hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
เอ็ดเวิร์ด กิบบอน
เอ็ดเวิร์ด กิบบอน () (27 มกราคม ค.ศ. 1737 - (16 มกราคม ค.ศ. 1794) เอ็ดเวิร์ด กิบบอนเป็นนักประวัติศาสตร์และสมาชิกของรัฐสภาชาวอังกฤษ ผลงานชิ้นสำคัญที่สุดของของเอ็ดเวิร์ด กิบบอนคือ “"ประวัติศาสตร์ของความเสิ่อมโทรมและการล่มสลายของจักรวรรดิโรมัน"” (The History of the Decline and Fall of the Roman Empire) ที่มีด้วยกันหกเล่มที่เขียนระหว่างปี ค.ศ. 1776 ถึงปี ค.ศ. 1788 หนังสือ “"การล่มสลายของจักรวรรดิโรมัน"” มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักกันดีเพราะคุณภาพและสำนวนการเขียน นอกจากนั้นก็เป็นหนังสือที่ใช้หนังสืออ้างอิงจากต้นฉบับ และการวิจารณ์สถาบันศาสนาอย่างออกหน้าแต่ข้อหลังนี้ก็ยังไม่เป็นที่ตกลงกันในหมู่นักวิชาการ
การล่าสัตว์ในป่า (อูเชลโล)
การล่าสัตว์ในป่า หรือ การล่าสัตว์ยามค่ำ หรือเรียกกันสั้นๆ ว่า การล่าสัตว์ () เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยเพาโล อูเชลโลจิตรกรคนสำคัญชาวอิตาลีของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาของอิตาลี ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์แอชโมเลียน, ออกซฟอร์ดในสหราชอาณาจักร
ภาพ “การล่าสัตว์ในป่า” ที่เขียนโดยเพาโล อูเชลโลราวปี ค.ศ. 1470 เป็นภาพแรกๆ ที่เริ่มการใช้การเขียนแบบทัศนมิติของ|ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาได้อย่างมีประสิทธิภาพ ที่เนื้อหาเป็นภาพของผู้ล่าสัตว์, ม้า, สุนัข และ กวาง ที่ค่อยกลืนหายเข้าไปในความมืดของป่าที่ไกลออกไป ภาพนี้เป็นภาพสุดท้ายเท่าที่ทราบที่เขียนโดยอูเชลโลก่อนที่จะมาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1475
พระเจ้าซังชูที่ 1 แห่งโปรตุเกส
พระเจ้าซังชูที่ 1 แห่งโปรตุเกส () เป็นพระมหากษัตริย์ลำดับที่ 2 แห่งราชอาณาจักรโปรตุเกส เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1154 เป็นพระราชโอรสองค์เดียวที่ยังมีพระชนม์ชีพและพระราชบุตรองค์ที่ 5 ใน อาฟองโซที่ 1 เสด็จขึ้นครองราชย์สืบต่อจากพระราชบิดาเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม ค.ศ. 1185 ขณะพระชนม์ได้ 31 พรรษาเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1212 ขณะพระชนม์ได้ 57 พรรษา สิริราชสมบัติได้ 27 ปี
สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 1
สาธาณรัฐฝรั่งเศสที่ 1 () สถาปนาขึ้นเมื่อวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 1792 โดยสภากงว็องซียงแห่งชาติ หลังจากการล่มสลายของราชอาณาจักรฝรั่งเศส ซึ่งในยุคนี้มีการเข่นฆ่าชีวิตผู้คนมากมายตามคำสั่งของมักซีมีเลียง รอแบ็สปีแยร์ ประธานสภากงว็องซียงแห่งชาติ จึงทำให้ผู้คนเรียกยุคสมัยนั้นว่า สมัยแห่งความน่าสะพรึงกลัว ก่อนที่รอแบ็สปีแยร์จะถูกประหารด้วยกิโยตีน เมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 1794 และในที่สุดสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 1 ก็ล่มสลายลงในปี ค.ศ. 1804 จากการขึ้นครองราชย์ของนโปเลียน
ขับจากสวนอีเด็น (มาซาชิโอ)
ขับจากสวนอีเด็น (, ) เป็นจิตรกรรมฝาผนังที่เขียนโดยมาซาชิโอจิตรกรคนสำคัญชาวอิตาลีของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา ที่เขียนบนผนังของชาเปลบรันคาชชิภายในวัดซานตามาเรียเดลคาร์มิเนที่เมืองฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลีในปี ค.ศ. 1423
ภาพ “ขับจากสวนอีเด็น” เป็นฉากหนึ่งในจิตรกรรมฝาผนังที่เป็นภาพชุดที่เขียนโดยมาซาชิโอ, มาโซลิโน ดา พานิคาเล และจิตรกรอื่นๆ ภาพ “ขับจากสวนอีเด็น” เป็นภาพของอาดัมกับอีฟขณะที่ถูกขับจากสวรรค์ที่กล่าวถึงในพระธรรมปฐมกาล
ทฤษฎีของที่มาของแรงบันดาลใจในการเขียนภาพนี้ของมาซาชิโอก็มีด้วยกันหลายทฤษฎี ตัวอาดัมอาจจะเป็นแบบที่มาจากประติมากรรมซาไทร์มาร์สยัส (จากตำนานเทพเจ้ากรีก) และภาพการตรึงกางเขนของพระเยซูบางภาพที่เขียนโดยโดนาเทลโล ส่วนอีฟนักวิจัยศิลปะมักจะเสนอว่ามาจากประติมากรรมแอฟรอไดทีแห่งคนิดัส (Aphrodite of Cnidus) และก็อปปีของงานที่มักจะเรียกกันว่า “แอฟรอไดทีอาย” (Venus Pudica) เช่น “แอฟรอไดทีอาย” (Prudence) โดยจิโอวานนี ปิซาโน
หลังจากเขียนมาได้ร่วมสามร้อยปี โคสิโมที่ 3 เดอ เมดิชิ แกรนด์ดยุคแห่งทัสเคนีก็มีคำสั่งให้เขียนใบฟิกปิดอวัยวะเพศตามมารยาทของสังคม (decorum) ในยุคนั้น แต่ในคริสต์ทศวรรษ 1980 เมื่อภาพเขียนได้รับการปฏิสังขรณ์ก็ได้เขียนใบฟิกออกจากภาพ
ภาพเขียนของมาซาชิโอเป็นแรงบันดาลใจให้แก่ไมเคิล แอนเจโลผู้กลายมาเป็นจิตรกรคนสำคัญของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาของอิตาลี โดยทางโดเมนนิโค เกอร์ลันเดาผู้เป็นอาจารย์ผู้ที่ได้รับแรงบันดาลใจเกือบทั้งหมดจากมาซาชิโอ เกอร์ลันเดาเลียนแบบการออกแบบหลายอย่างจากมาซาชิโอ อิทธิพลนี้เห็นได้ชัดในงาน “ปฐมบาปและขับจากสวรรค์” บนเพดานชาเปลซิสติน
สิ่งสำคัญที่แตกต่างจากพระธรรมปฐมกาลในภาพเขียนนี้คือ:
เอิร์ธ, วินด์แอนด์ไฟร์
เอิร์ธ, วินด์แอนด์ไฟร์ () เป็นวงอาร์แอนด์บีอเมริกัน ก่อตั้งวงในชิคาโก รัฐอิลลินอยส์ ในปี ค.ศ. 1970 นำโดยผู้ก่อตั้งวงเมอริซ ไวต์ เป็นวงที่ได้รับ 10 รางวัลแกรมมี่และ 4 รางวัลอเมริกันมิวสิกอวอร์ดส พวกเขายังมีชื่ออยู่ทั้งในร็อกแอนด์โรลฮอลออฟเฟมและโวคอลกรุปฮอลออฟเฟม มียอดขายอัลบั้มมากกว่า 90 ล้านชุดทั่วโลก และยังติดอันดับศิลปินดนตรีที่มียอดขายมากที่สุด อันดับ 17 ของรายชื่อวงอเมริกาที่มียอดขายดีที่สุดตลอดกาล ในปี ค.ศ. 1998 วีเอชวันให้พวกเขาติดอันดับ 60 ในหัวข้อ 100 ศิลปินที่ยอดเยี่ยมที่สุดในร็อกแอนด์โรล
แนวเพลงของวงมีองค์ประกอบของเพลงแอฟริกัน ละตินอเมริกา ฟังก์ โซล ป็อปและร็อก แจ๊ซและแนวเพลงอื่น และดนตรีที่มีชีวิตชีวาในส่วนเครื่องเป่าและความแตกต่างของเสียงร้องฟอลเซตโตของฟิลลิป ไบลีย์และเสียงร้องเทเนอร์ของเมอริซ ไวต์ และยังมีการใช้เครื่องดนตรีคาลิมบา ในทุกอัลบั้มของวง
แม่พระรับสารและสองผู้อุทิศคุกเข่า (ลิปปี)
แม่พระรับสารและสองผู้อุทิศคุกเข่า () เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยฟิลิปโป ลิปปีจิตรกรคนสำคัญชาวอิตาลีของสมัยยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์โบราณแห่งชาติที่วังบาร์แบรินีในกรุงโรมในประเทศอิตาลี
ภาพ “แม่พระรับสารและสองผู้อุทิศคุกเข่า” ที่เขียนโดยฟิลิปโป ลิปปี ราวระหว่างปี ค.ศ. 1440 ถึงปี ค.ศ. 1445 เป็นภาพที่มีพระแม่มารีย์เป็นศูนย์กลางขององค์ประกอบของภาพ ในฉากหลังทางขวาของภาพนอกประตูเป็นภาพสตรีสองคนกำลังขึ้นกระได ด้านขวาของภาพเป็นภาพเหมือนผู้อุทิศสองคนไม่ทราบนามคุกเข่าเป็นพยานต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น การวาดให้ขนาดของผู้อุทิศมีขนาดเท่าเทียมกับองค์ประกอบสำคัญในภาพเป็นสิ่งที่ยังใหม่อยู่ในขณะนั้น ก่อนหน้านั้นถ้าเป็นบุคคลธรรมดาก็จะมีขนาดเล็กกว่าตัวประกอบหลักของภาพซึ่งเป็นแสดงความสำคัญของตัวเอกของภาพ
แม่พระแห่งเหล่าเครูบ
แม่พระแห่งเหล่าเครูบ () เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยอันเดรอา มันเตญญาจิตรกรคนสำคัญชาวอิตาลีของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา
ภาพ “แม่พระแห่งเหล่าเครูบ” ที่เขียนโดยอันเดรีย มานเทนยาราวปี ค.ศ. 1485 เป็นภาพที่จนกระทั่งปี ค.ศ. 1808 อยู่ในคอนแวนต์ซานตามาเรียมายอเรที่เวนิสที่จาโคโป ซานโซวิโนไปเห็น ในปัจจุบันภาพนี้ตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์เบรราที่เมืองมิลานในประเทศอิตาลี
ภาพ “แม่พระแห่งเหล่าเครูบ” เป็นภาพของพระแม่มารีย์ประคองพระกุมารเยซูอยู่บนพระเพลาบนฉากหลังที่เป็นฟ้าที่เต็มไปด้วยก้อนเมฆและเหล่าเครูบ ที่แสดงถึงอิทธิพลของงานเขียนของโจวันนี เบลลีนี และอันที่จริงแล้วเป็นภาพที่ระบุว่าเขียนโดยเบลลินีมาจนกระทั่งคาเวนากีซ่อมแซมภาพในปี ค.ศ. 1885 ด้านข้างของภาพดูเหมือนจะถูกตัดออกไปจึงเป็นไปได้ยากที่จะบ่งลักษณะขององค์ประกอบของภาพทั้งภาพได้ ภาพ “แม่พระแห่งเหล่าเครูบ” อาจจะเป็นภาพที่ดัชเชสแห่งเฟอร์รารา ลักษณะการเขียนใบหน้าของพระแม่มารีย์เชิงมนุษย์แทนที่จะเป็นเชิงเทพทำให้สันนิษฐานกันว่าเป็นภาพสำหรับการสักการะส่วนตัว
เจ้าหญิงมารีอา ดา กลอเรีย ดัสเชสแห่งเซกอร์เบ
เจ้าหญิงมารีอา ดา กลอเรีย เองรีเกตา โดโลริส แห่งออร์เลอ็อง-บรากังซา (13 ธันวาคม พ.ศ. 2489 ที่เปตรอโปลิส ประเทศบราซิล) เป็นอดีตพระวรชายาในเจ้าฟ้าชายอเล็กซานเดอร์ มกุฎราชกุมารแห่งยูโกสลาเวียและปัจจุบันทรงเป็นดัชเชสแห่งเซกอร์เบ
ทรงเป็นพระธิดาในเจ้าชายเปดรู กัสเตา แห่งออร์เลอ็อง-บรากังซา และเจ้าหญิงมารีอา เด ลา เอสเปรันซา แห่งบูร์บง-ซิชิลีทั้งสอง พระองค์เป็นพระญาติชั้นหนึ่งในสมเด็จพระราชาธิบดีควน การ์โลสที่ 1 แห่งสเปน ที่ซึ่งพระมารดาเป็นพระเชษฐภคินีของพระมารดาในดัสเชส
เจ้าหญิงมารีอากับเจ้าฟ้าชายอเล็กซานเดอร์ มกุฎราชกุมารมีพระโอรส 3 พระองค์ได้แก่
ปัจจุบันทรงเสกสมรสใหม่กับอิกนาซีโอ เด เมดีนา อี เฟร์นันเดซ เด กอร์โดบา ดยุกแห่งเซกอร์เบ และมีพระธิดา 2 พระองค์ ได้แก่
มารี เลชชินสกาแห่งโปแลนด์ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส→เจ้าหญิงหลุยส์ เอลิซาเบธแห่งฝรั่งเศส→มาเรีย ลุยซาแห่งปาร์มา สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน→มารีอา อีซาเบลแห่งสเปน สมเด็จพระราชินีแห่งซิซิลีทั้งสอง→ดัสเชสหลุยส์ซา เฟอร์นันดาแห่งมองต์เปนซิเออร์→มารีอา กริสตีนาแห่งซิซิลีทั้งสอง สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน→เจ้าหญิงมาเรีย อิสซาเบล ดัสเชสแห่งปารีส→เจ้าหญิงหลุยส์ เดอ ออร์เลอ็อง→เจ้าหญิงมารีอา เด ลา เอสเปรันซา แห่งบูร์บง-ซิชิลีทั้งสอง→เจ้าหญิงมารีอา ดา กลอเรีย ดัสเชสแห่งเซกอร์เบ
ความตายของโพรคริส (โคสิโม)
ความตายของโพรคริส หรือ ซาไทร์โศรกเศร้ากับความตายของโพรคริส () เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่มิได้ลงชื่อลงวันที่ที่ระบุว่าเขียนได้อย่างแน่นอนว่าโดยเปียโร ดิ โคสิโม ผู้เป็นจิตรกรคนสำคัญชาวอิตาลีของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์แห่งชาติ, ลอนดอนในสหราชอาณาจักร
ภาพ “ความตายของโพรคริส” ที่เขียนโดยเปียโร ดิ โคสิโม ราวระหว่างปี ค.ศ. 1500 ถึงปี ค.ศ. 1510 เป็นภาพที่มีเนื้อหาที่ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ ชื่อภาพ “ความตายของโพรคริส” () เป็นชื่อที่ใช้กันมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 19 เชื่อกันว่าเป็นภาพที่ได้รับแรงบันดาลใจจากตำนานเกี่ยวกับความตายของโพรคริสด้วยน้ำมือของสามีเซฟาลัสใน “"มหากาพย์เมตะมอร์ฟอร์ซิส"” VII ที่เขียนโดยโอวิด แต่หอศิลป์แห่งชาติ, ลอนดอนไม่ยอมรับชื่อนี้และจะเรียกชื่อภาพว่า “A Mythological Subject” หรือ “ซาไทร์โศรกเศร้ากับความตายของโพรคริส”
แม้จะเป็นภาพที่ไม่ทราบเนื้อหาที่แน่นอนที่เป็นภาพของซาไทร์กำลังโศรกเศร้าอาลัยอยู่กับร่างของสตรี แต่ก็เป็นภาพที่เป็นที่นิยมกันที่สุดในบรรดางานเขียนของเปียโร ดิ โคสิโม นักประวัติศาสตร์ศิลป์ เออร์วิน พานอฟสกีหลงมนตร์เสน่ห์ของภาพเพราะ “ความแปลกอันดึงดูดที่กำจายออกมาจากภาพ” และผู้ออกความเห็นผู้อื่นกล่าวว่าเป็นภาพที่มี “บรรยากาศเป็นหมอกมัวเหมือนกึ่งฝัน”
ความสนใจของเปียโรในเรื่องของโพรคริสอาจจะมาจากละครเรื่องแรกๆ ของอิตาลีที่มาจากตำนานเทพ “เซฟาโล” ที่เขียนโดยนิโคโล คอรเรจจิโอ ที่เล่นเป็นครั้งแรกในงานฉลองการแต่งงานที่ปราสาทเอสเตนเซในปี ค.ศ. 1487 และได้รับการตีพิมพ์ในเวนิสในปี ค.ศ. 1507 บทละครกล่าวกันว่าแปลงมาจากงานเขียนของพลอตัสแทนที่จะเป็นจาก “"มหากาพย์เมตะมอร์ฟอร์ซิส"” ที่เขียนโดยโอวิด และเป็นเรื่องที่ลงเอยอย่างมีความสุข ถ้าจริงตามที่สันนิษฐาน ภาพนี้ก็คงจะตั้งใจที่ให้เป็นการตักเตือนแก่คู่บ่าวสาวถึงอันตรายของความอิจฉาที่อาจจะนำมาซึ่งความตายเช่นเดียวกับโพรคริส
การที่ภาพมีเนื้อหาเกี่ยวกับการสมรส และขนาดที่แปลกของภาพทำให้สันนิษฐานกันว่าเป็นภาพสำเขียนบน “หีบคาสโซเน” (Cassone) หรือ หีบเจ้าสาว นักประวัติศาสตร์ศิลป์เซซิล กูลด์เสนอว่าแม้ว่ามักจะได้รับการบรรยายว่าเป็นภาพหน้า “หีบคาโซเน” เพราะภาพเขียนฟลอเรนซ์ที่มีขนาดใกล้เคียงกันใช้เป็นภาพสำหรับหีบคาโซเน แต่ก็อาจจะเป็นได้ว่าเป็นภาพที่ใช้สำหรับฝังในแผง (Wainscot Paneling) บนผนังสำหรับการตกแต่งภายใน ชารอน เฟอร์มอร์ให้ความเห็นว่าอาจจะเป็นภาพที่ใช้แขวนในห้องของคู่สมรสก็เป็นได้
ตอนบนของภาพมีรอยนิ้วมือของจิตรกร ด้านหลังของภาพมีการ์ดและตราของตระกูลจูชิอาร์ดินี (Guicciardini) (ที่มาเพิ่มเติมภายหลัง)
หัวข้อของภาพเหมาะแก่การตีความหมายกันไปต่างๆ ที่ทำให้เดนนิส เจโรนิมัสมองเห็นความขัดแย้งหลายอย่างที่ปรากฏในภาพ เช่นการที่ในภาพไม่มีภาพของสามี, หอกที่ใช้สังหารโพรคริส และตำแหน่งที่แปลกของแผล แต่ที่น่าพิศวงที่สุดคือผู้ที่ร้องไห้อาลัยคือฟอนแทนที่จะเป็นสามี ซึ่งเป็นอมนุษย์ที่มิได้ปรากฏในเรื่องที่โอวิดเขียนแต่ปรากฏในบทละครของนิโคโล คอรเรจจิโอ
ความขัดแย้งอีกอย่างหนึ่งคือภาพสุนัขที่มองเหตุการณ์อยู่ในภาพ ซึ่งทำให้น่าจะตีความหมายได้ว่าเป็นเลแล็พที่เป็นสัญลักษณ์ของความซื่อตรงต่อสามีขี้หึงของโพรคริส ตามเรื่องของโอวิดเลแล็พและหมาจิ้งจอกทูเมสเซียนถูกสาปให้เป็นหินในเรื่องก่อนหน้านั้น ซึ่งทำให้การสันนิษฐานเป็นปัญหา แม่น้ำในฉากหลังอาจจะเป็นหนึ่งในแม่น้ำสามสายของโลกบาดาล
มาเรีย แม็กกี
มาเรีย แม็กกี () เกิดเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 1964 ในลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย เป็นนักร้องชาวอเมริกัน เธอได้ร่วมก่อตั้งวงที่ชื่อ โลนจัสทิซ ในปี ค.ศ. 1982 มีผลงานอัลบั้มกับวง 3 ชุด เมื่ออายุได้ 19 ปี เธอเขียนเพลงอันดับ 1 ในสหราชอาณาจักรที่ขับร้องโดยเฟียร์กอล ชาร์คีย์ ที่ชื่อเพลง "A Good Heart" ในปี 1987 เธอปรากฏตัวในมิวสิกวิดีโอของร็อบบี โรเบิร์ตสัน ที่ชื่อ "Somewhere Down the Crazy River" และยังร้องประสานในเพลงนี้ หลังจากนั้นเธอออกผลงานเดี่ยวชุดแรกในชื่อตัวเอง ในปี ค.ศ. 1989 มีเพลง "Show Me Heaven" ที่ประกอบภาพยนตร์เรื่อง "Days of Thunder" เพลงนี้ติดอันดับ 1 ในสหราชอาณาจักรนาน 4 สัปดาห์ในปี 1990
หลังจากนั้นเธอออกผลงานสตูดิโออัลบั้มและอัลบั้มแสดงสด อย่างชุด "High Dive", "Peddlin' Dreams" และ "Late December" ออกกับค่ายของเธอเองที่ชื่อ วิวไฟนเดอร์ ต่อมาในปี 1998 วงดิกซีชิกส์ นำเพลงของแม็กกีที่ชื่อ "Am I the Only One (Who's Ever Felt This Way?)" ไปร้อง ซึ่งอยู่ในอัลบั้ม "Wide Open Spaces" ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่
วัดเสาธงทอง (ลพบุรี)
วัดเสาธงทอง เป็นวัด พระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ ที่ตั้ง ถนนฝรั่งเศส ตำบลท่าหิน อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี ปัจจุบันมี พระราชปัญญาโมลี (สมพร(ต่วน) คันทาโร) ป.ธ.6 (พระราชาคณะชั้นราช) รองเจ้าคณะจังหวัดลพบุรี ปฏิบัติหน้าที่เจ้าอาวาสวัดเสาธงทอง (พระอารามหลวง)
วัดเสาธงทอง เป็นวัดเก่าแก่แห่งหนึ่งของจังหวัดลพบุรี ตั้งอยู่ติดถนนฝรั่งเศส (Rule de France) ตรงข้ามตลาดสดเทศบาลเมืองลพบุรี ด้านหลังใกล้กับท่าขุนนางริมแม่น้ำลพบุรี ทิศเหนือ ใกล้กับบ้านหลวงรับราชทูต ทิศใต้ใกล้กับพระนารายณ์ราชนิเวศน์ เดิมแยกเป็น 2 วัด คือ วัดรวก และวัดเสาธงทอง พระยาโบราณราชธานินทร์ (พร เตชะคุปต์) สมุหเทศาภิบาลมณฑลอยุธยา ได้รายงานกราบทูลเสนอความเห็นต่อสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส เมื่อคราวเสด็จตรวจการคณะสงฆ์ในมณฑลอยุธยาว่า วัดรวกมีโบสถ์ ส่วนวัดเสาธงทองมีวิหารสมควรจะรวมเป็นวัดเดียวกัน ทรงดำริเห็นชอบให้รวมกันและให้เรียกชื่อว่า วัดเสาธงทอง เป็ฯวัดเก่าแก่ตั้งแต่ครั้งโบราณซึ่งกรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงสันนิษฐานว่า พระวิหารหลวงและพระประธานเป็นฝีมือช่างแบบสมัยกรุงศรีอยุธยา อย่างน้อยคงสร้างมาตั้งแต่สมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช วัดเสาธงทองตั้งอยู่บนเนินดินที่สูงกว่าที่อื่น ๆ และตั้งอยู่ใจกลางเมืองลพบุรี มีเนื้อที่ประมาณ 15ไร่ 1 งาน โดยรอบวัดมีถนนเข้าวัดทั้งสี่ด้าน
วัดนี้มีโบราณสถานที่ควรชม คือ พระวิหารซึ่งเดิมคงสร้างขึ้นเพื่อเป็นศาสนสถานของศาสนาอื่นเพราะจากแผนที่ของช่างชาวฝรั่งเศสทำไว้ ระบุว่า พื้นที่บริเวณนั้นเป็นที่พำนักของราชทูตชาวเปอร์เซีย พระวิหารหลังนี้อาจเป็นที่ประกอบพิธีทางศาสนาอิสลามของชาวเปอร์เซียก็เป็นได้ นอกจากนี้ ก็มีตึกปิจู ตึกคชสาร หรือตึกโคโรซาน เป็นตึกเก่าสันนิษฐานว่าใช้เป็นที่พำนักของแขกเมือง และราชทูตต่างประเทศชาวเปอร์เซีย โดยตึกปิจู มาจากภาษาฝรั่งเศส แปลว่า เล็ก ซึ่งอาจเป็นที่อาศัยของชาวฝรั่งเศสที่มารับราชการ ส่วนตึกโคโรซาน เป็นชื่อเมืองสำคัญเมืองหนึ่งของเปอร์เซีย ซึ่งสันนิษฐานว่าเป็นตึกที่ใช้รับรองชาวเปอร์เซียที่มาพำนัก กรมศิลปากรประกาศขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2479
พระวิหารวัดเสาธงทอง เป็นวิหารที่สร้างมาตั้งแต่สมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช แห่งกรุงศรีอยุธยา เป็นวิหารที่มีขนาดใหญ่ศิลปะอยุธยา เป็นที่ประดิษฐานหลวงพ่อโต เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 3 วา สูง 4 วา 2 ศอก ถือเป็นพระพุทธรูปที่ศักดิ์สิทธ์คู่บ้านคู่เมืองลพบุรีมาช้านาน บริเวณของผนังพระวิหารเจาะเป็นช่อง ซุ้มโค้ง ประดิษฐานพระพุทธรูปลักษณะต่าง ๆ ส่วนพระประธานในพระอุโบสถเป็นพระพุทธรูปทรงเครื่องปางห้ามสมุทร
ตั้งอยู๋ระหว่างพระวิหารหลวงกับศาลาการเปรียญ มีมาแต่ครั้งโบราณ เป็นเจดีย์ก่ออิฐถือปูนฐาน 8 เหลี่ยม กว้าง 9 วา สูง 17 วา ตรงกลางเหนือฐานขึ้นไปมีซุ้มประดิษฐานพระพุทธรูปซุ้มละ องค์ 8 ซุ้ม เหนือขึ้นไปเป็นทรงลังกา
พระอุโบสถมีใบเสมา 2 ชั้น เป็นหินทรายสลัดลวดลายแบบสมัยกรุงศรีอยุธยา และเคยได้รับการบูรณะเมื่อปี พ.ศ. 2470 เพระถูกไฟไหม้ ได้เทคอนกรีตเสริมเหล็กบนทั้งหลัง พระประธานภายในพระอุโบสถเป็นพระพุทธรูปยืนทรงเครื่องปางห้ามสมุทร เนื้อในองค์พระเป็นศิลาทราย มีรูปั้นหุ้มไว้ เป็นฝีมือช่างสมัยกรุงศรีอยุธยา
ก่ออิฐถือปูน ฐานกว้าง 2 วา สูง 5 วา (แต่เดิมมี 3 หอ ลักษณะเหมือนกัน แต่ถุกรื้อไป หอ คือหอทิศเหนือพระวิหารและกลางวัดส่วนระฆังนำไปแขวนที่หอระฆังใหม่ หน้าศาลาการเปรียญ 2 ใบ) คงเหลืออยู่หอเดียว เข้าใจว่าสร้างรุ่นเดียวกับพระวิหารหลวงเจ้าอาวาสวัดเสาธงทอง ทั้งสมัยกรุงศรีอยุธยาและรัตนโกสินทร์ ไม่มีหลักฐานปรากฏ สำหรับเจ้าอาวาสตั้งแต่สมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 จนถึงปัจจุบันมีดังนี้
thumb
ลักกีซัมเมอร์เลดี
ลักกีซัมเมอร์เลดี (; ） เป็นอัลบั้มชุดแรกของวง ทีแสควร์ ซึ่งวางแผงเมื่อปี พ.ศ. 2522
หลังจาก มาซาฮิโระ อันโดะ ได้ฟอร์มวงที-สแควร์ขึ้นมา ในช่วงแรกของการทำอัลบั้ม ที-สแควร์มีสมาชิกอย่างเป็นทางการอยู่ 8 คน คือซึ่งอัลบั้มชุดแรกของวง จะมีสัดส่วนของความเป็นแจ๊สฟิวชั่นแบบยุคดั้งเดิมเป็นอย่างมาก คือค่อนข้างฟังยาก แต่มีความติดหูและไพเราะอยู่ในที อัลบั้มชุดนี้ ทุกเพลง แต่งโดย มาซาฮิโระ อันโดะ ยกเว้น I WON'T LAST A DAY WITHOUT YOU ซึ่งเป็นเพลงเก่าของ พอล วิลเลี่ยมส์ และ โรเจ่อร์ นิโคลส์
มิดไนต์เลิฟเวอร์
มิดไนต์เลิฟเวอร์ ( ) เป็นอัลบั้มชุดที่สอง ของ ที-สแควร์ ออกวางแผงในปี พ.ศ. 2522 หลังจากอัลบั้มชุดแรก เพียงสามเดือน
หลังจากอัลบั้มชุดแรกวางขายไปสามเดือน ทางวงก็ได้ทำอัลบั้มชุดใหม่ออกมา โดยยังคงเดิมคอนเซ็ปท์ทางวงอย่างครบถ้วน ผลงานการแต่งเพลงยังคงเป็นหน้าที่ของ อันโดะ เช่นเคย เพียงแต่คราวนี้ มิยางิ จุนโกะ ได้แต่งเพลง Take The Long Road ซึ่งถือว่าเป็นเพลงที่ดุเดือดที่สุดของวงเลยทีเดียว อัลบั้มชุดนี้ เป็นอัลบั้มสุดท้ายที่ ยูจิ มิคุริยะ กีต้าร์คนที่สองของวง อยู่เป็นสมาชิกของวง และอัลบั้มชุดนี้ ชิโร่ ซางิสึ ก็ได้ลดบทบาทตนเองเป็น สมาชิกเสริม (Support Member)
เมกมีอะสตาร์
เมกมีอะสตาร์ ( ;） เป็นอัลบั้มชุดที่สาม ของ ที-สแควร์ ออกวางแผงในปี พ.ศ. 2523
ที-สแควร์ เหลือสมาชิกอยู่เพียงหกคนเท่านั้น หลังจากการลาออกของ ยูจิ มิคุริยะ และการถอยบทบาทของชิโร่ ซางิสึ ที่ผันหน้าที่ตัวเองเป็นเพียงสมาชิกเสริม (support member) อัลบั้มชุดนี้เป็นอัลบั้มสุดท้ายที่ ที-สแควร์ คงความเป็นแจ๊สฟิวชั่นแบบยุค70ไว้ และมีการเพิ่มเครื่องสายเข้ามา (MAKE ME A STAR) และกลิ่นของดนตรีบลูส์ (TEXAS KID) ก่อนจะเปลี่ยนแนวทางดนตรีของวงไปเป็นวงแจ๊สฟิวชั่นที่เข้าหาตลาดมากขึ้น และเข้าหาความสำเร็จมากขึ้น ในชุด Rockoon ในปีต่อมา
อัลบั้มชุดนี้ยังเป็นชุดสุดท้ายที่ มิยางิ จุนโกะ กับ ไมเคิ่ล คาวาอิ เป็นสมาชิกวง
ทุกเพลงแต่งโดย อันโดะหมด
ร็อกคูน
ร็อกคูน (; ） เป็นอัลบั้มชุดที่สี่ ของ ที-สแควร์ ออกวางแผงในปี พ.ศ. 2524
การลาออกของจุนโกะ และ คาวาอิ ทำให้ ที-สแควร์ได้สมาชิกทดแทนคือ คุเมะ ไดซากุ และ จุน อาโอยาม่า ซึ่งเพิ่งออกจากวง PRISM ซึ่งเป็นวงแนวแจ๊สฟิวชั่นชื่อดังอีกวงของญี่ปุ่น การมาและบทบาทของไดซากุ ช่วยเปลี่ยนแปลงซาวนด์ของที-สแควร์ ให้กลายเป็นวงฟิวชั่นที่เข้าหาตลาดมากขึ้น ซินธิไซเซอร์เข้ามามีบทบาทมากขึ้น อัลบั้มชุดนี้เป็นชุดแรกที่มีเพลงร้องอยู่สามเพลงคือ REALLY LOVE, COME BACK และ IT'S HAPPENING AGAIN ซึ่งแต่งร่วม และร้องโดย ลินดา เฮนดริค
อัลบั้มชุดนี้สร้างเพลงฮิตให้กับทางวงเพลงแรก คือเพลง TOMORROW'S AFFAIR ซึ่งถูกนำไปประกอบละครน้ำเน่าเรื่องหนึ่งของญี่ปุ่น
อัลบั้มชุดนี้ เป็นอัลบั้มชุดสุดท้ายที่ ยูจิ นากามูระ และ คิโยฮิโกะ เซมบ้า เป็นสมาชิกวง รวมทั้ง ชิโร่ ซางิสึ (ที่แม้ว่าจะไม่ใช่สมาชิกอย่างเป็นทางการ แต่ยังคงมีปรากฏอยู่ในหน้าปกอัลบั้ม) อย่างไรก็ตาม เซมบ้า ยังเล่น Back-Up ให้กับวงจนถึงอัลบั้มชุด TRUTH
ทุกเพลงแต่งโดย มาซาฮิโระ อันโดะ ยกเว้น
เปเรซ ปราโด
ดามาโซ เปเรซ ปราโด นักแต่งเพลง นักเปียโน และหัวหน้าวงดนตรีชาวคิวบา/เม็กซิโก เป็นผู้นำดนตรีในแนวซัลซามาพัฒนาให้เป็น มามโบจนเกิดความนิยม จนได้รับฉายาว่า "ราชาแห่งมามโบ" (Mambo King)
เปเรซ ปราโดเกิดที่คิวบา เริ่มหัดเล่นเปียโนคลาสสิกและออร์แกนมาตั้งแต่เด็ก และเริ่มทำงานเป็นนักดนตรีให้กับวงออร์เคสตราที่เล่นในคาสิโนในฮาวานา ที่ซึ่งเขาเริ่มนำดนตรีแมมโบมาเล่นในคลับ เมื่อเปเรซ ปราโด ย้ายไปอยู่ที่เม็กซิโกในปี ค.ศ. 1948 เขาเริ่มบันทึกแผ่นเสียงในสังกัด อาร์ซีเอวิกเตอร์ และทำให้ดนตรีแมมโบเป็นที่นิยมในวงกว้าง และข้ามฝั่งไปในสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 1951
ลักษณะเด่นของดนตรีมามโบของปราโด คือ ใช้แซกโซโฟนให้จังหวะ และใช้เครื่องเป่าทองเหลือง (ทรอมโบนและทรัมเปต)ให้ทำนอง มีเปียโน กลอง และเครื่องเคาะเป็นส่วนประกอบ ตอนกลางเพลง เปเรซ ปราโด จะเปล่งเสียงว่า "ugh" เป็นภาษาละตินซึ่งแปลเป็นภาษาอังกฤษว่า "say it" โดยเพลงที่มีชื่อเสียงของเขา ได้แก่เพลง "Mambo No.5", เพลง "Mambo No.8", เพลง "Patricia" และเพลง "Cherry Pink (and Apple Blossom White)" ซึ่งขึ้นถึงอันดับหนึ่งจากการจัดอันดับของนิตยสารบิลบอร์ด ประเทศอังกฤษ ในปี ค.ศ. 1955 นอกจากนี้ยังมีเพลง "Qué rico el mambo" ที่ปัจจุบันเป็นที่รู้จักกันในชื่อ "Mambo Jambo"
เปเรซ ปราโดเสียชีวิตจากอาการหัวใจวายที่บ้านพักในเม็กซิโกซิตี ด้วยวัย 72 ปี
เมจิก (อัลบั้มที-สแควร์)
เมจิก (; ）เป็นอัลบั้มชุดที่ห้าของ ที-สแควร์ วางเมื่อปี พ.ศ. 2526
โทโยยูกิ ทานากะ เข้ามาเป็นมือเบสแทน นากามูระ ในขณะที่ อาโอยาม่า ก็ออกจากวงไป และได้ เอจิ ชิมิสึ เข้ามาแทน อัลบั้มนี้เป็นชุดแรกที่ ทาเคชิ อิโต้ นำ Electronic-Woodwind-Instrument (EWI) เข้ามาใช้ จนกลายเป็นเอกลักษณ์ของวงไปพร้อม ๆ กับ ความสำเร็จในการสร้างแนวทางที่เป็นตัวตนที่แท้จริงของวงจากมันสมองและฝีมือของ อันโดะ และ ไดซากุ อัลบั้มชุดนี้สร้างชื่อให้กับวงมาก ด้วยเพลง IT'S MAGIC ที่ในเวลาต่อมา Marlene นักร้องชาวฟิลิปปินส์ที่ไปดังในญี่ปุ่น จะนำมาร้องใหม่จนกลายเป็นเพลงฮิตประจำตัวของเธอ ซึ่งส่งผลดีต่อวงด้วย อัลบั้มชุดนี้ยังมีเพลงร้องอยู่สี่เพลง คือ IT'S MAGIC, I'LL NEVER FORGET YOU, SUNSHINE SUNSHINE, I LUV U
ไดซากุ ออกจากวงไปหลังจากจบอัลบั้มชุดนี้ รวมทั้ง ชิมิสึด้วย
ทุกเพลงแต่งโดย อันโดะ ยกเว้น
การตุ๋น
การตุ๋น (; ) เป็นการผสมผสานรูปแบบการทำอาหารโดยใช้ทั้งความชื้นและความร้อน โดยทั่วไปแล้ว อาหารจะถูกให้ความร้อนที่อุณหภูมิสูง และนำไปไว้ในหม้อมีฝาปิดที่มีของเหลวปริมาณไม่คงที่ ทำให้เกิดรสชาติพิเศษขึ้นมา
การผัด
การผัด () เป็นวิธีการทำอาหารในน้ำมันและไขมัน ซึ่งเป็นเทคนิกการทำอาหารซึ่งเกิดขึ้นเป็นเวลานานกว่า 2,500 ปีมาแล้ว การผัดในอาหารไทยส่วนใหญ่ได้รับอิทธิพลจากอาหารจีน
มีหลายชนิด ได้แก่:
หมูย่าง
หมูย่าง เป็นอาหารที่ทำให้เนื้อหมูสุกด้วยการย่าง จนเนื้อสุกนุ่มและหนังกรอบ วิธีในการย่างแบบดั่งเดิมโดยการใช้ความร้อนจากเตาถ่าน ปัจจุบัน มีเตาย่างนานาชนิด เช่นเตาย่างเทปัน เตาย่างไฟฟ้า เตาย่างแก๊สอินฟาเรด ขึ้นอยู่กับความสะดวกของผู้บริโภค
หมูย่างก็จะมีหลายสูตรในการหมักหมูให้มีรสชาดหอมอร่อย แต่ละสูตร มีวิธีหมักที่แตกต่างกัน แต่โดยหลัก ๆ ที่ขาดไม่ได้คือ นมสด ที่ช่วยในการหมักให้เนื้อหมูนุ่มน่ารับประทาน และกระเทียม ให้ได้กลิ่นเครื่องเทศที่หอมกรุ่น วิธีการรับประทาน ควรทานหมูย่างขณะที่สุก
ไก่ผัดมะม่วงหิมพานต์
ไก่ผัดมะม่วงหิมพานต์ เป็นอาหารรสจัด ที่ปรุงด้วยการนำเนื้อไก่สดไปผัดกับพริกและมะม่วงหิมพานต์ ซึ่งจะต่างจากสูตรของเสฉวนที่จะทอดเนื้อไก่ก่อนนำไปผัด
กลุ่มภาษาทิเบต
กลุ่มภาษาทิเบต (Tibetan languages) เป็นกลุ่มย่อยของภาษาที่ไม่สามารถเข้าใจกันได้ ของตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า ที่พูดโดยชาวทิเบตที่อยู่ในบริเวณเอเชียกลางติดต่อกับเอเชียใต้ ได้แก่ ที่ราบสูงทิเบต ภาคเหนือของอินเดียในบัลติสถาน ลาดัก เนปาล สิกขิม และภูฏาน ส่วนใหญ่ใช้ในการเขียนงานทางศาสนาโดยเฉพาะศาสนาพุทธ
ด้วยเหตุผลทางการเมือง สำเนียงของภาษาทิเบตกลาง (รวมทั้งลาซา) คาม และอัมโดในจีน ถือเป็นภาษาทิเบตเพียงภาษาเดียว ในขณะที่ภาษาซองคา ภาษาสิกขิม ภาษาเศรปาและภาษาลาดัก ถือเป็นภาษาเอกเทศต่างหาก แม้ว่าผู้พูดภาษาดังกล่าวจะถือตนว่าเป็นชาวทิเบตด้วย ในทางภาษาศาสตร์ ภาษาซองคาและภาษาเศรปามีความใกล้เคียงกับภาษาทิเบตสำเนียงลาซามากกว่าสำเนียงคามและอัมโด
มีผู้พูดกลุ่มภาษาทิเบตทั้งหมดราว 6 ล้านคน ภาษาทิเบตสำเนียงลาซามีผู้พูดประมาณ 150,000 คนที่เป็นผู้ลี้ภัยในอินเดียและประเทศอื่นๆ ภาษาทิเบตใช้พูดโดยชนกลุ่มน้อยในทิเบตที่อยู่ใกล้เคียงกับชาวทิเบตมากว่าศตวรรษ แต่ไม่สามารถรักษาภาษาและวัฒนธรรมของตนไว้ได้ ชาวเกวียงในคามนั้น รัฐบาลจีจัดให้เป็นชาวทิเบต แต่ภาษาเกวียงอิกไม่ใช่กลุ่มภาษาทิเบต แม้จะอยู่ในตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า
ภาษาทิเบตคลาสสิกไม่ใช่ภาษาที่มีวรรรยุกต์ แต่บางสำเนียง เช่น ทิเบตกลางและคาม ได้พัฒนาเสียงวรรณยุกต์ขึ้น ส่วนสำเนียงอัมโดและลาดัก และภาษาบัลติไม่มีวรรณยุกต์ ลักษณะของภาษาทิเบตในปัจจุบันเป็นแบบรูปคำติดต่อแม้ว่าจะไม่พบลักษณะนี้ในภาษาทิเบตคลาสสิก
การแบ่งตามวิธีของ Bradley ภาษาในกลุ่มนี้ ได้แก่
การจัดจำแนกมีความผันแปรมาก บางครั้งรวมสำเนียงคามและอัมโดเข้าด้วยกันเป็นสำเนียงทิเบตตะวันออก (ต่างจากภาษาโบดิชตะวันออก) ภาษาทิเบตที่ใช้ในจีนจัดเป็นภาษาทิเบตมาตรฐาน
กลุ่มภาษาทิเบตส่วนใหญ่เขียนด้วยอักษรทิเบต แต่ชาวลาดักและชาวบัลติบางส่วนเขียนภาษาของตนด้วยอักษรอาหรับแบบที่ใช้กับภาษาอูรดู ในบัลติสถาน ประเทศปากีสถาน ชาวบัลติเลิกใช้อักษรทิเบตมากว่าร้อยปีซึ่งเป็นอิทธิพลจากศาสนาอิสลาม อย่างไรก็ตาม ชาวบัลติเริ่มตระหนักถึงอิทธิพลจากวัฒนธรรมภายนอกโดยเฉพาะจากชาวปัญจาบ จึงพยายามฟื้นฟูอักษรทิเบตขึ้นมาใช้ควบคู่กับอักษรอาหรับ
สุสานใต้ดินกาปูชิน
สุสานใต้ดินกาปูชิน (, ) เป็นที่เก็บศพแห้งแบบมัมมีภายใน “สุสานใต้ดิน” ที่เมืองปาแลร์โมในซิซิลีทางตอนใต้ของประเทศอิตาลี ในปัจจุบันเป็นสถานที่ดึงดูดท่องเที่ยวแนวสยองขวัญ (macabre) และมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์แนวแปลก
เมื่ออารามของคณะภราดาน้อยกาปูชินแห่งปาแลร์โมขยายตัวเลยจากสุสานเดิมในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ไฟรอาร์ในอารามก็ทำการขุดคริพท์ใต้อาราม ในปี ค.ศ. 1599 ท่านก็ได้ทำศพภราดาซิลเวสเตอร์แห่งจุบบีโอที่เพิ่งเสียชีวิตและวางร่างไว้ในสุสานใต้ดินที่พบ
ร่างของผู้ตายก็แห้งบนคานที่ทำด้วยเซรามิคภายในสุสานใต้ดิน ต่อมาบางครั้งก็จะมีการล้างด้วยน้ำส้มสายชู บางร่างก็จะทำการดองศพ (Embalming) หรือบางร่างก็จะใส่ตู้กระจกไว้ นักบวชที่รักษาไว้ก็จะแต่งกายด้วยเสื้อผ้าที่สวมใส่ประจำวันพร้อมด้วยเชือกที่เป็นเครื่องหมายของการชดใช้บาป (penance)
เดิมสุสานใต้ดินใช้สำหรับบรรจุศพของเหล่าไฟรอาร์เท่านั้น แต่ในคริสต์ศตวรรษต่อ ๆ มาการมีศพไว้ในสุสานใต้ดินของนักบวชกาปูชินชินก็ถือกันว่าเป็นสัญลักษณ์แสดงสถานะ ผู้มีฐานะดีก็จะทิ้งพินัยกรรมไว้ให้รักษาร่างของตนไว้ในเครื่องแต่งกายที่ระบุไว้ หรือบางครั้งก็ถึงกับสั่งว่าให้เปลี่ยนเครื่องแต่งกายเป็นระยะ ๆ นักบวชที่ฝังก็จะแต่งกายอย่างนักบวช ส่วนฆราวาสก็จะแต่งตัวตามสมัย ญาติพี่น้องผู้มาสวดมนต์ให้แก่ผู้ตายก็จะมีหน้าที่ดูแลรักษาสภาพของศพให้ดูดีด้วย ค่าบำรุงรักษาสุสานใต้ดินมาจากเงินอุทิศของญาติพี่น้องผู้ที่มีร่างอยู่ในสุสาน
ร่างใหม่แต่ละร่างก็จะถูกนำไปไว้ชั่วคราวในช่องก่อนที่จะย้ายไปยังที่ตั้งที่ถาวร ถ้าญาติพี่น้องยังคงบริจาคเงินสำหรับดูแลรักษาร่างของผู้ตายก็จะยังคงตั้งไว้ แต่ถ้าเลิกบริจาคร่างก็จะถูกย้ายไปไว้บนชั้นจนกว่าญาติพี่น้องจะกลับมาบริจาคไฟรอาร์องค์สุดท้ายที่ได้รับการบรรจุในสุสานใต้ดินคือภราดาริกการ์โดในปี ค.ศ. 1871 แต่หลังจากนั้นก็ยังคงมีการบรรจุร่างของฆราวาสที่สำคัญ ๆ กันอยู่ สุสานมาปิดอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1880 แต่นักท่องเที่ยวก็ยังคงเดินทางมาชม ร่างสุดท้ายที่ได้รับการบรรจุคือร่างของโรซาเลีย ลอมบาร์โดเด็กหญิงอายุสองขวบผู้เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1920 ด้วยโรคปอดบวม ซึ่งยังอยู่ในสภาพที่ยังคงดีอยู่มากโดยใช้สูตรการรักษาร่างที่หายไปเป็นเวลานานก่อนที่จะมาพบอีกครั้งเมื่อไม่นานมานี้ วิธีการรักษาศพไม่ให้เน่าเปื่อยทำโดยศาสตราจารย์อัลเฟรโด ซาลาเฟีย โดยการใช้สารละลายฟอร์มาลิน (formalin) เพื่อฆ่าเชื้อแบคทีเรีย, แอลกอฮอล์เพื่อทำให้ร่างแห้ง, กลีเซอรินเพื่อไม่ให้ร่างแห้งจนเกินไป, กรดซาลิไซลิคเพื่อฆ่าเชื้อรา และสารที่สำคัญที่สุดคือเกลือสังกะสี (ซิงค์ซัลเฟต และ ซิงค์คลอไรด์) เพื่อทำให้ร่างมีความแข็ง (rigidity) ไม่อ่อนตัวลง สูตรที่ใช้ประกอบด้วยกลีเซอริน 1 ส่วน, ฟอร์มาลินชุ่มด้วยซิงค์ซัลเฟต และ ซิงค์คลอไรด์ 1 ส่วน และสารละลายแอลกอฮอล์กับกรดซาลิไซลิคอีก 1 ส่วน
สุสานใต้ดินประกอบด้วยมัมมีราว 8000 ศพที่ตั้งรายตามผนังของสุสาน ห้องเก็บศพแบ่งออกเป็นกลุ่มที่ประกอบด้วย ชาย หญิง หญิงพรหมจารี เด็ก นักบวช และผู้มีอาชีพการงาน (Professional) สภาวะของศพก็แตกต่างกันออกไป บางร่างก็ยังอยู่ในสภาพดีกว่าร่างอื่นๆ บางร่างก็ตั้งเป็นแบบวางท่าเช่นร่างของเด็กสองคนที่นั่งด้วยกันบนเก้าอี้โยก สุสานเปิดให้แก่ญาติพี่น้องของผู้ตายผู้สามารถเข้ามาสวดมนต์ร่วมกับผู้ตายด้วยกัน
ในสุสานใต้ดินก็มีร่างของบุคคลสำคัญๆ หลายคนที่ และอ้างกันว่าร่างของเดียโก เบลัซเกซจิตรกรชาวสเปนถูกบรรจุไว้ที่นี่ด้วย
สุสานใต้ดินเปิดให้ประชาชนเข้าชมแต่ตามกฎแล้วห้ามการถ่ายภาพ ในปัจจุบันได้มีการติดตั้งกรงเหล็กเพื่อป้องกันไม่ให้นักท่องเที่ยววางท่าถ่ายภาพกับร่างของผู้ตาย
จีซัสโจนส์
จีซัสโจนส์ () เป็นวงออลเทอร์นาทิฟแดนซ์จากวิลต์เชอร์ ประเทศอังกฤษ ก่อตั้งในปี 1988 วงได้บันทึกและแสดงดนตรีในปลายทศวรรษ 1980 จนถึงทศวรรษที่ 2000 เพลงที่รู้จักดีที่สุดสำหรับพวกเขาได้แก่ "Right Here, Right Now", "Real Real Real" และ "International Bright Young Thing"
ในอัลบั้ม "ลิควิกไดเซอร์" (Liquidizer) มีองค์ประกอบของดนตรีอีเลกโทรนิกอย่างเซ่น ดนตรีเฮาส์ และ เทคโน ไปยังเพลงอินดี้ร็อกในรูปแบบต่างๆพร้อมกับเพื่อนวงอื่นๆอย่าง ป็อปวิลอีตอิตเซลฟ์ เดอะชาเม็น และ อีเอ็มเอฟ ซิงเกิลที่ถูกปล่อยออกมาจากอัลบั้มนี้ได้แก่ "Info Freako", "Never Enough" และ "Bring It On Down".
จีซัสโจนส์ ได้บันทึกเสียงอัลบั้มชุดที่สองในชื่อ "Doubt" เป็นอัลบั้มที่ขายดีที่สุดของวงในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 เริ่มออกจำหน่ายในปี 1991 โดยได้ปล่อยซิงเกิลแรก Right Here, Right Now ได้ติดชาร์ตอันดับที่ #2 ในบิลบอร์ดฮอต 100 และ อันดับที่ #2 ในโมเดิร์นร็อกชาร์ต ต่อมาก็ได้ออกอัลบั้ม "Perverse" เริ่มออกจำหน่ายในปี 1993 ถึงแม้ว่าจะขายได้ระดับหนึ่ง แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จทั่วโลกอย่างอัลบั้ม "Doubt"
นาโอะ (หุ่นยนต์)
[[ไฟล์:Nao humanoid robot.jpg|350px|thumb|ตัวอย่างหุ่นยนต์นาโอะที่[[จอร์เจียเทค]]]ะ]
นาโอะ (Nao) เป็น[[หุ่นยนต์ฮิวแมนนอยด์]]ขนาดกลาง พัฒนาโดยบริษัท [[Aldebaran Robotics]] จากประเทศ[[ฝรั่งเศส]] แม้ว่าจะมีการใช้นาโอะ (Academics Edition) ตามมหาวิทยาลัยและห้องทดลองหลายแห่งเพื่อจุดประสงค์ทางการวิจัย ในขณะนี้ยังไม่มีการวางจำหน่ายนาโอะตามท้องตลาดทั่วไปจนกว่าปลายปี พ.ศ. 2553. นาโอะได้ถูกเลือกให้เป็นหุ่นยนต์มาตรฐานสำหรับการแข่งขัน[[โรโบคัพ]]แทนหุ่นยนต์สุนัข[[ไอโบ]]ของบริษัท[[โซนี]] ตั้งแต่วันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2550 เป็นต้นมา
นาโอะรุ่นสำหรับโรโบคัพมีดีกรีความอิสระ (DOF - degrees of freedom) เท่ากับ 21 ในขณะที่รุ่นสำหรับงานทดลองมี 25 DOF เนื่องจากเพิ่มเติมมือสองข้างเข้าไปด้วยเพิ่อเพิ่มความสามารถทางด้านการหยิบจับ ทุกรุ่นของนาโอะประกอบด้วย inertial sensor และ ultrasound captors นอกจากนี้นาโอะยังมีไมโครโฟน 4 ตัว ลำโพง 2 ตัว และกล้อง CMOS 2 ตัว เพื่อใช้ประโยชน์ด้าน[[การรู้จำคำพูด]], [[การรู้จำภาพ]], และ[[โลคอลไลเซชัน]] (localization) เป็นต้น นาโอะมาพร้อมโปรแกรม Aldebaran Choregraphe ของ Aldebaran เอง หรืออาจใช้โปรแกรมสำหรับพัฒนาหุ่นยนต์อื่นๆ ได้แก่ [[Microsoft Robotics Studio]], [[:en:Webots|Cyberbotics Webots]], Gostai Urbi Studio เป็นต้น[[หมวดหมู่:หุ่นยนต์]]
ปราณวรินทร์ ปามี
ปราณวรินทร์ หรือ ดิอุชา ปามี (ชื่อเดิม : นัยนา ปามี, ชื่อเล่น : โย) เกิดเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2534 เป็นนักแสดงเมื่ออายุ 18 ปีเข้าสู่วงการบันเทิงเต็มตัวหลังจากได้ตำแหน่งรองอันดับสองเวทีการประกวดมิสทีนไทยแลนด์ พ.ศ. 2553
ด้านชีวิตครอบครัว สมรสกับราชวิน นฤหล้า ทายาทโรงแรมเชอราตัน สุขุมวิท เมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2560 ในพิธีทางศาสนานามธารี หลังจากที่ฝ่ายชายขอแต่งงานในงานครบรอบวันเกิด 25 ปี ของปราณวรินทร์เมื่อเดือนสิงหาคมปีก่อนหน้า
สนามกีฬาแห่งชาติลาว หลัก 16
สนามกีฬาแห่งชาติลาว หลัก 16 แห่งนี้เป็นสนามกีฬาแห่งใหม่ที่สร้างขึ้นในบริเวณที่เคยเป็นป่ารกร้าง นอกกรุงเวียงจันทน์ โดยสนามแห่งนี้เป็นสนามที่สร้างขึ้นใหม่เพื่อใช้ในการแข่งขันฟุตบอลและกรีฑา และยังใช้เป็นสถานที่จัดพิธีเปิดและพิธีปิดในกีฬาซีเกมส์ 2009 ที่กรุงเวียงจันทน์เป็นเจ้าภาพ สนามกีฬาแห่งนี้ทางการจีนได้ช่วยดำเนินการด้านการเงินและการก่อสร้างทั้งหมด บนพื้นที่ 700 ไร่ สนามกีฬาแห่งชาติลาว หลัก 16 นี้มีความจุทั้งหมด 25,000 ที่นั่ง
ทุกรกิริยา
ทุกรกิริยา (; ) แปลว่า “การกระทำกิจที่ทำได้โดยยาก” ใช้ในบริบททางศาสนาและจิตวิญญาณ เพื่อหมายถึงการทรมานร่างกายตนเอง เพื่อชำระตนให้บริสุทธิ์จากบาป
“ทุกรกิริยา” อย่างง่ายที่สุดคือการละเว้นจากกิเลสบางอย่าง เช่น การงดดื่มสุรา หรือการเลือกใช้ชีวิตอันสมถะ เช่น ใช้ชีวิตอารามวาสี หรือถ้าเป็น “ทุกรกิริยา” ขั้นรุนแรงอาจจะเป็นการทำร้ายตนเองเช่นโดยการเฆี่ยน แทง หรือกรีดเนื้อหนังเป็นต้น
การทำ “ทุกรกิริยา” ในศาสนาคริสต์ มีต้นกำเนิดมาจากบทจดหมายสามฉบับของเปาโลอัครทูตที่กล่าวว่า “"เพราะว่าถ้าท่านดำเนินชีวิตตามเนื้อหนังแล้ว ท่านจะต้องตาย แต่ถ้าโดยทางพระวิญญาณ ท่านทำลายกิจการของร่างกาย ท่านก็จะดำรงชีวิตได้"” (โรม 8:13) ความคิดเดียวกันนี้สะท้อนในบทเขียนที่ว่า “"เหตุฉะนั้นจงประหารอวัยวะของท่านซึ่งอยู่ฝ่ายโลกนี้ คือการล่วงประเวณี การโสโครก ราคะตัณหา ความปรารถนาชั่ว และความโลภ ซึ่งเป็นการนับถือรูปเคารพ"” (โคโลสี 3:5) และ “"ผู้ที่อยู่ฝ่ายพระเยซูคริสต์ได้ตรึงเนื้อหนังไว้ที่กางเขนพร้อมกับราคะและตัณหาแล้ว"” (กาลาเทีย 5:24)
มาราคัส
มาราคัส () หรือ ลูกแซก คือ เป็นเครื่องดนตรีประเภทเครื่องประกอบจังหวะ จัดอยู่ในกลุ่มเครื่องประกอบจังหวะที่มีระดับเสียงไม่แน่นอน เดิมทำด้วยผลน้ำเต้าแก่จัดทำให้แห้ง ภายในบรรจุด้วยเมล็ดน้ำเต้า เมล็ดถั่วต่าง ๆ ต่อด้ามไว้สำหรับถือเวลาเล่นใช้เขย่าเพื่อให้เกิดเสียงดังซ่าๆ จะเขย่าด้วยมือทั้งสองข้างให้ดังสลับกัน ในปัจจุบันทำด้วยไม้ หรือพลาสติก มักถูกใช้ประกอบจังหวะกับการแสดงดนตรีอคูสติก และ การแสดงดนตรีของวงคอมโบ มาราคัส เป็นเครื่องประกอบจังหวะอีกหนึ่งชนิดที่ได้รับความนิยมไปทั่วโลก
ระดับเสียง (ดนตรี)
ระดับเสียง () หมายถึง เสียงสูงเสียงต่ำ ระดับเสียงเกิดจากความถี่ของการสั่นสะเทือนของวัตถุ วัตถุที่สั่นสะเทือนเร็วกว่าทำให้เกิดเสียงระดับสูงกว่า ในขณะที่วัตถุที่สั่นสะเทือนช้ากว่าทำให้เกิดระดับเสียงต่ำกว่า ความถี่ซึ่งเป็นตัวกำหนดระดับเสียงได้มาจากการวัดความสั่นสะเทือนของวัตถุ โดยมีหน่วยเป็นรอบต่อวินาที หรือเฮิรตซ์ (Hz) ของโน้ตแต่ละตัว วัตถุที่สั่นสะเทือนมากว่าจะมีความถี่มากกว่า ทำให้เกิดเสียงสูงมากกว่า ถ้าความถี่มากขึ้นเท่าตัว ระดับเสียงจะสูงขึ้น 1 ช่วงคู่แปด (อ็อกเทฟ) เช่น โน้ตที่มีความถี่ 220 รอบต่อวินาที จะมีระดับเสียงสูงกว่าโน้ตที่มีความถี่ 110 รอบต่อวินาทีอยู่ 1 ช่วงคู่แปด และเช่นเดียวกันในกรณีที่ความถี่น้อยลง 1 เท่าตัว ระดับเสียงจะต่ำลง 1 ช่วงคู่แปด เช่น โน้ตที่มีความถี่ 440 รอบต่อวินาที จะมีระดับเสียงต่ำกว่าโน้ตที่มีความถี่ 880 รอบต่อวินาทีเป็นระยะ 1 ช่วงคู่แปด เช่น ความถี่เสียงเปียโน
นาซีม ฮาเหม็ด
นาซีม ฮาเหม็ด (อังกฤษ: Naseem Hamed; อาหรับ: نسيم حميد) อดีตนักมวยแชมป์โลกรุ่นเฟเธอร์เวทหลายสถาบัน ฮาเหม็ดเกิดเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1974 ที่เมืองเชฟฟิลด์ ประเทศอังกฤษ เป็นชาวอังกฤษเชื้อสายเยเมน และนับถือศาสนาอิสลาม เนื่องจากปู่และพ่อของฮาเหม็ดได้อพยพมาอยู่ที่อังกฤษตั้งแต่ฮาเหม็ดยังไม่เกิด
ฮาเหม็ดเริ่มต้นการชกมวยตั้งแต่อายุได้เพียง 18 ปี ในรุ่นฟลายเวท เนื่องจากฐานะทางบ้านยากจนมาก จนกระทั่ง 3 ปีผ๋านไป ฮาเหม็ดก็ได้แชมป์โลกครั้งแรกในรุ่นเฟเธอร์เวท ขององค์กรมวยโลก (WBO) ด้วยการเอาชนะน็อก สตีฟ โรบินสัน ในยกที่ 8 จากนั้นชื่อเสียงของฮาเหม็ดก็ได้เพิ่มพูนขึ้น จากสไตล์การชกที่ไม่มีสไตล์ และท่าทีที่ยียวนคู่ชกอยู่ตลอดเวลา กระนั้นฮาเหม็ดก้นับได้ว่าเป็นนักมวยที่มีหมัดหนักมาก เพราะสามารถเอาชนะน็อกคู่ชกได้อย่างเด็ดขาดอยู่เสมอ ๆ ทั้ง ๆ ที่สไตล์การชกของฮาเหม็ดนั้นแทบไม่มีเค้าว่าจะเอาชนะคู่ชกด้วยการน็อกเอ้าท์ได้เลย ซึ่งทั้งหมดนี้ได้กลายเป็นจุดขายให้แก่ฮาเหม็ด ผ่านการโปรโมตของโปรโมเตอร์ชาวอังกฤษ แฟรงก์ วอร์เรน และทำให้ฮาเหม็ดกลายเป็นซูเปอร์สตาร์ในวงการมวยโลกในระยะเวลาไม่นาน
นาซีม ฮาเหม็ด ได้ปะทะกับนักมวยฝีมือดีหลายต่อหลายคนในรุ่นเดียวกันและใกล้เคียง ซึ่งสามารถเอาชนะได้ทุกคน ไม่ว่าจะเป็น เวย์น แมคคัลลัฟ อดีตแชมป์โลกรุ่นแบนตั้มเวทของสภามวยโลก (WBC) ชาวไอร์แลนด์, มานูเอล เมดินา อดีตแชมป์โลก 2 สมัยใมนรุ่นเฟเธอร์เวทของสภามวยโลก ชาวเม็กซิกัน, เดเนี่ยล อลิเซีย นักมวยดาวรุ่งที่ไม่เคยแพ้ใครชาวเปอร์โตริโก, วิลเฟรโด วาสเควซ  อดีตแชมป์โลกรุ่นแบนตั้มเวท, จูเนียร์เฟเธอร์เวท และเฟเธอร์เวท ของสมาคมมวยโลก (WBA) ชาวเปอร์โตริโก รวมทั้งการชกรวบแชมป์โลกในรุ่นเฟเธอร์เวทนี้ ด้วยการเอาชนะน็อกในยกที่ 8 ทอม "บูม บูม" จอห์นสัน นักมวยชาวอเมริกัน ซึ่งเป็นแชมป์ของสหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) และรวบแชมป์ของสภามวยโลกด้วยการเอาชนะคะแนน ซีซาร์ โซโต นักมวยชาวเม็กซิกันอีกราย
ฮาเหม็ด แพ้ครั้งแรกและครั้งเดียวในชีวิตการชกมวยของตัวเอง ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2001 ให้แก่ มาร์โก อันโตนิโอ บาร์เรร่า นักมวยชาวเม็กซิกัน อดีตแชมป์โลกในรุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท ขององค์กรมวยโลก โดยเป็นการแพ้คะแนนไปอย่างเอกฉันท์ โดยไม่มีใครคาดคิด ในการชกทั้ง 12 ยก ฮาเหม็ดไม่สามารถยียวนบาร์เรร่าให้เข้าทางของตนได้เหมือนนักมวยรายอื่น ๆ จึงไม่สามารถเข้าชกบาร์เรร่าได้อย่างถนัดถนี่ในสไตล์ของตนเอง
หลังจากแพ้ครั้งแรกไปแล้ว ฮาเหม็ดก็ยังได้ขึ้นชกเคลื่อนไหวอีกครั้งเดียว และตัดสินใจแขวนนวมไปในที่สุด เมื่อปี ค.ศ. 2002 แต่ในปี ค.ศ. 2006 ฮาเหม็ดก็ปรากฏเป็นข่าวอีกครั้ง เมื่อถูกตำรวจจับเข้าห้องขังนานถึง 4 เดือนในข้อหาขับรถเร็วเสี่ยงต่อการเกิดอุบัติเหตุ
นาซีม ฮาเหม็ด มีฉายาที่ตั้งให้กับตนเองว่า ""Prince"" อันหมายถึง ""เจ้าชาย"" มีชื่อเรียกสั้น ๆ ว่า ""นาซ"" (Naz) เป็นนักมวยที่มีสีสัน มีจุดขายมากมาย ทุกครั้งที่ขึ้นชกจะสวมกางเกงลายเสือดาวที่มีรูปทรงแปลกตา รองเท้าสีดำของอาดิดาส และจะกระโดดตีลังกาข้ามเชือกเมื่อขึ้นเวทีทุกครั้ง อีกทั้งก่อนชกและหลังชก หลังจากเอาชนะได้แล้วจะสวดมนต์ขอพรพระอัลเลาะห์ทุกครั้ง
เมื่อครั้งมีชื่อเสียง ฮาเหม็ดยังถือได้ว่าเป็นต้นแบบให้กับนักมวยหลายคนเอาเป็นแบบอย่าง เช่น เคจิ ยามากูชิ นักมวยชาวญี่ปุ่นที่เคยเป็นแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวทของสมาคมมวยโลก เป็นต้น
เบาเฮาส์ (วงดนตรี)
เบาเฮาส์ () เป็นวงโพสต์พังก์ จากอังกฤษ ก่อตั้งขึ้นในนอร์แทมป์ตัน ในปี 1978 ประกอบไปด้วย ปีเตอร์ เมอร์ฟี (ร้องนำ เครื่องดนตรีอื่นๆ) เดเนียล แอช (กีตาร์) เควิน แฮชคินส์ (กลอง) และเดวิด เจ (เบส) เดิมวงชื่อ เบาเฮาส์ 1919 ซึ่งอ้างอิงมาจากปีก่อตั้งโรงเรียนเบาเฮาส์ โรงเรียนศิลปะและสถาปัตยกรรมของเยอรมันที่มีชื่อเสียง จนต่อมาสมาชิกวงก็ได้ตัด 1919 ทิ้งให้กระชับขึ้น เบาส์เฮาส์ ได้รับการยกย่องโดยทั่วว่าเป็นหนึ่งในวงกอทิกร็อกวงแรก ๆ โดยซิงเกิล "Bela Lugosi's Dead" ได้รับยกย่องให้เป็นการบันทึกเสียงกอทิกร็อกครั้งแรก เบาเฮาส์มักมีภาพลักษณ์ที่มืด ดำๆ และเสียงร้องที่ดูเศร้าหมอง แม้ว่าพวกเขาจะรวมแนวเพลงหลายแนว ทั้ง ดั๊บ, แกลมร็อก, ไซเคเดเลีย และ ฟังก์ ก็ตาม
รายชื่อผลงานของทูพีเอ็ม
รายชื่อผลงานของทูพีเอ็ม นักร้องบอยแบนด์สัญชาติเกาหลีใต้ที่ปัจจุบันประกอบด้วยสมาชิก 6 คน เปิดตัวครั้งแรกเมื่อวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2551 ปัจจุบันมีผลงานด้านเพลงได้แก่ อัลบั้มสตูดิโอ 1 อัลบั้ม อัลบั้มซิงเกิล 2 อัลบั้ม และอัลบั้มพิเศษที่วางจำหน่ายเฉพาะในประเทศไทย 1 อัลบั้ม นอกจากนั้นยังมีผลงานอื่นๆ เช่น มิวสิกวิดีโอ ภาพยนตร์โฆษณา พรีเซนเตอร์ นิตยสาร คอนเสิร์ต รายการโทรทัศน์ รายการวิทยุ พิธีกร เป็นต้น
เท็นพอยท์สเอาท์ออฟเท็น
เท็นพอยท์สเอาท์ออฟเท็น () เป็นเพลงลำดับที่ 1 ในอัลบั้มซฺงเกิลชุดแรกของวงทูพีเอ็ม และเป็นเพลงเปิดตัวของวง มีเนื้อหาแสดงถึงความทะเล้นของวัยรุ่นผู้ชายที่เมื่อเจอกับผู้หญิงที่ตนชื่นชอบก็จะแสดงอารมณ์และท่าทางดีใจ และมีการแซวเกิดขึ้น ท่าเต้นประกอเพลงนี้ก็น่าตื่นเต้นและแปลกใหม่เป็นอย่างมาก เพราะเป็นครั้งแรกที่มีการนำการเต้นอะโครบาติกหรือตีลังกาผาดโผนมาใช้ประกอบ ทำให้ได้รับความสนใจเป็นอย่างมาก วางจำหน่ายเมื่อ 8 กันยายน พ.ศ. 2551
ระบบบริหารความสัมพันธ์ลูกค้า
(Customer Relationship Management : CRM) หมายถึง กลยุทธ์หรือซอฟต์แวร์ ที่สร้างขึ้นมาเพื่อติดตามงานขาย ตรวจสอบงานบริการลูกค้า ให้เกิดการจงรักภักดีต่อองค์กร
บางครั้งก็เรียกอย่างย่อว่า CRM
CRM ย่อมาจาก Customer Relationship Management หรือเรียกว่า
การบริหารลูกค้าสัมพันธ์ ซึ่งก็คือการสร้างความสัมพันธ์กับลูกค้า โดยการใช้เทคโนโลยีและการ
ใช้บุคลากรอย่างมีหลักการ CRM ได้ถูกนำมาใช้มากยิ่งขึ้นเรื่อย ๆ เนื่องมาจากจำนวนคู่แข่งของ
ธุรกิจแต่ละประเภทเพิ่มขึ้นสูงมาก การแข่งขันรุนแรงขึ้นในขณะที่จำนวนลูกค้ายังคงเท่าเดิม 
ธุรกิจจึงต้องพยายามสรรหาวิธีที่จะสร้างความพอใจให้แก่ลูกค้าอันจะนำไปสู่ความจงรักภักดีในที่สุด
เป้าหมายของ CRM นั้นไม่ได้เน้นเพียงแค่การขายและการบริการลูกค้าเท่านั้น แต่ยังรวมถึงการเก็บข้อมูลพฤติกรรมในการใช้จ่ายและความต้องการของลูกค้า จากนั้นจะนำข้อมูลเหล่านั้นมาวิเคราะห์และใช้ให้เกิดประโยชน์ในการพัฒนาผลิตภัณฑ์หรือบริการ รวมไปถึงนโยบายในด้านการจัดการ ซึ่งเป้าหมายสุดท้ายของการพัฒนา CRM ก็คือ การเปลี่ยนจากผู้บริโภคไปสู่การเป็นลูกค้าตลอดไป
CRM ให้ความสำคัญต่อลูกค้า โดยจะรวมถึงความสม่ำเสมอ ความต่อเนื่อง ความสะดวกในทุกช่องทางการติดต่อ ต้องมีการพิจารณาทุกขั้นตอนการทำงานที่เกี่ยวข้องกับลูกค้าทั้งในส่วน Front-Office และ Back-Office ในขณะที่จำนวนลูกค้ามีมากขึ้น ข้อมูลลูกค้าเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ และขั้นตอนการทำงานสลับซับซ้อนขึ้น ธุรกิจจำเป็นต้องจัดหาเทคโนโลยีด้าน IT ที่เหมาะสมมาสนับสนุน ดังนี้
1. Hardware ประกอบด้วย
- แบบ Client/Sever หรือ Host-Based
- Network and Remote Access
- The Size of the Application
2. Software ประกอบด้วย
- Client/sever หรือ Host-Based Software
- Information Management การใช้ระบบจัดการฐานข้อมูลของโปรแกรม
- Integration ความสามารถในการเชื่อมโยงกับโปรแกรมหรือระบบอื่นขององค์กร และความยากง่ายในการทำงาน
- Configurability การปรับเปลี่ยนองค์ประกอบของระบบสามารถทำได้หรือไม่ระดับใด และใครเป็นผู้ทำ
ปัจจุบันการดำเนินธุรกิจอยู่ในรูแบบ E-Business CRM จึงมีการพัฒนาเป็น eCRM ซึ่งต้องรวมถึง Internet และ Intranet ในการปฏิบัติงานที่เป็นมาตรฐานไว้ด้วยกัน Software CRM จะสนับสนุนการทำงาน 2 ส่วน ได้แก่ ส่วนปฏิบัติงาน (Operational) และการวิเคราะห์ (Analytical) ทั้ง 2 ส่วนจะทำงานประสานกัน โดยอาศัยข้อมูลจากมาร์ทข้อมูล (Data Mart) คลังข้อมูล (Data Warehouse) และเหมืองข้อมูล (Data Mining)
โอนลี่ยู
โอนลี่ยู () เป็นเพลงลำดับที่ 2 ในอัลบั้มซิงเกิลชุดแรกของวงทูพีเอ็ม มีเนื้อหาแสดงถึงความรักชายหนุ่มที่มีต่อหญิงสาวที่ตนรักว่ามีเฉพาะเธอคนเดียวเท่านั้นที่เขาจะรัก ท่าเต้นประกอเพลงนี้ก็เน้าการเต้นอะโครบาติกหรือตีลังกาผาดโผนมาใช้ประกอบ แต่จะลดลงเพราะเป็นเพลงที่มีจังหวะสบายๆ น่ารัก วางจำหน่ายเมื่อ 8 กันยายน พ.ศ. 2551 และเพลงนี้ยังได้ทำออกมาอีกหนึ่งเวอร์ชันคือ ซึ่งเป็นการนำเอาเพลง ONLY YOU มาทำเป็นแบบ House Remix Version โดยไม่มีเสียงเปียโน แต่จะเป็นการทำซาวด์ดนตรีแบบ electronic song arpeggio แทน โดยเวอรืชั่นนี้ทำขึ้นมาเพื่อต้อนรับเทศกาลคริสต์มาสและปีใหม่ในช่วงฤดูหนาว เวอร์ชันนี้จึงมีความสนุกสนานมากขึ้น และมีเฉพาะ Digital Single เท่านั้น โดยวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2551
รางวัลแด่คนช่างฝัน
"รางวัลแด่คนช่างฝัน" เป็นบทเพลงที่มีความหมายให้กำลังใจ แต่งและร้องโดย จรัล มโนเพ็ชร เผยแพร่ครั้งแรกในอัลบั้ม เอื้องผึ้ง-จันผา ในนาม "จรัล และ เดอะ แคนเดิล" เมื่อปี พ.ศ. 2527
เพลงนี้เกิดจากความรู้สึกนึกคิดของผู้แต่ง ว่าในโลกเรานี้มีผู้คนมากมายที่ได้ต่อสู้ ฝ่าฝัน เปลี่ยนแปลงในทางที่ควร หรือทำทุกสิ่งทุกอย่างให้ประสบผลสำเร็จจากปัญหาที่ก่ออยู่ แต่ก็มีอีกหลายคนที่กำลังมีความฝันแต่แรงน้อย เพราะยังขาดความช่วยเหลือ ความเห็นใจ หรือขาดกำลังใจจากผู้ปรารถนาดีที่จะสร้างพลังใจของตนให้ลุกขึ้นสู้ จึงเกิดเพลงนี้ขึ้นมาเพื่อต้องการถ่ายทอดไปยังผู้มีความช่างคิดช่างฝัน ด้วยแนวดนตรีสตริงฟังง่าย แต่เนื้อหาสร้างสรรค์ จนกลายเป็นเพลงดังตลอดกาลอีกเพลงหนึ่งของจรัล มโนเพ็ชร ที่ไม่ใช่เพลงภาษาถิ่นเช่นผลงานชุดก่อนๆ
ภายหลังเพลงนี้ยังได้มีการแปลเนื้อร้องเป็นภาษาอังกฤษอีกด้วย ซึ่งคุณหญิงจำนงศรี หาญเจนลักษณ์ เป็นผู้ประพันธ์คำร้อง และใช้ชื่อเพลงว่า "To the Brave Dreamer" โดยมอบให้ ไตรศุลี มโนเพ็ชร บุตรชายของจรัล เป็นผู้ขับร้องครั้งแรก ในงานคอนเสิร์ต "ตำนานโฟล์ค บนลานหญ้านุ่ม ใต้ดวงดาว" ที่สนามหญ้าด้านหลังหอประชุมเมืองไทยประกันชีวิต เมื่อปี พ.ศ. 2541
ปัจจุบัน "รางวัลแด่คนช่างฝัน" เป็นอีกหนึ่งเพลงของจรัลที่ได้รับการเปิดฟังอยู่ตลอด และยังได้รับความนิยมเรื่อยมา แม้กระทั่งผู้ที่ไม่เคยสัมผัสงานเพลงของนักร้องต้นฉบับจะได้ยินเพลงนี้จากนักร้องท่านอื่นๆ แนวต่างๆ ที่นำเอามาขับร้อง
เพลง "รางวัลแด่คนช่างฝัน" มีการนำมาขับร้องใหม่หลายครั้ง โดยนักร้องหลายคน หลายคณะ ดังนี้
ฯลฯ
เล่าเพ็ก
เล่าเพ็ก () ตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนอยู่จริงสืบเชื้อสายมาจาก ราชวงศ์ฮั่น เป็นทหารเอกของ เล่าปี่ เมื่อเล่าปี่เสีย เมืองยีหลำ ให้กับ โจโฉ ก็ได้หนีมาโดยแตกแยกกับขุนพลและที่ปรึกษาแต่ระหว่างทางพบเล่าเพ็กและ ซุนเขียน เล่าเพ็กได้พาครอบครัวของเล่าปี่หนีมาและบอกให้เล่าปี่เดินทางไปที่อื่น และเล่าปี่ก็เจอกับ โกลำ ขุนพลของโจโฉเล่าเพ็กอาสาออกไปสู้กับโกลำแต่เล่าเพ็กก็ถูกสังหารด้วยฝีมือของโกลำต่อมาโกลำก็ถูก จูล่ง ใช้ ทวน ฟันตายด้วยเช่นกัน
อินดีสอาร์มส
"อินดีสอาร์มส" () เป็นเพลงของศิลปินอเมริกันร็อกบองโจวี เขียนโดยจอน บอง โจวี, เดวิด ไบรอันและริชชี แซมโบรา ออกขายในปี ค.ศ. 1993 เป็นซิงเกิ้ลที่ 3 จากอัลบั้มในปี ค.ศ. 1992 ชุด "Keep the Faith"
"อินดีสอาร์มส" เป็นซิงเกิ้ลที่ประสบความสำเร็จที่สุดชุด "Keep the Faith" ในสหรัฐอเมริกา ติดอันดับ 27 บนบิลบอร์ดฮอต 100 ติดอันดับ 9 ในยูเคซิงเกิ้ลส์ชาร์ต ติดอันดับ 10 บนออสเตรเลียนซิงเกิ้ลส์ชาร์ต และอันดับ 14 บนเยอรมันท็อป 40
สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านอัซลัน มูฮิบบุดดิน ชาห์
สมเด็จพระราชาธิบดี สุลต่าน อัซลัน มุฮิบบุดดิน ชาห์ แห่งเประก์ มีพระนามเดิมว่า รายา อัซลัน ประสูติเมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2471 เป็นพระราชโอรสใน สุลต่านยูซุฟ อิซซุดดิน อิบนิ อัลมรหุม สุลต่าน อับดุล จาอิล นาสรุดดิน มัคห์ตารัม ชาห์ และโต๊ะ ปวน เดวังซา คอดิยะห์ บินติ อะหมัด ณ เมืองบาตูกายะห์ รัฐเประก์ ทรงสำเร็จการศึกษา คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยแห่งนอตติงแฮม ประเทศอังกฤษ
สมเด็จพระราชาธิบดี สุลต่าน อัซลัน มุฮิบบุดดิน ชาห์ ได้รับการเสนอพระนามในที่ประชุมเพื่อคัดเลือกสมเด็จพระราชาธิบดีแห่งมาเลเซียเป็นพระองค์ที่ 9 ต่อจาก อิสกันดาร์แห่งยะโฮร์ จากทั้งหมด 9 รัฐในมาเลเซีย (ไม่รวมซาบะฮ์ ซาราวะก์ มะละกา และปีนังซึ่งไม่มีสุลต่านเป็นประมุข) ได้รับพระบรมราชาภิเษกเมื่อ วันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2532 และทรงดำรงตำแหน่งจนครบวาระในวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2537
สมเด็จพระราชาธิบดี สุลต่าน อัซลัน มุฮิบบุดดิน ชาห์ ทรงราชาภิเษกสมรสกับสมเด็จพระราชินี ประไหมสุหรี ตวนกู บัยนุน บินติ โมห์ด อาลี มีพระราชโอรสพระราชธิดาดังนี้
วิลเลียม บอลด์วิน
วิลเลียม บอลด์วิน () เกิดเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1963 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน มีผลงานเป็นที่รู้จักอย่างภาพยนตร์เรื่อง "Backdraft" (1991) และ "Flatliners" (1990)
พระเพลิงเผากิเลส
พระเพลิงเผากิเลส (, ) หมายถึงการก่อเพลิงเพื่อเผาสิ่งต่างๆ ที่ถือว่าเป็นสิ่งที่ก่อให้เกิดบาป (Occasion of sin) พระเพลิงเผากิเลสครั้งสำคัญที่เป็นที่รู้จักกันดีเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1497 เมื่อผู้สนับสนุนนักบวชโดมินิคันจิโรลาโม ซาโวนาโรลาไปรวบรวมสิ่งต่างๆ ที่ถือว่าเป็นสิ่งก่อให้เกิดความหย่อนตัวในทางจริยธรรม และนำมาเผาต่อหน้าสาธารณชนในกองเพลิงใหญ่กลางจตุรัสซินยอเรียในฟลอเรนซ์
วัตถุประสงค์ของการกระทำครั้งนี้ก็เพื่อทำลายสิ่งที่ถือว่าเป็นสิ่งที่ยั่วให้เกิดการทำบาปที่รวมทั้งสิ่งที่สร้างความฟุ้งเฟ้อและความหลงตัว (vanity) ที่รวมทั้ง: กระจก, เครื่องสำอาง, ภาพลามก, หนังสือนอกศาสนา, ประติมากรรมที่ถือว่าขาดจริยธรรม, โต๊ะเล่นเกม, หมากรุก, เครื่องดนตรี, เสื้อผ้าหรูหรา, หมวกสตรี และงานที่ถือว่าขาดจริยธรรมของกวีโบราณ เช่นงานเขียนของจิโอวานนิ โบคคาชโชและหนังสือเพลงที่ไม่ใช่เพลงศาสนา และงานศิลปะที่รวมทั้งจิตรกรรมและประติมากรรม
แม้ว่าจะกล่าวกันว่าซานโดร บอตติเชลลีเผาภาพเขียนของตนเองที่เป็นภาพเขียนเกี่ยวกับตำนานเทพกรีกและโรมันไปหลายภาพและก็ไม่หลักฐานสนับสนุนเป็นการแน่นอน จอร์โจ วาซารีเพียงแต่บันทึกว่าบอตติเชลลีสนับสนุนจิโรลาโม ซาโวนาโรลา: “[บอตติเชลลี]สนับสนุน[ซาโวนาโรลา]อย่างแข็งขันจนถึงกับละทิ้งการเขียนภาพ จนทำให้ไม่มีรายได้ที่จะเลี้ยงตนเอง และตกอยู่ในสภาพอันน่าสมเพช” โอเรสเทส บราวน์สันปัญญาชนและผู้แก้ชื่อเสียงของซาโวนาโรลาชาวนิวอิงแลนด์กล่าวถึงเฉพาะภาพเขียนของฟราบาร์โทโลเมโอ, ลอเร็นโซ ดิ เครดี และ “จิตรกรอื่นๆ อีกหลายคน” และ “ประติมากรรมโบราณหลายชิ้น” การก่อพระเพลิง (bonfire) ดังว่ามิได้คิดขึ้นโดยซาโวนาโรลา แต่เป็นสิ่งที่ทำกันมาตั้งแต่เมื่อมีการเทศนานอกวัดโดยนักบุญแบร์นาร์ดิโนแห่งเซียนาในครึ่งแรกของศตวรรษ
เดบบี บูน
เดบบี บูน () เกิดเมื่อวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 1956 เป็นนักร้องและนักแสดงละครเวทีชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักในเพลงฮิตของเธอในปี ค.ศ. 1977 เพลง "You Light Up My Life" ที่ติดอันดับ 1 ยาวนาน 10 สัปดาห์บนบิลบอร์ดฮอต 100 และยังได้รับรางวัลแกรมมี่สาขาศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม
ในคริสต์ทศวรรษ 1980 เธอหันมาทำงานเพลงคันทรี มีเพลงคันทรีอันดับ 1 อย่าง "Are You On The Road To Lovin' Me Again" และต่อมาทำเพลงคริสเตียน มีอัลบั้มติดท็อป 10 4 ชุดบนชาร์ตท็อป 10 คอนเทมโพแรรีคริสเตียนอัลบั้ม และได้รับ 2 รางวัลแกรมมี่ หลังจากนั้นเธอปรากฏในละครเวทีหลายเรื่องและร่วมเขียนหนังสือสำหรับเด็กหลายเล่มร่วมกับสามีเธอ แกเบรียล แฟร์เรอร์
แครอล มอร์ริส
แครอล มอร์ริส () ชาวอเมริกัน เกิดเมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2479 เป็น นางงามจากรัฐไอโอวา ที่คว้ามงกุฎมิสยูเอสเอ และได้เป็นตัวแทนประเทศสหรัฐอเมริกา ใน การประกวด นางงามจักรวาล 1956 และชนะเลิศคว้ามงกุฎนางงามจักรวาลได้เป็น คนที่ 2 ของสหรัฐอเมริกา
สำนักนายกรัฐมนตรี
สำนักนายกรัฐมนตรี () เป็นสำนักงานประจำสำหรับนายกรัฐมนตรีของแต่ละประเทศ เช่น
องค์การนักศึกษา
องค์การนักศึกษา, รัฐบาลนักศึกษา, สภานักศึกษา หรือ สมาคมนักศึกษา เป็นองค์กรสำหรับนักเรียนนักศึกษาที่ปรากฏในวิทยาลัยและมหาวิทยาลัยหลายแห่ง และเริ่มแพร่หลายไปยังโรงเรียนในระดับไฮสคูล ในการศึกษาต่อ องค์การนักศึกษาอุทิศให้กับกิจกรรมทางสังคมและองค์กรของภาคส่วนนักศึกษา
องค์การนักศึกษาหลายแห่งดำเนินการโดยนักเรียนนักศึกษา และเป็นอิสระจากคณะการศึกษา จุดประสงค์ขององค์กรคือการเป็นตัวแทนของนักเรียนทั้งในสถาบันและภายนอก รวมทั้งบนประเด็นระดับท้องถิ่นและระดับชาติ พวกเขายังรับผิดชอบต่อการบริการแก่นักเรียน นักเรียนสามารถมีส่วนร่วมในการบริหารองค์การดังกล่าวผ่านทางคณะกรรมการจำนวนมากและหลากหลาย สภาและการประชุมทั่วไป หรือมีส่วนร่วมในการเลือกเจ้าหน้าที่ขององค์กร
องค์การนักศึกษาหลายแห่งมีการดำเนินการคล้ายกับการเมืองเป็นอย่างมาก และมักถูกใช้เป็นสถานที่ฝึกสำหรับผู้ที่ต้องการเป็นนักการเมืองในอนาคต การรณรงค์และการโต้วาทีจะถูกจัดขึ้นบ่อยครั้ง โดยมีการถือพวกกันอย่างมาก สื่อนักเรียนซึ่งมักจะมีการถือพวก ขาดประสบการณ์ และอยู่ภายใต้แรงกดดันจากการขาดแคลนเงินทุนที่จะบิดเบือนเนื้อหาเพื่อตอบสนองผู้อ่านอย่างกว้างขวาง และยังขาดความสำคัญโดยรวมสำหรับการตัดสินใจซึ่งกระตุ้นการเอาชนะอีกฝ่ายทางการเมืองโดยไม่ผิดกติกา ในขณะที่องค์การนักศึกษาจำนวนหนึ่งไม่มีลักษณะการเมือง โดยองค์การนักศึกษามักจะมีเป้าหมายที่คล้ายคลึงกันที่จะจำกัดความเป็นการเมือง และมุ่งไปยังการอำนวยความสะดวก สนับสนุนและให้บริการแก่นักเรียนเช่นเดียวกับเป้าหมายทางการเมือง
องค์การนักศึกษามักให้การรับรองและลงบัญชีรายการงบประมาณประจำปีอย่างเป็นทางการ สำหรับองค์การอื่นภายในวิทยาลัยหรือมหาวิทยาลัย ในสถาบันบางแห่ง นักเรียนหรือนักศึกษาที่สำเร็จการศึกษาไปแล้วจะอยู่ภายในองค์การนักศึกษาในส่วนของผู้แทนผู้สำเร็จการศึกษา แต่ในบางกรณี พวกเขาก็ขาดผู้แทนอย่างเป็นทางการในรัฐบาลนักศึกษา
พระราชกฤษฎีกาแห่งแซ็ง-แฌร์แม็ง
พระราชกฤษฎีกาแห่งแซ็ง-แฌร์แม็ง หรือ พระราชกฤษฎีกาแห่งเดือนมกราคม () เป็นพระราชกฤษฎีกาให้เสรีภาพในการนับถือศาสนา (Edict of toleration) ที่ออกโดยแคทเธอรีน เดอ เมดิชิผู้ขณะนั้นทรงดำรงพระราชอิสริยยศเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินแทนพระราชโอรสพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 9 แห่งฝรั่งเศส ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1562 ที่มอบสิทธิอันจำกัดแก่ผู้เป็นโปรเตสแตนต์ในราชอาณาจักรที่ประชากรส่วนใหญ่เป็นโรมันคาทอลิกโดยเฉพาะแก่ชาวฝรั่งเศสอูเกอโนต์
การออกพระราชกฤษฎีกาเป็นกิจการแรกที่สมเด็จพระราชินีนาถแคทเธอรีนทรงกระทำเป็นสิ่งแรกในฐานะผู้สำเร็จราชการแผ่นดินหลังจากการเสด็จสวรรคตของพระราชโอรส--พระเจ้าฟรองซัวส์ที่ 2 เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1560 การออกพระราชกฤษฎีกาเป็นไปตามนโยบายของพระองค์ในการพยายามดำเนินทางสายกลางระหว่างฝ่ายโปรเตสแตนต์และฝ่ายโรมันคาทอลิกเพื่อสร้างเสริมความมั่นคงให้แก่ราชบัลลังก์ โดยไม่ได้กระทบกระเทือนฐานะของสถาบันโรมันคาทอลิกในฝรั่งเศสพระราชกฤษฎีกายอมรับฐานะของผู้เป็นโปรเตสแตนต์และรับรองเสรีภาพในการนับถือศาสนาเป็นการส่วนตัว แต่ห้ามทำการสักการะในตัวเมืองยกเว้นการจัดการประชุมของนักบวช (Synod) และการมาชุมนุมกัน (Consistory)
การผ่านพระราชกฤษฎีกาเป็นไปด้วยความยากลำบากเพราะต้องผ่านการอนุมัติของรัฐสภาฝรั่งเศสจึงจะประกาศเป็นกฎหมายได้ สมาชิกของรัฐสภามีสิทธิที่จะร้องเรียนต่อสถาบันพระมหากษัตริย์ถึงสาเหตุที่ร่างพระราชกฤษฎีกาขัดกับพระราชกฤษฎีกาฉบับที่ถือเป็นกฎหมายแล้ว ก่อนที่จะได้รับการตีพิมพ์ ฝ่ายรัฐสภาก็พยายามหน่วงเหนี่ยวต่างๆ
หลังจากการประกาศใช้แล้วเหตุการณ์การสังหารหมู่ที่วาสซี (Massacre of Vassy) เมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1562 ก็อุบัติขึ้น ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่เป็นชนวนก่อให้เกิดสงครามศาสนาครั้งแรก การโต้เถียงเกิดจากการตีความหมายของการทำการสักการะของอูเกอโนต์ที่ถูกขัดจังหวะโดยการโจมตีโดยฟรองซัวส์ ดยุคแห่งกีสที่วาสซีว่าเป็นการกระทำที่ถูกต้องตามกฎหมายหรือไม่แต่ก็ไม่เป็นที่ตกลงกันได้ ฝ่ายอูเกอโนต์อ้างว่าได้ทำการสักการะนอกเมืองตามกฎที่ระบุไว้ในพระราชประกาศ ฉะนั้นการโจมตีของดยุคแห่งกีสจึงผิดกฎหมาย
เหตุการณ์การสังหารหมู่ที่เกิดขึ้นไม่มีหลักฐานร่วมสมัยที่เป็นกลาง การสังหารหมู่ที่วาสซีเกิดขึ้นเมื่อดยุคแห่งกีสนำพรรคพวกผู้ติดตามไปพบการกระทำพิธีสักการะของอูเกอโนต์ในโรงนาที่วาสซี ผู้ติดตามของดยุคพยายามที่จะบุกเข้าไปในโรงนาขณะที่พิธีกำลังดำเนินอยู่แต่ถูกตอบโต้ โดยมีการปาก้อนหิน หินก้อนหนึ่งถูกดยุคเข้า พรรคพวกของดยุคจึงยิงเข้าไปในฝูงชนผู้ที่มิได้ถืออาวุธ ที่ทำให้มีผู้เสียชีวิตไปราวหกสิบคนจากผู้ที่มาชุมนุมกันราวหกหรือเจ็ดร้อยคนและมีผู้บาดเจ็บอีกเป็นจำนวนมาก ปฏิกิริยาจากทั้งสองฝ่ายเป็นไปอย่างรุนแรงมากกว่าปฏิกิริยาที่มีต่อพระราชกฤษฎีกาที่ออกมาในเดือนมกราคม อูเกอโนต์ก็มีความรู้สึกรุนแรงเช่นเดียวกับโรมันคาทอลิก นักเทววิทยาและนักปฏิรูปทีโอดอร์ เบซาเปรยกับผู้แทนพระองค์ว่าการเข่นฆ่าเป็นการกระทำที่เปล่าประโยชน์ และกล่าวว่าการปฏิรูปศาสนาก็เหมือนกับแท่งตีเหล็ก (anvil) ที่มีแต่จะทำให้ค้อนหักเท่านั้น
ไม่นานหลังจากนั้นอูเกอโนต์ก็ยึดออร์เลอองส์ ที่ทำให้สมเด็จพระราชินีนาถแคทเธอรีนถึงกับทรงประกาศว่าสองนิกายไม่สามารถดำรงอยู่ร่วมกันในฝรั่งเศสได้ “un roi, une loi, une foi” หรือ “ศาสนาเดียว, กฎหมายเดียว, กษัตริย์องค์เดียว” เมื่อมาถึงฤดูร้อนเหตุการณ์ก็ปั่นป่วนจนเกินหน้าการควบคุมของพระราชกฤษฎีกา
LOL
LOL (ลอล) เป็นคำย่อของ laughing out loud หรือ laugh out loud ซึ่งเป็นสแลงทางอินเทอร์เน็ต แต่เดิมเคยถูกใช้ในยูสเน็ต แต่ปัจจุบันได้แพร่หลายไปยังการสื่อสารแบบมีคอมพิวเตอร์เป็นสื่อกลางอื่น ๆ ไปจนถึงขั้นการสื่อสารแบบหน้าต่อหน้าอีกด้วย โดยเป็นหนึ่งในอักษรย่อซึ่งใช้แสดงอาการทางกายเป็นตัวอักษร โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การหัวเราะ สำหรับคำย่ออื่นซึ่งเน้นการแสดงอาการหัวเราะเช่นเดียวกัน อย่างเช่นคนอ่าเท่ากับโง่ LMAO ("laughing my ass off"), ROTFL หรือ ROFL ("roll (ing) on the floor laughing") และ BWL ("bursting with laughter")