hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ฌานน์แห่งเบอร์กันดี
ฌานแห่งบูร์กอญ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส (; ) (24 มิถุนายน ค.ศ. 1293 - 12 กันยายน ค.ศ. 1348) ฌานแห่งบูร์กอญเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศสในพระเจ้าฟิลิปที่ 6 แห่งฝรั่งเศส ระหว่างวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1328 ถึงวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1350
ฌานประสูติเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1293 เป็นพระธิดาในโรเบิร์ตที่ 2 ดยุคแห่งบูร์กอญ และแอกเนสแห่งฝรั่งเศส ดัชเชสแห่งบูร์กอญผู้เป็นพระราชธิดาองค์เล็กของพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 แห่งฝรั่งเศส และพระราชินีมาร์เกอรีต พระขนิษฐาของพระองค์มาร์เกอรีตแห่งบูร์กอญทรงเป็นสมเด็จพระราชินีในพระเจ้าหลุยส์ที่ 10 ฌานสิ้นพระชนม์เมื่อ 12 กันยายน ค.ศ. 1348
บลานซ์แห่งนาวาร์
บลานซ์แห่งนาวาร์ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส () (ค.ศ. 1331 - ค.ศ. 1398) บลานซ์แห่งนาวาร์ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศสในพระเจ้าฟิลิปที่ 6 ในปี ค.ศ. 1350
เจ้าหญิงบลานซ์แห่งนาวาร์ประสูติในปี ค.ศ. 1331 เป็นพระราชธิดาในพระเจ้าฟิลิปที่ 3 แห่งนาวาร์ และฌานน์ที่ 2 สมเด็จพระราชินีแห่งนาวาร์
เจ้าหญิงบลานซ์เป็นพระขนิษฐาในพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 แห่งนาวาร์ และมาเรีย สมเด็จพระราชินีแห่งนาวาร์ พระองค์เป็นพระราชปนัดดาทางพระมารดาในพระเจ้าหลุยส์ที่ 10 แห่งฝรั่งเศสกับพระมเหสีองค์แรกมาร์เกอรีตแห่งเบอร์กันดี ถ้าสตรีได้รับอนุญาตให้สืบราชบัลลังก์ฝรั่งเศสแล้วพระราชมารดาของพระองค์ก็จะเป็นผู้สืบราชบัลลังก์หลังจากการเสด็จสวรรคตของพระเชษฐาต่างพระมารดาพระเจ้าจอห์นที่ 1 แห่งฝรั่งเศส
เจ้าหญิงบลานซ์ทรงเสกสมรสกับพระเจ้าฟิลิปที่ 6 เมื่อวันที่ 11 มกราคม ค.ศ. 1350 เป็นพระอัครมเหสีองค์ที่สองหลังจากพระราชินีฌานน์ผู้สิ้นพระชนม์ด้วยโรคระบาด พระราชินีบลานซ์และพระเจ้าฟิลิปมีพระราชธิดาด้วยกันพระองค์หนึ่ง – ฌานน์ผู้หมั้นหมายที่จะเสกสมรสกับพระเจ้าจอห์นที่ 1 แห่งอารากอนแต่เสด็จสิ้นพระชนม์ระหว่างการเดินทางไปอารากอน
พระราชินีบลานซ์ทรงมีความสนพระทัยในการเล่นแร่แปรธาตุและทรงมีห้องทดลองของพระองค์เองในปราสาท พระราชินีบลานซ์สิ้นพระชนม์เมื่อ ค.ศ. 1398
ฌานแห่งโอแวร์ญ
ฌานแห่งโอแวร์ญ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส () (8 พฤษภาคม ค.ศ. 1326 - 29 กันยายน ค.ศ. 1360) ฌานแห่งโอแวร์ญทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศสในพระเจ้าจอห์นที่ 2 ระหว่างปี ค.ศ. 1350 ถึงปี ค.ศ. 1360
ฌานแห่งโอแวร์ญประสูติเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1326 เป็นพระธิดาในวิลเลียมที่ 12 เคานต์แห่งโอแวร์ญและบูลอญ และMarguerite d'Évreux ฌานได้รับอาณาจักรโอแวร์ญและบูลอญหลังจากที่วิลเลียมที่ 12 เสียชีวิต ฌานสมรสครั้งแรกกับฟิลิปแห่งบูร์กอญ ผู้ได้รับบรรดาศักดิเป็นเคานต์แห่งโอแวร์ญหลังจากการสมรสด้วย หลังจากฟิลิปเสียชีวิตฌานก็เสกสมรสกับพระเจ้าจอห์นที่ 2 เมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1349 และได้เป็นสมเด็จพระราชินีในปีต่อมา ฌานและพระเจ้าจอห์นมีพระราชธิดาด้วยกันสองพระองค์แต่ก็สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ทั้งสองพระองค์ ฌานสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 1360 ที่ พระศพตั้งอยู่ที่ พระราชโอรสองค์โตจากการสมรสครั้งแรกเป็นทายาทของพระองค์.
เมกาเดท
เมกาเดธ () เป็นวงเฮฟวีเมทัลอเมริกัน จากลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย ก่อตั้งวงในปี ค.ศ. 1983 โดยเดฟ มัสเทน และมือเบส เดวิด เอลเลฟสัน หลังจากที่มัสเทนถูกขับออกจากเมทัลลิกา วงได้ออกผลงานสตูดิโออัลบั้ม 15 ชุด, อัลบั้มแสดงสด 5 ชุด, อีพี 2 ชุด, ซิงเกิล 47 ชุด, มิวสิกวิดีโอ 36 เพลง และ 6 อัลบั้มรวมเพลง เมกาเดธ ยังถือเป็นหนึ่งในผู้บุกเบิกวงการดนตรีแทรชเมทัลในสหรัฐอเมริกาที่สำคัญ ร่วมกับวงอื่นอีกสามในเครือ "บิ๊กโฟร์" ได้แก่ เมทัลลิกา, สเลเยอร์ และแอนแทรกซ์ เมกาเดธได้นำเสนอเทคนิคทางดนตรี ด้วยจังหวะรวดเร็ว การเรียบเรียงเพลงที่ซับซ้อน เสียงร้องที่ข่ม ๆ หนักแน่นรวมไปถึงการลากเสียงของมัสเทน และเนื้อหาเพลงที่มักเกี่ยวข้องกับ ความตาย การเมือง สงคราม และศาสนา
ในปี ค.ศ. 1985 วงได้เปิดตัวอัลบั้มเปิดตัว "Killing Is My Business... and Business Is Good!" ผ่านทางค่ายอิสระคอมแบตเรเคิดส์ ซึ่งประสบความสำเร็จด้านยอดจำหน่ายกลางๆ จนทำให้ค่ายเพลงใหญ่ได้หันมาสนใจในเมกาเดธ ในที่สุดเมกาเดธก็ได้เซ็นต์สัญญากับค่ายแคปิตอลเรเคิดส์ โดยอัลบั้มแรกที่ผ่านทางค่ายนี้อย่าง "Peace Sells... but Who's Buying?" ซึ่งเปิดตัวไปในปี ค.ศ. 1986 สามารถประสบความสำเร็จและได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในอัลบั้มที่ทรงอิทธิพลต่อวงการเมทัลใต้ดินสหรัฐอเมริกา ถึงแม้ว่าวงจะโดดเด่นในวงการแทรชเมทัล แต่เมกาเดธก็มีข่าวเกี่ยวกับปัญหาสมาชิกวงหลายครั้ง จนต้องมีการเปลี่ยนตัวสมาชิกเรื่อยๆ รวมไปถึงปัญหาเกี่ยวกับการเสพยาเกินขนาดของสมาชิก ถึงอย่างไรก็ดีมัสเทนและเอลเลฟสัน ถือเป็นสมาชิกที่อยู่ในวงอย่างต่อเนื่องนับตั้งแต่ก็ตั้งวง
ในสมัยที่วงมีสมาชิกที่มั่นคง เมกาเดธได้เปิดตัวหลายอัลบั้มที่ประสบความสำเร็จด้านยอดจำหน่าย จนได้ยอดการยืนยันแผ่นเสียงทองคำขาวและแผ่นเสียงทองคำ ไม่ว่าจะเป็น "Rust in Peace" (1990) และ "Countdown to Extinction" (1992) วงได้ออกทัวร์ทั่วโลก ถือเป็นการเรียกชื่อเสียงกลับสู่วงอีกครั้ง แต่วงก็ได้สะดุดลงช่วงหนึ่งในปี ค.ศ. 2002 เมื่อมัสเทนเจ็บปวดกับเส้นประสาทที่แขนซ้ายอย่างรุนแรง ในที่สุดก็ได้กลับมารวมวงอีกครั้งในปี ค.ศ. 2004 แต่ก็ขาดมือเบสเอลเลฟสัน ซึ่งเขาได้ออกมาฟ้องมัสเทนจากปัญหาความไม่ลงรอยกันส่วนตัว ปัญหาส่วนตัว เมกาเดธได้ออกผลงานอัลบั้มชุด "The System Has Failed" (2004) ตามมาด้วย "United Abominations" (2007) ซึ่งสามารถไต่อันดับในสัปดาห์แรกที่อันดับ 18 และตามมาด้วยอันดับที่ 8 บนบิลบอร์ด 200 และอัลบั้ม "Endgame" (2009) ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมีสาขาการแสดงเมทัลยอดเยี่ยม ในปี ค.ศ. 2010 เอลเลฟสันก็ได้มาร่วมวงอีกครั้ง ภายหลังสิ้นสุดคดีทางศาล เมกาเดธยังเป็นเจ้าของเทศกาลดนตรีในชื่อ "จิแกนทัวร์" (Gigantour) ตั้งแต่ช่วงกลางปี ค.ศ. 2005 เป็นต้นมา
เมกาเดธนับเป็นวงใต้ดินเพียงไม่กี่วงที่ประความสำเร็จด้านยอดจำหน่าย โดยปี ค.ศ. 2014 วงได้จำหน่ายไปแล้วกว่า 50 ล้านชุดทั่วโลก ได้รับการยืนยันยอดจำหน่ายระดับแผ่นเสียงทองคำขาวในสหรัฐกว่า 5 ครั้ง จากทั้งหมด 15 อัลบั้ม แม้ว่าวงจะไม่เคยได้รับรางวัลแกรมมีเลย แต่ก็เคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงกว่า 11 ครั้ง เมกาเดธ ได้ใช้ตราประจำวงคือ "วิก แรตเทิลเฮด" (Vic Rattlehead) ซึ่งมักปรากฏทุกครั้งในหน้าปกอัลบั้ม และรวมไปถึงภาพพื้นหลังในการแสดงสดต่างๆ วงยังมักถูกวิจารณ์เกี่ยวกับเนื้อหาเพลง จนมีการแบนทั้งคอนเสิร์ตและอัลบั้ม โดยเอ็มทีวี ได้ปฏิเสธที่จะเล่นวีดิโอของวงผ่านอินเทอร์เน็ตโดยอ้างว่าอาจชักจูงไปสู่การฆ่าตัวตายได้
รัมสไตน์
รัมสไตน์ () เป็นวงดนตรีเยอรมันแนว นอยเอดอยท์เชแฮร์เตและ อินดัสเทรียลเมทัล ก่อตั้งวงที่ เบอร์ลินในปี 1994 ประกอบด้วยสมาชิก Till Lindemann (ร้องนำ), Richard Z. Kruspe (กีตาร์ลีด และร้องประสาน), Paul H. Landers (กีตาร์ริทึม, ร้องประสาน), Oliver "Ollie" Riedel (กีตาร์เบส), Christoph "Doom" Schneider (กลองและเพอร์คัชชันอีเลกทรอนิกส์) และ Christian "Flake" Lorenz (คีย์บอร์ด)
พวกเขาได้รับการยอมรับว่าเป็นส่วนหนึ่งของแนว Neue Deutsche Härte ร่วมกับวงอย่าง Oomph!, Eisbrecher, และ Die Krupps แนวเพลงพวกเขายังได้รับขนานนามว่า Tanz-Metal (หรือ "แดนซ์เมทัล") เพลงส่วนใหญ่จะเป็น ภาษาเยอรมัน แต่ก็ร้องเป็นภาษาอื่นด้วยอย่าง ในภาษาอังกฤษ ("Amerika", "You Hate", "Angel"; เพลงเก่าของดีเพชเชโมด ที่ชื่อ "Stripped" และเพลงของเดอะราโมนส์ "Pet Sematary"), ภาษาสเปน ("Te quiero puta!"), ภาษารัสเซีย ("Moskau", "Lied von der unruhevollen Jugend"), และภาษาฝรั่งเสส ("Amour") นอกจากนี้วงยังมีชื่อเสียงในเรื่องของการแสดงบนเวที ที่นำพุไฟ มาใช้ในการแสดงสดอีกด้วย
ปัจจุบัน รัมสไตน์มียอดจำหน่ายอัลบั้มรวมแล้วกว่า 35 ล้านชุดทั่วโลก นับเป็นวงสัญชาติเยอรมันที่ประสบความสำเร็จมากที่สุด รองแต่เพียงวงสกอร์เปียนส์ หรือถ้านับไม่นับวงสกอร์เปียนส์ เพราะถือเป็นวงที่ร้องเพลงภาษาอังกฤษเป็นหลัก รัมสไตน์ก็จะเป็นวงที่ร้องเพลงเยอรมันที่ประสบความสำเร็จมากที่สุด
บทเรียนกายวิภาคของนายแพทย์ตึลป์
บทเรียนกายวิภาคของนายแพทย์นีโกลาส ตึลป์ (; ) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยแร็มบรันต์ จิตรกรชาวดัตช์ในยุคทองของเนเธอร์แลนด์ ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่เมาริตส์เฮยส์ (Mauritshuis) เดอะเฮก ประเทศเนเธอร์แลนด์
แร็มบรันต์เขียนภาพ "บทเรียนกายวิภาคของนายแพทย์ตึลป์" เสร็จในปี ค.ศ. 1632 นายแพทย์นีโกลาส ตึลป์ (Nicolaes Tulp) ในภาพกำลังอธิบายระบบกล้ามเนื้อของแขนแก่นักศึกษาแพทย์ ศพในภาพเป็นของอาชญากรอาริส กินต์ (Aris Kindt) ที่เสียชีวิตโดยการถูกลงโทษโดยการแขวนคอในเช้าวันเดียวกันด้วยข้อหาลักทรัพย์ ผู้สังเกตการณ์เป็นนายแพทย์ที่ต้องจ่ายเงินเพื่อจะปรากฏในภาพเขียน
การชำแหละเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 16 มกราคม ค.ศ. 1632 สมาคมศัลยแพทย์แห่งอัมสเตอร์ดัมที่นายแพทย์ตึลป์เป็นผู้เชี่ยวชาญกายวิภาคศาสตร์ประจำเมืองอนุญาตให้ทำการชำแหละ (dissection) ได้เพียงปีละครั้ง และร่างที่ใช้ในการชำแหละต้องมาจากอาชญากรผู้ถูกสังหารเท่านั้น
บทเรียนกายวิภาคศาสตร์ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 จัดกันในห้องบรรยายที่เป็นโรงละครจริง ๆ โดยมีผู้เข้าร่วมที่เป็นนักศึกษา ผู้ร่วมวิชาชีพ และสาธารณชนที่ต้องจ่ายค่าเข้าชม ผู้ที่เข้ามาสังเกตการณ์จะแต่งตัวให้เหมาะสมอย่างการเข้าร่วมพิธีการของสังคม
เชื่อกันว่านอกไปจากบุคคลที่อยู่ข้างหลังและบุคคลทางด้านซ้ายมาเพิ่มในภายหลัง บุคคลหนึ่งที่ขาดจากภาพนี้คือผู้เตรียมศพที่มีหน้าที่เตรียมร่างสำหรับการชำแหละ ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 นักวิทยาศาสตร์ที่มีความสำคัญเช่นนายแพทย์ตึลป์จะไม่ทำหน้าที่ที่ถือว่าเป็นหน้าที่ย่อย ๆ เช่นการชำแหละ ซึ่งเป็นหน้าที่ของผู้อื่น ฉะนั้นเราจึงไม่เห็นภาพของเครื่องมือที่ใช้ในการชำแหละในภาพนี้ แต่จะมีภาพของตำรากายวิภาคศาสตร์เปิดอยู่ตรงมุมล่างขวาของภาพ ที่อาจจะเป็นตำรา "โครงสร้างของร่างกายมนุษย์" () ที่พิมพ์ในปี ค.ศ. 1543 โดยอันเดรอัส เวซาลีอุส
ผู้เชี่ยวชาญทางแพทย์ให้ความเห็นเกี่ยวกับความถูกต้องของกล้ามเนื้อและเอ็นที่เขียนโดยแร็มบรันต์เมื่อมีอายุได้ 26 ปี เราไม่ทราบว่าแร็มบรันต์ไปศึกษาเกี่ยวกับกายวิภาคของมนุษย์มาจากที่ใด อาจจะเป็นไปได้ว่าแร็มบรันต์ลอกรายละเอียดมาจากหนังสือตำราทางกายวิภาคศาสตร์ แต่ในปี ค.ศ. 2006 นักค้นคว้าชาวดัตช์สร้างฉากเดียวกับภาพเขียนโดยใช้ศพที่เป็นชายและแสดงให้เป็นความบกพร่องต่าง ๆ ของแขนซ้ายที่ถูกชำแหละเมื่อเทียบกับศพจริง ผู้เชี่ยวชาญพบว่าจุดเกาะต้นของกล้ามเนื้อปลายแขนที่ถูกชำแหละแสดงขึ้นซึ่งน่าจะเป็นกล้ามเนื้อกลุ่มงอแขนนั้นเกาะที่ปุ่มแลทเทอรัล อีพิคอนไดล์ของกระดูกต้นแขน (lateral epicondyle) ทั้งที่ความจริงแล้วควรจะเป็นปุ่มมีเดียล อีพิคอนไดล์ (medial epicondyle) ความจริงแล้วปุ่มแลทเทอรัล อีพิคอนไดล์เป็นจุดเกาะร่วมของกล้ามเนื้อกลุ่มเหยียดแขน
ใบหน้าของศพบางส่วนอยู่ในเงา ซึ่งเป็นนัยยะถึงเงาแห่งความตาย ("umbra mortis") ซึ่งเป็นลักษณะที่แร็มบรันต์ใช้บ่อยในการเขียนภาพ แร็มบรันต์ลงชื่อด้านบนซ้ายของภาพว่า "Rembrandt f[ecit] 1632" ซึ่งเป็นภาพแรกที่ทราบว่าลงชื่อด้วยชื่อตัวแทนที่จะเป็นอักษรย่อ "RHL" (Rembrandt Harmenszoon of Leiden, แร็มบรันต์ ฮาร์เมินส์โซนแห่งไลเดิน) ซึ่งแสดงให้เห็นว่ามีความมั่นใจในตนเองพอที่จะลงชื่อตัวได้
สถานีรถไฟแม่เมาะ
สถานีรถไฟแม่เมาะ () ตั้งอยู่ที่หมู่ 4 บ้านแม่เมาะ ตำบลแม่เมาะ อำเภอแม่เมาะ จังหวัดลำปาง อยู่ห่างจากสถานีรถไฟกรุงเทพเป็นระยะทาง 609.16 กิโลเมตร เป็นสถานีรถไฟชั้น 2 ของทางรถไฟสายเหนือ อยู่ระหว่าง สถานีรถไฟแม่จาง และ สถานีรถไฟศาลาผาลาด ใช้สัญญาณแบบประแจกลสายลวดพร้อมสัญญาณหางปลา ชนิดมีเสาเข้าเขตใน เสาออก และไม่มีสัญญาณเตือน ตัวย่อของสถานีคือ มม.
สถานีรถไฟแม่จาง
สถานีรถไฟแม่จาง () ตั้งอยู่ที่หมู่ 1 บ้านแม่จาง ตำบลนาสัก อำเภอแม่เมาะ จังหวัดลำปาง อยู่ห่างจากสถานีรถไฟกรุงเทพเป็นระยะทาง 600.33 กิโลเมตร เป็นสถานีรถไฟชั้น 3 ของทางรถไฟสายเหนือ อยู่ระหว่าง สถานีรถไฟปางป๋วย และ สถานีรถไฟแม่เมาะ ใช้สัญญาณแบบไฟสีสามท่า ประแจกลหมู่ ชนิดบังคับด้วยเครื่องกลสายลวด และสัญญาณไฟสี ตัวย่อของสถานีคือ มจ.
สถานีรถไฟปางป๋วย
สถานีรถไฟปางป๋วย เป็นสถานีรถไฟระดับ 3 อยู่ห่างจากสถานีรถไฟกรุงเทพเป็นระยะทาง 591.07 กิโลเมตร ตั้งอยู่ที่ตำบลนาสัก อำเภอแม่เมาะ จังหวัดลำปาง
ที่หยุดรถไฟผาคอ
ที่หยุดรถไฟผาคอ อดีตเคยเป็นสถานีรถไฟผาคอ มีจำนวน 2 ราง เป็นทางหลัก 1 ราง ทางหลีก 1 ราง ปัจจุบันการรถไฟแห่งประเทศไทยได้ลดระดับสถานีนี้กลายเป็นที่หยุดรถ และได้รื้อทางหลีกออกให้เป็นทางเดียว ซึ่งมีขบวนรถจอดเพียง 2 ขบวน คือรถท้องถิ่น 407(ขาขึ้น)และ408(ขาล่อง) โดยอยู่ห่างจากสถานีรถไฟกรุงเทพเป็นระยะทาง 581.22 กิโลเมตร ตั้งอยู่ที่บ้านผาคอ หมู่ที่ 6 ตำบลบ้านปิน อำเภอลอง จังหวัดแพร่ 1 ขบวน
1 ขบวน
สถานีรถไฟผาคัน
สถานีรถไฟผาคัน เป็นสถานีรถไฟระดับ 3 เป็นสถานีประจำหมู่บ้าผาคัน อยู่ห่างจากสถานีรถไฟกรุงเทพเป็นระยะทาง 578.46 กิโลเมตร ตั้งอยู่ที่ หมู่ที่ 10 บ้านผาคัน ตำบลบ้านปิน อำเภอลอง จังหวัดแพร่ ทางใต้ของสถานี มีอุโมงค์ห้วยแม่ลาน ความยาว 130.20 เมตร ระหว่างกิโลเมตรที่ 574.04 ถึง 574.17 โดยการก่อสร้างสถานีนั้น เวลาไกล้เคียงกับสถานีรถไฟบ้านปิน ที่อยู่ทางทิศใต้ในสถานีถัดไป โดยมีราง 3ราง ทางหลัก1ราง ทางหลีก1ราง ทางตัน1ราง 1 ขบวน
1 ขบวน
สถานีรถไฟบ้านปิน
สถานีรถไฟบ้านปิน เป็นสถานีรถไฟประจำตำบลบ้านปิน และอำเภอลอง อยู่ในเส้นทางรถไฟสายเหนือ เป็นสถานีรถไฟแห่งเดียวในจังหวัดแพร่ที่ระดับสถานีรถไฟ เป็นระดับ 2 มีจำนวนราง 5 ราง เป็นทางหลัก 2 ราง ทางหลีก 3 ราง ทางตัน 1 ราง รางติดชานชาลา 2 ทาง โดยเป็นสถานีรองจากสถานีรถไฟเด่นชัย ที่เป็นสถานีประจำอำเภอเด่นชัย และจังหวัดแพร่ ซึ่งสถานนีรถไฟบ้านปินอยู่ห่างจากสถานีรถไฟกรุงเทพเป็นระยะทาง 563.86 กิโลเมตร ตั้งอยู่ บ้านเลขที่ 203 ถนนเทศบาลตำบลบ้านปิน บ้านใหม่ หมู่ที่4 ตำบลบ้านปิน อำเภอลอง จังหวัดแพร่ รหัสไปรษณีย์ 54150 ทางเหนือของสถานี มีอุโมงค์ห้วยแม่ลาน ความยาว 130.20 เมตร ระหว่างกิโลเมตรที่ 574.04 ถึง 574.17อยู่ระหว่างสถานีบ้านปิน กับสถานีผาคันและทางด้านขวามีเนินเขาที่ขบวนรถไฟจากกรุงเทพลงเขาก่อนถึงสถานีบ้านปินโดยสถานีรถไฟบ้านปิน อยู่ระหว่างสถานีห้วยแม่ต้า หรือที่หยุดรถไฟห้วยแม่ต้าหมู่ที่7 บ้านห้วยแม่ต้า ตำบลบ้านปิน อำเภอลอง จังหวัดแพร่ กับสถานีรถไฟผาคัน หมู่ที่10 บ้านผาคัน ตำบลบ้านปิน อำเภอลอง จังหวัดแพร่สถานีรถไฟบ้านปิน สร้างในสมัยรัชกาลที่ 6 เปิดใช้งานเดินรถครั้งแรก วันที่ 15 มิถุนายน พุทธศักราช 2457 หรือคริสต์ศักราช 1914 เป็นช่วงการก่อสร้างเส้นทางและทดลองเดินรถในช่วงที่ 9 ของการสร้างทางรถไฟสายเหนือ ระหว่าง ห้วยแม่ต้า-บ้านปิน ระยะทาง 13 กิโลเมตร โดยการรถไฟหลวงแห่งสยามที่มีพลเอกพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบุรฉัตรไชยากร กรมพระกำแพงเพชรอัครโยธิน เป็นผู้บัญชาการและมีนายช่างชาวเยอรมัน ชื่อ เอมิล ไอเซนโฮเฟอร์ เป็นผู้ควบคุมการก่อสร้าง
สถานีบ้านปิน เป็นสถานีรถไฟแห่งเดียวของไทยที่สร้างด้วยสถาปัตยกรรมแบบบาวาเรียนเฟรมเฮาส์ หรือแบบโครงไม้ อันเป็นแบบที่ได้รับความนิยมอย่างยิ่งในแคว้นบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี ผสมกับสถาปัตยกรรมแบบไทยคือเรือนปั้นหยา ด้วยต้องการแสดงอิทธิพลให้กับชาวต่างชาติโดยเฉพาะชาวตะวันตกได้รับรู้ อันเนื่องจากในยุคสมัยนั้นยังคงเป็นยุคล่าอาณานิคมอยู่ ตัวสถานีเป็นสีเหลืองอมส้ม
โดยหน้าสถานีจะมีหอประแจ เนื้องจากการสื่อสารสมัยนั้นยังไม่ค่อยดีข้างสถานีจะมีหอ แต่ปัจจุบันเลิกใช้งานแล้ว และข้างสถานีจะมีหอเติมน้ำสำหรับรถจักรไอน้ำ แต่ได้เลิกใช้งานแล้ว ปัจจุบันก็ยังเป็นรูปแบบตามเดิม แต่มีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย โดยการตกแต่งเพิ่มสีสันใหม่
เที่ยวไปมีจำนวน 6 ขบวน หยุดสถานี 5 ขบวน
เที่ยวกลับมีจำนวน 6 ขบวน หยุดสถานี 5 ขบวน
รวมมี 12 ขบวน หยุดสถานี 10 ขบวน
แก้ไขล่าสุดเมื่อ 7 สิงหาคม 2561
มีจำนวน 6 ขบวน หยุดสถานี 5 ขบวน
มีจำนวน 6 ขบวน หยุดสถานี 5 ขบวนขอขอบคุณเจ้าของภาพทุกท่านนะครับ
คณะกรรมการป้องกันประชาชน
คณะกรรมการป้องกันประชาชน (Popular Resistance Committees) เป็นองค์กรทางทหารของปาเลสไตน์ที่จัดตั้งในฉนวนกาซาที่ถือเป็นขบวนการก่อการร้ายโดยอิสราเอลและสหรัฐ ก่อตั้งในช่วงปลายปี พ.ศ. 2543 โดย จามัล อาบู ซัมฮาดานา ผู้เคยเป็นสมาชิกกลุ่มฟาตะห์และตันซีมมาก่อน คณะกรรมการป้องกันประชาชนจัดตั้งเป็นหน่วยทางทหารที่อยู่นอกกลุ่มฟาตะห์ ทำงานร่วมกับกลุ่มฮามาส ญิฮาดอิสลามปาเลสไตน์ และกองพลผู้เสียสละอัลอักซา คณะกรรมการป้องกันประชาชนได้รับแรงดลใจและการสนับสนุนทางการเงินจากฮิซบุลลอหฺ การโจมตีของกลุ่มเป็นการวางระเบิดตามถนน และการวางระเบิดรถยนต์ต่อต้านการคุ้มกันโดยทหารและประชาชนในฉนวนกาซา
คณะกรรมการป้องกันประชาชนเข้าไปเกี่ยวข้องกับการวางระเบิดต่อเป้าหมายทั้งทางทหารและประชาชนในฉนวนกาซาหลายครั้ง เช่น
ตัวแทนชาติปาเลสไตน์ได้จับกุมสมาชิกคณะกรรมการป้องกันประชาชนหลายคนที่เกี่ยวข้องกับการวางระเบิด หลังจากที่กลุ่มคณะกรรมการป้องกันประชาชนได้ออกมากล่าวอ้างความรับผิดชอบการวางระเบิดเมื่อ 15 ตุลาคม 2546 ที่ทำให้เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของสหรัฐเสียชีวิต 3 คน ที่ Beit Hanoun รัฐบาลสหรัฐบีบให้ตัวแทนชาติปาเลสไตน์จับตัวผู้กระทำผิดมาลงโทษ ทางปาเลสไตน์ปฏิเสธเพราะขาดหลักฐาน ทำให้สหรัฐคว่ำบาตรปาเลสไตน์ ปาเลสไตน์จึงต้องจับตัวผู้ต้องสงสัยสี่คนมาขึ้นศาล อย่างไรก็ตามผู้ต้องสงสัยเป็นสมาชิกคณะกรรมการป้องกันประชาชนแต่ไม่เกี่ยวข้องกับการวางระบิดจึงถูกปล่อยตัวไป
คณะกรรมการป้องกันประชาชนเกี่ยวข้องกับการค้าสินค้าหนีภาษีในรอฟะห์ทั้งอาวุธ ระเบิด ยาเสพติด บุหรี่ และผู้ลี้ภัย
คณะกรรมการป้องกันประชาชนกล่าวอ้างความรับผิดชอบในการลอบสังหารโมฮุสซา อาราฟัต เมื่อ 7 กันยายน 2548 ในต้นเดือนมิถุนายน 2549 หัวหน้ากลุ่มคณะกรรมการป้องกันประชาชน ซัมฮาดานาถูกกองทัพอิสราเอลฆ่า
25 มิถุนายน 2549 คณะกรรมการป้องกันประชาชนร่วมกับกลุ่มฮามาสและญิศ อัลอิสลามโจมตีบริเวณใกล้ด่าน Kerem Shalom ทหารชาวปาเลสไตน์สองคนลอบข้ามแดนจากฉนวนกาซาเข้าสู่อิสราเอล ผลการโจมตีปรากฏว่าฝ่ายปาเลสไตน์เสียชีวิต 2 คน อิสราเอลตาย 2 คน บาดเจ็บ 4 คนชาวปาเลสไตน์อีก 6 คนหนีกลับไปได้
8 สิงหาคม 2550 คณะกรรมการป้องกันประชาชนประกาศจะจัดตั้งพรรคการเมืองเพื่อเข้าร่วมในการเลือกตั้งของปาเลสไตน์ครั้งต่อไป แต่จะยังคงรักษากองกำลังทางทหารของตนไว้
จากข้อมูลของอิสราเอล คณะกรรมการป้องกันประชาชนและฮิซบุลลอหฺมีความร่วมมือกันโดยคณะกรรมการป้องกันประชาชนได้รับการสนับสนุนทางการเงินและการฝึกฝนจากฮิซบุลลอหฺและเชื่อว่าฮิซบุลลอหฺมีอิทธิพลในฉนวนกาซา
ภาษาโอนฮัน
ภาษาโอนฮัน (ฟิลิปีโนและ) เป็นภาษาในกลุ่มภาษาวิซายันใช้พูดในบริเวณเดียวกับภาษาโรมโบลนและภาษาอาซีในจังหวัดโรมโบลน ประเทศฟิลิปปินส์ บางครั้งเรียกภาษานี้ว่าภาษาอีนุนฮันหรือภาษาโลโอกโนน และใช้พูดในจังหวัดอื่น ๆ นอกเหนือจากจังหวัดโรมโบลนด้วย พบผู้พูดในบางส่วนในจังหวัดอักลันและเกาะปาไนด้วย
เอดชิ
เอดชิ หรือ ( ญี่ปุ่น: エッチ) มาจากหมวดหมู่ของการ์ตูนญี่ปุ่น คำว่า"เอดชิ" ในภาษาญี่ปุ่นหมายความว่าทะลึ่ง "เอดชิ"เป็นการ์ตูนแนวบิดเบือน คนที่รับชมควรจะอายุประมาณ 13 ปีหรือขึ้นไป ตัวอย่างเช่น อิจิโกะ 100% เป็นการ์ตูนที่มีฉากหลายฉากที่บิดเบือนหรือเหมาะกับอายุประมาณ 13 ปีหรือขึ้นไป ส่วนมากเนื้อเรื่องจะเกี่ยวกับความรักหรือการต่อสู้
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 307
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 307 สายแยกสวนสมเด็จ–แยกปทุมวิไล บางครั้งเรียกว่า ถนนนนทบุรี–ปทุมธานี, ถนนกรุงเทพฯ–ปทุมธานี และ ถนนปทุมธานีสายนอก เป็นทางหลวงแผ่นดินในความควบคุมของหมวดทางหลวงนนทบุรี แขวงทางหลวงนนทบุรี และหมวดทางหลวงลาดหลุมแก้ว แขวงทางหลวงปทุมธานี (หน่วยงานสังกัดกรมทางหลวง) ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 307 เป็นเส้นทางที่ต่อมาจากถนนศรีสมานที่แยกสวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ (จุดตัดกับถนนติวานนท์) ข้ามสะพานนนทบุรี เลี้ยวขวาที่แยกบางคูวัด มุ่งสู่ตัวจังหวัดปทุมธานี ไปบรรจบถนนปทุมสัมพันธ์และถนนปทุมลาดหลุมแก้วที่แยกปทุมวิไล รวมระยะทางประมาณ 10.8 กิโลเมตร
ถนนศรีสมาน
ถนนศรีสมาน () เป็นถนนคอนกรีตสี่ช่องทางมีเกาะกลางในเขตตำบลบ้านใหม่ อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี อยู่ในความรับผิดชอบของเทศบาลนครปากเกร็ด เริ่มตั้งแต่ทางแยกสวนสมเด็จฯ ที่ถนนติวานนท์ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 307 ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ทิศตะวันออกเฉียงเหนือ และทิศตะวันออกเฉียงใต้ ตัดกับทางพิเศษอุดรรัถยา และไปสิ้นสุดที่ทางแยกถนนสรงประภาตัดกับถนนประชาชื่น-ปากเกร็ด รวมระยะทางประมาณ 2.6 กิโลเมตร
ถนนนนทบุรี 1 (สนามบินน้ำ)
ถนนนนทบุรี 1 (สนามบินน้ำ) เป็นทางหลวงท้องถิ่นสายสำคัญในอำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี โดยอยู่ในเขตเทศบาลนครนนทบุรีตลอดทั้งสาย ประกอบด้วยถนนสองสายเรียงต่อกันคือถนนนนทบุรี 1 และถนนสนามบินน้ำ
ถนนนนทบุรี 1 (สนามบินน้ำ) แยกจากถนนประชาราษฎร์หน้าศาลากลางจังหวัดนนทบุรีหลังเก่าในท้องที่ตำบลสวนใหญ่ เลียบฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาขึ้นไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ผ่านหน้าเรือนจำกลางบางขวาง ตรงไปทางทิศเหนือและข้ามคลองบางแพรก จากนั้นแนวเส้นทางจะขนานไปกับแม่น้ำเจ้าพระยาโดยมุ่งไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ตัดกับถนนเลี่ยงเมืองนนทบุรี ไปทางทิศตะวันตก โค้งไปทางทิศเหนือก่อนข้ามคลองมะขามโพรง ผ่านปากซอยเลี่ยงเมืองนนทบุรี 13 (เรวดี) ข้ามคลองบางซื่อเข้าเขตตำบลบางกระสอ ตรงไปทางทิศเดิม ตัดกับถนนรัตนาธิเบศร์ที่ทางแยกสะพานพระนั่งเกล้า
จากนั้นข้ามคลองบางกระสอ ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ข้ามคลองบางสร้อยทอง ข้ามคลองบางธรณีเข้าเขตตำบลท่าทราย ก่อนวกไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ตัดกับถนนเลี่ยงเมืองนนทบุรี-สนามบินน้ำ ตัดกับซอยนนทบุรี 39 (จารุกลัส) และซอยนนทบุรี 42 (รณสิทธิพิชัย) ที่แยกกองบังคับการตำรวจภูธรจังหวัด ตัดกับซอยนนทบุรี 41 (หมู่บ้านกรนพเกล้า 3) และซอยนนทบุรี 46 (ไทยานนท์) ตรงไปทางทิศเดิมจนกระทั่งสุดระยะถนนที่ทางแยกสนามบินน้ำ (จุดตัดกับถนนติวานนท์)
โอเพท
โอเพท () เป็นวงเฮฟวีเมทัลจากสต็อกโฮล์ม สวีเดน ก่อตั้งวงในปี 1990 ขณะที่สมาชิกภายในวงมีการเปลี่ยนแปลงอยู่หลายครั้ง แต่นักร้อง นักกีตาร์และทำหน้าที่แต่งเพลงอย่าง Mikael Åkerfeldt ถือเป็นตัวยืนในการขับเคลื่อนวง ตั้งแต่ก่อตั้งวง
แนวเพลงหลักเป็นเดธเมทัลแบบสแกนดินาเวีย แต่โอเพทก็ยังได้รับอิทธิพลจากแนวเพลงอื่นอย่างเช่น ดนตรีโพรเกรสซีฟ, ดนตรีโฟล์ก, บลูส์ร็อก และแจ๊ส ในเพลงที่ยาว ๆ ของพวกเขา องค์ประกอบเพลงยังรวมถึง อคูสติกกีตาร์ในส่วนดนตรีบรรเลงสลับฉาก และการชิฟต์ที่เข้มแข็งและเคลื่อนไหว เช่นเดียวกับเสียงคำรามและเสียงสะอาดคู่กันไป ถึงแม้ว่าพวกเขาจะไม่ค่อยออกทัวร์ในการสนับสนุนผลงาน 4 อัลบั้มแรก แต่โอเพทก็ได้เริ่มออกทัวร์ครั้งแรกในปี 2001 หลังจากออกผลงานอัลบั้มชุด "Blackwater Park"
โอเพทออกผลงานสตูดิโออัลบั้ม 9 ชุด, 2 อัลบั้มแสดงสด, 2 บ็อกซ์เซต และ 2 ดีวีดี วงออกผลงานอัลบั้มเปิดตัวชุด "Orchid" ในปี 1995 แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จในฝั่งสหรัฐอเมริกา จนเริ่มมาประสบความสำเร็จในการออกผลงานในปี 2008 กับผลงานสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 9 "Watershed" ที่ขึ้นชาร์ตสูงสุดอันดับที่ 23 บนชาร์ทบิลบอร์ด 200 และยังสามารถขึ้นชาร์ทฟินนิชอัลบั้มที่อันดับ 1 ในสัปดาห์แรกที่ออกขาย
ฮาวทูลายวิทสเตติสติกส์
ฮาวทูลายวิทสเตติสติกส์ () เป็นหนังสือที่แต่งโดย ดาร์เรลล์ ฮัฟฟ์ใน พ.ศ. 2497 แนะนำวิชาสถิติสำหรับผู้อ่านทั่วไป เนื้อหานั้นเป็นการสรุปแบบง่ายๆถึงความผิดพลาดโดยทั่วไปในการตีความหมายทางสถิติ ทั้งที่ตั้งใจและไม่ตั้งใจ และการสรุปความหมายที่ผิดอันเนื่องมาจากความคลาดเคลื่อนเหล่านั้น หนังสือเล่มนี้กลายเป็นหนึ่งในหนังสือเกี่ยวกับสถิติที่ได้รับความนิยมที่สุดในประวัติศาสตร์ (ถึงแม้ว่าตัว ดาร์เรลล์ ฮัฟฟ์จะไม่ใช่นักสถิติก็ตาม) มียอดตีพิมพ์ในฉบับภาษาอังกฤษถึง 1.5 ล้านฉบับ และได้รับการแปลในอีกหลายๆภาษา
เนื้อหาในหนังสือยังรวมถึง "" และ "การใช้ตัวอย่างสุ่ม" นอกจากนี้เนื้อหายังอธิบายถึงการใช้กราฟทางสถิติเพื่อเปลี่ยนแปลงความจริง ตัวอย่างเช่นการทำให้ส่วนท้ายของกราฟเส้นหรือกราฟแท่งสั้นลง อันเป็นเห็นให้ค่าความแตกต่างนั้นดูมากขึ้นเกินกว่าที่มันควรจะเป็น หรือการนำเสนอปริมาณหนึ่งมิติด้วยการทำให้เป็นภาพสองหรือสามมิติเพื่อเปรียบเทียบขนาดของปริมาณ อันเป็นเหตุให้ผู้อ่านลืมไปว่าภาพนั้นมิได้ถูกสร้างในสเกลเดียวกับปริมาณ
ในหนังสือฉบับแรกสุดนั้นมีการเขียนภาพตลกที่เขียนด้วยจิตกรเอรร์วิน กีส์
คิด ร็อก
โรเบิร์ต เจมส์ ริตชีย์ () เกิดเมื่อวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 1971 หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ คิด ร็อก () เป็นแร็ปเปอร์ที่ผันตัวมาเป็นนักร้อง-นักแต่งเพลง เคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ 5 ครั้ง คิดร็อกเป็นที่รู้จักในเรื่องบุคลิกที่แปลกประหลาด และผลงานเพลงที่นำแร็ปเข้ามาผสมกับเฮฟวีเมทัล, บลูส์ร็อก, เซาเทิร์นร็อก, ฟังก์ และดนตรีคันทรี
คิด ร็อก ออกผลงานสตูดิโออัลบั้มมาหลายชุด แต่ไม่เป็นที่รู้จักมาก จนผลงานในปี 1998 กับชุด "Devil Without a Cause" ภายใต้สังกัดแอตแลนติกเรคอร์ด ที่ขายได้กว่า 11 ล้านชุด มีเพลงฮิตในอัลบั้มอย่าง "Bawitdaba", "Cowboy, " และ "Only God Knows Why" ในปี 2000 เขาออกผลงานชุด "The History of Rock" ที่เป็นอัลบั้มเพลงรวมเพลงรีมิกซ์และเพลงสำเนาบันทึกเสียงใหม่จากผลงานอัลบั้มก่อน มีซิงเกิลอย่าง "American Bad Ass" ในปี 2001 เขาออกผลงานชุด "Cocky" ซึ่งมีเพลงในลักษณะคันทรีอย่าง "Picture" ร่วมกับเชอรีล โครว์ ที่มียอดขายระดับแผ่นเสียงทองคำสำหรับซิงเกิล และทำให้อัลบั้มนี้มียอดขายกว่า 5 ล้านชุด ต่อมาเขาออกผลงานในชื่อตัวเองในปี 2003 แต่ไม่ประสบความสำเร็จในชาร์ต เขาออกผลงานชุด "Live Trucker" ในปี 2006 ซึ่งเป็นอัลบั้มรวมเพลงฮิตแสดงสด ในปี 2008 ออกผลงานชุด "Rock N Roll Jesus" ซึ่งมีเพลงดังอย่าง "All Summer Long" ถือเป็นเพลงฮิตเพลงแรกที่ขึ้นอันดับ 1 ทั่วโลก ขึ้นอันดับ 1 กว่า 8 ประเทศในยุโรปและออสเตรเลีย
คิด ร็อก ได้รับการเสนอชื่อจาก WWE ให้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอีประจำปี 2018
การปลูกหม่อนเลี้ยงไหม
การปลูกหม่อนเลี้ยงไหม หรือ การเลี้ยงไหม เป็นการเกษตรที่ผสมระหว่างการปลูกพืชและเลี้ยงสัตว์ ได้แก่ การปลูกต้นหม่อน สำหรับใช้เลี้ยงตัวไหม (โดยเฉพาะชนิด "Bombyx mori") เพื่อจะนำตัวไหมมาสาว และได้เส้นใยเรียกว่าเส้นไหม นั่นเอง
ประวัติการปลูกหม่อนเลี้ยงไหมกล่าวไว้ในคัมภีร์ขงจื้อ ว่า มีการสาวไหมจาก หนอนไหม "B. mori" ตั้งแต่ราว 2,700 ปีก่อนคริสตกาล แต่หลักฐานทางโบราณคดีบ่งชี้ว่าการเลี้ยงไหมนั้น เก่าแก่สุดในราวยุคหย่างเสา ( 仰韶文化, ยุคหินใหม่ ราว 5,000 - 10,000 ปีก่อนคริสตกาล). ต่อมาได้นำไหมไปยังยุโรป เมดิเตอเรเนียน และประเทศอื่นๆ ในทวีปเอเชีย การปลูกหม่อนเลี้ยงไหมกลายเป็นอุตสาหกรรมในครัวเรือนที่สำคัญในหลายประเทศ เช่น จีน, เกาหลีใต้, ญี่ปุ่น, อินเดีย, บราซิล, รัสเซีย, อิตาลี และฝรั่งเศส ปัจจุบันนี้จีนและญี่ปุ่นเป็นผู้ผลิตรายใหญ่ โดยมีปริมาณการผลิตต่อปีรวมกันมากกว่า 50% ของการผลิตทั่วโลก
ฌอน พอล
ฌอน พอล ไรอัน แฟรนซิส เฮนริเกส (Sean Paul Ryan Francis Henriques) เกิดเมื่อวันที่ 9 มกราคม ค.ศ. 1973 หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ ฌอน พอล (Sean Paul) เป็นนักร้อง นักดนตรีชาวจาเมกา ในแนวเร้กเก้และแด๊นส์ฮอลล์ นอกเหนือจากเจย์-ซี แล้ว เขายังเป็นศิลปินคนเดียวที่มีเพลงฮิตร่วมกับทั้งบียอนเซ่และริฮานน่า
สถานีรถไฟคาวาซากิ
สถานีรถไฟคะวะซะกิ () เป็นสถานีรถไฟของ บริษัทเดินรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก (JR East) ตั้งอยู่ที่เมือง คะวะซะกิจังหวัดคะนะงะวะ ประเทศญี่ปุ่น
เปิดให้บริการในวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2415 เป็นสถานีบนทางรถไฟของญี่ปุ่น ในช่วงทดลองวิ่งระหว่าง สถานีชินะงะวะ และ สถานีซะกุระงิโช ก่อนที่จะเปิดใช้อย่างเป็นทางการเดือนตุลาคม ปี 2415
สายนัมบุ เปิดใช้ในวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2470
สถานีคาวาซากิมีรถไฟที่ให้บริการสามสายคือ
สถานีคาวาซากิ ทิศตะวันตกเชื่อมต่อกับห้างLazona Kawasaki Plaza ทิศตะวันออกเชื่อมต่อกับห้าง "Kawasaki BE" นอกจากนั้นยังมีห้างอื่น ๆ อีกมากมายตั้งอยู่รอบ ๆ สถานี อาทิ More-s Department Store โยโดบาชิ คาเมระ โตคิวแฮนด์
มีสถานีเคคิวคาวาซากิ บริหารโดย Keihin Electric Express Railway ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ
คาร์ลี ไซมอน
คาร์ลี เอลิซาเบธ ไซมอน () เกิดเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 1945 เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลง นักดนตรี นักประพันธ์หนังสือเด็ก ชาวอเมริกัน เธอมีชื่อเสียงในทศวรรษ 1970 กัลเพลงฮิตหลายเพลง อย่าง "ํYou're So Vian" เธอเคยได้รับรางวัลแกรมมี่ รางวัลออสการ์ และรางวัลลูกโลกทองคำ สำหรับการทำงาน เธอเป็นอดีตภรรยาของนักร้อง-นักแต่งเพลงที่มีชื่อเสียง เจมส์ เทย์เลอร์ มีบุตรด้วยกัน 2 คนคือ แซราห์ มาเรีย "แซลลี" และ เบน เทย์เลอร์ ที่ก็เป็นนักดนตรีเช่นกัน
ในปี 1994 เธอมีชื่ออยู่ใน Songwriters Hall of Fame
ที่หยุดรถไฟห้วยแม่ต้า
ที่หยุดรถไฟห้วยแม่ต้า เป็นที่หยุดรถไฟ อยู่ห่างจากสถานีรถไฟกรุงเทพเป็นระยะทาง 554.42 กิโลเมตร ตั้งอยู่ที่บ้านห้วยแม่ต้า หมู่ที่ 7 ตำบลบ้านปิน อำเภอลอง จังหวัดแพร่ อยู่ระหว่างสถานีรถไฟแก่งหลวง กับสถานีรถไฟบ้านปิน
สถานีรถไฟปากปาน
สถานีรถไฟปากปาน เป็นสถานีรถไฟระดับ 3 อยู่ห่างจากสถานีรถไฟกรุงเทพเป็นระยะทาง 538.43 กิโลเมตร ตั้งอยู่ที่บ้านปากปาน หมู่ที่ 1 ตำบลไทรย้อย อำเภอเด่นชัย จังหวัดแพร่ เป็นสถานีเดียวในจังหวัดแพร่ ที่ใช่เสาสัญญาณระบบอาณัตืสัญญาณไฟสามสีสามท่า ชนิดประแจสายลวดควบคุม มี 3 ทาง ทางหลัก 1 ทาง ทางหลีก 2 ทาง
สถานีรถไฟเด่นชัย
สถานีรถไฟเด่นชัย เป็นสถานีรถไฟระดับ 1 เป็นเส้นทางรถไฟสายเหนือ อยู่ห่างจากสถานีรถไฟกรุงเทพ เป็นระยะทาง 533.94 กิโลเมตร ตั้งอยู่ที่ อำเภอเด่นชัย จังหวัดแพร่ เนื่องจากจังหวัดแพร่ ไม่มีเส้นทางรถไฟผ่าน อำเภอเมืองแพร่ และสถานีรถไฟเด่นชัยตั้งอยู่ใกล้ อำเภอเมืองแพร่ ประมาณ 24 กิโลเมตร จึงทำให้สถานีรถไฟเด่นชัยเป็นสถานีรถไฟประจำจังหวัดแพร่ และสถานีรถไฟเด่นชัยยังสามารถเดินทางไปจังหวัดน่าน ได้อีกด้วย สถานีรถไฟเด่นชัยก่อตั้งขึ้นเมื่อไรไม่เป็นที่แน่ชัด แต่ในอนาคตอาจจะถูกยกเป็นสถานีชุมทางรถไฟ เชื่อมระหว่างทางรถไฟสายเชียงใหม่ เชื่อมกับทางรถไฟสายเชียงราย และจะมีการตั้งสถานีรถไฟแพร่ ขึ้นเป็นสถานีประจำจังหวัดแทน และในอนาคต สถานีรถไฟเด่นชัย เป็นสถานีหนึ่งในโครงการรถไฟรางคู่ สถานีรถไฟปากน้ำโพ - สถานีรถไฟเด่นชัย
ขบวนรถไฟที่เข้าจอดสถานีเด่นชัย(เที่ยวขึ้น) กรุงเทพ-เด่นชัย-เชียงใหม่ 
""'ขบวนรถไฟที่เข้าจอดสถานีเด่นชัย(เที่ยวล่อง) เชียงใหม่-เด่นชัย-กรุงเทพ
ภาษาคาปิซ
ภาษาคาปิซ (; ) เป็นภาษาในตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน ใช้พูดในวิซายาตะวันตก ประเทศฟิลิปปินส์ ส่วนใหญ่อยู่ในจังหวัดคาปิซทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะปาไน จัดอยู่ในภาษากลุ่มวิซายัน ภาษานี้มักสับสนกับภาษาฮีลีไกโนนแต่ก็มีคำศัพท์และการออกเสียงเป็นของตนเอง มีคำศัพท์ของภาษาอักลันและภาษาวาไรปนอยู่ด้วย และถือเป็นภาษาที่พูดเร็วที่สุดในบริเวณนี้
สถานีรถไฟห้วยไร่
สถานีรถไฟห้วยไร่ (Huai Rai Railway Station) ตั้งอยู่ที่หมู่ 2 บ้านห้วยไร่ ตำบลห้วยไร่ อำเภอเด่นชัย จังหวัดแพร่ อยู่ห่างจากสถานีรถไฟกรุงเทพเป็นระยะทาง 521.485 กิโลเมตร เป็นสถานีรถไฟชั้น 3 ของทางรถไฟสายเหนือ อยู่ระหว่าง สถานีรถไฟปางต้นผึ้ง และ สถานีรถไฟเด่นชัย ตัวย่อของสถานีคือ หา.
สถานีรถไฟปางต้นผึ้ง
สถานีรถไฟปางต้นผึ้ง เป็นสถานีรถไฟระดับ 3 อยู่ห่างจากสถานีรถไฟกรุงเทพเป็นระยะทาง 509.36 กิโลเมตร ตั้งอยู่ที่หมู่ที่ 10 บ้านปางต้นผึ้ง ตำบลบ้านด่านนาขาม อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์ อักษรย่อของสถานีคือ ปต.
เมื่อเดินทางจากสถานีรถไฟปางต้นผึ้ง ไปยังสถานีรถไฟห้วยไร่ จะต้องผ่านอุโมงค์ 2 อุโมงค์ คือ อุโมงค์ปางตูมขอบ ความยาว 120.09 เมตร ที่กิโลเมตรที่ 513.72 ถึง 513.84 และอุโมงค์เขาพลึง ความยาว 362.44 เมตร ที่กิโลเมตรที่ 516.41 ถึง 516.77 และผ่านที่หยุดรถไฟเขาพลึง ที่กิโลเมตรที่ 517.02
ประแจกลสายลวดพร้อมสัญญาณหางปลาชนิดมีเสาเตือน เสาเข้าเขตใน และเสาออก ( ก.3 )
ที่หยุดรถไฟเขาพลึง
ที่หยุดรถไฟเขาพลึง เป็นที่หยุดรถไฟ อยู่ห่างจากสถานีรถไฟกรุงเทพเป็นระยะทาง 521.02 กิโลเมตร ตั้งอยู่ในอำเภอเด่นชัย จังหวัดแพร่ ที่หยุดรถไฟเขาพลึงตั้งอยู่บริเวณปากทางอุโมงค์เขาพลึง ห่างจากปากอุโมงค์เพียง 250 เมตร
เมื่อเดินทางจากสถานีรถไฟปางต้นผึ้ง มายังที่หยุดรถไฟเขาพลึง จะต้องผ่านอุโมงค์ 2 อุโมงค์ คือ อุโมงค์ปางตูมขอบ ความยาว 120.09 เมตร ที่กิโลเมตรที่ 513.72 ถึง 513.84 และอุโมงค์เขาพลึง ความยาว 362.44 เมตร ที่กิโลเมตรที่ 516.41 ถึง 516.77
ที่หยุดรถไฟท่าเสา
ที่หยุดรถไฟท่าเสา เป็นที่หยุดรถไฟของการรถไฟแห่งประเทศไทย ระยะทางจากกรุงเทพถึงที่หยุดท่าเสา คือ 489.35 กิโลเมตร ตั้งอยู่ที่ถนนสำราญรื่น ตำบลท่าอิฐ อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์
ที่หยุดรถท่าเสาเดิม คือ สถานีรถไฟท่าเสา สร้างขึ้นเมื่อปี.พ.ศ. 2452 เพื่อใช้เป็นจุดเปลี่ยนถ่ายขบวนรถไฟขึ้นไปสายเหนือ พร้อมๆกับสถานีรถไฟศิลาอาสน์ ภายหลังสถานีรถไฟท่าเสาถูกลดความสำคัญลงเป็นที่หยุดรถเนื่องจากขบวนรถมีจำนวนน้อยลง ที่ตั้งสถานีอยู่ใกล้กันมากเกินไปคือ สถานีรถไฟศิลาอาสน์ และสถานีรถไฟอุตรดิตถ์ และที่สำคัญคือหาดท่าเสามีการค้าที่เสื่อมลง
ปัจจุบันที่หยุดรถท่าเสา บริเวณด้านหน้าสถานีเป็นที่ตั้งของตลาดรถไฟท่าเสาที่บริหารงานโดยเทศบาลเมืองอุตรดิตถ์
สะพานมิตรภาพ (ไทย–มาเลเซีย)
สะพานบ้านบูเก๊ะตา () เป็นสะพานข้ามแม่น้ำโก-ลกแห่งที่ 2 เชื่อมระหว่างบ้านบูเก๊ะตา ตำบลโละจูด อำเภอแว้ง จังหวัดนราธิวาส กับบ้านบูกิตบูงา รัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย เป็นสะพานคอนกรีต 2 ช่องจราจร ยาว 120 เมตร กว้าง 16.9 เมตร ดำเนินการสร้างโดยกรมทางหลวงของไทย และกรมโยธาธิการ มาเลเซีย ใช้เวลาสร้าง 1 ปี งบประมาณ 90 ล้านบาท โดยออกค่าใช้จ่ายฝ่ายละครึ่ง เปิดให้บริการ 08.00-17.00 น. ในฐานะจุดผ่อนปรนชั่วคราว โดยเป็นหนึ่งในแผนงานพัฒนาเขตเศรษฐกิจสามฝ่ายอินโดนีเซีย-มาเลเซีย-ไทย และยุทธศาสตร์การพัฒนาร่วมสำหรับพื้นที่ชายแดนไทย-มาเลเซีย ร่วมลงนามโครงการเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2547 สะพานแห่งนี้ยังสร้างในโอกาสครบรอบ 50 ปีความสัมพันธ์ทางการทูตไทยและมาเลเซีย หลังจากที่สะพานข้ามแม่น้ำโก-ลกแห่งแรก เชื่อมสุไหงโก-ลกกับเขตรันตูปันญัง ได้สร้างมาแล้วถึง 34 ปี
พิธีเปิดมีขึ้นเมื่อวันศุกร์ที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2550 โดยพล.อ. สุรยุทธ์ จุลานนท์ นายกรัฐมนตรี และภริยา เป็นประธานในพิธี พร้อมด้วยนายนิตย์ พิบูลสงคราม รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ พล.ร.อ. ธีระ ห้าวเจริญ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม พล.ร.อ. บุญรอด สมทัศน์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม และนายพระนาย สุวรรณรัตน์ ผอ.ศอ.บต. ส่วนฝ่ายมาเลเซีย ดาโต๊ะ ซรี อับดุลลาห์ อาหมัด บาดาวี นายกรัฐมนตรี และภริยาเป็นประธานในพิธี
ต่อมาในวันพุธที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2552 นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี นายสุเทพ เทือกสุบรรณ รองนายกรัฐมนตรีด้านความมั่นคง และ พล.อ. ประวิตร วงษ์สุวรรณ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม ได้เข้าร่วมพิธีเปิดสะพานมิตรภาพไทย-มาเลเซีย กับนายนาจิบ ราซะก์ นายกรัฐมนตรีมาเลเซีย ได้มีพิธีตั้งชื่อสะพานแห่งนี้ว่า สะพานมิตรภาพ () และลงนามความตกลงว่าด้วยการบริหารจัดการ การบำรุงรักษา และการใช้งานสะพานมิตรภาพ
ไอพีทีวี
ไอพีทีวี () 
การจะดูโทรทัศน์ในระบบนี้ได้จะต้องใช้อินเทอร์เน็ตในการส่งผ่านข้อมูลจากเซิร์ฟเวอร์ด้วย ซึ่งเป็นระบบที่แตกต่างจากเดิมที่มีการเผยแพร่สัญญาณผ่านทางสายอากาศหรือผ่านทางเคเบิล รูปแบบการให้บริการในระบบไอพีทีวีนี้จะแตกต่างไปจากการให้บริการแบบเดิมค่อนข้างมาก เนื่องจากมีการเปลี่ยนแปลงรูปแบบการสื่อสารจากแต่ก่อนที่เป็นแบบทางเดียวคือผู้ใช้ไม่สามารถโต้ตอบกับผู้ให้บริการได้ ให้กลายเป็นแบบ 2 ทาง (Two Way Communication) คือ ผู้ใช้สามารถโต้ตอบกลับ (Interactive) ผู้ให้บริการได้เช่นการเรียงลำดับรายการโทรทัศน์ก่อนหลังได้ การสั่งซื้อ VDO on Demand การดูโทรทัศน์ย้อนหลัง ซึ่งเป็นการเปิดโอกาสให้ผู้ใช้มีส่วนร่วมกับการใช้บริการมากยิ่งขึ้น
โดยระบบไอพีทีวีในประเทศไทยทางผู้ให้บริการจะทำการรับสัญญาณจากดาวเทียม จากนั้นจะทำการแปลงข้อมูล (Encode) จากสัญญาณแอนะล็อกให้เป็นสัญญาณดิจิทัล จากนั้นจะทำการเข้ารหัส (Encryption) เพื่อป้องกันไม่ให้ผู้ที่ไม่มี Set Top Box (STB) สามารถถอดรหัสนำสัญญาณไปรับชมได้ เมื่อได้เป็นสัญญาณดิจิทัลแล้ว ข้อมูลที่ได้จะถูกนำส่งผ่านทางเครือข่ายโทรศัพท์ ทางฝั่งผู้ใช้ก็จะนำสายโทรศัพท์มาต่อเข้ากับเราเตอร์เพื่อแยกสัญญาณอินเทอร์เน็ตกับสัญญาณโทรทัศน์จากนั้นก็นำสัญญาณโทรทัศน์ที่แยกแล้วต่อเข้ากับตัว Set Top Box เพื่อทำการถอดรหัส (Decryption) จากนั้นสัญญาณที่ถูกถอดรหัสก็จะแสดงผลออกมาทางจอโทรทัศน์
ไอพีทีวีจะให้บริการเฉพาะบนโทรทัศน์เท่านั้นซึ่งมีรูปแบบ การรับส่งข้อมูลที่เป็นแบบ 1 ต่อ 1 ซึ่งจะแตกต่างจาก อินเทอร์เน็ตโทรทัศน์ ที่มีการส่งข้อมูลจาก 1 ต่อ หลายๆคน ซึ่งผู้รับชมจะมีจำนวนมาก
การรับส่งข้อมูลแบบ 1 ต่อ 1 เกิดขึ้นจากการที่ผู้ใช้จะทำการเลือกว่าต้องการเนื้อหาอะไรจากผู้ให้บริการ จากนั้นผู้ให้บริการจึงจะส่งเนื้อหานั้น ๆ มาให้ผู้ใช้
ที่หยุดรถไฟวัดคลองปู
ที่หยุดรถไฟวัดคลองปู เป็นที่หยุดรถไฟ อยู่ห่างจากสถานีรถไฟกรุงเทพเป็นระยะทาง 475 กิโลเมตร ตั้งอยู่ที่ บ้านคลองปู ตำบลคลองยาง อำเภอสวรรคโลก จังหวัดสุโขทัย
ที่หยุดรถไฟคลองยาง
ที่หยุดรถไฟวัดคลองยาง เป็นที่หยุดรถไฟ อยู่ห่างจากสถานีรถไฟกรุงเทพเป็นระยะทาง 479 กิโลเมตร ตั้งอยู่ที่ตำบลคลองยาง อำเภอสวรรคโลก จังหวัดสุโขทัย
ไหม (แมลง)
ไหม เป็นผีเสื้อกลางคืนชนิด "Bombyx mori" อยู่ในวงศ์ Bombycidae ตัวอ่อนเรียกว่า "ตัวไหม" หรือ "หนอนไหม" มีความสำคัญทางเศรษฐกิจในการปลูกหม่อนเลี้ยงไหม เนื่องจากมันสามารถให้เส้นใยเป็นเส้นไหม ผีเสื้อไหมไม่ปรากฏในป่าตามธรรมชาติ การสืบพันธุ์และดำรงชีวิตขึ้นอยู่กับการดูแลของมนุษย์เท่านั้น อาหารที่มันชอบก็คือใบหม่อนขาว ("Morus alba") แต่อาจกินใบของพืชชนิดอื่นได้ด้วย เช่น Osage Orange หรือ Tree of Heaven เดิมเป็นสัตว์พื้นเมืองของจีน
ปลาฉลามปากเป็ดจีน
ปลาฉลามปากเป็ดจีน (จีนตัวย่อ: 白鲟; จีนตัวเต็ม: 白鱘; พินอิน: "báixún") เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Psephurus gladius" อยู่ในวงศ์ปลาฉลามปากเป็ด (Polyodontidae) ในอันดับปลาสเตอร์เจียน (Acipenseriformes) ซึ่งมีอยู่ด้วยกันเพียง 2 ชนิด (อีกชนิดหนึ่งคือ ปลาฉลามปากเป็ด ("Polyodon spathula") พบในทวีปอเมริกาเหนือบริเวณลุ่มแม่น้ำมิสซิสซิปปี)
ปลาฉลามปากเป็ดจีนเป็นปลาที่พบเฉพาะแม่น้ำ, ทะเลสาบ และสาขาของแม่น้ำแยงซี และตัวโตเต็มวัยมักจะอพยพลงสู่ทะเล และบ่อยครั้งที่จะถูกพบในทะเลเหลือง ซึ่งอยู่ทางตะวันออกของประเทศจีน หากจะกล่าวว่ามีการพบเห็นบางตัวได้โดยบังเอิญโดยการเดินทางเนื่องจากกระแสน้ำในฤดูใบไม้ผลิ ปลาชนิดนี้เป็นปลาที่อยู่ตัวเดียว แต่ในช่วงฤดูผสมพันธุ์ กลับพบเห็นตัวเต็มวัยขนาดต่าง ๆ มารวมตัวกันในแหล่งน้ำตื้น
ปลาฉลามปากเป็ดจีนเป็นปลากินปลา ซึ่งต่างจากอีกชนิดที่พบในทวีปอเมริกาเหนือที่กินแพลงก์ตอนเป็นอาหารหลัก การหาอาหารจะอยู่ในระดับความลึกจากกลางน้ำลงไป ขากรรไกรของปลาชนิดนี้สามารถยื่นออกมาได้ในขณะที่ขากรรไกรปลาฉลามปากเป็ดอเมริกาเหนือไม่สามารถยื่นยาวออกไปคว้าเหยื่อได้
ปลาฉลามปากเป็ดจีนสามารถโตเต็มที่ได้ถึง 7 เมตร ซึ่งใหญ่กว่าปลาฉลามปากเป็ดอเมริกาเหนือมาก น้ำหนักถึง 300 กิโลกรัม
ฤดูผสมพันธุ์ของปลาฉลามปากเป็ดจีนจะเกิดขึ้นประมาณกลางเดือนมีนาคมไปจนถึงต้นเดือนเมษายน ปลาที่มีน้ำหนักตั้งแต่ 25 กิโลกรัมขึ้นไป มารวมตัวกันบริเวณพื้นที่กลางแม่น้ำที่มีท้องน้ำเป็นดินโคลนหรือทราย ที่มีความเร็วของกระแสน้ำ 0.72–0.94 m/s ปริมาณอ็อกซิเจนที่ละลายอยู่ในน้ำ 8–10 มิลลิกรัม/l ค่า pH 8.2 อุณหภูมิประมาณ 18.3–20.0 องศาเซลเซียส ช่วงที่ตัวผู้ปล่อยน้ำเชื้อน้ำบริเวณนั้นจะขุ่นราวกับสีน้ำนม ในขณะที่ตัวเมียสามารถผลิตไข่ได้ถึง 100,000 ฟอง มีเส้นผ่าศูนย์กลางราว 2.7 มิลลิเมตร มีสีเทาอมน้ำตาล
ปัจจุบัน ปลาฉลามปากเป็ดจีนเป็นปลาอีกชนิดหนึ่งที่อยู่ในภาวะวิกฤตใกล้สูญพันธุ์เป็นอย่างยิ่ง เป็นปลาที่หาได้ยากมาก น้อยครั้งที่จะพบตัวแม้จะเป็นเพียงซากก็ตาม ในปัจจุบัน ทางการจีนได้ให้การอนุรักษ์และศึกษาเป็นการด่วน
ศูนย์ศิลปวัฒนธรรมมอญ บางกระดี่
เกิดจากความร่วมมือของชุมชนชาวมอญ จัดตั้งขึ้นเพื่อให้เป็นพิพิธภัณฑ์พื้นบ้าน ศูนย์รวมการอนุรักษ์จัดแสดง เครื่องมือ เครื่องใช้ เครื่องดนตรี เครื่องประดับโบราณ พระคัมภีร์อักษรมอญ พระพุทธรูป และภาพถ่าย ตลอดจนศิลปวัฒนธรรม และขนบธรรมเนียมประเพณีอันเก่าแก่ของชาวไทยเชื้อสายมอญเอาไว้ สถานที่ตั้ง อยู่ในพื้นที่ของผู้ใหญ่บ้าน มีลักษณะเป็นเรือนไม้ ใต้ถุนโล่ง มีเนื้อที่ประมาณ 100 ตารางเมตร โดย นานสมชาย มอญคะ เป็นผู้รวบรวมสิ่งของจากชาวบ้าน จากวัด และคลอง หรือสิ่งของจากบรรพบุรุษของชาวมอญ บางกระดี่ เป็นหมู่บ้านของชาวมอญ ซึ่งได้อพยพหนีภัยพม่า เข้ามาตั้งถิ่นฐานบ้านเรือน ในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ โดยมี วัดบางกระดี่ เป็นศูนย์กลางของ
ที่ตั้ง 312 หมู่ 9 ซอยบางกระดี่ ถนนพระราม 2 แขวงแสมดำ เขตบางขุนเทียน กรุงเทพฯ 10150
ฝ่ายพัฒนาชุมชนเขตบางขุนเทียน โทรศัพท์: (662) 416-1260 แฟกซ์: (662) 416-1260
โทรศัพท์: (662) 452-2062 (ศูนย์ฯ)
เวลาทำการ: ทุกวัน 8.00-17.00 น. (เข้าชมควรโทรแจ้งล่วงหน้า) เข้าชมฟรี
ห้ามถ่ายรูปภายในอาคาร
รถประจำทาง: 68 105 รถปรับอากาศ: 68 76 105 140 141 529 จอดรถได้ที่บริเวณภายในวัด
สถานีรถไฟพิชัย
สถานีรถไฟพิชัย ตั้งอยู่ที่หมู่ 3 ตำบลในเมือง อำเภอพิชัย จังหวัดอุตรดิตถ์ สถานีรถไฟระดับ 2 ระยะทางจากกรุงเทพถึงสถานีพิชัย คือ 447.55 กิโลเมตร
ประแจกลสายลวดพร้อมสัญญาณหางปลาชนิดมีเสาเตือน เสาเข้าเขตใน และเสาออก (ก.3)
สถานีรถไฟบ้านตูม
สถานีรถไฟบ้านตูม เป็นสถานีรถไฟระดับ 4 อยู่ห่างจากสถานีรถไฟกรุงเทพเป็นระยะทาง 400 กิโลเมตร ตั้งอยู่บ้านตูม หมุ่ 2 ตำบลปากโทก อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก
รอน ฮาวเวิร์ด
โรนัลด์ วิลเลียม "รอน" ฮาวเวิร์ด () เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน โปรดิวเซอร์ และยังเป็นนักแสดง ฮาวเวิร์ดเป็นที่โดดเด่นในยุคทศวรรษ 1960 โดยแสดง "The Andy Griffith Show" (เครดิตว่า รอนนี ฮาวเวิร์ด) และต่อมาในทศวรรษ 1970 รับบทเป็นริชชี คันนิงแฮม ใน "Happy Days" (เขารับบทระหว่างปี 1971-1980) หลังจากที่เขาหยุดการแสดงไป ก็มีผลงานกำกับภาพยนตร์หลายเรื่องอย่าง "Apollo 13", "A Beautiful Mind", "Frost/Nixon", "The Da Vinci Code", และภาคต่อ "Angels & Demons"
คทางูไขว้
คทางูไขว้ (, "คะดูเซียส"; "ไม้เท้าผู้แจ้งข่าว") คือคทาสั้นที่มีงูสองตัวพันกันเป็นเกลียวขึ้นมา บางครั้งก็จะมีปีกอยู่ข้างบนด้วย ผู้ใช้คทางูไขว้คนแรกคือเทพีไอริสผู้เป็นผู้สื่อสารของเทพเฮรา ต่อมาคทานี้เรียกว่า “คทาเฮอร์มีส” (wand of Hermes) ผู้ที่เป็นผู้ถือคทาต่อมาในตำนานเทพหลังจากนั้นเป็นเวลานาน
ในปลายสมัยกรีกโรมันโบราณ (classical antiquity) คทางูไขว้ใช้เป็นสัญลักษณ์ของสัญลักษณ์ของโหราศาสตร์แทนดาวพุธ และเป็นวัตถุสัญลักษณ์แทนพระเจ้าเฮอร์มีสของกรีก (หรือเมอร์คิวรีของโรมัน)
บางครั้งคทางูไขว้ก็ใช้เป็นสัญลักษณ์ทางการแพทย์ เช่น ในประเทศไทยหรือในทวีปอเมริกาเหนือ บางครั้งสัญลักษณ์นี้ใช้สับสนกับสัญลักษณ์การแพทย์สมัยโบราณซึ่งเป็นคทางูเดี่ยว (rod of Asclepius) เท่านั้นที่มีงูเพียงตัวเดียวและไม่มีปีก
สถานีรถไฟบ้านใหม่
สถานีรถไฟบ้านใหม่ เป็นสถานีรถไฟระดับ 4 อยู่ห่างจากสถานีรถไฟกรุงเทพเป็นระยะทาง 375.31 กิโลเมตร ตั้งอยู่ริมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1063 ตำบลวัดพริก อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก
สัญลักษณ์ดอกลิลลี
สัญลักษณ์ดอกลิลลี หรือ เฟลอร์เดอลี (; ) เป็นสัญลักษณ์ที่แปลงมาจากดอกลิลลีหรือดอกไอริสที่ใช้ในการตกแต่งและการเป็นสัญลักษณ์ หรืออาจจะเป็นได้ทั้งสัญลักษณ์ทางการเมือง, ทางการสืบเชื้อสาย, ทางศิลปะ, ทางการเป็นตรา และการเป็นสัญลักษณ์ในขณะเดียวกัน โดยเฉพาะในการใช้เป็นตราประจำตระกูล
ขณะที่สัญลักษณ์ดอกลิลลีเป็นที่ใช้กันโดยทั่วไปในยุโรปในตราอาร์มและธงมาเป็นเวลาหลายร้อยปี แต่สัญลักษณ์ดอกลิลลีมักจะเป็นสัญลักษณ์ที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสในทางประวัติศาสตร์ นอกจากนั้นการใช้สัญลักษณ์นี้ก็ยังปรากฏในตราของพระมหากษัตริย์สเปน และในตราของแกรนด์ดยุคแห่งลักเซ็มเบิร์ก และของสมาชิกในราชวงศ์บูร์บอง
สัญลักษณ์ดอกลิลลีเป็นตราที่ใช้กันตลอดมาของสัญลักษณ์ของความเป็นฝรั่งเศสและปรากฏบนแสตมป์ แต่ก็ไม่ได้รับให้ใช้เป็นสัญลักษณ์โดยสาธารณรัฐฝรั่งเศส ในทวีปอเมริกาเหนือสัญลักษณ์ดอกลิลลีมักจะใช้กับบริเวณที่เดิมเป็นที่ตั้งถิ่นฐานโดยชาวฝรั่งเศสเช่นในรัฐควิเบกในแคนาดา และรัฐลุยเซียนาในสหรัฐอเมริกา และในจังหวัดที่พูดภาษาฝรั่งเศสในแคนาดา
สัญลักษณ์ดอกลิลลีใช้เป็นสัญลักษณ์ของเมืองฟลอเรนซ์และในชลีเร็นในสวิตเซอร์แลนด์ ในสหราชอาณาจักรสัญลักษณ์ดอกลิลลีปรากฏในตราอาร์มอย่างเป็นทางการของนอร์รอยและอัลสเตอร์เป็นเวลาหลายร้อยปี
พระเจ้าซุกจงแห่งโครยอ
พระเจ้าซุกจงแห่งโครยอ ( ค.ศ. 1045 - ค.ศ. 1105) จักรพรรดิองค์ที่ 15 แห่งราชวงศ์โครยอ (ค.ศ. 1095 - ค.ศ. 1105) เป็นพระโอรสของพระเจ้ามุนจง กับพระมเหสีอินเย ตระกูลลี ได้รับบรรดาศักดิ์เป็น ท่านชายคเยริม (계림공, 鷄林公) ซึ่งเป็นองค์ชายที่ห่างไกลจากราชบัลลังก์เพราะมีพระเชษฐาอยู่แล้วสองพระองค์ คือ องค์ชายรัชทายาทวังฮุน และท่านชายคุกวอน (국원후, 國原侯) ในค.ศ. 1083 พระเจ้ามุนจงสวรรคต องค์ชายรัชทายาทได้ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าซุนจง แต่เพียงปีเดียวพระเจ้าซุนจงก็สวรรคต องค์ชายคุกวอนสืบทอดบัลลังก์เป็นพระเจ้าซอนจง จนในค.ศ. 1094 พระเจ้าซอนจงสวรรคต พระราชโอรสของพระเจ้าซอนจงขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าฮอนจง แต่พระเจ้าฮอนจงต้องทรงเผชิญกับกบฏของลีจาอี ทรงเบื่อหน่ายราชกิจและยกราชบัลลังก์ให้องค์ชายคเยริมพระราชปิตุลาขึ้นครองแทนในค.ศ. 1095 โปรดให้มีการผลิตเหรียญเงินที่ทำจากทองเหลืองขึ้นมาใช้ในปี ค.ศ. 1102 (พ.ศ. 1645) และทรงริเริ่มสร้างเมืองหลวงแห่งที่สองขึ้นมาทางตอนใต้ ( โซลในปัจจุบัน ) ในสมัยของพระองค์ถูกรุกรานจากเผ่าเจอเซ็น (Jurchen) ที่อยู่ทางตอนเหนือและสามารถขับไล่ออกไปได้สำเร็จ
ชาวนูร์เชน (Jurchen เกาหลีเรียก มากาล) บุกปล้นสะดมภาคเหนือของอาณาจักรโครยอในค.ศ. 1104 พระเจ้าซุกจงจึงทรงตั้ง"พยอลมูบัน" (별무반, 別武班) เป็นกองทัพขนาด 170,000 คน นำโดยนายพลยุนควาน (윤관, 尹瓘) ซึ่งในการนี้ไม่เพียงแต่จะทรงระดมเหล่าผู้นำทหารมาร่วมด้วยแล้ว ยังทรงเกณฑ์ขุนนางฝ่ายพลเรือนรวมทั้งชาวบ้านและพระภิกษุสงฆ์มาร่วมทัพ"พยอลมูบัน"ด้วย แต่ยังไม่ทันจะทรงทำอะไร พระเจ้าซุกจงก็ด่วนสวรรคตไปเสียก่อนขณะที่กำลังเสด็จไปเมืองเปียงยาง ในค.ศ. 1105 พระราชโอรสขึ้นครองราชย์ต่อเป็นพระเจ้าเยจง
พระมเหสี
พระราชโอรส
พระราชธิดา
การปกครองส่วนท้องถิ่น
การปกครองส่วนท้องถิ่น คือหน่วยงานปกครองที่อยู่ใกล้ชิดกับประชาชนมากที่สุดรูปแบบหนึ่ง โดยปกติการปกครองส่วนท้องถิ่นจะเปิดโอกาสให้ประชาชนในเขตท้องถิ่นนั้น ๆ เลือกตั้งผู้แทนของตนเข้าไปทำหน้าที่เป็นผู้บริหารท้องถิ่น หรือเป็นสมาชิกสภาท้องถิ่นเพื่อเลือกผู้บริหารท้องถิ่นอีกทีหนึ่ง (เรียกว่าการเลือกตั้งโดยตรงหรือโดยอ้อมตามลำดับ) องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจะมีอำนาจอิสระ (autonomy) ในการบริหารจากรัฐได้ในระดับหนึ่งตามขอบเขตที่กฎหมายกำหนด
การเลือกตั้งผู้บริหารท้องถิ่นโดยตรง คือการเปิดโอกาสให้ประชาชนในท้องถิ่นนั้น ๆ สามารถเลือกตั้งผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในเขตท้องถิ่นของตนได้โดยตรง ส่วนการเลือกตั้งผู้บริหารท้องถิ่นโดยอ้อม สภาท้องถิ่นจะทำหน้าที่เลือกผู้บริหารท้องถิ่นแทนประชาชนในท้องถิ่น กล่าวคือ ประชาชนในท้องถิ่นจะทำหน้าที่เพียงแค่เลือกสมาชิกสภาท้องถิ่นเท่านั้น แล้วสมาชิกสภาท้องถิ่นจะทำหน้าที่ในการเลือกตั้งผู้บริหารท้องถิ่นอีกชั้นหนึ่ง
สถานีรถไฟตะพานหิน
สถานีรถไฟตะพานหิน เป็นสถานีรถไฟระดับ 1 อยู่ห่างจากสถานีรถไฟกรุงเทพเป็นระยะทาง 319 กิโลเมตร ตั้งอยู่เขตเทศบาลเมืองตะพานหิน ตำบลในเมือง อำเภอตะพานหิน จังหวัดพิจิตร อำเภอทับคล้อ อำเภอโพทะเล อำเภอโพธิ์ประทับช้าง จังหวัดพิจิตรและอำเภอชนแดน อำเภอหนองไผ่ จังหวัดเพชรบูรณ์ สามารถมาขึ้นที่สถานีได้ เนื่องจากในอดีตอำเภอตะพานหิน เป็นเมืองใหญ่ที่สุดในจังหวัดพิจิตร แล้วมีรถจอดทุกขบวน ปัจจุบันขบวน 1/2 11/10และ13/14 ไม่มีการหยุดรับส่งผู้โดยสารที่สถานีนี้แล้ว เนื่องจากในอำเภอเมือง มีความเจริญขึ้นมา แทนอำเภอตะพานหินแทน
ชุมแสฝ
ปั๊มอัพเดอะโวลุ่ม
"ปั๊มอัพเดอะโวลุ่ม" () เป็นซิงเกิลฮิต ของ M|A|R|R|S แต่งเพลงโดย สตีฟ ยัง และ มาร์ติน ยัง แห่งวง คัลเล่อร์บอกซ์ ออกจำหน่าย ในปี 1987 โดยนำแซมเปิลเสียงร้อง ปั๊มอัพเดอะโวลุ่ม ของเพลง I Know You Got Soul ของ Eric B. & Rakim และ แซมเปิลเสียง อื่นๆ
ที-เพน
ที-เพน () เกิดเมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1985 ในทอลลาฮาสซี รัฐฟลอริดา เป็นนักร้องชาวอเมริกัน นักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์เพลง ในแนวฮิปฮอป อาร์แอนด์บี เขาเป็นที่รู้จักทั่วไปในการใช้เสียงแบบออโตจูน เข้ามาด้วย เขาเริ่มอาชีพในการเป็นแร็ปเปอร์ให้กับวง แนปปีเฮดซ์ จนในปี 2005 เขามีผลงานอัลบั้มเดี่ยวชุดแรกชื่อ "Rappa Ternt Sanga" มีเพลงฮิตอย่าง "I'm Sprung" และ "I'm N Luv" หลังจากออกอัลบั้มนี้เขาได้โปรดิวซ์เพลงฮิตให้ตัวเองและศิลปินอื่นอีกหลายเพลง ที-เพนมีท็อปเท็นบนชาร์ต บิลบอร์ดฮ็อต 100 อยู่ 10 ซิงเกิล ต่อมาในปี 2008 เขายังได้รับรางวัลแกรมมี่ร่วมกับคอนยี เวสต์ กับซิงเกิล "Good Life"
ออลเทอร์นาทิฟเมทัล
ออลเทอร์นาทิฟเมทัล () หรือ ออลต์เมทัล (alt-metal) เป็นแนวเพลงร็อก ที่รวมออลเทอร์นาทิฟร็อกและเมทัลเข้าด้วยกัน วงออลเทอร์นาทิฟเมทัลส่วนใหญ่ มักมีลักษณะในการใช้เสียงกีตาร์ในคีย์ต่ำอย่างหนัก ท่อนริฟฟ์ปานกลาง เสียงร้องมักจะใช้ทั้งแบบปกติและตะโกน และบางครั้งนำเสียงแปลก ๆ จากดนตรีเมทัลอื่นด้วย คำว่า "ออลเทอร์นาทิฟเมทัล" มีการใช้ตั้งแต่ทศวรรษที่ 1980 ได้รับความนิยมอย่างแพร่หลายในทศวรรษ 1990
แนวเพลงที่เกี่ยวข้องกับออลเทอร์นาทิฟเมทัล ได้แก่ แร็ปเมทัล และ ฟังก์เมทัล เป็นแนวเพลงย่อยที่สำคัญ นูเมทัลได้ต่อยอดจากดนตรีออลเทอร์นาทิฟเมทัลที่รวมทั้งการร้องหลายไตล์ และ การใช้กีตาร์ริฟฟ์เสียงต่ำ ที่รวมจากแนวเพลงอื่นเช่น ฮิปฮอป ฟังก์ แทรชเมทัล ฮาร์ดคอร์พังก์ และ อินดัสเทรียลเมทัล
สถานีรถไฟปากน้ำโพ
สถานีรถไฟปากน้ำโพ เป็นสถานีรถไฟระดับ 1 อยู่ห่างจากสถานีรถไฟกรุงเทพเป็นระยะทาง 250.56 กิโลเมตร ตั้งอยู่ ณ ตำบลปากน้ำโพ อำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์
สถานีรถไฟปากน้ำโพเปิดทำการตั้งแต่ พ.ศ. 2442 ซึ่งภายในสถานีรถไฟปากน้ำโพยังมีทางแยกไปท่าข้าวกำนันทรงเพื่อขนส่งสินค้าข้าวอีกด้วย เป็นเส้นทางขนถ่ายสินค้าจากกรุงเทพไปยังภาคเหนือ นอกเหนือจากเส้นทางน้ำผ่านแม่น้ำเจ้าพระยา อดีตนั้นยังเคยเป็นสถานีรถไฟประจำจังหวัดนครสวรรค์มาก่อน และต่อมาภายหลังได้มีการสร้างสถานีรถไฟนครสวรรค์ขึ้นมาแทน และย้ายไปอยู่ที่ ตำบลหนองปลิง อำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์ ดังปัจจุบันประแจกลไฟฟ้า ชนิดแบบบังคับด้วยรีเลย์ และสัญญาณไฟสี ( ก.1ก)
สถานีรถไฟนครสวรรค์
สถานีรถไฟนครสวรรค์ เป็นสถานีรถไฟระดับ 1 อยู่ห่างจากสถานีรถไฟกรุงเทพเป็นระยะทาง 245.78 กิโลเมตร ตั้งอยู่ตำบลหนองปลิง อำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์
หมายเหตุ เป็นย่านขบวนรถสินค้าแก๊ส ปตท.
เดิมสถานีรถไฟนครสวรรค์มีชื่อว่าสถานีรถไฟหนองปลิง ต่อมาได้มีการย้ายสถานีรถไฟประจำจังหวัดนครสวรรค์จากสถานีรถไฟปากน้ำโพมาอยู่ที่สถานีรถไฟหนองปลิง จึงได้เปลี่ยนชื่อเป็นสถานีรถไฟนครสวรรค์
เกร็ด
สถานีนครสวรรค์มีทางแยกเข้าคลังแก๊ส(ตอนนี้คลังแก๊สได้ปิดตัวลงแล้ว)ประแจกลไฟฟ้า ชนิดแบบบังคับด้วยรีเลย์ และสัญญาณไฟสี ( ก.1ก)
พระอุปคุต
พระอุปคุต พระอุปคุปต์ หรือ พระบัวเข็ม เป็นพระภิกษุองค์สำคัญองค์หนึ่งในสมัยพระเจ้าอโศกมหาราช และเป็นปฐมาจารย์แห่งนิกายสรวาสติวาทชื่อ "อุปคุต" แปลว่า ผู้คุ้มครองรักษา
พระอุปคุตเป็นพระที่เป็นที่นิยมนับถือของชาวอินเดีย มอญ และชาวไทยวน และอีสาน สมัยก่อนพระมอญได้นำพระบัวเข็มมาถวายพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ในตอนที่พระองค์ผนวชอยู่ แม้แต่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ก็ยังทรงกล่าวถึงความเป็นมาในพระราชนิพนธ์พระราชพิธีสิบสองเดือนด้วย
เชื่อกันมาว่า พระอุปคุตมีอิทธิฤทธิ์ปราบท้าววสวัตตี มีเรื่องเล่ามาว่าประมาณปลายพุทธศตวรรษที่ 2 หลังพุทธปรินิพพาน ณ นครปาตลีบุตราชธานี (ปัจจุบันคือเมืองปัตนะ ภาคใต้ของประเทศอินเดีย) พระเจ้าอโศกมหาราช ผู้ครองราชสมบัติในขณะนั้น ทรงเลื่อมใสในพระพุทธศาสนาเป็นอย่างยิ่ง ได้ฉลองสมโภชพระสถูปเจดีย์ทั้งหมดที่พระองค์สร้างอย่างยิ่งใหญ่ ตลอด 7 ปี 7 เดือน 7 วัน แต่ถูกพญามารมาผจญ ท่านจึงนิมนต์พระอุปคุตไปปราบพญามารจนยอมแพ้ จากนั้นพระอุปคุตก็มีชื่อเสียงในทางปราบมาร ท่านมีอีกชื่อว่า "พระบัวเข็ม"
ปัจจุบันยังมีความเชื่อในหมู่ชาวไทยวนว่า พระบัวเข็มหรือพระอุปคุตยังมีชีวิตอยู่ ในทุกวันขึ้น 15 ค่ำที่ตรงกับวันพุธ ชาวไทยวนจะเรียกว่าเป็น "วันเป็งปุ๊ด" พระอุปคุตจะออกบิณฑบาตในร่างเณรน้อย และจะออกมาเวลาเที่ยงคืน ด้วยเหตุนี้จึงเกิดประเพณีตักบาตรกลางคืนขึ้น
พระบัวเข็ม หรือ พระอุปคุต ในทางพระเครื่องมีประวัติว่า "พระบัวเข็ม" เดิมเป็นพระพุทธรูปมอญ เข้ามาแพร่หลายในไทยช่วงสมัยรัชกาลที่ 3 โดยพระรามัญได้นำมาถวายพระวชิรญาณภิกขุ (ต่อมาคือ พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4) โดยเชื่อในพุทธคุณว่าเป็นพระศักดิ์สิทธิ์ ก่อให้เกิดลาภผล ความมั่งมี ขจัดภยันตราย และมีอิทธิฤทธิ์ในทางขอฝนอีกด้วย
ที่ปราจีนบุรี มีผู้พบพระพุทธรูป เป็นพระบัวเข็มที่แกะสลักด้วยไม้ลอยน้ำมา จึงได้อัญเชิญไปประดิษฐานที่ วัดใหม่ท่าพาณิชย์ อำเภอกบินทร์บุรี จังหวัดปราจีนบุรี
เทศบาลเมืองกันตัง
เทศบาลเมืองกันตัง เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งในจังหวัดตรัง
เทศบาลเมืองกันตัง ตั้งอยู่เลขที่ 175 ถนนตรังคภูมิ ตำบลกันตัง อำเภอกันตัง จังหวัดตรัง อยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด ห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 20 กิโลเมตร
เทศบาลเมืองกันตังตั้งอยู่ริมแม่น้ำตรัง ซึ่งห่างจากปากน้ำตรังเพียง 27 กิโลเมตร จึงเป็นเมืองท่าสำคัญแห่งหนึ่งทางฝั่งมหาสมุทรอินเดีย เป็นศูนย์กลางการคมนาคมทางน้ำที่สำคัญมาแต่โบราณ และในปี พ.ศ. 2436 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระยารัษฎานุประดิษฐ์ (คอซิมบี้ ณ ระนอง) เจ้าเมืองตรัง ย้ายที่ตั้งเมืองตรังจากตำบลควนธานีมาตั้งที่ตำบลกันตัง โดยขึ้นกับมณฑลภูเก็ต
เทศบาลเมืองกันตังเป็นพื้นที่ของตำบลกันตัง อำเภอกันตัง จังหวัดตรัง ซึ่งยกฐานะเป็นเทศบาลเมื่อปี พ.ศ. 2480 โดยพระราชกฤษฎีกาได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 54 หน้า 1899 เมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2480 มีพื้นที่ 1.35 ตารางกิโลเมตร ต่อมาเพื่อความเหมาะสมแก่การบริหารกิจการและการทำนุบำรุงท้องถิ่น เทศบาลได้ขอขยายเขตไปในพื้นที่ของบางส่วนของตำบลใกล้เคียงอีก 1.69 ตารางกิโลเมตร รวมกับพื้นที่เดิมเป็น 3.04 ตารางกิโลเมตร โดยพระราชกฤษฎีกาการเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลตำบลกันตัง จังหวัดตรัง พ.ศ. 2512 ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เมื่อวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2512 ต่อมาได้รับประกาศให้เปลี่ยนแปลงฐานะตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองกันตัง ได้ประกาศราชกิจจานุเบกษา ฉบับกฤษฎีกาเล่ม 112 ตอนที่ 40 ก. ลงวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2538 แล้ว และมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2538 เป็นต้นไป ปัจจุบันเทศบาลเมืองกันตังมีอายุ 70 ปี
ชุมชนในเขตเทศบาลเมืองมีทั้งหมด 12 ชุมชน ดังต่อไปนี้1.เทศบาลวัดตรังคภูมิพุทธาวาส(ท.๑)
2.เทศบาลบ้านคลองภาษี(ท.๒)
1.โรงเรียนกันตังพิทยากร
2.โรงเรียนอนุบาลกันตังศึกษา
3.โรงเรียนประชาวิทยา
4.โรงเรียนจุ๋งฮัวโซะเซียว
5.โรงเรียนวิเศษกาญจน์
6.โรงเรียนเทศบาล ๑ (วัดตรังคภูมิพุทธาวาส)
7.โรงเรียนเทศบาล ๒ (บ้านคลองภาษี)
เทศบาลเมืองกันตังมีสถานบริการด้านสาธารณสุข 1 แห่ง คือ
นอกเหนือจากศูนย์บริการสาธารณสุขของเทศบาลแล้ว ในเขตเทศบาลยังมีหน่วยงานทั้งของภาครัฐและเอกชนที่ให้บริการทางด้านสาธารณสุข คือ
พระเจ้าเยจงแห่งโครยอ
พระเจ้าเยจงแห่งโครยอ ( ค.ศ. 1079 - ค.ศ. 1122) จักรพรรดิองค์ที่ 16 แห่งราชวงศ์โครยอ (ค.ศ. 1105 - 1122) เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าซุกจง กับพระมเหสีมยองอึย ตระกูล ลี เมื่อพระเจ้าเยจงทรงขึ้นครองราชสมบัติ สงครามกับเผ่านูร์เชน (Jurchen) ยังค้างคาอยู่ ในค.ศ. 1109 ยุนควาน (윤관, 尹瓘) นำทัพ"พยอลมูบัน" (별무반, 別武班) บุกไปทางเหนือกวาดล้างชาวนูร์เชน พระเจ้าเยจงยังมีพระราชโองการให้สร้างป้อมปราการเก้าแห่งทางเหนือเพื่อรับการรุกรานของนูร์เชน ตามคำแนะนำของยุนควาน แต่กระนั้นโครยอก็ไม่อาจจะยึดดินแดนทางเหนือได้เพราะภูมิประเทศไม่เอื้ออำนวยและชาวนูร์เชนที่คุ้นเคยกับสภาพภูมิประเทศมากกว่าเข้าตีทุ่งกว้างของตนคืน ในค.ศ. 1115 วันยัน อากูดา (Wanyan Aguda) รวบรวมเผ่านูร์เชนต่างๆตั้งตนเป็นจักรพรรดิราชวงศ์จิน (金) เป็นอำนาจใหม่ทางตอนเหนือเข้ามาแทนที่ราชวงศ์เหลียวและราชวงศ์ซ่งที่อ่อนแอ ราชวงศ์จินส่งทูตมาขอเจรจาสัมพันธไมตรีแต่พระเจ้าเยจงทรงปฏิเสธและขับไล่ไสส่ง
พระเจ้าเยจงทรงผิดกับจักรพรรดิโครยอองค์ก่อนๆ คือทรงเลื่อมใส่ศรัทธาในลัทธิเต๋า (Daoism) ฮ่องเต้ซ้องฮุ่ยจง (宋徽宗) ทรงพยายามจะเจริญสัมพันธไมตรีกับเกาหลีเพื่อที่จะขอการสนับสนุนจากเกาหลีในการต่อสู้กับพวกนูร์เชนราชวงศ์จิน จึงมีการติดต่ออย่างเป็นทางการระหว่างเกาหลีกับราชวงศ์ซ่งเป็นครั้งแรก วัฒนธรรมจีนเริ่มเข้ามามีอิทธิพลในเกาหลีโดยเฉพาะในด้านดนตรี เป็นต้นกำเนิดของดนตรีจีนของเกาหลี เรียกว่า "อาอัก" (아악, 雅樂)
บั้นปลายเหล่าเสนาทหารและผู้มีความรู้ตลอดจนผู้ใกล้ชิดให้คำปรึกษาของพระองค์เริ่มขัดแย้งกันจนทำให้ต้องหันไปใส่พระทัยกับตำราและเรื่องราวต่างๆเกี่ยวกับลัทธิเต๋าที่พระองค์ชื่นชมเป็นส่วนพระองค์ เมื่อพระเจ้าเยจงสวรรคตในค.ศ. 1122 พระโอรสกับมเหสีซุนด็อก ก็ขึ้นครองราชย์ต่อเป็นพระเจ้าอินจง
พระมเหสี
พระโอรส
พระธิดา