hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
สุรเดช ยะสวัสดิ์
นายสุรเดช ยะสวัสดิ์ เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบสัดส่วน สังกัดพรรคเพื่อแผ่นดิน อดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดพะเยา และเป็นอดีตรองหัวหน้าพรรคเพื่อแผ่นดิน
สุรเดช ยะสวัสดิ์ เกิดเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2499 เป็นบุตรของพลตำรวจเอก วิฑูรย์ ยะสวัสดิ์ ผู้ช่วยอธิบดีกรมตำรวจ ในช่วงเหตุการณ์ 14 ตุลา กับหม่อมราชวงศ์จิตราภา ยะสวัสดิ (สกุลเดิม นวรัตน) สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาวิทยาศาสตร์ประยุกต์ จาก CHAMBERLAYNE JUNIOR COLLEGE ประเทศสหรัฐอเมริกา ปริญญาตรี สาขาศิลปศาสตร์ จาก CURRY COLLEGE ประเทศสหรัฐอเมริกา และปริญญาโท จาก NORTHEASTERN UNIVERSITY ประเทศสหรัฐอเมริกา
สุรเดช ยะสวัสดิ์ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดพะเยา ในการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2543 และได้รับตำแหน่งประธานคณะกรรมาธิการการท่องเที่ยว วุฒิสภา ต่อมาเขาได้เข้าร่วมงานการเมืองกับพรรคเพื่อแผ่นดิน และได้รับตำแหน่งรองหัวหน้าพรรคเพื่อแผ่นดิน ในยุคที่มีนายสุวิทย์ คุณกิตติ เป็นหัวหน้าพรรค และในสมัยของนายชาญชัย ชัยรุ่งเรือง เช่นเดียวกัน
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 เขาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสถาผู้แทนราษฎร แบบสัดส่วน สังกัดพรรคเพื่อแผ่นดิน ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 9 สังกัดพรรคชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน
ซัมซุง กาแลคซี โน้ต 3
ซัมซุง กาแลคซี โน้ต 3 () คือสมาร์ตโฟนระบบจอสัมผัส และแท็บเล็ตคอมพิวเตอร์ ที่พัฒนาโดย ซัมซุง อิเล็กทรอนิกส์ ซึ่งเป็นรุ่นที่ต่อมาจากรุ่น" ซัมซุง กาแลคซี โน้ต 2" โดยเปิดตัวเมื่อวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2556 โดยมาพร้อมกับระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ เวอร์ชัน 4.3 "เจลลี บีน" เป็นมาตรฐาน
กิเยร์โม มอร์ดิโย
กิเยร์โม มอร์ดิโย () หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ มอร์ดิโย () เป็นผู้สร้างการ์ตูนและแอนิเมชันชาวอาร์เจนตินา เป็นนักวาดการ์ตูนที่ผลงานได้รับการตีพิมพ์แพร่หลายมากที่สุดคนหนึ่งในคริสต์ทศวรรษ 1970 ผลงานของเขามักมีเรื่องราวเกี่ยวกับความรัก กีฬาฟุตบอล กีฬากอล์ฟ หรือเกี่ยวกับชีวิตสัตว์ มีเอกลักษณ์คือมีสีสันฉูดฉาด ไม่ใช้คำอธิบาย และมีอารมณ์ขัน
การ์ตูนของเขาถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์สั้นแอนิเมชันโดย Miki Muster ผู้สร้างชาวสโลวีเนียในช่วง ค.ศ. 1976–1981 ใช้ชื่อว่า "Mordillo" จำนวนกว่า 400 ตอน ได้รับการเผยแพร่ทางโทรทัศน์ในกว่า 30 ประเทศ นอกจากนั้นผลงานของเขายังได้รับการตีพิมพ์จำหน่ายในรูปแบบโปสเตอร์ติดผนังและจิกซอพัซเซิล ซึ่งได้รับการตอบรับเป็นอย่างดีในกลุ่มนักสะสม
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์โลก 1998
วอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก 1998 เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลชายจำนวน 24 ทีม, ได้มีการจัดขึ้นที่ญี่ปุ่น โดยใช้สนามแข่งขันในเมืองต่างๆ เช่น ฟุกุโอะกะ, โคเบะ, เซ็นได, ซัปโปะโระ, คะวะซะกิ, Uozu, ฮิโระชิมะ, โอซะกะ, ชิบะ, ฮะมะมะสึ และ โตเกียว, เริ่มทำการแข่งขันตั้งแต่วันที่ 13 - 29 พฤศจิกายน, พ.ศ. 2541.
24 ทีมจะได้รับการแบ่งออกเป็น 6 สาย ๆ ละ 4 ทีมโดยแต่ละสายจะทำการแข่งขันแบบพบกันหมด ทีมที่ได้อันดับล่างของแต่ละสายจะทำการแข่งเพื่อชิงอันดับที่ 21-24 ในระบบการแข่งขันแบบพบกันหมด
ส่วนทีมที่เหลือ 16 ทีมจะแข่งกันเพื่อเข้ารอบแปดทีมสุดท้ายด้วยการแข่งขันแบบเพลย์ออฟ (ที่ 1 ของสาย A พบกับที่ 4 ของสาย B ฯลฯ) ซึ่งผู้ชนะเพลย์ออฟจะผ่านเข้าสู่รอบก่อนรองชนะเลิศ, รอบรองชนะเลิศ และรอบชิงชนะเลิศเพื่อชิงอันดับที่ 1-8 ในขณะที่ผู้แพ้รอบเพลย์ออฟจะเข้าแข่งขันในรอบจัดอันดับ เช่นเดียวกับระบบรอบก่อนรอง, รองชนะเลิศ และรอบชิงชนะเลิศ ที่มีการชิงที่ 9-16:
เพชรทวี ส.กิตติชัย
เพชรทวี ส.กิตติชัย เป็นนักมวยไทยชาวไทย ผู้ซึ่งเคยเป็นฝ่ายชนะคะแนนสามเอ ท.รัตนเกียรติ มาแล้วครั้งหนึ่ง
วันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2552 เพชรทวีได้รับเลือกให้เข้าแข่งขันคู่เอกรายการศึกเพชรทองคำ + วันทรงชัย ที่จัดขึ้น ณ เวทีมวยราชดำเนิน โดยจัดให้พบกับคู่ชกอย่างมานะศักดิ์ ศิษย์นิวัฒน์
วันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2555 โปรโมเตอร์ทรงชัย รัตนสุบรรณ ได้จัดการแข่งขันศึกวันทรงชัยมหากุศล วสท.53 ที่เวทีมวยราชดำเนิน ซึ่งเพชรทวีได้พบกับคู่ชกอย่างเพชรเอก เกียรติยงยุทธ และในวันที่ 24 ธันวาคม ของปีเดียวกันนี้ เพชรทวีเข้าแข่งขันศึกวันสถาปนา 67 ปี เวทีราชดำเนิน ซึ่งเขาเป็นฝ่ายเสมอกับเสกสรร อ.ขวัญเมือง
วันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2556 เพชรทวีเข้าแข่งขันรายการศึกเกียรติเพชร ที่สนามมวยเวทีลุมพินี โดยเขาเป็นฝ่ายแพ้น็อกต่อธนญชัย ท.แสงเทียนน้อย ในยกที่สี่ ซึ่งแผนเดิมจะให้คู่นี้ชกกันที่เวทีมวยราชดำเนิน จากนั้น ในวันที่ 16 กรกฎาคม เพชรทวีเข้าแข่งขันศึกแสงมรกต ที่เวทีมวยลุมพินี โดยเขาเป็นฝ่ายชนะคะแนนโพธิ์แก้ว ฝนจางชลบุรี และในปีเดียวกันนี้ ได้มีแผนการให้เขาเข้าแข่งขันกับซุปเปอร์แบงค์ ม.รัตนบัณฑิต
วันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2556 เพชรทวีจะเข้าแข่งขันรายการศึกส.สมหมาย+วันทรงชัย ที่เวทีมวยราชดำเนิน กับคู่ชกอย่างเสกสรร อ.ขวัญเมือง ผู้ซึ่งเคยเสมอกันมาแล้วครั้งหนึ่ง
เสกสรร อ.ขวัญเมือง
เสกสรร อ.ขวัญเมือง เกิดวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2532 ที่จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นหนึ่งในนักมวยไทยระดับแถวหน้าของประเทศ โดยในวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2555 เสกสรรได้เข้าแข่งขันศึกวันสถาปนา 67 ปี เวทีราชดำเนิน ซึ่งเขาเป็นฝ่ายเสมอกับเพชรทวี ส.กิตติชัย
วันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 เสกสรรเข้าแข่งขันศึกจ้าวมวยไทย ที่เวทีมวยสยามอ้อมน้อย โดยเขาเป็นฝ่ายแพ้ต่อรุ่งเพชร ว.สังข์ประไพ วันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2553 เสกสรรเป็นฝ่ายเสมอฤทธิเดช ว.วรรณทวี ในการแข่งขันศึกมวยไทย 7 สี
วันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 เสกสรรเข้าแข่งขันคู่เอกรายการศึกวันทรงชัย ที่จัดขึ้น ณ เวทีมวยราชดำเนิน โดยได้พบกับคู่ปรับเก่าอย่างสิงห์ทองน้อย ป.เตละกุล ซึ่งทั้งคู่เคยพบกันมาแล้วถึงสามครั้ง โดยสิงห์ทองเป็นฝ่ายชนะ 2 ครั้ง แพ้ 1 ครั้ง แต่จากการแข่งขันในครั้งนี้ เสกสรรเป็นฝ่ายชนะคะแนนขาด และวันที่ 5 เมษายน ของปีเดียวกันนี้ เขาได้เข้าแข่งขันรายการศึกมวยไทยวอริเออร์ส ที่เวทีมวยพัทยาบ๊อกซิ่งเวิลด์ จังหวัดชลบุรี โดยได้พบกับคู่ชกชื่อสตีเฟน เมเลนดี ซึ่งเป็นนักมวยไทยจากประเทศไอร์แลนด์ ในการป้องกันแชมป์รุ่นไลท์เวท และในวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 เสกสรรเข้าแข่งขันรายการศึกมวยไทยวอริเออร์ส ตะลุยล้านนา ภาค 2 ที่จัดขึ้น ณ โรงยิมเนีเซียม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา น่าน ในการป้องกันแชมป์เฉพาะกาลรุ่นไลท์เวท ที่ซึ่งเขาเป็นฝ่ายชนะน็อกคุน ชุน ปิง ซึ่งเป็นนักมวยไทยจากประเทศจีนได้ในช่วงต้นยกที่หนึ่ง
ในปี พ.ศ. 2561 เว็บไซต์"เอสเอ็มเอ็ม สปอร์ต" ได้จัดให้เสกสรรเป็น 1 ใน 5 นักมวยไทยที่เป็นฝันร้ายของคู่ชก
สิงหาคม พ.ศ. 2556
สิงหาคม พ.ศ. 2556 เป็นเดือนที่ 8 ของปี พ.ศ. 2556 วันแรกของเดือนเป็นวันพฤหัสบดี วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันเสาร์
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 1998
วอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก 1998 เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงครั้งที่ 14 มีประเทศเข้าร่วมการแข่งขันจำนวน 16 ทีม, จัดขึ้นที่ญี่ปุ่น โดยใช้สนามแข่งขันในเมืองต่างๆ เช่น คะโงะชิมะ, โคเบะ, เซ็นได, มะสึโมะโตะ, โทะคุยะมะ, นะโงะยะ, ฮิโระชิมะ, โอซะกะ, ฟุกุโอะกะ, และ โตเกียว, เริ่มทำการแข่งขันตั้งแต่วันที่ 3 - 12 พฤศจิกายน, พ.ศ. 2541.
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 2002
วอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก 2002 เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิง จำนวน 24 ทีม ได้มีการจัดขึ้นที่ไทย ใช้สนามในไทยหลายจังหวัด เริ่มทำการแข่งขันตั้งแต่วันที่ 30 สิงหาคม – 15 กันยายน พ.ศ. 2545
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 2010
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 2010 เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิง ครั้งที่ 16 เริ่มทำการแข่งขันตั้งแต่วันที่ 29 ตุลาคม - 14 พฤศจิกายน, พ.ศ. 2553. จัดขึ้นที่ญี่ปุ่น โดยใช้สนามแข่งขันในเมืองต่างๆ เช่น มะสึโมะโตะ, ฮะมะมะสึ, ในภายหลังได้มีการเพิ่มสถานที่แข่งขันอีก 2 แห่งเป็น ซัปโปะโระ, โคเบะ มีประเทศเข้าร่วมการแข่งขัน 24 ประเทศ,
Winสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบก ช่อง 7 ได้ลิขสิทธิ์ถ่ายทอดการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 2010 ในทุกนัดการแข่งขันที่วอลเลย์บอลสาวไทยลงแข่ง รวมถึงเทปบันทึกการแข่งขันนัดต่างๆ
กานต์ เทียนแก้ว
พันตำรวจโท กานต์ เทียนแก้ว เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบสัดส่วน เป็นอดีตผู้ก่อตั้งและหัวหน้าพรรคพลังประชาชน พรรคเงินเดือนประชาชน และเป็นแกนนำกลุ่ม นปช.ลำปาง
พ.ต.ท.กานต์ เทียนแก้ว เกิดเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2504 สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษา จากโรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย จังหวัดเชียงใหม่ ระดับปริญญาตรีรัฐประศาสนศาสตร์ จากโรงเรียนนายร้อยตำรวจสามพราน
พ.ต.ท.กานต์ เทียนแก้ว เคยรับราชการตำรวจ ต่อมาเขาได้จัดตั้งพรรคการเมืองขึ้น มีชื่อว่า "พรรคพลังประชาชน" ในปี พ.ศ. 2541 โดยเขารับตำแหน่งหัวหน้าพรรคคนแรก ต่อมาลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2543 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง และในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 เขาลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำปาง แต่ไม่ได้รับเลือกตั้งเช่นกัน
กระทั่งในปี พ.ศ. 2550 เมื่อศาลรัฐธรรมนูญมีคำวินิจฉัยให้ยุบพรรคไทยรักไทย และสมาชิกพรรคไทยรักไทยจำนวนมากย้ายเข้ามาสังกัดพรรคพลังประชาชน ซึ่งขณะนั้นเขารับตำแหน่งประธานที่ปรึกษาพรรค จึงได้มีการปรับโครงสร้างการบริหารงานพรรค โดยเขาได้รับตำแหน่งรองหัวหน้าพรรค และลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบสัดส่วน ในนามพรรคพลังประชาชน ซึ่งเขาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสมัยแรก ต่อมาในปี พ.ศ. 2551 ศาลรัฐธรรมนูญ มีคำวินิจฉัยให้ยุบพรรคพลังประชาชน และตัดสิทธิ์กรรมการบริหารพรรคเป็นเวลา 5 ปี ทำให้เขาถูกตัดสิทธิ์ทางการเมืองในครั้งนั้นด้วย
เมืองซำเหนือ
ซำเหนือ () เป็นเมืองหนึ่งของแขวงหัวพันทางตะวันออกเฉียงเหนือประเทศลาว มีเมืองเอกอยู่ที่เมืองซำเหนือ
วัดแก่นจันทน์เจริญ
วัดแก่นจันทน์เจริญ เป็นวัดพุทธศาสนาฝ่ายเถรวาท สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ เลขที่ 17 หมู่ที่ 4 ตำบลบางพรม อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม 75120 
วัดแก่นจันทน์เจริญ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ภาค 15 ตั้งอยู่เลขที่ 17 หมู่ที่ 4 ตำบลบางพรม อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม สถานที่สร้างวัดเดิมเป็นที่ดินของพระยาดาราและคุณหญิงปิ่น ท่านทั้งสองได้ถวายที่ดินไว้ 6ไร่ 3 งาน 50 ตาราวา ได้ถวายให้เจ้าอาวาสวัดบางพลับสร้างวัดให้ด้วย เมื่อ พ.ศ. 2350
มีพระสงฆ์มาอยู่รูปแรกคือพระอธิการแสง พระอธิการทอง หลังจากนั้นวัดก็อยู่ในสภาพทรุดโทรม จนถึง พ.ศ. 2458 กำนันสด พร้อมคณะกรรมการได้ไปนิมนต์ หลวงปู่โห้มาเป็นเจ้าอาวาส ท่านได้สร้างและบูรณะปฏิสังขรณ์วัดแก่นจันทน์เจริญให้มีความเจริญขึ้นมาเป็นลำดับ
อุโบสถ์หลังเก่าเป็นโบสถ์มหาอุดเป็นโบสถ์ที่ไม่มีประตูหลัง ประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัยสมัยอยุธยา ปัจจุบันเป็นโบสถ์จตุมุข ประดิษฐานพระพุทธชินราช และมีพระบรมสาทิสลักษณ์ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 1-9 มีวัดเดียวในจังหวัดสมุทรสงคราม ปัจจุบันวัดมีที่ดิน ทั้งหมด 24 ไร่
ฝาด
ฝาด หรือขวาด แดงสองเปลือก เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Myrtaceae เป็นพืชไม่ผลัดใบ เปลือกลำต้นเรียบสีเทาอมขาว เมื่ออายุมากขึ้นผิวจะแตกเป็นสะเก็ด หลุดร่วงได้ง่าย มีกลิ่น ใบเดี่ยว สีเขียวเรียบเป็นมัน ใบหนา ดอกช่อ ดอกย่อยสีขาว เกสรตัวผู้สีขาวยาวกว่ากลีบดอก ผลเดี่ยว
ยอดอ่อนรับประทานได้ ใช้เป็นผักแกล้ม ลำต้นใช้ในการก่อสร้าง ผลสุกรับประทานได้
วัดบางใหญ่
วัดบางใหญ่ ตั้งอยู่ที่บ้านบางใหญ่ หมู่ที่ 13 ตำบลกระดังงา อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม เป็นคณะสงฆ์สังกัดมหานิกาย ภาค 15
ไม่ปรากฏหลักฐานถึงผู้สร้าง มีอายุประมาณ 200 ปี จากหลักฐานทางกรมศาสนาว่าได้ขออนุญาตตั้งเป็นวัด เมื่อ พ.ศ. 2325 เป็นวัดเล็กๆ ศาลาการเปรียญ และกุฏิสงฆ์ 5 หลัง หลังละ 3 ห้อง หอระฆัง สิ่งก่อสร้างเดิมล้วนทำด้วยไม้สักทั้งสิ้น แม้แต่ช่อฟ้าใบระกาก็แกะสลักด้วยไม้สัก ปัจจุบันได้สร้างอุโบสถใหม่แล้ว ส่วนอุโบสถหลังเดิมซึ่งเป็นของเก่าสมัยเมื่อแรกตั้งวัดยังคงอยู่ คาดว่าน่าจะมีอายุประมาณปลายอยุธยาตอนปลายแต่ทรุดโทรมมาก ภายในอุโบสถหลังเก่าประดิษฐานพระพุทธรูปโบราณปูนปั้นปางมารวิชัย พร้อมทั้งอัครสาวก หน้าองค์พระประธานมีพระพุทธรูปโบราณองค์เล็กๆ อีก 3 องค์ เป็นพระศิลาแดงโบราณ ปางประธานพร รอบอุโบสถเด่ามีเสมาคู่ศิลาแดงเก่าแก่มาก วัดนี้ได้รับวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2496
พระประธานในอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ หล่อด้วยทองเหลือง ปางมารวิชัย ทรงเครื่องลายดอกพิกุล ยุครัตน สมัยอยุธยาตอนปลายและรูปหล่อจำลองหลวงพ่อบ้านแหลม มีวิหาร ประดิษฐานรูปหล่อหลวงพ่อบ้านแหลม หลวงพ่อวัดเขาตะเครา และหลวงพ่อโสธร และรูปหล่ออดีตเจ้าอาวาส รวมทั้งพระป่าเลไลยก์ของเก่าในอุโบสถ พระอุโบสถหลังเก่า มีอายุราวประมาณ 200 ปี หรือสมัยปลายอยุธยา ซึ่งตั่งอยู่ทางทิศเหนือของวัด ปัจจุบันอุโบสถหลังนี้ได้ขึ้นทะเบียนที่กรมศิลปกรแล้ว
รูปหล่อ อ.รื่น นิลแนบแก้ว ที่ตั่งอยู่ในวิหาร ท่านเป็นฆาวาสยุคสมัยสงครามโลกครังที่ 2 ที่เก่งกล้าและมีวิชาอามคมทางด้านการสักยัน มีลูกศิษย์ลูกหาเคารพนับถือมากมาย มีท้าวเวรสุวรรณ ที่ประดิษฐานอยู่หน้าวิหาร
สถาปัตยกรรมอื่นในวัดได้แก่
มหาวิทยาลัยเวย์นสเตต
มหาวิทยาลัยเวย์นสเตต () เป็นมหาวิทยาลัยวิจัยของรัฐตั้งอยู่ที่เมืองดีทรอยต์ รัฐมิชิแกน ประเทศสหรัฐอเมริกา ในบริเวณ Midtown ซึ่งเป็นเขตศูนย์กลางทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของเมือง ก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1868 WSU ประกอบไปด้วยโรงเรียนและวิทยาลัยรวมกัน 13 แห่ง เปิดสอน 370 หลักสูตรแก่นักศึกษาเกือบ 29,000 คน ทั้งระดับปริญญาตรีและบัณฑิตศึกษา โดยเป็นมหาวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดอันดับที่สามของรัฐมิชิแกน และติดอันดับมหาวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดห้าสิบแห่งทั่วสหรัฐอเมริกา
ม้าน้ำแคระซะโตะมิ
ม้าน้ำแคระซะโตะมิ (; ) ปลาทะเลขนาดเล็กชนิดหนึ่ง จำพวกม้าน้ำ เป็นม้าน้ำขนาดเล็กที่สุดในโลก มีขนาดความยาวลำตัวเพียง 13.8 มิลลิเมตร (0.54 นิ้ว) และยาวเพียง 11.5 มิลลิเมตร (0.45 นิ้ว) เท่านั้น
ถูกค้นพบครั้งแรกในทะเลใกล้หมู่เกาะเดราวัน ในรัฐกาลิมันตัน บนเกาะบอร์เนียว ประเทศอินโดนีเซีย โดย ซะโตะมิ โอะนิชิ ไกด์ดำน้ำชาวญี่ปุ่นที่เก็บตัวอย่างของม้าน้ำชนิดนี้ได้ และได้รับเกียรติให้ตั้งชื่อทางวิทยาศาสตร์
การค้นพบม้าน้ำแคระซะโตะมิ ถูกจัดให้เป็น 1 ใน 10 อันดับการค้นพบสิ่งมีชีวิตชนิดใหม่ของโลกในปี ค.ศ. 2009 โดยสถาบันนานาชาติเพื่อการค้นพบสิ่งมีชีวิต
วัดช่องลม (ธรรมโชติ)
วัดช่องลม ตั้งอยู่เลขที่ 18 หมู่ที่ 6 ถนนบางแพ-สมุทรสงคราม ตำบลบ้านปรก อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม รหัสไปรษณีย์ 75000
สังกัดมหานิกาย คณะสงฆ์ภาค 15 เนื้อที่ตั้งวัดจำนวน 33 ไร่ 2 งาน 4 ตารางวา
วัดช่องลม มีนายปาน นายสังข์ กำนันตุ่ม เป็นผู้ร่วมกันสร้าง หลักฐานหนังสือรับรองสภาพวัดตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2373 พระครูพ่วง เป็นผู้ปกครองวัด ต่อมาพระวินัยธรรมแก้ว สมัยนั้นวัดได้ทรุดโทรมมาก นายพ่วง นางลัย จึงได้ร่วมกับพระวินัยธรรมแก้ว และสัสดีอำเภอ ช่วยกันบูรณะปฏิสังขรณ์ ต่อมาย้ายไปเป็นเจ้าอาวาสวัดพวงมาลัย พระครูบ่าย ธมฺมโชโต เป็นเจ้าอาวาส บูรณะปฏิสังขรณ์วัดสร้างอุโบสถหลังที่ 2 ซึ่งหลังแรกที่ดินพังลงแม่น้ำอุโบสถก็พังลงไปด้วย สร้างวิหาร ศาลาการเปรียญ กุฎีสงฆ์ และสร้างพระปรางค์-เจดีย์ไห พ.ศ. 2484
พระครูใบฎีกาถนอม ปฏิสังขรณ์กุฎีสงฆ์ ศาลาการเปรียญ สร้างโรงเรียนประชาบาลขึ้นแต่ยังไม่ทันเสร็จเรียบร้อย ต่อมาพระอธิการพวง สํวโร ได้ดำเนินการสร้างต่อจนสำเร็จเรียบร้อย และได้สร้างโรงเรียนพระปริยัติธรรมเป็นที่เล่าเรียนศึกษาพระธรรมวินัยของพระภิกษุสามเณร 
พ.ศ. 2514 พระครูสมุทรธีรคุณ พิณ สุวณฺโณ ป.ธ.6)เป็นเจ้าอาวาส ได้ดำเนินการซื้อที่ดินเพิ่มจำนวน 12 ไร่เศษ แล้วย้ายหมู่กุฎีสงฆ์ทั้งหมด มาสร้างในที่ดินแห่งใหม่ทั้งหมดดังที่เห็นในปัจจุบันนี้ และดำเนินการบูรณะปฏิสังขรณ์ศาลาการเปรียญทรงไทย ปรับลานวัด สร้างเขื่อนกันน้ำเซาะตลิ่ง พ.ศ. 2540 พระครูสมุทรกิตติวัฒน์ สร้างศาลาเอนกประสงค์ เมรุ โรงครัว พ.ศ. 2544 ก่อสร้างอุโบสถหลังใหม่ ทดแทนหลังเก่าที่ชำรุดทรุดโทรมน้ำท่วมขัง เพราะอุโบสถหลังเก่าอยู่ต่ำกว่าระดับถนน ย้ายโรงฝึกงาน โรงอาหารโรงเรียนวัดช่องลม สร้างศาลาทรงไทย บูรณะกุฎีสงฆ์ สร้างกำแพงแก้วหน้าวัดข้างวัดหน้าโรงเรียนวัดช่องลมยาวตลอดแวเขตวัด ปรับภูมิทัศน์ สร้างอาคารปฏิบัติธรรม สร้างหลวงพ่อบ้านแหลม สูง 7 เมตร และหลวงปู้ทวด โพธิสัตโต องค์ใหญ่ เพื่อให้พุทธศาสนิกชน สักการบูชาขอพร เป็นแหล่งท่องเที่ยวของจังหวัดสมุทรสงคราม และบูรณะถาวรวัตถุเรื่อยมา มีความเป็นระเบียบเรียบร้อยเข้าแนววัดเจริญสวยงามขึ้นตามลำดับ
=อ้างอิง=
อุ่นเรือน อารีเอื้อ
นางสาวอุ่นเรือน อารีเอื้อ (เกิด 29 กันยายน พ.ศ. 2498) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดร้อยเอ็ด 1 สมัย
อุ่นเรือน อารีเอื้อ เกิดเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2498 เป็นบุตรของนายพุทธา กับนางดวง อารีเอื้อ สำเร็จการศึกษา นิติศาสตรบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยรามคำแหง
อดีตเคยเป็นทนายความ ต่อมาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดร้อยเอ็ด ครั้งแรก ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2529 และได้รับเลือกเพียงครั้งเดียว
อุ่นเรือน อารีเอื้อ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
งูดิน
งูดิน เป็นสัตว์เลื้อยคลานจำพวกงูกลุ่มหนึ่ง จัดอยู่ในอันดับฐาน Scolecophidia จัดเป็นงูขนาดเล็กที่สุด เป็นงูไม่มีพิษ มีลักษณะลำตัวยาวเรียว ปกคลุมด้วยเกล็ดมันวาว ขนาดเท่ากันตลอดลำตัวรวมทั้งเกล็ดท้อง มักมีสีน้ำตาลหรือดำ ลิ้นมี 2 แฉก มีขนาดลำตัวตั้งแต่ความยาวไม่กี่เซนติเมตรลักษณะคล้ายไส้เดือนหรือไส้ดินสอ ไปจนถึงความยาวกว่า 30 เซนติเมตร ตาขนาดเล็กมากอยู่ใต้เกล็ด บางชนิดมองไม่เห็นเลยจนเสมือนว่าตาบอด
มักพบเจองูดินได้บ่อย ๆ บนพื้นดินช่วงหลังฝนตกใหม่ ๆ ดำรงชีวิตโดยการกินไข่และตัวอ่อนของมดและปลวกรวมถึงสัตว์ขาปล้องขนาดเล็กเป็นอาหาร
โดยงูดินสามารถแบ่งออกได้เป็น 3 วงศ์ ดังนี้
สำหรับในประเทศไทย เป็นงูดินที่อยู่ในวงศ์ Typhlopidae หรืองูดินตาบอด พบประมาณ 12 ชนิด ใน 2 สกุล คือ "Typhlops" เช่น งูดินตรัง ("T. trangensis"), งูดินหัวเหลือง ("T. floweri"), งูดินสองสี ("T. muelleri") และสกุล "Ramphotyphlops" เช่น งูดินหัวขาว ("R. albiceps") และงูดินบ้าน ("R. braminus") เป็นต้น
งูดินบ้าน
งูดินบ้าน หรือ งูดินธรรมดา (; ) เป็นงูดินชนิดหนึ่ง ที่อยู่ในวงศ์ Typhlopidae
ลำตัวเรียวยาวและกลมสม่ำเสมอตลอดความยาวลำตัว ส่วนของหัวกว้างเท่ากับลำตัว ส่วนปลายของหัวมน หางสั้นมากและส่วนปลายของหางมีหนามแข็ง ตาเล็กมากแต่มองเห็นได้ชัดเจน ผิวหนังลำตัวมีเกล็ดขนาดเล็กปกคลุมและพื้นผิวเกล็ดเรียบเป็นมัน เกล็ดรอบลำตัวในแนวกึ่งกลางตัว
จำนวน 20 เกล็ด
ลำตัวสีน้ำตาลดำหรือสีดำ ด้านท้องสีจางกว่าด้านหลังเล็กน้อย ส่วนปลายของหัวช่องเปิดรูก้น และหาง มีสีจางกว่าสีลำตัว มีความยาวจากปลายปากจนถึงรูก้น 132 มิลลิเมตร ส่วนหางยาว 2 มิลลิเมตร
อาศัยอยู่ในชั้นหนาดินที่ดินมีลักษณะร่วนซุยตามพื้นล่างของป่าบริเวณที่มีความชุ่มชื้นสูง หรือหลบซ่อนตัวอยู่ใต้กองไม้ที่เปื่อยผุพัง และส่วนมากเป็นบริเวณที่มีปลวกอาศัยอยู่ ปกติมักพบลำพังตัวเดียว แต่ถ้าเป็นขอนไม้ใหญ่ที่เปื่อยผุพังอาจอยู่รวมกันหลายตัว พื้นผิวของเกล็ดลำตัวที่
เรียบเป็นมันช่วยให้การเลื้อยไปในดินร่วนซุยรวดเร็วมากขึ้น แต่เมื่อมาอยู่บนพื้นผิวดินจะเลื้อยช้า และใช้ส่วนปลายของหางที่มีหนามแข็งยึดพื้นผิวดินไว้แล้วส่ายหัวและลำตัวไปในทิศทางที่ต้องการ มักขึ้นมาอยู่บนพื้นดินภายหลังที่ฝนตกหนัก มีรายงานพบว่ามีการเกิดโดยไร้การปฏิสนธิ และสมาชิกทุกตัวเป็นตัวเมียทั้งหมด
พบกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวาง ตั้งแต่เกาะมาดากัสการ์, เซเชลส์, โซมาเลีย, แทนซาเนีย, แคเมอรูน, คูเวต, จีน, ญี่ปุ่น, เนปาล, ปากีสถาน, ศรีลังกา, พม่า, กัมพูชา, ลาว, เวียดนาม, มาเลเซีย, อินโดนีเซีย, สิงคโปร์, ฟิลิปปินส์ จนถึงตอนเหนือของออสเตรเลีย ในประเทศไทยพบได้ทั่วทุกภาค
วัดปากง่าม
วัดปากง่าม เป็นวัดในพระพุทธศาสนาเถรวาท สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย (ภาค 15) ตั้งอยู่ที่ 8/1 หมู่11 ตำบลกระดังงา อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม 75120 มีความสำคัญในฐานะเป็นวัดที่เป็นศูนย์กลางชุมชนกระดังงา ในการทำกิจกรรมทางศาสนา 
วัดปากง่ามเป็นวัดเก่าแก่ สมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย ไม่ปรากฏหลักฐานผู้สร้าง คาดว่ามีอายุกว่า 200 ปี มีหลักฐานว่าขอตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2305 การคมนาคมสมัยโบราณอาศัยคลองบางน้อย และคลองบางใหญ่ เป็นหลักสำคัญ วัดตั้งอยู่ตรงคลองสามแพร่งของคลองทั้งสอง จึงชื่อ "วัดปากง่าม"จากคำบอกเล่าของผู้เฒ่าผู้แก่ซึ่งอายเกือบ 100 ปีแล้ว เล่าว่า เกิดมาจำความได้ก็เห็นวัดนี้เป็นวัดเก่าๆ ไม่ค่อยเจริญเพราะตั้งอยู่ในสวน บ้านเรือนมีน้อย อุโบสถสร้างมา 3 หลังแล้ว ตั้งอยู่ต่างสถานที่กัน หลัง พ.ศ. 2479 วัดจึงได้เจริญรุ่งเรืองตามลำดับ ทั้งนี้ ด้วยความสามารถของเจ้าอาวาสที่สืบทอดต่อๆ กันมา ประกอบกับชุมชนขยายใหญ่ขึ้น บ้านเรือนหนาแน่นขึ้น ประชาชนมีความศรัทธาในพระพุทธศาสนา วัดจึงมีศาสนสถาน และศาสนวัตถุครบถ้วน มีอุโบสถ และศาลาการเปรียญสวยงาม กุฏิสงฆ์ หอฉัน หอสวดมนต์ทรงไทย ศาลาท่าน้ำ สร้างสะพานข้ามคลองบางน้อย ตลอดจนการศึกษาก็บริบูรณ์ มีดรงเรียนปริยัติธรรม และโรงเรียนประถมศึกษา
วัดนี้ได้รับวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2501
สิ่งสำคัญของวัดที่ควรชม และนมัสการ ได้แก่
1.พระพุทธรูปปูนปั้น ปางมารวิชัยพระนามว่า “หลวงพ่อเกษร” เป็นพระพุทธรูปที่ศักดิ์สิทธิ์ เข้าประตูอุโบสถแล้วจะแลเห็นท่านยิ้มรับ แต่เมื่อเข้าพิจารณาใกล้ๆ จะแลเห็นพระพักตร์ท่านนิ่งเฉย มีพระอัครสาวกทั้ง 2 นั่งคุกเข่านมัสการท่านอยู่
2.ภาพผนังอุโบสถแปลกกว่าวัดอื่นๆ คือ วาดเป็นภาพเทวดารักษาทิศทั้ง 8 งดงามมาก
3.ศาลาการเปรียญชั้นบนทรงไทย ภายในมีธรรมมาศน์เทศน์ บุษบกโบราณทรง 3 ชั้น ฝีมือประณีต งดงามมาก
4.หลวงพ่อแดงหน้าอุโบสถเป็นพระพุทธรูปโบราณศิลาแลง ปางสมาธิ มีความศักดิ์สิทธิ์
5.พระพุทธรูปหล่อสมัยอู่ทองปางห้ามสมทร สูง 1 เมตร 20 เซนติเมตร อยู่ ณ หอสวดมนต์
6.เจดีย์โบราณสมัยกรุงศรีอยุธยา หน้าอุโบสถใหม่ สถานที่สร้างอุโบสถเก่าของวัด
7.หอพระไตรปิฎกโบราณปัจจุบันเป็นศาลเจ้าแม่แก่นจันทร์อยู่หน้าอุโบสถ
8.ต้นสมอพิเภกอายุกว่า 200 ปี อยู่หลังอุโบสถ บนต้อนสมอมีต้นกล้วยไม้ข้างกระขึ้นเป็นกระจุกขึ้นมากมาย ถึงฤดูออกดอก จะบานสะพรั่งเต็มต้น นกเป็นผู้พามาปลุกไว้
วงศ์งูดิน
วงศ์งูดิน () เป็นวงศ์ของงูจำพวกงูดินวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวงศ์ว่า Typhlopidae
ลักษณะของงูดินในวงศ์นี้ คือ กระดูกพรีแมคซิลลาไม่มีฟัน กระดูกแมคซิลลาเรียงตัวตามขวางและไม่มีฟัน ช่องเปิดตาอยู่ที่กระดูกฟรอนทัล ขากรรไกรล่างมีกระดูกโคโรนอยด์และกระดูกเดนทารีไม่มีฟัน ไม่มีกระดูกของระยางค์ขาแต่มีกระดูกเชิงกรานขนาดเล็กที่ยังลดรูปไม่หมดฝังอยู่ในกล้ามเนื้อลำตัว ปอดข้างซ้ายเล็กมากหรือลดรูปไม่หมด ไม่มีท่อนำไข่ข้างซ้าย
มาีลำตัวเรียวยาว ชนิดที่มีขนาดเล็กที่สุด คือ "Ramphotyphlops braminus" ที่มีความยาวประมาณ 14-18 เซนติเมตร และชนิดที่ใหญ่ที่สุด คือ "Rhinotyphlops schlegelii" ที่ยาว 90 เซนติเมตร อาศัยอยู่ในพื้นที่ที่มีความแตกต่างกันมากทั้งพื้นที่แห้งแล้งจนถึงป่าดิบชื้น ส่วนมากอาศัยอยู่ในโพรงและในจอมปลวกโดยใช้เส้นทางเดินของปลวกทั้งบนพื้นดินและต้นไม้ กินมดและปลวก รวมถึงสัตว์ขาปล้องที่มีลำตัวนุ่มนิ่มเป็นอาหาร แพร่กระจายพันธุ์ทั่วไปในเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนทั่วทั้งโลกทั้งที่เป็นพื้นแผ่นดินใหญ่และเกาะกลางมหาสมุทร
แบ่งออกได้ทั้งหมด 6 สกุล พบประมาณ 210 ชนิด ขยายพันธุ์ด้วยการวางไข่ทั้งหมด แต่ก็มีบางชนิดที่มีการขยายพันธุ์ได้โดยไม่มีการปฏิสนธิ สำหรับในประเทศไทยพบประมาณ 12 ชนิด ล้วนแต่เป็นงูดินในวงศ์นี้ทั้งหมด
แบ่งออกเป็นสกุลต่าง ๆ ดังนี้
อุบัติเหตุหัวใจ
อุบัติเหตุหัวใจ เป็นละครโทรทัศน์ แนวดราม่า-โรแมนติก ผลิตโดยบริษัท เอ็กแซ็กท์ และ ซีเนริโอ จำกัด บทประพันธ์โดย กษิดินทร์ แสงวงศ์, ตรึงตา โฆษิตชัยมงคล, กนกวรรณ กนกวนาวงศ์ กำกับการแสดงโดย สุชีวิน แนวสูง, นิพนธ์ ผิวเณร นำแสดงโดย ปฏิภาณ ปฐวีกานต์, พิมพ์มาดา บริรักษ์ศุภกร, พงศ์สิรี บรรลือวงศ์, ภัณฑิลา ฟูกลิ่น ออกอากาศทุกวันจันทร์-พฤหัสบดี เวลา 20.25 - 21.25 น. ทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 โดยเริ่มออกอากาศตอนแรกวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2550 - 24 เมษายน พ.ศ. 2550
งูดินหางยาว
งูดินหางยาว () งูดินจำพวกหนึ่ง อยู่ในสกุล "Ramphotyphlops" ในวงศ์งูดิน (Typhlopidae)
งูดินในสกุลนี้ มีแท่งกระดูกอยู่ภายในถุงพีนิสซึ่งแตกต่างจากของสกุลอื่นที่มีเฉพาะตัวถุงพีนิส และในชนิด "R. braminus" มีชุดโครโมโซมเป็นไตรพลอยด์ และมีกระบวนการเกิดโดยไม่มีการปฏิสนธิได้ ซึ่งเป็นปัจจัยที่ทำให้เกิดการแพร่กระจายพันธุ์ของงูดินนี้กว้างมากเนื่องจากไข่ติดไปกับรากของต้นไม้ที่ถูกนำไปในพื้นที่อื่นรวมทั้งเกาะกลางมหาสมุทร เช่น หมู่้เกาะฮาวาย หรือเกาะมาดากัสการ์
สามารถแบ่งออกเป็นชนิดต่าง ๆ ได้ 49 ชนิด
วัดท้องคุ้ง (จังหวัดสมุทรสงคราม)
วัดท้องคุ้ง เป็นวัดพุทธศาสนาฝ่ายเถรวาท สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่หมู่ที่ ๑๐ ตำบลสวนหลวง อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม ๗๕๑๑๐ 
วัดทองคุ้งเป็นวัดที่มีอายุประมาณ ๒๐๐ ปี ไม่มีหลักฐานปรากฏว่าใครเป็นผู้สร้าง มีแต่ผู้ปฏิสังขรณ์วัดต่อๆกันมา เดิมมีชื่อว่า “วัดราชบูรณะ” ตัวอารามอยู่ติดกับฝั่งแม่น้ำซึ่งเป็นท้องคุ้งของแม่น้ำแม่กลอง ประชาชนผู้ซึ่งอาศัยแม่น้ำสายนี้เป็นทางสัญจรไปมาจะมองเห็นวัดนี้ได้แต่ในระยะไกลด้วยเหตุนี้จึงเปลี่ยนชื่อวัดใหม่ว่า “วัดท้องคุ้ง” มาจนกระทั่งปัจจุบันนี้
พระประธานในอุโบสถ เป็นพระปั้นด้วยปูนพระองค์เป็น “พระปางมารวิชัย” หน้าตักกว้าง ๒.๕๖ เมตร สูง ๔.๖๑ เมตร หรือเรียกว่า “หลวงพ่อโต”เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยขัดสมาธิราบ คาดว่าด้านในอาจเป็นพระพุทธรูปสำริด เนื่องจากในช่วงหนึ่งมีการรบติดพัน มีข้าศึกพม่าเข้ามาในบ้านเรา กลัวว่าพวกทหารพม่าจะเข้ามาพบและนำเอาพระพุทธรูปล้ำค่ากลับประเทศพม่า จึงได้มีการอำพรางเอาไว้ เมื่อครั้งสงครามไทยพม่านั่นเอง
เกรียง กัลป์ตินันท์
นายเกรียง กัลป์ตินันท์ เป็นสมาชิกพรรคเพื่อไทยอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี อดีตสมาชิกบ้านเลขที่ 111อดีตสมาชิกพรรคไทยรักษาชาติ และเป็นอดีตรองหัวหน้าพรรคเพื่อไทย
เกรียง กัลป์ตินันท์ เกิดเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2495 ที่จังหวัดอุบลราชธานี สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีทางด้านศิลปศาสตร์ และปริญญาโท สาขาการบริหารการศึกษา จากมหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี
เกรียง กัลป์ตินันท์ สมรสกับนางรจนา กัลป์ตินันท์ อดีตนายกเทศมนตรีนครอุบลราชธานี มีบุตรคือ วรสิทธิ์ กัลป์ตินันท์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี
เกรียง กัลป์ตินันท์ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสมัยแรก ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 เขตเลือกตั้งที่ 1 จังหวัดอุบลราชธานี สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แต่มาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 เขาได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยที่ 2 แต่ได้ย้ายมาสังกัดพรรคความหวังใหม่ และย้ายมาสังกัดพรรคไทยรักไทย ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 และการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 ต่อมาในปี พ.ศ. 2550 ศาลรัฐธรรมนูญได้มีคำวินิจฉัยให้ยุบพรรคไทยรักไทย และตัดสิทธิกรรมการบริหารพรรค 5 ปี ซึ่งเขาเป็นหนึ่งในนั้นด้วย
ในปี พ.ศ. 2555 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นรองหัวหน้าพรรคเพื่อไทย
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 42
ภายหลัง รัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557 วันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2559 ผบ.มทบ. 22 ค่ายสรรพสิทธิประสงค์ อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี ได้เรียก นายเกรียง กัลป์ตินันท์ รักษาการรองหัวหน้าพรรคเพื่อไทย รวมทั้งนายวรสิทธิ์ และนางพิทยา กัลป์ตินันท์ ลูกและภรรยา เข้าพบเพื่อพูดคุยถึงนโยบายเรื่องผู้มีอิทธิพลเขาลาออกจากพรรคไทยรักษาชาติในวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 และเข้าสมัครเป็นสมัครพรรคเพื่อไทยใน วันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561
ทวีศักดิ์ อนรรฆพันธ์
นายทวีศักดิ์ อนรรฆพันธ์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์ 2 สมัย ปัจจุบันเป็นเหรัญญิกพรรคเพื่อไทย
ทวีศักดิ์ อนรรฆพันธ์ เกิดเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2507 เป็นบุตรของนายเลียง และนางเอมอร อนรรฆพันธ์ มีพี่น้อง 6 คน คนหนึ่งคือ สุรศักดิ์ อนรรฆพันธ์ ส.ส.จังหวัดเพชรบูรณ์ เขาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ศิลปศาสตรบัณฑิต (รัฐศาสตร์) จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง ระดับปริญญาโท จากคณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า) และประกาศนียบัตรชั้นสูง หลักสูตรการเมืองการปกครองในระบอบประชาธิปไตย สำหรับผู้บริหารระดับสูง รุ่นที่ 7 สถาบันพระปกเกล้า
ทวีศักดิ์ อนรรฆพันธ์ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัเพชรบูรณ์ ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 และการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 สังกัดพรรคไทยรักไทย ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 69 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 เขาได้เลื่อนขึ้นมาเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แทนตำแหน่งที่ว่าง ของนายวิเชียร ขาวขำ ซึ่งลาออกไปลงสมัครรับเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดอุดรธานี
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 76
หีบหลอนซ่อนวิญญาณ
หีบหลอนซ่อนวิญญาณ เป็นละครโทรทัศน์ แนวละครระทึกขวัญ-ดราม่า ผลิตโดยบริษัท เอ็กแซ็กท์ และ ซีเนริโอ จำกัด บทประพันธ์โดย ศิริลักษณ์ ศรีสุคนธ์, บุญฤทธิ์ กลิ่นเกษร บทโทรทัศน์โดย วาทินีย์ โอฬาร์กร, บุญฤทธิ์ กลิ่นเกษร, วิวัฒน์ กฤษณาเวศน์ กำกับการแสดงโดย ฉัตรชัย สุรสิทธิ์ นำแสดงโดย ภัทรพล กันตพจน์, พิชญา ศรีเทพย์ และ เก็จมณี วรรธนะสิน ออกอากาศทุกวัน จันทร์-พฤหัสบดี เวลา 20.25 - 21.25 น. ทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 โดยเริ่มออกอากาศตอนแรกวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2551 - 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551
เปลือกเสน่หา
เปลือกเสน่หา เป็นละครโทรทัศน์ แนวดราม่า ผลิตโดยบริษัท เอ็กแซ็กท์ และ ซีเนริโอ จำกัด ดัดแปลงจากนวนิยายเรื่อง "ปีกเปล่า" ของ ชูวงศ์ ฉายะจินดา บทโทรทัศน์โดย ปฏิการ เพชรมุณี กำกับการแสดงโดย ฉัตรชัย สุรสิทธิ์ นำแสดงโดย ณวัฒน์ กุลรัตนรักษ์, คัทลียา แมคอินทอช, อคัมย์สิริ สุวรรณศุข และ ณัฏฐ์ เทพหัสดิน ณ อยุธยา ออกอากาศทุกวันจันทร์-พฤหัสบดี เวลา 20.25 - 21.25 น. ทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 โดยเริ่มออกอากาศตอนแรกวันที่ 8 พฤศจิกายน 2550 - 25 ธันวาคม 2550
ม้าลายแชพแมน
ม้าลายแชพแมน (; ) เป็นม้าลายชนิดหนึ่ง ที่เป็นชนิดย่อยหรือสปีชีส์ย่อยของม้าลายธรรมดา ("E. quagga")
ม้าลายแชพแมน มีลักษณะทั่วไปเหมือนกับม้าลาลธรรมดาหรือม้าลายทั่วไป แต่มีลักษณะแตกต่างกันก็คือ เป็นม้าลายเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่มีแถบสีเทาคั่นกลางระหว่างแถบสีขาวและแถบสีดำ ซึ่งเรียกว่า "เงา" และลายไม่คลุมตามขาลงไปถึงกีบ
ม้าลายแชพแมน กระจายพันธุ์เฉพาะทวีปแอฟริกาทางตอนใต้ เช่น บอตสวานา, นามิเบีย และแองโกลา
ม้าลายแชพแมน มีจ่าฝูงเป็นตัวผู้ที่แข็งแรง และไม่มีพฤติกรรมอพยพย้ายที่อยู่อาศัยเหมือนม้าลายชนิดอื่นเป็นม้าลายที่ยังมีจำนวนประชากรมากอยู่ในธรรมชาติ แต่ทว่าด้วยภาวะโลกร้อนที่ทำให้สภาพภูมิอากาศและสภาพแวดล้อมเปลี่ยนแปลงไป ส่งผลให้สัตว์หลายชนิดต้องเปลี่ยนวิถีการหากินแบบดั่งเดิมที่เคยเป็นอยู่ ในอนาคตข้างหน้า ม้าลายแชพแมนอาจเป็นสัตว์อีกชนิดหนึ่งที่เข้าสู่ภาวะใกล้สูญพันธุ์ก็เป็นไปได้
ม้าลายธรรมดา
ม้าลายธรรมดา หรือ ม้าลายทุ่งหญ้า (; ) เป็นม้าลายชนิดหนึ่ง ที่พบกระจายพันธุ์มากที่สุดในบรรดาม้าลายทั้งหมด
ม้าลายธรรมดา มีความสูงจากกีบเท้าจนถึงหัวไหล่ประมาณ 1.2–1.4 เมตร มีความยาวลำตัว 1.9–2.4 เมตร ความยาวหาง 45–55 เซนติเมตร น้ำหนักในตัวผู้ประมาณ 230–330 กิโลกรัม และตัวเมียราว 200–300 กิโลกรัม อายุขัยโดยเฉลี่ย 15–20 ปี
ม้าลายธรรมดา มีลายแตกต่างจากม้าลายชนิดอื่น ๆ ตรงที่มีลายขนาดใหญ่สีดำพาดยาวสลับกับลายสีขาวจากหลังลงไปทั้งสองข้างของลำตัวจนถึงใต้ท้อง เป็นม้าลายที่มีปฏิสัมพันธ์กันในระหว่างสมาชิกในฝูง มีการตกแต่งร่างกายและทำความสะอาดเนื้อตัวให้กันและกัน
ม้าลายธรรมดา จะอยู่รวมฝูงกันทั้งในทุ่งหญ้าที่เป็นที่ราบหรือป่าละเมาะ บางครั้งจะรวมฝูงกันเป็นฝูงใหญ่ที่มีจำนวนสมาชิกฝูงถึงหมื่นตัว ในราวกลางปีของทุกปี ม้าลายธรรมดาประมาณ 500,000 ตัว จะร่วมกันเดินทางอพยพกับฝูงวิลเดอบีสต์อีก 1.8–2 ล้านตัว ตามเส้นทางอพยพระหว่างอุทยานแห่งชาติเซเรงเกติในแทนซาเนียกับเขตอนุรักษ์แห่งชาติมาไซมาราในเคนยา เพื่อแสวงหาแหล่งอาหาร อันได้แก่ ทุ่งหญ้าใหม่ ๆ และแหล่งน้ำ และจะเดินทางอพยพกลับพร้อมฝูงวิลเดอบีสต์ในราวเดือนกันยายน ซึ่งในระหว่างการเดินทางทั้งไปและกลับจะมีม้าลายธรรมดารวมถึงวิลเดอบีสต์ตกเป็นอาหารของสัตว์กินเนื้อต่าง ๆ เช่น จระเข้, สิงโต, เสือดาว หรือไฮยีน่า เป็นต้น
ม้าลายเบอร์เชลล์
ม้าลายเบอร์เชลล์ (; ) เป็นม้าลายชนิดย่อยหรือสปีชีส์ย่อยของม้าลายธรรมดา ("E. quagga") ชนิดหนึ่ง
ม้าลายเบอร์เชลล์ เป็นม้าลายที่แพร่กระจายพันธุ์ในทวีปแอฟริกาตอนใต้ เช่น บอตสวานา, สวาซิแลนด์, แอฟริกาใต้ เป็นต้น เป็นม้าลายที่มีลายขนาดใหญ่สีดำพาดยาวสลับกับลายสีขาวจากหลังลงไปทั้งสองข้างของลำตัวจนถึงใต้ท้อง มีพฤติกรรมและลักษณะนิสัยคล้ายกับม้าลายธรรมดาทั่วไป
ม้าลายเบอร์เชลล์ ได้รับการตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่ วิลเลียม จอห์น เบอร์เชลล์ วิศวกรและนักสำรวจธรรมชาติชาวอังกฤษ จัดเป็นม้าลายอีกชนิดหนึ่งที่ใกล้สูญพันธุ์แล้ว โดยฝีมือของมนุษย์ เพื่อล่าเอาเนื้อเพื่อการบริโภคและหนังทำเครื่องประดับและเครื่องแต่งกาย นอกจากนี้ยังถูกบุกรุกถิ่นที่อยู่อาศัย ทำให้ปัจจุบันม้าลายเบอร์เชลล์หลงเหลืออยู่ตามธรรมชาติน้อยลงทุกที ม้าลายเบอร์เชลล์มักจะอาศัยอยู่รวมเป็นฝูงกับวิลเดอบีสต์ เพื่อคอยระวังภัยให้แก่กัน เนื่องจากม้าลายเบอร์เชลล์เป็นสัตว์ที่ประสาทตาไม่ดี แต่ประสาทหูดีเยี่ยม ขณะที่วิลเดอบีสต์เป็นสัตว์ที่ประสาทตาดี แต่ประสาทหูไม่ดี และเป็นม้าลายที่อพยพครั้งใหญ่ตามฝูงวิลเดอบีสต์ข้ามแม่น้ำที่มีอันตรายไปเป็นประจำทุกปีจากอุทยานแห่งชาติเซเรงเกติไปยังอุทยานแห่งชาติมาไซมารา มีปริมาณม้าลายเบอร์เชลล์ในการอพยพแต่ละครั้งประมาณ 500,000 ตัว และในเดือนตุลาคมจะอพยพกลับ จัดเป็นม้าลายที่มีฝูงขนาดใหญ่ที่สุดในบรรดาม้าลายทั้งหมด โดยมีตัวผู้ที่แข็งแรงที่สุดเป็นจ่าฝูง และอาศัยอยู่ร่วมหากินกับสัตว์กีบหรือสัตว์กินพืชชนิดอื่นได้อย่างดี
นกเงือกปากเหลืองถิ่นใต้
นกเงือกปากเหลืองถิ่นใต้ (; ) เป็นนกจำพวกนกเงือก (Bucerotidae) ชนิดหนึ่ง
นกเงือกปากเหลืองถิ่นใต้ เป็นนกเงือกที่พบแพร่กระจายพันธุ์เฉพาะที่ทวีปแอฟริกาตอนใต้ ถือเป็นนกเงือกปากเหลืองแอฟริกาชนิดหนึ่ง นอกจากนกเงือกปากเหลืองถิ่นเหนือ ("T. flavirostris") ซึ่งเป็นนกเงือกปากเหลืองอีกชนิดหนึ่งที่พบได้ในทวีปแอฟริกา
นกเงือกปากเหลืองถิ่นใต้ มีจุดเด่น คือ ลักษณะจะงอยปากที่มีสีเหลือง มีพฤติกรรมความเป็นอยู่แตกต่างจากนกเงือกที่อาศัยอยู่ในทวีปเอเชียอย่างสิ้นเชิง โดยจะอาศัยอยู่ในพื้นที่เปิดโล่ง เช่น ป่าละเมาะ หรือทุ่งหญ้า หรือทะเลทราย ผิดกับนกเงือกที่อาศัยอยู่ในทวีปเอเชียที่จะอาศัยอยู่เฉพาะในป่าดิบชื้นเท่านั้น กินแมลงเป็นอาหารหลัก ซึ่งในพื้นที่ ๆ เปิดโล่งนั้นสามารถหาอาหารได้ง่ายและมากกว่า แต่ก็ทำรังและหลับนอนบนต้นไม้
นกเงือกปากเหลืองแอฟริกา
นกเงือกปากเหลืองแอฟริกา หรือ นกเงือกปากเหลือง () เป็นนกเงือก 2 ชนิด ที่พบได้ในทวีปแอฟริกา
วงศ์งูเส้นด้าย
วงศ์งูเส้นด้าย () เป็นวงศ์ของงูจำพวกงูดินวงศ์หนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Leptotyphlopidae
ลักษณะเด่นของงูดินวงศ์นี้ คือ กระดูกพรีแมคซิลลาไม่มีฟัน กระดูกแมคซิลลาเรียงตัวตามยาวและไม่มีฟัน ช่องเปิดของตาอยู่ที่กระดูกฟรอนทัล ขากรรไกรล่างมีกระดูกโคโรนอยด์และกระดูกเดนทารีมีฟัน 4-5 ซี่ ไม่มีกระดูกของระยางค์ขาแต่มีกระดูกเชิงกรานขนาดเล็กที่ยังลดรูปไม่้หมดฝังอยู่ในกล้ามเนื้อลำตัว ไม่มีปอดข้างซ้าย ไม่มีท่อนำไข่ข้างซ้าย
มีลักษณะลำตัวเรียวยาวมาก มีความยาวของลำตัวตั้งแต่ 15-25 เซนติเมตร แต่บางชนิด เช่น "Leptotyphlops macrolepis" และ "L. occidentalis" มีความยาวกว่า 30 เซนติเมตร แต่ในชนิด ""L. carlae" กลับมีความยาวเพียง 10 เซนติเมตร นับเป็นงูชนิดที่ีมีขนาดเล็กที่สุดในโลก
อาศัยอยู่ในพื้นที่ ๆ มีความแตคกต่้างกันมากทั้งแห้งแล้งและชุ่มชื้น กินสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังโดยเฉพาะปลวกเป็นอาหารหลัก สามารถเสาะแสวงหารังปลวกได้จากสารเคมีในตัวปลวก เนื่องจากอาศัยอยู่ในจอมปลวกจึงพบบางชนิด เช่น "L. dulcis" บนต้นไม้สูงจากพื้นดินโดยเลื้อยไปในภายในรังของปลวกที่อยู่ตามต้นไม้
พบประมาณ 90 ชนิด ทุกชนิดแพร่ขยายพันธุ์ด้วยการวางไข่ทั้งหมด แบ่งออกได้เป็น 2 สกุล คือแพร่กระจายพันธุ์ในทวีปแอฟริกา, อเมริกาเหนือและอเมริกาใต้, เอเชียตะวันตกเฉียงใต้
เส้นเวลาของประวัติศาสตร์ธรรมชาติ
เส้นเวลาของประวัติศาสตร์ธรรมชาติ คือ เส้นเวลาที่บอกถึงประวัติศาสตร์ของธรรมชาติตั้งแต่การเกิดบิกแบงจนถึงปัจจุบัน
เริ่มขึ้นตั้งแต่ 13,798 ล้านปี จนถึง 5,020 ล้านปีก่อน
เริ่มขึ้นตั้งแต่ 5,020 ล้านปี จนถึง 1,000 ล้านปีก่อน
เริ่มขึ้นตั้งแต่ 1,000 ล้านปี จนถึง 10 ล้านปีก่อน
เริ่มตั้งแต่ 10 ล้านปี จนถึง 2 ล้านปีก่อน
ฟรีเดก-มีสเตก
ฟรีเดก-มีสเตก ( , ; ) เป็นเมืองในเขตมอเรเวีย-ไซลีเชีย ประเทศเช็กเกีย ประกอบด้วย 2 เมืองอิสระในอดีตคือ ฟรีเดกและมีสเตก แบ่งจากกันโดยแม่น้ำออสตราวีตเซ (Ostravice)
ในฤดูหนาวอากาศหนาวและมีเมฆปกคลุม ช่วงกลางวันสั้นและหิมะตกเป็นเรื่องปกติ อุณหภูมิเฉลี่ยในเดือนมกราคมคือ -5 องศาเซลเซียส (23 องศาฟาเรนไฮต์) ส่วนฤดูร้อน มีอากาศอบอุ่น มีฝนตกบ้าง อุณหภูมิเฉลี่ยของเดือนกรกฎาคมคือ 18 องศาเซลเซียส (64 องศาฟาเรนไฮต์) อุณหภูมิต่ำสุดของเมืองคือ -34.8 องศาเซลเซียส และอุณหภูมิสูงสุดอยู่ที่ 35.9 องศาเซลเซียส
ปลากริมแรด
ปลากริมแรด () เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กที่อยู่ในสกุล "Parosphromenus" ในวงศ์ปลากัด ปลากระดี่ (Osphronemidae)
มีลักษณะทั่วไปคล้ายกับปลาที่อยู่ในสกุล "Trichopsis" หรือปลากริม แต่มีฐานครีบหลังกว้างกว่า และมีขอบครีบสีฟ้า ตามลำตัวมีลวดลายหรือลายแถบแตกต่างกันออกไปตามแต่ชนิด
ปลากริมแรด กระจายพันธุ์ตั้งแต่ภาคใต้ตอนล่างของประเทศไทย ไปตลอดแหลมมลายู จนถึงอินโดนีเซีย มักอาศัยอยู่ในพื้นที่ ๆ เป็นป่าพรุ หรือน้ำที่มีสภาพเป็นกรด มีสีชา (ค่า pH ต่ำกว่า 7) ในประเทศไทยพบเพียงชนิดเดียวเท่านั้น จัดเป็นปลาที่หายาก และนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยเฉพาะในตู้ไม้น้ำ
ชนิดที่ค้นพบใหม่
อ็อสนาบรึค
อ็อสนาบรึค ( ; โลว์เยอรมัน: "Ossenbrügge"; ) เป็นเมืองในรัฐโลว์เออร์แซกโซนี ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ห่างจากเมืองมึนส์เทอร์ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ 45 กม. จากข้อมูลเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 2010 เมืองมีประชากร 164,119 คน เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 3 ของรัฐโลว์เออร์แซกโซนี
บั๊ก บันจี้
บั๊ก บันจี้ (อังกฤษ: Bug Bunji) เป็นวงดนตรีเกิร์ลกรุปชาวไทย สังกัด แกรมมี่ มีสมาชิก 4 คนด้วยกัน มีผลงานปี พ.ศ. 2543
บั๊กบันจี้ หรือ สี่แมลงน้อยกระโดห้อยหัว มีสมาชิก 4 คนด้วยกัน คือ สาวิกา ไชยเดช (พิ้งกี้), วนัสนันท์ ธรรมบูรณะวงษ์ (แก็ก), ธัชชา พุ่มอ่อน (จ๋า), เจนนิเฟอร์ ชวโนวานิช (เจน) ที่สี่คนมีผลงานอัลบั้มตอนอายุ 12 ปี หนึ่งชุด เมื่อปี พ.ศ. 2543 โดยออกอัลบั้มกับสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ กับอัลบั้ม "Forest Girl" ออกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2543
Forest Girl อัลบั้มชุดนี้มีเพลงฮิตมากมาย เช่น O-YA-O, รู้ป่ะ, อยากมีแค่เธอ, ไม่อยากยืนข้างเธอ และเพลง ขอบคุณดาว ส่วน Producer ในอัลบั้มชุดนี้คือ กบ-นิมิตร จิตรานนท์ แนวเพลงในอัลบั้มชุดนี้เป็นแนว Pop สนุกๆ อวลกลิ่นป่า Jungle Sound และศิลปินทั้งกลุ่มยังได้รับรางวัลในวันเด็กอีกด้วย
พวกเธอทั้งสี่คนยังมีผลงานโฆษณาและนิตยสารที่ถ่ายร่วมกัน เช่น โฆษณาแชมพูแคลรอล, โฆษณาสกาแคร์, นิตยสาร The Boy และอีกมากมาย
แม่น้ำชิกกาซอเวย์
แม่น้ำชิกกาซอเวย์ () เป็นแม่น้ำที่มีความยาวราว 210 ไมล์ (340 กม.) ไหลผ่านทางตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐมิสซิสซิปปี สหรัฐอเมริกา ต้นน้ำอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางตะวันออกของรัฐ ไหลไปทางใต้รวมกับแม่น้ำลีฟ ในจอร์จเคาน์ตี กลายเป็นแม่น้ำแพสคากูลา
เกาะบูเกนวิลล์
เกาะบูเกนวิลล์ () เป็นเกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก เป็นเกาะใหญ่ที่สุดในหมู่เกาะโซโลมอน ส่วนหนึ่งของประเทศปาปัวนิวกินี เกาะมีพื้นที่ 9,300 ตร.กม. มีจุดสูงสุดคือ ยอดเขาบัลบี สูง 2,700 ม.
เกาะนี้ นักเดินเรือชาวฝรั่งเศสชื่อ หลุยส์ เดอ บูแก็งวีล เดินทางเข้ามาสำรวจใน ค.ศ. 1768 ภายใต้การควบคุมของบริษัทการค้าของเยอรมัน ใน ค.ศ. 1882 และเยอรมนีเข้าครอบครองเกาะนี้ระหว่าง ค.ศ. 1899-1914 ออสเตรเลียเข้ายึดครองในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ใน ค.ศ. 1942 ญี่ปุ่นเข้ายึดครองซึ่งมีการพัฒนาอ่าวและสร้างเป็นสนามบิน กลายเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนภายใต้ความคุ้มครองของสหประชาชาติของนิวกีนีหลังสงครามโลกครั้งที่สอง และเป็นส่วนหนึ่งของประเทศปาปัวนิวกีนีหลังแยกตัวเป็นประเทศในปี ค.ศ. 1975
หมู่เกาะเบาน์ตี
หมู่เกาะเบาน์ตี () เป็นกลุ่มเกาะเล็ก ๆ 13 เกาะที่ไม่มีคนอยู่อาศัย มีพื้นที่ 330 เอเคอร์ ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของมหาสมุทรแปซิฟิก เป็นส่วนหนึ่งของประเทศนิวซีแลนด์ ตั้งอยู่ทางตะวันออก/ใต้ ของเกาะใต้ ราว 670 กม. และตั้งอยู่ทางทิศใต้-ตะวันตกของหมู่เกาะแชทัม หมู่เกาะได้ลงทะเบียนขึ้นเป็นมรดกโลก
พระบรมดิลก
พระบรมดิลก เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 4 ในสมเด็จพระมหาจักรพรรดิกับสมเด็จพระศรีสุริโยทัย สิ้นพระชนม์ชีพพร้อมพระราชมารดาในสงครามพระเจ้าตะเบ็งชเวตี้
พระบรมดิลก เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระมหาจักรพรรดิกับสมเด็จพระศรีสุริโยทัย 
มีพระเชษฐากับพระเชษฐภคินีและพระขนิษฐา คือ พระราเมศวร พระมหินทราธิราช พระสวัสดิราช พระเทพกษัตรีย์ ประสูติเมื่อครั้งพระราชบิดายังมีพระอิสริยยศเป็น พระเทียรราชา เป็นพระมหาอุปราชประทับอยู่ที่วังชัย สมเด็จพระไชยราชาธิราชพระเชษฐาของพระราชบิดาของพระองค์สวรรคต พระยอดฟ้าพระราชโอรสจึงได้สืบราชสมบัติต่อ เนื่องจากพระยอดฟ้ายังทรงพระเยาว์อยู่มาก เสนาบดีชั้นผู้ใหญ่จึงได้ทูลเชิญพระเที่ยรราชาและท้าวศรีสุดาจันทร์ให้เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ แต่ท้าวศรีสุดาจันทร์ก็พยายามกดดันให้พระเทียรราชาออกจากตำแหน่ง เพื่อที่ตนจะได้เป็นผู้สำเร็จราชการแต่เพียงผู้เดียว ดังนั้นเพื่อหลบหลีกความกดดันจากท้าวศรีสุดาจันทร์ จึงได้เสด็จออกผนวช ณ วัดราชประดิษฐาน จนถึงสมัยขุนวรวงศาธิราชได้ครองกรุงศรีอยุธยา ฝ่ายสมเด็จพระศรีสุริโยทัย เมื่อพระราชสวามีออกผนวช พระองค์จึงได้พาพระราเมศวร พระมหินทร์ พระสวัสดิราช พระบรมดิลก และพระเทพกษัตรี เสด็จไปประทับ ณ พระตำหนักชานเมือง เมื่อพระราชบิดาสึกออกมา และสามารถล้มล้างราชบัลลังก์ของขุนวรวงศาธิราชได้ และเสด็จครองราชย์ พระองค์ก็ได้ดำรงพระอิสริยศเป็นพระราชธิดา ประทับในพระราชวังหลวง
ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2091 หลังพระราชบิดาของพระองค์ครองราชย์ได้ 7 เดือน พระเจ้าตะเบ็งชเวตี้พระมหากษัตริย์พม่าได้ยกกองทัพลงมา หมายจะยึดอยุธยาเป็นประเทศราช พระราชบิดาของพระองค์จึงเตรียมการรับศึก
เมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2092 สมเด็จพระมหาจักรพรรดิทรงตัดสินพระทัยยกทัพออกนอกพระนครเพื่อเป็นการบำรุงขวัญทหารและทอดพระเนตรจำนวนข้าศึกนอกเหนือจากพระองค์แล้ว พระมเหสี สมเด็จพระสุริโยทัย พร้อมกับพระราชธิดา พระบรมดิลก ซึ่งเสด็จบนหลังช้างทรงเช่นกัน พระองค์และพระราชมารดาได้แต่งกายเป็นทหารอย่างชาย โดยสมเด็จพระสุริโยทัยทรงแต่งกายอย่างพระมหาอุปราช นอกจากนี้ พระเชษฐาทั้งสองของพระองค์ พระราเมศวร พระมหาอุปราชและทายาทผู้มีสิทธิ์โดยตรง และพระมหินทร์ ได้ตามเสด็จพระราชบิดาไปด้วย
กองทัพอยุธยาจัดขบวนออกเคลื่อนทัพไปทางเหนือจนถึงบริเวณทุ่งภูเขาทอง ไม่นานก็พบกับทัพหน้าของพม่าโดยมีพระเจ้าแปรเป็นแม่ทัพ ทั้งสองขบวนก็ปะทะกัน พระเจ้าแปรและสมเด็จพระมหาจักรพรรดิทรงทำยุทธหัตถีกัน ซึ่งเป็นแบบธรรมเนียมในเวลานั้น แต่ช้างทรงของสมเด็จพระมหาจักรพรรดิเสียทีและหันหลังหนีจากข้าศึก พระเจ้าแปรก็ทรงขับช้างไล่ตามมาอย่างกระชั้นชิด สมเด็จพระสุริโยทัยทอดพระเนตรเห็นพระราชสวามีกำลังอยู่ในอันตรายจึงรีบขับช้างเข้าขวางพระเจ้าแปร ทำให้ทรงไม่สามารถติดตามต่อไปได้ พระเจ้าแปรจึงทำยุทธหัตถีกับสมเด็จพระสุริโยทัย เนื่องจากสมเด็จพระสุริโยทัยอยู่ในลักษณะเสียเปรียบ ช้างพระเจ้าแปรได้เสยช้างสมเด็จพระสุริโยทัย จนเท้าหน้าทั้งสองลอยพ้นพื้นดิน แล้วพระเจ้าแปรจึงฟันสมเด็จพระสุริโยทัยจากพระพาหาขาดถึงกลางพระองค์ นอกจากนี้ พระเจ้าแปรยังทรงทำให้พระบรมดิลกได้รับบาดเจ็บ ทั้งสองพระองค์เสด็จสวรรคตบนช้างทรงเชือกเดียวกัน มีการเล่าว่า พระเจ้าแปรไม่ทรงทราบว่าพระองค์กำลังรบกับสตรีอยู่จนกระทั่งพระองค์ทรงฟันศัตรูบริเวณไหล่ ในจังหวะที่ร่างกายทรุดลงจนหมวกเหล็กที่สวมไว้หลุดออกนั้น พระองค์จึงทรงเห็นผมยาวของสตรี
พระราเมศวรและพระมหินทร์ทรงขับช้างเข้ากันข้าศึก และขับทัพหน้าของพม่าออกจากทุ่ง จากนั้นทรงนำช้างพร้อมทั้งพระศพสมเด็จพระราชชนนีและพระขนิษฐภคินีกลับเข้ากรุงศรีอยุธยา สมเด็จพระมหาจักรพรรดิได้ใช้เวลาในการรวบรวมกองทัพแล้วจึงถอยกลับเข้าพระนครเช่นกัน
รักจัดเต็ม
รักจัดเต็ม เป็นละครซิตคอม ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ออกอากาศตอนแรกวันที่ 18 สิงหาคม 2556 ทุกวันอาทิตย์ เวลา 23.30 น. - 00.30 น. และตั้งแต่เดือนมิถุนายน 2557 เป็นต้นไปทางสถานีได้ปรับเปลี่ยนวันออกอากาศใหม่ทุกวันพุธออกอากาศสัปดาห์เว้นสัปดาห์สลับกับบันทึกกรรม แต่ตั้งแต่วันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2558 ได้ย้ายวันออกอากาศมาเป็นทุกคืนวันอังคาร เวลา 23.20 น. โดยออกอากาศหลังรายการ ข่าว 3 มิติ สร้างโดยบริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด กำกับการแสดงโดย ภวัต พนังคศิริ ร่วมเขียนบทโทรทัศน์และสร้างสรรค์โดย ณัฐพจน์ พจน์จำเนียร/วารุณี ครองภิญโญ/สุขพัฒน์ โล่ห์วัชรินทร์/นภัค ไตรเจริญเดช และ ปั้นให้เป๊ะ และตอนจบของละครซิทคอมเรื่องนี้ก็ได้ออกอากาศไปเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2558
และจะกลับมาออกอากาศอีกครั้ง ใน รักจัดเต็ม ซีซั่นที่ 3 โดยใช้นักแสดงชุดเดิม แต่เปลี่ยนผู้กำกับเป็น พันธุ์ธัมม์ ทองสังข์ ออกอากาศทุกวันจันทร์ หลังรายการ ข่าว 3 มิติ เวลา 23.20 - 00.20 น. เริ่ม สิงหาคม พ.ศ. 2560หน้าหลักของละคร รักจัดเต็ม (ThaiTV3.com)
ตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 12 สิงหาคม 2555
"ระวังสับสนกับ ตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550"
ตราสัญลักษณ์ พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 12 สิงหาคม 2555 ออกแบบโดย นายศิริ หนูแดง พร้อมๆกับตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบ 28 กรกฎาคม 2555
ที่ทำเนียบรัฐบาล เวลา 13.00 น. ของตอนบ่ายวันวันที่ 29 พฤษภาคม 2555 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมพระราชทานตราสัญลักษณ์งานเฉลิมพระเกียรติทั้ง 2 งาน และคณะรัฐมนตรีได้แจ้งให้ทุกหน่วยงานราชการทุกหน่วยงานทั่วทั้งประเทศ ได้เตรียมการประดับตราสัญลักษณ์ และติดธงสัญลักษณ์นี้ในสถานที่ราชการทุกแห่ง ส่วนพสกนิกรชาวไทยทั่วประเทศสามารถซื้อหรือจับจองมาติดในบ้านได้ ตามร้านจำหน่ายตราสัญลักษณ์หรือธงทั่วไป
ต่อมา เว็บไซด์ทำเนียบรัฐบาล http://www.thaigov.go.th/ ได้เผยแพร่ข่าวว่า ที่ประชุมคณะรัฐมนตรีรับทราบ เรื่องตราสัญลักษณ์งานเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 12 สิงหาคม 2555 และตราสัญลักษณ์งานเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบ 28 กรกฎาคม 2555 ตามที่สำนักงานปลัดสำนักนายกรัฐมนตรีเสนอ
ตราสัญลักษณ์งานเฉลิมพระเกียรติฯ นี้ประกอบด้วย อักษรพระนามาภิไธย ส.ก. อยู่ภายในวงรี ด้านบนวงรีเป็นพระมหามงกุฎ ภายในพระมหามงกุฎเป็นพระแสงจักรและพระแสงตรีศูล มีเครื่องราชอิสริยาภรณ์โบราณมงคลพระมหาสังวาลนพรัตนราชวราภรณ์ล้อมรอบวงรี ขนาบข้างด้วยพระสัปตปฎลเศวตฉัตร ด้านล่างวงรีเป็นเลขไทย 80 อยู่ในรูปทรงของเพชรด้านล่างเลขไทย 80 เป็นผ้าแพรแถบอักษรข้อความ พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 12 สิงหาคม 2555 ในการพระราชพิธีบรมราชาภิเษก วันที่ 5 พฤษภาคม 2493 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ สถาปนาสมเด็จพระราชินี เป็นสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินี แล้วพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ อันเป็นโบราณมงคลนพรัตนราชวราภรณ์
ภายหลังการสิ้นสุดการแสดงตราสัญลักษณ์งานเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบ 28 กรกฎาคม 2555 เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม 2555 แล้วนั้น
วันที่ 1 สิงหาคม 2555 สถานีโทรทัศน์ทุกช่องทยอยนำตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 12 สิงหาคม 2555 ขื้นแสดงตรงมุมซ้ายบนของหน้าจอ ซึ่งได้ใช้ไปเรื่อยๆ จนถึงช่วงวันที่ 1 และ 2 กันยายน 2555
วอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2014
วอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2014 เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงจำนวน 28 ทีม เริ่มทำการแข่งขันตั้งแต่วันที่ 25 กรกฎาคม - 24 สิงหาคม 2014 เจ้าภาพการแข่งขันรอบสุดท้ายในครั้งนี้คือ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
ลิงบาบูนชัคม่า
ลิงบาบูนชัคม่า หรือ ลิงบาบูนเคป (; ) เป็นลิงบาบูนชนิดหนึ่ง ในวงศ์ลิงโลกเก่า (Cercopithecidae)
ลิงบาบูนชัคม่า เป็นลิงบาบูนที่มีขนาดใหญ่ที่สุด และนับเป็นลิงอีกชนิดหนึ่งที่มีขนาดใหญ่ที่สุด มีขนตามตัวสีน้ำตาล ขนค่อนข้างหยาบ หน้าดำ หูมีขนน้อย แต่ตัวผู้ขนตรงรอบคอและไหล่ยาว และมีขนปรกที่ปาก ส่งเสียงร้องได้ดัง วิ่งได้เร็วมากและทรงพลัง มีลักษณะการวิ่งเหมือนม้าควบ ว่ายน้ำเก่ง 
มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง ฝูงหนึ่งมีจำนวนเป็นร้อยอาจถึง 200-300 ตัว มีหัวหน้าเป็นตัวผู้ ซึ่งเป็นผู้ควบคุมสังคมของตัวให้เป็นระเบียบ ในขณะในหมู่ลิงตัวเมียจะมีการจัดลำดับสังคมตามอาวุโส ในเวลากลางคืนจะนอนพักผ่อนในถ้ำ หรือซอกหิน หรือบนกิ่งไม้ใหญ่ เพื่อหลบหลีกศัตรู เนื่องจากลิงบาบูนชัคม่าเองก็ตกเป็นอาหารของสัตว์กินเนื้อขนาดใหญ่กว่าด้วย เช่น เสือดาว, เสือชีตาห์ โดยอาจจะโดนล่าได้ถึงบนต้นไม้ และลูกลิงก็ตกเป็นเหยื่อของนกล่าเหยื่อขนาดใหญ่ เช่น นกเหยี่ยว, นกอินทรี เป็นต้น ส่วนในหมู่ลิงตัวผู้่จะมีการสลับสับเปลี่ยนกันเรื่อย เนื่องจากการแย่งชิงกันเป็นจ่าฝูง และหากมีลิงจากที่อื่นจะขอเข้าเป็นสมาชิกฝูง ก็ต้องได้รับการอนุญาตจากลิงตัวอื่นในฝูง
ลิงบาบูนชัคม่าไม่ค่อยพบในป่าทึบ ชอบอยู่ตามเขาที่เป็นหินมีต้นไม้น้อย เนื่องจากว่าลิงบาบูนชัคม่าขึ้นต้นไม้ไม่เก่ง ในเวลาเช้ามักลงมาจากต้นไม้เพื่อลงมาอาบแดด และแยกย้ายกันหากิน มีพฤติกรรมผสมพันธุ์เป็นคู่ ไม่ปะปนกัน มีระยะเวลาตั้งท้องประมาณ 6-7 เดือน ออกลูกครั้งละ 1 ตัว ลูกจะอยู่กับแม่ตลอดเวลา บางครั้งพ่อลิงจะช่วยดูแลลูกด้วย เมื่อลูกยังเล็กจะอยู่ที่อกแม่และดูดนมแม่ เมื่อโตขึ้นมาหน่อยจะเปลี่ยนขึ้นมาเกาะหลังแม่ ลิงบาบูนชัคม่ามีอายุยืนราว 20 ปี
ลิงบาบูนชัคม่า แพร่กระจายพันธุ์ในทวีปแอฟริกาตอนใต้ กินอาหารได้ทั้งเนื้อสัตว์และพืชผักและเมล็ดพืชผลไม้ต่าง ๆ นอกจากนี้แล้วยังสามารถวิ่งกระโจนจับนกฟลามิงโกกินเป็นอาหารได้ด้วย
ลิงบาบูนชัคม่า แบ่งออกได้เป็น 3 ชนิดย่อย คือ
พระเจ้าทันกุน
พระเจ้าทันกุนวังกย็อม หรือพระนามเต็ม "พระเจ้าทันกุนจีแฮว็อนด็อกโซอึยนึงซ็อนด็อกซูแห่งราชวงศ์โชซอน เป็นพระโอรสในเจ้าชายซังกยอง พระราชโอรสในพระเจ้าวอนจง พระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 34 แห่งราชวงศ์คยองจู (ภายหลังถูกสถาปนาเป็น "พระเจ้าอินจง") กับพระนางฮันฮวังโบซูแห่งซองซอง (ภายหลังได้รับสถาปนาเป็น พระนางอึยฮเย พระพันปีหลวง) เมื่อ พระเจ้าดันกุน วังกยอม สวรรคตเมื่อพระชนมายุ 61 พรรษา พระราชโอรสได้ครองราชย์ต่อเป็นพระเจ้าบูแห่งโกโชซอน สันนิษฐานว่า เป็นเพียงตำนาน
อินทรีฮาสท์
อินทรีฮาสท์ (; () คืออินทรีสายพันธุ์หนึ่งซึ่งสูญพันธุ์ไปแล้ว ครั้งหนึ่งมันเคยอาศัยอยู่ที่เกาะใต้ของนิวซีแลนด์ เป็นสายพันธุ์อินทรีที่เชื่อกันว่ามีขนาดใหญ่ที่สุดเท่าที่มีมา
อินทรีฮาสท์มีถิ่นกำเนิดในนิวซีแลนด์ ได้ชื่อว่าเป็นนกอินทรีที่ใหญ่ที่สุดในโลก โดยมันมีความยาวจากปลายปีกข้างหนึ่งไปยังอีกข้างหนึ่งกว่า 10 ฟุต หรือสามเมตร น้ำหนักราว 15 -20 กิโลกรัม กรงเล็บของอินทรีฮาสท์มีขนาดพอ ๆ กับเล็บเสือโคร่ง จัดว่าเป็นนักล่าที่น่ากลัวที่สุดของนิวซีแลนด์ เนื่องจากนกอินทรีชนิดนี้อาศัยอยู่ในเกาะใต้ซึ่งพื้นที่ส่วนใหญ่ปกคลุมด้วยป่าหนาทึบ มันจึงมีปีกที่ค่อนข้างสั้นเมื่อเทียบตามสัดส่วนร่างกาย ทั้งนี้เพื่อให้เป็นประโยชน์ขณะที่บินล่าเหยื่อในป่า ช่วงปีกค่อนข้างสั้นและแผ่กว้างทำให้อินทรีฮาสท์ไม่ร่อนหาเหยื่อจากที่สูงเหมือนอย่างพวกแร้ง แต่มักจะบินไปตามแนวป่ามากกว่า
เหยื่อสำคัญของอินทรีฮาสท์คือบรรดานกโมอาชนิดต่าง ๆ โดยเฉพาะนกโมอายักษ์ที่หนักกว่า 250 กิโลกรัม แม้ว่าโมอายักษ์จะใหญ่กว่าอินทรีฮาสท์หลายเท่า แต่มันก็ค่อนข้างเชื่องช้าและยังมีคอและศีรษะขนาดเล็กทำให้ง่ายต่อการโจมตี โดยอินทรีฮาสต์จะโฉบลงที่ลำคอหรือไม่ก็ศีรษะของเหยื่อ ก่อนใช้กรงเล็บสังหารเหยื่อของมัน เนื่องจากเหยื่อของมันมีขนาดใหญ่มาก อินทรีฮาสต์จึงมักกินเหยื่อที่พื้นและอยู่กับซากเป็นเวลาหลายวัน การที่อินทรีฮาสต์ล่าเหยื่อขนาดใหญ่อย่างนกโมอายักษ์ ก็เพราะว่าในนิวซีแลนด์ มันเป็นนักล่าที่ใหญ่ที่สุดของดินแดนแห่งนี้ ตามปกติสัตว์จำพวกเหยี่ยวและนกอินทรีจะล่าเหยื่อที่มีขนาดเล็กกว่าพวกมันเพื่อให้ง่ายต่อการนำขึ้นไปกินบนกิ่งไม้สูงทั้งนี้ เพื่อไม่ให้ถูกสัตว์นักล่าบนพื้นดินชนิดอื่นที่แข็งแรงกว่ามาแย่งเหยื่อไป แต่ในนิวซีแลนด์ไม่มีสัตว์นักล่าบนพื้นดิน ที่แข็งแกร่งกว่าอินทรีฮาสท์ ทำให้พวกมันสามารถกินเหยื่อบนพื้นดินได้โดยไม่ต้องกลัวถูกแย่งไป ไม่เคยมีชาวผิวขาวคนใดได้เห็น นกอินทรีฮาสท์ คงมีเพียงชาวมาวรีเท่านั้นที่เคยเห็นมัน
พวกมาวรีเรียกนกอินทรีชนิดนี้ว่า "โปวาไก" (Pouakai) ในตำนานพื้นบ้านเล่าว่า มันจะเกาะอยู่บนยอดไม้สูง เมื่อมนุษย์เดินผ่าน มันจะพุ่งเข้าจู่โจมโดยใช้กรงเล็บขยุ้มที่ศีรษะเหยื่อ และเมื่อเหยื่อตายแล้วมันจะนำกลับไปที่รัง เมื่อดูจากกรงเล็บและขนาดของมันแล้ว ก็พอจะกล่าวได้ว่า ตำนานนี้ไม่เกินจริงนัก
กระดูกของอินทรียักษ์ ถูกค้นพบครั้งแรกในปี 1871 ระหว่างการขุดค้นกระดูกนกโมอาที่บึงเกลมมาร์ก (Glemmark) ในแคนเทอร์บรี (Canterbury) จากนั้นได้มีการศึกษา และตั้งชื่อในปีต่อมา กระดูกของอินทรีฮาสท์ไม่ได้พบทั่วไป แต่มีอยู่เฉพาะในเกาะใต้ และทางตอนใต้ของเกาะเหนือของประเทศนิวซีแลนด์เท่านั้น
นักวิทยาศาสตร์เชื่อว่านกอินทรีฮาสท์เป็นนกนักล่าที่น่ากลัวที่สุดของนิวซีแลนด์ พวกมันสามารถล่าเหยื่อขนาดใหญ่อย่างนกโมอาที่หนักกว่า 250 กิโลกรัมได้ โดยนกอินทรีฮาสท์จะใช้วิธีพุ่งเข้าชนเหยื่อ แรงปะทะของมันจะทำให้นกโมอาเสียหลักล้มลง จากนั้นมันจึงเล่นงานด้วยกรงเล็บ นอกจากนี้พวกมันก็อาจเล่นงานชาวพื้นเมืองเหมือนดังในตำนานก็ได้
จากหลักฐานที่พบ สรุปได้ว่าอินทรีฮาสท์สูญพันธุ์ไปเมื่อ 500 ปีก่อน สาเหตุของการสูญพันธุ์น่าจะเกี่ยวเนื่องกับการเข้ามาของชาวมาวรี ทั้งนี้เมื่อเหยื่อขนาดใหญ่อย่างนกโมอาถูกมนุษย์ล่า ทำให้นกอินทรีขาดแหล่งอาหาร นอกจากนี้ยังมีหลักฐานว่า ชาวมาวรีล่าอินทรีเหล่านี้เพื่อใช้ขนทำเสื้อด้วย อย่างไรก็ดี ในช่วงปี 1800 มีผู้อ้างว่า ได้ยิงอินทรียักษ์สองตัว แม้ไม่มีหลักฐานยืนยัน แต่ก็พอจะพูดได้ว่านั่นเป็นข่าวการพบเห็นครั้งสุดท้าย เพราะนับแต่นั้นมาก็ไม่เคยมีใครพบนกอินทรีชนิดนี้อีกเลย