hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
หญ้าแพรก
หญ้าแพรก () เป็นพืชพื้นเมืองในทวีปแอฟริกา ทวีปเอเชีย ทวีปออสเตรเลีย และยุโรปใต้ ส่วนชื่อ "หญ้าเบอร์มิวดา" มาจากการที่หญ้าแพรกเป็นพืชต่างถิ่นรุกรานในเบอร์มิวดา แต่ไม่ได้เกิดขึ้นที่นั่น
ในประเทศไทย ชาวเหนือ เรียกว่า "หญ้าเป็ด" ส่วนชาวกะเหรี่ยง เรียกว่า "หน่อเก่เด"
เป็นพืชที่ขึ้นบนผิวดินและมีลำต้นอยู่ใต้ดิน ใบเรียวปลายแหลม บริเวณใบมีขนปกคลุมเล็กน้อย มีช่อดอกที่ปลายยอด ดอกออกตลอดทั้งปี พบได้ที่ความสูงจากระดับน้ำทะเล 40-400 เมตร บนพื้นที่แห้งแล้ง ทนดินเค็มและทนที่น้ำท่วมขัง แพร่พันธุ์เร็วมาก
ในสภาพแวดล้อมและการดูแลที่เหมาะสม เป็นหญ้าที่มีความสม่ำเสมอ คุณภาพดีพอใช้จึงจะได้หญ้าที่สีเขียวสด ใช้ปลูกเป็นสนามหญ้า ทั่ว ๆ ไป เช่น สนามฟุตบอล รักบี้ ในสวนสาธารณะ ปลูกตามขอบถนน สนามเด็กเล่น ปลูกเป็นทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์ หรือปลูกในพื้นที่ ที่กว้าง ๆ เพียงเพื่อต้องการปลูกปกคลุมดินป้องกันไม่ให้เกิดการพังทลายของดินได้
หญ้านี้มีความต้องการดูแลในระดับที่ปานกลางถึงระดับสูง จึงจะได้คุณภาพดี ถึงแม้จะทนต่อความแห้งแล้งและความร้อนได้สูงก็ตาม แต่หญ้านี้จะคุณภาพไม่ดี ถ้าไม่ได้ให้น้ำอย่างเพียงพอ การใช้หญ้าแพรกทำสนามหญ้าต้องระมัดระวังอย่างหนึ่งคือ หญ้านี้จะกลายเป็นวัชพืชที่สำคัญได้ เนื่องจากการเจริญเติบโตเร็ว ทั้งยังมีเมล็ดแพร่พันธุ์ได้อีก และจะเป็นวัชพืชที่เข้าไปในแปลงดอกไม้ ไม้พุ่มเล็ก ๆ แม้กระทั่งตามถนนที่มีรอยแตก หญ้านี้จะแทรกตัวไปขึ้นได้ แต่ไม่พบว่ามีคุณสมบัติในการชะลอน้ำแต่อย่างใด
สรรพคุณทางสมุนไพรทั้งต้น รสขมเย็น ตำกับสุราพอกหรือทาแก้พิษอักเสบ ปวด บวม 
ในการไหว้ครูก็ใช้หญ้าแพรก เปรียบเสมือนกับให้นักเรียนทุกคนมีความอดทน
ในพุทธประวัติกล่าวว่าพระสิทธัตถะได้ทรงพระสุบินก่อนที่จะสำเร็จพระสัมมาสัมโพธิญาณคำรบสองว่า ต้นหญ้าแพรกต้นหนึ่งได้ขึ้นแต่พื้นพระนาภี และเจริญสูงขึ้นไปจนจดคัดนาดลนภากาศ ซึ่งทำนายว่าการที่หญ้าแพรกงอกจากพระนาภี สูงไปจดอากาศนั้น เป็นบรรพนิมิตที่ได้ตรัสเทศนาพระอริยมรรคมีองค์ 8 แก่เทพยดาและมนุษย์ทั้งปวง
เทอร์โมพลาสติก
เทอร์โมพลาสติก เป็นพลาสติกที่มีจุดหลอมเหลว และมีจุดอ่อนตัว (ต่างจากเทอร์โมเซ็ทพลาสติก) มีโครงสร้างแบบสายยาวหรือแบบสาขาสามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้อีก เทอร์โมพลาสติกจะเกิดการอ่อนตัวและหลอมเหลวเมื่อได้รับความร้อน และจะเกิดแข็งตัวเมื่อทำให้เย็นลง พลาสติกที่แข็งตัวแล้วสามารถนำมาหลอมซ้ำได้ ด้วยความร้อนเทอร์โมพลาสติก ดังนั้นเทอร์โมพลาสติกจึงเป็นวัสดุที่มีสมบัติเหมาะสม สำหรับการขึ้นรูปเป็นผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ 
เทอร์โมพลาสติกจะอ่อนตัว และหลอมเหลวเมื่อได้รับความร้อนและจะแข็งตัวเมื่อทำให้เย็นลง พลาสติกที่แข็งตัวแล้วสามารถนำมาหลอมซ้ำได้ ด้วยความร้อนเทอร์โมพลาสติก
พลาสติกที่ผ่านกระบวนการที่มีความร้อนหลายครั้งสามารถเสื่อมสภาพ หรือทางเทคนิคเรียกว่า Degradation ดังนั้นการนำพลาสติกกลับมาใช้ใหม่ควรใช้ผสมในอัตราส่วนที่พอเหมาะเท่านั้น และควรระวังเรื่องความสะอาดของวัตถุดิบและสิ่งเจือปน
มะแว้งต้น
มะแว้งต้น เป็นไม้พุ่ม สูง 1-1.5 เมตร ลำต้นมีขนนุ่ม ใบเดี่ยวเรียงสลับรูปไข่หรือรูปขอบขนาน กว้าง 4-10 ซม. ยาว 6-12 ซม. ขอบใบเว้า ผิวใบมีขนนุ่มทั้งสองด้าน หลังใบสีเขียว ท้องใบสีเทา ผิวใบมีขนนุ่มทั้งสองด้าน ดอกช่อออกตามกิ่งหรือที่ซอกใบ ดอกย่อยมีกลีบรอง กลีบดอกโคนกลีบติดกัน ปลายแยกออกเป็น 5 แฉก กลีบดอกสีม่วง ผลเป็นผลสด รูปกลม ผลดิบสีเขียวอ่อน ไม่มีลาย เมื่อสุกสีส้ม ในผล จะพบได้ในส่วน ผล ใบ และต้น นอกจากนี้ในใบและผลยังพบ Solanine , Solanidine Beta-sitosterol และ Diogenin
ตำราไทยใช้ผลสดแก้ไอขับเสมหะ รักษาเบาหวาน ขับปัสสาวะ มีการทดลองในสัตว์ พบว่าน้ำสกัดผลมีฤทธิ์ลดน้ำตาลในเลือด แต่มีฤทธิ์น้อยและระยะเวลาการออกฤทธิ์สั้น มะแว้งต้นเป็นส่วนผสมหลัก ในยาปะสะแว้ง ซึ่งองค์การเภสัชกรรมผลิตขึ้นตามยาสามัญประจำบ้านแผนโบราณ ใช้เป็นน้ำกระสายยา กวาดแก้ไอ ขับเสมหะ รับประทาน เคี้ยว แล้วกลืนทั้งน้ำและเนื้อ รับประทานบ่อยๆ แก้ไอแล้วโรคหอบหืด
ผลรับประทานเป็นอาหารกับน้ำพริก แต่นิยมน้อยกว่ามะแว้งเครือ ลูกมะแว้งต้นมีวิตามินเอ ค่อนข้างสูง ชาวกะเหรี่ยงนำผลมาใส่แกงหรือน้ำพริก
หนังสือสมุนไพรสวนสิรีรุกขชาติ
โรคนิวโมคอคคัส
โรคนิวโมคอคคัส เกิดจากเชื้อแบคทีเรียที่มีชื่อว่า “สเตรปโตคอคคัสนิวโมเนียอี” ซึ่งทำให้มีอัตราการเกิดโรคปอดบวมสูง ชื่อของเชื้อนี้ถูกค้นพบตั้งแต่ปี ค.ศ. 1881 ต่อมาได้มีการค้นพบยาเพนนิซิลิน ที่ใช้รักษาโรคนี้ได้เป็นอย่างดีในปี 1940 แต่ในระยะหลังเชื้อเกิดอาการดิ้อยาชนิดนี้ และยาปฏิชีวนะชนิดอื่นๆด้วย ทำให้ยากต่อการรักษา เชื้อนิวโมคอคคัส สามารถพบได้ทุกแห่ง ส่วนใหญ่จะพบอยู่ในโพรงจมูกและคอของคนทั่วไป บางคนอาจจะมีเชื้อนี้แต่ไม่แสดงอาการ ซึ่งเรียกว่าพาหะ เชื้อสามารถแพร่กระจายสู่บุคคลอื่นได้ เหมือนโรคไข้หวัด โดยการ ไอ จาม หรือทางอื่นๆที่ทำให้เชื้อแพร่กระจายออกมาเป็นละออง สิ่งสำคัญที่เป็นตัวการในการติดเชื้อส่วนใหญ่คือ มือ ดังนั้น การล้างมือบ่อยๆก็เป็นการป้องกันได้อีกทางหนึ่ง ชื้อนิวโมคอคคัส สามารถทำให้เกิดโรคที่เป็นอันตรายต่างๆได้ อาทิเช่น โรคติดเชื้อในกระแสเลือด โรคปอดบวม โรคหูชั้นกลางอักเสบ โรคเยื่อหุ้มสมองอักเสบ ซึ่งเป็นอันตรายมากในเด็กเล็กและผู้สูงอายุ เป็นต้น กลุ่มบุคคลส่วนใหญ่ที่มีความเสี่ยงในการติดเชื้อนี้จะเป็นเด็กเล็ก ผู้สูงอายุ ผู้มีภูมิคุ้มกันบกพร่อง ผู้ป่วยโรคเรื้อรัง และผู้ที่ตัดม้ามออกหรือม้ามทำงานผิดปกติ
โรคนี้สามารถรักษาได้โดยการฉีดยาเพนนิซิลิน แต่ปัจจุบันเชื้อดื้อยามากขึ้น ทำให้การรักษาโดยใช้ยาตัวใหม่จะขึ้นอยู่กับดุลยพินิจของแพทย์ ดังนั้น การป้องกัน
ไม่ให้ร่างกายได้รับเชื้ออาจเป็นวิธีที่ได้ผลสูง และ อีกทางเลือกหนึ่งที่สามารถทำได้ก็คือ การฉีดวัคซีนเพื่อสร้างภูมิคุ้มกันให้กับร่างกาย
โป๊ยเซียน (พืช)
โป๊ยเซียน () เป็นหนึ่งในไม้มงคล จัดอยู่ในวงศ์ Euphorbiaceae อยู่ในสกุล "Euphorbia" ซึ่งเป็นสกุลเดียวกับพืชหลายชนิด เช่น ต้นคริสต์มาส และส้มเช้า
โป๊ยเซียน (八仙) มาจากภาษาจีน แปลว่าเทพยดาทั้ง 8 องค์ ได้แก่ เซียนทิก๋วยลี้ เซียนฮั่นจงหลี เซียนลือท่งปิน เซียนเจียงกั๋วเล้า เซียนหลันไฉ่เหอ เซียนฮ่อเซียนโกว เซียนหันเซียงจือ เซียนเชาก๊กกู๋ เชื่อกันว่า ถ้าบ้านใดมีดอกโป๊ยเซียนครบ 8 ดอก จะนำความโชคดีมาให้แก่บ้านของผู้นั้น
ใบยาวรี ปลายใบจะแหลม ออกดอกเป็นกลุ่มๆ แต่ละดอกจะมีกลีบอยู่ตรงข้ามกัน ดอกโป๊ยเซียนมีหลายสี เช่น แดง เหลือง ชมพู ส้ม ขาว เป็นต้น ดอกโป๊ยเซียนจะออกดอกทั้งปี แต่ออกมากในหน้าหนาว และดอกจะทนมาก ลำต้นมีหนามแหลม และแข็งคล้ายกระบองเพชร
สามารถทำได้หลายวิธี เช่น การปักชำ การตอนกิ่ง การเสียบกิ่ง และการเพาะเมล็ด แต่ที่นิยมทำมากและได้ผลดีคือ การปักชำ และการเสียบกิ่ง
เนื่องจากโป๊ยเซียนเป็นพืชมงคล ผู้ปลูกจึงควรดูแลรักษามากเป็นพิเศษเพราะมันมีคุณค่าทางจิตใจ ผู้ปลูกจึงควรปลูกในสภาพแวดล้อมที่ดี และควรจะมีการดูแลรักษาที่ดีด้วย
ดินที่นำมาปลูก 
ควรเป็นดินร่วนซุย ระบายน้ำได้ดี ไม่เช่นนั้นรากโป๊ยเซียนอาจเน่าได้ ที่สำคัญควรเปลี่ยนดินทุกๆปี
แสงแดด 
โป๊ยเซียนเป็นพืชที่ชอบแดด จึงควรให้โป๊ยเซียนได้รับแสงแดดที่เพียงพอ ถ้ามากไปดอกจะเล็ก แต่ถ้าน้อยไปดอกจะโต ต้นจะไม่แข็งแรง
น้ำ 
โป๊ยเซียนทนต่อสภาพแล้งได้ดีพอสมควร จึงไม่จำเป็นต้องให้น้ำทุกวัน ถ้าโป๊ยเซียนอยู่ในช่วงออกดอก ไม่ควรรดน้ำที่ดอกเพราะจะทำให้ดอกเน่าและร่วงเร็ว และหากรดน้ำมากเกินไป จะทำให้โป๊ยเซียนเป็นโรครากเน่า และเกิดเชื้อราขึ้นในดินที่ใช้ปลูก
ปุ๋ย 
สามารถใส่ได้ทั้งปุ๋ยเคมีและปุ๋ยอินทรีย์ โดยปุ๋ยอินทรีย์ เช่น ปุ๋ยคอกหรือ ปุ๋ยหมักจะทำให้ดินร่วนซุย ควรให้ปุ๋ยแก่โป๊ยเซียนเดือนละ 1-2ครั้ง
การตัดแต่งกิ่ง 
โป๊ยเซียนบางพันธุ์อาจแตกกิ่งออกมามาก ทำให้ใบอาจจะไปปิดบังแสง แล้วทำให้อากาศไม่ถ่ายเท จึงควรมีการตัดแต่งกิ่งทั้งเพื่อให้อากาศถ่ายเทสะดวก และเพื่อความสวยงาม นอกจากนี้กิ่งที่ตัดออกมายังสามารถนำไปขยายพันธุ์ต่อได้อีกด้วย
การแช่น้ำยา
การแช่น้ำยา หมายถึง การแช่ร่างกายลงในน้ำที่ผสมด้วยสารที่ให้ผลในการรักษาหรือบำบัดอาอาการต่างๆ เช่น เกลืองแกง กำมะถัน ผงมัสตาร์ด สารสกัดที่ทำให้เกิดฟอง สารสกัดจากต้นสน สารละลายด่าง สาหร่ายทะเล และยาปฏิชีวนะบางชนิด
การแช่ตัวในน้ำยาจะให้ผลดีในการบำบัดรักษาอาการระคายเคือง และลดการติดเชื้อของผิวหนัง และยังมีผลช่วยเพิ่มแรงพยุงตัวในน้ำให้เราอีกด้วย การอาบน้ำยามีด้วยกันหลายแบบ เช่น
โดยปกติแล้วน้ำทะเลมีผลในการรักษาโรคต่างๆ ได้ แต่หาไม่สะดวกที่จะไปทะเล เราก็สามารถนำน้ำทะเลเทียม (น้ำเกลือ) ขึ้นโดยการเติมเกลือแกง 2-3 กิโลกรัม ลงในน้ำอุ่น 1 อ่างอาบน้ำ อุณหภูมิของน้ำควรจะอยู่ระหว่าง 90-105 องศาฟาเรนไฮต์ (32-41 องศาเซลเซียส) หรือสูงเท่าที่ร่างกายจะทนได้
น้ำเกลือจะช่วยกระตุ้นผิวหนังและขับเหงื่อ หลังการแช่น้ำเกลือควรใช้ผ้าห่มคลุมตัวเพื่อให้เหงื่อยังคงออกต่อไป นอกจากนี้น้ำเกลือยังนำมาใช้รักษาโรคผิวหนังและโรคข้อเสื่อมได้อีกด้วย
วินี้เราจะใช้สารโพแทชที่มีกำมะถันผสมอยู่ลงไป 150-200 กรัม ต่อน้ำ 1 อ่าง อุณหภูมิของน้ำควรอยู่ประมาณ 90-102 องศาฟาเรนไฮต์ (32-39 องศาเซลเซียส) น้ำในอ่างกำมะถันเหมาะจะนำมาใช้แช่ร่างกายราว 10-20 นาที เพื่อรักษาอาการติดเชื้อที่ผิวหนัง สิว ผิวหนังมีปรสิตบางประเภทอาศัยอยู่ รวมถึงฝีบางประเภท
น้ำในอ่างแช่แบบนี้จะมีส่วนผสมจากผงมัสตาร์ด 850-900 กรัม น้ำที่จะใช้ผสมควรมีอุณหภูมิราว 96-100 องศาฟาเรนไฮต์ (36-38 องศาเซลเซียส) น้ำมัสตาร์ดเหมาะสำหรับการแช่ตัวเป็นวลา 10-15 นาที น้ำมันในมัสตาร์ดมาเลี้ยงผิวมากขึ้น เท่ากับเป็นการเพิ่มประสิทธิภาพในการบำบัดรักษาให้เหนือกว่าการจุ่มน้ำธรรมดา
โดยความหมายที่แท้จริง สปา หมายถึงสถานพักผ่อนที่มีน้ำพุธรรมชาติที่มีสารเคมีซึ่งมีผลในการบำบัดรักษาโรค แต่น้ำพุธรรมชาติทุกแห่งไม่สามารถจะใช้เป็นสปาได้ เพราะน้ำที่เหมาะสมสำหรับการบำบัดแบบสปาจะต้องมีปริมาณแร่ธาตุสูงเมื่อเทียบกับน้ำทั่วไป หรือต้องมีอุณหภูมิสูงกว่า 20 องศาเซลเซียส
ในการบำบัดรักษาโรคด้วยสปา จะต้องพิจารณาถึงแร่ธาตุที่มีอยู่ด้วย ในน้ำแต่ละแหล่งว่าเหมาะที่จะนำมาใช้รักษาโรคชนิดใด
มะม่วงกวน
มะม่วงกวน ถือเป็นขนมกินเล่นชนิดหนึ่ง มีลักษณะเป็นแผ่นบาง ๆ ค่อนข้างใส สีออกเหลืองหรือน้ำตาลอมเหลือง มีความเหนียวพอสมควร ทำเป็นรูปวงกลม ดอกไม้ หรือ ม้วนเป็นเกลียว เป็นต้น การทำมะม่วงกวนถือเป็นหนึ่งในวิธีการถนอมอาหารที่มีมาตั้งแต่สมัยโบราณ หลักการถนอมอาหารโดยการกวนนั้นมีหลักดังนี้คือ นำเอาผลไม้ที่สุกแล้วมาเคี่ยวผสมรวมกับน้ำตาล โดยอาศัยความร้อนเป็นหลัก ซึ่งในการทำมะม่วงกวนนั้น ถือเป็นการกวนแบบแห้งที่ต้องใช้น้ำตาลในอัตราส่วนมากๆนั่นเอง รสชาติของมะม่วงกวน โดยส่วนใหญ่มักมีรสหวาน หวานอมเปรี้ยว หรือเปรี้ยวจัด โดยเคล็ดลับในการทำมะม่วงกวนให้น่ากิน คือการเลือกมะม่วงที่ไม่สุกจนเกินไป และแนะนำให้ใช้มะม่วงแก้วซึ่งเป็นที่นิยมกันอย่างแพร่หลายมากที่สุดในท้องตลาด หรือสามารถนำเอามะม่วงหลาย ๆ ชนิดมาผสมรวมกันก็ได้ ในความเป็นจริง วิธีการทำมะม่วงกวนนั้นถือว่าไม่มีหลักเกณฑ์หรืออัตราส่วนของส่วนผสมที่แน่นอนตายตัว ขึ้นอยู่กับการประยุกต์ดัดแปลงของแต่ละคนเพื่อให้ได้มะม่วงกวนในรสชาดตามที่ต้องการตัวอย่างเช่น มะม่วงกวนสูตรแปดริ้วของจังหวัดฉะเชิงเทรา หรือมะม่วงกวนหนึ่งผลิตภัณฑ์หนึ่งตำบลของอำเภอหัวหิน เป็นต้น
"หนังสือวิธีการถนอมอาหาร โดย ยุวดี ชื่นจิตร, หน้า 45, สำนักพิมพ์ลายน้ำ"
ลูมินอล
ลูมินอล (อักษรละติน: Luminol) เป็นสารเคมีที่สามารถตรวจพบร่องรอยของเลือดได้ ซึ่งหน่วยงาน Crime Scene Investigation หรือ CSI จะใช้บ่อยเพื่อหาร่องรอยของเลือด ถึงแม้ว่าจะใช้ไม้ถูพื้นทำความสะอาดลบรอยเลือดก็ตาม แต่ถ้าไม่ใช้สารเคมีช่วย ล้างรอยเลือด รอยเลือดจะติดอยู่นานเป็นปีโดยที่คนเราไม่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า วิธีการคร่าวๆคือสารลูมินอลจะทำปฏิกิริยากับ ฮีโมโกลบิน ทำให้แสงเปล่งออกมา เป็นกระบวนการที่พลังงานของสารเริ่มต้นมากกว่าพลังงานของสารผลิตภัณฑ์ ทำให้โมเลกุลนำพลังงานที่เหลือออกมาในรูปแบบของโฟตอนแสง กระบวนการนี้เรียกว่า Chemiluminescence
ลูมินอลที่เป็นสารชนิดผงนำมาผสมกับของเหลวที่มีส่วนประสมของ ไฮโดรเจนเพอร์ออกไซด์ ไฮดรอกไซด์ และอื่นๆ ซึ่ง ไฮโดรเจนเพอร์ออกไซด์ และ ลูมินอล เป็นส่วนผสมหลัก ผสมเสร็จก็นำมาใส่ขวดสเปรย์ไว้ก็พร้อมใช้งานแต่ถ้าแค่นั้น ปฏิกิริยาจะเกิดช้าจึงต้องการตัวเร่งปฏิกิริยาเพื่อเห็นแสงที่เปร่งออกมาได้ไวขึ้น ซึ่งในกรณีเลือด เหล็กที่อยู่ในฮีโมโกบิลเป็นตัวเร่งปฏิกิริยา
คำศัพท์ที่ใช้ในกีฬาเทนนิส
รายชื่อคำศัพท์ที่ใช้ในวงการกีฬาเทนนิส
1.Ace : ลูกเสิร์ฟที่ผู้รับไม่สามารถรับได้
2.Ad court : คอร์ตข้างที่เสิร์ฟหลังจากดิวซ์
3.Ad in : ผู้เสิร์ฟได้เปรียบ
4.Ad out : ผู้เสิร์ฟเสียเปรียบ
5.Angle shot : การตีลูกทแยงเพื่อให้ลูกกระดอนออกทางด้านข้าง
6.Approach : การตีลูกแบบเข้าหาตาข่าย
7.Attack drive : การตีลูกบอลอย่างแรง
8.Band : แถบขาวที่ติดอยู่บนตาข่าย
9.Baseline : เส้นหลังหรือเส้นท้ายสนาม
10.Bye : ชนะผ่าน
11.Cannon balls : การเสริฟที่เร็วและแรง
12.Chip shot : การตีตัด
13.Crosscourt shot : การตีลูกทแยง
14.Down-the-line : การตีลูกขนานเส้น
15.Drop volley : การตีหยอด
16.Fault : การเสริฟเสีย
17.Flub : การตีเสียแบบง่ายๆ
18.Gut : เอ็นที่ทำในไม้เทนนิส
19.Half-volley : การตีลูกพร้อม
20.Killing zone : แดนรุก
21.Footwork : การเคลื่อนที่ของเท้า
22.Hold service : ผู้เสริฟชนะในเกมเสริฟของตัวเอง
23.Lob : ลูกโด่ง
24.Let : การเล่นคะแนนนั้นๆใหม่
25.Love : การขานคะแนนศูนย์
26.Miss : การตีไม่โดนบอล
27.Pace : ความเร็วของลูก
28.Post : เสาตึงตาข่าย
29.Racquet : ไม้เทนนิส
30.Seed : มืออันดับ
บิวทาโนน
เมทิลเอทิลคีโตน มีชื่ออืนที่เราเรียกกันว่า เอ็มอีเค (MEK) 2-บิวทาโนน (2-butanone) เมทิลอาเซโตน (methylacetone),ethylmethylketone,2-oxobutane มีน้ำหนักโมเลกุล 72.11 มีจุดเดือด 79.6 องศาเซลเซียส คุณสมบัติของมันเป็นของเหลวใสมีกลิ่นของอะซีโตน วิธีการใช้ ใช้ในอุตสาหกรรมผลิตเป็นสารเคลือบ เป็นตัวทำละลายที่ขจัดไขมันแลคเกอร์เป็นตัวทำละลายอุตสาหกรรมทั่วไป การควบคุมแบ่งเป็น 2 แบบ แบบแรกคือ การบรรจุมากกว่า 500 มิลลิลิตรจัดเป็นวัตถุอันตราย หากใครมีไว้ครอบครองต้องมีใบรับอนุญาต ถ้าไม่มีใบรับอนุญาตมีโทษจำคุกไม่เกิน 2 ปี ปรับไม่เกิน 2 แสนบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ แบบที่สองคือ การบรรจุน้อยกว่า 500 มิลลิลิตรจัดเป็นสารระเหย ก่อนนำไปจำหน่ายต้องมีฉลากข้อความคำเตือนทุกครั้ง หากไม่มีฉลากข้อความคำเตือนทุกคั้งที่จำหน่าย ผู้จำหน่ายมีโทษจำคุกไม่เกิน 2 ปี ปรับไม่เกิน 2 แสนบาท หรือ ทั้งจำทั้งปรับ สูตรโมเลกุลคือ CHCOCHCH
จักรพรรดิลุดวิจที่ 4 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรพรรดิลุดวิจที่ 4 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ () หรือ ลุดวิจชาวบาวาเรีย (; 1 เมษายน ค.ศ. 1282 - 11 ตุลาคม ค.ศ. 1347) เป็นจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์จากราชวงศ์วิทเทลส์บัคผู้ทรงครองราชบัลลังก์ระหว่างปี ค.ศ. 1328 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 1347 จากโรคหลอดเลือดสมองระหว่างการล่าหมูป่า ลุดวิจเป็นพระโอรสของลุดวิจที่ 2 ดยุกแห่งบาวาเรียและมาทิลดาแห่งฮับส์บูร์ก
จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 7 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 7 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ () (ราว ค.ศ. 1275 หรือ ค.ศ. 1279 - 24 สิงหาคม ค.ศ. 1313) ทรงเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์แห่งราชวงศ์ลักเซมเบิร์กผู้ทรงครองราชบัลลังก์ระหว่างปี ค.ศ. 1312 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 1313
ราชรัฐมุขนายกเรเกนส์บูร์ก
ราชรัฐมุขนายกเรเกนส์บูร์ก (, ) เป็นราชรัฐมุขนายกขนาดเล็กของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ต่อมาได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นราชรัฐเรเกนส์บูร์กในปี ค.ศ. 1803 หลังจากการยุบรัฐผู้คัดเลือกไมนซ์ และกลายมาเป็นรัฐมุขนายกอีกครั้งหนึ่งในปี ค.ศ. 1817
นักบุญบอนิเฟซก่อตั้งมุขมณฑลเรเกนส์บูร์กขึ้นในปี ค.ศ. 739 เดิมอยู่ในกำกับของอาร์ชบิชอปแห่งซาลซ์บูร์ก ในคริสต์ศตวรรษที่ 13 รัฐมุขนายกเรเกนส์บูร์กก็กลายเป็นรัฐของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ในการปฏิรูปดินแดนในปี ค.ศ. 1803 รัฐนี้ก็รวมกับดินแดนต่าง ๆ เข้าเป็นรัฐอัครมุขนายกเรเกนส์บูร์กโดยมีคาร์ล เทโอดอร์ ฟอน ดัลแบร์ก (Karl Theodor von Dalberg) เป็นอาร์ชบิชอป ในปี ค.ศ. 1810 ราชรัฐเรเกนส์บูร์กก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรบาวาเรีย แต่ก็ยังรักษาฐานะเป็นมุขมณฑลอยู่ หลังจากดาลเบิร์กเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1817 เรเกนส์บูร์กก็ถูกลดฐานะลงเป็นมุขมณฑลที่ขึ้นกับอาร์ชบิชอปแห่งมึนเชินและไฟรซิง
บิชอปแห่งเรเกนส์บูร์ก
บิชอปแห่งเรเกนส์บูร์ก () เป็นตำแหน่งมุขนายกประจำมุขมณฑลเรเกนส์บูร์กในรัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี อาสนะของบิชอปอยู่ที่มหาวิหารเรเกนส์บูร์ก
โคลวิสที่ 1
โคลวิสที่ 1 () (ราว ค.ศ. 466 – ค.ศ. 511) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งชนแฟรงค์พระองค์แรกที่รวมชนแฟรงค์กลุ่มต่างๆ เข้าด้วยกันภายใต้การนำของพระมหากษัตริย์พระองค์เดียว และทรงเป็นผู้นำในการนับถือคริสต์ศาสนา โคลวิสเป็นพระราชโอรสของชิลเดอริคที่ 1 (Childeric I) และ บาสินาพระราชินีแห่งเทอริงเกีย เมื่อมีพระชนมายุได้ 16 พรรษาพระองค์ก็ขึ้นเป็นประมุขของซาเลียนแฟรงค์ (Salian Franks) บางส่วนต่อจากพระราชบิดาในปี ค.ศ. 481 โคลวิสทรงเป็นประมุขคนหนึ่งในบรรดาประมุขหลายคนของชนซาเลียนแฟรงค์ซึ่งเป็นกลุ่มชนแฟรงค์หนึ่งในสองกลุ่มที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเวณทางตะวันตกของแม่น้ำไรน์ตอนใต้ โดยมีศูนย์กลางอยู่ในบริเวณที่เรียกกันว่าท็อกซานเดรีย (Toxandria) ที่อยู่ระหว่างแม่น้ำเมิซ (Meuse River) และ แม่น้ำเชลดท์ (Scheldt) อำนาจของพระองค์อยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของบริเวณนี้ในบริเวณตูร์เน (Tournai) และ คัมไบร (Cambrai) ตามพรมแดนฝรั่งเศสและเบลเยียมปัจจุบัน โคลวิสทรงได้รับชัยชนะต่อราชอาณาจักรซาเลียนแฟรงค์ข้างเคียงและก่อตั้งพระองค์เองเป็นพระเจ้าแผ่นดินแต่เพียงผู้เดียวของชนซาเลียนแฟรงค์ก่อนที่จะเสด็จสวรรคต การรวบรวมอำนาจของชนแฟรงค์ของพระองค์เป็นปัจจัยหนึ่งที่ทำให้อำนาจของจักรวรรดิยิ่งลดถอยลง โดยเฉพาะจากการที่ได้รับชัยชนะต่อผู้ปกครองโรมันในยุทธการซัวซองส์ (Battle of Soissons) ในปี ค.ศ. 486
โคลวิสทรงเปลี่ยนไปนับถือคริสต์ศาสนานิกายโรมันคาทอลิกมิใช่นิกายอาเรียน (Arianism) ที่นิยมกันในหมู่ชนเจอร์มานิคตามคำชักชวนของพระมเหสีโคลทิลเดอแห่งเบอร์กันดี
และทรงเข้าพิธีรับศีลจุ่มในวัดเล็กๆ ที่ไม่ไกลจากที่ตั้งปัจจุบันของมหาวิหารโนเทรอดามแห่งแรงส์ที่เป็นมหาวิหารที่ใช้เป็นที่ประกอบพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสตลอดมาในประวัติศาสตร์ ด้านหน้าของมหาวิหารยังคงมีรูปสลักหินของพระองค์รับศีลจุ่มโดยนักบุญเรมี
โคลวิสทรงได้ชื่อว่าเป็นผู้ก่อตั้งราชวงศ์เมโรแว็งเชียงที่ปกครองชนแฟรงค์ต่อมาอีกสองศตวรรษ
ชนอลามันน์
ชนอลามันน์ () หรือ ชาวชวาเบิน () เดิมเป็นกลุ่มสหพันธ์ของกลุ่มชนเจอร์แมนิกที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเวณลุ่มแม่น้ำไมน์ในประเทศเยอรมนีปัจจุบัน หลักฐานแรกที่กล่าวถึงชนกลุ่มนี้มาจากบันทึกถึงชน "อลามันนิคุส" (ละติน: Alamannicus) ที่สรุปกันว่าเขียนโดยจักรพรรดิคาราคัลลาผู้ปกครองจักรวรรดิโรมันระหว่างปี ค.ศ. 211 ถึงปี ค.ศ. 217 ที่อ้างว่าเป็นฝ่ายที่ได้รับการพ่ายแพ้ในยุทธการ ลักษณะความสัมพันธ์ระหว่างอลามันน์และจักรวรรดิโรมันเดิมไม่เป็นที่ทราบแน่นอน แต่เป็นความสัมพันธ์ในทางรุกราน เมื่ออลามันน์เข้าโจมตีจังหวัดโรมันเจอร์มาเนียเหนือ (Germania Superior) ทุกครั้งที่ได้โอกาส โดยทั่วไปแล้วอลามันน์ก็เอาตัวอย่างของชนแฟรงค์ในการโจมตีจังหวัดโรมัน ซึ่งมีผลทำให้หยุดยั้งการคืบเข้ามาบริเวณทางตอนเหนือของลุ่มแม่น้ำไรน์ตอนใต และในที่สุดก็เข้าโจมตีจังหวัดโรมันเจอร์มาเนียใต้ (Germania Inferior)
ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 1 แม่น้ำไรน์กลายเป็นเขตแดนระหว่างโรมันกอลและดินแดนเจอร์มาเนีย ชนเจอร์แมนิก, เคลต์ และชนเผ่าผสมเค้ลต์-เจอร์แมนิกตั้งถิ่นฐานอยู่บนสองฝั่งของแม่น้ำไรน์ โรมันแบ่งดินแดนนี้ออกเป็นสองเขต “เจอร์มาเนียเหนือ” ที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของแม่น้ำ และ “เจอร์มาเนียใต้” ที่ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของแม่น้ำไรน์
เจอร์มาเนียเหนือรวมบริเวณระหว่างตอนบนของแม่น้ำไรน์และตอนบนของแม่น้ำดานูบ โรมันเรียกบริเวณนี้ว่า “Agri Decumates” ที่ไม่ทราบที่มาของชื่อ นักวิชาการบางท่านก็แปลว่า “ดินแดนสิบตำบล” (the ten cantons)แต่จะเป็นตำบลของผู้ใดก็ไม่เป็นที่ทราบ
บริเวณนอกจักรวรรดิโรมันของเจอร์มาเนียเหนือเรียกว่า “พรมแดนเจอร์แมนิกัส” (Limes Germanicus) ฝ่ายอลามันน์มักจะข้ามพรมแดนเข้าไปโจมตีเจอร์มาเนียเหนือและคืบต่อไปยังบริเวณ “ดินแดนสิบตำบล” ในบริเวณป่าดำ สหพันธ์กลุ่มอลามันน์เข้าไปตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเวณอัลซาซในคริสต์ศตวรรษที่ 5 และขยายตัวต่อไปยังที่ราบสูงสวิส (Swiss Plateau) และบางส่วนของบริเวณบาวาเรียและออสเตรียปัจจุบัน และไปถึงหุบเขาในบริเวณเทือกเขาแอลป์ในคริสต์ศตวรรษที่ 8
จากหนังสือ “ประวัติศาสตร์ออกัสตา” (Historia Augusta) สหพันธ์อลามันน์ในคริสต์ศตวรรษที่ 3 ยังเรียกตนเองว่า “เจอร์มานิ” (Germani) โพรคิวลัสผู้พยายามโค่นราชบัลลังก์ในปี ค.ศ. 280 ได้รับชื่อเสียงในกอลจากการได้รับชัยชนะโดยใช้วิธีต่อสู้แบบสงครามกองโจรต่ออลามันน์ หลังจากนั้นอลามันน์ก็ก่อตัวเป็นชาติอลามานเนีย (Alamannia) ที่บางครั้งก็เป็นอิสระจากแฟรงค์ แต่ส่วนใหญ่แล้วก็อยู่ภายใต้การปกครองของแฟรงค์ คำที่เรียกชาวเยอรมันและภาษาเยอรมันในภาษาฝรั่งเศสคือคำว่า “Allemagned” และ “Allemand”, ภาษาโปรตุเกส “Allemagned” และ “Alemão” และ ภาษาสเปน “Alemania” และ “Alemán” ที่ต่างก็มีรากมาจากชื่อที่ใช้เรียกชนเยอรมันสมัยแรก ภาษาเปอร์เชียและอาหรับก็เรียกชนเยอรมันว่า “Almaani” และประเทศเยอรมนีว่า “Almaania” ในภาษาตุรกี “Alman” สำหรับภาษา และ “Almanya” สำหรับประเทศ
อาณาบริเวณของอลามันน์มักจะแผ่ขยายอย่างกว้างไกลที่ทำให้มีชนเผ่าที่มาจากที่มาต่างๆ กัน ในสมัยยุคกลางตอนต้นอลามันน์แบ่งระหว่างอาณาจักรสังฆราชแห่งสตราสบวร์กที่ก่อตั้งมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 614, ดินแดนของอาณาจักรสังฆราชแห่งออกสเบิร์กที่ก่อตั้งมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 736, อาณาจักรสังฆราชแห่งไมนซ์ที่ก่อตั้งมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 745 และ อาณาจักรสังฆราชแห่งบาเซิลที่ก่อตั้งมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 805 กฎหมายของอลามันน์ได้รับการบัญญัติในรัชสมัยของชาร์เลอมาญในฐานะอาณาจักรดยุคแห่งอลามานเนียในชวาเบีย ในปัจจุบันผู้ที่สืบเชื้อสายมาจากอลามันน์ตั้งถิ่นฐานอยู่ใน: ฝรั่งเศส (อัลซาซ), เยอรมนี (ชวาเบียและบางส่วนของบาวาเรีย), สวิตเซอร์แลนด์ และ ออสเตรีย ภาษาเยอรมันที่ใช้พูดกันในบริเวณนี้ก็มีลักษณะที่มีสำเนียงเป็นเอกลักษณ์ของตนเอง
อาลาริคที่ 1
อาราริคที่ 1 (, กอธ: Alarik, ) (ราว ค.ศ. 370 – ค.ศ. 410) เป็นพระมหากษัตริย์ของชนชนวิสิกอธผู้ครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 395 จนเสด็จสวรรคตเมื่อในปี ค.ศ. 410 อาราริคเป็นพระมหากษัตริย์เจอร์มานิคที่ยึดกรุงโรมได้ อาราริคต้องการที่จะนำชนวิซิกอธเข้าไปตั้งถิ่นฐานในจักรวรรดิโรมัน การยึดโรมได้ครั้งนี้เป็นปัจจัยหนึ่งที่นำมาซึ่งความเสื่อมโทรมของจักรวรรดิโรมัน
จักรวรรดิเคียฟรุส
จักรวรรดิเคียฟรุส (, , ) เป็นจักรวรรดิในยุคกลางที่รุ่งเรืองระหว่างคริสต์ทศวรรษ 880 จนถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 12 ที่ก่อตั้งขึ้นโดยพ่อค้าสแกนดิเนเวีย (วารังเจียน) ที่เรียกว่า “ชนรุส” โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่เคียฟ (ปัจจุบันเป็นเมืองหลวงของยูเครน) รัฐรุสถือว่าเป็นต้นตอของชาติพันธุ์สลาฟตะวันออกในปัจจุบันสามชาติพันธุ์ ได้แก่ ชาวเบลารุส, รัสเซีย, และ ยูเครน รัชสมัยของวลาดิเมียร์มหาราช (ค.ศ. 980–ค.ศ. 1015) และ พระราชโอรสยาโรสลาฟที่ 1 เดอะไวส์ (ค.ศ. 1019–ค.ศ. 1054) ถือกันว่าเป็นยุคทองของเคียฟ สมัยนี้เป็นสมัยที่จักรวรรดิเคียฟรุสยอมรับนับถือคริสต์ศาสนา และมีการรวบรวมประมวลกฎหมายที่เขียนเป็นภาษาสลาฟตะวันออกที่เรียกว่า “ประมวลกฎหมายรุสสคายา” (Russkaya Pravda)
ผู้นำสมัยแรกของจักรวรรดิเคียฟรุสสันนิษฐานกันว่าสืบเชื้อสายมาจากชนชั้นผู้นำสแกนดิเนเวียที่ปกครองข้าแผ่นดินที่เป็นชนสลาฟ และมีอำนาจต่อมาจนกระทั่งกลางคริสต์ศตวรรษที่ 11
จ่ามงกุฎ
จ่ามงกุฎ เป็นชื่อขนมไทยชนิดหนึ่ง มีลักษณะคล้ายกะละแมสีขาว ไม่ใส่สี ทำจากแป้งข้าวเจ้าหรือแป้งข้าวเหนียวนวดผสมกับแป้งถั่วเขียว นำไปกวนกับกะทิและน้ำตาลทรายขาวจนเหนียว โรยเมล็ดถั่วลิสงคั่วซอยหรือเมล็ดแตงโมกะเทาะเปลือกเป็นไส้ในตัวขนม (สูตรโบราณจะโรยแป้งทอดตัดเป็นชิ้นเล็ก ๆ เท่าเมล็ดข้าวสุก ซึ่งใช้เวลาทำนานกว่า) จากนั้นตัดขนมเป็นก้อนพอคำ ห่อด้วยตองกล้วยเพสลาด ที่นาบไว้แล้ว
จ่ามงกุฎเป็นขนมชนิดหนึ่งที่ได้รับการกล่าวถึงในกาพย์เห่เรือชมเครื่องคาวหวานและงานนักขัตฤกษ์ซึ่งเป็นพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย โดยเป็นตำรับดั้งเดิมในสมเด็จพระศรีสุริเยนทราบรมราชินี อย่างไรก็ตาม ในปัจจุบัน หลายคนนำชื่อขนมชนิดนี้ไปเรียกขนมไทยอีกชนิดซึ่งมีชื่อว่าดาราทองหรือทองเอกกระจัง
ยุทธการโทลบิแยค
ยุทธการโทลบิแยค () เป็นสงครามระหว่างชนแฟรงค์ที่นำโดยโคลวิสที่ 1ฝ่ายหนึ่งและอลามานนิอีกฝ่ายหนึ่ง ยุทธการโทลบิแยคที่เกิดขึ้นในบริเวณนอร์ธไรน์เวสต์ฟาเลียในประเทศเยอรมนีปัจจุบัน ยุทธการโทลบิแยคเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 496 ผลของสงครามชนแฟรงค์เป็นฝ่ายที่ได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาด
สมัยคลาสสิก
สมัยคลาสสิก () เป็นคำที่ใช้กว้าง ๆ สำหรับสมัยประวัติศาสตร์วัฒนธรรมที่มีศูนย์กลางอยู่ในบริเวณเมดิเตอร์เรเนียนที่ประกอบด้วยการผสมผสานระหว่างกรีกโบราณกับโรมันโบราณที่เรียกว่า โลกกรีก-โรมัน สมัยคลาสสิกเป็นสมัยที่วรรณคดีกรีกและละตินมีความรุ่งเรือง
สมัยคลาสสิกถือกันว่าเริ่มขึ้นเมื่อมีการบันทึกวรรณกรรมกรีกเป็นครั้งแรกที่เริ่มด้วยมหากาพย์ของโฮเมอร์ ราวศตวรรษที่ 8 ถึง 7 ก่อนคริสต์ศตวรรษ และดำเนินต่อมาจนกระทั่งถึงสมัยการเผยแพร่ของคริสต์ศาสนาและการล่มสลายของจักรวรรดิโรมันในคริสต์ศตวรรษที่ 5 จนมาสิ้นสุดลงในปลายสมัยโบราณตอนปลาย ราว ค.ศ. 300–600 ผสานต่อไปยังสมัยกลางตอนต้น (ค.ศ. 600–1000) ยุคสมัยอันยาวนานนี้ครอบคลุมวัฒนธรรมที่แตกต่างกันในหลายบริเวณของช่วงระยะเวลานั้น สมัยคลาสสิกอาจจะหมายถึงสมัยอันเป็นสมัยอุดมคติโดยผู้คนในสมัยต่อมา ตามคำกล่าวของเอดการ์ อัลเลน โพ ที่ว่า "ความรุ่งโรจน์ของกรีก ความยิ่งใหญ่ของโรมัน"
วัฒนธรรมของกรีซโบราณมีอิทธิพลเป็นอันมากต่อภาษา ระบบการปกครอง ระบบการศึกษา ปรัชญา วิทยาศาสตร์ ศิลปะ และสถาปัตยกรรมของยุคใหม่ และเป็นเชื้อที่นำมาสู่ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาต่อมาในยุโรปตะวันตก และต่อมาในยุคฟื้นฟูคลาสสิกในคริสต์ศตวรรษที่ 18 และ 19
จุสโต เด เมนาบูโออี
จุสโต เดมนาบวย () (ราว ค.ศ. 1320 - ค.ศ. 1391) เป็นจิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาตอนต้นของอิตาลีของคริสต์ศตวรรษที่ 14 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง จุสโต เดมนาบวยเกิดเมื่อราว ค.ศ. 1320 ที่เมืองฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี และเสียชีวิตเมื่อ ค.ศ. 1391 ที่เมืองปาดัว
ในลอมบาร์ดีจุสโตเขียนจิตรกรรมฝาผนัง “การตัดสินครั้งสุดท้าย” ภายในแอบบีที่วิโบลโดเนในมิลาน หลังจากนั้นจุสโตก็ย้ายไปปาดัวที่ไปเขียนจิตรกรรมฝาผนังวัดเอเรมิตานิ, บาซิลิกาซานอันโตนิโอแห่งปาดัว และที่สำคัญที่สุดก็ที่มหาวิหารปาดัว (ค.ศ. 1376) จุสโตอยู่ภายใต้การอุปถัมภ์ของฟินา บุซซาคารินิFina Buzzacarini
ฝันดี-ฝันเด่น
"ฝันดี-ฝันเด่น" เป็นนักร้องดูโอ้คู่หูพี่น้องฝาแฝดชื่อดัง ภายใต้สังกัดคีตา เอนเตอร์เทนเมนท์ เมื่อปี พ.ศ. 2537 - พ.ศ. 2539 ก่อนที่จะย้ายมาในสังกัดโอเอฟ เทโร เรคคอด(เครือบีอีซี เทโร) และสังกัด จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่,(2540-2543) โดยมีผลงานเพลงฮิตสร้างชื่อเสียง ได้แก่เพลง หัวไม่เหน่ง, แกล้งโง่, หมื่นคำลา, อะไรกันค๊ะ, ห้ามฉันที และเพลง ตัวสำรอง เป็นต้น โดยมียอดขายเกินล้านตลับ ทั้งชุดที่1และชุดที่2
ฝันดี-ฝันเด่น ฝาแฝดสองพี่น้องจากตระกูลจรรยาธนากร เป็นนักร้องคู่ดูโอจากคีตา เอนเตอร์เทนเมนท์ มีผลงานอัลบั้มทั้งหมด 4 ชุด โดยอัลบั้มแรกได้วางแผงครั้งแรกเมื่อ 24 พ.ค. 2537 โดยใช้ชื่อว่า "ออกฤทธิ์" มีเพลงดังได้แก่ เพลงหัวไม่เหน่ง, แกล้งโง่, หมื่นคำลา และลำบากมากไหม
อัลบั้มที่สอง (30 ก.ย. 2538) มีชื่อชุดว่า "อะไรกัน" มีเพลงดังได้แก่ เพลงอะไรกันค๊ะ,ห้ามฉันที, คำนั้นคือและไม่พูดสักคำ อัลบั้มที่สาม (18 ก.ค. 2540) มีชื่อชุดว่า"FFD" มีเพลงดังได้แก่ เพลงเจ็บ, ยังไม่เข็ดและเพลงไม่ต่างกัน
หลังจากที่ค่ายคีตาได้ปิดตัวลง สองพี่น้องคู่นี้ได้ถูกชักชวนให้ย้ายมาอยู่กับค่าย เทโร เรคคอดหนึ่งในบริษัทในเครือของ บีอีซี เทโร โดยประเดิมด้วยการร้องเพลง "ตัวสำรอง" เพลงหนึ่งในอัลบั้ม รวมเพลงของ นก ฉัตรชัย ดุริยประณีต (6 เม.ย.43) นักแต่งเพลงชื่อดัง อดีตสมาชิกวงเฉลียงต่อมาทั้งคู่จึงได้ออกผลงานอัลบั้มที่สี่ (6 มิ.ย. 2543) ชื่อชุด "เฮลท์ตี้ เฮ้อ.อ.ตี้" มีเพลงดังได้แก่ เพลงตุ๊กติ๊กไม่ซาบาย, เปลี่ยนตัวกันไหมและเพลงความผิดสุดท้าย
หลังจากนั้นทั้งคู่ได้ผันตัวมาเป็นนักแสดงและพิธีกรเต็มตัว มีผลงานการแสดงมากมาย โดยในปัจจุบันพี่น้องฝาแฝดอารมณ์ดีคู่นี้ก็ยังคงมีผลงานการแสดงและพิธีกรให้แฟนๆ ได้ชมกันอยู่อย่างต่อเนื่องเสมอมา
สองพี่น้องคู่นี้ถูกปั้นโดยพจน์ อานนท์ แมวมองชื่อดัง โดยก่อนจะมาเป็นนักร้องได้เริ่มงานจากการถ่ายโฆษณามิสเตอร์โดนัทตามมาด้วยเครื่องเสียงพานาโซนิค,รถมอเตอร์ไซค์ฮอนด้า,และถ่ายแบบนิตยสาร ต่อมาได้ปรากฏตัวในมิวสิกวีดีโอเพลง บอดี้การ์ด และ คนเก่ง ของเต๋า สมชาย เข็มกลัด ในบทเพื่อนของเต๋า และยังได้เป็นแดนเซอร์ ให้กับเต๋าอีกด้วย
และสองพี่น้องคู่นี้ได้เป็นอาสาสมัคร มูลนิธิร่วมกตัญญู ได้ออกช่วยเหลือประชาชนในทุกพื้นที่ ทุกเหตุการณ์ เช่น สึนามิ ที่ภาคใต้ และแจกของยามเกิดพัยพิบัติ ต่างๆ โดยใช้รหัสคือ ฝันดี (ดารา 5) ฝันเด่น (ดารา 6)
ด้านชีวิตครอบครัว ฝันเด่น แต่งงานกับนักร้องสาว โบ สุนิตา ลีติกุล และมีบุตรด้วยกันแล้ว 1 คน เป็นบุตรสาว ชื่อ น้องฮานิฝันเด่น รับบทเป็น เจ
คิลลิ่งโจ๊ก
คิลลิ่งโจ๊ก () เป็นวงโพสต์พังก์จากนอตติงฮิลล์ ลอนดอน ประเทศอังกฤษ ก่อตั้งวงที่ลอนดอนในปี 1979 มีสมาชิก คือ Jaz Coleman (ร้องนำ, คีย์บอร์ด) และ Geordie Walker (กีตาร์) คิลลิ่งโจ๊ก ผลงานอัลบั้มชุดแรกในปี 1980 ชื่อชุด Killing Joke และ อัลบั้มชุด Night Time ในปี 1985 เป็นอัลบั้มขึ้นบนอัลบั้มชาร์ตที่อันดับที่ 11 และ Killing Joke ได้รับอิทธิพลจากแนวอินดัสเตรียลร็อก, เวิลด์มิวสิก, เมทัล และกอทิกร็อก และคิลลิ่งโจ๊กได้ประสบความสำเร็จ แล้วก็ได้รับอิทธิพลจากวง Nirvana, Ministry, Amen, Nine Inch Nails, Napalm Death, Amebix, Big Black, Godflesh, Tool, Prong, Metallica, Primus, Jane's Addiction, Soundgarden, Foo Fighters, Faith No More, Shihad และ Korn,
สมิธแอนด์เวสสัน
สมิธแอนด์เวสสัน () หรือ "S&W" เป็นบริษัทผลิตอาวุธปืน (แฮนด์กัน) ขนาดใหญ่ที่สุดในสหรัฐอเมริกา
คูราช
คูราช () เป็นกีฬาพื้นบ้านของอุซเบกิสถาน ที่ได้มีการปรับปรุงรูปแบบการเล่นให้เป็นแบบสากล และได้แพร่หลายไปยังประเทศต่างๆหลายประเทศ และได้รับเลือกให้เป็น 1 ใน 9 ชนิดกีฬาที่จะมีการแข่งขันในกีฬาศิลปะการต่อสู้แห่งเอเชีย
หลักการพื้นฐานของกีฬาชนิดนี้มีลักษณะผสมผสานระหว่างมวยปล้ำกับยูโด โดยแบ่งผู้แข่งขันเป็น 2 ฝ่าย สู้กันบนเวทีสี่เหลี่ยมจตุรัสขนาด 15 x 15 เมตร คู่ต่อสู้จะต้องทุ่มอีกฝ่ายหนึ่งให้ล้มลงกับพื้นให้ได้ภายในเวลา 4 นาที สำหรับผู้ชาย และ 3 นาทีสำหรับผู้หญิง การให้คะแนน แบ่งเป็น
อาทิพรหมจาริยกาสิกขา
อาทิพรหมจาริยกาสิกขา คือส่วนพระวินัยบัญญัติ ที่พระพุทธเจ้าบัญญัติขึ้นเป็นสิกขาบทหลักเบื้องต้นในการปฏิบัติตนในการประพฤติพรหมจรรย์ อาทิพรหมจาริยกาสิกขา เช่น ปาราชิก สังฆาทิเสส นิสสัคคิยปาจิตตีย์ ซึ่งเป็นพระวินัยบัญญัติหลัก ๆ ของพระสงฆ์และพระภิกษุณีสงฆ์ สิกขาบทหลักในอาทิพรหมจาริยกาสิกขา เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า สิกขาบทในพระปาติโมกข์
อาทิพรหมจาริยกาสิกาทั้งหมด จัดอยู่ในหมวดสุตตวิภังค์ อันเป็นส่วนแรกในพระวินัยปิฎก คู่กับอภิสมาจาริกาสิกขา ที่เป็นข้อปฏิบัติอันไม่ใช่สิกขาบทหลัก คือเป็นเพียงสิกขาบทเล็กๆ น้อยๆ หรือเรียกว่า สิกขาบทนอกพระปาติโมกข์ จัดอยู่ในหมวดขันธกะ รวมเรียกว่าพระวินัย
อภิสมาจาริกาสิกขา
อภิสมาจาริกาสิกขา คือส่วนพระวินัย ที่พระพุทธเจ้าวางขึ้นแก่พระสงฆ์เพื่อเป็นหลักในการประพฤติในด้านขนบธรรมเนียมและเพื่ออาจาระที่เหมาะสมของพระสงฆ์ สิกขาบทหลักในอภิสมาจาริกาสิกขา เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า สิกขาบทนอกพระปาติโมกข์ หรือ สิกขาบทฝ่ายอภิสมาจาร
อภิสมาจาริกาสิกขาทั้งหมด จัดอยู่ในหมวดขันธกะ อันเป็นส่วนที่สองในพระวินัยปิฎก คู่กับอาทิพรหมจาริยกาสิกขา ที่เป็นข้อปฏิบัติอันเป็นสิกขาบทหลัก คือพระวินัยบัญญัติ อันเป็นสิกขาบทในพระปาติโมกข์ จัดอยู่ในหมวดสุตตวิภังค์ รวมเรียกว่า พระวินัย
จักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 3 แห่งรัสเซีย
จักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 3 แห่งรัสเซีย (10 มีนาคม พ.ศ. 2388 - 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2437) ทรงเป็นจักรพรรดิรัสเซียเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2424 และเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 2437 เป็นพระราชโอรสของจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 2 และ เจ้าหญิงมาเรียแห่งเฮสส์ ทรงเข้าอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2409 เป็นพระราชบิดาของจักรพรรดินิโคลัสที่ 2 แห่งรัสเซีย
รถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษ สายหมอชิต-ปากเกร็ด
รถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษ สายหมอชิต-ปากเกร็ด หรือ รถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษ สายหมอชิต-ศูนย์ราชการกรุงเทพมหานคร เป็นโครงการก่อสร้างระบบรถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษ (BRT) ของกรุงเทพมหานคร จำนวน 7 สถานี เกิดแนวคิดขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2551 ในสมัยของนายอภิรักษ์ โกษะโยธิน ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร มุ่งหวังรองรับบริการข้าราชการกว่า 30,000 คนที่ทำงานภายในศูนย์ราชการกรุงเทพมหานคร และเมืองทองธานี คาดว่าจะมีปริมาณผู้โดยสาร 56,000 คนต่อวัน และใช้เงินลงทุนประมาณ 2,000 ล้านบาท
เรื่มจากเขตกรุงเทพมหานคร ในพื้นที่แขวงจตุจักร แขวงลาดยาว เขตจตุจักร แขวงทุ่งสองห้อง แขวงตลาดบางเขน เขตหลักสี่ สุดเขตกรุงเทพมหานคร เข้าเขตเทศบาลนครปากเกร็ด อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี สุดทางที่เมืองทองธานี (ศูนย์ซ่อมบำรุง)
แนวเส้นทางที่ได้รับการพิจารณา มีระยะทางรวม 37 กิโลเมตร ใช้เวลาวิ่ง 73 นาที
สถานีฝั่งรับอยู่บนทางเท้าบริเวณสวนจตุจักร ใกล้กับทางลงสถานีรถไฟใต้ดินฝั่งสวนจตุจักร ออกแบบเชื่อมต่อกับทางลงสถานีรถไฟฟ้าใต้ดินสวนจตุจักร และบันไดเลื่อนสถานีบีทีเอสหมอชิต ส่วนสถานีฝั่งส่งจะอยู่บนเกาะกลางถนน โดยจอดรถส่งผู้โดยสารที่ชั้นล่าง แล้วขึ้นบันไดเลื่อนหรือลิฟต์ผ่านการตรวจตั๋วที่ชั้นบน สามารถเดินเชื่อมกับสะพานลอยบีทีเอสหรือลงสถานีบีทีเอส และรถไฟฟ้าใต้ดินได้
สถานีหอวัง จะใช้สะพานลอยเดิมบริเวณด้านหน้าอาคารสำนักงาน ปตท.เป็นทางเชื่อมหลักระหว่างสถานีบีอาร์ทีรับผู้โดยสารฝั่ง ปตท.กับสถานีบีอาร์ที ส่งผู้โดยสารไปฝั่งโรงเรียนหอวัง ซึ่งสถานีฝั่งรับจะอยู่ใต้ทางลงทางด่วนด้านหน้าสำนักงาน ปตท. ออกแบบให้เชื่อมอาคารสถานีกับสะพานลอยเดิม สถานีฝั่งส่งอยู่บริเวณทางลงสะพานลอยด้านหน้าโรงแรมเซ็นทารา เซ็นทรัลพลาซา ลาดพร้าว และโรงเรียนหอวัง
สถานีหลักสี่ จะก่อสร้างอาคารสถานีรับและส่งพร้อมสะพานลอยใหม่บริเวณด้านหน้ากระทรวงไอซีที ตั้งอยู่บนเกาะกลางถนน ชั้นล่างเป็นจุดรับ-ส่งผู้โดยสาร เพื่อขึ้นบันไดเลื่อนหรือบันไดธรรมดา ผ่านการตรวจตั๋วที่ชั้นบนก่อนจะเดินลงจากสถานี
สถานีการสื่อสารแห่งประเทศไทย อยู่เกาะกลางถนน ส่วนทางขึ้น-ลง จะอยู่ริมทางเท้า
จะอยู่ระดับดิน ภายในศูนย์ราชการเสมือนเป็นศูนย์ขนส่งรถสาธารณะภายในศูนย์ราชการ ขนาดพื้นที่ประมาณ 4 ไร่ โดยจะรวมพื้นที่จอดและจร ชัตเตอร์บัสของศูนย์ราชการ และเป็นจุดเชื่อมต่อการเดินทางทั้งหมด
สถานีกรมการกงสุล อยู่ด้านหน้ากรมการกงสุล กระทรวงการต่างประเทศ ก่อนถึงห้างบิ๊กซี สถานีตั้งอยู่บนเกาะกลางถนน และทางขึ้น-ลงอยู่ริมถนนเหมือนกับสถานีอื่นๆ
สุดเขตกรุงเทพมหานคร เป็นสถานีที่ตั้งอยู่ด้านหน้าห้างโลตัส และบิ๊กซี ก่อนขึ้นสะพานข้ามแยกคลองประปา สถานีอยู่เกาะกลางถนน มีทางขึ้น-ลงริมถนนเช่นเดียวกัน
เข้าเขตเทศบาลนครปากเกร็ด เลี้ยวขวาเข้าเมืองทองธานี ถนนบอนด์สตรีท และสิ้นสุดที่ ทะเลสาบเมืองทองธานี สถานีปลายทาง ประกอบด้วย อู่ซ่อมบำรุง และอาคารจอดรถแล้วจร
ขันธกะ
คัมภีร์ขันธกะ หรือ ขันธกะ เป็นคัมภีร์หนึ่งในพระวินัยปิฎกเถรวาท มีเนื้อหาครอบคลุมพระไตรปิฎกเล่มที่ 4 ถึง 7 ว่าด้วยบทบัญญัติต่าง ๆ เกี่ยวกับความเป็นอยู่ของพระสงฆ์ รวมถึงขนบธรรมเนียม พิธีกรรม สังฆกรรม วัตรปฏิบัติ อาจาระ มารยาท และความประพฤติโดยทั่วไปของพระสงฆ์ เพื่อประโยชน์คือความงามในด้านอาจาระเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันของสงฆ์ ขันธกะ จัดเป็นพระวินัยฝ่าย อภิสมาจาริกาสิกขา ซึ่งไม่ได้เป็นสิกขาบทที่มาในพระปาติโมกข์ การจัดแบ่งดังกล่าวเป็นการแบ่งของสมาคมบาลีปกรณ์ของอังกฤษ ซึ่งแบ่งพระวินัยปิฎกออกเป็นสามหมวดคือ สุตตวิภังค์, ขันธกะ และปริวาร
คัมภีร์ขันธกะ มีคัมภีร์อรรถกถาขยายความชื่อ สมันตปาสาทิกา (อรรถกถาพระวินัย ภาค 3) และมีคัมภีร์ฎีกาขยายความอรรถกถาชื่อ ฎีกาสารัตถทีปนี (ฎีกาพระวินัย ภาค 4)
คัมภีร์ขันธกะมีเนื้อหารวม 22 ขันธกะ แบ่งเนื้อหาภายในคัมภีร์ขันธกะได้เป็นสองคือ
ศาลไทย
ศาลไทย เป็นองค์กรที่ใช้อำนาจตุลาการตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย อำนาจตุลาการนั้นเป็นสาขาหนึ่งของอำนาจอธิปไตยซึ่งเป็นของปวงชนชาวไทย พระมหากษัตริย์ไทยในฐานะประมุขแห่งรัฐทรงใช้อำนาจตุลาการผ่านทางศาล และศาลปฏิบัติการในพระปรมาภิไธย
ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยฉบับปัจจุบัน คือ รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (พุทธศักราช 2550) มาตรา 197 ถึงมาตรา 228 ศาลไทยมีสี่ประเภทดังต่อไปนี้ประเทศไทยใช้กฎหมายระบบซีวิลลอว์ (Civil law) ดังนั้น คำตัดสิน คำพิพากษา และคำตัดสินของศาลไทย จึงไม่ได้เป็นทั้งกฎหมายไทยและบ่อเกิดของกฎหมายไทย หากเป็นแต่การปรับใช้กฎหมายเท่านั้น
ศาลปกครอง
ศาลปกครอง () เป็นศาลชำนัญพิเศษด้านกฎหมายปกครอง โดยเฉพาะด้านข้อพิพาทเกี่ยวกับการใช้อำนาจรัฐ จัดตั้งขึ้นเพื่อสร้างความมั่นใจว่า ราชการเป็นไปตามกฎหมาย
ศาลปกครองมักพบในประเทศทางยุโรปที่ใช้กฎหมายระบบซีวิลลอว์ บางประเทศจัดตั้งศาลปกครองขึ้นเป็นระบบต่างหากจากศาลปรกติ โดยที่แต่ละระบบไม่มีอำนาจเหนือกัน การจัดตั้งศาลปกครองลักษณะนี้มีในประเทศกรีซ ประเทศฝรั่งเศส ประเทศโปแลนด์ ประเทศฟินแลนด์ ประเทศเยอรมนี ประเทศสวีเดน และประเทศอียิปต์
สำหรับประเทศกรีซ ประเทศฝรั่งเศส และประเทศสวีเดนนั้น ศาลปกครองมีสามชั้นดังศาลทั่วไป คือ ศาลปกครองชั้นต้น ศาลปกครองชั้นอุทธรณ์ และศาลปกครองชั้นสูงสุด ส่วนในประเทศโปแลนด์และประเทศฟินแลนด์ ศาลปกครองมีสองชั้น คือ ศาลปกครองชั้นต้น กับศาลปกครองชั้นสูงสุด
ในประเทศเยอรมนี ศาลปกครองมีระบบซับซ้อนทั้งยังมีความชำนาญเฉพาะเรื่องยิ่งกว่าในประเทศอื่น นอกจากนี้ เมื่อ ค.ศ. 1952 รัฐบาลเยอรมันตะวันออกของพรรคคอมมิวนิสต์ยังเคยยุบศาลปกครองเพื่อไม่ให้ราษฎรโต้แย้งคำสั่งทางปกครองได้ แต่ศาลปกครองได้รับการสถาปนาขึ้นใหม่เมื่อ ค.ศ. 1989 ก่อนมีการผนวกเยอรมนีในอีกหนึ่งปีให้หลัง
ในสหรัฐอเมริกา คณะตุลาการในส่วนราชการทั้งหลายทำหน้าที่พิจารณาคดีปกครองโดยไม่ขึ้นต่อศาล แต่คำวินิจฉัยของคณะตุลาการเหล่านี้สามารถอุทธรณ์ต่อไปยังศาลได้
จักรวรรดิอียิปต์
จักรวรรดิอียิปต์ หรือ ราชอาณาจักรใหม่ () เป็นสมัยประวัติศาสตร์ของอียิปต์โบราณที่รุ่งเรืองระหว่าง 1600 ปีก่อนคริสต์ศักราชมาจนถึง 1100 ปีก่อนคริสต์ศักราช ซึ่งเป็นสมัยที่รุ่งเรืองที่สุดของอียิปต์และเป็นจุดสูงสุดของมหาอำนาจในประวัติศาสตร์
พระเจ้าลุยส์ที่ 1 แห่งสเปน
พระเจ้าลุยส์ที่ 1 แห่งสเปน () ประสูติในพระนาม "Luis Felipe of Spain" ทรงเป็นพระมหากษัตริย์สเปน พระองค์เป็นพระราชโอรสพระองค์แรกของพระเจ้าเฟลีเปที่ 5 แห่งสเปน และมาเรีย ลุยซา แห่งซาวอย พระองค์ทรงเป็นพระมหากษัตริย์สเปนที่ครองราชย์สั้นที่สุดในประวัติศาสตร์สเปน ด้วยระยะเวลาการครองราชย์เพียง 7 เดือน
ชุนลี
ชุนลี (; ) ทับศัพท์จากภาษาจีนว่า ชุน ลี่ ( "หญิงงามแห่งวสันตฤดู") เป็นตัวละครจากเกมสตรีทไฟท์เตอร์ เธอเป็นหญิงสาวชาวจีนผู้ใช้ศิลปะการต่อสู้กังฟู เข้าร่วมการแข่งขันสตรีทไฟท์เตอร์เพื่อโค่นเวก้าและบัลร็อกซึ่งเป็นวายร้ายที่ฆ่าบิดาของเธอ มีท่าไม้ตายคือ คิโคเคน (พลังคลื่นลมปราณ), ลูกเตะพันเท้า และสปินนิงเบิร์ดคิก เมื่อชุนลีได้รับชัยชนะจากการต่อสู้ มักแสดงความดีใจพร้อมกับกล่าวคำว่า "ยัตตะ" ซึ่งเป็นภาษาญี่ปุ่น (แปลว่า "สำเร็จ") เธอยังถือเป็นหนึ่งในตัวละครเกมเพศหญิงที่มีคนรู้จ้กกันมากที่สุดสำหรับนักเล่นเกมต่อสู้หลายราย ซึ่งออกแบบโดยอากิระ "อะกิมัง" ยะซุดะ โดยปรากฏตัวครั้งแรกในภาค 2 ของเกมซีรีส์ดังกล่าว
ผู้ให้เสียงพากย์ชุนลีในสตรีทไฟท์เตอร์ IV เวอร์ชันญี่ปุ่นคือฟุมิโกะ โอะริกะซะ และในเวอร์ชันอังกฤษมีผู้ให้เสียงพากย์คือลอรา ไบลีย์
ชุนลี เป็นตำรวจสากลสาวชาวจีนผู้ซึ่งได้ออกตามหาเบาะแสเกี่ยวกับการเสียชีวิตของบิดา เธอได้เข้าพบกับอาจารย์เก่านามว่าเก็นผู้เป็นสหายบิดาของเธอ โดยเก็นได้ชี้เบาะแสถึงผู้ที่ทำการสังหารบิดาของเธอ นั่นคือสมาชิกขององค์การชาโดลูที่มีเวก้าเป็นผู้นำ เธอต้องการบอกเขาให้รู้ถึงเรื่องนี้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับบิดาของเธอ แต่ก็ได้สร้างความประหลาดใจแก่เธอ เวก้าได้เข้าทำร้ายเธอ จากนั้นเขาก็เหาะหนีไปพร้อมกับเสียงหัวเราะ ทั้งยังบอกด้วยว่าหากเธอคิดจะสู้กับเขา เธอก็จะพบกับจุดจบเช่นดียวกันกับบิดาของเธอ ชุนลีเสียใจมากถึงกับน้ำตาไหล พร้อมกับสาบานว่าจะแก้แค้นให้บิดาของเธอให้ได้
ในภาพยนตร์สตรีทไฟท์เตอร์ฉบับฮอลลีวูดชุดแรกมีหมิงหน่า เป็นผู้รับบทชุนลี ในปี ค.ศ. 1995 และมีคริสติน ครูก รับบทชุนลีใน "Street Fighter The legend of Chun-Li" ในปี ค.ศ. 2009 นอกจากนี้เฉินหลง ยังเคยรับบทเป็นชุนลีในภาพยนตร์ฮ่องกงเรื่อง "City Hunter" มาแล้วครั้งหนึ่งด้วยเช่นกัน นอกจากแล้วยังปรากฏเป็นโปสเตอร์ในภาพยนตร์เกาหลีเรื่อง "My Mighty Princess" ในปี ค.ศ. 2008 นำแสดงโดย ชิน มินอา
สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย ส่วนภูมิภาค
สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย ส่วนภูมิภาค เป็นหนึ่งในกลุ่มสถานีโทรทัศน์แห่งเดียวในประเทศไทย ดำเนินการแบบหน่วยงานราชการของรัฐบาลไทย ที่ออกอากาศภาคพื้นดินในส่วนภูมิภาคเท่านั้น ดำเนินการโดย กรมประชาสัมพันธ์ สำนักนายกรัฐมนตรี เป็นกลุ่มดำเนินการในรูปแบบสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งชาติของประเทศไทย ที่ทำการแพร่ภาพออกอากาศในต่างจังหวัด ซึ่งเริ่มต้นเมื่อปี พ.ศ. 2498 เป็นต้นมา
สทท.ในส่วนภูมิภาค มีการกำเนิดก่อตั้งขึ้นในสมัยรัฐบาลของจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ นายกรัฐมนตรีในขณะนั้น ว่าต้องการที่จะพัฒนากิจการโทรทัศน์เข้าสู่ส่วนภูมิภาคของประเทศไทย เพื่อให้ประชาชนในแต่ละภาครับทราบข้อมูลข่าวสาร นโยบาย และการดำเนินงานต่างๆของประเทศให้รวดเร็วและทั่วถึงทุกภูมิภาค ดังนั้นรัฐบาลจึงอนุมัติเงินลงทุนจำนวน 25 ล้านบาท และมอบหมายให้กรมประชาสัมพันธ์ ดำเนินกิจการโทรทัศน์ในส่วนภูมิภาคครั้งแรกภาคละ 1 สถานี จำนวน 3 ภาค ซึ่งอยู่ช่วงที่พลเอกสุจริต จารุเศรณี อธิบดีกรมประชาสัมพันธ์ในขณะนั้น ต่อจากนั้นก็ได้วางศิลาฤกษ์ก่อสร้างอาคารสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทยที่จังหวัดลำปาง ขอนแก่น และสงขลา
ในช่วงยุค พ.ศ. 2510 และในช่วง พ.ศ. 2520 สทท.ในส่วนภูมิภาค ก็ได้มีการเพิ่มขยายในส่วนแต่ละแห่ง โดยขยายส่วนที่จังหวัดขอนแก่น คือให้จัดตั้งสถานีเครื่องส่งวิทยุโทรทัศน์จังหวัดอุบลราชธานี ส่วนจังหวัดลำปาง ขยายไปจัดตั้งสถานีเครื่องส่งวิทยุโทรทัศน์ จังหวัดเชียงใหม่ จังหวัดแพร่ ส่วนที่จังหวัดสงขลา จัดตั้งสถานีเครื่องส่งวิทยุโทรทัศน์จังหวัดสุราษฎร์ธานี จังหวัดภูเก็ต เป็นลำดับ
ตั้งแต่ พ.ศ. 2561 สทท.ในส่วนภูมิภาค ยุติออกอากาศโทรทัศน์ระบบแอนะล็อกในแต่ละจังหวัดของประเทศไทย เมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม ทั้งนี้ สทท.ในส่วนภูมิภาค ยังสามารถมารับชมผ่านช่องทางโทรทัศน์ในระบบจานดาวเทียมไทยคม 5 ระบบซีแบนด์ระยหนึ่ง และกลับมาออกอากาศ สทท.ในส่วนภูมิภาค ผ่านช่องทางโทรทัศน์ระบบดิจิทัลภาคพื้นดิน ในแต่ละภูมิภาค ทางช่องหมายเลข11 เริ่มวันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 ออกอากาศวันละ 15 ชั่วโมง ตั้งแต่ 06:00-21:00 น.
รายละเอียดทั้งหมดนี้ เป็นรายละเอียดสถานีส่วนภูมิภาค ที่จัดตั้งขึ้นใหม่ ออกอากาศโทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัล ช่องหมายเลข11 โดยแบ่งตามช่องภูมิภาคในประเทศไทยดังต่อไปนี้ (สำหรับรายละเอียดสถานีคลื่นความถี่ภาคพื้นดินระบบดิจิตอล(ใช้โครงข่าย MUX1 ของกรมประชาสัมพันธ์ ร่วมกับช่องNBT2HD)นั้น โปรดติดตามรายละเอียดได้ที่เว็บไซต์ระบบตรวจสอบพื้นที่ครอบคลุมสัญญาณทีวีดิจิตอล ของสำนักงาน กสทช. แทน )
รายละเอียดทั้งหมดนี้ เป็นรายละเอียดสถานีส่วนภูมิภาคที่เคยออกอากาศภาคพื้นดินระบบอนาล็อกทั้งสิ้น แต่ปัจจุบันได้ยุติการออกอากาศในระบบดังกล่าวไปแล้ว ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2561 เป็นต้นมา
สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย ส่วนภูมิภาค แต่ละแห่ง ในส่วนสถานีโทรทัศน์ หรือ สถานีเครื่องส่งโทรทัศน์ระบบวีเอชเอฟ และระบบยูเอชเอฟ
จะมีที่ตั้ง ใกล้กับ สถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย ส่วนภูมิภาค พร้อมทั้ง สำนักประชาสัมพันธ์เขต หรือ สำนักประชาสัมพันธ์จังหวัดแต่ละแห่ง
เรมิงตัน
เรมิงตัน () เป็นบริษัทผลิตปืนขนาดใหญ่ในสหรัฐอเมริกาซึ่งมีทั้งปืนไรเฟิล, ปืนสั้น และปืนรีวอลเวอร์
หม่อมเจ้านรรยราช สวัสดิวัตน์
หม่อมเจ้านรรยราช สวัสดิวัตน์ (26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2470 - 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2546) พระโอรสในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสวัสดิโสภณ กรมพระสวัสดิวัดนวิศิษฎ์ กับหม่อมเร่ สวัสดิวัตน์ ณ อยุธยา (สกุลเดิม: บุนนาค) เป็นพระอนุชาร่วมพระบิดาเดียวกันกับสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินีในพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระเชษฐา พระภคินี และพระขนิษฐาและพระอนุชา ร่วมพระอุทร 10 องค์ ทรงสำเร็จการศึกษาจากสาขาวิชาวิศวกรรมโยธา คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หม่อมเจ้านรรยราช สวัสดิวัตน์ เสกสมรสกับหม่อมแสงทอง สวัสดิวัตน์ ณ อยุธยา (สกุลเดิม: ดิษวนนท์) ธิดาขุนประเดิมคดี (ทับ ดิษวนนท์) และนางประเดิมคดี (ส้วน)
มีโอรสธิดาคือ
หม่อมเจ้านรรยราช สวัสดิวัตน์ ถึงชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2546 พระชันษา 76 ปี
เอบีซี (เพลง)
"เอบีซี" เป็นเพลงอันดับ 1 ของวงเดอะแจ็กสันไฟฟ์ เขียนและออกแบบในลักษณะเดียวกันกับเพลง "I Want You Back in My Arms" สู่สาธารณชนครั้งแรกในรายการอเมริกันแบนด์สแตนด์ ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1970 เพลงนี้โค่นเพลงอันดับ 1 "เลตอิตบี" ลงไปสู่อันดับ 2 บนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 ในปีเดียวกันนั้น
เช่นเดียวกับหลาย ๆ เพลงของแจ็กสันไฟฟ์ในช่วงแรก ๆ เพลง "เอบีซี" เขียนและโปรดิวซ์โดย เดอะคอร์โปเรชัน ที่เป็นทีมงานแต่งเพลงให้กับโมทาวน์ และบันทึกเสียงในลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย
"เอบีซี" ถือเป็นซิงเกิลแรกจากอัลบั้มที่สองคนแจ็กสันไฟฟ์ ชุด "ABC" และยังมีเพลงบีไซด์ที่ชื่อ "The Young Folks" เพลงเก่าของไดอาน่า รอสส์ แอนด์เดอะซูพรีมส์ เพลงนี้ถือเป็นหนึ่งในเพลงประจำตัวของแจ็กสันไฟฟ์
ในปี 1991 นอจตีบายเนเจอร์ นำทำนองเพลงนี้มาแซมเพิลในเพลง "O.P.P." ต่อมาก็มีวงอื่นนำเพลงนี้ในส่วนทำนองเพลงมาใช้อย่าง เกิร์ลทอล์ก กับอัลบั้มชุดที่ 4 "Feed the Animals"
โอฬาร ไชยประวัติ
โอฬาร ไชยประวัติ อดีตประธานผู้แทนการค้าไทย และอดีตที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี (ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร) อดีตรองนายกรัฐมนตรี เป็นนักการเมืองสังกัดพรรคเพื่อไทย ในสมัยรัฐบาลสมชาย วงศ์สวัสดิ์ ดร.โอฬารเป็นเหตุสำคัญในคำพิพากษาของศาลปกครองสูงสุดเพราะมีผลประโยชน์ทับซ้อนกรณีการแปรรูป บมจ. กฟผ. รวมทั้งได้เคยลาออกจากการเป็นกรรมการ บมจ.การบินไทย หลังถูกตรวจสอบว่ามีผลประโยชน์ทับซ้อน
โอฬาร ไชยประวัติ หรือ ดร.โอฬาร ไชยประวัติ เกิดเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2487 เป็นบุตรของลือ ไชยประวัติ สืบเชื้อสายมาจากเจ้าหลวงเทพวงศ์ลิ้นตอง เจ้าผู้ครองนครแพร่องค์ที่19 และดารี ไชยประวัติ( สกุลเดิม บรรเลง ธิดาแม่เจ้าฟอง) สืบเชื้อสายมาจากเจ้าหลวงพิมพิสาร เจ้าผู้ครองนครแพร่องค์ที่21 จบมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา โรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย และโรงเรียนพิริยาลัยจังหวัดแพร่ จบปริญญาตรีและปริญญาโท ด้านเศรษฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย สหรัฐอเมริกา และจบปริญญาเอก สาขาเดียวกัน จากสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์
ใน พ.ศ. 2513 ดร.โอฬาร เริ่มทำงานที่ธนาคารแห่งประเทศไทยในฝ่ายวิชาการ หลังจากนั้นใน พ.ศ. 2523-พ.ศ. 2524 ดร.โอฬาร ได้ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการฝ่ายกำกับและตรวจสอบสถาบันการเงิน (เป็นตำแหน่งสุดท้ายที่ธนาคารแห่งประเทศไทย) ต่อมาใน พ.ศ. 2525 - พ.ศ. 2544 เป็นกรรมการผู้จัดการใหญ่ธนาคารไทยพาณิชย์
ในปี พ.ศ. 2551 ดร.โอฬาร ได้แต่งตั้งเป็นรองนายกรัฐมนตรีในคณะรัฐมนตรีคณะที่ 58 ของไทย ที่มีนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ เป็นนายกรัฐมนตรี นอกจากนี้ ดร.โอฬาร ยังเป็นคณะทำงานด้านเศรษฐกิจของพรรคเพื่อไทย และะได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี (นางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร) ในปี พ.ศ. 2554 ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นประธานผู้แทนการค้าไทย เมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2555
ศาลปกครองสูงสุดได้ตัดสินไว้เมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2549 ความตอนหนึ่งดังนี้
บันทึกสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาเรื่อง การดำเนินการตามคำพิพากษาศาลปกครองสูงสุด ส่วนหนึ่งว่า
สตรีทไฟท์เตอร์
สตรีทไฟท์เตอร์ (; ) เป็นเกมต่อสู้ ผลิตโดยบริษัทแคปคอม ประเทศญี่ปุ่น โดยเป็นเกมที่ได้รับความนิยมไปทั่วโลก ซึ่งทางแคปคอมได้จัดจำหน่ายเกมภาคแรกในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1987
สตรีทไฟท์เตอร์มีตัวละครชาวไทยปรากฏอยู่ในเกม ได้แก่ สกัด, อาดอน และ เวก้า โดยถูกกำหนดให้เป็นตัวร้าย ซึ่งต่อมา มีเพียงสกัดเท่านั้นที่กลับใจ นอกจากนี้ ยังเคยมีการนำสตรีทไฟท์เตอร์มาสร้างเป็นภาพยนตร์ฮอลลีวูดมาแล้วถึง 2 ครั้งด้วยกัน
ปุยฝ้าย (วงดนตรี)
ปุยฝ้าย เป็นวงดนตรีหญิงล้วนวงแรกของค่ายเพลง อาร์เอส ซาวด์ ประกอบไปด้วยสมาชิก 3 คนคือ โอ อัจฉรพรรณี หาญณรงค์, บุ๋ม จุฑามาศ อิสสรานุกฤต และ แป๊ก อาริดา ปัจฉิมาภิรมย์
วงปุยฝ้ายเกิดจากการรวมตัวกันของเด็กนักเรียนมัธยมหญิง 3 คนของ โรงเรียนสตรีวิทยา เพื่อเข้าร่วมการประกวดวงดนตรีโฟล์คซองสมัครเล่นในงานประกวดของ วิทยาลัยครูบ้านสมเด็จเจ้าพระยา หรือ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา ในปัจจุบัน ในขณะนั้นใช้ชื่อวงว่า "นกฮู" และประกอบไปด้วยสมาชิกทั้งหมด 5 คนต่อมาค่ายเมโทรแผ่นเสียงและเทปค่ายเพลงในสมัยนั้นได้ตัดสินใจทำเพลงให้กับ 5 สาวในชื่ออัลบั้มว่า นกฮู จนกระทั่งทั้ง 5 คนเรียนจบระดับมัธยมและเข้าศึกษาต่อระดับมหาวิทยาลัยค่ายเมโทรแผ่นเสียงและเทปจึงเรียกตัวทั้ง 5 คนให้กลับมาทำเพลงกับทางค่ายแต่สมาชิกของวง 2 คนไม่ได้กลับมาร่วมทำงานเพลงจึงเหลือสมาชิกเพียง 3 คนคือ โอ , บุ๋ม และแป๊กพร้อมกับได้มีการเปลี่ยนชื่อวงมาเป็นปุยฝ้ายและออกอัลบั้มแรกคืออัลบั้ม "สองหัวใจ" ในปี พ.ศ. 2527 จากนั้นไม่นานวงปุยฝ้ายได้ออกสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 2 ตามออกมาในชื่อชุดว่า พรหมลิขิต
ในปีเดียวกันค่ายเมโทรแผ่นเสียงและเทปได้รับการติดต่อจากค่าย อาร์เอส ซาวด์ หรือค่าย อาร์เอส ในปัจจุบันเพื่อขอยืมตัววงปุยฝ้ายให้เข้าร่วมโปรเจ็กต์ รวมดาว เพราะในขณะนั้นอาร์เอส ซาวด์ยังไม่มีนักร้องหญิงในสังกัดโดยอัลบั้มชุดนี้พวกเธอต้องร้องเพลงคู่กับนักร้องชายชื่อดังของทางอาร์เอส ซาวด์ เช่น แซม ประวิตร เปรื่องอักษร จากวงซิกเซนส์, ชมพู สุทธิพงษ์ วัฒนจัง จากวง ฟรุตตี้, อ๊อด โอภาส ทศพร จากวง บรั่นดี , อ๊อด รณชัย ถมยาปริวัฒน์ จากวง คีรีบูน เป็นต้นซึ่งผลตอบรับจากอัลบั้มชุดนี้ดีเกินคาดทำให้พวกเธอได้ย้ายมาเซ็นสัญญาและออกอัลบั้มกับทางอาร์เอส ซาวด์แทนโดยอัลบั้มแรกของพวกเธอกับอาร์เอส ซาวด์ออกวางแผงในปี พ.ศ. 2528 ใช้ชื่อว่า "สายธารรัก" ในอัลบั้มชุดนี้เป็นการนำเพลงจากวงนกฮูมาร้องและทำดนตรีใหม่ซึ่งประสบความสำเร็จพอประมาณ
หลังจากนั้น โอ อัจฉรพรรณี หนึ่งในสมาชิกต้องไปเป็นครูฝึกสอนเนื่องจากเธอเรียนที่คณะครุศาสตร์ จุฬาฯ ทำให้ในอัลบั้มชุดที่ 2 ของวงปุยฝ้าย คืออัลบั้ม "สองเรา" ซึ่งออกวางแผงในปี พ.ศ. 2529 จึงเหลือสมาชิกเพียง 2 คนคือบุ๋มและแป๊กโดยอัลบั้มชุดนี้ประสบความสำเร็จพอประมาณอีกเช่นเคยต่อมาหลังจากโอเรียนจบจึงได้กลับเข้าร่วมวงอีกครั้งจึงได้มีการทำอัลบั้มชุดที่ 3 ซึ่งเป็นอัลบั้มชุดสุดท้ายของวงโดยอัลบั้มชุดนี้ได้ออกวางแผงในปี พ.ศ. 2530 ใช้ชื่อว่า "เก็บรัก...มาฝากฝัน" ซึ่งประสบความสำเร็จพอประมาณอีกเช่นกันหลังจากนั้นปุยฝ้ายก็แยกวงในที่สุดมีเพียงโอและบุ๋มเท่านั้นที่ทำงานเพลงกับต้นสังกัดส่วนแป๊กไม่ได้ทำงานเพลงต่อเหมือนเพื่อนร่วมวง
"อัลบั้มเพลง วง นกฮู (พ.ศ. 2526)
"สองหัวใจ (พ.ศ. 2527) "ค่ายเมโทร
"พรหมลิขิต (พ.ศ. 2527) "ค่ายเมโทร
"สายธารรัก (พ.ศ. 2528) "ค่ายอาร์เอส
"สองเรา (พ.ศ. 2529) "ค่ายอาร์เอส
"เก็บรัก...มาฝากฝัน (พ.ศ. 2530) "ค่ายอาร์เอส
"รวมดาว" (พ.ศ. 2527)
"รวมดาว 2" (พ.ศ. 2528)
"นพเก้า" (พ.ศ. 2528)
"นพเก้า 2" (พ.ศ. 2529)
"นพเก้า 3" (พ.ศ. 2530)
"เพลงประกอบละคร แผลเก่า (อ๊อด & โอ) (พ.ศ. 2530)
"อ๊อด รณชัย & โอ อัจฉรพรรณี รักหวาน...หวาน" (พ.ศ. 2531)
"บุ๋ม จุฑามาศ กับ...วันที่มาถึง" (พ.ศ. 2531)
ลูกประคบ
ลูกประคบ คือสิ่งที่เกิดจากภูมิปัญญาจากบรรพบุรุษ ที่ใช้พืชสมุนไพรที่มีอยู่ในท้องถิ่นนำมาใช้ในการรักษาหรือเพื่อช่วยในการไหลเวียนของโลหิต ต่อมาก็ได้มีการปรับปรุงและพัฒนาลูกประคบเรื่อยมา เพื่อประโยชน์ในการรักษาที่มีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น
หากยังไม่ต้องการนำลูกประคบมาใช้งาน เราสามารถเก็บไว้ได้ประมาณ 3-5 วัน ควรเก็บให้อยู่ในที่แห้ง และเมื่อต้องการนำลูกประคบออกมาใช้งาน เราเพียงแค่นำมานึ่งก่อนนำไปใช้งานประมาณ 10-15 นาที และก่อนใช้งานควรทดสอบก่อนด้วยว่าลูกประคบร้อนเกินไปหรือไม่
พจนานุกรมกฎหมาย
พจนานุกรมกฎหมาย () เป็นพจนานุกรมประเภทหนึ่งซึ่งจัดทำขึ้นเพื่อให้นิยามสำหรับบรรดาคำที่ใช้ในทางกฎหมาย
พจนานุกรมมีหลายรูปแบบแล้วแต่เกณฑ์การจัด เช่น เกณฑ์ภาษา ได้แก่ พจนานุกรมแบบเอกภาษา () และแบบทวิภาษา () เป็นต้น, เกณฑ์ความครอบคลุม ได้แก่ พจนานุกรมแบบครอบจักรวาล () ซึ่งครอบคลุมสาขาทั้งหมดในทางกฎหมาย ขณะอันซึ่งครอบคลุมบางสาขาจะเรียก พจนานุกรมแบบสาขาย่อย (), และเกณฑ์การกำหนดศัพท์ ได้แก่ แบบขั้นสูง () คือที่กำหนดศัพท์ครอบคลุมทุกสาขาของกฎหมาย และแบบขั้นต่ำ () เป็นต้น
แซนโดร นีลเซน () ว่าใน ค.ศ. 1994 (พ.ศ. 2537) ว่า พจนานุกรมกฎหมายสามารถปฏิบัติหน้าที่ได้หลายแขนง ทั้งช่วยให้ผู้อ่านเข้าใจในบทบัญญัติที่ตนต้องการทำความเข้าใจด้วย เรียกว่าเป็นประโยชน์ในทางสื่อสาร () และช่วยให้ผู้อ่านได้รับสารประโยชน์และความรู้ทางกฎหมายตามแต่ความสนใจ เรียกว่าเป็นประโยชน์ในทางเรียนรู้ () ซึ่งประโยชน์เหล่านี้มักปรากฏในพจนานุกรมกฎหมายแบบเอกภาษามากกว่า ขณะที่แบบทวิภาษานั้นมักประกอบด้วยคำศัพท์หรือคำอธิบายศัพท์ในสองภาษา อันจะช่วยยังความรู้เกี่ยวกับกฎหมายในภาษาต่างประเทศได้เป็นอย่างดี โดยเฉพาะเกี่ยวกับกฎหมายของต่างประเทศ ตลอดจนช่วยในการแปลกฎหมายจากภาษาหนึ่งเป็นภาษาหนึ่งด้วย
อนึ่ง ตำราศัพทวิทยาทางกฎหมาย () จะต่างจากพจนานุกรมกฎหมายซึ่งมีการเรียงคำศัพท์และให้คำอธิบายศัพท์ตามลำดับอักษร ตรงที่ตำราศัพทวิทยาจะลำดับศัพท์ตามหมวดหมู่หรือหัวเรื่องเป็นต้น ซึ่งผู้สนใจในคำศัพท์กฎหมายในหมวดหมู่หนึ่ง ๆ มักเปิดตำราศัพทวิทยาทางกฎหมายมากกว่าพจนานุกรมกฎหมาย
สำหรับพจนานุกรมกฎหมายฉบับแรกของประเทศไทย คือ พจนานุกรมกฎหมายของ ขุนสมาหารหิตะคดี (โป๊ โปรคุปต์) ซึ่งมีคำโฆษณาบนปกว่า ""พจนานุกรมกฎหมายเล่มแรกของประเทศไทย บรรจุคำตั้งแต่โบราณกาลถึงปัจจุบันกาล สำหรับความสะดวกในผู้ใคร่ศึกษาและผู้ต้องการทราบ"" อย่างไรก็ดี ที่ว่า "ปัจจุบันกาล" บนปกนั้นหมายถึงกาลที่พจนานุกรมพิมพ์ขึ้น คือ พ.ศ. 2474 เท่านั้น แม้ว่าจะได้รับการพิมพ์ซ้ำเป็นครั้งที่สองใน พ.ศ. 2549 แต่พจนานุกรมฉบับนี้ยังมิได้รับการปรับปรุงนับแต่บัดนั้นจนบัดนี้ อย่างไรก็ดี ยังมีพจนานุกรมกฎหมายอีกหลายเล่มในภาษาไทยที่มีการปรับปรุงเสมอ เช่น พจนานุกรมศัพท์กฎหมายไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถาน ฯลฯ
ปลาลัง
ปลาลัง, ปลาทูลัง หรือ ปลาทูโม่ง () เป็นปลาชนิดหนึ่งในสกุลปลาทู อีกสองชนิดได้แก่ ปลาทู ("R. brachysoma") และปลาทูปากจิ้งจก ("R. faughni")
ปลาลังมีลักษณะทั่วไปคล้ายกับปลาทูชนิดอื่นในสกุลเดียวกัน จนชาวประมงในอดีตเคยเชื่อว่าปลาลังเป็นปลาทูตัวผู้ แต่ปัจจุบันได้รับการพิสูจน์แล้วว่าเป็นปลาคนละชนิดกัน ความแตกต่างระหว่างปลาลังกับปลาทูชนิดอื่นคือ ปลาลังตัวโตกว่า ตัวเรียวยาวกว่า ปลายจมูกยื่นแหลมกว่า มีจุดสีดำใต้ฐานครีบหลัง 16 จุดซึ่งมีมากกว่าปลาทูชนิดอื่น ชอบอยู่ในบริเวณห่างไกลจากฝั่ง นิยมกินอาหารที่เป็นแพลงก์ตอนสัตว์
บอร์โซ เดสเต
บอร์โซ เดสเต () (ค.ศ. 1413 - 20 สิงหาคม ค.ศ. 1471) บอร์โซ เดสเตเป็นดยุกแห่งเฟอร์ราราของตระกูลเอสเตคนแรกที่ปกครองเฟอร์ราราตั้งแต่ปี ค.ศ. 1450 จนกระทั่งเสียชีวิต
บอร์โซเป็นบุตรนอกสมรสนิคโคโลที่ 3 เดสเตมาร์ควิสแห่งเฟอร์รารา, โมเดนา และ เรจจิโอ และภรรยาน้อยสเตลลา เด โทโลเมอิ บอร์โซเป็นมาร์ควิสต่อจากเลโอเนลโล เดสเตเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1450 ต่อมาเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1452 ก็ได้เลื่อนตำแหน่งขึ้นเป็นดยุกโดยสมเด็จพระจักรพรรดิฟรีดริชที่ 3 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และเมื่อวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 1471 สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 2 ก็ทรงแต่งตั้งบอร์โซให้เป็นดยุกแห่งเฟอร์ราราอย่างเป็นทางการ
บอร์โซดำเนินนโยบายการขยายอำนาจสำหรับเฟอร์ราราที่ช่วยสร้างเสริมอำนาจให้แก่ตระกูลเอสเตมากขึ้น และมักจะเป็นพันธมิตรกับสาธารณรัฐเวนิสผู้เป็นคู่อริกับทั้งฟรานเชสโคที่ 1 สฟอร์ซา และ ตระกูลเมดิชิ ความปฏิปักษ์ต่อกันนี้นำไปสู่ยุทธการโมลิเนลลาที่ไม่มีฝ่ายใดแพ้ฝ่ายใดชนะ โดยทั่วไปแล้วบอร์โซก็เป็นที่นิยมของประชาชนยกเว้นแต่เมื่อพยายามสร้างภูเขาเมื่อปี ค.ศ. 1471 จนต้องเลิกโครงการ.
สำนักดยุกของบอร์โซเป็นศูนย์กลางของตระกูลการเขียนภาพแบบเฟอร์ราราที่มีจิตรกรเช่นฟรานเชสโค เดล คอสสา, แอร์โคเล เดรอแบร์ติ และ โคสิโม ทูรา งานจ้างชิ้นสำคัญในสมัยของบอร์โซคืองานเขียนจิตรกรรมฝาผนังในวังสคิฟาโนเอีย นอกจากนั้นบอร์โซก็ยังเป็นผู้อุปถัมภ์นักดนตรีหลายคนที่รวมทั้งเปียโตรโบโน เดล คิตาร์ริโน, นิโคโล โทเดสโค และ บลาซิโอ มอนโทลิโน
แม้ว่าจะมีชื่อเสียงว่าเป็นผู้อุปถัมภ์ศิลปะคนสำคัญแต่ก็ได้ชื่อว่าเป็นคนตระหนี่ ที่จะเห็นได้จากเมื่อมีเรื่องไม่ยอมจ่ายค่าจ้างจนโคสิโมต้องย้ายไปโบโลนยาไปก่อตั้งตระกูลการเขียนใหม่ที่นั่น--ตระกูลการเขียนภาพแบบโบโลนยา
บอร์โซเป็นที่รู้จักกันจากพระคัมภีร์ไบเบิลในชื่อของตนเองซึ่งเป็นงานจุลจิตรกรรมหนังสือวิจิตรเล่มสำคัญของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลีที่จ้างให้เขียนในปี ค.ศ. 1455
บอร์โซมิได้สมรสฉะนั้นจึงไม่มีทายาท ผู้เป็นดยุกคนต่อไปคือแอร์โคเลที่ 1 เดสเตผู้เป็นลูกพี่ลูกน้องกัน