hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
มาร์กาเร็ต มีด
มาร์กาเร็ต มีด () (16 ธันวาคม 1901 – 15 พฤศจิกายน 1978) เป็นนักมานุษยวิทยาวัฒนธรรมชาวอเมริกัน เธอเขียนสารคดีและเป็นผู้พูดในสื่อมวลชนอยู่เสมอในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960 ถึง 1970
เธอเป็นทั้งผู้ทำให้สายตาแบบมานุษยวิทยาเป็นที่รู้จักทั่วไปในวัฒนธรรมอเมริกันและวัฒนธรรมตะวันตกสมัยใหม่ และเป็นนักวิชาการมานุษยวิทยาที่ได้การนับถือ แม้จะมีการโต้แย้งก็ตาม.
การรายงานของเธอเกี่ยวกับทัศนคติเกี่ยวกับเรื่องเพศในแปซิฟิกใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เป็นแหล่งข้อมูลสำหรับการปฏิวัติทางเพศในทศวรรษ 1960
มีดศึกษากับ ฟรานซ์ โบแอส และ รูธ เบเนดิกต์ ที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย ก่อนได้รับปริญญาโทเมื่อปี 1924
มีดถูกส่งไปทำงานภาคสนามที่โพลินีเซียในปี 1925
ปี 1926 เธอเข้าทำงานกับพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติอเมริกัน ที่นครนิวยอร์ก ในตำแหน่งผู้ช่วยภัณฑรารักษ์
เธอได้รับปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยโคลัมเบียในปี 1929
พีเดียเพรสส์
พีเดียเพรสส์ (PediaPress) เป็นบริษัทพัฒนาซอฟต์แวร์และสำนักพิมพ์จากเยอรมนีที่ให้บริการพิมพ์หนังสือ และเนื้อหาออนไลน์
พีเดียเพรสส์และมูลนิธิวิกิมีเดียได้ร่วมมือกันจัดทำหนังสือเริ่มต้นในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2550 โดยทางวิกิมีเดียจะได้รับเงิน 10% จากยอดขายของหนังสือที่ขายได้
งานแต่งงานของฟีกาโร
งานแต่งงานของฟีกาโร (, ) เป็นอุปรากรชวนขันสี่องก์ที่เขียนเป็นภาษาอิตาลีโดยว็อล์ฟกัง อมาเดอุส โมทซาร์ท ผู้เป็นคีตกวีอุปรากรคนสำคัญของคริสต์ศตวรรษที่ 18 โมทซาร์ทเขียน "งานแต่งงานของฟีกาโร" จากเนื้อร้องภาษาอิตาลีที่เขียนโดยลอเรนโซ ดา พอนเตที่มาจากละครเวทีชวนขันโดยชาวฝรั่งเศสปิแยร์ โบมาร์เชส์ชื่อ “"La folle journée, ou le Mariage de Figaro"” (ค.ศ. 1784)
แม้ว่าบทละครของโบมาร์เชส์จะถูกห้ามเล่นในกรุงเวียนนา เพราะมีเนื้อหาเสียดสีชนชั้นเจ้านาย ซึ่งถือว่าเป็นสร้างความไม่มั่นคงให้แก่รัฐบาลในช่วงสิบปีก่อนที่จะเกิดการปฏิวัติฝรั่งเศส แต่อุปรากรที่โมทซาร์ทเขียนกลายเป็นงานชิ้นที่เป็นที่นิยมที่สุดของโมทซาร์ท โดยเฉพาะโอเวอร์เชอร์ที่มีชื่อเสียงที่มักจะนำมาเล่นเป็นดนตรีคอนเสิร์ต เนื้อหาของโอเวอร์เชอร์มิได้นำมาใช้ในการสร้างงานต่อมา นอกไปจากวลีสั้นสองวลีในบทของเคานต์ "Cosa sento!" ในองก์ที่ 1
"งานแต่งงานของฟีกาโร" เปิดแสดงเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1786 ที่กรุงเวียนนา ออสเตรีย
ลา ทราวิอาทา
ลาทราวิอาทา () เป็นอุปรากรภาษาอิตาลีที่เขียนโดยจูเซปเป แวร์ดีผู้เป็นคีตกวีอุปรากรคนสำคัญของคริสต์ศตวรรษที่ 19 “"ลาทราวิอาทา"” เขียนขึ้นจากเนื้อร้องที่เขียนโดยฟรานเชสโค มาเรีย พิอาเว ที่มีพื้นฐานมาจากบทละคร “"La dame aux Camélias"” ที่แปลงมาจากนวนิยายที่เขียนโดยอเล็กซองเดรอ ดูมาส์ผู้เยาว์ ชื่ออุปรากร “"La traviata"” แปลตรงตัวว่า “"สตรีนอกลู่นอกทาง"” ที่เดิมตั้งใจจะเป็นชื่อ “"Violetta"” ตามชื่อตัวละครเอก
“"ลาทราวิอาทา"” เปิดแสดงเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 1853ที่เวนิสในประเทศอิตาลี
เหยี่ยวแดง
เหยี่ยวแดง () เป็นนกล่าเหยื่อขนาดกลางในวงศ์ Accipitridae สามารถพบได้ในอนุทวีปอินเดีย, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และ ประเทศออสเตรเลีย
เหยี่ยวแดงมีสีที่ตัดกันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะ ทั้งตัวจะมีสีน้ำตาลแดงยกเว้นที่หัวและอกมีสีขาว ปลายปีกมีสีดำ ขามีสีเหลือง ตัวเมียมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้มีความยาวจากปลายปีกจดปลายหาง 51 ซม. ตัวผู้ยาว 43 ซม. นกวัยอ่อนมีสีน้ำตาลแกมดำคล้ายกับเหยี่ยวดำ แต่มีสีจางกว่า ปีกสั้น และ หางมน
เหยี่ยวแดงมีขนาดพอๆกับเหยี่ยวดำและมีลักษณะการบินที่คล้ายกันจากมุมปีก แต่มันมีปลายหางมนเหมือนกับนกในสกุล "Milvus" ขณะที่เหยี่ยวดำมีหางเป็นแฉก นกทั้งสองสกุลนี้มีลักษณะใกล้เคียงกันมาก
เสียงร้อง:"กิ๊ก" หรือ "เกรออ"
เหยี่ยวแดงถูกจำแนกครั้งแรกโดยนักธรรมชาติวิทยาชาวดัตช์ที่ชื่อ พีเทอร์ บอดเดอต์ (Pieter Boddaert) ในปี ค.ศ. 1783 มีด้วยกัน 4 สปีชีส์ย่อย:
เหยี่ยวแดงสามารถพบได้ในประเทศศรีลังกา, ประเทศอินเดีย, ประเทศปากีสถาน, ประเทศบังกลาเทศ, และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และทางใต้ไปได้ไกลถึงรัฐนิวเซาท์เวลส์, ประเทศออสเตรเลีย เป็นนกประจำถิ่น แต่อาจมีการย้ายถิ่นตามฤดูกาลตามปริมาณน้ำฝนในบางบริเวณของพิสัย
ส่วนใหญ่จะพบในที่ราบแต่บางครั้งพบที่ระดับความสูง 5000 ฟุตในเทือกเขาหิมาลัย
เหยี่ยวแดงถูกประเมินเป็นความเสี่ยงต่ำในบัญชีแดงของสหภาพเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติของชนิดพันธุ์ที่ถูกคุกคาม อย่างไรก็ตามในบางพื้นที่ นกชนิดนี้มีแนวโน้มที่จะลดจำนวนลง อย่างเช่นใน ชวา
สำหรับในประเทศไทย เหยี่ยวแดงเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535 เป็นนกที่สามารถพบได้หลายพื้นที่ โดยจะพบได้ตามแถบชายฝั่งน้ำ, ที่ราบทุ่งนา, ป่าโปร่ง, ปากอ่าว, ชายฝั่งทะเล รวมถึงเกาะเล็ก ๆ ส่วนใหญ่ชอบอยู่ใกล้หมู่บ้าน เช่น หมู่บ้านเลนตัก บริเวณาปากแม่น้ำเวฬุ เป็นต้น โดยถือว่าเป็นดัชนีชี้วัดความอุดมสมบูรณ์ของป่าชายเลนประการหนึ่ง
เหยี่ยวแดงชอบบินอยู่ตัวเดียวหรือ เป็นคู่หรือเป็นกลุ่มเล็ก ๆ เมื่อพบอาหารมันจะบินเป็นวงกลม พร้อมกับบินดิ่งควงลงมา โฉบอาหารนั้นขึ้นไปกินบนต้นไม้สูงซึ่งอยู่ใกล้ ๆ อาหารได้แก่ กบ เขียด งู นก แมลง หนู ลูกเป็ด ลูกไก่ สัตว์เลื้อยคลานเล็ก ๆ เหยี่ยวแดง ผสมพันธุ์ในช่วงฤดูหนาวต่อฤดูร้อน ทำรังตามกิ่งไม้ใกล้แหล่งน้ำ วางไข่ครั้งละ 2 - 4 ฟอง ไข่สีขาวไม่มีลวดลายใดๆ ทั้งสองเพศช่วยกันฟักไข่นาน 29 - 31 วัน
ปลาซีลาแคนท์อินโดนีเซีย
ปลาซีลาแคนท์อินโดนีเซีย (; ; "/รา-จา-ลี-เจา/"; แปลว่า: "เจ้าแห่งทะเล") เป็นหนึ่งในสองชนิดของปลาซีลาแคนท์ที่ยังมีชีวิตอยู่ ลำตัวมีสีน้ำตาล
เมื่อวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 1997 อาร์นาซ และมาร์ค เอิร์ดมันน์ ได้ท่องเที่ยวไปในอินโดนีเซียในการดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์ของเขา เขาพบปลาตัวแปลก ๆ เข้าไปในตลาดที่เมืองมานาโด บนเกาะซูลาเวซี มาร์คคิดว่าเป็นปลา “กอมเบสซา” (ปลาซีลาแคนท์จากคอโมโรส) แม้ว่ามันไม่เป็นสีน้ำเงินแต่กลับเป็นสีน้ำตาล ผู้เชี่ยวชาญท่านหนึ่งได้พิจารณาภาพถ่ายในอินเทอร์เน็ตของเขาแล้วให้ความเห็นว่ามันมีลักษณะที่มีนัยสำคัญ หลังจากนั้นคู่สามีภรรยาเอิร์ดมันน์ได้ติดต่อกับชาวประมงในท้องที่และได้ร้องขอว่าหากจับปลาลักษณะดังกล่าวได้อีกขอได้โปรดส่งให้เขา ตัวอย่างที่สองจากอินโดนีเซียมีความยาว 1.2 เมตรและมีน้ำหนัก 29 กิโลกรัมถูกจับได้ขณะยังมีชีวิตอยู่เมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1998 มันมีชีวิตอยู่ได้ 6 ชั่วโมง ทำให้นักวิทยาศาสตร์สามารถบันทึกภาพลักษณะของสี การเคลื่อนที่ของครีบ และพฤติกรรมอื่น ๆ ทั่วไป ตัวอย่างปลาถูกเก็บรักษาไว้และบริจาคให้พิพิธภัณฑ์สัตววิทยาโบกอร์ (MZB) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสถาบันวิทยาศาสตร์แห่งอินโดนีเซีย (LIPI)
ผลการตรวจสอบดีเอ็นเอชี้ชัดว่าตัวอย่างปลามีความแตกต่างทางพันธุกรรมกับปลาซีลาแคนท์คอโมโรสอย่างชัดเจน เมื่อดูอย่างผิวเผินแล้วปลาซีลาแคนท์จากอินโดนีเซียซึ่งในท้องที่เรียกกัน ว่า "ราชาลีเจา" (หมายถึงเจ้าแห่งทะเล) มีลักษณะที่เหมือนกันกับที่พบในคอโมโรสยกเว้นที่สีผิวที่เป็นสีเทาแกมสีน้ำตาลแทนที่จะเป็นสีน้ำเงิน ปลาชนิดนี้ถูกบรรยายรูปพรรณไว้ในวารสาร "Comptes Rendus de l'Académie des sciences Paris" ใน ค.ศ. 1999 โดย โพยูลด์และคณะ และถูกตั้งชื่อวิทยาศาสตร์ว่า ลาติเมอเรีย เมนาโดเอนซิส ("Latimeria menadoensis") ผลการศึกษาทางโมเลกุลประมาณการได้ว่าช่วงเวลาที่เกิดการแตกแขนงเป็นปลาซีลาแคนท์ 2 ชนิดนั้นอยู่ที่ประมาณ 40-30 ล้านปีมาแล้ว โดยปลาซีลาแคนท์อินโดนีเซีย สามารถโตเต็มที่ได้ถึง 2 เมตร น้ำหนักกว่า 90 กิโลกรัม
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2007 มีชาวประมงชาวอินโดนีเซียจับปลาซีลาแคนท์อินโดนีเซียตัวหนึ่งได้ ที่บริเวณเกาะซูลาเวซี ใกล้อุทยานทางทะเลบูนาเคน ปลาตัวนี้มีความยาว 131 เซนติเมตร น้ำหนัก 51 กิโลกรัม และได้สร้างความฉงนให้แก่ผู้ที่ได้พบเจอ เพราะมีชีวิตอยู่ได้นานถึง 17 ชั่วโมงก่อนจะตายลง ทั้ง ๆ ที่น่าจะตายตั้งแต่ 2 ชั่วโมงแรกที่ถูกจับ เพราะเป็นปลาที่อยู่น้ำลึกและเย็นมาก
ปลาซีลาแคนท์มหาสมุทรอินเดียตะวันตก
ปลาซีลาแคนท์มหาสมุทรอินเดียตะวันตก ("Latimeria chalumnae") เป็นปลาซีลาแคนท์หนึ่งในสองชนิดที่ยังมีชีวิตอยู่ ลำตัวมีสีน้ำเงิน เป็นที่รู้จักกันดีกว่าปลาซีลาแคนท์อีกชนิด
น้ำหนักของปลาซีลาแคนท์ทางด้านตะวันตกของมหาสมุทรอินเดีย (ลาติเมอเรีย ชาลัมนี) เฉลี่ยแล้วประมาณ 80 กิโลกรัมและอาจมีความยาวของลำตัวได้มากถึง 2 เมตร เพศเมียที่โตเต็มวัยหนักมากกว่าเพศผู้เล็กน้อย พบการกระจายพันธุ์เป็นวงกว้างแต่พบได้ในปริมาณน้อยมากในบริเวณขอบด้านตะวันตกของมหาสมุทรอินเดีย จากอัฟริกาใต้ทางด้านเหนือไปตาม ชายฝั่งอัฟริกาตะวันออกไปจนถึงเคนย่า โคโมรอส และมาดากัสการ์ ซึ่งดูเหมือนว่าจะพบเป็นโคโลนีเล็กๆ
ตามอนุสัญญาว่าด้วยการค้าระหว่างประเทศซึ่งชนิดสัตว์ป่าและพืชป่าใกล้สูญพันธุ์ ปลาซีลาแคนท์ถูกจัดอยู่ในบัญชีที่ 1 เมื่อ ค.ศ. 1989 ในสนธิ สัญญาการค้าระหว่างประเทศรวมถึงการส่งตัวอย่างไปยังพิพิธภัณฑ์ต้องได้รับการอนุญาต ในปี ค.ศ. 1998 ประชากรปลาซีลาแคนท์มหาสมุทรอินเดียตะวันตกคาดว่าเหลืออยู่ราว 500 ตัวหรือน้อยกว่านั้นซึ่งถือเป็นการคุกคามการคงอยู่ของปลาชนิดนี้เป็นอย่างมาก IUCN ได้จัดให้ "L. chalumniae" อยู่ในสภาวะถูกคุกคามถึงขั้นวิกฤติ (CR) และ "L. menadoensis" อยู่ในสภาวะเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ (VU)
เมื่อวันที่ 23 ธันวาคม ค.ศ. 1938 เฮนดริก กูเซน (Hendrik Goosen) กัปตันเรือลากอวนพาณิชย์ “เนอรีน” กลับไปที่ท่าเรืออีสต์ลอนดอนในอัฟริกาใต้หลังจากลากอวนแถวปากแม่น้ำชาลัมน่า แล้วเขาก็ทำอย่างที่เขาเคยทำอยู่บ่อยๆคือโทรศัพท์ไปหาเพื่อนของเขา มาร์จอรี คอร์ทีเนย์-ลาติเมอร์ (Marjorie Courtenay-Latimer) ภัณฑรักษ์ที่พิพิธภัณฑ์เล็กๆแห่งหนึ่งในอีสต์ลอนดอน เพื่อให้ไปดูว่าสิ่งที่จับได้นั้นเป็นสิ่งที่เธอสนใจหรือไม่ และยังบอกเธอว่ามีปลาเกล็ดแข็งที่เขาเก็บไว้ให้เธอดูอีกด้วย จากจดหมายเหตุของสถาบันความหลากหลายทางชีวภาพทางน้ำแห่งแอฟริกาใต้ (SAIAB) แสดงให้เห็นว่ากูเซนรักษาสภาพของปลาอย่างดี และสั่งให้ลูกเรือนำมันไปเก็บรักษาไว้ที่พิพิธภัณฑ์อีสต์ลอนดอน ภายหลังกูเซนกล่าวว่าปลามีน้ำเงินโลหะแต่กว่าที่เนอรีนจะเข้าเทียบท่าก็กินเวลาหลายชั่วโมงทำให้ปลากลายเป็นสีเทาเข้ม
สิ่งที่ค้นพบนั้นไม่พบว่ามีการบันทึกถึงลักษณะเอาไว้ในหนังสือใดๆที่เธอมีอยู่ เธอพยายามติดต่อกับเพื่อนของเธอ ศาสตราจารย์เจมส์ เลียวนาร์ด เบรียเลย์ สมิธ (James Leonard Brierley Smith) แต่เขาไม่อยู่เนื่องจากเทศกาลคริสต์มาส เนื่องด้วยไม่อาจเก็บรักษาสภาพของปลาเอาไว้ได้เธอจึงลังเลใจที่จะส่งมันไปทำเทคนิคการทำให้ซากสัตว์คงสภาพเหมือนมีชีวิต เมื่อสมิธกลับมาเขาพบว่ามันเป็นปลาซีลาแคนท์ที่พบได้เฉพาะเป็นฟอสซิล สมิธได้ตั้งชื่อปลาชนิดนี้ว่า “ลาติเมอเรีย ชาลัมนี” ("Latimeria chalumnae") เพื่อเป็นเกียรติแก่ มาร์จอรี คอร์ทีเนย์-ลาติเมอร์และแม่น้ำที่เป็นแหล่งค้นพบ ผู้ค้นพบทั้งสองจึงกลายเป็นผู้ที่มีชื่อเสียงโด่งดังรู้จักกันไปทั่ว และปลาชนิดนี้ก็กลายเป็นที่รู้จักกันว่าเป็นฟอสซิลที่มีชีวิต และปลาซีลาแคนท์ที่พบในปี ค.ศ. 1938 นี้ปัจจุบันยังคงจัดแสดงไว้ที่พิพิธภัณฑ์ในอีสต์เบิร์นนั้นเอง
อย่างไรก็ตาม ชิ้นตัวอย่างที่ถูกสตัฟฟ์นั้น ไม่สามารถตรวจสอบลักษณะของเหงือกและโครงกระดูกได้และยังมีข้อสงสัยที่ค้างคาอยู่ว่ามันจะเป็นชนิดเดียวกันหรือไม่ สมิธเริ่มล่าตัวที่สองซึ่งก็ต้องใช้เวลามากกว่าทศวรรษ
ดาริโอ โฟ
ดาริโอ โฟ () (24 มีนาคม ค.ศ. 1926 – 13 ตุลาคม ค.ศ. 2016) เป็นนักเขียนเชิงเสียดสี, นักเขียนบทละคร, ผู้กำกับละครเวที, นักแสดงและคีตกวีคนสำคัญชาวอิตาลี ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ในปี ค.ศ. 1997 งานเขียนของโฟแฝงด้วยแนวชวนขันของ ศิลปะชวนขันอาชีพ (commedia dell'arte) ของอิตาลีโบราณ ซึ่งเป็นลักษณะการเขียนบทละครเวทีที่เป็นที่นิยมกันในบรรดาชนชั้นที่เรียกว่า “proletarian class” ของสังคม ดาริโอ โฟผู้เป็นบิดาของนักเขียนจาโคโป โฟ เป็นผู้จัดการโรงละครร่วมกับภรรยาผู้เป็นดารานำ ฟรังคา เรเม
ดาริโอ โฟ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม ค.ศ. 2016 ด้วยโรคทางระบบทางเดินหายใจ ที่โรงพยาบาลลุยจี ซักโกในเมืองมิลาน ประเทศอิตาลี
วิสวาวา ซิมบอร์สกา
วิสวาวา ซิมบอร์สกา (, ออกเสียง) (2 กรกฎาคม ค.ศ. 1923 — 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012) วิสวาวา ซิมบอร์สกาเป็นกวี, นักเขียนบทความ และ นักแปลคนสำคัญชาวโปแลนด์ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ในปี ค.ศ. 1996
ลักษณะการเขียนของซิมบอร์สกาใช้วิธีการเขียนที่ผสานการแฝงนัย, ปฏิทรรศน์, การโต้แย้ง (contradiction) และการกล่าวน้อยกว่าความจริง (understatement) ในการขยายความของปรัชญาในข้อเขียน งานกวีนิพนธ์ที่กะทัดรัดแต่มักจะแฝงปริศนาของของอัตถิภาวนิยมอันสำคัญ ที่พาดพิงไปถึงหัวข้อเช่นจริยธรรม และสะท้อนให้เห็นถึงความขัดแย้งของผู้คนทั้งบุคคลแต่ละคนและกลุ่มบุคคลที่เป็นสมาชิกของสังคม ลักษณะการเขียนของซิมบอร์สกาเป็นการเขียนที่กะทัดรัดที่เต็มไปด้วยการใคร่ครวญและปฏิภาณ
วินเทอร์เบลส์
วินเทอร์เบลส์ () เป็นซิงเกิลที่ 11 ของไม คุรากิ ซิงเกิลนี้ถูกนำไปใช้ในอนิเมะยอดนักสืบจิ๋วโคนันเป็นเพลงเปิดที่ 10
ซิงเกิลนี้เป็นซิงเกิลลำดับที่ 11 ของไม คุรากิ เป็นซิงเกิลแรกของเธอที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับคริสต์มาส ที่ไม่ได้วางจำหน่ายในวันคริสต์มาส แต่ไปจำหน่ายในวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2545 โดยใช้รหัส GZCA-2026 สำหรับรุ่นลิมิเต็ดของซิงเกิลดังกล่าวมีการ์ดโคนันแถมมาด้วย ซิงเกิลนี้ได้นำมาใช้ในอนิเมะเรื่องยอดนักสืบจิ๋วโคนันอีกครั้งหลังจากเพลงออลเวยส์ที่ใช้ตอนสุดท้ายเมื่อ 3 เดือนก่อนที่จะใช้เพลงนี้ โดยเพลงนี้เป็นเพลงเปิดที่ 10 ของเรื่องนี้ใช้ตั้งแต่ตอนที่ 259-270 จำนวน 12 ตอน และนับเป็นซิงเกิลลำดับที่ 4 ที่คุรากิร้องให้แก่ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ซิงเกิลนี้เปิดตัวสัปดาห์แรกที่อันดับที่ 1 ด้วยยอดขาย 111,480 ชุด นับเป็นซิงเกิลแรกของคุรากิที่ร้องให้แก่ยอดนักสืบจิ๋วโคนันที่ขึ้นถึงลำดับ 1 ในขณะที่ผลงานสามชิ้นแรกกับเรื่องนี้ขึ้นถึงอันดับสอง ซิงเกิลนี้อยู่ในชาร์ด 9 สัปดาห์ รวมยอดขายทั้งสิ้น 258,310 ชุด นับเป็นซิงเกิลลำดับที่ 41 ของปี 2545
คำร้องโดย ไม คุรากิ ทำนองและเรียบเรียงโดย อากิฮิโตะ โทคุนากะ
คำร้องโดย ไม คุรากิ และคีธ แบซเซิล　ทำนองและเรียบเรียงโดยโทโมโอะ คาซาฮาระและโยโกะ แบล็กสโตน 
รีมิกซ์โดย GOMI
ทอร์วอซอรัส
ทอร์วอซอรัส (อังกฤษ:Torvosaurus) เป็นหนึ่งใน เทอโรพอดขนาดใหญ่ที่อาศัยอยู่ในช่วงปลาย ยุคจูแรสซิก ชื่อ ทอร์วอซอรัส มาจาก ทอร์วัส ในภาษาละติน แปลว่า อำมหิต
ซากดึกดำบรรพ์ของ ทอร์วอซอรัส มีการค้นพบในทวีปอเมริกาเหนือและโปรตุเกส ทอร์วอซอรัส มีความยาวระหว่าง 9-11เมตร (30-36ฟุต) น้ำหนักประมาณ 2 ตัน เป็นไดโนเสาร์กินเนื้อที่ใหญ่สุดในยุคจูแรสซิก รองจาก ซอโรเพกาแนกซ์ และ อัลโลซอรัสคู่แข่งร่วมยุคของมัน
ถูกพบครั้งแรกโดย เจมส์ เจนเซ่น และ เคนเน็ท แสตทแมน ในปี 1972 ที่ชั้นหินตะกอน มอร์ริสัน ฟอร์เมชั่นชั้น (Morrison Formation) ทางตะวันตกที่ราบสูงของโคโลราโด
ทอร์วอซอรัส พัฒนามาจาก เมกะโลซอรัส แต่การจำแนกก็ยังไม่เป็นที่แน่ชัดว่าอยู่ในสกุล เมกะโลซอ (อังกฤษ: Megalosauridae) เหมือนกับ คาร์โนทอรัสญาติของมัน แต่ก็มีแนวโน้มที่อาจเกี่ยวข้องกับ พวกสไปโนซอร์ (อังกฤษ: Spinosaurus)
ขนาดของ ทอร์วอซอรัส ยังไม่เป็นที่แน่นอนเพราะฟอสซิลยังไม่สมบูรณ์ แต่มันก็เป็นหนึ่งใน เทอโรพอดขนาดใหญ่ที่สุดในแถบอเมริกาเหนือ ด้วยความยาว 9 เมตร มีน้ำหนักประมาณ 1.95-2.15 ตัน แต่ในปี 2006 ได้มีการพบขากรรไกรเกือบสมบูรณ์ในโปรตุเกส วัดความยาวได้ 63 ซม. (2.13 ฟุต) ขนาดใหญ่กว่าขากรรไกรที่พบในอเมริกาถึง 47 ซม. (1.54 ฟุต) รวมความยาวกะโหลกทั้งหมด 158 ซม. (5.18 ฟุต) เกือบเทียบเท่า ไทรันโนซอรัส ซึ่งใหญ่กว่า ซอโรเพกาแนกซ์ และ อัลโลซอรัส ทำให้ประมาณการได้ถึง 11 เมตร (36ฟุต)
อเลกซานเดอร์ สกาส์กอร์ด
อเลกซานเดอร์ สกาส์กอร์ด () เกิดเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 1976 เป็นนักแสดงและผู้กำกับชาวสวีเดน เขาเป็นที่รู้จักจากบทบาท อีเรก นอร์ทแมน ในรายการทางช่องเอชบีโอที่ชื่อ "True Blood"
สกาส์กอร์ดเกิดที่เมืองสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน เขาเป็นบุตรชายของนักแสดงที่มีชื่อเสียงสเตลแลน สกาส์กอร์ด และเป็นพี่ชายของนักแสดงกุสตาฟ สกาส์กอร์ด (เกิดปี 1980)
สกาส์กอร์ดแสดงในซีรีส์ของสวีเดนหลายเรื่อง รวมถึงในภาพยนตร์ เขาเข้าทำงานนาวิกโยธินสวีเดน ในปี 2003 เขาได้รับการเสนอชื่อนักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยมรางวัล Guldbagge จากภาพยนตร์เรื่อง "Hundtricket - The Movie" เขา
ตั้งแต่ปี 2005 เขามีผลงานแสดงในเรื่อง "Revelations" และ "The Last Drop" ในปี 2007 เขารับบทเป็นหนึ่งในตัวละครสำคัญ รับบทเป็น ส.ต.อ. แบรด โคลเบิร์ต ในมินิซีรีส์อเมริกันที่ชื่อ "Generation Kill" เขายังแสดงในซีรีส์แนวดราม่าเรื่อง "True Blood" ออกฉายทางช่องเอชบีโอ สกาส์กอร์ดรับบทเป็นอีริก นอร์ทแมน นายอำเภอแวมไพร์ที่เป็นเจ้าของแฟงทาเซีย บาร์แวมไพร์
ในปี 2009 สกาส์กอร์ดแสดงในมิวสิกวิดีโอของนักร้องเพลงป็อป เลดี้ กาก้า ในเพลง "Paparazzi"
ซัตตันฮู
ซัตตันฮู () ตั้งอยู่ไม่ไกลจากวูดบริดจ์ (ซัฟโฟล์ก) ในอังกฤษเป็นที่ตั้งของสุสานโบราณจากราวคริสต์ศตวรรษที่ 6 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 7 ของแองโกล-แซกซัน สุสานหนึ่งเป็นการฝังศพในเรือที่ไม่ได้รับการแตะต้องมาจนกระทั่งไปพบเข้า และรวมทั้งสิ่งของและงานอันมีค่าทั้งทางศิลปะและทางโบราณคดีเป็นจำนวนมากมาย
ซัตตันฮูมีความสำคัญต่อนักประวัติศาสตร์ยุคกลางตอนต้นในการให้ความรู้เกี่ยวกับสมัยประวัติศาสตร์ของอังกฤษที่อยู่ในช่วงที่ก้ำกึ่งระหว่างหลักฐานทางประวัติศาสตร์ ตำนาน และเรื่องปรัมปรา ซัตตันฮูมามีความสำคัญขึ้นในยุคที่ประมุข (เรดวอลด์แห่งอีสต์แองเกลีย) แห่งอีสต์แองเกลียมีอำนาจเหนือบรรดาชนอังกฤษ และมีบทบาทสำคัญในการวางรากฐานของการปกครองโดยผู้นำที่ถือคริสต์ศาสนาในอังกฤษ ซัตตันฮูเป็นหัวใจสำคัญในการทำความเข้าใจราชอาณาจักรอีสต์แองเกลียของแองโกล-แซกซัน และช่วงสมัยในบริบทที่กว้างกว่า
การฝังศพในเรืออาจจะเริ่มทำกันมาตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 7 จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 9 และมาทำการขุดในปี ค.ศ. 1939 ซัตตันฮูเป็นแหล่งโบราณคดีอันเพียบพร้อมและงดงามที่สุดเท่าที่พบมาในอังกฤษทั้งทางด้านขนาดและความสมบูรณ์, ความสัมพันธ์อันกว้างไกล, คุณภาพและความงามของสิ่งที่พบ และ ความรู้อันลึกซึ้งเกี่ยวกับธรรมเนียมนิยมของการฝังศพในเรือเอง
แม้ว่าการฝังศพในเรือจะเป็นสิ่งที่เรียกร้องความสนใจมากที่สุดจากนักท่องเที่ยว แต่นอกไปจากนั้นซัตตันฮูก็ยังมีความสำคัญทางด้านความหมายทางประวัติศาสตร์ของทั้งสองสุสาน, ด้านตำแหน่งที่ตั้งที่เกี่ยวข้องกับปากแม่น้ำดีเบนและทะเลเหนือ และความสัมพันธ์กับที่ตั้งของสถานที่สำคัญในบริเวณข้างเคียง
ขวานไทยใจหนึ่งเดียว
ขวานไทยใจหนึ่งเดียว เป็นเพลงที่แต่งโดยยืนยง โอภากุล (แอ๊ด คาราบาว) ขับร้องบันทึกเสียงโดยกลุ่มศิลปินนักร้องชาวไทยกว่า 40 ชีวิต โดยเป็นซิงเกิลการกุศลในปี พ.ศ. 2547 ซึ่งมีเนื้อหาปลุกจิตสำนึกให้คนไทยมีความรักสามัคคีเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน จากความต้องการที่จะแสดงออกถึงความห่วงใยต่อสถานการณ์ความไม่สงบในพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้
เพลง ขวานไทยใจหนึ่งเดียว เกิดจากแนวคิดของคุณวินิจ เลิศรัตนชัย ผู้ริเริ่มโครงการ "สานใจไทย สู่ใจใต้" โดยต้องการให้เพลงนี้ถูกบรรจุด้วยนักร้องและบุคคลในวงการบันเทิงจำนวนมากที่จะมารวมกันปลุกจิตสำนึกและแสดงความห่วงใย โดยไม่มีเรื่องค่ายหรือธุรกิจเข้ามาเกี่ยวข้อง โดยกำหนดแนวทางเพลงให้มีดนตรีไทยพื้นบ้านกับดนตรีสากล และเนื้อร้องที่สมบูรณ์แบบซึ่งทำงานสอดคล้องกับความเร่งด่วนของสถานการณ์ โดยมอบหมายให้ พงษ์พรหม สนิทวงศ์ ณ อยุธยา และ เทียรี่ เมฆวัฒนา ทำหน้าที่เรียบเรียงเสียงประสาน ร่วมด้วย ธนิสร์ ศรีกลิ่นดี มาเป่าขลุ่ยในช่วงอินโทรของเพลง รวมทั้งได้รับพระกรุณาจาก ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี เสด็จร่วมขับร้องเพลงนี้ด้วย
"ขวานไทยใจหนึ่งเดียว" ถูกเผยแพร่เป็นซิงเกิ้ลวิทยุตามสถานีวิทยุทั่วประเทศ และมิวสิกวิดีโอทางสถานีโทรทัศน์ทุกช่อง โดยเป็นภาพการรวมตัวของเหล่าศิลปิน นักร้อง นักแสดง และคนในวงการบันเทิงกว่า 300 ชีวิตมาร้องเพลงร่วมกัน
คาราบาว ได้นำเพลงนี้มาขับร้องและบรรเลงอีกครั้ง ในอัลบั้ม สามัคคีประเทศไทย กลางปี พ.ศ. 2548 โดยเปลี่ยนให้ แอ๊ด คาราบาว ร้องนำเพียงคนเดียว และสมาชิกวงร้องประสานเสียง ส่วนภาคดนตรีได้เพิ่มสีสันด้วยทีม Light Orchestra ซึ่งมีนักดนตรีเครื่องสายและเครื่องเป่าจริง และได้หยิบเอาทำนองบรรทัดสุดท้ายของเพลงชาติไทย มาใส่ไว้ท้ายเพลง
ชีวิตสัมพันธ์
ชีวิตสัมพันธ์ เป็นเพลงที่แต่งโดย ยืนยง โอภากุล (แอ๊ด คาราบาว) ร่วมกับ อัสนี โชติกุล ขับร้องบันทึกเสียงโดยเหล่าศิลปินเพลงเพื่อชีวิตชาวไทยรวม 8 คน โดยเป็นซิงเกิลการกุศลในปี พ.ศ. 2530 ซึ่งมีเนื้อหาอุทิศแก่มวลมนุษยชาติกับสิ่งแวดล้อม สอดคล้องกับโครงการอิสานเขียวของกองทัพบก อันเนื่องมาจากปัญหาความแห้งแล้งในพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทย เพื่อเป็นกำลังใจในการต่อสู้หรือเสนอแนวทางต่อปัญหาเหล่านั้นได้"ชีวิตสัมพันธ์" ถูกเผยแพร่ต่อสาธารณชนในคอนเสิร์ต เวลคัม ทู อิสานเขียว เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2530 ณ สนามกีฬากองทัพบก โดยเป็นเพลงสำคัญซึ่งเหล่าศิลปินบนเวทีทั้งหมดมาร่วมร้องเพลงก่อนปิดงาน โดยภายหลังได้บรรจุในอัลบั้มเทปแพคคู่บันทึกการแสดงสด คอนเสิร์ตสายธารสู่อิสานเขียว และอัลบั้ม "ถึก" เนื่องในโอกาส 10 ปีของวงคาราบาว ในปี พ.ศ. 2534 และยังกลายเป็นเพลงระดับตำนานที่ใช้รณรงค์สร้างจิตสำนึกให้ตระหนักถึงความสำคัญของธรรมชาติและสภาวะแวดล้อม อีกอย่างเป็นเพลงที่น่าจดจำและเด่นชัดได้มากกว่าสำหรับการร่วมงานระหว่าง ยืนยง กับ อัสนี
รายชื่อสถานีรถไฟฟ้าในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล
นี่คือรายชื่อสถานีรถไฟฟ้าในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล โดยจะแสดงเฉพาะที่เปิดให้บริการแล้ว
ทั้งนี้ ณ วันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2561 มีสถานีรถไฟฟ้าที่เปิดให้บริการแล้วทั้งสิ้น 85 สถานี ได้แก่
ปลากินยุง
ปลากินยุง () เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Gambusia affinis" อยู่ในวงศ์ปลาสอด (Poeciliidae)
มีรูปร่างลักษณะทั่วไปคล้ายปลาหางนกยูง ซึ่งเป็นปลาที่มีความใกล้เคียงกันและอยู่ในวงศ์เดียวกัน แต่ทว่าปลาแกมบูเซียมีขนาดรูปร่างที่ใหญ่กว่า ปากแหลมกว่าและปลายปากจะเชิดขึ้นด้านบน ที่ตามีเส้นสีเข้มพาดในแนวดิ่งผ่านรูม่านตาลงมาถึงใต้ตา มีครีบหลัง ลำตัวกลมมีโครง 7 ซี่ ครีบก้นและครีบท้อง มีโครง 6 ซี่ ที่เส้นข้างลำตัวมีเกล็ด 27-30 อัน
ตัวเมียมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้ เมื่อโตเต็มที่อาจจะมีขนาดยาวได้ถึง 3 นิ้ว ในขณะที่ตัวผู้มีขนาดยาวเพียง 1.5 นิ้ว ทั้งนี้ปลาตัวเมียและตัวผู้มีจุดสีเข้ม ซึ่งมักเห็นได้ชัดเจนเมื่อยังเล็ก ต่อเมื่อโตขึ้นจุดดังกล่าวมักจางลง หากดูด้านข้างของปลาตัวเมียในที่สว่างจ้าจะเห็นสีเหลือบของสีเขียว, สีฟ้า และสีเหลือง โดยรวมแล้วสีสันจะสวยสดกว่าปลาหางนกยูง
ปลาแกมบูเซียเป็นปลาที่มีถิ่นกำเนิดดั้งเดิมอยู่ที่ทวีปอเมริกาเหนือ แถบรัฐเทกซัส โดยมีพฤติกรรมเหมือนเช่นปลาในวงศ์ปลาสอดชนิดอื่น ๆ กล่าวคือ เป็นปลาที่หากินอยู่บริเวณผิวน้ำ อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง สามารถปรับตัวอยู่ได้ทุกสภาพแหล่งน้ำ ทั้งห้วย, หนอง, คลอง, บึง หรือในที่ ๆ ที่แหล่งน้ำไม่สะอาด มีออกซิเจนต่ำ
ปลาแกมบูเซีย มีอายุขัยตลอดชีวิตอยู่ได้ราว 12 เดือน หรือ 1 ปี ในบางตัวอาจอยู่ได้ยาวถึง 15 เดือน กินจำพวก ตัวอ่อนของแมลงเช่น ลูกน้ำเป็นอาหาร รวมถึงแพลงก์ตอนพืช, แพลงก์ตอนสัตว์, ตะไคร่น้ำ และไดอะตอมได้ด้วย ลูกปลาที่เกิดใหม่มีขนาดยาวประมาณ 7-10 มิลลิเมตร และสามารถกินลูกน้ำได้ทันที เฉลี่ยแล้วในวันหนึ่ง ปลาแกมบูเซียตัวหนึ่งอาจกินลูกน้ำได้เป็นร้อยตัว ซึ่งนับได้ว่ากินเก่งกว่าปลาหางนกยูงมาก ปลาตัวเมียเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ 6-8 สัปดาห์ ปลาตัวเมียมีถุงพิเศษใช้เก็บน้ำเชื้อของตัวผู้ ซึ่งการผสมพันธุ์หนึ่งครั้งจะมีน้ำเชื้อมากพอ สำหรับใช้ผสมกับไข่ได้หลายท้อง ปลาแกมบูเซียออกลูกเป็นตัวโดยจะออกลูกท้องละ 40-100 ตัว (ใช้เวลาออกลูก 21-28 วันต่อหนึ่งท้อง) แต่ละท้องห่างกันประมาณ 6 สัปดาห์ และตลอดชีวิตของจะตั้งท้องได้ 3-4 ครั้ง
ปลาแกมบูเซีย
ปลาแกมบูเซีย () เป็นสกุลของปลาน้ำจืดขนาดเล็กสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า "Gambusia" (/แกม-บู-เซีย-อา/) ในวงศ์ปลาสอด (Poeciliidae)
จัดเป็นปลาที่ออกลูกเป็นตัวจำพวกหนึ่ง มีลักษณะคล้ายกับปลาในวงศ์นี้สกุลอื่นทั่วไปหรือคล้ายปลาหางนกยูง แต่มีขนาดใหญ่กว่า ตัวเมียมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้ มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 3 นิ้วในตัวเมีย และ 1.5 นิ้ว ในตัวผู้ กระจายพันธุ์ตั้งแต่รัฐเท็กซัส ของสหรัฐอเมริกา ไปจนถึงแคริบเบียน และทวีปอเมริกาใต้
มีลักษณะเด่น คือ มีศักยภาพในการกินลูกน้ำ ซึ่งเป็นตัวอ่อนของยุงได้เป็นอย่างดี โดยกินในปริมาณที่มาก แม้แต่ลูกปลาที่เกิดใหม่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในปลากินยุง ("G. affinis") จึงเป็นนิยมนำเข้ามาในประเทศต่าง ๆ เพื่อกำจัดยุงในแหล่งน้ำต่าง ๆ
พบราว 45 ชนิด
สึเมะทาอิอุมิ/สตาร์ทอินมายไลฟ์
เพลงสึเมะทาอิอุมิ/สตาร์ทอินมายไลฟ์ () เป็นซิงเกิ้ลที่ 7 ของไม คุรากิ และเป็นซิงเกิ้ลแรกที่เป็นแบบดับเบิ้ล-เอ ไซด์(มีเพลงหลัก 2 เพลง)ถูกใช้ในอนิเมะยอดนักสืบจิ๋วโคนัน
ซิงเกิ้ลนี้เป็นซิงเกิ้ลที่ 7 ของ ไม คุรากิและเป็นซิงเกิ้ลแรกที่เป็นดับเบิ้ล-เอ ไซด์ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์พ.ศ. 2544 ยอดขายสัปดาห์แรกที่อันดับ 2 ขายได้ 200,480 ชุด อยู่ในโอริคอนซาร์ด 11 สัปดาห์ ยอดขายรวม 356,310 ชุด นับเป็นซิงเกิ้ลอันดับที่ 52 ของปี 2544
ซิงเกิ้ลนี้ถูกใช้ในอนิเมะยอดนักสืบจิ๋วโคนันเป็นเพลงปิดที่ 11 ของเรื่องนี้ใช้ตั้งแต่ตอนที่ 219-232 จำนวน 14 ตอน ตั้งแต่วันที่ 8 มกราคม -7 พฤษภาคม พ.ศ. 2544
เพลงทั้งสองเพลงที่เป็น Double A-side ประพันธ์โดยไม คุรากิและไอกะ โอโนะ โปรดิวเซอร์โดย KANONJI รหัสเพลงคือ GZCA-1063 ราคาขาย 1,260 เยน
เพลง สึเมะทาอิ อุมิ (Tsumetai Umi) เป็นเพลงที่ไอ ทะกะฮะชิ หนึ่งในสมาชิกของวงมอร์นิงมุซุเมะ ชอบมากที่สุด และยังเป็นเพลงที่เธอใช้ร้องในการคัดเลือกเพื่อเป็นสมาชิกมอร์นิงมุซุเมะ ในโครงการเลิฟว์ออดิชัน 21 (Love Audition 21) ทั้งสองรอบอีกด้วย
คำร้อง ไม คุรากิ แต่งโดย ไอกะ โอโนะ เรียบเรียงโดย Cybersound
คำร้อง ไม คุรากิ แต่งโดยไอกะ โอโนะ เรียบเรียงโดย Cybersound
รีมิกซ์โดย เพอร์รี เกย์เยอร์และไมเคิล อะฟริก
พีต
พีต () พีตเป็นแหล่งสะสมของพืชตกค้างที่แปรสภาพไปสู่การเน่าสลายตัว พีตเกิดขึ้นในบริเวณที่เป็นพรุชุ่มน้ำ, ทุ่งมัวร์, พรุมัสเคก, หนองน้ำในที่ดอน และ ป่ามาบพีต พีตเป็นแหล่งสำคัญที่ขุดขึ้นมาใช้ในการทำเชื้อเพลิงในบางภูมิภาคของโลก เนื้อที่ของพีตที่ครอบคลุมโลกมีประมาณ 3 ล้านตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 2% ของเนื้อที่ของโลกทั้งหมด ที่แปลเป็นพลังงานได้เท่ากับราว 8 พันล้านเทราจูล (terajoule)
พรุ
พรุ หรือ ที่ลุ่มสนุ่น () เป็นพื้นที่ชุ่มน้ำประเภทหนึ่งที่เป็นที่สะสมของพีตซึ่งเป็นซากสะสมของพืชที่ตายแล้วที่มักจะเป็นมอสส์ แต่ก็อาจจะเป็นไลเคนก็ได้ในบริเวณอากาศอาร์กติก
พรุเกิดขึ้นเมื่อน้ำบนผิวดินเป็นกรดที่อาจจะเป็นเพราะน้ำบาดาลเป็นกรด หรือในบริเวณที่เป็นน้ำที่มาจากฝน น้ำที่ไหลออกจากพรุจะมีสีน้ำตาลที่เกิดจากการละลายแทนนินของพีต พรุมีความสำคัญต่อความหลากหลายทางชีวภาพ
มนุษย์โทลลุนด์
มนุษย์โทลลุนด์ () เป็นมัมมีที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติที่เรียกว่ามนุษย์พรุพีต มนุษย์โทลลุนด์เป็นร่างของชายที่มีชีวิตอยู่ราวระหว่างศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสต์ศตวรรษ ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ในสแกนดิเนเวียจัดอยู่ในสมัยยุคเหล็กโรมัน ร่างของมนุษย์โทลลุนด์ที่พบใน ค.ศ. 1950 ฝังอยู่ในพรุพีตบนคาบสมุทรจัตแลนด์ใน เดนมาร์กที่อนุรักษ์ร่างไว้ให้อยู่ในสภาพดี การพบดังกล่าวเรียกว่ามนุษย์พรุพีต ศีรษะและใบหน้าอยู่ในสภาพที่ดีจนกระทั่งเมื่อแรกพบเข้าใจกันว่าเป็นร่างของเหยื่อฆาตกรรมที่เพิ่งจะเกิดขึ้น
คาเมนไรเดอร์สตรองเกอร์ (ตัวละคร)
คาเมนไรเดอร์สตรองเกอร์ () เป็นคาเมนไรเดอร์ลำดับที่ 7 โดยเป็นภาพยนตร์โทคุซัทสึชุดคาเมนไรเดอร์ลำดับที่ 5 ทั้งนี้ คาเมนไรเดอร์สตรองเกอร์มิได้มีภาพลักษณ์มาจากตั๊กแตน หากแต่เป็นด้วงแรดของญี่ปุ่น โดยร่างที่แท้จริงของสตรองเกอร์คือ "โจ ชิเงรุ" (นำแสดงโดยคุณ ชิเงรุ อารากิ) และให้เสียงพากย์ภาษาไทยโดย "คุณไกวัล วัฒนไกร" ในฉบับภาพยนตร์ของทีไอจีเอ
โจ ชิเงรุ () ชายหนุ่มอายุ 22 ปี ผู้เป็นนักอเมริกันฟุตบอลระดับมหาวิทยาลัย โดยในภายหลัง เขาได้เกิดความเคียดแค้นต่อองค์กรแบล็คซาตาน ที่นำเพื่อนรักของตนไปผ่าตัดทดลองเป็นมนุษย์ดัดแปลง ทว่า การผ่าตัดกลับล้มเหลว ส่งผลให้เพื่อนรักของเขาต้องสิ้นใจ "โจ ชิเงรุ"มีความปรารถนาที่จะล้างแค้น เขาตัดสินใจเสนอตัวให้องค์กรแบล็คซาตานผ่าตัดตนเอง เพื่อให้กลายเป็นผู้ที่มีความแข็งแกร่งเหนือมนุษย์ ภายหลังจากการผ่าตัดประสบผลสำเร็จ โจ ชิเงรุจึงลักลอบหนีออกจากองค์กรแบล็คซาตาน และรอคอยวันที่จะกำจัดองค์กรแบล็คซาตานให้พินาศ เพื่อสันติสุขของชาวโลกต่อไปคาเมนไรเดอร์สตรองเกอร์ มีภาพลักษณ์ที่ได้แรงดลบันดาลใจมาจากด้วงแรดของญี่ปุ่น และสวมเครื่องแบบที่คล้ายกับเครื่องแต่งกายของนักอเมริกันฟุตบอล โดยมีตัวอักษร S อยู่ตรงกลางอกแบบซูเปอร์แมน ทั้งนี้ผู้ออกแบบมีวัตถุประสงค์ต้องการให้ตัวละครหลักนี้ดูแข็งแกร่ง ให้สมกับชื่อ "สตรองเกอร์" นั่นเอง
กลศึกในการต่อสู้:
ในตอนที่ 31 ดอกเตอร์มาซากิได้ทำการผ่าตัดนำซุปเปอร์ อิเล็กตรอน ไดนาโม อุปกรณ์รวมพลังซุปเปอร์ อิเล็กตรอน เข้าสู่ร่างกายของโจ ชิเงรุเพื่อพาวเวอร์อัพพลังจากมนุษย์ไฟฟ้าให้กลายเป็นมนุษย์พลังอิเล็กตรอนขั้นสุดยอด จากการที่พลังไฟฟ้าเดิมไม่สามารถเอาชนะพันตรีหัวกะโหลกได้ โดยพลังซุปเปอร์ อิเล็กตรอนมีความรุนแรงมากกว่าพลังไฟฟ้าหลายร้อยเท่า แต่ข้อจำกัดคือสามารถใช้กับมนุษย์แปลงได้เพียง1นาทีเท่านั้น แต่เวลาเพียง1นาทีก็เพียงพอต่อการจัดการศัตรูได้อย่างง่ายดาย
กลศึกในการต่อสู้ขั้นสูงสุด:
อิเลกเรอร์ () เป็นเข็มขัดที่ใช้ในการแปลงร่างของสตรองเกอร์ที่ได้รับพลังจากไฟฟ้า
คาบูโทโร่ () เป็นมอเตอร์ไซค์พาหนะคู่กายซึ่งสามารถแปลงเป็น คาบูโทโร่ ธันเดอร์ () ได้
สะพานแผ่นดิน
สะพานแผ่นดิน () ทางชีวภูมิศาสตร์ หมายถึงคอคอดหรือแผ่นดินที่กว้างกว่านั้น ที่เชื่อมระหว่างแผ่นดินสองแผ่นดินที่ตามปกติแล้วแยกจากกัน การเชื่อมทำให้เกิดภาวะที่ทำให้สัตว์บกและพืชสามารถเดินทางข้ามแลกเปลี่ยนไปตั้งถิ่นฐานในดินแดนใหม่ได้ สะพานแผ่นดินอาจจะเกิดได้จากการการร่นถอยของทะเลเมื่อระดับน้ำทะเลแห้งเหือดลง ที่ทำให้บริเวณไหล่ทวีปที่เคยอยู่ใต้น้ำตื้นเขินขึ้น หรือเมื่อแผ่นเปลือกโลกเลื่อนตัวจนทำให้เกิดแผ่นดินใหม่ขึ้น หรือเมื่อท้องทะเลสูงตัวขึ้นในกรณีแผ่นดินสูงคืนตัวหลังการละลายของธารน้ำแข็ง (Post-glacial rebound) หลังจากยุคน้ำแข็งสิ้นสุดลง
เราสองสามคน
เราสองสามคน (อังกฤษ : That Sounds Good) เป็นภาพยนตร์ไทย แนวรักโรแมนติก ผลิตโดย เอ็ม เทอร์ตี้ไนน์ กำหนดออกฉาย 24 มิถุนายน 2553 ผลงานการกำกับโดย เรียว กิตติกร เลียวศิริกุล นำแสดงโดย เจ มณฑล รมิตา มหาพฤกษ์พงศ์ รัตนรัตน์ เอื้อทวีกุล
เมื่อ สุนทรีย์ (พลอย รัตนรัตน์) สาวหูตึงหลงรักหนุ่มออฟโรดที่ชื่อ ส้มฉุน (เจ มณฑล) ในทริปคาราวานทัวร์ออฟโรดไป เวียดนาม...ในระหว่างการเดินทางเธอได้ปะติดต่อเรื่องราวความรักของเธอกับ ส้มฉุนด้วยความเข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้างเพราะเครื่องช่วยฟังไม่ค่อย ชัดนัก…สุนทรีย์กลับพบว่าเต๋อเพื่อนสาวสายตาสั้นจอมเฟอะฟะที่ ร่วมเดินทางมาพร้อมกันในครั้งนี้คือคนที่ส้มฉุนจีบและทั้งสองแอบใจตรงกัน "แต่ความรู้สึกของเต๋อละ" เธอจะทำยังไงกับความรู้สึกของเธอ…
สถาบันเทคโนโลยีการบิน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก
สถาบันเทคโนโลยีการบิน (อังกฤษ:Institute of Aviation Technology) เป็นโครงการจัดตั้งหน่วยงานในสังกัดมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก มีภารกิจในด้านการผลิตบุคลากรด้านการบิน จัดการเรียนการสอนหลักสูตรด้านการบิน และบริหารจัดการองค์ความรู้ด้านการบิน โดยเป็นโครงการความร่วมมือระหว่างมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก สมาคมสโมสรการบินพลเรือน หรือองค์การการบินอื่นที่ได้รับการรับรองจากกรมการบินพลเรือน และองค์กรการบินพลเรือนระหว่างประเทศ
สถาบันเทคโนโลยีการบิน จัดตั้งขึ้นเพื่อรองรับการขยายตัวของอุตสาหกรรมการบิน และการเปิดใช้สนามบินนานาชาติสุวรรณภูมิ ซึ่งทำให้ประเทศไทยเป็นศูนย์กลางการบินของภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และมีความต้องการนักบิน ตลอดจนบุคลากรที่เกี่ยวข้องจำนวนมาก
สถาบันเทคโนโลยีการบิน เปิดทำการเรียนการสอน 2 หลักสูตร คือ
สถาบันเทคโนโลยีการบิน เปิดรับสมัครบุคคลเข้าศึกษาต่อในระดับปริญญาตรี ใน 4 ช่องทาง ได้แก่
ฮาตส์
ฮาตส์ () เป็นเกมไพ่ชนิดหนึ่ง ใช้ผู้เล่น 4 คน มีการลงไพ่ครั้งละ 1 ใบ ในแต่ละครั้งใครลงไพ่สูงสุดคือผู้กินไพ่ชุดนั้นไป และมีสิทธิ์เรียกไพ่ในครั้งต่อไป ไพ่บางใบมีแต้ม บางใบไม่มี เมื่อหมดรอบ (13 ครั้ง) ก็จะมีการจดแต้มสะสมไว้จนกว่าจะจบเกม เกมจะจบก็ต่อเมื่อมีผูเล่นคนใดคนหนึ่งมีแต้มเกิน 100 แต้ม ผู้ที่มีแต้มน้อยที่สุดในตอนนั้นถือเป็นผู้ชนะ
แจกไพ่ทั้งหมด 52 ใบ ให้ผู้เล่น 4 คน คนละ 13 ใบ ก่อนจะลงไพ่ในบางรอบจะมีการแลกไพ่กับผู้เล่นคนอื่น ครั้งละ 3 ใบ โดยในรอบแรกให้ผู้เล่นที่อยู่ทางซ้าย รอบที่สองทางขวา รอบที่สามตรงข้าม รอบที่สี่ไม่มีแลกไพ่ วนไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะจบเกม เมื่อแลกไพ่เสร็จผู้ที่มี 2♣ จะเป็นคนเรียกไพ่ก่อนโดยต้องเรียก 2♣ เท่านั้น จากนั้นผู้เล่นคนอื่น ๆ ก็จะลงไพ่ดอกเดียวกับคนเริ่มโดยวนซ้าย ใครลงไพ่สูงสุดก็กินไป (2 เล็กสุด A ใหญ่สุด) และเรียกไพ่ในรอบต่อไป (ถ้าลงไพ่คนละดอกกับผู้เรียกจะไม่มีสิทธิ์กิน)
ไพ่ที่มีแต้มในเกมฮาตส์มีทั้งหมด 14 ใบ ได้แก่ A♥ 2♥ 3♥ 4♥ 5♥ 6♥ 7♥ 8♥ 9♥ 10♥ J♥ Q♥ K♥ และ Q♠ โดยไพ่โพแดงมีค่าใบละ 1 แต้ม และ Q♠ มีค่า 13 แต้ม ผู้ที่ได้แต้มไปคือผู้ที่กินไพ่เหล่านี้ไป ยกเว้นในกรณีที่มีผู้เล่นคนใดคนหนึ่งกินไพ่มีแต้มได้ทั้งหมดในตาเดียว ผู้เล่นคนนั้นจะไม่ได้แต้ม 26 แต้ม แต่ว่าผู้เล่นคนอื่นๆจะบวกคนละ 26 แต้มแทน เรียกว่า การยิงพระจันทร์ (Shooting the moon)
เดนนิส ริตชี
เดนนิส แม็กคาลิสแตร์ ริตชี () (9 กันยายน พ.ศ. 2484 — 12 ตุลาคม พ.ศ. 2554 (วันที่พบศพ)) เป็นนักวิทยาการคอมพิวเตอร์ชาวอเมริกัน ผู้มีอิทธิพลต่อภาษาซีและภาษาโปรแกรมอื่น ๆ รวมทั้งระบบปฏิบัติการหลายชนิดเช่นมัลติกส์และยูนิกซ์ เขาได้รับรางวัลทัวริงเมื่อ พ.ศ. 2526 และเหรียญรางวัลเทคโนโลยีแห่งชาติ 1998 เมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2542 มักใช้ชื่อในการทำงานว่า "dmr" ในกลุ่มของเขา
เดนนิส ริตชี เกิดที่เมืองบรอนซ์วิลล์ นิวยอร์ก สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดในระดับปริญญาตรีสาขาฟิสิกส์ และระดับปริญญาโทสาขาคณิตศาสตร์ประยุกต์ ต่อมา พ.ศ. 2510 เขาเริ่มทำงานกับศูนย์วิจัยวิทยาการคอมพิวเตอร์ของเบลล์แลบส์โดยติดตามงานจากพ่อของเขา ริตชีเคยเป็นหัวหน้าแผนกวิจัยซอฟต์แวร์ระบบของลูเซนต์เทคโนโลยีส์ แต่เขาลาออกแล้วเมื่อ พ.ศ. 2550
หลังจากต่อสู้กับโรคมะเร็งต่อมลูกหมากและโรคหัวใจมาหลายปี ในวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2554 ริตชี ถูกพบว่าเสียชีวิตในบ้านที่ เบิร์กลีย์ ไฮน์ (Berkeley Heights) รัฐนิวเจอร์ซีย์ รวมอายุได้ 70 ปี
ริตชีเป็นที่รู้จักมากที่สุดในฐานะผู้สร้างสรรค์ภาษาซี และผู้พัฒนาหลักของระบบปฏิบัติการยูนิกซ์ อีกทั้งเป็นผู้แต่งร่วมในหนังสือ "เดอะซีโปรแกรมมิงแลงกวิจ" ซึ่งรู้จักกันในชื่อ "เคแอนด์อาร์" (K&R) (ผู้แต่งอีกคนหนึ่งคือไบรอัน เคอร์นิกัน)
ริตชีคิดค้นภาษาซีและมีบทบาทในการพัฒนายูนิกซ์ โดยทำงานร่วมกับเคน ทอมป์สัน ซึ่งเขายกย่องริตชีว่าเป็นผู้บุกเบิกคนสำคัญแห่งคอมพิวเตอร์สมัยใหม่ ภาษาซียังคงใช้พัฒนาโปรแกรมประยุกต์และระบบปฏิบัติการอย่างแพร่หลายจนถึงทุกวันนี้ และมีอิทธิพลต่อภาษาโปรแกรมสมัยใหม่ด้วย ยูนิกซ์ก็ได้รับอิทธิพลในเรื่องแนวคิดและหลักการในการสร้าง ซึ่งเป็นที่ยอมรับอย่างดีในวงการคอมพิวเตอร์ปัจจุบัน
หลังจากความสำเร็จของยูนิกซ์ ริตชีดำเนินงานค้นคว้าวิจัยระบบปฏิบัติการและภาษาโปรแกรมต่อไป โดยมีส่วนร่วมในระบบปฏิบัติการแพลน 9 กับอินเฟอร์โน และภาษาลิมโบ
ริตชีและทอมป์สันได้รับรางวัลทัวริงร่วมกันเมื่อ พ.ศ. 2526 สำหรับการพัฒนาทฤษฎีของระบบปฏิบัติการทั่วไป และโดยเฉพาะสำหรับการนำมาใช้เป็นระบบปฏิบัติการยูนิกซ์ การปราศรัยรางวัลทัวริงของริตชีมีหัวเรื่องว่า "ผลสะท้อนบนการวิจัยซอฟต์แวร์" (Reflections on Software Research)
เมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2542 ริตชีและทอมป์สันได้รับเหรียญรางวัลเทคโนโลยีแห่งชาติ 1998 ร่วมกันจากประธานาธิบดี บิล คลินตัน สำหรับการร่วมกันประดิษฐ์ระบบปฏิบัติการยูนิกซ์และภาษาซี ซึ่งนำไปสู่ความก้าวหน้าอันยิ่งใหญ่ในเรื่องฮาร์ดแวร์ ซอฟต์แวร์ และระบบเครือข่ายคอมพิวเตอร์ และกระตุ้นความเจริญให้กับอุตสาหกรรมทั้งวงการ ทำให้อเมริกามีความเป็นผู้นำมากขึ้นในยุคสารสนเทศ
สิทธิผู้เช่าที่ดิน
สิทธิผู้เช่าที่ดิน () เป็นศัพท์คอมมอนลอว์ที่แสดงสิทธิของผู้เช่าที่ดินในการได้รับการชดเชยที่อาจจะตามธรรมเนียมนิยมหรือตามกฎหมาย จากเจ้าของที่ดินเมื่อได้ทำการปรับปรุงที่ดินที่เช่ามา เมื่อสัญญาเช่าสิ้นสุดลง
ในอังกฤษสิทธิผู้เช่าที่ดินดังบริหารจัดการส่วนใหญ่ตามพระราชบัญญัติที่ดินทางเกษตรกรรม (Agricultural Holdings Acts) และ พระราชบัญญัติที่ดินแบ่งย่อยเพื่อการปลูกพืชและที่ดินผืนเล็ก (Allotments and Small Holdings Acts) ในไอร์แลนด์สิทธิผู้เช่าที่ดินเป็นธรรมเนียมนิยมที่ปฏิบัติกันมาโดยเฉพาะในอัลสเตอร์ที่เรียกกันว่า “ธรรมเนียมอัลสเตอร์”
ปุ๋ยขี้นก
ปุ๋ยขี้นก () มาจากภาษาเกชัวว่า “wanu” ที่มาจากภาษาสเปนที่แปลว่าสิ่งที่มาจากการขับถ่าย (อุจจาระและปัสสาวะ) ของนกทะเล, ค้างคาว และแมวน้ำ ขี้นกเป็นปุ๋ยที่มีประสิทธิภาพ และเป็นส่วนผสมที่ใช้ทำดินปืนเพราะมีฟอสฟอรัส และ ไนโตรเจนสูง และไม่มีกลิ่น โมโนแคลเซียมฟอสเฟตที่ทำจากขี้นกใช้ในการการหว่านปุ๋ยทางอากาศ ดินที่ขาดสารชีวภาพสามารถทำให้เป็นดินที่มีประสิทธิภาพได้โดยการใช้ปุ๋ยขี้นก
ชาวแองโกล-ไอริช
ชาวอังกฤษ-ไอร์แลนด์ หรือ ชาวแองโกล-ไอริช () เป็นคำที่ใช้ในประวัติศาสตร์ในการเรียกชั้นชนทางสังคมที่ถือว่าสูงในไอร์แลนด์ที่เป็นกลุ่มคนที่สืบเชื้อสายมาจากหรือผู้ถือนโยบายของกลุ่มอิทธิพลโปรเตสแตนต์ (Protestant Ascendancy) ที่ส่วนใหญ่เป็นอังกลิคันนิกายเชิร์ชออฟไอร์แลนด์ซึ่งเป็นศาสนาทางการของไอร์แลนด์มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1871 การใช้คำว่า “ชาวอังกฤษ-ไอร์แลนด์” ใช้กันมาจนในสมัยวิคตอเรียในการบรรยายชนชั้นที่ส่วนใหญ่ถือนิกายเชิร์ชออฟไอร์แลนด์และปฏิบัติตัวตามวัฒนธรรมอังกฤษ
การปิดสถานี
ปิดสถานี เป็นเป็นเวลาที่สถานีวิทยุและโทรทัศน์ปิดเครื่องส่งสัญญาณและพักออกอากาศ ได้แจ้งให้ทราบส่วงหน้าไว้แล้ว (ส่วนมากโดยทั่วไปจะปิดเป็นประจำทุกคืน) โดยตรงกันข้าม การปิดสถานีเป็นการกระบวนการตรงกันข้ามจนถึงเปิดสถานีในช่วงเช้า หรือปิดสถานีในช่วงพักกลางวัน
การปฏิวัติของขบวนการยังไอร์แลนด์ ค.ศ. 1848
การปฏิวัติของขบวนการยังไอร์แลนด์ ค.ศ. 1848 () เป็นการลุกขึ้นต่อต้านที่ประสบความล้มเหลวของ กลุ่มชาตินิยมไอร์แลนด์ ที่นำโดย ขบวนการยังไอร์แลนด์ เหตุการณ์เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1848 ที่หมู่บ้านบาลลิงการ์รีย์, เคานตี้ทิพเพอรารี หลังจากที่ถูกไล่ตามโดยผู้สนับสนุนขบวนการยังไอร์แลนด์หน่วยกรมตำรวจหลวงแห่งไอร์แลนด์ ก็ทำการบุกเข้าไปในบ้านหลังหนึ่งและจับผู้คนที่อยู่ในบ้านเป็นตัวประกัน จากนั้นก็มีการต่อสู้ยิงกันระหว่างทั้งสองฝ่าย แต่ฝ่ายก่อการวิ่งหลบหนีไปหลังจากที่กองกำลังหนุนกองใหญ่ของตำรวจเดินทางมาถึง
การก่อการครั้งนี้บางครั้งก็เรียกว่า “การปฏิวัติความอดอยาก” เพราะเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นระหว่างวิกฤติการณ์ความอดอยากครั้งใหญ่ในไอร์แลนด์ หรือ “ยุทธการบาลลิงการ์รีย์”
แดนนี ซิมป์สัน
แดนนี่ ซิมป์สัน () เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษ เกิดวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1987 เป็นอดีตนักเตะแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด
ซิมป์สันเริ่มต้นค้าแข้งกับแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด ในทีมเยาวชน ก่อนที่จะถูกปล่อยให้ทีมอื่นยืมตัวไปใช้งานซึ่งประกอบด้วย รอยัล แอนเวิร์ธ, ซันเดอร์แลน, อิปสวิส ทาวน์, แบล็คเบิร์น โรเวอร์ส และนิวคาสเซิ่ล ยูไนเต็ด ซึ่งซิมป์สันทำผลงานได้อย่างน่าประทับใจกับนิวคาสเซิ่ล ทำให้ถูกขายต่อไปให้นิวคาสเซิ่ล โดยซิมป์สันได้ลงเล่นกับแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ดไป 3 นัด ไม่สามารถทำประตูได้
ซิมป์สันย้ายมาร่วมทีมด้วยสัญญายืมตัวในช่วงตลาดนักเตะก่อนเปิดฤดูกาล 2009 - 2010 โดยสามารถยิงประตูแรกได้ในนัดพบ ปีเตอร์โบโร่ และยังเป็นกำลังสำคัญในแนวรับของนิวคาสเซิ่ลทำให้ถูกซื้อมาร่วมทีมถาวรด้วยค่าตัว 750,000 ปอนด์ และเซ็นสัญญา 3 ปีครึ่ง
การลงโทษนอกระบบกฎหมาย
การลงโทษนอกระบบกฎหมาย () คือการลงโทษโดยเจ้าหน้าที่หรือผู้มีอำนาจโดยมิได้รับการอนุญาตจากศาลหรือผู้มีอำนาจทางกฎหมาย การลงโทษนอกระบบกฎหมายถือเป็นการพิสูจน์ว่ารัฐบาลบางรัฐบาลยอมละเมิดกฎหมายของตนเองที่ตั้งไว้ถ้าถือว่ามีความจำเป็น
เทโรพอด
เทโรพอด (, ) เป็นไดโนเสาร์พวกซอริสเซียน(สะโพกกิ้งก่า) เทโรพอดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดคือสไปโนซอรัส ที่อาศัยอยู่ในทวีปแอฟริกา และเล็กที่สุดคือไมโครแรปเตอร์ ที่พบในประเทศจีน นอกจากนี้เทโรพอดยังเป็นไดโนเสาร์พวกที่เก่าแก่ที่สุดในโลกด้วย โดยพันธุ์ที่เก่าแก่ที่สุดคืออีโอแร็พเตอร์ ที่อาศัยอยู่ในทวีปอเมริกาใต้ เมื่อ 229 ล้านปีก่อน เทโรพอดชนิดแรกที่ค้นพบคือเมกะโลซอรัส โดยพวกเทอราพอดนี้มีญาติคือซอโรพอด เทโรพอดส่วนใหญ่จะเป็นไดโนเสาร์กินเนื้อ แต่ก็มีพันธุ์ที่เป็นไดโนเสาร์กินพืชอย่างเทอริสิโนซอรัส เทโรพอดมีชีวิตอยู่เมื่อ 229-65 ล้านปีก่อน มีพันธุ์ที่มีชื่อเสียงหลายพันธุ์เช่นไทรันโนซอรัส อัลโลซอรัส ไจกันโนโทซอรัส คาร์โนทอรัส หรือสไปโนซอรัส
เทโรพอดส่วนใหญ่กินเนื้อเป็นอาหาร โดยดูจากลักษณะฟันของพวกมันที่มีฟันคมขอบเป็นหยักสำหรับตัดเนื้อและบางตัวมีหลักฐานพฤติกรรมกินสัตว์อื่น ตัวอย่างเช่นฟอสซิลของคอมซอกนาทัส พบตุ๊กแกในท้องของมัน และตัวอย่างพบหลักฐานฟอสซิล เวโลซีแรปเตอร์ ต่อสู้ โปรโตเซอราทอปส์ด้วย
เทโรพอดไม่กินเนื้อพบได้ในเทอริสิโนซอรัส โดยภายแรกได้ถูกจัดอยู่ในสกุลโปรเซอโรพอด แต่ได้ถูกพิสูจน์โดยผู้เชี่ยวชาญ เทโรพอด ว่า เทอริสิโนซอรัส เป็นเทโรพอดที่กินพืชเป็นอาหาร จากการศึกษาโครงสร้างกระดูก ฟัน และลักษณะมือที่เหมือนกับเทโรพอดจำพวกโคลูซอเรีย เรียกว่าลักษณะมือแบบ มานิราปโตรา มือมีลักษณะยาว นิ้วมือมี 3 นิ้ว
เทโรพอดส่วนใหญ่มีขนาดใหญ่ประมาณ 8-13 เมตร โดยชนิดที่ใหญ่ที่สุดมีขนาด 17 เมตร และชนิดที่เล็กที่สุดมีขนาดเพียงเท่าไก่งวง โดยเดิมเราเชื่อกันว่าเทโรพอดเป็นไดโนเสาร์ขนาดใหญ่ แต่เมื่อมีการค้นพบคอมซอกนาทัส ทำให้เรารู้กันว่ามีขนาดเล็กด้วย โดยทั่วไปเทโรพอดยุคแรกจะตัวเล็กและจะค่อยๆวิวัฒนาการ จนกลายเป็นเทโรพอดขนาดใหญ่ เทโรพอดยุคแรกเริ่มจะมีหัวเล็กเมื่อเทียบกับลำตัว แต่เทโรพอดยุคปลายจะมีหัวใหญ่และมีแขนสั้นยาวไทรันโนซอรัส หรือ คาร์โนทอรัส ซึ่ง 2 ชนิดนี้อยู่ในยุคครีเทเชียส เทโรพอดขนาดใหญ่ได้แก่สไปโนซอรัส ไทรันโนซอรัส ทาร์โบซอรัส อัลโลซอรัส ส่วนขนาดเล็กจะมีคอมซอกนาทัส เวโลซีแรปเตอร์ ไมโครแรปเตอร์
คาร์โบฟูแรน
คาร์โบฟูแรน () เป็นยาฆ่าแมลงประเภทคาร์บาเมต มีลักษณะเป็นเม็ดคล้ายทรายหยาบสีม่วง วางจำหน่ายในชื่อการค้าว่า ฟูราดาน (Furadan) โดยบริษัท เอฟเอ็มซี คอร์ปอเรชัน และชื่อการค้า คูราแทร์ (Curater) นิยมใช้กำจัดศัตรูพืชหลายชนิด ทั้ง มันฝรั่ง ข้าวโพด ถั่วเหลือง ข้าว
คาร์โบฟูแรนเป็นยาฆ่าแมลงชนิดดูดซึมเข้าสู่ราก ลำต้น และใบ มีฤทธิ์ยับยั้งการทำงานของระบบประสาทที่รวดเร็วและรุนแรง มีฤทธิ์การทำลายสูง มีค่า LD50 สำหรับหนู ประมาณ 8-14 มิลลิกรัม/กิโลกรัม สำหรับสุนัข ประมาณ 19 มิลลิกรัม/กิโลกรัม
ปัจจุบันคาร์โบฟูแรนถูกห้ามใช้ในหลายประเทศ
ออลเวส์ (เพลงไม คุรากิ)
ออลเวยส์ () เป็นซิงเกิลลำดับที่ 9 ของไม คุรากิ ออกจำหน่ายเมื่อ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2544 เพลงดังกล่าวได้นำไปใช้ในการออกอากาศอะนิเมะเรื่องยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ทั้งในฉบับภาพยนตร์และฉบับซีรีส์ นอกจากนี้ยังนำไปใช้ในซาวน์แทร็กของการแข่งขันฟุตบอลโลก 2002 ฉบับญี่ปุ่นอีกด้วย
ซิงเกิ้ลนี้เป็นซิงเกิ้ลที่ 9 ของไม คุรากิออกจำหน่ายวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2544ยอดขายสัปดาห์แรกที่อันดับ 2 และขายได้ 134,370 ชุด เพลงนี้อยู่ในโอริคอนซาร์ด 7 สัปดาห์ ยอดขายรวม 219,940 ชุด เป็นซิงเกิ้ลลำดับที่ 89 ของปี 2544
ซิงเกิ้ลที่ถูกใช้เป็นเพลงปิดของยอดนักสืบจิ๋วโคนันจำนวน 2 ครั้งคือ ครั้งที่ 1 เดอะมูฟวี่ที่ 5 ตอนคดีปริศนาเส้นตายสู่สวรรค์และครั้งที่ 2 เป็นเพลงปิดที่ 12 โดยต่อจากเพลงสตาร์ทอินมายไลฟ์ตั้งแต่ตอนที่ 233-247 จำนวน 15 ตอน
เพลง always จะถูกทุกร้องทุกครั้งในคอนเสิร์ตของเธอ หรือ งานอีเวนท์ที่มีเธอเป็นแขกรับเชิญ เช่นเดียวกับเพลง Love, Day After Tomorrow โดยมักร้องในช่วง Encore และเกือบทุกครั้งเธอจะร้องเพลงนี้เป็นเพลงสุดท้ายเสมอ
คำร้องโดยไม คุรากิ ทำนองโดย ไอกะ โอโนะ เรียบเรียงโดย Cybersound
คำร้องโดยไม คุรากิ ทำนองโดย YOKO Black. Stone เรียบเรียงโดย Cybersound
รีมิกซ์โดย โกมิ
พาราคว็อท
พาราคว็อท () เป็นชื่อการค้าของ "N","N"′-ไดเมทิลl-4,4′-ไบไพริดิเนียม ไดคลอไรด์ เป็นยากำจัดวัชพืชชนิดหนึ่งที่เป็นที่นิยมที่สุดในโลก ถูกสังเคราะห์ขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1882 แต่ถูกนำมาใช้กำจัดวัชพืชครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1955 ผลิตจำหน่ายครั้งแรกในปี ค.ศ. 1961 โดยบริษัท ไอซีไอ ปัจจุบันทำการตลาดโดยบริษัท ซินเจนทา
ในประเทศไทย พาราคว็อทเป็นที่รู้จักในชื่อการค้า กรัมม็อกโซน (Grammoxone) เป็นยาฆ่าวัชพืชที่นิยมใช้ที่สุดในประเทศไทย
พาราคว็อทออกฤทธิ์โดยหยุดยั้งการเติบโตของเซลวัชพืช เฉพาะส่วนที่เป็นสีเขียว และทำให้เนื้อเยื่อของเซลนั้นแห้งลง โดยไม่แพร่กระจายเข้าสู่เนื้อเยื่อไม้ สามารถใช้ได้กับพืชผลหลายชนิด ทั้งไม้ต้นสูงและพืชพันธุ์เตี้ย
ในทางพิษวิทยา พาราคว็อทจะก่อให้เกิดอาการระคายเคืองต่อเนื้อเยื่อที่สัมผัส ผิวหนังเป็นแผลพุพอง หากสัมผัสกับตาจะทำให้ตาบวมแดงอักเสบ ประสิทธิภาพในการมองเห็นลดลง หากบริโภคจะทำให้เกิดอาการระคายเคืองลำคอ ปอด และหายใจไม่ออก และส่งผลต่อสภาวะการทำงานของตับ
ในประเทศโลกที่สาม นิยมใช้พาราคว็อทเป็นยาพิษสำหรับการฆ่าตัวตาย เนื่องจากเป็นสารพิษที่มีจำหน่ายทั่วไป ราคาไม่แพง และไม่จำเป็นต้องใช้ในปริมาณมาก
เบิร์ต เรย์โนลส์
เบอร์ตัน ลีออน "เบิร์ต" เรย์โนลส์ จูเนียร์ () เกิดเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1936 - 6 กันยายน ค.ศ. 2018 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักจากผลงานการแสดงในบท ลูอิส เมดล็อกใน "Deliverance", บท บ็อบบี "เกเตอร์" แม็กคลัสกีย์ ใน "White Lightning", บทพอล "เรกกิง" ครูว์ใน "The Longest Yard" รวมถึงบทโค้ชเนต สการ์โบโรห์ ในภาพยนตร์ที่นำกลับมาสร้างใหม่ "The Longest Yard", บท โบ ดาร์วิล ใน "Smokey and the Bandit", บทเจ.เจ. แม็กคลัวร์ ใน "The Cannonball Run", เสียงพากย์ของชาร์ลี บี บาร์กิน ใน "All Dogs Go to Heaven" และบทแจ็ก ฮอร์เนอร์ใน "Boogie Nights" เขายังเป็นหนึ่งในคนมีชื่อเสียงทางด้านภาพยนตร์และโทรทัศน์ที่มีคนรู้จักมากที่สุดในสหรัฐอเมริกา มีผลงานแสดงภาพยนตร์มากกว่า 90 เรื่องและผลงานแสดงรายการโทรทัศน์มากกว่า 300 ตอน
สวนสาธารณะมิลเอนส์
สวนสาธารณะมิลเอนส์ (; บางครั้งถูกเรียกผิด ๆ ว่า "สวนสาธารณะมิลส์เอนด์") ในพอร์ตแลนด์ รัฐออริกอน สหรัฐอเมริกา เป็นสวนสาธารณะขนาดเล็ก ซึ่งถูกสร้างขึ้นในวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2491 เพื่อให้เป็นที่อยู่ของภูตและใช้แข่งหอยทาก "บันทึกสถิติโลกกินเนสส์"จัดให้สวนสาธารณะมิลเอนส์เป็นสวนสาธารณะที่เล็กที่สุดในโลกตั้งแต่ พ.ศ. 2514
สวนสาธารณะมิลเอนส์มีลักษณะเป็นวงกลมที่มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 0.61 เมตรและมีพื้นที่ทั้งหมด 0.292 ตารางเมตร ตั้งอยู่บนเกาะกลางถนนซึ่งเดิมทีมีไว้ติดตั้งเสาไฟ เมื่อไม่มีการนำเสาไฟมาติดตั้งและเริ่มมีวัชพืชงอกขึ้นมา "ดิค ฟาแกน" คอลัมนิสต์ของ "ออริกอนเจอนัล" ก็ได้ปลูกดอกไม้ที่หลุมนั้นแล้วตั้งชื่อว่ามิลเอนส์ตามคอลัมน์ที่ตนเขียน
ฟาแกนเคยเล่าเรื่องของสวนนี้ว่า ครั้งหนึ่งตนเคยเห็นภูตขุดดินอยู่ที่หลุมนี้และจับตัวไว้ได้ ซึ่งภูตให้ฟาแกนขอพรได้หนึ่งประการ ฟาแกนบอกว่าเขาอยากได้สวนสาธารณะของตัวเอง แต่เพราะไม่ได้บอกขนาดของสวน ภูตจึงให้หลุมนั้นมา หลังจากนั้นเป็นเวลากว่าสองทศวรรษที่ฟาแกนเขียนถึงสวนนี้และหัวหน้าภูตชื่อแพททริค โอ'ทูลในคอลัมน์ของตน
หลังจากที่ฟาแกนเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งในปี 2512 สวนนี้ก็ยังได้รับการดูแลโดยคนอื่นๆและได้เป็นสวนสาธารณะประจำเมืองในปี พ.ศ. 2519 วงกลมเล็กๆนี้มีสิ่งแปลกๆอย่างสระว่ายน้ำของผีเสื้อที่มีกระดานกระโดดด้วย เกือกม้าเศษของอาคารที่ตั้งโอริกอนเจอนัล และชิงช้าสวรรค์ขนาดเล็กที่ให้รถเครนขนย้ายมา
ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 ได้มีการเคลื่อนย้ายสวนนี้จากตำแหน่งเดิมไป 24 เมตรเพื่อสร้างถนนไปยังเวิลด์เทรดเซนเตอร์พอร์ตแลนด์ ก่อนจะย้ายกลับมาตั้งในตำแหน่งเดิมเมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2550
สถานีโทรทัศน์เฉลิมพระเกียรติผ่านดาวเทียม
มูลนิธิโทรทัศน์เฉลิมพระเกียรติผ่านดาวเทียม จัดตั้งขึ้นด้วยสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณเป็นล้นพ้นของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๙ สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ในรัชกาลที่ ๙ และพระบรมวงศานุวงศ์ทุกพระองค์ ที่ทรงมีต่อพสกนิกรชาวไทยทุกคน โดยมุ่งผลิตและเผยแพร่รายการสารคดีเฉลิมพระเกียรติต่างๆ ตลอดจนข่าวพระราชกรณียกิจของทุกพระองค์ผ่านทางสถานีโทรทัศน์เฉลิมพระเกียรติผ่านดาวเทียม ซึ่งเป็นสถานีโทรทัศน์ที่ได้รับพระราชทานพระบรมราชานุญาต ให้ผลิตและเผยแพร่สารคดีเฉลิมพระเกียรติต่างๆ ของทุกพระองค์ โดยออกอากาศในระบบดาวเทียม (DSTV) (KU-BAND), ระบบเคเบิลใยแก้ว (CATV) และระบบเคเบิลทีวี (True Visions 163) เป็นประจำทุกวัน จันทร์-ศุกร์ เวลา 06.00 น.-12.00 น. และ 24.00 น.-02.00 น. เสาร์-อาทิตย์ เวลา 06.00 น.-09.00 น. และ 24.00 น.-02.00 น.เพื่อปลูกจิตสำนึกของเด็ก, เยาวชน และประชาชนชาวไทยให้มีความจงรักภักดี ต่อสถาบันพระมหากษัตริย์อันเป็นสถาบันสูงสุดของประชาชนชาวไทยทุกคน (ปัจจุบันยุติการออกอากาศแล้ว ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2553)
มูลนิธิโทรทัศน์เฉลิมพระเกียรติผ่านดาวเทียม ได้รับการจดทะเบียนจัดตั้งเป็นมูลนิธิ เลขทะเบียนลำดับที่ 1554 ตั้งแต่วันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2549 โดยมีสำนักงานใหญ่ของมูลนิธิฯ ตั้งอยู่ ณ เลขที่ 1 อาคาร ทีพีแอนด์ที ทาวเวอร์ ชั้น 24 ซอย 19 (อุ่นอนุสรณ์) ถนนวิภาวดีรังสิต แขวงจตุจักร เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร โดยที่ผ่านมามูลนิธิฯ ได้รับเกียรติอย่างสูงจากพลอากาศเอกกำธน สินธวานนท์ องคมนตรี ในขณะนั้น ดำรงตำแหน่งเป็นประธานกรรมการมูลนิธิฯ คนแรก ในปี พ.ศ. 2549 - 2550 และในปัจจุบันได้รับเกียรติจากท่านผู้หญิงวิลาวัณย์ วีรานุวัตติ์ เลขาธิการคณะกรรมการร้านจิตรลดา ดำรงตำแหน่งเป็นประธานกรรมการมูลนิธิฯ ตั้งแต่ พ.ศ. 2550 - ปัจจุบันการดำเนินงานของมูลนิธิโทรทัศน์เฉลิมพระเกียรติผ่านดาวเทียมเป็นไปตามวัตถุประสงค์ และเป้าหมายที่ได้กำหนดไว้ โดยเน้นการผลิตรายการสารคดีเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๙ สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ในรัชกาลที่ ๙ และพระบรมวงศานุวงศ์ทุกพระองค์ เผยแพร่ให้ประชาชนรับชม เพื่อปลูกจิตสำนึกของเด็ก เยาวชน และประชาชนชาวไทยให้มีความจงรักภักดีต่อสถาบันพระมหากษัตริย์ อันเป็นสถาบันสูงสุดของประชาชนชาวไทยทุกคน นอกจากนี้ยังดำเนินงานต่างๆ ร่วมกับองค์การการกุศลอื่นๆ เพื่อสาธารณประโยชน์อีกด้วย
รางวัลปาล์มทองคำ
รางวัลปาล์มทองคำ () เป็นรางวัลสูงสุดในการประกวดภาพยนตร์ของเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ มีครั้งแรกในปี ค.ศ. 1955 โดยตั้งแต่ปี 1939 ถึง 1954 รางวัลสูงสุดใช้ชื่อว่า Grand Prix du Festival International du Film และตั้งแต่ปี 1964 ถึง 1974 ใช้ชื่อว่า Grand Prix du Festival
ก่อนหน้านี้จนถึงปี ค.ศ. 1954 คณะกรรมการของเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์มีการมอบรางวัล "Grand Prix of the International Film Festival" ให้กับภาพยนตร์ที่ดีที่สุด โดยรางวัลจะมีการออกแบบใหม่ทุกปีโดยศิลปินร่วมสมัยในแต่ละปี จนสิ้นสุดปี 1954 คณะกรรมการบริหารเทศกาลเชิญช่างอัญมณีมาออกแบบปาล์ม เพื่ออุทิศให้กับตราอาร์มของเมืองคานส์ แบบดั้งเดิม ออกแบบโดยลูเซียน ลาซอน และแท่นประติมากรรมออกแบบโดยศิลปินชื่อ เซบาสเตียง
ในปี ค.ศ. 1955 รางวัลปาล์มทองคำครั้งแรกมองให้กับเดลเบิร์ต มานน์ให้กับผลงานภาพยนตร์เรื่อง "Marty" รางวัลปาล์มทองคำถือเป็นรางวัลสูงสุดของเทศกาลจนกระทั่งปี ค.ศ. 1964 เมื่อเทศกาลได้นำรางวัล Grand Prix กลับมาใช้ใหม่เนื่องจากปัญหาเรื่องลิขสิทธิ์กับเรื่องปาล์ม จนปี 1975 รางวัลปาล์มทองคำกลับมาใหม่อีกครั้งและถือเป็นสัญลักษณ์ของเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ มีการมอบรางวัลให้กับผู้กำกับภาพยนตร์ในทุก ๆ ปี สำหรับภาพยนตร์ยาวที่เข้าร่วมประกวดอย่างเป็นทางการ
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1975 ได้มีการออกแบบตัวรางวัลใหม่หลายครั้ง เริ่มตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1980 โดยในปัจจุบัน ปาล์มทำจากทองคำ 24 กะรัต ในแม่พิมพ์ขี้ผึ้งติดเข้ากับที่รองที่เป็นคริสตัล บรรจุในกล่องหนังโมร็อกโคสีน้ำเงิน โดยการประกาศรางวัลจะประกาศเป็นรางวัลสุดท้ายของเทศกาล โดยประธานกรรมการตัดสินในแต่ละปีเป็นผู้ประกาศผลและมอบรางวัล
*
ศิลปะสมถะ
ศิลปะสมถะ () เป็นลักษณะงานศิลปะของศิลปะสมัยใหม่ คำว่า “Arte Povera” หรือ “ศิลปะสมถะ” เป็นคำที่เริ่มใช้กันขึ้นในอิตาลีในช่วงของความไม่สงบเมื่อปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 เมื่อศิลปินเริ่มที่จะมีถือคติรุนแรงทางการเมือง ศิลปินเริ่มโจมตีคุณค่าของสถาบันทางการของรัฐบาล, อุตสาหกรรม และวัฒนธรรม หรือแม้แต่ตั้งข้อกังขาที่เป็นการแสดงออกของแต่ละบุคคลนั้นจะเป็นสิ่งที่มีเหตุผลทางจริยธรรมที่จะดำรงอยู่หรือไม่ นักวิพากษ์ศิลป์เจอร์มาโน เชลันท์จัดงานแสดงศิลปะสองครั้งในปี ค.ศ. 1967 และ ค.ศ. 1968 ตามด้วยหนังสืออันมีอิทธิพลชื่อ “Arte Povera” เพื่อเป็นเผยแพร่ความคิดของศิลปะปฏิรูป ที่แยกตัวจากกรอบประเพณีนิยมและมีพลังของโครงสร้าง และ ตลาดของศิลปะ แม้ว่าเชลันท์จะพยายามใช้ความหมายขององค์ประกอบของศิลปะดังกล่าวในการครอบคลุมศิลปะจากทั่วโลก แต่อันที่จริงแล้วเป็นคำที่มีความหมายเฉพาะอยู่แต่กับศิลปินชาวอิตาลีผู้โจมตีปรัชญาบรรษัทโดยการแสดงออกทางศิลปะที่ใช้วัสดุและลักษณะงานที่นอกกรอบของสิ่งที่เคยใช้และเคยสร้างกันมา
งานศิลปะแบบต่างๆ ที่มีตั้งแสดงให้ชมมากที่สุดของขบวนการศิลปะสมถะอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะลิกเตนสไตน์
มิเคลอันเจโล พิสโตเลตโตเริ่มงานเขียนบนกระจกในปี ค.ศ. 1962 ที่เป็นงานศิลปะที่เชื่อมงานเขียนกับความเป็นจริงที่เปลี่ยนแปลงไปอยู่ตลอดเวลา ในปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 พิสโตเลตโตก็เริ่มใช้เศษผ้าและประติมากรรมคลาสสิกที่พบทั่วไปในอิตาลีในการสร้างงานทั้งนี้ก็เพื่อที่จะทลายความแตกต่างของอันดับชั้นของศิลปะและสิ่งของที่หาได้ทั่วไป การใช้วัสดุที่ถูกทิ้งขว้างก็เป็นองค์ประกอบหนึ่งของการสร้างงานศิลปะสมถะ ในงาน “Muretto di straci” () ที่สร้างในปี ค.ศ. 1967 พิสโตเลตโตสร้างพรมแขวนผนังอันงดงามแปลกตาจากอิฐธรรมดาที่ห่อด้วยเศษผ้าที่ทิ้งแล้ว
ศิลปินเช่นยานิส คูเนลลิส และ มาริโอ เมิร์ซพยายามที่จะให้งานศิลปะเป็นสิ่งที่ใกล้ความเป็นจริงมากขึ้น และแสดงความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดระหว่างตัวบุคคลกับธรรมชาติ
สัจนิยมแบบภาพถ่าย
จิตรกรรมสัจนิยมแบบภาพถ่าย () เป็นประเภทของจิตรกรรมที่สร้างบนพื้นฐานของการใช้กล้องและภาพถ่ายในการรวบรวมข้อมูล และจากข้อมูลดังกล่าวก็นำมาสร้างเป็นภาพเขียนที่ดูเหมือนความเป็นจริงเป็นอันมากคล้ายกับภาพถ่าย คำว่า “จิตรกรรมสัจนิยมแบบภาพถ่าย” เป็นคำที่ใช้กับขบวนการศิลปะของสหรัฐอเมริกาที่เริ่มขึ้นเมื่อปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 และต้นคริสต์ทศวรรษ 1970
ดาโฮมีย์
ดาโฮมีย์ () หรือ ดาออแม () เป็นชื่อเก่าของประเทศเบนิน อาจหมายถึง
เบนิน (แก้ความกำกวม)
เบนิน () อาจหมายถึง
บอเจ พราฟเด
บอเจ พราฟเด (), คำแปล: "เทวะ, โปรดประทานความเป็นธรรมแก่เรา" หรือ "เทพแห่งความยุติธรรม" เป็นชื่อของเพลงชาติอย่างเป็นทางการแห่งสาธารณรัฐเซอร์เบีย ตามมาตรา 7 แห่งรัฐธรรมนูญสาธารณรัฐเซอร์เบีย ค.ศ. 2006
อนึ่ง เพลงนี้นอกจากเป็นเพลงชาติ ยังมีสถานะเป็นเพลงเกียรติยศสำหรับพระมหากษัตริย์ของ ราชรัฐเซอร์เบีย และ ราชอาณาจักรเซอร์เบีย ตราบจนกระทั่งมีการสถาปนาราชอาณาจักรเซอร์เบีย, โครเอเชีย และสโลวีเนีย ในปี ค.ศ. 1918 จึงได้ทำนอง และ บทร้องของเพลงนี้ไปเป็นส่วนหนึ่งของเพลงชาติราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย รัฐสภาของเซอร์เบียได้เสนอให้ใช้เพลงนี้เป็นเพลงชาติสาธารณรัฐเซอร์เบียเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 2004 และได้รับการรับรองในรัฐธรรมนูญเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 2006 ส่วนบทร้องของเพลงนั้นได้รับรองอย่างเป็นทางการตามกฎหมายเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 2009 ทั้งนี้ บทเพลง "Bože pravde" ฉบับดั้งเดิมนั้นได้ประพันธ์ขึ้นในปี ค.ศ. 1872 ทำนองโดย ดาวอริน เยนโก (Davorin Jenko) บทร้องโดย โยวาน ดอร์เดวิช (Jovan Đorđević)
เพลงนี้มีชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า"บทสวดสรรเสริญแห่งชาติเซอร์เบีย" และ บทร้องต้นฉบับได้กล่าวถึงพระมหากษัตริย์เซอร์เบีย (ราชวงศ์ออเบรนอวิช และ ราชวงศ์คาราจอร์เจวิช) โดยแก้ไขบทร้องบางวรรค ระหว่างรัชสมัยของเจ้าชายมิลานที่1 ว่า "พระเจ้าทรงคุ้มครอง เจ้าชายมิลาน" "God, save Prince Milan" (knez Milana Bože spasi) ต่อมาได้เปลี่ยนเป็น "สมเด็จพระราชาธิบดี" หลังจากที่สถาปนาราชอาณาจักร ภายหลังได้ใช้เพลงคำนับของราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย รัชสมัยของพระเจ้าปีเตอร์ที่ 1 และ พระเจ้าอเล็กซานเดอร์ที่ 1. โดยใช้เพลงนี้ปรากฏในส่วนหนึ่งของเพลงชาติราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย
บทร้องที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน ได้มีกาสปรับแก้ไขจากบทร้องต้นฉบับ ในช่วงเวลาที่เซอร์เบียไม่การฟื้นฟูสถาบันกษัตริย์ โดย เนื้อร้องของบทที่2 ของวรรคที่3 "กษัตริย์เซอร์เบีย"(kralja srpskog) เปลี่ยนเป็น "แผ่นดินเซอร์เบีย"(srpske zemlje) และ บทที่4ของวรรคที่3 "พระเจ้าทรงคุ้มครอง กษัตริย์เซอร์เบีย" ""God, save Serbian king"" (srpskog kralja Bože spasi) มีการเปลี่ยนเป็น "พระเจ้าทรงคุ้มครอง พระเจ้าปกป้อง" ""God save, God defend"" (Bože spasi, brani Bože)
บทร้องของเพลง "Bože pravde" ฉบับทางการมีอยู่ทั้งสิ้น 8 บท แต่โดยปกตินิยมขับร้องเฉพาะบทที่ 1 และบทที่ 2
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพมีจัดการเรียนการสอนทางด้านวิศวกรรมศาสตร์ โดยทุกหลักสูตรในคณะฯ ได้ผ่านการรับรองหลักสูตรจากคณะกรรมการการอุดมศึกษา(สกอ.) และสภาวิศวกร (ผู้สำเร็จการศึกษาจากคณะฯ สามารถยื่นเรื่องเพื่อขอทดสอบความรู้เพื่อขอรับใบอนุญาตประกอบวิชาชีพวิศวกรรมควบคุม(ใบ กว.)จากสภาวิศวกรได้) โดยที่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพเกิดขึ้นจาการยุบรวมเข้าด้วยกันของสามวิทยาเขต ดังนี้
ทำหน้าที่จัดการเรียนการสอนในระดับอุดมศึกษา โดยยึดมั่นในอุดมการณ์จัดการศึกษาเพื่อผลิตบัณฑิตนักปฏิบัติตอบสนองความต้องการของสังคมที่เชื่อมั่นว่าเทคโนโลยีและอาชีวศึกษาเป็นกระบวนการศึกษาที่จำเป็นในการเสริมสร้างมาตรฐานคุณภาพเพื่อเป็นกำลังสำคัญในการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมไทยคณะวิศวกรรมศาสตร์ มีหน่วยงานย่อย ดังนี้