hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
วาริโอ
วาริโอ () เป็นตัวละครในซีรีส์"มาริโอ" เคยถูกออกแบบให้เป็นปฏิปักษ์ต่อมาริโอ เขาปรากฏตัวครั้งแรกในเกมสำหรับเครื่องเกมบอย "" ปี ค.ศ. 1992 เป็นตัวเอกและหัวหน้าตัวสุดท้าย เดิมวาริโอถูกวาดให้เป็นมาริโอในรุ่นก้าวร้าว ชื่อของเขาเป็นการผสมคำกับคำภาษาญี่ปุ่น วารุอิ (悪い) หมายถึง "ชั่วร้าย" วาริโอถูกออกแบบครั้งแรกโดยฮิโระจิ คิโยะทาเกะ และพากย์เสียงโดยชาลส์ มาร์ติเน็ต ซึ่งทำหน้าที่พากย์เสียงให้ตัวละครอื่น ๆ ในซีรีส์ด้วย
ตั้งแต่เขาปรากฏตัวครั้งแรก วาริโอกลายเป็นตัวเอกและตัวเอกปฏิลักษณ์ในเกมชุด"วาริโอแลนด์" และ"วาริโอแวร์" ช่วยขยายตลาดเกมมือถือและเครื่องเล่นเกม นอกจากปรากฏในเกมภาคแยกของซีรีส์"มาริโอ"แล้ว เขายังปรากฏเป็นตัวประกอบในเกม"เคอร์บีซูเปอร์สตาร์อัลตรา" "เด็นเซ็ตสึโนสตาฟี 3" และ"ไพล็อตวิงส์ 64" เขายังปรากฏในสื่ออื่น ๆ เช่น นวนิยายกราฟิกเรื่อง ซูเปอร์"มาริโอแอดเวนเชอส์" วาริโอได้รับการตอบรับที่ดีอย่างมากและได้เป็นหนึ่งในตุ๊กตาสัญลักษณ์ของนินเทนโดด้วย
แรงบันดาลใจที่ทำให้เกิดวาริโอเกิดขึ้นครั้งแรกในเกม"เร็กกิงครูว์" ค.ศ. 1985 จากตัวละครสไปก์ หัวหน้าคนงานก่อสร้าง แม้ว่าวาริโอจะดูคล้ายสไปก์เล็กน้อย วาริโอก็ยังไม่ได้เกิดขึ้นจน ค.ศ. 1992 วาริโอปรากฏชื่อเป็นครั้งแรกในเกม"" เขาถูกออกแบบโดยศิลปินเกม ฮิโระจิ คิโยะทาเกะ รูปแบบของวาริโอเกิดจากกลุ่มนักออกแบบเกม"ซูเปอร์มาริโอแลนด์"รังเกียจการทำเกมที่ใช้ตัวละครของคนอื่น ๆ การสร้างตัววาริโอทำให้เขามีตัวละครเป็นของตนเองเพื่อจะได้ "มีสัญลักษณ์กำหนดสถานการณ์ได้"
วาริโอถูกวาดให้เป็นมาริโอในรุ่นก้าวร้าว เขามีแขนมีกล้ามขนาดใหญ่ หนวดเคราแหลมซิกแซกใหญ่ และเสียงร้องชวนต่อสู้ ชื่อ "วาริโอ" มาจากการผสมคำว่า "มาริโอ" กับคำคุณศัพท์ภาษาญี่ปุ่นว่า "วารุอิ" (悪い) หมายถึง "ชั่วร้าย" ดังนั้นจึงหมายถึง "มาริโอที่ชั่วร้าย" (ต่อมากำหนดสัญลักษณ์เป็น "W" บนหมวก หรือ "M" กลับหัว) ข้อเท็จจริงจากนินเทนโดกล่าวว่าวาริโอเป็นคู่ปรับในวัยเด็กของมาริโอและลุยจิ เนื่องจากอิจฉาความสำเร็จของพวกเขา นักพากย์เสียง ชาลส์ มาร์ติเน็ต ซึ่งพากย์เสียงมาริโอตั้งแต่ ค.ศ. 1995 ก็พากย์เสียงให้วาริโอด้วย ในระหว่างการออดิชัน มาร์ติเน็ตต้องพูดด้วยโทนเสียงโหดเหี้ยม เขามองเสียงของวาริโอว่าทำได้ง่ายกว่าเสียงของมาริโอ เนื่องจากท่าทางการพูดและบุคลิกของมาริโอจะไหลลื่นอิสระมากกว่า โดยการกระโดดจากพื้นดินและลอยบนอากาศ ขณะที่วาริโอมีลักษณะนิสัยขี้อิจฉา เริ่มจากเกม"" วาริโอจะกระปรี้กระเปร่าเมื่อเก็บหัวหอมได้ คล้ายกับมาริโอที่พลังจะเพิ่มขึ้นเมื่อเก็บเห็ด วาริโอมักใช้ระเบิด อย่างที่เห็นในเกมวาริโอแลนด์: ซูเปอร์มาริโอแลนด์ 3 "วาริโอบลาสต์" และ"" เกมชุดวาริโอแวร์ใช้ระเบิดเป็นสิ่งของแทนการจำกัดเวลา
ในวิดีโอเกมที่วาริโอปรากฏตัว เขามักจะได้เป็นตัวร้าย อย่างไรก็ตาม ทีมพัฒนาเกม"" กล่าวว่าความจริงแล้วเขาไม่ใช่ตัวร้าย และพวกเขาไม่ได้ต้องการให้เขาเป็นเช่นนั้นในขณะพัฒนาเกม พวกเขาเน้นที่พฤติกรรม ซึ่งสลับระหว่างดีและชั่ว เอ็ตสึโนะบุ เอะบิสุ ผู้ผลิตเกมเดอะเชกไดเมนชัน มองวาริโอว่าเป็นตัวละครสะเพร่าที่ใช้พละกำลังของตนเอาชนะผู้อื่น ทะดะโนะริ สึคะวะกิ หัวหน้านักออกแบบเกมเดอะเชกไดเมนชัน มองว่าวาริโอเป็นลูกผู้ชายและกล่าวว่าเขา "ไม่เข้าท่าจนสุดท้ายเขาดูเจ๋งอย่างมาก" ด้วยเหตุนี้ เขาต้องการให้วาริโอประพฤติตัวอย่างลูกผู้ชายมากกว่าทำตัวโง่และขอร้องให้นักออกแบบศิลป์ให้เน้นที่ความเป็นชาย วาริโอถูกเลือกให้เป็นดาวของเกมชุด"วาริโอแวร์" เพราะนักพัฒนารู้สึกว่าเขาเป็นตัวละครที่ดีที่สุดในแฟรนไชส์ เนื่องจากเขาทำตัวโง่อยู่บ่อยครั้ง
เทศบาลเมืองแจระแม
แจระแม เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งตั้งอยู่ในอำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี ครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของตำบลแจระแม ตั้งอยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอหรือศาลากลางจังหวัด ประมาณ 10 กิโลเมตร มีเขตรับผิดชอบ 10 หมู่บ้าน มีพื้นที่ 50 ตารางกิโลเมตร มีสภาพเป็นชุมชนตามชานเมืองใหญ่ ประชากรส่วนใหญ่เข้าไปรับจ้างในตัวเมืองอุบลราชธานี
ชุมชนแจระแมเป็นชุมชนที่ผลิตเกลือสินเธาว์ในสมัยโบราณ โดยใช้ดินเค็มจากลำห้วย ซึ่งใช้เป็นที่สัญจรผ่านไปมาของคนทั่วไป เมื่อนำดินเค็มใส่รางแล้วนำน้ำมาเทแล้วกวนจนน้ำละลายเกลือจากดิน เมื่อผู้คนสัญจรผ่านไปมาจึงเรียกให้คนมาชิมรสเกลือ เป็นภาษาอีสานว่า "แจะทำแม้" ต่อมาจึงเพี้ยนเป็น "แจระแม" และเรียกห้วยนี้ว่า ห้วยแจระแม มาจนถึงปัจจุบัน
ชุมชนแจระแมได้รับการยกฐานะเป็น "องค์การบริหารส่วนตำบลแจระแม" เมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2539 ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย ลงวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2539 ซึ่งประกาศในราชกิจจานุเบกษา ฉบับทั่วไป เล่มที่ 113 ตอนที่ 96 ลงวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2539 ต่อมาองค์การบริหารส่วนตำบลแจระแมได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลเมืองเมื่อ 5 กันยายน พ.ศ. 2555
เรเจป ไตยิป แอร์โดอัน
เรเจป ไตยิป แอร์โดอัน (, เกิด 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1954) เป็นนักการเมืองชาวตุรกีซึ่งปัจจุบันเป็นประธานาธิบดีตุรกีนับแต่ปี 2547 เดิมเขาเป็นนายกรัฐมนตรีตั้งแต่ปี 2546 ถึง 2557 และนายกเทศมนตรีอิสตันบูลตั้งแต่ปี 2537 ถึง 2541 เขาก่อตั้งพรรคความยุติธรรมและการพัฒนา (AKP) ในปี 2544 และนำพรรคชนะการเลือกตั้งทั่วไปในปี 2545 2550 และ 2554 ก่อนลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบ่ดีในปี 2557 เขามาจากภูมิหลังการเมืองอิสลามมิสต์ (Islamist) และอธิบายตนเองว่าเป็นประชาธิปไตยอนุรักษนิยม เขาส่งเสริมอนุรักษนิยมทางสังคมและนโยบายเศรษฐกิจแบบเสรีนิยม ภายใต้รัฐบาลเขา ประชาธิปไตยในประเทศตุรกีถดถอย
แอร์โดอันเคยเล่นฟุตบอลให้กับทีมคาซิมบาซาก่อนได้รับเลือกตั้งเป็นนายกเทศมนตรีอิสตันบูลในปี 2537 จากพรรคสวัสดิการอิสลามมิสต์ เขาถูกริบตำแหน่ง ห้ามรับตำแหน่งทางการเมือง และจำคุกสี่เดือน ฐานอ่านบทกวีซึ่งส่งเสริมมุมมองการปกครองทางศาสนาระหว่างสุนทรพจน์ในปี 2541 แอร์โดอันทิ้งนโยบายอิสลามมิสต์เปิดเผยและตั้งพรรค AKP ซึ่งเป็นอนุรักษนิยมสายกลางในปี 2544 หลังพรรคชนะการเลือกตั้งถล่มทลายในปี 2555 ผู้ร่วมก่อตั้งพรรค อับดุลลาห์ จึล เป็นนายกรัฐมนตรี และรัฐบาลประกาศให้คำสั่งห้ามรับตำแหน่งทางการเมืองของแอร์โดอันเป็นโมฆะ แอร์โดอันเป็นนายกรัฐมนตรีในเดือนมีนาคม 2546 หลังชนะการเลือกตั้งซ่อมในจังหวัดซีร์ต
รัฐบาลแอร์โดอันควบคุมการเจรจาสมาชิกภาพของตุรกีในสหภาพยุโรป การฟื้นฟูเศรษฐฏิจหลังภาวะการเงินตกต่ำในปี 2544 การเปลี่ยนแปลงรัฐธรรมนูญผ่านการลงประชามติในปี 2550 และ 2553 นโยบายต่างประเทศออตโตมันใหม่ และการลงทุนในโครงสร้างพื้นฐานอย่างถนน สนามบินและเครือข่ายรถไฟความเร็วสูง และสุดท้ายวิกฤตเงินตราและหนี้ตุรกีปี 2561 ด้วยความช่วยเหลือของขบวนการกูเลน แอร์โดอันสามารถกำราบอำนาจของกองทัพผ่านคดีความในศาล ปลายปี 2555 รัฐบาลของเขาเริ่มการเจรจาสันติภาพกับพรรคแรงงานเคอร์ดิสถานเพื่อยุติการก่อการกำเริบของพรรคฯ ซึ่งเริ่มตั้งแต่ปี 2521 การหยุดยิงล้มเหลวในปี 2558 นำไปสู่การบานปลายของความขัดแย้งรอบใหม่ ในปี 2559 มีความพยายามรัฐประหารที่ไม่สำเร็จต่อแอร์โดอันและสถาบันของรัฐตุรกี เกิดการกวาดล้างและภาวะฉุกเฉินที่กำลังดำเนินอยู่ตามมา
นักรัฐศาสตร์ไม่ถือว่าประเทศตุรกีเป็นประชาธิปไตยสมบูรณ์อีกต่อไป โดยยึดการขาดการเลือกตั้งที่อิสระและยุติธรรม การกวาดล้างและจำคุกฝ่ายตรงข้าม การจำกัดเสรีภาพสื่อและความพยายามของแอร์โดอันในการขยายอำนาจบริหารของเขาและลดความรับผิดของฝ่ายบริหารของเขา การประท้วงครั้งใหญ่ในปี 2556 เกิดจากประชาชนมองว่านโยบายเขาเป็นเผด็จการ เขาวิจารณ์ผู้ประท้วงและสั่งตำรวจปราบปราม ทำให้มีผู้เสียชีวิต 22 คน และได้รับบาดเจ็บจำนวนมาก รัฐบาลต่างประเทศและองค์การสิทธิมนุษยชนประณามเหตุดังกล่าว เหตุนี้ยังทำให้การเจรจาสมาชิกภาพสหภาพยุโรปหยุดชะงัก หลังแตกแยกกับกูเลน แอร์โดอันประกาศการปฏิรูปตุลาการอย่างกว้างขวางซึ่งเขายืนกรานว่าจำเป็นเพื่อกวาดล้างผู้เข้ากับกูเลน แต่ถูกวิจารณ์ว่าคุกคามความเป็นอิสระของตุลาการ กรณีอื้อฉาวฉ้อราษฎร์บังหลวง 100,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐในปี 2556 นำไปสู่การจับกุมพันธมิตรใกล้ชิดของแอร์โดอัน และตัวเขาเองก็ถูกกล่าวโทษด้วย นับแต่นั้นรัฐบาลเขาถูกวิจารณ์ว่าละเมิดสิทธิมนุษยชนและปราบปรามสื่อมวลชนและสื่อสังคม โดยสกัดกั้นการเข้าถึงวิกิพีเดีย ทวิตเตอร์ เฟซบุ๊กและยูทูปในหลายโอกาส รัฐบาลแอร์โดอันยุติคำสั่งห้ามตามคำสั่งศาล แต่ต่อมาก็ออกคำสั่งใหม่ ในปี 2559 ประเทศตุรกีภายใต้แอร์โดอันเริ่มการกวาดล้างเสรีภาพสื่อ ในปี 2559 และ 2560 มีนักหนังสือพิมพ์ถูกขังในประเทศตุรกีมากที่สุดในโลก เขาได้รับเลือกตั้งอีกสมัยในการเลือกตั้งทั่วไปปี 2561 และรับตำแหน่งประธานาธิบดีบริหารและเป็นทั้งประมุขแห่งรัฐและหัวหน้ารัฐบาล
จูยอง
จูยอง (, ) เกิดวันที่ เป็นนักร้องชาวเกาหลีใต้ในสังกัด Starship X เริ่มต้นเส้นทางนักดนตรีด้วยการเข้าประกวดร้องเพลงในปี 2552 รายการ Chinchin Youth Song Festival ภายใต้วงว่า แก็บกอล (갭골) ร่วมกับเพื่อนอีก 1 คนซึ่งปัจจุบันคือ ชินอู สมาชิกวง บีวันเอโฟร์ แล้วจูยองก็เริ่มทำงานเป็นนักร้องของค่าย RealCollabo ตั้งแต่ปี 2553 จนกระทั่งมาถึงปี 2556 ก็ย้ายมาอยู่กับ Belikewater Records ได้เพียงปีเดียวก็ย้ายมาอยู่สังกัด Starship X จนมาถึงปัจจุบัน
ศึกษาที่มหาวิทยาลัยดนตรีชูกแย และยังเป็นอาจารย์สอนร้องเพลงอีกด้วย
สถานะปัจจุบันเข้ากรม
คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต
แต่เดิม มหาวิทยาลัยรังสิต ได้จัดให้มีการเรียนการสอนเพียงวิชาหลักเศรษฐศาสตร์เบื้องต้นในสาขาการเงินและการลงทุน ของคณะบริหารธุรกิจเท่านั้น
มหาวิทยาลัยรังสิตได้ก่อตั้งคณะเศรษฐศาสตร์ขึ้นในปีพ.ศ. 2542 เป็นคณะลำดับที่18 ของมหาวิทยาลัย โดยมี ดร. โฆษะ อารียา เป็นคณบดี
หลักสูตรแรกที่คณะได้จัดสร้างขึ้นและเปิดสอนในปีการศึกษา2542 เป็นหลักสูตรเศรษฐศาสตร์บัณฑิตภาคภาษาอังกฤษ อยู่ในโครงการนานาชาติของมหาวิทยาลัย ซึ่งต่อมาเมื่อมหาวิทยาลัยได้ก่อตั้งวิทยาลัยนานาชาติขึ้นจึงได้โอนการอำนวยการสอนหลักสูตรนี้ไปให้วิทยาลัยนานาชาติในปี 2548 อย่างไรก็ตาม คณะเศรษฐศาสตร์ยังคงดูแลเรื่องหลักสูตรและอาจารย์ผู้สอนให้
คณะได้จัดทำหลักสูตรเศรษฐศาสตร์บัณฑิตภาคภาษาไทยขึ้นในปีการศึกษา 2544 และได้รับอนุมัติให้ ดำเนินการได้ เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคมปี 2545 คณะจึงเปิดอำนวยการเรียนการสอนภาคภาษาไทยและรับนักศึกษาเป็นปีแรกในปีการศึกษา 2545 และคณะได้ ปรับปรุงหลักสูตรนี้มาตามลำดับ ล่าสุดเป็นหลักสูตรปรับปรุงปีพ.ศ. 2559
ในปี พ.ศ. 2544 คณะได้จัดทำหลักสูตร ปรัชญา การเมืองและ เศรษฐศาสตร์ ขึ้นอีกหลักสูตรหนึ่ง แต่ ได้เริ่มจัดการเรียนการสอนในภาคการศึกษา 1/2544 เมื่อมหาวิทยาลัยก่อตั้งวิทยาลัยนวัตกรรมสังคม จึงได้ย้ายโอนหลักสูตรนี้ไปสังกัดวิทยาลัยนวัตกรรมสังคม
คณะได้รับอนุมัติให้เปิดอำนวยการสอนและเริ่มรับนักศึกษาในหลักสูตรเศรษฐศาสตร์มหาบัณฑิตในปีการศึกษา 2556 
หลักสูตรประกอบด้วย 4 หมวดวิชาชีพ-เฉพาะด้าน และ 8 หมวดวิชาชีพ-เลือก
4 หมวดวิชาชีพ-เฉพาะด้าน ประกอบด้วย
8 หมวดวิชาชีพ-เลือก ประกอบด้วย
สาขาวิชาเศรษฐศาสตร์ประยุกต์ 
คณะได้เสนอขอปรับปรุงหลักสูตรเศรษฐศาสตร์มหาบัณฑิตในปี พ.ศ. 2559และเปลี่ยนเป็น “สาขาวิชาเศรษฐศาสตร์ดิจิทัล”
จักรวรรดิซิกข์
จักรวรรดิซิกข์ (; ; ) เป็นจักรวรรดิที่ตั้งอยู่ในเอเชียใต้ รอบ ๆ ภูมิภาคปัญจาบ ดำรงอยู่ระหว่างปี ค.ศ. 1799–1849 ในยุคที่รุ่งเรืองที่สุด จักรวรรดิซิกข์มีพื้นที่จรดช่องเขาไคเบอร์ทางตะวันตก จรดทิเบตทางตะวันออก จรดเมืองมิธันโกต (Mithankot) ทางใต้และจรดกัศมีร์ทางเหนือ
ศาสนาซิกข์เกิดขึ้นในช่วงเวลาใกล้เคียงกับการพิชิตดินแดนทางภาคเหนือของอินเดียของจักรพรรดิบาบูร์ ผู้สถาปนาจักรวรรดิโมกุล ในรัชสมัยจักรพรรดิอักบัร พระองค์ทรงเจริญสัมพันธไมตรีกับชาวซิกข์และพระราชทานที่ดินให้แก่คุรุชาวซิกข์ แต่ตั้งแต่รัชสมัยของจักรพรรดิชะฮันคีร์เป็นต้นมา ความสัมพันธ์ระหว่างจักรวรรดิโมกุลและชาวซิกข์ก็ตกต่ำลง มีการทำร้ายและคุมขังชาวซิกข์ จนชาวซิกข์เริ่มสร้างป้อมปราการและกองทัพไว้ป้องกัน ในปี ค.ศ. 1707 หลังการสวรรคตของจักรพรรดิออรังเซพและจักรวรรดิโมกุลเริ่มเสื่อมอำนาจ กองทัพชาวซิกข์เริ่มมีอิทธิพลมากขึ้นและแตกออกเป็นกลุ่มต่าง ๆ ที่มีอำนาจกึ่งปกครองตนเอง เรียกว่า "misl" (เป็นคำในภาษาเปอร์เซีย แปลว่า "คล้ายคลึง") ผู้นำของแต่ละกองทัพพยายามแยกตัวเป็นอิสระ ในปี ค.ศ. 1799 รันจิต สิงห์ (Ranjit Singh) ยึดเมืองละฮอร์จากซามาน ชาห์ ดุรรานี (Zaman Shah Durrani) ผู้ปกครองชาวอัฟกันและรวมกองทัพชาวซิกข์จนเป็นปึกแผ่น ต่อมาในปี ค.ศ. 1801 รันจิต สิงห์ทรงขึ้นครองราชย์เป็นมหาราชาแห่งปัญจาบ พระองค์ทรงพัฒนากองทัพให้ทันสมัย แต่หลังการสวรรคตของพระองค์ ภายในจักรวรรดิก็เกิดความขัดแย้งและล่มสลายลงในปี ค.ศ. 1849 หลังพ่ายแพ้ให้แก่บริษัทอินเดียตะวันออกในสงครามอังกฤษ-ซิกข์ครั้งที่สอง
มิวทู
มิวทู () เป็นสิ่งมีชีวิตสมมุติจากแฟรนไชส์สื่อ"โปเกมอน"ของนินเท็นโดและเกมฟรีก สร้างโดยเคน ซุงิโมะริ ปรากฏครั้งแรกในวิดีโอเกม "โปเกมอนภาคเรด"และ"บลู" และภาคต่อ และหลังจากนั้นปรากฏในสินค้าต่าง ๆ เกมภาคแยก และแอนิเมชัน มะซะชิกะ อิชิมุระ พากย์เสียงมิวทูฉบับดั้งเดิมในภาษาญี่ปุ่น และร่างที่เด็กกว่าพากย์เสียงโดยฟุจิโกะ ทะกิโมะโตะ ในซีดีดรามาเรื่อง"ซาวด์พิกเชอร์บอกซ์: มิวทูส์ออริจิน" และพากย์เสียงโดยโชทะโระ โมะริกุโบะ ในฉบับอะนิเมะ ในภาษาอังกฤษ เจย์ โกเอด พากย์เสียงมิวทูใน"โปเกมอน มูฟวี ตอน ความแค้นของมิวทู" และละครดนตรี "โปเกมอนไลฟ์" ในการผลิตภาพยนตร์โปเกมอน เครดิตแสดงชื่อเขาเป็นนามแฝงว่า "ฟิลิป บาร์ตเล็ตต์" แดน กรีนพากย์เสียงให้มิวทูใน"ตอน การกลับมาของมิวทู" นักแสดงหญิง เรอิโกะ ทะคะชิมะ พากย์เสียงตัวละครมิวทูในภาคพิเศษ "มิวทู: โพรล็อกทูอะเวกเคินนิง" และภาพยนตร์"โปเกมอน มูฟวี ตอน เกโนเซ็คท์ จ้าวลมกรด การตื่นขึ้นของมิวทู"
ในวิดีโอเกม ผู้เล่นสามารถต่อสู้และจับมิวทูมาต่อสู้กับโปเกมอนตัวอื่น ๆ ได้ ผู้เล่นรู้เรื่องราวของมิวทูภายหลังในเกมโปเกมอนภาคเรดและบลูจากการอ่านเอกสารที่ทิ้งไว้ในซากห้องปฏิบัติการในเกาะซินนาบาร์ เอกสารเผยว่านักวิทยาศาสตร์คนหนึ่งใช้เวลาหลายปีตัดต่อพันธุกรรมบรรพบุรุษของมิว ในที่สุดมิวทูหลบหนีไปหลังจากแข็งแกร่งเกินที่จะเก็บไว้เลี้ยงดู
เนื่องจากถูกมองว่าเป็นหนึ่งในโปเกมอนที่แข็งแกร่งที่สุด มิวทูได้เปลี่ยนวิถีการเล่นของผู้เล่นโดยบังคับผู้เล่นด้วยกันให้ต่อต้านผู้เล่นที่ใช้มิวทู งานวิจับพบว่ามิวทูเป็นที่นิยมในเด็กผู้ชาย ซึ่งตรงข้ามกับมิว ปฏิกิริยาที่มีของมิวทูในอะนิเมะถูกแบ่งออกเป็นส่วน ๆ โดยนักวิจารณ์ต่าง ๆ เช่น จากหนังสือพิมพ์"เดลีเรคอร์ด"มองว่ามิวทูเป็นตัวร้ายธรรมดาทั่วไป ขณะที่นักวิจารณ์อีกกลุ่ม เช่น จากนิตยสาร"แอะนิเมะริกา" และ"ไซต์แอนด์ซาวด์" ยกย่องความสามารถของตัวละคร
แท่งควบคุม
แท่งควบคุม () มีการใช้ในเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ เพื่อควบคุมอัตราการเกิดปฏิกริยาฟิชชันของยูเรเนียมและพลูโตเนียม มันประกอบด้วยองค์ประกอบทางเคมีเช่นโบรอน เงิน อินเดียมและแคดเมียมที่มีความสามารถในการดูดซับนิวตรอนจำนวนมากโดยไม่เกิดปฏิกริยาฟิชชันเสียเอง เพราะว่าองค์ประกอบเหล่านี้มีพื้นที่หน้าตัดในการดักจับนิวตรอนที่แตกต่างกันสำหรับพลังงานที่แตกต่างกัน องค์ประกอบของแท่งควบคุมจะต้องได้รับการออกแบบสำหรับคลื่นความถี่นิวตรอนของแต่ละเครื่องปฏิกรณ์ฯ เครื่องปฏิกรณ์แบบน้ำเดือด (BWR) เครื่องปฏิกรณ์น้ำแรงดันสูง (PWR) และเครื่องปฏิกรณ์น้ำมวลหนัก (HWR) ทำงานด้วยนิวตรอนความร้อน () ในขณะที่เครื่องปฏิกรณ์แพร่พันธุ์ () ทำงานด้วยนิวตรอนเร็ว ()
แท่งควบคุมมักจะถูกใช้ในชุดก้านควบคุม (ปกติมี 20 แท่งสำหรับชุด PWR เพื่อการค้า) มันจะถูกเสียบเข้าไปในท่อนำทางภายในขิ้นส่วนเชื้อเพลิง แท่งควบคุมจะถูกดึงออกหรือเสียบเข้าไปในแกนกลางของเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์เพื่อเพิ่มหรือลดกระแสนิวตรอนตามลำดับ ซึ่งจะกำหนดจำนวนนิวตรอนที่แยกออกจากอะตอมยูเรเนียมต่อไป ในการนี้จะส่งผลกระทบต่อพลังงานความร้อนและปริมาณของไอน้ำที่ใช้ผลิตกระแสไฟฟ้า นั่นก็คือปริมาณของกระแสไฟฟ้าที่จะสร้างขึ้น
แท่งควบคุมมักจะอยูในแนวตั้งภายในแกนกลาง ในเครื่องปฏิกรณ์แบบ PWRs มันจะถูกเสียบจากด้านบน ด้วยกลไกการขับเคลื่อนที่ติดตั้งอยู่เหนืออ่างความดัน () ของเครื่องปฏิกรณ์ ในเครื่องปฏิกรณ์แบบ BWRs เนื่องจากความจำเป็นของตัวอบแห้งไอน้ำ () ที่จำเป็นต้องติดตั้งอยู่เหนือแกนกลาง แท่งควบคุมจึงถูกออกแบบให้ต้องสอดใส่จากด้านล่าง แท่งควบคุมจะถูกดึงออกจากแกนกลางบางส่วนเพื่อยอมให้เกิดปฏิกิริยานิวเคลียร์ลูกโซ่เกิดขึ้น จำนวนของแท่งควบคุมที่ต้องสอดใส่เข้าไปและระยะความลึกจะมีการเปลี่ยนแปลงเพื่อควบคุมการทำงาน ระยะเวลาปกติในการชัตดาวน์สำหรับเครื่องปฏิกรณ์ที่ทันสมัยเช่นเครื่องปฏิกรณ์แรงดันยุโรปหรือเครื่องปฏิกรณ์ขั้นสูง CANDU คือ 2 วินาทีสำหรับการลดลง 90% ของพลังงาน ซึ่งจะถูกจำกัดโดยความร้อนจากการสลายกัมมันตรังสี ()
ซัมซุง กาแลคซี โน้ต 5
ซัมซุง กาแลคซี โน้ต 5 () คือสมาร์ตโฟนระบบจอสัมผัสและแท็บเล็ตคอมพิวเตอร์ ที่พัฒนาโดยซัมซุง อิเล็กทรอนิกส์ ซึ่งเป็นรุ่นที่ต่อมาจากรุ่นซัมซุง กาแลคซี โน้ต 4 โดยเปิดตัวเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2558 โดยมาพร้อมกับระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ เวอร์ชัน 5.1 "โลลี่ป๊อป"(Lollipop) เป็นมาตรฐาน
ซัมซุง กาแลคซี โน้ต เอดจ์
ซัมซุง กาแลคซี โน้ต เอดจ์ () คือสมาร์ตโฟนระบบจอสัมผัสและแท็บเล็ตคอมพิวเตอร์ ที่พัฒนาโดยซัมซุง อิเล็กทรอนิกส์ ซึ่งเป็นรุ่นที่ต่อยอดมาจากรุ่น ซัมซุง กาแลคซี โน้ต 4 โดยเปิดตัวพร้อมกันเมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2557 กาแลคซี โน้ต เอดจ์มาพร้อมกับระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ เวอร์ชัน 4.4 "คิทแคท"(KitKat) เป็นมาตรฐาน รองรับการอัพเกรดเป็น เวอร์ชัน 5.1 "โลลีป๊อป"(Lollipop)
สุริยัน สุจริตพลวงศ์
สุริยัน สุจริตพลวงศ์ หรือ หมอหยอง (16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2505 — 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 ) คือ นักโหราศาสตร์และนักสังคมสงเคราะห์ชาวไทย อดีตกรรมการและที่ปรึกษาในหลายหน่วยงาน และผู้ต้องหาในคดีความผิดต่อองค์พระมหากษัตริย์ พระราชินี รัชทายาท หรือผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 112
สุริยัน สุจริตพลวงศ์เกิดเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน 2505 ที่จังหวัดตรัง จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนวิเชียรมาตุ ปริญญาตรีจากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ และปริญญาโทจากมหาวิทยาลัยเซนต์มาติน สหราชอาณาจักร
สุริยัน สุจริตพลวงศ์ มีสกุลเดิมว่า "อริยวงค์โสภณ" ซึ่งสกุล "สุจริตพลวงศ์" นั้นเป็นนามสกุลพระราชทานจาก สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฏราชกุมาร หมายความว่า เผ่าพันธุ์ที่เจริญรุ่งเรืองด้วยพลังแห่งความสุจริต ในโอกาสวันคล้ายวันเกิดวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 เขาถูกจับกุมและจำคุกในวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2558
เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 พลเอกไพบูลย์ คุ้มฉายา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมแถลงว่าสุริยัน สุจริตพลวงศ์ ได้เสียชีวิตแล้วเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน เวลาประมาณ 22.00 น. อันเนื่องมาจากติดเชื้อในกระแสเลือด
พิมพาภรณ์ เสริมพณิชกิจ
พิมพาภรณ์ เสริมพณิชกิจ เป็นนักแสดงหญิงและผู้ประกาศคั่นรายการทางช่อง 7 HD เกิดวันศุกร์ที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534 เป็นบุตรสาวคนโตของ สมหมาย เสริมพณิชกิจ และ ลลิตา วงษ์ไทย มีน้องสาว 1 คน ชื่อ ภิญญาพัชญ์ เสริมพณิชกิจ ปัจจุบันจบการศึกษาระดับปริญญาตรี ที่คณะวิทยาศาสตร์การกีฬา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปีการศึกษา 2558 มีผลงานละครเรื่องแรกทางช่อง 3 คือ เพื่อนซี้ล่องหน เมื่อปี พ.ศ. 2550
ชีวิตส่วนตัว ปัจจุบันคบหาดูใจกับ เจ็ท - ณัฐพงศ์ เหมือนประสิทธิเวช ผู้จัดละคร ช่อง 3
ชายฝั่งมะละบาร์
ชายฝั่งมะละบาร์ () เป็นแนวชายฝั่งทะเลยาวและแคบทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศอินเดีย บริเวณที่ราบรัฐเกรละและรัฐกรณาฏกะ ระหว่างเทือกเขาฆาฏตะวันตก (Western Ghats) กับทะเลอาหรับ กินพื้นที่ตั้งแต่รัฐกัวถึงเมืองกันยากุมารี (Kanyakumari; เดิมเรียก เคปคอโมริน) ในขณะที่ชายฝั่งทางตะวันออกเฉียงใต้ของอินเดียเรียกว่า ชายฝั่งโคโรมันเดล (Coromandel Coast)
บางครั้งชายฝั่งมะละบาร์ยังหมายถึงพื้นที่ชายฝั่งทั้งหมดของอินเดียตั้งแต่ชายฝั่งกงกัณ (Konkan) จนถึงเมืองกันยากุมารี มีความยาวมากกว่า 845 กิโลเมตร (525 ไมล์) ตั้งแต่ชายฝั่งทางตะวันตกเฉียงใต้ของรัฐมหาราษฏระ ผ่านรัฐกัวและชายฝั่งทั้งหมดของรัฐเกรละและรัฐกรณาฏกะถึงเมืองกันยากุมารี ชายฝั่งแห่งนี้ทิศตะวันตกจรดทะเลอาหรับ ทิศตะวันออกจรดเทือกเขาฆาฏตะวันตก และทางใต้มีป่าผลัดใบที่ชุ่มชื้นที่สุดในอินเดียใต้
ชายฝั่งมะละบาร์มีความสำคัญมาตั้งแต่สมัยโบราณ เป็นจุดทำการค้าหลักกับเมโสโปเตเมีย อียิปต์ กรีซ โรม เยรูซาเลม และอาหรับ และยังมีเมืองท่าหลายเมือง เช่น โกจจิ (Kochi), โคชิโคด (Kozhikode), กัณณูร์ (Kannur) ซึ่งเป็นหนึ่งในศูนย์กลางทางการค้าที่สำคัญของมหาสมุทรอินเดียมานานนับศตวรรษ
ในสมัยศตวรรษที่ 15 ราชวงศ์หมิงได้ให้เจิ้งเหอนำกองเรือออกเดินทางสำรวจดินแดนต่าง ๆ ชายฝั่งมะละบาร์เป็นจุดหนึ่งที่กองเรือจีนมักจะมาขึ้นฝั่ง หลังจากนั้นไม่นาน ในปี ค.ศ. 1498 วัชกู ดา กามา นักสำรวจชาวโปรตุเกสได้มาขึ้นฝั่งที่เมืองแคลิคัต (Calicut; ปัจจุบันคือเมืองโคชิโคด) ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของการค้าเครื่องเทศของโปรตุเกสและมหาอำนาจยุโรป
โรงเรียนสูงเนิน
โรงเรียนสูงเนิน (อักษรย่อ ส.น. ) () สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา ตั้งอยู่ที่ 644 หมู่ที่ 1 ตำบลสูงเนิน อำเภอสูงเนิน จังหวัดนครราชสีมา มีพื้นทีรวม 29 ไร่ 24 ตารางวา
โรงเรียนสูงเนินก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2494 เริ่มแรกไม่มีอาคารเรียน จึงได้อาศัยโรงเรียน อังคณานุกุล เป็นสถานที่เรียนชั่วคราวก่อน โดยมี นาย ไตรภพ ผาสุกมูล เป็นครูใหญ่คนแรก ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2496 ได้ย้ายมาอยู่ในสถานที่ปัจจุบัน และ ได้งบประมาณก่อสร้างอารคารเรียนไม้ 1 หลัง (ปัจจุบันได้ถูกรื้อสร้างอาคารใหม่แล้ว)
โรงเรียนสูงเนินอยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอสูงเนินประมาณ 800 เมตร
ม่วง เขียว
นตฺถิ ปญฺญา สมาอาภา แสงสว่างเสมอด้วปัญญา ไม่มี
ประพฤติดี มีวินัย ตั้งใจเรียน เพียรงานหัตถ์ สันทัดกีฬา
มีวินัย ใฝ่เรียนรู้ คู่คุณธรรม ก้าวทันเทคโนโลยี มีความเป็นไทย
สืบสานความเป็นไทย ก้าวไกลด้านกีฬา
และ อดีตรองผู้ว่ากรุงเทพมหานคร
เหรียญเงิน กีฬาซีเกมส์ครั้งที่28 
ที่ประเทศสิงคโปร์
โอมายเลิฟ (เพลง)
"โอ มาย เลิฟ"  เป็นเพลงที่เขียนและร้องโดยนักดนตรีร็อกชาวอังกฤษ จอห์น เลนนอน และ โยโกะ โอะโนะ เป็นเพลงเปิดตัวในอัลบั้มของเขาชุด Lennon's "Imagine"  ในปี 1971. จอร์จ แฮร์ริสัน มีส่วนร่วมในการ เล่นกีตาร์ในเพลง และเพลงอื่น ๆ อีกหลายอัลบั้ม
เพลงนี้ถูกเขียนขึ้นและเดโม ในปี 1968 ภายหลังการออกอัลบั้ม "เดอะบีเทิลส์"
ฮหวิ่ญ เติ๊น ฟ้าต
ฮหวิ่ญ เติ๊น ฟ้าต (; เกิด พ.ศ. 2456 หมีทอ อินโดจีนของฝรั่งเศส - เสียชีวิต 30 กันยายน พ.ศ. 2532 นครโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม) เป็นนักการเมืองชาวเวียดนามใต้และนักปฏิวัติ เป็นสมาชิกของสภาแห่งชาติสมัยแรก (สาธารณรัฐประชาธิปไตยเวียดนาม) และเป็นประธานรัฐบาลเวียดนามใต้ และหลังจากรวมชาติแล้วจึงได้เป็นรองประธานาธิบดีเวียดนาม
โพรงเยื่อหุ้มปอด
ในวิชากายวิภาคศาสตร์ โพรงเยื่อหุ้มปอด () เป็นช่องว่างระหว่างเยื่อหุ้มปอดทั้งสองข้างที่มีสารน้ำบรรจุอยู่ภายใน เยื่อหุ้มปอดนั้นเป็นเยื่อหุ้มมีน้ำซึมอยู่เพื่อหล่อลื่นเยื่อหุ้มปอดทั้ง 2 ชั้นไม่ให้เสียดสีกัน ภายในโพรงเยื่อหุ้มปอดนี้มีความดันเป็นสูญญากาศซึ่งช่วยในการขยายและหดตัวของปอด
เจิ่น จ่อง กีม
เจิ่น จ่อง กีม (; 1 มกราคม พ.ศ. 2426 - 2 ธันวาคม พ.ศ. 2496) เป็นนักการเมืองและนักวิชาการชาวเวียดนาม ผู้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีจักรวรรดิเวียดนามเป็นระยะเวลาสั้น ๆ ภายใต้การเป็นรัฐหุ่นเชิดของจักรวรรดิญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2488 หลังจากญี่ปุ่นได้ยึดครองเวียดนามโดยตรงจากกองกำลังฝรั่งเศสเขตวีชีในสงครามโลกครั้งที่สอง
เจริญ พาทยโกศล
เจริญ พาทยโกศล เกิดเมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2419 เป็นบุตรนายชื่น นางแห รุ่งเจริญ เมื่ออายุได้ 10 ปี พี่สาวได้นำตัวเข้ามาฝึกหัดขับร้องและฟ้อนรำอยู่ในวังของพระองค์เจ้าสิงหนาทราชดุรงคฤทธิ์ หรือที่เรียกว่าวังบ้านหม้อ ได้หัดฟ้อนรำกับหม่อมเลื่อน ส่วนทางดนตรีนั้นเป็นศิษย์หลวงเสนาะดุริยางค์ (ทองดี พงษ์ทองดี) ซึ่งเป็นนายวงปี่พาทย์ของวังบ้านหม้อ ขณะนั้น และเป็นศิษย์ทางร้องของหม่อมเปรม ต่อมาได้เป็นหม่อมในเจ้าพระยาเทเวศรวงศ์วิวัฒน์ (ม.ร.ว.หลาน กุญชร) และมีบุตรี ๒ คน เมื่อปลายรัชกาลที่ 5 มีบริษัทจากเบลเยี่ยมเข้ามาบันทึกเสียงในเมืองไทย หม่อมเจริญได้รับเลือกเป็นนักร้องต้นเสียงด้วย นับเป็นนักร้องรุ่นแรกที่ได้บันทึกลงจานเสียง
เมื่อราว พ.ศ. 2452 จึงได้ออกจากวังบ้านหม้อแล้วไปอยู่กับจางวางทั่ว พาทยโกศล แต่บุตรที่เกิดแต่จางวางทั่วนั้นเสียชีวิตตั้งแต่ยังเด็กทั้งหมด ในขณะเดียวกันเจริญก็ได้เลี้ยงดูนายเทวาประสิทธิ์ และคุณหญิงไพฑูรย์ กิตติวรรณ บุตรของจางวางทั่วตั้งแต่เล็ก ทั้งยังสอนวิชาดนตรีให้ด้วย เมื่อไปอยู่ที่บ้านจางวางทั่ว เจริญช่วยคุมวงปี่พาทย์และสอนร้องให้ศิษย์ และได้ถวายตัวเป็นข้าในวังสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต เป็นนักร้องประจำวงปี่พาทย์วังบางขุนพรหมและสอนร้องให้แก่นักร้องในกองแตรวงทหารเรือ เป็นกรรมการตัดสินการประกวดขับร้องในงานกาชาด นอกจากมีความสามารถในการร้องแล้วยังได้แต่งทางร้องไว้หลายเพลง เช่น เพลงแขกสาย อาถรรพ์
ต่อมาในปี พ.ศ. 2471 มีการอัดแผ่นเสียงอีก เจริญนอกจากจะเป็นนักร้องอัดแผ่นเสียงแล้ว ยังเป็นแม่กองอัดแผ่นเสียงให้กับบริษัทพาโลโฟนอีกด้วย โดยได้รับพระกรุณาจากสมเด็จเจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิตให้ใช้ชื่อวงว่า วงพิณพาทย์วังบางขุนพรหม เจริญถึงแก่กรรมด้วยโรคชรา เมื่อ27 พฤษภาคม พ.ศ. 2489 มีอายุได้ 79 ปี
ชานานา กุฌเมา
ไก ราลา ชานานา กุฌเมา (, ชื่อเกิด ฌูแซ อาลือชังดรือ กุฌเมา, , เมื่อ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2489) เป็นนักการเมืองและอดีตนักต่อสู้ชาวติมอร์-เลสเต เขาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีติมอร์-เลสเตคนแรกเข้ารับตำแหน่งตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2545 ถึงเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2550 จากนั้นเขาได้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีติมอร์-เลสเตคนที่สี่ ตั้งแต่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ถึง 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558 ปัจจุบันเขาได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการวางแผนและการลงทุนเชิงกลยุทธ์ตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558
วีเซงตือ กูแตรึช
วีเซงตือ ดา ซิลวา กูแตรึช (; เกิด 22 มกราคม พ.ศ. 2498) เป็นนักการเมืองชาวติมอร์ตะวันออก สมาชิกของสภาแห่งชาติติมอร์-เลสเต และรองประธานาธิบดีตั้งแต่ 2550
เขาได้ทำหน้าที่รักษาการประธานาธิบดีติมอร์-เลสเต หลังประธานาธิบดีฌูแซ รามุช-ออร์ตาได้รับบาดเจ็บจากการโจมตีที่บ้านเมื่อ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ในฐานะรักษาการประธานาธิบดีเขาได้ประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินเป็นเวลาสองวันเมื่อ 12 กุมภาพันธ์ หลังจากกลับจากโปรตุเกส ประธานรัฐสภาแห่งชาติ ฟืร์นังดู ดือ อาราอูฌู ได้รับตำแหน่งประธานาธิบดีเมื่อ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551
ฟืร์นังดู ดือ อาราอูฌู
ฟืร์นังดู ดือ อาราอูฌู (; 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506 - 2 มิถุนายน พ.ศ. 2558) เป็นนักการเมืองชาวติมอร์ตะวันออก และเป็นประธานรัฐสภาแห่งชาติติมอร์-เลสเตตั้งแต่พ.ศ. 2550 ถึงปีพ.ศ. 2555 เขาได้ทำหน้าที่รักษาการประธานาธิบดีติมอร์-เลสเตเป็นเวลาสองเดือนในพ.ศ. 2551 นอกจากนี้เขายังเป็นประธานพรรคประชาธิปไตย
หลังเหตุการณ์การโจมตีประธานาธิบดีฌูแซ รามุช-ออร์ตาเมื่อ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 อาราอูฌูได้ทำหน้าที่รักษาการประธานาธิบดีเมื่อ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 รามุชเข้ารับตำแหน่งอีกครั้งเมื่อ 17 เมษายน พ.ศ. 2551 หลังจากเขากลับมาที่ติมอร์-เลสเต
รุย มารีอา ดือ อาราอูฌู
รุย มารีอา ดือ อาราอูฌู (; 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2507) เป็นนายกรัฐมนตรีติมอร์-เลสเต เขาเข้ารับตำแหน่งเมื่อปี พ.ศ. 2558 นอกจากนี้ยังเป็นแพทย์และสมาชิกของแนวร่วมปฏิวัติเพื่อเอกราชติมอร์ตะวันออก
เขาดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขตั้งแต่ปี พ.ศ. 2544 ถึง พ.ศ. 2549 และรองนายกรัฐมนตรีตั้งแต่ปี พ.ศ. 2549 ถึงพ.ศ. 2550
อาราอูฌูได้รับการแต่งตั้งเป็นนายกรัฐมนตรีติมอร์-เลสเตเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558
ทัตชาวุฒิ พิชญอนันต์กุล
ทัตชาวุฒิ พิชญอนันต์กุล (ชื่อเล่น : อู๋) นักแสดงจากซีรีส์ชื่อดัง เลิฟซิค เดอะซีรีส์ รักวุ่น วัยรุ่นแสบ (อังกฤษ: Love Sick The Series) และ เดอะสคูล โรงเรียนป่วน ก๊วนนักเรียนแสบ (อังกฤษ: The School) ซึ่งออกอากาศทางช่องโทรทัศน์ผ่านระบบทีวีแอนะล็อก ทางสถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์ (Modern Nine TV) และออกอากาศคู่ขนานผ่านระบบทีวีดิจิตอล ทางช่อง 9 เอ็มคอทเอชดี (MCOT HD)
นายทัตชาวุฒิ พิชญอนันต์กุล หรือ อู๋ เกิดเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2542 มีภูมิลำเนาอยู่ที่กรุงเทพมหานคร
ในระดับมัธยมศึกษา ได้ศึกษาที่โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และสามารถสอบเพื่อเข้าศึกษาในระดับอุมศึกษา ในโครงการหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิตสองสถาบัน หรือ TEP โดยร่วมมือของสองสถาบัน คือ คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และมหาวิทยาลัยแห่งน้อตติ้งแฮม (Nottingham Trent University) ประเทศอังกฤษ ในปีการศึกษา 2559
! ปี พ.ศ.
เค็น ซุงิโมะริ
เค็น ซุงิโมะริ ( เกิด 27 มกราคม ค.ศ. 1966) เป็นนักออกแบบวิดีโอเกม นักวาดภาพ ศิลปินมังงะ และผู้กำกับชาวญี่ปุ่น เขามีชื่อเสียงโดดเด่นจากการเป็นผู้ออกแบบและกำกับศิลป์ให้กับแฟรนไชส์"โปเกมอน" ซุงิโมะริยังได้รับเครดิตเป็นผู้กำกับศิลป์ให้กับแฟรนไชส์อื่น ๆ เช่น "พัลส์แมน" ด้วย ซุงิโมะริออกแบบและวาดโปเกมอนดั้งเดิม 151 ตัวด้วยตนเอง เขาทำงานให้กับภาพยนตร์"โปเกมอน"หลายเรื่อง การ์ดเกม และเกมอื่น ๆ เช่น เกมชุด"ซูเปอร์สแมชบราเธอส์"
ตั้งแต่ ค.ศ. 1981 ถึง ค.ศ. 1986 ซุงิโมะริวาดภาพให้กับแฟนซีนเกี่ยวกับเกมชื่อว่า"เกมฟรีก" ริเริ่มโดยซะโตะชิ ทะจิริ ซุงิโมะริพบนิตยสารฉบับนี้ในร้านค้าโดจินชิ และตัดสินใจขอมีส่วนร่วม ในที่สุด ทั้งสองคนตัดสินใจขายแบบเกมตู้ให้กับนัมโค พวกเขาปรับปรุงบริษัทเกมฟรีกให้เป็นบริษัทพัฒนาเกมและสร้างเกม"เมนเดลพาเลซ"ขึ้นมา ซุงิโมะริเป็นผู้ออกแบบและกำกับศิลป์ให้กับแฟรนไชส์"โปเกมอน" และวาดโปเกมอนดั้งเดิม 151 ตัวด้วยตนเอง เขายังทำทำงานให้กับภาพยนตร์โปเกมอนหลายเรื่อง การ์ดเกม และเกมอื่น ๆ ด้วย
ในเกม"โปเกมอนภาคแบล็ก"และ"ไวต์" ซุงิโมะริดูแลพนักงาน 17 คนในการออกแบบตัวละครใหม่ให้กับเกม แม้ว่าเขามักจะวาดภาพฉบับสมบูรณ์ด้วยตนเอง เขาได้รับแรงบันดาลใจจากการดูสัตว์ชนิดต่าง ๆ ในตู้ปลาและสวนสัตว์ ซุงิโมะริยังเขียนและวาดภาพมังงะภาคแรก รวมถึงมังงะที่จำหน่ายพร้อมกับการสั่งเกมก่อนกำหนดของเกม"" เมื่อเขาเริ่มทำตัวละครใหม่ การทำงานของเขาจะเป็นการร่างภาพ จากนั้นร่างคร่าว ๆ บนกระดาษฟิล์มขณะขัดเงาและทำให้ภาพวาดดูมีฝีมือมากขึ้น หลังจากนั้น เขาวาดตัวละครอีกหลายครั้ง ปรับเปลี่ยนสัดส่วนจนกระทั่งเขารู้สึกพอใจ
รายการแหล่งมรดกโลกในประเทศตุรกี
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศตุรกีทั้งสิ้น 18 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 16 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกแบบผสมอีก 2 แหล่ง
ประเทศตุรกีมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 77 แห่ง
เดวิด เทนนันต์
เดวิด เทนนันต์ (ชื่อจริง เดวิด จอห์น แมกดอนัลด์; เกิดเมื่อ 18 เมษายน ค.ศ. 1971) เป็นนักแสดงชาวสกอตที่รู้จักกันในฐานะดอกเตอร์คนที่ 10 จากละครโทรทัศน์เรื่อง "ดอกเตอร์ฮู" (ค.ศ. 2005-2010, 2013), นักสืบแอลิก ฮาร์ดี จาก "เมืองซ่อนบาป" (ค.ศ. 2013-ปัจจุบัน), จาโกโม กาซาโนวา จาก "กาซาโนวา" (ค.ศ. 2005) และ บาร์ตี เคราช์ จูเนียร์ จากภาพยนตร์เรื่อง "แฮร์รี่ พอตเตอร์กับถ้วยอัคนี" (ค.ศ. 2005), ปีเตอร์ วินเซนต์ จาก "คืนนี้ผีมาตามนัด" (ค.ศ. 2011) นอกจากนี้เทนนันต์ยังปรากฏตัวอย่างต่อเนื่องบนจอโทรทัศน์ตามรายการต่าง ๆ และเป็นผู้บรรยายเสียงให้ตัวละครและรายการต่าง ๆ อีกมากมาย
มิตรผลสเตเดียม
มิตรผลสเตเดียม เป็นสนามฟุตบอลของสโมสรฟุตบอลราชบุรี มิตรผล มีความจุทั้งหมด 12,000 ที่นั่ง ซึ่งสร้างด้วยงบประมาณสูงกว่า 300 ล้านบาท โครงสร้างประกอบด้วยเหล็กเป็นส่วนใหญ่ เริ่มก่อสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2558 และเปิดใช้งานครั้งแรกในศึก ไทยลีก นัดที่ราชบุรีพบกับ อาร์มี่ ยูไนเต็ด เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2559
อ่าวอะกาบา
อ่าวอะกาบา (; , "Khalyj al-'Aqabah"; , "Mifratz Eilat") หรือ อ่าวเอลัต (Gulf of Eilat) เป็นอ่าวที่อยู่ทางเหนือของทะเลแดง ติดกับคาบสมุทรไซนายทางตะวันออกและคาบสมุทรอาหรับทางตะวันตก อ่าวด้านตะวันตกของอ่าวแห่งนี้คือ อ่าวสุเอซ (Gulf of Suez)
อ่าวอะกาบามีความลึกสูงสุด 1,850 เมตร (1.15 ไมล์) มีความกว้างจากจุดที่กว้างที่สุด 24 กิโลเมตร (15 ไมล์) และมีความยาวถึงส่วนปลายคือช่องแคบติราน (Straits of Tiran) ประมาณ 160 กิโลเมตร (99 ไมล์) ชายฝั่งของอ่าวแห่งนี้อยู่ในสี่ประเทศคือ อียิปต์ อิสราเอล จอร์แดนและซาอุดีอาระเบีย มีเมืองท่องเที่ยวและเมืองท่าอย่าง ทาบา (Taba) ในอียิปต์, เอลัต (Eilat) ในอิสราเอลและอะกาบา (Aqaba) ในจอร์แดน
มีบันทึกตั้งแต่สมัยราชวงศ์ที่สี่แห่งอียิปต์ว่าอ่าวอะกาบาเป็นจุดสำคัญแห่งหนึ่งของการค้าขายในภูมิภาค มีการบันทึกในอีกหลายราชวงศ์ของอียิปต์ถึงการเดินทางข้ามทะเลแดงไปทำการค้ากับอาณาจักรพันต์ (Punt) นอกจากนี้เมืองอายลา (Ayla; ปัจจุบันคือเมืองอะกาบา) ยังเป็นเมืองที่ทำการค้ากับชาวแนบาเทีย (Nabataeans) ต่อมาชาวโรมันได้สร้างเส้นทาง Via Traiana Nova ทำให้การค้าระหว่างแอฟริกากับเลแวนต์สะดวกขึ้น
ในปัจจุบัน อ่าวอะกาบาเป็นจุดที่นักท่องเที่ยวนิยมมาดำน้ำเพื่อชมปะการัง ซากเรืออับปางและสัตว์น้ำ ประมาณการว่ามีนักดำน้ำ 250,000 คนต่อปี คิดเป็น 10% ของรายได้จากการท่องเที่ยวในบริเวณนี้ นอกจากนี้ยังมีสถานที่ท่องเที่ยวอื่น ๆ เช่น หุบเขาวาดีรัม (Wadi Rum) ซากเมืองอายลาและสนามรบของยุทธการอะกาบา (Battle of Aqaba) ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
บ้านนาเล
บ้านนาเล เป็นหมู่บ้านในแขวงไชยบุรี ประเทศลาว ตั้งอยู่ตามถนนสายหลัก (ทางหลวงหมายเลข 4 ทางใต้ของบ้านนาเข็มและเมืองผิง)
ปา-กว้าจ่าง
ฝ่ามือแปดทิศ หรือ ปา-กว้าจ่าง (อักษรจีนตัวเต็ม: 八卦掌, พินอิน: Bāguà Zhǎng, อังกฤษ: Ba Gua Zhang, Pa Kua Chang) ปา-กว้าจ่างแปลตรงตัวได้ความว่าแปดทิศ เป็นหนึ่งในสามศิลปะป้องกันตัวแขนงหลักของบู๊ตึ้ง โดยอีกสองแขนงคือไทเก็กและสิ่งอี้เฉวียน ปา-กว้าจ่างมีชื่อเสียงด้านลักษณะที่เป็นการหลบหลีกและจู่โจมด้วยมือที่แบอยู่ ลักษณะที่โดดเด่นของปา-กว้าจ่างอีกประการคือการเดินเป็นวงกลมการขยับร่างกายเป็นเกลียว การเคลื่อนไหวเป็นเกลียวแบบนี้มีข้อได้เปรียบในการรับมือกับคู่ต่อสู้หลายคน คู่ต่อสู้ติดอาวุธ และใช้ทักษะในการตอบโต้พลกำลัง
การฝึกฝนของปา-กว้าจ่างกำหนดให้ผู้ฝึกเดินเป็นวงกลม โดยผู้ฝึกจะต้องสามารถโคจรและหมุนร่างกายของตนเองได้อย่างต่อเนื่อง นอกจากนั้นการเรียนรู้ทิศทั้งแปดทิศของปา-กว้าจ่างจะทำให้ผู้ฝึกสามารถจู่โจมและตั้งรับการโจมตีจากทุกทิศทาง ปา-กว้าจ่างใช้แรงจากการหมุนมือที่แบอยู่เทางแนวตั้งอย่างต่อเนื่อง ผู้ฝึกจะขยับร่างกายอยู่เสมอเพื่อที่จะทำให้คู่ต่อสู้เสียสมดุล
จุดกำเนิดของปา-กว้าจ่างเป็นที่ทราบว่าต๋ง ไห่ชฺวัน ได้รับการถ่ายทอดวิชามาจากนักพรตบนเขาจิ่วหลงและต่อมาได้สร้างระบบการต่อสู้มาเป็นวิชามวย ทำให้ต๋ง ไห่ชฺวัน ได้ชื่อว่าเป็นผู้ก่อตั้งวิชาปา-กว้าจ่าง
สำหรับประเทศไทย ปา-กว้าจ่างหรือฝ่ามือแปดทิศยังเป็นศิลปะป้องกันตัวที่ยังค่อนข้างใหม่มาก เพราะตามปกติแล้วศิลปะการป้องกันตัวของจีนที่มาสู่ไทยนั้นส่วนมากเป็นวิชามวยทางใต้ของประเทศจีน ในขณะที่ปา-กว้าจ่างเป็นวิชามวยทางเหนือ ปัจจุบันสถานที่ฝึกสอนวิชาปา-กว้าจ่างในไทยมีเพียงสองที่คือที่ศูนย์บูรณาการศาสตร์และภูมิปัญญาโบราณ และที่สวนลุมพินีเท่านั้น
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศออสเตรีย
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศออสเตรียทั้งสิ้น 10 แหล่ง เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 9 แหล่ง และมรดกโลกทางธรรมชาติอีก 1 แหล่ง
ประเทศออสเตรียมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 13 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเบลเยียม
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเบลเยียมทั้งสิ้น 13 แหล่ง เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 12 แหล่ง และมรดกโลกทางธรรมชาติอีก 1 แหล่ง
ประเทศเบลเยียมมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 13 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศกานา
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศกานาทั้งสิ้น 2 แหล่ง
ประเทศกานามีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 6 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศโมร็อกโก
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศโมร็อกโกทั้งสิ้น 9 แหล่ง
ประเทศโมร็อกโกมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 12 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเลโซโท
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเลโซโททั้งสิ้น 1 แหล่ง
ประเทศเลโซโทมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 1 แห่ง
วานิช ไชยวรรณ
วานิช ไชยวรรณ (เกิด พฤศจิกายน พ.ศ. 2475) เป็นนักธุรกิจไทย, ประธานกรรมการ บริษัท ไทยประกันชีวิต จำกัด (มหาชน)  บริษัท ประกันภัยที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสองในประเทศไทย
วานิช เกิดเมื่อวันที่ พฤศจิกายน พ.ศ. 2475
วานิช ไชยวรรณเป็นผู้ถือหุ้นประมาณ 60% ของบมจ.ไทยประกันชีวิต และตอนนี้ นายไชย ไชยวรรณ บุตรชาย เป็นกรรมการผู้จัดการใหญ่
วานิช แต่งงานกับนนทนา มี บุตร-ธิดา 8 คน ตน อาศัยอยู่ที่กรุงเทพมหานคร
เฉิน เหยียนซี
มิเชลล์ เฉิน เฉิน เหยียนซี (; ชื่อภาษาอังกฤษ: Michelle Chen) หรือชื่อเกิด เฉินเหม่ยซวน เป็นนักร้องและนักแสดงไต้หวันที่มีชื่อเสียงจากการรับบทเป็นเซียวเหล่งนึ่งในมังกรหยก 2 เกิดเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2526 ด้านชีวิตส่วนตัว กำลังคบหาดูใจกับเฉินเสี่ยวซึ่งรับบทเอี้ยก้วยด้วยและได้แต่งงานแล้ว
เอ็นอาร์เค1
เอ็นอาร์เค1 เป็นสถานีของประเทศนอร์เวย์ ดำเนินการโดยนอร์เวย์บรอดคาสติ้งคอร์ปอเรชั่น (เอ็นอาร์เค) เป็นสถานีหลัก ทดลองออกอากาศ เมื่อวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 1954 และ 13 เมษายน ค.ศ. 1958 และออกอากาศอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ. 1960 เป็นสถานีโ?รทัศน์ที่เก่าแก่และใหญ่ที่สุดในประเทศนอร์เวย์ แต่ก่อนหน้านี้มีเพียงสถานี "เอ็นอาร์เค" เพียงสถานีเดียว ก่อนที่จะแยกเป็น "เอ็นอาร์เค1" และ "เอ็นอาร์เค2" ในปี 1996 เอ็นอาร์เค ได้ออกอากาศ ในระบบ เฮสดี ด้วยความละเอียด 720p ในปี 2010
ดำริ น้อยมณี
นายดำริ น้อยมณี เป็นอดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลพลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันท์ (ครม.40, 41) ในระหว่างปี พ.ศ. 2520 ถึงปี พ.ศ. 2523 และเป็นอดีตผู้ว่าราชการจังหวัดสมุทรสาคร
ดำริ น้อยมณี เคยรับราชการในสังกัดกระทรวงมหาดไทย เคยได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งรองอธิบดีกรมการพัฒนาชุมชน และเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดสมุทรสาคร
ต่อมาในปี พ.ศ. 2520 ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลพลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ และได้รับแต่งตั้งอีกครั้งในรัฐบาลคณะต่อมา นำโดยพลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ กระทั่งในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523 ได้มีการปรับคณะรัฐมนตรี เขาจึงได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี แต่ก็ยังไม่ได้ทำหน้าที่ดำงกล่าว นายกรัฐมนตรีในขณะนั้นก็ประกาศลาออกจากตำแหน่งก่อนจะแถลงนโยบาย เนื่องจากเกิดความขัดแย้งระหว่างรัฐบาล กับรัฐสภา
ในปี พ.ศ. 2525 เขาได้ร่วมก่อตั้งพรรคชาติประชาธิปไตย โดยมีพลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ เป็นหัวหน้าพรรค และนายดำริ ได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการบริหารพรรค
ฝนแดงในรัฐเกรละ
ปรากฏการณ์ฝนสีแดงในรัฐเกรละ เป็นเหตุการณ์ "ฝนสีเลือด" (ฝนสีแดง) ที่เกิดขึ้นตั้งแต่วันที่ 25 กรกฎาคม ถึง 23 กันยายน ค.ศ. 2001 เมื่อเกิดฝนตกเป็นน้ำฝนสีแดงกระจายทั่วไปในรัฐเกรละ ทางตอนใต้ของประเทศอินเดีย ฝนย้อมเสื้อผ้าสีขาวกลายเป็นสีชมพู นอกจากนี้ยังมีรายงานพบฝนสีเหลือง สีเขียว และสีดำด้วย เคยมีรายงานว่าพบฝนมีสีใน ค.ศ. 1896 และหลังจากนั้นอีกหลายครั้ง ครั้งล่าสุดคือเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2012 และตั้งแต่วันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 ถึง 27 ธันวาคม ค.ศ. 2012 ในบรรดาจังหวัดทางภาคตะวันออกและภาคกลางตอนบนของประเทศศรีลังกา
หลังจากการตรวจสอบด้วยกล้องจุลทรรศน์ใน ค.ศ. 2001 ในช่วงแรกเชื่อกันว่าฝนมีสีเช่นนั้นเนื่องจากผลพวงจากเหตุสะเก็ดดาวระเบิดกลางอากาศ แต่จากการศึกษาที่รัฐบาลอินเดียมอบหมายให้ดำเนินการ สรุปได้ว่า ฝนมีสีเนื่องจากสปอร์ในอากาศจากสาหร่ายสีเขียวชนิดหนึ่งจากสกุล "Trentepohlia" ต่อมาชุดนักวิจัยต่างประเทศระบุสายพันธุ์ของสิ่งมีชีวิตนี้ว่าคือ "Trentepohlia annulata"
ในต้นปี ค.ศ. 2006 ฝนมีสีในรัฐเกรละได้รับความสนใจอย่างกว้างขวางเมื่อสื่อรายงานว่ากอดฟรีย์ หลุยส์ และสันโตษ กุมาร จากมหาวิทยาลัยมหาตมะ คานธี ในเมืองโกฏฏายัม (Kottayam) เสนอประเด็นที่เป็นข้อถกเถียงว่า อนุภาคมีสีนั้นเป็นเซลล์จากต่างดาวที่มีลักษณะการเจริญเติบโตแบบพิเศษ
ฝนมีสีในรัฐเกรละเริ่มตกในวันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 2001 ในเขตโกฏฏายัมและเขตอิฑุกกิ (Idukki) ในตอนใต้ของรัฐ มีรายงานพบฝนสีเหลือง สีเขียว และสีดำด้วย เหตุการณ์ฝนสีแดงตกมีรายงานทั่วไปในเวลาสิบวันต่อมา และจากนั้นความถี่ของฝนลดลงจนถึงปลายเดือนกันยายน ตามข้อมูลของคนในท้องถิ่น ฝนมีสีที่ตกลงมาชุดแรกตกลงมาตามเสียงฟ้าร้องและฟ้าแลบ และตามด้วยต้นไม้ในป่าละเมาะสลัดใบไม้ที่ "ไหม้" เป็นสีเทาแล้วลงมา มีรายงานพบใบไม้ร่วงและบ่อน้ำหายไปและก่อตัวขึ้นในทันทีภายในบริเวณนั้น ฝนสีแดงตกลงในพื้นที่เล็ก ๆ ไม่เกิน 2-3 ตารางกิโลเมตร และบางครั้งอยู่ในเขตจำกัดมากจนอาจมีฝนปกติตกลงห่างจากฝนสีแดงออกไปเพียงไม่กี่เมตร โดยปกติฝนสีแดงตกนานไม่ถึง 20 นาที ปริมาณน้ำฝนแต่ละมิลลิลิตรบรรจุอนุภาคสีแดง 9 ล้านอนุภาค สำหรับการประมาณค่าปริมาณน้ำฝนสีแดงนอกช่วง มีการประมาณว่ามีอนุภาคสีแดง ตกลงในรัฐเกรละ
ของแข็งสีน้ำตาลแดงที่สกัดจากน้ำฝนสีแดงประกอบด้วยอนุภาคกลมสีแดงประมาณ 90% และสมดุลประกอบด้วยเศษผง อนุภาคในสารแขวนลอยในน้ำฝนมีส่วนทำให้น้ำฝนมีสี ซึ่งในขณะนั้นเป็นสีแดงเข้มข้น มีอนุภาคเพียงบางส่วนที่เป็นสีเหลืองอ่อน เทาอมฟ้า และเขียวอ่อน อนุภาคมีขนาด 4-10 ไมโครเมตรและเป็นทรงกลมหรือทรงรี ภาพจากกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแสดงให้เห็นอนุภาคต่าง ๆ มีรอยกดตรงกลาง ที่กำลังขยายสูง ๆ สามารถเห็นโครงสร้างภายในอนุภาคได้
สกุลเฟินก้านดำ
สกุลเฟินก้านดำ หรือ Adiantum , ชื่อสามัญภาษาอังกฤษคือ maidenhair fernเป็นสกุลของเฟินที่มีสมาชิกราว 200 สปีชีส์ในวงศ์ย่อย Vittarioideaeวงศ์ Pteridaceae แต่นักวิจัยบางกลุ่มจัดให้อยู่ในวงศ์ของตนเองคือ Adiantaceae
เกาะบินตัน
เกาะบินตัน (; ) เป็นเกาะในหมู่เกาะเรียว ประเทศอินโดนีเซีย เป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดหมู่เกาะเรียว เป็นที่ตั้งของเมืองตันจุงปีนัง เมืองหลวงของจังหวัด ที่ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของเกาะ และถือเป็นชุมชนใหญ่ของเกาะ
เกาะบินตันมีพื้นที่ 2,402.28 ตร.กม. (927.53 ตร. ไมล์) หากรวมกับพื้นที่ที่เป็นทะเล (มีพื้นที่เป็นร้อยละ 96 ของเกาะ) มีพื้นที่ 60,057 ตร.กม. (23,188 ตร.ไมล์) อยู่ในเขตการปกครองของอำเภอเกาะบินตัน ซึ่งเป็นหนึ่งในหกอำเภอของจังหวัดเรียว และเมืองตันจุงปีนังเป็นเขตการปกครองพิเศษของเกาะบินตัน
ประวัติศาสตร์ของเกาะบินตันย้อนไปได้ถึงต้นศตวรรษที่ 3 เกาะมีความรุ่งเรืองจากการเป็นเส้นทางการค้าระหว่างจีนกับอินเดีย ซึ่งนานนับศตวรรษอยู่ภายใต้การควบคุมของจีน อังกฤษ และต่อมาคือเนเธอร์แลนด์ และเมื่อเนเธอร์แลนด์ประกาศว่าเป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ ผ่านสนธิสัญญาอังกฤษ-เนเธอร์แลนด์ ค.ศ. 1824 ต่อมาในศตวรรษที่ 12 เกาะบินตันซึ่งอยู่บริเวณช่องแคบมะละกา เป็นที่รู้จักว่าเป็น "เกาะโจรสลัด" เนื่องจากโจรสลัดมลายูใช้เป็นสถานที่ปล้นสะดมเรือสินค้าในน่านน้ำนี้
สิงคโปร์เป็นเมืองใหญ่ที่ใกล้เกาะนี้ที่สุด โดยสามารถเดินทางจากเรือใบน้ำตื้นโดยใช้เวลา 45-50 นาที จากช่องแคบสิงคโปร์สู่พื้นที่รีสอร์ตของเกาะบินตัน ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะ บนเกาะมีชายหาด ที่มีโรงแรมและสถานพักตากอากาศนานาชาติติดกับชายหาด มีสถานพักตากอากาศที่มีชื่อเสียงอย่าง รีสอร์ตบินตัน มีพื้นที่กว่า 300 เฮกเตอร์ (740 เอเคอร์) อินโดนีเซียได้ประชาสัมพันธ์ว่าเกาะเป็นจุดหมายปลายทางที่ดีที่สุดรองจากบาหลี
แอโทรพาทีนี
แอโทรพาทีนี (; ) เดิมเรียก อาโตรปัตกัน (Atropatkan) หรือ อาตอร์ปัตกัน (Atorpatkan) เป็นอาณาจักรโบราณที่ปกครองโดยกลุ่มชนอิหร่านท้องถิ่น ดำรงอยู่ระหว่างศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสต์ศักราชถึงคริสต์ศตวรรษที่ 3 ครอบคลุมพื้นที่ในอาเซอร์ไบจานของอิหร่าน เคอร์ดิสถานของอิหร่าน และบางส่วนของประเทศอาเซอร์ไบจานในปัจจุบัน
ภายหลังการสวรรคตของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชในปีที่ 323 ก่อนคริสต์ศักราช จักรวรรดิของพระองค์ถูกแบ่งออกเป็นส่วน ๆ ที่การประชุมในบาบิโลนโดยไดแอโดไค (diadochi) ซึ่งเป็นกลุ่มบุคคลที่ใกล้ชิดกับพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช ภูมิภาคมีเดียถูกแบ่งออกเป็นสองส่วนคือ มีเดียแมกนา (Media Magna) ทางใต้ และมีเดียแอโทรพาทีนี (Media Atropatene) ทางเหนือ โดยแอโทรพาทีนีมาจากชื่อผู้ปกครองคนแรกคือ แอโทรพาทีส (Atropates) ซึ่งเป็นอดีตขุนนางของพระเจ้าดาริอัสที่สามแห่งจักรวรรดิอะคีเมนิด ต่อมาแอโทรพาทีสปฏิเสธที่จะสวามิภักดิ์ต่อจักรวรรดิซิลิวซิด (Seleucid Empire) และประกาศแยกตัวเป็นอิสระ ชื่ออาณาจักรจึงถูกตัดเหลือแค่ "แอโทรพาทีนี" ราชวงศ์ของแอโทรพาทีสปกครองอย่างเป็นอิสระนานหลายศตวรรษ ก่อนจะตกอยู่ใต้อำนาจของจักรวรรดิพาร์เธียน ซึ่งเรียกดินแดนแถบนี้ว่า "อาตูร์ปาตากัน" (Aturpatakan) และถูกผนวกเข้ากับจักรวรรดิแซสซานิดในเวลาต่อมา ระหว่างปี ค.ศ. 639–643 จักรวรรดิรอชิดีนในรัชสมัยของเคาะลีฟะฮ์อุมัรได้ยึดครองดินแดนแถบนี้ และเรียกอาตูร์ปาตากันด้วยภาษาอิหร่านกลางว่า "อาเซอร์ไบจาน" (Azerbaijan)
นาโยโระ
นาโยโระ () เป็นเมืองในกิ่งจังหวัดคามิกาวะของจังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น
แม่น้ำตูเมน
แม่น้ำตูเมน () หรือ แม่น้ำทูมัน () เป็นแม่น้ำทางตะวันออกเฉียงเหนือของทวีปเอเชีย เป็นพรมแดนธรรมชาติระหว่างประเทศจีน เกาหลีเหนือ และรัสเซีย มีความยาว 521 กิโลเมตร (324 ไมล์) มีต้นน้ำอยู่ที่ภูเขาแพ็กดู (Mount Paektu) ไหลผ่านระหว่างมณฑลจี๋หลินของจีนกับจังหวัดรยังกัง (Ryanggang Province) และจังหวัดฮัมกย็องเหนือ (North Hamgyong Province) ของเกาหลีเหนือ และไหลผ่านพรมแดนรัสเซียกับเกาหลีเหนือเป็นระยะทาง 17 กิโลเมตร (11 ไมล์) ก่อนไหลลงทะเลญี่ปุ่น
ชื่อแม่น้ำตูเมนมาจากคำในภาษามองโกเลีย "tümen" (แปลว่า หนึ่งหมื่น) ชื่อภาษารัสเซียคือ "Tumannaya" (แปลว่า หมอก) ปัจจุบันแม่น้ำสายนี้ได้รับมลพิษจากโรงงานอุตสาหกรรมของเกาหลีเหนือและจีน แต่ยังเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญแห่งหนึ่ง เมืองสำคัญริมแม่น้ำได้แก่ ฮเวรย็อง (Hoeryong), อนซ็อง (Onsong) ของเกาหลีเหนือ และหนานผิง (Nanping) ของจีน ในปี ค.ศ. 1938 ญี่ปุ่นได้สร้างสะพานข้ามแม่น้ำตูเมนตรงจุดที่แม่น้ำฉวน (Quan River) มารวมกับแม่น้ำตูเมน ต่อมาในปี ค.ศ. 1995 จีน มองโกเลีย รัสเซีย เกาหลีใต้ได้ลงนามในความร่วมมือพื้นที่พัฒนาเศรษฐกิจแม่น้ำตูเมน
ชาวเกาหลีเหนือที่ต้องการหลบหนีออกนอกประเทศมักใช้แม่น้ำตูเมนเป็นเส้นทางหลบหนี เนื่องจากมีความตื้นและไม่กว้างมาก สามารถเดินหรือว่ายข้ามเป็นระยะสั้น ๆ ได้ ในฤดูหนาว แม่น้ำสายนี้จะเป็นน้ำแข็งจนเดินข้ามไปอีกฝั่งได้ ผู้ที่หลบหนีส่วนใหญ่จะเลือกข้ามไปประเทศจีนมากกว่ารัสเซีย เนื่องจากรัสเซียมีการลาดตระเวนตามชายแดนที่ดีกว่า และมีชาวเกาหลีคอยช่วยเหลือน้อยกว่า
วัดนันเซ็น
วัดนันเซ็น () หรือ วัดเซ็นริน () เป็นวัดพุทธลัทธิเซน ตั้งอยู่ในนครเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น สร้างขึ้นในช่วงกลางยุคเฮอังตามบัญชาของอดีตจักรพรรดิคาเมยามะ แล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1291 อย่างไรก็ตามวัดแห่งนี้ได้เคยถูกเพลิงไหม้เสียหายหลายครั้งในปี ค.ศ. 1393, 1447 และ 1467 และสร้างขึ้นใหม่ในปี ค.ศ. 1597 ต่อมาในยุคเอโดะได้รับการขยายให้ใหญ่ขึ้น วัดแห่งนี้เป็นสำนักใหญ่ของสำนักรินไซสาขานันเซ็นจิ
อี แจ-ฮุน (นักร้อง)
อี แจ-ฮุน (; ; 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1974 —) เป็นนักร้องชาวเกาหลีใต้และเป็นบุคคลในวงการโทรทัศน์ เขาเป็นสมาชิกของวงคูล
โอ อารายส์ ออล ยู ซัน
"โออะไรส์ ออลล์ยูซันส์" คือ เพลงชาติของประเทศปาปัวนิวกินี ได้รับการนำมาใช้เป็นเพลงชาติเมื่อปาปัวนิวกินีได้รับอิสรภาพในวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 1975.
ไวท์มิวสิก
ไวท์มิวสิก () เป็นค่ายเพลงย่อยในสังกัดบริษัทของ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ มีศิลปินในสังกัดอย่างเช่น ผลิตโชค อายนบุตร, ปองกูล สืบซึ้ง, ปราโมทย์ ปาทาน, บัณฑิต แซ่โง้ว, ชนกันต์ รัตนอุดม, ไชยอมร แก้ววิบูลย์พันธุ์, เก็ตสึโนวา, Jetset'er, สุพล พัวศิริรักษ์, ประพุทธ์ พิมพามา, คณิตกุล เนตรบุตร, ทศพร อาชวนานันกุล, ญาณิน พันธัย, เดือน จงมั่นคง และ ปภัสสร ฮัน
ศิลปะการต่อสู้ฟิลิปปินส์
ศิลปะการต่อสู้ฟิลิปปินส์ หมายถึงศิลปะการต่อสู้ทั้งใหม่และเก่าที่ได้รับการคิดค้นขึ้นในฟิลิปปินส์ ซึ่งประกอบด้วยแบบแผนศิลปะการต่อสู้ของทั้งตะวันตกและตะวันออก แบบแผนการต่อสู้เหล่านี้เกิดจากความต้องการในการป้องกันตนเอง ตลอดช่วงประวัติศาสตร์ของหมู่เกาะฟิลิปปินส์ได้มีผู้รุกรานเข้าโจมตีและมีเหตูขัดแย้งที่ขยายตัวขึ้นทำให้เกิดการพัฒนาของศิลปะการต่อสู้ขึ้น ชาวฟิลิปปินส์ได้พัฒนาระบบการต่อสู้เหล่านี้เป็นผลพ่วงโดยตรงจากการเปลียนแปลงตลอดเวลาของสถานการณ์ พวกเขาเข้าใจในการจัดลำดับ, การจัดสรร, และการใช้สิ่งของใกล้ตัวในสถานการณ์การต่อสู้
ศิลปะการต่อสู้ฟิลิปปินส์เริ่มมีความแพร่หลายมากขึ้นเพราะสื่อภาพยนตร์ฮอลลีวูดและการสั่งสอนของอาจารย์สมัยใหม่
ทุกวันนี้เป็นที่กล่าวกันว่ามีรูปแบบการต่อสู้ของศิลปะการต่อสู้ฟิลิปปินส์มากมายเทียบเท่ากับจำนวนเกาะของประเทศฟิลิปปินส์ ในปี ค.ศ. 1972 รัฐบาลฟิลิปปินส์ได้รวมศิลปะการต่อสู้ฟิลิปปินส์ในสนามการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ กระทรวงศึกษาธิการ, กระทรวงวัฒนธรรม, และกระทรวงการกีฬาก็ได้รวมศิลปะการต่อสู้ฟิลิปปินส์เข้าในหลักสูตรวิชาพลศึกษาในโรงเรียนมัธยมปลายและมหาวิทยาลัย ความรู้ทางด้านศิลปะการต่อสู้ฟิลิปปินส์กลายเป็นสิ่งจำเป็นในการเป็นทหารและตำรวจฟิลิปปินส์
ศิลปะการต่อสู้ฟิลิปปินส์ได้ถูกจัดว่ามีระบบการใช้อาวุธมีดที่ก้าวหน้ามากที่สุดในโลกและได้เป็นหลักสูตรสำคัญสำหรับการฝึกกองทัพทหารของสหรัฐอเมริกา และหน่วยรบพิเศษสเปซนาซของประเทศรัสเซีย รัฐบาลอินเดียก็ได้ฝึกหน่วยรบพิเศษพารา (Para) ของกองทัพ, กองกำลังกักษาความปลอดภัยแห่งชาติ (NSG), หน่วยคอมมานโดนาวิกโยธินแห่งกองทัพเรืออินเดีย, และหน่วยคอมมานโดแห่งกรมตำรวจติดอาวุธส่วนกลาง (CAPF) ให้ใช้ศิลปะการต่อสู้ฟิลิปปินส์เช่นกัน
ชาวบอสนีแอก
ชาวบอสนีแอก เป็นกลุ่มเชื้อชาติสลาฟใต้ใน บอลข่าน ชาวบอสนีแอกส่วนใหญ่มักพบอาศัยในประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา และเป็นชนกลุ่มน้อยในโครเอเชีย โคโซโว เซอร์เบีย มาซิโดเนีย และ มอนเตเนโกร
มิซูโฮะไฟแนนเชียลกรุ๊ป
บริษัท มิซุโฮะไฟแนนเชียลกรุ๊ป มหาชนจำกัด () หรือใช้ตัวย่อคือ MHFG หรือเรียกอย่างสั้นว่า มิซุโฮะ เป็นบริษัทโฮลดิ้งภาคธนาคารของญี่ปุ่น มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่เขตโอเตะมะชิ แขวงชิโยะดะ กรุงโตเกียว ถือเป็นเครือบริษัทด้านการเงินที่มีส่วนแบ่งตลาดมากเป็นอันดับสามในญี่ปุ่น รองจากมิตซูบิชิยูเอฟเจไฟแนนเชียลกรุ๊ปและซุมิโตะโมะมิสึอิไฟแนนเชียล
ในปี 2015 บริษัทถูกจัดอันดับจากนิตยสาร "ฟอบส์" ให้เป็นบริษัทที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 8 ของญี่ปุ่น นอกจากนี้ ด้วยมูลค่าสินทรัพย์มหาศาลรวมกว่า 189 ล้านล้านเยน ทำให้กลายเป็นบริษัทที่ถือครองสินทรัพย์มากที่สุดเป็นอันดับที่ 18 ของโลกและเป็นอันดับสองของญี่ปุ่นรองจากมิตซูบิชิยูเอฟเจไฟแนนเชียลกรุ๊ป
เฉวียนโจว
เฉวียนโจว () เป็นนครที่ใหญ่ที่สุดในมณฑลฝูเจี้ยน ประเทศจีน ในสมัยราชวงศ์ถัง เฉวียนโจวเป็นท่าเรือที่สำคัญ 1 ใน 4 ของจีน 
เฉวียนโจวเป็นบ้านเดิมของชาวจีนโพ้นทะเลหลายตระกูล และยังเป็นจุดเริ่มต้นเส้นทางสายแพรไหมทางทะเลซึ่งแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรมระหว่างจีนกับต่างประเทศ ในบันลึกบางเล่มมีการเอ่ยนามเมืองล่าถง, เมืองถง, เมืองหลี่เฉิง ทั้งหมดนี้เป็นชื่อของนครเฉวียนโจว
ซอกเดียนร็อก
ซอกเดียนร็อก () หรือ ร็อกออฟแอเรียมาซีส (Rock of Ariamazes) เป็นป้อมปราการที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของแบกเตรีย ในซอกเดีย ใกล้กับเมืองซามาร์คันด์ ป้อมแห่งนี้ถูกกองทัพพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชยึดครองในฤดูใบไม้ผลิของปีที่ 327 ก่อนคริสต์ศักราช โดยเป็นส่วนหนึ่งของการทัพกับจักรวรรดิอะคีเมนิด
ก่อนการล้อม ออกซิอาร์ตีส (Oxyartes) หนึ่งในหัวหน้าชาวแบกเตรียได้ให้ภรรยาและบุตรหลายคนรวมถึงโรซานา (Roxana) ลี้ภัยไปอยู่ภายในซอกเดียนร็อก ซึ่งเชื่อกันว่าไม่มีกองทัพใดตีให้แตกได้ เมื่อพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชยกทัพมาถึง พระองค์ได้สั่งให้ผู้ป้องกันป้อมยอมจำนน แต่ได้รับการปฏิเสธและส่งมาบอกว่ามีแต่ "มนุษย์ติดปีก" เท่านั้นที่ขึ้นมาถึงป้อมได้ พระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชจึงรวบรวมอาสาสมัคร 300 นายเพื่อปีนหน้าผาขึ้นไปยังป้อมโดยใช้หมุดปักเต็นท์กับเชือกปอป่าน ทหารอาสาสมัครเริ่มปีนในเวลากลางคืน โดยเสียอาสาสมัครไป 30 นายก่อนจะขึ้นถึงป้อม พระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชได้นำสาสน์ไปถึงผู้ป้องกันเมืองว่า "บัดนี้พระองค์ได้ส่งมนุษย์ติดปีกขึ้นไปแล้ว" ด้วยความตกใจและไม่เชื่อว่าคนธรรมดาจะขึ้นมาถึงป้อมได้ ผู้ป้องกันเมืองจึงยอมจำนนในที่สุด
หลังการล้อมครั้งนี้ พระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชได้ตกหลุมรักกับโรซานา กองทัพของพระองค์ได้เดินหน้าเข้าสู่พาร์เซทาคีนี (Parsetakene) และแบกตรา (เมืองบัลค์ในปัจจุบัน) โดยที่เมืองแบกตรา พระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชได้อภิเษกสมรสกับโรซานา ก่อนจะข้ามเทือกเขาฮินดูกูชเข้าสู่อินเดีย
พัก จ็อง-ฮวัน
พัก จ็อง-ฮวัน (; ; 11 มกราคม ค.ศ. 1993 — ) เป็นนักหมากล้อมระดับอาชีพ 9 ดั้งชาวเกาหลีใต้
พักเป็นฝ่ายโค่นอี ชัง-โฮ แล้วเข้าสู่รอบสุดท้ายของการแข่งขันอิงคัพ 2012 ที่ซึ่งเขาได้พบกับฟ่าน ถิงยฺวี่ ในนัดดังกล่าว โดยเป็นฝ่ายแพ้ไปสามต่อหนึ่งเกม อย่างไรก็ตาม เขาเป็นผู้ชนะรายการฟุจิสึคัพ 2011 และแอลจี คัพ ครั้งที่ 19 ในปี ค.ศ. 2015
ครองแชมป์รายการแข่งขันรวมอันดับเก้าในประเทศเกาหลี (อิงจากข้อมูล ณ เดือนสิงหาคม ค.ศ. 2013)
ชาวอุซเบก
ชาวอุซเบก () เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่ใหญ่ที่สุดของกลุ่มชนเตอร์กิกในเอเชียกลาง ประชาชนกลุ่มนี้ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในประเทศอุซเบกิสถาน แต่ก็ยังพบได้เป็นประชากรส่วนน้อยของประเทศอัฟกานิสถาน ทาจิกิสถาน คีร์กิซสถาน คาซัคสถาน เติร์กเมนิสถาน รัสเซีย และจีน นอกจากนี้ผู้อพยพผลัดถิ่นชาวอุซเบกอาศัยอยู่ในประเทศตุรกี ซาอุดีอาระเบีย และปากีสถาน
ต้นกำเนิดของคำว่า "อุซเบก" ยังคงเป็นข้อถกเถียง มุมมองหนึ่งเชื่อว่าคำนี้มีที่มาจากการตั้งชื่อตามอ็อกฮุซ คากาน โดยอ็อกฮุซ คากาน มีชื่ออีกชื่อหนึ่งว่า "อ็อกฮุซ เบก" ดังนั้นจึงเชื่อกันว่าคำว่า "อุซเบก" มีที่มาจาก "อ็อกฮุซ เบก" มุมมองอื่นกล่าวว่าคำนี้มีความหมายว่า "อิสรภาพ" หรือ "เป็นตัวของตัวเอง" โดยมาจากคำว่า "Oʻz" (ตัวเอง) และบรรดาศักดิ์ของตุรกี เบก นอกจากนี้ยังมีทฤษฎีอื่นๆ ที่กล่าวถึงที่มาของชื่อ เช่น คำว่า "Uz" มีที่มาจากหนึ่งในกลุ่มชนอ็อกฮุซเติร์ก ซึ่งรู้จักกันในชื่อว่า "อุซ" หรือ "อูกุซ" แล้วรวมกับคำว่า "เบย์" หรือ "เบก" เป็น อูกุซ-เบย์ ซึ่งแปลว่า "ผู้นำของออกุซ"
ภาษาอุซเบกเป็นกลุ่มภาษาเตอร์กิกหลักของชาวอุซเบก ภาษาอุซเบกในปัจจุบันจะใช้ตัวอักษรอาหรับ ละติน และซีริลลิกในการเขียน แต่หลังจากที่อุซเบกิสถานเป็นอิสรภาพจากสหภาพโซเวียต รัฐบาลของประเทศก็ตัดสินใจที่จะแทนที่อักษรซีริลลิกด้วยอักษรละตินในการเขียน
มาโกโตะ ฮาเซเบะ
มาโกโตะ ฮาเซเบะ () เป็นนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น ผู้ซึ่งเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรับให้กับไอน์ทรัคท์ฟรังค์ฟวร์ทและทีมชาติญี่ปุ่น ปัจจุบันเขาเป็นกัปตันทีมชาติญี่ปุ่น
หลังจากที่จบการศึกษาจากโรงเรียนฟูจิเอดะฮิงาชิในปี พ.ศ. 2545 เขาเข้าร่วมกับสโมสรอูราวะ เรดไดมอนส์ และกลายเป็นตัวจริงของสโมสรในช่วงฤดูกาล 2003 ในปี พ.ศ. 2547 เขาได้รับรางวัลผู้เล่นดีเด่นประจำเจลีกคัพ และถูกเลือกให้เป็นผู้เล่นในทีมแห่งปีเจลีก เขายังเป็นผู้เล่นยอดเยี่ยมแห่งปีของแฟนคลับอูราวะ ในฤดูกาลเดียวกัน
เดือนตุลาคม พ.ศ. 2550 มีรายงานว่าสโมสรฟุตบอลซีเอนา จากเซเรียอา กำลังพยายามเซ็นสัญญากับเขาในเดือนมกราคมที่จะถึงนี้
ถึงกระนั้น เขาได้เซ็นสัญญากับเฟาเอ็ฟเอ็ล ว็อลฟส์บวร์ค สโมสรฟุตบอลจากบุนเดิสลีกา ทำให้เขากลายเป็นผู้เล่นชาวญี่ปุ่นคนแรกที่เซ็นสัญญากับสโมสร ในปี พ.ศ. 2552 เขากลายเป็นผู้เล่นชาวญี่ปุ่นคนที่สองที่ชนะเลิศบุนเดิสลีกา
ในวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2553 ว็อลฟส์บวร์คประกาศว่าได้ต่อสัญญากับฮาเซเบะออกไปจนถึงปี พ.ศ. 2555
ในวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2554 ฮาเซเบะได้ลงเล่นในเก้านาทีสุดท้ายในนัดที่พบกับเทเอ็สเก 1899 ฮ็อฟเฟินไฮม์ ซึ่งนัดนั้นว็อลฟส์บวร์คแพ้ไป 3–1 และในวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2554 เขาลงเล่นเป็นนัดที่ 100 ในบุนเดิสลีกา ในนัดที่พบกับแอร์สเทอ เอ็ฟเอ็สเฟา ไมนทซ์ 05
ในวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2556 ฮาเซเบะเซ็นสัญญากับสโมสรแอร์สเทอ เอ็ฟเซ เนือร์นแบร์ค เป็นระยะเวลา 2 ปี หลังจากที่ลงเล่นให้กับว็อลฟส์บวร์ค 135 นัดและทำประตูไป 5 ประตู
ในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 ฮาเซเบะเซ็นสัญญากับสโมสรไอน์ทรัคท์ฟรังค์ฟวร์ท เป็นระยะเวลา 2 ปี
สถานีรถไฟโอดาวาระ
สถานีรถไฟโอะดะวะระ () เป็นสถานีรถไฟในเมืองโอะดะวะระ จังหวัดคะนะงะวะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นสถานีรถไฟหลักในบริเวณฮะโกะเนะ