hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
อักษรตัวต้นประดิษฐ์
อักษรตัวต้นประดิษฐ์ () เป็นอักษรตัวแรกของย่อหน้าหรือบางส่วนของบทเขียนที่มีขนาดใหญ่กว่าอักษรตัวที่ตามมาที่จะประกอบด้วยภาพตกแต่ง ส่วนความหมายที่เฉพาะเจาะจงของ “อักษรตัวต้นตกแต่ง” () ที่ตกแต่งด้วยรูปลักษณ์ของคนหรือสัตว์จะใช้ในการตกแต่งเท่านั้นโดยไม่มีเนื้อหาเช่น “อักษรตัวต้นประดิษฐ์” อักษรดังกล่าวพบเป็นครั้งแรกในศิลปะเกาะเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 8 ตัวอย่างของงานแรกที่ใช้อักษรตัวต้นประดิษฐ์พบใน “"หนังสือเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กบีด"” ซึ่งเป็นหนังสือต้นฉบับศิลปะเกาะที่เขียนขึ้นระหว่างราวปี ค.ศ. 731 ถึงปี ค.ศ. 746
อักษรตัวต้นที่นิยมเขียนกันจะเป็น “สีแดงและน้ำเงิน โดยสีทั้งสองจะแผ่ออกไปตกแต่งถึงขอบหนังสือ โดยการเขียนด้วยปากกาและตกแต่งอย่างวิจิตรตามธรรมเนียมนิยมของสมัย” นอกจากนั้นขนาดและการตกแต่งก็ยังเป็นเครื่องแสดงความสำคัญและสถานที่ที่สร้างหนังสืออีกด้วย อักษรตัวต้นที่เริ่มตอนใหม่ของหนังสือ โดยเฉพาะตอนสำคัญอาจจะใช้เนื้อที่มากกว่าปกติและตกแต่งด้วยความบรรจงกว่าปกติ ในหนังสือที่หรูหราก็อาจจะตกแต่งด้วยอักษรตัวต้นประดิษฐ์ทั้งหน้าก็ได้ ทั้งขนาดและความอลังการของหนังสือสะท้อนให้เห็นถึงฐานะของหนังสือเองและผู้เป็นเจ้าของ หนังสือที่สำหรับใช้ประจำวัน หรือใช้โดยนักบวช หรือใช้โดยนักศึกษาของมหาวิทยาลัยมักจะมีการตกแต่งเพียงเล็กน้อย และแทบจะไม่มีการใช้อักษรตัวต้นประดิษฐ์ แต่ถ้าเป็นหนังสือที่ได้รับการสั่งให้ทำโดยผู้จ้างผู้มีฐานะดี หรือสำหรับสำนักสงฆ์สำคัญ ก็จะได้รับการตกแต่งอย่างหรูหราด้วยภาพที่เขียนประดับด้วยทองหรือเงิน วัสดุที่ใช้ในการเขียนภาพก็แตกต่างกันออกไป บางครั้งก็จะเป็นเพียงการตกแต่งด้วยทองหรือเงินเท่านั้น แต่บางครั้งก็จะเพิ่มเติมด้วยวัสดุที่หายากเช่นสีน้ำเงินจากหินลาพิส ลาซูไล หรือสีม่วง หนังสือที่ตกแต่งด้วยวัสดุดังกล่าวมักจะเป็นของผู้เป็นนักสะสมหรือขุนนาง แต่ถ้าแต่งด้วยสีแดง, ดำ หรือหมึกสีน้ำเงินก็จะเป็นหนังสือที่ใช้กันโดยทั่วไป
กรมไปรษณีย์โทรเลข
กรมไปรษณีย์โทรเลข เป็นส่วนราชการระดับกรมในอดีต สังกัดกระทรวงคมนาคม และยุบเลิกโดย อันมีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 19 มกราคม 2545
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงจัดตั้งการไปรษณีย์ขึ้นในประเทศสยาม และทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ เตรียมการจัดตั้งการไปรษณีย์ตามแบบอย่างในต่างประเทศ และดำรงตำแหน่งผู้สำเร็จราชการกรมไปรษณีย์เป็นพระองค์แรก และได้เปิดรับฝากส่งหนังสือ (จดหมาย) ในเขตพระนครและธนบุรีเป็นการทดลองเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2426 ที่ทำการแห่งแรกตั้งอยู่ที่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาตอนปากคลองโอ่งอ่าง เรียกว่า "ไปรษณียาคาร"
ในปี พ.ศ. 2429 กรมโทรเลข (ซึ่งได้ก่อตั้งมาก่อนหน้านี้) ได้รับโอนกิจการโทรศัพท์จากกระทรวงกลาโหมมาดำเนินการ และขยายบริการ เปิดให้ประชาชนได้เช่าใช้เครื่องโทรศัพท์ภายในกรุงเทพและธนบุรี เป็นครั้งแรก
ใน ปี พ.ศ. 2441 ได้มีการยุบรวมกิจการกรมโทรเลขเข้ากับกรมไปรษณีย์ ใช้ชื่อใหม่ว่า "กรมไปรษณีย์โทรเลข" ดำเนินกิจการไปรษณีย์ โทรศัพท์ และโทรเลข และได้ย้ายที่ทำการมาอยู่ที่ถนนเจริญกรุง ต่อมาในปี พ.ศ. 2472 ได้รับโอนคลังออมสินจากกรมพระคลังมหาสมบัติ มาดำเนินการรับฝากเงินจากประชาชน ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2472 และได้แยกคลังออมสินออกไปจัดตั้งเป็นรัฐวิสาหกิจ ในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2490 และมีการโอนกิจการกิจการโทรศัพท์กรุงเทพฯและธนบุรี ให้องค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย ในปี พ.ศ. 2497
ในปี พ.ศ. 2519 ได้มีการจัดตั้งการสื่อสารแห่งประเทศไทย เป็นรัฐวิสาหกิจ สังกัดกระทรวงคมนาคม โดยรับมอบกิจการด้านปฏิบัติการและกิจการให้บริการไปรษณีย์จากกรมไปรษณีย์โทรเลขมาดำเนินการ เปิดดำเนินการเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2520 ซึ่งต่อมาได้มีการแปรรูปเป็นบริษัท 2 บริษัท คือ บริษัท ไปรษณีย์ไทย จำกัด และบริษัท กสท.โทรคมนาคม จำกัด (มหาชน) มีฐานะเป็นรัฐวิสาหกิจ สังกัดกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร
ภารกิจของกรมไปรษณีย์โทรเลข แบ่งออกเป็น 4 ยุค ได้แก่
ในปี พ.ศ. 2543 ได้มีการประกาศใช้พระราชบัญญัติองค์กรจัดสรรคลื่นความถี่และกำกับกิจการวิทยุกระจายเสียง วิทยุโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคม พ.ศ. 2543 โดยมีการโอนกิจการของกรมไปรษณีย์โทรเลข ไปเป็นของสำนักงานคณะกรรมการกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (สำนักงาน กทช. ในขณะนั้น หรือสำนักงาน กสทช. ในปัจจุบัน) ยกเว้นกิจการไปรษณีย์ และเงินงบประมาณหมวดเงินเดือนและค่าจ้างที่มีผู้ครอบครองอยู่ ให้โอนไปเป็นของสำนักงานปลัดกระทรวงคมนาคม เป็นผลทำให้กรมไปรษณีย์โทรเลขต้องยุติการทำหน้าที่ตามพระราชบัญญัติดังกล่าว
ซึ่งการปฏิบัติตามกฎหมายดังกล่าว กรมไปรษณีย์โทรเลข จึงได้ยุติการดำเนินงานอย่างเป็นทางการ เพื่อเปลี่ยนแปลงเป็น สำนักงานคณะกรรมการกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2547
ปากนรกภูมิ
ปากนรกภูมิ () คือทางเข้าสู่ขุมนรกที่เป็นภาพปากที่อ้ากว้างของยักษาตัวใหญ่ ซึ่งเป็นภาพพจน์ที่เริ่มเขียนกันขึ้นเป็นครั้งแรกในศิลปะแองโกล-แซ็กซอน และต่อมาก็เผยแพร่ไปทั่วยุโรป และเป็นภาพที่นิยมวาดเป็นองค์ประกอบของภาพ “การตัดสินครั้งสุดท้าย” และ “ลงสู่ขุมนรก” (Harrowing of Hell) จนกระทั่งมาถึงปลายยุคกลาง และบางครั้งก็เลยมาจนถึงยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาและหลังจากนั้น การเขียน “ปากนรกภูมิ” มาฟื้นฟูกันอีกครั้งในภาพพิมพ์สมัยนิยม (Popular print) หลังการปฏิรูปศาสนาของนิกายโปรเตสแตนต์ เมื่อรูปลักษณ์ของผู้ที่เป็นศัตรูจะเป็นผู้ที่กำลังจะถูกกลืนหายเข้าไปในปาก งานชิ้นสำคัญในสมัยหลังเป็นงานเขียนสองชิ้นของเอลเกรโกที่เขียนราวปี ค.ศ. 1578 หรือการ์ตูนล้อการเมืองที่เป็นภาพของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 นำหน้ากองทัพไปสู่ความหายนะในปากนรก
การละครของยุคกลางมักจะใช้ปากนรกภูมิเป็นฉาก หรือ เครื่องชัก เพื่อที่จะสร้างความหวั่นกลัวให้แก่ผู้ชม ในการสร้างภาพพจน์อันสยดสยองของทางเข้าสู่ขุมนรก ลักษณะที่สร้างก็มักจะเป็นทางเข้าปราสาทโบราณที่มีเชิงเทิน โดยเพราะเมื่อต้องการที่จะเปรียบเทียบกับสวรรค์
งานชิ้นโบราณที่สุดของปากนรกภูมิที่เป็นปากสัตว์เท่าที่ทราบโดยนักประวัติศาสตร์ศิลป์ชาวอเมริกันเมเยอร์ ชาพิโรเป็นงานสลักงาช้างที่สลักขึ้นราว ค.ศ. 800 (พิพิธภัณฑ์วิคตอเรียและอัลเบิร์ต, ลอนดอน) ชาพิโรกล่าวว่างานส่วนใหญ่ที่สร้างก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 12 เป็นงานที่ทำในอังกฤษ ชาพิโรสันนิษฐานว่ารูปลักษณ์ดังกล่าวอาจจะมาจากตำนานปรัมปรา “แครคเดอะดูม” ของเพกัน ที่เป็นปากของหมาป่ายักษ์เฟนเรียร์ ผู้ถูกสังหารโดยวิดาร์ ผู้ใช้สัญลักษณ์ของไครสต์บนกางเขนกอสฟอร์ธ และจากงานศิลปะแองโกล-สแกนดิเนเวียชิ้นอื่นๆ ในการผสานกลืนเข้ากับไวกิงที่ถือคริสต์ศาสนาของประชาชนทางตอนเหนือของอังกฤษ สถาบันศาสนาก็ดูเหมือนพร้อมที่จะยอมรับรูปสัญลักษณ์ที่ใช้ในประเพณีนิยมของท้องถิ่นเข้ามาผสานกับรูปสัญลักษณ์ที่ใช้ในคริสต์ศาสนาโดยมิได้ทำการขัดขวาง เช่นในการใช้หินสลักสำหรับที่หมายหลุมศพแบบไวกิงเป็นต้น ที่กล่าวถึงในวรรณกรรม “"เบวูล์ฟ"”
ในหนังสือแองโกล-แซ็กซอน “"Vercelli Homilies"” (4:46-8) กล่าวถึงความเกี่ยวข้องระหว่างซาตานกับมังกรที่กลืนผู้ที่ชั่วร้าย:
“... ne cumaþ þa næfre of þæra wyrma seaðe & of þæs dracan ceolan
þe is Satan nemned."
"[มัน]ไม่มีวันที่จะได้ออกจากบ่องูและคอหอยของมังกรที่เรียกว่าซาตาน”
อสูรทะเลเลวิเอธัน (แปลจากภาษาฮิบรู, พระธรรมโจป 41:1, “wreathed animal”) ได้รับการบรรยายว่ามีลักษณะดังกล่าว แม้ว่าจะยากที่จะยืนยันถึงรูปลักษณ์ที่ปรากฏในสมัยแรก แต่ในกวีนิพนธ์ภาษาอังกฤษเก่า “"วาฬ"” ใน “"หนังสือเอ็กซิเตอร์"” ปากขุมนรกเปรียบเทียบทำนองเดียวกันกับปากของวาฬ: 
ต่อมาในสมัยกลางก็มีการเชื่อมโยงภาพพจน์ของปากนรกภูมิกับเซอร์เบอรัสซึ่งเป็นสุนัขปีศาจสามหัวของตำนานเทพกรีก แม้ว่างานของแองโกล-แซ็กซอนคงจะมิได้เชื่อมโยงกับสัตว์ในตำนานดังกล่าว
ตัวซาตานเองก็มักจะเป็นภาพผู้ที่อยู่ในนรกสวาปามผู้ชั่วร้าย แต่ตามความเห็นของ จี.ดี. สมิธภาพนี้เป็นภาพที่ไม่มีความเกี่ยวข้องกับความคิดเกี่ยวกับปากนรกภูมิแต่อย่างใด และปากนรกภูมิก็ไม่ควรคิดว่าจะเป็นสิ่งเดียวกับปากของซาตาน แต่ดูเหมือนฮอฟมันน์ดูเหมือนจะไม่เห็นด้วย นอกจากนั้นปากนรกภูมิก็ไม่เคยได้รับการบรรยายว่าได้งับผู้ชั่วร้าย เพียงแต่เปิดกว้างไว้เท่านั้น พร้อมที่จะรับผู้คนเพิ่มขึ้น
ลักษณะต้นรากอีกประการหนึ่งของความคิดของสมัยกลางเกี่ยวกับปากนรกภูมิก็มาจาก “"พระธรรมกันดารวิถี"” บทที่ 16, ข้อที่ 28 ถึง 33 ซึ่งบรรยายการกระทำชั่วขณะของพระเจ้า มิใช้สถานะถาวร และมิได้มีนัยยะถึงปากอสุรกาย ซึ่งทำให้ไม่มีสิ่งใดที่จะเป็นสาเหตุในการสร้างภาพพจน์ของยุคกลางได้:
ข่าวช่อง 7 เอชดี
ฝ่ายข่าว ช่อง 7 เอชดี ()เป็นหน่วยงานย่อยของบริษัท กรุงเทพโทรทัศน์และวิทยุ จำกัด หรือ ช่อง 7 เอชดี ทำหน้าที่ผลิตข้อมูลข่าวสารทุกประเภท ในรูปของเนื้อหาข่าวสำหรับโทรทัศน์ และภาพวิดีโอข่าวสำหรับโทรทัศน์ หรือภาพนิ่งในบางกรณี เพื่อสนับสนุนกับรายการโทรทัศน์ ประเภทข่าวและเหตุการณ์ปัจจุบัน ที่สถานีฯ ผลิตขึ้นเอง รวมถึงสื่อประเภทอื่นของช่อง 7 เอชดี เช่น เว็บไซต์ หรือ สื่อสังคมออนไลน์ของสถานีฯ ก่อตั้งขึ้นในช่วงระยะแรกของการก่อตั้งสถานีฯ
สืบเนื่องจากที่ คณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (กสทช.) ออกประกาศเรื่อง หลักเกณฑ์การจัดทำผังรายการ สำหรับการให้บริการกระจายเสียงหรือโทรทัศน์ พ.ศ. 2556 ซึ่งระบุให้จัดบริการต่าง ๆ เพื่อผู้พิการและผู้ด้อยโอกาส ฝ่ายข่าวช่อง 7 สี ในขณะนั้น จึงเริ่มนำเสนอการบรรยายภาษามือ สำหรับผู้พิการทางการได้ยิน บริเวณส่วนล่างของหน้าจอ เป็นครั้งแรกในราวปี พ.ศ. 2556 เพื่อให้ผู้พิการทางการได้ยิน สามารถรับชมสารประโยชน์จากโทรทัศน์ ได้เช่นเดียวกับคนปกติ ในช่วงข่าวภาคเที่ยง วันจันทร์ถึงวันศุกร์, ข่าวภาคค่ำช่วงที่ 1 ทุกวัน และข่าวภาคค่ำช่วงที่ 2 เฉพาะช่วงสะเก็ดข่าว และช่วงฝนฟ้าอากาศ ต่อมาจึงดำเนินการ เพิ่มเติมในรายการ สนามข่าว 7 สี และรายการ เช้านี้ที่หมอชิต รวมถึงรายการ 7 สีช่วยชาวบ้าน ตามลำดับ ถือเป็นโทรทัศน์ระบบแอนะล็อก ช่องที่สามของไทยที่ดำเนินการ หลังจาก สทท.และไทยพีบีเอส โดยในระยะแรกใช้กรอบสี่เหลี่ยมด้านขนานเบ้ขวาสีขาว มีแถบสีแดงสองแถบคาดทางขวา ต่อมาตั้งแต่ราวกลางปี พ.ศ. 2556 ใช้กรอบสี่เหลี่ยมผืนผ้าแนวตั้งสีฟ้าอ่อน จนถึงปัจจุบัน โดยถ่ายทอดการบรรยาย ผ่านล่ามภาษามือจำนวน 6 คน ซึ่งประกอบด้วย กรรชา ธนะพันธ์, เพลงรบ ฐิติกุลดิลก หรือ เพลงรบ สุดดีพงษ์, ศักดา โกมลสิงห์, วรรณรัตน์ พวงมาลัย, ศศิธร ทรัพย์วัฒนไพศาล และสุจิตรา พิณประพัฒน์
ทั้งนี้ ก่อนหน้านั้น ในปี พ.ศ. 2529 ทางช่อง 7 เคยนำเสนอกรอบล่ามผู่บรรยายภาษามือในรายการ พุทธประทีป ซึ่งออกอากาศร่วมกับสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก
ฝ่ายข่าว ช่อง 7 เอชดี ก่อตั้งศูนย์ข่าวภูมิภาคขึ้น เป็นแห่งแรกที่จังหวัดเชียงใหม่ เมื่อปี พ.ศ. 2516 เพื่อรายงานข่าวเหตุการณ์ปัจจุบันในแต่ละท้องถิ่น ให้ผู้ชมทั่วประเทศรับทราบพร้อมกัน ปัจจุบันมีทั้งสิ้น 9 ศูนย์ แบ่งเป็นศูนย์ข่าวหลัก ซึ่งมีห้องออกอากาศข่าว พร้อมระบบส่งสัญญาณผ่านดาวเทียม กลับมายังฝ่ายข่าวส่วนกลางที่กรุงเทพมหานคร จำนวน 4 ศูนย์คือ ภาคเหนือที่จังหวัดเชียงใหม่, ภาคตะวันออกเฉียงเหนือที่จังหวัดนครราชสีมา, ภาคตะวันออกที่จังหวัดระยอง และภาคใต้ที่อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา กับศูนย์ข่าวย่อย ซึ่งมีเพียงสำนักงานกองบรรณาธิการเท่านั้น อีกจำนวน 5 ศูนย์คือ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือที่จังหวัดขอนแก่น และจังหวัดอุบลราชธานี, ภาคกลางที่จังหวัดนครสวรรค์, ภาคใต้ที่จังหวัดสุราษฎร์ธานี และจังหวัดภูเก็ต
เอกลักษณ์สำคัญของรายการข่าวทางช่อง 7 สีคือ รูปแบบเฉพาะของตัวอักษรคำว่า "ข่าว" ซึ่งออกแบบขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อปี [[พ.ศ. 2533]] ซึ่งมีแรงบันดาลใจมาจากไตเติ้ลละครเรื่อง [[ละอองดาว (ละครโทรทัศน์)|ละอองดาว]] เมื่อปี [[พ.ศ. 2534]] โดยมีการดัดแปลงเล็กน้อยในปี [[พ.ศ. 2537]] และ [[พ.ศ. 2551]] และใช้มาจนถึงปัจจุบัน
นอกจากนี้ ยังมีการจัดทำฉากหลัง ระหว่างนำเสนอข่าวภาคค่ำช่วงที่ 1 เปลี่ยนไปตามเทศกาลสำคัญต่างๆ อีกด้วย โดยใช้ในช่วงแรกเริ่มที่มีการนำระบบโรงถ่ายเสมือนจริง (Virtual Studio) ของวิซอาร์ที มาใช้
[[หมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7|ข่าวเด็ดเจ็ดสี]]
[[หมวดหมู่:ข่าว]]
[[หมวดหมู่:ข่าวโทรทัศน์ในประเทศไทย]]
นกอีเสือสีน้ำตาล
นกอีเสือสีน้ำตาล (; ชื่อวิทยาศาสตร์: "Lanius cristatus") เป็นนกขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ Laniidae จัดเป็นนกอพยพย้ายถิ่นอาศัยเข้ามาหากินในประเทศไทย พบได้บ่อยในช่วงปลายฤดูร้อนและปลายฤดูฝน ซึ่งนกอีเสื้อสีน้ำตาลมีถิ่นการกระจายพันธุ์กว้างขวาง โดยพบได้ตั้งแต่เอเชียเหนือจรดยุโรป, เอเชียกลาง, เอเชียตะวันออก, เอเชียใต้ และยังพบได้ที่อเมริกาเหนือ จึงมีชนิดย่อยด้วยกันทั้งหมด 4 ชนิด (ดูในตาราง)
หัวโต คิ้วเป็นเส้นสีน้ำตาลอ่อนออกขาว ปากใหญ่หนา ปลายปากแหลมงุ้มเป็นจะงอยสีน้ำตาลเข้มออกดำ ซึ่งเป็นลักษณะที่โดดเด่นและที่แปลกกว่านกทั่ว ๆ ไปคือ มีฟันแหลมอยู่หนึ่งซี่อยู่ที่ขอบปากบน มีแถบสีดำตั้งแต่โคนปากไปถึงหู ดูคล้ายหน้ากาก
ลำตัวเพรียว ขนคลุมลำตัวสีน้ำตาลแดง ปีกสีน้ำตาลเข้มที่ใต้คาง หน้าอกสีน้ำตาลปนขาว หางยาวสีตาลเข้มกว่าลำตัว ใต้หางบริเวณก้นสีน้ำตาลปนเทาอ่อน ขาสีดำ เล็บแข็งแรงแหลมคม ตัวผู้และตัวเมียสีจะคล้ายกัน ขนาดโตเต็มวัยวัดจากหัวถึงปลายหางยาวประมาณ 20 เซนติเมตร
มีนิสัยหวงถิ่นหากิน มักส่งเสียงดัง ""แจ้ก... แซ้ก...แจ้ก...แซ็ก"" บินวนไปมาเพื่อไล่นกชนิดอื่น ๆ ที่เข้ามาใกล้เขตหากิน ไม่เว้นแม้แต่นกล่าเหยื่ออย่าง เหยี่ยว ปกติชอบหากินตามลำพัง เกาะอยู่ตัวเดียวตามกิ่งไม้, รั้วบ้าน, ทุ่งหญ้า, ท้องนาโล่ง อย่างสงบนิ่งไม่ส่งเสียงหรือเคลื่อนไหว มีเฉพาะเพียงดวงตาที่คอยขยับเขยื้อนจับจ้องมองหาเหยื่อ
ล่าอาหารจำพวก แมลงปีกแข็ง, ตั๊กแตน, กบ, เขียด, จิ้งเหลน, กิ้งก่า, ลูกหนู รวมทั้งลูกนกชนิดอิ่นด้วย เมื่อล่าเหยื่อได้แล้วจะใช้เขี้ยวที่ปากที่แหลมคมฉีกเนื้อของเหยื่อที่จับได้ออกเป็นชิ้น ๆ กิน นอกจากนี้ยังมีพฤติกรรมที่คล้ายสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมอย่างเสือโคร่งหรือเสือดาว ซึ่งเป็นที่มาของชื่อ คือ หลังจับเหยื่อได้แล้วจะไม่กินจนหมด แต่จะใช้ประโยชน์จากต้นไม้ที่มีหนามหรือแม้กระทั่งลวดหนามเพื่อเสียบเหยื่อให้สามารถฉีกกินได้สะดวก จนกระทั่งอิ่ม ซึ่งพฤติกรรมการล่าเหยื่อนี้ยังใช้เพื่อดึงดูดตัวเมียด้วยเช่นกัน
ฤดูผสมพันธุ์ของนกอีเสือสีน้ำตาลจะอยู่ระหว่างเดือนมกราคมถึงเดือนตุลาคม หลังจากจับคู่แล้ว ทั้งตัวผู้และตัวเมียจะช่วยกันหากิ่งเหมาะบนต้นไม้ที่มีความสูง เพื่อทำรังวางไข่ วางไข่ครั้งละ 3-6 ฟอง ใช้เวลากก 15-16 วัน ลูกนกจึงออกมา ในวัยที่ยังเล็กทั้งพ่อและแม่นกจะช่วยกันหาอาหารมาป้อน กระทั่งผ่านพ้น 2 สัปดาห์ จึงจะเริ่มหัดบิน และแยกออกไปหากินตามลำพัง
ในช่วงที่ยังไม่โตเต็มวัย แถบคาดที่เป็นหน้ากากจะเป็นสีน้ำตาลเข้ม ขนคลุมลำตัวสีน้ำตาลแดง บริเวณใต้คางถึงหน้าอกสีขาวนวล มีลายคล้ายเกล็ดปลาทั่วตัว
นกอีเสือสีน้ำตาลจัดได้ว่าเป็นนกที่มีประโยชน์ต่อมนุษย์อย่างมากชนิดหนึ่ง เพราะช่วยกำจัดศัตรูพืชทางการเกษตร แต่ปริมาณของนกอีเสือสีน้ำตาลในธรรมชาติเริ่มเหลือน้อย จนหมิ่นเหม่ต่อการสูญพันธุ์ ในประเทศไทยจึงจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535
ภีรนีย์ คงไทย
ภีรนีย์ คงไทย ชื่อเล่น แมท (เกิด 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2532) เป็นนักแสดงลูกครึ่งไทย-นอร์เวย์ โดยบิดาเป็นชาวนอร์เวย์ มารดาเป็นชาวไทย เดิมใช้นามสกุล วงศ์ดารา มีชื่อเสียงจากผลงานการแสดงทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ภีรนีย์ คงไทย เกิดที่กรุงเทพมหานคร จบการศึกษาระดับอนุบาล-มัธยมศึกษาตอนต้นที่โรงเรียนวาสุเทวี ระดับมัธยมปลายที่โรงเรียนสารสาสน์เอกตรา สายศิลป์-ดนตรี และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีที่ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ คณะศิลปกรรมศาสตร์ สาขาการละคร นอกจากนี้เธอยังสามารถเล่นกีตาร์และไวโอลินได้ ส่วนงานอดิเรกอย่างอื่นเธอชอบการวาดภาพ และชื่นชอบสะสมแสตมป์และหนังสือการ์ตูน
ภีรนีย์ก้าวเข้าวงการบันเทิงตั้งแต่อายุ 13 ปี โดยคำชักชวนของโมเดลลิ่งที่ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง และมีผลงานสร้างชื่อเสียงกับผลงานโฆษณาครีมอาบน้ำสบู่ลักส์ คู่กับ พัชราภา ไชยเชื้อ ต่อมาทางช่อง 3 เห็นแวว จึงให้โอกาสเธอเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มพาวเวอร์ทรี รุ่น 2 ภีรนีย์เริ่มต้นงานแสดงละครจากบทสมทบละครเรื่อง "เรือนนารีสีชมพู" ต่อมาจึงได้รับบทนำในละคร "มณีดิน" และ "ชมพู่แก้มแหม่ม" ละครในสังกัด เมกเกอร์ เจ ของ จริยา แอนโฟเน่
ชีวิตส่วนตัวคบหาดูใจกับ "ไฮโซแพท" แฟนหนุ่มนอกวงการ แต่ได้เลิกรากันไปแล้ว ระยะเวลาคบหาดูใจ 14 ปี
เหยี่ยวนกเขาชิครา
เหยี่ยวนกเขาชิครา หรือ เหยี่ยวชิครา (; ) เป็นเหยี่ยวขนาดเล็กชนิดหนึ่ง จำพวกเหยี่ยวนกเขา
มีลักษณะปากแหลมปลายปากงุ้มลง ปีกกว้างสั้น ปลายปีกแหลม หางยาว ตัวผู้และตัวเมียมีลักษณะคล้ายกัน แต่ตัวเมียจะมีขนาดใหญ่กว่าเล็กน้อยและลำตัวออกสีน้ำตาลมากกว่า ลำตัวด้านบนมีสีเทาอมฟ้า แก้มสีเทามีสีขาวเป็นลายเล็ก ๆ สีน้ำตาลจาง ๆ อยู่ติดกัน ที่คอมีสีเส้นสีดำลากผ่านกึ่งกลางสันคอ ตามีสีแดงหรือเหลือง หางสีเทามีลายแถบสีคล้ำ 5 แถบ แข้งเป็นสีเหลือง เมื่อเวลาบินจะเห็นปีกด้านล่างเป็นสีขาว ปลายปีกเป็นสีดำและมีลายยาวสีน้ำตาลคล้ำ
ลูกนกที่ยังไม่โตเต็มที่จะมีขนสีน้ำตาลเทาเข้ม มีแถบสีขาวและน้ำตาลแดงที่ท้ายทอย คิ้วสีขาว หน้าอกมีแถบใหญ่สีน้ำตาลแดง ที่สีข้างและต้นขามีสีน้ำตาลแดงเป็นขีดสั้น ๆ
ขนาดเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 30-36 เซนติเมตร จึงจัดเป็นเหยี่ยวขนาดเล็กที่สุดในสกุล "Accipiter" ชนิดหนึ่ง
มีพฤติกรรมกระพือปีกได้เร็ว และร่อนอยู่กลางอากาศเพื่อหาเหยื่อ ล่าเหยื่อจำพวกสัตว์ชนิดอื่นและนกขนาดเล็ก รวมถึงแมลงขนาดใหญ่เป็นอาหาร มักอยู่ตามลำพังหรืออยู่เป็นคู่ ปกติชอบเกาะนิ่งอยู่ตามยอดไม้สูงชายป่าหรือป่าละเมาะ คอยออกบินโฉบจับเหยื่อไม่ให้รู้ตัว สร้างรังอย่างง่าย ๆ โดยการเอากิ่งไม้มาขัดกันบนคาคบ
เหยี่ยวนกเขาชิครา เป็นนกที่มีการกระจายพันธุ์ค่อนข้างกว้าง โดยพบได้ตั้งแต่ทวีปแอฟริกา, เอเชียใต้, เอเชียอาคเนย์, เอเชียตะวันออกจนถึงเกาะสุมาตรา จึงแบ่งออกเป็นชนิดย่อยด้วยกันทั้งหมด 6 ชนิด (ดูในตาราง) สำหรับในประเทศไทยสามารถพบได้ทุกภูมิภาคยกเว้นภาคใต้
เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองประเภทที่ 1 ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่าแห่งประเทศไทย พุทธศักราช 2535
ไทยแลนด์ฟุตซอลลีก ฤดูกาล 2553
ไทยแลนด์ฟุตซอลลีก 2553 เป็นการแข่งขันฟุตซอลอาชีพระดับสุงสุดของประเทศไทยภายใต้การจัดการของสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทยฯจัดขึ้นเป็นครั้งที่ 4 ในปี พ.ศ. 2553 มีสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย และบริษัทUSM Thailand เป็นผู้จัดการแข่งขัน ซึ่งในฤดูกาลนี้ มี 12ทีม เข้ารวมแข่งขัน ยกเว้นแชมป์เก่าอย่างชลบุรีบูลเวฟ ได้ประกาศยุบทีมไป โดยใช้สนามแข่งขันตามศูนย์การค้า เช่น แฟชันไอส์แลนด์ เดอะมอลล์งามวงศ์วาน เดอะมอล์บางแค เป็นต้น
ณ วันที่ 9 มิย. 2553
http://www.thailandfutsalleague.com/index.php
แบ็บทอนิส
แบ็ททอนิส () เป็นนกที่อยู่ในสกุลเฮสเปอร์รอร์นิสที่ปรับตัวลงไปอาศัยอยู่ในน้ำ พวกมันอยู่ในช่วงยุคครีเทเชียส สัตว์ในสกุลเฮสเปอร์ลอนิส ได้แก่ เฮสเปอร์รอร์นิส, แบ็บทอนิส, พาราเฮสเปอร์รอร์นิส และ อื่นๆ
แบ็บทอนิสเป็นนกโบราณตัวยาวเมตรกว่าๆมันเก่าแก่กว่าเฮสเปอร์รอลนิส ซึ่งมีปีกที่ใหญ่กว่า แต่ก็ไม่ดีเท่านกแพนกวินในปัจจุบัน แบ็บทอนิสกินปลาเป็นอาหาร และ นักล่าที่ล่ามันคือฉลาม โมซาซอร์ และปลาขนาดใหญ่อื่นๆ ในช่วงเวลานั้น
เช่นเดียวกับเฮสเปอร์รอร์นิสเบ็บทอนิส ถูกพบที่ "อเมริกาเหนือ" - แคนซัสนอกจากนี้สามารถพบได้อีกที่สวีเดน
ลีเยพานาชาดอมอวีนอ
ลีเยพานาชาดอมอวีนอ () เป็นเพลงชาติแห่งสาธารณรัฐโครเอเชีย โดยบทนำคือคำว่า Lijepa naša หมายถึง ความงดงามของข้า ใช้กันแพร่หลายในประเทศโครเอเชีย
คำร้องต้นฉบับประพันธ์โดย อันทุน มีฮานอวิช (Antun Mihanović) ถูกตีพิมพ์ภายใต้ชื่อ "Horvatska domovina" ("Croatian homeland") ในปี 1835 เพลงเป็นผู้ประพันธ์โดย ยอซิป รุนยานิน (Josip Runjanin) ในปี 1846
บทเพลงได้เสร้จสิ้นลงตามที่เขียนไว้บนโน้ต และ ได้ประสานงานงานกับ วาโตรสลาฟ ลิชเติร์นเนกเกอร์ (Vatroslav Lichtenegger) ในปี 1861 และได้ไปดำเนินการเคารพเพลงชาติโครเอเชีย ในแต่ละปี มีความแตกต่างกัน เพลงชาติฉบับดั้งเดิมมี 15 บท
รัฐสภาโครเอเชียยังมิได้รับรองการประกาศใช้เพลงชาติอย่างเป็นทางการ ในปี ค.ศ. 1907 สมาคมนักเพลงโครเอเชียได้ยื่นหนังสือให้ทางรัฐสภาในการประกาศใช้เพลงชาติ แต่ไม่ได้รับการตอบสนอง ได้มีการขับร้องเพลงชาติอย่างไม่เป็นทางการในงานพิธีการ ในวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 1918 รัฐสภาได้ให้ความเห็นชอบในการแยกตัวเป็นเอกราชจาก ออสเตรีย-ฮังการี.
ระหว่างปี 1918 และ 1941 เพลงชาติโครเอเชียเป็นส่วนหนึ่งในทำนองของเพลงชาติราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 ในสมัยของอุสตาซา, ได้แก้ไขบทร้องบางท่อนที่กล่าวถึงการเรียกร้องดินแดนทั้งหมดในบอสเนีย. ขณะเดียวกันขบวนการพลพรรคโครเอเชีย ได้ใช่เพลงนี้ในระหว่างการประชุมของสภาต่อต้านลัทธิฟาสซิสต์เพื่อการปลดปล่อยโครเอเชีย.
ในวันที่ 29 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1972 ได้มีการประกาศใช้เพลงชาติอย่างเป็นทางการตามบทบัญญัติรัฐธรรมนูญสาธารณรัฐโครเอเชีย ที่ประกาศใช้โดยรัฐสภาประชาชนของสาธารณรัฐสังคมนิยมโครเอเชีย. ได้รับรองไว้ในรัฐธรรมนูญฉบับ ค.ศ. 1974 และ ค.ศ. 1990 ซึ่งได้มีการแก้ไขบทร้องบางส่วน, ประกาศใช้พร้อมกับ ธงชาติ และ ตราแผ่นดิน
เพลงชาติที่บังคับใช้ในทางราชการ ร้องเฉพาะบทที่ 1 กับ บทที่ 2 และ บทที่ 13 กับ บทที่ 14.
เนื้อร้องของบทที่ 13 ได้มีการแก้ไขเพิ่มเติมภายใต้บริบททางประวัติศาสตร์ และ ผันผวนทางการเมืองในช่วงเวลาดังกล่าว.
บทร้องต้นฉบับมีที่มาจากเพลงพื้นบ้านของโครเอเชีย-สโลวีเนีย คำว่า Heimat ("dom") มิได้มีความเกี่ยวโยงกับคำว่าชาติ ("narod") อาจรวมถึงการอ้างสิทธิ์เขตแดนทางทะเล ประกอบกับแดลเมเชียไม่ได้รวมเข้ากับเมืองแม่ โดยเชื่อมต่อกับดินแดนที่ติดแม่น้ำดานูบ:
ต่อมาได้ผนวกเขตแดนทางทะเล ("เพิ่มเติม") และการรวมดินแดนของ ราชอาณาจักรโครเอเชีย, แดลเมเชีย และ สลาโวเนีย ที่มีความแน่นแฟ้นของชนชาวสลาฟกลุ่มต่างๆ ที่สื่อถึง "ชาติ" ("narod"), ต่อมาได้มีการขับร้องเพลงนี้และใช้เป็นเพลงชาติในเวลาต่อมา:
ในสมัยของอันเต ปาเวลิค ประมุขแห่งรัฐเอกราชโครเอเชีย ได้มีการแก้ไขเนื้อร้องบทที่3 ภายใต้ขบวนการปฏิวัติโครเอเชียอุสตาซา ได้มีการผนวกเมืองดรินา เป็นส่วนหนึ่งของโครเอเชีย โดยกล่าวถึงการเรียกร้องดินแดนทั้งหมดของบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ("โครเอเชียถึงดรินา"):
พระวรสารบรมราชาภิเษกเวียนนา
พระวรสารบรมราชาภิเษกเวียนนา ( - พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ศิลปะ, เวียนนา) เป็นหนังสือพระวรสารวิจิตรจากปลายคริสต์ศตวรรษที่ 8 ตามความเชื่อตามประเพณีนิยมกล่าวว่าเป็นหนังสือเล่มเดียวกับที่พบในที่บรรจุพระบรมศพของจักรพรรดิชาร์เลอมาญเมื่อทำการเปิดในปี ค.ศ. 1000 โดยจักรพรรดิออตโตที่ 3 หน้าหนังสือย้อมเป็นสีม่วงและหมึกที่เขียนเป็นหมึกทอง งานตกแต่งเป็นแบบศิลปะคาโรแล็งเชียงที่มีอิทธิพลมาจากศิลปะไบแซนไทน์ ตรงขอบของหน้าแรกของพระวรสารนักบุญลูคมีชื่อภาษากรีก “Demetrius presbyter” เป็นอักษรตัวใหญ่เขียนด้วยทอง ที่อาจจะเป็นลายเซ็นของนักคัดหรือนักตกแต่งหนังสือวิจิตร ที่อาจจะเป็นศิลปินไบแซนไทน์ของราชสำนักของจักรพรรดิชาร์เลอมาญ หน้าปกทองมาหุ้มภายหลังในปี ค.ศ. 1500 โดยช่างทองแห่งอาเคินฮันส์ ฟอน รอยท์ลิงเง็น
หนังสือเพลงสวดสดุดีปารีส
หนังสือเพลงสวดสดุดีปารีส ( - หอสมุดแห่งชาติแห่งฝรั่งเศส, ปารีส, MS. gr. 139) เป็นหนังสือวิจิตรไบแซนไทน์ที่มีเนื้อหาเป็นเพลงสวดสดุดี ที่ประกอบด้วย 449 โฟลิโอ และ อีก 14 หน้าเต็มเป็นจุลจิตรกรรมในรูปแบบที่ “ยิ่งใหญ่ที่เกือบจะเช่นแบบคลาสสิก” ตามคำบรรยายของ “"สารานุกรมบริตานิกา"”
“"หนังสือเพลงสวดสดุดีปารีส"” และ “"หนังสือเซนต์เกรกอรี นาซิอันซัส"” ของจักรพรรดิบาซิลที่ 1 เป็นกุญแจสำคัญของยุคฟื้นฟูศิลปะวิทยามาซิโดเนียของศิลปะไบแซนไทน์
จุลจิตรกรรมที่มีชื่อเสียงที่สุดในหนังสือเพลงเล่มนี้คือภาพพระเจ้าเดวิดทรงเล่นฮาร์พ ข้างเมโลดีสตรีที่นั่งอยู่ข้างๆ รอบบุคคลทั้งสองเป็นภาพเทพเอ็คโค, สัตว์ต่างๆ ที่ชื่นชมท่วงทำนองดนตรีที่ทรงเล่น และ แม้แต่บุรุษคนหนึ่งที่เป็นสัญลักษณ์ของเมืองเบธเลเฮม การวางองค์ประกอบของน่าจะจำลองมาจากจิตรกรรมบนผนังกรีก-โรมัน ที่เป็นภาพออร์เฟียสสะกดโลกด้วยดนตรีที่เล่น
ภาพนี้และจุลจิตรกรรมอื่นๆ ในหนังสือเพลงมีลักษณะลม้ายการเขียนงานแบบเฮเลนนิสติค
สมเด็จพระราชาธิบดีทิเปนทระแห่งเนปาล
สมเด็จพระราชาธิบดีทิเปนทรพีรพิกรมศาหเทวะ () หรือที่สื่อในไทยมักเขียนเป็น ดิเพนทรา (27 มิถุนายน พ.ศ. 2514 — 4 มิถุนายน พ.ศ. 2544) พระราชโอรสในสมเด็จพระราชาธิบดีพีเรนทรพีรพิกรมศาหเทวะ และสมเด็จพระราชินีไอศวรรยาราชยลักษมีเทวีศาหะ
พระองค์ได้ตกเป็นข่าวดังทั่วโลกในเหตุการณ์สังหารหมู่พระราชวงศ์เนปาล พ.ศ. 2544 ซึ่งทำให้พระราชชนกและพระราชชนนีของพระองค์เองเสด็จสวรรคต พร้อมด้วยพระบรมวงศานุวงศ์อีก 7 พระองค์ สุดท้ายพระองค์ก็ทรงพยายามกระทำอัตวินิบาตกรรม จนทำให้พระองค์ทรงพระทุพพลภาพ มีพระอาการเข้าขั้นโคม่าต้องใช้เครื่องช่วยหายใจพยุงพระชนม์ไว้ แต่เนื่องด้วยพระราชชนกเสด็จสวรรคตก่อน พระองค์ซึ่งดำรงตำแหน่งมกุฎราชกุมารจึงเสด็จขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์ขณะที่พระอาการเพียบหนัก จนในท้ายที่สุดพระองค์เสด็จสวรรคตในอีก 3 วันต่อมา
เกย์เกมส์
เกย์เกมส์ () เป็นการแข่งขันที่ใหญ่ที่สุดในโลก ทางด้านกีฬาและวัฒนธรรมซึ่งจัดและเพื่อนักกีฬากลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ ศิลปิน นักดนตรี และอื่น ๆ ที่ต้อนรับผู้ร่วมแข่งขันในทุก ๆ รสนิยมทางเพศ และทุกระดับความสามารถ เดิมทีเรียกว่า เกย์โอลิมปิกส์ โดยเริ่มต้นที่เมืองซานฟรานซิสโก ในปี พ.ศ. 2525 จากความคิดของทอม แวดเดลล์ ที่มีเป้าหมายเพื่อประชาสัมพันธ์การรวมอยู่ของจิตใจและผู้เข้าแข่งขัน เช่นเดียวกับความต้องการการพัฒนางานด้านกีฬา
เกย์เกมส์เปิดให้ทุกคนที่อยากร่วมเข้าร่วมแข่งขัน โดยไม่มีการแบ่งแยกรสนิยมทางเพศแต่อย่างใด ไม่มีการกำหนดคุณสมบัติผู้เข้าแข่งขันในเกย์เกมส์ ถือเป็นการรวมตัวกันของคนจากทั่วโลก มีหลายประเทศในประเทศที่ชาวรักร่วมเพศยังคงเป็นสิ่งผิดกฎหมายและเรื่องห้าม ก็เข้าร่วม
สมาพันธ์แห่งเกย์เกมส์ (The Federation of Gay Games (FGG)) ผู้สนับสนุนให้เกิดเกย์เกมส์ มีถ้อยแถลงถึงแนวความคิดและวัตถุประสงค์ดังนี้
เข็มขัดพรหมจรรย์
เข็มขัดพรหมจรรย์ () เป็นชื่อเรียกเครื่องประแจโลหะสำหรับนุ่งห่ม ออกแบบขึ้นเพื่อขังบริเวณอวัยวะสืบพันธุ์ของผู้สวมไว้มิให้ถูกย่ำกราย มีความมุ่งประสงค์จะป้องกันผู้สวมมิให้ร่วมประเวณีหรือถูกชำเรา บางประเภทยังมีอุปกรณ์เสริมเพื่อกันมิให้ผู้สวมสำเร็จความใคร่ของตัวด้วย เข็มขัดนี้ใช้ได้กับทั้งชายและหญิง
ตามเรื่องร่ำลือสมัยใหม่ ว่ากันว่า ในยุคสงครามครูเสด มีการใช้เข็มขัดพรหมจรรย์เพื่อป้องกันเหตุต่าง ๆ อันอาจเกิดขึ้นเพราะความใคร่ในกามคุณ เช่น เมื่ออัศวินไปราชการสงคราม ภริยาของเขาจะสวมเข็มขัดพรหมจรรย์เพื่อรักษาตนเองให้ซื่อตรงต่อสามี กล่าวคือ เพื่อป้องกันมิให้ตนเองได้ร่วมเพศกับผู้ใดอันจะเป็นการนอกใจสามี อย่างไรก็ดี ไม่ปรากฏพยานหลักฐานอันชวนเชื่อว่า เข็ดขัดพรหมจรรย์เกิดขึ้นก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 15 นอกจากนี้ ยังปรากฏว่า มีการใช้เข็มขัดพรหมจรรย์กันเป็นที่ประจักษ์ในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา มากกว่าจะเป็นสมัยมัชฌิมยุคที่เกิดสงครามครูเสดนั้น
อนึ่ง กล่าวกันว่า ในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา เข็มขัดพรหมจรรย์ยังบุผ้านวมเป็นซับใน เพื่อป้องกันมิให้แผ่นเหล็กอันใหญ่โตนั้นถูกเนื้อต้องหนังผู้สวม แต่นวมเหล่านี้ต้องเปลี่ยนอย่างสม่ำเสมอ ด้วยเหตุนี้ ในทางปฏิบัติแล้ว จึงไม่สมควรใช้เข็มขัดต่อเนื่องยาวนาน การใช้ต่อเนื่องยาวนานเช่นกล่าวนั้นก่อให้อวัยวะเพศถูกเสียดสีขัดถูจนกลายเป็นแผล ติดเชื้อ เกิดภาวะพิษเหตุติดเชื้อ และถึงตายได้
กรงพรหมจรรย์
กรงพรหมจรรย์ () เป็นอุปกรณ์ที่ห่อหุ้มอวัยวะเพศชายสำหรับการป้องกันการปลุกเร้าและการแข็งตัวขององคชาต กรงพรหมจรรย์แบบพลาสติกสมัยใหม่มักใช้เพื่อป้องกันทางเพศและการเล่นแบบ BDSM
โดยมากแล้ว กรงพรหมจรรย์ จะมี 2 ส่วนคือ ส่วนฐานแหวน ตรงรอบโคนองคชาตหลังถุงอัณฑะ ที่นำองคชาตที่อ่อนตัวรอดแหวน และส่วนที่ 2 คือส่วนครอบหรือกรง จะทำเป็นรูไว้ตรงส่วนปลายเพื่อให้ของเหลวไหลลงได้ ในการออกแบบบางครั้งจะออกแบบให้โค้งหรือหักโค้งมุมเพื่อให้การแข็งตัวขององคชาตเป็นไปได้ยากลำบาก 2 ส่วนนี้จะรวมยึดต่อกันด้วยตัวยึดหรือหมุด และยึดแน่นโดยตัวล็อก โดยจะยึดลูกอัณฑะให้สนิทพอที่จะไม่ให้องคชาตออกมาได้
ในการผลิตบางแห่ง จะทำจะพลาสติกล้วน ที่มีหมายเลขผลิตภัณฑ์และยังป้องกันเครื่องตรวจโลหะตรวจพบ และทำให้ง่ายต่อการใส่สำหรับผู้ที่เดินทางบ่อย ๆ
อวัยวะเพศชายนั้นมีโครงสร้างที่บอบบาง ประกอบด้วยผิวหนัง องคชาตที่เป็นเยื่อรูพรุนที่จะบวมขึ้นด้วยเลือดเมื่อมีการเร้าอารมณ์ทางเพศ กรงพรหมจรรย์นั้นต้องมีขนาดเหมาะสมกับขนาดองคชาต ที่สวมใส่พอดีและปรับให้เข้ารูป และป้องกันการเสียหายของอวัยวะเพศ ขนาดของแหวนและที่ว่าง ก็เป็นข้อสำคัญในการปรับเช่นกัน แหวนที่แน่นไปจะทำให้เลือดไม่ไหลผ่าน ขณะที่หลวมไปก็จะไม่ปลอดภัย
จากการสำรวจข้อมูล พบว่า การถึงจุดสุดยอดบ่อยเกินไปเป็นสาเหตุให้เกิดโรคมะเร็งต่อมลูกหมาก การใช้กรงพรหมจรรย์ขึ้นอยู่กับลักษณะการใช้งาน เพื่อกันการสำเร็จความใคร่ด้วยตัวเอง
ข้าวกล้อง
ข้าวกล้อง, ข้าวซ้อม, ข้าวซ้อมมือ คือเมล็ดข้าวที่ไม่ผ่านการขัดสีหรือผ่านการขัดสีแค่บางส่วน ข้าวกล้องมีรสชาติมันปานกลางและมีคุณค่าทางโภชนาการมากกว่าข้าวสาร (ข้าวขาว) ข้าวทุกประเภทอาทิ ข้าวเมล็ดยาว ข้าวเมล็ดสั้น ข้าวเหนียว สามารถทำเป็นข้าวกล้องได้ทั้งสิ้น
ข้าวกล้องและข้าวสารมีปริมาณพลังงาน คาร์โบไฮเดรต และโปรตีนใกล้เคียงกัน แต่ต่างกันที่กระบวนการผลิตและคุณสมบัติทางโภชนาการอื่น เมื่อเปลือกของเมล็ดข้าวเปลือกถูกกะเทาะออกจะได้ข้าวกล้อง ถ้าต้องการได้ข้าวสาร ผิวของเมล็ดข้าวอีกชั้นหนึ่งคือเยื่อหุ้มเมล็ดและจมูกข้าวจะถูกขัดสีออกไป ซึ่งทำให้วิตามินและสารอาหารอื่น ๆ ลดลงเช่น วิตามินบี1 วิตามินบี2 วิตามินบี6 ธาตุเหล็ก และแมกนีเซียม แต่ข้าวกล้องนั้นมีระยะในการเก็บรักษาน้อย เพราะเกิดความชื้นง่ายจึงทำให้เกิดเชื้อรา
ข้าวกล้องกับข้าวสวย อันไหนมีสารอาหารดีกว่า ?
แทรริชเซอร์ดูว์ดุกเดอแบรี
แทรริชเซอร์ดูว์ดุกเดอแบรี ( - หอสมุดแห่งพระราชวังชองตีย์, ชองตีย์, ฝรั่งเศส) เป็นชื่อหนังสือกำหนดเทศกาลที่ตกแต่งอย่างงดงาม เนื้อหาของหนังสือรวมบทสวดมนต์สำหรับสวดตามเวลาที่ระบุไว้ในบทบัญญัติทางศาสนา “"แทรริชเซอร์ดูว์ดุกเดอแบรี"” ที่ว่าจ้างให้เขียนโดยฌองดยุกแห่งแบร์รีเมื่อราว ค.ศ. 1410 อาจจะถือกันว่าเป็นหนังสือวิจิตรฉบับที่สำคัญที่สุดของคริสต์ศตวรรษที่ 15 -- “le roi des manuscrits enluminés” ()
“"แทรริชเซอร์ดูว์ดุกเดอแบรี"” มีด้วยกัน 416 หน้าที่ 131 เป็นจุลจิตรกรรมขนาดใหญ่ และหน้าที่มีการตกแต่งขอบหรืออักษรตัวต้นประดิษฐ์อย่างงดงามอีกหลายหน้า แม้ว่าจะเป็นงานขนาดเล็กแต่ก็ถือว่าเป็นงานชิ้นสำคัญที่สุดชิ้นหนึ่งในสมัยที่รุ่งเรืองที่สุดของศิลปะกอธิคนานาชาติ อักษรประดิษฐ์มีด้วยกันทั้งสิ้น 300 ตัว หนังสือเล่มนี้เป็นหนังสือที่ใช้เวลาเขียนอยู่เกือบหนึ่งร้อยปี ในสามช่วงสำคัญๆ ที่นำโดยพี่น้องลิมบวร์ก, บาเธเลมี ฟาน เอค และฌอง โคลอมบ์ งานของพี่น้องลิมบวร์กเป็นงานที่มีฝีแปรงอันละเอียด และใช้สีที่มีราคาสูงในการเขียนภาพ
ปฏิทินสมโภชน์และวันนักบุญเป็นตารางเวลาโดยทั่วไปไม่จำกัดเฉพาะปีใดปีหนึ่งที่มักจะวาดตกแต่งอย่างวิจิตร เป็นองค์ประกอบหลักของหนังสือกำหนดเทศกาล แต่ภาพประกอบของ “"หนังสือแบร์รี"” เป็นภาพที่มีคุณภาพที่เหนือกว่างานใดและครอบคลุมเนื้อหาที่ใหม่ออกไป ที่เป็นองค์ประกอบอันสำคัญของการตกแต่งหนังสือวิจิตร ภาพส่วนใหญ่จะแสดงปราสาทใดปราสาทหนึ่งของดยุกในฉากหลัง และเนื้อหาของภาพก็เต็มไปด้วยรายละเอียดอันน่าสนใจ และ เทศกาลหรือแรงงานประจำเดือนของตั้งแต่ตัวดยุกเองไปจนถึงของเกษตรกรในที่ดินของดยุก ที่คู่กับบทสวดมนต์ประจำชั่วโมง ตอนบนของภาพแต่ละภาพก็จะเป็นโค้งพระจันทร์ครึ่งซีกที่แสดงราชรถพระอาทิตย์, สัญลักษณ์ของจักรราศี, จำนวนวันในเดือนนั้น และปฏิทินจันทรคติ
ช่วงหลักของการเขียน “"หนังสือแบร์รี"” อยู่ราวระหว่าง ค.ศ. 1412 จนถึง ค.ศ. 1416 โดยพี่น้องลิมบวร์ก ตัวหนังสือ, การตกแต่งขอบ และ การติดทองอาจจะทำโดยผู้ช่วยหรือผู้เชี่ยวชาญที่ส่วนใหญ่ยังคงไม่ทราบว่าเป็นผู้ใด พี่น้องลิมบวร์กทิ้งงานเขียนค้างไว้และยังไม่ได้เย็บเป็นเล่มเมื่อดยุกมาเสียชีวิตลงในปี ค.ศ. 1416 ผู้รับผิดชอบคนต่อไปจากดยุกเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน ผู้ที่รักงานศิลปะ และ เป็นจิตรกรสมัครเล่นเรอเนแห่งอองชูผู้จ้างให้จิตรกรผู้ไม่ทราบนามที่เรียกกันว่า “ปรมาจารย์แสงเงา” (Master of the Shadows) ที่สันนิษฐานกันว่าอาจจะเป็นบาเธเลมี ฟาน เอคทำการเขียนต่อไประหว่างคริสต์ทศวรรษ 1440 อีกสี่สิบปีต่อมาชาร์ลส์ที่ 1 ดยุกแห่งซาวอยก็จ้างฌอง โคลอมบ์ให้เขียนภาพจนเสร็จระหว่างปี ค.ศ. 1485 จนถึงปี ค.ศ. 1489.
ภาพเขียนที่เขียนโดยฌอง โคลอมบ์และ “ปรมาจารย์แสงเงา” เป็นภาพที่ง่ายต่อการระบุผู้เขียน โพยองทำรายการของผู้ที่เขียนแรกที่สุดที่เขียนภาพหลักไว้ดังนี้:
นอกจากจะระบุ “จิตรกรผู้เคร่งครัด” ผู้เขียนภาพเกี่ยวกับศาสนาหลายภาพในตอนปลายของการเขียนช่วงแรก “courtly painter”, “rustic painter” และ “pious painter” คงจะเป็นพี่น้องลิมบวร์กสามคน หรือจิตรกรผู้อื่นในห้องเขียนภาพของพี่น้อง
ประติมานวิทยา
ประติมานวิทยา () เป็นสาขาหนึ่งของประวัติศาสตร์ศิลป์ที่เป็นการศึกษาประวัติ, คำบรรยาย และ การตีความหมายของเนื้อหาของภาพ คำว่า “Iconography” แปลตรงตัวว่า “การเขียนรูปลักษณ์” (image writing) ที่มีรากมาจากภาษากรีกโบราณ “εἰκών” ที่แปลว่า “รูปลักษณ์” และคำว่า “γράφειν” ที่แปลว่า “เขียน” ความหมายรองลงมาคืองานประติมา (Icon) ในไบแซนไทน์และออร์โธด็อกซ์ของประเพณีนิยมคริสเตียน ในด้านประวัติศาสตร์ศิลป์ประติมานวิทยาก็ยังอาจจะหมายถึงกรรมวิธีการแสดงหัวเรื่องในรูปแบบของการใช้รูปสัญลักษณ์ต่างๆ ในเนื้อหาของภาพที่ออกมาให้ผู้ชมได้เห็น นอกจากนั้นประติมานวิทยาก็ยังใช้ในด้านสาขาวิชาอื่นนอกไปจากประวัติศาสตร์ศิลป์เช่นในวิชาสัญญาณศาสตร์ และ media studies, และในการใช้โดยทั่วไปที่หมายถึงลักษณะรูปลักษณ์ที่ใช้กันเป็นสามัญของหัวเรื่องหรือความหมายในทำนองเดียวกัน
นกกระจอกใหญ่
นกกระจอกใหญ่ () เป็นนกจับคอนในวงศ์นกกระจอก มีชื่อต่างกันไปตามแต่ละท้องถิ่น เช่น English Sparrow, Indian Sparrow, และ Spatzie หรือ Spotsie ถิ่นอาศัยตามธรรมชาติส่วนใหญ่อยู่ในแถบยุโรปบริเวณเมดิเตอร์เรเนียนและในเอเชียบางส่วน มีการนำนกเข้าสู่พื้นที่ในหลายๆส่วนบนโลกทั้งแบบตั้งใจหรือเป็นอุบัติเหตุ ทำให้นกกระจอกใหญ่มีการกระจายพันธุ์เกือบทั่วโลก มันสามารถปรับตัวเข้ากับถิ่นอาศัยของมนุษย์ได้ง่าย นกกระจอกใหญ่เป็นนกขนาดเล็กตัวอ้วนกลม มีสีขนน้ำตาลถึงเทา
นกกระจอกใหญ่เป็นนกอ้วนกลม ปกติมีความยาวจากปลายปากจรดปลายหางประมาณ 16 ซม. หรืออยู่ในช่วง 14-18 ซม. มีหัวกลมใหญ่ หางสั้น ปากหนา มีน้ำหนัก 24-39.5 กรัม ขึ้นอยู่กับเพศ ซึ่งโดยปกติเพศเมียมีขนาดเล็กกว่าเพศผู้ นกวัยอ่อนจะมีขนาดเล็กกว่า เพศผู้จะตัวใหญ่ขึ้นในฤดูหนาว เพศเมียจะตัวใหญ่ขึ้นในฤดูผสมพันธุ์ ขึ้นอยู่กับชนิดย่อย และสิ่งแวดล้อม
นกเพศผู้มีขนคลุมหลังไหล่สีน้ำตาลมีลายดำ ส่วนหลังตอนล่าง ตะโพกและหางสีน้ำตาลแกมเทา กระหม่อมสีเทาค่อนข้างเข้ม ขณะที่แก้มและขนคลุมลำตัวด้านล่างเป็นสีเทาอ่อนกว่า บริเวณระหว่างปากจนถึงตา ตา คอและขนคลุมอกส่วนบนสีดำ ในช่วงฤดูผสมพันธุ์ปากจะเป็นสีดำ แต่นอกฤดูผสมพันธุ์จะเป็นสีเนื้อๆและขนอกส่วนบนที่เป็นสีดำสนิทจะจางลง นกเพศเมียมีขนคลุมลำตัวโดยทั่วไปเป็นสีน้ำตาลอ่อน มีคิ้วสีเนื้อ ปากสีเนื้อ คล้ายนกกระจอกตาลเพศเมีย แต่มีลายขีดสีน้ำตาลจางๆที่หลัง
นกชนิดนี้มีแหล่งกำเนิดในตะวันออกกลางและกระจายออกไปพร้อมๆกับการเกษตรไปยังส่วนใหญ่ของยูเรเชีย และบางส่วนของอาฟริกาเหนือ ตั้งแต่กลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 นกก็กระจายตัวอยู่เกือบทั่วโลก ส่วนใหญ่เกิดจากการที่มนุษย์นำเข้าไปอย่างตั้งใจ และยังมีจากการเดินทางของนกเองตามธรรมชาติ นกกระจอกใหญ่ถูกนำเข้าไปยังทวีปอเมริกาเหนือ อเมริกากลาง อเมริกาใต้ อาฟริกาใต้ บางส่วนของอาฟริกาตะวันตก ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ และเกาะต่างๆทั่วโลก จัดเป็นนกในธรรมชาติที่มีการกระจายพันธุ์กว้างขวางมากที่สุดในโลก ในบางที่นกชนิดนี้กลายเป็นสัตว์รบกวน และไปรุกรานนกเจ้าถิ่นจนแทบสูญพันธุ์
วิทยาลัยเทคโนโลยีภาคใต้
วิทยาลัยเทคโนโลยีภาคใต้ () เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชน ที่จัดการเรียนการสอนทางด้านการจัดการ และเทคโนโลยี ตั้งอยู่ที่ 124/1 ถนนทุ่งสง-ห้วยยอด (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 403) ตำบลที่วัง อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช
แต่เดิมวิทยาลัยเทคโนโลยีภาคใต้ จัดการศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) และประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) มาเป็นเวลานาน ในชื่อ "โรงเรียนเทคโนโลยีศึกษาภาคใต้" (S-Tech) ส่วนในระดับเตรียมอนุบาล อนุบาล และประถมศึกษา ในชื่อ "โรงเรียนตันติวัตร" คุณเอกกร ตันติอุโฆกุล ในฐานะประธานกรรมการบริษัท เทคโนโลยีภาคใต้ จำกัด จึงได้เสนอจัดตั้ง "วิทยาลัยเทคโนโลยีภาคใต้"
วิทยาลัยเทคโนโลยีภาคใต้ ได้รับอนุมัติการจังตั้งจากทบวงมหาวิทยาลัย เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม 2542 และได้รับอนุญาตให้เปิดดำเนินการรับนักศึกษาตั้งแต่ปีการศึกษา 2544 โดยเปิดสอนหลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต หลักสูตร 4 ปีและต่อเนื่อง ภาคปกติ และภาคสมทบ 3 สาขาวิชา คือ สาขาวิชาการบัญชี สาขาวิชาการจัดการและสาขาวิชาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ
ปีการศึกษา 2545 ได้รับอนุญาตให้เปิดหลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิตอีก 2 สาขาวิชา คือ สาขาวิชาการตลาด แลพสาขาวิชาการจัดการอุตสาหกรรม
ปีการศึกษา 2546 ได้รับการรับรองมาตรฐานการประเมินคุณภาพภายนอก สำนักรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา (สมศ.) ได้รับอนุญาตให้เปิดหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต หลักสูตร 4 ปีภาคปกติและภาคสมทบ สาขาวิชาเศรษฐศาสตร์พัฒนาชุมชน
ปีการศึกษา 2547 ได้รับอนุญาตให้เปิดสอนหลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต หลักสูตร 4 ปี และต่อเนื่องสาขาวิชาการจัดการทรัพยากรมนุษย์ และหลักสูตรศิลปะศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาการท่องเที่ยว
ปีการศึกษา 2548 วิทยาลัยได้ปรับโครงสร้างการบริหารงานใหม่ตามข้อบังคับวิทยาลัย ว่าด้วยการแบ่งส่วนงาน พ.ศ. 2548 ประกอบด้วยสำนักวิชา ศูนย์/สถาบัน และสำนักงาน บริหารโดยอธิการบดี คณบดีสำนักวิชา ผู้อำนวยการศูนย์/สถาบัน และหัวหน้าสำนักงาน โดยมีสภาวิทยาลัยเป็นผู้บริหารสูงสุด
ในปีการศึกษาเดียวกันนี้ วิทยาลัยได้มีการปรับปรุงหลักสูตรต่างๆ ที่ครบรอบการดำเนินการ ตามเกณฑ์มาตรฐานหลักสูตรระดับปริญญาตรี พ.ศ. 2548 จำนวน 8 หลักสูตร ทั้งหลักสูตร 4 ปีและ 2 ปีต่อเนื่อง คือ หลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต สาขาวิชาบริหารธุรกิจ สาขาวิชาระบบสารสนเทศคอมพิวเตอร์ จำนวน 4 หลักสูตร สาขาการจัดการท่องเที่ยวและบริการ จำนวน 1 หลักสูตร หลักสูตรบัญชีบัณฑิต จำนวน 2 หลักสูตร และหลักสูตรเศรษศาสตรบัณฑิต จำนวน 1 หลักสูตร เพื่อใช้ในปีการศึกษา 2549
ปีการศึกษา 2549 ได้รับการประเมินคุณภาพการศึกษาภายนอก จากสำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา (สมศ.) รอบที่สอง
ปีการศึกษา 2550 วิทยาลัยได้รับอนุญาตให้เปิดสอนหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต หลักสูตร 4 ปี สาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ
ปีการศึกษา 2551 วิทยาลัยได้รับอนุญาตให้เปิดสอนหลักสูตรปริญญาโท และประกาศนียบัตรบัณฑิต หลักสูตร 1 ปี สาขาวิชาชีพครูและหลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต (M.B.A.)
ปีการศึกษา 2552 วิทยาลัยได้ปรับโครงสร้างการบริหารตามข้อบังคับวิทยาลัยเทคโนโลยีภาคใต้ ว่าด้วยการแบ่งส่วนงาน พ.ศ. 2552 ประกอบ คณะ ศูนย์ สำนักและสำนักงาน โดยมีอธิการบดีเป็นผู้บริหารสูงสุด รองอธิการบดี คณบดี ผู้อำนวยการศูนย์/สำนักงาน และหัวหน้าสำนักงานนอกเหนือจากที่วิทยาลัยเองแล้วยังมีศูนย์การศึกษาแห่งอื่นอีกดังนี้
พระวรสารเซนต์เอมเมอแรม
พระวรสารเซนต์เอมเมอแรม ( - หอสมุดแห่งชาติแห่งบาวาเรีย, มิวนิค, Clm 14000) เป็นหนังสือพระวรสารวิจิตรที่เขียนขึ้นเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 9 ที่มีขนาด 420 x 330 มิลิเมตร และมี 126 โฟลิโอ หน้าปกตกแต่งอย่างวิจิตรด้วยทองและหินมีค่า
“"พระวรสารเซนต์เอมเมอแรม"” สร้างขึ้นสำหรับสมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในปี ค.ศ. 870 ในสถานศึกษาของราชสำนัก และมอบให้แก่อาร์นุล์ฟแห่งคารินเธียผูอุทิศให้แก่แอบบีเซนต์เอมเมอแรม
กลางหน้าปกเป็นภาพพระเยซูผู้ทรงเดชานุภาพนั่งบนลูกโลกและถือหนังสือที่มีคำจารึกว่า
ทองคำเปลว
ทองคำเปลว () คือทองที่ได้รับการตีแผ่จนเป็นแผ่นที่บางมาก ทองคำเปลวมักจะใช้สำหรับการปิดทอง (gilding) หรือปิดบนองค์พระพุทธรูปหรือสิ่งสักการะ ทองคำเปลวทำจากทอง โดยมีสีต่างๆ เกิดขึ้นตามองค์ประกอบของโลหะชนิดอื่นๆ ที่ผสมในกระบวนการผลิตทองคำเปลว มีตั้งแต่ 96.5%, 99% ไปจนถึง 99.99%
ในปัจจุบันมีการนำทองคำวิทยาศาสตร์ขึ้นมาใช้งานแทนทองคำเปลวที่ทำจากทองคำแท้เนื่องจากมีต้นทุนที่ถูกกว่า โดยจะสังเกตความแตกต่างได้ง่ายเมื่อใช้นิ้วมือขยี้ หากทองคำเปลวไม่ติดนิ้วมือและเป็นรอยขาด ลักษณะเป็นแผ่นบางๆแตกเป็นชิ้นๆ แสดงว่าเป็นทองคำวิทยาศาสตร์ และถ้าหากใช้นิ้วมือขยี้ทองคำเปลวแล้วติดมือแสดงว่าเป็นทองคำแท้ ข้อสังเกตอีกหนึ่งประการทองคำเปลวที่ผลิตจากทองคำแท้จะมีสีที่แวววาวกว่าทองคำเปลววิทยาศาสตร์
อย่างไรก็ตามทองคำเปลวได้ถูกนำมาใช้ในด้านต่างๆ เช่น ใช้ในทางการแพทย์ ด้านความสวยความงาม และถูกนำมาใช้ในการประกอบอาหาร เป็นต้น
วัดโนนสูงวนาราม
วัดโนนสูงวนาราม เป็นวัดราษฎร์ ตั้งอยู่ ณ เลขที่ 1 หมู่ 9 ตำบลโนนสูง อำเภอขุนหาญ จังหวัดศรีสะเกษ มีเนื้อที่ทั้งหมด 20 ไร่ 2 งาน ด้านตะวันตกติดกับโรงเรียนบ้านโนนสูง ด้านตะวันออกติดกับอ่างเก็บน้ำหนองสิ ด้านทิศเหนือติดกับหมู่บ้านโนนสูง ด้านทิศใต้เป็นทุ่งนาของชาวบ้าน เจ้าอาวาสคือ พระครูสีลธรรมโสภณ
วัดโนนสูงวนารามมีสิ่งก่อสร้างทั้งหมด 29 หลัง มีอุโบสถ ที่มีสถาปัตยกรรมจากประเทศอินเดีย
ธงชัย (แก้ความกำกวม)
ธงชัย โดยศัพท์มีความหมายว่า "ธงอันเป็นเครื่องหมายแห่งชัยชนะ" อาจหมายถึงธงชัย เป็นชื่อบุคคลไทยหลายคน
นกออก
นกออก หรือ อินทรีทะเลปากขาว (อังกฤษ: White-bellied Sea-eagle, White-bellied Fish-eagle, White-breasted Sea Eagle; ชื่อวิทยาศาสตร์: "Haliaeetus leucogaster") เป็นนกขนาดใหญ่ชนิดหนึ่งจำพวกเหยี่ยวและอินทรี
ตัวผู้และตัวเมียมีลักษณะคล้ายคลึงกัน ตัวที่โตเต็มวัยแล้ว บริเวณหัว อก และลำตัวด้านล่างมีสีขาว ด้านบนมีสีน้ำตาลเทา หางและปีกเป็นสีเทาเข้ม ปลายหางมีสีขาว นกขนาดเล็กมีสีน้ำตาลทั้งตัว เมื่อมีอายุได้ราว 3 ปีจึงมีลักษณะดังกล่าว ขณะบินเห็นปีกค่อนข้างหักเป็นมุมเหนือลำตัว หางสีน้ำตาล ปลายหางสีขาวเป็นหางพลั่วชัดเจน
จัดเป็นนกขนาดใหญ่ เพราะมีขนาดความยาวลำตัวสูงสุดถึง 66 - 69 เซนติเมตร
นกออกมักอยู่โดดเดี่ยวหรือเป็นคู่ ชอบอยู่ตามชายฝั่งทะเล, ทะเลสาบหรือแม่น้ำขนาดใหญ่ ชอบหากินบริเวณใกล้เคียงกับที่ทำรังอยู่ และมักใช้รังเป็นที่สะสมอาหารด้วย ชอบทำรังใกล้ที่อยู่ของมนุษย์ ชอบส่งเสียงร้องในเวลาเช้าและเย็น หาอาหารหลักในน้ำ ได้แก่ ปลาและงูทะเล ด้วยการเกาะกิ่งไม้หรือร่อนกลางอากาศ คอยจ้องหาเหยื่อในน้ำ เมื่อพบจะบินลงโฉบด้วยกรงเล็บ จากนั้นจึงนำไปฉีกกินบนกิ่งไม้หรือรังที่พัก
เริ่มผสมพันธุ์ในช่วงฤดูหนาว ถึงฤดูร้อน ทำรังอยู่บนต้นไม้บนหน้าผาริมชายทะเลหรือใกล้แหล่งน้ำที่ใช้หากิน รังของนกออกเป็นแบบง่าย ๆ โดยนำกิ่งไม้มาซ้อนกัน มีขนาดใหญ่ มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 1.25 - 1.50 เมตร ลึก 50 - 70 เซนติเมตร ไข่มีสีขาว วางไข่ ครั้งละ 2 ฟอง ทั้งตัวผู้และตัวเมียต่างก็ช่วยกันฟักไข่ และเลี้ยงลูกอ่อน
พบในทวีปยุโรป, ออสเตรเลีย และทวีปเอเชีย สำหรับประเทศไทยพบอยู่ในจังหวัดที่อยู่บนชายฝั่งทะเลภาคตะวันออกและภาคใต้
นกออกถือเป็นนกประจำถิ่นในประเทศไทย แต่ปริมาณในธรรมชาติพบไม่มากนัก จึงเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535
พานาโซนิค
พานาโซนิค คอร์ปอเรชั่น () เป็นบริษัทผู้ผลิตสินค้าเครื่องใช้ไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ที่ใหญ่ที่สุดของญี่ปุ่น เดิมมีชื่อว่า มัตสึชิตะ อีเล็กทริก อินดัสเตรียล () ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1918 โดยนายโคะโนะซุเกะ มัตสึชิตะ มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองคะโดมะ จังหวัดโอซะกะ เป็นเจ้าของผลิตภัณฑ์ เนชั่นแนล, พานาโซนิค, เทคนิคส์ และเป็นบริษัทแม่ของซันโย ปัจจุบันได้รับการจัดอันดับโดยนิตยสารฟอร์บส ติดอันดับบริษัทขนาดใหญ่อันดับที่ 89 ของโลก
ในประเทศไทย ผลิตภัณฑ์ของบริษัทเข้ามาจำหน่ายตั้งแต่ พ.ศ. 2513 โดยบริษัทตัวแทนจำหน่ายชื่อ บริษัท ซิว-เนชั่นแนล เซลส์ แอนด์ เซอร์วิส จำกัด ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น บริษัท ซิว เนชั่นแนล จำกัด และปัจจุบันใช้ชื่อว่า บริษัท พานาโซนิค ซิว เซลส์ (ประเทศไทย) จำกัด ตั้งแต่ พ.ศ. 2546 เป็นต้นมา
หมู่เกาะเวอร์จิน
หมู่เกาะเวอร์จิน อาจหมายถึง
ตุ๊กแกบินหางแผ่น
ตุ๊กแกบินหางแผ่น (; ชื่อวิทยาศาสตร์: "Ptychozoon kuhli") สัตว์เลื้อยคลานชนิดหนึ่งจำพวกตุ๊กแก มีรูปร่างคล้ายจิ้งจกบ้านทั่วไป แต่มีขนาดใหญ่กว่า มีความลำตัวประมาณยาว 9.5 เซนติเมตร หางยาว 9.5 เซนติเมตร มีพังผืดยึดระหว่างนิ้วเท้า ใต้เท้ามีแผ่นยึดเกาะเรียงเป็นแถวเดี่ยว ปลายนิ้วมีเล็บ มีแผ่นหนังแผ่กว้างออกมาจากข้างแก้มและลำตัวทำหน้าที่เหมือนปีกเครื่องร่อน หางแบนขอบหางหยัก ปลายหางแผ่เป็นแผ่นกว้างขอบเรียบและกว้างกว่าหาง ส่วนที่เป็นหยัก สันหางมีตุ่ม ลำตัวสีน้ำตาลหรือเทา มีแถบเข้มพาดขวางบนหลัง 4 แถบ หางมีลายพาด
พบในป่าดิบในภาคใต้ของไทย ตั้งแต่จังหวัดนครศรีธรรมราช, จังหวัดปัตตานี พบได้จนถึงภาคเหนือของมาเลเซียจนถึงสิงคโปร์, หมู่เกาะนิโคบาร์ในอินโดนีเซีย นอกจากนี้ยังพบในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดียที่ติดกับพม่า และพบที่อุทยานแห่งชาติภูหินร่องกล้า ทางภาคเหนือของไทยอีกด้วย
เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535 แต่ก็นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงสำหรับผู้ที่นิยมเลี้ยงสัตว์เลื้อยคลานเช่นเดียวกับตุ๊กแกบินหางเฟิน ("P. lionotum") ซึ่งเป็นตุ๊กแกในสกุลเดียวกันด้วย
แดน ริเวอร์ส
แดน ริเวอร์ส () ผู้สื่อข่าวสำนักข่าวซีเอ็นเอ็น ปัจจุบันประจำอยู่ที่ประเทศไทย เขารายงานข่าวสารต่าง ๆ และด้านธุรกิจในภาคพื้นเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
เขาศึกษาทางด้านวิทยาศาสตร์สังคมที่มหาวิทยาลัยเดอแรม สาขาวิชาวารสารศาสตร์สื่อวิทยุกระจายเสียงและ โทรทัศน์ ที่วิทยาลัยศิลปะฟอลเมาท์ เขาเคยเป็นนักข่าวสายอาชญากรรมให้กับไอทีวีนิวส์ เขาเคยรายงานข่าวพายุนาร์กิสที่พม่า เขาเป็นผู้รายงานข่าวในช่วงสถานการณ์ที่ทางกลุ่มคนเสื้อแดงได้มีการชุมนุม จนถึงการสลายการชุมนุม เขาวิจารณ์ถึงความเป็นกลาง และความน่าเชื่อถือของสื่อไทย ว่าสื่อไทยเชื่อถือไม่ได้ เนื้อหาข่าวสารบางส่วนที่อาจจะบิดเบือนและขัดแย้งจากความเป็นจริง
หงส์ไฟ
หงส์แดง หรือ หงส์ไฟ (อังกฤษ: Vermilion Bird) เป็นสัตว์วิเศษตามความเชื่อของจีน เป็นหนึ่งในอสูรปกครองศักดิ์สิทธิ์ทั้ง 4 แห่งทิศใต้ มีลักษณะเด่นของนก 5 ชนิดรวมกัน มีขนเป็นเปลวไฟ ชาวจีนยกย่องให้เป็นสัตว์มงคลตัวแทนของเพศหญิง (ธาตุหยิน) คู่กับมังกรตัวแทนของผู้ชาย (ธาตุหยาง) บางตำนานบอกว่าเป็นสัตว์วิเศษชนิดเดียวที่สามารถต่อกรกับมังกรได้ แม้ว่าหงส์จะเป็นสัญลักษณ์ของเพศหญิง แต่หงส์ก็มีทั้งตัวผู้และตัวเมีย อาศัยอยู่ที่เทือกเขาแดงทางแดนใต้ที่สวยงาม ไม่เคยแตะต้องสิ่งมีชีวิตแต่ดำรงชีพด้วยการกินเมล็ดไผ่เท่านั้น ได้รับการยกย่องให้เป็นเจ้าแห่งนกทั้งปวง กล่าวกันว่าเมื่อหงส์แดงบินผ่านที่ใดเหล่าวิหคทั้งหลายจะแสดงการคารวะให้ หงส์แดงเป็นตัวแทนของความโชคดีและความสง่างาม เป็นตัวแทนของฤดูร้อน (ธาตุไฟ) ใครก็ตามที่ได้ดื่มเลือดของหงส์แดงจะมีชีวิตเป็นอมตะ และน้ำตาของหงส์แดงมีสรรพคุณในการรักษาบาดแผลและแก้พิษทุกชนิดด้วย ซึ่งคล้ายกับนกฟีนิกซ์ตามความเชื่อของชาวตะวันตก
ชาลิดา วิจิตรวงศ์ทอง
ชาลิดา วิจิตรวงศ์ทอง เกิดวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2536 เป็นนักแสดงชาวไทยเชื้อสายอินเดีย สังกัดสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ในกลุ่มพาวเวอร์ทรีรุ่นที่ 2 โดยก่อนเป็นนักแสดงเต็มตัว ชาลิดาได้ผ่านงานถ่ายแบบลงนิตยสาร และมีผลงานโฆษณามาเป็นจำนวนมาก ตั้งแต่อายุ 9 ปี จวบจนปัจจุบัน
ชาลิดา วิจิตรวงศ์ทอง มีชื่อเล่นว่า มิ้นต์ เกิดเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2536 มีบิดาเป็นชาวไทยเชื้อสายจีน และมารดาเป็นลูกครึ่งไทย-อินเดีย โดยชาลิดาเป็นบุตรสาวคนโต และมีน้องชายสามคน คือ มอส, ม่อน (ธนัชชัย วิจิตรวงศ์ทอง) และไมโล ชื่อจริง ชาลิดา แปลว่า หญิงผู้มีเสน่ห์ ชื่อเล่นชื่อ มิ้นต์ เพราะว่าคุณแม่ของชาลิดาชอบกินลูกอมมายด์-มิ้นท์ ชาลิดายังมีอีกชื่อหนึ่งว่า Baryear (บาเยียร์) มาจากภาษาอินเดียคุณแม่ของชาลิดาเป็นคนตั้งให้ ชาลิดามักใช้ชื่อนี้สำหรับการติดต่อสื่อสารบนโลกออนไลน์
ชาลิดาจบการศึกษามัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนแม่พระฟาติมา, มัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร และกำลังศึกษาในระดับปริญญาตรีคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยนานาชาติแสตมฟอร์ด
ด้านชีวิตส่วนตัว มิ้นต์กำลังคบหาดูใจกับหนุ่ม ภูผา เตชะณรงค์ น้องชายคนเล็กของ ร.ต.ท. สงกรานต์ เตชะณรงค์
ชาลิดายังทำธุรกิจ ไอศกรีม Minito gelato ร่วมหุ้นกับ ภูผา เตชะณรงค์
ชาลิดา เริ่มเข้าวงการด้วยการถ่ายแบบ และถ่ายโฆษณา มาตั้งแต่อายุประมาณ 9 ขวบ โดยมีผลงานพรีเซ็นเตอร์ทั้งในและต่างประเทศ มิ้นต์เริ่มเข้ามาเป็นนักแสดงในสังกัดช่อง 3 โดยเข้ามาเป็นนักแสดง พาวเวอร์ทรี รุ่นที่ 2 ผลงานละครเรื่องแรกที่มีกับทางช่อง 3 คือเรื่อง น่ารัก แต่เริ่มมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักมากขึ้นในฐานะนักแสดงหญิงหน้าใหม่ ด้วยการรับบทเป็น "พจนีย์ รัตนเดชากร" ในละครเรื่อง ดงผู้ดี หลังจากนั้นในปี พ.ศ. 2553 ชาลิดาได้รับคัดเลือกให้เป็นหนึ่งในกลุ่มนักแสดงนำ ในซีรีส์ 4 หัวใจแห่งขุนเขา เพื่อฉลอง 40 ปี ช่อง 3 ในบทของ "เฌอเอม" หรือ "ชะเอม" นางเอกในละครเรื่อง ปฐพีเล่ห์รัก ซึ่งเป็นละครลำดับที่ 3 ในซีรีส์ชุดนี้
ต่อมาในปี พ.ศ. 2554 ชาลิดามีผลงานละคร 2 เรื่อง คือ ตะวันเดือด หนึ่งในละครในโครงการ 4+1 Channel 3's SuperStar แสดงเป็น "พลอยขวัญ" และในบทของ "ม.ล.พิมพ์นฤมล นวพรรษ" ในละครเรื่อง รักปาฏิหาริย์ ในปี พ.ศ. 2555 ชาลิดามีผลงานละคร 1 เรื่อง คือ เหนือเมฆ 2 มือปราบจอมขมังเวทย์ ในบทของ "ดร.แพรไพลิน" ปี พ.ศ. 2556 ชาลิดามีผลงานละครซึ่งเป็นละครในซีรีส์ชุด สุภาพบุรุษจุฑาเทพ แสดงเป็น "เพียงขวัญ" ในละครลำดับที่ 5 ของซีรีส์ชุดนี้ คือ คุณชายรณพีร์ และปี พ.ศ. 2557 ชาลิดามีผลงานละคร 1 เรื่องคือ คิวบิก ในบท "ฤทัยนาค" ต่อมาในปี พ.ศ. 2558 ชาลิดามีผลงานละคร 2 เรื่องคือ แก้วตาหวานใจ ในบท "หวันยิหวา (ไข่หวาน)" และ สองหัวใจนี้เพื่อเธอ ในบท "เกวลิน" แสดงร่วมกับ มาริโอ้ เมาเร่อหยดน้ำตา เป๊ก ผลิตโชค
การทำลายรูปเคารพสมัยไบแซนไทน์
การทำลายรูปเคารพสมัยไบแซนไทน์ (, ) หมายถึงสมัยประวัติศาสตร์ของการทำลายรูปเคารพสองสมัยของ จักรวรรดิไบแซนไทน์ เมื่อสมเด็จพระจักรพรรดิที่ทรงได้รับการหนุนหลังจากผู้นำที่ทรงแต่งตั้งและสภาออกประกาศห้ามการมีรูปเคารพหรือรูปสัญลักษณ์ทางศาสนา สมัยการทำลายรูปเคารพครั้งแรกเกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 730 จนถึงปี ค.ศ. 787 เมื่อจักรพรรดิองค์ใหม่เสด็จขึ้นครองราชย์ พระองค์ก็ทรงยุบเลิกการห้าม สมัยการทำลายรูปเคารพครั้งที่สองเกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 814 จนถึงปี ค.ศ. 842
“Iconoclasm” เป็นภาษากรีกที่แปลว่า “การทำลายรูปลักษณ์” เป็นการทำลายรูปสัญลักษณ์ทางศาสนาหรือรูปสัญลักษณ์อื่นๆ หรือ อนุสาวรีย์อย่างจงใจภายในวัฒนธรรมในสังคมของผู้ทำลายเอง ทั้งนี้เนื่องมาจากวัตถุประสงค์ที่มีแรงจูงใจทางการเมืองหรือทางศาสนา ผู้ที่ร่วมการทำลายสัญลักษณ์ทางวัตถุหรือผู้ที่สนับสนุน ลัทธินิยม ในการทำลายสัญลักษณ์ทางวัตถุเรียกกันว่า “นักทำลายรูปสัญลักษณ์” หรือ “นักทำลายรูปเคารพ” (Iconoclasts) ซึ่งความหมายแปลงมาใช้กับผู้ที่เป็นปฏิปักษ์ต่อความเชื่อหรือการปฏิบัติที่เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไป ความหมายตรงกันข้ามของผู้ทำลายรูปเคารพ คือ ผู้ที่มีความเชื่อในการนับถือบูชาและสักการะรูปสัญลักษณ์หรือสัญลักษณ์ทางศาสนาที่เรียกว่า “นักบูชารูปเคารพ” หรือ “นักบูชารูปสัญลักษณ์” หรือ "Idolators" ในสมัยไบเซนไทน์เมื่อกล่าวถึง "ลัทธิบูชารูปสัญลักษณ์" หรือ "ลัทธิบูชารูปเคารพ" ก็จะใช้คำว่า "Iconodules" หรือ "Iconophiles"
หนังสือประกอบคริสต์ศาสนพิธี
หนังสือประกอบคริสต์ศาสนพิธี () เป็นหนังสือของยุคกลางที่มีเนื้อหาของบทสวดของนักบวชระหว่างการประกอบคริสต์ศาสนพิธีศีลมหาสนิทหรือคริสต์ศาสนพิธีอื่นๆ หนังสือมักจะเขียนขึ้นสำหรับพระสังฆราชหรือนักบวชผู้มีตำแหน่งอาวุโสเช่นเจ้าอาวาสของแอบบี การเขียนก็จะตกแต่งอย่างหนังสือวิจิตร
แต่ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20 “Sacramentary” ที่ใช้ในสหรัฐอเมริกาและในประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษหมายถึง “"โรมันมิสซา"” ฉบับที่แปลเป็นภาษาอังกฤษ เนื้อหาจะมีมากกว่ามิสซาในด้านคริสต์ศาสนพิธีอื่นๆ และจะไม่มีบทเขียนและบทอ่านที่กล่าวโดยผู้หนึ่งผู้ใดระหว่างการประกอบพิธี
เข็มกลัดทารา
เข็มกลัดทารา () เป็นงานชิ้นสำคัญที่สุดชิ้นหนึ่งของศิลปะสมัยคริสเตียนยุคแรกศิลปะเกาะของไอร์แลนด์ เข็มกลัดทาราที่สร้างขึ้นเมื่อราว ค.ศ. 700 เป็นเข็มกลัดประดับที่มีขนาดยาว 7 นิ้ว ทำด้วยเงินชุบทองตกแต่งด้วยลวดลายลายสอดประสาน หรือ ปมเคลติคอย่างละเอียด ทั้งด้านหน้าและด้านหลัง ประคำมีรูปลักษณ์ของหัวสุนัขป่าและมังกรกว่ายี่สิบหัว
การออกแบบและกรรมวิธีของการสร้างงานชิ้นนี้ที่รวมทั้งการทำลายทองถักและการฝังประดับด้วยทองคำ, เงิน, ทองแดง, อำพัน และ แก้วเป็นงานฝีมือชั้นดี และแสดงถึงความก้าวหน้าของงานช่างทองในไอร์แลนด์ในคริสต์ศตวรรษที่ 7 โครงสร้างเป็นเชิงวงแหวนที่หมายความว่าเป็นแบบที่มิได้ออกเพื่อใช้เป็นเครื่องตรึงรัดเสื้อผ้า แต่เป็นเครื่องประดับโดยเฉพาะ เข็มกลัดทาราก็เช่นเดียวกับเข็มกลัดอื่นๆ ในยุคเดียวกันที่ไม่มีรูปสัญลักษณ์ทางศาสนาของทั้งคริสเตียนหรือเพกัน และสร้างขึ้นสำหรับผู้มีฐานะดีและเกือบจะเป็นที่แน่นอนคือเป็นชาย เพื่อใช้เป็นเครื่องแสดงฐานะ
เข็มกลัดตั้งชื่อตามชื่อเนินทาราซึ่งเป็นที่สถิตย์ของประมุขแห่งกษัตริย์ไอร์แลนด์ (High Kings of Ireland) ในตำนาน แต่ตัวเข็มกลัดเองไม่มีหลักฐานที่เกี่ยวข้องกับทั้งเนินและประมุขแห่งกษัตริย์ เข็มกลัดพบเมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1850 ที่หาดเบ็ตตีสทาวน์ไม่ไกลจากเลย์ทาวน์ เคานตี้มีธ ผู้พบเป็นหญิงชาวนาหรือลูกชายสองคนผู้อ้างว่าพบในกล่องที่ฝังไว้ในทราย แต่มีหลายคนที่เชื่อกันว่ามิได้พบที่หาด แต่ลึกเข้าไป แต่ที่อ้างว่าพบที่หาดก็เพื่อจะหลีกเลี่ยงปัญหาทางกฎหมายเกี่ยวกับผู้ที่เป็นเจ้าของที่ดิน ต่อมาก็ถูกขายให้แก่นักซื้อขายของเก่าผู้ตั้งชื่อใหม่ให้ขลังว่า “เข็มกลัดทารา”
ศิลปะของการสิ้นชีพ
ศิลปะของการสิ้นชีพ (, ) เป็นชื่อของหนังสือภาษาละตินที่เกี่ยวข้องกันสองเล่มที่เขียนราว ค.ศ. 1415 และ ค.ศ. 1450 ที่ให้คำแนะนำถึงวิธีและกระบวนการของการตายดี โดยอธิบายถึงวิธี “การตายดี” ตามหลักของผู้ถือคริสต์ศาสนาในสมัยยุคกลางตอนปลาย กรอบของเนื้อหาอยู่ในบริบทของประวัติศาสตร์ในยุคที่เขียน ของความตายอันสยดสยองที่เกิดขึ้นจากกาฬโรคระบาดในยุโรปเมื่อ 60 ปีก่อนหน้านั้นและผลที่มีต่อสังคมของคริสต์ศตวรรษที่ 15 “ศิลปะของการสิ้นชีพ” เป็นหนังสือที่นิยมกันอย่างแพร่หลาย ที่ได้รับการแปลเป็นภาษาต่างๆ เกือบทุกภาษาในภาษายุโรปตะวันตก และเป็นหนังสือเล่มแรกของตะวันตกที่ช่วยนำทางเกี่ยวกับความตายและการสิ้นชีพ
ฉบับเดิมที่เขียนเป็น “ฉบับยาว” และต่อมาก็มี “ฉบับสั้น” ที่ประกอบด้วยภาพพิมพ์แกะไม้สิบเอ็ดภาพ และภาพประกอบคำสอนที่ช่วยให้เข้าใจและจำได้ง่าย
วัดศรีโสดา
วัดศรีโสดา พระอารามหลวง เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ สังกัดมหานิกาย ตั้งอยู่ที่บ้านน้ำตกห้วยแก้ว ตำบลสุเทพ อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ อยู่บนถนนขึ้นดอยสุเทพ วัดศรีโสดาเป็นวัด 1 ใน 4 วัดที่ครูบาศรีวิชัยสร้างขึ้น โดยท่านได้ตั้งชื่อวัดให้มีความหมายเทียบพระอริยบุคคลในพระพุทธศาสนา 4 ชั้น ได้แก่ วัดโสดาบัน วัดสกิทาคามี วัดอนาคามี และวัดอรหันต์ ต่อมา วัดโสดาบันได้เปลี่ยนชื่อเป็น วัดศรีโสดา ซึ่งไม่ปรากฏหลักฐานว่าเปลี่ยนในสมัยใด แต่สันนิษฐานว่าที่เติมคำว่า ศรี น่าจะนำมาจากชื่อครูบาศรีวิชัยเพื่อเป็นอนุสรณีย์น้อมรำลึกคุณูปการที่ท่านสร้างวัดนี้ขึ้นมา วัดตั้งอยุ่ใกล้กับสถานที่สำคัญ คือ สวนสัตว์เชียงใหม่
ลักษณะเด่นของวัด คือ เป็นวัดที่มีพระภิกษุสามเณรชาวเขาอาศัยอยู่มากที่สุดเพราะมีโครงการพระธรรมจาริกส่วนภูมิภาคตั้งอยู่ เปิดการเรียนการสอน ดังนี้
คาวาคามิ บันไซ
คาวาคามิ บันไซ () เป็นตัวละครในหนังสือการ์ตูนและภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องกินทามะ ผลงานของฮิเดอากิ โซราจิ
คาวาคามิ บันไซเป็นนักดาบที่แข็งแกร่งที่สุดคนหนึ่งในกองทหารอสุรา อยู่ในฐานะมือขวาของทากาสุงิ ได้รับฉายาว่าจอมพิฆาตคน เป็นคนที่มีความชื่นชอบในเสียงดนตรี และชอบใส่หูฟังตลอดเวลา มีเครื่องสายเป็นเครื่องดนตรีประจำตัวที่จะพกติดตัว ซึ่งสามารถใช้แทนอาวุธโดยการใช้สายในการเกี่ยวเพื่อบาดเนื้อคู่ต่อสู้ นอกจากนี้เขายังซ่อนดาบไว้ในเครื่องสายอีกด้วย
บันไซเรียกกินโทกิว่า "ชิโร่ยาฉะ(ปีศาจสีขาว)"ตามที่ทากาสุงิเรียก และแทบไม่เคยเรียกกินโทกิด้วยชื่อจริงๆ ได้แต่พูดว่า "ชิโร่ยาฉะบอกฉันว่า..."เสมอ
คาวาคามินอกจากมีความสามารถในเชิงดาบ ยังมีความสามารถในการประพันธ์บทเพลง เบื้องหน้าของบันไซเป็นนักแต่งเพลงที่ใช้ชื่อว่าซึมโพ () โดยมักจะแต่งเพลงให้เทราคาโตะ ซือเป็นคนร้อง
ชื่อ "คาวาคามิ บันไซ" มีที่มาจากชื่อของ คาวาคามิ เกนไซ หนึ่งในสี่ยอดนักฆ่าในยุคบาคามัตสึ
คาวาคามิปรากฏตัวบนหน้าปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะ เล่มที่ 19 และยังปรากฏตัวบนสันปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะเล่มที่ 20
คิจิมะ มาทาโกะ
คิจิมะ มาทาโกะ () เป็นตัวละครในหนังสือการ์ตูนและภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องกินทามะ ผลงานของฮิเดอากิ โซราจิ
คิจิมะ มาทาโกะ มือปืนแห่งกองทหารอสุรา เป็นสมาชิกหญิงเพียงคนเดียวในกองทหารอสุรา มีฉายาว่า กระสุนปืนแดง () มีความสามารถในการใช้ปืนคู่ มีความจงรักภักดีต่อทากาสุงิเป็นอย่างสูงและแอบมีใจให้ทากาสุงิอยู่ด้วย แต่มักจะเถียงกับทาเคจิ เฮนเพตะ ที่เป็นเสนาธิการของกองทหารอสุรา ปกติคิจิมะเรียกทาเคจิว่ารุ่นพี่ แต่ก็เรียกเขาว่า โลลิค่อน เมื่อทาเคจิได้สั่งให้จับตัวคางุระที่มาสืบเรื่องราวบางอย่างบนเรือของทากาสุงิ แต่ไม่ได้สั่งให้ฆ่า
ชื่อ "คิจิมะ มาทาโกะ" มีที่มาจากชื่อของ คิจิมะ มาทาเบะ
คาวาคามิปรากฏตัวบนหน้าปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะ เล่มที่ 24 และยังปรากฏตัวบนสันปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะเล่มที่ 25