hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
กร คุณาธิปอภิสิริ
กร คุณาธิปอภิสิริ เกิดวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 เป็นนักแสดงและนายแบบชาวไทย ค่ายจีเอ็มเอ็มทีวี
กร คุณาธิปอภิสิริ (เดิมชื่อ: อภิชยันต์ คุณาธิปอภิสิริ) มีชื่อเล่นว่า อู๋จุน เกิดเมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 ที่จังหวัดขอนแก่น เป็นบุตรคนที่ 3 ของครอบครัวจาก บุตรทั้งหมด 3 คน เดิมครอบครัวประกอบอาชีพ ธุรกิจส่วนตัว ในจังหวัดขอนแก่น กร หรือ อู๋จุน เป็นนักเต้นที่มีชื่อเสียง ในหมู่นักเต้น คัฟเวอร์แดนซ์มาก่อน โดยใช้ชื่อวงว่า I2S, S Questions 5, Stations 5, Deli Project, HI-END Project, Yes VI ซึ่งได้ผ่านการประกวดมาแล้วหลายเวที และวง Stations 5 ได้แชมป์ Thailand 2014 K-POP Cover Dance Festival เป็นตัวแทนประเทศไทยไปแข่ง K-POP Cover Dance Festival World 2014 ซึ่งเป็นการแข่งขันคัฟเวอร์แดนซ์ชิงแชมป์โลกที่ประเทศเกาหลีและยังได้ที่สองจาก K-POP Cover Dance Festival World 2014 อีกด้วย เข้าสู่วงการบันเทิง โดยการชักชวนของผู้ใหญ่ที่ให้โอกาส
อู๋จุน เข้าเรียนที่ โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยขอนแก่นศึกษาศาสตร์ จังหวัดขอนแก่น เรียนตั้งแต่ชั้น อนุบาล, ประถมศึกษา จนถึง มัธยมศึกษาปีที่ 6 สำเร็จการศึกษาระดับอุดมศึกษาสาขาภาพยนตร์และสื่อดิจิตอล (เอกการแสดงและกำกับการแสดงภาพยนตร์) วิทยาลัยนวัตกรรมสื่อสารสังคม มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
อู๋จุน เริ่มต้นชีวิตในวงการบันเทิงจากการเป็น นักแสดง และ นายแบบอิสระ ก่อนจะได้รับโอกาสจากผู้ใหญ่ให้เข้าร่วมเซ็นสัญญากับจีเอ็มเอ็มทีวี และมีผลงานละครเรื่องแรก "Ugly Duckling รักนะเป็ดโง่ ตอน Boy Paradise แผนรักชุลมุนจับคุณผู้ชายมาให้ฟิน" รับบทเป็น เรย์จิ ออกอากาศปี 2558
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศนอร์เวย์
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศนอร์เวย์ทั้งสิ้น 8 แหล่ง เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 7 แหล่ง และมรดกโลกทางธรรมชาติอีก 1 แหล่ง
ประเทศนอร์เวย์มีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 5 แห่ง
โปเกมอน ไฟร์เรดและลีฟกรีน
โปเกมอนภาคไฟร์เรด และโปเกมอนภาคลีฟกรีน () เป็นเกมภาคทำใหม่จากวิดีโอเกม"โปเกมอนภาคเรด"และ"บลู"ที่วางจำหน่ายใน ค.ศ. 1996 เกมภาคใหม่นี้พัฒนาโดยบริษัทเกมฟรีก และจำหน่ายโดยนินเท็นโด สำหรับเครื่องเล่นเกมบอยแอ็ดวานซ์ และสามารถใช้กับอุปกรณ์เกมบอยแอ็ดวานซ์ไวร์เลสอะแด็ปเตอร์ ซึ่งมีพ่วงมากับเกม ภาค"ไฟร์เรด"และ"ลีฟกรีน"จำหน่ายครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นในเดือนมกราคม ค.ศ. 2004 และจำหน่ายในอเมริกาเหนือและยุโรปในเดือนกันยายนและตุลาคม ตามลำดับ นินเท็นโดทำการตลาดเกมนี้โดยติดป้ายเกมให้เป็นเพลเยอส์ชอยส์
ภาค"ไฟร์เรด"และ"ลีฟกรีน"เป็นหนึ่งในเกมแนวสวมบทบาทชุด "โปเกมอน" ผู้เล่นควบคุมตัวละครผู้เล่นจากมุมมองเหนือศีรษะ และต่อสู้แบบเทิร์นเบสเช่นเดียวกับภาคแรก อย่างไรก็ตาม มีคุณสมบัติใหม่ ช่น เมนูช่วยเหลือ และภูมิภาคใหม่เพิ่มเข้ามา ตลอดทั้งเกม ผู้เล่นจับและเลี้ยงดูโปเกมอนเพื่อใช้ต่อสู้
เกมได้รับคำวิจารณ์ส่วนใหญ่ในด้านบวก ได้คะแนนรวม 81% จากเมทาคริทิก นักวิจารณ์ส่วนใหญ่ยกย่องคุณสมบัติใหม่ของเกมที่ยังคงรักษารูปแบบการเล่นแบบดั้งเดิมไว้ได้ การตอบรับในเรื่องกราฟิกส์และเสียงนั้นมีคละกัน นักวิจารณ์บางกลุ่มตำหนิว่าเกมดูเรียบง่ายเกินไปและขาดการปรับปรุงเมื่อเทียบกับภาคก่อนหน้า "โปเกมอนภาครูบี"และ"แซฟไฟร์" ภาค"ไฟร์เรด"และ"ลีฟกรีน"ประสบความสำเร็จเชิงพาณิชย์ ขายได้ราว 12 ล้านหน่วยทั่วโลก
ชาวฟิลิปปินส์
ชาวฟิลิปปินส์ () เป็นบุคคลที่ระบุตนว่าเกี่ยวข้องกับประเทศฟิลิปปินส์ จากสำมะโนประชากร ค.ศ. 2010 มีชาวฟิลิปปินส์ทั้งหมด 92,337,852 คน และประมาณ 10 ล้านคนอาศัยอยู่นอกประเทศฟิลิปปินส์
การใช้คำว่า "ฟิลิปีโน" (ฟิลิปปินส์) เริ่มขึ้นในสมัยที่ฟิลิปปินส์เป็นอาณานิคมของสเปน โดยมีความหมายเดิมคือ "ผู้สืบสกุลจากชาวสเปนที่เกิดในฟิลิปปินส์" บุคคลที่ไม่ได้มีเชื้อสายสเปนเรียกว่า "อินดิโอ" (ผู้มีเชื้อสายชาวออสโตรนีเซียนโดยแท้), "ชิโน" (จีน) หรือ "โมโร" (มุสลิม)
ประชาชนในประเทศฟิลิปปินส์พูดภาษาและภาษาถิ่นต่าง ๆ ประมาณ 180 ภาษา ภาษาส่วนใหญ่อยู่ในตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน ภาษาที่มีผู้พูดเป็นภาษาแม่มากที่สุดคือภาษาตากาล็อกและเซบัวโน ภาษาทางการของประเทศฟิลิปปินส์คือภาษาฟิลิปีโนและอังกฤษ และชาวฟิลิปปินส์ส่วนใหญ่พูดได้สองภาษาหรือสามภาษา
ชาวฟิลิปปินส์เป็นเสมือนภาพต่อของอิทธิพลที่ปรากฏตลอดประวัติศาสตร์หลายร้อยปีร่วมกับประเทศเพื่อนบ้านและนักล่าอาณานิคมจากแดนไกล อัตลักษณ์ชาวฟิลิปปินส์ (ซึ่งมีรากเหง้าเป็นชาวออสโตรนีเชียน) พัฒนาขึ้นมาโดยได้รับอิทธิพลจากชาวจีน อินเดีย ญี่ปุ่น สเปน และอเมริกัน
ประเทศฟิลิปปินส์เป็นอาณานิคมของสเปนเป็นเวลา 333 ปี ก่อให้เกิดรากฐานของวัฒนธรรมฟิลิปปินส์ร่วมสมัย ภายใต้การปกครองของสเปน ชาวฟิลิปปินส์ส่วนใหญ่ยอมรับนับถือนิกายโรมันคาทอลิก แต่ก็มีการลุกขึ้นต่อต้านชนชั้นปกครองหลายครั้ง เนื่องจากแผนการที่วางไว้ในสมัยอาณานิคม ราษฎรเกือบทั้งหมดจึงใช้นามสกุลภาษาสเปนจากเอกสารรายการนามสกุลตามลำดับตัวอักษร () ที่รัฐบาลอาณานิคมสเปนตีพิมพ์ใน ค.ศ. 1849 เนื่องจากรัฐบาลในอดีตและการสถิติแห่งชาติในสมัยใหม่ไม่ได้อธิบายเรื่องพื้นเพทางชาติพันธุ์ของบุคคลเอาไว้ ทำให้สัดส่วนของชาวฟิลิปปินส์เชื้อสายสเปนไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด
การล้อมกาซา
การล้อมกาซา () เป็นการสู้รบระหว่างพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชแห่งราชอาณาจักรมาซิโดเนียกับฝ่ายจักรวรรดิเปอร์เซียอะคีเมนิด เกิดขึ้นเมื่อเดือนตุลาคม 332 ปีก่อนคริสต์ศักราชที่เมืองกาซา
บาติส (Batis) ผู้บัญชาการเมืองกาซาต้องการยึดอียิปต์จนกว่าผู้ปกครองเปอร์เซียจะส่งกองทัพมารบกับมาซิโดเนียที่นี่ เมืองกาซาเป็นเมืองชายขอบทะเลทรายและมีถนนจากซีเรียไปถึงอียิปต์ ตั้งอยู่สูงกว่า 60 ฟุต (18.29 เมตร) ท่ามกลางชุมชนเปอร์เซีย บาติสรู้ด้วยว่าพระเจ้าอเล็กซานเดอร์จะยกทัพมาที่นี่หลังจากยึดเมืองไทร์ได้
เมื่อพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ยกทัพมาถึง พระองค์พบว่ากำแพงเมืองด้านใต้เป็นจุดที่เหมาะจะโจมตีที่สุด จึงสั่งให้มีการสร้างเนินขึ้นเพื่อใช้เป็นทางเข้าเมือง วันหนึ่งฝ่ายเปอร์เซียพยายามตีฝ่าวงล้อม พระเจ้าอเล็กซานเดอร์สั่งให้ทหารใช้โล่เป็นแนวป้องกันจนพระองค์ได้รับบาดเจ็บ อาร์ริอัน นักประวัติศาสตร์ชาวกรีกบันทึกว่า "เนินถูกสร้างรอบ ๆ กำแพงเมืองและใช้เครื่องทุ่นแรงจากไทร์ร่วมด้วย" หลังจากความพยายามสามครั้ง ทหารมาซิโดเนียก็ทลายกำแพงและบุกเข้าเมืองได้สำเร็จ ผู้ชายถูกฆ่า ส่วนผู้หญิงและเด็กถูกจับไปเป็นทาส กวินตุส กูร์ตีอุส รูฟุส (Quintus Curtius Rufus) นักประวัติศาสตร์ชาวโรมันบันทึกว่า "บาติสถูกลากไปรอบกำแพงเมืองจนเสียชีวิตเช่นเดียวกับเจ้าชายเฮกเตอร์แห่งทรอย"
หลังเมืองถูกยึด พระเจ้าอเล็กซานเดอร์สามารถเดินทัพไปที่อียิปต์ได้โดยไม่มีผู้ใดขัดขวาง
วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 รอบคัดเลือก
วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 รอบคัดเลือก () จัดขึ้นตั้งแต่วันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 1999 – 27 กรกฎาคม ค.ศ. 2012
ดมีตรี วอสโคบอยนีคอฟ
ดมีตรี วยาเชสลาโววิช วอสโคบอยนีคอฟ (; 6 มีนาคม ค.ศ. 1941 — 2 ธันวาคม ค.ศ. 2001) เป็นอดีตนักวอลเลย์บอลชาวรัสเซีย เขาได้เข้าร่วมการแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1964
ในปี ค.ศ. 1964 เขาได้เป็นผู้มีส่วนสำคัญในการพาทีมชาติโซเวียตเข้ารับรางวัลเหรียญทอง
การล้อมไทร์ (ค.ศ. 1187)
การล้อมไทร์ () เป็นการสู้รบระหว่างฝ่ายนักรบครูเสดกับมุสลิมราชวงศ์อัยยูบิด (Ayyubid) ที่เมืองไทร์ เกิดขึ้นระหว่างวันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1187–1 มกราคม ค.ศ. 1188
หลังยุทธการฮัททินในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1187 พื้นที่ส่วนใหญ่ของดินแดนศักดิ์สิทธิ์รวมถึงเยรูซาเลมตกอยู่ใต้อำนาจของศอลาฮุดดีน นักรบครูเสดบางส่วนได้หนีไปที่เมืองไทร์ ซึ่งเป็นเมืองชายฝั่งเลแวนต์ที่ฝ่ายคริสต์ปกครองอยู่ ในขั้นแรกเรจินัลด์แห่งไซดอน (Reginald of Sidon) ตกลงจะให้เมืองนี้ยอมจำนนแก่ศอลาฮุดดีน แต่ต่อมาคอนราดแห่งมงแฟรา (Conrad of Montferrat) ได้ยกทัพมาที่เมืองนี้และประกาศจะไม่ยอมจำนน เรจินัลด์จึงถอนตัวจากเมือง ส่วนคอนราดสร้างปราการและคูเมืองต่าง ๆ ไว้รอรับศึกกับทัพมุสลิม ทัพมุสลิมบางส่วนมาถึงเมืองนี้ในวันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1187 ก่อนทั้งหมดจะตามมาในอีก 13 วันต่อมา
การสู้รบเป็นไปอย่างรุนแรง ทัพมุสลิมใช้เครื่องทุ่นแรงช่วยในการทลายกำแพงเมือง ส่วนทัพครูเสดตอบโต้ด้วยกองเรือที่มีพลธนู พลหน้าไม้และเครื่องยิงหิน ศอลาฮุดดีนพยายามหาวิธีตีเมืองนี้แต่ไม่สำเร็จและต้องพบกับการโจมตีของทัพครูเสดที่นำโดยซันโช มาร์ติน (Sancho Martin) อัศวินชาวสเปนผู้มีฉายาว่า "อัศวินเขียว" (เรียกตามสีชุดเกราะ) ความกล้าหาญและฝีมือของมาร์ตินเป็นที่ยอมรับจากทั้งฝ่ายนักรบครูเสดและนักรบมุสลิม รวมถึงศอลาฮุดดีนที่เสนอทรัพย์สินให้หากเขายอมเปลี่ยนฝ่ายและหันมานับถือศาสนาอิสลาม แต่มาร์ตินปฏิเสธและยังคงนำทัพออกรบกับทัพมุสลิม
หลังการสู้รบอย่างยาวนาน ศอลาฮุดดีนคิดว่าหนทางเดียวที่จะยึดเมืองนี้ได้คือทางทะเล เขาจึงสั่งกองเรือ 10 ลำจากแอฟริกาเหนือ ในช่วงแรกกองเรือมุสลิมได้เปรียบในการรบ แต่ระหว่างคืนวันที่ 29–30 ธันวาคม กองเรือครูเสดได้โจมตีเรือรบมุสลิม 5 ลำ ส่วนที่เหลือถูกสั่งให้ถอนกำลัง ศอลาฮุดดีนสั่งให้ทัพมุสลิมโจมตีเมืองอีกครั้งแต่ก็ล้มเหลว สูญเสียกำลังพลไปมากมาย เขาจึงปรึกษากับผู้นำคนอื่น ๆ และประเมินสถานการณ์ก่อนจะสั่งถอยทัพไปที่เมืองเอเคอร์ การล้อมสิ้นสุดลงในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1188
ยุทธการครั้งนี้ช่วยเพิ่มขวัญกำลังใจของนักรบครูเสดและมีผลต่อสงครามครูเสดครั้งที่ 3 ในเวลาต่อมา แต่สำหรับศอลาฮุดดีน ยุทธการครั้งนี้แสดงให้เห็นถึงจุดอ่อนของกองทัพหากต้องต่อสู้เป็นเวลายาวนาน
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์ยุโรป 2005
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์ยุโรป 2005 () เป็นครั้งที่ 24 ของการแข่งขัน อยู่ภายใต้การกำกับของสมาพันธ์วอลเลย์บอลยุโรป จัดขึ้นที่เมืองซาเกร็บ และพูลา, ประเทศโครเอเชีย ระหว่างวันที่ 17–25 กันยายน ค.ศ. 2005 (พ.ศ. 2548)
อาหารเสริม
อาหารเสริมหรือผลิตภัณฑ์เสริมอาหารมีเจตนาให้สารอาหารที่อาจบริโภคในปริมาณที่ไม่เพียงพอ
โดยทั่วไปเข้าใจกันว่าอาหารเสริมมีวิตามิน แร่ธาตุ ใยอาหาร กรดไขมันหรือกรดอะมิโน ตลอดจนสารอื่น ทางการสหรัฐนิยามอาหารเสริมว่าเป็นอาหาร แต่ที่อื่นอาจจำแนกเป็นยาหรือผลิตภัณฑ์อื่น
มีอาหารเสริมกว่า 50,000 อย่าง ประชากรผู้ใหญ่สหรัฐกว่าครึ่ง (53-55%) บริโภคอาหารเสริมโดยที่ใช้มากที่สุดคือ วิตามินรวม
ผลิตภัณฑ์เหล่านี้มิได้เจตนาใช้ป้องกันหรือรักษาโรคใด ๆ และในบางกรณีก็เป็นอันตรายตามข้อมูลของสถาบันสุขภาพแห่งชาติสหรัฐ สำหรับผู้ที่ไม่สามารถบริโภคอาหารสมดุลได้ สำนักงานดังกล่าวว่าอาหารเสริมบางอย่าง "อาจมีคุณ"
ควรหลีกเลี่ยงอาหารเสริมส่วนใหญ่ และปกติบุคคลไม่ควรกินสารอาหารรองยกเว้นบุคคลที่มีการขาดแสดงชัดเจน บุคคลควรปรึกษาแพทย์ก่อน มีข้อยกเว้นคือ วิตามินดี ซึ่งมีการแนะนำในประเทศนอร์ดิก เนื่องจากมีแสงแดดน้อย
สามหัวใจ
สามหัวใจ เป็นละครโทรทัศน์ไทย ที่สร้างจากบทประพันธ์โดย รพีพร บทโทรทัศน์โดย วรยุทธ, วรรณิศา กำกับการแสดงโดย พิศาล อัครเศรณี นำแสดงโดย ปกรณ์ ฉัตรบริรักษ์, ณปภา ตันตระกูล, วรฤทธิ์ ไวยเจียรนัย, เบญจวรรณ อาร์ดเนอร์, อเล็กซ์ เรนเดลล์ ผลิตโดย บริษัท อัครพล โปรดักชั่น จำกัด ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ทุกวันศุกร์ เวลา 20.30 - 22.30 น. และ วันเสาร์ – วันอาทิตย์ เวลา 20.15 – 22.30 น. เริ่มตอนแรกเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน – 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2553
พาร์ทออฟเลิฟ
พาร์ทออฟเลิฟ รัก+เกรียน นักเรียน 4 ภาค () เป็นรายการโทรทัศน์ประเภทละครชุด ละครซีรีส์เรื่องนี้นำเสนอเรื่องราวของนักเรียนกลุ่มหนึ่งในโรงเรียนบางกอกนานาภาค ที่มีความชื่นชอบในดนตรีและพยายามทำความฝันให้เป็นจริง นำแสดงโดย วชิรวิชญ์ ไพศาลกุลวงศ์, พัณณิน ชาญมนูญ, ภัชธร ธนวัฒน์, ธนนท์ จำเริญ, สุวภัทร เตชะวิริยะวงศ์, เปรมอนันต์ ศรีพานิช, อริสา สร้อยโสม, พงศธร ศรีปินตา และ วีรกานต์ ภูวภิรมย์ขวัญ ออกอากาศทางช่องโทรทัศน์ผ่านระบบทีวีแอนะล็อก ทางสถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์ และคู่ขนานผ่านระบบทีวีดิจิตอล ทางช่อง 9 เอ็มคอตเอชดี ทุกวันเสาร์-อาทิตย์ เวลา 20.50 - 21.45 น. เริ่มออกฉายครั้งแรกในวันที่ 11 ตุลาคม - 12 ธันวาคม 2558
แม่น้ำโชไน
แม่น้ำโชไน () เป็นแม่น้ำในประเทศญี่ปุ่นที่ไหลผ่านจังหวัดกิฟุและจังหวัดไอจิ โดยในเขตจังหวัดกิฟุมักจะเรียกชื่อว่า แม่น้ำโทกิ () และช่วงที่ไหลผ่านบริเวณเมืองคาซูงาอิก็จะถูกเรียกชื่อว่า แม่น้ำทามาโนะ ()
แม่น้ำสายนี้มีต้นกำเนิดจากภูเขายูดาจิในเมืองเอนะ จังหวัดกิฟุ และไหลไปตามหุบเขาทามาโนะในจังหวัดกิฟุ แล้วจึงไหลเข้าที่ราบโนบิก่อนที่จะไหลออกสู่อ่าวอิเซะบริเวณนครนาโงยะ
(mouth)
สถานีมหาวิทยาลัยแห่งชาติอินช็อน
สถานีมหาวิทยาลัยแห่งชาติอินช็อน (; หมายเลขสถานี ) เป็นสถานีรถไฟใต้ดินอินช็อน สาย 1 ตั้งอยู่ในแขวงซงโด เขตย็อนซู
ช่องแคบบุงโงะ
ช่องแคบบุงโงะ () เป็นช่องแคบที่อยู่ระหว่างเกาะคีวชูกับเกาะชิโกกุ เชื่อมต่อกับมหาสมุทรแปซิฟิกและทะเลเซโตะใน ส่วนที่แคบที่สุดของช่องแคบนี้เรียกว่าช่องแคบโฮโยะ
เหตุเพลิงไหม้ในเซี่ยงไฮ้ พ.ศ. 2553
เหตุเพลิงไหม้ในเซี่ยงไฮ้ พ.ศ. 2553 เป็นเหตุอัคคีภัยเกิดขึ้นวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 เพลิงทำลายอาคารห้องชุดสูง 28 ชั้นในกรุงเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน คร่าชีวิตคน 58 คน และมีผู้บาดเจ็บมากกว่า 70 คน (แหล่งข่าวอย่างน้อยหนึ่งแหล่งรายงานผู้ได้รับบาดเจ็บมากกว่า 120 คน)
ในการสืบสวนภายใต้สภารัฐมนตรีสาธารณรัฐประชาชนจีนประกาศในวันที่ 16 พฤศจิกายน หลังเกิดเหตุหนึ่งวัน เพื่อระบุสาเหตุของเพลิงไหม้ เบื้องต้นนักสืบสวนสรุปว่าประกายไฟจากงานเชื่อมโลหะกำลังดำเนินอยู่บนตึก ดำเนินโดยช่างเชื่อมที่ไม่มีใบอนุญาต นั่งร้านติดประกายไฟทั่วทั้งตึก เป็นเหตุให้อาคารพังทลาย รัฐบาลตำหนิการรับจ้างที่ผิดกฎหมาย, และจำคุกผู้จัดการสี่คนจากบริษัทก่อสร้างหลายแห่ง โดยรวมแล้ว ผู้ที่มีส่วนให้เกิดเพลิงไหม้ถูกจับทั้งหมด 16 คน ในจำนวนนี้ผู้ต้องหาที่ว่าข้างช่างเชื่อมผิดกฎหมายด้วย
หลังเกิดเหตุหนึ่งสัปดาห์ เจ้าหน้าที่ประกาศแผนชดเชยแก่เหยื่อผู้ประสบภัยและครอบครัว เหตุอัคคีภัยครั้งรี้ยังทำให้รัฐบาลผ่านกฏข้อบังคับเกี่ยวกับอุตสาหกรรมก่อสร้างที่เข้มงวดยิ่งขึ้น รวมถึงเพิ่มระดับการตรวจตราการเกิดเพลิงไหม้ พลเมืองบางกลุ่มตำหนิรัฐบาลโดยกล่าวหาเรื่องการปิดบังการเผยแพร่ข่าว และให้การตอบสนองต่อเหตุเพลิงไหม้ไม่มากพอ
เพลิงเริ่มลุกไหม้ ณ เวลา 14.15 น. ตามเวลาท้องถิ่น (06:15 UTC) บนชั้นที่สิบของอาคาร อาคารก่อสร้างใน พ.ศ. 2540 ตั้งอยู่ ณ ทางแยกระหว่างถนนเจียวโจว และถนนหยูหยาว ในตำบลจิงอานของกรุงเซี่ยงไฮ้ และกำลังปรับปรุงอาคารอยู่ขณะเกิดเหตุ พยานเห็นเหตุการณ์กล่าวว่าเพลิงเริ่มขึ้นจากวัสดุก่อสร้างและเพลิงกระจายทั่วอาคาร ต้องใช้รถดับเพลิงมากกว่า 80 คันและใช้เวลาดับหลายชั่วโมง ชาวบ้านในกรุงเซี่ยงไฮ้เห็นควันได้ไกลจากที่เกิดเหตุหลายกิโลเมตร นักดับเพลิงไม่สามารถฉีดน้ำถึงยอดอาคารที่ความสูง 85 เมตร (279 ฟุต) จากพื้นดินได้
หนังสือพิมพ์"ไชนายูทเดลี"รายงานว่าผู้รับจ้างก่อสร้างกล่าวว่าสาเหตุของเพลิงไหม้คือประกายไฟจากงานเชื่อมโลหะที่ชั้น 20 ชิว จิงชู คนงานบนชั้น 18 กล่าวว่าประกายไฟจากงานเชื่อมโลหะมาจากอาคารอื่นและทำให้ไฟลุกไหม้นั่งร้าน หลังจากนั้นมีการพิสูจน์ว่าเพลิง "เกิดจากช่างเชื่อมที่ไม่มีใบอนุญาตใช้เครื่องมือไม่เหมาะสม" และช่างเชื่อมหลายคนถูกจับกุม
รักซ่อนแค้น
รักซ่อนแค้น เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวดราม่า นำแสดงโดย ณปภา ตันตระกูล ,ภัทรพล ศิลปาจารย์ ,อัศนัย เทียนทอง,สันติสุข พรหมศิริ,จินตหรา สุขพัฒน์,พัณณ์ชยา สิทธิ์เศรษฐกุล,ทนงศักดิ์ ศุภการ,ปิยะ วิมุกตายน,อภิษฎา เครือคงคา ,ภาณุเดช วัฒนสุชาติ, กัญญา รัตนเพชร์,กฤตย์ อัทธเสรี และนักแสดงชั้นนำอีกมากมาย ละครเรื่อง รักซ่อนแค้น เริ่มออกอากาศครั้งแรกทุกคืนวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.30 น.เริ่มตอนแรกวันที่ 11 สิงหาคม 2551 - 9 กันยายน 2551ออกอากาศทางช่อง 3 ผลิตโดย บริษัท โพลีพลัส จำกัด
เคอ เจิ้ง เหวิน
เคอ เจิ้ง เหวิน (; ; 29 กันยายน ค.ศ. 1996 —) เป็นนักกีฬาว่ายน้ำชาวสิงคโปร์ เขาได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ในประเภทกรรเชียง 200 เมตร และเดี่ยวผสม 400 เมตร
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2012 เขาสร้างสถิติประเทศสิงคโปร์ในประเภทเดี่ยวผสม 200 เมตร ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 เขาจบอันดับที่ 33 ในรอบฮีทในประเภทเดี่ยวผสม 400 เมตร และประสบความล้มเหลวในการเข้ารอบชิงชนะเลิศ
เคอ เป็นผู้ถือธงของประเทศสิงคโปร์ ในการแข่งขันกีฬาเอเชียนยูธเกมส์ 2013 ต่อมาเขาได้รับรางวัลในประเภทบุคคล 3 เหรียญทอง จากกรรเชียง 200 เมตร, ผีเสื้อ 200 เมตร, เดี่ยวผสม 200 เมตร และ 1 เหรียญเงิน จากฟรีสไตล์ 200 เมตร ส่วนในประเภททีมเขาได้รับรางวัล 1 เหรียญเงิน และ 1 เหรียญทองแดง จากผลัดฟรีสไตล์ 4×100 เมตร และ ผลัดผสม 4×100 เมตร
ในการแข่งขันซีเกมส์ ครั้งที่ 28 ที่จัดขึ้นในประเทศสิงคโปร์ ที่ผ่านมา เคอ ได้เข้าร่วมใน 12 รายการ เขาได้ 7 เหรียญทอง, 4 เหรียญเงิน และ 1 เหรียญทองแดง ในขณะเดียวกันเขาสร้างสถิติกีฬาซีเกมส์ 6 รายการ – ประเภทบุคคล 3 รายการ และ ประเภทผลัด 3 รายการ ในประเภทผลัดผสม 4×100 เมตร ชาย ซึ่งประกอบด้วย เคอ, โจเซฟ สคูลลิง, เคลเมนต์ หลิน และลิโอเนล ชิว พวกเขาจบการแข่งขันด้วยเวลา 3:38.25 วินาที ลบสถิตเก่าด้วยเวลา 3:41.35 วินาที ในปี ค.ศ. 2011
การล้อมไซดอน
การล้อมไซดอน () เป็นการสู้รบที่เมืองไซดอน (ปัจจุบันอยู่ในประเทศเลบานอน) ระหว่างฝ่ายนักรบครูเสดกับฝ่ายมุสลิมแห่งราชวงศ์ฟาติมียะห์ ระหว่างวันที่ 19 ตุลาคม–5 ธันวาคม ค.ศ. 1110 ยุทธการครั้งนี้เกิดขึ้นหลังจากสงครามครูเสดครั้งที่ 1 และเป็นส่วนหนึ่งของสงครามครูเสดนอร์เวย์
ช่วงฤดูร้อนของปี ค.ศ. 1110 กองเรือจำนวน 60 ลำของพระเจ้าซิเกิร์ดที่ 1 แห่งนอร์เวย์ (Sigurd I of Norway) ได้แล่นมาถึงเลแวนต์และขึ้นฝั่งที่เมืองเอเคอร์ พระองค์ได้รับการต้อนรับจากพระเจ้าบอลดวินที่ 1 แห่งเยรูซาเลม กษัตริย์สองพระองค์ได้เดินทางไปที่แม่น้ำจอร์แดน พระเจ้าบอลดวินได้ทูลขอให้พระเจ้าซิเกิร์ดช่วยตีเมืองท่าของมุสลิม ซึ่งพระเจ้าซิเกิร์ดตอบตกลงแล้วตรัสว่า "พระองค์มาที่นี่เพื่อรับใช้พระคริสต์เช่นกัน" กองทัพครูเสดซึ่งได้กองเรือสนับสนุนจากดยุกแห่งเวนิส ออร์เดลาโฟ ฟาลิเอโร (Ordelafo Faliero) บุกเข้าล้อมเมืองไซดอน เมืองชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนที่ราชวงศ์ฟาติมียะห์ได้สร้างปราการป้องกันไว้ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1098 ทัพเยรูซาเลมล้อมเมืองทางบก ส่วนทัพเรือนอร์เวย์และเวนิสจะคอยสกัดกองเรือมุสลิมที่มาจากเมืองไทร์ ไซดอนเสียเมืองในวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1110
หลังยึดเมืองได้สำเร็จ มีการสถาปนาตำแหน่งเจ้าเมืองไซดอน (Lordship of Sidon) โดยผู้ประเดิมตำแหน่งคือยูสเตส เกรนีเยร์ (Eustace Grenier) ด้านพระเจ้าบอลดวินและคณะอัครบิดรแห่งเยรูซาเลม (Patriarch of Jerusalem) ได้มอบกางเขนศักดิ์สิทธิ์แด่พระเจ้าซิเกิร์ด
วูดแลนด์ (สิงคโปร์)
วูดแลนด์ (; ) เป็นเมืองทางตอนเหนือของประเทศสิงคโปร์ และเป็นประตูจากประเทศสิงคโปร์สู่ประเทศมาเลเซียโดยผ่านทางหลวงยะโฮร์–สิงคโปร์
นอกจากนี้วูดแลนด์เป็นหนึ่งในศูนย์การค้าที่ใหญ่ที่สุดในประเทศสิงคโปร์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาแห่งชาติเกาหลีเหนือ พ.ศ. 2500
การเลือกตั้งสมาชิกสภาแห่งชาติ เกิดขึ้นที่ประเทศเกาหลีเหนือ เมื่อวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2500 ผลปรากฏว่า พรรคแรงงานแห่งเกาหลี ได้รับชัยชนะด้วยจำนวน 178 ที่นั่ง
วิกิพีเดียภาษาอาหรับอียิปต์
วิกิพีเดียภาษาอาหรับอียิปต์ เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาอาหรับ ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษาทาจิกมีบทความมากกว่า 14,000 บทความ (ตุลาคม 2558)
วิกิพีเดียภาษาชูวัช
วิกิพีเดียภาษาอาหรับอียิปต์ เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาชูวัช ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษาชูวัชมีบทความมากกว่า 33,000 บทความ (ตุลาคม 2558)
ลานสเก็ตน้ำแข็งโอลิมปิกเจมส์ บี. เซฟฟิลด์
ลานสเก็ตน้ำแข็งโอลิมปิกเจมส์ บี. เซฟฟิลด์ () เป็นลานสเก็ตน้ำแข็งตั้งอยู่ที่เลคพลาซิด นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา
ในปี ค.ศ. 1932 สนามกีฬาแห่งนี้เป็นสนามกีฬาหลักของโอลิมปิกฤดูหนาว 1932
สงครามโชซ็อนโบราณ–ฮั่น
สงครามโชซ็อนโบราณ–ฮั่น (; ) เป็นสงครามระหว่างอาณาจักรโชซ็อนโบราณกับราชวงศ์ฮั่น ระหว่าง 109–108 ปีก่อนคริสศศักราช
นับตั้งแต่พระเจ้าวีมันแห่งโชซ็อนโบราณ (Wiman of Gojoseon) ขึ้นครองราชย์ ความสัมพันธ์ระหว่างโชซ็อนโบราณกับฮั่นก็เสื่อมถอยลง ในรัชสมัยพระเจ้าอูกอแห่งโชซ็อนโบราณ (Ugeo) มีการขัดขวางไม่ให้ผู้นำเผ่าต่าง ๆ ของเกาหลีติดต่อกับราชวงศ์ฮั่น จักรพรรดิฮั่นอู่จึงส่งผู้แทนนามว่าเช่อ เหอ (She He) ไปสอบถาม แต่เช่อ เหอก็ยังไม่สามารถแก้ไขเรื่องดังกล่าวได้ ขณะเดินทางกลับ เช่อ เหอได้ฆ่าข้าราชการของกษัตริย์โชซ็อน พระเจ้าอูกอจึงส่งคนไปฆ่าเช่อ เหอ และสั่งให้ฆ่าคณะทูตของราชวงศ์ฮั่น ซึ่งทำให้จักรพรรดิฮั่นอู่กริ้วมาก อย่างไรก็ตามนักประวัติศาสตร์สมัยใหม่สันนิษฐานว่าราชวงศ์ฮั่นก่อสงครามนี้ขึ้นเพื่อกำจัดอาณาจักรโชซ็อนโบราณก่อนจะร่วมเป็นพันธมิตรกับกลุ่มชนซฺยงหนู ซึ่งเป็นหนึ่งในศัตรูที่ฮั่นกำลังทำสงครามอยู่ หรือเป็นการตอบโต้ที่พระเจ้าวีมันสั่งห้ามการค้าระหว่างชินบ็อน (Jinbeon) กับฮั่น
ในปีที่ 109 ก่อนคริสต์ศักราช จักรพรรดิฮั่นอู่ได้ส่งกองทัพสองกองรวมทหารกว่า 50,000 นาย ล่องเรือข้ามทะเลปั๋วไห่ (Bohai Sea) และเดินทัพไปที่วังก็อม-ซ็อง (Wanggeom-seong) เมืองหลวงของโชซ็อนโบราณ ในช่วงแรกของสงคราม ทหารฮั่นไม่สามารถยึดเมืองหลวงได้ จนกระทั่งรวมเป็นทัพเดียวและโจมตีหนักขึ้น ที่ปรึกษาโชซ็อนหลายคนเสนอให้พระเจ้าอูกอยอมจำนน แต่พระองค์ไม่ยอม ต่อมาในเดือนเมษายน 108 ปีก่อนคริสต์ศักราช ที่ปรึกษาโชซ็อนได้ยอมจำนนต่อกองทัพฮั่นและปลงพระชนม์พระเจ้าอูกอ แต่ฝ่ายโชซ็อนบางส่วนที่นำโดยซ็อง กี (Seong Gi) ยังไม่ยอมแพ้ แต่ในที่สุดกองทัพฮั่นก็ยึดเมืองหลวงได้สำเร็จ และซ็อง กีถูกสังหาร
ภายหลังสงคราม มีการจัดผู้บัญชาการชาวฮั่นสี่นายเพื่อดูแลดินแดนโชซ็อน การล่มสลายของโชซ็อนโบราณนำไปสู่ยุคก่อนสามอาณาจักรเกาหลี (Proto–Three Kingdoms of Korea)
มายะ โยชิดะ
มายะ โยชิดะ () เกิดเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 1988 เป็นนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น ปัจจุบันเล่นให้กับเซาแทมป์ตันจากพรีเมียร์ลีกในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็ก
โยชิดะเกิดที่เมืองนางาซากิ ประเทศญี่ปุ่น โดยเริ่มแรกเขานั้นเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรับขณะที่เล่นให้กับนาโงยะ แกรมปัสแต่หลังจากที่ได้เลื่อนชั้นสู่ลีกสูงสุดเขาได้โยกย้ายมาเล่นตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็กในปี ค.ศ. 2007 ประตูแรกของเขาในนามนักเตะนาโงยะ แกรมปัสเกิดขึ้นในการแข่งขันเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีกในเกมที่พบกับอุลซันฮุนไดเมื่อวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 2009
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2009 เขาได้โยกย้ายไปค้าแข้งกับสโมสรวีวีวี-เวนโลในเนเธอร์แลนด์ เมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2011 เขาได้ทำประตูจากลูกเตะมุมด้วยท่าจักรยานอากาศในเกมที่พบกับเปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟิน และจบด้วยผลเสมอ 3–3 และประตูในวันนั้นของเขาได้รับรางวัล "ประตูยอดเยี่ยมแห่งฤดูกาล 2011–2012" ของเอเรอดีวีซี ซึ่งในฤดูกาลนั้นโยชิดะทำประตูไปได้ทั้งหมด 5 ประตู
เมื่อวันที่ 30 สิงหาคม ค.ศ. 2012 เขาได้ตกลงร่วมเซ็นสัญญากับเซาแทมป์ตันเป็นระยะเวลาสามปี ด้วยค่าตัว 3 ล้านปอนด์ เขาลงเล่นให้กับนักบุญครั้งแรกในวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 2012 ในฐานะนักเตะตัวสำรองนาทีที่ 28 ซึ่งจบเกมเกมได้พ่ายให้กับอาร์เซน่อล 6–1 และอาทิตย์ถัดมาในวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 2012 เขาได้ลงเล่นในบ้านครั้งแรกในเกมที่ชนะแอสตันวิลลา 4–1 ซึ่งเป็นเกมแรกที่เขาลงในสนามครบ 90 นาทีอีกด้วย
เมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 2013 โยชิดะได้รับเลือกให้ไปอยู่หน้าปกเกมฟีฟ่า 14 เวอร์ชันประเทศญี่ปุ่น
ประตูแรกของเขาในนามนักเตะเซาแทมป์ตันเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 2013 ในเกมที่พ่ายให้กับซันเดอร์แลนด์ด้วยผล 2–1 ในการแข่งขันลีกคัพ และประตูแรกของเขาในพรีเมียร์ลีกเกิดขึ้นในวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014 หลังจากฟรีคิกของสตีเวน เดวิสในเกมที่พ่ายให้กับเวสต์แฮมยูไนเต็ดด้วยผล 3–1
ประตูถัดมาอีกครั้งของเขาเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 2014 ในเกมที่ชนะเอฟเวอร์ตันด้วยผล 3–0 โดยสตีเวน เดวิส ซึ่งช่วยทำประตูอีกครั้ง
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2015 ทางสโมสรได้ประกาศต่อสัญญาโยชิดะกับสโมสรไปจนถึงปี ค.ศ. 2018
เมื่อวันที่ 28 ตุลาคม โยชิดะได้ยิงประตูแรกในฤดูกาล 2015–16 ในเกมที่ชนะแอสตันวิลลาในการแข่งขันฟุตบอลลีกคัพด้วยการยิงระยะ 20 หลา
วอลเลย์บอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 – รอบคัดเลือกโซนแอฟริกา
การแข่งขันรอบคัดเลือกแอฟริกาสำหรับวอลเลย์บอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 จัดขึ้นในยาอุนเด, ประเทศแคเมอรูน ตั้งแต่วันที่ 12–19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559
ในการแข่งขันหากผลว่ามีผลเท่ากันจะตัดสินตามลำดับดังนี้
แมทช์ที่แข่งขัน 3–0 หรือ 3–1 ทีมที่ชนะจะได้ 3 คะแนน ทีมที่แพ้ได้ 0 คะแนน ส่วนแมทช์ที่แข่งขัน 3–2 ทีมที่ชนะจะได้ 2 คะแนน ทีมที่แพ้ได้ 1 คะแนน
วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 – รอบคัดเลือกโซนแอฟริกา
การแข่งขันรอบคัดเลือกแอฟริกาสำหรับวอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 จัดขึ้นในบราซาวีล, คองโก ตั้งแต่วันที่ 7–14 มกราคม พ.ศ. 2559
ในการแข่งขันหากผลว่ามีผลเท่ากันจะตัดสินตามลำดับดังนี้
แมทช์ที่แข่งขัน 3–0 หรือ 3–1 ทีมที่ชนะจะได้ 3 คะแนน ทีมที่แพ้ได้ 0 คะแนน ส่วนแมทช์ที่แข่งขัน 3–2 ทีมที่ชนะจะได้ 2 คะแนน ทีมที่แพ้ได้ 1 คะแนน
ความสัมพันธ์เยอรมนี-ญี่ปุ่น
ความสัมพันธ์ระหว่างเยอรมนีและญี่ปุ่นเริ่มขึ้นใน ค.ศ. 1860 จากการเยือนญี่ปุ่นของปรัสเซีย (ก่อนเกิดจักรวรรดิเยอรมันใน ค.ศ. 1871) ประเทศญี่ปุ่นเจริญรุ่งเรืองอย่างรวดเร็วหลังการฟื้นฟูเมจิใน ค.ศ. 1867 โดยมีแบบอย่างจากการแลกเปลี่ยนทางปัญญาและวัฒนธรรมจากเยอรมนี หลัง ค.ศ. 1900 ญี่ปุ่นเข้าข้างเกาะบริเตน และเยอรมนีกับญี่ปุ่นเป็นปฏิปักษ์ต่อกันในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ญี่ปุ่นประกาศสงครามกับเยอรมนีใน ค.ศ. 1914 และยึดครองดินแดนของเยอรมนีในประเทศจีนและแถบแปซิฟิกไว้ได้
ในคริสต์ทศวรรษ 1930 ทั้งสองประเทศมีทัศนคติทางการทหารต่อบริเวณหวงห้ามของตนอย่างห้าวหาญ นำไปสู่การกระชับมิตร และในที่สุด ทั้งสองประเทศได้เป็นพันธมิตรทางการเมืองและการทหารที่รวมถึงประเทศอิตาลี หรือฝ่ายอักษะ ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ฝ่ายอักษะถูกจำกัดเนื่องจากระยะทางไกลระหว่างมหาอำนาจฝ่ายอักษะ ส่วนใหญ่แล้ว ญี่ปุ่นและเยอรมนีทำศึกสงครามแยกกัน และสุดท้ายแล้วต่างฝ่ายต่างยอมจำนน
หลังสงครามโลกครั้งที่สอง เศรษฐกิจของทั้งสองประเทศได้รับการฟื้นฟูอย่างรวดเร็ว ความสัมพันธ์ทางการเมืองของทั้งสองเริ่มเกิดขึ้นใหม่หลังจากนั้นไม่นาน และปัจจุบันทั้งสองประเทศให้ความสำคัญกับประเด็นทางเศรษฐกิจ ปัจจุบัน ญี่ปุ่นและเยอรมนีมีเศรษฐกิจดีที่สุดอันดับสามและสี่ของโลก ตามลำดับ และได้ผลประโยชน์จากการร่วมมือทางการเมือง วัฒนธรรม วิทยาศาสตร์ และเศรษฐกิจ
จากผลสำรวจแบร์เทลส์มันน์ฟาวน์เดชันในปลายปี ค.ศ. 2012 ชาวเยอรมันมองประเทศญี่ปุ่นในด้านบวกอย่างท่วมท้น และมองว่าญี่ปุ่นเป็นคู่แข่งน้อยลง และเป็นพันธมิตรมากขึ้น ชาวญี่ปุ่นมองประเทศเยอรมนีในด้านบวกเช่นกัน โดยชาวญี่ปุ่น 97% มองเยอรมนีในแง่ดี และเพียง 3% ที่มองเยอรมนีในแง่ลบ
รัฐกิจ มานะทัต
รัฐกิจ มานะทัต() ตุลาการศาลปกครองสูงสุด อดีตเอกอัครราชทูตไทย อดีตอธิบดีกรมสารนิเทศ และอดีตโฆษกกระทรวงการต่างประเทศ
รัฐกิจ มานะทัต เกิดเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2495 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญา นิติศาสตร์บัณฑิต(เกียรตินิยม) มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เนติบัณฑิตไทย (น.บ.ท.) สำนักอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภา สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท รัฐศาสตร์มหาบัณฑิต (ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ) มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และ Graduate Diploma in International Law, The Australian National University, Australia 
รัฐกิจ มานะทัต ได้รับราชการในกระทรวงการต่างประเทศ ระหว่างปี พ.ศ. 2522 ถึง พ.ศ. 2556 ซึ่งระหว่างนั้นได้ดำรงตำแหน่ง อธิบดีกรมสารนิเทศ และ โฆษกกระทรวงการต่างประเทศ ,เอกอัครราชทูตไทยประจำสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนจีน , สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว ,สมาพันธรัฐสวิส และ ประเทศตุรกี ในปี พ.ศ. 2558 ได้รับแต่งตั้งเป็น กรรมการวินิจฉัยการเปิดเผยข้อมูลข่าวสาร สาขาต่างประเทศและความมั่นคงของประเทศ ก่อนรับราชการในกระทรวงการต่างประเทศ นายรัฐกิจ เคยรับราชการเป็นอาจารย์ประจำคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณ์ และ มหาวิทยาลัยเกษตร์ศาสตร์
พ.ศ. 2518 ธนาคารกสิกรไทย
พ.ศ. 2545 กรรมการการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย ททท.
พ.ศ. 2552 กรรมการบริษัท ปตท.สำรวจและผลิตปิโตรเลียม จำกัด (มหาชน) ปตท. สผ.
ฮีโมฟาโกไซติก ลิมโฟฮีสติโอไซโตซิส
ฮีโมฟาโกไซติก ลิมโฟฮีสติโอไซโตซิส () เป็นโรคของเม็ดเลือดอย่างหนึ่งซึ่งพบได้น้อย อาจเป็นอันตรายถึงชีวิตได้ เกิดจากการที่ร่างกายมีการอักเสบรุนแรงจนกระตุ้นให้เม็ดเลือดขาวลิมโฟไซต์และแมคโครฟาจถูกกระตุ้นและเพิ่มจำนวนอย่างควบคุมไม่ได้ โดยจะพบว่าผู้ป่วยมีเม็ดเลือดขาวลิมโฟไซต์และแมคโครฟาจที่มีลักษณะปกติจำนวนมาก หลั่งไซโตไคน์หรือสารกระตุ้นอาการอักเสบต่างๆ ถือว่าเป็นโรคในกลุ่มอาการไซโตไคน์สตอร์มอย่างหนึ่ง
ผญา
ผญา หรือ ผะหยา เป็นคำกลอนหรือคำปรัชญาของคนไทยในภาคอีสานโบราณ ซึ่งภาษาสืบทอดมาจากภาษาของอาณาจักรล้านช้างและปัจจุบันการเล่นผญายังหลงเหลือในหมอลำกลอนแบบอีสาน คำว่าผญามีความหมายในกลุ่มเดียวกับปัญญาและปรัชญาบางครั้งสามารถใช้แทนกันได้ ซึ่งผญาป็นคำร้อยกรองที่คล้องจอง มีสัมผัสระหว่างข้อความไม่เข้มงวดและไม่มีฉันทลักษณ์กำหนดไว้อย่างชัดเจน แต่เวลาพูดจะมีการเน้นคำหนักเบาเพื่อให้ผู้ฟังมีความเพลิดเพลินและสารถจดจำได้ง่าย เรื่องที่ถูกแต่งเป็นผญามีหลายเรื่องเช่น คำสอนทางศาสนา เรื่องราวในชีวิตประจำวัน การเกี้ยวพาราสีของหนุ่มสาว ธรรมเนียมประเพณี และการละเล่นของเด็ก เป็นต้น
มีลักษณะเตือนสติของผู้ฟังหรือผู้อ่านในนึกถึงศีลธรรมตามความเชื่อ กระตุ้นให้เกิดความสำนึกรักในถินกำเนิด หรือเป็นข้อความอุปมาอุปมัยให้ประพฤติตนเป็นคนดี เช่น
""คันเจ้าได้ขี่ซ้างกั้งฮ่มเป็นพระยา อย่าได้ลืมคนทุกข์ผู้ขี่ควายคอนกล้า คันเจ้าได้ขี่ซ้างกั้งฮ่มสัปทน อย่าได้ลืมคนจนผู้แห่นำตีนซ้าง"" หมายถึง ถ้าได้เป็นผู้มีอำนาจก็อย่าลืมเหลียวแลผู้ด้อยอำนาจกว่าหรือผู้อยู่เบื้องหลังตน
""บุญ บุญนี้บ่แหม่นของแบ่งได้ ปันแจกกันแหล่ว บ่อห่อนแยกออกได้ คือไม้ผ่ากลาง คือจั่งเฮากินข้าว เฮากินเฮาอิ่ม บ่แหม่นไปอิ่มท้อง เขาพุ้นผู้บ่กิน"" หมายถึง การทำบุญเป็นสิ่งที่ทำได้เฉพาะตนเท่านั้นแบ่งไปให้คนอื่นไม่ได้ เหมือนกินข้าวแล้วคนที่กินถึงจะอื่มคนที่ไม่ได้กินก็ไม่อิ่มท้อง
มีลักษณะการเกี้ยวพาราสีหรือชมอีกฝ่ายในทางชู้สาว เพื่อถามคำถามหรือพรรณาถึงความรักที่ตนมี
"“สิบปีกะสิถ่าซาวพรรษากะสิอยู่ คันบ่ได้เป็นคู่เห็นแต่อุแอ่งน้ำกะปานได้นั่งเทียม”" หมายถึง จะสิบปี ยี่สิบปีก็จะรอ ต่อให้ไม่ได้เจอหน้าเจอแค่ตุ่ม(ของคนที่ชอบ)ก็เหมือนได้นั่งอยู่ข้างๆ
และมีการรับส่งระหว่างหญิงชาย เช่น
" (ชาย) "อ้ายนี้อยากถามข่าวน้ำ ถามข่าวถึงปลา อยากถามข่าวนา ถามข่าวถึงเข้า อ้ายอยากถามข่าวน้อง ว่ามีผัวแล้วหรือบ่ หรือว่ามีแต่ชู้ ผัวสิซ้อนหากบ่มี""
" (หญิง) "น้องนี้ปอดอ้อยซ้อยเสมอดังตองตัด พัดแต่เป็นหญิงมา บ่มีชายสิมาเกี้ยว พัดแต่สอนลอนขึ้น บ่มีเครือสิเกี้ยวพุ่ม พัดแต่เป็นพุ่มไม้เครือสิเกี้ยวกะบ่มี"" หมายถึง
(ชาย) พี่อยากถามข่าวจากน้ำว่าปลาเป็นยังไง อยากถามข่าวจากนาว่าข้าวเป็นยังไง อยากถามข่าวน้องว่ามีสามีหรือยัง
(หญิง) น้องนี้โสดอยู่ ตั้งแต่เกิดมายังไม่มีใครมาจีบ และไม่รู้จะไปพึงพิงใคร
เป็นการตั้งทำถามที่ต้องใช้การตีความจึงจะเข้าใจความหมายที่แท้จริงของผู้สื่อสารหรือบางครั้งเป็นการประชดประชันผู้ฟัง เช่น
""อยากกินข้าว ให้ปลูกใส่พะลานหิน"
"อยากมีศีล ให้ฆ่าพ่อตีแม่"
"อยากให้คนมาแวะ ให้ฆ่าหมู่เดียวกับ""
หมายถึง ถ้าจะกินข้าวให้ปลูกในลานหิน ถ้าอยากมีศีลให้ฆ่าพ่อแม่ ถ้าอยากให้คนมาหาให้ฆ่าเพื่อนทิ้ง ซึ่งเป็นการประชดประชันและความหมายจริงๆนั้นตรงกันข้ามกับข้อความในผญา
ใช้อายพรในโอกาสต่างๆ เช่น
""นอนหลับให้เจ้าได้เงินหมื่น นอนตื่นให้เจ้าได้เงินแสน แบมือไปให้ได้แก้วมณีโชติ โทษฮ้ายอย่ามาพาล มารฮ้ายอย่ามาเบียด”" หมายถึง ตอนจะนอนหลับขอให้ได้เงินหมื่น นอนตื่นขอให้ได้เงินแสน กางมือออกได้แก้วมสปรารถนา โรคภัยอย่าได้เบียดเบียน
ยุทธการฮอร์มอซด์กัน
ยุทธการฮอร์มอซด์กัน (; ) เป็นการสู้รบระหว่างจักรวรรดิพาร์เธียนกับจักรวรรดิแซสซานิด เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 224
ยุทธการครั้งนี้เป็นศึกครั้งสุดท้ายระหว่างชาห์อาร์ตาบานัสที่ 5 แห่งจักรวรรดิพาร์เธียน (Artabanus V of Parthia) กับพระเจ้าอาร์ดาชีร์ที่ 1 (Ardashir I) แห่งราชวงศ์ซาซัน พระเจ้าอาร์ดาชีร์ทรงขึ้นปกครองดินแดนเพอร์ซิส (Persis) ในปี ค.ศ. 208 และเริ่มขยายดินแดนด้วยการยึดเมืองเคอร์มาน อิสฟาฮาน ซูเซียนาและมีซีน การทัพดังกล่าวทำให้เกิดความขัดแย้งกับชาห์อาร์ตาบานัส กองทัพทั้งสองฝ่ายยกมาที่ทุ่งฮอร์มอซด์กัน (ปัจจุบันอยู่ใกล้เมืองชัชตาร์ (Shushtar) จังหวัดคูเซสถาน ประเทศอิหร่าน) ไม่ทราบจำนวนที่แน่ชัดของทั้งสองฝ่ายรวมถึงความสูญเสีย และข้อมูลส่วนใหญ่มาจากฝ่ายแซสซานิดเพียงฝ่ายเดียว
ยุทธการนี้เกิดขึ้นในวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 224 ทั้งสองฝ่ายเข้าปะทะกันด้วยทหารม้าหนัก พลธนูบนหลังม้าและทหารราบ ทหารพาร์เธียนบางส่วนได้แปรพักตร์ไปอยู่ฝ่ายตรงข้าม มีหลักฐานเป็นภาพนูนของโอรสของพระเจ้าอาร์ดาชีร์ (ต่อมาเป็นพระเจ้าชาปูร์ที่ 1 (Shapur I)) ได้เข้าร่วมรบในตำแหน่งผู้นำกองทหารม้าหนัก ชาห์อาร์ตาบานัสถูกปลงพระชนม์ในที่รบ โดยหลักฐานฝ่ายแซสซานิดบอกว่าพระองค์สวรรคตหลังสู้กับพระเจ้าอาร์ดาชีร์ตัวต่อตัว แต่ไม่มีการยืนยันข้อเท็จจริง
หลังการสู้รบ ฝ่ายแซสซานิดเป็นฝ่ายชนะ ราชวงศ์อาร์ซาซิด (Arsacid dynasty) ที่ปกครองจักรวรรดิพาร์เธียนเกือบ 5 ศตวรรษได้เสื่อมอำนาจลงและล่มสลายในที่สุด
ชาวอเมริกันเชื้อสายฟิลิปปินส์
ชาวอเมริกันเชื้อสายฟิลิปปินส์ (ตากาล็อก: Pilipino Amerikano) เป็นชาวอเมริกันที่มีสืบเชื้อสายจากชาวฟิลิปปินส์ มีจำนวนประมาณ 3.4 ล้านคน หรือ 1.1% ของประชาชนอเมริกัน ชาวอเมริกันเชื้อสายฟิลิปปินส์เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่มีบรรพบุรุษเป็นชาวเอเชียที่มีรายงานว่ามีจำนวนมากที่สุดอันดับที่สองของประเทศ รองจากชาวอเมริกันเชื้อสายจีน จากข้อมูลการสำรวจของคณะสำรวจอเมริกันคอมมิวนิตีใน ค.ศ. 2010
คำว่า Filipino American บางครั้งย่อเป็น "ฟิลแอมส์" (Fil-Ams) หรือ "พินอย" (Pinoy) ดอว์น มาบาลอน นักประวัติศาสตร์ชาวอเมริกันเชื้อสายฟิลิปปินส์ กล่าวว่า คำว่า พินอย และ พิเนย์ (Pinay) ปรากฏครั้งแรกในแถลงการณ์นักศึกษาฟิลิปปินส์ บทความที่มีคำดังกล่าวคือ "Filipino Women in U.S. Excel in Their Courses: Invade Business, Politics." ชาวฟิลิปปินส์บางคนเชื้อว่าคำว่า พินอย ประดิษฐ์โดยชาวฟิลิปปินส์ที่เดินทางมาสหรัฐอเมริกา เพื่อแยกตัวจากชาวฟิลิปปินส์ที่อาศัยในประเทศฟิลิปปินส์
ชาวฟิลิปปินส์ในอเมริกาเหนือมีบันทึกครั้งแรกในศตวรรษที่ 16 โดยมีเริ่มมีชุมชนขนาดเล็กในศตวรรษที่ 18 การอพยพครั้งใหญ่เกิดขึ้นในต้นศตวรรษที่ 20 เมื่อประเทศฟิลิปปินส์ถูกสเปนยกให้สหรัฐอเมริกาในสนธิสัญญาปารีส สหรัฐอเมริกาตระหนักถึงอิสรภาพของฟิลิปปินส์ในวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1946 การอพยพเข้าลดน้อยลงอย่างมากระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1930 เว้นเสียแต่ชาวฟิลิปปินส์ทีประจำการที่กองทัพเรือสหรัฐ และต่อมามีการอพยพเพิ่มขึ้นในยุค 1960
จากการสำรวจสำมะโนสหรัฐอเมริกา ค.ศ. 2010 นับชาวอเมริกันเชื้อสายฟิลิปปินส์ได้ 3.4 ล้านคน ขณะที่กระทรวงการต่างประเทศสหรัฐอเมริกาประมาณการใน ค.ศ. 2011 ว่ามีจำนวน 4 ล้านคน ชาวอเมริกันเชื้อสายฟิลิปปินส์เป็นมีจำนวนประชากรมากเป็นอันดับที่สองของชาวเอเชียอเมริกัน และมากที่สุดในจำนวนชาวฟิลิปปินส์จากแดนไกล ชาวอเมริกันเชื้อสายฟิลิปปินส์จำนวนมากสามารถพบได้ในรัฐแคลิฟอร์เนีย ฮาวาย ย่านมหานครนิวยอร์กและนิวเจอร์ซีย์ อิลลินอยส์ และเท็กซัส
พัฒนศักดิ์ พงษ์พันธุ์
พัฒนศักดิ์ พงษ์พันธุ์ (ต๊ะ) เกิดเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2529 ที่จังหวัดลำปาง เป็นนักร้อง นักแสดง และพิธีกรชาวไทย อดีตหนึ่งในสมาชิกวง B-Mix สังกัดค่าย อาร์เอส สำเร็จการศึกษาในระดับอุดมศึกษาจากคณะบริหารธุรกิจ เอกการตลาด มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์
จตุโชค วิริยะพงศ์ชัย
จตุโชค วิริยะพงศ์ชัย (โก้) เกิดเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2528 เป็นนักร้อง นักแสดง และนักฟุตบอลชาวไทย อดีตหนึ่งในสมาชิกวง B-Mix สังกัดค่าย อาร์เอส สำเร็จการศึกษาในระดับอุดมศึกษาจากคณะนิเทศศาสตร์ เอกการประชาสัมพันธ์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ ปัจจุบันได้ผันตัวจากวงการบันเทิง เข้าสู่วงการฟุตบอลอย่างเต็มตัว โดยในปี พ.ศ. 2558 ได้ไปเป็นผู้จัดการทีมให้กับ สโมสรกีฬาราชประชา
สงครามแพ็กเจ–ถัง
สงครามแพ็กเจ–ถัง (; ) เป็นสงครามระหว่างอาณาจักรแพ็กเจกับกองทัพผสมราชวงศ์ถัง/อาณาจักรชิลลา เกิดขึ้นระหว่าง ค.ศ. 660–663
อาณาจักรชิลลาเป็นพันธมิตรทางทหารกับราชวงศ์ถังในรัชสมัยจักรพรรดิถังเกาจง เมื่ออาณาจักรแพ็กเจเข้าตีอาณาจักรชิลลา พระราชินีช็อนด็อกแห่งชิลลาจึงส่งคณะทูตไปเข้าเฝ้าจักรพรรดิถังเกาจงเพื่อขอความช่วยเหลือ ในขณะเดียวกันชิลลาได้เป็นพันธมิตรกับชนเผ่ายะมะโตะในญี่ปุ่นและอาณาจักรโคกูรยอ ความขัดแย้งระหว่างชิลลาและแพ็กเจเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ จนในปี ค.ศ. 658 จักรพรรดิถังเกาจงส่งกองทัพเข้าโจมตีโคกูรยอ และส่งกองเรือพร้อมทหาร 130,000 นายข้ามทะเลเหลือง แม่น้ำกึม (Geum River) มาขึ้นฝั่งทางตะวันตกของอาณาจักรแพ็กเจ ก่อนเดินทัพไปที่เมืองหลวง คือเมืองซาบี
ฝ่ายชิลลาได้ส่งกองทัพ 50,000 นายเข้าปะทะกับฝ่ายแพ็กเจจนได้รับชัยชนะในยุทธการฮวังซันบ็อล (Battle of Hwangsanbeol) ก่อนจะเดินทัพข้ามเทือกเขาโซแบ็ก (Sobaek Mountains) พรมแดนด้านตะวันออกของแพ็กเจ และรบชนะฝ่ายแพ็กเจอีกครั้งในยุทธการที่ที่ราบฮวังซัน ในที่สุดกองทัพพันธมิตรถัง/ชิลลาก็ยึดเมืองหลวงได้สำเร็จ อาณาจักรแพ็กเจถูกพิชิตในวันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ. 660 มีทหารกว่า 10,000 นายเสียชีวิตในการปะทะ พระเจ้าอึยจา พระราชวงศ์และข้าราชการส่วนใหญ่ถูกจับไปเป็นตัวประกันที่จีน หลังจากนั้นราชวงศ์ถังได้ผนวกแพ็กเจเข้ามาแทนที่จะให้ชิลลาปกครอง
ขุนศึกควีชิล พกชิน (Gwisil Boksin) นำทหารบางส่วนที่ยังไม่ยอมจำนนโจมตีราชวงศ์ถัง เขาขอความช่วยเหลือไปที่จักรพรรดินีโคเงียวกุแห่งยะมะโตะซึ่งส่งทหาร 27,000 นายมาสนับสนุน ทั้งสองฝ่ายปะทะกันในปี ค.ศ. 663 ที่ยุทธการแพ็กกัง (Battle of Baekgang) ซึ่งกองทัพพันธมิตรถัง/ชิลลาเป็นฝ่ายชนะ อย่างไรก็ตาม สองอาณาจักรนี้ได้หันมาทำสงครามกันเองในสงครามชิลลา-ถัง (ค.ศ. 670–676)
พระยาภูมีเสวิน (จิตร จิตตเสวี)
พระยาภูมีเสวิน (จิตร จิตตเสวี) เป็นบุตรหลวงคนธรรพวาที (จ่าง จิตตเสวี) มารดาชื่อ เทียบ เกิดเมื่อวันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2432 มีพี่น้องร่วมบิดามารดาเดียวกัน 4 คน เริ่มเรียนซอด้วงจากบิดาตั้งแต่อายุ 6 ปี จนออกวงได้เมื่ออายุ 8 ปี และหัดเล่นดนตรีอีกหลายชนิด จนสามารถเล่นดนตรีได้รอบวง ที่ชำนาญเป็นพิเศษ คือ ซอสามสายและขลุ่ย
ตั้งแต่ พ.ศ. 2449 ได้รับราชการเป็นมหาดเล็กในสังกัดกระทรวงวัง ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ตั้งแต่ครั้งยังทรงดำรงพระยศเป็น สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช ฯ และได้ฝึกดนตรีเพิ่มเติมจากพระยาประสานดุริยศัพท์ (แปลก ประสานศัพท์) จนได้รับพระราชทานรางวัลจากพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวในการตีฆ้องวงเล็ก เมื่อตามเสด็จไปภาคใต้ เมื่อ พ.ศ. 2452 ต่อมาได้ดำรงตำแหน่งหลวงสิทธิ์นายเวร เมื่อ พ.ศ. 2459 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้พระราชทาน น.ส. เอื้อน ศิลปีเป็นคู่สมรส และได้เลื่อนเป็นพระยาภูมีเสวิน เมื่อพ.ศ. 2468
นอกจากฝีมือในการบรเลงดนตรี ท่านยังมีความสามารถในทางนาฏศิลป์ เคยแสดงโขนเป็นตัวอินทรชิตหลายครั้ง และบันทึกรายละเอียดเกี่ยวกับดนตรีไว้ เช่น หลักการสีซอสามสาย พระราชพิธีเห่กล่อมพระบรรทม ผลงานการแต่งเพลงของท่านได้แก่ โหมโรงภูมิทองสามชั้น สอดสีเถา จำปาทองเถา และทางเดี่ยวซอสามสายอีกหลายเพลง ได้แก่ ต้นเพลงฉิ่ง ขับไม้บัณเฑาะว์ ทะแย นกขมิ้น ปลาทอง บรรทมไพร พญาครวญ พญาโศก แสนเสนาะ ทยอยเดี่ยว เชิดนอก และกราวในเถา ถึงแก่กรรมเมื่อ 5 มกราคม พ.ศ. 2519 รวมอายุได้ 82 ปี
การเลือกตั้งสมาชิกสภาแห่งชาติเกาหลีเหนือ พ.ศ. 2505
การเลือกตั้งสมาชิกสภาแห่งชาติ เกิดขึ้นที่ประเทศเกาหลีเหนือ เมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2505 ผลปรากฏว่า พรรคแรงงานแห่งเกาหลี ได้รับชัยชนะด้วยจำนวน 371 ที่นั่ง จาก 383 ที่นั่ง
สมเด็จพระราชินีเชอริง ยังดน วังชุก
สมเด็จพระราชินีเชอริง ยังดน วังชุก พระบรมราชชนนี (เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน ค.ศ. 1959) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีและพระอัครมเหสีองค์ที่ 3 ในสมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี ซิงเย วังชุก และทรงเป็นพระบรมราชชนนี ในสมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี เคเซอร์ นัมเกล วังชุก  พระองค์ทรงจบการศึกษา ที่ โรงเรียนเซนต์ โจเซฟ, ประเทศอินเดีย
สมาคมคอมพิวเตอร์ สถาบันวิชาชีพวิศวกรไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์
สมาคมคอมพิวเตอร์ สถาบันวิชาชีพวิศวกรไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ (IEEE Computer Society) เป็นสมาคมวิชาชีพของสถาบันวิชาชีพวิศวกรไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ หรือ IEEE มีจุดประสงค์เพื่อส่งเสริมการพัฒนาทฤษฎี การปฏิบัติ และการประยุกต์ใช้งานด้านคอมพิวเตอร์ รวมถึงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีด้านการประมวลผลข้อมูล รวมถึงให้การส่งเสริมด้านวิชาชีพให้กับสมาชิก จัดเป็นสมาคมทางเทคนิคที่ใหญ่ที่ที่สุดแห่งหนึ่งภายใต้การบริหารงานของ IEEE
สมาคมคอมพิวเตอร์นี้ให้การสนับสนุนการจัดการประชุมเชิงวิชาการมากมาย รวมถึงเผยแพร่บทความที่มีผู้ตรวจ ให้บริการทางด้านเทคนิค และพัฒนามาตรฐานคอมพิวเตอร์ของ IEEE มีหน่วยงานย่อยอยู่กว่า 200 แห่งทั่วโลก ให้การสนับสนุนกิจกรรมด้านการศึกษาในหลายระดับ โดยเฉพาะการจัดอบรมเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ และการให้ประกาศนียบัตรทางด้านวิศวกรรมซอฟต์แวร์
PLOS ONE
PLOS ONE เป็นวารสารวิชาการสาขาวิทยาศาสตร์ที่ได้รับการเผยแพร่โดย Public Library of Science ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2006 เป็นวารสารวิชาการที่มีการทบทวน (peer review) ครอบคลุมงานวิจัยหลากหลายสาขาทางด้านวิทยาศาสตร์และการแพทย์ "PLOS ONE" เผยแพร่บทความกว่าร้อยละ 70 ของบทความที่ส่งเข้ามา แต่ละบทความจะผ่านการตรวจจากบรรณาธิการที่เป็นสมาชิกก่อน จากนั้นบรรณาธิการจะส่งไปขอความเห็นจากผู้ตรวจที่เป็นบุคคลภายนอก โดยหลักการพิจารณานั้นไม่ได้ขึ้นอยู่กับว่างานวิจัยมีความสำคัญกับวงการวิทยาศาสตร์เพียงใด ขอเพียงแค่ขั้นตอนและวิธีการศึกษานั้นน่าเชื่อถือและถูกต้องตามหลักการก็เพียงพอแล้ว "PLOS ONE" จัดว่าเป็นวารสารวิชาการที่ใหญ่ที่สุดอันหนึ่งของโลก โดยมีบทความเผยแพร่ออกมากว่า 30,000 บทความต่อปีหรือคิดเป็น 85 บทความต่อวัน มีปัจจัยผลกระทบในปี ค.ศ. 2014 อยู่ที่ 3.234
ไซเอินซ์
ไซเอินซ์ () เป็นวารสารวิชาการของสมาคมอเมริกันเพื่อความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์ (AAAS) จัดว่าเป็นวารสารวิชาการระดับชั้นนำระดับโลกทางด้านวิทยาศาสตร์ มีการทบทวนงานวิจัย (peer review) ก่อนที่จะได้รับการตีพิมพ์ วารสารไซเอินซ์นี้เริ่มเผยแพร่บทความครั้งแรกในปี ค.ศ. 1880 และปัจจุบันเผยแพร่บทความออกมาเป็นประจำทุกสัปดาห์โดยมีผู้ติดตามกว่า 130,000 สำนัก หรือประมาณได้ว่ามีผู้ติดตามเป็นประจำราว 570,400 คน
จุดประสงค์หลักของวารสารวิชาการนี้คือการเผยแพร่งานวิจัยที่มีความคิดริเริ่ม รวมถึงบททบทวนงานวิจัย แต่วารสารนี้ยังได้เผยแพร่เนื้อข่าวที่เกี่ยวข้องกับวงการวิทยาศาสตร์ รวมถึงนโยบายทางด้านวิทยาศาสตร์ และเรื่องราวที่มีผลกระทบกับวงการวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีอีกด้วย วารสารวิชาการไซเอินซ์นี้เผยแพร่บทความในหลากหลายสาขาเช่นเดียวกับวารสารเนเจอร์ ไม่ได้เจาะจงเฉพาะสาขาใดสาขาหนึ่งเท่านั้น โดยในปี ค.ศ. 2014 นั้น มีปัจจัยผลกระทบอยู่ที่ 33.611
การแข่งขันเพื่อตีพิมพ์ในวารสารไซเอินซ์นี้ถือว่าเข้มข้นมาก บทความที่จะได้รับการตีพิมพ์จะต้องเป็นบทความที่ได้รับความสนใจสูงและสามารถนำไปต่อยอดเพื่อความก้าวหน้าของงานวิจัยทางด้านวิทยาศาสตร์ได้จริง ทำให้มีบทความที่บรรณาธิการยอมรับให้ตีพิมพ์ในวารสารเพียงแค่ร้อยละ 10 เท่านั้นของบทความที่ส่งเข้ามาทั้งหมด
สำนักงานใหญ่ของวารสารไซเอินซ์อยู่ที่นครวอชิงตัน ดี.ซี. สหรัฐอเมริกา โดยมีสำนักงานสาขาอยู่ที่เมืองเคมบริดจ์ ประเทศอังกฤษ
เหตุเพลิงไหม้โรงงานผลิตหนังในโกลกาตา พ.ศ. 2549
เหตุเพลิงไหม้โรงงานผลิตหนังในโกลกาตา พ.ศ. 2549 เป็นเหตุเพลิงไหม้อุตสาหกรรมร้ายแรง เกิดขึ้นในรัฐเบงกอลตะวันตก ประเทศอินเดีย เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 เพลิงลุกไหม้ในโรงงานผลิตกระเป๋าหนังของบริษัทแทนนิกซ์อินเตอร์เนชันแนล ย่านท็อปเซีย ในตำบลเซาท์ 24 พอร์กอนอส เมืองโกลกาตา และเกิดกระแสวิพากษ์วิจารณ์ถึงมาตรฐานความปลอดภัยที่แย่ของโรงงานนรกในประเทศ
เพลิงอุตสาหกรรมคร่าชีวิตคนอย่างน้อย 10 คนที่ไม่สามารถหนีออกมาเพราะประตูปิดตายอย่างผิดกฎหมาย ในการตอบสนองต่อการวิพากษ์วิจารณ์ของชาวบ้านในท้องถิ่น เจ้าหน้าที่ยอมรับว่าการรับมือกับอุบัติเหตุครั้งนี้ไม่เป็นไปตามมาตรฐาน มีการสอบสวนเกิดขึ้นแยกกันสองครั้ง การสอบสวนครั้งหนึ่งให้ความสำคัญที่เหตุเพลิงไหม้ ขณะที่อีกครั้งหนึ่งเป็นการสืบสวนหาความเป็นไปได้ที่จะมีอาชญากรมีส่วนเกี่ยวข้องกับภัยพิบัติ รวมถึงการเปิดทำการโรงงานโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย ผลลัพธ์ของการสืบสวนทั้งสองครั้งมีทั้งรอผลหรือยังไม่เผยแพร่ต่อสาธารณชน
นักสืบสวนยืนยันว่าบริเวณที่เกิดเหตุไฟไหม้ถูกใช้เป็นโรงงานผิดกฎหมายเพื่อผลิตกระเป๋าหนัง โรงงานตั้งอยู่บนชั้นที่สามของอาคารสูงสี่ชั้น ซึ่งเปิดเป็นที่อยู่อาศัยด้วย นักสืบสวนพบว่าชั้นที่หนึ่งและชั้นที่สองเป็นที่พักของคนงานผิดกฎหมายด้วย โรงงานที่ถูกทำลายในเหตุเพลิงไหม้พบว่ามีเจ้าของและดำเนินการโดยเทเน็กซ์เอกซ์พอตส์และผู้เสียชีวิตหรือได้รับบาดเจ็บทุกคนกำลังนอนหลับอยู่ ทางหนีไฟมีเพียงหนึ่งทาง และคนงาน 40 คนพักอยู่ในอาคารขณะไฟไหม้ และเจ้าของได้ปิดล็อกประตูตอนกลางคืนเพื่อไม่ให้คนงานหอบสินค้าหนีไป อาคารตั้งอยู่ในบริษัทแทนนิกซ์อินเตอร์เนชันแนล ย่านท็อปเซีย ในตำบลเซาท์ 24 พอร์กอนอส เมืองโกลกาตา
เจ้าหญิงลัลลา มาลิกะฮ์
เจ้าหญิงลัลลา มาลิกะฮ์ (ประสูติ: 14 มีนาคม พ.ศ. 2476) เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีมุฮัมมัดที่ 5 กับเจ้าหญิงลัลลา อับลา พระชายาองค์ที่สอง และเป็นพระปิตุจฉาในสมเด็จพระราชาธิบดีมุฮัมมัดที่ 6 แห่งโมร็อกโก ทั้งนี้พระองค์ดำรงตำแหน่งเป็นองค์นายิกาของสภาเสี้ยววงเดือนแดงแห่งโมร็อกโก ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2510
เจ้าหญิงลัลลา มาลิกะฮ์ เสกสมรสกับพลโทมุฮัมมัด เชร์เคาวีย์ (Muhammad Cherkaoui; พ.ศ. 2464—2545) อดีตเอกอัครราชทูตประจำประเทศฝรั่งเศส โดยงานเสกสมรสครั้งนั้นเป็นพิธีเสกสมรสหมู่จัดขึ้นเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2504 โดยมีเจ้าหญิงลัลลา อาอิชะฮ์ และเจ้าหญิงลัลลา ฟาฏิมะฮ์ เสกสมรสกับพระภัสดาในงานเดียวกันนั้น
เจ้าหญิงลัลลา มาลิกะฮ์และพระสวามีพระบุตรด้วยกัน 4 คน ได้แก่
ยำยำ
ยำยำ เป็นเครื่องหมายการค้าของบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ซึ่งมียอดจำหน่ายรวมกันเป็นอันดับสองในประเทศไทย ผลิตโดย วันไทยอุตสาหกรรมการอาหาร จัดจำหน่ายโดย "บริษัท อายิโนะโมะโต๊ะ จำกัด" () ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2515 ปัจจุบันมี Mr.Tetsuo Suzuki เป็นประธานกรรมการ และนายกิติพจน์ ชาญถาวรกิจ เป็นกรรมการผู้จัดการ มีโรงงานสามแห่ง ตั้งอยู่เลขที่ 2/4 ซอยเสรีไทย 58 แขวงมีนบุรี เขตมีนบุรี ทั้งสามแห่งตั้งอยู่ใน นิคมอุตสาหกรรมบางชัน จังหวัดกรุงเทพมหานคร โทร. +662 517 0944-6
รายชื่อสินค้าของบริษัท อายิโนะโมะโต๊ะ จำกัด
หอนางอุสา
หอนางอุสา () ตั้งอยู่ในอุทยานประวัติศาสตร์ภูพระบาท เขตอำเภอบ้านผือ จังหวัดอุดรธานี มีลักษณะเป็นโขดหินคล้ายรูปดอกเห็ดหรือหอคอยขนาดเล็กตัวหอนางอุสาตั้งอยู่บนลานหินกว้าง ลักษณะประกอบด้วยหินขนาดใหญ่สองก้อนเรียงซ้อนทับกันในแนวดิ่งหินก้อนบนกว้าง 5 เมตร ยาว 7 เมตร และมีความสูง 10 เมตรจากพื้นลานหินคาดว่าสภาพเห็นตั้งนี้เกิดจากธรรมชาติ แต่ภายหลังถูกดัดแปลงเพื่อเป็นที่พักของมนุษย์ในสมัยก่อน โดยแบ่งออกเป็นห้องมีลักษณะก่อหินเป็นรูปหน้าต่าง จากการสำรวจพบว่ามีใบเสมาหินเรียงอยู่โดยรอบจึงสันนิษฐานว่าบริเวณนี้เคยเป็นเขตพิธีกรรมทางศาสนามาก่อน นอกจากนี้บริเวณยังพบกิจกรรมของมนุษย์ในพื้นที่บริเวณนี้ประมาณ 2,000-3,000 ปีก่อนประวัติศาตร์ บริเวณใกล้เคียงยังมีโขดหินที่มีลักษณะเรียงซ้อนกันหลากหลายแบบ และยังพบลักษณะของหลุมคล้ายลักษณะครกหินอยู่ รวมทั้งภาพเขียนสีผนังถ้ำหรือแง่งหินอีกด้วย
ทั้งนี้ มีนิทานท้องถิ่นที่เกี่ยวข้องกับหอนางอุสาคือเรื่อง "อุสา-บารส" เล่าถึงเมื่อตอนนางอุสาเกิดมาจากดอกบัวฤษีจันทาได้นำนางอุสามาเลี้ยงเอาไว้ ต่อมาท้าวกงพานกษัตริย์เมืองพานซึ่งเป็นลูกศิษย์ของฤษีจันทาได้ขอรับนางอุสาไปเลี้ยงโดยให้มีฐานะเป็นธิดา ครั้นย่างเข้าวัยสาวธิดาของท้าวองค์นี้ก็มีศิริโฉมงดงามเป็นที่ต้องตาต้องใจของเจ้าชายจากหลายเมือง แต่ทางท้าวกงพานก็มิได้ทรงยกนางให้ใครและเพราะหวงธิดาองค์นี้มากจึงได้สร้างหอสูง (เป็นที่มาของหอนางอุสา)ให้อยู่แต่เพียงองค์เดียว อยู่มาวันหนึ่งนางไปอาบน้ำและได้ร้อยมาลัยรูปหงส์อธิษฐานเสี่ยงทายคู่ครองแล้วปล่อยลงน้ำ มาลัยนี้ได้ลอยไปถึงเมืองปะโคเวียงงัวและท้าวบารสซึ่งเป็นเจ้าชายเมืองปะโคเวียงงัวนี้ได้เก็บมาลัยของนางอุสาเอาไว้ จากนั้นจึงออกตามหาผู้เป็นเจ้าของมาลัยจนทราบว่าเป็นของนางอุสา ทั้งสองได้เกิดความรักกันจนลึงขั้นลักลอบได้เสีย เมื่อข่าวทราบถึงท้าวกงพานท้าวเธอก็พิโรธมากแต่ไม่สามารถทำอะไรได้เพราะเกรงกลัวเจ้าเมืองปะโคเวียงงัวบิดาของท้าวบารส จึงได้ออกอุบายแข่งกันสร้างวัดหากผู้ใดแพ้ต้องถูกตัดเศียร กำลังคนของท้าวบารสน้อยกว่าท้าวกงพานแต่ได้พี่เลี้ยงของนางอุสาช่วยออกอุบายให้เอาโคมไฟไปหลอกคนของท้าวกงพานว่าดาวประกายพรึกขึ้นแล้ว คนของท้างกงพานจึงหยุดสร้างวัดแต่ฝั่งของท้าวบารสก็ฉวยโอกาสนี้สร้างวัดจนเสร็จ เมื่อถึงเวลาตัดสินท้าวกงพานพ่ายแพ้จึงถูกตัดเศียร นางอุสาจึงต้องติดตามท้าวบารสไปยังเมืองปะโคเวียงงัวและพบว่าท้าวบารสมีชายาอยู่แล้ว ต่อมาโหรได้ทำนายว่าท้าวบารสต้องแก้กรรมด้วยการเดินป่าองค์เดียวหนึ่งปีจึงจะพ้นเคราะห์กรรม ระหว่างนั้นนางอุสาโดนกลั่นแกล้งจากชายาของท้าวบารสจนทนไม่ไหวต้องหนีออกจากเมืองปะโคเวียงงัวแล้วกลับเพืองพานที่ตนเคยอาศัยอยู่แล้วจึงตรอมใจตาย และเมื่อครบหนึ่งปีท้าวบารสจึงกลับเข้าเมืองแต่ไม่พบชายาจึงออกตามจนถึงเมืองพานและพบว่านางอุสาตรอมใจตายไปแล้วท้าวบารสจึงตรอมใจตายตาม
นอกจากนี้ในบริเวณท้องถิ่นตามที่เชื่อกันว่าเป็นเมืองพานในนิทานท้องถิ่นเรื่อง"อุสา-บารส" ยังมีการตั้งชื่อถ้ำและสถานที่ตามนิทานนี้เช่น ตำบลเมืองพาน, วัดพ่อตา-วัดลูกเขยที่ตั้งอยู่ภายในอุทยานประวัติศาสตร์ภูพระบาท เป็นต้น และยังมีประเพณีแห่นางอุสาในพื้นที่จังหวัดอุดรธานีเป็นประเพณีประจำปีด้วย
อาณาจักรข่านชากี
อาณาจักรข่านชากี (; ) เป็นหนึ่งในอาณาจักรข่านแห่งคอเคซัส อยู่ในดินแดนของประเทศอาเซอร์ไบจานในปัจจุบัน อาณาจักรข่านแห่งนี้สถาปนาในช่วงที่ราชวงศ์อัฟชาริด (Afsharid dynasty) ปกครองอิหร่าน มีเมืองหลวงคือเมืองชากี
อาณาจักรข่านชากีสถาปนาขึ้นในปี ค.ศ. 1743 เมื่อฮะจิ ชาลาบี ข่าน (Haji Chalabi Khan) ก่อกบฏต่อต้านราชวงศ์ซาฟาวิด ในปี ค.ศ. 1772 เมืองชากีซึ่งเป็นเมืองที่มีผู้อยู่อาศัยมากที่สุดถูกน้ำท่วม จึงมีการพัฒนาเมืองขึ้นใหม่และเพิ่มประชากร ช่วงปลายคริสตศตวรรษที่ 18 โมฮัมหมัด ข่าน กอญัร (Mohammad Khan Qajar) แห่งราชวงศ์กอญัรได้ขยายอิทธิพลเข้ามาในดินแดนจักรวรรดิซาฟาวิดและอัฟชาริดเดิม อาณาจักรข่านชากีจึงขอกำลังทหารจากจักรวรรดิรัสเซีย ต่อมาในปี ค.ศ. 1805 มุสตาฟา ซาลิม ข่านและสมเด็จพระจักรวรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งรัสเซียร่วมลงนามในสนธิสัญญาความร่วมมือทางทหาร แต่สนธิสัญญานี้ทำให้อาณาจักรตกเป็นประเทศราชของรัสเซีย ในปี ค.ศ. 1819 อาณาจักรข่านชากีถูกยุบกลายเป็นจังหวัดหนึ่งของรัสเซีย ก่อนจะรวมเข้ากับสาธารณรัฐประชาธิปไตยอาเซอร์ไบจานและสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาเซอร์ไบจานในปี ค.ศ. 1920
อาณาจักรข่านชากีแบ่งการปกครองเป็น 8 เขตโดยมีผู้ปกครองแต่ละเขตคือ อุปราช (naib) ส่วนข่านแห่งชากีจะประทับอยู่ที่พระราชวังแห่งชากีข่าน พระราชวังแห่งนี้สร้างขึ้นราว ค.ศ. 1761 โดยฮูเซน ข่าน (Huseyn Khan) พระนัดดา (หลาน) ของฮะจิ ชาลาบี ข่าน ปัจจุบันเป็นหนึ่งในโบราณสถานที่สำคัญและสถานที่ท่องเที่ยวของอาเซอร์ไบจาน รายได้หลักของอาณาจักรมาจากเกษตรกรรมและการปลูกหม่อนเลี้ยงไหม
ปิ่นเกล้า
ปิ่นเกล้า โดยทั่วไปเป็นชื่อเรียกพื้นที่บริเวณหนึ่งของฝั่งธนบุรี กรุงเทพมหานคร บริเวณถนนบรมราชชนนี, แยกบรมราชชนนี จนถึงสะพานสมเด็จพระปิ่นเกล้า นิยมเรียกชื่อสถานที่ ที่ตั้งอยู่บริเวณนั่นและตามด้วยคำว่า ปิ่นเกล้า เช่น พาต้า ปิ่นเกล้า, เซ็นทรัล ปิ่นเกล้า
ดัชนีการศึกษา
ดัชนีการศึกษา () คือดัชนีการจัดอันดับประเทศในด้านการศึกษา ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของดัชนีการพัฒนามนุษย์ (เอชดีไอ) ที่สหประชาชาติเผยแพร่เป็นประจำทุกปี ประกอบไปด้วยดัชนีคาดการณ์อายุขัย (Life Expectancy Index) ดัชนีการศึกษา และดัชนีรายได้ โดยดัชนีการศึกษาคำนวณมาจากข้อมูลใน "ดัชนีค่าเฉลียจำนวนปีในโรงเรียน" (Mean years of schooling index) และ "ดัชนีคาดการณ์จำนวนปีในโรงเรียน" (Expected years of schooling index)
การศึกษาคือองค์ประกอบหลักในการมีชีวิตที่ดี ซึงนำไปวัดพัฒนาการด้านเศรษฐกิจและคุณภาพชีวิต อันเป็นปัจจัยหลักในการตัดสินว่าประเทศใดเป็นประเทศพัฒนาแล้ว ประเทศกำลังพัฒนา หรือประเทศด้อยพัฒนา
จากข้อมูลในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2015 มีการเผยแพร่ข้อมูลล่าสุดซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของรายงานการพัฒนามนุษย์ ค.ศ. 2014 โดยสามารถสืบค้นได้โดยตรงจากเว็บไซต์ของโครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ (ยูเอ็นดีพี)
ตารางด้านล่างนี้จัดเรียงข้อมูลตั้งแต่ปี ค.ศ. 1980 โดยตัวเลข 1 คือคะแนนสูงสุด บ่งชีว่าประเทศนั้น ๆ ประสบความสำเร็จและมีการศึกษาที่สมบูรณ์แบบ ซึ่งประเทศที่ถูกจัดว่าเป็นประเทศพัฒนาแล้ว (ตามดัชนีการพัฒนามนุษย์; รายชื่อประเทศตามดัชนีการพัฒนามนุษย์) ล้วนแล้วแต่มีคะแนนการจัดอันดับที่สูงในดัชนีการศึกษานี้
มาริโอคาร์ต: ดับเบิลแดช
มาริโอคาร์ต: ดับเบิลแดช () เป็นเกมแข่งรถพัฒนาโดยทีมนินเท็นโดอีเอดี และจำหน่ายโดยนินเท็นโด สำหรับเครื่องเล่นเกมคิวบ์ใน ค.ศ. 2003 เป็นเกมลำดับที่สี่ในเกมชุด"มาริโอคาร์ต" และเป็นเกมที่สามสำหรับเครื่องเล่นคอนโซลในบ้าน ต่อจาก"มาริโอคาร์ต 64" ภาคก่อนหน้าคือ"" ใน ค.ศ. 2001 และภาคต่อคือเกมมือถือ "มาริโอคาร์ตดีเอส" ออกจำหน่ายสำหรับเครื่องเล่นนินเท็นโด ดีเอส ใน ค.ศ. 2005
"ดับเบิลแดช" คล้ายกับเกมภาคเก่า ใช้ตัวละครจากเกมชุดมาริโอและนำมาแข่งรถกันในสนามแข่งรถลวดลายมาริโอ เกมนำเสนอรูปแบบการเล่นแบบใหม่ ที่โดดเด่นคือตัวละครสองคนในรถแข่งคันเดียวกัน ดับเบิลแดชรองรับการเล่นผ่านแลนโดยใช้นินเท็นโดเกมคิวบ์บรอดแบนด์อะแดปเตอร์ ให้ผู้เล่นแข่งขันพร้อมกันได้ 16 คน ตัวละครมี 20 ตัวให้เลือกเล่น ในจำนวนนี้มีตัวละครใหม่ 11 ตัว นอกจากนี้นังมีสิ่งของใหม่ให้ใช้ในเกมด้วย
"ดับเบิลแดช"ได้รับคำวิจารณ์ด้านบวกจากนักวิจารณ์ ได้รับคะแนนรวม 87 คะแนนในเว็บไซต์เมทาคริทิก นักวิจารณ์ยกย่องกราฟิกและคุณสมบัติใหม่ในเกม แต่ตำหนิเรื่องการพากย์เสียง เกมประสบความสำเร็จเชิงพาณิชย์ ขายได้มากกว่า 3.8 ล้านหน่วยในสหรัฐอเมริกา และมากกว่า 802,000 ในประเทศญี่ปุ่น
"ดับเบิลแดช" เป็นวิดีโอเกมแข่งรถคาร์ตซึ่งผู้เล่นแข่งกันในรถโกคาร์ตกับทีมอื่น ๆ ในด่านต่าง ๆ หน้าจอเกมระบุตำแหน่งปัจจุบันในการแข่งขัน ความเร็วปัจจุบันของรถโกคาร์ต และอาวุธที่พร้อมใช้ ผู้เล่นสามารถเก็บกล่องสิ่งของและจะได้รับสิ่งของแบบสุ่ม และใช้ขัดขวางคู่แข่งและได้เปรียบ สิ่งของบางอย่าง เช่น กระดองและกล้วย ให้ผู้เล่นตีคู่ต่อสู้เพื่อให้พวกเขาวิ่งช้าลง ขณะที่บางสิ่งของ เช่น เพาเวอร์อัปดาว จะทำให้ตัวผู้เล่นล่องหนชั่วคราว เกมนี้เป็นเกมเดียวในชุดที่มีสองตัวละครในรถคันเดียว กล่าวคือ คนหนึ่งขับรถ อีกคนหนึ่งใช้สิ่งของ และเป็นเกมแรกในเกมชุดที่เมื่อผู้เล่นถูกโจมตี สิ่งของของผู้เล่นจะตกพื้น เทคนิคเพาเวอร์สไลด์ที่ให้ผู้เล่นดริฟต์เมื่อเข้าทางโค้งได้ถูกปรับปรุงใหม่ ผู้เล่นสามารถบิดก้านควบคุมขณะเลี้ยวเพื่อให้เกิดประกายรอบ ๆ รถ ถ้าบิดมากพอ ประกายจะเป็นสีฟ้า และผู้เล่นจะได้รับความเร็วเรียกว่า "มินิเทอร์โบ" (mini-turbo) การออกตัวเร็วอย่างจรวด (rocket start) ที่ให้ผู้เล่นสามารถออกตัวด้วยความเร็วสูงที่เรียกว่า ดับเบิลแดช ก็ได้รับความปรับปรุง โดยสามารถทำได้เป็นทีมเท่านั้น
เด็กหลังห้อง
เด็กหลังห้อง เป็นละครซิตคอม ออกอากาศทุกวันอาทิตย์ เวลา 23:00 - 00:00 น. ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2553 จนถึง 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 ซึ่งเป็นเทปสุดท้ายที่ได้ออกอากาศ ในขณะที่เทปตอนจบจริงๆ นั้นไม่มีกำหนดการออกอากาศ (เนื่องจากเหตุการณ์การยกเลิกสัญญาออกอากาศของทางททบ. 5)
ยุทธการมู่เหย่
ยุทธการมู่เหย่ (; ) เป็นการสู้รบระหว่างราชวงศ์ซางกับราชวงศ์โจว เกิดขึ้นประมาณปีที่ 1046 ก่อนคริสต์ศักราช
ประมาณศตวรรษที่ 12 ก่อนคริสต์ศักราช ราชวงศ์ซางได้ขยายอิทธิพลมาทางตะวันตกแถบหุบเขาแม่น้ำเว่ย์ ซึ่งตระกูลโจวปกครองอยู่ พระเจ้าโจวเหวินเป็นผู้ปกครองดินแดนพระองค์หนึ่งของราชวงศ์ซางและเคยช่วยเหลือพระเจ้าซางโจ้วในตอนที่พระองค์นำทัพบุกภาคตะวันออกเฉียงใต้ แต่พระเจ้าซางโจ้วรู้สึกระแวงจึงสั่งคุมขังพระเจ้าโจวเหวิน ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างซางและโจวตึงเครียดขึ้น ภายหลังที่ถูกปล่อยตัวออกมา พระเจ้าโจวเหวินได้นำกองทัพพิชิตดินแดนต่าง ๆ ที่ภักดีต่อราชวงศ์ซาง แต่ในปีที่ 1050 ก่อนคริสต์ศักราช พระองค์เสด็จสวรรคต พระเจ้าโจวอู่ พระโอรสก่อกบฏต่อพระเจ้าซางโจ้วโดยมีประชาชนเข้าร่วมจำนวนมาก
พระเจ้าโจวอู่ได้รับคำแนะนำจากที่ปรึกษา เจียง จื่อหยา ให้นำกำลัง 50,000 นายเข้าตีกองทัพพระเจ้าซางโจ้วที่กำลังติดพันกับการศึกทางทิศตะวันออก แต่พระเจ้าซางโจ้ววางกำลังทหารไว้ป้องกันเมืองอินซฺวี เมืองหลวงราว 530,000 นายและทาสกว่า 170,000 คน อย่างไรก็ตาม กลุ่มทาสได้แปรพักตร์ไปอยู่ฝ่ายพระเจ้าโจวอู่ ทำให้ขวัญกำลังใจทหารซางลดน้อยลง ทั้งสองฝ่ายปะทะกันที่ตำบลมู่เหย่ ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองอินซฺวี ทหารฝ่ายราชวงศ์ซางส่วนใหญ่ลดอาวุธลงและแปรพักตร์เพราะไม่อยากรบเพื่อพระเจ้าซางโจ้ว แต่บางส่วนยังไม่ยอมจำนนจึงเกิดการสู้รบกันอย่างรุนแรง พระเจ้าซางโจ้วหลบหนีไปที่เมืองหลวงหลังเห็นว่าทัพของพระองค์พ่ายแพ้
หลังการสู้รบ พระเจ้าซางโจ้วได้ปลงพระชนม์พระองค์เอง พระเจ้าโจวอู่สังหารพระนางต๋าจี่ พระมเหสีของพระเจ้าซางโจ้วหลังพบว่าพระนางวางแผนลอบปลงพระชนม์พระองค์ ข้าวในท้องพระคลังถูกนำไปแจกจ่ายให้ประชาชนทั่วไป ยุทธการมู่เหย่เป็นจุดสิ้นสุดของราชวงศ์ซาง และการขึ้นสู่อำนาจของราชวงศ์โจว
สถานีโทรทัศน์หูหนาน
สถานีโทรทัศน์หูหนาน หรือ หูหนานทีวี () เป็นสถานีโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมประจำจังหวัด เริ่มออกอากาศเมื่อเดือน มกราคม พ.ศ. 2540 และเป็นสถานีที่ได้รับความนิยมเป็นอันดับ 2 ของประเทศรองจาก ซีซีทีวี 1  และออกอากาศในระบบภาพคมชัดสูงเมื่อวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2552