค.ศ. 1861 ถึง ปี ค.ศ. 1862 และในปี ค.ศ. 1986 พบโรงละครกอล-โรมัน และเทวสถานที่อาจจะเป็นสถานที่ที่เป็นที่อุทิศของสิ่งที่พบ
งานนิทรรศการโลก
งานนิทรรศการโลก () บ้างก็เรียก มหกรรมนานาชาติ () เป็นชื่อของงานนิทรรศการระดับโลก งานมหกรรมโลกอยู่ภายใต้การจัดการขององค์การนิทรรศการนานาชาติ (BIE) ซึ่งเป็นองค์กรที่รับรองสิทธิการจัดนิทรรศการนานาชาติ งานนิทรรศการโลกจัดขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1851 ที่กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร
ระหว่างปีค.ศ. 1939–1987 งานเอ็กซ์โปมีจุดมุ่งหมายเพียงเพื่อแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมกันเท่านั้น ไม่ได้มีสเกลงานมโหฬารอย่างเช่นปัจจุบันนี้ เปลี่ยนภาพของงานเอ็กซ์โปไปอย่างสิ้นเชิง งานเอ็กซ์โปหลังงานปี 1988 แต่ละประเทศได้หันมามองงานเอ็กซ์โปเป็นเครื่องมือในการส่งเสริมภาพลักษณ์ของตนเองในระดับสากล
สิ่งที่น่าสนใจในงานนิทรรศการคือพาวิเลียนของประเทศต่างๆทั่วโลกที่เข้าร่วมงานนี้ แต่ละประเทศก็จะนำสิ่งที่น่าสนใจและวัฒนธรรมของประเทศตนนำมาแสดงโชว์ในโอกาสนี้
งานนิทรรศการโลก ถูกแบ่งออกเป็น 3 ประเภท ดังนี้
งานมหกรรมพืชสวนก็เช่นเดียวกัน ที่จะต้องได้รับรองมาตรฐานจาก องค์การนิทรรศการนานาชาติ (BIE)
สงครามแดนสนธยา
ดูรารารา!! () เป็นไลท์โนเวลของญี่ปุ่น แต่งโดย เรียวโงะ นาริตะ วาดภาพประกอบโดย สุซุฮิโตะ ยาสุดะ เริ่มตีพิมพ์ตั้งแต่เดือนเมษายน พ.ศ. 2547 โดย ASCII Media Works ปัจจุบันออกมาแล้ว 9 เล่ม ต่อมาได้รับการดัดแปลงเป็นหนังสือการ์ตูนในปี พ.ศ. 2552 และอนิเมะในปี พ.ศ. 2553
ท่ามกลางเมืองอิเคบุคุโระที่แสนจะวุ่นวาย มีความลับและตำนาน เด็กหนุ่ม มิคาโดะ ผู้ที่เดินทางมายังอิเคบุคุโระเพื่อศึกษาต่อ และเริ่มได้รับการเปิดเผยความต้องการของตัวตนของเขากับตัวตนของคนรอบข้างมากมาย ทั้งซับซ้อนและวุ่นวาย หญิงสาวไร้หัว เซลตี้ ที่ตามหา หัวของตัวเองเพื่อนำตัวตนเดิมกลับมา ชินระ ผู้กำชะตาของเซลตี้และองค์กรลับที่มีชินระดำเนินงานอยู่เบื้องหลังความลับและความแตกต่างของผุ้คน มิคาโดะผู้มีอดีตกับกลุ่มแกนนำของอิเคบุคุโระ ไซมอน ผู้ต่อกรกับ ชิสึโอะ เพื่อห้ามต่อสู้กับ อิซายะ อังริผู้อยู่เหนือกฎเกณฑ์และเป็นเงื่อนงำสูงสุดของจุดเชื่อมแห่งเหตุการณ์เริ่มออกอากาศตั้งแต่วันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2553 ทางสถานี MBS -TBS Brain's Base ซึ่งทีมงานสร้างส่วนใหญ่ล้วนเป็นทีมเดียวกับที่สร้างเรื่องบัคคาโน!ในปี พ.ศ. 2550
ทีโอพี (นักร้อง)
ท็อป () หรือในชื่อจริง ชเว ซึงฮย็อน () เป็นนักร้อง นักแต่งเพลงและนักแสดงชาวเกาหลีใต้ ท็อปเป็นหนึ่งในสมาชิกของวงบิ๊กแบง สังกัดค่ายวายจีเอ็นเตอร์เทนเมนต์ () เป็นนักร้องที่มีอายุมากที่สุดภายในวง ทำหน้าที่เป็นคนร้องแร็ปคู่กับจี-ดรากอนในโทนเสียงต่ำ ท็อปมีความสามารถในการทำเพลงบีทบอกซ์ ก่อนหน้านี้ท็อปเคยร้องเพลงใต้ดินโดยใช้ชื่อว่าเทมโป คู่กับศิลปินรุ่นพี่ชื่อเอ็นบีเค ซึ่งภายหลังท็อปถูกชักชวนให้มาเดบิวท์ในรายการบิ๊กแบงดอคคิวเมนทารี่ () ผ่านทางสถานีโทรทัศน์กอมทีวี () ร่วมกับสมาชิกบิ๊กแบงโปรเจกต์ ประกอบด้วย จี-ดรากอน, แทยัง, แดซอง, ซึงริ
ท็อป เกิดเมื่อวันพุธ ที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2530(1987) 
มีชื่อจริงคือ ชเว-ซึง-ฮย็อน () เป็นบุตรชายคนเล็กของครอบครัว พ่อของท็อปทำงานเกี่ยวกับราชการในประเทศ ท็อปเป็นคนชอบการร้องเพลงแร็ป และบีทบอกซ์เป็นชีวิตจิตใจมาตั้งแต่เด็ก ปัจจุบันเปิดกิจการและทำธุรกิจส่วนตัวอยู่ที่ฮงแด ชื่อร้าน Top furniture Concept:Sexy
ท็อป เกิดมาในครอบครัวที่อบอุ่นท่ามกลางความรักของทุกคน (พ่อ แม่ และพี่สาว) ท็อปรักการสะสมของเล่นเหมือนเด็กชายเกาหลีทั่วไป ชอบรับประทานขนมหวานและไอศกรีม เพราะเหตุนี้เองจึงทำให้ท็อปเป็นเด็กที่มีลักษณะอ้วนท้วนสมบูรณ์ ท็อปใฝ่ฝันเป็นศิลปินในสังกัดค่ายวายจีเอนเตอร์เทนเมนต์ แต่ต้องผิดหวังในการเดบิวท์ครั้งแรกเพราะน้ำหนักและบุคลิกภาพโดยรวมที่ดูตัวใหญ่มากเกินไป จนเป็นเหตุให้ท็อปพยายามที่จะลดน้ำหนักตัวเองลง หกเดือนหลังจากนั้น ท็อปจึงได้รับการตอบกลับจากค่ายวายจีเอนเตอร์เทนเมนต์ เพื่อเดบิวท์เป็นสมาชิกวงบิ๊กแบง
ระหว่างที่ท็อปเรียนอยู่ช่วงมัธยมศึกษาตอนปลาย เคยทำงานเป็นนักร้องเพลงแร็ปใต้ดินอิสระที่ร้องเพลงในคลับและงานสังสรรค์ทั่วไป ชื่อของเขาคือเทมโป () เขาเริ่มเป็นที่รู้จักจากเวทีการแข่งขันดวลแร็ปในงาน "KBS I like Radio" เมื่อปี พ.ศ. 2546 และนอกจากนี้ ยังเคยออกเพลงใต้ดินร่วมกับศิลปินรุ่นพี่ที่ชื่อเอนบีเค ในบทเพลง "Buckwild" เมื่อ พ.ศ. 2548 โดยออกเพียงแค่ฟอร์แมตเอ็มพีสามในสมัยนั้น
หลังจากผ่านการเดบิวท์ ท็อปเป็นศิลปินในสังกัดวายจีเอนเตอร์เทนเมนท์อย่างเต็มตัว ท็อปได้รับฉายาจากเซเว่นว่า ที.โอ.พี. ซึ่งมาจากคำว่าท็อปในภาษา หมายถึงตำแหน่งสูงสุดหรือสุดยอดแห่งการแร็ป ท็อปภูมิใจกับชื่อนี้ และถูกเรียกมาตลอดจากรุ่นพี่ทีมงานในค่าย
ท็อป ศึกษาอยู่ที่ Seoul ART College Majoring in Musical และในปี พ.ศ. 2550 ท็อปได้ยื่นใบสมัครเข้ามหาวิทยาลัย Dangook ในสาขาการแสดงและภาพยนตร์ เพียงแค่รูปถ่ายใบสมัคร ทำให้ท็อปได้รับความสนใจเป็นอย่างมากในหมู่ชาวอินเทอร์เน็ต ผิวที่ดูเนียนสวยเหมือนผู้หญิง ทำให้ได้รับคำชมว่าเป็นบุคคลที่ดูดี นอกจากนี้ท็อปยังได้รับผลโหวตว่าเป็นบุคคลไอดอลที่มีคนอยากเป็นแฟนมากที่สุดสำหรับนักศึกษามหาวิทยาลัยเกาหลีอีกด้วย
ไฮเมเลีย (ดาวบริวาร)
ไฮเมเลีย (; ออกเสียง: /haɪmeɪliə/ หรือ /hɪmɑːliə/ ในภาษากรีก: "Ιμαλíα") เป็นดาวบริวารที่ใหญ่ที่สุดในกลุ่มดาวบริวารผิดปกติของดาวพฤหัสบดี และเป็นดาวบริวารที่มีขนาดใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 6 ของดาวพฤหัสบดีทั้งหมด ถูกค้นพบโดย Charles Dillon Perrine ที่หอดูดาวเลีย เมื่อวันที่ 3 ธันวาคม 1904 และตั้งชื่อตาม ผีสางเทวดา Himalia ที่เจาะสามบุตรของ Zeus (เทียบเท่ากรีกของดาวพฤหัสบดี)
ไฮมีเลียปรากฏเป็นกลาง (สีเทา) เช่นเดียวกับดาวบริวารอื่นของกลุ่มที่มี ดัชนีสี BV = 0.62, VR = 0.4, คล้ายกับ C - type ดาวเคราะห์น้อย .[11]วัดโดย แคส ยืนยันไม่มีรูป คลื่น ที่มีการดูดซึมเล็กน้อยที่ 3 ไมครอนซึ่งสามารถ แสดงสถานะของน้ำ
อุดร ฐาปโนสถ
อุดร ฐาปโนสถ หรือนามปากกา คนเดิม เป็นนักหนังสือพิมพ์ นักเขียน นักแปล และคอลัมนิสต์นิตยสาร มีชื่อเสียงจากคอลัมน์ "ริมสวน" ในนิตยสารลลนา ในยุคที่สุวรรณี สุคนธา เป็นบรรณาธิการ
อุดรเป็นนักแปลที่เชี่ยวชาญภาษารัสเซีย และมีผลงานเขียนคอลัมน์เกี่ยวกับสุขภาพ จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยศิลปากร ทำงานเป็นนักหนังสือพิมพ์ แล้วได้ย้ายไปทำงานอยู่ที่ประเทศรัสเซีย ทำงานที่สถานีวิทยุเสียงมอสโคว์ ภาคภาษาไทย สมรสกับ เจือจันทร์ ฐาปโนสถ นักแปล มีบุตรธิดา 9 คน และมีผลงานเขียนคอลัมน์เกี่ยวกับสุขภาพ
อุดร ฐาปโนสถ เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็ง เมื่อ พ.ศ. 2544
พินิจ จารุสมบัติ
พินิจ จารุสมบัติ กรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิของมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ อดีตรองนายกรัฐมนตรี อดีตเลขานุการรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี (พลเอก สุจินดา คราประยูร) อดีตหัวหน้าพรรคเสรีธรรม เคยร่วมต่อสู้กับพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย ช่วงหลังเหตุการณ์ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519 โดยใช้ชื่อจัดตั้งว่า สหายพนัส ปัจจุบันเป็นแกนนำกลุ่มวังพญานาค พรรคชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน
พินิจ จารุสมบัติ เกิดเมื่อวันที่ ที่จังหวัดฉะเชิงเทรา เรียนชั้นประถมที่ "โรงเรียนวัดกระทุ่ม" อ.บ้านโพธิ์ แถวบ้าน พอชั้นมัธยมจึงย้ายไปที่ "เซนต์หลุยส์" โรงเรียนในตัวเมืองแปดริ้ว สำเร็จการศึกษาจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง มีพี่น้องคือ ปราณี จารุสมบัติ และ พิทักษ์ จารุสมบัติ
ในปี พ.ศ. 2515 ระหว่างกำลังศึกษาอยู่ที่มหาวิทยาลัยรามคำแหง ได้ร่วมจัดตั้งกลุ่มพระร่วง และได้รับการเลือกตั้งเป็นนายกองค์การนักศึกษามหาวิทยาลัยรามคำแหง แต่ได้ทำหน้าที่บริหารงานเพียง 15 วัน ก็ได้รับคำสั่งให้พ้นจากตำแหน่ง เนื่องจากกระทำการอันไม่เหมาะสม คือ การทำหนังสือขอความเป็นธรรมให้อาจารย์ที่ถูกสั่งให้ออก
ในเหตุการณ์ 14 ตุลา นายพินิจ จารุสมบัติ ได้รับการเลือกตั้งเป็น รองเลขาธิการศูนย์กลางนิสิตนักศึกษาแห่งประเทศไทย ฝ่ายการเมือง มีบทบาทในการเปิดโปงกรณีถีบลงเขาเผาลงถังแดง และเหมืองเท็มโก้ ระหว่างปี พ.ศ. 2517 - 2518
พินิจ จารุสมบัติ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดหนองคาย เมื่อปี พ.ศ. 2535 สังกัดพรรคสามัคคีธรรม ในวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2535 ได้รับแต่งตั้งเป็นเลขานุการรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาล พลเอก สุจินดา คราประยูร ต่อมาภายหลังเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ จึงได้เป็นแกนนำในการจัดตั้งพรรคเสรีธรรม ร่วมกับ ดร.อาทิตย์ อุไรรัตน์ หัวหน้าพรรค และนายพินิจ จารุสมบัติ ดำรงตำแหน่ง หัวหน้าพรรคเสรีธรรม ในระหว่างปี พ.ศ. 2539 - พ.ศ. 2543 หลังจากนั้นจึงย้ายมาสังกัดพรรคไทยรักไทย ในปี พ.ศ. 2544 และได้รับตำแหน่ง รองหัวหน้าพรรคไทยรักไทย
ในการทำงานการเมืองยังได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีหลายตำแหน่ง ได้แก่ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม กระทรวงมหาดไทย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี และรองนายกรัฐมนตรี ต่อมาในปี พ.ศ. 2550 ได้ถูกตัดสิทธิทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทยซึ่งถูกยุบในคดียุบพรรคการเมือง พ.ศ. 2549
ในการจัดตั้งของรัฐบาลซึ่งนำโดยพรรคประชาธิปัตย์ ในช่วงปลายปี พ.ศ. 2551 นายพินิจ จารุสมบัติ เป็นบุคคลหนึ่งที่มีบทบาทสำคัญในการนำสมาชิกในกลุ่มวังพญานาค พรรคเพื่อแผ่นดิน ให้การสนับสนุนนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ เป็นนายกรัฐมนตรี และเป็นหนึ่งในสามบุคคลที่มีบทบาทสำคัญ ในนาม "3พี" (ไพโรจน์ สุวรรณฉวี พินิจ จารุสมบัติ และปรีชา เลาหพงศ์ชนะ) กระทั่งในปี พ.ศ. 2554 จึงได้เข้าร่วมกับสุวัจน์ ลิปตพัลลภ ในการสนับสนุนพรรคชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน
มัทนี เกษกมล
มัทนี เกษกมล (พ.ศ. 2498 - พ.ศ. 2548) นักแปลและนักเขียนชาวไทย มีชื่อเสียงจากผลงานแปลวรรณกรรมเรื่อง ต้นส้มแสนรัก จากเรื่อง Meu Pé de Laranja Lima ของโจเซ่ วาสคอนเซลอส นักเขียนชาวบราซิล, เรื่อง ไม้เท้า จากเรื่อง The Walking Stick ของวินสตัน แกรห์ม นักเขียนชาวอังกฤษ, ความสุขแห่งชีวิต จากเรื่อง The Human Comedy ของวิลเลียม ซาโรยัน นักเขียนชาวอเมริกัน และ การผจญภัยของมิรุกับเพื่อนพ้อง จากเรื่อง The Adventures of Neznaika and His Friends, The Adventures of Dunno and His Friends ของนิโคไล นอซอฟ นักเขียนชาวอังกฤษ
มัทนี เกษกมล เป็นชาวจังหวัดชลบุรี ศึกษาที่คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย แต่เรียนไม่จบ และพ้นสภาพนิสิตเมื่อ พ.ศ. 2520 จากนั้นได้เริ่มแปลหนังสือ ตีพิมพ์เป็นตอนๆ ในนิตยสารลลนา
สตาร์เอนเตอร์เทนเมนต์อวอร์ดส 2009 ครั้งที่ 8
สตาร์เอนเตอร์เทนเมนต์อวอร์ดส 2009 ครั้งที่ 8 () คืองานจัดประกาศผลรางวัลผลงานบันเทิงยอดเยี่ยม ประจำปีพุทธศักราช 2552 จัดขึ้นที่โรงภาพยนตร์เอ็มแม็กซ์ เธียเตอร์ เอสพลานาด งามวงศ์วาน-แคราย ถนนรัตนาธิเบศร์ จังหวัดนนทบุรี โดย สมาคมนักข่าวบันเทิงแห่งประเทศไทย ในวันอาทิตย์ที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 โดยเป็นครั้งแรกที่ย้ายสถานีโทรทัศน์ที่ถ่ายทอดงานจาก สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 เป็นทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
แยกเฉลิมเผ่า
แยกเฉลิมเผ่า () เป็นทางแยกหนึ่ง ในพื้นที่แขวงปทุมวัน เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร เป็นสามแยกที่เป็นทางตัดกันระหว่างถนนพระราม 1 กับถนนอังรีดูนังต์
โดยชื่อ "เฉลิมเผ่า" มาจากชื่อของสะพานเฉลิมเผ่า 52 ซึ่งเป็นหนึ่งใน 17 สะพานชุดเฉลิม ที่สร้างขึ้นในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงเจริญพระชนมพรรษาครบในแต่ละปี โดยสะพานเฉลิมเผ่านั้นสร้างขึ้นเพื่อข้ามคลองอรชร อันเป็นคลองที่อยู่ระหว่างคลองบางกะปิจนถึงคลองหัวลำโพง เป็นสะพานที่สร้างขึ้นใหม่แทนสะพานไม้ที่เก่าและชำรุดไป เปิดใช้เมื่อปลายปี พ.ศ. 2448 แต่เมื่อมีการสร้างถนนอังรีดูนังต์ก็ได้มีถมคลองเพื่อสร้างถนน ซึ่งที่ตั้งของสะพานเฉลิมเผ่าบริเวณอยู่ระหว่างด้านข้างสยามพารากอนกับวัดปทุมวนาราม ในปัจจุบัน ซึ่งเมื่อปี พ.ศ. 2506 ได้มีการบูรณะขึ้นอีกครั้ง แต่ปัจจุบันเหลือเพียงซากป้ายชื่อสะพานเท่านั้นจากการรื้อถอนตัวสะพานออกเพื่อสร้างถนนพระราม 1
แยกปทุมวัน
แยกปทุมวัน () เป็นสี่แยกในพื้นที่แขวงวังใหม่และแขวงปทุมวัน เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร เป็นจุดตัดของถนนพระรามที่ 1 และถนนพญาไทแยกปทุมวัน เป็นหนึ่งในสถานที่ ๆ ทางกลุ่มคณะกรรมการประชาชนเพื่อการเปลี่ยนแปลงประเทศไทยให้เป็นประชาธิปไตยที่สมบูรณ์อันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข (กปปส.) ใช้เป็นจุดชุมนุมระหว่างวันที่ 13 มกราคม–2 มีนาคม พ.ศ. 2557 หลังจากที่ทางกลุ่มได้ทำการ "ชัตดาวน์บางกอก" หรือ "ปิดกรุงเทพฯ" อันเป็นหนึ่งในมาตราการการชุมนุมที่ปิดทางแยกหรือถนนสายสำคัญของกรุงเทพมหานครทั้งหมด 7 แห่ง โดยที่แยกปทุมวันนี้เป็นจุดที่ใหญ่สุดและเป็นจุดหลัก
อารีย์ วงศ์อารยะ
อารีย์ วงศ์อารยะ เป็นอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ อดีตปลัดกระทรวงมหาดไทย และอดีตผู้ว่าราชการจังหวัดสตูล สระบุรี ปราจีนบุรี สุพรรณบุรี
นายอารีย์ วงศ์อารยะ เกิดเมื่อวันที่ สมรสกับนางสุมนา วงศ์อารยะ มีบุตรธิดา 3 คน คือ นายเอกพจน์ วงศ์อารยะ นางสาวอภิรดี วงศ์อารยะ และนางสาวนวรัตน์ วงศ์อารยะ
สำเร็จการศึกษา มัธยมศึกษาจาก โรงเรียนอัสสัมชัญ สำเร็จการศึกษารัฐศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาการปกครอง จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ระดับปริญญาโท M.S. (Community Development) มหาวิทยาลัยแห่งประเทศฟิลิปปินส์ และ M.S. (Public Administration) มหาวิทยาลัยแห่งรัฐมิสซูรี่ ประเทศสหรัฐอเมริกา
นายอารีย์ วงศ์อารยะ รับราชการในสังกัดกระทรวงมหาดไทย จนกระทั่งได้ดำรงตำแหน่งสำคัญหลายตำแหน่ง อาทิ ผู้ว่าราชการจังหวัดสตูล สระบุรี ปราจีนบุรี สุพรรณบุรี รองปลัดกระทรวงมหาดไทย อธิบดีกรมที่ดิน และปลัดกระทรวงมหาดไทยเป็นตำแหน่งสุดท้าย ก่อนจะเกษียณอายุราชการในปี พ.ศ. 2548
ด้านการเมืองเคยดำรงตำแหน่ง สมาชิกวุฒิสภา เมื่อปี พ.ศ. 2538 และรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในรัฐบาลของพันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร พ.ศ. 2547 ต่อมาในการจัดตั้งรัฐบาลชั่วคราวของพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ จึงได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย และได้ลาออกจาตำแหน่งในเวลาต่อมา เนื่องจากปัญหาการถือครองหุ้นเกินกว่าร้อยละ 5
อารีย์ วงศ์อารยะ ได้รับพระราชทานยศกองอาสารักษาดินแดนเป็น นายกองใหญ่อารีย์ วงศ์อารยะ เมื่อ พ.ศ.2549
เดช บุญ-หลง
ศาสตราจารย์พิเศษเดช บุญ-หลง อดีตรองนายกรัฐมนตรี อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม อดีตเลขาธิการนายกรัฐมนตรี (นายบรรหาร ศิลปอาชา) อดีตที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี (พลเอกสุจินดา คราประยูร)
เกิดเมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2473 ที่จังหวัดนครนายก เป็นบุตรของขุนเจริญราษฎร์บริบาล กับนางเปรี้ยว บุญ-หลง สำเร็จการศึกษาจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2495
หลังจากจบการศึกษา นายเดช บุญ-หลง ได้ประกอบธุรกิจบริษัท อุตสาหกรรมทอผ้าไทย จำกัด และเป็นศาสตราจารย์พิเศษ ประจำวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา ต่อมาในปี พ.ศ. 2532 ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา และได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี (พลเอกสุจินดา คราประยูร)
เข้าสู่แวดวงการเมือง ในปี พ.ศ. 2517 ด้วยการเป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งพรรคชาติไทย โดยมีตำแหน่งเป็นเหรัญญิกพรรค และได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดนครนายก ครั้งแรก ในปี พ.ศ. 2535
ในปี พ.ศ. 2538 ได้รับการแต่งตั้งเป็นเลขาธิการนายกรัฐมนตรี (นายบรรหาร ศิลปอาชา) ต่อจากนั้นในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรชาติไทย และในรัฐบาลของ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ได้รับตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม
ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภา พ.ศ. 2549 นายเดช บุญ-หลง ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดนครนายก ด้วยคะแนน 32,375 คะแนน
นายเดช บุญ-หลง ต้องพักรักษาตัวด้วยโรคลิ่มเลือดอุดตันในสมองเป็นเวลากว่า 4 ปี และถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2553 สิริอายุได้ 80 ปี