hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
จักรพรรดิโกซางะ
จักรพรรดิโกะ-ซะงะ (; ) (1 เมษายน ค.ศ. 1220 – 20 มีนาคม ค.ศ. 1272) จักรพรรดิญี่ปุ่น องค์ที่ 88 อันเนื่องมาจากการสืบราชสันตติวงศ์ตามโบราณราชประเพณี
รัชสมัยของพระองค์อยู่ใน ค.ศ. 1242–1246
ก่อนที่จักรพรรดิโกะ-ซะงะจะขึ้นครองราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศมีพระนามเดิมว่า เจ้าชายคุนิฮิโตะ (Imperial Prince Kunihito)
เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 ใน จักรพรรดิสึชิมิกะโดะ จักรพรรดิโกะ-ซะงะครองราชย์ระหว่างวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1242 – 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1246
เนื่องจากการสวรรคตอย่างกะทันหันของ จักรพรรดิชิโจ โดยไร้รัชทายาทเหล่าขุนนางในราชสำนักที่นำโดย คุโจ มิชิอิเอะ ซึ่งเป็น เซ็สโซ ในรัชกาลก่อนได้สนับสนุน เจ้าชายทะดะนะริ (Imperial Prince Tadanari) พระราชโอรสของ จักรพรรดิจุนโตะกุ แต่ได้รับการปฏิเสธจากทาง รัฐบาลโชกุนคะมะกุระ ที่นำโดย โฮโจ ยะซุโตะกิ (Hojo Yasutoki) ชิกเก็ง หรือผู้สำเร็จราชการของโชกุนเนื่องจากพระราชบิดาของเจ้าชายมีส่วนร่วมใน สงครามปีโจคิว ซึ่งทางรัฐบาลโชกุนได้สนับสนุน เจ้าชายคุนิฮิโตะ พระราชโอรสใน จักรพรรดิสึชิมิกะโดะ พระชนมายุ 22 พรรษาซึ่งถูกเนรเทศไปอยู่ จังหวัดโทะซะ ตั้งแต่ทรงพระเยาว์ภายหลังจากสงครามปีโจคิวให้มารับราชสมบัติ
หลังจากครองราชย์ได้เพียง 4 ปีก็สละราชบัลลังก์เมื่อ ค.ศ. 1246 ขณะพระชนมายุเพียง 26 พรรษาโดยสละราชบัลลังก์ให้กับ เจ้าชายฮิซะฮิโตะ พระราชโอรสองค์ใหญ่พระชนมายุเพียง 3 พรรษาขึ้นครองราชย์ต่อมาเป็น จักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะ ส่วนพระองค์ก็ได้เป็น ไดโจโฮ หรือ โฮโอ ที่แปลว่า อดีตจักรพรรดิอันประทับในศาสนา ต่อมาบังคับให้จักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะสละราชบัลลังก์ให้กับ เจ้าชายสึเนะฮิโตะ พระราชอนุชาร่วมพระราชมารดาเดียวกันขึ้นครองราชย์เป็น จักรพรรดิคะเมะยะมะ ซึ่งหลังจากนั้นเชื้อพระวงศ์ซึ่งสืบเชื้อสายจากจักรพรรดิทั้ง 2 พระองค์ก็พยายามอ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศถึงขั้นแบ่งเป็นราชวงศ์เหนือ-ใต้ ก่อนที่ จักรพรรดิโกะ-โคะมะสึ จักรพรรดิองค์ที่ 100 จาก ราชวงศ์เหนือ จะสามารถก้าวขึ้นเป็นจักรพรรดิเพียงพระองค์เดียวของญี่ปุ่นภายหลังการสละราชบัลลังก์ของ จักรพรรดิโกะ-คะเมะยะมะ จักรพรรดิองค์ที่ 4 และองค์สุดท้ายจากราชวงศ์ใต้เมื่อปี 1935
จักรพรรดิโกะ-ซะงะเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1272 ขณะพระชนม์ได้ 51 พรรษา
ทูตแห่งเซารอน
ทูตแห่งเซารอน () คือตัวละครในจินตนิยายของเจ. อาร์. อาร์. โทลคีนที่เกี่ยวกับมิดเดิลเอิร์ธ ปรากฏในนวนิยาย"ลอร์ดออฟเดอะริงส์ ตอน กษัตริย์คืนบัลลังก์" ในฐานะผู้เจรจาแห่งเซารอน (บทบาทของเขาถูกตัดออกจากภาพยนตร์หลัก)
เขาคือชายผู้มีสายเลือดแห่งนูเมนอร์มืด ปรากฏตัวออกมาเพียงเวลาสั้น ๆ เพื่อมาต่อรองกับกองทัพแห่งตะวันตกหน้าประตูดำแห่งมอร์ดอร์ เขาพยายามเกลี้ยกล่อมให้อารากอร์นและแกนดาล์ฟยอมจำนนและให้เซารอนครอบครองมิดเดิลเอิร์ธ แต่แกนดาล์ฟปฏิเสธ ทูตแห่งเซารอนจึงนำกองทัพทั้งหมดออกจากมอร์ดอร์ เพื่อโจมตีพวกเขา
เขายังเป็นที่รู้จักในนาม "จอมพลแห่งบารัดดูร์" เขารับใช้เซารอนมาเกือบชั่วชีวิตของเขา เขาฝึกฝนเวทมนตร์และศาสตร์มืดมากมายแต่กลับลืมชื่อของตัวเอง ในฐานะทูตแห่งเซารอน "เขาเข้ารับใช้หอคอยทมิฬเมื่อมันผงาดอีกครั้ง" มีข้อถกเถียงเรื่องระยะเวลาที่ส่อความดังกล่าว หากหมายถึงการหวนคืนสู่มอร์ดอร์หนล่าสุดของเซารอน ทูตแห่งเซารอนจะรับใช้เซารอนเป็นเวลา 68 ปีเมื่อเขาเผชิญหน้าอารากอร์นและแกนดาล์ฟ แต่บ้างก็มีทฤษฎีว่าเนื่องจากมอร์ดอร์ "ผงาดอีกครั้ง" ระหว่างการหวนคืนของเซารอนไม่นานหลังจากการล่มสลายของเกาะนูเมนอร์ ทูตแห่งเซารอนก็อาจมีอายุเกิน 3000 ปี ซึ่งไม่น่าเป็นไปได้ เพราะไม่มีผู้ไม่เป็นอมตะใดอยู่ได้นานเพียงนั้น และโทลคีนกล่าวชัดเจนว่า เขาเป็นมนุษย์ธรรมดา มิใช่เจตภูติ
จวนซุน ซือ
จวนซุนซือ แซ่จวนซุน นามว่าซือ (จีน: 颛孙师; Pinyin: Zhuānsūn Shī) หรือ จื่อจัง (จีน: 子张; Pinyin: Zīzhāng) คนรัฐเฉิน (陈国人) สมัยยุคปลายชุนชิว (春秋末年) จวนซุนซือ เป็น 1 ใน 72 ลูกศิษย์เอกของขงจื่อ มีอายุอ่อนกว่าขงจื่อ 48 ปี เป็นคนมีความสามารถสูง ตรงไปตรงมา ขงจื่อจึงวิจารณ์ว่า “จื่อจังนั้นมากเกิน ส่วนจื่อเซี่ยนั้นก็หย่อนเกิน”
นอกจากจะรักการเรียนแล้ว จื่อจังยังมักจะตั้งคำถามไต่ถามขงจื่อเสมอ และทุกครั้งที่ขงจื่อตอบคำถามของจื่อจัง จื่อจังก็จะจดบันทึกอย่างตั้งใจ ซึ่งในคัมภีร์หลุนอีว์ （论语) ปรากฏคำถามของจื่อจัง คำตอบของขงจื่อ และบทสนทนาระหว่างขงจื่อ กับจื่อจัง ดังนี้
สุริยุปราคา 9 มีนาคม พ.ศ. 2559
เกิดสุริยุปราคาเต็มดวงในวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2559 เกิดเมื่อดวงจันทร์ผ่านระหว่างโลกและดวงอาทิตย์ ฉะนั้นจึงขวางภาพดวงอาทิตย์ทั้งหมดหรือบางส่วนแก่ผู้สังเกตบนโลก สุริยุปราคาเต็มดวงเกิดเมื่อเส้นผ่านศูนย์กลางปรากฏของดวงจันทร์ใหญ่กว่าเส้นผ่านศูนย์กลางปรากฏของดวงอาทิตย์ จึงสกัดแสงอาทิตย์โดยตรงทั้งหมด แล้วทำให้ความมืดปกคลุม คราสเต็มดวง (totality) เกิดในวิถีแคบผ่านพื้นผิวโลกโดยสามารถเห็นสุริยุปราคาบางส่วนได้เหนือภูมิภาคโดยรอบกว้างหลายพันกิโลเมตร
มีความส่องสว่าง 1.0450 ช่วงเวลาคราสเต็มดวงนานที่สุด คือ 4 นาที 9 วินาที เห็นได้ส่วนใหญ่ของมหาสมุทรแปซิฟิก โดยเริ่มต้นจากอินโดนีเซีย และไปจบที่มหาสมุทรแปซิฟิกตอนเหนือ
ถ้าสังเกตจากทางตะวันออกของเส้นแบ่งเขตวันสากล เช่น ฮาวาย จะมองเห็นอุปราคาครั้งนี้ในวันที่ 8 มีนาคม (ตามเวลาท้องถิ่น), ส่วนอินโดนีเซียโชคไม่ดีนัก เพราะในเดือนมีนาคม กว่า 60-70% ของพื้นที่มักมีเมฆปกคลุมในเดือนมีนาคม ท้องฟ้าที่แจ่มใสเป็นไปได้ว่าจะอยู่ทางตะวันออกในมหาสมุทรแปซิฟิก อย่างไรก็ตาม เมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 สำนักอุตุนิยมวิทยา ภูมิอากาศวิทยา และธรณีฟิสิกส์แห่งอินโดนีเซีย (BMKG) ได้พยากรณ์ว่าส่วนตะวันตกของอินโดนีเซีย มีความเป็นไปได้ที่จะมีการปกคลุมของเมฆน้อย และมีโอกาสเกิดฝนตก 20 เปอร์เซ็นต์ในเมืองทางตะวันตก เช่น เบิงกูลู ปาเล็มบัง ปาลังการายา และปาลู ซึ่งน้อยกว่าทางตะวันออก ซึ่งมีโอกาสเกิดฝนตกถึง 90 เปอร์เซ็นต์ในเตอร์นาตี และมาบา ด้วยความแม่นยำที่ 65 เปอร์เซ็นต์
สำหรับประเทศไทยจะสังเกตเห็นอุปราคาครั้งนี้ได้ทั่วประเทศ โดยเห็นเป็นสุริยุปราคาบางส่วนในเวลาเช้า โดยเริ่มสังเกตได้เวลา 06:38 น. ดวงจันทร์บังลึกที่สุดเวลา 07:32 น. และสิ้นสุดในเวลา 08:32 น. รวมระยะเวลา 1 ชั่วโมง 54 นาที
สำหรับประเทศไทย สามารถสังเกตอุปราคาครั้งนี้ได้ในเวลาเช้าของวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2559 ทั่วประเทศในลักษณะสุริยุปราคาบางส่วน โดยดวงจันทร์บดบังดวงอาทิตย์มากที่สุดที่อำเภอเบตง, จังหวัดยะลา ที่ประมาณร้อยละ 69
จ้ง โหยว
จ้งโหยว （จีน: 仲由; Pinyin: Zhòngyóu）หรือ จื่อลู่ （จีน: 子路; Pinyin: Zǐ Lù）ชาวรัฐหลู่（鲁国人）เป็นศิษย์ที่มีอายุอ่อนกว่าขงจื่อ 9 ปี อุปนิสัยห้าวหาญ อารมณ์ร้อน เป็นคนโผงผาง หุนหันพลันแล่น ซึ่งปรากฏใน หลุน-อฺวี่ （论语) ดังนี้7:10:1 อาจารย์กล่าวกับเหยียนหยวนว่า “เมื่ออยู่ในตำแหน่งก็ทำตามหน้าที่ เมื่อพ้นจากตำแหน่งก็เก็บตัว มีแต่เจ้ากับเราที่ทำได้เช่นนี้”
7:10:2 จื่อลู่กล่าวว่า “หากอาจารย์ต้องนำทัพทั้งสาม อาจารย์จะให้ใครช่วย”
7:10:3 อาจารย์กล่าวว่า “เราจะไม่เอาคนที่จู่โจมเสือร้ายโดยไม่มีอาวุธ หรือคนที่ข้ามแม่น้ำโดยไม่ใช้เรือแพ หรือคนที่พร้อมจะตายโดยไม่เสียดายชีวิต คนที่ช่วยงานเราต้องเป็นคนที่กระทำการต่างๆ ด้วยความระมัดระวัง ปรับแผนการทำงานได้ตามความเหมาะสม และทำตามแผนงานที่วางไว้จนสัมฤทธิผลได้” 11:12:1 หมินจื่อเชียนยืนข้างอาจารย์อย่างสุภาพเรียบร้อย จื่อลู่ดูอาจหาญแกล้วกล้า หรานโหย่วและจื่อก้งดูสบายๆ อาจารย์แช่มชื่นเบิกบาน
11:12:2 “คนอย่างโหยว จะไม่ตายด้วยเหตุธรรมชาติ” จื่อลู่มีความสามารถในด้านการเมืองการปกครอง เคยดำรงตำแหน่งนายอำเภอให้กับตระกูลจี้ซื่อ เป็นขุนนางในอำเภอผู่อี้แห่งแคว้นเว่ย และเป็นนายอำเภอในอาณัติของข่งคุย ในคัมภีร์หลุนอี่ว์（論語） ได้ปรากฏบทสนทนาระหว่างขงจื่อกับจื่อลู่เกี่ยวกับการบริหารบ้านเมือง ดังนี้ 
13:3:1 จื่อลู่ถามว่า “หากเจ้านครเว่ยขอให้อาจารย์ช่วยปกครอง อาจารย์จะพิจารณาทำสิ่งใดก่อน”
13:3:2 อาจารย์ตอบว่า“ที่จำเป็นคือ ต้องทำนามให้เที่ยง”
13:3:3 จื่อลู่ถามว่า “กระนั้นหรือ อาจารย์หลงไปหรือเปล่า ทำไมต้องทำนามให้เที่ยง”
13:3:4 อาจารย์กล่าวว่า "โหยว! เจ้าช่างหยาบคายเหลือเกิน เมื่อวิญญูชนไม่รู้อะไรก็ควรสงวนท่าที"
13:3:5 “หากนามไม่เที่ยง วาจาก็ไม่ราบรื่น หากวาจาไม่ราบรื่น กิจก็ไม่สำเร็จ”
13:3:6 “หากกิจไม่สำเร็จ หลี่และดนตรีก็ไม่เจริญ หากหลี่และดนตรีไม่เจริญ โทษทัณฑ์ก็ไม่เที่ยงธรรม หากโทษทัณฑ์ไม่เที่ยงธรรม ประชาราษฏร์จะไม่รู้ว่าจะปฏิบัติตนอย่างไร”
13:3:7 “ด้วยเหตุนี้ วิญญูชนเมือเอ่ยนามก็ต้องพูดได้ เมื่อพูดได้ก็ต้องปฏิบัติได้ ท่าทีของวิญญูชนต่อคำพูดไม่อาจเหลวไหลได้”
จื่อลู่เสียชีวิตเนื่องจากบุกเข้าช่วยเหลือข่งคุย จนร่างกายถูกทหารศัตรูสับจนแหลกเมื่อครั้งรัฐเว่ยเกิดรัฐประหาร ทำให้ขงจื่อเสียใจมาก ข่งจื่อสาบานว่าจะไม่ทานอาหารประเภทเนื้อสับอีกต่อไป
ค้างคาวแวมไพร์แปลงทองอารีย์
ค้างคาวแวมไพร์แปลงทองอารีย์, Thongaree’s Disc-nosed Bat ("Eudiscoderma thongareeae") เป็นค้างคาวชนิดหนึ่งในวงศ์ค้างคาวแวมไพร์แปลง (Family Megadermatidae) กระจายพันธุ์ในป่าดิบของผืนป่าฮาลาบาลา จังหวัดนราธิวาส
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์แอฟริกา 1967
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์แอฟริกา 1967 () จัดขึ้นในเมืองตูนิส, ประเทศตูนิเซีย มี 4 ทีมที่เข้าร่วมการแข่งขันในครั้งนี้
วอลเลย์บอลชายทีมชาติลิเบีย
วอลเลย์บอลชายทีมชาติลิเบีย () เป็นตัวแทนของประเทศลิเบีย ในการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับนานาชาติ
วิกิเมเนีย 2011
วิกิเมเนีย 2011 () เป็นการประชุมวิกิเมเนียครั้งที่เจ็ด ซึ่งจัดขึ้น ณ ไฮฟา ประเทศอิสราเอล เมื่อวันที่ 4–7 สิงหาคม ค.ศ. 2011
สถานที่จัดการประชุมคือหอประชุมไฮฟา และอยู่ติดกันกับศูนย์วัฒนธรรมเบย์เฮชต์บนภูเขาคาร์เมล ผู้บรรยายประเด็นสำคัญประกอบด้วยโยไช เบงเกลอร์ ซึ่งเป็นครูที่เบิร์กแมนเซนเตอร์ฟอร์อินเทอร์เน็ตแอนด์โซไซตี มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด และโจเซฟ เอ็ม รีเกิล จูเนียร์ แห่งสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ ซึ่งเป็นผู้เขียนหนังสือ"กูดเฟธคอลลาโบเรชัน: เดอะคัลเจอร์ออฟวิกิพีเดีย" เมียร์ ชีทริท ซึ่งเป็นหัวหน้าคณะกรรมการฝ่ายวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีที่เนสเสท ยังพูดในที่ประชุม เช่นเดียวกับโยนา ยาฮาฟ ผู้เป็นนายกเทศมนตรีของเมืองไฮฟา โดยมีหนึ่งในผู้สนับสนุนการประชุมนี้คือมหาวิทยาลัยไฮฟา การประชุมมีความโดดเด่นด้วย 125 วาระการประชุมในห้าลู่ทางพร้อมกัน และมีชาววิกิมีเดียเข้าร่วมการประชุมถึง 720 คน จากประเทศต่าง ๆ 56 ประเทศ รวมทั้งบางส่วนที่ไม่มีความสัมพันธ์ทางการทูตกับอิสราเอล
ในการสัมภาษณ์กับหนังสือพิมพ์ฮาเร็ตซ์ จิมมี เวลส์ ซึ่งเป็นผู้ร่วมก่อตั้งวิกิพีเดียได้ตั้งข้อสังเกตว่ามีการเรียกร้องให้คว่ำบาตรการประชุมในประเทศอิสราเอล เช่นเดียวกับที่มีการต่อต้านการประชุมในประเทศอียิปต์เมื่อปี ค.ศ. 2008 เขากล่าวว่าแม้จะมีความขัดแย้งในหมู่ผู้แก้ไขบทความบนความขัดแย้งระหว่างอิสราเอลและปาเลสไตน์ และความพยายามโดยกลุ่มที่เห็นด้วยกับอิสราเอลในการรับสมัครผู้แก้ไขบทความวิกิพีเดียเพิ่มเติม เขาเชื่อว่าบทความวิกิพีเดียส่วนใหญ่ยังคงเป็นกลางในตัวบท และกล่าวว่า "ไม่สามารถต่อรองได้"
ซู การ์ดเนอร์ ซึ่งเป็นผู้อำนวยการบริหารมูลนิธิวิกิมีเดีย ได้พูดในที่ประชุมเกี่ยวกับชาวตะวันตก ว่าผู้ชายได้มีส่วนครอบงำความคิดซึ่งลักษณะวิกิพีเดียในปัจจุบัน ในช่วงท้ายของพิธีปิด ณ วันที่ 7 สิงหาคม จิมมี เวลส์ ได้นำเสนอแสตมป์ชุดวันแรกจำหน่ายที่ออกโดยบริการไปรษณีย์อิสราเอลเนื่องในโอกาสครบรอบ 10 ปีของวิกิพีเดีย ในโครงการใหม่ที่ได้รับการอภิปรายเป็นความร่วมมือกับสถาบันทางวัฒนธรรม เช่น แกลเลอรี, ห้องสมุด, พิพิธภัณฑ์ และหอจดหมายเหตุ ภายหลังจากการประชุม ผู้เข้าร่วมการประชุมได้รับข้อเสนอทัวร์ฟรีจากเมืองไฮฟา, เยรูซาเลม, นาซาเรธ หรือเอเคอร์ ทั้งนี้ เช ยาเกอร์ ผู้เป็นประธานขาออกของวิกิมีเดียอิสราเอล ได้กล่าวว่า สำหรับอิสราเอล ได้จัดการประชุมในไฮฟาเหมือนการเป็นเจ้าภาพการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก
กิเยร์โม ฟาลัสกา
กิเยร์โม ฟาลัสกา เฟร์นันเดซ () เกิดวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2520 ที่เมืองเมนโดซา ประเทศอาร์เจนตินา เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลชายชาวสเปน ฟาลัสกาได้รับรางวัลผู้ทำคะแนนสูงสุดและเสิร์ฟยอดเยี่ยมในการแข่งขันวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์ยูโรเปียนลีก 2005 เขาสามารถคว้าอันดับ 3 ของการแข่งขันครั้งนี้ และเขาเป็นสมาชิกคนหนึ่งของสโมสรวอลเลย์บอล กูมิแอลไอจีอินชัวรันซ์เกรเตอร์ส ในประเทศเกาหลีใต้ ในการแข่งขันวอลเลย์บอลวี-ลีก ฤดูกาล 2007/08
สเปกเตอร์
สเปกเตอร์ () เป็นองค์กรลับในนวนิยายชุด "เจมส์ บอนด์" เขียนโดยเอียน เฟลมมิง ชื่อองค์กรมาจากคำว่า Special Executive for Counter-intelligence, Terrorism, Revenge and Extortion
สเปกเตอร์ก่อตั้งในช่วงกลางทศวรรษที่ 1950 โดย เอิร์นส์ สตาฟโร โบลเฟลด์ ศัตรูคู่อาฆาตของเจมส์ บอนด์ โดยเริ่มต้นจากการเป็นกลุ่มนักธุรกิจที่มีสายสัมพันธ์กับองค์กรอาชญากรรมทั่วโลก เช่น เกสตาโปของนาซีเยอรมนี, องค์กรสเมิร์ช (SMERSH) ของโซเวียต, ตำรวจลับของยอซีป บรอซ ตีโต, มาเฟียอิตาลี เป็นต้น ก่อนจะขยายตัวเป็นองค์กรระดับโลก
ในฉบับนิยาย สเปกเตอร์ปรากฏตัวครั้งแรกในนิยาย "Thunderball" ต่อมามีการกล่าวถึงใน "The Spy Who Loved Me" และในบทที่สองของ "On Her Majesty's Secret Service" ซึ่งเรียกรวมกันว่า "ไตรภาคของโบลเฟลด์" ก่อนจะปรากฏตัวครั้งสุดท้ายใน "You Only Live Twice"
ในฉบับภาพยนตร์ สเปกเตอร์ปรากฏตัวครั้งแรกใน "พยัคฆ์ร้าย 007" โดยเป็นองค์กรที่ ดร. โน ทำงานให้ ต่อมาในภาค "เพชฌฆาต 007" สเปกเตอร์กลับมาปรากฏตัวอีกครั้งเพื่อล้างแค้นให้ ดร. โน ภาคนี้ยังเป็นครั้งแรกที่มีการพูดถึงชื่อโบลเฟลด์ด้วย หลังภาคนี้ สเปกเตอร์ยังปรากฏตัวต่ออีกสามภาค ก่อนจะปรากฏตัวในภาคสุดท้าย "007 เพชรพยัคฆราช"
ในปี ค.ศ. 2015 สเปกเตอร์กลับมาปรากฏตัวอีกครั้งใน "องค์กรลับดับพยัคฆ์ร้าย" (Spectre)
คณะทำงานของสเปกเตอร์มีทั้งสิ้น 21 คน แต่ละคนจะมีรหัสเป็นหมายเลข โดยห้าหมายเลขแรกยึดตามในภาพยนตร์ ประกอบด้วย:
วิกิพีเดียภาษาจีนกั้น
วิกิพีเดียภาษาจีนกั้น เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาจีนกั้น เริ่มสร้างเมื่อ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษาจีนกั้นมีบทความมากกว่า 6,253 บทความ (1 เมษายน 2558)
ดานีลู ลูอิส ดา ซิลวา
ดานีลู ลูอิส ดา ซิลวา () หรือที่เรียกสั้น ๆ ว่า ดานีลู เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิล ปัจจุบันเล่นให้กับแมนเชสเตอร์ซิตี ในตำแหน่งแบ็กขวา
ในวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 2015 ได้มีการยืนยันว่าดานีลูจะเล่นให้กับโปร์ตูจนจบฤดูกาล 2014-2015 จากนั้นจะย้ายมาเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริดในลาลีกาตั้งแต่เปิดฤดูกาล 2015-2016 จนกระทั่งสิ้นสุดสัญญากับสโมสรในวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2021
เมษายน พ.ศ. 2558
เมษายน พ.ศ. 2558 เป็นเดือนที่ 4 ของปี พ.ศ. 2558 วันแรกของเดือนเป็นวันพุธ และวันสุดท้ายของเดือนเป็นวันพฤหัสบดี
ไลต์
"Light" เป็นซิงเกิลในปี พ.ศ. 2557 ของวงดนตรีอินสติงต์ และมีWEAVER วงดนตรีในประเทศญี่ปุ่น ร่วมร้อง ประพันธ์เนื้อร้องโดย โป โปษยะนุกูล, ปรียวิศว์ นิลจุลกะ, TORU KAWABE ทำนองโดย ปรียวิศว์ นิลจุลกะ ,อนุกานต์ จันทร์อุไร และเรียบเรียงโดย อินสติงต์ ออกจำหน่ายครั้งแรกเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 มิวสิกวีดิโอนี้กำกับโดย Sadust Staygold
เพลง "Light" เป็น 1 ในโปรเจกต์พิเศษการทำงานเพลงร่วมกันระหว่างศิล­ปินจาก 2 ฟากฝั่งร็อก คือ WEAVER จากอะมิวส์ ประเทศญี่ปุ่น และอินสติงต์ จากจีนี่เรคอร์ดส ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จากไทย 2 วงร็อกที่สอดประสานการทำงานโดยใช้เปียโน เป็นตัวเชื่อม มีการแต่งเนื้อร้องร่วมกันทั้งภาษาไทย, ญี่ปุ่น และอังกฤษ 4 เดือนเต็มกับการทำงานเพลงข้ามประเทศ
ในเนื้อหาของเพลง "Light" หมายถึงแสงสว่าง โดยเปรียบเทียบแสง เสมือนดาวดวงเล็กๆ หากในเวลาที่ฟ้ามืดลงมากเท่าใด แสงนี้ก็จะค่อยๆสว่างมากขึ้นเท่านั้น เสมือนเวลาที่คนเราหมดกำลังใจ แสงเล็กๆนี้จะคอยนำทางอยู่เคียงข้างให้กำล­ังใจคนที่เรารักตลอดไป
ความจริงที่เจ็บปวด
"ความจริงที่เจ็บปวด" เป็นซิงเกิลในปี พ.ศ. 2555 ของวงดนตรีอินสติงต์ จากอัลบั้ม Endless ประพันธ์เนื้อร้องและทำนองโดย ปรียวิศว์ นิลจุลกะ และเรียบเรียงโดย อนุกานต์ จันทร์อุไร ออกจำหน่ายครั้งแรกเมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2555 ส่วนมิวสิกวีดิโอนี้เผยแพร่ครั้งแรกในวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2555
เพลง "ความจริงที่เจ็บปวด" ได้ติดอันดับสูงสุด 12 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 และติดอันดับสูงสุด 64 จากการจัดอันดับของอีเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์ ประจำวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
เขตปกครองคณะสงฆ์จังหวัดราชบุรี
การปกครองคณะสงฆ์ระดับจังหวัดเป็นไปตาม พรบ.คณะสงฆ์ พ.ศ. ๒๕๐๕ ฉบับแก้ไข พ.ศ. ๒๕๓๔ ที่จัดให้มีการปกครองคณะสงฆ์ระดับต่าง ๆ ลดหลั่นกันไปจนกระทั่งถึงระดับจังหวัด โดยจังหวัดราชบุรี มีการปกครองคณะสงฆ์อยู่ภายใต้ เขตปกครองคณะสงฆ์หนกลาง เขตปกครองคณะสงฆ์มหานิกาย ภาค ๑๕ โดยจัดแบ่งการปครองภายในเป็น ๑๐ อำเภอ (๑๐ เจ้าคณะเภอ) ๖๙ ตำบล (๖๙ เจ้าคณะตำบล)
พระธรรมปัญญาภรณ์ (ไพบูลย์ ป.ธ.๗) เจ้าอาวาสวัดมหาธาตุ ฯ พระอารามหลวง อำเภอเมือง จังหวัดราชบุรี เป็นเจ้าคณะจังหวัดราชบุรี 
และมีพระมหาปราโมทย์ ปโมทิโต ป.ธ.๙ วัดหลวงพ่อสดธรรมกายาราม เป็นรองเจ้าคณะจังหวัด
-พระสังฆาธิการจังหวัดราชบุรี-
-อำเภอเมืองราชบุรี-
-อำเภอดำเนินสะดวก-
-อำเภอโพธาราม-
-อำเภอบ้านโป่ง -
-อำเภอจอมบึง-
-อำเภอสวนผึ้ง-
-อำเภอปากท่อ-
-อำเภอบางแพ-
-อำเภอวัดเพลง-
-อำเภอบ้านคา-
ไมคาห์ คริสเตนเซน
ไมคาห์ มาคานาไมกาลานี คริสเตนเซน (; วันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1993 —) เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลชาวอเมริกัน ผู้ทำหน้าที่ร่วมกับสโมสรกูชีเนลูเบตเรอีอาในอิตาลี
แชมป์ (1 สมัย) : 2013
ไว้อาลัย
"ไว้อาลัย" เป็นซิงเกิลในปี พ.ศ. 2558 ของนักร้อง บอย พีซเมกเกอร์ ประพันธ์เนื้อร้อง-ทำนองโดย ธนพล กิ้วลาดแยง และเรียบเรียงโดย ศุภวิญญ์ มุ่งมาตร ออกจำหน่ายในวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558 ส่วนมิวสิกวีดิโอเผยแพร่ในวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2558
เพลง "ไว้อาลัย" ติดอันดับสูงสุด 2 จากการจัดอันดับของ ซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ต ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2558 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
ปองกูล สืบซึ้ง
ปองกูล สืบซึ้ง เป็นนักร้องชาวไทย ซึ่งมีชื่อเสียงจากรายการ "เฟิร์สต์สเตจโชว์" (First Stage Show) ประจำปี พ.ศ. 2546 และเป็นอดีตนักร้องนำวง แคลอรี่ส์ บลาห์ บลาห์
ปองกูล สืบซึ้ง หรือ ป๊อบ เกิดเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2524 จบมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนปราจิณราษฎรอำรุง สำเร็จการศึกษาศิลปศาสตร์บัณฑิต สาขาประวัติศาสตร์ จาก คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ (ปัจจุบันคือคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์) เข้าร่วมในโครงการ First Stage Project ในปี พ.ศ. 2546 และมีผลงานชื่อเพลงยังเหมือนเดิมในอัลบั้ม First Stage Project ในปี พ.ศ. 2547
หลังจากนั้น ป๊อบได้ร่วมกับ วิน (อัศวิน ดุริยางกูร) จนกลายมาเป็น คู่ดูโอ ที่ใช้ชื่อว่า Calories Blah Blah โดยมีผลงานอัลบั้มแรกคือ อัลบั้ม Calories โดยเพลงเด่นคือ คนไม่เข้าตา ได้รับความนิยมมากพอควรในช่วงเปิดตัว โดยหลังจากนั้นมีนักร้องหลายคนเอาไปร้องใหม่มากมาย
ต่อมาในปี 2555 ป๊อบและวินได้ออกมาประกาศว่าขอยุติการเป็นวงแคลอรี่ส์ บลาห์ บลาห์ เนื่องจากการทำงานช่วงหลังของเขาทั้งสองคนมีปัญหา โดยหลังจากนี้ป๊อบเองจะมีผลงานเพลงในฐานะศิลปินเดี่ยวของเขาออกมาภายใต้สังกัดแกรมมี่
มิซะโอะ โอกะวะ
มิซะโอะ โอกะวะ () เป็นชาวญี่ปุ่นที่เป็นบุคคลที่อายุมากที่สุดในโลกหลักจากการเสียชีวิตของจิโระเอมอน คิมูระ เมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2556 จนกระทั่งเธอตายในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2558 เธอยังเป็นชาวญี่ปุ่นคนสุดท้ายที่เกิดในคริสต์ศตวรรษที่ 19
โอกะวะเสียชีวิตในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2558 ซึ่งเป็นเวลาไม่ถึงเดือนหลังจากวันเกิดครอบรอบ 117 ปีของเธอ
เลตอิตโก (เพลงดิสนีย์)
"เลตอิตโก" () เป็นเพลงจากดิสนีย์ในปี ค.ศ. 2013 ประกอบภาพยนตร์ "ผจญภัยแดนคำสาปราชินีหิมะ" หรือ "โฟรเซน" คำร้องและทำนองประพันธ์โดย ทีมนักแต่งเพลงสองสามีภรรยา Kristen Anderson-Lopez และ Robert Lopez เพลงนี้ได้เคยนำไปใช้ขับร้องในภาพยนตร์ โดย ไอดินา แมนเซล (Idina Menzel) นักแสดงหญิงและนักร้องชาวอเมริกัน ซึ่งได้พากย์เสียงเป็นเจ้าหญิงเอลซ่า โดยนักแต่งเพลงสองสามีภรรยานั้นได้ประพันธ์เพลงในเวอร์ชันป็อป (ด้วยคำร้องที่สั้นลงและมีเสียงคอรัส) ซึ่งขับร้องโดยนักแสดงและนักร้องอเมริกัน Demi Lovato ในตอนเริ่มของเครดิตปิดภาพยนตร์เรื่องนี้ ส่วนมิวสิกวิดีโอทำได้แยกออกไปต่างหากสำหรับเวอร์ชันป็อป
เพลง "เลตอิตโก" ได้เข้าสู่ 10 อันดับแรกในชาร์ต"บิลบอร์ด"ฮอต 100 และชนะรางวัลออสการ์ สาขาเพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ในปี ค.ศ. 2014 และรางวัลแกรมมี สาขาเนื้อเพลงประกอบวิชวลมีเดียยอดเยี่ยม ในปี ค.ศ. 2015 เพลงนี้ได้รับการยอมรับในต่างประเทศ และกลายเป็นหนึ่งในเพลงของดิสนีย์ที่มีการบันทึกในภาษาต่าง ๆ ทั่วโลก รวมถึงเพลงในเวอร์ชันภาษาไทยอีกด้วย โดยใช้ชื่อเพลง "ปล่อยมันไป" ซึ่งขับร้องโดยวิชญาณี เปียกลิ่น
ทางหลวงเอเชียสาย 6
ทางหลวงเอเชียสาย 6 (AH6) เป็นถนนในโครงข่ายทางหลวงสายเอเชีย เริ่มต้นจากทางหลวงเอเชียสาย 1 ที่เมืองปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ ไปจนถึงพรมแดนระหว่างประเทศรัสเซียกับประเทศเบลารุส มีระยะทางตลอดทั้งสาย 10,533 กิโลเมตร โดยผ่านประเทศรัสเซียเป็นระยะทางยาวที่สุด ใช้เส้นทางร่วมกับทางหลวงทรานส์ไซบีเรีย ผ่านไปยังทางหลวงฝั่งทิศตะวันตกของเทือกเขายูรัลของรัสเซีย
โคอิชิ มะชิโมะ
โคอิชิ มะชิโมะ () เป็นนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2496 ที่จังหวัดจิบะ ประเทศญี่ปุ่น
ฟ้าลั่นจูเนียร์ ศักดิ์กรีรินทร์
ฟ้าลั่นจูเนียร์ ศักดิ์กรีรินทร์ มีชื่อจริงว่า ธีระพงษ์ อุทัยดา (ชื่อเล่น: แชมป์; เกิดเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2536; ที่จังหวัดบุรีรัมย์) นักมวยสากลอาชีพชาวไทย
ฟ้าลั่นจูเนียร์เป็นลูกชายของฟ้าลั่น ลูกมิ่งขวัญ หรือ ฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์ อดีตแชมป์โลกรุ่นมินิมั่มเวท สหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) และอดีตแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท สหพันธ์มวยโลก (WBF) ฟ้าลั่นจูเนียร์ชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2553 ชนะน็อคยกแรก วิสันต์เล็ก ศิษย์ทรายทอง ต่อจากนั้น ทำสถิติชกชนะอย่างต่อเนื่อง มีแพ้อยู่ 2 ครั้ง ต่อ สามารถเล็ก ชัยยงค์ยิม และ ยอดพิชัย ศิษย์ทรายทอง ตามลำดับ โดยเป็นนักมวยในโครงการ "ปตท.พลังกำปั้นไทย เพื่อไทย" เคยชกมวยสากลสมัครเล่นแล้วครั้งหนึ่งในนามของสโมสรเกียรติกรีรินทร์
ฟ้าลั่นจูเนียร์มีผลงานที่สร้างชื่อ คือ การเอาชนะน็อก เรียว มิยะซะกิ อดีตแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท สมาคมมวยโลก (WBA) ถึงประเทศญี่ปุ่นที่เป็นถิ่นของมิยะซะกิเอง เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2556 ซึ่งตรงกับวันสิ้นปี
ฟ้าลั่นจูเนียร์ได้ขึ้นชิงแชมป์เส้นแรกของตนเอง โดยเป็นการชิงแชมป์สหพันธ์มวยนานาชาติเอเชีย (IBF Asia) ในรุ่นไลท์ฟลายเวท กับ อาร์มันโด เดลาครูซ นักมวยชาวฟิลิปปินส์ เมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2557 ที่ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี ผลปรากฏว่า ฟ้าลั่นจูเนียร์ชนะคะแนน คว้าแชมป์สหพันธ์มวยนานาชาติเอเชีย (IBF Asia) ในรุ่นนั้นมาครองได้ ต่อจากนั้นป้องกันตำแหน่งไว้ได้ครั้งหนึ่ง ก่อนจะได้รับโอกาสชิงแชมป์โลกทันที ในรุ่นมินิมั่มเวท ของ IBF กับ คะซุนะริ ทะกะยะมะ แชมป์โลกชาวญี่ปุ่น โดยทั้งคู่ชกกันในวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2558 โดยชกกันที่เพอร์เฟคทูรัล โคลิเซียม นครโอซากา ประเทศญี่ปุ่น ซึ่งในช่วงยกที่ 7-8 สามารถชกให้ทะกะยะมะมีแผลแตกที่ใบหน้าได้ ทำให้ในช่วงยกที่ 9 ต้องยุติการชก และรวมคะแนน ปรากฏว่า ทะกะยะมะชนะแตกไปได้ ทำให้ฟ้าลันจูเนียร์ชิงแชมป์โลกไม่สำเร็จ
แต่ทางฝ่ายทะกะยะมะก็ได้ประท้วงกลับเพื่อกดดันมิให้ทางสหพันธ์มวยนานาชาติ สั่งให้มีการชกใหม่ ต่อมาในปลายเดือนกรกฎาคม ปีเดียวกัน เมื่อมีการพิจารณาอย่างเป็นทางการ ปรากฏว่าทางสหพันธ์มวยนานาชาติลงความเห็นว่าเป็นอุบัติเหตุศีรษะชนกัน จึงไม่ได้มีการชกใหม่
หลังจากนั้นฟ้าลั่นจูเนียร์ก็กลับขึ้นไปชกในรุ่นไลท์ฟลายเวทอีกครั้ง และได้แชมป์แพนแปซิฟิก IBF มาได้จากการเอาชนะคะแนนอย่างไม่เป็นเอกฉันท์ ต่อ เลสเตอร์ อาบูตัน นักมวยชาวฟิลิปปินส์ในวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2559 ที่ตำบลดอนแก้ว อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่ และในปลายปีเดียวกัน ในวันที่ 26 พฤศจิกายน ฟ้าลั่นจูเนียร์ก็ได้มีโอกาสขึ้นชิงแชมป์เฉพาะกาลที่ว่างในรุ่นไลท์ฟลายเวท IBF เพื่อสร้างประวัติศาสตร์เป็นแชมป์โลกพ่อ–ลูกคู่แรกของไทย กับ มิลาน เมลินโด นักมวยชาวฟิลิปปินส์ ที่เวทีมวยเซบูโคลอสเซียม บนเกาะเซบู ประเทศฟิลิปปินส์ ผลปรากฏว่าทั้งคู่แลกหมัดกันดุเดือด เมื่อครบ 12 ยก ฟ้าลั่นจูเนียร์เป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปแบบเอกฉันท์ 117–111 และ 115–113 ทั้ง 2 เสียง
พระราชวังฤดูหนาว
พระราชวังฤดูหนาว (, ) เป็นพระราชวังที่ตั้งอยู่ในนครเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ของประเทศรัสเซีย อดีตเคยเป็นพระราชวังหลวงของราชวงศ์โรมานอฟระหว่างปี ค.ศ. 1732 ถึง 1917 ตั้งอยู่ระหว่างท่าวัง (Palace Quay) กับจัตุรัสพระราชวัง (Palace square) พระราชวังฤดูหนาวในปัจจุบันเป็นองค์ที่สี่ ซึ่งก่อสร้างและดัดแปลงมาเรื่อยๆระหว่างปลายทศวรรษที่ 1730 ถึงปี 1837 แทนองค์ที่สามที่ถูกเพลิงไหม้อย่างหนัก นอกจากนี้ พระราชวังยังเคยถูกจู่โจมในปี 1917 ซึ่งอยู่ในช่วงการปฏิวัติรัสเซียอีกด้วย
พระราชวังแห่งนี้ถูกสร้างให้มีขนาดใหญ่มากเพื่อแสดงถึงอำนาจและความรุ่งโรจน์ของซาร์แห่งจักรวรรดิรัสเซีย ซึ่งทรงปกครองดินแดนกว้างใหญ่ไพศาล 22,400,000 ตารางกิโลเมตร (1ใน 6 ของแผ่นดินโลก) และไพร่ฟ้ากว่า 125 ล้านคนจากพระราชวังแห่งนี้ พระราชวังถูกออกแบบโดยสถาปนิกหลายคน ซึ่งคนที่มีชื่อเสียงที่สุดคือ บาร์โทโลมีโอ รัสเทรลลี
ภายนอกของพระราชวังใช้โทนสีเขียว–ขาวด้วยสถาปัตยกรรมบาโรก ตัวอาคารมีลักษณะเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้าสูงราว 30 เมตร ด้านหน้าของพระราชวังมีความยาว 250 เมตร ตัวอาคารประกอบด้วยห้องกว่า 1500 ห้อง, ประตู 1786 บาน, หน้าต่าง 1945 บาน, ขั้นบันได 117 ขั้น
ปัจจุบัน บางส่วนของพระราชวังฤดูหนาวได้เปิดให้ประชาชนเข้าชมในฐานะพิพิธภัณฑ์แอร์มิทาช
จักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะ
จักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะ (, ) (28 มิถุนายน 1786-17 สิงหาคม 1847) จักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 89 อันเนื่องมาจากการสืบราชสันตติวงศ์ตามโบราณราชประเพณีรัชสมัยของพระองค์อยู่ในช่วงปี 1789-1803
โดยพระนามของพระองค์เป็นการนำพระนามของ จักรพรรดินิมเมียว จักรพรรดิองค์ที่ 54 ที่ปกครองในช่วง คริสต์ศตวรรษที่ 9 ซึ่งมีอีกพระนามหนึ่งว่า จักรพรรดิฟุกะกุซะ เมื่อใส่คำว่าโกะเข้าไปทำให้พระนามของจักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะมีความหมายว่า จักรพรรดิฟุกะกุซะที่สอง หรือ จักรพรรดิฟุกะกุซะยุคหลัง
ก่อนจักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะจะขึ้นครองราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศมีพระนามเดิมว่า เจ้าชายฮิซะฮิโตะ ( , ) เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 ใน จักรพรรดิโกะ-ซะงะ ที่ประสูติแต่ จักรพรรดินีฟุจิวะระ โนะ คิสึชิ โดยมีพระราชอนุชาร่วมพระราชมารดาพระองค์หนึ่งคือ เจ้าชายสึเนะฮิโตะ ( , ) ซึ่งต่อมาคือ จักรพรรดิคะเมะยะมะ ( , )
เจ้าชายฮิซะฮิโตะขึ้นเป็นจักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะเมื่อมีพระชนมายุเพียง 3 พรรษาส่วน จักรพรรดิโกะ-ซะงะ ก็ผนวชเป็นพระภิกษุที่เรียกว่า ไดโจโฮ หรือ อดีตจักรพรรดิอันประทับในศาสนาในปี 1803 หลังจากครองราชย์ได้ 14 ปีก็ถูกอดีตจักรพรรดิโกะ-ซะงะพระราชบิดาบีบบังคับให้สละราชบัลลังก์ให้กับ เจ้าชายสึเนะฮิโตะ พระราชอนุชาแท้ๆขึ้นครองราชย์สืบต่อมาเป็น จักรพรรดิคะเมะยะมะ
หลังจากนั้นจักรพรรดิซึ่งสืบเชื้อสายจากจักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะและจักรพรรดิคะเมะยะมะก็พยายามจะอ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศจนกระทั่งปี พ.ศ. 1935 จักรพรรดิโกะ-คะเมะยะมะ ( , ) จาก ราชวงศ์ใต้ ซึ่งสืบเชื้อสายมาจากจักรพรรดิคะเมะยะมะได้ประกาศสละราชบัลลังก์ทำให้ จักรพรรดิโกะ-โคะมะสึ ( , ) จาก ราชวงศ์เหนือ ซึ่งสืบเชื้อสายจากจักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะได้ก้าวขึ้นเป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นแต่เพียงพระองค์เดียว
จักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะเสด็จสวรรคตเมื่อปี 1847 ขณะพระชนมายุได้ 61 พรรษา
คุโจ มิชิอิเอะ
คุโจ มิชิอิเอะ () (1736-1795) ขุนนางผู้มีบทบาทสำคัญในช่วง ยุคคะมะกุระ เพราะได้เป็นถึง ผู้สำเร็จราชการแทน ในจักรพรรดิหลายพระองค์รวมถึงเป็นบิดาและปู่ของโชกุนแห่งรัฐบาลคะมะกุระถึง 2 คน
ตระกูลคุโจ ได้เป็นผู้สนับสนุนหลักของ ศาลเจ้าคิตะโนะ
ในปี 1769 มิชิอิเอะได้จัดการส่งโยะริสึเนะผู้เป็นบุตรชาย
ไปเป็นโชกุนคนที่ 4 แห่ง คะมะกุระ
องค์การความร่วมมือระหว่างประเทศแห่งญี่ปุ่น
องค์การความร่วมมือระหว่างประเทศแห่งญี่ปุ่น (, ) หรือ ไจก้า เป็นหน่วยงานของรัฐบาลญี่ปุ่น คอยให้คำปรึกษาตลอดจนความช่วยเหลือด้านการพัฒนาประเทศอย่างเป็นทางการในนามของรัฐบาลญี่ปุ่นแก่ประเทศกำลังพัฒนา ทั้งการพัฒนาในด้านเศรษฐกิจและด้านสังคม รวมถึงส่งเสริมการยกระดับความร่วมมือระหว่างประเทศ
องค์การความร่วมมือระหว่างประเทศแห่งญี่ปุ่นได้รับการก่อตั้งตามกฎหมายญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2545 และเริ่มดำเนินงานเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2546 ซึ่งเข้ามาแทนที่ องค์การความร่วมมือระหว่างประเทศเดิม(เรียกว่าไจก้าเช่นกัน)ที่อยู่ภายใต้การกำกับของกระทรวงการต่างประเทศ ซึ่งก่อตั้งมาตั้งแต่ พ.ศ. 2517
ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2551 เป็นต้นมา ไจก้ามีการทำงานแบบบูรณาการกับธนาคารเพื่อความร่วมมือระหว่างประเทศแห่งญี่ปุ่น (เจบิก) ที่ผ่านมาได้ปล่อยสินเชื่อเพื่อการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานแก่ประเทศกำลังพัฒนาจำนวนมาก โดยไจก้าเป็นผู้พิจารณาโครงการแล้วจึงอนุมัติให้เจบิกปล่อยสินเชื่อ
วอลเลย์บอลชายยูโรเปียนลีก 2005
วอลเลย์บอลชายยูโรเปียนลีก 2005 () เป็นครั้งที่ 2 ของการแข่งขัน การแข่งขันจะจัดเป็นประจำทุกปี ระหว่างวันที่ 3 มิถุนายน – 24 กรกฎาคม 2005 ที่เมืองคาซาน, ประเทศรัสเซีย
บาร์บีส์
บาร์บี้ส์ () เป็นวงดนตรีแนวร็อค ในสังกัดของสมอลล์รูม
ว่างมือไป 8 ปี สำหรับ กับเพลง คำสุดท้าย ซึ่งพวกเขาก็เติบโตมาในยุคอัลเตอร์เนทีฟรุ่งเรือง เคยโชว์ใส่ชุดนักเรียนหญิงทั้งวงขึ้นคอนเสิร์ต ได้ขึ้นเล่นเป็นวงเปิดให้กับคอนเสิร์ตของ Green Day ครั้งแรกที่เอ็มบีเคฮอลล์ โดนโห่ไล่และขว้างปาขวดขึ้นไปบนเวที กับอัลบั้ม Again Please เมื่อเทียบกับอัลบั้มล่าสุด Attitude เมื่อเกือบ 10 ปีก่อน เป็นงานเพลงที่พัฒนาขึ้นกว่างานยุคแรกมากมาย และในตอนนี้บาร์บี้ยิ่งพัฒนาตัวเองจนเทียบกับช่วงแรกในวงการเพลงไม่ได้อีกแล้ว
ล่าสุดพวกเค้ากลับมาอีกครั้ง นำทีมโดยนักร้องนำสุดเซอร์ ต้าร์ เผ่าพล เทพหัสดิน ณ อยุธยา พร้อมหอบซิงเกิลใหม่เอี่ยม ก่อนวันสุดท้าย มาฝากแฟนเพลงพร้อมแนะนำสมาชิกใหม่ให้วงการเพลงได้รู้จัก ได้แก่ เจ-มือ เบส, ขวัญ มือกลอง, นัท-มือกีตาร์, ทิวลิป-มือ กีตาร์ และ อ๋อ-ซินทิไซเซอร์ และยังได้ทำงานกับบ้านใหม่ค่ายห้องเล็ก สมอลล์รูม อีกด้วย
ต้าร์ กล่าวถึงการกลับมาอีกครั้งว่า "ผมดีใจมากครับที่มีโอกาสได้กลับมาทำ เพลงอีกครั้งกับบ้านหลังใหม่ อย่างสมอลล์รูม กลับมาคราวนี้ผมพาซิงเกิลใหม่เพลง ก่อนวันสุดท้าย มาให้แฟนเพลงได้ฟังกัน"
"เป็นเพลงแนวร็อกลูกผสม (Mixed The Mess) ที่ผมแต่งเนื้อร้องและทำนองเพลงเองทั้งหมด เนื้อหาเพลงถ่ายทอดอารมณ์ความรู้สึกของตัวผมเอง ที่ผมรู้สึกว่าชีวิตคนเราเวลาที่เกิดมาแล้ว เวลาไม่ได้เดินไปข้างหน้า แต่เวลากลับเดินถอยหลังไปจนถึงวันสุดท้ายของชีวิตต่างหาก ส่วนเรื่องดนตรีของเพลงนี้จะเป็นแนวร็อกมันส์ๆ ที่จังหวะของเพลงนี้ทุกท่อนจะไม่ซ้ำกันเลยทั้งเพลง" ต้าร์กล่าว นักร้องนำมาดเซอร์กล่าวทิ้งท้ายว่า "สำหรับความพิเศษของเพลงนี้คือการได้เล่นในสิ่งที่แต่ละคนไม่ถนัด เพราะทางวงต้องการให้เกิดสิ่งใหม่ครับ และสุดท้ายนี้ผมขอฝากความบันเทิง 3 นาทีเพลงนี้ไว้กับแฟนเพลงทุกคนด้วยครับ"
ธงชาติกาตาร์
ธงชาติกาตาร์ () ประกาศใช้เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1971 เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า ภายในแบ่งออกเป็นสองส่วนด้วยเส้นฟันปลา 9 ซี่ ตามแนวตั้ง ด้านคันธงเป็นพื้นสีขาว ส่วนด้านปลายธงเป็นสีแดงม่วง โดยสีขาวแทนสันติภาพ สีแดงม่วงแทนเกียรติยศของประเทศชาติ และเส้นฟันปลา 9 ซี่หมายถึงกาตาร์ที่เป็นเอมิเรตลำดับที่ 9
กาตาร์มีธงชาติใช้ก่อนหน้าจะได้รับเอกราชจากอังกฤษ โดยกลางศตวรรษที่ 19 มีการเพิ่มแถบสีขาวแนวตั้งลงบนด้านคันธงของธงสีแดงล้วน เส้นฟันปลา 9 ซี่ถูกเพิ่มเติมในภายหลัง และสีแดงถูกเปลี่ยนเป็นสีแดงม่วงในปี ค.ศ. 1949 เมื่อประกาศใช้อย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1971 ธงชาติกาตาร์ก็มีการปรับเปลี่ยนเล็กน้อยคือขนาดธง
ธงชาติกาตาร์มีความคล้ายคลึงกับธงชาติบาห์เรน ซึ่งมีขนาดเล็กกว่าและมีสีที่แตกต่างกัน
เลโอพ็อลท์ โมทซาร์ท
โยฮัน เกออร์ค เลโอพ็อลท์ โมทซาร์ท (; 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1719 – 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1787) เป็นนักดนตรี วาทยากร ครู และนักไวโอลินชาวเยอรมัน เขาไม่เพียงแต่โด่งดังในฐานะที่เป็นบิดาและครูของว็อล์ฟกัง อมาเดอุส โมทซาร์ท แต่ยังโด่งดังในฐานะเป็นผู้ประพันธ์หนังสือสอนไวโอลินชื่อว่า "Versuch einer gründlichen Violinschule"
เลโอพ็อลท์เกิดในราชรัฐมุขนายกเอาคส์บวร์ค เป็นบุตรของโยฮัน เกออร์ค โมทซาร์ท (ค.ศ. 1679–1736) ผู้เป็นช่างเย็บเล่มหนังสือ กับอันนา มารีอา ซุลท์เซอร์ ผู้เป็นภรรยาคนที่สองของเขา (ค.ศ. 1696–1766) เมื่อเลโอพ็อลท์โตขึ้น เขาเข้าร่วมคณะนักร้องประสานเสียง และเข้าร่วมคณะเยสุอิตของโรงเรียน (St. Salvator Gymnasium) ซึ่งเป็นสถานที่ที่เขาเรียนวิชาต่าง ๆ อาทิ ตรรกศาสตร์ วิทยาศาสตร์ ศาสนศาสตร์ และจบการศึกษาระดับ "Magna cum laude" ใน ค.ศ. 1735 หลังจากนั้นเขาย้ายไปเรียนในโรงเรียนที่ระดับสูงกว่า (St. Salvator Lyceum)
หม่อมราชวงศ์ประสารสุวรรณ สุวรรณรัฐ
ท่านผู้หญิงประสารสุวรรณ สุวรรณรัฐ (นามเดิม : หม่อมราชวงศ์ประสารสุวรรณ ทองแถม) (17 พฤษภาคม 2467 - 26 เมษายน 2560,อายุ 92 ปี) เป็นธิดาของหม่อมเจ้าทองเชื้อธรรมชาติ ทองแถม พระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าทองแถมถวัลยวงศ์ กรมหลวงสรรพสาตรศุภกิจ กับหม่อมเจ้าพันธ์สิหิงค์ ทองใหญ่ พระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าทองกองก้อนใหญ่ กรมหลวงประจักษ์ศิลปาคม มีพี่น้องร่วมบิดา-มารดา 4 คน ดังนี้
ท่านผู้หญิงประสารสุวรรณ สุวรรณรัฐ สมรสกับนายพ่วง สุวรรณรัฐ (11 กรกฎาคม 2454 - 10 พฤศจิกายน 2543,อายุ 89 ปี) อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทยและปลัดกระทรวงมหาดไทย มีบุตร คือ
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1951
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1951 () เป็นครั้งที่ 1 ของการแข่งขัน จัดขึ้นในเมืองรีโอเดจาเนโร, ประเทศบราซิล ในปี ค.ศ. 1951 (พ.ศ. 2494)
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1956
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1956 () เป็นครั้งที่ 2 ของการแข่งขัน จัดขึ้นในเมืองมอนเตวิเดโอ, () ในปี 1956 (พ.ศ. 2499)
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1958
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1958 () เป็นครั้งที่ 3 ของการแข่งขัน จัดขึ้นในเมืองปอร์ตูอาเลเกร, () ในปี 1956 (พ.ศ. 2501)
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1961
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1961 () เป็นครั้งที่ 4 ของการแข่งขัน จัดขึ้นในเมืองลิมา, () ในปี 1961 (พ.ศ. 2504)
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1962
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1962 () เป็นครั้งที่ 5 ของการแข่งขัน จัดขึ้นในเมืองซานเตียโก, () ในปี 1962 (พ.ศ. 2505)
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1964
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1964 () เป็นครั้งที่ 6 ของการแข่งขัน จัดขึ้นในเมืองบัวโนสไอเรส, () ในปี 1964 (พ.ศ. 2507)
บราซิลไม่สามารถเข้าร่วมแข่งขันได้ในปี ค.ศ. 1964 อันเนื่องมาจากความวุ่นวายทางการเมืองในประเทศ
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1967
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1967 () เป็นครั้งที่ 7 ของการแข่งขัน จัดขึ้นในเมืองซังตูส, () ในปี 1967 (พ.ศ. 2510)
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1969
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1969 () เป็นครั้งที่ 8 ของการแข่งขัน จัดขึ้นในเมืองการากัส, () ในปี 1969 (พ.ศ. 2512)
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1971
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1971 () เป็นครั้งที่ 9 ของการแข่งขัน จัดขึ้นในเมืองมอนเตวิเดโอ, () ในปี 1971 (พ.ศ. 2514)
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1973
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1973 () เป็นครั้งที่ 10 ของการแข่งขัน จัดขึ้นในเมืองบูการามังกา, () ในปี 1973 (พ.ศ. 2516)
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1975
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1975 () เป็นครั้งที่ 11 ของการแข่งขัน จัดขึ้นในกรุงอาซุนซีออน () ในปี 1975 (พ.ศ. 2518)
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1977
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1977 () เป็นครั้งที่ 12 ของการแข่งขัน จัดขึ้นในเมืองลิมา, () ในปี 1977 (พ.ศ. 2520)
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1979
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1979 () เป็นครั้งที่ 13 ของการแข่งขัน จัดขึ้นในเมืองโรซารีโอ, () ในปี 1979 (พ.ศ. 2522)
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1981
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1981 () เป็นครั้งที่ 14 ของการแข่งขัน จัดขึ้นในเมืองซานเตียโก, () ในปี 1981 (พ.ศ. 2524)
ไวไฟ โซไซตี้
ไวไฟ โซไซตี้ () เป็นละครโทรทัศน์ ประเภทละครสั้นจบในตอน แนวเรียลลิตี้ดราม่า ผลิตโดยจีเอ็มเอ็มทีวี โดยเป็นเรื่องราวจากกระทู้ดังบนเว็บไซต์พันทิปดอตคอม ที่นำมาดัดแปลงเป็นละครสั้นเพื่อค้นหาคำตอบที่แท้จริงว่า ท้ายที่สุดแล้ว "เกิดอะไรขึ้นระหว่างความสัมพันธ์นั้นๆ" ออกอากาศทางช่องวันเอชดี ทุกวันอาทิตย์เวลา 15.00-16.00 น. และออกอากาศซ้ำอีกครั้งทางแบงแชนแนล เวลา 20.00-21.00 น.
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1983
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1983 () เป็นครั้งที่ 15 ของการแข่งขัน จัดขึ้นในเมืองเซาเปาลู, () ในปี 1983 (พ.ศ. 2526)
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1985
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1985 () เป็นครั้งที่ 16 ของการแข่งขัน จัดขึ้นในเมืองการากัส, () ในปี 1985 (พ.ศ. 2528)
เรื่องของเรา
"เรื่องของเรา" เป็นซิงเกิลในปี พ.ศ. 2554 ของนักร้อง ดา เอ็นโดรฟิน จากอัลบั้มในปี พ.ศ. 2554 "ดอกไม้ไฟ" ประพันธ์เนื้อร้องโดย เผ่าพันธุ์ อมตะ แต่งทำนองและเรียบเรียงโดย สุวัธชัย สุทธิรัตน์ ออกจำหน่ายในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2554 สังกัดค่ายไวท์มิวสิค ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
เพลง "รู้ทั้งรู้" ติดอันดับสูงสุด 1 จากการจัดอันดับของ ซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ต ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2554 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1987
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1987 () เป็นครั้งที่ 17 ของการแข่งขัน จัดขึ้นในเมืองมอนเตวิเดโอ, () ในปี 1985 (พ.ศ. 2530)
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1989
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1989 () เป็นครั้งที่ 18 ของการแข่งขัน จัดขึ้นในเมืองกูรีตีบา, () ในปี 1989 (พ.ศ. 2532)
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1991
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1991 () เป็นครั้งที่ 19 ของการแข่งขัน จัดขึ้นในเมืองเซาเปาลู, () ในปี 1991 (พ.ศ. 2534)
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1993
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1993 () เป็นครั้งที่ 20 ของการแข่งขัน จัดขึ้นในเมืองกอร์โดบา, () ในปี 1993 (พ.ศ. 2536)
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1995
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1995 () เป็นครั้งที่ 21 ของการแข่งขัน จัดขึ้นในเมืองปอร์ตูอาเลเกร, () ในปี 1995 (พ.ศ. 2538)
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1997
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1997 () เป็นครั้งที่ 22 ของการแข่งขัน จัดขึ้นในเมืองการากัส, () ในปี 1997 (พ.ศ. 2540)
รุ่งรัฐ ภูมิจันทึก
ส.ต.ต.รุ่งรัฐ ภูมิจันทึก (ชื่อเล่น:ปรินซ์ เกิด 17 พฤษภาคม 2535) เป็นนักฟุตบอลชาวไทย จากจังหวัดนครราชสีมา ปัจจุบันสังกัดสโมสรฟุตบอลทรูแบงค็อก ยูไนเต็ด โดยรุ่งรัฐมีชื่อติดทีมชาติไทยชุดใหญ่ครั้งแรกในนัดกระชับมิตรกับทีมชาติสิงคโปร์ เมื่อเดือนมีนาคม 2558 และเป็นหนึ่งในนักฟุตบอลทีมชาติไทยชุดอายุไม่เกิน 23 ปี ที่ได้เหรียญทอง ในกีฬาซีเกมส์ 2015 ที่ประเทศสิงคโปร์
รุ่งรัฐ ภูมิจันทึก เป็นชาวอำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา มีชื่อเล่นว่าปรินซ์ เกิดวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2535 เรียนจบชั้นมัธยมจากโรงเรียนปากช่อง
รุ่งรัฐ เริ่มเล่นฟุตบอลอาชีพจากการเป็นนักฟุตบอลระดับเยาวชนของสโมสรฟุตบอลเพื่อนตำรวจ และเซ็นสัญญาอาชีพฉบับแรกกับ เชียงใหม่ เอฟซี ในปี 2012 หลังจากนั้นย้ายไปสโมสรลำพูน วอร์ริเออร์ในระดับลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ก่อนที่จะย้ายกลับมาเล่นในระดับไทยลีก ดิวิชัน 1 ในเลกที่สองของฤดูกาล 2556 กับสโมสรเชียงใหม่ เอฟซี และสามารถโชว์ฟอร์มได้อย่างโดดเด่น
โดยในการแข่งขันไทยคม เอฟเอคัพ 2557 รอบสอง เมื่อวันที่ 9 เมษายน 2557 ที่สนามเทศบาลนครเชียงใหม่ รุ่งรัฐ ภูมิจันทึก สามารถยิงแฮตทริกได้ในนัดที่ชนะสโมสรพนักงานไดชิน กรุ๊ป ไปถึง 11-1
เกอร์ทรูด เวียเวอร์
เกอร์ทรูด เวียเวอร์ (; 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2441 – 6 เมษายน พ.ศ. 2558) เป็นชาวอเมริกันที่มีอายุมากกว่า 110 ปี เธอเกิดในรัฐอาร์คันซอ ใกล้กับเขตแดนของรัฐเทกซัส ด้วยอายุ เธอกลายเป็นบุคคลที่อายุมากที่สุดในโลกที่ได้รับการยืนยันแล้ว เธอกลายเป็นบุคคลที่อายุมากที่สุดในสหรัฐอเมริกา หลังจากการเสียชีวิตของดีนา แมนเฟรดนี เมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2555 และกลายเป็นบุคคลที่มีอายุมากที่สุดในโลกหลักการเสียชีวิตของมิซะโอะ โอกะวะ เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2558 เธอยังเป็นบุคคลที่อายุมากที่สุดตลอดกาลที่ได้รับการยืนยันแล้วอันดับที่ 7 และเป็นบุคคลที่มีอายุมากที่สุดตลอดกาลในสหรัฐอเมริกาอันดับ 3 รองจากซาราห์ นอสส์ และลูซี ฮันนาห์
เวียเวอร์เกิดทางตอนใต้ของรัฐอาร์คันซอ โดยมีบิดาชื่อ ชาร์ล เกนส์ เวียเวอร์ (เกิด เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2404) และมารดาชื่อ โอฟีเลีย เจฟฟรีย์ (เกิด เดือนธันวาคม พ.ศ. 2409) ทั้งคู่ทำงานเป็นชาวนา เวียเวอร์แต่งงานในวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2458 และมีลูก 4 คน ในวันเกิดครบรอบ 116 ปี ของเธอ โจ เวียเวอร์ซึ่งเป็นลูกชายของเธอยังคงมีชีวิตอยู่ด้วยอายุ 93 ปี
เมือ่เธออายุ 104 ปี เธอย้ายไปอยู่ในสถานพยาบาลแคมเดน หลังจากที่สะโพกของเธอหัก ด้วยการพักฟื้น เธอหายจากอาการเจ็บจากสะโพกของเธอ และสามารถกลับไปอยู่ที่บ้านได้ โดยความช่วยเหลือของหลานสาวของเธอ เมื่อเธออายุ 109 ปี เธอกลับมาที่สถานพยาบาลอีกครั้ง เนื่องด้วยอาการป่วยและพักฟื้นในเมืองแคมเดน รัฐอาร์คันซอ
สุขภาพของเธอค่อยๆแย่ลงตั้งแต่วันเกิดครบรอบอายุ 115 ปีของเธอ แต่เธอก็ยังสามารถออกจากห้องเพื่อไปทำกิจกรรมต่างๆได้ เวียเวอร์ไม่ได้มีปัญหาสุขภาพใดๆ ซึ่งเป็นปัญหาใหญ่ของคนอื่นๆ ที่อายุเท่ากับเธอ เนื่องจากเธอนอนหลับอย่างเพียงพอ และไม่ดื่มหรือสูบบุหรี่เลย
ในวันเกิดครบรอบอายุ 116 ปีของเธอ กลุ่มวิจัยผู้สูงอายุ (จีอาร์จี) ได้ออกมาประกาศว่าพวกเขายืนยันได้แล้วว่า เกอร์ทรูด เวียเวอร์ เป็นบุคคลที่มีอายุมากที่สุดในสหรัฐอเมริกา และพวกเขาก็ส่งของขวัญวันเกิดมาเป็นแผ่นโลหะที่จารึกไว้ชื่อเธอไว้ว่าเป็นบุคคลที่มีอายุมากที่สุดในสหรัฐอเมริกา (ทั้งจีอาร์อี และบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ ก็เชื่อกันว่าเธอมีอายุมากกว่าเจราลีน แทลลีย์ ผู้ที่เชื่อกันว่าจะมีอายุมากที่สุดในสหรัฐอเมริกา) เธอยังได้รับจดหมายจากประธานาธิบดีบารัค โอบามา และนายกเทศมนตรีเมืองแคมเดน ว่าได้ประกาศในวันเกิดของเธอเป็น "วันเกอร์ทรูด"
ในวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2558 เวียเวอร์เสียชีวิตที่สถานพยาบาลซิลเวอร์โอ๊ก ในวัย 116 ปีด้วยโรคปอดบวม
ทางหลวงสหรัฐอเมริกาหมายเลข 27 ในรัฐฟลอริดา
ทางหลวงสหรัฐอเมริกาหมายเลข 27 () เป็นทางหลวงสหรัฐอเมริกาในรัฐฟลอริดาจากทิศใต้สู่ทิศเหนือจากปริมณฑลเซาท์ฟลอริดาไปถึงปริมณฑลแทลลาแฮซี
รักในม่านเมฆ
รักในม่านเมฆ เป็นละครโทรทัศน์ไทย ที่สร้างจากนวนิยายเรื่อง ในม่านเมฆ บทประพันธ์ของ บุษยมาศ (สมนึก สูตะบุตร) บทประพันธ์นี้มีการนำมาสร้างเป็นภาพนยตร์และละครโทรทัศน์ อีกหลายต่อหลายครั้ง โดยครั้งแรกในรูปแบบภาพยนตร์ในปี พ.ศ. 2509 กำกับโดย พันคำ นำแสดงโดย พิศมัย วิไลศักดิ์, สมบัติ เมทะนี, ขวัญใจ สะอาดรักษ์, ทักษิณ แจ่มผล, อดุลย์ ดุลยรัตน์, ปรียา รุ่งเรือง ออกฉายเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2509 และถูกนำมาสร้างอีกครั้ง เมื่อปี พ.ศ. 2522 นำแสดงโดย สรพงษ์ ชาตรี ออกฉายเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2522 ที่โรงภาพยนตร์โคลีเซี่ยม
และต่อมาถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์อีก 4 ครั้ง ครั้งล่าสุดในปี พ.ศ. 2553 ออกอากาศทางช่อง 7 ใช้ชื่อเรื่อง รักในม่านเมฆ ผลิตโดย ดีด้า วิดีโอ โปรดักชั่น ทุกวันศุกร์ เวลา 20.30 - 22.30 น. และวันเสาร์-อาทิตย์ เวลา 20.20 - 22.20 น. ออกอากาศเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน - 1 สิงหาคม พ.ศ. 2553
! ==นักแสดงรับเชิญ== !
โนกิซากะโฟร์ตีซิกซ์
โนกิซากะโฟร์ตีซิกซ์ () เป็นวงไอดอลญี่ปุ่นที่ อากิโมโตะ ยาซุชิ เป็นผู้ก่อตั้งและโปรดิวเซอร์ของเกิร์ลกรุ๊ปชื่อดังของญี่ปุ่น AKB48 โดยจะแตกต่างออกไปจากวงพี่น้องของ AKB48 อย่าง SKE48, NMB48 หรือ SDN48 โดย Nogizaka46 จะตั้งตัวเป็นคู่แข่งอย่างเป็นทางการของ AKB48 of the group AKB48. โดยเปิดรับสมัครผ่านทางออดิชั่นในวันที่ 20 ก.ค. 54
สมาชิกของ Nogizaka46 จะเลือกอย่างพิถีพิถันและโปรดิวซ์โดย อากิโมโต้ และ โซนี่มิวสิก อิกิโมโต้เผยถึงที่มาของชื่อวงว่า 'Nogizaka' มาจากชื่อสถานที่ที่จะเป็นเวทีออดิชั่นสุดท้ายของงานนี้
ซึ่งก็คือ 'อาคาร SME Nogizaka' ส่วนเลข '46' มาจากความคิดที่ว่า ถึงจะมีสมาชิกน้อยกว่า AKB48 แต่ก็ไม่พ่ายแพ้แน่นอน
สำหรับการออดิชั้นจะเริ่มเปิดรับสมัครเวทีแรกในวันที่ 20 ก.ค. 2554 คัดเลือกจากเอกสารใบสมัคร ส่วนการคัดเลือกรอบ 2 คัดจากการสัมภาษณ์ในวันที่ 6 และ 7 สิงหาคม ใน 7 เมืองทั่วประเทศญี่ปุ่น
(ซัปโปโร่, เซนได, โกเตียว, นาโงย่า, โอซาก้า, ฟุกุโอกะ และ โอกินาว่า) และเวทีสุดท้ายในวันที่ 20 และ 21 สิงหาคม คัดจากการแสดงทักษะความสามารถ
ผู้ที่ผ่านการคัดเลือกเป็น Nogizaka46 รุ่นแรกจะมีทั้งหมด 20 คน จะเริ่มทำกิจกรรมผ่านทางรายการโทรทัศน์และออกเพลงเดบิว ภายใต้สังกัดโซนี่มิวสิกตั้งแต่เดือนตุลาคม 2554
มีผู้สมัครเข้าออดิชั่นถึง 38,934 คน ซึ่งในการออดิชั่นรอบสุดท้าย เมื่อวันที่ 20-21 สิงหาคม 2554 ผู้ผ่านเข้ารอบ 56 คน ถูกคัดเหลือ 36 คน
ไม่ใช่ 20 คนอย่างที่ตั้งไว้แต่แรก ภายหลังออกไปก่อนเปิดตัวอีก 2 คน เหลือ 34 คน และได้ถูกประกาศชื่อในวันที่ 22 สิงหาคม และมีการประกาศเซนบัตสึทั้ง 16 คน
Nogizaka46 มีวาไรตี้โชว์ของตัวเอง โดยเริ่มออกอากาศเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม 2554 คือรายการ , ฉายทาง the TX network, mainly TV Tokyo, TV Osaka, TV Aichi, TV Setouchi, TV Hokkaido, and TVQ Kyushu Hoso. ทุกวันอาทิตย์ เวลา 00.00 น. (ตามเวลาญี่ปุ่น)
บูรณ์ ฐาปนดุลย์
บูรณ์ ฐาปนดุลย์ (28 พฤษภาคม พ.ศ. 2493 -) เป็นผู้ตรวจการแผ่นดินของประเทศไทย และเป็นผู้พิพากษาอาวุโสในศาลฎีกา อดีตประธานศาลอุทธรณ์ ภาค 9 อดีตประธานศาลอุทธรณ์ ภาค 3 และอดีตผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลฎีกา
บูรณ์ ฐาปนดุลย์ เกิดเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2493 เป็นชาวจังหวัดภูเก็ต
การศึกษา/อบรม
โรงเรียนภูเก็ตวิทยาลัย (มศ.ต้น)
โรงเรียนอำนวยศิลป์ (มศ.ปลาย)
นิติศาสตรบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (พ.ศ. ๒๕๑๖)
เนติบัณฑิตไทย สำนักอบรมและศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภา (พ.ศ. ๒๕๒๐)
รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต (MPA) สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (พ.ศ. ๒๕๔๒)
ประกาศนียบัตร หลักสูตรผู้บริหารระดับสูง สถาบันวิทยาการตลาดทุน (วตท. ๖)
ประกาศนียบัตร หลักสูตรผู้บริหารระดับสูงด้านการค้าและการพาณิชย์ (TEPCOT 2)
ประกาศนียบัตร หลักสูตรผู้บริหารกระบวนการยุติธรรมระดับสูง (บยส. ๑๔)
ประกาศนียบัตร หลักสูตรการพัฒนาการเมืองและการเลือกตั้งระดับสูง (พตส. ๖)
ประกาศนียบัตร หลักสูตรนิติธรรมเพื่อประชาธิปไตย (นธป. ๔)
ปฏิบัติหน้าที่พิเศษ          พ.ศ. ๒๕๔๙   สมาชิกสมัชชาแห่งชาติ
รางวัลพิเศษที่สำคัญ       พ.ศ. ๒๕๕๓   โล่ประกาศเกียรติคุณของชมรมภริยาตุลาการศาลยุติธรรม
พ.ศ. ๒๕๕๓   โล่เกียรติคุณของสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
พ.ศ. ๒๕๕๕   รางวัลนิสิตเก่านิติศาสตร์ดีเด่นของสมาคมนิสิตเก่านิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
พ.ศ. ๒๕๕๙   รางวัลเชิดชูเกียรติ “คนดีศรีอำนวยศิลป์” ของสมาคมศิษย์เก่าอำนวยศิลป์
พ.ศ. ๒๕๖๐   โล่ประกาศเกียรติคุณของสมาคมชาวภูเก็ต
พ.ศ. ๒๕๖๑   รางวัลนิสิตเก่ารัฐศาสตร์ ดีเด่น สาขาองค์กรอิสระของรัฐและองค์การมหาชน ของสมาคมนิสิตเก่ารัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ประวัติการทำงาน
พ.ศ. ๒๕๒๓   ผู้ช่วยผู้พิพากษากระทรวงยุติธรรม
พ.ศ. ๒๕๒๔-๓๓   ผู้พิพากษาศาลจังหวัดเบตง, ตรัง, นครศรีธรรมราช และสงขลา
พ.ศ. ๒๕๓๖   ผู้พิพากษาหัวหน้าศาลจังหวัดนราธิวาส
พ.ศ. ๒๕๓๗   ผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลแพ่งธนบุรี
พ.ศ. ๒๕๔๔   ผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค ๓
พ.ศ. ๒๕๔๗   ผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลอุทธรณ์ภาค ๘
พ.ศ. ๒๕๔๙   ผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลอุทธรณ์ภาค ๑
พ.ศ. ๒๕๕๐   ประธานแผนกคดีสิ่งแวดล้อมในศาลอุทธรณ์ภาค ๑
พ.ศ. ๒๕๕๑   อธิบดีผู้พิพากษาศาลแรงงานกลาง
พ.ศ. ๒๕๕๓   อธิบดีผู้พิพากษาศาลอาญา
พ.ศ. ๒๕๕๔   ประธานศาลอุทธรณ์ภาค ๙
พ.ศ. ๒๕๕๔   ประธานศาลอุทธรณ์ภาค ๓
พ.ศ. ๒๕๕๕   ผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลฎีกา
พ.ศ. ๒๕๕๖   ผู้พิพากษาอาวุโสในศาลฎีกา
พ.ศ. ๒๕๕๘   ผู้ตรวจการแผ่นดิน เมื่อ ๒๔ มีนาคม ๒๕๕๘
บูรณ์ ฐาปนดุลย์ ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ตรวจการแผ่นดินของประเทศไทย แทนผาณิต นิติทัณฑ์ประภาศ ที่พ้นจากตำแหน่งตามมาตรา 50 แห่งพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยผู้ตรวจการแผ่นดิน พ.ศ. 2552
โดยที่ประชุมสภานิติบัญญัติแห่งชาติได้ลงมติเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2558 ใช้วิธีลงคะแนนลับก่อนมีมติเห็นชอบให้ นายบูรณ์ ฐาปนดุลย์ ดำรงตำแหน่งผู้ตรวจการแผ่นดิน ตามมาตร 6 วรรค 2 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช 2557 ประกอบประกาศของ คสช.ฉบับที่ 48/2557 เรื่องการสรรหาบุคคลเพื่อดำรงตำแหน่งแทนตำแหน่งที่ว่าง ด้วยเสียง 143 เสียง ไม่เห็นด้วย 30 เสียง งดออกเสียง 18 เสียง หลังสภานิติบัญญัติแห่งชาติประชุมลับเพื่อพิจารณารายงานของคณะกรรมาธิการสามัญเพื่อทำหน้าที่ตรวจสอบประวัติ ความประพฤติ และพฤติกรรมทางจริยธรรมของบุคคลผู้ได้รับการเสนอชื่อให้ดำรงตำแหน่งผู้ตรวจการแผ่นดินที่มี พลเอก อู๊ด เบื้องบน เป็นประธาน ซึ่งได้ดำเนินการรวบรวมข้อเท็จจริงและพบว่า นายบูรณ์ ไม่มีคุณลักษณะต้องห้ามตามมาตรา 8 แห่ง พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยผู้ตรวจการแผ่นดิน พ.ศ. 2552 รวมถึงไม่พบข้อมูลเกี่ยวกับประวัติ ความประพฤติ และพฤติกรรมทางจริยธรรมที่เป็นผลเสีย
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 229
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 229 สายบ้านไผ่–ช่องสามหมอ เป็นทางหลวงแผ่นดินเริ่มจากแยกถนนมิตรภาพ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2 ใน อำเภอบ้านไผ่ จังหวัดขอนแก่น ผ่าน
อำเภอชนบท อำเภอมัญจาคีรี อำเภอโคกโพธิ์ไชย และสิ้นสุดโดยบรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 201 ที่แยกช่องสามหมอ ใน อำเภอคอนสวรรค์ จังหวัดชัยภูมิ มีจำนวนระยะทางทั้งสิ้น 54.885 กิโลเมตร
โดยถนนเส้นนี้อยู่ในส่วนหนึ่งของแผนงานการก่อสร้างทางสายหลักเป็น 4 ช่องจราจร ระยะที่ 2 (โครงข่ายที่ 6 สาย นครสวรรค์-ชัยภูมิ-อ.บ้านไผ่-มหาสารคาม-ร้อยเอ็ด-ยโสธร-อุบลราชธานี-ช่องเม็ก) รวมระยะทาง 672 กม. ของกรมทางหลวง
อย่างไรก็ตาม เส้นทางบางส่วนที่มีความสำคัญสูงมาก เนื่องจากอยู่ใกล้ตัวเมืองใหญ่ หรือเป็นเส้นทางหลักของประเทศ ได้มีการเสนอของบประมาณ และดำเนินการไปบ้างแล้ว
เมืองกะลึม
กะเลิม เป็นอำเภอ ("เมือง") ของแขวงเซกองในทิศตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศลาว
เมืองดักจึง
ดักเจิง เป็นอำเภอ ("เมือง") ของแขวงเซกองในทิศตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศลาว
เมืองท่าแตง
ท่าแตง เป็นอำเภอ ("เมือง") ของแขวงเซกองในทิศตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศลาว
สงครามปีโจคิว
สงครามปีโจคิว สงครามครั้งสำคัญในสมัย ยุคคะมะกุระ เกิดขึ้นเมื่อปี โจคิว ที่ 3 อันตรงกับปี 1764 จึงเป็นที่มาของชื่อเหตุการณ์
โดยเป็นการต่อสู้กันของกองทัพราชสำนักที่นำโดยอดีต จักรพรรดิโกะ-โทะบะ และกองทัพของ รัฐบาลโชกุนคะมะกุระ ที่นำโดย โฮโจ โยะชิโตะกิ ซึ่งขณะนั้นดำรงตำแหน่ง ชิกเก็ง หรือผู้สำเร็จราชการแทนโชกุน
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1999
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1999 () เป็นครั้งที่ 23 ของการแข่งขัน ได้รับการบริหารโดยสมาพันธ์วอลเลย์บอลอเมริกาใต้ รอบชิงชนะเลิศจะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 7–11 กันยายน ค.ศ. 1999 (พ.ศ. 2542) ที่เมืองกอร์โดบา, ประเทศอาร์เจนตินา|}
|}
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 2001
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 2001 () เป็นครั้งที่ 24 ของการแข่งขัน ได้รับการบริหารโดยสมาพันธ์วอลเลย์บอลอเมริกาใต้ รอบชิงชนะเลิศจะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 6–8 กันยายน ค.ศ. 2001 (พ.ศ. 2544) ที่เมืองกาลี, ประเทศโคลอมเบีย
เดสตา ดัมตู
เดสตา คัมตู (Desta Damtew; ภาษาอัมหาริก: ደስታ ዳምጠው) เป็นทหารบกชาวเอธิโอเปีย เป็นหลานเขยของจักรพรรดิเฮลี เซลาสซี โดยสมรสกับเจ้าหญิงเตนักเนวอร์ก (Tenagnework) เขาเกิดเมื่อประมาณ พ.ศ. 2435 และเสียชีวิตเมื่อ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2479 ที่เมืองเชวา
ใน พ.ศ. 2478 ดัมตูได้เป็นผู้บัญชาการทหารตามแนวชายแดนด้านใต้ของเอธิโอเปียในสงครามอิตาลี-อบิสซิเนียครั้งที่สอง กองทัพของเขาพ่ายแพ้กองทัพอิตาลีเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2478 ทำให้เขาต้องล่าทัพไป หลังจากที่อิตาลีเป็นฝ่ายรุกหนักหลังฤดูฝน ดัมตูถูกจับตัวได้ที่ทะเลสาบชาลา ดัมตูพยายามหลบหนี จึงถูกประหารชีวิตในที่สุด
หลังจากที่เอธิโอเปียได้รับเอกราชจากอิตาลีใน พ.ศ. 2484 ร่างที่เหลือของดัมตู ถูกเคลื่อนย้ายจากบริเวณที่ถูกชาวอิตาลีฝังไว้ มาฝังยัง Holy Trinity Cathedral
คาร์โล เด ซีโมเน
คาร์โล เด ซีโมเน เป็นทหารในกองทัพบกราชอาณาจักรอิตาลี เกิดเมื่อ ค.ศ. 1885 บังคับบัญชาในอิตาลีโซมาลีแลนด์ เขาออกรบในการทัพแอฟริกาตะวันออก และได้ยอมจำนนในการศึกครั้งนั้น
ข้อมูลที่เครื่องอ่านออก
ข้อมูลที่เครื่องอ่านออกคือข้อมูลหรือเมทาดาทาที่อยู่ในรูปแบบซึ่งสามารถเข้าใจได้โดยคอมพิวเตอร์ ซึ่งมีอยู่ 2 ชนิด ได้แก่ ข้อมูลที่มนุษย์อ่านออกที่ถูกภาษามาร์กอัปข้อมูลดังนั้นจึงสามารถอ่านออกโดยเครื่องด้วย (เช่น ไมโครฟอร์แมทและอาร์ดีเอฟเอ) หรือข้อมูลที่อยู่ในรูปแบบที่ตั้งใจให้ใช้สำหรับให้เครื่องประมวลผลผลเป็นหลัก (อาร์ดีเอฟ เอกซ์เอ็มแอลและเจซัน)
"การอ่านออกด้วยเครื่อง"ไม่ได้มีความหมายเหมือนกันกับ"การเข้าถึงได้แบบดิจิทัล" เอกสารที่เข้าถึงได้แบบดิจิทัลอาจจะเข้าถึงได้ทางอินเทอร์เน็ต ทำให้ง่ายมนุษย์จะเข้าถึงโดยคอมพิวเตอร์ เว้นแต่ว่าข้อมูลสำคัญมีอยู่ในรูปแบบที่เครื่องอ่านออก ก็จะเป็นการยากมากที่จะใช้คอมพิวเตอร์สกัด แปลง และประมวลผลข้อมูล
ไม่ขอก็จะให้
"ไม่ขอก็จะให้" เป็นซิงเกิลแรกในปี พ.ศ. 2554 ของนักร้อง ดา เอ็นโดรฟิน จากอัลบั้มในปี พ.ศ. 2554 "ดอกไม้ไฟ" ประพันธ์เนื้อร้องโดย เผ่าพันธุ์ อมตะ แต่งทำนองและเรียบเรียงโดย สุวัธชัย สุทธิรัตน์ ออกจำหน่ายในวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2554 สังกัดค่ายไวท์มิวสิค ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
เนื้อหาของเพลงพูดถึงคนที่มีใจเด็ดเดี่ยว เสียสละ และเป็นผู้ให้ แม้จะต้องหัวใจแตกสลาย ก็ยอมได้เพื่อคนที่เรารัก ไม่ต้องขอ ถ้าเธอมีความสุขฉัน ก็จะให้เธอไป
มิวสิกวีดิโอนี้ เผยแพร่ครั้งแรกในวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2554 โดยมีพระเอก ไนท์-นิธิดล ป้อมสุวรรณ กับนางเอกโอซา แวง และหยก-ณัฐปภัสร์ ธนาธนมหารัตน์ ถ่ายทำกันที่บ้านเก่า แถวลาดหลุมแก้ว เปิดกองด้วยการถ่ายซีนจบก่อนเพื่อจะได้ให้ทั้ง 3 คนรู้เรื่องและอารมณ์ของหนังเรื่องนี้ เพราะเป็นซีนที่ ไนท์ กับ โอซา แวง นั่งรถเพื่อจะกลับบ้านด้วยกัน แต่ ไนท์ กลับกระวนกระวายใจคิดถึง หยก ๆ เองก็วิ่งตามรถของพระเอก โอซา แวง เห็นในรักแท้ของทั้งคู่ จึงต้องปล่อยพระเอกไป
จากนั้นก็เป็นคิวของ ดา เอ็นโดรฟิน นั่งร้องซิงค์เพลง ไม่ขอก็จะให้ ในรถ ด้วยชุดสีเขียว อย่างเท่ทั้งเสื้อผ้าหน้าผม เดินมาขึ้นรถร้องซิงค์แบบมืออาชีพ แป๊บเดียวเสร็จ ถ่ายต่อทันทีกับซีนที่ทั้ง 3 คนเจอกันครั้งแรก โดย โอซา มาหา ไนท์ ที่บ้าน จึงโผเข้ากอดด้วยความคิดถึง แต่ ไนท์ กลับกังวลใจ และ หยก เองก็เศร้า โอซา จึงรู้ว่าทุกอย่างเริ่มเปลี่ยนไป
ย้ายไปเซ็ตข้างในบ้านให้ ดา ร้องซิงค์ คราวนี้ ดา ก็มาในชุดสีดำสุดเก๋ เท่มาก ยืนร้องซิงค์อย่างเท่ ทำเอา ไนท์ กับ หยก อึ้งทึ่งไปเลย พอจบซิงค์เพลง ดู โอซา กับ หยก จะเครียดเป็นพิเศษ เพราะทั้งสองต้องเข้าฉากเล่นซีนอารมณ์ล้วน ๆ ไม่มีพูดคุยแต่ทั้งคู่ต้องใช้อารมณ์แสดงให้เห็นว่ารู้และเข้าใจความรู้สึกของกันและกันดี
ความหลากหลายทางชีวภาพในประเทศบอตสวานา
ความหลากหลายทางชีวภาพในประเทศบอตสวานา อิงถึงพืชและสัตว์ของประเทศบอตสวานา โดยประเทศบอตสวานา 90 เปอร์เซ็นต์ถูกครอบคลุมโดยนิเวศน์แบบสะวันนา ที่แตกต่างจากไม้พุ่มหญ้าสะวันนาในทิศตะวันตกเฉียงใต้ ในพื้นที่แห้งแล้งไปจนถึงต้นไม้สะวันนา ซึ่งประกอบด้วยต้นไม้และทุ่งหญ้าในพื้นที่เปียก แม้ภายใต้สภาพอากาศร้อนของทะเลทรายคาลาฮารี ก็ยังมีสิ่งมีชีวิตหลากสายพันธุ์เอาตัวรอดอยู่ โดยประเทศนี้มีมากกว่า 2,500 สายพันธุ์ของพืช และ 650 สายพันธุ์ของต้นไม้ พืชผักและผลไม้ป่าของที่นี่ยังมีความสำคัญอย่างมากกับประชากรในชนบทที่อาศัยอยู่ในทะเลทราย และเป็นแหล่งที่มาหลักของอาหาร, เชื้อเพลิง และยาสำหรับคนที่อาศัยอยู่จำนวนมาก
มีอุทยานแห่งชาติสามแห่งและอุทยานเจ็ดแห่งซึ่งเป็นที่พักอาศัยของสัตว์ป่าครอบครองพื้นที่ถึง 17 เปอร์เซ็นต์ของประเทศบอตสวานา โดยมีอุทยานแห่งชาติสามแห่งดังกล่าว คือ อุทยานแห่งชาติโชบ, เอ็นไซแพนกับอุทยานแห่งชาติแมคเกดิคเกดี และวนอุทยานกาลากาดีทรานสฟรอนเทียร์ ส่วนอุทยานเจ็ดแห่ง ประกอบด้วย อุทยานคาลาฮารีกลาง, อุทยานกาโบโรเน, อุทยานคัตเซ, อุทยานแมนนีเยลานอง, อุทยานมอน และอุทยานโมเรมี นอกจากนี้ ยังมีเขตสงวนพันธุ์ขนาดเล็กของเอกชนอยู่อีกแห่งหนึ่ง
มีทะเลทรายคาลาฮารี ซึ่งทอดตัวชายแดนตะวันตกของมันเข้าไปในประเทศแอฟริกาใต้, นามิเบีย และแองโกลา ที่มีลักษณะภูมิประเทศแบบแบน ซึ่งครอบคลุมประมาณ 84 เปอร์เซ็นต์ของประเทศบอตสวานา ที่รู้จักกันในฉายา "ดินแดนแห่งความหิวกระหาย" ซึ่งแท้จริงแล้ว มันถูกปกคลุมด้วยพันธุ์ไม้พุ่มเตี้ย, ทุ่งหญ้า, ไม้แคระ และพุ่มไม้หนาม นอกเหนือจากเนินเขากระจัดกระจายและหุบเขา ระบบเนินทรายทางภาคใต้ส่วนหนึ่งมีลักษณะเป็นกระทะที่เต็มไปด้วยน้ำในช่วงฤดูฝน ที่หล่อเลี้ยงสัตว์ป่าและพรรณพืชด้วยสารอาหารและหญ้าที่มีอยู่