hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ปลาผีเสื้อนกกระจิบ
ปลาผีเสื้อนกกระจิบ () เป็นปลาทะเลชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Chelmon rostratus" ในวงศ์ปลาผีเสื้อ (Chaetodontidae)
มีลำตัวแบนข้าง ลบลำตัวมีสีขาวคาดด้วยแถบสีส้มจำนวน 4 แถบ โดย 2 แถบแรกมีขอบสีดำตัดบาง ๆ ทั้งด้านหน้าและหลัง ปลายครีบบนและครีบล่างเจือด้วยปื้นสีส้ม โคนหางมีจุดสีดำเล็ก ๆ และมีจุดสีดำขนาดใหญ่บริเวณโคนครีบบนหนึ่งจุด คล้ายตา เพื่อใช้หลอกล่อศัตรูให้เข้าใจผิดคิดว่าเป็นดวงตาจริง ๆ ในขณะที่ดวงตาแท้ ๆ มีแถบสีส้มคาดเพื่ออำพรางไม่ให้ดูเด่นกว่าจุดวงกลมสีดำนั้น ปากยื่นยาวและมีขนาดเล็กคล้ายหลอด ใช้สำหรับดูดกินหรือแทะกินสิ่งมีชีวิตขนาดเล็ก หรือ สัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังต่าง ๆ ที่อาศัยตามแนวปะการังที่หลบตามซอกหลีบได้เป็นอย่างดี นอกจากนี้แล้วยังสามารถกินดอกไม้ทะเลแก้ว ("Aiptasia" spp.) ซึ่งเป็นดอกไม้ทะเลขนาดเล็กที่หนวดพิษสามารถทำร้ายปะการังได้ด้วย นับเป็นปลาที่มีความสำคัญต่อระบบนิเวศในทะเลชนิดหนึ่ง
ขนาดเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 20 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในแนวปะการังของมหาสมุทรแปซิฟิกด้านตะวันตก เช่น ทะเลอันดามัน, อ่าวไทย, หมู่เกาะริวกิว จนถึงออสเตรเลีย
เป็นปลาที่ได้รับความนิยมในแง่ของการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม จัดเป็นปลาที่ราคาไม่แพง เลี้ยงง่าย แต่ไม่อาจจะฝึกให้กินอาหารสำเร็จรูปได้เหมือนปลาผีเสื้อชนิดอื่น ๆ ซึ่งผู้เลี้ยงต้องให้กินอาหารสด เช่น ไรทะเลหรือเนื้อหอยชนิดต่าง ๆ อีกทั้งยังเป็นปลาที่ต้องรวบรวมมาจากแหล่งน้ำรรมชาติ ซึ่งในปลาขนาดกลางที่ไม่เล็กไปหรือใหญ่ไป ราว ๆ 2.5-3.5 นิ้ว เป็นขนาดที่กำลังพอดีที่จะนำมาเลี้ยง เพราะปลาจะปรับตัวให้เข้ากับตู้เลี้ยงได้ไม่ยากนัก ไม่ตื่นกลัวเหมือนปลาใหญ่หรืออ่อนแอเกินไปเหมือนปลาขนาดเล็ก
อนึ่ง ปลาผีเสื้อนกกระจิบนั้น ในแวดวงของการดำน้ำยังมีการเรียกปนกับปลาผีเสื้อจมูกยาวในสกุลปลาผีเสื้อจมูกยาว ซึ่งมีอยู่ด้วยกัน 2 ชนิด คือ ปลาผีเสื้อจมูกยาวใหญ่ ("Forcipiger longirostris") และปลาผีเสื้อจมูกยาวเหลือง ("F. flavissimus") ซึ่งปลาทั้ง 2 ชนิดนั้นมีสีสันที่แตกต่างออกจากปลาผีเสื้อนกกระจิบพอสมควร โดยมีสีเหลืองสดเป็นสีพื้นเป็นหลัก
กีร์กุสมักซิมุส
กีร์กุสมักซิมุส (, "วงกลมใหญ่สุด") เป็นสนามกีฬากลางแจ้งที่ยิ่งใหญ่แห่งหนึ่งของจักรวรรดิโรมัน เช่นเดียวกับโคลอสเซียม ปัจจุบันเป็นสวนสาธารณะแห่งหนึ่ง ตั้งอยู่ในใจกลางกรุงโรม
กีร์กุสมักซิมุสเป็นสนามกีฬาที่ใช้สำหรับแข่งรถม้าโดยเฉพาะ แต่ก็มีการแข่งขันอย่างอื่นด้วย เช่น กลาดิอาตอร์ สนามมีสนามหญ้าที่ยาวกว่า 2,000 ฟุต 650 ฟุต บรรจุคนดูได้ 25,000 คน นับเป็นสถานที่อีกแห่งหนึ่งมีคนตายมากเพราะในการแข่ง อันเนื่องจากไม่มีกติกาใด ๆ ในการแข่งขัน ขอเพียงให้รถเข้าสู่เส้นชัยได้เป็นพอ
กีร์กุสมักซิมุสได้รับการสร้างขึ้นในสมัยจูเลียส ซีซาร์ และปรับปรุงบูรณะเรื่อยมาในสมัยจักรพรรดิเอากุสตุส และบูรณะอย่างสวยงามในสมัยจักรพรรดิแว็สปาซิอานุส จนเสร็จสมบูรณ์มีความยาว 2,037 ฟุต กว้าง 387 ฟุต และจุคนดูได้ 150,000 คน
ด้านทิศเหนือของกีร์กุสมักซิมุส มีวิหารใต้ดินสร้างขึ้นเพื่อบูชาเทพีเวสตา ซึ่งเป็นเทพีแห่งเตาไฟด้วย และรอบ ๆ สนามก็มีสิ่งก่อสร้างที่เป็นตึกอาคารและสถานที่ใต้ดินต่าง ๆ อีกหลายแห่ง
โดยเหตุการณ์ไฟไหม้ครั้งใหญ่นานถึง 6 วัน 6 คืนในโรม ในปี ค.ศ. 64 ในสมัยจักรพรรดิแนโร ไฟก็เริ่มไหม้มาจากด้านหนึ่งของสนามกีฬา
ปัจจุบัน กีร์กุสมักซิมุสเหลือเพียงสภาพที่เป็นสนามหญ้าขนาดใหญ่และเศษซากในกรุงโรม
กรกฎาคม พ.ศ. 2554
กรกฎาคม พ.ศ. 2554 เป็นเดือนที่ 7 ของปี พ.ศ. 2554 วันแรกของเดือนเป็นวันศุกร์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันอาทิตย์
สิงหาคม พ.ศ. 2554
สิงหาคม พ.ศ. 2554 เป็นเดือนที่ 8 ของปี พ.ศ. 2554 วันแรกของเดือนเป็นวันจันทร์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันพุธ
เทศบาลตำบลทุ่งช้าง
เทศบาลตำบลทุ่งช้าง เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลตำบล ตั้งอยู่ในเขตอำเภอทุ่งช้าง จังหวัดน่าน มีพื้นที่ครอบคลุมบางส่วนของตำบลทุ่งช้าง และบางส่วนของตำบลและ
เทศบาลตำบลทุ่งช้างเดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลและ อำเภอทุ่งช้าง ต่อมาได้รับการยกฐานะเป็นเทศบาลตำบลและ เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2542 และเปลี่ยนชื่อเป็นเทศบาลตำบลทุ่งช้าง ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย วันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 เทศบาลตำบลทุ่งช้างมีพื้นที่ 4.3 ตารางกิโลเมตร หรือ 2,687.5 ไร่ ประกอบด้วย 2 ตำบล คือ บางส่วนของตำบลทุ่งช้าง และบางส่วนของตำบลและ จำนวน 8 หมู่บ้าน ดังนี้จำนวนประชาชนในเขตเทศบาลตำบลทุ่งช้าง ณ เดือนธันวาคม พ.ศ. 2553 มีจำนวน 3,502 คน แยกเป็นชาย 1,791 คน หญิง 1,711 คน ความหนาแน่นของประชากร 814 คนต่อตารางกิโลเมตร จำนวนบ้าน 1,228 หลังคาเรือน
การคมนาคมทางบกมีถนนสายสำคัญ คือ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1080
สถานศึกษาในเขตเทศบาลตำบลทุ่งช้างมีดังนี้มีโรงพยาบาลชุมชน 1 แห่ง คือโรงพยาบาลทุ่งช้าง
ในเขตเทศบาลตำบลทุ่งช้างมีสถานประกอบการในด้านต่างๆ ดังนี้
ยูโกะ ทานากะ
ยูโกะ ทานากะ () เป็นนักแสดงชาวญี่ปุ่นที่โด่งดัง เกิดเมื่อ 29 เมษายน ค.ศ. 1955 หลังเรียนจบจากมหาวิทยาลัยเมจิ เธอได้แสดงภาพยนตร์สำคัญ ๆ หลายเรื่อง ที่สำคัญคือ "สงครามชีวิตโอชิน" เธอได้แสดงเป็นโอชิน (สาว) ทำให้ชื่อเสียงของเธอเป็นที่โด่งดังอย่างยิ่ง และเธอยังได้แสดงภาพยนตร์และละครอีกหลายเรื่องยูโกะได้เข้าชิงดารานำแสดงหญิงยอดเยี่ยม รางวัล Japanese Academy จากเรื่อง Hotaru ในปี 2001 ได้รับรางวัลนักแสดงดีเด่นประจำปี 2006 ในช่วงเทศกาลภาพยนตร์และเธอได้รับรางวัลโฮจิฟิลม์ ครั้งที่ 30 สมรสกับเคนจิ ซะวะดะ ซึ่งเป็นไอดอลนักร้องชายญี่ปุ่นในยุค 70 เมื่อได้รับการสัมภาษณ์แถลงข่าว เธอให้สัมภาษณ์ว่า
วัดหนังราชวรวิหาร
วัดหนังราชวรวิหาร สร้างขึ้นประมาณปลายสมัยกรุงศรีอยุธยา ไม่ปรากฏผู้สร้าง วัดนี้เป็นวัดโบราณ เป็นวัดร้างมากว่า 200 ปีแล้ว ตั้งอยู่ ณ ฝั่งขวาหรือนัยหนึ่ง ฝั่งเหนือคลองด่าน แขวงบางค้อ เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร เลขประจำวัด 200 เดิมเป็นวัดราษฎร์ มีสืบมาแต่โบราณ มีนามว่าวัดหนังมาแต่เดิม และได้รับการสถาปนาเป็นพระอารามหลวงเมื่อปี พ.ศ. 2460 เมื่อพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์สืบต่อจาก พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย เมื่อปี พ.ศ. 2367 ในสมัยของพระองค์ท่าน พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ ให้ทำการฉลองวัดหนัง ณ วันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2380 นั่นเอง การเริ่มสถาปนาคงอยู่ในระหว่าง พ.ศ. 2367 ถึง พ.ศ. 2378 และปรากฏเจ้าอาวาสมาจนถึงปัจจุบันถึง 9 พระองค์ และเจ้าอาวาสรูปปัจจุบันคือ พระวิเชียรโมลี (ขวัญชัย นิติสาโร ป.ธ.๙) เริ่มดำรงตำแหน่งตั้งแต่ปี พ.ศ. 2553 สืบต่อจาก พระธรรมศีลาจารย์ (สุกรี สุตาคโม)
การสถาปนาวัดหนังคงจะอยู่ในพระบรมราชูปถัมภ์ แต่ไม่ทราบว่าทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ ให้ใครบ้างเป็นผู้ดูแลการก่อสร้าง แต่มีปรากฏในพงศาวดารภาคที่ 33 บุพภาคพระธรรมเทศนาเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวว่า กรมหมื่นพิทักษ์ทรงเป็นนายด่านทำการจนแล้วสำเร็จ
ขั้นตอนวิธีของฟลอยด์-วอร์แชล
ขั้นตอนวิธีของฟลอยด์-วอร์แชล () หรือที่รู้จักในนามว่า ขั้นตอนวิธีของฟลอยด์, ขั้นตอนของรอย-วอร์แชล หรือ ขั้นตอนวิธีของรอย-ฟลอยด์ เป็นขั้นตอนวิธีการวิเคราะห์กราฟเพื่อที่จะหาระยะทางของเส่นทางสั้นสุดในกราฟที่มีน้ำหนักของเส้นเชื่อมเป็นบวก หรือ น้ำหนักของเส้นเชื่อมเป็นลบ ก็ได้แต่ไม่สามารถหาได้ถ้ามีวงจรลบ โดยการทำงานหนึ่งครั้งของขั้นตอนวิธีนี้จะได้คำตอบของระยะทางของเส้นทางสั้นสุดของทุกๆคู่ปมบนกราฟ อย่างไรก็ตามจะไม่สามารถคืนค่ารายละเอียดของเส้นทางสั้นสุดในแต่ละคู่ปมได้ ยกเว้นมีการเพิ่มเติมเข้าไป ขั้นตอนวิธีนี้เป็นตัวอย่างของกำหนดการพลวัตแบบด้านล่างขึ้นด้านบน โดยขั้นตอนวิธีนี้ถูกคิดขึ้นโดย โรเบิร์ต ฟลอยด์ ในปี 1962 อย่างไรก็ตามขั้นตอนวิธีนี้มีส่วนสำคัญเหมือนกับอัลกอริทึมของเบอร์นาร์ด รอยด์ ในปี 1959 และของสตีเฟน วอร์แชล ในปี 1962 ในการค้นหา ความสัมพันธ์แบบถ่ายทอดของกราฟ ()
ขั้นตอนวิธีของฟลอยด์-วอร์แชล ใช้ในการเปรียบเทียบระยะทางเส้นทางทั้งหมดที่เป็นไปได้ของกราฟระหว่างแต่ละคู่ของปม โดยมีอัตราการเติบโตของการทำงานเป็น "Θ (|V|^3)"
พิจารณากราฟ G กับปม V ตั้งแต่ปม 1 ถึง ปม N พิจารณาฟังก์ชัน shortestPath (i,j,k) ที่จะคืนค่าระยะทางของเส้นทางสั้นสุดที่เป็นไปได้จาก i ไป j โดยมีปม 1,2,3...,k เท่านั้นที่เป็นปมระหว่างทางได้
และ path (i,j,k) สามารถหาได้มาจาก path (i,j,k-1) หรือ path (i,k,k-1) +path (k,j,k-1) โดยดูว่าค่าไหนน้อยกว่ากัน และมีกรณีพื้นฐานคือ
path (i,j,0) คือ ระยะทางโดยตรงจาก i ไป j ที่ไม่มีปมระหว่างทางนั่นเอง
จึงสามารถเขียนได้เป็น การเวียนเกิด ได้ดังนี้
path (i,j,0) = ระยะทางจาก i ไป j
path (i,j,k) = ค่าน้อยสุด (path (i,j,k-1),path (i,k,k-1) +path (k,j,k-1) )
สะดวกเมื่อคำนวณ กรณีที่ k โดยสามารถเขียนทับข้อมูลที่เคยบันทึกไว้จากการคำนวณของกรณีที่ผ่านมา k-1 หมายความว่าใช้พื้นที่ในการเก็บข้อมูลในหน่วยความจำเพียงแค่สมการกำลังสอง หรือเพียง อาเรย์สองมิติ นั่นเอง
วงจรติดลบ คือ วงจรที่มีผลรวมของระยะทางของเส้นเชื่อมเป็นค่าลบ ระยะทางสั้นสุดไม่สามารถกำหนดได้เนื่องจาก เส้นทางสามารถติดลบไปเรื่อยๆ ก็จะน้อยลงเรื่อยไม่มีที่สิ้นสุด สำหรับ ขั้นตอนวิธีของฟลอยด์-วอร์แชล นั้นจะสังเกตวงจรลบได้จาก path[i][j] เมื่อ i มีค่าเท่ากับ j โดยถ้า path[i][j]<0 เมื่อ i มีค่าเท่ากับ j แสดงว่ามีวงจรลบ จะไม่สามารถหาคำตอบได้ขั้นตอนวิธีของฟลอยด์-วอร์แชลนั้นโดยปกติแล้วจะหาแค่ระยะทางของเส้นทางที่สั้นที่สุดของแต่ละคู่ปม แต่สามารถปรับเปลี่ยนเพิ่มเติมส่วนของการจำเส้นทางที่ผ่านระหว่างทางได้ด้วยโดยการ เพิ่ม next[i][j] ที่เอาไว้จำค่า ปมที่ผ่านระหว่างทางที่ทำให้มีค่าระยะทางเส้นทางสั้นสุดของคู่ปมมากที่สุด โดย next[i][j] จะได้รับการเปลี่ยนค่าไปเรื่อยๆ ถ้าเกิด ปมที่ผ่านระหว่างทางของแต่ละคู่ปมต้นทางปลายทางที่สนใจอยู่ ทำให้เกิดระยะทางสั้นสุดระหว่างคู่ปมนั้น
เพื่อที่จะหา shortest path ของคู่ปมจำนวน n^2 คู่ปม จาก path (i,j,k-1) ต้องการ 2n^2 คำสั่ง เนื่องจากเราเริ่มจาก path (i,j,0) = edgeCost (i,j) และคำนวณ path (i,j,1) , path (i,j,2), ..., path (i,j,n) ดังนั้นเราจึงได้คำสั่งรวมเท่ากับ n · 2n^2 = 2n^3 จึงสรุปได้ว่ามีอัตราการเติบโตเป็น Θ (n^3).
ขั้นตอนวิธีของฟลอยด์-วอร์แชลนั้นสามารถนำไปแก้ปัญหาปัญหาต่างๆได้ดังนี้จากขั้นตอนวิธีของฟลอยด์-วอร์แชล จะเห็นได้ว่ามีประโยชน์มากในการนำมาหาเส้นทางสั้นสุดของทุกคู่ปม เนื่องจากประสิทธิภาพโดยรวมนั้น เป็น Θ (|V|^3) ซึ่งถ้าเทียบกับ
ขั้นตอนวิธีของไดค์สตรา O (V* (|E|+|V|log|V|) ) และของ ขั้นตอนวิธีของเบลแมน-ฟอร์ด O (V* (|V||E|)) ในกรณีแย่สุด E ประมาณได้ V^2 นั้น
จะเห็นได้ว่ามีประสิทธิภาพที่ดีกว่า
การเขียนโปรแกรม สามารถทำได้หลายภาษามากมาย .
สยามโมดอน
สยามโมดอน นิ่มงามมิ ("Siamodon nimngami") เป็นไดโนเสาร์ ออร์นิโธพอด กลุ่มที่เรียกว่า อิกัวโนดอนเทีย (Iguanodontia) พบชิ้นส่วนกระดูกขากรรไกรบนด้านซ้าย (PRC-4), ฟันจากขากรรไกรบนเดี่ยวๆ 1 ซี่ (PRC-5), และกระดูกส่วนสมองด้านท้ายทอย (PRC-6) จากแหล่งขุดค้นบ้านสะพานหิน ตำบลสุรนารี อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา โดยผู้ที่พบคือ นายวิทยา นิ่มงาม พบฟันและกระดูกไดโนเสาร์ ในหินกรวดมนปนปูน หมวดหินโคกกรวด ยุคครีตาเชียสตอนต้น มีอายุประมาณ 125 - 113 ล้านปีมาแล้ว
สยามโมดอน นิ่มงามมิ มีลักษณะของกระดูกขากรรไกรบนเป็นรูปสามเหลี่ยมหน้าจั่ว ที่มียอดสามเหลี่ยมไม่สูงนัก ซึ่งมีความยาวทางด้านหน้าสามเหลี่ยม กับด้านหลังสามเหลี่ยมเกือบเท่าๆ กัน คือมีความยาวของขากรรไกรบน 230 มิลลิเมตร และมีความสูง 100 มิลลิเมตร , มีส่วนโป่งของพื้นผิวด้านในของขากรรไกรบน เป็นแนวยาวที่เด่นชัด , มีฟันของขากรรไกรบน ประมาณ 25 ซี่ ซึ่งมีสันอยู่ตรงกลางตามแนวยาวของฟันจำนวน 1 สันที่เด่นชัดมาก และบางทีอาจมีสันเล็กๆ บางๆ อยู่ด้านข้างของสันใหญ่ อีก 1 สัน หรืออาจไม่มีเลยก็ได้ , ความยาวของฟันประมาณ 25 - 28 มิลลิเมตร และความกว้างของฟันประมาณ 14 - 17 มิลลิเมตร
"'สยามโมดอน แตกต่างจากไดโนเสาร์พวกอิกัวโนดอนเทียแรกเริ่ม (basal iguanodontia) เช่น ไดโนเสาร์วงศ์ อิกัวโนดอน (Iguanodontids) ตรงที่มีลักษณะของ "ฟัน" ของขากรรไกรบน ที่ไม่เหมือนกัน โดยไดโนเสาร์วงศ์อิกัวโนดอน จะมีสันฟันไม่ได้อยู่ตรงกลางตามแนวยาวของฟัน และยังมีสันฟันเล็กๆ อยู่ด้านข้างอยู่อีกหลายๆ สัน นอกจากนี้ ยังมีลักษณะของส่วนยอดของขากรรไกรบน จะอยู่ในตำแหน่งที่คล้อยไปทางด้านหลังอีกด้วย
"'สยามโมดอน แตกต่างจากไดโนเสาร์ วงศ์ฮาโดรซอร์ (Hadrosaurids) ตรงที่บริเวณการประสานต่อกัน ของกระดูกโหนกแก้ม (jugal) กับกระดูกขากรรไกรบน โดยมีส่วนยื่นของกระดูกโหนกแก้ม (jugal process) มีลักษณะเป็น "แถบแบน" ในขณะที่ไดโนเสาร์วงศ์ฮาโดรซอร์ จะมีลักษณะการขยายทางส่วนหน้าของกระดูกโหนกแก้ม และ อยู่เหลื่อมกันบริเวณรอยต่อของกระดูกขากรรไกรบน
""'สยามโมดอน นิ่มงามมิ มีลักษณะของกระดูกขากรรไกรบนคล้ายคลึงกับไดโนเสาร์ โปรแบคโตรซอรัส (Probactrosaurus) จากประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน โดยพิจารณาจากลักษณะที่มีส่วนยื่นของกระดูกโหนกแก้ม ที่เป็นแถบแบน เหมือนกัน แต่จะแตกต่างกันครงที่ มีจำนวนฟันของกระดูกขากรรไกรบน ที่น้อยกว่า Probactrosaurus
ปลาโนรี
"สำหรับโนรีที่หมายถึงนก ดูที่: นกโนรี"
"สำหรับโนรีที่หมายถึงนักมวย ดูที่: โนรี จ๊อกกี้ยิม"
ปลาโนรี () เป็นสกุลของปลาทะเลสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า "Heniochus" อยู่ในวงศ์ปลาผีเสื้อ (Chaetodontidae)
มีรูปร่างโดยรวม คือ มีลำตัวสั้นแต่กว้างมาก หัวแหลม ปากเล็กอยู่ที่ปลายสุดจะงอยปาก ครีบหลังที่มีก้านแข็งราว 11-12 อัน ก้านครีบหลังอันที่ 4 ตอนแรกยื่นยาวเป็นเส้นยาวมากดูโดดเด่น ตัวมีสีสันสดสวยหัวและลำตัวมีพื้นสีขาวเงิน มีแถบสีดำเข้มพาดขวางราว 3 แถบ มีทั้งหมด 8 ชนิด ได้แก่พบอาศัยอยู่ตามแนวปะการังในทะเลเขตร้อนหรือเขตอบอุ่น ตั้งแต่ความลึกระหว่าง 2-70 เมตร เป็นปลามักอยู่รวมเป็นฝูง ว่ายน้ำช้า บางครั้งอาจอยู่กันได้เป็นร้อย ๆ ตัว ซึ่งปลายครีบหลังที่ยาวพลิ้วนั้นจะแลดูสวยงามมาก คล้ายกับธงที่ปลิวในทะเล
อนึ่ง ยังมีปลาอีกชนิดหนึ่ง คือ ปลาโนรีเทวรูป ("Zanclus cornutus") มีลักษณะคล้ายกับปลาในสกุลปลาโนรีนี้มาก แต่ว่าไม่จัดอยู่ในสกุลหรือแม้แต่วงศ์เดียวกัน
ปลาโนรีเทวรูป
ปลาโนรีเทวรูป หรือ ปลาผีเสื้อเทวรูป () เป็นปลาทะเลชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Zanclus cornutus" จัดอยู่ในวงศ์ Zanclidae (มาจากภาษากรีกคำว่า "zagkios" หมายถึง ทแยง) และถือเป็นปลาเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในวงศ์นี้ และสกุล "Zanclus"
ปลาโนรีเทวรูป มีลักษณะคล้ายคลึงกับปลาในวงศ์ปลาผีเสื้อ (Chaetodontidae) มาก โดยเฉพาะกับปลาโนรี ("Heniochus" spp.) ซึ่งในอดีตเคยถูกจัดให้อยู่ในวงศ์เดียวกัน แต่ปัจจุบันได้มีการแยกออกมา แต่ที่มีลักษณะคล้ายคลึงกันเป็นผลมาจากการวิวัฒนาการที่มีมาตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ ซึ่งปลาโนรีเทวรูปมีความใกล้เคียงกับปลาการ์ตูน (Amphiprioninae) หรือปลาสินสมุทร (Pomacanthidae) มากกว่า
มีลักษณะทั่วไปคล้ายกับปลาโนรีครีบยาว ("H. acuminatus") และปลาโนรีเกล็ด ("H. diphreutes") มาก แต่มีลำตัวทางด้านท้ายเป็นสีเหลืองนวล จะงอยปากแหลมยาวกว่า ครีบหางมีสีดำ และสีครีบหางจะคล้ำและมีรอยคล้ายเขม่าที่บริเวณครีบหลัง ลักษณะเกล็ดแลดูเรียบเป็นมันเงา
มีความยาวเต็มที่ประมาณ 22 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในแถบอินโด-แปซิฟิก ในน่านน้ำไทยจะได้พบในด้านทะเลอันดามัน ในต่างประเทศ พบได้กว้างขวางมาก ตั้งแต่ มหาสมุทรอินเดีย, อ่าวแคลิฟอร์เนีย, อเมริกาใต้, ฮาวาย, ทะเลญี่ปุ่น, ไมโครนีเซีย, แอฟริกา หากินอยู่ตามแนวปะการังเช่นเดียวกับปลาผีเสื้อ และสามารถหากินได้ลึกถึงหน้าดินในความลึกถึง 182 เมตร ซ้ำยังมีพฤติกรรมออกหากินในเวลากลางวันเช่นเดียวกัน แต่เป็นปลาที่มักอาศัยอยู่ตามลำพังหรือไม่ก็เป็นคู่หรือเป็นฝูงเล็ก ๆ โดยกินฟองน้ำเป็นอาหารหลัก และสัตว์น้ำทั่วไปขนาดเล็ก
ปลาวัยอ่อนมีขนาดค่อนข้างใหญ่ แต่ลำตัวโปร่งใส ใช้ชีวิตคล้ายกับแพลงก์ตอนคือ จะถูกกระแสน้ำพัดพาลอยไปไกลจากถิ่นกำเนิด จึงทำให้การแพร่กระจายพันธุ์เป็นไปอย่างกว้างขวาง
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามเช่นเดียวกับปลาผีเสื้อหรือปลาโนรี และสามารถเลี้ยงรวมกันได้ ซึ่งในวัฒนธรรมร่วมสมัย ปลาโนรีเทวรูปได้ถูกสร้างเป็นตัวละครตัวหนึ่งในภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง "Finding Nemo" ของวอลต์ ดีสนีย์ ออกฉายในปี ค.ศ. 2003 โดยเป็นหัวหน้าฝูงปลาชื่อ กิลด์ (ให้เสียงพากย์โดย วิลเลม ดาโฟ) ในตู้กระจกภายในคลินิกทันตแพทย์
ปลาโนรีเทวรูป ยังมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก ได้แก่ "ปลาผีเสื้อหนัง" หรือ "ปลาโนรีหนัง"
วงศ์ปลาสินสมุทร
วงศ์ปลาสินสมุทร () เป็นปลากระดูกแข็งทะเลวงศ์หนึ่ง ในอันดับปลากะพง (Perciformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Pomacanthidae (/โป-มา-แคน-ทิ-ดี้/)
ปลาสินสมุทรนั้นมีรูปร่างและสีสันโดยรวมคล้ายกับปลาในวงศ์ปลาผีเสื้อ (Chaetodontidae) บางสกุล เช่น "Chaetodon" กล่าวคือ มีรูปร่างแบนข้างเป็นทรงรีหรือรูปไข่ในแนวนอน ปากมีขนาดเล็กมีริมฝีปากหนา เกล็ดเล็กละเอียดกลม ไม่มีหนามที่ขอบตาด้านหน้า ซึ่งเป็นลักษณะเด่นของปลาในวงศ์นี้ เส้นข้างลำตัวโค้งและสมบูรณ์ ครีบท้องและครีบทวารมนกลม ก้านครีบแข็งค่อนข้างจะยาวกว่าก้านครีบอ่อน โดยก้านครีบอันแรกของครีบเอวจะยาวมาก ครีบหางมีลักษณะเป็นหางตัดหรือมนกลม
ปลาสินสมุทรจัดเป็นปลาที่พบได้ในแนวปะการังวงศ์หนึ่งที่มีขนาดใหญ่ คือ มีขนาดตั้งแต่ 10-40 เซนติเมตร เป็นปลาที่มีสีสันและลวดลายเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ ตามช่วงวัย มีอาณาบริเวณหากินค่อนข้างชัดเจน อีกทั้งเป็นปลาที่ไม่เกรงกลัวมนุษย์ ซ้ำยังมักว่ายน้ำเข้าหามาเมื่อมีผู้ดำน้ำลงไปในแนวปะการัง พบแพร่กระจายพันธุ์ในทะเลเขตอบอุ่นและเขตร้อนทั่วโลก ทั้ง มหาสมุทรแปซิฟิก, มหาสมุทรแอตแลนติก, มหาสมุทรอินเดีย โดยอาศัยและหากินในแนวปะการังเป็นหลัก แต่ก็มีบางชนิดที่หากินลึกลงไปกว่านั้นเป็นร้อยเมตร
ไม่จัดว่าเป็นปลาเศรษฐกิจ แต่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม เช่นเดียวกับปลาการ์ตูนหรือปลาผีเสื้อ อันเนื่องจากสีสันที่สวยงาม
พบทั้งหมด 9 สกุล (ดูในตาราง) มีประมาณ 74 ชนิด ในน่านน้ำไทย พบได้ทั้งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน พบไม่ต่ำกว่า 40 ชนิด อาทิ ปลาสินสมุทรจักรพรรดิ ("Pomacanthus imperator"), ปลาสินสมุทรวงฟ้า ("P. annularis") และปลาสินสมุทรลายบั้ง ("P. sexstriatus") เป็นต้น
ปลาสินสมุทรจักรพรรดิ
ปลาสินสมุทรจักรพรรดิ () เป็นปลากระดูกแข็งชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Pomacanthus imperator" อยู่ในวงศ์ปลาสินสมุทร (Pomacanthidae)
จัดเป็นปลาที่มีขนาดใหญ่มากชนิดหนึ่งของวงศ์นี้ กล่าวคือ ขนาดเมื่อโตเต็มที่ยาวได้ถึง 40 เซนติเมตร มีลายสีเหลืองสลับสีน้ำเงินตามความยาวลำตัว ลำตัวเป็นรูปสี่เหลี่ยม และมีเงี่ยงที่บริเวณแผ่นปิดเหงือก มีแถบสีดำตัดด้วยเส้นสีน้ำเงินบาง ๆ ตั้งแต่บริเวณหน้าผากผ่านดวงตาลงมาและย้อนขึ้นไปตัดกับลายเส้นบนลำตัว ครีบและแก้มเป็นสีน้ำเงิน และปลายปากเป็นสีขาว
มักพบในแหล่งที่น้ำใสของแนวปะการังที่สมบูรณ์ ในมหาสมุทรอินเดียและมหาสมุทรแปซิฟิก ในน่านน้ำไทยพบได้ทั้งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน แต่จะพบได้ในทะเลอันดามันมากกว่า เป็นปลาที่มักอยู่ลำพังตัวเดียวหรืออยู่เป็นคู่ ในความลึกตั้งแต่ 3-100 เมตร
ในช่วงที่เป็นปลาวัยอ่อนนั้น จะมีสีน้ำเงิน มีเส้นลายสีขาวและมีลายก้นหอยบริเวณส่วนปลายของลำตัวใกล้โคนหาง และไม่มีสีเหลืองมาปะปน กระทั่งเติบโตขึ้น ครีบหางและครีบใต้ท้องด้านใกล้โคนหางก็จะเริ่มมีสีเหลืองและลวดลายของลำตัวก็จะเริ่มเปลี่ยนไป จนกระทั่งมีลวดลายและสีสันคล้ายกับปลาที่โตเต็มที่ขึ้นมาเรื่อย ๆ ตามวัย สันนิษฐานว่าเป็นไปเพื่อป้องกันตัวจากนักล่า เนื่องจากเป็นปลาที่ไม่ดูแลลูกอ่อน
ปลาสินสมุทรจักรพรรดิเป็นปลาอีกชนิดหนึ่ง ที่มีความสวยงาม จึงนิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม โดยจะต้องจับปลามาจากแหล่งกำเนิดในทะเล จัดว่าเป็นปลาที่เลี้ยงง่ายชนิดหนึ่ง สามารถฝึกให้กินอาหารสำเร็จรูปได้ไม่ยาก โดยต้องทำการเลี้ยงในตู้ที่มีขนาดใหญ่กว่า 60 นิ้วขึ้นไป เนื่องจากเป็นปลาที่มีขนาดใหญ่ ซึ่งพฤติกรรมในที่เลี้ยง ปลาสินสมุทรจักรพรรดิเป็นปลาที่มีความก้าวร้าวต่อปลาชนิดเดียวกันหรือวงศ์เดียวกันหรือใกล้เคียงกัน แต่มีความสุภาพต่อปลาในวงศ์อื่น ๆ
ปลาสินสมุทรจักรพรรดิที่พบในอ่าวไทยหรือด้านมหาสมุทรแปซิฟิก มีความแตกต่างปลาสินสมุทรจักรพรรดิที่พบในทะเลอันดามัน หรือ มหาสมุทรอินเดีย คือ ไม่มี "เปีย" หรือชายครีบบนที่ยื่นยาวออกมาเป็นเส้นคล้ายกับปลาสินสมุทรวงฟ้า ("P. annularis") ซึ่งเป็นปลาในสกุลเดียวกัน โดยปลาที่มีเปียยื่นยาวออกมาจะมีราคาซื้อขายที่แพงกว่าพวกที่ไม่มี
รัชฎาภรณ์ แก้วสนิท
นางรัชฎาภรณ์ แก้วสนิท (5 เมษายน พ.ศ. 2495-) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ระบบบัญชีรายชื่อ พรรคประชาธิปัตย์ อดีตนักศึกษาหลบหนีเข้าป่าจากเหตุการณ์ 6 ตุลาคม 2519 "สหายศรัทธา" เป็นชื่อจัดตั้งในพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย (พคท.)
นางรัชฎาภรณ์ แก้วสนิท เกิดเมื่อวันเสาร์ที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2495 มีชื่อเล่นว่า "ปุ๊" ที่จังหวัดกาฬสินธุ์ จบการศึกษาชั้นประถมศึกษา จาก โรงเรียนสตรีกาฬสินธุ์ หรือโรงเรียนอนุกูลนารี จังหวัดกาฬสินธุ์ในปัจจุบัน ชั้นมัธยมศึกษา จากโรงเรียนเขมะสิริอนุสรณ์ ระดับปริญญาตรี วิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และสาขาวิชาส่งเสริมการเกษตรและสหกรณ์ จากมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช และปริญญาโท การศึกษามหาบัณฑิต สาขาจิตวิทยาสังคม มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ (ประสานมิตร)
นางรัชฎาภรณ์ เคยรับราชการประจำกรมวิชาการเกษตร กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ต่อมาจึงมารับราชการเป็นอาจารย์ประจำคณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล จากนั้นจึงได้เข้ามาสู่งานการเมืองโดยการเป็นผู้ประสานงานขบวนผู้หญิงกับการปฏิรูปการเมือง เป็นที่ปรึกษาผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร
ในปี พ.ศ. 2550 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบสัดส่วนกลุ่มที่ 3 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยที่ 2 ในระบบบัญชีรายชื่อ และได้รับตำแหน่งประธานคณะกรรมาธิการการพัฒนาการเมือง การสื่อสารมวลชน และการมีส่วนร่วมของประชาชน ในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 24
นางรัชฎาภรณ์ เป็นผู้มีบทบาทในการดำเนินการจัดตั้งมหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์ ซึ่งมีการเสนอจัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2554 และวันที่ 8 กันยายน 2558 ราชกิจจานุเบกษาได้เผยแพร่ "พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์ พ.ศ. 2558" มีผลให้มหาวิทยาลัยราชภัฎกาฬสินธุ์และมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน วิทยาเขตกาฬสินธุ์ สิ้นสุดสถานะความเป็นสถาบันอุดมศึกษาในวันถัดจากวันที่ประกาศราชกิจจานุเบกษา และเป็นการจัดตั้งมหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์ขึ้นในวันเดียวกัน
ปลาโนรีครีบสั้น
ปลาโนรีครีบสั้น หรือ ปลาโนรีหลังเหลือง () เป็นปลาทะเลชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Heniochus singularius" ในวงศ์ปลาผีเสื้อ (Chaetodontidae)
มีรูปร่างคล้ายกับปลาโนรีครีบยาว ("H. acuminatus") ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน แต่มีรูปร่างใหญ่กว่า มีครีบบนหลังสั้นกว่ามากและบริเวณท้ายลำตัวมีสีออกเหลืองเข้มกว่า
มีขนาดโตเต็มที่ยาวประมาณ 30 เซนติเมตร พบในความลึกประมาณ 2-40 เมตร ชอบอยู่ในแหล่งน้ำที่ค่อนข้างขุ่นกว่าปลาโนรีชนิดอื่น กระจายพันธุ์ในมหาสมุทรแปซิฟิก ได้แก่ หมู่เกาะอันดามัน, มหาสมุทรอินเดีย, ซามัว, ทะเลญี่ปุ่น และนิวแคลิโดเนีย เป็นต้น
เป็นปลาที่แลดูแล้วไม่สวยเหมือนปลาโนรีชนิดอื่น ๆ แต่ก็นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยถูกจับปะปนมากับปลาโนรีชนิดอื่น
ปลาโนรีหน้าหัก
ปลาโนรีหน้าหัก หรือ ปลาโนรีเขา () เป็นปลาทะเลชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Heniochus pleurotaenia" ในวงศ์ปลาผีเสื้อ (Chaetodontidae)
มีรูปร่างเหมือนปลาโนรีหลังเหลือง ("H. singularius") คือ มีครีบหลังที่ไม่ยื่นยาว มีจุดเด่น คือ บริเวณหน้าผากมีอวัยวะแข็งคล้ายเขาหรือนอแหลมยื่นออกมาบริเวณเหนือดวงตา มีครีบแข็งตั้งบนหลัง ไม่มีครีบยาวยื่นออกมาเหมือนปลาโนรีชนิดอื่น ครีบหลังยกสูง ลำตัวมีสีออกน้ำตาลคาดขาว-ดำ เมื่อยังเป็นปลาวัยอ่อน ครีบหลังจะยกสูง จนดูทำให้มีรูปร่างคล้ายตัวอักษรเอ (A)
เป็นปลาที่พบในเขตน้ำลึกกว่าปลาโนรีชนิดอื่น ๆ พบเจอตัวได้ยากกว่า มีขนาดความยาวเต็มที่ประมาณ 17 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในมหาสมุทรอินเดีย ได้แก่ มัลดีฟส์, เกาะชวา, ศรีลังกา, ทะเลอันดามันตอนเหนือ
แม้เป็นปลาที่ไม่สวยงาม แต่ก็มีการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
ปลาโนรีเกล็ด
ปลาโนรีเกล็ด หรือ ปลาโนรีเทวรูปปลอม () เป็นปลาทะเลชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Heniochus diphreutes" ในวงศ์ปลาผีเสื้อ (Chaetodontidae)
จัดเป็นปลาโนรีอีกชนิดหนึ่ง ที่มีความสวยงาม มีลักษณะและรูปร่างคล้ายเคียงกับปลาโนรีครีบยาว ("H. acuminatus") มาก แต่ปลาโนรีเกล็ดมีรูปร่างที่ป้อมกลมกว่า และมีตาที่ใหญ่และจมูกที่เล็กกว่า
มีความยาวเต็มที่ประมาณ 18 เซนติเมตร มีพฤติกรรมชอบอยู่รวมเป็นฝูงใหญ่ทำให้แลดูสวยงามบริเวณชายฝั่งหรือแนวปะการัง
พบกระจายพันธุ์อยู่ในทะเลรอบ ๆ ทวีปแอฟริกา, ทะเลแดง, หมู่เกาะฮาวาย และออสเตรเลีย
เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามอีกชนิดหนึ่ง
วีระวัฒน์ โอสถานุเคราะห์
นายวีระวัฒน์ โอสถานุเคราะห์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร กาฬสินธุ์ เขต 2 พรรคเพื่อไทย
นายวีระวัฒน์ โอสถานุเคราะห์ เกิดเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2482 ที่ จังหวัดกาฬสินธุ์ ปริญญาตรี Finance, Bachelor of Science in Business Administration California State College Long Beach USA ปริญญาโท, Long Beach USA, Master of Business Administration California State College ปริญญาตรี รัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม สมรสกับ นางสาวอรดี สุทธศรี อดีต ส.ส. จังหวัดกาฬสินธุ์
วีระวัฒน์ โอสถานุเคราะห์ ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นครั้งแรก ในสังกัดพรรคพลังประชาชน แทนนางสาวอรดี สุทธศรี ที่ถูกเพิกถอนสิทธิทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี จากการเป็นกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทย และได้รับการเลือกตั้งเป็น ส.ส. เป็นครั้งแรก และครั้งที่สองเมื่อ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554
วีระวัฒน์ โอสถานุเคราะห์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ
ปลาสินสมุทรวงฟ้า
ปลาสินสมุทรวงฟ้า หรือ ปลาสินสมุทรวงแหวนสีน้ำเงิน () เป็นปลาทะเลชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Pomacanthus annularis" อยู่ในวงศ์ปลาสินสมุทร (Pomacanthidae)
ลำตัวมีลายสีน้ำเงินพาดโค้งตลอดลำตัว เหนือแผ่นปิดเหงือกมีวงคล้ายวงแหวนสีฟ้า ซึ่งเป็นลักษณะเด่นที่ป็นที่มาของชื่อเรียก ครีบหลังตอนท้ายเป็นปลายแหลมยื่นยาวออกไป เมื่อยังเป็นลูกปลาวัยอ่อนมีลายพาดขวางสีน้ำเงินสลับฟ้าคล้ายกับปลาสินสมุทรหางเส้น ("P. semicirculatus") ซึ่งเป็นปลาในสกุลเดียวกัน แต่หางของปลาสินสมุทรวงฟ้าเป็นสีขาว
มีขนาดเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 1 ฟุต น้ำหนักประมาณ 1 กิโลกรัม อาศัยอยู่ตามแนวปะการังและกองหินใต้น้ำ รวมถึงซากโป๊ะหรือเรือจมด้วย ในความลึกตั้งแต่ 3-40 เมตร ขณะยังเป็นลูกปลาวัยอ่อนจะอยู่ในความลึกเพียง 2-3 เมตร มักอยู่เป็นฝูงประมาณ 10-20 ตัว หรือเป็นคู่ น้อยครั้งที่จะพบเพียงลำพังตัวเดียว
พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่แอฟริกาตะวันออก, อินโดนีเซียจนถึงปาปัวนิวกินี, นิวแคลิโดเนีย และทะเลญี่ปุ่น ในน่านน้ำไทยจะพบได้ที่จังหวัดภูเก็ต สตูล และ จังหวัดชุมพร โดยมีชื่อเรียกในท้องถิ่นว่า "ปลาโนราห์"
เป็นปลาอีกชนิดหนึ่งที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามเหมือนกับปลาชนิดอื่นในวงศ์เดียวกัน ซึ่งนับเป็นปลาที่เลี้ยงง่าย กินอาหารได้หลากหลาย ฝึกให้กินอาหารเม็ดได้ แต่เป็นปลาที่ขี้ตื่นตกใจโดยเฉพาะปลาในวัยอ่อน แต่หากปลาปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมได้แล้วก็จะเป็นปลาที่มีนิสัยค่อนข้างก้าวร้าวอีกชนิดหนึ่ง
เขตปกครองคณะสงฆ์จังหวัดสุโขทัย
เขตปกครองคณะสงฆ์จังหวัดสุโขทัย เป็นส่วนหนึ่งของเขตปกครองคณะสงฆ์ภาค 5
ในปัจจุบันในฝ่ายคณะสงฆ์มหานิกายมี พระราชวิมลเมธี (บุญโรจน์ ป.ธ.9) วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม อำเภอศรีนคร จังหวัดสุโขทัย เป็น เจ้าคณะจังหวัดสุโขทัย
รูปแบบการปกครองคณะสงฆ์ของไทย มีมาแต่ครั้งกรุงสุโขทัยที่จัดรูปแบบการปกครองเป็นฝ่ายคามวาสี และอรัญวาสี ซึ่งในสมัยอยุธยาก็ยังคงรูปแบบการปกครองนั้นมา จนกระทั่ง ในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ ก็ได้มีการปรับปรุงเปลี่ยนแปลงบ้างเล็กน้อยมาตามลำดับ จนถึงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว การปกครองคณะสงฆ์ก็ยังจัดโดยมีตำแหน่งเปรียบเทียบดังนี้
ดังนั้นรูปแบบการปกครองคณะสงค์แต่เดิมในระดับจังหวัด จึงมีตำแหน่งเรียกว่า “สังฆปาโมกข์” มีหน้าที่ในการปกครองคณะสงค์ในระดับจังหวัด จนกระทั่งเมื่อมีการตรากฎหมาย พระราชบัญญัติลักษณะปกครองคณะสงฆ์  ร.ศ. 121 พ.ศ. 2445อันกำหนดให้มีองค์กรมหาเถรสมาคมเป็นองค์กรปกครองสูงสุดของคณะสงฆ์ และพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. 2484 พระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. 2505 (ฉบับแก้ไข พ.ศ. 2535) จึงมีองค์กรมหาเถรสมาคมอันมีอำนาจในการปกครองบริการกิจการคณะสงฆ์สุด ทั้งมีตำแหน่งเจ้าคณะจังหวัดในการบริหารปกครองคณะสงฆ์ระดับภูมิภาคด้วย
เจ้าคณะจังหวัด (รวมถึงเจ้าคณะอำเภอ เจ้าคณะตำบล และเจ้าอาวาส) มีอำนาจหน้าที่การปกครองคณะสงฆ์ในจังหวัด ในเขตการปกครองของตน ให้เป็นไปตามพระธรรมวินัย และตามพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. 2505 ฉบับแก้ไข พ.ศ. 2535 และกฎมหาเถรสมาคม ดังนี้
อำนาจหน้าที่ เจ้าคณะอำเภอ (รวมถึงเจ้าคณะตำบล และเจ้าอาวาส) มีอำนาจหน้าที่การปกครองคณะสงฆ์ในอำเภอ ในเขตการปกครองของตน ให้เป็นไปตามพระธรรมวินัย และตามพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. 2505 ฉบับแก้ไข พ.ศ. 2535 และกฎมหาเถรสมาคม ดังนี้
การปกครองในระดับอำเภอในจังหวัดสุโขทัย มี 9 อำเภอคือ
ทางรถไฟสายคอคอดกระ
ทางรถไฟสายคอคอดกระ เป็นทางรถไฟทหารข้ามพื้นที่คอคอดกระ (ชุมพร–กระบุรี) ที่สร้างขึ้นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง แล้วถูกรื้อถอนไปหลังสิ้นสุดสงคราม สำหรับการสร้างเส้นทางรถไฟ สายชุมพร-กระบุรี-คลองละอุ่น นั้นมีจุดมุ่งหมายเพื่อลำเลียงเสบียงอาหาร กำลังพล อาวุธหนักจากจังหวัดชุมพรไปฝั่งอันดามัน
ในรัชสมัยแห่งพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ตรงกับยุคที่สหราชอาณาจักรแผ่แสนยานุภาพครอบคลุมไปทั่วทั้งทวีปแอฟริกาและเอเซียตะวันออก ซึ่งการการรถไฟของประเทศอังกฤษมีความก้าวหน้ามาก ถึงกับสมเด็จพระราชินีวิกตอเรียมีพระราชไมตรี ส่งรถไฟจำลองที่เป็นเครื่องราชบรรณาการ ที่มีแบบรถไฟจำลองย่อส่วนจากของจริง ประกอบด้วยรถจักรไอน้ำและรถพ่วงครบขบวน เดินบนรางด้วยแรงไอน้ำทำนองเดียวกับรถใหญ่ที่ใช้อยู่ในเกาะอังกฤษมาถวายพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เพื่อให้ทรงคิดสถาปนากิจการรถไฟขึ้นในราชอาณาจักรไทยเช่นเดียวกับสหราชอาณาจักรบ้าง
ต่อมามิสเตอร์ไวซ์ แห่งบริษัทลอยด์ในกรุงลอนดอน ก็ได้ส่งหนังสือมายังรัฐบาลสยาม มีใจความสำคัญ "เพื่อขอสัมปทานสร้างทางรถไฟสายแรกขึ้นในประเทศสยาม มีเส้นทางจากชายฝั่งทะเลอันดามันด้านมหาสมุทรอินเดียข้ามคอคอดกระไปจรดชายฝั่งทะเลอ่าวไทยทางด้านตะวันออก โดยจะขอแผ่นดินสองข้างทางรถไฟข้างละประมาณ 5 ไมล์ โดยบริษัทจะมีอำนาจสิทธิขาดเหนือแผ่นดินนั้น ตลอดทั้งสินแร่ทรัพยากรในที่ดินดังกล่าวจะต้องตกเป็นของบริษัทด้วย นอกจากนั้นถ้าหากรัฐบาลสยามต้องการจะสร้างทางรถไฟสายใกล้เคียงกับกรุงเทพฯ บริษัทก็ยินดีจะจัดหาวิศวกรและรางเหล็กให้แก่รัฐบาลสยาม" ทางฝ่ายอังกฤษได้จัดตั้งบริษัท "บริษัทรถไฟสยาม" เพื่อบริหารโครงการนี้ ฝ่ายรัฐบาลสยามได้ตอบรับยอมให้บริษัทรถไฟสยามสร้างทางรถไฟข้ามคอคอดกระเพื่อประโยชน์ทางพาณิชย์ได้ แต่จะต้องทำตามเงื่อนไขบางประการของฝ่ายไทย โครงการก่อสร้างทางรถไฟสายคอคอดกระในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงยุติไป
ในวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2486 ได้มีการตกลงร่างข้อตกลงเกี่ยวกับการสร้างเส้นทางรถไฟผ่านคอคอดกระ ระหว่างรัฐบาลไทย กับตัวแทนรัฐบาลญี่ปุ่น ซึ่งมีจอมพล ป. พิบูลสงคราม ตัวแทนฝ่ายไทย และอาเกโต นากามูระ ตัวแทนรัฐบาลญี่ปุ่น ทหารญี่ปุ่นได้ลงมือก่อสร้างเส้นทางรถไฟสายนี้ยาวประมาณ 90 กิโลเมตร การจัดหาไม้หมอน ไม้สะพาน และหินนั้น ทหารญี่ปุ่นได้จัดหาเองและให้นายช่างฝ่ายไทยร่วมด้วยรางรถไฟจะเป็นรางขนาด 50 ปอนด์ และ 60 ปอนด์/หลา โดยนำรางเหล็กมาจากมลายู
วันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2488 ทหารญี่ปุ่นได้ทำการรื้อถอนทางรถไฟสายนี้บางช่วง โดยแจ้งฝ่ายไทยว่าจะนำไปซ่อมแซมในเส้นทางรถไฟสายใต้ที่ถูกโจมตีด้วยระเบิด ต่อมากองทัพญี่ปุ่นเสนอยอมแพ้สงครามเมื่อ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2488 ทหารสหประชาชาติได้เข้ามาปลดอาวุธทหารญี่ปุ่นในไทยเมื่อ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2488 ต่อจากนั้นทหารอังกฤษจึงได้รื้อทางรถไฟสายนี้ต่อจากญี่ปุ่น แล้วนำกลับไปมลายูลำเลียงโดยรถไฟ
ต้นปี พ.ศ. 2556 มีการขุดพบซากทางรถไฟสายดังกล่าว ขณะปรับเส้นทางขยายเส้นทางจราจรของถนนเพชรเกษม ช่วงอำเภอกระบุรี-ละอุ่น โดยพบเป็นเหล็กหล่อขนาดความยาว 4 เมตร ประมาณ 8 ท่อน อยู่ในลักษณะบิดเบี้ยวและโค้งงอ บางท่อนมีสภาพฉีกขาดคล้ายถูกระเบิด
ทางรถไฟสายคอคอดกระ เป็นทางรถไฟรางเดี่ยว ขนาดความกว้างรางรถไฟ 1.000 เมตร (มิตเตอร์เกจ) ขนาดตัวรางเหล็ก 40-50 ปอนด์/หลา ตัวสถานีทำด้วยไม้ไผ่และไม้เนื้ออ่อน ก่อสร้างอย่างง่าย มีหลังคาเป็นสังกระสี มีสถานีตลอดรายทางจากชุมพรถึงเขาฝาชี จำนวน 7 สถานี ดังนี้
กลุ่มจังหวัดภาคใต้ฝั่งอันดามันได้มีการเสนอ การสร้างทางรถไฟ และผลการศึกษาของสำนักงานนโยบายและแผนการจราจร ได้มีการเสนอแนวทางไว้ คือ เส้นทางชุมพร - ระนอง ระยะทาง 83 กิโลเมตร ซึ่งเป็นแนวความคิดทางรถไฟสายคอคอดกระ
การค้นหาแบบสุ่ม
การค้นหาแบบสุ่ม () เป็นหนึ่งในวิธีการเชิงตัวเลข ที่ใช้เพิ่มประสิทธิภาพ () ในการแก้ปัญหาประเภทค้นหา โดยที่ปัญหาที่จะเพิ่มประสิทธิภาพในการแก้ด้วยวิธีการค้นหาแบบสุ่มนี้ ไม่จำเป็นว่าจะต้องเป็น ปัญหาเชิงเส้น หรือ ปัญหาที่มีความต่อเนื่องของคำตอบ () หรือ ปัญหาที่ใช้อนุพันธ์หาคำตอบได้ ()
การค้นหาแบบสุ่ม นั้นถูกพิจารณาว่าเขียนโดย Rastrigin ซึ่งเขาเป็นคนนำเสนอวิธีของการค้นหาแบบสุ่มคนแรก ที่ใช้ทฤษฐีทางด้านคณิตศาสตร์เข้ามาช่วยในการวิเคราะห์ทฤษฏี
การค้นหาแบบสุ่มนั้น ทำงานโดยการหาในตำแหน่งที่ดีขึ้นจากตำแหน่งเก่า ซ้ำๆ เรื่อยๆ ในปริภูมิค้นหา
จากนั้นในปี 1991 คุณ Anatoly Zhigljavsky ก็ได้ทำการตีพิมพ์ออกเป็นหนังสือ ชื่อ Theory of Global Random Search และเขาได้ทำการเขียนเอกสารทางวิชาการออกมาอีกมากมาย ในเรื่องที่เกี่ยวกับการค้นหาแบบสุ่มนี้ ยกตัวอย่างเช่นตัวอย่างวิธีการเพิ่มประสิทธิภาพการค้นหา เช่น การค้นหาแบบตรง () การค้นหาโดยไม่ซ้ำทางเดิม () ขั้นตอนวิธีแบบกล่องดำ ()
ให้ "f" :  → เป็นฟังก์ชันต้นทุน หรือ เป็นฟังก์ชันที่เหมาะสมในการประเมินความ ใกล้ ไกล ของคำตอบที่ต้องการ
เช่น ("f" (y)
อิสึกะคิตโตะ
"อิสึกะคิตโตะ..." () เป็นซิงเกิลแรกของอะสึชิ นักร้องนำวงเอกไซล์ ออกจำหน่ายตั้งแต่วันที่ 24 กันยายน 2011 พร้อมกับซิงเกิลของวง ชื่อ "ไรซิงซัน/อิสึกะคิตโตะ..." (Rising Sun / いつかきっと…) ในสัปดาห์แรกที่วางแผง ซิงเกิลนี้ขึ้นอันดับที่หนึ่งบนผังดิจิทัลแทรกส์ของอาร์ไอเอเจ (RIAJ's Digital Tracks Chart) และอันดับที่หนึ่งของผังออริคอน ยอดขายในสัปดาห์นั้นอยู่ที่ 234,846 หน่วย และมียอดขายรวมตลอดปี 2011 อยู่ที่ 305,001 หน่วย จึงเป็นซิงเกิลที่ขายดีในญี่ปุ่นเป็นอันดับที่สิบสี่สำหรับปีนั้น
เพลง "อิสึกะคิตโตะ..." ใช้ประกอบละครโทรทัศน์ชื่อ "ฮิวะมะตะโนะโบะรุ" (陽はまた昇る) ที่อะสึชิเล่นด้วย
ตำนาน
ตำนาน (; , แปลว่า "สิ่งที่จะต้องอ่าน") คือ เรื่องเล่าขานที่มีมาแต่อดีต เปรียบได้เหมือนเครื่องมือที่ช่วยถ่ายทอดเรื่องราวทางประวัติศาสตร์ ซึ่งเรื่องราวเหล่านี้สะท้อนให้เห็นถึงวิถีชีวิต ความคิด ความเชื่อ รวมถึงประเพณีต่าง ๆ ของคนในยุคอดีต อาจเป็นเรื่องจริงหรือไม่ก็ได้ อาจมีหลักฐานหรือไม่มีก็ได้
พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 ได้ให้นิยามของคำ "ตำนาน" ไว้ว่า
ในหนังสือแบบเรียนประวัติศาสตร์ของกรมสามัญศึกษา ระดับมัธยมศึกษาปีที่ 4 หน้า 74 ได้ให้นิยามของคำ "ตำนาน" และการใช้ประโยชน์จากตำนานในการศึกษาทางวิชาการไว้ว่า
อสมการโคชี-ชวาร์ซ
อสมการโคชี-ชวาร์ซ ( บางครั้งเรียก Bunyakovsky inequality หรือ Schwarz inequality, หรือ Cauchy–Bunyakovsky–Schwarz inequality) เป็นอสมการที่ใช้กันอย่างแพร่หลายในคณิตศาสตร์หลายสาขา อาทิเช่น วิชาพีชคณิตเชิงเส้น การวิเคราะห์เชิงจำนวนจริง ทฤษฎีความน่าจะเป็น และถือเป็นอสมการที่สำคัญที่สุดอสมการหนึ่งในสาขาคณิตศาสตร์ อสมการโคชี-ชวาร์ซมีรูปแบบทั่วไปอีกเรียกว่า อสมการของโฮลเดอร์ (Hölder's inequality)
อสมการโคชี-ชวาร์ซในรูปของ อสมการของผลรวม ซึ่งเป็นกรณีอันตะถูกตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1821 โดย ออกัสติน-หลุยส์ โคชี (Augustin-Louis Cauchy) ในขณะที่ วิกเตอร์ บันยาคอฟสกี้ (Viktor Bunyakovsky) ลูกศิษย์ของโคชี เสนออสมการในรูปแบบของอสมการปริพันธ์ที่เป็นกรณีทั่วไปกว่าในปี ค.ศ. 1859 และ เฮอร์มาน ชวาร์ซ (Hermann Schwarz) ค้นพบผลลัพธ์ในกรณีทั่วไปของผลคูณภายในเมื่อปี ค.ศ. 1885
ให้ formula_1 เป็นปริภูมิผลคูณภายใน และ formula_2
โดยที่ formula_4 คือผลคูณภายใน หลังจากถอดรากที่สองทั้งสองข้างของอสมการ และจัดรูปให้อยู่ในรูปของนอร์มของเวกเตอร์ จะได้ว่า
โดยที่อสมการทั้งสองข้างจะเท่ากันได้ก็ต่อเมื่อ formula_6 และ formula_7 เป็นอิสระเชิงเส้นต่อกัน (ในทางเรขาคณิต, formula_6 และ formula_7 ขนานกัน หรือเวกเตอร์ตัวใดตัวหนึ่งเป็นเวกเตอร์ศูนย์)
ในกรณี formula_10 เป็นเซตของจำนวนเชิงซ้อน และ formula_11 และ formula_12 อาจสามารถเขียนอสมการโคชี-ชวาร์ซในรูปแบบชัดแจ้งได้ดังนี้
โดยที่ "x", ..., "x", and "y", ..., "y" เป็นสมาชิกของเวกเตอร์ formula_6 และ formula_7
หรือสามารถเขียนอยู่ในรูปที่กระชับคือ
พิจารณา กรณี formula_17 จะได้ว่าอสมการข้างต้นเป็นจริง ซึ่งเป็นกรณีไม่สำคัญ
พิจารณา กรณี formula_18
ถ้า formula_19 เป็นจำนวนเชิงซ้อนใดๆ 
จากอสมการจะได้ว่า formula_20
พบว่าถ้าแทน formula_19 ด้วย formula_22 แล้ว อสมการโคชี-ชวาร์ซ เป็นจริง
พฤฒิชัย วิริยะโรจน์
พฤฒิชัย วิริยะโรจน์ ผู้แทนการค้าไทย ในรัฐบาลของนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร และเป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบสัดส่วน สังกัดพรรคเพื่อไทย ปัจจุบันสังกัดพรรคไทยรักษาชาติ
พฤฒิชัย วิริยะโรจน์ เกิดเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2510 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาวิศวกรรมไฟฟ้า จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และปริญญาโท สาขาวิชาการตลาด จากมหาวิทยาลัยพิตส์เบิร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกา
พฤฒิชัย เป็นน้องชายของนายจิตติพจน์ วิริยะโรจน์ สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดศรีสะเกษ ปัจจุบันนายพฤฒิชัย ยังมีสถานะภาพโสด
พฤฒิชัย วิริยะโรจน์ ประกอบอาชีพนักธุรกิจส่งออกก่อนจะเข้าสู่งานการเมือง และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบสัดส่วน สังกัดพรรคพลังประชาชน ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 แต่มาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งอีกครั้งในแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 85 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นผู้แทนการค้าไทย ในรัฐบาลของนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 72
ระบบ
ระบบ (, มีรากศัพท์มาจากภาษาลาติน "systēma", ในภาษากรีก "" systēma, , ดูเพิ่มเติมได้จากบทความเกี่ยวกับ องค์ประกอบ หรือ "composition")
ระบบ คือ ชุดของสิ่งที่มีปฏิสัมพันธ์ หรือ การพึ่งพาซึ่งกันและกัน ของสิ่งที่มีการดำรงอยู่ที่แตกต่างและ อย่างเป็นอิสระ ที่ได้ถูกควบรวมในรูปแบบบูรณาการทั้งหมด.
ดังนั้นระบบส่วนใหญ่จะมีลักษณะบางอย่างร่วมกัน
ระบบหนึ่ง อาจเป็น เซ็ตขององค์ประกอบย่อยของเซ็ตใด ๆ ในระบบอื่น ๆ ซึ่งมีความแตกต่างกันตรงที่ ความสัมพันธ์ของเซ็ตนั้นๆ กับ องค์ประกอบย่อยของมัน ต่อ องค์ประกอบย่อย หรือ เซ็ตอื่น ๆ 
หรือ อาจกล่าวได้ว่า ทุกสิ่งในสภาพแวดล้อมในโลก เรียกว่า ระบบ ที่มีองค์ประกอบต่าง ๆ ภายในของมันเอง หรือ เป็นองค์ประกอบส่วนหนึ่งของสภาพแวดล้อมให้กับ ระบบอื่น ๆ หรือ อย่างน้อย ทุก ๆ สิ่งในโลกนี้ เป็น เซ็ตของความสัมพันธ์ขององค์ประกอบต่าง ๆ ที่เป็นส่วนหนึ่งภายใน "โลก" คือ ระบบโดยรวม นั่นเอง 
ขอบเขตของการศึกษาเกี่ยวกับ ระบบ ในคุณลักษณะทั่วไป "general properties of systems" จะพบได้ใน ศาสตร์ต่าง ๆ เหล่านี้ทฤษฎีระบบ, cybernetics, ระบบพลวัต, อุณหพลศาสตร์ และ complex systems
ศาสตร์เหล่านี้ ต่างศึกษาหาคำจำกัดความ หรือ สรุปแนวคิดโดยรวมเกี่ยวกับคุณสมบัติ หรือคุณลักษณะโดยทั่วไปของ ระบบ ซึ่งเป็นเรื่องที่จะต้องให้คำจำกัดความโดยไม่ขึ้นอยู่กับ แนวคิดเฉพาะเจาะจง สาขา ชนิด หรือ สิ่งที่เกิดขึ้นเพียงครั้งคราวเท่านั้น
ระบบ ส่วนใหญ่จะแบ่งปันลักษณะบางอย่างร่วมกัน ดังนี้ :ในความหมายของคำว่า ระบบ'system" อาจจะอ้างถึง เกี่ยวกับ เซ็ตของ กฎ ที่ควบคุม โครงสร้าง รูปร่าง structure หรือ พฤติกรรม ของ ระบบทั้งหมด นั้น ๆ "
ลินดา เชิดชัย
นางลินดา เชิดชัย อดีตผู้แทนการค้าไทย ในรัฐบาลนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดนครราชสีมา สังกัดพรรคเพื่อไทย
ลินดา เชิดชัย เกิดเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2504 เป็นบุตรของ นายเอี่ยม ประกายศรีโรจน์ กับ นางเฮียะ แซ่เรียน สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาการตลาด จากมหาวิทยาลัยเซาเทิร์นอิลลินอยส์ ประเทศสหรัฐอเมริกา และปริญญาโท สาขาวิชาการจัดการ จากมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต
อดีคเคยรับราชการประจำกรมการค้าภายใน ตั้งแต่ปี 2536-2540 และเป็นเลขานุการ รมช.การคลัง(นายประภัตร โพธสุธน) จากนั้นให้เป็นที่ปรึกษา รมช.เกษตรแสหกรณ์ (นายประวัตต์ อุตโมท) แล้วต่อมาผู้แทนการค้าไทย
ลินดา เชิดชัย สมรสกับนายอัสนี เชิดชัย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคเพื่อไทย และทายาทกลุ่มธุรกิจรถโดยสาร
ลินดา เชิดชัย ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดนครราชสีมา ต่อมาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดนครราชสีมา สังกัดพรรคพลังประชาชน ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 แต่มาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่เดิม สังกัดพรรคเพื่อไทย แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นผู้แทนการค้าไทย ในรัฐบาลของนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร เมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2554 ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงาน (พงศ์เทพ เทพกาญจนา) ในปี พ.ศ. 2556 ได้รับการแต่งตั้งเป็นรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ฝ่ายการเมือง (นายกิตติรัตน์ ณ ระนอง)
เซฟาเลกซิน
เซฟาเลกซิน (Cefalexin หรือ cephalexin) () เป็นยาปฏิชีวนะเซฟาโลสปอรินตัวแรกที่เกิดขึ้น ผลิตครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2510 โดย Eli Lilly and Company. เป็นยาปฏิชีวนะที่ใช้โดยการกินและกำจัดจุลินทรีย์ได้เช่นเดียวกับเซฟาโลติน และ เซฟาโซลิน ชื่อทางการค้าครั้งแรกคือ Keflex (Lilly), และ ในปัจจุบันจะใช้ชื่อทางการค้าชื่ออื่น
ในช่วง พ.ศ. 2551 เซฟาเลกซินเป็นยาปฏิชีวนะในกลุ่มเซฟาโลสปอรินที่ได้รับความนิยมสูงสุดในสหรัฐอเมริกา มีการผลิตมากโดยมียอดจำหน่ายถึง 255 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ศรีนาถ สุริยะ
ศาสตราจารย์เกียรติคุณ ท่านผู้หญิงศรีนาถ สุริยะ ป.ม., ท.จ.ว., ต.ช. (28 กรกฎาคม พ.ศ. 2459 -- 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 อายุ 94 ปี) คุณข้าหลวงใหญ่ในพระนางเจ้าสุวัทนา พระวรราชเทวี และเป็นพระอาจารย์ประจำพระองค์ในสมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี พระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว และอดีตคณบดีคณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
ท่านผู้หญิงศรีนาถ สุริยะ มีนามเดิมว่า ศรีนาถ สุทธะสินธุ เกิดเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2459 ที่จังหวัดนครราชสีมาเป็นธิดาของพระนาถปัญญา (ทับทิม สุทธะสินธุ) กับนางนาถปัญญา (แจ่มมานู สุทธะสินธุ) มีพี่น้องร่วมบิดามารดา 3 คน คือ
ท่านผู้หญิงศรีนาถ สุริยะ ได้รับการศึกษาชั้นต้นจากโรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย ได้รับปริญญาอักษรศาสตร์บัณฑิตจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยและปริญญาโททางวิชาประวัติศาสตร์จากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา หลังจากสำเร็จการศึกษาแล้ว ท่านผู้หญิงศรีนาถ สุริยะ ได้เข้ารับราชการเป็นอาจารย์และหัวหน้าหมวดสังคมศึกษา โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาต่อมาได้เป็นศึกษานิเทศก์ กรมวิสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการและครั้งสุดท้ายได้ดำรงตำแหน่ง คณบดีคณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร ( รักษาการแทนคณบดี 1 สิงหาคม 2513 – 26 ธันวาคม 2514 และ ดำรงตำแหน่งคณบดี 27 ธันวาคม 2514 – 31 มกราคม 2517 ลาออกราชการ )
ท่านผู้หญิงศรีนาถ สุริยะ เป็นทั้งคุณข้าหลวงในพระนางเจ้าสุวัทนา พระวรราชเทวี และพระอาจารย์ในพระองค์สมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี พระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวใน พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว กับ พระนางเจ้าสุวัทนา พระวรราชเทวี และ สมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี ซึ่งทรงไว้วางพระทัยมาก ท่านผู้หญิงเคยตามเสด็จ พระนางเจ้าสุวัทนา พระวรราชเทวี และ สมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี ประพาสสหรัฐอเมริกา
เมื่อครั้นสมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี ยังทรงพระเยาว์ทรงเคยตรัสกับท่านผู้หญิงศรีนาถ สุริยะ ความว่า "...ฟ้าหญิงรักทูลกระหม่อมก๊ะมาก ชาติหน้าขอให้ได้เกิดเป็นลูกทูลกระหม่อมก๊ะ ขอให้นับถือพระพุทธศาสนา และขอให้ได้เกิดเป็นคนไทย" แต่เมื่อมีพระชันษาสูงได้มีผู้เข้าเฝ้าถามถึงการจำชื่อและวันเดือนปีเกิดที่เคยโปรดได้ไหม พระองค์จึงรับสั่งว่า ""สมองฟ้าหญิงแก่แล้ว ทำ (คิดเลข) ไม่ได้แล้ว"" แต่กระนั้นพระองค์ก็ทรงใฝ่รู้อยู่เสมอ มีรับสั่งกับคุณหญิงศรีนาถ สุริยะ พระอาจารย์ที่เข้าเฝ้าประจำว่า ""ฟ้าหญิงอยากเรียนหนังสือ"" คุณหญิงศรีนาถจึงถวายบทเรียนง่ายๆ แก่พระองค์
งานประพันธ์ของท่านผู้หญิงศรีนาถ สุริยะ ส่วนใหญ่เป็นประเภทสารคดีและตำราที่เกี่ยวกับวิชาสังคมศึกษาโดยเฉพาะวิชาประวัติศาสตร์ไทย งานเขียนและงานค้นคว้าที่อยู่ในความสนใจคืองานที่เกี่ยวกับชีวประวัติบุคคลที่ได้กระทำคุณงามความดีแก่ชาติบ้านเมือง เช่น
ส่วนงานเขียนอื่น ได้แก่
ท่านผู้หญิง ศรีนาถ สุริยะ สมรสกับ พลอากาศโท มานพ สุริยะ มีบุตร-ธิดา คือ
ท่านผู้หญิงศรีนาถ สุริยะ ถึงแก่อนิจกรรมเนื่องจากติดเชื้อในกระแสโลหิต เมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 สิริอายุ 94 ปี พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรมศพ "ท่านผู้หญิงศรีนาถ สุริยะ" เป็นเวลา 3 วัน และ สมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี ทรงพระกรุณาพระราชทานพระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรมศพ 4 วัน
และในวันที่ 18 กันยายน 2554 สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินในการพระราชทานเพลิงศพ "ท่านผู้หญิง ศรีนาถ สุริยะ ป.ม. ท.จ.ว. ต.ช." ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส
ณรงค์ชัย อัครเศรณี
ณรงค์ชัย อัครเศรณี อดีตที่ปรึกษาในคณะที่ปรึกษาคณะรักษาความสงบแห่งชาติ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงาน นายกสภามหาวิทยาลัยขอนแก่น, อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ อดีตสมาชิกวุฒิสภา อดีตประธานกรรมการธนาคารเพื่อการส่งออกและนำเข้าแห่งประเทศไทย และยังเป็นนักเศรษฐศาสตร์ที่มีความเชี่ยวชาญพิเศษด้านการพัฒนาเศรษฐกิจ ตลอดจนมีส่วนร่วมในการวางแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติของประเทศไทย
ณรงค์ชัย อัครเศรณี หรือที่รู้จักกันในนาม ดร.ณรงค์ชัย อัครเศรณี เกิดเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2488 สมรสกับนางอ้อพร อัครเศรณี (สกุลเดิม บุนนาค) บุตรีของพันตำรวจเอกตรึก บุนนาค และศาสตราจารย์ (พิเศษ) ฉวี บุนนาค
ดร.ณรงค์ชัย อัครเศรณี จบชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนวัดนวลนรดิศ ก่อนสอบเข้าศึกษาต่อในคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยปี 2505 และในปีนั้นได้รับทุนโคลัมโบไปศีกษาวิชาเศรษฐศาสตร์ จบปริญญาตรี (เกียรตินิยม) ปี 2510 จากมหาวิทยาลัยเวสเทิร์น ออสเตรเลีย จบระดับปริญญาโท (2511-2514) และปริญญาเอก (2514-2516) ด้านเศรษฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยจอนส์ฮอปกินส์
ดร.ณรงค์ชัย อัครเศรณี เป็นนักธุรกิจด้านอสังหาริมทรัพย์และธุรกิจด้านการเงิน ในทางการเมืองเคยเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ และเป็นสมาชิกวุฒิสภา ต่อมาในปี พ.ศ. 2549 ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ และในปี พ.ศ. 2557 ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ เป็นครั้งที่สอง
ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2557 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงาน ในรัฐบาลของพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา กระทั่งพ้นจากความเป็นรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2558 เขายังเป็นที่ปรึกษาในคณะที่ปรึกษาคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ระหว่างวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2558 ถึง 31 ธันวาคม 2558
ดร.ณรงค์ชัย อัครเศรณี เป็นสมาชิกคณะมนตรีไตรภาคีภาคพื้นเอเชียแปซิฟิค พ.ศ. 2554-2557 ตัวแทนประเทศไทย
นานาเซะ ไอกาวะ
นานาเซะ ไอกาวะ () เกิดวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518 เป็นนักร้องสาวชาวญี่ปุ่น และเป็นที่รู้จักกันดีในฐานะนักร้องหลากหลายสไตล์ดนตรี และโดดเด่นในดนตรีแนวร็อก เธอเป็นนักร้องอยู่ในค่าย Motorod ในเครือเอเว็กซ์กรุป
นานาเซะ ไอกาวะ มีผลงานโด่งดังและเป็นที่รู้จักในประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2539 จากผลงานเพลง "Bye Bye" () ซึ่งถือได้ว่าเพลงนี้เป็นจุดเริ่มต้นกระแสความนิยมเพลงแนว เจป็อป ในประเทศไทย
ไฟล์ภาพดิบ
ไฟล์ภาพดิบ () นั้นคือไฟล์รูปภาพที่บันทึกข้อมูลโดยแทบไม่ผ่านการประมวลผลภาพใด ๆ จากเซ็นเซอร์จับภาพของกล้องดิจิตอล, เครื่องสแกนภาพ หรือเครื่องสแกนฟิล์มหนัง ชื่อไฟล์สกุล '"ดิบ"' หรือที่แปลจากภาษาอังกฤษว่า raw นั้นก็เพราะตัวไฟล์ไม่ได้ผ่านการประมวลผลใด ๆ ดังนั้นจึงยังไม่พร้อมสำหรับนำไปอัดภาพหรือตกแต่งด้วยโปรแกรมแต่งภาพ ซึ่งตามปกติแล้ว รูปภาพจะถูกประมวลโดยตัวแปลงภาพ raw ภายในช่วงสีภายในแบบกว้างซึ่งสามารถตกแต่งได้แม่นยำก่อนจะแปลงไปเป็นไฟล์ภาพ โพสิทีฟ เช่น TIFF หรือ JPEG เพื่อการเก็บบันทึก, สั่งพิมพ์ หรือสำหรับตกแต่งเพิ่มเติม ซึ่งมักจะเข้ารหัสรูปภาพในช่วงสีที่ขึ้นกับตัวอุปกรณ์ (device-dependent) หนึ่ง ๆ รูปภาพเหล่านี้มักจะถูกเรียกว่า ไฟล์ภาพดิบ หรือทับศัพท์ว่า ไฟล์ภาพสกุล RAW แม้จะไม่ได้มีเพียงสกุลภาพดิบสกุลเดียวก็ตาม เพราะตามจริงแล้ว มีไฟล์ภาพดิบนับร้อยที่มีใช้อยู่ในปัจจุบันตามรุ่นของอุปกรณ์ดิจิตอลต่าง ๆ (เช่นกล้องหรือเครื่องสแกนฟิล์ม)
ไฟล์ภาพดิบนั้นบางครั้งก็อาจเรียกว่า ดิจิตอลเนกาทีฟ เพราะว่ามีคุณสมบัติเช่นเดียวกับฟิล์มภาพเนกาทีฟ นั่นคือ ฟิล์มเนกาทีฟนั้นยังไม่สามารถนำไปใช้เป็นภาพได้โดยตรง แต่มีข้อมูลทุกอย่างที่จำเป็นสำหรับการสร้างสรรค์รูปภาพ กระบวนการแปลงไฟล์ภาพดิบให้เป็นไฟล์สกุลที่สามารถเปิดชมได้บางครั้งจึงเรียกว่าการล้างอัดภาพดิบ (raw image developing) เช่นเดียวกันกับขั้นตอนการอัดล้างฟิล์มสำหรับการแปลงฟิล์มภาพให้เป็นภาพพิมพ์ การคัดเลือกกระบวนการแปลงภาพในขั้นสุดท้ายคือส่วนหนึ่งของกระบวนการปรับค่าสมดุลแสงขาวและการเกรดสี
ไฟล์ภาพดิบจะคล้ายกับฟิล์มเนกาทีฟตรงที่ภาพอาจมีช่วงไดนามิกเรนจ์หรือช่วงกว้างของสีที่กว้างกว่า และเก็บรักษาข้อมูลส่วนใหญ่ไว้ในภาพที่ถ่ายมา วัตถุประสงค์ของไฟล์ภาพดิบนั้นก็เพื่อเก็บบันทึกข้อมูลที่รับมาจากเซนเซอร์และสภาพแวดล้อมรูปที่ถ่าย (metadata) โดยสูญเสียข้อมูลให้น้อยที่สุด
ไฟล์ภาพดิบนั้นมีจุดประสงค์เพื่อคัดลอกข้อมูลแสงสีของรูปภาพให้ใกล้เคียงที่สุดตามประสิทธิภาพของตัวเซนเซอร์นั้น ๆ ข้อมูลดังกล่าวคือข้อมูลทางกายภาพเกี่ยวกับความเข้มของแสงและสีของทิวทัศน์ภาพ
ไฟล์ภาพดิบส่วนใหญ่จะเก็บบันทึกข้อมูลที่รับรู้ตามรูปลักษณะเชิงเรขาคณิตของส่วนรับภาพของเซนเซอร์ (บางครั้งเรียก พิกเซล) แทนที่จะเป็นจุดในภาพขั้นสุดท้าย เช่น เซนเซอร์ที่มีการจัดเรียงส่วนรับภาพหกเหลี่ยมก็จะเก็บบันทึกข้อมูลสำหรับแต่ละช่องเซลล์หกเหลี่ยมนั้น แล้วซอฟต์แวร์แปลงข้อมูลก็จะเปลี่ยนให้เป็นรูปทรงสี่เหลี่ยมในระหว่างการล้างอัดภาพดิจิตอลในภายหลัง
ไฟล์ภาพดิบจะประกอบไปด้วยข้อมูลที่จำเป็นสำหรับการอัดภาพจากข้อมูลเซนเซอร์ของกล้อง โครงสร้างของไฟล์ดิบรวมถึงมาตรฐานไฟล์ภาพดิบ ISO 12234-2 มักจะมีรูปแบบคล้ายกันดังนี้
สกุลไฟล์ภาพดิบที่อิงกับสกุลไฟล์ TIFF ได้แก่ 3FR (ฮาสเซลบลาด), DCR, K25, KDC (โกดัก), IIQ (Phase One), CR2 (แคนอน), ERF (เอปสัน), MEF (มามิยา), MOS (Leaf), NEF (นิคอน), ORF (โอลิมปัส), PEF (เพนแท็กซ์), RW2 (พานาโซนิค คอร์ปอเรชั่น), ARW, SRF, SR2 (โซนี่) ไฟล์เหล่านี้อาจแตกต่างไปจากมาตรฐาน TIFF ในหลาย ๆ ทาง เช่น การระบุหัวไฟล์ที่ไม่เป็นไปตามมาตรฐาน หรือการเพิ่มข้อมูลแทกรูปภาพเพิ่มเติม และการเข้ารหัสข้อมูลแทกบางส่วน
สกุลไฟล์ภาพดิบ DNG (Digital Negative file format) เป็นสกุลไฟล์ภาพดิบที่ขยายต่อมาจากสกุลไฟล์ TIFF 6.0 และสามารถใช้งานร่วมกับ TIFF/EP ได้ และใช้สกุลไฟล์แบบเปิดและมาตรฐานเปิดอื่น ๆ รวมไปถึง EXIF metadata, XMP metadata, IPTC metadata, CIE พิกัด XYZ, โปรไฟล์ ICC และ JPEG
วงศ์ปลาสลิดหิน
"ระวังสับสนกับ ปลาสลิดทะเล"
วงศ์ปลาสลิดหิน () เป็นวงศ์ของปลากระดูกแข็งในอันดับปลากะพง (Perciformes) วงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Pomacentridae เป็นปลาทะเลหรือน้ำกร่อยขนาดเล็ก โดยรวมแล้วมีขนาดประมาณ 4-8 เซนติเมตร มีความโดดเด่นตรงที่มีสีสันและลวดลายสดใสสวยงาม จึงเป็นที่นิยมของการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
เป็นปลาที่พบกระจายพันธุ์อยู่ตามแนวปะการัง นับเป็นปลาที่พบได้บ่อยและชุกชุมที่สุดในแนวปะการัง พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในทะเลและมหาสมุทรเขตร้อนและเขตอบอุ่นทั่วโลก เป็นปลาที่อาศัยอยู่เป็นฝูง มีอุปนิสัยก้าวร้าวพอสมควร มักกัดทะเลาะวิวาทกันเองภายในฝูง กินอาหารจำพวก แพลงก์ตอน, สาหร่าย และสัตว์น้ำขนาดเล็กต่าง ๆ
จัดเป็นปลาที่วงศ์ใหญ่ มีจำนวนสมาชิกในวงศ์ประมาณ 360 ชนิด ใน 29 สกุลหรือวงศ์ย่อย ซึ่งหนึ่งในนั้นเป็นปลาที่เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดี คือ ปลาการ์ตูน (Amphiprioninae) ที่มีอยู่ด้วยกันทั้งหมด 28 ชนิด
โดยที่คำว่า Pomacentridae ที่เป็นภาษาละตินที่ใช้เป็นชื่อวงศ์ในทางวิทยาศาสตร์นั้น แปลงมาจากภาษากรีกคำว่า ""poma"" แปลว่า "ปก" หมายถึง "แผ่นปิดเหงือก" และ ""kentron"" แปลว่า "หนาม" ซึ่งหมายถึง "หนามที่บริเวณแผ่นปิดเหงือกอันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของปลาในวงศ์นี้"
ลักษณะทางชีววิทยา คือ ลำตัวสั้นปอมรูปไขรีแบนขาง เกล็ดเป็นแบบสาก เสนขางตัวขาดตอน ครีบหลังติดกันเปนครีบเดียว มี
รูจมูกเพียงคูเดียว ครีบทองอยูในตำแหนงอก ไมมีฟนที่พาลาทีน
ปลาในวงศ์ปลาสลิดหิน โดยมากแล้ว เป็นปลาที่ดูแลไข่จนกระทั่งฟักเป็นตัว โดยทั้งปลาตัวผู้และตัวเมียช่วยกันดูแล แต่ก็มีบางจำพวกอย่าง ปลาการ์ตูน ที่สามารถเปลี่ยนเพศได้ตามสถานการณ์
โดยปกติแล้วเป็นปลาทะเลและปลาน้ำกร่อย แต่ก็มีบางชนิดเท่านั้นที่พบอาศัยอยู่ในน้ำจืดด้วย
แบ่งออกได้เป็นวงศ์ย่อย ๆ ได้อีก 4 วงศ์ 28 สกุล ได้แก่สำหรับในน่านน้ำไทย มีการสำรวจปลาในวงศ์ปลาสลิดหินนี้ จัดเป็นวงศ์ย่อย 3 วงศ์ แบ่งเป็น 13 สกุล 41 ชนิด ที่ฝั่งทะเลอันดามัน บริเวณหมู่เกาะสุรินทร์ และที่เกาะสมุย ฝั่งอ่าวไทย เป็นวงศ์ย่อย 1 วงศ์ย่อย 3 สกุล 4 ชนิด ซึ่งมีอยู่ 2 ชนิดที่คาดว่าเป็นชนิดใหม่ที่เพิ่งค้นพบด้วย
หมู่ปืนเรือ
หมู่ปืนเรือ () เป็นคำที่ใช้เรียกปืนใหญ่หรือปืนบนเรือรบ สามารถแบ่งออกได้เป็นสองประเภท คือ หมู่ปืนหลัก (main battery) และหมู่ปืนรอง (secondary battery) โดยทั่วไปหมู่ปืนหลักจะใช้ในการยิงโจมตีและหมู่ปืนรองจะใช้ในการป้องกันตนเอง เช่น เรือประจัญบานบิสมาร์คมีปืนใหญ่ 380 มม. 8 กระบอกเป็นหมู่ปืนหลัก และมีปืน 150 มม. 12 กระบอกเป็นหมู่ปืนรองสำหรับต่อต้านเรือพิฆาตและเรือตอปิโด นอกจากนี้ยังมีปืนต่อสู้อากาศยานจำนวนมากขนาด 105 มม. ถึง 20 มม. ปัจจุบันเรือรบถูกออกแบบให้ใช้ ขีปนาวุธต่อต้านเรือแทนการใช้ปืนเรือขนาดใหญ่ เช่น เรือชั้นคีร็อฟ ("Kirov" class) ของรัสเซีย
เลิฟเกม
เลิฟเกม () เป็นเพลงที่ 4 โดยศิลปินและนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เลดี้ กาก้า จากสตูดิโออัลบั้ม เดอะเฟม (2008) เขียนโดย เลดี้ กาก้า และ เรดวัน, และผลิตโดย เรดวัน ถูกปล่อยทั่วโลกวันที่ 24 มีนาคม 2009
ปลาสลิดหินม้าลาย
ปลาสลิดหินม้าลาย หรือ ปลาสลิดหินอานม้า (หรือเรียกสั้น ๆ ว่า ปลาม้าลาย หรือ ปลาอานม้า; ) เป็นปลาทะเลขนาดเล็กชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Dascyllus aruanus" อยู่ในวงศ์ปลาสลิดหิน (Pomacentridae)
มีลักษณะลำตัวค่อนข้างกลมและแบนข้างมาก จะงอยปากสั้น มีความโดดเด่นที่สีของลำตัว ที่เป็นสีขาวสลับกับลายแถบสีดำที่พาดขวางลำตัว 3 แถบ คือ บริเวณหน้า กลางลำตัว และใกล้โคนหาง ครีบท้องมีสีดำ ครีบหางเว้าตื้นมีปลายเรียว
มีขนาดเมื่อโตเต็มที่ 10 เซนติเมตรเท่านั้น มีขนาดโดยเฉลี่ย 5-6 เซนติเมตร มีพฤติกรรมชอบอยู่รวมกันเป็นฝูงประมาณ 10-20 ตัว อาศัยอยู่ตามแนวปะการังเขากวาง ขนาดของฝูงจะขึ้นอยู่กับขนาดของปะการังเขากวาง ปกติเป็นปลาที่รักสงบ แต่หากมีการบุกรุกจากปลาฝูงอื่น ก็จะมีการกัดกันได้ พบได้ในระดับความลึกตั้งแต่ 0-20 เมตร
พบกระจายพันธุ์กว้างขวางตั้งแต่ทะเลแดงและชายฝั่งแอฟริกาตะวันออก, ทะเลญี่ปุ่น, ทะเลอันดามัน, อ่าวไทย และพบได้จนถึงออสเตรเลียทางตอนใต้
เป็นปลาอีกชนิดหนึ่งที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม จัดเป็นปลาที่เลี้ยงง่ายมากและกินอาหารได้หลากหลายอีกชนิดหนึ่ง
กรรณิการ์ (แก้ความกำกวม)
กรรณิการ์ อาจหมายถึง
ทวี บุตรสุนทร
ทวี บุตรสุนทร (19 มีนาคม พ.ศ. 2482 -- 15 กันยายน พ.ศ. 2554) ประธานกรรมการบริษัทไทยศรีประกันภัย จำกัด และกรรมการสภาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เคยดำรงตำแหน่งประธานสภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย, นายกสภาวิศวกร, รองผู้จัดการใหญ่ บริษัท ปูนซิเมนต์ไทย จำกัด (มหาชน) และผู้ทรงคุณวุฒิอื่นๆ อีกหลายตำแหน่ง
ทวีจบการศึกษาวิศวกรรมศาสตร์บัณฑิต (เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง) สาขาเครื่องกล จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อ พ.ศ. 2502 หลังจากนั้นได้รับประกาศนียบัตรวิชาการจัดการเกี่ยวกับการถ่ายทอดเทคโนโลยีสถาบัน INSEAD ประเทศฝรั่งเศส เมื่อ พ.ศ. 2522 ประกาศนียบัตรชั้นสูงวิชาการจัดการ (AMP) มหาวิทยาลัยฮาร์เวิร์ด ปี พ.ศ. 2529 ปริญญาบัตรการป้องกันราชอาณาจักรภาครัฐร่วมเอกชน วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร ปี พ.ศ. 2535 และวิศวกรรมศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปี พ.ศ. 2538
โตลูกา
โตลูกา () หรือ ชื่ออย่างเป็นทางการคือ โตลูกาเดเลร์โด () เป็นเมืองหลวงของรัฐเม็กซิโก เป็นเมืองที่เจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว ปัจจุบันเป็นเมืองใหญ่ที่สุดอันดับ 5 ของประเทศเม็กซิโก ตั้งอยู่ห่างจากเม็กซิโกซิตี ทางทิศตะวันตก-ตะวันตกเฉียงใต้ 63 กิโลเมตร จากข้อมูลสำรวจประชากรในปี ค.ศ. 2005 มีประชากร 467,713 คน และเขตเทศบาลมีประชากรรวม 747,512 คน เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 8 ของเม็กซิโกในด้านประชากร