hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
สงครามต่อต้านการก่อการร้าย
สงครามต่อต้านการก่อการร้าย () เป็นคำที่ใช้ทั่วไปกับการทัพทางทหารระหว่างประเทศซึ่งเริ่มต้นอันเป็นผลมาจากวินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 ต่อสหรัฐอเมริกา การทัพครั้งนี้มีเป้าหมายเพื่อกำจัดอัลกออิดะห์และองค์การก่อการร้ายอื่น ๆ สหราชอาณาจักร ประเทศสมาชิกนาโต้อื่น และประเทศนอกกลุ่มนาโต้เข้าร่วมในความขัดแย้งนี้ด้วยเช่นกัน
คำว่า "สงครามต่อต้านการก่อการร้าย" นี้ ประธานาธิบดีจอร์จ ดับเบิลยู. บุช แห่งสหรัฐอเมริกา ใช้เป็นคนแรกเมื่อวันที่ 20 กันยายน 2544 รัฐบาลบุชและสื่อตะวันตกได้ใช้คำดังกล่าวหมายถึงการต่อสู้ทางทหาร การเมือง ชอบด้วยกฎหมาย และเชิงความคิดทั่วโลก โดยมุ่งเป้าทั้งองค์การที่ถูกระบุว่าเป็นผู้ก่อการร้ายและรัฐบาลที่ถูกกล่าวหาว่าสนับสนุนการก่อการร้าย
จุดกำเนิดของอัลกออิดะห์ในฐานะเครือข่ายที่ปลุกปั่นการก่อการร้ายทั่วโลกและฝึกผู้ปฏิบัติการสามารถสืบย้อนไปได้ถึงสงครามในอัฟกานิสถานของโซเวียต (ธันวาคม 2522 – กุมภาพันธ์ 2532) สหรัฐอเมริกาสนับสนุนกองโจรมุญาฮิดีนอิสลามต่อกองทัพสหภาพโซเวียตและสาธารณรัฐประชาธิปไตยอัฟกานิสถาน ในเดือนพฤษภาคม 2539 กลุ่มแนวร่วมอิสลามโลกเพื่อญิฮาดต่อต้านยิวและครูเสด (WIFJAJC) ที่ได้รับการสนับสนุนโดยอุซามะฮ์ บิน ลาดิน และภายหลังปฏิรูปเป็นอัลกออิดะห์ เริ่มต้นตั้งฐานปฏิบัติการขนาดใหญ่ในอัฟกานิสถาน ซึ่งรัฐบาลฏอลิบานที่เป็นอิสลามสุดโต่งเถลิงอำนาจในปีเดียวกันนั้น ในเดือนกุมภาพันธ์ 2542 อุซามะฮ์ บิน ลาดินลงนามในฟัตวาห์ ในฐานะผู้นำอัลกออิดะห์ ประกาศสงครามต่อชาติตะวันตกและอิสราเอล ต่อมา ในเดือนพฤษภาคม ปีเดียวกัน อัลกออิดะห์เผยแพร่วิดีทัศน์ประกาศสงครามต่อสหรัฐอเมริกาและชาติตะวันตก
หลังเหตุระเบิดสถานทูตสหรัฐอเมริกาในเคนยาและแทนซาเนีย ประธานาธิบดีบิล คลินตันแห่งสหรัฐอเมริกาเปิดฉากปฏิบัติการอินฟินิทรีช (Operation Infinite Reach) การทัพทิ้งระเบิดในซูดานและอัฟกานิสถานต่อเป้าหมายที่สหรัฐยืนยันว่าเกี่ยวข้องกับ WIFJAJC แต่ประเทศอื่นตั้งคำถามว่า โรงงานผลิตยาในซูดานถูกใช้เป็นโรงงานการสงครามเคมีหรือไม่ โรงงานดังกล่าวผลิตยาต้านมาลาเรียในภูมิภาคเป็นจำนวนมาก และราว 50% ของความต้องการยาในซูดาน การโจมตีดังกล่าวไม่สามารถสังหารผู้นำ WIFJAJC หรือฏอลิบานได้แม้แต่คนเดียว
ต่อมาเป็นแผนลับโจมตีสหัสวรรษ พ.ศ. 2543 ซึ่งรวมความพยายามวางระเบิดท่าอากาศยานนานาชาติลอสแอนเจลิส ในเดือนตุลาคม 2543 เกิดเหตุวางระเบิดยูเอสเอส "โคล" ตามด้วยวินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544
โรงเรียนนวมินทราชูทิศ กรุงเทพมหานคร
โรงเรียนนวมินทราชูทิศ กรุงเทพมหานคร เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่ ประเภทสหศึกษา ตั้งอยู่เลขที่ 115 หมู่ 11 ซอยนวมินทร์ 163 (อมรวิวัฒน์) ถนนนวมินทร์ แขวงนวลจันทร์ เขตบึงกุ่ม กรุงเทพมหานคร เป็นโรงเรียนสหศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา กรุงเทพมหานคร เขต 2 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ก่อตั้งวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2528 โดยกระทรวงศึกษาธิการ มี นายกนก จันทร์ขจร เป็นผู้อำนวยการท่านแรก
โรงเรียนนวมินทราชูทิศ กรุงเทพมหานคร ได้จัดตั้งขึ้นเพื่อเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ภูมิพลอดุลยเดช เนื่องในวโรกาสที่ทรงเจริญ พระชนมายุ ครบ 5 รอบ ในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2530 โดยมีนายประสงค์ อ้นสุวรรณ ผู้สนใจในการศึกษาได้ติดต่อและประสานงาน เรื่องการบริจาคที่ดินจากคหบดีและคหปตานี ซึ่งเป็นเครือญาติจำนวน 6 ราย ดังนี้คือร่วมกันบริจาคที่ดินจำนวน 17 ไร่ 24 ตารางวา
ประกาศตั้งโรงเรียนเมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2528 ใช้ชื่อว่าโรงเรียนนวมราชูทิศ กรุงเทพมหานคร มีนายกนก จันทร์ขจร ผู้อำนวยการโรงเรียนมักกะสันพิทยา รักษาการในตำแหน่งครูใหญ่ เปิดทำการสอนนักเรียนรุ่นแรกจำนวน 307 คน ในปีการศึกษา 2528 โดยอาศัยอาคารเรียนของโรงเรียนแย้มจาดวิชชานุสรณ์และมีอาจารย์จากโรงเรียนมักกะสันพิทยา จำนวน 6 ท่านดำเนินการจัดการเรียนการสอน
ต่อมากระทรวงศึกษาธิการเห็นสมควรเปลี่ยนชื่อโรงเรียน เพื่อความสมบูรณ์และความไพเราะในเชิงอักษรศาสตร์ จึงได้ประกาศ ให้เปลี่ยนชื่อโรงเรียนเป็น โรงเรียนนวมินทราชูทิศ กรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2528
วันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2528 โรงเรียนได้ประกอบพิธีวางศิลาฤกษ์อาคารเรียนทรงไทย 3 ชั้น หลังแรก โดย ฯพณฯ นายกรัฐมนตรี พลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันท์ เป็นประธานในพิธี อาคารหลังนี้ไดรับความอนุเคราะห์จากพระราชปัญญาโกศล เป็นประธาน อุปถัมภ์มูลนิธินวมราชานุสรณ์ และองค์อุปถัมภ์ โรงเรียนนวมินทราชูทิศ กรุงเทพมหานคร (ในขณะนั้น) เป็นจำนวนเงิน 12 ล้านบาท โรงเรียนจึงได้ ตั้งชื่ออาคารหลังนี้ว่า อาคารพระราชปัญญาโกศล
ต่อมาในปีการศึกษา 2529 จึงได้ย้ายมาเรียนในอาคารชั่วคราวที่ชุมชนได้ร่วมใจกันสร้าง เป็นสถานที่เรียนบนที่ดินของโรงเรียน โดยสามารถ ใช้ประโยชน์จากอาคารพระราชปัญญาโกศลบางส่วนเป็นห้องเรียน และสำนักงาน
โรงเรียนนวมินทราชูทิศ กรุงเทพมหานครและโรงเรียนอีก 4 โรงเรียนในกลุ่มโรงเรียนเฉลิมพระเกียรตินวมินทราชูทิศ ๕ ภูมิภาค ได้รับพระราชทานพระบรมราชานุญาต ให้อัญเชิญพระมหาพิชัยมงกุฎครอบอุณาโลม รองรับด้วยโมลี ๒ ชั้น มีชื่อแต่ละโรงเรียนอยู่ภายใน เป็นตราสัญลักษณ์ประจำโรงเรียน และเข็มตราสัญลักษณ์ประดับอกเสื้อนักเรียน เมื่อวันที่ ๒๙ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๓๕
ปัจจุบัน มีอาคารเรียนแบบพิเศษ 4 ชั้น รูปตัว E จำนวน 67 ห้องเรียน และอาคารพระราชปัญญาโกศล จำนวน 12 ห้อง อาคารหอประชุมแบบพิเศษ 2 ชั้น 1 หลัง อาคารพยาบาล 1 หลัง อาคารประชาสัมพันธ์ 1 หลัง และอาคารโรงฝึกงาน 2 ชั้น 1 หลัง
อาซาจ เวนเทรส
อาซาจ เวนเทรส () เป็นตัวละครในเรื่องแต่งชุด"สตาร์ วอร์ส" มีบทบาทในเรื่องแต่งเสริมช่วงเหตุการณ์สงครามโคลน รวมถึงภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง"" และ
อาซาจ เวนเทรส เป็นเจไดมืดชาวรัตตาทากี อาจถือได้ว่าเป็นผู้รับใช้แห่งด้านมืดที่น่าเกรงกลัวที่สุดคนหนึ่งของเคานท์ดูกู แท้จริงแล้วเวนเทรสเคยได้รับการฝึกเป็นเจไดมาก่อนสมัยเป็นเด็กบนดาวรัตตาทากบ้านเกิด ภายใต้การฝึกฝนของอัศวินเจไดไค นาเรก อย่างไรก็ดี หลังจากที่นาเรกถูกสังหาร เวนเทรสยอมจำนนต่อความโกรธและเริ่มเดินเข้าสู่หนทางของด้านมืด เธอใช้กระบี่แสงของอาจารย์ร่วมกับกระบี่แสงของตนเองฝึกฝนรูปแบบการใช้กระบี่แสงสองมือแบบนิมาน/จาร์ไค ก่อนที่จะสังหารขุนศึกแห่งรัตตาทากและถือตัวเองขึ้นเป็นแทน
ต่อมา พฤติการณ์ของเวนเทรสไปเข้าสู่สายตาของเคานท์ดูกู และหลังจากที่ได้ทดสอบฝีมือของเธอแล้วเวนเทรสก็ได้เป็นผู้บัญชาการคนหนึ่งในสมาพันธ์ระบบดาวอิสระ ในช่วงสงครามโคลน เวนเทรสได้กลายเป็นหนึ่งในบุคคลที่เป็นที่หวาดหลัวที่สุดคนหนึ่งในกาแลกซีจากการที่ได้สังหารเจไดไปหลายคน เมื่อสงครามดำเนินต่อไป เวนเทรสได้กลายเป็นศัตรูคู่อาฆาตกับอัศวินเจไดอนาคิน สกายวอล์คเกอร์ และอาจารย์เจไดโอบีวัน เคโนบี ซึ่งโอบีวันเชื่อว่าสามารถช่วยให้เวนเทรสได้ไถ่บาปได้ ระหว่างภารกิจส่วนตัวของโอบีวันในการดึงเวนเทรสกลับมาสู่ด้านสว่าง เธอได้รับบาดแผลหนักเกือบถึงแก่ชีวิตจากอนาคิน ก่อนที่จะแสร้งทำเป็นเสียชีวิตและหายตัวไป ด้วยปรารถนาจะเป็นอิสระจากเจได จากสงคราม และจากเคานท์ดูกู
การ์ตูนชุด "Star Wars: The Clone Wars" ซีซั่น 3 ตอนที่ 12 ชื่อตอน "Nightsisters" เล่าเรื่องราวเกี่ยวกับปูมหลังของเวนเทรสเอาไว้แตกต่างจากที่สื่ออื่นกล่าวถึง โดยระบุว่าเวนเทรสถือกำเนิดในหมู่ไนท์ซิสเตอร์ และถูกนำตัวไปโดยคนค้าทาส เพื่อแลกกับการไม่ให้ทั้งเผ่าต้องตกเป็นทาส (ไม่ใช่ชาวรัตตาทากีตามเนื้อหาเดิม) ต่อมานายทาสถูกโจรสลัดชาววีเควย์สังหาร โจรสลัดนี้ในเวลาต่อมามีเหตุให้ต้องต่อสู้กับเจไดไค นาเรก ซึ่งอาซาจใช้พลังกับโจรสลัดคนหนึ่ง เมื่อนาเรกเห็นจึงตัดสินใจรับมาเป็นศิษย์ ต่อมานาเรกและเวนเทรสได้ต่อสู้ร่วมกันและนาเรกถูกสังหาร เวนเทรสจึงโกรธจนเข้าสู่ด้านมืดไป นอกจากนี้ภาพยนตร์การ์ตูนยังแสดงไว้ชัดเจนว่าเดิมเวนเทรสเคยมีผม ต่างจากสื่ออื่นๆ ที่ระบุว่าเผ่าพันธุ์ของเธอไม่มีผมเป็นธรรมชาติ และให้เห็นภาพว่าก่อนที่เวนเทรสจะเข้าร่วมกับดูกู ได้ใช้กระบี่แสงสองเล่มซึ่งเป็นสีเขียวทั้งคู่ ต่างจาก "Star Wars: Republic" เล่ม 60 ที่มีภาพเวนเทรสใช้กระบี่แสงสีฟ้าสองเล่มทั้งก่อนและหลังการฝึกเป็นเจได รวมทั้งยังต่างจาก "Star Wars: Clone Wars" ตอนที่ 6 และ 7 ซึ่งเวนเทรสใช้กระบี่แสงสีเขียวเล่มหนึ่ง และสีฟ้าอีกเล่มหนึ่ง พ่อแม่ที่เป็นขุนศึกตามที่มีการกล่าวถึงใน "Hate and Fear" ก็ไม่ได้รับการกล่าวถึงในเรื่องปูมหลังฉบับใหม่นี้ด้วย
ISO 2
ISO 2 คือมาตรฐานสากลของ ISO เพื่อกำหนดทิศทางการบิดเกลียวของเส้นด้าย เส้นไหมพรม และผลิตภัณฑ์อื่นที่เกี่ยวข้อง ในการปั่น ฟั่น และทอเส้นด้าย มาตรฐานนี้ใช้อักษร S และ Z เพื่อแสดงทิศทางของการบิดเกลียว (จึงเรียกกันว่าเกลียว S หรือเกลียว Z)
ลูกโลกประดับกางเขน
ลูกโลกประดับกางเขน () หมายถึงลูกกลมที่ด้านบนประดับด้วยกางเขน แปลมาจากภาษาละติน globus (ลูกกลม), gerere (สวมใส่), crux (กางเขน) ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ทางคริสต์ศาสนาของความมีอำนาจที่ใช้กันโดยทั่วไปในยุคกลางและแม้ในปัจจุบันบนเหรียญ, เป็นรูปสัญลักษณ์ หรือเป็นเครื่องราชกกุธภัณฑ์ การใช้ลูกโลกประดับกางเขนเป็นสัญลักษณ์ความมีอำนาจของพระเยซู (กางเขน) บนโลกมนุษย์ (ลูกกลม) ที่ใช้ถือโดยประมุขของอาณาจักรบนโลก หรือในทางสัญลักษณ์โดยเทวดา เมื่อถือโดยพระเยซูเองในรูปสัญลักษณ์ในศิลปะตะวันตกก็จะเรียกว่า “Salvator Mundi” (พระมหาไถ่แห่งโลก)
การใช้ลูกโลกประดับกางเขนที่มีหลักฐานให้เห็นเป็นครั้งแรกใช้กันในคริสต์ศตวรรษที่ 5 หรืออาจจะตั้งแต่ระหว่างปี ค.ศ. 395 ถึงปี ค.ศ. 408 บนด้านหลังของเหรียญของจักรพรรดิอาร์เคดิอัส แต่ที่ทราบแน่นอนคือเมื่อมาถึงปี ค.ศ. 423 พบบนด้านหลังของเหรียญของจักรพรรดิธีโอโดเซียสที่ 2 (Theodosius II)
สัญลักษณ์ทางจักษุของการมีโลกอยู่ในอุ้งมือ (ละติน “orbis terrarum” = กลุ่มประเทศล้อมโลก หรือที่มาของคำว่า “orb”) หรือบางครั้งที่แสดงอำนาจมากกว่านั้นโดยการเหยียบไว้ใต้ฝ่าเท้า เป็นการสื่ออย่างชัดแจ้งถึงความมีอำนาจที่ใช้กันมาตั้งแต่ในประวัติศาสตร์โบราณก่อนหน้าที่จะคริสต์ศาสนาจะเป็นที่แพร่หลายแล้ว ประชาชนชาวโรมันมีความคุ้นเคยกับลูกโลกเกลี้ยงๆ ที่ไม่ประดับด้วยกางเขนที่ใช้เป็นสัญลักษณ์แทนโลกหรือจักรวาลอยู่แล้ว และเป็นสิ่งที่จักรพรรดิใช้เพื่อแสดงความมีอำนาจเหนือสิ่งทั้งสอง เช่นบนเหรียญจากรัชสมัยของจักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 1 ที่พบในคริสต์ศตวรรษที่ 4 เป็นพระฉายาลักษณ์ของพระองค์ที่มีลูกโลกอยู่ในอุ้งพระหัตถ์ และจากรัชสมัยของจักรพรรดิเฮเดรียน ที่พบในคริสต์ศตวรรษที่ 2 เป็นรูปเทพเซลัสยืนเหยียบโลกด้วยเท้าข้างหนึ่ง
เมื่อคริสต์ศาสนาเริ่มเป็นที่แพร่หลายอย่างกว้างขวางขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 5 ก็มีการเติมกางเขนขึ้นบนลูกโลกที่กลายมาเป็น “ลูกโลกประดับกางเขน” ที่เป็นสัญลักษณ์ของพระเจ้าของคริสต์ศาสนาที่มีอำนาจเหนือทุกอย่างในโลก ตามการใช้ทางสัญลักษณ์ทางคริสต์ศาสนาพระจักรพรรดิหรือพระมหากษัตริย์จะเป็นผู้ถือโลกในอุ้งพระหัตถ์แทนพระเป็นเจ้า แต่สำหรับผู้ที่มิได้นับถือศาสนาคริสต์ผู้ที่คุ้นเคยกับลูกโลกของผู้นอกศาสนา (pagan orb) การใช้ “ลูกโลกประดับกางเขน” ก็เป็นการประกาศถึงชัยชนะของสถาบันคริสต์ศาสนา
ในการสร้างรูปสัญลักษณ์ในยุคกลางขนาดของสิ่งที่แสดงบ่งถึงความสัมพันธ์ของความสำคัญต่อกันของสิ่งที่ปรากฏในสัญลักษณ์รอบข้าง ลูกโลกจะมีขนาดเล็กและประมุขหรือเทพจะมีขนาดใหญ่กว่าเพื่อที่จะเน้นความสำคัญขององค์ประกอบแต่ละอย่าง แม้ว่าจะเป็นสัญลักษณ์ของอำนาจเหนืออาณาจักรโลกแต่การใช้ก็จำกัดอยู่ในหมู่ประมุขของเพียงไม่กี่ราชอาณาจักรเท่านั้น
มงกุฎเซนต์เวนสลาส
มงกุฎเซนต์เวนสลาส () เป็นมงกุฎที่เป็นส่วนหนึ่งของเครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งราชอาณาจักรโบฮีเมียที่สร้างเมื่อปี ค.ศ. 1347 พระมหากษัตริย์องค์ที่สิบเอ็ดของโบฮีเมียของราชวงศ์ลักเซมเบิร์กและพระจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์จักรพรรดิชาร์ลส์ที่ 4 เป็นผู้มีพระราชโองการให้สร้างสำหรับพระราชพิธีบรมราชาภิเศกของพระองค์เองและทรงอุทิศพระมหามงกุฎให้แก่นักบุญองค์แรกของโบฮีเมียนักบุญเวนสลาส หลังจากนั้นก็ทรงมอบให้แก่สถาบันพระมหากษัตริย์โบฮีเมียเพื่อใช้ในการราชาภิเษกพระจักรพรรดิในโอกาสข้างหน้า นอกจากนั้นก็ยังมีพระราชโองการให้เก็บรักษาไว้ที่มหาวิหารเซนต์ไวทัสในปราสาทปราก “มงกุฎเซนต์เวนสลาส” ใช้เป็นครั้งสุดท้ายในงานพระราชพิธีบรมราชาภิเศกของพระเจ้าเฟอร์ดินันด์ที่ 1 แห่งออสเตรียในปี ค.ศ. 1836
มงกุฎเซนต์เวนสลาสทำจากทองที่เกือบบริสุทธิ์ราว 21 ถึง 22 กะรัต (88 ถึง 92 %) และประดับด้วยอัญมณีและไข่มุกที่ประกอบด้วยแซฟไฟร์ 19 เม็ด, สปิเนล (spinel) 44 เม็ด, ทับทิม1 เม็ด, มรกต 30 เม็ด และไข่มุก 20 เม็ด
กล่าวกันว่าถ้าผู้ใดที่ไม่มีสิทธิในการครองราชบัลลังก์ที่ถูกต้องสวมมงกุฎนี้แล้วก็จะเสียชีวิตภายในหนึ่งปีหลังจากนั้น ผู้ที่เชื่อตำนานนี้ก็มีข้อพิสูจน์เมื่อระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองเมื่อไรน์ฮาร์ด เฮย์ดริครองผู้พิทักษ์ของรัฐในอารักขาแห่งโบฮีเมียและมอนโรเวียแอบสวมมงกุฎเพราะเชื่อว่าตนเองเป็นผู้นำผู้ยิ่งใหญ่ และถูกลอบสังหารเพียงไม่ถึงปีหลังจากนั้นโดยผู้ต่อต้านนาซีชาวเช็คเครื่องราชกกุธภัณฑ์
คริส มาร์ติน
คริสโตเฟอร์ แอนโทนี จอห์น มาร์ติน () หรือ คริส มาร์ติน เกิดวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 1977 เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลงชาวอังกฤษ และมีฐานะเป็นนักร้องนำแห่งวงโคลด์เพลย์ วงอัลเทอร์เนทีฟร็อกจากประเทศอังกฤษ
คริส มาร์ติน เกิดที่ เอ็กซิเตอร์ เดวอน ประเทศอังกฤษ บิดาเป็นนักบัญชี ส่วนมารดาเป็นครูสอนดนตรี มาร์ตินเข้าร่วมวงดนตรีครั้งแรกตั้งแต่ยังเรียนอยู่มัธยม เขาและเพื่อนร่วมกันตั้งวงดนตรีในชื่อ "The Rockin' Honkies"
ในปี ค.ศ. 1997 ระหว่างที่มาร์ตินกำลังศึกษาอยู่ที่ยูนิเวอร์ซิตี้คอลเลจลอนดอน เขาและเพื่อนร่วมวงโคลด์เพลย์ในปัจจุบันได้แก่ จอนนี บั๊คแลนด์, วิล แชมป์เปียน และกาย เบอร์รีแมนได้เริ่มฟอร์มวงกัน จนกระทั่ง โคลด์เพลย์ได้ออกอัลบั้มแรกชื่อ "Parachutes" ในปี ค.ศ. 2000 ซึ่งประสบความสำเร็จเป็นอย่างดีด้วยยอดจำหน่ายกว่า 5 ล้านชุด และรางวัลต่างๆ รวมไปถึง รางวัลแกรมมี สาขาอัลบั้มอัลเทอร์เนทีฟยอดเยี่ยม อัลบั้มต่อๆมาของโคลด์เพลย์ อย่าง "A Rush of Blood to the Head", "X&Y", และ "Viva la Vida or Death and All His Friends" ก็ประสบความสำเร็จเป็นอย่างดีเช่นกัน
ด้านชีวิตส่วนตัว มาร์ตินเคยสมรสกับ กวินเน็ธ พัลโทรว์ นักแสดงสาวชาวอเมริกันในปี ค.ศ. 2003 ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 2 คน บุตรสาวคนโต ชื่อว่า แอปเปิ้ล บลายธ์ อลิสัน มาร์ติน (เกิด 14 พฤษภาคม ค.ศ. 2004) และบุตรชายคนเล็กชื่อ โมเสส บรูซ แอนโทนี มาร์ติน (เกิด 8 เมษายน ค.ศ. 2006) ในช่วงที่มาร์ตินใช้ชีวิตคู่พัลโทรว์นั้น ได้ประพฤติตนเป็นมังสวิรัติ และเล่นโยคะเป็นประจำ นอกจากนี้ เขายังไม่ดื่มแอลกอฮอล์ และไม่สูบบุหรี่อีกด้วย ด้านกีฬา คริส มาร์ตินเป็นแฟนบอลผู้สนับสนุนของสโมสรฟุตบอลเอ็กซิเตอร์ซิตี ซึ่งเป็นสโมสรฟุตบอลประจำบ้านเกิดที่เมืองเอ็กซิเตอร์
ในปี ค.ศ. 2014 คริส มาร์ตินและกวินเน็ธ พัลโทรว์ได้ประกาศว่าแยกกันอยู่ ต่อมาในปี ค.ศ. 2016 ทั้งคู่ได้หย่าขาดจากกัน
ดิลี
ดิลี (; ) เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดของประเทศติมอร์-เลสเต ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ และยังเป็นศูนย์กลางการคมนาคมขนส่งที่มีประชากรอาศัยประมาณ 150,000 คน
ดิลีมีท่าอากาศยานนานาชาติดิลี (Presidente Nicolau Lobato International Airport) เป็นสนามบินนานาชาติเพียงแห่งเดียวในติมอร์ตะวันออก และท่าเรือดิลี ท่าเรือสำคัญของประเทศ
ชนเดนส์
ชนเดนส์ () เป็นชนเจอร์มานิคที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ทางใต้ของสวีเดนในปัจจุบันและเกาะของเดนมาร์กและต่อมาในคาบสมุทรจัตแลนด์ และกล่าวถึงโดยจอร์แดนนักประวัติศาสตร์ชาวโรมันในหนังสือ “Getica”, โดยนักปราชญ์โพรโคเพียส (Procopius) และโดยนักบุญเกรกอรีแห่งทัวร์ส
ในการบรรยายถึงกลุ่มชนสแกนด์ซา (Scandza) ในสแกนดิเนเวียจอร์แดนกล่าวถึงชน “Dani” ว่าเป็นกลุ่มเดียวกับ “Suetidi” (ชนสวีด (สวีเดน) หรือ “Svitjod”?) และเป็นกลุ่มชนที่ขับไล่และยึดที่ดินของชน “Heruli”
เสวน แอกเกเสน (Svend Aggesen) นักประพันธ์จากคริสต์ศตวรรษที่ 12 กล่าวถึงกษัตริย์แดนผู้ที่เป็นที่มาของชื่อชนกลุ่มนี้ “เดนส์”
ชนเดนส์เริ่มเข้ามารุกรานบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ ราว ค.ศ. 800 และตามมาด้วยผู้มาตั้งถิ่นฐานเป็นระลอกๆ ที่เริ่มราว ค.ศ. 865 โดยพี่น้องฮาล์ฟดัน รากนาร์สสัน (Halfdan Ragnarsson) และไอวาร์เดอะโบนเลสส์ (Ivar the Boneless) ที่มาพำนักในช่วงฤดูหนาวที่ในบริเวณอีสต์แองเกลีย จากนั้นฮาล์ฟดันและไอวาร์ก็เดินทางขึ้นไปทางเหนือและยึดนอร์ทธัมเบรียได้ในปี ค.ศ. 867 และต่อมายอร์ค ชนเดนส์รุกรานไอร์แลนด์ในปี ค.ศ. 853 ตามด้วยผู้ไปตั้งถิ่นฐานผู้กลืนไปกับผู้ตั้งถิ่นฐานอยู่แต่เดิมและกลายเป็นคริสต์ศาสนิกชน
กลุ่มไวกิงที่มีชื่อเสียงที่สุดก็ได้แก่กลุ่มทิลสเต็ด (Tilsted Clan) ผู้นำของกลุ่มนี้คือ “The Grey” เป็นหัวหน้าเผ่าคนโปรดคนหนึ่งของสเวน ฟอร์คเบียร์ด กลุ่มทิลสเต็ดเป็นกลุ่มที่ในปี ค.ศ. 991 เป็นผู้นำในการการโจมตีของเดนส์ในเอสเซ็กซ์ในยุทธการมาลดอน (Battle of Maldon) ผู้หว่านล้อมให้อัครบาทหลวงซิเจอริคแห่งแคนเตอร์บรีให้ถวายคำแนะนำให้พระเจ้าเอเธลเรดจ่ายเงินให้เดนส์เป็นจำนวนหมื่นปอนด์เพื่อให้หยุดยั้งการรุกราน.
สามปีต่อมาในปี ค.ศ. 994 สเวน ฟอร์คเบียร์ดและโอลาฟ ทริกวาสัน (Trygvason) กลับไปล้อมลอนดอนและพยายามเข้าปล้นแต่ไม่สำเร็จ ตำนานกล่าวว่าเพียงแต่เห็นเงาของทิลสเต็ดท่ามกลางกองทัพไวกิงเท่านั้นฝ่ายแองโกล-แซ็กซอนก็จ่ายค่าป้องกันไม่ให้รุกรานแก่เดนส์อีก จำนวนเงินที่ได้รับทำให้ฝ่ายเดนส์เห็นว่าการหาเงินวิธีนี้สะดวกกว่าการรุกรานให้เสียเลือดเสียเนื้อ
ทิลสเต็ดยังคงจงรักภักดีต่อสเวน ฟอร์คเบียร์ด ทิลสเต็ดเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1013 หลังจากที่ล่องเรือขึ้นไปบนลำน้ำฮัมเบอร์และเทร้นท์กับสเวน ฟอร์คเบียร์ดและพระราชโอรสคนูทเพื่อเป็นการยอมรับสเวนเป็นประมุขของบริเวณเดนลอว์
อนุสาวรีย์สามบูรพาจารย์
อนุสาวรีย์สามบูรพาจารย์ หรือ อนุสาวรีย์สามเสือแห่งเกษตร เป็นอนุสาวรีย์รูปเหมือนของสามบูรพาจารย์ผู้ริเริ่มสถาปนาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ คือพระช่วงเกษตรศิลปการ (ช่วง โลจายะ) หลวงสุวรรณวาจกกสิกิจ (ทองดี เรศานนท์) และหลวงอิงคศรีกสิการ (อินทรี จันทรสถิตย์) ประดิษฐาน ณ ลานอนุสาวรีย์สามบูรพาจารย์ หน้าสถาบันเกษตราธิการ สำนักงานปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ภายในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตบางเขน
“สามเสือเกษตร” เป็นฉายาที่เจ้าพระยาธรรมศักดิ์มนตรี (สนั่น เทพหัสดิน ณ อยุธยา) ใช้เรียกแทนบุคคลสามคน ได้แก่ พระช่วงเกษตรศิลปการ (ช่วง โลจายะ) หลวงสุวรรณวาจกกสิกิจ (ทองดี เรศานนท์) และหลวงอิงคศรีกสิการ (อินทรี จันทรสถิตย์) ผู้มีคุณูปการในการพัฒนาวงการเกษตรไทยและเผยแพร่คุณประโยชน์ทางเกษตรกรรมไปสู่สาธารณชนซึ่งถือเป็นอาชีพหลักและอาชีพเดียวของราษฎรไทยในสมัยนั้นที่สร้างการเศรษฐกิจขึ้นอย่างเป็นระบบในประเทศไทย นอกจากนี้บุคคลทั้งสามยังเป็นผู้วางรากฐานการเกษตรและการศึกษาด้านเกษตรศาสตร์ของประเทศไทย อันนำไปสู่การสถาปนาสถาบันทางเกษตรศาสตร์เป็นการเฉพาะ และมีวิวัฒนาการมาเป็นมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ในปัจจุบัน
จำเดิมในทศวรรษที่สามของการครบรอบการสถาปนามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ณ พื้นที่ลานด้านหน้าสถาบันเกษตราธิการ สำนักงานปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ได้มีการสถาปนาอนุสาวรีย์หลวงสุวรรณวาจกกสิกิจ (ทองดี เรศานนท์) ขึ้น โดยมีหม่อมเจ้าสิทธิพร กฤดากร ทรงประกอบพิธีเปิดอนุสาวรีย์ในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2511 ซึ่งเป็นวันครบรอบปีที่ 25 แห่งการสถาปนามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ต่อมาในวาระการครบรอบปีที่ 50 แห่งการสถาปนามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ได้มีการสร้างอนุสาวรีย์พระช่วงเกษตรศิลปการ (ช่วง โลจายะ) และหลวงอิงคศรีกสิการ (อินทรี จันทรสถิตย์) เพิ่มเติมให้เป็นอนุสาวรีย์ "สามเสือแห่งเกษตร" และมีพิธีเปิดในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538
อนุเสาวรีย์สามบูรพาจารย์มีลักษณะเป็นอนุสาวรีย์ประเภทบุคคล ประกอบด้วยรูปเหมือนบุคคลในท่ายืนสามคนตั้งเรียงลำดับ ดังนี้ณ ฐานอนุสาวรีย์มีป้ายโลหะสำริด ปรากฏข้อความจารึกว่า
รางวัลออสการ์ สาขาลำดับเสียงยอดเยี่ยม
รางวัลออสการ์ สาขาลำดับเสียงยอดเยี่ยม เป็นหนึ่งในรางวัลออสการ์โดยสถาบันศิลปะและวิชาการทางภาพยนตร์ที่มอบให้กับภาพยนตร์ที่มีการออกแบบเสียงหรือตัดต่อเสียงได้ดีเยี่ยม รางวัลนี้มักจะมอบให้กับ Supervising Sound Editor หรือ Sound Designer ของภาพยนตร์เรื่องนั้น ในปีหนึ่งๆ หากไม่มีภาพยนตร์ที่มีคุณสมบัติเหมาะสมที่จะได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง การมอบรางวัลจะมอบเป็น Special Achievement Award
นับตั้งแต่อดีต รางวัลนี้ได้มีการเปลี่ยนชื่อดังนี้
เจ้าคณะจังหวัด
เจ้าคณะจังหวัด เป็นพระสังฆาธิการที่ได้รับพระบัญชาแต่งตั้งจากสมเด็จพระสังฆราช โดยผ่านมติการเห็นชอบของมหาเถรสมาคม มีอำนาจหน้าที่การปกครองตามพระราชบัญญัติคณะสงฆ์และกฎมหาเถรสมาคม ในเขตจังหวัดของตน
เจ้าคณะอำเภอ
เจ้าคณะอำเภอเป็นตำแหน่งพระสังฆาธิการปกครองคณะสงฆ์ในระดับอำเภอ"คณะสงฆ์หนกลาง ดูที่ รายนามเจ้าคณะอำเภอ ในคณะสงฆ์หนกลาง"
"คณะสงฆ์หนเหนือ ดูที่ รายนามเจ้าคณะอำเภอ ในคณะสงฆ์หนเหนือ"
"คณะสงฆ์หนตะวันออก ดูที่ รายนามเจ้าคณะอำเภอ ในคณะสงฆ์หนตะวันออก"
"คณะสงฆ์หนใต้ ดูที่ รายนามเจ้าคณะอำเภอ ในคณะสงฆ์หนใต้"
ดูที่ รายนามเจ้าคณะอำเภอ ในคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุตธวัชบุรี
รายนามเจ้าคณะพระสังฆาธิการทั่วประเทศ (ต้นฉบับจากปฏิทินศาสนา ๒๕๕๙)
ประเสริฐ ชัยกิจเด่นนภาลัย
นายประเสริฐ ชัยกิจเด่นนภาลัย (ชื่อเดิม : ประเสริฐ เด่นนภาลัย) เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรปราการ พรรคเพื่อไทย
นายประเสริฐ ชัยกิจเด่นนภาลัย เกิดเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2500 ที่จังหวัดสมุทรปราการ นายประเสริฐจบการศึกษาระดับอนุปริญญา อุตสาหกรรมเคมีสิ่งทอ จากเทคนิคกรุงเทพ จบปริญญาตรี สาขาวิศวกรรมเคมีสิ่งทอ จากสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล
นายประเสริฐ ดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหลายสมัยนับตั้งแต่ลงสมัครในนามพรรคไทยรักไทยใน พ.ศ. 2544, พ.ศ. 2548 และในนามพรรคพลังประชาชนใน พ.ศ. 2550 ก่อนที่พรรคจะถูกยุบและย้ายไปสังกัดพรรคเพื่อไทย
นายประเสริฐ เป็นอีกคนหนึ่งที่ได้ร่วมการอภิปรายไม่ไว้วางใจ นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี โดยนายประเสริฐเป็นผู้ตั้งฉายาให้แก่รัฐบาลของนายอภิสิทธิ์ว่า ""รัฐบาลห้าสี"" ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นประธานคณะกรรมาธิการการวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ในสภาผู้แทนราษฎร
เกราะ X
เป็นความสามารถของ X ที่เพิ่มความสามารถจำกัดเฉพาะตัวอย่างเช่น เกราะหัว มีความสามารถค้นหาไอเท็มได้(ร็อคแมน X2) และอื่นๆโดยมีพลังสุดยอดซ่อนอยู่ในชุดเกราะ อย่างเช่นภาค 2ท่าไม้ตายคือกีก้าแครชสามารถระเบิดร่างให้ศัตรูกระจุยได้ ในร็อคแมน X นี้ทุกภาคก็จะต้องตามหาแคปซูนของ Dr.ไลท์ เพื่อที่จะเพิ่มความสามารถของ X ได้ ที่ซ่อนอาจหาไม่ได้ยากคือแค่เจอที่สงสัยที่สุดนั้นก็คือที่นั้นที่ๆ มีแคปซูลซ่อนอยู่...
ลีแอน ไรมส์
มาร์กาเร็ต ลีแอน ไรม์ส () เกิดวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 1982 เป็นนักร้องเพลงคันทรี - ป็อป , นักแต่งเพลง และนักแสดงหญิงชาวอเมริกัน
ไรม์สเกิดที่เมืองเพิร์ล รัฐมิสซิสซิปปี ก่อนจะย้ายตามครอบครัวไปยังเมืองการ์แลนด์ รัฐเทกซัส ไรม์เริ่มร้องเพลงเมื่อมีอายุเพียง 2 ปี และเริ่มเข้าประกวดในงานประกวดท้องถิ่นเมื่ออายุ 5 ปี และมีอายุ 11 ปี ไรม์สได้เซ็นสัญญาเป็นครั้งแรกกับค่ายเพลงอิสระชื่อ "Nor Ja Vak" และได้ออกอัลบั้ม 3 อัลบั้มภายใต้ต้นสังกัดดังกล่าว ก่อนจะได้พบกับ บิล แม็ค ดีเจและโปรโมเตอร์ ซึ่งเป็นผู้แต่งเพลง "Blue" ซิงเกิลเปิดตัวอย่างเป็นทางการของเธออีกด้วย
ไรม์สเซ็นสัญญาอีกครั้งกับต้นสังกัด เคิร์บเรคคอร์ดส ในปี ค.ศ. 1995 ด้วยการสนับสนุนจาก บิล แม็ค "Blue" ซิงเกิลเปิดตัวของไรม์สจากอัลบั้มในชื่อเดียวกัน "Blue" ออกวางจำหน่ายในปี ค.ศ. 1996 อัลบั้มเปิดตัวที่อันดับ 3 ในชาร์ตบิลบอร์ด และอันดับ 1 ในชาร์ตอัลบั้มเพลงคันทรี ด้วยยอดจำหน่ายกว่า 123,000 ชุด และในปีต่อมา ไรม์สได้รับรางวัลรางวัลแกรมมี สาขาศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม และสาขาอัลบั้มเพลงคันทรียอดเยี่ยม นับเป็นศิลปินอายุน้อยที่สุดที่ได้รับรางวัลแกรมมี คืออายุแค่ 14 ปีในขณะนั้น และยังเป็นศิลปินเพลงคันทรีคนแรกที่ได้รับรางวัลในสาขาศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยมอีกด้วย
ไรม์สยังโด่งดังจากซิงเกิล "How Do I Live" ในปี 1997 และซิงเกิล "Can't Fight The Moonlight" จากเรื่อง "Coyote Ugly" ซึ่งเธอได้ร่วมแสดงเป็นตัวประกอบเป็นตัวเองในตอนท้ายเรื่องด้วย
ด้านชีวิตส่วนตัว ไรม์สแต่งงานกับ ดีน เชียร์เมต หนึ่งในทีมแดนเซอร์ของเธอ ในดัลลัส เมื่อปี ค.ศ. 2002
เชสเตอร์ เอ. อาเทอร์
เชสเตอร์ อลัน อาเทอร์ () (5 ตุลาคม ค.ศ. 1829-18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1886) เป็นนักการเมืองชาวอเมริกัน ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา เป็นคนที่ 21
อาดอลฟ์ ตีแยร์
มารี โฌแซ็ฟ หลุยส์ อาดอลฟ์ ตีแยร์ (, 16 เมษายน พ.ศ. 2340 - 3 กันยายน พ.ศ. 2420) เป็นนักการเมืองและนักประวัติศาสตร์ชาวฝรั่งเศสคนหนึ่งและเป็นนายกรัฐมนตรีฝรั่งเศสคนที่ 17 และ 20 ภายใต้การปกครองของพระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปที่ 1 แห่งฝรั่งเศส เป็นประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 2 เมื่อปี พ.ศ. 2414 เมื่อมีอายุได้ 74 ปี และสิ้นสุดเมื่อปี พ.ศ. 2416 และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2420 รวมอายุได้ 80 ปี
มาร์กาเรตาแห่งโรมาเนีย
มาร์กาเรตาแห่งโรมาเนีย () หรือ พระนางมาร์กาเรตา ผู้พิทักษ์พระราชบัลลังก์โรมาเนีย () อดีตเจ้าหญิงแห่งโฮเฮนโซลเลิร์น (26 มีนาคม พ.ศ. 2492) เป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระราชาธิบดีมีไฮที่ 1 แห่งโรมาเนียกับสมเด็จพระราชินีแอนน์แห่งโรมาเนีย พระอัครมเหสี พระองค์ทรงอยู่ในลำดับการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ พระราชบิดาของพระองค์ทรงแต่งตั้งให้พระองค์เป็นรัชทายาทอย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2540
พระนางมาร์กาเรตาไม่มีพระราชโอรสธิดา ดังนั้นรัชทายาทลำดับต่อไปคือเจ้าหญิงเอเลนาแห่งโรมาเนียพระขนิษฐาของพระองค์ รวมทั้งในรัฐธรรมนูญฉบับล่าสุดในปี พ.ศ. 2466 ได้มีการจัดตั้งลำดับการสืบราชบัลลังก์โรมาเนียโดยใช้กฎหมายแซลิก ที่กล่าวว่าเจ้าหญิงมาร์กาเร็ตตาและพระขนิษฐาทั้งหมดจะไม่สามารถสืบราชสมบัติต่อ
ในวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2550 สมเด็จพระราชาธิบดีไมเคิลที่ 1 ทรงแต่งตั้งเจ้าหญิงมาร์กาเรตาเป็น "มกุฎราชกุมารีแห่งโรมาเนีย" และ "ผู้พิทักษ์พระราชบัลลังก์โรมาเนีย" (Custodian of the Romanian Crown) สมเด็จพระราชาธิบดีไมเคิลที่ 1 ทรงเสนอให้รัฐบาลโรมาเนียให้พิจารณาฟื้นฟูสถาบันพระมหากษัตริย์ และควรล้มเลิกกฎหมายแซลิกแห่งการสืบราชบัลลังก์ และ เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2560 หลังจากการสวรรคตของสมเด็จพระราชาธิบดีมีไฮที่ 1 แห่งโรมาเนีย พระองค์ได้รับการสืบต่อเป็นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์แห่งโรมาเนีย
ภาษาไทขาว
ภาษาไทขาว หรือ ภาษาไทด่อน () มีผู้พูดทั้งหมด 490,000 คน พบในประเทศเวียดนาม 280,000 คน (พ.ศ. 2545) ทางตอนเหนือตามแนวแม่น้ำแดงและแม่น้ำดำ พบในประเทศลาว 200,000 คน (พ.ศ. 2538) ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ไม่สามารถเข้าใจกันได้กับภาษาไทดำ ได้รับอิทธิพลจากภาษาลาว จัดอยู่ในตระกูลภาษาไท-กะได กลุ่มภาษากัม-ไท สาขาเบ-ไท สาขาย่อยไท-แสก
เจ้าหญิงเอเลนาแห่งโรมาเนีย
เจ้าหญิงเอเลนาแห่งโรมาเนีย (ภาษาโรมาเนีย : "Principesa Elena a României fostă Principesă de Hohenzollern-Sigmaringen") (15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2493) เป็นพระราชธิดาองค์ที่สองใน สมเด็จพระราชาธิบดีไมเคิลที่ 1 แห่งโรมาเนีย อดีตพระมหากษัตริย์แห่งโรมาเนีย
พระองค์ประสูติที่เมืองโลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และในวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2526 พระองค์อภิเษกสมรสกับ โรบิน เมดฟอร์ธ-มิลส์ พิธีได้จัดขึ้นที่เมือง เดอแรม ทั้งคู่มีบุตร 2 พระองค์ ได้แก่ทั้งคู่ทรงหย่ากันในวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534
เจ้าหญิงเอเลนาทรงอภิเษกสมรสใหม่กับ อเล็กซานเดอร์ ฟิลิป นิกสัน แม็คอาเธอร์ ในวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2541 เจ้าหญิงเอเลนาทรงอยู่ในลำดับการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ ทางสายสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร
เฮอร์เบิร์ต ฮูเวอร์
เฮอร์เบิร์ต คลาร์ก ฮูเวอร์ () (10 สิงหาคม 2417 – 20 ตุลาคม 2507) เป็นอดีตประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาคนที่ 31 และรวมถึงนักวิศวกรเหมือนแร่ และนักประพันธ์ ในสมัยของเขาได้เกิดภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ไปทั่วทั้งอเมริกาและยุโรป
เจฟฟรีย์แห่งมอนมัท
เจฟฟรีย์แห่งมอนมัท (; ; ค.ศ.1100 - 1155) เป็นนักบันทึกประวัติศาสตร์และนักเขียน หนึ่งในผู้สร้างสรรค์ประวัติศาสตร์อังกฤษ โดยเฉพาะอย่างยิ่งตำนานกษัตริย์อาร์เทอร์
ไม่ทราบแน่ชัดถึงบ้านเกิดของเจฟฟรีย์ แต่เขาอาจจะเกิดในมอนมัทในเวลส์ ก็ได้ และน่าจะมีบรรพบุรุษเป็นชาวไบรตัน ทั้งนี้สันนิษฐานจากชื่อเรียกขานของเขา รวมถึงรายละเอียดใน "Historia Regum Britanniae" ของ Caerleon ซึ่งบรรยายตระกูลต่าง ๆ ที่อยู่ในย่านนี้ เชื่อว่าเขาอาจจะทำงานรับใช้อยู่ในโบสถ์เบนเนดิกตินในมอนมัท
เขาเข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ที่ซึ่งเขาได้พบกับวอลเตอร์ อาร์คดีคอนแห่งออกซฟอร์ด เขาได้ทำงานรับใช้นักบวชนิกายออกัสตินในวิทยาลัยเซนต์จอร์จในออกซฟอร์ด ระหว่าง ค.ศ. 1129-1150 และบางทีอาจจะทำงานเป็นครูที่นี่ด้วย
วันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1152 อาร์ชบิชอป เธโอโบลด์ ตั้งให้เจฟฟรีย์เป็น บิชอปแห่งเซนต์อาซัฟ หลังจากบวชให้เขา 10 วันก่อนหน้านั้น มีชื่อของเจฟฟรีย์ปรากฏในหนังสือสัญญา 6 ครั้งระหว่าง ค.ศ. 1129-1151 ส่วนวันเสียชีวิตของเขามีระบุเอาไว้ในพงศาวดารเวลส์
ข้าวจี่
ข้าวจี่ เป็นอาหารพื้นบ้านของภาคอีสาน และภาคเหนือ ทำจากข้าวเหนียวนึ่งทาเกลือ ปั้นเป็นรูปกลมหรือรีเสียบไม้นำไปย่างบนเตาถ่าน ไฟอ่อนพอเกรียมนำมาชุบไข่ แล้วนำไปย่างใหม่จนเหลือง ดึงไม้ที่เสียบไว้ออก ยัดน้ำตาลอ้อยเข้าไปแทน น้ำตาลจะละลายเป็นไส้ และนิยมทำกันมากในช่วงเดือนสามของทุกปี ซึ่งจะมีการทำข้าวจี่ไปทำบุญในงานประเพณีบุญข้าวจี่ อาจเป็นเพราะข้าวเหนียวจะเสียเร็วในตอนกลางวัน สมัยก่อนข้าวเหนียวจึงถูกทำเป็นข้าวจี่แล้วห่อใบตองไปกินเป็นอาหารตอนทำนาหรือเดินทางไกล เพราะสามารถเก็บได้นานขึ้น
ทางภาคเหนือ มีข้าวจี่เช่นเดียวกับภาคตะวันออกเฉียงเหนือ แต่ไม่นิยมทำเป็นก้อนกลมหรือชุบใข่ แต่จะนำข้าวเหนียวทาน้ำมันหมู เกลือ และอาจสอดใส้น้ำพริกตาแดงหรือใช้ทาภายนอกก็ได้ ราวเดือนมกราคมของภาคกลาการนับเดือนของทางเะเรวกว่าภาคกลาง 2 เดือน) จะนำข้าวจี่กับข้าวหลามไปทำบุญตักบาตร เรียกว่า บุญข้าวจี่ข้าวหลาม ข้าวจี่อีกชนิดหนึ่งของทางภาคเหนือ เป็นการอุ่นข้าวเหนียวเปล่า มักจะทำกินกันตอนน้ำท่วม โดยการนำข้าวเหนียวสุกที่เหลือจากมื้อก่อนหน้า (เรียกว่า ข้าวเย็น) มาเสียบไม้ ปั้นแผ่ให้บาง ปิ้งไฟพอเกรียมนิดหน่อยให้อุ่นหอม นิยมกินกับปลากระดี่ที่ควักไส้แล้วเสียบไม้ตากแห้ง (เรียกว่า ฮ้าแห้ง หรือ ปลาร้าแห้ง) ปิ้งไฟให้กรอบเกรียม นำมาโขลกป่นให้ละเอียด ผสมเกลือป่นเล็กน้อย หากเป็นเกลือเม็ดก็โขลกให้ป่นพร้อมปลาไปเลย เก็บใส่กระปุกไว้เป็นกับข้าวได้นาน การจี่ในภาษาเหนือจะไม่เหมือนกับภาษากลาง ซึ่งแบบภาคกลางจะหมายถึงการนาบอาหารกับกระทะ ในภาษาเหนือจะเรียก นาบ
ประเทศลาวก็มีอาหารที่เรียกว่าข้าวจี่เช่นกัน ที่หลวงพระบางข้าวจี่คือขนมปังแท่งยาว ๆ แบบฝรั่งเศส นำมาผ่าซีก เสร็จแล้วนำไปใส่เครื่องเคียงต่าง ๆ เช่น แตงกวา ไข่เจียวตัดเป็นเส้น ๆ หมูยอ หมูหย็อง (คนลาวเรียกหมูฝอย) และปรุงรสด้วยซอสมะเขือเทศ ข้าวจี่ของลาวจะต่างจากข้าวจี่ทางภาคเหนือและอีสานของไทย
ภาษาไทเปา
ภาษาไทเปา () มีผู้พูดทั้งหมด 3,300 คน (พ.ศ. 2538) พบในแขวงบอลิคำไซ ประเทศลาว จัดอยู่ในตระกูลภาษาไท-กะได ภาษากลุ่มกัม-ไท สาขาเบ-ไท สาขาย่อยไท-แสก
เอกซ์แคลิเบอร์
เอกซ์คาลิเบอร์ () คือดาบในตำนานของกษัตริย์อาร์เทอร์ ที่เล่าลือว่ามีอำนาจวิเศษ หรือมีความเกี่ยวข้องกับสิทธิ์อันชอบธรรมในการปกครองแผ่นดินอังกฤษ ในบางครั้งก็เรียกดาบเอกซ์คาลิเบอร์ว่า "ดาบในศิลา" (Sword in the Stone) ซึ่งใช้ในการพิสูจน์สิทธิ์ครองแผ่นดินของอาร์เทอร์ แต่ในงานเขียนหลายเวอร์ชันอาจแยกดาบทั้งสองนี้เป็นคนละเล่มกัน ดาบเอกซ์คาลิเบอร์นี้ปรากฏอยู่ในตำนานกษัตริย์อาร์เทอร์มานานแล้ว ในภาษาเวลส์สมัยใหม่เรียกดาบนี้ว่า คาเลดฟุลค์ ()
ในตำนานอาร์เทอร์ฉบับวีรคติ มีหลายเรื่องที่บอกว่าอาร์เทอร์เป็นเจ้าของดาบเอกซ์คาลิเบอร์ ในเรื่อง "เมอร์ลิน" ของรอแบร์ เดอ บอรง อาร์เทอร์ได้ครองบัลลังก์เนื่องจากสามารถดึงดาบออกจากศิลาได้ ตามท้องเรื่องนั้นกล่าวว่า ไม่มีผู้ใดจะดึงดาบออกจากศิลาได้หากมิใช่ "กษัตริย์ที่แท้จริง" ซึ่งใช้ในการค้นหากษัตริย์หรือทายาทที่แท้จริงของยูเทอร์ เพนแดรกอน โดยมากเชื่อกันทั่วไปว่าดาบในศิลานี้ก็คือเอกซ์คาลิเบอร์ ในภายหลังได้มีการระบุอย่างชัดแจ้งในงานเขียนที่เรียกชื่อว่า "Vulgate Merlin Continuation" ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งอยู่ในตำนานลานเซลอตกับจอกศักดิ์สิทธิ์ แต่ในตำนานยุคหลังจาก "Vulgate Merlin" เรื่องกลับกลายเป็นว่า ท่านหญิงแห่งทะเลสาบเป็นผู้มอบดาบเอกซ์คาลิเบอร์ให้แก่อาร์เทอร์หลังจากที่เขาได้ขึ้นครองบัลลังก์แล้ว นางเรียกดาบนี้ว่า "เอกซ์คาลิเบอร์ ดาบอันสามารถตัดเหล็กกล้า" ในเรื่อง "Vulgate Mort Artu" อาร์เทอร์สั่งให้กริฟลิตขว้างดาบลงไปในทะเลสาบแห่งมนตรา หลังจากล้มเหลวถึง 2 ครั้งเขาจึงสามารถทำตามคำสั่งพระราชาผู้บาดเจ็บหนักได้ โดยมีมือหนึ่งยื่นขึ้นจากทะเลสาบมารับดาบไว้ ในฉบับแปลภาษาอังกฤษของแมโลรีภายหลังได้เปลี่ยนตัวผู้ขว้างดาบเป็นเบดิเวียร์
แมโลรีเก็บเอาตำนานเกี่ยวกับดาบทั้งสองเรื่องมาใส่ใน "Le Morte d'Arthur" ของเขา แล้วสร้างความสับสนโดยเรียกดาบทั้งสองว่า เอกซ์คาลิเบอร์ ทั้งคู่ ในฉบับภาพยนตร์ เรื่อง "Excalibur" ได้พยายามแก้ไขความสับสนนี้ โดยสรุปรวมเป็นดาบเล่มเดียวกัน ในตอนแรกอาร์เทอร์ดึงขึ้นมาจากศิลาก่อน หลังจากนั้นดาบแตกเป็นเสี่ยง ๆ แล้วท่านหญิงแห่งทะเลสาบจึงซ่อมดาบเล่มเดิมนั้นขึ้นใหม่
ข้าวเม่า
ข้าวเม่า ได้มาจากรวงข้าวสีเขียวไล่มาจนถึงสีเขียวตกน้ำตาล การบริโภคข้าวเม่าพบในทุกประเทศที่ปลูกข้าว ตั้งแต่ไทยลาว กัมพูชา เวียดนาม พม่า ภูฏาน อินเดีย ทิเบต ในภูฏานใช้เป็นอาหารว่างกินกับน้ำชา ในไทยเป็นขนมที่นิยมกินมาตั้งแต่สมัยโบราณ ในอดีตตอนหน้าน้ำจะมีแม่ค้านำขนมใส่เรือมาขาย และขนมกลุ่มนั้นมีข้าวเม่าทอดอยู่ด้วย มีกล่าวถึงข้าวเม่าในนิราศน้ำท่วมใหญ่ พ.ศ. 2460 ว่า
พวกแม่ค้ามาขายข้าวเม่าทอด แตงเมหลอดน้ำยาแกงปลาไหล
มีเพลงกล่อมเด็กกล่าวถึงข้าวเม่าว่า
ข้าวเม่ามีทั้งข้าวเม่าข้าวเหนียว ข้าวเจ้าและข้าวเหนียวดำ โดยที่นิยมมากที่สุดคือข้าวเม่าข้าวเหนียว แบ่งได้เป็น 3 แบบ คือ ข้าวฮ่างหรือข้าวเม่าอ่อนทำจากเมล็ดข้าวสีเขียวจัด ข้าวเม่าแบบเขียวอ่อน ทำจากข้าวห่ามที่เปลือกเป็นสีเขียวเข้ม ข้าวเม่าขาวนวล ทำจากข้าวเกือบแก่ เปลือกเขียวอมน้ำตาล
ข้าวเม่าทำเป็นขนมได้หลายแบบ เช่น
จอกศักดิ์สิทธิ์
จอกศักดิ์สิทธิ์ () เป็นภาชนะซึ่งเป็นแกนเรื่องสำคัญในวรรณกรรมอาเธอร์ ตำนานหลายเรื่องพรรณนาว่า เป็นถ้วย ชาม หรือศิลา ซึ่งมีอำนาจเหนือธรรมชาติบันดาลให้เกิดความสุข ความเยาว์วัยชั่วนิรันดร์ หรือชีวิตอมตะ คำว่า "จอกศักดิ์สิทธิ์" ยังมักใช้เรียกสิ่งของหรือเป้าหมายที่ไขว่คว้าหากันเพราะเชื่อว่า มีความสำคัญยิ่งยวด
การกล่าวถึง "จอก" วิเศษ แม้ไม่ปรากฏชัดว่า ศักดิ์สิทธิ์ด้วยหรือไม่นั้น ปรากฏครั้งแรกในนิยายวีรคติเรื่อง "แปร์เซอวัลเลอกงต์ดูกราล" (Perceval, le Conte du Graal; "แปร์เซอวาลตำนานจอก") ผลงานซึ่งเขียนไม่เสร็จของเครเตียง เดอ ทรัว (Chrétien de Troyes) ในราว ค.ศ. 1190 ในเอกสารนี้ ภาชนะดังกล่าวเป็น "ถาด" (salver) สำหรับเชิญอาหารในงานเลี้ยง เอกสารของเครเตียงนำไปสู่การเล่าต่อ แปลความ และตีความ อีกมากมายในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 จนต้นคริสต์ศตวรรษที่ 13 ในจำนวนนี้รวมถึงผลงานของวอลฟรัม ฟอน เอสเชนบัค (Wolfram von Eschenbach) ซึ่งเข้าใจไปว่า "จอก" เป็น "ศิลา" ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 นั้นเอง โรแบร์ เดอ โบรง (Robert de Boron) เขียนผลงานชื่อ "โฌเซฟดารีมาตี" (Joseph d'Arimathie) ว่า จอกนี้เป็นภาชนะที่พระเยซูทรงใช้เสวยพระกระยาหารมื้อสุดท้าย แล้วโยเซฟชาวอาริมาเธียใช้รองพระโลหิตของพระองค์ขณะทรงถูกตรึงกางเขน หลังจากนั้น เรื่องราวของจอกศักดิ์สิทธิ์ก็ผสมปนเปไปกับตำนานเรื่องถ้วยศักดิ์สิทธิ์ (Holy Chalice) อันเป็นภาชนะในพระกระยาหารมื้อสุดท้าย
นักวิชาการสันนิษฐานกันมานานแล้วว่า เครเตียงไม่ใช่คนแรกที่คิดค้นเรื่องจอกศักดิ์สิทธิ์เป็นแน่ เพราะเนื้อเรื่องดูจะมีองค์ประกอบจากตำนานเรื่องหม้อกายสิทธิ์ในเทพปกรณัมเคลต์ประสมกับตำนานในศาสนาคริสต์ซึ่งเกี่ยวข้องกับพิธีมหาสนิท โดยเฉพาะตำนานเรื่องหลังนี้พบมากในแหล่งข้อมูลจากคริสตจักรตะวันออก และแม้กระทั่งในแหล่งข้อมูลจากเปอร์เซีย
ในภาษาอังกฤษ คำว่า "grail" ที่แปลว่า จอก นั้น เดิมสะกด "graal" มาจากคำว่า "graal" หรือ "greal" ในภาษาฝรั่งเศสเก่า ซึ่งร่วมที่มากับคำว่า "grazal" ในภาษาอ็อกซิตันเก่า และ "gresal" ในภาษากาตาลาเก่า มีความหมายว่า "ถ้วยหรือชามทำจากดิน ไม้ หรือโลหะ" ในภาษาถิ่นอ็อกซิตันยังสามารถหมายถึงภาชนะอย่างอื่นอีกหลายประเภท
อย่างไรก็ดี รากเหง้าซึ่งเป็นที่ยอมรับกันมากที่สุดสำหรับคำนี้ ได้แก่ คำนี้มาจากภาษาละตินว่า "gradalis" หรือ "gradale" โดยรับมาผ่านการสะกดแบบเดิม คือ "cratalis" ซึ่งแผลงมาจาก "crater" หรือ "cratus" ที่ยืมมาจากภาษากรีกว่า "krater" (κρατήρ) แปลว่า ภาชนะขนาดใหญ่ใช้ผสมเหล้า
ข้อสันนิษฐานอื่นระบุว่า คำนี้แผลงมาจาก "cratis" ซึ่งเดิมแปลว่า ตระกร้าสาน และภายหลังใช้เรียก จานชาม หรืออาจแผลงมาจาก "gradus" ในภาษาละติน ที่แปลว่า ทีละน้อย ทีละขั้น หรือเป็นช่วง ๆ โดยนำมาเรียกจานที่ค่อย ๆ นำมาวางบนโต๊ะเป็นช่วง ๆ ไปในระหว่างการรับประทานอาหาร
นักประพันธ์ในปลายมัชฌิมยุคอย่างทอมัส แมเลอรี (Thomas Malory) เสนอแนวคิดอันน่าตื่นตาตื่นใจเกี่ยวกับที่มาของคำ "san-graal" หรือ "san-gréal" ในภาษาฝรั่งเศสเก่า ซึ่งแปลว่า จอกศักดิ์สิทธิ์นั้น ว่า มาจาก "sang real" ที่แปลว่า พระโลหิต
ขนมต้ม
"สำหรับบทความที่เป็นชื่อนักมวยดูที่ นายขนมต้ม"
ขนมต้มเป็นขนมที่มีหลักฐานว่ามีมาตั้งแต่สมัยสุโขทัย เข้ามาพร้องกับศาสนาพราหมณ์และลัทธิความเชื่อเกี่ยวกับเทพเจ้า โดยเชื่อกันว่าพระพิฆเนศโปรดขนมนี้มาก ครั้งหนึ่งเสวยเข้าไปจนเต็มพุง เมื่อขี่หนูกลับวิมาน ระหว่างทางหนูมาเจองู ตกใจจึงหยุดทันที พระพิฆเนศตกจากหลังหนู พุงแตก พระพิฆเนศเสียดายขนมจึงกอบเข้าใส่พุงใหม่แล้วเอาซากงูที่ตีตายแล้วมาพันพุงไว้ แล้วจึงกลับไปวิมาน ต่อมาได้มีบทบาทสำคัญในพิธีบวงสรวงเทวดา ในพิธีกรรมต่างๆ เช่น ยกเสาเอก ตั้งศาลพระภูมิ ในประเพณีสู่ขอแต่โบราณในบางท้องที่ใช้ขนมต้มด้วย ดังมีเพลงพวงมาลัยร้องเล่นว่า
ขนมต้มขาวนั้น ใช้แป้งข้าวเหนียวปั้นเป็นก้อนกลม ใส่ไส้น้ำตาลหม้อ ลงไปต้มให้สุก โรยด้วยมะพร้าวขูด ต่อมาจึงทำหน้ากระฉีก ซึ่งเป็นมะพร้าวขูดมาเคี่ยวกับน้ำตาลหม้อจนเหนียว ใช้เป็นไส้แทน ส่วนขนมต้มแดง ใช้แป้งข้าวเหนียวแผ่เป็นแผ่นแบน ต้มให้สุก ราดด้วยหน้ากระฉีกที่ค่อนข้างเหลว
ขนมที่เรียกว่าขนมต้มของภาคใต้จะต่างไปจากภาคกลาง ขนมต้มของภาคใต้จะเป็นข้าวเหนียวผสมน้ำกะทิห่อใบกะพ้อแล้วเอาไปต้ม บางท้องที่เรียกห่อต้ม ขนมที่ทำแบบนี้ทางภาคกลางเรียกข้าวต้มมัดหรือข้าวต้มผัด
ลานเซลอต
ตามตำนานกษัตริย์อาร์เทอร์ เซอร์ลานเซลอต (; Lancelot du Lac หรือบางครั้งก็สะกด Launcelot) เป็นหนึ่งในอัศวินโต๊ะกลมของกษัตริย์อาร์เทอร์ ได้ชื่อว่าเป็นหนึ่งในอัศวินที่ยิ่งใหญ่ที่สุดและเป็นที่ไว้วางใจของอาร์เทอร์มากที่สุด มีบทบาทสำคัญในการพิชิตศึกหลายครั้งของอาร์เทอร์ ลานเซลอตมีชื่อเสียงมากในวรรณกรรมเนื่องมาจากเรื่องรักลักลอบกับราชินีของอาร์เทอร์ คือ กวินิเวียร์ ตลอดจนบทบาทที่เกี่ยวข้องกับการค้นหาจอกศักดิ์สิทธิ์
มีวรรณกรรมโรแมนซ์หลายเรื่องบรรยายถึงชีวิตและการผจญภัยของลานเซลอต ซึ่งโดยมากมักจะขัดแย้งกับเรื่องที่เป็นพื้นหลัง และมักสับสนในลำดับเหตุการณ์ เขาปรากฏตัวครั้งแรกในฐานะตัวละครหลักของเรื่อง "Le Chevalier de la Charette" ("Lancelot, the Knight of the Cart") ของ เครเตียง เดอ ทรัว ในระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 12 เมื่อถึงคริสต์ศตวรรษที่ 13 เขามีบทบาทสำคัญอยู่ในตำนานชุด "Vulgate" โดยมีเนื้อหาเป็นของตนเองหนึ่งบทเต็ม ๆ ที่รู้จักในชื่อ "Prose Lancelot"
กวินิเวียร์
กวินิเวียร์ () เป็นชื่อราชินีในตำนานของกษัตริย์อาร์เทอร์ มีชื่อเสียงในวรรณกรรมจากเรื่องรักลักลอบกับหัวหน้าอัศวินของอาร์เทอร์ คือ เซอร์ลานเซลอต การที่คนทั้งสองคบคิดกันหักหลังอาร์เทอร์ นำไปสู่ความล่มสลายของอาณาจักร
แอวาลอน
แอวาลอน (; คาดว่ามาจากคำในภาษาเคลติก "abal" หมายถึง แอปเปิล) คือเกาะในตำนานกษัตริย์อาร์เทอร์ ได้ชื่อว่ามีแอปเปิลที่สวยงาม ปรากฏครั้งแรกในวรรณกรรมของเจฟฟรีย์แห่งมอนมัท ในบันทึกประวัติศาสตร์จำลอง ฉบับ ค.ศ. 1136 เรื่อง "Historia Regum Britanniae" ("ประวัติกษัตริย์แห่งบริเตน") โดยเป็นสถานที่ที่สร้างดาบเอกซ์แคลิเบอร์ของกษัตริย์อาร์เทอร์ และเป็นที่ซึ่งอาร์เทอร์ใช้รักษาแผลบาดเจ็บจากการรบ หลังจากการศึกครั้งสุดท้ายที่คัมลานน์ แนวคิดเกี่ยวกับเกาะแอวาลอนคือ เป็น "ดินแดนอันศักดิ์สิทธิ์" ซึ่งสอดคล้องกับตำนานอินโด-ยูโรเปียนหลาย ๆ เรื่อง เช่น "Tír na nÓg" ของชาวไอริช และ "Hesperides" ของชาวกรีก สำหรับเรื่องหลังของกรีกนี้ ยังเป็นดินแดนแห่งแอปเปิลเหมือนกันอีกด้วย
มอร์เดร็ด
มอร์เดร็ด (; ภาษาเวลช์: Medrau) เป็นตัวละครหนึ่งในตำนานกษัตริย์อาเธอร์ เป็นที่รู้จักในฐานะผู้ทรยศและได้ต่อสู้กับอาเธอร์ที่คัมลานน์ เขาถูกสังหาร แต่อาเธอร์ก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส เรื่องเล่าในวรรณกรรมต่าง ๆ เกี่ยวกับมอร์เดร็ดค่อนข้างแตกต่างกันไปตามยุคสมัย ในตอนแรกเขาเป็นหนึ่งในอัศวินโต๊ะกลมของอาเธอร์ แต่ในเวอร์ชันที่โด่งดังที่สุด มอร์เดร็ดเป็นลูกนอกสมรสของอาเธอร์ที่เกิดจากน้องสาวต่างแม่ ชื่อ มอร์กอส ในวรรณกรรมเก่าแก่ มอร์เดร็ดก็เป็นบุตรของมอร์กอสเช่นกัน (บางทีก็เรียกเธอว่า แอนนา) แต่บิดาของเขาคือกษัตริย์ Lot แห่งออร์คนีย์ เขามีพี่น้อง หรือลูกพี่ลูกน้องหลายคน ได้แก่ กาเวน อกราไวน์ กาเฮรีส และ กาเร็ธ
พระเจ้าปเย
พระเจ้าปเย (, ; 26 พฤษภาคม 1619 – 14 เมษายน 1672) เป็นพระมหากษัตริย์พม่าองค์ที่ 9 แห่ง ราชวงศ์ตองอูพระองค์เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าตาลูน พระองค์ครองราชย์เมื่อปี ค.ศ. 1661 ต่อจากพระเจ้าพินดาเล พระเชษฐาของพระองค์ซึ่งเคยนำทัพต้านทานการรุกรานจากราชวงศ์ชิง
พระเจ้าพินดาเลเริ่มสูญเสียความนิยม กระตุ้นให้พระเจ้าปเยทำการกบฎเมื่อปี ค.ศ. 1661 ปลดพระเชษฐาจากการเป็นกษัตริย์และครองราชย์เป็นพระเจ้าอังวะแทน
พระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อปี ค.ศ. 1672 และพระราชโอรสของพระองค์ขึ้นครองราชย์ต่อเป็น พระเจ้านราวาระ
ยูเทอร์ เพนแดรกอน
อูเทอร์ เพนดราก้อน (; ; ) เป็นกษัตริย์ในตำนานในยุค sub-Roman Britain (ราวคริสต์ศตวรรษที่ 5) และเป็นบิดาของกษัตริย์อาร์เทอร์
มีบทกวีเก่าแก่ในภาษาเวลช์ที่อ้างถึงอูเทอร์ปรากฏอยู่เพียงเล็กน้อย แต่ชีวประวัติของเขาได้สร้างสรรค์ขึ้นโดยเจฟฟรีย์แห่งมอนมัท ในงานเขียนประวัติศาสตร์จำลอง "Historia Regum Britanniae" (ประวัติกษัตริย์แห่งบริเตน) ซึ่งเรื่องราวของบุคคลในงานเขียนของเจฟเฟรย์ได้กลายเป็นต้นแบบสำหรับงานวรรณกรรมในยุคถัดมา ยูเทอร์ในวรรณกรรมเป็นบุคคลที่คลุมเครือไม่ชัดเจน มักถูกบรรยายว่าเป็นกษัตริย์ที่แข็งแกร่งและคอยปกป้องพลเมืองของเขา ตามที่ปรากฏในตำนานอาร์เทอร์ อูเทอร์ได้แปลงกายโดยความช่วยเหลือของเมอร์ลินเพื่อลอบไปพบกับเลดีอิเกรน ภริยาของกอร์ลัวส์ ศัตรูของเขา เขาหลับนอนกับนาง แล้วจึงได้อาร์เทอร์เป็นบุตร เหตุนี้อาร์เทอร์จึงเป็น "ลูกนอกสมรส" โครงเรื่องทำนองนี้ปรากฏซ้ำในตำนานอาร์เทอร์แนววีรคติในยุคหลังอีกด้วย โดย มอร์เดร็ด ก็เป็นลูกนอกสมรสของอาร์เทอร์กับมาร์กอส น้องสาวต่างแม่ของเขาเอง
อัศวินโต๊ะกลม
อัศวินโต๊ะกลม () เป็นชื่อกลุ่มคนที่ได้รับแต่งตั้งเกียรติยศอย่างสูงสุดในราชสำนักของกษัตริย์อาร์เทอร์ ในชุดตำนานที่ปรากฏในตำนานแห่งบริเตน โต๊ะกลมอันเป็นโต๊ะประชุมของพวกเขานั้นสร้างขึ้นเพื่อสื่อถึงความเท่าเทียมกันของสมาชิกทุกคน ไม่มีด้านหัวหรือด้านท้าย วรรณกรรมเกี่ยวกับกษัตริย์อาร์เทอร์แต่ละเรื่องอาจจะกล่าวถึงจำนวนอัศวินที่ไม่เท่ากัน ตั้งแต่ 12-150 คน หรือมากกว่านั้น สำหรับ "Winchester Round Table" ซึ่งบันทึกในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1270 มีรายชื่ออัศวินทั้งสิ้น 25 คน
ต่อไปนี้เป็นรายชื่ออัศวินที่สำคัญของโต๊ะกลม
เครเตียง เดอ ทรัว
เครเตียง เดอ ทรัว () เป็นกวีชาวฝรั่งเศสผู้มีชื่อเสียงในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 ไม่ทราบความเป็นมาเกี่ยวกับตัวเขามากนัก แต่ดูเหมือนจะมาจากเมืองทรัว หรือมีความเกี่ยวพันกับเมืองนั้นอย่างใดอย่างหนึ่ง เขาทำงานรับใช้ผู้อุปถัมภ์ คือ เคาน์เตส มารี เดอ แชมเปญ บุตรีของเอเลียนอร์แห่งอควิไทน์ ระหว่าง ค.ศ. 1160 - 1172 ผลงานของเขาเกี่ยวกับตำนานกษัตริย์อาเธอร์เป็นงานที่มีชื่อเสียงและมีอิทธิพลมากที่สุดสำหรับวรรณกรรมในยุคกลาง เครเตียง เดอ ทรัว ได้ชื่อว่าเป็นนักเขียนนวนิยายในภาษาฝรั่งเศสเป็นคนแรก
กอล
กอล () เป็นชื่อเก่าแก่ในประวัติศาสตร์ ใช้ในยุคโรมันเพื่อเรียกขานดินแดนทางยุโรปตะวันตก ซึ่งปัจจุบันเทียบได้ประมาณบริเวณประเทศฝรั่งเศสและเบลเยี่ยม และอาจรวมไปถึงหุบเขาโพ ในสวิตเซอร์แลนด์ตะวันตก บางส่วนของเนเธอร์แลนด์และเยอรมนีทางฝั่งตะวันตกของแม่น้ำไรน์ ในภาษาอังกฤษ คำว่า "กอล" อาจหมายถึงผู้คนที่อาศัยอยู่ในย่านนั้น (ภาษาฝรั่งเศสเรียก Gaulois) พลเมืองในอดีตสามารถพูดภาษากอล (Gaulish) ได้อย่างกว้างขวาง (เป็นภาษาที่พัฒนามาจากเคลติกยุคต้น) โดยแพร่หลายในดินแดนบริเตน ไอบีเรีย ไอร์แลนด์ ไปจนกระทั่งถึงอนาโทเลียกลางในยุคโรมัน คำในภาษาละตินของ "กอล" ยังคงมีใช้อยู่ในคำภาษากรีกยุคใหม่สำหรับใช้เรียกประเทศฝรั่งเศส คือ กัลเลีย (Gallia)
กอลภายใต้การนำของ Brennus บุกยึดโรมันได้ในราวทศวรรษ 390 ก่อนคริสตกาล ในแดนอีเจี้ยน มีการอพยพครั้งใหญ่ของชาวกอลตะวันออก จากดินแดนเทรซ ทางตอนเหนือของกรีซ ในราวปี 281 ก่อนคริสตกาล ผู้นำของชาวกอลอีกคนหนึ่งซึ่งมีชื่อว่า Brennus เหมือนกัน เป็นผู้นำของกองทัพขนาดใหญ่ ได้หวนกลับจากการทำลายล้างวิหารอพอลโลในเมืองเดลฟีในกรีซในวินาทีสุดท้าย เล่ากันว่าเขาได้รับเตือนโดยเสียงฟ้าร้องและสายฟ้า ในเวลาเดียวกับที่ชาวเคลต์กำลังอพยพ นักรบกว่า 10,000 นาย พร้อมด้วยบรรดาผู้หญิง เด็ก และทาส ได้เดินทางผ่านดินแดนเทรซพอดี ชาวกอลสามกลุ่มใหญ่ได้เดินทางข้ามดินแดนเทรซไปยังเอเชียไมเนอร์ตามคำเชิญของ Nicomedes ที่ 1 กษัตริย์แห่ง Bithynia พระองค์ได้ส่งคำร้องขอความช่วยเหลือเพื่อสู้กับน้องชายของพระองค์เอง ในเวลาต่อมาชาวกอลก็ตั้งถิ่นฐานลงทางตะวันออกของ Phrygia และ Cappadocia ในแคว้นอนาโทเลียกลาง ดินแดนซึ่งปัจจุบันรู้จักกันในชื่อ "กาลาเทีย" (Galatia)
วิลเลียม เฮนรี แฮร์ริสัน
วิลเลียม เฮนรี แฮร์ริสัน () (9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1773 - 4 เมษายน ค.ศ. 1841) เป็นทหารอเมริกัน นักการเมือง และประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา คนที่ 9 และเป็นประธานาธิบดีคนแรกที่ถึงแก่อสัญกรรมในขณะที่ยังคงอยู่ในตำแหน่ง เป็นประธานาธิบดีที่อายุมากที่สุดที่ได้รับเลือกตั้ง จนกระทั่งมาถึงประธานาธิบดีโรนัลด์ เรแกน เมื่อ ค.ศ. 1980 และเป็นประธานาธิบดีคนสุดท้ายที่เกิดก่อนสงครามประกาศอิสรภาพสหรัฐอเมริกา แฮริสันถึงแก่อสัญกรรมในหลังจากที่เป็นประธานาธิบดีเพียง 32 วัน และเป็นประธานาธิบดีที่อยู่ในตำแหน่งระยะเวลาสั้นที่สุดในประวัติศาสตร์สหรัฐอเมริกา เสียชีวิตด้วยโรคปอดบวมอย่างกะทันหัน
ธิตินันท์ สุวรรณศักดิ์
ธิตินันท์ สุวรรณศักดิ์ (ชื่อเล่น : เอ็กซ์) เกิดเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2521 จบการศึกษาระดับปริญญาโท จากคณะนิเทศศาสตร์ สาขาการโฆษณา มหาวิทยาลัยศรีปทุม เป็นนักแสดงชาวไทย เคยประกวดดี-กาย ได้รองอันดับ 1 เข้าสู่วงการบันเทิงจากผลงานละครเรื่องแรกเรื่อง "ไก่นา" จากนั้นมีผลงานอีกหลายเรื่องอย่าง "แผลเก่า", "กรงเพชร", "สะใภ้กาฝาก" และ "สมปองน้องสมชาย"
มีผลงานละครที่สร้างชื่อเสียงจากละครเรื่อง "สงครามนางฟ้า" รับบทหมอมาร์ค เกย์หนุ่ม และยังมีผลงานละครเรื่อง "โบตั๋นกลีบสุดท้าย" รับบทเป็นเกย์อีกเช่นกันคู่กับ ต๊ะ วริศ จากนั้นได้เข้ามาสู่รายการเรียลลิตี้ "Superstar ที่สุดแห่งดาว" แต่หลังจากใช้ชีวิตในบ้านได้ 4 อาทิตย์ ก็ต้องออกจากบ้านไปเป็นคนที่ 3
ด้านชีวิตส่วนตัว ได้สมรสกับแฟนสาวนอกวงการ "อิ๋ว-กิติยา หมากสีทอง" ซึ่งเป็นถึงดีไซน์เนอร์ให้กับแบรนด์ "หมากสีทอง" โดยทั้งคู่ได้จดทะเบียนสมรสกันไปแล้วตั้งแต่วันที่ 14 ก.พ. 2556 ที่ จ.พระนครศรีอยุธยา และฉลองสมรสที่ร้านอัลปาก้า วิลล์ ซ.ลาดพร้าว-วังหิน 71 หลังจัดพิธีแต่งงานไปแล้วเมื่อวันที่ 15 ส.ค. 2556 ที่บ้านเจ้าสาว จ.กาญจนบุรี
จอห์น ไทเลอร์
จอห์น ไทเลอร์ จูเนียร์ () (29 มีนาคม ค.ศ. 1790 18 มกราคม ค.ศ. 1862) เป็นประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา คนที่ 10
จอห์น ไทเลอร์ จูเนียร์ เกิดเมื่อวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 1790 ในเมืองชาร์ลส์ County, Virginia (เขตเดียวกับที่วิลเลียมเฮนรีแฮร์ริสันเกิด). พ่อของไทเลอร์ คือ จอห์น ไทเลอร์ ซีเนียร์ และแม่ของเขาคือ มาร์รี อาร์มมิสทิด ไทเลอร์
ไทเลอร์ ได้รับการเลี้ยงดูพร้อมกับเจ็ดพี่น้องเป็นส่วนหนึ่งของพวกผู้ดีชั้นยอดของภูมิภาค, ได้รับการศึกษาเป็นพิเศษ เขาถูกนำมาขึ้นเชื่อว่ารัฐธรรมนูญของสหรัฐอเมริกาคือการถูกตีความอย่างเคร่งครัดและรายงานไม่เคยหายไปนี้ การลงโทษ
ในขณะที่ไทเลอร์มีการเติบโตขึ้น, พ่อ, เพื่อนของโทมัสเจฟเฟอร์สันของเขาเป็นเจ้าของสวนยาสูบกว่า 1,000 ไร่ (4 ตารางกิโลเมตร) ให้บริการโดยนับสิบทาสและทำงานเป็นผู้พิพากษาที่ศาลสหรัฐวงจรที่ริชมอนด์รัฐเวอร์จิเนีย ผู้สูงอายุ ไทเลอร์สนับสนุนของรัฐสิทธิ'รักษาอำนาจของเขา
เมื่อไทเลอร์ อายุได้ 7 ปีแม่ของเขาได้เสียชีวิตจากโรคหลอดเลือดสมอง เมื่ออายุ 12 ปีเขาได้เข้าสาขาเตรียมการของวิทยาลัยวิลเลียมและแมรี และได้สมัครเรียนเข้าสู่โปรแกรมเกี่ยวกับวิทยาลัยเมื่อสามปีต่อมา ไทเลอร์จบการศึกษาจากวิทยาลัยใน ค.ศ. 1807 ในอายุสิบเจ็ด
เจมส์ เค. โพล์ก
เจมส์ น็อกซ์ โพล์ก (อังกฤษ: James Knox Polk) (2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1795 – 15 มิถุนายน ค.ศ. 1849) เป็นประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา คนที่ 11
แซคารี เทย์เลอร์
แซคารี เทย์เลอร์ (Zachary Taylor) เป็นประธานาธิบดีที่ 12 ของสหรัฐอเมริกา ระหว่าง พ.ศ. 2392 - 2393 และเป็นผู้นำกองทัพอเมริกัน ในช่วงแรกไม่ได้สนใจการเมือง เขาเป็นผู้นำกองทัพสหรัฐเข้ารบจนได้ชัยชนะในยุทธการปาโลอัลโตและยุทธการมอนเทอร์เรย์ระหว่างสงครามสหรัฐอเมริกา-เม็กซิโก เขาเสียชีวิตใน พ.ศ. 2393 หลังจากดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเพียง 16 เดือน
ดาวดวงแก้ว
ดาวดวงแก้ว หรือ แอลฟาคนเลี้ยงสัตว์ (α Boo / α Boötis / Alpha Boötis) คือดาวฤกษ์สว่างที่สุดในกลุ่มดาวคนเลี้ยงสัตว์ มีค่าความส่องสว่างปรากฏเท่ากับ -0.05 ถือเป็นดาวสว่างที่สุดลำดับที่ 3 บนท้องฟ้ายามราตรี (รองจากดาวซิริอุสและดาวคาโนปุส) แต่เมื่อเปรียบเทียบกับดาวคู่แอลฟาคนครึ่งม้าอาจจะดูจางแสงกว่า เพราะดาวคู่แอลฟาคนครึ่งม้าทั้ง 2 ดวงอยู่ใกล้กันมากจนดูด้วยตาเปล่าเสมือนเป็นดาวดวงเดียวกัน ดังนั้นดาวดวงแก้วอาจถือเป็นดาวฤกษ์สว่างลำดับที่ 4 บนท้องฟ้าก็ได้ ดาวดวงแก้วยังอยู่ในเมฆระหว่างดาวท้องถิ่นด้วย
การค้นหาดาวดวงแก้วอย่างง่าย ๆ คือลากเส้นจากแนวคันไถตรงออกไป หากลากตรงออกไปอีกก็จะเจอดาวสไปกา (แอลฟาหญิงสาว)
ไมค์ กิ่งโพยม
ไมค์ กิ่งโพยม เกิดเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2524 เป็นนักแสดงชาวไทย เป็นน้องชายของเมทินี กิ่งโพยม นางแบบชื่อดัง มีฝาแฝดชื่อ มาร์ค จบปริญญาตรีคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยมหิดล
ไมค์มีผลงานแสดงละครเรื่อง "หุบเขากินคน", "ตี๋ตระกูลซ่ง" และ "จำเลยรัก" เคยมีผลงานแสดงภาพยนตร์เรื่อง "จังหวัด 77" หลังจากนั้นในปี 2551 เป็นผู้เข้าแข่งขันในรายการเรียลลิตี้ "Superstar ที่สุดแห่งดาว" ปัจจุบันทำงานเดินแบบ และมีงานประจำทำงานบริษัทอินเด็กซ์ ทำงานเกี่ยวกับด้านออกาไนซ์ ดูแลจัดงานอีเวนต์
ปาโอโล โจวีโอ
ปาโอโล โจวีโอ () (19 เมษายน ค.ศ. 1483 - 11 ธันวาคมค.ศ. 1552) เป็นนายแพทย์, นักประวัติศาสตร์, และนักเขียนชีวประวัติชาวอิตาลี แต่เป็นที่รู้จักกันในฐานะนักประวัติศาสตร์ และเป็นผู้ประพันธ์งานประวัติศาสตร์ร่วมสมัย “Historiarum sui temporis libri XLV”, หนังสือรวมชีวประวัติของบุคคลสำคัญ “Vitae virorum illustrium (1549‑1557) ” และ “Elogia virorum bellica virtute illustrium (1554) ” (หนังสือสรรเสริญผู้กล้าหาญในสงคราม) ปาโอโล โจวีโอเป็นที่รู้จักกันในการเป็นผู้บันทึกพงศาวดารเกี่ยวกับสงครามอิตาลี (Italian Wars) โจวีโอเป็นผู้เห็นเหตุการณ์ในยุทธการต่างๆ ด้วยตนเองหลักฐานที่เขียนจึงถือกันว่าเป็นเอกสารชิ้นสำคัญของสมัยนั้น
ชีวิตเบื้องต้นของปาโอโล โจวีโอไม่เป็นที่ทราบมากนัก โจวีโอมาจากโคโม ครอบครัวมาจากเกาะโคมาชินาในทะเลสาบโคโม บิดาเป็นพนักงานจดทะเบียนผู้เสียชีวิตราว ค.ศ. 1500 โจวีโอได้รับการศึกษาโดยการนำของฟรานเชสโคพี่ชายคนโตผู้เป็นนักมานุษย์วิทยาและนักประวัติศาสตร์ แม้ว่าจะมีความสนใจทางด้านวรรณคดีแต่โจวีโอก็ถูกส่งตัวไปเรียนทางการแพทย์ที่ปาดัวและเรียนสำเร็จในปี ค.ศ. 1511
โจวีโอเป็นนายแพทย์อยู่ที่โคโมอยู่ได้สองปี ก่อนที่จะย้ายไปตั้งบ้านเรือนที่โรมในปี ค.ศ. 1513 แต่หลังจากเกิดการระบาดของกาฬโรคในโคโม สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 10 ทรงแต่งตั้งโจวีโอในตำแหน่งประธานคณะปรัชญาคติธรรม (Moral Philosophy) และต่อมาประธานคณะปรัชญาธรรมชาติ (Natural Philosophy) ที่มหาวิทยาลัยโรมัน และได้รับการแต่งตั้งให้เป็นอัศวินด้วย ในช่วงเวลานั้นโจวีโอก็เริ่มเขียนบทความทางประวัติศาสตร์ และหลังจากที่พระสันตะปาปาลีโอโจวีโอสิ้นพระชนม์ก็เขียนบันทึกความทรงจำเกี่ยวกับพระองค์
ในปี ค.ศ. 1517 โจวีโอก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็นนายแพทย์ประจำพระองค์ของหคาร์ดินัลจุยลิโอ ดิ จุยลิอาโน เดอ เมดิชิผู้ต่อมาเป็นสมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 7 ในด้านการแพทย์โจวีโอก็เขียนตำราเช่น “De optima victus ratione” ที่โจวีโอแสดงความกังขาเกี่ยวกับสถานะภาพของเภสัชวิทยา (pharmacology) และเน้นความจำเป็นในการปรับปรุงการป้องกันก่อนการรักษา
โจวีโอช่วยสมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 7 ระหว่างการผลาญกรุงโรมในปี ค.ศ. 1527 ในปี ค.ศ. 1528 โจวีโอก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็นบาทหลวงแห่งโนเซราเดพากานิ โจวีโอเขียนบรรยายการเป็นทูตของดมิทริ เจราซิมอพในราชสำนักของสมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 7 ที่ประกอบด้วยรายละเอียดทางภูมิศาสตค์ของอาณาจักรแกรนด์ดยุคแห่งมอสโก
ในปี ค.ศ. 1536 โจวีโอก็สร้างคฤหาสน์ที่ทะเลสาบโคโมที่เรียกว่า “มูซิโอ” (พิพิธภัณฑ์) ที่ใช้เป็นที่เก็บงานสะสมของภาพเหมือนของบุคคลสำคัญๆ หลังจากที่สมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 7 สิ้นพระชนม์โจวีโอก็ปลดเกษียณ นอกจากภาพเขียนแล้วโจวีโอก็ยังสะสมงานโบราณ (antiquities) อื่นๆ และโจวีโอเป็นหนึ่งในนักสะสมคนแรกที่มีสิ่งของจากโลกใหม่ (the New World) ในงานสะสมของตนเอง ภาพเขียนชุดหนึ่งจากงานสะสมของโจวีโอที่เรียกว่า “งานสะสมชุดโจวีโอ” ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์อุฟฟิซิในเมืองฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี
ในปี ค.ศ. 1549 สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 3 ไม่ทรงยอมแต่งตั้งโจวีโอให้เป็นบาทหลวงแห่งโคโม โจวีโอจึงย้ายไปฟลอเรนซ์และไปเสียชีวิตที่นั่นในปี ค.ศ. 1552
พระราชวังแฮมป์ตันคอร์ต
พระราชวังแฮมป์ตันคอร์ต () เป็นพระราชวังหลวงที่ตั้งอยู่ที่ลอนดอนบะระห์แห่งริชมอนด์อัพพอนเทมส์ 18.8 กิโลเมตร ทางตะวันตกเฉียงใต้ของชาริงครอสในกรุงลอนดอนในสหราชอาณาจักร และเหนือใจกลางลอนดอนบนฝั่งแม่น้ำเทมส์ เป็นพระราชวังที่ไม่ได้ใช้ประทับโดยพระราชวงศ์อังกฤษมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 18
พระราชวังเดิมสร้างสำหรับพระคาร์ดินัลทอมัส โวลซีย์ ข้าราชสำนักคนโปรดในพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ราวปี ค.ศ. 1514 แต่ในปี ค.ศ. 1529 โวลซีย์ก็หลุดจากความเป็นคนโปรด พระองค์ทรงยึดพระราชวังและทำการขยายให้ใหญ่โตขึ้น
ในศตวรรษต่อมาพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 ก็ทรงเริ่มโครงการขยายพระราชวังให้ใหญ่ขึ้นไปอีกโดยมีพระประสงค์ที่จะให้เป็นคู่แข่งของพระราชวังแวร์ซาย แต่ก็มาหยุดชะงักลงในปี ค.ศ. 1694 ทำให้พระราชวังมีลักษณะสถาปัตยกรรมที่แตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัดของสองสมัยสถาปัตยกรรมทิวดอร์ และสถาปัตยกรรมบาโรก แม้ว่าจะมีลักษณะที่แตกต่างกันของสถาปัตยกรรมแต่ก็ยังมีลักษณะของความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันโดยทั่วไปอยู่อย่างหนึ่งคือการสร้างด้วยอิฐแดง
ในปัจจุบันพระราชวังเปิดให้ประชาชนเข้าชมและเป็นจุดที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวสำคัญที่สุดที่หนึ่งของลอนดอน นอกจากนั้นก็ยังเป็นสถานที่สำหรับการจัดงานประจำปีสองงาน “เทศกาลพระราชวังแฮมป์ตันคอร์ต” และ “การแสดงดอกไม้ประจำปีพระราชวังแฮมป์ตันคอร์ต” พระราชวังแฮมป์ตันคอร์ตและพระราชวังเซนต์เจมส์เป็นพระราชวังเพียงสองพระราชวังในพระราชวังหลายพระราชวังที่เป็นของพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ที่ยังเหลือรอดอยู่
อู๋ จิ้งยวี่
อู๋ จิ้งยวี่ () เกิดวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2531 เป็นนักเทควันโดชาวจีน
อู๋ จิ้งยวี่เติบโตมาในเมืองจิ้งเต๋อเจิ้น มณฑลเจียงซี เล่นเทควันโดเมื่อยังเป็นวัยเด็กอยู่ สนิทกับเฉิน ซ่งเพื่อนร่วมทีมชาติ
เมื่อเล่นทีมชาติครั้งแรก ไม่ได้เหรียญอะไรเลย จนในปี 2549 อู๋ จิ้งยวี่สามารถคว้าเหรียญแรกมาได้ ปี 2550 อู๋ จิ้งยวี่ก็สามารถคว้าเหรียญมาได้ ในปี 2551 จีนเป็นเจ้าภาพโอลิมปิก อู๋ จิ้งยวี่กระทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้เหรียญให้คนจีนชื่นชม แต่สุดท้ายก็ได้เหรียญมาอย่างสมใจ
หลังโอลิมปิก บริษัทซูซูกิ ในเมืองจิ้งเต๋อเจิ้น ได้ติดต่อให้มาเป็นทูตของบริษัท มีการออกอากาศโฆษณาโทรทัศน์ที่มีอู๋ จิ้งยวี่แสดงครั้งแรก ถือเป็นนักเทควันโดจีนคนแรก ที่เป็นทูตของบริษัทรถยนต์
ประชาชนชาวจีนรู้จัก อู๋ จิ้งยวี่ มากขึ้น ทำให้เป็นที่รู้จักและขอตัวไปออกรายการโชว์ต่างๆ ไม่แพ้ตระกูลโลเปซ ของสหรัฐฯ
อู๋ จิ้งยวี่ ได้ไปปรากฏในสินค้าต่างๆ เช่น ตราไปรษณียากร ในประเทศต่างๆ ในแถบแอฟริกา
เลิฟ มี น็อท รักมีนัย
เลิฟ มี น็อท รักมีนัย หรือ "Love Me Not" เป็นละครเกาหลี ที่กล่าวถึงเรื่องราวเกี่ยวกับครอบครัวผู้มีชื่อเสียงและมีหน้าตาในสังคม ซึ่งเนื้อเรื่องได้กล่าวถึง จูเลียง (รับบทโดย Kim Joo Hyuk คิมจูฮยอก 김주혁) ผู้ซึ่งกำลังเริ่มตกหลุมรัก แต่ก่อนนั้นเขาไม่เคยเชื่อในเรื่องของความรักตั้งแต่แม่ของเขาจากไปตั้งแต่เมื่อยังเด็ก ส่วน รยูมิน (รับบทโดย Moon Geun Young มุนกึนยอง 문근영) เป็นโรคซึ่งทำให้เธอถึงขั้นตาบอด การจากไปของพ่อเธอนั้นทำให้หัวใจของเธอเย็นชาและเริ่มตัดสินใจใช้ชีวิตอยู่ด้วยการปิดกั้นความรักที่เข้ามาทุกวิถีทาง เธอได้รับสืบทอดมรดกจากพ่อของเธอ ภายหลังจูเลียงรู้ข่าวเกี่ยวกับการรับมรดกของเธอทำให้เขาเริ่มโกหกกับเธอว่าเขาเป็นพี่ชายที่สูญหายไปซึ่งเธอกำลังตามหาอยู่พอดี เขาใช้เงินมรดกเพื่อปรนเปรอความสนุกของตัวเอง มินเริ่มแบ่งเอาความรักแบบพี่น้อง รวมทั้งสร้างความผูกพันกับจูเลียง และหัวใจของเธอก็เริ่มอุ่นขึ้นและเปิดกว้างต่อความรักในที่สุด
วันฉายภาพยนตร์: 11/09/2006 (เกาหลี)
ประเภท: เมโรดราม่า (ภาพยนตร์เศร้ากดดันจิตใจ)
บริษัท: Sidus FNH, Pan Communication, Uri Films
ผู้กำกับ: Lee Cheol-ha
นักแสดง: Kim Joo Hyuk, Moon Geun Young
เว็บไซต์ทางการ: Official Site