hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
โรงเรียนสารสิทธิ์พิทยาลัย
โรงเรียนสารสิทธิ์พิทยาลัย () ตั้งอยู่บนเลขที่ 76 ถนนสารสิทธิ์ฯ ตำบลบ้านโป่ง อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี เป็นโรงเรียนเอกชนขนาดใหญ่ประเภทสามัญศึกษาในเครือคณะซาเลเซียนของคุณพ่อบอสโก สังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน กระทรวงศึกษาธิการ โดยได้รับใบอนุญาตจัดตั้งเมื่อ พ.ศ. 2471 ซึ่งถือเป็นโรงเรียนแห่งแรกของคณะซาเลเซียนในประเทศไทย
เดิมชื่อว่า "โรงเรียนเซนต์โยแซฟบ้านโป่ง" (Saint Joseph College Banpong) ต่อมาในปี พ.ศ 2484 เมื่อจอมพลแปลก พิบูลสงคราม เป็นนายกรัฐมนตรี ได้ชูแนวความคิดชาตินิยมไทยขึ้นมา กระทรวงศึกษาธิการจึงบังคับเปลื่ยนชื่อโรงเรียนให้เป็นภาษาไทยทั้งหมด ดังนั้น โรงเรียนเซนต์โยแซฟบ้านโป่งได้เปลื่ยนชื่อโรงเรียนเป็น "โรงเรียนสารสิทธิ์พิทยาลัย" (Sarasit Phithayalai School) โดยคำว่า สารสิทธิ์ (Sarasit) แผลงมาจากคำว่า ซาเลเซียน (Salesian) อันเป็นชื่อของคณะซาเลเซียนของคุณพ่อบอสโก ซึ่งชื่อนี้ได้รับการประพันธ์มาจาก ศาสตราจารย์ นาวาเอก พระเรี่ยมวิรัชชพากย์ (เรี่ยม ทรรทรานนท์) อดีตเอกอัครราชทูตไทยประจำกรุงปารีสในสมัยนั้น
ปัจจุบัน โรงเรียนสารสิทธิ์พิทยาลัยเปิดรับเฉพาะนักเรียนชาย (โรงเรียนชายล้วน) ตั้งแต่ชั้นเตรียมอนุบาล ถึง มัธยมศึกษาปีที่ 6 ประกอบด้วยกัน 7 หลักสูตร ได้แก่ หลักสูตรสามัญ, หลักสูตรเตรียมอนุบาล, หลักสูตร STEM (IP), หลักสูตร 3 ภาษา (SME), หลักสูตรติวเข้มเพื่อเข้ามหาลัยในฝัน (Uni), หลักสูตรการออกแบบ, และหลักสูตรดนตรี โดยมีทั้งแผนกนักเรียนไป - กลับ และแผนกนักเรียนนักเรียนประจำ
มุ่งเสริมสร้างเยาวชนให้สมบูรณ์แบบตามแนวทางแห่งความจริง ส่งเสริมการพัฒนาความสามารถและศักยภาพในบรรยากาศแห่งอิสรภาพที่รู้จักรับผิดชอบ เพื่อจะได้ร่วมกันสร้างสรรค์สังคมที่มีความยุติธรรม และเทิดทูนศักดิ์ศรีของมนุษย์ยิ่งขึ้น
ผู้เรียนมีความขยัน ศรัทธา ร่าเริง
การอบรมดูแลด้วยระบบป้องกันตามแนวทางของนักบุญยอห์น บอสโก
รูปโล่ห์ : กรอบลายไทย ล้อมด้วยตัวอักษรประดิษฐ์ ส.พ. ซึ่งเป็นตัวอักษรย่อโรงเรียนสารสิทธิ์พิทยาลัย ชื่อที่พระเรี่ยม วิรัชชพากย์ อดีตเอกอัครราชทูตไทยประจำกรุงปารีสเป็นผู้คิดขนานนามให้ เพื่อให้ใกล้เคียงกับคำว่า "ซาเลเซียน"
โล่ห์ : มีความหมายว่า นักเรียนสารสิทธิ์พิทยาลัย ต้องเข้มแข็ง เสียสละ อดทน สมเป็นชายชาตรี เยี่ยมทหารของชาติ
กรอบวงกลม : มีความหมายว่า ต้องเป็นผู้มีระเบียบวินัย มีความรู้ ควบคู่ไปกับคุณธรรม
น้ำเงิน-ขาว คือ สีแห่งขัตติยะดุจท้องฟ้า เป็นสีที่อยู่เบื้องบน แสดงถึงความยิ่งใหญ่ เป็นเครื่องเตือนใจให้นักเรียน เป็นผู้ใฝ่สูงรักศักดิ์ศรีของความเป็นคน และมีจิตใจกว้างขวางเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ ประดุจดังท้องฟ้าที่กว้างใหญ่ไร้อาณาเขต
มีทั้งหมด 8 อาคาร บนเนื้อที่ 12 ไร่ ประกอบด้วย
องคมนตรี
ธุรกิจ
การเมือง
การศึกษากีฬา
บันเทิง
ศาสนา
สำนักข่าวกรมประชาสัมพันธ์
สำนักข่าวกรมประชาสัมพันธ์ ( ชื่อย่อ: NNT) มีที่มาจากการรวบรวมกองข่าวในประเทศ และกองข่าวต่างประเทศ ของกรมประชาสัมพันธ์เข้าด้วยกัน โดยกำหนดสถานะเป็นสำนักข่าวตั้งแต่ปี พ.ศ. 2537 ต่อมาจัดตั้งขึ้นเป็นทางการ เมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2540 ตามพระราชกฤษฎีกาแบ่งส่วนราชการกรมประชาสัมพันธ์ พุทธศักราช 2540 โดยใช้ชื่อว่า "ศูนย์ข่าวเพื่อประชาชน" ทำหน้าที่ผลิตข้อมูลข่าวสารต่างๆ ให้แก่สถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย (สวท.) และสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย (สทท.) เป็นสำคัญ
ต่อมาในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2551 เกิดการแปรรูปองค์กรครั้งใหญ่ โดยแยกสายงานข่าววิทยุ ออกไปเป็นหน่วยงานของ สถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย และแยกสายงานข่าวโทรทัศน์ ออกไปเป็นหน่วยงานของ สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย ส่วนสำนักข่าวแห่งชาติ ยังคงมีหน้าที่ผลิตข้อมูลข่าวสารต่างๆ เพื่อเผยแพร่ทางสื่อประเภทอื่นของกรมประชาสัมพันธ์ เช่นเว็บไซต์สำนักข่าวแห่งชาติ และสถานีโทรทัศน์เอ็นบีทีเวิลด์ เป็นต้น สำนักข่าวกรมประชาสัมพันธ์ ตั้งอยู่อาคารที่ทำการเดิม ของสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย เลขที่ 90-91 ถนนกำแพงเพชร 7 แขวงบางกะปิ เขตห้วยขวาง กรุงเทพมหานคร
ไกอา
ไกอา หรือ เกอา (; จากภาษากรีกโบราณ: ; ภาษากรีกปัจจุบัน: ; หมายความว่า พื้นดิน หรือพื้นโลก) หรือ จีอา () เป็นเทพีองค์แรกของโลกตามตำนานของชาวกรีก ร่างกายของนางคือพื้นพิภพ นามในภาษาละตินของนางคือ เทอร์รา (Terra)
แต่เดิมนั้นในโลกมีเพียงความวุ่นวายและมืดมน นั่นก็คือเคออส ต่อมาไกอาได้ถือกำเนิดขึ้นเป็นพื้นพิภพ พร้อม ๆ กับนิกซ์ผู้เป็นกลางคืน อีรีบุสผู้เป็นความมืด อีรอสหรือกามเทพ และทาร์ทะรัส คุกใต้พิภพ ต่อมาไกอาจึงสร้างอูรานอส หรือท้องฟ้าขึ้นปกคลุมเหนือผืนดิน ปอนตัสหรือทะเล และโอยูเรีย หรือภูเขาขึ้น
ไกอาเป็นเทพีองค์แรกของโลก และเป็นต้นกำเนิดของสรรพสิ่งทั้งปวง ดังนั้นไกอาจึงมีความสำคัญเป็นอย่างมากในด้านการสร้าง นางมีสวามีหลายองค์และให้กำเนิดลูกหลานเป็นเทพ อสุรกาย และภูตพรายต่าง ๆ เป็นจำนวนมาก
ไกอาสมรสกับยูเรนัสและมีลูกหลานดังนี้
เนเมซิส
เนเมซิส () เป็นเทพีแห่งการล้างแค้น ความผิด และกรรมชั่ว ความผิดทั้งหลายสมควรต้องได้รับโทษตอบแทน จึงจะชอบด้วยความยุติธรรม ชาวกรีกและโรมันคิดเช่นนี้ และเห็นว่าความพยาบาทหรือการล้างแค้นอันชอบธรรมก็เป็นกิจที่เทพเจ้าพึงบำเพ็ญต่อมนุษย์เช่นกัน เขาจึงแต่งตั้งเทพีแห่งความพยาบาทหรือการสนองกรรมขึ้นโดยมีนามว่า "เนเมซิส"
เนเมซิสเป็นเทพีสาวที่ออกมาลงโทษคนที่ทำผิดศีลธรรมทำกรรมชั่ว คนที่หยิ่งผยอง หรือคนที่ปฏิเสธพรของเทพเจ้า หรือไม่ก็คนที่เห็นแก่ตัวไม่ยอมเอื้อเฟื้อแก่คนอื่น แต่จะให้ผลตอบแทนที่ดีแก่คนดีและผู้ทรงคุณธรรมทั่วไป และคนที่ต้องการล้างแค้นจึงจะมาให้เทพีเทเมซิสช่วยล้างแค้นให้ด้วย
เนเมซิสเป็นลูกสาวของ นิกซ์ (Nyx) เทพีแห่งรัตติกาล หรือราตรีเขาว่ากันว่าบิดาของเธอคือ โอเชียนัส (Oceanus) เนเมซิสนั้นได้ชื่อว่าสวยพอ ๆ กับ อโฟรไดท์ (Aphrodite) เทพีแห่งความงามและความรัก ความสวยของเธอไปเข้าตาของจอมเทพซุส (Zeus) เข้า แต่เนเมซิสไม่อยากจะไปยุ่งเกี่ยวกับซุส เธอก็เลยแปลงร่างหนีทุกครั้งที่เธอเห็น ซุสเข้ามาใกล้ บางตำราก็บอกว่าสุดท้ายเธอแปลงร่างเป็นห่าน แต่ซุส รู้ทันแปลงร่างเป็นหงส์และจับคู่กับเธอ เนเมซิสวางไข่ไว้ในกอหญ้า 1 ฟอง คนเลี้ยงแกะมาพบไข่ฟองนี้เข้าจึงนำไปถวายพระนางลีดา (Leda) พระองค์เก็บไข่ฟองนั้นเอาไว้ในกล่อง และเมื่อเด็กน้อยฟักออกมาจากไข่ นางลีดาก็ให้ชื่อว่า"เฮเลน"และเลี้ยงดูเด็กคนนั้นเหมือนเป็นบุตรีของตนเอง หนูน้อยเฮเลนคนนี้เมื่อโตขึ้นมาก็คือแม่สาวที่ทำให้เกิดสงครามกรุงทรอย (Trojan War) ขึ้น
บางตำรากล่าวว่า ซุสหลงรักเนเมซิส แต่เมื่อเนเมซิสไม่ยอม พระองค์ก็เลยไปขอความช่วยเหลือจากอโฟรไดท์ ให้อโฟรไดท์แปลงร่างเป็นนกอินทรีเข้าโจมตีตัวเองที่แปลงร่างเป็นหงส์ หงส์ปลอมก็ทำเป็นบินร่อแร่มาหา เนเมซิสใจดีอุ้มหงส์เจ้าเล่ห์เอาไว้ พอเนเมซิสหลับ ซุสในร่างหงส์ก็มีความสัมพันธ์กับเธอ พอเนเมซิสคลอดก็คลอดลูกออกมาเป็นไข่ เทพเฮอร์มีส (Hermes) ก็รีบมาเอาไข่นั้นไปที่เมืองสปาร์ตา (Sparta) แล้วโยนไข่ฟองนั้นไปที่ตักของพระนางลีดา แล้วเฮเลน ก็กระโดดออกมาจากไข่ใบนั้นนั่นเอง (แต่ส่วนใหญ่กล่าวว่าเฮเลนเป็นพระธิดาของพระนางลีดาเอง)
แต่บางตำรากล่าวถึงเนเมซิสแตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง คือบอกว่า รูปลักษณะของเทพีองค์นี้เป็นหญิงที่มีหน้าตาแสดงความเหี้ยมเกรียม ถืองาและล้อเกวียณ บางทีก็มีปีกด้วย แสดงว่าองค์เทพีเนเมซิสจะตามตอบแทนผู้ทำความผิดไปทั่วทุกหนทุกแห่งอย่างไม่ลดละ ไม่ว่าจะเป็นทางน้ำหรือบก ดังที่งาและล้อเกวียณเป็นเครื่องหมายแสดงอยู่
ที่กรุงโรมมีรูปอนุสาวรีย์ของเทพีเนเมซิสประดิษฐานอยู่ในรัฐสภาทีเดียว เมื่อจะประกาศเมื่อจะประกาศศึกต่อศัตรู จะมีพิธีบวงสรวงพระนางก่อน เพื่อให้เป็นที่ปรากฏว่า พวกเขาทำศึกโดยเหตุผลอันชอบธรรมที่สุดเสมอ
Nepenthes attenboroughii
Nepenthes attenboroughii เป็นพืชกินสัตว์ในสกุลหม้อข้าวหม้อแกงลิง ชื่อถูกตั้งเพื่อเป็นเกียรติแก่ เซอร์ เดวิด เอดเทนบอร์ราวฟฮิไอ () พิธีกรสารคดีชื่อดังของบีบีซีในประเทศอังกฤษ ผู้สนใจและกระตือรือร้นต่อสกุลนี้ หม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดนี้มีหม้อทรงระฆังหงายทั้งหม้อล่างและบน แต่หม้อบนแคบกว่า ฝาตั้งขึ้น
ตัวอย่างต้นแบบของ "N. attenboroughii" ถูกเก็บจากยอดเขาวิกเทอร์เรีย (Victoria) ที่เป็นภูเขาแบบอัลตราเมฟิก(ดินลูกรัง) ใจกลางพาลาวัน (Palawan) ในประเทศฟิลิปปินส์
"Nepenthes attenboroughii" ถูกค้นพบโดย เอลาซ์ตแทร์ เอส. โรบินสัน (Alastair S. Robinson) , สทีวาร์ต อาร์. แม็กเฟอร์สัน (Stewart R. McPherson) และ โวล์กเกอร์ บี. ไฮน์ริก (Volker B. Heinrich) ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2007 ระหว่างการสำรวจในระยะเวลาสองเดือนของคณะสำรวจเพื่อบันทึกบัญชีรายชื่อความแตกต่างของหม้อข้าวหม้อแกงลิงที่พบทั่วประเทศฟิลิปปินส์
การพรรณารูปแบบของ "N. attenboroughii" ถูกตีพิมพ์ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2009 ใน "Botanical Journal of the Linnean Society (วารสารพฤกษศาสตร์ของสมาคมลินเนียส) " ตัวอย่างที่ชื่อ "A.S.Rob., S.McPherson & V.Heinrich AR001" ถูกตั้งให้เป็นตัวอย่างต้นแบบแรก และถูกเก็บรักษาไว้ที่หอพรรณไม้ของมหาวิทยาลัยพาลาวัน (PPC) เมืองปูเออร์โต ปรินเซซา (Puerto Princesa)
"Nepenthes attenboroughii" มีลำต้นตั้งตรงจากพื้นหรือเป็นไต่เป็นพุ่มเตี้ย ลำต้นอาจหนาถึง 3.5 ซม. เป็นวงกลมเมื่อตัดขวางและสูงได้ถึง 1.5 ม.
ใบคล้ายกับแผ่นหนังและไร้ก้านหรือเสมือนมีก้าน ใบกระจุกยาว 30 ซม.กว้าง 10 ซม. ส่วนใบในลำต้นเลื้อยไต่ยาว 40 ซม.กว้าง 15 ซม. ใบรูปขอบขนานถึงรูปรี ยอดมนและสอบเรียวสั้นที่ฐาน ก้านใบโอบลำต้นสองในสามของเส้นรอบวงและเป็นครีบ 2-3 ซม.
"Nepenthes attenboroughii" เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงที่มีหม้อขนาดใหญ่ชนิดหนึ่งในสกุล หม้อล่างเปราะและเป็นรูประฆังหงายสูง 30 ซม. กว้าง 16 ซม. สายดิ่งแบนยาว 30-40 ซม. เส้นผ่านสูนย์กลาง 4-9 มม. ทำให้มันคล้ายกับครึ่งวงกลมในภาคตัดขวาง
หม้อบนคล้ายหม้อล่างโดยทั่วไปเป็นรูปกรวยสูง 25 ซม.กว้าง 12 ซม.
"Nepenthes attenboroughii" มีช่อดอกแบบแบบช่อกระจะยาว 80 ซม.
เท่าที่รู้หม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดนี้พบได้ที่ยอดเขาวิกเทอร์เรียในพาลาวันเท่านั้น ทำให้มันเป็นพืชถิ่นเดียว มันขึ้นท่ามกลางต้นไม้เตี้ยๆสูง 0.8-1.8 ม. กระจัดกระจายบนดินแบบอัลตราเมฟิก และไม่พบหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดอื่นในบริเวณนั้น
หม้อของ "N. attenboroughii" เปิดออกเนื่องจากฝาของมันตั้งขึ้น ด้วยเหตุนี้บ่อยครั้งจึงเต็มไปด้วยของเหลว โดยของเหลวเหนียวจะอยู่ส่วนล่างและน้ำจะอยู่ด้านบนซึ่งของเหลวทั้งสองไม่ได้ผสมเข้าด้วยกัน ของเหลวส่วนบนจึงเป็นที่อาศัยของสัตว์อิงอาศัย โดยเฉพาะลูกน้ำ และหม้อของพืชชนิดนี้ได้ประโยชน์จากสัตว์ที่อิงอาศัย โดยเหยื่อของมันนั้นก็คือซากสลายถูกสร้างโดยสัตว์ที่อาศัยในของเหลวในหม้อ
"Nepenthes attenboroughii" เป็นญาติใกล้ชิดกับหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดอื่นในพาลาวัน ได้แก่ "N. mantalingajanensis" และ "N. mira", จนถึง "N. peltata" จากมินดาเนา, และรวมถึง "N. rajah" จากบอร์เนียว
ความสัมพันธุ์ของหม้อข้าวหม้อแกงลิงขนิดนี้กับหม้อข้าวหม้อแกงลิงจากบอร์เนียวและมินดาเนาได้รับการยอมรับจากการสังเกตในการระบุบลักษณะของ "N. mira" และสนับสนุนในการระบุบประเภทของ "N. attenboroughii" มากขึ้นโดยหลักฐานทางภูมิศาสตร์ของโลกในด้านธรณีวิทยา ด้วยหลักฐานนี้ผู้แต่งให้เหตุผลว่าหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดนี้ถูกพบบนดินอัลตราเมฟิกในพาลาวันและมินดาเนามากกว่าเพื่อน มันเหมือนเกิดขึ้นจากผลของการแพร่และพัฒนาจากที่มีบรรพบุรุษร่วมกันในบอร์เนียว
พาวเวอร์พัฟฟ์เกิลส์แซด
พาวเวอร์พัฟฟ์เกิลส์แซด (; ) เป็นภาพยนตร์อนิเมะ ซึ่งได้ต้นแบบมากจากเรื่อง พาวเวอร์พัฟฟ์เกิลส์ ที่ โตเอแอนิเมชัน ได้ซื้อลิขสิทธิ์จากการ์ตูนเน็ตเวิร์ค โดยปรับเปลี่ยนโครงร่างจากต้นฉบับและปรับตัวละครแนวสไตล์ญี่ปุ่น ออกอากาศเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2006 ถึงวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2007 ออกอากาศทั้งหมด 52 ตอนโดยในแต่ละวันจะถูกแบ่งเป็น 2 ตอน แต่ภายหลังปรับเป็นตอนเดียวจบ
สำหรับในประเทศไทยได้ออกอากาศทาง สถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์ และการ์ตูนเน็ตเวิร์ค
ในวันหนึ่งขณะที่ศาสตร์ตราจารย์ยูโทเนี่ยมกำลังทดลองสารเคมี X อยู่ในห้องทดลอง เคนผู้เป็นลูกชายกับปูชิผู้เป็นสุนัขหุ่นยนต์ก็เข้ามาพร้อมกับขนมไดฟุกุเพื่อที่จะให้ศาสตร์ตราจารย์ยูโทเนี่ยมได้พักรับประทานขนม แต่แล้วก็เกิดเรื่องขึ้น เมื่อปูชิไปทำขนมไดฟุกุตกลงไปใน สารเคมี X แล้วสารเคมีก็เกิดการเปลี่ยนแปลงกลายเป็นสารเคมีตัวใหม่ ศาสตร์ตราจารย์ยูโทเนี่ยมเลยตั้งชื่อสารเคมีตัวนั้นใหม่ว่าสารเคมี Z ในตอนนั้นเองก็เกิดสภาวะอากาศแปรปรวนไปทั่วโลก ส่วนที่โตเกียวนั้นเกิดภูเขาน้ำแข็งขนาดยักษ์กลางฤดูร้อน เคนคิดว่าสารเคมี Z น่าจะช่วยได้ เขาจึงยิงสารเคมี Z ด้วยปืนเลเซอร์ไปที่ก้อนน้ำแข็งยักษ์ แล้วก็ได้ผลเพราะก้อนน้ำแข็งได้สลายไป แต่มีผลข้างเคียงโดยสารเคมี Z ได้ปล่อยลำแสงประหลาดออกมาสองสี คือแสงสีขาวและแสงสีดำ แสงสีขาวถูกปล่อยออกมา 4 ลำ 3 ลำแรกไปตกใส่เด็กผู้หญิง 3 คน ได้แก่ โมโมโกะ มิยาโกะ และ คาโอรุ ทำให้พวกเธอได้พลังวิเศษสามารถแปลงร่างเป็น พาวเวอร์พัฟฟ์เกิลส์แซด ได้ ส่วนลำสุดท้ายก็ไปตกใส่ปูชิ ทำให้ปูชิซึ่งปกติพูดไม่ได้ สามารถพูดภาษาคนได้ ส่วนลำแสงสีดำซึ่งมีจำนวนมากกว่าได้กระจัดกระจายไปตามที่ต่าง ๆ ทำให้เกิดสัตว์ประหลาดจำนวนมาก ส่วนใหญ่จะเป็นศัตรูกับพาวเวอร์พัฟฟ์เกิลส์แซด เรื่องราวทั้งหมดก็เริ่มจากนี้เป็นต้นไป เป็นเรื่องราวการต่อสู้ระหว่างผู้ที่ได้รับแสงสีขาว กับผู้ที่ได้รับแสงสีดำ เป็นการต่อสู้ระหว่างธรรมะกับอธรรม
พาวเวอร์พัฟฟ์เกิลส์แซด เป็นกลุ่มเด็กผู้หญิงที่ได้รับลำแสงสีขาว มีสามาชิก 3 คน ได้แก่
ราวี ศิษย์ช่างศิลป์
ราวี ศิษย์ช่างศิลป์ นักมวยสากลชาวไทย สถิติการชก 2 ครั้ง แพ้ 2
ภาษาจามตะวันออก
ภาษาจามตะวันออก (Eastern Cham) มีผู้พูดทั้งหมด 72,873 คน (พ.ศ. 2545) ในเวียดนาม มีผู้พูดบางส่วนในสหรัฐ จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน ภาษากลุ่มมาลาโย-โพลีเนเซีย สาขามาเลย์อิก สาขาย่อยอาเจะห์-จาม ได้รับอิทธิพลจากตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติกมาก
อาร์ทูโร เอสตราด้า
อาร์ทูโร เอสตราด้า (Arturo Estrada) นักมวยสากลชาวเม็กซิโก เกิดเมื่อ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2514 ที่เม็กซิโก ฉายา สถิติการชก 73 ครั้ง ชนะ 28 (น็อค 13) เสมอ 2 แพ้ 43
แท่งทอง เกียรติทวีสุข
แท่งทอง เกียรติทวีสุข มีชื่อจริงว่า แท่งทอง คลองจันทร์ (เดิมชื่อ: ทองแดง คลองจันทร์; ชื่อเล่น: แดง) เกิดเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2521 ที่ตำบลหนองบอน อำเภอบ่อไร่ จังหวัดตราด เป็นนักมวยสากลชาวไทย และเป็นอดีตแชมป์มวยไทยหลายเวที
แท่งทอง เริ่มฝึกชกมวยครั้งแรกในแบบมวยไทยตั้งแต่ยังเด็ก ๆ อายุราว 8-9 ขวบ ในชื่อ "แดงน้อย เดชทวี" โดยฝึกมวยครั้งแรกจากอารักษ์ ภูตระกูล จากนั้นจึงได้เข้าเรียนต่อที่โรงเรียนตราษตระการคุณ จึงย้ายไปอยู่ค่ายศิษย์ตราษตระการของ สมชาย โพธิสุวรรณ เจ้าของค่ายเป็นผู้ดูแล จนสามารถพัฒนาฝีมือได้อย่างรวดเร็ว ด้วยอายุเพียง 16-17 ปี ก็ได้ขึ้นชกในสนามมวยเวทีลุมพินี ในชื่อ "ชัยชนะ เดชทวี" เคยเป็นแชมป์มวยในรุ่นมินิมั่มเวทของสนามมวยเวทีลุมพินีมาก่อน รวมถึงเป็นแชมป์มวยไทย 7 สีและเป็นนักมวยสากลสมัครเล่นในระดับทีมชาติชุด B มาก่อน ในขณะที่เกณฑ์ทหาร โดยได้เหรียญเงินการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ 2005 ที่ประเทศฟิลิปปินส์ แต่หลังจากนั้นไม่อาจเบียดแทรกขึ้นมาเป็นทีมชาติชุดจริงได้ จึงหันมาชกมวยสากลอาชีพแทน
แท่งทอง ชกมวยสากลอาชีพครั้งแรก ในปี พ.ศ. 2550 โดยชนะน็อก เอกชัย โพทองยิม ในยกที่ 2 จนกระทั่งทำฟอร์มชนะรวดอีก 5 ครั้ง โดยเป็นการชนะคะแนน 1 ครั้ง ก็ได้ชิงแชมป์แพนแปซิฟิก IBF รุ่นแบนตั้มเวท กับ คิม อี ฮอน นักมวยชาวเกาหลีเหนือ เมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน ที่สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (จตุจักร) ปรากฏว่าแท่งทองสามารถเอาชนะคะแนน 12 ยกไปได้ รวมแล้วสามารถป้องกันแชมป์ในรุ่นนี้ไว้ได้ทั้งหมด 11 ครั้ง
ต่อมาในปี พ.ศ. 2553 แท่งทองได้ชิงแชมป์ว่างในรุ่นแบนตั้มเวท อินเตอร์เนชั่นแนล WBC กับ นิค โอเทียโน นักมวยชาวเคนยา ปรากฏว่าเป็นฝ่ายเอาชนะคะแนนไปได้ที่จังหวัดราชบุรี และต่อมาในปี พ.ศ. 2554 ได้ชิงแชมป์ว่างในรุ่นซูเปอร์แบนตั้มเวท แพนแปซิฟิก IBF กับ ริชาร์ด ซาโมเซียร์ นักมวยชาวอินโดนีเซีย ปรากฏว่าแท่งทองเป็นฝ่ายเอาชนะน็อกไปได้ในยกที่ 3 ที่จังหวัดระยอง
ในวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 แท่งทองสามารถเอาชนะทีเคโอไปได้ในยกที่ 10 ต่อ มาทูเบ ซินยาบี นักมวยชาวแอฟริกาใต้ ในไฟต์ตัดเชือกเพื่อหาผู้ชนะไปชกชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์แบนตั้มเวท IBF
แต่ต่อมาในวันที่ 26 พฤษภาคม ปีเดียวกัน ในเวลาประมาณ 11.00 น. แท่งทองได้ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์เสียชีวิต ที่จังหวัดจันทบุรี โดยเสียชีวิตพร้อมกับนางธีรพร คลองจันทร์ ภริยา และหลานชายฝาแฝดอีก 2 คนที่แท่งทองอุปการะเป็นลูกบุญธรรม ที่นั่งมาด้วยกัน ส่วนลูกสาว 2 คนบาดเจ็บสาหัส นับเป็นความสูญเสียครั้งใหญ่ของวงการมวยสากลของไทย โดยพิธีฌาปนกิจศพของแท่งทองและครอบครัวมีขึ้นในเวลาบ่ายของวันที่ 31 พฤษภาคม ปีเดียวกัน ที่วัดหนองบอน อันเป็นบ้านเกิด
อิคิงามิ สาส์นสั่งตาย
อิคิงามิ สาส์นสั่งตาย () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็น ผลงานของ โมโตโร่ มาเสะ เคยได้รับการถ่ายทำเป็นภาพยนตร์ เป็นการ์ตูนที่ดีที่สุดเป็นอันดับที่ 9 ในประเทศญี่ปุ่นตีพิมพ์โดยโชงะกุกัง ส่วนในประเทศไทยตีพิมพ์โดยทีเคโอคอมิกส์
ภายใต้การดำเนินการของรัฐบาล ฟูจิโมโตะคือหนึ่งในผู้ที่รับหน้าที่จัดส่ง "อิคิงามิ" หรือ “ใบแจ้งมรณะ” ไปยังผู้เคราะห์ร้ายตามกฎหมายที่ประเทศแห่งนี้เรียกว่า “กฎหมายเพื่อผดุงความรุ่งเรืองแห่งชาติ” กฎที่รัฐนั้นปลูกฝังความเชื่อให้ประชาชนปฏิบัติตาม โดยมีการฉีดวัคซีนที่เรียกว่า “วัคซีนเพื่อความรุ่งเรืองแห่งชาติ” ให้กับประชาชนทุกคนตั้งแต่เด็ก เพื่อให้ประชาชนนั้นตั้งใจใช้ชีวิตให้คุ้มค่าและตระหนักต่อ “คุณค่าของชีวิต” มากขึ้น เพราะไม่มีใครรู้ได้ว่าจะได้รับสาส์นมรณะนี้หรือไม่
นี่เป็นสิ่งที่ยุติธรรมกับประชาชนทุกคนจริงๆหรือ? คำถามนี้ยังคงฝังลึกอยู่ในจิตใจของฟูจิโมโตะ ยิ่งเมื่อเขาต้องเผชิญหน้ากับวัยรุ่นผู้โชคร้ายกับคุณแม่ที่น่าสงสาร และนักดนตรีหนุ่มที่ชีวิตกำลังจะมุ่งไปสู่ความสำเร็จตามความฝัน ปมขัดแย้งในจิตใจของฟูจิโมโตะก็ค่อยๆก่อตัวขึ้นทีละน้อย เขาจะทำอย่างไรเมื่อมีชีวิตอยู่เพียงไม่นาน
ประเด็นสำคัญของเรื่องนี้คือ ผู้ที่ได้รับอิคิงามิทั้งหลาย จะทำอย่างไรกันบ้าง ถ้าชีวิตนี้เหลืออีกเพียงแค่ 24 ชั่วโมง นอกจากนี้ยังมีเหตุการณ์สะเทือนจิตใจผู้อ่านอีกมาก เช่น ยาพิสูจน์รักแท้, พลีชีพเพื่อชาติ เป็นต้น
ราชอาณาจักรไอร์แลนด์
ราชอาณาจักรไอร์แลนด์ (ภาษาเกลลิค: Ríocht na hÉireann; ภาษาอังกฤษ: Kingdom of Ireland) เป็นชื่อที่เรียกรัฐไอร์แลนด์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1541 โดยพระราชบัญญัติราชอาณาจักรไอร์แลนด์ ค.ศ. 1542 (Crown of Ireland Act 1542) ของรัฐสภาแห่งไอร์แลนด์ ที่มีรากฐานมาจากสิทธิผู้ชนะ (Right of conquest) ประมุขที่มาใหม่มาแทนลอร์ดแห่งไอร์แลนด์ที่เป็นตำแหน่งที่มีมาตั้งแต่ ค.ศ. 1171 ฉะนั้นพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ จึงเป็นพระเจ้าแผ่นดินแห่งไอร์แลนด์องค์แรก ราชอาณาจักรไอร์แลนด์สิ้นสุดการเป็นราชอาณาจักรเมื่อไอร์แลนด์รวมตัวกับบริเตนใหญ่เป็นสหราชอาณาจักรในปี ค.ศ. 1801
ในปี ค.ศ. 1155 สมเด็จพระสันตะปาปาเอเดรียนที่ 4 ผู้มาจากแฮรฟอร์ดในอังกฤษออก “พระบัญญัติการกระทำอันเลิศเลอ” (Laudabiliter) มอบตำแหน่ง “Dominus Hibernae” ให้แก่พระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งราชวงศ์แอนเจวินผู้ปกครองอองชูในฝรั่งเศส “พระบัญญัติการกระทำอันเลิศเลอ” มอบสิทธิให้พระเจ้าเฮนรีที่ 2 รุกรานไอร์แลนด์เพื่อนำไอร์แลนด์เข้าเป็นส่วนหนึ่งของยุโรป และนำคริสต์ศาสนจักรเคลติกเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของระบบคริสต์ศาสนจักรโรมัน เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนพระเจ้าเฮนรีต้องทรงส่งเงินภาษีบางส่วนกลับไปกรุงโรม สิทธินี้ได้รับการต่อในสมัยสมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 3 ในปี ค.ศ. 1172.
เมื่อพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษมีพระประสงค์จะหย่ากับแคเธอรีนแห่งอารากอน พระองค์ก็ทรงยื่นคำร้องต่อสมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 7 ให้ประกาศว่าการเสกสมรสของพระองค์กับแคเธอรีนเป็นโมฆะ แต่สมเด็จพระสันตะปาปาไม่ทรงยอมด้วยเหตุผลทั้งทางการเมืองและทางการศาสนา พระเจ้าเฮนรีที่ 8 จึงทรงแยกตัวจากสังฆมลฑลของพระสันตะปาปา (Holy See) และประกาศพระองค์เป็นประมุขสูงสุดของเชิร์ชออฟอิงแลนด์ พระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 7 จึงขับพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ออกจากการเป็นโรมันคาทอลิกในปี ค.ศ. 1533 เมื่อถูกขับออกจากธรรมนูญ พระอิสริยยศเจ้าแห่งไอร์แลนด์ (Lord of Ireland) ของพระองค์ก็เป็นปัญหา เมื่อแยกตัวออกมาก็เท่ากับเป็นการไม่ทรงยอมรับอำนาจของสถาบันโรมันคาทอลิกที่มีต่อการปกครองไอร์แลนด์ ในที่สุดพระเจ้าเฮนรีจึงทรงประกาศตัวเป็นพระเจ้าแผ่นดินแห่งไอร์แลนด์ภายใต้พระราชบัญญัติราชอาณาจักรไอร์แลนด์ ค.ศ. 1542 พระราชบัญญัติได้รับการอนุมัติจากรัฐสภาแห่งไอร์แลนด์
ราชอาณาจักรใหม่ไม่เป็นที่ยอมรับว่าถูกต้องโดยประมุขผู้นับถือคริสต์ศาสนานิกายโรมันคาทอลิกในยุโรป แต่หลังจากการสวรรคตของสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 6 แห่งอังกฤษพระราชโอรสของพระเจ้าเฮนรี พระสันตะปาปาก็ทรงออกพระบัญญัติในปี ค.ศ. 1555 ประกาศยอมรับสมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งอังกฤษผู้เป็นโรมันคาทอลิกว่าเป็นพระราชินีที่ถูกต้องของไอร์แลนด์ ความสัมพันธ์ระหว่างไอร์แลนด์กับราชอาณาจักรอังกฤษจึงเป็นส่วนหนึ่งของคริสต์ศาสนกฎบัตร
ฉะนั้นราชอาณาจักรไอร์แลนด์จึงปกครองโดยพระมหากษัตริย์อังกฤษที่เป็นประมุขในขณะนั้น ในปี ค.ศ. 1603 เมื่อพระเจ้าเจมส์ที่ 4 แห่งสกอตแลนด์ขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ พระองค์ก็ทรงริเริ่มความคิดที่จะรวมสามอาณาจักรเข้าด้วยกันที่ต่อมากลายเป็นราชอาณาจักรบริเตนใหญ่ ในปี ค.ศ. 1707 รัฐสภาสกอตแลนด์และอังกฤษรวมตัวกันที่ลอนดอน และในปี ค.ศ. 1801 รัฐสภาไอร์แลนด์และรัฐสภาบริติชก็รวมตัวกันเป็นสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์
Nepenthes naga
Nepenthes naga เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวจากภูเขาบาริซาน ในเกาะสุมาตรา มันมีลักษณะพิเศษคือมีรยางค์ปลายง่ามใต้ฝาและขอบฝาเป็นคลื่น คำระบุชนิดว่า "naga" มาจากภาษาอินโดนีเซีย แปลว่า"มังกร" ซึ่งมาจากรยางค์ใต้ฝาและขนาดที่ใหญ่ของหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดนี้
แผ่นใบรูปช้อน คล้ายแผ่นหนัง มันก็คล้ายกับญาติของมัน "N. spathulata" สายดิ่งของมันต่อมาจากปลายย่อย
ใบกระจุกและหม้อล่างเป็นรูปไข่ในส่วนล่าง เหนือขึ้นไปเป็นรูปทรงกระบอก ปากหม้อเป็นลอนข้างละ 6 ถึง 9 ลอน ฝาเป็นรูปไข่มีขอบเป็นคลื่น รยางค์แยกสองแฉกรูปสามเหลี่ยมใต้ฝาใกล้กับปลาย
หม้อบนรูปกรวยในส่วนล่างสุด เป็นรูปไข่และรูปทรงกระบอกเหนือขึ้นมา ปากมี 4 ถึง 5 ลอนในแต่ละข้าง ฝารูปไข่มีครุย มีรยางค์ที่ฝาเหมือนกับหม้อล่าง
"N. naga" มีช่อดอกแบบช่อกระจะ ก้านดอกมีหนึ่งหรือสองดอก
ในรายละเอียดของ "N. naga" ผู้แต่งเปรียบเทียบมันกับพืชถิ่นเดียวจากสุมาตรา "N. ovata" และ "N. spathulata" มันสามารถแบ่งแยกจากชนิดเหล่านั้นบนพื้นฐานของรยางค์แยกสองแฉกของฝาและครุยฝา
สถานีรถไฟอรัญประเทศ
สถานีรถไฟอรัญประเทศ ตั้งอยู่ที่ ตำบลอรัญประเทศ อำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว เป็นสถานีรถไฟชั้น 1 ของทางรถไฟสายตะวันออก
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ พระองค์เจ้าบุรฉัตรไชยากร รักษาการตำแหน่งเจ้ากรมรถไฟสายเหนือ ในปี พ.ศ. 2460 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้รวมกรมรถไฟสายเหนือกับสายใต้เข้าเป็นกรมเดียวกัน เรียกว่า "กรมรถไฟหลวง" และให้พระเจ้าน้องยาเธอ พระองค์เจ้าบุรฉัตรไชยากร กรมขุนกำแพงเพ็ชรอัครโยธิน ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการกรมรถไฟหลวง และทรงบุกเบิกพัฒนากิจการต่างๆ ของกรมรถไฟหลวง ขยายเส้นทางเดินรถไฟสายเหนือและสายใต้เข้าด้วยกัน สายตะวันออกเฉียงเหนือทรงสร้างทางรถไฟจากนครราชสีมาถึงอุบลราชธานี สายตะวันออกจากฉะเชิงเทรา (แปดริ้ว) ถึงอรัญประเทศ ทรงนำรถจักรดีเซลเข้ามาใช้เป็นประเทศแรกในทวีปเอเชีย
ในระหว่างที่การก่อสร้างทางสายเหนือและสายใต้ใกล้จะเสร็จ ก็ได้เริ่มทำการก่อสร้างทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือและสายตะวันออกต่อไปอีก คือ จากนครราชสีมาถึงสถานีอุบลราชธานี และสถานีขอนแก่น และจากสถานีหัวลำโพง ถึงสถานีอรัญประเทศ พระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้โปรดเกล้าฯ ให้เปลี่ยนแปลงทางรถไฟเป็นทางกว้าง 1 เมตร ตามอย่างมาตรฐานที่นิยมในภูมิภาคของประเทศแถบนี้ แล้วสร้างทางรถไฟต่อจากฉะเชิงเทรา (แปดริ้ว) ไปเชื่อมกับทางรถไฟกัมพูชาที่ด่านคลองลึก อำเภออรัญประเทศ โดยได้รับความร่วมมือจากหน่วยทหารช่าง ในการวางราง มีร้อยเอกหลวงรณรงค์สงคราม ยศในขณะนั้นต่อมาคือ (พันเอก พระยาทรงสุรเดช) หนึ่งในคณะราษฎรเป็นผู้บังคับการทหารช่างรถไฟ กองพันที่ 2 กรมทหารบกที่ 3 เมื่อ พ.ศ. 2461 ก่อสร้างทางรถไฟสายตะวันออกจากแปดริ้วถึงสถานีรถไฟปราจีนบุรี ต่อจากนั้นกรมรถไฟหลวงได้ดำเนินการก่อสร้างเอง และได้เปิดการเดินรถ จากแปดริ้วถึงกบินทร์บุรี ระยะทาง 100 กิโลเมตร เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2467 และเริ่มเปิดการเดินรถจากกบินทร์บุรีถึงสถานีอรัญประเทศ ระยะทาง 94 กิโลเมตร ในวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2469 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว การบริหารกิจการรถไฟเกี่ยวกับด้านเดินรถและด้านพาณิชย์ได้ก้าวหน้ามาตามลำดับโดยเฉพาะในปี พ.ศ. 2496 การรถไฟได้รับการติดต่อจากการรถไฟกัมพูชา และจากการรถไฟมลายา ขอให้เปิดการประชุมเพื่อเจรจาหารือทำความตกลงกันเกี่ยวกับการเดินขบวนรถเชื่อมต่อกัน ผลของการประชุม คือ คณะผู้แทนรถไฟกัมพูชาได้เจรจาเรื่อง การเชื่อมทางรถไฟกัมพูชากับรถไฟไทยในทางรถไฟสายตะวันออก (สายอรัญประเทศ) และได้เปิดการเดินรถไฟติดต่อระหว่างประเทศ ในวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2498 ต่อมาได้หยุดการเดินรถไฟไประยะหนึ่ง ตั้งแต่วันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2504 แล้วเปิดการเดินรถใหม่อีกครั้งเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2513 แต่ก็ได้ยุติการเดินรถอีก เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2517
กาม
กาม หรือ กามา สามารถหมายถึง:
ช่อง 9 การ์ตูน
ช่อง 9 การ์ตูน (เดิมใช้ชื่อว่า โมเดิร์นไนน์การ์ตูน) เป็นรายการโทรทัศน์การ์ตูนเช้าวันหยุดสำหรับเด็กที่ออกอากาศทาง ช่อง 9 เอ็มคอตเอชดี ทุกวันเสาร์ตั้งแต่เวลา 08.30-10.30 น. และวันอาทิตย์ ตั้งแต่เวลา 08.00-10.30 น. โดยเริ่มออกอากาศเมื่อปี พ.ศ. 2523 จนถึงปัจจุบัน
โมเดิร์นไนน์การ์ตูน หรือ ช่อง 9 การ์ตูน ออกอากาศครั้งแรกเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2523 โดยแรกมีนักพากย์เพียง 4 คน ได้แก่ นิรันดร์ บุญยรัตพันธุ์, ฉันทนา ธาราจันทร์, ศันสนีย์ วัฒนานุกูล และเรวัติ ศิริสรรพ (เสียชีวิต) โดยสร้างชื่อจากการพากย์การ์ตูนคือ น้าต๋อยเซมเบ้ มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2524
ต่อมาเมื่อวันเสาร์ที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2558 โมเดิร์นไนน์การ์ตูนได้เปลี่ยนรูปแบบเป็นรายการสดที่ดำเนินรายการโดย พัทโตะ พัทธ์และเพียว กิติพัฒน์ (สลับกัน) มีการปรับเปลี่ยนโดยจะมีช่วงตอบคำถามและแนะนำการ์ตูนก่อนเข้าเรื่อง โดยในปัจจุบันได้ออกอากาศพร้อมกันถึง 2 ช่องทาง ประกอบไปด้วยช่อง สถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์ (ระบบแอนาล็อกเดิม), MCOT HD ช่อง 30 โดยให้สายงานธุรกิจ ไนน์เอ็นเตอร์เทน เป็นผู้ผลิตรายการ
ในรายการจะเรียงลำดับการ์ตูนตามอายุของผู้ชม ตั้งแต่การ์ตูนที่มีเนื้อหาไม่รุนแรง สามารถรับชมได้ทุกวัย จนถึงเรื่องสุดท้ายที่มีเนื้อหาค่อนข้างรุนแรง มีการฆาตกรรม ซึ่งในเรื่องสุดท้ายบางตอนทางโมเดิร์นไนน์ได้ทำภาพเบลอ หรือตัดบางส่วนที่รุนแรงออกไป เช่น เรื่องยอดนักสืบจิ๋ว โคนันที่มีฉากการฆาตกรรม หรือเรื่องโชเน็นองเมียวจิ ที่มีฉากการไล่ล่าของภูต และการใช้อาคมของปีศาจ จนเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์ในแง่ลบอย่างรุนแรงตั้งแต่การทำภาพเบลอหรือเซ็นเซอร์ จนถึงการตัดภาพบางส่วนออกไปและทำให้เนื้อหาของเรื่องเสียอรรถรสมากยิ่งขึ้น
โรงเรียนสิงห์สมุทร
โรงเรียนสิงห์สมุทร เป็นโรงเรียนที่อยู่ในเขตอำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี ซึ่งแต่เดิมเป็นโรงเรียนสำหรับบุตร-หลาน ข้าราชการที่สังกัดกองทัพเรือ ต่อมาได้โอนให้สังกัดกรมสามัญศึกษา โรงเรียนสิงห์สมุทรเป็นโรงเรียนที่มีพื้นที่ขนาดใหญ่ประมาณ 141 ไร่ 200 ตารางวา โดยถูกแบ่งเป็นฝั่งมัธยมศึกษาตอนต้นและฝั่งมัธยมศึกษาตอนปลายด้วยถนนจรดลศึกษาที่เป็นทางเข้าสู่ที่ตั้งของหน่วยบัญชาการนาวิกโยธิน สัตหีบ
พ.ศ. 2480 โรงเรียนเปิดสอนอย่างเป็นทางการ โดยชื่อว่า "โรงเรียนสถานีทหารเรือสัตหีบ"
โดยใน พ.ศ. 2483 โรงเรียนได้ย้ายมาอยู่ ณ สถานที่ในปัจจุบัน
ต่อมา พ.ศ. 2487 โรงเรียนได้เปลี่ยนชื่อจาก "โรงเรียนสถานีทหารเรือสัตหีบ" เป็น "โรงเรียนทหารเรือสัตหีบบำรุง"
และได้เปลี่ยนชื่ออีกครั้งหนึ่งเมื่อ พ.ศ. 2496 โรงเรียนเปลี่ยนชื่อเป็น "โรงเรียนสิงห์สมุทร"
จนถึง พ.ศ. 2502 โรงเรียนได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "โรงเรียนสัตหีบ"
ใน พ.ศ. 2523 กองทัพเรือได้ส่งมอบโรงเรียนสัตหีบ ให้สังกัดกับทางกรมสามัญศึกษา เมื่อวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2523 และเปลี่ยนชื่อกลับเป็น "โรงเรียนสิงห์สมุทร" และถือว่าวันที่ส่งมอบโรงเรียนให้กับทางกรมสามัญศึกษานั้น เป็นวันสถาปนาของโรงเรียน ปัจจุบันโรงเรียนสิงห์สมุทร ตั้งอยู่เลขที่ 2508 หมู่ 1 ถนนสุขุมวิท ตำบลสัตหีบ อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี 20180
วุร์สเตอร์
วุร์สเตอร์ () เป็นนครและเมืองเทศมณฑลวุร์สเตอร์เชอร์ในภาคเวสต์มิดแลนส์ของอังกฤษ เมืองวุร์สเตอร์ตั้งอยู่ราว 30 ไมล์ (48 กิโลเมตร) ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองเบอร์มิงแฮม, 29 ไมล์ (47 กิโลเมตร) เหนือเมืองกลอสเตอร์ และมีประชากรประมาณ 94,300 คน วุร์สเตอร์มีแม่น้ำเซเวิร์นไหลผ่ากลางเมือง และเป็นเมืองที่ตั้งของมหาวิหารวุร์สเตอร์ที่สร้างมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 12
วุร์สเตอร์เป็นสนามรบของยุทธการที่วุร์สเตอร์ซึ่งเป็นยุทธการสุดท้ายของสงครามกลางเมืองอังกฤษ วุร์สเตอร์เป็นเมืองที่กองทัพตัวแบบใหม่ภายใต้การนำของโอลิเวอร์ ครอมเวลล์ได้รับชัยชนะต่อกองทัพฝ่ายกษัตริย์นิยมของพระเจ้าชาลส์ที่ 1ซึ่งเป็นผลให้อังกฤษเข้าสู่ยุคสมัยไร้กษัตริย์ที่อังกฤษและเวลส์เปลี่ยนระบบการปกครองเป็นสาธารณรัฐ นอกจากนั้นก็ยังศูนย์กลางของโรงงานทำเครื่องพอร์ซีเลนรอยัลวุร์สเตอร์และเป็นบ้านเกิดของคีตกวีเซอร์เอ็ดเวิร์ด เอลการ์ (Edward Elgar)
ฮีตา
ฮีตา () หรือ อีตา (, ตัวใหญ่ , ตัวเล็ก ) เป็นชื่อเรียกตัวอักษรกรีกอีตา () ที่ออกเสียง ในอดีต
ยอร์ก
ยอร์ก () เป็นนครที่ยังมีกำแพงเมืองโบราณล้อมรอบที่ตั้งอยู่ในนอร์ธยอร์กเชอร์ในภูมิภาคยอร์กเชอร์และแม่น้ำฮ้มเบอร์ของอังกฤษ นครยอร์กตั้งอยู่ในบริเวณที่แม่น้ำอูสและแม่น้ำฟอสส์
ยอร์กเป็นเมืองที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์และมีบทบาทมาเกือบตลอด 2,000 ปีที่ก่อตั้งมา เมืองยอร์กก่อตั้งเป็นเมืองป้อมปราการเอบอราคุม (Eboracum) ในปี ค.ศ. 71 โดยโรมัน และได้รับเลือกให้เป็นเมืองหลวงของบริทาเนียน้อย (Britannia Inferior) ระหว่างสมัยโรมันบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์เช่นจักรพรรดิคอนสแตนตินมหาราชมีส่วนเกี่ยวข้องกับเมือง จักรวรรดิโรมันทั้งหมดปกครองจากยอร์กเป็นเวลาสองปีโดยจักรพรรดิเซปตีมิอุส เซเวรุส (Septimius Severus)
หลังจากชาวแองเกิลส์เข้ามาตั้งถิ่นฐานยอร์กก็ได้รับชื่อใหม่เป็น “Eoferwic” ของราชอาณาจักรนอร์ทธัมเบรีย เมื่อชนไวกิงเข้ายึดเมืองในปี ค.ศ. 866 ก็เปลี่ยนชื่อเมืองเป็นจอร์วิกของราชอาณาจักรจอร์วิก (Jórvík) ที่มีอาณาบริเวณครอบคลุมทางบริเวณตอนเหนือของอังกฤษเกือบทั้งหมด จนกระทั่งราว ค.ศ. 1000 เมืองจึงมารู้จักกันในชื่อ “ยอร์ก”
ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 14 พระเจ้าริชาร์ดที่ 2 มีพระราชประสงค์ที่จะตั้งยอร์คเป็นเมืองหลวงของอังกฤษแต่ก่อนที่จะสำเร็จพระองค์ก็ทรงถูกถอดจากการเป็นพระมหากษัตริย์เสียก่อน หลังจากสงครามดอกกุหลาบ ยอร์คก็กลายเป็นที่ตั้งของสภาแห่งภาคเหนือ (Council of the North) และมีฐานะที่ยอมรับกันว่าเป็นเมืองหลวงของภาคเหนือ จนกระทั่งหลังจากการฟื้นฟูราชวงศ์เท่านั้นที่ความสำคัญทางการเมืองของยอร์คเริ่มลดถอยลง ภาคยอร์กเป็นหนึ่งในภาคคริสตจักรในคริสตจักรแห่งอังกฤษเช่นเดียวกับภาคแคนเทอร์เบอรี
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1996 คำว่า “นครยอร์ก” หมายถึงบริเวณที่รวมทั้งบริเวณรอบนอกออกไปจากเขตตัวเมืองเก่า บริเวณปริมณฑลยอร์กมีประชากรด้วยกันราว 137,505 คน แต่เมื่อรวมทั้งรอบนอกแล้วก็มีด้วยกัน 193,300 คน
ปลาฉลามเสือดาว
"สำหรับปลาฉลามเสือดาวอีกชนิดหนึ่ง ดูที่ ปลาฉลามเสือดาว ("Triakis semifasciata")"
ปลาฉลามเสือดาว () ปลาฉลามชนิดหนึ่งที่ไม่มีอันตรายต่อมนุษย์ มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Stegostoma fasciatum" อยู่ในวงศ์ Stegostomatidae และถือเป็นปลาชนิดเดียวที่อยู่ในวงศ์นี้และสกุล "Stegostoma"
ปลาฉลามเสือดาวเป็นปลาที่มีครีบหางยาวมาก มีส่วนหัวมนกลมสั้นทู่ พื้นลำตัวสีเหลืองสลับลายจุดสีดำคล้ายลายของเสือดาว ยกเว้นส่วนหัวและหาง จึงเป็นที่มาของชื่อสามัญ เมื่อยังเล็กอยู่ ลายบนลำตัวจะเป็นสีน้ำตาลดำคาดขาวคล้ายลายของม้าลาย บนลำตัวมีสันเป็นเหลี่ยมด้านละสองสัน ผิวหนังหยาบเป็นเม็ด
เป็นปลาที่มีไม่มีฟันแหลมคมเหมือนปลาฉลามชนิดอื่น ๆ มีอุปนิสัยชอบนอนอยู่นิ่ง ๆ บนพื้นทรายและแนวปะการังใต้ทะเล ในความลึกตั้งแต่ 5-30 เมตร โดยพบในทะเลบริเวณแถบอินโด-แปซิฟิก และมหาสมุทรอินเดีย โดยใช้เวลาในช่วงกลางวันนอน กลางคืนออกหากิน อาหารได้แก่ สัตว์มีกระดอง และสัตว์น้ำขนาดเล็กกว่า เมื่อถูกรบกวนจะว่ายหนีไป โดยใช้อวัยวะคล้ายหนวดที่อยู่รอบ ๆ ปลายส่วนหัวซึ่งเป็นอวัยวะใช้รับสัมผัสในการนำทางและหาอาหาร
ขนาดเมื่อโตเต็มที่ยาวได้ประมาณ 3 เมตร
ปลาฉลามเสือดาวเป็นปลาฉลามที่ออกลูกเป็นไข่ โดยจะวางไข่ในเขตน้ำตื้น ลูกปลาขนาดเล็กอาจจะเข้าไปอยู่ในบริเวณน้ำกร่อยหรือน้ำจืด แถบป่าชายเลนหรือปากแม่น้ำได้ เมื่อโตขึ้นจึงค่อยย้ายลงสู่ทะเลลึก ดังนั้นลูกปลาขนาดเล็กจึงมักติดเบ็ดหรืออวนของชาวประมงอยู่บ่อย ๆ ซึ่งในทางประมงแล้ว ปลาฉลามชนิดนี้ไม่จัดว่าเป็นปลาที่ใช้ในการบริโภคแต่อย่างใด
นอกจากนี้แล้วยังเป็นปลาที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม และมักพบเลี้ยงในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำต่าง ๆ ทั่วโลก
ยอร์กเชอร์และฮัมเบอร์
ภาคยอร์กเชอร์และฮัมเบอร์ () เป็นหนึ่งในเก้าของภาคการปกครองของอังกฤษที่รวมพื้นที่เทศมณฑลของยอร์กเชอร์เกือบทั้งหมด รวมทั้งส่วนหนึ่งของทางเหนือของลิงคอล์นเชอร์ที่ระหว่าง ค.ศ. 1974 ถึง ค.ศ. 1996 เป็นส่วนหนึ่งของฮัมเบอร์ไซด์ ภาคยอร์กเชอร์และฮัมเบอร์มีเนื้อที่ 15,420 ตารางกิโลเมตรและในปี ค.ศ. 2006 มีประชากรทั้งหมดประมาณ 5,142,400 คน คนโดยมีความหนาแน่นของประชากรเป็นจำนวน 328 ต่อหนึ่งตารางกิโลเมตร
ภาคยอร์กเชอร์และแม่น้ำฮัมเบอร์ประกอบด้วยเซาท์ยอร์กเชอร์, เวสต์ยอร์กเชอร์, นอร์ทยอร์กเชอร์, อีสต์ไรดิงแห่งยอร์กเชอร์ และลิงคอล์นเชอร์
นานา คอนาดู
นานา คอนาดู (Nana Konadu) หรือ นานา ยอว์ คอนาดู เยบัวห์ นักมวยสากลชาวกานา เกิดเมื่อ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2507 ที่ ประเทศกานา สถิติการชก 47 ครั้ง ชนะ 41 (น็อค 32) เสมอ 1 แพ้ 5
เวสต์มิดแลนส์ (ภาค)
ภาคมิดแลนด์สตะวันตกของอังกฤษ หรือ ภาคเวสต์มิดแลนด์สของอังกฤษ (ภาษาอังกฤษ: West Midlands) เป็นหนึ่งในเก้าของภาคการปกครองของอังกฤษที่ครอบคลุมอาณาบริเวณตอนกลางทางตะวันตกที่เรียกกันว่า “มิดแลนด์ส” รวมทั้งเมืองเบอร์มิงแฮมที่มีประชากรมากเป็นลำดับสองของสหราชอาณาจักร นอกจากนั้นก็ยังรวมกลุ่มเมืองมิดแลนด์สตะวันตก (West Midlands conurbation) ที่รวมทั้งโวลเวอร์แฮมพ์ตัน, ดัดลีย์, โซลิฮัลล์, วอลซาลล์ และเวสต์บรอมมิช รวมทั้งโคเวนทริที่ตั้งอยู่ในเคานตี้เวสต์มิดแลนด์แต่แยกจากกลุ่มเมืองมิดแลนด์สตะวันตกโดยแนวไม้ (green belt) ที่ยาวหลายกิโลเมตร
ลักษณะทางภูมิศาตร์ในบริเวณนี้ก็แตกต่างกันไป ตั้งแต่บริเวณชุมชนใหญ่ของกลุ่มเมืองมิดแลนด์สตะวันตกไปจนถึงบริเวณที่มีประชากรเพียงเบาบางใกลออกไปของมลฑลชร็อพเชอร์ และแฮรฟอร์ดเชอร์ที่ติดกับเวลส์ แม่น้ำสายที่ยาวที่สุดในสหราชอาณาจักรแม่น้ำเซเวิร์นไหลลดเลี้ยวในบริเวณตะวันออกเฉียงใต้ผ่านเมืองชรูสบรี และวูสเตอร์ และไอรอนบริดจ์กอร์จ (Ironbridge Gorge) ที่เป็นมรดกโลก และเป็นที่เกิดของการปฏิวัติอุตสาหกรรม สตาฟฟอร์ดเชอร์เป็นศูนย์กลางของกลุ่มเมืองอุตสาหกรรมการทำเครื่องถ้วยชามที่รวมทั้งสโตค-ออน-เทร้นท์ และบริเวณสตาฟฟอร์ดเชอร์มัวร์แลนด์ที่ตั้งอยู่ติดกับเขตแดนตะวันออกเฉียงใต้ของอุทยานแห่งชาติพีคดิสตริค (Peak District National Park) ไม่ไกลจากลีค นอกจากนั้นก็ยังรวมบริเวณทีมีความสวยงามทางธรรมชาติ วอริคเชอร์เป็นเมืองที่ตั้งของเมืองสตรัทฟอร์ด อัพพอน เอวอนที่เป็นเมืองเกิดของกวีคนสำคัญวิลเลียม เชกสเปียร์
“ภาคมิดแลนด์สตะวันตกของอังกฤษ” ไม่ใช่ “เคานตี้มิดแลนด์สตะวันตก” ที่ครอบคลุมบริเวณที่มีประชาการหนาแน่นของภาคตั้งแต่ก่อตั้งในปี ค.ศ.1974 ที่มาจากบางส่วนของสตาฟฟอร์ดเชอร์, วูสเตอร์เชอร์ และวอริควูสเตอร์ โบโรห์เบอร์มิงแฮม, โวลเวอร์แฮมพ์ตัน, ดัดลีย์, โซลิฮัลล์, วอลซาลล์, แซนเวลล์ และโคเวนทริรวมกันเป็นเคานตี้มิดแลนด์สตะวันตก
แม่น้ำเซเวิร์น
แม่น้ำเซเวิร์น (; ; ) เป็นแม่น้ำสายที่ยาวที่สุดในสหราชอาณาจักรที่ยาว 354 ที่สูงที่สุดที่แม่น้ำไหลสูง 610 เมตรจากระดับน้ำทะเลที่พลินลิมอน (Plynlimon) ใกล้เพาวิส (Powys) ในเทือกเขาคัมเบรียในเวลส์ และไหลผ่านมณฑลชร็อพเชอร์, มณฑลวูสเตอร์เชอร์ และมณฑลกลอสเตอร์เชอร์ โดยผ่านเมืองชรูสบรี, วูสเตอร์และกลอสเตอร์ แม่น้ำเซเวิร์นถือว่าเป็นหนึ่งในแม่น้ำสำคัญสิบสายของสหราชอาณาจักร
เซเวิร์นกลายเป็นปากน้ำระหว่างทางใต้ของมณฑลกลอสเตอร์เชอร์และมอนมอนมอธเชอร์ จากนั้นก็ไหลลงสู่ช่องแคบบริสตอล ไปยังทะเลเคลติก และในที่สุดมหาสมุทรแอตแลนติก บริเวณไหลผ่านของแม่น้ำเซเวิร์นครอบคลุมบริเวณ 11,420 ตารางกิโลเมตรที่ไม่รวมแม่น้ำวาย (River Wye) และแม่น้ำเอวอน สาขาสำคัญของแม่น้ำเซเวิร์นรวมทั้งแม่น้ำเวอร์นุย (River Vyrnwy), แม่น้ำทีม (River Teme), แม่น้ำอัปเพอร์เอวอน (Upper Avon) และแม่น้ำสเตาเวอร์ (River Stour)
วิกฤตการณ์สละราชสมบัติของพระเจ้าเอดเวิร์ดที่ 8
วิกฤตการณ์สละราชสมบัติของพระเจ้าเอดเวิร์ดที่ 8 () เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในจักรวรรดิอังกฤษเมื่อ พ.ศ. 2479 โดยพระเจ้าเอดเวิร์ดที่ 8 มีพระราชประสงค์จะทรงเสกสมรสกับวอลลิส ซิมป์ซัน หญิงชาวอเมริกันที่ผ่านการหย่าร้างมาแล้วถึงสองครั้ง ส่งผลให้เกิดข้อครหาว่าชอบด้วยรัฐธรรมนูญหรือไม่
พระราชประสงค์ดังกล่าว รัฐบาลอังกฤษและรัฐบาลประเทศราชต่างไม่เห็นชอบด้วย กับทั้งองค์กรทางศาสนา องค์กรทางกฎหมาย องค์กรทางการเมือง และองค์กรทางศีลธรรมต่างก็สนับสนุนความไม่เห็นด้วยของรัฐบาล เนื่องจากต่างก็เห็นว่าวอลลิสไม่สมควรจะขึ้นสู่ตำแหน่งพระมเหสี เพราะนางไม่ประสบความสำเร็จในการครองคู่เลย นอกจากนี้ การซุบซิบท่ามกลางกลุ่มผู้ทรงอำนาจก็ยังทำให้เกิดความเชื่อแพร่หลายกันต่อไปอีกว่า วอลลิสนั้นจะสมรสกับพระมหากษัตริย์เพราะประสงค์จะเข้าสู่พระราชวงศ์มียศถาบรรดาศักดิ์ มากกว่าเพราะมีความรักต่อพระองค์ อย่างไรก็ดี ถึงแม้จะมีการต่อต้านคัดค้านอย่างท่วมท้น พระเจ้าเอดเวิร์ดก็ทรงประกาศว่าทรงรักวอลลิส และไม่ว่ารัฐบาลจะเห็นชอบด้วยหรือไม่ก็จะทรงเสกสมรสกับนาง
การไม่ยอมรับวอลลิสอย่างกว้างขวางในสังคม ประกอบกับการที่พระเจ้าเอดเวิร์ดไม่อาจทรงเพิกพระราชหฤทัยไปจากคนรักได้ ยังให้เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2479 พระเจ้าเอดเวิร์ดจึงทรงตัดสินพระทัยสละพระราชบัลลังก์ให้แก่เจ้าชายอัลเบิร์ต พระอนุชา เสวยราชย์ต่อเป็นพระเจ้าจอร์จที่ 6 และทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น "เจ้าชายเอดเวิร์ด ดยุคแห่งวินด์เซอร์" เมื่อทรงสละพระราชบัลลังก์แล้วก็ทรงเสกสมรสกับวอลลิสในปีถัดมา และทั้งสองครองรักกันตราบจนจนสิ้นพระชนม์และถึงแก่กรรมเป็นเวลาสามสิบห้าปี
คาร์ไลล์
คาร์ไลล์ (ภาษาอังกฤษ: Carlisle (ไม่ออกเสียง “s”)) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในนครคาร์ไลล์ (City of Carlisle) ที่ตั้งอยู่ในมณฑลคัมเบรียในภาคการปกครองตะวันตกเฉียงเหนือของอังกฤษ เมืองคาร์ไลล์ตั้งอยู่ตรงจุดที่แม่น้ำอีเดน, แม่น้ำคาลดรูว์ (River Caldew) และแม่น้ำเพ็ตเตอริ (River Petteril) มาบรรจบกัน 16 กิโลเมตรใต้เขตแดนอังกฤษ-สกอตแลนด์ เมืองคาร์ไลล์เป็นเมืองที่มีผู้ตั้งถิ่นฐานใหญ่ที่สุดในเคานตี้คัมเบรียและเป็นศูนย์กลางการบริหารทั้งของนครคาร์ไลล์และมณฑลคัมเบรีย ในปี ค.ศ. 2001 เมืองคาร์ไลล์เป็นเมืองที่มีประชากรประมาณ 71,773 คนโดยมีอีก 100,734 อยู่ในปริมณฑล
ในประวัติศาสตร์คาร์ไลล์เป็นเมืองหลวงของมณฑลคัมเบอร์แลนด์ ในยุคแรกของประวัติศาสตร์ของคาร์ไลล์ๆ เป็นเมืองที่ตั้งถิ่นฐานของโรมันที่ก่อตั้งเพื่อเป็นเมืองสนับสนุนป้อมต่างๆ ตามกำแพงเฮเดรียน (Hadrian's Wall) ระหว่างยุคกลางเพราะความที่ตั้งอยู่ติดพรมแดนติดกับราชอาณาจักรสกอตแลนด์ คาร์ไลล์กลายมามีความสำคัญในการเป็นที่ตั้งของที่มั่นทางการทหาร ปราสาทคาร์ไลล์ที่ยังคงอยู่ในสภาพดีสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1092 โดยสมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 2 แห่งอังกฤษ และครั้งหนึ่งใช้เป็นที่จำขังสมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งสกอตแลนด์ ในปัจจุบันปราสาทใช้เป็นที่ตั้งของกรมทหารดยุคแห่งแลงคาสเตอร์ (Duke of Lancaster's Regiment) และพิพิธภัณฑ์ทหารชายแดน (Border Regiment Museum) เมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 12 สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 1 แห่งอังกฤษ พระราชทานพระบรมราชานุญาติให้ก่อตั้งสำนักสงฆ์ในคาร์ไลล์ และคาร์ไลล์ได้รับฐานะเป็นสังฆมณฑลอิสระในปี 1122 และสำนักสงฆ์เลื่อนฐานะขึ้นเป็นมหาวิหารคาร์ไลล์
การนำอุตสาหกรรมอุตสาหกรรมการทอผ้าระหว่างสมัยการปฏิวัติอุตสาหกรรมเป็นการนำมาซึ่งความเปลี่ยนแปลงทางสังคมและเศรษฐกิจมาสู่คาร์ไลล์ ที่ทำให้เป็นเมืองที่มีผู้อยู่อาศัยอย่างหนาแน่น นอกจากนั้นก็ยังเป็นศูนย์กลางของการรถไฟโดยมีบริษัทรถไฟเจ็ดบริษัทที่ร่วมใช้สถานีคาร์ไลล์
คาร์ไลล์ ที่มีชื่อเล่นว่า “เมืองชายแดน” เป็นเมืองศูนย์กลางในทางวัฒนธรรม, การค้าขาย และกาอุตสาหกรรมของทางตอนเหนือของคัมเบรียและทางใต้ของสกอตแลนด์ นอกจากนั้นก็ยังเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยคัมเบรีย และพิพิธภัณฑ์และศูนย์วัฒนธรรมอีกหลายแห่ง
แดนสัน ถัง
ถัง ยฺหวี่เจ๋อ () หรือชื่อในการแสดงว่า แดนสัน ถัง (Danson Tang) เกิดเมื่อวันที่ 2 กันยายน 1984 เริ่มเข้าวงการจากการเป็นนายแบบก่อนที่จะเป็นนักแสดง จนเข้าสู่การเป็นนักร้องหลังจากนั้น. ได้เซ็นสัญญากับบริษัท Eternity Entertainment Corporation () โดยมีบริษัท Comprise Boundless Entertainment (賢叔輯娛樂經紀) เป็นผู้จัดการ.
เขากำลังศึกษาสาขาวิชาภาษาอังกฤษที่วิทยาลัย "สิงอู่" Hsing Wu เขาสามารถพูดภาษาอังกฤษและภาษาจีนแมนดาริน.
วันที่ 9 กรกฎาคม 2550 แดนสันได้เซ็นสัญญากับค่ายเพลง Avex Taiwan แดนสันเดบิวท์ผลงานอัลบั้มเดี่ยว "อ้ายหว่อ" "Love Me" () ในวันที่ 17 สิงหาคม 2550 ออกผลงานอัลบั้มชุดที่สอง "ดี ซิน อิน ลี่" "D's New Attraction" () ในปี 2552 และ อัลบั้มชุดที่สาม "ดี (ตี้) อี เหมี่ยว" "The First Second" () ในปี 2553 และได้ออกอัลบั้มรวมเพลงฮิต 15 เพลง พร้อมทั้งเพลงใหม่อีก 3 เพลง ในอัลบั้ม "Towards Tomorrow's Journey" (開往明天的旅行) วันที่ 26 เมษายน 2554 ในสองเวอร์ชัน คือ Guardian Edition (守護盤) และ Journey Edition (啟程盤).โดยมีเพลงโปรโมต คือ "ไค ว่าง หมิง เทียน เตอะ หลู่ สิง" "開往明天的旅行" (Towards Tomorrow's Journey).
แดนสันมีผลงานละครไต้หวัน เช่น "ปิ๊งรักสลับขั้ว" "Hanazakarino Kimitachihe" ในบท "รุ่นพี่หนาน หอ2" ละครเรื่อง "แกล้งจุ๊บให้รู้ว่ารัก"' 'They Kiss Again" ในบท"กั้นกั้น เพื่อนนักเรียนพยาบาล" และ รับบทเป็น "เหลิ่งเลี่ย" ในละครเรื่อง "ข้าวผัดไข่" "Rolling Love".
อรุณ สรเทศน์
ศาสตราจารย์ อรุณ สรเทศน์ อดีตรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยของรัฐ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในรัฐบาลศาสตราจารย์สัญญา ธรรมศักดิ์ และอดีตอธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ศ.ดร.อรุณ สรเทศน์ เกิดเมื่อ พ.ศ. 2457 ที่กรุงเทพมหานคร จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญ ปริญญาตรี วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต (โยธา) จากคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อปี พ.ศ. 2480 และจบการศึกษาระดับปริญญาตรี วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต (สุขาภิบาล) จากคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ ปริญญาโท วิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต (โยธา) และปริญญาเอก วิศวกรรมศาสตรดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยเชฟฟิลด์ ประเทศอังกฤษ ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับท่านผู้หญิง วรรณพิมล สรเทศน์
ศ.ดร.อรุณ สรเทศน์ เริ่มรับราชการเป็นอาจารย์ประจำคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้รับแต่งตั้งเป็นคณบดีคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และเป็นอธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2514 ถึง พ.ศ. 2518 ต่อมาในรัฐบาลของศาสตราจารย์ สัญญา ธรรมศักดิ์ ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยของรัฐ และเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมในรัฐบาลศาสตราจารย์ สัญญา ธรรมศักดิ์ ชุดที่ 2 นอกจากนั้นยังเคยได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการผู้จัดการร่วม บริษัท ชลประทานซีเมนต์ จำกัด
Nepenthes vieillardii
Nepenthes vieillardii ( ได้ชื่อตาม Eugène Vieillard ผู้เก็บต้นไม้จากนิวแคลิโดเนียและ Tahiti ระหว่าง ค.ศ. 1861 ถึง 1867) เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวของนิวแคลิโดเนีย กระจายไปทางฝั่งตะวันออกมากกว่า"หม้อข้าวหม้อแกงลิง"ชนิดอื่น มีถิ่นอาศัยในป่าแล้งเขตร้อน
พบว่ายุงในสกุล "Tripteroides" แพร่พันธุ์ในหม้อของพืชชนิดนี้
Nepenthes ventricosa
Nepenthes ventricosa ( มาจากภาษาละตินใหม่: "ventricosus" = มีการโป่งพองที่ฝั่งหนึ่ง) เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงที่สูงของประเทศฟิลิปปินส์ ขึ้นที่ระดับความสูง 1200-1500 ม.ในป่าฝนดิบเขา เป็นพืชอิงอาศัยชอบไต่ไปบนไม้พุ่มเตี้ย มีหม้อขนาดกลางสูงถึง 9 นิ้ว มีความหลากหลาย สีเขียวซีดหรือมีกระแดงหรือแดงทั้งหม้อ
"N. ventricosa" เป็นญาติใกล้ชิดกับ "N. burkei" แต่สามารถแยกได้โดยเอวคอดที่กลางหม้อ ปากเล็กกว่าและเพอริสโตมบาง
Nepenthes talangensis
Nepenthes talangensis ( มาจากภาษาละติน: "Talang" = ภูเขา Talang, "-ensis" = จาก) เป็น"หม้อข้าวหม้อแกงลิง"ที่สูงจากเกาะสุมาตรา ในประเทศอินโดนีเซีย
มันน่าจะเป็นญาติใกล้ชิดกับ "N. jacquelineae" และ "N. tenuis"
Nepenthes saranganiensis
Nepenthes saranganiensis ( มาจากภาษาละติน: "Sarangani" = Sarangani, "-ensis" = จาก) เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงของประเทศฟิลิปปินส์ มันเป็นญาติใกล้ชิดกับ "N. alata" แต่สามารถแบ่งแยกได้บนพื้นฐานของสิ่งที่ติดใบซึ่งเป็นครีบอย่างมาก
เติมศักดิ์ กฤษณามระ
ศาสตราจารย์กิตติคุณ เติมศักดิ์ กฤษณามระ ผู้อำนวยการสถาบันบัณฑิตบริหารธุรกิจศศินทร์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, อดีตอธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และประธานราชินีมูลนิธิ
ศาสตราจารย์กิตติคุณ เติมศักดิ์ กฤษณามระ เกิดเมื่อวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2470 ที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรคนโตของศาสตราจารย์อุปการคุณ พระยาไชยยศสมบัติ (เสริม กฤษณามระ) อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง และคุณหญิงศรี ไชยยศสมบัติ สมรสกับนางสายจิตร กฤษณามระ (ณ สงขลา) (ถึงแก่อนิจกรรม) บุตรีเจ้าพระยาศรีธรรมาธิเบศ (จิตร ณ สงขลา) กับท่านผู้หญิงน้อม ศรีธรรมาธิเบศ มีบุตร-ธิดา รวม 2 คน
ศาสตราจารย์กิตติคุณ เติมศักดิ์ กฤษณามระ จบชั้นมัธยมจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา จบการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขา Commerce ที่สหราชอาณาจักร จากนั้นยังได้ศึกษาเพิ่มเติมอีกที่ The Institute of Chartered Accountants และ The Institute of Chartered Accountants ที่สหราชอาณาจักรเช่นกัน
ศาสตราจารย์กิตติคุณ เติมศักดิ์ กฤษณามระ เริ่มรับราชการตำแหน่งอาจารย์ในคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อ พ.ศ. 2499 ได้รับแต่งตั้งเป็นศาสตราจารย์ทางวิชาการบัญชีในปี พ.ศ. 2510 และได้ดำรงตำแหน่งคณบดีเมื่อ พ.ศ. 2514 นอกจากนั้นยังได้รับหน้าที่สำคัญหลายตำแหน่งในการบริหารมหาวิทยาลัย คือ รองอธิการบดีฝ่ายวางแผนและพัฒนา รองอธิการบดีฝ่ายทรัพย์สิน และได้ดำรงตำแหน่งอธิการบดี จาก พ.ศ. 2518 ถึง พ.ศ. 2520 ต่อมาได้ลาออกจากราชการเป็นข้าราชการบำนาญเมื่อ พ.ศ. 2520 แต่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยได้ขอให้ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการสถาบันภาษาเมื่อ พ.ศ. 2521 และได้ขอให้ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการสถาบันบัณฑิตบริหารธุรกิจแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อ พ.ศ. 2525 และ ในปี พ.ศ. 2530 ได้ขอพระบรมราชานุญาตพระราชทานชื่อของ สถาบันบัณฑิตบริหารธุรกิจ แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็น “สถาบันบัณฑิตบริหารธุรกิจศศินทร์ แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ” และได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการต่อเนื่องมาตั้งแต่ พ.ศ. 2541 จนถึงปัจจุบันนี้
เคยได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516
Nepenthes rafflesiana
Nepenthes rafflesiana ( ได้ชื่อตามโทมัส สแตมฟอร์ด แรฟเฟิลส์) หรือมีอีกชื่อหนึ่งว่า Raffles' Pitcher-Plant เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงที่มีการกระจายตัวกว้างทั้งในเกาะบอร์เนียว, เกาะสุมาตรา, เพนนิซูล่า ประเทศมาเลเซีย, และ ประเทศสิงคโปร์ "N. rafflesiana" นั้นมีความหลากหลายสูงมาก (ส่วนอีกชนิดคือ "N. mirabilis") ด้วยมีรูปแบบมากมายและหลากหลายรายละเอียด แค่ในบอร์เนียวก็มีอย่างน้อยสี่รูปแบบที่ต่างกัน รูปแบบขนาดยักษ์ของพืชชนิดนี้สร้างหม้อที่มีขนาดใหญ่มากสามารถแข่งขันกับ "N. rajah" ได้เลยทีเดียว
"Nepenthes rafflesiana" เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงพื้นราบที่มีการกระจายพันธุ์กว้าง ทั่วไปพบในบอร์เนียวและบางส่วนของหมู่เกาะรีอู แต่มีการกระจายพันธุ์อย่างจำกัดในเพนนิซูล่า มาเลเซียและสุมาตรา มันมีการกระจายพันธุ์แค่เพียงทางตอนใต้ของเพนนิซูล่า มาเลเซีย โดยเฉพาะในรัฐยะโฮร์มีมากเป็นพิเศษเมื่อเทียบกับที่แห่งอื่น เท่าที่มีการบันทึก "N. rafflesiana" พบในชายฝั่งตะวันตกของสุมาตรา ระหว่างอินทรปุระและบารุส
ปกติ "N. rafflesiana" จะขึ้นในบริเวณกลางแจ้ง, ดินเป็นทราย, ความชื้นสูง พบในป่าฝนเขตร้อน,ป่าพรุ, ป่าสันทรายชายหาด และผาริมทะเล มันขึ้นที่ระดับความสูง 0 ถึง 1,200 ม.จากระดับน้ำทะเล
"Nepenthes rafflesiana" เป็นไม้เลื้อยไต่ ลำต้นอาจสูงถึง 15 ม.และหนาถึง 10 มม. ปล้องยาว 20 ซม. สายดิ่งอาจยาวมากกว่า 110 ซม.
หม้อล่างของ "N. rafflesiana" ป่องและมีปีกชายฝอยขนาดใหญ่ ขนาดของหม้อยากที่จะมีขนาดสูงมากกว่า 20 ซม.ถึงแม้ว่ารูปแบบขนาดยักษ์ของ "N. rafflesiana" จะมีหม้อยาวมากกว่า 35 ซม.และกว้าง 15 ซม. หม้อบนรูปกรวยและยกขึ้นเป็นพิเศษที่ด้านหน้าของเพอริสโตม หม้อล่างและหม้อบนมีลักษณะพิเศษของเพอริสโตมคือมีคอคอดที่ยาวซึ่งยาวถึง 3 ซม.หรือมากกว่า
สีของหม้อมีความหลากหลายมากจากม่วงดำจนถึงขาว โดยทั่วไป "N. rafflesiana" มีสีเขียวอ่อนมีจุดสีม่วงเข้มโดยตลอดหม้อในหม้อล่างและสีครีมในหม้อบน
ช่อดอกเป็นแบบช่อกระจะสูง 16 ถึง 70 ซม. มีดอกเดี่ยวสีแดงหรือม่วง บางครั้งก็มีสองดอกบนก้านเดียวกัน
เมื่อยังเล็กต้นปกคลุมไปด้วยขนยาว, ร่วงง่าย, สีน้ำตาลหรือสีขาว เมื่อโตขึ้นมีสิ่งปกคลุมบางและสั้น เป็นขนสีน้ำตาล หรือไม่มีเลย
เพราะมีการกระจายเป็นวงกว้าง "N. rafflesiana" จึงมีถิ่นอาศัยหลากหลายทำให้เกิดความหลากหลายของลักษณะและสีของหม้อ ตามการแจกแจงหน่วยอนุกรมวิธานต่ำกว่าระดับชนิดของ "N. rafflesiana" ที่ระบุบไว้ รวมทั้งที่ไม่พิจารณายอมรับในปัจจุบันและสี่ความแตกต่างของอนุกรมวิธานเข้าด้วยกันลูกผสมตามธรรมชาติของ "N. rafflesiana" ที่มีการบันทึกไว้
นากเล็กเล็บสั้น
นากเล็กเล็บสั้น (; ) เป็นนากขนาดเล็กที่สุดในโลก ตัวผู้มีขนาดใหญ่กว่าตัวเมียเล็กน้อย ขนตามลำตัวมีสีเทาเข้มหรือสีน้ำตาล แต่สีขนบริเวณท้องจะอ่อนกว่า แต่สามารถเปลี่ยนสีขนได้ตามฤดูกาล ลักษณะเด่นคือ พังผืดบริเวณนิ้วตีนจะมีขนาดเล็กลง ช่วยให้นิ้วเคลื่อนไหวได้คล่องตัวมากขึ้น ใต้คอมีสีขาว มีจมูกที่สั้นมากกว่านากชนิดอื่น ๆ ตัวที่ยังไม่โตเต็มวัยจะมีจมูกยาว และโค้งกว่า เมื่ออายุได้ 5 สัปดาห์จมูกก็จะหดสั้นลง
มีความยาวลำตัวและหางประมาณ 45-55 เซนติเมตร ความยาวหาง 25-35 เซนติเมตร น้ำหนัก 1-3 กิโลกรัม
พบกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางทั้งในทวีปแอฟริกาและในทวีปเอเชีย ในทวีปเอเชียพบตั้งแต่ภาคเหนือและตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดีย, เนปาล, บังกลาเทศ, ภาคใต้ของจีน, พม่า, ไทย, ลาว, กัมพูชา, เวียดนาม, เกาะสุมาตรา, เกาะบอร์เนียวและเกาะชวา (แบ่งเป็น 3 ชนิดย่อย ดูในตาราง)
นากเล็กเล็บสั้นมีความสามารถปรับตัวให้อยู่ในสภาพแวดล้อมต่าง ๆ ได้เป็นอย่างดี ในธรรมชาติจะอาศัยอยู่ใกล้แหล่งน้ำ เช่น ลำธารขนาดเล็ก, ป่าชายเลน, ริมทะเลสาบ, ห้วย, หนอง, คลอง, บึง หรือแม้แต่ในพื้นที่ชุ่มน้ำที่เป็นเขตเกษตรกรรมของมนุษย์ เช่น ตามท้องร่องสวนต่าง ๆ อาหารหลักได้แก่ สัตว์น้ำชนิดต่าง ๆ แต่ชอบกินปูมากที่สุด มักอาศัยอยู่เป็นฝูงเล็ก ๆ นากเล็กเล็บสั้นไม่ได้ใช้หนวดเป็นประสาทสัมผัสในการรับรู้เหมือนนากชนิดอื่น ๆ เพราะมีประสาทสัมผัสอยู่ที่ขาหน้า ออกลูกตามโพรงไม้หรือโพรงหินที่มีอยู่แล้ว เพราะขาหน้าไม่แข็งแรงพอจะขุดโพรงริมตลิ่งได้เหมือนนากชนิดอื่น ๆ ออกหากินในเวลากลางคืน บางครั้งอาจพบได้ตั้งแต่ช่วงพลบค่ำจนถึงรุ่งเช้า
นากเล็กเล็บสั้นหากนำมาเลี้ยงตั้งแต่ยังเล็ก จะเชื่องและสามารถทำตามคำสั่งของมนุษย์ได้ จึงมีการนำมาแสดงโชว์ตามสวนสัตว์ต่าง ๆ เช่น ซาฟารีเวิลด์ เป็นต้น สำหรับในประเทศไทยพบได้ทั่วทุกภาค แม้แต่กระทั่งพื้นที่กรุงเทพมหานคร โดยพบในพื้นที่แถบคลองบางมด เขตทุ่งครุ
ฝั่งธนบุรี เป็นนากเล็กเล็บสั้นที่อาศัยอยู่รวมเป็นฝูง มีพฤติกรรมขโมยกินปลาของเกษตรกรในพื้นที่ตามท้องร่องสวนในเวลากลางคืน
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1263
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1263 [แยกทางหลวงหมายเลข 108 (ขุนยวม)-บรรจบทางหลวงหมายเลข 1088 (แม่นาจร)] เป็นทางหลวงแผ่นดินเชื่อมระหว่างอำเภอขุนยวม จังหวัดแม่ฮ่องสอน กับอำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่ ระยะทาง 66.725 กิโลเมตร ปัจจุบันใช้เป็นเส้นทางลัดสำหรับผู้ที่เดินทางระหว่างจังหวัดเชียงใหม่และแม่ฮ่องสอนตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 108 (ถนนเชียงใหม่-ฮอด) จากอำเภอฮอด แยกเข้าสู่อำเภอแม่แจ่ม ไปยังอำเภอขุนยวมและเมืองแม่ฮ่องสอนโดยไม่ผ่านอำเภอแม่สะเรียงและแม่ลาน้อย หรือใช้เส้นทางผ่านทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1009 และ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1192 จากอำเภอจอมทอง ผ่านอุทยานแห่งชาติดอยอินทนนท์ เข้าสู่อำเภอแม่แจ่มและขุนยวมโดยไม่ผ่านอำเภอฮอด เส้นทางนี้สามารถเชื่อมโยงจังหวัดเชียงใหม่เข้าสู่แหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญของจังหวัดแม่ฮ่องสอน คือน้ำตกแม่สุรินทร์ และทุ่งดอกบัวตอง ดอยแม่อูคอ ทั้งยังสามารถร่นระยะทางระหว่างเชียงใหม่และแม่ฮ่องสอนได้กว่า 80 กิโลเมตร
เป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจร ไป-กลับ ผิวทางลาดยาง เส้นทางส่วนใหญ่เป็นทางคดเคี้ยวขึ้นลงเขา แต่ไม่สูงชันมากนัก อยู่ในความดูแลของสำนักทางหลวงที่ 1 (เชียงใหม่) กรมทางหลวง แบ่งการดูแลออกเป็น 2 ช่วง
เดิมเส้นทางนี้ระหว่างกิโลเมตรที่ 0 ถึง 10.800 เป็นทางลำลอง กว้าง 3-4 เมตร เป็นทางดินตลอด ใช้ได้เฉพาะฤดูแล้ง ต่อมาหน่วยทหารช่างก่อสร้างที่ 4 ได้ก่อสร้างและขยายเป็นทางมาตรฐาน พร้อมกับก่อสร้างและบุกเบิกเส้นทางส่วนที่เหลือช่วงกิโลเมตรที่ 10.800-20.517 จากนั้นได้มอบสายทางนี้ให้กับกรมทางหลวงเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2523
ปาเต๊ะ (บริษัท)
บริษัทปาเต๊ะ (, อ่านตามเสียงคือ "ปาเต" ส่วนชื่อ "ปาเต๊ะ" เป็นชื่อที่ใช้ในประเทศไทย) เป็นชื่อบริษัทจัดจำหน่ายแผ่นเสียงฝรั่งเศสซึ่งมีกิจการอยู่ทั่วโลก ก่อตั้งโดยสองพี่น้อง ชาร์ลส และเอมิลี ปาเต เมื่อ ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) ภายหลังบริษัทโคลัมเบียกราโมโฟนคอมเพนีได้ควบรวมกิจการในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1928 (พ.ศ. 2471) ปัจจุบันชื่อยี่ห้อ Pathé และ Pathé-Marconi ยังคงมีอยู่ ภายใต้การดูแลของบริษัทอีเอ็มไอ
สัญลักษณ์ของแผ่นเสียงยี่ห้อปาเต๊ะที่เป็นที่รู้จักคือตรา Discobolus (รูปเทพเจ้ากรีกขว้างจานเสียง) และตราไก่ (Crowing Cock) แต่แผ่นเสียงที่จำหน่ายในประเทศไทยสมัยรัชกาลที่ 5 ใช้รูปช้างเผือกเหยียบลูกโลกเป็นสัญลักษณ์
อีสต์มิดแลนส์
ภาคมิดแลนด์สตะวันออกของอังกฤษ หรือ ภาคอีสต์มิดแลนด์สของอังกฤษ (ภาษาอังกฤษ: East Midlands) เป็นหนึ่งในเก้าของภาคการปกครองของอังกฤษที่ครอบคลุมอาณาบริเวณตอนกลางทางตะวันออกที่เรียกกันว่า “มิดแลนด์ส” ที่ประกอบด้วยมลฑลดาร์บีเชอร์, มลฑลเลสเตอร์เชอร์, มลฑลรัทแลนด์, มลฑลนอร์ทแธมตันเชอร์, มลฑลน็อตติงแฮมเชอร์ และส่วนใหญ่ของมลฑลลิงคอล์นเชอร์ ส่วนดาร์บีเชอร์, เลสเตอร์เชอร์ และน็อตติงแฮมเชอร์มักจะรู้จักรวมกันว่า “เทร้นท์ล็อค” (Trentlock) ภาคมิดแลนด์สตะวันออกมีเนื้อที่ 15,627 ตารางกิโลเมตร ในปี ค.ศ. 2001 มีประชากรทั้งหมดประมาณ 4,172,179 คนโดยมีความหนาแน่นของประชากรเป็นจำนวน 267 ต่อหนึ่งตารางกิโลเมตร 
จุดที่สูงที่สุดคือคินเดอร์ สเคาท์ (Kinder Scout]) ในมลฑลดาร์บีเชอร์ในพีคดิสตริคท์ ที่สูง 636 เมตร
ออกซฟอร์ด
เมืองออกซฟอร์ด () เป็นนครและเมืองหลวงของมณฑลออกซฟอร์ดเชอร์ของภาคตะวันออกเฉียงใต้ของอังกฤษ ที่มีประชาชนราว 151,000 คน แม่น้ำเชอร์เวลล์และแม่น้ำเทมส์บรรจบกันทางใต้ของตัวเมือง บริเวณที่เป็นระยะทางราว 10 กิโลเมตรในบริเวณตัวเมืองอ๊อกซฟอร์ดริมฝั่งแม่น้ำเทมส์รู้จักกันว่า “ดิไอซิส” (The Isis)
ดิสนี่ย์ ปริ้นเซส
ดิสนี่ย์ พรินเซส () เป็นสาขาหนึ่งที่แบ่งย่อยออกมาจาก บริษัท วอลท์ ดิสนี่ย์ ที่รวบรวมเอาตัวการ์ตูนเจ้าหญิงที่โด่งดังเอาไว้ ได้แก่ สโนว์ไวท์, ซินเดอเรลล่า, ออโรร่า , แอเรียล, เบลล์, จัสมิน, โพคาฮอนทัส , มู่หลาน , เทียน่า , ราพันเซล , เมริด้า , เอลซ่า , อันนา และ โมอาน่า
เมื่อปี ค.ศ. 2000 แอนดี้ มูนนี่ได้ถูกว่าจ้างโดยบริษัทผลิตภัณฑ์เพื่อการบริโภคของดิสนี่ย์ ให้ช่วยดูแลการขายที่ถดถอยลง แล้วความคิดเกี่ยวกับ ดิสนี่ย์ พรินเซสก็เกิดขึ้น เมื่อหลังจากที่ร่วมงานกับดิสนี่ย์ไม่นานเขาได้ร่วมกับ ดิสนี่ย์ ออน ไอซ์ และถูกรุมล้อมด้วยเด็กหญิงตัวล็กๆที่สวมชุดเจ้าหญิง เขาเสนอเรื่องนี้และความต้องการซื้อสินค้าของตลาดก็เพิ่มสูงขึ้น
ไม่มีใครที่ไม่รู้จัก ดิสนี่ย์ ปริ้นเซส ธุรกิจสาขานี้โด่งดังในเวลาอันรวดเร็วและเติบโตขึ้นเรื่อยๆ การขายสินค้าพุ่งขึ้นจาก 300 ล้าน ดอลลาร์ในปี ค.ศ. 2001 เป็น3 พันล้านในปี ค.ศ. 2006 และปัจจุบันนี้มีสินค้ากว่า 25,000 ชิ้นแล้ว
ดิสนี่ย์ พรินเซส รวบรวมเอาเหล่าเจ้าหญิงจากภาพยนตร์การ์ตูนคลาสสิกของดิสนี่ย์เอาไว้ โดยเลือกจากตัวการ์ตูนที่เกี่ยวพันกับราชวงศ์ทั้งที่เกี่ยวพันทางสายเลือดและจากการแต่งงาน และเพื่อให้เข้าถึงเด็กๆได้ง่ายขึ้นดิสนี่ย์ได้เพิ่มตำแหน่ง “เจ้าหญิงแห่งเทพนิยาย” และเลือก มู่หลานให้รับตำแหน่งนี้ ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไม มู่หลานผู้ไม่เกี่ยวข้องกับราชวงศ์ ได้อยู่ใน ดิสนี่ย์ พรินเซส ด้วย นอกจากนี้ดิสนี่ย์ยังเคยคิดจัดให้ ทิงเกอเบลล์ () เป็นเจ้าหญิงด้วยแต่เนื่องจากคุณสมบัติไม่ตรงตามที่กำหนดจึงถอนออกจาก ดิสนี่ย์ พรินเซส และจัดตั้งสาขาใหม่ ใช้ชื่อว่า ดิสนี่ย์ แฟรี่