hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ประเด็นเด็ด 7 สี
ประเด็นเด็ด 7 สี เป็นรายการโทรทัศน์ประเภทรายงานข่าว ผลิตโดย บริษัท มีเดีย สตูดิโอ จำกัด ดำเนินรายการโดย ศรีสุภางค์ ธรรมาวุธ ออกอากาศทุกวันจันทร์ 22:30 - 23:00 น. วันพุธ-วันพฤหัสบดี 22:40 - 23:10 น. และวันศุกร์ 22:55 - 23:25 น. ทางช่อง 7 HD เริ่มออกอากาศเป็นครั้งแรก เมื่อวันจันทร์ที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2552
นำเสนอรายงานข่าวร้อนรอบวันที่มีผลกระทบกับประชาชนส่วนใหญ่ พร้อมทั้งเจาะลึก และเกาะติดเรื่องราวที่เกิดขึ้น
รายงานสดภาคสนาม หรือรายงานพิเศษเกาะติดประเด็นร้อนที่เกิดขึ้น หรืออาจเปิดประเด็นใหม่ ที่กระทบประชาชนส่วนใหญ่ พร้อมสัมภาษณ์ผู้เกี่ยวข้อง
สกู๊ปรายงานพิเศษ เนื้อหาเชิงข่าวอาชญากรรม สังคม การเมือง สิ่งแวดล้อม กีฬา หรือบันเทิงที่น่าสนใจอดีต
ข่าว 3 มิติ
ครอบครัวข่าว 3
โซเดียมไอโอไดด์
โซเดียมไอโอไดด์ () เป็นผลึกเกลือสีขาว ใช้เป็นแหล่งของไอโอไดด์ เพื่อการตรวจวัดทางรังสีวินิจฉัย หรือ เพื่อรักษาอาการขาดไอโอดีน
ดีพร้อม ไชยวงศ์เกียรติ
ดีพร้อม ไชยวงศ์เกียรติ เกิดวันที่ {รอข้อมูลเพิ่มเติม} พ.ศ. 2487 ที่บ้านท่าม่วง ถึงแก่กรรมวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2551ด้วยโรคมะเร็ง สิริรวมอายุได้ 64 ปี ดำรงตำแหน่งอาจารย์ประจำภาควิชาจุลชีววิทยา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และเป็นหนึ่งในนิสิตผู้เขียนหนังสือ"บันทึกลับจากทุ่งใหญ่" ในการต่อต้านการใช้อำนาจของภาครัฐจนนำมาสู่เหตุการณ์ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516
ประถมศึกษา โรงเรียนท่าม่วง
อุดมศึกษา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
รับราชการที่ภาควิชาจุลชีววิทยา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ตั้งแต่พ.ศ. 2510 ถึงพ.ศ. 2547
มีความเชี่ยวชาญในเรื่องของการเพาะเห็ดชนิดต่างๆ นอกจากจะเป็นวิชาที่สอนให้ความรู้กับนิสิตแล้ว ยังมีการจัดฝึกอบรมเกี่ยวกับการเพาะเห็ดให้กับเกษตรกรและประชาชนผู้สนใจทั่วประเทศ
การพัฒนาในเรื่องการปลูกขนุนในประเทศไทยยังไม่มีการพัฒนาและคัดเลือกสายพันธุ์ จนกระทั่งอาจารย์ดีพร้อมได้มีการเขียนบทความทางด้านการเกษตรในหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ ภายใต้ชื่อคอลัมน์ "ทำมาหากินบนผืนแผ่นดินไทย"
ส่งเสริมและขยายผลให้มีการใช้แพคโคลบิวทราโซลเพื่อบังคับให้มะม่วงออกและติดผลนอกฤดูกาล
การนำเทคโนโลยีสมัยใหม่มาใช้ในการผลิตมะขามหวาน จังหวัดเพชรบูรณ์
ที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ปี พ.ศ. 2532
ร่วมการประท้วงศาลโลก ต่อต้านการคืนเขาพระวิหารให้กับเขมรในปี พ.ศ. 2509
ทำหนังสือประท้วงสถานทูตอเมริกาไม่ให้เครื่องบิน B52 บินผ่านแนวของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
รณรงค์ไม่ให้มีการซื้อสินค้าจากญี่ปุ่น ในปี พ.ศ. 2514
อดีตนักกลอนชมรมวรรณศิลป์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ชั้นที่ 2 ทวิติยาภรณ์ช้างเผือก
ชั้นที่ 2 ทวิติยาภรณ์มงกุฎไทย
ชั้นที่ 4 จตุรถาภรณ์มงกุฎไทย
โพแทสเซียมคลอไรด์
โพแทสเซียมคลอไรด์ (Potassium chloride หรือ KCl) ประกอบด้วยโพแทสเซียมและคลอรีน ใช้เป็นแหล่งของโพแทสเซียมไออนและไอโอไดด์ไอออน สามารถใช้เป็นปุ๋ยและใช้เป็นสารพิษในการฉีดเข้าเส้นเลือดเพื่อประหารชีวิตคนได้
รัฐบาลสหราชอาณาจักร
รัฐบาลในสมเด็จฯ () มักเรียก รัฐบาลบริติช เป็นรัฐบาลกลางของสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์เหนือ
นายกรัฐมนตรีเป็นผู้นำรัฐบาล และเลือกรัฐมนตรีที่เหลือทั้งหมด นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีอาวุโสที่สุดอื่นอยู่ในคณะกรรมการวินิจฉัยสั่งการสูงสุด เรียก คณะรัฐมนตรี รัฐมนตรีล้วนเป็นสมาชิกรัฐสภา และรับผิดชอบต่อรัฐสภา รัฐบาลต้องอาศัยรัฐสภาออกกฎหมายหลัก ซึ่งหมายความว่า ในทางปฏิบัติ รัฐบาลต้องได้รับเลือกตั้งใหม่อย่างมากทุกห้าปี พระมหากษัตริย์ทรงเลือกหัวหน้าพรรคซึ่งน่าจะครองเสียงข้างมากในรัฐสภาที่สุดเป็นนายกรัฐมนตรี
ภายใต้รัฐธรรมนูญบริติชซึ่งไม่จัดทำประมวล อำนาจบริหารอยู่กับพระมหากษัตริย์ แม้ใช้อำนาจนี้เฉพาะโดย หรือโดยคำแนะนำของนายกรัฐมนตรีและคณะรัฐมนตรี สมาชิกคณะรัฐมนตรีถวายคำแนะนำพระมหากษัตริย์ดังสมาชิกของคณะองคมนตรี พวกเขายังใช้อำนาจโดยตรงในฐานะรัฐมนตรีอีกด้วย
นายกรัฐมนตรีคนปัจจุบัน คือ เทเรซา เมย์ หัวหน้าพรรคอนุรักษนิยม ซึ่งได้รับแต่งตั้งจากสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม 2559 โดยมาจากการเลือกตั้ง โดยผลการเลือกตั้ง ไม่มีพรรคใดครองเสียงเกินกึ่งหนึ่ง โดยพรรคอนุรักษนิยมเป็นพรรคใหญ่ที่สุดใน รัฐสภาแขวน (hung parliament)
ในจักรวรรดิอังกฤษ "รัฐบาลในสมเด็จฯ" มีความหมายเพียงรัฐบาลจักรวรรดิซึ่งตั้งอยู่ในกรุงลอนดอนเท่านั้น เนื่องจากพัฒนาการของเครือจักรภพแห่งชาติ ที่ปกครองตนเอง เริ่มมีอำนาจและสถานะเทียบเท่าสหราชอาณาจักร และจากช่วงทศวรรษที่ 1920s - 1930 ก็เริ่มมีการใช้คำว่า "รัฐบาลในสมเด็จฯประจำ..." () ในดินแดนอาณานิคมปกครองตนเอง สำหรับรัฐบาลอาณานิคม รัฐ หรือมณฑลใช้วลีที่เล็กกว่าคือ "รัฐบาลแห่ง..." ()อย่างไรก็ตาม ทุกวันนี้ชาติในเครือจักรภพแห่งชาติใช้เพียง"รัฐบาลแห่ง..." และโดยมากมักจะหมายถึงรัฐบาลแห่งสหราชอาณาจักรเท่านั้นที่ยังคงใช้ชื่อนี้อยู่
พระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร องค์ปัจจุบันคือ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 โดยพระองค์ทรงดำรงในฐานะประมุขแห่งรัฐ แต่มิใช่หัวหน้ารัฐบาลโดยตรงโดยพระมหากษัตริย์จะทรงใช้พระราชอำนาจฝ่ายบริหารผ่านทางรัฐบาล และทรงวางตัวเป็นกลางทางการเมือง
หัวหน้ารัฐบาลในสมเด็จฯ คือ นายกรัฐมนตรี ซึ่งจะต้องเข้าเฝ้าเพื่อถวายรายงานสถานการณ์ของประเทศเป็นประจำทุกสัปดาห์ โดยที่พระองค์จะเสนอแนะและซักถามเหตุการณ์ต่างๆ แต่จะทรงไม่เข้ามาเกี่ยวข้องโดยตรง
โดยพระมหากษัตริย์จะมีพระราชอำนาจในกระทำดังนี้ แต่ไม่ทั้งหมด เช่น:
เนื่องจากสหราชอาณาจักร มิได้มีรัฐธรรมนูญเป็นประมวลลายลักษณ์ รัฐบาลจึงได้สรุปข้อกฎหมายต่างๆ ที่เกี่ยวกับประเด็นนี้ในเดือน ตุลาคม 2003 เพื่อสร้างความกระจ่างโดยบางอำนาจได้ทรงใช้ ผ่านพระปรมาภิไธยในพระหมากษัตริย์ ซึ่งนับว่ารวมอยู่ใน พระราชอำนาจอีกด้วย อย่างไรก็ดี พระราชอำนาจบางส่วนยังยึดติดกับขนบะรรมเนียมโบราณเดิม ซึ่งอาจจะทำให้มีความคล้ายคลึงกับพระราชอำนาจของพระมหากษัตริย์ในระบอบ สมบูรณาญาสิทธิราชย์ แต่ก็ได้มีการปรับเปลื่ยนไปตามสภาวะเหตุการณ์ปัจจุบัน โดยให้มีผลกระทบน้อยที่สุด
เรื่องนางนพมาศ หรือ ตำรับท้าวศรีจุฬาลักษณ์
เรื่องนางนพมาศ หรือ ตำรับท้าวศรีจุฬาลักษณ์ เป็นหนังสือที่เชื่อกันว่าแต่งขึ้นในสมัยสุโขทัย ผู้แต่งคือ นางนพมาศ หรือ "ท้าวศรีจุฬาลักษณ์" แต่หนังสืออาจชำรุดเสียหาย และได้มีการแต่งขึ้นใหม่ในสมัยรัตนโกสินทร์ แต่คงเนื้อหาเดิมของโบราณ เพิ่งมีการชำระและตีพิมพ์เผยแพร่เป็นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2457
สมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงพระนิพนธ์ไว้ในคำนำว่า ในเรื่องโวหารนั้น หนังสือเล่มนี้สังเกตได้ว่าแต่งในราวสมัยรัชกาลที่ 2 – รัชกาลที่ 3 เพราะถ้าเทียบสำนวนกับหนังสือรุ่นสุโขทัย อย่างไตรภูมิพระร่วง หรือหนังสือรุ่นอยุธยา ซึ่งเห็นชัด ว่าหนังสือนางนพมาศใหม่กว่าอย่างแน่นอน และยังมีที่จับผิดในส่วนของเนื้อหา ที่กล่าวถึงชาติฝรั่งต่างๆ โดยเฉพาะอเมริกัน ซึ่งเพิ่งเกิดใหม่
สมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพได้ทรงกราบทูลรัชกาลที่ 5 ว่าหนังสือที่ปรากฏนี้คงไม่ได้เก่าขนาดสุโขทัยเป็นแน่ รัชกาลที่ 5 ก็ทรงเห็นอย่างนั้น แต่มีนักปราชญ์รุ่นก่อนๆ เช่นรัชกาลที่ 4 หรือ กรมหลวงวงศาธิราชสนิท เชื่อว่าน่าจะมีตัวฉบับเดิมที่เก่าแก่ แต่ต้นฉบับอาจชำรุดขาดไป มาถึงสมัยรัตนโกสินทร์จึงมีการแก้ไขเพิ่มเติมให้สมบูรณ์เท่าที่จะทำได้ และเล่าสืบกันมาว่าในครั้งรัชกาลที่ 3 ได้ทรงพระราชนิพนธ์แทรกไว้ตอนหนึ่ง คือ ตอนที่ว่าด้วย “พระศรีมโหสถลองปัญญานางนพมาศ” จนจบ “นางเรวดีให้โอวาทของนพมาศ” ซึ่งกินเนื้อที่ ราว 1 ใน 3 ของเรื่อง
เริ่มต้นว่าด้วยกำเนิดมนุษย์ ชาติภาษา พร้อมแนะนำตัวผู้เขียน “ข้าน้อยผู้ได้นามบัญญัติชื่อว่า ศรีจุฬาลักษณ์” เล่าถึงกำเนิดอาณาจักรและ จากนั้นก็สรรเสริญพระเกียรติสมเด็จพระร่วงเจ้า เล่าถึงผู้คน ชาติตระกูลในสุโขทัย และมาถึงประวัติส่วนตัวของนางนพมาศ
พระมโหสถ พราหมณ์ บิดาของนางนพมาศได้เล่านิทานสอนใจแก่นางสามสี่เรื่อง จากนั้นนางเรวดี มารดา ให้โอวาทสอนมารยาท แล้วนำไปถวายตัวพระร่วงเจ้า
ช่วงต่อมานางนพมาศเล่าถึงพิธีพราหมณ์ทั้งสิ้น 12 พิธี เริ่มตั้งแต่เดือน 12 พิธีจองเปรียง (เดือนอ้าย เดือนยี่ จนถึงเดือนสิบเอ็ด พิธีอาชยุศ ปิดท้ายด้วยหัวข้อ “ว่าด้วยความประพฤติแห่งนางสนม” เรื่องกิริยามารยาทต่างๆ
ในพิธีแรก (คือเดือนสิบสองไทย) เรียกว่า พิธีจองเปรียง “วันเพ็ญเดือน 12 เป็นนักขัตฤกษ์ชักโคมลอยโคม” ผู้คนพากันแต่งโคมชักโคมแขวนโคมลอยทั่วพระนคร ทำโคมตกแต่งลวดลาย มาชักมาแขวนเรียงรายตามแนวโคมชัยเสาระหงหน้าพระที่นั่ง มีมหรสพด้วย นางนพมาศทำโคมลอยเป็นรูปดอกกระมุท (ดอกบัว) จุดประทีปเปรียง (คือ ใส่น้ำมันไขข้อโค) มีจุดดอกไม้ไฟ จุดพะเนียงพลุสว่างไสวไปหมด ในหนังสือเล่าต่อว่า “อันว่าโคมลอยรูปดอกกระมุทก็ปรากฏมาจนเท่าทุกวันนี้ แต่คำโลกสมมุติเปลี่ยนชื่อเรียกว่าลอยกระทงทรงประทีป”
สำหรับใน พิธีจองเปรียงนี้ ได้กล่าวถึงโคมลอยโคมชัก โคมปักโคมห้อย (เช่นเดียวกับพระราชพิธีจองเปรียง ในหนังสือ พระราชพิธีสิบสองเดือน) เพื่อให้พระเจ้าอยู่หัวได้ทรงสักการะพระมหาเกตุธาตุจุฬามณีในชั้นดาวดึงส์ และพระเจ้าอยู่หัวเสด็จเรือพระที่นั่งไปถวายดอกไม้เพลิงตามพระอารามหลวงริม ฝั่งแม่น้ำทั่วพระนคร
โมจิ
โมจิ () เป็นอาหารชนิดหนึ่งของญี่ปุ่นที่ทำจากข้าวเหนียว ตัดเป็นก้อน สามารถนำมาไปประยุกต์ทำขนมได้หลายชนิด
การทำโมจินั้นเริ่มจากการนำข้าวเหนียวไปนึ่งให้สุกและนำมาตำให้เหนียวกันดีก็จะได้โมจิสด
แป้งโมจินำไปย่างหรือทำให้สุกก่อนราดด้วยน้ำเชื่อม หรือทำขนมอื่น ๆ เช่น ถั่วแดงกวน มีชื่อเรียกต่างกัน เช่น
ขนมญี่ปุ่นเกือบทุกประเภทมีการใช้โมจิเป็นส่วนผสมหลัก
โมจิ ในประเทศไทยที่มีชื่อ คือ โมจิวัฒนพร ในอำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์ มีเอกลักษณ์ที่เป็นของตัวเองแตกต่างจากโมจิของญี่ปุ่น คือ โมจิญี่ปุ่นเป็นข้าวเหนียวนึ่งโขลก แต่โมจิของไทยเป็นแป้งห่อไส้แล้วอบ มีหลายไส้ เป็นไส้ถั่วไข่ หรือถั่วล้วน คิดค้นและก่อตั้งโดย พีระยา ตรีศักดิ์วัฒนพร โดยได้แนวความคิดมาจากภาพยนตร์การ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง "เณรน้อยเจ้าปัญญา"
ภาษาโอย
ภาษาโอย (Oy) มีผู้พูดทั้งหมด 14,947 คน (พ.ศ. 2538) ในแขวงอัตตะปือ ประเทศลาว บริเวณที่ราบโบโลเวนต์ ใกล้ปากเซ 80% พูดได้เพียงภาษาเดียว อยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก ภาษากลุ่มมอญ-เขมร สาขามอญ-เขมรตะวันออก สาขาย่อย บะห์นาริก
Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.
กลุ่มภาษาคอเคซัสตะวันตกเฉียงเหนือ
กลุ่มภาษาคอเคซัสตะวันตกเฉียงเหนือ (Northwest Caucasian languages) หรือกลุ่มภาษาปอนดิก หรืออับคาซ-อะดืยเก เป็นกลุ่มของภาษาที่ใช้พูดในเทือกเขาคอเคซัสโดยเฉพาะในรัสเซีย จอร์เจีย และตุรกี และมีผู้พูดภาษาเหล่านี้กลุ่มเล็กๆในตะวันออกกลาง
กลุ่มภาษานี้ทั้งหมดมีเสียงสระน้อย ( 2 หรือ 3 เสียง) แต่มีเสียงพยัญชนะมาก ตัวอย่างเช่น ภาษาอูบึกมีสระเพียง 2 เสียง แต่ถือเป็นภาษาที่มีเสียงพยัญชนะมากที่สุดสำหรับภาษาที่อยู่นอกเขตแอฟริกาตอนใต้ ซึ่งนักภาษาศาสตร์สันนิษฐานว่าการเกิดเสียงพยัญชนะจำนวนมากเกิดจากการรวมกันของเสียงพยัญชนะที่อยู่ใกล้เคียงกันหรือกับเสียงพยัญชนะที่กลายมาจากเสียงกึ่งสระและควบรวมกันกลายเป็นพยัญชนะใหม่ และอาจเกิดจากระบบอุปสรรคในไวยากรณ์สมัยโบราณ ที่เสียงพยัญชนะที่เป็นอุปสรรคควบรวมกับพยัญชนะอีกตัวกลายเป็นเสียงพยัญชนะใหม่ เช่นกัน
ภาษาในกลุ่มภาษาคอเคซัสตะวันตกเฉียงเหนือมีระบบนามแบบการกที่เรียบง่าย แต่มีระบบของคำกริยาที่ซับซ้อนจนดูเหมือนว่าโครงสร้างของประโยคทั้งหมดรวมอยู่ภายในคำกริยา
ภาษาในกลุ่มนี้มี 5 ภาษาคือ ภาษาอับฮาเซีย ภาษาอบาซา ภาษากาบาร์เดียหรือภาษาเซอร์คาเซียตะวันออก ภาษาอะดืยเกหรือเซอร์คาเซียตะวันตก และภาษาอูบึกซึ่งตายแล้ว
ในอดีตจนถึง 1,257 ปีก่อนพุทธศักราช บริเวณอนาโตเลียรอบๆฮัตตูซา ซึ่งต่อมาถูกยึดครองโดยชาวฮิตไตต์ เคยเป็นดินแดนของชาวฮัตเตียนมาก่อน ซึ่งพูดภาษาที่ไม่ใช่ตระกูลภาษาอินโด-ยุโรเปียน และไม่เกี่ยวข้องกับภาษาฮิตไตต์ ภาษาฮัตติกที่เป็นภาษาโดดเดี่ยวนี้อาจจะมีความเกี่ยวข้องกับกลุ่มภาษานี้ได้
กลุ่มภาษาคอเคซัสตะวันตกเฉียงเหนืออาจเคยมีความเกี่ยวข้องกับตระกูลภาษาอินโด-ยุโรเปียนมาก่อนเมื่อ 12,000 ปีก่อนหน้านี้ โดยมีภาษษปอนดิกดั้งเดิมเป็นภาษาในยุคเริ่มแรกแต่แนวคิดนี้ไม่ได้รับการยอมรับเท่าใดนัก
นักภาษาศาสตร์ส่วนใหญ่รวมกลุ่มภาษาคอเคซัสตะวันตกเฉียงเหนือเข้ากับกลุ่มภาษาคอเคซัสตะวันออกเฉียงเหนือเป็นกลุ่มภาษาคอเคซัสเหนือแต่ความเชื่อมโยงของภาษาสองกลุ่มนี้มีไม่มากนัก
มีนักภาษาศาสตร์บางคนพยายามเชื่อมโยงในระดับที่สูงกว่านี้ เช่นเชื่อมโยงเข้ากับภาษาเดเน-คอเคเซียน ภาษาบาสก์ ภาษาบูรูศัสกี ภาษาเยนิสเซียน ตระกูลภาษาจีน-ทิเบต เป็นต้น นอกจากนั้นยังมีความพยายามเชื่อมโยงกับตระกูลภาษาอินโด-ยุโรเปียน ตระกูลภาษายูราลิก ตระกูลภาษาอัลไตอิก ตระกูลภาษาคาร์ทเวเลียน แต่ยังไม่มีข้อสรุปแน่ชัด
เจาะประเด็นข่าวค่ำ
เจาะประเด็นข่าวค่ำ เป็นรายการโทรทัศน์ประเภทรายงานข่าวความเคลื่อนไหวปัจจุบัน ผลิตโดย บริษัท มีเดีย สตูดิโอ จำกัด (มหาชน) ออกอากาศทุกวันจันทร์-วันศุกร์ เวลา 16:00 - 17:15 น. และ ทุกวันเสาร์-วันอาทิตย์ เวลา 17:00 - 17:30 น. ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 และ Facebook Fanpage : CH7HD News รวมถึงถ่ายทอดสัญญาณคลื่นความถี่เสียงผ่านสถานีวิทยุกระจายเสียง 1 ปณ. สำนักงานคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ กู๊ดไทม์เรดิโอ เอฟเอ็ม 98.5 เมกะเฮิร์ตซ์
รายการดังกล่าวสืบทอดมาจากข่าวภาคค่ำประจำวันซึ่งฝ่ายข่าว สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ผลิตและออกอากาศสดด้วยตนเองมาอย่างต่อเนื่อง โดยรายการดังกล่าวออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 โดยยังคงรับผิดชอบโดยฝ่ายข่าวของช่อง 7 เช่นเดิม ก่อนที่ในวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2561 บริษัท มีเดีย สตูดิโอ จำกัด (มหาชน) ได้รับโอนความรับผิดชอบการผลิตรายการข่าวดังกล่าวมาจากฝ่ายข่าวของช่อง 7 และย้ายสถานที่ออกอากาศสดของรายการไปออกอากาศสด ณ มนตรีสตูดิโอ แขวงคลองจั่น เขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร แต่การบรรยายภาษามือสดในรายการ ยังคงดำเนินการ ณ ห้องล่ามภาษามือภายในช่อง 7 เช่นเดิม
วันจันทร์ - วันศุกร์
วันเสาร์
วันอาทิตย์
2 ช่วงข่าว
ที่นี่ไทยพีบีเอส
ที่นี่ Thai PBS เป็นรายการโทรทัศน์ประเภทรายงานข่าว-เหตุการณ์ปัจจุบันและสัมภาษณ์ ในเชิงเจาะลึกหรือวิเคราะห์ ออกอากาศทุกวันจันทร์-วันศุกร์ เวลา 22.00 - 23.00 น. ทาง สถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส ผลิตโดย สำนักข่าว สถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส โดยพัฒนามาจากรายการ ตอบโจทย์ ที่ออกอากาศในช่วงแรกของการเปิดสถานีตั้งแต่วันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 - 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 โดยช่วงนั้นออกอากาศเพียงครึ่งชั่วโมง คือ เวลา 21.30 - 22.00 น. และได้กลายเป็นหนึ่งช่วงรายการ ดำเนินรายการโดย ดร.ณัฏฐา โกมลวาทิน, วราวิทย์ ฉิมมณี และช่วง ตอบโจทย์ Thai PBS ดำเนินรายการหลักโดย ก่อเขต จันทเลิศลักษณ์ ร่วมกับผู้ประกาศข่าวไทยพีบีเอสคนอื่นๆ ได้แก่ จีรชาตา เอี่ยมรัศมี
สำหรับรายการ ที่นี่ Thai PBS เริ่มออกอากาศเป็นครั้งแรก เมื่อวันจันทร์ที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2551 (โดยออกอากาศต่อจาก ที่นี่ ทีวีไทย และ ตอบโจทย์ข่าว) และได้มีการปรับเปลี่ยนรูปแบบรายการ และเวลาการออกอากาศมาเป็นระยะ ส่วนช่วง ตอบโจทย์ เริ่มออกอากาศเป็นครั้งแรก เมื่อวันศุกร์ที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 และตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2556 - 18 มีนาคม พ.ศ. 2556 ช่วงตอบโจทย์ได้แยกตัวจากรายการ โดยโอนย้ายการกำกับดูแลช่วงตอบโจทย์ ที่เดิมกำกับดูแลโดยสำนักข่าว ส.ส.ท. โอนไปอยู่กับสำนักรายการ ส.ส.ท. แทน และตั้งเป็นรายการอีกรายการหนึ่งคือ ตอบโจทย์ประเทศไทย ซึ่งมีนายภิญโญ ไตรสุริยธรรมาเป็นผู้ดำเนินรายการ ซึ่งหลังจากเกิดความขัดแย้งในการออกอากาศรายการตอบโจทย์ประเทศไทย จนนายภิญโญประกาศยุติการทำรายการ สำนักข่าว ส.ส.ท. จึงได้รับรายการนี้โอนย้ายคืนมาดำเนินการต่อตั้งแต่วันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2556 โดยมีเปลี่ยนชื่อรายการเป็น ตอบโจทย์ Thai PBS และมีผู้ประกาศข่าวไทยพีบีเอส รวมถึงผู้ดำเนินรายการรับเชิญ สลับเปลี่ยนหมุนเวียนกันทำรายการ ได้แก่ จีรชาตา เอี่ยมรัศมี, ดาริน คล่องอักขระ (ในประเด็นด้านข่าวอากาศและภัยพิบัติ), อรอุมา เกษตรพืชผล, พิมพิมล ปัญญานะ เป็นต้น
ในวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2556 รายการที่นี่ Thai PBSได้มีการปรับปรุงรายการใหม่ ปรับไตเติ้ลรายการ ฉาก และกราฟิกการออกอากาศ, นำช่วง "วาระประเทศไทย" กลับมาออกอากาศแทนช่วงข่าวค่ำ, คงช่วงอินไซด์ อาเซียนเอาไว้, เพิ่มช่วง "คิดยกกำลังสอง กับ Commentators" (ต่อมาเปลี่ยนชื่อช่วงให้สั้นลงเหลือเพียง "คิดยกกำลังสอง") การเปลี่ยนแปลงรูปแบบรายการครั้งนี้ได้มีการนำรายการ "ตอบโจทย์ Thai PBS" กลับมาออกอากาศรวมเป็นช่วงหนึ่งในรายการ "ที่นี่ Thai PBS" ด้วย ซึ่งการเปลี่ยนแปลงรูปแบบรายการในครั้งนี้ทำให้รวมเวลาออกอากาศรายการกลายเป็น 75 นาที (21.15 - 22.30 น.)
และตั้งแต่วันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2556 ดร.ณัฏฐา โกมลวาทิน ผู้ดำเนินรายการหลักได้ลาพักการทำรายการชั่วคราว เพื่อไปศึกษาต่อตามโปรแกรม Eisenhower Fellowships 2013 Southeast Asia Program (SEARP) ณ ประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นเวลา 50 วัน ทั้งนี้มีผู้ดำเนินรายการแทนเป็นการชั่วคราว คือ ก่อเขต จันทเลิศลักษณ์ ดำเนินรายการหลัก และ จีรชาตา เอี่ยมรัศมี ดำเนินรายการช่วง "คิดยกกำลังสอง" อย่างไรก็ตาม ดร.ณัฏฐา โกมลวาทิน ก็ได้ทำหน้าที่ผู้สื่อข่าว ทำรายงานข่าวจากสหรัฐอเมริกาเข้ามาออกอากาศในรายการอย่างสม่ำเสมอ
โรงเรียนอนุบาลราชบุรี
โรงเรียนอนุบาลราชบุรี () ตั้งอยู่เลขที่ 411 ถนนยุติธรรม ตำบลหน้าเมือง อำเภอเมือง จังหวัดราชบุรี สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน เขตพื้นที่การศึกษาราชบุรี เขต1 เปิดสอนตั้งแต่ประดับชั้นอนุบาลปีที่ 1 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 และแผนก English Program
ปัจจุบันโรงเรียนมีข้อมูลเกี่ยวกับจำนวนนักเรียน ดังนี้
จัตุรัสนาโวนา
จัตุรัสนาโวนา () เป็นจัตุรัสแห่งหนึ่งในกรุงโรม เคยเป็นสนามกีฬาโรมันโบราณในคริสต์ศตวรรษที่ 1 ที่ชื่อว่า Stadium of Domitian ซึ่งชาวโรมันจะเดินทางมาที่นี่เพื่อชม agones ("กีฬา") โดยในสมัยนั้นสถานที่แห่งนี้รู้จักในชื่อว่า 'Circus Agonalis' (สนามกีฬา) เชื่อกันว่าชื่อของจัตุรัสนี้มาจากการเรียกชื่อสถานที่เพี้ยนจาก 'in agone' เป็น 'navone' จนกระทั่งกลายมาเป็น 'navona' ในที่สุด
ชาร์ล็อตต์แห่งซาวอย
ชาร์ล็อตต์แห่งซาวอย สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส (; ) (ค.ศ. 1443 - 1 ธันวาคม ค.ศ. 1483) ชาร์ล็อตต์แห่งซาวอยเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศสในพระเจ้าหลุยส์ที่ 11 แห่งฝรั่งเศส ระหว่างวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1461 - 30 สิงหาคม ค.ศ. 1483
ชาร์ล็อตต์แห่งซาวอยประสูติเมื่อ ค.ศ. 1443 เป็นพระธิดาในหลุยส์ ดยุคแห่งซาวอย และแอนน์แห่งไซปรัส พระอัยกีทางพระมารดาเป็นธิดาของจอห์นที่ 1 เคานท์แห่งลามาร์ช (John I, Count of La Marche) และแค็ทเธอรินแห่งแวงโดม
ชาร์ล็อตต์เสกสมรสกับมกุฎราชกุมารหลุยส์ผู้เป็นพระราชโอรสองค์โตในพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 7 เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1451 เมื่อมีพระชนม์ได้แปดพรรษา และหลุยส์ยี่สิบแปดพรรษา หลังจากที่มาร์กาเร็ต สจวตพระชายาองค์แรกของหลุยส์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1445
แม้ว่าจะเป็นสตรีที่พร้อมไปด้วยความดีแต่หลุยส์ก็ทรงละเลยชาร์ล็อตต์ เช่นหลังจากขึ้นครองราชย์แล้วพระองค์ก็ทรงทิ้งชาร์ล็อตต์ไว้ในเบอร์กันดีที่ทั้งสองพระองค์ประทับหลบภัยอยู่ เพื่อจะเดินทางไปรับตำแหน่งใหม่โดยทิ้งพระราชินีไว้กับอิสซาเบลลาแห่งบูร์บองภรรยาของชาร์ลส์ที่ 1 ดยุคแห่งเบอร์กันดี
พระราชินีชาร์ล็อตต์และพระเจ้าหลุยส์มีพระราชโอรสธิดาด้วยกันแปดพระองค์ แต่เพียงสามพระองค์รอดมาจนโต - แอนน์แห่งฝรั่งเศส ดัชเชสแห่งบูร์บอง, ฌานน์ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส และพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 8 แห่งฝรั่งเศส
พระราชินีชาร์ล็อตต์สิ้นพระชนม์เมื่อ 1 ธันวาคม ค.ศ. 1483 ที่อังบัวส์ในประเทศฝรั่งเศส สองสามเดือนหลังจากการสวรรคตของพระสวามี พระศพตั้งอยู่ที่มหาวิหารนอเทรอดามแห่งแคลรี
เสาอโศก
เสาอโศก (; ) เป็นเสาหินโบราณที่สร้างโดยพระเจ้าอโศกมหาราช พระมหาจักรพรรดิแห่งราชวงศ์เมารยะ ที่ปกครองอนุทวีปอินเดียในช่วงยุคพุทธศตวรรษที่ 4 พระเจ้าอโศกมหาราชทรงสร้างเสาหินทราย (ซึ่งต่อมาเรียกกันว่า "เสาอโศก") ขึ้นเพื่อถวายเป็นพุทธบูชาแด่พระสัมมาสัมพุทธเจ้า และเพื่อระบุสถานที่ตั้งของสถานที่สำคัญทางพระพุทธศาสนา
เสาหินเหล่านี้สร้างโดยหินทรายจากเมืองจุณนา เมืองทางตอนเหนือของอินเดีย ซึ่งถือได้ว่ามีคุณภาพดีที่สุดในสมัยนั้น โดยเสาทุกเสาจะมีหัวสิงห์แกะสลักประดิษฐานอยู่ เป็นสัญลักษณ์ถึงคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าที่องอาจดุจราชสีห์ และแผ่ไปไกลดุจเสียงแห่งราชสีห์ โดยตัวเสาจะมีคำจารึกถึงความสำคัญของสถานที่ตั้งเสาหรือประกาศพระบรมราชโองการของพระเจ้าอโศกมหาราช
เสาอโศกที่สมบูรณ์ที่สุดอยู่ที่อารามหลวงแห่งเจ้ามัลละในเมืองเวสาลี เมืองสำคัญในสมัยพุทธกาล แต่เสาอโศกต้นที่ที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดคือ เสาอโศกที่ป่าอิสิปตนมฤคทายวัน เมืองพาราณสี สถานที่พระพุทธเจ้าแสดงปฐมเทศนา เป็นเสาที่หักเป็นสี่ท่อน แต่ว่ารูปสลักรูปสิงห์สี่ทิศบนเสายังคงมีสภาพสมบูรณ์ ปัจจุบันรัฐบาลอินเดียได้นำรูปสลักที่เสานี้มาเป็นสัญลักษณ์ของประเทศ รูปพระธรรมจักร 24 ซี่ได้นำไปประดิษฐานในธงชาติอินเดีย และข้อความที่จารึกไว้โดยพระเจ้าอโศกว่า "สตฺยเมว ชยเต" (คำแปล: ความจริงชนะทุกสิ่ง) ได้กลายมาเป็นคำขวัญประจำชาติอินเดียในปัจจุบัน
เดิมนั้น เสาอโศกมีอยู่ทั่วพระราชอาณาจักรของพระเจ้าอโศกมหาราช แต่ต่อมาได้ถูกทำลายลงทั้งจากมนุษย์และภัยธรรมชาติ คงเหลือเพียงไม่กี่ต้นเท่านั้นที่ยังคงมีสภาพสมบูรณ์ในปัจจุบัน
เอลิซาเบธแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส
เอลิซาเบธแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส () (5 กรกฎาคม ค.ศ. 1554 - 22 มกราคม ค.ศ. 1592) เอลิซาเบธแห่งออสเตรียเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศสในพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 9 ระหว่างวันที่ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1570 ถึงวันที่ 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1574
เอลิซาเบธประสูติเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1554 ที่เวียนนา ในประเทศออสเตรีย เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระจักรพรรดิแม็กซิมิลเลียนที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และมาเรียแห่งสเปน จักรพรรดินีแห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เมื่อประสูติมีพระอิสริยยศเป็นอาร์คดัชเชสแห่งออสเตรีย
เอลิซาเบธทรงเจริญพรรษาในราชสำนักในกรุงเวียนนาและทรงได้รับการศึกษาอย่างเคร่งครัดทางโรมันคาทอลิก เพราะความเป็นผู้มีพระสิริโฉมงดงาม มีพระเกศาสีทองทำให้ทรงได้ชื่อว่าเป็นสตรีผู้มีความงดงามที่สุดคนหนึ่งของสมัยนั้น
เมื่อมีพระชนมายุได้ 16 พรรษาเอลิซาเบธก็เสกสมรสกับพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 9 แห่งฝรั่งเศส พระราชโอรสองค์ในพระเจ้าอองรีที่ 2 และ แคทเธอรีน เดอ เมดิชิ เพื่อเป็นการสมานความสัมพันธ์ระหว่างราชวงศ์แฮ็บส์เบิร์ก และราชวงศ์วาลัวส์ พระองค์ทรงเป็นคนแรกที่ทรงเสกสมรสโดยฉันทะในเวียนนา โดยมีอัครราชทูตอัลแบร์ต เดอ กองดีเป็นผู้แทนพระองค์พระเจ้าอองรี หลังจากนั้นก็เสด็จมาแต่งงานอย่างเป็นทางการในปารีสอย่างเป็นพิธีใหญ่โตแม้ว่าจะมีปัญหาทางการเงิน ฉลองพระองค์ทำด้วยเงินและทรงมงกุฎที่ฝังด้วยไข่มุก, มรกต, เพชร และทับทิม
ขณะนั้นพระราชสวามีมีพระสนมอยู่แล้ว คือมารี ทูเชต์ (Marie Touchet) แต่ก็ทรงอุทิศพระองค์ให้เอลิซาเบธ ทั้งสองพระองค์มิได้ทรงหลงรักกันแต่ความสัมพันธ์ของทั้งสองพระองค์ก็เป็นความสัมพันธ์ที่อบอุ่นและทรงสนับสนุนซึ่งกันและกัน พระเจ้าชาร์ลส์ทรงทราบว่าข่าวลือต่างๆ ในราชสำนักฝรั่งเศสคงทำให้พระอัครมเหสีตกพระทัยได้ พระองค์จึงทรงพยายามกันเอลิซาเบธจากสิ่งเหล่านั้น เอลิซาเบธยังทรงเข้าทำพิธีมิซซาวันละสองครั้งและทรงประหลาดพระทัยที่ราชสำนักฝรั่งเศสที่อ้างตนเป็นโรมันคาทอลิกมิได้แสดงความนับถือในศาสนาเท่าที่ควร สิ่งหนึ่งที่ทรงปฏิบัติที่เป็นข้อที่เป็นที่ตำหนิกันคือไม่ทรงอนุญาตให้ข้าราชสำนักที่เป็นโปรเตสแตนท์จูบพระหัตถ์เมื่อเข้าเฝ้า
พระเจ้าชาร์ลส์ทรงมีอาการเสียพระสติเป็นพักๆ ซึ่งเป็นอาการที่ต้องซ่อนจากสาธารณชนเท่าที่จะทำได้ แม้ว่าจะต้องทรงประสบอุปสรรคเช่นที่ว่าแต่เอลิซาเบธก็ทรงครรภ์ พระองค์จึงเสด็จออกจากปารีสไปประทับที่พระราชวังฟงแตนโบล ระหว่างที่ประทับที่นั่นพระองค์ก็ทรงได้ยินข่าวของการสังหารหมู่วันเซนต์บาโทโลมิว
สองปีต่อมาระหว่างที่ฝรั่งเศสก็เข้าสู่วิกฤตการณ์สงครามการเมืองทางศาสนาอีกครั้งหนึ่ง พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 9 ก็เสด็จสวรรคตโดยมีเอลิซาเบธอยู่ข้างพระแท่น หลังจากนั้นพระองค์ก็เสด็จไปประทับในชนบทโดยไม่ทรงยอมทำตามข้อเสนอของพระราชบิดาในการเสกสมรสกับพระอนุชาของพระสวามีพระเจ้าอองรีที่ 3 แห่งฝรั่งเศส พระองค์ทรงมอบพระราชทรัพย์ครึ่งหนึ่งให้มาร์เกอรีตแห่งวาลัวส์ พระขนิษฐาของพระสวามีผู้ทรงถูกคว่ำบาตรจากพระประยูรญาติ ต่อมาพระองค์ก็ต้องประสบกับความโทมนัสเมื่อพระราชธิดามาสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1578 เมื่อมีพระชนมายุเพียง 6 พรรษา
เอลิซาเบธสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1592 ที่ขณะนั้นราชวงศ์วาลัวส์ก็สิ้นสุดลงและมาแทนด้วยราชวงศ์ใหม่
โกลดแห่งฝรั่งเศส
โคลดแห่งบริตานี สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส () (14 ตุลาคม ค.ศ. 1499 - 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1524) โคลดแห่งบริตานีเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศสในพระเจ้าฟรองซัวส์ที่ 1 แห่งฝรั่งเศส ระหว่างวันที่ 9 มกราคม ค.ศ. 1514 ถึงวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1524
โคลดแห่งบริตานีประสูติเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 1499 เป็นพระธิดาองค์โตในพระเจ้าหลุยส์ที่ 12 แห่งฝรั่งเศส และพระราชินีแอนน์ โคลดทรงมีบรรดาศักดิ์เป็นดัชเชสแห่งบริตานีต่อจากพระราชมารดา และเป็นพระราชมารดาของพระเจ้าอองรีที่ 2 แห่งฝรั่งเศส ฉะนั้นจึงเป็นพระอัยกีของพระเจ้าแผ่นดินสามพระองค์สุดท้ายของราชวงศ์วาลัวส์
เนื่องจากพระมารดาของโคลดพระราชินีแอนน์ ดัชเชสแห่งบริตานีทรงเป็นประมุขของดัชชีแห่งบริตานี เมื่อเสด็จสิ้นพระชนม์โคลดจึงทรงเป็นทายาทของดัชชีต่อจากพระราชมารดา แม้ว่าพระราชินีแอนน์จะระบุในพินัยกรรมว่าทรงมอบบริตานีให้เรเนพระราชธิดาองค์รอง ส่วนทางด้านฝรั่งเศสราชบัลลังก์ฝรั่งเศสสืบต่อได้ตามกฎบัตรซาลลิคโดยผู้สืบเชื้อสายที่เป็นชายเท่านั้น ในปี ค.ศ. 1504 พระราชินีแอนน์ในการที่ทรงพยายามที่จะหาทางกันไม่ให้บริตานีถูกผนวกโดยฝรั่งเศสก็ลงพระนามในสนธิสัญญาบลัวส์ (Treaty of Blois) ที่ระบุการหมั้นหมายระหว่างเจ้าหญิงโคลดพระราชธิดากับชาร์ลส์แห่งลักเซ็มเบิร์ก พร้อมกับดัชชีแห่งบริตานี แต่การพยายามลดอำนาจของฝรั่งเศสที่ล้อมรอบบริตานีอยู่สามด้านก็ไม่เป็นที่ยอมรับโดยราชวงศ์วาลัวส์และในที่สุดการหมั้นหมายก็ถูกยุบเลิก
ขุนนางฝรั่งเศสเองก็คัดค้านการหมั้นหมายของโคลดกับชาวต่างประเทศและยุให้พระเจ้าหลุยส์จัดการเสกสมรสระหว่างโคลดกับฟรองซัวส์ ดยุกแห่งอองกูแลมผู้เป็นลูกพี่ลูกน้องของพระองค์ “ผู้ที่อย่างน้อยก็ทรงเป็นฝรั่งเศสเต็มตัว” และทรงเป็นรัชทายาทโดยพฤตินัยของราชบัลลังก์ฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1506 โคลดจึงถูกหมั้นกับฟรองซัวส์ และในปี ค.ศ. 1514 เมื่อพระราชินีแอนน์พระราชมารดาสิ้นพระชนม์ โคลดก็กลายเป็นดัชเชสแห่งบริตานี และเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1514 พระองค์ก็ทรงเสกสมรสกับฟรองซัวส์ที่พระราชวังแซงต์-แชร์แมง-ออง-เลย์
แยกศิริราช
แยกศิริราช () เป็นสี่แยกจุดตัดระหว่างถนนวังหลังกับถนนอรุณอมรินทร์ ในย่านตลาดวังหลังและท่าพรานนก ในพื้นที่เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร เป็นที่ตั้งของโรงพยาบาลศิริราช
เป็นจุดบรรจบของถนนอรุณอมรินทร์ ขนาด 5 ช่องจราจร (ไม่มีเกาะกลาง) ในแนวเหนือ-ใต้, ถนนวังหลัง ขนาด 4 ช่องจราจร (ไม่มีเกาะกลาง)
แยกบ้านขมิ้น
แยกบ้านขมิ้น () เป็นสามแยกจุดตัดซอยอิสรภาพ 44 (ซอยแสงศึกษา) และถนนอรุณอมรินทร์ บริเวณเยื้องกับซอยวัดระฆังโฆสิตาราม ถัดจากจุดบรรจบระหว่างคลองวัดระฆังกับคลองบ้านขมิ้น (แนวคูเมืองกรุงธนบุรี) มาทางทิศเหนือ ในพื้นที่แขวงศิริราช เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร
โดยชื่อ "บ้านขมิ้น" นั้นมาจากในอดีต ตั้งแต่ยุคกรุงธนบุรีเป็นราชธานี ที่แห่งนี้เป็นชุมชนของช่างฝีมือที่ผลิตผงขมิ้นที่มีชื่อเสียง ต่อมาได้เปลี่ยนเป็นมะตูมเชื่อม จนทำให้ได้ชื่อว่า "ซอยมะตูม" หรือ "ตรอกมะตูม" ในซอยอรุณอัมรินทร์ 23 ซึ่งแต่เดิมซอยนี้มีชื่อว่า "ตรอกสวนอนันต์" ซึ่งผลิตเปลือกส้มโอจำหน่าย จนได้ชื่อว่า "บ้านเปลือกส้มโอ" แต่ภายหลังได้เปลี่ยนเป็นมะตูมเชื่อม ซึ่งไม่ปรากฏหลักฐานว่าได้เปลี่ยนมาตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ทางการก็ได้เปลี่ยนชื่อเป็น ตรอกมะตูม ดังในปัจจุบัน เพื่อให้สอดคล้องกับลักษณะทางกายภาพเพื่อให้จดจำง่าย ส่วนชื่อบ้านขมิ้น เหลือหลักฐานเพียงศาลเจ้าพ่อบ้านขมิ้น (ปึงท้าวกง) ศาลเจ้าจีนขนาดเล็กของชาวแต้จิ๋วหลังหนึ่งที่ตั้งอยู่ใกล้กับแยก ซึ่งสร้างตรงกับรัชสมัยจักรพรรดิกวังซฺวี่ แห่งราชวงศ์ชิง และคลองบ้านขมิ้น ซึ่งเป็นลำคลองสายหนึ่งอันเป็นส่วนหนึ่งของคูเมืองกรุงธนบุรี อยู่ในแนวเลียบหลังบ้านเรือนประชาชนตั้งแต่ตรอกมะตูมผ่านหน้าวัดพระยาทำวรวิหาร ซึ่งปัจจุบันเหลือสภาพเป็นเพียงคลองที่ตื้นเขินและถูกรุกล้ำและกลายเป็นเพียงท่อระบายน้ำออกสู่คลองบางกอกน้อยเท่านั้น
เป็นจุดบรรจบของถนนอรุณอมรินทร์ ขนาด 4 ช่องจราจร (ไม่มีเกาะกลาง) ในแนวเหนือ-ใต้, ซอยแสงศึกษา ขนาด 2 ช่องจราจร (ไม่มีเกาะกลาง)
ธรรมคุ้มครองโลก
ธรรมคุ้มครองโลก ธรรม 2 ประการได้แก่
1. หิริ
หิริ (อ่านว่า หิ-ริ, หิ-หริ) แปลว่า ความละอายแก่ใจ ความละอายต่อบาป หิริ หมายถึงความละอายใจตัวเองต่อการทำความชั่วความผิด ต่อการประพฤติทุจริตทั้งหลายและความละอายใจตัวเองที่จะละเว้นไม่ทำความดีซึ่งควรจะทำให้เกิดมีในตน เช่นบิดามารดามีความละอายใจที่จะไม่ดูแลบุตรของตน เช่นนี้เรียกว่ามีหิริ
หิริ เกิดขึ้นได้ด้วยการคิดถึงการศึกษา ฐานะ ยศศักดิ์ ชาติตระกูลของตน คิดถึงความเสียหายที่จะเกิดขึ้น รวมกับความแกล้วกล้าของจิตใจที่จะไม่ทำชั่วเช่นนั้น
หิริ เป็นธรรมรักษาคุ้มครองโลก ทำให้โลกเกิดสันติ ทำให้คนเราอยู่กันอย่างสงบสุข เพราะคนที่มีหิริจะเกลียดความชั่ว และละอายที่จะทำความชั่วทั้งต่อหน้าและลับหลัง ทำให้ไม่ก่อความเดือดร้อนให้แก่โลกและสรรพสัตว์ทั้งปวง
2. โอตตัปปะ
โอตตัปปะ (อ่านว่า โอดตับปะ) แปลว่า ความเกรงกลัว หมายถึงความสะดุ้งกลัวต่อผลของความชั่ว ต่อผลของความทุจริตที่ทำไว้
โอตตัปปะ เป็นอาการของจิตที่หวั่นไหวเมื่อจะทำความชั่ว เพราะกลัวความผิดที่จะตามให้ผลในภายหลัง เกิดขึ้นได้เพราะคิดถึงโทษหรือความทุกข์ที่จะเกิดขึ้นจากการทำชั่ว จากการประพฤติทุจริตของตน เช่น ตัวเองเองต้องเดือดร้อน เกิดความเสียหาย เสียทรัพย์สินเงินทอง เสียอิสรภาพ หรือถูกคนอื่นตำหนิติเตียน ถูกสังคมรังเกียจ เป็นต้น
โอตตัปปะ เป็นธรรมคุ้มครองโลกคู่กับหิริ เพราะคนที่มีโอตตัปปะย่อมกลัวที่จะทำความผิด ทำให้งดเว้นจากการประพฤติต่างๆ ได้ อันเป็นเหตุให้เกิดความร่มเย็นเป็นสุข เกิดสันติภาพขึ้น
แยกบ้านเนิน
แยกบ้านเนิน () เป็นสามแยกจุดบรรจบระหว่างถนนอิสรภาพ ถนนรถไฟ (เขตบางกอกน้อย) และถนนสุทธาวาส ในพื้นที่เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร ใกล้กับบริเวณตลาดศาลาน้ำร้อน (ใหม่) และสถานีรถไฟบางกอกน้อย
"บ้านเนิน" เป็นชื่อเรียกย่านบริเวณดังกล่าว มาจากคำว่า "บ้านเนิน-ค่ายหลวง" โดยแต่เดิมตั้งแต่ยุคกรุงธนบุรีเป็นราชธานี ณ ที่แห่งนี้เป็นชุมชนของช่างฝีมือที่ผลิตเครื่องดนตรีไทยที่มีชื่อเสียงคือ ฆ้องวง ที่ไม่เหมือนกับฆ้องวงของที่อื่น เนื่องจากเป็นฆ้องลงหิน ใช้วิธีการตีขึ้นรูปและบุแบบเดียวกับขันลงหิน จึงทำให้ฆ้องวงที่ผลิตจากที่นี่มีคุณภาพดี ให้เสียงดังกังวานและไพเราะ
และในปัจจุบัน ใกล้กับทางแยก ยังเป็นที่ตั้งของชุมชนตรอกข้าวเม่า (ซอยอิสรภาพ 47) ชุมชนโบราณที่เคยเป็นแหล่งผลิตข้าวเม่าที่มีชื่อเสียง ปัจจุบันเป็นแหล่งผลิตกะละแมและข้าวเหนียวแดง ซึ่งเป็นขนมที่นิยมเตรียมสำหรับงานวันสงกรานต์
เป็นจุดบรรจบของถนนอิสรภาพ ขนาด 4 ช่องจราจร (ไม่มีเกาะกลาง) ด้านทิศใต้, ถนนรถไฟ ขนาด 2 ช่องจราจร (ไม่มีเกาะกลาง) ด้านทิศตะวันออก และถนนสุทธาวาส ขนาด 2 ช่องจราจร (ไม่มีเกาะกลาง) ด้านทิศเหนือ
แยกวิทยุ-เพชรบุรี
แยกวิทยุ-เพชรบุรี () เป็นสามแยกถนนวิทยุบรรจบถนนเพชรบุรี ใกล้ทางลงทางด่วนเพชรบุรีของทางพิเศษเฉลิมมหานคร ในพื้นที่เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร ถือว่าเป็นจุดสิ้นสุดของถนนวิทยุ
เมื่อปี พ.ศ. 2533 บริเวณแยกนี้เป็นสถานที่เกิดเหตุการณ์รถบรรทุกแก๊สระเบิด ซึ่งทำให้มีผู้เสียชีวิตและผู้บาดเจ็บเป็นจำนวนมาก และเกิดเพลิงไหม้ทำให้อาคารบ้านเรือนได้รับความเสียหายเป็นบริเวณกว้าง นับเป็นอุบัติเหตุที่ร้ายแรงมากที่สุดครั้งหนึ่งในรอบปี
แยกหมอมี
แยกหมอมี () หรือที่นิยมเรียกว่า สามแยก หรือ สามแยกถนนเจริญกรุง เป็นห้าแยกจุดตัดถนนเจริญกรุง, ถนนพระรามที่ 4, ถนนทรงสวัสดิ์ และถนนมิตรพันธ์ ในพื้นที่แขวงป้อมปราบ เขตป้อมปราบศัตรูพ่ายและแขวงตลาดน้อย เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร ใจกลางย่านเยาวราช ซึ่งเป็นย่านชาวไทยเชื้อสายจีนที่สำคัญในกรุงเทพฯ
ในอดีตพื้นที่แถบนี้มีสถานะเป็นตำบลหนึ่งขึ้นอยู่ในอำเภอสัมพันธวงศ์ จังหวัดพระนคร เรียกว่า "ตำบลสามแยก" ต่อมาในปลายปี พ.ศ. 2441 ได้เกิดเหตุเพลิงไหม้ เพลิงได้ลุกลามไปทั่วเนื่องจากบ้านเรือนแถบนี้ปลูกด้วยไม้และหลังคามุงจาก รัชกาลที่ 5 จึงได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้มีเจ้าพนักงานจัดการบำรุงความสุขสำราญของประชาชนในเขตจังหวัดพระนคร และห้ามไม่ให้ผู้หนึ่งผู้ใดปลูกสร้างโรงเรือนอันกำบังด้วยไม้ขัดแตะ หรือด้วยแผง หรือด้วยใบไม้ขึ้นในตำบลซึ่งเกิดเพลิงไหม้คราวนี้นั้นต่อไป เว้นแต่จะได้รับอนุญาต จากเจ้าพนักงานกระทรวงนครบาล ซึ่งจะอนุญาตให้ปลูกสร้างเป็นครั้งเป็นคราว เช่น โรงพักทำงาน หรือโรงมีการเล่นต่าง ๆ ชั่วสมัยหนึ่งเท่านั้น
ต่อมาในปี พ.ศ. 2458 ได้มีการจัดสร้างโรงภาพยนตร์สิงคโปร์ขึ้น และในปี พ.ศ. 2475 โรงภาพยนตร์สิงคโปร์ได้รื้อถอนสร้างใหม่เป็นโรงภาพยนตร์เฉลิมบุรี ในวาระเดียวกับที่มีการจัดสร้างศาลาเฉลิมกรุงขึ้น ครั้งหนึ่งที่แยกหมอมียังเป็นที่ตั้งของสถานีตำรวจนครบาลสามแยกเป็นอาคารไม้ทรงปั้นหยาซึ่งอยู่ตรงที่ตั้งของธนาคารยูโอบี สาขาสามแยกในปัจจุบัน หลังจากสถานีตำรวจถูกเพลิงจากเหตุการณ์อั้งยี่ซึ่งเสียหายทั้งหมด จึงย้ายไปอยู่ตรงข้ามกับมูลนิธิป่อเต็กตึ๊งในปัจจุบันโดยเปลี่ยนชื่อเป็น สถานีตำรวจนครบาลพลับพลาไชย 2
โดยชื่อ "หมอมี" ที่ใช้ในปัจจุบันนั้นมีที่มาจากชื่อของร้านขายยาหมอมี หรือร้านขายยาบุญมี ซึ่งเป็นกิจการของนายมี เกษมสุวรรณ หรือหมอมี ซึ่งเป็นผู้ที่มีความรู้ความชำนาญในเรื่องของยาและเคมีทางการแพทย์ โดยเฉพาะยานัตถุ์และยาสมุนไพรต่าง ๆ ซึ่งได้เคยเปิดกิจการอยู่ที่แยกแห่งนี้
ปัจจุบัน แยกหมอมีเป็นที่รู้จักกันดีของการเป็นที่ตั้งของร้านอาหารที่จำหน่ายลอดช่องที่มีชื่อเสียงและประวัติเก่าแก่ยาวนาน รวมถึงข้าวต้มกระดูกหมูอีกด้วย
แยกบ้านหม้อ
แยกบ้านหม้อ () เป็นสี่แยกจุดตัดระหว่างถนนพระพิทักษ์, ถนนบ้านหม้อ และถนนพาหุรัด ในพื้นที่แขวงวังบูรพาภิรมย์ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร ใจกลางพระนคร เป็นย่านค้าขายอะไหล่เครื่องใช้ไฟฟ้า, วิทยุสื่อสาร, ลำโพง และเครื่องเสียง รวมถึงเครื่องประดับมีค่า จำพวกทองคำ และเพชร
ปัจจุบันสี่แยกบ้านหม้อมีการจัดการจราจรแบบทิศทางเดียวทั้ง 4 ด้าน เส้นทางเข้าสู่ทางแยกได้แก่ถนนพระพิทักษ์และถนนบ้านหม้อ (จากปากคลองตลาด) เส้นทางออกจากทางแยกได้แก่ถนนบ้านหม้อ (ไปสี่กั๊กพระยาศรี) และถนนพาหุรัด
สถานที่สำคัญบริเวณแยก คือ ตลาดบ้านหม้อ ในรัชสมัยรัชกาลที่ 5 เป็นตลาดที่คึกคัก ปัจจุบันที่บริเวณเหนือประตูทางเข้ายังคงปรากฏสถาปัตยกรรมรูปหม้อ บ่งบอกถึงชื่อของสถานที่ ซึ่งอาชีพปั้นหม้อดินเผา เป็นอาชีพแต่ดั้งเดิมของชาวชุมชนบริเวณนี้ ซึ่งเป็นชาวมอญ และเป็นที่มาของชื่อถนนรวมถึงสี่แยก รวมถึงยังมีศาลเจ้าบ้านหม้อเล่าปึงเถ่ากง () ศาลเจ้าจีนเก่าแก่ของชาวแต้จิ๋ว ที่สร้างมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2359 นับเป็นศาลเจ้าแต้จิ๋วที่เก่าแก่ที่สุด
แยกพาหุรัด
แยกพาหุรัด () เป็นสี่แยกจุดตัดถนนตรีเพชร และถนนพาหุรัด ในพื้นที่เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร ใจกลางย่านการค้าพาหุรัด แหล่งค้าขายเสื้อผ้าสำเร็จรูปแหล่งใหญ่ และเป็นพื้นที่ต่อเนื่องกับตลาดบ้านหม้อ ซึ่งเป็นย่านค้าขายอะไหล่เครื่องใช้ไฟฟ้า ลำโพงและเครื่องเสียง รวมไปถึงร้านขายเครื่องเพชร อัญมณีและเครื่องประดับ นอกจากนี้บริเวณแยกพาหุรัดยังเป็นย่านการค้าที่เก่าแก่อีกแห่งหนึ่งของกรุงเทพฯ ในอดีตเคยมีตลาดมิ่งเมืองเป็นแหล่งค้าผ้าและอุปกรณ์ตัดเย็บที่มีชื่อเสียง ปัจจุบันได้กลายเป็นศูนย์การค้าดิโอลด์สยาม ซึ่งเป็นศูนย์การค้าสมัยใหม่ที่ยังคงเอกลักษณ์ความเป็นย่านเก่าของกรุงเทพฯ และยังมีห้างไนติงเกล ห้างสรรพสินค้ายุคเก่าที่ยังคงเปิดให้บริการจนถึงปัจจุบันอยู่ที่แยกพาหุรัด
แยกเฉลิมกรุง
แยกเฉลิมกรุง () เป็นสี่แยกจุดตัดถนนตรีเพชร, ถนนตีทอง และถนนเจริญกรุง ในพื้นที่เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร อยู่ใกล้เคียงกับย่านการค้าพาหุรัด แหล่งค้าขายเสื้อผ้าสำเร็จรูปแหล่งใหญ่ และย่านบ้านหม้อ ย่านค้าขายอะไหล่เครื่องใช้ไฟฟ้า ลำโพงและเครื่องเสียง รวมไปถึงร้านขายเครื่องเพชร อัญมณีและเครื่องประดับ
บริเวณแยกเฉลิมกรุงเป็นที่ตั้งของศาลาเฉลิมกรุง โรงภาพยนตร์เก่าแก่ที่สร้างขึ้นตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 7 ในงานสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ 150 ปี พุทธศักราช 2475 ซึ่งเป็นที่มาของชื่อทางแยก และอยู่ถัดจากศูนย์การค้าดิโอลด์สยาม ศูนย์การค้าสมัยใหม่ที่พยายามคงเอกลักษณ์ความเป็นย่านเก่าไว้
แคมาราซอรัส
คามาราซอรัส () เป็นไดโนเสาร์กินพืช ตระกูลซอโรพอด 4 เท้า มีขนาดลำตัวไม่ใหญ่ มีชีวิตอยู่ในกลางถึงปลายยุคจูแรสซิก เมื่อ 155 -145 ล้านปีก่อน มีความยาว 18 เมตร มีน้ำหนักประมาณ 18-20 ตัน กะโหลกศีรษะมีลักษณะสั้นแต่ลึกเข้าไปด้านใน ขากรรไกรมีขนาดใหญ่ คอและหางสั้นกว่าซอโรพอดตัวอื่น ไม่มีปลายหางแส้ ลำตัวกลมหนาและค่อนข้างสั้น แขนขาใหญ่โตมีลักษณะคล้ายเสาหิน ขาหลังยาวกว่าขาหน้าเล็กน้อย มีรูจมูกขนาด ใหญ่เหนือดวงตา เพื่อช่วยในการระบายความร้อนและดมกลิ่น
ชื่อของเจ้าคามาราซอรัสมาจากภาษากรีก แปลว่า "โพรง" สาเหตุที่ได้ชื่อสุดพิศวงนี้ก็เพราะกระดูกที่เป็นโพรงของมัน นัก-วิทยาศาสตร์ทั้งหลายกล่าวว่าโพรงนี้เอาไว้ลดภาระของขาทั้ง 4ของมันไม่ให้แบกรับน้ำหนักตัวอันอ้วนฉุมากเกินไปแถมยังช่วยระบายความร้อนในร่างกายได้อีกด้วย นอกจากนี้เจ้าคามาราซอรัสยังมีคอและหางสั้นกว่าไดโนเสาร์ตัวอื่นในสายพันธุ์เดียวกัน หากลองสังเกตใบหน้างามๆดีๆ จะพบว่ากระโหลกศีรษะของมันลึกเข้าไปด้านในและมีรูขนาดใหญ่อยู่เหนือดวงตา ฟันเป็นซี่ถี่เอาไว้งับแล้วรูดใบไม้เรียวออกจากกิ่งชนิดไม่เหลือเศษติดก้านในคำเดียว
วิยะดา อุมารินทร์
วิยะดา อุมารินทร์ หรือ "(หม่อมอูม) หม่อมวิยะดา ยุคล ณ อยุธยา" ชื่อจริง วิยะดา ตรียะกุล เกิดวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2498 จบการศึกษาจาก โรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์ อาชีพนักแสดง และเป็นนักแสดงที่มีผู้คนชื่นชอบมากในประเทศไทย ตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน หม่อมวิยะดาเริ่มเข้าสู่วงการการแสดงในปี 2516 ได้เล่นหนังใหญ่เรื่องแรกคือ "เทพธิดาโรงแรม" ของ ท่านมุ้ย หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล ออกฉายในปี 2517 ซึ่งได้ความสำเร็จอย่างท่วมท้น ต่อจากนั้นในช่วงปี 2521 - 2531 หันมารับบทนางรอง นางร้ายในภาพยนตร์ หม่อมวิยะดาขึ้นชื่อว่าเป็นนักแสดงอุปนิสัยดี ร่าเริง เป็นที่รู้จักและยอมรับกันดีในวงการ และในช่วงปี 2522 หม่อมวิยะดาก็หันมารับเล่นละคร เรื่องแรกคือ "ร่มฉัตร" แต่มาประสพผลสำเร็จจริงๆ ในปี 2523 กับละครเรื่อง "อีพริ้ง คนเริงเมือง" ทางช่อง 3 ซึ่งได้รับความสำเร็จถึงขนาดต้องทำเป็นเวอร์ชันภาพยนตร์ ทำให้หม่อมวิยะดาได้กลับมาผงาดในบทนางเอกจอเงินอีกครั้ง 
ช่วงราวปี 2530 หม่อมวิยะดาหันเหชีวิตย้ายไปอาศัยและทำธุรกิจในสหรัฐอเมริกา ประมาณ 10 ปี ถึงจุดอิ่มตัวจึงกลับมา และได้รับการต้อนรับเป็นอย่างดีจากแฟนหนังและละคร ช่วงนี้ จึงได้เห็นหม่อมวิยะดากลับมาเล่นละครอีกครั้ง ในปี 2540 จนถึงปัจจุบัน นับว่าเป็นนักแสดงอารมณ์ดีที่มีเสียงหัวเราะที่เป็นเอกลักษณ์ มาจนปัจจุบัน ในด้านชีวิตคู่ หม่อมวิยะดาใช้ชีวิตโสดมาหลายปีแล้ว หลังจากตัดสินใจแยกทางเดินกับ"ท่านมุ้ย หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล" ซึ่งหม่อมวิยะดาเคยมีฐานะเป็น หม่อมวิยะดา ยุคล ณ อยุธยา มาก่อน โดยแยกทางกันมากว่ายี่สิบปีแล้ว ซึ่งช่วงแรกเธอได้แสดงหนังให้ท่านมุ้ยหลายเรื่อง โดยท่านมุ้ยเป็นคนปั้นหม่อมวิยะดามาจนโด่งดังตั้งแต่เรื่องแรกในชีวิตการแสดงของหม่อมวิยะดา ทำให้เกิดความใกล้ชิด จึงตัดสินใจใช้ชีวิตร่วมกัน ก่อนที่จะเลิกราต่อกันในที่สุด
หม่อมวิยะดา ยุคล ณ อยุธยา มีบุตรชาย 1 คน ซึ่งเป็นโอรสที่เกิดกับหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล คือ หม่อมราชวงศ์มงคลชาย ยุคล หรือ คุณชายเอี่ยว
อรชุน รินทรวิฑูรย์
อรชุน รินทรวิฑูรย์ หรือ โจจิรัฏฐ์ รินทรวิฑูรย์ (ชื่อเล่น: โจ; เกิด: 5 ตุลาคม พ.ศ. 2523) ผู้ประกาศข่าวชาวไทย ปัจจุบันเป็นผู้ประกาศข่าวในช่องไทยทีวีสีช่อง 3 และสปริงนิวส์ โดยเขาเป็นผู้ประกาศข่าวที่มีความสามารถในการพูดภาษาจีนกลางได้
อรชุน เกิดที่จังหวัดนครศรีธรรมราช มีที่พักอยู่ในเขตเทศบาลตำบลจันดี ตำบลจันดี อำเภอฉวาง เข้าการศึกษาระดับประถมศึกษาจากโรงเรียนเจริญวิทย์สหวิทยากร ในอำเภอฉวาง ก่อนย้ายเข้ามาศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลาย (ปีที่ 1-5) ที่โรงเรียนโยธินบูรณะ และเคยศึกษาที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาขณะอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 แต่ภายหลังได้ลาออกแล้วย้ายกลับมาเรียนที่โรงเรียนโยธินบูรณะ เขาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะรัฐศาสตร์ เอกความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ โทภาษาจีน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
รายชื่อตอน ทอม กับ เจอร์รี่
รายชื่อตอนของ ทอม กับ เจอร์รี่ เป็นรายชื่อตอนที่ปรากฏอยู่ในการ์ตูนเรื่อง ทอม กับ เจอร์รี่ มีทั้งหมด 162 ตอน เรียงตามปี (ไม่รวมฉบับโทรทัศน์)
การฝึกงาน
การฝึกงาน เป็นการให้ทำงานตามสถานที่ทำงานต่างที่เราสมัครไว้ โดยเป็นการให้ทดลองงานเพื่อเรียนรู้งานก่อนที่จะรับเข้าทำงาน ส่วนมากแล้วจะเป็นการตกลงระหว่างนายจ้างและผู้ฝึกงาน
โดยมีความสมัครใจและตกลงกันในเรื่องอื่นๆแล้วแต่จะตกลงกัน โดยมากแล้วจะไม่มีการให้ค่าตอบแทน จนกว่าจะได้เป็นพนักงานเต็มตัว
นอกจากนี้ การฝึกงานในปัจจุบันยังถูกถือเป็นส่วนหนึ่งของการศึกษาในระดับอุดมศึกษาบางสาขาวิชา เช่น สาขาวิศวกรรมศาสตร์ แพทยศาสตร์ พยาบาลศาสตร์ คหกรรมศาสตร์ การบริหาร การบริการ เป็นต้น
ลูกอ๊อด
ลูกอ๊อด () หรือ ลูกฮวก หรือ อีฮวก ในภาษาอีสานหรือภาษาเหนือ เป็นชื่อเรียกของตัวอ่อนของสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำในอันดับกบ (Anura) เมื่อโตเต็มวัย ลูกอ๊อดจะมีรูปร่างเช่นเดียวกบปกติทั่วไป แต่กระนั้นก็ยังมีกบบางชนิดที่ไม่มีช่วงวัยลูกอ๊อด
ลูกอ๊อด มีรูปร่างโดยทั่วไปคล้ายปลา มีหาง ไม่มีขา หายใจด้วยเหงือก ส่วนหัวมีขนาดโตมาก ซึ่งลูกอ๊อดของกบแต่ละวงศ์ก็มีรูปร่างและลักษณะแตกต่างออกไป โดยแบ่งตามโครงสร้างของปาก, โครงสร้างของห้องเหงือก, และจำนวนและตำแหน่งของช่องเปิดเหงือกที่เป็นทางผ่านออกของน้ำซึ่ง สามารถจำแนกเป็น 4 แบบได้ คือ
1. มีช่องปากยาวและแคบ ไม่มีจะงอยปากและไม่มีตุ่มฟันบริเวณปาก ช่องเปิดห้องเหงือกมี 2 ช่องอยู่ทางด้านข้างของลำตัว กินอาหารด้วยการกรองเข้าปาก เช่น กบในวงศ์ Pipidae
2. มีช่องปากเล็กและซับซ้อนมากกว่าแบบที่ 1 แต่ไม่มีจะงอยปากและไม่มีตุ่นฟันที่บริเวณปาก ช่องเปิดของห้องเหงือกมีช่องเดียวอยู่ทางด้านท้ายตัวและในแนวกลางลำตัว กินอาหารด้วยการกรอง เช่น กบในวงศ์ Microhylidae
3. ช่องปากมีจะงอยปากและมีตุ่มฟัน ช่องเปิดของห้องเหงือกมีช่องเดียวอยู่ในแนวตรงกลางลำตัว ได้แก่ กบในวงศ์ Ascaphidae, Bombinatoridae, Discoglossidae
4. ช่องปากมีจะงอยปากและมีตุ่มฟัน ช่องเปิดของห้องเหงือกมีช่องเดียวอยู่ทางด้านข้างลำตัวและทางซ้ายของลำตัว ซึ่งลักษณะของกบส่วนใหญ่
นอกจากนี้แล้ว ลูกอ๊อดแต่ละชนิดจะมีรูปร่างต่างกันแล้ว ยังมีระบบนิเวศที่อาศัยแตกต่างกันอีก ลูกอ๊อดบางชนิดจะว่ายน้ำระดับผิวน้ำหรือกลางน้ำและกินอาหาร แต่บางชนิดจะไม่กินอาหารแต่จะใช้อาหารจากถุงไข่แดงที่ติดมาจากไข่แทน บางชนิดเกาะติดอยู่กับก้อนหินหรือโขดหินในลำธารที่มีน้ำไหลแรง บางชนิดซุกซ่อนตัวอยู่ในโคลนที่ใต้พื้นน้ำ ขณะที่บางชนิดจะอยู่ในน้ำบนใบไม้
ลูกอ๊อด สามารถนำไปปรุงเป็นอาหารได้ในอาหารพื้นบ้านแบบอีสานหรืออาหารเหนือ เช่น แอ็บ, หมก หรือน้ำพริก
แยกอุณากรรณ
แยกอุณากรรณ () เป็นสี่แยกจุดตัดถนนเจริญกรุง, ถนนอุณากรรณ และถนนบูรพา ในพื้นที่เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร อยู่ใกล้เคียงกับแยกเฉลิมกรุง ที่ตั้งของโรงภาพยนตร์ศาลาเฉลิมกรุง, ย่านการค้าเก่าแก่วังบูรพา และย่านการค้าพาหุรัด แหล่งค้าขายเสื้อผ้าสำเร็จรูปแห่งใหญ่
นอกจากนี้ บริเวณแยกอุณากรรณยังเป็นย่านร้านค้าอาวุธปืนที่มีชื่อเสียง เนื่องจากมีร้านจำหน่ายปืนรวมไปถึงอุปกรณ์ที่เกี่ยวข้องกับกีฬายิงปืนเป็นจำนวนมาก
แยกวงเวียน รด. และแยกท้ายวัง
แยกวงเวียน รด. และ แยกท้ายวัง เป็นวงเวียนจุดตัดถนนสนามไชย, ถนนเจริญกรุง และถนนท้ายวัง ในพื้นที่แขวงพระบรมมหาราชวัง เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร ซึ่งทางแยกทั้ง 2 แห่งอยู่ที่จุดเดียวกัน แต่แนวถนนเจริญกรุงและถนนท้ายวังจะเยื้องกันเล็กน้อย จึงมีการจัดการจราจรเป็นรูปแบบวงเวียน โดยไม่มีสัญญาณไฟจราจร วงเวียนแห่งนี้เป็นเพียงเครื่องกั้นทางชั่วคราวที่สามารถย้ายออกได้เมื่อมีพระราชพิธีต่าง ๆ ซึ่งต้องใช้พื้นที่บนถนนสนามไชย เช่น พระราชพิธีพระราชทานเพลิงพระศพ สมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ เป็นต้น
บริเวณทางแยกนี้มีสถานที่สำคัญตั้งอยู่ทั้ง 4 มุมถนน ได้แก่ หน่วยบัญชาการรักษาดินแดน (สวนเจ้าเชตุ) ซึ่งในอดีตใช้ชื่อกรมการรักษาดินแดน มีชื่อย่อว่า รด. เป็นที่มาของชื่อทางแยก เยื้องกันเป็นพระบรมมหาราชวัง ด้านท้ายวัง (พระตำหนักสวนกุหลาบ) และวัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม (วัดโพธิ์) ซึ่งมีถนนท้ายวังแบ่งเขตวัดกับวัง และมีสวนสราญรมย์อยู่อีกด้านหนึ่งของทางแยก
ภาษาเติร์กโคราซานี
ภาษาเติร์กโคราซานี (تركي خراساني / Turki Khorasani) เป็นภาษาหนึ่งในภาษากลุ่มเตอร์กิกใช้พูดทางตอนเหนือของโคราซาน ผู้พูดภาษานี้พูดภาษาเปอร์เซียได้ด้วย
ภาษาเติร์กโคราซานีส่วนใหญ่ใช้พูดในอิหร่านหลายจังหวัด ถ้านับสำเนียงโอคุซของภาษาอุซเบกเป็นสำเนียงของภาษานี้ด้วย ก็จะมีผู้พูดอยู่ทางตอนใต้ของอุซเบกิสถานเช่นกัน ภาษานี้แบ่งเป็นสามสำเนียงคือ เหนือ ใต้และตะวันตก
ภาษาเติร์กโคราซานีจัดอยู่ในภาษากลุ่มโอคุซของภาษากลุ่มเตอร์กิกซึ่งรวมภาษาตุรกี ภาษาอาเซอร์ไบจาน ภาษากากาอุซ ภาษาตุรกีกากาอุซบอลข่าน ภาษาเติร์กเมนและภาษาซาลาร์ และสำเนียงโอคุซที่ใช้พูดในอุซเบกิสถาน ภาษาเติร์กโคราซานีถือว่าใกล้เคียงมากกับภาษาอุซเบกสำเนียงโอคุซและภาษาเติร์กเมน และใกล้เคียงกับสำเนียงของภาษาอาเซอร์ไบจานที่ใช้พูดในอิหร่าน
คำนามทำให้เป็นรูปพหูพจน์ด้วยการเติมปัจจัย-lAr ซึ่งมีสองรูปคือ -lar และ –lær ขึ้นกับการเปลี่ยนเสียงสระ การกของนามจำแนกโดยการลงท้ายด้วยปัจจัยที่ขึ้นกับการเปลี่ยนเสียงสระและสระหรือพยัญชนะที่ตามมา การแสดงความเป็นเจ้าของจะเติมปัจจัยเข้าที่นามที่ถูกถือครอง
ภาษาเติร์กโคราซานีมีสรรพนามแทนบุคคล 6 คำ และจะมีการลงท้ายต่างจากนามปกติ
คำกริยามีการแบ่งย่อยตามกาล ความมุ่งหมาย มาลา บุคคล และจำนวน รูปพื้นฐานของกริยาลงท้ายด้วย -max
โรงเรียนมัญจาศึกษา
โรงเรียนมัญจาศึกษา 
(อังกฤษ : Mancha Suksa School) (อักษรย่อ: ม.ศ. ,M.C.) เป็นสถานศึกษาแห่งแรกของจังหวัดขอนแก่นที่ผ่านการประเมินโรงเรียนต้นแบบ โรงเรียนในฝัน
โรงเรียนมัญจาศึกษา ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2515 เปิดสอนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น จำนวน 2 ห้องเรียน จำนวนนักเรียน 90 คน เป็นโรงเรียนสาขาของโรงเรียนบ้านไผ่ (ขก5) อำเภอบ้านไผ่ จังหวัดขอนแก่น ปีแรกที่เปิดทำการสอนได้อาศัยที่เรียนชั่วคราวของโรงเรียนชุมชนบ้านหันมัญจา คีรี อำเภอมัญจาคีร ี(โรงเรียนประถม) เป็นสถานที่เรียนชั่วคราวมี นายสุวรรณ พิริยะอนันตกุล ศึกษาธิการอำเภอมัญจาคีรี รักษาการในตำแหน่งครูใหญ่ ในปีเดียวกันนั้น ได้แต่งตั้ง นายอุดม ภักดี ให้มาดำรงค์ตำแหน่งครูใหญ่
ใน ปี พ.ศ. 2516 โรงเรียน อำเภอและจังหวัดร่วมกันทำเรื่องขอโรงบ่มใบยาขององค์การยาสูบขององค์การยาสูบ กระทรวงการคลัง ซึ่งได้เลิกกิจการไป กระทรวงการคลังได้อนุเคราะห์มอบให้เป็นกรรมสิทธิ์ของกรมสามัญศึกษา เพื่อใช้เป็นที่ตั้งของโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอ มีเนื้อที่ประมาณ 23 ไร่ 1 งาน 61 ตารางวา และสิ่งปลูกสร้างอื่น ๆ อีก แต่ค่อนข้างชำรุด ที่ดินแปลงนี้เป็นที่ตั้งของอาคารเรียน โรงฝึกงาน แปลงเกษตร โรงอาหาร หอประชุม สนามกีฬาบางส่วนเนื่องจากสถานที่ของโรงเรียนคับแคบ ต่อมาจังหวัดได้อนุมัติให้โรงเรียนใช้ที่ดินราชพัสดุอีก 1 แปลง เนื้อที่ประมาณ 15 ไร่ 1 งาน 91 ตารางวา และปัจจุบันโรงเรียนมีเนื้อที่รวม 2 แปลง เป็นเนื้อที่ 38 ไร่ 3 งาน 52 ตารางวา
1.กราฟแสดงการเจริญเติบโตที่ไม่มีที่สิ้นสุด เปรียบประดุจการศึกษาเพื่อความเจริญก้าวหน้า
2.พื้นที่ส่วนรองรับกราฟ
สีน้ำเงิน หมายถึง ความสามัคคี อำนาจ ผู้นำ พระมหากษัตริย์
สีชมพู เกิดจาก สีแดงผสมกับสีขาว
สีขาว หมายถึง ศาสนา คุณธรรม และความดี มีวินัย
สีแดง หมายถึง ความรักชาติ ขยัน หมั่นเพียร
สีเทา หมายถึง มันสมองคือปัญญา ตามปรัชญาของโรงเรียนที่ว่า "ผู้มีปัญญาเป็นผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่มนุษย์"
3.ทั้งสามส่วนล้อมรอบด้วยกลีบบัวบาน หมายถึง ผู้ได้รับการศึกษามีปัญญาเปรียบประดุจดอกบัวที่โผล่เหนือน้ำ และเจริญเติบโตเต็มที่
4.วงกลมล้อมรอบนอก หมายถึง วงล้อของการหมุนเวียน การพัฒนาไปรอบ ๆ ในทุก ๆ ด้าน
น้ำเงิน-ชมพู
สีน้ำเงิน 
หมายถึง ความสามัคคี อำนาจ พระมหากษัตริย์
สีชมพู 
เกิดจาก สีแดงผสมกับสีขาว
-สีแดง 
หมายถึง ความรักชาติ ขยันหมั่นเพียร
-สีขาว 
หมายถึง ศาสนา คุณธรรม ความดี มีวินัย
ปญฺโญ เสฎฺโฐ มนุสฺเสสุ
ผู้มีปัญญา เป็นผู้ประเสร็ฐที่สุดในหมู่มนุษย์
"ขยัน สามัคคี มีระเบียบ"
- แผนการเรียนห้องเรียนหลักสูตรทั่วไป
-แผนการเรียนห้องเรียนพิเศษ วิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม GIFTED GTEP , (GEFTED AND TALENTED EDUCATION PROGRAM)
แยกบรมราชชนนี
แยกบรมราชชนนี () เป็นสี่แยกจุดตัดถนนจรัญสนิทวงศ์ ถนนสมเด็จพระปิ่นเกล้า และเป็นจุดเริ่มต้นของถนนบรมราชชนนี ในพื้นที่เขตบางกอกน้อยและบางพลัด กรุงเทพมหานคร ในอดีตมีชื่อเรียกว่า "แยกปิ่นเกล้า" หรือ "แยก 35 โบวล์" เนื่องจากเคยเป็นที่ตั้งของสถานบริการโบว์ลิ่งแห่งหนึ่ง ชื่อ "35 โบวล์" ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นแยกบรมราชชนนี ตามชื่อถนนพระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร ปัจจุบันแยกนี้มีอุโมงค์ลอดทางแยกตามแนวถนนจรัญสนิทวงศ์ ซึ่งขุดเมื่อ พ.ศ. 2553 แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2556 และมีสะพานข้ามแยกบนถนนบรมราชชนนีและถนนสมเด็จพระปิ่นเกล้า
หลวงพรตพิทยพยัต (พรต เดชา)
ศาสตราจารย์พรต เดชา หรือ อำมาตย์โท ศาสตราจารย์ หลวงพรตพิทยพยัต () เกิดเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2438 เป็นอาจารย์ชาวไทย เริ่มดำรงตำแหน่งเป็นอาจารย์พิเศษสังกัดกระทรวงศึกษาธิการ พรตเคยดำรงตำแหน่งสำคัญทางการศึกษาเป็นคณบดีคณะอักษรศาสตร์และวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยในช่วง พ.ศ. 2478 - 2483 และหัวหน้าแผนกปรุงยา คณะแพทยศาสตร์และศิริราชพยาบาล จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
พรต เดชา เกิดเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2438 เข้ารับการศึกษา ณ โรงเรียนสวนกุหลาบ ต่อมาได้เข้าศึกษาต่อในสาขาวิชาวิทยาศาสตร์ ณ มหาวิทยาลัยบริสตอล ภายหลังสำเร็จการศึกษาแล้วได้ดำรงตำแหน่งอาจารย์พิเศษ สังกัดกระทรวงศึกษาธิการ เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2463 ในระหว่างนั้นได้เป็นอาจารย์พิเศษทำการสอนในหลายโรงเรียน ต่อมาเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม ปีเดียวกัน ได้ย้ายมาเป็นอาจารย์ประจำโรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร รับผิดชอบในวิชาคณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์ และได้รับพระราชทานยศเป็นรองอำมาตย์เอกในวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2466
ต่อมาก็ได้เลื่อนยศเป็นอำมาตย์โทและได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น "หลวงพรตพิทยพยัต" เมื่อวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2464 และได้ย้ายมาเป็นอาจารย์ในคณะอักษรศาสตร์และวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2471 รับผิดชอบงานสอนวิชาฟิสิกส์แก่นิสิตเตรียมแพทย์ เตรียมเภสัชศาสตร์ และสอนวิชาฟิสิกส์และคณิตศาสตร์แก่นิสิตวิทยาศาสตร์ และนิสิตวิศวกรรมศาสตร์ ต่อมาได้รับทุนจากมูลนิธิร็อกเกอะเฟลเลอร์ไปศึกษาต่อในชั้นดุษฎีบัณฑิต ณ มหาวิทยาลัยบริสตอล ประเทศอังกฤษ ในสาขาวิทยาศาสตร์ และได้เปิดทำการสอนในวิชาสเปกโทสโคปีแก่นิสิตวิทยาศาสตร์ในเวลาต่อมา
พรตดำรงตำแหน่งเป็นคณบดีคณะอักษรศาสตร์และวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยในช่วง พ.ศ. 2478 - 2483 และหัวหน้าแผนกปรุงยา คณะแพทยศาสตร์และศิริราชพยาบาล จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2475 - 2476 และถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2483 ขณะเล่นกอล์ฟ ณ สนามดุสิต ด้วยอาการเส้นเลือดในสมองแตก สิริอายุรวม 44 ปี
วิทยาลัยการจัดการเพื่อการพัฒนา มหาวิทยาลัยทักษิณ
วิทยาลัยการจัดการเพื่อการพัฒนา มหาวิทยาลัยทักษิณ (ํTSU-MDC)
วิทยาลัยการจัดการเพื่อการพัฒนา มหาวิทยาลัยทักษิณ ได้รับการอนุมัติจากสภามหาวิทยาลัยทักษิณ ในการประชุมครั้งที่ 8/2549 วันที่ 28 ตุลาคม 2549 และก่อตั้งเมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2550 โดยใช้ชื่อ วิทยาลัยการจัดการเพื่อการพัฒนา มหาวิทยาลัยทักษิณ (Management for Development College, Thaksin University) มีชื่อย่อว่า TSU-MDC
วิทยาลัยการจัดการเพื่อการพัฒนา เป็นส่วนงานวิชาการหนึ่งของมหาวิทยาลัยทักษิณ มีฐานะเทียบเท่าคณะ อยู่ภายใต้การกำกับของมหาวิทยาลัย โดยเป็นหน่วยงานหารายได้ที่พึ่งพางบประมาณจากรายได้ของตนเองทั้งหมด มีความคล่องตัวทางการบริหารจัดการมากกว่าส่วนงานอื่น ๆ ของมหาวิทยาลัยพอสมควร
ปัจจุบันวิทยาลัยการจัดการเพื่อการพัฒนา มีบันทึกข้อตกลงว่าด้วยความร่วมมือทางวิชาการกับหน่วยงานชั้นนำหลายแห่งของประเทศไทย อาทิ กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น กระทรวงมหาดไทย, สำนักงานตำรวจแห่งชาติ, บริษัท การบินไทย จำกัด (มหาชน), กรมพัฒนาฝีมือแรงงาน กระทรวงแรงงาน, กระทรวงกลาโหม
วงเวียนเล็ก
แยกวงเวียนเล็ก () ปัจจุบันเป็นสี่แยกจุดบรรจบถนนอรุณอมรินทร์ตัดใหม่และถนนสมเด็จเจ้าพระยา กับถนนประชาธิปก ในพื้นที่เขตธนบุรี และคลองสาน กรุงเทพมหานคร บริเวณหน้าโรงเรียนศึกษานารี ในอดีตเคยเป็นวงเวียนหอนาฬิกาที่รับการจราจรจากสะพานพุทธ และวงเวียนสมเด็จพระเจ้าตากสิน หรือวงเวียนใหญ่ มีทางแยกถนนสมเด็จเจ้าพระยาไปยังท่าดินแดงและคลองสาน และมีทางแยกถนนเทศบาลสาย 3 เลียบคลองบางไส้ไก่ไปยังชุมชนย่านบุปผารามและวัดกัลยาณมิตร วงเวียนนี้จึงเรียกชื่อว่า "วงเวียนเล็ก" คู่กับ "วงเวียนใหญ่" ที่อยู่ใกล้เคียงกัน
ในภายหลังมีการก่อสร้างสะพานพระปกเกล้า ซึ่งมีเชิงลาดขึ้นสะพานใกล้วงเวียนเล็กมาก จึงได้รื้อวงเวียนเล็กและหอนาฬิกาเดิมทิ้ง และปรับให้เป็นแยกวงเวียนเล็กในช่วงที่สะพานพระปกเกล้ายังก่อสร้างไม่แล้วเสร็จ หลังจากสะพานพระปกเกล้าแล้วเสร็จ เพื่อไม่ให้เป็นการตัดกระแสการจราจรหลักบนถนนประชาธิปกทั้งขาขึ้นและขาลงสะพานพระปกเกล้า จึงได้ยกเลิกการเป็นแยกวงเวียนเล็กทำเกาะกลางถนนปิดกั้นตามแนวถนนประชาธิปก ทำให้กายภาพปัจจุบันไม่มีสภาพการเป็นวงเวียนหรือสี่แยกอีกต่อไป โดยแยกวงเวียนเล็กแต่ละฝั่งจะไม่สามารถสัญจรถึงกันได้ ต้องไปกลับรถที่แยกบ้านแขกหรือใต้สะพานพุทธแทน
นอกจากนี้ จุดบรรจบถนนเทศบาลสาย 3 บริเวณหน้าโรงเรียนศึกษานารียังได้มีการตัดถนนอรุณอมรินทร์มาเชื่อมต่อในภายหลัง ทำให้ช่องทางสัญจรจากย่านวัดกัลยาณ์ขยายใหญ่ขึ้น และสามารถใช้เป็นเส้นทางลัดออกจากวงเวียนเล็กไปยังแยกวังเดิมและแยกศิริราชได้สะดวกยิ่งขึ้น แต่รถที่มาจากถนนอรุณอมรินทร์เข้าสู่แยกวงเวียนเล็กจะถูกบังคับให้เลี้ยวซ้ายเพื่อขึ้นสะพานพระปกเกล้า ไม่สามารถตัดกระแสการจราจรไปใช้สะพานพุทธได้
ปัจจุบัน บริเวณแยกวงเวียนเล็กมีการก่อสร้างหอนาฬิกาขึ้น บริเวณริมคลองสมเด็จเจ้าพระยา ฝั่งเขตคลองสาน เพื่อฟื้นฟูประวัติศาสตร์ท้องถิ่นของวงเวียนเล็กอีกครั้งหนึ่ง
เป็นสามแยกจุดบรรจบของถนนพญาไม้ (ถนนใต้สะพานพุทธและสะพานพระปกเกล้าฝั่งธนบุรี) กับถนนสมเด็จเจ้าพระยา เกิดขึ้นภายหลังการก่อสร้างสะพานพระปกเกล้า ที่ทำให้เส้นทางสัญจรใต้สะพานพุทธที่เคยบรรจบออกสู่ถนนประชาธิปกโดยตรง ต้องย้ายมายังตำแหน่งปัจจุบันห่างจากถนนประชาธิปกเล็กน้อย สามแยกแห่งนี้ไม่มีชื่ออย่างเป็นทางการ แต่เรียกกันในท้องถิ่นว่าสามแยกมารยาทดี เนื่องจากเป็นทางแยกที่ไม่มีสัญญาณไฟจราจร แต่อาศัยการให้ทางของรถแต่ละทิศทาง บริเวณสามแยกเป็นที่ตั้งของตลาดพระเครื่องวงเวียนเล็ก และมีร้านอาหารหลายร้านที่ขึ้นชื่อในย่านวงเวียนเล็ก
เตยหอม
เตยหอม เป็นไม้ยืนต้นพุ่มเล็ก ขึ้นเป็นกอ ลำต้นอยู่ใต้ดิน ใบเป็นใบเดี่ยว เรียงสลับเวียนเป็นเกลียวขึ้นไปจนถึงยอด ใบเป็นทางยาว สีเข้ม ค่อนข้างแข็ง เป็นมันเผือก ขอบใบเรียบ ในใบมีกลิ่นหอมจากน้ำมันหอมระเหย Fragrant Screw Pine สีเขียวจากใบเป็นสีของคลอโรฟิลล์ ใช้แต่งสีขนมได้
ในบังกลาเทศเรียกว่า "ketaki" ใช้เพิ่มกลิ่นหอมของ "ข้าวพิลาฟ" หรือข้าวปุเลา "บิรยานี" และพุดดิ้งมะพร้าว "payesh" ในอินโดนีเซียเรียก "pandan wangi" พม่าเรียก "soon-mhway" ในศรีลังกาเรียก "rampe" ในเวียดนามเรียก "lá dứa" ใบใช้ได้ทั้งใบสดและใบแห้ง และมีขายในรูปใบแช่แข็งในประเทศที่ปลูกไม่ได้ ใช้ปรุงกลิ่นในอาหารของหลายประเทศเช่น อินโดนีเซีย สิงคโปร์ ฟิลิปปินส์ มาเลเซีย ไทย บังกลาเทศ เวียดนาม จีน ศรีลังกา และพม่า โดยเฉพาะข้าวและขนม 
การใช้มีทั้งนำไปขยำกับกะทิ ใส่ในภาชนะหุงต้ม ไก่ใบเตยจะเป็นการนำใบเตยมาห่อไก่แล้วนำไปทอด ใช้แต่งกลิ่นเค้กใบเตย และของหวานอื่น ๆ ในฟิลิปปินส์ใช้เตยหอมแต่งกลิ่นในสลัดที่เรียก "buko pandan"
กลิ่นหอมของใบเตยเกิดจากสารเคมีที่เรียกว่า 2-acetyl-1-pyrroline ซึ่งเป็นกลิ่นแบบเดียวกับที่พบในขนมปังขาว ข้าวหอมมะลิและดอกชมนาด มีสารสกัดจากใบเตยขาย ซึ่งมักจะแต่งสีเขียว ใบใช้ไล่แมลงสาบได้
คำฝอย
คำฝอย () เป็นไม้ล้มลุก ในวงศ์ทานตะวัน (Asteraceae) มีความสูง 40-130 เซนติเมตร ลำต้นเป็นสันแตกกิ่งก้านมาก ใบเดี่ยวเรียงสลับรูปวงรี ใบหอก หรือขอบขนาน ขอบใบหยักฟันเลื่อย ปลายเป็นหนามแหลม ใบประดับแข็งเป็นหนาม รองรับช่อดอก ดอกเป็นดอกช่อ มีดอกย่อยขนาดเล็ก ๆ จำนวนมาก ออกที่ปลายยอด ดอกอ่อนเป็นสีเหลืองแล้วเปลี่ยนเป็นสีแดงภายหลัง ผลแห้งไม่แตก เมล็ดเป็นรูปสามเหลี่ยม สีขาว ขนาดเล็ก
สารสีเหลืองส้มในกลีบดอกคือคาร์ทามินและ แซฟฟลาเวอร์เยลโลว์ ใช้แต่งสีอาหาร โดยนำดอกมาแช่น้ำร้อนและใช้ทำสีย้อมผ้ามาแต่โบราณ
นอกจากนี้แล้ว ดอกของคำฝอยยังทำมาชงน้ำร้อนดื่มเพื่อสุขภาพได้แบบเก็กฮวยหรือน้ำชาได้อีกด้วย
คำฝอย ยังกลายมาเป็นชื่อบทในวรรณกรรมของญี่ปุ่นเรื่อง "ตำนานเก็นจิ" () ตอน "ซุเอะสึมุฮะนะ" (末摘花) ด้วย ซึ่งแปลได้ว่า "คำฝอย" อันเป็นบทที่ 6 จากทั้งหมด 54 บท