hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
บี.บี. คิง
ไรลีย์ บี.คิง (16 กันยายน พ.ศ. 2468 – 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2558) เป็นนักแต่งเพลง นักกีตาร์ชาวอเมริกัน ที่รู้จักกันดีในชื่อเล่นว่า "บี.บี. คิง (B.B. King)" เจ้าของฉายา "ราชาเพลงบลูส์" ได้รับการยกย่องจากนิตยสาร โรลลิงสโตนส์ ในการจัดอันดับนักกีตาร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก บี.บี. คิง ได้จัดอยู่อันดับ 6 (โดยที่ก่อนหน้านี้ได้อยู่อันดับ 3) และยังได้จัดอยู่อันดับ 17 ของบริษัท กิบซัน เลส พอล ในหัวข้อ "50 นักกีตาร์ที่ใช้ กีตาร์กิปซัน เลส พอล ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก" และเกียรติสูงสุดของเขาคือ ได้รับการบรรจุในหอเกียรติยศร็อกแอนด์โรลในปี พ.ศ. 2530 บี.บี. คิงส์ จึงเป็นต้นแบบของ ศิลปินเพลงบลูส์ หลายๆคน และยังได้รับการยอมรับว่าเป็นผู้ที่มีอิทธิพลต่อเพลงบลูส์มากที่สุดคนหนึ่งของโลก ปัจจุบันถึงแม้เขาจะอายุ 80 กว่าปีแล้ว ก็ยังคงเล่นกีตาร์ อยู่เหมือนเดิมโดยไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ตลอดเส้นทางนักกีตาร์ของเขา ได้แสดงคอนเสิร์ตมามากกว่า 250-300 ครั้ง ต่อปี จนถึงยุคของเขา ในปี พ.ศ. 2499 ได้รับการจดบันทึกว่า เขาได้ออกคอนเสิร์ตมาแล้วถึง 342 ครั้งด้วยกัน ปัจจุบันเขาก็ยังคงเล่นกีตาร์ถึง 100 ครั้งต่อปี.
บี.บี. คิง เคยร่วมงานกับ นักดนตรีชื่อดังหลายๆ ท่านมากมาย เช่น อีริค แคลปตัน จอร์จ แฮรริสันแห่งวง เดอะ บีเทิลส์ จิมมี เพจแห่งวง เลด เซพเพลิน เจฟ เบคแห่งวง ยาร์ดเบริดส์ เพลงของเขามักมีการผสม ระหว่างแจ๊ส บลูส์ ป๊อป สวิง จัมป์บลูส์ มีคำพูดหนึ่งที่เขาเคยพูดไว้กับดนตรีที่เขาเล่น "เมื่อฉันร้องเพลงที่ฉันเล่น มันออกมาจากใจของฉัน และนาทีที่ฉันหยุดร้องเพลง ฉันจะเริ่มร้องเพลงอีกครั้งกับลูซิลล์" (ลูซิลล์ คือชื่อกีตาร์สีดำ ที่ บี.บี. คิง ตั้งให้ โดยที่เขาใช้ออกคอนเสิร์ตทุกครั้ง)
ไรลีย์ เบน.คิง เกิดเมื่อวันที่ 16 กันยายน 1925 ในเขตการเพาะปลูกเบอแชร์ ใกล้กับเมือง อิตตา บีนา ,รัฐมิสซิสซิปปี เป็นบุตรชายของ อัลเบิร์ตและโนรา เอลล่า คิง ซึ่งทั้ง 2 เป็นชาวนา เมื่ออายุได้ 4 ขวบ แม่ของเขาได้หย่าร้างกับพ่อเพื่อไปมีสามีใหม่ ในที่สุดไรลีย์ก็ได้รับการดูแลจากยาย เอลโนรา ฟาลลฺ์ ในเคลมิเชล, รัฐมิสซิสซิปปี
ขณะที่ยังเป็นเด็กหนุ่ม คิงได้ร้องเพลงประสานเสียงกอสเปล ในโบสถ์เอลฮอร์นในเคลมิเชล ซึ่งในขณะนั้นคิงมีอายุเพียงแค่ 12 เขาก็ได้ซื้อกีตาร์ตัวแรกของเขาด้วยเงิน 15 เหรียญ แต่บางแหล่งข้อมูลอื่น ระบุว่าเขาได้รับกีตาร์ตัวแรกจากบุกก้าไวท์ ลูกพี่ลูกน้องของแม่บี.บี.คิง
พฤศจิกายน 1941 รายการวิทยุกระจายเสียง "King Biscuit Time" ออกอากาศทางสถานีวิทยุ KFFA AM ที่ เมืองฮาลีน่า , รัฐอาร์คันซอ มันเป็นรายการวิทยุที่ร่วมรับเชิญ นักร้องชาวบลูส์ จาก ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำมิสซิสซิปปี , เมื่อคิงได้ฟังวิทยุขณะกำลังพักผ่อนหย่อนใจในสวนไร่ , จากความสามารถทางด้านกีตาร์ , ทำให้เขาอยากจะเป็นนักจัดรายการวิทยุโทรทัศน์
หลังการยกเลิกการแสดงทั้งหมด 8 โชว์ในทัวร์ปี 2557 อันเนื่องมาจากปัญหาสุขภาพ บีบีคิงได้ประกาศเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม 2557 เขาได้กลับมาบ้านเพื่อพักฟื้นตัว เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม 2558 หลังจากที่ได้ทำการทำการรักษาตัวในโรงพยาบาลจากภาวะแทรกซ้อนจากเบาหวาน , บีบีคิงประกาศในเว็ปไซต์ของเขาว่าเขาได้ทำการรักษาตัวในบ้านของเขาใน ลาสเวกัส , เนวาดา และบีบีคิงได้เสียชีวิตลงในวันที่ 14 พฤษภาคมในเวลาสามทุ่มในประเทศไทย
จักรพรรดินีจางมู่
จักรพรรดินีจางมู่ (; ค.ศ. 975–ค.ศ. 1007) เป็นฮองเฮาองค์แรกของซ่งเจินจง และเป็นธิดาของกัว โช่วเหวิน (郭守文)
จักรพรรดินีหลิว (ซ่งเจินจง)
หลิวเอ๋อ (; ค.ศ. 968–ค.ศ. 1033) หรือพระนามอย่างเป็นทางการว่า จางเสี้ยนหมิงสู้ () เป็นพระอัครมเหสีในพระเจ้าเจินจงแห่งราชวงศ์ซ่งเหนือ เมื่อพระเจ้าเหรินจงเสวยราชย์ต่อมา พระนางหลิวก็ได้เป็นผู้สำเร็จราชการและทรงปฏิบัติพระราชกิจอย่างมีประสิทธิภาพเป็นเวลาเก้าปีตั้งแต่ ค.ศ. 1022–1031
กองทัพอากาศสาธารณรัฐเกาหลี
กองทัพอากาศสาธารณรัฐเกาหลี (ROKAF; Korean: 대한민국 공군; Hanja: 大韓民國 空軍; Revised Romanization: "Daehanminguk Gong-gun") เป็นส่วนหนึ่งของกองทัพเกาหลีใต้ที่ดูแลปฏิบัติการทางทหารที่ใช้อากาศยานในเกาหลีใต้ และดำเนินงานภายใต้ของกระทรวงกลาโหม
กองทัพอากาศสาธารณรัฐเกาหลี มีเครื่องบินรบ 500 ลำที่ออกแบบจาก กองทัพอากาศสหรัฐอเมริกา
สนมเสาวคนธ์
สนมเสาวคนธ์ (; ) เป็นบุคคลในตำนาจจีนซึ่งเชื่อกันว่า พระเจ้าเฉียนหลงรับเป็นภรรยาในช่วงศตวรรษที่ 18
หอดูดาวเฉลิมพระเกียรติฯ 7 รอบพระชนมพรรษา
หอดูดาวเฉลิมพระเกียรติฯ 7 รอบพระชนมพรรษา อาจหมายถึง
โรงเรียนวังโพรงพิทยาคม
โรงเรียนวังโพรงพิทยาคม ที่ตั้ง 455 หมู่ 4 ตำบลวังโพรง อำเภอเนินมะปราง จังหวัดพิษณุโลก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 39 โทรศัพท์ 055-992427 โทรสาร 055-992427 เปิดสอนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึงระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 เนื้อที่ 52 ไร่ เขตพื้นที่บริการตำบลวังโพรง อำเภอเนินมะปราง จังหวัดพิษณุโลก มี นางหัทยา นุกองเป็นผู้อำนวยการโรงเรียน ดำรงตำแหน่งเป็นผู้บริหารสถานศึกษาคนปัจจุบัน จำนวนนักเรียนในเขตพื้นที่บริการทั้งสิ้น 450 คน
โรงเรียนวังโพรงพิทยาคม จัดตั้งขึ้นด้วยความร่วมมือของประชาชนในท้องถิ่น โดย นายผล มูลไทย กำนันตำบลวังโพรง ในสมัยนั้น (ปัจจุบันเสียชีวิตแล้ว) เป็นผู้ริเริ่มและประสานงาน รวมทั้งบริจาคที่ดินจำนวน 42 ไร่ เริ่มติดต่อขอจัดตั้งโรงเรียน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2518 ต่อมาปี พ.ศ. 2519 ได้เริ่มลงมือก่อสร้างอาคารเรียนชั่วคราว 8 เมตร 6 ห้องเรียน ระยะเวลานั้นยังมีปัญหาเรื่องที่ดินอยู่ในเขตป่าสงวนแห่งชาติ และได้ติดต่อขอใช้ที่ดินกับกรมป่าไม้จนเป็นผลสำเร็จ ในปี พ.ศ. 2522 โดยได้รับความช่วยเหลือจาก นายประเทือง วิจารณ์ปรีชา สมาชิกสภาผู้แทนจังหวัดพิษณุโลก จึงได้รับอนุมัติให้เปิดโรงเรียนวังโพรงพิทยาคม ในปีการศึกษา 2523 เปิดรับนักเรียนในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 จำนวน 2 ห้องเรียน มีจำนวนนักเรียน 80 คน หนังสืออนุญาตจากกรมป่าไม้ เลขที่ 23/6955 ลงวันที่ 12 มีนาคม 2523 และได้รับบริจาคที่ดินเพิ่มจากนายบุญส่ง ฟักปัญญา จำนวน 10 ไร่ รวมเป็นพื้นที่ จำนวน 52 ไร่
ทิศเหนือ ติดกับ ตำบลไทรย้อย ,ตำบลวังยาง จังหวัดพิษณุโลก
ทิศใต้ ติดกับ ตำบลท้ายดง จังหวัดเพชรบูรณ์ , ตำบลเขาเจ็ดลูก จังหวัดพิจิตร
ทิศตะวันออก ติดกับ ตำบลวังหิน จังหวัดเพชรบูรณ์ , ตำบลวังยาง จังหวัดพิษณุโลก
ทิศตะวันตก ติดกับ ตำบลวังทรายพูน จังหวัดพิจิตร , ตำบลไทรย้อย จังหวัดพิษณุโลก
คติธรรม “สุขา สังฆัสสะ สามัคคี”
คำขวัญ “ เรียนดี กีฬาเก่ง เคร่งวินัย ใฝ่คุณธรรม นำวิชาชีพ”
สีประจำโรงเรียน “ ฟ้า – ชมพู ”
ด้านสิ่งแวดล้อม
พื้นที่ส่วนใหญ่ของโรงเรียนเป็นป่าไม้มีพื้นที่ทั้งหมด 52 ไร่ แต่ในบริเวณโรงเรียนยังพบว่ามีอยู่บ้าง คือ ต้นสัก ต้นประดู่ ต้นตีนเป็ด และต้นไม้อื่นๆ อีกมากมาย มีสระน้ำอยู่ข้างโรงเรียนมีปลาชนิดต่าง ๆ มากมายทำให้อากาศร่มรื่น สภาพอากาศไม่ค่อยร้อนเท่าไร่ เนื่องจากเป็นโรงเรียนที่มีภูเขาล้อมอยู่โดยรอบ
1.อาคาร 1 อาคารกาสะลอง
2.อาคาร 2 อาคารผาท่าพล
3.อาคาร 3 อาคารวิทย์
4.หอประชุมมะปรางหวาน
5. โรงฝึกงานอุตสาหกรรม – คหกรรม 1 หลัง
6. โรงฝึกงานเกษตรกรรม 1 หลัง
7. บ้านพักผู้บริหาร 1 หลัง
8. บ้านพักครูแฝด 2 หน่วย 1 หลัง
9. บ้านพักครู 6 หลัง
10. ห้องน้ำ 3 หลัง
11. บ้านพักภารโรง 2 หลัง
12. บ้านพักนักเรียนแบบ 8 คน 2 หลัง
13. สนามกีฬาบาสเกตบอล 1 สนาม
14. สนามกีฬาเอนกประสงค์ 1 สนาม
15.สนามฟุตบอล 1 สนาม
16.สนามฟุตซอล 1 สนาม
17.ห้องสมุด 1 หลัง
พระสนมเอกฮุ่ยเสียน
พระมเหสีฮุ่ยเสียน (ไม่ปรากฏ-ค.ศ. 1745) เป็นภรรยาพระเจ้าเฉียนหลง
เป็นหนึ่งในพระภรรยาเจ้าของจักรพรรดิเฉียนหลง ทรงกำเนิดในสกุลชาวฮั่นที่เก่าแก่ คือ สกุลเกา ต่อมาสกุลนี้ถูกเปลี่ยนโดยจักรพรรดิเจียซิ่ง เป็นสกุลในกองธงแมนจูนามว่า เกาเจีย ไม่ปรากฏปีที่ถือกำเนิด แต่คาดว่าพระนางคงกำเนิดในช่วงราวๆ ปี ค.ศ. ๑๗๑๒ และสมรสกับจักรพรรดิเฉียนหลงราวๆ ปี ๑๗๒๘ เพียงแต่อยู่ในศักดิ์ฐานะ ซู่ฝูจิ้น(อนุชายา) และถูกขนานนามในตำหนักว่า เกาเก๋อเก๋อ เมื่อพระสวามีได้ขึ้นครองราชย์ในปี ๑๗๓๕ พระนางจึงได้รับการสถาปนาเป็น เกาผิน และในอีก ๒ ปีต่อมา คือ ปี ๑๗๓๗ ได้รับการสถาปนาเป็น ฮุยกุ้ยเฟย และดำรงพระยศนี้จนกระทั่งเสด็จทิวงคตในปี ๑๗๔๕ จึงได้รับการอวยพระยศและเฉลิมพระนามในประวัติศาสตร์ว่า ฮุยเสียนฮองกุ้ยเฟย เป็นฮองกุ้ยเฟยองค์ที่ ๒ ของรัชศกเฉียนหลง
"พระมเหสีฮุยเสียนไม่มีพระโอรส พระธิดา"
พระสนมเอกฉุนฮุ่ย
พระมเหสีชุนฮุยหรือ ชุนฮุยหวงกุ้ยเฟย (ค.ศ. 1713 - ค.ศ. 1760) เป็นพระมเหสีในสมเด็จพระจักรพรรดิเฉียนหลง
พระนางชุนฮุ่ยทรงประสูติเมื่อปี ๑๗๑๓ และได้สมรสกับเฉียนหลงราวๆ ปี ๑๗๒๘ อยู่ในศักดิ์ฐานะของ ซู่ฝูจิ้น ในปี ๑๗๓๕ นางให้กำเนิดพระโอรสองค์ที่ ๓ แก่เฉียนหลง คือ องค์ชายสามหย่งจาง ในปีที่พระสวามีครองราชย์นางได้รับการสถาปนาเป็น 
ชุนผิน ในปี๑๗๓๗ ได้รับการสถาปนาเป็น ชุนเฟย ในปี๑๗๔๓ นางได้ให้กำเนิดพระโอรสองค์ที่ ๖ แก่เฉียนหลง พระนามว่า องค์ชายหย่งหรง ในปี๑๗๔๕ ประสูติองค์หญิง ๔ เหอเจีย และได้รับการสถาปนาเป็น ฮุ่ยกุ้ยเฟย และดำรงพระยศมาจนถึงปี ๑๗๖๐ ได้เสด็จทิวงคตในวัยเพียง ๔๙ ชันษา ได้รับการเฉลิมพระอิสริยยศเป็นฮองกุ้ยเฟย องค์ที่ ๔ ของรัชศก เฉียนหลง พระนามว่า ชุนฮุ่ยฮองกุ้ยเฟย
"'พระราชโอรส "
องค์ชาย ๓ หย่งจาง (永璋,1735-1760) สุนจุ้นอ๋อง(循郡王) สถาปนาหลังสิ้นพระชนม์
องค์ชาย ๖ หย่งหรง (永瑢,1744–1790) จื้อจวงชินอ๋อง(質莊親王,1759-1790)
"'พระราชธิดา "
องค์หญิง ๔ เหอเจีย(和嘉1745–1767) ตำแหน่ง เหอซั่วกงจู่ (和硕公主)
พระสนมเอกชิ่งกง
พระมเหสีชิ่งกง หรือ ชิ่งกงหวงกุ้ยเฟย (ค.ศ. 1724-ค.ศ. 1774) เป็นพระมเหสีในสมเด็จพระจักรพรรดิเฉียนหลง
พระมเหสีชิ่งกงกำเนิดในครองครัวชาวฮั่นตระกูลลู่ บิดาคือลู่สือหลงเกิดในสมัยจักรพรรดิยงเจิ้ง พระนางเข้าวังในปี 1740 และได้เป็นพระสนมขั้นกุ้ยเหริน และต่อมาก็ได้รับแต่งตั้งเป็นพระชายาชิ่ง (慶嬪) และได้รับเลื่อนตำแหน่งเป็นพระอัครชายาชิ่ง (慶妃) ในปี 1759 ในปี 1765 ทรงเสด็จพระราชดำเนินตามพระราชสวามีประพาสทางภาคใต้ของประเทศ และสามปีต่อมาในปี 1768 ก็ทรงได้รับการแต่งตั้งเป็นพระราชเทวีชิ่ง (慶貴妃)
พระนางสิ้นพระชนม์ในปี 1774 พระสุสานมีชื่อว่าอวี้หลิง ในปี 1796 พระโอรสองค์ที่สิบห้าคือองค์ชายหย่งเหยี่ยนของสมเด็จพระจักรพรรดิเฉียนหลงทรงขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิเจียชิ่ง และทรงแต่งตั้งพระนางขึ้นเป็นพระมเหสีชิ่งกง (慶恭皇貴妃) ในปี 1799 เพราะพระนางทรงเลี้ยงพระองค์มาตั้งแต่ทรงพระเยาว์
ไทต์ จังก์ชัน
ไทต์ จังก์ชัน () ค้นพบเมื่อ พ.ศ. 2506 เกิดจากการรวมตัวของเยื่อหุ้มเซลล์ของเซลล์สองเซลล์จนสารไม่สามารถผ่านได้ เห็นเป็นรอยสันนูนของอนุภาคโปรตีนหลายชนิด เช่น โซลูนาออกคูเลน (ZO) และซินกลูลิน มีหน้าที่ป้องกันการเคลื่อนที่ของสาร น้ำ หรือตัวถูกละลายผ่านช่องว่างระหว่างเซลล์ ทำให้สะสมสารเหล่านี้ไว้ในเนื้อเยื่อนั้นๆได้ เช่น การสะสมของเหลวในลำไส้ การสะสมปัสสาวะในกระเพาะปัสสาวะ เยื่อหุ้มของอวัยวะเหล่านี้ มีการเชื่อมติดกันแบบไทด์จังก์ชัน ไทด์จังก์ชันนี้พบมากในสัตว์มีกระดูกสันหลัง โดยเฉพาะเยื่อบุผิวของทางเดินอาหาร ผนังหลอดเลือดฝอยในสมองและอัณฑะ
มายาสีมุก
มายาสีมุก เป็นละครโทรทัศน์ไทย เป็นบทประพันธ์ของ ทวิตา เขียนบทโทรทัศน์โดย เอื้องอรุณ สมิตสุวรรณ, เทอดโชค เกียรติสุขเกษม, จุฑามาศ สาคร ผลิตโดย บริษัท กันตนา กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) กำกับการแสดงโดย ธีรศักดิ์ พรหมเงิน นำแสดงโดย วีรภาพ สุภาพไพบูลย์ , อัษฎาพร สิริวัฒน์ธนกุล ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
มายาสีมุก เป็นเรื่องราวของ ไข่มุก (กรีน อัษฎาพร) ลูกสาวของ จินจู (นุ่น สินิทธา) ดาราเกาหลีชื่อดัง กับนักดนตรีชาวไทย เพราะโชคชะตาเล่นตลก ทำให้เธอต้องกลายมาเป็นลูกสาวขอทาน ด้วยความเป็นคนใฝ่ดี สู้ชีวิต ทำให้เธอเรียนหนังสือจนจบ แต่กลับต้องถูกขายไปเป็นคนรับใช้ในบ้าน ชลดา (แก้ว อภิรดี) เจ้าแม่เงินกู้ เพื่อใช้หนี้ จากนั้นเธอก็ถูกบังคับให้แต่งงานกับ คีรินทร์ (วี วีรภาพ) หนุ่มหล่อจอมเจ้าชู้ แล้วความรักของทั้งคู่ก็เริ่มต้นขึ้น ท่ามกลางความเข้าใจผิดและคำหลอกลวงมากมาย
มะเม่า
มะเม่า หรือ หมากเม่า () ทางพิษณุโลกเรียกเม่าหลวง ระนองเรียกมัดเซ เป็นไม้ยืนต้นในสกุล "Antidesma" ใบเดี่ยว สีเขียวเป็นมัน โคนใบเรียวมน ดอกออกเป็นช่อ ตามซอกใบและปลายกิ่ง ดอกแยกเพศแยกต้น ผลกลม ออกรวมกันเป็นพวง ผลอ่อนสีเขียว เมื่อสุกเป็นสีแดง สุกเต็มที่เปลี่ยนเป็นสีดำ พบมากทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย
ผลรับประทานได้ มีรสเปรี้ยว โดยรับประทานเป็นผลไม้สดหรือแปรรูปเป็นน้ำผลไม้ ไวน์ แยม น้ำส้มสายชู นอกจากนี้ยังมีสรรพคุณเป็นยาระบาย ช่วยบำรุงสายตา ใบอังไฟแล้วประคบ แก้อาการฟกช้ำ และมีสารอาหารจำนวนมาก เช่น วิตามินซี วิตามินอี สารต้านอนุมูลอิสระ
ภานุวัฒน์ จันทา
ภานุวัฒน์ จันทา เกิดวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2522 เป็นนักกีฬากองหลังฟุตซอลชาวไทย และเคยทำหน้าที่เป็นกัปตันฟุตซอลทีมชาติไทย เขาเป็นนักกีฬาผู้มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักของผู้ชมฟุตซอลมาอย่างยาวนาน เดิมเขาอยู่ทีมสโมสรฟุตซอล ธอส. อาร์แบค ก่อนจะย้ายเข้าร่วมสโมสรฟุตซอลแคท เทเลคอม ในเวลาต่อมา
ภานุวัฒน์เข้าแข่งขันให้แก่ทีมชาติไทยในฟุตซอลชิงแชมป์โลก 2000, 2004 และ 2008 รอบสุดท้าย ซึ่งจัดเป็นนักกีฬาฟุตซอลทีมชาติไทยที่เข้าแข่งขันฟุตซอลชิงแชมป์โลกมากที่สุดด้วยสถิติ 9 แมตช์ ร่วมกับณรงค์ศักดิ์ คงแก้ว รวมถึงใน พ.ศ. 2554 เขาเข้าแข่งขันกีฬาฟุตซอลในซีเกมส์ 2011 ที่ประเทศอินโดนีเซีย ซึ่งทีมชาติไทยสามารถครองแชมป์การแข่งขันครั้งดังกล่าว
วันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 ภานุวัฒน์เข้าแข่งขันให้แก่สโมสรฟุตซอลแคท เทเลคอม ในรายการยูเมะพลัสเอฟเอคัพ 2013 โดยได้พบกับสโมสรฟุตซอลราชนาวี ที่ห้างสรรพสินค้าแฟชั่นไอส์แลนด์
มะไฟกา
มะไฟกา หรือมะไฟเตา ส้มไฟดิน ส้มไฟป่า เป็นไม้ยืนต้นในสกุล "Baccaurea" เปลือกต้นสีน้ำตาล ใบเดี่ยว ออกรวมเป็นกลุ่ม ข้อต่อระหว่างโคนใบกับก้านใบบวมพอง ดอกออกที่ลำต้นและปลายกิ่งเป็นช่อ ดอกแยกเพศแยกต้น ดอกตัวผู้มีกลีบเลี้ยง 4-5 กลีบ มีขนสีขาวปกคลุม ดอกตัวเมียมีขนาดใหญ่กว่า ผลกลม เปลือกหุ้มเหนียวและหนา แก่แล้วผลเป็นสีแดงแกมม่วง เนื้อหุ้มเมล็ดสีเหลืองอ่อน รสเปรี้ยว เมล็ดกลมแบน 
ผลรับประทานได้ ผลอ่อนใช้เป็นผักใส่ในแกงคั่ว ทางภาคใต้ฝั่งทะเลอันดามัน นำเปลือกผลสุกที่เป็นสีแดงไปยำกับหนังหมูและกุ้งแห้ง ผลสุกรับประทานสด มีวิตามินซีสูง สรรพคุณช่วยขับเสมหะ รักษาอาการอาหารไม่ย่อย ท้องอืด ท้องเฟ้อ รากแก้พิษตานซาง แก้วัณโรค ฝี ดับพิษร้อนและเริม ลดอาการอักเสบ
สกุลมะเม่า
Antidesma เป็นสกุลของพืชเขตร้อนในวงศ์ เป็นพืชที่มีความสูงได้หลากหลาย มีทั้งต้นเตี้ยและต้นสูง ช่อดอกเป็นช่อยาว และเมื่อติดผลจะเป็นช่อยาวด้วย ผลกลม ขนาดเล็ก มักมีรสเปรี้ยวเมื่อดิบ สุกแล้วเป็นสีแดงแล้วกลายเป็นดำ รสจะหวานขึ้น "Antidesma" เป็นสกุลของพืชพื้นเมืองในเขตร้อนของโลกเก่า มีประมาณ 100 สปีชีส์ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในประเทศไทยมี 18 สปีชีส์
กองทัพอากาศเม็กซิโก
กองทัพอากาศเม็กซิโก (, Spanish: "Fuerza Aérea Mexicana") เป็นส่วนหนึ่งของกองทัพเม็กซิโกที่ดูแลปฏิบัติการทางทหารที่ใช้อากาศยานในเม็กซิโก และขึ้นกับสำนักงานเลขาธิการกระทรวงกลาโหม
อาสนวิหารสทราซบูร์
อาสนวิหารสทราซบูร์ (; ) หรือ อาสนวิหารแม่พระแห่งสทราซบูร์ (; ) เป็นโบสถ์โรมันคาทอลิกที่มีฐานะเป็นอาสนวิหาร ตั้งอยู่ที่เมืองสทราซบูร์ แคว้นกร็องแต็สต์ ประเทศฝรั่งเศส อันเป็นที่ตั้งของอัครมุขมณฑลสทราซบูร์ ส่วนหลักของสถาปัตยกรรมเป็นแบบโรมาเนสก์ แต่ยังมีส่วนประกอบที่สำคัญของสถาปัตยกรรมแบบกอทิกตอนปลายที่งดงามที่สุดแห่งหนี่ง โดยมีแอร์วีน ฟ็อน ชไตน์บัค สถาปนิกชาวเยอรมัน เป็นผู้ดูแลการออกแบบและก่อสร้างในช่วงปี ค.ศ. 1277 จนถึง ค.ศ. 1318
อาสนวิหารสทราซบูร์เคยได้รับการบันทึกเป็นสิ่งก่อสร้างที่มีความสูงที่สุดในโลก ในช่วงปี ค.ศ. 1647 จนถึงปี ค.ศ. 1874 ด้วยความสูงถึง 142 เมตร ซึ่งในปัจจุบัน ถือเป็นวิหารที่สูงที่สุดอันดับที่หกของโลก และสูงที่สุดเป็นอันดับสองรองจากอาสนวิหารรูอ็อง และยังถือเป็นวิหารที่สูงที่สุดที่สร้างในยุคกลาง ที่ยังคงสภาพอยู่ในปัจจุบัน
อาสนวิหารได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโก ร่วมกับกร็องดีล อันเป็นเกาะที่ตั้งของอาสนวิหาร ในปัจจุบันมีนักท่องเที่ยวเข้าเยี่ยมชมปีละประมาณ 4 ล้านคน โดยถือเป็นอาสนวิหารที่มีนักท่องเที่ยวต่อปีมากที่สุดรองจากอาสนวิหารแม่พระแห่งปารีส
ตลาดประมูลดอกไม้อัลซเมียร์
ตลาดประมูลดอกไม้อัลซเมียร์ () เป็นตลาดประมูลดอกไม้ ซึ่งตั้งอยู่ ณ อัลซเมียร์ ประเทศเนเธอร์แลนด์
ที่แห่งนี้เป็นตลาดประมูลดอกไม้ที่ใหญ่ที่สุดในโลก โดยอาคารประมูลดอกไม้ในอัลซเมียร์เป็นอาคาร 4 ชั้นที่มีพื้นที่ชั้นขนาดใหญ่ที่สุดในโลก ครอบคลุม 990,000 ตารางเมตร (10.6 ล้านตารางฟุต; 243 เอเคอร์) ดอกไม้จากทั่วทุกมุมโลก (ยุโรป, เอกวาดอร์, โคลัมเบีย, เอธิโอเปีย ฯลฯ) ต่างมีการซื้อขายกันในแต่ละวันที่อัลซเมียร์ มีการขายดอกไม้ราว 20 ล้านดอกทุกวัน โดยจะเพิ่มขึ้น 15 เปอร์เซ็นต์ในวันพิเศษ อย่างเช่น วันวาเลนไทน์และวันแม่ ดอกไม้เหล่านั้นจะได้รับการตรวจสอบประมาณ 30 ครั้ง ดังนั้นจึงมีการให้คะแนนระดับต่อดอกไม้เหล่านี้ (A1, A2 และ B)
การประมูลได้รับการกำหนดเป็นแบบการประมูลดัตช์ซึ่งเริ่มต้นในราคาที่สูงและค่อย ๆ ลดลงมา ผู้ประมูลจะใช้เวลาในการประมูลดอกไม้เพียงไม่กี่วินาทีก่อนที่จะถูกส่งไปยังเจ้าของธุรกิจคนใหม่
วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2008 ตลาดประมูลได้รวมเข้ากับฟลอราฮอลแลนด์ ซึ่งเป็นคู่แข่งรายใหญ่ที่สุด
ที่นี่เปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชมได้ในวันจันทร์-ศุกร์ ปิดวันเสาร์-อาทิตย์ และวันหยุดนักขัตฤกษ์ โดยมีการสร้างสะพานลอยทอดไปในโกดังเก็บดอกไม้ ให้นักท่องเที่ยวสามารถเดินชมวิธีการทำงานของพนักงานจัดสินค้า แต่ในส่วนห้องประมูลนั้นไม่อนุญาตให้นักท่องเที่ยวเข้าไปได้
สะพานมิตรภาพไทย–ลาว 5 (บึงกาฬ–บอลิคำไซ)
สะพานมิตรภาพ 5 (บึงกาฬ-บอลิคำไซ) (; ) เป็นโครงการสะพานข้ามแม่น้ำโขงเพื่อเชื่อมมิตรภาพระหว่างไทยกับลาว เริ่มต้นเมื่อ พ.ศ. 2554 โครงการนี้จะข้ามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 212 บริเวณกิโลเมตรที่ 125+925 หมู่ 2 บ้านดอนยม ตำบลไคสี อำเภอเมืองบึงกาฬ จังหวัดบึงกาฬ ข้ามแม่น้ำโขง และเชื่อมต่อทางหลวงหมายเลข 13 ที่บ้านกล้วย เมืองปากซัน แขวงบอลิคำไซ ซึ่งสอดคล้องกับแผนพัฒนาทางหลวงของลาวที่จะก่อสร้างถนนเลี่ยงเมืองปากซันด้านตะวันออก
สำหรับเงินลงทุนโครงการอยู่ที่ 3,640 ล้านบาท หรือประมาณ 9.75 แสนล้านกีบ แยกเป็น ค่าก่อสร้างถนน 890 ล้านบาท (ฝั่งไทย 750 ล้านบาท และฝั่งลาว 140 ล้านบาท) งานสะพาน 1,510 ล้านบาท (ฝั่งไทย 860 ล้านบาท และฝั่งลาว 650 ล้านบาท) อาคารสำนักงานด่าน 1,000 ล้านบาท (ฝั่งละ 500 ล้านบาท) และค่าเวนคืน 240 ล้านบาท ซึ่งการก่อสร้างฝั่งไทยจะใช้เงินงบประมาณ ส่วนฝั่งลาวจะใช้เงินกู้
แนวเส้นทางจะสร้างอยู่บนพื้นที่ตำบลวิศิษฐ์ ตำบลไคสี และตำบลบึงกาฬ อำเภอเมืองบึงกาฬ อยู่ตรงข้ามกับเมืองปากซัน แขวงบอลิคำไซ ประเทศลาว โดยรูปแบบการก่อสร้างจะมีสะพานข้ามแม่น้ำโขง 1 แห่ง ความยาว 1.35 กม. ขนาด 2 ช่องจราจร เชื่อมโยงระหว่างฝั่งไทยกับลาว พร้อมถนนตัดใหม่เป็นลักษณะถนนเลี่ยงเมือง ขนาด 4 ช่องจราจร ในฝั่งไทย เพื่อเชื่อมต่อกับทางหลวงสาย 222 (บึงกาฬ-พังโคน) จาก จ.หนองคาย ไปยัง จ.นครพนม และ จ.สกลนคร ส่วนฝั่งสปป.ลาวจะเป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจร ระยะทาง 2.86 กม.
ทั้งโครงการมีระยะทางรวม 16.18 กม. แยกเป็น งานก่อสร้างฝั่งไทย 12.13 กม. และฝั่งลาว 3.18 กม. โดยแนวเส้นทางมีจุดเริ่มต้นที่ฝั่งไทย อยู่ที่จุดตัดทางหลวงสาย 222 กม.ที่ 123+430 ใกล้กับที่ดินกรมทางหลวง จากนั้นแนวเส้นทางจะมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตก ผ่านพื้นที่เกษตรกรรม เลี้ยวขวาไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ตัดกับทางหลวงชนบทสาย 3217 ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของบ้านหนองนาแซง แล้วมุ่งหน้าไปยังทิศทางเดิม ตัดทางหลวงชนบทสาย 3013 ที่บ้านห้วยดอกไม้ ใกล้โรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนบ้านห้วยดอกไม้ แล้วมุ่งหน้าไปยังทิศทางเดิม ผ่านพื้นที่เกษตรกรรม และเลี้ยวขวาไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ผ่านด่านพรมแดนฝั่งไทย บริเวณทิศตะวันออกของหนองกุดจับ ก่อนยกระดับข้ามทางหลวงสาย 212 กม.ที่ 125+925 ที่บ้านดอนยม อยู่ห่างจากริมฝั่งแม่น้ำโขง ประมาณ 200 เมตร จุดที่ข้ามแม่น้ำโขงจะผ่าน ต.บึงกาฬ ต.วิศิษฐ์ และ ต.ไคสี อำเภอเมืองบึงกาฬ จะมีเวนคืนที่ดิน 620 ไร่ บริเวณฝั่งไทย เพื่อตัดถนนใหม่ จะผ่านจุดสลับทิศทางจราจร ข้ามด่านพรมแดนฝั่งลาว ทางฝั่งตะวันตกของหนองง้า และสิ้นสุดที่ทางหลวงสาย 13 กม.ที่ 136+677
มีการเจรจาระหว่างรัฐบาลไทยและลาวเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 ว่าจะให้เงินกู้กับทางรัฐบาลลาว เพื่อใช้ในการก่อสร้างสะพานมิตรภาพไทย-ลาวแห่งที่ 5 แต่รัฐบาลจูมมะลี ไซยะสอน ได้ขอปฏิเสธเพราะว่าต้องการกู้เงินจากประเทศจีน สุดท้ายเมื่อบุนยัง วอละจิด ประธานประเทศคนต่อมา ได้นำข้อเสนอนี้กลับมาพิจารณาอีกครั้ง โดยได้ข้อสรุปว่าจะขอกู้เงินจากสำนักงานความร่วมมือพัฒนาเศรษฐกิจกับประเทศเพื่อนบ้าน (องค์การมหาชน) แทน ส่วนการก่อสร้างจะเริ่มขึ้นในปี 2562 ซึ่งจะเริ่มก่อสร้างในปี พ.ศ. 2562
ขณะนี้รัฐบาลสองประเทศและ สพพ. (NEDA) กำลังจัดตั้งขั้นตอนการประกวดราคา และจะมีการตั้งคณะกรรมการร่วมไทย-ลาว พร้อมทั้งหน่วยงานที่เกี่ยวข้องจะพิจารณาร่วมกันอีกครั้ง ตามแผนจะใช้เวลาก่อสร้าง 3 ปี
โรเซนดาล
โรเซนดาล () เป็นทั้งเมืองและเทศบาลทางตอนใต้ของประเทศเนเธอร์แลนด์ แต่เดิมรวมกับเมืองนิสเพิน ใช้ชื่อว่า โรเซนดาลเอนนิสเพิน ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1997 เทศบาลโรเซนดาลเอนนิสเพิน และเวาว์ (Wouw) รวมเป็นเทศบาลเดียวกันใช้ชื่อว่า โรเซนดาล
ไฮพีเรียน (ดาวบริวาร)
ไฮพีเรียน (; Greek: "Ὑπερίων")เป็นดาวบริวารของดาวเสาร์ ค้นพบโดย William Bond ,George Bond และ William Lassell ในปี 1848
บลูเมนมาร์ค
บลูเมนมาร์ค () เป็นตลาดดอกไม้ลอยน้ำเพียงแห่งเดียวในโลก ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1962 โดยอยู่แถวอัมสเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์ ณ คลองซิงเกลระหว่างมุนต์แปลนกับโคนิงสแปลนในเมืองทางตอนใต้ของแถบคลองในอัมสเตอร์ดัม ที่แห่งนี้ประกอบด้วยร้านค้าสวนและดอกไม้ 15 ร้าน ตลอดจนแผงของขวัญของที่ระลึก ตลาดแห่งนี้เป็นหนึ่งในศูนย์จำหน่ายหลักของดอกไม้ในใจกลางกรุงอัมสเตอร์ดัม
อาสนวิหารดีฌง
อาสนวิหารดีฌง () หรือ อาสนวิหารนักบุญเบนีญแห่งดีฌง () เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิกประจำอัครมุขมณฑลดีฌง ตั้งอยู่ที่เมืองดีฌง จังหวัดโกต-ดอร์ ในแคว้นบูร์กอญ-ฟร็องช์-กงเต ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่นักบุญเบนีญแห่งดีฌง โดยในสมัยแรกราวคริสต์ศตวรรษที่ 6 มีสถานะเป็นเพียงโบสถ์แห่งนักบุญเบนีญ และต่อมาในปี ค.ศ. 1731 ในช่วงปฏิวัติฝรั่งเศสได้เป็นที่ตั้งของมุขมณฑลดีฌง และภายหลังได้ปรับยกสถานะเป็นอัครมุขมณฑลดีฌงในปี ค.ศ. 2002
ส่วนหลักของสถาปัตยกรรมเป็นแบบกอทิกซึ่งบูรณะราวปี ค.ศ. 1280 จนถึง ค.ศ. 1393 ซึ่งสร้างทับบนตัวโบสถ์เก่าที่ถูกทำลายลงจากอัคคีภัย โดยโบสถ์เก่าสร้างครอบห้องเก็บศพใต้โบสถ์ที่เป็นห้องบรรจุโลงศพหินของนักบุญเบนีญ ซึ่งตัวอาคารเป็นแบบโรมาเนสก์ทรงกลม (rotunda) ที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 17 เมตร สร้างราวค.ศ. 1002 ซึ่งในปัจจุบันแทบไม่เหลือหลักฐานแล้ว ห้องเก็บศพดั้งเดิมเป็นแบบโรมาเนสก์ ก่อสร้างราวปีค.ศ. 511 เพื่อใช้เป็นที่บรรจุโลงศพหินของนักบุญเบนีญ
หลังคาอาสนวิหารที่เห็นในปัจจุบัน เป็นหลังคากระเบื้องเคลือบสลับสีแบบบูร์กอญ อาสนวิหารแห่งนี้ยังเป็นที่ฝังศพของฟิลิปที่ 3 ดยุกแห่งเบอร์กันดี อีกด้วย
ในปัจจุบัน อาสนวิหารดีฌงได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1846 (ส่วนของห้องใต้ดิน) และอาคารส่วนที่เหลือใน ค.ศ. 1862
ซิสเตมา
ซิสเตมา (, ) เป็นศิลปะการป้องกันตัวของรัสเซีย ซึ่งมีทั้งการโจมตีด้วยฝ่ามือ ตะขอ หรือมีด แต่โดยส่วนมากแล้วจะเน้นไปในทางการโจมตีด้วยมือเปล่า ในการฝึกฝนจะเน้นหลักการควบคุมร่างกายทั้งหกส่วน (ข้อศอก, คอ, หัวเข่า, เอว, ข้อเท้าและไหล่) โดยการลงแรงเข้าโจมตีจุดสำคัญ มุ่งล้มผู้ต่อสู้โดยการโจมตีเพียงไม่กี่ครั้ง จัดเป็นศิลปะการต่อสู้ที่มีกระบวนท่าที่งดงามและอันตรายที่สุดแขนงหนึ่ง
ซิสเตมามักจะถูกรู้จักในฐานะที่เคยเป็นศิลปะการป้องกันตัวในหน่วยรบพิเศษ "สเป็ทส์นัซ" () ของสหภาพโซเวียต ซึ่งซิสเตมาเริ่มเป็นที่รู้จักภายหลังจากการล่มสลายของสหภาพโซเวียตมาแล้วระยะหนึ่ง แต่ก็ยังไม่เป็นที่แพร่หลายนักเนื่องด้วยมีผู้เป็นศิลปะการป้องกันตัวประเภทนี้อยู่ไม่มาก
แผนร้ายเกมรัก
แผนร้ายเกมรัก (, ยังเป็นที่รู้จัก King of Ambition) เป็นละครโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ในปี 2013 เริ่มตอนแรกในวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2556 ทุกวันจันทร์และวันอังคาร มีทั้งหมด 24 ตอน เวลา 20.55 น. (เวลาในเกาหลี)
จูดาเฮ (รับบทโดย ซู เอ) และ ฮาริว (รับบทโดย คว็อน ซัง อู)
ฮาริวเปรียบเหมือนพี่ชายของเธอตั้งแต่ตอนเป็นเด็ก หลังจาก แม่ของดาเฮ แต่งงานใหม่ เธอได้มารับตัวดาเฮไปอยู่ด้วยกัน ทำให้ ดาเฮ และฮาริวต้องจากกัน
เวลาผ่านไป 7 ปี เมื่อ ฮาริวช่วยรุ่นน้องคนสนิทมาทวงนี้ที่บ้านหลังหนึ่ง และได้เจอกับดาเฮ ที่นั่งเฝ้าศพแม่ตัวเองที่บ้านเก่า ๆ หลังนั้น จนเป็นลมไป ฮาริวจึงพาดาเฮไปโรงพยาบาล และจัดการเรื่องงานศพแม่ให้ดาเฮ และพาดาเฮกลับมาอยู่ด้วยกันที่คอกม้า แต่แล้ว พ่อเลี้ยงของดาเฮก็ยังตามมาราวี ดาเฮตกใจและกลัว จึงพลาดเอามีดแทงพ่อเลี้ยงจนตาย ฮาริวจึงนำศพพ่อเลี้ยงไปฝังอำพรางอยู่บนภูเขา และบอกให้ดาเฮลืมเรื่องนี้ซะ และไปเริ่มชีวิตใหม่ที่โซลด้วยกัน
ฮาริวทำงานทุกอย่างเพื่อส่ง ดาเฮเรียนจนจบ ทั้งคู่ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันจนมีลูกสาวด้วยกัน ชื่อ อึนบยอล ดาเฮหางานทำเพื่อแบ่งเบาภาระ และได้พบกับ เบคโดฮุน (รับบทโดย ยุนโฮ) ดาเฮได้ทำงานที่ เบคฮัก กรุ๊ป และยิ่งรู้ว่า โดฮุนคือลูกชายเจ้าของบริษัท ทำให้ดาเฮเกิดความโลภขึ้นมา ดาเฮพยายามสร้างสถานการณ์จนโดฮุนตกหลุมรักเธอ แต่เบคโดกยอง พี่สาวของโดฮุนรู้เข้า และพยายามขัดขวางความสัมพันธ์ของทั้งคู่ โดฮุนประสบอุบัติเหตุจนขาหัก เธอจึงส่งโดฮุนไปเรียนต่อที่อเมริกา เพื่อจะได้อยู่ห่าง ๆ กับดาเฮที่คอยจะจับโดฮุน แต่หารู้ไม่ ว่าดาเฮแอบหนีตาม โดฮุนไปอเมริกา จากการออดอ้อนฮาริวที่จะต้องทำงานหาเงินสายเลือดแทบกระเด็น และต้องดูแลลูกสาวอีกด้วย ฮาริวละลูกเฝ้ารอการกลับมาของดาเฮทุกวัน 2 ปีผ่านไป ดาเฮ กับ โดฮุน เรียนจบ ทั้งคู่ตัดสินใจที่แต่งงานกัน ดาเฮยอมกลายเป็นคนเลว เมื่อ ฮาริว ทั้งเสียใจและช็อกกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เมื่อทุกอย่างถึงทางตัน ฮาริวตัดสินใจแก้แค้น ดาเฮ โดยเข้าทาง เบคโดคยอง พี่สาวของโดฮุน
อาสนวิหารนีม
อาสนวิหารนีม () หรือ อาสนวิหารแม่พระและนักบุญกัสตอร์แห่งนีม () เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิกประจำมุขมณฑลนีม จนถึงปี ค.ศ. 1877 มุขมณฑลจึงเปลี่ยนชื่อมาเป็นมุขมณฑลนีม อาแล็ส และอูว์แซ็ส อาสนวิหารตั้งอยู่ที่เมืองนีม จังหวัดการ์ แคว้นอ็อกซีตานี ประเทศฝรั่งเศส
อาสนวิหารนี้สถาปนาขึ้นเพื่ออุทิศแด่พระนางมารีย์พรหมจารีและนักบุญกัสตอร์แห่งอัปต์ ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ของประเทศฝรั่งเศสเมื่อปี ค.ศ. 1906
อินคาร์เนชัน ออฟ มันนีย์
Incarnation of Money () เป็นซี่รี่ส์ทางโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ในปี 2013 เริ่มในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 ตอนวันเสาร์และวันอาทิตย์ มีทั้งหมด 24 ตอน เวลา 22.00 น. (เวลาในเกาหลี)
ประธาน ลีจุงมัน มหาเศรษฐี ที่เริ่มต้นโดยการเดินทางมาโซลเพียงตัวคนเดียว เริ่มต้นเก็บสะสมเงินจนกลายเป็นเศรษฐี เขาแต่งงานกับ พาร์คกีซุน มีลูกชาย 1 คน ชื่อลีคังซอก
แต่เพราะกิเลสตัณหา ประธานลีจุงมันแอบมีเมียน้อยเปนนักแสดงสาว อึนบีรยอง แต่ทว่า เขากลับถูก จีเซกวาง คนที่เขาเลี้ยงดูเหมือนลูกชายอีกคน สวมเขาโดยแอบไปมีอะไรกับ นักแสดงสาว อึนบีรยอง ประธานลีเลยวางแผนจะฆ่าทั้งคู่ แต่นายฮวางจางซิกรู้เรื่องเข้า นำเรื่องไปบอก จีเซกวาง จีเซกวางจึงซ้อนแผนฆ่าประธานลีซะแทน และป้ายความผิด ให้ปาร์คกีซุนบอกว่าเธอป่วยทางจิต
และเปลี่ยนพินัยกรรมยกสมบัติทั้งหมดให้นักแสดงสาว อึนบีรยอง และไล่คังซอกออกจากบ้าน คังซอกพยายามหาทางเพื่อเปิดโปงความชั่วของเซกวาง แต่ทว่าคนที่เขาไปขอความช่วยเหลือกลับถูกเซกวางซื้อตัวไปหมด คังซอกต้องหนีหัวซุกหัวซุน และโดนบ๊กฮวาซุลขับรถชนอาการสาหัส จน เซกวางคิดว่าคังซอกตายไปแล้ว แม้จะมีชีวิตรอดมาได้ คังซอกสูญเสียความทรงจำทั้งหมด ฮวาซุลจะเลี้ยงดูเขาในฐานะลูกบุญธรรม ฮวาซุลมีลูกสาว 1 คน ชื่อ บ๊กแจอิน แต่คังซอกปฏิเสธและต้องการตามหาแม่ ทำให้ ฮวาซุลต้องส่งเขาไปที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า และตั้งชื่อใหม่ให้ ชื่อ ลีชาดอน และแอบอุปถัมภ์เขา
จนวันนึง ลีชาดอนได้กลายเป็นอัยการฝึกหัด และมีโอกาสรู้จักกับ จอนจีฮู อัยการสาวมากฝีมือที่เชื่อมั่นในความยุติธรรม และ เซกวาง ที่ได้กลายเป็นอัยการระดับประเทศไปแล้ว
หลวงมัศยจิตรการ (ประสพ ตีระนันทน์)
หลวงมัศยจิตรการ เป็นอดีตนักวิชาการประมง และนักวาดภาพปลาและสัตว์น้ำเพื่อการศึกษาในเชิงวิทยาศาสตร์ที่มีชื่อเสียงในอดีต หลวงมัศยจิตรการ มีชื่อจริงว่า ประสพ ตีระนันทน์ เกิดเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2439 ที่จังหวัดจันทบุรี เป็นบุตรของหลวงวิจิตรเจียรไน และนางเปี๊ยก เมื่อสำเร็จการศึกษาเบื้องต้นที่จังหวัดจันทบุรี บ้านเกิดแล้ว ได้เดินทางเข้าสู่กรุงเทพฯ เพื่อศึกษาต่อในระดับที่สูงขึ้น
โดยสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนราชวิทยาลัย, โรงเรียนอัสสัมชัญ และโรงเรียนสวนกุหลาบ จนกระทั่งสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษา ได้เดินไปยังประเทศอังกฤษ เพื่อศึกษาต่อด้านจิตรกรรม
เมื่อสำเร็จการศึกษาแล้ว ได้เดินทางกลับมายังประเทศไทย ด้วยการเป็นผู้ช่วยของ ฮิวจ์ แมคคอร์มิค สมิธ นักวิชาการประมงชาวอเมริกันที่รับราชการอยู่ยังประเทศไทย สังกัดกรมเพาะปลูก กระทรวงเกษตราธิการ จากนั้นได้เลื่อนตำแหน่งขึ้นไปสูงขึ้น ๆ จนกลายเป็นนักวิชาการประมงอย่างเต็มตัว เป็นหัวหน้าแผนกบำรุงสมบัติในน้ำ สังกัดกรมประมง และหัวหน้าแผนกบำรุงทั่วไป และตำแหน่งสุดท้ายเป็นเจ้าพนักงานประมงประจำกรม ก่อนจะลาออกจากราชการเพื่อประกอบกิจการส่วนตัวในปี พ.ศ. 2489
ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น "หลวงมัศยจิตรการ" ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ เหรียญดุษฎีมาลาและเข็มศิลปวิทยา รวมทั้งได้รับเลือกเป็นภาคีสมาชิกของราชบัณฑิตยสถานทางจิตรกรรรม สำนักศิลปากรด้วย
หลวงมัศยจิตรการ ถือว่าเป็นบุคคลหนึ่งที่เป็นผู้บุกเบิกวิชาการและองค์ความรู้ทางด้านการประมงเป็นผู้แรก ๆ ในประเทศไทย เช่นเดียวกับ ฮิวจ์ แมคคอร์มิค หรือ ศาสตราจารย์โชติ สุวัตถิ มีผลงานที่โดดเด่นเป็นอย่างมากในการวาดภาพและระบายสีปลาและสัตว์น้ำเพื่อการศึกษาทางวิชาการจนมีชื่อเสียงเลื่องลือ ได้รับการวางตัวจากกระทรวงเกษตราธิการให้เป็นผู้เดินทางไปดูราชการและกิจการการประมงประเภทต่าง ๆ ในหลายประเทศ เช่น สหรัฐอเมริกา, อังกฤษ และฟิลิปปินส์
หลวงมัศยจิตรการ ถึงแก่กรรมลงในปี พ.ศ. 2508 โดยมีพิธีพระราชเพลิงศพ ณ เมรุวัดเทพศิรินทราวาส เมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2508
นามของหลวงมัศยจิตรการ ได้รับการตั้งเป็นชื่อวิทยาศาสตร์ของปลาค้อมัศยะ ("Nemacheilus masyae") ซึ่งเป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กในวงศ์ปลาค้อ (Balitoridae) และปลาตะเพียนมัศยะ ("Puntius masyai") ซึ่งเป็นปลาน้ำจืดในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) โดย ฮิวจ์ แมคคอร์มิค สมิธ
ในปี พ.ศ. 2554 กรมประมงได้ตีพิมพ์และจัดจำหน่ายสมุดภาพ "มัศยจิตรการ" อันเป็นหนังสือรวบรวมภาพวาดของหลวงมัศยจิตรการ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2466 เพื่อเป็นการระลึกถึงอีกด้วย
แผนร้ายพ่ายรัก
แผนร้ายพ่ายรัก เป็นละครโทรทัศน์ที่สร้างจากบทประพันธ์ของปิ่นปินัทธ์ เขียนบทโทรทัศน์โดยต้นรัก กำกับการแสดงโดยอดุลย์ บุญบุตร นำแสดงโดยรัฐภูมิ โตคงทรัพย์ ภีรนีย์ คงไทย ออกอากาศระหว่าง18 มีนาคม พ.ศ. 2556 - 7 พฤษภาคม 2556 ทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.30 - 22.30 น.
นางงามจักรวาล 1959
นางงามจักรวาล 1959 () เป็นการจัดการประกวดนางงามจักรวาลครั้งที่ 8 จัดเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2502 (ตามเวลาในประเทศไทย) ณ ลองบีช รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา ในปีนี้มีผู้เข้าประกวด 34 คน จากทั่วโลก โดยมี ลุซ มารีน่า ซูลัวก้า นางงามจักรวาล 1958 มอบมงกุฏให้กับ อากิโกะ โคจิมะ สาวงามวัย 22 ปีจากประเทศญี่ปุ่น ครองตำแหน่งนางงามจักรวาลในปีนี้มี 34 ผู้เข้าประกวด ต่อไปนี้
หวั่นกุ้ยไท่เฟย์
หว่านกุ้ยไท่เฟย () (ค.ศ. 1716-ค.ศ. 1807) เป็นพระอัครชายาในสมเด็จพระจักรพรรดิเฉียนหลง
พระอัครชายาหว่านทรงกำเนิดในครอบครัวชาวฮั่นตระกูลของพระนางคือตระกูลเฉิน บิดาคือเฉินถิงจาง พระนางทรงกลายเป็นซู่ฝูจิ้นในองค์ชายหงลี่หรือต่อมาก็คือสมเด็จพระจักรพรรดิเฉียนหลง เมื่อพระสวามีได้ครองราชย์พระสนมเฉินก็ทรงได้รับแต่งตั้งเป็นพระสนมขั้นกุ้ยเหริน และได้รับแต่งตั้งเป็นพระชายาหว่าน (婉嬪) ในปี 1749 และได้รับแต่งตั้งเป็นพระอัครชายาหว่าน (婉妃) ในปี 1794 เมื่อสมเด็จพระจักรพรรดิเฉียนหลงทรงสวรรคตในปี 1799 พระโอรสคือองค์ชายหย่งเหยี่ยนจึงขึ้นครองราชย์แทนเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิเจียชิ่ง พระอัครชายาก็ทรงดำรงตำแหน่งหว่านกุ้ยไท่เฟยหรือพระอัครชายาในสมเด็จพระจักรพรรดิองค์ก่อน พระอัครชายาหว่านทรงสิ้นพระชนม์ในปี 1807 ทรงมีพระชนมายุยืนถึง 91 ปี พระสุสานชื่อว่าอวี้หลิงอยู่ในสุสานราชวงศ์ชิง
อิ่งกุ้ยเฟย์
อิ่งกุ้ยเฟย (ค.ศ. 1731 - 1800) เป็นพระราชเทวีในสมเด็จพระจักรพรรดิเฉียนหลง
พระราชเทวีอิ่ง ทรงกำเนิดในตระกูลปาหลินแห่งมองโกล ครอบครัวของพระนางเป็นสมาชิกในกองธงแดงหนึ่งในแปดกองธงของราชวงศ์ชิง บิดาของพระนางคือ ปาหลิน น่าชิน ผู้บัญชาการในกองธง พระนางเข้าวังหลังการครองราชย์ของสมเด็จพระจักรพรรดิเฉียนหลง ทรงได้รับแต่งตั้งเป็นพระสนมอิ่งตำแหน่งกุ้ยเหริน และต่อมาก็ได้เป็นพระชายาอิ่ง (穎嬪) ในปี 1751 และในปี 1759 ก็ได้รับแต่งตั้งเป็นพระอัครชายาอิ่ง (穎妃)
ในปี 1796 พระสวามีสละราชบัลลังก์ให้กับพระโอรสคือองค์ชายหย่งเหยี่ยนขึ้นเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิเจียชิ่ง ในปี 1798 สมเด็จพระจักรพรรดิเฉียนหลงที่ทรงดำรงแหน่งสมเด็จพระราชบิดาหลวงก็ทรงแต่งตั้งพระอัครชายาอิ่งเป็นพระราชเทวีอิ่ง (穎貴妃) และสมเด็จพระจักรพรรดิเจียชิ่งก็ทรงแต่งตั้งพระนางเป็นอิ่งกุ้ยไท่เฟยหรือพระราชเทวีในสมเด็จพระจักรพรรดิองค์ก่อน
พระราชเทวีอิ่งทรงสิ้นพระชนม์ในปี 1800 รวมพระชนม์ได้ 69 ปี พระสุสานคืออวี้หลิง
ซินกุ้ยเฟย์
ซินกุ้ยเฟย (ไม่ปรากฏ - ค.ศ. 1764) เป็นพระราชเทวีในสมเด็จพระจักรพรรดิเฉียนหลงแห่งราชวงศ์ชิง
พระราชเทวีซิน ทรงเป็นชาวแมนจูจากตระกูลไต้เจีย บิดาของพระนางคือน่าซูถู อุปราชแห่งเหลียงเจียง ครอบครัวของพระนางเป็นสมาชิกกองธงเหลืองจากแปดกองธงของราชวงศ์ชิง
พระนางเข้าวังในปี 1753 พระพันปีฉงชิ่งพระมารดาในสมเด็จพระจักรพรรดิเฉียนหลงทรงแต่งตั้งพระนางเป็นพระชายาซิน (忻嬪) และในปี 1755 พระนางทรงให้กำเนิดพระธิดาลำดับที่หกให้พระราชสวามีและสองปีต่อมาก็ทรงให้กำเนิดพระธิดาลำดับที่แปดในพระสวามีอีกพระองค์ แต่พระธิดาทั้งสองพระองค์ก็ทรงสิ้นพระชนม์ตั้งแต่ทรงพระเยาว์ ในปี 1763 ทรงได้รับแต่งตั้งเป็นพระอัครชายาซิน (忻妃) และได้รับแต่งตั้งเป็นพระราชเทวีซิน (忻貴妃) หลังจากสิ้นพระชนม์ในปี 1764
มิยูกิ ฮาโตยามะ
มิยูกิ ฮาโตยามะ (; 28 มิถุนายน พ.ศ. 2486) เป็นภริยาของยูกิโอะ ฮาโตยามะ อดีตนายกรัฐมนตรีของญี่ปุ่น เธอเคยเป็นนักแสดง, มัณฑนากร และนักเขียนตำราอาหาร
หลังการรับตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของยูกิโอะผู้เป็นสามี เขาได้กล่าวชมเชยถึงเธอผู้มีส่วนร่วมกับความสำเร็จในอาชีพของเขา และชื่นชมความกระตือรือร้นของเธอ ทั้งยังกล่าวถึงมิยูกิว่าเธอต้องใช้บทบาทที่โดดเด่นของเธอให้เป็นประโยชน์ในฐานะภริยานายกรัฐมนตรีญี่ปุ่นในช่วงที่สามีกำลังบริหารประเทศ
มิยูกิ ฮาโตยามะ เกิดเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2486 ที่เมืองเซี่ยงไฮ้ สาธารณรัฐจีน (ปัจจุบันคือสาธารณรัฐประชาชนจีน) ในช่วงที่ญี่ปุ่นยึดครองคราวสงครามโลกครั้งที่สอง เธอเป็นบุตรคนที่สองของครอบครัว บิดาชื่อยูกิโอะ กูซูโนเซะ () สัญชาติอเมริกันที่พำนักอยู่ในเซี่ยงไฮ้ กับมารดาชื่อฮิเดโกะ ฮาชิโมโตะ () แต่เมื่อสถานการณ์ทวีความตึงเครียดจากสงคราม ครอบครัวจึงย้ายกลับมาพำนักที่ญี่ปุ่นในจังหวัดโคจิ และย้ายมายังเมืองโคเบะในเวลาต่อมา
เธอเติบโตในเมืองโคเบะ ในช่วงที่เธอเรียนหนังสือ เธอได้รับชื่อเล่นว่า "แกะดำ" () เพราะความบ้าของเธอ
มิยูกิเป็นหนึ่งในนักแสดงของคณะแสดงชุดทะกะระซุกะช่วงปี พ.ศ. 2519 ต่อมาเธอออกจากคณะแสดงกลางศตวรรษ 20 และย้ายไปสหรัฐอเมริกา
เธอได้เขียนตำราอาหาร "Spiritual Food" ที่เน้นสูตรอาหารแม็กโครไบโอติกส์ของฮาวาย และตีพิมพ์หนังสือเรื่อง "Very Strange Things I've Encountered" เธอกล่าวว่า "ขณะที่ฉันกำลังหลับ ฉันคิดว่าวิญญาณของฉันขี่จานบินรูปสามเหลี่ยมไปยังดาวศุกร์... มันสวยงามมากและมันช่างเขียวขจีจริง ๆ" เธอเขียนว่าอดีตสามีของเธอกล่าวว่า "มันก็แค่ความฝัน" แต่ยูกิโอะกลับกล่าวว่า "โอ้ มันเยี่ยมไปเลย"
เธอเคยผ่านการสมรสมาแล้วครั้งหนึ่งกับเจ้าของภัตตาคาร ภายหลังได้หย่าร้างกัน เธอพบกับยูกิโอะ ฮาโตยามะในซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย ซึ่งขณะนั้นเขากำลังศึกษาในมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด และได้สมรสกันในปี พ.ศ. 2518 หลังการหย่ากับอดีตสามี ทั้งคู่มีบุตรชายหนึ่งคน ชื่อ คิอิชิโระ ฮาโตยามะ ปัจจุบันกำลังศึกษาวิศวกรรมศาสตร์ที่รัสเซีย
มิยูกิมักปรากฏตัวในรายการทอล์กโชว์ที่มีช่วงหัวข้อเกี่ยวกับอาหาร, ศาสนา และการเมือง เธอสนใจเรื่องเกี่ยวกับผัก, เครื่องปั้นดินเผา และกระจกสี และจะปรากฏในรายการด้วยชุดที่ทำจากกระสอบกาแฟของฮาวาย
เธออ้างว่าเธอเคยรู้จักกับทอม ครูซซึ่งเป็นชาวญี่ปุ่นในอดีตชาติ และรอคอยโอกาสที่จะร่วมทำภาพยนตร์ฮอลลิวูดร่วมกับเขา เธอกล่าวว่า "ฉันเชื่อว่าฉันได้รับโอกาสนั้น [ที่จะทำภาพยนตร์ร่วมกัน] ฉันจะบอกเขาว่า 'ไม่เจอกันนานเลยนะ' หากเราเจอกัน" ทั้งนี้มิยูกิยังกล่าวว่า "กินดวงอาทิตย์ทุกวันเพื่อสร้างพลังงาน" และ "วิญญาณของเธอจะไปยังดาวศุกร์ยามเธอหลับไหล"
เธอเป็นผู้ที่ชื่นชอบกระแสเกาหลี เธอมักกล่าวถึงความรักในวัฒนธรรมเกาหลี โดยเฉพาะซีรีส์เกาหลีใต้และอาหารเกาหลี เธออ้างว่าที่เธอดูอ่อนเยาว์ก็เพราะดูซีรีส์เกาหลี และยังอ้างว่าเธอรับประทานกิมจิกับสามีทุกวัน มีการกล่าวถึงและแสดงความเห็นเกี่ยวกับความกระตือรือร้นของเธอในวัฒนธรรมเกาหลีว่าอาจสร้างความสัมพันธ์ที่ดีของญี่ปุ่นกับเกาหลีใต้ได้ เมื่อครั้งที่เธอเยือนเกาหลีใต้อย่างเป็นทางการร่วมกับสามีในเดือนตุลาคม ปี ค.ศ. 2009 เธอได้รับเสียงปรบมือจากฝูงชนที่เดินผ่านไปมาในย่านอินซาดงของโซล
ที่มาของประชากรลาว
ที่มาของประชากรลาว (Peopling of Laos) หมายถึงการที่กลุ่มชาติพันธุ์ต่างๆในลาวเกิดขึ้นเป็นชุมชนในประเทศลาวปัจจุบัน โดยเชื่อว่าประชากรลาวในปัจจุบันมีความเกี่ยวพันกับกลุ่มประชากรที่มีดีเอ็นเอในโครโมโซมวายแบบฮาโลกรุป O ซึ่งมีความใกล้เคียงกับชนกลุ่มน้อยในจีนเมื่อ 35,000 ปีที่ผ่านมา ซึ่งต่อมากลุ่มชนดังกล่าวได้แพร่กระจาย จนบางส่วนเข้ามาอยู่ในดินแดนที่เป็นประเทศลาวในปัจจุบัน
กลุ่มชนที่พูดกลุ่มภาษาขมุจัดเป็นกลุ่มชาติพันธุ์กลุ่มแรกๆที่มีหลักฐานว่าเข้ามาถึงดินแดนที่เป็นประเทศลาวในปัจจุบัน ต่อมาได้กลมกลืนไปกับกลุ่มขาติพันธุ์ที่พูดภาษาในกลุ่มภาษามอญ-เขมรที่เข้ามาภายหลัง รวมทั้งกลุ่มชนที่พูดภาษาไท เชื่อกันว่าชาวขมุเหล่านี้ อพยพจากจีนเข้าสู่ดินแดนที่เป็นประเทศลาวในทุกวันนี้เมื่ออย่างน้อย 4,000 ปีที่ผ่านมา กลุ่มชนนี้เคยเป็นส่วนหนึ่งของบรรพบุรุษที่พูดภาษาออสโตรเชียติกดั้งเดิม ที่มีบ้านเกิดตามแนวชายแดนจีนในปัจจุบันเมื่อราว 10,000 ปีที่ผ่านมา จากการวิเคราะห์ดีเอ็นเอในโครโมโซมวายแบบฮาโลกรุป O บรรพบุรุษเหล่านี้ มีต้นกำเนิดร่วมกับกลุ่มขนที่พูดภาษาจีน-ทิเบตดั้งเดิมและภาษาม้ง-เมี่ยนดั้งเดิม
จำนวนประชากรในกลุ่มที่พูดภาษากลุ่มขมุในลาว ได้แก่ 
เช่นเดียวกับชาวขมุ กลุ่มชาติพันธุ์ที่พูดภาษากลุ่มมอญ-เขมร เป็นชนกลุ่มแรกๆที่เข้ามาตั้งหลักแหล่งในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ชนกลุ่มนี้คาดว่าแพร่กระจายเข้ามาในลาวในยุคโลหะ โดยมีเอกลักษณ์คือปลูกข้าว ตีโลหะ เลี้ยงสัตว์และพูดภาษากลุ่มมอญ-เขมร โดยเริ่มแพร่กระจายจากชายฝั่งตะวันออกไปตะวันตก แล้วจึงอพยพเข้าไปในแผ่นดิน คาดว่าขนกลุ่มนี้เข้าสู่ลาวทางตะวันตก โดยผ่านไทยและกัมพูชาเข้าไป
กลุ่มชาติพันธุ์ที่พูดภาษากลุ่มมอญ-เขมรในลาวได้แก่ 
กลุ่มชนที่พูดภาษาในกลุ่มภาษาปะหล่อง เป็นชนพื้นเมืองในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เชื่อว่าจุดกำเนิดของชนเหล่านี้อยู่ในพม่าใกล้กับแนวชายแดนจีน ชาวปะหล่องมีความสัมพันธุ์ใกล้ชิดกับชาวขมุ โดยเป็นกลุ่มชนที่พูดภาษาตระกูลออสโตรเอเชียติกในพม่า กลุ่มชนที่พูดภาษากลุ่มปะหล่องในลาว ได้แก่ 
การอพยพของกลุ่มชนที่พูดภาษาตระกูลไทจากเขตภูเขาทางเหนือเข้าสู่ดินแดนที่เป็นประเทศลาวในปัจจุบันเกิดขึ้นอย่างช้าๆ โดยเข้ามาตามที่ราบลุ่มแม่น้ำทางเหนือ เข้ามาอาศัยในที่ราบลุ่ม และเข้ามาแทนที่หรืออยู่ร่วมกับกลุ่มชนที่พูดภาษาในตระกูลออสโตร-เอเชียติก ภาษาและวัฒนธรรมของชาวไทเป็นวัฒนธรรมที่โดดเด่นในประเทศไทยและลาวในปัจจุบัน จุดกำเนิดของกลุ่มชนที่พูดภาษาตระกูลไท-กะไดมีต้นกำเนิดทางตอนใต้ของจีนและมีบรรบุรุษร่วมกับกลุ่มชนที่พูดภาษาออสโตรนีเซียนดั้งเดิม
กลุ่มชนที่พูดภาษาตระกูลไท-กะไดในลาวได้แก่ 
ชาวม้ง-เมี่ยนอพยพจากจีนเข้าสู่ลาวในช่วงเวลาที่กว้าง ยกเว้นชาวลูเมี่ยนที่อพยพจากจีนเข้าสู่เวียดนามในพุทธศตวรรษที่ 18 แล้วจึงเข้าสู่ลาว จุดกำเนิดของชาวม้งเมี่ยนคาดว่าอยู่ที่ Kweichow ในมณฑลยูนนาน เมื่อราว 2000 ปีที่แล้ว ชาวม้งกลุ่มต่างๆในลาวได้แก่ 
การอพยพของชาวจีนเข้าสู่ลาวเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องมาหลายศตวรรษ โดยกลุ่มชาวจีนที่พบมากในลาวมักมาจากทางภาคใต้ของจีน
กลุ่มชนที่พูดภาษากลุ่มโลโลนี้คาดว่าเป็นลูกหลานของชาวเกวียงโบราณในจีนตะวันตก ซึ่งเป็นบรรพบุรุษของชาวทิเบต ชาวหน่าซีและชาวเกวียงในปัจจุบัน ชาวโลโลหรือชาวอี้อพยพมาจากทางตะวันออกเฉียงใต้ของทิเบตเข้าสู่เสฉวน ยูนนาน บางส่วนเข้าสู่พม่า และมายังลาว
กลุ่มชาติพันธุ์ในกลุ่มนี้ได้แก่ 
นอกจากกลุ่มที่พูดภาษากลุ่มโลโลแล้ว ชาวกะโดเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่พูดภาษากลุ่มทิเบต-พม่าอีกกลุ่มหนึ่งในลาว มี 225 คนในแขวงพงสาลี คาดว่าอพยพมาจากจีน พูดภาษาในกลุ่มพม่า-ทิเบตเช่นเดียวกับชาวโลโล
เคอร์เนลแพนิก
เคอร์เนลแพนิก () คือความผิดพลาดร้ายแรงของระบบ โดยมากศัพท์นี้มักใช้กับระบบปฏิบัติการลินุกซ์ ความผิดพลาดนี้อาจเกิดจากหลายปัจจัย เช่น ระบบไฟล์เคอร์เนลเสียหาย,ฮาร์ดดิสก์เสียหาย,ความร้อนสูงเกินไป,เคอร์เนลมีปัญหา (จากการอัปเดตหรือแก้ไข) อาการเคอร์เนลแพนิกแสดงให้เห็นได้โดยเมื่อเกิดอาการจะแสดงบรรทัดคำสั่งเบื้องหลังการทำงานให้เห็น และแสดงรหัสข้อผิดพลาดของเคอร์เนลให้ดู
นีม
นีม (, ) หรือ นีเมส () เป็นเมืองหลวงของจังหวัดการ์ ในแคว้นล็องก์ด็อก-รูซียง ประเทศฝรั่งเศส เมืองนีมเป็นเมืองที่มีประวัติศาสตร์อันยาวนานนับพันปี นับตั้งแต่สมัยจักรวรรดิโรมันเป็นต้นมา และยังเป็นแหล่งท่องเที่ยวหลักอีกแห่งหนึ่งทางตอนใต้ของประเทศฝรั่งเศสด้วย
เมืองนีมเป็นที่ตั้งของสถานที่สำคัญในสมัยโรมโบราณ รวมทั้งอัฒจันทร์แบบโรมันโบราณ วิหารโรมัน (แมซงกาเร) และหอคอยมาญ ซึ่งสถานที่ทั้งสามยังคงอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์ จนเมืองนีมได้ถูกเรียกเป็น "กรุงโรมแห่งฝรั่งเศส"
สมอพิเภก
สมอพิเภก ภาษาสันสกฤตเรียก Vibhitaka विभितक หรือ Aksha अक्ष เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Combretaceae เปลือกต้นสีน้ำตาลอมแดง มีรอยแตกขนาดเล็ก บางและหลุดร่อนง่าย เปลือกชั้นในสีเหลือง ใบเป็นใบเดี่ยว ดอกเป็นดอกช่อโดยก้านดอกย่อยสั้นมากจนติดกับก้านดอกหลัก ช่อดอกชี้ขึ้น ดอกขนาดเล็ก สีเหลืองหรือเหลืองอมเขียว กลีบเลี้ยงมี 5 กลีบเชื่อมติดกัน ฐานรองดอกเป็นรูปถ้วย ผลเดี่ยว ทรงกลมรี สีเขียวหรือเขียวอมเหลือง ผิวเกลี้ยง เนื้อแข็งติดเมล็ด
ผลรับประทานได้ ผลดิบรสเปรี้ยว ใช้เป็นยาระบาย แก้ไข้ ผลสุกมีรสฝาด เป็นยาฝาดสมาน บำรุงธาตุ แก้ไข้ ทำให้เจริญอาหาร ใบใช้รักษาแผลติดเชื้อ เปลือกต้นต้มน้ำดื่ม มีฤทธิ์เป็นยาขับปัสสาวะ
Terminalia
Terminalia เป็นสกุลของไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ที่เป็นพืชมีดอกในวงศ์ Combretaceae ประกอบด้วยสปีชีส์ราว 190 สปีชีส์ แพร่กระจายในเขตร้อน ชื่อของสกุลนี้มาจากภาษาละติน "terminus" หมายถึงใบที่เกิดที่ปลายกิ่ง พืชในสกุลนี้สร้างสารทุติยภูมิที่เป็นประโยชน์ เช่น ไตรเทอร์พีน ฟลาโวนอยด์ แทนนิน และอื่น ๆ สารเหล่านี้มีฤทธิ์ต้านเชื้อรา แบคทีเรีย ต้านมะเร็งได้
ช็อนบุกฮุนไดมอเตอส์
ช็อนบุกฮุนไดมอเตอส์ (; เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพตั้งอยู่ในจังหวัดจ็อลลาเหนือ, ประเทศเกาหลีใต้. สนามเหย้าของสโมสรชื่อชอนจูเวิลด์คัพสเตเดียม มีความจุที่นั่งทั้งหมด 43,348 ที่นั่งตั้งอยู่ที่เมืองชอนจู ซี่งเป็นเมืองหลวงของจังหวัดจ็อลลาเหนือ.สโมสรสามารถเลื่อนชั้นขึ้นมาอยู่ เคลีก ลีกฟุตบอลอาชีพสูงของเกาหลีใต้เมื่อปี ค.ศ. 2009 และสโมสรเคยเข้าร่วมการแข่งขันใน เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก รายการฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรเอเชียที่ใหญ่ที่สุดและเป็นแชมป์ได้ในปี ค.ศ. 2006 และเป็นสโมสรฟุตบอลสโมสรแรกที่เป็นสโมสรในเอเชียตะวันออกที่สามารถคว้าแชมป์เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีกได้นับตั้งแต่เปลี่ยนกฏกติกาใหม่ในปี ค.ศ. 2003และได้มีสิทธิไปเล่นใน ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก ในปี 2006 ที่ ประเทศญี่ปุ่น กับสโมสรที่สามารถคว้าแชมป์ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรของแต่ละทวีป
ช็อนบุกเคยคว้าแชมป์ โคเรียเอฟเอคัพ ได้ 3 สมัยคือในปี 2000, 2003 และ 2005. และช็อนบุกเคยได้แชมป์เคลีก 2 สมัย ซึ่งถือว่าเป็นเกียรติประวัติครั้งยิ่งใหญ่ของสโมสรซึ่งได้ในปี ค.ศ. 2009 และในปี ค.ศ. 2011.ซึ่งในปีเดียวกันคือปี 2011 ช็อนบุกได้เข้าไปชิงชนะเลิศ เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2554 กับสโมสรฟุตบอล อัล ซาดด์ แต่ก็แค่รองแชมป์ซึ่งแพ้ไปด้วยการตัดสินด้วยการยิงลูกโทษ (หลังจากเสมอไปด้วยสกอร์ 1-1) ในปี 2016 ชนบุก ฮุนไดมอเตอร์ก็ได้แชมป์เอเอฟซี แชมป์เปี้ยนลีกส์อีกครั้ง โดยการชนะ อัล-อิน 3-2
อี ดง-กุก
อี ดง-กุก () เกิดเมื่อวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 1979 เป็นนักฟุตบอลชาวเกาหลีใต้ เล่นในตำแหน่งกองหน้า ปัจจุบันเล่นให้กับชอนบุกฮุนไดมอเตอร์ในเคลีก และ ฟุตบอลทีมชาติเกาหลีใต้
อนุสรณ์สถานพระเจ้ากาวิละ
อนุสรณ์สถานพระเจ้ากาวิละ ตั้งอยู่ที่ถนนเชียงใหม่-ลำพูน อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ เป็นอนุสรณ์สถานรำลึกถึงพระกรณียกิจในการกอบกู้เมืองเชียงใหม่ของพระเจ้ากาวิละ พระเจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ พระองค์ที่ 1 เมื่อครั้งถูกพม่าปกครอง
ปัจจุบันอนุสรณ์สถาน อยู่ในความดูแลของมูลนิธิอนุสรณ์สถานพระเจ้ากาวิละ
การก่อสร้างอนุสาวรีย์พระเจ้ากาวิละ ริเริ่มโดยพันเอกการุญ บุญบันดาล ผู้บังคับการผสมที่ 7 เมื่อปี พ.ศ. 2510 โดยความเห็นชอบของเจ้าราชบุตร (วงษ์ตวัน ณ เชียงใหม่) ซึ่งมีพิธีบวงสรวงเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2511 และทำพิธีวางศิลาฤกษ์ที่หน้าค่ายกาวิละ เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2513 จากนั้นได้มีพิธียกอนุสาวรีย์ เมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2515 โดยพลเอกประภาส จารุเสถียร ผู้บัญชาการทหารบก เป็นประธาน
ภายในบริเวณอนุสรณ์สถาน นอกจากมีอนุสาวรีย์พระเจ้ากาวิละแล้ว ยังมีอาคารอนุสรณ์สถานพระเจ้ากาวิละ เป็นสถานที่จัดแสดงภาพเหตุการณ์ในอดีต และสิ่งของเครื่องใช้ที่เกี่ยวข้องกับพระเจ้ากาวิละ อันเป็นประโยชน์ต่อการศึกษาทางประวัติศาสตร์ของคนรุ่นหลัง ซึ่งก่อสร้างในปี พ.ศ. 2535
พระครูสุเทพสิทธิคุณ เจ้าอาวาสวัดศรีบุญเรือง พร้อมทั้งสมาชิกกลุ่มรักเชียงใหม่ 51 ประมาณ 80 คน ได้จัดกิจกรรมทางการเมืองต่อต้านรัฐบาลของนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ โดยทำพิธีเทเลือดสังเวยพระเจ้ากาวิละ เมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2553 ซึ่งถือได้ว่าเป็นการกระทำที่ไม่เหมาะสม ทางฝ่ายทหารจึงได้จัดพิธีขอขมา ในวันที่ 18 ของเดือนเดียวกัน โดยมีคุณหญิงเจ้าระวีพันธุ์ สุจริตกุล เจ้านายฝ่ายเหนือ และพันเอกกฤษณ์ กิจสุวรรณ รองผู้บัญชาการมณฑลทหารบกที่ 33 เป็นประธานในพิธี
ห้องเก็บศพใต้โบสถ์
ห้องเก็บศพใต้โบสถ์ หรือ ห้องลับใต้ดิน ในภาษาอังกฤษเรียกว่า เป็นคำมาจากภาษาละตินว่า และภาษากรีกว่า หรือ ซึ่งมีความหมายว่า "ซ่อนอยู่" หรือ "ส่วนตัว" หมายถึงห้องใต้ดินที่ทำจากหินที่ใช้สำหรับบรรจุหีบศพ โลงหิน หรือเรลิก โดยปกติตามโบสถ์คริสต์หรือมหาวิหารมักจะมีห้องเก็บศพฝังอยู่ข้างใต้มุขโค้ง (apse) และต่อมาภายหลังมักสร้างอยู่ข้างใต้ของบริเวณกลางโบสถ์ (nave) หรือข้างใต้บริเวณแขนกางเขน (transept) และยังพบบางโบสถ์ที่สร้างแบบยกพื้นสูงเพื่อให้ห้องเก็บศพอยู่เหนือพื้นดิน เช่น โบสถ์นักบุญไมเคิล เมืองฮิลเดสไฮม์ ประเทศเยอรมนี
ในปัจจุบัน คำว่า "crypt" มักจะหมายถึงห้องที่ทำจากหินที่ใช้เป็นห้องบรรจุโลงศพ มักพบเห็นได้ในสุสานหรือสถานที่สำคัญทางศาสนา เช่น โบสถ์ และมหาวิหาร แต่บางครั้งอาจพบได้ตามใต้ถุนบ้าน โบสถ์น้อย หรือมอโซเลียม ตระกูลที่มั่งคั่งมักจะมีห้องลับใต้ดินประจำตระกูล (family crypt; vault) เพื่อไว้บรรจุศพสมาชิกในตระกูล สมาชิกราชวงศ์ต่าง ๆ ก็มักจะมีสุสานใต้ดินประจำราชวงศ์เพื่อไว้บรรจุหีบพระศพของพระบรมวงศานุวงศ์ที่สิ้นพระชนม์ไปแล้วเช่นกัน
หากห้องบรรจุโลงศพอยู่ระดับเหนือพื้นดินขึ้นมา มักเรียกกันว่า มอโซเลียม ซึ่งอาจเป็นที่บรรจุโลงศพจำนวนหลายโลงก็ได้
นักสิทธิ์
นักสิทธิ์ หมายถึง ผู้สำเร็จด้านจิตวิญญาณ เพราะมีศรัทธาแรงกล้าและคุณธรรมสูง มาจากคำว่า "สิทฺธ" ในภาษาสันสกฤต ซึ่งแปลว่าผู้สำเร็จ
ความเชื่อเรื่อง นักสิทธิ์ หรือ สิทธะ ในศาสนาฮินดู ปรากฏที่รัฐทมิฬนาฑูมาตั้งแต่สมัยสังฆัม ถือว่าเป็นผู้วิเศษ อาศัยบนยอดเขาหรือบนท้องฟ้าระหว่างโลกกับดวงอาทิตย์ ในคัมภีร์ยังปรากฏคำอธิบายแตกต่างกันไป ดังนี้
ในศาสนาเชน สิทธะ หมายถึง ผู้บรรลุโมกษะ มีวิญญาณที่บริสุทธิ์ปราศจากบุญบาป จึงหลุดพ้นจากสังสารวัฏ พ้นจากกรรมทั้งปวง ไม่มีรูป ไม่มีทุกข์
ในวรรณกรรมไทยคำว่า นักสิทธิ์ มักใช้เป็นไวพจน์ของคำว่า ฤๅษี จึงถือว่าทั้งสองมีลักษณะเหมือนกัน ในรามเกียรติ์กล่าวถึงนักสิทธิ์ว่าได้นั่งในชั้นในสุดในสมาคมคราวอภิเษกพระรามกับนางสีดา ดังนี้
อสูรน้อยในตะเกียงแก้ว
อสูรน้อยในตะเกียงแก้ว เป็นนวนิยายไทยที่ประพันธ์โดย โสภี พรรณราย สร้างเป็นละครโทรทัศน์ ผลิตโดยดีด้า วิดีโอ โปรดักชั่น และออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ในปี พ.ศ. 2555
การแข่งขันจักรยาน
การแข่งขันจักรยาน เป็นการแข่งขันกีฬาโดยใช้จักรยาน มีการแข่งขันหลายประเภท และหลายรายการ การแข่งขันจักรยานเป็นหนึ่งในการแข่งขันประเภทสำคัญ ในมหกรรมกีฬาโอลิมปิก
ครั้งแรกเป็นการแข่งขันจากนครปารีสไปเมืองรูออง ประเทศผรั่งเศส เมื่อปี พ.ศ. 2412 โดยมีนักจักรยาน ชื่อ James Moore ชาวอังกฤษเป็นผู้ชนะเลิศ สหพันธ์จักรยานนานาชาติ (International Cycling Union หรือ Union Cycling International, U.C.I) ได้ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2443 ณ นครปารีส ประเทศฝรั่งเศสเป็นประธานสหพันธ์คนแรก
ในปี พ.ศ. 2507 ระหว่างที่มีการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก ครั้งที่ 18 ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น คณะกรรมการโอลิมปิกสากลได้ขอร้องให้สหพันธ์จักรยานนานาชาติ (U.C.I.) ได้แยกนักกีฬาจักรยานอาชีพกับนักกีฬาจักรยานสมัครเล่นออกจากกัน โดยมีการบริหารแยกออกจากกันอย่างเด็ดขาด ดังนั้น การแข่งขันจักรยานสมัครเล่นครั้งแรกได้เกิดขึ้นในกีฬาโอลิมปิกครั้งที่ 19 ปี พ.ศ. 2511 ณ กรุงเม็กซิโก ประเทศเม็กซิโก เป็นต้นมา
วันที่ 1-3 กันยายน พ.ศ. 2508 ณ เมืองซานซีบาสเตีย ประเทศสเปนได้มีการประชุมสหพันธจักรยานนานาชาติ และได้แยกผู้รับผิดชอบจักรยานออกเป็น 2 ส่วนคือ
ประธานสหพันธ์จักรยานสมัครเล่นนานาชาติ (F.I.A.C.) ได้แก่ Adriano Rodoni ชาวเมืองมิลาน ประเทศอิตาลี ปัจจุบันมีประเทศต่างๆ ที่เมืองสมาชิกของ F.I.A.C. จำนวน 130 ประเทศ
ดาวเรือง (ละครโทรทัศน์)
ดาวเรือง เป็นบทประพันธ์ของ ทมยันตี ถูกนำมาสร้างเป็นครั้งแรกในรูปแบบภาพยนตร์ ออกฉายในปี พ.ศ. 2522 สร้างโดย สหมงคลฟิล์ม กำกับการแสดงโดย เสรี วงษ์มณฑา นำแสดงโดย ธีรยุทธ ศีลาภิรัติ และ ลลนา สุลาวัลย์ เข้าฉายเมื่อวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2522 ฉายที่โรงภาพยนตร์โคลีเซี่ยม ต่อมาถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ถึง 4 ครั้ง โดยครั้งแรกออกอากาศทาง ช่อง 5 นำแสดงโดย วิฑูรย์ กรุณา และ อัจฉรา รอดศาสตรา ในปี พ.ศ. 2522 ต่อมาออกอากาศทาง ช่อง 3 ถึง 3 ครั้ง ในปี พ.ศ. 2530 นำแสดงโดย เอกพันธ์ บรรลือฤทธิ์ และ จริยา แอนโฟเน่ ในปี พ.ศ. 2539 นำแสดงโดย จอห์นนี่ แอนโฟเน่ และ สิริยากร พุกกะเวส และในปี พ.ศ. 2556 นำแสดงโดย ทฤษฎี สหวงษ์ และ อุรัสยา เสปอร์บันด์ และคำว่า "เชื่อหัวไอ้เรืองเถอะ" มักเป็นคำยอดฮิตในระหว่างที่ละครออกอากาศในขณะนั้น
จินตวัฒน์ เป็นปลัดหนุ่มไฟแรง ถูกส่งตัวไปเป็นปลัดที่ต่างจังหวัดด้วยความหมายมั่นปั้นมือจะไปพัฒนาหมู่บ้าน นายกำจร อาสาพาปลัดเยี่ยมชมหมู่บ้านจนทั่ว ไม่ว่าจะบ้านผู้ใหญ่ผัน ที่วัน ๆ นอกจากตีไก่แล้ว ยังต้องดูแลเมียที่มีถึง 9 คน และลูกชายหนึ่งคนชื่อ นายวรรณ และนายกำจรยังบอกปลัดอีกว่าหากจินตวัฒน์ต้องการพัฒนาหมู่บ้านนี้ทางที่ดีต้องพัฒนาบ้าน ไอ้เรือง ก่อน ดาวเรืองหรือไอ้เรืองหากินสารพัดเพื่อเลี้ยงดู บานชื่น ผู้เป็นแม่ และส่งเสียงพี่ชายคือ พฤกษ์ ที่เรียนใกล้จะจบผู้พิพากษา จินตวัฒน์ระวังท่าทีในการพบกันครั้งแรกกับไอ้เรืองจนถูกดาวเรืองเรียกปลัดว่า ปลัดหน้าขี้ไก่ อิทธิพลของดาวเรืองแผ่ไปทั่วหมู่บ้านที่สำคัญเธอยังเป็นขวัญใจของไอ้วรรณ แต่ซ้ำร้ายดาวเรืองกับไอ้วรรณยังเป็นคู่แข่งเรื่องขายเหล้าเถื่อน จินตวัฒน์เริ่มกิจกรรมพัฒนาหมู่บ้านด้วยการจัดงานวัดจนทำให้จินตวัฒน์รู้สึกสนุกไม่น้อยที่ได้เรียนรู้วิถีชีวิตของชาวบ้าน เขาเริ่มเอ็นดูดาวเรืองจนเธอเริ่มจับสังเกตแววตาที่จินตวัฒน์มองมานั้นมีความในอะไรอยู่ลึก ๆ แต่เธอก็ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ขณะเดียวกันที่พฤกษ์เรียนอยู่กรุงเทพฯ ก็ได้พบรักกับนางแบบสาวอย่าง โรส โดยที่ไม่รู้เลยว่าโรสเป็นคู่หมั้นของจินตวัฒน์ สุดท้ายทั้งสองต้องจากกันแบบคาใจ พอพฤกษ์เรียนจบกลับมาบ้าน พฤกษ์ขอร้องให้ดาวเรืองเลิกทำตัวแบบนี้แล้วกลับไปเรียนต่อ
วันหนึ่งวรรณ ดาวเรือง ปลัด ก็เข้าป่าเพื่อจับ เสี่ยกำพล จนเกิดการต่อสู้กัน สุดท้ายเสี่ยกำพลก็ถูกปลัดจับแต่ทั้งพฤกษ์และปลัดต้องเจ็บตัว โรสดูแลปลัดส่วนดาวเรืองดูแลพฤกษ์ แต่เมื่อโรสไม่อยู่ดาวเรืองก็แอบไปเยี่ยมปลัด ส่วนโรสแอบไปเยี่ยมพฤกษ์ แต่ทั้งหมดก็ไม่หลุดรอดสายตาของ เสมอใจ ไปได้ โรสจึงตัดสินใจเล่าความจริงเรื่องที่ตนเองผิดต่อปลัดไปรักกับพฤกษ์ ปลัดเข้าใจและดีใจเป็นที่สุด บานชื่นกับผู้ใหญ่ผันร่วมกันวางจัดประกวดเทพีประจำหมู่บ้าน โดยบานชื่นส่งดาวเรืองขึ้นประกวดแต่สุดท้ายกลายเป็นว่าปลัดวางแผนขอดาวเรืองแต่งงาน สุดท้ายทั้งสองก็ต้องยอมรับในสิ่งที่หัวใจเรียกร้อง ดาวเรืองวันนี้กลายเป็นดาวเรืองดอกไม้ที่สวยที่สุดในใจของปลัด
รอยฝันตะวันเดือด (ละครโทรทัศน์)
รอยฝันตะวันเดือด เป็นละครในชุด "ไรซิงซัน" สร้างจากนิยายชื่อเดียวกัน เพื่อฉลองการครบรอบสี่สิบสามปีของช่อง 3
อาสนวิหารนิส
อาสนวิหารนิส () หรือชื่อเต็มว่า อาสนวิหารนักบุญเรปาราตาแห่งนิส () เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิกประจำมุขนายกแห่งนิส ตั้งอยู่ที่ในเขตเมืองเก่าของนิส (Vieux Nice) จังหวัดอาลป์-มารีตีม ในแคว้นพรอว็องซาลป์โกตดาซูร์ ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่แม่พระรับเกียรติยกขึ้นสวรรค์และนักบุญเรปาราตา ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ของประเทศฝรั่งเศสเมื่อปี ค.ศ. 1906
อาสนวิหารถูกสร้างขึ้นตอนแรกโดยหันหน้าทางทิศเหนือเป็นทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า ต่อมาได้สร้างใหม่ตามต้นแบบของโบสถ์ซานตาซูซานาที่กรุงโรม เป็นทรงกางเขนหันหน้าทางทิศตะวันออก พร้อมทั้งหอหลังคาโดมที่มุงด้วยกระเบื้องเคลือบแบบเจนัวตั้งอยู่ตรงกลางวิหาร สถาปัตยกรรมของตัววิหารเป็นแบบบาโรก
ภายหลังมีการปรับปรุงเพิ่มเติม รวมถึงหอระฆังซึ่งสร้างระหว่างปีค.ศ. 1731 และค.ศ. 1757 ซึ่งบดบังทัศนียภาพของโดมในบางส่วน ต่อมาในระหว่างปี ค.ศ. 1825 และ ค.ศ. 1830 ได้มีการตกแต่งหน้าบันฝั่งทิศตะวันตกใหม่เป็นแบบฟื้นฟูบาโรก ต่อมาระหว่างปี ค.ศ. 1900 และ ค.ศ. 1903 ได้มีการสร้างต่อเติมมุขโค้งขนาบบริเวณร้องเพลงสวดทั้งสองด้าน
ภายในอาสนวิหารมีการตกแต่งแบบบาโรก ประกอบด้วยโบสถ์น้อยจำนวน 10 หอ ซึ่งแต่ละหอสร้างอุทิศให้นักบุญต่าง ๆ บริเวณแท่นบูชาประกอบด้วยภาพตกแต่งเกี่ยวกับพระนางมารีย์พรหมจารีและนักบุญเรปาราตา ผู้ที่ได้รับการอุทิศถวาย และยังเก็บเรลิกไว้ตั้งแต่ปีค.ศ. 1690 เป็นต้นมา
อาสนวิหารได้สร้างบนโบสถ์นักบุญปงส์ราวต้นคริสต์ศตวรรษที่ 13 และต่อมาได้กลายเป็นโบสถ์ประจำเขตแพริชในปีค.ศ. 1246
ในช่วงครึ่งศตวรรษแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 16 ได้มีการย้ายที่ตั้งของบิชอปของมุขมณฑลนิส จากอาสนวิหารซีมีเย ที่ตั้งอยู่บนเนินเขาปราสาท ที่มองลงมาเห็นตัวเมืองนิส โดยทำพิธีย้ายมาที่โบสถ์นักบุญเรปาราตาแห่งนี้ โดยมีผู้ทำพิธีคือบิชอปลุยจี ปัลลาวีชีนี พร้อมทั้งชาร์ล เอมานุแอลที่ 1 ดยุกแห่งซาวอย โดยเรียกชื่ออาสนวิหารนี้ว่า "chiesa-cattedrale" ซึ่งต่อมาในปี ค.ศ. 1649 ได้ขยับขยายตัววิหารที่มีขนาดเล็กเกินไป โดยบิชอปดีดีเย ปาเลอตี ได้ว่าจ้างสถาปนิกฌ็อง-อ็องเดร กีแบร์โต เพื่อสร้างให้มีความสง่างามสมฐานะของเมืองนิส
ต่อมาโบสถ์ได้รับการยกฐานะเป็นอาสนวิหารน้อย () เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1949
อาสนวิหารอาวีญง
อาสนวิหารอาวีญง () หรือชื่อเต็มว่า อาสนวิหารแม่พระแห่งอาวีญง () คำว่า "des Doms" มาจากภาษาละตินว่า "Domus episcopali" แปลตามศัพท์ว่า "จากบ้านของมุขนายก" โดยสันนิษฐานจากสถานที่ตั้งของที่พักประจำตำแหน่งของอัครมุขนายกแห่งอาวีญง ซึ่งเคยเป็นส่วนหนึ่งของวิหารเดิมที่สร้างแต่ราวคริสต์ศตวรรษที่ 4 และถูกทำลายลงช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 8 เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิกประจำอัครมุขมณฑลอาวีญง ตั้งอยู่ในเขตพระราชวังพระสันตะปาปาแห่งอาวีญงในเมืองอาวีญง จังหวัดโวกลูซ แคว้นพรอว็องซาลป์โกตดาซูร์ ประเทศฝรั่งเศส อาสนวิหารแห่งนี้สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่พระนางมารีย์พรหมจารี สร้างในสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์แบบพรอว็องส์ โดยสร้างเมื่อปี ค.ศ. 1150 และได้รับการขยับขยายเพิ่มเติมส่วนของเหล่าโบสถ์น้อย () ในระหว่างช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 14 ถึง 17
จุดสำคัญของอาสนวิหารได้แก่รูปปั้นทองพระนางมารีย์พรหมจารีประดิษฐานอยู่บนยอดหอระฆังทางทิศตะวันตกอันเป็นเอกลักษณ์ และนอกเหนือจากงานศิลปะชั้นเยี่ยมด้านในของวิหาร ยังมีสิ่งที่ขึ้นชื่อว่างดงามที่สุด ได้แก่ มอโซเลียมของสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 22 อันถือว่าเป็นงานศิลปะการแกะสลักแบบศิลปะกอทิกชั้นเยี่ยมของคริสต์ศตวรรษที่ 14
อาสนวิหารอาวีญงได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ของประเทศฝรั่งเศสเมื่อปี ค.ศ. 1840 และต่อมาเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโกในปี ค.ศ. 1995 ร่วมกับพระราชวังพระสันตะปาปาแห่งอาวีญง
ไอแอพิตัส (ดาวบริวาร)
ไอแอพิตัส (;) บางครั้งบางคราวก็เรียกว่า เจพิตัส (), เป็นดาวบริวารที่ใหญ่ที่สุดอันดับที่ 3 ของดาวเสาร์ และใหญ่ที่สุดอันดับที่ 11 ในระบบสุริยะ เมื่อเทียบกับดวงจันทร์ของโลก รัศมีของมันมีประมาณ 42% และความหนาแน่นเกี่ยวกับ 32.5% ส่งผลให้มวลประมาณ 2.5% ของดวงจันทร์ของโลก
เคปเลอร์-37บี
เคปเลอร์-37บี () เป็นดาวเคราะห์นอกระบบที่โคจรรอบดาวเคปเลอร์-37 อยู่ในกลุ่มดาวพิณ ในเดือนกุมภาพันธ์ 2013 เป็นดาวเคราะห์ที่เล็กที่สุดค้นพบรอบดาวลำดับหลักที่มีมวลและรัศมีเล็กน้อยมากกว่าดวงจันทร์ของโลก