hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
อาณาจักรชายแดน
บริเวณชายแดน หรือ อาณาจักรชายแดน หรือ อาณาจักรมาร์ช () คือบริเวณชายแดนที่คล้ายคลึงกับพรมแดนเช่นภูมิภาคชายแดนเวลส์ (Welsh Marches) ซึ่งเป็นบริเวณระหว่างอังกฤษและเวลส์ หรือ ภูมิภาคชายแดนฮิสปาเนีย (Marca Hispanica) ที่ชาร์เลอมาญทรงกำหนดขึ้นในปี ค.ศ. 795 ที่เป็นบริเวณที่แยกระหว่างจักรวรรดิกาหลิบอุมัยยะฮ์แห่งอัล-อันดะลุส (Al-Andalus) และจักรวรรดิแฟรงค์
“บริเวณชายแดน” ต่างจากฉนวนพรมแดน (buffer zone) ตรงที่อาจจะเป็นบริเวณที่มีรัฐปกครองแทนที่จะเป็นเพียงบริเวณเขตปลอดทหาร (Demilitarized zone) และจะเป็นบริเวณที่มีการสร้างเสริมการป้องกันอย่างแข็งแรงในการต่อต้านประเทศเพื่อนบ้าน แม้ว่าบริเวณชายแดนมักจะเป็นอาณาบริเวณเดียวกันหรือคล้ายคลึงกับอาณาจักรเคานท์ แต่ต่างจากอาณาจักรเคานท์ตรงที่เป็นบริเวณที่มีความสำคัญทางที่ตั้งในบริเวณพรมแดนของอาณาจักร อาณาจักรชายแดนปกครองโดยมาร์ควิส หรือขุนนางที่มีตำแหน่งเท่าเทียมกัน ส่วนอาณาจักรเคานท์มีเคานท์เป็นผู้ปกครอง
พระเจ้าอันจัง
พระเจ้าอันจังแห่งโคกูรยอ (; ) เป็นกษัตริย์องค์ที่ 22 แห่งอาณาจักรโกคูรยอหนึ่งในสามราชอาณาจักรเกาหลี ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 519–ค.ศ. 531
พระเจ้าอันจาง มีพระนามเดิมว่า "โค ฮึง-อัน" ประสูติเมื่อใดไม่ปรากฏเป็นพระราชโอรสองค์โตในพระเจ้ามุนจามย็อง ทรงได้รับการสถาปนาเป็นองค์รัชทายาทเมื่อปี ค.ศ. 498 อันเป็นปีที่ 7 ในรัชกาลของพระราชบิดาเสด็จขึ้นครองราชย์แทนพระราชบิดาเมื่อปี ค.ศ. 519 ตลอด 12 ปีในรัชกาลทรงปิดความสัมพันธ์กับทางราชวงศ์ของจีนและทรงทำสงครามกับอาณาจักรทางใต้อย่างแพ็กเจและซิลลาโดยทรงยกทัพไปตีแพคเจในปี ค.ศ. 523 และ ค.ศ. 529
พระเจ้าอันจังทรงครองราชย์ได้ 12 ปีสวรรคตเมื่อปี ค.ศ. 531 สิทธิ์ในการสืบราชสมบัติจึงตกมาอยู่ที่ "องค์ชายโค โบย็อน" พระราชอนุชา ซึ่งต่อมาคือ พระเจ้าอันว็อน
พระเจ้าอันว็อน
พระเจ้าอันว็อนแห่งโคกูรยอ (; ) เป็นกษัตริย์องค์ที่ 23 แห่ง อาณาจักรโคกูรยอหนึ่งในสามราชอาณาจักรเกาหลี ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 531 – ค.ศ. 545
พระเจ้าอันว็อน มีพระนามเดิมว่า "องค์ชายโค โบ-ย็อน" ประสูติเมื่อใดไม่ปรากฏเป็นพระราชโอรสอีกองค์ในพระเจ้ามุนจามย็อง และเป็นพระราชอนุชาในพระเจ้าอันจัง เสด็จขึ้นครองราชย์แทนพระบรมเชษฐาธิราชเมื่อปี ค.ศ. 531 ในรัชสมัยของพระองค์ถือว่าอาณาจักรโคกูรยอ ที่เคยยิ่งใหญ่กลับอ่อนแอลงอย่างมากเนื่องจากแพ็กเจและซิลลาได้รวมตัวกันเป็นพันธมิตรมาตีโคกูรยอและเกิดภัยทางธรรมชาติขึ้นส่วนทางด้านองค์รัชทายาท 3 ปีแรกแห่งการครองราชย์พระมเหสีองค์แรกยังไม่มีพระราชโอรสให้พระองค์พอถึงปี ค.ศ. 534 จึงทรงสถาปนา "องค์ชายโค พย็องซ็อง" พระราชโอรสองค์โตที่ประสูติแต่พระมเหสีองค์ที่ 2 ขึ้นเป็นองค์รัชทายาท
พระเจ้าอันว็อน ทรงครองราชย์ได้ 14 ปีสวรรคตเมื่อปี ค.ศ. 545 "องค์ชายโค พย็องซ็อง" องค์รัชทายาทจึงขึ้นครองราชย์แทน
ทรงพระนามว่า พระเจ้ายังว็อน
เจ้าชายนโปเลียน พระราชกุมารแห่งฝรั่งเศส
เจ้าชายนโปเลียน พระราชกุมาร () หรือ นโปเลียนที่ 4 เป็นพระราชโอรสพระองค์เดียวในจักรพรรดินโปเลียนที่ 3กับจักรพรรดินียูเจนีแห่งมอนติโจ หลังจากพระราชบิดาถูกถอดจากราชบัลลังก์ในปี ค.ศ. 1870 ก็ได้พาพระราชวงศ์โบนาปาร์ตลี้ภัยไปประทับอยู่ในอังกฤษโดยอยู่ภายใต้พระบรมราชินูปถัมภ์ของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย และตัวพระองค์เข้ารับราชการทหารในกองทัพอังกฤษ ภายหลังจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 สวรรคตในปี ค.ศ. 1873 พระองค์ก็เป็นผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์ฝรั่งเศส
พระองค์พระราชสมภพเมื่อวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 1856 โดยมีพระยศว่า เจ้าชายนโปเลียน พระราชกุมาร แต่หลังระบอบกษัตริย์ลูกล้มล้างใน ค.ศ. 1870 พระยศของพระองค์จึงเหลือแค่ หลุยส์-นโปเลียน พระราชกุมาร แต่พวกโบนาปาร์ตนิยมมักจะเรียกพระองค์ว่า นโปเลียนที่ 4 พระองค์เคยเสด็จพระราชดำเนินเยือนสยามประเทศเป็นการส่วนพระองค์ใน ค.ศ. 1873
แม้ หลุยส์-นโปเลียน พระราชกุมาร จะทรงรับราชการทหารอยู่ในกองทัพอังกฤษแต่พระนางเจ้าวิกตอเรียไม่ทรงอนุญาตให้เข้าร่วมปฏิบัติการสู้รบใดๆ ถึงกระนั้น เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 1879 ขณะพระองค์เข้าเวรอยู่ในค่ายทหาร ณ ราชอาณาจักรซูลู (แอฟริกาใต้ในปัจจุบัน) ทันใดนั้นก็ต้องเผชิญหน้ากับหน่วยสอดแนมของซูลูโดยบังเอิญ หลุยส์-นโปเลียนหนีไม่ทันจึงเข้าต่อสู้และเสด็จสวรรคตในวัยเพียง 23 พรรษา เนื่องจากพระองค์ยังไม่ได้อภิเษกสมรสและไม่มีรัชทายาท ทำให้ราชวงศ์โบนาบาร์ตสายหลุยส์ โบนาปาร์ต ต้องสิ้นสุดที่พระองค์ และสิทธิในราชบัลลังก์ฝรั่งเศสตกไปอยู่กับสายเจโรม โบนาปาร์ต พระอนุชาองค์สุดท้องของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ขึ้นอ้างสิทธิ์แทน
สาธารณรัฐเจนัว
สาธารณรัฐอันสงบสุขเป็นที่สุดแห่งเจนัว หรือ สาธารณรัฐเจนัว (, , ลิกูเรียน: Repúbrica de Zêna) เป็นรัฐอิสระที่ตั้งอยู่ที่ลิกูเรียทางด้านตะวันตกเฉียงเหนือของฝั่งทะเลอิตาลี ที่รุ่งเรืองตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 11 มาจนถึง ค.ศ. 1797 เมื่อถูกรุกรานโดยกองทัพฝรั่งเศส ภายใต้การนำของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 สาธารณรัฐเจนัวมาแทนที่ด้วยสาธารณรัฐลิกูเรียนที่รุ่งเรืองมาจนถึง ค.ศ. 1805 ก่อนที่จะถูกผนวกโดยจักรวรรดิฝรั่งเศส แม้ว่าสาธารณรัฐจะได้รับการฟื้นฟูในปี ค.ศ. 1814 หลังจากการพ่ายแพ้ของนโปเลียนแต่ก็เป็นเพียงระยะเวลาอันสั้น ในที่สุดสาธารณรัฐเจนัวก็ถูกผนวกเข้ากับราชอาณาจักรซาร์ดิเนีย
ดัชชีนอร์ม็องดี
ดัชชีนอร์ม็องดี () มีที่มามาจากการรุกรานของชนหลายชาติที่รวมทั้งชนเดนส์, ไฮเบอร์โน-นอร์ส, ไวกิงจากออร์กนีย์ และแองโกล-เดนส์ ("จากบริเวณเดนลอว์") ในฝรั่งเศสในคริสต์ศตวรรษที่ 8 ประมุขที่อาจจะเป็นอาณาจักรเคานต์ก่อตั้งขึ้นโดยสนธิสัญญาแซ็ง-แกลร์-ซูว์แร็ปต์ ในปี ค.ศ. 911 เมื่อพระเจ้าชาร์ล (Charles the Simple) ทรงยอมพระราชทานตำแหน่งให้แก่รอลโลผู้นำของไวกิงที่รู้จักกันในชื่อว่า “นอร์สเม็น” (Northmen) (หรือในภาษาละตินว่า “Normanni”)
เดิมดัชชีนอร์ม็องดีครอบคลุมบริเวณนอยส์เตรีย (Neustria) และบางส่วนของดินแดนบริตานีทางฝั่งทะเลทางตอนเหนือ และส่วนในของฝรั่งเศส ที่ในปัจจุบันแบ่งเป็นแผ่นดินฝรั่งเศสและหมู่เกาะแชนเนลที่ขึ้นกับสหราชอาณาจักร สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักรทรงเป็นดยุคแห่งนอร์ม็องดีองค์ปัจจุบัน
เมื่อชนนอร์สมาตั้งถิ่นฐานในนอร์ม็องดี ก็ยอมรับภาษาแกลโล-โรมานซ์ของผู้ตั้งถิ่นฐานอยู่แต่เดิม — เช่นเดียวกับการที่ผู้ปกครองนอร์มันในอังกฤษมายอมรับภาษาของผู้ที่ถูกปกครอง ในนอร์ม็องดีภาษาวิวัฒนาการมาเป็นภาษานอร์มัน ในอังกฤษวิวัฒนาการเป็นภาษาแองโกล-นอร์มัน และวรรณกรรมของดัชชีนอร์ม็องดีและอังกฤษในอาณาบริเวณการปกครองของนอร์มันเรียกกันว่าวรรณกรรมแองโกล-นอร์มัน.
ยูโรแดนซ์
ยูโรแดนซ์ () เป็นแนวเพลงในลักษณะคลับ/แดนซ์ ของชาวยุโรปในช่วงทศวรรษ 1980 และ 1990 ยูโรแดนซ์ได้รับอิทธิพลจากเพลงแนวดิสโก้ ไฮ-เอ็นอาร์จี ดนตรีเฮาส์ และ ฮิบฮอบ อีกทั้งยังประกอบการบันทึกเสียงด้วยเครื่องสังเคราะห์เสียงและดรัมแมชชีน ในส่วนภาคการผลิตโปรดิวเซอร์จะรับผิดชอบด้านการผลิตมากกว่าตัวนักร้อง และเช่นเดียวกับแนวเพลงใกล้เคียงอย่างยูโรป็อป คือมักมีความเรียบง่าย เบาบางและติดหู กับเนื้อเพลงที่เบา ๆ ร้องซ้ำ ๆ ที่ผู้ฟังไม่จำเป็นต้องมาตีความมากนักสำหรับผู้พูดภาษาอื่น
ยูโรแดนซ์กลายเป็นกระแสนิยมหลักในสหราชอาณาจักรและยุโรปตั้งแต่ปลายทศวรรษที่ 90 แต่ความโด่งดังในที่อื่นมีในจำกัด จนกระทั่งทศวรรษที่ 90 ยูโรแดนซ์ได้เป็นที่รู้จักในกลุ่มเล็กๆ ทั่วทุกมุมโลก ส่วนมากจะถูกปฏิเสธจากดนตรีกระแสหลัก ในช่วงปลายยุคทศวรรษที่ 90 ดนตรียูโรแดนซ์ได้แตกแยกแขนง ไปหลากหลายทิศทาง เช่นเพลงแนว บับเบิลกัมแดนซ์, ยุโรแทรนซ์ และ อิตาโอแดนซ์ เป็นต้น
และยูโรแดนซ์ยุคใหม่ได้พัฒนาไปอีกขึ้น โดยเพลงแนว แทรนซ์และยูโรแทรนซ์ได้รับความนิยมเหมือนตอนที่ได้ยูโรแดนซ์รับความนิยมในช่วงแรก
ผีตุ๋มติ๋ม
ผีตุ๋มติ๋ม เป็นภาพยนตร์ไทยแนวตลกเป็นผลงานกำกับโดย สุกิจ นรินทร์ โดยเข้าฉายเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2552 ภาพยนตร์ทำรายได้ 1.75 ล้านบาท
แท้จริงแล้วชื่อเดิมของผีตุ๋มติ๋มคือผีกระเทยและภาพยนตร์เรื่องนี้เคยถูกกำหนดฉายในปี พ.ศ. 2546 แต่กลับไม่ได้ฉายเนื่องจากผลงานกำกับเรื่องแรกของสุกิจ นรินทร์คือเรื่องผู้หญิง 5 บาป ซึ่งในขณะนั้นกลับไม่ประสบความสำเร็จและสมัยนั้นสุกิจอยู่ในสังกัดสหมงคลฟิล์มจึงไม่ได้ฉายตั้งแต่ 6 ปี
ถนอม ผู้รักษาประตูทีมชาติไทยชุดคัดเลือกไปบอลโลกสุดหล่อที่จู่ๆก็เกิดตายระหว่างคัดเลือกบอลโลกกับซาอุดิอาระเบียเพราะหัวไปกระแทกกับเสาตายทางนรกภูมิได้รักษาร่างของถนอมเอาไว้แต่ เสงี่ยม หรือ ลูซี่ กะเทยไฮโซดันฆ่าตัวตายเสียก่อนทางนรกภูมิจึงให้วิญญาณ ของเสงี่ยมไปอาศัยร่างของถนอมเพราะร่างของเสงี่ยมได้ถูกเผาไปแล้วพร้อมกับให้ ยมทูตดุ๋งดิ๋ง คอยมากำกับวิญญาณของเสงี่ยมเพื่อไม่ให้วิญญาณของเสงี่ยมทำอะไรกับร่างของถนอม แต่แล้วก็ดันมีนักข่าวจอมแส่อย่าง มิ่งขวัญ เข้ามายุ่งและมี ลดา แฟนสาวของถนอมเข้ามาร่วมด้วยและภารกิจสำคัญของเสงี่ยมคือการมุ่งทำความดี 5 อย่างเพื่อมิให้ร่างกายของถนอมเน่าเปื่อยและการพาทีมชาติไทยเข้ารอบสุดท้ายฟุตบอลโลกให้ได้แล้วเรื่องราวเฮฮาของผีกะเทยกับร่างนักบอลหนุ่มจะจบลงอย่างไร
รายชื่อศิลปินแนวยูโรแดนซ์
หน้านี้เป็นหน้ารวมรวบ รายชื่อศิลปินแนวยูโรแดนซ์แนวเพลงประเภทหนึ่งของดนตรีแด๊นส์
กลุ่มดนตรียูโรแดนซ์แบ่งตามสัญชาติ
Major groupsMinor groups/singers (Teenage Dance)
มุฮัมมัด บินอับดิลวะฮาบ
มุฮัมมัด บินอับดิลวะฮาบ () มีชีวิตอยู่ในระหว่างปี ฮ.ศ.1115-1206 (พ.ศ. 2246-พ.ศ. 2335) เกิดที่เมือง อัลอุยัยนะหฺ ไม่ไกลจากนครริยาด เมืองหลวงของประเทศซาอุดิอาระเบียในปัจจุบัน ครอบครัวของเขาเรียกได้ว่าเป็นครอบครัวผู้รู้ศาสนา ปู่ของเขา คือ สุลัยมาน อิบนุ อะลี อิบนุ มัชร็อฟ เป็นหนึ่งในจำนวนปราชญ์มุสลิมที่มีชื่อเสียงที่สุดในสมัยนั้นและเป็นผู้ที่เหล่านักแสวงหาความรู้มากมายเลื่อมใสและเป็นสานุศิษย์ บิดาของเขา คือ อับดุลวะฮาบ อิบนุ สุลัยมาน) และน้าชายของเขา อิบรอฮีม อิบนุ สุลัยมาน รวมทั้งลูกผู้พี่คือ อับดุรเราะหฺมาน อิบนุ อิบรอฮีม และพี่ชายของเขาเองคือ สุลัยมาน อิบนุ อับดุลวะฮาบ ล้วนถือได้ว่าเป็นอุละมาอ์(นักปราชญ์มุสลิม)ซึ่งเป็นที่รู้จักของผู้คนในสมัยนั้น
ตั้งแต่ยังเยาว์วัย มุฮัมมัด บินอับดิลวะฮาบ เป็นเด็กที่เฉลียวฉลาดและมีความจำที่ดีเยี่ยม สามารถท่องจำอัลกุรอานได้หมดตั้งแต่อายุยังไม่ถึงสิบขวบ เขาเริ่มเรียนกับบิดาของเขาโดยได้ศึกษาหนังสืออิสลามต่าง ๆ มากมายตั้งแต่อายุยังน้อย เมื่ออายุได้ยี่สิบปีเขาได้ออกเดินทางไปศึกษากับผู้รู้ท่านอื่น ๆ อีกหลายท่าน โดยเริ่มต้นด้วยการเดินทางไปทำฮัจญ์ที่นครมักกะหฺ แล้วเดินทางไปยังนครมะดีนะหฺ และตั้งหลักมุ่งมั่นหาความรู้ที่นั่นเป็นเวลานานหลายปี
ในบรรดาผู้เป็นครูของท่านที่มะดีนะหฺ อาทิ อับดุลลอฮฺ อิบนุ อิบรอฮีม อิบนุ ซัยฟฺ ผู้เป็นครูที่ใกล้ชิดท่านมากที่สุด ท่านยังได้เป็นศิษย์ของ มุฮัมมัด ฮะยาต อัสสินดีย์ นักปราชญ์ด้านฮะดีษ (ความรู้ว่าด้วยวจนะแห่งท่านศาสนทูต) ที่มีชื่อเสียงในมะดีนะหฺ
จากมะดีนะหฺ เขาได้เดินทางต่อไปยังเมือง อัลบัศเราะหฺ (เมืองบัศรา ในประเทศอิรักปัจจุบัน) และได้เรียนเป็นศิษย์ของ มุฮัมมัด อัลมัจญ์มูอีย์ ผู้ซึ่งประสาทความรู้ด้านฮะดีษและภาษาให้กับเขา เขาเป็นที่รู้จักในนามเชค อัลนัจญ์ดีย์ (เชคแห่งแคว้นนะญัด)
เชค อัลนัจญ์ดีย์ ชอบและชื่นชมงานเขียนของ อิบนุตัยมียะหฺเป็นอย่างยิ่ง จึงเริ่มฟื้นฟูคำสั่งสอนของ อิบนุตัยมียะหฺ ภายหลังได้เขียนใบปลิวและหนังสือแจกจ่ายให้แก่ชาวบ้านในชนบท เพื่อเผยแพร่ทัศนะคติของตน ซึ่งส่วนใหญ่แล้วจะเน้นเรื่องการตั้งภาคี โดยเห็นว่าการเยี่ยมเยียนสุสานและการขอพรต่ออัลลอหฺ ณ ที่สุสานเป็นการตั้งภาคีต่ออัลลอหฺ เป็นการกระทำที่ผิดต่อหลักศาสนาอิสลามอย่างใหญ่หลวง
ชาวบ้านดัรอียะหฺ รวมทั้งผู้นำที่มีชื่อว่า มุฮัมมัด บินสะอูด (2268-2308) จากเผ่าอุนัยซะหฺ ซึ่งเป็นเผ่าเล็กและไร้อำนาจในอารเบีย ได้ศรัทธาต่อเชคอัลนัจดีย์ และเห็นผลประโยชน์ของลัทธิที่ก่อตั้งโดยบุตรอับดุลวะฮาบนี้ ทั้งสองจึงร่วมกันตั้งขบวนการเผยแพร่ลัทธิ ที่รู้จักกันในเวลาต่อมาว่า วะฮาบีย์ โดยบุตรอับดุลวะฮาบตั้งตนเป็น กอฎี (ผู้พิพากษา) ให้ สะอูด เป็น ฮากิม หรืออิมาม (ผู้ปกครอง) และได้ทำสัญญาว่า ตำแหน่งทั้งสองนี้จะสืบทอดโดยทายาทของสองตระกูลนี้เท่านั้นตลอดไป
ฝ่ายอับดุลวะฮาบ แห่งเผ่าตะมีม ผู้เป็นบิดาของเชค อัลนัจญ์ดีย์ นั้นเป็นผู้รู้แห่งนครมะดีนะหฺ และสุลัยมานพี่ชายของเขา รวมทั้งเหล่านักปราชญ์ในเมืองมะดีนะหฺก็ได้ประกาศต่อต้านลัทธิของ เชค อัลนัจญ์ดี เพราะขัดแย้งกับคำสั่งสอนของอิสลามหลายประการ เมื่อได้รับการต่อต้านจากหลายฝ่าย เชค อัลนัจญ์ดี ก็ได้ตกลงกับ มุฮัมมัด บุตรสะอูด ในปี ฮ.ศ. 1143 (พ.ศ. 2273) ว่า ผู้ใดที่ไม่ยอมรับลัทธิวะฮาบีย์ เขาก็ไม่ใช่มุสลิมที่แท้จริง เขาเป็นผู้ตั้งภาคี ควรแก่ฆ่าทิ้ง หรือทำสงครามปล้นเอาทรัพย์สินของเขาได้ 7 ปีต่อมา เขาทั้งสองก็ได้ปฏิบัติตามข้อตกลงนั้น จัดทัพออกทำศึกสงครามปล้นสะดมหมู่บ้าน ตำบล และเมือง ที่ไม่ยอมรับลัทธิวะฮาบีย์ ผู้คนที่เข้าลัทธิวะฮาบีย์เรียกกันว่า อัลอิควาน (ภราดร) ปี 2337 และ 2339 พวกวะฮาบีย์โจมตีเริ่มโจมตีคูเวตหลายครั้ง เพื่อยึดเมืองให้ขึ้นกับตระกูลสะอูด
จักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 11 พาลาโอโลกอส
จักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 11 พาลาโอโลกอส (, 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1405-29 พฤษภาคม ค.ศ. 1453) เป็นจักรพรรดิโรมันองค์สุดท้าย ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 1449-ค.ศ. 1453
เป๋าตุง
เป๋าตุง เป็นรายการเกมโชว์สำหรับประชาชนโดยเป็นรายการของบริษัท ลักษ์ 666 จำกัดโดยออกอากาศทุกวันอาทิตย์เวลา 15.30 น. ทางสถานีโทรทัศน์ไอทีวี และได้กลับมาฉายอีกครั้งทางช่อง สาระแน แชนแนล โดยสโลแกนของรายการคือ แก่นความคิด คือ เผลอแล้วรวย เผลอสิเผลอ ใครๆ ก็อยากเป๋าตุง เผลอสิเผลอ
ในช่วงแรกในการหาผู้เข้าแข่งขันโดยการหาผู้เข้าแข่งขันจะมี 2 ประเภทคือ
ทั้งนี้เมื่อหาผู้เข้าแข่งขันทั้ง 2 แล้วจะให้เลือกแผ่นป้ายโดยให้ผู้เข้าแข่งขันเลือกแผ่นป้ายโดยแผ่นป้ายซึ่งแผ่นป้ายจะมีเงินรางวัลต่างๆโดยผู้เข้าแข่งขันเลือกแผ่นป้ายโดยเปิดป้ายเงินรางวัลตามแผ่นป้ายทีเลือก
โดยในการเล่นเกมนั้นผู้เข้าแข่งขันทั้งสองเข้าไปในห้องที่ทางรายการจัดไว้เป็นเรื่องราวโดยให้ผู้เข้าแข่งขันเล่นตามบทบาทสมมุติขึ้นมาซึ่งในแต่ละห้องนั้นจะเป็นห้องที่เหมือนกันโดยก่อนที่จะเล่นเกมพิธีกรได้ตั้งโจทย์ทั้ง 5 ซึ่งโจทย์นั้นจะเป็นเงินรางวัลโจทย์ละ 10,000-50,000 บาท และโจทย์ทางลัดซึ่งโจทย์ทางลัดจะเป็นแจ็กพอตโดยรางวัลแจ็กพอตคือคอนโดซึ่งโจทย์ทั้ง 6 นั้นพิธีกรบอกให้ผู้ชมในห้องส่งและทางโทรทัศน์ แต่ว่าผู้เข้าแข่งขันเล่นไม่ตรงโจทย์ที่กำหนดจะได้รับเงินรางวัล 20 บาท ทั้งนี้ผู้เข้าแข่งขันเข้าไปในห้องโดยมีเวลาให้เล่นถึง 5 นาทีซึ่งในห้องที่ผู้เข้าแข่งขันที่เล่นตามบทบาทนั้นจะมีทีมงานไปอยู่ในห้องด้วยซึ่งทีมงานนั้นทำหน้าที่ใบ้ในการทำโจทย์ที่มีเงินรางวัลแต่ถ้าผู้เข้าแข่งขันทำโจทย์ทางลัดนั้นจะมีเสียงสัญญาณซึ่งให้หยุดเกมลงและได้แจ็กพอตรางวัลพิเศษแต่ถ้าหมดเวลาพิธีกรจะเฉลยโจทย์ที่ผู้เข้าแข่งขันไม่ได้ทำและผู้เข้าแข่งขันจะได้เงินรางวัลตามที่เล่นบทบาทได้
เดส์/กรีน
"เดส์/กรีน" () หรือ "กรีน/เดส์" () เป็นซิงเกิลลำดับที่ 45 ของอายูมิ ฮามาซากิ ออกจำหน่ายในวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2551 มี 4 รูปแบบอันได้แก่ ซีดี ,ซีดี และดีวีดี 2 รูปแบบ ในดีวีดีบรรจุเบื้องหลังมิวสิกวิดีโอที่แตกต่างกันเหมือนกับซิงเกิล "บลูเบิร์ด"
มิวสิกวิดีโอเพลง "กรีน" ถ่ายทำที่เมืองเซี่ยงไฮ้ สาธารณรัฐประชาชนจีน
เพลง "เดส์" เป็นเพลงประกอบโฆษณาของ MUSICO และเพลง "กรีน" เป็นเพลงประกอบโฆษณากล้องดิจิตอลลูมิกซ์ของพานาโซนิค
รายชื่อตอนในสกูบี้-ดู
รายชื่อตอนของ สกูบี้-ดู เป็นรายชื่อของซีรีส์ต่างๆของสกูบี้-ดู ตั้งแต่ 13 กันยายน 1969 ถึง ปัจจุบัน"หมายเหตุ:รายชื่อนี้รวมกับ รายการโทรทัศน์ฉบับพิเศษ ที่แสดงร่วมกับการ์ตูนเรื่องอื่นๆด้วย
ออกอากาศตั้งแต่ 13 กันยายน 1969 – 31 ตุลาคม 1970 (25 ตอน) โดยแบ่งเป็น 2 ซีซั่น ออกอากาศทางช่อง ซีบีเอส เวลา 10.30 น. ออกอากาศวันละ 30 นาที
ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 9 กันยายน 1972 - 27 ตุลาคม 1973 (24 ตอน) โดยแบ่งเป็น 2 ซีซั่น ออกอากาศทางช่อง ซีบีเอส ออกอากาศวันละ 40 นาที
ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 11 กันยายน 1976 - 23 ธันวาคม 1973 (40 ตอน) โดยแบ่งเป็น 3 ซีซั่น ออกอากาศทางช่อง เอบีซี เวลา 9.30 น. ออกอากาศวันละ 30 นาที
ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 22 กันยายน 1979 - 5 มกราคม 1980 (16 ตอน) ซึ่งมีเพียง 1 ซีซั่น ออกอากาศทางช่อง เอบีซี ออกอากาศวันละ 30 นาที
ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 8 พฤศจิกายน 1980 - 18 ธันวาคม 1982 (33 เทป 99 ตอน) โดยแบ่งเป็น 3 ซีซั่น ออกอากาศทางช่อง เอบีซี 
ออกอากาศวันละ 30 นาที ตอนละ 7 นาที ออกอากาศวันละ 3 ตอนออกอากาศตั้งแต่วันที่ 10 กันยายน 1983 - 2 ธันวาคม 1984 (26 เทป 52 ตอน) โดยแบ่งเป็น 2 ซีซั่น ออกอากาศทางช่อง เอบีซี 
ออกอากาศวันละ 30 นาที ตอนละ 11 นาที ออกอากาศวันละ 2 ตอนออกอากาศตั้งแต่วันที่ 7 กันยายน 1985 - 7 ธันวาคม 1985 (13 ตอน) ซึ่งมีเพียง 1 ซีซั่น ออกอากาศทางช่อง เอบีซี ออกอากาศวันละ 20 นาที
ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 10 กันยายน 1988 - 20 กรกฎาคม 1991 (28 ตอน) โดยแบ่งเป็น 3 ซีซั่น ออกอากาศทางช่อง เอบีซี ออกอากาศวันละ 30 นาที (เทปที่ออกอากาศเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม 1991 ออกอากาศวันละ 3 ตอน ตอนละ 7 นาที)ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 14 กันยายน 2002 - 21 กรกฎาคม 2006 (42 ตอน) โดยแบ่งเป็น 3 ซีซั่น ออกอากาศทางช่อง วอร์นเนอร์ บราเธอร์ เทเลวิชัน เน็ตเวิร์ค ออกอากาศวันละ 30 นาที
คณะกรรมการเศรษฐกิจและสังคมแห่งเอเชียและแปซิฟิก
คณะกรรมการเศรษฐกิจและสังคมแห่งเอเชียและแปซิฟิก () หรือ แอสแคป (ESCAP) เป็นหนึ่งในห้าคณะกรรมการส่วนภูมิภาคของคณะมนตรีเศรษฐกิจและสังคมแห่งสหประชาชาติ ก่อตั้งขึ้นเมื่อ 28 มีนาคม พ.ศ. 2490 (ค.ศ. 1947) ณ นครเซี่ยงไฮ้ สาธารณรัฐประชาชนจีน เมื่อแรกก่อตั้ง เรียกว่า คณะกรรมการเศรษฐกิจและสังคมแห่งเอเชียแปซิฟิก (Economic Commission For Asia And The Far East, ECAFE) ภารกิจ คือ การให้ความช่วยเหลือเศรษฐกิจหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ในปี พ.ศ. 2517 (ค.ศ. 1974) ได้เปลี่ยนชื่อองค์กรเป็นคณะกรรมการเศรษฐกิจและสังคมแห่งเอชียและแปซิฟิกดังในปัจจุบัน และเพื่อการพัฒนา คณะกรรมการฯ ได้ขยายการครอบคลุมไปยังประเทศในโอเชียเนีย คณะกรรมการฯ มีส่วนในการก่อตั้งธนาคารเพื่อการพัฒนาเอเชีย (Asian Development Bank, ADB) และถนนสายเอเชียหรือเครือข่ายทางหลวงแห่งเอเชีย (Asian Highway Network) ตลอดถึงคณะกรรมการพัฒนาแม่น้ำโขง (The Mekhong River Commission) เมื่อแรกตั้ง มีสำนักงานอยู่ ณ นครเซี่ยงไฮ้ สาธารณรัฐจีน ในปี พ.ศ. 2492 ได้ย้ายสำนักงานอยู่ ณ ถนนราชดำเนิน กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
ปัจจุบันเลขาธิการคณะกรรมการเศรษฐกิจและสังคมแห่งเอเชียแปซิฟิกคือนาง ชาวปากีสถาน ซึ่งขึ้นดำรงตำแหน่งเมื่อวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2556 ที่ผ่านมา
นิวเซียม
นิวเซียม () เป็นพิพิธภัณฑสถานแสดงผลงานที่เกี่ยวข้องกับกับข่าว และหนังสือพิมพ์ ตัวพิพิธภัณฑสถานตั้งอยู่บนถนนเพนซิลเวเนีย ในวอชิงตัน ดี.ซี. สหรัฐอเมริกา เป็นลักษณะอาคารสูง 7 ชั้น พื้นที่ 250,000 ตารางฟุต และประกอบด้วยแกลเลอรี 14 ห้อง
นิวเซียมเดิมนั้นตั้งอยู่ในอาร์ลิงตัน รัฐเวอร์จิเนีย ที่เริ่มเปิดให้บริการเมื่อ 18 เมษายน พ.ศ. 2540 หลังจากการเสนอแนะการย้ายพิพิธภัณฑ์มาอยู่ในวอชิงตัน ดี.ซี. พิพิธภัณฑ์เดิมในอาร์ลิงตันได้ปิดตัวลงวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2545 และต่อมาวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2551 พิพิธภัณฑ์นิวเซียมในวอชิงตัน ดี.ซี. ได้เปิดให้บริการ
มาโซลีโน ดา ปานีกาเล
มาโซลิโน ดา พานิคาเล () (ราว ค.ศ. 1383 - ราว ค.ศ. 1447) เป็นจิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาชาวอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนังและจิตรกรรมแผง มาโซลิโน ดา พานิคาเลเกิดราว ค.ศ. 1383 ที่เมืองพานิคาเลในประเทศอิตาลี และเสียชีวิตเมื่อราว ค.ศ. 1447
งานที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดก็เห็นจะเป็นงานที่เขียนร่วมกับมาซาชิโอ ในปี ค.ศ. 1424: “พระแม่มารีและพระบุตรกับนักบุญแอนน์” และงานจิตรกรรมฝาผนังภายในชาเปลบรันคาชชิที่เขียนระหว่างปี ค.ศ. 1424 ถึงปี ค.ศ. 1428
งานชิ้นสำคัญๆ ของมาโซลิโนก็ได้แก่
จอร์โจ วาซารีรวมประวัติชีวิตของมาโซลิโน ดา พานิคาเลในหนังสือ “ชีวิตจิตรกร, ประติมากร, และสถาปนิกผู้ดีเด่น”
แม่สอด (แก้ความกำกวม)
แม่สอด อาจหมายถึง
อำเภอเมืองแม่สอด
กอปโป ดี มาร์โกวัลโด
ค็อพโพ ดิ มาร์โควาลโด () (ราว ค.ศ. 1225 - ราว ค.ศ. 1276) เป็นจิตรกรก่อนยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาชาวอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง ค็อพโพ ดิ มาร์โควาลโดเกิดเมื่อราว ค.ศ. 1225 ที่เมืองฟลอเรนซ์ และกล่าวว่าทำงานที่พิสโตเอีย ในปี ค.ศ. 1265 เมื่อไปเขียนจิตรกรรมฝาผนังภายในชาเปลเซนต์เจมส์ภายในมหาวิหารพิสโตเอีย
งานอีกชิ้นหนึ่งที่เชื่อแน่กันว่าเป็นงานของค็อพโพคือ “พระแม่มารีบอร์โนเน” (Madonna del Bordone) ที่ลงชื่อและปีที่เขียนเมื่อปี ค.ศ. 1261) ในวัดซานตามาเรีย เดอิ แซร์วิแห่งเซียนา ที่ค็อพโพไปถูกจับเป็นนักโทษหลังจากยุทธการมอนตาแปร์ติ (Battle of Montaperti) ที่เข้าไปมีส่วนในการต่อสู้ด้วย งานที่คล้ายคลึงกันที่เชื่อกันว่าเป็นงานของค็อพโพอยู่ในวัดที่ออร์วิเอโต และอีกชิ้นหนึ่งเป็นฉากแท่นบูชา “อัครเทวดาไมเคิลและตำนาน” ในพิพิธภัณฑ์ของวัดคาสชิอาโนอินวาลดิเปซาที่เขียนราวระหว่างปี ค.ศ. 1255 ถึงปีค.ศ. 1260 ซึ่งถ้าเป็นงานเขียนค็อพโพจริงก็เป็นงานชิ้นที่เก่าที่สุด
นอกจากนั้นแล้วค็อพโพก็ยังร่างภาพโมเสกให้แก่หอศีลจุ่มซานจิโอวานนิ (Battistero di San Giovanni) ในเมืองฟลอเรนซ์ที่เป็นภาพของ “การตัดสินครั้งสุดท้าย” ที่สร้างราวระหว่างปี ค.ศ. 1260 ถึงปีค.ศ. 1270 ในปี ค.ศ. 1274 ค็อพโพกับลูกชายก็เขียนภาพแผงบางภาพให้แก่มหาวิหารพิสโตเอียแต่งานนี้สูญหายไปแล้ว
ออร์กัญญา
อันเดรอา ออร์ชานยา หรือเรียกสั้นๆ ว่า ออร์ชานยา () (ราว ค.ศ. 1308 - 25 สิงหาคม ค.ศ. 1368) เป็นจิตรกร, ประติมากร และ สถาปนิกของยุคกอธิคชาวอิตาลีของคริสต์ศตวรรษที่ 14 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง, ฉากแท่นบูชา
ออร์ชานยาเป็นลูกศิษย์ของอันเดรอา ปิซาโนและจอตโต ดี บอนโดเน น้องชายจาโคโป ดิ โชเน (Jacopo di Cione) และ นาร์โด ดิ โชเน (Nardo di Cione) ต่างก็เป็นจิตรกร ดิ โชเนมักจะทำงานจิตรกรรมร่วมกัน
งานของออร์ชานยารวมทั้ง “ฉากแท่นบูชารีดีมเมอร์” 
Orcagna's works include the "Altarpiece of the Redeemer" (ค.ศ. 1354-ค.ศ. 1357) ภายในชาเปลสโตรซซิภายในบาซิลิกาซานตามาเรียโนเวลลา และแท่นบูชาที่วัดออร์ซันมิเคเล (เสร็จ ค.ศ. 1359) ที่ถือกันว่าเป็น “งานชิ้นที่สมบูรณ์ที่สุดของงานกอธิคอิตาลี”
จิตรกรรมฝาผนัง “ชัยชนะของความตาย” ที่เป็นแรงบันดาลใจให้แก่งานคีตกรรมชิ้นเอกของฟรานซ์ ลิซท์ “ระบำมรณะ” (Totentanz) ในบรรดาลูกศิษย์ของออร์ชานยาก็ได้แก่เนลโล ดิ วันนิ (Nello di Vanni) จิตรกรชาวปิซาของคริสต์ศตวรรษที่ 14 ผู้ที่มีงานเขียนที่แคมโปซานโตด้วย บางแหล่งก็ให้ความเห็นว่าเนลโลเป็นคนคนเดียวกับแบร์นาร์โด เนลโลหรือจิโอวานนิ ฟาลโคเน.
งานตกแต่งโมเสกและหน้าต่างกุหลาบของมหาวิหารออร์วิเอโตเชื่อกันว่าเป็นงานของออร์ชานยา
อัลตีกีเอโร
อัลติเชียโร หรือ อัลติเชียโร ดา เวโรนา () (ราว ค.ศ. 1330 - ราว ค.ศ. 1390) เป็นจิตรกรศิลปะยุคกอธิคชาวอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง
งานของอัลติเชียโรเป็นไปแนวเขียนของจอตโต ดี บอนโดเน และเป็นผู้ที่เชื่อกันว่าเป็นผู้ก่อตั้งตระกูลการเขียนภาพแบบเวโรนาและปาดัว — งานของอัลติเชียโรยังคงมีให้เห็นในวัดซานอานาสตาเซียในเวโรนาและในโอราโตริโอซานจอร์โจในปาดัวที่มักจะเชื่อว่าเขียนร่วมกับจาโคโปจาโคโป ดาวันซิ (Jacopo d'Avanzi)
อัลติเชียโรอาจจะเกินในบริเวณที่ไม่ไกลจากเซวิโอ และกลายมาเป็นสมาชิกคนสำคัญในสำนักของตระกูลสคาลิแจร์ (House of Scaliger) ในปี ค.ศ. 1364 อัลติเชียเขียนจิตรกรรมฝาผนังชุดที่มาจากงานเขียนของเฟลเวียส โจซีฟัส “สงครามของชนยิว (The Wars of the Jews) ในห้องโพเดสตาภายในวังสกาลา
อัลติเชียโรมีงานจิตรกรรมฝาผนังภายในบาซิลิกาเซนต์แอนโทนีแห่งปาดัว (Basilica of Saint Anthony of Padua) อัลติเชียร่วมมือกับดาวัโซ เวโรเนเซเขียนจิตรกรรมฝาผนังในชาเปลเซนต์เจมส์ที่ได้รับค่าจ้าง 792 ดูคัท ภาพเจ็ดภาพแรกที่เกี่ยวกับชีวิตของนักบุญเจมส์เขียนโดยอัลติเชียโร
นิอับดุลอาซิซ บินนิมัต
นิอับดุลอาซิซ บินนิมัต (อังกฤษ: Nik Abdul Aziz Bin Nik Mat) เป็นปราชน์ด้านศาสนาอิสลาม และเป็นนักการเมืองฝ่ายค้านแห่งมาเลเซีย
ปัจจุบันดำรงตำแหน่งหัวหน้ามนตรีแห่งรัฐกลันตัน เป็นที่ผู้นำทางจิตวิญญาณของพรรคปาส(Pan-Malaysian Islamic Party)เกิด ณ เกาะมะละกา เมืองโกตาบารู รัฐกลันตัน
ท่านเข้ารับการศึกษาเบื้องต้น ณ รัฐกลันตันและตรังกานู ต่อมาจึงเดินทางไปศึกษา ที่เดียวบัน ดารุลอูลูม(Deoband Darul Ulum)ประเทศอินเดีย จากนั้นจึงเข้ารับการศึกษาต่อ มหาลัยลาโฮร์(Universiti Lahore)แห่งปากีสถานและยังเข้ารับการศึกษา ณ มหาวิทยาลัยอัลอัซฮัร แห่งประเทศอียิปต์ สามารถพูดได้หลายภาษา คือ อังกฤษ ทมิฬ อูรดู และอาหรับ ขณะปกครองรัฐกลันตันท่านมักมีข้อพิพาทกับอดีตนายกรัฐมนตรี มหาเธร์ โมฮัมหมัด อยู่เนืองๆ มีความเห็นต่างจากพรรคอัมโน (UMNO) อย่างสิ้นเชิง ท่านมีความฝักใฝ่การปกครองประเทศด้วยระบอบกฎหมายอิสลามแม้ว่าจะถูกวิพากวิจารณ์ก็ตาม
ท่านมีชีวิตอย่างเรียบง่ายเยี่ยงสามัญชน ท่านเสียชวิต เมื่อ วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2558
บุตรชายของนิอาซิซ เคยถูกจับกุมโดยไม่มีการไต่สวน เพราะมีส่วนพัวพันธ์กับกลุ่มญิฮาดแห่งมาเลเซีย KMM (Kumpulan Mujahidin Malaysia) ซึ่งรัฐบาลมาเลเซียจัดว่าเป็นกลุ่มหัวรุนแรง
จักรพรรดิอันโดรนิคอสที่ 1 โคมเนนอส
จักรพรรดิอันโดรนิคอสที่ 1 โคมเนนอส () (ราว ค.ศ. 1118 – 12 กันยายน ค.ศ. 1185) อันโดรนิคอสที่ 1 โคมเนนอสเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ของราชวงศ์โคมเนนอส ผู้ทรงครองราชย์ระหว่างวันที่ ค.ศ. 1183 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1185
จักรพรรดิมิคาเอลที่ 8 พาลาโอโลกอส
จักรพรรดิมิคาเอลที่ 8 พาลาโอโลกอส (, กรีก: Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγος, Mikhaēl VIII Palaiologos) (ค.ศ. 1223 – 11 ธันวาคม ค.ศ. 1282) มิคาเอลที่ 8 ทรงเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิไนเซียร่วมกับจักรพรรดิจอห์นที่ 4 ลาสคาริสระหว่างปี ค.ศ. 1259 จนถึงปี ค.ศ. 1261 และทรงเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ระหว่างปี ค.ศ. 1261 จนถึงวันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 1282 และทรงเป็นจักรพรรดิร่วมกับพระราชโอรสจักรพรรดิอันโดรนิคอสที่ 2 พาลาโอโลกอสตั้งแต่ ค.ศ. 1272
มิคาเอลที่ 8 ทรงเป็นปฐมกษัตริย์ราชวงศ์พาลาโอโลกอสผู้เป็นประมุขของจักรวรรดิไบแซนไทน์ไปจนถึงการเสียเมืองคอนสแตนติโนเปิลในปี ค.ศ. 1453 พระองค์ทรงกู้เมืองคอนสแตนติโนเปิลคืนจากจักรวรรดิละตินในปี ค.ศ. 1261 และเปลี่ยนจักรวรรดิไนเซียให้เป็นจักรวรรดิไบแซนไทน์ใหม่ แต่เบลิคตุรกีเริ่มเข้ามาในจักรวรรดิในปี ค.ศ. 1260
อัลญะซีเราะฮ์
อัลญะซีเราะฮ์ () หรือ แอลจะเซียรา () แปลว่า "คาบสมุทร" หมายถึง "คาบสมุทรอาหรับ" มาจาก شبه الجزيرة العربية šibh al-ğazīra al-‘arabīya, คาบสมุทรอาหรับ, เรียกอย่างย่อว่า الجزيرة العربية al-ğazīra al-‘arabīya, แปลว่า เกาะอาหรับ, شبه šibh แปลว่า "ราวกับ") เป็นสำนักข่าวอาหรับตั้งอยู่ ณ กรุงโดฮา ประเทศกาตาร์ ก่อตั้งเมื่อเดือนเมษายน ปี พ.ศ. 2539 เจ้าของกิจการ คือ เชคฮามัด บิน คอลีฟะห์ อัลตานี ผู้บริหารคนสำคัญ คือ วาดาห์ คันฟัร (Wadah Khanfar) ใช้งบประมาณก่อตั้ง 150 ล้านเรียลจากการอุปถัมภ์ของรัฐบาลกาตาร์ มีผู้ชมราว 45 ล้านคน เหตุที่เป็นสำนักข่าวยอดนิยมก็เพราะมักนำเสนอข่าวสงครามอัฟกานิสถาน อิรัก และเรื่องราวของอุซามะฮ์ บิน ลาดิน อย่างเจาะลึก มีคำขวัญคือ "ทัศนะและอีกทัศนะหนึ่ง" () นำเสนอข่าวผ่านดาวเทียม ไนล์แซต อาหรับแซต และฮอตเบิร์ด
นอกเหนือจากช่องข่าว อัลญะซีเราะฮ์ยังมีช่องอื่น ๆ ของทางสถานี เช่น ช่องรายการสำหรับเด็ก ช่องรายการกีฬา ช่องรายการสารคดี ช่องภาคภาษาอังกฤษ ช่องภาคภาษาอุรดู
จักรพรรดิอันโดรนิคอสที่ 2 พาลาโอโลกอส
จักรพรรดิอันโดรนิคอสที่ 2 พาลาโอโลกอส (, กรีก: Ανδρόνικος Β' Παλαιολόγος) (25 มีนาคม ค.ศ. 1259 – 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1332) อันโดรนิคอสที่ 2 พาลาโอโลกอสเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ของราชวงศ์พาลาโอโลกอส ผู้ทรงครองราชย์เป็นจักรพรรดิร่วมกับพระราชบิดาจักรพรรดิมิคาเอลที่ 8 พาลาโอโลกอสระหว่างปี ค.ศ. 1272 ถึงปี ค.ศ. 1282, ร่วมกับจักรพรรดิมิคาเอลที่ 9 พาลาโอโลกอส ระหว่างปี ค.ศ. 1294 ถึงปี ค.ศ. 1320 และระหว่างปี ค.ศ. 1320 ถึงปี ค.ศ. 1328 ด้วยพระองค์เอง อันโดรนิคอสที่ 2 เป็นพระราชโอรสองค์โตของจักรพรรดิมิคาเอลที่ 8 พาลาโอโลกอสและธีโอดอรา ดูคาอินา วาทัทซินาและทระเป็นพระราชนัดดาของจอห์นที่ 3 ดูคาส วาตัทซีส
รัฐมาร์เกรฟไมเซิน
อาณาจักรมาร์กราฟแห่งไมส์เสน () เป็นอาณาจักรมาร์กราฟหรืออาณาจักรชายแดนของยุคกลางในเครือจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ที่ตั้งอยู่ในบริเวณที่ปัจจุบันคือแซกโซนีในเยอรมนี
มาร์กราฟแห่งไมส์เสนบางครั้งก็เรียกว่า “เทอริงเกียมาร์ช” หรือ “อาณาจักรมาร์ชแห่งเทอริงเกีย” แต่มักจะเป็นชื่อสำหรับเรียกบริเวณทางตะวันออกของไมส์เสนหรือดินแดนทางตะวันออกของแม่น้ำเอลเบไปจนถึงซาลที่เป็นดินแดนที่เป็นที่ตั้งถิ่นฐานของชนสลาฟ เดิม “เทอริงเกียมาร์ช” เรียกว่า “ภูมิภาคชายแดนซอร์เบีย” (Sorbian March)
อิควานมุสลิมีน
อิควานมุสลิมีน (; "gammāʿat /al-ikhwan/el-ekhwan al-muslimīn") เป็นขบวนการขับเคลื่อนทางการเมือง สังคม และเศรษฐกิจตามแนวทางของอิสลาม จัดเป็นกองกำลังทางการเมืองที่มีขนาดใหญ่และมีการจัดองค์กรที่ดีที่สุดในอียิปต์ คาดว่ามีสมาชิกประมาณ 2 ล้านคน หรือ 2.5 ล้านคน ก่อตั้งโดย ฮาซัน อัลบันนา ชาวอียิปต์ เมื่อ พ.ศ. 2471 ขบวนการนี้ในอียิปต์สนับสนุนการประท้วงต่อต้านรัฐบาลใน พ.ศ. 2491 2497 2508 และ 2556
ขบวนการภราดรภาพมุสลิมอียิปต์ หรืออิควานุลมุสลิมูนได้สนับสนุนปาเลสไตน์โดยใน พ.ศ. 2491 ได้ส่งอาสาสมัครไปยับยั้งการก่อสร้างรัฐอิสราเอลทำให้ถูกประธานาธิบดีญะมัล อับดุลนาซิรหรือนัสเซอร์ปราบปรามอย่างรุนแรง ขบวนการภราดรภาพมุสลิมได้รับแรงบันดาลใจจากขบวนการวะฮาบีย์ ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2471 ผู้ก่อตั้งคือ ฮะซัน อัล-บันนา ที่มีอาชีพเป็นครู ขบวนการนี้ได้รับการสนับสนุนจากชนทุกชั้น ขบวนการนี้ถูกปราบปรามโดยอับดุลนาซิรจนกระทั่งนาซิรเสียชีวิตใน พ.ศ. 2513 ขบวนการได้ฟื้นตัวขึ้นมาอีกครั้งใน พ.ศ. 2519 โดยมีหนังสือพิมพ์ของตนเอง จนกระทั่งขบวนการได้ใช้การญิฮาดต่อต้านอิสราเอลใน พ.ศ. 2522 รัฐบาลของซาดัตจึงเริ่มปราบปรามขบวนการอย่างรุนแรงโดยใช้เหตุจลาจลในเดือนมกราคม พ.ศ. 2520 เป็นข้ออ้างในการปราบปรามกลุ่มที่สุดโต่งในขบวนการ
ราชอาณาจักรซิลิเชีย
ราชอาณาจักรอาร์มีเนียแห่งซิลิเชีย () หรือ ราชอาณาจักรซิลิเชีย () หรือ นิวอาร์มีเนีย เป็นคนละราชอาณาจักรกับราชอาณาจักรอาร์มีเนียของสมัยโบราณ เป็นอาณาจักรที่ก่อตั้งขึ้นในยุคกลางโดยผู้ลี้ภัยชาวอาร์มีเนียที่หนีการรุกรานอาร์มีเนียของชนเซลจุคตุรกี (Seljuk Turks) ที่ตั้งอยู่ที่อ่าวอเล็กซานเดร็ตตา (Gulf of Alexandretta) ของทะเลเมดิเตอร์เรเนียนที่ในปัจจุบันคือทางตอนใต้ของตุรกี อาณาจักรเป็นอิสระระหว่างปี ค.ศ. 1078 ถึงปี ค.ศ. 1375
ราชอาณาจักรซิลิเชียก่อตั้งขึ้นโดยราชวงศ์รูเบเนียน (Rubenian dynasty) ซึ่งเป็นสาขาหนึ่งของราชวงศ์บากราติดที่ครองบัลลังก์อาร์มีเนียและจอร์เจียในบางช่วงเวลา เมืองหลวงเดิมอยู่ที่ทาร์ซัส หลังจากนั้นก็ย้ายไปอยู่ที่ซิส ซิลิเชียเป็นพันธมิตรสำคัญของนักรบครูเสด และถือตนเองว่าเป็นที่มั่นของคริสต์ศาสนจักรในตะวันออก และเป็นศูนย์กลางของความเป็นชาตินิยมและวัฒนธรรมเมื่ออาร์มีเนียอยู่ภายใต้การยึดครองของชาวต่างประเทศในบางช่วง
ญะมาล อับดุนนาศิร
ญะมาล อับดุนนาศิร ฮุซัยน์ (; ; 15 มกราคม 1918 - 28 กันยายน 1970) เกิดเมื่อวันที่ 15 มกราคม 1918 เป็นอดีตประธานาธิบดีคนที่ 2 หลังจากประธานาธิบดีมุฮัมมัด นะญีบ เข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งอียิปต์เมื่อ 1954 จนกระทั่งสิ้นชีวิต 28 กันยายน 1970 รวมอายุ 52 ปี เป็นคนสำคัญที่ถอดถอนกษัตริย์ฟารูก ออกจากตำแหน่งเชิงอรรถ
ชิวประวัติ
เมโทร
เมโทร (metro) เป็นภาษาพูดย่อของ เมโทรโพลิทัน (metropolitan) ซึ่งหมายถึงบริเวณเมือง หรือในเมือง อาจหมายถึง:
ดัชชีเอเธนส์
อาณาจักรดยุกแห่งเอเธนส์ () เป็นหนึ่งในอาณาจักรครูเสดที่ตั้งอยู่ในกรีซหลังจากการได้รับชัยชนะของจักรวรรดิไบแซนไทน์ระหว่างสงครามครูเสดครั้งที่ 4 ที่ครอบคลุมบริเวณอัตติคา และโบเธียและรุ่งเรืองต่อมาจนมาเสียแก่จักรวรรดิออตโตมันในคริสต์ศตวรรษที่ 15
แรมงที่ 4 เคานต์แห่งตูลูซ
เรมงด์ที่ 4 เคานท์แห่งตูลูส หรือ เรมอนด์แห่งเซนต์ไจลส์ () (ราว ค.ศ. 1041 - ค.ศ. 1105) เรมงด์เป็นขุนนางชาวฝรั่งเศส ผู้เกิดเมื่อราว ค.ศ. 1041 เป็นบุตรของปองส์ เคานท์แห่งตูลูส (Pons, Count of Toulouse) และAlmodis de la Marche เรมงด์มีบรรดาศักดิ์เป็นเคานท์แห่งตูลูส, ดยุคแห่งนาร์บอนน์ และมากราฟแห่งโปรวองซ์และเป็นผู้นำคนหนึ่งในสงครามครูเสดครั้งที่ 1 เรมงด์ได้รับเมืองแซงต์-ไจลส์เมื่อได้ตำแหน่งเป็นเคานท์จากพ่อแทนที่หลานสาวฟิลิปปาเคานเทสแห่งตูลูสลูกสาวของพี่ชายวิลเลียมที่ 4 เคานท์แห่งตูลูสในปี ค.ศ. 1094
จากหลักฐานของอาร์มีเนียเรมงด์เสียตาไปข้างหนึ่งเมื่อเดินทางไปแสวงบุญที่เยรูซาเลมก่อนที่จะไปทำสงครามครูเสด นอกจากนั้นเรมงด์ก็ยังต่อสู้กับมัวร์ในสเปนก่อนปี ค.ศ. 1096 และเป็นคนแรกที่เข้าร่วมสงครามครูเสดหลังจากที่สมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 2 ทรงเทศนาเรียกร้องให้เข้าร่วมในสงครามที่การประชุมสภาสงฆ์แห่งเคลมงต์
แวร์ม็องดัว
อาณาจักรเคานท์แห่งแวรมองดัวส์ () เป็นอาณาจักรเคานท์ของฝรั่งเศสที่ปรากฏในสมัยเมโรวิเกียน ในคริสต์ศตวรรษที่ 10 อาณาจักรก่อตั้งอยู่ในบริเวณแซงต์เควนแตง (St Quentin, Aisne) และเปรอนน์ (Peronne, Somme) โดยมีเปแปงที่ 1 เคานท์แห่งแวรมองดัวส์เป็นเคานท์คนแรกผู้เป็นผู้สืบเชื้อสายโดยตรงมาจากชาร์เลอมาญ
การประชุมที่แกลร์มง
การประชุมที่แกลร์มง () เป็นการประชุมของนักบวชและฆราวาสในคริสตจักรโรมันคาทอลิก จัดขึ้นเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1095 ที่เมืองแกลร์มง-แฟร็อง และเป็นต้นกำเนิดของสงครามครูเสดครั้งที่ 1
ในปี ค.ศ. 1095 จักรพรรดิอเล็กซิออสที่ 1 โคมเนนอส แห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ ทรงส่งทูตมายังตะวันตกเพื่อขอให้ส่งกองทัพไปช่วยในการต่อต้านเซลจุคตุรกี สมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 2ทรงได้รับข่าวระหว่างที่ทรงประชุมอยู่ที่การประชุมที่ปีอาเชนซา (Council of Piacenza) ต่อมาในเดือนพฤศจิกายนปีเดียวกันพระองค์ก็ทรงเรียกประชุมที่แกลร์มงเพื่อถกกันถึงปัญหานี้ และทรงแนะนำให้มุขนายกและอธิการอารามที่จะมาเข้าร่วมประชุมให้นำขุนนางผู้นำจากท้องถิ่นมาด้วย
การประชุมเริ่มตั้งแต่วันที่ 19 พฤศจิกายน จนถึงวันที่ 28 พฤศจิกายน โดยมีผู้เข้าร่วมประชุมที่เป็นักบวช 300 คนจากทั่วฝรั่งเศส พระสันตะปาปาเออร์บันทรงกล่าวถึงการปฏิรูปกลูว์นี (Cluniac Reforms) และยืดเวลาการขับพระเจ้าฟิลิปที่ 1 แห่งฝรั่งเศส ออกจากศาสนจักร โทษฐานที่ทรงไปเสกสมรสกับแบร์ทราด เดอ มงฟอร์ โดยผิดหลักศาสนา เมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายนพระสันตะปาปาเออร์บันจึงทรงกล่าวถึงปัญหาทางตะวันออกเป็นครั้งแรก และทรงสนับสนุนให้คริสต์ศาสนิกชนทางตะวันตกเดินทางไปต่อสู้กับมุสลิมผู้ยึดแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์และกำลังโจมตีจักรวรรดิโรมันตะวันออก
วิกตอร์ เจ้าชายนโปเลียน
นโปเลียนที่ 5 หรือ วิคเตอร์ เจโรม เฟรเดริค โบนาปาร์ต ผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์ฝรั่งเศสองค์ที่ 2 ทรงขึ้นเป็นผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์ฝรั่งเศสสืบต่อจาก นโปเลียนที่ 4 ที่สิ้นพระชนม์ไปในปี ค.ศ. 1879 โดยทรงได้รับการสนับสนุน จากพวกโบนาปาร์ตนิยม ทรงดำรงตำแหน่งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1879 ขณะพระชนม์เพียง 17 พรรษาเท่านั้นก่อนที่จะสิ้นพระชนม์ที่ กรุงบรัสเซลส์ ประเทศเบลเยียม ในปี ค.ศ. 1926 ขณะพระชนม์ได้ 64 พรรษา
คุยตัง อัจฉริยะนักสืบ
คุยตัง อัจฉริยะนักสืบ (,)เป็นละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นจาก NTV ออกฉายที่ญี่ปุ่นในปีค.ศ. 2006-ค.ศ. 2007และในประเทศไทยออกอากาศทางช่อง 7 สีทุกวันจันทร์-อังคารเวลา 08.30-10.20น. ซึ่งในวันจันทร์ที่ 29 มิถุนายนนี้จะเสนอเป็นตอนจบของภาคแรกโดยเนื้อเรื่องเล่าถึงนักสืบคนหนึ่งชื่อ เซย์ยะ ทาคาโน หรือเจ้าของฉายา คุยตัง หรือ นักสืบจอมโซ้ย ซึ่งเกือบทุกคดีของเขาจะต้องมีอาหารมาเกี่ยวข้องเนื่องจากเขาจะต้องกินอาหารก่อนถึงจะได้พลังงาน และได้หลักฐาน
ลูคัส โกลเวอร์
ลูคัส โกลเวอร์ นักกอล์ฟหนุ่มชาวอเมริกันวัย 29 ปีจากเมืองกรีนวิลล์ เซาท์แคโรไลนาเกิดเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 1979 เจ้าของแชมป์ยูเอสโอเพ่นคนล่าสุด
ฟิล มิเคลสัน
ฟิล มิเคลสัน นักกอล์ฟชาวอเมริกันวัย 40 ปีจากซานดีเอโก แคลิฟอร์เนียเจ้าของ 3 แชมป์เมเจอร์ และ 36 แชมป์พีจีเอทัวร์เจ้าของ
ฉายา Lefty เนื่องจากเขาถนัดตีมือซ้ายมากกว่ามือขวาและพลังในการตีลูกที่มือซ้ายมีมากกว่ามือขวา
คัลลิสโต
คัลลิสโต (,) เป็นดาวบริวารดวงที่ 8 ของดาวพฤหัสบดีและเป็นหนึ่งในดวงจันทร์ของกาลิเลโอที่สี่ของดาวพฤหัสบดี ด้วยระยะทางรัศมีวงโคจรประมาณ 1,880,000 กิโลเมตร คัลลิสโตเป็นดาวบริวาร กาลิเลียน วงนอกสุด คัลลิสโตมีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 99% ของเส้นผ่านศูนย์กลางของดาวพุธ แต่มีมวลเพียงประมาณหนึ่งในสามของดาวพุธ
คัลลิสโต ประกอบไปด้วยหิน และน้ำแข็ง มีความหนาแน่นเฉลี่ยประมาณ 1.83 g/cm สารประกอบที่ตรวจพบบนพื้นผิวน้ำแข็ง ได้แก่ คาร์บอนไดออกไซด์ ,ซิลิเกต และสารประกอบอินทรีย์ การตรวจสอบโดย ยานอวกาศกาลิเลโอ พบว่าคัลลิสโตอาจจะมีแกนซิลิเกตขนาดเล็ก และ และอาจจะมีมหาสมุทรใต้ดินในของเหลวน้ำที่ระดับความลึกมากกว่า 100 กิโลเมตร
เอจายล์ (การพัฒนาซอฟต์แวร์)
เอจายล์ () กลุ่มของกระบวนการวิธีพัฒนาซอฟต์แวร์ที่ความต้องการและผลลัพธ์เป็นไปโดยผ่านการร่วมมือระหว่างกลุ่มทำงานร่วมประสานที่จัดการตนเอง การพัฒนาแบบดังกล่าวเพิ่มระดับการวางแผนแบบประยุกต์ การพัฒนาเชิงวิวัฒน์ การส่งมอบก่อนกำหนด การปรับปรุงแบบต่อเนื่อง และสนับสนุนการตอบสนองแบบรวดเร็วและยืดหยุ่นเพื่อเปลี่ยนแปลง
เอจายล์ถูกคิดขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 2001 หลังจาก "เอจายล์แมนิเฟสโต" ออกแนวความคิดการพัฒนาแบบดังกล่าวขึ้นมา
การผจญภัยโอลิมปิกของฝูหวา
การผจญภัยโอลิมปิกของฝูหวาเป็นการ์ตูนที่ออกอากาศทางบีทีวีในกรุงปักกิ่ง และทั่วประเทศทางซีซีทีวี เพื่อส่งเสริมให้เด็กตื่นตัวในการเป็นเจ้าภาพโอลิมปิก และยุติการออกอากาศลงเมื่อปลายปี 2550 เนื่องจากใกล้ปี 2551 ซึ่งเป็นปีที่จีนเป็นเจ้าภาพ
เป็นการเล่าเรื่องเกี่ยวกับกีฬาต่างๆโดยมีฝูหวา เด็กๆ สัตว์ประหลาด และหนอนทั้งสองตัวโดยฝูหวาจะแตกต่างกันไปตามเนื้อเรื่อง เช่น ตอนมวยสากลจะมีจิงจิง แต่ในบางตอนจะมาครบทั้ง 5 ตัว
การ์ตูนชุดนี้กระแสตอบรับดีมากในหมู่เด็กๆชาวจีน และทำให้ชาวปักกิ่งนับร้อยต้องหนีห่างจากช่องทั้ง 12 ช่องของซีซีทีวีหันมาดูฝูหวา
ฮาซัน อัลบันนา
ฮาซัน อัลบันนา (; ) มีชื่อเต็มว่า ฮาซัน อะห์หมัด อับดุลอับดุลเราะห์มาน อัลบันนา อัซซาอาตี เป็นผู้ก่อตั้ง กลุ่ม "อิควานมุสลิมีน" ในอียิปต์ เกิดเมื่อ 14 ตุลาคม ค.ศ.1906 เสียชีวิตจากการถูกฆาตกรรมเมื่อ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ.1949 เป็นมุสลิมที่มีอิทธิพลมากที่สุดในศตวรรษที่ 20
ฮาซัน อัลบันนา เกิดที่เมืองมะห์มูดียะฮ์ จังหวัดญีซะฮ์ ประเทศอียิปต์ จากครอบครัวสามัญชน บิดาของเขาประกอบอาชีพเป็นผู้จัดการการสมรส เขาฉายแววการเป็นผู้นำตั้งแต่ครั้งเยาว์วัย มีความโดดเด่นกว่าเพื่อนอายุคราวเดียวกัน จึงได้รับโหวตเสียงให้ดำรงตำแหน่งนายก "สมาคมอบรมจรรยา" (جمعية الأخلاق الأدبية) ตั้งแต่กำลังศึกษาระดับประถม ฮาซัน อัลบันนา ยังไม่หยุดยั้งความกระตือรือร้นแต่เพียงเท่านี้ เขายังก่อตั้ง "สมาคมยับยั้งสิ่งต้องห้าม" (جمعية منع المحرمات) ร่วมกับเพื่อนๆ ซึ่งเป็นสมาคมที่ไม่ขึ้นกับโรงเรียนที่เขาศึกษาอยู่ เมื่อเขาเดินทางไปศึกษาต่อโรงเรียนมุอัลลิมีน ณ จังหวัดดามันฮูร เขาก็ก่อตั้ง"สมาคมประพฤติดีอย่างแน่วแน่" (الجمعية الحصافية الخيرية) ซึ่งมีเป้าหมายเพื่อเผยแผ่จริยธรรมดีงาม และยับยั้งสิ่งโสมมที่มีอยู่อย่างดาษดื่น หลังจากนั้นเขารับการศึกษาต่อโรงเรียน ดารุลอูลูมอัลอุลยา ณ กรุงไคโร และได้เข้าร่วมชมรม"เกียรติแห่งจริยธรรมอิสลาม "(جمعية مكارم الأخلاق الإسلامية، ) ซึ่งขณะนั้นเป็นสมาคมเดียวที่มีอยู่ในกรุงไคโร เขามักพบปะกับปราชน์ทางศาสนาในมัสยิดต่างๆเพื่อรับฟังโอวาทจากท่านเหล่านั้น
นูอากชอต
นูอากชอต (, ) มาจากภาษาเบอร์เบอร์ แปลว่าสถานที่แห่งลม เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของสาธารณรัฐอิสลามมอริเตเนีย ยังเป็นหนึ่งในเมืองที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในทะเลทรายซาฮารา เป็นศูนย์กลางการบริหารประเทศและศูนย์กลางทางเศรษฐกิจของประเทศ
คิงส์ทาวน์
คิงส์ทาวน์ () มีประชากรโดยประมาณ 15,900 คน (เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2542) เป็นท่าเรือหลักของเกาะเซนต์วินเซนต์ และยังเป็นเมืองหลวงของเซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์ เมืองนี้เป๋นศูนย์กลางอุตสาหกรรมการเกษตรของเกาะและเป็นเมืองท่าที่ต้อนรับนักท่องเที่ยว สินค้าส่งออกสำคัญได้แก่กล้วย, มะพร้าว และต้นไม้เท้ายายม่อม
มารีบอร์
มารีบอร์ () เป็นเมืองใหญ่อันดับที่ 2 ของประเทศสโลวีเนีย รองจากกรุงลูบลิยานาซึ่งเป็นเมืองหลวง โดยมีประชากรประมาณ 133,000 คน ตั้งอยู่ริมแม่น้ำดราวา เป็นเมืองใหญ่ที่สุดของภูมิภาคโลว์เออร์สติเรียของประเทศ มีท่าอากาศยานนานาชาติมารีบอร์เป็นท่าอากาศยานนานาชาติที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 2 ของประเทศ และมีเมืองกราซ ประเทศออสเตรียเป็นเมืองขนาดใหญ่ที่อยู่ใกล้ที่สุด ห่างออกไปประมาณ 60 กิโลเมตร โดยสัญลักษณ์ของเมืองเป็นรูปนกพิราบกำลังบินบนปราสาทสีขาวซึ่งมีหอคอย 2 หอ
สถานที่ท่องเที่ยวในเมืองที่นักท่องเที่ยวเยี่ยมชนเช่นวิหารกอทิกที่สร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 12 รวมถึงศาลากลางเมืองที่สร้างเป็นแบบสถาปัตยกรรมฟื้นฟูศิลปวิทยาหรือสถาปัตยกรรมเรอเนซองซ์ ซึ่งสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 15 เมืองนี้ยังมีมหาวิทยาลัยมารีบอร์ ซึ่งก่อตั้งในปี พ.ศ. 2504 ยังเป็นแหล่งองุ่นที่เก่าแก่แห่งหนึ่งของโลก รวมถึงเป็นถิ่นของทีมฟุตบอลเอ็นเคมารีบอร์ ที่มีชื่อเสียงมากในประเทศสโลวีเนีย และในทุก ๆ เดือนมกราคมของทุกปี จะมีการแข่งขันสกีรายการมารีบอร์สโกพอฮอร์ย เพื่อชิงถ้วยแอลไพน์สกีอิงเวิลด์คัพ หรือถ้วยหมาป่าทองคำ โดยจัดบริเวณชานเมือง บนเทือกเขาโปฮอร์เจล ในเดือนมิถุนายนจะมีการจัดเทศกาลเลนท์สองสัปดาห์โดยจะมีการแสดงดนตรีและละครมากมายหลายรายการ
มารีบอร์ได้รับการตั้งชื่อให้เป็นเมืองแอลไพน์ในปี พ.ศ. 2543 ยังได่รับการคัดเลือกเป็นเมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรป ในปีพ.ศ. 2555 และมารีบอร์ยังเป็นเจ้าภาพในการจัดการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูหนาว ในปีพ.ศ. 2556
ราฟาเอล ฟัน เดอร์ฟาร์ต
ราฟาเอล แฟร์ดีนันด์ ฟัน เดอร์ฟาร์ต () เกิดเมื่อ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1983 เป็นนักฟุตบอลชาวดัตช์ ฟัน เดอร์ฟาร์ตเคยผ่านการเล่นกับสโมสรชั้นนำหลายสโมสรมาแล้ว เช่น อายักซ์, เรอัลมาดริด, ฮัมบัวร์เกอร์ เอ็สเฟา โดยเขาได้ทำผลงานดีมาตลอด ปัจจุบันเล่นให้กับฮัมบัวร์เกอร์ เอ็สเฟา และฟุตบอลทีมชาติเนเธอร์แลนด์ โดยเล่นในตำแหน่งกองกลาง
ฟรันเชสโก เดล กอสซา
ฟรานเชสโค เดล คอสสา () (ราว ค.ศ. 1430 - ราว ค.ศ. 1477) เป็นจิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาของอิตาลีตอนต้นของตระกูลการเขียนภาพแบบเฟอร์ราราของคริสต์ศตวรรษที่ 15 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง
ฟรานเชสโค เดล คอสสาเป็นบุตรของคริสโตฟาโน เดล คอสสาช่างสลักหินในเฟอร์ราราในประเทศอิตาลีที่เกิดเมื่อราว ค.ศ. 1430 แม้ว่าชีวิตและงานสมัยแรกไม่เป็นที่ทราบกันเท่าใดนักแต่ก็ทราบว่าได้เดินทางออกจากเฟอร์ราราเมื่ออายุยี่สิบหรือสามสิบกว่าๆ
งานที่มีชื่อเสียงที่สุดของคอสสาคืองานจิตรกรรมฝาผนัง
งานชิ้นหนึ่งในบรรดางานเขียนชิ้นแรกๆ เป็นงานที่เขียนในปี ค.ศ. 1456 ในฐานะผู้ช่วยของบิดาผู้ได้รับจ้างให้เขียนและสลักประติมากรรมสำหรับแท่นบูชาเอกในชาเปลของวังพระสังฆราชในเฟอร์รารา
งานเขียนที่วังสคิฟาโนเอียเป็นงานที่ทำร่วมกับโคสิโม ทูรา โคสิโมมีชื่อเสียงจากการเขียนจิตรกรรมฝาผนังตกแต่งวังฤดูร้อนชื่อวังสคิฟาโนเอียที่ตั้งอยู่นอกประตูเมือง ทั้งสองคนเขียนงานที่เป็นงานอุปมานิทัศน์ที่ซับซ้อนในบริบทของ “วัฏจักรสิบสองเดือน” (Cycle of the Year) ที่ประกอบด้วยจักรราศี และเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในรอบสิบสองเดือนของแต่ละปี จิตรกรรมฝาผนังเพิ่งได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ในคริสต์ศวรรษที่ 20 และมีอยู่สามภาพที่น่าจะเป็นที่แน่นอนว่าเขียนโดยคอสสา ในบรรดาสามภาพภาพกลุ่มเด็กเปลือยเป็นฝูงในภาพ “อุปมานิทัศน์ของเดือนพฤษภาคม” เป็นภาพที่เด่นที่สุดที่ดูจะเหมาะสมกับการเป็นสัญลักษณ์ของฤดูใบไม้ผลิ
“อุปมานิทัศน์ของเดือนเมษายน” มีภาพของไตรเทพีแห่งคุณธรรม (Three Graces) ซึ่งเป็นหนึ่งในภาพเขียนแรกๆ ของยุคหลังคลาสสิกที่เป็นภาพนางอัปสรเปลือยร่ายรำประสานกัน ที่ปรากฏในงานเขียนต่อมาของซานโดร บอตติเชลลีในภาพ “ฤดูใบไม้ผลิ” ที่เขียนในปี ค.ศ. 1482 และราฟาเอลในภาพ “ไตรเทพีแห่งคุณธรรม” ในปี ค.ศ. 1501 ถ้าเวลาเสียชีวิตของคอสสาถูกต้องก็แปลว่าคอสสาเขียนภาพนี้ก่อนบอตติเชลลีและราฟาเอล
เมื่อไม่พอใจกับค่าจ้างที่ได้รับเป็นตารางเมตรจากบอร์โซ เดสเต (Borso d'Este) ผู้เป็นดยุคแห่งเฟอร์รารา คอสสาก็ประท้วงว่าได้ค่าจ้างพอๆ กับคนหมดหนทางในเฟอร์รารา คอสสาจึงเดินทางออกจากเฟอร์ราราไปโบโลนยาในปี ค.ศ. 1470 ในโบโลนยาคอสสาก็ได้รับงานจ้างหลายชิ้นภายใต้การอุปถัมภ์ของตระกูลเบนติโวกลิโอ (Bentivoglio) และได้เขียนงานชิ้นเอกสองชิ้น “พระแม่มารีและพระบุตรและนักบุญสององค์และอัลแบร์โต เดคาตาเนอิ” (ค.ศ. 1474) และจิตรกรรมฝาผนัง “พระแม่มารีบาราคาโน” (Madonna del Baracano) ที่เป็นภาพพระแม่มารีและพระบุตรและภาพเหมือนของจิโอวานนิ เบนติโวกลิโอ (Giovanni Bentivoglio) และมาเรีย วินซิเกอร์รา (Maria Vinziguerra) (ค.ศ. 1472)
หอศิลป์แห่งชาติ, ลอนดอนมีภาพเขียนของนักบุญวินเซนต์ เฟอร์เรอร์ที่เขียนโดยคอสสา, เดรสเดนมีภาพ “การประกาศของเทพ” ที่เดิมเชื่อกันว่าเขียนโดย Pollaiuolo และภาพเหมือนด้านข้างที่ลอคโคพาร์คใกล้ดาร์บีที่เชื่อกันว่าเป็นภาพเหมือนของแอร์โคเล เดสเตที่ 1 ดยุคแห่งเฟอร์รารา นอกจากนั้นแล้วคอสสาก็ยังสร้างหน้าต่างประดับกระจกสี ชิ้นที่ดีที่สุดเป็นหน้าต่างกลมที่วัดซานจิโอวานนิอินมอนเตเป็นหน้าต่างนักบุญจอห์นแห่งพัทโมส
โกซีโม ตูรา
โคสิโม ทูรา () (ราว ค.ศ. 1430 - ค.ศ. 1495) เป็นจิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาของอิตาลีตอนต้นของตระกูลการเขียนภาพแบบเฟอร์ราราของคริสต์ศตวรรษที่ 15 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง
โคสิโม ทูราเกิดเมื่อราว ค.ศ. 1430 ที่เมืองเฟอร์ราราใน ประเทศอิตาลี โคสิโมเป็นลูกศิษย์ของฟรานเชสโค สควาร์ชิโอเน (Francesco Squarcione) แห่งปาดัว ต่อมาก็เข้าอยู่ในการอุปถัมภ์ของบอร์โซ เดสเต และแอร์โคเล เดสเตที่ 1 ดยุคแห่งเฟอร์รารา เมื่อมาถึงปี ค.ศ. 1460 โคสิโมก็ได้รับค่าจ้างประจำจากสำนักดยุคแห่งเฟอร์รารา ลูกศิษย์ของโคสิโมก็ได้แก่ฟรานเชสโค เดล คอสสา และ ฟรานเชสโค บิอังชิ (Francesco Bianchi) และตนเองได้รับอิทธิพลจากอันเดรีย มานเทนยา และ เปียโร เดลลา ฟรานเชสกา
ในเฟอร์ราราโคสิโมมีงานเขียนจิตรกรรมฝาผนังอุปมานิทัศน์ที่วังสคิฟาโนเอีย (ค.ศ. 1469–ค.ศ. 1471)  ซึ่งเป็นวังฤดูร้อนของตระกูลเดสเตที่ตั้งอยู่นอกประตูเมืองเฟอร์รารา งานนี้เป็นงานที่ทำร่วมกับฟรานเชสโค เดล คอสสา เป็นงานอุปมานิทัศน์ในบริบทของ “วัฏจักรสิบสองเดือน” (Cycle of the Year) ที่ประกอบด้วยจักรราศี และเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในรอบสิบสองเดือนของแต่ละปี
นอกจากนั้นโคสิโมก็ยังเขียนภาพบนบานประตูออร์แกนของมหาวิหารเป็นภาพ “การประกาศของเทพ” (ค.ศ. 1469) และเขียนงานชุด “มิวส์” สำหรับห้องแคบิเน็ท (Cabinet) ของเลโอเนลโล เดสเต (Leonello d'Este) ที่รวมทั้งภาพอุปมานิทัศน์ของ Calliope ผู้เป็นมิวส์ของคีตกรรม งานที่ระบุบางว่าเขียนบางชิ้นก็มักจะเป็นที่ขัดแย้งกัน
บาร์เกย์
บาร์เกย์ () คือบาร์เฉพาะที่จัดให้พิเศษ (หรือเน้น) ให้ลูกค้าเกย์ เลสเบี้ยน ไบเซ็กชวลและคนข้ามเพศ (กลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ) ที่มีคำว่าเกย์มาใช้ยังครอบคลุมไปถึงกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศและเกย์ บาร์เกย์เป็นศูนย์รวมของสังคมเกย์และเป็นที่ในไม่กี่ที่ที่ชาวรักเพศเดียวกันและกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศจะมาพบปะสังสรรค์กันอย่างเปิดเผย คำอื่นที่อาจหมายถึงบาร์เกย์ ในเช่น คลับเกย์ ผับเกย์ หรือในภาษาอังกฤษอย่าง boy bar, girl bar, queer bar, lesbian bar, และ dyke bar เป็นต้น ซึ่งชื่อขึ้นกับสังคมเฉพาะกลุ่มนั้น ๆ และด้วยการมาถึงของสังคมบริการเครือข่ายสังคมทางอินเทอร์เน็ตและการเปิดกว้างขึ้นในการยอมรับของผู้คนต่อกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ จึงทำให้บาร์เกย์ในสังคมเกย์มีจำนวนลดลงไป
สันตะสำนัก
สันตะสำนัก หรือ อาณาจักรอันศักดิ์สิทธิ์ (; ) คือมุขมณฑลโรมันคาทอลิกในกรุงโรม และเนื่องจากกรุงโรมมีความสำคัญที่สุดในคริสตจักรโรมันคาทอลิก มุขนายกแห่งโรมจึงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาอันเป็นตำแหน่งประมุขของคริสตจักรโรมันคาทอลิกทั้งหมดด้วย สันตะสำนักเป็นที่ตั้งของรัฐบาลกลางของคริสตจักรโรมันคาทอลิก ฉะนั้นเมื่อกล่าวถึง “สันตะสำนัก” จึงหมายถึงองค์กรบริหารส่วนกลางของคริสตจักรโรมันคาทอลิกทั้งหมด และเป็นอาณาจักรทางศาสนาที่เป็นที่ยอมรับตามกฎหมายนานาชาติว่าเป็นรัฐอิสระที่มีประมุขเป็นพระสันตะปาปาและสถาปนาความสัมพันธ์ทางทูตกับประเทศอื่นได้
สันตะสำนักแบ่งการบริหารออกเป็น 4 ระดับ ได้แก่
ทั้งนี้สันตะสำนักไม่ใช่นครรัฐวาติกันที่ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1929 สันตะสำนักถือว่ามีมาตั้งแต่ศาสนาคริสต์ยุคแรก ตำแหน่งทูตจะไม่ใช่ตำแหน่งทูตแห่งนครรัฐวาติกัน แต่จะเป็นทูตแห่งสันตะสำนัก และผู้แทนของพระสันตะปาปาในรัฐหรือประเทศอื่นก็ถือว่าเป็นผู้แทนของสันตะสำนัก มิใช่ผู้แทนของนครรัฐวาติกันเรียกว่าเอกอัครสมณทูต
ขณะที่มุขมณฑลอื่น ๆ ในคริสตจักรต่างก็เป็นมุขมณฑลที่ศักดิ์สิทธิ์ แต่การเรียกอาณาจักรอันศักดิ์สิทธิ์โดยทั่วไปแล้วจะเป็นความหมายที่ใช้ในความสัมพันธ์ระหว่างประเทศและในความหมายของประมวลกฎหมายพระศาสนจักร ที่หมายถึงรัฐบาลกลางของคริสตจักรโรมันคาทอลิกทั้งหมด
อัครมุขนายก
อาร์ชบิชอป () หรืออัครมุขนายก ชาวไทยคาทอลิกเรียกว่าพระอัครสังฆราช เป็นตำแหน่งการปกครองระดับสูงในบางคริสตจักรที่มีการจัดระเบียบองค์การแบบอิปิสโคปัล เช่น โรมันคาทอลิก ออร์ทอดอกซ์ แองกลิคัน ถือว่ามีสถานะเหนือกว่ามุขนายก (bishop) การเป็นอัครมุขนายกหมายถึงการได้ปกครองอัครมุขมณฑล (archdiocese) ซึ่งเป็นมุขมณฑลที่มีความสำคัญเป็นกรณีพิเศษ หรือในกรณีของแองกลิคันคอมมิวเนียนจะหมายถึงกลุ่มมุขมณฑลที่รวมกันเป็นภาคคริสตจักร เช่น ภาคแคนเทอร์เบอรีที่ปกครองโดยอาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรี แต่ก็ไม่เป็นเช่นนั้นเสมอไป
“อัครมุขนายก” มีฐานะเท่าเทียมกับมุขนายกในด้านการศาสนา แต่มีอภิสิทธิ์บางอย่างมากกว่า ฉะนั้นถ้าผู้ที่เป็นมุขนายกอยู่แล้วได้รับการแต่งตั้ง (appointment) เป็นอัครมุขนายกก็ไม่จำเป็นต้องรับการอภิเษก (consecration) อีก มีแต่พิธีเข้ารับตำแหน่ง (installation) แต่ถ้าผู้ที่ได้รับตำแหน่งไม่ได้เป็นมุขนายกมาก่อน ผู้นั้นก็ต้องเข้าพิธีอภิเษกเพื่อรับศีลอนุกรมเสียก่อนที่จะทำหน้าที่เป็นอัครมุขนายก
คำว่า “Archbishop” มาจากภาษากรีกว่า “αρχι” ที่แปลว่า “ที่หนึ่ง” หรือ “หัวหน้า” และคำว่า “επισκοπος” ที่แปลว่า “ปกครองดูแล”
“อัครมุขนายก” ปกครอง “อัครมุขมณฑล” หรือภาคคริสตจักร ถ้าเป็นในสมัยโบราณโดยเฉพาะในสมัยจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ อัครมุขนายกก็จะปกครอง “รัฐอัครมุขนายก” เช่น อาร์ชบิชอปแห่งไมนซ์ (Archbishop of Mainz) ผู้ปกครอง “ราชรัฐอัครมุขนายกไมนซ์” (Archbishopric of Mainz)
ไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัดว่าตำแหน่งอาร์ชบิชอปอย่างที่ใช้ในปัจจุบันเริ่มมีขึ้นตั้งแต่เมื่อไร หลักฐานเก่าที่สุดปรากฏในกฤษฎีกาสังคายนาไนเซียครั้งที่หนึ่งและซีนอดที่แอนติออก ว่ามี "เมโทรโพลิทัน" ทำหน้าที่ประธานคณะมุขนายกในแต่ละมณฑลของโรมัน จนถึงราวคริสต์ศตวรรษที่ 5 เมโทรโพลิทันจึงถือว่าสูงกว่ามุขนายก แต่ต่ำกว่าอัครบิดร และใช้คำว่า "อาร์ชบิชอป" อย่างในปัจจุบันมาตั้งแต่ราวคริสต์ศตวรรษที่ 6
นิกายโรมันคาทอลิก แบ่งอัครมุขนายกออกเป็น 2 ประเภท คือในปี ค.ศ. 1965 สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6 ได้ยกสถานะมิสซังคาทอลิกทั้ง 6 แห่งในประเทศไทยขึ้นเป็นมุขมณฑล โดยเขตมิสซังกรุงเทพฯ และเขตมิสซังท่าแร่-หนองแสงได้เป็นอัครมุขมณฑล และให้ประมุขของทั้งสองมิสซังมีสมณศักดิ์เป็นอัครมุขนายก โดยพระคุณเจ้ายอแซฟ ยวง นิตโย ประมุขมิสซังโรมันคาทอลิกกรุงเทพฯ และพระคุณเจ้ามีคาแอล เกี้ยน เสมอพิทักษ์ ประมุขมิสซังโรมันคาทอลิกท่าแร่-หนองแสง เป็นบาทหลวงไทยสององค์แรกที่ได้รับการแต่งตั้งเป็นอัครมุขนายก
ปัจจุบัน ในประเทศไทยมีอัครมุขนายกมหานคร 2 องค์ คือ 
และมีอัครมุขนายกเกียรตินาม 2 องค์ คือ
เจ้าชายมุขนายก
เจ้าชายมุขนายก () เป็นมุขนายกที่มีศักดิ์เป็นเจ้าชายแห่งคริสตจักรโดยมีราชรัฐในปกครองอย่างน้อยหนึ่งแห่ง ทำให้เขตปกครองของพระองค์ทั้งราชรัฐและมุขมณฑลมีลักษณะทับซ้อนกันในพื้นที่เดียว กรณีที่เป็นอัครมุขนายกปกครองราชรัฐก็เรียกว่า เจ้าชายอัครมุขนายก ถ้าเป็นนักพรตปกครองราชรัฐเรียกว่าเจ้าชายอธิการอาราม ( prince-abbot)
ในยุโรปตะวันตกตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 4 จักรพรรดิโรมันเริ่มสูญเสียพระราชอำนาจเพราะถูกคุกคามจากพวกอนารยชน ดังนั้นมุขนายกซึ่งเป็นผู้นำฝ่ายคริสตจักรจึงต้องขึ้นมาทำหน้าที่เป็นผู้บัญชาการฝ่ายอาณาจักรแทน บางครั้งก็ถึงกับต้องนำทัพเองด้วยถ้าจำเป็น
ในจักรวรรดิไบแซนไทน์ จักรพรรดิก็นิยมแต่งตั้งหรือพระราชทานสิทธิและหน้าที่พิเศษให้มุขนายกบางองค์ปกครองรัฐในมุขมณฑลของตนได้ ซึ่งถือเป็นแนวพัฒนาการของลัทธิจักรพรรดิสันตะปาปานิยมที่จะให้คริสตจักรตะวันออกมาทำงานให้กับจักรวรรดิด้วย เช่น มีอัครบิดรสากลที่ทำหน้าที่คล้ายเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการศาสนาให้กับองค์จักรพรรดิ จักรวรรดิรัสเซียมีการดำเนินการยิ่งกว่านี้อีก กล่าวคือยุบตำแหน่งอัครบิดรแล้วให้คริสตจักรอยู่ภายใต้บังคับบัญชาของฝ่ายอาณาจักร
คำว่า "ฮอคชติฟท์" ในภาษาเยอรมันก็หมายถึงอำนาจหน้าที่ฝ่ายอาณาจักรที่มุขนายกสามารถว่าการปกครองราชรัฐของตนได้ ถ้าเป็นของอัครมุขนายก เรียกว่า "แอร์ซชติฟท์"
รัฐผู้คัดเลือกไมนทซ์
รัฐผู้คัดเลือกไมนทซ์ (; ) หรือ ราชรัฐอัครมุขนายกไมนทซ์ (; ) เป็นราชรัฐอัครมุขนายกที่สำคัญในคริสตจักรและเป็นเขตปกครองทางการเมืองของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ระหว่างปี ค.ศ. 780/782 ถึงปี ค.ศ. 1802 ตามลำดับชั้นบังคับบัญชาในคริสตจักรโรมันคาทอลิกถือว่าอาร์ชบิชอปแห่งไมนทซ์เป็น "primas Germaniae" หรือผู้แทนของพระสันตะปาปาทางบริเวณตอนเหนือของเทือกเขาเทือกเขาแอลป์  นอกไปจากกรุงโรมแล้วก็มีแต่มุขมณฑลโรมันคาทอลิกไมนทซ์เท่านั้นที่เรียกว่า "สันตะสำนัก" แต่คำนี้ก็มาใช้กันน้อยลง
ราชรัฐอัครมุขนายกแห่งนี้ถือเป็นราชรัฐคริสตจักรที่มีความสำคัญต่อจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ มีพื้นที่รวมทั้งดินแดนต่าง ๆ ที่บางดินแดนก็ไม่มีอาณาเขตติดต่อกันที่รวมทั้ง บริเวณไม่ไกลจากไมนทซ์ทั้งทางฝั่งซ้ายและขวาของแม่น้ำไรน์ อาณาบริเวณตามแม่น้ำไมน์เหนือแฟรงก์เฟิร์ต (รวมทั้งอชัฟเฟินบวร์ค) แคว้นไอชส์เฟ็ลท์ในนีเดอร์ซัคเซินและทือริงเงิน และดินแดนบริเวณแอร์ฟวร์ทในทือริงเงิน นอกจากนั้นแล้วอาร์ชบิชอปแห่งแห่งไมนทซ์ก็ยังมีตำแหน่งเป็นเจ้านครรัฐผู้คัดเลือก ของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และเป็นสมาชิกของคณะผู้คัดเลือกจักรพรรดิ (electoral college) ตามทฤษฎีตั้งแต่ปี ค.ศ. 1251 และอย่างเป็นการถาวรตั้งแต่ปีค.ศ. 1263 จนถึงปีค.ศ. 1803
ราชรัฐมุขนายกลีแยฌ
ราชรัฐมุขนายกลีแยฌ () เป็นรัฐของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำในบริเวณที่ปัจจุบันคือประเทศเบลเยียมที่ปกครองโดยเจ้าชายบิชอปแห่งลีเยช (Prince-Bishop of Liège) ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 980 และสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1795
บิชอปแห่งลีเยชได้รับอำนาจการปกครองทางการเมืองต่อเคาน์ตีฮุย (county of Huy) — ส่วนหนึ่งของมุขมณฑล — ในคริสต์ศตวรรษที่ 10 รัฐมุขนายกขยายตัวต่อไปยังดินแดนรัฐลอร์ดแห่งบูลียงในปี ค.ศ. 1096 (แต่มาเสียให้แก่ฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1678), เคาน์ตีแห่งลูนในปี ค.ศ. 1366 และเคาน์ตีแห่งฮอร์เนในปี ค.ศ. 1568. ราชรัฐมุขนายกลีแยฌมิได้เป็นส่วนหนึ่งชองสหมณฑลแห่งเนเธอร์แลนด์ หรือ เนเธอร์แลนด์ตอนใต้ แต่การปกครองของรัฐได้รับอิทธิดลของดยุกแห่งเบอร์กันดีและต่อมาราชวงศ์ฮับส์บูร์ก
ราชรัฐมุขนายกลีแยฌมาถูกยุบเลิกในปี ค.ศ. 1795 เมื่อพ่ายแพ้ต่อฝรั่งเศส ดินแดนของรัฐถูกแบ่งแยกเป็นจังหวัด (Département) ที่รวมทั้ง Meuse-Inférieure, Ourthe (département) และ Sambre-et-Meuse
โคโค บี.แวร์
เจมส์ แวร์ () เกิดวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 1957 เป็นอดีตนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน สังกัดสมาคม WWF ในชื่อว่า โคโค บี.แวร์ () เจ้าของฉายา Birdman ปัจจุบันได้เข้าสู่ หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี ไปแล้วในปี 2009 โดยก่อนปล้ำเขาจะเอานกแก้วมาคอว์ชื่อ แฟรงกี้ มาที่เวทีด้วย
Solen regularis
Solen regularis เป็นหอยทะเลกาบคู่ชนิดหนึ่ง รูปร่างคล้ายหลอดกาแฟ ความยาว 7–8 เซนติเมตร เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 1 เซนติเมตร เปลือกสีน้ำตาลอ่อน เนื้อสีขาวขุ่น ส่วนหัวนิ่ม ส่วนปลายเหนียว
หอยชนิดนี้ชอบฝังตัวตามแนวดิ่งในตะกอนดินทรายปนโคลนบริเวณปากแม่น้ำ ในต่างประเทศพบที่เกาะบอร์เนียวและออสเตรเลีย ส่วนในไทยจะพบหอยชนิดนี้แพร่กระจายหนาแน่นตามจังหวัดบริเวณชายฝั่งอ่าวไทย เช่น จังหวัดตราด สมุทรปราการ สมุทรสงคราม เพชรบุรี เป็นต้น หอยในสกุล "Solen" ที่พบร่วมกับหอยชนิดนี้ได้แก่ "S. corneus", "S. strictus" และ "S. thailandicus" หอยเหล่านี้มีชื่อสามัญร่วมกันเป็นภาษาไทยว่า "หอยหลอด"
หอย "S. regularis" เป็นหอยหลอดชนิดหนึ่งที่พบมากและมีคุณค่าทางเศรษฐกิจสูงในไทย เมื่อปี พ.ศ. 2544 สถานีเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำชายฝั่งจังหวัดสมุทรสงครามของกรมประมงสามารถเพาะขยายพันธุ์หอยชนิดนี้ได้สำเร็จในที่เลี้ยง แต่ยังต้องพัฒนาการอนุบาลลูกหอยวัยอ่อนต่อไป เพราะหอยจะฝังตัวอยู่ใต้ทราย จึงยากแก่การจัดการ