hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
เซียนเกมรักขอเป็นเทพนักจีบ
เซียนเกมรักขอเป็นเทพนักจีบ () () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวตลกและโรแมนติค แต่งเรื่องและวาดภาพโดย ทะมิกิ วะกะกิ มีรูปแบบการดำเนินเรื่องที่ค่อนข้างแตกต่างไปจากมังงะทั่วไป โดยการดึงให้โอตาคุได้มีความสัมพันธ์กับหญิงสาวที่ไม่ใช่ตัวการ์ตูน แต่แตกต่างจากแชตรักหนุ่มรถไฟโดยสิ้นเชิง
ปัจจุบันเซียนเกมรักขอเป็นเทพนักจีบได้ดำเนินเรื่องตามมังงะจนจบบริบูรณ์แล้ว รวมเล่มทั้งหมด 26 เล่มจบ จำนวนตอน 268 ตอน (ไม่นับตอนแทรก และหน้าแถม) นวนิยาย 2 เล่ม และทำเป็นแอนิเมชันฉายทางโทรทัศน์ในญี่ปุ่น 3 ภาค
คัตสึรากิ เคย์มะ โอตาคุหนุ่มผู้มีฉายา "เทพตกหญิง" ผู้ซึ่งไม่เคยปล่อยสาวๆ ในเกมจีบสาวรอดมือไปได้แม้แต่คนเดียว ได้รับอีเมลร้องขอให้ช่วยผูกมัดหัวใจของสาวจริงๆ จากโดคุโร่ หัวหน้าสาขาของกองกำลังเก็บวิญญาณ แต่เขาเข้าใจผิดว่า เป็นอีเมลท้าทายความสามารถในเกมจีบสาวของเขา การที่เขากดตกลงตอบรับอีเมลฉบับนั้น ทำให้เขาถูกผูกพันธสัญญากับ เอลิเซีย เดอ ลูท อิม่า และต้องคอยใช้ความรัก ผูกมัดจิตใจหญิงสาวที่มีตัวตนจริงๆ เพื่อล่า "วิญญาณที่หนีจากนรก" หรือ "คาเคทามะ" และมาสิงในหญิงสาวคนนั้นๆ ที่มีช่องว่างหรือปัญหาในใจที่เป็นช่องทางในการสถิตย์ของวิญญาณร้าย ซึ่งถ้าเคย์มะไม่ทำ เขากับเอลิเซีย จะหัวหลุดจากบ่าทันที
ตัวเอกของเรื่อง มีฉายา "เทพตกหญิง" และ "เทพแห่งเกม" เขาสามารถเล่นเกมใดๆ ให้ชนะได้ แม้ว่าเกมนั้นๆเขาจะพึ่งเคยเล่นเป็นครั้งแรก หรือเกมนั้นจะดูไม่เหมาะกับเขาเลยก็ตาม ขอเพียงให้เขาได้เล่นเกม แต่เกมที่เขาถนัดที่สุดเห็นจะเป็น "เกมจีบสาว" ที่เขาสามารถเคลียร์ได้แน่นอนไม่มีพลาดจับพลัดจับผลูมาเป็นผู้ตามล่าวิญญาณที่หนีจากนรกคู่กับเอลิเซีย เพราะเมลล์เนื้อหากำกวมของหัวหน้าสาขาโดคุโร่
ปีศาจสาวจากนรกที่ถูกส่งมาช่วยเหลือเคย์มะในการจับวิญญาณที่หนีจากนรก ดูผิวเผินเป็นคนที่ไม่ได้เรื่อง เอ๋อ ป้ำๆเป๋อๆ แต่ก็เอาการเอางานเอาเรื่องเหมือนกัน ผ้าคลุมของเธอมีความสามารถในการเปลี่ยนรูปร่างทางกายภาพได้
ชาวปรัสเซียเก่า
ชนปรัสเซียเก่า หรือ ชนบอลติกปรัสเซีย (; or "Prußen"; ; ; ; ) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ (ethnic group) ท้องถิ่นในกลุ่มชนบอลต์ (Balts) ที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเวณปรัสเซีย ซึ่งเป็นดินแดนบริเวณทางตะวันออกเฉียงใต้ของทะเลบอลติกในบริเวณรอบ ๆ ลากูนวิตูลา (Vistula Lagoon) และ ลากูนคูโรเนียน (Curonian Lagoon) ภาษาที่พูดปัจจุบันเรียกว่าภาษาปรัสเซียเก่า ซึ่งเป็นภาษาที่ใช้ในบริเวณที่นักวิชาการเชื่อว่าเกี่ยวข้องโดยตรงกับบริเวณลิทัวเนียที่นับถือลัทธิเพกันที่นับถือพระเจ้าเช่นเพอร์กูน
ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 13 ชนปรัสเซียเก่าถูกพิชิตโดยอัศวินทิวทันและในที่สุดก็ค่อยๆ กลายเป็นเยอรมัน (Germanisation) ในหลายร้อยปีต่อมา อาณาจักรปรัสเซียเดิมของเยอรมนีนำชื่อนี้มาใช้เป็นชื่ออาณาจักร แม้ว่าจะมีผู้นำเป็นชาวเยอรมันผู้กลืนไปกับชนปรัสเซียเก่า ส่วนภาษาปรัสเซียเก่าก็สูญหายไปตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 17
ดินแดนของชนปรัสเซียเก่าเป็นดินแดนที่อยู่ราวตอนกลางและตอนใต้ของปรัสเซียตะวันออก — ปัจจุบัน Warmian-Masurian Voivodeship ของโปแลนด์ คาลินินกราด ของรัสเซีย และ ทางใต้ของ บริเวณไคลพาดา (Klaipėda Region) ของลิทัวเนีย
เรกองกิสตา
เรกองกิสตา (สเปน, กาลีเซีย และ อัสตูเรียส: ); เรกงกิชตา (); เรกุงเกสตา (); เอร์เรกอนกิสตา () หรือ อัลอิสติรดาด () เป็นช่วงเวลา 800 ปีในยุคกลางที่อาณาจักรคริสเตียนในคาบสมุทรไอบีเรียได้รับการพิชิตคืนมาจากอำนาจของมุสลิม
การพิชิตของฝ่ายมุสลิมในอาณาจักรวิซิกอทในคริสต์ศตวรรษที่ 8 (เริ่มในปี ค.ศ. 710–712) เป็นไปเกือบทั่วคาบสมุทรไอบีเรีย (นอกจากบริเวณส่วนใหญ่ของแคว้นกาลิเซีย แคว้นอัสตูเรียส แคว้นกันตาเบรีย และแคว้นบาสก์) แต่เมื่อมาถึงคริสต์ศตวรรษที่ 13 ดินแดนเหล่านี้ (นอกไปจากอาณาจักรเอมีร์แห่งกรานาดาของราชวงศ์นาสริดที่ได้ถูกพิชิตในปี ค.ศ. 1492) ก็คืนมาอยู่ภายใต้การปกครองของประมุขผู้นับถือคริสต์ศาสนา
การพิชิตดินแดนคืนเริ่มขึ้นทันทีหลังจากที่ฝ่ายมุสลิมพิชิตคาบสมุทรได้เกือบทั้งหมด และเป็นสงครามที่ต่อเนื่องกันมาหลายยุคหลายสมัยกว่าจะมาสิ้นสุดลง การก่อตั้งราชอาณาจักรอัสตูเรียส ภายใต้ เปเลเจียสแห่งอัสตูเรียส ในยุทธการที่หมู่บ้านโกบาดองกา ในปี ค.ศ. 722 เป็นชัยชนะครั้งสำคัญครั้งแรกในการพยายามพิชิตดินแดนคืน ชาร์เลอมาญทรงพิชิตดินแดนทางตะวันตกของเทือกเขาพิเรนีส และเซปทิเมเนีย (Septimania) และก่อตั้งเป็นฉนวนพรมแดนสเปน (Marca Hispanica) เพื่อใช้ในการป้องกันพรมแดนระหว่างฝ่ายจักรวรรดิแฟรงก์ และมุสลิม และหลังจากที่สงครามครูเสดได้เริ่มต้นขึ้นปรัชญาของการพิชิตดินแดนคืนก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของบริบท ของปรัชญาการทำสงครามเพื่อคริสต์ศาสนา แต่ตั้งแต่ก่อนสงครามครูเสดมาแล้วก็มีทหารจากดินแดนต่าง ๆ ในยุโรปที่เดินทางมายังไอบีเรียเพื่อร่วมในการพิชิตดินแดนคืน เพื่อเป็นการปฏิบัติอย่างผู้มีความศรัทธาในคริสต์ศาสนาหรือเพื่อเป็นการไถ่บาป
ระหว่างยุคการพิชิตดินแดนคืนสถานการณ์ในไอบีเรียเป็นสถานการณ์ที่ซับซ้อนกว่าที่จะอธิบายได้ด้วยปรัชญาใด ๆ ผู้นำคริสเตียนและมุสลิมบางทีก็ต่อสู้กันเอง และบางทีก็ร่วมมือกันระหว่างผู้นำต่างศาสนาในการต่อสู้ศัตรูร่วมกัน การต่อสู้ระหว่างฝ่ายคริสเตียนและฝ่ายมุสลิมก็หยุดยั้งเป็นช่วง ๆ ที่เป็นช่วงที่เป็นช่วงของความสันติสุข ฝ่ายมุสลิมเองเมื่อเสียดินแดนไปก็พยายามยึดกลับคืนมาอีก และปัจจัยที่ทำให้สับสนยิ่งขึ้นไปอีกคือกลุ่มทหารรับจ้างที่เข้าร่วมการต่อสู้กับฝ่ายใดก็ได้ที่ให้ค่าตัวสูงกว่า
การพิชิตดินแดนคืนยุติลงในปี ค.ศ. 1238 เมื่อดินแดนมุสลิมในไอบีเรียเหลืออยู่แต่เพียงอาณาจักรเอมีร์แห่งกรานาดา (Emirate of Granada) กลายเป็นเมืองขึ้นของกษัตริย์คริสเตียนแห่งคาสตีลซึ่งเป็นอยู่ต่อมาอีก 250 ปี จนฝ่ายสเปนได้รับชัยชนะในการยึดกรานาดา ในสงครามกรานาดาในปี ค.ศ. 1492 ซึ่งเป็นเหตุการณ์สุดท้ายในการกำจัดอำนาจของมุสลิมออกจากสเปนทั้งหมด ประมุของค์สุดท้ายของมุสลิมในกรานาดาคือมุฮัมมัดที่ 12 แห่งกรานาดา() หรือที่รู้จักกันในนาม "โบอับดิล" (Boabdil) ยอมแพ้แก่พระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 2 แห่งอารากอน และสมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลลาที่ 1 แห่งคาสตีล พระมหากษัตริย์และกษัตรีย์คาทอลิก (“los Reyes Católicos”)
การปฏิรูปดินแดนในเยอรมนี
การปฏิรูปดินแดนในเยอรมนี () เป็นการปฏิรูปอาณาเขตการปกครองทั้งทางฆราวัสจักรและสังฆาจักร (Mediatisation และ Secularisation) ในเยอรมนีที่เกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1795 จนถึงปี ค.ศ. 1814 ระหว่างปลายสมัยการปฏิวัติฝรั่งเศสสมัยนโปเลียน
“Mediatisation” คือกระบวนการในการผนวกดินแดนของเจ้าผู้ครององค์หนึ่งให้แก่เจ้าผู้ครองนครอีกองค์หนึ่ง ที่มักจะยังคงทิ้งให้สิทธิบางอย่างไว้ให้แก่ผู้ที่ถูกผนวก
“Secularisation” เป็นการเวนคืนดินแดนที่เดิมอยู่ภายใต้การปกครองของสงฆ์เช่นอาณาจักรสังฆราชหรือสำนักสงฆ์มาเป็นของฆราวาส
หลังจากจักรวรรดิการอแล็งเฌียง (Carolingian Empire) ล่มสลายลงเนื่องมาจากกฎการแบ่งดินแดนให้แก่ผู้สืบตระกูลแต่ละคนเท่า ๆ กันตามที่ระบุไว้ในกฎบัตรซาลลิคและการขยายตัวของระบบศักดินา ยุโรปก็กลายเป็นอาณาจักรอิสระเล็กอาณาจักรน้อย พระเจ้าแผ่นดินเยอรมันและจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์องค์ต่อ ๆ มาก็ทรงมอบอำนาจการปกครองให้แก่อาณาจักรสังฆราช, แอบบีและคอนแวนต์ และมอบฐานะให้หลายนครหรือหมู่บ้านทั่วเยอรมนีมีฐานะเป็นเสรีนครจักรวรรดิ (Free imperial city) การปกครองในเยอรมนีไม่เหมือนกับในอังกฤษหรือฝรั่งเศสตรงที่พระมหากษัตริย์เยอรมันไม่ทรงสามารถรวบรวมอำนาจการปกครองเข้ามาเป็นอาณาจักรที่มีศูนย์กลางร่วมกัน ฉะนั้นในช่วงเวลาหลายร้อยปีของการปกครองภายใต้จักรวรรดิการอแล็งเฌียง เยอรมนีก็ประกอบด้วยอาณาจักรอิสระเล็กอาณาจักรน้อยกว่า 300 อาณาจักร
เยเรเมียส ฟาน ฟลีต
เยเรเมียส ฟาน ฟลีต (; เกิด: ค.ศ. 1602 - ค.ศ. 1663 ) หรือที่คนไทยเรียกกันว่า วัน วลิต พ่อค้าชาวเนเธอร์แลนด์ ของบริษัทดัตช์อีสต์อินเดีย เป็นผู้อำนวยการการค้าของอีสต์อินเดียในกรุงศรีอยุธยา ในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง ระหว่าง พ.ศ. 2176 ถึง พ.ศ. 2185 และได้เขียนบันทึกเกี่ยวกับประเทศไทยไว้ 3 เล่ม เป็นภาษาดัตช์ ต่อมาได้มีผู้แปลเป็นภาษาอังกฤษ
เยเรเมียส ฟาน ฟลีต เกิดที่เมืองสกีดาม เป็นบุตรคนสุดท้องของ Eewout Huybrechtszoon และ Maritge Cornelisdochter van Vliet ได้เดินทางออกจากเนเธอร์แลนด์ด้วยเรือ Het Wapen van Rotterdam (The Rotterdam Arms) เมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2171 ถึงเมืองปัตตาเวียเมื่อ พ.ศ. 2172 ก่อนจะได้รับคำสั่งให้ไปประจำที่ญี่ปุ่น ก่อนจะได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นพ่อค้า ทำหน้าที่ทำการค้ากับสยามในปี พ.ศ. 2176 ใขณะที่อยู่ในสยาม ฟาน ฟลีตได้มีภรรยาลับชื่อออสุต พะโค (Osoet Pegua) หญิงชาวมอญ โดยทั้งคู่มีบุตรสาว 3 คน ภายหลังเมื่อนายฟานฟลีตออกจากสยามในปี พ.ศ. 2184 จึงได้มีศึกชิงลูกกัน ผลก็คือบุตรทั้งสามคนอยู่กับนางออสุตตราบจนเธอสิ้นชีวิต
หลังจากเป็นผู้อำนวยการสถานีการค้าในสยามเป็นเวลา 9 ปี เยเรเมียส ฟาน ฟลีต ได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นผู้ว่าราชการเมืองมะละกา คนที่ 2 เมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2185 เขาเดินทางกลับเนเธอร์แลนด์เมื่อ พ.ศ. 2190 และใช้ชีวิตที่บ้านเกิดจนเสียชีวิตเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2206 อายุ 61 ปี
รัฐเคาะลีฟะฮ์
รัฐเคาะลีฟะฮ์ ( จาก ) เป็นเขตการปกครองแบบหนึ่งในอาณาจักรมุสลิมที่มีประมุขเป็นเคาะลีฟะฮ์ที่มาจากปรัชญาว่าเป็นผู้สืบอำนาจมาจากนบีมุฮัมมัดศาสดาของศาสนาอิสลาม
ซุนนีย์ระบุว่าเคาะลีฟะฮ์ควรจะเป็นผู้ที่ได้รับเลือกโดยชูรา ผู้ได้รับเลือกโดยมุสลิมหรือผู้แทน ชีอะฮ์เชื่อว่าเคาะลีฟะฮ์คืออิมามผู้สืบเชื้อสายมาจากอะฮฺลุลบัยตฺ (Ahl al-Bayt) ตั้งแต่สมัยมุฮัมมัดมาจนถึงปี ค.ศ. 1924 เคาะลีฟะฮ์ต่อมาและในปัจจุบันมาจากหลายราชวงศ์ที่รวมทั้งราชวงศ์อุมัยยะฮ์ (ผู้ถูกขับออกจากดามัสกัสไปยังกอร์โดบา), ราชวงศ์อับบาซียะฮ์ (ผู้ปกครองแบกแดดและขับอุมัยยะฮ์ออกจากดามัสกัส), ราชวงศ์ฟาติมียะห์ (ผู้ปกครองจากไคโร) และราชวงศ์ออตโตมัน
ระบบเคาะลีฟะฮ์เป็นระบบการปกครองระบบเดียวที่ได้รับการอนุมัติจากเทววิทยาอิสลาม (Islamic theology) และเป็นปรัชญาการปกครองหลักของซุนนีย์โดยเสียงข้างมากของมุสลิมในต้นศตวรรษ
รัฐเคาะลีฟะฮ์แห่งกอร์โดบา
รัฐเคาะลีฟะฮ์แห่งกอร์โดบา () ปกครองคาบสมุทรไอบีเรียและแอฟริกาเหนือจากเมืองกอร์โดบา ตั้งแต่ปี ค.ศ. 929 จนถึงปี ค.ศ. 1031 สมัยนี้เป็นสมัยของความรุ่งเรืองทางการค้าขายและทางวัฒนธรรม สถาปัตยกรรมอิสลามของไอบีเรียชิ้นเอกหลายชิ้นสร้างขึ้นในสมัยนี้ที่รวมทั้งสุเหร่าใหญ่แห่งกอร์โดบา (Great Mosque of Córdoba)
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 929 อับดุรเราะห์มานที่ 3 (Abd-ar-Rahman III) ประกาศตนเป็น “กาหลิบ” (Arabic: خليفة) แห่งกอร์โดบา แทนตำแหน่ง “เอมีร์แห่งกอร์โดบา” (Emir of Córdoba) เดิม (Arabic: أمير قرطبة "'Amīr Qurṭuba") อับดุรเราะห์มานที่ 3 มาจากราชวงศ์อุมัยยะฮ์ราชวงศ์ที่มีตำแหน่งเป็นเอมีร์แห่งกอร์โดบามาตั้งแต่ ค.ศ. 756 การปกครองในฐานะกาหลิบถือกันว่าเป็นสมัยที่รุ่งเรืองที่สุดของมุสลิมในคาบสมุทรไอบีเรีย อาณาจักรสลายตัวไปแทบทั้งหมดในสงครามกลางเมืองระหว่างผู้สืบเชื้อสายจากกาหลิบฮิชัมที่ 2 (Hisham II) และผู้สืบการปกครองจากนายกรัฐมนตรี (hayib) อัลมันซูร์ อาบี อามีร์ (Al-Mansur Abi Aamir) ส่วนที่เหลืออยู่บ้างก็อยู่มาจนถึงปี ค.ศ. 1031 เมื่อหลังจากการต่อสู้กันภายในต่อเนื่องกันอยู่หลายปีก็แตกแยกออกไปเป็นไตฟา (Taifa) หรือรัฐย่อย ๆ
รัฐเคาะลีฟะฮ์ฟาติมียะห์
การปกครองฟาฏิมียะห์คือขบวนการปกครองที่เริ่มตนขึ้นเมื่อปี ๙๐๙ (ค.ศ)และทำการปกครองเป็นเวลาสองศตวรรษ(จนถึงปี ๑๑๗๑ ค.ศ)โดยปกครองภาคเหนือของแอฟริกาและเอเชียตะวันออกกลาง รวมถึงทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ผู้ปกครองฟาฏิมีคือผู้นำชีอะห์นิกายอิสมาอีลียะห์ และชื่อขบวนการของพวกเขาคือ ฟาฏิมี หมายถึงท่านหญิงฟาฏีมะห์(ซ)บุตรสาวของท่านศาสดา(ศ็อลฯ) พวกเขาได้ก่อตั้งรัฐบาลขึ้นถึงมากกว่าสองศตวรรษในแถบตะวันออกกลางและทะเลเมดิเตอร์เรเนียน และมีความรักต่อวิชาความรู้และการค้าขายเป็นอย่างมาก ไคโรเมืองหลวงของประเทศอียิปต์ ถูกก่อตั้งโดย การปกครองฟาฏิมี คอลีฟะห์
การปกครองฟาฏิมี ถูกก่อตั้งเมื่อปี ๙๐๙ (ค.ศ) ณ แอฟริกาเหนือ และขยายตัวอย่างรวดเร็วสู่ ประเทศ ซิซิลี ปาเลสไตน์ อียิปต์ และ ซีเรีย และมีอิทธิพลมากที่สุดในยุคคอลีฟะห์คนที่แปด คือ อัลมุสตันศัร บิลลาฮ์ (เสียชีวิตเมื่อปี ๑๐๙๔)ในช่วงสองศตวรรษแห่งการปกครอง พวกเขาได้ทำการปกครองที่ราบรื่นสดใส่ บนรากฐานของสติปัญญา เศรษฐกิจที่สมบูร์ และวัฒนธรรมที่น่าสนใจ
ฟาฏีมียอนคือกลุ่มชีอะห์นิการอิสมาอีลียะห์ ซึ่งเป็นผู้ที่คัดค้านการปกครองของอับบาซีโดยอ้างว่าพวกเขาคือผู้ปกครองที่เป็นธรรม การปกครองอันยาวนานของฟาฏิมีทำให้นิกายชีอะห์ถูกเผยแพร่อย่างกว้างขว้าง ในยุคดังกล่าวสถาบันการศึกษาอิสลามที่ยิ่งใหญ่ อาธิ ญาเมะอฺ อัลอัซฮัร ถูกก่อตั้งขึ้นเพื่อเผยแพร่แนวทางอิสมาอีลียะห์ ซึ่งมีผลงานการเขียนมากมายเกี่ยวกับอิสมาอีลียะ กลุ่มฟาฏีมีมุ่งมั่นในการเผยแพร่จึงส่งทูตของตนไปยังประเทศ และ เมืองต่าง ๆ เพื่อเผยแพร่แนวคิดของตนและสามารถขยายความเชื่ออิสมาอีลียะอย่างกว้างขว้างในประเทศ เยเมน อินเดีย และภาคตะวันออกของประเทศอิหร่าน
ผู้นำของฟาฏีมี
อัลมะฮ์ดี บิลลาฮ อะบูมุฮัมหมัด อุบัยดัลลอฮ               ปกครองเมื่อปี ๙๐๙ (ค.ศ)
อัลกออิม บิอัมริลลาฮ อะบูกอเซ็มมุฮัมหมัด ปกครองเมื่อปี ๙๓๔(ค.ศ)
อัลมันศูรบิลลาฮ อะบูฏอฮิรอิสมาอีล                              ปกครองเมื่อปี ๙๔๖(ค.ศ)
อัลมุอิซ ลิดีนิลลาฮ์ อะบูตะมีม มุอิด                               ปกครองเมื่อปี ๙๕๓(ค.ศ)
อัลอะซีซ บิลลาฮ์ อะบูมันศูร นิซาร์                                ปกครองเมื่อปี ๙๗๕ (ค.ศ)
อัลฮากิม บิอัมริลลาฮ์ อะบูอาลีมันศูร                              ปกครองเมื่อปี ๙๙๖ (ค.ศ)
อัซซอฮิร ลา อิรอซ ดีนิลลาฮ์ อะบูลฮะซัน อะลี           ปกครองเมื่อปี ๑๐๒๑
อัลมุซตันศิร บิลลาฮ์ อะบูตะมีม มุอิด                             ปกครองเมื่อปี ๑๐๓๖
อัลมุสตะอฺลี บิลลาฮ์ อะบูกอเซ็มอะห์หมัด                    ปกครองเมื่อปี ๑๐๙๔
อัลอัมร์ บิอะห์กามิลลาฮ์ อะบูอะลี มันศูร                      ปกครองเมื่อปี ๑๑๐๑ (ค.ศ)
อัลฮาฟิซ ลิดีนิลลาฮ์ อะบูอัลมัยมูน อับดุลมะญีด         ปกครองเมื่อปี ๑๑๓๐(ค.ศ)
อัลซิฟิร บิอัมริลลาฮ์ อะบูมันศูร อิสมาอีล                     ปกครองเมื่อปี ๑๑๔๙(ค.ศ)
อัลฟาอิร บินัศริลลาฮ์ อะบูกอเซ็ม อีซา                          ปกครองเมื่อปี ๑๑๕๔(ค.ศ)
อัลอาฎิด ลิดีนิลลาฮ์ อะบูมุฮัมหมัดอับดุลลอฮ              ปกครองเมื่อปี ๑๑๖๐-๑๑๗๑(ค.ศ)
เคานต์แห่งบลัว
เคานต์แห่งบลัว () เดิมมีศูนย์กลางที่บลัว ทางใต้ของกรุงปารีสในฝรั่งเศส เมืองสำคัญก็นอกไปจากบลัวเองแล้วก็ได้แก่ชาทร์ บลัวมีความสัมพันธ์กับช็องปาญ, ชาตียง (ประมุขมักจะมาพำนักที่บลัว) และต่อมากับพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศส บลัวมีบทบาทสำคัญระหว่างสงครามร้อยปีเมื่อโจนออฟอาร์กใช้เป็นที่มั่น
อาณาบริเวณของบลัวเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา ทางด้านเหนือติดกับนอร์ม็องดี ดินแดนบลัวต่อมาก็ขายให้เป็นทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ในปี ค.ศ. 1291
ราชวงศ์โบนาปาร์ต
ราชวงศ์โบนาปาร์ต (, ) เป็นราชวงศ์สุดท้าย ที่ปกครองฝรั่งเศส สถาปนาขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1804 โดย จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 และราชวงศ์นี้ในรัชสมัยจักรพรรดินโปเลียนได้ขยายอาณาเขตออกไปอย่างกว้างขวาง แต่หลังจากที่พ่ายแพ้ในยุทธการที่วอเตอร์ลูในปี ค.ศ. 1815 จักรพรรดินโปเลียนก็ทรงถูกบังคับให้สละราชสมบัติ โดยก่อนหน้านั้นประเทศใกล้เคียงก็ได้มีสมาชิกราชสกุลโบนาปาร์ตไปปกครอง แต่หลังจากนโปเลียนลงจากราชบัลลังก์ กษัตริย์ในประเทศที่มีเชื้อพระวงศ์โบนาปาร์ตปกครองก็สละราชสมบัติและถูกเนรเทศไปจนหมดสิ้น
หลังจากนโปเลียนถูกเนรเทศไปเกาะเอลบาได้ไม่นานก็ทรงรวบรวมกำลังทหารขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมกับหนีออกจากเกาะเอลบาและกลับมาปกครองฝรั่งเศสอีกครั้ง แต่ปกครองได้เพียง 100 วันก็ทรงถูกบังคับให้สละราชสมบัติอีกครั้งและถูกส่งตัวไปยังเกาะเซนต์เฮเลนา และสวรรคตที่เกาะนี้เมื่อปี ค.ศ. 1821 หลังจากนั้นราชสกุลโบนาปาร์ตก็เงียบหายไปจนถึงปี ค.ศ. 1848 หลุยส์ นโปเลียน โบนาปาร์ต พระราชนัดดาในพระเจ้านโปเลียนที่ 1 ก็ได้เป็นประธานาธิบดีฝรั่งเศสคนแรก ต่อมาหลังจากดำรงตำแหน่ง ครบ 4 ปี ก็ประกาศสถาปนาตนเองขึ้นเป็น จักรพรรดินโปเลียนที่ 3 ในปี ค.ศ. 1852และครองราชย์อยู่ 18 ปีก็สละราชสมบัติในปี ค.ศ. 1870 เป็นอันสิ้นสุดราชวงศ์โบนาปาร์ตและสิ้นสุดระบอบกษัตริย์ที่ปกครองฝรั่งเศสมายาวนาน
พิพาทตั้งแต่ปี 1997:
จักรพรรดิมักซีมีเลียนที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรพรรดิมักซีมีเลียนที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ () (31 กรกฎาคม ค.ศ. 1527 - 12 ธันวาคม ค.ศ. 1576) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งโบฮีเมีย พระมหากษัตริย์แห่งฮังการี และจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
เวอร์ซาอีเมิร์จ
เวอร์ซาอีเมิร์จ () เริ่มฟอร์มวงโดย Anthony Martone และ Blake Harnage เมื่อทั้งคู่ยังเรียน High School กระทั่งเขาทั้งสอง เริ่มมีประสบการณ์ พวกเขาจึงไปแสดงสด ซึ่งประสบความสำเร็จอย่างมาก ในการแสดงสดครั้งแรกได้เสียงตอบรับอย่างไม่น่าเชื่อ จนกระทั่ง บัดนี้เพื่อความสมบูรณ์แบบ ทางวงได้รับคนเพิ่มวึ่งประกอบไปด้วย Jerry Pierce,Sierra Kusterbeck และ Devin Ingelido นี้คือการเริ่มต้นวงอย่างแท้จริงในนาม VersaEmerge
"Fixed At Zero"
ซิตีส์บิวต์ออนแซนด์
ซิตีส์บิวต์ออนแซนด์ () คือ อีพีแรกของวง VersaEmerge ในปี 2007
เพอร์เซปชันส์
เพอร์เซปชันส์ () คือ อีพีอันดับที่ 2 ของวง VersaEmerge
เวอร์ซาอีเมิร์จ (อัลบั้ม)
VersaEmerge คือ อีพีอันดับ 3 ของวง VersaEmerge
พัก ซี-ย็อน
พัก ซียอน (; ) เป็นนางแบบและนักแสดงชาวเกาหลีใต้ในอดีตเธอเคยได้รับตำแหน่งรองชนะเลิศอันดับ 2 ในการประกวดมิสเกาหลีปี ค.ศ. 2000
อี ฮโยรี
อี ฮโยรี (, ) เป็นนักร้องและนักแสดงสาวชาวเกาหลีใต้เกิดเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1979
เมแกน ฟอกซ์
เมแกน เดนิส ฟอกซ์ () เกิดเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1986 เป็นนักแสดงและนางแบบชาวอเมริกัน
หลังจากประสบความสำเร็จในอาชีพนางแบบ เธอเริ่มมีผลงานการแสดงในปี 2001 โดยเธอแสดงบทสมทบในบท ไบรแอนนา วอลเลซ ในภาพยนตร์ "Holiday In The Sun" แสดงร่วมกับแมรี เคต โอลเซนและแอชลีย์ โอลเซน ฟอกซ์ยังเป็นแขกรับเชิญในซีรีส์ทางโทรทัศน์อีกหลายเรื่องอย่าง "What I Like About You", "Two and a Half Men", "The Help", "Ocean Ave" รวมถึงใน "Hope and Faith"
ในปี 2004 ฟอกซ์มีผลงานภาพยนตร์สองเรื่องแสดงร่วมกับลินเซย์ โลแฮน ใน "Confessions Of A Teenage Drama Queen" ภาพยนตร์เรื่องอื่นเช่น "Crimes Of Fashion" (TV) (2004) "How to Lose Friends & Alienate People" (2008) และ "Whore" (2008) ฟอกซ์โด่งดังในบทมิเกลา เบนส์ ในบทแฟนสาวของไชอา เลอบัฟในเรื่อง "Transformers" จากบทนี้ทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อหลายรางวัลในทีนชอยซ์อวอร์ดส ผลงานถัดมาเป็นภาคต่อของเรื่องนี้คือ "", "Jennifer's Body", "Jonah Hex" และ "The Crossing"
ใช่แล้วหลุดเลย
ใช่แล้วหลุดเลย เป็นภาพยนตร์ไทยจากไฟว์สตาร์ โปรดักชั่นออกฉายในปีพ.ศ. 2532 นำแสดงโดย วรุฒ วรธรรม และ จินตหรา สุขพัฒน์เป็นเรื่องราวของ มาโนช คนทรงที่ชอบคิดอะไรแผลงๆเช่นใช้ลูกนิมิตจับโจรปล้นธนาคาร ส่วนตัวมาโนชนั้นแอบรักลูกสาว
เศรษฐีนีคนหนึ่งแต่เนื่องจากลูกนิมิตที่กำลังไปส่งให้ลูกศิษย์นั้นดันไปทำลายข้าวของในบ้านของสาวคนรักจนพังยับเยิน
แคลร์ เดนส์
แคลร์ แคเทอรีน เดนส์ () เกิดเมื่อวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 1979 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักในผลงานการแสดงซีรีส์ทางโทรทัศน์เรื่อง "My So-Called Life" ในบทแอนเจลา เชส และผลงานการแสดงภาพยนตร์อย่าง "Romeo + Juliet" (รับบทจูเลียต) "Terminator 3: Rise of the Machines" (รับบทเคต บรูว์สเตอร์) เธอยังเคยได้รับรางวัลลูกโลกทองคำและเคยถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเอมมี เธอยังเคยเป็นพากย์เสียงให้ภาพยนตร์เรื่อง "Princess Mononoke"
อานัส ฬาพานิช
อานัส ฬาพานิช (ชื่อจริง/ชื่อมุสลิมว่า อนัส) เกิดเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2521 เป็นนักแสดงชาวไทย
ครอบครัวนับถือศาสนาอิสลาม บิดาชื่ออำนวย เป็นแพทย์ มารดาชื่อ มุนีรา ฬาพานิช จบการศึกษาระดับประถมจาก โรงเรียนสาธิตสวนสุนันทา ระดับมัธยมจากโรงเรียนเทพศิรินทร์ และอุดมศึกษาที่คณะวิศวกรรมศาสตร์ สาขาวิชาอุตสาหการ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ก่อนย้ายมาเรียนที่คณะศิลปกรรมศาสตร์ เอกการแสดงและกำกับการแสดง มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร ปัจจุบันได้รับทุนให้เรียนในคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม มีผลงานการแสดงละครอย่างเรื่อง "เลือกแล้วคือเธอ", "เศรษฐีตีนเปล่า", "ฝนใต้", "หัวใจไกลปืนเที่ยง", "เพลิงมายา", "กระต่ายหลงจันทร์", "เจ้าบ่าวโค้งสุดท้าย", "คู่แกร่งแข่งกันเก่ง", "กลลวงรัก", "นกออก" ฯลฯ
วัดเพลง (แก้ความกำกวม)
วัดเพลง อาจหมายถึง
วัดโพธิ์ (แก้ความกำกวม)
วัดโพธิ์ อาจหมายถึง
นักสืบเหล็กโรโบทัก
นักสืบเหล็กโรโบทัก () เป็นภาพยนตร์โทคุซัทสึแนวเมทัลฮีโรลำดับที่ 17 และเป็นภาพยนตร์ชุดสุดท้ายของซีรีส์เมทัลฮีโรออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 1998 และจบลงเมื่อวันที่ 24 มกราคม ค.ศ. 1999 โดยออกอากาศทุกวันอาทิตย์เวลา 8.00-8.30 น. ทางสถานีโทรทัศน์ทีวีอาซาอี รวมทั้งสิ้น 45 ตอนและมีตอนพิเศษทางวิดีโออีก 1 ตอนคือ โรโบทัก & คาบูทัก การผจญภัยครั้งยิ่งใหญ่บนประเทศมหัศจรรย์ (テツワン探偵ロボタック& カブタック 不思議の国の大冒険)
แลนด์ทูล เป็นสมบัติของประเทศฮารัปปะโดยแลนด์ทูลนั้นเป็นธาตุต่างๆทำให้เพิ่มพลังประสิทธิภาพสูงขึ้นโดยแลนด์ทูลจะถูกเรียกโดยวันเดอร์ฟลุคโดยแลนค์ทูลจะมี 5 สีด้วยกันคือ
เดวิด คุก
เดวิด โรแลนด์ คุก () เกิดเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 1982 เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง ในแนวเพลงร็อกชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงจากการเป็นผู้ชนะการแข่งขันรายการเรียลลิตี้ "อเมริกันไอดอล" ก่อนที่เขาจะชนะการแข่งขันเขามีผลงานอัลบั้มที่ชื่อ "Analog Heart" หลังจากนั้นก็มีผลงานในชื่อตัวเอง มีโปรดิวเซอร์คือร็อบ คาวาลโล ออกขายเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 2008 ได้รับรางวัลระดับแผ่นเสียงทองคำขาวจาก อาร์ไอเอเอ
เดอะโนทอเรียสบีไอจี
คริสโตเฟอร์ จอร์จ ลาทอร์ วอลเลซ () (21 พฤษภาคม ค.ศ. 1972 - 9 มีนาคม ค.ศ. 1997) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ บิกกี สมอลส์ (Biggie Smalls) (เป็นชื่อตัวละครในภาพยนตร์แนวแก๊งสเตอร์ในปี 1975 เรื่อง "Let's Do It Again") หรือชื่อแฟรงก์ ไวต์ (จากภาพยนตร์ปี 1990 เรื่อง "King of New York") หรือชื่อ บิก ป็อปปา (Big Poppa) หรือเป็นที่รู้จักในฐานะแร็ปเปอร์อเมริกันว่า เดอะโนทอเรียสบีไอจี (The Notorious B.I.G.)
เติบโตในบรู๊กลิน ในนิวยอร์ก วอลเลซโตมาในช่วงการระบาดอย่างสูงสุดของยาเสพติด และเขาเริ่มเกี่ยวข้องกับยาเสพติดตั้งแต่ยังเด็ก วอลเลซออกผลงานอัลบั้มแรกในปี 1994 "Ready to Die" เขาถือเป็นคนเด่นในแนวเพลงอีสต์โคสต์ฮิปฮอป และเพิ่มให้เห็นถึงความเป็นนิวยอร์กในระยะเวลานั้นที่ศิลปินแนวเวสต์โคสต์ฮิปฮอปโดดเด่นอย่างมาก ปีถัด ๆ มา วอลเลซนำเพื่อน ๆ ในวัยเด็กของเขาประสบความสำเร็จบนอันดับเพลง อย่างวง จูเนียร์มาเฟีย ขณะที่ทำผลงานอัลบั้มชุดที่สอง เขามีส่วนร่วมในฉนวนความขัดแย้งของอีสต์โคสต์และเวสต์โคสต์ฮิปฮอป
เมื่อวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 1997 วอลเลซถูกสังหารโดยมือสังหารนิรนามในยานพาหนะ ในลอสแอนเจลิส อัลบั้มแผ่นคู่ชุด "Life After Death" ออกขายหลังจากที่เขาเสียชีวิต 15 วัน ขึ้นชาร์ตอันดับ 1 บนบิลบอร์ด ได้รับรางวัลระดับแผ่นเสียงเพชร โดย RIAA ในปี 2000 เอกลักษณ์ของเพลงของเขาหรือ การแร็ปไหลผ่าน ง่าย ๆ หลวม ๆ เนื้อหากึ่งอัตชีวประวัติของเขาอันหม่นหมอง และความสามารถในการเล่าเรื่อง หลังจากที่เขาเสียชีวิตก็มีผลงานอัลบั้มออกมาอีก 3 ชุด เอ็มทีวีจัดอันดับเขาอยู่อันดับ 3 ของหัวข้อ "เอ็มซีที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล"
ทิวเขานครศรีธรรมราช
ทิวเขานครศรีธรรมราช มีลักษณะตั้งเป็นแกนกลางของคาบสมุทรไทย (ภาคใต้ตอนกลาง) ทอดตัวในแนวเหนือ-ใต้ โดยเริ่มจากเกาะต่าง ๆ ในจังหวัดสุราษฎร์ธานี คือ เกาะเต่า เกาะนางยวน เกาะพงัน เกาะสมุย เกาะกะเต็น และมีบางส่วน ที่จมลงไปในทะเล เรียกส่วนนี้ว่า ช่องแคบสมุย โดยมาโผล่ขึ้นที่อำเภอดอนสัก เขตจังหวัดสุราษฎร์ธานีและอำเภอขนอม เขตจังหวัดนครศรีธรรมราช จังหวัดพัทลุง จังหวัดตรัง โดยทิวเขาที่ผ่านเขตจังหวัดพัทลุงและตรัง ถือเป็นที่กั้นเขตแดนระหว่าง 2 จังหวัดนี้ มักเรียกอีกชื่อว่า "ทิวเขาบรรทัด" จากนั้น แนวทิวเขาทอดยาวลงไปยังเขตแดนระหว่างจังหวัดสตูลกับประเทศมาเลเซีย โดยบรรจบกับทิวเขาสันกาลาคีรีที่ภูเขาซีนา จังหวัดสตูล ซึ่งเป็นเขตแดนธรรมชาติระหว่างไทยกับมาเลเซีย
แนวทิวเขานครศรีธรรมราชเป็นทิวเขาที่ใหญ่ที่สุดและยาวที่สุดในภาคใต้ โดยมียอดเขาหลวงซึ่งมีความสูงประมาณ 1,835 เมตรจากระดับน้ำทะเล เป็นยอดเขาที่สูงที่สุดของแนวทิวเขาและสูงที่สุดในเขตภาคใต้ ตั้งอยู่ในพื้นที่อำเภอลานสกา จังหวัดนครศรีธรรมราช เปรียบเสมือนเป็นหลังคาสีเขียวของภาคใต้ เพราะมีสภาพเป็นป่าดงดิบชื้นและป่าดิบเขาที่มีความอุดมสมบูรณ์และมีความหลากหลายทางชีวภาพมากที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศไทยและของโลก
http://www.paiduaykan.com/76_province/south/nakhonsithammarat/kaoluang.html
ตระกูลกอนซากา
ตระกูลกอนซากา () เป็นตระกูลที่ปกครองมานตัวทางตอนเหนือของอิตาลีระหว่าง ค.ศ. 1328 จนถึง ค.ศ. 1708 (ดู ดัชชีแห่งมานตัว) 
ในปี ค.ศ. 1433, จานฟรานเชสโคที่ 1ได้รับตำแหน่งเป็นมาร์ควิสแห่งมานตัว และในปี ค.ศ. 1530 เฟเดริโคที่ 2 (ค.ศ. 1500-ค.ศ. 1540) ก็ได้รับตำแหน่งเป็นดยุกแห่งมานตัว ในปี ค.ศ. 1531ตระกูลกอนซากาก็ได้ดัชชีแห่งมอนเฟอร์ราโตมาในครองครองโดยการแต่งงาน
ต่อมาสาขาของตระกูลมานตัวกอนซากาก็ไปเป็นดยุกแห่งเนอแวรส์ (Nevers) และดยุกแห่งเรอเธิล (Rethel) ในฝรั่งเศส เมื่อลุยจิแห่งกอนซากา ลูกชายคนรองของดยุกเฟเดริโคที่ 2 แ
ละมาร์เกอริตา พาเลโอโลกาแต่งงานกับทายาท ต่อมากอนซากา-เนอแวรส์ก็กลับมาปกครองมานตัวเมื่อชาร์ลลูกของลุยจิได้รับมานตัวและมอนต์เฟอร์รัตที่เป็นต้นเหตุของสงครามสืบการครองมานตัว
ตระกูลเอสเต
ตระกูลเอสเต () เป็นตระกูลของยุโรปที่แบ่งเป็นสองสาย สายอาวุโสคือ “เวลฟ-เอสเต” หรือ ตระกูลเวลฟ และสายรอง “ฟุลค์-เอสเต” (Fulc-Este) หรือที่มาเรียกว่า “ตระกูลเอสเต” ทั้งสองตระกูลเกี่ยวข้องกับตระกูลเว็ตติน (House of Wettin) ซึ่งเป็นตระกูลเก่าที่มีอายุแปดร้อยปี
สายอาวุโสของตระกูลเอสเตตระกูลเวลฟเป็นต้นตระกูลของดยุคแห่งบาวาเรีย (ค.ศ. 1070–ค.ศ. 1139, ค.ศ. 1156–ค.ศ. 1180), ดยุคแห่งดยุคแห่งแซกโซนี (ค.ศ. 1138–ค.ศ. 1139, ค.ศ. 1142–ค.ศ. 1180), พระมหากษัตริย์แห่งเยอรมนี (ค.ศ. 1198–ค.ศ. 1218) และที่มีอิทธิพลในประวัติศาสตร์มากที่สุด, ดยุคแห่งบรันสวิคและลืนเนอเบิร์ก (ค.ศ. 1208–ค.ศ. 1918) ผู้ต่อมาเป็น “เจ้าชายอีเล็คเตอร์แห่งฮาโนเวอร์” ซึ่งเป็นตำแหน่งสำคัญของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เมื่อสองสายของตระกูลกลับมารวมตัวกันอีกครั้งในปี ค.ศ. 1705
การประชุมแห่งเวียนนา (Congress of Vienna) ที่เกิดขึ้นหลังจากสงครามนโปเลียน (Napoleonic wars) เปลี่ยนแปลงเขตการปกครองของยุโรปอย่างสิ้นเชิง อาณาจักรเลือกตั้งแห่งฮาโนเวอร์ (อาณาจักรดยุคแห่งบรันสวิคและลืนเนอเบิร์ก — และปกครองโดยประมุขของสหราชอาณาจักรสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 โดยการเสกสมรส) ก็ถูกยุบเลิกโดยสนธิสัญญาและได้รับดินแดนเพิ่มขึ้นและก่อตั้งขึ้นเป็นราชอาณาจักรฮาโนเวอร์ ราชอาณาจักรใหม่รุ่งเรืองระหว่าง ค.ศ. 1815 ถึง ค.ศ. 1866 เมื่อราชอาณาจักรตกไปเป็นของพระปิตุลาของพระมหากษัตรีย์ของสหราชอาณาจักรตามกฎบัตรซาลลิคที่ไม่อนุญาตให้สตรีสืบสายการปกครอง ฉะนั้นเมื่อสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียขึ้นครองราชย์พระองค์ก็ไม่ทรงมีสิทธิในราชอาณาจักรฮาโนเวอร์เช่นเดียวกับประมุขของสหราชอาณาจักรองค์ก่อนๆ หน้านั้น ตระกูลเอสเตจึงเป็นตระกูลที่ให้กำเนิดกษัตริย์ “ราชวงศ์ฮาโนเวอร์” แก่สหราชอาณาจักร (ค.ศ. 1714–ค.ศ. 1901; ทางจอร์จที่ 1—วิลเลียมที่ 4, รวมทั้งสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย) ตามสายเลือดแล้วผู้ครองราชย์ต่อจากสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 ทรงสืบเชื้อสายมาจากตระกูลเอสเตทั้งทางพระราชมารดาและพระบิดาเจ้าฟ้าชายอัลเบิร์ต เจ้าชายพระราชสวามี
สายรองของตระกูลเอสเตรวมทั้งผู้ปกครองเฟอร์รารา (ค.ศ. 1240–ค.ศ. 1597) และโมดีนา และเรจจิโอ (ค.ศ. 1288–ค.ศ. 1796)
รัฐเคาะลีฟะฮ์อับบาซียะฮ์
รัฐเคาะลีฟะฮ์อับบาซียะฮ์(: "al-Khilāfah al-‘Abbāsīyyah") เป็นรัฐเคาะลีฟะฮ์ราชวงศ์ที่สามของศาสนาอิสลาม ที่มีเมืองหลวงที่แบกแดดหลังจากที่โค่นราชวงศ์อุมัยยะฮ์ออกจากบริเวณต่าง ๆ ยกเว้นอัล-อันดะลุส (Al-Andalus)
รัฐเคาะลีฟะฮ์อับบาซียะห์ก่อตั้งโดยผู้ที่สืบเชื้อสายมาจากอับบาส อิบน์ อับดุลมุฏฏอลิบ (العباس بن عبد المطلب‎ – Abbas ibn Abd al-Muttalib) ลุงคนเล็กของมุฮัมมัด โดยก่อตั้งขึ้นในฮาร์รานในปี ค.ศ. 750 และย้ายเมืองหลวงจากฮาร์รานไปแบกแดดในปี ค.ศ. 762 รัฐเคาะลีฟะฮ์นี้รุ่งเรืองอยู่ราวสองร้อยปีแต่ก็มาเสื่อมโทรมลงเมื่ออำนาจของตุรกีแข็งแกร่งขึ้น ภายใน 150 ปีทีแผ่ขยายอำนาจไปทั่วเปอร์เชีย รัฐเคาะลีฟะฮ์อับบาซียะห์ก็สูญเสียอำนาจให้แก่จักรวรรดิมองโกล ในปี ค.ศ. 1258
โรดส์
โรดส์ (; , "Ródos", IPA:ˈro̞ðo̞s; ; ออตโตมันตุรกี:ردوس "Rodos"; ลาดิโน: "Rodi" หรือ "Rodes") เป็นเกาะของประเทศกรีซที่ตั้งอยู่ราว 18 กิโลเมตรทางตะวันตกเฉียงใต้ของตุรกีทางตะวันออกของทะเลอีเจียน โรดส์เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในหมู่เกาะโดเดคานีส (Dodecanese) ทั้งทางเนื้อที่และทางจำนวนประชากร โดยมีประชากร 117,007 คน (ค.ศ. 2001) โดย 53,709 พำนักอาศัยอยู่ในเมืองโรดส์ที่เป็นเมืองหลวงของเกาะ
โรดส์มีความสำคัญในประวัติศาสตร์เพราะเป็นที่ตั้งของเทวรูปเฮลิออส (Colossus of Rhodes) ซึ่งเป็นหนึ่งในเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลก ตัวเมืองจากยุคกลางได้รับการสถาปนาให้เป็นมรดกโลก
ฆนะ
ฆนะ คือ "สิ่งที่เนื่องกันอยู่" ท่านได้แบ่งฆนะ ออกเป็น 4 อย่าง คือ สันตติฆนะ สมูหฆนะ กิจจฆนะ อารัมมณฆนะ.
ครีต
ครีต () หรือ ครีตี (: "Krētē", "Kriti") เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในหมู่เกาะกรีกและเป็นเกาะที่ใหญ่เป็นลำดับห้าในบรรดาเกาะในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ที่มีเนื้อที่ 8,336 ตารางกิโลเมตร
ครีตเป็นศูนย์กลางของอารยธรรมมิโนอัน (Minoan civilization) ที่เป็นอารยธรรมที่เก่าแก่ที่สุดในบรรดาอารยธรรมกรีกที่รุ่งเรืองระหว่างราว 2600 ถึง 1400 ปีก่อนคริสต์ศักราช
ในปัจจุบันครีตเป็นหนึ่งในสิบสามเขตการปกครองของกรีซ (Peripheries of Greece) และมีความสำคัญทางเศรษฐกิจและวัฒนธรรมต่อกรีซ เดิมเกาะครีตรู้จักกันในชื่อภาษาอิตาลีว่า “คันเดีย” (Candia) จากชื่อเมืองหลวงในยุคกลางเฮราคลิออน (Heraklion) “Chandax” (ภาษากรีก: Χάνδαξ หรือ Χάνδακας, "คู", ตุรกี: "Kandiye") ในภาษาละตินเรียกว่า “เครตา” (Creta) และในภาษาตุรกีเรียกว่า “กิริต” (Girit)
ที่ตั้งของครีตมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ที่ในปัจจุบันเป็นสถานที่ที่เป็นที่นิยมของนักท่องเที่ยว ครีตเป็นที่ตั้งของ สถาที่สำคัญของอารยธรรมมิโนอันที่รวมทั้งคนอสซอส และ ไฟทอส (Phaistos), กอร์ทิส (Gortys), เมืองท่าคาเนีย (Chania) ของเวนิส, ปราสาทเวนิสที่เรธิมโน (Rethymno) และ ซอกเขาซามาเรีย (Samaria Gorge)
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองเกาะครีตเป็นฐานทัพเรือของอิตาลี
ทัดดิโอ กัดดี
ทัดดิโอ กัดดี () (ราว ค.ศ. 1300 - ค.ศ. 1366) เป็นจิตรกรและสถาปนิกของสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาชาวอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง
ในฐานะจิตรกรทัดดิโอสร้างงานฉากแท่นบูชา และงานจิตรกรรมฝาผนัง และเป็นที่ทราบกันว่าเป็นลูกศิษย์คนสำคัญของจอตโต ดี บอนโดเน ในฐานะสถาปนิกทัดดิโอได้ชื่อว่าเป็นผู้ออกแบบปอนเตเวคคิโอ (Ponte Vecchio)
ทัดดิโอเป็นบุตรของกัดโด กัดดีศิลปินที่ไม่ทราบรายละเอียดมากนัก การศึกษาทางด้านศิลปะส่วนใหญ่มาจากการเป็นลูกศิษย์และผู้ช่วยของจอตโต ดี บอนโดเน เชนนิโน เชนนินิ (Cennino Cennini) กล่าวถึงทัดดิโอว่าเป็นเหมือนลูกของจอตโตและทั้งสองคนมีความสัมพันธ์ที่เนิ่นนานถึง 24 ปี
งานสมัยแรกเช่น “นักบุญฟรานซิสได้รับแผลศักดิ์สิทธิ์” (ราว ค.ศ. 1325-ค.ศ. 1330, สีฝุ่นบนแผงไม้) แสดงให้เห็นถึงอิทธิพลของจอตโตอยู่บ้าง
งานเขียนที่อาจจะเป็นงานเขียนที่สำคัญที่สุดก็คืองานภาพชุดจิตรกรรมฝาผนังที่เป็นเรื่องราวชีวิตของพระแม่มารีและชีวิตของพระเยซูในชาเปลจุยยี (หรือชาเปลบารอนเชลลิ) ภายในบาซิลิกาซานตาโครเชในฟลอเรนซ์ ที่เขียนราวระหว่างปี ค.ศ. 1328-ค.ศ. 1338 “การประกาศของเทพต่อเด็กเลี้ยงแกะ” แสดงให้เห็นถึงความสนใจเรื่องแสงและผลที่เกิดจากการใช้แสงในงานเขียน โดยเฉพาะความสนใจในการศึกษาสุริยุปราคาที่เป็นผลทำให้ได้รับการบาดเจ็บในดวงตาในปี ค.ศ. 1339.
ในฐานะสถาปนิกทัดดิโอได้ชื่อว่าเป็นผู้ออกแบบปอนเตเวคคิโอ (Ponte Vecchio) หรือสะพานเก่า และปอนเตซาตาทรินิตา (Ponte Santa Trinita) ใกล้ๆ กันที่ถูกทำลายไปในคริสต์ศตวรรษที่ 16
สิ่งสองสิ่งที่เป็นพยานว่าทัดดิโอเป็นจิตรกรคนสำคัญคนหนึ่งของฟลอเรนซ์คือ:
ทัดดิโอมีบุตรชายสี่คน สามคนเป็นจิตรกรที่รู้จัก: จิโอวานนิ กัดดี, อักโนโล กัดดี และ นิโคโล กัดดี แต่ไม่มีหลักฐานอะไรที่บ่งว่าซาโนบิลูกชายคนที่สี่เป็นจิตรกรจริงจัง
จักรพรรดิมากรีนุส
จักรพรรดิมากรีนุส หรือ มาร์คัส โอเพลลิอัส มากรีนุส () (ราว ค.ศ. 165 – มิถุนายน ค.ศ. 218) มากรีนุสเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมัน ทรงครองราชย์ระหว่างวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 217 จนเสด็จสวรรคตในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 218 ระยะเวลาการครองราชย์เพียงสิบสี่เดือน มากรีนุสทรงเป็นจักรพรรดิองค์แรกที่ไม่ได้เป็นสมาชิกของชนชั้นเซเนท และเป็นพระจักรพรรดิองค์แรกที่สืบเชื้อสายมาจากเบอร์เบอร์
จักรพรรดิปูบลิอุส แซ็ปติมิอุส แกตา
จักรพรรดิปูบลิอุส แซ็ปติมิอุส แกตา () (7 มีนาคม ค.ศ. 189 – 26 ธันวาคม ค.ศ. 211) ปูบลิอุส แซ็ปติมิอุส แกตาเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันของราชวงศ์เซเวรัน ผู้ครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 209 จนถึงวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 211 ร่วมกับพระราชบิดาจักรพรรดิแซ็ปติมิอุส เซเวอรัสและพระเชษฐาจักรพรรดิการากัลลา และระหว่างวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 211 จนเสด็จสวรรคตร่วมกับพระเชษฐาจักรพรรดิการากัลลา
มหาวิทยาลัยศิลปะเบรเมิน
มหาวิทยาลัยศิลปะเบรเมิน (, ) เป็นมหาวิทยาลัยในเบรเมิน ประเทศเยอรมนี มีประวัติย้อนไปถึง ค.ศ. 1873 ประกอบด้วยคณะวิจิตรศิลป์และการออกแบบ และคณะดนตรี มีนักศึกษาประมาณ 900 คน ศาสตราจารย์ 65 คน และผู้ช่วยศาสตราจารย์ 180 คน
สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ 84
สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ ๘๔ เป็นสวนสาธารณะขนาดใหญ่ในอำเภอเมือง จังหวัดนครศรีธรรมราช สร้างเนื่องในวโรกาสสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี เจริญพระชนมายุ 84 พรรษา ใน พ.ศ. 2527
ศักดิ์สมุทร สิงห์สมัย
ศักดิ์สมุทร สิงห์สมัย หรือมะไฟ ณ ราชวัตร สถิติการชก 38 ครั้ง ชนะ 29 (น็อค 18) แพ้ 9
ศักดิ์ชาย แหลมฟ้าผ่า
ศักดิ์ชาย สิงห์ทอง หรือ ศักดิ์ชาย แหลมฟ้าผ่า สถิติการชก 2 ครั้ง แพ้ 2
มาร์ติน โซโลริโอ
มาร์ติน โซโลริโอ (Martin Solorio) นักมวยสากลชาวเม็กซิโก เกิดเมื่อ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2513 สถิติการชก 27 ครั้ง ชนะ 13 (น็อค 7) เสมอ 1 แพ้ 13
สุพจน์ จันทร์เจริญ
สุพจน์ จันทร์เจริญ (ชื่อเล่น: ลิฟท์, โด่ง; เกิดเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2519 ที่จังหวัดลำพูน) เป็นนักร้อง, นักแสดงชาวไทย จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย และระดับมัธยมศึกษาตอนปลายจาก โรงเรียนมัธยมวัดมกุฏกษัตริย์ มีผลงานอัลบั้มเพลงในฐานะนักร้องดูโอกับ ธนา สุทธิกมล ในชื่อว่า ลิฟท์-ออย หลังจากนั้นมีผลงานการแสดงละคร ภาพยนตร์ หลายเรื่อง
ทางด้านชีวิตส่วนตัว สมรสกับ นราวัลย์ นิรัติศัย ดารา นักแสดงหญิง และผู้ประกาศข่าวช่อง 5 เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2551 มีบุตรสาว 1 คน ชื่อ น้องพราว เกิดเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2553 เวลา 05.30 น.
ปี 2561 ลิฟท์ ไปออกรายการ The Mask Singer หน้ากากนักร้อง ซีซันที่ 4 ฉายา หน้ากากขนุน แข่งในGroup A โดยใช้เพลง คำถามโง่ๆ (บอย โกสิยพงษ์ FT.Cutto) ทำให้แพ้หน้ากากปลาทอง ถูกถอดหน้ากากเป็นคนแรกในซีซั่นที่ 4
ทิม ร็อบบินส์
ทิโมธี แฟรนซิส "ทิม" ร็อบบินส์ () เกิดเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม ค.ศ. 1958 เป็นนักแสดง นักเขียนบท ผู้กำกับภาพยนตร์ โปรดิวเซอร์ภาพยนตร์ นักดนตรี เขาเป็นคู่ชีวิตของนักแสดง ซูเซิน ซาแรนดอน เขาเป็นที่รู้จักในบท นูค ใน "Bull Durham" ,บทแอนดี ดูเฟรสน์ ใน "The Shawshank Redemption" และบท เดฟ ใน "Mystic River" ที่เขาได้รับรางวัลออสการ์ในสาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม
สมเด็จพระเจ้าปัฟโลสแห่งกรีซ
สมเด็จพระเจ้าปัฟโลสแห่งกรีซ (, 14 ธันวาคม พ.ศ. 2444 - 6 มีนาคม พ.ศ. 2507) เป็นพระราชาธิบดีแห่งเฮเลนส์ ตั้งแต่ 1 เมษายน พ.ศ. 2490 - 6 มีนาคม พ.ศ. 2507
พระราชสมภพเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2444 ณ กรุงเอเธนส์, ราชอาณาจักรเฮเลนิก พระราชโอรสพระองค์ที่ 3 ใน สมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 1 กับ โซเฟียแห่งปรัสเซีย สมเด็จพระราชินีแห่งกรีซ พระองค์ทรงเป็นผู้สืบสายเลือดโดยตรงลำดับที่ 5 ของราชวงศ์อิมพีเรียลกรีก (จักรวรรดิไบแซนไทน์) พระองค์ทรงเข้ารับการฝึกในราชนาวีกรีซ ในวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2481 พระองค์อภิเสกสมรสกับ เจ้าหญิงเฟรเดอริกาแห่งฮาโเวอร์ ณ กรุงเอเธนส์ และมีโอรสธิดาด้วยกันสามพระองค์ดังนี้
โดยระหว่างปี พ.ศ. 2460 - พ.ศ. 2463 พระองค์ต้องทรงออกนอกประเทศและลี้ภัยอยู่ในต่างแดนกับพระราชบิดา ครั้งที่สองระหว่าง พ.ศ. 2466 - พ.ศ. 2478 และอีกครั้งในปี พ.ศ. 2484 - พ.ศ. 2489 ครั้งนี้กับพระเชษฐา สมเด็จพระราชาธิบดีจอร์จที่ 2 ในช่วงเวลาส่วนใหญ่ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ที่กรีซอยู่ภายใต้การควบคุมของนาซีเยอรมัน พระองค์ร่วมกับรัฐาลผลัดถิ่นกรีซทั้งในลอนดอนและไคโร กระจายเสียงผ่านวิทยุไปยังชาวกรีกในกรีซ พระองค์เสด็จนิวัติกลับประเทศกรีซเมื่อปี พ.ศ. 2489 ทรงขึ้นครองราชย์เมื่อปี พ.ศ. 2490 ซึ่งต่อจาก สมเด็จพระราชาธิบดีจอร์จที่ 2 แห่งกรีซ พระเชษฐาที่เสด็จสวรรคตในระหว่างสงครามกลางเมือง
คิส (วงดนตรีอเมริกัน)
คิส () เป็นวงร็อกอเมริกัน ก่อตั้งวงในนิวยอร์กซิตีในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1972 ภาพลักษณ์อันโดดเด่นของวงคือ สมาชิกวงทาสีหน้าตาและชุดแต่งกายอันโดดเด่น วงสร้างชื่อเสียงในช่วงกลางถึงปลายทศวรรษ 1970 กับการแสดงบนเวทีอย่างประณีต ที่มีการพ่นไฟ การบ้วนเลือด กีตาร์ควัน และการจุดพลุไฟ คิสได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำจากอัลบั้มพวกเขามาแล้ว 24 ครั้งนับถึงวันนี้ วงยังมียอดขายมากกว่า 19 ล้านชุดเฉพาะในสหรัฐอเมริกา และขายทั่วโลกมากกว่า 85 ล้านชุดอัลบั้ม
สมาชิกดั้งเดิมคือ พอล สแตนลีย์ (ร้องและกีตาร์รึทึม), จีน ซิมมอนส์ (ร้องและกีตาร์เบส), เอซ เฟรห์เลย์ (กีตาร์ลีดและร้อง) และปีเตอร์ คริสส์ (กลอง เพอร์คัชชันและร้อง) ประสบความสำเร็จและเป็นที่รู้จักมากที่สุด กับการแต่งหน้าและเครื่องแต่งกาย ที่ดูเหมือนคาแรกเตอร์ที่หลุดมาจากหนังสือการ์ตูน คือ เดอะเดมอน (ซิมมอนส์), สตาร์ไชด์ (สแตนลีย์), สเปซแมน (เฟรห์เลย์) และแคตแมน (คริสส์) วงอธิบายว่าแฟน ๆ เป็นผู้เลือกดีไซน์การแต่งหน้าพวกเขา อย่าง "เดอะเดมอน" ที่สะท้อนการถากถางและองค์ประกอบความหม่นหมอง เช่นเดียวกับ พอล สแตนลีย์ที่เป็น "สตาร์ไชด์" เนื่องจากนิสัยที่ดูเป็น "คนรักที่มองโลกในแง่ดีเกินไป" และ "ความโรแมนติกหมดหวัง" ส่วนเอซ เฟรห์ลีย์ การแต่งหน้าแบบ "สเปซแมน" ที่สะท้อนเขาที่ต้องการที่จะขับขี่ยานท่องอวกาศ และต้องการที่จะไปอยู่ดาวดวงอื่น ด้านปีเตอร์ คริสส์ เป็น "แคตแมน" ที่อ้างถึงความเชื่อของคริสส์ที่ชื่อว่าแมวมีเก้าชีวิต อันเนื่องมาจากชีวิตวัยเด็กอันโชกโชนในบรู๊กลิน และเนื่องจากความคิดอันแตกต่างกัน ทั้งคริสส์และเฟรห์ลีย์ ถูกตัดออกจากกลุ่มในปี 1982 และถือเป็นช่วงที่วงเสื่อมความนิยมลงไปในช่วงนี้
ในปี 1983 คิสได้ละการแต่งหน้าออกไปและประสบความสำเร็จกลับมาในช่วงหลังของทศวรรษ กระแสรำลึกคิสในช่วงทศวรรษ 1990 ก็ทำให้เขาประกาศตัวกลับมารวมตัวกันอีกครั้งโดยสมาชิกดั้งเดิม ที่กลับมาแต่งหน้าเช่นเดิม ในปี 1996 ผลก็คือทัวร์ของเขา Kiss Alive/Worldwide/Lost Cities/Reunion Tour ถือเป็นทัวร์ที่ทำรายได้ดีที่สุดในปี 1996 และ 1997 คริสส์และเฟรห์ลีย์ออกไปอีกครั้งและถูกแทนที่โดย อีริก ซิงเกอร์และทอมมี เทเยอร์ ตามลำดับ วงยังคงแสดงแบบแต่งหน้า ขณะที่สแตนลีย์และซิมมอนส์ยังคงเป็นสองสมาชิกคนสำคัญอยู่
ตักบีร์
ตักบีร์ () เป็นชื่อสำหรับใช้เรียกวลี "อัลลอหุ อักบัร" () ซึ่งมีความหมายว่า "อัลลอหฺทรงยิ่งใหญ่" ("God is great") หรือ "อัลลอหฺยิ่งใหญ่ที่สุด" ("God is [the] greatest") วลีดังกล่าวนี้ใช้โดยทั่วไปในหมู่ชาวมุสลิมเพื่อแสดงออกถึงความศรัทธาในพระเจ้า (อัลลอหฺ)
บรุกลิน
บรุกลิน ( ตั้งชื่อตามเมืองในเนเธอร์แลนด์ว่า Breukelen) เป็นหนึ่งใน 5 เบอโรในนครนิวยอร์ก ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของควีนส์ ทางปลายสุดของลองไอแลนด์ เป็นเมืองอิสระจนกระทั่งรวมกับนิวยอร์กในปี 1898 บรุกลินถือเป็นเบอโรที่มีประชากรหนาแน่นที่สุดของนิวยอร์กซิตี ด้วยจำนวนผู้อยู่อาศัย 2.5 ล้านคน และหากแยกเป็นเมืองแล้ว ถือว่าเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 4 ของสหรัฐอเมริกา
เทศบาลตำบลจันดี
ตำบลจันดี เป็นตำบลเล็ก ๆ ตำบลหนึ่งของอำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช ซึ่งเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจที่สำคัญของอำเภอฉวาง ตำบลจันดีปกครองโดยแบ่งออกเป็น 5 หมู่บ้านในเขตเทศบาลตำบลจันดีมีจำนวนประชากรรวมทั้งสิ้น 7,448 คน แบ่งเป็น ชาย 3,591 คน หญิง 3,857 คน และมีจำนวนบ้านเรือนทั้งสิ้น 3,554 หลังคาเรือน
เทศบาลตำบลจันดีแบ่งเขตการปกครองประกอบด้วย 12 ชุมชน ดังนี้
ตำบลจันดีมีธนาคารที่เปิดให้บริการ 6 แห่ง ดังนี้
ปริศนาข้าวไรย์
ปริศนาข้าวไรย์ () เป็นนวนิยายสืบสวนที่ประพันธ์โดย อกาธา คริสตี ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรโดย Collins Crime Club เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2496 และตีพิมพ์ในสหรัฐอเมริกาในปีถัดมาโดย Dodd, Mead and Company ฉบับของสหราชอาณาจักรมีราคา 10 ชิลลิง และ sixpence ส่วนฉบับของสหรัฐอเมริกามีราคา 2.75 ดอลลาร์สหรัฐ เนื้อเรื่องมี Miss Marple เป็นนักสืบ
ชื่อเรื่องและสาระสำคัญของโครงเรื่องอ้างถึงบทเพลงกล่อมเด็กเช่นเดียวกับนวนิยายอีกหลายเรื่องของ Christie โดยในเรื่องนี้อ้างถึงเพลง ‘’Sing a Song of Sixpence’’
Rex Fortescue เสียชีวิตขณะดื่มชาตอนเช้าที่สำนักงานของเขา เบาะแสเดียวที่มีคือข้าวไรย์ที่พบในกระเป๋ากางเกง ต่อมาเกิดฆาตกรรมขึ้นอีกสองราย มีเพียง Jane Marple ที่มองเห็นรูปแบบของฆาตกรรม ซึ่งเชื่อมโยงบทเพลงกล่อมเด็กกับเหยื่อฆาตกรรม
ซูเกร
ซูเกร () เป็นเมืองหลวงของประเทศโบลิเวีย มีประชากร (ในปี ค.ศ. 2006) ทั้งหมด 247,300 คน อยู่สูงจากระดับน้ำทะเล 2,750 เมตรหรือ 9,022 ฟุต เมืองนี้ยังได้รับการจดทะเบียนเป็นมรดกโลกอีกด้วย ซึ่งได้รับการจดทะเบียนในปี ค.ศ. 1990
ซูเกร เป็นเมืองที่ได้ฉายาว่า "นครสี่นาม" เนื่องจากมีชื่อมาแล้วสี่ชื่อ โดยแรกเริ่มใช้ชื่อว่า "ลาปลาตา" (La Plata) และเปลี่ยนเป็น "ชาคราส" (Charcas) และเปลี่ยนเป็น "ชูควิซากา" (Chuquisaca) และเปลี่ยนเป็น "ซูเกร" ในปี ค.ศ. 1839 เช่นในปัจจุบัน เพื่อให้เกียรติแก่ประธานาธิบดีคนแรกของโบลิเวีย คือ อันโตเนียว โฮเซ เดอ ซูเกร
โรดทาวน์
โรดทาวน์ตั้งอยู่บนบริเวณกลางชายฝั่งทางใต้เกาะทอร์โทลา เป็นเมืองหลวงของประเทศหมู่เกาะบริติชเวอร์จิน ซึ่งเป็นดินแดนภายใต้การปกครองของสหราชอาณาจักร ชื่อเมืองมาจากศัพท์ทางการเดินเรือ "The Roads" (บริเวณนอกอ่าวที่เรือสมารถทอดสมอได้)
เมืองแห่งนี้มีประวัติศาสตร์มากมาย ในวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2377 มีการอ่านแถลงการณ์ปลดปล่อยทาสให้เป็นอิสระ ถึงแม้ว่าทาสจะถูกยกเลิกอย่างเป็นทางการแล้วในปี พ.ศ. 2350 ในปี พ.ศ. 2396 ได้มีการก่อจลาจลเนื่องจากการขึ้นภาษีวัว กลุ่มผู้ก่อจลาจลจึงได้เผาเมืองนี้ รวมถึงแหล่งเกษตรกรรมส่วนใหญ่บนเกาะ
เดนเจอรัสลีอินเลิฟ
เดนเจอรัสลีอินเลฟ () คือสตูดิโออัลบั้มชุดแรกและเป็นอัลบั้มเปิดตัวการเป็นศิลปินเดี่ยวของบียอนเซ่ โนวส์ นักร้องสาวเพลงอาร์แอนด์บีชาวอเมริกัน อัลบั้มนี้ออกจำหน่ายทั่วโลกเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2546 โดยโคลัมเบียเรเคิดส์ อัลบั้มนี้เปิดตัวบนอัลบั้มบนชาร์ทบิลบอร์ด 200 ที่อันดับ 1 ด้วยยอดขายกว่า 317,000 ชุดในสัปดาห์แรก และยอดขายรวมจนถึงปัจจุบันถึง 14 ล้านชุดทั่วโลก และจากอัลบั้มนี้ทำให้เธอได้รับรางวัลแกรมมี่ถึง 5 สาขา ในที่นี้รวมถึงรางวัลสาขาร้องเพลงอาร์แอนด์บีหญิงยอดเยี่ยม ในเพลง "Dangerously in Love 2",Best R&B Song สำหรับเพลง "เครซีอินเลิฟ" และสาขาอัลบั้มอาร์แอนด์บีร่วมสมัยยอดเยี่ยม
ทหารรับจ้าง
ทหารรับจ้าง () คือ บุคคลที่เข้าร่วมในการขัดกันด้วยอาวุธ (armed conflict) โดยที่มิได้มีเชื้อชาติหรือเป็นสมาชิกของฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งของคู่ขัดแย้ง แต่ "มีแรงจูงใจให้เข้าร่วมในการขัดกัน โดยมีความประสงค์ส่วนตัวในค่าตอบแทนที่จะได้รับเป็นสำคัญ ซึ่งอาจจะมากกว่านายทหารผู้อยู่ระดับเดียวกันและปฏิบัติหน้าที่ในกองทัพของผู้ว่าจ้างนั้น" (พิธีสารพิ่มเติม อนุสัญญากรุงเจนีวา ฉบับที่สาม)
ผู้ที่เป็นทหารอาชีพของกองทัพตามปกติไม่ถือว่าเป็นทหารรับจ้าง แม้ว่าจะได้รับเงินค่าตอบแทนก็ตาม เป็นที่เข้าใจกันโดยทั่วไปว่าทหารรับจ้างเป็นผู้ที่มีอาชีพสู้รบเพื่อเงินตอบแทน คำว่า “ทหารรับจ้าง” จึงเป็นคำที่มีความหมายเป็นนัยยะในทางลบ ถึงแม้ว่าจะมีบางกรณีที่เป็นการยกเว้นก็ตาม
ความแตกต่างระหว่าง “ทหารรับจ้าง” และ “อาสาสมัครต่างด้าว” (foreign volunteer) บางครั้งก็ออกจะคลุมเครือ เพราะจุดประสงค์ในการเข้าร่วมการต่อสู้ของกองทหารด้าวไม่เป็นที่ชัดเจน ตัวอย่างเช่นในกรณีของกองทหารต่างด้าวฝรั่งเศส” (French Foreign Legion) และกองทหารกุรข่า (Brigade of Gurkhas) ที่ไม่ถือว่าเป็น “ทหารรับจ้าง” ภายใต้กฎการยุทธ (laws of war) เพราะแม้ว่าลักษณะของทั้งสองกลุ่มจะตรงกับคำจำกัดความของการเป็นทหารรับจ้างหลายอย่าง ที่ตรงกับที่ระบุไว้ในข้อ 47 ของพิธีสารเพิ่มเติมอนุสัญญากรุงเจนีวา ฉบับที่สาม ค.ศ. 1949 แต่ก็ได้รับการยกเว้นภายใต้ข้อ 47 ข้อย่อย (ก), (ค), (ง),(จ) และ (ฉ) แต่จะอย่างไรก็ตามผู้สื่อข่าวบางคนก็ยังใช้คำว่า “ทหารรับจ้าง” ในการกล่าวถึงกองทหารสองกลุ่มนี้
ทหารรับจ้างอิตาลี
ผู้นำทหารรับจ้างอิตาลี หรือ คอนดตติเอเร () คือผู้นำของกองทหารรับจ้าง ที่เป็นกองทหารอาชีพที่ไม่ขึ้นต่อผู้ใดโดยเฉพาะ ผู้ที่จะเข้าร่วมในการต่อสู้ก็เมื่อได้รับสัญญาจ้างจากนครรัฐในอิตาลี หรือจากพระสันตะปาปา ตั้งแต่ปลายยุคกลางมาจนถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 16 ในยุคกลาง “คอนดตติเอโร” หมายถึง “ผู้รับสัญญา” (contractor) และมีความหมายเดียวกับภาษาอังกฤษใหม่ว่า “กัปตันทหารรับจ้าง” ที่ตามความหมายแล้วมิได้บ่งถึงสัญชาติของผู้ได้รับจ้าง
คำที่ใช้เรียกทหารรับจ้างในภาษาอิตาลีมาเป็นคำมาตรฐานที่ใช้กันในภาษาอังกฤษในบทเขียนที่เกี่ยวกับสมัยนโปเลียนที่ใช้กันมาจนถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20 เพราะคำที่ใช้สำหรับทหารอาชีพยังไม่เป็นที่แพร่หลายจนกระทั่งปลายสมัยของสงครามนโปเลียน (ค.ศ. 1800–ค.ศ. 1815) ฉะนั้นคำว่า “คอนดตติเอเร” ในภาษาอังกฤษจึงทหารใดก็ได้ที่ได้รับค่าจ้างประจำ
ท่าอากาศยานนานาชาติเบอร์มิงแฮม
ท่าอากาศยานนานาชาติเบอร์มิงแฮม (Birmingham International Airport) เป็นท่าอากาศยานนานาชาติที่ตั้งอยู่ห่างจากใจกลางเมืองเบอร์มิงแฮมไปทางตะวันออกเฉียงใต้ 5.5 nautical mile ที่หมู่บ้าน Bickenhill ใน Metropolitan Borough of Solihull มณฑล West Midlands อังกฤษ ใน พ.ศ. 2550 จัดว่าเป็นท่าอากาศยานที่คับคั่งเป็นอันดับที่หกในสหราชอาณาจักร รองจากท่าอากาศยานลอนดอนฮีทโธรว์ ท่าอากาศยานลอนดอนแกตวิค ท่าอากาศยานลอนดอนสแตนสเตด ท่าอากาศยานแมนเชสเตอร์ และท่าอากาศยานลอนดอนลูตอน
ท่าอากาศยานนานาชาติเบอร์มิงแฮมมี Public Use Aerodrome Licence (Number P451) จาก Civil Aviation Authority ที่อนุญาตให้ทำการบินสำหรับการขนส่งผู้โดยสารเชิงพาณิชย์หรือสำหรับการฝึกสอนบิน
ท่าอากาศยานตั้งอยู่ติดกับ M42 motorway และ A45 main road เชื่อมต่อกับสถานีรถไฟ Birmingham International ด้วยรถไฟยกระดับ AirRail Link สาย West Cost Main
ใน พ.ศ. 2550 ท่าอากาศยานมีจำนวนผู้โดยสาร 9,627,589 คน เป็นท่าอากาศยานที่มีจำนวนผู้โดยสารเพิ่มขึ้นมากที่สุดในสหราชอาณาจักรใน พ.ศ. 2550 รองรับเที่ยวบินภายในสหราชอาณาจักร ยุโรป อนุทวีปอินเดีย ตะวันออกกลาง อเมริกาเหนือ และแคริบเบียน
ท่าอากาศยานเปิดให้บริการที่หมู่บ้าน Elmdon เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2482 ถือครองและดำเนินงานโดย Birmingham City Council ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง Air Ministry ได้ให้ RAF ใช้ท่าอากาศยานเพื่อจุดประสงค์ทางการทหาร ในช่วงนี้แนวสนามหญ้าเดิมได้ถูกเปลี่ยนเป็นทางวิ่ง 2 ช่อง ช่องหนึ่งมีทิศทาง 06/24 ยาว 753 เมตร อีกช่องหนึ่งมีทิศทาง 15/33 ยาว 1,271 เมตร ท่าอากาศยานเปิดให้ใช้งานสำหรับพลเรือนอีกครั้งเมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2489 โดยยังอยู่ในการควบคุมของรัฐบาล
ในช่วงหลังสงคราม ท่าอากาศยานได้เป็นสถานที่จัดกิจกรรมต่างๆ อย่างเช่น Air fairs และ Air races ต่อมาเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2503 City of Birmingham ได้กลับเข้าดำเนินงานท่าอากาศยานอีกครั้ง และมีอำนาจเต็มเมื่อวันที่ 1 เมษายน ในปีเดียวกัน ต่อมาใน พ.ศ. 2504 อาคารผู้โดยสารแห่งใหม่ได้เปิดขึ้นเพื่อรองรับผู้โดยสารระหว่างประเทศ และใน พ.ศ. 2510 ทางวิ่งหลักได้ถูกขยายออกเป็น 7,400 ฟุตเพื่อรองรับเครื่องบินไอพ่น
All charter services operate from T1
In 2007, the 10 busiest scheduled destinations at the airport were Dublin, Amsterdam, Edinburgh, Belfast, Dubai, Paris, Glasgow, Frankfurt, Malaga and Alicante. The 10 busiest charter destinations were Palma, Tenerife, Arrecife, Paphos, Dalaman, Las Palmas, Heraklion, Fuerteventura, Larnaca and Ibiza.
โลเรนโซ กอสตา
ลอเรนโซ คอสตา () (ค.ศ. 1460 - 5 มีนาคม ค.ศ. 1535) เป็นจิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาชาวอิตาลีของคริสต์ศตวรรษที่ 15 และ 16 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง
ลอเรนโซ คอสตาเกิดในปี ค.ศ. 1460 ที่เมืองเฟอร์ราราในประเทศอิตาลีแต่ย้ายไปอยู่โบโลนยาเมื่ออายุยี่สิบกว่าๆ และเป็นผู้มีอิทธิพลต่อตระกูลการเขียนภาพแบบเซียนา แต่จิตรกรหลายคนที่ทำงานอยู่ทั้งในเฟอร์ราราและโบโลนยาถือว่าลอเรนโซ คอสตาเป็นผลผลิตของตระกูลการเขียนภาพแบบเฟอร์รารา มีการกล่าวอ้างว่าคอสตาได้รับการฝึกหัดจากโคสิโม ตูรา (Cosimo Tura)
ในปี ค.ศ. 1483 คอสตาเขียน “พระแม่มารีและพระบุตรกับตระกูลเบนติโวกลิโอ” ที่กลายมาเป็นงานที่มีชื่อเสียงและจิตรกรรมฝาผนังอื่นบนผนังของชาเปล ตระกูลเบนติโวกลิโอ (House of Bentivoglio) ที่วัดซานจาโคโมมายอเร หลังจากนั้นก็เขียนภาพอีกหลายภาพ คอสตาเป็นเพื่อนสนิทของฟรานเชสโค ฟรานเชีย (Francesco Francia) ผู้ที่ได้รับอิทธิพลเป็นอย่างมากจากคอสตา ในปี ค.ศ. 1509 คอสตาก็เดินทางไปมานตัวไปอยู่ภายใต้การอุปถัมภ์ของฟรานเชสโคที่ 2 แห่งกอนซากา มาร์ควิสแห่งมานตัว (Francesco II Gonzaga, Marquess of Mantua) และในที่สุดก็ไปเสียชีวิตที่นั่นเมื่อวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 1535 ภาพ “พระแม่มารีและพระบุตรบนบัลลังก์” ที่ตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์แห่งชาติ, ลอนดอน แต่งงานชิ้นสำคัญๆ อยู่ที่โบโลนยา
ลูกชายของคอสตาอิพโพลิโต (Ippolito Costa) และจิโรลาโมต่างก็เป็นจิตรกรเหมือนกับพ่อ และเช่นเดียวกับลูกของจิโรลาโมลอเรนโซ (ผู้เยาว์) (ค.ศ. 1537-ค.ศ. 1583) จิตรกรร่วมสมัยที่ทำงานร่วมกับหรือภายใต้การนำของคอสตาก็รวมทั้งโคสิโม ตูรา, ดอสโส ดอสสิ (Dosso Dossi), ลูโดวิโค มัซโซลิโน (Ludovico Mazzolino) และนิโคโล ปิซาโน (ค.ศ. 1470 – ค.ศ. 1538)
นักบุญเศคาริยาห์
เศคาริยาห์ (; ) หรือที่ชาวคาทอลิกเรียกว่านักบุญเศคาริยาห์ เป็นปุโรหิตในศาสนายูดาห์ เกิดเมื่อศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล และเสียชีวิตราวคริสต์ศตวรรษที่ 1
ตามคัมภีร์ไบเบิล เศคาริยาห์เป็นบิดาของยอห์นผู้ให้บัพติศมา เป็นปุโรหิตในตระกูลของอาโรน ได้แต่งงานกับเอลีซาเบธซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องของมารีย์ (มารดาพระเยซู)
ตามพระวรสารนักบุญลูกา เศคาริยาห์เป็นปุโรหิตและฟาริสีในศาสนายูดาห์จากตระกูลอาบียาห์ (Abijah) ในรัชสมัยของพระเจ้าแฮรอดมหาราช และเป็นสามีของเอลีซาเบธจากตระกูลปุโรหิตอาโรน การเป็นบิดามารดาของยอห์นผู้ให้บัพติศมามิได้บันทึกในพระวรสารฉบับอื่น ผู้นิพนธ์พระวรสารสี่ท่านกล่าวว่าทั้งบิดามารดาของยอห์นเป็นผู้เชื่อมั่นในพระเจ้าและปฏิบัติตามพระธรรมบัญญัติอย่างเคร่งครัด พระวรสารนักบุญลูกากล่าวว่าทั้งสองคนไม่มีลูกเพราะเอลีซาเบธเป็นหมันและทั้งสองคนมีอายุมากแล้ว (ลูกา 1:5-7)
หน้าที่ปุโรหิตของพระวิหารในกรุงเยรูซาเลมเปลี่ยนกันระหว่างครอบครัวหลายครอบครัวที่ได้รับแต่ตั้งโดยพระเจ้าดาวิด (1 พงศาวดาร 23:1-19) การสักการะด้วยของหอมเป็นพิธีการอันศักดิ์สิทธิ์ประจำวันเพราะความที่มีปุโรหิตเป็นจำนวนมาก ปุโรหิตแต่ละคนจึงมีโอกาสที่จะได้ทำหน้าที่นี้ไม่เกินกว่าหนึ่งครั้งในชีวิต นักบุญลูกาผู้นิพนธ์พระวรสารกล่าวว่าเมื่อถึงอาทิตย์ที่ครอบครัวของเศคาริยาห์ได้รับหน้าที่การทำพิธีสักการะ หน้าที่การทำพิธีก็ตกเป็นของเศคาริยาห์
พระวรสารนักบุญลูกากล่าวว่าขณะที่เศคาริยาห์กระทำพิธีที่แท่นบูชาทอง ก็มีทูตสวรรค์มาประกาศว่าเศคาริยาห์และภรรยาจะมีลูกชาย จะตั้งชื่อว่ายอห์น และลูกชายคนนี้จะเป็นผู้ที่มาล่วงหน้าก่อนพระเมสสิยาห์ (ลูกา 1:12-17) เศคาริยาห์รู้ตัวว่าตนเองและภรรยามีอายุมากแล้วจึงมีความแคลงใจ และถามทูตสวรรค์นั้นว่าจะทราบได้อย่างไรว่าสิ่งที่มาบอกจะเป็นความจริง ซึ่งทูตสวรรค์ก็เปิดเผยตนเองว่าเป็นกาเบรียลผู้ที่พระเจ้าส่งมาเพื่อประกาศข่าวนี้ และลงโทษเศคาริยาห์ให้พูดไม่ได้ไปจนถึงวันที่เหตุการณ์เกิดขึ้นเพราะแสดงความเคลือบแคลงในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ฉะนั้นเมื่อเดินไปยังกลุ่มผู้ที่มาทำพิธีสักการะที่คอยอยู่ เศคาริยาห์ก็ไม่สามารถประกาศให้พรตามประเพณีได้ (ลูกา 1:18-22)
เมื่อเศคาริยาห์กลับมาถึงบ้าน เอลีซาเบธก็มีครรภ์ตามที่ทูตสวรรค์ประกาศ ระหว่างที่มีครรภ์ทูตสวรรค์กาเบรียลก็มาปรากฏตัวต่อมารีย์ลูกพี่ลูกน้องของเอลีซาเบธและประกาศว่าจะมีครรภ์และมีลูกชายเป็นพระเยซูแม้ว่าขณะนั้นแมรีจะยังเป็นพรหมจารีอยู่ มารีย์จึงเดินทางมาเยี่ยมเอลีซาเบธเพื่อจะบอกข่าวที่ได้รับและพบว่าเอลีซาเบธเองก็กำลังตั้งครรภ์ (ลูกา 1:23-45)
แปดวันหลังจากที่เอลีซาเบธให้กำเนิด เมื่อถึงเวลาที่จะต้องทำพิธีสุหนัตตามประเพณี ทางครอบครัวก็หวังที่จะตั้งชื่อเด็กเกิดใหม่ตามชื่อพ่อ แต่เอลีซาเบธยืนยันว่าจะต้องตั้งชื่อว่ายอห์น ครอบครัวจึงหันไปถามเศคาริยาห์ ทันที่ที่เศคาริยาห์เขียนบนแผ่นขี้ผึ้งว่าเด็กคนนี้ชื่อยอห์น อาการไบ้ก็หายไปทันทีและร้องเพลงสรรเสริญคำพยากรณ์ของพระเจ้าที่เรียกว่า “เพลงสดุดีเศคาริยาห์” (Benedictus) (ลูกา 1:57-79) ลูกชายเติบโตขึ้นมาเป็นผู้มีพลังใจที่มุ่งมั่นและใช้ขีวิตเร่ร่อนอยู่กลางทะเลทรายแห่งยูเดียจนกระทั่งทำหน้าที่สั่งสอนศาสนาซึ่งทำให้ได้รับการขนานนามว่า “ยอห์นผู้ให้บัพติศมา” (ลูกา 1:80, ลูกา 3:2-3, มัทธิว 3:1)
รัฐผู้คัดเลือกโคโลญ
รัฐผู้คัดเลือกโคโลญ (, ) เป็นราชรัฐอัครมุขนายกในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ที่รุ่งเรืองมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 10 จนถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19
รัฐโคโลญประกอบด้วยมุขมณฑลโรมันคาทอลิกโคโลญ () ที่ปกครองโดยอาร์ชบิชอปผู้มีตำแหน่งเป็นเจ้านครรัฐผู้คัดเลือก (prince-elector) ในจักรวรรดิ เมืองหลวงของรัฐคือโคโลญ (ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1288) และต่อมาบ็อน รัฐมาถูกยุบในปี ค.ศ. 1803 ระหว่างการปฏิรูปดินแดนในเยอรมนี
ยูซุฟ อัลเกาะเราะฎอวี
ยูซุฟ อับดุลลอฮ์ อัลเกาะเราะฎอวี (; ) เป็นปราชญ์ด้านศาสนาอิสลาม เกิดที่จังหวัดฆ็อรบียะ ประเทศอียิปต์ สามารถท่องจำอัลกุรอานก่อนอายุ 10 ขวบ เข้ารับการศึกษาจากมัธยมอัลอัซฮัร และปี 1953 ศึกษาต่อจากมหาวิทยาลัยอัลอัซฮัร คณะศาสนศาสตร์ ปี 1954 เรียนต่อคณะอักษรศาสตร์ และได้รับประกาศนียบัตรระดับอนุปริญญาด้านอักษรศาสตร์และวรรณคดี ได้รับปริญญาโทด้านการศึกษากุรอานและวจนะของศาสดามุฮัมมัด ได้ปริญญาเอกในคณะเดียวกันด้วยเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง ในวิทยานิพนธ์เรื่อง "ผลดีในการจ่ายภาษีของมุสลิมต่อการแก้ปัญหาสังคม"
บิดาของเขาเสียชีวิตขณะเขามีอายุเพียงสองขวบ อาของเขาจึงรับภาระเลี้ยงดู เขาถูกจำคุกหลายครั้งเนื่องการเข้าร่วมกับ "อิควานมุสลิมีน" ถูกจับกุมครั้งแรกปี 1949 ในสมัยการปกครองแบบกษัตริย์ และอีกสามครั้งในสมัยประธานาธิบดีญะมาล อับดุนนาศิร คือปี 1954, 1961 และ 1963 หลังจากนั้นเขาเดินทางไปประเทศกาตาร์ และได้รับตำแหน่งอาจารย์ใหญ่โรงเรียนมัธยมสอนศาสนา ต่อมาจึงได้รับสัญชาติกาตาร์ ปี 1977 เขาจึงได้เลื่อนตำแหน่งเป็นคณบดีแห่งมหาวิทยาลัยกาตาร์ เขายังเป็นอาจารย์ของศูนย์วิจัยศึกษาชีวประวัติและจริยวัตรแห่งศาสดามุฮัมมัด จนถึงปัจจุบัน
ด้านครอบครัว ท่านมีภรรยาสองคน ภรรยาคนแรก อิสอาด เป็นชาวอียิปต์ มีบุตรด้วยกัน 7 คน (ชาย 3 หญิง 4) ภรรยาคนที่สอง อัสมา ชาวแอลจีเรีย เป็นผู้ผลิตรายการแห่งสำนักข่าวอัลญะซีเราะฮ์
ดัชชีสติเรีย
ดัชชีสติเรีย (; ; ; ) เป็นดัชชีที่ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของออสเตรียและทางเหนืของสโลวีเนียปัจจุบัน ดัชชีสติเรียเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์จนกระทั่งถูกยุบในปี ค.ศ. 1806 หลังจากนั้นก็เป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีจนกระทั่งมาถูกยุบในปี ค.ศ. 1918 อาณาจักรก่อตั้งโดยจักรพรรดิฟรีดริชที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ หรือเฟรเดอริกบาร์บารอซซาในปี ค.ศ. 1180 เมื่อทรงเลื่อนฐานะของออตโตคาร์ที่ 4 แห่งอาณาจักรมาร์ชแห่งสไตเรียขึ้นเป็นดัชชีหลังจากการพ่ายแพ้ของเฮนรีเดอะไลออนเมื่อต้นปีนั้น ออตโตคาร์เป็นดยุกคนแรกและคนสุดท้ายของตระกูลออตโตคาร์ที่ปกครองสติเรีย
เมื่อออทโทคาร์เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1192 อาณาจักรก็ตกไปเป็นของตระกูลบาเบนแบร์กประมุขของออสเตรียตามข้อตกลงในข้อตกลงจอร์เจนเบิร์ก (Georgenberg Pact) หลังจากตระกูลบาเบนแบร์กสิ้นสุดลงอาณาจักรก็ตกไปเป็นของราชอาณาจักรฮังการี (ค.ศ. 1254–ค.ศ. 1260) พระเจ้าออตโตคาร์ที่ 2 แห่งโบฮีเมีย (ค.ศ. 1260–ค.ศ. 1276) และราชวงศ์ฮับส์บูร์ก ผู้ส่งดยุกจากราชวงศ์ไปปกครองระหว่าง ค.ศ. 1379 จนถึงปี ค.ศ. 1439 และระหว่าง ค.ศ. 1564 จนถึงปี ค.ศ. 1619
ระหว่างการรุกรานของจักรวรรดิออตโตมันระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 16 ถึง 17 ดินแดนสติเรียก็ได้รับความเสียหายอย่างหนักและสูญเสียประชากรไปเป็นจำนวนมาก กองทัพตุรกียกทัพเข้าไปรุกรานสติเรียด้วยกันทั้งสิ้นเกือบยี่สิบครั้ง แต่ละครั้งก็ทำลายและปล้นสดมโบสถ์ อาราม เมือง และหมู่บ้าน ประชาชนถ้าไม่ถูกสังหารก็ถูกจับตัวไปเป็นทาส
เมื่อจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีล่มสลายลงหลังจากสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง รัฐเยอรมันออสเตรียที่เหลืออยู่ก็อ้างตัวเป็นเจ้าของดินแดนซิสไลท์ทาเนีย (Cisleithania) ทั้งหมด ตามสนธิสัญญาแซงต์แชร์แมงอองเลย์ ออสเตรีย-ฮังการีก็ถูกแบ่งตามแนวเชื้อชาติอย่างกว้างๆ สไตเรียเกือบทั้งหมด (สไตเรียเหนือ ยังคงมีดยุกปกครองโดยมีเมืองหลวงอยู่ที่กราซ) กลายไปเป็นส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐออสเตรียที่หนึ่ง (First Austrian Republic) และหนึ่งในสามทางตอนใต้ (สติเรียใต้ที่มีมาริบอร์เป็นเมืองหลวง) ตกไปเป็นของรัฐสโลวีน, โครแอท และเซิร์บ ที่ต่อมากลายเป็นส่วนหนึ่งของสโลวีเนียปัจจุบัน