hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
วงศ์ผกากรอง
วงศ์ผกากรอง หรือ Verbenaceae เป็นวงศ์ของพืชมีดอก มีทั้งไม้ยืนต้น ไม้พุ่มและไม้ล้มลุก มีดอกช่อ ดอกย่อยขนาดเล็ก มีกลิ่น
การศึกษาไฟโลจีนีติกในปัจจุบัน ได้ย้ายสกุลจำนวนมากที่เคยจัดให้อยู่ในวงศืผกากรอง ไปอยู่ในวงศ์ Lamiaceae ทำให้ในระบบใหม่ วงศ์นี้มี 35 สกุลและ 1,200 สปีชีส์. สกุลของไม้ป่าชายเลน "Avicennia", บางครั้งรวมอยู่ในวงศ์นี้ หรือแยกเป็นวงศ์ใหม่ Avicenniaceae มากกว่าที่จะจัดให้อยู่ในวงศ์ Acanthaceae.
สกุลในระบบใหม่ได้แก่:
อำนวย ปะติเส
นายอำนวย ปะติเส ที่ปรึกษาคณะรักษาความสงบแห่งชาติและที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ และ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา อดีตที่ปรึกษารองนายกรัฐมนตรี ม.ร.ว.ปรีดียาธร เทวกุล ในรัฐบาลพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง ในรัฐบาลนายชวน หลีกภัย อดีตเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง และเป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมหาสารคาม 2 สมัย
อำนวย ปะติเส เกิดเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2490 เป็นบุตรของนายทองแดง และนางห้วย ปะติเส ชาวอำเภอวาปีปทุม จังหวัดมหาสารคาม สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี เศรษฐศาสตร์บัณฑิต(เกียรตินิยมดี) จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และปริญญาโท เศรษฐศาสตร์มหาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
อำนวย ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมหาสารคาม ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 และการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ เขาได้รับแต่งตั้งเป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม 2535 และเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง ในรัฐบาลนายชวน หลีกภัย ในวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2537 แทนนายไตรรงค์ สุวรรณคีรี ที่ขอลาออกจากตำแหน่งดังกล่าว
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ลำดับที่ 44 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
อำนวย ปะติเส มีความเชี่ยวชาญด้านอ้อยและน้ำตาลทราย เคยเป็นนักวิชาการประจำสภาหอการค้าไทย และเป็นอาจารย์พิเศษสาขาเศรษฐศาสตร์ระหว่างประเทศ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย นอกจากนั้นเขาเคยได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการบริหารองค์การส่วนยาง กรรมการ ธ.ก.ส. และองค์กรอื่นอีกหลายองค์กร รวมถึงได้รับแต่งตั้งเป็นผู้อำนวยการศูนย์บริหารโครงการรักษาเสถียรภาพราคายาง
อำนวย ปะติเส เคยได้รับแต่งตั้งเป็นประธานที่ปรึกษาของนายธีระชัย แสนแก้ว รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลนายสมัคร สุนทรเวช และเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ (นายยุทธพงศ์ จรัสเสถียร) ในรัฐบาลนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร
ในปี พ.ศ. 2552 ได้รับแต่งตั้งให้เป็นนายกสภามหาวิทยาลัยมหาสารคาม ตั้งแต่วันที่ 7 กันยายน 2552
ในปี พ.ศ. 2557 ได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษารองนายกรัฐมนตรี (หม่อมราชวงศ์ปรีดิยาธร เทวกุล) ในรัฐบาลพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา แต่งตั้งเมื่อ 16 กันยายน พ.ศ. 2557 ต่อมาได้ลาออกจากตำแหน่ง เมื่อวันที่ 2 ตุลาคม ของปีเดียวกัน ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลดังกล่าว กระทั่งพ้นจากความเป็นรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2558
คริสติน มารี นีเวล
คริสติน มารี นีเวล หรือ คริสติน โนเวลล์ ชื่อเล่น คริสติน เป็นศิลปินลูกครึ่งไทย-อเมริกา (เกิดที่ประเทศสหรัฐอเมริกา) มีผลงานในประเทศไทย ภายใต้สังกัดเบเกอรี่มิวสิค และ โดโจ ซิตี้ เป็นที่รู้จักอย่างมากกับการร่วมร้องแร็พกับโจอี้ บอย
และในปี 2540 ก็ได้เป็นศิลปินค่ายเบเกอรี่มิวสิค ออกอัลบั้มหนึ่งชุดคือ Again เป็นที่รู้จักกับเพลง "ดาว" ก่อนที่จะเข้ามาอยู่ในค่ายโดโจ ซิตี้ สังกัดย่อยของเบเกอรี่ฯ
คริสติน มารี นีเวล () ชื่อเล่น "คริสติน" เกิดที่ กรุงวอชิงตันดีซี ประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2521 เข้าสู่วงการจากการถ่ายแบบนิตยสารวัยรุ่นในขณะนั้น ก่อนจะได้เข้ามาเป็นศิลปินฝึกหัดภายใต้สังกัด เบเกอรี่ มิวสิค ผลงานแรกคือการร่วมร้องแร๊ฟและเป็นแดนซ์เซอร์ให้กับ โจอี้ บอย ในอัลบั้ม Joey Man (พ.ศ. 2539), อัลบั้ม Fun Fun Fun (พ.ศ. 2540) เป็นต้น
คริสตินมีผลงานเพลงอัลบั้มชุดแรกที่ชื่อว่า "Again kristin" เมื่อปี พ.ศ. 2540 โดยเปิดตัวด้วยเพลงที่บ่งบอกถึงตัวตนของเธอ "Help! ค-ร-อิ-ส-ต-อิ-น" เพลงจังหวะเต้นรำ เนื้อหาสนุกสนาน บ่งบอกถึงลักษณ์อุปนิสัยของเธอเป็นอย่างดี ต่อด้วยเพลง "ดาว (Dao)" ซึ่งเป็นเพลงที่สร้างชื่อเสียงให้กับเธอในเวลานั้นเป็นอย่างมาก
อัลบั้มชุดที่ 2 "Kristin Kinetic" ปี 2542 เปิดตัวด้วยเพลง "คำอธิบาย (Explanation)" และเพลง "ยอมหรือเปล่า (Will ya)" ในอัลบั้มชุดที่ 2 นี้เธออได้เข้ามอยู่ในสังกัดย่อยของ เบเกอรี่ มิวสิค ได้กลายมาเป็นศิลปินเบอร์ 4 ของ โดโจ ซิตี้ เพลงจังหวะเต้นรำสนุกๆบวกกับท่าเต้นที่แข็งแร็ง ไม่น่าแปลกใจเลยที่เธอจะมาเติมเต็มให้กับค่าย
รายชื่อเพลงในอัลบั้ม
รายชื่อเพลงในอัลบั้ม
ศิลปิน โจอี้ บอย (คริสตินมีส่วนร่วมร้องแร็พ)
ศิลปิน โจอี้ บอย (คริสตินมีส่วนร่วมร้องแร็พ)
ศิลปิน โจอี้ บอย (คริสตินมีส่วนร่วมร้องแร็พ)1.ใครคือคนนั้น / ศิลปิน ไทรอัมพ์ส คิงดอม 
2.จินตนาการ / ศิลปิน มิสเตอร์ซิสเตอร์ 
3.ดอกไม้ / ศิลปิน วงนีซ 
4.อย่ายอมนะ / ศิลปิน วงเอช 
5.DON"MAKE ME CRY/ ศิลปิน ไทรอัมพ์ส คิงดอม 
6.JUST DON"STOP / ศิลปิน วงนีซ 
7.คิดถึงเธอ / ศิลปิน วงเอช 
8.อยากร็ / ศิลปิน มิสเตอร์ซิสเตอร์ 
9.อยากได้ / ศิลปิน ออย ช็อคกิ้งพิ้งค์ 
10.ตอบแทน / ศิลปิน ไทรอัมพ์ส คิงดอม 
11.ข้อความ / ศิลปิน วงเอช 
12.ดาว / ศิลปิน คริสติน มารี นีเวล
1.เขิน / ศิลปิน ไทรอัมพ์ส คิงดอม 
2.ไม่รู้ / ศิลปิน วงเอช 
3.เศษส่วน / ศิลปิน คริสติน มารี นีเวล 
4.ปลอดภัย / ศิลปิน นีซ 
5.ล่ำบึก / ศิลปิน ไทรอัมพ์ส คิงดอม 
6.KISS / ศิลปิน คริสติน มารี นีเวล 
7.ผ้าเช็ดหน้า / ศิลปิน ไทรอัมพ์ส คิงดอม 
8.โอม / ศิลปิน วงเอช 
9.ลายมือไม่สวย / ศิลปิน นีซ 
10.อาม่าดุ / ศิลปิน มิสเตอร์ซิสเตอร์ 
11.คืนนี้ขอหอม / ศิลปิน ไทรอัมพ์ส คิงดอม 
12.BYE / ศิลปิน คริสติน มารี นีเวล
"Made In Dojo City 1" คืออีกหนึ่งอัลบั้มรวมเพลงจากสาว ๆ ค่ายโดโจ ซิตี้
"Made In Dojo City 2 Dojo Acoustic" คืออีกหนึ่งอัลบั้มรวมเพลงจากสาว ๆ ค่ายโดโจ ซิตี้เหมือนกับ "Made In Dojo City 1" แต่ในอัลบั้มนี้ทุกเพลงจะมาในรูปแบบของอะคูสติก น่าฟังไปอีกแบบ หลายเพลงฮิตจากหลายศิลปินในค่ายถูกรวมไว้ในอัลบั้มของพวกเธอ อาทิ "ไม่รู้" ของProject H ,"บีบมือ"ของNiece ,"กันและกัน" ของTK และ "อยากได้" ของออย
ทีมวีเวอร์
ทีมวิวเวอร์ () เป็นชุดซอฟต์แวร์คอมพิวเตอร์กรรมสิทธิ์สำหรับรีโมทคอนโทรล ,ใช้เดสก์ทอปร่วม ,ประชุมออนไลน์ ,ประชุมผ่านเว็บ และถ่ายโอนไฟล์ระหว่างคอมพิวเตอร์ ซอฟแวร์ทำงานร่วมกับระบบปฏิบัติการ ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ ,แมคโอเอสเท็น ,ลินุกซ์ ,ไอโอเอส ,แอนดรอยด์ และวินโดวส์ อาร์ที มันเป็นไปได้ในการเข้าถึงเครื่องใช้ทีมวิวเวอร์ด้วยเว็บเบราว์เซอร์ ในขณะที่จุดสนใจหลักของโปรแกรมประยุกต์คือการควบคุมระยะไกลของเครื่องคอมพิวเตอร์ ซึ่งลักษณะการทำงานร่วมและการนำเสนอที่ถูกรวมไว้
Quick Support-รหัสเริ่มต้น
Quick Support-Random Password
Quick Join-เข้าควบคุมระยะไกล-Meeting
Host-24ชั่วโมง
ชเต็ฟฟัน ฮูเบอร์
ชเต็ฟฟัน ฮูเบอร์ (; 14 มิถุนายน ค.ศ. 1966 — ) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวสวิสซึ่งเล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตูในคริสต์ทศวรรษ 1980, คริสต์ทศวรรษ 1990 และต้นคริสต์ทศวรรษ 2000
การเล่นในระดับอาชีพของฮูเบอร์เริ่มขึ้นที่สโมสรกราสฮอปเปอร์คลับซูริกใน ค.ศ. 1984 หลังจากนั้นเขาได้ย้ายไปอยู่สโมสรโลซาน-สปอร์ใน ค.ศ. 1988 เขาเล่นให้แก่สโมสรดังกล่าวเป็นระยะเวลาห้าปีก่อนที่จะเซ็นสัญญากับเอฟซีบาเซิลใน ค.ศ. 1993 
รวมถึงลงเล่นเป็นจำนวนสิบหกครั้งให้แก่ทีมชาติสวิตเซอร์แลนด์
ฮูเบอร์หวนกลับไปอยู่สโมสรกราสฮอปเปอร์ใน ค.ศ. 1999 แทนที่ผู้รักษาประตูคนเดิมที่มีชื่อว่าปาสคาล ซูเบอร์บือห์เลอร์ และฮูเบอร์ได้อำลาวงการใน ค.ศ. 2002 ภายหลังจากอำลาการลงแข่งแล้ว เขาก็ได้มาเป็นผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตูของสโมสรกราสฮอปเปอร์ตั้งแต่ ค.ศ. 2005 จนถึง ค.ศ. 2007
ซีพี ออลล์
บริษัท ซีพี ออลล์ จำกัด (มหาชน) (, ย่อ: CPALL) เดิมชื่อ บริษัท ซี.พี. เซเว่นอีเลฟเว่น จำกัด (มหาชน) (, ย่อ: CP7-11) เป็นบริษัทหลักในกลุ่มธุรกิจการตลาดและการจัดจำหน่ายของเครือเจริญโภคภัณฑ์ ประกอบธุรกิจหลัก คือ ธุรกิจค้าปลีกประเภทร้านค้าสะดวกซื้อภายใต้เครื่องหมายการค้าเซเว่น อีเลฟเว่นในประเทศไทย ธุรกิจอื่น ๆ เช่น ตัวแทนรับชำระค่าสินค้าและบริการ (บริษัท เคาน์เตอร์เซอร์วิส จำกัด) ธุรกิจผลิตและจำหน่ายอาหารแช่แข็งและเบเกอรี (บริษัท ซี.พี. ค้าปลีกและการตลาด จำกัด) ธุรกิจจำหน่ายและซ่อมแซมอุปกรณ์ค้าปลีก (บริษัท ซีพี รีเทลลิงก์ จำกัด) ธุรกิจให้บริการชำระค่าสินค้าและบริการผ่านบัตรสมาร์ทการ์ด (บริษัท ไทยสมาร์ทคาร์ด จำกัด) ธุรกิจให้บริการด้านระบบสารสนเทศ (บริษัท โกซอฟท์ (ประเทศไทย) จำกัด) ธุรกิจบริการขนส่งและกระจายสินค้า (บริษัท ไดนามิค แมนเนจเม้นท์ จำกัด) ธุรกิจให้บริการด้านการตลาด (บริษัท เอ็ม เอ เอ็ม ฮาร์ท จำกัด) ธุรกิจโรงเรียนอาชีวะศึกษาด้านค้าปลีก (บริษัท ศึกษาภิวัฒน์ จำกัด) และธุรกิจการจัดฝึกอบรมการจัดการสัมมนาทางวิชาการทางธุรกิจ (บริษัท ปัญญธารา จำกัด และบริษัทออลล์ เทรนนิ่ง จำกัด) นอกจากนี้บริษัทยังได้เข้าซื้อกิจการของ บริษัท สยามแม็คโคร จำกัด (มหาชน) ซึ่งเป็นธุรกิจศูนย์จำหน่ายสินค้าแบบชำระเงินสดและบริการตนเอง (Cash and Carry)
ในวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2561 บริษัทชนะคดีความโดยได้รับเงินชดเชยค่าเสียหาย 80000 บาท และค่าฤชาธรรมเนียม
ในวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2561 บริษัทมีสาขาทั้งสิ้น 10902 สาขา
พรมแดนหัวใจ
พรมแดนหัวใจ เป็นละครโทรทัศน์ไทย  
บทประพันธ์ของ รจเรข  
บทโทรทัศน์โดย : ดลกมล ศรัทธาทิพย์/พุทธชาด เหมหารวิบูรย์ 
สร้างโดย บริษัท มุมใหม่ จำกัด   
กำกับการแสดงโดย ธีระศักดิ์ พรหมเงิน
ยุทธ อังกินันทน์
นายยุทธ อังกินันทน์ (เกิด 6 เมษายน พ.ศ. 2479) อดีตรัฐมนตรี และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบุรี 7 สมัย
ยุทธ อังกินันทน์ เกิดเมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2479 เป็นบุตรของนายผาด อังกินันทน์ กับนางบุญยวด อังกินันทน์ และเป็นน้องชายของนายปิยะ อังกินันทน์ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ศิลปศาสตรบัณฑิต สาขารัฐศาสตร์ จาก มหาวิทยาลัยรามคำแหง สมรสกับนางบุปผา รอบรู้ มีบุตร-ธิดา รวม 6 คน หนึ่งในนั้น คือ นายยุทธพล อังกินันทน์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ พรรคชาติไทยพัฒนา
อดีตเคยเป็นพนักงานบัญชี ที่ธนาคารกรุงไทย สาขาเพชรบุรี ต่อมาได้ลงเล่นการเมืองท้องถิ่นด้วยการเป็น สมาชิกสภา จนถึง นายกเทศมนตรีเทศบาลเมืองเพชรบุรี ก่อนที่จะลงรับสมัครเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบุรี และได้รับเลือกตั้งเป็นครั้งแรก ใน พ.ศ. 2526 ได้รับเลือกเรื่อยมา จนถึง พ.ศ. 2539 ก่อนที่จะวางมือทางการเมืองระดับชาติ และกลับมาลงเล่นการเมืองท้องถิ่นอีกครั้ง จนได้รับเลือกเป็น นายกเทศมนตรีเทศบาลเมืองเพชรบุรี ในปัจจุบันเช่นเดิม
ยุทธ อังกินันทน์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 7 สมัย คือ
วินัย เสนเนียม
นายวินัย เสนเนียม (22 สิงหาคม พ.ศ. 2501 - 20 ตุลาคม พ.ศ. 2552) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา 6 สมัย
วินัย เสนเนียม เกิดเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2501 เป็นบุตรของนายพวงแก้ว กับนางเริ่ม เสนเนียม มีพี่ชาย คือ นายถาวร เสนเนียม สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยรามคำแหง ปริญญาโท สาขารัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ สมรสกับแพทย์หญิงวนิดา เสนเนียม มีบุตร 2 คน
วินัย เสนเนียม เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งลำไส้ เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2552 สิริอายุรวม 51 ปี
อดีตเป็นผู้ช่วยดำเนินงานสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และเป็นประธานสภาเขตพญาไท ต่อมาลงเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในเดือนกันยายน พ.ศ. 2535 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกติดต่อกันรวม 6 ครั้ง
วินัย เสนเนียม ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 6 สมัย คือ
หลอดเลือดโป่งพอง
โรคหลอดเลือดโป่งพอง () เป็นภาวะที่ผนังหลอดเลือดโป่งออกมีเลือดเข้าไปบรรจุอยู่เฉพาะตำแหน่ง มาจากภาษากรีก "ἀνεύρυσμα" - aneurusma การพองออก ภาวะนี้มักพบได้ที่หลอดเลือดแดงที่ฐานของสมองบริเวณวงกลมวิลลิส (หลอดเลือดสมองโป่งพอง) และเอออร์ตาโป่งพองที่พบในหลอดเลือดแดงใหญ่ที่ขนส่งเลือดจากหัวใจห้องล่างซ้ายไปยังส่วนต่างๆ ของร่างกาย เมื่อขนาดของหลอดเลือดโป่งพองใหญ่ขึ้นจะมีความเสี่ยงจะแตกมากขึ้น ซึ่งทำให้เกิดการตกเลือดอย่างรุนแรงซึ่งถึงแก่ชีวิตได้ หลอดเลือดโป่งพองอาจถ่ายทอดทางพันธุกรรมหรืออาจเกิดจากโรคซึ่งเป็นผลทำให้ผนังหลอดเลือดอ่อนแอ
เสริมศักดิ์ การุญ
เสริมศักดิ์ การุญ (เกิด 23 กันยายน พ.ศ. 2486) อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม และอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดระยอง 7 สมัย
เสริมศักดิ์ การุญ เกิดเมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2486 เป็นบุตรของนายอมร กับนางสายหยุด การุญ เข้าศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาที่ โรงเรียนวัดสุทธิวราราม และ ปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยรามคำแหง
เสริมศักดิ์ ลงรับสมัครเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดระยอง และได้รับเลือกตั้งเป็นครั้งแรก ใน พ.ศ. 2526 ได้รับเลือกเรื่อยมา จนถึง พ.ศ. 2539 ก่อนที่จะได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ ในลำดับที่ 39 สังกัดพรรคไทยรักไทย ในพ.ศ. 2544 เป็นสมัยสุดท้าย และวางมือทางการเมืองในที่สุด
เสริมศักดิ์ การุญ ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม ในรัฐบาลนายชวน หลีกภัย และเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง ในรัฐบาลนายบรรหาร ศิลปอาชา
เสริมศักดิ์ การุญ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 8 สมัย คือ
เสริมศักดิ์ การุญ ได้รับพระราชทานยศนายกองเอกแห่งกองอาสารักษาดินแดนเป็น นายกองเอก เสริมศักดิ์ การุญ เมื่อ พ.ศ. 2547
เอนก ทับสุวรรณ
นายเอนก ทับสุวรรณ กรรมการที่ปรึกษาพรรคประชาธิปัตย์ เป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม และรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรสาคร
เอนก ทับสุวรรณ เกิดเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2480 จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสมุทรสาครวิทยาลัย สมรสกับนางทัศนีย์ ทับสุวรรณ มีบุตร 3 คน คนหนึ่งเป็นนักการเมือง คือ นายครรชิต ทับสุวรรณ
เอนก ทับสุวรรณ เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรสาคร 7 สมัย ได้รับเลือกตั้งครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้งต่อเนื่องอีกหลายสมัยโดยไม่เคยย้ายสังกัดพรรคการเมือง เคยได้รับแต่งตั้งเป็นรองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ ในระหว่างปี พ.ศ. 2530 ถึงปี พ.ศ. 2540 และเป็นที่ปรึกษาพรรคประชาธิปัตย์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2540 เป็นต้นมา
เอนก ทับสุวรรณ เคยเป็นสมาชิกสภาปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ในปี พ.ศ. 2520 เป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในปี พ.ศ. 2526 เป็นรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2529 และได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในปี พ.ศ. 2531 ต่อมาในปี พ.ศ. 2533 ถูกปรับไปเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ต่อจากนั้นในรัฐบาลนายชวน หลีกภัย เขาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุขเป็นสมัยที่ 2 และต่อมาจึงปรับไปดำรงตำแหน่งรีฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
พงศกร เมตตาริกานนท์
พงศกร เมตตาริกานนท์ (เกิด 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535) ชื่อเล่น เต้ย เป็นนักแสดงชาวไทย สังกัดบริษัทแอนเชียนส์เอนเตอร์เทน และสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 มีผลงานที่เป็นที่รู้จักจากละครเรื่อง "คุณชายรัชชานนท์", "บางระจัน , ซ่อนรักกามเทพ" และภาพยนตร์ "พันท้ายนรสิงห์"
พงศกร เมตตาริกานนท์ เกิดที่จังหวัดอำนาจเจริญ เป็นบุตรคนโตจากทั้งหมดสามคนของพิชาญ กับอุศนา เมตตาริกานนท์ ครอบครัวเป็นเจ้าของโรงสีข้าว มีน้องสองคนคืออรอุมา (ชื่อเล่น ตวง) และธนาต์ (ชื่อเล่น ตัง) ตามลำดับ ทั้งนี้เขาเป็นหลานของธนา เมตตาริกานนท์ อดีตรองประธานสภาผู้แทนราษฎร
เขาสำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษาจากโรงเรียนอนุบาลอำนาจเจริญ, ระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนอำนาจเจริญ และปริญญาตรีจากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ภาควิชาโฆษณา
พงศกรเริ่มต้นเข้าสู่วงการบันเทิงโดยเข้าร่วมการประกวดโครงการ "The ldol Project 2" เมื่อปี พ.ศ. 2554 ซึ่งเป็นการประกวดหาพระเอก-นางเอกหน้าใหม่ของช่อง 3 ซึ่งสามารถคว้าตำแหน่ง "Top of The Idol" โดยปัจจุบัน เขาเป็นนักแสดงในสังกัดบริษัทออลสตาร์เอนเตอร์เทนเมนต์
พระราชสันตติวงศ์ในพระเจ้าฌูเอาที่ 6 แห่งโปรตุเกส
พระราชสันตติวงศ์ในพระเจ้าฌูเอาที่ 6 แห่งโปรตุเกส แห่งราชวงศ์บราแกนซา ซึ่งมีหลายพระองค์บทบาทสำคัญในจักรวรรดิโปรตุเกส พระเจ้าฌูเอาที่ 6 อภิเษกสมรสกับสมเด็จพระราชินีการ์โลตา โคอากีนาแห่งสเปน มีพระโอรส-ธิดาร่วมกัน 9 พระองค์
อุดมศักดิ์ ทั่งทอง
นายอุดมศักดิ์ ทั่งทอง (4 สิงหาคม พ.ศ. 2472 - 25 มกราคม พ.ศ. 2554) อดีตรัฐมนตรี 5 รัฐบาล และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ 11 สมัย
อุดมศักดิ์ ทั่งทอง เกิดเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2472 สำเร็จการศึกษา ระดับมัธยมศึกษาชั้นปีที่ 8 จากโรงเรียนประจวบวิทยาลัย
อุดมศักดิ์ ทั่งทอง สมรสครั้งแรกกับนางสุนันท์ ทั่งทอง มีบุตร-ธิดารวม 5คน
1. นางอวยพร คีรีวิเชียร
2. นางสาวเอื้อมพร ทั่งทอง
3. พลตำรวจโท พนมศักดิ์ ทั่งทอง
4. นางสาวศุลีพร ทั่งทอง
5. พลตำรวจตรี ทนงศักดิ์ ทั่งทอง
อุดมศักดิ์ ทั่งทอง สมรสครั้งที่สองกับนางเบญจพร ทั่งทอง มีบุตร 1 คน
1. นายเกียรติศักดิ์ ทั่งทอง
อุดมศักดิ์ ทั่งทอง เสียชีวิตด้วยโรคตับ เมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2554 สิริอายุรวม 81 ปี
อุดมศักดิ์ ลงเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2512 สังกัดพรรคสหประชาไทย และได้รับเลือกต่อกันรวม 11 ครั้ง
อุดมศักดิ์ ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีครั้งแรกในรัฐบาลพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ (ครม.45, 46) เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในรัฐบาลพลเอกสุจินดา คราประยูร ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม ในรัฐบาลนายบรรหาร ศิลปอาชา และเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ
อุดมศักดิ์ ทั่งทอง ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 11 สมัย คือ
เตือนใจ นุอุปละ
นางเตือนใจ นุอุปละ เป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในรัฐบาลนายชวน หลีกภัย เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี และเป็นกรรมการที่ปรึกษาพรรคประชาธิปัตย์
เตือนใจ นุอุปละ เกิดเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2487 เป็นบุตรของนายพันธ์ทอง กับนางมาลี นุอุปละ จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสตรีราชินูทิศ จังหวัดอุดรธานี และโรงเรียนอุดรพิทยานุกูล สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จากวิทยาลัยพยาบาลสภากาชาดไทย
เตือนใจ นุอุปละ เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี 3 สมัย ได้รับเลือกตั้งครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้งต่อเนื่องอีก 2 สมัย ในปี พ.ศ. 2531 และ พ.ศ. 2535 (กันยายน)
เตือนใจ นุอุปละ เคยเป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในปี พ.ศ. 2531 เป็นรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ฝ่ายการเมือง ปี พ.ศ. 2535 และได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในรัฐบาลนายชวน หลีกภัย
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 เธอลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี เขตเลือกตั้งที่ 1 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยแพ้ให้กับศราวุธ เพชรพนมพร จากพรรคชาติพัฒนา และในปี พ.ศ. 2554 เธอได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 99 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
วัชรินทร์ เกตะวันดี
วัชรินทร์ เกตะวันดี อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในรัฐบาลพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเลย 5 สมัย และอดีตกรรมการที่ปรึกษาพรรคประชาธิปัตย์
นายวัชรินทร์ เกตะวันดี เกิดเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2475 จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเลยพิทยาคม จังหวัดเลย สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ และระดับปริญญาโทสาขาบริหารการศึกษา จากมหาวิทยาลัยมอนทรีออล
นายวัชรินทร์ เกตะวันดี เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็ง เมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 สิริอายุรวม 82 ปี
นายวัชรินทร์ เกตะวันดี เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเลย 5 สมัย ได้รับเลือกตั้งครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้งต่อเนื่องอีก 4 สมัย ในปี พ.ศ. 2526 พ.ศ. 2529 และ พ.ศ. 2535 (2 สมัย)
นายวัชรินทร์ เกตะวันดี เคยเป็นผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ และเป็นที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี และได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในรัฐบาลพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ ในปี พ.ศ. 2529
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 81 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง และในปี พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 78 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
จิรายุส เนาวเกตุ
นายจิรายุส เนาวเกตุ (15 สิงหาคม พ.ศ. 2492) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสตูล 3 สมัย ปัจจุบันเป็นแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติประจำจังหวัดสตูล
จิรายุส เนาวเกตุ เกิดเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2492 เป็นบุตรของนายดนตร์ กับนางขจรกลิ่น เนาวเกตุ สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี การศึกษาบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตพิษณุโลก
จิรายุส ได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2526 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกรวม 3 ครั้ง
จิรายุส เนาวเกตุ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 3 สมัย คือ
เยอรมันแคนเซอร์เอด
เยอรมันแคนเซอร์เอด (; ) เป็นองค์กรที่ไม่แสวงหาผลกำไรสำหรับต่อสู้กับโรคมะเร็งในทุกรูปแบบ สถาบันแห่งนี้ก่อตั้ง ณ วันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 1974 โดยแพทย์หญิงมิลเดรด เชล (ค.ศ. 1932-1985) เธอเป็นภรรยาของวัลเทอร์ เชล ผู้เป็นประธานสหพันธรัฐแห่งเยอรมนี ค.ศ. 1974-1979
ในฐานะที่เป็น “สตรีหมายเลขหนึ่ง” มิลเดรด เชล ได้ก่อตั้งองค์กรการกุศลด้านมะเร็งที่สำคัญในประเทศเยอรมนี ซึ่งได้กลายเป็นองค์กรชั้นนำในการต่อสู้โรคมะเร็งของทวีปยุโรป จากจุดเริ่มต้น องค์กรที่ได้รับการสนับสนุนโดยผู้บริจาคเอกชน ซึ่งเยอรมันแคนเซอร์เอดยังคงเป็นอิสระจากการเมืองและอุตสาหกรรมยา ตามหลักความเชื่อของมิลเดรด เชล ที่ระบุว่า “เราจะอุทิศเพียงเพื่อที่จะต่อสู้กับโรคมะเร็งเพื่อประโยชน์สุขของทุกคน”
ผู้ดำรงตำแหน่งประธานขององค์กรตั้งแต่ ค.ศ. 2011 คือฟริทซ์ แพลร์ทเกิน ซึ่งเป็นทั้งนักเขียนและอดีตผู้สื่อข่าวเยอรมันชั้นนำ (อาแอร์เด และเฟเดแอร์) โดยเขาได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งเป็นระยะเวลาห้าปี แพลร์ทเกินเป็นผู้รับช่วงต่อจากฮารัลด์ ซูร์ เฮาเซน (ผู้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ ค.ศ. 2008) โดยเขาได้ดำรงตำแหน่งประธานเยอรมันแคนเซอร์เอดใน ค.ศ. 2010
ประธานของคณะกรรมการคือฮันส์-เพเทอร์ แคร์เมอร์ (โคโลญ) เขาได้รับการสนับสนุนโดยเพื่อนร่วมงานและผู้เชี่ยวชาญด้านโรคมะเร็งเก้าคน รวมถึงนายแพทย์ออทมาร์ วีสทเลอร์ ส่วนกรรมการผู้จัดการตั้งแต่ทศวรรษที่ผ่านมาคือแกร์ด เนทเทโคเฟน
ผู้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าแผนกข้อมูลจนถึงเดือนมีนาคม ค.ศ. 2012 คือแพทย์หญิงเอฟา เอ็ม.คัลบไฮม์ ซึ่งเธอได้อุทิศตนในช่วงสิบปีที่ผ่านมาสำหรับการให้บริการด้านโรคมะเร็งซึ่งสามารถเข้าถึงได้ฟรีอย่างเป็นรูปธรรม โดยผู้รับหน้าที่สืบทอดต่อจากเธอตั้งแต่เดือนเมษายน ค.ศ. 2012 คือผู้อำนวยการขยายงานที่มีชื่อว่าคริสเทียนา โชเพ ซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านโรคมะเร็งของตัวเธอเอง และมีการประชาสัมพันธ์ขององค์กรที่สนับสนุนความสัมพันธ์ระหว่างเยอรมันข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกเพื่อต่อสู้กับโรคมะเร็ง
กลีบเทียน
กลีบเทียน หรือ เพดาโก๊ะ เป็นพืชล้มลุกในวงศ์ Ranunculaceae ลำต้นเลื้อยได้ไกล มีขนยาวทั่วไป ใบประกอบมี 3 ใบย่อย ดอกออกที่ปลายยอด สีเหลือง ออกดอกช่วงเดือนธันวาคม – กุมภาพันธ์ พบในที่ชื้นแฉะในที่สูง ทางภาคเหนือตอนบน พบครั้งแรกที่จังหวัดเชียงใหม่ ชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติแก่ประเทศไทย
ด้าง
ด้าง หรือ เครือหนอนตาย เทียนขโมย หัวใจทศกัณฑ์ เป็นพืชในสกุลนมตำเลีย วงศ์ Asclepiadaceae เป็นไม้เลื้อยอิงอาศัย ยางสีขาว ใบเดี่ยวรูปหัวใจ ใบหนา ดอกช่อรูปซี่ร่มออกเป็นครึ่งวงกลม ผลเป็นฝักคู่ เมล็ดแบนและมีปุยปลิวตามลมได้ ออกดอกช่วงเดือนมีนาคม – พฤษภาคม พบในประเทศไทยทุกภาค ยกเว้นภาคใต้ กระจายพันธุ์ใน จีนตอนใต้ เวียดนาม ลาว กัมพูชา และเกาะชวาพบครั้งแรกที่ดอยสุเทพ จังหวัดเชียงใหม่ โดยหมอคาร์ ชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติแก่หมอคาร์
สกุลนมตำเลีย
สกุลนมตำเลีย หรือ Hoya เป็นสกุลของพืชในวงศ์นมตำเลีย มี 200–300 สปีชีส์ในเขตร้อน ส่วนใหญ่เป็นพืชพื้นเมืองในเอเชีย ได้แก่ อินเดีย จีน ไทย มาเลเซีย, และ อินโดนีเซีย และยังพบใน ฟิลิปปินส์ โพลีเนเซีย นิวกินี และ ออสเตรเลีย
วงศ์นมตำเลีย
วงศ์นมตำเลีย หรือ () เป็นวงศ์เก่าในระบบ APG II ซึ่งต่อมาได้ลดระดับเป็นวงศ์ย่อยนมตำเลีย ('Asclepiadoideae) ในวงศ์ Apocynaceae (Bruyns, 2000) มีทั้งไม้พุ่ม ไม้เลื้อย ส่วนไม้ยืนต้นพบน้อย จัดอยู่ในอันดับ Gentianales ชื่อวงศ์ตั้งตามสกุล "Asclepias" (milkweeds) มี 348 สกุล ประมาณ 2,900 สปีชีส์ ส่วนใหญ่อยู่ในเขตร้อนของแอฟริกาและอเมริกาใต้
สนอง นิสาลักษณ์
พลเรือตรี สนอง นิสาลักษณ์ อดีตนายทหารเรือ นักการทูต และนักการเมืองไทย
พล.ร.ต.สนอง เกิดเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2459 ที่ตำบลท่าเรือจ้าง อำเภอเมือง จังหวัดจันทบุรี เป็นบุตรของนายนี้ และนางสละ นิสาลักษณ์ ในจำนวนบุตรทั้งหมด 4 คน
จบการศึกษาจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 8 (ม.ศ. 8) เมื่อปี พ.ศ. 2477 และจบการศึกษาจากโรงเรียนนายเรือ พรรคนาวิน เมื่อปี พ.ศ. 2483, โรงเรียนนายทหาร พ.ศ. 2498, วิทยาลัยการทัพเรือ รุ่นที่ 3 พ.ศ. 2504, วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 7 พ.ศ. 2507-พ.ศ. 2508 รวมถึงเคยไปศึกษาวิชาการบินและการปกครอง ที่ประเทศอังกฤษ และหลักสูตรนาวิกโยธิน อีกด้วย
ชีวิตส่วนตัว พล.ร.ต.สนอง สมรสกับ คุณหญิงอนันต์ นิศาลักษณ์ มีบุตรสาวหนึ่งคน นอกจากนี้แล้ว พล.ร.ต.สนอง ยังเป็นผู้ที่ทูลขอพระราชทาน เพลงพระราชนิพนธ์ "มาร์ชราชนาวิกโยธิน" จากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เป็นเพลงประจำหน่วยฯ ขณะดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการหน่วยบัญชาการนาวิกโยธิน เมื่อปี พ.ศ. 2502 อีกด้วย
พล.ร.ต.สนอง เริ่มรับราชการในตำแหน่งประจำแผนกปืน เรือรบหลวงศรีอยุธยา จากนั้นได้เปลี่ยนเป็นนักบิน ประจำกองการบินทหารเรือ และมีความเจริญก้าวหน้าทางราชการจนในที่สุด เป็นผู้บังคับบัญชาหน่วยบัญชาการนาวิกโยธิน ถึง 2 สมัย คือ ในปี พ.ศ. 2500 และ พ.ศ. 2505-พ.ศ. 2509 และมีตำแหน่งสูงสุดในชีวิตทหารเรือ คือ เจ้ากรมการข่าวทหารเรือ พ.ศ. 2509
นอกจากนี้แล้ว ยังเป็นเอกอัครราชทูตผู้มีอำนาจเต็ม ประจำสาธารณรัฐประชาชนจีน เมื่อปี พ.ศ. 2514, เอกอัครราชทูตผู้มีอำนาจเต็ม ประจำสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวีย เมื่อปี พ.ศ. 2516 และ เอกอัครราชทูตผู้มีอำนาจเต็มประจำสาธารณรัฐสังคมนิยมโรมาเนีย เมื่อปี พ.ศ. 2517 ก่อนจะเกษียณอายุราชการในตำแหน่ง นายทหารนอกราชการ สังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงกลาโหม เมื่อปี พ.ศ. 2519
หลังเกษียณอายุราชการแล้ว พล.ร.ต.สนอง ได้เข้าสู่แวดวงการเมือง ด้วยการเป็นที่ปรึกษากระทรวงคมนาคม และรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลที่มี พลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันท์ เป็นนายกรัฐมนตรี ระหว่างปี พ.ศ. 2521-พ.ศ. 2522 จากนั้นได้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร (ส.ส. กทม.) สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ในการเลือกตั้งปี พ.ศ. 2526 โดยร่วมทีมเดียวกับ ศาสตราจารย์ (พิเศษ) มารุต บุนนาค และหม่อมหลวงเสรี ปราโมช
พล.ร.ต.สนอง นิสาลักษณ์ ถึงแก่อนิจกรรมระหว่างดำรงตำแหน่ง ส.ส. เมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2526 จึงมีการเลือกตั้งซ่อม และเป็น พล.อ.หาญ ลีลานนท์ เป็นผู้ได้รับเลือกตั้งแทนไปในที่สุด
วงศ์กลอย
วงศ์กลอย หรือ () เป็นวงศ์ของพืชใบเลี้ยงเดี่ยว มีประมาณ 750 สปีชีส์ 9 สกุล ในระบบ APG II system จัดให้อยู่ในอันดับ Dioscoreales และได้นำพืชจากวงศ์ Taccaceae และ Trichopodaceae มารวมไว้ด้วย
สกุลกลอย
สกุลกลอย หรือ Dioscorea เป็นสกุลของพืชในวงศ์กลอย มีสมาชิก 600 พบทั้งเขตร้อนและเขตอบอุ่น ชื่อสกุลตั้งตามนายแพทย์ชาวกรีก ไดออสคอริดีส
มันเสา
มันเสา ภาคเหนือเรียกมันเสียม ภาคใต้เรียกมันทู่ ภาคกลางเรียก มันเลือดนก เป็นพืชมีหัวในวงศ์กลอย หัวสีม่วง ทำให้บางครั้งสับสนกับเผือกและมันเทศพันธุ์ Ayamurasaki เป็นพืชพื้นเมืองในเขตร้อนของเอเชีย เป็นพืชที่มีถิ่นกำเนิดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีปลูกในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ทะเลแคริบเบียน และแอฟริกา เป็นอาหารของมนุษย์ตั้งแต่สมัยโบราณ
มันเสาเป็นไม้เลื้อย รากสีชมพู เถาเป็นสันเหลี่ยม มีครีบ ลำต้นเลื้อยพันไปทางขวา ไม่มีหนามแต่บางครั้งเป็นปุ่มปมหรือเป็นรอยหยาบที่โคน มีหัวขนาดเล็กตามซอกใบ และมีหัวใต้ดิน หัวมีขนาดใหญ่ ด้านนอกสีน้ำตาล เนื้อสีขาวสีครีม จนถึงสีม่วง หัวใต้ดินขนาดใหญ่ มีรูปทรงหลายแบบ เช่น ยาวตรง กลม แตกเป็นนิ้วมือ รูปตัวยู ทรงกระบอก รูปกลม ทรงลูกแพร์ ใบเดี่ยว ใบเป็นรูปหัวใจ สีเขียวหรือสีเหลือบม่วง ดอกช่อ แยกเพศแยกต้น ดอกตัวผู้ขนาดเล็ก แกนช่อดอกบางครั้งหงิกงอไปมา ดอกตัวเมียสีเหลือง ไม่มีก้านดอก ผลเดี่ยว มีปีกสามแฉก ผิวเรียบ แก่แล้วเป็นสีน้ำตาล เมล็ดกลม มีปีกโดยรอบ
มันเสามีความหลากหลายด้านสายพันธุ์มากกว่า 200 พันธุ์ และแบ่งเป็นกลุ่มพันธุ์ถึง 15 กลุ่ม กลุ่มพันธุ์ที่มีความสำคัญในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ได้แก่ กลุ่ม Purple compact มีแอนโทไซยานินสูง โดยเฉพาะก้านใบ มีปีกเห็นชัดเจน พบในฟิลิปปินส์ กลุ่ม Primitive purple มีแอนโทไซยานินมากในใบ ใบและก้านใบสั้น หัวไม่แตกแขนง แกนกลางหัวสีแดง เนื้อมักมีสีม่วง พบมากที่เกาะนิวกินี กลุ่ม Primitive green ใบสีเขียวอ่อน แทบจะไม่มีแอนโทไซยานิน หัวยาวเป็นคอคอด เนื้อหัวสีขาว ไม่เหมาะในการทำอาหาร พบในนิวกินีและอินโดนีเซีย กลุ่ม Compact ใบสีเหลือบม่วง หัวสั้นกว้าง เหมาะสำหรับปรุงอาหาร พบในฟิลิปปินส์ กลุ่ม Poor white หัวเดี่ยว เนื้อสีขาว พบในอินเดียและนิวกินี
หัวและหัวย่อยใช้ปรุงอาหาร นำไปแปรรูปเป็นแป้ง ชนิดที่มีหัวสีม่วงนำไปทำไอศกรีมและขนมหวาน ในปาปัวนิวกินีใช้ในพิธีกรรม เนื้อหัวค่อนข้างร่วน สารสีม่วงในหัวคือเป็นสารไซยานิดีนกลูโคไซด์หัวใต้ดินเป็นยาขับพยาธิ แก้โรคเรื้อนและริดสีดวงทวาร มีแอนโทไซยานินสูง บางประเทศใช้ทำไอศกรีมหรือขนม ใช้มันเสานึ่งผสมในกุนเชียงแทนมันหมูได้
ว่านสามพันตึง
ว่านสามพันตึง หรือว่านพระฉิม หรือ มันขมิ้น บางท้องที่เรียก มันเหน็บ มันอีโม้ เป็นพืชในวงศ์กลอย ภาษาสันสกฤตเรียกว่า Varahi ภาษามาลายาลัมเรียก Kaachil และภาษามราฐีเรียก Dukkar Kand เป็นพืชพื้นเมืองในแอฟริกาและเอเชีย เป็นพืชรุกรานในฟลอริดา เป็นไม้เลื้อย ดอกแยกเพศแยกต้น มีทั้งหัวบนดินและใต้ดิน หัวใต้ดินแข็ง อยู่ได้นาน และมีการสะสมของลิกนิน หัวเกิดบริเวณผิวดิน รูปกลมหรือเหมือนลูกแพร์ มีขนปกคลุม หัวบนดินออกตามกิ่ง กลมหรือเป็นรูปไต เปลือกเรียบสีน้ำตาล เนื้อสีเหลืองอ่อน ใช้ลำต้นเลื้อยพัน เหนียว ใบเดี่ยวรูปหัวใจ ส่วนลำต้นไม่มีขน ไม่มีปีกและหนาม เลื้อยพันไปทางซ้าย ผิวใบด้านบนเป็นมัน เป็นถุงเล็กน้อยระหว่างเส้นใบ มีนวลสีน้ำเงิน หัวขนาดเล็กมีปุ่มปม หัวขนาดใหญ่ผิวเรียบ หรือเป็นเหลี่ยม เนื้อของหัวสีเหลืองอ่อนหรือเหลือบม่วง ทำปฏิกิริยากับอากาศได้เป็นสีส้ม เป็นเมือกมาก ช่อดอกตัวผู้ห้อยลง สีเขียวแกมชมพูหรือขาว ช่อดอกตัวเมียห้อยลง ผลยาวรี มีปีก สีน้ำตาลเป็นมัน เมล็ดมีปีก
ว่านสามพันตึง แบ่งย่อยเป็น 4 สายพันธุ์
การกระจายพันธุ์พบตั้งแต่ชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกของแอฟริกา ไปจนถึงหมู่เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก ปลูกทั่วไปในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 
รับประทานได้ทั้งหัวบนดินและใต้ดิน แต่หัวใต้ดินแข็ง ต้องแช่น้ำเพื่อกำจัดสารพิษก่อนจึงนำมาประกอบอาหารได้ ใช้เป็นยาสมุนไพรรักษาโรคท้องร่วงหรือโรคเกี่ยวกับระบบทางเดินอาหาร มีสเตอรอยด์มาก หัวย่อยที่แก่รสชาติไม่ดี พันธุ์ป่ามักมีพิษ ชาวซีมังในมาเลเซียเตรียมแป้งจากว่านสามพันตึงโยขูดหัวเป็นผงละเอียด นวดกับปูนขาว แล้วห่อด้วยใบตอง เผาไฟหรือฝังใต้ดินให้เกิดการหมัก แป้งที่ได้จากการเผาเรียบเกล็บ แป้งที่ได้จากการหมักเรียก โกยี หัวมีวิตามินซีมาก พันธุ์ป่าจะมีสารพิษไดออสโครีนตัวเดียวกับที่พบในกลอย
มันมือเสือ
มันมือเสือ () เป็นพืชในวงศ์กลอย และเป็นพืชที่มีหัวเล็กที่สุดในสกุลเดียวกัน มีขนาดใกล้เคียงมันฝรั่ง เป็นไม้เลื้อย ไม่มีเนื้อไม้ มีขนและหนามปกคลุม รากของพันธุ์ป่าจะแข็งเป็นหนาม พันธุ์ปลูกมักไม่มีหนาม เปลือกหัวสีน้ำตาลหรือแกมเทา เนื้อสีขาว เลื้อยพันไปทางซ้าย มีหนามมากที่โคน ใบเดี่ยว รูปหัวใจ ดอกแยกเพศ ดอกตัวผู้เป็นช่อเดี่ยว ดอกตัวเมียเป็นช่อกระจะหรือช่อเชิงลด โค้งลงด้านล่างผลเป็นแคบซูลโค้งงอ มันมือเสือแบ่งเป็น 2 พันธุ์คือ variety "spinosa" มีหนามในส่วนราก variety "fasiculata" มีหนามในส่วนรากน้อย
ถิ่นกำเนิดอยู่ในไทยและอินโดจีน กระจายพันธุ์ตั้งแต่อินเดีย พม่า ไปจนถึงนิวกินี ในเวียดนามเรียกว่า"khoai từ" หรือ "củ từ" ซึ่งนำแป้งจากมันชนิดนี้ไปทำขนมได้ มีหัวขนาดเล็กกว่ามันเสา เนื้อหัวเหนียว นำไปทำแกงเลียง ใช้แทนมันฝรั่งในแกงกะหรี่หรือแกงมัสมั่นได้หัวนำมาต้มหรือเผารับประทาน สกัดแป้งจากหัว หัวขูดเป็นฝอยใช้พอก ลดอาการบวม มีรสหวานเพราะมีน้ำตาลมาก ในอาหารจีน นำมันมือเสือไปทำเป็นอาหารหวาน เช่น มันมือเสือในน้ำเชื่อม ส่วนในอาหารญี่ปุ่นใช้ทำพิซซ่าญี่ปุ่น ใส่ในข้าวห่อสาหร่าย และสลัดมันมือเสือ ชาวมอญนิยมนำมาทำแกงเลียง หรือนำไปต้มกินเป็นอาหารว่าง
ฮ่วยซัว
ฮ่วยซัว (; ; ) เป็นพืชในสกุลกลอยซึ่งต่างจากสมาชิกอื่นที่สามารถรับประทานดิบได้ ในอาหารญี่ปุ่น นำไปรับประทานดิบหรือบด โดยนำทั้งหัวไปล้างด้วยน้ำส้มสายชู เพื่อล้างผลึกออกซาเลตออกก่อน
มันคันขาว
มันคันขาว หรือมันเลือด (, ) เป็นพืชในวงศ์กลอย เป็นพืชท้องถิ่นในเอเชียและทางตะวันออกของโพลีเนเชีย เป็นไม้เลื้อย ดอกแยกเพศแยกต้น มีหัวใต้ดินแข็ง อยู่ได้นาน และมีการสะสมของลิกนิน ใช้ลำต้นเลื้อยพัน เหนียว ใบเดี่ยวรูปหัวใจ บางครั้งเกิดหัวฝอยสะสมอาหารที่ลำต้น หัวยาว อยู่ลึกในดิน กลมหรือทรงลูกแพร์ เนื้อหัวสีขาวหรือสีเหลืองส้ม บางครั้งมีจุดประสีม่วง ลำต้นเลื้อยพันไปทางซ้าย ส่วนล่างมีหนามปกคลุม มีขนสีแดงสนิมคลุมก้านใบ ช่อดอกมีขนละเอียดสีแดงปกคลุม ผลสีดำมีปีกและมีขนปกคลุม
มันคันขาวกระจายพันธุ์เริ่มจากตอนเหนือของอินเดีย ตอนใต้ของจีนและทั้งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีความแตกต่างกันเป็นหลายพันธุ์ดังนี้
หัวใช้รับประทานเป็นอาหาร ต้นที่เป็นสายพันธุ์ป่ามักมีกลิ่นและรสที่ไม่น่ารับประทานส่วนหัวรับประทานได้ เนื้อหัวมีสารสีม่วงกระจายเป็นหย่อม ต้มสุกแล้วเนื้อร่วนซุย เนื้อออกสีม่วง
กีฬามวยปล้ำในกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 41
"มวยปล้ำ"ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 41 เชียงใหม่เกมส์
ชาญ อังศุโชติ
พลโท ชาญ อังศุโชติ เป็นอดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี อดีตรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัย และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกาญจนบุรี 3 สมัย เคยมีประสบการในการรับราชการ การทูต เป็นผู้อำนวยการสำนักงบประมาณ และเป็นนายทหารที่ได้รับความไว้วางใจของจอมพลถนอม กิตติขจร
พล.ท.ชาญ เกิดเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2457 ที่จังหวัดกาญจนบุรี จบการศึกษาชั้นมัธยมจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย จากนั้นได้ศึกษาต่อวิชาการทหารจากโรงเรียนนายร้อยทหารบก โรงเรียนเสนาธิการทหารบก และโรงเรียนเสนาธิการทหารบกสหรัฐอเมริกา ระดับปริญญาตรีสาขารัฐประศาสนศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ นอกจากนี้ได้รับปริญญานิติศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ มหาวิทยาลัยตงกุ๊ก สาธารณรัฐเกาหลี และสังคมศ่าสตร์ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากมหาวิทยาลัยมหิดล
พล.ท.ชาญ มีบุตร คือ ราศรี อังศุโชติ วิมลระมัย เผือกใจแผ้ว วิไลรื่น เลิศจันทร์เพ็ญ พลตรี ชาญชลิต พนมสารนรินทร์ ชีวีนัดดา เผือกใจแผ้ว พุทธิศักดิ์ พนมสารนรินทร์
พล.ท.ชาญ รับราชการสังกัดกองทัพบกไทย เป็นทหารสื่อสาร ในปี พ.ศ. 2477 เคยได้รับหน้าที่สำคัญอาทิ เป็นนายทหารฝ่ายเสนาธิการ เป็นหัวหน้านายทหารติดต่อประจำกองบัญชาการกองกำลังสหประชาชาติในสงครามเกาหลี เป็นผู้แทนกองทัพไทยในการลงนามความตกลงสงบศึกในสงครามเกาหลี เป็นผู้อำนวยการกองวิชาทหาร โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า นอกจากนั้นยังเคยรับราชการในกรมตำรวจ ในตำแหน่งรองผู้บัญชาการตำรวจตระเวนชายแดน และผู้ช่วยผู้บัญชาการตำรวจภูธร
พล.ท.ชาญ เคยได้รับแต่งตั้งเป็นเอกอัครราชทูตวิสามัญผู้มีอำนาจเต็ม ณ โซล กรุงแคนเบอร์ร่า และกรุงเวลลิงตัน เป็นทูตฝ่ายทหารบก สถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงโตเกียว อีกทั้งยังเคยได้รับแต่งตั้งเป็นรองปลัดกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติ และเป็นผู้อำนวยการสำนักงบประมาณ
พล.ท.ชาญ เคยเป็นสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ และสมาชิกวุฒิสภา นอกจากนั้นเคยได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกาญจนบุรี 3 สมัย ในปี พ.ศ. 2518 สังกัดพรรคธรรมสังคม ปี พ.ศ. 2522 และ พ.ศ. 2526 สังกัดพรรคชาติไทย
พล.ท.ชาญ ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516 และได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยของรัฐ ในปี พ.ศ. 2518 และเป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2524
เคยเป็นกรรมการบริหารพรรคธรรมสังคม ในปี พ.ศ. 2517 และในปี พ.ศ. 2529 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นรองหัวหน้าพรรคกิจประชาคม ซึ่งมีนายบุญชู โรจนเสถียร เป็นหัวหน้าพรรค
พลโท ชาญ อังศุโชติ ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อ ๑๗ กันยายน ๒๕๔๔ อายุ ประมาณ ๘๗ ปีและพระราชทานเพลิงศพ ณ วัดธาตุทอง เขตวัฒนา กรุงเทพมหานคร เมื่อ ๒๖ ธันวาคม ๒๕๔๔
พล.ท.ชาญ เป็นผู้ริเริ่มสร้างสะพานจันทรุเบกษา ข้ามแม่น้ำแม่กลอง จังหวัดกาญจนบุรี เมื่อปี พ.ศ. 2512 และในปี พ.ศ. 2515 ได้ริเริ่มก่อตั้งวิทยาลัยครูกาญจนบุรี
วุฒิสภาไทย ชุดที่ 8
สมาชิกวุฒิสภาไทย ชุดที่ 8 (22 มีนาคม พ.ศ. 2543 - 22 มีนาคม พ.ศ. 2549) เป็นสมาชิกชุดแรกที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรงจากประชาชน โดยมีการเลือกตั้งเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2543 ประกอบด้วยสมาชิกซึ่งราษฎรเลือกตั้ง จำนวน 200 คน ตามบทเฉพาะกาล มาตรา 315 วรรคห้า (1) ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 กำหนดให้สมาชิกภาพของสมาชิกวุฒิสภาชุดนี้เริ่มนับตั้งแต่วันที่สมาชิกภาพของสมาชิกวุฒิสภาที่มาจากการแต่งตั้งตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2534 สิ้นสุดลง คือ ครบวาระ 4 ปีในวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2543
ดังนั้น สมาชิกภาพของสมาชิกวุฒิสภาชุดนี้จึงเริ่มนับตั้งแต่วันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2543 เป็นต้นมา และสิ้นสุดสมาชิกภาพในวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2549
มีรายนามดังนี้
หน่วยสากล
หน่วยสากล () เป็นหน่วยวัดการออกฤทธิ์ของสสารซึ่งกำหนดโดยองค์การอนามัยโลก เพื่อวัดค่ามาตรฐานประสิทธิภาพของยาหรือวิตามิน เมื่อยาหรือวิตามินเหล่านั้นเข้าสู่ร่างกายและเกิดการแตกตัวขึ้นภายในร่างกาย ทั้งนี้ยาและวิตามินแต่ละตัวจะมีประสิทธิภาพการออกฤทธิ์ที่แตกต่างกัน
เดอะไชนิง โรงแรมผีนรก
เดอะไชนิง () เป็นภาพยนตร์สยองขวัญในปี ค.ศ. 1980 กำกับการแสดงโดย สแตนลีย์ คูบริก ดัดแปลงจากนิยายในชื่อเดียวกันของสตีเฟน คิง นำแสดงโดยแจ็ก นิโคลสัน, , , ภาพยนตร์เรื่องนี้ประสบความสำเร็จอย่างมากเมื่อเข้าฉาย เป็นหนึ่งในภาพยนตร์สยองขวัญยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาลและถือเป็นภาพยนตร์ที่ดัดแปลงจากปลายปากกาของสตีเฟ่น คิง แล้วออกมาดีที่สุด
ครอบครัวทอร์เรนซ์ ซึ่งประกอบด้วย นักเขียนผู้เคยติดเหล้าและมีประวัติทำร้ายลูกตัวเอง, เว็นดี้ ทอร์เรนซ์ ภรรยาผู้อ่อนโยน และ แดนนี่ ทอร์เรนซ์ เด็กผู้มีสัมผัสที่หก แจ็กพยายามจะแก้ตัวด้วยการหางานทำพร้อมทั้งใช้เวลาอยู่กับลูกเมียเพื่อกระชับความสัมพันธ์ลบล้างอดีตอันเลวร้ายออกไป เลยรับงานเฝ้าโรงแรมโอเวอร์ลุคซึ่งจะปิดบริการทุกฤดูหนาวและเคยเกิดการฆาตกรรมสุดสยอง ทุกอย่างเหมือนจะเป็นไปด้วยดี จนกระทั่งวิญญาณสยองที่สิงในโรงแรมเริ่มปั่นหัวแจ๊คและพวกมันยังต้องการตัวแดนนี่ อีกทั้งสิ่งเหนือธรรมชาติอีกหลายอย่างจนส่งผลให้แจ๊คเปลี่ยนไปและสองแม่ลูกทอร์เรนซ์ก็ต้องมาเผชิญกับเรื่องสยองที่สุดในชีวิต ทำให้ครอบครัวทอร์เรนซ์ต้องหาทางเอาตัวรอดจากโรงแรมแห่งนี้
The Shining เป็นภาพยนตร์สยองขวัญสร้างจากนวนิยายสยองขวัญในปี ค.ศ. 1977 ของ สตีเฟ่น คิง นักเขียนชื่อดังชาวอเมริกัน เป็นนิยายเรื่องที่ 3 ในชีวิตของคิง โดยคิงได้รับแรงบันดาลใจมาจากนวนิยายเรื่อง The Veldt ของ Ray Bradbury พร้อมกับการที่เขาและครอบครัวเข้าพักโรงแรมสแตนลี่ย์ ในช่วงปี ค.ศ. 1974 ซึ่งเป็นที่พักที่มีความเชื่อเรื่องผีและเรื่องความลี้ลับ นวนิยายเรื่องนี้เป็นนิยายปกแข็งขายดีเล่มแรกในชีวิตของคิงและเป็นนิยายสยองขวัญที่แจ้งเกิดให้กับคิง
The Shining ได้รับการติดต่อขอซื้อไปทำภาพยนตร์ โดยมี สแตนลีย์ คูบริก เป็นผู้กำกับ บทภาพยนตร์ดัดแปลงโดย สแตนลีย์ คูบริก ผู้กำกับเองร่วมกับ และได้นักแสดงอย่าง แจ็ก นิโคลสัน ที่มีผลงานก่อนหน้านี้เป็นที่รู้จักมาจากเรื่อง "Easy Rider" (1969) ได้มารับบทเป็น นักเขียนผู้เคยติดเหล้าและมีประวัติทำร้ายลูกตัวเอง และ ที่รับบทเป็น เว็นดี้ ทอร์เรนซ์ ภรรยาผู้อ่อนโยน ยังเล่นซ้ำถึง 127 เทคในฉากเดียว
และมีจุดเด่นอยู่ที่การแสดงของ นักแสดงเด็กวัย 6 ขวบที่แสดงภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกและเรื่องเดียวกับบทแดนนี่ ทอร์เรนซ์ เด็กผู้มีสัมผัสที่หก (เดิมบทแดนนี่วางตัวเป็น ) นอกจากนี้แล้วยังมีนักแสดงอีก 2 คนคือ ที่รับบทเป็น ดิ๊ก ฮัลโลแรน พนักงานโรงแรมผิวดำใจดีที่โผล่มาตอนต้นเรื่องเพื่อเตือนแดนนี่ถึงสิ่งไม่ธรรมดาที่แฝงตัวอยู่ในโรงแรม และ รับบทเป็น สจ๊วต อุลล์แมน ผู้ว่าจ้างแจ็กให้มารับงานเฝ้าโรงแรม และภาพยนตร์ได้ถ่ายทำกันที่ ที่โอเรกอน เป็นฉากหลังของโรงแรมโอเวอร์ลุค
The Shining มีความยาวเดิมถึงประมาณ 150 นาที แต่ได้เลือกเอาฉากที่ดีที่สุดมาตัดลงในภาพยนตร์และบางฉากต้องตัดออกเพราะอาจทำให้เรื่องหลุดได้ ภาพยนตร์เรื่องนี้ประสบความสำเร็จอย่างมากเมื่อเข้าฉาย ต่อมาในปี ค.ศ. 1997 สตีเฟ่น คิงได้นำกลับมาสร้างใหม่เป็นมินิซีรีส์ โดยนำเสนอเรื่องตามนิยายแต่ความนิยมไม่มากมายเท่าฉบับภาพยนตร์
เพลนส์ เหินซิ่งชิงเจ้าเวหา
เพลนส์ เหินซิ่งชิงเจ้าเวหา () เป็นภาพยนตร์แนวกีฬาตลกจากทีมผู้สร้างเรื่องคาร์ โดย พิกซาร์ ออกฉายครั้งแรกในวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 2013
กลุ่มภาษาฟินโน-เปอร์มิก
กลุ่มภาษาฟินโน-เปอร์มิก (Finno-Permic languages) เป็นกลุ่มย่อยของตระกูลภาษายูราลิก ที่ประกอบด้วยกลุ่มภาษาบัลติก-ฟินนิก กลุ่มภาษามอร์ดวินิก ภาษามารี กลุ่มภาษาซามี กลุ่มภาษาเปอร์มิก และภาษาที่ตายแล้วอีกจำนวนหนึ่ง คาดว่าภาษานี้แยกออกจากกลุ่มภาษาฟินโน-ยูกริก เมื่อราว 2,457 – 1,957 ปีก่อนพุทธศักราช จากนั้นจึงแยกออกเป็นกลุ่มภาษาเปอร์มิกและกลุ่มภาษาฟินโน-โวลกาอิกในราว 1,457 ปีก่อนพุทธศักราช ในปัจจุบันรายละเอียดของการจัดจำแนกภาษากลุ่มนี้ยังเป็นปัญหาอยู่
คำว่ากลุ่มภาษาฟินนิกมักจะใช้เรียกกลุ่มภาษาฟินโน-เปอร์มิกนี้ ด้วยความเชื่อที่ว่ากลุ่มภาษาเปอร์มิกมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับกลุ่มภาษาบัลติก-ฟินนิกมากกว่ากลุ่มภาษายูกริก ในขณะที่นักภาษาศาสตร์ชาวฟินแลนด์จะใช้คำว่ากลุ่มภาษาฟินนิกเมื่อกล่าวถึงกลุ่มภาษาบัลติก-ฟินนิก
กลุ่มภาษาฟินโน-โวลกาอิก
กลุ่มภาษาฟินโน-โวลกาอิก (Finno-Volgaic) เป็นกลุ่มย่อยของตระกูลภาษายูราลิกซึ่งในปัจจุบันประกอบด้วย กลุ่มภาษาบัลติก-ฟินนิก กลุ่มภาษามอร์ดวินิก ภาษามารี กลุ่มภาษาซามี คาดว่าแตกแขนงออกมาจากกลุ่มภาษาฟินโน-เปอร์มิกเมื่อราว 1,457 ปีก่อนพุทธศักราช
แต่เดิมจัดให้กลุ่มภาษามอร์ดวินิกและภาษามารีรวมกันเป็นกลุ่มภาษาโวลกา-ฟินนิก ส่วนกลุ่มภาษาบัลติก-ฟินนิกรวมกับกลุ่มภาษาซามีเป็นกลุ่มภาษาฟินโน-แลปปิก ในปัจจุบันนักภาษาศาสตร์ส่วนใหญ่ปฏิเสธการจัดกลุ่มภาษาโวลกา-ฟินนิก แต่สำหรับการจัดกลุ่มเป็นกลุ่มภาษาฟินโน-โวลกาอิก กลุ่มภาษาฟินโน-แลปปิก และกลุ่มภาษาฟินโน-เปอร์มิกยังเป็นที่โต้แย้งกันอยู่
กราเซียโน ร็อคซีเกียนี
กราเซียโน ร็อคซีเกียนี (Graciano Rocchigiani) นักมวยสากลชาวเยอรมัน เกิดที่เมืองดุยบวร์ก ประเทศเยอรมันเมื่อ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2506 สิถิติการชก 48 ครั้ง ชนะ 41 (น็อค 19) เสมอ 1 แพ้ 6
ร็อคซีเกียนีเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2527 โดยขึ้นชกครั้งแรกเมื่อ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2527 ชนะคะแนน เมาโร เฮอร์นันเดซ และต่อมาได้ครองแชมป์เยอรมันรุ่นมิดเดิลเวทเมื่อ พ.ศ. 2528 และแชมป์เยอรมันรุ่นไลท์เฮฟวี่เวทเมื่อ พ.ศ. 2529 ร็อคซีเกียนีได้ครองแชมป์โลกครั้งแรกเมื่อ 11 มีนาคม พ.ศ. 2530 ชนะน็อค วินเซนต์ บุลแวร์ ยก 8 ได้ครองแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์มิดเดิลเวทของสหพันธ์มวยนานาชาติ ป้องกันตำแหน่งได้สามครั้ง โดยการป้องกันตำแหน่งเมื่อ 3 มิถุนายน 2530 ชนะคะแนน นิคกี้ วอล์คเกอร์ เป็นการชกกำหนด 15 ยกครั้งสุดท้ายของรุ่นนี้ ก่อนที่เขาจะสละตำแหน่งเพื่อไปชกในรุ่นที่ใหญ่กว่า
เมื่อข้ามรุ่นมาแล้ว ร็อคซีเกียนีได้ครองแชมป์ยุโรปรุ่นไลท์เฮฟวี่เวทเมื่อ พ.ศ. 2534 แล้วขึ้นชกป้องกันแชมป์อีกเพียงครั้งเดียวก็หยุดชกไปตลอดปี พ.ศ. 2535 กลับมาชกอีกใน พ.ศ. 2536 ในปีถัดมา ร็อคซีเกียนีขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์มิดเดิลเวท WBO และขึ้นชิงแชมป์ยุโรปรุ่นซูเปอร์มิดเดิลเวทแต่ไม่สำเร็จ
ต่อมา ใน พ.ศ. 2538 ร็อคซีเกียนีขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์เฮฟวี่เวท IBF กับเฮนรี่ มาสเก้ถึงสองครั้ง แต่ก็แพ้ไปทั้งสองครั้ง ใน พ.ศ. 2539 ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์เฮฟวี่เวท WBO ปรากฏว่าแพ้คะแนน ดาริอุส มิซาลเชฟสกี จน พ.ศ. 2541 ร็อคซีเกียนีจึงประสบความสำเร็จในการชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์เฮฟวี่เวท WBC ชนะคะแนน ไมเคิล นันท์ แต่หลังจากได้แชมป์ เขากลับหยุดชกไป 1 ปี กลับมาชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์เฮฟวี่เวท WBO ปรากฏว่าเสมอกับ ดาริอุส มิซาลเชฟสกีไปเมื่อ 15 เมษายน พ.ศ. 2543 เขาขึ้นชกใน พ.ศ. 2544 อีกเพียงครั้งเดียว ก็หยุดชกไป กลับมาชิงแชมป์เงารุ่นไลท์เฮฟวี่เวท WBC ที่ว่างใน พ.ศ. 2546 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนน โธมัส อุลริซ จากนั้นจึงแขวนนวมไป
เอ็ดดี ฟัตช์
เอ็ดดี ฟัตช์ (; 9 สิงหาคม ค.ศ. 1911 — 10 ตุลาคม ค.ศ. 2001) เป็นผู้ฝึกสอนมวยสากล โดยผู้ที่ได้รับการฝึกสอนจากเขามีทั้ง โจ เฟรเซอร์, เคน นอร์ตัน, แลร์รี โฮล์มส์ และเทรเวอร์ เบอร์บิค ซึ่งเป็นสี่ในห้าราย ที่สามารถเป็นฝ่ายชนะ มูฮัมหมัด อาลี
เอ็ดดี ฟัตช์ ยังเป็นผู้ฝึกสอนที่สร้างประวัติให้แก่ โจ เฟรเซอร์, ริดดิค โบว์ และมอนเทล กริฟฟิน ในฐานะของผู้เอาชนะนักชกระดับหอเกียรติยศอย่าง มูฮัมหมัด อาลี, อีแวนเดอร์ โฮลีฟิลด์ และรอย โจนส์ จูเนียร์ ได้เป็นคนแรก
ฟัตช์เกิดในฮิลสโบโร รัฐมิสซิสซิปปี แต่ก็ได้ย้ายไปอยู่กับครอบครัวที่ดีทรอยต์ รัฐมิชิแกน เมื่อตอนที่เขาอายุได้ห้าขวบ พวกเขาอาศัยอยู่ในแบล็กบอตทอมซึ่งเป็นบริเวณหนึ่งของเมือง เมื่อฟัตช์เป็นวัยรุ่น เขาได้เล่นบาสเกตบอลในระดับกึ่งอาชีพให้แก่มอร์แลนด์วายเอ็มซีเอแฟลช เขาวางแผนที่จะเข้าเรียนที่โรงเรียนวายเอ็มซีเอคอลเลจสคูลที่มหาวิทยาลัยชิคาโก แต่เมื่อเกิดภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ เขาก็ได้ถูกบังคับให้ทำงานที่โรงแรมวูล์ฟเวอรีนเพื่อช่วยเหลือครอบครัวของเขา ที่ซึ่งเขาได้รับการฝึกจากโปรโมเตอร์และผู้ฝึกสอนที่มีชื่อว่าดอน อาร์นอตต์
ใน ค.ศ. 1932 ฟัตช์ชนะการแข่งในรุ่นไลท์เวทของสมาคมกีฬาดีทรอยต์ และใน ค.ศ. 1933 เขาได้ชนะการแข่งรายการโกลเดนโกลฟของดีทรอยต์ เขาเข้ารับการฝึกสอนที่โรงยิมเดียวกับโจ หลุยส์ ที่บริวสเตอร์รีครีเอชันเซ็นเตอร์ยิม และมักจะประชัญฝีมือกับนักชกที่เป็นแชมป์ในอนาคต แต่เนื่องด้วยการป้องกันไม่ให้เกิดอาการเสียงฟู่ของหัวใจเขาจึงได้หันเหอาชีพ และเริ่มมาเป็นผู้ฝึกสอนมวยสากลแทน
เอ็ดดี ฟัตช์ เป็นผู้ฝึกสอนที่มีความโดดเด่น บางทีอาจจะยิ่งใหญ่ที่สุดในช่วงที่เคยมีชีวิตอยู่ เขาสร้างความเตรียมพร้อมในการต่อสู้ที่ดีที่สุดสำหรับนักมวยในการแข่งกีฬาระดับสูงมาเป็นระยะเวลาหลายทศวรรษ นักชกที่สร้างผลงานภายใต้การฝึกสอนของฟัตช์ ได้แก่ โจ เฟรเซอร์, แลร์รี โฮล์มส์, ริดดิค โบว์, ไมเดิล สฟิงก์ส, อาเลกซิส อาร์กูเอโย, มาร์ลอน สตาร์ลิง, เวย์น แมคคัลล็อก, มอนเทล กริฟฟิน และนักมวยแชมป์โลกคนแรกของเขาที่มีชื่อว่าดอน จอร์แดน ผู้ซึ่งครองตำแหน่งแชมป์โลกรุ่นเวลเตอร์เวทใน ค.ศ. 1958
เอ็ดดี ฟัตช์ ได้รับการว่าจ้างเป็นครั้งแรกโดยเฟรเซอร์ กับหัวหน้าพี่เลี้ยงกับผู้จัดการของเขาที่มีชื่อว่าแยงค์ ดูแรม เพื่อช่วยให้เขาเตรียมความพร้อมสำหรับการต่อสู้กับสคราไพรอน จอห์นสัน ใน ค.ศ. 1967 เขาฝึกสอนการน้อมตัวและการหลบหลีกให้แก่เฟรเซอร์อย่างต่อเนื่อง และสร้างทักษะการเคลื่อนไหวแบบเด็ดขาดและดุดัน ซึ่งสร้างความได้เปรียบต่อเฟรเซอร์ที่มีขนาดรูปร่างที่เล็กกว่าคู่ชกโดยทำให้เป็นเป้าที่เข้าชกได้ยาก รูปแบบการต่อสู้ที่เป็นเอกลักษณ์นี้ทำให้เขาสามารถคลุกวงในและเข้าชกถึงคู่ต่อสู้ได้โดยไม่ถูกต่อยกลับมากนัก ที่ซึ่งเป็นมากกว่ารูปแบบการต่อสู้ตามแบบธรรมเนียมนิยม
ในแง่ของชั้นเชิงนี้ได้รับการพิสูจน์แล้วว่ามีประสิทธิภาพสูง และเฟรเซอร์ยังคงไม่เป็นฝ่ายแพ้ โดยเขาเป็นฝ่ายชนะบัสเตอร์ แม็ทธิส ที่แข่งกันในนครนิวยอร์ก และชิงมงกุฎดับเบิลยูบีเอจากจิมมี เอลลิส ด้วยการชนะน็อคแบบทำลายล้าง ซึ่งทั้งหมดนี้ได้นำพาให้เขาไปพบกับมูฮัมหมัด อาลี อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ในรายการแข่งขันที่มีชื่อว่า "เดอะไฟท์ออฟเดอะเซ็นจูรี" ที่ซึ่งได้จัดขึ้นในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1971 ที่เมดิสันสแควร์การ์เดนของนครนิวยอร์ก
ฮาวามาฮาล
ฮาวา มาฮาล (, , แปลว่า: "พระราชวังแห่งสายลม") เป็นพระราชวัง ตั้งอยู่ในเมืองชัยปุระ รัฐราชสถาน ประเทศอินเดีย สร้างในปีค.ศ. 1799 โดยมหาราชาสะหวาย ประธาป สิงห์ (Maharaja Sawai Pratap Singh) ออกแบบโดยลาล ชันด์ อุสถัด (Lal Chand Ustad) โดยถอดแบบมาจากรูปทรงของมงกุฏพระนารายณ์ โดยมีสิ่งก่อสร้างที่โดดเด่นคือ บริเวณด้านหน้าอาคารมีหน้าบันสูงห้าชั้นและมีลักษณะคล้ายรังผึ้ง ซึ่งประกอบด้วยหน้าต่างขนาดเล็กตกแต่งด้วยลวดลายฉลุเป็นช่องลมจำนวน 953 บาน โดยลายฉลุนั้นมีเพื่อนางในวังสามารถมองทะลุออกมาเห็นชีวิตภายนอกบนท้องถนนได้โดยไม่มีใครสังเกตเห็นจากด้านนอก เนื่องจากนางในเหล่านั้นต้องมีความเคร่งครัดในการคลุม "ปูร์ดาห์" (หรือ ผ้าคลุมหน้า)
พระราชวังแห่งนี้สร้างโดยหินทรายสีชมพู และสีแดง ตั้งอยู่ใจกลางเมืองของชัยปุระ โดยเป็นส่วนหนึ่งของซิตี้พาเลส (City Palace) ซึ่งอยู่ในบริเวณติดกันกับเซนานา (Zenana) หรือฮาเร็ม โดยนิยมไปเยี่ยมชมในตอนเช้าพร้อมแสงอาทิตย์ตกกระทบบริเวณหน้าต่างเพื่อชมความงามของช่องลม
ชันตรมันตระ (ชัยปุระ)
ชันตรมันตระ () เป็นบริเวณหอดูดาวซึ่งเป็นสถานที่ที่รวบรวมเครื่องมือทางดาราศาสตร์ สร้างโดยมหาราชาสะหวาย จัย สิงห์ ซึ่งเป็นแม่ทัพใหญ่ของจักรวรรดิโมกุล ภายใต้สมเด็จพระจักรพรรดิออรังเซพ โดยต่อมาได้รับพระราชทานตำแหน่งเป็น "มหาราชา" และ "สะหวาย" จากสมเด็จพระจักรพรรดิโมฮัมมัดชาห์ (Emperor ) ต่อมามหาราชาสะหวาย จัย สิงห์ที่ 2 แห่งแอมแมร์ ได้สร้างเมืองหลวงแห่งใหม่ที่ชัยปุระในระหว่างปีค.ศ. 1727 และค.ศ. 1734 ซึ่งนำรูปแบบมาจากเดลีเมืองหลวงของจักรวรรดิโมกุล โดยหอดูดาวลักษณะแบบนี้ได้ทรงสร้างทั้งหมด 5 แห่งต่างสถานที่กัน รวมถึงที่ชัยปุระ และเดลี ซึ่งหอดูดาวจันตาร์มันตาร์นี้มีขนาดใหญ่ที่สุด และยังเก็บรักษาอยู่ในสภาพดีที่สุดอีกด้วย โดยได้รับการยกย่องโดยองค์การยูเนสโกว่า "เป็นการแสดงออกถึงความชาญฉลาดทางดาราศาสตร์และแนวความคิดทางจักรวาลวิทยาของราชสำนักในช่วงปลายของยุคโมกุล" ("an expression of the astronomical skills and cosmological concepts of the court of a scholarly prince at the end of the Mughal period") งานบูรณะซ่อมแซมส่วนใหญ่ได้รับการดูแลอย่างใกล้ชิดของพันตรีอาเธอร์ การ์เรต (Major Arthur Garrette) นักดาราศาสตร์ ซึ่งแต่งตั้งเป็น "Assistant State Engineer" โดยสำนักงานอำเภอชัยปุระ
ชันตรมันตระ ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก โดยองค์การยูเนสโก ในปีค.ศ. 2010
สโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนาในฤดูกาล 2013–14
ฤดูกาล 2013-14 ของ สโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา ซึ่งเป็นฤดูกาลที่ 114 ของสโมสรและเป็นฤดูกาลที่ 83 ของการได้อยู่บนลีกสูงสุดของสเปน
รวมย้ายเข้าทั้งสิ้น: 57 ล้านยูโร
รวมตัวเลขจำนวนเงินที่ขายทั้งสิ้น: 31 ล้านยูโร
รายได้สุทธิ: 26 ล้านยูโร
ผักขมสยาม
ผักขมสยาม () เป็นพืชล้มลุกในวงศ์ Amaranthaceae ต้องการแสงน้อย เป็นพืชชั้นล่าง ออกรากได้ตามข้อ ใบเดี่ยว เรียงเวียน ดอกออกเป็นกระจุกตามซอกใบ ออกดอกตลอดปี พบในภาคตะวันตกและภาคใต้ พบครั้งแรกที่อำเภอแก่งกระจาน จังหวัดเพชรบุรี เป็นพืชที่ทั้งชื่อสกุลและชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติให้แก่ประเทศไทย และเป็นพืชสปีชีส์เดียวในสกุลนี้
สกุลปาหนันช้าง
สกุลปาหนันช้างหรือ Goniothalamus เป็นสกุลขนาดใหญ่สกุลหนึ่งในวงศ์กระดังงา
บริเวณอินเดียและศรีลังกา
บริเวณอินโดจีนตั้งแต่พม่าใต้ถึงไทยภาคใต้
บริเวณอินโดจีนตั้งแต่จีนตอนใต้ถึงเวียดนามภาคเหนือ
บริเวณอินโดจีนตั้งแต่ภาคตะวันออกถึงภาคตะวันออกเฉียงเนือของไทย
บริเวณมาเลเซีย เกาะบอร์เนียว เกาะสุมาตรา
บริเวณนิวคาลาโดเนีย
Saunders, R.M.K. and Chalermglin, P. 2008. A synopsis of "Goniothalamus" species (Annonaceae) in Thailand, with descriptions of three new species. Botanical Journal of the Linnean Society. 156(3): 355-384.
Saunders, R.M.K. 2003. A synopsis of "Goniothalamus" species (Annonaceae) in Peninsular Malaysia, with a description of a new species. Botanical Journal of the Linnean Society. 142: 321–339.
จักรพรรดิออรังเซพ
อาบุล มูซัฟฟาร์ มูฮี-อุด-ดิน โมฮัมมัด ออรังเซพ หรือนิยมเรียกพระนามว่า จักรพรรดิออรังเซพ (; , , , "ราชสมภพ" 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1618 - "สวรรคต" 3 มีนาคม ค.ศ. 1707) ทรงเสด็จขึ้นครองราชย์ต่อจากพระราชบิดาในปีค.ศ. 1658 เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิองค์ที่ 6 แห่งราชวงศ์โมกุล ซึ่งปกครองอนุทวีปอินเดียเกือบทั้งหมด รัชสมัยของพระองค์นั้นกินเวลายาวนานถึง 49 ปีตั้งแต่ปีค.ศ. 1658 จนสวรรคตในปีค.ศ. 1707 ทรงเป็นจักรพรรดิผู้บุกเบิกและขยายอาณาจักร และยังเป็นจักรพรรดิที่มั่งคั่งที่สุดในรางวงศ์โมกุลด้วยบรรณาการรวมมูลค่า £38,624,680 ต่อปี (ในปีค.ศ. 1690) นอกจากนี้ยังมีชัยเหนืออาณาจักรทางตอนใต้ทำให้จักรวรรดิโมกุลนั้นมีขนาดถึง 3.2 ล้านตารางกิโลเมตร และประชากรในปกครองประมาณ 100-150 ล้านคน
พระองค์ทรงเป็นกษัตริย์ที่นับถือศาสนาอิสลามอย่างเคร่งครัด ซึ่งนโยบายให้เสรีทางการนับถือศาสนาของจักรพรรดิองค์ก่อนได้ถูกยกเลิกไป พระองค์ยังทรงเป็นผู้มีปรีชาสามารถในการปกครองอย่างเข้มแข็งและมีประสิทธิภาพ ซึ่งต่อมาภายหลังจากการสวรรคตของพระองค์เป็นจุดตกต่ำของจักรวรรดิโมกุล ซึ่งต่อมาได้ลดบทบาทความยิ่งใหญ่ลงในทวีปแห่งนี้อย่างรวดเร็ว
จักรพรรดิหุมายูง
นะซีร์ อุดดีน มุฮัมมัด ฮุมายูน () หรือนิยมเรียกพระนามว่า จักรพรรดิหุมายูง (; ; "ราชสมภพ" 7 มีนาคม ค.ศ. 1508 - "สวรรคต" 17 มกราคม ค.ศ. 1556) เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิองค์ที่ 2 แห่งราชวงศ์โมกุล ซึ่งทรงเสด็จขึ้นครองราชย์ต่อจากพระราชบิดา คือสมเด็จพระจักรพรรดิบาบูร์ ซึ่งปกครองอาณาจักรโมกุลอันกว้างขวางที่รวมถึงอัฟกานิสถาน, ปากีสถาน และอินเดียทางตอนเหนือในปัจจุบัน ทรงปกครองจักรวรรดิทั้งหมดสองช่วงคือ ช่วงแรก ระหว่าง 26 ธันวาคม ค.ศ. 1530 - 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1540 และช่วงที่สอง ระหว่าง 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1555 จนกระทั่งสวรรคตเมื่อ 17 มกราคม ค.ศ. 1556 ซึ่งคล้ายกับกรณีของพระราชบิดาซึ่งเสียอาณาจักรในช่วงแรกของรัชสมัย แต่ด้วยความช่วยเหลือจากราชวงศ์ซาฟาวิดแห่งเปอร์เซีย พระองค์สามารถเอาชนะกลับคืนได้กว้างขวางกว่าเดิม ในขณะที่สวรรคต จักรวรรดิโมกุลได้ขยายอาณาบริเวณกว่าหนึ่งล้านตารางกิโลเมตร
พระองค์ทรงครองราชย์ต่อจากพระราชบิดาในส่วนของอินเดียเมื่อปีค.ศ. 1530 ในขณะที่พระอนุชาต่างพระมารดา คือ คัมราน มีร์ซา (Kamran Mirza) ได้ปกครองคาบูล และละฮอร์ ซึ่งเป็นจักรวรรดิของพระราชบิดาทางตอนเหนือ สมเด็จพระจักรพรรดิหุมายูงขึ้นครองราชย์ในขณะที่มีพระชนมายุเพียง 22 พระชันษา ซึ่งในขณะนั้นยังไม่ค่อยเจนจัดด้านการปกครองอาณาจักรของพระองค์นัก
พระองค์เสียอาณาจักรโมกุลให้แก่เชอร์ชาห์สุรี (Sher Shah Suri) ขุนนางเชื้อสายอัฟกัน และในภายหลังได้อาณาจักรกลับคืนมาด้วยความช่วยเหลือของราชวงศ์เปอร์เซียในอีก 15 ปีต่อมา โดยหลังจากเสด็จกลับจากลี้ภัยในเปอร์เซียแล้วได้เกณฑ์เหล่าขุนนาง และคหบดีจากเปอร์เซีย ซึ่งเป็นจุดสำคัญที่ทำให้ธรรมเนียมในราชสำนักโมกุลนั้นได้รับอิทธิพลจากราชสำนักเปอร์เซีย รวมทั้งศิลปวัฒนธรรม สถาปัตยกรรม ภาษา และวรรณคดีอีกด้วย นอกจากนี้จะสังเกตได้ว่าในรัชสมัยของพระองค์ หลักศิลาจารึกต่าง ๆ นั้นได้ทำขึ้นเป็นภาษาเปอร์เซีย
สงครามการ์ลิสต์ครั้งที่ 1
สงครามการ์ลิสต์ครั้งที่ 1 () เป็นสงครามกลางเมืองในสเปนตั้งแต่ปี ค.ศ. 1833 จนถึงปี ค.ศ. 1839 เป็นการขัดแย้งด้านการสืบทอดราชบัลลังก์พระมหากษัตริย์สเปน สงครามมีความคัดแย้งระหว่างผู้สนับสนุนทั้งสองฝ่าย ฝ่ายหนึ่งคือสมเด็จพระราชินีมาเรีย คริสตีนา ซึ่งสนับสนุน สมเด็จพระราชินีนาถอีซาเบลที่ 2 แห่งสเปนซึ่งเป็นฝ่ายเสรีนิยม อีกฝ่ายหนึ่งคือการ์โลสแห่งบูร์บง หรือฝ่ายการ์ลิสต์ ซึ่งต้องการระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์
สามสิบเก้าขั้นวันสิ้นชื่อ
สามสิบเก้าขั้น วันสิ้นชื่อ หรือ สามสิบเก้าขั้น คือนวนิยายแนวแอคชั่นผจญภัย ประพันธ์โดยจอห์น บัคคัน นักเขียนชาวสกอตต์ ลงตีพิมพ์ครั้งแรกเป็นตอน ๆ ในนิตยสารแบล็กวูดตั้งแต่เดือนสิงหาคมถึงกันยายน 1915 และต่อมาได้รับการตีพิมพ์เป็นหนังสือในเดือนตุลาคมปีนั้นโดยวิลเลียม แบล็กวูด แอนด์ ซันส์ เอดินเบิร์ก บทประพันธ์เรื่องนี้คือปฐมบทของพระเอกตัวนำที่ชื่อริชาร์ด แฮนเนย์ ซึ่งเป็นโลดแล่นด้วยบทบู๊และเอาตัวรอดด้วยปฏิภาณไหวพริบของตนเองในการฝ่าฟันให้หลุดพ้นสถานการณ์คับขัน
นวนิยายเรื่องนี้ได้รับการนำมาดัดแปลงเป็นภาพยนตร์หลายครั้ง ครั้งที่รู้จักอย่างแพร่หลายคือผลงานภาพยนตร์ของผู้กำกับ อัลเฟรด ฮิตช์ค็อก ในปี 1935 ซึ่งเป็นภาพยนตร์ขาวดำ นอกจากนี้ ก็มีการนำมาผลิตใหม่เป็นภาพยนตร์สีในปี 1959 และปี 1978 ซึ่งได้ชื่อว่าอิงประพันธ์ต้นฉบับมากที่สุด อีกทั้งยังมีภาพยนตร์ฉายทางโทรทัศน์ของอังกฤษในปี 2008 ด้วย