hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
รอยัลรัมเบิล (2011)
รอยัลรัมเบิล (2011) เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพของเวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ หรือ ดับเบิลยูดับเบิลยูอี จัดขึ้นหลังศึก วันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 2011 ในสนามทีดี การ์เดน ในเมือง บอสตัน, รัฐแมสซาชูเซตส์ สหรัฐอเมริกา ในรอยัลรัมเบิลปีนี้ได้มีการเพิ่มจำนวนนักมวยปล้ำจากทั้งหมด 30 คน เป็น 40 คน
สำหรับประเทศไทย ศึกรอยัลรัมเบิล (2011) มีออกอากาศทาง ทรูวิชั่นส์ ช่อง ทรูสปอร์ต ในวันอาทิตย์ที่ 13 กุมภาพันธ์ 2011 ซึ่งช้ากว่าสหรัฐอเมริกาถึง 2 สัปดาห์
ในศึกรอว์ที่ผ่านมาได้มีการคัดเลือกนักมวยปล้ำ ในแมทช์กรงเหล็ก เพื่อที่จะเป็นผู้ท่าชิงอันดับ 1 ที่จะไปชิงแชมป์ WWE กับ เดอะ มิซ มีนักมวยปล้ำที่เข้าร่วมการแข่งขันอยู่ 3 คน ได้แก่ เวด บาร์เร็ตต์ , คิง เชมัส และ แรนดี ออร์ตัน ผลปรากฏว่า แรนดี ออร์ตัน ชนะและได้เป็นผู้ท่าชิงอันดับ 1 ที่จะไปชิงแชมป์ WWE กับ เดอะ มิซ ในทางด้านของ เอดจ์ ซึ่งจะต้องป้องกันแชมป์โลกเฮฟวี่เวท กับ ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ โดยถ้า เอดจ์ใช้ท่าสเปียร์ ซิกก์เลอร์ ก็จะเป็นแชมป์ทันที ซึ่งก่อนหน้านี้ ในศึก สแมคดาวน์ ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ ก็ต้องเสีย แชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล ให้กับ โคฟี คิงส์ตัน แต่ในคืนเดียวกัน ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ ก็สามารถชนะในแมตช์ 4 เส้า ได้เป็นผู้ท้าชิงอันดับ 1 ในการชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท กับ เอดจ์
นักมวยปล้ำ 2 คนแรก ที่เข้ามาในแมตช์นี้ คือ ซีเอ็ม พังก์ และ แดเนียล ไบรอัน ตารางนี้ คือลำดับนักมวยปล้ำที่เข้าแข่งขัน ทั้ง 40 คน และผู้ที่โดนเหวี่ยงออก
The Miz was not a participant in the Royal Rumble match.
รางวัลบาฟต้า ครั้งที่ 64
รางวัลบาฟต้า ครั้งที่ 64 เป็นการประกาศผลรางวัลทางภาพยนตร์โดยสถาบันศิลปะภาพยนตร์และวิทยุโทรทัศน์แห่งบริเตน จะจัดขึ้นในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2554 ณ โรงอุปรากรหลวง กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร
เพลงอีแซว
เพลงอีแซว เป็นเพลงประจำถิ่นจังหวัดสุพรรณบุรีที่มีอายุกว่า 100 ปี แต่เดิมนิยมเล่นในลักษณะเกี้ยวพาราสีกันระหว่างชายหญิง โดยใช้ภาษาเรียบง่าย ต่อมาจึงพัฒนามาเป็นเพลงปฏิพากย์ ร้องโต้ตอบกัน และมีความยาวมากขึ้น มีลักษณะสนุกสนาน สามารถเล่นได้ในทุกโอกาส
ฝ่ายหญิงมักใส่เสื้อคอกลมหรือคอเหลี่ยมกว้าง และฝ่ายชายมักใส่เสื้อคอกลมสีสันฉูดฉาด จำนวนผู้แสดงไม่มีกำหนดตายตัว โดยหน้าที่ของผู้แสดงแต่ละคนสามารถแยกได้เป็น พ่อเพลง (ผู้ร้องนำฝ่ายชาย), แม่เพลง (ผู้ร้องนำฝ่ายหญิง), คอต้น (ผู้ร้องนำคนแรก), คอสองและคอสาม, ลูกคู่ พ่อเพลงและแม่เพลงเริ่มต้นจากบทไหว้ครู ฝ่ายชายจะร้องบทปลอบ จากนั้นฝ่ายหญิงก็จะร้องบทรับแขก ผู้ชายจึงเริ่มการเกี้ยวพาราศี ผู้หญิงอาจจะปะทะอารมณ์ หรือเล่นตัว ฝ่ายชายจึงว่าบทออด ฝ่ายหญิงจึงที่ไม่รับรัก และขอให้ฝ่ายชายมาสู่ขอตนจบด้วยฝ่ายชายขอพาหนี เมื่อหนีแล้วก็เป็นบทชมนกชมไม้
นกกระเรียนเหนียงคอยาว
นกกระเรียนเหนียงคอยาว () เป็นนกขนาดใหญ่ในวงศ์นกกระเรียน พบในทวีปแอฟริกา ทางใต้ของทะเลทรายสะฮารา เป็นสปีชีส์เดียวในสกุล
นกกระเรียนชนิดนี้สูงถึง 175 ซม. เป็นนกกระเรียนที่สูงที่สุดในทวีปแอฟริกาและสูงเป็นอันดับสองในวงศ์นกกระเรียน เป็นรองเพียงนกกระเรียนไทยเท่านั้น วงปีกกว้าง 230-260 ซม. ยาว 120 ซม. หนัก 6.4-7.9 กก.ในเพศเมีย 7.5-9 กก.ในเพศผู้ หลังและปีกมีสีเทาขี้เถ้า ขนบางส่วนบนศีรษะเหนือดวงตาและบริเวณกระหม่อมมีสีเทาอมน้ำเงิน ส่วนที่เหลือเป็นสีขาว มีเหนียงคอห้อยลงมาจากลำคอส่วนบน อกและหางสีดำ อกส่วนบนและลำคอจรดบริเวณหน้าสีขาว ผิวบริเวณตาแผ่ออกรอบจะงอยปากและปลายเหนียงคอ มีสีแดง เป็นหนังเปลือย และปกคลุมด้วยปุ่มเล็กๆคล้ายหูด นกกระเรียนเหนียงคอยาวมีปากยาว ขา และเท้าสีดำ ลักษณะต่างเพศสังเกตเห็นได้ยาก แม้ว่าเพศผู้จะมีขนาดใหญ่กว่าเล็กน้อย
นกวัยอ่อนมีขนสีน้ำตาลอ่อนปกคลุม ไม่มีหนังเปลือยบริเวณหน้า และเหนียงคอสังเกตเห็นได้ไม่ชัดเจน
รางวัลแกรมมี ครั้งที่ 53
รางวัลแกรมมี ครั้งที่ 53 เป็นการประกาศผลรางวัลทางดนตรี โดยสถาบันศิลปะวิทยาการการบันทึกเสียงแห่งสหรัฐอเมริกา กำหนดจัดในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2554 ณ สเตเปิลส์เซ็นเตอร์ ลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา
On January 13, 2011, the following were officially announced to perform at the ceremonies:
A week later, the following were reported to be included in the line-up:
An Engineer's Award. (Artists names appear in parentheses.)
An Engineer's Award. (Artist names appear in parentheses.)A Producer's Award. (Artist names appear in parentheses.)
เบอริงเคน (เบลเยียม)
เบอริงเคน () เป็นเมืองและเทศบาลที่ตั้งอยู่ในมณฑลลิมเบิร์กของประเทศเบลเยียม มีประชากรประมาณ 44,000 คน เบอริงเคนเป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับสามของมณฑลลิมเบิร์กรองจากฮัสเซิลต์และเคงก์ นอกจากนี้ยังเป็นเมืองอุตสาหกรรมที่สำคัญทางภาคตะวันตกของมณฑล
ในปี ค.ศ. 1901 มีการค้นพบถ่านหินและได้มีการพัฒนาอุตสาหกรรมเรื่อยมา จนกระทั่งเหมืองถ่านหินสุดท้ายในเบอริงเคนถูกปิดตัวลงในวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 1989 ในปัจจุบัน รอบๆ เมืองก็ยังมีเหมืองปรากฏให้ได้เห็นอยู่
เบร (ประเทศเบลเยียม)
เบร () เป็นเมืองและเทศบาลที่ตั้งอยู่ในมณฑลลิมเบิร์กของประเทศเบลเยียม มีพื้นที่ทั้งหมด 64.96 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 15,547 คน ซึ่งทำให้ความหนาแน่นประชากรเป็น 239.33 คนต่อตารางกิโลเมตร
เบรได้จับคู่กับอีก 4 เมืองทั่วโลก ได้แก่
ปลาแอฟริกันไทเกอร์
ปลาแอฟริกันไทเกอร์ () เป็นสกุลของปลาน้ำจืด 5 ชนิดที่อยู่ในวงศ์ปลาเตตร้าแอฟริกัน (Alestiidae) ในอันดับปลาคาราซิน ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Hydrocynus" (/ไฮ-โดร-ไซ-นัส/) โดยมาจากภาษากรีก คำว่า "hydro" (ὕδωρ) หมายถึง "น้ำ" บวกกับคำว่า "kyon" (κύων) ที่หมายถึง "สุนัข"
เป็นปลากินเนื้อทั้งหมด มีรูปร่างโดยรวมคือ ลำตัวเพรียวยาวเหมือนตอร์ปิโด เกล็ดมีขนาดใหญ่ มีสีเงินแวววาว และที่ชิ้นเกล็ดจะมีจุดสีเข้ม ทำให้เห็นเป็นลายพาดตามยาวไปตามแนวข้างลำตัวเหนือเส้นข้างลำตัว ทำให้มองดูคล้ายลายของเสือลายพาดกลอน อันเป็นที่มาของชื่อ นอกจากแถบดังกล่าวแล้วส่วนที่ไม่ใช่แถบจะมีสีออกสีเงิน, สีขาว และสีเทา ขณะที่บางตัวอาจมีเหลือบสีฟ้า, สีเขียว, สีส้ม หรือสีเหลืองอ่อนผสมอยู่ด้วย ปลาในสกุลนี้จะมีลักษณะเช่นเดียวกันนี้ทั้งหมด ครีบหลังจะอยู่ในระดับเดียวกับ ครีบท้องอาจจะอยู่ข้างหน้าเล็กน้อย ภายในปากมีฟันหนึ่งชุดที่มองเห็นได้อย่างชัดเจนและเป็นจุดเด่น ซึ่งฟันแต่ละซี่ตั้งอยู่ในเบ้า ระหว่างฟันซี่อื่น ๆ บนขากรรไกร และจะแลเห็นได้ตลอดเวลาแม้แต่เมื่อปิดปากสนิท ขากรรไกรมีความแข็งแรงและทรงพลังมาก อีกทั้งสามารถยืดขยายได้กว้างเพราะมีจุดยึดกับมุมปากอยู่ถึงสองจุด ตาจะถูกคลุมโดยเปลือกตาเกือบทั้งหมด ครีบหางเว้าลึกเป็นสองแฉก
พบในลุ่มแม่น้ำคองโก ซึ่งเป็นแม่น้ำที่ไหลเชี่ยวมากในทวีปแอฟริกาตอนกลาง เป็นปลาล่าเหยื่อที่ล่าได้อย่างรวดเร็ว ดุดัน ไม่แพ้ปลาปิรันยาในลุ่มแม่น้ำอเมซอน ในทวีปอเมริกาใต้ แต่ไม่นิยมล่ารวมเป็นฝูง เป็นปลาที่กินพวกเดียวกันเองเป็นอาหารและกัดทำร้ายจระเข้ได้ รวมถึงเคยมีรายงานว่าทำร้ายมนุษย์ได้อีกด้วย โดยที่ชาวพื้นเมืองแอฟริกาได้เรียกปลาสกุลนี้ในภาษาลิงกาลาว่า เอ็มเบ็งกะ (Mbenga) หรือ อิงเกวส (Ndweshi) และมีความเชื่อว่าการที่มันล่าและทำร้ายมนุษย์เพราะมีวิญญาณที่ชั่วร้ายสิงสถิตอยู่
มีทั้งหมด 5 ชนิด โดยชนิดที่ใหญ่ที่สุด คือ "H. goliath" ที่มีความยาวที่สุดได้ถึง 6 ฟุต และมีน้ำหนักถึง 100 ปอนด์เป็นปลาที่นิยมตกเป็นเกมกีฬา จัดเป็นปลาที่ตกได้ยากมากจำพวกหนึ่ง เพราะอาศัยในกระแสน้ำที่ไหลเชี่ยว และชอบกระโดด และยังเป็นที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามอีกด้วย
ภูวนิดา คุนผลิน
ดร.ภูวนิดา คุนผลิน รองลขาธิการสมาคมวัฒนธรรมและเศรษฐกิจไทย-จีน อาจารย์มหาวิทยาลัยรังสิต สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ (เดิมเป็น ส.ส.เขต 18 กรุงเทพมหานคร พรรคพลังประชาชน) อดีตโฆษกกระทรวงคมนาคมและกระทรวงวัฒนธรรม อดีตเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศและเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ผู้ร่วมก่อตั้งพรรคไทยรักไทย พี่สาวดีเจนักร้อง ภูวนาท คุนผลินซึ่งเคยสมัคร ส.ก.เขตวังทองหลาง เขต 1 เมื่อ 23กรกฎาคม พ.ศ. 2549 แต่ไม่ได้ตำแหน่ง เป็นหนึ่งในกลุ่มพลังหญิง
ในวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2553 ได้เข้าร่วมกับกลุ่มแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ กล่าวปราศรัยโจมตีความล้มเหลวนโยบายรัฐบาลนายอภิสิทธิ์ ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัคร ส.ส.ระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 25 ของพรรคเพื่อไทย
ดร.ภูวนิดา คุนผลิน เกิดเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2511 เป็นบุตรของร้อยเอกชม คุนผลิน กับ ดร.มาลีรัตน์ คุนผลิน เป็นบุตรคนโตในจำนวนพี่น้อง 4 คน ได้แก่
ภูวนิดา จบการศึกษาวิทยาศาสตรบัณฑิต (คอมพิวเตอร์) จากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อปี พ.ศ. 2532 จบปริญญาโท พัฒนบริหารศาสตรมหาบัณฑิต จากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ ปี พ.ศ. 2537 และจบปริญญาเอก รปศ.ด. (การบริหารการจัดการภาครัฐและภาคเอกชน) จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง ในปี พ.ศ. 2550
ประเทศอินเดียในเอเชียนบีชเกมส์ 2010
ประเทศอินเดีย เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาเอเชียนบีชเกมส์ 2010 ซึ่งจัดเป็นครั้งที่ 2 ในระหว่างวันที่ 8 ธันวาคม ถึง 16 ธันวาคม ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ณ กรุงมัสกัต ประเทศโอมาน โดยหลังจากจบการแข่งขัน อินเดียสามารถคว้าเหรียญมาได้เป็นอันดับที่ 6 คือ 3 เหรียญทอง และ 1 เหรียญทองแดง โดยไม่สามารถคว้าเหรียญเงินได้เลย
ประเทศจีนในเอเชียนบีชเกมส์ 2008
ประเทศจีน ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาเอเชียนบีชเกมส์ 2008 ระหว่างวันที่ 18 ตุลาคม ถึง 26 ตุลาคม ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ณ จังหวัดบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย โดยหลังจากจบการแข่งขัน จีนสามารถคว้าเหรียญทองมาได้มากเป็นอันดับที่ 3 คือ 6 เหรียญทอง 10 เหรียญเงิน และ 7 เหรียญทองแดง รวมทั้งสิ้น 23 เหรียญ
พิภพนิรันดร
พิภพนิรันดร เป็นชุดหนังสือที่เขียนโดย เค. เอ. แอปเปิลเกต และตีพพิมพ์โดยสำนักพิมพ์สโกลาสติก ในสหรัฐอเมริกา และ สำนักพิมพ์นานมีบุ๊คส์ ในประเทศไทย
เริ่มต้นเมื่อหลายพันปีก่อนหน้านี้ บรรดาทวยเทพทั้งหลาย ตัดสินใจที่จะละทิ้งโลกไป ที่รู้จักกันในชื่อโลกเก่า และไปสร้างโลกใหม่หรือรู้จักกันในชื่อพิภพนิรันดร ในโลกนั้นมีสิ่งแปลกประหลาดมากมาย สิ่งเหล่านั้นล้วนอยู่ในเทวตำนาน แม้กระทั่งตำนานในยุคกลาง เช่น พ่อมดเมอร์ลินเหล่าอัศวินโต๊ะกลม เป็นต้น
ที่นั่นบรรดาทวยเทพอยู่กันอย่างสุขสบาย มีคนรับใช้คอยทำงานแทนให้ จนกระทั่งมีสิ่งมีชีวิตที่ไม่เคยมีใครรู้จัก โผล่เข้ามา มันมีชื่อว่า"เฮทวาน" ซึ่งสิ่งมีชีวิตนี้ เข้ามาเพื่อจับเทพทั้งหลายไปประเคน คา อนอร์ที่เป็นเทพเจ้าของพวกมัน ในโลกเก่า เดวิด คริสโตเฟอร์ จาริล และเอพริล หลุดเข้ามาอยู่ในพิภพนิรันดร โดยผ่านตัวของเซนน่าที่เป็นแม่มดและเพื่อนของพวกเขา พวกเขาไม่มีทางเลือกนอกจากจะต้องผจญภัยกันไปในภิภพนิรันดร ซึ่งขณะนั้นพวกเฮทวานได้ยกทัพมาเพื่อโจมตียอดเขาโอลิมปัส อันเป็นที่อยู่ของทวยเทพกรีก ในท้ายที่สุด พวกเขาจึงตัดสินใจว่าจะร่วมต่อสู้กับเทพทั้งหลาย และขจัดเฮทวานให้ออกไปจากพิภพนิรันดร
คนที่ทั้งเป็นเพื่อนและผู้ปกครองคนเหล่านี้
เทพผู้ซึ่งย้ายมาจากโลกเก่าและย้ายมาอยู่อาศัยในพิภพนิรันดร แยกตามรูปแบบของอารยธรรมได้ดังนี้
ปลาไทเกอร์โกไลแอต
ปลาไทเกอร์โกไลแอต () หรือ เอ็มเบ็งกะ (Mbenga) ในภาษาลิงกาลา มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Hydrocynus goliath" อยู่ในวงศ์ปลาเตเตร้าแอฟริกัน (Alestiidae)
มีรูปร่างโดยรวมเหมือนปลาในสกุล "Hydrocynus" ทั่วไป แต่มีความแตกต่างคือ ปลาในวัยอ่อนจะไม่มีลายใด ๆ บนลำตัวทั้งสิ้น ลำตัวแลดูแบนข้างมาก ปลายหางล่างสีแดงจัด ครีบหางและครีบอื่น ๆ มีขนาดใหญ่ แฉกครีบของครีบหางมีความกว้างกว่าชนิดอื่น ในปากมีฟันแหลมคมขนาดใหญ่เรียงอยู่ทั้งหมด 36 ซี่ เท่ากับปลาฉลามขาว ขากรรไกรใหญ่และยื่นยาว
ขนาดเมื่อโตเต็มที่ยาวได้ถึง 6 ฟุต และมีน้ำหนักกว่า 100 ปอนด์ จัดเป็นปลาแอฟริกันไทเกอร์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุด และเป็นปลาประเภทคาราซินที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก
พบกระจายพันธุ์ในกระแสน้ำเชี่ยวของลุ่มแม่น้ำคองโก ในตอนกลางของทวีปแอฟริกา และแม่น้ำลูลาบา, ทะเลสาบอูเพ็มบา และทะเลสาบแทนกันยีกา
อาศัยหากินอยู่บริเวณกลางน้ำและผิวน้ำ และชอบอยู่รวมกันเป็นฝูง แต่เมื่อล่าเหยื่อจะออกล่าเพียงลำพัง โดยมักจะจู่โจมเหยื่อที่มีแสงสะท้อนระยิบระยับหรือมีเสียงหรือมีแรงกระเพื่อมของน้ำ โดยปลาแอฟริกันไทเกอร์ชนิดนี้เคยมีรายงานว่าทำร้ายมนุษย์จนถึงแก่ความตายมาแล้วด้วย
เป็นปลาที่นิยมตกเป็นเกมกีฬาที่ท้าทาย เนื่องจากเป็นปลาที่ทรงพละกำลังและตกได้ยากมากชนิดหนึ่ง และนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย
ปลาไทเกอร์วิเตตัส
ปลาไทเกอร์วิเตตัส () มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Hydrocynus vittatus" ("Hydrocynus"-สุนัขน้ำ, หมาน้ำ; "vittatus-"ลายพาด) อยู่ในวงศ์ปลาเตตร้าแอฟริกัน (Alestidae)
มีรูปร่างโดยรวมทั่วไปคล้ายกับปลาในสกุล "Hydrocynus" ชนิดอื่น ๆ แต่มีความแตกต่างออกไป คือ มีขาไกรรไกรที่สั้นงุ้ม ส่วนหัวมีขนาดเล็กกว่าชนิดอื่น ๆ ลำตัวมีลายพาดตามยาว หางมีสีเหลืองไปจนถึงสีแดงในบางตัวและสภาพแวดล้อม ปลายปากล่างสีแดง เมื่อยังเล็กลำตัวมีความกลม แฉกของครีบหางแคบกว่าชนิด "H. goliath" มีเกล็ดประมาณ 44– 48 ชิ้น
ขนาดเมื่อโตเต็มที่ยาวได้ 105 เซนติเมตร มีน้ำหนัก 28 กิโลกรัม อายุสูงสุดที่ได้รายงานคือ 8 ปี
เป็นปลาที่มีพฤติกรรมอยู่รวมเป็นฝูง พบกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางในทวีปแอฟริกาทั้ง แม่น้ำไนล์, ประเทศไนเจอร์, สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก, แม่น้ำคองโก, แม่น้ำลูลาบา, แม่น้ำแซมเบซี, ทะเลสาบแทนกันยีกา, ทะเลสาบมาลาการาซี เป็นต้น
จัดเป็นปลาแอฟริกันไทเกอร์อีกชนิดหนึ่ง ที่นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม และตกกันเป็นเกมกีฬา
ปลาไทเกอร์วิเตตัส เป็นปลาอีกชนิดหนึ่งที่สามารถทำร้ายมนุษย์ได้ มีชาวพื้นเมืองตลอดจนเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่าถูกทำร้ายจนได้รับบาดเจ็บและถึงแก่ชีวิตมาแล้ว ในความเชื่อของชาวพื้นเมือง นับเป็นปลาที่นำความโชคร้ายและอัปมงคลมาให้ หากใครได้รับประทานก็จะเจ็บป่วย เมื่อจับปลาได้จะไม่มีการนำเข้ามาในบ้าน แม้แต่การพูดถึงก็เป็นสิ่งที่ไม่ควร และเป็นปลาที่ทำความเสื่อมให้แก่พลังในการรักษาผู้คนของหมอผีพื้นบ้านอีกด้วย โดยมีชื่อเรียกในภาษาถิ่นว่า อิงเกวส (Ndweshi)
ปลาไทเกอร์วิเตตัส จะออกล่าอาหารเมื่อโตเต็มที่ ในบริเวณปากแม่น้ำโอคาวังโก ในแอฟริกาใต้ ในช่วงเดือนมกราคม-กุมภาพันธ์ เป็นช่วงที่น้ำในแม่น้ำจะใสสะอาด ฝูงปลาต่าง ๆ จะว่ายออกมาหาอาหาร รวมถึงพวกปลาหนัง ปลาหนังจะมีพฤติกรรมไล่ล่าปลาเล็ก ๆ เป็นอาหารในดงกกหรือปาริรุส นั่นคือสัญญาณเตือนให้ฝูงปลาไทเกอร์วิเตตัสออกมาไล่ล่าปลาหนัง ซึ่งบางครั้งเมื่อกัดและตระครุบเหยื่อได้ อาจฉีกเนื้อเหยื่อกระเด็นลอยขึ้นไปบนอากาศได้
นริศ ชัยสูตร
รองศาสตราจารย์ นริศ ชัยสูตร (8 มิถุนายน พ.ศ. 2498 -) อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (พ.ศ. 2541-2547) อดีตรองปลัดกระทรวงการคลัง อดีตผู้อำนวยการสำนักงานเศรษฐกิจการคลัง อดีตอธิบดีกรมธนารักษ์
นริศ ชัยสูตร จบการศึกษาจากโรงเรียนเซนต์คาเบรียล สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาเศรษฐศาสตร์ (เกียรตินิยม) จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อปี พ.ศ. 2519 ปริญญาโทเศรษฐศาสตร์ ภาคภาษาอังกฤษ ในปี พ.ศ. 2521 จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์เช่นเดียวกัน และปริญญาเอก สาขาเศรษฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยฮาวาย
รองศาสตราจารย์ ดร.นริศ ชัยสูตร เคยดำรงตำแหน่งรองอธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ในระหว่างปี พ.ศ. 2536-2537 ในปีต่อมาจึงได้รับตำแหน่งคณบดีคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และได้รับแต่งตั้งเป็นอธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2541-2547 ภายหลังจากพ้นจากตำแหน่งอธิการบดีแล้ว จึงได้โอนย้ายมารับราชการในสังกัดกระทรวงการคลัง และในปี พ.ศ. 2554 ได้รับแต่งตั้งเป็นอธิบดีกรมธนารักษ์ และเป็นโฆษกกระทรวงการคลัง
แอปซอไมต์
แอปซอไมต์ () เป็นแร่ในกลุ่มซัลเฟต, โครเมต, โมลิบเดต ,ทังสเตน
มีขนาดเล็ก ผลึกมีลักษณะคล้ายแท่งเข็ม ผลึกไม่มีสีถึงสีขาว ปกติพบบนเปลือกโลกมีลักษณะคล้ายหินย้อย
มีความแข็งอยู่ระหว่าง 2.0 – 2.5 ตามมาตราส่วนความแข็งของโมส์ สีอ่อน เปราะแตกง่าย มีรอยแตกเรียบ (Cleavage) ที่ชัดเจน มีลักษณะโปร่งใสถึงกึ่งโปร่งแสง จะมีความวาวแบบไหม (Silky luster) ในผลึก ถ้าเป็นก้อนเนื้อแน่นจะมีลักษณะด้าน มีรสขมเมื่อละลายในน้ำ (Epsom salts) มีการรวมกันได้ง่าย
เกิดจากการตกตะกอนของสารละลายน้ำแร่ร้อน พุก๊าช และเกิดในน้ำทะเล ปกติจะพบเป็นผนังของแร่ซัลไฟด์ (ไพไรต์) ในสภาวะที่มีการตกสะสมในน้ำเย็นที่มีซัลเฟต (sulfatic waters)
เกิดจากการที่เปลือกโลกมีการก่อให้เกิดน้ำแร่ร้อน ที่เมืองเอพซัม ประเทศอังกฤษ ซึ่งเป็นแหล่งที่มีชื่อเสียง บริเวณใกล้กับทะเลเกลือของภูเขาครูเกอร์ ในรัฐวอชิงตัน เมืองคาร์ซแบด (Carlsbad), รัฐนิวเม็กซิโก (New Mexico) สหรัฐอเมริกา มีผลึกใหญ่วัดได้ประมาณ 2-3 เมตร มีการพบในลักษณะที่การเปลี่ยนเป็นผลึกหรือเป็นผงเมื่อสูญเสียน้ำในบริเวณเมืองสตรัสซเฟิร์ต ประเทศเยอรมนี และในหลายเหมืองที่อยู่ในเขตแห้งแล้งในบริเวณรัฐแอริโซนา สหรัฐอเมริกา, ประเทศชิลี, ประเทศตูนิเซีย พบในหุบเขาแอนโทรนา (Antrona) ของเมืองเอลบา (Elba) และในทะเลสาบโคโม (Como) เมืองแคมพาเนีย (Campania) ประเทศอิตาลี
นำมาใช้ประโยชน์เกี่ยวกับการผลิตด้านเภสัชกรรม เช่น น้ำยาฟอกหนัง , น้ำยาซักผ้า และใช้ในอุตสาหกรรมผลิตกระดาษและน้ำตาล
บิลเซิน
บิลเซิน () เป็นเมืองและเทศบาลที่อยู่ในมณฑลลิมเบิร์กของประเทศเบลเยียม ตั้งอยู่ประมาณครึ่งทางระหว่างเมืองฮัสเซิลต์กับเมืองมาสทริชท์ บิลเซินมีประชากรกว่า 30,000 คนอาศัยอยู่ในทั้ง 13 เขตย่อย โดยประชากรเกือบ 1 ใน 3 อาศัยอยู่ที่ตัวเมือง บิลเซินมีทางหลวงยุโรปสาย E313 (แอนต์เวิร์ป-ฮัสเซิลต์-ลีแยฌ) ตัดผ่าน นอกจากนี้ยังมีคลองอัลเบิร์ตและทางรถไฟระหว่างฮัสเซิลต์กับลีแยฌผ่านด้วย
เมืองที่อยู่รอบข้างบิลเซิน ได้แก่ ฮุเซิลต์ทางตะวันตก, ดีเปินเบกทางตะวันตกเฉียงเหนือ, ซือเตินดาลและเคงก์ทางเหนือ, ลานาเกินทางตะวันออก และรีมสต์ทางใต้ บิลเซินเกิดขึ้นจากการรวมตัวกันของบิลเซินกับอีก 12 เขตย่อยขึ้นเป็นเมืองเมื่อปี ค.ศ. 1977
บิลเซินมีเมืองพี่น้องอยู่ 1 เมือง
เพกมาไทต์
เพกมาไทต์ () เป็นหินอัคนีแทรกซอน (Intrusive igneous) มักปรากฏอยู่เป็นสายแร่ ทำให้มักเรียกเป็น "สายแร่เพกมาไทต์" (Pegmatite veins) ประกอบด้วยแร่หลักเพียงควอตซ์ และ เค-เฟลด์สปาร์ และอาจมีมัสโคไวท์, ไบโอไทต์, ทัวร์มาลีน หรือแร่อื่นอยู่บ้างเป็นส่วนประกอบรอง ผลึกแร่ในเพกมาไทต์โดยปกติแล้วจะมีขนาดใหญ่กว่า 2.5 เซนติเมตรแต่บางครั้งอาจมีขนาดใหญ่มากถึง 10 เซนติเมตรได้ ทั้งนี้เนื่องจากสารละลายร้อนมักมีความเข้มข้นน้อย (มีน้ำและไอมาก) และมีพื้นที่สำหรับการตกผลึกดีกล่าวคือมีช่องรอยแตก (fracture) ในหินทำให้สารละลายร้อนและไอค่อย ๆ ทำการตกผลึกช้า ๆ และมีเวลาเพียงพอให้เกิดการตกผลึกใหญ่ ๆ ได้
เพกมาไทต์มีส่วนประกอบคล้ายกับส่วนประกอบหลักของหินแกรนิต ฉะนั้นเมื่อกล่าวถึงเพกมาไทต์ส่วนมากจะเข้าใจโดยปริยายว่าเป็น "แกรนิตเพกมาไทต์" แม้ว่ามันอาจเกิดได้ในหินอัคนีบาดาล (Plutonic igneous rock) อย่างอื่นบ้างเป็นส่วนน้อย การตกผลึกพร้อมกันช้า ๆ ของควอตซ์ และไมโครคลายน์ ทำให้ได้ลักษณะของผลึกประสานเสียบกันระหว่างสองแร่เป็นลักษณะเฉพาะตัวเรียกว่า "กราฟิกแกรนิต" (Graphic granite)
สายแร่เพกมาไทต์นั้นเข้าใจว่ามีความเกี่ยวข้องกับการตกผลึกของหินหนืด (Magma) มวลมหาศาล นั่นคือเกี่ยวข้องกับหินอัคนีบาดาลด้วย โดยมีการตกผลึกที่ทำให้เกิดธาตุที่เป็นไอมากขึ้นเรื่อย ๆ ลงในส่วนที่เป็นของเหลวเช่น โบรอน ฟลูออรีน คลอรีน ฟอสฟอรัส และไอน้ำ การมีไอมากขึ้นทำให้ความข้น (หนืด) ของหินหนืดลดลง ทำให้สภาวะการตกผลึกดี ขนาดผลึกใหญ่ขึ้น ซึ่งในขณะการเป็นไอนั้นทำให้ความดันสูงขึ้นด้วยสามารถผลักดันสารละลายแทรกซอนเข้าไปในหินท้องที่ เป็นสายแร่ได้
การตกผลึกทีละครังของสารละลายที่เข้าไปในสายแร่ทำให้ได้เพกมาไทต์ที่มีลักษณะโซน (Zone) ของแร่ได้ โดยมีการตกผลึกที่ผนังสองข้างของรอยแตกก่อนแล้วสารละลายจึงแทรกเข้าไปตรงกลางเปิดช่องว่างให้กว้างขึ้นอีก และแร่รุ่นใหม่กว่าจึงงอกตกผลึกออกจากผนังช่องว่างเรียกว่า “วัค” หรือหากมีรูปทรงคล้ายลูกมะพร้าวเรียก "จีโอด"
ความสำคัญของสายแร่เพกมาไทต์ คือ การที่มีธาตุอื่น ๆ ซึ่งมีธาตุรองอยู่เป็นจำนวนมากที่ยังคงหลงเหลือในสารละลายร้อนและจะมีโอกาสตกผลึกในสายแร่เพกมาไทต์นี้ ซึ่งแร่สำคัญเหล่านี้ได้แก่ เลพิโดไลท์ ทัวร์มาลีน เบริล สปอดโดมีน, แอมบลิโกไนท์ (Ambligonite), โทแพซ อะพาไทต์ และฟลูออไรต์ กลุ่มแร่หายากที่สามารถเกิดได้ในสายแร่เพกมาไทต์ ได้แก่ โคลัมไบต์ แทนทาไลท์ โมนาไซต์ โมลิบดีไนท์ และแร่ที่มีธาตุยูเรเนียม ประกอบอยู่ ซึ่งบางครั้งแร่หาหยากเหล่านี้บางครั้งมีขนาดผลึกใหญ่มากทำให้เป็นแร่เศรษฐกิจที่ดี
ลูคา มอดริช
ลูคา มอดริช (; เกิดวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 1985) เป็นนักฟุตบอลชาวโครเอเชีย ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางให้กับเรอัลมาดริด และทีมชาติโครเอเชีย
ยุกิโตะ คิชิโระ
ยูกิโตะ คิชิโระ () เป็นนักวาดการ์ตูนญี่ปุ่น เกิด 20 มีนาคม ค.ศ. 1967 โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
เท็นทุก
เท็นทุก (་; Wylie :'then thug) เป็นก๋วยเตี๋ยวที่นิยมกันมากโดยเฉพาะอย่างยิ่งในอัมโด ซึ่งเป็นอาหารเย็นและบางครั้งรับประทานเป็นอาหารกลางวัน ส่วนผสมหลักคือแป้งสาลี ผัก และเนื้อแกะหรือเนื้อจามรี เท็นทุกที่ใส่ผักเป็นตัวเลือกที่นิยมทั่วไป
อาหารอินเดีย
อาหารอินเดีย เป็นชื่อเรียกโดยรวมของอาหารในอนุทวีปอินเดียซึ่งมีลักษณะร่วมกันคือใช้เครื่องเทศ สมุนไพรและผักหรือผลไม้มาก มีทั้งพืชผักที่ปลูกในประเทศอินเดียและจากที่อื่นๆ นิยมกินอาหารมังสวิรัติในสังคมชาวอินเดีย แต่ละครอบครัวจะเลือกสรรและพัฒนาเทคนิคการทำอาหารทำให้มีความแตกต่างกันไปในแต่ละภูมิภาค สะท้อนให้เห็นถึงความหลากหลายทางด้านประชากรในอินเดีย
ความเชื่อของชาวฮินดูและวัฒนธรรมมีบทบาทต่อวิวัฒนาการของอาหารอินเดีย. แต่ในภาพรวม อาหารทั่วประเทศอินเดียพัฒนามาจากปฏิสัมพันธ์ทางวัฒนธรรมทั้งจากชาวมองโกลและยุโรปทำให้ได้อาหารที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเอง การค้าเครื่องเทศระหว่างอินเดียและยุโรปเป็นตัวเร่งหลักสำหรับการค้นพบอินเดียของชาวยุโรป ยุคอาณานิคมได้ทำให้เกิดการผสมผสานระหว่างอาหารยุโรปกับอาหารอินเดียเพิ่มความยืดหยุ่นทำให้เกิดความหลากหลายมากขึ้น อาหารอินเดียมีอิทธิพลต่ออาหารทั่วโลกโดยเฉพาะเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และหมู่เกาะแคริบเบียน
เครื่องปรุงที่โดดเด่นของอาหารอินเดีย ได้แก่ ข้าว, "อัตตะ (atta) " (แป้งสาลีโฮลวีท) และเมล็ดถั่วหลายชนิด ที่สำคัญได้แก่ masoor (ส่วนใหญ่เป็นเม็ดถั่วเลนทิลสีแดง) channa (ถั่วเขียวเบงกอล) toor urad และถั่วเขียว เมล็ดถั่วอาจรับประทานทั้งเม็ด แบบเป็นซีก หรือทำเป็นแป้ง
แกงแบบอินเดียส่วนใหญ่ปรุงด้วยน้ำมันพืช ในภาคเหนือและตะวันตกของอินเดียนิยมน้ำมันถั่วลิสงสำหรับการทำอาหารในขณะที่ในภาคตะวันออกของอินเดียมีการใช้น้ำมันมัสตาร์ดมาก น้ำมันมะพร้าวใช้กันอย่างแพร่หลายตามแนวชายฝั่งตะวันตกโดยเฉพาะอย่างยิ่งในรัฐเกรละ น้ำมันงานิยมทั่วไปในภาคใต้ ในปัจจุบัน น้ำมันเมล็ดทานตะวันและน้ำมันถั่วเหลืองได้รับความนิยมทั่วไปในอินเดีย เนยเทียมหรือที่เรียกว่า ghee Vanaspati เป็นที่นิยมมากขึ้น ฆีแบบดั้งเดิมมีการใช้น้อยลง
เครื่องเทศที่สำคัญและใช้บ่อยในอาหารอินเดียมีพริกขี้หนู เมล็ดมัสตาร์ดสีดำ ("rai") ยี่หร่า ("jeera") ขมิ้นชัน ("haldi", "manjal") เมล็ดฟีนูกรีก ("methi") ขิง ("adrak", "inji") ผักชี ("dhania") และกระเทียม ("lehsun", "poondu") เครื่องเทศผสมที่นิยมคือการัม มะสะล่า "garam masala" ผงที่มักจะมีเครื่องเทศแห้งห้าอย่างหรือมากกว่าโดยเฉพาะ กระวาน อบเชย และกานพลู "Goda masala" เป็นเครื่องเทศผสมที่คล้ายกันเป็นที่นิยมในรัฐมหาราษฏระ ใบไม้ที่ใช้โดยทั่วไปคือใบกระวาน ใบผักชี ใบฟีนูกรีก และใบสะระแหน่ พบในอาหารอินเดียใต้ อาหารหวานนิยมปรุงรสด้วยกระวาน, หญ้าฝรั่น ลูกจันทน์เทศและกลิ่นกุหลาบ
อินเดียเป็นประเทศที่มีความหลากหลายทางวัฒนธรรมในแต่ละภูมิภาค ซึ่งมีอาหารจานพิเศษเป็นเอกลักษณ์ของตนเอง ความแตกต่างอาจจะมาจากวัฒนธรรมท้องถิ่นและภูมิศาสตร์ว่าอยู่ใกล้กับทะเล ทะเลทราย หรือภูเขา รวมทั้งสถานะทางเศรษฐกิจ อาหารอินเดียนี้ยังขึ้นตามฤดูกาลอีกด้วยสำหรับส่วนผสมที่เป็นของสด
โดยอินเดียทางตอนเหนือ จะนิยมบริโภคโรตี อินเดียทางตอนใต้จะนิยมบริโภคข้าว โดยข้าวที่นิยมกันมากที่สุดในอินเดีย คือ ข้าวบาสมาติ (basmati) ซึ่งเป็นข้าวที่มีลักษณะเม็ดเรียวยาว
ท้าวทศรถ
ท้าวทศรถ เป็นพระราชโอรสของท้าวอัชบาล กับพระนางเทพอัปสร ครองกรุงอโยธยาต่อจากพระราชบิดา ท้าวทศรถได้กำหราบยักษ์หลายตน เช่น ปทูตทันต์ ในการศึกนั้นท้าวทศรถต่อสู้ด้วยศร จนปทูตทันต์กระเด็นไป ปทูตทันต์โมโหก็ขว้างกระบองแก้ว ทำให้เกิดเสียงดังกัมปนาท และบังเกิดเปลวไฟ ท้าวทศรถเห็นเพลิงจึงขว้างพระขรรค์ เกิดเป็นฝนตกลงมาดับไฟ ทำให้เพลารถหัก พระนางไกษเกษีเห็นดังนั้น จังนำแขนมาเทียมรถ ได้รับความเจ็บปวดอย่างมาก
ปทูตทันต์โมโหโทโส กระโดดเข้ามาใหม่ ท้าวทศรถจึงขว้างพระขรรค์ไปใหม่ ด้วยอำนาจอันเรืองฤทธิ์ของพระขรรค์ ปทูตทันต์จึงกระเด็นตกยังพื้นพสุธาคอหักตายคาที และท้าวทศรถจึงได้ให้รางวัลแก่พระนางไกษเกษี ว่าในวันข้างหน้า หากนางขออะไร ก็จะให้ตามที่นางขอ ท้าวทศรถอยู่ในราชสมบัติได้หกหมื่นปี ก็มาคิดเรื่องโอรสทั้งสี่ที่จะแบ่งสมบัติให้ โดยพระพรตและพระสัตรุตจะได้ครองกรุงไกยเกษ ส่วนพระรามและพระลักษมณ์จะให้ครองเมืองอโยธยาแต่การนี้พระนางไกยเกษีมเหสีองค์รองขัดขวาง โดยยกเรื่องของรางวัลในอดีตมาเป็นข้อต่อรอง ให้พระรามไปอยู่ในป่าสิบสี่ปี และให้พระพรตขึ้นครองราชย์แทน ท้าวทศรถเสียใจมากจึงสวรรคตด้วยความตรอมพระทัยกายสีขาว ๑ พักตร์ ๒ กร ทรงมงกุฎยอดเดินหน(ยอดแหลม)
คูราชิกิ
คูราชิกิ () เป็นเมืองในจังหวัดโอกายามะ ประเทศญี่ปุ่น บนชายฝั่งแม่น้ำทากาฮาชิและทะเลเซโตะใน มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 354.71 ตารางกิโลเมตร ในปี 2010 มีจำนวนประชากร 473,392 คน
คาวาโงเอะ
คาวาโงเอะ หรือ คาวาโกเอะ () เป็นเมืองศูนย์กลางในจังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น เมืองนี้ได้รับฉายาว่าเป็นเมือง "เอโดะจิ๋ว" ด้วยอาคารบ้านเรือนภายในเขตเมืองเก่าที่อนุรักษ์ไว้อย่างดี เป็นสถาปัตยกรรมเก่าสมัยยุคเอโดะ และการเดินทางจากโตเกียว ใช้เวลาเดินทางเพียงประมาณ 30–60 นาที ทำให้เมืองนี้เป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวที่ได้รับความนิยมอย่างมาก โดยย่านที่มีชื่อเสียงที่สุด คือถนนคูราซูกูริ (蔵造りの町並み)
ฮิเมจิ
ฮิเมจิ () เป็นเมืองในจังหวัดเฮียวโงะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 533 ตารรางกิโลเมตร และมีจำนวนประชากรในปี พ.ศ. 2551 ประมาณ 535,571 คน
ฮิเมจิเป็นเมืองที่ตั้งของปราสาทฮิเมจิ ซึ่งได้รับขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกและเป็นหนึ่งในปราสาทที่สวยงามที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น
ฟิล เนวิล
ฟิลลิปส์ จอห์น ฟิล เนวิล () เกิดเมื่อวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 1977 เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษ เล่นตำแหน่งกองหลัง เคยเป็นกัปตันสโมสรฟุตบอลเอฟเวอร์ตัน ปัจจุบันเลิกเล่นแล้ว ปัจจุบันเป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลหญิงทีมชาติอังกฤษ
เขามีพี่ชายที่เป็นนักฟุตบอลในพรีเมียร์ลีกเช่นกัน คือ แกรี เนวิล กัปตันสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
ฟุตบอลทีมชาติเติร์กเมนิสถาน
ฟุตบอลทีมชาติเติร์กเมนิสถาน เป็นทีมชาติฟุตบอลของเติร์กเมนิสถาน ภายใต้การดูแลของสหพันธ์ฟุตบอลเติร์กเมนิสถาน และสมาพันธ์ฟุตบอล AFC หลังจากที่ประเทศได้รับเอกราช เติร์กเมนิสถานได้แข่งขันฟุตบอลระดับนานาชาติครั้งแรกกับคาซัคสถาน เมื่อ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2535 เคยผ่านเข้ารอบสุดท้ายฟุตบอลเอเชียนคัพ ปี 2547 แต่ได้คะแนนเดียวจากซาอุดิอาระเบียNote: ในปี 2002 เฉพาะทีมเยาวชนอายุ 23 ปีที่เข้าร่วมแข่งขัน
เหตุระเบิดท่าอากาศยานนานาชาติโดโมเดโดโว พ.ศ. 2554
เหตุระเบิดท่าอากาศยานนานาชาติโดโมเดโดโว พ.ศ. 2554 เป็นเหตุการณ์ซึ่งต้องสงสัยว่าเป็นเหตุโจมตีพลีชีพซึ่งเกิดขึ้นที่ท่าอากาศยานนานาชาติโดโมเดโดโว ในเขตโดโมเดโวฟสกี มณฑลมอสโก นอกกรุงมอสโก เมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2554 เวลา 16.30 น. ตามเวลามอสโก เหตุระเบิดดังกล่าวทำให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 35 คน และได้รับบาดเจ็บอีกมากกว่า 180 คน ซึ่ง 86 คนในจำนวนนี้ได้ถูกนำตัวส่งโรงพยาบาล สถานที่เสียชีวิตนั้น 31 คนเสียชีวิตที่ท่าอากาศยาน 3 คนเสียชีวิตที่โรงพยาบาล และอีก 1 คนเสียชีวิตขณะอยู่ในรถพยาบาล
เหตุระเบิดสร้างความเสียหายแก่บริเวณรับสัมภาระของอาคารผู้โดยสารขาเข้าระหว่างประเทศ มีบางรายงานระบุว่าเหตุระเบิดเป็นการกระทำของมือระเบิดพลีชีพ โดยเจ้าหน้าที่สืบสวนกล่าวว่า เหตุระเบิดเกิดขึ้นจาก "ระเบิดแสวงเครื่องบรรจุด้วยเศษกระสุน ชิ้นส่วนจากสายไฟที่ถูกสับ" และมีความรุนแรงอยู่ระหว่างทีเอ็นที 2 ถึง 5 กิโลกรัม ตำรวจกำลังติดตามผู้ต้องสงสัยเป็นชายสามคน หัวหน้าฝ่ายสืบสวนของรัสเซียได้กล่าวว่า เหตุระเบิดเป็นผลงานของกลุ่มก่อการร้าย เจ้าหน้าที่สืบสวนพบศีรษะของมนุษย์เพศชาย และปัจจุบันเชื่อกันว่าอาจเป็นศีรษะของมือระเบิดพลีชีพ
ตามข้อมูลของหนังสือพิมพ์รัสเซียฉบับหนึ่ง มีมือระเบิดดำเนินการอยู่สองคน ชายและหญิงอย่างละหนึ่งคน ส่วนผู้สมรู้ร่วมคิดที่อยู่ห่างจากจุดเกิดเหตุระเบิดอีกสามคนกำลังอยู่ในระหว่างถูกไล่ล่า แหล่งที่มาของการโจมตีดังกล่าวยังไม่ชัดเจน ผู้เชี่ยวชาญด้านความมั่นคงคาดการณ์ว่ามือระเบิดอาจเป็นผู้ทำสงครามมุสลิมจากคอเคซัสเหนือ ถึงแม้ว่าข้อมูลดังกล่าวจะยังไม่ได้รับการยืนยันก็ตาม เหตุโจมตีดังกล่าวอาจเป็นพฤติการณ์แก้แค้นจากปฏิบัติการต่อต้านการก่อการร้ายล่าสุด รวมทั้งการสังหารปะฮ์รูดิน กัดจีเยฟ ในดาเจสถาน เมื่อวันศุกร์ที่แล้ว กัดจีเยฟต้องสงสัยว่าจัดการโจมตีพลีชีพเมื่อปีที่แล้ว ตามข้อมูลรายงาน
ท่าอากาศยานดังกล่าวตั้งอยู่ห่างจากใจกลางกรุงมอสโก 40 กิโลเมตร และมีการสัญจรหนาแน่นโดยผู้ทำงานต่างชาติและนักท่องเที่ยว เหตุระเบิดดังกล่าวส่งผลให้ตลาดหลักทรัพย์มอสโกร่วงลงเกือบ 2% หลังจากเหตุระเบิด ประธานาธิบดีรัสเซีย ดมิทรี เมดเวเดฟ ประกาศว่า เขาจะชะลอการเดินทางออกนอกประเทศเพื่อไปเข้าร่วมสภาเศรษฐกิจโลก ในดาวอส ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
ผู้เสียชีวิตที่ได้รับการยืนยันรายแรกเป็นผู้เขียนบทชาวยูเครนวัย 29 ปี อันนา ยาบลอนสกายา ผู้ประพันธ์บทละครเป็นจำนวนมาก ครึ่งชั่วโมงก่อนหน้าเหตุระเบิด ยาบลอนสกายามาถึงท่าอากาศยานจากเมืองเกิด โอเดสซา เพื่อเข้าร่วมพิธีมอบรางวัลนักเขียนบทรุ่นใหม่ เธอเป็นหนึ่งในผู้ชนะรางวัลดังกล่าวซึ่งเป็นรางวัลที่จัดโดยนิตยสารซินีมาอาร์ต
25 มกราคม กระทรวงสถานการณ์ฉุกเฉิน (EMECOM) ตีพิมพ์รายชื่อผู้เสียชีวิต โดยผู้เสียชีวิตจำนวน 26 คน จาก 35 คน ได้รับการยืนยัน
ตามการระบุของตัวแทนคณะกรรมการสืบสวนสหพันธรัฐรัสเซีย วลาดีมีร์ มาร์กิน ระบุว่า มีพลเมืองชาวอังกฤษเสียชีวิตในเหตุระเบิด 2 คน อย่างไรก็ตาม บทความในบีบีซีภายหลังได้ระบุว่ามีพลเมืองชาวอังกฤษเสียชีวิตเพียงคนเดียว ส่วนอีกคนหนึ่งเป็นพลเมืองเยอรมัน มีเพียง Gordon Cousland นักวิเคราะห์ของ CACI เท่านั้น ที่ได้รับการยืนยันว่าเป็นพลเมืองชาวอังกฤษ ในขณะที่เหยื่ออีกรายหนึ่ง คิริล โบดราชอฟ ถูกบรรจุเป็นพลเมืองอังกฤษโดยกระทรวงสถานการณ์ฉุกเฉิน ซึ่งเป็นพลเมืองรัสเซียที่อาศัยอยู่ในลอนดอนเป็นเวลาหลายปี กระทรวงการต่างประเทศบัลแกเรียรายงานว่ามีชายชาวบัลแกเรียเสียชีวิตด้วย 1 คน อย่างไรก็ตาม มีการระบุภายหลังว่าชายเชื้อสายบัลแกเรียนั้นแท้จริงแล้วเป็นพลเมืองออสเตรีย
ตามข้อมูลของสถานทูตสโลวาเกียในมอสโก นักแสดงหญิงชาวสโลวัก ซูซานนา เฟียโลวา ได้รับบาดเจ็บในเหตุระเบิดด้วย
ตลาดหลักทรัพย์มอสโก
ตลาดหลักทรัพย์มอสโก (; ) เป็นหนึ่งในตลาดหลักทรัพย์สากลที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในสหพันธรัฐรัสเซียและยุโรปตะวันออก ตลาดเปิดทำการใน ค.ศ. 1992 และปัจจุบัน เป็นตลาดหลักทรัพย์ชั้นนำของรัสเซีย โดยมีรายการบริษัทในตลาดราว 239 บริษัท และมีมูลค่าหลักทรัพย์ตามราคาตลาดอยู่ที่ 950,000 ดอลลาร์สหรัฐ เมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 2010
ตลาดหลักทรัพย์มอสโกประกอบด้วยสมาชิกและองค์กรที่เข้าร่วมกว่า 550 องค์กร ซึ่งทำการแลกเปลี่ยนกับลูกค้า ใน ค.ศ. 2006 มูลค่าการแลกเปลี่ยนในตลาดหลักทรัพย์แตะระดับที่ 20.38 ล้านล้านรูเบิล (754,900 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) นับเป็นมากกว่า 90% ของอัตราการแลกเปลี่ยนทั้งหมดของตลาดหลักทรัพย์ของรัสเซีย
อันนา ยาบลอนสกายา
อันนา ยาบลอนสกายา (; 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2524 — 24 มกราคม พ.ศ. 2554) เป็นนักเขียนบทละครและกวีชาวยูเครน เป็นหนึ่งในผู้เสียชีวิตจากเหตุระเบิดท่าอากาศยานนานาชาติโดโมเดโดโว พ.ศ. 2554
ยาบลอนสกายาเกิดในโอเดสซา สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน (ปัจจุบัน ประเทศยูเครน) เธอได้ตีพิมพ์บทละครในภาษารัสเซียมากกว่า 12 ชิ้น และผลงานจำนวนมากได้มีการนำไปแสดงในที่ประชุมหลายแห่งในรัสเซีย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ตั้งแต่ พ.ศ. 2547 เป็นต้นมา ยาบลอนสากยาได้รับรางวัลหลายรางวัลในการประกาศรางวัลด้านวรรณกรรมและการละครหลายแห่งในรัสเซีย (มอสโกและเยคาเตรินเบิร์ก) และเบลารุส (มินสก์) เธอยังได้เขียนกลอนแสดงอารมณ์ส่วนตัวอีกจำนวนหนึ่งด้วย
ครึ่งชั่วโมงก่อนหน้าเหตุระเบิดในท่าอากาศยานโดโมเดโดโว เธอได้เดินทางมาถึงมอสโก จากโอเดสซาบ้านเกิด เพื่อเข้าร่วมพิธีมอบรางวัลที่จัดขึ้นโดยนิตยสารซินิมาอาร์ต ประจำปี พ.ศ. 2553
ฟูนาบาชิ
ฟูนาบาชิ () เป็นเมืองในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2480 มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 85.64 ตารางกิโลเมตร ในปี พ.ศ. 2553 มีจำนวนประชากรประมาณ 601,396 คน
รอยไถ
รอยไถ เป็นผลงานประพันธ์อมตะนิยาย อีกเรื่องหนึ่งของ ไม้ เมืองเดิม ที่มีชื่อเสียงหลายเรื่อง ได้แก่ แผลเก่า, บางระจัน, แสนแสบ, ขุนศึก ซึ่งเป็นเรื่องราวความรักของลือและบัวเผื่อนหนุ่มสาวแห่งทุ่งสอง
นำมาสร้างเป็นภาพยนตร์และละครมาแล้วหลายครั้ง สร้างเป็นภาพยนตร์ครั้งแรกและถูกสร้างใหม่เมื่อ พ.ศ. 2493 ในปีเดียวกันที่เรื่อง นิทราสายัณห์ ออกฉาย ต่อมา นำกลับมาสร้างภาพยนตร์อีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2503 กำกับโดย สด ศรีบูรพารมย์ ต่อมานำกลับมาสร้างภาพยนตร์อีกครั้งในปี พ.ศ. 2522 และ พ.ศ. 2532 ต่อมาก็นำมาเป็นละครโทรทัศน์
เพลง รอยไถ เป็นเพลง คำร้องและทำนองโดย ไพบูลย์ บุตรขัน, เนียน วิชิตนันท์ ซึ่งขับร้องโดย ชรินทร์ นันทนาคร เป็นประกอบภาพยนตร์ รอยไถ และต่อมา เมื่อ พ.ศ. 2545 ถูกเรียบเรียงใหม่โดย อมรุเทพ นวลนิรันดร คำร้อง-ทำนอง โดย สมศักดิ์ ใจกว้าง ขับร้องโดย หนุ่ม มาวิน เป็นเพลงประกอบละคร รอยไถ ใน ช่อง 7 สี
เรื่องราวของลือ ชาวนาหนุ่มผู้ไม่เคยก้มหัวให้ใครในทุ่งบางเขน ลือรักชอบพอกับบัวเผื่อน สาวสวยประจำท้องทุ่ง ซึ่งเป็นที่หมายปองของอ่อน นักเลงใหญ่ผู้ร่ำรวย แม้บัวเผื่อนจะอาศัยอยู่กินกับลือจนมีลูกด้วยกัน แต่อ่อนก็ยังหวังได้ตัวเธอมาครองอยู่เสมอ ด้วยความสนับสนุนจากแม่ของบัวเผื่อน มีเพียงบัวผัน น้องสาวของบัวเผื่อนเท่านั้นที่คอยเป็นกำลังใจให้ลือ
รอยไถ ได้นำมาเป็นภาพยนตร์ครั้งแรก ในปี พ.ศ. 2493 และถูกทำมา 4 ครั้ง ได้แก่รอยไถ ยังถูกสร้างนำเป็นละครโทรทัศน์มาแล้ว 3 ครั้ง ได้แก่
ละคร รอยไถ โดยมีเพลงประกอบ แบบใหม่ คำร้อง-ทำนอง โดย สมศักดิ์ ใจกว้าง ถูกขับร้อง หนุ่ม มาวิน
เพลง รอยไถ เป็นเพลง คำร้องและทำนองโดย ไพบูลย์ บุตรขัน, เนียน วิชิตนันท์ เนื้อเดิมมี 3 ท่อน ไพบูลย์ บุตรขัน แต่ง 2 ท่อนแรกให้กับละครเรื่อง รอยไถ จากอมตะนิยายของ ไม้เมืองเดิม เมื่อปี พ.ศ. 2483 ใช้นามปากกาในการประพันธ์เพลงว่า "อมราวรรณ" เนียน วิชิตนันท์ แต่งท่อนที่ 3 เพิ่มขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2485 สมควร กระจ่างศาสตร์ ร้องมาก่อนสมัยเป็นเพลงละคร เมื่อเป็นภาพยนตร์ครั้งแรก คำรณ สัมปุณนานนท์ เป็นผู้ร้องในฐานะผู้แสดงนำ ในการบันทึกแผ่นเสียงจำเป็นต้องตัดเนื้อเพลงออกไป 1 ท่อนเพราะเวลาเกินที่จำกัดไว้ สมยศ ทัศนพันธ์ ขับร้องเมื่อปี พ.ศ. 2497
ต่อมา ขับร้องโดย ชรินทร์ นันทนาคร เป็นประกอบภาพยนตร์ รอยไถ และต่อมา เมื่อ พ.ศ. 2545 ถูกเรียบเรียงใหม่โดย อมรุเทพ นวลนิรันดร คำร้อง-ทำนอง โดย สมศักดิ์ ใจกว้าง ขับร้องโดย หนุ่ม มาวิน เป็นเพลงประกอบละคร รอยไถ ใน ช่อง 7 สี
สปีด (ช่องรายการโทรทัศน์)
สปีด แชนแนล หรือ สปีด () เป็นช่องรายการโทรทัศน์ที่ออกอากาศทางเคเบิลทีวี และ จานดาวเทียม ในส่วนต่างๆของทวีปอเมริกาเหนือ เริ่มออกอากาศครั้งแรกในประเทศสหรัฐอเมริกา ซึ่งสำนักงานใหญ่อยู่ใน ชาร์ลอตต์, รัฐนอร์ทแคโรไลนา รายการโทรทัศน์ส่วนใหญ่จะเกี่ยวข้องกับยานยนต์ ได้แก่ รถสูตรหนึ่ง, NASCAR
แอรอน เลนนอน
แอรอน จัสติน เลนนอน () เกิดเมื่อวันที่ 16 เมษายน ค.ศ. 1987 เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษ ปัจจุบันเล่นให้กับเบิร์นลีย์ ในตำแหน่งกองกลาง
บลัดดีแซตเทอร์เดย์ (ภาพถ่าย)
บลัดดีแซตเทอร์เดย์ () เป็นชื่อของภาพถ่ายขาวดำซึ่งได้รับการตีพิมพ์อย่างกว้างขวางในช่วงเดือนกันยายน-ตุลาคม ค.ศ. 1937 และมีผู้ชมภาพถ่ายดังกล่าวมากกว่า 136 ล้านคนทั่วโลก ภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งเดือน โดยเป็นภาพเด็กทารกกำลังร้องไห้อยู่ในซากปรักหักพังที่ถูกทิ้งระเบิดของสถานีรถไฟเซี่ยงไฮ้ใต้ ภาพถ่ายดังกล่าวได้กลายมาเป็นสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมซึ่งแสดงถึงความโหดร้ายในช่วงสงครามของญี่ปุ่นในจีน ภาพนี้ถ่ายขึ้นเพียงไม่กี่นาทีหลังจากการโจมตีทางอากาศต่อพลเรือนระหว่างยุทธการเซี่ยงไฮ้ ช่างถ่ายภาพของเฮิร์สท์คอร์เปอเรชัน เอช.เอส. "นิวส์รีล" หว่อง ซึ่งไม่สามารถระบุเอกลักษณ์หรือแม้กระทั่งเพศของเด็กที่ได้รับบาดเจ็บคนดังกล่าว ผู้ซึ่งแม่ของเด็กคนนี้พบว่านอนเสียชีวิตในบริเวณใกล้เคียง ภาพนี้เป็นหนึ่งในภาพถ่ายสงครามที่เป็นที่จดจำที่สุดเท่าที่เคยได้รับการตีพิมพ์ ซึ่งอาจจะเป็นฉากภาพยนตร์ข่าวที่มีชื่อเสียงที่สุดในคริสต์ทศวรรษ 1930 ภาพดังกล่าวกระตุ้นให้เกิดความรู้สึกโกรธแค้นแก่ชาวตะวันตกถึงความโหดร้ายของญี่ปุ่นในจีน นักหนังสือพิมพ์ แฮโรลด์ ไอแซกส์ เรียกภาพสัญลักษณ์นี้ว่าเป็น "หนึ่งในชิ้นงาน 'โฆษณาชวนเชื่อ' ที่ประสบความสำเร็จที่สุดตลอดกาลชิ้นหนึ่ง"
หว่องถ่ายภาพฟิล์มของสถานีใต้ที่ถูกระเบิดไปด้วยกล้องภาพยนตร์อายโมของเขา และเขายังได้จับภาพบางภาพด้วยกล้องไลก้า ภาพนิ่งที่มีชื่อเสียง ถ่ายจากกล้องไลก้า อาจเรียกได้ด้วยชื่ออื่นที่เกิดขึ้นไม่บ่อยครั้งนัก โดยมีการอธิบายถึงองค์ประกอบที่มองเห็นได้ โดยภาพนี้มีการเรียกว่า "ทารกชาวจีนไร้แม่", "ทารกชาวจีน" และ "ทารกในสถานีรถไฟเซี่ยงไฮ้" ภาพถ่ายดังกล่าวได้รับการประณามโดยนักชาตินิยมชาวญี่ปุ่น ผู้ซึ่งแย้งว่าเป็นการจัดฉากขึ้น
เบรก
เบรก () เป็นอุปกรณ์ที่ยับยั้งการเคลื่อนไหว ตรงกันข้ามกับคลัตช์
ส่วนใหญ่เบรกใช้แรงเสียดทานในการแปลงพลังงานเป็นความร้อน แต่วิธีการอื่น ๆ ของการแปลงพลังงานอาจจะมีการทำงานอย่างอื่น เช่น เบรกใหม่เพื่อแปลงพลังงานจลน์ให้เป็นพลังงานไฟฟ้าซึ่งอาจจะถูกเก็บไว้สำหรับใช้งานในภายหลัง วิธีการอื่นที่แปลงพลังงานจลน์ให้เป็นพลังงานที่อาจจะเกิดขึ้นในรูปแบบที่เก็บไว้เช่นแรงดันอากาศหรือน้ำมันที่มีแรงดัน วิธีการอื่น ๆ การเบรก ถึงแม้ว่าจะมีการแปลงพลังงานจลน์ในรูปแบบที่แตกต่างกัน เช่นการถ่ายโอนพลังงานไปตรงมู่เล่ (ล้อหนักสำหรับหมุนถ่วงให้เครื่องยนต์เดินเรียบ)
กริช ทอมมัส
= ประวัติ =
กริช ทอมมัส (ชื่อเล่น : ตี่) เป็นนักธุรกิจ นักดนตรี นักแต่งเพลง รัฐบุรุษ ชาวไทย เกิดวันที่ 23 มีนาคม 2503 จบการศึกษาระดับชั้น มัธยมศึกษาตอนต้นจาก โรงเรียนอัสสัมชัญบางรัก จบระดับมัธยมศึกษาตอนปลายจาก โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา และจบระดับอุดมศึกษาจาก คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (รุ่น 15 : รุ่นเดียวกับ ฐิติมา สุตสุนทร นักร้องชื่อดัง) มีบุตรและธิดาสองคน ปัจจุบันดำรงตำแหน่ง ประธานที่ปรึกษา สายธุรกิจจีเอ็มเอ็ม มิวสิค บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) และกรรมการผู้จัดการ ค่ายเพลงลูกทุ่ง "แกรมมี่โกลด์"
= ประวัติเพิ่มเติม =
กริชเริ่มหัดเล่นดนตรีด้วยตนเองตั้งแต่วัยเยาว์ รวมทั้งได้เรียนภาคทฤษฎีจากอ.พนัสชัย ศุภมิตร(อ.โป๊บ)และภาคปฏิบัติทางดนตรี จนเริ่มเข้ามาเป็นนักดนตรีตามไนท์คลับ และนักดนตรีวงลูกทุ่งสมัยเรียนมหาวิทยาลัย กระทั่งปี พ.ศ. 2523 จึงได้เป็นนักดนตรีวง"บาราคูดัส" ตำแหน่งคีย์บอร์ด เล่นประจำที่โรงแรมมณเฑียร และแอมบาสเดอร์ มีผลงานเล่นแบ็คอัพให้กับ สาว สาว สาว ในภาคบันทึกเสียงและภาคแสดงสด และมีอัลบั้มเพลงของตนเองชุด "เช้าวันอาทิตย์" กับบริษัทบริษัท แกรมมี่ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด (ปัจจุบันคือ บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน)) แต่มีอันต้องยุบวงในปี พ.ศ. 2528
ปี พ.ศ. 2529 กริชเริ่มเป็นโปรดิวเซอร์ นักแต่งเพลง และนักดนตรีให้กับศิลปินของแกรมมี่ เช่น เอ็กซ์ วาย แซด สามารถ พยัคฆ์อรุณ มาช่า วัฒนพานิช(ชุดแรก) วงไมโคร เป็นต้น นอกจากนี้ยังทำให้กับศิลปินค่ายต่างๆ และเพื่อนศิลปินเป็นบางโอกาส เช่น อิทธิ พลางกูร และ ภูสมิง หน่อสวรรค์
เมื่อบริษัท แกรมมี่ เปิดค่ายเพลงลูกทุ่งในนาม ""แกรมมี่โกลด์"" กริชจึงมารับตำแหน่งเป็นกรรมการผู้จัดการค่ายเพลง โดยสร้างศิลปินที่มีชื่อเสียงโด่งดัง อาทิ ไมค์ ภิรมย์พร ก๊อท จักรพันธ์ ศิริพร อำไพพงษ์ พี สะเดิด ต่าย อรทัย ตั๊กแตน ชลดา รวมทั้งนักแต่งเพลงอย่าง สลา คุณวุฒิ และกริชมารับตำแหน่งรองกรรมการผู้จัดการ บริษัทบริษัท แกรมมี่ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
ในปี พ.ศ. 2551 กริชยังได้ดำรงตำแหน่ง กรรมการ กรรมการบริหาร กรรมการบริหารความเสี่ยง และ รองกรรมการผู้อำนวยการอาวุโสสายงานธุรกิจเพลง (Chief Operating Officer of Music Business) บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ในปี พ.ศ. 2555 ได้รับตำแหน่งประธานเจ้าหน้าที่บริหารสายงานธุรกิจเพลง (CEO) ก่อนส่งมอบตำแหน่งให้ ภาวิต จิตรกร ในปีพ.ศ. 2560 ปัจจุบันดำรงตำแหน่งประธานที่ปรึกษา สายธุรกิจจีเอ็มเอ็ม มิวสิค
= ผลงาน =
= งานแต่งเพลง =
หลังจากบาราคูดัสยุบวง กริช ทอมมัส ทำเพลงโฆษณาเป็นหลักรวมถึงเป็นโปรดิวเซอร์ให้กับ เอ็กวายแซด ในชุด ดอกไม้บาน...เจ้าเอย ซึ่งประสบความสำเร็จอย่างมาก กริชต้องการออกผลงานในนามวงดนตรีอีกครั้ง แต่เป็นแนวเพลงที่แตกต่างไปจากสมัยที่เป็นบาราคูดัส ครั้งนี้ต้องการนำเสนอเป็นแนวโฟล์คร็อค เลยตั้งวงดินสอดำขึ้นมาโดยมีลักษณะเป็นงานโปรเจคท์มากกว่า คือวงนี้จะไม่มีสมาชิกตายตัว
= สมาชิก =
สมาชิก วง ดินสอดำ
กริช ทอมมัส
อำพล บุญพิเศษ
สมสิทธิ์ สะสม
จิรภัทร์ เอมซ์บุตร
ธวัชชัย ขำประสาท
= ศิลปินรับเชิญ =
:ชาตรี คงสุวรรณ : กีต้าร์นำในหลาย ๆ เพลง
:ภูสมิง หน่อสวรรค์ : กีต้าร์โปร่ง ในเพลง "คงไม่ง่าย"
:xyz : ร้องนำในเพลง "บอกกันดีดีก็ได้"
= ผลงานเพลง =
"ชุด กระดาษขาว" (3 มกราคม พ.ศ. 2530)
= อ้างอิง =
:บาราคูดัส
:บริษัทจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด มหาชน
:รายชื่อเพลงในอัลบั้ม ของวง ดินสอดำ
ซาโมวาร์
ซาโมวาร์ () ประดิษฐ์ขึ้นก่อนศตวรรษที่ 18 เพื่อใช้ต้มน้ำชาโดยเฉพาะ ให้ความร้อนด้วยถ่านหินหรือถ่าน ด้านล่างของกาจะมีก็อก ตรงกลางจะมีช่องว่างสำหรับใส่ถ่านเพื่อต้มน้ำให้เดือด ซึ่งส่วนใหญ่จะทำด้วยโลหะรูปร่างคล้ายแจกัน ประดับด้วยเงิน ทองแดง หรือเพชร ซาโมวาร์ มีใช้กันในหลายประเทศ นอกจากรัสเซียแล้ว ก็ยังนิยมใช้กันในประเทศที่ชนพื้นเมืองเป็นชาวสลาฟ ในอิหร่าน แคชเมียร์ และ ตุรกี หลายคนจึงโต้แย้งว่า ซาโมวาร์ อาจจะมีต้นกำเนิดมาจากประเทศเหล่านี้ก็ได้ แต่จากหลักฐานที่มีอยู่ และเป็นที่ชื่อถือ บอกว่ามันมาจากรัสเซีย แม้กระทั่งชื่อที่ใช้ในอิหร่าน ก็ยังเรียกว่า ซาโมวาร์ โดยคำๆนี้ในภาษารัสเซีย แปลได้ว่า " ต้มเอง " ซาโมวาร์ ในอิหร่าน มีหลักฐานว่าปรากฏขึ้นหลังศตวรรษที่ 18 แต่ในรัสเซีย มีหลักฐานว่าซาโมวาร์ปรากฏขึ้นในศตวรรษที่ 18
ซาโมวาร์ มีหลากหลายรูปทรง และขนาด (ตั้งแต่ 100 แกลลอน จนถึง 1 ลิตร ) ตอนแรกทำจากโลหะ แต่ต่อมามีการใช้วัสดุอื่นมาทำด้วยเช่นกัน อย่างเช่นดินเผา แต่ส่วนประกอบที่สำคัญ น่าจะได้แก่ขา ที่ทำหน้าที่ กันไม่ให้ความร้อนจากซาโมวาร์ ไหลลงมาโดนพื้นที่มันตั้งอยู่ และก็อกที่ทำหน้าที่ปล่อยน้ำออกจากซาโมวาร์
ใน สมัยก่อน ระบบการทำให้น้ำในซาโมวาร์ร้อน ใช้เป็นระบบท่อโลหะกลวง ติดตั้งในแนวตั้งอยู่กลางซาโมวาร์ ส่วนเชื้อเพลิงก็อาจจะเป็นฟืนหรือถ่านที่ใส่ลงไปในท่อกลวงนี้ ในสมัยเก่า ระบบการเผาไหม้เชื้อเพลิงที่เชื่องช้ามากของซาโมวาร์ ถือว่าเป็นการประหยัดเชื้อเพลิงอย่างมาก แต่ถ้าจะเร่งไฟให้แรงขึ้นก็สามารถทำได้โดยง่าย ด้วยความช่วยเหลือของที่เป่าลม แต่ปัจจุบัน ซาโมวาร์ พัฒนามาเป็นระบบไฟฟ้ากันหมดแล้ว ระบบท่อกลวงดังกล่าวจึงหายไป
บางรุ่นบางแบบ อาจจะมีฝาที่ด้านบนเป็นรูปถ้วย เพื่อใช้สำหรับอุ่นกาน้ำชา
ตามประวัติที่บันทึกกันไว้ ผู้คิดค้นซาโมวาร์ขึ้นมา ชื่อนาย เฟดอร์ ลิซิตซิน ชาวเมืองตูลา ทางใต้ของกรุงมอสโก ซึ่งมีอาชีพทำปืนและกระสุน โดยในช่วงที่มีเวลาว่าง เขาและลูกชาย 2 คนก็ได้คิดสร้างซาโมวาร์ขึ้นมาเมื่อปลายศตวรรษที่ 18 ตอนแรกก็ทำใช้เอง แต่ต่อมาก็ทำมันออกขาย และก็ขายดิบขายดี โรงงานผลิตซาโมวาร์จึงเกิดตามมามากมาย และทำให้เมืองนี้กลายเป็นศูนย์กลางการผลิตซาโมวาร์ ก่อนที่ศูนย์กลางนี้จะขยับขยายไปยังเมืองอื่นๆ
ต้นศตวรรษ 20 มีความพยายามที่จะพัฒนาซาโมวาร์ โดยการเปลี่ยนไปใช้เชื้อเพลิงที่ทันสมัยเช่นน้ำมันก๊าด น้ำมันเชื้อเพลิง แต่ไม่ได้รับความนิยม เพราะเรื่องกลิ่น อันตรายจากเพลิงไหม้ และการระเบิด ยุคนี้ การรถไฟ ก็นำเอาซาโมวาร์ไปติดอยู่บนขบวนรถด้วย เพื่อให้ผู้โดยสารมากดน้ำร้อนไปใช้ได้ตามสบายด้วย
พอ ถึงยุค 50 และ 60 ซาโมวาร์ ก็หันมาใช้ระบบไฟฟ้า และในยุคของเบรชเนฟ ซาโมวาร์ ก็มีชื่อเสียงไปทั่วโลก เมื่อมอสโกเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกปี 1980 และนักท่องเที่ยว นักกีฬา ที่เดินทางมารัสเซียในช่วงนั้น ก็ได้หอบหิ้วเอาซาโมวาร์กลับไปเป็นของที่ระลึกจำนวนมาก ทำให้คนทั้งโลกได้รู้จักมัน และนับตั้งแต่นั้นมา มันก็กลายเป็นสัญลักษณ์อีกอย่างหนึ่งของรัสเซีย
ปัจจุบัน ซาโมวาร์ กลายเป็นสัญลักษณ์อีกอย่างของการคิดถึงวันเวลาเก่าๆ เมื่อคนรัสเซียหลายคน ซื้อซาโมวาร์มาใช้ประดับประดาบ้าน แทนที่จะใช้ในการชงชา
http://www.oknation.net/blog/print.php?id=216892
อุทกภัยและโคลนถล่มในรัฐรีโอเดจาเนโร มกราคม พ.ศ. 2554
อุทกภัยและโคลนถล่มในรัฐรีโอเดจาเนโร มกราคม พ.ศ. 2554 เกิดขึ้นในหลายเมืองในพื้นที่ภูเขา (Região Serrana) ในรัฐรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล อุทกภัยทำให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 845 คน และสร้างความเสียหายกว่า 2 พันล้านเรียลบราซิล ขณะที่สื่อท้องถิ่นอ้างว่าอุทกภัย โคลนถล่มและดินถล่มประกอบกันคราวนี้ในรัฐรีโอเดจาเนโรกลายเป็นภัยธรรมชาติที่เกี่ยวข้องกับสภาพอากาศที่เลวร้ายที่สุดในประวัติศาสตร์บราซิล ขณะที่บางคนแย้งว่าโศกนาฏกรรมที่คล้ายกันที่เกิดขึ้นในรัฐรีโอเดจาเนโรเมื่อ พ.ศ. 2510 มีผู้เสียชีวิตมากกว่า ซึ่งครั้งนั้นมีผู้เสียชีวิตกว่า 1,700 คน
ในช่วงเวลา 24 ชั่วโมง ระหว่างวันที่ 11 และ 12 มกราคม พ.ศ. 2554 หน่วยงานสภาพอากาศท้องถนนรายงานว่าจะมีฝนตกมากกว่าที่คาดการณ์ไว้ตลอดทั้งเดือน อุทกภัยในหลายพื้นที่ได้เกิดขึ้นในทันที ภัยธรรมชาติดังกล่าวทำให้เกิดความเสียหายแก่ทรัพย์สินอย่างกว้างขวาง และสาธารณูปโภค อย่างเช่น ไฟฟ้า น้ำประปา และสายโทรศัพท์ได้รับผลกระทบ ประชาชนราว 2,960 คน บ้านถูกทำลายในอุทกภัยดังกล่าวด้วย
มีความเห็นว่าผู้เสียชีวิตส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในพื้นที่ยากจน และผลกระทบในพื้นที่เหล่านี้อาจลดลงอย่างมากหากไม่เป็นเพราะระบบฟาเวลาที่มีสภาพความเป็นอยู่เลวของบราซิล การขาดการให้ความสนใจแก่พื้นที่เหล่านี้ทำให้บางคนอธิบายภัยธรรมชาติดังกล่าวว่า "เกิดจากมนุษย์มากกว่าธรรมชาติ"
คลัตช์
คลัตช์ เป็นอุปกรณ์ซึ่งทำหน้าที่เชื่อมต่อหรือถ่ายทอดและตัดพลังการหมุนหรือแรงบิดจากแหล่งกำเนิดไปสู่อุปกรณ์อื่นเพื่อให้เกิดการหมุนเมื่อถูกเชื่อมต่อ หยุดหมุนเมื่อแยกจากกัน หรือ ทำให้เกิดการหมุนแตกต่างกันกับแหล่งกำเนิดหากไม่เชื่อมต่อกันอย่างสนิท คลัตช์ทำงานโดยอาศัยแรงเสียดทานของวัตถุ
ในทางวิศวกรรมได้มีการใช้งานคลัตช์ในรูปแบบต่างๆ โดยเฉพาะรถยนต์ เช่น ใช้กับเกียร์อัตโนมัติ เกียร์ธรรมดา คอมเพรสเซอร์แอร์ พัดลมระบายความร้อน หรือใช้ในเลื่อยยนต์แบบโซ่ ซึ่งหลักการทำงานแตกต่างกัน
โรงเรียนขาณุวิทยา
โรงเรียนขาณุวิทยา เป็นโรงเรียนประจำอำเภอขาณุวรลักษบุรี สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 41 ตั้งอยู่เลขที่ 341 หมู่ 2 ตำบลแสนตอ อำเภอขาณุวรลักษบุรี จังหวัดกำแพงเพชร รหัสไปรษณีย์ 62130 โทรศัพท์ 055-779226-7 เดิมเป็นโรงเรียนประเภทสหศึกษา โดยมีนายธรรมศักดิ์ คำเพ็ญ นายอำเภอขาณุวรลักษบุรี และนายประสิทธิ์ จันทรมณี ศึกษาธิการอำเภอขาณุวรลักษบุรีในขณะนั้น เป็นผู้ริเริ่มดำเนินการของบประมาณก่อสร้างซึ่งได้รับการบริจาคที่ดิน จากนายสมพงษ์ พงษ์พูล เป็นจำนวน 72 ไร่ 3 งาน 65 ตารางวา โดยมีนายชะอำ มุสิกะพงษ์ เป็นครูใหญ่ เปิดทำการสอนเมื่อเดือนพฤษภาคม ในปี พ.ศ. 2512 ในปัจจุบันโรงเรียนขาณุวิทยาเป็นโรงเรียนขนาดใหญ่ ปัจจุบันเปิดทำการสอน 2 ระดับ คือ ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น (ม.1-ม.3) และชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย (ม.4-ม.6)
เพชร มาร์
เพชร มาร์ มีชื่อจริงว่า พิทรี่ วิคเตอร์ เอดวาร์ด มาร์ เป็นโปรดิวเซอร์และนักดนตรีชาวไทยและคอมเมนเตเตอร์ประจำรายการ เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ลูกครึ่งไทย-สก๊อตแลนด์ เป็นบุตรของสจ๊วต และวี มาร์ บิดาเป็นผู้ก่อตั้งวงปี่สก๊อตโรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัย และมารดาเป็นผู้มีชื่อเสียงแวดวงไฮโซ
เพชรเริ่มทำงานวงการดนตรี โดยร่วมงานกับกลุ่มดนตรีบัตเตอร์ฟลาย ต่อมาได้เป็นโปรดิวเซอร์ ให้กับศิลปินนักร้องค่ายแกรมมี่ ที่มีชื่อเสียงได้แก่ ธงไชย แมคอินไตย์, อัสนี-วสันต์, คูณสามซูเปอร์แก๊งค์ เป็นต้น จนเมื่อถกลเกียรติ วีรวรรณ ทำรายการ เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว เพชรจึงได้รับการชักชวนให้เป็นหนึ่งในกรรมการตัดสินผู้เข้าประกวดร้องเพลง หรือคอมเมนเตเตอร์ของรายการ ด้วยบุคลิกที่เรียบเฉย บวกกับคำพูดตรงไปตรงมา วิจารณ์อย่างไม่เกรงใจใคร ทำให้ชื่อของเพชรเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวาง และมีงานแสดงเบื้องหน้าให้เห็นเรื่อยๆ
เพชรยังเคยรับหน้าที่เป็นพิธีกรภาคสนามของรายการเกมเนรมิต ทางช่อง 5
ด้านชีวิตส่วนตัว สมรสกับแอร์โฮสเตสสาวคนหนึ่ง มีบุตรชาย 1 คน คือ ตาธาร มาร์ (ชื่อเล่น ตาตั้น)
นีโอ-เอ็กซ์
Neo-X กลุ่มศิลปินทริโอร็อคอันประกอบไปด้วย หนุ่ย - สุรวุฒิ หิรัญเมฆาวนิช (กีตาร์ / ร้องนำ) โด่ง - ชลภัทร์ สหวาณิชกุล (กลอง) และ ดัง - อรรณพล สหวาณิชกุล (เบส) หลังเปิดตัวอัลบั้มชุดแรกที่ใช้ชื่อเดียวกับวง "นีโอ เอ็กซ์" ในสังกัด อาร์เอส ก็ได้เริ่มเป็นที่รู้จักจากเพลง "ใจเธอกอดใคร" ในอัลบั้มชุดที่สองก็ไม่ประสบความสำเร็จมากเท่าที่ควร นีโอ เอ็กซ์ได้ออกจากสังกัดอาร์เอสและย้ายไปอยู่ในสังกัดริทึ่ม มิวสิคเนื่องด้วยหมดสัญญากับทางอาร์เอส ในปี 2552 และปล่อยอัลบั้มชุดที่สามในปีเดียวกันนี้ "NEO-X : Rhythmic"หลังจากที่พวกเขาปล่อยอัลบั้มชุดที่สามก็ไม่มีข่าวคราวอะไรเกี่ยวกับวงอีกเลย
รอยัลรัมเบิล (2007)
รอยัลรัมเบิล (2007) () เป็นศึกมวยปล้ำ ของ WWE จัดเมื่อวันที่ 28 มกราคม 2007 โดยรวมนักมวยปล้ำจากค่ายรอว์, สแมคดาวน์ และ อีซีดับเบิลยู
แอลัน ฮัตตัน
แอลัน ฮัตตัน () เกิดเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1984 เป็นนักฟุตบอลชาวสกอตแลนด์ ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งแบ็กขวาให้กับสโมสรฟุตบอลแอสตันวิลลา
เฌเรมี เมแนซ
เฌเรมี เมแนซ () เกิดวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1987 เป็นนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส ปัจจุบันเล่นในสโมสรฟุตบอลปารีแซ็ง-แฌร์แม็งในลีกเอิง เขาเล่นในหลายตำแหน่งของกองกลางรุก โดยมากจะทำหน้าที่ปีกและตัวทำเกม เมแนซเป็นตัวทำเกมที่เล่นได้ทั้ง 2 เท้า ที่มีฝีเท้าอันปฏิเสธไม่ได้
เจเรมี เวด
เจเรมี เวด () เกิดเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1960 ที่ซัฟฟอล์ก ประเทศอังกฤษ มีชื่อเต็มว่า เจเรมี จอห์น เวด (Jeremy John Wade) เป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงจากการเป็นพิธีกรและนักตกปลาจากรายการ River Monsters ที่ออกอากาศทางช่องแอนิมอลแพลนเน็ต (ในประเทศไทยออกอากาศทางช่องดิสคัฟเวอรี ทางทรูวิชันส์)
เวดจบการศึกษาด้านสัตววิทยาจากมหาวิทยาลัยบริสตอล และประกาศนียบัตรการเรียนการสอนด้านชีววิทยาจากมหาวิทยาลัยเคนท์ เคยทำงานเป็นครูสอนวิชาชีววิทยาในโรงเรียนระดับมัธยมศึกษา และได้เขียนบทความเกี่ยวกับเรื่องทางธรรมชาติและการท่องเที่ยวลงในหนังสือพิมพ์ฉบับต่าง ๆ
ปัจจุบัน เจเรมี เวด เป็นพิธีกรและนักตกปลาแบบสุดเหวี่ยงในรายการโทรทัศน์ชุด River Monsters อันเป็นรายการสารคดีที่เดินทางไปในแม่น้ำสายต่าง ๆ ทั่วโลก อาทิ แอฟริกา, อะแลสกา, ประเทศไทย เพื่อตกปลาน้ำจืดขนาดใหญ่หลายชนิด ซึ่งบางชนิดมีรายงานว่าทำร้ายมนุษย์ได้ด้วย ซึ่งหลายต่อหลายครั้ง เวดต้องเสี่ยงตายและได้รับบาดเจ็บจากการตกปลาในรายการ เช่น เครื่องบินตกในหนองน้ำที่บราซิล, เกือบถูกฟ้าผ่าที่สุรินัม, เย่อกับปลากระเบนราหูจนเอ็นแขนขวาขาดที่ประเทศไทย, เป็นไข้ป่าใจกลางป่าคองโก เป็นต้น
สถานะทางครอบครัว ปัจจุบันเวดยังคงเป็นโสด
ดีเปินเบก
ดีเปินเบก () เป็นเทศบาลที่อยู่ในมณฑลลิมเบิร์กของประเทศเบลเยียม ตั้งอยู่ใกล้ๆ กับฮัสเซิลต์ และอยู่ระหว่างฮัสเซิลต์กับเคงก์ ดีเปินเบกเป็นที่ตั้งของวิทยาเขตมหาวิทยาลัยฮัสเซิลต์และอุทยานวิทยาศาสตร์ลิมเบิร์ก ทางตอนเหนือของเมืองมีคลองอัลเบิร์ตผ่าน ส่วนทางใต้มีทางหลวงพิเศษสาย E313 (แอนต์เวิร์ป-ลีแยฌ) ในใจกลางเมืองมีถนนเก่าจากฮัสเซิลต์ถึงบิลเซินและมาสทริชท์ นอกจากนี้ดีเปินเบกยังมีสถานีรถไฟซึ่งอยู่ในทางรถไฟสายแอนต์เวิร์ป-ฮัสเซิลต์-ลีแยฌ
ท็อปอวอร์ด 2010
ท็อปอวอร์ด 2010 ()เป็นงานประกาศผลรางวัลต่างๆให้แก่คนบันเทิง โดยนิตยสารทีวีพูลร่วมกับสวนดุสิตโพลล์ งานท็อปอวอร์ด 2010เป็นงานที่มอบรางวัลให้คนบันเทิง พิจารณาจากผลงานต่างๆ ในปี พ.ศ. 2553 จัดเมื่อวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2554 ณ โรงละครอักษรา คิง พาวเวอร์ คอมเพล็กซ์ กรุงเทพมหานคร โดยมีรางวัลทั้งหมด 20 รางวัล (ผู้ชนะพิมพ์ด้วยตัวหนา)
"ไม่มีผู้ได้รับรางวัล"ภาพยนตร์ 16 เรื่องดังต่อไปนี้ ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง ท็อปอวอร์ด 2010
ละคร 20 เรื่องดังต่อไปนี้ ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง ท็อปอวอร์ด 2010
ภาพยนตร์ 4 เรื่องดังต่อไปนี้ ได้รับการโหวตให้เป็นผู้ชนะ ท็อปอวอร์ด 2010
ละครโทรทัศน์ 5 เรื่องดังต่อไปนี้ ได้รับการโหวตให้เป็นผู้ชนะ ท็อปอวอร์ด 2010
โตเกียวเมโทร
โตเกียวเมโทร () เป็นหนึ่งในสองระบบขนส่งมวลระบบรางใต้ดินสายหนึ่งในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เป็นหนึ่งในระบบขนส่งมวลชนใต้ดินที่มีผู้โดยสารเดินทางมากที่สุดในโลก โดยในปี พ.ศ. 2552 มีจำนวนผู้โดยสารกว่า 6.33 ล้านคนต่อวัน หรือกว่า 3.16 พันล้านคนต่อปี
โตเกียวเมโทรดำเนินงานโดย บริษัท โตเกียวเมโทร จำกัด. ซึ่งเป็นบริษัทเอกชน โดยมีรัฐบาลญี่ปุ่นและเทศบาลนครโตเกียวเป็นเจ้าของร่วมกัน
แก้วมังกร
แก้วมังกร (อังกฤษ : Dragon fruit)(สกุล "Hylocereus") อยู่ในวงศ์ Cactaceae ซึ่งเป็วงศ์เดียวกับตะบองเพชร มีพื้นเพดั้งเดิมอยู่ในอเมริกากลาง เข้ามาในเอเชียที่เวียดนามก่อน โดยบาทหลวงชาวฝรั่งเศสเมื่อประมาณ 100 ปีมาแล้ว โดยปลูกมากตามแนวชายฝั่งทะเลตะวันออกจากเมืองญาตรังไปจนถึงไซ่ง่อน
แก้วมังกรเป็นไม้เลื้อย มีลำต้นยาวประมาณ 5 เมตร มีรากทั้งในดินและรากอากาศ ชอบดินร่วนระบายน้ำดี ชอบแสงแดดพอเหมาะ โล่งแจ้ง แต่ไม่แรงเกินไป ดอกสีขาว ขนาดใหญ่กลีบยาวเรียงซ้อนกัน บานตอนกลางคืน ผลแก้วมังกรมีรูปทรงเป็นทรงกลมรี สีของเปลือกผลเมื่อดิบเป็นสีเขียว เมื่อสุกเป็นมีสีแดงม่วงหรือสีบานเย็น มีกลีบเลี้ยงสีเขียวติดอยู่รอบผล ผลแก้วมังกรส่วนใหญ่มีน้ำหนักประมาณ 300 - 600 กรัม เมื่อผ่าผลแก้วมังกรจะเห็นเนื้อของผลแก้วมังกรสีขาวหากผลนั้นเป็นแก้วมังกรพันธุ์เวียดนามหรือพันธุ์ไทย และเนื้อผลจะมีสีแดงหรือชมพูเมื่อผลนั้นเป็นพันธุ์เนื้อสีขาวโดยมีเมล็ดสีดำเล็กคล้ายๆเม็ดงา หรือเม็ดแมลุกกระจายฝังอยู่ทั่วเนื้อ แก้วมังกรสายพันธุ์ที่นิยมปลูกมีดังนี้
แก้วมังกรเป็นไม้เลื้อยลำต้นอ่อนจำเป็นต้องมีหลักให้ลำต้นเกาะยึดซึ่งหลักจะเป็นไม้เนื้อแข็งหรือเสาซีเมนต์ก็ได้ ถ้าใช้ท่อซีเมนต์เป็นเสาซึ่งรูปทรงกลมภายในกลวงแต่เทปูนไว้ก้นท่อเพื่อไว้ใส่น้ำหล่อเลี้ยงให้เสามีความชุ่มชื้นอยู่เสมอ ฝังท่อซีเมนต์ลงในดินประมาณ 40 – 50 เซนติเมตร ต้องสูงจากพื้นดินประมาณ 1.5 – 2 เมตร ด้านบนของเสาทำเป็นร้านให้กิ่งเกาะแผ่ขยายออกไประยะปลูก 3 x 3 เมตร เตรียมหลุมขนาด 30 x 30 x 30 เซนติเมตร รอบ ๆ หลัก หลักละ 4 หลุม สำหรับปลูกหลุมละ 1 ต้น รองก้นหลุมด้วยปุ๋ยหมักเก่า 1 ปุ้งกี๋ เมื่อนำกิ่งพันธุ์ลงหลุมแล้วมัดกิ่งพันธุ์ให้แนบหลักและกันแดดให้ 1 – 2 สัปดาห์
แก้วมังกรนิยมรับประทานเป็นผลไม้สด เป็นส่วนผสมของฟรุตสลัดหรือปั่นเป็นน้ำผลไม้ เป็นผลไม้ที่สามารถรับประทานเพื่อบรรเทาอาการโรคความดันโลหิต โรคเบาหวาน ตลอดจนช่วยลดความอ้วนเนื่องจากเป็นผลไม้ที่มีแคลอรีต่ำ เป็นผลไม้ที่มีกากใยสูง มีวิตามินและแร่ธาตุต่างๆที่ช่วยทั้งในเรื่องการบำรุงผิวพรรณ กระดูกและฟันแข็งแรง ช่วยดูดซับสารพิษต่างๆ ออกจากร่างกาย เช่น สารตกค้างจากยาฆ่าแมลงที่มากับผัก สารตกค้างเช่นตะกั่ว ที่มาจากควันท่อไอเสียรถยนต์ และสารอื่นๆ และยังช่วยลดการเกิดมะเร็งอีกด้วย