hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ซุเอโตนิอุส
กาอิอุส ซุเอโตนิอุส ตรังกวิลลุส (; ราว ค.ศ. 69/ค.ศ. 75 – หลัง ค.ศ. 130) เป็นขุนนางโรมัน () และนักประวัติศาสตร์ระหว่างสมัยจักรวรรดิโรมัน งานชิ้นสำคัญของซุเอโตนิอุสคือ "ว่าด้วยชีวิตของเหล่าไกซาร์" () ซึ่งเป็นงานเขียนเกี่ยวกับชีวประวัติในยุทธการของประมุขโรมัน 12 พระองค์ตั้งแต่จูเลียส ซีซาร์ ไปจนถึงจักรพรรดิดอมิติอานุส งานเขียนอื่นเป็นงานเขียนเกี่ยวกับชีวิตประจำวันในกรุงโรม, การเมือง, สุนทรพจน์ และชีวิตของนักเขียนที่มีชื่อเสียงที่รวมทั้งกวี นักประวัติศาสตร์ และนักภาษาศาสตร์ บางส่วนของหนังสือเหล่านี้ยังคงตกทอดมาจนถึงปัจจุบันนี้ แต่อีกหลายเล่มก็สูญหายไป
แอร์เรียน
แอร์เรียนแห่งนิโคเมเดีย (), ลูกิอุส ฟลาวิอุส อาร์ริอานุส () หรือ อาร์เรียโนส (; ราว ค.ศ. 86 – หลังจาก ค.ศ. 146) เป็นนักประวัติศาสตร์ ข้าราชการ นักการทหาร นักปรัชญาชาวโรมันเชื้อสายกรีกของกรีกในสมัยโรมันและไบแซนไทน์ แอร์เรียนก็เช่นเดียวกับนักเขียนอื่นในสมัยโซฟิสติกที่ 2 (Second Sophistic) ที่เขียนโดยใช้ภาษากรีกแอตทิกา (Attic Greek) งานเขียนของแอร์เรียนเป็นงานเขียนตามปรัชญาของเอพิกทีทัส (Epictetus) ที่รวมทั้ง "การเดินทัพของอเล็กซานเดอร์" () ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับรายละเอียดในการการรณรงค์ของอเล็กซานเดอร์มหาราช และ "อินดิกา" () ที่บรรยายการเดินทางของเนอาร์คัส (Nearchus) จากอินเดียติดตามการพิชิตของอเล็กซานเดอร์ และงานเขียนสั้น ๆ อื่น ๆ งานเขียนของแอร์เรียนถือกันว่าเป็นแหล่งข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับรายละเอียดการรณรงค์ของอเล็กซานเดอร์มหาราชและเป็นผู้ริเริ่มการเขียนประวัติศาสตร์จากมุมมองของการยุทธการคนแรกคนหนึ่ง
แอร์เรียนเป็นคนละคนกับผู้นำทางการทหารและนักเขียนชาวเอเธนส์ชื่อคเซโนพอน () จากคริสต์ศตวรรษที่ 4 ที่เขียนหนังสือชื่อเดียวกันคือ "การเดินทัพ" ()
พลูทาร์ก
พลูทาร์ก () เมื่อเกิดมีชื่อว่า ปลูตาร์โคส () ต่อมาเมื่อเป็นพลเมืองโรมันได้เปลี่ยนชื่อเป็น ลูกิอุส แม็สตริอุส ปลูตาร์คุส (; ราว ค.ศ. 46 – ราว ค.ศ. 120) เป็นนักประวัติศาสตร์ นักเขียนชีวประวัติ นักเขียนบทความ และนักปรัชญาเพลโตชาวชาวโรมันเชื้อสายกรีกผู้เป็นผู้เชี่ยวชาญในการเขียนชีวประวัติและสาขาวิชาต่าง ๆ
งานเขียนที่สำคัญของพลูทาร์กก็คือ "ชีวิตของชาวกรีกและโรมันชนชั้นขุนนาง" (Parallel Lives) และ "โมราเลีย" (Moralia) พลูทาร์กเกิดในครอบครัวจากตระกูลสูงในเคโรเนียที่อยู่ทางตะวันออกของเดลฟีราว 20 ไมล์
พลูทาร์กเกิดราวปี ค.ศ. 46 ในเมืองเล็ก ๆ ชื่อไครอเนอา () ในบริเวณที่เรียกว่าโบยอตีอา () ในกรีซ ชื่อของพ่ออาจจะเป็นนีการ์คุสที่สันนิษฐานจากการตั้งชื่อตามธรรมเนียมกรีกที่ตั้งชื่อข้ามชั่วคน ครอบครัวมีฐานะดี ปู่ของพลูทาร์กชื่อลัมปรีอัสตามที่บันทึกใน "โมราเลีย" พลูทาร์กกล่าวถึงพี่น้องชายตีมอนและลัมปรีอัสหลายครั้งในบทความที่เขียน และเมื่อกล่าวถึงตีมอนก็เป็นกล่าวถึงด้วยความรัก ในปี ค.ศ. 1624 รุอาลดุส (Rualdus) กล่าวในงานเขียน "ชีวิตของพลูทาร์ก" ว่ามีภรรยาชื่อตีมอกเซนาจากหลักฐานงานเขียนของพลูทาร์กเอง ที่เป็นจดหมายที่เขียนถึงภรรยาขอร้องไม่ให้เศร้าโศกจนเกินควรจากการสูญเสียลูกสาวคนโตสองคนที่คนหนึ่งชื่อตีมอกเซนาเช่นเดียวกับแม่ สิ่งที่น่าสนใจในจดหมายฉบับนี้คือนัยยะที่พลูทาร์กกล่าวถึงความเชื่อในเรื่องการกลับชาติมาเกิด (reincarnation)
จำนวนลูกชายของพลูทาร์กไม่เป็นที่ทราบ แต่ลูกชายสองคนในจำนวนนั้น คือ เอาโตบูลุสและพลูทาร์ก (ชื่อเดียวกับพ่อ) ได้รับการกล่าวถึงบ่อยครั้ง พลูทาร์กเขียนอุทิศให้ลูกสองคนนี้ในศาสตรนิพนธ์เกี่ยวกับบทสนทนาไทมีอัสของเพลโต เมื่อเอาโตบูลุสแต่งงาน พลูทาร์กก็กล่าวถึงในบทเขียน "เทเบิลทอล์ก" อีกบุคคลหนึ่งที่ได้รับการกล่าวถึงคือโซกลารุสซึ่งกล่าวถึงที่เป็นนัยยะว่าเป็นลูก แต่ก็ระบุเป็นที่แน่นอนไม่ได้ ศาสตรนิพนธ์ที่เกี่ยวกับปัญหาเกี่ยวกับการแต่งงานซึ่งกล่าวถึงยูริดิซี (Eurydice) และป็อลลิอานุส (Pollianus) ก็ดูเหมือนจะพูดว่าเป็นผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับครอบครัว แต่ก็สรุปไม่ได้ว่าเป็นลูกสาวหรือไม่
พลูทาร์กศึกษาคณิตศาสตร์และปรัชญาที่สถาบันเพลโต (Platonic Academy) แห่งเอเธนส์ภายใต้การดูแลของแอมโมเนียสแห่งเอเธนส์ (Ammonius of Athens) ระหว่างปี ค.ศ. 66 ถึงปี ค.ศ. 67 เขามีเพื่อนผู้มีอิทธิพลหลายคนที่รวมทั้งกวินตุส ซอซิอุส แซแนกิโอ () และกาอิอุส มินิกิอุส ฟุนดานุส () ทั้งสองเป็นสมาชิกวุฒิสภาคนสำคัญที่พลูทาร์กอุทิศงานบางชิ้นให้ต่อมา พลูทาร์กเดินทางอย่างกว้างไกลในบริเวณเมดิเตอร์เรเนียนที่รวมทั้งกรีซตอนกลาง, สปาร์ตา, คอรินท์, เปตรา, ซาร์ดีส, อเล็กซานเดรีย และไปยังโรมสองครั้ง
เมื่อได้เป็นพลเมืองโรมันพลูทาร์กก็เปลี่ยนชื่อเป็น "ลูกิอุส แม็สตริอุส ปลูตาร์คุส" โดยมีกงสุลลูกิอุส แม็สตริอุส โฟลรุส () เป็นผู้รับรองที่พลูทาร์กใช้เป็นแหล่งข้อมูลในหนังสือ "ชีวิตของออโท"
ไมเซิน
ไมเซิน (; อังกฤษ: Meissen, Sorbian: Mišno; Latin: Misena, Misnia, Misnensium) เป็นเมืองหนึ่ง ใกล้นครเดรสเดิน ในรัฐซัคเซิน ประเทศเยอรมนี
เมืองไมเซิน ตั้งอยู่ห่างออกไป 25 กิโลเมตร ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเมืองเดรสเดนซึ่งเมืองหลวงของสหพันธรัฐแซกโซนี มีประชากรประมาณ 30,000 คน เมืองไมเซนในปัจจุบันเป็นเมืองขนาดเล็ก แต่มีความสำคัญ เนื่องจากเป็นที่ตั้งของโรงงานผลิตภัณฑ์เครื่องเคลือบดินเผาไมเซิน ปราสาทอัลเบรชท์สบูร์ก วิหารโกธิคไมเซน และโบสถ์เฟราเอนไมเซน
เมืองไมเซิน เป็นที่รู้จักกันในฐานะจุดเริ่มต้นของรัฐซัคเซิน มีหลักฐานทางประวัติศาสตร์ถึงการตั้งรกรากของกลุ่มมิสนีกลุ่มแรกในบริเวณนี้ที่เมืองไมเซนตั้งแต่ยุคสลาวิก ต่อมาในปี ค.ศ. 929จึงได้ถูกผนวกเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิ์เยอรมนี ซึ่งตรงกับยุคของกษัตริย์เฮนรี นักล่า เป็นผู้ปกครองจักรวรรดิ์เยอรมนีในขณะนั้น
ต่อมาในปี ค.ศ. 968 ได้มีการจัดตั้งมุขมณฑลไมเซินขึ้น มีมุขนายกเป็นประมุขฝ่ายศาสนจักร และศาสนจักรมีบทบาทสำคัญต่อเมืองจนกระทั่งในปี ค.ศ. 1559 ได้เกิดการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์ โดยความสนับสนุนของเจ้าผู้ครองสหพันธรัฐแซกโซนี (Elector) เป็นเหตุให้มุขมณฑลไมเซินถูกยกเลิกไปเมือปี ค.ศ. 1581 แต่กระนั้นระบบมุขมณฑลของโรมันคาทอลิกในรัฐซัคเซิน ได้จัดตั้งขึ้นอีกครั้งในปี ค.ศ. 1921 ณ เมืองเดรสเดิน และคงอยู่มาจนปัจจุบัน
การปกครองโดยระบบขุนนางในไมเซิน ได้เริ่มในปี ค.ศ 968 เช่นกัน โดยเมืองไมเซน มีฐานะเป็นเมืองหลวง มีประชนชนกว่า 1,000 ครัวเรือนตั้งรกรากอยู่ในเขตใจกลางเมือง ต่อมาในปี ค.ศ. 1018เมืองไมเซนถูกมอบให้เป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรโปแลนด์ และได้กลับมาเป็นส่วนหนึ่งของเยอรมนีอีกครั้งในปี ค.ศ. 1332
วิหารไมเซิน เริ่มสร้างในปี ค.ศ. 1260 บนเนินเขาเดียวกันกับปราสาทอัลเบรชท์สบูร์ก และด้วยข้อจำกัดเรือ่งสถานที่ ทำให้วิหารไมเซิน เป็นหนึ่งในวิหารที่เล็กที่สุดในยุโรป
ในยุคสมัยฮิตเลอร์ปกครองเยอรมัน ไมเซน เป็นอีกเมืองที่มีค่ายกักกันเชลยศึกที่นี่ โดยมีชื่อว่าค่ายกักกันโฟลสเซนเบอรก
เมืองไมเซิน ตั้งอยู่บนริมฝั่งแม่น้ำเอลเบ อยู่ห่างจากเดรสเดิน เมืองหลวงของรัฐซัคเซิน ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 25 กิโลเมตร และห่างจากเมืองไลพ์ซิกไปทางทิศตะวันออก ประมาณ 100 กิโลเมตร เมืองไมเซนตั้งอยู่เหนือระดับน้ำทะเล 95 เมตร
เมืองไมเซน ประกอบด้วยเมืองต่าง ๆ ดังนี้ เมืองเก่า โพลสเซน เคิลลน์ เควสเทนเบอรก ทรีบิซทาลและบุซบาด โบห์นิทซ์ สปาร์ ทซาเซนดอร์ฟ เลอร์คา นีเดอร์แฟห์เร่ ไทซ-ลา โคลสเทอร์เฮาเซอร์ วิงวิทซ์ โปรซวิทซ์ และ ร๊อตเทวิทซ์
มุฮัมมัด มุตะวัลลี อัชชะอ์รอวี
มุฮัมมัด มุตะวัลลี อัชชะอ์รอวี (; ) หรือที่รู้จักกันในชื่อ เชคชะอ์รอวี มีชีวิตในช่วงปี พ.ศ. 2464-2541 เป็นนักอธิบายกุรอานที่มีชื่อเสียงในยุคใหม่ มีความสามารถอธิบายกุรอานโดยใช้สำนวนที่เข้าใจง่าย และเป็นผู้มีความอุตสาหะยิ่งยวดในการเผยแผ่ศาสนาอิสลาม เกิดเมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2464 ณ หมู่บ้านดากอดูส เมืองมิตฆ็อม จังหวัดดากอลียะฮ์ ประเทศอียิปต์ จบการศึกษาคณะอักษรศาสตร์อาหรับจากมหาวิทยาลัยอัลอัซฮัร เมื่อปี พ.ศ. 2484
ท่านได้รับยกย่องให้เป็น "นักเทศนาแห่งศตวรรษ" อีกทั้งเป็นคนแรกและคนสุดท้ายที่ไม่ใช่ชาวซาอุดีอาระเบีย ที่ได้รับเกียรติให้ให้โอวาท (คุตบะฮ์) ณ ทุ่งอารอฟัต ระหว่างพิธีฮัจญ์
ยุทธการที่เอลส์บรี
ยุทธการที่เอลส์บรี () เป็นยุทธการในสงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 1 ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1642 ที่โฮลแมนสบริดจ์ใกล้เมืองเอลส์บรีในอังกฤษ เป็นการต่อสู้ระหว่างกองทัพของฝ่ายนิยมกษัตริย์ของพระเจ้าชาลส์ที่ 1 ที่นำโดยเจ้าชายรูเพิร์ตแห่งไรน์ กับกองทัพฝ่ายรัฐสภา ฝ่ายหลังเป็นฝ่ายได้รับชัยชนะแม้ว่าจะมีกำลังทหารน้อยกว่าอีกฝ่ายหนึ่งเป็นจำนวนมาก
อีซาแบล อาจานี
อีซาแบล ยัสมีน อาจานี () นักร้องและนักแสดงหญิงชาวฝรั่งเศส มีชื่อเสียงในคริสต์ทศวรรษ 1980 เคยได้รับรางวัลซีซาร์ 4 ครั้ง จากเรื่อง "Possession" (ค.ศ. 1981), "L'Été meutrier" (ค.ศ. 1983), "Camille Claudel" (ค.ศ. 1989) และ "La Reine Margot" (ค.ศ. 1995) และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ 2 ครั้งจากเรื่อง "The Story of Adèle H." (ค.ศ. 1975) และ "Camille Claudel" (ค.ศ. 1988) นอกจากนี้ยังเคยได้รับรางวัลนักแสดงหญิงยอดเยี่ยมจากเทศกาลภาพยนตร์เมืองกาน เทศกาลภาพยนตร์นิวยอร์ก และเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเบอร์ลิน
อีซาแบล อาจานี เกิดในย่านเฌินวีลีเย (Gennevilliers) ใกล้กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส บิดามีเชื้อสายตุรกีและแอลจีเรีย ส่วนมารดาเป็นชาวเยอรมัน เธอสามารถพูดได้ทั้งภาษาเยอรมัน ฝรั่งเศส และอังกฤษ เธอเริ่มเป็นนักแสดงตั้งแต่อายุ 14 ปี จากภาพยนตร์เรื่อง "Le Petit bougnat " ในปี ค.ศ. 1970 และเริ่มมีชื่อเสียงจากบทนำในภาพยนตร์ "The Story of Adèle H." ของฟร็องซัว ทรูว์โฟ ในปี ค.ศ. 1975 ที่ทำให้เธอได้เข้าชิงรางวัลออสการ์
ในปี ค.ศ. 1989 เธอได้รับการคัดเลือกจากนิตยสารพีเพิล ให้เป็นหนึ่งใน 50 ผู้หญิงที่สวยที่สุดในโลก
ราชอาณาจักรไซปรัส
ราชอาณาจักรไซปรัส () เป็นอาณาจักรครูเสด (Crusader kingdom) ที่ตั้งอยู่บนเกาะไซปรัสที่รุ่งเรืองในสมัยกลางและปลายสมัยกลางระหว่าง ค.ศ. 1192 จนถึง ค.ศ. 1489 โดยการปกครองโดยราชวงศ์ลูซีย็อง (House of Lusignan)
ไซปรัสถูกพระเจ้าริชาร์ดที่ 1 แห่งอังกฤษ พิชิตในปี ค.ศ. 1191 ในสงครามครูเสดครั้งที่ 3 จากไอแซ็ค คอมเนนัสแห่งไซปรัสผู้เป็นข้าหลวงท้องถิ่นที่ประกาศตนเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ หลังจากทรงได้ไซปรัสมาแล้วพระเจ้าริชาร์ดก็ทรงขายให้แก่อัศวินเทมพลาร์ผู้ขายต่อให้กับกีแห่งลูซีย็อง พระมหากษัตริย์เยรูซาเลมในปี ค.ศ. 1192 เมื่อพระเจ้าริชาร์ดทรงประสบความล้มเหลวในการทำสงครามครูเสดและกีแห่งลูซิยอง (Guy of Lusignan) ถูกปลดจากการเป็นกษัตริย์ของราชอาณาจักรของพระมเหสีผู้สิ้นพระชนม์ไปแล้ว อัลมาริคที่ 1 แห่งไซปรัส (Amalric I of Cyprus) ขึ้นครองไซปรัสต่อมา
ประชากรกลุ่มน้อยที่เป็นโรมันคาทอลิกส่วนใหญ่ตั้งถิ่นฐานตามเมืองชายฝั่งทะเลเช่นฟามากัสตัส และในแผ่นดินลึกเข้าไปเช่นนิโคเซียที่ถือกันว่าเป็นเมืองหลวง โรมันคาทอลิกเป็นฝ่ายมีอำนาจ ขณะที่ชาวกรีกตั้งถิ่นฐานตามชนบทซึ่งคล้ายกับสภาวะในราชอาณาจักรเยรูซาเลม อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์และไซปรัสออร์ทอดอกซ์ที่มีอัครมุขนายกอิสระที่ไม่ขึ้นต่อผู้ใดได้รับอนุญาตให้อยู่บนเกาะแต่ก็ได้รับการกีดกันจากโรมันคาทอลิกเช่นในการเป็นเจ้าของทรัพย์สิน
จักรพรรดิก็อมมอดุส
จักรพรรดิก็อมมอดุส เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิมาร์คัส ออเรลิอัส ประสูติเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 161 เมื่อพระชนมายุได้เพียง 15 ชันสา ก็ทรงครองจักรวรรดิโรมันร่วมกับพระราชบิดาในปี ค.ศ. 176 หลังจากครองราชย์ร่วมกันได้เพียง 4 ปีจักรพรรดิมาร์คัส ออเรลิอัส ก็สวรรคตในปี ค.ศ. 180 จักรพรรดิก็อมมอดุสก็ทรงครองราชย์ด้วยพระองค์เองสวรรคตด้วยการถูกวางยาพิษในพระกระยาหารเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 192 ขณะพระชนมายุได้เพียง 31 ชันสา
ยุคสมัยของจักรพรรดิก็อมมอดุส นักประวัติศาสตร์จัดว่าเป็นจุดเริ่มต้นของความเสื่อมของอาณาจักรโรมันจนนำไปสู่การล่มสลายในที่สุด ซึ่งในวัฒนธรรมร่วมสมัย เช่น ภาพยนตร์ฮอลลีวู้ด จักรพรรดิก็อมมอดุสถูกอ้างอิงถึงโดยเป็นตัวละครในเรื่องที่บ่งบอกถึงความล่มสลายของโรมัน เช่น "The Fall Of The Roman Empire" ในปี ค.ศ. 1964 และ "Gladiator" ในปี ค.ศ. 2000
อาทิตย์ ตั้งสวัสดิ์รัตน์
อาทิตย์ ตั้งสวัสดิ์รัตน์ ชื่อเล่น ริว หรือ อาทิตย์ ริว มีชื่อจริงว่า รัฐตะ อัศวรัฐ (เกิด: 15 ตุลาคม พ.ศ. 2521) นักร้องและนักแสดงชาวไทย มีผลงานที่สร้างชื่อเช่น วัยร้ายไฮสคูล และวัยร้ายเฟรชชี่ เป็นต้น
อาทิตย์ ตั้งสวัสดิ์รัตน์ เกิดเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2521 เป็นบุตรของกมลรัตน์ รองเมือง สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต อาทิตย์มีบุตรทั้งหมด 3 คนโดยไม่ได้จดทะเบียนสมรส โดยมีลูกชาย 2 คนกับภรรยาคนแรก คือภีม (เกิด พ.ศ. 2546) และเภา (เกิด พ.ศ. 2547) หลังจากเลิกร้างกันไปจึงมาอยู่กับภรรยาคนที่สอง มีลูกสาวชื่อลิงก์ (เกิด พ.ศ. 2551) ปลายปี พ.ศ. 2556 เขาออกมาให้ข่าว ว่าเตรียมที่จะสมรสกับภรรยาคนที่สาม เมื่อเวลาประมาณ 01.00 นาฬิกา ของวันที่ 12 ตุลาคม 2554 นายรัฐตะ อัศวรัฐ หรือ ริว อาทิตย์ ตั้งสวัสดิ์รัตน์ อดีตนักแสดง 
ประสบอุบัติเหตุขับรถยนต์บีเอ็มดับบลิวพลิกคว่ำพุ่งชนต้นไม้จนหมดสติ บริเวณถนนริมทะเล หมู่ 5 ต.ขนอม อ.ขนอม จ.นครศรีธรรมราช โชคดีชาวบ้านละแวกนั้นเข้ามาช่วยเหลือ และนำตัวออกจากรถได้ทันก่อนไฟจะลุกลามทั่วรถยนต์ และนำส่งโรงพยาบาลสิชลได้ทัน
ทั้งนี้ ริว อาทิตย์ มีอาการบวมช้ำทั้งร่างกาย กระดูกไหปลาร้าด้านขวา ไหล่หลุด แพทย์สามารถช่วยเหลือจนพ้นขีดอันตราย
ริว อาทิตย์ ได้เดินทางมาพบแม่ที่อยู่ อ.ขนอม จ.นครศรีธรรมราช เพื่อจะฉลองวันเกิดของตนเองในวันที่ 15 ตุลาคม 2554 โดยในช่วงก่อนเกิดเหตุ ริว อาทิตย์ได้ขับรถยนต์ออกจากบ้านของแม่ เพื่อกลับที่พักในรีสอร์ทแห่งหนึ่ง แต่ระหว่างทางมาประสบอุบัติเหตุรถยนต์พลิกคว่ำ
จักรพรรดิคอนสตันไทน์ที่ 2
จักรพรรดิคอนสตันไทน์ที่ 2 เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิคอนสตันไทน์ที่ 1 และ พระนางฟาอัสตา ประสูติเมื่อปีค.ศ. 316 ปีค.ศ. 317พระชนม์เพียง 1 พรรษาก็ทรงครองจักรวรรดิโรมันร่วมกับพระราชบิดาทรงครองราชย์ร่วม
กับพระราชบิดานานถึง 20 ปีก่อนที่จักรพรรดิคอนสตันไทน์ที่1 จะสวรรคตในวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 337และทรงครองจักรวรรดิร่วม
กับจักรพรรดิคอนแสตนติอัสที่ 2พระราชอนุชา และ จักรพรรดิคอนสแตนส์ ก่อนจะสวรคตในปีค.ศ. 340 ขณะพระชนม์เพียง 24 พรรษา
หวังเจาจวิน หญิงงามผู้พลิกแผ่นดิน
หวังเจาจวิน หญิงงามผู้พลิกแผ่นดิน () เป็นภาพยนตร์จีนชุดที่ออกอากาศเมื่อปี ค.ศ. 2005และในประเทศไทยออกอากาศทางโมเดิร์นไนน์ ทีวี ทุกวันจันทร์-พุธ เวลา 15.30-16.30น.เริ่มออกอากาศเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2552 ถึงวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 และ STG Multimedia ได้รับลิขสิทธิ์ให้จัดจำหน่ายแต่เพียงผู้เดียวใน ประเทศไทยโดยเนื้อเรื่องของภาพยนตร์จีนชุดนี้เล่าถึงประวัติและวีรกรรมความกล้าหาญในการไปเป็นมเหสีของกษัตริย์ซ่งหนูของหวังเจาจวิน(หยาง มี่) 1 ใน 4 หญิงงามของจีน
แขวงสี่แยกมหานาค
แขวงสี่แยกมหานาค เป็นเขตการปกครองระดับแขวงหนึ่งในเขตดุสิต กรุงเทพมหานคร มีถนนพิษณุโลกเป็นเส้นแบ่งเขตการปกครองกับแขวงสวนจิตรลดา มีชื่อเสียงเป็นย่านการค้าทางเรือที่สำคัญมาแต่รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เนื่องจากมีการขุดคลองผดุงกรุงเกษมขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2394 เพื่อขยับขยายพระนคร
แขวงสี่แยกมหานาค เป็นแขวงที่ตั้งของคลองมหานาค ซึ่งเป็นคลองขุดคลองมหานาคเป็นคลองขุดที่พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก โปรดเกล้าฯ ให้ขุดขึ้นใน พ.ศ. 2326 ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เกิดสงครามอานัมสยามยุทธ โปรดเกล้าฯ ให้ขุดตัดผ่านกับคลองแสนแสบที่เพิ่งขุดขึ้น จึงมีลักษณะเหมือนสี่แยก
และยังมีเรื่องเล่าอีกว่าชื่อสี่แยกมหานาค มีที่มาจากการที่แม่นาคพระโขนงอาละวาดขยายตัวให้ใหญ่ และพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ก็ยังเคยเสด็จทอดพระเนตรด้วย
แขวงสี่แยกมหานาค ยังเป็นที่ตั้งของตลาดมหานาค ตลาดค้าส่งผลไม้ขนาดใหญ่ ซึ่งตั้งอยู่บริเวณทางเดินทางเข้าคลองมหานาค เปิดขายทุกวันโดยไม่มีวันหยุด และมีความคึกคักอย่างยิ่งโดยเฉพาะช่วงเวลากลางคืน
ร็อคแมนเอ็กเซ่ 4
ร็อคแมนเอ็กเซ่ 4 () หรือ เมกาแมน แบทเทิลเน็ตเวิร์ค 4 (Mega Man Battle Network 4) เป็นวิดีโอเกมซีรีส์ร็อคแมนเอ็กเซ่ลำดับที่ 4 พัฒนาและผลิตโดยแคปคอม จำหน่ายในรูปแบบเกมเกมบอยอัดวานซ์ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 2003 มี 2 เวอร์ชั่นคือ ทัวร์นาเมนท์เรดซัน (Red Sun) และ ทัวร์นาเมนท์บลูมูน (Blue Moon)
5 เดือนให้หลัง หลังจากการต่อสู้กับเวิลด์ทรีสิ้นสุดลง ฮิคาริ เน็ตโตะได้เลื่อนชั้นประถมเป็นชั้นปีที่ 6 กระทรวงวิทยาศาสตร์ได้พยายามสร้างห้องปฏิบัติการไวรัส เพื่อสร้างไวรัสเพื่อเป็นคู่ต่อสู้กับเน็ตนาวิ เนื่องด้วยความนิยมของเน็ทแบทเทิลที่มีมากขึ้น
ดาวเคราะห์น้อยที่กำลังไกล้ชนกับโลก และพยายามให้โลกกระทบเสียหาย ในขณะที่นักวิทยาศาสตร์แต่ละประเทศได้เรียกประชุมจากทั่วทุกมุมโลกเพื่อหารือการหยุดยั้งของดาวเคราะห์น้อยที่กำลังพุ่งชน ในเวลาเดียวกันเน็ตโตะและยูอิจิโร่พ่อของเขา ได้ไปเดินช็อปปิ้งครั้งแรก...โซลยูนิสัน คือระบบใหม่ที่ใช้ในการต่อสู้ ซึ่งร็อคแมนสามารถใช้พลังของเน็ตนาวิจากคนอื่นได้ด้วยพลังของโซลต่างๆ เมื่อได้โซลจะมีสัญลักษณ์ของเน็ตนาวิที่อยู่เมนูของ PET เงื่อนไขในการใช้คือนำแบทเทิลชิปแต่ละธาตุมาและเลือกไปที่ยูนิสันชิปแล้วกด OK ก็สามารถทำให้แปลงเป็นโซลยูนิสันได้ แต่ว่าการใช้โซลยูนิสันจะใช้ได้เพียง 3 เทิร์นเท่านั้น
ระบบนี้เป็นระบบที่ปรากฏเฉพาะในการต่อสู้ เป็นการแสดงผลใบหน้าของร็อคแมนซึ่งจะอยู่ทางซ้ายตอนบน ซึ่งจะแสดงความรู้สึกต่างๆ ซึ่งจะมีผลต่างๆ ทั้ง ฟูลชิงโคร, กังวล, โกรธ และชั่วร้าย
ชิพที่เกิดจากพลังงานความมืด เมื่อใช้แล้วจะเกิดอาณุภาพที่แรงแต่กลับมีผลลัพธ์กับผู้ใช้ ซึ่งอาจจะทำให้กลายเป็นสิ่งที่ชั่วร้ายได้ รวมไปถึงผลสถานะของผู้เล่นอีกด้วย
บ่วงหงส์
บ่วงหงส์ เป็นนวนิยายของ กิ่งฉัตร หรือ ปาริฉัตร ศาลิคุปต์ ซึ่งเป็นภาคต่อจาก ตามรักคืนใจ ถูกสร้างเป็นละครโทรทัศน์มาแล้วถึง 3 ครั้ง ด้วยกัน
ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2541 สร้างโดยผู้จัด สุรางค์ เปรมปรีดิ์ ผู้ถือลิขสิทธิ์นวนิยายเรื่อง บ่วงหงส์ ในนามส่วนตัว ไม่ได้เกี่ยวกับองค์กรช่อง 7 แต่อย่างใด
มอบทีมผลิต ดาราวิดีโอ
บทโทรทัศน์โดย ปราณประมูล กำกับการแสดงโดย จรูญ ธรรมศิลป์ นำแสดงโดย จอห์น รัตนเวโรจน์, บุษกร พรวรรณะศิริเวช, ลิขิต เอกมงคล, วีรยุทธ รสโอชา, สรารัตน์ หรุ่มเรืองวงศ์ เริ่มออกอากาศปี พ.ศ. 2541 ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
ครั้งที่สองปี พ.ศ. 2552 สร้างโดย บอร์ดคณะกรรมการบริหารช่อง 7 อนุมัติจัดสร้าง
ผู้ผลิตโดยบริษัท ดีด้า วิดีโอ โปรดักชั่น จำกัด บทโทรทัศน์โดย ภาวิต กำกับการแสดงโดย วัชรา สังข์สุวรรณ นำแสดงโดย วีรภาพ สุภาพไพบูลย์, เขมนิจ จามิกรณ์, กุลณัฐ กุลปรียาวัฒน์, เอกรัตน์ สารสุข, อานัส ฬาพานิช โดยเริ่มออกอากาศตอนแรกวันที่ 20 พฤษภาคม - 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
และนำกลับมาสร้างใหม่อีกครั้งในปี พ.ศ. 2560 ผลิตโดยบริษัท ถนัดละคร จำกัด บทโทรทัศน์ ศุภวรรณ ทองขลิบ, เหมือนฝัน ขาวเหนือ, ศันสนีย์ ดุลยธนบดี กำกับการแสดงโดย ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์ นำแสดงโดย จิรายุ ตั้งศรีสุข, คิมเบอร์ลี่ แอน เทียมศิริ, น้ำทิพย์ จงรัชตวิบูลย์ โดยฉบับนี้เป็นภาคต่อของ ตามรักคืนใจ เมื่อปี พ.ศ. 2558 เนื่องจากมีตัวละครหลัก สีหนาท (นายสิงห์), นารา (หนูนา), ราม (น้าราม) และขนิษฐา (คุณน้อง) ปรากฏตัวในเรื่อง โดยเริ่มออกอากาศตอนแรกวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2560 - 24 เมษายน พ.ศ. 2560 ทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
แสงระวี อัศวรักษ์
แสงระวี อัศวรักษ์ (ชื่อเล่น: จุ๋ม) เป็นมิสไทยแลนด์เวิลด์ประจำปี พ.ศ. 2529 ซึ่งเป็นปีที่มีการกระชากมงกุฎกลางเวที จากนั้นได้เป็นศิลปินและได้ทำเพลงภายใต้สังกัด คีตา เรคคอร์ดส
แสงระวี อัศวรักษ์ (จุ๋ม) เกิดวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2511 ที่ โรงพยาบาลราชวีถี เป็นมิสไทยแลนด์เวิลด์ประจำปี พ.ศ. 2529 ซึ่งเป็นปีที่มีการกระชากมงกุฎกลางเวที ได้เป็นตัวแทนสาวไทยไปประกวดมิสเวิลด์ ปี 1986 ที่อังกฤษหลังจากนั้น แสงระวี ได้รับการติดต่อจากค่ายเพลงคีตา เรคคอร์ดส ให้มาร้องเพลงออกอัลบั้ม
ซึ่งการออกอัลบั้มชุดแรกนั้น ประสบความสำเร็จอย่างมากโดยมีเพลงดังอย่าง แมงมุม, แม่มด ฯลฯโดยช่วงก่อนและระหว่างเป็นนักร้องเธอได้มีโฆษณาและงานละครออกมามากมาย
แสงระวี อัศวรักษ์ ตัดสินใจหยุดรับงานแสดงในทุกๆด้านและอำลาวงการบันเทิงไปในช่วงปลายปี พ.ศ. 2536 หลังจากประสบความสำเร็จ ในฐานะนักแสดง และนักร้อง
ด้านชีวิตส่วนตัว แสงระวีสมรสแล้ว ปัจจุบันมีบุตรชาย 1 คน ปัจจุบันกำลังศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยที่ประเทศสหรัฐอเมริกา
รู้ทัน 18 มงกุฎ
รู้ทัน 18 มงกุฎ เป็นรายการสารคดีจากบีบีซี ที่ดำเนินรายการโดยอดีตมิจฉาชีพ 3 คนที่กลับตัวกลับใจมาให้ความรู้ คำเตือน และแฉเล่ห์กลโกงต่าง ๆ ของเหล่ามิจฉาชีพ
ทูเอนีวัน
ทูเอนีวัน ( หรืออาจออกเสียงว่า ทเวนตีวัน (twenty-one); ) เป็นกลุ่มศิลปินหญิงจากประเทศเกาหลีใต้ จากค่ายวายจีเอนเตอร์เทนเมนต์ในปี ค.ศ. 2009 ปรากฏตัวครั้งแรกกับเพลง "โลลีป็อป" ในงานโฆษณาโทรศัพท์ไซออนร่วมกับ บิกแบง ให้กับแอลจีอิเล็กทรอนิกส์ มีผลงานซิงเกิลแรกของตัวเองคือ "ไฟร์" ออกจำหน่ายวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 2009 และออกอีพีชุดแรกชื่อ "ทูเอนีวัน" ที่ประสบความสำเร็จ ด้วยการติดอันดับ 1 บนแกออนชาร์ต และซิงเกิลที่สองจากอีพี "ไอโดนต์แคร์" ยังทำให้กลุ่มคว้ารางวัลเอ็มเน็ตเอเชียนมิวสิกอะวอดส์สาขาศิลปินหญิงหน้าใหม่ยอดเยี่ยมและเพลงแห่งปี
ในปี ค.ศ. 2010 ทูเอนีวันออกอัลบั้มแรก "ทูเอนีวัน" (To Anyone) มีซิงเกิลที่ขึ้นอันดับ 1 ถึงสองเพลงคือ "ไทร์ทูฟอลโลมี" และ "โกอะเวย์" ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2011 กลุ่มได้ออกอีพีชุดที่สองที่มีชื่อเดียวกับอีพีแรก มีเพลง "ไอแอมเดอะเบสต์" ซึ่งทำให้วงมีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วโลก ด้วยยอดขายกว่า 4 ล้านดาวน์โหลด และกลายเป็นเพลงแรกของกลุ่มที่ขึ้นอันดับ 1 บน "บิลบอร์ด" เวิลด์ดิจิทัลซองส์
ในวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 2016 มินจีประกาศแยกตัวออกจากวง ในขณะที่สมาชิกสามคนที่เหลืออยู่ก็ออกจากวงในวันที่ 25 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน ถึงแม้ซีแอลและดาราจะเซ็นสัญญากับวายจีเอนเตอร์เทนเมนต์ต่อไป แต่บ็อมไม่ได้เซ็นสัญญากับค่ายต่อ ซิงเกิลสุดท้ายของกลุ่มชื่อ "กูดบาย" ปล่อยออกมาในวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 2017
ซาร์อะเลคเซย์ที่ 1 แห่งรัสเซีย
พระเจ้าซาร์อเล็กซีที่ 1 ( , 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2172 - 29 มกราคม พ.ศ. 2219) พระเจ้าซาร์องค์ที่ 2 แห่งรัสเซียทรงประสูติเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2172 เป็นพระราชโอรสใน พระเจ้าไมเคิลที่ 1 ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์โรมานอฟเสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2188 ขณะพระชนม์เพียง 16 พรรษา สวรรคตเมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2219 ขณะพระชนม์เพียง 47 พรรษา
ร็อคแมนเอ็กเซ่ 6
ร็อคแมนเอ็กเซ่ 6 () หรือ เมกาแมน แบทเทิลเน็ตเวิร์ค 6 เป็นวิดีโอเกมชุดร็อคแมนเอ็กเซ่ลำดับที่ 6 และเป็นชุดสุดท้ายของซีรีส์หลักร็อคแมนเอ็กเซ่ พัฒนาและผลิตโดยแคปคอม วางจำหน่ายรูปแบบเกมบอยอัดวานซ์ ถูกแบ่งเป็น 2 เวอร์ชั่นคือ เดนโนจู เกรย์ก้า (Cybeast Grega) และ เดนโนจู ฟอลเซอร์ (Cybeast Falzar) วางจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 2005
โลกสงบสุขลงหลังจากการต่อสู้กับเนบิวล่าเป็นเวลา 1 เดือน ฮิคาริ เน็ตโตะ ได้ย้ายเมืองพร้อมกับครอบครัวเนื่องจาก ยูอิจิโร่ พ่อของเน็ตโตะได้ย้ายที่ทำงานจากเมืองอากิฮะระไปยังเมืองไซบะซิตี้ ทำให้เพื่อนๆ ของเน็ตโตะต้องอำลากันโดยไม่ได้กล่าวล่วงหน้า และการเดินทางในเมืองไซบะกำลังจะเริ่มต้นขึ้น...ครอสซิสเตม คือระบบใหม่จากภาคที่ 6 เป็นการรวมข้อมูลเน็ตนาวิแบบเดียวกับโซลยูนิสันแต่จะแตกต่างกับโซลยูนิสันคือจะไม่ใช่แบทเทิลชิปธาตุเป็นตัวเริ่ม และการครอสนั้นจะต้องลิงก์นาวิกับเน็ตนาวิตัวอื่น ก่อนเพื่อที่จะครอสได้ ในแต่ละร่างจะมีการแพ้ทางต่างๆกันไป เมื่อครอสแพ้ทางร่างนั้นจะหายไปทันที
กาทรีน เดอเนิฟว์
กาทรีน เดอเนิฟว์ () นักแสดงหญิงชาวฝรั่งเศสผู้เคยได้รับรางวัลซีซาร์ 2 สมัย และเคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ และรางวัลบาฟตา มีชื่อเสียงจากบทบาทในภาพยนตร์ของรอเฌ วาดีม, ลุยส์ บูญวยล์, โรมัน โปลันสกี, ฌัก เดอมี และฟร็องซัว ทรูว์โฟ
กาทรีน เดอเนิฟว์ มีชื่อจริงว่า กาทรีน ฟาเบียน ดอร์เลอัก () เป็นบุตรคนที่สามของสามีภรรยานักแสดง มอริส ดอร์เลอัก และเรอเน เดอเนิฟว์ มีพี่สาวที่เป็นนักแสดงเช่นกัน ชื่อ ฟร็องซวซ ดอร์เลอัก ส่วนเธอใช้นามสกุลของมารดาในการแสดง
กาทรีน เดอเนิฟว์ เริ่มเป็นนักแสดงตั้งแต่อายุ 13 ปี โดยรับบทนักแสดงประกอบเล็ก ๆ เริ่มมีชื่อเสียงจากภาพยนตร์หลาย ๆ เรื่องของรอเฌ วาดีม และโด่งดังจากภาพยนตร์เพลงของฌัก เดอมีในปี 1964 เรื่อง "Les Parapluies de Cherbourg" (Umbrellas of Cherbourg) ต่อมาในปี 1967 เธอได้แสดงภาพยนตร์เพลงอีกเรื่องหนึ่งของเดอมี ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์สาขาดนตรีประกอบยอดเยี่ยม คือ "Les Demoiselles de Rochefort" (The Young Girls of Rochefort) โดยแสดงนำคู่กับฟร็องซวซ ดอร์เลอัก พี่สาว ก่อนพี่สาวของเธอจะเสียชีวิตเนื่องจากอุบัติเหตุทางรถยนต์
ผลงานอื่นของกาทรีน เดอเนิฟว์ ที่ได้รับคำชื่นชมได้แก่ "Repulsion" (1965) ของโรมัน โปลันสกี, "Belle de Jour" (1967) และ "Tristana" (1970) ของลุยส์ บูญวยล์, "Le Dernier métro" (1980) ของฟร็องซัว ทรูว์โฟ ซึ่งได้รับรางวัลซีซาร์ และ "The Hunger" (1983) ของโทนีย์ สก็อตต์ ที่มีบทเลสเบียนที่อื้อฉาวกับซูซาน ซาแรนดอน
ผลงานในระยะหลัง ที่สำคัญได้แก่ บทนำใน "อินโดจีน" (1992) ได้รับรางวัลซีซาร์ และเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ในฐานะนักแสดงนำ ส่วนตัวภาพยนตร์ได้รับรางวัลในสาขาภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม ทั้งรางวัลออสการ์ และรางวัลลูกโลกทองคำ ในปี 2000 เธอรับบทสมทบใน "Dancer in the Dark" กำกับโดยลาร์ส ฟอน เทรียร์ นำแสดงโดยปีเยิร์ก ซึ่งได้รับรางวัลปาล์มทองคำจากเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์
กาทรีน เดอเนิฟว์ ยังมีผลงานในฐานะนางแบบ เธอเคยเป็นนางแบบให้กับสินค้าน้ำหอมชาแนล เสื้อผ้าอีฟว์ แซ็ง โลร็อง, กระเป๋าหลุยส์ วิตตอง, ลอรีอัล ใบหน้าของเธอถูกใช้เป็นต้นแบบของมารียาน () สัญลักษณ์ของประเทศฝรั่งเศส ระหว่างปี 1985 ถึง 1989 ต่อจากบรีฌิต บาร์โด
มาฮิแคน
มาฮิแคน (Mahican) หรือ โมฮิแคน (Mohican) เป็นชนเผ่าพื้นเมืองอเมริกันที่มีถิ่นฐานอยู่แถบหุบเขาแม่น้ำฮัดสัน (ปัจจุบันคือ ออลบานี รัฐนิวยอร์ก) ชนพื้นเมืองเผ่านี้ บางส่วนย้ายไปอยู่ที่สต็อกบริดจ์ รัฐแมสซาชูเซตส์เมื่อราว ค.ศ. 1780 และส่วนที่เหลือย้ายไปอยู่รัฐวิสคอนซิน ในช่วงทศวรรษ 1820-1830
ชาวมาฮิแคน จะเรียกตัวเองว่า Muhhekunneuw ("People of the River")
คนทั่วไปมักจะสับสนระหว่างชนเผ่ามาฮิแคน กับ โมฮีแกน (Mohegan) ที่มีถิ่นฐานอยู่แถบหุบเขาทางตะวันออกของรัฐคอนเนตทิคัต
ผิวหนังอักเสบเหตุแสงเรื้อรัง
ผิวหนังอักเสบเหตุแสงเรื้อรัง () เป็นการแพ้แสงทั้งยูวีเอและยูวีบีสองช่วงครึ่งถือเป็นโรคเรื้อรัง โรคนี้เกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงของระบบภูมิต้านทานร่างกาย เพราะแสงแดดเป็นตัวกระตุ้นให้เกิดปฏิกิริยาภูมิแพ้เมื่อระบบต้านทานของร่างกายแปรปรวน
เริ่มแรกคันบริเวณที่โดนแสงแดด เมื่อเป็นหนักขึ้นจะขึ้นเป็นผื่นนูนคันตั้งแต่ศีรษะจนไปถึงข้อเท้า มีลักษณะคล้ายผิวคางคกและบางทีมีน้ำเหลืองด้วย ซึ่งร่างกายจะแสดงอาการเมื่อมีการสะสมพลังงานพอสมควร
ต้องตรวจวิเคราะห์ยืนยันจากหน่วยรังสีวิทยาว่าเกิดจากการแพ้แสงแดดหรือไม่ และแพ้แสงทั้งยูวีเอและยูวีบีแล้วจึงรักษาให้ตรงจุด
หลีกเลี่ยงแสงแดด หรือสวมเสื้อผ้าปกปิดอย่างมิดชิด ถุงเท้า หมวก ทาครีม และที่สำคัญหากอยู่ในบ้านหรืออาคารควรอยู่บริเวณที่มีแสงน้อย เพราะรังสียูวีเอสามารถทะลุผ่านกระจกได้
เนื่องจากโรคนี้ไม่แสดงอาการขณะที่สัมผัสกับแดดผู้ป่วยควรสังเกตตัวเอง หากรักษาควรรักษาอย่างต่อเนื่องเพราะเป็นโรคเรื้อรัง
ซาดะฮารุ
ซาดะฮารุ () เป็นตัวละครหลักในหนังสือการ์ตูนและภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องกินทามะ ผลงานของฮิเดอากิ โซราจิ 
ซาดะฮารุเป็นอินุงามิ มีลักษณะสุนัขขนาดใหญ่และมีขนสีขาว เดิมมีมิโกะสองพี่น้องคือโมเนะและอาเนะเป็นเจ้าของ แต่เนื่องจากความที่ตัวมันมีขนาดใหญ่ทำให้สิ้นเปลืองค่าอาหารและค่าเลี้ยงดู อาเนะและโมเนะจึงได้ตัดสินใจนำซาดะฮารุไปทิ้งไว้ใต้บันไดทางขึ้นร้านกินจังรับจ้างสารพัด เพื่อให้คนของร้านรับจ้างสารพัดนำไปเลี้ยงดู คางุระซึ่งกำลังจะเข้าร้านได้พบซาดะฮารุที่ใต้บันไดจึงเกิดถูกใจจึงรับเลี้ยงดูในร้านรับจ้างสารพัด ตอนแรกกินโทกิไม่พอใจที่คางุระนำซาดะฮารุมาเลี้ยง แต่ภายหลังก็ยอมรับซาดะฮารุให้อาศัยในร้านรับจ้างสารพัดได้
พลังของอินุงามิในตัวซาดะฮารุจะตื่นขึ้น เมื่อซาดะฮารุกินนมสดกับสตรอเบอรี่และได้ยินบทสวดปลุกพลังอินุงามิ ครั้งหนึ่งซาดะฮารุได้กินนมรสสตรอเบอร์รี่ที่คางุระนำมาให้กิน ทำให้ซาดะฮารุโตขึ้นจนทะลุหลังคาร้านรับจ้างสารพัด ชาวบ้านเชื่อว่าซาดะฮารุเป็นปีศาจจึงนำสิ่งของมาเขวี้ยงปาใส่มัน คางุระพยายามปกป้องจนได้รับบาดเจ็บ ซาดะฮารุโกรธจนพลังแห่งอินุงามิได้ตื่นขึ้น และบ้าคลั่งอาละวาดทั้งเอโดะ โมเนะและอาเนะมิโกะสองพี่น้องเจ้าของเดิมของซาดะฮารุได้มาหากินโทกิและเสนอวิธีปราบพยศให้ซาดะฮารุ จนสามารถทำให้ซาดะฮารุกลับคืนสู่ร่างปกติได้
ซาดะฮารุเป็นสุนัขที่ฉลาดแสนรู้ แต่มีนิสัยเสียคือชอบกัดศีรษะคนเล่นจนเลือดออก โดยเฉพาะกินโทกิ ยังไรก็ตามซาดะฮารุก็ได้ร่วมมือกับสมาชิกร้านรับจ้างสารพัดในการกอบกู้ภัยอันตรายของเอโดะหลายครั้ง
ซาดะฮารุเคยออกโทรทัศน์ในรายการประกวดสัตว์เลี้ยงทางโอเอโดะทีวี โดยเหล่านักรับจ้างสารพัดได้พามันไปประกวดเพื่อหวังเงินรางวัลไปจ่ายค่าเช่าบ้าน โดยซาดะฮารุจะต้องแข่งขันความสามารถกับอลิซาเบท สิ่งมีชีวิตต่างดาวซึ่งเป็นสัตว์เลียงของคาซึระ แต่ผลการแข่งขันกลับไม่ปรากฏในเนื่อเรื่อง เนื่องจากรายการประกวดสัตว์เลี้ยงได้งดออกอากาศกะทันหัน เนื่องจากการปรากฏตัวของมนุษย์ที่กำลังสวมชุดเป็นอลิซาเบท 
ชื่อของซาดะฮารุนั้น เป็นชื่อที่คางุระตั้งให้ เดิมเป็นชื่อที่คางุระใช้เป็นชื่อของกระต่ายที่เธอเลี้ยงก่อนหน้านี้ โดยใช้ชื่อว่า "ซาดะฮารุหมายเลข 1" คืนหนึ่ง คางุระนำกระต่ายไปในห้องนอนของเธอ คางุระเกิดฝันร้ายแล้วเผลอกอดกระต่ายจนตาย เพราะพลังมหาศาลของคางุระที่เป็นชาวยาโตะ นอกจากนี้ ชื่อของซาดะฮารุยังนำไปใช้ตั้งเป็นชื่อด้วงขี้ควายที่เธอนำไปร่วมแข่งซูโม่ แต่มันก็ตายตอนนำไปใช้แข่งชนด้วงกับด้วงของโอคิตะ โซโกะ ซึ่งมีขนาดใหญ่กว่ามาก
ซาดะฮารุปรากฏตัวบนหน้าปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะ เล่มที่ 4 โดยในปากคาบถุงสินค้าและมีโอทาเอะนั่งอยู่บนหลัง และยังปรากฏตัวบนสันปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะเล่มเดียวกัน
โมฮีแกน
โมฮีแกน (Mohegan) เป็นชนเผ่าพื้นเมืองอเมริกันที่มีถิ่นฐานอยู่แถบฝั่งตะวันออกของหุบเขาแม่น้ำเทมส์ ในรัฐคอนเนตทิคัต ชนเผ่านี้ได้รับการรับรองสถานภาพจากรัฐบาลกลางสหรัฐในปี 1994 ปัจจุบันมีถิ่นฐานอยู่ที่เมืองอันคาสวิลล์ รัฐคอนเนตทิคัต
คนทั่วไปมักจะสับสนระหว่างชนเผ่าโมฮีแกน กับ มาฮิแคน (Mahican) ที่เคยตั้งถิ่นฐานอยู่แถบหุบเขาแม่น้ำฮัดสัน ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ปัจจุบันอาศัยอยู่แถบเมืองสต็อกบริดจ์ รัฐแมสซาชูเซตส์ และรัฐวิสคอนซิน
แมเดลีน สโตว์
แมเดลีน มอรา สโตว์ () นักแสดงหญิงชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงจากภาพยนตร์เกี่ยวกับชาวอเมริกันอินเดียนเรื่อง "The Last of the Mohicans" ในปี 1992 และเคยได้รับรางวัลนักแสดงหญิงยอดเยี่ยม จากภาพยนตร์ "Twelve Monkeys"
แมเดลีน สโตว์ เกิดที่อีเกิลร็อก ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย เป็นลูกครึ่งอเมริกัน-คอสตาริกา เข้าศึกษาวิชาภาพยนตร์และวารสารศาสตร์จากมหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย และเริ่มเป็นนักแสดงโทรทัศน์ และตัวประกอบในภาพยนตร์หลายเรื่อง
แมเดลีน สโตว์ รับบทเล็กๆ ในภาพยนตร์อยู่เป็นเวลาหลายปี จึงเริ่มมีชื่อเสียงจากบทนำเป็นครั้งแรกในปี 1992 จากบท "คอรา มุนโร" ในภาพยนตร์ "The Last of the Mohicans" ดัดแปลงจากนวนิยายของเจมส์ เฟนิมอร์ คูเปอร์ นำแสดงโดยแดเนียล เดย์ ลูอิสและรัสเซล มีนส์
ภาพยนตร์เรื่องอื่นที่สร้างชื่อเสียงให้กับเธอ ได้แก่เรื่อง "Short Cuts" (1993) กำกับโดยโรเบิร์ต อัลต์แมน, รับบทนักดนตรีตาบอดใน "Blink" (1994) และรับบทในภาพยนตร์ไซไฟ "Twelve Monkeys" (1995) คู่กับบรูซ วิลลิส แบรด พิตต์ และคริสโตเฟอร์ พลัมเบอร์
เทวสถานแห่งอันโตนินัสและฟาอัสตินา
เทวสถานแห่งอันโตนินัสและฟาอัสตินา () เป็นเทวสถาน (Roman temple) โรมันโบราณที่ตั้งอยู่ในกรุงโรมภายในบริเวณที่เรียกว่าฟอรุมโรมัน (Roman Forum) บนถนนซาครา (Via Sacra) ตรงกันข้ามกับเรเจีย (Regia) เทวสถานแห่งอันโตนินัสและฟาอัสตินาสร้างในปี ค.ศ. 141 ต่อมาวัดซานลอเรนโซอินมิรานดาก็มาสร้างบนซากที่เหลือของเทวสถาน
จักรพรรดิอันโตนินัส ไพอัสทรงเริ่มสร้างเทวสถานนี้ในปี ค.ศ. 141 ก่อนคริสต์ศักราช โดยทรงตั้งพระทัยที่จะอุทิศให้แก่พระอัครมเหสีฟาอัสตินาผู้อาวุโสผู้สิ้นพระชนม์ไปแล้วผู้ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเทพ เมื่ออันโตนินัส ไพอัสเองได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเทพหลังจากที่เสียชีวิตไปแล้วในปี ค.ศ. 161 มาร์คัส ออเรลิอัสจักรพรรดิองค์ต่อมาก็อุทิศเทวสถานใหม่ให้แก่ทั้งอันโตนินัส ไพอัสและฟาอัสตินา
ตัวเทวสถานตั้งอยู่บนฐานสูงบนหินบล็อกใหญ่เพเพอริโน ด้านหน้ามีคำจารึกว่า “Divo Antonino et Divae Faustinae Ex S.C.” ที่แปลว่า “อุทิศให้แก่เทพอันโตนิโนและเทพฟาอัสติแนโดยการประกาศของวุฒิสภา”
ด้านหน้าซุ้มทางเข้าของเทวสถานเป็นคอลัมน์โครินเธียนสิบคอลัมน์แต่ละคอลัมน์สูง 17 เมตร บนบัวตกแต่งด้วยลายสลักนูนเป็นมาลัยกริฟฟอนและเชิงเทียน ที่มักจะก็อปปีมาใช้ในงานตกแต่งสถาปัตยกรรมตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 มาจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 19
เทวสถานมาเปลี่ยนเป็นคริสต์ศาสนสถานชื่อวัดซานลอเรนโซอินมิรานดาอาจจะตั้งแต่ราวคริสต์ศตวรรษที่ 7 แต่ก็มีหลักฐานกล่าวถึงจากคริสต์ศตวรรษที่ 11 เท่านั้นที่กล่าวถึงในหนังสือ “สถานที่อันสวยงามของกรุงโรม” (Mirabilia Urbis Romae) “มิรานดา” ในชื่อวัดอาจจะมาจากชื่อของผู้บริจาคทุนทรัพย์ในการสร้างวัด กล่าวกันว่าที่ตั้งของวัดเป็นสถานที่ที่นักบุญลอว์เรนซ์ถูกประหารชีวิต
รอยบากลึกบนคอลัมน์กล่าวกันว่ามีมาตั้งแต่ยุคกลางเมื่อมีการพยายามที่จะรื้อซุ้มทางเข้าอาจจะเพื่อนำไปสร้างสิ่งก่อสร้างอื่นหรืออาจจะเป็นการจงใจที่จะทำลายเพราะถือว่าเป็นเทวสถานของผู้นอกศาสนา นอกจากนั้นก็มีการสร้างบันไดทางด้านข้างในยุคกลางแต่ในปัจจุบันไม่สามารถใช้ได้เพราะกลายเป็นช่องกว้างราวหกเมตรระหว่างตอนบนของบันไดกับประตูเพราะขณะที่สร้างบริเวณฟอรุมยังไม่ได้ขุด ฉะนั้นบริเวณที่สร้างบันไดจึงสูงกว่าที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน เมื่อขุดดินออกจึงเหลือแต่บันไดลอย การขุดค้นทางโบราณคดีทางด้านหน้าของเทวสถานทำกันครั้งแรกในปี ค.ศ. 1546, ครั้งที่สองในปี ค.ศ. 1810 และอีกเป็นระยะๆ มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1876
ในปี ค.ศ. 1429/1430, สมเด็จพระสันตะปาปามาร์ตินที่ 5 ทรงยกวัดให้กับคณะนักเคมีและเครื่องยา (College of Chemists and Herbalists) ของมหาวิทยาลัยอโรมาโตเรียม (Universitas Aromatorium) มหาวิทยาลัยยังคงใช้ห้องที่ติดกันเป็นพิพิธภัณฑ์เล็กๆ ที่ยังมีใบซื้อยาที่ลงชื่อราฟาเอล หลังจากนั้นก็มีการสร้างชาเปลข้างเพื่อที่จะบูรณปฏิสังขรณ์ตัวสิ่งก่อสร้างเดิมในการเตรียมการต้อนรับสมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ตัววัดปัจจุบันจึงอยู่ภายในโครงของเทวสถานเดิม และได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์และขยับขยายอีกครั้งในปี ค.ศ. 1602 โดยโอราซิโอ ทอร์ริอานิ (Orazio Torriani) โดยเป็นช่องทางเดินกลางช่องเดียวและมีชาเปลข้างใหม่สามชาเปล แท่นบูชาเอกมีงานเขียน “การพลีชีพของนักบุญลอว์เรนซ์” โดยเปียโตร ดา คอร์โทนา (Pietro da Cortona) ที่เขียนในปี ค.ศ. 1646 ชาเปลแรกทางขวาเป็นภาพ “พระแม่มารีและพระบุตรกับนักบุญ” ที่เขียนในปี ค.ศ. 1626 โดยโดเม็นนิโค แซมเปียริ
การเปลี่ยนเป็นคริสต์ศาสนสถานยังคงรักษาครรภมณฑล (Cella) และและซุ้มทางเข้าด้านหน้า (portico) และแถบหินอ่อนของโถงภายในเทวสถานถูกรื้อทิ้ง และอันที่จริงแล้วก็ขาดมุขตะวันออกซึ่งไม่มีการเพิ่มเติมเมื่อมาเปลี่ยนแปลงเป็นคริสต์ศาสนสถานเพื่อเป็นการรักษารูปทรงที่ได้สัดส่วนของเทวสถานเดิม
จัตุรัสโรมัน
จัตุรัสโรมัน () หรือ ฟอรูงโรมานูง () ตั้งอยู่ระหว่างเนินพาเลติเน (Palatine hill) กับเนินแคปิโตลิเน (Capitoline hill) ในกรุงโรมในประเทศอิตาลี บริเวณนี้เป็นบริเวณศูนย์กลางของการวิวัฒนาการของวัฒนธรรมโรมันมาแต่โบราณ ประชาชนมักจะเรียกบริเวณนี้ว่า "ฟอรูงมังนูง" หรือเพียงสั้น ๆ ว่า "ฟอรูง"
โครงสร้างที่เก่าและสำคัญที่สุดต่าง ๆ ของเมืองเก่าต่างก็ตั้งอยู่ในบริเวณนี้ที่รวมทั้งที่ประทับเดิมที่เรียกว่า "เรกิอา" () และกลุ่มสิ่งก่อสร้างรอบ ๆ สำหรับ "เทพีพรหมจารีย์" (Vestal virgins) สาธารณรัฐโรมันมีตึกรัฐสภา () ที่เป็นที่ประชุมของวุฒิสมาชิกในบริเวณนี้ด้วย จัตุรัสเป็นเหมือนจัตุรัสศูนย์กลางของเมืองที่ประชาชนใช้เป็นที่ชุมนุมในกิจการต่าง ๆ ของรัฐ และยังเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจและถือกันว่าเป็นศูนย์กลางของสาธารณรัฐและจักรวรรดิต่อมา
สิ่งก่อสร้างในบริเวณจัตุรัสก็มีด้วยกันหลายอย่างที่รวมทั้งเทวสถาน เช่น เทวสถานแห่งอันโตนินัสและฟาอัสตินา, ประตูชัยเช่นประตูชัยเซ็พติมิอัส เซเวอรัส และอื่นๆ
วิหารแพนธีอัน
ตึกแพนธีอัน (; หรือ ,) “แพนธีอัน” มาจาก ที่แปลว่า “พระเจ้าทั้งหมด” เป็นสิ่งก่อสร้างที่ตั้งอยู่ในกรุงโรม เดิมสร้างโดยมาร์คัส วิพซานิอัส อกริพพา (Marcus Vipsanius Agrippa) สำหรับเป็นเทวสถาน (Roman temple) สำหรับเทพต่างๆ ของโรมันโบราณ โรมันโบราณ ต่อมาก็ได้รับการสร้างใหม่ในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 2
แต่ตัวสิ่งก่อสร้างจะอุทิศให้แก่เทพเท่าใดนั้นก็ยังคงเป็นเรื่องที่โต้แย้งกันอยู่ คำว่า “แพนธีอัน” โดยทั่วไปในปัจจุบันหมายถึงอนุสาวรีย์ที่เป็นที่เก็บศพของคนสำคัญ แพนธีอันเป็นสิ่งก่อสร้างจากสมัยโรมันที่ยังอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์ที่สุดสิ่งหนึ่ง และได้รับการใช้สอยตลอดมาในประวัติศาสตร์ ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 7 ก็ใช้เป็นคริสต์ศาสนสถานของโรมันคาทอลิก ที่อุทิศให้ “พระแม่มารีและผู้พลีชีพเพื่อศาสนา” ตัวตึกเป็นสิ่งก่อสร้างที่มีโดมขนาดใหญ่ที่เก่าที่สุดในกรุงโรม ความสูงของช่องตา (oculus) บนเพดานและเส้นผ่าศูนย์กลางของช่องวัดจากด้านในเท่ากับ 43.3 เมตรเท่ากัน
สาธารณรัฐเวนิส
สาธารณรัฐอันสงบสุขเป็นที่สุดแห่งเวนิส หรือ สาธารณรัฐเวนิส (, ) เป็นรัฐที่เริ่มขึ้นในเมืองเวนิสที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศอิตาลี สาธารณรัฐเวนิสรุ่งเรืองอยู่กว่าหนึ่งพันปีตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 7 จนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1797 และมักจะได้การขนานนามว่า “La Serenissima” ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของชื่อของรัฐว่า “สาธารณรัฐอันสงบสุขเป็นที่สุด” (Most Serene Republic)
เมืองเวนิสเดิมเป็นชุมชนที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเวณลากูนที่รวมตัวเข้าด้วยกันเพื่อต่อต้านอันตรายจากชนลอมบาร์ด, ชนฮั่น และกลุ่มชนอื่นที่เริ่มเข้ามารุกรานหลังจากอำนาจของจักรวรรดิโรมันตะวันตกเริ่มลดถอยลงในบริเวณทางตอนเหนือของอิตาลี ในเวลาระหว่างต้นคริสต์ศตวรรษที่ 8 ชุมชนในบริเวณลากูนก็เลือกตั้งผู้นำคนแรกออร์โซ อิพาโต (Orso Ipato) ที่ได้รับการอนุมัติจากไบแซนเทียมและได้รับตำแหน่ง “Hypatos” ซึ่งเป็นตำแหน่งที่ใช้ในจักรวรรดิไบแซนไทน์ที่เทียบเท่ากับ “กงสุล” และ “Dux” ที่ต่อมาแผลงมาเป็น “โดเจ” ออร์โซ อิพาโตเป็นบุคคลแรกที่ได้รับการบันทึกในประวัติศาสตร์ว่าเป็นดยุกแห่งเวนิส (Doge of Venice) คนแรก แต่ในหลักฐานจากคริสต์ศตวรรษที่ 11 กล่าวว่าชาวเวนิสประกาศให้เพาโล ลูชิโอ อนาเฟสโต (Paolo Lucio Anafesto) เป็นดยุกในปี ค.ศ. 697 แต่หลักฐานนี้ก็เป็นเพียงบันทึกของจอห์นผู้เป็นดีคอนของเวนิส แต่จะอย่างไรก็ตามดยุกแห่งเวนิสก็มีอำนาจอยู่ที่เอราเคลีย
จักรพรรดิแฟร์ดีนันด์ที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรพรรดิแฟร์ดีนันด์ที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ () (10 มีนาคม ค.ศ. 1503 - 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1564) เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ระหว่างวันที่ ค.ศ. 1558 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1564 นอกจากจะทรงเป็นประมุขของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์แล้ว จักรพรรดิแฟร์ดีนันด์ที่ 1 ก็ยังเป็นพระมหากษัตริย์แห่งโบฮีเมียและพระมหากษัตริย์แห่งโปแลนด์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1526 และทรงเป็นอาร์ชดยุกแห่งออสเตรียตั้งแต่ปี ค.ศ. 1521 จนเสด็จสวรรคต
หลังจากที่พระเจ้าหลุยส์ที่ 2 แห่งฮังการีผู้ทรงพระอนุชาเขยของพระองค์เสด็จสวรรคต แฟร์ดีนันด์ก็ทรงปกครองเป็นพระมหากษัตริย์แห่งโบฮีเมียและฮังการี และเมื่อจักรพรรดิคาร์ลสละราชสมบัติในปี ค.ศ. 1556 แฟร์ดีนันด์ก็กลายเป็นผู้สืบตำแหน่งจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ต่อในปี ค.ศ. 1558 ขณะที่จักรวรรดิสเปน ราชอาณาจักรเนเปิลส์ ราชอาณาจักรซิซิลี ดัชชีมิลาน, เนเธอร์แลนด์ของฮับส์บูรก์ และแคว้นฟรองช์-กงเตตกไปเป็นของ พระเจ้าเฟลีเปที่ 2 แห่งสเปนพระราชโอรสในจักรพรรดิคาร์ล
จักรพรรดิมักซีมีเลียนที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรพรรดิมักซีมีเลียน(หรือมักซิมิเลียน) ที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ () (เกิด 22 มีนาคม ค.ศ. 1459 - ตาย12 มกราคม ค.ศ. 1519) ทรงเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1508 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 1519 มักซีมีเลียนทรงปกครองร่วมกับพระราชบิดาระหว่างช่วงสิบปีสุดท้ายของรัชสมัยตั้งแต่ราวปี ค.ศ. 1483 พระองค์ทรงขยายอิทธิพลของราชวงศ์ฮับส์บูร์กทั้งในด้านการเสกสมรสและการสงคราม แต่ก็ทรงเสียดินแดนออสเตรียในบริเวณที่เป็นสวิตเซอร์แลนด์ปัจจุบันในยุทธการที่ดอร์นาค (battle of Dornach) เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1499 เมื่อฝ่ายสวิสได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาด มักซิมิเลียนไม่ทรงมีทางเลือกนอกจากจะทรงต้องยอมลงพระนามในสนธิสัญญาบาเซิล (Treaty of Basel) เมื่อวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 1499 ที่มอบอิสรภาพให้แก่สวิตเซอร์แลนด์จากอำนาจของราชวงศ์ฮับส์บูร์ก พระองค์ทรงมักจะได้รับการขนานพระนามว่า “อัศวินคนสุดท้าย”
นอกจากจะทรงเป็นประมุขของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์แล้วจักรพรรดิมักซีมีเลียนก็ยังทรงเป็นดยุกแห่งเบอร์กันดีระหว่างวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 1477 จนถึงวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 1482 ด้วย
พระองค์ทรงอภิเษกกับแมรีแห่งเบอร์กันดีผู้ซึ่งเป็นรัชทายาทแห่งบัลลังก์เบอร์กันดีขณะที่มีพระชนมายุได้ 18 พรรษาทำให้ราชวงศ์ฮับส์บูร์กมีสิทธิที่จะปกครองเบอร์กัดีเป็นหนึ่งในกุศโลบายอันแยบยลของพระองค์ที่จะขยายอำนาจและอาณาเขตการปกครองของราชวงศ์ หลังจากอภิเษกทั้งสองพระองค์มีพระโอรส-ธิดาเพียง 2 พระองค์ได้แก่ พระเจ้าเฟลิเปที่ 1 แห่งคาสตีลและอาร์ชดัชเชสมาร์กาเร็ตแห่งออสเตรีย ก่อนที่พระนางแมรี่จะสิ้นพระชนม์ขณะที่มีพระชนมายุเพียง 25 พรรษา พระองค์ทรงให้พระโอรสเฟลิเปอภิเษกกับเจ้าหญิงโจแอนนาแห่งคาสทิลพระราชธิดาในพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 แห่งอารากอนและสมเด็จพระราชินีอิซาเบลลาที่ 1 แห่งคาสตีล หรือสมเด็จพระราชินีนาถโจแอนนาแห่งคาสตีลในอนาคตทำให้ราชวงศ์ฮับส์บูร์กได้อาณาเขตในสเปนเพิ่มโดยหลังจากนั้นหนึ่งในพระโอรสของเฟลิเปกับโจแอนนาได้ครองราชย์เป็นจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์กษัตริย์และจักรพรรดิที่ทรงอำนาจที่สุดในยุโรปในเวลาต่อมา
เฮนรี สจวต ลอร์ดดาร์นลีย์
เฮนรี สจวต ลอร์ดดาร์นลีย์ () (7 ธันวาคม ค.ศ. 1545 - 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1567) เฮนรี สจวต ลอร์ดดาร์นลีย์เกิดเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 1545 ที่ลีดสในมณฑลเวสต์ยอร์คเชอร์ในอังกฤษ เป็นบุตรของแม็ทธิว สจวต ดยุคแห่งเล็นน็อกซที่ 4และมาร์กาเร็ต ดักกลาส ลอร์ดดาร์นลีย์เป็นพระสวามีองค์ที่สองในสมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งสกอตแลนด์ ระหว่างวันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1565 ถึงวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1567 และเป็นพระบิดาของสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ ลอร์ดดาร์นลีย์สิ้นพระชนม์เมื่อ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1567 ที่เอดินบะระห์ในสกอตแลนด์
เทวสถานเวสตา
เทวสถานแห่งเวสตา (; ) เป็นเทวสถานโรมัน (Roman temple) ที่ตั้งอยู่ภายในบริเวณจตุรัสโรมันในกรุงโรมในประเทศอิตาลี เทวสถานแห่งเวสตาตั้งอยู่ระหว่างเทวสถานแห่งคาสเตอร์และโพลลักซ์, เทวสถานแห่งซีซาร์, เรเจีย และ ที่พำนักเทพีพรหมจารีย์ (House of the Vestals) สิ่งที่เด่นที่สุดในเทวสถานคือ รอยเท้ากลมที่อาจจะเป็นสิ่งที่หลงเหลือมาจากสถานที่สักการะของละตินหรืออีทรัสคัน สิ่งก่อสร้างเป็นแบบสถาปัตยกรรมกรีกโบราณ โดยมีการใช้คอลัมน์โครินเธียน, หินอ่อน และครรภมณฑล (cella) โครงสร้างที่ยังมองเห็นอยู่บ้างทำให้ทราบว่าเป็นคอลัมน์โครินเธียนยี่สิบคอลัมน์ที่สร้างบนฐานที่มีเส้นผ่าศูนย์กลางสิบห้าเมตร หลังคาของสิ่งก่อสร้างอาจจะมีปล่องด้านบนเพื่อให้มีการถ่ายเทควันอากาศจากภายในตัวอาคาร
กวินตรา โพธิจักร
กวินตรา โพธิจักร เกิดเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2529 เป็นชาวจังหวัดหนองคาย ซึ่งเธอได้รับตำแหน่งชนะเลิศในการประกวดมิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2551 ณ โรงละครอักษรา คิง พาวเวอร์ ซอยรางน้ำ โดยสุรางค์ เปรมปรีด์
กวินตราได้เป็นตัวแทนของผู้หญิงไทยเข้าร่วมการประกวดนางงามจักรวาล 2008 ณ เมืองญาจาง ประเทศเวียดนาม ได้รางวัลพิเศษ 2 รางวัล ซึ่งได้แก่รางวัลชุดประจำชาติยอดเยี่ยม และรางวัลขวัญใจมหาชนผ่านการโหวตจากคนทั่วโลกโดยเว็บไซด์ missosology.org
ก่อนเข้าวงการบันเทิง กวินตราเคยเป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลประจำจังหวัด และเธอเคยประกวดนางงามธิดาพญานาค 2551 โดยได้รับรางวัลชนะเลิศ
ปัจจุบัน กวินตราเป็นนักแสดงสังกัดสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 และใน พ.ศ. 2557 เธอได้เป็นนักวอลเลย์บอลของทีมไอเดีย-ขอนแก่นด้านชีวิตส่วนตัว กวินตรา คบหาดูใจกับ รชต ธนภรณ์มงคล ชื่อเล่น หนุ่ม แฟนหนุ่มอดีตนักฟุตบอลทีมอุบลราชธานี และปัจจุบันได้สมรสกันแล้ว หลังจากที่คบหาดูใจกันมายาวนานถึง 14 ปี พิธีแต่งงานจัดงานสมรสกันที่ โรงแรมอมันตา จังหวัดหนองคาย เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 ซึ่งตรงกับวันคล้ายวันเกิดของเจ้าบ่าว และทั้งคู่ก็จะจัดพิธีฉลองมงคลสมรสอีกครั้ง ในวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2560 ที่จะถึงนี้ ซึ่งตรงกับวันเกิดฝ่ายเจ้าสาวด้วย โดยจะจัดขึ้นที่ วาละเวลา สตูดิโอ ย่านโยธินพัฒนา นิตยสารออนไลน์ ข่าวบันเทิง http://www.gibgae.com
ซาร์ฟิโอดอร์ที่ 3 แห่งรัสเซีย
ฟิโอดอร์ที่ 3 อะเลคเซเยวิช ( ,9 มิถุนายน พ.ศ. 2204 - 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2225) เป็นพระราชโอรสในซาร์อะเลคเซย์ที่ 1 แห่งรัสเซีย ที่ประสูติจากพระมเหสีองค์แรกเสด็จขึ้นครองราชย์แทนพระราชบิดาเมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2219 ขณะพระชนม์เพียง 14 พรรษาแต่เนื่องจากพระพลานามัยไม่แข็งแรงและทรงพิการมาแต่ทรงพระเยาว์จึงทำให้ทรงบริหารราชการแผ่นดินได้ไม่สะดวกและในวันที่ 21 กรกฎาคม ค.ศ. 1681 พระมเหสีองค์แรกมีพระประสูติกาลพระราชโอรสองค์แรกและองค์เดียวแต่หลังจากนั้น 3 วัน พระมเหสีก็สิ้นพระชนม์และในวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2224 พระราชโอรสพระองค์เดียวของพระองค์ก็สิ้นพระชนม์ตามกันไปอีกพระองค์สวรรคตในวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2225 ขณะพระชนม์เพียง 20 พรรษาสวรรคตโดยไร้รัชทายาท ราชสมบัติจึงตกแก่พระราชอนุชา 2 พระองค์คือ เจ้าชายอีวาน และ เจ้าชายปีเตอร์
เซฺว ไข่ฉี
เซฺว ไข่ฉี (; , 11 สิงหาคม ค.ศ. 1981-) เป็นนักร้องและนักแสดงสาวชาวฮ่องกงเธอเรียนจบด้านบริหาร เป็นนักร้องในสังกัด วอร์เนอร์ มิวสิก ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2004
เหมียว เข่อซิ่ว
เหมียว เข่อซิ่ว (; ; 8 ก.พ. 1952 (อายุ 65)
ชื่อจริง 陳詠嫻 เฉินหย่งเสียน , พินอิน ：Chényǒngxián ； ดารานักแสดงหญิงของฮ่องกง,พรีเซ็นเตอร์ โด่งดังในยุค 70-80 เหมียเข่อซิ่ว เกิดเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 1952 ที่ ฮ่องกง พื้นเพเดิมของบรรพชนเป็นชาวหนานไห่ 南海 มณฑลกวางตุ้ง 廣東 ประเทศจีน เหมียวเข่อซิ่ว จบการศึกษาที่ วิทยาลัยเซนต์โรสออฟลิม่า St. Rose of Lima's College
ชื่อจีน 聖羅撒書院 เซิงหลัวซาซูย่วน , พินอิน ：Shèngluó sā shūyuàn
เหมียวเข่อซิ่ว มีชื่อเสียงโด่งดังจากภาพยนตร์ของบริษัท โกลเด้นท์ฮาร์เวสต์ Golden Harvest ในยุค 1970 เธอมักจะได้แสดงภาพยนตร์ร่วมกับพระเอกชื่อ เคอจุ้นสง 柯俊雄 ,
พินอิน： Kējùnxióng ； ในภาพยนตร์แนวรักโรแมนติค อีกทั้งยังเคยแสดงร่วมกับบรูซลี และ เฉินหลงอีกด้วย ภาพยนตร์ชุดทางจอแก้วที่เรารู้จักก็คือผลงานการแสดงเรื่อง กระบี่ไร้เทียมทาน รับบทเป็น ต๊กโกวหงส์ และซิลเวสเตอร์ สตอลโลน ได้เล่นในค่ายนี้รับบทเป็นจอห์น แรมโบ้ ในภาพยนตร์เรื่อง แรมโบ้ 2
หักดิบระห่ำ แผนจารกรรมพันล้าน
หักดิบระห่ำ แผนจารกรรมพันล้าน เป็นภาพยนตร์แอคชั่นที่ออกฉายเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2006นำแสดงโดย แฮริสัน ฟอร์ด โดยเนื้อเรื่องเล่าถึง แจ๊ค สไตน์ฟิลด์ (ฟอร์ด)ผู้ออกแบบระบบป้องกันภัยให้กับธนาคารแห่งหนึ่งแต่แล้วก็เกิดเหตุการณ์ ์ไม่คาดฝันขึ้นเมื่อได้มีกลุ่มโจรกลุ่มหนึ่งบุกมายังบ้านของเขาจับภรรยาและลูกทั้ง 2 ของเขาเป็นตัวประกัน พร้อมกับบังคับให้เขาเจาะระบบป้องกันที่เขาสร้างขึ้นมากับมือและสั่งไม่ให้แจ้งตำรวจแล้วเขาจะหยุดยั้งกลุ่มโจรและช่วยครอบครัวของเขา
ได้หรือไม่
ลาบราบ็องซอน
ลาบราบ็องซอน () หรือ เพลงแห่งบราบ็อง คือเพลงชาติของประเทศเบลเยียม ประพันธ์ขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1830 คำร้องโดยหลุยส์-อาแล็กซ็องดร์ เดอเช (Louis-Alexandre Dechet) ในนามแฝง "แฌนวาล" ("Jenneval") ทำนองโดย ฟร็องซัว ฟาน กอมเปนฮูต (François Van Campenhout) เพลงนี้ได้มีการรับรองเป็นเพลงชาติเบลเยียมอย่างเป็นทางการเมื่อ ค.ศ. 1860 โดยมีคำร้องเป็นภาษาราชการของเบลเยียมทั้ง 3 ภาษา ได้แก่ ภาษาดัตช์ ภาษาฝรั่งเศส และภาษาเยอรมัน
เมื่อเกิดการปฏิวัติเบลเยียมเพื่อปลดแอกเบลเยียมจากเนเธอร์แลนด์ ซึ่งเริ่มต้นในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1830 ชาวเบลเยียมได้ใช้เพลงลามาร์แซแยส และเพลง "ลาปารีเซียน" (La Parisienne) (ทั้งสองเพลงร้องเฉพาะท่อนประสานเสียง) เป็นเพลงในการปฏิวัติครั้งนั้น นักปฏิวัติหนุ่มผู้ใช้นามแฝงว่า "แฌนวาล" (ชื่อจริงคือ หลุยส์-อาแล็กซ็องดร์ เดอเช ต่อมาเสียชีวิตระหว่างการปฏิวัติ) นักแสดงชาวฝรั่งเศสจากเมืองลียงซึ่งทำงานอยู่ในเบลเยียม และฟร็องซัว ฟาน กอมเปนฮูต นักร้องโอเปราชาวเบลเยียมเชื้อสายเนเธอร์แลนด์ จึงได้ร่วมกันแต่งเพลงเพื่อใช้ในการปฏิวัติดังกล่าว โดยในชั้นแรกได้ให้ชื่อเพลงนี้ว่า "ลาบรุกแซลวซ" ("La Bruxelloise" - เพลงแห่งบรัสเซลส์) ต่อมาจึงเปลี่ยนชื่อเพลงเป็น "ลาบราบ็องซอน" อันเป็นชื่อที่รู้จักกันดีในปัจจุบัน เล่ากันว่าทั้งสองได้ร่วมกันแต่งเพลงนี้ขึ้นที่คาเฟ่ชื่อ "แอกล์ดอร์" (Aigle d'Or - ร้านอินทรีทอง) ระหว่างการประชุมครั้งหนึ่งของคณะปฏิวัติ เพลงนี้เมื่อแต่งสำเร็จแล้วก็ได้มีการบรรเลงครั้งแรกในเดือนกันยายนปีเดียวกันนั้นเอง
ต่อมาในปี ค.ศ. 1860 รัฐบาลเบลเยียมได้มีการแก้ไขคำร้องของเพลงลาบราบ็องซอนเสียใหม่ พร้อมทั้งประกาศรับรองให้เพลงนี้เป็นเพลงชาติเบลเยียมอย่างเป็นทางการ ตามคำสั่งของชาร์ล รอฌีเย (Charles Rogier) นายกรัฐมนตรีของเบลเยียมในขณะนั้น ซึ่งเนื้อร้องดังกล่าวมีเนื้อหามุ่งโจมตีประเทศเนเธอร์แลนด์ผู้เป็นเจ้าอาณานิคมเก่าอย่างชัดเจน ภายหลังกระทรวงมหาดไทยแห่งเบลเยียมจึงได้มีหนังสือเวียนลงวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 1921 ให้ใช้คำร้องบทที่ 4 ของฉบับที่มีการแก้ใขใน ค.ศ. 1860 เป็นคำร้องเพลงชาติฉบับทางการ
พระอภัยมณี (ตัวละคร)
""' เป็นตัวละครเอกจากวรรณคดีของพระศรีสุนทรโวหาร (ภู่) เรื่อง พระอภัยมณี เจ้าชายแห่งกรุงรัตนา เป็นพระราชโอรสองค์ของท้าวสุทัศน์และพระนางประทุมเ
เมื่อพระอภัยมณีอายุได้ 15 ชันษา ท้าวสุทัศน์ได้ให้พระอภัยมณีและศรีสุวรรณ ผู้เป็นอนุชา ไปเสาะหาอาจารย์เพื่อเรียนวิชา ทั้งสองไปเรียนวิชาที่หมู่บ้านจันตคาม พระอภัยมณีเรียนวิชาเป่าปี่ ส่วนศรีสุวรรณเรียนวิชากระบี่กระบอง ท้าวสุทัศน์เมื่อทรงทราบว่าโอรสทั้งสองเรียนวิชาเป่าปี่และกระบี่กระบองจึงทรงกริ้ว เนื่องจากทรงเห็นว่าไม่สมควรกับกษัติรย์ สั่งให้ขับไล่ทั้งสองออกจากเมือง พระอภัยมณีและศรีสุวรรณได้เดินทางรอมแรมผ่านป่าเขาจนถึงชายทะเล ได้พบกับพราหมณ์สามคนคือวิเชียร โมรา สานนท์ พราหมณ์ทั้งสามได้แสดงวิชาที่ถนัดของตนให้พระอภัยมณีและศรีสุวรรณชม พระอภัยมณ๊จึงแสดงวิชาของตนบ้างโดยการเป่าปี่ให้ฟังจนสามพราหมณืและศรีสุวรรณเคลิ้มหลับไป ฝ่ายนางยักษ์ผีเสื้อสมุทรซึ่งกำลังหาอาหารในทะเล ได้เห็นพระอภัยมณีกำลังเป่าปี่ก็ตกหลุมรักจึงลักพาตัวพระอภัยมณีไปอยู่ที่ถ้ำของนาง อยู่กินด้วยกันจนมีบุตรชื่อ สินสมุทร
ต่อมา พระอภัยมณีและสินสมุทรได้หลบหนีจากถ้ำนางผีเสื้อสมุทรโดยการหลอกให้นางไปถือศีลที่อื่น ขณะนั้นก็หนีออกมาด้วยความช่วยเหลือของเงือกสามพ่อแม่ลูก ฝ่ายนางผีเสื้อสมุทรเมื่อรู้ว่าถูกหลอกจึงออกตามล่าพระอภัยมณี จับเงือกเฒ่าผัวเมียจับกินเป็นอาหาร ส่วนเงือกสาวก็พาพระอภัยมณีและสินสมุทรหนีมาจนถึงเกาะแก้วพิสดาร พระฤๅษีแห่งเกาะแก้วพิสดารได้ลงอาคมขับไล่นางผีเสื้อสมุทรไม่ให้เข้ามาใกล้เกาะ นางผีเสื้อสมุทรจึงถอยกลับถ้ำไป พระอภัยมณีและสินสมุทรจึงได้พักอาศัยอยู่กับพระฤๅษีที่เกาะแก้วพิสดารนี้
ต่อมา ท้าวสิลราชเจ้าเมืองผลึกได้เสด็จประพาสทางทะเลจนมาถึงเกาะแก้วพิสดาร พระอภัยมณีและสินสมุทรจึงขอโดยสารเรือของท้าวสิลราชเพื่อเดินทางกลับเมือง ระหว่างเดินทางกลับ นางผีเสื้อสมุทรได้โผล่ออกมาทำลายเรือของท้าวสิลราช ท้าวสิลราชจมน้ำสิ้นพระชนม์ สินสมุทรพานางสุวรรณมาลีธิดาท้าวสิลราชว่ายน้ำหนีไป ส่วนพระอภัยมณีได้ว่ายน้ำขึ้นไปที่เกาะแห่งหนึ่งและตัดสินใจเป่าปี่เพื่อสังหารนางผีเสื้อสมุทร
ต่อมา อุศเรน โอรสเจ้าเมืองลังกา คู่หมั้นของนางสุวรรณมาลี ได้เดินทางทางทะเลเพื่อตามหานางสุวรรณมาลีที่หายสาบสูญจนมาพบพระอภัยมณีที่เกาะแห่งนี้
ซาร์อีวานที่ 5 แห่งรัสเซีย
พระเจ้าซาร์อีวานที่ 5 แห่งรัสเซีย (, 6 กันยายน พ.ศ. 2209 - 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2239) เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 11 ในพระเจ้าซาร์อเล็กซีที่ 1 แห่งรัสเซีย ประสูติเมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2209ทรงขึ้นครองราชย์แทนพระเชษฐาเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1682ขณะพระชนม์เพียง 15 พรรษา
ตลอด 14 ปีในรัชกาลทรงบริหารราชการแผ่นดินร่วมกับ พระเจ้าปีเตอร์ที่ 1 แห่งรัสเซียพระราชอนุชาต่างพระราชมารดาสวรรคตเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1696 ขณะพระชนม์เพียง 29 พรรษา
คาร์ดินัลเพลซ
คาร์ดินัลเพลซ (Cardinal Place) เป็นศูนย์การค้าปลีกและสำนักงานใน London SW1 ใกล้กับสถานีรถไฟวิกตอเรีย และตั้งอยู่ตรงข้ามกับมหาวิหารเวสต์มินสเตอร์ (Westminster Cathedral) ประกอบด้วยอาคารสามหลัง ครอบคลุมพื้นที่กว่าหนึ่งล้านตารางฟุตบนถนนวิกตอเรียถัดจาก Portland House ออกแบบโดย EPR Architects และก่อสร้างโดย Robert McAlpine
การก่อสร้างมีมูลค่า 200 ล้านปอนด์สเตอริง สร้างขึ้นเหนืออุโมงค์รถไฟใต้ดินสาย District และ Circle ซึ่งผ่านที่ชั้นใต้ดินของอาคาร อาคารทั้งสามหลังสร้างขึ้นบนอุปกรณ์กันสะเทือนแบบยางเพื่อป้องกันการสั่นจากรถไฟใต้ดิน โครงการประกอบด้วยพื้นที่สำนักงาน 51,000 ตร.ม. และพื้นที่ศูนย์การค้าปลีก 9,300 ตร.ม. ซึ่งส่วนใหญ่เป็นของ Marks & Spencer
ปัจจุบันชั้นที่ 1 เป็นของ Microsoft UK ชั้นที่ 6 เป็นของ Experian ชั้นที่ 7 เป็นของบริษัท Kazakhmys จากคาซัคสถาน
ร็อคแมนเอ็กเซ่ (หนังสือการ์ตูน)
ร็อคแมนเอ็กเซ่ () เป็นการ์ตูนมังงะญี่ปุ่นที่แต่งเรื่องและวาดเขียนโดย ทาคามิซากิ เรียว ซึ่งนำเนื้อหามาจากเกมร็อคแมนเอ็กเซ่ซีรีส์ ของแคปคอม ตีพิมพ์ทางนิตยสารรายเดือนโคโระโคโระคอมมิคในเครือโชงะกุกัง
ร็อคแมนเอ็กเซ่ ถูกนำมาเป็นมังงะโดยมีตัวเอกคือ ฮิคาริ เน็ตโตะ และ ร็อคแมน พร้อมเพื่อนๆ ในโลกไซเบอร์ และได้ตัวละครในเกมมาปรากฏตัวพร้อมตัวละครเฉพาะที่ปรากฏตัวเพิ่มเติมอีกด้วย ตีพิมพ์ลงในนิตยาสารโคโระโคโระคอมิกเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ปี 2001 จนถึง เดือนกันยายนปี 2006 และมีแบบรวมเล่มวางขายทั้งหมด 13 เล่ม
เบรกคิงเบนจามิน
เบรกคิงเบนจามิน () เป็นวงดนตรีร็อกอเมริกันก่อตั้งใน ค.ศ. 1998 โดยเบนจามิน เบิร์นลีย์ ในวิลก์สแบรี รัฐเพนซิลเวเนีย หลังจากเปลี่ยนแปลงสมาชิกวงบ่อยครั้ง เบิร์นลีย์เป็นสมาชิกคนเดียวที่อยู่มาตั้งแต่ก่อตั้ง และทำหน้าที่เป็นคนเขียนเพลง นักร้องนำ และมือกีตาร์ ล่าสุดเขาเล่นควบคู่กับแอรอน บรัช มือเบสและนักร้องเบื้องหลัง คีธ วอลเลน มือกีตาร์และนักร้องเบื้องหลัง เจเซน รอช มือกีตาร์ และชอน ฟอยส์ วงออกอัลบั้มมาแล้ว 4 อัลบั้มได้แก่ "แซตทูเรต" (2002) "วีอาร์น็อตอะโลน" (2004) "โฟเบีย" (2006) และ"เดียร์แอโกนี" (2009) ทั้งหมดขายได้มากกว่า 7 ล้านชุดในสหรัฐอเมริกาแห่งเดียว อัลบั้มรวมเพลงอัลบั้มหนึ่งออกจำหน่ายใน ค.ศ. 2011 และวงจะออกสตูดิโออัลบั้มที่ห้าในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2015 ชื่อ "ดาร์กบีฟอร์ดอว์น" หลังจากพักงานดนตรีเป็นเวลาสี่ปี
ตั้งแต่เซ็นสัญญากับสังกัดฮอลลิวูดเรเคิดส์ใน ค.ศ. 2002 เบรกคิงเบนจามินผลิตอัลบั้มระดับแพลตินัม 2 อัลบั้ม ระดับทองคำ 1 อัลบั้ม และซิงเกิลระดับทองคำอีก 1 งานในสหรัฐอเมริกา ในบรรดาอัลบั้มที่ประสบความสำเร็จสูงสุด อัลบั้ม"โฟเบีย" ขึ้นอันดับหนึ่งในชาร์ตท็อปดิจิทัลอัลบั้ม และท็อปร็อกอัลบั้ม และ"เดียร์แอโกนี" ขึ้นอันดับหนึ่งในชาร์ตท็อปออลเทอร์นาทีฟอัลบั้ม และท็อปฮาร์ดร็อกอัลบั้ม อัลบั้มแชลโลว์เบย์: เดอะเบสต์ออฟเบรกคิงเบนจามิน ก็ขึ้นอันดับหนึ่งในชาร์ตท็อปฮาร์ดร็อกอัลบั้มยาวนาน 3 ปี ตั้งแต่ ค.ศ. 2011 ถึง 2013 อัลบั้มเหล่านี้ยังมีซิงเกิลที่ขึ้นชาร์ตสูงหลายเพลง เช่น "บรีด" ขึ้นอันดับหนึ่งบนชาร์ตฮอตเมนสตรีมร็อกแทร็กส์ ใน ค.ศ. 2007 และ "ไอวิลน็อตบาว" ขึ้นอันดับหนึ่งในชาร์ตฮอตเมนสตรีมร็อกแทร็กส์ และท็อปร็อกซองส์ ใน ค.ศ. 2009
สถานีเซนต์เจมส์ปาร์ก
St. James's Park เป็นสถานีรถไฟใต้ดินในลอนดอน ใกล้กับสวนสาธารณะเซนต์เจมส์ ใน City of Westminster ให้บริการสำหรับรถไฟใต้ดินสาย District และ Circle ตั้งอยู่ระหว่างสถานีวิคตอเรียและเวสต์มินสเตอร์ ใน Travelcard Zone 1
อาคารสถานีเป็นส่วนหนึ่งของ 55 Broadway ซึ่งเป็นสำนักงานใหญ่ของรถไฟใต้ดินในลอนดอน มีทางเข้าจาก Broadway, Petty France และ Palmer Street ตั้งอยู่ติดกับ Home Office และ New Scotland Yard
สถานีนี้เปิดเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2411 โดย Metropolitan District Railway (MDR)