hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ตราแผ่นดินของอาร์มีเนีย
ตราแผ่นดินของอาร์มีเนีย () เป็นตราอาร์มของประเทศอาร์มีเนียที่ได้รับการอนุมัติให้เป็นตราประจำชาติในปี ค.ศ. 1992 ตราประกอบด้วยอินทรีและสิงโตประคองโล่ ซึ่งเป็นการรวมระหว่างสัญลักษณ์ใหม่และเก่าเข้าด้วยกัน อินทรีและสิงโตเป็นสัญลักษณ์ที่ใช้มาตั้งแต่ราชอาณาจักรอาร์มีเนียในยุคแรกก่อนการประสูติของพระเยซู
ตราอาร์มปัจจุบันได้รับการอนุมัติให้เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 19 เมษายน ค.ศ. 1992 โดยมติของสภาศาลสูงสุดแห่งอาร์มีเนีย เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 2006 กฎหมายว่าด้วยตราแผ่นดินแห่งอาร์มีเนียก็ได้รับอนุมัติโดยรัฐสภาอาร์มีเนีย
ตัวโล่แบ่งออกเป็นช่องๆ ประกอบด้วย กลางโล่หลักเป็น “โล่ใน” ที่เป็นภาพของภูเขาอารารัตและเรือโนอาห์บนยอด ตามตำนานเชื่อกันว่าภูเขาอารารัตเป็นที่ที่เรือของโนอาห์ไปเกยเมื่อน้ำท่วมโลก ฉะนั้นภูเขาอารารัตจึงมีความสำคัญต่ออาร์มีเนียที่ใช้เป็นสัญลักษณ์หลักของตรา รอบ “โล่ใน” เป็นตราของราชวงศ์อาร์มีเนียเดิม ในบริเวณล่างซ้ายเป็นรูปอินทรีสองตัวหันหน้าเข้าหากันที่เป็นสัญลักษณ์ของดินแดนอาร์มีเนียภายใต้การปกครองของราชวงศ์อาร์แท็กเซียด (Artaxiad Dynasty) ที่ปกครองเมื่อร้อยปีก่อนคริสต์ศตวรรษ ตอนบนซ้ายเป็นสิงโตและกางเขนซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของราชวงศ์บากราทูนิ (Bagratuni) ปกครองอาร์มีเนียในยุคกลางระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 7 จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 11 ภายใต้การปกครองบากราทูนิ อาร์มีเนียกลายมามีความเจริญทางการค้าและความสำคัญทางวัฒนธรรม บากราทูนิถูกพิชิตโดยจักรวรรดิไบแซนไทน์และโดยเซลจุคในคริสต์ศตวรรษที่ 11 ทางมุมขวาเป็นภาพอินทรีสองหัวซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของราชวงศ์อาร์ซาซิดแห่งอาร์มีเนีย (Arsacid Dynasty of Armenia) ซึ่งเป็นราชวงศ์แรกที่ปกครองราชอาณาจักรคริสเตียนอาร์มีเนีย
สมเด็จพระเจ้าทิริดาทีสที่ 3 (Tiridates III of Armenia) เป็นพระมหากษัตริย์ที่เป็นผู้นำในการเปลี่ยนราชอาณาจักรเป็นคริสเตียนในปี ค.ศ. 301 ราชวงศ์อาร์ซาซิดปกครองระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 1 จนถึงปี ค.ศ. 428 ทางมุมขวาล่างเป็นภาพสิงโตถือกางเขนซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของราชวงศ์รูเบนิด (Rubenid) ผู้ปกครองราชอาณาจักรอาร์มิเนียแห่งซิลิเซีย ที่รุ่งเรืองระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 12 ถึง คริสต์ศตวรรษที่ 13 จนเมื่อมาถูกพิชิตโดยมามลุลและจักรวรรดิออตโตมัน
อินทรีประคองตราทางด้านซ้ายของโล่และสิงโตทางด้านขวา อินทรีเป็นสัญลักษณ์ของราชวงศ์อาร์แท็กเซียดและต่อมาปรากฏบนตราของราชวงศ์อาร์ซาซิดแห่งอาร์มีเนีย ขณะที่สิงโตเป็นสัญลักษณ์ของราชวงศ์บากราทูนิและต่อมาของราชวงศ์รูเบนิด สัตว์ทั้งสองได้รับเลือกให้เป็นสัญลักษณ์เพราะคุณสมบัติของความมีอำนาจ ความกล้าหาญ ความอดทน ความมีสติปัญญา และความมีศักดิ์ในอาณาจักรสัตว์
ตราแผ่นดินของไอซ์แลนด์
ตราแผ่นดินของไอซ์แลนด์ (, ) เป็นตราอาร์มของประเทศไอซ์แลนด์เป็นตรากางเขนเงินบนพื้นตราสีน้ำเงินโดยมีกาเขนสีแดงเพลิงกลางกางเขนเงิน (เช่นเดียวกับที่ปรากฏบนธงชาติไอซ์แลนด์) รอบโล่เป็นเครื่องหมายผู้พิทักษ์สี่อย่างประคองตรา ยืนอยู่บนแผ่นหินลาวา (Pāhoehoe) ที่รวมทั้งวัว (Griðungur) ผู้พิทักษ์ไอซ์แลนด์ตะวันตกเฉียงใต้, เหยี่ยว หรือ กริฟฟิน (Gammur) ผู้พิทักษ์ไอซ์แลนด์ตะวันตกเฉียงเหนือ, มังกร (Dreki) ผู้พิทักษ์ตะวันออกเฉียงเหนือ และ ยักษ์ (Bergrisi) ผู้พิทักษ์ตะวันออกเฉียงใต้ ในอดีตไอซ์แลนด์ให้ความสำคัญกับผู้พิทักษ์ทั้งสี่จนถึงกับออกฎหมายระหว่างสมัยไวกิงห้ามมิให้เรือยาวไวกิง (Longship) ที่มีสัญลักษณ์หน้าตาดุร้าย (ส่วนใหญ่เป็นหัวมังกรบนหัวเรือ) เข้าใกล้ท่าเรือในไอซ์แลนด์ เพราะอาจจะเป็นสิ่งที่ทำให้ไม่เป็นที่พอใจของผู้พิทักษ์
อินสไปรัลคาร์เพตส์
อินสไปรัลคาร์เพตส์ () เป็นวงดนตรีออลเทอร์นาทิฟร็อกจากโอลดัมในเขตมหานครแมนเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ เริ่มตั้งวงมาตั้งแต่ปี 1983 โดย สตีเฟน โฮล์ท และแกรแฮม แลมเบิร์ต
พู่ประดับ (มุทราศาสตร์)
พู่ประดับ หรือ ประดับหลัง () ในมุทราศาสตร์ “พู่ประดับ” เป็นองค์ประกอบหนึ่งที่ปรากฏบนตราอาร์มที่เป็น ที่มีลักษณะเหมือนพู่ที่ผูกติดกับหมวกเกราะที่ตั้งอยู่เหนือโล่ภายในตราและเป็นฉากหลังของโล่ ในการบรรยายพู่ประดับมักจะกล่าวว่าเป็นสิ่งที่ใช้สำหรับการป้องกัน (มักจะทำด้วยผ้าลินนิน) ที่ใช้โดยอัศวินบนหมวกเกราะ ประการที่สองเพื่อเป็นการช่วยลดความรุนแรงเมื่อถูกโจมตี ซึ่งทำให้วาดเป็นชายขาดเป็นริ้ว มีแต่ในบางกรณีที่เป็นผ้าทั้งชิ้นที่ปรากฏบนตราของนักบวชที่ใช้หมวกเกราะและพู่ประดับเพื่อแสดงว่านักบวชมิได้เข้าต่อสู้ในการรบ
โดยทั่วไปแล้วพู่ประดับจะนิยามว่า “mantled x, doubled” [lined] “y”(“พู่ประดับ ก สองด้าน [เส้นแบ่ง] ข”) ผ้าที่ใช้เป็นพู่มีสองด้านที่มักจะใช้สีที่เป็นที่เป็นสีหลักของตราหรือสีประจำเหล่า (ดูรายละเอียดการใช้สีในบทความผิวตรา) แต่ก็มีบางกรณีที่มิได้เป็นไปตามกฎที่ว่านี้หรือด้านหน้าอาจจะมีสองสีที่นิยามว่า “per pale of x and y”(“[พู่ประดับ] ผ่ากลาง สี ก และ สี ข”)  หรือทั้งด้านนอกและในจะผ่ากลางเป็นสองสี และบางครั้งก็จะแบ่งต่างไปจากการผ่ากลาง แต่ก็มีไม่มากนัก และที่มีบ้างคือการใช้ผ่ากลางที่เป็นผิวตราโลหะสองชนิด หรือพู่ประดับทั้งหมดเป็นสีเดียว พู่ประดับของ Black Loyalist Heritage Society เป็นพู่ที่เป็นเอกลักษณ์ที่เป็นพู่ที่ประกอบด้วยขนสัตว์สองนอกและใน (เออร์มินบุด้วยเออร์มิน) ตราแผ่นดินของแคนาดาพู่ประดับสองสีแดงและขาวหรือ “argent doubled gules” หรือ “พื้นขาว ด้านหลังสีแดง” ที่เป็นใบเมเปิล
ตราอาร์มของหลวงเช่นตราแผ่นดินของสหราชอาณาจักรหรือตราประจำพระองค์ของสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะมีนิยามพู่ประดับว่า “Or, lined ermine” หรือ “พื้นทอง, บุเออร์มิน” ซึ่งเป็นลักษณะที่สงวนไว้สำหรับพระมหากษัตริย์
ซิริล วูดส์ บารอนแห่งสเลนมีพู่ประดับที่นิยามว่า “tasselled Gold” หรือ “พู่ประดับปลายเป็นพู่สีทอง”
ในสมัยแรกของการออกแบบเครื่องยอดก่อนที่จะมีแพรประดับ ก็มีการใช้จุลมงกุฎและมาลา (chapeau) และสิ่งตกแต่งก็จะต่อเนื่องลงมาที่นิยามว่า “continued into the mantling” หรือ “ต่อลงมาเป็นพู่ประดับ” ซึ่งยังคงใช้กันมากในเยอรมนี
รักคืออะไร
รักคืออะไร เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 6 ของวงดิ อินโนเซ็นท์ออกวางแผงครั้งแรกเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2527ซึ่งในอัลบั้มนี้ได้ต้อนรับ 2 สมาชิกใหม่ของวงคือไก่ เกียรติศักดิ์ ยันตะระประกรณ์ ในตำแหน่งมือกลองที่เข้ามาแทนโหนก เกรียงศักดิ์ที่ได้ลาออกไปและไชยรัตน์ ปฏิมาปกรณ์ จากวงฟอร์เอฟเวอร์ ในตำแหน่งมือคีย์บอร์ดและมือกีตาร์ซึ่งก่อนหน้านั้นไชยรัตน์ได้เข้ามาเป็นนักดนตรีรับเชิญระหว่างออกทัวร์คอนเสิร์ตและแสดงทางโทรทัศน์ในอัลบั้ม เพียงกระซิบ และอัลบั้ม อยู่หอ ก่อนจะเข้ามาเป็นสมาชิกหลักของวงในอัลบั้มชุดนี้
ผลงานชุดนี้ทางวงเริ่มทำบทเพลงที่ซับซ้อนมากยิ่งขึ้น มีทั้งเพลงแนวป็อป เพาเวอร์ บัลลาด อย่าง "สักวัน" ซึ่งมีความยาวกว่า 5 นาที เพลงแนวโพรเกรสซีฟ ร็อก อย่าง "สำนึก" และ "เมืองอะไร" 
ป็อป อย่าง "ขาดเธอ" "รักคืออะไร" รวมไปถึงป็อปร็อคอย่าง "ทางหนึ่งซึ่งหวัง" และ "สาวเฟี้ยวฟ้าว"
นอกจากนี้ยังนำบทเพลงเก่าๆ ของทางวงเอง มาร้อยเรียงเป็นเพลงเมดเล่ย์ ในชื่อเพลง "เมดเล่ย์ ดิ อินโนเซ้นท์" ซึ่งมีเพลงอย่าง "แม่กลอง","สอบตก" , "ไม่ลองไม่รู้", "ทาสความดี", "อยู่หอ", "ไม่เคยคิดเลย", "มนต์ไทรโยค" และ "ชีวิต" (บรรเลง)
ในส่วนท่อนเพลงเมดเล่ย์นั้น ท่อน "เสียงจากแม่กลอง" นั้น เสนีย์ ฉัตรวิชัย เป็นผู้ขับร้องแทน สิทธิศักดิ์ กิจเต่ง นักร้องนำเพลงนี้ในเวอร์ชันต้นฉบับ ตอนชุด "ขวัญใจนักเรียน" และ ท่อน "ไม่ลองไม่รู้" ขับร้องโดย ไชยรัตน์ ปฏิมาปกรณ์ แทนที่ เกรียงศักดิ์ จงธีระธรรม ผู้ที่ขับร้องเพลงนี้ในชุด "อยู่หอ"
พระเจ้ามีช็อนแห่งโคกูรยอ
พระเจ้ามีช็อน (?-ค.ศ. 331) เป็นกษัตริย์องค์ที่ 15 แห่งอาณาจักรโคกูรยอ เป็นพระโอรสในองค์ชายโค ดัล-โก ซึ่งถูกสำเร็จโทษโดยพระเชษฐาของพระองค์ (คือพระเจ้าพงซัง) และเป็นพระราชนัดดาในพระเจ้าซอช็อน เมื่อพระบิดาถูกสำเร็จโทษ พระองค์จึงต้องหนีไปอยู่กับพ่อค้าเกลือคนหนึ่ง ต่อมาเมื่อพระเจ้าพงซังทรงถูกโค่นราชบัลลังก์โดยเหล่าขุนนางในปี ค.ศ. 300 ขุนนางทั้งหลายจึงออกตามหาพระองค์จนพบ และอัญเชิญพระองค์ขึ้นครองราชย์สืบต่อมาจนกระทั่งสวรรคตเมื่อปี ค.ศ. 331
โลกใบเก่า
โลกใบเก่า เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 7 ของดิ อินโนเซ็นท์ออกวางแผงครั้งแรกเมื่อเดือน กรกฎาคม พ.ศ. 2528 โดยในอัลบั้มนี้ทางวงได้แสดงฝีมือทางการเล่นดนตรีที่เพิ่มมากขึ้นอย่างเห็นได้ชัดและอัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มชุดสุดท้ายที่คุณไก่ เกียรติศักดิ์และคุณชัยรัตน์ได้ร่วมงานกับทางวงเพราะหลังจากจบทัวร์คอนเสิร์ตอัลบั้มชุดนี้ทั้งสองก็ได้ขอลาออกจากวง ผลงานชุดนี้ทางวงเอนเอียงดนตรีจากเพลงป็อปธรรมดา เข้าสู่ โพรเกรสซีฟ ร็อก เต็มรูปแบบ ในหลายๆเพลง เช่น "ไปตามกัน", "โลกใบเก่า", "กระต่ายเพ้อ"และยังพัฒนาดนตรีเต้นรำ แนวนิวเวฟของทางฝั่งอังกฤษ นำมาเรียบเรียงใส่ในผลงานเพลง ทั้งเพลงต้นฉบับของทางวงเอง และเพลงไทยสากลยุคเก่า อย่าง "พี่รักเธอคนเดียว" "ฝากฟ้าสั่งดิน" และ "เจ้าสาว" ที่นำมาเรียบเรียงด้วยดนตรีสมัยใหม่
ซิงเกิล "เพียงครึ่งใจ" คือเพลงที่ได้รับความนิยมที่สุดจากชุดนั้น และ ขึ้นอันดับ 1 ตามสถานีวิทยุทั่วประเทศไทย
ผลตอบรับจากนักวิจารณ์เพลงไทยและหัวสมัยใหม่ในยุคนั้นอย่างนิตยสาร "Quiet Storm", "Nite Spot, "Supersonic", "Melody Maker" ฯลฯ ต่างยกย่องอัลบั้มชุดนี้ในแง่ดีและชื่นชมถึงความพิถีพิถันในการทำงานของทางวง ทำให้ ดิ อินโนเซ้นท์ เป็นที่แตกต่างและกล่าวถึงยอมรับในฝีมือกว่าวงสตริงวงอื่นในยุคนั้นนอกจาก "แกรนด์เอ็กซ์" และ "แมคอินทอช"
นุ้ย เชิญยิ้ม
ชูเกียรติ เอี่ยมสุข หรือชื่อในการแสดงว่า นุ้ย เชิญยิ้ม (5 มิถุนายน พ.ศ. 2517, อำเภอองครักษ์ จังหวัดนครนายก – ) เป็นนักแสดงตลก นักแสดง และพิธีกรชาวไทย เป็นน้องชายของโหน่ง ชะชะช่า นักแสดงตลก และเป็นสามีของ ศิริพร อยู่ยอด นักแสดงตลกและนักร้อง โดยมีบุตรด้วยกันหนึ่งคน คือ ภูสิษฐ์ เอี่ยมสุข หรือภู
หยด (มุทราศาสตร์)
หยด หรือ หยาด() ในมุทราศาสตร์ “หยด” เป็นองค์ประกอบในกลุ่มเครื่องหมายที่ปรากฏบนตราอาร์มที่เป็นมีลักษณะเหมือนหยดน้ำ ที่มาจากภาษาฝรั่งเศสเก่าที่แปลว่า “หยดเล็ก”
ชนิดของ “หยด” อาจจะนิยามด้วยผิวตรา เช่น “goutte argent” (“หยดเงิน”) หรืออาจจะใช้ชื่อเฉพาะสำหรับหยดชนิดต่างๆ เช่น “goutte d'eau” (“หยดน้ำ”)
ลักษณะของผิวตราจะบ่งความหมายของ “หยด”
ในการออกแบบตราอาร์มในยุคกลางและยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาทรงหยดจะเป็นหยักอ่อนเช่นที่แสดงในภาพ แต่ในสมัยต่อมาทรงจะเรียบขึ้น อ้วนขึ้น และสมส่วนกันทั้งสองข้าง
ในการใช้สมัยแรกๆ หยดจะประไปทั่วโล่ที่เรียกว่า “goutty” หรือ “gutty” (“ประหยด” ()) จนในสมัยต่อมาเท่านั้นที่หยดกลายมาเป็น “เครื่องหมาย” ที่เป็นของตนเอง
ประคองข้าง (มุทราศาสตร์)
ประคองข้าง () ในมุทราศาสตร์ “ประคองข้าง” เป็นองค์ประกอบอย่างหนึ่งที่ปรากฏบนตราอาร์มที่เป็นมักจะตั้งอยู่สองข้างของโล่ (Escutcheon) ในท่าประคอง รูปที่ใช้อาจจะเป็นสิ่งที่มีจริงหรือสิ่งจากจินตนาการที่รวมทั้งมนุษย์, สัตว์, พันธุ์ไม้ หรือองค์ประกอบของสถาปัตยกรรม และอื่นๆ สิ่งที่ใช้มักจะเป็นสิ่งที่มีความสำคัญต่อเจ้าของตรา เช่นชาวประมงและคนทำเหมืองของตราของแคว้นคอร์นวอลล์ หรือมีความเกี่ยวข้องทางประวัติศาสตร์ เช่นสิงโตของอังกฤษและยูนิคอร์นของสกอตแลนด์ในตราแผ่นดินของสหราชอาณาจักร หรือตราของริโอกรานเดเดอนอร์เตในบราซิลที่มีต้นมะพร้าวและปาล์มเป็นประคองข้าง
“ประคองข้าง” ที่เป็นมนุษย์อาจจะเป็นอุปมานิทัศน์หรือนักบุญ
โดยทั่วไปแล้วประคองข้างมักจะตั้งอยู่สองข้างของโล่แต่ก็มีบางตราที่มีประคองข้างเพียงข้างเดียวเช่นตราของสาธารณรัฐคองโก หรือของเมืองเพิร์ธในสกอตแลนด์
ถ้าเป็นสัตว์ก็มักจะเป็นท่า “ยืนผงาด” (rampant) ซึ่งเป็นท่ายืนบนเท้าหลัง สองขาหน้ายกขึ้นประคองตรา
ทะเลสาบอากัง
ทะเลสาบอากัง () เป็นทะเลสาบในเมืองคูชิโระ บนเกาะฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ในอุทยานแห่งชาติอากัง
ทะเลสาบอากังเกิดขึ้นเมื่อราว 6,000 ปีก่อน บนปากปล่องภูเขาไฟ เป็นทำนบกั้นน้ำไว้ในบริเวณนี้ เมื่อทศวรรษที่ 1930 (พ.ศ. 2473-2482) น้ำในทะเลสาบเคยใสจนมองเห็นได้ลึก 8-9 เมตร ปัจจุบันมลพิษจากอนเซ็งในท้องถิ่นทำให้น้ำมีความใสลดลงจนมองเห็นได้ลึกเพียง 3-4 เมตร
ทะเลสาบอะกังมีชื่อเสียงจากมาริโมะ ("Aegagropila sauteri") ซึ่งเป็นกลุ่มของสาหร่ายที่ก่อตัวเป็นรูปทรงกลมเส้นผ่านศูนย์กลาง 2-15 เซนติเมตร และยังมีพืชพรรณอื่นๆในบริเวณทะเลสาบ ได้แก่
สัตว์อื่นในทะเลสาบ ได้แก่
ชาร์ลี เบิร์ด
ชาร์ลี ลี เบิร์ด () นักกีตาร์แจ๊สชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงในการเล่นกีตาร์คลาสสิก ในแนวบอสซาโนวาตั้งแต่ช่วงทศวรรษ 1960 
ผลงานที่มีชื่อเสียงที่สุดของชาร์ลี เบิร์ด คือผลงานดูโอกับ สแตน เกตส์ ในปี 1963 ชื่อชุด "Jazz Samba" สังกัดเวิร์ฟ โดยเฉพาะเพลงชื่อ เพลง Desafinado จากผลงานเก่าของแอนโตนิโอ คาร์ลอส โจบิม นักกีตาร์ชาวบราซิล เป็นอัลบั้มบอสซาโนวาอัลบั้มแรกที่ประสบความสำเร็จในสหรัฐอเมริกา และทำให้เกิดกระแสความนิยมในดนตรีแนวนี้ไปทั่วโลก เพลง Desafinado นี้ ได้รับรางวัลแกรมมี่ประจำปี 1963
ชาร์ลี เบิร์ดเสียชีวิตเมื่อปี ค.ศ. 1996 ด้วยวัย 74 ปี ด้วยโรคมะเร็ง
ข้าวหลามตัด (มุทราศาสตร์)
ข้าวหลามตัด () ในมุทราศาสตร์ “ข้าวหลามตัด” เป็นองค์ประกอบหนึ่งในกลุ่มเครื่องหมายที่ปรากฏบนโล่ในตราอาร์ม ที่มีทรงสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนที่คล้ายกับรูปข้าวหลามตัดที่พบบนไพ่ “ข้าวหลามตัด” ที่จะแคบกว่าด้านตั้ง แต่แตกต่างจากข้าวหลามตัดแคบ (Fusil) ที่เป็นทรงเดียวกันแต่แคบกว่าอย่างน้อยก็ในทางทฤษฎี แต่ในทางปฏิบัติก็มักจะละเลยกัน
“ข้าวหลามตัด” อาจจะแบ่งออกไปเป็น “ข้าวหลามตัดกลวง” (Mascle) ที่เป็นทรงข้าวหลามตัดและกลวงออกเป็นทรงข้าวหลามตัดเช่นกัน และอีกทรงหนึ่งที่หาดูได้ยากกว่าก็คือทรง “ข้าวหลามตัดรู” (Rustre) ซึ่งมีรูกลมอยู่ตรงกลาง
ถ้าโล่ทั้งโล่เป็นลายข้าวหลามตัดก็จะได้รับการนิยามว่าเป็น “lozengy” (“ลายข้าวหลามตัด”) ถ้าเป็นข้าวหลามตัดกลวงทั้งโล่ก็จะเป็น “masculy” (“ลายข้าวหลามตัดกลวง”) หรือ ถ้าเป็นข้าวหลามตัดแคบทั้งโล่ก็จะเป็น “fusily” (“ลายข้าวหลามตัดแคบ”)
ทรงข้าวหลามตัดมักจะเป็นที่สตรีใช้เป็นทรงตราอาร์มที่ใช้กันมาเป็นเวลาหลายร้อยปี แทนที่จะใช้ทรงโล่อย่างเช่นตราอาร์มของบุรุษ ในอังกฤษและสกอตแลนด์ แต่ไม่ใช่ในแคนาดา ตราอาร์มของสตรีโสดและของแม่หม้ายจะเป็นทรงข้าวหลามตัดแทนที่จะเป็นโล่โดยไม่มีเครื่องยอดหรือหมวกเกราะ หรือบางครั้งก็จะใช้ทรงรูปไข่แทนที่ (Cartouche)
แต่สตรีที่แต่งงานแล้วจะใช้ตราอาร์มที่เป็นโล่ นอกจากจะเป็นสตรีที่มีบรรดาศักดิ์ของตนเองผู้ใช้ตราอาร์มทรงข้าวหลามตัดแม้ว่าจะในระหว่างที่มีคู่สมรส โล่ของสตรีผู้มีสามี (และตราข้าวหลามตัดของแม่หม้าย) อาจจะรวมตราอาร์มเดิมของตนเองกับตราของสามีอาจจะโดยการ “รวมตรา” (Impalement) คือวางตราสองตราเคียงข้างกัน หรือเช่นที่ทำกันในอังกฤษโดยการ “escutcheon of pretence” คือ แสดงตราของสตรีเป็น “โล่ใน” (หรือทรงข้าวหลามตัดในสำหรับแม่หม้าย) เหนือโล่ที่ใหญ่กว่าของสามี
ตามกฎที่อนุมัติโดยเจ้าหน้าที่สูงสุดทางมุทราศาสตร์ของอังกฤษเมื่อวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 1995 และ 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1997 สตรีที่สมรสแล้วในอังกฤษ, ไอร์แลนด์เหนือ และเวลส์ และประเทศอยู่ภายใต้กฎของสำนักงานว่าด้วยมุทราศาสตร์แห่งลอนดอน สามารถใช้ตราของสามีแต่เพียงอย่างเดียวได้ โดยตราเครื่องหมายข้าวหลามตัดเล็กเพื่อแสดงเอกลักษณ์ของตราว่าเป็นของภรรยา หรือถ้าต้องการก็สามารถดำเนินการใช้ตราอาร์มของตนเองต่อไปโดยทำเครื่องหมายเช่นเดียวกันบนตรา
ส่วนสตรีที่หย่าร้างกับสามีก็ยังคงใช้ตราที่ใช้อยู่ต่อไปได้จนกว่าจะแต่งงานใหม่แต่เปลี่ยนเครื่องหมายเป็น “ข้าวหลามตัดกลวง”
นอกจากนั้นทรงข้าวหลามตัดก็ยังใช้สำหรับการสร้าง ตราอาร์มศพ (hatchment) สำหรับทั้งชายและหญิง
Rouwbord-gent.JPG
จงหัวฉิง
จงหัวฉิง ( "หัวใจของชาวจีน") เป็นรายการคอนเสิร์ตประจำสัปดาห์ของสถานีโทรทัศน์ซีซีทีวี ออกอากาศทุกวันเสาร์ เวลา 21:00 น. และออกอากาศซ้ำอีกครั้งในวันอาทิตย์ เวลา 02.00 น. ทางซีซีทีวี 4 โดยระยะเวลาออกอากาศ 60 นาที
จะแสดงเป็น 3 เวทีซึ่งจัดไว้ ณ ที่ใดที่หนึ่งในประเทศจีน
จะถ่ายอัดเทปในวันธรรมดา หรือวันเสาร์สุดท้ายของเดือนแล้วนำมาออกอากาศ
ร้านขนมปัง
ร้านขนมปัง หรือ เบเกอรี () คือร้านค้าที่ผลิตขนมอบ อาทิ ขนมปัง พาย เค้ก ขนมปังกรอบ คุกกี้ โดนัท ฯลฯ แล้วนำมาวางขายภายในร้าน เพื่อให้ลูกค้าได้เลือกซื้อขนมอบสดใหม่จากเตา ร้านขนมปังบางร้านมีมุมกาแฟหรือชาในลักษณะคาเฟ่ให้บริการด้วย
พระพุทธชินราช (แก้ความกำกวม)
พระพุทธชินราช อาจหมายถึง
ธรรมาสน์
ธรรมาสน์ คือที่สำหรับพระภิกษุสามเณรนั่งแสดงธรรม ในการประกอบศาสนกิจพิธีโดยเฉพาะการแสดงพระธรรมเทศนาต่อพุทธศาสนิกชน หรือไว้สำหรับพระภิกษุสงฆ์องค์ประธานของพิธีกรรมต่างๆ ภายในสิมของภาคอีสาน หรือเป็นศาสนกิจอย่างที่เรียกว่าการสวดปาติโมกข์หรือปั่นปาติโมกข์ ซึ่งเป็นการทบทวนพระธรรมวินัยศีล 227 ข้อของพระสงฆ์ด้วยกันเอง
อีส้มสมหวัง ชะชะช่า
อีส้มสมหวัง ชะชะช่า เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2552 กำกับโดย โน้ต จูเนียร์ (จิตต์สิน ผ่องอินทรกุล) เขียนบทโดยพิง ลำพระเพลิง นำแสดงโดยสุวนันท์ คงยิ่ง, ปิติศักดิ์ เยาวนานนท์, ค่อม ชวนชื่น, ชมพู่ ก่อนบ่าย, โน้ต เชิญยิ้ม, แอนนี่ บรู๊ค เป็นภาพยนตร์ภาคต่อ "อีส้ม สมหวัง"
"อีส้มสมหวัง ชะชะช่า" เปิดตัวรายได้ในสัปดาห์แรกที่ 8.7 ล้านบาท น้อยกว่าภาคที่แล้วที่เปิดตัวไป 13.6 ล้านบาท และติดเป็นอันดับ 3 ในสัปดาห์แรก ภาพยนตร์ทำรายได้รวม 14 ล้านบาท
หลังจาก ยอดรัก สลักใจ เสียชีวิตลง ส้ม (สุวนันท์ คงยิ่ง) ที่แต่งงานกับ สมหวัง (ปิติศักดิ์ เยาวนานนท์) ก็คิดขยับขยาย หาหนทางสานฝันของตนเองต่อไป ปากท้อง ต้องกินต้องใช้ คุณบำเรอ (โน้ต เชิญยิ้ม) พ่อของส้ม จึงชวนลูกเขย กับลูกสาว ดิ้นรนเข้ามาหาโอกาสในกรุงเทพโดยมี ค่อม (ค่อม ชวนชื่น) อดีตผู้จัดการวงยอดรักกับ ชมพู่ (ชมพู่ ก่อนบ่าย) เพื่อนรักของส้มสองสามีภรรยาที่ติดสอยห้อยตามมาด้วย 
สมหวัง ได้งานร้องเพลงที่คาเฟ่ บำเรอ เป็นยามเฝ้ารถ ค่อมได้เป็นเด็กรับรถ ส่วน ส้ม กับ ชมพู่ ก็อยู่บ้านเช่า รองานที่สมัครไว้ สมหวังได้มาพบกับแสงสีในกรุงเทพ และเจอกับสาวๆ บรรดานักร้องและแม่ยกที่มาติดพัน ทำให้สมหวังไขว้เขว โดยมีบำเรอและค่อมรู้เห็นเป็นใจ เห็นว่าเป็นโอกาสดี ที่จะสร้างทางลัดไปสู่ชีวิตที่สุขสบายได้ ซึ่งในบรรดาสาวๆที่มาติดพันสมหวังมี อ๋อย (แอนนี่ บรู๊ค) ที่สวย ไฮโซ และทุ่มให้สมหวังทุกอย่าง การปฏิบัติตัว และการแต่งตัวของสมหวังเริ่มเปลี่ยนไป ทำให้ส้มเริ่มระแคะระคาย และตามสืบจนรู้ความจริงว่าสมหวังนอกใจ จึงทะเลาะกันถึงขั้นส้มลงไม้ลงมือกับสมหวัง
ความจริงที่ส้มปกปิดไว้ว่าตัวเองท้องจึงถูกเปิดเผย พอสมหวังรู้ว่าส้มท้อง จึงพยายามที่จะเลิกเจ้าชู้ แม้ว่าจะยังไม่สำเร็จซักที ทุกคนหวังว่าสมหวัง ตัวน้อยๆ ที่จะเกิดมาจากส้ม จะทำให้ครอบครัวได้ชุ่มชื่นหัวใจ แต่เมื่ออ๋อยสามารถพาสมหวังไปสู่การเป็นนักร้องออกเทปได้สำเร็จ สมหวังก็ลืมทุกสิ่งและทิ้งทุกคนไป ทำให้บำเรอเสียใจมาก กับอาการลืมตัวของสมหวัง และส้มที่แทบหัวใจจะสลาย ความรักของส้มและสมหวังจะเป็นอย่างไร ต้องติดตามต่อกับ "อีส้มสมหวัง ชะชะช่า"
เจรี ฮัลลิเวลล์
เจอรัลดีน่า เอสเทล 'เจรี่' ฮอร์เนอร์ () หรือ เจรี่ ฮัลลิเวลล์ เกิดเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1972 เป็นนักร้องเพลงป็อปชาวอังกฤษ ฮัลลิเวลล์มีชื่อเสียงครั้งแรกในปี 1996 ในฐานะ หนึ่งในสมาชิกวงเกิร์ลกรุป ที่ชื่อสไปซ์เกิลส์ จากนั้นเธอออกมาเป็นศิลปินเดี่ยวมีซิงเกิลอันดับ 1 ในสหราชอาณาจักรอยู่ 4 ซิงเกิลด้านชีวิตส่วนตัวเจรี่ได้แต่งงานกับ คริสเตียน ฮอร์เนอร์ นักแข่งมอร์เตอร์ไซค์ชื่อดัง และ ประธานผู้บริหาร Red Bull Racing และ เปลี่ยนนามสกุลรวมทั้งชื่อในวงการเป็น "Geri Horner" เมื่อปี2015
แจ็กแอนด์ไดแอน
"แจ็กแอนด์ไดแอน" () เป็นเพลงดังในปี ค.ศ. 1982 เขียนและร้องโดยนักร้อง-นักแต่งเพลง จอห์น เมลเลนแคมป์ ซึ่งตอนนั้นใช้ชื่อว่า จอห์น คูการ์ บรรจุอยู่ในอัลบั้มของเมลเลนแคมป์ชุด "American Fool" เพลงนี้ยังถูกเลือกโดย RIAA เป็น 1 ในเพลงแห่งศตวรรษ ซิงเกิ้ลนี้ติดอันดับ 1 บนบิลบอร์ดฮอต 100 เป็นเวลา 4 สัปดาห์ในปี 1982 ถือว่าเป็นซิงเกิ้ลฮิตที่สุดของเมลเลนแคมป์
ข้อมูลจากเมลเลนแคมป์ ระบุว่าเพลง "แจ็กแอนด์ไดแอน" เขียนขึ้นหลังจากดูภาพยนตร์เรื่อง "Splendor in the Grass" (ภาพยนตร์ปี 1961 นำแสดงโดยนาตาลี วูดและวอร์เรน บีตตี เขายังบอกว่าเพลงนี้บันทึกเสียงได้แย่ เมื่อเขาเล่นกีตาร์ มันดูดี แต่ไม่สามารถมีวงมาเล่นด้วยได้ จึงเป็นสาเหตุให้การเรียงเรียงดูพิลึก" ส่วนบรรยากาศและเนื้อของเพลงนี้เป็นการรำลึกถึงเหตุการณ์ในอดีตสมัยแรกรุ่น ได้รับอิทธิพลจากประสบการณ์ชีวิตของเขา เขายังให้สัมภาษณ์ว่า เพลงนี้เดิมเขียนในลักษณะคู่รักต่างผิวสี แต่เขาก็นึกได้ว่าช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 เรื่องนี้อาจถูกต่อต้านได้
เท็ปปังยากิ
เท็ปปังยากิ () เป็นรูปแบบหนึ่งของอาหารญี่ปุ่นที่ใช้กระทะเหล็กแบนในการประกอบอาหารในประเทศญี่ปุ่น เท็ปปังยากิจึงหมายถึงอาหารที่ทำให้สุกโดยกระทะเหล็ก ทั้งนี้รวมถึงสเต๊ก กุ้ง โอโกโนมิยากิ ยากิโซบะ และมนจายากิ
คำว่า เท็ปปังยากิ มาจากคำว่า เท็ปปัง (鉄板) ที่แปลว่าแผ่นเหล็ก และ ยากิ (焼き) ที่แปลว่าย่าง ปิ้ง และทอดด้วยกระทะ
ผู้ให้กำเนิดรูปแบบของเท็ปปังยากิ คือร้านอาหารญี่ปุ่นที่ชื่อ มิโซโนะ (Misono) ในปี ค.ศ. 1945 โดยนำเอาแนวคิดการปรุงอาหารที่ได้รับอิทธิพลจากตะวันตก มาปรุงลงบนกระทะเท็ปปัง แล้วพบว่าอาหารขนิดนี้ได้รับความนิยมในหมู่ชาวต่างชาติมากกว่าชาวญี่ปุ่น ชาวต่างชาติชื่นชมกับทักษะการเตรียมอาหารของพ่อครัว ฝึมือการทำอาหาร และรู้สึกคุ้นเคยมากกว่าอาหารแบบดั้งเดิมของญี่ปุ่น ร้านอาหารแห่งนี้โด่งดังขึ้นเรื่อย ๆ ในหมู่นักท่องเที่ยวต่างชาติ และทางร้านเองได้พัฒนาทักษะการเตรียมอาหารของพ่อครัวให้เพิ่มมากขึ้น เช่น การเรียงหัวหอมให้เป็นทรงภูเขาไฟฟูจิและจุดแอลกอฮอล์หรือสาเกให้ติดไฟ ทำให้เกิดภูเขาไฟหัวหอมที่มีเปลวไฟ
ส่วนผสมทั่วไปที่ใช้สำหรับเท็ปปังยากิแบบตะวันตกคือ เนื้อ กุ้ง หอย กุ้งมังกร ไก่ และผัก ใช้น้ำมันถั่วเหลืองในการปรุงส่วนผสมต่าง ๆ สำหรับเท็ปปังยากิแบบญี่ปุ่น มียากิโซบะซึ่งประกอบด้วยบะหมี่ กะหล่ำปลี เนื้อหรืออาหารทะเล และโอโกโนมิยากิซึ่งปรุงด้วยน้ำมันพืข น้ำมันสัตว์ หรือทั้งสองอย่าง ร้านเท็ปปังยากิในประเทศญี่ปุ่นจำนวนมากมีเนื้อโคเบะ (Kobe beef) เคียงด้วยถั่วงอก แตง (zucchini) กระเทียมแผ่น หรือข้าวผัด บางร้านมีน้ำจิ้มสำหรับอาหารโดยเฉพาะ อย่างไรก็ตาม ในประเทศญี่ปุ่น ซอสถั่วเหลืองเป็นซอสที่หาได้ทั่วไป
รูปแบบของเท็ปปังยากิในอเมริกาเหนือ ประกอบด้วยสเต๊กและเนื้ออื่น ๆ กับผัก และมักจะรู้จักในนามฮิบาชิ (hibashi) เพื่อกล่าวถึงร้านสเต็กญี่ปุ่น (Japanese steakhouses)
ในสหรัฐอเมริกา ร้านเบนิฮานา (Benihana) ที่เปิดสาขาแรกในนิวยอร์ก ในปี ค.ศ. 1964 เป็นผู้ทำให้เท็ปปังยากิโด่งดัง ร้านนี้นำเสนอเท็ปปังยากิโดยการให้พ่อครัวแสดงการทำอาหารให้ผู้ที่มารับประทานอาหารชม โดยมีเทคนิคและวิธีการที่หลากหลาย พ่อครัวจะโยนภาชนะมากกว่าสองชิ้นสลับไปมา พลิกกุ้งขึ้นไปอยู่บนกระเป๋าเสื้อของตน นำไข่ลงไปใส่ไว้ในหมวก โยนไข่ขึ้นไปในอากาศแล้วเคาะด้วยมีด จากนั้นส่งกุ้งเข้าปากผู้ชม หรือเรียงหัวหอมทำเป็นภูเขาไฟ
ภูเขาไฟหัวหอมนี้เป็นการแสดงอย่างหนึ่งของพ่อครัวในร้านเท็ปปังยากิ เริ่มด้วยการหัวหอมหั่นบาง ๆ แล้วนำมาซ้อนกันหลาย ๆ ชั้นจนดูเหมือนภูเขาไฟฟูจิที่มีเปลวไฟ จากนั้นจุ่มลงในของเหลวที่ปะทุขึ้นเหมือนเป็นลาวา
ในการเตรียมการแบบดั้งเดิม หัวหอมจะถูกหั่นเป็นชั้น ๆ ชั้นบนสุดหรือล่างสุดของกองจะถูกแยกออกมา จากนั้นจะถูกแยกออกทีละวง วงนอกสุด (วงที่ใหญ่ที่สุด) จะถูกใช้เป็นฐาน โดยด้านวงรอบนอกที่กว้างกว่าจะคว่ำอยู่ด้านล่าง วงที่เล็กกว่าจะถูกวางซ้อนขึ้นไปเรื่อย ๆ จนเกิดเป็นทรงโคนที่มีรูตรงกลาง
หลังจากการสร้างหัวหอมทรงโคน น้ำมันจะถูกราดลงในช่องเปิด (ตรงปล่องภูเขาไฟ) ตามด้วยเอทิลแอลกอฮอล์เจือจาง และเปิดไฟ แอลกอฮอล์ลุกไหม้ภายในไม่กี่วินาที เหลือแต่ไอของแอลกอฮอล์ที่ไม่เผาไหม้กำลังพ่นออกจากปล่องเหมือนเป็นควันไฟ ซอสเทริยากิยังสามารถเติมลงไปหลังจากไฟดับ และน้ำมันที่ถูกทำให้ร้อนจากการย่าง จะปะทุขึ้นและไหลออกจากปล่องเหมือนลาวา
อุปกรณ์อื่นในตระกูลเท็ปปังคือ ตะแกรงสำหรับย่าง ประกอบด้วยเหล็กแผ่นบางวางอยู่เหนือเตาเผาทรงกลม โดยทั่วไปแผ่นเหล็กจะเล็กกว่าเตาเผาและกลมเหมือนเตาเผาบาร์บีคิวของมองโกเลีย
อุทิศ เหมะมูล
อุทิศ เหมะมูล เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2518 เป็นนักเขียนรางวัลซีไรท์ ปี พ.ศ. 2552 กับนวนิยายเรื่อง "ลับแล, แก่งคอย" อุทิศเป็นคนอำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรี จบการศึกษาจากโรงเรียนแสงวิทยา และโรงเรียนวัดศิลป์ราชพินิจ อำเภอแก่งคอย จากนั้นเข้าศึกษาที่สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล วิทยาเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือ นครราชสีมา เรียนด้านศิลปกรรม และศึกษาต่อคณะจิตรกรรมประติมากรรม และภาพพิมพ์ มหาวิทยาลัยศิลปากร ปัจจุบันใช้ชีวิตอยู่ในกรุงเทพฯ
มีผลงานการเขียน เช่น ผลงานเรื่องสั้น "ปริมาณรำพึง" ของสำนักพิมพ์หวีกล้วย และ ผลงานเรื่อง "ไม่ย้อนคืน" จากแพรวสำนักพิมพ์ ผลงานนวนิยายได้แก่ "ระบำเมถุน" จากสำนักพิมพ์ สเกร และ "กระจกเงา / เงากระจก" จากสำนักพิมพ์ หวีกล้วย และบทความ ได้แก่ 151 CINEMA จากสำนักพิมพ์ open books และ OUPSIDER IN CINEMA จาก open book เป็นต้น
ในปี พ.ศ. 2552 ได้รับรางวัลซีไรท์จากนวนิยายเรื่อง "ลับแล, แก่งคอย" เป็นเรื่องที่เขียนจากความทรงจำ มีเนื้อหาข้อมูลเกี่ยวกับถนนมิตรภาพที่หาได้จากเว็บไซต์วิกิพีเดีย ส่วนรายละเอียดเขียนขึ้นจากความทรงจำตอนที่ไปอยู่
นิ้วนาง
นิ้วนาง คือนิ้วที่สี่บนมือของมนุษย์ อยู่ระหว่างนิ้วกลางและนิ้วก้อย หลายคนมีนิ้วนางยาวเท่ากับนิ้วชี้ ในทางกายวิภาคศาสตร์ นิ้วนางอาจมีชื่อเรียกอื่นเป็นภาษาละตินเช่น digitus medicinalis, digitus annularis, digitus quartus หรือ digitus IV เป็นต้น
นิ้วนางไม่ค่อยมีบทบาทเด่นชัดมากนัก เพราะเมื่อหยิบจับสิ่งของก็ต้องใช้งานร่วมกับนิ้วอื่นหรือไม่ใช้เลย บางภาษาไม่มีชื่อเรียกเฉพาะสำหรับนิ้วนางด้วยซ้ำ
สำหรับวัฒนธรรมตะวันตก การใส่แหวนที่นิ้วนาง โดยเฉพาะนิ้วนางมือซ้าย สื่อความหมายว่าผู้นั้นได้หมั้นหรือแต่งงานแล้ว ด้วยความเชื่อที่ว่า เส้นเลือดดำที่นิ้วนางมือซ้ายเชื่อมต่อโดยตรงเข้ากับหัวใจที่อยู่ข้างซ้ายเช่นกัน อันเป็นตัวแทนแห่งความรัก แต่สำหรับวัฒนธรรมยุโรป การใส่แหวนที่นิ้วนางมือซ้ายหมายถึงการหมั้น ส่วนนิ้วนางมือขวาหมายถึงการแต่งงาน ด้วยเหตุนี้หลายภาษาจึงเรียกนิ้วนางว่าเป็น "นิ้วเพื่อสวมแหวน" (ring finger)
ฐานรอง (มุทราศาสตร์)
ฐานรอง () ในมุทราศาสตร์ “ฐานรอง” เป็นองค์ประกอบหนึ่งที่ปรากฏภายใต้โล่บนตราอาร์มที่เป็นที่อาจจะเป็นหิน, ลานหญ้า หรืออื่นๆ ที่เป็นที่ตั้งหรือรองรับประคองข้าง ซึ่งทำให้ต้องใช้ความพิจารณาในการแยกระหว่าง “ฐานรอง” ที่แท้จริงจากสิ่งที่อยู่บนฐานที่ใช้สำหรับเป็น “ประคองข้าง” หรือในกรณีพิเศษเช่นในตราแผ่นดินของเบลีซที่เหนือโล่ดูเหมือนต้นมาฮอกานีแต่อันที่จริงแล้วเป็นส่วนหนึ่งของฐานรองที่งอกออกมาจากฐาน บางครั้งก็กล่าวกันว่าฐานรองคือแผ่นดินของผู้เป็นเจ้าของตรา ฐานรองเป็นองค์ประกอบที่ล่ากว่าองค์ประกอบอื่นๆ ของตราอาร์ม ที่มาจากความจำเป็นในการใช้ประคองข้างที่แสดงความแตกต่างกันของตราของแต่ละครอบครัวหรือของแต่ละบุคคล และบางครั้งก็จะได้รับการนิยามต่างหากจากประคองข้าง
ฐานรองตกแต่งที่ใช้ในการวางมักจะวางใต้เท้า ขา หรืออุ้งเท้าของประคองข้างที่ทำกันในคริสต์ศตวรรษที่ 19 บางทีก็เรียกว่า “gas bracket” แต่ก็เป็นคำที่ไม่เป็นที่ยอมรับใช้กัน
บางครั้งประคองข้างก็อาจจะยืนบนแถบคำขวัญเช่นในตราแผ่นดินของโมนาโค
ตามปกติแล้วเมื่อตราอาร์มมีประคองข้างก็จะมีฐานรองประกอบแต่ก็ไม่เสมอไป และบางครั้งที่ไม่บ่อยนักฐานรองก็อาจจะเป็น “เพิ่มเกียรติ” (Augmentation of honour) ซึ่งเป็นสิ่งที่เจ้าของตราได้รับมอบให้เพิ่มในตราอาร์มเพื่อเป็นเกียรติยศ ซึ่งเป็นภาพของหมีและกวางยืนบนภูมิทัศน์ที่เป็นป่า ยอดเขา และรวงข้าวสาลีที่ออกแบบโดยรอน เซบาสเตียน บางครั้งฐานก็อาจเป็นภูมิทัศน์ของสถานที่ใดสถานที่หนึ่งเช่นฐานรองของเคนยาคือ ภูเขาเคนยา หรือฐานรองของ Arbeláez, Cundinamarca ของโคลัมเบียเป็นลูกโลก) ฐานรองที่แปลกออกไปก็ได้แก่ฐานรองที่เป็นกำแพงของเทศบาลมณฑลคัมเบอร์แลนด์ หรือฐานรองที่เป็นสะพานข้ามลำน้ำของสถาบันวิศวกรรมแห่งแคนาดา
ตราแผ่นดินของแอลเบเนีย
ตราแผ่นดินของแอลเบเนีย () เป็นตราอาร์มของประเทศแอลเบเนียที่แปลงมาจากธงชาติแอลเบเนียและมาจากตราของสแกนเดอร์เบิร์ก เครื่องหมายเหนืออินทรีสองหัวคือหมวกเกราะสแกนเดอร์เบิร์กที่ประดับด้วยเขาแพะ
คิด คัดดี้
สกอตต์ เรมอน เซกูโร เมสคัดดี้ () หรือชื่อที่เป็นที่รู้จักว่า คิด คัดดี้ () เกิดเมื่อวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 1984 เป็นแร็ปเปอร์ชาวอเมริกัคน เป็นที่รู้จักหลังจากออกมิกซ์เทปชุดแรกที่ชื่อ "A Kid Named Cudi" ในปี 2009 ซิงเกิ้ลของเขา "Day 'n' Nite" ติดท็อป 10 บนบิลบอร์ดฮอต 100 และฮอตอาร์แอนด์บี/ฮิปฮอปซองส์ชาร์ต "Day 'n' Nite" เป็นเพลงที่ออกก่อนผลงานอัลบั้มของเขาชุด "Man on the Moon: The End of Day" เขายังร่วมงานกับคอนเย เวสต์ คอมมอน และศิลปินอื่นในสังกัดกู้ดมิวสิก
ในปี 2014 คัดดี้ ได้ร่วมแสดงในภาพยนตร์เร่อง ซิ่งเต็มสปีดแค้น ได้รับบท แบนนี่ เป็นเพื่อนในกลุ่มของโทบี้ ในด้านให้ข้อมูลการช่วยเหลือ จนโทบี้ประสบความสำเร็จ จนตัวเองติดคุก ฐานเอาฮ.ทหารโดยมิได้รับอนุญาต
สตรอเบอรี่ครับเค้ก
สตรอเบอร์รี่ครับเค้ก (Strawberry Krubcake) เป็นรายการโทรทัศน์แนววาไรตี้ เดิมชื่อ Strawberry Cheesecake ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2549 เริ่มแรกออกอากาศเวลา 09:30-10:30 น. ถัดมาเปลี่ยนเวลาเป็น 09:15-10:15 น. ล่าสุดออกอากาศในเวลา 09:00-10:00 น. โดยเปิดโอกาสวัยรุ่นได้แสดงออกทุกรูปแบบ ที่จะให้ผู้ชมได้สัมผัสโลกของวัยรุ่น โดยมีพิธีกรวัยรุ่น 9-15 คน(โดยประมาณ) รับหน้าที่ดำเนินรายการ โดยตั้งแต่วันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2556 รายการได้เปลี่ยนรูปแบบใหม่ มีพิธีกรผู้ชายเพิ่มเข้ามาด้วย และเปลี่ยนชื่อรายการเป็นรายการ สตรอเบอร์รี่ครับเค้ก และรายการได้ออกอากาศเทปสุดท้ายวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2558 และเป็นการปิดฉากตำนาน 9 ปีแก๊งสตรอเบอร์รี่ และรายการที่จะมาแทน คือ รายการ วิกนี้สีชมพู ผู้ผลิตคือค่าย ดวงมาลีมณีจันทร์ เหมือนเดิม
= ระยะเวลาสมาชิกภาพ =
= แหล่งข้อมูลอื่น =
อินทนิล (วงดนตรี)
อินทนิล คือชื่อวงดนตรีวงแรกของค่ายอาร์เอส ซาวด์หรืออาร์เอสในปัจจุบัน เป็นวงดนตรีสตริงวัยรุ่นซึ่งออกอัลบั้มแรกในปี พ.ศ. 2524 แต่แล้วได้เกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้น เมื่อทางวงได้ประกาศยุบวงในปี พ.ศ. 2528 และสมาชิกบางส่วนของวงอินทนิลได้แยกออกมาตั้งวงเรนโบว์ ขึ้นในปีนั้น
วงอินทนิลเริ่มขึ้นจากการรวบรวมเพื่อน ๆ ของอนุชา มานพ หัวหน้าวง มือกีตาร์ นักร้องนำ และเป็นผู้ตั้งชื่อวงนี้เอง สมาชิกในวงส่วนใหญ่เป็นชาวอำเภอประจันตคาม จังหวัดปราจีนบุรีโดยสมาชิกทั้งหมดเป็นคนประจันตคาม ยกเว้น วุฒิ เป็นคนกรุงเทพมหานคร อินทนิลเริ่มซ้อมและรวบรวมวงตั้งแต่ปี พ.ศ. 2523 จนกระทั่งปลายปี พ.ศ. 2524 ได้ออกอัลบั้มชุดแรก ""รักเพียงเธอ"" ในนามบริษัท อาร์เอส ซาวด์ ซึ่งเปลี่ยนจาก "เทปตราดอกกุหลาบ" หรือ "โรสซาวด์"
วงอินทนิล เป็นวงแรกของ อาร์เอส ซาวด์ ซึ่งเกิดจากการชักนำของ นายไพบูลย์ ภักดีพินิจ นักจัดรายการวิทยุที่มีชื่อเสียงในขณะนั้น
เพลง "มหา'ลัยไหนดี" ในอัลบั้มชุดแรก ประสบความสำเร็จพอสมควร จึงได้ออกชุดที่ 2 ""เที่ยวเขาใหญ่"" ซึ่งมีเพลง "น้องแว่น , เที่ยวเขาใหญ่" ก็ประสบความสำเร็จอีก ทางผู้จัดการวงจึงได้หาสมาชิกมาเพิ่ม ซึ่งเป็นขณะเดียวกันกับมือกลอง (มนูญ) ขอลาออกด้วยเหตุผลด้านสุขภาพ สมาชิกที่เพิ่มมีดังนี้
อินทนิลออกอัลบั้มชุดที่ 3 หลังจากได้สมาชิกใหม่มาเพิ่ม คือชุด ""เพียงฝัน"" ซึ่งมีเพลง "เพียงฝัน , สวรรค์เป็นใจ" โดยเฉพาะเพลง สวรรค์เป็นใจ เป็นที่รู้จักอย่างมาก ทำให้วงมีชื่อเสียงขึ้นอีกระดับหนึ่ง ถึงจุดสูงสุดของวงอินทนิล มีงานคอนเสิร์ตมากเกือบทั่วประเทศ แต่ขณะที่อัลบั้มกำลังวางแผง ได้มีการนำ เกรียงศักดิ์ จงธีระธรรม (โหนก) มือกลองวงดิ อินโนเซ้นท์ เข้ามาร่วมวงอีกคน จากนั้นจึงได้ทำอัลบั้มชุดที่ 4 ""ขอรัก..อีกครั้ง"" โดยเพิ่มสมาชิกใหม่อีก 4 คน คือ
หลังจากบันทีกเสียงที่ห้องอัดศรีสยามเกือบครบทั้งอัลบั้มชุดที่ 4 ได้เกิดปัญหาขึ้นในวง ซึ่งเป็นปัญหาใหญ่ จนได้มีการระงับการทำงานและอัดเสียงทั้งหมดใหม่ โดยไม่ใช้สมาชิกวงอินทนิลเดิม แต่วางขายในชื่อวงอินทนิล อีก 1 ชุด
วงอินทนิลประกาศยุบวงในปี พ.ศ. 2528 แต่ไม่ได้สลายตัว สมาชิกที่เหลืออยู่ อันได้แก่ ทวี พีระพงษ์ เรวัติ และ ธีระศักดิ์ จึงเปลี่ยนชื่อวงเป็น "เรนโบว์" ซึ่งประสบความสำเร็จอย่างสูงจากบทเพลง "ความในใจ" จนเชื่อว่าสามารถทำยอดขายได้เกินล้านตลับ
"ชุด รักเพียงเธอ (พ.ศ. 2524)
"ชุด เที่ยวเขาใหญ่ (พ.ศ. 2525)
"ชุด เพียงฝัน (พ.ศ. 2526)
"ชุด ขอรัก..อีกครั้ง (พ.ศ. 2527)
http://www.oknation.net/blog/kilroy/2008/10/01/entry-6
ดิจิตอลมอนสเตอร์ เซโวลูชัน
ดิจิตอลมอนสเตอร์ เซโวลูชัน () (ตามต้นฉบับอ่าน "X-e" รวมเป็นพยางค์เดียวคือ "เซ") เป็นภาพยนตร์การ์ตูนชุดดิจิตอลมอนสเตอร์ลำดับที่ 8 ภาพยนตร์ตอนนี้เป็นภาพยนตร์ตอนแรกในชุดดิจิตอลมอนสเตอร์ที่ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ในประเทศญี่ปุ่นก่อนที่จะลงโรงภาพยนตร์ในภายหลัง ภาพยนตร์ตอนนี้ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2548 เวลา 7 นาฬิกา 01 นาที ตามเวลาญี่ปุ่น (UTC+9/JST) ทางสถานนีโทรทัศน์ฟูจิทีวี
ดิจิตอลมอนสเตอร์ เซโวลูชัน เป็นภาพยนตร์การ์ตูนในชุดดิจิตอลมอนสเตอร์ตอนแรกและตอนเดียวจนถึงปัจจุบันที่สร้างขึ้นด้วยคอมพิวเตอร์กราฟิกทั้งหมดโดยอิมาจิ แอนิเมชันสตูดิโอ รวมถึงเป็นภาพยนตร์ตอนเดียวในชุดที่ไม่มีความเกี่ยวข้องกับเนื้อเรื่องหลักของดิจิมอนทั้ง 4 ภาคแต่อย่างใด
ดินแดนแห่งจินตนาการ Digital World ซึ่งเกิดมาพร้อมๆกับการพัฒนาการทางสังคมเครือข่ายของปัจจุบัน ณ ที่นั้น Digital Monster ซึ่งเป็นสิ่งมีดิจิตอลได้ถือกำเนิดขึ้นมาโดยมีคอมพิวเตอร์ "อิกดราซิล" ควบคุมโลกทั้งหมดเอาไว้ แต่ทว่าเพื่อการลบล้างโลกแบบโบราณ และสร้างโลกใหม่ไปพร้อมกับการพัฒนาการของ Digital World อิกดราซิลจึงได้เริ่ม Project Ark และสั่งการให้ X program ที่น่าสยดสยองออกมากำจัดดิจิมอนทั้งหมด ขณะนี้ Digital World กำลังเผชิญวิกฤตครั้งยิ่งใหญ่ที่สุด
คือแผนการที่อิกดราซิลคิดขึ้นมาเพื่อนำโลกเก่าไปสู่โลกใหม่ที่ดีกว่า โดยเริ่มจากกำจัดดิจิมอนทั้งหมดโดยใช้ Royal Knight และ X โปรแกรมที่มีรูปร่างน่ารังเกียจซึ่งโปรแกรมนี้จะมีระบบแยกโลกเก่าและประกอบโลกขึ้นใหม่ได้ และ X โปรแกรมโดยอิกดราชิลเป็นคนสั่งการเองทั้งหมด
ครั้งนี้ของพี่กับน้อง
ครั้งนี้ของพี่กับน้อง สตูดิโออัลบั้มชุดที่ 8 ของดิ อินโนเซ้นท์ออกวางแผงครั้งแรกในปีพ.ศ. 2529 กับสังกัด นิธิทัศน์ โปรโมชั่น สมาชิกในวงเหลือเพียง 4 คนเท่านั้น ซึ่งในอัลบั้มนี้ทางวงไม่ได้รับสมาชิกเพิ่มจึงทำให้ช่วงการบันทึกเสียงทางวงต้องใช้ดรัมแมชชีนแทนการใช้มือกลองอาชีพ และในอัลบั้มนี้ทางวงได้เชิญคุณอุ้ย "วรสิทธิ์ ชีพสาธิต" ดาราหนุ่มชื่อดังในยุคนั้นมาเป็นนักร้องรับเชิญ โดยในอัลบั้มชุดนี้มีเพลงดังหลายเพลง เช่น สาว 86, ฝากรัก, ดาราทีวี, ฝันและใฝ่ ฯลฯ โดยเฉพาะเพลง ฝากรัก ซึ่งคุณอุ้ยได้ฝากเสียงร้องเอาไว้นั้นกลายเป็นเพลงอมตะจนถึงปัจจุบัน และเป็นเพลงประจำตัวของคุณอุ้ยไปเลยในที่สุด อัลบั้มชุดนี้ไม่มีเพลงไทยสากลสมัยเก่าของครูเพลงเลย ที่ทางวงนำมาขับร้องเหมือนชุดที่ผ่านมา และเป็นชุดแรกที่ทุกเพลงในอัลบั้มเป็นเพลงแต่งใหม่ทั้งหมด ยกเว้นเพลง "ฝากรัก" และ "วันลา" ซึ่งเป็นงานที่คุณชาตรี คงสุวรรณ ทำเอาไว้สมัยร่วมวง "โรแมนติก" ในอัลบั้มชุด "บ้านสีเทา"
รัฐกันชน
รัฐกันชน () คือประเทศที่ตั้งอยู่ระหว่างรัฐมหาอำนาจคู่แข่งหรือเป็นปรปักษ์ระหว่างกัน ซึ่งสาเหตุของการคงอยู่มีเพื่อเป็นการป้องกันความขัดแย้งระหว่างรัฐมหาอำนาจด้วยกัน รัฐกันชนที่มีเอกราชอย่างแท้จริง มักจะดำเนินนโยบายต่างประเทศสายกลาง ซึ่งเป็นการป้องกันตนเองจากการตกเป็นรัฐบริวาร ความร่วมมือกันระหว่างรัฐกันชนเป็นส่วนหนึ่งของทฤษฎีการถ่วงดุลอำนาจ ซึ่งเข้าสู่ยุทธศาสตร์และการคิดในเชิงการทูตของยุโรปในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17
บ่อยครั้งที่การรุกรานรัฐกันชนโดยหนึ่งในมหาอำนาจที่รายล้อมมันอยู่มักจะก่อให้เกิดสงครามระหว่างประเทศ อย่างเช่น การรุกรานเบลเยียมของเยอรมนี ทำให้สหราชอาณาจักรตัดสินใจเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
ซินามอโรล
ซินามอโรล (; ) เป็นตัวการ์ตูนของซานริโอ เกิดเมื่อวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 2002
วันหนึ่งในขณะที่เจ้าของซินนามอนคาเฟ่กำลังชื่นชมความงามของท้องฟ้าอยู่นั้น ได้มีลูกหมาสีขาวตัวน้อยลอยผ่านมาดูคล้ายกับปุยเมฆก้อนเล็ก ๆ เธอคิดว่า “สงสัยเจ้าหมาน้อยคงตามกลิ่นซินนามอนโรลมาสินะ” ซึ่งนั่นก็เป็นความคิดที่ถูกต้องทีเดียว เจ้าหมาน้อยที่แสนจะอยากรู้อยากเห็นตัวนี้เกิดติดอกติดใจเจ้าของคาเฟ่และซินนามอนโรล มันจึงตัดสินใจอยู่ที่คาเฟ่แห่งนี้ต่อไป เจ้าหมาน้อยตัวนี้มีหางม้วนที่อวบอ้วนคล้ายกับซินนามอนโรล เจ้าของคาเฟ่จึงเรียกเขาว่า CINNAMOROLL นับแต่นั้นเป็นต้นมา CINNAMOROLL ได้กลายเป็นที่ชื่นชอบของลูกค้าและกลายเป็นสัญลักษณ์ประจำคาเฟ่แห่งนี้ ถ้าคุณไม่พบ CINNAMOROLL หลับอยู่ที่ระเบียงหน้าคาเฟ่ คุณก็สามารถพบเขาบินไปทั่วเมืองเพื่อหาเรื่องสนุกและผจญภัยไป กับเพื่อน ๆ ของเขาได้แก่ “Chiffon” “Mocha” “Espresso” “Cappuccino” และ “Little Milk”
ซินนามอนโรล
ซินนามอนโรล () เป็นขนมหวานที่พบบ่อยในทวีปอเมริกาเหนือและยุโรปเหนือ ซินนามอนโรลสามารถเปรียบเทียบได้เป็นขนมปังน้ำผึ้ง ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของขนมหวานในตระกูลโดนัท ซินนามอนโรลได้รับการคิดค้นในสวีเดนในชื่อที่เรียกว่า kanelbulle (แปลว่า "ขนมปังอบเชย") ซินนามอนโรลประกอบด้วยแผ่นยีสต์ม้วน และโรยส่วนผสมระหว่างอบเชยและน้ำตาล (และลูกเกดหรือองุ่นสับในบางกรณี) เหนือชั้นเนยบาง ๆ เมื่อรีดแป้งเป็นแผ่น แล้วตัดเป็นส่วน ๆ และอบ ซินนามอนโรลมักจะโรยด้วยน้ำตาลครีมโรยหน้าขนมบ่อย ๆ หรือเคลือบเงาของบางประเภท
ขนาดของซินนามอนโรลจะแตกต่างกันในแต่ละสถานที่ โดยส่วนมากแล้วร้านเบเกอร์รี่จะผลิตขนาดประมาณ 5 ซม. ในเส้นผ่าศูนย์กลางและมีขนาดใหญ่กว่า 10 ซม. ที่ใหญ่ที่สุดสามารถพบได้ในฟินแลนด์เรียกว่า Korvapuusti ซึ่งขนาดใหญ่ถึง 20 ซม. ในเส้นผ่าศูนย์กลางและน้ำหนัก 200 กรัม (ประมาณ 7 ออนซ์)
หนี้
หนี้ () เป็นนิติสัมพันธ์ระหว่างบุคคลตั้งแต่สองฝ่ายขึ้นไป ซึ่งฝ่ายหนึ่งเรียกว่า "เจ้าหนี้" () มีสิทธิที่จะบังคับบุคคลอีกฝ่ายหนึ่งซึ่งเรียกว่า "ลูกหนี้" () ให้กระทำการหรืองดเว้นกระทำการอย่างใดอย่างหนึ่งซึ่งเรียกว่า "การชำระหนี้" () บ่อยครั้งที่หนี้มักจะเป็นตัวเงิน จึงเรียกว่าหนี้สิน
ความระงับแห่งหนี้ หมายความว่า หนี้ได้สิ้นสุดลงหรือได้ระงับลง ซึ่งมีอยู่ 5 กรณีได้แก่
หนี้สิน
หนี้สิน หรือ หนี้เงิน () หมายถึง เงินที่ผู้หนึ่งซึ่งเรียกว่า "ลูกหนี้" () ติดค้างอยู่จะต้องใช้ให้แก่อีกผู้หนึ่งซึ่งเรียกว่า "เจ้าหนี้" () บางทีก็เรียกสั้น ๆ ว่า "หนี้"
ความเป็นหนี้สินกันนั้นมีขึ้นเมื่อเจ้าหนี้ตกลงให้ลูกหนี้ยืมเงินจำนวนหนึ่งซึ่งปัจจุบันมักมีการกำหนดระยะเวลาให้ลูกหนี้ปฏิบัติการชำระหนี้และมักต้องชำระดอกเบี้ย () อันงอกเงยจากหนี้สินนั้นด้วย
ชีรณัฐ ยูสานนท์
ชีรณัฐ ยูสานนท์ เป็นนักร้องหญิงชาวไทย สังกัด จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ เกิดวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2531 มีชื่อเสียงจากผลงานเพลง ""รักแท้...ยังไง"" รวมถึงผลงานละครเรื่อง ""พิมมาลา"" รับบทเป็น "น้ำนวล" เรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ รับบทเป็น โสมมิกา และเรื่อง รักกันพัลวัน รับบทเป็น สโรชินี และการเป็น 1 ใน 32 หน้ากากนักร้อง ในรายการ The Mask Singer หน้ากากนักร้อง ซีซันที่ 2
ชีรณัฐ ยูสานนท์ ชื่อเล่น น้ำชา เป็นบุตรของร้อยเอกชมพล กับสุนิสา ยูสานนท์ มีน้องชายหนึ่งคนชื่อกษิดิศ ยูสานนท์ ครอบครัวมีเชื้อสายเวียดนาม ฐานะทางบ้านค่อนข้างดี มารดาเป็นประธานบริษัทและเป็นผู้บริหารโรงแรม ส่วนบิดารับราชการทหารและเป็นนักการเมืองพรรครักษ์สันติ
ชีรณัฐเข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย จนถึงระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 จึงย้ายไปเรียนประจำที่วิทยาลัยเซนต์บริจิตส์เลสมูร์ดี (St. Brigids College Lesmurdie) เมืองเพิร์ธ ประเทศออสเตรเลีย หลังสำเร็จการศึกษาเธอจึงกลับมาศึกษาต่อระดับปริญญาตรีที่วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยศิลปากร แต่พ้นสภาพการเป็นนักศึกษา ด้วยเธอไม่มีเวลาไปเรียนหนังสือ เนื่องจากทำงานในวงการบันเทิง จึงย้ายไปเรียนที่ วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ แต่ท้ายสุดเธอจบปริญญาตรีที่วิทยาลัยนานาชาติราฟเฟิลส์ ในสาขากราฟิกดีไซน์เมื่อปี 2556
เธอใฝ่ฝันที่จะเป็นนักร้องมาตั้งแต่เด็ก ชีรณัฐจึงขอทางบิดามารดาเรียนด้านดนตรีและศิลปะ เช่น เปียโน, บัลเลต์ และวาดเขียน และสนใจที่จะศึกษาต่อต่างประเทศเมื่ออายุ 14 ปี เพื่อหาประสบการณ์เรื่องศิลปะและการร้องเพลง ทั้งนี้เมื่อครั้งเธอยังศึกษาอยู่ที่โรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย เธอเคยประกวดร้องเพลงประสานเสียงกับเพื่อน ๆ ในห้องโดยได้ตำแหน่งชนะเลิศ และเมื่อครั้งที่เธอศึกษาอยู่ต่างประเทศเธอได้ร้องเพลงในงานโรงเรียนโดยเพื่อน ๆ ได้แสดงความชอบใจ จนกลายเป็นแรงผลักดันให้เธออยากร้องเพลงต่อไป
ขณะเธอศึกษาอยู่มหาวิทยาลัยศิลปากร เธอได้อัดเสียงร้องของตนเองและส่งเดโมเทปไปสมัครที่แกรมมี่และได้รับการคัดเลือกในเวลาต่อมา สถาพร พานิชรักษาพงศ์ กรรมการผู้จัดการ จีเอ็มเอ็มทีวี ได้เข้ามาบอกเธอว่า "รู้ไหม ชาจะได้เป็นนักร้องแล้วนะ" โดยผลงานชิ้นมีชื่อของเธอคือ "รักแท้...ยังไง" และ "ดาวบนฟ้า ปลาในน้ำ เธอในฝัน" แต่งขึ้นโดยนิติพงษ์ ห่อนาคผลงานพากย์เสียง
เบิร์ดแลนด์ แดนมหัศจรรย์ พากย์เป็น ซอง
 ผลงานละครเวที
ละครเพลงเฉลิมพระเกียรติ ไกลกังวล มิวสิคัล ออนเดอะบีช ร่วมกับ ซี ศิวัฒน์ โชติชัยชรินทร์
ธุรกิจส่วนตัวของชีรณัฐ มีดังนี้
บ้านเลขที่ 109
บ้านเลขที่ 109 เป็นคำศัพท์ทางการเมืองไทย ที่ใช้เรียกอดีตกรรมการบริหารพรรคพลังประชาชน, พรรคชาติไทย และพรรคมัชฌิมาธิปไตย ที่ถูกเพิกถอนสิทธิทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี ตามคำวินิจฉัยในคดียุบพรรคการเมือง เมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ของศาลรัฐธรรมนูญ
บ้านเลขที่ 109 เป็นคำศัพท์ทางการเมืองที่บัญญัติตามคำว่า บ้านเลขที่ 111 ซึ่งเป็นคำเรียกคณะกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทย ที่ถูกเพิกถอนสิทธิทางการเมืองจากกรณียุบพรรคไปก่อนหน้านี้ โดยตัวเลข 109 มาจาก 
รวมเป็นจำนวน 109 คน
แต่ในจำนวนนี้ มี 2 คน ที่มิได้ถูกเพิกถอนสิทธิทางการเมือง คือ นายวีระพล อดิเรกสาร และนายพิเชษฐ์ ตันเจริญ ซึ่งลาออกจากคณะกรรมการบริหารพรรคพลังประชาชน ก่อนการเลือกตั้งทั่วไปในวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ซึ่งไม่เข้าข่ายต้องรับความผิดตัดสินโทษ
โอคิตะ โซโกะ
โอคิตะ โซโกะ () เป็นตัวละครในหนังสือการ์ตูนและภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องกินทามะ ผลงานของฮิเดอากิ โซราจิ 
โอคิตะ โซโกะ เป็นหัวหน้าหน่วยที่ 1 แห่งของกองกำลังตำรวจพิเศษติดอาวุธชินเซ็นงุมิ และเป็นนักดาบที่เก่งที่สุดในชินเซ็นกุมิ แต่มักจะใช้บาซูก้าเป็นอาวุธมากกว่า โอคิตะนั้นกำพร้าพ่อแม่มาตั้งแต่เด็ก ได้มิตสึบะที่เป็นพี่สาวคอยเลี้ยงดู ต่อมาได้เข้าเป็นศิษย์สำนักดาบที่บูซุ ร่วมสำนักเดียวกับคอนโด้ อิซาโอะและฮิจิคาตะ โทชิโร่ โดยมีฐานะเป็นศิษย์พี่ของฮิจิคาตะแม้จะมีอายุน้อยกว่า เพราะฮิจิคาตะมาร่วมสำนักในภายหลังสุด ต่อมาทั้งสามคนรวมศิษย์ร่วมสำนักจึงได้เดินทางเข้าเอโดะ แล้วโอคิตะก็ได้รับตำแหน่งหัวหน้าหน่วยที่ 1 แห่งชินเซ็นงุมิ
โอคิตะเป็นคนที่ดูใสซื่อ หน้าตาสวยน่ารัก นิสัยร่าเริงคล้ายกับเด็ก และโอคิตะยังรักพี่สาวมาก เมื่ออยู่ต่อหน้าพี่สาว โอคิตะจะแปลงร่างเป็นแมวน้อยแสนเชื่องขึ้นมาทันที แต่ความจริงแล้ว โอคิตะมีนิสัยป่าเถื่อน มักจะใช้วิธีรุนแรงในการแก้ปัญหา จนถูกฮิจิคาตะเรียกว่า เจ้าชายแห่งดาวซาดิสม์ โอคิตะ ถ้าสู้นานๆเข้ากับคู่ต่อสู้ที่มีฝีมือสูสี ด้านมืดในใจจะถูกปลุกขึ้นมาแบบไม่มีเหตุผล แม้แต่ฮิจิคาตะและคอนโดยังระแวดระวังด้านมืดของโอคิตะอยู่ไม่น้อย
โอคิตะไม่ชอบฮิจิคาตะตั้งแต่เจอกันครั้งแรก และมักจะชอบลอบทำร้ายฮิจิคาตะ หรือแม้แต่จะลอบสังหารถ้ามีโอกาส เพราะโอคิตะนอกจากจะหวังตำแหน่งรองหัวหน้าของฮิจิคาตะแล้ว โอคิตะยังคิดว่าฮิจิคาตะมาแย่งสิ่งสำคัญในชีวิตของเขาไปจนหมด ทั้งคอนโด้และมิตสึบะ และอีกเหตุผลหนึ่งคือฮิจิคาตะปฏิเสธรักของมิตสึบะแบบไม่ใยดี
แม้ตัวโอคิตะเองจะเข้าใจดีว่าการที่ฮิจิคาตะไม่รับรักพี่สาวนั้นคือสิ่งที่สมเหตุสมผลที่สุดแล้ว เพราะทั้งเขาและฮิจิคาตะต่างรู้ว่าชีวิตที่อยู่กับดาบ เลือด การต่อสู้และอนาคตที่ไม่รู้ว่าจะตายเมื่อไหร่ ไม่สามารถทำให้มิตซึบะมีความสุขได้ แต่กระนั้นความชิงชังที่ฝังลึกก็ทำให้เขารู้สึกขัดแย้งกันในตัวว่าควรจะเกลียดฮิจิคาตะในเรื่องนี้ดีหรือไม่ กระทั่งมิตซึบะเสียชีวิตไป
ทางด้านความสัมพันธ์กับร้านรับจ้างสารพัด โอคิตะเข้ากันได้ดีกับพวกของกินโทกิ โดยเรียกกินโทกิว่า "ลูกพี่" เพราะโอคิตะก็เคารพกินโทกิเหมือนกัน แต่มักจะทะเลาะกับคางุระเสมอ และนับเป็นคู่กัดตลอดกาล
ชื่อ "โอคิตะ โซโกะ" มีที่มาจากชื่อของ โอคิตะ โซจิ หัวหน้าหน่วยหนึ่งแห่งกลุ่มชินเซ็นงุมิในประวัติศาสตร์จริง
โอคิตะปรากฏตัวบนหน้าปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะ เล่มที่ 9 และยังปรากฏตัวบนสันปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะเล่ม 10
เส้นแบ่ง (มุทราศาสตร์)
เส้นแบ่ง () ในมุทราศาสตร์ “เส้นแบ่ง” เป็นองค์ประกอบหนึ่งที่ใช้ในการแบ่งโล่ (division of the field) และการสร้างลายตรา (variations of the field) และ เครื่องหมาย (charges) ที่ใช้ในมุทราศาสตร์ ที่ตามปกติจะเป็นเส้นตรง แต่อาจจะมีหลายรูปหลายแบบ (การกำหนดชนิดของ “เส้นแบ่ง” บางครั้งต้องเป็นไปอย่างระมัดระวังระหว่างเส้นแบ่งตามธรรมเนียมที่ใช้กันมาและเส้นแบ่งที่แปลกออกไป และการแยกระหว่าง “เส้นแบ่ง” และ “เครื่องหมาย” เช่นในนิยาม “a mount [or triple mount] in base” (“เนิน [หรือเนินสามเนิน] ตอนล่าง”) หรือโดยเฉพาะในมุทราศาสตร์เยอรมันที่ใช้หยักเชิงเทินจากกำแพงเมืองในการเป็น “เส้นแบ่ง” หรือ “เครื่องหมาย”)
ในสกอตแลนด์การใช้เส้นแบ่งมักจะใช้ในการแต่งเติมขอบโล่ (หรือเรขลักษณ์อื่นๆ) เพื่อให้ทำให้ตราเป็นเอกลักษณ์ (cadency) จากตราของประมุขเจ้าของตราอาร์มหลัก
แต่ละเส้นแบ่งตามตัวอย่างข้างล่างก็จะนิยามว่า “Per fess _______ argent and gules” (“แบ่งขวาง _______ สีเงินและสีแดง” (นิยามสีท่อนบนก่อนท่อนล่าง))
ทะเลสาบชิกตสึ
ทะเลสาบชิกตสึ () เป็นทะเลสาบปล่องภูเขาไฟในเมืองชิโตเซะ บนเกาะฮกไกโด ของญี่ปุ่น อยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติชิกตสึ-โทยะ
ทะเลสาบชิกตสึตั้งอยู่ที่ด้านตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะฮกไกโด มีความลึกเฉลี่ย 265 เมตร จุดที่ลึกที่สุดลึก 363 เมตร จัดเป็นทะเลสาบที่ลึกเป็นอันดับสองในญี่ปุ่นรองจากทะเลสาบทาซาวะ มีพื้นที่ผิวมากเป็นอันดับแปดในญี่ปุ่น และยังเป็นทะเลสาบปล่องภูเขาไฟที่ใหญ่เป็นอันดับสองในญี่ปุ่นรองจากทะเลสาบคูซาโระ รอบทะเลสาบมีภูเขาไฟสามลูก ได้แก่ ภูเขาเอนิวะทางทิศเหนือ ภูเขาฟุปปาชิและเขาทารูมาเอะทางทิศใต้ ทะเลสาบแห่งนี้เกิดขึ้นจากการยุบตัวของแผ่นดินระหว่างภูเขาไฟทั้งสามในสมัยโฮโลซีน
เนื่องจากทะเลสาบแห่งนี้ลึก จึงมีปริมาตรมากถึง 3/4 ของทะเลสาบบิวะ ซึ่งเป็นทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น แม้จะมีพื้นที่ผิวเพียง 1/9 ของทะเลสาบบิวะ และจากอัตราส่วนระหว่างพื้นที่ผิวที่น้อยกับความลึกมาก ทำให้อุณหภูมิของน้ำในทะเลสาบคงที่ได้ตลอดทั้งปี จึงจัดเป็นทะเลสาบที่ไม่เคยมีน้ำแข็งที่อยู่เหนือสุดในญี่ปุ่น แหล่งน้ำไหลเข้าสู่ทะเลสาบได้แก่ แม่น้ำบิฟูเอะ โอโกตัมเปะ นินารุ และฟูเระไน มีแหล่งน้ำไหลออกสายหลักคือแม่น้ำชิโตเซะ
ทะเลสาบชิกตสึเป็นทะเลสาบปล่องภูเขาไฟ จากการสำรวจของ Global Volcanism Program พบว่าแอ่งภูเขาไฟแห่งนี้เกิดขึ้นเมื่อ 31,000-34,000 ปีก่อนจากการปะทุของภูเขาไฟครั้งใหญ่ที่สุดครั้งหนึ่งบนเกาะฮกไกโด ในปล่องประกอบด้วยแร่ดาไซต์ ไรโอไลต์ และแอนดีไซต์เป็นหลัก มีภูเขาไฟสามลูกได้แก่ภูเขาเอนิวะ ภูเขาฟุปปะชิ และภูเขาทารูมาเอะ ก่อตัวขึ้นบนขอบของแอ่ง
เมื่อ พ.ศ. 243 มีการนำปลาแซลมอนแดง (ชื่อในท้องถิ่นเรียกว่า "ชิปปุ") จากทะเลสาบอากังมาปล่อยในทะเลสาบชิโกะสึ ต่อมากลายเป็นสินค้าที่มีชื่อเสียงของท้องถิ่น และการตกปลาชิปปุก็เป็นกีฬายอดนิยมในฤดูร้อน ในบริเวณทะเลสาบมีศูนย์นักท่องเที่ยว ค่ายพักแรม และอนเซ็งจำนวนมากที่มีสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับนักท่องเที่ยว
เมืองชิโตเซะมีชื่อเสียงจาก Indian Fish Whell ซึ่งเป็นอุปกรณ์ที่ติดตั้งอยู่ที่แม่น้ำชิโตเซะเพื่อดักจับปลาแซลมอนที่มาวางไข่ในทะเลสาบชิกตสึ
ทางหลวงแผ่นดิน 276 ทอดผ่านไปตามริมฝั่งทะเลสาบทางทิศใต้ เชื่อมต่อทะเลสาบกับเมืองโทมาโกไมและดาเตะ มีทางหลวงแผ่นดิน 453 ตัดจากด้านเหนือและตะวันออกของทะเลสาบไปยังซัปโปโระ
จากชิโตเซะมีเส้นทางรถเมล์ City bus มายังทะเลสาบและรถเมล์สายฮกไกโด-ชูโอวิ่งระหว่างทะเลสาบกับสถานีรถไฟชิโตเซะและท่าอากาศยานชินชิโตเซะ ในฤดูร้อนจะมีรถประจำทางมาจากท่าอากาศยานซัปโปโระ และเคยมีรถประจำทางวิ่งระหว่างทะเลสาบกับโทมาโกไม แต่ปัจจุบันได้ยกเลิกไปแล้ว
จักรวรรดิสาตวาหนะ
สาตวาหนะ () เป็นราชวงศ์ที่ปกครองจากชุนนระ (ปูเน), ประทิศฐาน (ไพธาน) ในรัฐมหาราษฏระ และ กรีมนคร (Karimnagar) ในรัฐอานธรประเทศทางตอนใต้และตอนกลางของอินเดีย ราวตั้งแต่ 230 ก่อนคริสต์ศักราช แม้ว่าเวลาที่สิ้นสุดลงของสาตวาหนะจะยังคงเป็นปัญหาแต่จากการประมาณโดยทั่วไปแล้วจักรวรรดิสาตวาหนะรุ่งเรืองอยู่เป็นเวลา 450 ปีมาจนถึงราวปี ค.ศ. 220 ราชวงศ์สาตวาหนะได้ชื่อว่าเป็นผู้สร้างความสงบในจักรวรรดิ และหยุดยั้งการเข้ามาของชาวต่างประเทศหลังจากการเสื่อมโทรมของจักรวรรดิโมริยะ
เมซซานีน
เมซซานีน () อาจหมายถึง
เมซซาไนน์ ยังอาจหมายถึง
รันดิสทาวน์
รันดิสทาวน์ () เป็นเพลงในปี 2009 ร้องโดยนักดนตรีฮิปฮอปชาวอเมริกัน เจย์-ซี ร่วมด้วยนักร้องอาร์แอนด์บีชาวบาร์บาโดส ริอานน่า และศิลปินแร็ป คอนเย เวสต์ ที่ร่วมโปรดิวซ์เพลงนี้กับ No I.D. ออกเป็นซิงเกิ้ลที่ 2 ของสตูดิโออัลบั้มชุด "The Blueprint 3" หลังจากเพลงออกทางไอทูนส์ เมื่อ 11 สิงหาคม ค.ศ. 2009 ก็กระโดดเข้าชาร์ตมาที่อันดับ 3 บนบิลบอร์ดฮอต 100 และกลายเป็นเพลงติดท็อป 10 เพลงที่ 11 ของริอานน่า ทำให้เธอเป็นศิลปินหญิงที่มีติดท็อป 10 มากที่สุดในทศวรรษ (2000-2009) ตามหลังบียอนเซ่ ภรรยาของเจย์-ซี ที่มี 12 เพลง และยังถือเป็นซิงเกิ้ลท็อป 5 เพลงแรกของเจย์-ซีบน ชาร์ตท็อป 5 แร็ปซอง หลังจาก "Show Me What You Got" ในปี 2006
สุรชัย จตุรภัทรพงษ์
สุรชัย จตุรภัทรพงษ์ (เกิดวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2512) อดีตนักฟุตบอลชาวไทย ปัจจุบันเป็นผู้อำนวยการของสโมสรฟุตบอลบางกอกกล๊าส เขาเป็นผู้เล่นกองกลางที่มีชื่อเสียงสามารถยิงประตูได้ 7 ประตูให้กับทีมชาติ โดยเล่นให้กับทีมชาติระหว่าง พ.ศ. 2534-พ.ศ. 2545
คนสู้โรค
คนสู้โรค เป็นรายการโทรทัศน์ประเภทสารประโยชน์ แบบวาไรตี้เชิงสุขภาพ ผลิตโดย สำนักรายการ ไทยพีบีเอส เริ่มออกอากาศเป็นครั้งแรก เมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2552 ปัจจุบัน ออกอากาศทุกวันจันทร์ - วันศุกร์ เวลา 10.30 - 11.00 น.(4 กรกฎาคม - 30 ธันวาคม พ.ศ. 2559) และ ตั้งแต่ 2 มกราคม พ.ศ. 2560 ออกอากาศทุกวันจันทร์ - วันพุธ เวลาใหม่ 16.05 - 16.30 น. ทาง สถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส เคยออกอากาศ เวลาประมาณ 07.30 - 08.00 น. (15 มกราคม พ.ศ. 2553 - 31 มีนาคม พ.ศ. 2553) และ 07.10-07.20 น.(ในช่วงรายการข่าวเช้า ทีวีไทย)และ ออกอากาศซ้ำอีกครั้ง เวลา 13.45 - 13.57 น. ระหว่าวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2552 - 14 มกราคม พ.ศ. 2553)
ฮัวหิม
ฮัวหิม (; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก เป็นคนมีควมรู้ความสามารถในการปกครอง แต่มีนิสัยทะเยอทะยาน ประจบสอพลอ แต่เดิมรับราชการอยู่กับซุนเซ็ก แต่ต่อมาก็มาเข้ากับโจโฉ ในวรรณกรรมเป็นผู้บีบบังคับให้พระเจ้าเหี้ยนเต้สละราชสมบัติให้โจผี แต่ในประว้ติศาสตร์หาได้เป็นเช่นนั้นไม่
ฮันโฮ
ฮันโฮ (; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก ขุนพลของโจโฉ และเป็นน้องชายของฮันเหียนเจ้าเมืองเตียงสา ปรากฏตัวในสามก๊กครั้งแรกในศึกทุ่งพกบ๋องภายหลังถูกเรียกให้ไปช่วย เตียวคับ สู้กับฮองตงพร้อมกับ แฮหัวซงลูกบุญธรรมของ แฮหัวเอี๋ยน และได้ท้าสู้กับ ฮองตง แต่พลาดท่าถูกสังหาร ...
โจซอง
โจซอง (; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก บุตรชายของโจจิ๋นเป็นผู้สำเร็จราชการในวุยก๊ก แต่ถูกสุมาอี้โค่นอำนาจและถูกประหารชีวิตในภายหลัง
ในยุคของพระเจ้าโจยอย โจจิ๋นผู้เป็นพ่อได้เป็นแม่ทัพแนวหน้าแต่ด้วยความที่ด้อยสติปัญญาเมื่อเข้ารบกับขงเบ้งทำให้เสียเมืองเฉิงฉาง และเสียทหารไปกว่า 1 แสน โจจิ๋นกลัวความผิดจึงให้โจซองไปถวายบังคมให้พระเจ้าโจยอยทราบในสภาพแขนหัก เมื่อพระเจ้าโจยอยเห็นโจซองในสภาพนั้นเข้าจึงใจอ่อนไม่ออกคำสั่งประหารโจจิ๋นผู้พ่อ ความกตัญญูของโจซองนั้นสูงมาก
ในช่วงสุมาอี้ก่อรัฐประหาร โจซองที่อยู่นอกเมืองถึงกลับนึกคิดไม่ออกว่าจะทำอย่างไรต่อไป ฮวนห้อม กุนซือของโจซองที่หลบออกจากเมืองได้มาสมทบกับโจซองและแนะนำให้พาฮ่องเต้ไปยังนครฮูโต๋และรวมรวบกำลังทหารเข้าปราบปรามกบฏสุมาอี้ให้สิ้นซาก แต่โจซองกลับลังเลเพราะห่วงครอบครัว บรรดาอนุภรรยา และทรัพย์สมบัติมากมายในเมือง แถมจดหมายของสุมาอี้ได้มาถึงมือได้ระบุว่ามิได้เจตนาร้าย ให้ยอมจำนนเสียแต่โดยดี โจซองทบทวนอย่างถี่ถ้วนจึงตัดสินใจยอมจำนน แม้ฮวนห้อมจะเตือนว่าอย่ายอมจำนนเพราะเท่ากับความตายแต่ไม่ฟัง ฮวนห้อมถึงกับตะโกนด่าว่า "โจจิ๋นที่เปี่ยมไปด้วยพละกำลังและสติปัญญา ฉไนกลับมีบุตรชายที่โง่งมเช่นนี้" ผลสุดท้ายแม้โจซองจะยอมจำนนต่อสุมาอี้และคิดว่าจะปลอดภัย แต่หาได้เป็นเช่นไม่ สุมาอี้ได้กุเรื่องว่าโจซองเป็นกบฎจึงถูกประหารชีวิตพร้อมทั้งครอบครัวตระกูลโจ
หวนเตียว
หวนเตียว (; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก เป็นขุนพลคนสนิทคนหนึ่งของตั๋งโต๊ะ หลังจากตั๋งโต๊ะเสียชีวิต หวนเตียวร่วมมือกับลิฉุย กุยกี และเตียวเจ เข้ายึดเมืองเตียงฮันและประหารอ้องอุ้น
แคว้นซัตสึมะ
แคว้นซัตสึมะ () เคยเป็นหนึ่งในแคว้นไดเมียวที่ทรงอำนาจที่สุดในสมัยรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ หรือสมัยเอโดะของญี่ปุ่นในอดีต มีบทบาทสำคัญในสมัยการปฏิรูปเมจิ ทั้งยังครองตำแหน่งสำคัญในรัฐบาลเมจิหลังการปฏิรูปด้วยเช่นกัน ตลอดอายุของแคว้นซัตสึมะ แคว้นนี้ได้ถูกปกครองโดยไดเมียวระดับโทซามะ () จากตระกูลชิมาซุหลายต่อหลายรุ่น อาณาเขตของแคว้นกินพื้นที่ด้านใต้ของเกาะคีวชู ในบริเวณอดีตจังหวัดซัตสึมะ () อดีตจังหวัดโอซุมิ () และด้านตะวันตกของอดีตจังหวัดฮีวงะ () มีอาณาจักรรีวกีวเป็นประเทศราช ปัจจุบัน พื้นที่ส่วนใหญ่กลายเป็นจังหวัดคาโงชิมะ ในขณะที่ส่วนที่เหลือเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดมิยาซากิ
"แคว้นซัตสึมะ" มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า "แคว้นคาโงชิมะ" () มีศุนย์กลางการปกครองที่ปราสาทคาโงชิมะในเมืองคาโงชิมะ แคว้นซัตสึมะมีผลผลิตมวลรวมของแคว้นคิดเป็นหน่วยโคกูดากะ () (หน่วยวัดผลผลิตข้าวทั้งหมดแต่ละแคว้นในระบบศักดินาสมัยเอโดะ สะท้อนถึงอำนาจและความมั่งคั่งของแคว้น เทียบได้กับ GDP ในปัจจุบัน) อยู่ที่ 770,000 โคกุ () สูงเป็นอันดับสองรองจากแคว้นคางะ ()
ตระกูลชิมาซุ ปกครองแคว้นซัตสึมะเป็นเวลาประมาณ 4 ศตวรรษ นับแต่ก่อตั้งแคว้นในต้นยุคเอโดะ จนถึงศตวรรษที่ 16 กินอาณาเขตเกือบทั้งเกาะคีวชู แม้ว่าจะถูกโทโยโตมิ ฮิเดโยชิ () ปราบปรามในยุทธการคีวชู ค.ศ. 1587 เพื่อปราบปรามและควบคุมไดเมียวตามหัวเมืองต่าง ๆ ตระกูลชิมาซุก็ยังคงเป็นตระกูลที่มีอิทธิพลสูงสุดเหนือเกาะต่าง ๆ รอบข้างเหมือนเดิม ในระหว่างยุทธการที่เซกิงาฮาระซึ่งเป็นการรบครั้งใหญ่ ปิดฉากยุคเซ็งโงกุอันเป็นยุคแห่งไฟสงครามใน ค.ศ. 1600 ตระกูลชิมาซุก็ยังคงตั้งมั่นที่แคว้นซัตสึมะเพื่อรวบรวมและป้องกันกำลังของตัวเอง ในขณะที่ตระกูลอื่น ๆ ถูกกำจัดไปในสงครามครั้งนี้ ตระกูลชิมาซุเป็นหนึ่งในไม่กี่ตระกูลที่สามารถรักษากองกำลังของตนเองเพื่อต่อต้านกองทัพของโชกุน ที่พยายามครอบครองดินแดนญี่ปุ่นทั้งหมดได้ ต่างกับอีกหลายตระกูลที่ยอมแพ้สละแว่นแคว้นที่ตนเองปกครองให้กับโชกุนในยุคเอโดะ ตระกูลชิมาซุก็ยังคงดำรงสถานะความเป็นแคว้นของซัตสึมะ และอำนาจในการปกครองไว้ได้ตราบจนสิ้นยุคโชกุน
ไมล์ส เดวิส
ไมล์ส เดวีย์ เดวิส ที่ 3 () หรือ ไมล์ส เดวิส นักทรัมเปต นักแต่งเพลง และหัวหน้าวงดนตรีแจ๊สชาวอเมริกัน ที่ได้ชื่อว่าเป็นนักดนตรีที่มีอิทธิพลต่อวงการดนตรีที่สุดคนหนึ่งในศตวรรษที่ 20 เป็นผู้ที่พัฒนาการเล่นดนตรีแจ๊สแนวทางใหม่หลายแนว โดยเป็นแถวหน้าในการทดลองดนตรีแนวคูลแจ๊ส ฮาร์ดบ็อพ ฟรีแจ๊สและฟิวชันแจ๊ส มีนักดนตรีแจ๊สคนสำคัญหลายคนได้ร่วมงานกับวงดนตรีของเขา เช่น จอห์น โคลเทรน เฮอร์บี แฮนค็อก บิล อีแวนส์ ชิค โคเรีย จอห์น แมคลาฟลิน จูเลียน แอดเดอร์ลีย์ คีธ จาร์เรต
ไมล์ส เดวิส ได้รับการบรรจุชื่อไว้ในหอเกียรติยศร็อกแอนด์โรล เมื่อปี ค.ศ. 2006 ผลงานที่มีชื่อเสียงและมียอดขายสูงสุด คือชุด "Kind of Blue" ในปี ค.ศ. 1959 ที่ทดลองเปลี่ยนแนวทางการเล่นดนตรีจากแนวฮาร์ดบ็อพในอัลบั้มก่อนหน้า เป็นแนวทางใหม่ จนถึงปัจจุบัน ได้รับการรับรองยอดขาย 4 ล้านแผ่นโดย RIAA เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 2008 และได้รับการจัดอันดับโดยนิตยสารโรลลิงสโตน ติดอันดับ 12 จาก 500 อัลบั้มยอดเยี่ยมตลอดกาล จัดอันดับเมื่อปี ค.ศ. 2003
ซันนี โรลลินส์
ทีโอดอร์ วอลเทอร์ "ซันนี" โรลลินส์ นักแซกโซโฟนแจ๊สชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงระดับแถวหน้าของวงการแจ๊สอเมริกัน และปัจจุบันยังคงตระเวนเล่นดนตรีอยู่ด้วยวัย 78 ปี
ผลงานที่มีชื่อเสียงที่สุดของโรลลินส์ คืออัลบั้ม "Saxophone Colossus" ในปี ค.ศ. 1956, "Freedom Suite" ในปี ค.ศ. 1958 และดนตรีประกอบภาพยนตร์ "Alfie" ในปี ค.ศ. 1966
ซันนี โรลลินส์ พักอาศัยอยู่ในนิวยอร์ก บ้านพักของเขาอยู่ห่างจากอาคารเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์เพียงไม่กี่ช่วงตึก และต้องอพยพหนีตายจากเหตุการณ์วินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 โดยนำแซกโซโฟนติดตัวออกมาเพียงตัวเดียวเท่านั้น เพียงห้าวันหลังจากนั้น เขาไปเดินทางไปเล่นดนตรีที่วิทยาลัยการดนตรีเบิร์กลี ที่บอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ การแสดงในวันนั้นได้รับการบันทึกเสียงเป็นอัลบั้มชื่อ "Without a Song: The 9/11 Concert" วางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2548 และทำให้เขาได้รับรางวัลแกรมมี ประจำปี ค.ศ. 2006 รวมทั้งรางวัลนักดนตรีแจ๊สแห่งปี รางวัลนักเทเนอร์แซกอันดับหนึ่ง และอัลบั้มแห่งปี 2006 จากการจัดอันดับโดยนิตยสารดาวน์บีท