hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ไอเฮตยูเด็นไอเลิฟยู
"ไอเฮตยูเด็นไอเลิฟยู" () คือเพลงที่ร้องร่วมกันระหว่าง เซลีน ดิออน และ ลูชิอาโน ปาวารอตติ จากอัลบั้ม "เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ" ของเซลีน ออกเผยแพร่ทางวิทยุครั้งแรกเมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2541 ในประเทศอิตาลีเท่านั้น
"ไอเฮตยูเด็นไอเลิฟยู" (บทเพลงที่ปรับมาจกาเพลง "เนเวอร์ เนเวอร์ เนเวอร์" ของ Shirley Bassey) คือเพลงที่ปรับปรุงมาจากเพลงอิตาลี "Grande grande grande" ผลงานการขับร้องของ Mina
เซลีน และลูชิอาโนแสดงเพลงนี้ในคอนเสิร์ต "ปาวารอตติแอนด์เฟรนส์ฟอร์ชิลเดร็นออฟลิเบเรียเบนีฟิต" เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2541 ซึ่งซีดี และดีวีดีการแสดงดังกล่าวออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2541
มิวสิกวิดีโอเพื่อการประชาสัมพันธ์ใช้วิดีโอจากคอนเสิร์ตดังกล่าว, เบื้องหลังการบันทึกเสียง และวิดีโอจากแอฟริกา
เบื้องหลังการบันทึกเสียงได้บรรจุในดีวีดีคอนเสิร์ต "อูเกอร์ดูสตาด" 
ซิงเกิลซีดี 1 เพลง (อิตาลี)
รายนามประธานาธิบดีสาธารณรัฐประชาชนจีน
รายนามประธาน และประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน
สังกัด: 
ผู้นำรุ่นที่:
รัฐสันตะปาปา
รัฐสันตะปาปา (; ) หรือ รัฐคริสตจักร (; ')
“รัฐสันตะปาปา” เป็นหนึ่งในรัฐทางประวัติศาสตร์ของอิตาลีตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 6 จนกระทั่งอิตาลีรวมตัวกันเป็นประเทศเดียวกันในปี ค.ศ. 1861 โดยการนำของราชอาณาจักรซาร์ดิเนีย (หลังจากนั้นรัฐพระสันตะปาปาก็ยังมีอยู่จนปี ค.ศ. 1870) รัฐสันตะปาปาเป็นดินแดนที่อยู่ภายใต้การปกครองโดยตรงของพระสันตะปาปา ในสมัยที่รุ่งเรืองที่สุดมีอาณาบริเวณที่ครอบคลุมบริเวณประเทศอิตาลีสมัยใหม่ที่รวมทั้งโรมันยา, มาร์เก, อุมเบรีย และลาซีโอ อำนาจในการปกครองนี้เรียกว่า อำนาจการปกครองของพระสันตะปาปา (Temporal power) ที่ตรงข้ามกับอำนาจทางศาสนา
“Papal States” มักจะเป็นคำที่นิยมมากกว่า ส่วน “Papal State” มักจะใช้กับนครรัฐวาติกันซึ่งเป็นอาณาบริเวณภายในตัวกรุงโรม นครรัฐวาติกันก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1929 เพื่อให้เป็นสันตะสำนักที่เป็นรัฐอิสระ (Holy See) ของพระสันตะปาปา
ราชอาณาจักรเวสเซกซ์
ราชอาณาจักรเวสเซ็กซ์ ( หรือ Westseaxe (ภาษาอังกฤษเก่า)) เวสเซ็กซ์ หรือ “แซ็กซอนตะวันตก” เป็นอาณาจักรแองโกล-แซ็กซอนของแซ็กซอนตะวันตกทางตะวันตกเฉียงใต้ของอังกฤษในคริสต์ศตวรรษที่ 6 จนอังกฤษรวมตัวกันเป็นประเทศในคริสต์ศตวรรษที่ 9 ภายใต้ราชวงศ์เวสเซ็กซ์ หลังจากสมัยสมเด็จพระเจ้าคานูทมหาราชเวสเซ็กซ์ก็มีฐานะเป็นอาณาจักรเอิร์ล (Earldom) ตั้งแต่ ค.ศ. 1020 ถึง ค.ศ. 1066 หลังจากสมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษทรงได้รับชัยชนะต่ออังกฤษ พระองค์ก็รงยุบอาณาจักรเอิร์ลต่างๆ ในอังกฤษ เวสเซ็กซ์ถูกแบ่งระหว่างผู้ติดตามของพระองค์
คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์เป็นหนึ่งในคณะที่เปิดการเรียนการสอน ณ วิทยาเขตศรีราชา จังหวัดชลบุรี
เมื่อรัฐบาลได้กำหนดนโยบาย กระจายความเจริญออกสู่ภูมิภาคต่างๆ ของประเทศโดยให้แต่ละภูมิภาค มีการพัฒนาศูนย์กลางความเจริญขึ้น ในพื้นที่ของตนเอง โดยมีวัตถุประสงค์หลักในการมุ่งเน้นให้เกิดเป็นเขตเศรษฐกิจแห่งใหม่ เนื่องจากศักยภาพความพร้อมของภูมิภาคชายฝั่งทะเลตะวันออกที่มีอยู่เดิมค่อนข้างสูง ดังนั้นนโยบายดังกล่าวจึงทำให้สามารถกระตุ้น การขยายฐานการผลิต ในภาคอุตสาหกรรม และการจ้างงานพร้อมกับส่งเสริมธุรกิจ การค้า การท่องเที่ยวและการบริการเพื่อให้ภูมิภาคนี้ สามารถพึ่งตนเองได้ ตลอดจนเป็นฐานการดำเนินธุรกิจระหว่างประเทศ ให้กับประเทศไทย
จากศักยภาพและความพร้อมที่มีอยู่ในปัจจุบัน ประกอบกับพื้นฐานการจัดการศึกษาเดิม ผนวกเข้ากับความรับผิดชอบ
ต่อระบบการศึกษา และการพัฒนาประเทศ ว่าสามารถเข้ามามีส่วนร่วมสร้างสรรค์ พัฒนาพื้นที่บริเวณชายฝั่งทะเลภาคตะวันออกภายใต้ขอบเขตภาระหน้าที่ที่มีอยู่ได้ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ จึงจัดทำแผนจัดตั้งคณะวิทยาการจัดการขึ้น ณ วิทยาเขตศรีราชา และจัดให้อยู่ในประเภทสถานศึกษา ระดับอุดมศึกษาที่สามารถขยายโอกาสทางการศึกษา เพื่อตอบสนองการพัฒนาเขตเศรษฐกิจ บริเวณพื้นที่ชายฝั่งทะเลภาคตะวันออก และการพัฒนาประเทศตามลำดับ โดยมุ่งผลิตและพัฒนากำลังคนระดับสูง เสริมสร้างงานวิจัยและพัฒนาทางวิชาการ ทางการจัดการธุรกิจอุตสาหกรรม พาณิชยกรรม ธุรกิจบริการสาขาต่างๆ การบริหารสาธารณะและการจัดการการขนส่ง โดยเฉพาะสาขาวิชาที่มีความต้องการ จากฐานการผลิต และระบบเศรษฐกิจหลัก ทั้งระดับภูมิภาคและระดับประเทศ
หลังจากดำเนินการตามแผน คณะวิทยาการจัดการได้รับความเห็นชอบ ในหลักการให้บรรจุไว้ในแผนพัฒนา การศึกษา
ระดับอุดมศึกษา ระยะที่ 7 ในฐานะ “วิทยาลัยชุมชน” ในปี พ.ศ. 2539 คณะอนุกรรมการพิจารณา จัดตั้งหน่วยงานราชการใหม่ ในสถาบันอุดมศึกษาของรัฐ มีมติเห็นชอบให้ขยายจากวิทยาลัยชุมชนเป็นวิทยาเขตศรีราชา และสภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ได้อนุมัติให้เป็นวิทยาเขตศรีราชาาอย่างสมบูรณ์ ในการประชุมครั้งที่ 3/2542 เมื่อวันที่ 15 มีนาคม 2542 โดยที่มีคณะวิทยาการจัดการเป็นหน่วยงานภายในระดับคณะวิชา มีวัตถุประสงค์เพื่อรองรับผู้ที่สำเร็จการศึกษา ในระดับมัธยมศึกษาตอนปลายจากทั่วประเทศ และกระจายโอกาสทางการศึกษา สู่ภูมิภาคพื้นที่ภาคตะวันออก คณะวิทยาการจัดการได้เปิดรับนิสิตรุ่นแรก ในปีการศึกษา 2539 จำนวน 3 สาขาวิชา ได้แก่สาขาการจัดการ สาขาการตลาดและสาขาการโรงแรม และดำเนินการเรียนการสอนครั้งแรก ในวันอังคารที่ 11 มิถุนายน 2539 โดยมุ่งที่จะผลิตบัณฑิตที่มีคุณภาพ ทางด้านการจัดการซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญ ของการบริหารธุรกิจทุกประเภท มารองรับกับการขยายตัว เพื่อตอบสนองต่อความต้องการแรงงาน ของภูมิภาคบริเวณชายฝั่งทะเล
ภาควิชา สำนัก สถาบัน และศูนย์ ภายในคณะวิทยาการจัดการ
ภานุทัต อภิชนาธง
ภานุทัต อภิชนาธง (21 กรกฎาคม พ.ศ. 2517 -) หรือที่รู้จักกันในนาม ครูแอ๊ด หรือศิลปินพื้นบ้านล้านนา เกิดที่บ้านพันตาเกิน อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน เป็นบุตรของนายสวัสดิ์ อภิชนาธง และนางนิ่ม ทุ้ยแป มีฝีมือด้านดนตรีพื้นเมืองในระดับครู และเป็นครูคนแรกที่เริ่มสอนดนตรีพื้นเมืองล้านนาให้กับประชาชนในวัด โดยไม่มีค่าใช้จ่ายในการสอน ในทุกวันเสาร์-อาทิตย์ เวลา 13.30-17.00 น. บนวิหารหลวง วัดสวนดอก จังหวัดเชียงใหม่ และประกอบอาชีพนักดนตรีและนักร้อง ในเวลาอื่นๆ นายภานุทัตให้เหตุผลในการเลือกเล่นดนตรีพื้นเมืองว่าเป็นสิ่งที่ใกล้ตัวมากที่สุด โดยเฉพาะซอพื้นเมือง มีใจรักดนตรีพื้นเมืองและความเป็นลานนา
ด้านครอบครัว นายภานุทัต อภิชนาธง มีบุตรชายหนึ่งคน คือ "น้องแอ๊ดน้อย "
เชียงใหม่ ปีพุทธศักราช ๒๕๒๓
ราชอาณาจักรนอร์ทัมเบรีย
ราชอาณาจักรนอร์ทธัมเบรีย (ภาษาอังกฤษ: Northumbria หรือ Northhumbria) เป็นชื่อของอาณาจักรยุคกลางของชาวแองเกิลที่ปัจจุบันตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของอังกฤษ และทางใต้ของสกอตแลนด์ และเป็นอาณาจักรเอิร์ล (Earldom) ที่เมื่อรวมกับอาณาจักรแองโกล-แซ็กซอนกลายเป็นอังกฤษ ชื่อ “นอร์ทธัมเบรีย” เป็นนัยยะว่าเขตแดนทางใต้ของอาณาจักรปากแม่น้ำฮัมเบอร์
นอร์ทธัมเบรียก่อตั้งกลางบริเตนใหญ่ในสมัยแองโกล-แซ็กซอน เมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 7 อาณาจักรเบอร์นิเซีย และอาณาจักรไดรารวมตัวกันเป็นอาณาจักรเดียว (ในคริสต์ศตวรรษที่ 12 เฮนรี ฮันทิงดัน (Henry of Huntingdon) บรรยายว่านอร์ทธัมเบรียเป็นอาณาจักรหนึ่งในเจ็ดอาณาจักรของอาณาจักรแองโกล-แซ็กซอน) ในสมัยที่รุ่งเรืองที่สุดเขตแดนของราชอาณาจักรทางใต้จรดปากแม่น้ำฮัมเบอร์, ไปถึงแม่น้ำเมอร์ซีย์ และเฟิร์ธออฟฟอร์ธ (Firth of Forth) (โดยประมาณ จากเชฟฟิลด์ ไปรังคอร์ ไปเอดินบะระ) - และมีหลักฐานว่าเคยมีดินแดนมากกว่านั้น
ต่อมานอร์ทธัมเบรียเสียดินแดนทางใต้แก่บริเวณเดนลอว์(Danelaw) ทางด้านเหนือเดิมเป็นอาณาจักรแต่ต่อมากลายเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรเดนมาร์กที่มีฐานะเท่าเทียมกับเป็นอาณาจักรเอิร์ลและมีฐานะเช่นนั้นเมื่ออังกฤษรวมตัวกันโดยการนำของเวสเซ็กซ์ อาณาจักรเอิร์ลมีเขตแดนติดกับแม่น้ำทีส์ทางด้านใต้และแม่น้ำทวีดทางด้านเหนือ (โดยทั่วไปคล้ายคลึงกับตะวันออกเฉียงเหนืออังกฤษ (North East England) ปัจจุบัน) ดินแดนบริเวณเป็นบริเวณที่พิพาตระหว่างอังกฤษและสกอตแลนด์ แต่อาณาจักรเอิร์ลแห่งนอร์ทธัมเบรียก็ได้รับการยอมรับว่าเป็นส่วนหนึ่งของของอังกฤษในสนธิสัญญายอร์คระหว่างอังกฤษกับสกอตแลนด์ในปี ค.ศ. 1237 ทางเขตแดนทางเหนือเบริคอัพพอนทวีด (Berwick-upon-Tweed) เหนือแม่น้ำที่เปลี่ยนมือหลายครั้งระหว่างอังกฤษกับสกอตแลนด์ก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของอังกฤษโดยพระราชบัญญัติเวลส์และเบริค (Wales and Berwick Act) ในปี ค.ศ. 1746
B symptoms
B symptoms เป็นอาการแสดงที่สำคัญ ในโรคมะเร็ง Hodgkin's lymphoma ซึ่งประกอบด้วยอาการที่สำคัญ 3 อาการ ได้แก่ มีไข้ น้ำหนักลด และ เหงื่อออกตอนกลางคืน
ราชอาณาจักรอีสต์แองเกลีย
ราชอาณาจักรอีสต์แองเกลีย (ภาษาอังกฤษ: Kingdom of the East Angles หรือ Kingdom of East Anglia) เป็นหนึ่งในอาณาจักรแองโกล-แซ็กซอนเจ็ดอาณาจักร ชื่อของอาณาจักรมาจากชื่อดินแดนแองเกิล (Angeln) ของชนแองเกิล ทางตอนเหนือของเยอรมนี ที่เมื่อแรกเริ่มประกอบด้วยนอร์โฟล์ค และซัฟโฟล์ค ชื่อที่อาจจะได้รับหลังจากการตั้งถิ่นฐานของชาวเดนส์ (“North folk (people)” = ชาวเหนือ “South folk (people)” = ชาวใต้) หลังจาการเสกสมรสของเจ้าหญิงเอเธลเดรดา (Etheldreda) แห่งอีสต์แองเกลีย เกาะอีลีย์ (Isle of Ely) ก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักร แต่เขตแดนของอีสต์แองเกลียไม่ชัดเจน บริเวณอีสต์แองเกลียในปัจจุบันมาจากชื่ออาณาจักรและเป็นชื่อของมหาวิทยาลัยอีสต์แองเกลียแห่งสหราชอาณาจักร
ราชอาณาจักรอีสต์แองเกลียก่อตั้งขึ้นราว ค.ศ. 520 โดยการรวมตัวระหว่างนอร์ธและเซาท์โฟล์ค ชั่วระยะเวลาหนึ่งหลังจากได้รับชัยชนะต่อราชอาณาจักรนอร์ทธัมเบรียราว ค.ศ. 616 อีสต์แองเกลียก็เป็นราชอาณาจักรที่มีอำนาจมากที่สุดในบรรดาราชอาณาจักรแองโกล-แซ็กซอนของอังกฤษ และพระเจ้าเรดวอลด์แห่งอีสต์แองเกลีย (Raedwald of East Anglia) ก็ได้เป็น “ประมุขเบร็ตวาลดา” (Bretwalda) ที่มีฐานะเป็นประมุขของอาณาจักรแองโกล-แซ็กซอนต่างๆ แต่ก็เพียงไม่นาน สี่สิบปีต่อมาอีสต์แองเกลียก็พ่ายแพ้ต่อราชอาณาจักรเมอร์เซียสองครั้ง และอีสต์แองเกลียก็อ่อนแอลงจนกระทั่งปี ค.ศ. 794 เมื่อพระเจ้าออฟฟาแห่งเมอร์เซีย (Offa of Mercia) มีพระราชโองการให้ปลงพระชนม์พระเจ้าเอเธลเบิร์ธที่ 2 แห่งอีสต์แองเกลีย (Æthelberht II of East Anglia) และยึดอำนาจการปกครองอีสต์แองเกลียมาเป็นของพระองค์
อีสต์แองเกลียได้รับอิสรภาพอีกครั้งจากเมอร์เซียในการต่อสู้ระหว่างปี ค.ศ. 825-ค.ศ. 827 ซึ่งเป็นผลให้พระมหากษัตริย์สองพระองค์ของเมอร์เซียถูกปลงพระชนม์ในการพยายามต่อต้าน เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 870 ฝ่ายเดนส์ก็สังหารพระเจ้าเอ็ดมันด์แห่งอีสต์แองเกลียและยึดครองราชอาณาจักรอีสต์แองเกลีย ฝ่ายแซ็กซอนยึดบริเวณอีสต์แองเกลียคืนในปี ค.ศ. 920 แต่ก็มาเสียไปในปี ค.ศ. 1015-ค.ศ. 1017 ให้กับสมเด็จพระเจ้าคานูทมหาราช และมอบให้กับพระเจ้าธอเคลล์สูง (Thorkell the Tall) ผู้ได้รับแต่งตั้งให้เป็นเอิร์ลอีสต์แองเกลียในปี ค.ศ. 1017
กองทัพตัวแบบใหม่
กองทัพตัวแบบใหม่ () ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1645 โดยฝ่ายรัฐสภาระหว่างสงครามกลางเมืองอังกฤษ "กองทัพตัวแบบใหม่" แตกต่างจากกองทัพอื่น ๆ ตรงที่เป็นกองทัพที่สามารถเคลื่อนย้ายไปต่อสู้ที่ใดก็ได้แทนที่จะประจำการอยู่ที่เดียว ซึ่งทำให้กลายเป็นกองทัพอาชีพเต็มตัวแทนที่จะเป็นกองทัพชั่วคราวอย่างที่เป็นมา นอกจากนั้นนายทหารของกองทัพตัวแบบใหม่ยังต้องเป็นทหารอาชีพอย่างเดียวโดยไม่มีตำแหน่งในสภาขุนนางหรือในสภาสามัญชน ฉะนั้นจึงไม่เกี่ยวข้องกับพรรคการเมืองหรือกลุ่มศาสนาต่าง ๆ ในรัฐสภา
"กองทัพตัวแบบใหม่" บางส่วนถูกเรียกจากทหารเก่าผู้แน่วแน่ต่อกลุ่มเพียวริตันและอีกส่วนหนึ่งจากการเกณฑ์ที่มีความเชื่อต่าง ๆ กัน แม้ว่านายทหารจะไม่มีความเห็นพ้องกับความคิดเห็นของพลทหาร แต่ความที่เป็นอิสระจากรัฐสภาทำให้กองทัพนี้ใช้ได้ทั้งการโค่นราชบัลลังก์หรือล้มล้างรัฐบาล และในการริเริ่ม "เครือจักรภพ" ที่เป็นช่วงเวลาที่อังกฤษอยู่ภายใต้การปกครองของทหารโดยตรง ผู้นำของกองทัพตัวแบบใหม่ (โดยเฉพาะโอลิเวอร์ ครอมเวลล์) สามารถพึ่งกองทัพที่มีวินัยดีและมีความมุ่งมั่นทางศาสนาในการสนับสนุนเพื่อรักษาอำนาจการปกครองโดยเผด็จการได้
ลูกผู้ชายหัวใจเพชร
ลูกผู้ชายหัวใจเพชร ละครโทรทัศน์ทางช่อง 7 ออกอากาศในกลางปี พ.ศ. 2545 เวลาหลังข่าวภาคค่ำ 20.30 - 22.30 น. ผลิตโดยบริษัท กันตนา จำกัด สร้างจากบทประพันธ์ของ รุจิกาญจน์ บทโทรทัศน์โดย คนหลังม่าน กำกับการแสดงโดย ธีรศักดิ์ พรหมเงิน นำแสดงโดย จุลจักร จักรพงษ์, กุลณัฐ ปรียะวัฒน์, ยืนยง โอภากุล, มณฑล จิรา, สาวิกา กาญจนมาศ, เจจินตัย อันติมานนท์, ฝันเด่น จรรยาธนากร, อนุสรณ์ เดชะปัญญา, กาญจนา จินดาวัฒน์ ร่วมด้วย เทียรี่ เมฆวัฒนา และ นัฏฐา ลอยด์ เพลงประกอบละคร "คนไม่มีสิทธิ์" และ "ฉันรู้ว่ายังมีดาว" โดย จุลจักร จักรพงษ์
เพชร (จุลจักร จักรพงษ์) เด็กวัยรุ่นหนุ่มที่อยู่กับพ่อที่เป็นคนขับรถแท็กซี่ชื่อ นพ (ยืนยง โอภากุล) เพียงสองคน เพชรก็เหมือนกับเด็กวัยรุ่นชายทั่วไปที่ใฝ่ฝันอยากจะเป็นนักดนตรีร็อกและชอบมีเรื่องชกต่อยกับเด็กนักเรียนช่างกลทั่วไป เพชรกับเพื่อนชื่อ ดำรง หรือ ดำ (เจจินตัย อันติมานนท์) ถูกจับเข้าสถานพินิจเป็นระยะเวลา 5 ปี ทั้ง ๆ ที่เพชรไม่ใช่เป็นคนเกเรเพียงแต่ทนไม่ได้ที่จะเห็นความไม่เป็นธรรม
เมื่อออกมา ทรายแก้ว (สาวิกา กาญจนมาศ) น้องสาวของดำชอบเพชร แต่เพชรไม่ชอบด้วย ต่อมาดำมีเรื่องถูกยิงตาย ก่อนตายดำได้ฝากทรายแก้วให้เพชรดูแลด้วย ต่อมาเพชรได้เข้าเป็นนักดนตรีในผับของ เอกพล (มณฑล จิรา) หนุ่มมหาเศรษฐีเจ้าของบริษัทค่ายเทปและกิจการหลายอย่าง วันหนึ่งเพชรถูกผู้จัดการผับไล่ออก แต่ได้ เนตรดาว (กุลณัฐ ปรียะวัฒน์) ญาติและคู่หมั้นของเอกพลมาช่วยไว้ เนตรดาวประทับใจเพชรตั้งแต่แรกพบ เพราะเพชรพยายามมีชีวิตอยู่ตามความฝันของตนเอง ขณะที่เนตรดาวถูกทั้งพ่อ (อนุสรณ์ เดชะปัญญา) และ แม่ (กาญจนา จินดาวัฒน์) จำกัดกรอบชีวิตไว้ให้
เอกพลพยามพยามกลั่นแกล้งเพชรอยู่ตลอด แต่เพชรก็ได้ความช่วยเหลือจาก โจ๊ก (ฝันเด่น จรรยาธนากร) เพื่อนใหม่อยู่ ในงานวันเกิดของเนตรดาว เนตรดาวขอให้เพชรพาเธอหนี เพชรพาเนตรดาวขี่มอเตอร์ไซค์ไปเรื่อย ๆ จนเจอที่ริมทะเล เนตรดาวเล่าให้ฟังว่าเบื่อสังคมที่ใส่หน้ากากเข้าหากัน อยากจะใช้ชีวิตเงียบสงบเปิดร้านอาหารเล็ก ๆ ริมทะเลแบบนี้ เพชรเองก็เหมือนกันไม่ได้ต้องการเป็นนักร้องใหญ่โต แต่ขอให้เล่นดนตรีในแบบที่ตัวเองชอบ อยู่ในร้านเล็ก ๆ ก็พอใจแล้ว และเพชรได้เล่นเพลงที่แต่งขึ้นให้เนตรดาวฟังเป็นของขวัญวันเกิด
ต่อมาเพชรได้ถูกเปิดตัวเป็นนักร้องคนใหม่ของค่ายเทปของเอกพล แต่เอกพลกลับเอาคู่ปรับเก่าของเพชรในสถานพินิจมาในงาน ประกาศให้ทุกคนรู้ว่าเพชรเคยติดคุกมาก่อน ความฝันที่จะเป็นนักร้องของเพชรต้องพังทลายลง นพแน่ใจว่าเอกพลต้องเป็นคนอยู่เบื้องหลังทั้งหมด นพตามไปเอาเรื่องจึงทำให้รู้ว่า จริง ๆ แล้วเอกพลเป็นเจ้าของโรงงานผลิตซีดีเถื่อน และเอาเพลงในบริษัทของพ่อของเนตรดาวไปปั๊มขาย เอกพลยิงนพตาย เพชรได้ทราบเรื่องและตามแก้แค้นให้นพ
ที่สุดเอกพลก็จบชีวิตลง เพชรและเนตรดาวก็ได้ทำตามฝันของตนและทั้งคู่ก็ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน
อิตส์ออลเลิฟ
"อิตส์ออลเลิฟ" () เป็นคอลแลบอเรชันซิงเกิลที่ 2 ของคุมิ โคดะ และเป็นซิงเกิลแรกที่มี "มิโซโนะ" น้องสาวของเธอมาร่วมร้องเพลงอีกด้วย กำหนดวางแผงเดิมวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2552 แต่เนื่องจากเหตุผลบางประการจำเป็นต้องเลื่อนการวางจำหน่ายไปเป็นวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2552 แทน สามารถเปิดตัวอันดับที่ 1 ออริกอนชาร์ต ซึ่งเป็นซิงเกิลที่ 7 ของคุมิ โคดะที่เปิดตัวอันดับที่ 1 ออริกอนชาร์ต และเป็นซิงเกิลแรกของมิโซโนะที่เปิดตัวในอันดับ 1 ออริกอนชาร์ต
เพลง "It's all Love!" เป็นเพลงประกอบรายการ "สุคคิริ!!" ทางช่องนิปปอนทีวี เพลง "Faraway" เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "สึบารุ" และเพลง "天秤~強がりな私×弱がりな君~" เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "เอเลียตแยงกี้ซาบุโร"
ซิงเกิล "It's all Love!" ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำจาก RIAJ ประจำเดือนมีนาคม พ.ศ. 2552 เนื่องจากยอดจำหน่ายและยอดส่งออกเกิน 100,000 แผ่น
เชกโก เดล คาราวัจโจ
เชกโก เดล คาราวัจโจ (ภาษาอังกฤษ: Cecco del Caravaggio) (มีงานเขียนระหว่าง ค.ศ. 1610 - กลางคริสต์ทศวรรษ 1620) เป็นจิตรกรสมัยบาโรกชาวอิตาลี ของคริสต์ศตวรรษที่ 17 ผู้เขียนงานจิตรกรรมแบบคาราวัจโจและเป็นผู้มีความเชี่ยวชาญในการเขียนภาพแบบคาราวัจโจ
เชกโก เดล คาราวัจโจทำงานในกรุงโรมราวต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 และเป็นจิตรกรรุ่นแรกที่ทำงานเขียนแบบคาราวัจโจ กล่าวกันว่าเชกโกคือ เชกโก “ฟรานเชสโค โบเนริ” แต่สมมุติฐานนี้ไม่เป็นที่ยอมรับ
หลักฐานเกี่ยวกับเชกโก เดล คาราวัจโจไม่เป็นที่ทราบเท่าใดนัก ในหนังสือแนะนำจิตรกรร่วมสมัย “Considerazioni sulla Pittura” ที่เขียนโดยนักสะสมร่วมสมัยจุยเลียโน มันชินิ (Giulio Mancini) ราวปี ค.ศ. 1620 กล่าวถึง “ฟรานเชสโค เด็ตโต เชกโก เดล คาราวัจโจ” และมี “เชกโก” ที่บันทึกในหมู่จิตรกรฝรั่งเศสที่ทำงานกับอาโกสติโน ทัซซิ (Agostino Tassi) ที่บันยาเอียระหว่าง ค.ศ. 1613 ถึง ค.ศ. 1615 ซึ่งอาจจะทำให้สันนิษฐานกันว่าเป็นจิตรกรที่มีเชื้อสายฝรั่งเศส ขณะเดียวกับที่นักวิชาการคนอื่นพบหลักฐานที่อาจจะมีความเกี่ยวข้องกับสเปน แต่ในปี ค.ศ. 2001 นักวิชาการจานนิ พาพิ พบว่าเชกโก เดล คาราวัจโจคือจิตรกรลอมบาร์ด ฟรานเชสโค โบเนริ (Francesco Boneri or Buoneri) ทฤษฎีนี้เป็นที่ยอมรับกันบ้างแต่ไม่โดยทั่วไป
ไม่มีงานชิ้นใดของเชกโกที่ลงชื่อหรือวันที่ ฉะนั้นจึงเป็นการยากที่จะบ่งงานเขียนของเชกโกได้อย่างแน่นอน แต่เชกโกมีส่วนเกี่ยวข้องกับงานเขียนภาพชีวิตประจำวัน, ภาพเหมือน และภาพเขียนทางศาสนาเป็นจำนวนหลายภาพทีมีอิทธิพลจากคาราวัจโจ งานเขียนที่สำคัญของจิตรกรรมคริสต์ศาสนารวมทั้งภาพ “พระเยซูคืนชีพ” (สถาบันศิลปะชิคาโก) และภาพ “พระเยซูขับผู้แลกเงินจากวัด”
นอกจากนั้นในปี ค.ศ. 1998 นักวรสารศาสตร์ปีเตอร์ รอบบ์ (Peter Robb) ก็ยังบ่งในหนังสือชีวประวัติคาราวัจโจ, “M” ระหว่างฟรานเชสโค โบเนริ/เชกโก เดล คาราวัจโจ ว่าเป็นเด็กที่เป็นแบบสำหรับภาพเขียนหลายภาพของคาราวัจโจระหว่าง ค.ศ. 1600/ค.ศ. 1606 ที่รวมทั้งภาพ “ชัยชนะของความรัก” และภาพ “นักบุญจอห์นแบ็พทิสต์” ที่พิพิธภัณฑ์คาปิโตลินิในกรุงโรม ที่มีหลักฐานมากจากนักประพันธ์ก่อนหน้านั้นที่บ่งว่าผู้เป็นแบบสำหรับ “ชัยชนะของความรัก” คือเด็กที่ชื่อเชกโกผู้ที่เป็นผู้รับใช้หรืออาจจะเป็นลูกศิษย์ของคาราวัจโจ แต่ก็ไม่มีอะไรที่พิสูจน์ได้
เลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศจีน
เลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศจีน () คือตำแหน่งสูงสุดในพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศจีน เป็นหัวหน้าของคณะกรมการเมืองถาวรแห่งพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศจีน (Politburo Standing Committee of the Communist Party of China) และสำนักงานเลขาธิการคณะกรรมการกลางแห่งพรรคคอมนิวนิสต์จีน (Secretariat of the Communist Party of China Central Committee)
โดยทั่วไปแล้วตำแหน่งนี้จะเป็นผู้นำสูงสุดแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน
ไททัน (เทพปกรณัม)
เทพไททัน เป็นเทพสิบสององค์ที่เรืองอำนาจในช่วงยุคทอง (Golden Age) และถูกล้มล้างอำนาจไปโดยเทพโอลิมปัส (Olympian)
ตามตำนานของชาวกรีกเป็นเทพรุ่นเก่าซึ่งถูกชิงอำนาจไปโดยเหล่าเทพโอลิมเปียน เหล่าเทพไททันเป็นบุตรของไกอา และยูเรนัส มีจำนวน 12 องค์ คือ1.โอเชียนัส 2.โคไออัส 3.ไครอัส 4.ไฮเพอเรียน 5.ไออาพีทัส 6.ไธอา 7.รีอา 8.ธีมิส 9.นีโมซินี 10.ฟีบี 11.ทีธิส และ12.โครนอส และในภายหลังได้มีการเพิ่ม ไดโอนี เข้ามาเป็นเทพีไททันองค์ที่ 13 ด้วย
เทพไททันเป็นหนึ่งในบรรดาลูกของไกอาที่ถูกยูเรนัสโยนลงไปในพื้นใต้พิภพ ไกอาเคียดแค้นกับการกระทำของยูเรนัสมาก จึงได้ชักชวนบุตรของตนให้รวมตัวกันล้มล้างอำนาจของยูเรนัส
โครนอสผู้เป็นบุตรองค์สุดท้องอาสาที่จำทำการกบฏนี้ และล้มล้างอำนาจของยูเรนัสได้สำเร็จ โครนัสจึงได้ชักชวนเหล่าเทพไททันอื่นๆให้ขึ้นมาครอบพื้นพิภพ แต่ไม่ยอมช่วยเหล่าอสุรกายอัปลักษณ์ที่เป็นลูกตนอื่นๆของไกอาขึ้นมาด้วย ไกอาจึงสาปแช่งให้โครนัสต้องถูกลูกของตนยึดอำนาจเช่นเดียวกับที่โครนัสได้ทำกับยูเรนัส คำสาปของไกอาประสบผลเมื่อเทพโอลิมเปียนได้ถือกำเนิดขึ้นและยึดอำนาจจากโครนัส
ตามตำนานของชาวเพลาสเกียนเทพไททันเป็นเทพรุ่นแรก มีอำนาจเหนือดวงดาวต่างๆในจักรวาล ถูกสร้างขึ้นโดยเทพียูริโนมี (Eurynome) มีจำนวนทั้งหมด 12 องค์ คือ 1.เทพีไธอา 2.เทพไฮเพอเรียน 3.เทพีฟีบี 4.เทพแอตลาส 5.เทพีไดโอนี 6.เทพไครอัส 7.เทพีธีมิส 8.เทพยูริมีดอน 9.เทพีทีธิส 10.เทพโอเชียนัส 11.เทพีรีอา 12.เทพโครนอส
โดยเทพีไธอาและเทพไฮเพอเรียนครอบครองดวงอาทิตย์ เทพีฟีบีและเทพแอตลาสครอบครองดวงจันทร์ เทพีไดโอนีและเทพไครอัสครอบครองดาวพุธ เทพีธีมิสและเทพยูริมีดอนครอบครองดาวพฤหัสบดี เทพีทีธิสและเทพโอเชียนัสครอบครองดาวศุกร์ และเทพีรีอาและเทพโครนอสครอบครองดาวเสาร์
ราชวงศ์จิน
ราชวงศ์จิน เป็นราชวงศ์ที่ถูกก่อตั้งโดยชนเผ่าหนี่เจิน ซึ่งเป็นบรรพบุรุษของพวกแมนจู ในปี ค.ศ. 1115 (พ.ศ. 1658) โดยหวางเอี๋ยน อากูต่า หรือ จักรพรรดิจินไท่จู่ (ค.ศ. 1115 - 1123) ปฐมจักรพรรดิของราชวงศ์
ต่อมาในปี ค.ศ. 1127 (พ.ศ. 1670) ในรัชสมัยจักรพรรดิจินไท่จง ทรงนำกำลังเข้ายึดไคฟง ราชธานีของราชวงศ์ซ่งเหนือได้สำเร็จ แต่ปลายราชวงศ์จินกลับถูกมองโกลนำกำลังทหารเข้ายึดไคฟงได้สำเร็จ ในปี ค.ศ. 1234 (พ.ศ. 1777)
ในสมัยราชวงศ์นี้มีการสร้างงานศิลปะและศาสนวัตถุไว้หลายอย่างยกตัวอย่างเช่น
เมืองรูหนาน
เมืองรูหนานเป็นเมืองๆหนึ่งในมณฑลเหอหนานประเทศจีนโดยเมืองนี้บรรพบุรุษของอ้วนเสี้ยวแม่ทัพคนสำคัญในสมัยสามก๊กเคยปกครอง
เด็กถูกจิ้งเหลนกัด (คาราวัจโจ)
เด็กถูกจิ้งเหลนกัด () เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยคาราวัจโจจิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์แห่งชาติ (ลอนดอน)ในอังกฤษ
ภาพ “เด็กถูกจิ้งเหลนกัด” มีด้วยกันสองฉบับและทั้งสองฉบับเชื่อว่าเขียนโดยคาราวัจโจ ฉบับหนึ่งอยู่ที่มูลนิธิโรเบอร์โต ลอนกีห์ ในฟลอเรนซ์ ภาพที่สองอยู่ที่หอศิลป์แห่งชาติ (ลอนดอน) ทั้งสองภาพเขียนราวระหว่างปี ค.ศ. 1594 - ค.ศ. 1596 การบ่งเวลาเขียนทำได้จากการเปรียบเทียบลักษณะการเขียนภาพนี้กับลักษณะการเขียนของงานที่เขียนในระยะแรกๆ ขณะที่พำนักอยู่กับคาร์ดินัลฟรานเชสโค มาเรีย เดล มอนเตผู้เป็นผู้อุปถัมภ์ และเมื่อคาราวัจโจมิได้เข้าพำนักที่พาลัซโซของคาร์ดินัลจนกระะทั่งล่วงเข้าไปในปี ค.ศ. 1595 แล้วก็ทำให้สันนิษฐานได้ว่าคงจะเขียนในตอนปลายของช่วงเวลาที่สันนิษฐาน เมื่อเปรียบเทียบภาพทั้งสอง ก็เกือบจะไม่แตกต่างกันเลย
ภาพเขียนเป็นภาพของเด็กชายในที่ผงะด้วยความตกใจจากความเจ็บปวดจากที่ถูกจิ้งเหลนที่ซ่อนชามผลไม้กัดนิ้วโดยไม่รู้ตัว ใบหน้าของเด็กผู้ชายเป็นการศึกษาอารมณ์ ส่วนผลไม้และแจกันที่ล้มอยู่ใกล้ๆ เป็นการเรียนรู้เกี่ยวกับการเขียนจิตรกรรมภาพนิ่ง นอกจากนั้นก็เป็นภาพที่ใช้เท็คนิคการวาดที่ใช้แสงเงาที่คมชัด (ค่าต่างแสง) และความเหมือนจริงซึ่งเป็นสัญลักษณ์ประจำตัวสองอย่างที่เด่นชัดของคาราวัจโจ ที่เห็นได้จากสิ่งเล็กๆ น้อยๆ เช่นเล็บมือที่สกปรก
นอกจากนั้นแล้วก็ยังเป็นภาพเขียนที่เต็มไปด้วยสัญลักษณ์เกี่ยวกับเพศที่ซับซ้อนหลายอย่างซึ่งเป็นสัญลักษณ์ที่ชัดเจนสำหรับผู้มีการศึกษาในสมัยเดียวกับคาราวัจโจ เช่นหัวไหล่ที่เปลือยและดอกกุหลาบที่ทัดหูที่แสดงถึงความ “สำอาง” (vanity) และความต้องการที่จะเป็นที่ต้องตาต้องใจแก่ผู้เห็น; ลูกเชอร์รีเป็นสัญลักษณ์ของความต้องการทางเพศ; ลักษณะนิ้วที่สามมีความหมายเดียวกันในปัจจุบันเช่นในคริสต์ศตวรรษที่ 17 และจิ้งเหลนเป็นอุปมาถึงองคชาต เด็กผู้ชายในภาพแสดงท่าประหวั่นจากการช็อคจากความเจ็บปวดที่ได้รับจากความรักทางร่างกาย
งานนี้ก็เช่นเดียวกับงานอื่นของคาราวัจโจ ที่ความเห็นต่างๆ เป็นเพียงการสันนิษฐาน ผู้ที่เป็นแบบอาจจะเป็นมาริโอ มินนิติ เพื่อนที่เป็นแบบให้คาราวัจโจหลายภาพในช่วงเดียวกันนี้เช่นในภาพ “เด็กชายกับตะกร้าผลไม้” และ “หมอดู” ที่มาริโอไม่ได้ดูเหมือนสตรีเท่าใดนัก การวางท่าของแบบในภาพอาจจะเป็นผลจากการทดลองของคาราวัจโจ ที่เป็นการสังเกตอารมณ์ต่างๆ เช่น ความประหลาดใจและความขยะแขยงที่ในสถานะการณ์จริงแล้วยากที่จะทำได้ และผู้เป็นแบบต้องตั้งท่าเป็นเวลานาน
ผู้ที่เคยวิจารณ์วิธีเขียนภาพของคาราวัจโจที่เขียนโดยตรงจากแบบโดยไม่ร่าง ต่อมาก็มาเลียนแบบการเขียนของคาราวัจโจกันตามๆ กัน การเขียนของคาราวัจโจเป็นการเขียนที่แสดงความเหมือนจริงและเพิ่มความเป็นนาฏกรรมให้แก่ภาพที่เหมาะกับการจับภาพที่นิ่งแต่ยังไม่เหมาะกับภาพที่เกี่ยวกับการเคลื่อนไหวและความรุนแรง จนต่อมาเท่านั้นที่คาราวัจโจสามารถแก้ปัญหานี้ได้ แต่จะอย่างไรก็ตามภาพนี้ก็นับว่าเป็นงานชิ้นสำคัญชิ้นหนึ่งที่เริ่มแสดงความเคลื่อนไหวภาพในภาพมากกว่าภาพที่เชื่อกันว่าเขียนก่อนหน้านั้นเช่น “เด็กชายปอกผลไม้” และ “บาคคัสไม่สบาย” และแม้แต่ภาพที่มีนัยยะว่าจะมีเค้าความขัดแย้งที่จะเกิดขึ้นแต่ก็ยังเป็นภาพวางท่าเช่นภาพ “คนโกงไพ่”
เพอริสโตม
เพอริสโตม ได้มาจากภาษากรีก "peri" ที่หมายถึง 'โอบล้อม' หรือ 'เกี่ยวกับ' และ "stoma" ที่หมายถึง 'ปาก' มันถูกใช้ในการพรรณาแบ่งแยกทางโครงสร้างของพืชและสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังอย่างสัตว์จำพวกหอย
ดยุกแห่งแคลเรนซ์
ดยุกแห่งแคลเรนซ์ () เป็นหนึ่งในบรรดาศักดิ์ดยุกของอังกฤษ โดยพระราชทานให้แก่สมาชิกที่มีอาวุโสน้อยกว่าในพระราชวงศ์ โดยมีการสถาปนาขึ้นมา 5 ครั้ง ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1362 สำหรับไลโอเนลแห่งอันทเวิร์พ พระราชโอรสพระองค์ที่ 3 ในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ ต่อมาหลังจากพระองค์สิ้นพระชนม์ การสถาปนาในครั้งแรกนี้จึงหมดลง
ครั้งที่สองในปี ค.ศ. 1412 สำหรับทอมัสแห่งแลงคาสเตอร์ พระราชโอรสพระองค์ที่ 2 ในสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 4 แห่งอังกฤษ ตำแหน่งสิ้นสุดลงหลังจากที่พระองค์สิ้นพระชนม์เช่นเดียวกัน
ครั้งที่สามในปี ค.ศ. 1461 สำหรับจอร์จ แพลนแทเจเนต พระอนุชาในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 แห่งอังกฤษ
ครั้งต่อไป (ในตำแหน่ง"ดยุกแห่งแคลเร็นซ์และเซนต์แอนดรูว์") ในปี ค.ศ. 1789 สำหรับเจ้าชายวิลเลียม พระราชโอรสพระองค์ที่ 3 ในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร ต่อมาหลังจากพระองค์ขึ้นครองราชย์ต่อจากพระเชษฐา สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 4 แห่งสหราชอาณาจักร ในปี ค.ศ. 1830 ตำแหน่งจึงรวมเป็นส่วนพระมหากษัตริย์
ครั้งสุดท้าย (ในตำแหน่ง"ดยุกแห่งแคลเร็นซ์และอาวอนเดล") ในปี ค.ศ. 1890 สำหรับเจ้าฟ้าชายอัลเบิร์ต วิกเตอร์แห่งเวลส์ พระราชโอรสองค์โตในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร ตำแหน่งสิ้นสุดหลังจากพระองค์สิ้นพระชนม์
อาหารกลางวัน (เบลัซเกซ)
อาหารกลางวัน (ภาษาอังกฤษ: The Lunch) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยดิเอโก เบลัซเกซจิตรกรสมัยบาโรกชาวสเปน ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์เฮอร์มิทาจ, เซนต์ปีเตอร์สเบิร์กในสหพันธรัฐรัสเซีย
ดิเอโก เบลัซเกซเขียนภาพ “อาหารกลางวัน” เสร็จราวปี ค.ศ. 1617 เป็นภาพของกลุ่มคนนั่งรอบโต๊ะอาหาร โต๊ะปูด้วยผ้าปูโต๊ะที่ไม่เรียบนัก บนโต๊ะมีผลทับทิมสองผลและขนมปังชิ้นใหญ่ ผู้คนที่นั่งอยูรอบโต๊ะก็มีชายสามคน ชายสูงอายุทางด้านซ้ายและชายหนุ่มทางด้านขวาที่ยกมือส่งสัญญาณมาทางผู้ชมภาพเหมือนจะเชิญชวนให้เข้าร่วม ในฉากหลังมีชายอีกคนหนึ่งที่มองตรงมายังผู้ชมภาพขณะที่ชูขวดไวน์พร้อมที่จะเทด้วยสีหน้าที่ร่าเริง ฉากหลังดูเหมือนจะเป็นคอเสื้อ, ถุงหนังและทางด้านขวามีดาบ
จักรพรรดิจินไท่จู่
สมเด็จพระจักรพรรดิจินไท่จู่ (ค.ศ.1068-1123) มีพระนามเดิมว่า หวันเอี๋ยน อากูดา (Wanyan Aguda) ประสูติเมื่อ ค.ศ. 1068 (พ.ศ. 1611) ที่จื่อจูทรงขึ้นครองราชย์เป็นปฐมจักรพรรดิแห่งราชวงศ์จินเมื่อ ค.ศ.1115 (พ.ศ. 1658) ทรงพระนามว่าจักรพรรดิจินไท่จู่ ขณะพระชนม์ได้ 47 พรรษาโดยก่อนหน้านั้นทรงขึ้นเป็นหัวหน้าเผ่าหนี่เจิน
แทนพระเชษฐาที่สิ้นพระชนม์ทรงครองราชย์เพียง 8 ปีก็สวรรคตในปี ค.ศ.1123 (พ.ศ. 1666) ขณะพระชนม์ได้ 55 พรรษา
พระราชอนุชาจึงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิจินไท่จง
เรีย
เรีย หรือ เรอา (, ) เป็นเทพีไททัน ซึ่งเป็นธิดาของเทพยูเรนัสกับเทพีไกอา พระนางแต่งงานกับโครนัส เทพไททันผู้เป็นพี่ชาย และได้รับการขนานนามว่า "เทพมารดา" รูปเคารพของเทพีเรียมักอยู่คู่กับสิงโตอยู่เสมอ พระนางเป็นมารดาของเทพโอลิมเปียทั้ง 6 องค์จาก 12 องค์
ตามตำนานกรีกกล่าวว่าเรียเป็นธิดาของเทพีไกอาและเทพยูเรนัส เป็นหนึ่งในเหล่าเทพไททันที่ถูกเทพยูเรนัสผู้เป็นบิดาโยนลงไปในทาทะรัสพร้อมกับเหล่าอสุรกาย และได้กลับขึ้นมาบนพื้นพิภพอีกครั้งเมื่อโครนัส ไททันองค์สุดท้องอาสาปราบยูเรนัสและยึดอำนาจของยูเรนัสมาเป็นของเหล่าไททัน
ส่วนในตำนานของชาวเพลาสกันได้กล่าวว่ายูริโนมี เทพีองค์แรกได้ถือกำเนิดขึ้นและสร้างเหล่าไททันขึ้น เรียเป็นหนึ่งในไททัน มีหน้าที่ดูแลดาวเสาร์ร่วมกับโครนัสผู้เป็นสามี
ภายหลังจากการกอบกู้เหล่าไททันของโครนอส โครนัสก็ได้แต่งตั้งให้เรียเป็นชายา และเป็นราชินีของเทพทั้งปวง แต่เนื่องจากหลังจากโครนัสได้กำจัดยูเรนัสลงแล้ว ไม่ได้ช่วยเหลือเหล่าอสุรกายผู้เป็นบุตรของไกอาดังที่สัญญากับไกอาไว้ ไกอาจึงสาปให้บุตรของโครนอสที่เกิดจากเรียช่วงชิงบัลลังก์ของโครนอส เช่นเดียวกับที่โครนอสได้ช่วงชิงบัลลังก์จากยูเรนัส
เนื่องจากคำสาปของไกอา โครนอสจึงหวาดระแวงอยู่ตลอดเวลาและเมื่อเรียคลอดบุตรออกมา โครนอสก็กลืนเทพที่ถือกำเนิดขึ้นมานั้นลงไปทั้งตัว เรียได้แต่เคียดแค้น จนเมื่อบุตรองค์สุดท้องของเรียถือกำเนิดขึ้น นางก็ได้นำเทพองค์นั้น หรือซุส ไปซ่อนไว้ที่ภูเขาไอดา โดยฝากให้ไกอาเป็นผู้ดูแล และฝึกฝนซุสให้กลับไปแก้แค้นโครนัสผู้เป็นบิดา และช่วยเหลือเหล่าเทพโอลิมเปียนบุตรของนางออกมาจากท้องของโครนอส
บุตรของเรีย หรือซึ่งเป็นเทพโอลิมเปียนมี 6 องค์ ดังนี้
1.เทพีเฮสเทีย หรือ เทพีเวสตา เทพีแห่งเตาผิงและครัวเรือน
2.เทพีดีมิเตอร์ หรือ เทพีเซเรส เทพีแห่งธัญหารและการเกษตร
3.เทพีเฮรา หรือ เทพีจูโน เทพีแห่งสตรีและการสมรส
4.เทพฮาเดส หรือ เทพพลูโต เทพแห่งยมโลก
5.เทพโพไซดอน หรือ เทพเนปจูน เทพแห่งมหาสมุทร
6.เทพซุส หรือ เทพจูปิเตอร์ เทพแห่งสายฟ้า ผู้เป็นใหญ่เหนือเทพโอลิมเปียน
ราชวงศ์จิ้น (แก้ความกำกวม)
ราชวงศ์จิ้น (Jin Dynasty) สามารถหมายถึง
ทีธิส
เทพีทีธิส เป็นหนึ่งในเหล่าเทพไททัน บุตรของเทพีไกอา และเทพยูเรนัส พระนางเป็นเทพแห่งท้องน้ำ ที่มักจะถูกสับสนกับนิมฟ์ ชื่อว่าธีทิส ซึ่งเป็นมารดาของ อะคิลิส วีรบุรุษในสงครามแห่งทรอย
เทพีทีธิสไม่ได้ปรากฏในเทพปกรณัมกรีกมากนัก ทราบเพียงแต่ว่าพระนางเป็นทั้งมเหสีและขนิษฐา (น้องสาว)ของโอเชียนัส มีบุตรและธิดามากมาย รวมถึงเหล่านีริอิด ภูติแห่งสายน้ำด้วย
บางตำนานได้กล่าวถึงเทพีทีธิสว่าเป็นเทพีผู้ดูแลเทพีเฮราในยามวัยเยาว์
เสกสรร ชัยเจริญ
หนุ่มเสก หรือ เสกสรร ชัยเจริญ เกิดเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2507 เป็นนักแสดง นักธุรกิจชาวไทย และนักร้องคนแรกของค่ายเพลงคีตา
เสกสรร เข้าสู่วงการบันเทิง ด้วยงานถ่ายแบบ และงานแสดงภาพยนตร์ ต่อมาจึงเข้าสู่วงการเพลง ซึ่งได้มาจากการไปร่วมรายการของบริษัท เจเอสแอล โดยทางบริษัทได้ฟังเสียงร้องก็ชอบใจจึงเรียกเสกสรรเข้าไปพบ เมื่อทางเจเอสแอลก่อตั้งบริษัท "คีตา" ขึ้นมาพอดี เสกสรรจึงได้เป็นนักร้องคนแรกของค่าย และได้ตั้งชื่อในวงการให้ว่าหนุ่มเสก เนื่องจากเสกสรรมีชื่อเล่นว่าหนุ่ม โดยอัลบั้มชุดแรกวางแผงในปี พ.ศ. 2530 ในชื่อว่า "ดนตรีออกเดิน" มีเพลงเด่นคือ รักเป็นดั่งต้นไม้ และออกอัลบั้มกับคีตาอีก 3 ชุด ก่อนย้ายเข้าสังกัดแกรมมี่ โดยออกอัลบั้มอีกประมาณ 4 ชุด ก่อนออกจากวงการ เพื่อไปทำธุรกิจร้านอาหารและสถานบันเทิง แต่ดำเนินงานได้ระยะหนึ่งต้องเลิกกิจการ
หนุ่มเสกมีผลงานแสดงภาพยนตร์และละครหลายเรื่อง โดยมีผลงานที่สร้างชื่อคือ ละครเรื่อง สุดแต่ใจจะไขว่คว้า ทางช่อง 3
ปัจจุบัน เสกสรรทำงานอยู่ที่โรงละครคิง พาวเวอร์ กับงานเชิดหุ่นละครเล็ก และยังเป็นผู้อำนวยการแสดงโรงละครอักษรา โดยตนเคยประกาศไว้ว่าจะเลิกเข้าวงการบันเทิงอย่างถาวร เนื่องจากเกิดปัญหาเรื่องวงการบันเทิงที่ตนอยู่ แต่อย่างไรก็ตามเสกสรรยังรับงานการแสดงบางส่วนราชกิจจานุเบกษา ได้ตีพิมพ์ประกาศ เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ เรื่องคำสั่ง พิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาดกับ หนุ่มเสก 
ตามคดีหมายเลขแดงที่ล.9297/2551 กองบังคับคดีล้มละลาย2 ศาลล้มละลายกลางกรมบังคับคดี 
ทางกระทรวงยุติธรรมประกาศระบุว่า
ด้วยบรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทย เจ้าหนี้ผู้เป็นโจทก์ ได้ยื่นฟ้องต่อศาลล้มละลายกลาง
ขอให้ลูกหนี้ทั้งสองล้มละลาย และศาลได้มีคำสั่งลงวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๒ ให้พิทักษ์ทรัพย์ของ นายเสกสรรชัยเจริญที่๑(หนุ่มเสก)
นางศิริวรรณชัยเจริญ(สิงหพรรคที่๒) ลูกหนี้ไว้เด็ดขาดตามพระราชบัญญัติล้มละลายพ.ศ. 2483 แล้วลูกหนี้ที่1เลขประจำตัวประชาชน3-1201-01545-55-3เกิดเมื่อวันที่4 เมษายน พ.ศ. 2507 อาชีพไม่ปรากฏอาชีพมีภูมิลำเนาอยู่เลขที่45 หมู่ที่8แขวงดอกไม้เขตประเวศ กรุงเทพมหานคร
ลูกหนี้ที่2 เลขประจำตัวประชาชน3-1015-00811-74-6 เกิดเมื่อวันที่12 ตุลาคม พ.ศ. 2507 อาชีพไม่ปรากฏอาชีพมีภูมิลำเนาอยู่เลขที่132/188 หมู่ที่ 2 
แขวงทุ่งสองห้องเขตหลักสี่ กรุงเทพมหานครเพราะฉะนั้นนับแต่วันที่ศาลได้มีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์ลูกหนี้เด็ดขาดเป็นต้นไปเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์แต่ผู้เดียวมีอำนาจตามมาตราที่ 22 
แห่งพระราชบัญญัติล้มละลายพุทธศักราช 2483
ดังต่อไปนี้
"ดนตรีออกเดิน (2530)
"สิ่งดีดี (2531)
"ใจบางบาง (2532)
"เพลงนำละคร สุดแต่ใจจะไขว่คว้า (2532)
"บ้าน 4 ทะเล (2533)
"ใจสะเทือน (2536)
"บันทึกแห่งความรัก (2538)
"เสริฟของหวานจานสุดท้าย (2547)
ทรอนด์เฮม
ทรอนด์เฮม (Trondheim) เป็นเมืองใน Sør-Trøndelag county ของนอร์เวย์ ก่อตั้งขึ้นเป็นเทศบาลเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2381 และต่อมาได้ผนวกเอาเทศบาลเมือง Byneset, Leinstrand, Strinda, และ Tiller เข้าเป็นส่วนหนึ่งของทรอนด์เฮมเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2507
ทรอนด์เฮมเป็นศูนย์กลางทางการศึกษาและวิจัยทางเทคโนโลยีและการแพทย์ของนอร์เวย์ เนื่องด้วยเป็นที่ตั้งของ Norwegian University of Science and Technology (NTNU) และ SINTEF โดย NTNU มีนักศึกษาประมาณ 25,000 คน ตามข้อมูลเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 ทรอนด์เฮมมีจำนวนผู้อยู่อาศัย 166,708 คน จัดว่าเป็นเขตเทศบาลที่ใหญ่เป็นอันดับ 3 ของนอร์เวย์ และยังเป็นศูนย์กลางของชุมชนเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับ 4 โดยมีจำนวนประชากร 152,800 คน (แต่ตัวเลขจริงอาจใกล้ถึง 175,000 คนใน พ.ศ. 2551)
เมื่อ พ.ศ. 1540 King Olav Tryggvason กษัตริย์ไวกิง ได้ทรงตั้งชื่อบริเวณทรอนด์เฮมในปัจจุบันว่า Kaupangen () ต่อมาไม่นานก็ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "Nidaros" ในระยะเริ่มแรกเมืองนี้ถูกใช้เป็น military retainer (Old Norse: "hird"-man) of King Olav และเป็นเมืองหลวงของนอร์เวย์จนถึง พ.ศ. 1760
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง นาซีเยอรมันได้เข้ายึดครองทรอนด์เฮมตั้งแต่วันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2483 ซึ่งเป็นวันแรกของ การรุกรานนอร์เวย์ จนกระทั่งสงครามโลกครั้งที่สองในยุโรปสิ้นสุดลงเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2488 บ้านของ Henry Rinnan ซึ่งเป็น Norwegian Gestapo agent ที่มีชื่อเสียงอื้อฉาวที่สุด ได้ถูกใช้ใน Harsh treatment โดย Occupying powers รวมถึงการพิจารณาโทษตามกฎอัยการศึกในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2485
Coat of arms ของทรอนด์เฮมมีประวัติย้อนหลังไปถึงคริสต์ศตวรรษที่ 13 ด้านซ้ายเป็นภาพอาร์คบิชอปถือไม้เท้าและสวมmitreอยู่ในทางลอดซุ้มโบสถ์ ด้านขวาเป็นภาพพระราชาสวมมงกุฏและถือเครื่องชั่งอยู่ในทางลอดซุ้มปราสาท ภาพทั้งสองส่วนนี้ตั้งอยู่บนฐานรูปโค้ง ใต้ฐานมีภาพใบหน้าชาย 3 ใบหน้า สื่อถึงฐานะเมืองหลวงแห่งแรกของนอร์เวย์และที่พำนักของอาร์คบิชอป เครื่องชั่งสื่อถึงความยุติธรรม และ motif ตั้งอยู่บนปรัชญาการเมืองในช่วง 1200s ซึ่งมีใจความสำคัญที่สมดุลทางอำนาจระหว่างกษัตริย์และศาสนา ใบหน้าทั้งสามที่ส่วนล่างของ Coat of arms อาจสื่อถึง City council รูปแบบ motif ของ Coat-of-arms นี้เป็นเอกลักษณ์เฉพาะของตราประจำตระกูลในชุมชนเมืองของนอร์เวย์ แต่ก็พบ motif คล้ายกันนี้ได้ใน bishopric cities บนภาคพื้นทวีป Coat-of-arms นี้ออกแบบโดย Håkon Thorsen และใช้มาตั้งแต่ พ.ศ. 2440 จนถึงปัจจุบัน
ทรอนด์เฮมมี High School อยู่ 11 แห่ง โดย Trondheim katedralskole ("Trondheim Cathedral School") ซึ่งก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 1695 เป็น Gymnasium-level school ที่เก่าแก่ที่สุดในนอร์เวย์ ขณะที่ Brundalen videregående skole เป็นโรงเรียนที่ใหญ่ที่สุดใน Sør-Trøndelag ด้วยจำนวนนักเรียน 1,100 คน และเจ้าหน้าที่ 275 คน
ทรอนด์เฮมเป็นที่ตั้งของ Norwegian University of Science and Technology ("Norges Teknisk-Naturvitenskapelige Universitet, NTNU") มีจำนวนนักศึกษา 20,000 คน และ Sør-Trøndelag University College ("Høgskolen i Sør-Trøndelag, HiST") มีนักศึกษาลงทะเบียนเรียน 7,000 คน ทั้ง NTNU และ HiST มีนักศึกษาเข้าศึกษานับพันคนจากทั่วประเทศ ซึ่งแสดงว่าจำนวนประชากรในเมืองที่แท้จริงมีค่อนข้างมากกว่าตัวเลขอย่างเป็นทางการ
ทรอนด์เฮมยังเป็นที่ตั้งของ St. Olavs University Hospital ซึ่งเป็นโรงพยาบาลประจำภูมิภาค ดำเนินงานร่วมกับ Norwegian University of Science and Technology อย่างใกล้ชิดในฐานะ University hospital และมีโรงพยาบาลแห่งใหม่ที่กำลังอยู่ระหว่างการก่อสร้างด้วยงบประมาณ 12 billion NOK
ออสตราโคเดิร์ม
ออสตราโคเดิร์ม (Ostracoderm) เป็นปลาโบราณที่สูญพันธุ์ไปแล้ว เป็นสัตว์มีกระดูกสันหลังที่เกิดขึ้นเป็นกลุ่มแรกๆ พบเป็นซากฟอสซิลอายุระหว่างยุคออร์โดวิเชียนจนถึงยุคดีโวเนียน ในทวีปอเมริกาเหนือและยุโรป ถือเป็นสัตว์มีกระดูกสันหลังที่เกิดก่อนสัตว์กลุ่มอื่นๆ ความยาวไม่เกิน 30 ซม..
ไม่มีขากรรไกร มีตาด้านข้าง 1 คู่ แพนหางแบบสองแฉก แต่ละแฉกไม่เท่ากัน ส่วนหัวมีแผ่นกระดูกปกคลุม กระดูกสันหลังยาวจนเกือบถึงปลายหาง มีจมูก 1-2 รู ช่องเหงือกเปิดที่ผิวลำตัว ไม่เชื่อมต่อกับคอหอย มี 7-10 คู่
อินทูเดอะเวสต์
อินทูเดอะเวสต์ () เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง ขับร้องโดย แอนนี่ เลนนิกซ์ นักร้องชาวสก็อต นอกจากนี้เพลง Into the west ยังได้รับรางวัลออสการ์สาขาเพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยมในปี พ.ศ. 2546 อีกด้วย
มูฟโคลเซอร์ทูยัวร์เวิลด์
มูฟโครเซอร์ทูยัวร์เวิลด์ (อังกฤษ:Move Closer to Your World) เป็นเพลงป๊อปยอดนิยมในยุค 70s ทำนองโดย อัล ฮัม ภายใต้แบรนด์ "มาโยฮัมมิวสิค" ซึ่แงต่งให้กับสถานีโทรทัศน์ WNAC ในเมืองบอสตัน ซึ่งต่อมาก็มีสถานีโทรทัศน์ในสหรัฐอมริกาหลายช่องรับเพลงประกอบนี้ไปใช้ด้วย
สถานีโทรทัศน์ WPVI ช่อง 6 เครือข่ายลูกของเอบีซี ได้นำเพลงป๊อปยอดนิยมนี้มาใช้เป็นเพลงรายการข่าวของสถานี และไตเติ้ลก็เป็นภาพวิถีชีวิตของชาวฟิลาเดเฟีย
ซึ่งใช้มานานจนปี 1996 ได้นำเวอร์ชันใหม่ เป็นแบบอลังการ ช่วงหลังจึงกลับมาใช้เพลงเดิม และใช้จนถึงปัจจุบัน 
ในปัจจุบันมีสถานีโทรทัศน์ในสหรัฐอมริกา 3 ช่องที่ยังคงใช้เพลงประกอบนี้ในรายการข่าว นอกจาก WPVi แล้วยังมี WKBW ในเมืองบัฟฟาโล ในรัฐนิวยอร์ก กับ WNEP ในเมืองสแครนตัน ในรัฐเพนซิลวาเนียซึ่งใช้เพลงประกอบในรูปแบบที่เป็นเวอร์ชันแดนซ์
ด้านนักแต่งเพลงหล่ายท่านได้รับอิทธิพลเพลงนี้มาทำเป็นเพลงข่าว เช่น บริษัทเพลง 615 Music ซึ่งนำไปทำเป็นเพลงที่มีชื่อว่า "This Just In" นายคลิฟ สว๊าซ ซึ่งแต่งเวอร์ชันแดนซ์ขึ้นมา สำหรับใช้ในสถานี WNEP ช่อง 16
มาเรียม จง
เลดีมาเรียม จง อับดุลละห์ (Lady Meriam Chong Abdullah) หรือ จง อาเหมย (Chong Ah Mei) หรือที่รู้จักกันในชื่อมาเรียม อับดุลละห์ (Mariam Abdullah) ภรรยาคนแรกของตนกู อับดุล ระห์มัน นายกรัฐมนตรีคนแรกของประเทศมาเลเซีย
เลดีมาเรียมเป็นลูกสาวเจ้าของเหมืองชาวไทยเชื้อสายจีนที่มีอิทธิพลในฝั่งไทย ชื่อ จง อาหยง (Chong Ah Yong) เธอมีเชื้อสายไทย แต่เธอเปลี่ยนมานับศาสนาอิสลาม เมื่อแต่งงานกับตนกู อับดุล ระห์มัน เมื่อ ค.ศ. 1933
เลดีมาเรียมได้รับการคัดเลือกจากหม่อมเนื่อง นนทนาคร (Che Menjalara) มารดาของตนกู อับดุล ระห์มันให้เป็นเจ้าสาว ซึ่งมารดาของตนกู อับดุล ระห์มันมีเชื้อสายไทย ตามรายงานที่ปรากฏกล่าวว่า คุณเนื่อง นนทนาครบังคับให้แต่งงานกับตนกู ซึ่งตนกูปฏิเสธมาโดยตลอด อย่างไรก็ตามพวกเขาได้แต่งงานตามประเพณีหลวงที่วังหลวงของเกอดะฮ์
หลังจากที่แต่งงานกัน ก็ได้ให้กำเนิดบุตร 2 คน ได้แก่ ตนกู คอดิยะห์ และตนกู อะห์มัด-นรัง โชคร้ายในปี ค.ศ. 1935 30 วันหลังจากที่ให้กำเนิดบุตรคนที่สอง ตนกู อะห์มัด-นรัง มาเรียมก็เสียชีวิตด้วยโรคมาลาเรีย
แฮร์รี่อะฮิสตอรี่
แฮร์รี่อะฮิสตอรี่ () เป็นหนังสือสารคดีของเมลิซ่า เอนิลเว็บมาสเตอร์แฟนไซต์แฮร์รี่ พอตเตอร์ชื่อดัง The Leaky Cauldronที่ได้รวบรวมประวัติความเป็นมาของหนังสือแฮร์รี่ พอตเตอร์ตั้งแต่เจ. เค. โรว์ลิ่งผู้เขียนเริ่มเขียนไปจนถึงแฮร์รี่ พอตเตอร์เล่มสุดท้ายวางจำหน่าย เมลิซ่าได้เขียนหนังสือเล่มนี้ขึ้นในปี พ.ศ. 2551ซึ่งหนังสือเล่มนี้มีลักษณะคล้ายคลึงกับหนังสือสารคดีและหนังสือจดหมายเหตุ แฮร์รี่อะฮิสตอรี่วางจำหน่ายในวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551นอกจากนั้นยังติดอยู่ในอันดับที่18หนังสือขายดีของนิวยอร์กไทม์อีกด้วย
วิชาญ มีนชัยนันท์
นายวิชาญ มีนชัยนันท์
นายวิชาญ มีนชัยนันท์ () เกิดวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2503 ที่เขตมีนบุรี เป็นบุตรของนายไพฑูรย์ มีนชัยนันท์ (เสียชีวิต) กับนางสุพัตรา มีนชัยนันท์
นายวิชาญเริ่มเข้าสู่การเมืองในระดับท้องถิ่น โดยรับตำแหน่งสมาชิกสภาเขตมีนบุรี สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ระหว่างปี พ.ศ. 2528 - 2532 จนกระทั่งปี พ.ศ. 2537 ได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร (ส.ก.) เขตมีนบุรี 2 สมัยซ้อน (คะแนนสูงสุดในกรุงเทพฯ) และได้ดำรงตำแหน่งรองประธานสภากรุงเทพมหานคร คนที่ 1 ในปี พ.ศ. 2541 ภายหลังได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขตมีนบุรีถึง 4 สมัย
พ.ศ. 2544 นายวิชาญลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร กรุงเทพมหานคร เขต 26 (เขตมีนบุรี-เขตคลองสามวา) ในนามพรรคไทยรักไทย และได้รับเลือกให้เป็น ส.ส.กทม. สมัยแรก
พ.ศ. 2548 ได้รับเลือกให้เป็น ส.ส.กทม. เขต มีนบุรี สมัยที่ 2 และได้ทำหน้าที่ผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
พ.ศ. 2550 นายวิชาญได้รับเลือกเป็น ส.ส.กทม. เขต มีนบุรี สมัยที่ 3 และได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในสมัยของนายสมัคร สุนทรเวช และ นายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ พรรคพลังประชาชน
พ.ศ. 2554 นายวิชาญได้รับเลือกให้เป็น ส.ส.กทม. เขต มีนบุรี สมัยที่ 4 พรรคเพื่อไทย
นายวิชาญ มีนชัยนันท์ ดำรงตำแหน่งประธานสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร พรรคเพื่อไทย และเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2553 ได้รับแต่งตั้งเป็นรองหัวหน้าพรรค
ไซมอน โคเวลล์
ไซมอน ฟิลลิป โคเวลล์ () เกิดเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2502 เป็นฝ่ายดูแลศิลปินและธุรกรรมดนตรี (หรือ เอ แอนด์ อาร์) พิธีกร และโปรดิวเซอร์รายการโทรทัศน์ และเป็นนายทุน เขามีชื่อเสียงจากการเป็นคณะกรรมการรายการโทรทัศน์ อย่าง ป็อปไอดอล, อเมริกันไอดอล, ดิเอกซ์แฟกเตอร์ บริเทนส์ก็อตทาเลนต์ และ อเมริกาก็อตทาเลนต์ เขายังเป็นเจ้าของบริษัทโปรดักชั่นทีวี และบริษัทเพลง Syco
โคเวลล์มีชื่อเสียงจากการเป็นกรรมการในการพูดจาตรงๆ แรงๆ และมักวิจารณ์อย่างขัดแย้ง ประชดประชันและเล่นลิ้น เกี่ยวกับผู้เข้าแข่งขัน และความสามารถในการร้อง โคเวลล์มักถูกนำไปล้อเลียนในวัฒนธรรมสมัยนิยมโดยเสมอ เขามักรวมกิจกรรมทางโทรทัศน์ และด้านดนตรี เข้าอย่างกลมกลืนในการประชาสัมพันธ์ซิงเกิล และผลงานของศิลปินต่างๆ รวมถึงในการเป็นพิธีกรโทรทัศน์
เอไลจาห์ วูด
เอไลจาห์ จอร์แดน วูด () เกิดเมื่อวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 1981 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน มีผลงานภาพยนตร์ครั้งแรกในบทเล็ก ๆ ในเรื่อง "เจาะเวลาหาอดีต 2" (1989) จากนั้นเขาก็ได้รับบทบาทที่ใหญ่ขึ้นและก็ได้รับเสียงวิจารณ์ที่ดีกับบทบาทนักแสดงเด็กตั้งแต่อายุ 13
เขามีผลงานแสดงที่สร้างชื่อเสียงอย่างมากในบท โฟรโด แบ๊กกิ้นส์ ในภาพยนตร์ไตรภาคเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ กำกับโดยปีเตอร์ แจ็กสัน หลังจากนั้นเขาพยายามเลือกบทที่หลากหลายขึ้น อย่างเช่นแสดงในภาพยนตร์อย่าง "Bobby", "Eternal Sunshine of the Spotless Mind", "Sin City", "Green Street" และ "Everything Is Illuminated" ในปี 2005 เขาเริ่มค่ายเพลงของตัวเอง ที่ชื่อ "Simian Records" และเขามีผลงานต่อมาในภาพยนตร์ชีวประวัติ ของอิกกี้ ป็อป เรื่อง "The Passenger"
เปนเน
เปนเน () เป็นพาสตาชนิดหนึ่ง มีลักษณะเป็นท่อนขนาดกลาง ปลายตัดเฉียงทั้งสองด้าน ในประเทศอิตาลีมีการผลิตเปนเนเป็น 2 ชนิด คือ แบบเกลี้ยงและแบบมีร่อง
โดยปกติแล้วเปนเนจะปรุงและเสิร์ฟคู่กับซอสเปสโตในรูปแบบสลัด
อภิรดี ภวภูตานนท์
อภิรดี ภวภูตานนท์ มีชื่อจริงว่า อภิรดี ทศพร (สกุลเดิม: ภวภูตานนท์ ณ มหาสารคาม; 23 กันยายน พ.ศ. 2508) เป็นนักแสดงชาวไทย
อภิรดี ภวภูตานนท์ เกิดเมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2508 ที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรของพันตำรวจเอก (พิเศษ) ทศพล และอำไพ ภวภูตานนท์ ณ มหาสารคาม เธอมีเชื้อสายมอญ อภิรดีเข้ารับการศึกษาระดับปฐมวัยที่โรงเรียนอนุบาลละอออุทิศ, ระดับประถมศึกษาปีที่ 7 จากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, ระดับมัธยมศึกษาปีที่ 3 จากโรงเรียนเขมะสิริอนุสรณ์, ต่อมาได้เข้าพาณิชยการแห่งหนึ่ง และศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาจากมหาวิทยาลัยรามคำแหง มหาวิทยาลัยเกริก และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอก คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรีในปี พ.ศ. 2560
พระราชกฤษฎีการะดมไพร่พล
พระราชกฤษฎีการะดมไพร่พล (ภาษาอังกฤษ: Commission of Array หรือ Arrayer) เป็นพระราชเอกสารสิทธิ (Letters patent) ที่พระมหากษัตริย์อังกฤษมอบให้แก่เจ้าหน้าที่หรือผู้นำท้องถิ่นในเขตปกครองในการระดมพลจากผู้พำนักอาศัยในท้องถิ่นที่ว่า
การะดมไพร่พลมีที่มาจากพันธะโบราณของผู้มีเสรีภาพในการป้องกันบ้านเมือง เจ้าหน้าที่รับผิดชอบในการระดม (Commissioner) มักจะเป็นนายทหารที่มีประสบการณ์ที่ได้รับแต่งตั้งโดยพระมหากษัตริย์ในการระดมพลจากท้องถิ่นต่างๆ
แม้ว่ากฎหมายนี้จะเลิกใช้กันภายในคริสต์ศตวรรษที่ 17 แต่พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 ทรงรื้อฟื้นขึ้นใช้อีกในปี ค.ศ. 1642 (เป็นการโต้ตอบ กฤษฎีการะดมทหารอาสาสมัคร (Militia Ordinance) ที่ออกในปีเดียวกันที่มอบอำนาจให้รัฐสภาแห่งอังกฤษอำนาจในการระดมกองทหาร) ในการระดมกองทัพฝ่ายกษัตริย์นิยมเมื่อเริ่มสงครามกลางเมืองอังกฤษ
กฤษฎีการะดมทหารอาสาสมัคร
กฤษฎีการะดมทหารอาสาสมัคร () เป็นบทบัญญัติที่ได้รับอนุมัติจากรัฐสภายาวของอังกฤษ ในปี ค.ศ. 1642 ซึ่งเป็นก้าวสำคัญที่นำไปสู่สงครามกลางเมืองอังกฤษ ระหว่างฝ่ายกษัตริย์นิยมและฝ่ายรัฐสภา ก่อนหน้านั้นพระมหากษัตริย์ทรงมีเอกสิทธิ์ในการแต่งตั้ง “ลอร์ดเลฟเทนแนนท์” (Lord Lieutenant) ผู้มีหน้าที่รับผิดชอบในการเกณฑ์และดูแลทหารอาสาสมัครหรือที่เรียกกันว่า “trained bands” ทหารอาสาสมัครเหล่านี้เป็นทหารราบกลุ่มเดียวที่มีไว้ในยามสงบเพราะอังกฤษขณะนั้นไม่มีทหารประจำการ เมื่อความสัมพันธ์ระหว่างพระมหากษัตริย์และรัฐสภาเลวลง การควบคุมกองทหารอาสาสมัครเหล่านี้จึงกลายมาเป็นข้อขัดแย้ง หลังจากที่พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 ทรงพยายามจับกุมสมาชิกสภาสามัญในเดือนมกราคม ค.ศ. 1642 รัฐสภาก็ไม่ไว้วางใจพระองค์และพยายามยับยั้งการควบคุมกองทหารเพราะอาจจะทรงใช้ในการต่อต้านรัฐสภาเอง เมื่อวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 1642 ฝ่ายต่อต้านพระมหากษัตริย์ที่เป็นเสียงข้างมากในสภาขุนนางก็ผ่านกฤษฎีกาแต่งตั้ง “เลฟเทนแนนท์” ของรัฐสภาแม้ว่าฝ่ายกษัตริย์นิยมจะประท้วง (“บันทึกของสภาขุนนาง”, 5 มีนาคม ค.ศ. 1642) สภาสามัญชน อนุมัติกฤษฎีกาในวันเดียวกัน (“บันทึกของสภาสามัญชน”, 5 มีนาคม ค.ศ. 1642) แต่ตามประเพณีอังกฤษกฤษฎีกาไม่สามารถบังคับใช้เป็นกฎหมายได้จนกว่าจะไดรับพระบรมราชานุมัติ (Royal assent) พระเจ้าชาร์ลส์ไม่ทรงยอมอนุมัติกฤษฎีกา เมื่อวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 1642 รัฐสภาก็ประกาศว่า “ประชาชนทั้งหลายต้องปฏิบัติตามกฤษฎีการะดมทหารอาสาสมัครแม้ว่ากฤษฎีกาจะยังไม่ได้รับพระบรมราชานุมัติ” (“บันทึกของสภาขุนนาง”, 15 มีนาคม ค.ศ. 1642) นี่เป็นครั้งแรกที่รัฐสภาบังคับใช้กฎหมายโดยมิได้รับพระบรมราชานุมัติ ซึ่งเป็นการกระทำที่เป็นการประกาศอำนาจของรัฐสภาและทำให้การสงครามเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
“กฤษฎีการะดมทหารอาสาสมัคร” และ “พระราชกฤษฎีการะดมไพร่พล” ของพระเจ้าชาร์ลส์เป็นกฎหมายที่เป็นการพิสูจน์ความจงรักภักดีแต่มีผลในการใช้เพียงไม่มากเท่าใดนักในการรวบรวมกองทัพ กำลังทหารส่วนใหญ่ของกองทัพของฝ่ายรัฐสภาภายใต้การบังคับบัญชาของโรเบิร์ต เดเวอโรซ์ เอิร์ลแห่งเอสเซ็กซ์ที่ 3 มาจากกองทหารที่เกณฑ์มาจากอาสาสมัครระหว่างหน้าร้อนปี ค.ศ. 1642 ทหารท้องถิ่นมักจะเป็นฝักฝ่ายในความจงรักภักดีและมักจะไม่ยอมไปสู้รบไกลจากท้องถิ่นที่อยู่ นอกไปจากกองทหารอาสาสมัครลอนดอนที่อยู่ภายใต้การควบคุมของคณะกรรมการทหารอาสาสมัครลอนดอนภายใต้กฤษฎีการะดมทหารอาสาสมัคร
ลอนดอนขณะนั้นเป็นเมืองที่มีประชากรหนาแน่นที่สุดและมีกองทหารอาสาสมัครที่ได้รับการฝึกเป็นอย่างดี กองทหารอาสาสมัครจากลอนดอนเดินทางไปสมทบกับกองทหารของเอิร์ลแห่งเอสเซ็กซ์ที่เทอแนมกรีน (Battle of Turnham Green) ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1642 เพื่อขวางกองทหารของฝ่ายกษัตริย์นิยมที่พยายามเดินทัพมายังกรุงลอนดอน ต่อมากองทหารจากลอนดอนก็ใช้ในการสนับสนุนกองทหารของเอิร์ลแห่งเอสเซ็กซ์และเซอร์วิลเลียม วอลเลอร์ และกองทหารที่ฝึกที่จากเอสเซ็กซ์มีส่วนในการล้อมเมืองเรดดิงในบาร์คเชอร์ ในปี ค.ศ. 1643 รัฐสภายาว ยังคงบังคับใช้กฤษฎีการะดมทหารอาสาสมัครโดยมิได้รับพระบรมราชานุมัติตลอดคริสต์ทศวรรษ 1640 แต่กฤษฎีกามาถูกยกเลิกในสมัยฟื้นฟูราชวงศ์อังกฤษ แต่พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ ยังคงเรียกเก็บอากรที่เดิมกฤษฎีกาของรัฐสภาที่เริ่มบังคับใช้ในปี ค.ศ. 1643 ต่อมา (Wheeler, 1999:148)
ทอมัส เวนท์เวิร์ธ เอิร์ลแห่งสตราฟฟอร์ดที่ 1
ทอมัส เวนท์เวิร์ธ เอิร์ลแห่งสตราฟฟอร์ดที่ 1 (ภาษาอังกฤษ: Thomas Wentworth, 1st Earl of Strafford) (13 เมษายน ค.ศ. 1593 - 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1641) ทอมัส เวนท์เวิร์ธ เอิร์ลแห่งสตราฟฟอร์ดที่ 1 เป็นรัฐบุรุษชาวอังกฤษผู้มีบทบาทสำคัญในเหตุการณ์ก่อนหน้าที่จะนำไปสู่สงครามกลางเมืองอังกฤษ ทอมัส เวนท์เวิร์ธรับราชการในรัฐสภาและเป็นฝ่ายสนับสนุนพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 ระหว่างปี ค.ศ. 1632 ถึงปี ค.ศ. 1639 ทอมัส เวนท์เวิร์ธมีหน้าที่เป็นผู้ปกครองไอร์แลนด์ผู้ปกครองอย่างข่มขี่ ทอมัส เวนท์เวิร์ธถูกเรียกตัวกลับมาอังกฤษเพื่อทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาของพระเจ้าชาร์ลส์ในการสร้างความมั่นคงให้แก่พระองค์ในการเป็นปฏิปักษ์ต่อรัฐสภา ในบั้นปลายทอมัส เวนท์เวิร์ธถูกกล่าวโทษโดยรัฐสภาและในที่สุดก็ถูกสำเร็จโทษเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1641
ทอมัส เวนท์เวิร์ธเกิดในกรุงลอนดอน เมื่อวันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 1593 เป็นลูกของวิลเลียม เวนท์ เวิร์ทแห่งเวนท์ เวิร์ทวูดเฮาส์จากยอร์คเชอร์และแอนน์ ลูกสาวของเซอร์โรเบิร์ต แอตคินส์แห่งสโตเวลล์ (Robert Atkins of Stowell) จากกลอสเตอร์เชอร์ ทอมัส เวนท์เวิร์ธได้รับการศึกษาที่วิทยาลัยเซนต์จอห์น, เคมบริดจ์ และศึกษากฎหมายที่อินเนอร์เทมเปิล ในปี ค.ศ. 1607 และในปี ค.ศ. 1611 ก็ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นขุนนางและแต่งงานกับมาร์กาเร็ต, ลูกสาวของฟรานซิส คลิฟฟอร์ด เอิร์ลแห่งคัมเบอร์แลนด์ (Francis Clifford, 4th Earl of Cumberland)
รอเบิร์ต เดเวอรู เอิร์ลที่ 3 แห่งเอสเซกซ์
รอเบิร์ต เดเวอรู เอิร์ลที่ 3 แห่งเอสเซกซ์ (; 11 มกราคม ค.ศ. 1591 - 14 กันยายน ค.ศ. 1646) เป็นแม่ทัพของฝ่ายรัฐสภาที่มีบทบาทในการต่อสู้ในสงครามกลางเมืองอังกฤษ 
เมื่อสงครามกลางเมืองอังกฤษเริ่มในปี ค.ศ. 1642 รอเบิร์ต เดเวอรูก็ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นแม่ทัพและผู้บังคับบัญชาทหารสูงสุดของกองทัพฝ่ายรัฐสภาหรือที่เรียกว่ากลุ่มหัวเกรียนคนแรก แต่เดเวอรูไม่สามารถและไม่เต็มใจที่จะเอาชนะอย่างเด็ดขาดต่อกองทัพของฝ่ายกษัตริย์นิยมของพระเจ้าชาลส์ที่ 1 ต่อมาเดเวอรูก็ถูกข่มรัศมีโดยโอลิเวอร์ ครอมเวลล์ และในที่สุดก็ลาออกในปี ค.ศ. 1646
รอเบิร์ต เดเวอรูเป็นบุตรของรอเบิร์ต เดเวอรู เอิร์ลที่ 2 แห่งเอสเซกซ์ ข้าราชสำนักและนายทหารในปลายรัชสมัยของพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1และฟรานซ์ วอลซิงงัม (Frances Walsingham) ลูกสาวคนเดียวของฟรานซิส วอลซิงงัม (Francis Walsingham) สายลับคนสำคัญของพระราชินีนาถเอลิซาเบธ
พ่อของเดเวอรู เอิร์ลที่ 2 แห่งเอสเซกซ์ นำการปฏิวัติต่อพระราชินีนาถเอลิซาเบธในปี ค.ศ. 1601 แต่ไม่สำเร็จและถูกสำเร็จโทษในข้อหากบฏต่อแผ่นดิน ครอบครัวของเดเวอรูต้องสูญเสียบรรดาศักดิ์ แต่พระเจ้าเจมส์ที่ 1 พระราชทานคืนในปี ค.ศ. 1604 เมื่อรอเบิร์ต เดเวอรูได้เป็นเอิร์ลที่ 3 แห่งเอสเซกซ์
โซนี่มิวสิกเอ็นเตอร์เทนเมนต์
โซนี่ มิวสิค เอนเทอร์เทนเมนต์ หรือ โซนี่ มิวสิค เป็นหนึ่งในสี่ค่ายเพลงยักษ์ใหญ่ของโลกภายใต้การควบคุมของบริษัทโซนี่ สหรัฐอเมริกา การควบรวมธุรกิจของโซนี่ที่ได้ซื้อหุ้นอีก 50% จากบริษัทเบอร์เทลสแมนในโซนี่ บีเอ็มจีที่ได้ลงทุนร่วมกันกลายเป็นของโซนี่ทั้งหมด จึงได้เปลี่ยนชื่อกลับเป็น โซนี่ มิวสิค เช่นเดิมในปลายปี พ.ศ. 2551
โซนี่ มิวสิคมีความพยายามที่จะเจาะตลาดเพลงไทยสากล เพราะเป็นตลาดใหญ่ มีส่วนแบ่งประมาณ 70% ของอุตสาหกรรมเพลงรวม ขณะที่บีอีซี เทโรฯ ก็ต้องการพา อมิตา ทาทา ยัง นักร้องในสังกัดให้เป็นที่รู้จักในตลาดต่างประเทศ
การจัดตั้งบริษัทขึ้นมาใหม่ของ 2 ค่ายเพลงยักษ์ใหญ่ คือ บริษัท โซนี่ มิวสิค ประเทศไทย จำกัด และบริษัท บีอีซี-เทโร เอ็นเตอร์เทนเมนท์ จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทในเครือของบีอีซี เวิลด์ จำกัด (มหาชน) ผู้บริหารสถานีโทรทัศน์ช่อง 3 โดยบริษัทใหม่นี้ใช้ชื่อว่า โซนี่ บีอีซี เทโร มิวสิค เอ็นเตอร์เทนเมนท์ จำกัด ซึ่งเริ่มดำเนินธุรกิจตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2545 มีทุนจดทะเบียนอยู่ระหว่าง 70-100 ล้านบาท โดยโซนี่ มิวสิค เป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ 60% ส่วนบีอีซี-เทโร ถือหุ้นส่วน 40 % ที่เหลือ
ปลายปี พ.ศ. 2547 โซนี่ มิวสิคและบีเอ็มจี มิวสิคในต่างประเทศได้รวบรวมกิจการ มีผลให้ทั้ง 2 บริษัทในประเทศไทยต้องมีการรวบรวมกันโดยปริยาย แต่ในขณะนั้นโซนี่ มิวสิคในประเทศไทย คือ โซนี่ มิวสิค บีอีซี เทโร และบีเอ็มจี มิวสิคที่มีบริษัทลูกคือเบเกอรี่ มิวสิค นั้นมีปัญหาเรื่องหุ้นส่วน จึงได้ตกลงกันอยู่เป็นเวลาพอสมควร โดยที่บริษัท บีอีซี-เทโร เอ็นเตอร์เทนเมนท์ จำกัดได้ถอนหุ้นไป จากนั้นการรวบรวมกันทำให้เปลี่ยนชื่อเป็นโซนี่ บีเอ็มจีในเวลาต่อมา
ในปี พ.ศ. 2556 บีอีซี-เทโร ได้รวบรวมกิจการกับ โซนี่ มิวสิค ประเทศไทย พร้อมกับเปลี่ยนชื่อเป็น บีอีซี-เทโร มิวสิค
ยูโรปา
ยูโรปา () เป็นชายาอีกองค์หนึ่งของเทพเจ้าซูส ยูโรปาเป็นนิทัศนุทาหรณ์แห่งนิสัยเจ้าชู้ของซูสซึ่งเป็นราชาของเทพเจ้า อีกเรื่องหนึ่ง เป็นเรื่องที่แสดงมูลที่มาของชื่อทวีปยุโรปด้วยในตัว
ยูโรปาเป็นพระธิดาของท้าวอะจีนอร์ (Agenor) เจ้ากรุงฟินิเชีย ซึ่งเป็นบุตรของเทพโพไซดอนกับนางลิบเบีย นอกจากยูโรปาแล้ว ท้าวอะจีนอร์ยังมีโอรส-ธิดาอีก 3 องค์ เรียงตามลำดับคือ แคดมัส (Cadmus), ฟีนิกซ์ (Phoenix) และซิลิกซ์ (Cilix)
วันหนึ่งขณะยูโรปากำลังเก็บดอกไม้อยู่ในทุ่งแห่งหนึ่ง และกำลังร่าเริงอยู่กับเหล่าบริวารและนางกำนัล พลันนั้น นางก็แลเห็นโคเผือกตัวผู้ตัวหนึ่งมีลักษณะสวยงามเจริญตา กอปรด้วยท่าทางละม่อมดุจชวนให้ลูบไล้ เมื่อโคเดินเข้าไปใกล้ ยูโรปาก็มีใจเบิกบานยินดี จึงเดินเข้าไปลูบโลมแต่โดยเบาและเอาช่อดอกไม้ทุ่งทอดให้ ฝ่ายโคก็น้อมตัวลงเชิญให้นางขึ้นนั่งหลัง พอยูโรปาขึ้นนั่งพลางร้องเรียกให้เหล่าบริวารให้ขึ้นนั่งบ้าง โคนั้นก็วิ่งหนีจนพ้นเขตท้องทุ่ง และมุ่งหน้าพานางออกสู่ชายทะเลโดยด่วน มิทันที่ใครจะทำตามเสียงนางเรียกนั้นได้
เมื่อถึงริมทะเล แทนที่จะหยุดวิ่งหรือนำยูโรปาลงไปจากหลัง โคกลับกระโจนทะยานล่องละลิ่วไปบนพื้นน้ำอันคลาคล่ำไปด้วยปลาโลมาดำผุดดำว่าย เหล่าอัปสรนีเรียดก็ผุดขึ้นเรียงรายรับแน่นขนัด ท้องทะเลสงบสงัดปราศจากคลื่น ส่วนไทรทัน (Triton) พนักงานแตรก็เป่าสังข์เสียงครื้นครั่นดังสนั่น ตลอดจนเทพโพไซดอนเจ้าสมุทรก็พลันผุดเป็นมัคคุเทศก์เข้าเคียงคลอชะลอเลื่อน ทั้งนี้เพราะโคนั้นหาใช่โคไม่ได้เป็นใครมาจากไหน แต่ที่แท้ก็คือเทพซูส ราชาแห่งเทพเจ้านั่นเองที่จำแลงมาเพื่อให้ยูโรปาหลงรัก
ชื่อยูโรปา (Europa) ยังเป็นต้นกำเนิดของชื่อทวีปยุโรป (Europe) ในปัจจุบัน และเรื่องราวของนางยูโรปากับโคจำแลงนั้น ยังเป็นต้นกำเนิดของจักรราศีพฤษภอีกด้วย
ทอมัส แฟร์แฟกซ์ ลอร์ดแฟร์แฟกซ์ที่ 3 แห่งแคเมอรอน
ทอมัส แฟร์แฟกซ์ ลอร์ดแฟร์แฟกซ์ที่ 3 แห่งแคเมอรอน (; 17 มกราคม ค.ศ. 1612 - 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1671) เป็นนายพลและผู้บังคับบัญชาทหารสูงสุดของฝ่ายรัฐสภาระหว่างสงครามกลางเมืองอังกฤษ
ทอมัส แฟร์แฟกซ์เกิดที่เดนตันฮอลล์ใกล้โอตลีย์ในยอร์กเชอร์ เมื่อวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 1612 เป็นลูกคนโตของเฟอร์ดิแนนโด แฟร์แฟกซ์ ลอร์ดแฟร์แฟกซ์ที่ 2 แห่งแคเมอรอน แฟร์แฟกซ์ได้รับการศึกษาที่วิทยาลัยเซนต์จอห์น (เคมบริดจ์) ระหว่างปี ค.ศ. 1626 ถึงปี ค.ศ. 1629 หลังจากนั้นก็เดินทางไปเนเธอร์แลนด์ไปเป็นอาสาสมัครในกองทัพอังกฤษในกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำภายใต้การนำของลอร์ดฮอริซ เวียร์ (Horace Vere) ในปี ค.ศ. 1637 แฟร์แฟกซ์ก็แต่งงานกับแอนน์ ดี เวียร์ ลูกสาวของฮอริซ