ไอแพด (รุ่นที่ 1)
ไอแพดรุ่นที่หนึ่ง ( ) เป็นแท็บเล็ตคอมพิวเตอร์ที่ออกแบบและวางจำหน่ายโดยบริษัทแอปเปิล เป็นรุ่นแรกในสายการผลิตไอแพด ตัวไอแพดรุ่นที่หนึ่งมีส่วนประกอบสำคัญคือชิปประมวลผลแอปเปิล เอ4 หน้าจอระบบสัมผัสขนาด 9.7” และความสามารถในการเชื่อมต่อกับสัญญาณโทรศัพท์ในบางรุ่น ตัวอุปกรณ์ใช้ระบบปฏิบัติการไอโอเอสซึ่งสามารถเล่นเพลง รับ-ส่งอีเมลและเข้าชมเว็บไซต์ต่างๆ ได้ นอกจากนี้ยังมีความสามารถอื่น ๆ เช่น เล่นวิดีโอเกม และเข้าถึงแหล่งข้อมูลอื่น ๆ การใช้ซอฟต์แวร์ระบุนำทางจีพีเอส และการใช้บริการเครือข่ายสังคม ผ่านการดาวน์โหลดโปรแกรมประยุกต์
ไอแพดเปิดตัวในวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 2010 ในงานแถลงข่าว โดยไอแพดรุ่นวายฟายวางจำหน่ายในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 2010 ก่อนที่จะมีการวางจำหน่ายรุ่นวายฟาย+เซลลูลาร์ (สามารถเชื่อมต่อกับเครือข่ายมือถือได้) เมื่อวันที่ 30 เมษายน ไอแพดวางจำหน่ายในออสเตรเลีย แคนาดา ฝรั่งเศส ญี่ปุ่น อิตาลี เยอรมัน สเปน สวิสเซอร์แลนด์ และสหราชอาณาจักร เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม ปีเดียวกัน
ตัวอุปกรณ์ได้รับการตอบรับไปในแง่บวกจากบรรดาบล็อกและสิ่งพิมพ์เกี่ยวกับเทคโนโลยี นักวิจารณ์ยกย่องตัวไอแพดในเรื่องพิสัยความสามารถที่กว้าง และจัดเป็นคู่แข่งกับคอมพิวเตอร์พกพาและเน็ตบุ๊ก แต่ไอแพดได้รับคำวิจารณ์ในบางประเด็น เช่น การจำกัดระบบปฏิบัติการ และไม่รองรับการใช้งานสื่อในรูปแบบอะโดบี แฟลช โดยในช่วง 80 วันแรกของการวางจำหน่ายนั้น ไอแพดถูกจำหน่ายไปทั้งสิ้น 3 ล้านเครื่อง และก่อนเปิดตัวไอแพด 2 ไอแพดรุ่นแรกจำหน่ายได้มากกว่า 15 ล้านเครื่อง
แอปเปิลเปิดตัวไอแพดรุ่นที่สอง ในวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 2011 และประกาศยุติการผลิตไอแพดรุ่นแรก
สตีฟ จอบส์ ผู้ร่วมก่อตั้งบริษัทแอปเปิลกล่าวไว้ใน ค.ศ. 1983 ว่าบริษัทของเขามี
แท็บเล็ตเครื่องแรกของแอปเปิลคือ นิวตัน เมสเสจแพด 100 เปิดตัวใน ค.ศ. 1993 นำไปสู่การสร้างชิปประมวลผล ARM6 ร่วมกับบริษัทเอคอร์นคอมพิวเตอร์ แอปเปิลยังพัฒนาตัวต้นแบบของแท็บเล็ต เพาเวอร์บุ๊ก ดูโอ ที่ชื่อว่า เพ็นไลต์ (PenLite) แต่ก็ตัดสินใจไม่วางจำหน่ายเนื่องจากเกรงว่าจะกระทบยอดจำหน่ายของเมสเสจแพด แอปเปิลยังคงออกพีดีเอรุ่นนิวตันอีกหลายรุ่น ก่อนหยุดพัฒนาใน ค.ศ. 1998 โดยรุ่นสุดท้ายที่ผลิตคือ เมสเสจแพด 2100
แอปเปิลกลับมาตีตลาดคอมพิวเตอร์แบบพกพาอีกครั้งในปี ค.ศ. 2007 ด้วยไอโฟน เนื่องจากมีขนาดเล็กกว่าไอแพด (ยังไม่เปิดตัวในขณะนั้น) มีกล้องถ่ายรูปและเป็นโทรศัพท์มือถือในตัว ไอโฟนบุกเบิกระบบจอสัมผัสมัลติทัชที่ไวต่อนิ้วมือของระบบปฏิบัติการไอโอเอสของแอปเปิล
ก่อนปลายปี ค.ศ. 2009 เกิดข่าวลือเกี่ยวกับการวางจำหน่ายไอแพดอยู่หลายปี เรื่องความคาดหวังที่คนส่วนมากพูดถึงเกี่ยวกับ "แท็บเล็ตของแอปเปิล" เรียกเป็นชื่อเฉพาะต่าง ๆ เช่น "ไอแท็บเล็ต" (iTablet) และ "ไอสเลต" (iSlate) มีรายงานว่าชื่อไอแพดตั้งขึ้นเพื่อให้เกียรติแก่เครื่อง PADD อุปกรณ์ในบันเทิงคดีในภาพยนตร์ชุด"สตาร์ เทรค" ที่มีลักษณะคล้ายกับไอแพด ไอแพดเปิดตัวในวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 2010 โดยสตีฟ จอบส์ ในงานแถลงข่าวของแอปเปิลที่ศูนย์ศิลปะเยอร์บาบูเอนา ในซานฟรานซิสโก
จอบส์กล่าวในภายหลังว่าแอปเปิลเริ่มพัฒนาไอแพดก่อนไอโฟนเสียอีก แต่พักความพยายามนี้ไว้ชั่วคราว หลังจากตระหนักว่ามันจะดีกว่าหากใช้แนวคิดดังกล่าวกับโทรศัพท์มือถือก่อน ไอแพดมีรหัสภายในองค์กรว่า K48 โดชื่อนี้เปิดเผยในชั้นศาลขณะดำเนินคดีเกี่ยวกับการรั่วไหลของข้อมูลก่อนวางจำหน่าย
แอปเปิลเริ่มเปิดให้ลูกค้าสั่งซื้อไอแพดล่วงหน้าในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 2010 โดยสิ่งที่ต่างไประหว่างไอแพดในระหว่างงานแถลงข่าวกับแบบที่จำหน่ายล่วงหน้าคือพฤติกรรมของสวิตช์ด้านข้างที่เปลี่ยนจากการปิดเสียงกลายเป็นการล็อกการหมุนหน้าจอ ตัวไอแพดรุ่นวายฟายวางจำหน่ายในสหรัฐอเมริกาในวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 2010 และรุ่นวายฟาย + 3G วางจำหน่ายในวันที่ 30 เมษายน โดยบริการ 3G ในสหรัฐอเมริกาให้บริการโดย เอทีแอนด์ทีโมบิลิตี เดิมจำหน่ายด้วยตัวเลือกแผนข้อมูลแบบจ่ายล่วงหน้าไม่ต้องเซ็นสัญญาสองตัวเลือก ได้แก่ ใช้งานข้อมูลได้ไม่จำกัด และการใช้ข้อมูล 250 เมกะไบต์ต่อเดือนในราคาครึ่งหนึ่ง ตั้งแต่วันที่ 7 มิถุนายน แผนไม่จำกัดข้อมูลถูกแทนด้วยข้อมูล 2 จิกะไบต์ให้ลูกค้าใหม่ในราคาที่ถูกลงเล็กน้อย ขณะที่ลูกค้าเดิมสามารถใช้แผนเดิมได้ แผนดังกล่าวใช้ได้กับตัวไอแพดเองและสามารถยกเลิกเมื่อใดก็ได้
เดิมไอแพดมีจำหน่ายเฉพาะร้านค้าออนไลน์ของแอปเปิล และสถานที่ขายปลีก แต่ภายหลังมีวางจำหน่ายในร้านค้าปลีก เช่น อเมซอน วอลมาร์ต และร้านค้าของผู้ให้บริการโทรศัพท์มือถือ ไอแพดวางจำหน่ายในออสเตรเลีย แคนาดา ฝรั่งเศส ญี่ปุ่น อิตาลี เยอรมัน สเปน สวิสเซอร์แลนด์ และสหราชอาณาจักรในวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 2010 เปิดให้ซื้อล่วงหน้าในประเทศดังกล่าวตั้งแต่วันที่ 10 พฤษภาคม ต่อมา แอปเปิลวางจำหน่ายไอแพดในฮ่องกง ไอร์แลนด์ เม็กซิโก นิวซีแลนด์ และสิงคโปร์ในวันที่ 23 กรกฎาคมปีเดียวกัน ค.ศ. 2010 ประเทศอิสราเอลเคยห้ามนำเข้าไอแพดในระยะเวลาหนึ่ง เนื่องจากความกังวลว่าสัญญาณวายฟายจากไอแพดจะก่อกวนอุปกรณ์อื่น ๆ ในวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 2010 ไอแพดวางจำหน่ายในประเทศจีน
เดิมนั้นไอแพดมาพร้อมกับระบบปฏิบัติการไอโอเอส 3.2 ต่อมาในวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 2010 มีการประกาศว่าไอแพดจะใช้ไอโอเอส 4.2 ภายในพฤศจิกายน ค.ศ. 2010 แอปเปิลออกไอโอเอส 4.2.1 สู่สาธารณะในวันที่ 22 พฤศจิกายน ไอแพดมาพร้อมกับโปรแกรมประยุกต์มากมาย เช่น ซาฟารี, เมล, รูปภาพ, วิดีโอ, ไอพอด, ไอทูนส์, แอปสโตร์, แผนที่, โน้ต, ปฏิทิน และรายชื่อ โปรแกรมประยุกต์หลายโปรแกรมปรับปรุงจากรุ่นของไอโฟนหรือแมคอินทอช
ไอแพดเชื่อมต่อกับไอทูนส์บนแมคหรือวินโดวส์ได้ แอปเปิลพ่วงชุดโปรแกรม ไอเวิร์ก จากแมคมาลงไอแพด และขายในรูปแบบของโปรแกรม เพจเจส นัมเบอส์ และคีย์โน้ต ในแอปสโตร์ แม้ว่าไอแพดจะไม่ได้ออกแบบมาเพื่อใช้แทนโทรศัพท์มือถือ แต่ผู้ใช้ก็สามารถใช้หูฟังหรือไมโครโฟนที่มาพร้อมเครื่องทำเป็นโทรศัพท์ผ่านวายฟายหรือ 3G โดยใช้โปรแกรมประยุกต์ วอยซ์โอเวอร์ไอพี
ในวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 2011 ไอโอเอส 5 ออกจำหน่ายสำหรับอุปกรณ์ที่ใช้ไอโอเอส รวมทั้งไอแพดรุ่นแรก ดาวน์โหลดได้ผ่านไอทูนส์ รุ่นใหม่รายงานว่ามีคุณสมบัติใหม่ รวมถึง การผนวกทวิตเตอร์เข้าไปในระบบปฏิบัติการ การใช้งานศูนย์การแจ้งเตือน (Notification Center) และไอเมสเสจ ที่ให้ผู้ใช้สามารถส่งข้อความหรือไฟล์มัลติมีเดียต่าง ๆ ให้ผู้ใช้งานอื่น ๆ บนไอโอเอส และโอเอสเทน ระบบปฏิบัติการของคอมพิวเตอร์แอปเปิล รุ่นใหม่นี้ยังมี ไอคลาวด์ โปรแกรมประยุกต์บนไอโอเอสและบริการเก็บข้อมูลบนอินเทอร์เน็ตของแอปเปิลที่ให้ผู้ใช้เชื่อมต่อและสำรองข้อมูลและการตั้งค่าของอุปกรณ์อื่น ๆ ของผู้ใช้ได้ด้วย ในวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 2012 มีประกาศว่าไอโอเอส 6 จะไม่ออกจำหน่ายสำหรับไอแพดรุ่นแรก โดยไม่มีคำอธิบายใด ๆ เกี่ยวกับเหตุดังกล่าว ทำให้ไอโอเอส 5.1.1 เป็นระบบปฏิบัติการรุ่นสุดท้ายไอแพดรุ่นแรกรองรับ
ไอแพดรุ่นแรกใช้ชิปประมวลผลแอปเปิล เอ4 SoC ซึ่งมีหน่วยประมวลผลกลาง 1 จิกะเฮิรตซ์ แรม 256 เมกะไบต์ และ หน่วยประมวลผลกราฟิกส์ รุ่น PowerVR SGX535 ตัวไอแพดรุ่นแรกมีปุ่มอยู่ 4 ปุ่ม คือปุ่มโฮม (home) อยู่ใกล้หน้าจอที่ใช้กลับมาที่เมนูหลัก และอีก 3 ปุ่มที่อยู่ด้านข้าง ได้แก่ปุ่ม ตื่น/หลับ (wake/sleep) ปุ่มเพิ่ม/ลดเสียง (volume up/down) และอีกปุ่มหนึ่งที่การทำงานจะเปลี่ยนแปลงไปตามการอัปเดตซอฟต์แวร์ เดิมปุ่มดังกล่าวใช้ล็อกหน้าจอให้อยู่ในตำแหน่งเดิม แต่ไอโอเอส 4.2 เปลี่ยนให้เป็นปุ่มปิดเสียง (mute) และย้ายการล็อกหน้าจอไปไว้ที่เมนูบนหน้าจอ ในไอโอเอส 4.3 มีการตั้งค่าเพิ่มมาให้ผู้ใช้กำหนดให้ปุ่มด้านข้างเป็นปุ่มล็อกการหมุนหน้าจอหรือปิดเสียงก็ได้ ไอแพดรุ่นแรกไม่มีกล้องถ่ายรูปในตัว ต่างจากไอแพดรุ่นต่อ ๆ มา
หน้าจอของไอแพดเป็นระบบจอสัมผัส ความละเอียด 1,024 x 768 พิกเซล ขนาด 7.75 x 5.82 นิ้ว (197 x 148 มิลลิเมตร) หน้าจอเป็นจอภาพผลึกเหลว โดยมีกระจกแก้วที่ป้องกันรอยและลายนิ้วมือ ตัวหน้าจอมีความหนาแน่นของพิกเซลอยู่ที่ 132 พิกเซลต่อนิ้ว โดยหน้าจอมีการตอบสนองกับตัวรับรู้ต่าง ๆ ได้แก่ ตัวรับรู้ความสว่างของแสงเพื่อความสว่างของหน้าจอได้ รวมทั้งตัวรับรู้มาตรความเร่ง (accelerometer) แบบ 3 แกน ที่ตรวจจับทิศการวางของไอแพด และปรับเปลี่ยนการแสดงภาพในแนวนอนและแนวตั้ง โปรแกรมประยุกต์ไอแพดต่างจากโปรแกรมประยุกต์บนไอโฟนและไอพอดทัช ที่รองรับทิศการวาง 3 ทิศ (แนวตั้ง, แนวนอนตะแคงซ้าย และแนวนอนตะแคงขวา) โปรแกรมประยุกต์บนไอแพดรองรับทิศการวางทั้ง 4 ทิศ (รวมถึงการกลับหัว) ไอแพดจึงไม่มีทิศที่เป็น "ค่าปริยาย" ที่แท้จริง มีเพียงตำแหน่งของปุ่มโฮมที่เปลี่ยนไป
ไอแพดรุ่นแรกมาพร้อมกับหน่วยความจำ 16GB 32GB และ 64GB สามารถเชื่อมต่อได้สองรูปแบบคือ วายฟายอย่างเดียว หรือวายฟายและสัญญาณโทรศัพท์มือถือ (WiFi + Cellular) โดยในไอแพดรุ่นแรกในรูปแบบวายฟายและสัญญาณโทรศัพท์มือถือจะรองรับมาตรฐานจีเอสเอ็ม/ยูเอ็มทีเอส และไม่รองรับซีดีเอ็มเอ แต่รองรับเอจีพีเอสได้เหมือนกับรุ่นต่อ ๆ มา
น้ำหนักของไอแพดรุ่นแรกแตกต่างตามประเภทของภาวะเชื่อมต่อ โดยรูปแบบวายฟายอย่างเดียวจะหนัก 1.5 ปอนด์ (680 กรัม) ในขณะที่รุ่นวายฟายและสัญญาณโทรศัพท์มือถือ จะหนัก 1.6 ปอนด์ (730 กรัม) แต่ขนาดของไอแพดมีพิสัยทุกด้านรวมเท่ากัน วัดได้ 9.56×7.47×0.50 นิ้ว (243×190×13 มิลลิเมตร)
แอปเปิลเสนออุปกรณ์เสริมให้ไอแพดรุ่นแรกหลายอย่าง ส่วนใหญ่จะเป็นตัวแปลง (adapter) สำหรับใช้ตัวเชื่อมแท่นเสียบ (dock connector) ขนาด 30 พิน และช่องสำหรับเสียบหูฟัง แท่นเสียบมีไว้ตั้งไอแพดที่มุมระดับหนึ่ง และมีตัวเชื่อมแท่นเสียบและช่องต่อสายเสียบออดิโอ ไอแพดแต่ละรุ่นต้องใช้ช่องเสียบของแต่ละรุ่น แท่นเสียบที่มีคีย์บอร์ดรองรับเพียงในไอแพดรุ่นที่หนึ่งเท่านั้น แต่ไอแพดทุกรุ่นรองรับคีย์บอร์ดบลูทูธที่ใช้ได้กับแมคอินทอชและคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล ไอแพดชาร์จได้ด้วยตัวชาร์จไฟฟ้า 10 วัตต์ ซึ่งสามารถใช้ร่วมกับไอพอดและไอโฟน
สื่อมวลชนมีปฏิกิริยาต่องานเปิดตัวไอแพดและตัวไอแพดเองในแบบคละกัน สื่อรายงานว่ามีคนหลายพันคนเข้าแถวรอวันจำหน่ายวันแรกในหลาย ๆ ประเทศ โดยคนที่รอส่วนใหญ่อ้างว่า "คุ้มค่าที่จะรอ"
วอลต์ มอสเบิร์ก (จาก"เดอะวอลล์สตรีตเจอร์นัล") ให้ความเห็นว่า "สิ่งสำคัญคือซอฟต์แวร์ต่างหาก" หมายความว่าคุณสมบัติเชิงฮาร์ดแวร์และรูปร่างนั้นสำคัญน้อยกว่าซอฟต์แวร์และส่วนประสานผู้ใช้ของไอแพด ซึ่งการประทับใจแรกของเขาต่อเรื่องดังกล่าวเป็นไปในทางบวกเป็นส่วนใหญ่ มอสเบิร์กมองว่าราคา "ย่อมเยา" สำหรับอุปกรณ์ที่มีความสามารถเช่นนี้ และยกย่องอายุแบตเตอรีที่ยาวนาน 10 ชั่วโมง ขณะที่สื่ออื่น ๆ เช่น นิตยสาร"พีซีแอดไวเซอร์" และ"เดอะซิดนีย์มอร์นิงเฮรัลด์" เขียนว่าไอแพดจะเอาชนะเน็ตบุ๊กที่กำลังเพิ่มจำนวนขึ้น และส่วนใหญ่ใช้ระบบปฏิบัติการไมโครซอฟท์ วินโดวส์ ราคาจำหน่ายเริ่มต้นที่ 499 ดอลลาร์ (เทียบเท่ากับ 541 ดอลลาร์ใน ค.ศ. 2016) น้อยกว่าราคาที่นักวิเคราะห์ของวอลล์สตรีตและคู่แข่งของแอปเปิลได้ประมาณไว้ก่อนวางจำหน่าย โดยนักวิเคราะห์จากทุกแหล่งคาดหวังราคาที่สูงกว่านั้นมาก
สื่อดังกล่าวยังยกย่องเรื่องจำนวนโปรแกรมประยุกต์ รวมถึงร้านหนังสือและโปรแกรมประยุกต์สื่ออื่น ๆ ในทางกลับกัน บางแหล่ง เช่น บีบีซี ตำหนิไอแพดที่เป็นระบบปิดและกล่าวว่า ไอแพดต้องต่อสู้กับแท็บเล็ตหลายรุ่นที่เป็นแอนดรอยด์ อย่างไรก็ตาม ขณะที่ไอแพดรุ่นแรกวางจำหน่าย ยาฮูนิวส์ชี้ว่าแท็บเล็ตที่ใช้แอนดรอยด์ ที่ชื่อ "ฮันนีโคมบ์" (Honeycomb) ไม่ได้เป็นโอเพนซอร์ส และมีโปรแกรมน้อยกว่าโปรแกรมของไอแพด แต่กูเกิลก็ออกซอร์สโค้ดสำหรับฮันนีโคมบ์ตั้งแต่นั้นมา หนังสือพิมพ์"ดิอินดีเพ็นเดนต์"ตำหนิไอแพดที่ไม่เหมาะกับการอ่านในที่สว่างได้เหมือนกับกระดาษ แต่ยกย่องที่สามารถเก็บหนังสือขนาดใหญ่ได้จำนวนมาก หลังจำหน่ายในสหราชอาณาจักร หนังสือพิมพ์"เดอะเดลีเทเลกราฟ"กล่าวว่า การที่ไอแพดไม่สนับสนุนอะโดบี แฟลช นั้นเป็นสิ่งที่ "น่ารำคาญ"
ไอแพดได้รับเลือกจากนิตยสาร"ไทม์" ให้เป็นหนึ่งในนวัตกรรมยอดเยี่ยม 50 อย่างในปี ค.ศ. 2010 ขณะที่นิตยสาร"ป็อปปูลาร์ไซนส์"เลือกไอแพดเป็นแกดเจ็ตยอดเยี่ยม รองจาก โกรเอซิส วอเทอร์บอกซ์ ที่เป็น "สิ่งใหม่ยอดเยี่ยมแห่งปี ค.ศ. 2010"
ในวันจำหน่ายวันแรก ขายไอแพดได้ 300,000 เครื่อง ไอแพดขายได้ 1 ล้านเครื่องภายในวันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 2010 ใช้เวลาเพียงครึ่งเดียวของที่ไอโฟนรุ่นแรกเคยทำไว้ หลังจากผ่านยอดขาย 1 ล้านเครื่อง ไอแพดก็ยังทำยอดจำหน่ายอย่างต่อเนื่อง และขายได้ถึง 3 ล้านหลังจากนั้น 80 วัน ในระหว่างการแถลงผลประกอบการเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม ค.ศ. 2010 สตีฟ จอบส์ประกาศว่าแอปเปิลขายไอแพดได้มากกว่าแมคอินทอชในปีงบประมาณนั้น โดยรวมแล้ว แอปเปิลจำหน่ายไอแพดได้มากกว่า 15 ล้านเครื่องก่อนออกไอแพด 2 ซึ่งมากกว่าแท็บเล็ตอื่น ๆ ทั้งหมดรวมกันนับตั้งแต่ออกไอแพดมาและสามารถครองส่วนแบ่งการตลาดของแท็บเล็ตได้ 75% เมื่อสิ้นปี ค.ศ. 2010
ซีเน็ตวิจารณ์ไอแพดที่ไม่มีการเชื่อมต่อแบบไร้สาย ทั้ง ๆ ที่อุปกรณ์พกพาชนิดอื่น เช่น ซูน ของไมโครซอฟท์มีมาแล้วหลายปี
วอลต์ มอสเบิร์ก เรียกไอแพดว่า "เกือบจะเป็น" นักฆ่าแล็ปท็อป เดวิด โพ้ก จากหนังสือพิมพ์เดอะนิวยอร์กไทมส์ เขียนบทวิจารณ์ "สองส่วน" ส่วนแรกวิจารณ์สำหรับคนที่ชื่นชอบเทคโนโลยี และอีกส่วนหนึ่งวิจารณ์สำหรับคนที่ไม่ชื่นชอบเทคโนโลยี ในส่วนแรก เขากล่าวว่าแล็ปท็อปมีคุณสมบัติมากกว่าในราคาถูกกว่าไอแพด ในบทวิจารณ์สำหรับคนกลุ่มหลัง เขากล่าวว่า ถ้านักอ่านของเขาชอบแนวคิด และเข้าใจประโยชน์ที่แท้จริงของไอแพด แล้วพวกเขาจะชอบใช้อุปกรณ์นี้ ทิม กิเดียน จากนิตยสาร"พีซีแมกาซีน" เขียนว่า "คุณมีผู้ชนะของคุณเอง" ที่ "จะเป็นแรงขับเคลื่อนในการกำหนดทิศทางของแท็บเล็ตอย่างไม่มีข้อกังขา" ไมเคิล อาร์ริงตัน จากเทคครันช์ กล่าวว่า "ไอแพดเกินความคาดหมายในแง่บวกของผม มันเป็นอุปกรณ์ประเภทใหม่ แต่มันก็จะเข้ามาแทนที่แล็ปท็อปของคนจำนวนมาก" นิตยสาร"พีซีเวิลด์"วิจารณ์ไอแพดเรื่องการแชร์ไฟล์และการพิมพ์ และนิตยสาร"อาร์สเทคนิกา" ชี้แจงว่าการแชร์ไฟล์กับคอมพิวเตอร์เป็น "หนึ่งในคุณสมบัติที่ชื่นชอบน้อยที่สุดหลังจากใช้งานไอแพด"