hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
วงศ์ปลากะพงสลิด
"ระวังสับสนกับ ปลาสลิดทะเล"
วงศ์ปลากะพงสลิด หรือ วงศ์ปลาหางเสือ () เป็นวงศ์ของปลากระดูกแข็งทะเลวงศ์หนึ่ง ในอันดับปลากะพง (Perciformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Kyphosidae ซึ่งมาจากภาษากรีกคำว่า "κυφος" (kyphos) หมายถึง "โหนก"
มีลักษณะโดยรวม คือ เป็นปลาขนาดกลาง ลำตัวป้อม แบนข้าง ครีบหางเว้าตื้น ส่วนหัวมน ปากมีขนาดเล็กคล้ายปลาสลิดทะเล ครีบหลังเชื่อมต่อเป็นครีบเดียว เป็นปลาทะเลทั้งหมด มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูง มักหากินอยู่กลางน้ำ ถึงใกล้ผิวน้ำในแนวปะการัง, กองหินใต้น้ำ และวัสดุลอยน้ำต่าง ๆ หลายชนิดพบตามแนวปะทะคลื่น หรือ อ่าวที่มีคลื่นลมรุนแรง กินแพลงก์ตอนสัตว์และเศษอาหารบนผิวน้ำเป็นอาหาร ในแหล่งดำน้ำหลายแห่งมักพบปลาในวงศ์นี้กินขนมปังจากนักท่องเที่ยวเป็นอาหาร
สามารถแบ่งออกได้เป็น 42 ชนิด จากทั้งหมด 15 สกุล ซึ่งยังสามารถแบ่งออกได้เป็นวงศ์ย่อยอีก 5 วงศ์ด้วยกัน คือ
ปลาสีนวล
ปลาสีนวล หรือ ปลากะพงสลิดลายน้ำเงิน หรือ ปลาสลิดทะเลน้ำเงิน (; ) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลากะพงสลิด (Kyphosidae)
มีลำตัวหนาแบนข้าง รูปร่างเป็นทรงรูปไข่ ครีบหลังและครีบก้นตอนท้ายปลายเรียว ครีบหางเว้าลึก ครีบหลังแบ่งออกเป็นสองตอนชัดเจน เกล็ดมีขนาดเล็ก ปากมีขนาดเล็ก มีฟันซี่เล็ก ๆ เป็นขน ลำตัวสีเทาคล้ำ มีแถบสีน้ำตาลตามแนวเกล็ดหลายแถบ ครีบต่าง ๆ มีสีคล้ำ
มีขนาดความยาวเต็มที่ได้ถึง 50 เซนติเมตร แต่ขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 45 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางตั้งแต่ทะเลแดง, แอฟริกาตะวันออก, ฮาวาย, ทะเลญี่ปุ่น และตอนเหนือของออสเตรเลีย ในน่านน้ำไทยพบได้ชุกชุมทั้งฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน
เป็นปลาที่มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูงขนาดใหญ่ ว่ายไปไหนมาไหนด้วยกันทั้งฝูง มักรวมตัวกันบริเวณกองหินหรือแนวปะการังใกล้ชายฝั่ง กินสาหร่ายเป็นอาหารหลัก
เป็นปลาที่มีความสำคัญทางการประมงเพียงเล็กน้อย
ฟักเขียว
ฟักเขียว หรือ ฟักแฟง (; ) หรือที่เรียกสั้น ๆ ว่า "ฟัก" เป็นผักพื้นบ้านพืชล้มลุกจำพวกไม้เถาตระกูลแตงลำ ใบสีเขียวลักษณะหยักหยาบ ดอกมีสีเหลือง ผลกลมยาวมีนวลขาว ปลูกกันมากในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เอเชียตะวันออก และเอเชียใต้
ฟักเขียวเป็นพืชอายุสั้น มีลำต้นสีเขียวมีขนขึ้นปกคลุมอยู่ทั่วลำต้น แตกกิ่งก้านสาขามากมาย ใบมีลักษณะเป็นหยักคล้ายฝ่ามือขอบใบแยกออกเป็น 5–7 แฉก ปลายแฉกแหลมใบหยาบเรียงสลับกันตามข้อต้น ใบกว้างประมาณ 5–15 เซนติเมตร มีขนปกคลุม ก้านใบยาวประมาณ 10 เซนติเมตร มีดอกเดี่ยว (Solitary Flower) สีเหลือง ดอกเพศผู้มีลักษณะเป็นหลอดยาว 5–10 เซนติเมตร ปลายดอกแยกออกเป็น 5 กลีบ มีกลีบเลี้ยง 5 กลีบ ส่วนดอกเพศเมียก้านดอกจะสั้นกว่าดอกเพศผู้ ปลายดอกแยกออกเป็น 3 แฉก มีรังไข่อยู่ภายในดอก ผลมีลักษณะเป็นรูปกลมยาวกว้างประมาณ 20–30 เซนติเมตร ยาว 30–60 เซนติเมตร เปลือกแข็งสีเขียวเนื้อในสีขาว เนื้อแน่น ฉ่ำน้ำ มีเมล็ดอยู่ภายในจำนวนมากสีขาวออกเหลือง
ฟักเขียวขยายพันธุ์โดยใช้เมล็ด ปลูกได้ดีในดินร่วนปนทรายโดยการนำเมล็ดที่เตรียมไว้หยอดลงหลุมลึกประมาณ 3–5 เซนติเมตร ประมาณ 2–3 เมล็ด กลบหลุมและรดน้ำสม่ำเสมอทุกวันโดยเฉพาะช่วงติดดอกและผลมิฉะนั้นอาจทำให้ดอกและผลที่ติดหลุดร่วงได้ ในช่วงเวลา 15 วัน ก่อนการเก็บเกี่ยวควรหยุดการให้น้ำเพื่อให้ได้ผลผลิตที่มีคุณภาพและเก็บเกี่ยวผลผลิตได้ในช่วง 35–60 วัน
คนไทยมักนำผลฟักเขียวมาประกอบอาหารในประเภท ต้ม ผัด แกงหรือนำมาทำขนมหวานในเทศกาล เมนูยอดนิยมของฟักเขียวที่รู้จักกันดี คือ แกงจืดฟักต้มกับไก่ แกงเขียวหวานไก่ฟักเขียว แกงเลียง ฟักเขียวผัดกับหมูใส่ไข่ ฟักเชื่อม และยอดอ่อนลวกหรือต้มกะทิรับประทานทานคู่กับน้ำพริก ทั่วโลกนิยมนำผลฟักเขียวมาบริโภคทั้งแบบดิบและสุก เช่น ฟักเขียวดอง แกงเผ็ด หรือกวนแยม ฟักเขียวสามารถบริโภคได้ทั้งผลอ่อนและผลแก่ โดยผลอ่อนรสชาติจะเข้มกว่าผลแก่ มีน้ำมาก ใบอ่อนและตาดอก นำไปนึ่งหรือใส่ในแกงจืดเพิ่มรสชาติ ส่วนเมล็ดอุดมไปด้วยน้ำมันและโปรตีนโดยทำให้สุกสามารถกินได้ แต่มีข้อควรระวังสำหรับคนที่มีปัญหาทางด้านการขับถ่าย และมีอาการแน่นหน้าอก ไม่ควรรับประทานวิธีการเลือกฟักเขียว ควรเลือกฟักเขียวที่มีเนื้อแข็ง เพราะจะมีรสหวานและกรอบเมื่อนำมาปรุงอาหาร ลักษณะภายในของฟักเขียวที่ดีนั้นควรจะมีขอบของเนื้อเป็นสีเขียวเข้มแล้วค่อย ๆ จางเป็นสีขาวจนถึงตรงกลาง ฟักเขียวสามารถเก็บรักษาได้นานเป็นเดือนหรือค่อนปีโดยมีแว็กซ์หรือขี้ผึ้งเคลือบภายนอก
ในประเทศไทยมีชื่อเรียกตามท้องถิ่นต่างกันไป เช่น
ปลาสลิดทะเลเหลืองทอง
ปลาสลิดทะเลเหลืองทอง (; ) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาสลิดทะเล (Siganidae)
มีลำตัวป้อม จะงอยปากแหลม ก้านครีบแข็งของครีบหลังมีขนาดใหญ่ แข็งแรง ก้านครีบแข็งอันแรกของครีบหลังสั้นกว่าก้านครีบแข็งอันสุดท้าย เยื่อยึดระหว่างก้านครีบเว้าเล็กน้อย ปลายของครีบหลังและครีบก้นโค้งมน ครีบหางเว้าชัดเจน ปลายครีบหางแหลม ครีบอกขนาดค่อนข้างใหญ่ มีสันบริเวณหน้าตา ลำตัวและครีบทุกครีบสีเหลืองสด อาจมีแถบหรือแต้มสีเข้มเล็กน้อย มีจุดสีน้ำเงินขนาดเล็กกระจายอยู่ทั่วตัว ตั้งแต่หัวถึงโคนครีบหาง ในตัวที่ยังไม่โตเต็มที่ มีลำตัวสีเหลืองแต่ไม่มีจุดสีน้ำเงิน
มีขนาดโตเต็มที่ได้ 11 นิ้ว พบกระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในแนวปะการัง ในเขตอินโด-แปซิฟิก
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
มาสค์ไรเดอร์ รวมพลังผ่ามิติกู้โลก Let's go Kamenrider
มาสค์ไรเดอร์ รวมพลังผ่ามิติกู้โลก หรือในชื่อญี่ปุ่น โอส เดนโอ ออลไรเดอร์ เล็ท'ส โก คาเมนไรเดอร์ () เป็นภาพยนตร์ซีรีส์มาสค์ไรเดอร์ผลิตโดยโตเอะ คัมปะนี และ อิชิโนะโมะริ โปรดักชั่นส์ โดยเป็นการฉลองครบรอบ 40 ปีของมาสค์ไรเดอร์ ซีรีส์และฉลองครบรอบ 60 ปีของบริษัทโตเอะ คาบูกิไคซา เริ่มออกฉายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2011 ในประเทศไทยใช้ชื่อว่า "มาสค์ไรเดอร์ รวมพลังผ่ามิติกู้โลก" และเข้าฉายในโรงภาพยนตร์เมื่อวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2556 โดย บริษัท ดรีมเอกซ์เพรส (เด็กซ์) จำกัด
ร่างที่ใช้เมดัล ทาคะ, อิมาจิน, ช็อกเกอร์ในการแปลงร่าง เป็นคอมโบที่ใช้เฉพาะ
เบรเด ฮังเกลันด์
เบรเด พอลเซน ฮังเกลันด์ เกิดวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 1981 เป็นนักฟุตบอลชาวนอร์เวย์ ปัจจุบันได้ลงเล่นให้กับ สโมสรฟุตบอลฟูลัม ใน พรีเมียร์ลีก และเขาได้ลงเล่นให้กับ ฟุตบอลทีมชาตินอร์เวย์ โดยเขาเป็นกัปตันทีมอีกด้วย โดยเล่นตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็ก หรือ กองหลังตัวกลาง โดยมีจุดเด่น คือความสูงที่สามารถเล่นลูกกลางอากาศได้ดี
ภาษาบอนัน
ภาษาบอนัน (Bonan language; ออกเสียง [p⁼aoˈnaŋ], Baonang; ภาษาจีน 保安语 Bǎoān) เป็นภาษาในกลุ่มภาษามองโกลของชาวบอนันในประเทศจีน เมื่อ พ.ศ. 2528 มีผู้พูดประมาณ 8,000 คน นอกจากชาวบอนันยังมีชาวมองเกอร์ในกานซูและชิงไห่ที่พูดภาษานี้ มีหลายสำเนียง ส่วนใหญ่ได้รับอิทธิพลจากภาษาจีนและภาษาทิเบต ที่รู้จักดีที่สุดคือสำเนียงตอนเกรน ไม่มีระบบการเขียน
สัทวิทยาของภาษาบอนันได้รับอิทธิพลจากภาษาทิเบต มีเสียงพยัญชนะควบกล้ำมาก เช่น [mp, nt, nt͡ɕ, ntʂ, ŋk, tʰχ, χt͡ɕ, rt͡ɕ, lt͡ɕ, ft, fk, ʂp, ʂk]
ภาษาบอนันเป็นภาษารูปคำติดต่อเช่นเดียวกับภาษาอื่นในกลุ่มภาษามองโกล มี 5 การก โครงสร้างของคำกริยาซับซ้อน มีการกำหนดรูปชี้เฉพาะและไม่ชี้เฉพาะโดยใช้ปัจจัยเฉพาะหรือกริยาช่วย ภาษาบอนันเรียงประโยคแบบประธาน-กรรม-กริยา แต่การใช้ประโยคที่ขึ้นต้นด้วยกรรมจะพบได้เช่นกัน 
ภาษาบอนันจัดเป็นแหล่งของไวยากรณ์และรากศัพท์จำนวนหนึ่งสำหรับภาษาวูตันซึ่งเป็นภาษาผสมระหว่างภาษาจีน ภาษาทิเบตและภาษาบอนัน ซึ่งเป็นภาษาที่พูดในมณฑลชิงไห่
จิงโจ้น้ำ
จิงโจ้น้ำจัดเป็นแมลง ร่างกายประกอบด้วย 3 ส่วนคือ ส่วนหัว ส่วนอก และส่วนท้อง มีขา 6 ขาเป็นปล้อง มีหนวดยาว 1 คู่ บริเวณลำตัวมีสีดำหรือน้ำตาลเข้มเรียวยาว มีทั้งที่มีปีกและไม่มีปีก
จิงโจ้น้ำมีหนวดจำนวน 1 คู่ โดยส่วนที่อยู่ติดกับส่วนหัวมีลักษณะแข็งคล้ายขนแปรง ความยาวของหนวดนี้สามารถบอกความแตกต่างของแต่ละสปีชีส์ได้
ส่วนอกของจิงโจ้น้ำมีขนาดที่เล็กและแคบ มีขนาดประมาณ 1.6-36 มิลลิเมตร มีขนาดที่แตกต่างกันตามแต่ละสปีชีส์ มีขนขนาดเล็กปกคลุมอยู่ซึ่งมีความมันวาวช่วยป้องกันไม่ให้จมน้ำ
จิงโจ้น้ำประกอบด้วยขา 3 คู่ โดยขาแต่ละคู่ทำหน้าที่ต่างกันคือ ขาคู่ที่ 1 ขาคู่หน้ามีลักษณะสั้นกว่าขาคู่อื่นทำหน้าที่ในการจับตัวเหยื่อ หรืออาหาร ขาคู่ที่ 2 ขาคู่กลางมีความเรียวและยาวทำหน้าที่ผลักดันให้เกิดการเคลื่อนที่ และขาคู่ที่ 3 ข่าคู่หลังทำหน้าที่ในการปรับทิศทางขณะเคลื่อนที่
ปีกของจิงโจ้น้ำจะอยู่บริเวณหลังของส่วนอก และบางสปีชีส์ไม่มีปีก ความยาวปีกจะต่างกันในแต่ละสปีชีส์ บริเวณที่อยู่อาศัยที่เป็นน้ำไหลจะพบจิงโจ้น้ำมีปีกที่สั้น ส่วนบริเวณที่น้ำนิ่งจะพบจิงโจ้น้ำที่มีปีกยาว
จิงโจ้น้ำอาศัยแรงตึงผิว(surface tension)ของน้ำซึ่งยึดเหนี่ยวโมเลกุลของน้ำเข้าไว้ด้วยกันเกิดความยืดหยุ่นทำให้ไม่จมน้ำ และมีขาที่ยาวมีขนขนาดเล็กปกคลุมอยู่ ขนขนาดเล็กเหล่านี้เรียกว่า ไมโครซีเต(miceosetae) ทำหน้าที่ในการกักเก็บอากาศเอาไว้ทำให้เป็นฟิล์มบางๆป้องกันไม่ให้จมน้ำ และทำให้สามารถเคลื่อนที่อยู่บนผิวน้ำได้
ตัวเต็มวัยเพศเมียจะวางไข่อยู่บนผิวน้ำ ไข่นี้จะพัฒนาไปเป็นตัวเต็มวัยโดยการเปลี่ยนแปลง 5 ระยะ ซึ่งแต่ละระยะใช้เวลาประมาณ 7-10 วัน และมีการลอกคราบ ตัวอ่อนของจิงโจ้นน้ำจะมีพฤติกรรมและกินอาหารคล้ายกับตัวเต็มวัย แต่จะมีขนาดเล็กกว่า(ตัวอ่อนยาวประมาณ 1 มิลลิเมตร)มีสีซีดกว่าและไม่สามารถสืบพันธุ์ได้ จากตัวอ่อนของจิงโจ้น้ำจะใช้เวลาประมาณ 60-70 วัน ในการพัฒนาไปเป็นตัวเต็มวัย
โดยทั่วไปจิงโจ้น้ำจะอาศัยอยู่บริเวณพื้นผิวน้ำนิ่ง ส่วนใหญ่อาศัยในแหล่งน้ำจืด ชอบสภาพแวดล้อมที่อุดมสมบูรณ์ไปด้วยแมลง และแพลงก์ตอน
จิงโจ้น้ำจะกินสัตว์ขนาดเล็ก เช่น แมงมุมและแมลงที่ตกลงบนผิวน้ำ โดยจะใช้ขาหน้าในการจับเหยื่อจากนั้นใช้ปากสำหรับเจาะดูดของเหลวจากตัวเหยื่อเป็นอาหาร
สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 3
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 3 (12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2481 - 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2488) เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของประเทศไทย มีจำนวนสมาชิกทั้งสิ้น 178 คน โดยประเภทที่ 1 มาจากการเลือกตั้ง ซึ่งแบ่งเขตทั้งหมด 91 คนจากการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2481 ประเภทที่ 2 มาจากการแต่งตั้ง จำนวน 87 คน
การเลือกตั้งครั้งนี้เป็นการเลือกตั้งทางตรง แบบรวมเขต ครั้งแรก ถือเกณฑ์ราษฎร 200,000 คน ต่อผู้แทนราษฎร 1 คน ได้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จำนวน 91 คน
สมาชิกภาพของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรชุดนี้ สิ้นสุดลง เนื่องจาก สภาผู้แทนราษฎรมีมติไม่เห็นชอบด้วยกับร่างพระราชบัญญัติอาชญากรสงครามที่รัฐบาลเสนอ เพื่อให้ลงโทษผู้ก่อให้เกิดการปกครองตามลัทธิคอมมิวนิสต์
มีรายนามดังนี้
ประธานสภาผู้แทนราษฎร
รองประธานสภาผู้แทนราษฎร
หิด
ตัวหิด หรือ Scabies mite ซึ่งมีชื่อในทางวิทยาศาสตร์ว่า "Sarcoptes scabiei var hominis" วงจรชีวิตของตัวหิดคือ เมื่อได้รับหิดตัวเมียที่มีไข่อยู่ในตัวมาจากคนอื่นหลังจากนั้น หิดก็จะคลานหาที่เหมาะสมและขุดเจาะผิวหนังจนเป็นโพรง (Burrow) แล้ววางไข่ 
โดยไข่ในโพรงจะมีวันละ 2-3 ฟองต่อวัน ซึ่งหิดตัวเมียนี้จะขุดผิวหนังของต่อไปเรื่อยๆ วันละ 2-3 มิลลิเมตร จนกลายเป็นโพรงหยึกหยักคล้ายงูเลื้อย (Serpentine burrow) โดยหิดจะขุดเฉพาะผิวหนังชั้นบนสุดที่เรียกว่า Stratum corneum เท่านั้น จะไม่ขุดผิวหนังชั้นที่ลึกไปกว่านี้ หิดตัวเมียจะวางไข่ไปได้เรื่อยๆตลอดอายุของซึ่งนานประมาณ 1-2 เดือน ไข่ของหิดมีขนาด 0.1-0.15 มม. จะใช้เวลาในการฟักตัว 3-4 วัน เมื่อตัวอ่อนฟักออกมา ก็จะคลานออกจากโพรงมาอยู่บนผิวหนัง และหาที่เหมาะสมใหม่ ขุดเป็นรูเล็กๆ สั้นๆ บนผิวหนังชั้นบนสุด เรียกว่า Molting pouch ไม่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ซึ่งแตกต่างจากโพรง (Burrow) ที่อาจมองเห็นด้วยตาเปล่าได้
ตัวอ่อนของหิดแรกเกิดจะมี 3 ขา เมื่อมีอายุได้ 3-4 วัน ตัวอ่อนจะลอกคราบแล้วจะมี 4 ขา ต่อจากนั้นจะลอกคราบอีก 2 ครั้ง จนกระทั่งกลายเป็นหิดตัวเต็มวัย ซึ่งจะมีทั้งตัวผู้และตัวเมีย หิดตัวผู้มีขนาด 0.25-0.35 มม. ส่วนหิดตัวเมียมีขนาด 0.30-0.45 มม.
หิดตัวผู้จะคลานออกจากรู และคลานเข้าไปหารูที่ตัวเมียอยู่ เมื่อทำการผสมพันธุ์กันเสร็จแล้วตัวผู้ก็จะตาย ตัวเมียจะออกจากรูเดิม เดินหาบริเวณอื่นของผิวหนังที่เหมาะสม แล้วเจาะโพรงเตรียมพร้อมวางไข่ได้ตลอดชีวิตที่เหลือของมัน ซึ่งหากหิดตัวเมียนี้ติดต่อไปยังผู้อื่น ก็เป็นการเริ่มต้นวงจรชีวิตของมันใหม่ต่อไป
หากหิดอยู่นอกร่างกายคน จะมีชีวิตอยู่ได้เพียง 2-3 วัน แต่ถ้าอุณหภูมิของสิ่งแวดล้อมต่ำกว่า 20 องศาเซลเซียส มันจะมีชีวิตอยู่ได้นานขึ้น
เกิดการติดเชื้อผ่านทางผิวหนังโดยไม่ต้องมีการสัมผัสใกล้ชิด การติดต่อทางเพศสัมพันธ์ การอยู่ร่วมกันของผู้คนจำนวนมากโดยที่มีคนเป็นพาหะนำเชื้อ โรคนี้ติดต่อกันง่าย พบได้ในทุกเพศทุกวัย มักพบว่าอาจจะเป็นกันทั้งครอบครัว หรือระบาดในชุมชนที่มีสุขอนามัยไม่ดี 
โรคหิดไม่มีการแพร่ทางหายใจหรือทางอาหารเมื่อเริ่มเป็นหิดในระยะแรกควรรีบพบแพทย์ เพื่อรับการรักษาอย่างถูกวิธี ซึ่งในการรักษาจะใช้ทั้งยาทาและยารับประทาน เพื่อแก้อาการอักเสบ
1.ยา gamma benzene hexachloride 0.3% - 1% gel หรือ cream ใช้ทาหลังอาบน้ำ โดยทาทั่วตัวตั้งแต่ระดับคอลงมาถึงปลายเท้าทิ้งไว้นาน 12 ชั่วโมง แล้วจึงอาบน้ำล้างออก ทาครั้งเดียว อาจมีอาการคันอยู่สักระยะหนึ่งไม่จำเป็นต้องทายาซ้ำ ถ้ายังไม่หายควรปรึกษาแพทย์
2.ยาทาชนิดน้ำ เบนซิลเบนโซเอต (benzyl benzoate) 12.5% สำหรับเด็ก และ 25% สำหรับผู้ใหญ่ และขี้ผึ้งผสมกำมะถันเหลือง (6-10% precipitated sulfur)
ปลายเท้า ทาทุกซอกทุกมุม ตามซอกนิ้วมือนิ้วเท้าและใต้เล็บ เพื่อให้เนื้อยาเข้าถึงทุกจุด ทายาทิ้งไว้ 24 
ชั่วโมง แล้วจึงอาบน้ำล้างออก ทำติดต่อกัน 3 วัน1. การรักษาโรคหิด ต้องรักษาทุกคนในครอบครัวพร้อมกันไม่ว่าจะมีอาการหรือไม่
2. ผู้สัมผัสโรคต้องใช้ยาเช่นเดียวกับผู้ป่วย ถึงแม้จะยังไม่มีอาการ หรือยังไม่มีตุ่มคันก็ตาม
3. ทำความสะอาดเสื้อผ้า เครื่องนอน เครื่องใช้ทั้งหมด โดยการต้มหรือนำออกตากแดด
4. ดูแลรักษาความสะอาดสถานที่พักอาศัย
5. รักษาสุขอนามัยส่วนบุคคลขั้นพื้นฐานให้ดี เช่น อาบน้ำถูสบู่วันละ 1-2 ครั้ง
6. หลีกเลี่ยงการอยู่ในสถานที่ที่มีความเสี่ยง หรืออยู่ใกล้ชิดกับบุคคลที่มีความเสี่ยง เช่น สถานที่กักขัง สถานสงเคราะห์
7. หลีกเลี่ยงการใช้ของส่วนตัวร่วมกับผู้อื่น เช่น ผ้าเช็ดตัว เสื้อผ้า รองเท้า ฯลฯ
8. รองเท้าควรล้างให้สะอาด และนำไปผึ่งแดด
โจนาธาน ทาคูนิง
โจนาธาน ทาคูนิง นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 12 มกราคม พ.ศ. 2530 ที่ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 16 ครั้ง ชนะ 13 (น็อค 10) เสมอ 1 แพ้ 2
ทาคูนิงเริ่มชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 ชนะน็อค ทินโกล เปเรซ ยกแรก จากนั้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ มีแพ้และเสมออย่างละครั้ง ก่อนครองแชมป์เงารุ่นไลท์ฟลายเวทของสภามวยโลกเมื่อชิงแชมป์ที่ว่าง ชนะน็อค วอร์ คัตสุมาดา ยก 6 เมื่อ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 ป้องกันตำแหน่งได้สองครั้ง ก่อนจะขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวทของสภามวยโลกกับ คมพยัคฆ์ ป.ประมุข ปรากฏว่าทาคูนิงเป็นฝ่ายแพ้คะแนนหลังจากกรรมการยุติการชกเมื่อหมดยกที่ 5 เนื่องจากคมพยัคฆ์แตกด้วยอุบัติเหตุหัวชนกันตั้งแต่ช่วงแรก ๆ ของการแข่งขัน ชกต่อไม่ได้
โรงเรียนบ้านไผ่ (ข.ก.๕)
โรงเรียนบ้านไผ่ (ข.ก.๕) เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 25 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่ตำบลในเมือง อำเภอบ้านไผ่ จังหวัดขอนแก่น
โรงเรียนบ้านไผ่ (ข.ก.๕) เป็นโรงเรียนรัฐบาล ประเภทสหศึกษา เปิดสอนครั้งแรกในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2491
โรงเรียนบ้านไผ่เปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น และมัธยมศึกษาตอนปลาย บนเนื้อที่ทั้งหมด 42 ไร่ 16 ตารางวา
ตราสัญลักษณ์มีลักษณะเป็นรูปบ้านทรงไทย ปรากฏอักษร บ.ผ. ประกอบด้านหน้า และมีวงกลมรอบบ้านทรงไทย ซึ่งหมายถึงความรัก ความสามัคคีของทุกคน ที่มาอยู่รวมกันภายในสถาบันแห่งนี้
ส่วนธงซึ่งเป็นสัญลักษณ์ประจำโรงเรียนแต่เดิมนั้นมีตราพลบดีทรงช้างสามเศียร แต่ภายหลังได้ถูกนำออกจนเหลือเพียงแต่ธงสีม่วง-ขาว และได้ใช้เป็นธงสัญลักษณ์ของโรงเรียนเรื่อยมา
ม่วง - ขาว โดย สีม่วง หมายถึง ความสามัคคี และ สีขาว หมายถึง ความบริสุทธิ์ดุจน้ำฟ้าไร้ราคี
ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น แผนการเรียนภาษาอังกฤษ ระดับชั้นละ 10 ห้องเรียน รวม 30 ห้องเรียน
ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย แผนการเรียนภาษาอังกฤษ ระดับชั้นละ 12 ห้องเรียน รวม 36 ห้องเรียน
ชะเอมไทย
ชะเอมไทย ชื่อวิทยาศาสตร์ "Albizia myriophylla" Benth อยู่ในวงศ์ "Mimosoideae" เป็นไม้ยืนต้นมีสรรพคุณเป็นยาสมุนไพร มีชื่อเรียกทั่วไป อ้อยช้าง ชะเอมป่า(กลาง) ส้มป่อยหวาน(ภาคเหนือ) ตาลอ้อย(ตราด) เซาะซูโพ(กะเหรี่ยงแม่ฮ่องสอน) ชะเอมไทยจะแตกต่างจากชะเอมเทศ
ชะเอมไทยเป็นไม้เถาขนาดใหญ่ มีหนาม ใบประกอบแบบขนนกสองชั้น ใบเล็กละเอียดเป็นฝอย คล้ายกับใบส้มป่อยหรือใบกระถิน โคนใบโป่งออก ดอกช่อออกตามปลายกิ่งลักษณะเป็นพู่ สีขาวหอม ก้านช่อดอกยาว เกสรตัวผู้สีขาว มีจำนวนมาก ผลเป็นฝัก เมื่ออ่อนมีสีเขียว แก่แล้วเป็นสีเหลืองหรือน้ำตาลแบน นูนตรงที่มีเมล็ดอยู่มักพบขึ้นอยู่ตามเชิงเขา ดงป่าไม้ หรือป่าเบญจพรรณ พบมากในทางภาคตะวันออกของไทย ปลูกได้โดยการตอนกิ่งหรือเพาะเมล็ด
รากแก้กระหายน้ำ ยาระบาย มีรสหวาน ขับเสมหะ แก้ไอ เลือดออกตามไรฟัน โรคในลำคอ แก้ลม ดอกช่วยย่อยอาหาร ผลขับเสมหะ ใบ ขับเลือดให้ตก เนื้อไม้รสหวาน แก้โรคในลำคอ แก้ลม เลือดออกตามไรฟัน บำรุงกำลัง
สยามบรมราชกุมารี
อิสระพงษ์ ลิละคร
อิสระพงษ์ ลิละคร เกิดวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2531 เป็นทั้งนักฟุตบอลและอดีตนักมวยไทยชาวไทย ปัจจุบันเขาแข่งขันในลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 ให้แก่สโมสรฟุตบอลขอนแก่น ยูไนเต็ด
อิสระพงษ์ ลิละคร เกิดที่อำเภอน้ำพอง จังหวัดขอนแก่น เป็นลูกชายของ ประยูร และ ดอกจันทร์ ลิละคร โดยในวัยเด็ก อิสระพงษ์ช่วยพ่อและแม่ทำนา และฝึกมวยไทยกับพ่อและค่ายแถวบ้าน เขาเข้าเรียนในระดับประถมศึกษาที่โรงเรียนน้ำอ้อม ซึ่งอิสระพงษ์เข้าแข่งขันมวยไทยครั้งแรกเมื่ออายุได้ 10 ขวบ โดยใช้ชื่อ พนมทวนเล็ก วีระยิม โดยเป็นฝ่ายชนะน็อคคู่ชกภายในยกแรก และได้รับค่าตัวจากการชกดังกล่าวที่ 100 บาท จากนั้น เขาได้เข้าแข่งขันทั้งในจังหวัดขอนแก่น รวมถึงจังหวัดใกล้เคียง โดยในช่วงที่ศึกษาระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ถึง 6 เขาแข่งขัน 31 ครั้ง ชนะ 20 ครั้ง แพ้ 8 ครั้ง เสมอ 3 ครั้ง ก่อนที่เขาจะเข้าศึกษาต่อในระดับชั้นมัธยมที่โรงเรียนศรีกระนวนวิทยาคม
ที่ซึ่งอิสระพงษ์ได้รับค่าตัวไฟท์ละ 1,500 บาท โดยเขาได้เข้าแข่งขันในไฟท์ที่ 32 ที่จังหวัดร้อยเอ็ด ในรุ่น 42 กก. ซึ่งอิสระพงษ์ได้พบกับคู่ชกที่มีร่างกายใหญ่กว่า และมีน้ำหนักมากกว่า 45 กก. ซึ่งเป็นมวยคนละรุ่น ส่งผลให้อิสระพงษ์เป็นฝ่ายแพ้ในสภาพที่บอบช้ำ และเกือบเป็นการแพ้น็อคครั้งแรก
ภายหลังจากการพ่ายแพ้ต่อคู่ชกมวยไทย อิสระพงษ์ได้ตัดสินใจอำลาวงการมวยไทย แล้วหันไปเล่นฟุตบอลแทน กระทั่งในช่วงมัธยมศึกษาปีที่ 5 เขาก็ติดทีมจังหวัดขอนแก่น ตลอดจน ร่วมแข่งขันในรายการ ฟุตบอลเยาวชนโค้กคัพ รอบคัดเลือกภาคอีสาน พ.ศ. 2548 ซึ่งทีมจังหวัดขอนแก่นเป็นฝ่ายครองแชมป์ในครั้งนั้น โดยอิสระพงษ์ เป็นผู้สามารถทำได้ 13 ประตู และพาทีมเข้าชิงชัยรอบสุดท้ายที่กรุงเทพมหานคร
จากผลงานที่โดดเด่น ทำให้เขาได้รับเลือกเข้าแข่งขันรายการ ฟุตบอลนักเรียนชิงแชมป์เอเชีย รุ่นอายุไม่เกิน 18 ปี ที่ประเทศเวียดนาม ที่ซึ่งทีมไทยได้ตำแหน่งรองแชมป์ หลังจากนั้น เขาได้เข้าศึกษาต่อที่วิทยาลัยบัณฑิตเอเชีย จังหวัดขอนแก่น ซึ่งเขาเข้าแข่งขันในรายการไทยลีกดิวิชั่น 1 ให้แก่สโมสรฟุตบอลจังหวัดขอนแก่น
ทั้งนี้ อิสระพงษ์ ลิละคร เคยเก็บตัวร่วมกับทีมชาติชุดซีเกมส์มาแล้วครั้งหนึ่ง โดยได้เปิดเผยว่าตนต้องการเข้าแข่งขันให้แก่ทีมชาติในซีเกมส์ เพื่อเป็นเกียรติประวัติแก่ตนเอง
สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 2
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 2 (10 ธันวาคม พ.ศ. 2480 - 11 กันยายน พ.ศ. 2481) เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของประเทศไทย มีจำนวนสมาชิกทั้งสิ้น 182 คน โดยประเภทที่ 1 มาจากการเลือกตั้ง ซึ่งแบ่งเขตทั้งหมด 78 คนจากการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2480
การเลือกตั้งครั้งนี้เป็นการเลือกตั้งทางตรง แบบรวมเขต ครั้งแรก ถือเกณฑ์ราษฎร 200,000 คน ต่อผู้แทนราษฎร 1 คน ได้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จำนวน 78 คน และมีการแต่งตั้งเพิ่ม 13 คน
สมาชิกภาพของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรชุดนี้ สิ้นสุดลง เนื่องจาก รัฐบาลพ่ายแพ้การลงมติในสภาฯ กรณี ส.ส. เสนอญัตติขอแก้ไขข้อบังคับการะประชุมของสภาผู้แทนราษฎร เกี่ยวกับวิธีการเสนอร่างพระราชบัญญัติงบประมาณรายจ่ายประจำปี
มีรายนามดังนี้
ประธานสภาผู้แทนราษฎร พระยามานวราชเสวี
รองประธานสภาผู้แทนราษฎร คนที่หนึ่ง พระยาวิทุรธรรมพิเนตุ
รองประธานสภาผู้แทนราษฎร คนที่สอง พันเอกพระประจนปัจจนึก (ออกจากตำแหน่ง พ.ศ. 2481)
เฟรดริก ยุงแบร์ย
เฟรดริก ยุงแบร์ย () อดีตนักฟุตบอลทีมชาติสวีเดนที่มีชื่อเสียง ในตำแหน่งกองกลางตัวรุก มีชื่อเต็มว่า คาร์ล เฟรดริก ยุงแบร์ย (Karl Fredrik Ljungberg) มีชื่อเล่นว่า "เฟรดดี" (Freddie) เกิดเมื่อวันที่ 16 เมษายน ค.ศ. 1977 ที่เมืองวิสส์โท ประเทศสวีเดน
ยุงแบร์ย เริ่มต้นเล่นฟุตบอลกับ ฮัมสตัดส์ ซึ่งเป็นสโมสรในบ้านเกิด ก่อนที่จะย้ายมาร่วมสโมสร อาร์เซนอล ในพรีเมียร์ลีก ในปี ค.ศ. 1998 ซึ่งที่อาร์เซนอลนี้ที่ทำให้ลุงเบิร์กมีชื่อเสียง เมื่อสามารถคว้าแชมป์พรีเมียร์ลีก, เอฟเอคัพ และอีกหลายแชมป์ หรือรองแชมป์มาได้ ซึ่งลุงเบิร์กมีสถิติกับอาร์เซนอล ด้วยการยิงไปทั้งหมด 46 ประตู จากการลงสนามทั้งหมด 216 ในทุกรายการ
ซึ่งในช่วงนี้ยุงแบร์ย ได้เป็นพรีเซนเตอร์ให้กับหลายผลิตภัณฑ์ เช่น กางเกงในของเคลวิน ไคลน์, ไนกี้ เป็นต้น
ยุงแบร์ย ย้ายออกจากอาร์เซนอล ไปในปี ค.ศ. 2007 ไปร่วมกับหลายสโมสร ได้แก่ เวสต์แฮม ยูไนเต็ด, ซีแอตเติล ซาวเดอร์ส และชิคาโก ไฟร์ ในเมเจอร์ลีก, เซลติก ในสก๊อตติชพรีเมียร์ลีก, ชิมิซู เอส-พลัส ในเจลีก และเล่นให้สโมสรมุมไบ ซิตี ในอินเดียน ซุปเปอร์ลีก เป็นสโมสรสุดท้าย ขณะที่ผลงานระดับทีมชาติ ลุงเบิร์กลงสนามทั้งสิ้น 75 นัด ยิงได้ 14 ประตู
เฟรดริก ยุงแบร์ย เคยตัดสินใจยุติการเป็นนักฟุตบอลตั้งแต่กลางปี ค.ศ. 2012 ด้วยวัย 35 ปี ก่อนที่จะกลับมาเล่นฟุตบอลอีกครั้งในปี 2014 ที่ประเทศอินเดีย กับสโมสรมุมไบ ซิตี แต่ด้วยปัญหาบาดเจ็บจึงเล่นไม่ได้ลงนัดเปิดสนาม และเล่นให้กับมุมไบ ซิตี เพียง 4 เกมก่อนที่เฟรดริกจะตัดสินใจจบสัญญาและเดินทางกลับลอนดอน
วงศ์ปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจ
วงศ์ปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจ หรือ วงศ์ปลาจิ้มฟันจระเข้ปลอม () เป็นวงศ์ของปลาทะเลกระดูกแข็งวงศ์หนึ่ง ในอันดับปลาจิ้มฟันจระเข้และม้าน้ำ (Syngnathiformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Solenostomidae (มาจากภาษากรีกคำว่า solen หมายถึง ท่อ, หลอด หรือช่องทาง กับ "στομα" (stoma) หมายถึง ปาก)
มีรูปร่างโดยรวม คือ เหมือนกับปลาจิ้มฟันจระเข้ขนาดเล็ก คือมีลำตัวยาวเหมือนกิ่งไม้ ปากยาวเป็นท่อ แต่มีความแตกต่างกัน คือ มีครีบที่พัฒนาให้มีขนาดกว้างใหญ่เมื่อเทียบกับขนาดของลำตัว เป็นครีบที่โดดเด่นทั้งครีบข้างลำตัว, ครีบหลัง, ครีบหาง และยังมีครีบพิเศษ คือ ครีบใต้ท้องที่ม้าน้ำและปลาจิ้มฟันจระเข้ทั่วไปไม่มี ซึ่งครีบขนาดใหญ่นี้สามารถจะหุบเก็บแนบกับลำตัว หรือคลี่กางให้กว้างใหญ่ได้คล้ายกับพัด ที่เมื่อคลี่กางครีบสุดตัวแล้วจะแลดูสวยงาม นอกจากนี้แล้วยังมีลักษณะเฉพาะที่โดดเด่น คือ ตลอดทั่วทั้งตัวมีติ่งเนื้อหรือสีสันที่กลมกลืนไปกับสภาพแวดล้อม สำหรับการพรางตัวได้เป็นอย่างดี
เป็นปลาขนาดเล็ก มีความยาวเต็มที่ไม่เกิน 15 เซนติเมตร มีพฤติกรรมหากินในเวลากลางคืน โดยกินอาหาร เช่น กุ้งขนาดเล็ก มักจะลอยตัวนิ่ง ๆ เพียงลำพังตัวเดียวหรือเป็นคู่ในแนวปะการังหรือกอสาหร่ายในทะเลเขตร้อน ตั้งแต่ทวีปเอเชีย ถึงแอฟริกา
มีเพียงสกุลเดียว พบ 5 ชนิด (ในขณะที่บางข้อมูลจัดให้มีเพียง 3 ชนิด) ได้แก่ในน่านน้ำไทยพบประมาณ 3 ชนิด ทุกชนิดเป็นปลาที่หาพบได้ยากมาก
ปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจ
ปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจ (; ) เป็นปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจ (Solenostomidae)
มีจะงอยปากยาว ลำตัวแบนข้างเล็กน้อย มีติ่งสั้น ๆ ทั่วทั้งตัว ครีบมีขนาดใหญ่ และมีขอบเป็นเส้นสั้น ๆ ลำตัวค่อนข้างใส มีสีสันหลากหลาย ทั้งสีแดง, ขาวสลับดำหรือเหลือบสีอื่น ๆ โดยปรับเปลี่ยนสีให้เข้ากับสภาพแวดล้อมที่อาศัย
มีความยาวโดยเฉลี่ยประมาณ 8 เซนติเมตร มักพบในแนวปะการังหรือกัลปังหาที่เขตน้ำลึก ในมหาสมุทรอินเดียและมหาสมุทรแปซิฟิก มักลอยตัวอยู่นิ่ง ๆ เพื่อแฝงตัวให้กลมกลืนกับสภาพแวดล้อม เป็นปลาที่หากินในเวลากลางคืน โดยกิน แพลงก์ตอนสัตว์และครัสเตเชียนขนาดเล็ก เป็นอาหาร โดยเอาส่วนหัวทิ่มลงพื้น
ปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจ มีพฤติกรรมการวางไข่ที่แตกต่างไปจากปลาชนิดอื่นในอันดับเดียวกัน คือ ตัวเมียจะเป็นฝ่ายอุ้มท้อง โดยใช้ครีบหน้าท้องขนาดใหญ่สองครีบไว้สำหรับโอบอุ้มไข่ที่ได้รับการผสม และอุ้มท้องพาไข่ติดตัวไปด้วยตลอดเวลาจนกว่าจะฟักออกเป็นตัว โดยมีปลาตัวผู้ที่มีขนาดเล็กกว่า คอยดูแลอยู่ตลอด ซึ่งถุงครีบใต้ท้องของแม่ปลานั้นจะคอยกระพือเปิดปิดเป็นระยะ ๆ เพื่อให้น้ำทะเลและออกซิเจนที่ผสมอยู่ในน้ำไหลเวียนถ่ายเท เพื่อให้ตัวอ่อนในไข่เจริญเติบโต ซึ่งสามารถมองเห็นเป็นไข่ลูกกลม ๆ ใส ๆ หรือบางครั้งก็สามารถมองเห็นดวงตาจุดดำ ๆ คู่โตในไข่ได้อย่างชัดเจนด้วยตาเปล่า
ปลาจิ้มฟันจระเจ้ปีศาจ เป็นปลาที่พบได้น้อยมาก ในน่านน้ำไทยอาจพบได้ที่หมู่เกาะสิมิลัน ไม่จัดว่าเป็นปลามีความสำคัญทางเศรษฐกิจ และปัจจุบันได้มีการจับมาจากแหล่งธรรมชาติเพื่อขายเป็นปลาสวยงาม
ปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจใบไม้
ปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจใบไม้ (; ) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจ (Solenostomidae)
มีจะงอยปากยาว ลำตัวแบนข้างเล็กน้อยคล้ายปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจ ("S. paradoxus") แต่ตามตัวไม่มีติ่งเนื้อสั้น ๆ สามารถปรับเปลี่ยนไปตามสภาพแวดล้อมได้ ทั้งสีน้ำตาล, น้ำตาลแดง หรือสีเขียว
มีความยาวประมาณ 10 เซนติเมตร โตเต็มที่ได้ถึง 15 เซนติเมตร พบว่าเป็นชนิดที่ใหญ่ที่สุดของวงศ์ปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจ พบกระจายพันธุ์ตามแนวปะการัง, กอหญ้าทะเล, ปะการังอ่อน หรือกัลปังหา กระจายพันธุ์ในมหาสมุทรอินเดียและมหาสมุทรแปซิฟิก พบได้จนถึงอินโดนีเซียและออสเตรเลีย ในน่านน้ำไทยจัดเป็นปลาที่พบได้น้อยมาก โดยพบได้เฉพาะทะเลอันดามันเท่านั้น
มีพฤติกรรมลอยตัวอยู่นิ่ง ๆ อาศัยอยู่รวมกันเป็นคู่ กินอาหารจำพวกแพลงก์ตอนสัตว์
ปลาจิ้มฟันจระเข้ใบสาหร่าย
ปลาจิ้มฟันจระเข้ใบสาหร่าย หรือ ปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจใบสาหร่าย (; ) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจ (Solenostomidae)
มีรูปร่างคล้ายปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจใบไม้ ("S. cyanopterus‎") แต่มีครีบอกที่กลมมนกว่า มีลำตัวสีเขียวอมเทาคล้ายสีของสาหร่าย มีลายด่างและจุดสีเทากระจายอยู่ทั่วตัว จะงอยปากมีติ่งเป็นกระจุกสีน้ำตาล
มีความยาวโดยประมาณ 6 เซนติเมตร มักอาศัยอยู่ตามลำพัง โดยลอยตัวอยู่นิ่ง ๆ เหนือกอสาหร่ายหรือหญ้าทะเลในพื้นทราย ในแนวปะการังที่มีหญ้าทะเลขึ้น กินแพลงก์ตอนสัตว์เป็นอาหาร
พบกระจายพันธุ์ในอินโด-แปซิฟิกตะวันตก ในน่านน้ำไทย ถือว่าเป็นปลาที่หาได้ยากมาก พบเพียงทะเลในภาคใต้ตอนล่างเท่านั้น
เทศบาลตำบลลำปลายมาศ
เทศบาลตำบลลำปลายมาศ เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ตั้งของที่ว่าการอำเภอและหน่วยงานการบริหารราชการ รวมทั้งเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจ การคมนาคมขนส่ง และการสื่อสารของ อำเภอลำปลายมาศ และบางส่วนของอำเภอใกล้เคียง เช่น อำเภอหนองหงส์ อำเภอห้วยแถลง และ อำเภอชุมพวง ตั้งอยู่ห่างจากตัวจังหวัดบุรีรัมย์ประมาณ 31 กิโลเมตร ได้รับการยกฐานะจากสุขาภิบาลลำปลายมาศเป็นเทศบาลตามพระราชกฤษฎีกาที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ลงวันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ด้วยพื้นที่ 16.47 ตารางกิโลเมตร คลุมพื้นที่ตำบลลำปลายมาศและคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลหนองคูและตำบลหินโคน
ในเขตเทศบาลประกอบด้วยประชากร จำนวนทั้งสิ้น 15,121 คน จำแนกเป็นเพศชาย 7,308 คน เพศหญิง 7,813 คน มีครัวเรือนทั้งสิ้น 5,195 ครัวเรือน ประกอบด้วย 18 ชุมชนดังนี้ประชาชนในเขตเทศบาลตำบลลำปลายมาศส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธ ในเขตเทศบาลตำบลลำปลายมาศมีวัดและสำนักสงฆ์ทั้งสิ้น 10 แห่ง ศาสนาสถาน 3 แห่ง ได้แก่ สถานไท่เสียง,ศาลเจ้าอำเภอลำปลายมาศ,โบสถ์คริสต์
ลักษณะการประกอบอาชีพเกษตรกรรมในเขตเทศบาลตำบลลำปลายมาศ มีดังนี้
1. สถานประกอบการด้านพานิชยกรรม
2. สถานประกอบการเทศพาณิชย์
3. สถานประกอบการด้านบริการ
ปลาจิ้มฟันจระเข้ลายด่าง
ปลาจิ้มฟันจระเข้ลายด่าง (; ) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาจิ้มฟันจระเข้และม้าน้ำ (Syngnathidae)
เป็นปลาจิ้มฟันจระเข้ชนิดหนึ่ง มีลำตัวเรียวยาว จะงอยปากสั้น ตาโต ครีบหลังอยู่ตอนกลางลำตัว ครีบหางเล็กปลายมน ครีบอกเล็ก ตามลำตัวเป็นสันเล็ก ๆ เป็นปล้องตลอดลำตัวไปจนโคนหาง มีลำตัวสีเทาอมเขียวหรือสีฟ้า และมีลายเส้นเป็นสีคล้ำหรือดำ ครีบต่าง ๆ ใสโปร่งแสง ครีบหางสีแดงเรื่อ ๆ
มีความยาวประมาณ 10 เซนติเมตร พบยาวเต็มที่ได้ถึง 19.8 เซนติเมตร ในตัวผู้ อาศัยอยู่ตามกอสาหร่ายหรือกองหินใต้น้ำ หรือแนวปะการัง ในแถบอินโด-แปซิฟิก ตั้งแต่แอฟริกาตะวันออก จนถึงวานูอาตู ในน่านน้ำไทยพบได้ทั้งฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน จัดเป็นปลาที่พบได้ไม่บ่อยนัก
เป็นปลาที่กินแพลงก์ตอนสัตว์เป็นอาหาร ตัวผู้จะเป็นฝ่ายฟักไข่โดยติดไว้ที่หน้าท้องเป็นแพ โดยทุก ๆ เช้า ตัวเมียที่มีไข่เต็มท้องจะออกมาจากที่อาศัยเพื่อว่ายคลอเคลียกับตัวผู้เพื่อทำความคุ้นเคย ทั้งคู่จะว่ายพันกันไปมา และตัวผู้จะใช้โอกาสนี้ย้ายไข่ของตัวเมียมาไว้ที่หน้าท้องของตัวเอง โดยไข่ใช้เวลาฟักเป็นตัว 10 ตัว ซึ่งตัวเมียสามารถผลิตไข่ชุดใหม่ได้เลยภายใน 20 วัน ดังนั้นปีหนึ่ง ๆ ปลาจิ้มฟันจระเข้ลายด่างจึงสามารถผลิตลูกได้เยอะมาก
นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม
พัก ยง-ฮา
พัก ยง-ฮา (; ; 12 สิงหาคม ค.ศ. 1977 — 30 มิถุนายน ค.ศ. 2010) เป็นนักร้องและนักแสดงชาวเกาหลี
เขาเป็นลูกชายของ พัก ซึงอิน (Park Seung In) โปรดิวเซอร์เพลงชื่อดังในช่วงปี 1970-1980 และเป็นผู้จัดการให้กับนักร้องชื่อดังของเกาหลีมากมาย รวมถึง ซง ชางซิก (Song Chang Sik), ยาง ฮีอึน (Yang Hee Eun) และ จอง ซูรา (Jung Su Ra) ซึ่งปัจจุบัน พัก ซึงอิน กำลังป่วยด้วยโรคมะเร็งในกระเพาะอาหารระยะสุดท้าย
พัก ยง-ฮา เดบิวท์ในวงการด้วยผลงาน “Theme Theater” ทางช่อง MBC และได้เดบิวท์ในภาพยนตร์เรื่อง “If It Snows on Christmas” เมื่อปี 1998
พัก ยง-ฮา ได้รับความนิยมอย่างมากทั้งในประเทศเกาหลีและทั่วเอเชียจากผลงานในละครสุดฮิตเรื่อง “Winter Sonata” เมื่อปี 2002 ซึ่งเขาได้ประชันบทบาทกับ เบ ยองจุน (Bae Yong Joon) และ ชเว จีวู (Choi Ji Woo) นอกจากนี้เขายังมีผลงานละครโทรทัศน์เรื่องอื่นๆอีก เช่น “Loving You”, “On Air” และ “The Slingshot” และผลงานภาพยนตร์เรื่อง “Although it is Hateful Again 2002” และ “The Scam”
พัก ยง-ฮา เริ่มต้นอาชีพในวงการเพลงที่ประเทศญี่ปุ่น เมื่อปี 2003 โดยเขาสามารถคว้ารางวัล “นักร้องหน้าใหม่ยอดเยี่ยม (Best New Artist)” จากงานประกาศรางวัล Japan’s Golden Disk Award ในปี 2005 ซึ่งเขาถือเป็นนักร้องชาวเกาหลีคนแรกที่สามารถคว้ารางวัลไปครองจากงานประกาศรางวัลดังกล่าว นอกจากนี้ เขายังสามารถคว้ารางวัลติดต่อกันถึง 4 ปี ด้วยรางวัล “เพลงแห่งปี (Song Of The Year)” ในปี 2006 และ นักร้องเอเชียยอดเยี่ยม (Best Asian Artist) ในปี 2007 และ ปี 2008
พัก ยง-ฮา ก่อตั้งบริษัท YONA Entertainment บริษัทเอเจนซี่ของตัวเองในปี 2008
พัก ยง-ฮา วางจำหน่ายอัลบั้ม “Once in a Summer” ในเดือนกรกฎาคม ปี 2009 ซึ่งสามารถเข้ามานั่งอยู่ในอันดับที่ 14 ในโอริกอนชาร์ตประจำสัปดาห์ และวางจำหน่ายอัลบั้ม “STARS” อัลบั้มเต็มอัลบั้มที่ 5 ในเดือนมิถุนายน ปี 2010 ซึ่งก็เข้ามาอยู่ในชาร์ตเพลงในอันดับที่ 16
พัก ยง-ฮา เริ่มออกทัวร์คอนเสิร์ต 16 ประเทศ เมื่อวันที่ 19 มิถุนายน เพื่อโปรโมทอัลบั้ม “STARS” เป็นระยะเวลา 3 เดือน
พัก ยง-ฮา ถูกวางตัวเป็นดารานำในละครเรื่อง “Love Song” ซึ่งเป็นละครรีเมคมาจากภาพยนตร์จีนเรื่อง “Comrades, Almost a Love Story” หรือ เถียนมีมี่ โดยเขาจะได้ประกบคู่กับ ยุน อึนเฮ (Yoon Eun Hye) ซึ่งจะเริ่มถ่ายทำในเดือนกรกฎาคม ปี 2010
พัก ยง-ฮา ได้รับการแต่งตั้งเป็นทูตสันถวไมตรีขององค์กรเอกชน ในเดือนสิงหาคม ปี 2009 ซึ่งเขาได้เดินทางไปเยือนสาธารณรัฐชาดในแอฟริกาเหนือหลายครั้งเพื่อดำเนินงานอาสาสมัครรวมทั้งบริจาคเงินเพื่อช่วยสร้างโรงเรียนภายใต้ชื่อ YONA SCHOOL ของเขา
พัก ยง-ฮา เสียชีวิตเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2010 ด้วยวัยเพียง 32 ปี หลังจากฆ่าตัวตายในบ้านของตัวเองโดยการแขวนคอ
พัก ยง-ฮา สูง 178 เซนติเมตร หนัก 67 กิโลกรัม จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยชุงอัง (Chung-Ang University) ในสาขาศิลปะการแสดง มีเพื่อนสนิทอยู่ในวงการ 2 คน ได้แก่ ซง ซึงฮย็อน และ โซ จีซบ
เจ้าพงศ์แก้ว ณ ลำพูน
คุณหญิง เจ้าพงศ์แก้ว ณ ลำพูน (สกุลเดิม: ณ เชียงใหม่; เกิด: 10 ธันวาคม พ.ศ. 2469 — อนิจกรรม: 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2534) 
เป็นธิดาในเจ้าราชบุตร (วงษ์ตะวัน ณ เชียงใหม่) กับเจ้าภัทรา ณ เชียงใหม่ เป็นพระนัดดาของเจ้าแก้วนวรัฐ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่คนสุดท้าย
เจ้าพงศ์แก้ว เป็นผู้บุกเบิกกิจการผ้าไหมในภาคเหนือ และถวายการดูแลผ้าไหมในฉลองพระองค์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ และเป็นผู้ริเริ่มก่อตั้งหอการค้าจังหวัดลำพูน
เจ้าพงศ์แก้ว ณ ลำพูน (สกุลเดิม ณ เชียงใหม่) เกิดเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2469 เป็นธิดาของพลตรี เจ้าราชบุตร (วงษ์ตะวัน ณ เชียงใหม่) เจ้าราชบุตรองค์สุดท้ายแห่งจังหวัดเชียงใหม่ กับเจ้าภัทรา ณ เชียงใหม่ (สกุลเดิม: ณ ลำพูน) มีน้องสาวร่วมบิดามารดา คือ เจ้าระวีพันธุ์ สุจริตกุล และมีพี่สาวต่างมารดาคือ เจ้าวงศ์จันทร์ คชเสนี
เจ้าพงศ์แก้ว สมรสกับเจ้าพัฒนา ณ ลำพูน โอรสในเจ้าจักรคำขจรศักดิ์ เจ้าผู้ครองนครลำพูนคนสุดท้าย มีบุตรสี่คน เป็นชายสามและหญิงหนึ่งคน ได้แก่
เจ้าพงศ์แก้ว ณ ลำพูน ถึงแก่อนิจกรรมจากอุบัติเหตุเครื่องบิน เลาดาแอร์ เที่ยวบินที่ 004 เครื่องยนต์ขัดข้อง และตกที่บริเวณอุทยานแห่งชาติพุเตย จังหวัดสุพรรณบุรี เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2534 หลังจากได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทุติยจุลจอมเกล้า เพียง 22 วัน สิริอายุได้ 65 ปี
ในการนี้ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานน้ำหลวงอาบศพ หีบทองสาลสลัก ฉัตรเบญจาตั้งประดับเกียรติยศ ปี่กลองชนะประโคมเวลาพระราชทานน้ำหลวงอาบศพ และพระราชทานพระบรมราชานุเคราะห์บำเพ็ญพระราชกุศลสวดพระอภิธรรมแก่ศพ เจ้าพงศ์แก้ว ณ ลำพูน เป็นเวลา 7 วัน ต่อมาได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพวงมาลาวางหน้าศพ
และในวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2535 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ และสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ พร้อมด้วยสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา ฯ สยามบรมราชกุมารี ไปในการพระราชทานเพลิงศพ หม่อมศรีนวล ณ เชียงใหม่ และศพ เจ้าพงศ์แก้ว ณ ลำพูน ณ เมรุชั่วคราววัดสวนดอก อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
เจ้าพงศ์แก้ว ณ ลำพูน เป็นผู้บุกเบิกกิจการผ้าไหมในพื้นที่ภาคเหนือ เมื่อครั้งเจ้าพงศ์แก้ว ได้สมรสกับเจ้าพัฒนา ณ ลำพูน และย้ายมาพักอาศัยที่คุ้มหลวงลำพูน ได้รับการถ่ายทอดวิชาความรู้จากแม่เจ้าส่วนบุญ จนสามารถเป็นสืบทอดการทอผ้ายกดอกที่เก่าแก่สวยงาม และเปิดโรงงานทอผ้าขึ้นในคุ้มหลวงลำพูน รวมถึงฝึกสอนชาวบ้านเพื่อนำไปประกอบอาชีพจนแพร่หลายในจังหวัดลำพูน
เจ้าพงศ์แก้ว ได้รับพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เป็นผู้ถวายการดูแลผ้าไหมในฉลองพระองค์ในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ
เจ้าพงศ์แก้ว ณ ลำพูน มีส่วนในการส่งเสริมกิจการของรัฐ อาทิ การบริจาคที่ดินบริเวณตำบลต้นธง อำเภอเมืองลำพูน เพื่อสร้างสำนักงานเกษตรจังหวัดลำพูน เมื่อปี พ.ศ. 2525 และเจ้าพงศ์แก้ว ยังได้รับหน้าที่เป็นนายกเหล่ากาชาดจังหวัดลำพูน ในระหว่างปี พ.ศ. 2516 ถึงปี พ.ศ. 2517 และวาระที่ 2 ในปี พ.ศ. 2518 ถึงปี พ.ศ. 2522
ความซื่อสัตย์
ความซื่อสัตย์ หมายถึงแง่มุมหนึ่งของศีลธรรม แสดงถึงคุณลักษณะทางบวกและคุณธรรม อาทิ ความซื่อสัตย์สุจริต ความจริงใจ และความตรงไปตรงมา พร้อมด้วยความประพฤติตรง ตลอดจนการงดเว้นการโกหก การคดโกง หรือการลักขโมย เป็นต้น ยิ่งไปกว่านั้น ความซื่อสัตย์ยังหมายถึงความน่าไว้วางใจ ความภักดี ความเป็นธรรมและความบริสุทธิ์ใจอีกด้วย
หลายเชื้อชาติและวัฒนธรรมของแต่ละศาสนาให้ค่าความซื่อสัตย์เป็นอย่างมากความซื่อสัตย์ หมายถึงแง่มุมหนึ่งของศีลธรรม แสดงถึงคุณลักษณะทางบวกและคุณธรรม อาทิ ความซื่อสัตย์สุจริต ความจริงใจ และความตรงไปตรงมา พร้อมด้วยความประพฤติตรง ตลอดจนการงดเว้นการโกหก การคดโกง หรือการลักขโมย เป็นต้น ยิ่งไปกว่านั้น ความซื่อสัตย์ยังหมายถึงความน่าไว้วางใจ ความภักดี ความเป็นธรรมและความบริสุทธิ์ใจอีกด้วย
หลายเชื้อชาติและวัฒนธรรมของแต่ละศาสนาให้ค่าความซื่อสัตย์เป็นอย่างมาก
ความซื่อสัตย์สุจริต
ความซื่อสัตย์สุจริต () เป็นแนวคิดว่าด้วยความประพฤติซึ่งสอดคล้องกับหลักคุณธรรมอย่างคงเส้นคงวา
100 ภาพยนตร์ไทยที่คนไทยควรดู
โครงการ 100 ภาพยนตร์ไทยที่คนไทยควรดู เป็นโครงการจัดตั้งโดย หอภาพยนตร์แห่งชาติ ซึ่งทั้งภาพยนตร์ไทย 100 เรื่องที่ดูแล้วเกิดปัญญา ดุ
จดังบาลีภาษิต "ปญญายตถํ วิปสสติ" คือ การเห็นเป็นบ่อเกิดแห่งปัญญา ดูดีๆมีปัญญา ดูด้วยปัญญาพาให้เห็นแจ้ง
โครงการนี้ จัดกิจกรรมฉายภาพยนตร์ของหอภาพยนตร์แห่งชาติ เป็นไปเพื่อ ยังให้เกิดปัญญา หอภาพยนตร์แห่งชาติ จึงจัดกิจกรรมฉายภาพยนตร์ทุกค่ำวันศุกร์ ที่ห้องประชุม สำนักหอจดหมายเหตุแห่งชาติ ท่าวาสุกรี และบ่าย 3 โมงวันเสาร์ที่ โรงหนังอลังการ หอภาพยนตร์แห่งชาติ ศาลายา ถนนพุทธมณฑลสาย 5 เรียกชื่อว่า "ภาพยนตร์ปุจฉา-วิสัชนา" ซึ่งเป็นรายการฉายหนังให้ดูแล้วฟังคิดถามตอบ โดยมีพิธีกรและวิทยากรผู้สันทัดกรณีมาร่วมถามร่วมตอบอย่างที่เรียกว่า ปุจฉา - วิสัชนา โดยจะจัดฉายเริ่มจากวันศุกร์แรกของ ปี พ.ศ. 2548 เป็นต้นไป
ในบรรดาพยนตร์ที่เป็นมรดกภาพยนตร์ของชาติหรือเป็นทรัพย์สินทางปัญญาอย่างหนึ่งของชาติ ซึ่งยังมีภาพยนตร์นั้นเหลืออยู่ให้เราได้ชื่นชมในปัจจุบัน หากคัดเลือกเป็นตัวอย่างสัก 100 เรื่อง เป็นบัญชีภาพยนตร์ที่คนไทยควรดู เพื่อให้เข้าใจตัวเอง เข้าใจสังคมไทย เข้าใจหนังไทย และชื่นชมหนังไทย ในรอบหนึ่งศตวรรษที่ผ่านมา
วงศ์ปลาใบมีดโกน
วงศ์ปลาใบมีดโกน หรือ วงศ์ปลาข้างใส () เป็นวงศ์ของปลากระดูกแข็ง ในอันดับปลาจิ้มฟันจระเข้และม้าน้ำ (Syngnathiformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Centriscidae
มีลักษณะทั่วไปเหมือนกับปลาวงศ์อื่นทั่วไปในอันดับนี้ คือ มีปากยาวเหมือนท่อ ไม่มีฟัน ไม่มีกราม กินอาหารจำพวก แพลงก์ตอนสัตว์ ลำตัวปกคลุมด้วยแผ่นกระดูกใส ครีบหลังมี 2 อันและอยู่ในแนวราบ ครีบหางกลมมน บางชนิดลำตัวใส บางชนิดมีแถบคาดตามยาวสีดำ
มีพฤติกรรมที่มีลักษณะพิเศษที่แตกต่างไปจาก ปลาวงศ์อื่นในอันดับเดียวกัน คือ จะตั้งตัวทรงเป็นมุมฉากกับพื้นทะเลเหนือ แม้จะว่ายน้ำก็จะว่ายไปในลักษณะเช่นนี้ จะอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง อาศัยอยู่ร่วมกับสัตว์น้ำอย่างอื่น ได้แก่ ปะการัง, ปะการังอ่อน และเม่นทะเล บางครั้งจะเข้าไปอาศัยหลบภัยในหนามของเม่นทะเล อีกทั้งมีพฤติกรรมการขยายพันธุ์ ด้วยการปล่อยไข่ให้ล่องลอยไปในกลางทะเล โดยไม่มีพฤติกรรมการตั้งท้องเหมือนปลาจิ้มฟันจระเข้หรือม้าน้ำ ตัวอ่อนจะอาศัยอยู่กลางทะเลลึก ก่อนที่โตขึ้นและกลับมาอาศัยอยู่ในแนวปะการังและชายฝั่ง
แบ่งออกได้เป็น 2 วงศ์ย่อย 15 ชนิด ใน 5 สกุล ได้แก่ 
แต่ในบางข้อมูลระบุว่ามีเพียง 4 ชนิดเท่านั้น ใน 2 สกุล
แอ่งเลือดโคโรนารี
แอ่งเลือดโคโรนารี () คือ แอ่งที่มีการรวมหลอดเลือดเวนเส้นต่างๆเข้าด้วยกันกลายเป็นหลอดเลือดที่มีขนาดใหญ่ ทำหน้าที่รับเลือดจากกล้ามเนื้อหัวใจ (myocardium) และส่งเลือดซึ่งมีแก๊สออกซิเจนต่ำไปยังหัวใจห้องบนขวา (right atrium) เช่นเดียวกับหลอดเลือดเวนาคาวาด้านบนและหลอดเลือดเวนาคาวาด้านล่างที่รับเลือดเสียจากส่วนต่างๆของร่างกายแล้วส่งไปยังหัวใจห้องบนขวา โดยแอ่งเลือดโคโรนารีนั้นสามารถพบได้ในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมรวมทั้งมนุษย์ด้วย
แอ่งเลือดโคโรนารีเปิดเข้าสู่หัวใจห้องบนขวาที่รูเปิดโคโรนารี ไซนัส ซึ่งอยู่บริเวณระหว่างหลอดเลือดเวนาคาวาด้านล่างกับรูเปิดแอนตริโอเวนตริคูลาร์ด้านขวา 
ตำแหน่งของแอ่งเลือดโคโรนารี อยู่ที่ด้านหลังของร่องโคโรนารี (coronary sulcus) บนพื้นผิวของหัวใจ โดยทอดตัวผ่านระหว่างหัวใจห้องบนซ้ายและหัวใจห้องล่างซ้าย
ปลามีดโกน
ปลามีดโกน หรือ ปลาใบมีดโกน หรือ ปลาข้างใส (; ) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาใบมีดโกน (Centriscidae)
มีรูปร่างเหมือนใบมีดโกน จะงอยปากยาวมากและงอนขึ้นเล็กน้อย ท้องบาง ผิวเป็นแผ่นกระดูกบาง ด้านท้ายยื่นแหลม ครีบหลัง, ครีบหาง และครีบก้นอยู่ชิดกัน ลำตัวใสเป็นสีชมพูหรือสีเนื้อเหลือบ มีแถบสีดำพาดจากปลายปากจนถึงส่วนท้ายลำตัว
มีความยาวโดยเฉลี่ย 10 เซนติเมตร และสามารถโตเต็มที่ได้ 15 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในแถบอินโด-แปซิฟิก โดยอาศัยอยู่กับปะการัง, กัลปังหา และหนามของเม่นทะเล เพื่อหลบหลีกจากศัตรูผู้ล่า เนื่องจากไม่มีอาวุธอะไรที่จะป้องกันตัวได้ มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง จะเอาหัวทิ่มลงพื้นเสมอ และตั้งฉากกับพื้นทะเล แม้แต่จะว่ายน้ำไปไหนมาไหนก็จะไปด้วยลักษณะเช่นนี้เสมอ ในน่านน้ำไทยจัดเป็นปลาที่พบได้บ่อยในบางพื้นที่
กินแพลงก์ตอนสัตว์เป็นอาหาร นิยมเลี้ยงกันในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ และเป็นปลาสวยงามปัจจุบันสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้ว โดยกรมประมง ของประเทศไทย โดยเพาะขยายพันธุ์ในบ่อ ด้วยการให้กินแพลงก์ตอนสัตว์, เคย และโคพีพอด หลังจากฟักแล้ว ลูกปลาจะเริ่มเห็นตัวเมื่ออายุได้ 12-15 วัน จากนั้นจะย้ายลูกปลาไปไว้ในบ่ออนุบาลต่อไป และเปลี่ยนมาให้ลูกปลากินอาร์ทีเมีย เมื่อปลามีความยาวได้ราว 2 นิ้ว ก็จะกินเคยได้เหมือนปลาวัยโต แต่ลูกปลาที่ยังเล็กอยู่ คืออายุไม่เกิน 15 วัน จะมีการว่ายน้ำเหมือนกับปลาส่วนใหญ่ทั่วไป จนกระทั่งมีรูปร่างเหมือนปลามีดโกน จึงจะอยู่ในลักษณะหัวทิ่ม และเข้ามารวมฝูงกัน
นอกจากนี้แล้ว ปลามีดโกนยังเป็นซากดึกดำบรรพ์ที่มีชีวิตอีกชนิดหนึ่ง เพราะแทบจะไม่ได้เปลี่ยนแปลงรูปร่างเลยมานานกว่า 60 ล้านปีแล้ว ตั้งแต่ยุคต้นไมโอซีน เมื่อนำไปเปรียบเทียบกับฟอสซิลบรรพบุรุษของปลาชนิดนี้ที่ขุดพบที่เทือกเขาแอลป์ทางตอนเหนือของอิตาลี
ตีนตุ๊กแก
ตีนตุ๊กแก (Coatbuttons, Mexican daisy) เป็นไม้ล้มลุก ออกดอกตลอดปี พบขึ้นทั่วไปเป็นพืชที่ทนแล้งได้ดี มีลำต้นทอดนอนไปตามพื้น ชูยอดและดอกขึ้นตามต้นและใบมีขน ข้อของต้นที่แตะพื้นจะมีรากและเจริญเป็นต้นใหม่ได้
เป็นไม้ล้มลุกฤดูเดียว เลื้อยทอดไปบนพื้นดิน สูงถึง 50 ซม.
ลำต้น ต้นเล็กเรียวสีขาวแกมเขียว แตกแขนงเล็กน้อย ลำต้นมีขนปกคลุม
ใบ ใบเดี่ยว เรียงตัวแบบตรงข้าม ก้านใบยาว 5-15 มม. ด้านบนก้านใบเป็นร่อง ใบรูปไข่หรือรูปข้าวหลามตัด ขอบใบหยัก โคนใบแหลมหรือ attenuate ปลายใบแหลม ผิวใบมีขนเล็ก ๆ ปกคลุม ท้องใบและหลังมีขนสีน้ำตาลปกคลุมผิวใบทั้งสองด้านแต่ผิวใบด้านล่างมีหนาแน่นกว่า
ดอก ช่อดอกเป็นแบบ ovoid head เกิดที่ปลายกิ่ง ก้านช่อดอกเล็กเรียว ยาว 10-25 ซม. มีขนปกคลุม โคนช่อ ดอกมี ใบประดับ สีเขียวจำนวนมาก รูปไข่หรือรูปขอบขนาน ปลายแหลม โคนมนหรือตัดตรง กว้าง 1-3 มม. ยาว 3- 6 มม. มีขนปกคลุม เส้นผ่าศูนย์กลางช่อดอกเมื่อดอกบาน 1-2 ซม. ดอกย่อยมี 2 แบบ ดอกรอบนอก (ray flowers) 1 วง จำนวน 4-6 ดอก ดอกย่อยชั้นใน (disc flower) เป็นกระจุกหลายวง อัดแน่นบนฐานรองดอก ไม่มีก้านดอกย่อย โคนดอกย่อยมี ใบประดับ สีขาวแกม ม่วง ยาว 7-8 มม. ray flowers เป็นแบบ ligulate type กลีบเลี้ยง สีขาว มี ลักษณะเป็นเส้นขนเล็ก ๆ ยาว 3-4 มม. จำนวนมาก กลีบดอก 5 กลีบ โคนกลีบสีขาว ติดกันเป็นหลอด ปลายกลีบสีเหลือง ติดกันเป็นแผ่นเดียว กว้าง 3-4 มม. ยาว 3-4 มม. ปลายกลีบเว้าหยักเป็น 2-3 พู ไม่มีเกสรเพศผู้ มีเกสรเพศเมีย รังไข่แบบ inferior ovary มีขนปกคลุม ก้านเกสรเพศเมียยาวกว่าหลอดกลีบดอกเล็กน้อย ปลายแยกเป็นยอดเกสร 2 แฉก disc flower เป็นแบบ tubular type แยกกันเป็น 5 แฉก หลอดกลีบ กว้าง 0.5-1.2 มม. ยาว 5-7 มม มีเกสรเพศผู้ 5 อัน ก้านชูอับเรณู แยกกันและยาวกว่าหลอดกลีบดอกเล็กน้อย อับเรณู ยาว 1.5-2.5 มม.ติดกันตามยาวล้อมรอบก้านเกสรเพศเมียเอาไว้ เกสรเพศเมีย รังไข่แบบ inferior ovary มีขนปกคลุม ก้านเกสร เพศเมียยาวกว่าเกสรเพศผู้ ปลายแยกเป็นยอดเกสร 2 แฉก รังไข่มีขนเล็ก ๆ ปกลุมมี 1 ออวุล
ผล รูปหอก 2 อันประกบกัน กว้าง 1-3 เซนติเมตร ด้านข้างของผลมีจะงอยเล็กน้อย ผิวมีขน มีกลีบเลี้ยงหุ้มผล ผลแห้งไม่แตก เปลือกเหนียว มีขนสีน้ำตาลปกคลุม
เมล็ด รูปยาวรี 1 เมล็ด เมล็ดรูปเข็มสีน้ำตาลดำมีปุยขน ผลแห้งแบบ achene ยาว 1-2 มม.มีใบประดับติดที่ปลายผล ลักษณะเป็นพู่ขน ช่วยพยุงผลให้ลอยตามลม ข้อของต้นที่แตะพื้นจะมีรากและเจริญเป็นต้นใหม่ได้
ในเขตร้อนของทวีปอเมริกา และในประเทศไทยพบทุกภาค บริเวณที่ชื้นทั่วไปหรือชื้นแฉะริมน้ำ
การเพาะเมล็ด และการปักชำกิ่ง
ใช้วิธีการเขตกรรม เช่น ถาก ตัด ให้สั้นไม่ให้ออกดอก หรือขุดทิ้ง ใช้สารเคมีต่าง ๆ เช่น มาร์เก็ต () ดาร์ไฟท์ (ไกลโฟเซต, ไอโซโพฟิลามีน ซอลต์) ดามาร์ค (ไกลโฟเซต) ทัชดาวน์ (ไกลโฟเซต, )
มังกรทะเลใบหญ้า
มังกรทะเลใบหญ้า (; ) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาจิ้มฟันจระเข้และม้าน้ำ (Syngnathidae)
เดิมเคยจัดเป็นปลาเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล "Phyllopteryx" แต่ในปัจจุบันได้มีการจำแนกออกเป็นชนิดใหม่
มีลักษณะทั่วไปคล้ายกับมังกรทะเลใบไม้ ซึ่งเป็นปลาชนิดที่ใกล้เคียงมากที่สุด เพียงแต่มังกรทะเลใบหญ้ามีระยางค์ต่าง ๆ น้อยกว่า มีความยาวเต็มที่ได้ถึง 45 เซนติเมตร แต่ขนาดโดยทั่วไปประมาณ 30 เซนติเมตร
พบกระจายพันธุ์เฉพาะตอนใต้ของออสเตรเลียเท่านั้น และเกาะทัสมาเนีย เหมือนกับมังกรทะเลใบไม้ โดยอาศัยอยู่ตามกองหินและแนวปะการัง หรือกอสาหร่าย พบได้ในระดับความลึกถึง 50 เมตร
เป็นปลาที่มีพฤติกรรมการขยายพันธุ์เช่นเดียวกับปลาชนิดอื่นในวงศ์เดียวกัน คือ ตัวผู้เป็นฝ่ายอุ้มท้อง ตัวเมียจะวางไข่ได้ครั้งละประมาณ 1,200 ฟอง ในหน้าท้องของตัวผู้ ไข่ใช้เวลาประมาณหนึ่งเดือนถึงจะฟักเป็นตัว ตัวอ่อนเมื่อฟักออกมาแล้วจะกินอาหารได้เลยทันทีและว่ายน้ำเป็นอิสระได้เอง
ปัจจุบันมีการเลี้ยงแสดงไว้ตามพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำต่าง ๆ ทั่วโลกประมาณ 50 แห่ง เช่น พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำจอร์เจีย ซึ่งมีความพยายามในการเพาะขยายพันธุ์อยู่
เฟย์เอตต์วิลล์ (รัฐนอร์ทแคโรไลนา)
เฟย์เอตต์วิลล์ () เป็นเมืองในคัมเบอร์แลนด์เคาน์ตี รัฐนอร์ทแคโรไลนา สหรัฐอเมริกา เป็นเคาน์ตีซีตของคัมเบอร์แลนด์เคาน์ตี เป็นที่ตั้งของฟอร์ตแบรกก์ กองทัพอเมริกัน ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเมือง จากข้อมูลปี ค.ศ. 2011 เมืองมีประชากร 205,678 คน เป็นเทศบาลที่ใหญ่เป็นอันดับ 6 ของรัฐ ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำเคปเฟียร์บริเวณจุดเริ่มต้นของการเดินเรือ ในอดีตเคยเป็นศูนย์กลางการผลิตน้ำมันสนและไม้แปรรูปที่สำคัญ
วัดบุรณศิริมาตยาราม
วัดบุรณศิริมาตยาราม เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ ตั้งอยู่ที่บนถนนอัษฎางค์ แขวงศาลเจ้าพ่อเสือ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร สร้างโดยเจ้าพระยาสุธรรมมนตรี ปรากฏในพระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 3 ว่า กรมหมื่นเสนีเทพ (พระองค์เจ้าอสุนี) พระโอรสในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท เป็นผู้สร้างวัดขึ้นแต่ยังค้างอยู่ จนกระทั่งพระยามหาอำมาตย์ (ต่อมาคือ เจ้าพระยาสุธรรมมนตรี (บุญศรี ต้นสกุล บุรณศิริ)) ดำเนินการสร้างต่อจนเสร็จ ในสมัยรัชกาลที่ 4
พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ พระราชทานนามว่า วัดศิริอำมาตยาราม ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ เปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น วัดบุรณศิริมาตยาราม
เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2520 กรมศิลปากร ได้ประกาศขึ้นทะเบียนวัดเป็นโบราณสถาน
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปัตตานี
จังหวัดปัตตานี มีเขตเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 4 เขต (พ.ศ. 2554) และมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตเลือกตั้งได้ 4 คน จากทั้งหมด 375 คนทั่วประเทศในสภาผู้แทนราษฎรไทย
หลังจากที่ประเทศไทยเปลี่ยนแปลงการปกครองในปี พ.ศ. 2475 ได้มีการจัดการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 การเลือกตั้งครั้งนี้เป็น "การเลือกตั้งทางอ้อมครั้งแรกและครั้งเดียวของไทย" โดยจังหวัดปัตตานีมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรคนแรก คือ นายแทน วิเศษสมบัติ
ผู้บริโภคซากพืชซากสัตว์
ผู้บริโภคซากพืชซากสัตว์ หรือ ผู้บริโภคซากอินทรีย์ ( และอีกหลายชื่อ) คือ สิ่งมีชีวิตที่บริโภคของเสียจากสัตว์ หรือซากของสิ่งมีชีวิตเป็นอาหาร ทำให้เศษซากอินทรีย์เป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย
เช่น แร้ง ปลวก ไส้เดือนดิน กิ้งกือ หอย ด้วงและจุลินทรีย์ ผู้บริโภคเหล่านี้มีส่วนร่วมในการสลายตัวและช่วยในวัฏจักรสาร
เป็นสิ่งมีชีวิตที่ช่วยทำให้เศษซากอินทรีย์ชิ้นใหญ่เป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ผู้บริโภคซากพืชซากสัตว์นี้มีส่วนช่วยในการสลายตัว มีส่วนช่วยในวัฏจักรสารและเกิดธาตุอาหารในระบบนิเวศ ช่วยให้จุลินทรีย์ย่อยสลายอินทรียวัตถุได้เร็วยิ่งขึ้น ซึ่งมีส่วนช่วยให้พืชดูดธาตุอาหารไปใช้ได้ง่ายมากยิ่งขึ้น โดยถ้าในระบบนิเวศไม่มีสิ่งมีชีวิตเหล่านี้ อาจทำให้การการสลายตัวของซากพืชซากสัตว์ที่ตายแล้วเป็นไปได้ช้าลง หากในห่วงโซ่อาหารไม่มีผู้บริโภคซากพืชซากสัตว์ ก็จะทำให้ห่วงโซ่อาหารเป็นไปอย่างไม่สมบูรณ์ อาหารของพวกผู้บริโภคซากพืชซากสัตว์ (detritivores) ซึ่งได้แก่พวกหอยต่างๆ ไส้เดือนและแร้ง อาหารที่ผู้บริโภคเหล่านี้กิน จากที่กล่าวมาข้างต้นนั้น จะทำให้มีความผิดแผกแตกต่างกันไปบ้างในแต่ละพื้นที่ ทั้งในด้านปริมาณและชนิด ซึ่งทำให้ก่อให้เกิดความอุดมสมบูรณ์ของดินในแต่ละพื้นที่ที่ผู้บริโภคเหล่านั้นอาศัยอยู่ไม่เหมือนกันและไม่เท่ากัน
ห่วงโซ่อาหารแบบเศษอินทรีย์ (detritus food chain) เป็นโซ่อาหารที่เริ่มจากซากอินทรีย์ คือห่วงโซ่อาหารที่เริ่มจากซากพืชหรือซากสัตว์ () และถูกกินโดยผู้บริโภคซากพืชหรือซากสัตว์ และถูกกินต่อโดยผู้บริโภคสัตว์ หรือ saprophytic food chain เริ่มจากสารอินทรีย์จากซาก ของสิ่งมีชีวิตผ่านไปยังผู้ย่อยสลาย และต่อไปยังสัตว์ที่กินสารอินทรีย์ที่ถูกย่อยสลาย (detritivore) และต่อไปยังผู้ล่าอื่นๆ
saprophytic food chain เป็นลักษณะของลูกโซ่อาหารที่มีการกินหรือเริ่มถ่ายทอดพลังงานจากสิ่งที่ตายแล้ว เช่น ซากพืช ซากสัตว์ในการถ่ายทอดพลังงานไปตามลำดับขั้น
ของห่วงโซ่อาหารนี้ พลังงานจะผ่านไปตามผู้บริโภคระดับต่าง ๆแต่ละขั้นตอนของห่วงโซ่ อาหาร เรียกว่า ลำดับขั้นของการกิน () โดยพืชสีเขียวประกอบเป็น trophic
level ที่หนึ่ง และสัตว์กินพืชเป็นลำดับที่สอง สัตว์กินสัตว์เป็นลำดับที่สาม เป็นต้น ดังนั้นสิ่งมีชีวิตต่างชนิดกันอาจมี trophic level ลำดับเดียวกันก็ได้ เช่น ตั๊กแตน หนูนา วัว ควาย
ต่างก็อยู่ใน trophic level ลำดับที่สองเหมือนกัน โดยพบในระบบนิเวศของสิ่งมีชีวิตที่อยู่ในดินที่มีเศษใบไม้ทับถม เช่น ป่าชายเลน ป่าพรุ เป็นต้น
ไส้เดือน หน้าที่ เป็นสัตว์ที่มีความสำคัญอย่างมากในระบบนิเวศ ช่วยในการย่อยอินทรียสารในดิน และการเคลื่อนที่ในดินของไส้เดือน ถือเป็นการช่วยพรวนดิน ทำให้ดินมีช่องว่างที่จะเพิ่มปริมาณออกซิเจนให้แก่ดิน ซึ่งมี ความสำคัญต่อการปลูกพืช
แร้ง หน้าที่ เป็นสัตว์ที่กินซากสัตว์เป็นอาหาร มีส่วนช่วยในการกินซากสัตว์ที่ตายแล้ว เพื่อทำให้ชิ้นส่วนของซากสัตว์ที่ชิ้นใหญ่ไปเป็นชิ้นเล็กๆเพื่อย่อยสลายได้เร็ว
ปลวก หน้าที่ เป็นสัตว์ช่วยย่อยสลายอินทรีย์วัตถุต่าง ๆ เช่น เศษไม้ ท่อนไม้ กิ่งไม้ ใบไม้ ที่หักร่วง ล้มตายทับถมกันอยู่ในป่า แล้วกลายสภาพเป็น ฮิวมัส ในดิน เป็นกระบวนการหมุนเวียนธาตุ อาหารจากพืชไปสู่ดิน ทำให้ดินอุดมสมบูรณ์
กิ้งกือ หน้าที่ เป็นสัตว์ช่วยในการย่อยเศษใบไม้ ที่ร่วงหล่นแห้งตาย ให้กลายเป็นปุ๋ยให้กับต้นไม้
ผักโขม
ผักโขม () มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Amaranthus viridis" จัดอยู่ในวงศ์ Amaranthaceae ผักโขมจะขึ้นอยู่ทั่วไปตามแหล่งธรรมชาติเช่น ป่าละเมาะ ริมทาง ชายป่าที่รกร้าง เป็นต้น และยังขึ้นเป็นวัชพืชในบริเวณสวนผัก สวนผลไม้ ไร่นาของชาวบ้าน ผักโขมเป็นพืชที่ขึ้นง่ายชาวบ้านจึงมักเก็บมาบริโภคในช่วงหน้าฝน
ผักโขมมีชื่ออื่นๆ อีกคือ ผักขม (กลาง), ผักโหม, ผักหม (ใต้), ผักโหมเกลี้ยง (แม่ฮ่องสอน), กระเหม่อลอเตอ (กะเหรี่ยง, แม่ฮ่องสอน)
ผักโขมมักจะถูกเข้าใจผิดหรือแปลผิดว่าเป็นผักที่ป๊อบอายใช้เพิ่มพลัง ความจริงแล้วคือผักปวยเล้ง () ซึ่งในการ์ตูนป๊อบอายจะปรากฏคำว่า Spinach อย่างชัดเจน
ผักโขมเป็นไม้พุ่มเตี้ยและเป็นพืชล้มลุกปีเดียว สูง 30-100 ซม. ลำต้นอวบน้ำมีสีเขียวตั้งตรงแตกกิ่งก้านสาขามาก โคนมีสีแดงน้ำตาล ใบเป็นใบเดี่ยวรูปไข่คล้ายสามเหลี่ยมใบออกแบบสลับกว้าง 2.5-8 ซม.ยาว 3.5-12 ซม. ผิวเรียบหรือมีขนเล็กน้อย ขอบใบเรียบ หลังให้เป็นคลื่นเล็กน้อย ดอกเป็นดอกช่อสีม่วงปนเขียว ออกดอกเป็นช่อตามซอกใบและปลายกิ่ง ดอกย่อยเรียงตัวอัดกันแน่น เมล็ดมีลักษณะกลมสีน้ำตาลเกือบดำ ขนาดเล็ก
ผักโขมมีฤทธิ์ทางอัลลีโลพาที โดยสารสกัดจากใบ ลำต้นและรากที่สกัดด้วยน้ำแล้วเจือจางให้ได้ความเข้มข้น 20 – 100 % ยับยั้งการงอกของเมล็ดพริกพันธุ์จินดา
ผักโขมมีโปรตีนสูงและมีกรดอะมิโนครบทุกชนิด เหมาะกับผู้ที่กินอาหารมังสวิรัติ เป็นผักใบเขียวที่มีวิตามินเอ บี 6 ซี ไรโบฟลาวิน โฟเลต และแร่ธาตุ สำคัญได้แก่ แคลเซียม เหล็ก แมกนีเซียม โพแทสเซียม สังกะสี ทองแดงและแมงกานีส 
ผักโขมเป็นผักใบเขียวที่มีปริมาณสารออกซาเลตค่อนข้างสูง ดังนั้น ผู้ที่มีปัญหาเรื่องนิ่ว เกาต์ ข้ออักเสบรูมาตอยด์ รวมถึงผู้ที่ต้องการสะสมปริมาณแคลเซียมควรจะต้องหลีกเลี่ยงการกินผักขมในปริมาณมาก ผักโขมยังเป็นผักบำรุงน้ำนมสำหรับคุณแม่ลูกอ่อน และแม้ผักโขมจะเป็นผักใบเขียว แต่ก็มีบีตา-แคโรทีนสูง โดยมีสารลูทีนและสารเซอักแซนทิน ซึ่งเป็นสารแคโรทีนอยด์อยู่เป็นจำนวนมาก ซึ่งสารทั้งสองนี้มีสรรพคุณช่วยชะลอความเสื่อมของดวงตา ลดความเสี่ยงจากโรคดวงตาเสื่อมได้ถึงร้อยละ 43 ทั้งยังมีผลในการลดความเสี่ยงในการเกิดโรคอัลไซเมอร์ และมีสารซาโปนินที่ช่วยลดคอเลสเตอรอลในเลือดได้อีกด้วย นอกจากนั้นผักโขมยังมีเส้นใยอาหารมาก จึงช่วยระบบขับถ่าย และลดความเสี่ยงการเป็นมะเร็งกระเพาะอาหารได้
แผ่นดินไหวในเกาะซูลาเวซี พ.ศ. 2555
แผ่นดินไหวในเกาะซูลาเวซี ประเทศอินโดนีเซีย เกิดขึ้นในจังหวัดซูลาเวซีกลาง เมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2555 เวลา 17:42 น. ตามเวลาท้องถิ่นของเกาะซูลาเวซี (เวลา 16:42 ตามเวลาในประเทศไทย) จุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหวอยู่ใกล้กับเขตปาริกีมูตอง ซึ่งเป็นเขตพื้นที่ภูเขาสูง และห่างจากเมืองปาลู เมืองเอกของจังหวัดซูลาเวซีกลาง (ประชากร 335,000 คน) ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ 56 กิโลเมตร แผ่นดินไหวครั้งนี้ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 6 ราย เนื่องจากถูกเศษซากปรักหักพังตกใส่และดินถล่มทับ ในจำนวนนี้เป็นเด็กชายวัย 9 ขวบรวมอยู่ด้วย นอกจากนี้มีผู้ได้รับบาดเจ็บ 94 ราย ในจำนวนนี้บาดเจ็บสาหัส 27 ราย และบาดเจ็บเล็กน้อยอีก 67 ราย ด้านความเสียหายทางทรัพย์สิน หมู่บ้านมากกว่า 16 แห่งเสียหายอย่างหนัก จำนวนบ้านเรือนที่เสียหายทั้งสิ้น 1,626 หลัง จำแนกเป็นเสียหายทั้งหลัง 527 หลัง เสียหายบางส่วน 311 หลัง และเสียหายเล็กน้อย 788 หลัง ศาสนสถานเสียหาย 7 แห่ง โรงเรียน 3 แห่ง และสถานที่ราชการ 1 แห่ง ในพื้นที่ใกล้จุดศูนย์กลางอันได้แก่เขตปาริกีมูตอง (Parigi Mountong) และเขตซิกิ (Sigi) เส้นทางคมนาคมทั้งถนนและสะพานถูกทำลายหลายจุด
ทศพล ลาเทศ
ทศพล ลาเทศ เกิดเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2532 เป็นนักฟุตบอลชาวไทย ปัจจุบันได้ลงเล่นให้กับ สโมสรฟุตบอลการท่าเรือ ใน ไทยลีกดิวิชั่น 1
อัมรินทร์ เยาดำ
อัมรินทร์ เยาดำ (ชื่อเล่น : อํ่า) เกิดวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2523 ปัจจุบันได้ลงเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลแอร์ฟอร์ซ ยูไนเต็ด ในไทยลีกดิวิชั่น 1
การเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2556
การเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2556 เป็นการเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครครั้งที่ 10 เกิดขึ้นในวันอาทิตย์ที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2556 หลังหม่อมราชวงศ์สุขุมพันธุ์ บริพัตรลาออกก่อนครบวาระเพียงหนึ่งวัน เมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2556 โดยที่คณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) กำหนดเปิดรับสมัครผู้ลงสมัครรับเลือกตั้ง ระหว่างวันที่ 21 ถึง 25 มกราคม ปีเดียวกัน
ผลอย่างไม่เป็นทางการปรากฏว่า หม่อมราชวงศ์สุขุมพันธุ์ บริพัตร ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมัยที่สอง ด้วยคะแนนเสียงมากที่สุดเป็นประวัติการณ์ เช่นเดียวกับ พลตำรวจเอก ดร.พงศพัศ พงษ์เจริญ ซึ่งมีคะแนนมาเป็นอันดับที่ 2 ทำลายสถิติของนายสมัคร สุนทรเวช เมื่อปี พ.ศ. 2543 ทั้งคู่ อีกทั้งสถิติของผู้มาใช้สิทธิทั้งหมดยังสูงถึงร้อยละ 63.38 นับว่ามากที่สุดกว่าครั้งไหน ๆ แม้ว่าในหลายพื้นที่ในช่วงก่อนเที่ยงและบ่ายจะมีฝนตกลงมาอย่างหนักก็ตาม
และต่อมาในวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2556 คณะกรรมการการเลือกตั้งได้มีมติรับรองหม่อมราชวงศ์สุขุมพันธุ์ บริพัตร เป็นผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร
ในกรณีที่หม่อมราชวงศ์สุขุมพันธุ์ ดำรงตำแหน่งจนครบวาระในวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2556 คณะกรรมการการเลือกตั้ง จะต้องจัดให้มีการเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ภายใน 45 วัน แต่หากลาออกก่อนครบวาระ คณะกรรมการการเลือกตั้ง จะต้องจัดให้มีการเลือกตั้ง ภายใน 60 วัน
คณะกรรมการการเลือกตั้งเปิดรับสมัครรับเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ณ ห้องรัตนโกสินทร์ ชั้น 1 ศาลาว่าการกรุงเทพมหานคร ในวันที่ 21 มกราคม ถึง 25 มกราคม พ.ศ. 2556 เวลา 08:30 - 16:30 นาฬิกานายประทีป วัชรโชคเกษม ผู้สมัครรับเลือกตั้งหมายเลข 14 เคยถูกตัดสิทธิ์ด้วยเหตุไม่ไปเลือกตั้งเป็นการทั่วไปเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 แต่จากการพิจารณาใหม่อีกครั้งของ กกต. พบว่านายประทีปได้ไปใช้สิทธิ์เลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 จริง ทำให้ได้รับคืนสิทธิ์สมัครรับเลือกตั้งเช่นเดิม
ตารางด้านล่างเป็นผลการเลือกตั้งเรียงตามเขตอย่างไม่เป็นทางการ โดยข้อมูลเบื้องต้นมาจากเว็บไซต์กรุงเทพมหานคร
ปลาเบลนนี่
ปลาเบลนนี่ () เป็นอันดับย่อยของปลาทะเลกระดูกแข็งจำพวกหนึ่ง ในอันดับปลากะพง (Perciformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Blennioidei
ปลาเบลนนี่ มีชื่อสามัญในภาษาไทยว่า "ปลาตั๊กแตนหิน" หรือ"ปลาตุ๊ดตู่" จากพฤติกรรมที่อาศัยและมุดไปมาอยู่ในรู เหมือนกับตุ๊ดตู่ มีลักษณะโดยรวม คือ มีลำตัวกลมยาวคล้ายปลาไหลหรือปลาบู่ แต่สั้นกว่ามาก มีขนาดโตเต็มที่ยาวประมาณ 3-4 นิ้ว ดวงตากลมโต ปากกว้าง ครีบหลังยาวต่อกันไปตลอดความยาวของลำตัว อาศัยอยู่ในรูหรือซอกหิน หรือเปลือกหอยที่ว่างเปล่า โดยจะโผล่มาแต่ส่วนหัวเพื่อสังเกตการณ์
เป็นปลาออกหากินในเวลากลางวัน โดยมักหากินตามพื้นทะเลใกล้ ๆ กับรูที่อาศัย ตัวผู้มีสีสันสดใสสวยกว่าตัวเมีย และมีขนาดใหญ่กว่าด้วย โดยมากเป็นปลากินพืชเป็นอาหาร มีอาหารหลัก คือ ตะไคร่น้ำ แต่ก็มีบางจำพวกที่กินเนื้อเป็นอาหาร
โดยสามารถจำแนกวงศ์ของปลาเบลนนี่ ออกได้ทั้งหมด 6 วงศ์ คือพบทั้งหมดราว 883 ชนิด ใน 133 สกุล เป็นปลาทะเลแทบทั้งหมด มีเพียงไม่กี่ชนิดเท่านั้นที่พบในน้ำกร่อยหรือน้ำจืด เช่น ปลากระบี่ ("Omobranchus ferox") เป็นต้น
ปลาเบลนนี่ เป็นปลาที่นักเลี้ยงปลาสวยงาม มักจะเลี้ยงไว้ในตู้กระจก เพื่อให้กินตะไคร่น้ำเพื่อทำความสะอาดตู้