hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
แคนต์เลตโก
"แคนต์เลตโก" () เป็นเพลงบัลลาดเขียนและโปรดิวซ์โดยมารายห์ แครีและวอลเตอร์ อฟานาเซียฟ ที่บันทึกเสียงในอัลบั้มชุดที่ 2 ของแครีที่ชื่อ "Emotions" (1991) เป็นซิงเกิลที่ 2 ของอัลบั้มที่ออกในปี ค.ศ. 1991 ในสหรัฐอเมริกา
หลังจากที่แครีเกิดความขัดแย้งกับนักเขียนที่เคยร่วมงานมาก่อนคือ เบน มาร์กูลีส์ อันเนื่องจากความขัดแย้งด้านเงิน ค่ายเพลงของเธอจึงแนะนำให้เธอร่วมงานกับโปรดิวเซอร์คนอื่นที่ทำงานในอัลบั้มเปิดตัวอย่าง เรตต์ ลอว์เรนซ์, ริก เวก และนาราดา ไมเคิล วอลเดน โดยเธอเลือกที่ร่วมงานกับวอลเตอร์ อฟานาเซียฟที่เคยโปรดิวซ์ซิงเกิล "Love Takes Time" (1990) หลังจากออกซิงเกิล "Emotions", "Can't Let Go" ทั้ง 2 เพลงก็มีการประชาสัมพันธ์ที่รายการดิอาร์เซนิโอฮอลโชว์ ในเดือนกันยายนปี 1991 และรายการแซตเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์ ในเดือนพฤศจิกายน 1991
ทั้ง 2 ก่อนหน้านั้น ทั้ง 5 ซิงเกิลของเธอขึ้นอันดับ 1 บนบิลบอร์ดฮอต 100 แต่ "แคนต์เลตโก" หยุดอยู่ที่อันดับ 2 (พ่ายให้เพลง "All 4 Love" ของวงคัลเลอร์มีแบดด์) และติดชาร์ยาวนาน 17 สัปดาห์บนท็อป 40 เพลงนี้ติดอันดับที่ 23 ของชาร์ตประจำปี 1992 ของฮอต 100 มิวสิกวิดีโอเพลงนี้กำกับโดย จิม ซอนเซโร ถ่ายทำในรูปแบบขาว-ดำ
Worldwide CD single
European CD maxi-single #1
European CD maxi-single #2
แกรี นูแมน
แกรี นูแมน () เกิดเมื่อวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 1958 ที่ แฮมเมอร์สมิธ ในนครลอนดอน เป็นนักร้องชาวอังกฤษ เขาเป็นที่รู้จักกับซิงเกิล "Are 'Friends' Electric?" รวมกับวง Tubeway Army และ ประสบความสำเร็จกับซิงเกิล "Cars" ก็ทำให้เป็นเพลงซินธ์ป็อปนิยมไปทั้งอังกฤษและอเมริกา
ปลาบู่รำไพ
ปลาบู่รำไพ (; ) ปลาน้ำจืดและน้ำกร่อยขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาบู่ (Gobiidae) มีลำตัวยาวทรงกระบอก หัวเล็ก ปากกว้างในตัวผู้ เกล็ดค่อนข้างใหญ่ ลำตัวมีสีคล้ำหรือสีน้ำตาล ขอบเกล็ดมีแต้มสีคล้ำหลังช่องเหงือกด้านบนมีดวงรีสีดำและขอบสีจาง ครีบหลังมีลายสีดำและขอบสีจาง ครีบหางมีลายเส้นสีคล้ำ
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 3-6 เซนติเมตร มีพฤติกรรมชอบอยู่รวมกลุ่มกันเป็นฝูงใหญ่ใต้ท้องน้ำ พบกระจายพันธุ์อยู่ในอินเดีย, พม่า, ไทย, มาเลเซียจนถึงอินโดนีเซีย ในบริเวณปากแม่น้ำที่เป็นป่าจากหรือเป็นแหล่งน้ำกร่อย ในประเทศไทยพบได้ในพื้นที่ภาคกลางและภาคใต้ทั้งฝั่งตะวันตก ส่วนฝั่งตะวันออกพบเฉพาะจังหวัดสุราษฎร์ธานีและนครศรีธรรมราช
ปลาบู่รำไพ ถูกค้นพบครั้งแรกในคลองสายหนึ่งในพื้นที่กรุงเทพมหานคร และถูกอนุกรมวิธานโดย ดร.ฮิว แมคคอร์มิค สมิธ อธิบดีกรมประมงคนแรก และได้มีการตั้งชื่อเพื่อเป็นการถวายพระเกียรติแด่ สมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระอัครมเหสีในพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 7 ณ สยามสมาคม ปัจจุบันเป็นปลาที่แนวโน้มใกล้สูญพันธุ์ และไม่ทราบสถานะที่แน่ชัดว่าจะยังมีอยู่หรือไม่สำหรับในพื้นที่ภาคกลางของประเทศไทย แต่สำหรับในภาคใต้ ยังพบได้อยู่ และพบมากที่จังหวัดกระบี่ โดยจะพบในพื้นที่ ๆ เป็นแอ่งน้ำในป่าหรือพรุ หรือลำน้ำขนาดเล็กที่มีแร่ธาตุจำพวกคอร์บอเนตสูง จึงมีสีของน้ำออกเป็นสีฟ้า ไม่พบในลำคลอง หรือแม่น้ำสายใหญ่ ปลาจะหลบซ่อนตัวอยู่ตามรากไม้หรือกองใบไม้ที่ทับถมกัน นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ซึ่งสามารถนำมาเลี้ยงได้เป็นอย่างดีในตู้ไม้น้ำน้ำจืด
โรงเรียนเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทร์ ภูเก็ต
โรงเรียนเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทร์ ภูเก็ต () เดิมมีชื่อคือโรงเรียนภูเก็ตพิทยาคม เป็นโรงเรียนที่เปิดสอนระดับมัธยมศึกษาประกาศจัดตั้งเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม ต่อมาในปี พ.ศ. 2539 โดยสุขวิช รังสิตพลรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการได้จัดทำโครงการจัดตั้งโรงเรียนเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี เพื่อสนองพระราชปณิธานของสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนีที่ทรงมีต่อการศึกษา และเพื่อเป็นอนุสรณ์สถานให้อนุชนรุ่นหลังได้รำลึกถึงพระมหาธิคุณของพระองค์ท่านและเล็งเห็นว่า โรงเรียนภูเก็ตพิทยาคม เป็นโรงเรียนที่มีสภาพเหมาะสมจึงได้เปลี่ยนชื่อจากโรงเรียนภูเก็ตพิทยาคม มาเป็นโรงเรียนเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทร์ ภูเก็ต เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2539 ตามโครงการมีเป้าหมายที่จะรับนักเรียนแบบสหศึกษาระดับ ม.ต้น และ ม.ปลาย ทั้งประเภทประจำและไปกลับ โดยมุ่งหวังให้โรงเรียนเป็นโรงเรียนที่มีลักษณะสมบูรณ์ มีความพร้อมทั้งในด้านอาคารเรียน และอาคารประกอบ คลอดจนวัสดุอุปกรณ์ครุภัณฑ์ และเครื่องมือต่าง ๆ เพื่อให้เป็นโรงเรียนที่พึงประสงค์ของสังคม และสามารถดำรงตนอยู่ในสังคมได้อย่างมีคุณภาพเป็นโรงเรียนที่เปิดสอนในระดับมัธยมศึกษาตอนต้นและมัธยมศึกษาตอนปลายเป็นโรงเรียนแบบสหศึกษา มีทั้งประเภทประจำและไปกลับ เป็นโรงเรียนประเภท เพื่อวัตถุประสงค์พิเศษ เปิดทำการสอนครั้งแรกในปีการศึกษา 2540 โดยปีการศึกษานั้นมีการรับนักเรียน ม.1 รุ่นแรก จำนวน 6 ห้องโรงเรียนเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทร์ ภูเก็ต มีแผนการเรียนดังนี้ 
ตั้งอยู่ที่ 189 หมู่ 1 ถนนรัตนโกสินทร์ 200 ปี ตำบลวิชิต อำเภอเมืองภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต
อิริอาเตอร์
อิริอาเตอร์ () อยู่ในสกุลสไปโนซอร์หรือพวกฟันจระเข้ที่กินปลา มีเอกลักษณ์อยู่ตรงที่หงอนรูปครีบปลาของมันบนหัว เล็บขนาดใหญ่ของมันมีไว้เพื่อล่าเทอโรซอร์และปลา ฟอสซิลของมันค้นพบที่บราซิล อาสัยอยู่ในยุคครีเทเชียสตอนต้นเมื่อประมาณ 123-125 ล้านปี มีชื่อชนิดต้นแบบว่า "I. challengeri" ซึ่งตั้งตามศาสตราจารย์ชาลเลนเจอร์ ตัวละครใน "The Lost World" ของเซอร์อาเธอร์ โคแนน ดอยล์
จอห์น อิสรัมย์
จอห์น อิสรัมย์ นักแข่งรถจักรยานยนต์ผาดโผน อดีตแชมเปียนรถจักรยานยนต์โมโตครอสคนแรกของประเทศไทย ในปีแรกที่มีการจัดการแข่งขัน เมื่อ พ.ศ. 2520 และได้ร่วมแข่งขันจักรยานยนต์วิบากทั้งในประเทศและแถบเอเชีย
จอห์น อิสรัมย์ เกิดที่จังหวัดอุดรธานี เริ่มต้นเข้าสู่วงการแข่งรถผาดโผนตั้งแต่อายุ 17-18 ปี มีชื่อเสียงจากการได้ตำแหน่งแชมเปียนรถจักรยานยนต์โมโตครอสคนแรกของประเทศไทย ช่วง พ.ศ. 2520ในสังกัดซูซูกิ และ ย้ายเข้าร่วมทีม ยามาฮ่า ในปี 2521
ได้แสดงภาพยนตร์ในปี พ.ศ. 2523 รับบทนำคู่กับอำภา ภูษิต ในเรื่อง "แข่งรัก แข่งรถ" กำกับโดยสมเดช สันติประชา ขณะกำลังมีชื่อเสียงเคยถ่ายภาพยนตร์โฆษณาน้ำมันเครื่องคาสตรอล แสดงผาดโผนขี่จักรยานลุยไฟออกรายการโทรทัศน์ ตามไปดู ทางช่อง 9 และออกผลงานเพลง ชื่อชุด “บิดสุดขีด” กับค่ายนิธิทัศน์
หลังจากเลิกอาชีพขับรถแข่ง ได้จัดการแสดงโชว์ เปิดร้านนำเข้า จำหน่ายและให้เช่ารถจักรยานยนต์วิบาก และเปิดสอนขับขี่รถจักรยานยนต์ผาดโผน พร้อมกับรับงานแสดงตัวประกอบภาพยนตร์ เช่นเรื่อง "คนเลี้ยงช้าง" ของหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล และภาพยนตร์ไดเร็กทูวิดีโอ
ผลงานหนึ่งที่เป็นที่รู้จัก คือภาพยนตร์ใต้ดินเรื่อง "สร้อยสนิม" และยังเคยเล่นภาพยนตร์ฮ่องกงร่วมกับเจิ้ง อี้เจี้ยน (นักแสดงนำของภาพยนตร์เรื่องฟงอวิ๋น) โดยประลองความเร็วมอเตอร์ไซค์ของตนที่เมืองพัทยาในภาพยนตร์เรื่อง "เร็วทะลุนรก" (烈火戰車２極速傳說; The Legend of Speed) ในปี พ.ศ. 2542 กำกับโดยแอนดริว เลา (ผู้กำกับ "สองคนสองคม")
ผลงานแสดงล่าสุดคือเรื่อง "บางระจัน 2" ของธนิตย์ จิตนุกูล รับบทเป็นเนเมียวสีหบดี แม่ทัพพม่า และได้รับคัดเลือกให้รับบท "คะหยิ่น" หัวหน้ากะเหรี่ยงในโครงการสร้างภาพยนตร์ "เพชรพระอุมา" ของหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล
จอห์น อิสรัมย์มีอาการโรคหัวใจกำเริบ หลังจากเดินทางกลับจากถ่ายทำฉากแอ็คชั่นในภาพยนตร์เรื่องบางระจัน 2 ที่จังหวัดสระบุรี เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 ขณะนำส่งโรงพยาบาลแปลงยาว จังหวัดฉะเชิงเทรา เนื่องจากอาการกล้ามเนื้อหัวใจวายเฉียบพลัน ญาตินำศพไปประกอบพิธีทางศาสนา และฝังที่สุเหร่าหนองมะนาว ตำบลท่าบุญมี อำเภอเกาะจันทร์ จังหวัดชลบุรี
ไรโบนิวคลีโอโปรตีน
ไรโบนิวคลีโอโปรตีน () เป็นนิวคลีโอโปรตีนที่จับอยู่กับอาร์เอ็นเอ ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดคือไรโบโซม เอนไซม์เทโลเมอเรส และ ไรโบนิวคลีโอโปรตีนขนาดเล็กในนิวเคลียส (snRNPs) ที่มีบทบาทสำคัญในการตัดแต่ง mRNA หลังทรานสคริปชัน และเป็นองค์ประกอบหลักของนิวคลีโอลัส
ไรโบนิวคลีโอโปรตีนใน snRNPs มีส่วนที่จับกับ RNA ในโปรตีนที่จับกับ RNA ซึ่งส่วนนี้มีลำดับกรดอะมิโนที่มีหมู่อะโรมาติก กรดอะมิโนไลซีนช่วยให้อาร์เอ็นเอความคงตัวและเร่งปฏิกิริยาได้ดีขึ้น การจับกันระหว่างโปรตีนกับอาร์เอ็นเอยังขึ้นกับความคงตัวทางด้านไฟฟ้าระหว่างประจุบวกของไลซีนและประจุลบจากฟอสเฟตในสายอาร์เอ็นเอ
RNPsมีบทบาทสำคัญในการจำลองตัวเองของดีเอ็นเอของ influenzavirus A RNA ของไวรัสถูกทรานสคริบชัน เป็น mRNAs โดย RNA polymerase ที่จับอยู่กับ RNP
รัฐบารีนัส
บารีนัส () เป็น 1 ใน 23 รัฐของประเทศเวเนซุเอลา มีเมืองหลวงของรัฐคือบารีนัส ประธานาธิบดีอูโก ชาเบซ เกิดที่รัฐนี้ อาดาน ชาเบซ พี่ชาย เป็นผู้ว่าการรัฐ
รัฐบารีนัสมีพื้นที่ครอบคลุม 35,200 ตร.กม. และในปี 2007 มีประชากร 756,600 คน
รัฐโกเฮเดส
โกเฮเดส () เป็น 1 ใน 23 รัฐของประเทศเวเนซุเอลา มีเมืองหลวงของรัฐคือเมือง ซันการ์โลส มีพื้นที่ครอบคลุม 14,800 ตร.กม. มีประชากรในปี 2007 อยู่ 300,300 คน
การร้องเพลง
การร้องเพลง หรือ การขับร้อง คือการทำให้เกิดเสียงดนตรีจากเสียงและเสริมด้วยถ้อยคำทั้งระบบเสียงสูงต่ำและจังหวะ คนที่ขับร้องเพลงเรียกว่านักร้อง และนักร้องจะแสดงการขับร้องเพลง ซึ่งอาจจะร้องแบบอะแคปเปลา (ร้องโดยไม่ใช้ดนตรี) หะกอบ ไม่ว่าจะเป็นเครื่องดนตรีตัวเดียวหรือเต็มวง การร้องนั้นส่วนใหญ่จะร้องร่วมการแสดงกับนักดนตรีกลุ่มอื่น ไม่ว่าจ่ะเป็นกลุ่มคอรัสที่ร้องในเสียงที่แตกต่างกัน หรือกลุ่มนักเล่นดนตรี อย่างเช่นวงร็อกเป็นต้น
การร้องเพลงนั้นอาจร้องแบบไม่เป็นทางการ ร้องเพื่อความบันเทิง อย่างเช่นร้องระหว่างการอาบน้ำ ร้องคาราโอเกะ หรือในบางกรณีร้องอย่างเป็นทางการ เช่นร้องในระหว่างพิธีทางศาสนา หรือนักร้องอาชีพร้องเพื่อแสดงบนเวทีหรือร้องในสตูดิโอ การร้องที่มีทักษะสูงหรือร้องในระดับอาชีพ มักจะต้องอาศัยความสามารถแต่กำเนิด การเรียนการสอน และการฝึกฝน นักร้องมืออาชีพจะสร้างหนทางสู่อาชีพด้วยการเป็นนักร้องในแนวเพลงต่าง ๆ อย่างเช่น นักร้องคลาสสิก นักร้องร็อก พวกเขาต้องฝึกทักษะการร้องในแนวเพลงนั้น ทั้งจากครูสอนร้องหรือโค้ชร้อง ในอาชีพของพวกเขา
คนรักการร้องเพลง
เมกอิตแฮปเพน
"เมกอิตแฮปเพน" () เป็นเพลงที่เขียนและโปรดิวซ์โดยมารายห์ แครี ร่วมด้วยเดวิด โคลและโรเบิร์ต คลิวิลลีส แห่งวงซีแอนด์ซีมิวสิกแฟกทอรี เป็นเพลงจากผลงานอัลบั้มชุดที่ 2 ของแครีชุด "Emotions" (1991) เป็นเพลงผสมผสานระหว่างเพลงแดนซ์/กอสเปล เพลงนี้เป็นซิงเกิ้ลที่ 3 จากอัลบั้มชุดนี้และเป็นซิงเกิ้ลสุดท้ายของอัลบั้มในสหรัฐอเมริกา
Worldwide CD single
European CD maxi-single
U.S. CD maxi-single
อังเกลีคา เคาฟ์มัน
อังเกลีคา เคาฟ์มัน (; 30 ตุลาคม ค.ศ. 1741 – 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1807) เป็นจิตรกรชาวสวิส-ออสเตรียของสมัยฟื้นฟูคลาสสิกในคริสต์ศตวรรษที่ 18
อังเกลีคา เคาฟ์มัน เกิดในประเทศสวิตเซอร์แลนด์แต่ไปเติบโตขึ้นในประเทศออสเตรีย เป็นบุตรีของโยเซ็ฟ โยฮัน เคาฟ์มัน ผู้มีฐานะไม่ค่อยดีนักแต่เป็นช่างเขียนผู้มีความชำนาญงานและมักจะเดินทางไปตามที่ได้รับการว่าจ้างเขียน และเป็นผู้ประสบความสำเร็จในการสอนบุตรีให้เป็นจิตรกร อังเกลีคามีพรสวรรค์ในการพูดภาษาต่าง ๆ ได้หลายภาษาตามมารดาเคลโอเฟอา ลุทซ์ และเป็นนักอ่านและเป็นนักดนตรีผู้มีความสามารถ แต่ความสามารถของอังเกลีคาอยู่ที่การเขียนภาพ และเริ่มมีชื่อเสียงตั้งแต่ยังมีอายุไม่มากเท่าใดนัก โดยมีนักบวชและผู้มีตระกูลเป็นแบบให้
ใน ค.ศ. 1754 โยเซ็ฟ โยฮัน พาอังเกลีคาไปมิลานและเดินทางในอิตาลีอยู่เป็นเวลานาน ใน ค.ศ. 1763 อังเกลีคาเดินทางไปยังกรุงโรม และกลับไปอีกครั้งใน ค.ศ. 1764 จากโรมก็ไปยังโบโลญญาและเวนิส และได้รับการต้อนรับเป็นอย่างดีทั้งในฐานะที่เป็นผู้ที่มีความสามารถและที่เป็นผู้มีเสน่ห์
เมื่อโยฮัน โยฮาคิม วิงเคิลมัน เขียนจดหมายถึงเพื่อนในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1764 ก็ได้กล่าวถึงความเป็นที่นิยมของอังเกลีคา ผู้ขณะนั้เขียนภาพเหมือนครึ่งตัวของวิงเคิลมันเอง วิงเคิลมันกล่าวว่าอังเกลีคาพูดได้ทั้งภาษาอิตาลีและเยอรมัน และยังพูดภาษาฝรั่งเศสและอังกฤษได้ด้วย ซึ่งทำให้ได้รับงานเขียนภาพเหมือนของชาวอังกฤษที่มาเที่ยวกรุงโรม
ฮีโร (เพลงมารายห์ แครี)
"ฮีโร" () เป็นเพลงที่เขียนและโปรดิวซ์โดยมารายห์ แครีและวอลเตอร์ อฟานาเซียฟ เป็นเพลงจากอัลบั้มชุดที่ 4 "Music Box" (1993) เป็นเพลงที่บรรยายถึงในบางครั้งคนเราอาจรู้สึกท้อแท้ ในความจริงแล้วพวกเขาก็คือฮีโร ถ้าเรามองดูข้างในของตัวเองและจะเห็นความแข็งแรงของเราเอง ในเวลานั้นก็จะช่วยให้เราพบหนทาง เพลงนี้เป็นซิงเกิ้ลที่ 2 ออกวางขายในปี 1993 และประสบความสำเร็จทั่วโลก ถือเป็น 1 ในเพลงประจำตัวของแครี และเธอมักแสดงเพลงนี้ในงานการกุศลและมักแสดงเพลงนี้ในคอนเสิร์ตเสมอ ถือเป็นหนึ่งในเพลงที่เธอเล่นบ่อยที่สุดในคอนเสิร์ตถัดจากเพลง "วิชันออฟเลิฟ" เพลง "ฮีโร" ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ในสาขานักร้องเพลงป็อปหญิงยอดเยียม แต่แพ้ให้เพลง "ออลไอวอนนาดู" ของเชอรีล โครว์ "ฮีโร" ได้รับรางวัล ASCAP ในสาขาริทึมแอนด์โซลและสาขาเพลงป็อ และได้ 1 รางวัลจากบีเอ็มไอป็อปอวอร์ด ในสาขารางวัลนักแต่งเพลง
Japanese/U.S. CD single
European CD single
Non-European CD maxi-single
European CD maxi-single
In Japan, EPs are charting on the albums chart.
มารี-กีย์มีน เบอนัว
มารี-กีย์มีน เบอนัว (, ฟังเสียง) หรือ มารี-กีย์มีน เดอ ลาวีล-เลอรู (; 18 ธันวาคม ค.ศ. 1768 - 8 ตุลาคม ค.ศ. 1826) เป็นจิตรกรชาวฝรั่งเศสของสมัยฟื้นฟูคลาสสิกของคริสต์ศตวรรษที่ 18 และ 19 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมประวัติศาสตร์และภาพชีวิตประจำวัน
มารี-กีย์มีน เบอนัวเกิดในกรุงปารีสเป็นบุตรีของข้าราชการ การฝึกการเขียนภาพเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1781 ภายใต้เอลีซาแบ็ต-หลุยส์ วีเฌ-เลอเบริง ต่อมาในปี ค.ศ. 1786 ก็ได้เข้าทำงานในห้องเขียนภาพของฌัก-หลุยส์ ดาวีด พร้อมกับน้องสาวมารี-เอลีซาแบ็ต ลาวีล-เลอรู
กวีชาร์ล-อาลแบร์ เดอมูตีเย ผู้มีโอกาสได้พบมารีในปี ค.ศ. 1784 มีความประทับใจในตัวของมารีจนนำไปสร้างเป็นตัวละครเอมีลีในงานชื่อ “"Lettres à Émilie sur la mythologie"” (ค.ศ. 1801)
ในปี ค.ศ. 1791 มารีแสดงผลงานของตนเองเป็นครั้งแรกใน “นิทรรศการศิลปะแห่งปารีส” (Salon de Paris) โดยแสดงงานที่ได้รับแรงบันดาลใจจากตำนานเทพ “Psyché faisant ses adieux à sa famille” ภาพอีกภาพหนึ่งที่เขียนในช่วงเวลาเดียวกันคือภาพ “L'Innocence entre la vertu et le vice” ที่ได้รับแรงบันดาลใจจากตำนานเทพเช่นกัน ทำให้เห็นถึงทัศนคติทางด้านสตรีนิยม (feminism) และความเท่าเทียมกันระหว่างเพศของมารี—ในภาพนี้มารีใช้ตัวแบบชายเป็น “มลทิน” (vice) แทนที่จะใช้สตรีตามธรรมเนียมที่ทำกันมา ในปี ค.ศ. 1793 มารีสมรสกับทนายความปิแยร์-แว็งซ็องต์ เบอนัว
งานของมารีมีอิทธิพลมาจากงานเขียนของฌัก-หลุยส์ ดาวีด และเริ่มเขียนจิตรกรรมประวัติศาสตร์เพิ่มขึ้นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1795 ในปี ค.ศ. 1800 มารีก็แสดงภาพ “Portrait d'une négresse” (ภาพเหมือนสตรีผิวดำ) ที่นิทรรศการ หลังจากที่ได้มีการเลิกทาสหกปีก่อนหน้านั้น ภาพนี้กลายเป็นสัญลักษณ์ของการปลดปล่อยสิทธิของสตรีและคนผิวดำ ต่อมาพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 ซื้อภาพสำหรับชาติในปี ค.ศ. 1818
ในปี ค.ศ. 1803 มารีได้รับงานจ้างชิ้นสำคัญให้เขียนภาพเหมือนเต็มพระองค์ของจักรพรรดินโปเลียน—"Premier Consul Français" เป็นภาพที่เขียนเพื่อที่จะส่งไปยังเมืองเกนต์ที่ฝรั่งเศสเพิ่งยึดได้ตามสนธิสัญญาลูว์เนวีลในปี ค.ศ. 1801 ในช่วงเดียวกันมารีก็ยังได้รับเหรียญทองจากนิทรรศการศิลปะแห่งปารีสในปี ค.ศ. 1804 และได้รับรายได้จากรัฐบาลฝรั่งเศส ในช่วงนี้มารีก็เปิดห้องเขียนภาพสำหรับฝึกจิตรกรสตรี
แต่การเป็นจิตรกรของมารีได้รับผลกระทบกระเทือนจากบรรยากาศทางการเมือง เมื่อสามีผู้สนับสนุนสถาบันพระมหากษัตริย์ได้รับการเสนอชื่อโดย Conseil d'État ระหว่างหลัง ค.ศ. 1814 ในการฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บง แม้ว่ามารีจะอยู่ในช่วงที่เป็นที่นิยมที่สุดทางงานอาชีพและก็ต้องละทิ้งทั้งการเขียนภาพและการแสดงภาพ เพราะ "devoir de réserve" และจากความเข้มงวดของฝ่ายตรงข้าม
มารี เอ็ลเลินรีเดอร์
มารี เอ็ลเลินรีเดอร์ (; 20 มีนาคม ค.ศ. 1791 – 5 มิถุนายน ค.ศ. 1863) เป็นจิตรกรชาวเยอรมันในคริสต์ศตวรรษที่ 19
มารี เอ็ลเลินรีเดอร์เกิดที่เมืองค็อนชตันทซ์ในประเทศเยอรมนี เป็นลูกสาวของค็อนราทและอันนา มารีอา แฮร์มัน
มารีร่ำเรียนการเขียนภาพจากจุลจิตรกรโยเซ็ฟ ไอนส์เลอ ลักษณะการเขียนภาพเหมือนของมารีคล้ายคลึงกับงานเขียนของอังเกลีคา เคาฟ์มัน มารีเป็นสตรีคนแรกที่สถาบันวิจิตรศิลป์มิวนิกรับเข้าสถาบัน
ระหว่างปี ค.ศ. 1822 จนถึง ค.ศ. 1824 มารีใช้เวลาในกรุงโรมโดยไปเป็นลูกศิษย์ของโยฮัน ฟรีดริช โอเวอร์เบ็ค หลังจากนั้นมารีก็เริ่มเขียนภาพที่เป็นหัวข้อทางศาสนา เช่น ภาพ "Christ Blessing Little Children" และ "Mary and the Infant Jesus"
สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียทรงซื้อภาพเขียนสองภาพของมารี ได้แก่ ("พระเยซูเมื่ออายุ 12 ปีในวัด") และภาพ เมื่อทรงได้รับการแนะนำผลงานโดยพระราชสวามีเจ้าชายอัลเบิร์ต ในปัจจุบันภาพสองภาพนี้เป็นส่วนหนึ่งของงานสะสมศิลปะหลวงของราชวงศ์อังกฤษที่พระราชวังออสบอร์น
หวาย (แก้ความกำกวม)
หวาย อาจหมายถึง
โซโฟนิสบา อังกิสโซลา
โซโฟนิสบา อังกิสโซลา () (ราว ค.ศ. 1532 - 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1625) เป็นจิตรกรชาวอิตาลีของสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาของคริสต์ศตวรรษที่ 16 และ 17
โซโฟนิสบา อังกิสโซลาผู้เกิดที่เมืองเครโมนาในประเทศอิตาลีราว ค.ศ. 1532 เป็นบุตรีคนโตในบรรดาพี่น้องเจ็ดคนที่หกคนเป็นสตรี บิดาของโซโฟนิสบาชื่ออมิลคาเร เป็นสมาชิกของตระกูลขุนนางชั้นรอง ส่วนมารดาบิยังคา พอนโซเนมาจากตระกูลที่มีฐานะดีที่มีเชื้อสายขุนนาง
ตระกูลอังกิสโซลาสี่ชั่วคนมีความสัมพันธ์อย่างแน่นแฟ้นกับประวัติศาสตร์คาร์เธจ และจะตั้งชื่อบุตรหลานตามชื่อฮันนิบาลผู้เป็นขุนพลคาร์เธจผู้มีชื่อเสียง ส่วนชื่อโซโฟนิสบาเป็นชื่อของสตรีคาร์เธจสูงศักดิ์ผู้มีชีวิตอยู่ระหว่างสงครามพิวนิคครั้งที่สอง
อมิลคาเรสนับสนุนให้ความสามารถด้านต่างๆ ของลูกสาวทุกคน พี่น้องสาวสี่คน (เอเลนา, ลูเชีย, ยูโรปา และ อันนา มาเรีย) ต่างก็เป็นจิตรกร แต่โซโฟนิสบาเป็นผู้ที่มีความสามารถเด่นและมีชื่อเสียงกว่าพี่น้องผู้อื่น เอเลนาต่อมาบวชเป็นชีซึ่งทำให้ต้องเลิกเป็นจิตรกร ทั้งยูโรปา และ อันนา มาเรียเลิกเขียนหลังจากสมรส ขณะที่ลูเชีย อังกิสโซลาผู้มีฝีมือดีเสียชีวิตเมื่ออายุได้เพียงราวสามสิบปี น้องสาวมิเนอร์วาเป็นนักเขียนและผู้คงแก่เรียนด้านภาษาละติน น้องชายอัสดรูบาเลศึกษาทางการดนตรีและภาษาละติน
อมิลคาเรสนับสนุนให้บุตรธิดาได้รับการศึกษาที่สมบูรณ์แบบที่รวมทั้งด้านวิจิตรศิลป์ เมื่อโซโฟนิสบาอายุได้สิบสี่ปีบิดาก็ส่งตัวพร้อมกับน้องสาวไปศึกษากับแบร์นาร์ดิโน แคมปิผู้เป็นจิตรกรภาพเหมือนและภาพศาสนาผู้มีฝีมือดีพอสมควรของตระกูลการเขียนแบบลอมบาร์ดผู้มาจากเครโมนาเช่นกัน เมื่อแคมปิย้ายไปยังเมืองอื่น โซโฟนิสบาก็ย้ายไปศึกษากับแบร์นาร์ดิโน กัตตี การฝึกงานการเขียนของโซโฟนิสบากับจิตรกรเป็นการสร้างพื้นฐานสำหรับการยอมรับสตรีเป็นนักเรียนศิลปะต่อมา
โซโฟนิสบาอาจจะศึกษาการเขียนภาพภายใต้กัตตีราวสามปีระหว่าง ค.ศ. 1551 จนถึง ค.ศ. 1553 งานชิ้นสำคัญที่สุดของงานเขียนช่วงแรกคืองานชื่อ “Bernardino Campi Painting Sofonisba Anguissola” () ซึ่งเป็นภาพเหมือนซ้อนที่เขียนภาพครูที่กำลังเขียนภาพของโซโฟนิสบาเอง
ในปี ค.ศ. 1554 เมื่ออายุได้ 22 ปีโซโฟนิสบาก็เดินทางไปยังกรุงโรมที่ไปใช้เวลาในการร่างภาพฉากและผู้คนต่างๆ ขณะที่อยู่ที่โรมโซโฟนิสบาก็ได้มีโอกาสพบไมเคิล แอนเจโลด้วยความช่วยเหลือของจิตรกรอีกผู้หนึ่งผู้รู้จักผลงานของโซโฟนิสบา
เมื่อไมเคิล แอนเจโลขอให้เขียนภาพเด็กร้องไห้ โซโฟนิสบาก็เขียนภาพ “เด็กถูกปูกัด” ส่งไปให้ ซึ่งทำให้ไมเคิล แอนเจโลเห็นความสามารถว่าเป็นผู้มีพรสวรรค์ ต่อมาไมเคิล แอนเจโลก็มอบภาพร่างจากสมุดส่วนตัวให้โซโฟนิสบาวาดโดยใช้ลักษณะการวาดของตนเอง โดยให้คำติชมเมื่อเขียนเสร็จ โซโฟนิสบาจึงได้รับการศึกษาอย่างไม่เป็นทางการจากไมเคิล แอนเจโลอยู่สองปี
นักประวัติศาสตร์ศิลปะจอร์โจ วาซารีกล่าวสรรเสริญว่าโซโฟนิสบาเป็นจิตรกรผู้มีความสามารถมากผู้หนึ่ง
มิเชล ซัลกาโด
มิเกล อังเฆล "มิเชล" ซัลกาโด เฟร์นันเดซ () เป็นอดีตนักเตะทีมชาติสเปน เกิดวันที่ 22 ธันวาคม 1975 เริ่มต้นค้าแข้งกับเซลตาบิโก ก่อนจะย้ายสู่เรอัลมาดริด โดยอยู่กับเรอัลมาดริดตั้งแต่ 1999-2009 ลงเล่น 253 ยิงไป 4 ประตู ก่อนจะย้ายไปร่วมทีมแบล็กเบิร์นโรเวอร์ส และยิงประตูแรกกับต้นสังกัดในเกมส์คาร์ลิงคัพ ที่พบ ปีเตอร์บะระยูไนเต็ด ส่วนในนามทีมชาติสเปน ซัลกาโดลงเล่นไป 53 นัดไม่สามารถทำประตูได้ ประเดิมสนามในนามทีมชาติครั้งแรกในเกมที่พบทีมชาติไซปรัส ซึ่งสเปนแพ้ไป 2-3 ในฟุตบอลยูโร 2000 รอบคัดเลือก
รางวัลเมขลา
รางวัลเมขลา เป็นรางวัลผลงานดีเด่นทางโทรทัศน์ ซึ่งจัดขึ้นโดยสมาคมผู้สื่อข่าวบันเทิงแห่งประเทศไทย ในช่วงปี พ.ศ. 2523 จนถึง พ.ศ. 2547 
และได้มีการจัดงานขึ้นอีกครั้งหลังจากหายไป 6 ปี โดยจัดขึ้นในปี 2555 เป็นต้นมา ซึ่งถือเป็นการจัดครั้งที่ 24 และพิจารณาผลงานละครประจำปี พ.ศ. 2554
สมาคมผู้สื่อข่าวบันเทิงแห่งประเทศไทย ได้จัดงานรางวัลเมขลา เพื่อส่งเสริมและเป็นกำลังใจแก่ผู้เกี่ยวข้องในสายงานโทรทัศน์ โดยเริ่มครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2523 มี นายนคร วีระประวัติ เป็นนายกสมาคมฯ ส่วนผู้ตั้งชื่อรางวัล "เมขลา" คือ ศ.คุณหญิงจินตนา ยศสุนทร หนึ่งในคณะกรรมการตัดสิน จนถึงครั้งที่ 4 พ.ศ. 2528 กลุ่มคนดังกล่าวได้แยกตัวออกไปตั้งชมรมส่งเสริมโทรทัศน์ เพื่อจัดรางวัลโทรทัศน์ทองคำ สมาคมผู้สื่อข่าวบันเทิงแห่งประเทศไทยจึงได้มีการเปลี่ยนตัวนายกสมาคมเป็น นายชาญ มีศรี ทำให้การจัดรางวัลเมขลายังคงดำเนินเรื่อยมาจนถึงครั้งที่ 23 พ.ศ. 2547
ในปี พ.ศ. 2554 สมาคมผู้สื่อข่าวบันเทิงแห่งประเทศไทย โดยนายชาตรี ศรียาภัย นายกสมาคม ได้รื้อฟื้นการจัดงานรางวัลเมขลาขึ้นอีก โดยเริ่มจัดเป็นครั้งที่ 24 โดยมีการแบ่งรางวัลออกเป็น 3 ประเภท คือ "รางวัลเมขลา, รางวัลมณีเมขลา" หรือ รางวัลยอดนิยมแห่งปี และ "รางวัลดาวเมขลา" ที่มอบให้กับเหล่าคนบันเทิง และสื่อมวลชนเป็นผู้ตัดสิน นอกจากนี้ยังมอบ "รางวัลเมขลามหานิยมแห่งปี" ที่เปิดโอกาสให้ประชาชนทั่วไปสามารถโหวตให้กับดารานำชาย-หญิง, ผู้กำกับ, พิธีกร และผู้ดำเนินรายการที่ชื่นชอบ เป็นการจัดรางวัลเกียรติยศเป็นรายการแรกของไทย
รางวัลเมขลา ประกอบด้วยรางวัลประเภทต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับวงการโทรทัศน์ ทั้งนี้มิได้เป็นการประกวดรายการโทรทัศน์ แต่เป็นการพิจารณาผลงานทุกรายการในแต่ละปี โดยทำการคัดเลือกเพื่อมอบประกาศเกียรติคุณแก่เจ้าของผลงานทางโทรทัศน์ที่มีคุณภาพ ผ่านการตัดสินรางวัลของคณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ นักวิชาการ นักข่าว นักสื่อสารมวลชน โดยยึดแนวการตัดสินมอบรางวัลจากการจัดงาน Emmy Awards ของสหรัฐอเมริกาเป็นส่วนสำคัญ มีพิธีมอบรางวัลเป็นประจำทุกปีในช่วงเดือนมกราคม
งานรางวัลเมขลา เคยได้รับการเรียกชื่อแทนจากนักวิจารณ์และสื่อมวลชนว่า "เมขโหล" มาตั้งแต่การจัดงานมาได้สิบครั้ง เนื่องจากในแต่ละปีมีจำนวนรางวัลมากจนเกินความจำเป็น บางประเภทกำหนดรางวัลจนทำให้ผู้คนเกิดความสับสนได้ นั่นย่อมทำให้การจัดรางวัลอาจลดความน่าเชื่อถือหรือไม่ได้มาตรฐาน เช่นเดียวกับการตัดสินผลรางวัลที่อาจไม่ตรงกับความเชื่อถือจากคนทั่วไป ทั้งที่ในการตัดสินทุกครั้งจะยึดถือความบริสุทธิ์ยุติธรรม ถ้ารายการใดที่มีความดีเด่นไม่ถึงขั้นก็ไม่สมควรจะมอบรางวัลให้ หรือกรรมการพอใจรายการของใครหรือเสน่หากับใครเป็นการส่วนตัวก็จะไม่ให้รางวัล โดยครั้งที่มีจำนวนรางวัลแจกกันมากที่สุด คือ ครั้งที่ 15 (2538) มี 80 รางวัล ซึ่งมากที่สุดในบรรดารางวัลด้านสื่อสารมวลชนในขณะนั้น
เกร็ดน่ารู้
ในที่นี้ จะเป็นผลการตัดสินรางวัลเมขลาทุกครั้งที่จัด
ยิชรี บอม
ยิชรี บอม (; 20 กันยายน ค.ศ. 1900 - ค.ศ. 1944) เป็นนักสัตววิทยาชาวเช็ก
ยิชรี บอม เกิดที่เมืองปราก เมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2443 ซึ่งเป็นช่วงเริ่มต้นศตวรรษที่ 20 เขาสนใจธรรมชาติมาตั้งแต่เด็ก ขณะที่ศึกษาเล่าเรียนอยู่ ได้ออกเดินทางไปยังที่ต่าง ๆ หลายแห่ง
สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกจาก ในปี พ.ศ. 2471 และได้ออกเดินทางไปยังที่ต่าง ๆ ทั่วโลก
ในปี พ.ศ. 2472 ได้เดินทางมายังชวา อินโดนีเซีย เพื่อร่วมประชุมวิชาการทางด้านปักษีวิทยา () และได้เดินทางมายังประเทศไทยอีกด้วย โดยได้ถ่ายภาพบริเวณจังหวัดสงขลาไว้กว่า 70 ภาพ ภาพถ่ายเหล่านี้มีคุณค่าในการศึกษาประวัติศาสตร์เมืองสงขลาในยุคก่อนสงครามโลกเป็นอย่างยิ่ง
อารมณ์ทางเพศ
อารมณ์ทางเพศ () เป็นความรู้สึกขณะที่ร่างกายมีการตอบสนองต่อสัญชาตญาณในการดำรงเผ่าพันธุ์ของมนุษย์ โดยร่างกายจะทำการสูบฉีดเลือดไปกระตุ้นบริเวณรอบๆอวัยวะเพศ เมื่อร่างกายมีการตอบสนอง เซลล์ประสาทโดยรอบจะส่งผลให้เกิดความต้องการที่จะถูกสัมผัส ทำให้เกิดการร่วมเพศต่อไป
ทรงวิทย์ จิรโศภิน
ทรงวิทย์ จิรโศภิน นักแสดง และพิธีกรรายการโทรทัศน์ มีชื่อเสียงในฐานะพิธีกรประจำรายการ ตามไปดู ที่เผยแพร่ทางช่อง 9 ติดต่อกันเป็นเวลาหลายปี เป็นที่รู้จักในฉายา "หมอซ้ง" ซึ่งมาจากบทบาทการแสดงภาพยนตร์เรื่อง "หมอซ้ง" ในปี พ.ศ. 2522 เคยเป็นผู้บริหารบริษัท แกรมมี่ โซเชี่ยลวิชั่น ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ก่อนจะลาออกเมื่อ พ.ศ. 2541 ปัจจุบันทรงวิทย์เป็นผู้บริหารบริษัท มีเดีย ออฟ มีเดียส์ ผู้ผลิตรายการโทรทัศน์
ทรงวิทย์เข้าสู่วงการแสดงจากภาพยนตร์รัก-ตลกเรื่อง "รักทะเล้น" ในปี พ.ศ. 2521 ตามด้วย "ปริญญาครึ่งใบ" และ "หมอซ้ง" ทั้งสามเรื่องล้วนแสดงนำคู่กับอำภา ภูษิต โดยเฉพาะเรื่องหลังสุด ที่รับบทเป็นนายแพทย์ชื่อ "ซ้ง" ประสบความสำเร็จจนทำให้ตัวเองเป็นที่รู้จักในชื่อ "หมอซ้ง" จากนั้นได้ทำงานกับเจเอสแอล และได้รับการชักชวนจากบุษบา ดาวเรือง เริ่มงานเป็นพิธีกรรายการตามไปดู ของแกรมมี่ เอนเตอร์เทนเม้นท์ เป็นรายการแนะนำสถานที่แปลกๆ ทั่วไทย ออกอากาศช่วงเวลาบ่ายวันเสาร์-อาทิตย์ รายการประสบความสำเร็จมีเรตติ้งสูงสุดในเวลานั้น 
ในปี พ.ศ. 2540 ทรงวิทย์ยังมีผลงานแสดงรับเชิญในเรื่อง "จักรยานสีแดง" นำแสดงโดยปฏิภาณ ปฐวีกานต์และทาทา ยัง กำกับโดยยุทธนา มุกดาสนิท
พอลลา โคล
พอลลา โคล () เกิดเมื่อวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 1968 เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน มีซิงเกิล "Where Have All the Cowboys Gone" ติดท็อป 10 บนบิลบอร์ดฮอต 100 ในปี 1997 และในปีถัดมาเธอได้รับรางวัลแกรมมี สาขาศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม
รัฐโบลีวาร์
โบลีวาร์ () เป็น 1 ใน 23 รัฐของประเทศเวเนซุเอลา มีเมืองหลวงของรัฐคือ ซิวดัดโบลีวาร์ รัฐโบลีวาร์มีพื้นที่ครอบคลุม 238,000 ตร.กม. และข้อมูลในปี พ.ศ. 2550 มีประชากรอยู่ที่ 1,534,800 คน
โฟกัสภาคใต้
โฟกัสภาคใต้ เป็นหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นรายสัปดาห์ เสนอข่าวทั่วไปในภาคใต้ ของ บริษัท โฟกัส มัลติมีเดีย กรุ๊พ จำกัด ก่อตั้งเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540 มี ภูวสิษฏ์ สุขใส เป็นผู้อำนวยการและบรรณาธิการผู้พิมพ์ผู้โฆษณา เป็นบรรณาธิการบริหาร ออกวางตลาดทุกวันเสาร์
โฟกัสภาคใต้ เป็นสมาชิกสมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย สภาการหนังสือพิมพ์แห่งชาติ และ เครือข่ายบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ภาคใต้
รางวัลข่าวยอดเยี่ยม หนังสือพิมพ์ท้องถิ่น
รางวัลข่าวชมเชยของหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นประจำปี 2541 จากผลงานข่าว "2ปี ท่อก๊าซไทย-มาเลย์ ชุมชนแตกเป็นเสี่ยง"
รางวัลข่าวชมเชย ของหนังสือพิมพ์ท้องถิ่น ประจำปี 2542 จากผลงานข่าว "เกมชิงนายกอบจ.สงขลา-1ปี ของการกระจายอำนาจที่ล้มเหลว"
รางวัลข่าวชมเชยของหนังสือพิมพ์ท้องถิ่น ประจำปี 2544 จากผลงานข่าว "ถนนชีวิตน้องเป้ย ขนานการปฏิรูปการศึกษา"
มีจำนวนหน้าทั้งสิ้น 40 หน้า โดยมีรายละเอียดดังนี้ (สำรวจในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2552)
มัคส์ ลีเบอร์มัน
มัคส์ ลีเบอร์มัน (; 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1847 – 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1935) เป็นช่างพิมพ์ชาวเยอรมัน มีชื่อเสียงด้านการแกะพิมพ์และภาพพิมพ์หิน
ทรีที
ทรีที () เป็นกลุ่มศิลปินอเมริกันแนวอาร์แอนด์บี สมาชิกประกอบด้วยลูกชาย 3 คนของติโต แจ็กสัน (จากเดอะแจ็กสันไฟฟ์) และเดโลเรส "ดีดี" แจ็กสัน คือ พี่ชายคนโต โตเรียโน อดารีล แจ็กสัน (หรือในชื่อ ทาจ), ทารีล อเดรน แจ็กสัน และติโต โจ แจ็กสัน (หรือ ทีเจ)
แบร์รี แมนิโลว์
แบร์รี แมนิโลว์ () เกิดเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 1943 เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลง นักดนตรี ผู้เรียบเรียง โปรดิวเซอร์ คอนดักเตอร์ ดาราและนักแสดง เป็นที่รู้จักจากผลงานเพลงอย่างเช่น "I Write the Songs", "Mandy", "Weekend in New England", "Could It Be Magic" และ "Copacabana" ในปี 1978 ผลงานอัลบั้ม 5 ชุดของเขามียอดขายดีบนชาร์ตอย่างต่อเนื่อง เป็นรองเพียง แฟรงก์ ซินาตรา, ไมเคิล แจ็กสันและจอห์นนี แมทิส
เขายังทำงานเป็นโปรดิวเซอร์และผู้เรียบเรียงให้กับศิลปินอื่น อย่าง เบตต์ มิดเลอร์, ดิออน วอร์วิก และโรสแมรี คลูนีย์ เขายังเขียนเพลงให้กับภาพยนตร์เพลงและโฆษณาอีกหลายเพลง ตั้งแต่ปี 2005 เขาแสดงในลาสเวกัสฮิลตัน ที่มีการแสดงกว่า 100 โชว์
วันโกน
วันโกน คือ วันขึ้น 7 ค่ำกับ 14 ค่ำ และวันแรม 7 ค่ำกับ 14 ค่ำ ของทุกเดือน (หรือ วันแรม 13 ค่ำ หากตรงกับเดือนขาด) ซึ่งเป็นวันก่อนวันพระ 1 วัน วันพระ คือ วันขึ้น 8 ค่ำกับ 15 ค่ำ และวันแรม 8 ค่ำกับ 15 ค่ำ ของทุกเดือน (หรือวันแรม 14 ค่ำ หากตรงกับเดือนขาด)
ในสมัยพุทธกาล พระเจ้าพิมพิสาร กษัตริย์ผู้ครองแคว้นมคธ ได้เข้าเฝ้าพระพุทธเจ้าซึ่งประทับอยู่ที่ เขาคิชกูฏ ใกล้เมืองราชคฤห์ซึ่งเป็นเมืองหลวงของแคว้น พระเจ้าพิมพิสารได้กราบทูลว่า นักบวชในศาสนาอื่นมีวันประชุมสนทนาเกี่ยวกับหลักธรรมคำสอนในศาสนาของเขา แต่พระพุทธศาสนานั้นยังไม่มี พระพุทธเจ้าจึงทรงอนุญาตให้พระสงฆ์ประชุมสนทนาธรรมและแสดงพระธรรมเทศนาแก่ประชาชนตามคำขออนุญาตของพระเจ้าพิมพิสาร และเมื่อพระพุทธศาสานาได้เผยแผ่เข้ามาในประเทศไทย พุทธศาสนิกชนจึงถือเอาวันดังกล่าวมาเป็นวันธรรมสวนะ เพื่อถือศีล ปฏิบัติธรรม ประกอบบุญกุศล และกระทำกิจของสงฆ์มาตั้งแต่สมัยสุโขทัย อีกด้วย
การปฏิบัติตน​
แอมยัวส์
"แอมยัวส์" () เป็นซิงเกิลแรกจากสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 3 ของเจสัน มราซชุด "We Sing. We Dance. We Steal Things." เดิมจะออกในอีพีจำกัดจำนวนที่ชื่อ "Extra Credit" เป็นเดโม่ในปี ค.ศ. 2005 เพื่อประชาสัมพันธ์สตูดิโออัลบั้มชุดที่ 2 ที่ชื่อ "Mr. A–Z" เพลงนี้ได้เล่นตามงานต่าง ๆ ในปี ค.ศ. 2006 และเป็นที่ชื่นชอบของคนฟังก่อนจะออก "แอมยัวส์" ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี สาขาเพลงแห่งปี และสาขานักร้องเพลงป็อปยอดเยี่ยม เพลงนี้ยังได้ใช้ในการประชาสัมพันธ์ซีรีส์ทางช่องเซเวนเนตเวิร์ก ที่ชื่อ "Packed to the Rafters" ในฤดูกาลแรก
"แอมยัวส์" ประสบความสำเร็จในสหรัฐอเมริกา บนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 ถือสถิติเพลงที่ติดชาร์ตฮอต 100 ยาวนานที่สุดเป็นเวลา 76 สัปดาห์ ทำลายสถิติก่อนหน้านี้ของลีแอนน์ ไรมส์ ในเพลง "How Do I Live" ในปี ค.ศ. 1998 และยังเป็นเพลงที่มียอดขายทางดิจิตอลดีที่สุดตลอดกาลเป็นอันดับ 3 ในสหรัฐอเมริกา ด้วยยอดดาวน์โหลดมากกว่า 4.4 ล้านครั้ง
ฟิสิกส์เชิงคณิตศาสตร์
ฟิสิกส์เชิงคณิตศาสตร์ () เป็นสาขาวิชาฟิสิกส์ที่ใช้หลักการทางคณิตศาสตร์ในการแก้ปัญหา โดยอาจแบ่งได้เป็น 2 ยุค คือยุคแรกหรือยุคคลาสสิก ฟิสิกส์เชิงคณิตศาสตร์ได้รับการคิดค้นเพื่อใช้แก้ปัญหาทางกลศาสตร์ ทฤษฎีไฟฟ้าแม่เหล็ก และอุณหพลศาสตร์เป็นต้น และฟิสิกส์เชิงคณิตศาสตร์ยุคหลังหรือยุคใหม่ได้รับการคิดค้นเพื่อแก้การปัญหาในส่วนกลศาสตร์ควอนตัม ทฤษฎีสัมพัทธภาพ รวมทั้งทฤษฎีสตริงและทฤษฎีแห่งสรรพสิ่ง นักคณิตศาสตร์ฟิสิกส์ที่มีชื่อเสียง ได้แก่ แบลซ ปัสกาล, ไอแซก นิวตัน, เลอ็อนฮาร์ท อ็อยเลอร์, โฌแซ็ฟ-หลุยส์ ลากร็องฌ์, ฌ็อง เลอ รง ดาล็องแบร์, อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์, เจมส์ คลาร์ก แมกซ์เวลล์, ลอร์ด เคลวิน, โจซิอาห์ วิลลาร์ด กิบส์, ดาวิท ฮิลเบิร์ท, อ็องรี ปวงกาเร, สตีเฟน ฮอว์กิง เป็นต้น
ดราวิโดซอรัส
ดราวิโดซอรัส () เป็นไดโนเสาร์สเตโกซอร์ชนิดเดียวที่อาศัยอยู่ในอินเดีย และยังเป็นสเตโกซอร์ชนิดเดียวที่อยู่ในยุคครีเทเซียสเมื่อ 75 ล้านปีก่อน ชื่อของมันมีความว่า"กิ้งก่าแห่งดราวิดานาดู"ตามชื่อสถานที่ค้นพบของมัน ดราวิโดซอรัสมีขนาดเพียง 6 เมตร มันกินพืชและรักสงบ. แต่ในช่วงยุค ค.ศ. 1990 มีกลุ่มนักวิทยาศาตร์ได้ค้นพบว่ามันเป็นสัตว์ในวงศ์ เพลซิโอซอร์, สัตว์เลื้อยคลานทะเลขนาดใหญ่ที่มีคอยาว ไม่เกี่ยวอะไรกับสเตโกซอร์หรือไดโนเสาร์.
แอมอะบีลีฟเวอร์
"แอมอะบีลีฟเวอร์" () เป็นเพลงที่แต่งโดย นีล ไดอะมอนด์ และร้องโดยวงเดอะมังกีส์ในปี ค.ศ. 1966 มีนักร้องนำคือมิกกี โดเลนซ์ ซิงเกิ้ลนี้โปรดิวซ์โดยเจฟฟ์ แบร์รี เป็นเพลงฮิตอันดับ 1 บนบิลบอร์ดฮอต 100 เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 1966 และติดอันดับ 1 ยาวนาน 7 สัปดาห์ ถือเป็นเพลงขายดีที่สุดในปี ค.ศ. 1967 เพลงนี้ถูกสั่งจองล่วงหน้ามากกว่า 1,051,280 และได้แผ่นเสียงทองคำภายใน 2 วันตั้งแต่ที่ออกจำหน่าย
ไอเซย์อะลิตเทิลแพรย์
"ไอเซย์อะลิตเทิลแพรย์" () เป็นเพลงที่เขียนโดยนักแต่งเพลง เบิร์ต แบแคแร็กและฮอล เดวิด ให้กับดิออน วอร์วิกในปี ค.ศ. 1967 เพลงนี้ติดอันดับ 4 บนบิลบอร์ดฮอต 100 ในเดือนธันวาคม 1967 ต่อมาในปี 1968 อารีธา แฟรงคลินนำมาบันทึกเสียงใหม่ ในอัลบั้มชุด "Aretha Now" ซึ่งติดอันดับ 10 บนบิลบอร์ดฮอต 100
จดหมายของนักบุญเปาโลถึงทิโมธี ฉบับที่ 2
จดหมายของนักบุญเปาโลถึงทิโมธี ฉบับที่ 2 () เป็นหนังสือเล่มที่ 16 ของคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาใหม่ เป็นหนึ่งใน "จดหมายฝากศิษยาภิบาล" อันได้แก่ "จดหมายของนักบุญเปาโลถึงทิโมธี ฉบับที่ 1" "จดหมายของนักบุญเปาโลถึงทิโมธี ฉบับที่ 2" และ "จดหมายของนักบุญเปาโลถึงทิตัส"
หนังสือเล่มนี้แต่เดิมเป็นจดหมายฉบับที่สองซึ่งเปาโลอัครทูต เขียนถึงทิโมธี ในประโยคแรกของตัวจดหมายระบุว่าผู้เขียนคือเปาโล และจากการอ้างอิงอื่นๆก็ยืนยันตรงกัน หลังจากที่จดหมายฉบับแรกถูกเขียนถึงทิโมธีในราวปีค.ศ. 64 ต่อมาในปีค.ศ. 66 เปาโลถูกจำคุกอีกครั้งในกรุงโรม ซึ่งขณะนั้นอยู่ภายใต้การปกครองของจักรพรรดิเนโร ในจดหมายฉบับที่สองของเปาโลที่เขียนถึงทิโมธี มีหลายข้อความที่ เปาโลอ้างว่ากำลังถูกคุมขังอยู่ ดังนั้น จดหมายฉบับนี้น่าจะถูกเขียนขึ้นในปีค.ศ. 66 นั้นเอง
ตามประวัติศาสตร์เปาโลถูกจำคุกหลายครั้ง ระยะเวลาในการถูกจำคุกแต่ละครั้งอาจจะสั้นบ้าง หรืออาจจะยาวนานบ้าง แต่ครั้งนี้น่าจะเป็นครั้งที่ทรมานที่สุด เนื่องจากคุกที่ใช้จองจำอยู่เป็นคุกใต้ดิน และถูกคุมขังเป็นเวลาเกือบสองปี แต่อย่างไรก็ตาม งานประกาศข่าวประเสริฐยังเมืองต่างๆตามที่ได้วางแผนไว้สำเร็จลงแล้ว เปาโลทราบดีว่าวาระสุดท้ายของชีวิตใกล้เข้ามาแล้ว ดังนั้น จึงเขียนจดหมายฉบับนี้ถึงทิโมธี เพื่อกำชับเรื่องต่างๆเป็นครั้งสุดท้าย และก็น่าจะเป็นจดหมายฉบับสุดท้ายที่เปาโลเขียนก่อนจบชีวิตเช่นกัน
แม้ว่าจดหมายฉบับนี้จะถูกเขียนขึ้นจากผู้ที่รู้ดีว่า กำลังจะจากโลกนี้ไปแล้ว แต่เนื้อหาในจดหมายฉบับนี้ไม่มีอะไรบ่งบอกถึงความเสียใจ ท้อแท้ หรือสิ้นหวัง แต่กลับเต็มไปด้วยความกล้าหาญและพลัง เปาโลมีจุดประสงค์ 4 ประการในการเขียนจดหมายฉบับนี้
ประการแรกคือ ต้องการให้ทิโมธีมาพบก่อนที่เปาโลจะเสียชีวิต น่าจะเป็นเพราะสาเหตุสองประการ หนึ่งคือ ต้องการกำชับเรื่องต่างๆกับทิโมธีเป็นการส่วนตัว ซึ่งจะละเอียดและดีกว่าการเขียนในจดหมาย สองคือ ขณะนั้นไม่มีใครอยู่กับเปาโลเลย ยกเว้นลูกาคนเดียว เปาโลจึงต้องการให้ทิโมธีมาเยี่ยม
ประการที่สองคือ ต้องการเตือนให้ทิโมธีใช้ของประทานที่มี เพื่อทำงานของพระเจ้า ทิโมธีเกิดในตระกูลที่มีพื้นฐานความเชื่อคริสเตียนที่ดี คือ ตั้งแต่บรรรพบุรุษรุ่นยายชื่อ โลอิส ได้ถ่ายทอดความเชื่อมายังแม่ชื่อ ยูนีส และมาจนถึงตัวทิโมธี เปาโลจึงขอให้ทิโมธีทำงานของพระเจ้าอย่างกล้าหาญ
ประการที่สามคือ ต้องการให้ทิโมธีเข้มแข็งในการทำงานของพระเจ้า เพราะจากประสบการณ์ของเปาโลในการรับใช้พระเจ้ามักพบความยากลำบากและอุปสรรคอยู่บ่อยๆ จึงต้องการให้กำลังใจ โดยการเขียนตรงๆว่า "แท้จริงบรรดาคนที่ปรารถนาจะดำเนินชีวิตตามทางของพระเจ้า ในพระเยซูคริสต์จะถูกกดขี่ข่มเหง" และเปาโลยังได้เล่าเรื่องความลำบากต่างๆที่ประสบมาให้ฟังอีกด้วย
ประการสุดท้ายคือ ต้องการให้ทิโมธียืนหยัดต่อสู้ในยุคสุดท้ายนี้ได้เปาโลกล่าวถึงคนในยุคสุดท้ายว่า จะเห็นแก่ตัว เห็นแก่เงิน ไม่เชื่อฟังคำบิดามารดา ฯลฯ และเน้นกับทิโมธีว่า "แต่ฝ่ายท่านจงดำเนินต่อไปในสิ่งที่ท่านเรียนรู้แล้วและได้เชื่ออย่างมั่นคง ท่านก็รู้ว่าท่านได้เรียนมาจากผู้ใด"
มดหนามกระทิงอกแดง
มดหนามกระทิงอกแดง (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Polyrhachis rufipes" Smith, 1858) เป็นมดป่า ขนาดประมาณ 10-12 มม. ลักษณะหัวเป็นสีดำ ไม่เรียบ ส่วนช่วงอกและเอว ออกสีน้ำตาลแดง โดยมีลักษณะเด่นคือ มีหนาม 3 คู่ โดยอยู่บริเวณอก สองคู่และเอวอีหนึ่งคู่ ในประเทศไทย พบได้เฉพาะภาคกลางตอนล่าง ภาคตะวันออกและภาคใต้ ในบริเวณป่าดิบชื้น
มดชนิดนี้มีลักษณะใกล้เคียงกับมดค่อมอกแดง ("Gnamptogenys bicolor") ซึ่งไม่มีหนามแต่มีเหล็กในเป็นอาวุธ
จี.ไอ. บลูส์ (อัลบั้ม)
จี.ไอ. บลูส์ () เป็นอัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์ที่บันทึกเสียงระหว่างเดือนเมษายนและพฤษภาคม ค.ศ. 1960 ที่อาร์ซีเอสตูดิโอและเรดิโอเรเคิดเดอร์ส ในฮอลลีวูด รัฐแคลิฟอร์เนีย อัลบั้มนี้ประกอบภาพยนตร์ในชื่อเดียวกัน ออกขายเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1960 มีซิงเกิ้ล "Wooden Heart" ของเอลวิส เพรสลีย์ที่ติดอันดับ 1 ในสหราชอาณาจักรนาน 6 สัปดาห์ ส่วนในสหรัฐอเมริกา โจ ดาเวลล์บันทึกเสียงเพลงนี้ใหม่และติดอันดับ 1 ในสหรัฐอเมริกา
แดนซิงควีน
"แดนซิงควีน" () เป็นเพลงฮิตของวงป็อปสวีเดน แอ็บบ้า ที่โด่งดังหลังจากออกซิงเกิล "Fernando" เพลง "แดนซิงควีน" ประพันธ์โดย Benny Andersson, Björn Ulvaeus และ Stig Anderson ถือเป็นเพลงประจำตัวของวง เพลงนี้บันทึกเสียงในปี ค.ศ. 1975 ในผลงานอัลบั้มของวงชุด "Arrival" ออกขายเป็นซิงเกิลในปี 1976 โดยมีเพลงหน้าบีคือเพลง "That's Me" เพลงติดอันดับ 1 บนชาร์ตกว่า 13 ประเทศ
อิฟไอเวอร์อะบอย
"อิฟไอเวอร์อะบอย" () คือเพลงป็อป โดยบียอนเซ่ โนวส์ นักร้องอาร์แอนด์บี ชาวอเมริกัน แต่งขึ้นโดย Toby Gad และ BC Jean และได้ผลิตขึ้นโดย Gad และโนวส์สำหรับสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 3 ของเธอ "ไอแอม... ซาชาเฟียร์ส" ได้ปล่อยไปในวิทยุที่สหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2551 ควบคู่ไปกับเพลง "ซิงเกิลเลดีส์ (พุตอะริงออนอิต)" ซิงเกิลนี้สามารถขึ้นไปอันดับ 1 ของ 11 ชาร์ตทั่วโลกซึ่งส่วนใหญ่เป็นประเทศในยุโรป และซิงเกิลนี้ก็เป็นซิงเกิลที่มียอดขายสูงสุดของโนวส์ในสหราชอาณาจักรด้วยยอดขายกว่า 560,000 ชุด
ดิว่า (เพลง)
"ดิว่า" () คือเพลงโดยบียอนเซ่ โนวส์ นักร้องอาร์แอนด์บี ชาวอเมริกัน Bangladesh, Sean Garrett และโนวส์แต่งและผลิตขึ้นเพื่อสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 3 ของเธอ "ไอแอม... ซาชาเฟียร์ส" ซึ่งได้วางจำหน่ายโดยเป็นซิงเกิลที่ 3 จากอัลบั้ม
ตำบลนาคาย
ตำบลนาคายเป็นตำบลหนึ่งในอำเภอตาลสุม จังหวัดอุบลราชธานี อยู่ในเขตการปกครองขององค์การบริหารส่วนตำบลนาคายทั้งตำบล ตั้งอยู่ห่างจากตัวอำเภอตาลสุม 12 กิโลเมตร และห่างจากตัวจังหวัดอุบลราชธานี ประมาณ 48 กิโลเมตรราษฎรตำบลนาคายได้อพยพมาจากหมู่บ้านดอนมดแดง (อำเภอดอนมดแดงในปัจจุบัน) มาตั้งรกรากหลักแหล่งทำมาหากินอยู่ในพื้นที่แห่งนี้ ซึ่งอุดมสมบูรณ์และมีลำห้วยไหลผ่านหลายสาย เหมาะแก่การเพาะปลูก และลำห้วยสายนี้ในวันหนึ่งเกิดผิดปกติขึ้นในลำห้วยคือ ถ้ามีคนลงอาบน้ำในลำห้วยแห่งนี้ก็จะเกิดอาการคันตามร่างกาย ชาวบ้านจึงเรียกลำห้วยนี้ว่า "ห้วยคาย" และได้ตั้งชื่อหมู่บ้านนี้ว่าบ้านนาคาย ซึ่งเป็นหมู่บ้านหนึ่งในเขตการปกครองของตำบลจิกเทิง อำเภอพิบูลมังสาหาร (ตำบลนาคาย อำเภอตาลสุมในปัจจุบัน) 
ในปี พ.ศ. 2509 ทางราชการจึงได้แยกบ้านนาคายและหมู่บ้านใกล้เคียงออกไปตั้งเป็น ตำบลนาคาย จนถึงปัจจุบัน
สภาพพื้นที่โดยทั่วไปของตำบลนาคายเป็นที่ราบลุ่มสลับกับที่ราบสูง มีแหล่งน้ำเอื้ออำนวยในการประกอบอาชีพทางการเกษตรและเลี้ยงสัตว์เป็นอย่างมาก เนื่องจากมีลำเซบกไหลผ่านทางตะวันตก และมีลำห้วยหลายสายไหลผ่านและส่วนใหญ่มีนำขังตลอดปี
แบ่งสภาพอากาศในตำบลออกเป็น 3 ฤดู คือ
ตำบลนาคายมีประชากรทั้งหมด 6,191 คน เป็นชาย 3,161 เป็นหญิง 3,030 มีจำนวนครัวเรือนทั้งสิ้น 1,349 ครัวเรือน
ตำบลนาคายแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 13 หมู่บ้าน ดังนี้
ผลงานเพลงของฮิคารุ อุทาดะ
ผลงานเพลงทั้งหมดของฮิคารุ อุทาดะ
หมายเหตุ:
บ๊วย (Rosaceae)
บ๊วย (; ชื่อวิทยาศาสตร์: "Prunus mume") เป็นผลไม้ที่อยู่ในสกุล "Prunus" มีถิ่นกำเนิดในประเทศจีน และพบในไต้หวัน, ญี่ปุ่น, เกาหลี, เวียดนาม และลาว 
ในประเทศไทยนิยมปลูกบริเวณภาคเหนือของไทย เช่น ดอยอ่างขาง ในโครงการหลวง โดยนำพันธุ์มาจากไต้หวันและญี่ปุ่น ใบขนาดเล็ก สีเขียวอมเทา ขอบใบหยักฟันเลื่อย ดอกมีกลิ่นหอม สีขาวหรือชมพู ผลเล็ก ทรงกลม เมื่ออ่อน ผลสีเขียว เมื่อสุกสีเหลิอง เนื้อนิ่ม รสเปรี้ยวอมหวาน เมล็ดแข็ง
บ๊วยจัดเป็นผลไม้ที่มีสรรพคุณหลายอย่าง และเป็นที่รู้จักกันดีในการนำเอาผลไปใช้ประโยชน์ เช่น การนำไปทำเป็นน้ำบ๊วย เพื่อ
1. ช่วยในการเพิ่มกำลัง บรรเทาอาการอ่อนเพลีย
2. ช่วยในการเสริมสร้างระบบการย่อยอาหาร
3. ช่วยลดมลพิษและอาหารที่เป็นพิษที่ร่ายกายและยังช่วยลดกรดในกระเพาะอาหาร
4. ช่วยแก้เหงือกอักเสบที่เป็นปัญหาของกลิ่นปาก
5. แก้อาการเมาค้าง ไม่ว่าจะเกิดจากการดื่มสุรา หรือจากการเดินทาง เช่น เมารถ เมาเรือ เมาเครื่องบิน ช่วยแก้อาการคลื่นไส้อาเจียน และอาหารไม่ย่อย
6. ช่วยปรับสมดุลในกระเพาะอาหารให้มีความมั่งคงแข็งแรง
7. ช่วยแก้อาการแพ้ท้อง
8. ช่วยลดอาการกระหายน้ำ ลดการเสียเหงื่อในร่ายกาย
โดยส่วนใหญ่นำไปแปรรูปเป็นบ๊วยแช่อิ่ม, บ๊วยดอง, บ๊วยเค็ม หรือใช้ทำอาหารเช่น น้ำจิ้มบ๊วย, ซอสบ๊วย, ปลานึ่งบ๊วย เป็นต้น
วันขอบคุณแรงงาน
วันขอบคุณแรงงาน () () เป็นวันหยุดราชการในประเทศญี่ปุ่น ถูกจัดขึ้นเป็นประจำในวันที่ 23 พฤศจิกายน ของทุกปี โดยกฎหมายได้กำหนดให้วันดังกล่าวเป็นการรำลึกถึงแรงงานที่ทำงานด้วยมือ การผลิต และการให้ความขอบคุณแก่ผู้อื่น
ในวันนี้ มีการจัดเทศกาลขึ้นทั่วประเทศญี่ปุ่น อย่างเช่นในเทศกาลแรงงานนะงะโนะ เพื่อกระตุ้นให้เกิดจิตสำนึกทางด้านสิ่งแวดล้อม สันติภาพและสิทธิมนุษยชน
วันขอบคุณแรงงานเป็นชื่อเรียกใหม่สำหรับเทศกาลเก็บเกี่ยวข้าวเดิม ซึ่งเป็นที่รู้จักกันว่า () ซึ่งเชื่อกันว่าจัดขึ้นครั้งแรกในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 678 ซึ่งตามประเพณีดั้งเดิม เทศกาลดังกล่าวถูกจัดขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองการทำงานหนักระหว่างปี และจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นจะทรงอุทิศผลผลิตที่เก็บเกี่ยวได้ให้กับวิญญาณ และลิ้มรสข้าวเป็นครั้งแรก
วันหยุดราชการสมัยใหม่ถูกจัดขึ้นหลังจากสงครามโลกครั้งที่สอง ในปี ค.ศ. 1948 เพื่อเป็นการรำลึกถึงรัฐธรรมนูญญี่ปุ่น ซึ่งได้รับการแก้ไขหลังจากสงคราม รวมทั้งสิทธิมนุษยชนและสิทธิแรงงานที่เพิ่มมากขึ้น ปัจจุบัน Niiname-sai เป็นเทศกาลที่ถูกจัดขึ้นโดยราชวงศ์ญี่ปุ่น ในขณะที่วันขอบคุณแรงงานเป็นวันหยุดราชการ
นอกจากนี้ วันที่ 1 พฤษภาคม ยังมีการเฉลิมฉลองวันแรงงานด้วยเช่นกัน โดยสหภาพแรงงานหลายแห่งในประเทศ ซึ่งมีการรวมตัวและเดินขบวนเรียกร้องในโตเกียว โอซากา และนาโกยา
จูเซปเป อาร์ชิมโบลโด
จูเซปเป อาร์ชิมโบลโด () (ค.ศ. 1527 - 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1593) เป็นจิตรกรชาวอิตาลีผู้มีชื่อเสียงว่าเป็นผู้เขียนภาพเหมือนแบบมีจินตนาการเช่นเขียนเป็นภาพที่ใช้ผลไม้, ผัก, ดอกไม้, ปลา และหนังสือ ที่จัดประกอบเข้าด้วยกันจนเป็นหน้าตาที่ทราบว่าเป็นภาพเหมือนของผู้ใด
อาร์ชิมโบลโดเกิดที่มิลานในประเทศอิตาลีเมื่อปี ค.ศ. 1527 เป็นลูกของจิตรกรบิอาจิโอผู้ทำงานที่มหาวิหารมิลานในปี ค.ศ. 1549 อาร์ชิมโบลโดได้รับจ้างให้ออกแบบหน้าต่างประดับกระจกสีให้แก่มหาวิหารที่รวมทั้งหน้าต่างที่เป็นเรื่องราวของนักบุญแคทเธอรินแห่งอเล็กซานเดรีย ต่อมาในปี ค.ศ. 1556 อาร์ชิมโบลโดก็ทำงานร่วมกับจุยเซ็ปเป เมดาเขียนจิตรกรรมฝาผนังที่มหาวิหารมอนซา ในปี ค.ศ. 1558 ก็ได้ร่างภาพสำหรับทอพรมทอแขวนผนังที่เป็นภาพการสิ้นพระชนม์ของพระแม่มารี ซึ่งยังแขวนอยู่บนผนังของมหาวิหารที่โคโมมาจนกระทั่งทุกวันนี้
ในปี ค.ศ. 1562 จุยเซ็ปเปก็ได้รับตำแหน่งเป็นช่างเขียนภาพเหมือนประจำราชสำนักของสมเด็จพระจักรพรรดิเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในกรุงเวียนนา และต่อมากับสมเด็จพระจักรพรรดิแม็กซิมิเลียนที่ 2 และพระราชโอรสสมเด็จพระจักรพรรดิรูดอล์ฟที่ 2 ที่ราชสำนักในกรุงปราก นอกจากจะเป็นช่างเขียนแล้วก็ยังเป็นนักตกแต่ง และนักออกแบบเครื่องแต่งกาย พระเจ้าออกัสตัสแห่งแซกโซนีผู้เสด็จมาเยี่ยมเวียนนาระหว่างปี ค.ศ. 1570 และ ค.ศ. 1573 ได้ทรงมีโอกาสเห็นผลงาน พระองค์จึงมีพระบรมราชโองการให้วาดภาพ "The Four Seasons" ซึ่งเป็นภาพที่รวมสัญลักษณ์การเป็นพระมหากษัตริย์ของพระองค์
งานปกติของอาร์ชิมโบลโดที่เป็นหัวข้อทางศาสนาก็หมดความนิยมกันไป แต่งานที่เป็นภาพเหมือนที่เขียนจากผัก, ผลไม้, สัตว์ทะเล และรากไม้ที่เป็นที่ชื่นชมของผู้คนร่วมสมัยก็ยังเป็นที่นิยมกันจนถึงทุกวันนี้ นักวิพากษ์ศิลปะถกเถียงกันว่าการวาดภาพประเภทนี้เป็นการวาดของผู้ที่เพียงมีความคิดที่แปลก หรือเป็นเพราะเป็นผู้มีอาการผิดปกติทางจิต นักวิชาการส่วนใหญ่มีความเห็นว่าสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาเป็นสมัยที่ผู้คนนิยมปริศนาและของแปลกต่างๆ ฉะนั้นพฤติกรรมของอาร์ชิมโบลโดก็คงจะเป็นพฤติกรรมที่เหมาะสมกับสมัยมากกว่าที่จะเป็นเรื่องของความผิดปกติทางจิต
อาร์ชิมโบลโดเสียชีวิตที่มิลานหลังจากที่ยุติการรับราชการในกรุงเวียนนา ในระหว่างช่วงหลังของอาชีพที่ได้ทำการเขียนภาพเหมือนของสมเด็จพระจักรพรรดิรูดอล์ฟที่ 2 และภาพเหมือนตนเองเป็นคนสี่ฤดู ชาวอิตาลีร่วมสมัยสรรเสริญเกียรติคุณของงานของอาร์ชิมโบลโดด้วยโคลงกลอนและบทสรรเสริญ
เมื่อกองทัพสวีเดนเข้าโจมตีกรุงปรากในปี ค.ศ. 1648 ระหว่างสงครามสามสิบปี ภาพเขียนหลายภาพของอาร์ชิมโบลโดก็ถูกนำไปจากงานสะสมของสมเด็จพระจักรพรรดิรูดอล์ฟที่ 2
งานของอาร์ชิมโบลโดพบได้ในพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ศิลปะในกรุงเวียนนาในประเทศออสเตรีย, ปราสาทอัมบราสในอินส์บรุค, พิพิธภัณฑ์ลูฟร์ในกรุงปารีสในประเทศฝรั่งเศส และในพิพิธภัณฑ์หลายพิพิธภัณฑ์ในสวีเดน, อิตาลี และ สหรัฐอเมริกา
งานอันมีลักษณะที่พิสดารของอาร์ชิมโบลโดโดยเฉพาะภาพซ้อนมาพบอีกครั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยจิตรกรลัทธิเหนือจริงเช่นซัลบาดอร์ ดาลี ในปี ค.ศ. 1987 ก็ได้มีการแสดงนิทรรศการงานของอาร์ชิมโบลโดที่พาลัซโซกราสซิที่เวนิส ที่รวมทั้งงานหลายชิ้นที่เป็นภาพที่มีความหมายซ้อน อิทธิพลของงานเขียนของอาร์ชิมโบลโดพบในงานของชิเกโอะ ฟูคูดะ, อิสท์วาน โอโรสซ์, อ็อคตาวิโอ โอแคมโพ และ ซานโดร เดล เพรเท และในงานภาพยนตร์ของ Jan Švankmajer นอกจากจะปรากฏในงานจิตรกรรมแล้ว งานเขียนที่มีลักษณะไปในแนวเหนือจริงของอาร์ชิมโบลโดก็ยังปรากฏในนวนิยายด้วย เช่นในนวนิยาย “"2666"” ที่เขียนโดย Roberto Bolaño ที่เป็นเรื่องของตัวละครที่เป็นนักเขียนเยอรมันชื่อเบนโน ฟอน อาร์ชิมโบลดิ หรือในนวนิยาย “"The Coming of Vertumnus"” โดยเอียน วัตสัน
อาเดลาอีด ลาบีย์-กียาร์
อาเดลาอีด ลาบีย์-กียาร์ (; 11 เมษายน ค.ศ. 1749 - 24 เมษายน ค.ศ. 1803) เป็นจิตรกรชาวฝรั่งเศสของคริสต์ศตวรรษที่ 18 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพขนาดเล็ก (minaturist) และภาพเหมือน
อาดัม คราฟท์
อาดัม คราฟท์ () (ราว ค.ศ. 1455 - มกราคม ค.ศ. 1509) เป็นประติมากรและมาสเตอร์ช่างก่อสร้างชาวเยอรมันของสมัยกอธิคของคริสต์ศตวรรษที่ 15
คราฟท์เกิดและเติบโตขึ้นที่เนือร์นแบร์กในประเทศเยอรมนี เป็นที่ทราบกันว่าเมื่อยังหนุ่มคราฟท์ได้มีโอกาสเดินทางไปอุล์ม และ สตราสบวร์ก และเชื่อกันว่าสมรสสองครั้งแต่ไม่ทราบว่ามีบุตรธิดาหรือไม่
งานชิ้นเอกของคราฟท์คืองานแกะแท่น (tabernacle) ที่สูงราว 18.7 เมตรสำหรับวัดเซนต์ลอเร็นซ์ในเนือร์นแบร์ก งานแกะรองรับด้วยตัวแบบสี่ตัวได้รับการบูรณะหลังจากที่ได้รับความเสียหายระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ผู้รองรับคนหนึ่งคือภาพเหมือนของคราฟท์เอง เชื่อกันว่าคราฟท์ทำงานแกะทั้งหมดในเนือร์นแบร์กและในบริเวณบาวาเรียระหว่าง ค.ศ. 1490 จนถึง ค.ศ. 1507 โดยมีผู้ช่วยเพียงสองสามคน
ซูโคไมมัส
ซูโคไมมัส () เป็นไดโนเสาร์ที่อยู่ในสกุล สไปโนซอร์ [spinosaurid] ที่อาศัยอยู่ในแอฟริกา ประเทศอียิปต์,ไนเจอร์ Suchomimus มีปากที่มีความยาวต่ำและแคบเป็นจะงอย ฟันคมมาก และโค้งย้อนหลัง ออกหาอาหารบริเวณริมแม่น้ำ อาหารหลักของมันคือปลา และสัตว์น้ำในยุคดึกดำบรรณ์ Suchomimus มีความยาว 11 เมตร หนักประมาณ 2.9-4.8 ตัน อาศัยอยู่ในยุคครีเทเซียสตอนต้นเมื่อประมาณ 112 ล้านปีก่อน มันมีศัตรูขู้แข่งตามธรรมชาติที่อาศัยอยู่ในยุคเดียวกันอย่าง จระเข้ยักษ์ ซาร์โคซูคัส (Sarcosuchus) ที่อาศัยอยู่ริมน้ำและจะคอยดักซุ่มโจมตีเหยื่ออยู่ในน้ำ Suchomimus มีญาติไกล้ชิดอย่าง สไปโนซอรัส [spinosaurus] ที่มีความยาว 15-17 เมตร กับ อิริอาเตอร์ (อังกฤษ:Irritator) ยาว 8 เมตร (26ฟุต) ที่มีลักษณะรูปร่างและการดำรงชีวิตคล้ายกันแต่มีขนาดเล็กกว่า
มัชฌิมาปฏิปทา
มัชฌิมาปฏิปทาหรือทางสายกลาง ในศาสนาพุทธ หมายถึง การไม่ยึดถือสุดทางทั้ง 2 ได้แก่ อัตตกิลมถานุโยค คือ การประกอบตนเองให้ลำบากเกินไป กามสุขัลลิกานุโยค คือ การพัวพันในกามในความสบาย พระพุทธเจ้าทรงกำหนดหลักทางสายกลางนี้ไว้ชัดเจน คือ อริยมรรคมีองค์ 8 เมื่อย่นย่อแล้ว เรียก "ไตรสิกขา" ได้แก่ ศีล สมาธิ ปัญญา
มัชฌิมาปฏิปทาหมายถึงการปฏิบัติสายกลาง ซึ่งเป็นหลักจริยธรรมย่อมต้องคู่กับหลักสัจจธรรมอันเป็นสายกลางเช่นกัน โดยที่หลักสัจจธรรมอันเป็นสายกลางนี้เรียกว่ามัชเฌนธรรม หรือหลักทฤษฎีที่ว่าด้วยความสมดุล
มัชฌิมาปฏิปทา แปลว่า ทางสายกลาง หมายถึง ทางปฏิบัติที่ไม่สุดโต่งไปในทางอุดมการณ์ใดอุดมการณ์หนึ่งเกินไป มุ่งเน้นใช้ปัญญาในการแก้ปัญหา มักไม่ยืดถือหลักการอย่างงมงาย
มัชฌิมาปฏิปทาในทางจิตวิญญาณหมายถึงสติ สติเป็นความสมดุลทางจิตอย่างหนึ่ง คือสมดุลระหว่างศรัทธาและปัญญา สติจะอยู่ตรงกลางระหว่างอารมณ์และเหตุผล ถ้าความคิดเปรียบเป็นน้ำไหล สมาธิเปรียบเป็นน้ำนิ่ง สติจะเป็นน้ำไหลนิ่ง สติเป็นทางสายกลางทางจิตวิญญาณ
มัชฌิมาปฏิปทา ทางสายกลาง หมายถึง ความสมดุล ความเหมาะสม ความเสมอ ความพอดี ซึ่งเป็นความประสานสอดคล้องกันระหว่างข้อปฏิบัติปลีกย่อยต่าง ๆ ที่มาประชุมกันร่วมกันทำงาน ข้อปฏิบัติต่าง ๆ ในพระพุทธศาสนาจะต้องมีสมตาคือความสมดุล ซึ่งเป็นความพอดีชนิดหนึ่ง เป็นชื่อเรียกสติอีกอย่างหนึ่ง เช่นความสมดุลระหว่างวิริยะกับสมาธิ และความพอดีระหว่างศรัทธากับปัญญา โดยมีสติเป็นเครื่องควบคุม
มัชฌิมาปฏิปทา ใช้ในความหมายอีกอย่างหนึ่งว่า มัตตัญญุตา คือ ความรู้จักประมาณ หรือรู้จักพอดีในการปฏิบัติต่าง ๆ โดยทั่วไป หรือรู้จักพอดีที่เป็นหลักกลาง ๆ เช่น จะรับประทานอาหารก็ต้องมีความรู้จักประมาณ รู้จักพอดีในอาหาร ถ้ารับประทานอาหารไม่พอดีก็เกิดโทษแก่ร่างกาย แทนที่จะได้สุขภาพ แทนที่จะได้กำลัง ก็อาจจะเสียสุขภาพ และอาจจะทอนกำลังทำให้อ่อนแอลงไป หรือเกิดโรค เพราะฉะนั้นท่านจึงสอนให้มีความรู้จักประมาณในการบริโภค เรียกว่า โภชเนมัตตัญญุตา
จะเห็นว่าหลักพระพุทธศาสนาในทุกระดับมีเรื่องของความพอดี หรือความเป็นสายกลางนี้ ฉะนั้นความเป็นสายกลาง คือ ความพอดีที่จะให้ถึงจุดหมาย และที่จะให้ตรงกับความจริง ไม่ให้ไปสุดโต่ง เอียงสุด ซึ่งจะพลาดจากตัวความจริงไปนั้น จึงเป็นลักษณะทั่วไปอย่างหนึ่งของพระพุทธศาสนา ซึ่งเป็นสายกลางทั้งหลักทฤษฎี (มัชเฌนธรรม) และหลักการปฏิบัติ (มัชฌิมาปฏิปทา)
กริสโตฟาโน อัลโลรี
คริสโตฟาโน อัลลอริ () (17 ตุลาคม ค.ศ. 1577 - 1 เมษายน ค.ศ. 1621) เป็นจิตรกรชาวอิตาลีของการเขียนแบบปลายแมนเนอริสม์ของฟลอเรนซ์ของคริสต์ศตวรรษที่ 17 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพเหมือน
อัลลอริเกิดที่ฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี ได้รับการศึกษาทางจิตรกรรมเบื้องต้นจากบิดาอเลสซานโดร อัลลอริ แต่ไม่พึงพอใจกับการเน้นการเขียนภาพร่างกายและการใช้สีเย็น ต่อมาอัลลอริก็เข้าทำงานกับห้องเขียนภาพของเกรกอริโอ พากานิ (ค.ศ. 1558-ค.ศ. 1605) ผู้เป็นจิตรกรชั้นนำของตระกูลการเขียนแบบฟลอเรนซ์ ที่พยายามแสวงหาการผสานการใช้สีอันเรืองรองของเวนิสกับการเน้นการวาดรายละเอียดของฟลอเรนซ์ นอกจากนั้นก็ดูเหมือนว่าอัลลอริจะมีโอกาสได้ทำงานกับชิโกลิด้วย
ภาพเขียนของอัลลอริมีลักษณะเด่นจากการวาดแบบธรรมชาตินิยมและความละเอียดอ่อนของวิธีการวาด ความสามารถทางเทคนิคของอัลลอริเห็นได้ชัดจากงานก็อปปีงานของอันโตนิโอ ดา คอร์เรจจิโอที่มีฝีมือจนทำให้เข้าใจกันผิดๆ ว่าเป็นงานก็อปปีที่ทำโดยคอร์เรจจิโอเอง
งานชิ้นเอกของอัลลอริคือภาพ “จูดิธและหัวโฮโลเฟอร์นีส” ที่มีด้วยกันสองภาพๆ หนึ่งอยู่ที่พิพิธภัณฑ์พิตติที่ฟลอเรนซ์ และอีกภาพหนึ่งเป็นของหอศิลป์ควีนในลอนดอน ผู้เป็นแบบในภาพคือภรรยาน้อยของอัลลอริเองมาซซาเฟียร์รา และหัวของโฮโลเฟอร์นีสเชื่อกันว่าเป็นภาพเหมือนของอัลลอริเอง
กล้วยหอม
กล้วยหอม เป็นไม้ล้มลุกชนิดหนึ่ง มีอยู่หลากหลายสายพันธุ์ เช่น กล้วยหอมจันท์ กล้วยหอมทอง กล้วยหอมเขียว โดยกล้วยหอมเขียวหรือกล้วยหอมคาเวนดิชเป็นกล้วยหอมที่นิยมปลูกกันโดยทั่วไป จัดเป็นผลไม้ที่อุดมไปด้วยคุณค่าสารอาหารครบถ้วนตามหลักทางโภชนาการ เช่น มีวิตามิน ใยอาหารที่ช่วยในการขับถ่าย มีสารแทนนิน ซึ่งช่วยยับยั้งการเจริญของจุลินทรีย์ "Escherichia coli" เป็นต้น กล้วยหอมถูกจัดเป็นผลไม้เมืองร้อน สามารถปลูกได้เกือบทุกประเทศที่มีภูมิอากาศร้อนชื้นหลายแห่ง สำหรับประเทศไทย สามารถปลูกกล้วยหอมได้ทั่วทุกภาค
"ราก" รากกล้วยหอมเป็นแบบ adventitious root ที่แตกออกจากหน่อ ซึ่งหน่อจะแตกออกจากเหง้า รากมีความยาวได้มากกว่า 5 เมตร ลึกลงดินได้ถึง 5 - 7.5 เมตร
"ลำต้น" มีลำต้นจริงเป็นหัวหรือเหง้าอยู่ใต้ดิน และมีลำต้นที่อยู่เหนือดินสูง 2.5 - 3.5 เมตร เส้นผ่านศูนย์กลางมากกว่า 20 เซนติเมตร กาบลำต้นด้านนอกมีประดำ ด้านในสีเขียวอ่อนและมีเส้นลายสีชมพู
"ใบ" เป็นใบเดี่ยว เป็นแบบขนาน ก้านใบมีร่องค่อนข้างกว้าง และมีปีก เส้นกลางใบสีเขียว ใบอาจยาวได้มากถึง 3 เมตร
"ดอก/ปลี" ดอกหรือปลีจะแทงออกจากหยวกตรงกลางปลายยอด เมื่อแทงออกช่วงแรกจะตั้งตรง และค่อยๆโค้งงอลงด้านล่าง ด้านบนสีแดงอมม่วง มีไข่ ด้านในสีแดงซีด บรรจุน้ำข้างใน
"ผล" กล้วยหอมติดผลเป็นเครือ เครือหนึ่งมี 4 - 6 หวี หวีหนึ่งมี 12 - 16 ผล กว้าง 3 - 4 เซนติเมตร ยาว 21 - 25 เซนติเมตร ปลายผลมีจุกเห็นชัดเปลือกบาง เมื่อสุกเปลี่ยนเป็นสีเหลืองทอง แต่ที่ปลายจุกจะมีสีเขียว แล้วเปลี่ยนสีภายหลัง เนื้อสีขาวขุ่น กลิ่นคาว รสหวานอุ่นฉ่ำ.
ตามคำแนะนำของกรมส่งเสริมการเกษตรเป็นดังนี้เนื่องจากกล้วยหอมเป็นพืชที่ปลูกได้ง่ายพบกระจายอยู่ทั่วทุกภาคของประเทศไทย เหมาะกับดินที่ร่วนซุย และดินเหนียวที่อุ้มน้ำได้ดี สามารถขยายพันธุ์ด้วยหน่อหรือเหง้า แต่มีข้อจำกัดว่ากล้วยหอมไม่ชอบดินที่มีน้ำขัง
กล้วยหอมสามารถใช้ประโยชน์ได้หลายอย่าง เช่น
ประเทศไทยมีการส่งออกกล้วยหอมไปยังประเทศต่าง ๆ มากมาย เช่น
จิเซล บุนเชน
จิเซล แคโรไลน์ บุนเชน () เกิดเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ.1980 ในบราซิล เป็นนางแบบชาวบราซิล ในบางครั้งเธอก็แสดงภาพยนตร์และยังเป็นทูตองค์การสิ่งแวดล้อมโลก จากข้อมูลของนิตยสารฟอร์บ ระบุว่าเธอเป็นนางแบบที่มีค่าตัวสูงที่สุดในโลกและเป็นผู้หญิงที่รวยที่สุดอันดับ 6 ในวงการบันเทิง โดยมีทรัพย์สมบัติราว 150 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
Ulib
ULIB เป็นโปรแกรมระบบห้องสมุดอัตโนมัติ่ ซึ่งผู้พัฒนาให้ห้องสมุดต่าง ๆ ขอใช้งานโปรแกรมได้ฟรี เพียงแต่ต้องทำการอบรมก่อน เนื่องจากโปรแกรมมีหลายโมดูล
โปรแกรม ULIB เหมาะสำหรับห้องสมุดทุกระดับ ตั้งแต่ห้องสมุดระดับเล็ก ระดับกลาง ไปจนถึงค่อนข้างใหญ่ ด้วยโครงสร้างโปรแกรมที่สามารถเลือกเปิดเฉพาะฟังก์ชันที่ใช้งานจริงได้ ทำให้บรรณารักษ์และผู้ปฏิบัติงานทำงานได้สะดวก
โปรแกรม ULIB พัฒนาโดยคนไทยในประเทศไทยตั้งแต่ปีพศ. 2543 จนถึงปี 2553 ได้พัฒนามาถึงเวอร์ชัน 6.0 และมีผู้ใช้งานหลายร้อยแห่ง
โปรแกรม ULIB ทำงานบนเว็บเบส แก้ไขเว็บเพจแต่ละหน้าได้เอง โดยใช้โปรแกรมช่วย FCK Editor โดยเป็นโหมด WYSIWYGมีฟังก์ชันโดยรวมครอบคลุมงานทุกอย่างของห้องสมุดผู้พัฒนาหลักมีสองท่าน
เอลิซาเบธ ชู
เอลิซาเบธ จัดสัน ชู นักแสดงหญิงชาวอเมริกัน เคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ รางวัลบาฟตา รางวัลลูกโลกทองคำ และรางวัลของสมาคมนักแสดงอาชีพแห่งอเมริกา จากบทบาทการแสดงเป็นโสเภณีในภาพยนตร์ปี 1995 เรื่อง "Leaving Las Vegas" คู่กับนิโคลัส เคจ
เอลิซาเบธ ชู เกิดที่เมืองวิลมิงตัน เดลาแวร์ สหรัฐอเมริกา เติบโตที่นิวเจอร์ซีย์ มารดาเป็นนักธุรกิจ นักการธนาคาร บิดาเป็นนักกฎหมาย นักพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ และเคยลงสมัครเป็นตัวแทนพรรครีพับลิกันรับเลือกตั้งเป็นวุฒิสมาชิกรัฐนิวเจอร์ซีย์ หลังจากจบการศึกษาชั้นมัธยม เธอเข้าศึกษาต่อด้านศิลปะที่วิทยาลัยเวสลีย์ และด้านรัฐศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ก่อนจะหยุดเรียนเพื่อไปทำงานด้านการแสดง หลังจากประสบความสำเร็จในอาชีพนักแสดง เธอกลับเข้าศึกษาต่อที่ฮาร์วาร์ดในปี 2000 จนจบปริญญา
เอลิซาเบธ ชู มีผลงานแสดงครั้งแรกรับบทเป็นแฟนสาวของราล์ฟ แม็กชิโอ ใน "The Karate Kid" (1984) ภาพยนตร์วัยรุ่นที่ประสบความสำเร็จอย่างสูง, รับบทนำคู่กับเทเรนซ์ สแตมพ์ ใน "Link" (1986) ภาพยนตร์ระทึกขวัญอังกฤษ ที่ทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแซทเทิร์น สาขานักแสดงนำหญิง, รับบทเป็นแฟนสาวของทอม ครูซ ใน "Cocktail" (1988) และรับบทเล็กๆ เป็นแฟนสาวของไมเคิล เจ. ฟ็อกซ์ ใน "เจาะเวลาหาอดีต ภาค 2" (1989) และ "ภาค 3" (1990)
ผลงานการแสดงการแสดงในช่วงแรก เธอมักได้รับบทตัวประกอบหญิงสาวสวย แต่ไม่มีบทบาทสำคัญในภาพยนตร์ จนกระทั่งได้รับบทโสเภณี ในภาพยนตร์ต้นทุนต่ำเรื่อง "Leaving Las Vegas" คู่กับนิโคลัส เคจ เธอได้รับคำชื่นชมในผลงานแสดง ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนักแสดงนำหญิงหลายรางวัล ทำให้ได้รับบทบาทเด่นในภาพยนตร์อีกหลายเรื่อง เช่น "The Trigger Effect" (1996), "The Saint" (1997) คู่กับวาล คิลเมอร์, "Palmetto" (1998) คู่กับวูดดี ฮาเรลสัน, รับบทเด่นเป็นหญิงสาวที่เป็นออทิสติกใน "Molly" (1999), "Hollow Man" (2000) คู่กับเควิน เบคอน และ "Hide and Seek" (2005) คู่กับโรเบิร์ต เดอ นีโรและดาโกตา แฟนนิง
ด้านชีวิตส่วนตัว เอลิซาเบธ ชู สมรสกับเดวิด กัสเซนไฮม์ ผู้กำกับภาพยนตร์ "Deadwood " ซีรีส์ฉายทางเอชบีโอ และภาพยนตร์สารคดี "An Inconvenient Truth" (2006) ในปี 2007 เธอกับสามี และแอนดรูว์ ชู น้องชายที่เป็นอดีตนักแสดงนำในซีรีส์ "Melrose Place" (1992–1998) ร่วมกันสร้างภาพยนตร์เรื่อง "Gracie" เกี่ยวกับเด็กหญิงชั้นมัธยมในนิวเจอร์ซีย์ที่ต้องการเล่นฟุตบอล และต้องการเข้าร่วมทีมฟุตบอลชาย แต่ถูกกีดกันจากทางโรงเรียน โดยดัดแปลงจากประสบการณ์จริงของเธอขณะเรียนชั้นมัธยม