hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
เปาโล มิกิ
นักบุญเปาโล มิกิ () เป็นสกอลัสติกในคณะเยสุอิต ชาวญี่ปุ่น ผู้พลีชีพเป็นมรณสักขี พร้อมกับนักบวชคาทอลิกท่านอื่น ๆ อีก 25 องค์ ต่อมาได้รับการประกาศเป็นนักบุญเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 1862
มิกิเกิดราวปี ค.ศ. 1562 ในครอบครัวทหารระดับสูงในประเทศญี่ปุ่น เมื่อโตขึ้นก็เข้าเรียนที่วิทยาลัยของคณะเยสุอิต และได้เป็นสมาชิกคณะนั้นในปี ค.ศ. 1580 ท่านเริ่มมีชื่อเสียงจากการเป็นนักเทศน์ และชักนำชาวญี่ปุ่นจำนวนมากให้มานับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก โทะโยะโตะมิ ฮิเดะโยะชิ ไดเมียวผู้ทรงอิทธิพลในญี่ปุ่นสมัยนั้นเกรงอิทธิพลของพวกมิชชันนารีว่าจะส่งผลต่อความมั่นคงของรัฐ จึงให้ดำเนินการเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชนอย่างหนัก มิกิและนักบวชคาทอลิกองค์อื่น ๆ อีกราว 25 องค์ถูกจำคุก ทรมานร่างกาย และต่อมาถูกตรึงกางเขนที่เมืองนะงะซะกิ เมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1597 ขณะถูกตรึงกางเขน มิกิยังคงเทศนาประกาศข่าวดีและกล่าวให้อภัยแก่ทุกคนที่สังหารท่าน
เปาโล มิกิได้รับการประกาศเป็นบุญราศีโดยสมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 8 เมื่อวันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 1627 และได้รับการประกาศเป็นนักบุญโดยสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 9 เมื่อวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 1862 และกำหนดวันฉลองตรงกับวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ของทุกปี
scholastic - สมาชิกที่อยู่ระหว่างการอบรมเพื่อเตรียมตัวจะรับศีลอนุกรมเป็นบาทหลวงต่อไป
แอมิโลส
แอมิโลส () เป็นพอลิเมอร์เชิงเส้นที่ประกอบขึ้นจากหน่วยดี-กลูโคส พอลิแซ็กคาไรด์ชนิดนี้เป็นหนึ่งในสององค์ประกอบของแป้ง ประมาณ 20-30% ของโครงสร้าง อีกองค์ประกอบหนึ่ง คือ อะไมโลเพกตินซึ่งมี 70-80% ของโครงสร้าง
ด้วยโครงสร้างที่ห่อแน่น อะไมโลสจึงทนทานต่อการย่อยมากกว่าโมเลกุลแป้งชนิดอื่น ฉะนั้น จึงเป็นรูปของแป้งที่ทนต่อการย่อย (resistant starch) ที่สำคัญ และพบว่าเป็นพรีไบโอติก (prebiotic) ที่มีประสิทธิภาพ
จินตนาการ
จินตนาการ () เป็นความสามารถในการสร้างภาพในสมอง ซึ่งภาพเหล่านี้ไม่ได้รับรู้ผ่านการมองเห็น การได้ยิน หรือผ่านวิธีการรับรู้อื่น ๆ จินตนาการถือได้ว่าเป็นตัวช่วยสำคัญในการนำความรู้ไปใช้งานจริงและแก้ไขปัญหาต่าง ๆ และยังเป็นรากฐานในการรวมประสบการณ์และกระบวนการเรียนรู้เข้าด้วยกัน การฝึกการสร้างจินตนาการสามารถทำได้โดยการฟังเรื่องเล่าดูเพิ่ม:
นิคม
นิคม () หรือท้องถิ่น () เป็นคำทั่วไปที่ใช้ในสถิติศาสตร์ โบราณคดีวิทยา ภูมิศาสตร์ ประวัติศาสตร์ภูมิภาพ และหัวข้ออื่น หมายถึง ชุมชนถาวรหรือชั่วคราวที่มีประชากรอยู่อาศัยหรือเคยอยู่อาศัย โดยไม่จำกัดขนาด ประชากรหรือความสำคัญ ฉะนั้น นิคมจึงมีขนาดได้หลากหลายตั้งแต่มนุษย์ไม่กี่คู่จับคู่กันไปจนถึงนครใหญ่สุดที่รายล้อมด้วยพื้นที่เมือง คำนี้อาจรวมถึง หมู่บ้านขนาดเล็ก หมู่บ้าน เมืองและนคร
การสรรหาบุคลากร
การสรรหาบุคลากร () หมายถึง กระบวนการดึงดูด คัดกรอง เลือกและรับบุคคลที่มีคุณสมบัติเข้ารับงาน
กระบวนการสรรหาบุคลากรมีขั้นตอนดังนี้
กระบวนการสรรหาบุคลากรยังรวมถึงการยื่นและบรรลุข้อตกลงงาน และการให้ลูกจ้างใหม่เข้าทำงาน
ผู้จัดการ ผู้ชำนาญทั่วไปด้านทรัพยากรบุคคล และ/หรือ ผู้ชำนัญพิเศษการสรรหาบุคลากรอาจเป็นผู้สรรหาบุคลากร ขึ้นอยู่กับขนาดและวัฒนธรรมขององค์การนั้น หรือสำนักงานจัดหางานภาครัฐ หรือสำนักงานสรรหาบุคลากรเชิงพาณิชย์ หรือบริษัทที่ปรึกษาค้นหาชำนัญพิเศษอาจเป็นผู้ดำเนินการสรรหาบุคลากรบางส่วนหรือทั้งหมดก็ได้
แจ็ก คิลบี
แจ็ค เซนต์แคลร์ คิลบี (8 พฤศจิกายน 2466 – 20 มิถุนายน 2548) เป็นวิศวกรไฟฟ้าชาวอเมริกันผู้มีส่วนในการประดิษฐ์วงจรรวมชิ้นแรกขึ้น ร่วมกับโรเบิร์ต นอยซ์ ขณะทำงานอยู่ที่เท็กซัสอินสทรูเมนท์ในปี 2501 เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ในปี 2543
เขายังเป็นผู้ประดิษฐ์เครื่องคิดเลขมือถือและเครื่องพิมพ์แบบใช้ความร้อนด้วย
ดาราจักรหนวดแมลง
ดาราจักรหนวดแมลง (ที่รู้จักกันดี คือ NGC 4038/NGC 4039 หรือ Caldwell 60/61) เป็นคู่ของดาราจักรมีปฏิสัมพันธ์อยู่ในกลุ่มดาวนกกา พวกเขากำลังจะผ่านระยะของ ดาวกระจาย ถูกค้นพบโดย วิลเลียม เฮอร์เชล ในปี ค.ศ. 1785 NGC 4038 ตั้งอยู่ใน RA , Dec ; และ NGC 4039 ตั้งอยู่ใน RA , Dec
เมซีเย 78
เดอะ เนบิวลา เมซีเย 78 (ที่รู้จักกันดี คือ M 78 หรือ NGC 2068) เป็นเนบิวลาสะท้อนแสง ในกลุ่มดาวนายพราน ถูกค้นพบโดย Pierre Mechain ในปี ค.ศ. 1780 และรวบรวมโดย ชาร์ล เมซีเย
สัตว์เลือดอุ่น
สัตว์เลือดอุ่น เป็นคำอธิบายสปีชีส์สัตว์ที่มีอุณหภูมิเลือดค่อนข้างสูง และรักษาภาวะธำรงดุลผ่านกระบวนการเมแทบอลิซึมภายใน ซึ่งเป็นคุณลักษณะของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมและนก
นักวิทยาศาสตร์ไม่ใช้คำว่า "เลือดอุ่น" และ "เลือดเย็น" แล้ว เพราะกำกวม และปัจจุบันมีความเข้าใจในสาขานี้เพิ่มขึ้น ว่าประเภทอุณหภูมิร่างกายมิได้แยกหมวดหมู่จากกันชัด ทั้งสองคำสามารถใช้คำอื่นแทนได้
แหล่งปฐมภูมิ
แหล่งปฐมภูมิ ในการศึกษาประวัติศาสตร์เป็นสาขาวิชาการ คือ สิ่งประดิษฐ์ เอกสาร บันทึกหรือแหล่งสารสนเทศอื่นที่ถูกสร้างขึ้นในช่วงเวลาที่กำลังศึกษา ทำหน้าที่เป็นแหล่งสารสนเทศต้นฉบับเกี่ยวกับหัวข้อนั้น นิยามคล้ายกันยังใช้ในบรรณารักษศาสตร์ และสาขาวิชาการอื่น ในวารสารศาสตร์ แหล่งปฐมภูมิสามารถเป็นบุคคลที่มีความรู้สถานการณ์โดยตรง หรือเอกสารที่สร้างโดยบุคคลดังกล่าว
การกล้ำรหัสของพัลส์
การกล้ำรหัสของพัลส์ () เป็นเทคนิคที่มีการใช้งานในระบบโทรศัพท์พื้นฐานในปัจจุบัน ลักษณะการทำงานของการเข้ารหัสแบบนี้สามารถแบ่งออกได้เป็น 3 ขั้นตอน ได้แก่ การแซมปลิง (sampling) การทำควอนไทซ์ (quantization) และการเข้ารหัสไบนารี (binary encoding)
"การแซมปลิง" สัญญาณเสียงซึ่งอยู่ในรูปของสัญญาณแอนาล็อกจะถูกสุ่มค่าอย่างต่อเนื่องสม่ำเสมอด้วยอัตราคงที่ค่าหนี่ง ซึ่งตามทฤษฎีบทของไนควิสต์ (Nyquist's theorem) แล้วจะต้องทำการสุ่มด้วยอัตราที่มีค่าอย่างน้อยเป็น 2 เท่าของความถี่สูงสุดของสัญญาณเสียงเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหา aliasing เนื่องจากสัญญาณ
เสียงมีองค์ประกอบความถี่อยู่ระหว่าง 300-3400Hz ฉะนั้นอัตราการสุ่มมาตรฐานที่เลือกใช้กันทั่วไปมีค่าเท่ากับ 8000Hz ให้สังเกตว่าขั้นตอนการแซมปลิง
เปรียบเสมือนการแปลงสัญญาณที่มีค่าต่อเนื่องทางเวลาไปเป็นสัญญาณที่มีลักษณะเป็นดิสครีตทางเวลา
"การทำควาอนไทเซชัน" เป็นการนำค่าแอมพลิจูดของสัญญาณที่สุ่มได้ในแต่ละเวลามาแปลงให้เป็นค่าดิสครีต กล่าวคือ จะมีการแบ่งระดับแอมพลีจูดของสัญญาณออกเป็นช่วงเล็ก ๆ ขนาดเท่ากัน โดยช่วงของระดับสัญญาณที่กำหนดขึ้นจะต้องครอบคลุมขนาดแอมพลิจูดของสัญญาณที่เป็นไปได้ทั้งหมด
"การเข้ารหัสไบนารี" ซึ่งมีหน้าที่ในการแทนช่วงระดับการควอนไทซ์ของสัญญาณแต่ละช่วงด้วยชุดบิตไบนารี ทั้งนี้เพื่อแทนค่าของสัญญาณที่มีแอมพลิจูดตกอยู่ภายในช่วงระดับ
สัญญาณแต่ละช่วงหรือค่าของสัญญาณที่ผ่านการควอนไทซ์แล้วด้วยชุดตัวเลขไบนารี
ลัญฉกร วุฒิสิทธิกุลกิจ. หลักการระบบโทรศัพท์เคลื่อนที่. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2546.
ชนชั้นทางสังคม
ชนชั้นทางสังคม หรือเรียกเพียง ชนชั้น เป็นกลุ่มมโนทัศน์ในสาขาวิชาสังคมศาสตร์และทฤษฎีการเมืองซึ่งมีศูนย์กลางที่แบบจำลองการจัดชั้นภูมิทางสังคมซึ่งบุคคลถูกจัดอยู่ในกลุ่มหมวดหมู่สังคมลำดับชั้น ชนชั้นสามัญที่สุด คือ ชนชั้นสูง ชนชั้นกลาง และชนชั้นล่าง
ชนชั้นเป็นวัตถุสำคัญแห่งการวิเคราะห์สำหรับนักสังคมวิทยา นักรัฐศาสตร์ นักมานุษยวิทยาและนักประวัติศาสตร์สังคม อย่างไรก็ดี ไม่มีการเห็นพ้องต้องกันว่านิยามที่ดีที่สุดของคำว่า "ชนชั้น" คืออะไร และคำนี้มีหลายความหมายบริบท ในสำนวนพูดทั่วไป คำว่า "ชนชั้นทางสังคม" โดยทั่วไปพ้องกับ "ชนชั้นทางสังคม-เศรษฐกิจ" ซึ่งนิยามว่าเป็น "บุคคลที่มีสถานภาพทางสังคม เศรษฐกิจหรือการศึกษาเท่ากัน" เช่น ชนชั้นกรรมกร ชนชั้นวิชาชีพอุบัติใหม่
ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 คำว่า "ชนชั้น" เริ่มเป็นวิธีหลักในการจัดระเบียบสังคมเป็นการแบ่งลำดับชั้นแทนการจำแนกประเภทอย่างฐานันดร ยศและลำดับ ซึ่งสัมพันธ์กับการให้ความสำคัญกับคุณลักษณะที่ตกทอดมาลดลงโดยทั่วไป และให้ความสำคัญกับความมั่งคั่งและรายได้เพิ่มขึ้นเป็นตัวชี้วัดฐานะในลำดับชั้นทางสังคม
พระยาน้อยลังกา
เจ้าหลวงธรรมลังกา () หรือ พระยาน้อยลังกา (พ.ศ.2384 - พ.ศ. 2386) เจ้าผู้ครองนครลำพูน องค์ที่ 5 ครองนครลำพูนในระหว่างปี พ.ศ. 2384 ถึง พ.ศ. 2386 รวมระยะเวลาครองนคร 2 ปี
เจ้าหลวงธรรมลังกา มีพระนามเดิมว่า "เจ้าน้อยลังกา" เป็นราชโอรสองค์ที่ 2 ของพระเจ้าบุญมาเมือง เจ้าผู้ครองนครลำพูน องค์ที่ 2 ได้เข้ารับราชการตั้งแต่สมัยพระเจ้าบุญมาเมือง ได้รับโปรดเกล้าฯ เป็นเจ้าเมืองแก้ว นครลำพูนไชย เมื่อ พ.ศ. 2369 เจ้าน้อยลังกา ได้ช่วยบิดาก่อสร้างเมืองลำพูน ดูแลรักษาบำรุงเมือง และเป็นกำลังสำคัญในการช่วยเหลือเจ้าหลวงน้อยอินทร์ เจ้าผู้ครองนครลำพูน องค์ที่ 3 ในการพัฒนาบ้านเมือง
ต่อมาในสมัยของเจ้าหลวงคำตัน เจ้าผู้ครองนครลำพูน องค์ที่ 4 ได้มอบหมายให้เจ้าน้อยลังกา เป็นแม่ทัพคุมกำลังทหารไปรวมกับกำลังของเมืองเชียงใหม่ ในระหว่าง พพ.ศ. 2381 ถึง พ.ศ. 2382 ไปตีเมืองสาด เมืองต่วน และเมืองปุเป็นผลสำเร็จ
เจ้าน้อยลังกา ได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นเจ้าผู้ครองนครลำพูน เมื่อ พ.ศ. 2384 และถึงแก่พิราลัยในปี พ.ศ. 2386
ประกอบ รัตนพันธ์
นายประกอบ รัตนพันธ์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครศรีธรรมราช สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ เป็นประธานคณะกรรมาธิการการศึกษา สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 24 และเป็นอดีตข้าราชการครู สังกัดกรมอาชีวศึกษา
ประกอบ รัตนพันธ์ เกิดเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2493 ที่อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมปลายจากโรงเรียนเกษตรกรรมตรัง จังหวัดตรัง ระดับปริญญาตรี วิทยาศาสตรบัณฑิต (ศึกษาศาสตร์-เกษตร) และปริญญาโท วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (ส่งเสริมการเกษตร) จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ด้านครอบครัว สมรสกับนางเนาวรัตน์ รัตนพันธ์ (สกุลเดิม ภัทรานุกรม) ผู้อำนวยการวิทยาลัยอาชีวศึกษาสุราษฎร์ธานี มีบุตร 3 คน
ประกอบ รัตนพันธ์ เคยรับราชการเป็นครูสังกัดกรมอาชีวศึกษา และเคยดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการวิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีนครศรีธรรมราช (ผู้อำนวยการ ระดับ 8) ต่อมาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครศรีธรรมราช ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้งอีกในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2548 พ.ศ. 2550 และ พ.ศ. 2554
ประกอบ รัตนพันธ์ ได้รับแต่งตั้งเป็นประธานคณะกรรมาธิการการศึกษา ในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 24 ซึ่งก่อนนั้นเคยดำรงตำแหน่งรองประธานคณะกรรมาธิการดังกล่าว ในสภาผู้แทนราษฎรชุดก่อนมาแล้ว
ประกอบ รัตนพันธ์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 4 สมัย คือ
ไข้เหลือง
ไข้เหลืองเป็นโรคชนิดหนึ่งในกลุ่มโรคไข้เลือดออกจากไวรัส
ไวรัสไข้เหลืองมีขนาด 40-50 นาโนเมตร เป็นไวรัสชนิดอาร์เอ็นเอไวรัสเซนส์บวก มีปลอกหุ้ม อยู่ในแฟมิลีฟลาวิไวริดี ติดต่อผ่านทางการถูกยุงตัวเมียที่มีเชื้อกัด อาจเป็นยุงไข้เหลือง ยุงลาย หรือยุงอื่นๆ บางชนิด พบในพื้นที่เขตร้อนของทวีปอเมริกาใต้และทวีปแอฟริกาและพื้นที่ข้างเคียง แต่ไม่พบในทวีปเอเชีย โฮสต์ของไวรัสไข้เหลืองคือลิงไพรเมทรวมถึงมนุษย์และยุงบางชนิด เชื่อว่าโรคนี้มีถิ่นกำเนิดอยู่ที่แอฟริกา ระบาดมายังอเมริกาใต้พร้อมกับการค้าทาสในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 16 ต่อมาในศตวรรษที่ 17 เริ่มมีบันทึกการระบาดครั้งใหญ่หลายครั้งในอเมริกา แอฟริกา และยุโรป จนในศตวรรษที่ 19 ไข้เหลืองก็ถูกยกระดับเป็นโรคติดต่อที่อันตรายที่สุดโรคหนึ่ง
ผู้ป่วยไข้เหลืองส่วนใหญ่มีอาการไข้ หนาวสั่น คลื่นไส้ เบื่ออาหาร ปวดกล้ามเนื้อ (โดยเฉพาะหลัง) และปวดศีรษะ ส่วนใหญ่หายได้เองในเวลาหลายวัน ผู้ป่วยบางคนจะมีระยะพิษตามหลังจากระยะไข้ เซลล์ตับเสียหายจนมีดีซ่าน (เป็นที่มาของชื่อโรค) และอาจเป็นมากจนเสียชีวิตได้ ไข้เหลืองอาจทำให้ผู้ป่วยมีเลือดออกง่าย จึงจัดอยูในกลุ่มโรคไข้เลือดออก องค์การอนามัยโลกประมาณไว้ว่ามีคนที่ไม่ได้รับวัคซีนไข้เหลืองป่วยเป็นไข้เหลือง 200,000 รายต่อปี และเสียชีวิต 30,000 รายต่อปี ปัจจุบันผู้ป่วยโรคไข้เหลืองกว่า 90% อยู่ในแอฟริกา
วัคซีนไข้เหลืองที่ปลอดภัยและใช้ได้ผลนั้นผลิตสำเร็จตั้งแต่กลางศตวรรษที่ 20 บางประเทศยังกำหนดให้นักท่องเที่ยวต้องได้รับวัคซีนนี้ก่อนเข้าประเทศ เนื่องจากเป็นโรคที่ยังไม่มีวิธีการรักษาจำเพาะจึงมีความจำเป็นต้องจัดให้ผู้ที่อยู่ในพื้นที่เสี่ยงได้มีโอกาสเข้าถึงวัคซีนอย่างทั่วถึง พร้อมๆ กับลดจำนวนยุงและลดโอกาสถูกยุงกัด ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 เป็นต้นมา จำนวนผู้ป่วยไข้เหลืองเริ่มเพิ่มสูงขึ้นอีกครั้ง จึงจัดอยู่ในกลุ่ม"โรคอุบัติซ้ำ" (re-emerging disease) เชื่อว่าเป็นผลจากสภาพสังคมและสงครามในหลายๆ ประเทศในแอฟริกา
มาสโลว์
มาสโลว์ ( เขียนในภาษาอังกฤษว่า Maslov, Maslow หรือ Maslova) เป็นชื่อสกุลของชาวรัสเซียและชาวรัสเซียเชื้อสายยิวที่นิยมกันมาก อาจหมายถึง
โลเอเบ
โลเอเว่ ( ) เป็นตราสินค้าหรูหรา สัญชาติสเปน ตั้งอยู่ที่กรุงมาดริด ประเทศสเปน เจ้าของคือ LVMH Group โลเอเว่เป็นหนึ่งในตราสินค้าด้านเครื่องหนังที่ดีที่สุด
ก่อตั้งเมื่อ:2389 กว่า172ปี
โดยอยู่ในเครือของ หลุยส์ วิตตอง
ซุคฮอย ซู-47
ซุคฮอย ซู-47 เบอคุต (รัสเซีย: Су-47 Беркут - Golden Eagle) (นาโตใช้ชื่อรหัสว่า Firkin) เป็นเครื่องบินทดสอบและสาธิตทางเทคโนโลยีปีกลู่หน้า ที่ผลิตโดยบริษัท ซุคฮอย เอเวียชั่น คอร์ปอเรชั่น ของรัสเซีย
มันเปรียบได้กับเครื่องบินขับไล่ยุคที่ 4 มีความสามารถและสมรรถนะที่เทียบเท่าเครื่องบิน Su27 และ Su30 ของรัสเซีย พร้อมพิสัยการบิน 3300 กิโลเมตร มันมีจุดเด่นของมันคือปีกที่ลู่ไปด้านหน้า ปีกที่ลู่ไปด้านหน้าจะช่วยในการบินโดยเฉพาะในขณะที่มุมเงยสูง (angles of attack) ซึ่งมีความ จำเป็น ในการต่อสู้ระยะประชิด และเสริมสร้างคุณสมบัติด้านอากาศพลศาสตร์ให้กับเครื่องในความเร็วต่ำกว่าเสียง และช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการบินใช้อาวุธที่ความเร็วสูงมากๆ เพื่อเพิ่มพิสัยให้เครื่องบิน
เนื่องจากมีผู้คนหลายคนนั้นคิดว่าเครื่องบินลำดังกล่าวเป็นเครื่องบินขับไล่หลากพหุบทบาท และมีความสามารถในด้านการตรวจจับได้ยากจากเรดาร์ ซึ่งนั่นไม่เป็นความจริงแต่อย่างใดเพราะเนื่องจาก ซู-47 นั้นเป็นเครื่องบินที่ทดสอบและสาธิตเทคโนโลยีเท่านั้นไม่มีคุณสมบัติในการตรวจจับได้ยากจากเรดาร์แต่อย่างใด
ซุคฮอย ซู-47 ซึ่งเดิมมีชื่อว่า S-37 ชื่อนี้ได้รับระหว่างการพัฒนา ก่อนที่จะมีชื่ออย่างเป็นทางการคือ ซู-47 นอกจากนี้ ซู-47 ยังมีชื่อเล่นอีกด้วยนั้นคือ เบอคุต (โกลเด้น อีเกิ้ล) แปลว่า อินทรีทอง
ซุคฮอย ซู-47 มีขนาดที่ใหญ่พอๆกับเครื่องบินรบขับไล่หลากบทบาท ซู-27 ของสหภาพโซเวียด จุดเด่นของ ซู-47 ก็คือมันมีปีกลู่ไปด้านหน้า ปีกที่ลู่ไปด้านหน้าจะช่วยในการบินโดยเฉพาะในขณะที่มุมเงยสูง (angles of attack) ซึ่งมีความ จำเป็น ในการต่อสู้ระยะประชิด และเสริมสร้างคุณสมบัติด้านอากาศพลศาสตร์ให้กับเครื่องในความเร็วต่ำกว่าเสียงและช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการบินใช้อาวุธที่ความเร็วเหนือเสียง และยังเพิ่มพิสัยให้เครื่องบิน ซึ่งในปัจจุบันยังไม่มีเครื่องบินรบที่มีปีกลู่ไปด้านหน้าแบบในประจำการในโลกเลย ซู-47 ได้ใช้วัสดุผสม (composite materials) เพื่อต่อต้านการบิดตัวของปีก ซึ่งจะทำให้ปีกขาดออกจากลำตัวได้ ซึ่งเกิดขึ้นกับปีกของเครื่องบินทั่วๆไป ที่เป็นแบบลู่ไปด้านหน้า เอส-37 เดิมเป็นชื่อที่ ใช้เรียก โดยบริษัท Sukhoi และอักษรตัวแรก ที่ขึ้นต้นด้วย อักษร " S " หมายถึงปีกลู่ไปด้านหน้า ในภาษารัสเซีย (Strelovidnoe krylo) และ Berkut หมายถึง golden eagle ในภาษารัสเซียเช่นกัน ซู-47 เป็นเครื่องบินทดสอบของบริษัท ซุคฮอย เอเวียชั่น คอร์ปอเรชั่น ซู-47 ประกอบด้วยปีกลู่ไปด้านหน้า ( FSW ) ปีกเล็ก และกระโดงหาง เอียงออกข้างนอกสองหาง มีระบบป้องกันการตรวจพบ และเทคโนโลยี การบังคับทิศทาง ของแรงขับของเครื่องยนต์
โคแฟกเตอร์
โคแฟกเตอร์ เป็นสารประกอบเคมีมิใช่โปรตีนที่ยึดเกาะกับโปรตีนและจำเป็นต่อกิจกรรมทางชีววิทยาโปรตีน โปรตีนเหล่านี้โดยทั่วไปคือเอนไซม์ และโคแฟเตอร์สามารถถูกมองว่าเป็น "โมเลกุลตัวช่วย" ที่ช่วยในการเปลี่ยนรูปทางชีวเคมี
โคแฟกเตอร์สามารถแบ่งกลุ่มได้ขึ้นอยู่กับว่ามันยึดเกาะกับเอนไซม์แน่นเพียงใด โคแฟกเตอร์ที่ยึดเกาะหลวม ๆ เรียกว่า โคเอนไซม์ และโคแฟกเตอร์ที่ยึดเกาะแน่นเรียกว่า กลุ่มพรอสธีติก เอนไซม์ไม่ทำงาน โดยไม่มีโคแฟกเตอร์ เรียกว่า อะโพเอนไซม์ ขณะที่เอนไซม์สมบูรณ์ที่มีโคแฟกเตอร์ เรียกว่า โฮโลเอนไซม์
วัดประชานิยม (จังหวัดกาฬสินธุ์)
วัดประชานิยม ตั้งอยู่เลขที่ ๘๔ ถนนถีนานนท์ อำเภอเมืองกาฬสินธุ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ ปัจจุบันมี พระเทพสารเมธี (บัวศรี ชุตินฺธโร) เป็นเจ้าอาวาส เป็นสถานที่ตั้งของ โรงเรียนพระปริยัติสามัญวัดประชานิยม และมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาลัยศาสนศาสตร์เฉลิมพระเกียรติกาฬสินธุ์ ที่ดินที่ตั้งวัดเนื้อที่ ๓๓ ไร่ ๒ งาน ๕๕ ตารางวา ตาม โฉนดที่ดิน เลขที่ ๒๐๒๗
พื้นที่แต่ก่อนเป็นป่าช้าโคกกลาง ยังไม่มีผู้ใดถือครองเป็นกรรมสิทธิ์ อยู่ห่างจากชุมชน (เทศบาลเมืองกาฬสินธุ์)ประมาณ ๕ ก.ม. ต่อมาในปี ๒๔๘๐ พระสุธรรมคณาจารย์ (หลวงปู่แดง ธมฺมรกฺขิโต) ซึ่งเป็นพระกัมมัฏฐาน ศิษย์หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต ได้ธุดงค์มาจากจังหวัดสกลนคร ถึงป่าช้าโคกกลาง เห็นว่าเป็นสถานที่อันสัปปายะ เหมาะแก่การปฏิบัติธรรม จึงหยุดพักปักกลดบำเพญกรรมฐาน ณ ป่าช้าโคกกลาง ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา
ในสมัยนั้น อำเภอเมืองกาฬสินธุ์ โดยเฉพาะบริเวณรอบชานเมืองกาฬสินธุ์ ยังไม่มีวัดสาย พระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต อยู่เลยแม้แต่วัดเดียว การเข้ามาหยุดพักปักกลดปฏิบัติกรรมฐาน ณ ป่าช้าโคกกลาง ของหลวงปู่แดง จึงเป็นเรื่องแปลกหูแปลกตา ของชาวพุทธบริเวณใกล้เคียง ข่าวการมาของหลวงปู่แดง จึงแพร่กระจายไปอย่างรวดเร็ว ประชาชนพากันหลั่งไหลไปฟังธรรมและปฏิบัติธรรมกับท่านเป็นจำนวนมาก ในลักษณะ “ ตื่น ” พระกรรมฐาน อย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน จึงทำให้ป่าช้าโคกกลาง อันปกคลุมไปด้วยต้นไม้นานาชนิด ต้องกลายสภาพเป็นสถานที่อันโล่งเตียนภายใต้ร่มไม้ที่ร่มรื่น เป็นที่สัปปายะเหมาะแก่การปฏิบัติธรรมอย่างที่หลวงปู่แดงคิดในครั้งแรกที่ เดินธุดงค์มาถึงภายในเวลาไม่ถึงครึ่งเดือนการพัฒนาป่าช้าโคกกลางให้เป็นวัด เริ่มต้นขึ้นเมื่อประชาชนผู้มีจิตศรัทธาเลื่อมใสในหลวงปู่แดง ประกอบด้วย นายเปรื่อง ยลถวิล,นายภา ยลพันธ์, นายภู ฆารกุล, นายอื๊ด ฆารกุล, นางทองดำ ทองทวี, ได้ร่วมกันจับจองที่ดินแห่งนี้ (ป่าช้าโคกกลาง) แล้วถวายเป็นศาสนสมบัติเพื่อสร้างเป็นวัด โดย เจ้าประคุณสมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (พิมพ์ ธมฺมธโร) วัดพระศรีมหาธาตุ กรุงเทพมหานคร ทรงให้นามว่า “ วัดประชานิยม ” ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ ๒๔ กุมภาพันธ์ ๒๔๙๘
ดาราจักรกงเกวียน
ดาราจักรกงเกวียน (รู้จักกันในชื่อ "ESO 350-40") เป็นดาราจักรชนิดนูน อยู่ห่างจากโลกประมาณ 500 ล้านปีแสง ในกลุ่มดาวช่างแกะสลัก มีขนาดประมาณ 150,000 ปีแสง มวลประมาณ มวลดวงอาทิตย์ และหมุนด้วยอัตราเร็ว 217 กิโลเมตรต่อวินาที เดิมทีเป็นดาราจักรชนิดก้นหอยธรรมดาแบบเดียวกับดาราจักรทางช้างเผือก แต่เนื่องจากถูกดาราจักรอื่นชนเมื่อประมาณ 200 ล้านปีก่อนจึงทำให้กลายเป็นรูปร่างอย่างที่เป็นอยู่ตอนนี้
ข้างๆมีดาราจักรขนาดอีกสองแห่งอยู่ใกล้ แต่โดยทั่วไปเชื่อกันว่าไม่ได้มีความเกี่ยวข้องอะไรกับการพุ่งชน ส่วนดาราจักรที่ชนกับดาราจักรกงเกวียนนั้นได้เคลื่อนห่างออกไปนานแล้ว
หงส์ โอบี2-12
ดาวหงส์ โอบี2-12 เป็นดาวไฮเปอร์ไจแอนท์สีฟ้าสดใสอย่างมาก ที่มีความสว่างที่สุดเท่าที่ทราบที่รู้จักกันในดาราจักร ซึ่งทำให้ดาวเกือบสองล้านครั้งสว่างกว่าดวงอาทิตย์ แม้น้อยกว่าครึ่งประมาณการเมื่อดาวค้นพบครั้งแรก
กาโด-กาโด
กาโด-กาโด () หรือ โลเต็ก () เป็นอาหารยอดนิยมของประเทศอินโดนีเซีย ประกอบไปด้วยผัก ทั้งผักสด ผักต้ม และผักลวก และธัญพืชหลายชนิด ราดด้วยซอสที่ทำจากถั่ว ทั้งแคร์รอต มันฝรั่ง กะหล่ำปลี ถั่วงอก ถั่วเขียว ถั่วฝักยาว ขนุนอ่อน ผักกาดหอม นอกจากนี้ยังมีเต้าหู้ และไข่ต้มสุก และกินกับข้าวเกรียบทอดหลายชนิด เช่น กรูปุก ซึ่งเป็นข้าวเกรียบกุ้งหรือปลา เอิมปิง เป็นข้าวเกรียบใส่เมล็ดของผักเหมียง หรือจะกินกับเต็มเปทอด หรือข้าวต้มแบบลนตงก็ได้ รับประทานกับซอสถั่วที่คล้ายกับซอสสะเต๊ะ ซึ่งประกอบด้วย กะปิ ถั่วลิสงบด กะทิ น้ำตาลโตนด พริกแดง กระเทียม กะทิ มะขามเปียก คำว่ากาโดในภาษาอินโดนีเซียแปลว่ายำ
กาโด-กาโดมีความหลากหลายในแต่ละท้องที่ ในซูราบายาเรียกว่า "กาโด-กาโดซีรัม" ซึ่งจะราดน้ำซอสลงไปบนเครื่องปรุงอื่น ในบันดุงและโบโกร์จะเคล้าน้ำซอสให้เข้ากับเครื่องปรุงก่อนเสิร์ฟ ในจาการ์ตาเรียกว่า "กาโด-กาโดโบโปล" ใช้เมล็ดมะม่วงหิมพานต์แทนถั่วลิสง
โรงเรียนพระแสงวิทยา
โรงเรียนพระแสงวิทยา (Phrasaengvittaya School) เป็นโรงเรียนระดับมัธยมศึกษาประเภทสหศึกษา ในสังกัดกรมสามัญศึกษา จัดการเรียนการสอนตั้งแต่ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ถึงมัธยมศึกษาตอนปลาย เปิดทำการเรียนการสอนครั้งแรกในปี พ.ศ. 2515 เป็นหนึ่งในโรงเรียนที่อัตราการแข่งขันสูงของจังหวัดสุราษฎร์ธานี
ในปีพ.ศ. 2515 โรงเรียนพระแสงวิทยาได้รับการอนุมัติจากกรมสามัญศึกษาให้เปิดทำการเรียนการสอนเป็นครั้งแรกในนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ในการเปิดเรียนในปีนั้นทางโรงเรียนยังไม่มีสถานที่สำหรับทำการเรียนการสอน จึงได้ใช้ศาลาการเปรียญของวัดย่านดินแดง เป็นสถานที่สำหรับทำการเรียนการสอนชั่วคราว หลังจากนั้นในปีพ.ศ. 2516 ทางโรงเรียนได้รับงบประมาณเพื่อจัดซื้อที่ดินและงบประมาณสำหรับก่อสร้างอาคารเรียนจำนวน 500,000 บาท โดยสร้างอาคารเรียนแบบ216 ในครั้งนั้นได้สร้างห้องเรียนจำนวน 4 ห้องเรียน บนที่ดินปัจจุบัน
ต่อมาปีพ.ศ. 2519 กระทรวงศึกษาธิการได้ยุบโรงเรียนประถมศึกษาตอนปลาย เข้ากับโรงเรียนพระแสงวิทยา ตามโครงการยุบและรวมโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำตำบล จากนั้นปีพ.ศ. 2524 กรมสามัญศึกษาอนุมัติให้โรงเรียนเปิดทำการเรียนการสอนในระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย เบื้องต้นเปิดทำการเรียนการสอนเพียง 2 ห้องเรียน
ในปีพ.ศ. 2529 สภาตำบลสินปุน ได้อนุมัติยกที่ดินสาธารณประโยชน์บริเวณหมู่ที่ 4 ตำบลสินปุน อำเภอพระแสง จังหวัดสุราษฎร์ธานี เนื้อที่ทั้งสิ้น 30 ไร่ ให้กับโรงเรียนเพื่อใช้ทำแปลงเกษตร
เครือข่ายสังคม
เครือข่ายสังคม หมายถึงโครงสร้างทางสังคมที่สร้างขึ้นจากกลุ่มของผู้กระทำ (เช่นปัจเจกบุคคลหรือองค์การ) และความสัมพันธ์ทวิภาคระหว่างผู้กระทำเหล่านี้ ทัศนมิติเครือข่ายสังคมช่วยให้สามารถวิเคราะห์โครงสร้างของหน่วยสังคมทั้งมวลได้อย่างกระจ่างแจ้ง การศึกษาโครงสร้างเหล่านี้ใช้การวิเคราะห์เครือข่ายสังคมเพื่อระบุแบบอย่างท้องถิ่นหรือทั่วโลก ค้นหาหน่วยสังคมที่มีอิทธิพล และตรวจวัดพลวัตของเครือข่าย
เครือข่ายสังคมและการวิเคราะห์เป็นสาขาวิชาสหวิทยาการโดยแท้ อันปรากฏขึ้นจากจิตวิทยาสังคม สังคมวิทยา สถิติศาสตร์ และทฤษฎีกราฟ จอร์จ ซิมเมิล (Georg Simmel) ได้แต่งตำราเกี่ยวกับทฤษฎีเชิงโครงสร้างในสังคมวิทยา เพื่อเน้นให้เห็นถึงพลวัตของความสัมพันธ์ไตรภาคและ "ข่ายโยงใยของการเข้าร่วมกลุ่ม" จาค็อบ โมเรโน (Jacob Moreno) ก็มีชื่อเสียงในเรื่องการพัฒนาผังสังคมมิติ (sociogram) ขึ้นเป็นคนแรกในคริสต์ทศวรรษ 1930 เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล แนวการศึกษาเหล่านี้ถูกทำให้เป็นระเบียบแบบแผนเชิงคณิตศาสตร์ในคริสต์ทศวรรษ 1950 จากนั้นทฤษฎีและวิธีการต่าง ๆ ของเครือข่ายสังคมก็เป็นที่แพร่หลายในสังคมศาสตร์และพฤติกรรมศาสตร์ในคริสต์ทศวรรษ 1980 ปัจจุบันนี้การวิเคราะห์เครือข่ายสังคมเป็นหนึ่งในกระบวนทัศน์หลักของสังคมวิทยาร่วมสมัย และถูกนำไปใช้ในศาสตร์เชิงสังคมและรูปนัยอื่น ๆ อีกจำนวนหนึ่ง นอกจากนี้เครือข่ายสังคมก่อร่างขึ้นเป็นส่วนหนึ่งของสาขาวิชาวิทยาการเครือข่ายที่เพิ่งเริ่มต้น ควบคู่ไปกับเครือข่ายซับซ้อนอื่น ๆ
การขนส่งในประเทศกัมพูชา
ระบบการขนส่งในประเทศกัมพูชา ได้รับความเสียหายอย่างรุนแรงจากสงครามกลางเมือง และได้พัฒนาขึ้นใหม่หลังจากประเทศกลับสู่ความสงบ แต่ก็ยังไม่เพียงพอเท่าที่ควร โครงสร้างพื้นฐานของประเทศที่อ่อนแอทำให้ไม่สามารถให้ความช่วยเหลือฉุกเฉินได้อย่างสะดวก และสร้างปัญหาในการจัดซื้อสิ่งของส่งกระจายไปยังที่ต่าง ๆ แต่ได้รับความช่วยเหลือจากสหภาพโซเวียตหลังจากที่เขมรแดงลงจากอำนาจ
ทางรถไฟที่สำคัญมีสองสายโดยทั้งหมดมีจุดเริ่มที่พนมเปญ มีระยะทางรวม 612 กิโลเมตร เป็นรางรถไฟทางเดี่ยวขนาดหนึ่งเมตร (มีเตอร์เกจ) ทั้งนี้กัมพูชามีแผนสร้างทางรถไฟสายที่สามเพื่อเชื่อมต่อพนมเปญกับเวียดนาม รวมถึงทางรถไฟระหว่างประเทศสิงคโปร์เชื่อมต่อกับเมืองคุนหมิง ประเทศจีน และสายเหนือ-ใต้
หลังจากทศวรรษที่ได้รับความเสียหายจากช่วงสงคราม เครือข่ายระบบรางของกัมพูชาได้ฟื้นตัวขึ้นใหม่ รวมเป็นส่วนหนึ่งของโครงการทางรถไฟทรานส์-เอเชีย ด้วยรถไฟที่ทันสมัย แทนที่การใช้เส้นทางรถไฟที่ชาวบ้านได้ดัดแปลงไม้ไผ่เป็นรถไฟเพื่อการท่องเที่ยว โดยใช้พลังงานรถโกคาร์ตหรือเครื่องปั๊มน้ำ เรียกว่า "รถไฟไม้ไผ่"
ในอดีตเส้นทางรถไฟของกัมพูชาเคยเชื่อมต่อกับเวียดนามและไทย แต่ด้วยสถานการณ์ทางการเมืองจึงทำให้มีการรื้อรางออก
ระบบทางหลวงในประเทศกัมพูชามีระยะทางทั้งสิ้น 38,257 กิโลเมตร ลาดยางแล้ว 2,406 กิโลเมตร และยังไม่ได้ลาดยาง 35,851 กิโลเมตร (ข้อมูลปี พ.ศ. 2547) ประมาณ 50% ราดด้วยแอสฟัลท์ และอยู่ในสภาพดี ใน พ.ศ. 2524 กัมพูชาเริ่มใช้ทางหลวงหมายเลข 1 ที่เริ่มจากพนมเปญไปยังชายแดนเวียดนาม ถนนที่ชำรุดระหว่างสงครามได้รับการฟื้นฟูด้วยทหารช่างจากเวียดนามที่มาให้ความช่วยเหลือ ถนนส่วนใหญ่ได้รับการปรับปรุงให้ใช้งานได้ใน พ.ศ. 2549 มีการสร้างถนนเชื่อมต่อจากชายแดนไทยที่ปอยเปตไปยังจังหวัดเสียมราฐหรือนครวัด
การเดินทางทางน้ำมีบทบาทมากในประวัติศาสตร์กัมพูชา แม่น้ำโขงและทะเลสาบเขมรซึ่งมีคลองเชื่อมต่อมากมาย จัดว่ามีประโยชน์ในการคมนาคมมาก มีเรือเฟอร์รีให้บริการขนส่งระหว่างแม่น้ำบาสักกับแม่น้ำโขงช่วงกลาง
ท่าเรือที่สำคัญของกัมพูชามีสองแห่งคือ ท่าเรือพนมเปญและท่าเรือเมืองพระสีหนุหรือท่าเรือกำปงโสม โดยท่าเรือพนมเปญอยู่ระหว่างจุดตัดระหว่างแม่น้ำโขง แม่น้ำบาสัก และแม่น้ำทะเลสาบ เป็นท่าเรือแม่น้ำที่มีความสำคัญในกัมพูชาทั้งระดับชาติและนานาชาติ ท่าเรือเมืองพระสีหนุเปิดใช้การใหม่อีกครั้งใน พ.ศ. 2522 โดยสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2503 ด้วยความช่วยเหลือจากฝรั่งเศส
ในกัมพูชามีท่าอากาศยาน 26 แห่ง แต่สามารถใช้การได้ใน พ.ศ. 2528 เพียง 13 แห่ง มีสนามบิน 8 แห่งที่มีรันเวย์แบบถาวร ท่าอากาศยานนานาชาติพนมเปญเป็นท่าอากาศยานที่ใหญ่ที่สุด รองลงมาคือท่าอากาศยานแห่งชาติเสียมราฐในเสียมราฐ ใน พ.ศ. 2526 ได้สร้างท่าอากาศยานขึ้นที่เรียม เรียกว่าท่าอากาศยานนานาชาติเมืองพระสีหนุ โดยได้รับความช่วยเหลือจากสหภาพโซเวียต นอกจากนั้น ยังมีท่าอากาศยานในพระตะบองและสตึงแตรง
ซึกมุนต์ กาลีนอฟสกี
ซึกมุนต์ กาลีนอฟสกี () เกิดวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1949 ที่ลัสกี เป็นอดีตผู้รักษาประตูฟุตบอลอาชีพชาวโปแลนด์
สโมสรที่เขาร่วมเล่น ได้แก่ แลเกียวาร์ชาวา, ชล็องสก์วรอตสวัฟ และมอตอร์ลูบลิน เขาได้ร่วมลงเล่นให้แก่ฟุตบอลทีมชาติโปแลนด์ 4 ครั้ง และเป็นผู้รักษาประตูตัวสำรองในฟุตบอลโลก 1974 ที่ซึ่งทีมชาติโปแลนด์ได้อันดับสาม
เซเบอร์แดนซ์
เซเบอร์แดนซ์ (; ) เป็นดนตรีจากองก์ที่ 4 องก์สุดท้ายของบัลเลต์เรื่อง "กายาแน" (Gayane) ผลงานประพันธ์ของอารัม คาชาตูเรียน ออกแสดงครั้งแรกที่เมืองเปียร์ม ประเทศรัสเซีย เมื่อวันที่ 3 ธันวาคม ค.ศ. 1942 โดยคณะคิรอฟบัลเล่ต์
ดนตรีท่อนนี้เป็นการบรรเลงประกอบการร่ายรำดาบ มีจังหวะที่เร้าใจ โดยดัดแปลงทำนองมาจากดนตรีพื้นเมืองของเมืองกยูมรี (Gyumri) เมืองหลวงของจังหวัดชีรัคในอาร์มีเนีย ผลงานชิ้นนี้เป็นหนึ่งในผลงานที่มีชื่อเสียงที่สุดของคาชาเทรียน มีปรากฏในวัฒนธรรมสมัยนิยมเป็นจำนวนยมาก
วัดป่าเขาน้อย
วัดป่าเขาน้อย เป็นวัดพุทธศาสนา คณะธรรมยุติกนิกาย ก่อตั้งขึ้นตามแบบแผนแห่งวัดที่มุ่งลักษณะวิปัสสนาธุระทั่วไป วัดตั้งอยู่ที่ หมู่บ้านเนินหัวโล้ หมู่ที่ 5 ต.วังทรายพูน อ.วังทรายพูน จ.พิจิตร ปัจจุบันมี พระเสถียร กันตฺสีโล อยู่ในตำแหน่งเจ้าอาวาส วัดป่าเขาน้อยมีคณะนักบวชประพฤติจริยาเป็นประจำอยู่ประมาณ 15-25 รูป
วัดป่าเขาน้อยเริ่มก่อตั้งเป็นวัดสมบูรณ์ตามกฎหมาย เมื่อปี พ.ศ. 2536 ทางราชการได้ออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์ (น.ส.3ก) ในที่ดินพื้นที่บริเวณ “ หนองแฟบ ” ซึ่งมีขอบเขตที่เนื้อที่ประมาณ 14 ไร่ 1 งาน 51 ตารางวา ให้กับ นายวงเดือน อัสโย ซึ่งเป็นอุบาสกผู้ริเริ่มก่อสร้างวัดในครั้งแรก และนายวงเดือน ได้มีศรัทธาถวายที่ดินแปลงดังกล่าวให้เป็นที่สร้างวัด
ปี พ.ศ. 2537 นายวงเดือน อัสโย ได้ดำเนินการขออนุญาตสร้างวัดต่อทางราชการในที่ดินแปลงที่ได้รับเอกสารสิทธิ์แล้วนั้น และได้รับอนุญาตจากกรมการศาสนา ด้วยความเห็นชอบของกระทรวงศึกษาธิการ และมหาเถรสมาคม อนุญาตให้สร้างวัดได้ เมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2537
ปี พ.ศ. 2538 นายวงเดือน อัสโย ได้จัดทำรายงานขอตั้งวัด โดยขอตั้งชื่อวัดว่า “ วัดป่าเขาน้อย ” โดยมี หลวงปู่อ่ำ ธัมมกาโม (หมายถึงพระครูสันติวรญาณ ซี่งต่อมาได้ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดสันติวรญาณ ต.วังศาล อ.วังโป่ง จ.เพชรบูรณ์ด้วย) เป็นเจ้าอาวาส เมื่อมีรายงานเสนอต่อทางราชการ จากนั้นกระทรวงศึกษาธิการ โดยความเห็นชอบของมหาเถรสมาคมได้ออกประกาศตั้งวัดป่าเขาน้อยให้เป็นวัดในพระพุทธศาสนาถูกต้องตามกฎหมาย เมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2538 และโดยมีพระอ่ำ ธัมมกาโม เป็นเจ้าอาวาส ตั้งแต่นั้น
ปี พ.ศ. 2539 ได้มีประกาศพระราชทานวิสุงคามสีมาให้แก่วัดป่าเขาน้อยลงพิมพ์ในราชกิจจานุเบกษา ฉบับประกาศทั่วไป เล่ม 113 ตอนที่ 18 ง เมื่อวันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2539 มีนายอำเภอวังทรายพูนเป็นผู้ปักหมายเขตวิสุงคามสีมา ณ บริเวณพระอุโบสถที่อยู่กลางหนองน้ำ ชื่อ ‘ หนองแฟบ ’ ในพื้นที่เป็นบริเวณ กว้าง 30 เมตร ยาว 40 เมตร โดยประมาณ
โดยทั่วไปแล้ว ทราบกันดีว่า เป็นพระอาจารย์ใหญ่แห่งสำนักวิปัสนาแห่งนี้ แต่หลวงปู่จันทาไม่ยอมรับในการแต่งตั้งให้ตนเองเป็นเจ้าอาวาส ต่อมาได้ยอมรับการแต่งตั้งให้เป็นเจ้าอาวาสวัดป่าเขาน้อย เมื่ออยู่ในวัยชราภาพแล้ว โดยรับการเป็นเจ้าอาวาสตั้งแต่ วันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2549 จวบกระทั่งวันมรณภาพ อนึ่งวัดป่าเขาน้อยในอดีตกาลนั้น เมื่อสมัยตั้งแต่ก่อตั้งวัดเป็นต้นมาคราคร่ำไปด้วยผู้คน และบรรดานักปฏิบัติธรรม พบว่าในอดีต มีพระมาพำนักจำพรรษาอยู่อาศัยประกอบสมณะกิจ ที่ประมาณ 50-70 เป็นประจำ แตกต่างจากปัจจุบันซึ่งมีพระสงฆ์และนักปฏิบัตธรรมจำนวนน้อย ซึ่งอยู่ช่วยกันดูแลศาสนวัตถุ และศาสนสถานไม่ให้รกร้างและชำรุดทรุดโทรมมากเกินไป
พระอุโบสถกลางน้ำ, หอพระไตรปิฎก, ศาลาโรงฉัน, กุฏิถาวรประมาณ 60 หลัง, ศาลาโรงฉันน้ำร้อน, อาคารผู้มาพักปฏิบัติธรรม 6 อาคาร, อาคารเก็บรักษาของบริจาค, พระเมรุ, ถังคอนกรีตเก็บกักน้ำ 3 ถัง ถนนและกำแพงคอนกรีตในพื้นที่ประมาณ 280 ไร่, อาคารที่ล้างบาตร, สระน้ำ, บ่อน้ำบาดาล, ถ้ำประดิษฐานรูปเหมือนหลวงพ่อเพชร, วิหารรายรอบพื้นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปและสิ่งศักดิ์สิทธิ์, พระพุทธรูปพระพุทธมณฑลมงคลบพิตร, เจดีย์ศรีโอภาสพระบรมธาตุ
โฟโต 51
โฟโต 51 () เป็นชื่อที่ตั้งให้แก่ภาพถ่ายการเลี้ยวเบนรังสีเอกซ์ของดีเอ็นเอ ถ่ายโดยเรย์มอนด์ กอสลิง นักศึกษาปริญญาเอกภายใต้การดูแลของโรซาลินด์ แฟรงคลิน เมื่อปี พ.ศ. 2495 ภาพนี้ถือได้ว่าเป็นภาพถ่ายที่มีส่วนสำคัญที่สามารถทำให้ระบุถึงโครงสร้างที่แท้จริงของดีเอ็นเอได้
ในสมัยนั้น เจมส์ วัตสัน และฟรานซิส คริก ได้รับโฟโต 51 จากเมาริส วิลคินส์ ซึ่งเป็นผู้ร่วมงานของกอสลิง ซึ่งทำให้วัตสันสามารถสร้างแบบจำลองโครงสร้างทางเคมีของดีเอ็นเอชนิดที่ประกอบด้วยน้ำผลึก (ดีเอ็นเอชนิดบี) อย่างไรก็ตาม ก่อนหน้าที่วัตสันจะสร้างแบบจำลองเสร็จ แฟรงคลินได้บรรยายถึงลักษณะซึ่งเธอได้ศึกษามาก่อนหน้า โดยกล่าวว่า ดีเอ็นเอมีโครงสร้างเป็นเกลียว มีสายคู่แบบขนานสวนทิศ (antiparallel) และมีหมู่ฟอสเฟตเป็นโครงค้ำจุนด้านนอก ส่วนเบสที่อยู่ด้านในทำหน้าที่แสดงลักษณะทางพันธุกรรม จนนำไปสู่การได้รับรางวัลโนเบลสาขาแพทยศาสตร์และสรีรวิทยาเมื่อ พ.ศ. 2505 ถึงกระนั้นแฟรงคลินผู้ดูแลงานนี้ก็สิ้นชีวิตไปเสียก่อนที่จะได้รับรางวัลร่วมกัน จึงถือได้ว่า ภาพโฟโต 51 นี้ เป็นภาพที่นำไปสู่การค้นพบที่สำคัญครั้งหนึ่งในมนุษยชาติ
เนื่องจากภาพนี้ยืนยันถึงโครงสร้างรูปเกลียวคู่ของดีเอ็นเอ เจมส์ วัตสัน ถึงกับกล่าวไว้ในหนังสือ "The Double Helix" ว่า "ครั้งแรกที่ผมเห็นภาพนี้ ผมอ้าปากค้างด้วยความตะลึง หัวอกหัวใจก็สั่นระรัวไปหมด" งานทั้งหมดถูกตีพิมพ์ในช่วงปี พ.ศ.2496 ในนิตยสาร "Nature" ถึงห้าบทความด้วยกัน
อารัม คาชาตูเรียน
อารัม อีลิช คาชาตูเรียน (; ; ; 6 มิถุนายน ค.ศ. 1903 - 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1978) เป็นคีตกวีชาวโซเวียตเชื้อสายอาร์มีเนีย ได้รับการยกย่องเป็น "1 ใน 3 ยักษ์ใหญ่" ของดนตรีโซเวียต ควบคู่ไปกับดมีตรี ชอสตโกวิช และเซียร์เกย์ โปรโคเฟียฟ
คาชาตูเรียนเกิดที่ทบิลิซี เป็นลูกคนสุดท้องในจำนวน 5 คน จากครอบครัวชาวอาร์มีเนียพลัดถิ่นที่อพยพมาจากนาคีชีวัน อาเซอร์ไบจาน เมื่ออายุได้ 19 ปี เขาย้ายมาอาศัยในมอสโก และเข้าศึกษาที่วิทยาลัยดนตรีมอสโก เมื่อปี ค.ศ. 1929
ผลงานของคาชาตูเรียนที่มีชื่อเสียง ได้แก่ บทเพลง Adagio of Spartacus and Phrygia จากองก์ที่สองของบัลเลต์เรื่อง "สปาร์ตาคุส" (1956), บทเพลง Sabre Dance จากองก์ที่ 4 และอะดาจิโอ จากบัลเลต์เรื่อง "กายาเน" (1942) งานดนตรีของคาชาตูเรียนได้รับอิทธิพลจากดนตรีคลาสสิกและดนตรีพื้นบ้านอาร์มีเนีย
ศิวลึงค์
ศิวลึงค์ ลึงค์ หรือ ลิงค์ ( หมายถึง เครื่องหมาย สัญลักษณ์ เพศ องคชาต การอนุมาน คัพภะที่ก่อเกิดลูกหลานชั่วนิรันดร์) เป็นสัญลักษณะของพระศิวะเทพเจ้าในศาสนาฮินดู ใช้ในการบูชาสักการะในโบสถ์วิหารฮินดู ในศาสนาฮินดูยังเป็นที่ถกเถียงกันว่าศิวลึงค์เป็นตัวแทนทางกายภาพของเทพเจ้าหรือเป็นเครื่องหมายทางจิตวิญญาณ
ศิวลึงค์ ถูกแปลความว่าเป็นเครื่องหมายแห่งพลังสร้างสรรค์ในบุรุษเพศที่มาจากองคชาต แม้ว่าในปัจจุบันชาวฮินดูส่วนใหญ่จะมองศิวลึงค์เป็นเครื่องหมายแห่งพลังศักดิ์สิทธิ์มากกว่าเครื่องหมายทางเพศ ศิวลึงค์มักปรากฏอยู่พร้อมกับโยนีสัญลักษณ์ของพระแม่ปารวตีอันบ่งบอกถึงพลังสร้างสรรค์ของสตรีเพศ การที่ศิวลึงค์และและโยนีอยู่ร่วมกันแสดงถึง "ความเป็นสองในหนึ่งเดียวที่แยกออกจากกันไม่ได้ของบุรุษและสตรี อวกาศที่หยุดนิ่งและเวลาซึ่งเคลื่อนที่อันเป็นต้นกำเนิดของสรรพชีวิต" ตั้งแต่สิ้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 นักวิชาการตีความว่าศิวลึงค์และโยนีเป็นอวัยวะเพศชายและหญิง ขณะที่ชาวฮินดูเห็นว่าทั้งสองสิ่งเป็นเครื่องแสดงถึงหลักการที่ว่าหญิงและชายไม่อาจแยกออกจากกันได้และเป็นเครื่องหมายแห่งการก่อกำเนิด
กลาราแห่งอัสซีซี
นักบุญกลาราแห่งอัสซีซี () เป็นนักพรตหญิงในศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกชาวอิตาลี ผู้ร่วมก่อตั้งคณะกลาริส ได้รับการประกาศเป็นนักบุญในปี ค.ศ. 1255
นักบุญกลารามีนามเดิมในภาษาอิตาลีว่า กีอารา ออฟเฟรดุชโช (Chiara Offreduccio) เกิดเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1194 ที่เมืองอัสซีซี ท่านเป็นบุตรสาวคนโตของฟาโวรีโน ชีฟี เคานต์แห่งซัสโซ-รอสโซ กับนางออร์โตลานา (ภายหลังมารดาท่านได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกคณะกลาริสด้วย)
ครอบครัวของท่านได้พยายามหาคู่ครองให้ตั้งแต่ท่านอายุได้ 12 ปี แต่ท่านขอผัดผ่อนไปจนกว่าจะอายุ 18 ปี แต่เมื่ออายุ 18 ปี กีอาราได้ฟังเทศน์ของภราดาฟรันเชสโกแล้วเกิดประทับใจอยากถือพรตเป็นนักบวชตาม ในปี ค.ศ. 1212 ท่านจึงหนีออกจากคฤหาสน์ แล้วไปที่โบสถ์แม่พระแห่งปวงทูตสวรรค์ (Church of Our Lady of Angels) ภราดาฟรันเชสโกและภราดาอื่น ๆ ในคณะภราดาน้อยได้รออยู่ที่นั้นแล้ว ท่านได้ปฏิญาณตนเป็นนักพรตหญิง เปลี่ยนมาสวมผ้าเนื้อหยาบ โกนผมทั้งหมดแล้วคลุมด้วยผ้าสีดำ ใช้เชือกคาดเอวแทนเข็มขัด หลังจากนั้น 15 วัน อักเนสน้องสาวของเธอก็ตามมาบวชด้วย ทั้งสองย้ายมาอยู่ที่โบสถ์นักบุญดาเมียน (Church of San Damiano) สตรีชาวเมืองอัสซีซีได้มาตามบวชด้วยอีกหลายคน จึงเกิดคณะนักบวชหญิงซึ่งได้ชื่อว่าคณะสตรียากจน (Order of Poor Ladies) ถือเป็นคณะชั้นสองของนักบุญฟรังซิส (Second Order of St. Francis) โดยมีคณะภราดาน้อยเป็นคณะชั้นหนึ่ง (First order)
ภคินีกลาราป่วยมาหลายปี แต่ยังคงใส่ใจทำวัตรร่วมกับภคินีท่านอื่น ๆ ในอาราม จนกระทั่งท่านถึงแก่กรรมในวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 1253
ภคินีกลาราได้รับการประกาศเป็นนักบุญเมื่อวันที่ 26 กันยายน ค.ศ. 1255 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 4 มหาวิหารนักบุญกลาราซึ่งเป็นสักการสถานประจำตัวท่านก็สร้างเสร็จสมบูรณ์ในปี ค.ศ. 1260 ศพท่านจึงถูกย้ายจากอารามซันดามีอาโนมาฝัง ณ มหาวิหารแห่งนี้ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1872 จวบจนปัจจุบัน
ลองเยียร์เบียน
ลองเยียร์เบียน () เป็นชุมชนที่ใหญ่ที่สุดและศูนย์กลางการบริหารของสฟาลบาร์ ซึ่งเป็นดินแดนของประเทศนอร์เวย์ มีประชากร 2,040 คนในปี ค.ศ. 2008 เมืองนี้ตั้งอยู่ในหุบเขาลองเยียร์ดาเลน และเป็นที่ตั้งของสภาชุมชนลองเยียร์เบียน สำนักงานเทศบาล ท่าเรือ มหาวิทยาลัย ท่าอากาศยาน โรงเรียน และคริสตจักร
ใน พ.ศ. 2557 ลองเยียร์เบียนมีประชากร 2,144 คน กลุ่มที่ใหญ่ที่สุดคือชาวนอร์เวย์จากทางภาคเหนือ โดยเฉพาะ Nordland และ Troms ซึงมากกว่าร้อยละ 40 ของประชากร ประมาณ 300 คน(ร้อยละ 16) ไม่มีสัญชาตนอร์เวย์ โดยมีกลุ่มที่ใหญ่ที่สุดจากประเทศต่างๆ ดังนี้ ไทย สวีเดน รัสเซีย และยูเครน
ใน พ.ศ. 2557 กลุ่มคนไทยจำนวน 120 คนเป็นกลุ่มสัญชาติที่ใหญ่ที่สุดรองจากนอร์เวย์ ใน พ.ศ. 2549 มีคนไทยเพียง 60 คน คนไทยมาที่นี่ครั้งแรกโดยติดตามสามีมาในช่วงคริสตทศวรรษ 1970s
ดาวหางเฮียะกุตะเกะ
ดาวหางเฮียะกุตะเกะ (, ชื่ออย่างเป็นทางการว่า C/1996 B2) เป็นดาวหาง ค้นพบเมื่อวันที่ 31 มกราคม 2539 ซึ่งผ่านใกล้โลกในเดือนมีนาคมปีนั้น ได้รับการขนานนามว่าเป็น ดาวหางใหญ่ปี 2539 ซึ่งเป็นหนึ่งในดาวหางที่เข้าใกล้โลกที่สุดในรอบ 200 ปีที่ผ่านมา เฮียะกุตะเกะสว่างมากในท้องฟ้าราตรี และสามารถมองเห็นได้อย่างกว้างขวางทั่วโลก
การสังเกตดาวหางทางวิทยาศาสตร์นำไปสู่การค้นพบจำนวนมาก ที่น่าประหลาดใจที่สุดสำหรับนักวิทยาศาสตร์ดาวหาง คือ การค้นพบการปล่อยรังสีเอกซ์จากดาวหางเป็นครั้งแรก ซึ่งเชื่อกันว่าเกิดจากอนุภาคลมสุริยะที่แตกตัวเป็นไอออนทำปฏิกิริยากับอะตอมที่เป็นกลางในโคมาของดาวหาง ยานอวกาศยูลิสซิสข้ามหางของดาวหางที่ระยะทางกว่า 500 ล้านกิโลเมตรจากนิวเคลียสอย่างไม่คาดฝัน แสดงให้เห็นว่าเฮียะกุตะเกะเป็นดาวหางที่มีหางยาวที่สุด
เฮียะกุตะเกะเป็นดาวหางคาบยาว ก่อนการผ่านเข้าใกล้ระบบสุริยะที่สุดครั้งล่าสุด คาบวงโคจรอยู่ที่ราว 17,000 ปี แต่การรบกวนทางแรงโน้มถ่วงจากดาวเคราะห์ยักษ์เพิ่มคาบวงโคจรเป็น 70,000 ปี
เพศกับกฎหมาย
บทความเพศกับกฎหมายนี้ ว่าด้วยเพศสภาพและกิจกรรมทางเพศของมนุษย์มีผลต่อหรือถูกควบคุมโดยกฎหมายของมนุษย์อย่างไร
โดยทั่วไป กฎหมายห้ามการกระทำที่ถูกมองว่าเป็นการกระทำทารุณทางเพศ (sexual abuse) หรือพฤติกรรมที่สังคมมองว่าไม่เหมาะสมและขัดต่อจารีต นอกเหนือจากนี้ กิจกรรมบางหมวดหมู่อาจถูกมองว่าเป็นอาชญากรรมแม้จะได้รับความยินยอมเสรี กฎหมายทางเพศแตกต่างกันตามกาลเทศะ การกระทำทางเพศที่ถูกกฎหมายห้ามในเขตอำนาจหนึ่ง ๆ เรียกว่า อาชญากรรมทางเพศ
การขริบหนังหุ้มอวัยวะเพศหญิงส่วนใหญ่กระทำโดยอ้างเหตุผลด้านประเพณีและวัฒนธรรม โดยเป็นการปฏิบัติเพื่อพยายามควบคุมพฤติกรรมทางเพศของเด็กหญิงและสตรี หรือเข้าใจว่าเป็นการพัฒนาสุนทรีย์ลักษณะของอวัยวะเพศหญิง องค์การอนามัยโลกเป็นหนึ่งในหลายองค์การสาธารณสุขที่รณรงค์ต่อต้านการขริบหนังหุ้มอวัยวะเพศหญิงในส่วนของสิทธิมนุษยชน โดยแถลงว่า "การขริบหนังหุ้มอวัยวะเพศหญิงไม่มีประโยชน์ต่อสุขภาพ" และเป็น "การละเมิดสิทธิมนุษยชนของเด็กหญิงและสตรี" ตลอดจน "สะท้อนความไม่เสมอภาคระหว่างเพศที่ฝังรากลึก"
การร่วมประเวณีกับญาติสนิทผิดกฎหมายในหลายเขตอำนาจ คำจำกัดความทางกฎหมายที่แน่ชัดของ "การร่วมประเวณีกับญาติสนิท" รวมถึงสภาพความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล และประเภทของกิจกรรมทางเพศ แตกต่างกันตามประเทศ และแม้แต่ในประเทศเดียวกัน กฎหมายเหล่านี้ยังสามารถขยายรวมถึงการสมรสระหว่างปัจเจกบุคคลด้วย
อาชญากรรมทางเพศเป็นกิจกรรมทางเพศของมนุษย์ที่เป็นอาชญากรรม ผู้ที่ก่ออาชญากรรมดังกล่าว เรียกว่า ผู้กระทำความผิดทางเพศ อาชญากรรมทางเพศบางอย่างเป็นอาชญากรรมความรุนแรงที่เกี่ยวข้องกับเพศ ส่วนอาชญากรรมทางเพศที่เหลือเป็นการฝ่าฝืนข้อห้ามทางสังคม เช่น การร่วมประเวณีกับญาติสนิท การชำเราแบบวิตถาร การแสดงลามกอนาจาร หรือการแสดงอนาจาร แต่ละวัฒนธรรมมีความหลากหลายในสิ่งที่พิจารณาว่าเป็นอาชญากรรมหรือไม่ และวิธีการลงโทษในขอบเขตอาชญากรรมหนึ่ง ๆ
โดยทั่วไป กฎหมายหลายประเทศมักขัดขวางกิจกรรมทางเพศที่เกี่ยวข้องกับเยาวชนหรือเด็กวัยรุ่นที่อายุต่ำกว่าอายุที่ยอมให้ร่วมประเวณีได้ การชมกิจกรรมทางเพศโดยมิชอบด้วยกฎหมาย เพศสัมพันธ์กับญาติสนิท การทำร้ายสัตว์ การสมสู่กับศพ และเมื่อมีการรังควาน เหตุรำคาญ ความกลัว การบาดเจ็บหรือการทำร้าย หรือความเสี่ยงการละเมิดของความสัมพันธ์บางวิชาชีพ กฎหมายมักกำกับหรือควบคุมการเซ็นเซอร์วัตถุลามก ข้อกล่าวหาการข่มขืนสามารถแจ้งได้เฉพาะเมื่อบุคคลอายุใด ๆ ไม่ให้ความยินยอมร่วมกิจกรรมทางเพศ
วุฒิชัย สุขเสน
วุฒิชัย สุขเสน (เบล) เป็นนักฟุตบอล สัญชาติไทย ปัจจุบันได้ลงเล่นให้กับ สโมสรฟุตบอลจังหวัดภูเก็ต โดยเป็นนักฟุตบอลที่อายุน้อยที่สุดในทีมเพียงอายุ 16 ปี เป็นชาวจังหวัดภูเก็ต โดยอยู่ในโครงการบ้านฟุตบอล YFH Phuket ซึ่งเป็นสถานที่ฝึกนักฟุตบอลก้าวขึ้นสู่อาชีพจากระดับเยาวชน เข้าสู่สโมสรภูเก็ต เอฟซี โดยลงเล่นนัดแรกในเกมอุ่นเครื่อง ระหว่าง ภูเก็ต เอฟซี และ สุราษฏร์ เอฟซี และได้ทำการเปิดตัวเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2556
ลิงค์
ลิงค์ หรือ ลึงค์ ( แปลว่า เครื่องหมาย สัญลักษณ์ เพศ องคชาติ การอนุมาน คัพภะที่ก่อเกิดลูกหลานชั่วนิรันดร์) อาจหมายถึง
ปลาปักเป้ากล่องเหลืองลายจุดดำ
ปลาปักเป้ากล่องเหลืองลายจุดดำ หรือ ปลาปักเป้ากล่องจุดเหลือง (; ) เป็นปลาปักเป้าชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาปักเป้ากล่อง (Ostraciidae)
ลำตัวมีเกราะหุ้มเป็นรูปสี่เหลี่ยมคางหมูในแนวตัดขวาง ปากมีขนาดใหญ่และมีฟันซี่เล็ก ๆ ครีบหางใหญ่ แต่ครีบอื่น ๆ เล็ก เหมือนปลาปักเป้าชนิดอื่นทั่วไป ลำตัวเป็นสีเทาและมีลายสีเหลืองตามแนวเกล็ด มีจุดกลม ๆ เล็ก ๆ สีดำประค่อนข้างมากโดยเฉพาะที่ส่วนหัว ปลาที่ยังเป็นปลาขนาดเล็กจะมีลำตัวสีเหลืองสดและมีจุดสีดำเข้มกว่าปลาที่โตแล้ว
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 35 เซนติเมตร เป็นปลาที่หากินอยู่ตามลำพัง โดยว่ายน้ำช้า ๆ ในแนวปะการังใกล้ชายฝั่ง กินอาหารซึ่งเป็นสัตว์น้ำขนาดเล็ก ๆ ตามโพรงหินของปะการัง
พบกระจายพันธุ์ในมหาสมุทรแปซิฟิก และมหาสมุทรอินเดีย ในน่านน้ำไทยพบได้ทั้ง 2 ฝั่ง จัดเป็นปลาที่พบบ่อย เป็นปลาทะเลอีกชนิดหนึ่งที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
ปลากล่อง
ปลากล่อง หรือ ปลาปักเป้ากล่อง หรือ ปลาปักเป้าเหลี่ยม () เป็นสกุลของปลาปักเป้า ในวงศ์ปลาปักเป้ากล่อง (Ostraciidae) ใช้ชื่อสกุลว่า "Ostracion"
มีลำตัวเป็นทรงสี่เหลี่ยมเหมือนกล่อง แตกต่างจากปลาปักเป้าทั่วไปอย่างเห็นได้ชัด ลำตัวมีเกราะแข็งหุ้มเป็นรูปสี่เหลี่ยมคางหมูในแนวตัดขวาง ปากมีขนาดใหญ่และมีฟันซี่เล็ก ๆ ครีบหางใหญ่ ส่วนครีบอื่น ๆ เล็กเหมือนปลาปักเป้าทั่วไป สีและลวดลายตามลำตัวสดใสแตกต่างกันไปตามแต่ละชนิด
เป็นปลาที่อาศัยหากินอยู่ตามลำพัง พบกระจายพันธุ์ในมหาสมุทรแปซิฟิก และอินเดีย ในแนวปะการัง กินอาหารที่อยู่ตามซอกหลีบหินปะการัง เช่น ฟองน้ำ, ครัสเตเชียน และหอย เป็นอาหาร ขนาดโดยเฉลี่ยเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 30–45 เซนติเมตร
จำแนกได้เป็น 8 ชนิด (บางข้อมูลแบ่งเป็น 10 ชนิด)
ปลาปักเป้ากล่องดำลายจุด
ปลาปักเป้ากล่องดำลายจุด หรือ ปลาปักเป้ากล่องจุดขาว (; ) ปลาปักเป้ากล่องชนิดหนึ่ง
ลำตัวมีเกราะหุ้มเป็นรูปสี่เหลี่ยมคางหมูในแนวตัดขวาง ปากมีขนาดใหญ่และมีฟันซี่เล็ก ๆ ครีบหางใหญ่ ส่วนครีบอื่น ๆ เล็กเหมือนปลาปักเป้าทั่วไป มีลำตัวสีดำ ด้านหลังมีจุดกลมสีขาว ด้านข้างสีคล้ำ มีลายเป็นตาข่ายสีฟ้าหรือสีน้ำเงิน และสีเหลือง ครีบหางมีจุดดำ
ปลาปักเป้ากล่องดำลายจุด ใน 2 เพศสามารถแยกแยะได้ด้วยตาเปล่าได้ง่าย เริ่มต้นวงจรชีวิตโดยการเป็นปลาเพศเมียที่มีลวดลายดังกล่าว ก่อนจะค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นเพศผู้ หรือเมื่อโตขึ้น โดยเริ่มจากบริเวณส่วนหน้า ก่อนจะมีพื้นข้างลำตัวเป็นสีน้ำเงินประเหลืองทั้งตัว คงสีพื้นดำจุดขาวไว้เฉพาะบริเวณส่วนหลังเท่านั้น มีขนาดโตเต็มที่ยาวประมาณ 40 เซนติเมตร
กระจายพันธุ์ในแนวปะการังตอนลึกของมหาสมุทรแปซิฟิก และมหาสมุทรอินเดีย จัดเป็นปลาที่พบได้น้อย กินสาหร่ายและสัตว์น้ำขนาดเล็กชนิดต่าง ๆ ที่ไม่มีกระดูกสันหลังที่หลบซ่อนหรือเกาะติดกับหลืบหินปะการังเป็นอาหาร รวมทั้งฟองน้ำด้วย ปกติจะอาศัยอยู่ตามลำพัง ในน่านน้ำไทยพบเฉพาะจุดในฝั่งทะเลอันดามันเท่านั้น
เป็นปลาปักเป้ากล่องอีกชนิดหนึ่งที่นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม โดยมีชื่อเรียกเฉพาะว่า "ปลาปักเป้ากล่องเจ็ดสี" หรือ "ปลาปักเป้ากล่องดำ"
โรงเรียนทหารอากาศอนุสรณ์
ก่อตั้งโดยกองบิน 4 เดิมชื่อโรงเรียนทหารอากาศบำรุง และได้โอนอย่างเป็นทางการจาก กองทัพอากาศให้กับกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ
เมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2520 และเปลี่ยนชื่อเป็น
"โรงเรียนทหารอากาศอนุสรณ์"
ในเนื้อที่ 70 ไร่ โดยได้รับการอุปถัมภ์จากกองบิน 4
"พระมหาพิชัยมงกุฎครอบเสมารองรับด้วยชื่อโรงเรียน"
ปรัชญาโรงเรียน : "ปญฺญา นรานํ รตนํ" : ปัญญาเป็นรัตนะของนรชน
สีฟ้า หมายถึง การศึกษาให้เกิดความคิดกว้างไกลเปรียบประดุจท้องฟ้า
สีแดง หมายถึง ความเข้มข้นของการศึกษาและความรักในสถาบัน
ประพฤติดี มีวินัย ใฝ่ความรู้1. อาคารเรียน จำนวน 3 หลัง
2. อาคารอุตสาหกรรม (โรงฝึกงาน) จำนวน 1 หลัง
3. อาคารเอนกประสงค์ ( เป็นหอประชุมใหญ่ ) จำนวน 1 หลัง
4. ห้องประชุม จำนวน 2 ห้อง
5. ห้องน้ำแยกชาย-หญิง จำนวน 5 หลัง
6. สนามบาสเกตบอล จำนวน 2 สนาม
7. สนามฟุตบอล จำนวน 1 สนาม
8. สนามวอลเลย์บอล จำนวน 1 สนาม
9. สนามตะกร้อ จำนวน 1 สนาม
10 .อาคารประชาสัมพันธ์ จำนวน 1 หลัง
11. อาคารพยาบาล จำนวน 1 หลัง
12. อาคารสหกรณ์ร้านค้า จำนวน 2 หลัง
13. โรงอาหาร
14.อาคารเรือนไทย&พิพิธภัณฑ์อาเซียน จำนวน 2 หลัง
15.อาคารห้องสมุด จำนวน 1 หลัง
16. อาคารเรียนศิลปะ จำนวน 2 หลัง
17. อาคารคหกรรม จำนวน 1 หลัง
18. อาคารเรียนเกษตร จำนวน 1 หลัง
19. อาคารเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา(อาคารสภานักเรียน)จำนวน 1 หลัง
20. ซุ้มพระ จำนวน 2 แห่ง
โอเรนบุร์ก
โอเรนบุร์ก (; ) เป็นเมืองในประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่ทั้งในทวีปยุโรปและเอเชีย เป็นเมืองหลวงของโอเรนบุร์กโอบลาสต์ บนฝั่งแม่น้ำยูรัล อยู่ห่างจากกรุงมอสโก 1,478 กม. (918 ไมล์) อยู่ใกล้กับชายแดนประเทศคาซัคสถาน เมืองมีประชากร 548,331 คน (ค.ศ. 2010)
เมืองนี้เมื่อแรกตั้งขึ้นเป็นป้อมปราการ ซึ่งย้ายมาจากเมืองออสค์ใน ค.ศ. 1743 เป็นจุดที่มีการสู้รบอย่างหนักหลังจากปฏิวัติบอลเชวิคใน ค.ศ. 1917 เป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐปกครองตนเองคีร์กีซ (ปัจจุบันคือ คีร์กีซสถาน) ระหว่าง ค.ศ. 1920-1924 ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น ชคาลอฟ ในปี ค.ศ. 1938 และเปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็นโอเรนบุร์กเมื่อ ค.ศ. 1957
อูเมโอ
อูเมโอ (, ; อูเมซามี: ; ; ซามีเหนือ: ) เป็นเมืองมหาวิทยาลัย ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศสวีเดน ริมฝั่งแม่น้ำอูเม เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 12 ของสวีเดน มีประชากร 79,594 คน (ค.ศ. 2010) ส่วนเทศบาลเมืองมีประชากร 115,229 คน (ค.ศ. 2010) หลังจากที่ก่อตั้งมหาวิทยาลัยในปี ค.ศ. 1965 ประชากรเติบโตอย่างรวดเร็ว มีอัตราเป็น 2 เท่าของเมื่อ 30 ปีก่อน จากข้อมูลปี ค.ศ. 2011 มีการสร้างอะพาร์ตเมนต์ใหม่ 700 ถึง 800 แห่งในปีเดียว
มาสด้า อเซลา
มาสด้า อเซลา () หรือเรียกว่า มาสด้า 3 () เป็นรถยนต์นั่งขนาดเล็ก ที่ผลิตโดยบริษัทมาสด้า ซึ่งปัจจุบันเป็นที่รู้จักเป็นอย่างมากและประสบความสำเร็จไปทั่วโลก รวมถึงประเทศไทย เริ่มผลิตครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2546 โดยมาทดแทนมาสด้า แฟมิเลีย ซึ่งเริ่มผลิตมาตั้งแต่ พ.ศ. 2506 (หรือที่คนไทยรู้จักในชื่อ มาสด้า 323) เนื่องจากแนวทางการทำตลาดรถยนต์เปลี่ยนแปลงไปตามยุคสมัย จึงได้มีการผลิตมาสด้า3 ออกมาทดแทน และได้แตกแขนงรุ่นย่อยออกมาก็คือ มาสด้าสปีด 3 () อีกด้วย
มาสด้า อเซลา รุ่นที่ 1 ผลิตระหว่างปี พ.ศ. 2546-2552 ในรุ่นนี้จะมีเครื่องยนต์ขนาด 1.4 ,1.5 ,1.6 ,2.0 และ 2.3 ลิตร และมีเกียร์ธรรมดา 5 สปีด ,เกียร์ธรรมดา 6 สปีด ,เกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด และเกียร์อัตโนมัติ 5 สปีด โดยมีการออกแบบร่วมกับ ฟอร์ด โฟกัส และวอลโว่ S40 และได้ใช้แพลทฟอร์ม BK ในการออกแบบ
รุ่นนี้ มีการประกอบในประเทศเพียง 7 ประเทศเท่านั้น โดยมีการประกอบที่ญี่ปุ่น ,จีน ,ไต้หวัน ,ฟิลิปปินส์ ,โคลัมเบีย ,อเมริกาใต้ และซิมบับเว นอกจากนี้ ในรุ่นนี้ ได้มีการแตกแขนงรุ่นสปอร์ตออกมา คือ มาสด้า สปีด 3 สำหรับใช้ในการแข่งรถเช่นกัน
ในประเทศไทย เปิดตัวรุ่นนี้เมื่อ พ.ศ. 2547 และสร้างปรากฏการณ์การจองและส่งมอบรถข้ามปี เนื่องจากมีลูกค้าสั่งจองจำนวนมาก ในประเทศไทยรุ่นที่จำหน่ายจะเป็นเครื่องยนต์ 1.6 และ 2.0 ลิตร โดยรุ่นนี้เริ่มจำหน่ายระหว่างปี พ.ศ. 2547-2554
มาสด้า อเซลา รุ่นที่ 2 ผลิตระหว่างปี พ.ศ. 2552-ปัจจุบัน ในช่วงก่อนที่จะมีการเปิดตัวในปี พ.ศ. 2552 ในปลายปี พ.ศ. 2551 ได้มีการปล่อยภาพและวีดิโอแสดงการออกแบบของรุ่นที่ 2 ซึ่งยังคงใช้แพลทฟอร์ม BK ในการออกแบบเช่นเดียวกัน รุ่นนี้ เป็นรุ่นแรกที่มีการผลิตรุ่นเครื่องยนต์ดีเซลออกมาในรุ่น 1.6 ,2.0 และ 2.2 ลิตร และยังคงมีเครื่องยนต์เบนซินในรุ่น 1.6 ,2.0 และ 2.5 ลิตร นอกจากนี้ ยังมีการผลิตเครื่องยนต์แบบใหม่ คือเครื่องยนต์ Skyactive แต่ยังไม่มีขายในประเทศไทย
รุ่นนี้ ยังไม่มีการผลิตตัวถังแบบใหม่ๆ ออกมา ยังมีแค่ซีดาน 4 ประตูและแฮทช์แบค 5 ประตูตามเดิม และรุ่นนี้ มีการประกอบใน 6 ประเทศได้แก่มาเลเซีย ,อิหร่าน ,ญี่ปุ่น ,โคลัมเบีย ,อเมริกาใต้ และไทย
ในประเทศไทย เปิดตัวรุ่นนี้เมื่อปี พ.ศ. 2554 โดยมีเครื่องยนต์ 1.6 และ 2.0 ลิตรตามเดิม โดยยังไม่มีเครื่องยนต์ดีเซลและเครื่องยนต์เบนซินแบบ Skyactive ให้เลือกแต่อย่างใด โดยรุ่นเครื่องยนต์ 2.0 ลิตรเปิดตัวก่อน ส่วนเครื่องยนต์ 1.6 ลิตรจึงเปิดตัวตามมาในปี พ.ศ. 2555
มาสด้า 3 โฉมที่ 3 ได้เปิดตัวครั้งแรกในโลกที่ออสเตรเลียในวันที่ 26 มิถุนายน 2556 และได้ใช้แพลตฟอร์มใหม่ Skyactiv chassis ซึ่งไม่ได้ใช้แพลตฟอร์ม Ford C1 อีกต่อไป มาสด้า 3 รุ่นนี้ เป็นรุ่นที่ 3 ที่อยู่ภายใต้การออกแบบอันเป็นเอกลักษณ์ของมาสด้า KODO"" soul of motion' ตามหลังจาก มาสด้า 6 และ มาสด้า CX-5
โฉมนี้ ใช้เครื่องยนต์ SKYACTIV-G 2.0 DOHC แถวเรียง 4 สูบ 16 วาล์วพร้อมระบบวาล์วแปรผันคู่อัจฉริยะ Dual S-VT และระบบไอเสีย 4-2-1 ขนาด 1998 cc 165 แรงม้า แรงบิดสูง 210 นิวตัน-เมตร ประหยัดน้ำมัน 27 กิโลเมตร/ลิตร รองรับน้ำมัน E85
รุ่นปรับโฉมได้เปิดตัวในประเทศไทยเมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2560 มีการปรับปรุงภายนอก อย่างเช่น มีการออกแบบประจังหน้าแบบใหม่ โคมไฟหน้าเพิ่มระบบไฟหน้าอัจฉริยะ ส่วนระบบความปลอดภัยได้เพิ่มระบบช่วยเหลือผู้ขับขี่ i-Activsense และระบบควบคุมการทรงตัวขณะเลี้ยว G-Victoring Control (GVC) มีสีตัวถึงเพิ่มมาใหม่ 3 สี คือ สีดำ (Jet Black) สีน้ำเงิน (Ethanol Blue) และสีเทา (Meteor Gray)
ปิวรา
ปิวรา () เป็นเมืองทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศเปรู เป็นเมืองหลวงของแคว้นปิวรา และจังหวัดปิวรา มีประชากร 377,496 คน เมืองตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำปิวรา
เมืองก่อตั้งขึ้นโดยฟรันซิสโก ปีซาร์โร เป็นอาณานิคมสเปนแห่งที่ 3 ในอเมริกาใต้และเป็นเมืองขึ้นแห่งแรกในเปรู ก่อตั้งขึ้นเมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1532 ในชื่อ "ซานมีเกลเดปิวรา" ("San Miguel de Piura")
แดนซ์ยัวร์แฟตออฟ เต้น..เปลี่ยนชีวิต
แดนซ์ยัวร์แฟตออฟ เต้น..เปลี่ยนชีวิต () เป็นรายการประกวดความสามารถในเรื่องการเต้นของคนที่มีน้ำหนักมาก ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ผลิตโดย บริษัท ครีเอทิส มีเดีย จำกัด มีคณะกรรมการ 3 คน คือ รฐา โพธิ์งามเอกชัย เอื้อสังคมเศรษฐ และเกียรติกมล ล่าทา
รายการเริ่มต้นโดยการรับสมัครผู้เข้าร่วมการแข่งขันทั่วประเทศ 1,000 คน และคัดเลือกเหลือ 12 คนสุดท้ายมาแข่งขันกัน ส่วนคณะกรรมการมีทั้งหมด 3 ท่าน คือ รฐา โพธิ์งาม เอกชัย เอื้อสังคมเศรษฐและ เกียรติกมล ล่าทา
ผลการแข่งขันจะแบ่งออกเป็นสองส่วน (คะแนนทั้งหมดคิดเป็นเปอร์เซ็นต์) คือ ส่วนแรกจะได้คะแนนจากคณะกรรมการ ในดูเรื่องการเต้นของผู้เข้าแข่งขัน และส่วนที่สองมาจากน้ำหนักตัวของผู้เข้าแข่งขันที่สามารถลดลงไปได้ในแต่ละสัปดาห์ เมื่อนำคะแนนนำคะแนนทั้งสองส่วนมาร่วมกัน ผู้เข้าแข่งขันคนไหนมีคะแนนน้อยที่สุดจะถูกคัดออกจากสัปดาห์นั้น จนเหลือผู้เข้าแข่งขันเพียงหนึ่งเดียวที่จะได้รับรางวัลชนะเลิศ พร้อมของรางวัลมูลค่ากว่า 2 ล้านบาท
ลำดับ 1
มยิจีนา
มยิจีนา (, ; กะชีน: , ) เป็นเมืองหลักของรัฐกะชีน ประเทศพม่า ห่างจากย่างกุ้ง 1,480 กิโลเมตร (920 ไมล์) และห่างจากมัณฑะเลย์ 785 กิโลเมตร (488 ไมล์) มยิจีนาในภาษาพม่ามีความหมายว่า "ใกล้แม่น้ำใหญ่" ซึ่งก็คืออยู่ริมฝั่งแม่น้ำอิรวดี
กวานาคัวโต
กวานาคัวโต () เป็นเมืองและเทศบาลทางตอนกลางของประเทศเม็กซิโก เป็นเมืองหลวงของรัฐกวานาคัวโต ตั้งอยู่ในหุบเขาแคบ ๆ ทำให้ถนนของเมืองแคบและมีลมแรง ซอยส่วนใหญ่ในเมือง รถไม่สามารถวิ่งได้ และมีชุดบันไดตามไหล่เขามากมาย เมืองเก่ามีพลาซาเล็ก ๆ จำนวนมากและมีแมนชันในยุคอาณานิคม โบสถ์และอาคารราชการสร้างจากหินทรายสีชมพูและเขียว
เมืองเจริญเติบโตจากการค้นพบเหมืองแร่ใกล้กับภูเขา เมืองมีพิพิธภัณฑ์มัมมี่ เคยเป็นยุทธภูมิครั้งแรกของสงครามประกาศเอกราชเม็กซิโก ได้รับขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในปี ค.ศ. 1988
ฟูจิเอดะ
ฟูจิเอดะ () เป็นเมืองในจังหวัดชิซูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น สถาปนาเมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1954 มีจำนวนประชากร 142,688 คน ในปี ค.ศ. 2012
เป็นเมืองที่พักอาศัยใกล้กับเมืองชิซูโอกะ เศรษฐกิจในท้องถิ่นนิยมทำการเกษตร เช่น ชา สตรอว์เบอร์รี ข้าว และเห็ดหอม อุตสาหกรรมขนาดเล็ก เช่น ผลิตยา เครื่องดื่ม และแปรรูปอาหาร
ฟูจิเอดะตั้งอยู่ในบริเวณที่ราบสูงชิดะทางตอนกลางของจังหวัดชิซูโอกะ ระหว่างแม่น้ำอาเบะ และแม่น้ำโออิ มีลักษณะภูมิอากาศแบบภาคพื้นสมุทร
อารากาจู
อารากาจู () เป็นเมืองหลวงของรัฐเซร์ชิเป ประเทศบราซิล ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ ห่างจากเมืองซัลวาดอร์ทางทิศเหนือราว 350 กม. (217 ไมล์) เมืองมีประชากร 570,937 คน หรือราว 33% ของประชากรของรัฐ เป็นเมืองติดทะเล มีมากไปด้วยจัตุรัส สนามเด็กเล่น สนามฟุตบอล สนามวอลเลย์บอล คอร์ตบาสเกตบอล อาคารที่พักอาศัย บาร์ ไนต์คลับ ร้านอาหาร ธนาคารและโรงแรม เมืองอารากาจูเป็นหนึ่งในเมืองแรก ๆ ของบราซิลที่มีการออกแบบผังเมือง เป็นเมืองหลวงของรัฐเซร์ชิเปในปี ค.ศ. 1855
ไป๋กวง
ไป๋กวง () เป็นนักร้อง นักแสดงหญิงชาวจีนที่มีชื่อเสียงในเซี่ยงไฮ้ในช่วงทศวรรษ 1940 จนได้รับยกย่องเป็นหนึ่งใน "เจ็ดดาวจรัสแสงเซี่ยงไฮ้" (Seven great singing stars )
ไป๋กวงเกิดที่ปักกิ่ง มีชื่อจริงว่า สื่อ หย่งเฟิน () เข้าเรียกดนตรีที่มหาวิทยาลัยโตเกียวตั้งแต่อายุ 15 ปีจนกระทั่งเกิดสงครามโลกครั้งที่สอง จากนั้นจึงเข้าสู่วงการแสดงภาพยนตร์ และร้องเพลง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1943 ใช้ชื่อในการแสดงว่า ไป๋กวง (白光) ซึ่งมีความหมายว่า แสงขาว ผลงานสร้างชื่อของเธอ ได้แก่การแสดงภาพยนตร์เรื่อง "หลิวลั่งเหวินอิง" (柳浪闻莺 ปี 1948) ซึ่งเพลงประกอบภาพยนตร์ชื่อ "หรูกั่วเหมยโหย่วหนี่" (如果没有你, Without You หากไม่มีเธอ) ประสบความสำเร็จ กลายเป็นเอกลักษณ์ประจำตัวเธอ
หลังจากพรรคคอมมิวนิสต์จีนเข้ายึดครอง เธอย้ายไปอาศัยอยู่ที่ฮ่องกง จากนั้นย้ายไปญี่ปุ่น ก่อนจะประกาศอำลาวงการและย้ายไปใช้ชีวิตในประเทศมาเลเซีย เธอเสียชีวิตเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 1999 ด้วยวัย 78 ปี เนื่องจากมะเร็งลำไส้
ทุ่งไหหิน
ทุ่งไหหิน (, ) คือ ภูมิประเทศทางโบราณคดี ซึ่งเป็นที่ตั้งของหินใหญ่ (Megalith) ที่กระจัดกระจายไปทั่วที่ราบสูงเชียงขวาง แขวงเชียงขวาง ทางเหนือของประเทศลาว ประกอบด้วยหินใหญ่รูปทรงไหนับพัน ปรากฏเป็นกลุ่มๆ ตลอดแนวเขาและอยู่ล้อมรอบหุบเขาสูง
ที่ราบสูงเชียงขวาง ตั้งอยู่บริเวณเหนือสุดของเทือกเขาอันนัม (Annamite Range) อันเป็นเทือกเขาหลักในอินโดจีน โดยมีการค้นพบทุ่งไหหินเบื้องต้นในช่วง ค.ศ. 1930 ซึ่งกล่าวถึงไหหินที่สัมพันธ์กับพิธีกรรมเกี่ยวกับงานศพในยุคก่อนประวัติศาสตร์ จากนั้นได้มีการขุดค้นโดยนักโบราณคดีชาวลาวและชาวญี่ปุ่น และมีการค้นพบวัตถุเกี่ยวกับงานศพและเครื่องเคลือบรอบๆ ไหหิน วัตถุเหล่านั้นถูกกำหนดให้อยู่ในช่วงสมัยยุคเหล็ก (Iron Age) และกลายเป็นหนึ่งในแหล่งโบราณคดีทางประวัติศาสตร์ที่น่าสนใจและสำคัญที่สุดแห่งหนึ่งในการศึกษายุคสมัยก่อนประวัติศาสตร์ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ แหล่งโบราณคดีทุ่งไหหินบ่งบอกถึงความสัมพันธ์ระหว่างสังคมที่ซับซ้อนมากขึ้นและโครงสร้างหินใหญ่ ที่อยู่ในชุมชนยุคเหล็กในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
รัฐบาลลาวกำลังผลักดันให้องค์การยูเนสโกจดทะเบียนทุ่งไหหินในแขวงเซียงขวางเป็นแหล่งมรดกโลกแห่งหนึ่งเคียงคู่กับเมืองหลวงพระบาง แขวงเซียงขวางเป็นพื้นที่ทางโบราณคดีสำคัญของลาว เพราะมีพื้นที่ราบหลายแห่งเต็มไปด้วยไหหินอายุระหว่าง 2,500 - 3,000 ปี จำนวนหลายพันชิ้นที่ยังคงสภาพสมบูรณ์ และมีขนาดใหญ่โต
เรื่องราวและตำนานของลาวได้เล่าสืบกันมาว่า ครั้งหนึ่งมีการต่อสู้ของยักษ์ซึ่งอาศัยในดินแดนแห่งนี้ ในตำนานท้องถิ่นบอกเล่าถึงกษัตริย์โบราณนามว่า "ขุนเจือง" ซึ่งเข้าปราบปรามยักษ์และต่อสู้กันอย่างยาวนาน ในที่สุดก็สามารถพิชิตศัตรูของเขาได้
กษัตริย์สั่งให้สร้างไหเพื่อชงเหล้าลาวและเพื่อเฉลิมฉลองชัยชนะ ไหถูกหล่อแบบขึ้นมาโดยใช้วัสดุธรรมชาติ เช่น ดินเหนียว ทราย น้ำตาล และซากพืชซากสัตว์ในรูปแบบหินผสม เป็นต้น โดยสันนิษฐานว่าถ้ำที่ 1 ในบริเวณทุ่งไหหินคือเตาเผา และไหหินยักษ์ถูกเผาที่นี่ ซึ่งจริงๆ แล้วอาจจะไม่ได้ทำมาจากหิน ข้ออธิบายอื่นๆ กล่าวไว้ว่าไหสร้างขึ้นเพื่อเก็บน้ำฝนในฤดูมรสุม โดยใช้สำหรับกองคาราวานซึ่งอาจไม่สามารถหาน้ำได้ระหว่างการเดินทาง
ปัจจุบันมีข้อสันนิษฐานกำเนิดทุ่งไหหิน 3 ประการ คือ
วัฒนธรรมหินตั้งที่มีลักษณะแบบทุ่งไหหินมีอยู่ทั่วโลก แต่ทุ่งไหหินที่ประเทศลาวมีจำนวนมากและแบ่งเป็น 3 กลุ่ม ได้แก่
กลุ่มที่หนึ่ง เป็นทุ่งไหหินที่ใหญ่และมีมากที่สุด อยู่ห่างจากเมืองโพนสวรรค์ ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 7.5 กิโลเมตร ไปทางเมืองคูน เมืองหลวงเก่า มีจำนวนไหประมาณ 200 ไห และมีขนาดใหญ่กว่าในกลุ่มอื่นๆ
ถัดมาทางด้านซ้ายมือของทุ่งไหหินจะพบถ้ำแห่งหนึ่งมีแสงแดดสาดส่องลงมา ภายในถ้ำมีลักษณะเป็นปล่องมีความสูงประมาณ 60 เมตร ลักษณะภายในถ้ำไม่ลึกมากนัก สามารถบรรจุคนได้ 50 - 60 คน ถ้ำแห่งนี้เคยใช้เป็นที่หลบภัยสงครามของชาวเมืองเชียงขวางยามเมื่อเครื่องบินมาทิ้งระเบิด พร้อมกับใช้เป็นคลังเก็บอาวุธและเชื้อเพลิงเมื่อสงครามอินโดจีนที่ผ่านมา บริเวณโดยรอบทุ่งไหหินบนจุดชมวิวจะพบร่องรอยการขุดสนามเพลาะเป็นแนวยาวเพื่อป้องกันการโจมตีทางอากาศ และหลุมระเบิดขนาดใหญ่หลายหลุม ตลอดจนร่องรอยที่ไหหินแตกกระจายอันเป็นผลมาจากฝูงเครื่องบิน บี 52 ของอเมริกา
กลุ่มที่สอง อยู่ห่างจากเมืองไปทางใต้ 25 กิโลเมตร มีไหหินที่นี่เพียง 90 ไห ไหหิน
กลุ่มที่สาม อยู่ห่างจากกลุ่มที่สองไปทางใต้ 10 กิโลเมตร (35 กิโลเมตร จากโพนสวรรค์) กลุ่มนี้มีหินทั้งสิ้น 150 ไห