คีว ซากาโมโตะ
คีว ซากาโมโตะ () หรือชื่อจริง ฮิซาชิ โอชิมะ () เกิดวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2484 เสียชีวิตวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2528 เป็นนักร้อง นักแสดงและพิธีกรรายการชาวญี่ปุ่น เป็นที่รู้จักในฐานะนักร้องเพลง "สุกียากี้" เป็นเพลงที่โด่งดังที่สุดใน พ.ศ. 2506 มียอดจำหน่ายที่ 13 ล้านแผ่น และติดอันดับ 1 ใน Billboard Hot 100 ในประเทศสหรัฐอเมริกาเป็นเวลาสี่สัปดาห์ในช่วงเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2506
คีว ซากาโมโตะ ได้รับการขนานนามว่า เป็นนักร้องที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดคนหนึ่งของประเทศญี่ปุ่น เขาได้รับการจัดอยู่ในอันดับที่ 18 ของนักดนตรี 100 คนที่ทรงอิทธิพลสูงสุดของประเทศญี่ปุ่น
คีว ซากาโมโตะ หรืออีกนามหนึ่งว่า ฮิซาชิ โอชิมะ เป็นนักร้องและนักแสดงชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2484 ที่เมืองคาวาซากิ จังหวัดคานางาวะ บิดาเป็นเจ้าหน้าที่ประมูลระวางบรรทุกสินค้าทางเรือชื่อฮิโรชิ ซากาโมโตะ และมารดา อิกุ โอชิมะ เขาเป็นลูกคนสุดท้องในจำนวนพี่น้องทั้งหมด 9 คน ชื่อเล่นของเขานั้นคือ Kyū ซึ่งแปลว่าเก้ามาจากคำอ่านตัวคันจิ Hisashi (九) อีกแบบหนึ่ง
มารดาของเขามีลูกชายที่ติดมาจากการสมรสครั้งก่อน 2 คน และบิดาก็เช่นเดียวกัน มีทั้งลูกชายและลูกสาวรวม 6 คนอยู่แล้วก่อนที่ทั้งคู่จะแต่งงานและมีลูกสุดท้องที่เกิดจากพวกเขาทั้งคู่นั่นก็คือคีวนั่นเอง
ในช่วงฤดูร้อนของปี 2487 เกิดเหตุโจมตีทางอากาศเหนือน่านฟ้าของโตเกียวและปริมณฑลรวมทั้งคาวาซากิด้วยนั้น มารดาจำต้องพาลูก ๆ รวมทั้งคีวอพยพหนีไปอาศัยอยู่ร่วมกับตายายของเขาในเมืองคาซามะ จังหวัดอิบารากิ พวกเขาย้ายกลับมาที่คาวาซากิในปี 2492 บริษัทที่บิดาของเขาทำงานถูกปิดโดยกองกำลังทหารอเมริกัน ทำให้บิดาและมารดาของเขาได้เปิดร้านอาหารในเมืองคาวาซากิในปี 2492 นั้นเอง 
ในปี 2499 ในขณะที่คีวได้ศึกษาอยู่ในระดับมัธยม บิดาและมารดาของคีวได้หย่าร้างกันเนื่องจากปัญหาบางอย่าง ทำให้มารดาของคีวเปลี่ยนนามสกุลของคีวจากซากาโมโตะเป็นโอชิมะ
เนื่องจากคีวชื่นชอบการร้องเพลงทำให้เขาได้เข้าร่วมวงดนตรีป็อปญี่ปุ่น "The Drifters" () ในฐานะหางเสียง ในเดือนพฤษภาคม 2501 
เขารู้สึกไม่มีความสุขเมื่ออยู่ในวง The Drifters ต่อมาเขาได้มีเรื่องชกต่อยกับสมาชิกในวง จึงทำให้เขาได้ลาออกจากวง The Drifters ในเดือนพฤศจิกายน 2501
ในปี 2502 คีวได้เข้าร่วมวงดนตรีป็อปญี่ปุ่น "Danny Iida and Paradise King" ในฐานะนักร้องนำ ทำให้พวกเขาได้ปล่อยเพลง "Kanashiki rokujussai" ทำให้คีวเริ่มได้รับความนิยมมากขึ้นนำไปสู่การเซ็นสัญญาเข้ากับค่ายเพลง Toshiba Records company (EMI Music Japan ต่อมา) เขาจึงได้ลาออกจากวง "Danny Iida and Paradise King" มาเป็นนักร้องเดี่ยวในเดือนสิงหาคม 2503
เปิดตัวอัลบั้มเดี่ยวที่มาพร้อมกับความประสบความสำเร็จที่สุดในชีวิตของคีว
การที่คีวได้เซ็นสัญญากับค่ายเพลง Toshiba Records company (หรือต่อมาคือ EMI Music Japan) นั้นทำให้คีวประสบความสำเร็จกับเพลงที่เขาปล่อยออกมาทุกเพลง จึงทำให้คีวได้รับความนิยมจากแฟนเพลงของเขามากขึ้นเรื่อยๆ
จนในปี 2505 คีวได้ปล่อยเพลง"อูเอะ โอะ มูอิเตะ อารูโก" () หรือที่เป็นที่รู้จักกันว่าเพลงสุกียากี้ เขียนเพลงโดยโรกูซูเกะ เอ () และฮาจิได นากามูระ () ทำให้เพลงสุกียากี้ของเขาดังพลุแตกในเดือนมกราคม 2505 ต่อมาในปี 2506 เพลงของเขาติดอันดับ 1 ใน Billboard Hot 100 ในสหรัฐอเมริกา ทำให้ค่ายเพลง Pye Records ได้ซื้อลิขสิทธิ์เพลงของเขา ทำให้นักร้องในประเทศอื่น ๆ ได้คัดลอกทำนองมาทำเป็นเพลงของตัวเองจนโด่งดังมาหลายคน
หลังจากนั้นเขาได้จัดคอนเสริต์ทัวร์รอบโลกที่กินเวลาตั้งแต่ช่วงฤดูร้อนของปี 2506 จนถึงช่วงปีใหม่ของปี 2507 ประเทศที่เขาไปเยือนคือสหรัฐอเมริกา (รวมถึงฮาวาย) เยอรมนีและสวีเดนในช่วงเวลาที่คีวได้อยู่ในสหรัฐอเมริกา
คีวได้รับเชิญจากรายการในประเทศอเมริกามาเป็นแขกรับเชิญในรายการ เช่น The Steve Allen Show และ The Ed Sullivan Show เป็นต้น ซึ่งทำให้เขามีชื่อเสียงเป็นอย่างมาก จนทำให้คีวได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำ (RIAA) ในวันที่ 15 พฤษภาคม 2507
ในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนปี 2507 เขาได้รับเชิญมาในรายการของสวีเดน "Hylands Horna" ถ่ายทอดสดจากโตเกียว
ในปี 2511 คีวและฮาจิไดได้ร้องเพลงในงานเทศกาลเพลงระดับชาติที่รีโอเดจาเนโร รัฐรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ในเพลง "Sayounara, sayounara"
ในปี 2514 คีวได้สมรสกับยูกิโกะ คาชิวางิ () นักแสดงชาวญี่ปุ่น และได้มีลูกสาวสองคนคือฮานาโกะ โอชิมะ () และไมโกะ โอชิมะ () ซึ่งทั้งคู่ต่อมาก็ได้เป็นนักร้องด้วยเช่นกัน
ในวันที่ 12 สิงหาคม 2528 หลังจากที่คีวได้ปล่อยเพลงใหม่และกำลังได้รับความนิยม คีวกับผู้จัดการส่วนตัวของเขาได้เดินทางกับเจแปนแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 123 เพื่อที่จะไปโอซากะ แต่เครื่องบินกลับประสบอุบัติเหตุทำให้คีวและผู้โดยสารรวม 520 คนเสียชีวิต (รอดชีวิตเพียง 4 คน) ในขณะที่คีวเสียชีวิตคีวกำลังได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก ทำให้การเสียชีวิตของคีวได้รับการกล่าวถึงเป็นอย่างมาก
พิธีศพของคีวจัดในหมู่ญาติและเพื่อนที่บ้าน จนถึงวันที่ 9 กันยายน 2528 พิธีศพของคีวจัดอย่างเป็นทางการขึ้นที่วัดโซโจจิ (Zojoji) แขวงมินาโตะ กรุงโตเกียว 
หลุมศพของคีวอยู่ที่วัดโชโกกุ (Chōkoku-ji) ในแขวงมินาโตะ กรุงโตเกียว