hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ต่อมลูกหมาก
ต่อมลูกหมาก () เป็นอวัยวะในระบบอวัยวะสืบพันธุ์ชาย ที่อยู่ตรงด้านหลังของคอ กระเพาะปัสสาวะ ในอุ้งเชิงกรานหลังกระดูกหัวหน่าว ลักษณะต่อมมี 5 กลีบ หนักประมาณ 20 กรัม ทำหน้าที่สร้างของเหลวสีขาวคล้ายน้ำนม ที่เป็นส่วนหนึ่งของน้ำอสุจิ มีกลิ่นเฉพาะตัว สารที่หลั่งออกมาเป็นเบสอ่อนๆ ช่วยให้เกิดสภาพเหมาะสมกับตัวอสุจิ ลดสภาพความเป็นเบสของท่อปัสสาวะและช่วยให้อสุจิแข็งแรงและว่องไวขึ้น
ในผู้สูงอายุมักพบโรคต่อมลูกหมากโต
อาร์มี คูเซลา
อาร์มี เฮเลนา คูเซลา (; 20 สิงหาคม ค.ศ. 1934) เป็นนางงามชาวฟินแลนด์ และเป็นผู้ชนะในการประกวดนางงามจักรวาล 1952 ที่สหรัฐอเมริกา ซึ่งเธอเป็นนางงามจักรวาลคนแรกของโลก
เธอได้ครองตำแหน่ง Suomen Neito 1952 เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1952 และเป็นตัวแทนของประเทศฟินแลนด์ในการประกวดนางงามจักรวาล 1952 ที่ลองบีช, รัฐแคลิฟอร์เนีย
แนวแตก (ธรณีวิทยา)
ในทางธรณีวิทยานั้น คำว่า แนวแตก () จะหมายถึงรอยแตกในหินที่ไม่มีการเคลื่อนที่ไปตามแนวระนาบของรอยแตกนั้น (ไม่ว่าจะขึ้น ลง หรือไปตามด้านข้างก็ตาม) ของหินด้านหนึ่งเทียบกับหินอีกด้านหนึ่งของแนวระนาบรอยแตกนั้น แนวแตกมักมีระยะห่างสม่ำเสมอกันทั้งนี้ขึ้นอยู่กับลักษณะทางกลศาสตร์ของหินหนึ่งๆหรือความหนาของชั้นหินที่เกี่ยวข้อง โดยทั่วไปแนวแตกจะเกิดเป็นชุดๆ โดยชุดหนึ่งๆจะประกอบด้วยรอยแตกหลายแนวที่ขนานกันไป
แนวแตกทั้งหลายที่เกิดขึ้นในหินแข็งเกิดจากถูกดึงออกด้วยแรงที่มากเกินจุดแตกหักของหินที่มีคุณสมบัติแกร่งและเปราะ การแตกของหินจะเกิดเป็นแนวระนาบขนานไปกับแนวความเค้นหลักสูงสุดและจะตั้งฉากกับแนวความเค้นต่ำสุด (ทิศทางที่หินแตกออก) ซึ่งจะนำไปสู่การพัฒนาเป็นชุดของแนวแตกชุดหนึ่งๆที่มีทิศทางขนานกันไป การเสียรูปทรงต่อเนื่องไปอาจนำไปสู่การพัฒนาชุดแนวแตกเพิ่มเติมขึ้นอีกชุดหนึ่งหรือมากกว่านั้น การปรากฏชุดแนวแตกแรกจะส่งผลต่อทิศทางของความเค้นอย่างมาก บ่อยครั้งที่จะพบว่าทำให้เกิดชุดแนวแตกชุดต่อมาที่ทำมุมกับชุดรอยแตกแรกเป็นมุมกว้าง ชุดแนวแตกทั้งหลายปรกติจะมีช่วงระยะห่างที่คงที่ซึ่งโดยคร่าวๆแล้วจะเป็นสัดส่วนกันกับความหนาของชั้นหินนั้น
แนวแตกทั้งหลายจะจำแนกออกตามกระบวนการของมัน (ถ้ารู้)
แนวแตกเทคโทนิกเกิดขึ้นระหว่างช่วงของการเปลี่ยนรูปทรงในทันทีที่แรงเค้นแตกต่างสูงมากพอที่จะทำให้หินเกิดการแตกออกโดยไม่คำนึงถึงแบบแผนทางเทคโทนิก บ่อยครั้งที่พบว่ามันจะเกิดขึ้นพร้อมๆกันกับการเกิดรอยเลื่อน การวัดรูปแบบของรอยแตกเทคโทนิกมีประโยชน์ในการวิเคราะห์ประวัติทางเทคโทนิกของพื้นที่ได้เพราะว่ามันจะให้ข้อมูลเกี่ยวกับทิศทางของแรงเค้นในช่วงเวลาของการเกิด
แนวแตกมักเกิดจากการยกตัวของพื้นที่ที่ทำให้เกิดการกัดกร่อนนำเอาหินด้านบนแตกหลุดออกไปแล้วยังผลให้เกิดการลดแรงกดทับทำให้หินด้านล่างเกิดการดึงขยายตัวออกไปทางด้านข้าง แนวแตกที่เกิดสัมพันธ์กับการที่สิ่งปิดทับด้านบนถูกนำออกไปจากการยกตัวและจากการกัดกร่อนนี้มีทิศทางการวางตัวที่มีผลมาจากแรงความเค้นหลักระหว่างที่มีการยกตัว ทั้งนี้จะต้องให้ความระมัดระวังในความพยายามที่จะเข้าใจแรงความเค้นทางเทคโทนิกในอดีตเพื่อที่จะแยกแยะชนิดของรอยแตก ถ้าเป็นไปได้ก็ระหว่างรอยแตกเทคโทนิกกับรอยแตกที่เกิดจากสิ่งปิดทับด้านบนถูกนำออกไป
แนวแตกจากการแยกเป็นกาบมน (exfoliation joint) เป็นกรณีพิเศษของแนวแตกที่เกิดจากสิ่งปิดทับถูกนำออกไปจะเกิดที่และขนานไปกับพื้นผิวดินปัจจุบันในหินที่มีแรงความเค้นกดดันสูง
แนวแตกก็สามารถเกิดขึ้นได้จากการเย็นตัวลงของมวลหินที่ร้อน โดยเฉพาะอย่างยิ่งลาวาที่ทำให้เกิดแนวแตกจากการเย็นตัว (cooling joints) ซึ่งปรกติแล้วจะเกิดเป็นแนวแตกเสาเหลี่ยม (columnar jointing) ในแนวดิ่ง ระบบแนวแตกที่เกิดร่วมกับการเย็นตัวมักพบเกิดเป็นรูปหลายเหลี่ยมเพราะว่าการเย็นตัวทำให้เกิดความเค้นที่มีสภาพเหมือนกันทุกทิศทุกทางในแนวระนาบของชั้นหิน
การแผ่ขยายออกไปของแนวแตกสามารถศึกษาได้โดยใช้เทคนิคการศึกษาแนวแตกจากภาพ (fractography) ซึ่งลักษณะร่องรอยอย่างเช่นโครงสร้าง hackle และ plumose สามารถใช้ตรวจสอบทิศทางการแผ่ขยายออกไปและบางทีอาจรวมถึงทิศทางของแรงความเค้นหลักด้วย.
แนวแตกทำให้เกิดลักษณะนึ่งที่เป็นลักษณะที่สำคัญที่สุดของความไม่ต่อเนื่องในมวลของหินคือการไม่มีความต้านทานแรงดึง (tensile strength)
ระบบเตือนภัยฉุกเฉิน
ระบบเตือนภัยฉุกเฉิน () เป็นการเตือนภัยทางโทรทัศน์ท้องถิ่นในประเทศสหรัฐอเมริกา ใช้ครั้งแรกวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2540 เพื่อแทนที่ "ระบบออกอากาศฉุกเฉิน" หรือ EBS ที่ยกเลิกไป
พระกีสาโคตมีเถรี
พระกีสาโคตมีเถรี หรือ พระกีสาโคตมี (กิสา-, กีสา-) เกิดในวรรณะแพศย์ มีชื่อเดิมว่า "โคตมี" แต่เพราะมีร่างกายผ่ายผอมหลายคนจึงตั้งชื่อให้ใหม่ว่า "กสาโคตมี" แปลว่า "นางโคตมีผอม" ในชั้นเดิมนั้นเคยมีอดีตเป็นถึงธิดาของมหาเศรษฐีแห่งเมืองสาวัตถี แต่ต่อมาเกิดประสบวิกฤตการณ์บางอย่างทำให้กลายมาเป็นคนจน อย่างไรก็ตามท่านยังถือว่ามีบุญอยู่มาก เพราะท่านได้แต่งงานกับบุตรของมหาเศรษฐีอีกคนหนึ่ง สุดท้ายหลังการเสียชีวิตของบุตรของท่าน ทำให้ท่านมีความเศร้าโศกเสียใจมากจนมาได้พบพระพุทธเจ้าและทรงใช้อุบายแก้ความทุกข์ใจของท่านจนเกิดความเลื่อมใสในพระพุทธศาสนา
พระกีสาโคตมีเถรี เมื่อบวชเป็นภิกษุณีแล้วได้ตั้งใจปฏิบัติธรรมจนบรรลุเป็นพระอรหันต์ พระพุทธเจ้าทรงยกย่องให้ท่านเป็นพระภิกษุณีผู้เอตทัคคะผู้เลิศกว่าภิกษุณีอื่นในด้าน ทรงจีวรเศร้าหมอง
พระกีสาโคตมีเถรี เดิมเกิดในสกุลคนเข็ญใจ ในกรุงสาวัตถี ครั้งหนึ่งเศรษฐีตระกูลหนึ่งในเมืองสาวัตถีประสบเคราะห์กรรมคือเงินและทองกลายเป็นถ่าน แต่เมื่อนางกิสาโคตมีมาแตะถ่านเหล่านั้น ถ่านก็กลับกลายเป็นเงินและทองอย่างเดิม เศรษฐีจึงสู่ขอท่านมาเป็นลูกสะใภ้ แต่ก็ไม่วายที่จะถูกคนเหล่านั้นเหยียดหยามว่ามาจากตระกูลคนยากจน ต่อมานางจึงให้กำเนิดบุตรแต่บุตรนั้นก็ได้ตายจากไป เมื่ออายุเพียง 3 ขวบ การตายของบุตรจึงทำให้นางตกอยู่ในความทุกข์อย่างหนัก ถึงขนาดอุ้มศพลูกไปทุกหนทุกแห่ง จนกระทั่งมาพบพระพุทธเจ้าขณะประทับอยู่ ณ วัดเชตวัน เมืองสาวัตถี
พระพุทธองค์ทรงแนะอุบายคลายความทุกข์โดยการให้นางไปเสาะหาเมล็ดพันธุ์ผักกาดจากบ้านที่ไม่เคยมีคนตาย ปรากฏว่านางต้องผิดหวังเพราะทุกบ้านนั้นก็ล้วนแต่มีคนตายทั้งสิ้น ในที่สุดนางจึงได้ข้อสรุปว่า ความตายเป็นเรื่องธรรมดาของคนหรือสิ่งมีชีวิต ไม่มีใครเกิดมาแล้วไม่ตาย การตายของบุตรตนจึงเป็นเรื่องธรรมดาเรื่องหนึ่งของชีวิต ครั้นคิดได้แล้วนางจึงสำเร็จเป็นพระโสดาบันบุคคลทั้งที่ยังไม่ได้บวช
เมื่อเป็นพระโสดาบันแล้วพระพุทธองค์ทรงมอบหมายให้ภิกษุและภิกษุณีทำการอุปสมบท เมื่อทำการอุปสมบทแล้วท่านก็บำเพ็ญจิตภาวนา โดยพิจารณาจากเปลวเทียนในอุโบสถจนได้บรรลุอรหัตผล ท่านได้รับการยกย่องจากองค์พระศาสดาว่าเป็นเอตทัคคะทางด้าน ทรงจีวรเศร้าหมอง ยิ่งกว่าภิกษุณีรูปใดในพุทธศาสนา
พระกีสาโคตมีเถรี นี้ เป็นคนละคนกับ พระนางกีสาโคตมี พระธิดาของพระน้านางของเจ้าชายสิทธัตถะ (คือ พระนางปมิตา หรือ อมิตา คนใดคนหนึ่ง) เป็นผู้ตรัสชมเจ้าชายสิทธัตถะว่า ผู้ที่เป็นบิดามารดาหรือชายาของเจ้าชายนี้ ย่อมเป็นผู้หมดทุกข์ (คือมีความสุข)
ในพระไตรปิฎก ปุสสพุทธวงส์ ปรากฏชื่อ พระนางกีสาโคตมี  เป็น(อดีต)พระมเหสีของพระพุทธเจ้าปุสสะ มีพระโอรส คือ อานันทกุมาร
โปรดิวเซอร์เพลง
ในอุตสาหกรรมดนตรี โปรดิวเซอร์เพลง () มีหลายบทบาทการทำงาน ทั้งทำหน้าที่ควบคุมการบันทึกเสียง ให้คำแนะนำและแนวทางกับนักดนตรี จัดการและวางแผนงานการผลิตทั้งค่าใช้จ่ายและทรัพยากร ดูแลจัดการการบันทึกเสียง การผสมเสียงและขั้นตอนการการทำต้นฉบับ สิ่งเหล่านี้คือหน้าที่หลักของโปรดิวเซอร์ ตั้งแต่เริ่มต้นบันทึกเสียง แต่ต่อมาช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 ต่างก็มีผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้านมารับหน้าที่บางส่วน
ในบางกรณีจะมีการนำโปรดิวเซอร์ภาพยนตร์ มาเปรียบเทียบการทำงานกับโปรดิวเซอร์เพลง ในแง่งาน ของเขต ซึ่งแตกต่างจากโปรดิวเซอร์ภาพยนตร์ที่ โปรดิวเซอร์เพลงมักไม่ค่อยจะได้รับความรับผิดชอบในการหาเงินทุนเพื่อการผลิตผลงานเพลง การทำงานของโปรดิวเซอร์เพลงจะคล้ายกับการทำงานของผู้กำกับภาพยนตร์มากกว่า โปรดิวเซอร์เพลงจะถูกว่าจ้างโดยนายทุน (โดยทั่วไปอาจหมายถึงค่ายเพลง หรือในบางครั้งอาจเป็นตัวศิลปินเอง)
ซัมเดย์ (เพลงมารายห์ แครี)
"ซัมเดย์" () เป็นเพลงที่แต่งโดยมารายห์ แครีและเบน มาร์กูลีส์ และโปรดิวซ์โดย ริก เวก ในผลงานอัลบั้มเปิดตัวของแครี ชุด "Mariah Carey" (1990) เป็นซิงเกิ้ลที่ 3 ของอัลบั้มออกขายเมื่อ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1991 เป็นเพลงที่ได้รับอิทธิพลเพลงแนวนิวแจ็กสวิง ถึงแม้ว่าเพลงนี้จะติดอันดับบนบิลบอร์ดฮอต 100 ในสหรัฐอเมริกา แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จในส่วนอื่นของโลก เช่นเดียวกับซิงเกิ้ลก่อน ๆ ในอัลบั้มชุดนี้ "ซัมเดย์" ได้รับรางวัลบีเอ็มไอป็อปอวอร์ด
อุทยานแห่งชาติแม่เมย
อุทยานแห่งชาติแม่เมย เป็นอุทยานแห่งชาติในประเทศไทย ในการดูแลของหน่วยงานกองอุทยานแห่งชาติ กรมป่าไม้ กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ตั้งอยู่ที่ ตำบลแม่สอง อำเภอท่าสองยาง จังหวัดตาก บริเวณที่มีแม่น้ำเมยซึ่งกั้นระหว่างประเทศไทยและประเทศพม่า เป็นเขตด้านทิศตะวันตกเกือบ 50 กิโลเมตร โดยก่อตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติตามพระราชกฤษฎีกากำหนดบริเวณ เมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม 2542 มีเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ 115,800 ไร่ หรือ 185.28 ตารางกิโลเมตร
ลักษณะภูมิประเทศ ส่วนมากเป็นภูเขาสลับซับซ้อนมีที่ราบน้อยมาก ความสูงเฉลี่ยที่ 680 เมตร จากระดับน้ำทะเล จุดสูงสุด 1,250 เมตร จากระดับน้ำทะเลปานกลาง ปกคลุมไปด้วยป่าไม้ที่ค่อนข้างสมบูรณ์ แต่ไม้ใหญ่มีน้อย ทั้งยังเป็นต้นน้ำของลำน้ำสำคัญอย่าง ลำน้ำแม่อุสุ ลำน้ำแม่สลิดหลวง และแม่น้ำเมย
ฟอร์ตเวิร์ท
ฟอร์ตเวิร์ท () เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดเป็นลำดับที่ 17 ของสหรัฐอเมริกาและเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดอันดับ 5 ในรัฐเทกซัส ตั้งอยู่ในนอร์ทเทกซัสและเป็นประตูวัฒนธรรมสู่อเมริกันตะวันตก มีพื้นที่ครอบคลุมเกือบ 300 ตร.ไมล์ (780 ตร.กม.) จากข้อมูลประชากรโดยประมาณปี 2009 โดย North Central Texas Council of Governments ระบุว่าเมืองมีประชากร 720,250 คน
เคียวด้ามยาว
เคียวด้ามยาว () เป็นเครื่องมือทางการเกษตรกรรมในการตัดหญ้าหรือเก็บเกี่ยว ซึ่งภายหลังถูกแทนที่ด้วยเครื่องมือที่ลากด้วยม้า และต่อมาแทร็คเตอร์ แต่ก็ยังมีใช้อยู่บ้างในยุโรป และเอเชีย ที่เริ่มใช้ในคริสต์ศตวรรษที่ 8 ในสมัยราชวงศ์คาโรแล็งเชียง
คำว่า “Scythe” มาจากภาษาอังกฤษเก่าว่า “siðe”
เคียวด้ามยาวมักจะใช้เป็นอาวุธของบุคคลาในตำนานโบราณเช่นโครนัส (Cronus) โดยเฉพาะโดยกริม รีพเพอร์ผู้ถือว่าเป็นบุคลาธิษฐานของความตาย ที่มาจากความเชื่อทางคริสต์ศาสนาว่าความตายคือสิ่งที่มา “เก็บเกี่ยววิญญาณ”
บังเหียน (มุทราศาสตร์)
บังเหียน () ในมุทราศาสตร์ “บังเหียน” คือเครื่องหมายที่มีลักษณะคล้ายบังเหียนม้าที่มีพู่ ที่ใช้เป็นเครื่องหมายที่ใช้เป็นเครื่องหมายแสดงเอกลักษณ์ (Brisures) เช่นในอังกฤษเครื่องหมายบังเหียนสามพู่ใช้บนตราอาร์มของลูกชายคนโต
เครื่องหมายแสดงเอกลักษณ์เป็นเครื่องหมายที่แสดงความแตกต่างของตราอาร์มเพื่อทำให้ตราเป็นตราที่เป็นเอกลักษณ์ต่างจากตราอื่นๆ เช่นลูกชายคนโตจะใช้บังเหียนบน “ตราเอก” ของประมุขผู้ถือตรา (armiger) ระหว่างที่ผู้ถือตรายังมีชีวิตอยู่ ลูกชายคนที่สองจะใช้พระจันทร์เสี้ยว ลูกชายคนที่สามใช้ดาวห้าแฉก และอื่นๆ เป็นต้น
จำนวนพู่บางครั้งก็ไม่มีความหมายแต่อย่างใดแต่บางครั้งก็จะมี เช่นพู่สามพู่เป็นสัญลักษณ์ของทายาทขณะที่ผู้ถือตราเอกผู้เป็นบิดายังมีชีวิตอยู่ ถ้าห้าพู่เป็นสัญลักษณ์ของทายาทขณะที่ผู้ถือตราเอกผู้เป็นปู่ยังมีชีวิตอยู่ และเจ็ดพู่ก็เมื่อทวดยังมีชีวิตอยู่
กางเขนนักบุญเจมส์
กางเขนนักบุญเจมส์ หรือ กางเขนเซนต์เจมส์ หรือ กางเขนสเปน () เป็นเครื่องหมายกางเขนที่ใช้ในมุทราศาสตร์และธัชวิทยาที่เป็นการเขนสำหรับนักรบ เป็นที่นิยมใช้เพราะมีลักษณะด้านล่างเหมือนดาบ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของการจับอาวุธขึ้นต่อสู้ในนามของพระเยซู ตัวกางเขนคล้ายกับกางเขนลิลลีปลายดาบ หรือ กางเขน Fitchy แต่ปลายสองข้างเป็นดอกลิลลีและตอนล่างแหลมเป็นดาบ ซึ่งเป็นกางเขนสำหรับนักรบ และมักจะเป็นสีแดง
กางเขนลักษณะนี้เชื่อกันว่าเริ่มใช้กันในระหว่างสงครามครูเสด เมื่อนักรบครูเสดถือกางเขนเล็กที่มีก้านที่มีปลายแหลมที่ใช้ปักดินเมื่อถึงเวลาทำการสักการะประจำวัน
กางเขนเซนต์เจมส์ใช้เป็นสัญลักษณ์ของลัทธิเซนต์เจมส์หรือลัทธิซานติอาโกซึ่งเป็นลัทธิคริสต์ศาสนาทางทหารที่ก่อตั้งขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 12 ตามชื่อนักบุญเจมส์ใหญ่ผู้เป็นนักบุญผู้พิทักษ์สเปน กางเขนนี้บางครั้งก็เรียกว่า “กางเขนอัศวินแห่งซานติอาโก” หรือ “กางเขนสเปน” และมักจะมีสัญลักษณ์คล้ายหัวใจอยู่ตอนบน
สีเขียว (มุทราศาสตร์)
สีเขียว () เป็นภาษามุทราศาสตร์ที่บรรยายลักษณะของผิวตรา (Tincture) ที่เป็นสีเขียว ที่อยู่ในกลุ่มผิวตราสีหนักที่เรียกว่า “สี” ถ้าเป็นการแกะพิมพ์ “Vert” ก็จะเป็นขีดทแยงจากมุมซ้ายบนลงมายังมุมขวาล่าง หรืออาจจะจารึกด้วยอักษรย่อ “vt.” ของคำว่า “Vert”
คำว่า “Vert” มาจากภาษาฝรั่งเศส ที่แปลว่า “เขียว” ในมุทราศาสตร์ฝรั่งเศสผิวสีนี้เรียกว่า “Sinople” ตั้งแต่อย่างน้อยก็ราวปี ค.ศ. 1415 ในภาษาฝรั่งเศสเก่าและตำราก่อนหน้านั้น “Vert” แปลว่า “เขียว” ขณะที่ “Sinople” เป็นสีแดงตามชื่อสีโลหะ แต่ไม่ทราบว่าการเปลี่ยนชื่อสีมาจากสาเหตใด
สีเขียวเป็นสีที่ใช้เป็นสัญลักษณ์ของศรัทธามุสลิมและเป็นสีหนึ่งของสีกลุ่มอาหรับ (Pan-Arab colors) ฉะนั้นประเทศอิสลามหลายประเทศจึงใช้สีเขียวเป็นสีหนึ่งในธงชาติ นอกจากนั้นสีเขียวก็ยังเป็นสีที่นิยมใช้กันในธงของประเทศในแอฟริกาที่เป็นสัญลักษณ์ของความเขียวชอุ่มของแผ่นดินของประเทศที่เป็นเจ้าของธง
นิยามที่สั้นที่สุดของตราอาร์มในภาษาอังกฤษคือ “สีเขียว” ซึ่งเป็นนิยามของตราแห่ง Pupellin และของธงชาติลิเบีย
ผิวตราสีเขียวเป็นสัญลักษณ์ของ:
ทางเชื่อมโพรงสมอง
การทำทางเชื่อมโพรงสมอง () เป็นวิธีการรักษาภาวะโพรงสมองคั่งน้ำที่ใช้บ่อยวิธีหนึ่ง ทำโดยสร้างทางออกของน้ำหล่อสมองไขสันหลังที่คั่งอยู่ในโพรงสมอง เพื่อไม่ให้คั่งมากจนเกิดภาวะความดันในกะโหลกศีรษะสูงจนมีภาวะแทรกซ้อนอื่นๆ (เช่น มีเลือดออก สมองบวม หรือถูกกดทับ) ทางเชื่อมที่ทำนี้มีหลายชนิด ทุกชนิดประกอบด้วยตัวปั๊มหรือสายระบายต่อกับท่อยาว ปลายอีกข้างหนึ่งมักอยู่ในช่องท้อง เรียกว่า ventriculoperitoneal shunt
Ventriculoperitoneal shunt (VP shunt) เป็นท่อสำหรับระบายน้ำในโพรงสมองแบบถาวร โดยจะต่อจากสมองในบริเวณ Lateral Ventricle และไประบายน้ำออกที่ช่องท้อง (Peritoneal cavity)
ซึ่งการทำ VP shunt นี้มักทำในเด็กที่เป็นโรค Hydrocephalus
คฤหาสน์โรบี
คฤหาสน์โรบี () เป็นสิ่งก่อสร้างที่ได้รับฐานะเป็นสิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติ (NHL) ที่ตั้งอยู่ที่ 5757 เซาท์วูดลอว์นแอเวอนิวทางใต้ของเมืองชิคาโกในรัฐอิลลินอยส์ในสหรัฐอเมริกา ตัวสิ่งก่อสร้างออกแบบและสร้างโดยแฟรงก์ ลอยด์ ไรต์สถาปนิกคนสำคัญชาวอเมริกันที่เป็นตัวอย่างที่ดีสุดตัวอย่างหนึ่งของสถาปัตยกรรมแพรรีซึ่งเป็นลักษณะสถาปัตยกรรมแบบแรกที่เป็นเอกลักษณ์ของสถาปัตยกรรมอเมริกัน คฤหาสน์โรบีได้รับฐานะเป็นสิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติของสหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1963 และได้ขึ้นทะเบียนเป็นชื่อแรกในทะเบียนสิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 1966
สิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติ
สิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติ () คือ สิ่งก่อสร้าง, สถานที่, โครงสร้าง, วัตถุ หรือแขวง ที่ได้รับการยอมรับโดยรัฐบาลกลางแห่งสหรัฐอเมริกาว่าเป็นสิ่งที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ สิ่งที่รับการยกฐานะทุกชิ้นได้รับการลงทะเบียนในทะเบียนสิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติ (National Register of Historic Places) ปัจจุบันทะเบียนนี้มีรายชื่อทั้งหมดด้วยกันกว่า 80,000 ชื่อแต่ในจำนวนนั้น 2,430 สิ่งเท่านั้นที่ถือว่าเป็น “สถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติ”
ทะเบียนสิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติ
ทะเบียนสิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติ () เป็นรายชื่ออย่างเป็นทางการของรัฐบาลกลางแห่งสหรัฐอเมริกาที่เป็น สิ่งก่อสร้าง, สถานที่, โครงสร้าง, วัตถุ หรือแขวงที่ได้รับการตัดสินว่าควรค่าแก่การอนุรักษ์ เจ้าของสิ่งที่ได้รับการลงทะเบียนมีสิทธิที่จะได้รับการลดภาษีสำหรับค่าใช้จ่ายในการอนุรักษ์สิ่งก่อสร้างถ้าสำนักงานภาษาส่วนท้องถิ่นอนุมัติ
ตัวอย่างของสิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์ที่ได้รับการลงทะเบียนบางสิ่งก็ได้แก่เขื่อนฮูเวอร์ ในเนวาดา-แอริโซนา, คฤหาสน์โรบี โดยแฟรงก์ ลอยด์ ไรต์ในอิลลินอยส์, กรีนนิชวิลเลจและพิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิทัน ในนิวยอร์ซิตี้, , เกาะอัลคาทราซที่ซานฟรานซิสโกในแคลิฟอร์เนีย, หรือ เรือยูเอสเอส ยอร์คทาวน์ (CV-10)
คฤหาสน์โรเบิร์ต เอ็ม. แลมพ์
คฤหาสน์โรเบิร์ต เอ็ม. แลมพ์ () ที่ตั้งอยู่ที่ แมดิสันในรัฐวิสคอนซินในสหรัฐอเมริกา ตัวสิ่งก่อสร้างออกแบบและสร้างโดยแฟรงก์ ลอยด์ ไรต์สถาปนิกคนสำคัญชาวอเมริกันในแบบสถาปัตยกรรมแพรรีซึ่งเป็นลักษณะสถาปัตยกรรมแบบแรกที่เป็นเอกลักษณ์ของสถาปัตยกรรมอเมริกัน คฤหาสน์โรเบิร์ต เอ็ม. แลมพ์ก่อสร้างในปี ค.ศ. 1903
คฤหาสน์โรเบิร์ต เอ็ม. แลมพ์ได้รับการขึ้นทะเบียนในทะเบียนสิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1978
ลูกตาลลอยแก้ว
ลูกตาลลอยแก้ว เป็นละครโทรทัศน์ แนวโรแมนติก-ตลก จากบทประพันธ์ของ โสภี พรรณราย ถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์แล้ว 2 ครั้ง
ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2541 ผลิตโดยบริษัท ดาราวิดีโอ จำกัด บทโทรทัศน์โดย ทองตรา กำกับการแสดงโดย สยาม สังวริบุตร นำแสดงโดย ดนุพร ปุณณกันต์, สุวนันท์ คงยิ่ง, อรัญญา นามวงศ์, ดวงตา ตุงคะมณี, สุธิตา เกตานนท์, หาญส์ หิมะทองคำ, สุรวุฑ ไหมกัน
ครั้งที่สองปี พ.ศ. 2559 ผลิตโดยบริษัท มากกว่าฝัน จำกัด บทโทรทัศน์โดย ลอยแก้ว กำกับการแสดงโดย ปัญจพงศ์ คงคาน้อย นำแสดงโดย พีรวัศ กุลนันท์วัฒน์, ซอนญ่า สิงหะ, วิยะดา โกมารกุล ณ นคร, ณหทัย พิจิตรา, ดิอุชา ไชยชนากุล, กรเศก โคร์นิน, พิชยดนย์ พึ่งพันธ์ เริ่มตอนแรกวันศุกร์ที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2559
อนาวิล รัชชานนท์ หรือ ต้นตาล (พีรวัศ กุลนันท์วัฒน์) ทายาทเจ้าของธนาคารอันดับต้นของเมืองไทย กำลังจะไปทำงานสายตั้งแต่วันแรก หลังกลับมาจากเมืองนอก แถมวันนี้ยังมีนัดสำคัญ เพราะ ธีรเดช (ปริยะ วิมลโนช) พี่ชาย จะแนะนำเขาให้รู้จักกับหุ้นส่วนของธนาคาร อนาวิล จึงจำเป็นต้องขอยืมมอเตอร์ไซด์สภาพแย่ของ เผือก (เก่งกาจ ณรงค์ศักดิ์ อังกาบ) คนขับรถที่บ้านไปใช้แทนรถเบนซ์ เพื่อขี่ลัดเลาะไปประชุมให้ทันในช่วงเวลารถติดยามเช้าแบบนี้ แต่ก็มีเหตุให้อนาวิล ไปไม่ทันอยู่ดี เพราะรถมอเตอร์ไซด์ของเขาชนกับรถเก๋งคันหรูของ มินทรา วรโชติ หรือ แก้ว (ซอนญ่า สิงหะ) มินทราเห็นสภาพชายหนุ่มคู่กรณี ขี่มอเตอร์ไซด์เก่าๆ เสื้อกางเกงขาด เพราะครูดกับถนน ตามแขนขามีรอยถลอกเลือดซึม หน้าตามอมแมม มินทรา จึงประเมินสถานะชายหนุ่มเป็นแค่คนขับรถ ยิ่งอนาวิล มีท่าทียียวนไม่ยอมคนและยังเรียกร้องค่าเจ็บตัวที่ถูกชน มินทรายิ่งเข้าใจว่าเป็นพวกที่มีอาชีพตั้งใจชนเพื่อหาเงิน และกว่าทั้งคู่จะยอมแยกย้ายไปได้ มินทรา ต้องโทรเรียก แพรพิไล (อังคณา วรรัตนาชัย) เพื่อนสนิทมาไกล่เกลี่ย และต้องยอมจ่ายเงินให้อนาวิล ไปแบบไม่เต็มใจ
พ.ศ. 2541
พ.ศ. 2559
เลซาลิสก็อง (ฟัน โคค)
เลซาลิสก็อง () หรือ ทางเดินในอาลิสก็อง () เป็นภาพเขียนสีน้ำมันคู่ที่เขียนโดยฟินเซนต์ ฟัน โคค (ค.ศ. 1853-1890) ผู้เป็นจิตรกรชาวดัตช์คนสำคัญของลัทธิประทับใจยุคหลัง ซึ่งเขียนขึ้นเมื่อในปี ค.ศ. 1888 ที่เมืองอาร์ลในฝรั่งเศส ปัจจุบันภาพเขียนชิ้นนี้เป็นงานสะสมส่วนบุคคล
ภาพ "เลซาลิสก็อง" เป็นภาพฤดูใบไม้ร่วงที่อาลิสก็องซึ่งเป็นเนินสุสาน (necropolis) โรมันโบราณในเมืองอาร์ล ซึ่งมีทางเดินที่มีต้นพ็อปลาร์ (poplar) และโลงหินตั้งอยู่เรียงราย ภาพนี้เป็นภาพแรก ๆ ที่ฟัน โคคเขียน เมื่อปอล โกแก็งซึ่งเป็นทั้งเพื่อนและผู้ที่เขาชื่นชมไปถึงที่นั่น จิตรกรทั้งสองเขียนภาพหลายภาพในหัวข้อเดียวกัน เมื่อเขียนเสร็จก็จะนำมาเปรียบเทียบกัน
การประมูลภาพนี้ครั้งสุดท้ายจัดขึ้นในปี ค.ศ. 2003 ในราคา 11,767,500 ดอลลาร์สหรัฐที่นิวยอร์ก
โกแก็งเขียนภาพ "เลซาลิสก็อง" ในวันเดียวกันแต่คนละมุมจากฟัน โคค และไม่ได้รวมโลงหินโบราณในภาพ
อิเล็กทรอนิกส์ร็อก
อิเล็กทรอนิกส์ร็อก () ในบางครั้งอาจเรียกว่า อิเล็กโทรร็อก (Electro-rock) ดิจิตอลร็อก (Digital rock) และ ซินธ์ร็อก (Synth-rock) เป็นดนตรีแนวร็อกที่ทำขึ้นด้วยเครื่องดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ ได้ถูกพึ่งพาในการพัฒนาเทคโนโลยี โดยเฉพาะอย่างยิ่งการประดิษฐ์และการปรับแต่งจากเครื่องสังเคราะห์เสียง ในการพัฒนาของมิดิรูปแบบดิจิตอลและเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์
ในช่วงปลายทศวรรษ 1960 นักดนตรีร็อกเริ่มใช้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ เช่น เทเรมิน (Theremin) และเมโลตรอน (Mellotron) เพื่อเสริมและการกำหนดเสียงของพวกเขา โดยในตอนท้ายของยุคมูกซินธิไซเซอร์ ที่ได้รับสถานที่ชั้นนำในเสียงที่เกิดขึ้นใหม่จากวงโพรเกรสซีฟร็อกที่เป็นความโดดเด่นของดนตรีร็อกในต้นปี 1970 หลังจากการมาถึงของยุคพังก์ร็อกในรูปแบบพื้นฐานของซินธ์ร็อกที่ได้ปรากฏออกมามากขึ้นโดยใช้เทคโนโลยีดิจิตอลใหม่แทนเครื่องดนตรีอื่น ในช่วงปี 1980 มีในเชิงพาณิชย์มากขึ้นในการมุ่งเน้นในดนตรีซินธ์ป็อปที่เป็นความโดดเด่นของอิเล็กทรอนิกส์ร็อก ในทศวรรษที่ 1990 บิ๊กบีต และอินดัสเทรียลร็อก อยู่ในกลุ่มที่สำคัญที่สุดแนวโน้มใหม่และในสหัสวรรษใหม่ในการแพร่กระจายของซอฟต์แวร์บันทึกเสียงนำไปสู่การพัฒนาแนวเพลงที่แตกต่างกันใหม่รวมทั้ง อินดี้อิเล็กทรอนิกส์ อิเล็กทรอแคลช แดนซ์พังก์ และ นิวเรฟ
หลี่จิ้ง
หลี่จิ้ง () หรือ ถักทะลีทีอ๋อง (, "โลกบาลหลี่ผู้ถือเจดีย์", Pagoda-Bearing Heavenly King Li) เป็นหนึ่งในจตุโลกบาลจีนซึ่งตรงกับท้าวเวสสุวรรณ หลี่จิ้งมีบุตรสามคน คือ จินจา มูจา และนาจา
เดิมหลี่จิ้นเป็นแม่ทัพสมัยราชวงศ์ฮั่นตอนต้น ได้ออกมาล่าสัตว์กับองค์ฮ่องเต้ พระนามว่า จ้าวอ๋อง ทั้งคู่จะดักจับกวางหนุ่มตัวหนึ่ง ขณะนั้นนาจาเป็นเทพเจ้าเด็ก ชอบลงมาบนโลกมนุษย์มาเล่นกับสัตว์ในป่า เมื่อรู้ว่าจ้าวอ๋องผู้มีนิสัยโหดร้ายมาล่าสัตว์ จึงสั่งให้กวางตัวนี้หนีไป แต่กวางตัวนี้ไม่หนี นาจาจึงเอาตัวเข้ารับแทนธนูของแม่ทัพหลี่จิ้งแทน และไปเกิดใหม่ในครรภ์ของภรรยาหลี่จิ้ง เป็นบุตรชายคนที่สามชื่อว่า นาจา
ภายหลังจากเสียชีวิต หลี่จิ้งได้รับการแต่งตั้งจากองค์เง็กเซียนฮ่องเต้ได้เป็นขุนพลสวรรค์ มีอาวุธคู่กายคือ เจดีย์ 7 ชั้น ที่เคยจับซุนหงอคงขังเอาไว้ เจดีย์นี้สามารถกักขังได้ทั้งวิญญาณ ภูตผีปีศาจ หรือแม้แต่เทพเจ้า เมื่อหลี่จิ้งจะลงมาโปรดสัตว์โลกจะมีนาจาตามมาด้วยทุกครั้ง
คนเกมทะลุเกม
คนเกมทะลุเกม เป็นภาพยนตร์แนว วิทยาศาสตร์ แอ็คชั่น และ ระทึกขวัญ ออกฉายในปี พ.ศ. 2552 เขียนและ กำกับโดย Mark Neveldine และ Brian Taylor
แอ็กชั่นทริลเลอร์คอนเซ็ปต์สุดล้ำ GAMER ว่าด้วยเรื่องราวในอนาคตอันใกล้ เมื่อเกมและความบันเทิงหลอมรวมกันเป็นความสยองสายพันธุ์ใหม่ คนกลุ่มหนึ่งสามารถควบคุมคนอีกกลุ่มหนึ่งให้เล่นไปตามเกมในเครือข่ายออนไลน์ ใหญ่ยักษ์ ซึ่งมีกติกาว่าต้องกำจัดทุกคนที่ขวางหน้าเพื่อคว้าแต้ม ตัวการหลักของเกมอื้อฉาวผู้นำเทคโนโลยีควบคุมจิตใจคนมาใช้จนแพร่หลาย คืออภิมหาเศรษฐีลึกลับ เคน แคสเซิล (ไมเคิล ซี.ฮอลล์) นวัตกรรมล่าสุดของเขามาในรูปแบบเกมยิงกระจุยตะลุยเดี่ยวชื่อ “Slayers” มันดึงดูดผู้คนนับล้าน ให้เข้ามาปลดปล่อยจินตนาการดิบเถื่อนออนไลน์ต่อหน้าผู้ชมทั่วโลก ด้วยการเปลี่ยนนักโทษเป็นตัวเดินเกม และต้องสู้จนกว่าจะตาย!
เคเบิล (เจอราร์ด บัตเลอร์ จาก 300 ) กลายเป็นซุปเปอร์สตาร์นักฆ่าในเกม Slayers สุดโหด เขาถูกควบคุมโดย ไซมอน เกมเมอร์ขาร็อกรุ่นเยาว์ซึ่งท้าทายทุกสายตาด้วยการพา เคเบิล
ไปสู่ชัยชนะมาแล้วหลายสัปดาห์ ในขณะที่ตัวเคเบิล เอง ซึ่งถูกพรากจากครอบครัวมาอยู่ในคุกก่อนจะถูกบังคับให้ต้องสู้แบบไม่เต็มใจ ก็อยากจะมีชีวิตรอดให้นานที่สุดเพื่อหนีออกจากเกมไปปลดปล่อยครอบครัวที่เขารัก
ให้เป็นอิสระ พร้อมๆ กับกอบกู้ตัวตน และช่วยมนุษยชาติให้รอดพ้นจากเทคโนโลยีสุดโหดของแคสเซิล
อัลฟ์ แรมซีย์
เซอร์ อัลฟ์ แรมซีย์ () (22 มกราคม ค.ศ. 1920-28 เมษายน ค.ศ. 1999)อดีตกุนซือผู้ยิ่งใหญ่ที่สามารถพาทีมชาติอังกฤษคว้าแชมป์ฟุตบอลโลกปี 1966และสร้างตำนานที่ยิ่งใหญ่กับอิปสวิส ทาวน์ เสียชีวิตเมื่อปีค.ศ. 1999 ขณะอายุได้ 79 ปีด้วยโรคมะเร็งต่อมลูกหมาก และได้มีการตั้งอนุสาวรีย์ของเขาที่พอร์ทแมน โร้ด สนามเหย้าของอิปสวิส ทาวน์และในปี2002ได้มีการเอาชื่อของเขาเข้าสู่หอเกียรติยศของฟุตบอลอังกฤษ
บ็อบบี ชาร์ลตัน
เซอร์ โรเบิร์ต "บ๊อบบี้" ชาร์ลตัน (เกิด 11 ตุลาคม ค.ศ. 1937) เป็นอดีตนักเตะผู้ยิ่งใหญ่ของแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ดและทีมชาติอังกฤษ เขาเป็นหนึ่งในนักเตะที่รอดชีวิตจากเหตุโศกนาฏกรรมมิวนิกเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1958 พร้อมกับ เซอร์แมตต์ บัสบี้ ผู้จัดการทีม และทีมงานสตาฟฟ์อีกหลายชีวิต หลังจากนั้นอีก 8 ปีก็สามารถคว้าแชมป์ฟุตบอลโลกได้สำเร็จ ใน ค.ศ. 1968 เขาสามารถคว้าแชมป์ยูโรเปี้ยน คัพร่วมกับเพื่อนร่วมทีมแมนฯยูไนเต็ด ปัจจุบันท่านเซอร์ก็ได้เป็นหนึ่งในบอร์ดบริหารของสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
ต้อลม
Toulom
ต้อลม () เป็นการเสื่อมของเยื่อบุตาส่วน bulbar เนื่องจากถูกแสงแดดเรื้อรัง ลักษณะรูปไข่ยกนูนเล็กน้อย สีขาวเหลือง มักพบบริเวณ Palpebral fissure ด้านใดก็ได้ มักเป็นทั้ง 2 ข้าง โดยเฉพาะด้าน nasal พบบ่อยในผู้สูงอายุอาจพบก่อนเป็นต้อเนื้อ
เครื่องบินกระดาษ
เครื่องบินกระดาษ () เป็นของเล่นทำจากการพับกระดาษเป็นรูปเครื่องบิน ใช้สำหรับร่อนไปในอากาศ จัดเป็นรูปแบบหนึ่งของโอะริงะมิ หรือศิลปะการพับกระดาษของญี่ปุ่น มีชื่อเรียกในภาษาญี่ปุ่นว่า "kamihikōki" (紙飛行機)
ปัจจุบันยังเป็นที่ถกเถียงกันว่าใครเป็นคิดค้นการพับเครื่องบินกระดาษเป็นครั้งแรก ระหว่างนักประดิษฐ์ชาวจีนที่เป็นผู้คิดค้นว่าว เมื่อ 2800 ปีก่อน หรือเลโอนาร์โด ดา วินชี ที่มีหลักฐานแสดงการสร้างแบบจำลองของเครื่องบินจากแผ่นหนัง ในคริสต์ศตวรรษที่ 15
น้ำตาสีเลือด
น้ำตาสีเลือด () เป็นภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2530 สร้างจากหนังสืออัตชีวประวัติของเจ. จี. บัลลาร์ด นักเขียนชาวอังกฤษที่เกิดและใช้ชีวิตในวัยเด็กในเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน ในขณะนั้นจักรวรรดิญี่ปุ่นได้ประกาศสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง ครอบครัวของบัลลาร์ดได้ตกเป็นเชลยของกองทัพญี่ปุ่น และต้องอาศัยอยู่ในค่ายกักกัน ตลอดช่วงสงครามมหาสมุทรแปซิฟิก
ภาพยนตร์เรื่องนี้กำกับและอำนวยการสร้างโดยสตีเวน สปีลเบิร์ก เดิมทีภาพยนตร์จะกำกับโดยแฮโรลด์ เบคเกอร์ อำนวยการสร้างโดยโรเบิร์ต ชาปิโร ต่อมาได้เปลี่ยนผู้กำกับและผู้อำนวยการสร้างเป็นเดวิด ลีน และสตีเวน สปีลเบิร์ก ต่อมาสปีลเบิร์กได้แสดงความสนใจที่จะเป็นผู้กำกับเอง สืบเนื่องจากความชื่นชอบส่วนตัวในเรื่องราวเกี่ยวกับสงครามโลกครั้งที่สอง ความชื่นชอบในเครื่องบินในยุคนั้น และความชื่นชอบในภาพยนตร์ "The Bridge on the River Kwai (1957)" ของเดวิด ลีน ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับค่ายเชลยศึกในสงครามโลกครั้งที่สอง
บท เจมส์ "เจมี" แกรห์ม บัลลาร์ด (เจ. จี. บัลลาร์ด) ในวัยเด็ก นำแสดงโดยคริสเตียน เบลในวัย 13 ปี เป็นภาพยนตร์เรื่องที่สามในชีวิตการแสดงของเบล และเริ่มสร้างชื่อเสียงให้กับตัวเขา
ระบบขับถ่ายปัสสาวะ
ระบบขับถ่ายปัสสาวะ หรือ การกำจัดของเสียทางไต ทำหน้าที่กรองของเสียออกจากเลือดแล้วนำออกนอกร่างกายเป็นการทำงานของระบบขับถ่ายในรูปของปัสสาวะ
นิทานแห่งมหาสมุทร: เธอคือคนที่ชั้นจะอยู่เคียงข้างตลอดไป
นิทานแห่งมหาสมุทร : เธอคือคนที่ชั้นจะอยู่เคียงข้างตลอดไป () เป็นอนิเมะจำนวน 12 ตอน กำกับโดย จุนอิจิ ซาโตะ และผลิตโดย Zexcs เริ่มออกอากาศเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน 2009 ทางช่อง Chubu-Nippon Broadcasting โดยตอนที่ 13 ซึ่งไม่ได้ออกอากาศนั้นจะถูกบรรจุลงในแผ่นดีวีดีแผ่นสุดท้าย ซึ่งวางจำหน่ายวันที่ 26 มีนาคม 2010
อนิเมะนี้ถูกสร้างมาจาก ตู้ปาจิงโกะของบริษัท Sanyo Bussan ซึ่งได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก
สำหรับเพลงประกอบได้แก่ เพลงเปิดก็คือ "violet" ขับร้องโดย Marble วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม 2009 และเพลงปิดก็คือ "Tōmei na Inori" () ขับร้องโดย มาสึมิ อิโต วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม 2009 และ เพลงประกอบเว็บเรดิโอก็คือ "Treasure!? ~Kimi to Deaeta koto~" () วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม 2009 
มังงะของ "อุมิ โมโนกาตาริ" ปัจจุบันมีอยู่ 2 แบบโดยตีพิมพ์ลงในนิตยสารและสำนักพิมพ์ต่างกัน
โดยแบบแรกวาดโดย อากิระ คัทสึระกิ ตีพิมพ์ลงในนิตยสาร Monthly Comic Blade ของสำนักพิมพ์ Mag Garden ส่วนแบบที่สองวาดโดย โทนมิ นาริฮาระ ตีพิมพ์ลงในนิตยสาร Comic High! ของสำนักพิมพ์ Futabasha's
หลอน...ไม่หลับ
หลอน...ไม่หลับ (, ) เป็นภาพยนตร์ระทึกขวัญ พูดภาษาอังกฤษ ถ่ายทำในบาร์เซโลนา ประเทศสเปน โดยทีมงานสร้างชาวสเปน กำกับโดยแบรด แอนเดอร์สัน ผู้กำกับชาวอเมริกัน และนำแสดงโดยคริสเตียน เบล
ภาพยนตร์กล่าวถึงช่างคุมเครื่องจักรในโรงงาน ชื่อ "เทรเวอร์ เรซนิก" (รับบทโดย เบล) ที่ป่วยเป็นโรคนอนไม่หลับมานานแรมปี จนกระทั่งร่างกายผ่ายผอมจนเหลือแต่หนังหุ้มกระดูก เรซนิกมีพฤติกรรมแปลกๆ จนเพื่อนร่วมงานสงสัยว่าติดยาเสพติด และพากันหนีห่าง เขากลายเป็นคนเก็บเนื้อเก็บตัว คบหากับคนรู้จักเพียงไม่กี่คน ได้แก่ "สตีวี" โสเภณีคู่ขา (รับบทโดย เจสัน ลีห์) "มาเรีย" สาวเสิร์ฟในร้านกาแฟ (รับบทโดย ซานเชซ-กีฮอน) และ "นิโคลัส" ลูกชายของมาเรีย อาการของเรซนิกเริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ มองเห็นภาพซ้ำๆ กัน จนมีอาการจิตหลอน
ภาพยนตร์เฉลยในตอนจบว่า เมื่อปีก่อนหน้านั้นเกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์ขึ้น โดยเรซนิกขับรถสปอร์ตด้วยความเร็วสูง ชนเด็กชายคนหนึ่งเสียชีวิต แล้วขับรถหนีไป ด้วยความรู้สึกผิดในส่วนลึกของจิตใจ ทำให้เขาเกิดอาการนอนไม่หลับตลอดมาจนร่างกายทรุดโทรม และเกิดอาการประสาทหลอน ในตอนท้ายของเรื่อง เรซนิกเข้ามอบตัวกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ และนอนหลับได้เป็นครั้งแรกในเวลาหลายปี
ก่อนหน้าการถ่ายทำภาพยนตร์เรื่องนี้ คริสเตียน เบลที่มีความสูง 6 ฟุต ต้องใช้เวลา 4 เดือนในการลดน้ำหนักโดยการอดอาหาร ในแต่ละวันเขารับประทานเพียงกาแฟ 1 แก้ว และแอปเปิล 1 ผล (รับพลังงานวันละ 275 แคลอรี) น้ำหนักของเบลลดลงถึงประมาณ 27 - 28 กิโลกรัม จากเดิม 82 กิโลกรัม เหลือเพียงประมาณ 55 - 54 กิโลกรัม
หลังจากแสดงภาพยนตร์เรื่องนี้ คริสเตียน เบล รับบทเป็นแบทแมนใน "แบทแมน บีกินส์" เขาทำการเพิ่มน้ำหนัก และเล่นกล้ามจนมีน้ำหนัก 86 กิโลกรัม
บทภาพยนตร์โดยสกอตต์ โคซาร์ ได้รับอิทธิพลจากผลงานเรื่อง The Double: A Petersburg Poem ของฟีโอดอร์ ดอสโตเยฟสกี และยังอ้างอิงถึงผลงานอีกหลายเรื่องของเขา ไม่ว่าจะเป็นเรื่อง พี่น้องคารามาซอฟ (The Brothers Karamazov), อาชญากรรมและการลงทัณฑ์ (Crime and Punishment), The Idiot และ Notes from Underground ตัวละคร เทรเวอร์ เรซนิก นำมาจากชื่อของ เทรนต์ เรซเนอร์ แห่งวงไนน์อินช์เนลส์
แอนแทรกซ์ (วงดนตรี)
แอนแทรกซ์ () เป็นวงดนตรีเฮฟวีเมทัลอเมริกัน จากนิวยอร์กซิตี ก่อตั้งวงในปี 1981 เป็นวงหนึ่งที่มีความโด่งดังมากที่สุดในคริสต์ทศวรรษ 1980 ในกระแสเพลงแทรชเมทัล และเป็นที่รู้จักในฐานะวงที่นำเพลงเฮฟวีเมทัลและแร็ปมารวมกันเป็นวงแรก และขณะที่แทรชเมทัลเริ่มก้าวสู่กระแสหลักในช่วงกลางถึงปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 แอนแทรกซ์ก็ได้รับขนานนามว่าเป็นหนึ่งใน "บิ๊กโฟร์" ของเพลงแทรชเมทัล ร่วมไปกับเมทัลลิกา เมกาเดธ และสเลเยอร์
สปีดเมทัล
สปีดเมทัล () เป็นแนวเพลงย่อยของเฮฟวีเมทัล เริ่มมีตั้งแต่ต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 มีที่มาจาก NWOBHM และฮาร์ดคอร์พังก์ ในเว็บไซต์ออลมิวสิกอธิบายแนวเพลงนี้ไว้ว่า "เร็ว เกรี้ยวกราด และต้องใช้ความสามารถทางเทคนิค อย่างสุดขีด" และสปีดเมทัลในท้ายสุดก็หย่อนจังหวะความรุนแรงลง และค่อย ๆ พัฒนามาเป็นแนวเพลงแทรชเมทัลในที่สุด
เพลง "Stone Cold Crazy" ของวงควีน จากอัลบั้มปี 1974 ชุด "Sheer Heart Attack" ก็เป็นเครื่องแสดงถึงเพลงสปีดเมทัล เพลงนี้ยังถูกมาทำใหม่โดยเมทัลลิกา ส่วนเพลงที่ถือเป็นเพลงสปีดเมทัลเพลงแรก โดยแฟนเพลงแนวนี้พูดถึงคือ เพลง "Highway Star" โดยวงดีปเพอร์เพิล จากอัลบั้มในปี 1972 ชุด "Machine Head" รวมถึงเพลง "Kill the King" ของวงเรนโบว์ จากอัลบั้มในปี 1978 ชุด "Long Live Rock 'n' Roll" ที่เชื่อว่าเป็นหนึ่งในบรรดาเพลงแนวสปีดเมทัลเพลงแรก ส่วนวงดนตรีที่มีอิทธิพลแนวเพลงนี้มากที่สุด 2 วงคือวงมอเตอร์เฮด และจูดาสพรีสต์
เดบบี กิบสัน
เดโบราห์ แอน "เดบบี" กิบสัน () เกิดเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 1970 เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน ที่เป็นสัญลักษณ์ของเหล่าวัยรุ่น เธอมีชื่อเสียงในปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 ตอนที่เธออายุ 17 ปี กิบสันถือสถิติเป็นศิลปินหญิงอายุน้อยที่สุดที่เขียนเพลง เป็นโปรดิวเซอร์ และร้องเพลงอันดับ 1 บนบิลบอร์ดฮอต 100 กับเพลง "Foolish Beat" เธอยังปรากฏตัวบนนิตยสารวัยรุ่นหลายเล่ม (ในสหรัฐอเมริกา) อย่างเช่น "ไทเกอร์บีต" เธอเปลี่ยนไปแสดงละครบรอดเวย์ และออกทัวร์ รวมถึงแสดงในภาพยนตร์นอกกระแสและมีผลงานทางโทรทัศน์ เธอยังคงทำเพลง และมีเพลงเข้าชาร์ตบิลบอร์ดอเดาต์คอนเทมโพแรรี สูงสุดอันดับ 24 ในช่วงปี 2006 โดยร่วมร้องกับจอร์แดน ไนต์ ในเพลง "Say Goodbye"
อนาสตาเชีย (นักร้อง)
อนาสตาเชีย () เกิดเมื่อวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 1968 เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เธอประสบความสำเร็จอย่างสูงในยุโรป เอเชีย โอเชียเนีย แอฟริกาใต้ อเมริกาใต้ แต่ไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควรในประเทศบ้านเกิด สหรัฐอเมริกา ในปี 2005 เธอมียอดขายทั่วโลกมากกว่า 20 ล้านชุด เธอเป็นคนตัวเล็ก (สูง 160 ซม.) แต่มีเสียงอันทรงพลัง และมีเอกลักษณ์ที่เธอมักสวมแว่นตา แต่เธอได้ผ่าตัดตาถาวรแล้วในเดือนสิงหาคม 2005
เธอปรากฏบนหัวข้อข่าวอีกครั้งในปี 2003 เมื่อเธอเป็นมะเร็งเต้านม และเมื่อวันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 2007 เธอแต่งงานกับบอดี้การ์ดของเธอเอง เวย์น นิวตัน ในเม็กซิโก
ทัศน์สุดท้ายของอังกฤษ (บราวน์)
ทัศน์สุดท้ายของอังกฤษ () เป็นภาพเขียนสีน้ำมันบนไม้ที่เขียนโดยฟอร์ด แมดด็อกซ บราวน์ (Ford Madox Brown) จิตรกรสมัยพรีราฟาเอลไลท์ชาวอังกฤษ ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะที่เมืองเบอร์มิงแฮมในสหราชอาณาจักร
ฟอร์ด แมดด็อกซ บราวน์เขียนภาพ “ทัศน์สุดท้ายของอังกฤษ” ในปี ค.ศ. 1855 เป็นภาพของผู้อพยพสองคนที่กำลังออกจากอังกฤษเพื่อไปตั้งรกรากในต่างประเทศ
บราวน์เริ่มเขียนภาพนี้ในปี ค.ศ. 1852 หลังจากที่ได้รับแรงบันดาลใจจากเพื่อนสนิททอมัส วูลเนอร์ (Thomas Woolner) ประติมากรพรีราฟาเอลไลท์ผู้เพิ่งออกเดินทางในเดือนกรกฎาคมในปีเดียวกันเพื่อไปตั้งถิ่นฐานใหม่ในออสเตรเลีย การอพยพจากอังกฤษถึงจุดสูงสุดเมื่อประชากรกว่า 350,000 คนอพยพออกจากอังกฤษในปีนั้น บราวน์ผู้ถือตนเองว่าเป็นผู้อดทนและออกจะวิปริตเล็กน้อยก็ตรึกตรองว่าจะไปเริ่มชีวิตใหม่ในอินเดียอยู่เช่นกัน
แม้ว่าฟอร์ด แมดด็อกซ บราวน์จะไม่เคยเป็นสมาชิกของกลุ่มพรีราฟาเอลไลท์ แต่ภาพ “ทัศน์สุดท้ายของอังกฤษ” ก็เช่นเดียวกับภาพเขียนอื่นๆ อีกหลายภาพของบราวน์ก็แสดงลักษณะที่เป็นเอกลักษณ์ของศิลปะพรีราฟาเอลไลท์ ภาพเขียนเป็นภาพสามีภรรยาผู้กำลังจะเดินทางออกจากอังกฤษเป็นครั้งสุดท้าย บุคคลหลักสองคนในภาพเป็นภาพเหมือนของบราวน์เองและภรรยาเอ็มมาจ้องตรงไปข้างหน้าด้วยสายตาที่ปราศจากความรู้สึก ไม่ได้หันไปสนใจกับผาขาวแห่งโดเวอร์ (white cliffs of Dover) ซึ่งเป็นสัญลักษณ์สิ่งแรกที่เห็นที่เป็นอังกฤษที่เริ่มจะจะลับสายตาไปทางตอนบนขวาของภาพ จากการแต่งกายทำให้ทราบได้ว่าเป็นชนชั้นกลาง ฉะนั้นจึงไม่ได้อพยพจากอังกฤษด้วยเหตุผลที่กดดันทางเศรษฐกิจเช่นเดียวกับชนชั้นแรงงานอื่นๆ บราวน์บรรยายว่า:
เด็กผมสีอ่อนในฉากหลังข้างหลังไหล่ชายทีนั่งข้างหน้าชื่อแคทเธอรินเป็นลูกของบราวน์ ผู้ที่เกิดในปีค.ศ. 1850 ส่วนมือของทารกที่เอ็มมากุมอยู่เป็นมือของโอลิเวอร์ลูกคนที่สอง
เพื่อจะให้ภาพเขียนแสดงถึงสภาวะที่ตรากตรำบราวน์เขียนภาพนี้ในสวนนอกบ้าน ยิ่งอากาศไม่ดีเท่าไหร่บราวน์ก็ยิ่งมีความพอใจมาขึ้นเท่านั้น จนถึงกับบันทึกความรู้สึกเมื่อมือเย็นจนซีดขาว ที่บราวน์ต้องการจะให้ปรากฏในภาพ เพื่อนบ้านมีความเห็นว่าบราวน์เป็นคนที่ออกจะแปลกโดยเฉพาะเมื่อไปนั่งเขียนภาพนอกบ้านในสภาวะอากาศต่างๆ
ภาพนี้มีด้วยกันสองภาพๆ หนึ่งอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะที่เมืองเบอร์มิงแฮม อีกภาพหนึ่งอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ฟิทซ์วิลเลียมที่เคมบริดจ์ ภาพเขียนสีน้ำที่เขียนจากภาพนี้ระหว่างปี ค.ศ. 1864–ค.ศ. 1866 อยู่ที่เททบริเตน นอกจากนั้นก็ยังมีภาพอื่นที่เป็นภาพศึกษาของภาพนี้ ภาพทุกภาพเป็นจิตรกรรมทรงกลมแบบที่นิยมเขียนกันในยุคฟื้นฟูศิลปะวิทยา
ทาร์ทัน
ทาร์ทัน หรือ ลายสกอต () คือลายไขว้แถบแนวตั้งและแนวนอนหลายสี ทาร์ทันมาจากผ้าทอที่ในปัจจุบันมาจากวัสดุหลายชนิดที่มีความเกี่ยวข้องโดยเฉพาะกับสกอตแลนด์ คิลท์สกอตแลนด์ส่วนใหญ่จะเป็นลายทาร์ทัน หรือที่เรียกว่า “ลายสกอต” ในประเทศไทย หรือ “plaid” ในสหรัฐอเมริกา แต่ในสกอตแลนด์ “plaid” เป็นผ้าใช้พาดบนไหล่หรือผ้าห่ม ทาร์ทันทำด้วยแถบสลับสีด้วยด้ายที่ย้อมสีแล้วที่เป็นลายขวางฉากระหว่างเส้นพุ่งและเส้นยืน
จนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 19 ลักษณะของลายทาร์ทันไฮห์แลนด์มากจะบ่งได้ว่ามาจากบริเวณใดแทนที่จะเป็นลายประจำตระกูลสกอต (Scottish Clan) ใดตระกูลหนึ่ง เพราะในสมัยนั้นการทอทาร์ทันทำกันในท้องถิ่นที่ทำให้มีสีและลายตามรสนิยมและสีธรรมชาติตามที่มีในท้องถิ่นที่ทอ ต่อมาในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 ลายทาร์ทันก็วิวัฒนการมาเป็นเครื่องหมายประจำตระกูล ประจำสถาบัน หรือประจำกองทหาร เช่นในลายน้ำเงินเขียวเข้มของกองทหารไฮห์แลนด์แบล็คว็อช เป็นต้น
ฟุกกิง
ฟุกกิง () เป็นหมู่บ้านในออสเตรียในเทศบาลเมืองทาร์สดอร์ฟในเขตอินน์ (Innviertel) ทางตะวันตกของรัฐอัปเปอร์ออสเตรีย หมู่บ้านนี้ตั้งอยู่ห่างจากทางตอนเหนือของ ซาลซ์บูร์ก 33 กม. และห่างจากชายแดนประเทศเยอรมนีทางตะวันตก 4 กม.
ประวัติการตั้งถิ่นฐานของหมู่บ้าน Fucking มีมาอย่างน้อยตั้งแต่ปี 1070 โดยตั้งตามชื่อชายในศตวรรษที่ 6 ที่ชื่อ Focko ส่วน "-ing" เป็นคำเสริมท้ายในภาษาเก่าของภาษากลุ่มเจอร์แมนิก ที่แสดงที่มาของคน ที่มาของคำที่จะติดไปด้วย ดังนั้น Fucking มีความหมายว่า "สถานที่ของ ชายชื่อ Focko" หมู่บ้านนี้มีประชากร 107 คน
Fucking ถือเป็นสถานที่โด่งดังในเรื่องป้ายจราจร ที่นักท่องเที่ยวมักจะหยุดมาถ่ายรูปป้ายจราจร และยังมักถูกขโมยเป็นประจำ ซึ่งก็ต้องมีกองทุนส่วนกลางสำหรับจ่ายป้ายที่ถูกขโมยไป ในปี 2004 หลังจากที่ถูกขโมยป้ายอยู่บ่อยครั้ง จึงมีการลงคะแนนเสียงให้เปลี่ยนชื่อหมู่บ้าน แต่ก็มีการคัดค้านเกิดขึ้น ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2005 ป้ายถนนได้ถูกแทนที่โดยป้ายป้องกันขโมยโดยเชื่อมเหล็กและตรีงไว้ด้วยคอนกรีต เพื่อป้องกันการขโมย
คิลต์
คิลต์ () เครื่องแต่งกายครึ่งน่องที่อัดจีบด้านหลังเดิมเป็นเครื่องแต่งกายตามประเพณีของชาวสกอตที่ราบสูง (Scottish highlands) หรือชาวสกอตทางตอนเหนือของสกอตแลนด์ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 เมื่อมาถึงคริสต์ศตวรรษที่ 19 คิลต์ก็มามีความหมายทางวัฒนธรรมที่เป็นสัญลักษณ์ประจำชาติของสกอตแลนด์โดยทั่วไป หรือสิ่งที่มีความสัมพันธ์ทางประวัติศาสตร์กับเคลต์ (โดยเฉพาะเกล (Gaels)) คิลต์มักจะทำจากผ้าที่ทอจากขนแกะลายทาร์ทัน
คิลต์ในปัจจุบันมักจะแต่งกันในโอกาสที่เป็นทางการหรือในการแข่งขันกีฬาที่ราบสูง (Highland games) แต่เมื่อไม่นานมานี้ก็มีการเริ่มใช้คิลต์ในโอกาสที่ไม่เป็นทางการด้วย
คิลต์มีสองชนิด “คิลต์ใหญ่” ซึ่งเป็นคิลต์ที่ท่อนล่างมีความยาวครึ่งน่อง ท่อนบนใช้พันรอบตัว หรือเหน็บไว้กับเข็มขัด หรือคลุมหัว และ “คิลต์สั้น” ซึ่งคือส่วนล่างของ “คิลต์ใหญ่” ที่เป็นคิลต์ที่นิยมใช้กันในปัจจุบัน
จาโคไบต์
ขบวนการจาโคไบต์ () เป็นขบวนการทางการเมืองที่มีจุดประสงค์ในการฟื้นฟูราชวงศ์สจวตขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งราชอาณาจักรอังกฤษ, สกอตแลนด์ และ ไอร์แลนด์ ชื่อของขบวนการมาจากคำว่า “Jacobus” ซึ่งเป็นชื่อภาษาละตินของสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ หรือ หรือสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 7 แห่งสกอตแลนด์
ขบวนการจาโคไบต์ก่อตั้งขึ้นในการโต้ตอบการถูกโค่นราชบัลลังก์ของพระเจ้าเจมส์ที่ 2 ในปี ค.ศ. 1688 ที่มาแทนด้วยการขึ้นครองราชย์ของพระราชธิดาสมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 2 และพระสวามีวิลเลียมแห่งออเรนจ์ หลังจากนั้นสจวตก็ไปพำนักอยู่บนแผ่นดินใหญ่ยุโรปและพยายามกู้ราชบัลลังก์เป็นครั้งคราวด้วยความช่วยเหลือของฝรั่งเศสหรือสเปน ที่ตั้งสำคัญของขบวนการจาโคไบต์อยู่ในไอร์แลนด์และในสกอตแลนด์โดยเฉพาะในบริเวณสกอตติชไฮห์แลนด์ (Scottish highlands) หรือทางตอนเหนือของสกอตแลนด์ ในอังกฤษขบวนการจาโคไบต์มีความแข็งแกร่งในอังกฤษตอนเหนือและมีผู้สนับสนุนบ้างในเวลส์
ผู้ที่สนับสนุนขบวนการมีความเชื่อว่าการเข้ายุ่งเกี่ยวของรัฐสภาในกรณีการสืบราชบัลลังก์เป็นการกระทำที่ไม่ถูกต้อง และผู้เป็นโรมันคาทอลิกก็หวังว่าการมีพระมหากษัตริย์สจวตจะเป็นการช่วยผ่อนผันความกดดันทางกฎหมาย นอกจากนั้นผู้สนับสนุนก็ยังมีเหตุผลที่แตกต่างกันไปหลายประการ ในสกอตแลนด์ขบวนการจาโคไบต์มามีความเกี่ยวพันกับนักรบของระบบตระกูลของสกอตแลนด์ (Scottish clan) และกลายเป็นตำนานโรแมนติค
ตราสัญลักษณ์ของขบวนการจาโคไบต์คือดอกกุหลาบขาวแห่งยอร์ค ซึ่งฉลองกันในวันที่ 10 มิถุนายนในโอกาสวันประสูติของเจมส์ ฟรานซิส เอ็ดเวิร์ด สจวตผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ในปี ค.ศ. 1688
จาโคไบท์ (แก้ความกำกวม)
จาโคไบท์ อาจจะหมายถึง
อิเล็กทรอนิกา
อิเล็กทรอนิกา () เป็นคำที่ใช้รวมกับแนวดนตรีอิเล็กทรอนิกส์หลายประเภท เช่น เทคโน เฮาส์ แอมเบียนต์ ดรัมแอนด์เบส จังเกิล อินดัสเทรียลแดนซ์ และท่ามกลางแนวดนตรีอื่น มันถูกนำมาใช้เพื่ออธิบายรูปแบบดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ที่ไม่ได้จัดเป็นเพียงแค่เพลงเต้นรำ แต่ยังเน้นในการฟังเพลงมากกว่า
ราชาธิปไตยของไอร์แลนด์
ราชาธิปไตยของไอร์แลนด์ ()"สมัยไร้กษัตริย์อังกฤษ"
สโตน (หน่วยมวล)
สโตน () สัญลักษณ์ st เป็นหน่วยวัดมวลและน้ำหนักในระบบอังกฤษ เคยเป็นที่นิยมใช้ในประเทศเครือจักรภพแห่งชาติ โดยใช้ในการวัปริมาณผลผลิตทางการเกษตร มีค่าเทียบเท่ากับ 14 ปอนด์ หรือประมาณ 6.35 กิโลกรัม
ตั้งแต่ ค.ศ. 1985 สหราชอาณาจักรได้ออกกฎหมายยกเลิกการใช้งานหน่วยวัดน้ำหนักนี้ในการพาณิชย์ แต่ในความเป็นจริงยังเป็นที่ใช้กันทั่วไปในประเทศอังกฤษและไอร์แลนด์ ในการระบุน้ำหนักร่างกาย โดยบุคคลที่มีน้ำหนัก 72 กิโลกรัม ในสหรัฐอเมริกาจะใช้ว่า "158 ปอนด์" และในสองประเทศดังกล่าวจะใช้ว่า "11 สโตน 4" หรือ "11 สโตน และ 4 ปอนด์"
ค่าพหูพจน์ของสโตน คือ สโตน ("stone" ไม่มีการเติม "-s" ต่อท้าย)
ชาวเคิร์ด
ชาวเคิร์ด ( Kurd "คูร์ด", ) เป็นชนในกลุ่มชนอิหร่านที่เป็นกลุ่มภาษาชาติพันธุ์ (ethnolinguistic) ที่ส่วนใหญ่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเวณที่เป็นเคอร์ดิสถาน ที่รวมทั้งบางส่วนบริเวณที่ใกล้เคียงกันที่รวมทั้งอิหร่าน อิรัก, ซีเรีย และ ตุรกี นอกจากนั้นก็ยังมีกลุ่มชนเคิร์ดขนาดใหญ่พอสมควรทางตะวันตกของตุรกี และในเลบานอน, อาร์มีเนีย, อาเซอร์ไบจาน และเมื่อไม่นานมานี้ในประเทศในยุโรป และ สหรัฐอเมริกา (ดูชาวเคิร์ดพลัดถิ่น) ชาวเคิร์ดพูดภาษาเคิร์ดซึ่งเป็นภาษาในภาษากลุ่มอิหร่าน
เมือง Piranshahr เป็นเมืองหลวงของอำเภอ Mukerian
เดอะแกรดูเอท
เดอะแกรดูเอท () เป็นภาพยนตร์ตลกที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2510 สร้างจากนวนิยายขายดีของชาร์ลส เว็บบ์ ที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2506 กำกับโดยไมค์ นิโคลส์ นำแสดงโดยแอนน์ แบนครอฟต์ และดัสติน ฮอฟแมน เป็นผลงานแสดงเรื่องที่สองของฮอฟแมน และสร้างชื่อเสียงเป็นอย่างมากให้กับเขา โดยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนักแสดงยอดเยี่ยมรางวัลออสการ์และรางวัลลูกโลกทองคำ
ภาพยนตร์กล่าวถึงเบนจามิน แบรดด็อก (รับบทโดย ฮอฟแมน) เด็กหนุ่มที่เพิ่งจบจากมหาวิทยาลัย ไม่มีความทะเยอทะยาน และยังไม่มีเป้าหมายในชีวิต เบนจามินปฏิเสธคำขอของบิดาที่จะให้เรียนต่อ และมีความสัมพันธ์ชู้สาวกับคุณนายโรบินสัน (รับบทโดย แบนครอฟต์) สาวใหญ่ที่พบในงานเลี้ยง เหตุการณ์ยุ่งยากเกิดขึ้นเมื่อเบนจามินถูกบิดาบังคับให้ออกไปนัดเที่ยวกับอีเลน (รับบทโดย รอสส์) ลูกสาวของคุณโรบินสัน เพื่อนทนายของพ่อ (ซึ่งเป็นลูกสาวของคุณนายโรบินสัน) และเกิดความรักต่อกัน
เพลงประกอบของภาพยนตร์เรื่องนี้ คือเพลง "Mrs. Robinson" แต่งโดยพอล ไซมอน ขับร้องโดยไซมอน แอนด์ การ์ฟังเกล ได้รับความนิยมเป็นอย่างสูง ซิงเกิลติดอันดับหนึ่งของนิตยสารบิลบอร์ด และได้รับรางวัลแกรมมี สาขาบันทึกเสียงแห่งปี ประจำปี 1969
ร่มร่อน
ร่มร่อน () เป็นอากาศยานเบาพิเศษประเภทหนึ่ง สามารถเคลื่อนที่ได้โดยพลังงานจลน์ ซึ่งเกิดจากแรงดึงดูดของโลก กระทำต่อปีก (Airfoils) ทำให้ร่มร่อนสามารถเคลื่อนที่ไปข้างหน้าได้ไกล โดยอาศัยแรงยก (aerodynamic force) ที่เกิดขึ้นต่อร่มร่อน เมื่อมีอากาศไหลผ่านปีก
ร่มร่อนสามารถลอยสูงขึ้นไปได้ด้วยปัจจัยสองประการคือ
ในราวกลางปี 1980 ที่ประเทศอังกฤษ นาย John Harbot และนาย Andrew Crowley ได้พบว่าร่มทรงสี่เหลี่ยมสามารถลอยออกไปได้เองหากมีขนาดใหญ่ จากนั้นพวกเขาจึงทำการทดลองบินออกจากที่ลาดบนเขาด้วยตัวเองเป็นผลสำเร็จ และเหตุการณ์ในครั้งนั้นได้ก่อให้เกิดการพัฒนาตามมา จนกลายมาเป็นร่มร่อนรูปร่างหน้าตาอย่างในปัจจุบันที่เห็น และเริ่มแพร่หลายไปในหลายประเทศในยุโรป อเมริกา ญี่ปุ่น และออสเตรเลีย
ร่มร่อนประกอบด้วยในประเทศไทย ร่มร่อนได้เข้ามาเผยแพร่เป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2537 โดยนายสุวัจน์ หาญณรงค์ นำเข้ามาจากประเทศญี่ปุ่น นำเข้ามาบินเป็นครั้งแรกที่อำเภอบ้านฉาง จังหวัดระยอง
สถานที่บินร่มร่อนในประเทศไทย
การพิชิตดินแดนโดยมุสลิม
การพิชิตดินแดนโดยมุสลิม หรือ การพิชิตดินแดนโดยอาหรับ (, , “Fatah” แปลตรงตัวว่า "การเปิด" หรือ Jihad) (ค.ศ. 632–ค.ศ. 732) การพิชิตดินแดนโดยมุสลิมเริ่มขึ้นหลังจากการเสียชีวิตของนบีมุฮัมมัดของศาสนาอิสลาม นบีมุฮัมมัดก่อตั้งอาณาจักรทางการเมืองที่เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันในคาบสมุทรอาหรับ ที่ต่อมาตกมาอยู่ภายใต้การปกครองของจักรวรรดิกาหลิบรอชิดีน และ จักรวรรดิกาหลิปอุมัยยะห์ ซึ่งเป็นช่วงของการขยายดินแดนอันรวดเร็วของมุสลิมที่ไกลออกไปจากคาบสมุทรอาหรับ ในรูปของจักรวรรดิมุสลิม ที่ครอบคลุมดินแดนตั้งแต่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของอินเดีย, ข้ามเอเชียกลาง, ตะวันออกกลาง, แอฟริกาเหนือ, ตอนใต้ของอิตาลี, คาบสมุทรไอบีเรีย ไปจนถึงเทือกเขาพิเรนีส นักประวัติศาสตร์ชาวอังกฤษเอ็ดเวิร์ด กิบบอน เขียน "ประวัติศาสตร์ของการเสื่อมโทรมและการล่มสลายของจักรวรรดิโรมัน" (The History of the Decline and Fall of the Roman Empire) ว่า:
การพิชิตดินแดนโดยมุสลิมนำมาซึ่งการล่มสลายของจักรวรรดิซาสซานิยะห์และการสูญเสียดินแดนส่วนใหญ่ของจักรวรรดิไบแซนไทน์ สาเหตุของความสำเร็จของการขยายดินแดนเป็นการยากที่จะเข้าใจเพราะเอกสารที่มาจากสมัยที่ว่ามีหลงเหลืออยู่เพียงเล็กน้อย นักประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่เห็นพ้องกันว่าในช่วงนั้นจักรวรรดิซาสซานิยะห์และจักรวรรดิไบแซนไทน์ก็เริ่มเสื่อมโทรมลงทั้งทางด้านเศรษฐกิจและการทหารอยู่เป็นเวลาหลายสิบปีอยู่แล้ว นักประวัติศาสตร์ผู้อื่นเสนอความเห็นว่าประชาชนผู้อยู่ภายใต้การปกครองของสองจักรวรรดินี้ที่รวมทั้งชาวยิว และคริสเตียนในจักรวรรดิซาสซานิยะห์ และ ชาวยิว และชาวโมโนฟิซิทิสม์ในซีเรียมีความไม่พึงพอใจต่อประมุขผู้ปกครองในขณะนั้นและอาจจะยินดีที่มีมุสลิมเข้ามาปลดปล่อย ซึ่งมีสาเหตุมาจากความขัดแย้งทางศาสนาของทั้งสองจักรวรรดิ ในกรณีของอียิปต์ไบแซนไทน์, ปาเลสไตน์ และ ซีเรีย ดินแดนเหล่านี้เพิ่งตกไปเป็นของเปอร์เซียไม่นานก่อนหน้านั้น และมิได้ปกครองโดยไบแซนไทน์มาเป็นเวลากว่า 25 ปี แต่เฟรด ดอนเนอร์ แม็คกรอว์เสนอว่าลักษณะการก่อตั้งของรัฐในคาบสมุทร และ การประสานสัมพันธ์ในการเดินทัพ และในทางปรัชญาเป็นสาเหตุสำคัญในความสำเร็จของมุสลิมในการก่อตั้งจักรวรรดิอันยิ่งใหญ่ที่ไม่เคยเห็นกันมาก่อน แต่ความคิดนี้ก็ไม่เป็นที่ยอมรับกันเท่าใดนัก การประมาณเนื้อที่ของจักรวรรดิกาหลิปมุสลิมเชื่อกันว่ามีเนื้อที่ทั้งหมดกว่า 5 ล้านตารางกิโลเมตรที่ทำให้เป็นจักรวรรดิที่ใหญ่กว่ารัฐใดๆ ในขณะนั้นนอกไปจากสหพันธรัฐรัสเซีย
จักรวรรดิแซสซานิด
จักรวรรดิซาสซานิยะห์ (, ) ที่เป็นหนึ่งในจักรวรรดิเปอร์เชียและที่เป็นจักวรรดิสุดท้ายก่อนที่ศาสนาอิสลามจะเริ่มขึ้นเป็นหนึ่งในสองมหาอำนาจของเอเชียตะวันตกเป็นเวลากว่าสี่ร้อยปี ราชวงศ์ซาสซานิยะห์ก่อตั้งโดยอาร์ดาเชอร์ที่ 1 (Ardashir I) หลังจากที่ทรงได้รับชัยชนะต่อจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิพาร์เธียนองค์สุดท้ายอาร์ตาบานัสที่ 4 (Artabanus IV) และมาสิ้นสุดลงเมื่อยาซเดเกิร์ดที่ 3 (Yazdegerd III) มาพ่ายแพ้หลังจากที่ทรงใช้เวลาถึงสิบสี่ปีในการต่อต้านจักรวรรดิกาหลิปรอชิดีนซึ่งเป็นหนึ่งในจักรวรรดิกาหลิปอิสลามที่ตามกันมา
จักรวรรดิซาสซานิยะห์หรือที่เรียกว่า “Eranshahr” (“จักรวรรดิอิหร่าน”) ตั้งอยู่ในบริเวณที่เป็นปัจจุบันคืออิหร่าน, อิรัก, อาร์มีเนีย, ทางตอนใต้ของคอเคซัส (รวมทั้งทางตอนใต้ของดาเกสถาน), ตะวันตกเฉียงใต้ของเอเชียกลาง, ตะวันตกของอัฟกานิสถาน, บางส่วนของตุรกี, บางส่วนของซีเรีย, บริเวณริมฝั่งทะเลของคาบสมุทรอาหรับ, บริเวณอ่าวเปอร์เซีย และบางส่วนของทางตะวันตกเฉียงใต้ของปากีสถาน
สมัยการปกครองของซาสซานิยะห์เป็นสมัยอันยาวนานของปลายสมัยโบราณและถือกันว่าเป็นสมัยที่สำคัญที่สุดและมีอิทธิพลที่สุดทางประวัติศาสตร์สมัยหนึ่งของ เป็นสมัยที่รุ่งเรืองที่สุดของวัฒนธรรมของเปอร์เซียแ
ละเป็นจักรวรรดิอันยิ่งใหญ่จักรวรรดิสุดท้ายก่อนที่จะเริ่มยุคการพิชิตของมุสลิมและการยอมรับนับถือศาสนาอิสลาม วัฒนธรรมของเปอร์เซียมีอิทธิพลต่อวัฒนธรรมของโรมันเป็นอันมากในยุคซาสซานิยะห์ และจักรวรรดิโรมันเองก็มีความนับถือจักรวรรดิซาสซานิยะห์ที่จะเห็นได้จากพระราชสาส์นจากจักรพรรดิโรมันถึงชาห์แห่งชาห์ที่จ่าหัวจดหมายว่า "my brother" อิทธิพลของซาสซานิยะห์ไม่จำกัดอยู่แต่เพียงในจักรวรรดิเองแต่ยังแผ่ขยายไปถึงแอฟริกา จีน และ อินเดียด้วย และมีบทบาทสำคัญในด้านศิลปะของยุคกลางทั้งในยุโรปและเอเชีย
อิทธิพลของซาสซานิยะห์ยังคงอยู่ต่อมาจนถึงต้นสมัยอิสลามเมื่ออิสลามได้รับชัยชนะต่ออิหร่าน อับโดลโฮสเซน ซารินคูป (Abdolhossein Zarrinkoob) ผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับอิหร่านคนสำคัญถึงกับกล่าวว่าสิ่งที่มารู้จักกันภายหลังว่าเป็นวัฒนธรรม สถาปัตยกรรม วรรณกรรม และความเชี่ยวชาญอื่นๆ ของอิสลามนั้นมีต้นตอมาจากวัฒนธรรมของซาสซานิยะห์เปอร์เชีย และเผยแพร่ไปในโลกมุสลิมโดยทั่วไป
นารูโตะ เดอะมูฟวี่ เกาะเสี้ยวจันทรา
นารูโตะ เดอะมูฟวี่ (大興奮! みかづき島のアニマル騒動だってばよ! "Dai Kōfun! Mikazuki-jima no Animaru Panikku Dattebayo!") ออกฉายในวันที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 2006
ภารกิจของนารูโตะครั้งนี้ก็คือ คุ้มครองเจ้าชายมิจิรุกับลูกชายชื่อฮิคารุ กลับแคว้นซึคิอย่างปลอดภัย แคว้นซึคิ หรือแคว้นจันทรา มีความอุดมสมบูรณ์ ทั้งทรัพยากรธรรม ชาติ อาหารการกิน สถานที่ท่องเที่ยว แต่ราชาเริ่มตระหนักว่า สิ่งสำคัญของแคว้นนี้จริงๆ คือความเป็นอยู่ที่เป็นสุขของประชาชน แต่ชาบาตาบะ รัฐมนตรีคู่กาย กลับโลภมาก อยากได้ทรัพย์สินเงินทอง ไม่ห่วงประชาชน จึงก่อการกบฏ เมื่อมิจิรุกับพวกนารูโตะกลับมาถึง ก็ต้องปะทะกันอย่างรุนแรง มิจิรุถูกจับตัวไป ฮิคารุที่เป็นเด็กน้อย ก็ได้แต่เสียใจ แต่เพราะมีนารูโตะอยู่ข้างๆ เขาจึงรวบรวมความกล้า และบุกเข้าไปช่วยพ่อพร้อมกับพวกทหารที่ยังภักดีกับพวกนารูโตะ และสุดท้าย พวกเขาก็สามารถนำแคว้นที่สงบสุขกลับมาได้อีกครั้ง พร้อมกับเรียนรู้ถึงสิ่งสำคัญ ว่าที่แท้จริงนั้นคืออะไร
เอ้อร์หลัง เสิน
เอ้อร์หลัง เสิน () หรือ ยี่หนึงจินกุน เป็นเทวดาตามความเชื่อของจีน
เทพเอ้อหลางเป็นลูกชายคนที่สองของหลี่ปิงเสนาบดีแห่งราชวงศ์ฉิน ชื่อว่า เอ้อหลาง* (ในพงสาวดารห้องสินกล่าวว่า ชื่อเดิมของเทพเอ้อหลางคือ หยางเจี่ยน บิดาเป็นแซ่ หยาง) มารดาของเขาเป็นน้องสาวของเง็กเซียนฮ่องเต้ นางเคยละเมิดกฎสวรรค์โดยการไปหลงรักมนุษย์ซึ่งเป็นบัณฑิต ชื่อ หยางเทียนโย่ว และมีลูก3คน ชาย2 หญิง1 ชื่อ หยางเจียว หยางเจี่ยน และ หยางฉาน องค์เง็กเซียนและเจ้าแม่หวังหมู่มีโองการให้ไปพาตัวเหยาจีพระขนิษฐาของเง็กเซียนฮ่องเต้มาลงโทษ นางจึงถูกจับตัวไปคุมขังที่เขาเถาซาน
[หยางฉาน น้องสาวหยางเจี่ยน]
เทพเอ้อหลางแม้จะเป็นคนเย็นชาแต่ด้วยความที่เป็นห่วงศิษย์น้องจึงทูลเง็กเซียนว่าจะจับนางไปขังไว้ที่เขาหัวซานแทน จะได้เป็นการช่วยเหลือทางอ้อมเพราะโทษของซันเซิ่นหมู่ คือ ประหารชีวิตไม่ให้วิญญาณไปเกิดด้วย เมื่อเทพเอ้อหลางพานางไปที่เขาหัวซานแล้วจึงยึดอิทธิฤทธิ์ไว้ทั้งหมด จากนั้นจึงตามไปสังหารลูกของซันเซิ่นหมู่ แต่หลิวเฉินเซียนมีโคมวิเศษของแม่จึงทำให้หนีได้ทุกครั้ง (เล่ากันว่าหากได้กินใส้ โคมเข้าไปจะทำให้เพิ่มอายุไปหมื่นปี) แต่ความจริงแล้วเทพเอ้อหลางแม้จะไม่ชอบหลิวเฉินเซียน แต่สิ่งที่เขาทำก็เพื่อให้สวรรค์ยกเลิกกฎห้ามให้ชาวสวรรค์มีความรักเท่านั้น
[เหยาจี]
เทพเอ้อหลางเพียรทำความดีนับแสนครั้ง เพื่อให้สวรรค์ปลดปล่อยมารดาของตนจากการคุมขัง ความดีครั้งใหญ่ครั้งหนึ่งที่เขาทำคือ การช่วยบิดาปราบมังกรที่อาศัยอยู่ในมหาสมุทร ยังผลให้อุทกภัยที่เหล่ามนุษย์ได้ประสบอยู่นั้นทุเลาลง ผู้คนที่ทราบข่าวจึงพากันเคารพกราบไหว้เขาประดุจเทพ และเมื่อเขาได้ทำความดีหลายต่อหลายอย่างมากยิ่งขึ้น มนุษย์จึงเรียกขานเขาในนาม “เทพเอ้อหลาง” ครั้นเมื่อได้เป็นเซียนอยู่บนสวรรค์แล้ว เทพเอ้อหลางจึงได้รับตำแหน่งเป็นแม่ทัพใหญ่แห่งสวรรค์ มีเซียนฝีมือดี 1,200 องค์ มี 3 ตา สำหรับปางนั่งมักจะถืออิฐทองคำรูปทรงพีระมิด อาวุธวิเศษ เป็นมีดสามปลาย และกระจกส่องวิญญาณสามารถรู้ชาติกำเนิดเดิมของผู้ที่ถูกส่องได้ สามารถแปลงกายได้ 72 อย่าง
อีกทั้งยังมีเห่าฟ้าซึ่งเป็นสุนัขสวรรค์เป็นสัตว์เลี้ยงคู่กาย ชื่อ []]เป็นคนสนิท เดิมทีเห่าฟ้าเป็นสุนัขจรจัดแต่เทพเอ้อหลางไปพบเข้าจึงสงสารและพาไปสวรรค์ด้วย จากนั้นจึงฝึกให้เป็นสุนัขเทพสามารถแปลงร่างเป็นมนุษย์ได้ภายหลังได้เป็นราชาสุนัข 3 ภพ
เทพเอ้อหลางยังมีคู่แข่ง คือ ซุนหงอคงเห้งเจียอีกด้วย ว่ากันว่าเทพเอ้อหลางสามรถแปลงร่างได้ 72 ท่าเหมือนเห้งเจีย แต่ที่เห้งเจียแพ้ให้แก่เอ้อหลางเสินเป็นเพราะตอนที่สู้มาถึงท่าที่ 72 เห้งเจียไม่ยอมแปลงเป็นร่างสุนัขแต่เอ้อหลางเสินแปลงร่างจึงเป็นฝ่ายชนะนั่นเอง
แกระ
แกระ เป็นเครื่องมือที่ใช้ในการเกี่ยวข้าว โดยใช้ตัดรวงข้าวทีละรวง ยังมีใช้อยู่บ้างทางภาคใต้บางท้องที่ ประกอบขึ้นด้วยไม้และเหล็ก แบ่งเป็นสามส่วนคือ
การเกี่ยวข้าวด้วยแกระ จะจับแกระไว้ในอุ้งมือ ด้านตาแกระอยู่ในอุ้งมือ จากนั้นดึงรวงข้าวให้ทาบกับตาแกระ กระตุกจนคมบาดรวงข้าวขาด การเกี่ยวด้วยแกระช้ากว่าเคียว แต่เกี่ยวรวงข้าวได้หมดดีกว่าเคียว ทางเหนือเรียก หวู
กลุ่มภาษาบาตานิก
กลุ่มภาษาบาตานิก เป็นกลุ่มของภาษาในกลุ่มภาษามาลาโย-โพลีเนเซีย ตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน มี 3 กลุ่มคือ ภาษาอีวาตัน ภาษาบาบูยัน และภาษาอิตบายัต ใช้พูดในบาตานและหมู่เกาะบาตาเนส ซึ่งเป็นหมู่เกาะทางตอนเหนือของฟิลิปปินส์ อยู่ระหว่างไต้หวันกับเกาะลูซอน อีกกลุ่มหนึ่งคือภาษายามิ ใช้พูดบนเกาะกล้วยไม้ใกล้กับไต้หวัน
ณัฏฐพงษ์ ชาติพงษ์
ณัฏฐพงษ์ ชาติพงศ์ (ชื่อเล่น ฟรอยด์) เกิด 15 ธันวาคม พ.ศ. 2529 จบการศึกษาระดับมัธยมปลายจาก โรงเรียนสตรีวิทยา 2 ระดับปริญญาตรีที่ คณะวารสารศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เป็นนักแสดงชาวไทย มีชื่อเสียงจากซิทคอม "บ้านนี้มีรัก" และภาพยนตร์เรื่อง "พี่มาก..พระโขนง"
ไพจิตร อักษรณรงค์
ไพจิตร อักษรณรงค์ (ชื่อเล่น: จุ๋ง) เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2504 อดีตข้าราชการการเมืองประจำสำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี อดีตนักร้องสังกัด นิธิทัศน์ โปรโมชั่น คีตา เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ และอโซนา มีชื่อเสียงจากผลงานเพลง "คิดถึงฉันบ้างคืนนี้" ซึ่งออกมาในราวปี พ.ศ. 2523 นอกจากนี้ไพจิตรยังมีผลงานละครโทรทัศน์เรื่อง ข้าวนอกนา เมืองโพล้เพล้ ทาง สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 และเรื่อง ไฟรักอสูร ทาง สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ไพจิตรจบปริญญาตรี คณะเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ชีวิตส่วนตัว เคยสมรสกับ คณิต อุทยานสิงห์ หรือนิค นิรนาม นักร้องเพลงเพื่อชีวิต ปัจจุบันสมรสกับ วิสา คัญทัพ กวี นักร้อง และนักแต่งเพลงเพื่อชีวิต ปัจจุบันไพจิตรเป็นสมาชิกแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ แดงทั้งแผ่นดิน โดยมักจะขึ้นแสดงดนตรีบนเวทีปราศรัยของ นปช.แดงทั้งแผ่นดิน คู่กับ วิสา คัญทัพ อยู่เสมอ ทั้งนี้ เมื่อวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2552 ไพจิตรจัดแสดงคอนเสิร์ตใหญ่ครั้งแรกในชีวิต โดยใช้ชื่อว่า "วิจิตรเสียง สำเนียงไพจิตร" ที่ห้องคอนเวนชันฮอลล์ ชั้น 6 ศูนย์การค้า อิมพีเรียลเวิลด์ (บิ๊กซี) สาขาลาดพร้าว ต่อมาเมื่อมีการก่อรัฐประหาร เมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 คณะรัฐประหารออกคำสั่งที่ 57/2557 เรียกให้ไพจิตรไปรายงานตัว แต่เธอมิได้ไปตามคำสั่งดังกล่าว ศาลทหารจึงออกหมายจับ และเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2561 ศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง ออกหมายจับเธอกรณีจงใจยื่นบัญชีทรัพย์สินหนี้สินและเอกสารประกอบอันเป็นเท็จหรือปกปิดข้อเท็จจริงที่ควรแจ้งให้ทราบ