อาเลกซานดาร์ คาราจอร์เจวิช
อาเล็กซานดาร์ คาราจอร์เจวิช ทรงเป็นที่รู้จักในนาม เจ้าฟ้าชายอาเล็กซานดาร์ มกุฎราชกุมารแห่งยูโกสลาเวีย (, พระราชสมภพ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2488) ทรงเป็นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์เซอร์เบีย เมื่อครั้งพระราชสมภพพระราชบิดาของพระองค์คือพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย ทรงทำให้พระองค์เป็นมกุฎราชกุมารแห่งยูโกสลาเวียซึ่งเป็นพระองค์สุดท้าย ด้วยการสร้างรัฐบาลคอมมิวนิสต์และการตามมาซึ่งการล่มสลายแห่งยูโกสลาเวีย ทำให้ปัจจุบันทรงอ้างสิทธิในราชบัลลังก์เซอร์เบีย โดยมีพระราชอิสริยยศเป็น เจ้าฟ้าชายอเล็กซานเดอร์ที่ 2 มกุฎราชกุมารแห่งเซอร์เบีย แต่ปัจจุบันเป็นสาธารณรัฐเซอร์เบีย
เจ้าชายอเล็กซานเดอร์เป็นพระราชโอรสเพียงพระองค์เดียวในสมเด็จพระราชาธิบดีปีเตอร์ที่ 2 แห่งยูโกสลาเวีย พระมหากษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งยูโกสลาเวีย ราชวงศ์คาราจอร์เจวิช กับอเล็กซานดราแห่งกรีซ สมเด็จพระราชินีแห่งยูโกสลาเวีย พระองค์มีพระราชอิสริยยศเป็น "มกุฎราชกุมารอเล็กซานเดอร์" ซึ่งได้มาตั้งแต่พระราชสมภพและพระราชบิดายังคงเป็นพระมหากษัตริย์อยู่ ซึ่งเป็นการแตกแยกในเซอร์เบียด้วยผู้คนจำนวนมากที่สนับสนุนระบอบกษัตริย์อันส่งผลต่อกับความมั่นคงของประเทศ
เหมือนกับระบอบกษัตริย์ยุโรปหลายประเทศในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง สมเด็จพระราชาธิบดีปีเตอร์ที่ 2 ได้ออกจากประเทศและทรงตั้งคณะรัฐบาลพลัดถิ่น พระองค์ทรงออกจากยูโกสลาเวียในเดือนเมษายน พ.ศ. 2484 และมาถึงที่ลอนดอนในเดือนมิถุนายน ปีเดียวกัน ซึ่งมาจากการยอมจำนนของกองทัพหลวงยูโกสลาฟ
หลังจากการประชุมที่เตหะราน กลุ่มพันธมิตรได้เคลื่อนย้ายการสนับสนุนกลุ่มเช็ทนิกส์ไปยังกลุ่มคอมมิวนิสต์พาร์ทิสัน การแสดงความคิดเห็นในเหตุการณ์และสิ่งบังเกิดขึ้นกับพระบิดาของพระองค์ มกุฎราชกุมารอเล็กซานเดอร์ทรงกล่าวว่า "พระบิดาทรงตรงไปตรงมามาก พระองค์ไม่สามารถเชื่อในพันธมิตรของพระองค์ได้ ซึ่งก็คือขั้วอำนาจประชาธิปไตยอเมริกาและพระญาติกับพระสหายในลอนดอนที่สามารถช่วยได้ แต่เกิดขึ้นได้อย่างเที่ยงตรง" ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2488 อิวาน ซิวบาซิกทูตราชวงศ์และยอซีป บรอซ ตีโต ผู้นำฝ่ายพาร์ทิสัน ได้ลงนามข้อตกลงที่ซึ่งพยายามรวมกันระหว่างพระราชวงศ์และรัฐบาลคอมมิวนิสต์
ในวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2487 กลุ่มเอ็นวีเอโอเจ ซึ่งเป็นกลุ่มพาร์ทิสันได้ประกาศตนเป็นรัฐบาลปกครองยูโกสลาเวีย และประกาศยกเลิกสิทธิอันชอบธรรมของพระราชวงศ์ ในวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2489 ไม่กี่เดือนหลังจากการกำเนิดของเจ้าชาย เอ็นวีเอโอเจได้ตังชื่อประเทศเป็นสาธารณรัฐประชาธิปไตยยูโกสลาเวีย ในวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2489 ประเทศได้ประกาศเป็นสาธารณรัฐคอมมิวนิสต์และเปลี่ยนชื่อประเทศเป็นสหพันธ์สาธารณรัฐประชาชนยูโกสลาเวีย ในปี พ.ศ. 2490 พระราชวงศ์ได้ถูกปลดออกจากการเป็นพลเมืองยูโกสลาเวียและตำแหน่งของพระราชวงศ์ได้ถูกปลด
เจ้าชายอเล็กซานเดอร์ พระราชสมภพที่ห้อง 212 โรมแรมคาริจส์ในถนนบรูก ลอนดอน รัฐบาลอังกฤษให้อำนาจในการปกครองรัฐบาลผลัดถิ่นชั่วคราวบริเวณนั้นดังนั้นพระราชโอรสควรจะประสูติในดินแดนยูโกสลาฟ
พระบิดามารดาอุปถัมภ์ของพระองค์คือ สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักรกับเจ้าฟ้าหญิงเอลิซาเบธซึ่งต่อมาคือสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร พระองค์เป็นพระราชโอรสพระองค์เดียวของสมเด็จพระราชาธิบดีปีเตอร์ที่ 2 แห่งยูโกสลาเวียกับเจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งกรีซ และเป็นพระราชนัดดาเพียงพระองค์เดียวในเจ้าหญิงแอสปาเซีย มานอส พระวรราชชายาแห่งกรีซ ผ่านทางพระอัยยิกาฝ่ายพระชนนีพระองค์เป็นพระญาติของดัสเชสอีเลียนา มานอสแห่งชารท์ พระองค์ทรงมีเชื้อสายพระราชวงศ์ในยุคกลางคือราชวงศ์เนมานจิค
พระบิดามารดาของพระองค์ไม่สามารถดูแลพระองค์ได้เต็มที่เนื่องจากปัญหาด้านพลานามัยและการเงิน ดังนั้งพระองค์จึงได้รับการเลี้ยงดูจากเจ้าหญิงแอสปาเซีย พระอัยยิกา พระองค์ทรงเข้าศึกษาที่ Institut Le Rosey วิทยาลัยคัลเวอร์, โรงเรียนกอร์ดอนสตอร์น, โรงเรียนมิลล์ฟิลด์และ Mons Officer Cadet School, Aldershot
ในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2515 ที่วิลลาแมนริค เดอ ลา คอนเดสซา ใกล้เมืองเซบียา ประเทศสเปน พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงมาเรีย เดอ กลอเรีย แห่งออร์เลออง บราแกนซา ทั้ง 2 พระองค์มีพระโอรสร่วมกัน 3 พระองค์ได้แก่
เนื่องจากการอภิเษกสมรสกับชาวโรมันคาทอลิก พระองค์จึงสูญเสียตำแหน่งลำดับการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ ที่ซึ่งทรงเป็นเชื้อสายในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียโดยผ่านทางพระโอรสของพระนางคือเจ้าฟ้าชายอัลเฟรด ดยุคแห่งแซ็กซ์-โคบูร์กและก็อตธา เรื่องนี้ไม่เป็นปัญหาในจุดยืนของพระองค์ที่เป็นพระญาติห่างๆอันไม่สามารถทำให้พระองค์กลายเป็นกษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักรได้ เจ้าชายอเล็กซานเดอร์ยังทรงเป็นเชื้อสายของพระธิดาองค์โตในพระนางเจ้าวิกตอเรียคือเจ้าหญิงวิกตอเรีย พระวรราชกุมารี โดยพระโอรสทั้ง 3 ของพระองค์ทรงอยู่ในลำดับที่94,95และ96ด้วย
เจ้าชายอเล็กซานเดอร์ทรงหย่ากับเจ้าหญิงมาเรียในปีพ.ศ. 2528 มกุฎราชกุมารทรงอภิเษกสมรสใหม่กับนางสาวแคทเทอรีน แคร์รี เบ็ทติส บุตรีในโรเบิร์ต แบ็ทติสและแอนนา ดอสติ ในวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2528 และพิธีจัดอย่างเลื่อมใสที่โบสถ์ออร์ทอด็อกซ์เซนต์ซาวา,นอร์ธทิง ฮิลล์,ลอนดอน
เจ้าชายอเล็กซานเดอร์เสด็จมายูโกสลาเวียครั้งแรกในปี พ.ศ. 2534 พระองค์ทรงปฏิบัติพระกรณียกิจด้านประชาธิปไตยเพื่อต่อต้านยุคสมัยของจอมเผด็จการสโลโบดัน มิโลเชวิช และทรงย้ายมาพำนักที่ยูโกสลาเวียหลังจากสโลโบดัน มิโลเชวิชถูกปลดออกจากตำแหน่งในปี พ.ศ. 2543 ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2544 พลเมืองชาวยูโสลาเวียได้ฟื้นฟูพระราชวงศ์โดยรัฐบาลให้สิทธิในทรัพย์สิน รวมทั้งพระราชวังหลวง ปัจจุบันทรงพำนักที่พระราชวังหลวงที่เมืองเดดินเจและเขตพิเศษเบลเกรด
มกุฎราชกุมารอเล็กซานเดอร์ทรงสนับสนุนการฟื้นฟูระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญในเซอร์เบียและจะทรงเป็นกษัตริย์โดยถูกต้อง พระองค์เชื่อว่าระบอบกษัตริย์มีส่วนช่วยให้เซอร์เบียมี "ความมั่นคง, ความต่อเนื่องกันและความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน"
สมาชิกในหลายๆพรรคการเมืองสนับสนุนระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ คริสตจักรออร์ทอด็อกซ์เซอร์เบียสนับสนุนในการฟื้นฟูระบอบกษัตริย์ นายกรัฐมนตรีซอราน ดินดิคได้มีนโยบายฟื้นฟูระบอบกษัตริย์แต่ได้ถูกลอบสังหารเสียก่อน โดยพรรคเดโมแครตของเขาไม่เห็นด้วยกับการฟื้นฟูพระราชวงศ์
มกุฎราชกุมารทรงสาบานว่าจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับการเมืองและจะบรรลุปณิธานที่ตั้งไว้ พระองค์และมกุฎราชกุมารีแคทเทอรีนทรงประกอบพระราชกรณียกิจอันเป็นประโยชน์มากมายแก่ชาวเซอร์เบียได้แก่ สิทธิมนุษยชน เป็นต้น ในพระดำรัสครั้งทรงกล่าวในการที่เซอร์เบียเป็นสมาชิกในสหภาพยุโรปว่า 
ด้วยประเทศมอนเตเนโกรได้ลงนามประกาศอิสรภาพอย่างสมบูรณ์ในวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 การฟื้นฟูระบอบกษัตริย์ได้พบในการโต้วาทีทางการเมืองประจำวัน ผู้นิยมกษัตริย์ได้ยื่นข้อเสนอเพื่อรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ เอกสารนี้ได้รับการอนุมัติในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2549 โดยเกี่ยวกับสาธารณรัฐ ชาวเซอร์เบียไม่ได้เลือกการเปลี่ยนระบบรัฐบาล
มกุฎราชกุมารมีพระราชดำรัสในวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 ว่าในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2550 มกุฎราชกุมารอเล็กซานเดอร์ทรงประกาศแผนการอัญเชิญพระบรมศพของพระราชบิดาคือสมเด็จพระราชาธิบดีปีเตอร์ที่ 2 แห่งยูโกสลาเวียกลับสู่มาตภูมิคือเซอร์เบียและฝังพระบรมศพที่สุสานหลวงพระราชวงศ์โอเปนัก ที่ซึ่งพระราชวงศ์คาราจอร์เจวิชทุกพระองค์ได้ฝังที่นี้ และพระองค์ยังทรงปรารถนาให้อัญเชิญพระบรมศพของพระราชอัยยิกาคือมาเรียแห่งโรมาเนีย สมเด็จพระราชินีแห่งยูโกสลาเวียมาผังเคียงข้างพระราชอัยกาคือสมเด็จพระราชาธิบดีอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งยูโกสลาเวีย