hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
แม่เหล็กขั้วเดียว
แม่เหล็กขั้วเดียว () เป็นอนุภาคตามสมมุติฐานในการศึกษาฟิสิกส์ โดยกล่าวว่าเป็นแม่เหล็กที่มีเพียงขั้วเดียว (ดู สมการของแมกซ์เวลล์ เพิ่มเติมเกี่ยวกับขั้วแม่เหล็ก) ความสนใจในยุคใหม่คือแนวคิดที่กำเนิดจากทฤษฎีเกี่ยวกับอนุภาค โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ทฤษฎีการรวมแรงครั้งใหญ่ (grand unification theory) และทฤษฎีซูเปอร์สตริง ซึ่งเป็นทฤษฎีที่ทำนายถึงการมีอยู่ของแม่เหล็กขั้วเดียว
สมมุติฐานแรกเกี่ยวกับแม่เหล็กขั้วเดียวตั้งขึ้นโดย ปีแยร์ กูรี ในปี ค.ศ. 1894 แต่ทฤษฎีควอนตัมว่าด้วยประจุแม่เหล็กเริ่มต้นจากบทความของ พอล ดิแรก เมื่อปี ค.ศ. 1931 ในบทความนี้ ดิแรกแสดงให้เห็นว่าการมีอยู่ของแม่เหล็กขั้วเดียวนั้นสอดคล้องกับสมการของแมกซ์เวลล์ก็ต่อเมื่อสามารถระบุปริมาณของประจุไฟฟ้าได้ นับแต่นั้นมากมีการวิจัยเพื่อค้นหาแม่เหล็กขั้วเดียวอย่างเป็นระบบ การทดลองในปี 1975 และปี 1982 ช่วยให้มองเห็นภาพเหตุการณ์ที่เป็นไปได้ว่าอาจจะตีความหมายถึงแม่เหล็กขั้วเดียว แต่ปัจจุบันนี้ถือว่าไม่นับรวมการทดลองเหล่านั้น
การตรวจจับแม่เหล็กขั้วเดียวยังคงเป็นปัญหาที่หาข้อยุติไม่ได้ในฟิสิกส์เชิงทดลอง แต่ในการศึกษาฟิสิกส์เชิงทฤษฎี มีอยู่หลายแนวคิดในยุคใหม่ๆ ซึ่งสันนิษฐานได้ว่ามันมีอยู่จริง โจเซฟ โพลชินสกี นักทฤษฎีสตริงผู้มีชื่อเสียง อธิบายถึงการมีอยู่ของแม่เหล็กขั้วเดียวว่า "หนึ่งในปริศนาฟิสิกส์ที่พนันได้อย่างปลอดภัยที่สุดว่าจะไม่มีวันมองเห็น" ในแบบจำลองบางแบบ ไม่สามารถจะสังเกตการณ์แม่เหล็กขั้วเดียวได้ เพราะมันมีมวลมากเกินกว่าที่จะสร้างขึ้นด้วยเครื่องเร่งอนุภาคได้ และยังมีจำนวนน้อยมาก หายากยิ่งในเอกภพจนเกินกว่าที่เครื่องตรวจจับอนุภาคจะสังเกตเห็น
อสมมาตรของแบริออน
อสมมาตรของแบริออน () เป็นปัญหาทางฟิสิกส์เกี่ยวข้อเท็จจริงที่ปรากฏในปัจจุบันถึงความไม่สมดุลระหว่างสสารแบริออนกับแอนติแบริออนในเอกภพ ไม่ว่าแบบจำลองมาตรฐานในวิชาฟิสิกส์อนุภาค หรือทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไป ก็ยังไมสามารถให้คำอธิบายที่แจ่มแจ้งได้ว่าทำไมจึงเป็นเช่นนั้น ตามสมมุติฐาน เอกภพมีภาวะเป็นกลางจากประจุทุกชนิด การเกิดบิกแบงควรจะทำให้เกิดสสารและปฏิสสารขึ้นเป็นจำนวนพอๆ กัน ซึ่งจะทำให้มันเกิดการหักล้างกันและกัน กล่าวคือ โปรตอนจะหักล้างกับแอนติโปรตอน อิเล็กตรอนจะหักล้างกับแอนติอิเล็กตรอน นิวตรอนจะหักล้างกับแอนตินิวตรอน เป็นเช่นนี้ไปเรื่อยๆ กับอนุภาคมูลฐานทุกชนิด ผลก็คือเอกภพจะเต็มไปด้วยทะเลโฟตอนโดยไม่มีสสารเกิดขึ้นเลย แต่เอกภพของเราไม่ได้เป็นเช่นนั้น หลังจากบิกแบงแล้ว มีบางสิ่งบางอย่างที่ทำให้กฎเกณฑ์ทางฟิสิกส์แตกต่างไปสำหรับสสารและปฏิสสาร
มีทฤษฎีอยู่หลายทฤษฎีที่พยายามอธิบายปรากฏการณ์แบริโอเจเนซิส แต่ ณ ปัจจุบันยังไม่มีทฤษฎีที่เป็นเอกฉันท์ที่สามารถอธิบายปรากฏการณ์นี้ได้
เหตุรถประสานงาในปาปัวนิวกินี พ.ศ. 2553
เหตุรถประสานงาในปาปัวนิวกินี พ.ศ. 2553 เป็นเหตุการณ์ในประเทศปาปัวนิวกินีที่รถโดยสารสาธารณะประจำทางหลวงหมายเลข 3 ประสานงากับกับรถบรรทุกสาธารณะสำหรับรับส่งบุคคล เมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2553 ณ 130 กิโลเมตรจากอำเภอแล (Lae) จังหวัดโมโรบี (Morobe Province) ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 40 คน และจัดเป็นอุบัติเหตุบนท้องถนนที่ร้ายแรงที่สุดสำหรับประเทศปาปัวนิวกินี และได้ชื่อว่าเป็น "วันอันเศร้าสลุดที่สุดวันหนึ่งในประวัติศาสตร์การจราจร" อันเกิดขึ้นแก่ประเทศ "แร้นแค้น" ประเทศนี้
ความจริงแล้ว รถโดยสารทั้งสองลำจุคนได้เพียงยี่สิบห้าคนเท่านั้น แต่ในเหตุการณ์นี้ รถทั้งสองบรรจุคนเพียบเกินอัตรา และมีรายงานว่าต่างแล่นมาในอาการอันฉวัดเฉวียนและน่าหวาดเสียว ด้วยความเร็วหนึ่งร้อยกิโลเมตรต่อชั่วโมง จนมาเจอถนนเป็นหลุมเป็นบ่อ เสียหลัก พุ่งเข้าชนกันอย่างเลี่ยงมิได้ ร่างผู้โดยสารถูกเหวี่ยงจากรถผ่านหน้าต่างและข้ามถนนสายหนึ่งไปอีกสายหนึ่ง บางรายนอนจมอยู่ในน้ำมัน ขณะที่บางรายตกอยู่ใกล้เชื้อเพลิง ผู้เห็นเหตุการณ์เห็นศีรษะ แขน ขา คอ ที่ขาดจากกัน เจ้าหน้าที่ตำรวจท้องที่นายหนึ่งให้สัมภาษณ์แก่หนังสือพิมพ์วอชิงตันโพสต์ (Washington Post) ว่า ""อุบัติเหตุครั้งนี้เกิดขึ้นเพราะคนขับพยายามประคองตัวผ่านหลุมบ่อบนถนน แต่กลับประสานงากัน""
ราษฎรใกล้เคียงรุดเข้าช่วยเหลือผู้ประสบเหตุ และกล่าวด้วยว่าพวกเขาไม่เคยพบเจอเหตุการณ์ "นองเลือดและน่าสะพรึงกลัว" เช่นนี้มาก่อน ผู้บาดเจ็บหลายรายตายคาที่ในทันที มีแปดคนนอนเจ็บสาหัส ก่อนหน่วยกู้ภัยจะเข้าถึงท้องที่ และนำพาผู้บาดเจ็บอย่างน้อยสิบแปดคนเข้ารับการรักษาโดยด่วน แปดรายในจำนวนนี้ต้องอยู่แผนกผู้ป่วยหนักซึ่งไม่คาดว่าจะรอดชีวิต
กีเดียน แจ็ก (Gideon Jack) ผู้โดยสารรายหนึ่ง วัยยี่สิบสองปี ให้สัมภาษณ์ภายหลังว่า เขางีบอยู่ในรถ พอตื่นขึ้นมาก็พบว่าร่างของเขาโชกเลือดเสียแล้ว และรายรอบเขาก็เต็มไปด้วยศพเปลือยเปล่าเต็มคันรถ สื่อมวลชนในประเทศปาปัวนิวกินีนำเสนอภาพซึ่งสำนักข่าวเอบีซีแห่งประเทศออสเตรเลียพรรณนาว่าเป็น ""ภาพอันน่าตื่นกลัวของศพที่ห้อยอยู่กับซากรถอันพักยับเยิน""
สภาพรถนั้น สื่อมวลชนของประเทศออสเตรเลียรายงานว่า "เหลวแหลกไม่มีชิ้นดี" หน่วยกู้ภัยนำผู้บาดเจ็บอัดกันเต็มรถส่งไปยังโรงพยาบาลอังโก (Angau Hospital) ในอำเภอแล ตามมาด้วยญาติสนิทมิตรสหายของผู้บาดเจ็บเพื่อตรวจดูคนของตน ด้วยเหตุที่หน่วยกู้ภัยท้องถิ่นและห้องดับจิตไม่เพียงพอรับมือกับการสถานการณ์ จึงมีการร้องขอบริจาคตู้แช่ศพด้วย
จีออสซี ลาบี (Giossi Labi) ผู้ช่วยผู้บัญชาการตำรวจปาปัวนิวกินี บรรยายสถานการณ์ว่าเป็น ""วันอันเศร้าสลุดที่สุดวันหนึ่งในประวัติศาสตร์การจราจร"" และตำหนิการขับรถอันน่าหวาดเสียวเพราะโลภเห็นแก่รายได้เช่นนั้น
พีเทอร์ กินเนส (Peter Guinness) จเรตำรวจ กล่าวเสริมว่า ""ทางหลวงบ้านเราล้วนแต่หลุมแต่บ่อ บางที่ยิ่งแล้วใหญ่ อย่างกับหลุมภูเขาไฟ""
โคนิ อิกวน (Koni Iguan) สมาชิกรัฐสภาปาปัวนิวกินี กล่าวอีกว่า ""มันเป็นอุบัติเหตุอันเขย่าขวัญที่สุดที่ผมเคยเห็นมา"" และ ""นี่เป็นเหตุการณ์นองเลือดอันน่าวิตกที่สุดที่เกิดมาบนทางหลวง""
อ่าวมาหยา
อ่าวมาหยา () ตั้งอยู่บนเกาะพีพีเล เกาะขนาดใหญ่เป็นอันดับสองของหมู่เกาะพีพี จังหวัดกระบี่ เป็นเวิ้งอ่าวขนาดเล็กรูปพระจันทร์เสี้ยวที่โอบล้อมด้วยเขาหินปูน ประกอบกับน้ำทะเลสีเขียวสดใสจนมองเห็นพื้นทราย และมีหาดทรายขาวสะอาด ทรายละเอียด ทำให้มีทิวทัศน์สวยงามเป็นที่นิยมของนักท่องเที่ยว ปัจจุบันอ่าวมาหยาปิดทำการโดยไม่ได้รับนักท่องเที่ยวอย่างไม่มีกำหนดโดยปิดตั้งแต่วันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2561
อ่าวมาหยามีชื่อเสียงในระดับโลก หลังจากถูกใช้เป็นสถานที่ถ่ายทำภาพยนตร์เรื่อง "The Beach" (พ.ศ. 2543) ของทเวนตีธ์เซนจูรีฟอกซ์ นำแสดงโดยลีโอนาโด ดิคาปริโอ สร้างจากนวนิยายในชื่อเดียวกันของอเล็กซ์ การ์แลนด์ นักเขียนชาวอังกฤษ ที่วางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2539 เกี่ยวกับนักท่องเที่ยวแบ็กแพ็กที่เดินทางมาเที่ยวเกาะพะงัน โดยภายหลังการถ่ายทำ ทเวนตีธ์เซนจูรีฟอกซ์ได้ถูกฟ้องร้องจากกรมป่าไม้ ในข้อหาทำลายสภาพธรรมชาติดั้งเดิมของเกาะ เนื่องจากทีมงานสร้างได้ดัดแปลงภูมิทัศน์ของชายหาด
อ่าวมาหยา เกิดขึ้นด้วยกระบวนการพังทลายของส่วนหนึ่งของเขาหินปูนเป็นหน้าผาที่โอบล้อมที่พังทลายกลายเป็นช่องเปิดขนาดใหญ่เมื่อหลายพันปีก่อน เชื่อมต่อกับทะเลภายนอก น้ำทะเลไหลเวียนเข้าออกได้ดี เกาะหินปูนแห่งนี้ยังตั้งอยู่ห่างชายฝั่งหลายสิบกิโลเมตร ตะกอนที่มาจากอ่าวพังงามีอิทธิพลน้อยมาก น้ำทะเลใสช่วยให้แสงส่องผ่านในระดับเหมาะสม ตัวอ่อนของปะการังที่ล่องลอยอยู่ทั่วบริเวณพากันลงเกาะบนหินที่ทับถมอยู่ กลางอ่าว เมื่อยึดที่มั่นได้ แต่ละตัวสืบพันธุ์แบบไม่อาศัยเพศแบ่งตัวจากหนึ่งเป็นสอง...สองเป็นสี่ เวลาผ่านไปหลายพันปี แนวปะการังขยายขนาดปกคลุมทั่วอ่าวมาหยา ในเวลาเดียวกับที่ทะเลมีการเปลี่ยนแปลง กระบวนการของธรรมชาติยังเกิดขึ้นบนชายฝั่ง ตะกอนทรายตกทับถมรวมกันกลายเป็นหาด ผลของพืชชายทะเลที่ล่องลอยมากับน้ำบ้าง มาจากสัตว์ต่าง ๆ บ้าง เจริญงอกงามกลายเป็นป่าชายหาดที่กินพื้นที่ตอนในของอ่าวประมาณ 50 ไร่
ภายหลังเหตุการณ์แผ่นดินไหวในมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2547 คลื่นสึนามิได้กวาดทำลายสิ่งปลูกสร้างเดิมที่มีอยู่บนเกาะ และทำให้ภูมิทัศน์ของอ่าวกลับคืนสู่ธรรมชาติตามเดิม
เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2561 กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช ได้ประกาศไม่อนุญาตให้ประกอบกิจกรรมท่องเที่ยวหรือดําเนินกิจกรรมใด ๆ ในบริเวณอ่าวมาหยาและอ่าวโล๊ะซามะ ในเขตอุทยานแห่งชาติหาดนพรัตน์ธารา-หมู่เกาะพีพี จังหวัดกระบี่ โดยประกาศปิดอ่าวมาหยา ตั้งแต่วันที่ 1 มิถุนายน - 30 กันยายน พ.ศ. 2561 เพื่อแก้ไขปัญหาผลกระทบจากการท่องเที่ยว ในวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 พบฉลามหูดำจำนวน 6 ตัว ว่ายวนหาอาหารบริเวณหน้าหาด ในวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2561 กรมอุทยานฯ ได้เผยแพร่คลิป ผ่านเฟสบุ๊ค ภายหลังปิดฟื้นฟูธรรมชาติกว่า 4 เดือน และ ในเดือน พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 ในช่วงวันที่ 8 พฤศจิกายน พบฝูงฉลามกว่า 20 ตัว และอีกครั้งในช่วงปลายเดือนพฤศจิกายน ในปีเดียวกัน พบฝูงฉลามหูดำกว่าเกือบเจ็ดสิบตัว แหวกว่ายหากินบริเวณใกล้หาดอ่าวมาหยา นานถึง 4 ชั่วโมง สำหรับทรัพยากรบนบก กรมอุทยานฯ จะร่วมกับมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์เพื่อแก้ไขปัญหาการพังทลายของเนินทรายของชายหาด อนุรักษ์พันธุ์ไม้ป่าชายหาด และคัดเลือกชนิดพันธุ์ที่มีอยู่ เช่น รักทะเล เตยทะเล สวาด คันทรง และขยายพันธุ์เพื่อปลูกยึดหน้าดิน ป้องกันการพังทลายของเนินทราย ผศ.ดร..ธรณ์ ให้ข้อมูลในท้ายว่า ป่าชายหาดในอ่าวมาหยาเคยสมบูรณ์มากที่สุดของพื้นที่อันดามัน ต้องดูแลให้ฟื้นตัว แผนปฏิรูปประเทศจะลดความเสียหายของปะการังให้ได้ร้อยละ 50 จากร้อยละ 77 ภายใน 5 ปี
ทฤษฎีการรวมแรงครั้งใหญ่
ทฤษฎีการรวมแรงครั้งใหญ่ ( หรือ GUT) เป็นทฤษฎีทางฟิสิกส์ที่อ้างอิงแบบจำลองหลายแบบที่คล้ายคลึงกันในการศึกษาฟิสิกส์อนุภาคที่ระดับพลังงานสูง โดยที่อันตรกิริยาพื้นฐาน 3 อย่างในแบบจำลองมาตรฐาน สามารถควบรวมกันได้ตามทฤษฎีเกจ (Guage Theory) ได้แก่ แรงแม่เหล็กไฟฟ้า อันตรกิริยาอย่างเข้ม และอันตรกิริยาอย่างอ่อน แทนที่จะต้องแบ่งแยกการพิจารณาออกเป็นสามแบบที่แตกต่างกัน
การรวมแรงนี้มีความเป็นไปได้เนื่องจากระดับพลังงานที่ขึ้นอยู่กับค่าองค์ประกอบต่างๆ ในทฤษฎีสนามควอนตัม เรียกชื่อว่า renormalization group running ซึ่งจะยินยอมให้ค่าองค์ประกอบที่แตกต่างกันอย่างมากสามารถเปลี่ยนรูปไปที่ระดับพลังงานที่สูงมากยิ่งขึ้น โดยประมาณที่ formula_1 GeV และระดับพลังงานของพลังค์ จากคุณสมบัตินี้ สถานการณ์จำลองของการรวมแรงในทางกายภาพจึงไม่สามารถหยั่งตรวจได้โดยตรงจากเครื่องชนอนุภาค แต่จะต้องตรวจผ่านการสังเกตการณ์ทางอ้อม เช่น การสลายตัวของโปรตอน หรือคุณสมบัติบางอย่างของนิวตริโน
ทฤษฎีการรวมแรงครั้งใหญ่นี้ ยังมิได้รวมไปถึงการควบรวมอันตรกิริยาตามแบบจำลองมาตรฐานเข้ากับแรงโน้มถ่วงควอนตัม มีการคาดการณ์ว่าอาจเป็นไปได้ที่จะรวมเอา แรงโน้มถ่วง เข้ากับอันตรกิริยาทั้งสามอย่างตามทฤษฎีเกจ เพื่อให้กลายเป็น ทฤษฎีแห่งสรรพสิ่ง (Theory of everything)
ชนะพล สัตยา
ชนะพล สัตยา เกิดวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2530 เป็นคนจังหวัดสงขลา จบระดับมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนมหาวชิราวุธ จังหวัดสงขลา ปัจจุบันจบปริญญาตรีจาก คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเฉลิมกาญจนา จังหวัดศรีสะเกษ เป็นนักแสดงชาวไทย เข้าวงการจากเวทีการประกวดดัชชี่บอยแอนด์เกิร์ล ประจำปี 2006
สมเด็จพระราชินีนาถราซอเฮอรินาแห่งมาดากัสการ์
สมเด็จพระราชินีนาถราซอเฮอรินาแห่งมาดากัสการ์(อังกฤษ:Rasoherina หรือ Rasoaherina) (พ.ศ. 2357 - 1 เมษายน พ.ศ. 2411) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งมาดากัสการ์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2406 ถึง พ.ศ. 2411 ทรงครองราชสมบัติสืบต่อจากพระเจ้าราดามาที่ 2 แห่งมาดากัสการ์ พระสวามีผู้ถูกลอบปลงพระชนม์
พระนามเดิมของพระนางคือ เจ้าหญิงราโบโดซานากันเดรียนา เสด็จพระราชสมภพในปีพ.ศ. 2357 เป็นพระราชธิดาใน เจ้าชายอันเดรียนท์ซาลามานานเดรียนาแห่งอัมโบฮิเทรียนา กับ เจ้าหญิงราฟารามันจากา และพระนางทรงมีศักดิ์เป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถรานาวาโลนาที่ 1 แห่งมาดากัสการ์ พระนางทรงอภิเษกสมรสกับพระโอรสของพระราชินีรานาวาโลนาซึ่งก็คือ เจ้าชายราโกโต ซึ่งต่อมาครองราชย์ต่อจากพระมารดาเป็นพระเจ้าราดามาที่ 2 ในปีพ.ศ. 2404 ทำให้ทรงดำรงพระราชอิสริยยศเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งมาดากัสการ์ หลังจากพระเจ้าราดามาที่ 2 เสด็จสวรรคตจากการถูกลอบปลงพระชนม์ในปีพ.ศ. 2406 หลังจากพระเจ้าราดามาที่ 2 สวรรคต ประธานเหล่าสภาขุนนางคือ ไรนิไลอาริโวนีได้พยายามตีสนิทกับเจ้าหญิงราโบโด เหล่าขุนนางได้ยื่นข้อเสนอให้พระนางสืบราชสมบัติต่อจากพระสวามี ข้อเสนอนี้รวมไปถึงการปราบปรามการพิจารณาคดีโดยการทรมาน โดยการคุ้มครองจากระบอบกษัตริย์ที่ให้มีเสรีภาพในการนับถือศาสนา
อำนาจที่แท้จริงของราชอาณาจักรที่ในรัชสมัยของพระนางขึ้นอยู่กับ นายกรัฐมนตรี ไรนิโวนินาฮิทรินิโอนี ผู้ซึ่งสมรสกับพระนางเพียงไม่กี่สัปดาห์ หลังจากนี้ไม่กี่ปี สมเด็จพระราชินีนาถราซอเฮอรินาทรงแต่งตั้งไรนิไลอาริโวนีขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรี สืบต่อจากพี่ชายต่างมารดาของเขาคือไรนิโวนินาฮิทรินิโอนี และเขาก็เป็นผู้มีอำนาจแท้จริงในราชอาณาจักรและเป็นพระสวามีของพระนางด้วย
ชาวมาลากาซีได้จดจำเกี่ยวกับพระนางได้ดีเมื่อทรงส่งคณะราชทูตไปยังลอนดอนและปารีส และทรงประกาศห้ามมีตลาดวันอาทิตย์ (ตลาดเกษตรกร) วันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2408 ทรงลงพระปรมาภิไธยในสนธิสัญญากับสหราชอาณาจักรให้สิทธิสภาพนอกอาณาเขตแก่พลเมืองชาวอังกฤษและมีการตั้งกงสุล สถานทูต พระนางทรงลงพระปรมาภิไธยในสนธิสัญญาการค้ากับสหรัฐอเมริกาและมีการค้าขายอาวุธต่างๆ และสุดท้ายทรงลงนามในสนธิสัญญาความเป็นมิตรกับฝรั่งเศสระหว่างเชื้อสายของพระนางกับเชื้อสายของจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 พระนางทรงได้เข้ารีตนับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกที่แท่นพระบรรทมก่อนเสด็จสวรรคตเพียงไม่นาน
หลังจากพระนางสวรรคต เจ้าหญิงรามาโก ผู้เป็นหนึ่งในพระมเหสีของพระเจ้าราดามาที่ 2 ได้ครองราชสมบัติสืบต่อเป็นสมเด็จพระราชินีนาถรานาวาโลนาที่ 2 แห่งมาดากัสการ์
ศิระ แพทย์รัตน์
ศิระ แพทย์รัตน์ ชื่อเล่น ใหญ่ เกิดเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2523 เป็นนักแสดงชาวไทย มีผลงานละครเรื่อง "5 คม", "หนึ่งในทรวง", "ผ้าขี้ริ้วห่อดิน", "ผู้หญิงคนนนั้นชื่อบุญรอด", "สมปองน้องสมชาย" ปัจจุบันสมรสกับแอ๋ว จิตรา สาวนอกวงการมีลูกชาย 2 คน
สมเด็จพระราชินีนาถรานาวาโลนาที่ 2 แห่งมาดากัสการ์
สมเด็จพระราชินีนาถรานาวาโลนาที่ 2 แห่งมาดากัสการ์ (อังกฤษ:Ranavalona II)(พ.ศ. 2372 - 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2426) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งมาดากัสการ์ในระหว่างปีพ.ศ. 2411 ถึงพ.ศ. 2426 ต่อจากสมเด็จพระราชินีนาถราซอเฮอรินาแห่งมาดากัสการ์ และพระนางทรงเป็นหนึ่งในพระมเหสีของพระเจ้าราดามาที่ 2 แห่งมาดากัสการ์
ในวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2412 ทรงเข้ารับการแบ็ฟติสท์และเปลี่ยนมานับถือศาสนาคริสต์ นิกายเชิร์ชออฟอิงแลนด์และทรงตั้งให้นิกายอังกลิคันเป็นศาสนาประจำชาติในมาดากัสการ์แทนโรมันคาทอลิกในรัชสมัยพระราชินีราซอเฮอรินา พระนางทรงผิดหวังต่อการเผยแพร่ศาสนาในที่สาธารณะ คณะมิชชันนารีคาทอลิกและโปรแตสแตนต์ได้เข้ามาก่อตั้งโรงเรียนสอนศาสนามากมาย ในรัชสมัยของพระนางถือเป็นยุครุ่งเรืองของอิทธิพลชาวอังกฤษต่อมาดากัสการ์ ภาษาอังกฤษได้เข้ามาเป็นภาษาที่ 2 แทนที่ภาษาฝรั่งเศสและบางคำก็เข้าไปประสมกับภาษามาลากาซี พระนางทรงอภิเษกสมรสกับนายกรัฐมนตรีไรนิไลอาริโวนีผู้กุมอำนาจแท้จริงในราชอาณาจักร
หลังจากพระนางเสด็จสวรรคต พระนัดดาของพระนางได้ขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระราชินีนาถรานาวาโลนาที่ 3 แห่งมาดากัสการ์ซึ่งทรงเป็นสมเด็จพระราชินีนาถพระองค์สุดท้ายแห่งอาณาจักรเมรีนาหรือมาดากัสการ์
ศิลปะเฉพาะที่
ศิลปะเฉพาะที่ () คืองานศิลปะที่สร้างขึ้นบนตำแหน่งที่เฉพาะเจาะจง ที่ศิลปินจะคำนึงถึงสิ่งแวดล้อมที่จะสร้างงานศิลปะประกอบกับการออกแบบและการสร้างตัวงานศิลปะเองด้วย คำว่าศิลปะเฉพาะที่เป็นคำที่ได้รับการเผยแพร่และนิยามโดยศิลปินชาวแคลิฟอร์เนียโรเบิร์ต เออร์วิน แต่อันที่จริงแล้วเป็นคำที่ใช้กันมาตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1970 โดยประติมากรหนุ่มสาวเช่นลอยด์ แฮมโรล และเอธีนา ทาชาผู้เริ่มสร้างงานจ้างสำหรับสาธารณชนสำหรับที่ตั้งขนาดใหญ่ในเมือง ศิลปะเฉพาะที่ได้รับการกล่าวถึงครั้งแรกโดยนักวิพากษ์สถาปัตยกรรมแคทเธอรีน เฮาเวทท์ และนักวิพากษ์ศิลป์ลูซี ลิพพาร์ด
ศิลปะเฉพาะที่ภายนอกมักจะเป็นสวนภูมิทัศน์ที่รวมสวนประติมากรรมที่ตั้งอย่างถาวรเป็นองค์ประกอบ ซึ่งทำให้เกี่ยวข้องกับ “ศิลปะผสานสิ่งแวดล้อม” (Environmental art) นอกจากนั้นก็ยังอาจจะมีการแสดง, การเต้นรำที่สร้างขึ้นเฉพาะที่ การออกแบบการเต้นก็มักจะคำนึงถึงลักษณะรูปทรงของสิ่งแวดล้อมเข้าไปด้วยไม่ว่าจะเป็นทางด้านประวัติศาสตร์, สังคม และ/หรือ สิ่งแวดล้อม โดยพยายามทำความเข้าใจความหมายที่ซ่อนเร้นของสถานที่ที่ใช้และนำมาขยายความเพิ่มขึ้น ศิลปินบางท่านถึงกับจ้างคีตกวีท้องถิ่นให้เขียนบทเพลงสำหรับการเต้นรำเฉพาะที่ ส่วนศิลปะเฉพาะที่ภายอาจจะสร้างขึ้นร่วมกับสถาปนิกผู้สร้างอาคาร
ถ้าพูดกันอย่างกว้างๆ แล้วศิลปะเฉพาะที่หมายถึงศิลปะใดก็ตามที่สร้างขึ้นสำหรับตั้งแสดง ณ ที่ใดที่หนึ่งอย่างถาวร ฉะนั้นตามความหมายนี้สถาปัตยกรรมที่มีองค์ประกอบที่น่าสนใจก็อาจจะถือว่าเป็นงานศิลปะเฉพาะก็ได้ ศิลปินผู้สร้างศิลปะเฉพาะที่ก็ได้แก่ โรเบิร์ต สมิธสัน, แอนดี โกลด์สเวิร์ทธี, คริสโต, แดน เฟลวิน, ริชาร์ด เซอร์รา, โอลกา คิสเซเลวา, แพทริเชีย โจฮันสัน, เอธีนา ทาชา, แอลิซ แอดัมส์, แมรี มิสส์, แจ็คคี เฟอร์รารา, แนนซี โฮลท์, โรวัน กเลสปี, มาเรียน ซาซีลา, Guillaume Bijl, เบ็ตตี โบมอนท์ และศิลปินรุ่นเด็กกว่าที่รวมทั้ง เอเบอร์ฮาร์ด บอสส์เล็ท, มาร์ค ดิโว, จอห์น เค. เมลวิน, เลนเนิร์ด ฟาร มุนสเตอร์, ลูนา เนรา, ซิมพาร์ค, แซราห์ เซ, เสตฟาโน คาโก และ เซ็ท วุลซิน
วอชเลต
วอชเลต () เป็นเครื่องหมายการค้าของที่นั่งส้วมแบบมีน้ำอุ่นชำระล้างของบริษัท โตโต้ จำกัด
วอชเลตเริ่มจำหน่ายครั้งแรกในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2523 และจนถึงเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2548 มียอดขายสะสมถึง 20 ล้านเครื่อง วอชเลตเป็นสินค้าที่มีส่วนแบ่งตลาดสูงมากในตลาดที่นั่งส้วมแบบมีน้ำอุ่นชำระล้าง จนทำให้สินค้าประเภทเดียวกันที่ผลิตโดยบริษัทอื่น ๆ เช่น INAX (ชื่อสินค้าคือชาเวอร์โทะอิเระ) ถูกเรียกว่าวอชเลตไปด้วย
ไพทอน
ไพทอน () อาจหมายถึง
เมดูซา (การาวัจโจ)
เมดูซา () เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยการาวัจโจ จิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลี
ภาพ “เมดูซา” เขียนราวเสร็จในปี ค.ศ. 1597 ภาพแรกที่เขียนเขียนในปี ค.ศ. 1596 ที่รู้จักกันในอีกชื่อหนึ่งว่า เมอร์ทูลา ซึ่งเป็นชื่อของกวีที่เขียนเกี่ยวกับเมดูซาและลงชื่อ มิเคล เอ เอฟ (มิเคล อันเจโล เอ เอฟ) และปัจจุบันเป็นงานสะสมส่วนบุคคล ขนาดของภาพใหญ่กว่าฉบับที่สองเล็กน้อย (60 x 55 เซนติเมตร) ที่มิได้ลงชื่อที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์อุฟฟิซิ, ฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี
ในตำนานเทพเจ้ากรีก เพอร์ซิอุสใช้หัวขาดของอสูรกายเมดูซาที่มีผมเป็นงูเป็นเกราะในการเปลี่ยนศัตรูให้เป็นหิน แต่ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 เมดูซาก็ถือกันว่าเป็นสัญลักษณ์ของชัยชนะของเหตุผลต่อความรู้สึก ที่อาจจะเป็นสาเหตุของที่มาของภาพนี้เมื่อคาร์ดินัลฟรานเชสโค มาเรีย เดล มอนเตผู้อุปถัมภ์จ้างให้การาวัจโจวาดภาพที่สองเป็นโล่ห์เกียรติยศแก่เฟอร์ดินานโดที่ 1 เดอ เมดิชิ แกรนด์ดยุคแห่งทัสเคนีในปี ค.ศ. 1601 เดล มอนเตเป็นผู้แทนของตระกูลเมดิชิในกรุงโรมและได้มีโอกาสเห็นภาพ “เมดูซา” ภาพแรกที่การาวัจโจเขียน ฉะนั้นจึงได้จ้างให้เขียนเมื่อเฟอร์ดินานโดจัดระเบียบสิ่งที่เกี่ยวกับอาวุธและการต่อสู่้ที่สะสมไว้ใหม่ ภาพ “เมดูซา เมอร์ทูลา” พบในห้องเขียนภาพของการาวัจโจเมื่อเสียชีวิตไปแล้ว กวีจามบัตติสตา มาริโน (Giambattista Marino) อ้างว่าภาพเมดูซาของเมดิชิเป็นสัญลักษณ์ของความกล้าหาญของดยุคในการได้รับชัยชนะต่อการต่อสู้กับศัตรู ในปี ค.ศ. 1568 จอร์โจ วาซารีบรรยาย “เกราะเมดูซา” ที่เขียนโดยเลโอนาร์โด ดา วินชีที่เป็นส่วนหนึ่งของงานสะสมของดยุคแต่หายไปว่าถ้ายังอยู่ในปี ค.ศ. 1597 เดล มอนเตก็คงทราบและการมอบงานนี้ให้การาวัจโจเขียนก็เป็นการบ่งถึงความสามารถของการาวัจโจต่อจิตรกรผู้เป็นที่ยอมรับกันว่าเป็นจิตรกรเอกในบรรดาจิตรกรคนสำคัญๆ ผู้อื่น
การาวัจโจเคยชินกับการเขียนภาพหลายฉบับแต่แม้ว่าจะได้รับการบันทึกในแคตาลอกว่าเป็นภาพดั้งเดิมของการแสดงภาพที่มิลานและดุสเซลดอร์ฟแต่ภาพแรกที่เขียนก็ไม่เป็นที่ทราบถึงโดยทั่วไปโดยสาธารณชน ศาสตราจารย์มอริซิโอ มาร์นินิบรรยายถึงในหนังสือที่เขียนเกี่ยวกับภาพนี้ (Michelangelo da Caravaggio-Gaspare Murtola e la chioma avvelenata di Medusa)
การเขียนภาพเมดูซาเป็นการแสดงความสามารถอันดีเลิศในการแสดงทัศนมิติ เพราะผิวโล่ห์เป็นโค้งนูนที่ทำให้ดูราวกับว่าหัวของอสูรกายเมดูซายื่นออกมาจากโล่ห์ที่ทำให้เหมือนกับว่าเลือดรอบคอแทบจะหยดลงบนพื้น
Nepenthes tenuis
Nepenthes tenuis (มาจากภาษาละติน: "tenuis" = บาง, แหลม, เรียว) เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวของเกาะสุมาตรา ในประเทศอินโดนีเซีย หม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดนี้ถูกเก็บได้ครั้งแรกใน ค.ศ. 1957 จากภูเขาที่ห่างไกลทางตะวันตกของเกาะ และถูกจำแนกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1994 และถูกค้นพบอีกครั้งในป่าปี ค.ศ. 2002 ซึ่งก่อนหน้านี้ "N. tenuis" มีเพียงรูปถ่ายรูปเดียวและตัวอย่างแห้งในหอพรรณไม้เท่านั้น
"N. tenuis" เป็นพืชเลื้อยไต่ ลำต้นผอมเรียว (หนา 2-3 มม.) เป็นเหลี่ยมหรือรูปคล้ายสี่เหลี่ยมข้าวหลามตัดเมื่อตัดขวาง ปล้องยาว 5-6.5 ซม.
ใบไร้ก้าน คล้ายแผ่นหนัง แผ่นใบรูปใบหอก ยาว 5-6 ซม.กว้าง 1-1.5 ซม.ปลายแหลมค่อยไสอบเรียวไปทางฐาน หุ้มลำต้นสองถึงสามของความกว้างลำต้น (ไม่มีกาบ) มีการเรียงเส้นใบไม่เด่นชัด มีสามเส้นใบตามยาวหรือมากกว่าในแต่ละด้านของเส้นกลางใบ เกิดจากที่ฐานหนึ่งในสามของเส้นกลางใบ วิ่งขนานกันไปเกินครึ่งหนึ่งของแผ่นใบโดยนับจากขอบใบ เส้นใบแบบขนนกเฉียงแบบร่างแหไม่สม่ำเสมอ มองเห็นได้ไม่ชัดเจน สายดิ่งยาวประมาณ 1.5 เท่าของแผ่นใบ อาจยาวถึง 12 ซม. และหนา 0.5-1 มม. สายดิ่งอาจหรืออาจไม่ขดงอรอบวัตถุเพื่อพยุงต้น
"N. tenuis" เป็นชนิดหนึ่งในสกุลที่มีหม้อขนาดเล็กมาก อาจเป็นรองเพียง "N. argentii" เท่านั้น หม้อบนรูปกรวย สูง 2.5-4.5 ซม.กว้าง 1.5-2.5 ซม. หม้อล่างและหม้อบนไม่มีปีกตะเข็บ มีเพียงสันยื่นออกมาหนึ่งคู่ด้านหน้า กว้าง 3-5 มม. มีต่อมปกคลุมผิวด้านในทั้งหมด ต่อมมีขนาดเล็กและมีความหนาแน่น 600-800 ต่อมต่อตารางเซนติเมตร ปากรูปไข่ วางตัวในแนวนอน เพอริสโตมแบน กว้าง 6 มม. มีสันห่างกัน / มม. ฝารูปรีแคบ ไม่มีรยางค์ มีเส้นสองเส้นเห็นได้ชัด หนึ่งเส้นในแต่ละด้านของเส้นกลาง ยาว 1.5-2.5 ซม.กว้าง 0.5-0.8 ซม. มีต่อมกระจายอยู่ทั่วไปใต้ฝา มีเดือยเดี่ยวยาว 1 มม.ใกล้กับฐานฝา
ส่วนมากไม่มีสิ่งปกคลุม แม้ว่าบางส่วนจะมีขนปกคลุมหร็อมแหร็ม หม้อมีสีเหลืองถึงเขียว อาจมีจุดสีแดง-น้ำตาล เพอริสโตมมีสีเหลือง-น้ำตาลเข้ม
คมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 7
คมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 7 ประจำปี พ.ศ. 2552 จัดโดยหนังสือพิมพ์คมชัดลึก จัดขึ้นเมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2553 ณ โรงละครอักษรา คิง พาวเวอร์ คอมเพล็กซ์ กรุงเทพมหานคร ส่วนประเภทเพลงลูกทุ่งจัดขึ้นที่ห้องเอ็มซีซี ฮอลล์ เดอะมอลล์ บางแค ในวันที่ 22 มกราคม
4 สิงห์คอนเฟิร์ม
4 สิงห์คอนเฟิร์ม เป็นภาพยนตร์ไทยแนวแอ็กชัน ตลก ออกฉายเมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2553 กำกับการแสดงโดยนะติ พันธุ์มณี นำแสดงโดยสิทธิชัย ผาบชมพู, ขวัญใจ จันทอง, บริบูรณ์ จันทร์เรือง, ริชาร์ด เกียนี่, ค่อม ชวนชื่น, อินทิรา เกตุวรสุนทร และรอน สมูเรนเบิร์ก ภาพยนตร์ทำรายได้ 0.18 ล้านบาท
นคริน กังวานโชคชัย
นคริน กังวานโชคชัย (ชื่อเล่น : แชมป์) เกิดเมื่อวันที่ 16 เม.ย. พ.ศ. 2531 การศึกษา คณะวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
วันเลิฟ (เพลงอะระชิ)
"One Love" เป็นซิงเกิลที่ 22 ของของวงบอยแบนด์ อาราชิ ซิงเกิลวางจำหน่ายทั้งหมดสองรูปแบบ: แบบปกติบรรจุเพลงทั้งหมดของซิงเกิลไว้ รวมทั้งเวอร์ชันคาราโอเกะ, แบบ limited editions ได้บรรจุเพลงหลักพร้อมกับดีวีดีที่บรรจุมิวสิกวีดีโอ โดยเป็นครั้งแรกในผลงานของอาราชิที่ได้มีการรีมิกซ์เพลงประกอบซีรีส์ "Hana Yori Dango" เข้าไว้ด้วยกัน และถูกบรรจุอยู่ในเวอร์ชัน limited ภายหลังซิงเกิลนี้ได้มีการจัดจำหน่ายอีกรอบหลังจากที่ภาพยนตร์เรื่อง "Hana Yori Dango Final" ประสพความสำเส็จ โดยในการจำหน่ายครั้งใหม่นี้ได้เพิ่มบทพูดความยาว 2 นาที ของ โดเมียวจิ สึคาสะ พระเอกของซีรีส์ "Hana Yori Dango" ซึ่งแสดงโดย มัตซึโมโตะ จุน สมาชิกของอาราชิ
"One Love" ได้ถูกใช้เป็นเพลงประกอบของภาพยนตร์เรื่อง "Hana Yori Dango Final" ซึ่งนำแสดงโดยทีนักแสดงของ Hana Yori Dango จากภาคละคร โดยซิงเกิลนี้เรียกได้ว่าเป็นบทต่อจากเพลง "Wish" และ "Love So Sweet" ซึ่งเป็นเพลงประกอบละครของ Hana Yori Dango และ Hana Yori Dango 2 ซึ่งเป็นภาคก่อนหน้าของ "Hana Yori Dango Final" ตามลำดับ ซิงเกิลนี้ยังถูกจัดเป็น 10 ซิงเกิลที่ดีที่สุดในปี 2009 ของ Japan Gold Disc Award's
ก่อนการวางจำหน่าย ชื่อของเพลงได้ถูกตั้งไว้ว่า "I Love You" โดยตัวเพลงได้ถูกเล่นครั้งแรกในการโปรโมทภาพยนตร์เรื่อง "Hana Yori Dango Final" ทางรายการทีวี "Ōsama no Brunch" ในวันที่ 26 เมษายน 2008 เพื่อเป็นการสร้างกระแสให้กับเพลง เพลงนี้จึงได้ถูกแถมเป็นของชำร่วยจากทัวร์คอนเสิร์ตของทางวง "Arashi Marks 2008 Dream-A-Live" พร้อมกับเพลงใหม่ที่ชื่อว่า "Green" วันที่ 18 พฤษภาคม CDJapan ร้านจำหน่ายซีดีออนไลน์ได้เปิดให้สั่งจองล่วงหน้าโดยทั้งสองเวอร์ชันสามารถทำยอดสั่งจองได้สูงสุด นอกจากนี้ซิงเกิล limited edition ยังสามารถขายหมดภายในสองชั่วโมง ตัวเพลงเต็มถูกเล่นครั้งแรกในรายการ Jun Style ซึ่งเป็นรายการวิทยุของมัตสึโมโตะในวันที่ 24 พฤษภาคม ปี 2008
"One Love" เปิดตัวด้วยอันดับสูงสุดในออริก้อนชารท์ประจำวันด้วยยอดขาย 74,610 และทำยอดขายประจำสัปดาห์ไปมากกว่า 300,000 ชุด โดยซิงเกิลนี้ยังได้รางวัล Double Platinum จาก RIAJ หลังจากทำยอดขายได้เกิน 500,000 ชุด
ซิงเกิลสามารถอยู่ในชารท์ประจำสัปดาห์ได้ถึงห้าอาทิตย์ เท่ากับซิงเกิล "Love So Sweet" ของวง ก่อนที่จะตกไปที่อันดับ 14 ในสัปดาห์ที่หก ในสัปดาห์ที่เจ็ดไดก้กลับมาอยู่อันดับสูงสุดที่ 2 ในชารท์รายวัน และได้อันดับที่ 5 ในสัปดาห์นั้น และใช้เวลาทั้งหมดไปแปดสัปดาห์ใน 10 อันดับสูงสุด นานกว่าทุกซิงเกิลขิงวง และอยู่ใน 30 อันดับแรกเป็นเวลาสิบเอ็ดสัปดาห์
สิ้นปี 2008 ซิงเกิลทำยอดขายไปได้ทั้งหมด 524,269 ชุด กลายเป็นซิงเกิลที่ขายดีที่สุดอันดับ 2 ในปี 2008 ของญี่ปุ่น เป็นรองเพียงแค่ "Truth/Kaze no Mukō e" ซิงเกิลที่ 23 ของทางวง
รักล้นล้น 9 คน 4 คู่
รักล้นล้น (ชื่อเดิมคือ รักล้นๆ 9 คน 4 คู่) ออกอากาศทุกวันจันทร์ - ศุกร์ เวลา 18.01 น. - 18.30 น. เป็นละครซิทคอมช่วงเย็นที่เรื่องราวความรัก 4 คู่ กับ 1 หนุ่ม ที่มีความแตกต่างกัน ในฉากของละครเรื่องนี้จะแสดงเครื่องหมายคำพูด (รูปบอลลูนสีม่วง)ซึ่งจะใช้แทนการพูดในใจ
Nepenthes albomarginata
Nepenthes albomarginata หรือ White-Collared Pitcher-Plant, เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงพื้นเมืองของเกาะบอร์เนียว, มาเลเซียตะวันตก, และ เกาะสุมาตรา ชื่อ "albomarginata" มาจากภาษาละตินจากคำว่า "albus" (ขาว) และ "marginatus" (ขอบ) ซึ่งหมายถึงขอบขนสีขาวซึ่งเป็นลักษณะพิเศษในหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดนี้
"Nepenthes albomarginata" เป็นไม้เลื้อยไต่ ลำต้นอาจยาวถึง 4 ม.มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 5 มม. ปล้องเป็นทรงกระบอกเมื่อตัดขวาง ยาว 15 ซม.
ใบคล้ายแผ่นหนัง แผ่นใบรูปใบหอก ยาว 25 ซม.กว้าง 2 ซม. ปลายแหลม ฐานสอบเรียวเล็กน้อย หุ้มลำต้น ใบในหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดนี้มีลักษณะพิเศษคือไม่มีก้านใบ เส้นใบตามยาวไม่ชัดเจน สายดิ่งยาว 20 ซม.
หม้อล่างและหม้อใบกระจุกป่องที่ฐานประมาณหนึ่งในสามของความสูง และเป็นทรงกระบอกในส่วนที่เหนือขึ้นมา หม้อมีขนาดเล็ก 15 ซม.กว้าง 4 ซม.มีปีกตะเข็บหนึ่งคู่กว้าง 5 มม.ที่ด้านหน้าของหม้อ ปากกลมเฉียงไปด้านหลังเล็กน้อย เพอริสโตมทรงกระบอกเมื่อตัดขวาง กว้าง 2 มม.มีฟันไม่แยก มีแถบขนสั้นสีขาวใต้เพอริสโตม ถึงแม้ว่าจะหายไปเมื่อหม้อดักจับปลวกได้ มีต่อมปกคลุมที่ผิวภายในบริเวณส่วนที่ป่อง ฝากึ่งรูปวงกลม ไม่มีรยางค์ มีเดือยเดี่ยว (ยาว ≤3 มม.) ใกล้ฐานฝา
หม้อบนคล้ายหม้อล่าง เป็นรูปทรงกระบอก-รูปกรวย ปีกลดรูปลงเหลือแค่สัน
"Nepenthes albomarginata" มีช่อดอกแบบกระจะ ช่อดอกเพศผู้จะยาวกว่า ก้านช่อดอกยาว 25 ซม.ขณะที่แกนกลางยาวถึง 40 ซม. ก้านดอกย่อยมีหนึ่งถึงสองดอก ยาว 30 มม. ไม่มีใบประดับ กลีบเลี้ยงรูปไข่กลับถึงรูปขอบขนาน ยาว 4 มม.
มีสิ่งปกคลุมหนาแน่นเกือบทุกส่วน เป็นขนรูปดาวสั้นสีขาว ใต้แผ่นใบปกคลุมด้วยขนยาวหนาแน่น
"Nepenthes albomarginata" เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงที่มีการกระจายพันธุ์กว้าง พบในบอร์เนียว, มาเลเซียตะวันตก, และสุมาตรา พบที่ระดับความสูง 0 ถึง 1000 ม.จากระดับน้ำทะเล
ทั่วไปจะพบในป่าฝนเขตร้อน (Kerangas forest) แต่ก็มีรายงานว่าพบตามพื้นดินในทุ่งโล่งบนเนิน ขึ้นบนดินที่เกิดจากต้นไม้ในหนองที่ทับถมกัน และหินปูน
ในปี ค.ศ. 2001 ชาร์ลส์ คลาร์ก (Charles Clarke) ได้ทำการวิเคราะห์ลำดับชั้นบนพื้นฐานของการวิวัฒนาการชาติพันธุ์ของ "หม้อข้าวหม้อแกงลิง" บนเกาะสุมาตราและเพนนิซูล่า มาเลเซีย โดยใช้รูปร่างลักษณะ 70 ลักษณะของอนุกรมวิธาน ตามส่วนของแผนภาพวิวัฒนาการชาติพันธุ์ที่ได้ แสดงในส่วนของ "เครือบรรพบุรุษที่ 6 (Clade 6)" มีส่วนคล้ายคลึงเพียง 50% ส่วน "N. angasanensis" และ "N. mikei" มีส่วนคล้ายคลึงถึง 79% 
"Nepenthes × cincta" เป็นพืชที่พบได้ยากเนื่องจากการกระจายตัวของ "N. northiana" นั้นพบแค่เพียงไม่กี่แห่งใน เบา รัฐซาราวะก์ บนหินปูน
ลักษณะพิเศษของ "N. albomarginata" โดดเด่นมาในลูกผสมนี้ เพอริสโตมกว้างของ "N. northiana" นั้นหายไป หม้อรูปกรวย สีครีมถึงม่วงเข้ม มีจุดแดงหรือดำ
หม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดนี้พบในบอร์เนียวและสุมาตรา ตัวอย่างถูกเก็บโดยไซเกะโอะ คุระตะ (Shigeo Kurata) ใน เกนูกัต (Kenukat), กาลีมันตัน ตะวันตก, ในปี ค.ศ. 1981 คุระตะจำแนกลูกผสมนี้ในปีถัดมา
Nepenthes madagascariensis
Nepenthes madagascariensis เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงพื้นเมืองหนึ่งในสองชนิดของประเทศมาดากัสการ์ อีกชนิดคือ "N. masoalensis"
ความชัน
ในทางคณิตศาสตร์ ความชัน (slope หรือ gradient) ของเส้นตรงบอกถึงความสูงชัน ความลาดเอียง หรือ ระดับ ค่าความชันยิ่งมากแสดงถึงความสูงชัน ความลาดเอียงของเหี้ยตุ้ย อุดหนุนก็ควายจามตามอัตราของ"การยก"หารด้วย"การเคลื่อนที่"ระหว่างจุดสองจุดบนเส้น หรืออัตราส่วนสูงที่เปลี่ยนแปลงต่อระยะทางตามแนวนอนระหว่างสองจุดใดๆบนเส้น ให้สองจุดนั้นเป็น ("x","y") และ ("x","y") บนเส้นตรง ความชัน "m" ของเส้นตรงเป็น
ด้วยวิธีแคลคูลัสเชิงอนุพันธ์สามารถคำนวณความชันของเส้นสัมผัสจนถึงเส้นโค้งที่จุดๆหนึ่งได้
แนวคิดเรื่องความชันสามารถประยุกต์ในระดับหรือความชันในภูมิศาสตร์และวิศวกรรมโยธา ด้วยวิธีตรีโกณมิติ ระดับ "m" ของถนนที่งมุมลาดเอียง "θ"
รัฐหาน
หาน () เป็นรัฐจีนโบราณในยุครณรัฐ (戰國時代) ตั้งอยู่ในท้องที่ซึ่งปัจจุบันเป็นชานซีและเหอหนาน ที่ตั้งดังกล่าวกีดกันมิให้รัฐฉิน (秦國) เข้าถึงที่ราบจีนเหนือ ทำให้รัฐหานตกเป็นเป้าโจมตีของรัฐฉินบ่อยครั้ง ที่สุดแล้ว รัฐหานก็เป็นรัฐแรกในกลุ่มเจ็ดรณรัฐ (戰國七雄) ที่ผนวกเข้ากับรัฐฉิน หลังจากการรบราจนเลือดนองแผ่นดินในยุทธการที่ฉางผิง (長平之戰) เมื่อ 260 ปีก่อนคริสตกาล
ชิราโตะ เตมูร์ ชิน
ชิราโตะ เตมูร์ ชิน (; ) เป็นตัวละครสำคัญจากการ์ตูนเรื่อง"คุณชายพันธุ์โชะ โคฮินาตะ มิโนรุ" ซึ่งเป็นนักมวยไทยชาวมองโกเลียประจำสมาพันธ์มวยไทยแห่งประเทศญี่ปุ่น (ALL JAPAN MUAY THAI FEDERATION - AJM) โดยมีเทรนเนอร์ชาวไทยคอยให้คำแนะนำ และเริ่มมีบทบาทสำคัญในหนังสือการ์ตูนเล่มที่ 31-32 เป็นต้นมา ชื่อของเขาเป็นชื่อที่มาจากการเล่นคำในภาษาญี่ปุ่น โดยดัดแปลงมาจากชื่อของ เตมูจิน ซึ่งเป็นนามเดิมของ เจงกีส ข่าน ผู้เป็นจักรพรรดิของมองโกเลียสมัยก่อน ทั้งนี้ คำว่า เตมูร์ ในภาษาญี่ปุ่นนั้นหมายถึง "เหล็ก" ส่วนคำว่า ชิน ในภาษาญี่ปุ่นหมายถึง "ใจ" เมื่อรวมกันแล้วจึงมีความหมายว่า ใจเหล็ก
"ชิราโตะ เตมูร์ ชิน" เป็นนักมวยไทยชาวมองโกลที่ได้แข่งขันศึก "K-O-SGENESIS" โดยเขาได้ทำการสู้กับ "มินามิ ฮิโรคิ" ซึ่งเป็นนักคาราเต้ การต่อสู้เป็นไปอย่างดุเดือด แต่ในที่สุด ชิราโตะก็ถูกศอกฟาดจนได้รับบาดเจ็บ เขาจึงจำใจที่จะยอมแพ้เพราะต้องการเก็บแรงไว้รอแข่งในรายการชิงแชมป์รุ่นเวลเตอร์เวทของสมาพันธ์มวยไทยแห่งประเทศญี่ปุ่นในอีก 2 เดือนข้างหน้า เพื่อที่จะได้กลับมาแข่งขันใหม่ในฐานะแชมป์ที่มาจากองค์กรที่เก่าแก่ที่สุดของประเทศต่อไป
ชิราโตะ เตมูร์ ชิน ถือเป็นตัวละครจากที่มีอยู่ทั้งหมดของเรื่องเดียวกันนี้ ที่ได้รับความนิยมอย่างสูงในประเทศญี่ปุ่น โดยได้รับคะแนนโหวตล่าสุดอยู่ในอันดับที่สอง
อีวอล์ฟเรสต์ลิง
Evolve Wrestling เป็นค่ายมวยปล้ำน้องใหม่ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 2010 โดยอดีตนักมวยปล้ำ Gabe Sapolsky ซึ่งสำนักงานใหญ่ของบริษัทตั้งอยู่ที่
ฟิลาเดลเฟีย เพนซิลเวเนีย โดยนักมวยปล้ำส่วนใหญ่เป็น นักมวยปล้ำอาชีพ ที่หมดสัญญากับค่ายมวยปล้ำต่างๆ
อายุ มายุ
อายุ มายุ () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่เขียนโดย ชิโอตารุ และวาดรูปโดย ซุสุโนะ เทะทสึจิ ผลิตและจัดจำหน่ายโดย อะกิตะ โชเท็ง และตีพิมพ์ในนิตยสาร โชเน็น แชมป์เปี้ยน รายเดือน รวมเล่มมีทั้งหมด 5 เล่ม โดยเล่มแรกออกเมื่อเดือน ธันวาคม 2549 และเล่มสุดท้ายออกเมื่อเดือน เมษายน 2552 เป็นเรื่องของชายหนุ่มคนหนึ่งชื่อ โยสุเกะ นั้นได้มาตามหาน้องสาวที่พลัดพรากจากไปอยู่กับครอบครัวบุญธรรมนับสิบปี
โยสุเกะ ชายหนุ่มผู้กำพร้าพ่อและแม่ อยู่ภายในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า เขามีน้องสาวอยู่คนหนึ่ง และในที่สุด เขาก็พบว่าน้องสาวของเขา อยู่กับตระกูลอันโจ แต่ตระกูลอันโจ ดันมีลูกบุญธรรมสองคน เป็นผู้หญิงทั้งคู่ และ มีพี่ชายเหมือนกันทั้งคู่ และนั่นทำให้เขาต้องค้นหาหลักฐานที่ยืนยันว่า ระหว่างสองคนนี้ ใครเป็นน้องสาวของเขากันแน่ และนั่นทำให้เขาต้องอาศัยอยู่ในบ้านของตระกูลอันโจ เป็นการชั่วคราว จนกว่าจะพบกับน้องสาวที่แท้จริง ซึ่งลักษณะโครงเรี่องนั้น จะดูคล้ายกับเรื่อง Please Twin! () และ Kiss x Sis
Nepenthes bicalcarata
Nepenthes bicalcarata (มาจากคำในภาษาละติน: "bi" "สอง", "calcaratus" "เดือย, เขี้ยว")หรือ Fanged Pitcher-Plant เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิง ถิ่นเดียวของทางตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะบอร์เนียว
Nepenthes bicalcarata ถูกจำแนกครั้งแรกโดย โจเซฟ เดลตัน ฮุกเคอร์ () ในปี ค.ศ. 1873 พบพื้นฐานของตัวอย่างที่เก็บมาโดย ฮักฮ์ โลว () และ โอโดอาร์โด เบคคารี () ใกล้กับแม่น้ำลาวัส (Lawas) ในเกาะบอร์เนียว ต้นแบบ "Low s.n." ถูกเก็บรักษาไว้ที่สวนพฤกษศาสตร์หลวงเมืองคิว 7 ปีต่อมา สเพนเซอร์ เลอ เมอร์ชานต์ มัวร์ (Spencer Le Marchant Moore) ได้จำแนกเป็น "Nepenthes dyak" บนพื้นฐานของตัวอย่างที่เก็บโดย โจฮันเนส์ อีเลียส ทีจ์สแมนน์ () ที่ชื่อ "Teijsmann 10962" จากแม่น้ำกาปูวัส (Kapuas) ในทางตะวันตกของบอร์เนียว ตัวอย่างนี้ถูกเก็บรักษาไว้ที่สวนพฤกษศาสตร์หลวงเมืองคิวเช่นกัน และสำเนาถูกเก็บรักษาไว้ที่หอพรรณไม้แห่งชาติเนเธอร์แลนด์ในไลเดน มีการกล่าวถึงชื่อ "N. dyak" ซึ่งถูกตั้งในภายหลังในหนังสือหลายเล่ม ปัจจุบันมันถูกพิจารณาให้เป็นชนิดเดียวกันกับ "N. bicalcarta"
"Nepenthes bicalcarata" ถูกนำมาสู่ยุโรปในปี ค.ศ. 1879 โดยนักสำรวจชาวอังกฤษที่ชื่อ เฟรดเดอร์ริก วิลเลียม เบอร์บิดก์ (Frederick William Burbidge) ซึ่งเก็บมาให้สถานเพาะเลี้ยงวีตช์ (Veitch Nurseries) ที่มีชื่อเสียง มีการปลูกเลี้ยงกันขนานใหญ่และแพร่กระจายไปอย่างกว้างขวางในปี ค.ศ. 1881
ในระหว่างที่หม้อข้าวหม้อแกงลิงเป็นที่นิยมอย่างมาก มีบันทึกใน "The Gardeners' Chronicle" ของปี ค.ศ. 1881 ถึง "N. bicalcarata" ของสถานเพาะเลี้ยงวีตช์ดังนี้:
สองสามปีหลังจะถูกนำเข้ามา "N. bicalcarata" ยังคงเป็นต้นไม้ที่หายาก ในบัญชีวีตช์ในปี ค.ศ. 1889 "N. bicalcarata" มีราคา £3.3s ต่อต้น ขณะที่ต้นไม้ยอดนิยมอย่าง "N. northiana" และ "N. rajah" มีราคาเพียงr £2.2s
"N. bicalcarata" เป็นพืชที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในสกุล เลื้อยไต่ได้สูงถึง 20 ม. ลำต้นทรงกระบอกหนากว่าชนิดอื่น มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 3.5 ซม. ปล้องอาจยาวถึง 40 ซม.
ใบของ "N. bicalcarata" มีก้านใบ คล้ายแผ่นหนัง แผ่นใบรูปไข่กลับ-รูปใบหอก มีขนาดใหญ่ ยาว 80 ซม.กว้าง 12 ซม. เป็นครีบแคบๆที่ลำต้น แผ่นใบมีเส้นใบตามยาวไม่ชัดเจนและเส้นใบแบบขนนกจำนวนมาก สายดิ่งยาว 60 ซม.กว้าง 8 มม. มีแอ่งและรอยปูดใกล้กับหม้อ
ถึงแม้หลายๆส่วนของพืชจะมีขนาดใหญ่ แต่หม้อก็ไม่ได้ใหญ่ตามอย่างเช่นในชนิด "N. rajah" แต่กระนั้น หม้อก็อาจมีปริมาตรมากกว่า 1 ลิตร หม้อสูง 25 ซม.กว้าง 16 ซม. มีปีกตะเข็บหนึ่งคู่ยื่นออกมา (กว้าง ≤15 มม.) ตลอดด้านหน้าของหม้อล่าง และจะลดรูปลงเหลือแค่สันในหม้อบน เพอริสโตม (กว้าง ≤20 มม.) มีลักษณะแบบโค้งเข้าหาภายใน มีฟันขนาดเล็กแยกกัน มีหนามแหลมหนึ่งคู่ใต้ฝา ยาว 3 ซม. กลายมาจากสันของเพอริสโตม 10–12 สัน ฝารูปไตถึงรูปหัวใจ ไม่มีรยางค์ เดือยเดี่ยว (ยาว ≤15 มม.) แทรกอยู่ที่ฐานฝา
"N. bicalcarata" มีช่อดอกแบบช่อแยกแขนง ก้านช่อดอกอาจยาวถึง 40 ซม. แกนกลางยาว 100 ซม. ในช่อดอกเพศเมียจะสั้นกว่า ก้านดอกย่อยยาว 40 มม.อาจมีดอกถึง 15 ดอก กลีบเลี้ยงรูปไข่กลับหรือรูปใบหอกยาว 4 มม.
พืชที่โตเต็มที่ไม่มีสิ่งปกคลุม ขนร่วงง่ายจะพบในพืชที่ยังเล็กและช่อดอก
"N. bicalcarata" มีการกระจายตัวไม่กว้างนัก ไม่มีหน่วยอนุกรมวิธานต่ำกว่าระดับชนิดจำแนกไว้
แจงเกิลป็อป
แจงเกิลป็อป () เป็นแนวเพลงย่อยของป็อปร็อก ที่เน้นเสียงกีตาร์ที่แหลมเหมือนระฆัง (มักจะเป็นกีต้าร์ไฟฟ้า 12 สาย) และทำนองเพลงป็อปในทศวรรษ 1960 แม้ว่าวง Everly Brothers และ Searchers จะได้วางรากฐานให้กับแจงเกิลป็อป วงเดอะบีเทิลส์ (The Beatles) และเดอะเบิดส์ (The Byrds) มักให้ถูกให้เครดิตในฐานะผู้ริเริ่มที่ทำให้เสียง "jangly" เป็นที่แพร่หลาย โดยเฉพาะเพลง "Mr. Tambourine Man" ที่ชื่อแจงเกิลป็อปได้มาจากเนื้อร้อง "jingle-jangle morning" ที่มาพร้อบเสียงกีตาร์เหมือนระฆัง แม้จะมีวงอื่นในภายหลังที่ได้อิทธิพลจากเดอะเบิดส์ พวกเขาไม่ได้ทำเพลงโฟล์กร็อกเหมือนที่เดอะเบิดส์ทำ
ในช่วงต้นถึงกลางทศวรรษที่ 1980 แจงเกิลป็อป ได้ปรากฏตัวเป็นสัญลักษณ์ของการเคลื่อนไหวของโพลต์พังก์อเมริกันที่กลับมาใช้เสียง "jangly" จากทศวรรษที่ 1960 ระหว่างปี 1983 ถึง 1987 แจงเกิลป็อป ในอเมริกาใช้ในการอธิบายถึงวงดนตรีเช่น อาร์.อี.เอ็ม. (R.E.M.) และ เลตส์แอคทีฟ (Let's Active) รวมถึง เพสลีย์อันเดอร์กราวนด์ (Paisley Underground) ที่เป็นแนวย่อยซึ่งรวมกับไซเคเดลิก
สนามกีฬาโออิตะ
สนามกีฬาโออิตะ () เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ ในเมืองโออิตะ บนเกาะคีวชู ประเทศญี่ปุ่น มักเรียกชื่อกันว่า สนามกีฬาน้ำมันคีวชู (; () ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากบริษัทน้ำมันคีวชู ส่วนมากใช้สำหรับการแข่งขันฟุตบอล เป็นสนามกีฬาของสโมสรเจลีก ที่ชื่อโออิตะทรินิตา สนามกีฬาออกแบบโดยสถาปนิกที่มีชื่อเสียง คิโช คูโรคาวา และสร้างโดยเคทีกรุ๊ป, ทาเคนากา คอร์โปเรชัน
บิลลี่ เอ็กซ์โอเอ็กซ์โอ
บิลลี่ เอ็กซ์โอเอ็กซ์โอ (อังกฤษ Billy XOXO) เป็นอัลบั้มชุดที่ 10 ของ บิลลี่ โอแกน ออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2551 สังกัด ติดดินอินดี้
อนุทิน ชาญวีรกูล
นายอนุทิน ชาญวีรกูล หัวหน้าพรรคภูมิใจไทย กรรมการในคณะกรรมการพัฒนาพรรคการเมืองเพื่อการปฏิรูปประเทศตามรัฐธรรมนูญ ตามคำสั่งคณะกรรมการการเลือกตั้งที่ 14/2560 อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข เป็นนักการเมืองที่ถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทย ซึ่งถูกยุบในปี พ.ศ. 2549
นายอนุทิน ชาญวีรกูล เกิดเมื่อวันที่ มีชื่อเล่นว่า "หนู" เป็นบุตรของนายชวรัตน์ ชาญวีรกูล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลของนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญ และระดับอุดมศึกษาด้านวิศวกรรมศาสตร์ จากมหาวิทยาลัย Hoftra ประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อปี พ.ศ. 2532
ชีวิตส่วนตัว นายอนุทินมีชื่อที่เรียกเล่น ๆ จากสื่อมวลชนว่า "เสี่ยหนู" สมรสครั้งแรกกับนางสนองนุช ชาญวีรกูล มีบุตร 2 คน
สมรสครั้งที่ 2 กับนางศศิธร ชาญวีรกูล รองกรรมการผู้จัดการ แรนโช ชาญวีร์ รีสอร์ท แอนด์ คันทรีคลับ ปากช่อง มีความชื่นชอบส่วนตัวคือ สะสมพระเครื่อง
นายอนุทิน ชาญวีรกุล เคยทำงานในตำแหน่งวิศวกรในบริษัทเอกชนหลายแห่ง รวมทั้งตำแหน่งกรรมการผู้จัดการ บริษัท ซิโน-ไทย เอ็นจีเนียริ่งแอนด์คอนสตรัคชั่น จำกัด (มหาชน) ของนายชวรัตน์ ชาญวีรกูล ผู้เป็นบิดา ซึ่งเป็นนายทุนให้กับพรรคการเมืองหลายพรรค เช่น พรรคชาติพัฒนา พรรคไทยรักไทย พรรคภูมิใจไทย กระทั่งในปี พ.ศ. 2539 จึงเข้าสู่วงการการเมืองโดยการรับตำแหน่ง ที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ (ประจวบ ไชยสาส์น) และดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข (พ.ศ. 2547 และ พ.ศ. 2548) และรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ (พ.ศ. 2547) ต่อมาถูกตัดสิทธิทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทย
นายอนุทิน ได้สมัครเข้าเป็นสมาชิกพรรคภูมิใจไทย ในปี พ.ศ. 2555 หลังจากพ้นกำหนดการตัดสิทธิทางการเมือง และได้รับเลือกตั้งเป็นหัวหน้าพรรคภูมิใจไทย เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2555
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคภูมิใจไทย ลำดับที่ 1
ไมเคิล เดลล์
ไมเคิล เดลล์ () เป็นผู้ก่อตั้งเดลล์คอมพิวเตอร์ โดยลาออกจากมหาวิทยาลัยเท็กซัสกลางครัน เพื่อทำธุรกิจด้านคอมพิวเตอร์ นอกจากนี้เขายังมีงานหนังสืออย่าง "ส่งตรงจากเดลล์" ("Direct from DELL") ซึ่งมีการจัดแปลเป็นภาษาไทยโดย "สำนักพิมพ์ซีเอ็ดบุ๊คส์" ด้วยเช่นกัน จากการจัดอันดับของนิตยสารฟอบส์ ณ วันที่ 5 เมษายน 2561 ไมเคิลมีสินทรัพย์สุทธิ 23.5 พันล้านดออลาร์สหรัฐและเป็นบุคคลที่ร่ำรวยที่สุดในโลกอันดับที่ 38
มูน บลัดกูด
มูน บลัดกูด นางแบบ และนักแสดงหญิงชาวอเมริกันเชื้อสายเกาหลี มีชื่อเสียงจากบทบาทการแสดงเป็นนักบินเครื่องบินขับไล่ ในภาพยนตร์เรื่อง "เทอร์มิเนเตอร์ ซาลเวชัน" ก่อนหน้านี้เธอเคยเป็นนักแสดงภาพยนตร์โทรทัศน์ ภาพยนตร์ดิสนีย์เรื่อง "Eight Below" เรื่อง "Street Fighter: The Legend of Chun-Li" และ "Pathfinder: The Legend of the Ghost Warrior" คู่กับคาร์ล เออร์บัน
มูน บลัดกูด เกิดที่เมืองแอนาไฮม์ แคลิฟอร์เนีย มารดาเป็นชาวเกาหลี บิดาเป็นชาวอเมริกันเชื้อสายดัตช์และไอริช เธอเคยเป็นสาวเชียร์ลีดเดอร์ของทีมลอสแอนเจลิส เลเกอรส์ และถ่ายแบบชุดบิกินีให้กับนิตยสารแมกซิมหลายครั้ง
ฟาโรห์ฮอร์-อฮา
ฟาโรห์ฮอร์-อฮา ทรงเป็นฟาโรห์องค์ที่ 2 แห่งราชวงศ์ที่ 1 ทรงปกครองอียิปต์ตั้งแต่ปี 3050-3042 ปีก่อน
ผักชีลาว
ผักชีลาว เป็นพืชล้มลุกชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ Apiaceae (Umbelliferae) ตัวอย่างพืชที่อยู่ในวงศ์นี้ ได้แก่ แคร์รอต, ขึ้นฉ่าย, ผักชี ฯลฯลักษณะทางพฤกษศาสตร์ :ผักชีลาวเป็นพืชล้มลุกตระกูลเดียวกับผักชี ลำต้นมีสีเขียวเข้มขนาดเล็ก ลักษณะใบเป็นใบประกอบแบบขนนกมีสีเขียวสดออกเรียงสลับกัน ดอกมีขนาดเล็กสีเหลืองออกเป็นช่อ ก้านช่อดอกมีลักษณะคล้ายกับซี่ร่ม ผลแก่เป็นรูปไข่แบนมีสีน้ำตาลอมเหลือง ถ้านำไปใช้เป็นเครื่องเทศจะเก้บได้ก้ต่อเมื่อดอกเริ่มเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาล แต่ส่วนใหญ่จะพบในรูปของการทานสดเป็นผักมากกว่า ซึ่งควรเก็บก่อนที่จะออกดอก ผักชีลาวมีสองชนิด คือ ชนิดที่มาจากยุโรป (Dill) และชนิดที่มีกำเนิดในเอเชียเขตร้อน (Indian Dill) ในประเทศไทยมีการปลูกเพื่อใช้ทานเป็นผักมากกว่าปลูกเพื่อใช้ผลมาทำเครื่องเทศเพราะมีคุณภาพน้อยกว่าประเทศอินเดีย
การเตรียมดินในการปลูก :มีการฟื้นดิน ตากแดดให้แห้งเพื่อทำลายเชื้อโรคและวัชพืชที่อยู่ในดิน ทิ้งไว้ประมาณ 10 วัน หลังจากนั้นก็ทำการ พรวนดิน เก็บเศษวัชพืชต่างๆ และนำปุ๋ยคอกหรือปุ๋ยหมักที่สลายตัวดีแล้วมาใส่คลุกเคล้าให้เข้ากับดิน ทั้งนี้เพื่อความอุดมสมบูรณ์ของดิน ถ้าพบว่าดินเป็นกรด ควรนำปูนขาวมาคลุกกับดินเพื่อปรับสภาพของดินให้เหมาะในการเพาะปลูก
วิธีปลูกมี 2 วิธี ได้แก่
สารสำคัญที่พบ :ผลผักชีลาวมีน้ำมันหอมระเหย ซึ่งปริมาณน้ำมันที่ได้ขึ้นอยู่กับแหล่งเพาะปลูกและฤดูกาลที่เก็บเกี่ยว นอกจากนี้แล้วยังประกอบด้วย 
สารดิลลาโนไซด์ สารประเภทกรดฟีโนลิค โปรตีน ไขมัน เป็นต้น
น้ำมันผักชีลาว (Dill seed oil) ได้จากการนำผลแก่แห้งไปกลั่นด้วยไอน้ำ สารสำคัญที่พบคือ คารืโวน ดี-ไลโมนีน และอัลฟ่า-เฟลเลนดรีน สารอื่นที่มีปริมาณรองลงมาคือ ไดไฮโดรคาร์โวน
ยูจีนอล ไพนีน และอะนีโทล เป็นต้น
สรรพคุณทางยา :นำผลแก่แห้งของผักชีลาวบดให้เป็นผง ชงกับน้ำดื่มวันละ 4-5 แก้ว แก้อาการปวดท้อง แน่นท้อง ท้องอืดท้องเฟ้อ ช่วยขับลมหรือใช้ต้นสดของผักชีลาวผสมกับนมให้เด็กอ่อนดื่มแก้ท้องอืดท้องเฟ้อได้เช่นกัน ส่วนน้ำมันมักใช้ผสมในยาย่อยอาหาร ยาแก้ท้องอืดท้องเฟ้อ
ประโยชน์ทางอาหาร :ใบสดและใบแห้งใช้โรยบนอาหารประเภทปลาเพื่อดับกลิ่นคาว ใบใส่แกงอ่อมแกงหน่อไม้ห่อหมกแกล้มแกงเนื้อน้ำพริกปลาร้าผักใส่ไข่ยอดใบรับประทานกับลาบเมล็ด และใบช่วยชูรสเมล็ดมีน้ำมันหอมระเหยใช้ในอุตสาหกรรมอาหาร เมล็ดแห้งที่แก่เต็มที่ใช้เป็นยาบำรุงกำลังชั่วคราวและขับลมในท้อง เมล็ดก่อนนำมาประกอบอาหารควรบดก่อน โดยนิยมโรยบนสลัดผักและมันฝรั่งบดเพื่อเพิ่มรสชาติ นอกจากนี้น้ำมันผักชีลาวยังใช้แต่งกลิ่นผักดอง น้ำซอส สตู ขนมหวาน เครื่องดื่มและเหล้า
ผักชีลาวเป็นพืชที่มีฤทธิ์ทางอัลลีโลพาที สารสกัดด้วยเอทานอลจากผลและเมล็ดยับยั้งการเจริญและการงอกของถั่วเขียวผิวดำได้
ศิลปะเชิงแนวคิด
ศิลปะเชิงแนวคิด () คือศิลปะที่กรอบความคิด (concept) หรือ ความคิดที่เกี่ยวกับงานมีความสำคัญกว่าความงามและวัสดุที่ใช้ ฉะนั้นงานหลายชิ้นที่สร้างขึ้นที่บางครั้งก็เรียกว่า “ศิลปะจัดวาง” ของศิลปิน ซอล เลวิทท์จึงเป็นงานที่สามารถประกอบขึ้นได้โดยผู้ใดก็ได้โดยการทำตามคำสั่งที่ซอลระบุไว้ให้ วิธีการสร้างงานศิลปะนี้เป็นพื้นฐานของงานของคำนิยามของ “ศิลปะเชิงแนวคิด” ของซอลที่ว่า:
ศิลปะแนวนี้กลุ่มแรกๆ ที่ทำงานด้านศิลปะเชิงแนวคิด คือกลุ่มลัทธิอนุตรนิยม (Suprematism) หรือสุปรีมาติสม์ คาซิมีร์ มาเลวิช (Kashmir Malevich) ค.ศ. 1878-1935 โดยวางทฤษฎีภาพเขียนชื่อว่า จัตุรัสสีดำ (1915) ไว้ว่า กำหนดวิธีเขียน และกรรมวิธีอื่นๆให้อยู่ในรูปทรงเรขาคณิตแบบง่าย เช่นรูปสามเหลี่ยม สี่เหลี่ยม วงกลม หรือกากบาท ศิลปินยึดหลักที่ว่าปรากฏการณ์ต่างๆในโลก ไม่มีความหมายในตัวเองเลย จุดสำคัญส่วนใหญ่คือ ความรู้สึกของผู้ดูเมื่อพบสิ่งต่างๆในโลกรอบๆตัวต่างหาก ความรู้สึกนี้จะปรากฏเด่น สร้างความคิดสร้างสรรค์ สะเทือนใจมนุษย์มากกว่ารูปร่างของวัตถุนั้นๆ 
ต่อมาเป็นกลุ่มลัทธิดาดา (Dada) คือ มาร์เชล ดูชองป์ (Marcel Duchamp) ค.ศ 1917-1964 ที่ทำให้วัสดุสำเร็จรูป เข้าสู่ศิลปะที่เป็น รูป และความงาม ของ ความคิด ทำให้ศิลปะหลุดออกไปจากความสวยงามและงานฝีมือแบบเดิมๆและกลุ่มแอ็คชัน (Action) อีฟ แคลง (Yves Klein) ใช้ผู้หญิงเปลือยตัวที่ละเลงสีน้ำเงินบนร่างกายแล้วไปเกลือกกลิ่งบนผืนผ้าที่ขึงกางอยู่บนพื้นห้อง
ส่วนศิลปินที่ทำงานสร้างสรรค์ด้านศิลปะเชิงแนวคิดที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคนหนึ่ง คือ คริสโต (Jarachef Cristo) ใช้คอนเซ็ป เรื่องการห่อ (package) โดยใช้วัสดุต่างๆ ที่สามารถห่อได้มาใช้ห่อ โดยมีหลักคิดในการสร้างว่า สิ่งที่ถูกปิดบังอำพรางไว้จะก่อให้เกิดความสงสัยใคร่รู้ และคนต่อมา ออง คาวารา (On Kawara) ทำงานชุด “ฉันตื่นแล้ว” คาวาราจะส่งไปรษณียบัตรถึงเพื่อนและคนรู้จักเป็นจำนวนสองฉบับทุกๆ วัน ด้านหลังไปรษณียบัตรประทับตราว่า “ฉันตื่นแล้ว” ไว้พร้อมลงวันที่ ผลงานชิ้นนี้คาราวาต้องการสื่อสารถึงช่วงเวลาแห่งสติ
หนังสือ:
นิทรรศการ:
ลัทธิสัจนิยมใหม่
ลัทธิสัจนิยมใหม่ () คือขบวนการศิลปะที่ก่อตั้งขึ้นในปีค.ศ. 1960 โดยนักวิพากษ์ศิลป์ปิแยร์ เรสตานีย์ และจิตรกรอีฟว์ ไคลน์ระหว่างนิทรรศการที่ห้องแสดงภาพอพอลลิแนร์ในมิลาน ปิแยร์ เรสตานีย์เป็นผู้เขียน “แถลงการณ์” (manifesto) ฉบับแรกสำหรับกลุ่มชื่อ “"ประกาศบัญญัติของลัทธิสัจนิยมใหม่"” (Constitutive Declaration of New Realism) ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1960 ที่ประกาศว่า “ลัทธิสัจนิยมใหม่ - วิธีมองความเป็นจริงตามแนวใหม่” แถลงการณ์ร่วมได้รับการลงนามเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 1960 ในห้องศิลป์ของอีฟว์ ไคลน์โดยบุคคลเก้าคนที่รวมทั้ง: Yves Klein, Arman, Martial Raysse, Pierre Restany, Daniel Spoerri, Jean Tinguely และ Ultra-Lettrist, Francois Dufrêne, Raymond Hains, Jacques de la Villeglé ส่วนCésar, Mimmo Rotella และต่อมา Niki de Saint Phalle และ Gérard Deschamps เข้าร่วมในปี ค.ศ. 1961 และคริสโตในปี ค.ศ. 1963
ลัทธิรูปลักษณ์นิยม
ส้ด
ลัทธิรูปลักษณ์นิยม หรือ ลัทธิสตัคคิสม์ () คือขบวนการศิลปะนานาชาติที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1999 โดย บิลลี ไชล์ดิช และ ชาร์ลส์ ทอมสันเพื่อเผยแพร่ศิลปะรูปลักษณ์ (Figurative art) ที่ในการโต้ตอบศิลปะเชิงแนวคิด ศิลปินสิบสามคนกลุ่มแรกขยายตัวเพิ่มขึ้นเป็น 202 กลุ่ม ใน 48 ประเทศในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2009
กลุ่มรูปลักษณ์นิยมจัดงานแสดงศิลปะ และดึงดูดความสนใจจากมีเดียด้วยความคิดเห็นอันชัดแจ้งและการจัดการประท้วงโดยเฉพาะนอกเททบริเตนในการต่อต้านรางวัลเทิร์นเนอร์ นอกจากนั้นก็ยังประกาศการปฏิปักษ์ต่อการสนับสนุนของชาร์ลส์ ซาชิต่อกลุ่มศิลปินหนุ่มสาวบริติช (Young British Artists) หลังจากที่ทำการแสดงงานส่วนใหญ่ในห้องแสดงภาพเล็กๆ ในชอร์ดิทชในลอนดอนแล้วกลุ่มรูปลักษณ์นิยมก็มีโอกาสได้แสดงงานในพิพิธภัณฑ์หลักเป็นครั้งแรกในปีค.ศ. 2004 ที่หอศิลป์วอล์คเคอร์
คำว่า “Stuckism” คิดขึ้นโดยชาร์ลส์ ทอมสันในปี ค.ศ. 1999 เป็นการตอบโต้โคลงที่บิลลี ไชล์ดิชมักจะท่องอยู่หลายครั้ง ผู้บันทึกในโคลงว่าแฟนเก่าเทรซี อีมินเคยกล่าวว่าตัวเขา “stuck! stuck! stuck!” กับศิลปะ, กวีนิพนธ์ และดนตรีของตนเอง
แม่พระแห่งลูกประคำ (การาวัจโจ)
แม่พระแห่งลูกประคำ () เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนขึ้นโดยการาวัจโจ จิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลี ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ศิลป์ กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย
ภาพ “แม่พระแห่งลูกประคำ” ที่เขียนเสร็จราวปี ค.ศ. 1607 เป็นภาพเขียนขนาดใหญ่ที่ประกอบด้วยบุคคลเป็นจำนวนมากในภาพ ผู้ว่าจ้างเขียนภาพอาจเป็นเซซาเร เดสเต ดยุกแห่งโมเดนา ในปี ค.ศ. 1605 และเขียนที่เนเปิลส์ ภาพถูกมอบให้แก่วินเชนโซที่ 1 กอนซากา ดยุกแห่งมันโตวา ในปี ค.ศ. 1607 และต่อมาซื้อโดลกลุ่มศิลปินเฟลมมิชที่รวมทั้งปีเตอร์ พอล รูเบนส์ เพื่อมอบให้แก่โบสถ์คณะดอมินิกันในแอนต์เวิร์ป
ในภาพพระนางมารีย์พรหมจารีประทับบนบัลลังก์ ยื่นหัตถ์ประทานไปทางนักบุญดอมินิกที่ยืนถือโรซารีอยู่ทางขวาของพระนาง และทางขวาของภาพมีนักบุญปีเอโตรแห่งโมเดนา ข้างนักบุญปีเอโตรเป็นภาพนักบุญทอมัส อไควนัส นักเทววิทยาคนสำคัญของคณะดอมินิกัน
แม่พระและพระกุมาร และนักบุญยืนรวมกันเป็นโครงรูปสามเหลี่ยมจากผู้ที่แต่งตัวแบบคลาสสิกที่คุกเข่ายื่นมือออกไปยังนักบุญดอมินิกอยู่ด้านหน้าของภาพ ขณะที่ผู้อุทิศทางด้านซ้ายของภาพสวมเสื่อคอจีบหันมาทางผู้ชมภาพ เสาทางด้านซ้ายและม่านเพิ่มความขึงขังเป็นทางการให้แก่ภาพ ความสำเร็จของภาพนี้อยู่ที่การประสานรูปทรงอันซับซ้อนเข้าด้วยกันอย่างมีประสิทธิภาพตามหลักการเขียนภาพแบบบาโรก
บ่ายวันอาทิตย์บนเกาะลากร็องด์ฌัต
บ่ายวันอาทิตย์บนเกาะลากร็องด์ฌัต () เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่มีชื่อเสียงที่เขียนโดยฌอร์ฌ-ปีแยร์ เซอรา จิตรกรคนสำคัญชาวฝรั่งเศสของสมัยอิมเพรสชันนิสม์ใหม่ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่สถาบันศิลปะแห่งชิคาโกที่ชิคาโกในสหรัฐอเมริกา
ภาพ “บ่ายวันอาทิตย์บนเกาะลากร็องด์ฌัต” ที่เขียนโดยฌอร์ฌ-ปีแยร์ เซอรา ระหว่างปี ค.ศ. 1884 ถึงปี ค.ศ. 1886 เป็นภาพที่มีชื่อเสียงที่สุดของเซอราที่เป็นตัวอย่างของการเขียนโดยใช้เทคนิคการผสานจุดสี
เซอราใช้เวลาสองปีในการเขียนภาพ “บ่ายวันอาทิตย์” ที่เน้นรายละเอียดของภูมิทัศน์ของปาร์ค เซอราทั้งเขียนใหม่บนภาพเดิม และเขียนภาพร่างลายเส้น และ ภาพร่างสีน้ำมันหลายภาพ และจะไปนั่งในปาร์คไปเขียนภาพร่างของบุคคลต่างๆ เพื่อให้ได้รูปทรงที่ต้องการ เซอราเน้นการใช้สี แสง และรูปทรงที่เห็นด้วยตา
แรงบันดาลใจจากการศึกษาการเห็นและทฤษฎีสีเซอราใช้จุดสีที่มีสีตัดกันซึ่งเมื่อสายตารวมเข้าด้วยกันแล้วจะกลายเป็นสีใหม่ขึ้นที่เป็นสีเดียว เซอราเชื่อว่าการเขียนภาพด้วยวิธีนี้ที่ปัจจุบันเรียกว่า “การผสานจุดสี” จะทำให้สีที่ออกมาสดใสและมีพลังมากกว่าการใช้ฝีแปรงในการเขียนภาพ และเพื่อที่จะเน้นภาพเขียนให้มีสีสดใสขึ้นไปอีกเซอราถึงกับเขียนกรอบในภาพด้วยจุดสีด้วย ส่วนกรอบนอกของภาพเป็นกรอบขาวบริสุทธิ์ที่ทำด้วยไม้ ซึ่งก็ยังคงอยู่
การเขียนงานชิ้นนี้เซอราใช้สีใหม่เป็นสีสังกะสีเหลือง (ซิงค์โครเมท) ที่เห็นชัดบนสีเหลืองที่ใช้เน้นบนลานในภาพ แต่ก็ผสมกับสีส้มและสีน้ำเงิน แต่เมื่อเวลาผ่านไปสีสังกะสีเหลืองก็เข้มขึ้นจนกลายเป็นสีน้ำตาล—ซึ่งเริ่มเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อเซอรายังมีชีวิตอยู่
เกาะลากร็องด์ฌัตเป็นเกาะกลางแม่น้ำแซนในปารีส ที่ในปี ค.ศ. 1884 ใช้เป็นที่พักผ่อนของชาวปารีสที่ไกลจากสิ่งแวดล้อมอันยุ่งเหยิงของเมืองใหญ่
เทศกาลแกลสตันบูรี
เทศกาลแกลสตันบูรี () หรือชื่อเต็มว่า เทศกาลศิลปะการแสดงร่วมสมัยแกลสตันบูรี () หรือเรียกสั้น ๆ ว่า แกลสตันบูรี หรือ แกลสโต เป็นเทศกาลดนตรีและการแสดงบนผืนหญ้าที่ใหญ่ที่สุดในโลก เป็นที่รู้จักด้านดนตรีร่วมสมัย และยังมีศิลปะ การเต้นรำ ตลก ละคร ละครสัตว์ คาบาเร่ต์ และศิลปะอื่น ๆ ในปี 2005 เทศกาลครอบคลุมพื้นที่ 900 เอเคอร์ (3.6 ตร.กม.) มีการแสดงกว่า 385 โชว์ มีผู้เข้าร่วมชมราว 150,000 คน ในปี 2007 มีการแสดงกว่า 700 การแสดง กับเวทีมากกว่า 80 เวที
เคานต์เลอปิกและลูกสาว (เดอกา)
เคานต์เลอปิกและลูกสาว () เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยแอดการ์ เดอกาจิตรกรคนสำคัญชาวฝรั่งเศสของสมัยอิมเพรสชันนิสม์
เมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 ภาพเขียนถูกขโมยไปจาก Foundation E.G. Bührle ในเมืองซูริกในสวิตเซอร์แลนด์
คูลิโอ
อาร์ทิส ลีออน ไอวีย์ จูเนียร์ () หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ คูลิโอ () เกิดเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1963 เป็นแร็ปเปอร์และนักแสดงชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงจากซิงเกิลเปิดตัวในปี 1994 ที่ชื่อ "Fantastic Voyage" และต่อมาในปี 1995 กับซิงเกิลฮิตอันดับ 1 "Gangsta's Paradise" ที่บรรจุอยู่ในอัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "Dangerous Minds"
วัดตองปุ (ลพบุรี)
วัดตองปุ เป็นวัดที่ตั้งอยู่ในเขตตำบลทะเลชุบศร อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี
วัดตองปุ วัดนี้เป็นวัดมอญ ตองปุ เป็นภาษามอญ แปลว่า ที่ชุมนุมพลก่อนออกรบ อยู่หลังโรงเรียนพิบูลวิทยาลัย ตำบลทะเลชุบศร เป็นวัดเก่าแก่ที่มีความสำคัญวัดหนึ่ง สร้างขึ้นในรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ศิลปกรรมที่พบส่วนหนึ่งมีรูปแบบเป็นของกลุ่มชาวมอญได้แก่ หลักไม้จำหลักเก็บพระคัมภีร์ในพระอุโบสถ และลายรดน้ำบานประตูพระวิหาร เมื่อครั้งสมเด็จพระนารายณ์ฯ ทรงสร้างเมืองลพบุรี ก็ได้สร้างวัดตองปุขึ้น และนิมนต์พระภิกษุมอญจากวัดตองปุ ที่สมเด็จพระนเรศวรมหาราชได้ทรงสร้างไว้ที่กรุงศรีอยุธยามาจำพรรษาที่วัดนี้ด้วย วัดตองปุเป็นวัดโบราณที่มีความสำคัญในฐานะเป็นศาสนสถานสมัยอยุธยา ที่คงสภาพค่อนข้างสมบูรณ์และมีพระภิกษุใช้ประโยชน์อยู่
หันหน้าไปทางทิศตะวันออก เดิมมีกำแพงแก้วเตี้ย เจาะซุ้มเล็กๆสำหรับวางตะเกียงไว้รอบ ฐานอาคารเป็นฐานปัทม์ หย่อนท้องช้าง ด้านหน้าอาคาร มีประตูทางเข้า 2 ช่อง กับช่องหน้าต่าง 1 ช่อง ช่องหน้าต่างทางด้านหน้าและด้านข้าง เจาะเป็นช่องสี่เหลี่ยม ซุ้มหน้าต่างมีลักษณะเหมือนกับซุ้มบัญชรของพระที่นั่งหลายองค์ในพระราชวังพระนารายณ์ราชนิเวศน์ ประดิษฐานพระพุทธรูปหินทรายนาคปรกปางสมาธิ ศิลปะสมัยลพบุรี อายุราวต้นพุทธศตวรรษที่ 19 ด้านหลังโบสถ์มีกลุ่มเจดีย์สร้างสมัยกรุงศรีอยุธยา รูปแบบมีทั้งเจดีย์ทรงปรางค์ เจดีย์เพิ่มมุมแบบระฆังกลม และเจดีย์เพิ่มมุมแบบระฆังเหลี่ยม นอกกำแพงแก้วมีเจดีย์ทรงสูงชลูด มีเรือนธาตุซ้อนกัน 2 ชั้น แต่ละด้านของเรือนธาตุมีซุ้มทิศ
สร้างขนานกับโบสถ์ อาคารไม่มีช่องหน้าต่าง หลังคามุงด้วยกระเบื้องดินเผาเช่นเดียวกับหลังคาพระอุโบสถ ประตูทางเข้าเจาะเป็นช่องโค้งมนที่ผนังด้านหน้าและด้านหลัง ด้านละ 1 ช่อง บันไดทางขึ้นโบสถ์เป็นรูปวงโค้ง เชื่อมกับยกพื้นที่มีแท่นอาสนะสำหรับพระภิกษุนั่งสวดในงานบุญบางโอกาส ซุ้มประตูหน้า-หลัง สร้างเพิ่มเมื่อคราวบูรณะเมื่อพ.ศ. 2491 ภายในวิหารมีพระพุทธรูปหินทรายปางสมาธินาคปรก ศิลปะลพบุรี อายุราวต้นพุทธศตวรรษที่ 19 หลายองค์
หอไตร หันหน้าไปทางทิศตะวันออก ตั้งอยู่บนลานประทักษิณ มีบันไดทางขึ้นสู่ลานประทักษิณขนาดเล็ก อาคารมีทางเข้าด้านหน้า 1 ประตู เหนือกรอบประตูมีซุ้มปูนปั้น ด้านข้างเจาะช่องหน้าต่างสี่เหลี่ยมข้างละ 2 ช่อง หน้าบันมีช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ ปั้นด้วยปูนทั้งหมด ที่น่าสนใจคือ หางหงส์ทำเป็นเศียรนาค 5 เศียร ที่เรียกว่า นาคเบือน ภายในหอไตร มีพระพุทธรูปนาคปรก
หอระฆังตั้งอยู่ถัดจากหอไตร ส่วนบนเป็นทรงปราสาทห้ายอด
เป็นอาคารสร้างติดพื้น หลังคามุงด้วยกระเบื้องกาบกล้วย ภายในศาลามีภาพจิตรกรรม เล่าเรื่องพุทธประวัติ ฝีมือช่างสมัยรัตนโกสินทร์ ราวรัชกาลที่ 4-5 เดิมเป็นที่ประดิษฐานพระศรีอาริยเมตไตรย์ ปัจจุบันประดิษฐานพระปางนาคปรกปูนปั้น
หันหน้าไปทางทิศตะวันตก สถาปัตยกรรมเป็นแบบสมัยสมเด็จพระนารายณ์ฯ นั่นคือ ฐานแอ่นโค้ง เจาะช่องหน้าต่างโค้งแหลม เดิมหลังคามุงด้วยกระเบื้อง บัวหัวเสาเป็นบัวกลีบยาว ประตูและหน้าต่างทางด้านหน้า ศาลาการเปรียญหลังเก่า ปัจจุบันใช้เป็นคลังเก็บของ
นอกจากยังมีโบราณวัตถุที่สำคัญเหลืออยู่เพียงชิ้นเดียวในเมืองไทย คือ ที่สรงน้ำพระโบราณ หรือที่เรียกกันว่า น้ำพุสรงน้ำพระ เก็บรักษาไว้ที่วัดแห่งนี้
ยุทธการฟอร์โบเซชูร์
ยุทธการฟอร์โบเซชูร์ () เป็นการยุทธ์ในทวีปเมริกาเหนืออันเปิดฉากด้วยการโจมตีของฝ่ายอังกฤษในสงครามฝรั่งเศสกับอินเดียนแดงซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสงครามเจ็ดปี เมื่อพันโทโรเบิร์ต มองก์ทัน () ผู้บัญชาการกองพลอังกฤษ เคลื่อนพลจากที่ตั้งมั่นบริเวณตำบลฟอร์ลอว์รองซ์ () เข้าโอบล้อมกองพลฝรั่งเศสที่ตำบลฟอร์โบเซชูร์ () เพื่อชิงพื้นที่คอคอดชิกเนกโท () และหลังจากถูกอังกฤษล้อมโจมตีเป็นเวลาสองสัปดาห์ โลอี ดู ปงต์ ดูช็องบง เดอ แวร์กอร์ () ผู้บัญชาการกองพลฝรั่งเศส ก็ยกธงขาว