hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ชิคาโก แอล สายสีเหลือง
ชิคาโก แอล สายสีเหลือง หรือชื่อเดิม สโกเกียสวิฟต์ เป็นส่วนหนึ่งของเส้นทางชิคาโก แอล ภายใต้องค์การขนส่งชิคาโก มีระยะทางเพียง โดยวิ่งจากสถานีถนนโฮวาร์ด ทางตอนเหนือ จนถึงสถานีสโกเกียในเมืองสโกเกีย และมีสถานีรายทางเพียงสถานีเดียว คือสถานีโอกตันสโกเกีย
ชิคาโก แอล สายสีเขียว
สายสีเขียว เป็นส่วนหนึ่งของชิคาโก แอล และเป็นเพียงเส้นทางเดียวที่มีเส้นทางเป็นทางยกระดับทั้งหมด มีระยะทางทั้งสิ้น จำนวน 30 สถานี ผู้โดยสาร 70,554 คนต่อวัน (ในปี ค.ศ. 2012)
ชิคาโก แอล สายสีน้ำเงิน
สายสีน้ำเงิน หรือชื่อเดิม สายโอแฮร์คองเกรส หรือ สายตะวันตก-ตะวันตกเฉียงเหนือ เป็นเส้นทางหนึ่งในระบบชิคาโก แอล มีระยะทาง (68 นาที) ที่ผ่านเข้าไปเชื่อมต่อกับท่าอากาศยานนานาชาติโอแฮร์ จากทั้งหมด 33 สถานี มีจำนวนผู้โดยสารมากที่สุดเป็นอันดับที่ 2 จำนวน 186,796 คนต่อวัน
คิม โซ-ฮย็อน
คิม โซ-ฮย็อน เกิดวันที่ 4 มิถุนายน 2542 เป็นนักแสดงหญิงชาวเกาหลีใต้ กรุ๊ปเลือด O เธอเริ่มอาชีพของเธอในฐานะนักแสดงเด็กและเป็นที่รู้จักกันดีที่สุดสำหรับบทบาทของเธอในบทบาท young Hong Sena ในละคร Rooftop Prince และละครเรื่อง Missing You.ในบทบาท อี ซู-ย็อง
Love Alarm (Netflix, January
2019)
Radio Romance (KBS2, 2018)
While you were sleeping (SBS, 2017)
Ruler: Master of the Mask (MBC, 2017)
Goblin (tvN, 2016)
Let’s Fight Ghost (tvN, 2016)
Nightmare Teacher (Naver TVCast, 2016)
Page Turner (KBS2, 2016)
Who Are You – School 2015 (KBS2, 2015)
Girl Who Sees Smells (SBS, 2015)
Different Cries (KBS2, 2014)
Reset (OCN, 2014)
Triangle (MBC, 2014)
The Strange Housekeeper (SBS, 2013)
I Hear Your Voice (SBS, 2013)
Birth Secret (SBS, 2013)
IRIS II (KBS, 2013)
I Miss You (MBC, 2012)
Reckless Family (MBC Every1, 2012)
Ma Boy (Tooniverse, 2012)
Love Again (JTBC, 2012)
Rooftop Prince (SBS, 2012)
The Moon That Embraces the Sun (MBC, 2012)
Padam Padam… The Sound of His and Her Heartbeats (JTBC, 2011)
Thorn Birds (KBS2, 2011)
The Duo (MBC, 2011)
King of Baking, Kim Tak Goo (KBS2, 2010)
The Birth of the Rich (KBS2, 2010)
Loving You a Thousand Times (SBS, 2009)
Ja Myung Go (SBS, 2009)
Wife and Woman (KBS2, 2009)
Hometown Legends (KBS2, 2008)
Que Sera, Sera (MBC, 2007)
Blissful Woman (KBS2, 2007)
Children of Heaven (KBS2, 2002)
Because This Is My First Twenty (Lifetime, 2018)
Running Man Ep.331 (SBS, 2016)
พิธีกร Music Core (MBC, 2013-2014)
Blindly Family (MBC every1, 2012)
Hanyul (2018)
Pocari Sweat (2015)
Elite (2014-2015)
SOUP (2014-ปัจจุบัน)
Taepung Naengmyeon (2014)
UNIONBAY (2014)
TN Cosmetics (2013)
LG U+ (2013)
Nintendo DS (2012)
Peripera (2015-2018)
SKONO CF (2017)
Vouge Girl
Marie Claire
1st Look
Ceci Campus
Nylon
ชิคาโก แอล สายสีม่วง
สายสีม่วง เป็นส่วนหนึ่งขององค์การขนส่งชิคาโก เป็นเส้นทางที่อยู่เหนือสุดของระบบ ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2012 มีจำนวนผู้โดยสาร 45,036 คนต่อวัน ให้บริการในวันธรรมดา เวลา 4.30-1:45 น. วันเสาร์ 5.05-2.15 น. และวันอาทิตย์ 6.05-1.45 น. เส้นทางนี้รู้จักกันโดยทั่วไปในชื่อ สายอีวานสโตน
ชิคาโก แอล สายสีน้ำตาล
สายสีน้ำตาล (หรือ สายราเวนส์วูด) เป็นเส้นทางของชิคาโก แอล ระยะทาง จำนวน 28 สถานี มีผู้โดยสารมากเป็นอันดับที่ 3 จำนวน 101,881 คนต่อวัน (2011) โดยก่อนหน้านี้ จะรู้จักกันในชื่อ สายราเวนส์วูด เป็นอีกเส้นทางหนึ่งที่ผ่านเดอะลูป
ชิคาโก แอล สายสีชมพู
ชิคาโก แอล สายสีชมพู เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าระยะทาง (35 นาที) ของชิคาโก แอล ดำเนินการโดยองค์การขนส่งชิคาโก เป็นเส้นทางที่เปิดให้บริการล่าสุด มีเส้นทางบางส่วนที่ใช้รางร่วมกับสายสีเขียว ผู้โดยสาร 33,737 คนต่อวัน เนื่องจากเป็นเส้นทางใหม่ จึงไม่มีชื่อเรียกสามัญเหมือนเส้นทางอื่น ๆ ชื่อเส้นทางในระหว่างออกแบบโครงการคือ สายสีเงิน แต่ได้เปลี่ยนมาเป็นสายสีชมพูในภายหลัง
เดอะลูป (ชิคาโก แอล)
เดอะลูป เป็นเขตเส้นทางรถไฟฟ้าวงกลมยาว ซึ่งเป็นศูนย์กลางของชิคาโก แอล โดยในส่วนนี้ มีผู้โดยสาร 72,786 คนต่อวัน มีแนวเส้นทางตามถนน 4 สาย ได้แก่ ถนนทะเลสาบ (ฝั่งเหนือ), ถนนวาบัช (ฝั่งตะวันออก), ถนนวันบูเรน (ฝั่งใต้) และถนนเลส์ (ฝั่งตะวันตก) โดยเป็นเส้นทางผ่านของรถไฟฟ้า 5 สาย ได้แก่ สายสีส้ม สายสีเขียว สายสีม่วง สายสีน้ำตาล และสายสีชมพู
พู่เรือหงส์
พู่เรือหงส์ () เป็นพืชในสกุลชบา เป็นพืชพื้นเมืองในแอฟริกาตะวันออก ตั้งแต่ เคนยา แทนซาเนีย และโมซัมบิก ลักษณะดอกคล้ายชบาแต่ดอกห้อยลง กลีบดอกสีแดงสดหรือชมพู ใช้เป็นไม้ประดับ
กระชายสยาม
กระชายสยาม เป็นพืชในสกุลกระชาย วงศ์ Zingiberaceae มีเหง้าขนาดเล็กอยู่ใต้ดิน รากสะสมอาหารเป็นทรงกระบอก ใบรูปใบหอก 2-3 ใบ ส่วนเหนือดินจะเหี่ยวแห้งช่วงฤดูแล้งแทงช่อดอกขึ้นมาในเดือนเมษายน โดยจะเกิดช่อดอกก่อนเกิดใบ เมื่อดอกเหี่ยวแห้งไปแล้วจึงจะเกิดใบขึ้นมา พบครั้งแรกในประเทศไทยเมื่อพ.ศ. 2489 ที่จังหวัดกาญจนบุรี โดย G. Den Hoed ชาวเนเธอร์แลนด์ บนเขาหินปูน ชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติแก่ประเทศไทย
อันดับขาเขียด
อันดับขาเขียด หรือ Alismatales เป็นอันดับของพืชมีดอกที่มีสมาชิก 4500 สปีชีส์ พืชในอันดับนี้ส่วนใหญ่เป็นพืชน้ำ
Angiosperm Phylogeny Group system และ APG II จัดให้อันดับนี้เป็นพืชใบเลี้ยงเดี่ยว และรวมวงศ์ Araceae เข้าไว้ด้วย APG III ได้ต่างไปโดยรวมวงศ์ Limnocharitaceae เข้ากับวงศ์ Alismataceae แยกสกุล "Maundia" (เดิมอยู่วงศ์ Juncaginaceae) มาเป็นวงศ์ Maundiaceaeซึ่งมีเพียงสกุลเดียว
เพรสคอตต์ บุช
เพรสคอตต์ เชลดอน บุช (, 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1895 - 8 ตุลาคม ค.ศ. 1972) เป็นนายธนาคารและเป็นนักการเมือง เพรสคอตต์ บุชเป็นบิดาของจอร์จ เอช.ดับเบิลยู. บุช (ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาคนที่ 41) เป็นปู่ของ จอร์จ ดับเบิลยู. บุช (ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาคนที่ 43) และ เจบ บุช (ผู้ว่าการรัฐฟลอริดาคนที่ 43)
เพรสคอตต์ บุชแต่งงานกับ โดโรธี วอล์กเกอร์ ในวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1921 ที่เคนน์บังค์พอร์ต รัฐเมน พวกเขามีลูก 5 คน ได้แก่ เพรสคอตต์ บุช จูเนียร์ (10 สิงหาคม ค.ศ. 1922 – 23 มิถุนายน ค.ศ. 2010) จอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช (เกิด 1924 เขาได้รับการตั้งชื่อตามพ่อของโดโรธี จอร์จ เฮอร์เบิร์ต วอล์กเกอร์) แนนซี เอลลิส (เกิด 1926) โจนาธาน บุช (เกิด 1931) และ วิลเลียม "บัคกี้" บุช (เกิด 1938)
บุญส่ง ไข่เกษ
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.บุญส่ง ไข่เกษ อดีตสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดตราด เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตราด สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ เป็นสมาชิกสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ และเป็นอาจารย์ประจำวิทยาลัยนครราชสีมา
บุญส่ง ไข่เกษ เกิดเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2492 ที่อำเภอเขาสมิง จังหวัดตราด เป็นบุตรของนายเสรี กับนางมะลิ ไข่เกษ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจาก 2 สถาบัน คือ ปริญญาวิทยาศาสตรบัณฑิต (สุขาภิบาล) เกียรตินิยมอันดับ 2 รางวัลเหรียญทอง จากมหาวิทยาลัยมหิดล ปริญญารัฐศาสตรบัณฑิต และนิติศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช เขาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต (วิศวกรรมสุขาภิบาล) จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปริญญาโทสาธารณสุขศาสตร์[การจัดการคุณภาพน้ำ] จากมหาวิทยาลัยทูเลน สหรัฐอเมริกา และปริญญาเอกวิศวกรรมเคมี เกียรตินิยมดีมาก จาก Université Savoie ประเทศฝรั่งเศส
บุญส่ง ไข่เกษ เคยเป็นอาจารย์ประจำ และหัวหน้าภาควิชาวิทยาศาสตร์อนามัยสิ่งแวดล้อม คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2515 ถึง พ.ศ. 2537 ดำรงตำแหน่งทางวิชาการเป็นผู้ช่วยศาสตราจารย์ ต่อมาลาออกจากราชการ เข้าทำงานที่บริษัทที่ปรึกษาด้านวิศวกรรมและสิ่งแวดล้อม ในปี พ.ศ. 2537
บุญส่ง ไข่เกษ ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 ในพื้นที่จังหวัดตราด สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยแรก ต่อมาในปี พ.ศ. 2549 เขาได้หันมาลงสมัครและได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดตราด แต่ยังไม่ได้ปฏิบัติหน้าที่ได้เกิดการรัฐประหารในเดือนกันยายนของปีเดียวกัน ต่อมาในปี พ.ศ. 2553 เขาได้รับการสรรหาและเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ชุดที่ 3
ต่อมาในปี พ.ศ. 2557 ได้ลงสมัครและได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดตราดอีกครั้งหนึ่ง แต่ปฏิบัติหน้าท่ได้เพียง 22 วัน ก็เกิดรัฐประหารในเดือนพฤษภาคมของปีเดียวกัน
ภายหลังการรัฐประหารในปี พ.ศ. 2557 เขาได้เข้าทำงานเป็นอาจารย์ประจำคณะสาธารณสุขศาสตร์และเทคโนโลยีสุขภาพ วิทยาลัยนครราชสีมา และเขาเป็นที่ปรึกษาด้านวิศวกรรมและสิ่งแวดล้อมทำการศึกษา EIA และ HIA ในโครงการสำคัญหลายโครงการ อาทิ โครงการทางด่วนพิเศษรามอินทรา-วงแหวนรอบนอก โครงการโรงไฟฟ้าพลังความร้อนร่วมระยอง โครงการประตูระบายน้ำปากพนัง โครงการเขื่อนผาจุก โครงการเขื่อนแม่วง โครงการอ่างเก็บน้ำคลองสะตอ
ลูกหลง
ลูกหลง เป็นละครโทรทัศน์แนว ดราม่า คอเมดี บทประพันธ์โดย นันทนา วีระชน ถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ทาง สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ถึงสองครั้ง ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2544 โดยค่าย ดาราวิดีโอ เขียนบทโทรทัศน์โดย ภาวิต กำกับการแสดงโดย ณรงค์ ปุนบุตรดา ออกอากาศในเวลา 18.00 น. นำแสดงโดย วีรภาพ สุภาพไพบูลย์, คีตภัทร อันติมานนท์, สุวัจนี ไชยมุสิก
และนำกลับมาสร้างใหม่อีกครั้งในปี พ.ศ. 2560โดยค่าย นวประทานพร บทประพันธ์โดย นันทนา วีระชน เขียนบทโทรทัศน์โดย ชารวีย์ ศิรินันท์ กำกับการแสดงโดย ชัยยุทธ ชูศักดิ์ไพบูลย์ นำแสดงโดย ชยพล บุนนาค, ฉัตรดาว สิทธิผล, ฐิตินันท์ สุวรรณถาวร ต่อจากละครภูตสาวสื่อรัก เริ่มตอนแรกวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2560 − 15 ตุลาคม พ.ศ. 2560
เป็นเรื่องราวของหญิงสาวชื่อบุญหลงที่เติบโตมาจากซ่องโสเภณี พอแม่เสียชีวิตก็มีโอกาสพบกับพ่อที่แท้จริงของตน ซึ่งมีฐานะร่ำรวยแต่เธอกลับปรับตัวเข้ากับครอบครัวของพ่อที่แท้จริงไม่ได้ แถมยังต้องเจอกับคนแปลกหน้าที่ไม่เป็นมิตร ลูกหลงจะทำอย่างไรกับเรื่องราวที่เธอต้องประสบ
การตอบรับของละครเรื่องนี้ทั้งหมด 30 ตอนที่ได้ออกอากาศไป (เมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2560 - 15 ตุลาคม พ.ศ. 2560) Nielsen ได้วัดค่าเฉลี่ยเรตติ้งละครจากผู้ชมทั่วประเทศไทยทั้งหมด 30 ตอน อยู่ที่
เรตติ้งที่มีอันดับสูงที่สุดในละครแต่ละตอนจะแสดงด้วย , เรตติ้งที่มีอันดับต่ำที่สุดในละครแต่ละตอนจะแสดงด้วย , เรตติ้งเฉลี่ยของละครจะแสดงด้วย
เฟอร์รารี่ เอฟเอฟ
เฟอร์รารี่ เอฟเอฟ () เป็นรถยนต์นั่งประเภทหรูหราสมรรถนะสูง เครื่องยนตร์กลางลำหน้า ขับเคลื่อนสี่ล้อ (AWD) 2 ประตู 2+2 ที่นั่ง ผลิตโดยบริษัทรถยนต์สัญชาติอิตาลี เฟอร์รารี่ เปิดตัวครั้งแรกในงานเจนีวามอเตอร์โชว์ ในเดือนมีนาคม ปี ค.ศ. 2011 เฟอร์รารี่ เอฟเอฟ ยังเป็นรุ่นแรกของเฟอร์รารี่ที่ใช้ระบบขับเคลื่อน 4 ล้อ (AWD) เอฟเอฟมีความยาว ยาวกว่า เฟอร์รารี่ เอฟ12เบอร์ลิเนตทา ถึง 289 มม. โดยที่ทั้ง 2 เป็นรถ 4 ที่นั่งเหมือนกัน ลักษณะตัวถังของ เอฟเอฟ ได้รับคำอธิบายว่า เป็นรถชูดทิง-เบรก (Shooting-brake) ซึ่งเป็นชนิดของรถสปอร์ตที่มีท้าย ด้านหลัง หรือที่เรียกรู้จักกันดีในปัจจุบันว่า วากอน (Wagon) ทำให้รถคันนี้มีประตู 3 บานด้วยกัน
เฟอร์รารี่ เอฟเอฟ ออกแบบมาเพื่อแทนที่ เฟอร์รารี่ 612 สคากลิตติ ( Ferrari 612 Scaglietti ) ที่ได้ยกเลิกการผลิตไปในปี ค.ศ. 2011 คำว่า "เอฟเอฟ" มีความหมายว่า "Ferrari Four" ซึ่งแปลว่า 4 ที่นั่ง และ ขับเคลื่อน 4 ล้อ เอฟเอฟ สามารถทำความเร็วสูงสุดได้ถึง 335 กม./ชม. (208 ไมล์/ชม.) และอัตราเร่ง 0-100 กม./ชม. ได้ที่ 3.7 วินาที จนทำให้เฟอร์รารี่ เอฟเอฟ ได้ทำการบันทึกในกินเนสส์บุ๊ค ว่า "เป็นรถ 4 ที่นั่งที่เร็วที่สุดในโลก" เฟอร์รารี่ เอฟเอฟ ได้ตั้งราคาจำหน่ายมาตราฐานไว้ที่ $300,000 กับจำนวน 800 คัน ที่จะผลิตในช่วงปีแรก
เฟอร์รารี่ เอฟเอฟ มาพร้อมกับเครื่องขนาด 6.3 ลิตร ( 6,262 cc ) V12 มีกำลัง 660 PS (485 kW; 651 hp) ที่ 8,000 rpm และแรงบิดสูงสุด 683 N·m (504 lb·ft) ที่ 6000 rpm เป็นระบบเกียร์อัตโนมัติ 7 จังหวะ เช่นเดียว เอฟ12เบอร์ลิเนตทา, แคลิฟอร์เนีย, 458 อิตาเลีย
เอฟเอฟ ชนะรางวัล "เอสเททคาร์แห่งปี 2011" ( Estate Car of the Year 2011 ) จากท็อปเกียร์ และในวันศุกร์ที่ 31 พฤษภาคม ปี ค.ศ. 2013 กระทรวงพลังงานของสหรัฐ ก็ได้มอบรางวัลให้ เฟอร์รารี่ เอฟเอฟ ที่มีขนาดเครื่อง 12 สูบ 6.3 ลิตร กับเกียร์อัตโนมัติ 7 จังหวะ ในฐานะ "รถมิตไซ-คลาส ที่ใช้น้ำมันน้อยที่สุด" (Least Fuel Efficient Car in the midsize class) คู่กับ เบนท์ลีย์ มัวซานน์
หอสมุดประชาชนนิวยอร์ก
หอสมุดประชาชนนิวยอร์ก ( (NYPL)) คือ หอสมุดสาธารณะในนครนิวยอร์ก ด้วยหนังสือเกือบ 53 ล้านเล่ม หอสมุดแห่งนี้มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 2 ของสหรัฐอเมริกา (และอันดับ 3 ของโลก) รองจากหอสมุดรัฐสภา หอสมุดมีการบริหารจัดการอย่างเป็นอิสระ และดำเนินการโดยไม่แสวงหาผลกำไร หอสมุดมีสาขาในเขต (Borough) แมนแฮตตัน, เดอะบร็องซ์ และเกาะสแตเทน โดยมีการเข้าร่วมกับหอสมุดทางวิชาการ (academic libraries) และวิชาชีพ (professional libraries) ในเขตรัฐนิวยอร์ก ส่วนเมืองอื่น ๆ ใน 2 เขตของนครนิวยอร์ก ได้แก่ บรุกลิน และควีนส์ มีการให้บริการโดยหอสมุดสาธารณะบรุกลินส์ และหอสมุดควีนส์ สาขาของหอสมุดประกอบด้วยหอสมุดวิจัย (research libraries) และหอสมุดที่ยืมหนังสือได้ (Lending libraries)
หอสมุดดำเนินงานในศตวรรษที่ 19 และกลายเป็นศูนย์รวมหนังสือจากที่ต่าง ๆ รวมถึงเป็นแหล่งสังคมของผู้รักหนังสือ (bibliophiles) และผู้มั่งคั่ง โดยได้รับการสนับสนุนจากมูลนิธิและชาวอเมริกันที่ร่ำรวยในแต่ละยุคสมัย
อาคารหลักของหอสมุด ตั้งอยู่บนถนนสายที่ 5 (Fifth Avenue) ก่อสร้างระหว่าง ค.ศ. 1897-1911 และเปิดทำการใน ค.ศ. 1911 ตัวอาคารหลักคือ 1 ใน 4 ของหอสมุดวิจัย ห้องที่มีชื่อเสียงคือ ห้องอ่านหนังสือหลักโรส (Rose Main Reading Room : Room 315) มีกว้าง 78 ฟุต (23.8 เมตร) ความยาว 297 ฟุต (90.5 เมตร) ความสูงถึงเพดาน 50 ฟุต (15.8 เมตร)
ห้องโรส ประกอบด้วยแถวตู้หนังสืออ้างอิงนับพันเล่ม ซึ่งเปิดโล่งแต่ละชั้นของระเบียง เหนือขึ้นไปมีหน้าต่างขนาดใหญ่และโคมไฟระย้า ตกแต่งด้วยไม้เนื้อแข็ง โต๊ะ เก้าอี้ และโคมไฟทองเหลือง รวมถึงมีการติดตั้งเครื่องคอมพิวเตอร์ เพื่อค้นหาหนังสือหอสมุด มีอุปกรณ์อำนวยความสะดวกและอินเทอร์เน็ตสำหรับแล็ปท็อป นอกจากนี้ยังมีห้องพิเศษ โดยตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติกับนักประพันธ์และนักวิชาการคนสำคัญ ซึ่งเป็นผู้วิจัยและเขียนหนังสือของหอสมุด แต่ไม่เพียงนักวิชาการเท่านั้น ระหว่างภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ (Great Depression) สมาชิกหอสมุดหลายคนออกจากงานและใช้หอสมุดที่จะปรับปรุงชีวิตของพวกเขา หอสมุดได้รับการประกาศสิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติ ใน ค.ศ. 1965
ฮิซะมิสึสปริงส์
ฮิซะมิสึสปริงส์ (; ) เป็นทีมวอลเลย์บอลหญิง ซึ่งตั้งอยู่ ณ เมืองโกเบ จังหวัดเฮียวโงะ และโทซุ จังหวัดซะงะ ประเทศญี่ปุ่น ทีมนี้เข้าแข่งขันในวี.พรีเมียร์ลีก โดยสโมสรได้รับการก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1948
ทีมฮิซะมิสึสปริงส์ชนะการแข่งขันศึก วี.พรีเมียร์ลีก รอบชิงชนะเลิศเป็นสมัยที่สอง เมื่อวันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 2007 โดยเป็นฝ่ายชนะทีมเจที มาร์เวลลัส ทั้งนี้ ฮิซะมิสึสปริงส์มีเจ้าของทีมคือบริษัทฮิซะมิสึฟาร์มาซูติคอล และนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติญี่ปุ่น ซึ่งได้แก่ มิยุ นะงะโอะกะ, คะนะโกะ ฮิระอิ, นะนะ อิวะซะกะ, ยุกิ อิชิอิ และริซะ ชินนะเบะ ล้วนอยู่สังกัดสโมสรแห่งนี้
เดือนเมษายน พ.ศ. 2557 ในการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรเอเชีย 2014 ที่จัดขึ้น ณ จังหวัดนครปฐม ประเทศไทย ทีมฮิซะมิสึสปริงส์ สามารถเป็นฝ่ายครองแชมป์ ด้วยการเป็นฝ่ายชนะทีมเทียนจินวอลเลย์บอล ที่ 3-0 เซตข้อมูล ณ เดือนมกราคม ค.ศ. 2014
อะตอม (เรย์ พาลเมอร์)
อะตอม () เป็นตัวละครการ์ตูนซูเปอร์ฮีโรที่ปรากฏในหนังสือการ์ตูนของดีซีคอมิกส์ สร้างสรรค์โดย การ์ดเนอร์ ฟ็อก และกิล เคน ปรากฏตัวครั้งแรกในการ์ตูน "Showcase" ฉบับที่ 34 (ตุลาคม 1961)
รถไฟฟ้าสิงคโปร์ สายเหนือ-ใต้
สายเหนือ-ใต้ เป็นเส้นทางแรกของการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชน (สิงคโปร์) มีระยะทาง 45 กิโลเมตร 26 สถานี (นับรวมกับสถานีส่วนต่อขยายที่จะเปิดให้บริการในปี ค.ศ. 2014) สีประจำเส้นทางคือ สีแดง
อะโดบี ออเธอร์แวร์
แมโครมีเดีย ออเธอร์แวร์ () ซึ่งปัจจุบันได้เป็นส่วนหนึ่งของอะโดบีซิสเต็มส์ โดยเป็นโปรแกรมที่มีพื้นฐานบนการใช้งานแบบผังงาน ออเธอร์แวร์ได้ถูกนำมาใช้สำหรับการสร้างโปรแกรมสำหรับการโต้ตอบที่สามารถบูรณาการเป็นเนื้อหามัลติมีเดียได้ ซึ่งแบบผังงานของออเธอร์แวร์จะต่างจากโปรแกรมอื่นๆ เช่น อะโดบี แฟลช และ อะโดบี ไดเร็กเตอร์ ซึ่งใช้การจัดการงานแบบเส้นเวลา และ โครงสร้างสคริปต์
ออเธอร์แวร์ เป็นโปรแกรมที่พัฒนาโดยบริษัทแมโครมีเดีย คิดค้นขึ้นในปี พ.ศ. 2530 โดยด็อกเตอร์ไมเคิล อัลเลน ซึ่งอัลเลนมีส่วนร่วมในการพัฒนาระบบปฏิบัติการพลาโต ในช่วงยุค 1970 กับมหาวิทยาลัยอิลลินอยส์ และ คอนโทรลดาตาคอเปอเรชัน หรือ CDC โดยอัลเลนเป็นหัวหน้าของการสร้างระบบช่วยสอน และลงทุนอย่างมากมายเพื่อที่จะสร้างซอฟต์แวร์ที่เสมือนกับห้องสมุด และมีบทเรียนต่างๆ ให้สามารถทำงานบนระบบปฏิบัติการพลาโต
การเขียนบทเรียนบนระบบปฏิบัติการพลาโตเป็นภาษาโปรแกรมเฉพาะที่เรียกว่า ติวเตอร์ (TUTOR) ซึ่งมีโครงสร้างเฉพาะตัวในการสอน เช่นการตัดสินคำตอบ และ โครงสร้างที่สามารถแตกแยกเป็นส่วนย่อยๆ ได้ ติวเตอร์สามารถสร้างระบบสคิรปต์ที่มีประสิทธิภาพ เช่น การจำลองสิ่งต่างๆ และการเล่นเกม อย่างไรก็ตาม แม้ว่าเขาจะมีความตั้งใจที่จะสร้างสิ่งที่ให้ความรู้เกี่ยวกับการศึกษาเป็นเวลานานนับทศวรรษที่ผ่านมาในการทำงาน แต่ภาษาติวเตอร์ ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะสามารถเรียนรู้และเข้าใจมัน
ออเธอร์แวร์เป็นโปรแกรมที่นำมาแก้มาปัญหาของภาษาติวเตอร์ ซึ่งในช่วงแรกเป็นโปรแกรมสำหรับแมคอินทอช เท่านั้น แต่โปรแกรมสามารถทำงานบนระบบดอส ได้ด้วย ซึ่งโปรแกรมบนดอสพัฒนาจนถึงการปล่อยโปรแกรมให้สามารถทำงานบนไมโครซอฟท์ วินโดวส์
ออเธอร์แวร์ใช้หน้าตาของโปรแกรมที่สามารถมองเห็นได้ด้วยไอคอน ซึ่งเป็นส่วนประกอบสำคัญของการเรียนรู้แบบโต้ตอบ โดยผู้ใช้สามารถวางไอคอนไว้บนเส้น (flowline) เพื่อสร้างลำดับเหตุการณืที่จะกำหนดให้เกิดขึ้น โดยออเธอร์แวร์ประสบความสำเร็จอย่างรวดเร็วในการวางขายโปรแกรม บริษัทออเธอร์แวร์ ก่อตั้งขึ้นขึ้นในปี พ.ศ. 2535 โดยเป็นการรวมตัวของบริษัทแมโครมายด์ และ พาราคอมป์ ก่อนจะเป็นแมโครมีเดีย และต่อมาในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2548 อะโดบี ได้ควบรวบแมโครมีเดียเข้าด้วยกัน ภายใต้ชื่ออะโดบีซิสเต็มส์ ซึ่งรุ่นปัจจุบันของโปรแกรมคือ 7.02 โดยรุ่น 7 วางขายในปี พ.ศ. 2546 ซึ่งมีปัญหากับอินเทอร์เน็ตเอกซ์พลอเรอร์ 7 และต่อมาได้มีปัญหากับโหมดป้องกันบนวินโดวส์วิสตา เป็นข้อผิดพลาดของรันไทม์ ReadURL() Javascript function
โดยสังคมที่มีส่วนร่วมในการพัฒนาออเธอร์แวร์นั้นรู้กันว่าจะมีการพัฒนารุ่น 8.0 ก่อนที่จะมีการควบรวมของทั้งสองบริษัท กับ 4 รุ่นทดลองที่ปล่อยออกมาให้ทดสอบก่อนจะมีการรวมบริษัท รวมไปถึงคุณลักษณะใหม่ต่างๆ ความสามารถในการเผแพล่เป็นไฟล์ช็อกเวฟแฟลช ซึ่งต่อมาในวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2550 หลังจากหลายปีในการพัฒนารุ่นใหม่ อะโดบีได้ยืนยันว่าจะหยุดการพัฒนาออเธอร์แวร์
พรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีน (พ.ศ. 2473–2488)
พรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีน (; ) เป็นพรรคการเมืองที่เปลี่ยนรูปมาจากพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2473 พรรคนี้ได้สลายตัวไปเมื่อ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2488
พรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามเดิมก่อตั้งเมื่อ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2472 โดยการรวมพรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีน ซึ่งเป็นพรรคที่มีกิจกรรมในตังเกี๋ย พรรคคอมมิวนิสต์อันนัมที่มีกิจกรรมในโคชินจีน และสันนิบาตคอมมิวนิสต์อินโดจีนที่มีกิจกรรมในอันนัมหรือเวียดนามกลาง อย่างไรก็ตาม โคมินเทิร์นได้เสนอว่าขบวนการคอมมิวนิสต์ควรได้รับการสนับสนุนทั่วทั้งอินโดจีนฝรั่งเศส ไม่ใช่เฉพาะเวียดนาม ดังนั้น พรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามจึงเปลี่ยนไปเป็นพรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีน (พ.ศ. 2473–2488) และมีความประสงค์จะล้มล้างการปกครองของฝรั่งเศสในอินโดจีนฝรั่งเศส
พรรคนี้ได้สลายตัวไปเมื่อ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2488 สมาชิกที่เป็นชาวเวียดนามได้จัดตั้งพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามขึ้นใหม่ ส่วนสมาชิกที่เป็นชาวลาวและกัมพูชาได้แยกไปจัดตั้งพรรคคอมมิวนิสต์ของตนเอง
กรวีร์ ปริศนานันทกุล
กรวีร์ ปริศนานันทกุล เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอ่างทอง สังกัดพรรคชาติไทยพัฒนา และเป็นบุตรชายของนายสมศักดิ์ ปริศนานันทกุล ปัจจุบันเป็นประธานบริษัท ลีกภูมิภาค จำกัด
กรวีร์ ปริศนานันทกุล (ชื่อเล่น : แชมป์) เกิดเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2525 เป็นบุตรของนายสมศักดิ์ ปริศนานันทกุล อดีตรัฐมนตรี กับนางรวีวรรณ ปริศนานันทกุล จบการศึกษาชั้นมัธยมจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย เคยเป็นประธานนักเรียนรุ่น 118 และจบการศึกษาระดับปริญญาตรี จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ซึ่งเขาเคยเป็นนายกองค์การนักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และเคยเป็นประธานเชียร์งานฟุตบอลประเพณีจุฬาฯ-ธรรมศาสตร์ ครั้งที่ 61 ต่อมาเขาได้เข้าศึกษาระดับปริญญาโท สาขา International Marketing จาก Malardalen University ประเทศสวีเดน และเข้ารับการศึกษาระดับปริญญาโท สาขาวิชารัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
กรวีร์ ปริศนานันทกุล เคยทำงานการเมืองท้องถิ่นในตำแหน่งเลขานุการนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดอ่างทอง ในระหว่างปี พ.ศ. 2552 ถึงปี พ.ศ. 2554 ต่อมาจึงได้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอ่างทอง ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคชาติไทยพัฒนา และได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยแรก
ในปี พ.ศ. 2561 เขาได้ย้ายไปสังกัดพรรคภูมิใจไทย
แวดวงฟุตบอล ในปี พ.ศ. 2559 ได้รับเลือกเป็นสภากรรมการ สมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย และยังได้ทำหน้าที่ ผู้ดูแลฟุตบอลระดับ T3/T4 ลีกภูมิภาค รวมถึงการได้เป็น ผู้ควบคุมการแข่งขันฟุตบอลของเอเอฟซีและฟีฟ่า
ในเดือนพ.ย. ปี พ.ศ. 2561 ได้รับการแต่งตั้งเป็นเลขาธิการ สมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย
พันธมิตรประชาชน
พันธมิตรประชาชน หรือ ปากาตันระก์ยัต (; ; ) เป็นแนวร่วมอย่างไม่เป็นทางการของพรรคการเมืองในมาเลเซีย ในปัจจุบันได้ควบคุมรัฐบาลระดับรัฐ 4 รัฐคือ กลันตัน เกอดะฮ์ ปีนัง และเซอลาโงร์ โดยต่อต้านแนวร่วมแห่งชาติในระดับสหพันธ์ แนวร่วมนี้ก่อตั้งโดยพรรคความยุติธรรมประชาชน พรรคกิจกรรมประชาธิปไตยและพรรคปาส เมื่อ 1 เมษายน พ.ศ. 2551 หลังการเลือกตั้งทั่วไปครั้งที่ 12 ของมาเลเซีย พวกเขาเคยก่อตั้งแนวร่วมทางเลือกมาก่อนหน้านี้ในการเลือกตั้งทั่วไปครั้งที่ 10 ต่อมาในวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2553 พรรคแห่งชาติซาราวะก์ได้เข้าร่วมในพันธมิตรประชาชนด้วยหลังจากที่ถูกขับออกจากแนวร่วมแห่งชาติ แต่ได้ออกจากแนวร่วมนี้ไปเมื่อ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2554
พรรคเริ่มแรกทั้งสามพรรคได้ร่วมงานกันในการเลือกตั้งทั่วไปครั้งที่ 12 ซึ่งได้รับการเลือกตั้งในระดับรัฐเพิ่มขึ้น และมีความสำคัญมากขึ้นในระดับสหพันธ์ โดยพันธมิตรประชาชนได้จัดตั้งรัฐบาลในรัฐกลันตัน เกอดะฮ์ ปีนัง และเซอลาโงร์ รัฐบาลของรัฐเประก์อยู่ภายใต้การควบคุมของพันธมิตรประชาชนจนถึงเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 ก่อนที่แนวร่วมแห่งชาติจะขึ้นสู่อำนาจ ใน พ.ศ. 2552 แนวร่วมนี้เป็นแนวร่วมอย่างไม่เป็นทางการ จน เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 จึงได้จดทะเบียนเป็นแนวร่วมอย่างเป็นทางการโดย ซาอิด อิบราฮิม เป็นประธานแนวร่วม
พรรคแต่ละพรรคที่เข้าร่วมในพันธมิตรประชาชนต่างมีนโยบายเป็นของตนเอง พรรคความยุติธรรมประชาชนเรียกร้องให้มีความยุติธรรมในสังคม และต่อต้านการฉ้อราษฎร์บังหลวง พรรคปาสต้องการให้มาเลเซียเป็นรัฐอิสลาม ส่วนพรรคกิจกรรมประชาธิปไตยเน้นด้านผู้ใช้แรงงาน นโยบายหลายเชื้อชาติ และประชาธิปไตยสังคมนิยม
ภราดร ปริศนานันทกุล
ภราดร ปริศนานันทกุล เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอ่างทอง และเป็นบุตรชายของนายสมศักดิ์ ปริศนานันทกุล
ภราดร ปริศนานันทกุล (ชื่อเล่น : แบต) เกิดเมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2522 เป็นบุตรของนายสมศักดิ์ ปริศนานันทกุล อดีตรัฐมนตรี กับนางรวีวรรณ ปริศนานันทกุล จบการศึกษาชั้นมัธยมจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาสถิติ จากคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และปริญญาโททางด้านเศรษฐศาสตร์ จาก Warwick University ประเทศอังกฤษ
ภราดร ปริศนานันทกุล ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอ่างทอง แทนตำแหน่งที่ว่างของนายสมศักดิ์ ปริศนานันทกุล ที่ถูกตัดสิทธิทางการเมือง เมื่อปี พ.ศ. 2551 และได้รับเลือกตั้งอีกสมัยในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคชาติไทยพัฒนา
ในปี พ.ศ. 2561 เขาได้ย้ายไปสังกัดพรรคภูมิใจไทย
แนวร่วมปิตุภูมิเวียดนาม
แนวร่วมปิตุภูมิเวียดนาม (; ) ก่อตั้งเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2520 เกิดจากการรวมตัวของแนวร่วมปิตุภูมิเวียดนามแห่งเวียดนามเหนือ เวียดกงและกองทัพแห่งชาติประชาธิปไตยและสันติภาพแห่งเวียดนามในเวียดนามใต้ จัดเป็นกลุ่มที่นิยมรัฐบาลในเวียดนามและมีความเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกับพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม นอกจากนั้น สหภาพทั่วไปของแรงงานเวียดนามในขณะนั้น สหภาพเยาวชนคอมมิวนิสต์โฮจิมินห์ได้เข้าร่วมด้วย และได้รวมพรรคประชาธิปไตยแห่งเวียดนามและพรรคสังคมนิยมแห่งเวียดนามจนทั้งสองพรรคถูกยุบเลิกเมื่อ พ.ศ. 2531 แนวร่วมนี้ยังเป็นที่ปรึกษาของรัฐบาลและองค์กรของรัฐบาล จัดว่าเป็นตัวแทนประชาชน และรัฐธรรมนูญและกฎหมายเวียดนามได้กำหนดบทบาทพิเศษให้ แนวร่วมนี้มีบทบาทในการเลือกตั้งด้วย
สหภาพเยาวชนคอมมิวนิสต์โฮจิมินห์
สหภาพเยาวชนคอมมิวนิสต์โฮจิมินห์ (Ho Chi Minh Communist Youth Union; ภาษาเวียดนาม: Đoàn Thanh niên Cộng sản Hồ Chí Minh) เป็นองค์กรระดับยุวชนที่ใหญ่ที่สุดในเวียดนาม นำโดยพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม
สหภาพนี้ก่อตั้งเมื่อ 26 มีนาคม พ.ศ. 2473 ระหว่างการประชุมคณะกรรมการกลางของพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามครั้งที่ 2 ได้มีการพิจารณาถึงงานระดับยุวชน ต่อมาได้นำเข้าสู่สมัชชาใหญ่ระดับชาติใน พ.ศ. 2504 และได้ตกลงให้จัดตั้งองค์กรยุวชนขึ้น โดยถือว่า 26 มีนาคม พ.ศ. 2473 เป็นวันก่อตั้งสหภาพแรงงานยุวชนโฮจิมินห์ ก่อนจะเปลี่ยนชื่อเป็นสหภาพเยาวชนคอมมิวนิสต์โฮจิมินห์
รถไฟฟ้าสิงคโปร์ สายตะวันออก-ตะวันตก
รถไฟฟ้าสิงคโปร์ สายตะวันออก-ตะวันตก (EWL) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าแห่งที่สองของการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชน (สิงคโปร์) มีระยะทาง 57.2 กิโลเมตร 35 สถานี โดยมีระยะทางมากที่สุดในระบบ ใช้เวลาในการเดินทาง 1 ชั่วโมง 3 นาที สีประจำเส้นทางคือสี เขียว เป็นเส้นทางเดียวที่สามารถเชื่อมต่อกับท่าอากาศยานนานาชาติชางงีได้
รถไฟฟ้าสิงคโปร์ สายเหนือ-ตะวันออก
รถไฟฟ้าสิงคโปร์ สายเหนือ-ตะวันออก (NEL) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าแห่งที่สามของการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชน (สิงคโปร์) เป็นเส้นทางรถไฟใต้ดินแบบตลอดเส้นทางที่ไร้คนขับยาวที่สุดเป็นอันดับที่สองของโลก รองจากรถไฟฟ้าสิงคโปร์ สายวงกลม มีระยะทาง 20 กิโลเมตร 16 สถานี และใช้เวลาในการเดินทาง 33 นาที สีประจำเส้นทางคือ สีม่วง
รถไฟฟ้าสิงคโปร์ สายวงกลม
สายวงกลม (CCL) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าแห่งที่สี่ของการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชน (สิงคโปร์) มีระยะทาง 31 สถานี และเป็นระบบไร้คนขับ ใช้เวลาในการเดินทาง 1 ชั่วโมง สีประจำเส้นทางคือ สีส้ม on the rail map.
ทศพร เทพบุตร
ทศพร เทพบุตร เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดภูเก็ต สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และเป็นสามีของนางอัญชลี วานิช เทพบุตร
ทศพร เทพบุตร เกิดเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2505 สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมจากโรงเรียนภูเก็ตวิทยาลัย ระดับปริญญาตรีทางด้านบริหารธุรกิจ จากมหาวิทยาลัยเวสตัน แคนตั๊กกี้ ประเทศสหรัฐอเมริกา และระดับปริญญาโท สาขาวิชาการตลาด จากมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต
สมรสกับนางอัญชลี วานิช บุตรสาวคหบดีชาวภูเก็ต มีบุตร 1 คน
ทศพร เทพบุตร ทำธุรกิจส่วนตัว ต่อมาเข้าสู่งานการเมืองโดยได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาจังหวัดภูเก็ต เมื่อปี พ.ศ. 2533 เป็นที่ปรึกษานายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดภูเก็ต และได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดภูเก็ต ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ในขณะที่ภรรยายังคงดำรงตำแหน่งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดภูเก็ต ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 เขาจึงหลีกทางให้นางอัญชลี ลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่จังหวัดภูเก็ตแทน
เขายังดำรงตำแหน่งนายกสมาคมกีฬาจังหวัดภูเก็ตอีกด้วย
ทศพร เทพบุตร เคยเป็นถูกสำนักงานการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม (สปก.) ฟ้องร้องจากกรณีรับที่ดิน สปก.4-01 ที่บนภูเขาในเขตอำเภอเมืองภูเก็ต จำนวน 98 ไร่ เมื่อ พ.ศ. 2537 โดยไม่มีคุณสมบัติ เนื่องจากเป็นผู้มีฐานะดีและไม่ได้เป็นเกษตรกร และศาลฎีกามีคำพิพากษาให้คืนที่ดินดังกล่าว อย่างไรก็ตาม ถึงแม้คำตัดสินของศาลจะออกมาเช่นนั้น ก่อนหน้ามีคดีความ นาย ทศพร เทพบุตร ได้ถือครองที่ดินนี้อยู่แล้วโดยมี ส.ค.1 เป็นเอกสารกรรมสิทธิ์ แต่เนื่องจาก ที่ดินดังกล่าวเป็นที่ลาดเอียงจึงไม่สามารถนำไปเปลี่ยนเป็นโฉนดได้
รถไฟใต้ดินกว่างโจว สาย 1
รถไฟใต้ดินกว่างโจว สาย 1 () หรือ สายจงชานลู () เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในนครกว่างโจว ระยะทาง 18.5 กิโลเมตร โดยเส้นทางส่วนใหญ่เป็นทางใต้ดิน สีประจำเส้นทางคือ สีเหลือง.
บ่วงบาศ
บ่วงบาศ () คือบ่วงเชือกที่ใช้สำหรับขว้างออกไปคล้องวัตถุเป้าหมาย และจะรัดวัตถุแน่นเมื่อถูกดึง โดยปกติจะทำจากเชือกที่มีความแข็ง เพื่อให้บ่วงไม่หดตัวขณะถูกขว้างออกไป
บ่วงบาศในปัจจุบันส่วนใหญ่ใช้จับหรือลากจูงสัตว์ (เช่น วัว) จากหลังม้า, ในฟาร์ม หรือใช้ในการเล่นกีฬา
ลาเฟอร์รารี่
ลาเฟอร์รารี่ () หรือในสำเนียงอิตาลี เรียกว่า "ลาแฟรารี่" หรือรู้จักกันดีในรหัส "F150" เป็นรถยนต์นั่งไฮบริดสมรรถนะสูงจำกัดจำนวน เครื่องยนต์กลางลำหลัง ขับเคลื่อนสองล้อท้าย (RMR) 2 ประตู 2 ที่นั่ง ผลิตโดยบริษัทรถยนต์สัญชาติอิตาลี เฟอร์รารี่ ได้รับการออกแบบโดย นักออกแบบรถยนต์สัญชาติอิตาลี ฟลาวีโอ แมนโซนี (Flavio Manzoni) เจ้าของรางวัล "European Automotive Design Award" โดยที่ตอนออกแบบ ลาร์เฟอร์รารี่ได้ใช้ชื่อโปรเจกต์ว่า F150 รถได้เปิดตัวครั้งแรกในงานเจนีวาออโตชว์ปี ค.ศ. 2013 เป็นการแทนที่รุ่น เอ็นโซ และ เอฟเอ็กซ์เอ็กซ์ ซึ่งได้ยกเลิกการผลิตไปใน 6 ปีที่แล้ว
ลาเฟอร์รารี่ ประกอบด้วยรูปแบบตัวถัง 2 ประเภท คือ แบบคูเป ที่มีการจำกัดจำนวนเพียง 500 คัน กับแบบสไปเดอร์ เปิดประทุน และจำกัดจำนวนเพียง 209 คันเท่านั้น ใช้ชื่อการค้าใหม่ว่า อเพอร์ทา (Aperta) ได้เปิดตัวครั้งแรกในงานปารีสมอเตอร์โชว์ ค.ศ. 2016
เฟอร์รารี่ ได้ออกมาเปิดเผยว่า ลาร์เฟอร์รารี่สามารถทำความเร็วสูงสุดได้ถึง 350 กม./ชม. (220 ไมล์/ชม.) โดยที่อัตราเร่ง 0-100 กม./ชม. (62 ไมล์/ชม.) สามารถทำได้ในเวลาเพียง 3 วินาที, 200 กม./ชม. (120 ไมล์/ชม.) ใช้เวลาเพียง 7 วินาที และ เมื่อแตะไปถึง 300 กม./ชม. (190 ไมล์/ชม.) ภายในเวลาเพียง 15 วินาที ที่สนามฟีโอราโน ลาเฟอร์รารี่ ก็ได้ลงทดสอบความเร็ว ผลปรากฏว่า ลาร์เฟอร์รารี่สามารถทำเวลาได้เพียง 1 นาที กับอีก 20 วินาที ทำให้ลาเฟอร์รารี่ เป็นรถบนถนน (Road-legal car) ที่เร็วที่สุดของเฟอร์รารี่ เท่าที่เฟอร์รารี่เคยผลิตมา
ลาเฟอร์รารี่ ใช้เครื่องยนต์ไฮบริดขนาด 6.3 ลิตร (6262 ซีซี) มีกำลัง 800 PS (588 kW; 789 bhp) ที่ 9,000 rpm แรงบิดสูงสุดได้ที่ 700 N·m (516 lb·ft) ที่ 6,750 rpm ขับเคลื่อนด้วย 2 ล้อหลัง ใช้เกียร์กึ่งอัตโนมัติ 7 จังหวะ ในระบบคลัทช์คู่ (Dual-clutch) ที่สำคัญ ลาร์เฟอร์รารี่ เป็นรถคันแรกของเฟอร์รารี่ที่ใช้เครื่องยนต์ไฮบริด ทำให้ปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์ เพียง 330 กรัม/กม. ลาร์เฟอร์รารี่ จะผลิตมาเพียง 499 คันเท่านั้น และแต่ละคันมีราคาสูงถึง 1 ล้านยูโร และผู้ซื้อจะต้องเป็นเจ้าของเฟอร์รารี่อยู่แล้วอย่างน้อย 4 คัน
ในวันที่ 3 ธันวาคม ค.ศ. 2016 ลาเฟอร์รารี่ ได้รับการประมูลออกไปกว่า 7 ล้านดอลลาร์ หรือกว่า 5,743,500.00 ยูโร ทำให้มันกลายเป็น "รถศตวรรษที่ 21 ที่มีราคาประมูลสูงที่สุดเท่าที่เคยมีมา"
พรแห่งมนุษย์
ในจินตนิยายชุด ปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน พรแห่งมนุษย์ () คือ ความตาย ซึ่งเป็นพรจากผู้สร้างมนุษย์นั่นคือเทพอิลูวาทาร์พระผู้เป็นหนึ่ง ซึ่งต้องการให้ชะตากรรมของมนุษย์ไม่ถูกผูกกับชะตากรรมของอาร์ดา และอิสระที่จะไปในที่ ๆ อยู่นอกเหนือขอบเขตของโลก ในที่ซึ่งไม่เคยมีเทพวาลาองค์ใดเคยไป ต่างจากเอลฟ์ซึ่งเป็นอมตะ ไม่ป่วย ไม่แก่ มีชะตากรรมผูกพันกับชะตาของโลกเฉกเช่นเหล่าเทพวาลา หลายครั้งที่มนุษย์มีความอิจฉาในความเป็นอมตะ และมีความกลัวต่อความตาย
มีอย่างน้อยสองตัวละครใน เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ซึ่งได้หลบเลี่ยงพรแห่งมนุษย์ไม่ว่าจะด้วยความตั้งใจก็ดีไม่ตั้งใจก็ดี ซึ่งสุดท้ายก็กลายเป็น สิ่งมีชีวิตประหลาด นั่นคือ วิชคิงแห่งอังก์มาร์ รวมทั้งเหล่านาซกูล และสมีโกลซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตคล้ายฮอบบิท เหล่านาซกูลเป็นอมตะด้วยแหวนทั้งเก้าแห่งมนุษย์แต่ก็ถูกทำให้กลายเป็น ภูตแหวน และต้องคอยรับใช้เซารอน ส่วนสมีโกลนั้นถูกเอกธำมรงค์ครอบงำ ทำให้มีอายุขัยยืนยาวนานกว่าปกติ ผ่านไปนานปีจึงกลายจากสิ่งมีชีวิตคล้ายฮอบบิทเป็นสิ่งมีชีวิตประหลาดเรียกว่ากอลลัม
ชาวนูเมนอร์ ซึ่งเป็นเผ่าพันธุ์หนึ่งของมนุษย์ หลายครั้งหลายคราวในอดีตกาลเหล่าบรรพบุรุษชาวนูเมนอร์ได้ทำการต่อสู้กับจอมมารมอร์กอธและเหล่าสมุน และเคยร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่กับเอลฟ์ หลังจากที่ชาววาลินอร์ได้เปิดศึกมหาสงครามแห่งยุค () ซึ่งเป็นช่วงปลายยุคที่หนึ่งแห่งอาร์ดาและคว้าชัยไว้ได้ เหล่าเทพวาลาจึงประทานแผ่นดินซึ่งกลายเป็นทวีปนูเมนอร์ (ในยุคที่สอง) ในเวลาต่อมา และยังประทานพรให้ชาวนูเมนอร์มีอายุยืนยาวกว่าคนทั่วไป และมีอิสระที่จะตายเมื่อต้องการก่อนที่จะแก่ตัวลงและต้องทนทุกข์ทรมานกับความชรา ดังจะเห็นตัวอย่างได้จากกษัตริย์เอเลสซาร์ ซึ่งเลือกที่จะตายและจากไปอย่างสงบก่อนที่จะหมดอายุขัย
ความกลัวต่อความตายก่อตัวขึ้นในยุคหลัง ๆ บนแผ่นดินนูเมนอร์ เนื่องจากเหล่ากษัตริย์นูเมนอร์เริ่มมีความรู้สึกว่าอายุขัยที่ยืนยาวกว่าคนปกตินั้นไม่เพียงพอ ความรู้สึกเหล่านี้สั่งสมจนถึงขีดสุดในยุคสมัยของกษัตริย์องค์สุดท้ายของราชวงศ์นูเมนอร์คือ ซึ่งได้สร้างกองเรือขนาดใหญ่เพื่อจะไปยึดเอาแผ่นดินวาลินอร์ () จากเหล่าเทพมาเป็นของตน ด้วยความเชื่อผิด ๆ ว่าดินแดนนี้คือที่บรรจุความลับแห่งการเป็นอมตะไว้ แต่ผลลัพธ์ที่ได้กลับตรงกันข้าม เพราะเหล่าเทพวาลาร์ได้ลงโทษทำให้แผ่นดินดูเมนอร์จมกลับลงไปในทะเลดังเดิม
สำนักงานใหญ่บีเอ็มดับเบิลยู
สำนักงานใหญ่บีเอ็มดับเบิลยู (, ) ตั้งอยู่ที่เมืองมิวนิก ประเทศเยอรมนี ซึ่งให้บริการในฐานะสำนักงานใหญ่และตลาดรถยนต์บีเอ็มดับเบิลยูของรัฐบาวาเรียเป็นเวลาเกือบ 40 ปี อาคารแห่งนี้ได้รับการประกาศเป็นอาคารทางประวัติศาสตร์ใน ค.ศ. 1999 ได้รับการบูรณะใหม่ใน ค.ศ. 2004 และเสร็จสมบูรณ์ใน ค.ศ. 2006
อาคารสร้างขึ้นระหว่าง ค.ศ. 1968 ถึง 1972 เพื่อใช้สำหรับงานโอลิมปิกฤดูร้อน 1972 โดยเปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1973 มีความสูง 101 เมตร (331 ฟุต) อาคารตั้งอยู่ใกล้หมู่บ้านโอลิมปิก และได้รับการอ้างถึงบ่อยครั้งว่าเป็นหนึ่งในตัวอย่างงานสถาปัตยกรรมที่มีชื่อเสียงที่สุดในเมืองมิวนิก ซึ่งมีการออกแบบเป็นรูปยางรถแข่ง (อาคารเล็ก) และอาคารจอดรถเป็นรูปทรงกระบอกสูบ (อาคารใหญ่) ทั้งสองอาคารได้รับการออกแบบโดยคาร์ล ชวันเซอร์ สถาปนิกชาวออสเตรีย อาคารหลักประกอบด้วยทรงกระบอกแนวตั้ง 4 มุมเรียงติดกัน โดยแต่ละทรงกระบอกแบ่งในแนวนอน ในรูปแบบเดียวกัน อาคารนี้ยังความโดดเด่นคือ รูปทรงกระบอกเหล่านี้ไม่ได้ตั้งอยู่บนฐาน แต่แขวนอยู่บนแกนกลางของตัวอาคาร ระหว่างการก่อสร้างพื้นอิสระแต่ละชั้นประกอบบนพื้นและยกขึ้นไปต่อเป็นอาคาร อาคารนี้มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 52.30 ฟุต มี 22 ชั้น โดยมี 2 ชั้น เป็นชั้นใต้ดิน และอีก 18 ชั้นใช้เป็นสำนักงาน
พิพิธภัณฑ์บีเอ็มดับเบิลยู ซึ่งจัดแสดงรถยนต์ในหลายยุคสมัยและประวัติการทำหน้าที่ในฐานะศูนย์กลางการจัดจำหน่าย ตั้งอยู่ฝั่งตรงข้ามถนน มีการเปิดตัวในวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 2007 พิพิธภัณฑ์แห่งนี้เป็นการสะท้อนให้เห็นถึงชีวิตและวัฒนธรรมผ่านทางนิทรรศการที่นำมาแสดงให้ชม ซึ่งมีทั้งประวัติศาสตร์ของยวดยานบีเอ็มดับเบิลยู รถแข่ง รถสปอร์ต รถมอเตอร์ไซค์ ตั้งแต่ ค.ศ. 1923 ถึงปัจจุบัน
รถไฟใต้ดินกว่างโจว สาย 2
รถไฟใต้ดินกว่างโจว สาย 2 () หรือ สายเจียฮี () เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าแนวเหนือ-ใต้ มีระยะทาง 31.4 กิโลเมตร จำนวน 24 สถานี โดยสถานีทั้งหมดเป็นสถานีใต้ดิน สีประจำเส้นทางคือ สีน้ำเงิน.
รถไฟใต้ดินกว่างโจว สาย 3
รถไฟใต้ดินกว่างโจว สาย 3 () หรือ สายเซาเทิร์น-นอร์ทเทิร์นเอ็กซ์เพรส () เป็นเส้นทางรถไฟฟ้ารูปตัว Y ระยะทาง 67.3 กิโลเมตร ถูกแบ่งเป็นสองส่วน ได้แก่ สายชิเคียว (ส่วนใต้) () และ สายแอร์พอร์ต (ส่วนเหนือ) () สีประจำเส้นทางคือ สีส้ม โดยตลอดเส้นทางเป็นทางใต้ดิน
รถไฟใต้ดินกว่างโจว สาย 4
รถไฟใต้ดินกว่างโจว สาย 4 () หรือ สายนันชา () เป็นเส้นทางรถไฟแนวเหนือ-ใต้ ระยะทาง 43.7 กิโลเมตร จำนวน 16 สถานี โดยระหว่างสถานีฮวงชุนถึงซินเจา เป็นทางใต้ดิน และสถานีซินเจาถึงจินเจา เป็นทางยกระดับ สีประจำเส้นทางคือ สีเขียว
รถไฟใต้ดินกว่างโจว สาย 5
รถไฟใต้ดินกว่างโจว สาย 5 () หรือ สายฮวนชิลู () ระยะทาง 31.9 กิโลเมตร สีประจำเส้นทางคือ สีแดง เปิดให้บริการครั้งแรกวันที่ 28 ธันวาคม ค.ศ. 2009 วิ่งจากสถานีเจียวกูไปยังสถานีเวนชอง
รถไฟใต้ดินกว่างโจว สาย 8
รถไฟใต้ดินกว่างโจว สาย 8 () หรือ สายพาโจว () เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าตะวันออก-ตะวันตก วิ่งจากสถานีเฟ็งฮวงซินคัน ไปยังสถานีวันเช็งเว ระยะทาง 14.8 กิโลเมตร จำนวน 13 สถานี โดยเส้นทางทั้งหมด เป็นทางใต้ดิน สีประจำเส้นทางคือ teal
รถไฟใต้ดินหนานจิง สาย 1
รถไฟใต้ดินหนานจิง สาย 1 () เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าสายแรกในระบบรถไฟใต้ดินหนานจิง มีระยะทาง 46.8 กิโลเมตร มีแนวเส้นทางเหนือ-ใต้ โดยแบ่งเป็นเส้นทางหลัก 21.72 กิโลเมตร 16 สถานี และสายย่อย 25.08 กิโลเมตร 15 สถานี มีทั้งเส้นทางยกระดับและใต้ดิน
รถไฟใต้ดินหนานจิง สาย 2
รถไฟใต้ดินหนานจิง สาย 2 ()เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในนครหนานจิง เปิดให้บริการครั้งแรกวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 2010 มีระยะทาง 37.95 กิโลเมตร จำนวน 26 สถานี โดยมี 17 สถานีใต้ดิน 2 สถานีระดับดิน และ 7 สถานียกระดับ
รถไฟใต้ดินเทียนจิน สาย 1
รถไฟใต้ดินเทียนจิน สาย 1 () เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในนครเทียนจิน ระยะทาง 26.2 กิโลเมตร จำนวน 22 สถานี ดำเนินการตั้งแต่วันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 2006 ซึ่งปรับปรุงจากระบบเก่า สีประจำเส้นทางคือสีแดง
มิไดโดโกโระ
มิไดโดโกโระ () เป็นตำแหน่งภรรยาเอกของโชกุน โดยเริ่มมีมาตั้งแต่ยุคคามากูระ ซึ่งผู้ที่รับตำแหน่งนี้เป็นคนแรกคือโฮโจ มาซาโกะ ภรรยาเอกของมินาโมโตะ โนะ โยริโตโมะ โชกุนคนแรกของญี่ปุ่น
ตำแหน่งมิไดนี้มีมาจนถึงยุคเอโดะ ก่อนจะถูกยกเลิกไปหลังจากที่โทกูงาวะ โยชิโนบุ โชกุนคนสุดท้ายของญี่ปุ่นถวายคืนพระราชอำนาจแก่จักรพรรดิเมจิ
ออร์แลนโด จอร์แดน
ออร์แลนโด จอร์แดน (Orlando Jordan; 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1971) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่เคยอยู่สมาคม WWE และ TNA เคยเป็นแชมป์ยูเอส 1 สมัย
รถไฟใต้ดินเทียนจิน สาย 2
รถไฟใต้ดินเทียนจิน สาย 2 () เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าที่วิ่งจากตะวันตกไปตะวันออกในนครเทียนจิน เปิดให้บริการวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 ระยะทาง 23.5 กิโลเมตร จำนวน 19 สถานี โดยเส้นทางส่วนใหญ่เป็นทางใต้ดิน
รถไฟใต้ดินเทียนจิน สาย 3
รถไฟใต้ดินเทียนจิน สาย 3 () เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าแนวตะวันออกเฉียงเหนือ-ตะวันตกเฉียงใต้ในนครเทียนจิน เปิดให้บริการในวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2012 มีระยะทาง 22.3 กิโลเมตร จำนวน 23 สถานี โดยแบ่งเป็นสถานียกระดับ 1 สถานี สถานีระดับดิน 1 สถานี และสถานีใต้ดิน 21 สถานี
รถไฟใต้ดินเทียนจิน สาย 9
รถไฟใต้ดินเทียนจิน สาย 9 เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในนครเทียนจิน ดำเนินการโดย "Binhai Mass Transit Development Co. Ltd." เปิดให้บริการวันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 2004 มีระยะทาง 52.8 กิโลเมตร 19 สถานี เชื่อมต่อนครเทียนจินกับย่านบิ่นไห
ลัมโบร์กีนี เซสโต เอเลเมนโต
ลัมโบร์กีนี เซสโต เอเลเมนโต () เป็นรถยนต์นั่งสมรรถนะสูง เครื่องยนตร์กลางลำหลัง ขับเคลื่อนสี่ล้อหลัง (AWD) 2 ประตู 2 ที่นั่ง ผลิตโดยบริษัทรถยนต์สัญชาติอิตาลี ลัมโบร์กีนี เปิดตัวครั้งแรกที่งาน ปารีส มอเตอร์ โชว์ ปี ค.ศ. 2010 และเริ่มผลิตในปี ค.ศ. 2011 ในจำนวนจำกัดเพียง 20 คันเท่านั้น โดยแต่ละคันมีราคาจำหน่ายระหว่าง 2.2 - 2.9 ล้านดอลลาร์ ซึ่งปัจจุบันรถทั้ง 20 คันก็ได้ถูกจำหน่ายออกไปหมดแล้ว
เซสโต เอเลเมนโต ได้รับการออกแบบโดย ทราวิส มาร์ช (Travis Marsh) มีจุดเด่นตรงที่ เป็นรถที่มีน้ำเบากว่ารถทั่ว ๆ ไป ด้วยน้ำหนักเพียง 999 กิโลกรัมเท่านั้น (2,202 lb) ซึ่งมีน้ำหนักน้อยกว่า ฮอนด้า แจ๊ซ เสียอีก จึงทำให้เป็นรถลัมโบร์กีนีที่มีน้ำหนักน้อยที่สุดเท่าที่เคยมีมา ซึ่งเป็นผลมาจากการใช้วัสดุจำพวก คาร์บอนไฟเบอร์ เซสโต เอเลเมนโต ใช้เครื่องยนต์ขนาด 5.2 ลิตร V10 ซึ่งนำมาจาก ลัมโบร์กินี กัลลาร์โด ซึ่งให้กำลังที่ 578 PS (425 kW; 570 hp) และแรงบิดสูงสุดถึง 540 N·m (400 lbf·ft) ระบบล้อเป็นแบบขับเคลื่อนทุกล้อ ( All wheel drive ) ใช้ระบบเกียร์กึ่งอัตโนมัติ 6 จังหวะ ( Semi-automatic transmission )
เซสโต เอเลเมนโต สามารถทำความเร็ว 0-100 กม./ชม. ในเวลาเพียง 2.5 วินาที สำหรับคำว่า "เซสโต เอเลเมนโต " ในภาษาอิตาลี หมายถึง ธาตุทั้ง 6 และยังอ้างอิงถึง จำนวนเลขอะตอมของคาร์บอน อีกด้วย
แนนซี วอล์กเกอร์ บุช เอลลิส
แนนซี วอล์กเกอร์ บุช เอลลิส (, 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1926 - ปัจจุบัน) เป็นน้องสาวของอดีตประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาคนที่ 41 จอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช และเป็นอาของอดีตประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาคนที่ 43 จอร์จ ดับเบิลยู. บุช และ อดีตผู้ว่าการรัฐฟลอริดา เจบ บุช บิดามารดาของเธอคือ เพรสคอตต์ บุช (1895–1972) และโดโรธี วอล์กเกอร์ บุช (1901–1992) ปัจจุบันเธออาศัยอยู่ในนครบอสตัน
หัวแร้ง
หัวแร้ง () เป็นเครื่องมือที่ใช้ในการบัดกรี โดยให้ความร้อนกับสารบัดกรี จนหลอมเหลวและไหลเข้าไปเชื่อมชิ้นงานโลหะเข้าด้วยกัน
หัวแร้ง มีส่วนประกอบเป็นปลายโลหะที่ให้ความร้อน และด้ามจับที่เป็นฉนวนความร้อน
โดยทั่วไปจะสร้างความร้อนด้วยไฟฟ้า (ใช้ไฟบ้านหรือไฟแบตเตอรี่ กับลวดความร้อน)
บางแบบจะใช้การเผาใหม้ของแก็ส (โดยมีถังแก็สขนาดเล็กอยู่ภายใน)
หรือแบบโบราณซึ่งหัวแร้งเป็นเพียงแท่งโลหะมีด้ามจับ โดยต้องนำไปเผาไฟก่อนใช้งาน
การใช้งานส่วนใหญ่ หัวแร้งจะใช้ในการประกอบ, เชื่อมต่อ, ติดตั้ง หรือซ่อมแซมอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ด้วยมือ
วอลเลย์บอลชายเวิลด์แกรนด์แชมเปียนคัพ 2013
วอลเลย์บอลชายเวิลด์แกรนด์แชมเปียนคัพ 2013 () จัดขึ้นที่เคียวโตะและเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 19-24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556
ความรอด
ความรอด () ในทางศาสนา หมายถึง การที่วิญญาณปลอดจากบาปและผลของบาป ถือเป็นเป้าหมายของทุกศาสนา แต่แต่ละศาสนาจะอธิบายลักษณะและวิธีการบรรลุถึงความรอดแตกต่างกันไป
ในศาสนาพุทธ ความรอดเรียกว่า วิมุตติ แปลว่า ความหลุดพ้นจากกิเลส มีอยู่หลายระดับ ขั้นสูงสุดคือนิพพานอันเป็นการหลุดพ้นจากสังสารวัฏโดยสิ้นเชิง
คริสต์ศาสนิกชนเชื่อว่ามนุษย์ทุกคนเป็นคนบาปแต่กำเนิด จึงไม่สามารถเอาชนะบาปได้เอง พระยาห์เวห์จึงช่วยมนุษย์ให้รอดพ้นจากบาปโดยการส่งพระเยซูผู้เป็นพระบุตรพระเป็นเจ้า มาทำหน้าที่ไถ่บาปแทนมนุษย์โดยยอมถูกตรึงที่กางเขน ผู้ที่เชื่อและวางใจในการไถ่บาปของพระเยซูจะถูกชำระจากบาปและมีชีวิตนิรันดร์ในสวรรค์หลังจากเสียชีวิต
ความมั่นใจในความรอด คือความมั่นใจของคริสตชนว่าเมื่อพระคริสต์เสด็จกลับมาหรือเมื่อความตายมาเยือน เขาจะได้ไปอยู่กับพระเยซูในสวรรค์ แต่การทึกทักเอาว่าเราได้มีชีวิตนิรันดร์โดยอิงอยู่กับประสบการณ์ในอดีตหรือความเชื่อที่ตายแล้วนั้นเป็นความผิดพลาดร้ายแรง จดหมายของนักบุญยอห์น ฉบับที่ 1 ได้กำหนดวิธีการ 9 ประการที่ทำให้คริสตชนมั่นใจว่ายังคงอยู่ในความสัมพันธ์แห่งความรอดกับพระเยซูคริสต์ ดังนี้
ในศาสนาพราหมณ์-ฮินดู โมกษะ หมายถึง การที่อาตมันหรือชีวะพ้นจากกรรม จึงหลุดพ้นจากสังสารวัฏและได้เข้าไปรวมกับพรหมัน โมกษะมี 2 อย่างคือ
ไข้กาฬหลังแอ่น
ไข้กาฬหลังแอ่น, ไข้กาฬนกนางแอ่น หรือ การติดเชื้อเมนิงโกค็อกคัส () คือกลุ่มของโรคติดเชื้อ ที่เกิดจากการติดเชื้อแบคทีเรียสายพันธุ์ "Neisseria meningitidis" หรืออีกชื่อว่าเมนิงโกค็อกคัส (meningococcus) ซึ่งเป็นโรคที่หากไม่ได้รับการรักษาที่เหมาะสมจะมีอัตราการเสียชีวิตสูงมาก แม้เชื้อนี้จะพบเป็นสาเหตุของโรคเยื่อหุ้มสมองอักเสบได้บ่อย แต่การติดเชื้อนี้เข้าสู่กระแสเลือดเป็นภาวะที่มีอันตรายกว่ามาก โรคเยื่อหุ้มสมองอักเสบจากเชื้อเมนิงโกค็อกคัส (meningococcal meningitis) และโรคติดเชื้อเมนิงโกค็อกคัสเข้ากระแสเลือด (meningococcemia) เป็นสาเหตุของการเจ็บป่วย พิการ และเสียชีวิต ที่สำคัญ ทั้งในประเทศที่พัฒนาแล้วและกำลังพัฒนาทั่วโลก
ยังไม่เป็นที่เข้าใจดีนักว่าการติดเชื้อนี้ทำให้เกิดโรคที่มีความรุนแรงเป็นลักษณะเฉพาะเช่นนี้ได้อย่างไร คนปกติจำนวนมากมีเชื้อนี้อาศัยอยู่ในร่างกายเป็นปกติโดยไม่ได้ทำให้เกิดโรค แต่หากเชื้อหลุดเข้ากระแสเลือดไปยังสมองก็จะทำให้เกิดโรคร้ายแรงเช่นนี้ได้ ในช่วงหลายปีที่ผ่านมาผู้เชี่ยวชาญหลายคนได้พยายามทำความเข้าใจชีววิทยาของเชื้อ meningococcus และปฏิสัมพันธ์ระหว่างเชื้อกับร่างกาย อย่างไรก็ดีมีการพัฒนาวิธีการรักษาและวัคซีนที่ได้ผลดีออกมาใช้แล้ว และยังต้องมีการพัฒนาต่อเนื่องโดยความร่วมมือระหว่างผู้เชี่ยวชาญหลายสาขา
ในช่วง 13 ปี ที่ผ่านมา อุบัติการณ์ของผู้ป่วยไข้กาฬหลังแอ่น ในพื้นที่ที่มีการระบาดของเชื้ออยู่เป็นปกติ อยู่ที่ 1-5 ต่อ 100,000 ประชากร ในประเทศที่พัฒนาแล้ว และ 10-25 ต่อ 100,000 ประชากร ในประเทศที่กำลังพัฒนา ส่วนในช่วงที่มีการระบาดทั่วนั้นมีอุบัติการณ์สูงถึง 100 ต่อ 100,000 ประชากร ในสหรัฐอเมริกามีผู้ป่วยเยื่อหุ้มสมองอักเสบจากเชื้อแบคทีเรียประมาณ 2,600 ราย ต่อปี และในประเทศที่กำลังพัฒนาพบประมาณ 333,000 ราย ต่อปี และมีอัตราผู้ป่วยตายอยู่ที่ 10-20%
แม้ไข้กาฬหลังแอ่นจะไม่ได้ติดต่อง่ายเท่าโรคหวัด แต่ก็สามารถติดต่อผ่านน้ำลาย หรือผ่านการสัมผัสผู้ป่วยอย่างใกล้ชิดต่อเนื่องเป็นเวลานานได้
ผู้ป่วยที่สงสัยป่วยไข้กาฬหลังแอ่นควรได้รับการรักษาทันทีโดยไม่ต้องรอผลการตรวจทางห้องปฏิบัติการ โดยหน่วยบริการปฐมภูมิมักฉีด benzylpenicillin เข้ากล้ามเนื้อ และส่งผู้ป่วยไปยังหน่วยบริการระดับสูงกว่าต่อไป เมื่อถึงโรงพยาบาลแล้วผู้ป่วยมักได้ยาปฏิชีวนะเข้าทางหลอดเลือดดำ ส่วนใหญ่เป็น cephalosporin รุ่นที่ 3 เช่น ceftriaxone หรือ cefotaxime ทั้งนี้ benzylpenicillin และ chloramphenicol ก็ได้ผลเช่นกัน นอกจากนี้ยังควรได้รับการรักษาประคับประคองอื่นๆ ตามความเหมาะสม เช่น การให้สารน้ำทางหลอดเลือดดำ การให้ออกซิเจน การให้ยากระตุ้นความดันเลือด เช่น dopamine หรือ dobutamine รวมทั้งการรักษาภาวะความดันในกะโหลกศีรษะขึ้นสูง ผู้ป่วยบางรายอาจควรได้รับการรักษาด้วย steroid แต่ยังไม่มีข้อมูลสนับสนุนว่าจะมีผลดีในระยะยาว
เศาวนิต เศาณานนท์
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.เศาวนิต เศาณานนท์ เกิดเมื่อวันอาทิตย์ที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2490 รับราชการ ณ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา เมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2514 ได้ดำรงตำแหน่งสำคัญต่างๆ อาทิ ประธานโปรแกรมวิชาบริหารการศึกษา (พ.ศ. 2542-พ.ศ. 2546) รองอธิการบดีฝ่ายวิชาการ (พ.ศ. 2542-พ.ศ. 2546) อธิการบดีสถาบันราชภัฏนครราชสีมา (พ.ศ. 2546 – พ.ศ. 2547) ประธานโปรแกรมวิชาภาวะผู้นำทางการศึกษา (พ.ศ. 2549-ปัจจุบัน) และอธิการบดีมหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา ตั้งแต่วันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 – พ.ศ. 2556 และปัจจุบันอยู่ในตำแหน่งรักษาราชการแทนอธิการบดีมหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา ถือเป็นอีกหนึ่งบุคคลสำคัญในแวดวงการศึกษา ที่มีชื่อเสียงในด้านผลงานทางวิชาการและการบริหารสถาบันการศึกษา และได้ดำรงตำแหน่งอธิการบดีท่านแรกของมหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมาชำนาญการพิเศษสายบริหารการศึกษา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษานครราชสีมา เขต 1, เขต 2, เขต , และ เขต 7
นครราชสีมา กรุงเทพฯ และพัทยา จัดหาและควบคุมการปฏิบัติงานอาสาสมัคร และกองเชียร์ จำนวน 13,500 คน
เพลงสมัยนิยม
เพลงสมัยนิยม () เป็นส่วนหนึ่งของจำนวนแนวเพลงต่าง ๆ ที่ได้รับความสนใจอย่างกว้างขวาง และมักจะมีการกระจายให้กับผู้ชมที่มีขนาดใหญ่ผ่านทางอุตสาหกรรมเพลง เมื่อเปรียบเทียบกับดนตรีศิลปะ และดนตรีพื้นบ้าน ซึ่งได้รับการเผยแพร่ตัวอย่างในทางวิชาการ หรือ สอบสัมภาษณ์จากกลุ่มย่อยจากผู้ชมในท้องถิ่น การใช้คำ Popular แต่เดิมมาจากสมัย ทิม แพน แอลลี (Tin Pan Alley) ในทศวรรษ 1880 ในสหรัฐอเมริกา ถึงแม้ว่าเพลงสมัยนิยมในบางครั้งจะเป็นที่รู้จักใน "เพลงป็อป" (Pop music) สองคำจะไม่สามารถสับเปลี่ยนกันได้ คำว่า Popular music เป็นคำทั่วไปสำหรับเสียงดนตรี ทุกเพศทุกวัย ที่ดึงดูดให้รสนิยมได้เป็นที่นิยม แต่ทว่าเพลงป็อปมักจะอ้างถึงแนวเพลงเป็นพิเศษ
ลูกไม้ของพ่อ
ลูกไม้ของพ่อ เป็นชุดนวนิยายรักประเภทโรแมนติก ประพันธ์โดย ร่มแก้ว, ชาครียา, รินท์ลภัส, อิสย่าห์ และ ชมจันท์ ซึ่งนวนิยายชุดลูกไม้ของพ่อประกอบไปด้วยหนังสือ 5 เล่ม คือ ใต้ร่มใบภักดิ์ ลูกหนี้ที่รัก แสงดาวกลางใจ ในม่านเมฆ หัวใจใกล้รุ่ง โดยนวนิยายชุดลูกไม้ของพ่อนั้นได้ถูกตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2554 โดยสำนักพิมพ์พิมพ์คำ โดยแรงบรรดาลใจของนวนิยายชุดนี้คือพระอัจฉริยภาพ การนำโครงการในพระราชดำริ แนวพระราชดำริ และบทเพลงพระราชนิพนธ์ของ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
ในปี พ.ศ. 2556 นวนิยายชุด "ลูกไม้ของพ่อ" นั้นสร้างเป็นละครในโอกาสครบรอบ 43 ปีของสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ผลิตโดย บริษัท มายน์แอทเวิร์คส์ จำกัด
นวนิยายชุด "ลูกไม้ของพ่อ" นั้นเป็นโครงการที่สำนักพิมพ์พิมพ์คำสร้างขึ้นเพื่อนำเสนอเกี่ยวกับพระอัจฉริยภาพของ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช โดยแรงบันดาลใจของนักเขียนแต่ละเรื่องนั้นก็คือพระราชกรณียกิจ พระบรมราโชวาท พระราชนิพนธ์ และพระอัจฉริยภาพต่างๆมากมายของพระองค์มาเป็นเนื้อเรื่องหลักของนวนิยายชุดนี้ โดยนวนิยายชุดนี้ได้ถูกเปิดตัวครั้งแรกที่ งานมหกรรมหนังสือระดับชาติ ครั้งที่ 16 พ.ศ. 2554 และนวนิยายชุดนี้ได้ถูกนำทำเป็นละครโทรทัศน์ ซึ่งจะออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ประมาณปลายปี พ.ศ. 2556
ละครชุด ลูกไม้ของพ่อ ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ผลิตโดย บริษัท มายน์แอทเวิร์คส์ จำกัด ทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 18:30 - 19:45 น. ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 - 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557
หมายเหตุ งดออกอากาศเฉพาะวันพุธที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2557 เนื่องจากในเวลา 18.30 - 19.30 น. ของวันเดียวกันนั้นทางสถานีถ่ายทอดสดพิธีเปิดงาน "ตรุษจีนสุพรรณบุรี มหัศจรรย์ 6 ปี มังกรสวรรค์" จากอุทยานมังกรสวรรค์ พิพิธภัณฑ์ลูกหลานพันธุ์มังกร จังหวัดสุพรรณบุรี และในปี พ.ศ. 2559 ได้นำกลับมารีรันชั่วคราวในระหว่างการสวรรคตของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
ใต้ร่มใบภักดิ์
ใต้ร่มใบภักดิ์ เป็นละครในชุด "ลูกไม้ของพ่อ" สร้างจากนิยายชื่อเดียวกัน เพื่อฉลองการครบรอบสี่สิบสามปีของช่อง 3
วอลเลย์บอลชายเวิลด์แกรนด์แชมเปียนคัพ 2009
วอลเลย์บอลชายเวิลด์แกรนด์แชมเปียนคัพ 2009 () จัดขึ้นที่เมืองโอซะกะและนะโงะยะ ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 18 ถึง 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552
* แชมป์เอเชีย 2009 คือ ญี่ปุ่น แต่ญี่ปุ่นได้รับสิทธิเข้าแข่งขันจากการเป็นเจ้าภาพแล้ว จึงโยนสิทธิ์การเข้าแข่งขันตัวแทนทวีปเอเชียให้กับอิหร่าน อันดับที่ 2 ในการแข่งขันนั้น
สามี (ละครโทรทัศน์)
สามี เป็นละครโทรทัศน์ไทย แนวดราม่า จากบทประพันธ์ของ พัดชา ถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์มาแล้ว 2 ครั้ง ทางช่อง 3 ในปี พ.ศ. 2542 และ พ.ศ. 2556
โดยนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2542 สร้างโดยบริษัท ละครไท จำกัด บทโทรทัศน์โดย ละลิตา ฉันทศาสตร์โกศล และ นันทวรรณ รุ่งวงศ์พาณิชย์ กำกับการแสดงโดย ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์ นำแสดงโดย พล ตัณฑเสถียร และ ศิริลักษณ์ ผ่องโชค
ครั้งที่ 2 ในปี พ.ศ. 2556 บริษัท เมคเกอร์ เจ กรุ๊ป จำกัด นำกลับมาสร้างใหม่อีกครั้ง บทโทรทัศน์โดย สองปุณณณฐ ควบคุมการผลิตโดย จริยา แอนโฟเน่ กำกับการแสดงโดย เมธี เจริญพงศ์ นำแสดงโดย วรินทร ปัญหกาญจน์ และ รณิดา เตชสิทธิ์ ออกอากาศทุกคืนวันพุธ-วันพฤหัสบดี เวลา 20.15 - 22.45 น. ออกอากาศตั้งแต่วันพุธที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 ถึง วันพฤหัสบดีที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2557
หากเปรียบเทียบกับนิยายต้นฉบับของ พัดชา แล้วละครโทรทัศน์ในปี พ.ศ. 2542 และ พ.ศ. 2556 ก็จะมีความแตกต่างกันดังนี้
นอกจากนี้ ทั้งนี้เนื้อหาของละครโทรทัศน์เรื่องสามี ในปี พ.ศ. 2542 และ พ.ศ. 2556 มีความแตกต่างกับเนื้อหาและตัวละครหลายประการ ดังนี้
แอสตันมาร์ติน ดีบี9
แอสตันมาร์ติน ดีบี9 () เป็นรถยนต์นั่งประเภทหรูหราสมรรถนะสูง เครื่องยนต์หน้าลำ ขับเคลื่อนสองล้อท้าย (FR) 2 ประตู 2+2 ที่นั่ง ผลิตโดยบริษัทรถยนต์สัญชาติอังกฤษ แอสตันมาร์ติน รถได้เปิดตัวครั้งแรกที่งานแฟรงค์เฟิร์ตออโตโชว์ ในปี ค.ศ. 2003 มาพร้อมกับ 2 รูปแบบให้เลือก คือแบบคูเป้ และแบบโรสเตอร์เปิดประทุน แอสตันมาร์ติน ดีบี9 ออกแบบมาเพื่อแทนที่ แอสตันมาร์ติน ดีบี7 ดีบี9 ได้ยุติการผลิตลง นับตั้งแต่การผลิตในปี ค.ศ. 2004 จนถึงหยุดสายการผลิตในปี ค.ศ. 2016 โดยรถทุกคันผลิตที่โรงงานแอสตันมาร์ตินเกย์ดอน ( Aston Martin's Gaydon facility )
ดีบี9 ได้รับการออกแบบโดย มาเรก ไรช์แมน (Marek Reichman) และ เฮนริก ฟิสเกอร์ (Henrik Fisker) ผู้ก่อตั้งบริษัท บริษัทรถยนต์ฟิสเกอร์ ตัวถังส่วนใหญ่ของ ดีบี9 ทำมาจากอะลูมิเนียม จัดเป็นแพลตฟอร์ม VH รุ่นที่ 1 ของแอสตันมาร์ติน เช่นเดียวกับ แอสตัน มาร์ติน ดีบีเอส วี12 สำหรับตัวเครื่องยนต์ มีขนาด 6.0 ลิตร V12 ซึ่งนำมาจาก แอสตันมาร์ติน แวนควิซ โดยเมื่อเร็วๆนี้ แอสตันมาร์ติน ดีบี9 ก็ได้ทำสถิติความเร็วสูงสุดได้ที่ 295 กม./ชม. (183 ไมล์/ชม.) และ อัตราเร่ง 0-100 กม./ชม. ใช้เวลาเพียง 4.1 วินาที
ดีบี9 ได้รับคำชมจากหลายแหล่ง อย่างเช่น "คำวิจารณ์จากนักวิจารณ์รถยนต์ ที่ว่า ถึงแม้รถจะมีเครื่องยนต์และระบบแฮนลิง ที่ไม่ค่อยดีนัก แต่ก็เหมาะสำหรับผู้ที่ชื่นชอบขับขี่ ขับเอาประสบการณ์ และเหมาะสำหรับผู้ที่ชื่นชอบการออกแบบภายใน ภายนอกของ ดีบี9 คันนี้" นอกจากนี้ยังมีคำชมจาก ท็อปเกียร์, เว็บไซด์เอ็ดมันส์, ออโต้วีคส์, นิตยสารออโต้โมบิล เป็นต้น
คำว่า "DB" นั้นย่อมาจาก ชื่อและนามสกุลของอดีตเจ้าของ แอสตัน มาร์ติน ชื่อ เดวิด บราวน์ ( David Brown )
เป็นรูปแบบเปิดประทุนของ ดีบี9 โดยตัวหลังคานั้นทำมาจากผ้าใบ ( Folding fabric ) ใช้เวลาเพียง 17 วินาทีในการเปิดปิด น้ำหนักของตัวถังอยู่ที่ 59 กิโลกรัม (130 ปอนด์) ซึ่งมากกว่า ตัวคูเป้แบบปกติ
รถทำความเร็วสูงสุดได้ที่ 266 กม./ชม. (165 ไมล์/ชม.) เท่ากับรุ่นคูเป้ปกติ ถึงแม้รถจะเป็นราคาผ้าใบก็ตาม รถมีแรงบิดสูงสุด 569 N·m (420 lbf·ft) ที่ 5,000 rpm และมีกำลังสูงสุด 456 PS (450 hp) ที่ 6,000 rpm อัตราเร่ง 0-100 กม./ชม. ใช้เวลาเพียง 4.9 วินาที ซึ่งช้ากว่ารุ่นคูเป้ เนื่องจากน้ำหนักของตัวถังที่มากกว่า และในเวลาต่อมา โวเลนต์ ก็ได้ปรับกำลังเป็น 517 PS (510 hp) และแรงบิดที่ 620 N·m (457 lbf·ft) 
เพื่อเป็นการเฉลิมฉลองในฐานะที่ ทีมแอสตันมารติน จีที1 คว้าชัยชนะในรายการแข่งขันปี ค.ศ. 2007 รายการ 24 เอาเออร์ออฟเลอแมนส์ (2007 24 Hours of Le Mans) จึงเป็นที่มาของคำย่อ "LM" รถมาพร้อมกับออฟชั่น สปอร์ตแพ็กค์ ซึ่ง ดีบี9 แอลเอ็ม เป็นเพียงรุ่นเดียวที่จำหน่ายใน ลักษณะเซมิ-ออโต้ คูเป้ รถทาด้วยสีเงินชาร์ต (Sarthe Silver) คำว่า "ชาร์ต" มาจากสนามชื่อสนามแข่งเดอ ลา ชาร์ต (Circuit de la Sarthe) ซึ่งเป็นสถานที่ที่ ดีบี9 แอลเอ็ม ได้ใช้วิ่ง แอลเอ็ม จำกัดจำนวนเพียง 124 คันเท่านั้นที่จะผลิตออกมา
เป็นรุ่นพิเศษแบ่งเป็นสีออกเป็น 3 สี ได้แก่ DB9 Carbon Black, Morning Frost และ Quantum Silver ซึ่งทั้ง 3 รุ่นก็ยังคงใช้เครื่องยนต์ 6.0 ลิตร V12 ใช้เกียร์กึ่งอัตโนมัติ 6 จังหวะ เหมือนรุ่นปกติ โดยในแต่ละคันก็จะมีเอกลักษณ์ที่แตกต่างกันออกไป โดยเฉพาะการแต่งภายใน ภายนอก ที่ใช้สีต่างกัน ดีบี9 ทั้ง 3 คันจะจำหน่ายในรูปแบบคูเป้ และ โวเลนต์
พรรคสวัสดิการประชาชนมาเลเซีย
พรรคสวัสดิการประชาชนมาเลเซีย (; ; ; ) เป็นพรรคการเมืองในมาเลเซีย ชื่อเดิมของพรรคนี้คือแนวร่วมความยุติธรรมประชาชนมาเลเซีย พรรคนี้แยกตัวออกจากพรรคปาสใน พ.ศ. 2538 เนื่องจากความขัดแย้งภายในพรรค สมาชิกบางส่วนมาจากพรรคจิตวิญญาณมลายู 46 ซึ่งเข้าร่วมกับพรรคนี้หลังการสลายตัวของพรรคเดิม พรรคนี้เข้าร่วมการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2542 แต่ล้มเหลว เข้าร่วมการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2551 แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จอีก
ต่อมาเมื่อ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2553 ดาโต๊ะ โมฮัมหมัด ซาอิด อิบราฮิมได้รับเลือกเป็นหัวหน้าพรรคและเปลี่ยนชื่อพรรคมาเป็นชื่อปัจจุบัน โดยประกาศเป็นพรรคที่เน้นประชาธิปไตยหลายเชื้อชาติ พรรคนี้ได้ประกาศกฎข้อบังคับและสัญลักษณ์ใหม่ของพรรคที่กัวลาลัมเปอร์เมื่อ 19 มกราคม พ.ศ. 2554
กิตติพงศ์ ตันติชินานนท์
กิตติพงศ์ ตันติชินานนท์ (ป๊อป) เกิดเมื่อวันที่ 19 กันยายน 2529 สำเร็จการศึกษาจากคณะบัญชี มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย เข้าสู่วงการจากการประกวด เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ปี 6 โดยเป็นตัวแทนจากภาคกลางจนได้เข้ารอบ 17 คนสุดท้าย จากนั้นจึงมีผลงานหลากหลายไม่ว่าจะเป็นนักร้อง ดีเจ วีเจ พิธีกร นักแสดง รวมทั้งงานเบื้องหลังด้วยการรร้องไกด์และคุมร้อง (Vocal Director) ให้กับเป๊ก ผลิตโชค อายนบุตร และศิลปินชื่อดังจากเวทีเดอะสตาร์ เช่น รุจ, ดิว, เซน, ริท, สิงโต, ไอซ์ ฯลฯ
ธนวัฒน์ ประสิทธิสมพร
ธนวัฒน์ ประสิทธิสมพร หรือที่รู้จักกันในนาม ดีเจนุ้ย เกิดเมื่อวันอาทิตย์ที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2526 สำเร็จการศึกษา คณะนิเทศศาสตร์ เอกโฆษณา มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย แล้วเข้าทำงานในฐานะนักจัดรายการวิทยุ 94 EFM โดยเริ่มจากการอ่านข่าวประจำรายการ "แฉแต่เช้า" ร่วมกับดีเจมดดำ และดีเจกฤษณ์ ในวันพฤหัสบดี, ศุกร์และเสาร์ จนได้รับฉายาว่า "นุ้ย แฉแต่เช้า" ตามชื่อรายการ ทั้งยังพากย์เสียง แสดงภาพยนตร์และละครไปด้วย ได้เข้าร่วมเป็นคณะกรรมการในรายการ "The Mask Singer หน้ากากนักร้อง" และนักสืบใน "I Can See Your Voice Thailand นักร้องซ่อนแอบ" ด้วย