วัดป่าศิริสมบูรณ์
วัดป่าศริสมบูรณ์ ตั้งอยู่ที่หมู่ 10 บ้านไร่สมบูรณ์ ต.โนนสุวรรณ อ.โนนสุวรรณ จ.บุรีรัมย์ 31110
พระปลัดวิศวาธาร ปภสฺสโร เป็นประธานสงฆ์ และพระใบฎีกาวิรัตน์สิทธิ์ทัศน์ อนาลโย เป็นผู้ช่วยเจ้าอาวาส
https://sirisomboonblog.wordpress.com
วัดป่าศิริสมบูรณ์ (สาขาที่ 234 วัดหนองป่าพง) เดิมคือสำนักปฏิบัติธรรมธุดงค์สถานป่าศิริสมบูรณ์ (วัดสาขาสำรองที่ 41 ของวัดหนองป่าพง) ซึ่งได้รับการเลื่อนให้เป็นสาขาจริงที่ 234 เมื่อวันที่ 16 เดือนมิถุนายน 2554 ) ทางสำนักพระพุทธศาสนาได้ประกาศตั้งเป็นวัดขึ้นในพระพุทธศาสนามีนามว่า “วัดป่าศิริสมบูรณ์” สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ณ วันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2556
สำนักปฏิบัติธรรมธุดงค์สถานป่าศิริสมบูรณ์เป็นวัดป่าสายปฏิบัติ ซึ่งพระปลัดวิศวาธาร ปภสฺสโร ได้ก่อตั้งขึ้นเพื่อเป็นสถานที่สำหรับประพฤติปฏิบัติ ฝึกฝน อบรมพระภิกษุ-สามเณร ผู้มุ่งสู่ความพ้นทุกข์ให้เป็นผู้มักน้อย สันโดษ เสียสละ พากเพียรเพื่อมรรคผลนิพพาน และนำพาไปสู่การเป็นสมณะที่งดงาม ด้วยการรักษาวัตรปฏิบัติตามธรรมวินัย อันจะเป็นเหตุให้เกิดความเลื่อมใสแก่ผู้พบเห็น ร่วมประคองค้ำชูพระศาสนาให้มีอายุยืนยาว เจริญรุ่งเรือง เพื่อหวังให้ต่อไปจะได้เป็นศูนย์กลางการอบรมสั่งสอนตามหลักแห่งพระพุทธศาสนา ให้กับนักปฏิบัติธรรมทั้งพระภิกษุ สามเณร อุบาสก อุบาสิกา ที่สนใจทุกคนต่อไป
สำนักปฏิบัติธรรมธุดงค์สถานป่าศิริสมบูรณ์ ตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2542 ตั้งอยู่บริเวณด้านทิศเหนือของหมู่บ้านไร่สมบูรณ์ และหมู่บ้านน้อยอุบล สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 150 ไร่ ทางวัดมุ่งในการปฏิบัติธรรมเจริญกรรมฐาน จึงไม่ได้แบ่งแยกนิกาย
วัดป่าศิริสมบูรณ์ สาขาที่ 234 ของวัดหนองป่าพง ต.โนนผึ้ง อ.วารินชำราบ จ.อุบลราชธานี อยู่ในความดูแลของพระครูโสภา อุตฺตโม เจ้าอาวาสวัดธุดงค์กรรมฐานเขาวันชัยนวรัตน์ อ.ปากช่อง จ.นครราชสีมา
ท่านพระปลัดวิศวาธาร ปภัสสโรได้เดินทางจาริกธุดงคืไปตามสถานที่วิเวกสงัดในจังหวัดต่างๆ เป็นระยะเวลาหลายปี ไม่มีความประสงค์ในลาภสักการะแม้ในทางสมณะ จนกระทั่งเดือนพฤษภาคม พงศ. 2542 วึ่งตอนนั้นได้ภาวนาอยู่ที่ถ้ำพระสิวลี บ้านเมืองแพม ต.สบป่อง อ.ปางมะผ้า จ.แม่ฮ่องสอน ในวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 6 ได้มีสหธรรมมิกเดินทางมาที่บ้านเมืองแพมเพื่อทำการสวดพระปาติโมกข์
ในขณะที่พระภิกากำลังทำสังฆกรรมนั้น สามเณรวิรัตน์สิทธิ์ทัศน์ (ซึงในขณะนั้นได้ไปธุดงค์ร่วมกัน) ได้ไปนั่งที่โขดหิน ปรากฏว่าได้ยินเสียงสวดมนต์ไพเราะที่แตกต่างจากเสียงของบุคคลทั่วไป ในครั้งแรกสามเรรนึกว่าเป็นเสียงของสำนักปฏิบัติธรรมละแวกนั้น แต่พอพิจารณาดูแล้ว ในแถบนั้นไม่น่าจะมีสำนักปฏิบัติธรรมที่อยู่ใกล้ๆนั้นเลย ถึงมีก้ไม่น่าได้ยินเสียงมาไกลถึงที่นี่ เพราะแต่ละบ้านอยู่ห่างไกลกันและไม่มีไฟฟ้าทุกหมู่บ้าน
ในคืนนั้นขณะที่พระปลัดวิศวาธารได้เจริญพระกรรมฐานอยู่ ได้เกิดนิมิตเห็นอุบาสิกาผู้หนึ่งนุ่งห่มผ้าขาวร่างกายสะอาด ได้มากราบท่านแล้วกล่าวอาราธนาให้กลับไปยังภูมิลำเนาเดิม เพื่อได้โปรดญาติโยมผู้ที่เคยได้สร้างกรรมร่วมกันมาในอดีต และได้เกิดภาพเห็นผืนป่าแห่งหนึ่งเขียวขจีสวยงามมาก พอออกจากสมาธิท่านได้พิจารณาถึงการจาริกออกธุดงค์ของท่าน และการบำเพ็ญบารมีต่างๆก็พอที่จะรักษาตัวเองให้อยู่รอดจากเหล่ามารร้ายได้แล้ว ท่านจึงตัดสินใจกลับสู่ถิ่นกำเนิดของตนโดยได้อธิษฐานจิตไว้ว่าหากจะเป็นจริงดั่งนิมิตนั้นแล้ว ก็ให้เดินทางให้ถึงสถานที่นั่นก่อนเข้าพรรษาเถิด เราจะขอถอนการสมาทานเดินเท้าหากมีใครขับรถมา แล้วมีผู้จอดรับก็จะขึ้นรถนั้นด้วย (ท่านไม่รับปัจจัยการเดินทาง และได้สมาทานการเดินเท้าไว้เท่านั้น)
พอท่านเดินออกมาถึงถนนลาดยาง สายเชียงใหม่-แม่ฮ่องสอน ก็มีรถจอดรับ นำไปส่งจนถึงเชียงใหม่และได้ซื้อตั๋วรถเชียงใหม่-บุรีรัมย์ถวายอีก เป็นอันว่าท่านได้ใช้เวลาในการเดินทางสู่บุรีรัมย์เพียง 1 วันกับอีก 1 คืนเท่านั้น
ต่อมาท่านพระปลัดวิศวาธารพร้อมกับสามเณรวิรัตน์สิทธิ์ทัศน์ได้เดินเท้ามุ่งมาทาง อ.โนนสุวรรณ จนถึงวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2542 จึงถึงป่าแห่งหนึ่ง จึงได้หยุดพักปักกรด ณ ที่ป่าแห่งนั้น ตกดึกมาในขระที่ท่านพระปลัดวิศวาธารได้นั่งสมาธิ ท่านได้เห็นนิมิตเป็นร่างชายกับหญิงแก่นุ่งห่มผ้าขาวถือจานใส่เครื่องบูชามาถวายท่าน แล้วกราบลงกับพื้นดิน ยิ้มแล้วก็หายไป ท่านจึงออกจากสมาธิเวลาประมาณ 00.36 น. ในทางทิศตะวันออกได้มีอะไรบางอย่างปรากฏขึ้นมาเป็นสิ่งอัศจรรยือย่างหนึ่ง นั่นก็คือมีดวงไฟดวงใหญ่ขนาดเท่ากับโอ่งมังกรขนาดใหญ่ ลอยอยู่เหนือพื้นดินประมาณ 3 เมตร ซึ่งกองไฟนี้ท่านสามเณรวิรัตน์สิทธิ์ทัศน์ก็เห็นเช่นเดียวกัน ลอยอยู่อย่างนั้นประมาณ 20 นาที ก็ได้แตกออกเป็น 7 สี เหมือนกับพลุแต่ไม่มีเสียงใดๆ พอรุ่งเช้ามาท่านพระปลัดวิศวาธารจึงได้ออกไปโปรดสัตว์พร้อมกับสามเณรวิรัตน์สิทธิ์ทัศน์ ญาติโยมพอได้เห็นพระไปรับบิณฑบาตก็เกิดความเลื่อมใสศรัทธา ในเช้านั้นชาวบ้านได้พร้อมใจกันอาราธนาให้พระปลัดวิศวาธารอยู่ในป่าแห่งนั้น เพื่อเป็นผู้นำทางด้านจิตใจของชาวบ้านต่อไป จึงได้เกิดเป็นวัดป่าศิริสมบูรณ์ขึ้นมา
ในแต่ละปี นอกเหนือจากกิจของสงฆ์และการอบรมพระภิกษุ สามเณร วัดป่าศิริสมบูรณ์ยังมีความประสงค์ที่จะเสริมสร้างรากฐานที่มั่นคงทางธรรมแก่เยาวชนและบุคลากรทั่วไปให้มีความพร้อมในการรับมือกับสถานการณ์ต่างๆได้โดยใช้ธรรมะเป็นที่ตั้ง เพื่อที่ผู้ประสบเคราะห์กรรมปัญหาจะคลายทุกข์โศกได้ด้วยธรรมะบำบัด จึงทำการจัดกิจกรรมต่างๆที่เอื้อประโยชน์ให้กับพุทธศาสนิกชนในชุมชนแบบองค์รวม กล่าวคือทั้งในด้านกาย - สังคม -จิตวิญญาณ เช่น
จากการที่วัดป่าศิริสมบูรณ์มีการจัดอบรมฝึกปฏิบัติธรรมพระกรรมฐานในทุกเดือน และได้จัดกิจกรรมมุ่งเน้นการช่วยเหลือวัดที่ห่างไกลความเจริญ พระภิกษุ สามเณร แม่ชี ผู้ทรงศีล ผู้ป่วยยากไร้ ผู้ป่วยโรคเรื้อรังและผู้ที่สนใจมาตลอดเกือบ10ปีที่ผ่านมา จึงถือโอกาสก่อตั้งมูลนิธิวิศวาธารอโรคยาธรรมศาลขึ้นมาในปี พ.ศ. 2555 เพื่อต่อยอดการช่วยเหลือในแนวกว้างและมีการจัดการที่เป็นระบบมากขึ้น โดยเป็นการรวมตัวของคณะผู้บริหารหลากหลายสาขาอาชีพที่เป็นจิตอาสาช่วยเหลือสังคม ตั้งแต่แพทย์ พยาบาล วิศวกร เจ้าของธุรกิจ ตลอดจนถึงประชาชนที่มีความรู้ความสามารถด้านอื่นๆที่เป็นจิตอาสามาร่วมสร้างสรรค์สิ่งที่ดีงามให้ก่อเกิดต่อไป
และอื่นๆ อีกมากมาย
การเดินทาง จากกรุงเทพฯ เดินทางไปตามทางหลวงหมายเลข 1 (พหลโยธิน) ถึงสระบุรี เลี้ยวขวาเข้าทางหลวง หมายเลข 2 (มิตรภาพ) จากนั้นแยกขวาเข้าทางหลวงหมายเลข 24 (โชคชัย-เดชอุดม) ผ่านอำเภอหนองกี่ประมาณ 15 กิโลเมตรจะถึงบ้านหัวถนน (ก่อนถึงอำเภอนางรอง) ให้เลี้ยวขวามุ่งตรงไปสู่ตัวอำเภอโนนสุวรรณ ให้สังเกตว่าถนนทางเข้าอำเภอโนนสุวรรณจะอยู่ระหว่างอำเภอหนองกี่กับนางรอง ระยะทางจากหนองกี่มาถึงปากทางเข้าอำเภอโนนสุวรรณประมาณ 15 กิโลเมตร และระยะทางจากอำเภอนางรองมาปากทางเข้าอำเภอโนนสุวรรณประมาณ 15 กิโลเมตร เช่นกัน เมื่อถึงตัวอำเภอโนนสุวรรณให้เดินทางตรงไปผ่านโรงพยาบาลโนนสุวรรณจนถึงสามแยก ให้เลี้ยวซ้ายไปอีกประมาณ 600 เมตร จะเจอทางแยกซ้ายมือตรงเข้าวัดป่าศิริสมบูรณ์ (โรงพยาบาลโนนสุวรรณจะอยู่ห่างจากตัวอำเภอประมาณ 3-4 กิโลเมตร)