hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ภาษาเอ็น
ภาษาเอ็น (En) มีผู้พูดในเวียดนาม 200 คน (พ.ศ. 2541) จัดอยู่ในตระกูลภาษาไท-กะได ภาษากลุ่มกะได สาขายาง-เบียว ภาษานี้ไม่มีเสียงพยัญชนะ uvular
ตับอ่อน
ตับอ่อน () เป็นอวัยวะซึ่งเป็นต่อมในระบบย่อยอาหารและระบบต่อมไร้ท่อในสัตว์มีกระดูกสันหลัง ในมนุษย์ ตับอ่อนอยู่ในช่องท้องหลังกระเพาะอาหาร เป็นต่อมไร้ท่อซึ่งผลิตฮอร์โมนสำคัญหลายชนิด รวมถึงอินซูลิน กลูคากอน โซมาโตสเตติน และแพนคริเอติกพอลิเพพไทด์ซึ่งไหลเวียนอยู่ในเลือด ตับอ่อนยังเป็นอวัยวะย่อยอาหาร โดยหลั่งน้ำย่อยตับอ่อนซึเอนไซม์ย่อยอาหารที่ช่วยการย่อยและดูดซึมสารอาหารในลำไส้เล็ก เอนไซม์เหล่านี้ช่วยสลายคาร์โบไฮเดรต โปรตีนและลิพิดในไคม์ (chyme) และตับอ่อนมักหลั่งเอนไซม์ คือ trypsinogen chymotrypsinogen procarboxypeptidase
ยามาซากิ ซางารุ
ยามาซากิ ซางารุ (ชื่อในมังงะภาษาไทย) หรือ ยามาซากิ ซาการุ (ชื่อในอะนิเมะภาษาไทย) () เป็นตัวละครในหนังสือการ์ตูนและภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องกินทามะ ผลงานของฮิเดอากิ โซราจิ 
ยามาซากิ ซางารุ เป็นเจ้าหน้าที่ประจำหน่วยชินเซ็นงุมิ ทำหน้าที่เป็นสายลับ มักถูกใช้ไปสืบความลับของอาชญากรบ่อยๆ มีหน้าตาที่ธรรมดาไม่โดดเด่น มีนิสัยชอบเล่นแบดมินตันและเต้นคาบาดี้ แล้วยังชอบเล่นแบดมินตันในเวลาทำงานจนถูกฮิจิคาตะเล่นงานบ่อยครั้ง
ในหนังสือการ์ตูนกินทามะ ยามาซากิปรากฏตัวครั้งแรกในบทเรียนที่ 5 แต่ปรากฏตัวพียงโครงร่างคร่าวๆ เท่านั้น แล้วจึงมาปรากฏตัวเห็นใบหน้าในบทเรียนที่ 9 แต่ยังไม่มีบทบาทมากนัก บทบาทของยามาซากิโดดเด่นครั้งแรกเมื่อไปสืบความลับในโรงงานจัสเตอร์เวย์ของมามุชิในบทเรียนที่ 51
ในภาพยนตร์การ์ตูนกินทามะ ยามาซากิปรากฏตัวครั้งแรกในตอนที่ 1 และเป็นเจ้าหน้าที่ชินเซ็นงุมิคนแรกที่ปรากฏตัวในภาพยนตร์การ์ตูนกินทามะ ในภาพยนตร์การ์ตูนนี้ ยามาซากิชอบแต่งตัวเลียนแบบเอจิเซ็น เรียวมะ ซึ่งเป็นตัวละครเอกจากการ์ตูนปริ๊นซ์ ออฟ เทนนิส ในขณะปฏิบัติหน้าที่
ชื่อ "ยามาซากิ ซางารุ" มีที่มาจากชื่อของ ยามาซากิ ซึซึมุ เจ้าหน้าที่และสายลับประจำหน่วยชินเซ็นงุมิในประวัติศาสต์จริง
นอร์แมน บอร์ล็อก
นอร์แมน เออร์เนสต์ บอร์ล็อก () (25 มีนาคม ค.ศ. 1914 - 12 กันยายน ค.ศ. 2009) นักวิชาการการเกษตรชาวอเมริกัน ผู้ก่อตั้งมูลนิธิเวิลด์ฟู้ดไพรส์ ผู้ได้รับการยกย่องให้เป็น "บิดาแห่งการปฏิวัติสีเขียว" ในฐานะที่เป็นผู้นำการคิดค้น และนำเสนอเทคโนโลยีการเพิ่มผลผลิตอาหารจากการเกษตรในเม็กซิโก อินเดีย และปากีสถาน ในช่วงกลางศตวรรษที่ 20 การคิดค้นของบอร์ล็อก ทำให้ประเทศผู้ผลิตสามารถเพิ่มปริมาณผลผลิตได้เป็นสองเท่า และประมาณการว่าสามารถช่วยเหลือประชากรโลกจากความอดอยากได้มากกว่าพันล้านคน และช่วยชีวิตคนได้มากกว่า 245 ล้านคน เสียชีวิตแล้วที่บ้านพักในเมืองดัลลัส รัฐเท็กซัสเมื่อวันที่ 12 ก.ย. 2552 ด้วยภาวะแทรกซ้อนจากโรคมะเร็ง ขณะอายุ 95 ปี
นอร์แมน บอร์ล็อก ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพในปี ค.ศ. 1970 [พ.ศ. 2513]
โยชิโตะ อูซูอิ
โยชิโตะ อูซูอิ (; 21 เมษายน พ.ศ. 2501 – 11 กันยายน พ.ศ. 2552) เป็นนักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น ซึ่งมีชื่อเสียงจากหนังสือการ์ตูน เรื่อง "เครยอนชินจัง"ในวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2552 มีรายงานข่าวว่า อูซูอิได้หายสาบสูญ โดยก่อนที่ อูซูอิจะหายตัวไปนั้น เขาได้บอกครอบครัวว่าจะไปปีนเขาที่จังหวัดกุมมะ หลังจากนั้นก็ไม่ได้รับการติดต่อมาอีก ครอบครัวของเขาพยายามติดต่อเขาทางมือถือ แต่ก็ไม่มีการตอบรับกลับมา จนกระทั่งภรรยาของเขาจึงตัดสินใจแจ้งเจ้าหน้าที่ตำรวจในที่สุด ต่อมา เจ้าหน้าที่ตำรวจได้ตรวจพบสัญญาณมือถือของอูซูอิครั้งล่าสุดก่อนที่จะหายไป พบว่าอยู่บริเวณเมืองคารูอิซาวะ จังหวัดนางาโนะ ซึ่งห่างจากเมืองคาซูกาเบะ บ้านของเขาอีก 100 กิโลเมตร ในบริเวณดังกล่าวมีสภาพภูมิประเทศเป็นเทือกเขา อยู่ติดกับจังหวัดกุมมะพอดี
เช้าวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2552 เจ้าหน้าที่ได้พบศพของอูซูอิบนภูเขากุมมะ ซึ่งเป็นสถานที่เดียวกันกับที่อุซุอิกำลังจะไปปีนเขาที่นั่น เมื่อวันที่ 11 กันยายน ซึ่งตรงกับวันที่เขาหายตัวไปพอดี เมื่อช่วงเย็นวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2552 เจ้าหน้าที่ตำรวจได้กู้ศพลงจากเขาสำเร็จ พอได้มีการตรวจสอบศพอย่างละเอียดพบว่า เป็นศพของอูซูอิจริง เขาตกเขาตาย ไม่ได้ป่วยตาย
จักรวรรดิบราซิล
จักรวรรดิบราซิล () เป็นจักรวรรดิที่เป็นประเทศบราซิลปัจจุบัน จักรวรรดิบราซิลที่ปกครองโดยจักรพรรดิเปดรูที่ 1 และพระราชโอรสจักรพรรดิเปดรูที่ 2 เป็นจักรวรรดิที่ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1822 และต่อมาแทนที่ด้วยสาธารณรัฐในปี ค.ศ. 1889
หลังจากการยึดครองโปรตุเกสโดยจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ราชวงศ์บราแกนซาก็ย้ายราชสำนักลี้ภัยไปตั้งอยู่ที่บราซิลซึ่งเป็นอาณานิคมที่สำคัญที่สุดของโปรตุเกส หลังจากนั้นบราซิลก็กลายเป็นเมืองหลวงของสหราชอาณาจักรโปรตุเกส บราซิล และแอลการ์ฟ ซึ่งเป็นฐานะใหม่และเป็นการมีรัฐบาลที่ปกครองตนเองโดยไม่ต้องคำนึงถึงอำนาจจากลิสบอน ความคิดที่ว่ารัฐบาลจะกลับไปตั้งอยู่ในโปรตุเกสเมื่อนโปเลียนถูกโค่นจึงเป็นความคิดที่ไม่เป็นที่ต้องใจเท่าใดนัก ฉะนั้นแม้ว่าจะได้รับการปกครองจากสมาชิกของราชวงศ์โปรตุเกสแต่บราซิลก็มีความรู้สึกว่าเป็นอิสระจากโปรตุเกส
หลังจากที่ได้รับอิสรภาพจากโปรตุเกสเมื่อวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 1822 แล้วบราซิลก็ปกครองโดยระบอบราชาธิปไตย จักรวรรดิบราซิลรุ่งเรืองมาจนถึงการก่อตั้งรัฐบาลสาธารณรัฐเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1889 ในช่วงก่อนหน้านั้นบราซิลปกครองโดยจักรพรรดิสองพระองค์ จักรพรรดิเปดรูที่ 1 ผู้ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 1822 จนถึง ค.ศ. 1831 และพระราชโอรสจักรพรรดิเปดรูที่ 2 ผู้ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 1831 จนถึง ค.ศ. 1889 พระเจ้าโจเอาที่ 6 แห่งโปรตุเกสก็ทรงดำรงตำแหน่งเป็นจักรพรรดิแห่งบราซิลในข้อแม้ที่ระบุในสนธิสัญญาในการยอมรับอิสรภาพของบราซิล
จักรวรรดิบราซิลสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1889 เมื่อมีการก่อตั้งเป็นสาธารณรัฐที่เป็นปฏิกิริยาจากการการเลิกทาสในบราซิลในปี ค.ศ. 1888
จักรวรรดิกาสนาวิยะห์
กาสนาวิยะห์ (, ) เป็นราชวงศ์อิสลาม และเปอร์เชียของชนเตอร์กิกมามลุค ผู้รุ่งเรืองระหว่าง ค.ศ. 975 จนถึง ค.ศ. 1187 และปกครองส่วนใหญ่ของเปอร์เชีย, ทรานสอ็อกซาเนียและทางตอนเหนือของอนุทวีปอินเดีย จักรวรรดิกาสนาวิยะห์มีศูนย์กลางอยู่ที่กาสนีที่ตั้งอยู่ในอัฟกานิสถานปัจจุบัน การที่มีอิทธิพลทั้งทางการเมืองและวัฒนธรรมจากอาณาจักรก่อนหน้านั้น - จักรวรรดิซามานิยะห์ - กาสนาวิยะห์เตอร์กิกจึงกลายมาเป็นเปอร์เชีย
ราชวงศ์ก่อตั้งโดยเซบุค ทิจิน () หลังจากที่ได้รับดินแดนที่มีศูนย์กลางที่กาสนีจากพ่อตาอัลฟ์ ทิจิน () ผู้ที่แยกตัวมาจากสุลต่านของราชวงศ์ซามานิยะห์ พระราชโอรสของพระองค์มาห์มุดแห่งกาสนี (Mahmud of Ghazni) ขยายดินแดนของจักรวรรดิที่ครอบคลุมตั้งแต่แม่น้ำอ็อกซัสไปจนถึงหุบเขาสินธุ และ มหาสมุทรอินเดีย ทางด้านตะวันตกไปจนจรดราวี และฮามาดาน เมื่อมาถึงรัชสมัยของมาซุดที่ 1 แห่งกาสนี (Mas'ud I of Ghazni) กาสนาวิยะห์ก็สูญเสียดินแดนไปเป็นอันมาก ทางด้านตะวันตกเสียให้แก่เซลจุค ที่ทำให้ลำบากต่อการครอบครองอัฟกานิสถาน, บาโลคิสถาน และ ปัญจาบ ในปี ค.ศ. 1151 สุลต่านบาห์รัมชาห์ก็เสียกาสนีแก่ อลาอุดดิน ฮุสเซนแห่งจักรวรรดิกอร์จนต้องย้ายเมืองหลวงไปอยู่ที่ลาฮอร์จนกระทั่งจักรวรรดิถูกยึดโดยจักรวรรดิกอร์ในปี ค.ศ. 1186.
8½
8½ () ภาพยนตร์ภาษาอิตาเลียนที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2506 กำกับโดยเฟเดอริโก เฟลลินี ถ่ายทำด้วยฟิล์มขาวดำ เป็นภาพยนตร์ซ้อนภาพยนตร์ มีเนื้อหาเกี่ยวกับผู้กำกับภาพยนตร์ที่กำลังประสบปัญหาชีวิตส่วนตัว และขาดแรงบันดาลใจ ทำให้เกิด "director's block" ไม่สามารถผลิตผลงานชิ้นใหม่ที่กำลังกำกับอยู่ได้
ภาพยนตร์เรื่องนี้มาจากประสบการณ์ส่วนตัวของเฟลลินี ที่เคยผ่านช่วงที่ขาดจินตนาการ จนกำกับภาพยนตร์ไม่ได้ โดยชื่อภาพยนตร์ก็มาจากจำนวนภาพยนตร์ขนาดยาวที่เขากำกับมาแล้ว 6 เรื่อง รวมกับภาพยนตร์ขนาดสั้น 2 เรื่อง และที่กำกับร่วมกับ Alberto Lattuada อีกหนึ่งเรื่อง (3 เรื่องหลังนี้ นับเป็นครึ่งเรื่อง เมื่อรวมกันทั้งหมดเป็น 7½ เรื่อง ภาพยนตร์เรื่องนี้จึงนับเป็นเรื่องที่ 8½)
8½ ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง 5 รางวัลออสการ์ และได้รับ2 รางวัล คือ รางวัลภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม และรางวัลการออกแบบเครื่องแต่งกาย (ภาพยนตร์ขาวดำ)
คณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย
คณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย เป็นคณะผู้บริหารกิจการศาสนาอิสลามในประเทศไทย โดยใช้อำนาจตามพระราชบัญญัติการบริหารองค์กรศาสนาอิสลาม พ.ศ. 2540 ซึ่งระบุให้มีคณะกรรมการคณะหนึ่งเรียกว่าคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย ประกอบด้วยจุฬาราชมนตรีเป็นประธานกรรมการ และกรรมการ ซึ่งทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ แต่งตั้งจากกรรมการอิสลามประจำจังหวัด ซึ่งเป็นผู้แทนคณะกรรมการอิสลามประจำจังหวัด จังหวัดละหนึ่งคน และจากกรรมการอื่นซึ่งคัดเลือกโดยจุฬาราชมนตรีมีจำนวนหนึ่งในสามของจำนวนผู้แทนคณะกรรมการอิสลามประจำจังหวัด มีวาระการดำรงตำแหน่ง 6 ปีนอกจากนี้แล้วคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทยยังเป็นองค์กรสำคัญในการประสานความร่วมมือในการจัดงานเมาลิดกลางแห่งประเทศไทยอีกด้วย
สำนักงานคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย มีฐานะเป็นนิติบุคคลมีหน้าที่เกี่ยวกับกิจการของคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย โดยมีคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทยเป็นผู้แทนของสำนักงานในกิจการที่เกี่ยวกับบุคคลภายนอก เพื่อการนี้คณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทยอาจมีมติมอบหมายให้กรรมการคนหนึ่งหรือหลายคนทำการแทนก็ได้ และให้เลขาธิการคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทยเป็นผู้รับผิดชอบในกิจการของสำนักงาน
ประธานกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย คือ อาศิส พิทักษ์คุมพล จุฬาราชมนตรี
รองประธานกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย ได้แก่ นายสมัย เจริญช่าง นายสมาย มาลีพันธุ์ นายอรุณ วันแอเลาะ นายแวดือราแม มะมิงจิ ศ.ดร.อิมรอน มะลูลีม นายสวาป เผ่าประทาน นายเบิ้ม ปาทาน นายประสิทธิ์ มะหะหมัด นายดีน ยีสมัน และนายสุริยา ปันจอร์
เลขาธิการคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย คือ พล.ต.ต.สุรินทร์ ปาลาเร่
รองเลขาธิการคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย ได้แก่ นายดำรงค์ สุมาลยศักดิ์ ดร.ปรีชา อนุรักษ์ นายประเสริฐ ดิเจริญ และ นายรัศมี ดำชะไว
กรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย ตำแหน่งอื่น คือสำนักงานคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย ตั้งอยู่ที่ศูนย์บริหารกิจการศาสนาอิสลามแห่งชาติ เฉลิมพระเกียรติ ถนนคลองเก้า แขวงคลองสิบ เขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร
เทพไท เสนพงศ์
นายเทพไท เสนพงศ์ เป็น ส.ส.จังหวัดนครศรีธรรมราชสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ รองเลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์ รองผู้อำนวยการพรรคประชาธิปัตย์ กรรมการบริหารพรรคประชาธิปัตย์ เลขานุการคณะกรรมาธิการติดตามมติสภาผู้แทนราษฎร และ เลขานุการรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย
การศึกษา ประกาศนียบัตร คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์(กฎหมายมหาชน) จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย(FUTURE OF LEADER) คณะพัฒนาสังคม สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์(NIDA) คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
นายเทพไท เสนพงศ์ เริ่มต้นชีวิตในวงการเมือง ตั้งแต่ยังเรียนหนังสืออยู่ด้วยการเป็นนักกิจกรรม ได้เป็นนายกองค์การนักศึกษามหาวิทยาลัยรามคำแหง และ ได้รับการมอบหมายให้เป็นเลขานุการรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในปี พ.ศ. 2535-พ.ศ. 2537 และ ในปี พ.ศ. 2540-พ.ศ. 2543 ได้รับเลือกให้เป็นเลขานุการรัฐมนตรีช่วยอีกครั้ง
นายเทพไท เสนพงศ์ ลงสมัครเลือกตั้งครั้งแรกเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 ที่จังหวัดนครศรีธรรมราชและได้รับการเลือกตั้งเป็นต้นมา นายเทพไทมีบทบาทเป็นโฆษกของพรรคประชาธิปัตย์ หัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์และนายกรัฐมนตรี นอกจากนี้ยังเป็นผู้ดำเนินรายการโทรทัศน์ รายการสายล่อฟ้า และ รายการวิเคราะห์คอลัมนิสต์ ทางสถานีโทรทัศน์บลูสกายแชนแนล อีกด้วย
ชีวิตส่วนตัว นายเทพไทเป็นบุตรคนที่ 3 ในบรรดาพี่น้องทั้งหมด และ มีเชื้อสายตูนิเซีย สมรสกับ นางสาวพอเพ็ญ เริงประเสริฐวิทย์ บุตรีของ พ.อ.(พิเศษ) พล เริงประเสริฐวิทย์ อดีต ส.ส.จังหวัดอุทัยธานี 6 สมัย อดีตหัวหน้าพรรคสยามประชาธิปไตย อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม และ อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี อดีตนักการเมืองและนักธุรกิจพันล้านในสมัยนั้น
รายชื่อผลงานของคุมิ โคดะ
ผลงานเพลงทั้งหมดของคุมิ โคดะ
สัญลักษณ์:
อันตอน เชคอฟ
อันตอน ปัฟโลวิช เชคอฟ (, ) (29 มกราคม ค.ศ. 1860 - (15 กรกฎาคม ค.ศ. 1904) อันตอน เชคอฟเป็นนายแพทย์, นักเขียนเรื่องสั้น และ นักเขียนบทละครคนสำคัญชาวรัสเซีย ผู้ถือกันว่าเป็นนักเขียนผู้มีความสามารถมากที่สุดคนหนึ่งของวรรณกรรมเรื่องสั้น เชคอฟเขียนบทละครสี่เรื่องที่ถือกันว่าเป็นงานคลาสสิกโดยนักเขียนและนักวิพากษ์วรรณกรรม ระหว่างที่ทำงานเขียนเชคอฟก็ยังเป็นนายแพทย์ไปด้วยในขณะเดียวกัน ครั้งหนึ่งเชคอฟเปรียบการเป็นแพทย์กับการเขียนว่า "การแพทย์เป็นภรรยาตามกฎหมายและการเขียนเป็นภรรยาน้อย"
เชคอฟหันหลังให้กับโรงละครเมื่อบทละครเรื่อง "The Seagull" () ที่เขียนในปี ค.ศ. 1896 ล้มเหลวอย่างไม่เป็นท่า แต่ได้รับการรับรองเป็นอย่างดีเมื่อถูกนำกลับมาแสดงอีกครั้งในปี ค.ศ. 1898 โดยโรงละครศิลปะมอสโคว์ของคอนแสตนติน สตานิสสลาฟสกี (Constantin Stanislavski) ซึ่งต่อมาก็สร้างละคร "Uncle Vanya" () และสร้างละครสองเรื่องสุดท้ายของเชคอฟเป็นครั้งแรก "Three Sisters" () และ "The Cherry Orchard" () งานบทละครสี่ชิ้นนี้เป็นงานที่ท้าทายนักแสดง และผู้ชมเพราะแทนที่จะเป็นการสื่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เชคอฟใช้ "บรรยากาศ" (theatre of mood) และ "ฝังชีวิตลงในเนื้อหา" (submerged life in the text)
ในระยะแรกเชคอฟเขียนเรื่องสั้นเพื่อหารายได้ แต่เมื่อแรงบันดาลใจทางด้านศิลปะเริ่มก่อตัวขึ้น เชคอฟก็เริ่มใช้วิธีใหม่ที่เป็นการปฏิรูปการเขียนเรื่องสั้นสมัยใหม่ ความเป็นเอกลักษณ์ของเชคอฟอยู่ที่การเป็นผู้เริ่มใช้วิธีเขียนที่เรียกว่า "การเขียนตามกระแสสำนึก" (stream of consciousness writing) ที่ต่อมานำมาใช้โดยเจมส์ จอยซ์ และนักเขียนแบบวรรณกรรมสมัยใหม่นิยม (Modernist literature) คนอื่นๆ ที่มารวมกับการไม่ยอมสรุปความเห็นทางด้านจริยธรรม ตามธรรมเนียมโครงสร้างของการเขียนวรรณกรรมก่อนหน้านั้น เชคอฟไม่ยอมแก้ตัวแต่อย่างใดในข้อที่ว่าบทละครทีตนเองเขียนเป็นบทละครที่ยากต่อความเข้าใจของผู้อ่าน โดยยืนกรานว่าหน้าที่ของศิลปินคือการตั้งคำถามมิใช่การตอบคำถาม
ไอบีเอ็มโรดรันเนอร์
ไอบีเอ็ม โรดรันเนอร์ (IBM Roadrunner) เป็นซูเปอร์คอมพิวเตอร์ที่ไอบีเอ็มร่วมกับสถาบันวิจัยแห่งชาติ Los Alamos National Laboratory จัดสร้างขึ้น ตั้งอยู่ที่รัฐนิวเม็กซิโก ประเทศสหรัฐอเมริกา ได้รับจัดอันดับให้เป็นคอมพิวเตอร์ที่เร็วที่สุดในโลก จากการจัดอันดับของ เว็บไซต์ http://www.top500.org
ไอบีเอ็ม โรดรันเนอร์มีมูลค่าในการก่อสร้างประมาณ 133 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (ประมาณ สี่พันหกร้อยล้านบาท) ซึ่งถูกออกแบบมาให้รองรับการประมวลผลสูงสุดในช่วง Peak หรือ Peak Performance ที่ 1.7 Petaflops (10 FLOPS) (ความเร็ว 1 Petaflops นั้นเปรียบเทียบเท่ากับความสามารถในการประมวลผลคำสั่ง 1 พันล้านล้านคำสั่งในหนึ่งวินาที) และนอกจาก IBM Roadrunner นี้จะเป็นซูเปอร์คอมพิวเตอร์ที่เร็วที่สุดในโลกแล้ว มันยังเป็นซุปเปอร์คอมพิวเตอร์ที่ประหยัดพลังงานอีกด้วย จากผลงานวิจัยพบว่า IBM Roadrunner กินไฟอยู่ที่ 444.94 Megaflops Per Watt of Power
ซอล เบลโลว์
ซอล เบลโลว์ หรือ โซโลมอน เบลโลว์ () (10 มิถุนายน ค.ศ. 1915 - 5 เมษายน ค.ศ. 2005) ซอล เบลโลว์เป็นนักเขียนคนสำคัญชาวอเมริกันที่เกิดในแคนาดา เบลโลว์ได้รับทางวรรณกรรมหลายรางวัลที่รวมทั้งรางวัลพูลิตเซอร์ในปี ค.ศ. 1976, รางวัลโนเบลในปี ค.ศ. 1976 และได้รับมอบเหรียญศิลปินดีเด่นแห่งชาติแห่งสหรัฐอเมริกา (National Medal of Arts) ในปี ค.ศ. 1988 ซอล เบลโลว์เป็นนักเขียนคนเดียวที่ได้รับรางวัลหนังสือแห่งชาติ (National Book Award) สามครั้งและเป็นคนเดียวที่ได้รับการเสนอชื่อหกครั้ง
ราชสถาบันสวีเดน (Swedish Academy) สรรเสริญงานของซอล เบลโลว์ว่าเป็นงานที่เต็มไปด้วย
งานชิ้นสำคัญของซอล เบลโลว์ก็ได้แก่ "The Adventures of Augie March" (), "Herzog" (), "Mr. Sammler's Planet" (), "Seize the Day" (), "Humboldt's Gift" () และ "Ravelstein" () ซอล เบลโลว์ถือกันว่าเป็นนักประพันธ์คนสำคัญของคริสต์ศตวรรษที่ 20 ผู้มี "อิทธิพลทางวรรณกรรมอันใหญ่หลวง"
La strada
La strada () ภาพยนตร์ภาษาอิตาเลียนแนวนีโอเรียลลิสต์ ที่เขียนบทและกำกับโดยเฟเดอริโก เฟลลินี ออกฉายในปี พ.ศ. 2497 นำแสดงโดยแอนโทนี ควินน์ และจูเลียตตา มาซินา ภรรยาของเฟลลินี ผู้กำกับ
ภาพยนตร์เรื่องนี้สร้างจากความทรงจำในวัยเด็กของเฟลลินี ที่เคยใช้ชีวิตอยู่ในเมืองริมินี ริมชายหาดทะเลเอเดรียติก ทางตะวันตกของอิตาลี และเคยหนีออกจากบ้านไปร่วมคณะละครสัตว์ ภาพยนตร์ถ่ายทำด้วยฟิล์มขาวดำ อำนวยการสร้างโดยดิโน เดอ ลอเรนติส ดนตรีประกอบโดย นิโน โรตา
ภาพยนตร์เปิดตัวครั้งแรกในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวนิส ปี 1954 และได้รับรางวัลสิงโตเงิน หลังจากเข้าฉายในสหรัฐอเมริกาในปี 1956 ได้รับเสนอชื่อเข้าชิง 2 รางวัลออสการ์ ประจำปี 1957 และได้รับรางวัลภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม
ภาพยนตร์กล่าวถึง เกลโซมินา (รับบทโดย มาซินา) หญิงสาวที่ถูกมารดาขายให้กับ แซมปาโน (รับบทโดย ควินน์) นักแสดงเร่ข้างถนน ที่แสดงความสามารถพิเศษในฐานะที่เป็นมนุษย์จอมพลัง เกลโซมินาทำหน้าที่เป็นผู้ช่วย เล่นตลก และเล่นดนตรีประกอบ
แซมปาโน เป็นชายที่มีบุคลิกหยาบกระด้าง เขาบอกใครต่อใครว่าเกลโซมินาเป็นภรรยา แต่ยังมีความสัมพันธ์กับหญิงสาวมากมายที่พบ ตลอดเวลาที่ออกเร่แสดง โดยไม่แยแสกับความรู้สึกของเกลโซมินา
แซมปาโนและเกลโซมินา ได้พบกับ อิล มัตโต (แปลว่า "The Fool" รับบทโดย เบสฮาร์ต) นักแสดงกายกรรมไต่ลวดที่เคยอยู่ร่วมคณะละครสัตว์กับแซมปาโน อิ มัตโตสนิทสนมกับเกลโซมินาอย่างรวดเร็ว เขาคอยกระตุ้นให้เกลโซมินาทิ้งแซมปาโนไปใช้ชีวิตที่ดีกว่า แต่เธอก็ยังตัดใจทิ้งเขาไปไม่ได้
อิล มัตโตทะเลาะกับแซมปาโนอย่างรุนแรง และถูกแซมปาโนบันดาลโทสะฆ่าตายและนำศพไปทิ้ง เมื่อเกลโซมินาพบร่างของอิล มัตโต เธอจึงช็อกและเสียสติไป แซมปาโนจึงทิ้งเกลโซมินาไป
ห้าปีต่อมา แซมปาโนได้พบความจริงว่า เกลโซมินาได้ใช้ชีวิตเร่ร่อนอย่างไร้จุดหมาย และเสียชีวิตไปแล้ว ในเวลานั้นเขาเพิ่งจะรู้ตัวว่ารักเกลโซมินา และมีความว้าเหว่เพียงใด
ดา คาโปะ
ดา คาโปะ () เป็นเอโรเกะแนววิชวลโนเวลของญี่ปุ่นพัฒนาโดยเซอร์คัส ชุด limited ออกขายในวันที่ 28 มิถุนายน 2002 เล่นบนคอมพิวเตอร์เป็น CD-ROM ส่วนที่เป็น DVD-ROM เริ่มวางขายวันที่ 26 กรกฎาคม 2002 version ภาษาอังกฤษเริ่มขายวันนี้ 25 ธันวาคม 2008 Da Capo เริ่มจากการเป็นเนื้อเรื่องสั้นๆใน fandisc ของ Archimedes no Wasuremono หลังจากนั้นก็มีการออกภาคต่างๆตามมาอีกมากมายทั้งที่เป็น PC และ PlayStation 2 โดยในแต่ละภาคได้มีการปรับปรุงเนื้อเรื่องและ Gameplay โดยเนื้อเรื่องจะเปลี่ยนไปตามตัวเลือกต่างๆ โดยจะเป็นเนื้อเรื่องของตัวละครหญิงทั้งหมด 6 คน
ซีบีเอส
ซีบีเอส ( หรือ CBS Broadcasting Inc.) เป็นเครือข่ายสถานีโทรทัศน์อเมริกัน หนึ่งในสามผู้ยิ่งใหญ่ แห่งวงการโทรทัศน์ของสหรัฐอเมริกา โดยอีกสองสถานีคือ เอ็นบีซี และเอบีซี และเช่นเดียวกับทั้งเอ็นบีซี ทางซีบีเอสเริ่มจากการเป็นสถานีวิทยุมาก่อน ชื่อมาจากชื่อเก่าของสถานีที่ใช้ชื่อว่า โคลัมเบีย บรอดแคสติง ซิสเตม (Columbia Broadcasting System) ในบางครั้งจะเรียกว่าสถานี "อายเน็ตเวิร์ก" (Eye Network) หรือเรียกง่าย ๆ ว่า "ดิอาย" (The Eye) เนื่องจากรูปร่างโลโก้ของบริษัทที่มีลักษณะเป็นดวงตา หรือในบางครั้งก็เรียกว่า "ทิฟฟานีเน็ตเวิร์ก" (Tiffany Network) เช่นกัน ที่หมายถึงความมีคุณภาพสูงของรายการของซีบีเอสในช่วงระยะเวลาที่ดำรงตำแหน่งของผู้ก่อตั้ง วิลเลียม เอส. แพเลย์ (1927–1990) (พ.ศ. 2470-2533) และยังอาจหมายถึงการเริ่มออกอากาศทางโทรทัศน์สีครั้งแรกของช่องอีกด้วย ที่เกิดขึ้นในตึก ทิฟฟานี แอนด์ โค. ในนิวยอร์กซิตี ในปี 1950 (พ.ศ. 2493) ดังนั้นจึงได้ฉายานามว่าเป็นระบบแห่งการออกอากาศโทรทัศน์สี (Color broadcasting system) ในช่วงที่เกิดนวัตกรรมนี้มา
เดิมสถานีเกิดจากยูไนเตดอินดีเพนเดนต์บรอดแคสเตอร์สอิงก์ ที่มีสถานีวิทยุ 16 สถานี ที่ซื้อมาจากวิลเลียม เอส. แพเลย์ ในปี 1928 (พ.ศ. 2471)และเปลี่ยนชื่อมาเป็น โคลัมเบีย บรอดแคสติง ซิสเตม และภายใต้การแนะนำของแพเลย์ ซีบีเอสก็เป็นเครือข่ายสถานีวิทยุที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐอเมริกา และเป็นบิ๊กทรีของเครือข่ายสถานีโทรทัศน์ในสหรัฐอเมริกา ในปี 1974 ซีบีเอสลดชื่อเต็มให้เหลือชื่อสั้น ๆ ว่า ซีบีเอส อิงก์ (CBS, Inc.) และต่อมาเดอะ เวสติงเฮาส์ อีเลกทริก คอร์โปเรชัน ได้ครอบครองสถานีในปี 1995 (พ.ศ. 2538) และเปลี่ยนชื่อบริษัทที่ซื้อมาเป็น ซีบีเอส คอร์โปเรชัน (CBS Corporation) ในปี 2000 (พ.ศ. 2543) ซีบีเอสอยู่ใต้การควบคุมของ เวียคอม ในปลายปี 2005 (พ.ศ. 2548) เวียคอมแยกตัวเองและก่อตั้งซีบีเอส คอร์โปเรชันใหม่กับสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส เป็นสถานีหลัก ซึ่งทั้งซีบีเอส คอร์โปรเรชัน และเวียคอมใหม่ อยู่ภายใต้การควบคุมของ ซัมเนอร์เรดสโตน ผ่าน เนชันนอลอมิวส์เมนต์ส บริษัทแม่ของทั้งสองบริษัท
รายการที่มีชื่อเสียง ได้แก่ เอ็นซีไอเอส ฯลฯ
ในช่วงแรกของสถานี สัญลักษณ์ของสถานีจะเป็นตัวอักศรซีบีเอส ตัวพิมพ์ใหญ่ พร้อมไฟสปอตไลท์ส่องลงมา ใช้จนกระทั่ง วันทื่ 20 ตุลาคม 1951 ทางสถานีจึงเปลี่ยนสัญลักษณ์เป็นรูปดวงตา ทื่ออกแบบโดย บิล โกลเด้น ซึ่งแรงบัลดาลใจได้มาจากการทื่เค้าได้ไปท่องเทื่ยวทื่เพนซิวาเนีย ดักซ์ คันทรื่ เขาได้พบกับสัญลักษณ์ดวงตาต่างๆ ทื่ชาวนาวาดไว้บนยุ้งฉางเพื่อไล่วิญญาณอันชั่วร้าย บิลจึงนำแรงบัลดาลใจนั้น มาทำโลโก้ของซีบีเอส
สัญลักษณ์ดวงตาของซีบีเอส กลายเป็นสัญลักษณ์ที่ทางสถานีใช้มานานมากที่สุด
บริษัทแพร่สัญญาณอเมริกัน
บริษัทการกระจายเสียงและแพร่ภาพอเมริกัน (; ชื่อย่อ : เอบีซี; ABC) เป็นเครือข่ายสถานีโทรทัศน์ ในสหรัฐอเมริกา ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2486 โดยมีที่มาจากเครือข่ายบลูเนตเวิร์ก (Blue Network) ของเอ็นบีซี เอบีซีเป็นกิจการของบริษัทเดอะวอลต์ดิสนีย์ และเป็นองค์กรในสายงานโทรทัศน์ดิสนีย์-เอบีซี ออกอากาศครั้งแรกในปี พ.ศ. 2491 มีสำนักงานใหญ่อยู่บริเวณอัปเปอร์เวสต์ไซด์ (Upper West Side) ของแมนแฮตตัน ในเมืองนิวยอร์กซิตี ขณะที่สำนักงานด้านรายการของสถานีฯ อยู่ที่เมืองเบอร์แบงก์ รัฐแคลิฟอร์เนีย ซึ่งมีพื้นที่ติดกับสตูดิโอของวอลต์ดิสนีย์ และสำนักงานใหญ่ของบริษัทเดอะวอลต์ดิสนีย์ นอกจากนี้ยังมีสตูดิโออีกแห่ง ณ อาคาร 1500 Broadway ในไทม์สแควร์ในชื่อ Times Square Studios สำหรับออกอากาศรายการข่าวและวาไรตี้ยามเช้า Good Morning America และรายการในการเคาท์ดาวน์สู่ปีใหม่ชื่อดัง Dick Clark's New Year's Rockin' Eve with Ryan Secreat
วิลเลียม ฟอล์คเนอร์
วิลเลียม ฟอล์คเนอร์ () (25 กันยายน ค.ศ. 1897 - 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1962) วิลเลียม ฟอล์คเนอร์เป็นนักเขียนนวนิยายและเรื่องสั้นคนสำคัญชาวอเมริกัน ฟอล์คเนอร์ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมในปี ค.ศ. 1949 เป็นนักเขียนผู้มีอิทธิพลที่สุดคนหนึ่งของคริสต์ศตวรรษที่ 20 ชื่อเสียงของฟอล์คเนอร์มาจากการเขียนนวนิยาย, นวนิยายขนาดสั้น, และเรื่องสั้น และยังมีงานเขียนโคลงกลอน และบทภาพยนตร์บางชิ้น
งานส่วนใหญ่ของฟอล์คเนอร์เป็นงานเขียนใช้ฉากบ้านเกิดในรัฐมิสซิสซิปปี ซึ่งทำให้ได้ชื่อว่าเป็นนักเขียนของภาคใต้คนสำคัญคนหนึ่งของสหรัฐอเมริกาเช่นเดียวกับมาร์ค ทเวน, โรเบิร์ต เพนน์ วอร์เรน, แฟลนเนอรี โอคอนเนอร์, ทรูแมน คาโพตี, ยูดอรา เวลที และ เทนเนสซี วิลเลียมส์
ฟอล์คเนอร์เริ่มมีงานเขียนอย่างสม่ำเสมอตั้งแต่ราวกลางคริสต์ทศวรรษ 1920 แต่ก็ไม่เป็นที่รู้จักกันเท่าใดนักจนกระทั่งเมื่อมาได้รับรางวัลโนเบลในปี ค.ศ. 1949 ตั้งแต่นั้นมาฟอล์คเนอร์ก็ได้รับการกล่าวขานว่าเป็นนักเขียนคนสำคัญที่สุดคนหนึ่งของวรรณกรรมอเมริกันแปลโดย ดลสิทธิ์ บางคมบาง ในชื่อ "เมื่อฉันนอนลงตาย" สำนักพิมพ์ชมนาด ปี 2556
แปลโดย สุนันทา วรรณสินธ์ เบล ในชื่อ "กว่าจะสิ้นลมหายใจ" สำนักพิมพ์ไลต์เฮาส์ พับลิชชิ่ง ปี 2557
แอดิวาเล แอคินูเย-อากบาเจ
แอดิวาเล แอคินูเย-อากบาเจ (Adewale Akinnuoye-Agbaje) เกิดเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1967 เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ เป็นทนาย และอดีตนายแบบแฟชั่น แสดงในบทบาท มิสเตอร์เอโค ในซีรีส์เรื่อง "อสุรกายดงดิบ"
แมกกี เกรซ
มาร์กาเรต เกรซ ดีนิก () หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ แมกกี เกรซ () เกิดเมื่อวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 1983 เป็นนักแสดงชาวอเมริกันจากเวอร์ธิงตัน รัฐโอไฮโอ เธอหยุดเรียนระดับไฮสคูลและย้ายมาลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนียกับแม่ของเธอหลังจากที่พ่อแม่เธอหย่าร้างกัน ขณะที่มีปัญหาด้านการเงิน เธอมีบทบาทในซีรีส์ "Rachel's Room" ในปี 2001 เธอได้รับการเสนอเข้าชิงรางวัลยังอาร์ติส ในปี 2002 กับบทสาวน้อยอายุ 15 ปีที่เป็นเหยื่อฆาตกรรมในซีรีส์เรื่อง "Murder in Greenwich"
ในปี 2004 เธอรับบทแชนนอน รัทเทอร์ฟอร์ด ในซีรีส์โด่งดังเรื่อง "อสุรกายดงดิบ" ที่เธอเป็นตัวละครหลักในสองฤดูกาลแรก ได้รับรางวัลร่วมในสาขานักแสดงกลุ่มจากรางวัลแซกอวอร์ดส เกรซยังแสดงร่วมกับทอม เวลลิง ใน "The Fog" ในปี 2005 เธอยังปรากฏตัวในเรื่อง "Suburban Girl", "The Jane Austen Book Club" (ทั้งสองเรื่องปี 2007) และ "Taken" (2008)
จดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวเอเฟซัส
จดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวเอเฟซัส () เรียกโดยย่อว่าพระธรรมเอเฟซัส เป็นเอกสารฉบับที่ 10 ของคัมภีร์ไบเบิล ภาคพันธสัญญาใหม่
จากหลักฐานโดยทั่วไปถือว่าผู้เขียนพระธรรมเล่มนี้คือ นักบุญเปาโล เอเฟซัส เป็นจดหมายที่นักบุญเปาโลไม่ได้เขียนถึงคริสตจักรในเมืองเอเฟซัสเพียงเมืองเดียวเท่านั้น แต่ยังถูกส่งไปถึงคริสตจักรในเมืองอื่นๆแถบเอเซียด้วย นักบุญเปาโลน่าจะเขียนจดหมายฉบับนี้ขึ้นในราวปีค.ศ. 60 และจากเนื้อความในจดหมายที่ว่า "เพราะข่าวประเสริฐนี้เองทำให้ข้าพเจ้าเป็นทูตผู้ต้องติดโซ่อยู่ เพื่อข้าพเจ้าจะเล่าข่าวประเสริฐด้วยใจกล้าตามที่ข้าพเจ้าควรจะกล่าว" ทำให้ทราบได้ว่า ในขณะที่เขียนจดหมายนั้น นักบุญเปาโลกำลังถูกจำคุกอยู่เป็นระยะเวลา 2 ปีในกรุงโรม
เอเฟซัส เป็นเมืองที่ตั้งอยู่บนฝั่งทะเลตะวันตกของเอเชียไมเนอร์ (ปัจจุบันคือประเทศตุรกี) ในสมัยนั้นเป็นจุดตัดของเส้นทางการค้าที่สำคัญหลายสาย จึงทำให้เมืองนี้กลายเป็นศูนย์กลางธุรกิจ นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งวิหารเทพเจ้าไดอาน่าของชาวโรมันด้วย (ชาวกรีกเรียกว่า อารเทมิส) นักบุญเปาโลได้เดินทางมาที่นี่ เมื่อครั้งการเดินทางเพื่อประกาศข่าวประเสริฐครั้งที่สอง และให้ปริสสิลลากับอาควิลลาอยู่ที่เมืองนี้ ส่วนนักบุญเปาโลเองได้เดินทางต่อไป ภายหลังได้มีโอกาสกลับมายังเมืองนี้อีกครั้ง และได้ทำการประกาศข่าวประเสริฐในเมืองนี้อยู่ระยะเวลาหนึ่ง ก่อนที่จะเกิดการจลาจลในเมือง เพราะวิหารเทพเจ้าในเมืองนั้นขาดรายได้ เนื่องจากนักบุญเปาโลเทศนาว่ารูปเคารพไม่มีความหมาย ประชาชนจึงไม่บริจาคเงินเข้าวิหารเทพเจ้าอารเทมิส ส่งผลให้นักบุญเปาโลถูกบีบบังคับให้ออกจากเมืองไป
เอเฟซัส แตกต่างไปจากจดหมายฉบับอื่นที่นักบุญเปาโลเขียน เนื่องจากเนื้อหาในจดหมายไม่ได้เจาะจงถึงปัญหา หรือความขัดแย้งที่เกิดขึ้นในคริสตจักร แต่นักบุญเปาโลเขียนจดหมายฉบับนี้ขึ้น เพื่อช่วยให้ผู้อ่านเข้าใจถึงพระคุณของพระเจ้า แนวทางในการปฏิบัติต่อกันและกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งจุดมุ่งหมายสูงสุดของพระเจ้าที่มีต่อมนุษย์ นักบุญเปาโลให้ความสำคัญกับความสามัคคีมาก โดยสรุปว่าคริสเตียนทุกคนเป็นครอบครัวเดียวกันในพระเยซู จึงควรปฏิบัติต่อกันและกันด้วยความรักที่มีต่อกัน นอกจากนี้ นักบุญเปาโลยังได้เขียนเกี่ยวกับคริสตจักร ที่ไม่ใช่อาคารหรือสิ่งก่อสร้าง แต่หมายถึงคริสตจักรที่เป็นการอยู่ร่วมกันของกลุ่มคริสเตียน ซึ่งภายในกลุ่มมีความแตกต่างกันทั้งทางอายุ ฐานะ เชื้อชาติ ฯลฯ แต่สามารถอยู่ร่วมกันได้อย่างสันติสุข
นักบุญเปาโลมีวัตถุประสงค์อยู่ 3 ประการในการเขียนพระธรรมเล่มนี้ ประการแรกคือ ต้องการเน้นให้ผู้อ่านทราบถึงความคิดรวบยอดของความรอดที่มาจากพระเจ้า คือพระเจ้าทรงรักมนุษย์ จึงประทานความรอดผ่านทางความเชื่อในพระเยซู
ประการที่สอง คือ นักบุญเปาโลต้องการอธิบายว่า ไม่ว่าจะเป็นชาวยิวหรือชาวต่างชาติก็สามารถรับความรอดได้เหมือนกัน เพราะทุกคนเหมือนกันในสายพระเนตรของพระเจ้า ความรักจากพระเจ้าไม่ได้เลือกเชื้อชาติหรือสีผิว
ประการสุดท้าย นักบุญเปาโลต้องการสอนเรื่องการดำเนินชีวิตคริสเตียนที่ดี โดยกล่าวถึงคริสเตียนที่อยู่ในสถานะต่างๆว่า ควรจะปฏิบัติต่อผู้ที่อยู่ในอีกสถานะหนึ่งอย่างไร เช่น การปฏิบัติตัวระหว่างสามีและภรรยา ระหว่างบุตรและบิดามารดา ระหว่างทาสและนายของตน เป็นต้น
1. ลักษณะอันทรงสิริของความรอด 1:1 - 23
2. เอกภาพของทุกคนที่เชื่อในพระคริสต์ 2:1 - 22
สบฃฃฃบว
3. ความลี้ลับแห่งความรักของพระคริสต์ 3:1 - 21
4. ลักษณะชีวิตคริสเตียน 4:1 - 6:24
Thai Holy Bible, Thailand Bible Society, 1998
Walter A. Elwell, The Pocket Bible Handbook, Harold Shaw Publisher, 1997
เดจาวู (เพลงของบียอนเซ่ โนวส์)
"เดจาวู" () คือเพลงของบียอนเซ่ โนวส์ นักร้อง-นักแต่งเพลง แนวอาร์แอนด์บี ชาวอเมริกัน ร่วมกับศิลปินแนวฮิปฮอปอย่างเจย์-ซี ซึ่งได้ผลิตขึ้นโดย Rodney "Darkchild" Jerkins และโนวส์สำหรับอัลบั้มเดี่ยวชุดที่สองของเธอ อัลบั้ม"บี'เดย์" เพลงนี้ได้ผสมผสานดนตรีแนวอาร์แอนด์บีร่วมสมัยและแนวฟังก์ยุค 70 และได้ใช้เครื่องดนตรีหลายๆชนิด โดยมีกีตาร์เบส, hi-hat, ฮอร์น, และดรัมแมชชีน Roland TR-808 ชื่อและเนื้อเพลงของเพลงนี้ได้อ้างอิงไปถึงหญิงที่กำลังคิดถึงคนรักที่จากไป
เพลงนี้ได้วางจำหน่ายโดยเป็นซิงเกิลแรกของอัลบั้มในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2549 ถึงแม้เพลงนี้จะได้จัดให้เป็น "เพลงยอดเยี่ยม" ที่ Music Of Black Origin (MOBO) Awards ประจำปี 2549 แต่กลับได้คำวิจารณ์ที่ดีและไม่ดีจากนักวิจารณ์หลายๆคน ซิงเกิลนี้ได้เข้าไปสู่สิบอันดับแรกของหลายๆชาร์ต อยู่อันดับหนึ่งของหลายชาร์ตใน"บิลบอร์ด" และอยู่อันดับหนึ่งในชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร
จอยซ์ แคโรล โอทส์
จอยซ์ แคโรล โอทส์ () (16 มิถุนายน ค.ศ. 1938 - ) จอยซ์ แคโรล โอทส์เป็นนักเขียนนวนิยาย เรื่องสั้น บทละคร โคลงกลอน วิพากษ์วรรณกรรม, ศาสตราจารย์ และ บรรณาธิการคนสำคัญชาวอเมริกัน งานเขียนหนังสือของโอทส์ได้รับการตีพิมพ์เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1963 และตั้งแต่นั้นมาก็มีงานเขียนนวนิยายกว่าห้าสิบเล่ม นอกไปจากนั้นก็ยังมีงานเขียนเรื่องสั้น โคลงกลอน และบทความ นวนิยายเรื่อง "them" ที่เขียนในปี ค.ศ. 1969 ได้รับรางวัลหนังสือแห่งชาติในปี ค.ศ. 1970 นวนิยาย "Black Water" (ค.ศ. 1992), "What I Lived For" (ค.ศ. 1994) และ "Blonde" (ค.ศ. 2000) ได้รับการเสนอชื่อสำหรับรางวัลพูลิตเซอร์ จอยซ์ แคโรล โอทส์เป็นนักเขียนนวนิยายคนสำคัญคนหนึ่งของสหรัฐอเมริกามาตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1960
จอยซ์ แคโรล โอทส์เป็นศาสตราจารย์สอนวิชาการเขียนสร้างสรรที่มหาวิทยาลัยพรินซ์ทันมาตั้งแต่ปี 1978
นามปากกาที่ใช้ในการเขียนรวมทั้ง "Rosamond Smith" และ "Lauren Kelly"
วันอังคารแห่งความทรงจำกับครูมอร์รี
วันอังคารแห่งความทรงจำกับครูมอร์รี () เป็นงานเขียนเชิงชีวประวัติ-ปรัชญา ของมิตช์ อัลบอม (Mitch Albom) นักข่าวชาวสหรัฐอเมริกา เล่าถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริงกับอาจารย์และนักสังคมวิทยาชื่อ มอร์รี ชวอตซ์ (Morrie Schwartz) ได้แก่เรื่องราวความผูกพันของอาจารย์ท่านนี้กับบรรดาลูกศิษย์ วรรณกรรมเรื่องนี้ได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์โทรทัศน์โดยใช้ชื่อเดียวกัน กำกับการแสดงโดย มิค แจ็กสัน ออกอากาศที่ประเทศสหรัฐอเมริกาตั้งแต่วันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1999 นำแสดงโดย Hank Azaria
หัวใจสำคัญของทั้งหนังสือและภาพยนตร์สื่อถึงสิ่งที่มิตช์ ได้เรียนรู้จากครูมอร์รีผู้ำกำลังจะตาย เกี่ยวกับแง่มุมในการใช้ชีวิต
หนังสือตีพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1997 เป็นฉบับปกแข็ง ต่อมาได้ตีพิมพ์ฉบับปกอ่อนในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2002 และ ค.ศ. 2006 โดยในครั้งหลังนี้ได้ตีพิมพ์ไปแล้วมากกว่า 11 ล้านฉบับ ติดอันดับหนังสือขายดีตลอดกาลของ New York Times
ฉบับแปลภาษาไทยแปลโดย อมรรัตน์ โรเก้ โดยสำนักพิมพ์ซีเอ็ดยูเคชั่น เมื่อ พ.ศ. 2543 ได้รับรางวัลชมเชย หนังสือแปลดีเด่น กลุ่มหนังสือนวนิยาย จากกระทรวงศึกษาธิการ เมื่อปี พ.ศ. 2544
ภัยแล้ง
พื้นที่แห้งแล้ง เป็นสภาพอากาศที่แห้งและไม่มีน้ำ เกิดขึ้นเมื่อพื้นที่ที่ได้รับฝนตกน้อย ต่ำกว่าค่าเฉลี่ย สิ่งที่มีผลมากที่สุดคือการเกษตร องค์การสหประชาชาติคาดว่าในแต่ละปี พื้นที่ดินอุดมสมบูรณ์มีจำนวนลดลงเท่ากับขนาดเนื้อที่ของประเทศยูเครน เนื่องจากภาวะฝนแล้ง และความไม่แน่นอนของสภาพอากาศ
รายชื่อรัฐที่ได้รับการรับรองอย่างไม่สมบูรณ์
การขาดการรับรองทางการทูตเป็นอุปสรรคต่อหน่วย (entity) ทางภูมิรัฐศาสตร์ร่วมสมัยซึ่งปรารถนาจะได้รับการรับรองเป็นรัฐเอกราชโดยนิตินัย ในอดีต เคยมีหน่วยที่คล้ายกัน และปัจจุบันมีหน่วยที่ประกาศอิสรภาพ ซึ่งมีการควบคุมดินแดนของตนโดยพฤตินัย โดยมีการรับรองแปรผันตั้งแต่ได้รับการรับรองจากรัฐที่ได้รับการรับรองอื่นแทบทั้งหมดไปจนถึงแทบไม่มีรัฐใดรับรองเลย
มีสองลัทธิแต่เดิมที่มให้การตีความว่าเมื่อใดรัฐเอกราชโดยนิตินัยควรได้รับการรับรองเป็นสมาชิกประชาคมระหว่างประเทศ ทฤษฎี "ประกาศ" (declarative) นิยามรัฐเป็นบุคคลในกฎหมายระหว่างประเทศหากเป็นไปตามเกณฑ์ต่อไปนี้: 1) มีดินแดนแน่นอน 2) มีประชากรถาวร 3) มีรัฐบาล และ 4) มีความสามารถสร้างความสัมพันธ์กับรัฐอื่น ตามทฤษฎีประกาศ สภาพเป็นรัฐของหน่วยไม่ขึ้นอยู่กับการรับรองของรัฐอื่น ทว่า ทฤษฎี "ก่อตั้ง" นิยามรัฐว่าเป็นบุคคลในกฎหมายระหว่างประเทศหากได้รับการรับรองจากรัฐอื่นซึ่งเป็นสมาชิกประชาคมระหว่างประเทศอยู่แล้ว
หลายหน่วยอ้างลัทธิข้างต้นหนึ่งหรือทั้งสองลัทธิเพื่ออ้างความชอบของการอ้างสิทธิ์สภาพเป็นรัฐของหน่วย ตัวอย่างเช่น มีหน่วยที่เป็นไปตามเกณฑ์ทฤษฎีประกาศ (คือ มีการควบคุมเหนือดินแดนที่อ้างสิทธิ์อย่างสมบูรณ์หรือบางส่วนโดยพฤตินัย มีรัฐบาลและประชากรถาวร) แต่สภาพเป็นรัฐของหน่วยเหล่านั้นไม่ได้รับการรับรองจากรัฐอย่างน้อยหนึ่งรัฐ การไม่รับรองมักเป็นผลแห่งข้อขัดแย้งกับประเทศอื่นซึ่งอ้างว่าหน่วยเหล่านั้นเป็นดินแดนส่วนหนึ่งของตน ในกรณีอื่น หน่วยที่ได้รับการรับรองบางส่วนสองหน่วยหรือกว่านั้นอาจอ้างสิทธิ์เหนือพื้นที่เดียวกัน ซึ่งแต่ละหน่วยมีการควบคุมบางส่วนของพื้นที่นั้นโดยพฤตินัย (เช่นในกรณีสาธารณรัฐประชาชนจีนและสาธารณรัฐจีน และเกาหลีเหนือและเกาหลีใต้) หน่วยซึ่งได้รับการรับรองจากรัฐส่วนน้อยของโลกปกติอ้างอิงลัทธิประกาศเพื่อสร้างความชอบธรรมแก่การอ้างสิทธิ์ของตน
รางวัลโอ เฮนรี
รางวัลโอ เฮนรี () เป็นรางวัลประจำปีที่มอบให้แก่เรื่องสั้นที่ได้รับการตัดสินว่ามีคุณค่า ชื่อของรางวัลมาจากชื่อของนักเขียนชาวอเมริกันผู้มีความสามารถในการเขียนเรื่องสั้นชื่อโอ. เฮนรี ชื่อของรางวัลคือ “O. Henry Award” ไม่ใช่ “O. Henry Prize” ส่วนงานรวมเล่มของเรื่องสั้นเรียกว่า “PEN/O. Henry Prize Stories” เป็นงานพิมพ์ประจำปีของเรื่องสั้นที่ได้รับการคัดเลือกว่าเป็นเรื่องที่ดีที่สุดประจำปียี่สิบเรื่องที่เขียนเป็นภาษาอังกฤษและได้รับการพิมพ์ในนิตยสารในสหรัฐอเมริกาและแคนาดา
งานรวมเล่มๆ แรกชื่อ "Prize Stories 1919: The O. Henry Memorial Awards" ()
รางวัลโอ เฮนรีมอบกันเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1919 จนกระทั่งมาถึงปี ค.ศ. 2003 บรรณาธิการจะเลือกเรื่องสั้นยี่สิบเรื่องแต่ละเรื่องก็จะได้รับรางวัลโอ เฮนรี เรื่องที่เขียนเป็นภาษาอังกฤษเป็นครั้งแรกที่ได้รับการพิมพ์ในนิตยสารในสหรัฐอเมริกาและแคนาดาทุกเรื่องมีสิทธิที่จะได้รับการพิจารณา แต่ละปีก็จะมีผู้ตัดสินสามคนที่ได้รับแต่งตั้งให้ทำหน้าที่เป็นผู้เลือก ผู้ตัดสินแต่ละคนก็จะได้รับเรื่องสั้นทั้งยี่สิบเรื่องโดยไม่มีการระบุว่าผู้ใดเป็นผู้เขียน และต่างคนก็จะเลือกเรื่องสั้นที่มีเห็นว่ามีคุณค่า และออกความเห็นเกี่ยวกับเรื่องที่เลือก
จุดประสงค์ของรางวัลโอ เฮนรีก็เพื่อเป็นการส่งเสริมศิลปะของการเขียนเรื่องสั้น เมื่อมาถึงปี ค.ศ. 2003 ก็ได้มีการเพิ่มรางวัลใหม่ "The O. Henry Prize Stories" ซึ่งเป็นรางวัลที่อุทิศให้แก่นักเขียนผู้มีประวัติการเขียนเรื่องสั้นอันดีเด่น "The O. Henry Prize Stories" ของปี ค.ศ. 2007 เป็นรางวัลที่มอบให้แก่เชอร์วูด แอนเดอร์สัน (Sherwood Anderson) นักเขียนเรื่องสั้นชาวอเมริกัน
อัปเปอร์เวสต์ไซด์
อัปเปอร์เวสต์ไซด์ () เป็นย่านในแมนแฮตตันในนิวยอร์กซิตี ตั้งอยู่ระหว่างเซ็นทรัลพาร์กและแม่น้ำฮัดสัน เหนือถนนที่ 59
เช่นเดียวกับอัปเปอร์อีสต์ไซด์ บริเวณอัปเปอร์เวสต์ไซด์โดยมาเป็นย่านอยู่อาศัยและย่านธุรกิจ ที่ส่วนใหญ่ที่เป็นที่อยู่อาศัยในบริเซณนี้จะทำงานในย่านที่เป็นย่านธุรกิจมากกว่าอย่างในมิดทาวน์และโลเวอร์แมนแฮตตัน จุดเด่นย่านนี้คือไม่เคยมีกฎระเบียบที่เคร่งครัด และปัจจุบันก็มีเพิ่มมาบ้าง และยังมีชื่อเสียงด้านเป็นบ้านของคนทำงานที่ร่ำรวย มีวัฒนธรรม มีรสนิยมศิลปะ ซึ่งตรงข้ามกับโลเวอร์เวสต์ไซด์ ที่เป็นบ้านคนไร้แบบแผนของคนทำงานด้านธุรกิจ การค้า ผู้อยู่อาศัยในย่านนี้มีรายได้เหนือกว่าเกณฑ์เฉลี่ยของชาวแมนแฮตตัน
ซีจีทีเอ็น รุสสกีย์
ซีจีทีเอ็น รุสสกีย์ () เป็นเป็นช่องรายการข่าวโทรทัศน์ภาคภาษารัสเซียของสถานีวิทยุโทรทัศน์กลางแห่งประเทศจีน ภายใต้เครือข่ายโทรทัศน์ภาคบริการโลกแห่งประเทศจีน หรือ China Global Television Network ออกอากาศครั้งแรกเมื่อ 10 กันยายน ค.ศ. 2009 นำเสนอรายการข่าวในรัสเซียและทั่วโลกรวมถึงรายการที่นำเสนอศิลปวัฒนธรรมและภาพลักษณ์ของประเทศจีน ในรูปแบบภาษารัสเซีย
ซีซีทีวี รุสสกีย์ ได้เปลี่ยนชื่อเป็น ซีจีทีเอ็น รุสสกีย์ พร้อมกับช่องโทรทัศน์ภาคภาษาต่างประเทศของซีซีทีวีทั้งหมด พร้อมกับการจัดตั้งเครือข่ายโทรทัศน์ภาคบริการโลกแห่งประเทศจีน หรือ China Global Television Network เพื่อแยกเอาช่องโทรทัศน์ภาคภาษาต่างประเทศของซีซีทีวีทั้งหมด มาขึ้นกับ CGTN เพื่อความคล่องตัวในการบริหารงาน โดยทั้งนี้ กราฟิก เพลงประกอบ ยังคงใช้ต่อเนื่องมาจากซีซีทีวีรุสสกีย์เดิม เพียงแต่กราฟิกมีการปรับสีจากเดิมสีแดงเป็นสีน้ำเงิน
อิริโอะโมะเตะ
อิริโอะโมะเตะ (西表島 "Iriomote-jima"; Yaeyama: "Irimutī" Okinawan: "Iriumuti") เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในหมู่เกาะยะเอะยะมะ และใหญ่เป็นอันดับสองในจังหวัดโอะกินะวะ รองจากเกาะโอะกินะวะ
เกาะนี้มีพื้นที่ 289 กม.2 มีประชากรน้อยกว่า 2,000 คน และมีโครงสร้างพื้นฐานเฉพาะบนถนนเลียบชายหาดสายเดียวที่เชื่อมต่อหมู่บ้านทางด้านเหนือกับชายทะเลด้านตะวันออก บนเกาะไม่มีสนามบิน นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่จึงมาทางเรือข้ามฟากจากเกาะอิชิงะกิ ซึ่งใน พ.ศ. 2546 มีนักท่องเที่ยวเดินทางมามากกว่า 150,000 คน เกาะนี้อยู่ในเขตของเมืองทะเคะโทะมิ จังหวัดโอะกินะวะ
เกาะอิริโอะโมะเตะมีภูมิอากาศแบบทะเลกึ่งโซนร้อน มีอุณหภูมิเฉลี่ยตลอดทั้งปี 23.4°C และมีอุณหภูมิเฉลี่ยในแต่ละเดือนตั้งแต่ 17.6°C ในเดือนมกราคม จนถึง 28.4°C ในเดือนกรกฎาคม มีฤดูไต้ฝุ่นที่โดยเฉลี่ยจะอยู่ระหว่างเดือนมิถุนายนจนถึงกันยายน
พื้นที่ส่วนใหญ่ของเกาะเป็นป่ากึ่งโซนร้อนหนาทึบและป่าชายเลน พื้นที่ 80% เป็นเขตอนุรักษ์ และพื้นที่ 34.3% ได้รับการประกาศให้เป็นอุทยานแห่งชาติอิริโอะโมะเตะ จุดที่สูงที่สุดบนเกาะคือ ภูเขาโคะมิ (古見岳 "Komidake") มีความสูง 470 เมตร
เกาะอิริโอะโมะเตะมีชื่อเสียงจากแมวป่าอิริโอะโมะเตะ ("Prionailurus iriomotensis"; Japanese: 西表山猫 "Iriomote-yamaneko") ซึ่งเป็นแมวป่าที่ออกหากินตอนกลางคืนที่ใกล้สูญพันธุ์ พบเฉพาะบนเกาะอิริโอะโมะเตะ ประเมินว่ามีแมวป่าอิริโอะโมะเตะเพียงประมาณ 100 ตัวที่อาศัยอยู่ในธรรมชาติj
ก่อนสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง เกาะอิริโอะโมะเตะแทบไม่มีประชากรอาศัยอยู่เนื่องจากมาเลเรียระบาด แรกเริ่มนั้นพื้นที่บนเกาะถูกใช้เป็นแหล่งเพาะปลูกข้าว ในระหว่างสงคราม ผู้ที่อาศัยอยู่บนเกาะอิชิงะกิบางส่วนต้องลี้ภัยมายังเกาะอิริโอะโมะเตะ และบางคนก็ติดเชื้อมาลาเรีย
หลังสิ้นสุดสงคราม กองทัพสหรัฐอเมริกาในญี่ปุ่นกำจัดมาลาเรียออกไปจากเกาะ และไม่เคยปรากฏการติดเชื้ออีกเลย รายได้ของเกาะส่วนใหญ่มาจากการท่องเที่ยวและผลผลิตทางเกษตรกรรม โดยเฉพาะสับปะรดและการประมง
ป้อมปืนนาวาโรน
ป้อมปืนนาวาโรน () เป็นภาพยนตร์สงครามที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1961 สร้างจากนวนิยายในชื่อเดียวกันของแอลิสแตร์ แมกลีน นักเขียนชาวสกอตแลนด์ อดีตทหารเรือในสงครามโลกครั้งที่สอง มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับเหตุการณ์สมมุติในยุทธการโดเดคานีส ในปี ค.ศ. 1943 เมื่อทหารสัมพันธมิตรพยายามบุกเข้ายึดหมู่เกาะโดเดคานีสกลางทะเลอีเจียนของกรีซ ที่ตกอยู่ใต้การยึดครองของนาซีเยอรมัน แต่ไม่สามารถรุกคืบหน้าไปได้ เนื่องจากถูกระดมยิงจากป้อมปืนที่ตั้งอยู่บนยอดเขานาวาโรน ประกอบกับมีข่าวว่าทัพนาซีจะยกพลบุกที่มั่นของสัมพันธมิตร ฝ่ายสัมพันธมิตรจึงชิงส่งจารชนเข้าแทรกซึม และทำลายป้อมปืนลงเสียก่อน
ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จด้านรายได้ เป็นภาพยนตร์ทำเงินสูงสุดในปี 1961 ด้วยยอดรายได้ 18 ล้านเหรียญ ภาพยนตร์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง 7 รางวัลออสการ์ และได้รับรางวัลออสการ์สาขาเทคนิคพิเศษยอดเยี่ยม นอกจากนั้นยังได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และดนตรีประกอบยอดเยี่ยม
จากความสำเร็จของภาพยนตร์ ทำให้แอลิสแตร์ แมกลีนเขียนนวนิยายภาคต่อ ชื่อ "Force 10 from Navarone" ในปี 1968 และนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ในปี 1978 นำแสดงโดยโรเบิร์ต ชอว์, เอดเวิร์ด ฟ็อกซ์, บาร์บารา บาก และแฮริสัน ฟอร์ด ภาพยนตร์ภาคต่อประสบความล้มเหลวอย่างสิ้นเชิง ทั้งรายได้และคำวิจารณ์
หมู่เกาะรูปโค้ง
หมู่เกาะรูปโค้ง () เป็นหมู่เกาะประเภทหนึ่งเกิดขึ้นจากเพลตเทคโทนิกด้วยแผ่นเปลือกโลกใต้มหาสมุทรมุดตัวลงใต้แผ่นเปลือกโลกอีกแผ่นหนึ่งทำให้เกิดหินหนืด (magma) หมู่เกาะรูปโค้งที่เกิดขึ้นตามขอบของแผ่นเปลือกทวีป (เช่น ส่วนใหญ่ของแอนดีส อเมริกากลาง แนวเทือกเขาแคนา) อาจเรียกว่า volcanic arc
การสูญเสียของสารระเหยของแผ่นเปลือกโลกที่กำลังมุดตัวในเขตมุดตัวของเปลือกโลกทำให้สิ่งหลอมเหลวบางส่วนของเนื้อโลกด้านบนเกิดเป็นหินหนืดของแคลซ์-อัลคาไลน์ที่มีความหนาแน่นต่ำจึงเบาตัวดันแทรกซอนขึ้นมาผ่านแผ่นชั้นธรณีภาคที่อยู่ด้านบน ผลได้ทำให้เกิดเป็นแนวภูเขาไฟเรียงรายยาวขนานไปกับขอบเขตรอยต่อของแผ่นเปลือกโลก 2 แผ่นที่กำลังเคลื่อนที่ลู่เข้าหากันและโค้งออกด้านนอกเข้าหาแผ่นเปลือกโลกที่กำลังมุดตัว ลักษณะนี้เป็นผลเนื่องมาจากหลักเรขาคณิตของการย่นตัวของแผ่นเปลือกโลกเป็นรูปทรงกลมไปตามแนวบนผิวทรงกลมหนึ่งๆ
ด้านที่กำลังมุดตัวของหมู่เกาะรูปโค้งจะเป็นร่องลึกก้นสมุทรที่แคบและลึกซึ่งเป็นร่องรอยบนพื้นผิวโลกที่แสดงถึงขอบเขตรอยต่อระหว่างแผ่นเปลือกโลกที่กำลังมุดตัวกับแผ่นเปลือกโลกที่วางขี่ทับอยู่ด้านบน แนวร่องลึกนี้เกิดขึ้นจากการดึงโดยแรงโน้มถ่วงของแผ่นเปลือกโลกที่กำลังมุดตัวซึ่งมีความหนาแน่นมากกว่าลากดึงลงไป มีการเกิดแผ่นดินไหวตามแนวขอบเขตการมุดตัวนี้โดยมีจุดไฮโปเซนเตอร์ของการไหวสะเทือนอยู่ที่ระดับที่ลึกลงไปใต้แนวหมู่เกาะรูปโค้งนี้ เรียกแนวการเกิดไหวสะเทือนนี้ว่าแนววาดาติ-เบนนิออฟ (Wadati-Benioff)
แอ่งมหาสมุทรที่กำลังลดขนาดลงด้วยการมุดตัวนี้เรียกว่า ‘มหาสมุทรส่วนที่เหลือ’ (remnant ocean) ด้วยมันกำลังหดตัวลงอย่างช้าๆและบดขยี้จากการชนกันของแผ่นเปลือกโลก กระบวนการนี้เกิดขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่าตลอดประวัติทางธรณีวิทยาของโลกใบนี้
วิลาวัณย์ อภิญญาพงศ์
วิลาวัณย์ อภิญญาพงศ์ (6 มิถุนายน พ.ศ. 2527 — ) เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย ตำแหน่งหัวเสา เป็นกัปตันทีม และเป็นหนึ่งในนักวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทยที่ได้เล่นวอลเลย์บอลอาชีพในต่างประเทศกับสโมสรอิกติซาดชิ บากู ในอาเซอร์ไบจานซูเปอร์ลีก
วิลาวัณย์ อภิญญาพงศ์ เป็นชาวจังหวัดนครราชสีมา มีบิดาชื่อสว่าง มารดาชื่อวิไลวรรณ ซึ่งวิลาวัณย์ สำเร็จการศึกษาระดับชั้นมัธยมจากโรงเรียนสุรนารีวิทยา จังหวัดนครราชสีมา และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี-โท สาขาบริหารธุรกิจบัณฑิต มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
วิลาวัณย์เริ่มเล่นวอลเลย์บอลตั้งแต่เรียนชั้นมัธยมที่โรงเรียนสุรนารี นอกจากนี้ เธอเคยเซ็นสัญญาเล่นให้แก่สโมสรระดับอาชีพของสเปนชื่ออิบซากลุบโบเลย์บอลสำหรับฤดูกาล 2007/2008 ของสแปนิชซูเปอร์ลีกา ร่วมกับนุศรา ต้อมคำ ซึ่งเป็นเพื่อนร่วมทีมชาติไทย
ช่วงปลาย พ.ศ. 2556 หลังจากชนะรางวัลเหรียญทองจากซีเกมส์ 2013 วิลาวัณย์ได้กล่าวว่าจะไม่เข้าร่วมการแข่งวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 2014 เนื่องด้วยจะลงแข่งเอเชียนเกมส์ 2014 ที่อินช็อน ประเทศเกาหลีใต้ โดยมีการพิจารณาว่าเธออาจจะมีโอกาสที่จะชนะอย่างน้อยหนึ่งเหรียญ เพราะทีมที่แข็งแกร่งอื่น ๆ เช่น จีน, ญี่ปุ่น จะส่งทีมชุดบีมาเท่านั้น และหากเธอลงแข่งก็หมายความว่าจะมีโอกาสได้รับเหรียญรางวัลมากขึ้น เช่นเดียวกับการแข่งที่ง่ายขึ้น ส่วนการเล่นลีก พ.ศ. 2557 วิลาวัลย์ได้ย้ายมาอยู่สังกัดสโมสรวอลเลย์บอลนครราชสีมาเข้าร่วมการแข่งขันวอลเลย์บอลเวิลด์แกรนด์แชมป์เปี้ยนคัพ
เข้าร่วมการแข่งขันวอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์
เข้าร่วมการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย
เข้าร่วมการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยโลก
นิภาภรณ์ ฐิติธนการ
นิภาภรณ์ ฐิติธนการ เป็นนักร้อง-นักแสดงหญิงชาวไทย ได้รับรางวัลชนะเลิศจากรายการ ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 6 โดยขณะแข่งขันมีรหัสประจำตัวคือ V6 ซานินับเป็นผู้หญิงคนแรกที่สามารถคว้าแชมป์จากรายการทรู อะคาเดมี แฟนเทเชียได้สำเร็จ ทั้งนี้ซานิยังได้รางวัล Pepsi I Can Do Award และได้ไปร่วมงานกับฮิปฮอประดับโลก “Akon” ถึงลอสแอนเจลิส ประเทศสหรัฐอเมริกา
ซานิ เกิดเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2528 เป็นลูกสาวคนเดียวของครอบครัว สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนแวนต์ ระดับปริญญาตรี คณะมนุษยศาสตร์ วิชาเอกภาษาไทย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ และ ระดับปริญญาโท คณะนิเทศศาสตร์ (การสื่อสารดิจิตอล) มหาวิทยาลัยศรีปทุม
ซานิเริ่มต้นการเล่นดนตรีเมื่อเรียนมหาวิทยาลัย ซึ่งแต่ละวัน ต้องซ้อมดนตรี ซ้อมร้องเพลงหนักมาก จนทำให้กลับบ้านดึกเป็นประจำ จนเกือบเสียการเรียน พ่อของซานิจึงบอกว่าถ้าซ้อมดนตรีแล้วเป็นเช่นนี้อีกต้องเลิก โดยให้เวลาหนึ่งภาคเรียน ซานิจึงพัฒนาตนเองและเข้าร่วมแข่งขันรายการทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 6 จนสามรถก้าวสู่การเป็นสุดยอดนักล่าฝันหญิงคนแรกของรายการได้สำเร็จ
พ.ศ. 2552
พ.ศ. 2553
พ.ศ. 2554ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์เข้าร่วมแข่งขัน รายการเปลี่ยนหน้าท้าโชว์
รางวัลหนังสือแห่งชาติ
รางวัลหนังสือแห่งชาติ () เป็นรางวัลทางวรรณกรรมที่เด่นที่สุดรางวัลหนึ่งในสหรัฐอเมริกา ที่เริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1950 รางวัลหนังสือแห่งชาติเป็นรางวัลประจำปีที่มอบให้แก่นักเขียนชาวอเมริกันกับวรรณกรรมที่ได้รับการตีพิมพ์ในปีก่อนหน้านั้น และรางวัลสำหรับความสำเร็จตลอดชีพ (lifetime achievement award) ที่รวมทั้ง "เหรียญสำหรับผู้มีผลงานทางวรรณกรรมอเมริกันอันดีเด่น" (Medal of Distinguished Contribution to American Letters) และ "รางวัลนักเขียนวรรณกรรม" (Literarian Award) จุดมุ่งหมายของรางวัลก็เพื่อ "แสดงถึงความเห็นในคุณค่าของสิ่งที่ดีที่สุดในวรรณกรรมอเมริกัน, เพื่อเผยแพร่ผู้มีความสนใจในวรรณกรรมให้มากขึ้น และ เพื่อส่งเสริมคุณค่าทางวัฒนธรรมของงานเขียนที่ดีในอเมริกา ในปี ค.ศ. 1988 มูลนิธีหนังสือแห่งชาติ (National Book Foundation) ก็ได้รับการก่อตั้งให้เป็นองค์กรผู้บริหารรางวัลหนังสือแห่งชาติ
รางวัลหนังสือแห่งชาติมีด้วยกันสี่สาขา: นวนิยาย, สารคดี, กวีนิพนธ์ และ วรรณกรรมเยาวชน เดิมมีสาขามากกว่าสี่แต่ถูกยุบเลิกไปหรือรวมเข้ากับสี่สาขาในปัจจุบัน
ผู้ได้รับรางวัลของแต่ละสาขาจะได้รับเลือกโดยกลุ่มผู้เชี่ยวชาญอิสระและอาสาสมัครห้าคน กลุ่มผู้เลือกจะพิจารณาหนังสือเป็นจำนวนร้อยในแต่ละสาขา ประธานของแต่ละกลุ่มประกาศผู้ได้รับรางวัลที่หนึ่งและผู้ได้รับรางวัลอันดับรองในงานประกาศรางวัลที่จัดขึ้นในเดือนพฤศจิกายนของทุกปี ผู้ได้รับรางวัลได้รับรางวัลเงินสดเป็นจำนวน $10,000 และประติมากรรมสัมฤทธิ์ ผู้เข้ารอบสุดท้ายได้รับเงินสมนาคุณ $1,000, เหรียญ และประกาศนียบัตร
ลอเรนซ์แห่งอาราเบีย
ลอเรนซ์แห่งอาราเบีย () เป็นภาพยนตร์มหากาพย์-สงครามที่ออกฉาย ค.ศ. 1962 ของ โคลัมเบียพิกเจอร์ส ผลงานของ เดวิด ลีน ผู้กำกับ กับ แซม สปีเกล ผู้อำนวยการสร้าง หลังจากเคยมีผลงานร่วมกันใน "The Bridge on the River Kwai" เมื่อ ค.ศ. 1957 บทภาพยนตร์ โดย โรเบิร์ต โบลต์ และ ไมเคิล วิลสัน ดัดแปลงจากชีวประวัติของที. อี. ลอเรนซ์
โทมัส เอดเวิร์ด ลอเรนซ์ ทหารชาวอังกฤษที่ใช้ชีวิตในอาหรับ เป็นผู้ช่วยเหลือเจ้าชายไฟซาล (ไฟซาล บิน อัล-ฮุสเซน บิน อาลี อัล-ฮาเชมี, ต่อมาคือ กษัตริย์ไฟซาลที่ 1 แห่งซีเรียและอิรัก) ในช่วงการปฏิวัติอาหรับ เพื่อปลดแอกจากจักรวรรดิออตโตมัน-เติร์ก ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ช่วงปี ค.ศ. 1916 - 1918
สถานที่ถ่ายทำใน จอร์แดน และ โมร็อกโก กับบางส่วนที่ สเปน เป็นเวลานานถีง 15 เดือน
ประสบความสำเร็จด้านรายได้และคำชม พร้อมกับคำวิจารณ์การนำเสนอบุคลิกภาพของที. อี. ลอเรนซ์ในด้านลบ เช่น เป็นคนมีอีโกจัด มีรสนิยมทางเพศเป็นโฮโมเซ็กชวล และเป็นซาดิสม์และมาโซคิสม์ รวมถึงการนำปีเตอร์ โอ ทูล ที่มีความสูงถึง 6 ฟุต 2 นิ้ว (1.87 ม.) มารับบทที. อี. ลอเรนซ์ ที่มีความสูงเพียง 1.64 เมตร (ต่างกัน 23 ซม.) และตัวละครที่ไม่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์นอกจากนี้ สถาบันภาพยนตร์อเมริกัน ได้จัดอันดับให้เป็น ภาพยนตร์ยอดเยี่ยมตลอดกาลอันดับ 7
งูหลามบอล
งูหลามบอล หรือที่นิยมเรียกว่า บอลไพธอน () เป็นงูในวงศ์งูหลาม งูเหลือม (Pythonidae) ชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Python regius" โดยที่ไม่มีชนิดย่อย
มีถิ่นกำเนิดในทวีปแอฟริกา โดยพบตั้งแต่แอฟริกากลางไปจนถึงแอฟริกาตะวันตก โดยปกติแล้วงูหลามบอลมักจะใช้ชีวิตอยู่บนพื้นดินมากกว่าอยู่บนต้นไม้ แต่ก็พบบ่อยครั้งที่พบงูหลามบอลอยู่บนต้นไม้ได้เช่นกัน ลักษณะทั่วไป งูหลามบอลจัดเป็นงูขนาดกลาง มีรูปร่างค่อนข้างอ้วน ป้อม สั้น ขนาดโดยทั่วไปแล้วมักจะไม่เกิน 1.2 เมตร ลำตัวอาจมีสีน้ำตาลอ่อนไปจนถึงสีเหลืองสด ตัดกับลวดลายสีดำทั่วทั้งตัว โดยงูแต่ละตัวจะมีลวดลายไม่ซ้ำกัน
อุปนิสัย งูหลามบอลเป็นงูที่มีนิสัยไม่ดุร้ายก้าวร้าว เมื่อพบกับศัตรูจะขดตัวกลมคล้ายลูกบอล จึงเป็นที่มาของชื่อ และอาหารจะกินแต่เฉพาะหนูและสัตว์ฟันแทะเท่านั้น ซึ่งแตกต่างจากงูหลาม งูเหลือม ชนิดอื่น ๆ การแพร่พันธุ์ จะกระทำในฤดูใบไม้ผลิ หรือหลังจากฤดูหนาว โดยมักเป็นช่วงปลายปี โดยตัวผู้จะเลื้อยคลอเคลียกับตัวเมียไปทางด้านข้าง ใช้หางเขี่ยคลอเคลียไปบนหลังตัวเมีย มีการใช้เทคนิค นวดตัวเมียโดยใช้สเปอร์และปลายหาง เมื่อเป็นที่ถูกใจตัวเมียจะม้วนหางขึ้นเพื่อให้ตัวผู้ได้ผสมพันธุ์ จากนั้น 1-4 เดือนต่อมา ตัวเมียจะออกไข่ ประมาณ 5-8 ฟอง ในการกกไข่ ตัวเมียทำหน้าที่เพียงป้องกันไข่ ไม่ได้ใช้การสั่นของกล้ามเนื้อเพื่อกระตุ้นไข่หรือให้ความอบอุ่น ในขณะที่เป็นลูกงูนั้น การลอกคราบจะถี่มากช่วงปีแรกเฉลี่ยเดือนละครั้ง
จากอุปนิสัยที่ไม่ดุร้ายและสีสันลวดลายที่สวยงาม ทำให้งูหลามบอลเป็นสัตว์เลี้ยงที่ได้รับความนิยมเป็นอันดับต้น ๆ ชนิดหนึ่งของผู้ที่ชื่นชอบสัตว์เลื้อยคลาน โดยสามารถเลี้ยงได้ในตู้กระจกหรือกล่องพลาสติก อีกทั้งสามารถเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงได้เพื่อให้ได้ลวดลายสีสันที่แตกต่างแปลกออกไปด้วยหลักของสัณฐานวิทยา ซึ่งงูตัวที่มีสีสันหรือลวดลายสวยงามแตกต่างไปจากตัวอื่นทั่วไป จะมีสนราคาแพงกว่าปกติมาก
งูหลามบอลได้ถูกกล่าวถึงในเทพปกรณัมกรีกไว้ว่า เมื่อ มหาเทพซูสได้มีจิตปฏิพัทธ์ต่อ นางเลโต ทำให้ เทพีฮีรา มเหสีเอกเกิดความหึงหวงจึงกลั่นแกล้งด้วยการส่ง งูหลามบอลที่เลี้ยงไว้ไปตามรังควาน นางจึงต้องอุ้มครรภ์หนีซอกซอนไปจนถึง เกาะดีลอส (Delos) โปเซดอน มีความสงสารบันดาลให้เกาะผุดขึ้นในทะเล เพื่อให้นางได้ประสูติ เทพอพอลโล กับ เทพีอาร์เตมิส บนเกาะนั้น ทันทีที่ประสูติจากครรภ์มารดา เทพอพอลโล ก็จับงูหลามบอลฆ่าทิ้งเสีย จึงได้รับการขนานนามว่า "ไพธูส" (Pytheus) ซึ่งแปลว่า "“ผู้สังหารงูหลาม”"
คาร์ล แซนด์เบิร์ก
คาร์ล แซนด์เบิร์ก () (6 มกราคม ค.ศ. 1878 - (22 กรกฎาคม ค.ศ. 1967) คาร์ล แซนด์เบิร์กเป็นนักเขียน กวี และบรรณาธิการคนสำคัญชาวอเมริกัน ผู้เป็นที่รู้จักกันในงานกวีนิพนธ์ แซนด์เบิร์กได้รับรางวัลพูลิตเซอร์สามครั้ง สองครั้งสำหรับงานกวีนิพนธ์ และครั้งที่สามสำหรับงานเขียนชีวประวัติของอับราฮัม ลิงเคิล์น นักเขียนเอช. แอล. เม็งเค็น (H. L. Mencken) บรรยายแซนด์เบิร์กว่าเป็น "ชาวอเมริกันเต็มตัวทุกหยดเลือด" (indubitably an American in every pulse-beat)
แซนด์เบิร์กเกิดที่เมืองเกลสเบิร์กในรัฐอิลลินอยส์จากครอบครัวที่มาจากสวีเดน เมื่ออายุได้สิบสามปีแซนด์เบิร์กก็ออกจากโรงเรียนไปขับรถส่งนม ต่อมาเป็นช่างก่ออิฐ และคนงานเก็บเกี่ยวข้าวสาลีในแคนซัส หลังจากที่เข้าๆ ออกๆ วิทยาลัยลอมบาร์ดในเกลสเบิร์ก แซนด์เบิร์กก็ไปเป็นคนรับใช้ในโรงแรมในเดนเวอร์ และต่อมาคนทำเหมืองถ่านหินในโอมาฮา แซนด์เบิร์กเริ่มอาชีพเป็นนักเขียนโดยเป็นนักหนังสือพิมพ์กับหนังสือพิมพ์ "ชิคาโกเดลลีนิวส์" ต่อมาก็เริ่มเขียนโคลงกลอน, ประวัติศาสตร์ ชีวประวัติ นวนิยาย วรรณกรรมเยาวชน และวิพากษ์ภาพยนตร์ นอกจากนั้นก็ยังรวบรวมและตรวจแก้งานเพลงลำนำ (ballad) และ ตำนานพื้นบ้าน แซนด์เบิร์กใช้ชีวิตส่วนใหญ่ในมิดเวสต์ก่อนที่จะย้ายไปนอร์ทแคโรไลนา
แซนด์เบิร์กร่วมต่อสู้ในสงครามสเปน-อเมริกันกับกองทหารที่ 6 แห่งอิลลินอยส์ และในการรุกรานกวนนิคาในเปอร์โตริโกเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1898 แซนด์เบิร์กเข้าศึกษาที่เวสต์พอยน์ท (United States Military Academy (West Point)) ได้เพียงสองอาทิตย์เมื่อสอบคณิตศาสตร์และไวยากรณ์ตก แซนด์เบิร์กจึงกลับไปศึกษาที่วิทยาลัยลอมบาร์ดในเกลสเบิร์ก และก็ออกโดยไม่ได้ปริญญาในปี ค.ศ. 1903
จากนั้นแซนด์เบิร์กก็ย้ายไปมิลวอคีและเข้าเป็นสมาชิกของพรรคโซเชียลเดโมแครต เป็นเลขาธิการของนายกเทศมนตรีมิลวอคีอีมิล ไซเดลระหว่าง ค.ศ. 1910 ถึง ค.ศ. 1912
ในปี ค.ศ. 1907 แซนด์เบิร์กพบลิเลียน สไตน์เคน ปีต่อมาทั้งสองคนก็สมรสกัน เอ็ดเวิร์ด สไตน์เคน (Edward Steichen) พี่ชายของลิเลียนเป็นช่างภาพ แซนด์เบิร์กและลิเลียนมีลูกสาวสามคน
แซนด์เบิร์กย้ายไปฮาร์เบิร์ตในมิชิแกน และต่อมานอกเมืองชิคาโกในเอวันสตันก่อนที่จะไปตั้งหลักแหล่งอยู่ที่เอล์มเฮิร์สท์ระหว่างปี ค.ศ. 1919 ถึง ค.ศ. 1930 ที่เอล์มเฮิร์สท์แซนด์เบิร์กเขียนงานสำหรับเด็กที่รวมทั้ง "Rootabaga Stories" ในปี ค.ศ. 1922 ตามด้วย "Rootabaga Pigeons" ในปี ค.ศ. 1923 และ "Potato Face" ในปี ค.ศ. 1930 ในปี ค.ศ. 1926 แซนด์เบิร์กเขียน "Abraham Lincoln: The Prairie Years" ซึ่งเป็นหนังสือชีวประวัติสองเล่ม, "The American Songbag" ในปี ค.ศ. 1927 และหนังสือโคลงกลอน "Good Morning, America" ในปี ค.ศ. 1928) จากนั้นครอบครัวก็ย้ายไปมิชิแกนในปี ค.ศ. 1930
ในปี ค.ศ. 1945 แซนด์เบิร์กก็ย้ายไปนอร์ทแคโรไลนา และไปตั้งหลักแหล่งอยู่ที่นั่นจนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1967
ไอเอลส์
ไอเอลส์ ( ) เป็นการทดสอบภาษาอังกฤษระดับนานาชาติ จะเป็นตัวทดสอบที่ใช้ประเมิน ความสามารถทางภาษาอังกฤษ ซึ่งประกอบด้วย ทักษะการฟัง พูด อ่านและเขียน ซึ่งการสอบไอเอลส์ได้เป็นที่ยอมรับในประเทศออสเตรเลีย อังกฤษ สิงคโปร์ และนิวซีแลนด์ รวมทั้งยังได้รับการยอมรับเพิ่มขึ้นจากสถาบันการศึกษาในสหรัฐอเมริกาและแคนาดา รวมทั้งใช้เป็นเกณฑ์ในการคัดเลือกคนเข้าทำงานในประเทศดังกล่าว
การทดสอบไอเอลส์มี 2 แบบ ได้แก่
ของการศึกษาระดับสูงและสำหรับมืออาชีพ เช่น แพทย์ และพยาบาลที่ต้องการเรียนหรือฝึกฝนในประเทศที่พูดภาษาอังกฤษ
หรือได้รับประสบการณ์ในการทำงาน หรือเพื่อบรรลุเป้าหมายของการอพยพ
ภาษาศาสตร์
ไอเอลส์ถูกพัฒนาข้อมูลจากนักเขียนรายการจากทั่วโลก กลุ่มเหล่านี้ตั้งอยู่ในสหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ แคนาดา และประเทศที่พูดภาษาอังกฤษ
ระยะเวลาในการทดสอบสำหรับทักษะการฟัง การอ่านและการเขียนใช้เวลาประมาณ 2 ชั่วโมง 45 นาที
กระดาษคำตอบ OMR
(หมายเหตุ ไม่มีการเพิ่มเวลาให้แปลคำตอบในทักษะการอ่านและการเขียน)
ไอเอลส์มีระดับผลคะแนน 9 ระดับซึ่งแต่ละระดับบ่งบอกถึงความสามารถในการใช้ภาษาอังกฤษ โดยสรุปแล้วระดับผลคะแนนจะคิดเป็นครึ่งหนึ่ง จากผลคะแนนสอบ
มาตรฐานการแบ่งเกณฑ์คะแนน มีดังนี้ ถ้าคะแนนเฉลี่ยใน 4 ทักษะได้ที่ .25 จะคิดเป็นครึ่งหนึ่งของคะแนนเต็ม ถ้าได้ .75 จะคิดเป็นคะแนนเต็ม
ผลคะแนนแบ่งออกเป็น 9 ระดับ
ระดับ 9 (มีความสามารถในการใช้ภาษาดีเลิศ)
สามารถใช้ภาษาได้อย่างคล่องแคล่ว เหมาะสม ถูกต้องแม่นยำ และมีเข้าใจในภาษาดีเยี่ยม
ระดับ 8 (มีความสามารถในการใช้ภาษาดีมาก)
สามารถใช้ภาษาได้ถูกต้องและคล่องแคล่ว แต่อาจมีข้อผิดพลาดและความไม่เหมาะสมบ้างบางครั้งคราวในสถานการณ์ที่ไม่คุ้นเคย สามารถถกปัญหาที่ซับซ้อนอย่างมีเหตุผลได้ดี
ระดับ 7 (มีความสามารถในการใช้ภาษาดี)
สามารถใช้ภาษาได้ดีแต่ยังมีความผิดพลาดและเข้าใจผิดในบางโอกาส แต่โดยทั่วไปสามารถใช้ภาษาในลักษณะที่ซับซ้อนได้ดีและเข้าใจในการให้เหตุผลได้ดี
ระดับ 6 (มีความสามารถในระดับใช้งานได้)
มีความสามรถในการใช้ภาษาได้อย่างมีประสิทธิภาพ แม้ว่าจะมีข้อผิดพลาดและความไม่เหมาะสมในการใช้ภาษาบ้าง แต่ก็สามรถสื่อสารและเข้าใจภาษาที่ซับซ้อนได้โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสถานการณ์ที่คุ้นเคย
ระดับ 5 (สามารถใช้ภาษาในระดับปานกลาง)
มีความสามารถในการใช้ภาษาได้บางส่วนและเข้าใจความหมายกว้างในสถานการณ์ส่วนใหญ่ แต่ยังมีข้อผิดพลาดบ่อยๆแต่ก็สามารถสื่อสารในระดับพื้นฐานในเรื่องที่ตนถนัดได้ดี
ระดับ 4 (มีความสามารถในการสื่อสารจำกัด)
มีความสามารถในการสื่อสารจำกัดเฉพาะเรื่องที่ตนเองคุ้นเคย มีปัญหาในการสื่อสาร การเข้าใจและการแสดงออกทางความคิด และไม่สามารถใช้ภาษาที่ซับซ้อนได้
ระดับ 3 (มีความสามารถในการใช้ภาษาที่จำกัดมาก)
รู้และเข้าใจความหมายกว้างๆในสถานการณ์ที่คุ้นเคยและมีการหยุดชะงักในการสื่อสารบ่อย
ระดับ 2 (ไม่สามารถสื่อสารคำศัพท์ขั้นพื้นฐานได้)
ไม่สามารถสื่อสารเป็นเรื่องราวได้ พูดได้เป็นคำๆเฉพาะคำคัพท์สั้นๆที่คุ้นเคยเท่านั้น มีปัญหาในการทำความเข้าใจภาษาพูดและภาษาเขียน
ระดับ 1 (ใช้ภาษาไม่ได้เลย)
ไม่สามารถใช้ภาษาได้นอกจากคำศัพท์เพียงเล็กน้อยเท่านั้น
ฟิลิป รอธ
ฟิลิป รอธ () (19 มีนาคม ค.ศ. 1933 - 22 พฤษภาคม ค.ศ. 2018) ฟิลิป รอธเป็นนักเขียนนิยายคนสำคัญชาวอเมริกัน รอธเริ่มมีชื่อเสียงจากงานเขียนนวนิยายเรื่อง "Goodbye, Columbus" () ตั้งแต่นั้นมาก็กลายเป็นนักเขียนผู้มีชื่อเสียงตลอดมา รอธได้รับรางวัลหนังสือแห่งชาติสองครั้ง, รางวัลวงการนักวิพากษ์หนังสือแห่งชาติ (National Book Critics Circle) และ รางวัลเพ็น/ฟอล์คเนอร์ (PEN/Faulkner Award) สามครั้ง ในปี ค.ศ. 1997 รอธก็ได้รับรางวัลพูลิตเซอร์จากงานเขียนเรื่อง "American Pastoral" และในปี ค.ศ. 2001 "The Human Stain" ก็ได้รับเลือกให้เป็นวรรณกรรมที่ดีที่สุดประจำปีโดยรางวัลวรรณกรรมดับเบิลยูเอช สมิธ (WH Smith Literary Award)