hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
นริศรา ชวาลตันพิพัทธ์
นริศรา ชวาลตันพิพัทธ์ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในคณะรัฐมนตรีอภิสิทธิ์ 1 เป็นภรรยานอกสมรสของนายสุชาติ ตันเจริญ แกนนำกลุ่มบ้านริมน้ำ พรรคเพื่อแผ่นดิน ซึ่งต่อมากลุ่มดังกล่าวได้ย้ายไปร่วมกิจกรรมทางการเมืองกับพรรคภูมิใจไทย
นางสาวนริศรา ชวาลตันพิพัทธ์ สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนเขมะสิริอนุสสรณ์ และโรงเรียนสตรีวิทยา ในระดับปริญญาตรี จากคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ (บางแสน) ในปี พ.ศ. 2533 และระดับปริญญาโท (MA) สาขาการตลาด จากมหาวิทยาลัยเวบสเตอร์ สหรัฐอเมริกา ในปี พ.ศ. 2535
ในปี พ.ศ. 2553 เข้ารับการศึกษาหลักสูตรผู้บริหารระดับสูง ของสถาบันวิทยาการตลาดทุน ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ในรุ่นที่ 11 และเป็นรุ่นเดียวกันกับนักการเมืองชื่อดังอีกหลายคน อาทิ นายสรอรรถ กลิ่นประทุม นายประจวบ ไชยสาส์น ร้อยตรีหญิงระนองรักษ์ สุวรรณฉวี นายสมพงษ์ อมรวิวัฒน์ นายแพทย์บุรณัชย์ สมุทรักษ์ ฯลฯ
นางสาวนริศรา ชวาลตันพิพัทธ์ เคยทำงานเป็นอาจารย์ประจำมหาวิทยาลัยกรุงเทพ เป็นเวลากว่า 5 ปี นอกจากนั้นยังเคยทำงานในหน้าที่สำคัญ คือ
นางสาวนริศรา ชวาลตันพิพัทธ์ ได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในรัฐบาลของนายอภิสิทธ์ เวชชาชีวะ ในโควตาของกลุ่มบ้านริมน้ำ พรรคเพื่อแผ่นดิน โดยได้รับมอบหมายให้กำกับดูแลงานสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา (สอศ.) ซึ่งต่อมาถูกกรมสอบสวนคดีพิเศษ แจ้งข้อกล่าวหากรณีการทุจริตจัดซื้อครุภัณฑ์อาชีวศึกษากว่า 5 พันล้านบาท
นางสาวนริศรา ชวาลตันพิพัทธ์ ได้รับฉายาจากพรรคเพื่อไทย เป็น 1 ใน 10 รัฐมนตรีไร้ผลงาน ว่า "รัฐมนตรีสวยเฉียบ เงียบสนิท" เช่นเดียวกับผลการสำรวจของสำนักวิจัยเอแบคโพล มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ ที่ได้ทำการสำรวจความคิดเห็นประชาชนกลุ่มตัวอย่าง 17 จังหวัด ในช่วงปลายปี พ.ศ. 2553 พบว่าประชาชนกว่าร้อยละ 42.2 ไม่รู้จักรัฐมนตรีนริศรา ชวาลตันพิพัทธ์
สนธิสัญญาซันเติน
สนธิสัญญาซานเตน (, ) เป็นสนธิสัญญาที่ลงนามกันที่เมืองซานเตนในประเทศเยอรมนีปัจจุบันเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1614 ระหว่างวูล์ฟกัง วิลเฮล์ม เคานท์พาเลไทน์แห่งนอยบวร์ก (Wolfgang Wilhelm, Count Palatine of Neuburg) และ จอห์น ซิจิมุนด์ อีเล็คเตอร์แห่งบรานเดนบวร์ก (John Sigismund, Elector of Brandenburg) โดยมีผู้แทนจากอังกฤษ และ ฝรั่งเศสเป็นผู้ประสานการต่อรองของสนธิสัญญา
สนธิสัญญาเป็นการยุติสงครามสืบอาณาจักรยือลิค (War of the Jülich succession) ซึ่งเป็นสงครามชิงดินแดนที่เดิมเป็นสหอาณาจักรดยุคแห่งยือลิค-คลีฟส์-แบร์ก และความเป็นปฏิปักษ์ระหว่าง วูล์ฟกัง วิลเฮล์ม และ จอห์น ซิจิมุนด์ ตามสนธิสัญญาดินแดนอาณาจักรดยุคแห่งยือลิคและอาณาจักรดยุคแห่งแบร์ก และ ราเวนชไตน์ตกไปเป็นของวูล์ฟกัง วิลเฮล์ม และอาณาจักรเคานท์แห่งคลีฟส์ และ อาณาจักรเคานท์แห่งมาร์คตกไปเป็นของจอห์น ซิจิมุนด์ ดินแดนเหล่านี้เป็นจังหวัดไรน์จังหวัดแรกที่ตกมาอยู่ภายใต้การปกครองของราชวงศ์โฮเฮนโซลเลิร์น และเป็นดินแดนที่เก่าที่สุดของดินแดนที่ต่อมาเป็นไรน์แลนด์ปรัสเซีย (Prussian Rhineland)
การประชุมใหญ่แห่งเวียนนา
การประชุมใหญ่แห่งเวียนนา () คือ การประชุมราชทูตจากรัฐต่าง ๆ ในยุโรป มีรัฐบุรุษออสเตรีย เคลเมนส์ เวนเซิล ฟอน เมทเทอร์นิช (Klemens Wenzel von Metternich) เป็นประธาน ประชุมกันที่เวียนนาระหว่างเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1814 จนถึงเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1815 จุดประสงค์ของการประชุม คือ ตกลงกันในปัญหาต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นจากสงครามปฏิวัติฝรั่งเศส, สงครามนโปเลียน และการยุบจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ จุดประสงค์เป็นผลให้แผนที่ทางการเมืองของยุโรปต้องร่างใหม่หมด เป็นการก่อตั้งเขตแดนฝรั่งเศส, วอร์ซอของนโปเลียน, เนเธอร์แลนด์, รัฐต่าง ๆ ที่เดิมเป็นส่วนหนึ่งของสมาพันธรัฐแห่งไรน์, จังหวัดแซกโซนีของเยอรมนีและดินแดนต่าง ๆ ของอิตาลี และก่อตั้งกลุ่มอิทธิพล (spheres of influence) ซึ่งประกอบด้วยฝรั่งเศส ออสเตรีย รัสเซีย และบริเตนผู้มีหน้าที่ตัดสินปัญหาต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในระดับท้องถิ่นหรือภูมิภาค "การประชุมใหญ่แห่งเวียนนา" เป็นกลายมาเป็นโครงร่างแบบอย่างของการก่อตั้งสันนิบาตชาติและสหประชาชาติต่อมา ตามจุดประสงค์ของการแสวงหาความสันติสุขจากบรรดาภาคีสมาชิก
สาเหตุของการประชุมมาจากการพ่ายแพ้ของฝรั่งเศสและการยอมแพ้อย่างเป็นทางการในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1814 ที่เป็นการยุติสงครามที่ต่อเนื่องกันมาเป็นเวลาร่วมยี่สิบปี การต่อรองก็ยังคงดำเนินต่อไปแม้ว่าจะเกิดการต่อสู้ที่เกิดจากการเดินทางกลับมายึดอำนาจการครอบครองฝรั่งเศสคืนของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ระหว่างสมัยร้อยวัน (Hundred Days) ระหว่างเดือนมีนาคมถึงเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1815 "กิจการสุดท้าย" ของการประชุมคือการลงนามเก้าวันก่อนที่จักรพรรดินโปเลียนจะทรงพ่ายแพ้ในยุทธการที่วอเตอร์ลู (Battle of Waterloo) เมื่อวันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 1815
สิ่งที่เป็นความพิเศษของการประชุมใหญ่แห่งเวียนนาก็คือเป็นการชุมนุมที่มิใช้การประชุมอย่างเป็นทางการ ที่มิได้มีการประชุมเต็มคณะ (plenary session) การพบปะกันส่วนใหญ่เป็นไปอย่างไม่เป็นทางการ การพบกันตัวต่อตัว หรือการประชุมระหว่างมหาอำนาจฝรั่งเศส ออสเตรีย รัสเซีย และบริเตน และบางครั้งก็รวมปรัสเซียกับผู้แทนผู้เข้าร่วมประชุมผู้อื่น แต่จะอย่างไรก็ตาม การประชุมใหญ่แห่งเวียนนาก็เป็นเหตุการณ์แรกในประวัติศาสตร์ที่เป็นการประชุมระดับทวีปที่พยายามหาทางตกลงสนธิสัญญาร่วมกัน แทนที่จะใช้ผู้ถือสาส์นติดต่อกันระหว่างประเทศต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง แม้ว่าข้อตกลงจากการประชุมใหญ่แห่งเวียนนาจะมีการเปลี่ยนแปลงบ้างหลังจากนั้น แต่ก็กลายเป็นโครงสร้างทางการเมืองระดับนานาชาติของยุโรปมาจนกระทั่งเกิดสงครามโลกครั้งที่หนึ่งในปี ค.ศ. 1914
ความตกลงบางอย่างเริ่มขึ้นแล้วก่อนหน้าที่จะมีการประชุมในสนธิสัญญาปารีสระหว่างฝรั่งเศสกับสัมพันธมิตรที่หก (Sixth Coalition) และในสนธิสัญญาคีลซึ่งครอบคลุมปัญหาที่เกี่ยวกับสแกนดิเนเวีย สนธิสัญญาปารีสริเริ่มความคิดของการ "ประชุมทั่วไป" ที่ควรจะจัดขึ้นในกรุงเวียนนา และกล่าวว่าคำเชิญควรจะออกให้แก่ "ประเทศอำนาจทุกประเทศที่มีส่วนเกี่ยวข้องทั้งสองฝ่ายในสงครามนี้"
สนธิสัญญายูเทรกต์
สนธิสัญญายูเทรกต์ หรือ สัญญาสันติภาพยูเทรกต์ (, ) เป็นเอกสารสนธิสัญญาสันติภาพ (peace treaty) หลายฉบับที่ลงนามกันที่เมืองยูเทรกต์ในสาธารณรัฐดัตช์ระหว่างเดือนมีนาคมและเดือนเมษายนของปี ค.ศ. 1713 เป็นการตกลงระหว่างรัฐต่าง ๆ ในยุโรปและช่วยในการยุติสงครามสืบราชบัลลังก์สเปน
สนธิสัญญานี้ทำขึ้นระหว่างผู้แทนพระองค์พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศสกับพระเจ้าเฟลีเปที่ 5 แห่งสเปน ฝ่ายหนึ่ง และผู้แทนพระองค์สมเด็จพระราชินีนาถแอนน์แห่งบริเตนใหญ่ ดยุกแห่งซาวอย กับพระเจ้ากรุงโปรตุเกสและสหมณฑล อีกฝ่ายหนึ่ง
ฝรั่งเศสและเกรตบริเตนทำการตกลงกันในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1711 เมื่อมีการลงนามในร่างสัญญาในกรุงลอนดอน การตกลงในระยะแรกมีพื้นฐานมาจากการยอมรับการแบ่งดินแดนในการปกครองของสเปนในยุโรป หลังจากนั้นก็ได้มีการประชุมคองเกรสอย่างเป็นทางการที่ยูเทรกต์เมื่อวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 1712 โดยมีจอห์น โรบินสัน, บิชอปแห่งบริสตอล และทอมัส เวนต์เวิร์ธ เอิร์ลที่ 1 แห่งสตราฟฟอร์ด เป็นผู้แทนฝ่ายอังกฤษ ฝ่ายสาธารณรัฐดัตช์ยอมรับข้อตกลงครั้งแรกอย่างไม่เต็มใจ และส่งผู้แทนแต่พระจักรพรรดิไม่ทรงยอมจนเมื่อได้รับคำสัญญาว่าข้อตกลงครั้งแรกเป็นแต่เพียงข้อตกลงแต่ยังไม่มีผลในการบังคับ เมื่อได้รับการสัญญาดังว่าแล้วผู้แทนของพระจักรพรรดิจึงปรากฏตัวในที่ประชุมในเดือนกุมภาพันธ์ ในเมื่อขณะนั้นพระเจ้าเฟลีเปยังมิได้รับการอนุมัติให้เป็นกษัตริย์ สเปนจึงมิได้เข้าร่วมในการประชุมใหญ่ของภาคีทั้งหมด แต่ดยุกแห่งซาวอยและโปรตุเกสส่งผู้แทนเข้าร่วมประชุม
ปัญหาแรกที่ต่อรองกันคือเนื้อหาการการันตีที่ให้แก่ฝรั่งเศสและสเปนว่าราชบัลลังก์ของทั้งสองราชอาณาจักรเป็นสิ่งที่แยกจากกัน แต่ความก้าวหน้าของการประชุมก็เป็นไปอย่างเชื่องช้าจนกระทั่งหลังวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1712 เมื่อฟิลิปลงนามในการสละสิทธิ์ และเมื่อฝรั่งเศสและบริเตนตกลงกันในการทำสัญญาสงบศึกแล้ว ความก้าวหน้าของการประชุมก็เป็นไปอย่างรวดเร็วขึ้น และในที่สุดสนธิสัญญาหลักต่าง ๆ จึงได้รับการลงนามกันเมื่อวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 1713
ไอโดนต์วอนนาคราย
"ไอโดนต์วอนนาคราย" () เป็นเพลงที่เขียนโดยมารายห์ แครีและนาราดา ไมเคิล วอลเดน และโปรดิวซ์โดยวอลเดน กับผลงานอัลบั้มชุดแรกของแครี ชุด "Mariah Carey" (1990) เพลงนี้เป็นเพลงบัลลาด เป็นซิงเกิ้ลที่ 4 ของอัลบั้ม ออกขายเมื่อ 25 เมษายน ค.ศ. 1991 ถือเป็นซิงเกิ้ลอันดับ 1 บนบิลบอร์ดฮอต 100 เป็นซิงเกิ้ลที่ 4 ของเธอ
ดัชชีเคลเวอ
ดัชชีเคลเวอ (; ; ) เป็นรัฐบริวารของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ที่ตั้งอยู่ในประเทศเยอรมนีปัจจุบัน (ส่วนหนึ่งนอร์ธไรน์เวสต์ฟาเลีย) และเนเธอร์แลนด์ (ส่วนหนึ่งของลิมบูร์ก, บราบองต์เหนือ และ เกลเดอร์แลนด์) ดินแดนของดัชชีเคลเวออยู่บนสองฝั่งแม่น้ำไรน์รอบเมืองหลวงเคลเวอและครอบคลุมบริเวณที่ปัจจุบันคือ ดิสตริกต์เคลเวอ, ดิสตริกต์เวเซิล และเมืองดุยส์บูร์ก (Duisburg)
ดัชชีเคลเวอ ถูกกล่าวถึงเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1417 ว่าเป็นเคาน์ตี ต่อมาได้รับเลื่อนฐานะขึ้นเป็นดัชชี ประวัติของรัฐก็มีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับดัชชีข้างเคียง ที่รวมทั้งดัชชียือลิช (Duchy of Jülich) ดัชชีแบร์ก และเกลเดอร์ส (Guelders) และเคาน์ตีมาร์ค ในปี ค.ศ. 1368 เคลเวอและมาร์คก็รวมตัวกัน ในปี ค.ศ. 1521 ยือลิช แบร์ก เคลเวอและมาร์คก็รวมตัวกันเป็นสหราชรัฐยือลิช-เคลเวอ-แบร์ก แอนน์แห่งคลีฟส์ (ค.ศ. 1515–ค.ศ. 1557) สมเด็จพระราชินีในสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ในปี ค.ศ. 1540 เป็นพระธิดาในโยฮันน์ที่ 3 ดยุกแห่งเคลเวอ
เมื่อดยุกแห่งยือลิช-เคลเวอ-แบร์กคนสุดท้ายสิ้นพระชนม์โดยไม่มีทายาทในปี ค.ศ. 1609 สงครามชิงราชบัลลังก์ (War of the Jülich succession) ก็อุบัติขึ้น ดินแดนก็ถูกแบ่งระหว่างพาลาติเนต-นอยบูร์ก (ยือลิชและแบร์ก) และรัฐมาร์กราฟบรันเดนบูร์ก (เคลเวอและมาร์ค) ตามสนธิสัญญาซันเติน ในปี ค.ศ. 1614 แต่ดินแดนส่วนใหญ่ของดัชชีเคลเวอถูกยึดครองโดยสหมณฑลจนกระทั่งปี ค.ศ. 1672 หลังจากที่เป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรปรัสเซียหลังจากปี ค.ศ. 1701 เคลเวอก็ถูกยึดครองโดยฝรั่งเศสระหว่างสงครามเจ็ดปี ระหว่าง ค.ศ. 1757 จนถึง ค.ศ. 1762
ในปี ค.ศ. 1795 ดัชชีเคลเวอก็ถูกยึดครองจากไรน์และเวเซิลไปเป็นของฝรั่งเศสอีกครั้งและกลายเป็นจังหวัดเรอร์ของฝรั่งเศส ส่วนที่เหลือถูกยึดครองระหว่าง ค.ศ. 1803 จนถึง ค.ศ. 1805 และกลายเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัด Yssel-Supérieur และรัฐหุ่นดัชชีแบร์ก (หลังจาก ค.ศ. 1811 ก็เป็นจังหวัดลิป) (Lippe) ในปี ค.ศ. 1815 หลังจากการพ่ายแพ้ของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ดัชชีเคลเวอก็กลายเป็นมณฑลยือลิช-เคลเวอ-แบร์กของปรัสเซียที่ต่อมาเป็นส่วนหนึ่งของมณฑลไรน์ของปรัสเซีย ในปี ค.ศ. 1822 ส่วนเมืองเจนเนพ (Gennep) เซเวนาร์ (Zevenaar) และ ฮุยส์เซิน (Huissen) ตกไปเป็นของสหราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ตามข้อตกลงในการประชุมแห่งเวียนนาในปี ค.ศ. 1815
ลิปกลอส
ลิปกลอส เป็นผลิตภัณฑ์เครื่องสำอางที่ใช้ทาบนปาก ทำให้ริมฝีปากเงาวาวและบางทีเป็นสีอ่อนๆ เจือจาง มีการจัดจำหน่ายเป็นแบบเหลวหรือแบบก้อนในตลับ (เป็นสินค้าคนละประเภทกับลิปบาล์ม ซึ่งโดยทั่วไปมีวัตถุประสงค์มีการใช้ในการรักษาด้านแพทย์) ลักษณะทั่วไปจะเป็นแบบใส ด้าน หรือมาในหลากหลายสีแบบทึบ รวมไปถึงประกายซิมเมอร์ แวววาว และเมทาลิค
ลิปกลอสผลิตจำหน่ายขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อ ปี 1932 โดยบริษัท แม็กซ์แฟกเตอร์ ในชื่อการค้า 'X-Rated' สูตรดั้งเดิมได้ขายและผลิตจนถึงปี 2003 หลังจากนั้น พร็อกเตอร์ แอนด์ แกมเบิล ที่เข้าซื้อกิจการของแม็กซ์แฟกเตอร์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1991 ได้เลิกการผลิต แม็กซ์แฟกเตอร์ X-Rated สูตรดั้งเดิมในปี 2003
ลิปกลอสเหมือนลิปสติกซีงมาในหลากหลายรูปแบบและสามารถใช้ในลักษณะต่างๆ เช่นสามารถบรรจุในขวดทรงกระบอกขนาดเล็กและใช้กับแอปพลิเคเทอร์แบบกลมหรือแบบลาดเอียง (เรียกว่า applicator doefoot) ใช้กับแปรงที่อยู่ในตัวของลิปหรือหลอดเล็กที่ออกแบบมาสำหรับใช้กับปลายนิ้ว ส่วน ‘Solid glosses’ มาทั้งในตลับและแท่งซึ่งบางครั้งทำให้สับสนกับความแตกต่างระหว่างลิปกลอสและลิปปาล์ม
ลิปกลอสแบบชนิดใหม่ 'plumping' มีส่วนผสมที่ทำให้ริมฝีปากนุ่มขึ้นและอิ่มเอิบ ซึ่งเป็นทางเลือกทางอีกทางที่ราคาถูกสะดวกและไม่เป็นอันตรายกับคอลลาเจ้น ‘Restylane’ ‘Juvederm’ และการฉีดไขมันแต่มักจะไม่ได้ผลซึ่งผลจะสั้นชั่วคราวและไม่ถาวร
ลิปกลอสมักจะใช้เป็นเครื่องสำอางและมีบางตัวที่ให้ประโยชน์ในเรื่องความชุ่มชื้นหรือการป้องกันจากองค์ประกอบและสาเหตุธรรมชาติอื่นๆ ลิปกลอสที่มีส่วนผสมของครีมกันแดดได้ถูกโฆษณาเป็นครั้งแรกโดย Lillian Gish และในปี 1973 Bonne Bell ได้แนะนำลิปกลอสที่มีกลิ่นและรสชาติมี่มีชื่อว่า Smackers ลิปกลอส เวชสำอาง BORBA และเครื่องสำอางยี่ห้อ Tarte เป็นบริษัทต้นๆที่แนะนำลิปกลอสแบบ 'nutraceutical' สู่ท้องตลาดในปี 2005 ซึ่งมีสรรพคุณชอง antioxidants ในการช่วยบำรุงและเป็นเหมือนอาหารเสริมให้แก่ริมฝีปาก บริษัทเครื่องสำอางที่ผลิตเครื่องสำอางสกัดจากธรรมชาติได้พัฒนาในการผลิตลิปกลอสด้วยส่วนผสมจากธรรมชาติยกเว้นสารกันบูด
ลิปกลอสถูกใช้บ่อยเมื่อผู้บร้โภคต้องการเติมสีสันบนริมฝีปากแต่ไม่ต้องการสีที่เข้มจัดเหมือนลิปสติก และลิปกลอสจะถูกใช้เป็นประเภทเบื้องต้นในการแต่งหน้า ส่วนมากมักจะใช้โดยสาวๆวัยรุ่นที่ต้องการเริ่มแต่งหน้าแต่ผู้ปกครองอาจจะคิดว่าพวกเขายังอายุน้อยไปที่จะทาลิปสติกที่มีสีเข้มเลยให้ใช้ลิปกลอสแทน
การนำเสนอเป็นส่วนหลักของการตีตลาดและการจ้ดจำหน่ายลิปกลอส หลากหลายบรรจุภัณฑ์ได้ถูกออกแบบมาสำหรับกลุ่มอายุต่างๆ บรรจุภัณฑ์ที่มีสีสดใสและภาพประกอบจะเหมาะสำหรับลูกค้าที่มีอายุน้อยกว่าในขณะที่ลิปกลอสในการแพทย์จะนำเสนอในลักษณะที่เรียบง่ายและจะเป็นที่นิยมมากในหมู่บรรดาวัยรุ่นและผู้ใหญ่
ลิปกลอสที่มีสีใสและธรรมดา (ที่ไม่มีส่วนผสมของเมทาลิคหรือให้ความแวววาว) อาจจะถูกทาทับด้วยลิปสติกที่ไม่มีส่วนผสมของประกายซิมเมอร์เพื่อให้ริมฝีปากดูเป็นเงาวาว (เหมือนในยุคปี 50’s ที่มาริลิน มอนโรได้ใช้) ผู้หญิงบางครั้งก็เอาลิปกลอสใสมาผสมกับสีลิปสติกเพื่อสร้างเป็นสีลิปกลอส ในกรณีนี้ลิปสติกจะทาบนริมฝีปากบางๆด้วยแปรงทาปากและลิปกลอสใสจะทาทับด้านบนของลิปสติก บางครั้งลิปสติกก็ถูกใช้เพื่อให้เดฟินิชั่นบนริมฝีปากเพื่อใช้กับลิปกลอส ในกรณีนี้ลิปกลอสจะถูกใช้และลิปสติกที่มีสีคล้ายกัน (แต่เข้มกว่าเล็กน้อย) จะถูกใช้ (ด้วยแปรงทาปาก) เพื่อเขียนขอบปากที่ใช้เหมือนดินสอเขียนขอบปาก ในกรณีนี้จะทำให้น่าสนใจยิ่งขึ้นหากเส้นที่เขียนขอบปากนั้นบางและอ่อน ซึ่งรูปร่างของริมฝีปากอาจจะเปลี่ยนเล็กน้อยหรือไม่เปลี่ยนแปลงเลย
สหราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์
สหราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ หรือ ราชอาณาจักรสหเนเธอร์แลนด์ (, , ) (ค.ศ. 1815 - ค.ศ. 1830) เป็นชื่ออย่างไม่เป็นทางการที่หมายถึงรัฐใหม่ของยุโรปที่เกิดขึ้นจากจักรวรรดิฝรั่งเศสที่ 1 ระหว่างการประชุมแห่งเวียนนาในปี ค.ศ. 1815 ที่มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า "ราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์" ที่ประกอบด้วยอดีตสาธารณรัฐแห่งรัฐดัตช์ทั้งเจ็ดทางตอนเหนือ, อดีตเนเธอร์แลนด์ออสเตรียทางตอนใต้, และราชรัฐมุขนายกลีแยฌ โดยมีพระมหากษัตริย์แห่งราชวงศ์ออเรนจ์-นาซอเป็นประมุขของราชอาณาจักรใหม่
สหราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ล่มสลายลงระหว่างการปฏิวัติเบลเยียมในปี ค.ศ. 1830 สมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งเนเธอร์แลนด์ไม่ทรงยอมรับฐานะของเบลเยียมจนเมื่อทรงถูกกดดันโดยสนธิสัญญาลอนดอนในปี ค.ศ. 1839
หลังจากการปลดปล่อยเนเธอร์แลนด์ในปี ค.ศ. 1813 โดยกองทหารปรัสเซียและรัสเซียแล้ว วิลเลียม เฟรเดอริคแห่งออเรนจ์-นาซอ (หรือ สมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งเนเธอร์แลนด์) พระโอรสของผู้ครองดินแดน (stadtholder) วิลเลียมที่ 5 แห่งออเรนจ์-นาซอ และเจ้าหญิงวิลเฮลมินาแห่งปรัสเซีย ก็กลับมายังเฮกเพื่อรับตำแหน่งเป็นประมุขของรัฐใหม่เมื่อวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1813
เนเธอร์แลนด์, เบลเยียม, ลักเซมเบิร์ก และ ลิมบวร์กในปี ค.ศ. 1839
สนธิสัญญาสันติภาพเวสต์ฟาเลีย
สัญญาสันติภาพเวสต์ฟาเลีย หรือ สนธิสัญญาโอสนาบรึคและ มึนสเตอร์ (, ) เป็นสนธิสัญญาที่ลงนามกันเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1648 ที่เมืองออสนาบรึค และต่อมาเมื่อวันที่24 ตุลาคม ค.ศ. 1648 ที่เมืองมึนสเตอร์
สัญญาสันติภาพที่เขียนเป็นฝรั่งเศสเป็นการยุติสงครามสามสิบปีในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และ สงครามแปดสิบปี ระหว่างสเปน และ สาธารณรัฐดัตช์และรัฐทั้งเจ็ด ผู้เข้าร่วมในการสร้างสัญญาสันติภาพก็ได้แก่ สมเด็จพระจักรพรรดิเฟอร์ดินานด์ที่ 3 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (ฮับส์บวร์ก), ราชอาณาจักรสเปน, ฝรั่งเศส และ สวีเดน, สาธารณรัฐดัตช์ และพันธมิตรของแต่ละฝ่าย
สัญญาสันติภาพเวสต์ฟาเลียเป็นผลของการประชุมทางการทูตสมัยใหม่ และเป็นการเริ่มวิถีการปฏิบัติสมัยใหม่ (new order) ของยุโรปกลางในบริบทของรัฐเอกราช กฎที่ปฏิบัติของสัญญาสันติภาพกลายมาเป็นส่วนหนึ่งของกฎหมายรัฐธรรมนูญของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ สนธิสัญญาพิเรนีสที่ลงนามกันในปี ค.ศ. 1659 ในการยุติสงครามฝรั่งเศส-สเปนของปี ค.ศ. 1635 ก็ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของสัญญาสันติภาพ
ตะโขง
ตะโขง หรือ จระเข้ปากกระทุงเหว หรือ ตะโขงมลายู (; ) เป็นสัตว์เลื้อยคลานขนาดใหญ่ในอันดับจระเข้ อยู่ในวงศ์ตะโขง (Gavialidae) จัดเป็นหนึ่งในสองชนิดของวงศ์นี้ที่ยังสืบเผ่าพันธุ์มาจนถึงปัจจุบัน แต่จัดว่าเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นในสกุล "Tomistoma"
อนึ่ง บางข้อมูลได้จัดให้ตะโขงอยู่ในวงศ์จระเข้ (Crocodylidae)
มีลำตัวขนาดปานกลาง ความยาวเต็มที่ประมาณ 2.80-3.0 เมตร ปากแหลมเรียวยาวมาก แต่ไม่มีก้อนเนื้อตอนปลายจมูกเหมือน ตะโขงอินเดีย ("Gavialis gangeticus") มีแถบสีดำพาดขวางลำตัวและหาง
พบกระจายพันธุ์อยู่ในคาบสมุทรมลายูและภูมิภาคอินโดจีน เช่น ไทย, มาเลเซีย, เวียดนาม, กาลิมันตัน, บอร์เนียว, สุมาตรา และพบถึงประเทศออสเตรเลียทางตอนเหนือ โดยมักอาศัยที่อยู่บริเวณปากแม่น้ำที่เป็นน้ำกร่อยหรือป่าชายเลน แม้จะมีลำตัวที่ใหญ่แต่ทว่าด้วยรูปทรงของปากที่เรียวเล็ก ทำให้ตะโขงสามารถกินอาหารได้เพียงไม่กี่ประเภท เช่น ปลา เท่านั้น เป็นต้น
ตะโขงเพศเมียถึงวัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุ 5-6 ปี หรือความยาว 2.50-3.0 เมตร มีพฤติกรรมการจับคู่แบบเดียวกับนกเงือกคือ จะจับคู่เพียงตัวเดียวเท่านั้น โดยทำรังโดยพูนดินและวัชพืชขึ้นบนชายฝั่ง วางไข่ครั้งละ 20-60 ฟอง ในฤดูแล้ง ระยะฟักไข่ราว 2.5-3 เดือน เป็นตัวประมาณต้นฤดูฝน การเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงเพิ่งประสบความสำเร็จเมื่อปี พ.ศ. 2548 จากฟาร์มจระเข้ สมุทรปราการ เป็นครั้งแรกของโลก โดยได้พ่อแม่พันธุ์จากประเทศสิงคโปร์
สำหรับสถานะในอนุสัญญาว่าด้วยการค้าระหว่างประเทศซึ่งชนิดสัตว์ป่าและพืชป่าใกล้สูญพันธุ์ (ไซเตส) ถูกจัดให้อยู่ในบัญชีรายชื่อหมายเลขหนึ่ง (Appendix I) คือ ห้ามล่าหรือค้าโดยเด็ดขาด เว้นแต่เป็นไปเพื่อการศึกษาวิจัย
สถานภาพในธรรมชาติของตะโขงนับว่าใกล้สูญพันธุ์มากแล้ว สำหรับในประเทศไทยไม่พบมีรายงานการพบตั้งแต่ปี พ.ศ. 2513 ในอดีตมีรายงานการพบบ้างที่อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ เมื่อปี พ.ศ. 2503 และ พ.ศ. 2504 ในระยะหลังมีรายงานการพบบ้างที่อุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน จังหวัดเพชรบุรี, เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาบรรทัด จังหวัดพัทลุง และเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าสิรินธร (ป่าพรุโต๊ะแดง) จังหวัดนราธิวาส แต่ก็พบเพียง 1-2 ตัวเท่านั้น
ในปลายปี พ.ศ. 2550 ได้มีการพบตะโขงขนาดเล็กที่ฝายเก็บน้ำคลองถูป อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี
ในไทยที่วัดพนัญเชิง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เคยมีความเชื่อว่ามีตะโขงอาศัยอยู่ที่นั่นและเป็นจระเข้เจ้า มักปรากฏตัวให้เห็นบริเวณหน้าวัดที่เป็นสบน้ำของแม่น้ำป่าสักกับแม่น้ำเจ้าพระยาไหลมาบรรจบกันทำให้เกิดน้ำวนขนาดใหญ่เรียกว่า "น้ำวนบางกะจะ" เมื่อถึงฤดูน้ำเรือและแพที่ผ่านบริเวณนั่นก็จะถูกน้ำวนดังกล่าวดูดไป เมื่อมีคนตายก็กล่าวกันว่านั่นเกิดจากการกระทำของตะโขง แต่ปัจจุบันความเชื่อดังกล่าวไม่มีแล้ว
กรูฟอิสอินเดอะฮาร์ต
"กรูฟอิสอินเดอะฮาร์ต" เป็นซิงเกิลแรกของดี-ไลต์ออกจำหน่ายเมื่อปี พ.ศ. 2533 หลังจากออกจำหน่ายแล้วต่อมาก็กลายเป็นเพลงฮิตไปอีกหลายประเทศแล้วก็ก็ทำให้เป็นเพลงนิยมไปทั้งโลก
อาร์แอนด์บีร่วมสมัย
อาร์แอนด์บีร่วมสมัย () คือแนวเพลงที่ได้รับความนิยมในฝั่งตะวันตก ถึงแม้ว่าคำย่อของคำว่า อาร์แอนด์บี จะดูเชื่อมโยงกับเพลงริทึมแอนด์บลูส์ดั้งเดิม แต่คำว่าอาร์แอนด์บีในปัจจุบันมักจะใช้ระบุหมายถึง ดนตรีของชาวแอฟริกัน-อเมริกัน ที่มีต้นกำเนิดหลังจากการจากไปของดนตรีดิสโก้ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 แนวเพลงใหม่นี้มีองค์ประกอบของดนตรีโซล ฟังก์ แดนซ์ และตั้งแต่ปี 1986 เป็นต้นมาหลังการเกิดของเพลงนิวแจ็กสวิงที่เป็นเพลงอาร์แอนด์บี ฮิปฮอป 
คำย่อ อาร์แอนด์บี โดยมากมักจะมีความหมายความหมายรวมทั้งหมดของริทึมแอนด์บลูส์ ถึงแม้ว่าบางแหล่งจะอ้างว่าหมายถึงเพลงแนวเออเบินคอนเทมโพแรรี (ชื่อใช้เช่นเดียวกับรูปแบบสถานีวิทยุที่เปิดเพลงในแนวฮิปฮอปและอาร์แอนด์บีร่วมสมัย)
เพลงอาร์แอนด์บีร่วมสมัยเป็นงานเพลงที่ลื่นไหล มีจังหวะดรัมแมชชีนเป็นเบื้องหลัง ในบางครั้งใช้จังหวะแซกโซโฟนร้อยเข้ากับจังหวะให้ได้ความรู้สึกแบบแจ๊ซ (โดยมากเพลงอาร์แอนด์บีเช่นนี้จะมีในปี 1993) และดูนุ่มนวล การเรียบเรียงเสียงร้องอย่างโอ่อ่า ใช้จังหวะที่ได้รับอิทธิพลจากเพลงฮิปฮอป ถึงแม้ว่าความกระด้างที่เป็นลักษณะทั่วไปของฮิปฮอปจะมีอยู่แต่ก็ลบและทำให้ดูนุ่มนวลลงในเพลงอาร์แอนด์บีร่วมสมัย นักร้องแนวอาร์แอนด์บีมักใช้เทคนิคที่เรียกว่าเมลิสม่า นักร้องที่ได้รับความนิยมเช่น สตีวี วันเดอร์, วิตนีย์ ฮูสตัน, และมารายห์ แครี
ความดันออสโมซิส
แรงดันออสโมซิส () คือ แรงดันที่เกิดขึ้นในการออสโมซิสเพื่อต้านการเคลื่อนที่ของตัวทำละลายผ่านเยื่อหุ้มเซลล์
ค่าแรงดันออสโมซิสของของเหลวได้ขึ้นอยู่กับของเหลวจะสูงหรือต่ำขึ้นอยู่กับสารละลายนั้น น้ำบริสุทธิ์มีแรงดันออสโมซิสต่ำสุด
สูตรการคำนวณแรงดันออสโมซิส ถูกเสนอขึ้นเป็นครั้งแรกโดย Jacobus Henricus van't Hoff นักชีวเคมีชาวดัตช์ ปัจจุบันนิยมใช้สูตรของ Harmon Northrop Morse นักเคมีชาวอเมริกัน ที่เรียกกันว่า สมการของมอร์ส
โดยที่
ราชอาณาจักรเซอร์เบีย
ราชอาณาจักรเซอร์เบีย (; ) เป็นราชอาณาจักรที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อเจ้าชายมีลาน ออเบรนอวิชประมุขของราชรัฐเซอร์เบียได้รับการราชาภิเษกเป็นพระมหากษัตริย์ในปี ค.ศ. 1882 ราชรัฐเซอร์เบียปกครองโดยราชวงศ์คาราจอร์เจวิช (Karadjordjevic dynasty) มาตั้งแต่ ค.ศ. 1817 (บางครั้งก็แทนด้วยราชวงศ์ออเบรนอวิชเป็นช่วง ๆ) ราชรัฐที่เดิมเป็นเมืองขึ้น (suzerain) ของจักรวรรดิออตโตมัน แต่สามารถขับกองทหารออตโตมันออกไปจากอาณาจักรได้ในปี ค.ศ. 1867 ซึ่งทำให้เซอร์เบียได้รับอิสรภาพ ในปี ค.ศ. 1878 สนธิสัญญาเบอร์ลินก็รับรองความเป็นอิสรภาพของราชรัฐเซอร์เบียอย่างเป็นทางการ
ทางด้านการต่างประเทศ ราชอาณาจักรเซอร์เบียเป็นราชอาณาจักรที่เป็นที่มาของราชอาณาจักรยูโกสลาเวียที่ก่อตั้งขึ้นหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งในการประชุมสันติภาพแวร์ซาย (Versailles Peace Conference) ในปี ค.ศ. 1919 แต่ในด้านการภายใน ราชอาณาจักรเซอร์เบียยุติการเป็นราชอาณาจักรในปี ค.ศ. 1918 เมื่อเซอร์เบียและราชอาณาจักรมอนเตเนโกรรวมตัวกับรัฐแห่งชาวสโลวีน โครแอต และเซิร์บ ในการก่อตั้งเป็นราชอาณาจักรแห่งชาวเซิร์บ โครแอต และสโลวีน
พระเจ้ามักซีมีเลียนที่ 2 แห่งบาวาเรีย
พระเจ้ามักซีมีเลียนที่ 2 แห่งบาวาเรีย () (28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1811 – 10 มีนาคม ค.ศ. 1864) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรบาวาเรียผู้ครองราชย์ระหว่างวันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 1848 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1864 พระเจ้ามักซีมีเลียนที่ 2 แห่งบาวาเรียเป็นพระราชโอรสของพระเจ้าลุดวิจที่ 1 พระองค์เป็นพระราชบิดาของพระเจ้าลุดวิจที่ 2 และ พระเจ้าออทโท
หลังจากที่ทรงสำเร็จการศึกษาจากเกิททิงเงินและเบอร์ลินแล้วเจ้าชายมักซีมีเลียนก็เสด็จประพาสในเยอรมนี และเสด็จไปยังอิตาลี และกรีซ ในปี ค.ศ. 1836 พระองค์ก็ทรงได้รับการแนะนำต่อสภาการปกครอง และทรงแสดงพระวิริยะอุตสาหะตั้งแต่เริ่มแรก พระองค์ทรงประกาศว่าถ้าไม่ได้ประสูติในฐานะที่เป็นมกุฎราชกุมารแล้วก็จะทรงเลือกเป็นศาสตราจารย์ ในฐานะมกุฎราชกุมารเจ้าชายมักซีมีเลียนประทับที่ปราสาทโฮเฮ็นชวานเกาไม่ไกลจากฟึสเซิน เมื่อประทับอยู่ที่นั่นพระองค์ก็ทรงสังคมกับวงของผู้มีการศึกษาและศิลปิน และทรงอุทิศเวลาในทางการศึกษาทางวิทยาศาสตร์และประวัติศาสตร์
จระเข้น้ำเค็ม
จระเข้น้ำเค็ม หรือ จระเข้น้ำกร่อย หรือ ไอ้เคี่ยม หรือ จระเข้ทองหลาง(; ) เป็นสัตว์เลื้อยคลานขนาดใหญ่ในอันดับจระเข้ชนิดหนึ่ง ในวงศ์ Crocodylidae
เป็นจระเข้ 1 ใน 3 ชนิดที่พบได้ในประเทศไทย (อีก 2 ชนิด คือ จระเข้น้ำจืดและตะโขง) มีลักษณะทั่วไปคล้ายจระเข้น้ำจืด จุดที่แตกต่างกันคือ ขาคู่หลังมีลักษณะแข็งแรงกว่าขาคู่หน้าและมีเพียง 4 นิ้วมีพังผืดระหว่างนิ้วตีนมากกว่าจระเข้น้ำจืด จะงอยปากยาวและส่วนปลายค่อนข้างแหลม มีฟันประมาณ 60 ซี่ ลักษณะแตกต่างจากจระเข้น้ำจืดคือไม่มีเกล็ด 4 เกล็ดที่ท้ายทอย ปากยาวกว่าจระเข้น้ำจืดอย่างเห็นได้ชัด มีสันเล็ก ๆ ยื่นจากลูกตาไปตามความยาวของส่วนหัวจนถึงตำแหน่งของปุ่มจมูก หรือที่เรียกว่าก้อนขี้หมา สีลำตัวออกเหลืองอ่อนหรือสีขาว และมีการเรียงตัวที่ส่วนหาง ดูคล้ายตาหมากรุก ตัวผู้มีความยาวหางยาวกว่าตัวเมีย แต่ลำตัวของตัวผู้ผอมเพรียวกว่าแต่โดยรวมแล้วขนาดลำตัวของตัวเมียจะเล็กกว่าเมื่อเทียบกันตัวต่อตัว และระยะห่างของโหนกหลังตาจะกว้างกว่าหัวของตัวผู้ดูป้อมสั้น ตัวเมียจะดูหัวยาวเรียว
จระเข้น้ำเค็มจัดว่าเป็นสายพันธุ์จระเข้ที่ใหญ่ที่สุดในโลก โตเต็มที่ได้ถึง 4-5 เมตร พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่ภูมิภาคเอเชียใต้จนถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และประเทศออสเตรเลียทางตอนเหนือ บริเวณนอร์เทิร์นเทร์ริทอรี มักอาศัยอยู่ในป่าโกงกางหรือป่าชายเลนในที่ที่เป็นน้ำกร่อยหรือน้ำเค็ม ตัวผู้จะถึงวัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุ 16 ปี ตัวเมียอายุ 10 ปี แต่จะให้ไข่ที่สมบูรณ์เมื่ออายุ 12 ปี มีขนาดยาว 2.2 เมตร มีการผสมพันธุ์ในฤดูร้อนและวางไข่ในฤดูฝน ครั้งละ 25-90 ฟอง การวางไข่จะใช้เวลาประมาณ 20-25 นาที ใช้ระยะเวลาในการฟักไข่ประมาณ 80 วัน ขนาดของไข่จระเข้น้ำเค็มจะใหญ่กว่าจระเข้น้ำจืดเล็กน้อย มีน้ำหนักประมาณ 110-120 กรัม
จระเข้น้ำเค็มมีอุปนิสัยดุร้ายมาก สามารถโจมตีสัตว์ที่โดยปกติไม่ใช่อาหารได้ เช่น มนุษย์ เป็นต้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งในบางถิ่นของออสเตรเลียที่ขึ้นชื่ออย่างยิ่งในเรื่องการโจมตีมนุษย์ของจระเข้น้ำเค็ม อีกทั้งมีการกัดของกรามได้อย่างรุนแรงมากที่สุดในโลก โดยมีแรงมากถึง 1,700 ปอนด์ และสามารถกระโดดงับเหยื่อได้ ซึ่งไม่น่าเป็นไปได้ในสัตว์เลื้อยคลายขนาดใหญ่เช่นนี้ จนกระทั่งมีชื่อเรียกในภาษาอังกฤษว่า "Man Eater" ซึ่งในสวนสัตว์บางแห่งได้ใช้ความสามารถพิเศษอันนี้หลอกล่อให้จระเข้กระโดดงับเหยื่อที่แขวนล่อไว้เพื่อแสดงแก่ผู้ที่มาเยี่ยมชม
ในทางอุตสาหกรรม หนังของจระเข้น้ำเค็มมีคุณสมบัติเหมาะสมในการทำเครื่องหนังมากกว่าจระเข้น้ำจืด เพราะมีหนังที่เหนียวทนทานกว่า จึงนิยมเลี้ยงกันเป็นสัตว์เศรษฐกิจ แต่ทว่าด้วยความที่ต้องใช้ระยะเวลานานในการจระเข้จะโตและให้ผลผลิตที่ดีได้ จึงนิยมผสมข้ามสายพันธุ์กับจระเข้สายพันธุ์อื่นเพื่อให้ได้จระเข้ลูกผสมที่จะให้ผลผลิตที่เร็วกว่า
คืนวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 2011 ทางภาคใต้ของฟิลิปปินส์ ชาวบ้านและผู้เชี่ยวชาญหลายคนรวมกันจับจระเข้น้ำเค็มเพศผู้ตัวหนึ่งได้ โดยใช้เวลากว่า 3 สัปดาห์ หลังจากจระเข้ตัวนี้กินควายไปเมื่อเดือนก่อน และเชื่อว่ามันกินคนไปสองศพไปเมื่อสองปีก่อนด้วยการกัดเข้าที่ศีรษะจนขาด
ซึ่งจระเข้ตัวนี้มีน้ำหนักกว่า 1,075 กิโลกรัม และยาวถึง 6.4 เมตร อายุกว่า 50 ปี นับเป็นจระเข้ตัวใหญ่ที่สุดเพียงไม่กี่ตัวที่จับได้ในรอบหลายปีที่ฟิลิปปินส์ และเชื่อว่าเป็นจระเข้ตัวที่ใหญ่ที่สุดในโลกเท่าที่พบมา โดยทำลายสถิติจระเข้ตัวที่ใหญ่ที่สุดในโลกที่บันทึกได้ที่ออสเตรเลีย ซึ่งตัวนั้นยาว 5.48 เมตร
เรือพระที่นั่งมหาจักรี
เรือพระที่นั่งมหาจักรี เป็นเรือพระที่นั่งแบบเรือลาดตระเวน ขึ้นระวางประจำการเมื่อ พ.ศ. 2435 ในการสร้างเรือลำนี้ สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพกับพระยาชลยุทธโยธินทร์ ไปติดต่อกับบริษัท Ramage and Ferguson ต่อที่เมืองลีธ สกอตแลนด์ เมื่อ พ.ศ. 2434 ใช้เวลา 10 เดือนจึงสร้างเสร็จ ออกเดินทางจากเมืองลีธเมื่อ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2435 มาถึงกรุงเทพเมื่อ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2435
เรือลำนี้เป็นเรือพระที่นั่งของรัชกาลที่ 5 ในการเสด็จในประเทศไทย เช่น เกาะสีชัง ปากแม่น้ำเจ้าพระยา เมื่อ พ.ศ. 2436 และในการเสด็จประพาศต่างประเทศ เช่น ชวา (พ.ศ. 2439) ยุโรป (พ.ศ. 2440 และ 2450) สิงคโปร์ (พ.ศ. 2445) และออกรับแขกบ้านแขกเมืองหลายครั้งตลอดรัชกาลที่ 5
เรือพระที่นั่งมหาจักรีลำแรกปลดระวางเมื่อ พ.ศ. 2459 ทางราชการขายเรือลำนี้ยกเว้นเครื่องจักรให้บริษัทกาวาซากิ โกเบ ซึ่งทางบริษัทมารับเรือลำนี้ออกจากกรุงเทพฯเมื่อ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2459 เครื่องจักรของเรือลำนี้ บริษัทกาวาซากิ โกเบ ได้นำไปต่อเรือพระที่นั่งมหาจักรีลำที่สอง ซึ่งขึ้นระวางในสมัยรัชกาลที่ 6 (ต่อมาคือ เรือหลวงอ่างทอง ลำที่ 1) และถูกระเบิดทำลายในสงครามโลกครั้งที่ 2
โซโคลส (เพลงจอน แม็กลาฟลิน)
"โซโคลส" () คือเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "มหัศจรรย์รักข้ามภพ" () จากวอลต์ดิสนีย์ เพลงนี้เป็นผลงานการเรียบเรียงดนตรีของอลัน เม็นเคน และประพันธ์คำร้องขึ้นโดย Stephen Schwartz เพลงนี้ขับร้องโดยจอน แม็กลาฟลิน ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550] โดยเป็นเพลงหนึ่งในอัลบั้ม "เอ็นแชนเต็ด" อัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่องดังกล่าว
เพลงนี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลในงานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 80 ในด้านเพลงดั้งเดิมยอดเยี่ยม พร้อมกับเพลง "แฮปปีเวิร์กกิงซอง" (Happy Working Song) และ "แดตส์ฮาวยูโนว" (That's How You Know) จากอัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่องนี้เช่นกัน
เพลงนี้ได้รับการขับร้องใหม่ในภาษารัสเซีย ในชื่อว่า "Так Близко (Tak Blizko)" ขับร้องโดย Aleksandr Panaiotov
ทรูสปอร์ต
ทรูสปอร์ต เป็นช่องกีฬาของทรูวิชั่นส์ โดยบริษัท ทรูวิชั่นส์ จำกัด (มหาชน) และสื่อกีฬาทางอินเทอร์เน็ต ของทรู ไลฟ์ 
โดยบริษัท ทรู ดิจิตอล คอนเท้นท์ แอนด์ มีเดีย จำกัด
ทรูสปอร์ตประกอบด้วยช่องรายการทรูสปอร์ต 2-7, เอชดี 1-4 และทรูเทนนิสเอชดี ออกอากาศเป็นครั้งแรกเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2538 ภายใต้ชื่อ ซูเปอร์สปอร์ต (สมัยนั้นอยู่ที่ยังเป็น ไอบีซี และ ได้ร่วมกับ ยูทีวี จนกลายเป็น ยูบีซี) ในปี พ.ศ. 2543 ได้เปิดตัวช่อง "ซูเปอร์สปอร์ต โกลด์" ซึ่งเป็นช่องกีฬาช่องที่ 2 นำเสนอกีฬาต่างๆจากทุกมุมโลก หลังจากนั้น 4 ปีต่อมา ยูบีซียกเลิกช่องซูเปอร์สปอร์ต โกลด์ และเปลี่ยนชื่อเป็น "ซูเปอร์สปอร์ต แอ็กชัน" ซึ่งนำเสนอกีฬาประเภทศิลปะป้องกันตัว เอ็กซ์เกม การแข่งขันกีฬาทางน้ำ ฯลฯ หลังจากนั้น เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2547 เปิดตัวช่องรายการใหม่คือ "ยูบีซี ซ็อกเกอร์" นำเสนอรายการประเภทกีฬาฟุตบอลจากสโมสรฟุตบอลชั้นนำในอังกฤษ และ "ยูบีซี สปอร์ตพลัส" ซึ่งถ่ายทอดสดฟุตบอลนัดที่มีเวลาชนกัน และนำเสนอรายการกีฬาจากต่างประเทศ อาทิ บาสเกตบอล อเมริกันฟุตบอล มอเตอร์สปอร์ต ฯลฯ พ.ศ. 2550 เปลี่ยนชื่อทั้งหมดเป็น "ทรู สปอร์ต" มาจนถึงปัจจุบัน และเปลี่ยนผังช่องรายการกีฬาเดิม ที่มีแค่ 4 ช่อง โดยวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2550 เป็นต้นมา, และ เพิ่ม 4 ช่องรายการกีฬาเป็น 24 ชั่วโมง
ทรู สปอร์ต มีสัญลักษณ์เด่นที่สำคัญคือรูป เปลวไฟ (พบในโลโก้ช่องทรูสปอร์ต 2-7 และพบในไอเดนท์ทรูสปอร์ตทุกช่องอีกด้วย (แต่ยกเว้นช่อง TrueSport 7 ที่พบได้แค่ในช่วงแจ้งรายการเท่านั้น) โดยเปลวไฟในไอเดนท์ทรูสปอร์ตแต่ละช่องจะอยู่เหนือตัวเลขทุกช่อง (ยกเว้นทรูสปอร์ต 6 ที่เปลวไฟนั้นเอียงไปเป็นแนวตั้งซ้ายอยู่หลังตัวเลข) แต่สำหรับแบบเอชดี ก็จะมีอยู่ 2 รูปด้านบน-ล่าง อย่างละรูป อยู่หลังคำว่า HD ยกเว้นช่อง TrueSport HD2 ที่เปลวไฟจะลุกไปทางซ้าย และมีรูปเดียว ตั้งแต่ 1 สิงหาคม 2556 เป็นต้นมา
อย่างไรก็ดี ในไอเดนท์ช่องทรูสปอร์ตแต่ละช่องซึ่งพบในช่วงที่หลังจบรายการและก่อนรายการต่อไปที่จะเริ่มขึ้น (ยกเว้นในวันที่ 13 ตุลาคม-13 พฤศจิกายน 2559 ที่ไม่มีการใช้ไอเดนท์แต่อย่างใด) (ในปัจจุบันยกเว้นช่อง TrueSport 7 และ TrueSport HD4 ที่ไม่มีไอเดนท์แต่อย่างใด ได้มีฉากนักกีฬา ดังนี้
พระเจ้าเปแป็งพระวรกายเตี้ย
พระเจ้าเปแป็งพระวรกายเตี้ย () (ค.ศ. 714 – 24 กันยายน ค.ศ. 768) นอกจากจะทรงได้รับฉายานามว่า "the Short" แล้วก็ยังรู้จักกันในพระนามอื่นด้วยเช่น "เปแป็งผู้เยาว์" หรือ "เปแป็งที่ 3" เปแปงเดิมเป็นสมุหราชมนเทียร (Mayor of the Palace) และดยุกแห่งแฟรงก์ ตั้งแต่ ค.ศ. 741 และพระมหากษัตริย์แห่งจักรวรรดิแฟรงค์ระหว่าง ค.ศ. 751 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 24 กันยายน ค.ศ. 768 พระเจ้าเปแป็งพระวรกายเตี้ยเป็นพระราชโอรสของชาร์ลส์ มาร์เตล และเป็นพระราชบิดาของชาร์เลอมาญ
รัฐควีนส์แลนด์
รัฐควีนส์แลนด์ () เป็นรัฐในประเทศออสเตรเลียที่อยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของแผ่นดินทวีป ติดกับนอร์เทิร์นเทร์ริทอรี ทางตะวันตก ติดกับรัฐเซาท์ออสเตรเลียทางตอนตะวันตกเฉียงใต้ และรัฐนิวเซาท์เวลส์ ทางทิศใต้
ทางตะวันตกของรัฐควีนส์แลนด์ เป็นทะเลปะการังและมหาสมุทรแปซิฟิก รัฐควีนส์แลนด์มีพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 รองจากรัฐเวสเทิร์นออสเตรเลียและเป็นรัฐที่มีประชากรมาที่สุดเป็นอันดับ 3 รองจากรัฐนิวเซาท์เวลส์และรัฐวิกตอเรีย
พื้นที่แต่เดิมมีคนพื้นเมืองออสเตรเลียและชาวเกาะทอร์เรสสเตรทอาศัยอยู่ ที่มาอยู่ราว 40,000 ถึง 65,000 ปีก่อน ต่อมาเป็นอาณานิคมของอังกฤษและแยกจากนิวเซาท์เวลส์เมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1859 ถือว่าเป็นวันเฉลิมฉลองประจำปีของรัฐ เรียกว่าวันควีนส์แลนด์
มายบลัดดีวาเลนไทน์ (เพลงทาทา ยัง)
"มายบลัดดีวาเลนไทน์" () คือซิงเกิลที่ 2 ของทาทา ยัง จากอัลบั้ม "เรดีฟอร์เลิฟ" เริ่มเผยแพร่เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2552 โดยออกจำหน่ายผ่านทางดิจิตอลดาวน์โหลดและเผยแพร่ทางวิทยุในประเทศไทย
เมื่อกลางเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 ทาทา ยัง ได้ออกเผยแพร่เพลง "มายบลัดดีวาเลนไทน์" ในฉบับภาษาไทย ออกมาทุกคลื่นวิทยุ เนื่องในโอกาสเดือนแห่งความรัก
รัฐเซาท์ออสเตรเลีย
รัฐเซาท์ออสเตรเลีย () เป็นรัฐของประเทศออสเตรเลีย ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศ ครอบคลุมพื้นที่แห้งแล้งโดยส่วนใหญ่ของทวีป มีพื้นที่ 983,482 ตร.กม. (379,725 ตร.ไมล์) ถือว่าเป็นพื้นที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 4 ใน 6 รัฐและ 2 ดินแดน ของประเทศ
รัฐมีพื้นที่ติดกับรัฐเวสเทิร์นออสเตรเลียและนอร์เทิร์นเทร์ริทอรี ส่วนด้านตะวันออกเฉียงเหนือติดกับ รัฐควีนส์แลนด์ ด้านตะวันออกติดกับรัฐนิวเซาท์เวลส์และรัฐวิกตอเรีย และทางทิศใต้ติดกับอ่าวเกรตออสเตรเลียไบท์และมหาสมุทรใต้ กับประชากรราว 1.6 ล้านคน ซึ่งมีจำนวนน้อยกว่า 10% ของประชากรในออสเตรเลีย เป็นรัฐหรือดินแดนที่มีประชากรอันดับ 5 ของออสเตรเลีย ประชากรส่วนใหญ่อยู่ที่เมืองแอดิเลด เมืองหลวงของรัฐ ที่ยังคงเป็นพื้นที่อุดมสมบูรณ์ ทั้งชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้และแม่น้ำเมอร์เรย์
คอนซีลเลอร์
คอนซีลเลอร์ () เป็นเครื่องสำอางรูปแบบหนึ่งที่ใช้ในการปกปิดสิว รอยหมองคล้ำใต้ตา หรือจุดด่างดำเล็กๆ ที่ปรากฏบนผิวหน้า คอนซีลเลอร์มักจะปกปิดรอยจุดด่างดำได้เป็นอย่างดีโดยการทำให้กลมกลืนกับผิวที่มีปัญหาหรือสีไม่เรียบเนียน ผลิตภัณฑ์นี้หญิงใช้เป็นหลักแต่ก็เริ่มใช้ในหมู่ผู้ชายมากขึ้น
ทั้งคอนซีลเลอร์และรองพื้นมักจะใช้เพื่อทำให้ผิวดูกลมกลืนและเสมอกัน ทั้งสองชนิดของเครื่องสำอางแตกต่างกันตรงที่คอนซีลเลอร์มักจะมีเม็ดสีที่เข้มข้น นอกจากนี้รองพื้นมักจะใช้ทาในบริเวณกว้างกว่าคอนซีลเลอร์ คอนซีลเลอร์ได้ออกวางจำหน่ายครั้งแรกเมื่อ ปี 1938 โดยบริษัท แม็กซ์แฟกเตอร์ ในชื่อการค้า ‘erace'
คอนซีลเลอร์จะมาในหลากหลายเฉกเช่นจากอ่อนสุดถึงเข้มสุด บางสีมีวัตถุประสงค์เพื่อทำให้เหมือนโทนสีผิวธรรมชาติ ในขณะที่บางตัวจะเอามาคอนทราสกับรอยจุดด่างดำ สีที่อ่อนสุดถึงขาวสุดสามารถใช้ลบเลือนรอยคล้ำหรือรอยช้ำและทำให้ผิวที่หมองคล้ำกระจ่างใสขึ้น สีเขียวและสีฟ้าสามารถแก้ไขรอยแดงที่เกิดจากสิว เส้นเลือดแตกหรือ rosacea คอนซีลเลอร์สีม่วงจะทำให้หน้าดูสว่างขึ้น คัลเลอร์คอนซีลเลอร์เหล่านี้มักจะใช้แต้มตรงจุดภายใต้คอนซีลเลอร์หรือรองพื้นที่ตรงกับโทนสีผิวของผู้ใช้ สกินโทนคอนซีลเลอร์ไม่ใช่แค่เป็นประเภทที่ใช้ทั่วไปแต่ก็มักจะเพียงพอในการซ่อนหรือทำให้กลมกลืนกับผิวที่มีปัญหาหรือสีไม่เรียบเนียน
คอนซีลเลอร์มาในหลายสูตร ตั้งแต่ให้ความชุ่มชื้นถึงการต่อต้านการเกิดสิว คอนซีลเลอร์จะผลิตตั้งแต่ปกปิดบางเบาถึงปกปิดเป็นพิเศษ คอนซีลเลอร์จะแบ่งเป็น 7 ระดับของการปกปิด (ระดับ 1 ปกปิดบางเบาสุดถึง ระดับ7 ปกปิดเรียบเนียนที่สุด) คอนซีลเลอร์ระดับ 1 แป้งฝุ่น ระดับ 2 แบบอัดแข็ง ระดับ 3 แบบมูสแมท ระดับ 4 แบบดินสอ ระดับ 5 แบบน้ำ ระดับ 6 แบบครีม ระดับ 7 แบบเปียก
สิ่งที่จะกำหนดว่าคุณต้องใช้คอนซีลเลอร์แบบไหนเพื่อการปกปิดขึ้นอยู่กับว่าคุณต้องการปกปิดผิวที่มีปัญหาหรือสีไม่เรียบเนียนบริเวณส่วนของตรงไหน อธิเช่นซ่อนรูขุมขนที่กว้างหรือจุดด่างดำ อาจจะใช้คอนซีลเลอร์ที่ ปกปิดบางเบาตั้งแต่ระดับ 1 ถึง 3 ในการปกปิดสิวรอยคล้ำหรือถุงใต้ตาระดับ 3 ถึง 6 จะเหมาะสม แต่ถ้าต้องการการปกปิดรอยแผลเป็นหรือไฝคุณจะต้องการปกปิดที่หนามากตั้งแต่ระดับ 6 ขึ้นไป คอนซีลเลอร์บางตัวสามารถใช้ด้วยตัวเองหรือใช้ร่วมกับรองพื้น
รัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย
รัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย () หรือเรียกอย่างภาษาไทยเดิมว่า รัฐออสเตรเลียตะวันตก เป็นรัฐในประเทศออสเตรเลีย ถือเป็นรัฐที่ใหญ่ที่สุดของออสเตรเลีย และเป็นเขตการปกครองที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 2 ของโลกรองจากสาธารณรัฐซาฮา มีประชากร 2.1 ล้านคน (10% ของประเทศ) มี 85% ของคนที่อาศัยทางมุมใต้-ตะวันตกของรัฐ มีเมืองหลวงคือนคร เพิร์ท
อายไลเนอร์
อายไลเนอร์ เป็นเครื่องสำอางที่ใช้สำหรับเน้นดวงตา จะใช้เขียนบริเวณรอบรูปทรงของตาเพื่อสร้างความหลากหลายในมุมมองของดวงตาที่จะทำให้ดูโตขึ้น แม้ว่าวัตถุประสงค์หลักจะมุ่งให้ผู้หญิงใช้ แต่ก็มีการขยายไปสู่ตลาดของกลุ่มผู้ชาย เรียกว่า กายไลเนอร์ (guy liner)
อายไลเนอร์มีการใช้ครั้งแรกเมื่อในสมัยอียิปต์โบราณและเมโสโปเตเมีย ซึ่งใช้เป็นขอบสีดำเข้มทารอบดวงตา ส่วนมากใช้ในหญิงชาวอาหรับ
ในทศวรรษ 1960 อายไลเนอร์แบบน้ำถูกผลิตเพื่อใช้ในการสร้างเส้นหนาระหว่างเส้นดำกับเส้นขาวบนดวงตา ในแฟชั่นแต่งหน้าที่เชื่อมโยงกับผู้ออกแบบเช่น แมรีควอนต์
ในปลายศตวรรษที่ 20 และต้นศตวรรษที่ 21 การเน้นอายไลเนอร์แบบหนาจะได้รับอิทธิพลมาจากแฟชั่นโกธิก มีการวาดอายไลเนอร์ทั้งแบบหนา และแบบบางเป็นแฟชั่น
และสมัยนี้ผู้ชายก็ได้รับอิทธิพลมาจาก emo subculture และหลากหลายรูปแบบไลฟสไตล์
อายไลเนอร์ยังสามารถใช้ในการแสดงอารมย์ถึงความกดดันหรือตรึงเครียดในภาพถ่ายที่มีชื่อเสียงเช่น "Bleeding Mascara”
อายไลเนอร์สามารถทำแบบสมัดจ์บางเบา หรือไว้เน้นดวงตาให้ดูเด่นชัด ขึ้นอยู่กับเนื้อของอายไลเนอร์ซึ่งมี 4 สูตรหลักที่มีอยู่ในตลาด และได้ผลิตแตกต่างกันออกไป
เวิลด์มิวสิก
เวิลด์มิวสิค () มีความหมายถึงเพลงพื้นเมืองหรือเพลงโฟล์กในวัฒนธรรมต่าง ๆ ที่สร้างสรรค์และเล่นโดยนักดนตรีท้องถิ่น
ในทางตะวันตก คำว่า "เวิลด์มิวสิค" จะหมายถึงดนตรีที่ไม่ใช่ดนตรีจากทวีปอเมริกาเหนือและดนตรีอังกฤษ หรือเป็นดนตรีโฟล์กท้องถิ่น หรือดนตรีที่รวมเพลงท้องถิ่นหลายอย่าง ตัวอย่างของแนวเพลงเช่น ดนตรีเร้กเก้ในประเทศจาเมกาหรือละติน เป็นต้น ที่เติบโตจนแยกเป็นแนวเพลงเฉพาะ ดนตรีจีนหรือดนตรีแอฟริกา ก็ถูกจำแนกว่าเป็นเวิลด์มิวสิกเช่นกัน
ดนตรีอิเล็กทรอนิกส์บอดี
ดนตรีอิเล็กทรอนิกส์บอดี () เรียกย่อ ๆ ว่า EBM หรือ อินดัสเทรียลแดนซ์ () เป็นแนวเพลงที่รวมองค์ประกอบของดนตรีอินดัสเทรียล
กูวา จาระห์
กูวา จาระห์ (Gua Charah) เป็นถ้ำที่ตั้งใกล้เมืองสุไหงเลิมบิง (Sungai Lembing) ห่างจากเมืองกวนตัน เมืองเอกของรัฐปะหัง ประมาณ 30 กิโลเมตร โดยภายในถ้ำชั้นในมีพระพุทธไสยาสน์นอนหินปูน ยาว 9 เมตร ที่พระไทยรูปหนึ่งสร้างไว้ บริเวณขอบผาที่ใกล้กันมีทิวทัศน์สวยงาม และถ้ำมีขนาดใหญ่โต เหมาะแก่การท่องเที่ยว แต่การเดินสำรวจต้องมีผู้นำทาง
มายบลัดดีวาเลนไทน์ (แก้ความกำกวม)
มายบลัดดีวาเลนไทน์ (My Bloody Valentine) อาจหมายถึง
คอมป์ซอกนาทัส
คอมป์ซอกนาทัส () เป็นไดโนเสาร์เทอโรพอด สกุลไดโนเสาร์ที่ตัวเล็กที่สุดในโลก ลำตัวยาวประมาณ 70 เซนติเมตร และมีน้ำหนักเพียง 3 กิโลกรัม ฟอสซิลของมันพบในเหมืองที่ประเทศเยอรมนี นอกจากนี้ยีงพบในประเทศไทยของเราด้วย พบเศษกระดูก 2 ชิ้นของกระดูกแข้งด้านซ้าย และกระดูกน่องด้านขวา มีความยาวประมาณ 3 เซนติเมตร พบที่หลุมขุดค้นที่ 1 ที่ภูประตูตีหมา อุทยานแห่งชาติภูเวียง อำเภอเวียงเก่า จังหวัดขอนแก่น พบอยู่ในเนื้อหินทรายหมวดหินเสาขัว ยุคครีเทเชียสตอนต้น ลักษณะของกระดูกที่พบมีลักษณะใกล้เคียงกับคอมพ์ซอกเนธัส ลองกิเปส
มันล่าสัตว์ตัวเล็กอย่างแมลง หรือหนู อาศัยอยู่ปลายยุคจูแรสซิก วิ่งเร็ว เป็นไดโนเสาร์เทอราพอดขนาดเล็ก
เนื่อง นนทนาคร
จิก์ เมินเจอราลา () เป็นที่รู้จักในนาม หม่อมเนื่อง (สกุลเดิม: นนทนาคร; พ.ศ. 2392–2482) หรือเดิมคือ คุณหญิงเนื่อง ฤทธิสงครามรามภักดี เป็นหนึ่งในหม่อมชาวไทยของสุลต่านอับดุล ฮามิด ฮาลิมแห่งเกอดะฮ์ (เดิมคือเจ้าพระยาฤทธิสงครามรามภักดี) เจ้าพระยาไทรบุรีคนสุดท้ายภายใต้การปกครองของสยาม และเป็นพระชนนีของตนกู อับดุล ระห์มัน นายกรัฐมนตรีคนแรกของมาเลเซีย ซึ่งได้รับสมญาว่า ""บิดาแห่งมาเลเซีย""
เนื่องเป็นบุตรีของหลวงนราบริรักษ์ (เกร็บ นนทนาคร) กับนางนราบริรักษ์ (อิ่ม นนทนาคร) ครอบครัวเป็นคหบดีเชื้อสายมอญย่านปากเกร็ด แขวงเมืองนนทบุรี โดยต้นตระกูลอพยพจากเมืองพะโค ในประเทศพม่า บิดาเป็นน้องชายของหลวงรามัญนนทเขตร์คดี (เจ๊ก นนทนาคร) นายอำเภอปากเกร็ดคนแรกและผู้รับพระราชทานนามสกุลนนทนาครจากพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว กล่าวกันว่าหลวงรามัญนนทเขตร์คดี (ทับ) ซึ่งเป็นทวด เป็นบุตรชายคนหนึ่งของเจ้าพระยามหาโยธา (เจ่ง คชเสนี) กับท่านผู้หญิงทรัพย์แต่ไม่ปรากฏหลักฐานเป็นลายลักษณ์อักษรที่แน่ชัด
หลวงนราบริรักษ์นำเนื่องไปถวายตัวรับใช้ในวังโดยอยู่ในการปกครองของหม่อมลี ครั้นมีอายุได้ 19 ปี พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้พระราชทานให้เนื่องไปเป็นภริยาของเจ้าพระยาฤทธิสงครามรามภักดี (อับดุลฮามิด) ซึ่งขณะนั้นยังเป็นเจ้าพระยาไทรบุรีประเทศราชของสยาม โดยในเอกสารของมาเลเซียระบุว่า ตนกูอามีนาพี่สาวของเจ้าพระยาฤทธิสงครามรามภักดีชื่นชมในอัธยาศัยของเนื่อง ทั้งเคยเอ่ยปากขอเนื่องจากหลวงนราบริรักษ์ไปเป็นบุตรบุญธรรมที่เมืองไทรบุรี ก่อนเลื่อนฐานะเป็นชายาคนที่สี่ ถือเป็นหม่อมชาวไทยคนหนึ่งจากทั้งหมดห้าคนของสุลต่านแห่งเกอดะฮ์ และมีพระโอรส-ธิดาด้วยกันกับสุลต่านอับดุล ฮามิดด้วยกัน 12 พระองค์ ได้แก่
กล่าวกันว่าคุณหญิงเนื่องเป็นชายาที่เก่งกาจทางธุรกิจ และฉลาดหลักแหลมที่สุดของสุลต่าน เป็นภรรยาคนโปรดแม้ว่าเธอจะมิได้เข้ารีตอิสลามตามพระสวามีก็ตาม โดยคุณหญิงเนื่องได้ขอพระราชานุญาตสร้างวัดสโมสรราชานุประดิษฐ์ (วัดบาการ์บาตาหรือวัดบ้านใต้) ในเมืองอลอร์สตาร์ เมืองหลวงของรัฐเกอดะฮ์เมื่อปี พ.ศ. 2453
คุณหญิงเนื่องเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2482 ขณะมีอายุได้ 90 ปี และศพถูกฝังในเจดีย์ในพระราชวังตีกาตังกา (Istana Tiga Tangga) ในรัฐเกอดะฮ์ ประเทศมาเลเซีย
ทรูเฮฮา
ทรู เฮ ฮา หรือ "เฮ ฮา" () ออกอากาศทางทรูวิชั่นส์ ช่อง 67 นำเสนอ รายการโทรทัศน์ หรือ ละครโทรทัศน์ ประเภท ตลก เบาสมอง ตลอด 24 ชั่วโมง ทั้งที่เคยออกอากาศทาง ฟรีทีวี และรายการที่ผลิตขึ้นใหม่ ให้เหมาะสมกับการรับชม เริ่มต้นเมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2551
เริ่มออกอากาศตั้งแต่วันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2551 พร้อมกับช่อง True Asian Series และได้หยุดออกอากาศในวันที่ 14-17 พฤศจิกายน 2551 เนื่องจากงานพระราชพิธีพระราชทานเพลิงพระศพ สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์
รายการ "The Comedian Thailand"
รายการ "มีใจอ๊ะป่าว" ทุกวันศุกร์ เวลา 19.30 น. - 20.30 น.
รายการ "ผีทาเล้นท์" ทุกวันเสาร์ เวลา 20.00 น. - 21.00 น. (เทปแรก 19 เมษายน 2557)
แม่น้ำทะมะ
แม่น้ำทะมะ () เป็นแม่น้ำสายหลักในจังหวัดยะมะนะชิ จังหวัดคะนะงะวะ และโตเกียว บนเกาะฮนชู ประเทศญี่ปุ่น รัฐบาลญี่ปุ่นได้ประกาศให้เป็น Class 1 river อย่างเป็นทางการ
แม่น้ำทะมะมีความยาวทั้งสิ้น 138 กิโลเมตร และมีพื้นที่ลุ่มน้ำ 1,240 ตารางกิโลเมตร
แม่น้ำทะมะไหลผ่านกรุงโตเกียวโดยเป็นเส้นแบ่งอาณาเขตระหว่างโตเกียวและคะนะงะวะ ริมฝั่งแม่น้ำในเขตเมืองเต็มไปด้วยสวนสาธารณะและสนามกีฬา ทำให้แม่น้ำสายนี้เป็นสถานที่ยอดนิยมสำหรับปิกนิก
แม่น้ำทะมะมีต้นกำเนิดจากภูเขาคะสะโดะริในเมืองโคชู จังหวัดยะมะนะชิ ไหลไปทางทิศตะวันออกสู่ด้านตะวันตกของกรุงโตเกียวที่เป็นพื้นที่ภูเขา ซึ่งมีเขื่อนโอะโงจิกั้นแม่น้ำไว้ ทำให้เกิดเป็นทะเลสาบโอะคุทะมะ แล้วไหลต่อไปทางทิศตะวันออกผ่านอุทยานแห่งชาติ Chichibu Tamakai ไปสู่เมืองโอเมะในโตเกียว
ฌูว์ลี แดลปี
ฌูว์ลี แดลปี (21 ธันวาคม ค.ศ. 1969) นักแสดง ผู้กำกับ นักเขียนบท นักแต่งเพลงและนักร้องชาวฝรั่งเศส จบการศึกษาด้านภาพยนตร์จากโรงเรียนศิลปะทิสช์ในนิวยอร์ก ปัจจุบันใช้ชีวิตอยู่ในสหรัฐอเมริกา และได้รับสัญชาติอเมริกันตั้งแต่ ค.ศ. 2001
ฌูว์ลี แดลปีเกิดที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศส บิดามารดาเป็นนักแสดงและผู้กำกับละครเวที ทำให้เธอได้รับการปลูกฝังด้านศิลปะการแสดง และมีโอกาสเล่นละครเวทีตั้งแต่อายุ 5 ปี เริ่มแสดงภาพยนตร์ครั้งแรกเมื่ออายุ 14 ปี ในภาพยนตร์เรื่อง "Détective" (ค.ศ. 1985) ของฌ็อง-ลุก กอดาร์ รับบทนำครั้งแรกในภาพยนตร์เรื่อง "La Passion Béatrice" (ค.ศ. 1987) ของแบร์ทร็อง ตาแวร์นีเย
ฌูว์ลี แดลปีย้ายไปอาศัยอยู่ในนิวยอร์กเมื่อ ค.ศ. 1990 และได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง "Europa Europa" (ค.ศ. 1990) ภาพยนตร์ภาษาเยอรมันของอักแญชกา ฮอลลันต์ ผู้กำกับชาวโปแลนด์ ที่ได้รับรางวัลลูกโลกทองคำสาขาภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศ และเข้าชิงรางวัลออสการ์สาขาบทภาพยนตร์ดัดแปลง ทำให้เธอเริ่มมีชื่อเสียงในระดับนานาชาติ ต่อมาในปี ค.ศ. 1993 เธอได้แสดงบทนำใน "Trzy kolory: Biały" (ค.ศ. 1994) ภาคที่สองของภาพยนตร์ไตรภาคทรีคัลเลอรส์ ของคริสซ์ตอฟ เคียสลอฟสกี้
บทบาทการแสดงที่ทำให้เธอมีชื่อเสียงเป็นที่จดจำ คือบท เซลีน สาวชาวฝรั่งเศสที่พบรักกับเจสซี หนุ่มนักท่องเที่ยวชาวอเมริกัน รับบทโดยอีธาน ฮอว์ก ในภาพยนตร์ของริชาร์ด ลิงก์เลเทอร์เรื่อง "ฺBefore Sunrise" (ค.ศ. 1995) เป็นภาพยนตร์อิสระที่ได้รับคำชื่นชมเป็นอย่างมาก และกลับมารับบทบาทเดิมในภาพยนตร์ภาคต่อ "Waking Life" (2001) และ "Before Sunset" (ค.ศ. 2004) ที่เธอร่วมเขียนบท แต่ง และร้องเพลงประกอบภาพยนตร์ด้วย
ม็อดริไววัล
ม็อดรีไววอล () เป็นแนวเพลงและวัฒนธรรมย่อยที่เกิดขึ้นในสหราชอาณาจักรเมื่อราวปี 1978 ต่อมาก็เริ่มกระจายไปประเทศอื่นๆอีกหลายประเทศ
เดอะแจม
เดอะแจม () เป็นวงดนตรีร็อกจากสหราชอาณาจักร รวมตัวกันเมื่อปลายยุค 1970s และ ต้นยุค 1980s
รอแดซ
รอแดซ () ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศฝรั่งเศสเป็นเมืองหลวงของจังหวัดอาแวรงของแคว้นมีดี-ปีเรเน ชาวเมืองรอแดซเรียกว่า "Ruthenois"
รอแดซเป็นบริเวณที่มีการตั้งถิ่นฐานมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 5 ที่ก่อตั้งโดยเคลต์ หลังจากการครองบครองโดยโรมัน รอแดซก็ได้รับชื่อว่า "เซโกดูนุม" (Segodunum) ระหว่างสมัยจักรวรรดิก็รู้จักกันในนาม "เมืองรูเตโนรุม" (Civitas Rutenorum) ที่เพี้ยนมาเป็นชื่อปัจจุบัน หลังจากการล่มสลายของจักรวรรดิโรมัน วิซิกอทก็ยึดรอแดซ ต่อมาก็ถูกยึดโดยแฟรงก์ และถูกปล้นทำลายโดยอาหรับในปี ค.ศ. 725 หลังจากนั้นก็ถูกยึดครองโดยกองทัพของดยุกแห่งอากีแตนและเคานต์แห่งตูลูซ ระหว่างสงครามร้อยปีก็ถูกยึดครองโดยกองทัพอังกฤษ
ระหว่างยุคกลางปัญหาใหญ่ของรอแดซคือความขัดแย้งระหว่างเคานต์แห่งรอแดซและบิชอปแห่งรอแดซผู้พยายามแสดงอำนาจในบริเวณต่าง ๆ ของเมืองที่แยกกันด้วยกำแพงเมือง เคานต์แห่งรอแดซสามารถต่อต้านอำนาจของพระราชอำนาจของพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสมาจนกระทั่งเคานต์จอห์นที่ 4 ยอมสวามิภักดิ์ต่อพระเจ้าหลุยส์ที่ 11 ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ศตวรรษต่อมาบิชอปฟร็องซัว เดแต็งก็ทำการก่อสร้างอาสนวิหารแม่พระแห่งรอแดซ
เคานต์คนสุดท้ายของรอแดซ อ็องรีที่ 6 ผู้ต่อมาขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าอ็องรีที่ 4 แห่งฝรั่งเศสขายบรรดาศักดิ์ให้เป็นทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ในปี ค.ศ. 1589 เมืองรอแดซยังคงรุ่งเรืองทางการค้าต่อมาจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 18 แต่มาสูญเสียความสำคัญเมื่อวีลฟร็องช์-เดอ-รูแอร์ก ได้รับการยกขึ้นเป็นเมืองหลวงเมื่อการปฏิวัติฝรั่งเศสเริ่มขึ้นรอแดซเป็นเมืองศูนย์กลางทางการเกษตรกรรมมาแต่ดั้งเดิม
รอแดซมีสนามบิน "สนามบินรอแดซ-มาร์ซียัก" ที่ตั้งอยู่ที่เมืองซาล-ลา-ซูร์ส
กงก์
กงก์ ( ฟังเสียง; ) เป็นอำเภอของเมืองรอแดซ จังหวัดอาแวรงในแคว้นมีดี-ปีเรเน เมืองกงก์ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ใต้ของประเทศฝรั่งเศส
กงก์ตั้งอยู่ตรงจุดที่แม่น้ำดูร์ดู (Dourdou) และแม่น้ำอุชมาบรรจบกัน ตัวหมู่บ้านตั้งอยู่บนเนินเขาในหุบเขาและเป็นเมืองที่มีถนนแคบและบ้านโบราณที่ยังคงรักษารูปทรงของเมืองในยุคกลางอย่างสมบูรณ์ ฉะนั้นรถคันใหญ่จึงไม่สามารถขับเข้าเมืองได้ การเข้าชมหมู่บ้านจึงต้องทำโดยการจอดรถไว้นอกใจกลางหมู่บ้านและเดิน กลุ่มผู้คนผู้ต้องการอนุรักษ์เมืองสามารถต่อต้านการก่อสร้างสิ่งก่อสร้างใหม่สำเร็จในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ฉะนั้นตัวหมู่บ้านจึงแทบจะไม่มีสิ่งก่อสร้างที่สร้างระหว่าง ค.ศ. 1800 จนถึง ค.ศ. 1950 ซึ่งทำให้รักษารูปลักษณะของเมืองไว้ได้โดยไม่มีการเปลี่ยนแปลง ถนนได้รับการลาดยางแต่สายไฟถูกฝังใต้ดินเพื่อซ่อนไม่ให้เสียลักษณะ
แอบบีแซ็งต์-ฟัว (Abbey Sainte-Foy) แห่งกงก์เป็นจุดพักจุดหนึ่งของนักแสวงบุญบนถนนเซนต์เจมส์ที่นำไปสู่ซานเตียโกเดกอมโปสเตลาในประเทศสเปนปัจจุบัน การก่อสร้างสร้างบนฐานที่เดิมเป็นบาซิลิกาที่มีขนาดเล็กกว่า โดยมีแอ็บบอทโอโดริคเป็นผู้อำนวยการก่อสร้าง และสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1120 ลักษณะสถาปัตยกรรมเป็นแบบโรมาเนสก์ โดยใช้หินปูนที่มีในท้องถิ่นสลับกับหินชีสต์สีเทา หลังคาเป็นโดมขนาดใหญ่ตั้งอยู่บนจุดตัดที่ต่อมาพังทลายลงมา และมาสร้างใหม่ในคริสต์ศตวรรษที่ 15
สิ่งที่สำคัญที่สุดของแอบบีสำหรับนักแสวงบุญในยุคกลางคือองควัตถุของนักบุญเฟธ (St Faith) หรือ "นักบุญฟัว" ผู้พลีชีพเพื่อศาสนาในคริสต์ศตวรรษที่ 4 ชื่อของนักบุญมามีความสัมพันธ์กับวลี "Holy Faith" หรือ "ความศรัทธาอันศักดิ์สิทธิ์" กล่าวกันว่าในคริสต์ศตวรรษที่ 9 นักบวชจากกงก์ไปขโมยองควัตถุมาจากสำนักสงฆ์ที่ตั้งอยู่ไม่ไกลนักเพื่อจะหาวิธีสร้างความมั่งคั่งให้วัดจากการมาสักการะของนักแสวงบุญ วัดที่สร้างขึ้นมีจุดประสงค์สองประการ ประการหนึ่งก็เพื่อเป็นที่พำนักของนักแสวงบุญและประการที่สองเพื่อเป็นที่สำหรับนักบวชที่ใช้ทำพิธีทางศาสนาเจ็ดครั้งต่อวัน ฉะนั้นวัดจึงเป็นทั้งสักการะสถาน (shrine) สำหรับนักแสวงบุญและเป็นแอบบีสำหรับนักบวช ส่วนชาวเมืองก็มีวัดของตนเองอีกวัดหนึ่งที่อุทิศให้แก่นักบุญทอมัส เบ็คเค็ทซึ่งก็เป็นวัดโบราณเช่นกัน
ในปี ค.ศ. แอบบีแซ็งต์-ฟัวก็ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การ การศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ ที่เป็นส่วนหนึ่งของมรดกโลกถนนเซนต์เจมส์ในฝรั่งเศส (World Heritage Sites of the Routes of Santiago de Compostela in France) สิ่งที่เด่นที่สุดของแอบบีคืองานแกะสลักหินอันละเอียดงดงามบนหน้าบันที่เป็นภาพการตัดสินครั้งสุดท้าย
ปัวตีเย
ปัวตีเย () เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกตอนกลางของประเทศฝรั่งเศส ในจังหวัดเวียนของแคว้นปัวตู-ชาร็องต์ ใจกลางเมืองเป็นเมืองที่น่าดูที่ยังคงมีสถาปัตยกรรมที่สำคัญทางประวัติศาสตร์หลงเหลืออยู่ โดยเฉพาะจากสถาปัตยกรรมแบบโรมาเนสก์ ปัวตีเยมีบทบาทสำคัญในประวัติของยุคกลางตอนปลาย
เคมบริดจ์เชอร์
เคมบริดจ์เชอร์ (, (Pronunciation)) เป็นมณฑลในอังกฤษในสหราชอาณาจักร ที่ตั้งอยู่ทางภาคตะวันออกของอังกฤษที่มีเขตแดนติดกับมณฑลลิงคอล์นเชอร์ทางตอนเหนือ, มณฑลนอร์โฟล์คทางตะวันออกเฉียงเหนือ, มณฑลซัฟโฟล์คทางตะวันออก, มณฑลเอสเซ็กซ์และมณฑลฮาร์ทฟอร์ดเชอร์ทางตอนใต้ และ มณฑลเบดฟอร์ดเชอร์และมณฑลนอร์ทแธมป์ตันเชอร์ทางตะวันตก เคมบริดจ์เชอร์ปัจจุบันเกิดจากอดีตมณฑลเคมบริดจ์เชอร์เดิม และมณฑลฮันทิงดันเชอร์และไอล์ออฟอีลี (Isle of Ely) และโซคออฟปีเตอร์บะระห์ (Soke of Peterborough) เมืองหลวงของมณฑลคือเคมบริดจ์ เคมบริดจ์เชอร์มีเนื้อที่ 3,389 ตารางกิโลเมตร และมีประชาชนรวมทั้งสิ้นประมาณ 760,700 คน ถัวเฉลี่ย 224 คนต่อหนึ่งตารางกิโลเมตร
เชชเชอร์
เชชเชอร์ () เป็นมณฑลในอังกฤษในสหราชอาณาจักร ที่ตั้งอยู่ในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของอังกฤษโดยมีเมืองหลวงอยู่ที่นครเชสเตอร์ แม้ว่าเมืองใหญ่ที่สุดจะเป็นวอร์ริงตัน
เชชเชอร์มีเขตแดนติดกับมณฑลเมอร์ซีย์ไซด์และนครแมนเชสเตอร์และปริมณฑลทางตอนเหนือ, ดาร์บีเชอร์ทางด้านตะวันออก, สแตฟฟอร์ดเชอร์และชร็อปเชอร์ทางด้านใต้ ฟลินท์เชอร์และเร็กแซมในเวลส์ทางตะวันตก
เชชเชอร์มีเนื้อที่ 2,343 ตารางกิโลเมตร และมีประชาชนรวมทั้งสิ้นประมาณ 1,003,600 คน ถัวเฉลี่ย 428 คนต่อหนึ่งตารางกิโลเมตร
ดาร์บิเชอร์
ดาร์บิเชอร์ หรือ ดาร์บิเชียร์ (, ) เป็นมณฑลในอังกฤษในสหราชอาณาจักร ที่ตั้งอยู่ทางภาคมิดแลนด์สตะวันออกของอังกฤษ ดินแดนส่วนใหญ่ของอุทยานแห่งชาติพีคดดิสตริคท์ (Peak District National Park) ตั้งอยู่ในดาร์บิเชอร์ ทางตอนเหนือของมณฑลคาบกับบริเวณแนวเนินเขาเพ็นไนน์ ดาร์บิเชอร์มีเขตแดนติดกับนครแมนเชสเตอร์และปริมณฑล, มณฑลเวสต์ยอร์คเชอร์, เซาท์ยอร์คเชอร์, น็อตติงแฮมเชอร์, เลสเตอร์เชอร์, สตาฟฟอร์ดเชอร์ และ เชสเชอร์ ดาร์บิเชอร์อาจจะอ้างได้ว่าเป็นศูนย์กลางของบริเตน เพราะฟาร์มหนึ่งในดาร์บิเชอร์กล่าวกันว่าเป็นฟาร์มที่ห่างจากทะเลมากที่สุดในบรรดาที่ต่างๆ ในบริเตน
ดาร์บิเชอร์มีเนื้อที่ 2,625 ตารางกิโลเมตร และมีประชาชนรวมทั้งสิ้นประมาณ 996,000 คน ถัวเฉลี่ย 379 คนต่อหนึ่งตารางกิโลเมตร
บิ๊กอินเจแปน
"บิ๊กอินเจแปน" (Big in Japan) เป็นซิงเกิลแรกของอัลปราวิลล์และอยู่ในอั้ลบั้มชุด ฟอร์เอเวอร์ยัง
ขนมแชงม้า
ขนมแชงม้า (หรือสะกดด้วย ซ. เป็น แซงม้า) หรือ ขนมแซงมา เป็นขนมไทยแต่โบราณ มีชื่อปรากฏอยู่ในเพลงกล่อมเด็กว่า
ขนมแชงม้านี้ มีผู้กล่าวว่าเป็นขนมที่ผสมกันระหว่างขนมปลากริมกับขนมไข่เต่า ถ้าตักกินด้วยกันเรียกขนมแชงม้า ถ้ากินอย่างเดียวก็จะเรียกชื่อตามชื่อเดิม ปัจจุบันนิยมเรียกว่า ขนมปลากริมไข่เต่า มากกว่า
ชาน
ชาน () หรือ แมลงแห่งแชกไก เป็นหนึ่งในมนุษย์ต่างดาวในเรื่องชุดตำนานคธูลู ชานปรากฏตัวครั้งแรกในเรื่องสั้น "แมลงแห่งแชกไก" (พ.ศ. 2507) ของนักประพันธ์ชาวอังกฤษ แรมซีย์ แคมเบลซึ่งได้รับแรงบันดาลใจมาจากหนังสือข้อมูลทั่วไปของเอช. พี. เลิฟคราฟท์
ชานมีลักษณะคล้ายแมลง มีขาสิบขาซึ่งคล้ายกับหนวดรยางค์และปากสามปาก ปีกที่ใช้บินมีลักษณะเหมือนแผ่นหนังและมีปีกใหญ่เป็นเกล็ด ขนาดใกล้เคียงกับนกพิราบของโลก ดาวแชกไกซึ่งเป็นบ้านเดิมของชานนั้นเป็นดาวเคราะห์ในระบบสุริยะแฝด โดยชานนั้นเป็นเผ่าพันธุ์ที่มีความเจริญก้าวหน้าและอาศัยอยู่รวมกันในเมืองขนาดใหญ่ ชานมีสมองหกส่วนและสามารถคิดเรื่องต่างๆได้สามเรื่องในเวลาเดียวกัน เนื่องจากคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าของดวงอาทิตย์นั้นมีผลกับเมแทบอลิซึมของชาน ชานจึงกลัวแสงอาทิตย์อย่างมาก ชานมีความสามารถพิเศษในการฝังตัวผ่านกะโหลกศีรษะและสมองของสิ่งมีชีวิตได้ เมื่อทำการฝังตัวเสร็จแล้ว ชานก็จะใช้โทรจิตทำการควบคุมร่างนั้นได้ ยิ่งชานฝังตัวอยู่นานแค่ไหนก็จะยิ่งทำการควบคุมร่างได้มากขึ้นเท่านั้น โดยในตอนแรกจะทำได้เพียงดลใจแต่ในที่สุดก็จะสามารถควบคุมได้เหมือนเป็นหุ่นเชิด
แนวคิดด้านจริยธรรมของชานนั้นแตกต่างจากมนุษย์อย่างมาก โดยส่วนใหญ่แล้วจะนับถือเอาเตอร์ก็อด อซาธอทเป็นเทพสูงสุดและสร้างวิหารทรงพีระมิดไว้บูชา ซึ่งศาสนาของอซาธอทนี้ยังแบ่งออกเป็นสองนิกาย โดยนิกายแรกนั้นเป็นพวกหัวรุนแรงซึ่งบูชาอวตารของอซาธอทที่เรียกว่า ซาดา ฮกลา () นิกายแรกนี้เชื่อว่าเทพเจ้ามีเพียงหนึ่งเดียวคืออซาธอทและต้องการทำลายศาสนาของเทพเจ้าอื่นๆทั้งหมด รวมถึงเป็นศัตรูกับอีกนิกายด้วย ส่วนนิกายที่สองนั้นมุ่งเน้นไปที่การแสวงหาประสบการณ์ใหม่จากความเจ็บปวด โดยใช้วิธีให้ร่างที่ควบคุมอยู่ทำร้ายตนเองและดูดซับคลื่นแม่เหล็กผ่านระบบประสาท
ดาวแชกไกนั้นได้พินาศไปเมื่อดวงดาวลึกลับได้ปรากฏบนท้องฟ้าและเคลื่อนเข้าใกล้แชกไกเรื่อยๆ ก่อนจะเปล่งแสงสีแดงซึ่งทำให้แชกไกถูกทำลายไป เหล่าชานส่วนใหญ่ก็ได้ตายไปในคราวนั้น มีเพียงส่วนน้อยซึ่งใช้ระบบเทเลพอร์ทในวิหารอซาธอทที่หนีจากความพินาศของแชกไกไปได้ เชื่อว่าดาวที่ทำลายแชกไกนั้นน่าจะเป็นกรอธซึ่งได้ทำให้เกรทโอลด์วัน "หนอนผู้กัดกินในยามราตรี" ซึ่งหลับใหลในแชกไกตื่นขึ้น
เหล่าชานที่รอดไปได้นั้นได้ใช้ระบบเทเลพอร์ทของวิหารเร่ร่อนไปยังดาวอื่นๆคือ "ไซโคลทล์" () และ "ธุกกอน" () แต่ก็พบกับสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวจนต้องหนีไปอีก จนกระทั่งมาถึง "ลกิฮักซ์" () (ดาวยูเรนัส) ซึ่งเหล่าชานได้พบกับสิ่งมีชีวิตซึ่งมีลักษณะคล้ายกับลูกบาศก์โลหะที่มีขาจำนวนมาก ชนพื้นเมืองของยูเรนัสได้ยอมให้ชานสร้างนิคมของตนได้และเมื่อเวลาผ่านไปสองร้อยปีก็ได้ยอมรับชานเป็นเผ่าพันธุ์ที่ร่วมปกครองดวงดาว ชนพื้นเมืองนี้นับถือเทพ "ลรอกก์" () (เชื่อว่าเป็นหนึ่งในร่างอวตารของไนอาลาโธเทป) ซึ่งชานเป็นจำนวนมากก็ได้เปลี่ยนศาสนามานับถือลรอกก์เช่นกัน แต่เมื่อมีชนพื้นเมืองเปลี่ยนมานับถืออซาธอทบ้างก็ได้เกิดการต่อต้านจากผู้นับถือลรอกก์ จนในที่สุดเหล่าชานที่ยังนับถืออซาธอทก็ถูกขับไล่ไปจากยูเรนัส ระบบเทเลพอร์ทของวิหารได้พาชานมายังดาวเคราะห์โลก ที่หุบเซเวิร์น ในอังกฤษช่วงสมัยกลาง ชานได้พยายามเผยแพร่ศาสนาอซาธอท แต่ก็ถูกกวาดล้างในช่วงของสมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 13 โดยบทละคร "Massa di Requiem per Shuggay" ซึ่งเป็นเรื่องราวของดาวแชกไกและการเดินทางของชานนั้นถูกสั่งเป็นข้อเขียนต้องห้าม เนื่องจากบรรยากาศของโลกนั้นทำให้ระบบเทเลพอร์ทของวิหารขัดข้อง ชานที่อยู่บนโลกจึงไม่สามารถหนีไปไหนได้อีก