hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ปลาจิ้งจก
ปลาจิ้งจก () เป็นสกุลของปลาน้ำจืดขนาดเล็กสกุลหนึ่ง ในวงศ์ย่อย Balitorinae ในวงศ์ใหญ่ Balitoridae ใช้ชื่อสกุลว่า "Homaloptera" (/โฮ-มา-ล็อพ-เทอ-รา/) มาจากภาษากรีกคำว่า "Homalos" หมายถึง "แบน" กับคำว่า "pteron" หมายถึง "ปีก, ครีบ"
มีลักษณะสำคัญ คือ มีเกล็ดเล็กสามารถมองด้วยตาเปล่าเห็น อาศัยอยู่ตามลำธารบนภูเขาที่มีกระแสน้ำเชี่ยว ลำตัวเรียวยาว ใต้หัวและลำตัวตอนหน้าแบนราบ จะงอยปากกลมมน นัยน์ตาอยู่สูง จมูกมีข้างละ 2 คู่ จมูกแต่ละคู่มีแผ่นเนื้อเยื่อคั่น ปากโค้งเป็นรูปวงเดือน มุมปากแคบ ริมฝีปากหนา ขากรรไกรหนาและมีขอบแข็ง หน้าจะงอยปากมีหนวด 2 คู่ และที่มุมปาก 1 คู่ รวมเป็น 3 คู่ ครีบหลังสั้นอยู่ตรงข้ามกับครีบท้อง ครีบอกและครีบท้องอยู่ในแนวเดียวกัน ครีบอกมีก้านครีบเดี่ยว 2-5 ก้าน และก้านครีบแขนง 8-12 ก้าน ครีบท้องมีก้านครีบ 8-12 ก้าน ครีบหางเว้าลึก มีเส้นข้างลำตัวปรากฏให้เห็น ช่องเหงือกแคบและอยู่หน้าครีบอก
สามารถแบ่งออกเป็นชนิดต่าง ๆ ได้ดังนี้
นาขั้นบันไดบานาเว
นาขั้นบันไดที่บานาเว () เป็นสถานที่ที่มีการปลูกข้าวแบบขั้นบันได บนเกาะลูซอน ประเทศฟิลิปปินส์ ได้รับการยกย่องให้เป็นมรดกโลก โดยองค์การยูเนสโก ในปี ค.ศ. 1995 และมักจะถูกเรียกว่า" สิ่งมหัศจรรย์ลำดับที่ 8 ของโลก"
นาขั้นบันไดเป็นภูมิทัศน์วัฒนธรรมโบราณที่สวยงาม เป็นตัวอย่างที่ดีของการทำการเกษตรแบบยั่งยืนด้วยเทคนิคดั้งเดิม ถูกสร้างขึ้นสำหรับการเพาะปลูกข้าวโดยชนเผ่า Ifugao ที่อพยพจากประเทศไต้หวัน มาสู่ฟิลิปปินส์ เมื่อกว่า 2,000 ปีมาแล้ว พวกเขาใช้เครื่องมือธรรมดาสกัดพื้นที่บนไหล่เขา และที่ลาดเชิงเขาและสร้างระบบชลประทานโดยปราศจากการใช้เครื่องจักรกล ปรับภูเขาทั้งลูกให้กลายเป็นแหล่งเพาะปลูกขนาดใหญ่ นาขั้นบันไดตั้งอยู่บนความสูง 1500 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ≤5,000 ฟุต≥ และครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 4,000 ตารางไมล์ ≤10,500 ตารางกิโลเมตร≥
ชนพื้นเมืองเหล่านี้ยังคงดำเนินการเพาะปลูกด้วยความเชื่อและวัฒนธรรมดั้งเดิม ซึ่งเกี่ยวข้องกับวัฏจักรและฤดูกาลของการปลูก, การควบคุมศัตรูพืชและการเก็บเกี่ยวซึ่งจะเชื่อมโยงกับรอบดวงจันทร์และพิธีกรรมทางศาสนา
ถึงแม้ว่านาขั้นบันไดทีบานาเวจะมีชื่อเสียงมาก แต่ยังมีการทำนาขั้นบันไดในลักษณะนี้อีกหลายแห่งในประเทศฟิลิปปินส์ เช่น นาขั้นบันไดที่ Battad, Mayoyao, Hapao และ Kiangan ระบบชลประทานของนาขั้นบันไดเหล่านี้สามารถควบคุมปริมาณน้ำจากธรรมชาติได้อย่างมีประสิทธิภาพเพื่อประโยชน์สูงสุดสำหรับการเพาะปลูกข้าว
ปลาหมอไตรมาคู
ปลาหมอไตรมาคู หรือ ปลาหมอตาแดง (; ) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae)
ปลาหมอไตรมาคู เป็นปลาหมอสีชนิดหนึ่งที่เมื่อโตเต็มที่แล้วมีขนาดใหญ่ ถือเป็นต้นสายพันธุ์ของปลาหมอฟลาวเวอร์ฮอร์น ซึ่งเป็นปลาหมอลูกผสมหรือครอสบรีดในปัจจุบัน และถือเป็นปลาหมอสีชนิดที่มีลักษณะใกล้เคียงกับปลาหมอฟลาวเวอร์ฮอร์นมากที่สุด
ปลาหมอไตรมาคู ถูกค้นพบและตั้งชื่อวิทยาศาสตร์ โดย อัลเบิร์ต กึนเธอร์ นักมีนวิทยาชาวเยอรมัน ในปี ค.ศ. 1896 มีถิ่นกระจายพันธุ์ในแถบอเมริกากลาง ในประเทศเม็กซิโกและเอลซัลวาดอร์ มีลักษณะเด่น คือ หัวมีความโหนกนูน ซึ่งจะเริ่มปรากฏเมื่อปลามีความยาวได้ 9-10 นิ้ว ซึ่งเป็นช่วงที่ปลาจะเจริญเติบโตเร็วมาก จนกระทั่งถึง 14 นิ้ว จึงจะชะลอลง สีลำตัวมี 2 สี สีเหลืองออกส้มอ่อน ๆ โดยบริเวณลำคอเป็นสีแดงเล็กน้อย และอีกสีหนึ่ง คือ เหลือบสีเขียวออกดำ และบริเวณคอจะเป็นสีแดงเข้ม มีจุดสีดำคาดกลางลำตัว และมีจุดลักษณะคล้ายมุกอยู่รอบ ๆ จุดดำนั้น ดวงตาสีแดงสดใส
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 35 เซนติเมตร ปลาตัวเมียจะมีครีบกระโดงหลังเป็นจุดสีดำ 2 จุด ขณะที่ปลาตัวผู้จะไม่มีจุดดังกล่าว เข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ 6 เดือน โดยปลาจะวางไข่ติดไว้กับพื้นหรือวัสดุต่าง ๆ ใต้น้ำ ซึ่งการวางไข่แต่ละครั้งจะออกโดยเฉลี่ยครั้งละ 1,000 ฟอง มากน้อยขึ้นอยู่กับความสมบูรณ์ของตัวแม่ปลา ซึ่งสัมพันธ์กับอายุและสุขภาพ
เซอเดอร์เตลเย
เซอเดอร์เตลเย () เป็นเมืองในเทศบาลเซอเดอร์เตลเย สตอกโฮล์มเคาน์ตี ประเทศสวีเดน มีประชากร 64,619 คน ในปี ค.ศ. 2010 เป็นเมืองอุตสาหกรรม อยู่ทางใต้ของกรุงสตอกโฮล์มราว 30 กม.
ปลาหมูโยโย่
ปลาหมูโยโย่ หรือ ปลาหมูปากีสถาน (; ) ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหมู (Botiidae)
มีรูปร่างเพรียวยาว ลำตัวแบนข้าง หัวรูปทรงกรวย จะงอยปากแหลม ครีบหลังอยู่กึ่งกลางลำตัว ครีบหางเป็นแฉกลึก ลำตัวสีเหลืองอมส้มมีลายดำ ครีบหลังและครีบหางมีลายดำพาดขวาง ครีบอื่น ๆ ไม่มีสี
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 18 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์อยู่ในประเทศปากีสถาน, อินเดีย และเนปาล กินสัตว์น้ำขนาดเล็กและแมลงน้ำต่าง ๆ บริเวณพื้นน้ำเป็นอาหาร
เป็นปลาหมูอีกชนิดหนึ่งที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
ชนาธิป ซ้อนขำ
ร้อยตรีหญิง ชนาธิป ซ้อนขำ เกิดวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2534 เป็นนักเทควันโดหญิงชาวไทย ซึ่งเข้าร่วมแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 49 กิโลกรัม และได้รับเหรียญทองแดงจากการแข่งขันดังกล่าว โดยเป็นฝ่ายชนะนักเทควันโดจากประเทศกัวเตมาลาที่ 8-0 คะแนน
ชนาธิป ซ้อนขำ เป็นชาวจังหวัดพัทลุง เป็นลูกสาวของนายคำนึง และนางณัฐชยา ซ้อนขำ ซึ่งพ่อของเธอเป็นชาว จังหวัดตรัง มีพี่น้อง 3 คน โดยเป็นน้องคนสุดท้อง จบชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนสตรีพัทลุง สำเร็จการศึกษาจากคณะวิทยาศาสตร์การกีฬา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และศึกษาต่อในระดับปริญญาโท คณะและมหาวิทยาลัยเดียวกัน ทั้งนี้ชนาธิปได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาเทควันโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ประเภทหญิง รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 49 กก. ณกรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ โดยมีโค้ชชเว ยองซอก เป็นผู้ฝึกสอน
ชนาธิปเป็นที่รู้จักในวงการเทควันโดอย่างกว้างขวาง และเป็นแรงบันดาลใจให้วรวงษ์ พงษ์พานิช เริ่มเล่นเทควันโด นอกจากนี้ ชนาธิปยังเป็นผู้ประสบความสำเร็จในการแข่งขันระดับนานาชาติหลายรายการ โดยได้รับเหรียญทองจากรายการเยาวชนชิงแชมป์เอเชีย 2007 ครั้งที่ 4 ที่ประเทศจอร์แดน, เหรียญเงินเยาวชนชิงแชมป์โลก 2008 ที่ประเทศตุรกี และเหรียญทองแดงกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2009 ที่ประเทศเซอร์เบีย ต่อมาเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 ชนาธิปยังคว้าเหรียญทอง ในการแข่งขันเทควันโดชิงแชมป์โลก ที่ประเทศเม็กซิโก โดยในรอบชิงชนะเลิศเธอเป็นฝ่ายชนะดานา ตูราน นักเทควันโดจากประเทศจอร์แดน ด้วยคะแนน 13-0
ในการแข่งขันเอเชียนเกมส์ 2014 ที่เมืองอินชอน ประเทศเกาหลีใต้ ชนาธิปได้รับเหรียญทอง ในประเภทเทควันโดหญิงน้ำหนักไม่เกิน 49 กิโลกรัม เมื่อเป็นฝ่ายเอาชนะ หลี่ เสี่ยวยี่ จากจีนไป 10-3 คะแนน
ชนาธิปเข้าร่วมแข่งขันเทควันโดรุ่นน้ำหนักไม่เกิน 49 กิโลกรัม ในกีฬาซีเกมส์ 2015 ที่ประเทศสิงคโปร์ ซึ่งเป็นการเข้าร่วมแข่งขันซีเกมส์ครั้งแรกของชนาธิป ผลการแข่งขันในรอบก่อนรองชนะเลิศ ชนะคะแนนนักกีฬาจากมาเลเซีย 10-7 รอบรองชนะเลิศ ชนะคะแนนนักกีฬาจากฟิลิปปินส์ 11-4 และรอบชิงชนะเลิศ ชนะคะแนนนักกีฬาจากติมอร์เลสเต 22-9 คว้าเหรียญทอง รุ่นไม่เกิน 49 กิโลกรัม และเป็นเหรียญทองแรกให้กับเทควันโดทีมชาติไทยในการแข่งขันครั้งนี้ ต่อมาเข้าร่วมการแข่งขันเทควันโด รายการ "Australian Open 2015" ที่เมืองเมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย คว้าเหรียญทอง รุ่นไม่เกิน 49 กิโลกรัม ซึ่งเป็นการแข่งขันเพื่อเก็บสะสมคะแนนในการจัดอันดับโลก หรือ G2 และเข้าร่วมการแข่งขันเทควันโด รายการ "2015 Summer Universiade" หรือ กีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2015 ที่เมืองควังจู ประเทศเกาหลีใต้ คว้าเหรียญทอง รุ่นไม่เกิน 49 กิโลกรัม
อนึ่ง เมื่อสมัยยังเด็ก ชนาธิปเคยเป็นโรคหอบหืดและภูมิแพ้มาก่อน เมื่อได้ฝึกซ้อมเทควันโด อาการต่าง ๆ จึงหาย แต่หลังจากการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 จบลง มีเวลาพักโดยไม่ได้ฝึกซ้อมเลยเป็นเวลานานถึง 6 เดือน เมื่อกลับมาซ้อมใหม่ ร่างกายจึงปรับสภาพไม่ทัน ทำให้จังหวะการเต้นของหัวใจผิดปกติ บางจังหวะเต้น 2 ครั้งติดต่อกันแล้วหยุด แต่บางจังหวะก็เต้นเพียง 28 ครั้งต่อนาที ซึ่งน้อยมาก ต้องเข้ารับการรักษาตัวที่โรงพยาบาล ตลอดจนรับประทานยาตามที่แพทย์สั่ง จนกระทั่งหายขาดเป็นปกติในปัจจุบัน
มงคล นามนวด
มงคล นามนวด (ชื่อเล่น: มง; 16 กันยายน พ.ศ. 2528 – ) เป็นนักฟุตบอลชาวไทยของสโมสรฟุตบอลบางกอกกล๊าส ปัจจุบันสวมเสื้อหมายเลข 18 เล่นในตำแหน่งกองหลัง ถนัดการเล่นแบ็กซ้าย
มงคล นามนวด เดิมเป็นอดีตนักเตะจากสโมสรอินทรี เพื่อนตำรวจ และการท่าเรือไทย เอฟซี จนกระทั่งมาร่วมทีมเอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด เมื่อต้นฤดูกาล 2012 และในปี 2014 มงคล นามนวด ได้ย้ายไปเล่นให้กับ สโมสรราชบุรีมิตรผล เอฟซี จนกระทั่งปี 2015 จึงได้ย้ายลงไปเล่นในดิวิชั่น1 ให้กับทีม ปตท.ระยอง หลังจากนั้นในปี 2016 ทีมขอนแก่นยูไนเต็ดน้องใหม่ของดิวิชัน 1 จากภาคอีสานก็ได้ดึงตัว มงคล นามนวด ไปเล่นให้กับทีมบ้านเกิดเป็นระยะเวลา 1 ปีเต็ม จนกระทั่งทีมขอนแก่นยูไนเต็ดโดนสมาคมสั่งไม่ให้เข้าร่วมการแข่งขัน และล่าสุดในปี 2017 มงคล นามนวด สามารถกลับขึ้นมาเล่นในไทยพรีเมียร์ลีกได้อีกครั้ง โดยอยู่ในต้นสังกัดของทีม Bangkokglass FC. (บางกอกกล๊าสเอฟซี) สวมเสื้อหมายเลข 18
มงคล เคยคบหากับ ญาณิกา ทองประยูร หนึ่งในนักแสดงหญิงที่มีชื่อเสียงจากภาพยนตร์ สิ่งเล็กๆ ที่เรียกว่ารัก แต่ปัจจุบันทั้งคู่ได้เลิกรากันไปแล้ว
"ศรีราชา เอฟซี"
"เมืองทอง ยูไนเต็ด"
จิม มาร์แชล
เจมส์ ชาลส์ "จิม" มาร์แชล นักธุรกิจชาวอังกฤษ ผู้บุกเบิกการผลิตเครื่องขยายเสียงสำหรับกีตาร์ไฟฟ้า เป็นผู้ก่อตั้งบริษัทมาร์แชลแอมพลิฟิเคชัน ผู้ผลิตกีตาร์แอมพลิไฟเออร์ ตรา "มาร์แชล" ที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างสูงในวงการดนตรีร็อก มาร์แชลได้รับการยกย่องเป็นหนึ่งในสี่ ผู้บุกเบิกเครื่องดนตรีสำหรับดนตรีร็อก ร่วมกับลีโอ เฟนเดอร์, เลส พอล และเซธ เลิฟเวอร์
มาร์แชลเป็นนักดนตรีอาชีพ ตำแหน่งมือกลองในช่วงต้นทศวรรษ 1950 ก่อนจะทำธุรกิจร้านขายเครื่องดนตรีในย่านเวสต์ลอนดอน ร้านของมาร์แชลเริ่มจากการขายกลองชุด และกีตาร์ ลูกค้าของเขาเป็นนักดนตรีที่มีชื่อเสียง เช่น ริตชี แบล็กมอร์ พีต ทาวน์เซนด์ เริ่มถามหาเครื่องขยายเสียงสำหรับกีตาร์ ที่มีขนาดใหญ่และเสียงดังกว่าเดิม มาร์แชลมองเห็นโอกาสทางธุรกิจ จึงว่าจ้างดัดลีย์ คราเวน อดีตช่างเสียงของอีเอ็มไอ ให้ทำการออกแบบเครื่องขยายเสียงรุ่นใหม่ มาร์แชลก่อตั้งบริษัท มาร์แชลแอมพลิฟิเคชัน เพื่อทำการตลาดในปี ค.ศ. 1962 สินค้าของเขาได้รับความนิยมอย่างรวดเร็ว นักดนตรีที่ใช้เครื่องขยายเสียงของมาร์แชล เช่น จิมิ เฮนดริกซ์ จิมมี เพจ อีริก แคลปตัน
ปลาโอด์ไวฟ์
ปลาโอด์ไวฟ์ (; ) เป็นปลาทะเลกระดูกแข็งชนิดหนึ่ง ในวงศ์ Enoplosidae ในอันดับปลากะพง (Perciformes) จัดเป็นปลาเพียงสกุลเดียวและชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในวงศ์นี้
ปลาโอล์ไวฟ์ มีรูปร่างและลักษณะคล้ายกับปลาในวงศ์ปลาผีเสื้อ (Chaetodontidae) หรือวงศ์ปลาอมไข่ (Apogonidae) โดยมีลายพาดสีดำสลับขาวคล้ายม้าลายตลอดทั้งลำตัว และครีบ หากแต่มีพิษที่ก้านครีบหลัง เมื่อถูกแทงเข้าจะเจ็บปวดมาก
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 25 เซนติเมตร เป็นปลากินเนื้อเป็นอาหาร พบกระจายพันธุ์อยู่เฉพาะคุ้งเกรทออสเตรเลีย ที่อยู่ทางตอนใต้ของประเทศออสเตรเลีย เท่านั้น จัดเป็นปลาเฉพาะถิ่นชนิดหนึ่ง มีการเลี้ยงเป็นปลาสวยงามและจัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำบ้าง
เป็นปลากินเนื้อเป็นอาหาร โดยที่มาของชื่อนั้น มาจากปลาชนิดนี้เมื่อถูกจับขึ้นมาแล้ว จะส่งเสียงร้องได้ เกิดจากเสียงของฟันที่ขบกัน
ลีโอ เฟนเดอร์
แคลเรนซ์ ลีโอนิแดส "ลีโอ" เฟนเดอร์ (Clarence Leonidas "Leo" Fender) นักประดิษฐ์ชาวอเมริกัน ผู้ก่อตั้งบริษัทผลิตเครื่องดนตรีไฟฟ้าเฟนเดอร์ หรือ เฟนเดอร์ มีชื่อเสียงในฐานะผู้ออกแบบกีตาร์ไฟฟ้า กีตาร์เบส เครื่องขยายเสียง ในช่วงทศวรรษ 1940-1950 ผลงานเด่นของเขา ได้แก่ เฟนเดอร์ เทเลแคสเตอร์ (ปี 1950) , เฟนเดอร์ พรีซิชันเบส (ปี 1951) , เครื่องขยายเสียงแบบหลอดสุญญากาศเฟนเดอร์ เบสแมน (ปี 1952), เฟนเดอร์ สตราโตแคสเตอร์ (ปี 1954) และเฟนเดอร์ แจสเบส (ปี 1960)
เฟนเดอร์ ขายบริษัทเฟนเดอร์ให้กับ โคลัมเบีย บรอดแคสติง ซิสเตม (ซีบีเอส) ด้วยราคา 13 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ในปี ค.ศ. 1965 ต่อมาเขาได้ตั้งบริษัทผลิตเครื่องดนตรีขึ้นมาอีกสองบริษัท คือ มิวสิกแมน ในปี ค.ศ. 1971 และร่วมกับเพื่อนเก่าคือ จอร์จ ฟุลเลอร์ตัน ผู้ร่วมออกแบบกีตาร์เฟนเดอร์ เทเลแคสเตอร์ ก่อตั้งจีแอนด์แอล มิวสิคัลอินสตรูเมนต์ ในปี ค.ศ. 1979
ปลาสินสมุทรบั้งเหลือง
ปลาสินสมุทรบั้งเหลือง หรือ ปลาสินสมุทรบั้ง หรือ ปลาพีค็อก (; ) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาสินสมุทร (Pomacanthidae) จัดเป็นปลาเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล "Pygoplites"
ตอนบนของหัวจะมีสีฟ้าอมเทา จมูก คางและอกเป็นสีเหลืองอ่อน ลำตัวมีสีส้มสดเป็นสีพื้นและมีแนวสีฟ้าอ่อน ขอบเข้มอีก 5-9 เส้นแนวพาดตรงจากหลังจรดบริเวณท้อง ครีบหางสีเหลืองสด ขณะที่ยังเป็นลูกปลาอยู่จะมีแถบสีอ่อนซึ่งมีขอบสีเข้ม 4 แถบพาดผ่านสีข้างช่วงตอนท้ายของครีบหลังจะมีปื้นสีเข้มขนาดใหญ่
ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 25 เซนติเมตร มักพบเป็นคู่หรืออยู่ลำพังเพียงตัวเดียว กินฟองน้ำและเพรียงหัวหอมเป็นอาหาร พบกระจายพันธุ์ในเขตร้อน แถบอินโด-แปซิฟิก ในน่านน้ำไทย พบได้ในฝั่งทะเลอันดามัน
จัดเป็นปลาชนิดหนึ่งที่มีความสวยงามมาก นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม และแสดงตามพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ
เท็กซาโก
เท็กซาโก (Texaco ย่อมาจาก The Texas Company) เป็นชื่อเครื่องหมายการค้าของเครือข่ายค้าปลีกและสถานีบริการน้ำมันของสหรัฐอเมริกา ปัจจุบันเป็นบริษัทในเครือของเชฟรอน
บริษัทก่อตั้งมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1901 ที่เมืองโบมอนต์ รัฐเทกซัส สืบเนื่องมาจากการขุดพบบ่อน้ำมันสปินเดิลท็อป ทางตอนใต้ของเมือง บริษัทมีการเติบโตขึ้นจนเป็นบริษัทน้ำมันบริษัทเดียว ที่ทำตลาดสถานีน้ำมันในชื่อเดียวกันทั้ง 50 รัฐของสหรัฐอเมริกา และประเทศแคนาดา และยังได้ร่วมทุนกับโซแคล (สแตนดาร์ดออยล์แห่งแคลิฟอร์เนีย ซึ่งต่อมาก็คือ เชฟรอน) จากรัฐแคลิฟอร์เนีย ก่อตั้งบริษัท แคลิฟอร์เนียเท็กซัสออยล์คัมปานี (California Texas Oil Company) ขึ้นในปี ค.ศ. 1936 ปัจจุบันบริษัทร่วมทุนนี้คือ คาลเท็กซ์
ในปี ค.ศ. 2001 เท็กซาโกได้ควบรวมกิจการกับเชฟรอน ด้วยมูลค่า 45 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ และเปลี่ยนชื่อเป็น "เชฟรอนเท็กซาโก" ต่อมาในปี 2005 บริษัทแม่ได้ลดชื่อเหลือเพียง "เชฟรอน" โดยเท็กซาโกยังคงทำตลาดในอเมริกาเหนือ ละตินอเมริกา แอฟริกา และประเทศอังกฤษ
พระพุทธโฆสะ
พระพุทธโฆสะ ในประเทศไทยมักเรียกว่า พระพุทธโฆษาจารย์ พระอรรถกถาจารย์ในนิกายเถรวาทผู้มีชีวิตอยู่ราวพุทธศตวรรษที่ 10 เป็นผู้แต่งคัมภีร์หลายเล่ม ที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดคือคัมภีร์วิสุทธิมรรค ซึ่งรวบรวมแนวคำสอนเกี่ยวกับการปฏิบัติธรรมเพื่อการหลุดพ้นจากทุกข์ การตีความคำสอนในพระพุทธศาสนาของท่านถือเป็นแนวคิดที่ใช้เป็นหลักในนิกายเถรวาทในปัจจุบัน ทั้งนักวิชาการตะวันตกและชาวพุทธเถรวาทต่างยอมรับว่าท่านเป็นอรรถกถาจารย์ที่สำคัญที่สุดในนิกายเถรวาท
ตารางต่อไปนี้คือรายชื่อคัมภีร์อรรถกถาที่เชื่อว่าพระพุทธโฆสะได้รจนาโดยเพื่ออธิบายคัมภีร์ต่าง ๆ ในพระไตรปิฎกภาษาบาลี
ชานักกาเล
ชานักกาเล (; ตุรกี: Çanakkale) เป็นเมืองแห่งหนึ่งในประเทศตุรกี ตั้งอยู่ในจังหวัดชานักกาเล
ชานักกาเล เป็นเมืองที่ปัจจุบันเป็นเมืองท่องเที่ยวที่สำคัญของตุรกี มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ เดิมมีชื่อว่า โบกาซี่ (Bogazi) หรือ เฮลเลสปอนต์ (Hellespont) มีความยาว 65 กิโลเมตร ส่วนที่แคบที่สุดกว้าง 1.3 กิโลเมตร เนื่องจากตั้งอยู่บนจุดแคบที่สุดของช่องแคบดาร์ดาแนลส์ ใกล้กับ แหลมเกลิโบลูของกรีซ บนฝั่งของ 2 ทะเลคือ ทะเลมาร์มารา และ ทะเลเอเจียน
ชานักกาเล อยู่ห่างจากกรุงอิสตันบูล เมืองหลวงของตุรกีด้วยการเดินทางทางรถยนต์ประมาณ 4 ชั่วโมง และนั่งเรือเฟอร์รี่ข้ามฟากไป ในอดีต เคยเป็นที่ตั้งของเมืองทรอย ที่ปรากฏในสงครามกรุงทรอย ปัจจุบัน มีซากของกำแพงเมืองที่เป็นหินหนาปรากฏอยู่ จึงเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญ ซึ่งทางทีมงานสร้างภาพยนตร์เรื่อง "Troy" ในปี ค.ศ. 2004 ได้มอบม้าไม้ที่ใช้ในเรื่อง ให้แก่เมือง ซึ่งปัจจุบัน ได้ตั้งแสดงอยู่ และมีการผลิตเป็นของที่ระลึก
อีกทั้งในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ในปี ค.ศ. 1915 ชานักกาเลเป็นสมรภูมิที่สำคัญในยุทธภูมิชานักกาเล เมื่อทางทัพผสมของฝ่ายสัมพันธมิตร ต้องการเดินทัพเรือผ่านเมืองนี้เพื่อเข้าสู่ทะเลดำเพื่อโจมตีรัสเซีย ทหารของฝ่ายตุรกี ซึ่งขณะนั้นเป็นจักรวรรดิออตโตมาน ได้ร่วมกันต่อสู้เพื่อยับยั้งจนได้รับชัยชนะในที่สุด มีผู้บาดเจ็บและเสียชีวิตจำนวนมาก นับเป็นประวัติศาสตร์ครั้งสำคัญครั้งหนึ่งของตุรกี ซึ่งในบรรดาทหารที่เข้าร่วมรบนั้น มี มุสตาฟา เคมาล หรือในเวลาต่อมา คือ อตาเติร์ก บิดาแห่งชาติตุรกี เข้าร่วมรบอยู่ด้วย ปัจจุบัน มีการสร้างอนุสาวรีย์และสุสานเพื่อรำลึกถึงผู้เสียชีวิตจำนวนมากในการต่อสู้ครั้งนี้
ไฟเผาซินเอี๋ย
หลังจากพ่ายศึกทุ่งพกบ๋อง โจโฉสั่งทัพใหญ่ห้าสิบหมื่นแบ่งเป็นห้าสาย เลือกฤกษ์งามยามดีคิดจะสยบภาคใต้ ตอนนั้นเล่าเปียวตายแล้ว เล่าจ๋องภายใต้การกำกับของญาติฝ่ายมารดาลอบยกเมืองให้โจโฉ ทัพโจโฉไม่มีสิ่งใดขัดขวางรุดหน้าสู่ซินเอี๋ย (ในศึกครั้งนี้ขงเบ้งใช้ทั้งไฟและน้ำในกลศึก)โจหยิน โจหอง นำทหารเป็นทัพหน้าบุกมาซินเอี๋ยพบแต่เมืองว่างเปล่าจึงพักทัพลงทำอาหารในยามพลบค่ำ เกิดไฟไหม้ขึ้นสามด้านทางตะวันตก เหนือและใต้ ลมพัดแรงไฟลุกลามไปทั่ว โจหยินนำทหารลุยฝ่าควันไฟออกทางทิศตะวันออก ทหารเหยียบกันเองตายมากมายท่ามกลางความชุลมุน ออกประตูได้ไม่นานก็เจอกับหน่วยซุ่มโจมตีของจูล่งต้องหนีต่อไปถึงแม่น้ำไป๋เหอที่มีน้ำตื้นๆ ทหารจึงพากันวิ่งหนีแย่งกันลุยข้ามแม่น้ำ กวนอูอยู่ตอนบนได้ยินเสียงอื้ออึงจึงสั่งทำลายถุงทรายที่ขวางลำน้ำอยู่ปล่อยน้ำลงมาท่วมทัพโจตายมากมาย ผู้ที่หนีรอดขึ้นฝังได้ต้องไปเจอกับเตียวหุยที่คอยดักอยู่อีก โจหยินดิ้นรนหนีตายไปได้อย่างทุลักทุเล
ปลาเม็ดขนุน
ปลาเม็ดขนุน (; ) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาแพะ (Mullidae)
มีรูปร่างทรงกระสวย บริเวณเหนือเส้นข้างลำตัวมีแถบสีเหลืองพาดผ่าน แนวยาวของลำตัวตั้งแต่บริเวณหลังขอบตาไปจนถึงปลายหาง มีเกล็ดขนาดใหญ่ลักษณะเป็นแบบสากเล็กน้อย ส่วนหัวมีเกล็ด ใต้คางมีหนวด 1 คู่ ที่ไวต่อความรู้สึก ใช้สำหรับคุ้ยเขี่ยหาอาหารตามหน้าดิน เช่น พื้นทราย ซึ่งดูแล้วเหมือนหนวดเคราของแพะ ครีบต่าง ๆ มีสีเหลืองอ่อน ประกอบไปด้วย ครีบหลังแยกเป็น 2 ตอน ครีบอก ครีบท้อง ครีบก้น และมีครีบหางแบบเว้าลึก
มีขนาดความยาวโตเต็มที่ประมาณ 28 เซนติเมตร มีพฤติกรรมชอบอยู่รวมกันเป็นฝูง อาศัยบริเวณเหนือพื้นทรายและแนวปะการัง บริเวณมหาสมุทรอินเดียและ มหาสมุทรแอตแลนติก
จัดเป็นปลาเศรษฐกิจ ที่มีการจับเพื่อการประมง
วิถีเพนโตสฟอสเฟต
วิถีเพนโตสฟอสเฟต () หรือวิถีฟอสโฟกลูโคเนต () หรือเฮกโซสมอโนฟอสเฟตชันต์ () เป็นขบวนการซึ่งสร้าง NADPH และน้ำตาลเพนโตส หรือน้ำตาล 5 คาร์บอน วิถีดังกล่าวประกอบด้วยสองระยะ ระยะแรกเรียกว่า ระยะใช้ออกซิเจน (oxidative phase) ซึ่งมีการสร้าง NADPH ระยะที่สองเป็นการสังเคราะห์น้ำตาล 5 คาร์บอนโดยไม่ใช้ออกซิเจน (non-oxidative) วิถีดังกล่าวเป็นทางเลือกของไกลโคไลสิส แม้วิถีนี้จะเกี่ยวข้องกับออกซิเดชันของกลูโคส แต่บทบาทหลักกลับเป็นแอแนบอลิซึมมากกว่าแคแทบอลิซึม ในสิ่งมีชีวิตส่วนมาก วิถีดังกล่าวเกิดในไซโทพลาสซึม สำหรับพืช ขั้นตอนส่วนใหญ่เกิดในพลาสติด
เซลล์ประสาทหลายขั้ว
เซลล์ประสาทหลายขั้ว () เป็นเซลล์ที่มีเด็นไดรต์ (dendrite) ยื่นออกจากตัวเซลล์หลายเส้น แต่มีแอกซอน (axon) เพียงเส้นเดียว แบ่งเป็น 2 ชนิดตามรูปร่าง ได้แก่
ดูข้อมูลเพิ่มเติมที่ เซลล์ประสาท
สกอตต์ บราวน์ (ดีเจ)
สก็อต อเล็กซานเดอร์ บราวน์ () เกิดเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 1972 ในกลาสโกว์ เป็นดีเจและโปรดิวเซอร์เพลงชาวสก็อตแลนด์ ตอนนี้เขาอาศัยอยู่ในฮัดเดอส์ฟีลด์ เวสต์ยอร์กเชอร์ บราวน์ได้ผลิตและเล่นเพลงที่หลากหลายแนวเพลงที่ทั่วไปเรียกว่าเรฟ ถึงแม้ว่าเขาจะมีความเกี่ยวข้องมากที่สุดกับ bouncy techno ในช่วงเพลงของเขาที่ได้มากจากแฮปปี้ฮาร์ดคอร์กระทั่งฮาร์ดแทรนซ์ไปยังแกบเบอร์
สกอตต์ บราวน์ (แก้ความกำกวม)
สกอตต์ บราวน์ อาจหมายถึง:
ฮาร์ดคอร์ (ดนตรีอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์)
ฮาร์ดคอร์ () หรือ ฮาร์ดคอร์เทคโน () เป็นชนิดของดนตรีอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์ ที่เป็นแบบฉบับโดยใช้จังหวะของเสียงบิดเบือนและท่วงทำนองเหมือนจังหวะดนตรีอินดัสเทรียลและแซมเพิล ลักษณะจังหวะต่างๆของฮาร์ดคอร์มีช่วงตั้งแต่ประมาณ 95 ครั้งต่อวินาที ("นิวบีต" จากเบลเยียม และเรฟ/เทคโน) ไปถึงมากกว่า 300 ครั้งต่อวินาที ("สปิดคอร์") กับสไตล์ที่แพร่หลายมากขึ้นตั้งแต่ประมาณ 150 ครั้งต่อวินาทีไปถึง 200 ครั้งต่อวินาที
ฮาร์ดคอร์
ฮาร์ดคอร์ () อาจหมายถึง
โหด เลว ดี 2
โหด เลว ดี 2 (; ; พินอิน: "Yīngxióng běnsè èr") ภาพยนตร์แอ๊คชั่นสัญชาติฮ่องกง ในปี ค.ศ. 1987 เป็นภาคต่อของ "A Better Tomorrow"
หลายปีผ่านไป เรื่องราวของอาเห่า, เสี่ยวหม่า และอาเฉีย เป็นที่เลื่องลือและจดจำไปทั่วกลายเป็นตำนาน จนมีผู้วาดนิยายภาพให้แก่พวกเขา เมื่ออาเห่าพ้นโทษออกมา ได้พบว่า เสี่ยวหม่า ยังมีน้องชายอีกคนที่หน้าตาเหมือนกัน ชื่อ เคน เปิดร้านอาหารอยู่ที่นิวยอร์ก
ที่นิวยอร์ก เคน เป็นคนใจถึงและไม่เกรงกลัวใครเหมือนพี่ชาย ขณะที่ ลุงหลง อดีตมาเฟียที่พวกอาเห่าให้การนับถือ ต้องการตามหาลูกสาวที่พลัดพรากกันไปหลายปี จึงโทรศัพท์มาขอความช่วยเหลือจาก คุณโก ลูกน้องเก่า โดยหารู้ไม่ว่าคุณโกได้ร่วมมือกับมาเฟียอเมริกันกำจัดลุงหลง เพื่อขึ้นเป็นเจ้าของธุรกิจผลิตแบงค์ปลอมแทน คุณโกส่งมือปืนมาลอบสังหารลุงหลงที่โบสถ์ ลุงหลงแม้รอดชีวิตมาได้ แต่หลายคนต้องตาย ลุงหลงเองก็เสียใจจนเสียสติ แต่ก็ยังส่งคนมาตามเก็บลุงหลงและเคนอยู่ตลอด แต่ก็ถูกเคนยิงตายหมด แต่ร้านอาหารของเคนก็ถูกระเบิดทำลายเรียบ ส่วนที่ฮ่องกง อาเห่าได้แฝงตัวเข้าไปอยู่ร่วมกับองค์กรของคุณโก โดยที่ อาเฉีย น้องชายซึ่งเป็นตำรวจที่พยายามจะแฝงตัวเข้ามาเหมือนกัน ซึ่งคุณโกไม่เคยเชื่อใจทั้ง 2 คนเลย จึงได้ให้ 2 คนนี้ยิงกัน เพื่อพิสูจน์ความจริงใจ
เพื่อความปลอดภัย เคนจึงพาลุงหลงที่ได้สติคืนมาแล้วกลับมาฮ่องกง และร่วมมือกับอาเห่าและอาเฉียเพื่อทะลายองค์กรคุณโก แต่อาเฉียพลาดท่าถูกยิงตาย ทั้ง 3 จึงสาบานว่าจะล้างแค้นให้อาเฉีย ด้วยการบุกเข้าไปยิงแบบบ้าระห่ำ"A Better Tomorrow II" เป็นภาพยนตร์ภาคต่อที่ต่อยอดจากความสำเร็จของ "A Better Tomorrow" ภาคแรก ในปี ค.ศ. 1986 ซึ่งเป็นภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จในทุกด้าน ทั้งคำวิจารณ์ และยอดรายได้เมื่อออกฉาย และสร้างชื่อเสียงให้แก่ จอห์น วู ผู้กำกับฯ และฉีเคอะ ผู้อำนวยการสร้างฯด้วย
ในภาคนี้ ทีมผู้สร้างยังคงเป็นชุดเดิม โดยได้นักแสดงชุดเดิมกลับมารับบทเหมือนเดิม และได้ ซื่อ เทียน นักแสดงตลกที่ผันตัวเองมาแสดงบทเข้มข้นครั้งแรก ซึ่งภาพยนตร์ประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก จนมีการสร้างภาคต่อมา เป็นภาค 3 ในปี ค.ศ. 1989 ที่ฉีเคอะ ทำหน้าที่กำกับฯ
มันมากับความมืด
มันมากับความมืด () ภาพยนตร์ไซไฟสัญชาติไทยในปี พ.ศ. 2514 เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกจากการกำกับของหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล หรือท่านมุ้ย ซึ่งต่อมาได้กลายมาเป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชื่อดัง อีกทั้งยังเป็นบทบาทการแสดงครั้งแรกของ สรพงษ์ ชาตรี (ศิลปินแห่งชาติสาขาศิลปะการแสดงในปี พ.ศ. 2551) อีกทั้งยังถือได้ว่าเป็นภาพยนตร์แนวไซไฟเรื่องแรกด้วยของวงการภาพยนตร์ไทย ซึ่งถือได้ว่าแหวกแนวของภาพยนตร์ไทยด้วย
อุกกาบาตลึกลับพุ่งตกในอ่าวไทย ตามด้วยเหตุสยองเมื่อชาวเกาะกลายเป็นศพทั้งหมู่บ้านในชั่วข้ามคืน ไม่ช้าความตายก็คืบคลานเข้าฝั่งไทยจนหลายคนหวาดผวากับสิ่งที่เรียกว่า ""มันผู้มากับความมืด"" ร้อนจนนักวิทยาศาสตร์ชาวกรุง กับกลุ่มชาวบ้านที่เหลืออยู่ ต้องร่วมมือกันจัดการ ""มัน"" ให้ได้โดยเร็วก่อนทั้งประเทศจะไม่เหลือใคร
จอร์จ เวสติงเฮาส์
จอร์จ เวสติงเฮาส์ จูเนียร์ (George Westinghouse, Jr) วิศวกร นักประดิษฐ์ และนักธุรกิจชาวอเมริกัน เป็นผู้ออกแบบระบบห้ามล้ออัดอากาศสำหรับรถไฟ ที่ใช้งานอยู่ในรถไฟยุคปัจจุบันมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1872 และยังเป็นคู่แข่งของโธมัส เอดิสัน ในการนำเสนอระบบจ่ายกระแสไฟฟ้าในยุคแรก โดยเวสติงเฮาส์ได้พัฒนาระบบไฟฟ้ากระแสสลับ มาจากงานวิจัยของนิโคลา เทสลา ในขณะที่เอดิสันนำเสนอระบบไฟฟ้ากระแสตรง
เวสติงเฮาส์ได้ก่อตั้งบริษัท เวสติงเฮาส์อิเลคทริก ขึ้นในปี ค.ศ. 1886 บริษัทนี้เป็นผู้ติดตั้งระบบจ่ายกระแสไฟฟ้า และต่อมาได้ขยายสู่ธุรกิจออกอากาศวิทยุ โทรทัศน์ เครื่องจักรกล และเครื่องใช้ในครัวเรือน ด้วยเครื่องหมายการค้า "เวสติงเฮาส์"
สมพงษ์ คุนาประถม
สมพงษ์ คุนาประถม เกิดเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2522 เป็นคน ตำบลคำสร้างเที่ยง อำเภอสามชัย จังหวัดกาฬสินธุ์ การศึกษา ประถมศึกษาที่ ร.ร.ท่านาจานวิทยา กิ่งอำเภอสามชัย จังหวัดกาฬสินธุ์ ม.4-6 และปวส.จาก วิทยาลัยนาฏศิลป์กาฬสินธุ์ ปริญญาตรี คณะนาฏศิลป์และดุริยางค์ สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล คลอง 6 จังหวัดปทุมธานี โด่งดังตอนเข้ามาชนะการประกวดในช่วง ดันดารา ของรายการตีสิบ จนผู้ชมเรียกร้องให้ทางรายการนำวงโปงลางสะออนกลับมาแสดงอีกครั้งถึง 2 รอบ ก่อนจะเซ็นสัญญากับค่ายอาร์สยาม ในเครือบริษัทอาร์เอสรายการ The Mask Singer หน้ากากนักร้อง (หน้ากากไดโนเสาร์) แข่งขันใน Group C โดยแข่งเป็นคู่ที่ 2 แข่งขันกับ หน้ากากสิงโต
โนอะ มิซูตานิ
โนอะ มิซูตานิ (; 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1989 – ) เป็นทั้งผู้มีชื่อเสียงทางโทรทัศน์ และเป็นเรซควีนชาวญี่ปุ่น เธอเกิดที่เมืองนาโงยะ จังหวัดไอจิ และอยู่ในสังกัดออสการ์โปรโมชัน
เมื่ออายุ 17 ปีโนอะ มิซูตานิ ได้เข้าร่วมประกวดบิโชโจะญี่ปุ่น แม้ว่าเธอจะล้มเหลวในการเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ แต่เธอก็ได้รับการสนับสนุนเข้าสู่สังกัดออสการ์โปรโมชัน จากนั้น ใน ค.ศ. 2010 เธอได้ทำหน้าที่เป็นเรซควีนที่ได้รับความนิยมในรายการแข่งขันซูเปอร์จีที "ทีมรูนา อีวานเกเลียน" (รับบทเป็น อายานามิ เรย์) และในช่วงเดือนพฤษภาคมของปีเดียวกันนี้ เธอได้เข้าร่วมรายการวาไรตี้ของทีวีโตเกียว โดยเป็น "สาวน้อยวัยใสรุ่นที่ 9" ของรายการ "ยาริซูกิโคซี" โดยได้รับเลือกพร้อมกับ เมงูมิ ฮารูนะ, อาโอกิ เคโตะ และอิมาอิ นารูมิ และในเดือนกันยายน ค.ศ. 2010 เธอได้รับเลือกเป็นนางแบบจากการออดิชันโดยยังจัมพ์รายสัปดาห์ และ เพลย์บอยรายสัปดาห์ ของรายการ "กราเวียร์เจแปน" โดยไม่ได้รับรางวัลจากการเข้าร่วมรายการ
โนอะ มิซูตานิ มีความสามารถพิเศษด้านบัลเลต์คลาสสิก ซึ่งบางครั้งเธอเข้าร่วมแข่งขันในรายการ "บัลเลต์สำหรับเยาวชน" และงานอดิเรกของเธอคือการฟังเพลง เธอมีชื่อเล่นคือ ทาเระ นากาชิจัง เนื่องจากเธอค่อนข้างเกียจคร้านอยู่เกือบทุกวัน
บีกัน
บีกัน (อีโลกาโน: Bigan; ) เป็นเมืองมรดกโลกในประเทศฟิลิปปินส์ เมืองโบราณบีกันจัดเป็นหนึ่งในเมืองที่สวยที่สุด ตั้งอยู่ทางตะวันตกของเกาะลูซอน ในจังหวัดอีโลโกสซูร์ (Ilocos Sur) ทางตอนเหนือของฟิลิปปินส์ ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1999 เป็นเมืองที่ยังคงรักษาเอกลักษณ์ของสถาปัตยกรรมสมัยอาณานิคมของสเปนไว้ได้อย่างดี ผังเมืองเป็นรูปแบบเมืองการค้าของยุโรปในเอเชีย ที่มีการผสมผสานวัฒนธรรมจีนและวัฒนธรรมยุโรปได้อย่างกลมกลืน ตัวเมืองตั้งอยู่บริเวณปากแม่น้ำอาบรา (Abra) ติดกับทะเลจีนใต้ บริเวณที่เป็นเขตอนุรักษ์ทางประวัติศาสตร์ตั้งอยู่ระหว่างแม่น้ำ 2 สาย คือ แม่น้ำโกวันเตส (Govantes) และแม่น้ำเมสตีโซ (Mestizo) มีโบราณสถานที่เป็นโบสถ์เก่าแก่สมัยอาณานิคม เช่น มหาวิหารบีกัน (Cathedral of Vigan) เมืองบีกันมีประชากร 47,246 คน
เต่าอัลลิเกเตอร์
เต่าอัลลิเกเตอร์ หรือ เต่าอัลลิเกเตอร์ สแนปปิ้ง (; ) เป็นสัตว์เลื้อยคลานจำพวกเต่าชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์เต่าสแนปปิ้ง (Chelydridae) จัดเป็นเต่าเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล "Macrochelys" ซึ่งหลายชนิดในวงศ์นี้ได้สูญพันธุ์ไปหมดแล้วตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ ดังนั้นจึงถือได้ว่าเป็นซากดึกดำบรรพ์มีชีวิตชนิดหนึ่ง และตั้งชื่อวิทยาศาสตร์เพื่อเป็นเกียรติแด่ คอนราด จาค็อบ แทมมินค์ นักสัตววิทยาชาวดัตช์
เต่าอัลลิเกเตอร์ มีส่วนหัวใหญ่ตัน ขากรรไกรรูปร่างเหมือนจะงอยปากและกระดองยาวหนามีสัน 3 สันแลดูคล้ายหลังของอัลลิเกเตอร์ อันเป็นที่มาของชื่อสามัญ กระดองของมีสีเทาเข้ม หรือน้ำตาล, ดำ, หรือสีเขียวมะกอก ในบางครั้งอาจมีตะไคร่น้ำเกาะเพื่อใช้พรางตัว มีลายสีเหลืองบนตาที่ช่วยในการพรางตัวและมีหน้าที่แบ่งส่วนลูกตา รอบ ๆ ดวงตาของถูกล้อมรอบด้วยเนื้อรูปดาวซึ่งดูแล้วเหมือนขนตา ตัวผู้มีขนาดใหญ่กว่าตัวเมีย โดยตัวผู้นั้นนั้นมีความยาวกระดอง 66 เซนติเมตร และมีน้ำหนักได้ถึง 80 กิโลกรัม ส่วนตัวเมียมีน้ำหนัก 23 กิโลกรัม ความแตกต่างระหว่างเพศสามารถดูได้จากความหนาของโคนหาง โดยเต่าตัวผู้จะมีโคนหางที่หนากว่าเพราะเป็นส่วนที่ซ่อนอวัยวะสืบพันธุ์ไว้
โดยตัวที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก แต่มีบันทึกอย่างไม่เป็นทางการระบุว่ามีน้ำหนักถึง 403 ปอนด์ (ประมาณ 183 กิโลกรัม) พบในแม่น้ำนีโอโช ในรัฐแคนซัส เมื่อปี ค.ศ. 1937 ขณะที่ตัวที่มีบันทึกไว้อย่างเป็นทางการมีน้ำหนักถึง 236 ปอนด์ อยู่ที่สวนสัตว์บรู๊คฟิลด์ ในชิคาโก
เต่าอัลลิเกเตอร์ จัดเป็นเต่าน้ำจืดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก มีแรงกัดของกรามที่รุนแรง โดยเต่าขนาด 1 ฟุต มีแรงกัดถึง 1,000 ปอนด์ ซึ่งเป็นแรงกัดมหาศาลเป็นอันดับ 3 ของโลก รองจาก จระเข้น้ำเค็ม และ ไฮยีน่า แม้แต่สุนัขขนาดใหญ่ที่ดุร้าย เช่น พิทบูล ยังมีแรงกัดได้เพียง 400-500 ปอนด์เท่านั้น และเมื่อกัดแล้วกรามจะล็อกเพื่อไม่ให้ดิ้นหลุด จนผู้เชี่ยวชาญในการจับเต่าอัลลิเกเตอร์กล่าวว่า หากถูกเต่าอัลลิเกเตอร์กัดแล้ว วิธีเดียวที่จะเอาออกมาได้ คือ ต้องตัดหัวออกแล้วใช้ไม้เสียบเข้าไปในรูจมูกให้ทะลุถึงคอ เพื่อปลดล็อกกราม
เต่าอัลลิเกเตอร์ เป็นเต่าที่กระจายพันธุ์ในแหล่งน้ำจืดของหลายพื้นที่ในภาคตะวันออกและภาคใต้ของสหรัฐอเมริกา กินเนื้อเป็นอาหาร กินปลาและสัตว์น้ำต่าง ๆ เป็นอาหาร โดยวิธีการซุ่มนิ่ง ๆ ไม่เคลื่อนไหวใต้น้ำ แล้วอ้าปากใช้ลิ้นที่ส่วนปลายแตกเป็น 2 แฉกที่ส่วนปลายสุดของกรามล่าง เพื่อตัวหลอกปลาให้เข้าใจว่าเป็นหนอน เมื่อปลาเข้าใกล้ได้จังหวะงับ ก็จะงับด้วยความรุนแรงและรวดเร็ว นอกจากนี้แล้วเต่าอัลลิเกเตอร์ยังกินเต่าด้วยกัน รวมถึงเต่าอัลลิเกเตอร์ด้วยกันเองเป็นอาหารด้วยจากการขบกัดที่รุนแรง
เชื่อกันว่า เต่าอัลลิเกเตอร์มีอายุยืนได้ถึง 200 ปี แต่อายุโดยเฉลี่ยในที่เลี้ยง คือ 20-70 ปี เข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ 11-13 ปี โดยจะโตไปได้เรื่อย ๆ ตลอดชีวิต โดยเฉพาะในวัยเจริญพันธุ์ แต่เมื่อเลยไปแล้วอัตราการเจริญเติบโตก็จะช้าลง ตัวเมียวางไข่ขนาดเท่าลูกปิงปองได้มากถึง 52 ฟอง แต่โดยเฉลี่ยประมาณ 29-31 ฟอง โดยขุดหลุมฝังไว้ในพื้นดิน ซึ่งไข่จำนวนหนึ่งอาจถูกสัตว์กินเนื้อต่าง ๆ เช่น แรคคูน ขุดขโมยไปกินได้ และด้วยสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนไป ทำให้เต่าในธรรมชาติต้องวางไข่ใกล้กับทางรถไฟมากขึ้น
เต่าอัลลิเกเตอร์ นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง และจัดแสดงตามสวนสัตว์ ขณะที่กฎหมายในบางที่เช่น รัฐแคลิฟอร์เนีย ห้ามเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง แต่ในบางพื้นที่ เช่น รัฐลุยเซียนา มีการนำไปปรุงเป็นซุป ถือเป็นอาหารท้องถิ่นอย่างหนึ่ง โดยมีการจับส่งให้แก่ร้านอาหารตั้งแต่ยุคทศวรรษที่ 30 จนถึง ทศวรรษที่ 70-80 ทำให้ประชากรเต่าอัลลิเกเตอร์มีจำนวนที่ลดลง
เยื่อหุ้มหัวใจ
เยื่อหุ้มหัวใจ () เป็นเยื่อหุ้มสองชั้นที่มีลักษณะเหนียวและมีความแข็งแรงทนทาน โดยช่องว่างระหว่างเยื้อหุ้มทั้งสองชั้นจะมีของเหลวบรรจุอยู่ซึ่งมีหน้าที่ช่วยปกป้องหัวใจจากการกระตุกและการช็อก เยื่อหุ้มหัวใจแบ่งออกเป็น 2 ชั้นหลักๆได้แก่:
วงศ์เต่าสแนปปิ้ง
วงศ์เต่าสแนปปิ้ง () เป็นวงศ์ของสัตว์เลื้อยคลานจำพวกเต่าขนาดใหญ่ วงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Chelydridae
ลักษณะสำคัญของเต่าในวงศ์นี้ คือ เป็นเต่าน้ำจืดขนาดใหญ่ มีส่วนหัวและขาที่ใหญ่จนไม่สามารถหดเข้าในกระดองได้ กระดองหลังแบนและกว้าง ส่วนกระท้องท้องเล็กมาก ก้านกระดูกไปเชื่อมต่อกับขอบกระดองหลังตรึงแน่น ด้านท้ายของกะโหลกเว้ามาก หางยาว จึงเป็นเต่าที่ว่ายน้ำไม่ได้ดีนัก จึงใช้การเคลื่อนไหวด้วยการเดินใต้น้ำแทน การหุบขากรรไกรล่างเกิดจากการทำงานของกล้ามเนื้อที่ผ่านไปบนก้านกระดูกโพรโอติก และขากรรไกรติดกับพื้นผิวของก้านกระดูกโพรโอติกที่อยู่ในซัยโนเวียลแคปซูล ขอบนอกของกระดองหลังมีร่องที่แบ่งเป็นกระดูกชิ้นเล็กจำนวน 11 คู่ กระดูกเชิงกรานเชื่อมติดกับกระดองท้องในลักษณะยืดหยุ่นได้
ซึ่งเต่าในวงศ์นี้มีลักษณะคล้ายคลึงกับเต่าในวงศ์ Platysternidae หรือ เต่าปูลู ที่พบในทวีปเอเชีย ซึ่งมีขนาดเล็กกว่ามาก ซึ่งในบางข้อมูลได้จัดรวมทั้ง 2 วงศ์นี้ให้อยู่ด้วยกัน แต่เป็นวงศ์ย่อยของกันและกัน
เต่าสแนปปิ้ง สามารถแบ่งออกได้เป็น 2 สกุล (ดูในตาราง) เป็นเต่าที่อาศัยและหากินในน้ำเป็นหลัก ด้วยวิธีการฉกเหยื่อด้วยกรามที่ทรงพลังด้วยความรุนแรงและรวดเร็ว อันเป็นที่มาของชื่อสามัญ พบกระจายพันธุ์ในทวีปอเมริกาเหนือ ถือเป็นซากดึกดำบรรพ์ที่ยังมีชีวิตอยู่ เพราะได้ปรากฏขึ้นมาเป็นโลกเป็นเวลานานถึง 90 ล้านปีแล้ว และเหลือสมาชิกที่ยังคงดำรงเผ่าพันธุ์อยู่แค่ไม่กี่ชนิดเท่านั้น
เรซควีน
เรซควีน (; ) เป็นนิยามคำศัพท์ของชาวญี่ปุ่นที่กล่าวถึงพริตตี้ที่เป็นลูกทีมของทีมแข่งรถ เช่น ทีมแข่งฟอร์มูลาวัน โดยมีนิยามศัพท์ภาษาอังกฤษเทียบเท่าคือ "Pit babe" เรซควีนจะปรากฏตัวอยู่กับทีมแข่งที่ตนทำหน้าที่อยู่ และการแข่งรถบางรายการอนุญาตให้มีเรซควีนยืนอยู่ข้างรถแข่งของทีมได้ในช่วงก่อนเริ่มการแข่งขัน บางครั้งมีเรซควีนในการจัดแสดงรถแข่ง เช่นในมอเตอร์โชว์ด้วย
เรซควีนเริ่มมีบทบาทครั้งแรกในรูปแบบของพริตตี้ประจำรายการแข่งขันรถยนต์ช่วงปลายทศวรรษที่ 1960 เมื่อนางแบบ ริสะ โอกาวะ () ได้รับการเชิญไปเป็นตัวแทนของผู้ชนะแข่งขัน ซึ่งหลังจากนั้นได้มีการประกาศเพื่อเป็นเกียรติว่า เรซควีน โดยช่วงก่อนหน้านั้น ผู้หญิงส่วนใหญ่ในทีมมักเป็นภรรยาหรือแฟนสาวของนักแข่งรถหรือทีมงาน ยกเว้นผู้หญิงบางคนที่เป็นนักแข่ง
ใน ค.ศ. 1983 ฮาวายเอี้ยนทรอปิก ซึ่งเป็นบริษัทผลิตโลชั่นกันแดดได้เป็นผู้ให้การสนับสนุนการแข่งขัน 24 ชั่วโมง เลอมังส์ ซึ่งบริษัทของตนได้นำนางแบบจากสหรัฐฯ มาปรากฏตัวบนสนามแข่งก่อนที่การแข่งขันจะเริ่มขึ้น ซึ่งนางแบบเหล่านั้นล้วนสวมชุดบิกินี่ที่มีชื่อของบริษัทปรากฏอยู่ หนึ่งปีถัดมา การดำเนินการดังกล่าวได้มีการนำไปใช้ที่ประเทศญี่ปุ่น ในรายการแข่งขันมอเตอร์ไซค์ ซุสุกะ 8 ชม.
วัดโจคัง
วัดโจคัง (Jokhang Monastery)ในปี ค.ศ.647 พระเจ้าซงเซน กัมโป โปรดให้สร้าง วัดโจคัง หรือ ต้าเจาซื่อ (Dazhao Si) ขึ้น เพื่อประดิษฐาน พระพุทธรูปพระอักโษภยพุทธะ (Akshobhya) ที่ เจ้าหญิงภกุฎเทวี ทรงอัญเชิญมาจากประเทศเนปาล ตามตำนานกล่าวว่า เป็นรูปเหมือนพระพุทธเจ้า เมื่อมีพระชนมายุได้ 8 ชันษา แต่ต่อมา ในคริสต์ศวรรษที่ 8 เจ้าหญิงจากจีนอีกพระองค์หนึ่งคือ เจ้าหญิงจินเฉิง (Jincheng Gongzu) ซึ่งได้เดินทางมาอภิเษกสมรสกับ พระเจ้าซื่อเต่อจู่จั้น-กษัตริย์ของทิเบตได้สลับเอา พระพุทธรูปโจโว ริมโปเช (Jovo Rimpoche) หรือ รูปเหมือนพระพุทธเจ้าเมื่อมีพระชนมายุได้ 12 ชันษา ที่ เจ้าหญิงเหวินเฉิง อัญเชิญจากนครฉางอาน ราชธานีแห่งราชวงศ์ถังมาสู่ดินแดนทิเบต ในครั้งที่ทรงเดินทางมาอภิเษกสมรสกับพระเจ้าซงเซน กัมโป ซึ่งเดิมประดิษฐานอยู่ ณ วัดราโมช (Ramoche Monastery) หรือ เสี่ยวเจาซื่อ (Xiaozhao Si) มาใว้ที่มหาวิหารวัดโจคัง แล้วย้ายพระพุทธรูปอักโษภยะไปใว้ที่วัดราโมชแทน
โจโว รินโปเช เป็นที่เคารพสักการะอย่างสูงสุดของชาวทิเบตทั้งผอง ที่ต่างหมายมุ่งเดินทางขอได้มากราบอัษฎางคประดิษฐ์ รอบพระวิหารวัดโจคัง และสักการะโจโว ริมโปเช ที่มีอายุมานานกว่า 1,400 ปีแห่งนี้ให้ได้สักครั้งหนึ่งในชีวิต
วัดโจคัง ตั้งอยู่ห่างจากพระราชวังโปตาลาราว 1 กิโลเมตร ภายในอารามโจคัง (Rimpoche Monastery) ประดิษฐาน โจโว ริมโปเช สีทองอร่าม ทรงเครื่องกษัตริย์ ประดับด้วยเพชรพลอยอัญมณีล้ำค่า สูง 1.5 เมตร เป็นองค์สำคัญที่สุด นอกจากนั้น ภายในวิหารอันขรึมขลังศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้ ยังประดิษฐานพระศรีอริยเมตไตรย (หรือพระซัมบา) พระรูปของ ท่านปัทมสัมภาวะ พระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวรสหัสหัตถ์ (พระเซ็นเรซี หรือพระกวนอิมโพธิสัตว์) เป็นต้น
ภายนอกด้านหน้าวิหารมี แผ่นศิลาจารึก การเจรจาสันติภาพระหว่าง ทิเบต กับ จีน ในปี ค.ศ.821-822 สมัยพระเจ้าตรีซุกเตเซ็น จารึกเป็นภาษาทิเบตและภาษาจีน รวมถึงยังมี ก๊อกน้ำ ที่ชาวทิเบตเชื่อถือว่า เป็นสายน้ำศักดิ์สิทธิ์ที่ไหลขึ้นมาจากหนองน้ำในอดีตทำให้ชาวทิเบตและผู้มาเยือนต่างเข้าแถวยืนรองน้ำจากก๊อกดังกล่าว เพื่อใช้ชำระร่างกายก่อนเข้าไปสวดมนต์สักการะสิ่งศักดิ์สิทธิ์ภายในวัด ขึ้นไปบนยอดหลังคาปีกหน้าวิหาร มี กงล้อพระธรรมจักร และ กวางหมอบคู่หนึ่ง เป็นสัญลักษณ์การปฐมเทศนา ณ ป่าอิสิปตนมฤคทายวัน รวมทั้งกระบอกมนตราขนาดใหญ่สีทอง แลไปเบื้องหน้าจะเห็นพระราชวังโปตาลาตั้งตระหง่าน เป็นฉากงามตระการยิ่งใหญ่มองลงไปเบื้องล่างรายรอบวัดโจคัง มีลานกว้างและตลาดใหญ่ ผู้คนเดินพลุกพล่านมากที่สุดในนครแห่งนี้
พระราชวังโนร์บูกลิงกา
พระราชวังโนร์บูกลิงกา (; ไวลีย์: "Nor-bu-gling-ka"; ; หมายถึง "สวนแห่งสมบัติ") หรือ พระราชวังฤดูร้อนโนร์บูลิงกา เป็นพระราชวังล้อมรอบไปด้วยอุทยานขนาดใหญ่ ตั้งอยู่ในลาซา เขตปกครองตนเองทิเบต เป็นสิ่งก่อสร้างหนึ่งในกลุ่มโบราณสถานพระราชวังโปตาลา ซึ่งได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในปี ค.ศ. 2001 (พ.ศ. 2544) พระราชวังโนร์บูกลิงกาสร้างขึ้นในช่วงปี ค.ศ. 1755 แล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1783 โดยผู้ตรวจราชการที่ราชสำนักชิงส่งมาประจำทิเบต สร้างถวายองค์ทะไลลามะ เคลซัง เกียตโซ (Kelzang Gyatso) ทะไลลามะองค์ที่ 7 พระราชวังแห่งนี้ตั้งอยู่ห่างจากพระราชวังโปตาลาไปทางทิศตะวันตกประมาณ 2 กิโลเมตร มีอาณาบริเวณกว้างขวางถึง 3.6 ตารางกิโลเมตร ซึ่งเป็นพื้นที่สวนป่าอันร่มรื่นถึง 3.4 ตารางกิโลเมตร จนได้รับการเรียกขานว่าเป็นแหล่งออกซิเจนแห่งที่ราบสูง ในขณะพื้นที่ส่วนที่เหลือเป็นกลุ่มอาคารพระราชวัง ซึ่งมีอาคารรวม 374 ห้อง
จุดเด่นที่ผู้มาเยือนรู้จักพระราชวังฤดูร้อนแห่งนี้ดีคือ "ตำหนักคัมซัม ซินอน" (Khamsam Zilnon) สร้างโดยทะไลลามะองค์ที่ 8 ใช้สำหรับเป็นที่ชมการแสดงอุปรากร นอกจากนี้ท่านยังให้สร้างลานแสดงธรรม พร้อมทั้งให้ขุดลอกสระน้ำเป็นบึงใหญ่ พร้อมสร้างวังกลางบึง (Tsokyii Phodrang) และสะพานเชื่อม ขึ้นทั้งสองด้าน จนเป็นอีกหนึ่งทัศนียภาพอันงดงามของพระราชวังโนร์บูลิงก้า
ช่วงก่อนก่อสร้างพระราชวัง อาณาบริเวณนี้ยังเป็นป่าดงพงไพร และมีตาน้ำแร่ที่สามารถรักษาสุขภาพได้ ในขณะนั้นองค์ทะไลลามะที่ 7 ทรงมีสุขภาพไม่แข็งแรง มีผู้แนะนำให้ท่านมาอาบน้ำแร่รักษาสุขภาพ ณ สวนแห่งนี้ ต่อมาอาการป่วยของท่านทุเลาขึ้น จึงมาพักผ่อนที่สวนนี้เป็นประจำ จากนั้นผู้ตรวจราชการของราชสำนักชิงจึงได้สร้างอาคารให้ท่านประทับขึ้นหลังแรก ส่วนหนึ่งของพระราชวัง องค์ทะไลลามะที่ 7 ได้สร้างวังขึ้นใหม่ ให้ชื่อว่า "เกรงซัง โพดรัง" (Kelsang Phodrang) เป็นวังสูง 3 ชั้น ภายในมีห้องพระ ห้องนอน ห้องพักผ่อน เป็นสถานที่ทรงงาน รวมทั้งพบปะกับคณะสงฆ์และฆราวาส จากนั้นมาจึงได้ใช้เป็น พระราชวังฤดูร้อนสำหรับพระองค์และทะไลลามะองค์สืบต่อมา
วัดเดรปุง
วัดเดรปุง ตั้งอยู่ห่างจากนครลาซาไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ประมาณ 5 กิโลเมตร วัดเดรปุง (จีนเรียก เจ๋อปั้งซื่อ - Zepang Si) กล่าวกันว่า เป็นวัดที่นอกจากจะมี พื้นที่กว้างขวางที่สุดของทิเบต คือ 200,000 ตารางเมตร บนความสูงเฉลี่ย 3,900 เมตรแล้ว ยังเป็น วัดที่ร่ำรวยที่สุดในทิเบต ด้วย วัดเดรปุงเป็น 1 ใน 6 วัดสำคัญของนิกายเกลุกปะ สร้างในปี ค.ศ.1416 สมัยดาไลลามะองค์ที่ 2 ผู้เป็นลูกศิษย์ของพระอาจารย์จงคาปา มีขุนนางตระกูลใหญ่เป็นผู้อุปถัมภ์ ต่อมา สมัยดาไลลามะองค์ที่ 5 ขยายให้กว้างขวางขึ้น
ชื่อของวัดมีความหมายว่า กองข้าว เนื่องจากอาคารของวัดทาสีขาว เมื่อมองจากระยะไกลจึงคล้ายกองข้าวอยู่บนเชิงเขา สมัยรุ่งเรืองสูงสุด มีพระอาศัยอยู่ถึง 10,000 รูป เป็นสถานที่ศึกษาและปฏิบัติธรรมของพระลามะชั้นสูงในลาซา ภายใน วัดเดรปุง มี วังการเดนโพทรัง ตั้งอยู่อิสระ ทางด้านตะวันตกเฉียงใต้ของวัด ใต้วงล้อมของกำแพงสูง สร้างสมัยดาไลลามะองค์ที่ 2 ในสมัยท่านและองค์ที่ 3 และ 4 ทรงใช้เป็นศูนย์กลางทางศาสนาและการเมืองของทิเบต ก่อนที่องค์ที่5 จะสร้างพระราชวังโปตาลาขึ้นใหม่และย้ายไปประทับที่นั่น
เป็นวัดที่ร่ำรวยที่สุดในทิเบต ด้วย วัดเดรปุงเป็น 1 ใน 6 วัดสำคัญของนิกายเกลุกปะ
ปลาตะเพียนปากหนวด
"สำหรับปลาปากหนวดชนิดอื่น ดูที่ Hypsibarbus vernayi"
ปลาตะเพียนปากหนวด หรือ ปลาปากคีบแดง (ชื่อท้องถิ่น) (; ) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
เป็นปลาในสกุลปลาตะพากชนิดหนึ่ง ที่พบได้ในประเทศไทย มีลักษณะเหมือนปลาตะพากทั่วไป มีลำตัวกว้าง 9.5 เซนติเมตร ยาว 15 เซนติเมตร พบยาวเต็มที่ 30 เซนติเมตร กระจายพันธุ์ในลุ่มแม่น้ำโขงในประเทศไทย ในต่างประเทศพบที่เวียดนามและมาเลเซีย เป็นปลาที่กินพืชน้ำ, ไส้เดือนน้ำ และแมลงน้ำต่าง ๆ เป็นอาหาร
โดยปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำโขงนั้น พบชุกชุมในช่วงปลายปี คือ เดือนกันยายน-พฤศจิกายน เป็นปลาเศรษฐกิจในชุมชน ที่ชนพื้นถิ่นจับมารับประทานและขายกันในท้องถิ่นเป็นวิถีชีวิต
มหาวิหารวีกัน
มหาวิหารวีกัน () มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า อาสนวิหารนักบุญเปาโล () เป็นอาสนวิหารประจำอัครมุขมณฑลโรมันคาทอลิกนวยวาเซโกเวีย ตั้งอยู่ที่นครวีกัน เมืองมรดกโลกบนเกาะลูซอน ตอนเหนือของประเทศฟิลิปปินส์ สร้างขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1574 โดย ควน เด ซัลเซโด (Juan de Salcedo) ลักษณะสถาปัตยกรรมเป็นแบบผสมผสานระหว่างศิลปะแบบจีนกับศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก รูปแบบดั้งเดิมสร้างด้วยไม้ แต่ถูกทำลายจากแผ่นดินไหว เมื่อปี ค.ศ. 1619 และ 1627 การบูรณะครั้งที่ 2 เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1641 มหาวิหารที่เห็นในปัจจุบันสร้างขึ้นในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18 ตัวอาสนวิหารมีสีขาวเป็นรูปแบบศิลปะบารอก อาคารหนาแข็งแรงสามารถต้านทานแผ่นดินไหวและพายุไต้ฝุ่นได้ มีหอระฆังสูง 25 เมตร แยกห่างจากวิหาร
อิชตาดีอูดาลุช
อิชตาดีอูดาลุช () หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ อิชตาดีอูดูสปอร์ลิชบัวอีไบฟีกา (Estádio do Sport Lisboa e Benfica) ซึ่งหากแปลตรงตัวจากภาษาโปรตุเกส จะแปลว่า สนามแห่งแสง หรือ Stadium Of Light เป็นสนามฟุตบอล ในกรุงลิสบอน ประเทศโปรตุเกส ปัจจุบันเป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลไบฟีกา ซึ่งสนามนี้แฟนบอลของไบฟีกา จะเรียกว่า "เดอะคาทีดรัล" (อาสนวิหาร)
สนามแห่งนี้เคยใช้จัดการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2004 รวมทั้งนัดชิงชนะเลิศ โดยก่อนหน้านี้ สนามอิชตาดีอูดาลุชเก่าของไบฟีกาเป็นสนามที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในโลก ด้วยความจุถึง 120,000 ที่นั่ง ถูกทำลายทิ้ง และสร้างสนามนี้ขึ้นมาใหม่ด้วยความจุ 65,400 ที่นั่ง โดยสนามนี้ออกแบบโดยโปปูลูออส บริษัทออกแบบจากสหรัฐอเมริกา แผนการออกแบบนั้น ทำให้สนามนี้สว่างด้วยแสงจากธรรมชาติ
ปลาเล็บมือนางแม่โขง
ปลาเล็บมือนางแม่โขง หรือ ปลาข้างลาย (; ) เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
เป็นปลาในสกุลปลาส่อหรือปลาเล็บมือนางชนิดหนึ่ง มีความยาวเต็มที่ 10-12 เซนติเมตร แต่ขนาดที่พบโดยเฉลี่ย 6 เซนติเมตร พบชุกชุมในหาดในช่วงฤดูแล้ง ราวเดือนกุมภาพันธ์-พฤษภาคม
เป็นปลาที่นิยมบริโภคและขายกันในท้องถิ่น และเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
ร่องหัวใจ
ร่องหัวใจ หรือ แนวแบ่งของหัวใจ (coronary groove, auriculoventricular groove, atrioventricular groove, AV groove) คือร่องหรือรอยบุ๋มที่ปรากฏอยู่บนผนังที่หุ้มหัวใจอยู่ ใช้เป็นตัวแบ่งขอบเขตของห้องหัวใจ โดยสามารถพบหลอดเลือดทั้งหลอดเลือดดำและหลอดเลือดแดงที่ทอดตัวเข้ามาเลี้ยงผนังหัวใจได้ มีทั้งหมด 3 ร่อง ได้แก่ coronary sulcus และ interventricular sulcus ซึ่งมีทั้งหมด 2 ร่อง
1. coronary sulcus 
หรือ ร่องโคโรนารี เป็นร่องหัวใจที่วนรอบหัวใจในแนวขวาง โดยเป็นร่องที่แบ่งหัวใจห้องบน (atria) ออกจากหัวใจห้องล่าง (ventrucle)
2. interventricular sulcus 
หรือ ร่องอินเตอร์เวนตริคิวลาร์ เป็นร่องหัวใจที่แบ่งหัวใจห้องล่างทั้งหมดออกเป็นหัวใจห้องล่างซ้าย (left ventricle) และหัวใจห้องล่างขวา (right ventricle) มี 2 ร่อง ได้แก่
จีไอโจ สงครามระห่ำแค้นคอบร้าทมิฬ
จีไอโจ สงครามระห่ำแค้นคอบร้าทมิฬ () เป็นภาพยนตร์ แนวไลฟ์แอ็กชัน ดัดแปลงจากตัวละครของเล่น จีไอโจ ที่ได้รับแรงบันดาลใจโดยเฉพาะอย่างยิ่งจากการ์ตูนเรื่อง "" เป็นภาพยนตร์ภาคที่สอง มีกำหนดการเข้าฉายในเดือนมีนาคม ปีค.ศ. 2013
มหาประลัยคนเกราะเหล็ก 3
มหาประลัยคนเกราะเหล็ก 3 () เป็นภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโรอเมริกัน ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2556 ที่สร้างจากหนังสือการ์ตูนของมาร์เวลเรื่อง "ไอรอนแมน" สร้างโดยมาร์เวลสตูดิโอและพาราเมาต์พิกเจอส์ เป็นภาคภาคต่อของภาพยนตร์ "ไอรอนแมน" (พ.ศ. 2551) และ "ไอรอนแมน 2" (พ.ศ. 2553) ภาคนี้กำกับโดยเชน แบล็ค นำแสดงโดยโรเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์ ในบทโทนี สตาร์ก และยังเป็นทีรู้จักในนาม ไอรอนแมน มหาเศรษฐีใจบุญพ่อค้าอาวุธแห่งบริษัท สตาร์ก อินดัสตรี้ คราวนี้เขาได้ถูกศัตรูทำลายโลกส่วนตัวของเขาเขาจึงออกตามหาคนที่ต้องรับผิดชอบกับเรื่องที่เกิดขึ้น ภาพยนตร์ฉายในสหรัฐอเมริกาวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2556
โทนี่ สตาร์ค/ไอรอน แมน อัจฉริยะนักอุตสาหกรรมสุดเกรียน ตกอยู่ภายใต้หลุมพรางของศัตรูผู้ไม่รู้จักขอบเขตของคำว่าโหดร้าย เมื่อสตาร์คพบว่าโลกส่วนตัวของเขาได้ถูกทำลายลงด้วยเงื้อมมือของศัตรูเหล่านั้น เขาจึงออกตามล่าคนที่ต้องรับผิดชอบกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นแบบพลิกแผ่นดิน ในทุกย่างก้าวของการเดินทางครั้งนี้ คือการทดสอบความเข้มแข็งของเขา เมื่อหลังชนฝา สตาร์คเอาตัวรอดมาได้โดยอุปกรณ์ต่าง ๆ ของเขาเอง สิ่งที่พึ่งพาได้ในตอนนี้ก็คือความเป็นนักประดิษฐ์และสัญชาตญาณ เพื่อจะปกป้องคนที่เขารัก เมื่อเขาลุกขึ้นสู้อีกครั้ง สตาร์คจึงได้พบกับคำตอบของคำถามที่คอยหลอกหลอนเขามาโดยตลอดว่า คนสร้างชุดเกราะหรือชุดเกราะสร้างคนกันแน่?
หลังจาก "ไอรอนแมน 2" ออกฉายไปในเดือนพฤษภาคม 2553, ต่อมา ในเดือนธันวาคม 2553 จอน แฟฟโรว์ ผู้กำกับ ไอรอนแมนสองภาคก่อนหน้านี้ ตัดสินใจที่จะไม่กลับมากำกับ ไอรอนแมน 3 แต่ยินดีที่จะกลับมารับบท แฮปปี้ โฮแกน และเป็นผู้อำนวยการผลิต. ในเดือนกุมภาพันธ์ 2554 เชน แบล็ค ได้เข้ามาเจรจาในการกำกับและเขียนบทภาพยนตร์, ต่อมาในเดือนมีนาคม ดรูว์ เพียร์ซ ได้รับการว่าจ้างที่จะร่วมเขียนบทภาพยนตร์.
ไอรอนแมน 3 ฉายรอบปฐมทัศน์โลกที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 14 เมษายน 2556 และเข้าฉายในประเทศไทยในวันที่ 1 พฤษภาคม 2556 ก่อนสหรัฐอเมริกา 2 วัน โดยทำรายได้เปิดตัว 47 ล้านบาท เป็นภาพยนตร์ทำรายได้ในประเทศไทย ณ วันเปิดตัวสูงสุด ซึ่งเดิมตำแหน่งนี้เป็นของ "ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส 3" และในตอนนี้ไอเอิร์นแมน 3 ทำรายได้ทั่วโลก 1.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
บีตาออกซิเดชัน
บีตาออกซิเดชัน เป็นขบวนการสลายกรดไขมันในรูปของโมเลกุลเอซิลโค เอ (acyl-CoA) ในไมโทคอนเดรีย และ/หรือ เพอรอกซิโซม เพื่อสร้างเป็นอะซิติลโค เอ เพื่อนำเข้าวัฏจักรเครปส์ต่อไป
บีตาออกซิเดชันของกรดไขมันประกอบด้วยสามขั้นตอน คือ
กรดไขมันถูกออกซิไดซ์โดยเนื้อเยื่อส่วนใหญ่ของร่างกาย อย่างไรก็ดี บางเนื้อเยื่อ เช่น ต่อมหมวกไตส่วนใน (adrenal medulla) ไม่ใช้กรดไขมันเป็นพลังงาน แต่ใช้คาร์โบไฮเดรตแทน
สายโยโกซูกะ
สายโยะโกะซุกะ () เป็นเส้นทางรถไฟในประเทศญี่ปุ่น ให้บริการโดยบริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก เชื่อมต่อระหว่างสถานีรถไฟโตเกียว เมืองโตเกียว กับสถานีรถไฟคุริฮะมะ เมืองโยะโกะซุกะ จังหวัดคะนะงะวะ ในทางการแล้วสายโยะโกะซุกะที่แท้จริงอยู่ระหว่างสถานีรถไฟโอฟุนะ กับสถานีรถไฟคุริฮะมะ แต่ในการบริการนั้นเรียกโดยรวมทั้งเส้นว่าสายโยะโกะซุกะ มีความยาวทั้งสิ้น 73.3 กิโลเมตร จำนวน 19 สถานี
สัญลักษณ์แทนสถานีที่รถไฟแวะจอดคือ "●" และไม่แวะจอดคือ "｜"
โคกูบุนจิ
โคกูบุนจิ () เป็นเมืองในเขตโตเกียวตะวันตก ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 11.48 ตารางกิโลเมตร มีจำนวนประชากร 117,335 คน ในปี ค.ศ. 2008
อิสโก
ฟรันซิสโก โรมัน อาลาร์กอน ซัวเรซ () หรือ อิสโก () เป็นนักฟุตบอลชาวสเปนของสโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริด สวมเสื้อหมายเลข 22 เล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรุก
เซว เหว่ย
เซว เหว่ย () นักไวโอลินชาวจีนที่มีชื่อเสียงในระดับโลก เกิดเมื่อ ค.ศ. 1963 ที่มณฑลเหอหนาน เติบโตที่มณฑลเจียงซู ได้รับการฝึกฝนไวโอลินตั้งแต่อายุ 8 ปี โดยศึกษาที่สถาบันดนตรีแห่งเซี่ยงไฮ้ และชนะการแข่งขันไวโอลินแห่งชาติตั้งแต่อายุ 18 ปี และการแข่งรายการนานาชาติคาร์ล เฟล็สช์ เมื่ออายุ 19 ปี
เหว่ยเข้าศึกษาต่อที่สถาบันดนตรีกลางแห่งชาติจีนเมื่อ ค.ศ. 1983 และย้ายไปศึกษาต่อที่ประเทศอังกฤษตั้งแต่ปี ค.ศ. 1985 หลังศึกษาอยู่ 4 ปี เขาจบการศึกษาโดย ได้รับตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านดนตรี ที่สถาบันดนตรีแห่งราชอาณาจักร ตั้งแต่อายุ 26 ปี ในปี ค.ศ. 1989 โดยเป็นชาวจีนคนแรก และอายุน้อยที่สุดที่ได้รับตำแหน่งนี้
ปัจจุบันเหว่ยใช้ชีวิตอยู่ในสหรัฐอเมริกา ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2001
สีคิริยะ
สีคิริยะ () หรือ หินราชสีห์ เป็นเมืองในอำเภอมาตเล จังหวัดกลาง ตอนกลางของประเทศศรีลังกา ประกอบด้วยหินปลักภูเขาไฟความสูงประมาณ 370 เมตร ป้อมปราการและปราสาทโบราณ รายล้อมด้วยสวนหย่อมและระบบชลประทาน ปัจจุบันเป็นสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญของศรีลังกา โดยเฉพาะจิตรกรรมฝาผนังโบราณ ได้รับการพิจารณาเป็นมรดกโลกหนึ่งในแปดแห่งของประเทศ
สีคิริยะมีประชากรอยู่อาศัยมาตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ มีหลักฐานการสร้างวิหารพุทธมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตกาล ในคัมภีร์มหาวงศ์ระบุว่าป้อมปราการเหล่านี้สร้างขึ้นในคริสตศวรรษที่ 5 โดยพระเจ้ากัสสปะ ระหว่าง ค.ศ. 447 ถึง ค.ศ. 495 เพื่อป้องกันการชิงราชบัลลังก์จากพระเจ้าโมคคัลลานะ พระเชษฐาของพระองค์
โจ แอลเลน
โจ แอลเลน (; เกิดวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 1990) เป็นนักฟุตบอลชาวเวลส์ ปัจจุบันเล่นให้กับสโตกซิตี และทีมชาติเวลส์ในตำแหน่งกองกลาง
โจ แอลเลน มีชื่อเต็มว่า โจเซฟ ไมเคิล แอลเลน (Joseph Michael Allen) ได้ย้ายจากลิเวอร์พูลมาสู่สโตกซิตี ในช่วงก่อนเปิดฤดูกาล 2016–17
ในช่วงก่อนเปิดฤดูกาล 2015–16 แอลเลน มีอาการบาดเจ็บที่แฮมสตริงหลังเกมอุ่นเครื่องกับ สวินดอน ทาวน์ ในช่วงปรี-ซีซั่น
ในวันที่ 13 มกราคม ค.ศ. 2016 แอลเลน ลงสนามเป็นตัวสำรองแทน แอมแร จัน และทำประตูในนาทีสุดท้าย ในนัดที่ ลิเวอร์พูล เปิดสนามแอนฟีลด์เสมอกับ อาร์เซนอล 3-3 ต่อมา ในวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 2016 เอฟเอคัพ รอบสาม นัดรีเพลย์ แอลเลน ลงสนามเป็นตัวจริงและยิง 1 ประตู ในนัดที่ ลิเวอร์พูล เปิดสนามแอนฟีลด์เอาชนะ เอ็กซิเตอร์ซิตี 3-0 ช่วยให้ ลิเวอร์พูล ผ่านเข้ารอบสี่ เอฟเอคัพ ได้สำเร็จ ต่อมา ในวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 2016 ฟุตบอลลีกคัพ รอบรองชนะเลิศ นัดที่สอง แอลเลน ลงสนามเป็นตัวสำรองแทน โกโล ตูเร ในนัดที่ ลิเวอร์พูล เปิดสนามแอนฟีลด์พ่ายแพ้ สโตกซิตี 0-1 รวมผลสองนัดเสมอกัน 1-1 ทำให้ต้องตัดสินในการยิงจุดโทษ ก่อนที่ แอลเลน จะยิงจุดโทษปิดท้าย ช่วยให้ ลิเวอร์พูล เอาชนะ สโตกซิตี ในการยิงจุดโทษ 6-5 ช่วยให้ ลิเวอร์พูล ผ่านเข้ารอบชิงชนะเลิศ ฟุตบอลลีกคัพ ได้สำเร็จ ต่อมา ในวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 2016 แอลเลน ทำประตูที่ 2 ในพรีเมียร์ลีก ในนัดที่ ลิเวอร์พูล เปิดสนามแอนฟีลด์เอาชนะ วอตฟอร์ด 2-0
แอลเลนได้ย้ายจากลิเวอร์พูลมาสู่สโตกซิตี ในช่วงก่อนเปิดฤดูกาล 2016–17 หลังจบฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 ที่ฝรั่งเศส ไม่นาน ซึ่งแอลเลนได้ติดทีมชาติเวลส์ในการแข่งขันครั้งนี้ด้วย โดยเวลส์สามารถสร้างประวัติศาสตร์ด้วยการผ่านเข้าไปจนถึงรอบรองชนะเลิศ
แอลเลนได้เซ็นสัญญากับสโตกซิตีเป็นระยะเวลา 5 ปี ค่าตัวราว 13 ล้านปอนด์ เนื่องจากเมื่อครั้งอยู่กับลิเวอร์พูลไม่ค่อยได้รับเลือกให้ลงเล่นในฐานะผู้เล่นตัวจริงมากนัก
สวอนซีซิตี
กล้ามเนื้อกลูเตียล
กล้ามเนื้อกลูเตียล หรือ กล้ามเนื้อสะโพก () เป็นกลุ่มกล้ามเนื้อที่มารวมตัวกันกลายเป็นส่วนกล้ามเนื้อก้นหรือกล้ามเนื้อสะโพกของมนุษย์ ประกอบด้วยกล้ามเนื้อ 3 มัด ได้แก่ กลูเตียสมินิมัส (gluteus minimus), กลูเตียสมีเดียส (gluteus medius) และ กลูเตียสแม็กซิมัส (gluteus maximus)
กล้ามเนื้อกลูเตียลเป็นกลุ่มกล้ามเนื้อที่ใหญ่ที่สุดในร่างกาย มีความสำคัญมากในการงอและเหยียดข้อสะโพก (hip joint) โดยอาศัยการทำงานร่วมกันของมัดกล้ามเนื้อย่อยทั้งสามมัด
การบริหารกล้ามเนื้อในส่วนนี้จะช่วยให้การทรงตัวดีขึ้น และช่วยรักษาสมดุลของแนวแกนกระดูกสันหลัง
รายชื่อกล้ามเนื้อในร่างกายมนุษย์, กล้ามเนื้อสะโพกสำคัญอย่างไร
กลูเตียสมินิมัส
กลูเตียสมินิมัส () เป็นกล้ามเนื้อสะโพกหรือกล้ามเนื้อกลูเตียลมัดที่เล็กที่สุดจากทั้ง 3 มัด โดยอยู่ใต้กล้ามเนื้อกลูเตียสมีเดียส (gluteus medius)
กล้ามเนื้อมัดนี้มีจุดเริ่มอยู่ที่ผิวด้านนอกของกระดูกเชิงกรานตรงบริเวณที่เรียกว่า ilium ระหว่างด้านหลังและด้านหน้าของเส้นแนวกลูเตียล (gluteal lines) และมีเส้นประสาทกล้ามเนื้อสะโพกด้านบน (superior gluteal nerve) มาเลี้ยง ได้แก่ L4, L5, และ S1
กล้ามเนื้อกลูเตียสมินิมัสทำงานร่วมกับสะโพกเพื่อรักษาเสถียรภาพของกระดูกเชิงกรานเพื่อช่วยให้กล้ามเนื้อกลูเตียสแม็กซิมัสเคลื่อนไหวข้อต่อสะโพกได้ เช่นการเหยียดออก การงอเข้า และการหมุน ซึ่งเราไม่สามารถแยกการทำงานของกล้ามเนื้อแต่ละมัดออกจากกันได้เนื่องจากกล้ามเนื้อนั้นมีการเชื่อมต่อกับกล้ามเนื้อสะโพกโดยอาศัยเส้นประสาทและเนื้อเยื่อเกี่ยวพันต่างๆ
เอพิไมเซียม
เอพิไมเซียม () คือชั้นของเนื้อเยื่อเกี่ยวพัน (connective tissue) ที่ทำหน้าที่เป็นเยื่อหุ้มมัดกล้ามเนื้อชั้นนอกสุด
ประกอบด้วยเนื้อเยื่อเกี่ยวพันชนิด dense irregular connective tissue ซึ่งเป็นเนื้อเยื่อเกี่ยวพันที่มีการเรียงตัวกันอย่างหนาแน่นและไม่เป็นระเบียบ มารวมกันและห่อหุ้มมัดกล้ามเนื้อทั้งหมดเอาไว้ โดยด้านในเอพิไมเซียมจะประกอบไปด้วย ฟาสสิเคิล หรือกลุ่มของเส้นใยกล้ามเนื้อหลายกลุ่ม โดยแต่ละฟาสสิเคิลก็จะถูกห่อหุ้มด้วย เพอริไมเซียม และด้านในฟาสสิเคิลก็จะประกอบด้วยเส้นใยกล้ามเนื้อหลายๆเส้นมารวมกัน ซึ่งเส้นใยกล้ามเนื้อแต่ละเส้นก็จะมี เอนโดไมเซียม มาห่อหุ้มไว้อีกที
รวมเนื้อเยื่อเกี่ยวพันของกล้ามเนื้อย่อยๆไว้ด้วยกันทำให้เกิดเป็นมัดกล้ามเนื้อขึ้น และไปยึดกับเทนดอนซึ่งทำหน้าที่ยึดกับกระดูกอีกทีหนึ่ง โดยการหดตัวของมัดกล้ามเนื้อนั้นจะไปดึงส่วนของกระดูกทำให้ร่างกายมีการเคลื่อนไหวเกิดขึ้น
epimysium
กล้ามเนื้อเทมโพราลิส
กล้ามเนื้อเทมโพราลิส (, tempolaris muscle) เป็นกล้ามเนื้อรูปพัดที่มีความกว้างมาก ลักษณะค่อนข้างบางแต่มีความแข็งแรง มีคกล้ามเนื้อที่เกี่ยวข้องกับการเคี้ยว คลุมอยู่บนกระดูกที่มีชื่อว่า temporal bone หรือ กระดูกขมับ
ช่วยยกกระดูกขากรรไกรล่าง (mandible) เมื่อมีการเคี้ยวอาหาร ซึ่งกล้ามเนื้อเทมโพราลิสนั้นถูกควบคุมโดยเส้นประสาทที่มีชื่อว่า mandibular nerve (V3)
รางวัลนาฏราช สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม
รางวัลนาฏราช สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม เป็นหนึ่งในรางวัลนาฏราช จัดโดยสมาพันธ์สมาคมวิชาชีพวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ เพื่อมอบให้แก่นักแสดงชายที่แสดงบทสมทบได้อย่างโดดเด่น เข้าถึงอารมณ์ของตัวละคร ถ่ายทอดออกมาได้ละเอียดและลึกซึ้ง สมกับเป็นนักแสดงมืออาชีพ ควรค่าแก่การได้รับรางวัลของปีนั้นๆ โดยคะแนนจะมาจากการลงคะแนนของเหล่าสมาชิกสมาพันธ์รายชื่อต่อไปนี้คือผู้ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนาฏราช สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยมมากกว่า 1 ครั้ง
รายชื่อต่อไปนี้คือผู้ได้รับรางวัลนาฏราช สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยมมากกว่า 1 ครั้ง
สถิติอายุจะใช้วันที่ประกาศผลนาฏราชในปีนั้นๆ เป็นเกณฑ์
http://natarajaawards.com/
การร้องทุกข์ต่อศาลอาญาระหว่างประเทศ
ตามความในธรรมนูญกรุงโรมว่าด้วยศาลอาญาระหว่างประเทศ (Rome Statute of the International Criminal Court) อันเป็นสนธิสัญญาจัดตั้งศาลอาญาระหว่างประเทศนั้น บุคคลหรือองค์กรจะแจ้งความดำเนินคดีที่อยู่ในอำนาจของศาลอาญาระหว่างประเทศต่อศาลนั้นก็ได้ ถ้าบุคคลเป็นผู้ยื่น เรียกว่า "ร้องทุกข์" (complain) ถ้ารัฐภาคีศาลก็ดี หรือเลขาธิการสหประชาชาติก็ดี เป็นผู้ยื่น เรียกว่า "เสนอข้อหา" (refer) และเรียกรวมกันว่า "กล่าวโทษ" (communicate)
นับตั้งแต่สิ้นเดือนกันยายน 2553 สำนักงานอัยการศาลอาญาระหว่างประเทศได้รับคำกล่าวโทษแล้ว 8,874 ฉบับ ในจำนวนนั้น 4,002 ฉบับถูกยกเมื่อตรวจเบื้องต้นแล้วพบว่า "อยู่นอกอำนาจศาลโดยแจ้งชัด" และนับตั้งแต่เดือนมีนาคม 2554 ศาลอาญาระหว่างประเทศกำลังสืบสวนเรื่องราวในสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก ในประเทศยูกันดา ในสาธารณรัฐแอฟริกากลาง ในดาร์ฟูร์ ประเทศซูดาน ในประเทศเคนยา ในประเทศลิเบีย และในประเทศโกตดิวัวร์ รวมเจ็ดเรื่องด้วยกัน กับทั้งกำลังพิเคราะห์โดยละเอียดซึ่งเรื่องราวอื่น ๆ อีกหลายเรื่อง รวมถึงเรื่องราวในประเทศอัฟกานิสถาน ประเทศชาด ประเทศโคลอมเบีย ฉนวนกาซา และประเทศจอร์เจีย
อำนาจชำระคดีของศาลอาญาระหว่างประเทศนั้นแบ่งเป็นสามประเภท คือธรรมนูญกรุงโรมว่า บุคคลหรือองค์กรจะแจ้งความดำเนินคดีที่อยู่ในอำนาจศาลต่อศาลก็ได้ โดยให้แจ้งที่อัยการ คำกล่าวโทษเหล่านี้จะได้รับการพิเคราะห์สามชั้น คือ การตรวจเบื้องต้น (initial review), การรายงานมูลฐาน (basic reporting) และการพิเคราะห์โดยละเอียด (intensive analysis) ก่อนเริ่มสืบสวนตามคำกล่าวโทษนั้นต่อไป
เมื่อได้รับคำกล่าวโทษแล้วทุกครั้ง อัยการต้อง "พิเคราะห์ความร้ายแรงแห่งข้อมูลที่ได้รับ" แล้ววินิจฉัยว่า มีมูลพอจะเริ่มสืบสวนหรือไม่ ที่ผ่านมา มีคำกล่าวโทษจำนวนมากถูกยกในระหว่างการพิเคราะห์ชั้นนี้ เนื่องจากปรากฏว่า "อยู่นอกอำนาจศาลโดยแจ้งชัด"
ตามข้อมูลทางสถิติตั้งแต่วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2549 ร้อยละแปดสิบของคำกล่าวโทษที่ได้รับนั้นถูกยก เนื่องจากเมื่อวินิจฉัยแล้วว่าเรื่องที่กล่าวโทษนั้นอยู่ในอำนาจศาล คำกล่าวโทษก็จะเข้าสู่ "การรายงานมูลฐาน" เพื่อ "พิเคราะห์ทั่วไปในทางข้อเท็จจริงและข้อกฎหมาย" และประมวลข้อหาตลอดจนข้อมูลต่าง ๆ ที่มีพร้อมอยู่แล้ว มีสถิติว่าระหว่างเดือนกรกฎาคม 2546 ถึงเดือนกุมภาพันธ์ 2549 มีคำกล่าวโทษอยู่ในชั้นรายงานมูลฐานนี้ยี่สิบสามฉบับ
เมื่อผ่านชั้นรายงานมูลฐานั้นแล้ว คำกล่าวโทษจะได้รับการพิเคราะห์โดยละเอียด เพื่อประมวลข้อมูลพิสดารจากแหล่งข้อมูลเปิด พิเคราะห์การกระทำความผิดอย่างเป็นระบบ ตรวจปัจจัยสี่ แสวงหาข้อมูลเพิ่มเติม และถ้าคดีซับซ้อน ก็จะวางแผนการสืบสวนอย่างมีศักยภาพ มีสถิติว่า ตั้งแต่เดือนสิงหาคม 2552 เป็นต้นมา มีคดีสิบรายอยู่ในชั้นพิเคราะห์โดยละเอียด รวมถึง เรื่องราวในประเทศอัฟกานิสถาน ประเทศชาด ประเทศโคลอมเบีย ประเทศโกตดิวัวร์ ประเทศจอร์เจีย และประเทศเคนยา
ครั้นแล้ว อัยการจะพิเคราะห์ "ปัจจัยสี่" (four factors) ดังต่อไปนี้ เพื่อเริ่มสืบสวนอย่างเป็นทางการ คือ