hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
วงศ์ปลาใบไม้อเมริกาใต้
วงศ์ปลาใบไม้อเมริกาใต้ () เป็นวงศ์ปลากระดูกแข็งในอันดับปลากะพง (Perciformes) ใช้ชื่อวงศ์ว่า Polycentridae
เป็นปลาขนาดเล็กที่อาศัยอยู่ในน้ำจืดในทวีปอเมริกาใต้ มีรูปร่างโดยรวมคือ มีส่วนหัวใหญ่ มีขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 6-8 เซนติเมตร มีเพียงแค่ 2 สกุล คือ "Monocirrhus" และ "Polycentrus" และ 3 ชนิดเท่านั้น
มีครีบหลังที่แบ่งออกเป็น 2 ตอน ตอนแรกแข็งและตอนหลังอ่อนนุ่ม มีทั้งหมด 16-18 ก้าน, ครีบอก 7-13 ก้าน, ครีบก้น 12-13 ก้าน มีสีสันที่ปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมได้เป็นอย่างดี เป็นปลาที่ชอบอยู่นิ่ง ๆ เพื่อรอจับเหยื่อ ซึ่งได้แก่ ปลาขนาดเล็กและกุ้งขนาดเล็ก มักอาศัยอยู่ในน้ำที่มีความเป็นกรดเล็กน้อย (5-6 pH) เช่น น้ำป่าพรุหมายเหตุ ในสกุล "Polycentrus" นั้นเดิมเคยถูกจัดอยู่ในวงศ์ปลาหมอช้างเหยียบ (Nandidae) ที่พบในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และมีจำนวนสมาชิกในวงศ์มากกว่า
คามิลลา เบล
คามิลล่า เบล () เกิดเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 1986 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เธอมีผลงานการแสดงภาพยนตร์อาทิเช่น "", "When a Stranger Calls", "10,000 BC", "The Quiet", และ "Push"
สุรินทร์ ปาลาเร่
พลตำรวจตรีสุรินทร์ ปาลาเร่ กรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย เลขาธิการคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา พรรคประชาธิปัตย์ อดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดสงขลา และอดีตกรรมการบริหารพรรคเพื่อแผ่นดิน
พลตำรวจตรีสุรินทร์ ปาลาเร่ เกิดเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา และปริญญาโทจากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์(นิด้า) เป็นอดีตข้าราชการตำรวจตรวจคนเข้าเมือง เคยลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดสงขลา ในปี พ.ศ. 2549 และได้รับเลือกตั้งเป็นอันดับหนึ่งของจังหวัด จากนั้นก็ได้พ้นจากตำแหน่งหลังจากมีการรัฐประหารโดยคณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข(คปค.) จากนั้นจึงเข้าร่วมกับนายแพทย์แวมาฮาดี แวดาโอะ จัดตั้งกลุ่มสัจานุภาพ และเข้าสังกัดพรรคเพื่อแผ่นดิน ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 แต่ในการเลือกตั้งครั้งนี้ พล.ต.สุรินทร์ไม่ได้รับการเลือกตั้ง จึงกลับเข้ารับราชการต่อโดยเกษียณอายุราชการในเวลาต่อมา
พล.ต.ต.สุรินทร์ มีความสนิทกับนายอาศิส พิทักษ์คุมพล จุฬาราชมนตรี ตั้งแต่เมื่อครั้งที่นายนายอาศิสยังเป็นประธานกรรมการอิสลามประจำจังหวัดสงขลา เมื่อได้รับเลือกเป็นจุฬาราชมนตรี จึงเสนอชื่อให้ พล.ต.ต.สุรินทร์ เพื่อโปรดเกล้าฯแต่งตั้งเป็นกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทยในสัดส่วนของจุฬาราชมนตรี โดยในเวลานั้นนายพิเชษฐ สถิรชวาล เลขาธิการคณะกรรมการกลางอสลามแห่งประเทศไทยในขณะนั้นได้เคลื่อนไหวทางการเมืองกดดันรัฐบาลในการแต่งตั้งข้าราชการตำรวจ ซึ่งเป็นที่ทราบกันดีว่านายพิเชษฐเป็นคนสนิท พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร และนายพิเชษฐเองก็เป็นแกนนำพรรคเพื่อไทยด้วย ดังนั้นคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทยจึงมีมติให้ยกเลิกโครงสร้างเดิมในสมัยนายสวาสดิ์ สุมาลยศักดิ์ อดีตจุฬาราชมนตรีและประธานกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย ทำให้นายพิเชษฐพ้นจากตำแหน่ง จากนั้นคณะกรรมการจึงเลือกพล.ต.ต.สุรินทร์ดำรงตำแหน่งแทน นอกจากนี้แล้วพล.ต.ต.สุรินทร์ ยังเป็นเลขานุการจุฬาราชมนตรีอีกด้วย
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 พล.ต.ต.สุรินทร์ ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งที่จังหวัดสงขลาอีกครั้ง โดยสมัครในนามพรรคประชาธิปัตย์ แข่งขันกับ นายอัศวิน สุวิทย์ ผู้สมัครจากพรรคเพื่อไทย ซึ่งเป็นน้องชายของนายนาราชา สุวิทย์ อดีต ส.ส.ของพรรคประชาธิปัตย์ 2 สมัย ที่ทางพรรคมิได้พิจารณาส่งลงสมัครในครั้งนี้ จึงได้ย้ายออกจากพรรคประชาธิปัตย์ทั้งครอบครัวไปสมัครในนามพรรคเพื่อไทย ผลการเลือกตั้ง พล.ต.ต.สุรินทร์ได้รับเลือกตั้งไปในที่สุด
โครี มอนทีท
โครี อัลลัน มอนทีธ () เกิดเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1982 เป็นนักแสดงชาวแคนาดา เป็นที่รู้จักในบทบาท ฟินน์ ฮัดสัน ในซีรีส์ทางช่องฟอกซ์ เรื่อง "Glee"
13 กรกฎาคม ค.ศ. 2013 พบศพเขาในห้องของเขาที่เดอะแฟร์มอนต์แปซิฟิกริม โรงแรมใน แวนคูเวอร์ รัฐบริติชโคลัมเบีย เขาได้กำหนดให้เช็คเอาต์ออกจากโรงแรมวันที่ 13 กรกฎาคม แต่ไม่ได้ทำ พนักงานโรงแรมพบศพในห้องเขา
สำนักข่าวต่างประเทศรายงานเมื่อวันที่ 17 ก.ค. ว่า ผลการชันสูตรระบุ โครี มอนทีธ นักแสดงหนุ่มชาวแคนาดา วัย 31 ปี ในละครซีรี่ส์ 'กลี' (Glee) ออกอากาศทางช่องเคเบิลทีวี 'ฟ็อกซ์' ของสหรัฐฯ ซึ่งถูกพบเป็นศพที่ห้องของเขาในโรงแรมในเมืองแวนคูเวอร์ เสียชีวิตเนื่องจากจากเสพเฮโรอีนและแอลกอฮอล์เกินขนาด
ปลาใบไม้อเมริกาใต้
ปลาใบไม้อเมริกาใต้ หรือ ปลาใบไม้อเมซอน () ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Monocirrhus polyacanthus" ในวงศ์ปลาใบไม้อเมริกาใต้ (Polycentridae) จัดเป็นปลาเพียงชนิดเดียวกันที่อยู่ในสกุล "Monocirrhus"
ปลาใบไม้อเมริกาใต้ เป็นปลาที่เป็นที่รู้จักเป็นอย่างดีว่าสามารถพรางตัวให้กับสภาพแวดล้อมที่อยู่อาศัยได้อย่างดีเยี่ยม โดยมีรูปร่างเหมือนใบไม้ที่มีทั้งก้านและแขนงจริง ๆ ด้วยว่าที่ปลายปากมีติ่งเล็ก ๆ อยู่ด้วย มีถิ่นที่อยู่ในแม่น้ำสาขาของแม่น้ำอเมซอนในทวีปอเมริกาใต้
เป็นที่รู้จักครั้งในปี ค.ศ. 1840 จากการบรรยายของ โจฮานน์ จาคอบ เฮกเคล นักชีววิทยาชาวออสเตรีย โดยได้บรรยายลักษณะทางกายภาพเกี่ยวกับปลาชนิดนี้ไว้ว่า มีสีเหลืองหรือสีแดง ส่วนหัวมีรูปทรงแบนข้าง ตอนปลายแหลม ด้านหน้ามีสัณฐานเว้า ตามีขนาดเล็ก ปากใหญ่ ก้านครีบอกทุกก้านสั้น ปรากฏแถบเล็กสีน้ำตาล 3 แถบ เริ่มต้นจากตา แถบนึงลงข้างล่าง อีก 2 แถบแตกไปทางด้านหลัง ปรากฏแถบหนากลางลำตัว และปรากฏแถบที่ตอนล่างของครีบหาง
ก้านครีบอกเป็นก้านครีบอ่อนที่แตกแขนง 20 ก้านครีบ ครีบท้องประกอบด้วยก้านครีบแข็ง 1 ก้านครีบต่อด้วยก้านครีบอ่อนที่แตกแขนง 4 ก้านครีบ ครีบหลังประกอบด้วยก้านครีบแข็ง 17 ก้านครีบต่อด้วยก้านครีบอ่อนที่แตกแขนง 12 ก้านครีบ ก้านครีบก้นประกอบก้วยก้านครีบแข็ง 13 ก้านครีบต่อด้วยก้านครีบอ่อนที่แตกแขนง 12 ก้านครีบ และเป็นปลาที่ไม่มีเส้นข้างลำตัว
จากนั้นในปี ค.ศ. 1921 คาร์ล เอช.อีเกนแมนน์ และ วิลเลียม เรย์ อัลเลน ได้สำรวจป่าดิบชื้นในอเมริกาใต้ ได้เก็บตัวอย่างที่มีชีวิตของปลาชนิดนี้ไว้ 3 ตัว โดยพบเห็นครั้งแรกด้วยความเข้าใจผิดคิดว่าเป็นใบไม้ที่ลอยน้ำจริง ๆ
ปลาใบไม้อเมริกาใต้ มีพฤติกรรมมักลอยตัวอยู่นิ่ง ๆ บริเวณผิวน้ำหรือบริเวณตอนบนของผิวน้ำ เพื่อรอดักอาหาร ได้แก่ ลูกปลาหรือกุ้งขนาดเล็ก มักจะอยู่รวมกันเป็นฝูง และอาศัยอยู่ในสภาพน้ำที่มีความเป็นกรด (ประมาณ 5-6 pH) 
ขนาดเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 8 เซนติเมตร ปลาตัวเมียวางไข่ประมาณ 300 ฟอง และไข่จะฟักเป็นตัวในเวลาประมาณ 3 วัน โดยที่ปลาตัวเมียจะมีขนาดใหญ่กว่าปลาตัวผู้
ปัจจุบันนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วยความแปลกและมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว
วิลเลียม แชตเนอร์
วิลเลียม อลัน แชตเนอร์ () เกิดเมื่อวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 1931 รัฐควิเบก ประเทศแคนาดา เป็นนักแสดง ศิลปินเพลง และนักเขียน มีชื่อเสียงจากการเป็นสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมในบทบาท เจมส์ ที. เคิร์ก กัปตันแห่งยานยูเอสเอส เอ็นเตอร์ไพรส์ ในซีรีส์ทางโทรทัศน์แนวนวนิยายวิทยาศาสตร์เรื่อง "" ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1966 ถึง 1969, เรื่อง "" และภาพยนตร์ภาคต่อของ "Star Trek" จำนวน 7 ภาค เขายังเขยีนหนังสือหลายเล่มที่เกี่ยวกับการได้รับบทบาทเป็นกัปตันเคิร์ก และการเป็นส่วนหนึ่งของทีมเรื่อง "Star Trek" และได้ร่วมเขียนนวนิยายในจักรวาลของสตาร์เทร็กหลายเล่ม เขายังเขียนหนังสือชุดแนวนวนิยายวิทยาศาสตร์เรื่อง "TekWar" ซึ่งต่อมาถูกดัดแปลงเป็นรายการโทรทัศน์
ส่วนบทบาทอื่น แชตเนอร์ได้รับเป็นตำรวจในเรื่อง "T. J. Hooker" จากปี ค.ศ. 1982 ถึง 1986 เขายังทำงานเป็นนักดนตรี นักประพันธ์ โปรดิวเซอร์ ผู้กำกับ และคนดังนักขายของ และตั้งแต่ปี ค.ศ. 2004 ถึง 2008 เขาแสดงในบทเดนนี เครน ในซีรีส์ทางโทรทัศน์แนวดราม่า เรื่อง "The Practice" และส่วนต่อยอด "Boston Legal" ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลเอมมี่ และรางวัลลูกโลกทองคำ
เอ็ดวิน เดรก
เอ็ดวิน ลอเรนไทน์ เดรก (; 29 มีนาคม ค.ศ. 1819 - 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1890) หรือเป็นที่รู้จักในนาม ผู้พันเดรก (Colonel Drake) เป็นนักขุดเจาะน้ำมันชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงในฐานะที่เป็นบุคคลแรกที่ประสบความสำเร็จในการเจาะน้ำมันในสหรัฐอเมริกา และเป็นคนแรกๆ ที่พัฒนาเทคนิคใหม่ในการเจาะ
เดรกเป็นชาวเมืองกรีนวิลล์ รัฐนิวยอร์ก ออกจากบ้านไปทำงานกับบริษัทรถไฟตั้งแต่อายุ 19 ปี จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1858 เดรกและครอบครัวได้ตั้งหลักแหล่งอยู่ที่เมืองไททัสวิลล์ รัฐเพนซิลเวเนีย เขาทำงานให้กับบริษัทน้ำมันชื่อ เซเนคา ออยล์ ซึ่งเข้ามาสร้างหลุมเจาะน้ำมันที่เมืองนั้น
ก่อนหน้านั้นการขุดเจาะน้ำมันด้วยเทคนิคแบบดั้งเดิม จะประสบปัญหาผนังด้านในของหลุมรับแรงดันดินไม่ได้ และพังทลายเมื่อหลุมเจาะมีความลึก 5 เมตร เดรกริเริ่มแก้ปัญหานี้โดยใช้ปลอกเหล็กหล่อความยาว 3 เมตร เชื่อมต่อเป็นท่อ และกดลงในดินจนถึงระดับชั้นหินความลึก 10 เมตร จากนั้นจึงใช้หัวเจาะสอดไปในท่อและฉีดน้ำแรงดันสูงเพื่อเจาะชั้นหิน เทคนิคนี้ได้ผลและทำให้เดรกสามารถเจาะลงไปปได้จนถึงระดับความลึก 21 เมตร และพบน้ำมันดิบเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 1859
เดรกได้ยื่นขอจดสิทธิบัตรเทคนิคการขุดเจาะน้ำมันแต่ไม่ได้รับอนุมัติ เขาก่อตั้งบริษัทน้ำมันเป็นของตนเอง แต่ไม่ประสบความสำเร็จ บริษัทของเขาล้มละลายเนื่องจากวิกฤตน้ำมันในปี ค.ศ. 1862
นิบิรุ (แก้ความกำกวม)
นิบิรุ อาจหมายถึง
กองทัพรบนอกประเทศภาคพื้นตะวันออกไกลฝรั่งเศส
กองทัพรบนอกประเทศภาคพื้นตะวันออกไกลฝรั่งเศส (, CEFEO) เป็นหน่วยรบนอกประเทศในอาณานิคมของกองทัพสหภาพฝรั่งเศส ซึ่งถูกส่งออกไปปฏิบัติหน้าที่ในอินโดจีนฝรั่งเศสตั้งแต่ ค.ศ. 1945 ระหว่างสงครามมหาสมุทรแปซิฟิก เป็นหน่วยทหารที่มีบทบาทในสงครามโลกครั้งที่สอง สงครามอินโดจีนครั้งที่หนึ่ง จนกระทั่งหน่วยถูกยุบในปี ค.ศ. 1956 เนื่องจากฝรั่งเศสถอนตัวออกจากลาว กัมพูชาและเวียดนาม
CEFEO ได้รับการก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1945 แทนที่กองกำลังรบนอกประเทศฝรั่งเศสภาคพื้นตะวันออกไกล ("Forces Expéditionnaires Françaises d'Extrême-Orient", FEFEO) มีจุดประสงค์เพื่อสนับสนุนนายพลกิลเบ ซาบัตเต ผู้บัญชาการกองพลอาณานิคม "กองกำลังฝรั่งเศสอินโดจีน" ("Forces Françaises d'Indochine") ซึ่งมีฐานปฏิบัติการอยู่ในไซ่ง่อน และกลุ่มต่อต้านของฝรั่งเศสเสรีกลุ่มเล็ก ๆ คอร์ปเลเดอเดอีนเตอเวนซียง ซึ่งได้ต่อสู้กับกลุ่มกองทัพรบนอกประเทศทางใต้ญี่ปุ่น ระหว่างการทัพอินโดจีนฝรั่งเศสที่สอง หลังจากการปลดปล่อยฝรั่งเศสและการล่มสลายของนาซีเยอรมนีในยุโรป ทางการฝรั่งเศสต้องการ "ปลดปล่อย" กองทัพฝ่ายอักษะชุดสุดท้ายที่ยังยึดครองดินแดนในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งรวมไปถึงจักรวรรดิเวียดนาม ซึ่งเพิ่งจะถูกก่อตั้งใหม่เป็นอาณานิคมญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 1945 เลอแลกได้รับเสนอชื่อเป็นผู้บัญชาการของ CEFEO เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน เลอแลกได้ย้ายอำนาจบัญชาการกองพลยานเกราะที่ 2 หน่วยทหารที่มีชื่อเสียงผู้ซึ่งปลดปล่อยกรุงปารีสในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1944 ให้แก่พันเอกดีโอ เลอแลกได้รับอำนาจบัญชาการกองกำลังฝรั่งเศสตะวันออกไกล ("Forces Françaises en Extrême-Orient") เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม
ในปี ค.ศ. 1946 กลุ่มชาตินิยม และในเวลาต่อมา ขบวนการเคลื่อนไหวกบฏประชาชนคอมมิวนิสต์ได้เคลื่อนไหวต่อต้านการปกครองอาณานิคมในอินโดจีนฝรั่งเศส จากนั้นได้ขยายวงกว้างไปจนถึงราชอาณาจักรลาว ราชอาณาจักรกัมพูชา ตังเกี๋ย (เวียดนามเหนือ) จักรวรรดิอันนัม (เวียดนามกลาง) และโคชินจีน (เวียดนามใต้) รัฐทั้งหมดเป็นรัฐในอารักขายกเว้นโคชินจีนซึ่งเป็นอาณานิคมอันมีไซ่ง่อนเป็นเมืองหลวง ในปี ค.ศ. 1946 รัฐเหล่านี้จะกลายมาเป็นสหรัฐภายในสหภาพฝรั่งเศส และภายในปี ค.ศ. 1949 ตังเกี๋ย อันนัมและสาธารณรัฐโคชินจีนจะถูกรวมเข้าด้วยกันเป็นรัฐเวียดนาม กองกำลังเวียดมินห์ นำโดย โฮจิมินห์ ได้ครอบงำขบวนการเคลื่อนไหวชาตินิยมอื่น ๆ และจัดรูปแบบตนเองเป็นกองทัพปฏิวัติโดยใช้สงครามกองโจร จากนั้นในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950 เนื่องจากได้รับความสนับสนุนอย่างมากจากจีน เวียดมินห์ได้เปลี่ยนมาเป็นสงครามตามแบบแทน ตามการนับเวลาอย่างเป็นทางการ สงครามอินโดจีนครั้งที่หนึ่งเริ่มตั้งแต่วันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1946 จนกระทั่งวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1954 ภายหลังการตกลงกันในสนธิสัญญาสันติภาพเจนีวา
หลังจากการถอนกำลังชุดสุดท้ายของ CEFEO ออกจากเวียดนาม ลาวและกัมพูชาในปี ค.ศ. 1956 กองทัพดังกล่าวได้ถูกยุบโดยนายพลปีแอร์ ฌากโก
เคซูเกะ อิตางากิ
เคซูเกะ อิตางากิ (; เกิด 4 เมษายน ค.ศ. 1957) เป็นนักเขียนการ์ตูนมังงะชาวญี่ปุ่น เจ้าของผลงาน "บากิ" ผลงานที่มีชื่อเสียงของเขามากที่สุดคือมังงะชุด "บากิ" ก่อนที่เขาจะเป็นนักเขียนการ์ตูนเขาเคยปฏิบัติหน้าที่ในสังกัด 1st Airborne Brigade ของ Japan Ground Self-Defense Force มาเป็นระยะเวลา 5 ปี ในระหว่างที่เขาปฏิบัติหน้าที่ได้ฝึกฝนการชกมวยสมัครเล่น และได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ เขายังเป็นเจ้าของคุณวุฒิด้านการป้องกันตัวแบบโชรินจิ เคมโป ซึ่งเขาได้ร่วมฝึกฝนมาตั้งแต่ช่วงวัยรุ่น นอกจากนี้ เขายังได้รับเชิญจากบริษัทนัมโคซึ่งเป็นผู้ผลิตเกม ให้มีส่วนร่วมในการออกแบบชุดนักมวยไทยโบราณ สำหรับบรูซ เออร์วิน ซึ่งเป็นตัวละครจากเกมเทคเคน ในภาค 5 มาแล้วครั้งหนึ่งด้วยเช่นกัน
มหาวิทยาลัยแห่งชาติลาปลาตา
มหาวิทยาลัยแห่งชาติลาปลาตา (; ) เป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยแห่งชาติในเมืองลา ปลาตา ประเทศอาร์เจนตินา ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1897 มีจำนวนนักศึกษามากกว่า 90,000 คน และมีจำนวนบุคลากรมากกว่า 10,000 คน
BackTrack
BackTrack เป็นลินุกซ์ดิสทริบิวชันในรูปของแผ่นติดตั้ง ซึ่งสนับสนุนการใช้งานด้านนิติวิทยาศาสตร์โปรแกรมที่ใช้ในการศึกษา และเป็น Open Source ของ Linux หรือ Penetration Testing Distribution ของทาง Linux เว็บไซต์หลักคือ backtrack-linux.org สามารถติดตามการอัพเดทและดาวน์โหลดตัวล่าสุดได้ จะมีการอัพเดทเพียงปีละครั้งเท่านั้นหรือการทดสอบการโจมตีระบบและเป็นที่นิยมมากในหมู่นิสิตนักศึกษาเพื่อใช้ในการศึกษาภาควิชาเกี่ยวกับการโจมตีฐานข้อมูล
สมชาย สุนทรวัฒน์
นายกองเอก สมชาย สุนทรวัฒน์ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลชวน 2 อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลของพันตำรวจโททักษิณ ชินวัตร อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดสระบุรี และเป็นผู้ร่วมก่อตั้งพรรคไทยรักไทย
สมชาย สุนทรวัฒน์ เกิดเมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2482 ที่อำเภอเมืองปราจีนบุรี จังหวัดปราจีนบุรี เป็นบุตรของนายประดิษฐ์ กับนางบุญยืน สุนทรวัฒน์ สมรสกับนางวรรณิภา สุนทรวัฒน์ มีบุตรธิดา 3 คน และเป็นพี่ชายของ นายแสงชัย สุนทรวัฒน์ อดีตผู้อำนวยการองค์การสื่อสารมวลชนแห่งประเทศไทย
สมชาย สุนทรวัฒน์ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาบริหารธุรกิจ จากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อปี พ.ศ. 2515 ปริญญาตรีบริหารธุรกิจ จากมหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี และนิติศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยศรีปทุม
สมชาย สุนทรวัฒน์ เริ่มทำงานการเมืองในปี พ.ศ. 2520 ในตำแหน่งนายกเทศมนตรีตำบลหนองแค จังหวัดสระบุรี และเป็นประธานหอการค้าจังหวัดสระบุรี ในปี พ.ศ. 2527-2530 เป็นนายกสันนิบาตแห่งประเทศไทย ในระหว่างปี พ.ศ. 2528 - 2529
สมชาย สุนทรวัฒน์ เข้าสู่งานการเมืองระดับประเทศโดยการลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดสระบุรี ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2535 และได้รับการเลือกตั้งเรื่อยมา จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2540 สมชาย สุนทรวัฒน์ ได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีเป็นครั้งแรก คือ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ต่อมาในปี พ.ศ. 2544 จึงได้เข้าร่วมกิจกรรมทางการเมืองกับ พันตำรวจโททักษิณ ชินวัตร โดยร่วมเป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งพรรคไทยรักไทย และเป็นที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี ในปีเดียวกัน
จากนั้นในปี พ.ศ. 2547 สมชาย สุนทรวัฒน์ จึงได้รับการแต่งตั้งเป็นรองหัวหน้าพรรคไทยรักไทย และเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในปี พ.ศ. 2548 ต่อมาในปี พ.ศ. 2550 ได้ถูกตัดสิทธิทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทยซึ่งถูกยุบในคดียุบพรรคการเมือง พ.ศ. 2549
สมชาย สุนทรวัฒน์ เสียชีวิต เมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2554 เวลาประมาณ 03.00 น.ด้วยโรค มะเร็งตับอ่อน
วิทยาลัยทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต
คณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต ก่อตั้งขึ้นเมื่อเดือน พฤศจิกายน 2547 ได้รับการรับรองหลักสูตรทันตแพทยศาสตรบัณฑิตเมื่อ วันที่ 24 มีนาคม 2549 โดยสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา มีการรับนักศึกษาเข้าครั้งแรกในภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2548
มหาวิทยาลัยโคโลญ
มหาวิทยาลัยโคโลญ (; ) เป็นมหาวิทยาลัยเก่าแก่แห่งหนึ่งของยุโรป และเป็นมหาวิทยาลัยขนาดใหญ่แห่งหนึ่งในเยอรมนี ตั้งอยู่ที่เมืองโคโลญ ประเทศเยอรมนี ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1388 ก่อนจะปิดตัวลงในปี ค.ศ. 1798 และเปิดทำการอีกครั้งเมื่อ ค.ศ. 1919
ปลาบู่หมาจู
ปลาบู่หมาจู หรือ ปลาหมาจู () เป็นสกุลของปลากระดูกแข็งในสกุล "Brachygobius" (/บรา-ชี่-โก-บิ-อัส/) ในวงศ์ปลาบู่ (Gobiidae)
มีลักษณะโดยรวม เป็นปลาที่มีขนาดเล็กมาก กล่าวคือ มีขนาดโดยเฉลี่ยราว 4-5 เซนติเมตร มีลำตัวเป็นทรงกระบอกคล้ายไม้เบสบอล หัวโต ตาโต ปากกว้าง มีอวัยวะพิเศษคือ มีครีบหนามอยู่ด้านหน้าครีบหลัง และมีการพัฒนาครีบหน้าไปเป็นอวัยวะที่มีรูปร่างคล้ายถ้วย ใช้สำหรับยึดเกาะกับวัตถุต่าง ๆ ใต้น้ำได้เป็นอย่างดี ไม่มีเส้นข้างลำตัว
มีสีสันลำตัวเป็นสีเหลืองสลับดำหรือน้ำตาลเข้ม ครีบทุกครีบใสโปร่งแสง มีนิสัยชอบอยู่เป็นฝูง เป็นปลารักสงบ แต่ทว่ามีความก้าวร้าวกันในฝูงพอสมควร โดยจะหวงอาณาเขตตัวเองต่อเฉพาะปลาบู่ด้วยกัน กินอาหารจำพวก สัตว์น้ำขนาดเล็ก ปลาตัวผู้มีสีสันที่สดใสกว่า ส่วนตัวเมียจะมีขนาดลำตัวใหญ่กว่า วางไข่ประมาณ 150-200 ฟอง ภายในวัตถุต่าง ๆ ในน้ำ เช่น ขอนไม้, เปลือกหอย, หิน ไข่ใช้เวลาฟักเป็นตัวประมาณ 4-5 วัน โดยที่ปลาตัวผู้จะเป็นผู้ดูแล
พบกระจายพันธุ์ในภูมิภาคเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ พบทั้งน้ำจืดและน้ำกร่อย พบได้ในแม้กระทั่งร่องน้ำในสวนผลไม้ที่มีน้ำกร่อยไหลเข้ามาและแม่น้ำขนาดใหญ่ อย่าง แม่น้ำโขง
มีทั้งหมด 9 ชนิด (บางข้อมูลแบ่งเป็น 8 ชนิด) พบในประเทศไทยราว 5 ชนิด เป็นปลาขนาดเล็กที่มีความสวยงามน่ารักจำพวกหนึ่ง จึงนิยมนำมาเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม
ปลาบู่หมาจูแม่น้ำโขง
ปลาบู่หมาจูแม่น้ำโขง หรือ ปลาบู่แคระครีบแดง () เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Brachygobius mekongensis" อยู่ในวงศ์ปลาบู่ (Gobiidae) สกุลปลาบู่หมาจู เป็นปลาที่มีขนาดเล็ก มีความยาวเพียง 1-2 เซนติเมตร เท่านั้น มีลักษณะลำตัวสั้น หัวกลมมน ปากเล็ก ตาโต เกล็ดเล็ก ลำตัวสีน้ำตาลอ่อนใส มีลายพาดยาวถึงโคนครีบหางประมาณ 4-5 แถบ ครีบใส ครีบหลังอันแรกมีสีคล้ำที่ขอบหน้า โคนครีบหลังและครีบหางมีสีแดงเรื่อ ๆ
กินอาหารจำพวกแพลงก์ตอนสัตว์เป็นอาหาร วางไข่โดยที่ตัวผู้เป็นผู้ดูแล
เป็นปลาที่พบได้เฉพาะลุ่มแม่น้ำโขงทางภาคอีสานของไทยเท่านั้น โดยอาศัยอยู่ตามแหล่งน้ำนิ่งที่มีคุณภาพน้ำดีมีพืชน้ำหนาแน่น
ปลาบู่หมาจูแม่น้ำโขงถือเป็นปลาเฉพาะถิ่น เพิ่งค้นพบในปี พ.ศ. 2543 นี่เองตามรายงานของกองทุนสัตว์ป่าโลก สำนักงานประเทศไทย พร้อมกับปลาน้ำจืดชนิดใหม่ ๆ ของโลกอีกหลายชนิด
ปลาจีด
ปลาจีด หรือ ปลาเมง ในภาษาใต้() เป็นวงศ์ของปลาน้ำจืดในอันดับปลาหนังจำพวกหนึ่ง ใช้ชื่อวงศ์ว่า Heteropneustidae (/เฮท-แอร์-โอ-นิวส์-ทิ-ดี้/)
มีเพียงสกุลเดียว คือ "Heteropneustes" (/เฮท-แอร์-โอ-นิวส์-ทิส/)
มีรูปร่างคล้ายปลาใน วงศ์ปลาดุก (Clariidae) แต่มีลำตัวยาวเรียวและแบนข้างกว่ามาก ส่วนหัวแบนลาดลงข้างล่าง ปากเล็ก ตาเล็ก มีหนวดค่อนข้างยาว 4 คู่รอบปาก ครีบหลังมีขนาดเล็ก อยู่ตรงกับครีบท้อง ครีบหูมีก้านครีบที่เป็นหนามแหลมหนึ่งอัน มีพิษแรงกว่าปลาดุกมาก ครีบก้นเป็นแผง ครีบหางกลมมน ไม่มีครีบไขมัน ครีบก้นเล็ก ตัวมีสีดำคล้ำหรือสีน้ำตาลอมแดง และอาจมีแถบสีขาวจางบนข้างลำตัวข้างละ 1-2 แถบตามความยาวลำตัว
นอกจากนี้แล้วปลาจีดยังมีอวัยวะช่วยหายใจที่แตกต่างไปจากปลาในวงศ์ Clariidae ชนิดและสกุลอื่น คือ มีท่อยื่นยาวจากช่องเหงือกไปทางด้านท้ายของลำตัว 1 คู่
ปลาจีดพบได้ในทุกแหล่งน้ำทั่วประเทศไทย รวมทั้งพบในประเทศใกล้เคียง ตั้งแต่ อินเดีย, ปากีสถาน, ศรีลังกา, พม่า จนถึงมาเลเซียและอินโดนีเซียด้วย สำหรับในประเทศไทย ใกล้สูญพันธุ์แล้วในภาคกลาง แต่ในภาคใต้ยังพบมากอยู่ และมีการนิยมเพาะเลี้ยงเป็นปลาเศรษฐกิจด้วยการผสมเทียมในบ่อเลี้ยง
ปลาจีดจะแพร่พันธุ์วางไข่ในช่วงเดือนสิงหาคม-กันยายน โดยแม่ปลาที่มีน้ำหนักตัว 70-100 กรัม สามารถวางไข่ได้ประมาณ 2,500-4,000 ฟอง โดยไข่มีลักษณะเป็นไข่จมน้ำและมีสภาพเกาะตัวติดกัน
นอกจากนี้แล้ว ปลาจีดยังถูกนิยมรวบรวมปลาวัยอ่อนที่พบในธรรมชาติ เลี้ยงเป็นปลาสวยงามอีกด้วย
มีเพียงสกุลเดียว แต่อาจเป็นไปได้ว่าเป็นชนิดที่ซ้ำซ้อนกัน
ปลาจีดเขมราฐ
ปลาจีดเขมราฐ () เป็นปลาน้ำจืดในอันดับปลาหนัง (Siluriformes) ในวงศ์ปลาจีด (Heteropneustidae)
ปลาจีดเขมราฐ มีลักษณะลำตัวคล้ายปลาดุกที่อยู่ในสกุล "Clarias" แต่มีส่วนหัวที่แบนราบกว่า ตาและปากมีขนาดเล็ก มีหนวดยาว 4 คู่ ด้านหลังมีครีบหลังอันเล็ก ไม่มีครีบไขมันเช่นปลาในอันดับปลาหนังอื่น ๆ ครีบก้นยาว ครีบหางมีขนาดเล็กและปลายมน ครีบอกมีก้านแข็งแรงและแหลมคม ลำตัวมีสีน้ำตาลแดง ท้องสีขาวจาง และข้างลำตัวมีแถบสีขาวจาง ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 15 เซนติเมตร พบใหญ่สุดได้ถึง 1 ฟุต
นิยมอยู่เป็นฝูงใหญ่ โดยที่ครีบอกมีพิษที่ร้ายแรงกว่าปลาดุกในสกุล "Clarias" พบกระจายพันธุ์ในแหล่งน้ำต่าง ๆ เช่น แม่น้ำและหนองคลองบึงต่าง ๆ ในภาคกลาง, ภาคอีสานและภาคใต้ของประเทศไทย โดยมีชื่อเรียกในภาษาใต้ว่า "ปลาเมง"
นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาเศรษฐกิจในบ่อในภาคใต้ เนื้อมีรสชาติอร่อย ขณะที่สถานภาพของปลาที่พบในธรรมชาติของภาคกลาง ใกล้จะสูญพันธุ์แล้ว
ปลาจีดอินเดีย
ปลาจีดอินเดีย หรือที่นิยมเรียกกันสั้น ๆ ว่า ปลาจีด () ปลาน้ำจืดในอันดับปลาหนัง (Siluriformes) ชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Heteropneustes fossilis" ในวงศ์ Heteropneustidae
จัดเป็นหนึ่งในชนิดที่อยู่ในสกุล "Heteropneustes" ซึ่งมีพบขณะนี้เพียง 2 ชนิดเท่านั้น (อีกชนิดหนึ่งนั้นคือ "H. kemratensis")
มีรูปร่างทั่วไปคล้ายปลาจีดชนิด "H. kemratensis" เพียงแต่ปลาจีดชนิดนี้ จะมีแถบสีขาวจางบนข้างลำตัวข้างละ 1-2 แถบตามความยาวลำตัว ซึ่งดูแล้วจะมีสีคล้ำกว่า ซึ่งทั้ง 2 ชนิดนี้มีขนาดเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 1 ฟุต และมีน้ำหนักประมาณ 60-120 กรัม
นอกจากนี้แล้วยังสามารถพบได้กว้างขวางกว่า กล่าวคือ พบได้แต่ตั้งแต่อินเดีย, พม่า, ศรีลังกา จนถึงกลุ่มประเทศอินโดจีน รวมถึงในลุ่มน้ำเจ้าพระยา, ลุ่มน้ำน่าน และลุ่มน้ำโขง ในประเทศไทย
ปลาจีด นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาเศรษฐกิจในภาคใต้ของไทย โดยมีชื่อเรียกในภาษาใต้ว่า "ปลาเมง" และยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามอีกด้วย
โปร์ตู
โปร์ตู () หรือ โอพอร์โต () เป็นเมืองใหญ่อันดับสอง ของประเทศโปรตุเกส ตั้งอยู่ริมแม่น้ำโดรูทางตอนเหนือของประเทศ และเป็นหนึ่งในเมืองศูนย์กลางเก่าแก่ของยุโรป นอกจากนี้โปร์ตูยังได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโกในปี ค.ศ. 1996 ปัจจุบันเป็นเมืองท่าที่มีชื่อเสียง อีกทั้งไวน์จากโปร์ตูเป็นที่รู้จักอย่างมาก
คำว่า "โปร์ตู" ในภาษาโปรตุเกส หมายถึง ท่าเรือ
ลูซากา
ลูซากา () เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดของประเทศแซมเบีย มีประชากรประมาณ 3,100,000 คน เป็นเมืองศูนย์กลางทางเศรษฐกิจแห่งหนึ่ง
ปลาแรดแม่น้ำโขง
ปลาแรดแม่น้ำโขง หรือ ปลาแรดเขี้ยว (; ชื่อวิทยาศาสตร์: "Osphronemus exodon") เป็นปลาแรดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลากัด ปลากระดี่ (Osphronemidae)
มีรูปร่างคล้ายปลาแรดธรรมดา ("O. goramy") ซึ่งเป็นชนิดที่พบได้ทั่วไป หากแต่ปลาแรดแม่น้ำโขงนั้น จะพบเฉพาะในแม่น้ำโขงที่เดียวเท่านั้น มีความแตกต่างคือ มีลำตัวสีน้ำตาลแดงคล้ำ ครีบก้นแคบและเล็กกว่า และริมผีปากจะไม่สามารถสบกันจนสนิท จนเผยอให้เห็นซี่ฟันในปาก โดยเฉพาะฟันที่ริมฝีปากบน อันเป็นที่มาของชื่อ สันนิษฐานว่าเพื่อใช้สำหรับในการงับลูกไม้หรือผลไม้ต่าง ๆ ที่ตกลงไปในน้ำซึ่งเป็นอาหารหลัก
มีขนาดเมื่อโตเต็มที่เล็กกว่าปลาแรดธรรรมดา กล่าวคือ ประมาณ 40 เซนติเมตร เท่านั้น โดยพบใหญ่ที่สุดประมาณ 2 ฟุต
โดยปลาขนาดเล็กจะมีแถบสีส้มหรือสีแดงคล้ายคลึงกับปลาแรดแดง ("O. laticlavius") มาก และไม่มีแถบแนวตั้งที่ชัดเจน หรือมีก็แค่จาง ๆ มีจุดสีดำขนาดใหญ่ที่โคนหางเหนือครีบก้นชัดเจน มีส่วนหลังสีน้ำตาลเข้มและส่วนท้องสีจางกว่า นอกจากนี้แล้วปลาแรดแม่น้ำโขงยังมีกระดูกปิดเหงือก เมื่อเทียบกับขนาดตัวใหญ่กว่าปลาแรดชนิดอื่น ๆ อีกด้วย ตัวผู้มีหัวโหนกนูน ขากรรไกร และริมฝีปากหนาและใหญ่กว่าตัวเมีย ขณะที่ตัวเมียจะมีจุดสีดำบริเวณโคนครีบอก ซึ่งตัวผู้ไม่มี
จากการสำรวจของ ดร.ไทสัน อาร์. โรเบิร์ตส์ นักมีนวิทยาผู้อนุกรมวิธานปลาแรดแม่น้ำโขง พบว่า ปลาแรดแม่น้ำโขงจะไม่อาศัยอยู่ในแม่น้ำโขงสายหลัก แต่จะอาศัยอยู่ตามบึงหรือหนองน้ำที่เป็นสาขามากกว่า โดยเฉพาะแหล่งน้ำที่มีพืชน้ำขึ้นหนาแน่น เว้นแต่ในช่วงฤดูแล้งที่น้ำเหือดแห้ง ปลาจะอพยพลงสู่แม่น้ำสายหลัก ในฝั่งของชายแดนไทยจะพบได้น้อยมาก จะพบได้ในเขตของกัมพูชา และลาวมากกว่า นอกจากนี้แล้ว ปลาที่พบขายในตลาดสดของเมืองสตรึงเตร็งทางตอนเหนือของกัมพูชา จะมีลักษณะเกล็ดสีแดงเข้มในพื้นที่บนลำตัวมากที่สุด จนดูเผิน ๆ เหมือนกับปลามีแผลช้ำเลือด ขณะที่ปลาจากแหล่งอื่น ๆ ไม่มีสีและลักษณะเกล็ดดังกล่าว
จัดเป็นปลาที่หาได้ยากชนิดหนึ่ง และนิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม แต่ว่าปลาแรดแม่น้ำโขงนับเป็นปลาแรดที่อุปนิสัยดุร้าย ก้าวร้าวที่สุด เมื่อเลี้ยงรวมกันในสถานที่แคบ ๆ ปลาจะทำร้ายกัดกันได้จนถึงขั้นพิการหรือตายได้ และในฐานะของการเป็นปลาสวยงาม จัดว่าเป็นปลาที่มีราคาแพง เนื่องจากความยากในการเสาะหา อีกทั้งยังไม่เป็นที่นิยมของสถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำในต่างประเทศอีกด้วย เนื่องจากไม่เห็นถึงความแตกต่างกับปลาแรดธรรมดา จึงเป็นที่นิยมในหมู่ผู้ที่นิยมเลี้ยงปลาแปลก ๆ และหายากมากกว่า
ปลาแรดแดง
ปลาแรดแดง หรือ ปลาแรดแดงอินโด (; ชื่อวิทยาศาสตร์: "Osphronemus laticlavius") เป็นปลาแรดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลากัด ปลากระดี่ (Osphronemidae) มีรูปร่างโดยทั่วไปเหมือนปลาแรดชนิดอื่น ๆ แต่ทว่าปลาแรดแดงจะมีรูปร่างที่ยาวกว่า และพบได้เฉพาะในประเทศมาเลเซียและอินโดนีเซียเท่านั้น มีลำตัวสีแดงสด ยิ่งเมื่อปลาโตขึ้นเท่าไหร่ สีดังกล่าวจะยิ่งเข้มตามด้วย จึงนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม แต่ปลาแรดแดงจะมีการเจริญเติบโตช้ากว่าปลาแรดชนิดอื่น ๆ และขนาดเมื่อโตเต็มที่จัดว่าเป็นปลาแรดชนิดที่เล็กที่สุดด้วย กล่าวคือมีขนาดประมาณ 50 เซนติเมตรเท่านั้น และมีนิสัยดุร้ายก้าวร้าวน้อยที่สุด ตัวผู้และตัวเมียมีจุดสีดำเหนือโคนครีบอกทั้งคู่ แตกต่างกันตรงที่ขนาดของลำตัว
โดยแรกนั้น ปลาแรดแดง ได้ถูกนำมาสู่ประเทศไทยในฐานะปลาสวยงาม ราวปี พ.ศ. 2528-2529 ในชื่อ "ปลาแรดซูเปอร์เรด" (เรียกตามปลาอะโรวาน่าแดงอินโด) ในราคาหลักหมื่นบาท และมีการโฆษณาว่าหากเลี้ยงไว้จะสามารถป้องกันคุณไสยได้ด้วย โดยที่ปลาแรดแดงยังมิได้มีการอนุกรมวิธานแต่อย่างใด จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2535 ปลาแรดแดงตัวหนึ่งของร้านขายปลาสวยงามร้านหนึ่งในตลาดนัดจตุจักรได้ตายลง กิตติพงษ์ จารุธาณินทร์ นักมีนวิทยาและนักสำรวจธรรมชาติชาวไทย จึงได้นำตัวอย่างปลาไปให้แก่ ไทสัน อาร์. โรเบิร์ตส์ นักมีนวิทยาชาวอเมริกันที่กำลังศึกษาเรื่องปลาอยู่ยังประเทศไทย นับเป็นตัวอย่างต้นแบบแรก (Holotype) ของปลาแรดแดง จนได้รับการอนุกรมวิธานและตั้งชื่อทางวิทยาศาสตร์ในปัจจุบัน
แอโรแคริบเบียน เที่ยวบินที่ 883
แอโรแคริบเบียน เที่ยวบินที่ 883 เป็นเที่ยวบินระหว่างปอร์โตแปรงซ์ ประเทศเฮติ มุ่งหน้าไปยังฮาวานา ประเทศคิวบา โดยบินผ่านซันเตียโกเดกูบา เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 เอทีอาร์ 72-212 ของสายการบินแอโรแคริบเบียน ซึ่งกำลังอยู่ในระหว่างการเดินทาง ได้ประสบอุบัติเหตุตกในจังหวัดซังก์ตีสปีรีตุส ทางตอนกลางของประเทศคิวบา ทำให้ผู้โดยสารเสียชีวิตบนเครื่องทั้งหมด 61 คน และลูกเรือ 7 คนเสียชีวิต จนถึงวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 อุบัติเหตุครั้งดังกล่าวถือเป็นอุบัติเหตุของเครื่องเอทีอาร์ 72 ที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุด และเป็นอุบัติเหตุทางการบินที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดเป็นอันดับสามในคิวบา
เที่ยวบินดังกล่าวเริ่มออกเดินทางจากปอร์โตแปรงซ์ ประเทศเฮติ เที่ยวบินดังกล่าวได้ออกจากซันเตียโกเดกูบาตามเส้นทางไปยังฮาวานาราว 16.50 น. ตามเวลาท้องถิ่น (UTC-4) และถือเป็นเที่ยวบินสุดท้ายที่บินออกจากท่าอากาศยานซันเตียโกเดกูบาก่อนที่เฮอร์ริเคนโทมัสจะมาถึง
เมื่อเวลา 17.42 น. เครื่องบินดังกล่าวได้ประสบอุบัติเหตุตกในจังหวัดซังก์ตีสปีรีตุส ซึ่งอยู่ห่างจากกรุงฮาวานาไปทางตะวันออกเฉียงใต้ราว 340 กิโลเมตร หลังจากได้ขอความช่วยเหลือฉุกเฉินแล้ว พยานได้กล่าวว่า เครื่องบิน "บินลงต่ำและดูเหมือนว่าจะไม่สามารถควบคุมได้ ... ควันและไฟลอยโขมง" ก่อนหน้าที่จะได้ยินเสียงระเบิด
อุบัติเหตุดังกล่าวถือเป็นอุบัติเหตุบนเครื่องเอทีอาร์ 72 ที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุด และยังเป็นอุบัติเหตุทางการบินที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดเป็นอันดับที่สามในคิวบา
การป้องกันความเสียหาย
การป้องกันความเสียหาย หรือ การควบคุมความเสียหาย () เป็นคำที่ใช้ในเรือสินค้า อุตสาหกรรมทางทะเล และ กองทัพเรือ สำหรับการควบคุมสถานการณ์ฉุกเฉินที่อาจมีอันตรายจนทำให้เรืออับปาง นอกจากนี้ยังใช้ในสภาพแวดล้อมอื่นๆตามที่อธิบายไว้ด้านล่างนอกจากนี้ยังเป็นคำที่ใช้ในการบริหารโครงการและบริบทอื่นที่พรรณนาการกระทำที่จำเป็นในการจัดการกับปัญหาใดๆที่อาจเป็นอันตรายต่อความพยายามนั้นๆ และมันได้ถูกนำไปใช้ในทางการเมืองและสื่อในการอธิบายถึงความจำเป็นที่ต้องระงับข้อมูล หรือการหมุนเวียนแพทย์เพื่อตอบสนองต่อสถานการณ์
ปลาแรดหกขีด
ปลาแรดหกขีด () เป็นปลาแรดชนิดหนึ่ง ที่อยู่ในวงศ์ปลากัด ปลากระดี่ (Osphronemidae) เป็นปลาแรดที่มีลักษณะใกล้เคียงกับปลาแรดแดง ("O. laticlavius") โดยพบในอินโดนีเซียเช่นเดียวกัน และมีขนาดลำตัวเมื่อโตขึ้นมาก็เท่ากันด้วย นั่นคือ ประมาณ 50 เซนติเมตร
แต่ปลาแรดหกขีดนั้นจะพบได้เฉพาะในรัฐซาราวะก์ ในแถบลุ่มแม่น้ำกาปวซ, ลุ่มแม่น้ำมาฮากัม, กาลีมันตัน และติมอร์-เลสเตเท่านั้น
ลักษณะเด่นของปลาชนิดนี้ คือ มีแถบข้างลำตัว 6-7 ขีด ซึ่งแถบนี้จะติดตัวไปตลอดชีวิตจึงเป็นที่มาของชื่อเรียกสามัญ แถบแต่ละแถบจะสมบูรณ์ในปลาวัยเยาว์หากเทียบกับ ปลาแรดแดงแล้วนั้น ปลาแรดแดงจะมีแถบแค่ 3-5 แถบเท่านั้นอีกทั้งแถบก็ไม่สมบูรณ์ เมื่อใหญ่ขึ้น แถบนี้จะยาวเหลือ 2 ใน 3 นอกจากนี้แล้วก้านครีบอ่อนของครีบหลังปลาแรดหกขีดจะมีทั้งหมด 11-12 ก้าน ในขณะที่ปลาแรดแดงจะมี 10 ก้าน จำนวนซี่กรองเหงือกของปลาแรดหกขีดจะมีทั้งหมด 11-13 ซี่ ในขณะที่ปลาแรดแดงจะมีราว 8-9 ซี่ นอกจากนั้นแล้วยังมีครีบอื่น ๆ เหลื่อมล้ำกันอีกด้วย
พาน
พาน คือภาชนะประเภทถาดที่มีฐานทรงสูง มีลวดลายประดับอย่างวิจิตร มีใช้อย่างแพร่หลายในประเทศไทย ประเทศลาว และประเทศกัมพูชา
พานปกติมีลักษณะกลมและมีหลายขนาด โดยเส้นผ่านศูนย์กลางอยู่ระหว่าง 20 ถึง 50 เซนติเมตร ภายในอาจตื้นหรือลึกก็ได้ พานมักจะทำจากโลหะเช่นทองแดง เงิน ทองเหลือง หรือเหล็กกล้า ปัจจุบันนี้ก็มีการใช้พานที่ทำจากอะลูมิเนียมและพลาสติกชุบเงินหรือชุบทองซึ่งมีน้ำหนักเบากว่า ช่วยลดอาการเมื่อยล้าเมื่อต้องถือไว้นาน ๆ
พานเป็นสิ่งสำคัญมากในวัฒนธรรมไทยตามประเพณีดั้งเดิม โดยทั่วไปพานใช้กับการสักการบูชาในพิธีกรรมโดยใส่สิ่งของไว้ในพานแล้ววางตั้งไว้ที่แท่นสักการะ พานก็ยังใช้สำหรับใส่สิ่งของที่มีความสำคัญอย่างยิ่ง เช่นรัฐธรรมนูญซึ่งเป็นกฎหมายสูงสุด พานยังใช้สำหรับใส่สิ่งของต่าง ๆ อาทิดอกไม้ธูปเทียนในพิธีกรรมของพุทธศาสนา เพื่อถวายสิ่งของนั้นให้พระสงฆ์หรือผู้ที่จะบรรพชาเป็นพระสงฆ์ สำหรับกรณีหลังจะใช้พานใส่จีวรและบริขารต่าง ๆ ในขบวนแห่นาคจากบ้านไปยังวัดด้วย และในพิธีการสู่ขอเจ้าสาวก็จะใช้พานใส่สินสอดทองหมั้นเพื่อมอบแด่ญาติผู้ใหญ่ฝ่ายเจ้าสาว สมัยก่อนเมื่อชาวไทยยังนิยมกินหมากและพลู เครื่องหมากพลูต่าง ๆ จะจัดใส่ไว้ในพานเพื่อต้อนรับแขกที่มาเยี่ยมเยือนเป็นประเพณี
มีตำนานเกี่ยวกับ "นางสงกรานต์ทั้งเจ็ด" กล่าวว่า ท้าวกบิลพรหมจำเป็นต้องตัดเศียรของตนเองเพื่อบูชาธรรมบาลกุมารตามที่ได้สัญญาไว้ แต่มีปัญหาว่าจะนำเศียรที่ตัดไปไว้ที่ใด ถ้าจะตั้งไว้ยังแผ่นดิน ไฟก็จะไหม้โลก ถ้าจะโยนขึ้นไปบนอากาศ ฝนก็จะแล้ง ถ้าจะทิ้งในมหาสมุทร น้ำก็จะแห้ง ท้าวกบิลพรหมจึงตรัสสั่งให้ธิดานำเศียรของตนใส่ไว้ในพาน ทำให้ธิดาสามารถอัญเชิญเศียรท้าวกบิลพรหมเวียนขวารอบเขาพระสุเมรุ แล้วประดิษฐานไว้ในถ้ำในเขาไกรลาศ พิธีกรรมนี้จะกระทำปีละครั้งโดยนางสงกรานต์ทั้งเจ็ด (ผู้เป็นธิดาของท้าวกบิลพรหม) ซึ่งจะผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันมาทำหน้าที่
การระบาดของอหิวาตกโรคในเฮติ
การระบาดของอหิวาตกโรคในเฮติ พ.ศ. 2553 เป็นการระบาดของอหิวาตกโรคที่เริ่มขึ้นตั้งแต่ปลายเดือนตุลาคม พ.ศ. 2553 และดำเนินมาจนปัจจุบัน ในจังหวัดอาร์ตีโบนีต (Artibonite) ของประเทศเฮติ ซึ่งอยู่ห่างจากเมืองหลวงปอร์โตแปรงซ์ ไปทางเหนือราว 100 กิโลเมตร จนถึงเดือนมีนาคม พ.ศ. 2554 ทำให้มีผู้เสียชีวิตไปแล้ว 4,672 คน และมีผู้ถูกนำส่งโรงพยาบาลมากกว่านั้นอีกหลายพันคน การระบาดของโรคเกิดขึ้นหลังเหตุแผ่นดินไหวรุนแรงซึ่งสร้างความเสียหายใหญ่หลวงต่อประเทศเมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2553
จนถึงเดือนมีนาคม พ.ศ. 2544 มีรายงานผู้ป่วยยืนยันแล้วกว่า 252,640 คน ภายในสิบสัปดาห์หลังการระบาดของโรค อหิวาตกโรคได้ลุกลามไปทั้ง 10 จังหวัดของเฮติ ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2553 มีรายงานว่าพบผู้ป่วยอหิวาตกโรครายหนึ่งในสาธารณรัฐโดมินิกัน เช่นเดียวกับในรัฐฟลอริดา สหรัฐอเมริกา ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2554 มีรายงานว่าพบผู้ป่วยส่วนหนึ่งในเวเนซุเอลา จนถึงวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 มีรายงานผู้เสียชีวิตแล้วกว่า 5,889 กัน และคาดว่าจะเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง สาธารณรัฐโดมินิกันประเทศเพื่อนบ้าน รายงานผู้เสียชีวิตจากโรคไว้ 92 คน จนถึงวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2554
การระบาดของโรคในครั้งนี้เป็นการปรากฏขึ้นของอหิวาตกโรคที่สำคัญในเฮติเป็นครั้งแรกในรอบศตวรรษ ซึ่งกระตุ้นให้เกิดความตื่นกลัวและความสับสนในหมู่ประชากร ผู้ซึ่งไม่รู้หนทางรักษา
แหล่งที่คาดว่าจะเป็นที่มาของอหิวาตกโรค คือ แม่น้ำอาร์ตีบอนีต เนื่องจากมีผู้ป่วยบางส่วนได้ดื่มน้ำจากแม่น้ำดังกล่าว ความช่วยเหลือทางมนุษยธรรมอันประกอบด้วยแพทย์ ยารักษาโรคและน้ำสะอาด ถูกส่งไปในบริเวณที่เกิดการระบาดเพื่อสนับสนุนความช่วยเหลือเพื้อชะลอและยับยั้งการระบาดของโรค
ทีมสหประชาชาติกำลังสืบสวนตัวอย่างการทิ้งน้ำเสียซึ่งรั่วไหลมาจากฐานรักษาสันติภาพเนปาลี ซึ่งทำให้ระบบแม่น้ำมีเชื้อโรค นักวิทยาศาสตร์จากหน่วยงานรักษาเสถียรภาพเฮติสหประชาชาติได้รับรองผลการทดสอบแล้ว
ซัมติงฟอร์เอฟรีบอดี
ซัมติงฟอร์เอฟรีบอดี () เป็นอัลบั้มชุดที่ 13 ของเอลวิส เพรสลีย์ ออกโดยอาร์ซีเอวิกเตอร์ ในระบบโมโนและสเตอริโอ, LPM/LSP 2370 เมื่อเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1961 บันทึกเสียงเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1960 ที่เรดิโอเรเคิดเดอร์สในฮอลลีวูด และเมื่อวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 1961 ที่อาร์ซีเอสตูดิโอ บี ในแนชวิล รัฐเทนเนสซี ติดอันดับ 1 บนท็อปป็อปอัลบั้มส์ชาร์ต
การสอดแนมไซเบอร์
การสอดแนมไซเบอร์ หรือ จารกรรมไซเบอร์ เป็นการกระทำเพื่อได้มาซึ่งความลับโดยไม่ได้ข้ออนุญาตจากเจ้าของข้อมูลนั้น (เช่น ข้อมูลส่วนบุคคล หรือข้อมูลปกปิด) จากบุคคล คู่แข่ง ปรปักษ์ กลุ่ม รัฐบาล เพื่อได้มาซึ่งข้อได้เปรียบของศัตรูของบุคคล เศรษฐกิจ การเมืองหรือการทหาร ด้วยวิธีการแสวงหาประโยชน์อย่างผิดกฎหมายบนอินเทอร์เน็ต เครื่อข่ายหรือคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลผ่านการใช้เทคนิคการแฮกข้อมูลและมัลแวร์ ซึ่งรวมไปถึงม้าโทรจันและสปายแวร์
การสอดแนมไซเบอร์มักจะเกี่ยวข้องกับการเข้าถึงความลับและข้อมูลปกปิดอย่างผิดกฎหมาย หรือครอบครองคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลอย่างผิดกฎหมายหรือคอมพิวเตอร์ซึ่งมีเครือข่ายสำหรับข้อได้เปรียบทางยุทธศาสตร์อย่างผิดกฎหมายและไร้ศีลธรรม และเพื่อกิจกรรมทางจิตวิทยา การเมืองและการบ่อนทำลาย ตลอดจนการก่อวินาศกรรม
แอปเปิ้ลบุ๊กส์
ไอบุ๊กส์ () เป็นซอฟต์แวร์ประยุกต์สำหรับอี-บุ๊กของแอปเปิล ที่ได้ประกาศว่าจะมีบนไอแพด เมื่อวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 2010 และสำหรับไอโฟนและไอพอดทัช ในกลางปี ค.ศ. 2010 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการอัปเดต ไอเอสโอ 4 ในขณะที่ออกแอปเปิลกล่าวว่า จะมีเฉพาะในสหรัฐอเมริกา แต่ต่อมาก็ประกาศว่าจะมีใช้ในออสเตรเลีย แคนาดา ฝรั่งเศส เยอรมนี อิตาลี ญี่ปุ่น สเปน สวิตเซอร์แลนด์ และสหราชอาณาจักร เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 2010 วันเดียวกับวันที่ออกจำหน่ายไอแพดในประเทศเหล่านั้น
โดยหลักแล้วจะรับเนื้อหามาจาก อีพับ จากไอบุกสโตร์ แต่ผู้ใช้สามารถเพิ่มอีพับและไฟล์พีดีเอฟได้เอง ผ่านการเชื่อมโยงข้อมูล ทางไอจูนส์ นอกจากนั้นไฟล์พีดีเอฟ ยังสามารถดาวน์โหลดจากซาฟารี หรือแอปเปิลเมล์
พ็อตลักวิทเอลวิส
พ็อตลักวิทเอลวิส () เป็นอัลบั้มชุดที่ 15 ของเอลวิส เพรสลีย์ ออกจำหน่ายโดยอาร์ซีเอวิกเตอร์ ในระบบเสียงโมโนและสเตอริโอ LPM/LSP 2523 เมื่อเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1962 บันทึกเสียงเมื่อวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 1961 ที่เรดิโอเรเคิดเดอร์สในฮอลลีวูด และเมื่อวันที่ 18 - 19 มีนาคม ค.ศ. 1960, 22 มิถุนายน และ 15 ตุลาคม ค.ศ. 1961 ที่[อาร์ซีเอสตูดิโอบี ในแนชวิล รัฐเทนเนสซี ติดอันดับ 4 บนบิลบอร์ดท็อปป็อปอัลบั้มชาร์ต
คริสตีย็อง เดอ กัสทรี
คริสตีย็อง มารี แฟร์ดีน็อง เดอ ลา ครัว เดอ กัสทรี (; 11 สิงหาคม ค.ศ. 1902 — 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1991) เป็นผู้บัญชาการชาวฝรั่งเศสในยุทธการที่เดียนเบียนฟู ในปี ค.ศ. 1954 เดอ กัสทรีเกิดมาในตระกูลการทหารที่มีชื่อเสียง และได้รับบรรจุเข้ารับราชการทหารเมื่ออายุได้ 19 ปี เขาถูกส่งไปยังโรงเรียนทหารม้าโซมูร์ และในปี ต.ศ. 1926 ก็ได้ดำรงตำแหน่งนายทหารสัญญาบัตร แต่ในภายหลังได้ลาออกจากกองทัพเพื่ออุทิศตัวให้กับกีฬาขี่ม้า หลังจากกลับเข้าทำงานในกองทัพอีกครั้งเมื่อสงครามโลกครั้งที่สองเริ่มขึ้น ในปี ค.ศ. 1940 เขาได้ถูกจับกุมตัว และสามารถหลบหนีออกจากค่ายเชลยศึกในปี ค.ศ. 1941 และต่อสู้ร่วมกับกองกำลังฝ่ายสัมพันธมิตรในแอฟริกาเหนือ อิตาลีและฝรั่งเศสตอนใต้
ในปี ค.ศ. 1946 เดอ กัสทรี ขณะที่มียศพันโท ได้ถูกส่งไปยังอินโดจีน เขาได้รับบาดเจ็บและใช้เวลาพักฟื้นในฝรั่งเศสนานหนึ่งปีก่อนที่จะกลับไปยังเวียดนามโดยมียศพันเอก ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1953 เขาได้รับคำสั่งให้ป้องกันเดียนเบียนฟูจากเวียดมินห์ และได้รับการเลื่อนยศสนามเป็นพลจัตวา เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1954 ภายหลังการปิดล้อมนานแปดเดือน ฝรั่งเศสเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ ซึ่งยุติสงครามอินโดจีนครั้งที่หนึ่งและเป็นจุดสิ้นสุดของอำนาจฝรั่งเศสในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เดอ กัสทรีถูกจับเป็นเชลยอยู่นานสี่เดือนในขณะที่มีการบรรลุข้อตกลงสงบศึกในเจนีวา เขาเกษียณจากกองทัพในปี ค.ศ. 1959
พีระศักดิ์ หินเมืองเก่า
นายพีระศักดิ์ หินเมืองเก่า ผู้ว่าราชการจังหวัดนครศรีธรรมราช อดีตผู้ตรวจราชการกระทรวงมหาดไทย อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดบุรีรัมย์ อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดปทุมธานี อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดชุมพร และอดีตผู้ว่าราชการจังหวัดระนอง
นายพีระศักดิ์ หินเมืองเก่า เกิดเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2499 ที่อำเภอเกษตรสมบูรณ์ จังหวัดชัยภูมิ มีชื่อเล่นว่า "อู๊ด" เป็นบุตรคนที่ 7 ในบรรดาบุตรทั้งหมด 9 คนของ นายอินตาและนางทองนาค หินเมืองเก่า โดยครอบครัวถือได้ว่าค่อนข้างมีฐานะ โดยที่บิดาเป็นครูใหญ่
ชีวิตส่วนตัว สมรสกับ นางกัญฐณา หินเมืองเก่า (นามสกุลเดิม บุญยงค์) มีบุตรสาว 2 คน
นายพีระศักดิ์เคยเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ แต่ทว่าไม่จบ เพราะได้เกิดเหตุการณ์ 6 ตุลา ขึ้นเสียก่อน ในปี พ.ศ. 2519 หลังเหตุการณ์ได้เข้าไปในป่าร่วมกับพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย (พคท.) แต่อยู่ได้เพียง 6 เดือนเท่านั้นก็ออกมา เนื่องจากมีความขัดแย้งทางอุดมการณ์กับสมาชิกในพรรค
ต่อมาได้เข้าเรียนจนจบจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง และต่อมาได้ศึกษาเพิ่มเติมต่อจนจบศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (รัฐศาสตร์) จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง และศึกษาเพิ่มเติม อาทิ หลักสูตรการเมืองการปกครอง สำหรับผู้บริหารระดับสูง จากสถาบันพระปกเกล้า เป็นต้น
นายพีระศักดิ์ หินเมืองเก่า รับราชการในกรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย มาโดยตลอด โดยเริ่มจากตำแหน่งปลัดอำเภอ และเลื่อนเป็นนายอำเภอ, ผู้ตรวจราชการกรม และรองผู้ว่าราชการจังหวัดในหลายจังหวัดทางแถบภาคอีสาน
ในปี พ.ศ. 2552 ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดบุรีรัมย์ และในปี พ.ศ. 2553 ได้โยกย้ายไปเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดปทุมธานี ในระหว่างนั้นเขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้ประสานราชการระหว่างกระทรวงมหาดไทย กับศูนย์ปฏิบัติการช่วยเหลือผู้ประสบอุทกภัย ซึ่งเป็นช่วงที่เกิดอุทกภัยในประเทศไทย พ.ศ. 2554 ต่อมาเขาถูกโยกย้ายให้ไปดำรงตำแหน่งผู้ตรวจราชการกระทรวงมหาดไทย และเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดระนอง จังหวัดชุมพร ตามลำดับ และปัจจุบันดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดนครศรีธรรมราช
หัวหาดอากาศ
หัวหาดอากาศ () เป็นพื้นที่ในเขตแดนของข้าศึกหรือพื้นที่ที่ถูกคุกคามซึ่งถูกกำหนดไว้ เมื่อสามารถทำการยึดพื้นที่หัวหาดอากาศได้แล้ว จะทำให้กองกำลังทางอากาศสามารถให้การสนับสนุนโดยส่งกำลังทหารและยุทโธปกรณ์เพิ่มเติมได้ผ่านทางสะพานอากาศ ตลอดจนเป็นการวางแผนและเตรียมพื้นที่สำหรับปฏิบัติการในอนาคต โดยปกติแล้ว หัวหาดอากาศเป็นพื้นที่ที่จะถูกยึดในช่วงโจมตีของปฏิบัติการพลร่ม นอกจากนี้ หัวหาดอากาศยังสามารถเป็นพื้นที่ปฏิบัติการหรือจุดเติมเชื้อเพลิงสำหรับปฏิบัติการที่กินระยะเวลาไม่นานนัก
ตามปกติ หัวหาดอากาศสถาปนาขึ้นโดยการลงจอดของเฮลิคอปเตอร์หรือพลร่ม และบ่อยครั้งจำเป็นต้องเกิดขึ้นที่สนามบินแห่งใดแห่งหนึ่ง (เพื่อให้การขนส่งในภายหลังสามารถลงจอดได้) หรือที่จอดเฮลิคอปเตอร์หรือพื้นที่ซึ่งเครื่องร่อนสามารถเข้าถึงได้
ปฏิบัติการที่เกี่ยวข้องกับหัวหาดอากาศที่มีชื่อเสียง เช่น ยุทธการเกาะครีตและปฏิบัติการมาร์เก็ตการ์เดนระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
ปีแยร์ ล็องแกล
ปีแยร์ ชาร์ล อาลแบร์ มารี ล็องแกล (; 2 ธันวาคม ค.ศ. 1909 — 1988) เป็นผู้บัญชาการทหารฝรั่งเศสในยุทธการที่เดียนเบียนฟู
ล็องแกลเกิดในปงตีวี จังหวัดมอร์บีอ็อง ระหว่างการปฏิบัติหน้าที่รอบที่สามในอินโดจีน เขาได้ทำการรบในเดียนเบียนฟูและถูกจับเป็นเชลย
ในปี ค.ศ. 1966 ล็องแกลได้รับการเลื่อนยศเป็นพลจัตวา และเป็นผู้บัญชาการกองพลน้อยพลร่มที่ 20 ของฝรั่งเศสที่โป
ชุง มัตสึเอนะ
ชุง มัตสึเอนะ หรือ ชุน มัตสึเอนะ (; ; เกิด 11 กุมภาพันธ์ โตเกียว) เป็นนักเขียนการ์ตูนมังงะชาวญี่ปุ่น เจ้าของผลงาน "เคนอิจิ ลูกแกะพันธุ์เสือ" เขาเคยเรียนเขียนการ์ตูนและมีผลงานที่น่าสังเกตสำหรับเขาคือ "อัศวินและนักเดินทาง" และได้ส่งผลงานแรกที่มีชื่อว่า "ประตูของวาฮาลลา" เผยแพร่ในนิตยสาร "โชเน็งซันเดย์" ต่อมา เขาได้รับความสำเร็จจากการตีพิมพ์ผลงานในนิตยสารเจ้าเดียวกัน ในผลงานที่มีชื่อว่า "สำนักเพี้ยนเซียนยุทธภพ" () ก่อนที่จะประสบความสำเร็จอีกครั้งกับผลงานที่มีชื่อว่า "เคนอิจิ ลูกแกะพันธุ์เสือ" () โดยอิงเนื้อหาพื้นฐานบางส่วนจากเรื่อง "สำนักเพี้ยนเซียนยุทธภพ" ก่อนมานำเสนอในผลงานชุดดังกล่าว และเขายังเป็นผู้สร้างตัวละครนักมวยไทยที่มีชื่อเสียงอย่าง อาภาไชย หอภาไชย, ธีรวิทย์ โฆคิน และอากาศ แจ่มใส ด้วยเช่นกัน
จังหวัดลูซากา
จังหวัดลูซากา () เป็นหนึ่งในเก้าจังหวัดของประเทศแซมเบีย เมืองหลวงของจังหวัดคือ ลูซากา ซึ่งเป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดของประเทศ
จังหวัดลูซากาแบ่งออกเป็น 4 เขต คือ
จังหวัดลูอันดา
จังหวัดลูอันดา () เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศแองโกลา มีพื้นที 2,257 ตารางกิโลเมตร มีประชากร 1,823,282 คน เมืองหลวงของจังหวัดลูอันดา คือ ลูอันดา ซึ่งเป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ
โยะริโกะ โอะกะโมะโตะ
โยะริโกะ โอะกะโมะโตะ (; ) เกิดวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 1971 ที่เมืองโอซากา เป็นนักกีฬาชาวญี่ปุ่นคนแรกที่ได้รับเหรียญจากการแข่งขันเทควันโดในกีฬาโอลิมปิก โดยได้รับเหรียญทองแดงจากมหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2000ที่ซิดนีย์ ในรุ่นน้ำหนัก 57–67 กก.
ภายหลังจากที่เธอได้เริ่มฝึกคาราเต้ในวัย 12 ปี เธอได้เข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยวาเซดะในกรุงโตเกียว และได้ใช้ช่วงเวลาปีแรกเข้าศึกษาในต่างประเทศที่มหาวิทยาลัยโอเรกอนของสหรัฐอเมริกา ที่แห่งนี้เองที่ทำให้เธอได้เริ่มเรียนรู้เกี่ยวกับวิชาเทควันโด้ และในปีค.ศ. 1996 โอกาโมโต้สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยวาเซดะในสาขามนุษยศาสตร์ และปัจจุบันเธอทำงานอยู่ที่บริษัทรูน คานาซาว่าจำกัด
ชเว มิน-โฮ
ชเว มิน-โฮ (; ) เกิดวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 1980 ที่เมืองกิมชอน จังหวัดเกียงซางเหนือ ประเทศเกาหลีใต้ เป็นนักกีฬายูโดชายชาวเกาหลีใต้ ผู้ซึ่งเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 กับโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ในรุ่นเอ็กซ์ตร้า-ไลท์เวท 60 กก.
ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 เขาสามารถจบการแข่งขันทั้งห้านัดลงได้ด้วยการอิปปง และได้เอาชนะลุดวิก เพสเชอร์ ซึ่งเป็นแชมป์ชาวยุโรปในรอบไฟนอลสำหรับการชิงเหรียญทองได้สำเร็จ
นอกจากนี้ ชเวยังได้ชนะการโหวตนักกีฬายูโดยอดเยี่ยมแห่งปีจากนิตยสาร L´Esprit du Judo ของฝรั่งเศส ในปีค.ศ. 2008 ด้วยเช่นกัน
ผู้ปกครองควรแนะนำ
ผู้ปกครองควรแนะนำ () เป็นข้อความที่ประทับโดยสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกา (RIAA) ติดกับเพลงและแผ่นเสียงในสหรัฐอเมริกาที่มีเนื้อหาหยาบคาย หรือเรื่องทางเพศที่เกินกว่าจะรับได้ แต่เดิมเริ่มมีการติดป้ายคำว่า "explicit lyrics" (เนื้อเพลงโจ่งแจ้ง) ในปี ค.ศ. 1985 หลังจากได้รับความกดดันจากศูนย์ข้อมูลดนตรีผู้ใหญ่ (Parents Music Resource Center (PMRC)) ในปี ค.ศ. 2000 PMRC ได้ทำงานร่วมกับ RIAA เพื่อกำหนดมาตรฐานของป้าย โดยได้ออกแบบป้ายขาว-ดำที่เป็นที่คุ้นเคยในปัจจุบัน
อัลบั้มแรก ๆ ที่ได้รับป้ายอย่างเช่น อัลบั้ม "Danzig" ของแดนซิก, อัลบั้ม "Louder Than Love" ของซาวด์การ์เดน, อัลบั้ม "Appetite For Destruction" ของกันส์แอนด์โรส และอัลบั้ม "As Nasty As They Wanna Be" ของทูไลฟ์ครูว์ โดยสติ๊กเกอร์จะติดอยู่บนกระดาษแก้วของอัลบั้ม สำหรับอัลบั้มฮิปฮอปอัลบั้มแรกที่ได้รับป้ายคืออัลบั้มเปิดตัวของไอซ์-ที ที่ชื่อ "Rhyme Pays" ออกในปี ค.ศ. 1987 ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับแก๊งสตาร์แร็ป ต่อมากับอัลบั้มในชื่อเดียวกับศิลปินของแดนซิก เช่นเดียวกับอีกหลายอัลบั้มหลังปี ค.ศ. 1992 ที่ป้ายจะติดไปกับการออกแบบปกเลย
สำนักงานผู้ตรวจการแผ่นดิน (ประเทศไทย)
สำนักงานผู้ตรวจการแผ่นดินแห่งราชอาณาจักรไทย () เป็นสำนักงานเลขานุการของผู้ตรวจการแผ่นดิน จัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2542 โดยใช้ชื่อว่า สำนักงานผู้ตรวจการแผ่นดินของรัฐสภา ปัจจุบันมีนายเฉลิมศักดิ์ จันทรทิม เป็นเลขาธิการสำนักงานผู้ตรวจการแผ่นดิน
สำนักงานผู้ตรวจการแผ่นดิน เป็นหน่วยงานของรัฐที่เป็นอิสระ มีฐานะเป็นนิติบุคคล อยู่ภายใต้การกำกับดูแลของประธานผู้ตรวจการแผ่นดิน มีสำนักงานตั้งอยู่ที่ถนนแจ้งวัฒนะ แขวงทุ่งสองห้อง เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร
สำนักงานผู้ตรวจการแผ่นดิน มีหน้าที่รับผิดชอบงานธุรการของผู้ตรวจการแผ่นดิน ศึกษาวิเคราะห์รวบรวมข้อมูลและสนับสนุนเกี่ยวกับงานของผู้ตรวจการแผ่นดิน รวมทั้งเผยแพร่วิชาการ และประสานงานกับหน่วยงานต่างๆ
ซันชา
เขตบริหารหมู่เกาะซีชา, หนานชา และจงชา (, ) หรือนิยมเรียกสั้นๆในชื่อ เขตปกครองแพราเซล () เขตปกครองย่อยของมณฑลไห่หนาน สาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นเขตการปกครองที่ใช้การอ้างสิทธิเหนือดินแดนพิพาททั้ง 3 หมู่เกาะในทะเลจีนใต้ ได้แก่ หมู่เกาะแพราเซล, หมู่เกาะสแปรตลี และหมู่เกาะจงชา
ซันตามาริอาดัลมาร์ (บาร์เซโลนา)
โบสถ์ซันตามาริอาดัลมาร์ () เป็นโบสถ์โรมันคาทอลิกตั้งอยู่ในแขวงลาริเบราของเมืองบาร์เซโลนา ในประเทศสเปน ซันตามาริอาดัลมาร์เป็นสิ่งก่อสร้างขนาดใหญ่ที่สร้างระหว่างปี ค.ศ. 1329 ถึงปี ค.ศ. 1383 ระหว่างยุคอันรุ่งเรืองทางการเดินเรือและการค้าทางทะเลของกาตาลุญญา สถาปัตยกรรมเป็นแบบอันเป็นเอกลักษณ์ของสถาปัตยกรรมกอทิกแบบกาตาลาที่แสดงความกลมกลืนอันเห็นได้ยากในสิ่งก่อสร้างอื่น ๆ ของยุคกลาง
หลักฐานที่กล่าวถึงโบสถ์ซันตามาริอาดัลมาร์เขียนเป็นครั้งแรกเขียนขึ้นในปี ค.ศ. 998 การก่อสร้างของตัวโบสถ์ปัจจุบันเริ่มขึ้นโดยแคนนอนแบร์นัต ลัลล์ผู้ได้รับแต่งตั้งให้เป็นอัครพันธบริกรของโบสถ์ในปี ค.ศ. 1324 การก่อสร้างเริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 1329 เมื่อมีการวางศิลาฤกษ์โดยพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 4 แห่งอารากอน จากจารึกบนศิลาทั้งในภาษาละตินและกาตาลาหน้าโบสถ์ สถาปนิกผู้รับผิดชอบการก่อสร้างคือเบอร็องแกร์ เดอ มงตากู (ผู้ออกแบบ) และ ราโมน เดสปุยก์ การก่อสร้างได้รับการสนับสนุนจากสมาคมพ่อค้าต่าง ๆ ของบาร์เซโลนาโดยตลอด ผนัง, ชาเปล และด้านหน้าสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1350 ในปี ค.ศ. 1324 ก็ได้เกิดเพลิงไหม้ที่สร้างความเสียหายให้แก่ส่วนสำคัญของสิ่งก่อสร้าง เมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1383 ก็ได้มีการวางศิลาก้อนสุดท้ายของวัด ในปี ค.ศ. 1428 แผ่นดินไหวทำลายหน้าต่างกุหลาบด้านตะวันตกของโบสถ์ โครงสร้างของหน้าต่างบานใหม่ที่สร้างขึ้นแทนเป็นแบบกอทิกวิจิตรสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1459 ปีต่อมาก็ได้มีการประดับกระจกบนหน้าต่าง รูปสลักบนแท่นบูชาเอกถูกทำลายโดยเพลิงในปี ค.ศ. 1936 ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ก็ได้มีการสร้างชาเปล Blessed Sacrament ขึ้น
ลักษณะตัวอาคารภายนอกที่ดูหนักและขึงขังที่ดูจะตัดกับภายใน ล้อมรอบด้วยถนนซอกซอยอันแคบของลาริเบรา ที่ทำให้ยากต่อการมองสิ่งก่อสร้างทั้งหมดได้โดยรวดเดียว นอกจากมุมมองจากถนนมอเรเรสและจากจตุรัสซานตามาเรียที่เดิมเป็นสุสาน มุมมองจากจตุรัสเป็นด้านตะวันตกของวัดที่เห็นหน้าต่างกุหลาบ ขนาบประตูสองข้างเป็นรูปสลักของนักบุญปีเตอร์และนักบุญพอล หน้าบันเป็นภาพพระเยซูขนาบด้วยพระแม่มารีและนักบุญจอห์น
หอตะวันตกเฉียงเหนือสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1496 แต่หอที่คู่กันมิได้สร้างเสร็จจนกระทั่งปี ค.ศ. 1902;
ตรงกันข้ามกับภายนอกตัวอาคาร ภายในให้ความรู้สึกว่าเบาและโล่ง ผังภายในเป็นแบบบาซิลิกาโดยมีทางเดินสามทางโดยไม่มีส่วนที่เป็นแขนกางเขน และไม่มีสิ่งกีดขวางระหว่างทางเดินกลางและบริเวณพิธี เพดานเป็นเพดานสันแบบง่าย ๆ ที่รองรับด้วยเสาแปดเหลี่ยมเพรียวสูง ที่ทำให้แสงตะวันส่องลงมาภายในตัวอาคารได้เต็มที่จากหน้าต่างชั้นบน
นอกจากนั้นภายในตัวอาคารก็แทบจะไม่มีสิ่งตกแต่งที่เป็นรูปลักษณ์ต่าง ๆ เช่นที่พบในวัดอื่น ๆ ในบาร์เซโลนาเช่นที มหาวิหารซานตายูเลเลีย หรือโบสถ์ซันตามาเรียเดลปี หลังจากที่ถูกทำลายในเพลิงไหม้ในปี ค.ศ. 1936 ระหว่างที่เกิดกรณีการประท้วงนักบวชกันขึ้น ในบรรดาสิ่งสำคัญที่ถูกทำลายไปก็รวมทั้งแท่นบูชาแบบบาโรกโดยเดโอดัต คาซาโนเวส และซาลบาร์ดอร์ เกอร์รี
สิ่งสำคัญที่หลงเหลืออยูก็ได้แก่หน้าต่างประดับกระจกสีจากยุคต่าง ๆ
เมก้าซิตี้โฟร์
เมก้าซิตี้โฟร์ () เป็นวงดนตรีอินดี้/ป็อปพังก์จาก อังกฤษ พวกเขาได้รับความนิยมในสหราชอาณาจักร ในยุค 1980s และ ต้นยุค 1990 เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม 2006 วิส ได้เสียชีวิตที่โรงพยาบาลเซนต์จอร์จ จากก้อนเลือดในสมอง เมื่อวันที่ 6 ธันวาคม
มิวส์ ได้ออกจำหน่ายเพลงคัฟเวอร์ของเมก้าซิตี้โฟร์คือเพลง "Prague" ในหน้าบี ของซิงเกิล "Resistance" ที่ได้ออกจำหน่ายในวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2010 เป็นเพลงที่มิวส์อุทิศให้กับ วิส นักร้องนำที่เสียชีวิต ในปี 2006 พวกเขาเติบโตจากการฟังเพลงและเป็นแรงบันดาลใจโดยเมก้าซิตี้โฟร์
ปลาค้างคาว (น้ำจืด)
ปลาค้างคาว หรือ ปลาติดหิน () เป็นสกุลของปลาน้ำจืดในชั้นปลากระดูกแข็งสกุลหนึ่ง มีชื่อสกุลว่า "Oreoglanis" (/ออ-รี-โอ-แกลน-อิส/) ในวงศ์ปลาแค้ (Sisoridae)
มีลักษณะโดยรวมคือ เป็นปลาหนังขนาดเล็ก มีขนาดความยาวลำตัวไม่เกิน 13-15 เซนติเมตร ส่วนหัวและลำตัวแบน ริมฝีปากแผ่กว้างเป็นอวัยวะสำหรับยึดเกาะใช้สำหรับดูดเกาะกับพื้นหินในลำธาร ท่อนหางแบนข้าง หัวค่อนข้างกลม นัยน์ตาเล็ก มีหนวดทั้งหมด 4 คู่ (ระหว่างรูจมูก 1 คู่, ริมฝีปากบน 1 คู่, ริมฝีปากล่าง 1 คู่, คาง 1 คู่) ช่องเหงือกแคบอยู่เหนือครีบอก ครีบไขมันยาว ครีบอกและครีบท้องแผ่ออกด้านข้างลำตัว ครีบหางเว้าเล็กน้อย ที่หน้าอกไม่มีแผ่นหนังใช้เกาะติดเหมือนปลาแค้ในสกุล "Glyptothorax" กินอาหารจำพวก สัตว์น้ำขนาดเล็กและแมลงน้ำ อาศัยเฉพาะในต้นน้ำลำธารที่มีน้ำไหลเชี่ยว ถือเป็นสัตว์น้ำที่ใช้บ่งชี้คุณภาพของแหล่งน้ำชั้นเยี่ยม เนื่องจากเป็นปลาที่มีความอ่อนไหวมากต่อการเปลี่ยนแปลงของสภาพน้ำมาก อีกทั้งยังต้องอาศัยอยู่ในน้ำที่อุณหภูมิต่ำในบริเวณต้นน้ำเท่านั้น คือ บนภูเขาสูง ในระดับที่สูงกว่าระดับน้ำทะเล 700-800 เมตร
ปลาในสกุลนี้ ที่เป็นที่รู้จักดี คือ ปลาค้างคาวดอยอินทนนท์ ("O. siamensis") ที่พบเฉพาะบนอุทยานแห่งชาติดอยอินทนนท์ จังหวัดเชียงใหม่ ที่เดียวเท่านั้น และยังถือเป็นปลาต้นแบบของปลาในสกุลนี้อีกด้วย
การแพร่กระจายพันธุ์ของปลาค้างคาว พบกระจายทั่วไปในอนุทวีปอินเดีย, จีนทางตอนใต้ และประเทศในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ เช่น ลุ่มน้ำสาละวิน, ลุ่มน้ำอิระวดี, ลุ่มน้ำโขง, ลุ่มแม่น้ำน่าน เป็นต้น
ปัจจุบัน พบแล้วทั้งหมด 20 ชนิด โดยเฉพาะในปี ค.ศ. 2005 มีการค้นพบเพิ่มเติมอีกถึง 8 ชนิดด้วยกัน ซึ่งล้วนแต่เป็นปลาที่พบในเขตประเทศไทยทั้งนั้น และได้ถูกตั้งชื่อชนิดเพื่อเป็นเกียรติแก่บุคคลในแวดวงการอนุรักษ์ธรรมชาติชาวไทยด้วย ได้แก่ นายสุรพล ดวงแข นักวิชาการสัตว์ป่า, นายสืบ นาคะเสถียร อดีตหัวหน้าศูษย์รักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง และนายปลอดประสพ สุรัสวดี อดีตอธิบดีกรมประมงและอดีตอธิบดีกรมป่าไม้
ปลาค้างคาวดอยอินทนนท์
ปลาค้างคาวดอยอินทนนท์ (; ) ปลาน้ำจืดขนาดเล็กในอันดับปลาหนังชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาแค้ (Sisoridae)
มีลักษณะที่แตกต่างไปจากปลาหนังชนิดอื่น ๆ ตรงที่ครีบหลังและครีบอกไม่มีก้านแข็ง ลำตัวเรียวยาว หัวและอกแบนราบ มีหนวด 4 คู่ ปากมีขนาดเล็กอยู่ด้านล่าง ครีบอกและริมฝีปากมีลักษณะคล้ายถ้วยดูด ใช้สำหรับดูดเกาะติดกับกรวดหินในน้ำ ครีบหางปลายมนกลม ครีบอกใหญ่ ครีบก้นมีขนาดเล็ก ลำตัวมีสีน้ำตาลอมเขียว หลังมีแต้มสีจาง ๆ กินอาหารจำพวก แมลงน้ำและสัตว์น้ำขนาดเล็ก มีพฤติกรรมวางไข่ใต้ก้อนหิน ไข่มีขนาดเล็ก และคอยดูแลไข่
มีขนาดลำตัวยาวประมาณ 10-15 เซนติเมตร
พบได้เพียงแห่งเดียวเท่านั้นในโลก ที่ลำธารน้ำไหลแรงบนทิวเขาอินทนนท์ และอุทยานแห่งชาติดอยอินทนนท์ จังหวัดเชียงใหม่ โดยจะพบที่ระดับความสูงจากระดับน้ำทะเล 1,200 เมตร
ปลาค้างคาวดอยอินทนนท์ ถูกค้นพบและทำการศึกษาโดย ดร.ฮิวจ์ แมคคอร์มิค สมิธ นักมีนวิทยาชาวอเมริกันที่เข้ามาศึกษาพันธุ์สัตว์น้ำในประเทศไทย โดยได้ตัวอย่างมาจากชาวกะเหรี่ยง ที่จับได้จากลำธารบนดอยอ่างกาหรือดอยอินทนนท์ ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1928 ต่อมาได้มีการสำรวจพบอีกหลายแห่งตามลำธารที่เป็นสาขาของแม่น้ำปิงในจังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งได้ถือเป็นชนิดต้นแบบของปลาสกุลนี้ด้วย
เป็นปลาที่ถูกใช้ทำเป็นอาหารบริโภคของชาวเขาในท้องถิ่น โดยมีชื่อเรียกในภาษาถิ่นว่า "แต๊กหิน" หรือ "แม๊ะหิน" เป็นต้น ปัจจุบันมีสถานะใกล้สูญพันธุ์แล้ว เพราะสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนแปลงและการที่ถูกจับเป็นจำนวนมาก และถือเป็นปลาน้ำจืดคุ้มครองชนิดหนึ่งของกรมประมงร่วมกับปลาชนิดอื่นอีก 3 ชนิด (ปลาตะพัด ("Scleropages formosus"), ปลาเสือตอลายใหญ่ ("Datnioides pulcher") และ ปลาหมูอารีย์ ("Yasuhikotakia sidthimunki"))
ปัจจุบันมีความพยายามจากภาครัฐโดย กรมประมง ในการเพาะขยายพันธุ์ ซึ่งจะกระทำได้เฉพาะบนภูเขาสูงเท่านั้น
เพลงล้อเลียน
เพลงล้อเลียน หรือ เพลงแปลง () คือ เพลงที่แปลงเนื้อร้องมาจากเพลงอื่น ซึ่งโดยมากแล้วจะเป็นเพลงที่มีชื่อเสียง โดยคงทำนองไว้ และโดยมากจะมีเนื้อหาตลกโปกฮาหรือล้อเลียนเรื่องราวต่าง ๆ (ในเพลงใต้ดินอาจจะมีเนื้อหามุ่งไปในเรื่องทางเพศ) นักแต่งเพลงล้อเลียนที่รู้จักกันดีที่สุดคือ "เวียร์ด อัล" แยนคอวิค
เพลงแปลงมีประวัติความเป็นมาไม่เป็นที่แน่ชัดว่าเริ่มขึ้นครั้งแรกเมื่อใด สำหรับในประเทศไทย เพลงแปลงเริ่มได้รับความนิยมและเป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางในยุคระหว่างปี พ.ศ. 2490-พ.ศ. 2500 ด้วยการได้รับอิทธิพลจากเพลงสากลของต่างประเทศ โดยนักร้องที่มีชื่อ อาทิ เอลวิส เพรสลีย์, คลิฟฟ์ ริชาร์ด, แฮร์รี เบลาฟอนเต มีนักแต่งเพลงแปลงที่มีชื่อเสียง ได้แก่ นคร มังคลายน, สุรพล โทณะวนิก, อรลลินทร์ ปุญยวัฒนานนท์ เป็นต้น
นักร้องในแนวเพลงแปลงที่มีชื่อเสียงมีอยู่มากมายตั้งแต่อดีตจนปัจจุบัน อาทิ มีศักดิ์ นาครัตน์, ดิเรก อมาตยกุล, ดอน สอนระเบียบ, รอยัลสไปรท์ส, บุญธรรม พระประโทน, บุญโทน คนหนุ่ม, เจินเจิน บุญสูงเนิน, ประสงค์ ตั้งตัว, มาเฟีย เรคคอร์ด, เรนโบว์, พิงค์แพนเตอร์, เทพ โพธิ์งาม เป็นต้น