hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
คาเมนไรเดอร์ ZX
คาเมนไรเดอร์ ZX () เป็นภาพยนตร์ในการฉลองครบรอบคาเมนไรเดอร์คนที่ 10 ของยุคโซวะ เริ่มออกฉายในวันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 1984 ที่ประเทศญี่ปุ่น
"องค์กรปีศาจใต้พิภพบาดัน" ได้คิดแผนชั่วร้ายขึ้นมาเพื่อทำลายล้างโลกมนุษย์โดยมีผู้นำคือ ราชทูตแห่งความมืด ผู้เป็นหลานของหลานของ"ราชทูตนรก" ได้รวบรวมเหล่ามนุษย์ดัดแปลงที่เคยถูกไรเดอร์กำจัดไปแล้วกลับมาอีกครัง โดยมีแผนที่จะยึดครองโลกทั้งหมดและกำจัดเหล่าคาเมนไรเดอร์ทั้ง 9 
"มุราซาเมะ เรียว" นักศึกษาหนุ่มคนหนึ่งได้ถูกพวกบาดันจับตัวไปพร้อมกับพี่สาวของเขา พี่สาวของเรียวถูกทรมานบนเก้าอี้ไฟฟ้าจนตาย เรียวถูกผ่าตัดแปลงเป็นไรเดอร์ ZX และสูญเสียความทรงจำ จนกระทั่งวันหนึ่ง เรียวได้ประสบอุบัติเหตุในฐานของบาดันสาขาญี่ปุ่น ทำให้ความทรงจำของเรียวกลับมา และหลบหนีไปได้
และเรียวก็ได้ไปพบด็อกเตอร์ไคโด ฮาจิเมะ และรู้ความจริงบางอย่าง นั่นคือ ร่างกายของเขาได้ถูกพวกบาดันดัดแปลงไปเสียแล้ว เขาจึงปฏิญาณกับตัวเองว่า จะล้างแค้นพวกบาดันที่ฆ่าพี่สาวและทำให้ร่างกายของเขาเปลี่ยนไป
ต่อจากนั้น เขาล่วงรู้แผนการณ์แรกของบาดัน เขาจึงรีบไปขัดขวาง แต่ในระหว่างที่เข้าไปจัดการตามแผน เขาได้พบว่า มีคนอื่นนอกจากตัวเอง กำลังต่อสู้กับบาดันเช่นกัน และนั่นทำให้เขาได้พบกับ ไรเดอร์แมน และ คาเมนไรเดอร์ซูเปอร์-วัน กำลังต่อสู้กับพวกสมุนของบาดันที่กำลังขนพลังงานบางอย่าง แต่เรียวเข้าใจผิด คิดว่าพวกเขาจะขโมยพลังงานนั่นไปใช้เอง และได้สู้กันจนกระทั่ง คาเมนไรเดอร์ V3 มาหยุดการต่อสู้เอาไว้และบอกกับ ZX ว่าเป็นพวกเดียวกัน และกำลังทำลายแผนการณ์ของบาดัน ZX จึงได้ร่วมมือกับไรเดอร์ทั้ง 9 เพื่อทำลายพวกบาดันจนสำเร็จ และเขา ก็ได้รับการขนานนามว่า "คาเมนไรเดอร์หมายเลข 10"อาวุธดาวกระจาย ซึ่งเก็บไว้ที่สนับปลายแขน
โซ่ขนาดเล็กของ ZX สามารถปล่อยกระแสไฟฟ้าแรงสูงได้
ระเบิดมือพลังทำลายล้างสูง ซึ่งเก็บไว้ที่สนับแข้ง
มอเตอร์ไซค์ประจำตัวของ ZX สามารถทำความเร็วสูงสุดได้ถึง 600 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
และปรากฏตัวออกมาอีกครั้งในเฮย์เซย์ไรเดอร์ VS โชวะไรเดอร์ อภิมหาศึกมาสค์ไรเดอร์ feat.ซุปเปอร์เซ็นไต
วอลลิส ซิมป์สัน
วอลลิส ดัชเชสแห่งวินด์เซอร์ () มีชื่อแต่แรกเกิดว่า เบสซี วอลลิส วอร์ฟิลด์ (; 19 มิถุนายน ค.ศ. 1896 – 24 เมษายน ค.ศ. 1986) แต่เป็นที่รู้จักในชื่อ วอลลิส ซิมป์สัน () เป็นสตรีที่มีชื่อเสียงในสังคมชาวอเมริกัน และมีชื่อเสียงที่สุดจากการอภิเษกสมรสกับพระเจ้าเอดเวิร์ดที่ 8 อันก่อให้เกิดวิกฤตการณ์สละราชสมบัติในเวลาต่อมา
เธอเติบโตในบอลทิมอร์ รัฐแมริแลนด์ หลังลืมตาดูโลกได้ไม่นานบิดาก็ถึงแก่กรรม มารดาและเธอจึงได้รับการอุปถัมภ์จากญาติที่ร่ำรวย วอลลิสสมรสครั้งแรกกับเอิร์ล วินฟิลด์ สเปนเซอร์ จูเนียร์ ทหารเรือสหรัฐ แต่ทั้งสองแยกกันอยู่และหย่าร้างในที่สุด กระทั่ง ค.ศ. 1931 หลังเธอสมรสหนที่สองกับเออร์เนสต์ แอลดริช ซิมป์สัน เธอได้พบปะด้วยต้องอัธยาศัยกับเจ้าชายเอดเวิร์ด ซึ่งขณะนั้นยังดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าชายแห่งเวลส์ ห้าปีต่อมาเจ้าชายเอดเวิร์ดได้ขึ้นเถลิงถวัลยราชสมบัติเป็นกษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร วอลลิสจึงหย่าขาดกับสามีคนที่สองเพื่อที่จะอภิเษกสมรสกับพระเจ้าเอดเวิร์ดที่ 8
พระเจ้าเอดเวิร์ดที่ 8 มีพระราชประสงค์ที่จะอภิเษกสมรสกับหญิงม่ายผู้ผ่านการหย่าร้างมาสองครั้ง ซึ่งการเช่นนี้ก่อให้เกิดวิกฤตทางการเมือง ทั้งในสหราชอาณาจักรและประเทศราชต่างไม่ให้การสนับสนุนพระราชประสงค์ แต่อย่างไรก็ตามพระเจ้าเอดเวิร์ดที่ 8 ได้ตัดสินพระราชหฤทัยสละราชสมบัติในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1936 เพื่อเสกสมรสกับ "หญิงที่ฉันรัก" หลังการสละราชสมบัติ อดีตพระเจ้าเอดเวิร์ดมีพระอิสริยยศเป็นดยุกแห่งวินด์เซอร์ และเจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชอนุชา ขึ้นครองราชสมบัติเป็นพระเจ้าจอร์จที่ 6 หกเดือนต่อมาเจ้าชายเอดเวิร์ดและวอลลิสเสกสมรสกัน วอลลิสมีบรรดาศักดิ์เป็น "ดัชเชสแห่งวินด์เซอร์" ตามพระสวามี แต่ไม่ใช้ฐานันดรศักดิ์รอยัลไฮนิสตามพระสวามี
ช่วงก่อนจนถึงสงครามโลกครั้งที่สอง รัฐบาลหลายรัฐสงสัยว่าดยุกและดัชเชสแห่งวินด์เซอร์ทรงเข้าฝ่ายนาซี เพราะใน ค.ศ. 1937 ทั้งสองได้เสด็จเยือนประเทศเยอรมนีและเข้าพบอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ กระทั่งในปี ค.ศ. 1940 เจ้าชายเอดเวิร์ดได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ว่าราชการอาณานิคมบาฮามาสจนกระทั่งลงจากตำแหน่งในห้าปีถัดมา ช่วงปี 1950–1960 ดยุกและดัชเชสแห่งวินด์เซอร์ได้เดินทางไปมาระหว่างยุโรปและอเมริกา และใช้ชีวิตเยี่ยงคนดังในสังคม มีชีวิตสมรสราบรื่นมาตลอด 35 ปี หลังเจ้าชายเอดเวิร์ดสิ้นพระชนม์ใน ค.ศ. 1972 ดัชเชสแห่งวินด์เซอร์จึงใช้ชีวิตอย่างสันโดษและไม่ปรากฏตัวต่อสาธารณชนบ่อยครั้งนัก จนกระทั่งเธอถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 1986 ณ บัวเดอบูโลญ ปารีส ประเทศฝรั่งเศส ในวัย 89 ปี กระนั้นเรื่องส่วนตัวของเธอเป็นที่จับตามอง และเธอก็เป็นบุคคลที่สร้างข้อถกเถียงกันอยู่ในประวัติศาสตร์สหราชอาณาจักร
ปนตียานัก
ปนตียานัก () เป็นเมืองหลวงของจังหวัดกาลีมันตันตะวันตก อินโดนีเซีย เป็นเมืองอุตสาหกรรมขนาดกลาง ตั้งอยู่บนเกาะบอร์เนียว ที่ปากลำน้ำสายเล็ก ๆ ทางเหนือของดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำกาปูอัส เมืองปนตียานักมีพื้นที่ 107.82 กม² เมืองนี้ตั้งอยู่ในแหล่งปลูกมะพร้าว พริกไทย ข้าวเจ้า ยาสูบและอ้อย ส่งยาง น้ำตาล และน้ำมันปาล์มเป็นสินค้าออก
เมืองนี้ก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 1772 เป็นเมืองหลวงของรัฐสุลต่านซึ่งบริษัทอินเดียตะวันออกของฮอลันดาให้การสนับสนุน ต่อมาได้กลายเป็นเมืองท่าส่งออกทองคำที่สำคัญของเกาะบอร์เนียว
เทศบาลตำบลหนองสาหร่าย
เทศบาลตำบลหนองสาหร่าย ได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลหนองสาหร่าย เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 เป็นเทศบาลขนาดเล็ก เทศบาลตั้งอยู่ห่างจากอำเภอพนมทวนเป็นระยะทาง 10 กิโลเมตร เดิมได้รับการจัดตั้งตามลักษณะการปกครองท้องที่ ในเขตตำบลดอนเจดีย์ อำเภอพนมทวน และ ได้รับประกาศจากกระทรวงมหาดไทยให้จัดตั้งเป็น ตำบลหนองสาหร่าย เมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2535 และ ตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลหนองสาหร่ายชั้น 5 เมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540
มูลนิธิกู้ภัยกาญจนบุรี 0845723677 ความถี่วิทยุ ช่อง (1) 168.275Mhz ช่อง (2) 168.475Mhz ช่อง (3) 168.775Mhz
เทศบาลตำบลหนองสาหร่ายแบ่งเขตความรับผิดชอบออกเป็น 9 หมู่บ้าน ได้แก่
ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม ได้แก่ การทำนา การทำไร่ และการเลี้ยงสัตว์
ไลบรารีแม่แบบมาตรฐาน
ไลบรารีแม่แบบมาตรฐาน () เป็นไลบรารีของภาษาซีพลัสพลัส ประกอบไปด้วยคลาสของขั้นตอนวิธี คอนเทนเนอร์ (โครงสร้างข้อมูลและชนิดข้อมูล) ฟังก์เตอร์ และ ตัววนซ้ำ ไลบรารีแม่แบบมาตรฐานของ ISO C++ ได้อ้างอิงตามไลบรารีแม่แบบมาตรฐานของ Silicon Graphics (SGI)
คอนเทนเนอร์ คือโครงสร้างข้อมูลและชนิดข้อมูล ประกอบไปด้วยรายการลำดับ ได้แก่ คอนเทนเนอร์แบบจับคู่ ได้แก่ คอนเทนเนอร์ดัดแปลงได้แก่ และคอนเทนเนอร์ประเภทอื่นๆ
กะพรุนน้ำจืด
กะพรุนน้ำจืด หรือ แมงกะพรุนน้ำจืด () เป็นสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังสกุลหนึ่ง จัดอยู่ในพวกแมงกะพรุนที่อยู่ในชั้นไฮโดรซัว ต่างจากแมงกะพรุนที่พบในทะเลที่ส่วนมากจะอยู่ในชั้นไซโฟซัว ใช้ชื่อสกุลว่า "Craspedacusta" (/คราส-พี-ดา-คัส-ต้า/)
มีลักษณะโดยรวมคล้ายกับแมงกะพรุนที่พบในทะเล มีลักษณะโปร่งแสง ใส สีขาว มีเส้นผ่าศูนย์กลางลำตัวเพียง 1-2 เซนติเมตรเท่านั้น เมื่อจับขึ้นมาพ้นน้ำแล้ว จะมองเผิน ๆ เหมือนคอนแทคเลนส์ จัดเป็นแมงกะพรุนขนาดเล็กมาก บริเวณขอบร่างกายมีหนวดเล็ก ๆ ซึ่งมีผิวเป็นปุ่มเล็ก ๆ ซึ่งเป็นเข็มพิษ จำนวนมาก ที่เมื่อจับต้องถูกตัวจะให้เกิดอาการคันหรือปวดแสบปวดร้อนได้ บริเวณกลางลำตัวมีปากที่ยื่นยาวคล้ายแตรที่ขยายออกบริเวณช่องเปิดด้านล่าง บริเวณขอบลักษณะเป็นรอยหยัก 3 แฉก ปากดังกล่าวจะเชื่อต่อถึงกระเพาะอาหารโดยตรง บริเวณด้านในของร่างกายที่มีลักษณะคล้ายร่ม มีเนื้อเยื่อบาง ๆ ทอดผ่านไปบริเวณขอบในแนวรัศมี 4 ส่วนเท่า ๆ กัน โดยแนวเหล่านี้จะมีอวัยวะสร้างเซลล์สืบพันธุ์ ที่มีลักษณะสีขาวขุ่นหรือสีส้มพาดไปในแนวรัศมีเช่นกัน บริเวณขอบด้านในของร่างกายที่มีลักษณะคล้ายร่ม มีกล้ามเนื้อบาง ๆ เรียงตัวในแนววงแหวนโดยรอบ ซึ่งเป็นลักษณะสำคัญที่ทำให้แมงกะพรุนน้ำจืดอยู่จัดอยู่ชั้นไฮโดรซัว
มีวงจรชีวิตแบบสลับ โดยเวลาส่วนใหญ่ในรอบปีจะดำรงชีวิตแบบยึดเกาะกับวัสดุต่าง ๆ ใต้น้ำ เช่น ขอนไม้ มีลักษณะคล้ายไฮดรา แต่มีหนวดสั้นไม่เกินสองเส้น และมีการแตกแขนงเป็นกลุ่ม การเพิ่มจำนวนใช้วิธีการแบบแตกหน่อ จัดเป็นการขยายพันธุ์แบบไม่อาศัยเพศ มักขยายพันธุ์ในช่วงฤดูแล้งที่ปริมาณน้ำในแหล่งอาศัยลดลง แมงกะพรุนวัยอ่อนจะเคลื่อนที่ไปมาในน้ำอย่างอิสระ โดยปรกติจะอยู่บริเวณพื้นน้ำโดยหงายส่วนปากขึ้นด้านบนและแผ่นหนวดขึ้นรอบตัวคล้ายดอกไม้ทะเล ใช้หนวดดังกล่าวจับอาหารกิน ได้แก่ ไรน้ำ เป็นต้น เมื่ออายุได้ 1-2 เดือน จะเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์ และผลิตเซลล์สืบพันธุ์เพื่อปฏิสนธิ โดยในช่วงนี้จะเข้าสู่วงจรชีวิตการขยายพันธุ์แบบอาศัยเพศ
เดิมนั้น ได้มีการจำแนกแมงกะพรุนน้ำจืดไว้ 3 ชนิด คือ
แต่ปัจจุบันได้มีการศึกษาเพิ่มเติม และประกาศเป็นชนิดใหม่ขึ้นอีก ได้แก่ในชนิด "C. sowerbyi" สามารถพบได้ในแหล่งน้ำบางแห่งในสหรัฐอเมริกาและที่ราบลุ่มภาคกลางในประเทศไทย และพบเป็นจำนวนมากที่ลำน้ำเข็กภายในอุทยานแห่งชาติเขาค้อ จังหวัดเพชรบูรณ์ ในช่วงฤดูร้อน ระหว่างเดือนมีนาคมถึงเมษายน ซึ่งตรงกับช่วงที่ขยายพันธุ์ ในส่วนของชนิด "C. sinensis" พบได้ตั้งแต่ทางตอนใต้ของจีน ในประเทศไทยพบรายงานหลายที่ เช่น แม่น้ำป่าสัก, จังหวัดลพบุรี, บึงบอระเพ็ด และหลายแห่งในภาคอีสาน โดยมักพบในแหล่งน้ำที่เป็นน้ำนิ่ง หรือโบก หรือกุมภลักษณ์ (แอ่งน้ำที่เป็นหลุมอยู่บนแก่งหินพบมากที่ภาคอีสาน) รวมถึงมีรายงานพบปนมากับน้ำประปาในเขตอำเภอเมือง จังหวัดกาญจนบุรี ในช่วงต้นเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2016 เพราะเชื่อว่าโดยปกติอาศัยอยู่ในแหล่งน้ำภูเขาที่อยู่ห่างออกไปราว 3 กิโลเมตร ซึ่งใช้สำหรับผลิตน้ำประปาในท้องที่นี้ ขณะที่ชนิด "C. iseana" นักวิทยาศาสตร์บางส่วนเชื่อว่าเป็นชนิดเดียวกับ "C. sinensis" ขณะที่บางส่วนเชื่อว่าทั้ง 3 ชนิดนั้น เป็นชนิดเดียวกันทั้งหมด คือ "C. sowerbyi"
แมงกะพรุนน้ำจืด มีชื่อเรียกในภาษาอีสานและภาษาลาวว่า "แมงยุ้มแยะ" หรือ "แมงยุ้มวะ" ตามลักษณะตามการเคลื่อนไหวที่หุบเข้าและบานออก
มีรังชีดูวาลี
มีรังชีดูวาลี ( "จุดชมวิวของหุบเขา") เป็นตึกระฟ้าที่สูงที่สุดในประเทศบราซิล เริ่มก่อสร้างเมื่อ ค.ศ. 1960 (พ.ศ. 2503) และเปิดทำการเมื่อ ค.ศ. 1966 (พ.ศ. 2509) โดยมีความสูง 170 เมตร หรือ 558 ฟุต และมีทั้งหมด 51 ชั้น ตั้งอยู่ที่เมืองเซาเปาลู ประเทศบราซิล
มหาวิทยาลัยแห่งชาติลาว
มหาวิทยาลัยแห่งชาติลาว (; ) เป็นมหาวิทยาลัยชั้นนำของประเทศลาว ตั้งอยู่ที่นครหลวงเวียงจันทน์ สถาปนาจากรวมคณะต่าง ๆ ของวิทยาลัยที่มีมาก่อนแล้วเมื่อปี ค.ศ. 1996 มหาวิทยาลัยแห่งชาติลาวถือเป็นมหาวิทยาลัยหนื่งในสี่แห่งของประเทศ
มหาวิทยาลัยแห่งชาติลาวมีความร่วมมือกับมหาวิทยาลัยในต่างประเทศมากมายโดยเฉพาะอย่างยิ่งมหาวิทยาลัยในประเทศญี่ปุ่น สำหรับความร่วมมือจากประเทศเพื่อนบ้าน มหาวิทยาลัยแห่งชาติลาว มีความร่วมมือกับจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ มหาวิทยาลัยขอนแก่น มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และ มหาวิทยาลัยนานาชาติ จากประเทศกัมพูชา นอกจากนี้ทางมหาวิทยาลัยยังเข้าร่วมเครือข่ายมหาวิทยาลัยอาเซียน (ASEAN University Network: AUN) เครือข่ายการศึกษาและการวิจัยแห่งลุ่มแม่น้ำโขง (: GMSARN) เครือข่ายมหาวิทยาลัยแห่งอาเซียน/เครือข่ายการพัฒนาเพื่อการศึกษาวิศวกรรมศาสตร์แห่งเอเซียตะวันออกเฉียงใต้ (: AUN/SEED-NET) และ : AUF)
แต่ในปัจจุบันมีเพียง 5 วิทยาเขตเท่านั้น ในปัจจุบันมหาวิทยาลัยแห่งชาติลาว มีความร่วมมือกับสถาบันอุดมศึกษาในไทยอยู่สองโครงการดังต่อไปนี้
เอ็มเอส โอเอซิสออฟเดอะซีส์
โอเอซิสออฟเดอะซีส์ (อังกฤษ : MS Oasis of the Seas) เป็นเรือสำราญในชั้นโอเอซิส ของบริษัทรอยัลแคริบเบียนอินเตอร์เนชั่นแนล โดยมีเรือคู่แฝดอีกลำคืออัลลัวร์ออฟเดอะซีส์
เรือทั้งสองลำมีระวางขับน้ำ 225,282 ตัน มิติเรือกว้าง 60.5 ม. สูง 72 ม. และยาว 361.8 ม. กินน้ำลึก 22.55 ม. ตัวเรือแบ่งออกเป็น 16 ชั้น ความเร็ว 22.6 นอต บรรทุกผู้โดยสาร 5,400 คน (สูงสุด 6,296 คน) ลูกเรือ 2,165 คน
ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2553 เรือทั้งสองลำเดินทางจากอู่ต่อเรือในฟินแลนด์สู่ท่าเรือพอร์ตเอเวอร์เกลดส์ เมืองฟอร์ตเลาเดอร์เดล รัฐฟลอริดา สหรัฐอเมริกา เพื่อให้บริการในเส้นทางบริเวณทะเลแคริบเบียน เคยสร้างสถิติบรรทุกผู้โดยสารกว่า 6 พันคน
เรือโอเอซิสออฟเดอะซีส์ทำลายสถิติของเรือสำราญในชั้นฟรีดอม เป็นเรือสำราญที่ใหญ่ที่สุดในโลกปัจจุบัน
โตเกียวโมโนเรล
โตเกียวโมโนเรล () หรือชื่อทางการ โตเกียวโมโนเรลสายท่าอากาศยานฮะเนะดะ () เป็นระบบรถไฟฟ้ารางเดี่ยวเชื่อมต่อระหว่างท่าอากาศยานฮาเนดะ เขตโอตะ กับสถานีฮะมะมัตซึโช เขตมินะโตะ กรุงโตเกียว โดยใช้เส้นทางรางรถไฟรางเดี่ยวยกระดับเลียบไปตามชายฝั่งอ่าวโตเกียว ค่าโดยสารตลอดระยะทางทั้งสิ้น 470 เยน
เปิดให้บริการครั้งแรกในปี ค.ศ. 1964 ปีเดียวกับโอลิมปิกฤดูร้อน 1964 ที่โตเกียว สร้างโดยฮิตาชิโมโนเรล รถในขบวนชุดแรก ๆ ถูกสร้างในญี่ปุ่นจากการออกแบบโดยบริษัทเยอรมัน ALWEG (เป็นแบบเดียวกับที่ใช้กับซีแอตเทิลเซ็นเตอร์โมโนเรล และดิสนีย์แลนด์โมโนเรล) และต่อมาถูกแทนที่ด้วยแบบรุ่นที่ใหม่กว่าในปี 1969, 1977, 1982 และ 1989
การฉาบปูนขาว
การฉาบปูนขาว () เป็นคำพังเพยในสังคมตะวันตก หมายถึง "ปกปิดหรือซ่อนเร้นความชั่ว ความผิด หรือความอัปยศ หรือทำให้พ้นข้อครหา โดยใช้วิธีสืบสวนแบบขอไปที หรือนำเสนอข้อมูลข่าวสารอันมากด้วยอคติ" ทำนองเดียวกับสำนวนไทยว่า "ผักชีโรยหน้า" หรือ "ข้างนอกสุกใส ข้างในเป็นโพรง โดยถ้อยคำ "ฉาบปูนขาว" นี้มักใช้เปรียบเปรยในวงการเมือง หรือในแวดวงบริษัทหรือองค์กรต่าง ๆ
คำว่า "ฉาบปูนขาว" (whitewash) นั้น ปรากฏว่าใช้ครั้งแรกใน ค.ศ. 1591 โดยในสมัยนั้น ฉาบปูนขาว คือ ทาหรือโบกปูนขาว (calcium hydroxide) ราคาถูกลงบนเสื้อผ้าอาภรณ์เพื่อให้ดูขาวสะอาด ต่อมาใน ค.ศ. 1800 มีการนำถ้อยคำนี้ไปใช้ในบริบททางการเมือง เมื่อหนังสือพิมพ์ "ออโรรา" (Aurora) ของฟิลลาเดเฟีย ลงบทบรรณาธิการ ความตอนหนึ่งว่า "ถ้าไม่รีบฉาบปูนขาวให้ใต้เท้าแอดัมส์ ความสกปรกของเขาก็จะลามเลียไปยังพรรคด้วยเหมือนกับแมลงวันแห่มาตอมขี้ แล้วก็จะทำให้ทั้งเขาทั้งพรรคเป็นด่างเป็นดวงราวกับกำแพงโสโครก และดำปื๋อดุจพระกาฬทีเดียว"
รัฐเผด็จการและรัฐอำนาจนิยม รวมถึงรัฐประชาธิปไตยด้วย มักใช้วิธีฉาบปูนขาวเพื่อทำให้ผลลัพธ์บางประการออกมาดูดี
ในยุคโซเวียต โจเซฟ สตาลิน (Iosif Stalin) ตัดต่อรูปที่ตนถ่ายคู่กับวลาดิมีร์ เลนิน (Vladimir Lenin) โดยเขยิบรูปตนเองให้ใกล้เลนินมากขึ้น จะได้ให้ความรู้สึกว่าทั้งคู่มีความสัมพันธ์อันดี ต่อมา ในระหว่างที่โซเวียตยกพลขึ้นบกเชโกสโลวาเกียหลังจากเหตุการณ์ที่เรียก "ปรากสปริง" (Prague Spring) ใน ค.ศ. 1968 สื่อมวลชนของโซเวียตเผยแพร่ประมวล "ข้อเท็จจริง, เอกสาร, รายงานข่าว และคำบอกเล่าของประจักษ์พยาน" ซึ่งได้รับสมัญญาว่า "หนังสือสีขาว" (The White Book) เพราะมีปกสีขาวด้วยประการหนึ่ง และมีวัตถุประสงค์จะ "ฉาบปูนขาว" ให้แก่การยกพลขึ้นบกนั้นโดยเน้นย้ำว่า ประเทศภาคีแห่งกติกาสัญญาวอร์ซอมีสิทธิและมีหน้าที่จะรุกรานได้ อีกประการหนึ่ง
สถานีวิทยุของเกาหลีเหนือมักไขข่าวแพร่หลายในประเทศว่า ประเทศมีเสบียงเกียกกายเหลือหลาย แม้ว่ารัฐบาลตนต้องร้องขอความช่วยเหลือด้านอาหารจากต่างประเทศเสมอ
ญี่ปุ่นเองก็ถูกหาว่า ฉาบปูนขาวใส่ประวัติศาสตร์ด้านการยุทธและจักรวรรดินิยมของตน โดยละทิ้งหรือลดทอนประเด็นหลาย ๆ ประเด็นในหนังสือเรียน เช่น ที่เกี่ยวกับการสังหารหมู่ที่นานกิง
ในไบเบิล ภาคพันธสัญญาใหม่ มัทธิว บทที่ 23 ข้อที่ 27 ก็มีการใช้สำนวน "ฉาบปูนขาว" นี้ ตอนที่เยซูบริภาษเดียรถีย์แห่งฟาริสีว่า กำลังฉาบปูนขาวใส่ตนเองให้ดูดี แล้วอำพรางอกุศลกรรมของตน โดยเยซูตรัสว่า "วิบัติแก่เจ้า พวกธรรมาจารย์และพวกฟาริสี คนหน้าซื่อใจคด เพราะว่า เจ้าเป็นเหมือนอุโมงค์ฝังศพซึ่ง"ฉาบด้วยปูนขาว" ข้างนอกดูงดงามจริง ๆ แต่ข้างในเต็มไปด้วยกระดูกคนตาย และการโสโครกสารพัด" จอห์น กิล (John Gill), แอลเบิร์ต บานส์ (Albert Barnes) และ อดัม คลาร์ก (Adam Clarke) นักเทววิทยาทั้งสาม ได้ทำอรรถาธิบายข้อดังกล่าวว่า มาจากธรรมเนียมที่มักใช้ชอล์กสีขาวหรือปูนขาวขีดเตือนให้ชาวยิวทราบถึงที่ต้องห้าม เช่น สุสานที่โสโครก
การจำแนกประเภทกระดูกหักแผลเปิดของกัสติโล
การจำแนกประเภทกระดูกหักแผลเปิดของกัสติโล (Gustilo open fracture classification) เป็นระบบการจำแนกประเภทของกระดูกหักแผลเปิดที่เป็นที่นิยมใช้ที่สุด สร้างโดย Ramon Gustilo และ Anderson จากนั้นจึงพัฒนาต่อยอดโดย Gustilo, Mendoza และ Williams
ระบบจำแนกประเภทนี้อาศัยพลังงานที่กระทำต่อบาดแผล ความรุนแรงของการบาดเจ็บต่อเนื้อเยื่ออ่อน และความรุนแรงของการปนเปื้อน มาใช้ตัดสินความรุนแรงของกระดูกหัก ชนิดของกระดูกหักแผลเปิดที่มีตัวเลขเพิ่มขึ้นจาก 1 ไปจนถึง 3C แสดงถึงความรุนแรงที่เพิ่มขึ้น และรวมถึงความเสี่ยงที่จะเกิดภาวะแทรกซ้อน เช่น การติดเชื้อ อีกด้วย
เหยา ลี่
เหยา ลี่ ( หรือ Yiu Lei และ Miss Hue Lee) เป็นนักร้องชาวจีนที่มีผลงานในช่วงปี 1930-1970 ในช่วงทศวรรษที่ 1940 เธอได้กลายเป็นหนึ่งใน "เจ็ดดาวจรัสแสงเซี่ยงไฮ้" (Seven great singing stars )
เหยา ลี่เกิดที่เซี่ยงไฮ้ และเริ่มร้องเพลงออกอากาศทางวิทยุในปี 1935 ขณะอายุได้ 13 ปี และเซ็นสัญญากับ Pathé Records
เมื่อคอมมิวนิสต์เข้าปกครองประเทศจีนในปี 1949 เพลงป็อปได้ถูกตั้งข้อสงสัย เธอจึงหลบหนีไปยังฮ่องกงในปี 1950 และเริ่มต้นอาชีพนักร้องใหม่ จนกระทั่งหยุดไปในปี 1967 หลังการเสียชีวิตของพี่ชาย แต่ก็ได้ออกอัลบั้มพิเศษในปี 1969 กับ EMI Music Hong Kong และในปี 1970 เธอได้เดินทางไปไต้หวันเพื่อดำเนินการให้เติ้ง ลี่จวิน เซ็นสัญญากับ EMI แต่ไม่สำเร็จ ต่อมา เธอได้ออกจากวงการอย่างเป็นทางการในปี 1975 แต่ยังคงให้การสนับสนุนนักร้องคนอื่นๆ เช่น Wakin Chau เป็นต้น
ระหว่างช่วงทศวรรษ 1930-1940 เป็นยุคที่เหยาลี่โด่งดังถึงขีดสุด ด้วยสไตล์การร้องที่นุ่มนวลตามแบบฉบับทั่วไปของวงการเพลงจีนในเวลานั้น ผลงานสร้างชื่อของเธอเช่น "กงสี่กงสี่" () ซึ่งเป็นเพลงตรุษจีน และเพลง "ซูโจวเหอเปียน" () ซึ่งเธอร้องร่วมกับเหยา หมิ่น พี่ชายของเธอ ทั้งสองเพลง
ในปี 1940 เพลง"เหมยกุย เหมยกุย หว่ออ้ายหนี่" ( / Rose, Rose, I Love You) ที่เธอขับร้อง ได้ถูกนำมาขับร้องใหม่ในภาคภาษาอังกฤษที่สหรัฐอเมริกาโดย Frankie Laine
เหยา ลี่ ได้ฉายาว่าเป็นนักร้องเสียงเงิน (銀嗓子) ตาม โจว เสวียน ซึ่งได้รับฉายาว่า "นักร้องเสียงทอง" (金嗓子)
ซูกิชิ อินเตอร์กรุ๊ป
บริษัท ซูกิชิ อินเตอร์กรุ๊ป จำกัด เป็นเครือธุรกิจอาหารในประเทศไทย มี 7 แบรนด์ ประกอบด้วย ซูกิชิ บาร์บีคิว, ซูกิชิ โตเกียวบุฟเฟ่ต์, เรด กิมจิ,โซลกริลล์, วาวาชา, วาวา และ ฮาชิ ฮาชิ ผู้ก่อตั้งคือคุณนพดล จิรวราพันธ์ โดยเริ่มต้นจากทำธุรกิจอาหาร สุกี้ และ ซูชิ บนสายพาน โดยก่อตั้งบริษัทขึ้นเมื่อปี 2544 เปิดดำเนินการสาขาแรก ณ สาขาทองหล่อ ซอย 11 เมนู สุกี้ ซูชิ และ อาหารญี่ปุ่น แบบสายพานเป็นรายแรกในประเทศไทย ด้วยแนวคิดต้องการเสนออาหารที่ดีมีคุณภาพ เน้นความหลากหลาย กว่า 10 ปี ที่ดำเนินการธุรกิจอาหารเกาหลีและญี่ปุ่น ซูกิชิ ได้พัฒนาผลิตภัณฑ์และขยายไลน์ธุรกิจเพื่อตอบสนองความต้องการผู้บริโภค
ฮัม อึน-จ็อง
ฮัม อึน-จ็อง (ฮันกึล: 함은정; ; เกิด 12 ธันวาคม 1988) หรือชื่อในการแสดงว่า อึนจ็อง () เป็นนักร้องและนักแสดงหญิงชาวสาธารณรัฐเกาหลี มีชื่อเสียงจากสมาชิกภาพในวงดนตรีแนวเคป็อปหญิงล้วน ที-อารา (T-ara)
อึนจ็องเกิด ณ โซล สาธารณรัฐเกาหลี มารดาสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยอีวฺฮา (Ewha Womans University) และเป็นครูสอนเปียโน ก่อนจะทำงานเป็นตัวแทน (agent) ของอึนจ็องในภายหลัง อึนจ็องเป็นบุตรคนเดียวของครอบครัว ในปี 1995 ขณะอายุได้เจ็ดปี อึนจ็องเข้าประกวดนางงาม "นางสาวเกาหลีน้อย" (Little Miss Korea) และชนะ ปีนั้นจึงได้แสดงละครโทรทัศน์เรื่อง "อะนิวเจเนอเรชันอ็อฟอะดัลส์" (신세대 보고서 어른들은 몰라요, "A New Generation of Adults") ต่อมา อึนจ็องจึงได้บทบาทรองในภาพยนตร์และละครโทรทัศน์อีกหลายเรื่อง กับทั้งได้แสดงภาพยนตร์โฆษณาอีกจำนวนมาก
ขณะเรียนอยู่เกรด 7 (มัธยมศึกษาปีที่ 1) อึนจ็องหัดเทควันโด และแข่งชนะสามหน เวลานั้น มารดาของเธอตัดสินใจเลิกสอนเปียโน ครั้นปี 2007 อึนจ็องเข้าศึกษาต่อ ณ คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยทงกุก (Dongguk University) ภายหลังมีชื่อเสียงแล้ว อึนจ็องเคยกล่าวว่า "คุณแม่มีฉันหลังแต่งงานกับคุณพ่อแล้วตั้งสิบปี คงฟังดูเศร้าทีเดียว เมื่อก่อนคุณแม่ชอบดูนักแสดงละครดัง ๆ หลายคน คุณแม่เลยอยากให้ฉันเป็นนักแสดง นี่ไง ฉันเป็นแล้ว คุณแม่ดีใจมากที่ฉันเรียนการแสดงเป็นอย่างแรก คุณแม่ว่าความหวังของคุณแม่เป็นจริงก็คราวนี้"
อึนจ็องเป็นหัวหน้าคนที่สองของวงที-อารา ตั้งแต่เปิดวงเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม 2009 จนถึงเดือนกันยายน ปีรุ่งขึ้น โดยอึนจ็องนั้น จำเดิมได้รับการฝึกด้านการแสดงมาโดยเฉพาะ เช่นเดียวกับ พัก จี-ยอน (Park Ji-yeon) เพื่อนร่วมวงของเธอ
อึนจ็องได้แสดงมิวสิกวีดิโอของนักร้องคนอื่นอยู่หลายครั้ง ในจำนวนนี้ รวมถึง มิวสิกวีดิโอเพลง "กาซีรี" (가시리, Gasiri) ของวงเอสจีวันนาบี (SG Wannabe) เมื่อปี 2007; เพลง "ธันเดอร์" (천둥, "Thunder"), เพลง "โอนลีวันเพอร์เซิน" (한사람만, "Only One Person") และเพลง "อะแมนส์เฟิสต์เลิฟฟอลโลส์ฮิมทูเดอะเกรฟ" (남자의 첫사랑은 무덤까지 간다, "A Man's First Love Follows Him To The Grave") ของวงเอฟทีไอส์แลนด์ (FT Island); ตลอดจนเพลง "ไทม์, พลีสสต็อป" (시간아 멈춰라, "Time, Please Stop)" ของวงดาวีชี (Davichi) ซึ่งออกอากาศเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม 2010
ละครเรื่องแรกที่อึนจ็องได้รับบทบาทนำคือ "คอฟฟีเฮาส์" (Coffee House) ซึ่งออกอากาศในสาธารณรัฐเกาหลี ทางเอสบีเอส (SBS) ตั้งแต่วันที่ 17 พฤษภาคม 2010 ถึงวันที่ 17 กรกฎาคม 2010 อนึ่ง ในเดือนกรกฎาคม ปีนั้น อึนจ็องยังได้รับคัดเลือกให้แสดงบทบาทนำในภาพยนตร์สยองขวัญเรื่อง "ไวต์: เมโลดีออฟเดธ" (화이트, "White: Melody of Death") ภาพยนตร์ดังกล่าวเริ่มถ่ายทำในเดือนพฤศจิกายน ปีเดียวกัน มี คิม กก (Kim Gok) และคิม ซอน (Kim Sun) กำกับ และฉายในสาธารณรัฐเกาหลีเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม ปีถัดมา
ในปลายปี 2015 ได้แสดงภาพยนตร์ไทยในเรื่อง "ไมโคร เลิฟ" ("Micro Love") คู่กับนักแสดงชาวไทย เจมส์ มาร์
เธอได้มาร่วมรายการเรียลลิตี้ ออ ตอก เค ที่จังหวัดเชียงใหม่ โดยมาอยู่ที่จังหวัดเชียงใหม่ 8 วัน เธอเป็นดาราสัญชาติเกาหลีใต้ที่แสดงความไว้อาลัยต่อการสวรรคตของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชในโปรแกรมอินสตราแกรมและเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม 2559 เธอเดินทางมาที่สนามหลวงเพื่อช่วยแจกอาหารที่บริเวณสนามหลวง
Solo Album ELSIE 
Solo Album Good bye
อรหัน
อรหัน (/ออ-ระ-หัน/) เป็นสัตว์ในป่าหิมพานต์ชนิดหนึ่ง มีรูปร่างตัวและปีกเป็นนก มี 2 เท้า แต่มีศีรษะเป็นมนุษย์หรือยักษ์ คล้ายกับกินรี
อรหัน มีอีกชื่อหนึ่งเรียกว่า "จิงโจ้" มักพบตามภาพจิตรกรรมฝาผนังต่าง ๆ เช่น จิตรกรรมฝาผนังที่อุโบสถวัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหาร หรือภาพลายรดน้ำตามตู้พระธรรม เป็นต้น
แท็กซี่มหากาฬ
แท๊กซี่มหากาฬ () เป็นภาพยนตร์แนวดราม่าเมื่อปี 1976 อำนวยการสร้างโดยมาร์ติน สกอร์เซซี และเขียนบทโดยพอล ชีรันเดอร์ นำแสดงโดย เบิร์ด เดอ นิโร, โจดี ฟอสเตอร์, ฮาร์เวย์ คีเทล และไซบิลล์ เชพเพร์ด โดยภาพยนตร์เรื่องนี้ได้เข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และได้รางวัลปาล์มทองคำด้วย
ทราวิส บิคเคิล(โรเบิร์ต เดอ นิโร)เป็นชายหนุ่มหวิวๆที่มาจากสงครามเวียดนาม ซึ่งมาขับแท๊กซี่กลางคืนเพราะว่าเป็นโรคนอนไม่หลับ โดยขับรถทุกสิบสองชั่วโมงต่อวันโดยรายได้ก็เอาไปดูหนังโป๊
บิคเคิลเริ่มจีบสาวที่ชื่อเบสตี้ (ไซบิลล์ เชพเพร์ด) อาสาสมัครช่วยหาเสียงให้ สส. ชาร์ล พาลานทีน (ลีโอนาร์ด ฮาริส) เพื่อเข้าชิงประธานธิบดีสหรัฐ โดยเริ่มวิธีจากการเข้าไปตีสนิทโดยการอาสาสมัครเข้าไปช่วยหาเสียง และพาไปเที่ยวนู่นเที่ยวนี่จนเมื่อพาหล่อนไปดูหนังโป๊เรื่องจนหล่อนถึงกับเหลือระอา
บิคเคิล ถึงกับกลับไปด้านมืดเตรียมแผนการฆ่าผู้ท้าชิงกับเพื่อนขับแทกซี่ด้วยกันวิเซอร์ด (ปีเตอร์ บอยด์) โดยแอบปืนพกใว้ทั่วตัวเตรียมลอบสังหาร แต่ว่าเกิดท่าทีไม่สะดวกในการลอบฆ่าจึงเดินหนีไปยังคลับใกล้ๆแถว ๆ นั้น และบิคเคิลถึงกับระบายความแค้นโดยการฆ่าแมงดาในย่านแถวนั้นจนหมดซึ่งมีโสเภณีเด็ก ไอริส (โจดี ฟอสเตอร์) อยู่ด้วย แต่แล้วเมื่อตำรวจเข้ามาตรวจสอบกลับกลายเป็นว่าบิคเคิลได้ช่วยเด็กโสเภณีอย่างน่าสงสัย สุดท้ายบิคเคิลก็กลับไปขับแท๊กซี่อย่างลับ ๆ ต่อไป บทเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่องนี้ประพันธุ์โดยเบอร์นาร์ด เฮอร์มานน์ ซึ่งเป็นผลงานชิ้นสุดท้ายของเขา โดยเป็นแนวดนตรีแจ๊ส มีเครื่องลมทองเหลืองเป็นเสียงประสาน
ดับเบิลยูซีดับเบิลยู ซิน
ดับเบิลยูซีดับเบิลยู ซิน เป็นศึกเปย์-เปอร์-วิวของ เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง จัดในวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 2001 ณ Conseco Fieldhouse, Indianapolis, Indiana สหรัฐอเมริกา โดยมีจำนวนผู้เข้าชมในสนามทั้งสิ้น 6,617 คน ดับเบิลยูซีดับเบิลยู ซิน เป็นรายการเปย์-เปอร์-วิวสุดท้ายของ ดับเบิลยูซีดับเบิลยู ก่อนที่ World Wrestling Federation (WWF) จะเข้ามาซื้อกิจการของดับเบิลยูซีดับเบิลยู
พิชญ์ กาไชย
พิชญ์ กาไชย เกิดเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2530 นักร้องและนักแสดงชาวไทย โดยเป็นอดีตสมาชิกวง ซีควินท์ (C-Quint) พิชญ์มีพี่น้อง 2 คน โดยมีพี่ชายชื่อ ฤทธิ์ กาไชย เป็นนักบิน
วอบเบิล
ฟรานซิส คริก เป็นผู้ตั้งสมมติฐานนี้ขึ้นมา อธิบายเกี่ยวกับการจับคู่เบสระหว่างโคดอนของ mRNA และแอนไทโคดอนของ tRNA ในขั้นตอนการสังเคราะห์โปรตีน
ว่าเป็นไปอย่างยืดหยุ่นกว่าการจับคู่เบสในสาย DNA การสร้างพันธะไฮโดรเจนระหว่างเบสคู่ที่หนึ่งและคู่ที่สองนั้นเป็นไปอย่างเข้มงวดและไม่ค่อยผิดพลาด แต่เบสคู่ที่สามซึ่งจับกันระหว่างเบสที่ปลาย 3' ของ mRNA และเบสที่ปลาย 5' ของ tRNA นั้นค่อนข้างจะมีอิสระกว่าเบสของคู่แรก การจับคู่เบส แบบวอบเบิล มี 4 แบบคือ guanine-uracil inosine-uracil inosine-adenine และ inosine-cytosine (G-U, I-U, I-A และ I-C)
สโมสรฟุตบอลสวอนซีซิตี
สโมสรฟุตบอลสวอนซีซิตี (; ) เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพจากเมืองสวอนซีของเวลส์ แต่ลงเล่นในพรีเมียร์ลีกอังกฤษ โดยแม้สวอนซีจะเป็นสโมสรของเวลส์ แต่เมื่อลงเล่นในพรีเมียร์ลีกอังกฤษ จึงถือเป็นตัวแทนของอังกฤษในการแข่งขันฟุตบอลยุโรปรายการต่าง ๆ
สโมสรฟุตบอลสวอนซีซิตี ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1912 ในชื่อสโมสร สวอนซีทาวน์ ร่วมแข่งในฟุตบอลลีกในปี ค.ศ. 1921 และได้เปลี่ยนชื่อสโมสรเป็น สวอนซีซิตี ในปี ค.ศ.1969 เพื่อตอบสนองต่อการยกระดับฐานะของเมืองสวอนซี
ต่อมาสโมสรเลื่อนชั้นขึ้นสู่ลีกสูงสุดของอังกฤษ ได้เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1981 ภายใต้การคุมทีมของจอห์น โตแช็ค โดยในฤดูกาล 1981–1982 อันเป็นฤดูกาลแรกในลีกสูงสุด สโมสรสร้างผลงานอย่างน่าทึ่งด้วยการคว้าอันดับที่ 6 โดยมีคะแนนตามหลังสโมสรใหญ่อย่างอาร์เซนอลเพียงแค่ 2 คะแนน และได้ไปแข่งยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพในฤดูกาลต่อมา แต่กลับสร้างผลงานย่ำแย่ด้วยการตกรอบแรก และถึงขนาดตกชั้นจากลีกสูงสุดเมื่อจบฤดูกาล 1982–1983
หลังตกชั้นจากลีกสูงสุดในปี ค.ศ.1983 สโมสรฟุตบอลสวอนซีซิตี มีผลงานตกต่ำลงอย่างต่อเนื่อง และตกชั้นอีกหลายครั้งจนถึงขนาดลงไปเล่นในระดับดิวิชัน 4 (ฟุตบอลลีกทูในปัจจุบัน) โดยในการแข่งขันฤดูกาล 2002–03 สวอนซีซิตี ต้องดิ้นรนหนีการตกชั้นอย่างหนัก และเกือบจะต้องร่วงลงสู่ลีกคอนเฟเรนซ์ พรีเมียร์หรือลีกฟุตบอลกึ่งสมัครเล่น (ปัจจุบันคือเนชันนัลลีก) เมื่อจบฤดูกาลด้วยการมีคะแนนเหนือโซนตกชั้นเพียง 1 คะแนน
ในฤดูกาล 2010–11 สโมสรได้กลับขึ้นมาเล่นบนลีกสูงสุดอีกครั้งในรอบ 30 ปี โดยเป็นการลงเล่นในพรีเมียร์ลีกเป็นครั้งแรก หลังจากชนะการแข่งขันในรอบเพลย์ออฟ ฟุตบอลลีกแชมเปียนชิป และเป็นสโมสรจากเวลส์สโมสรแรกที่ได้เล่นในพรีเมียร์ลีก โดยเป็นสโมสรลำดับที่ 45 นับตั้งแต่มีการจัดการแข่งขันในปี ค.ศ. 1992
ในฤดูกาล 2012–2013 สโมสรสวอนซีซิตี สามารถคว้าแชมป์ฟุตบอลลีกคัพได้สำเร็จ ทำให้ได้สิทธิ์แข่งขันฟุตบอลยุโรปในรายการยูฟ่า ยูโรปาลีก โดยในยูโรปาลีก 2013–2014 สวอนซี สามารถเข้าถึงรอบ 32 ทีมสุดท้าย ก่อนจะตกรอบด้วยการแพ้สโมสรนาโปลี
ในฤดูกาล 2017–2018 สวอนซีซิตีต้องตกชั้นจากพรีเมียร์ลีก หลังจากที่แพ้ในบ้านต่อสโตกซิตี 1-2 ในนัดสุดท้ายของฤดูกาล
สำหรับเรื่องราวเกี่ยวกับการต่อสู้จากระดับดิวิชัน 4 (เดิม) ที่เกือบจะต้องตกชั้นลงไปสู่ลีกสมัครเล่น ก่อนที่จะได้กลับคืนสู่ลีกสูงสุดอีกครั้ง และได้ไปแข่งฟุตบอลยุโรปของสโมสร ได้ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์สารคดีเรื่อง "Jack to a King – The Swansea Story" ในปี ค.ศ. 2014
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2005 สโมสรใช้ลิเบอร์ตีสเตเดียมเป็นสนามเหย้าของสโมสร โดยแบ่งใช้สนามกับสโมสรรักบี้ ออสปรีส์รักบียูเนียนคลับ โดยที่ก่อนหน้านั้นพวกเขาใช้สนามเวตช์ฟีลด์เป็นสนามเหย้า
กั้งกระดาน
กั้งกระดาน หรือ กุ้งกระดาน () เป็นกุ้งชนิดหนึ่ง ที่มีลักษณะคล้ายกั้ง จึงนิยมเรียกกันว่ากั้ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Thenus orientalis" จัดเป็นสิ่งมีชีวิตชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล "Thenus" และวงศ์ย่อย Theninae
มีส่วนหัวและอกอยู่รวมกัน แต่ไม่มีกรีแหลมที่หัวลำตัวแบนและสั้นกว่ากุ้งทั่วไป ส่วนหัวแผ่ออกเป็นแผ่นใหญ่ ผิวขรุขระ เบ้าตาบุ๋มลงในขอบหน้าส่วนของหัว นัยน์ตามีขนาดเล็กอยู่บนก้านตา นัยน์ตาสามารถเคลื่อนไหวได้คล้ายกับตาของปู หนวดสั้น มีข้อต่อกันคล้ายใบสน แนวกลางหัวและลำตัวเป็นสันแข็ง มีขาเดิน 5 คู่ ปลายแหลมและมีขนสั้น ๆ อยู่บนขา ขาเดินคู่ที่ 5 ของตัวเมียเล็กกว่าตัวผู้มาก ลำตัวแบ่งออกเป็นปล้อง แต่ละปล้องมีขาว่ายน้ำอยู่หนึ่งคู่ หางมีลักษณะเป็นแผ่นแบนประกอบด้วยรยางค์ 5 อัน อันกลางมีขนาดใหญ่และแข็งแรง ใช้ในการดีดตัวหลบหนีศัตรู หัว ลำตัว และหางเป็นสีน้ำตาล มีตุ่มเล็กเรียงเป็นแถวบนลำตัว นัยน์ตาสีดำ
อาศัยอยู่บริเวณหน้าดิน แถบที่เป็นพื้นโคลนปนทราย มีความยาวประมาณ 15-25 เซนติเมตร หากินสัตว์น้ำขนาดเล็กตามหน้าดินเป็นอาหาร พบกระจายพันธุ์ในแถบอินโด-แปซิฟิก, ชายฝั่งแอฟริกาตะวันออก, ทะเลแดง, ทะเลอันดามัน, ตอนใต้ของญี่ปุ่น, จีน จนถึงอ่าวมอร์ตัน ในออสเตรเลีย
นิยมรับประทานเป็นอาหาร มีรสชาติดีแต่เหนียวกว่ากุ้ง จึงนิยมแช่แข็งส่งออกขายต่างประเทศ เป็นที่นิยมกันมากที่สิงคโปร์
เอจีฟีซีอูอีตาเลีย
เอจีฟีซีอูอีตาเลีย () เป็นตึกระฟ้า เริ่มก่อสร้างเมื่อ ค.ศ. 1960 (พ.ศ. 2503) และเปิดทำการเมื่อ ค.ศ. 1965 (พ.ศ. 2508) ได้กลายเป็นตึกที่สูงที่สุดอันดับที่ 2 ของประเทศบราซิล รองจากมีรังชีดูวาลีที่ตั้งอยู่ในเมืองเซาเปาลูเช่นเดียวกัน โดยมีความสูง 165 เมตร หรือ 550 ฟุต และมีทั้งหมด 46 ชั้น
เจริญ จรรย์โกมล
นายเจริญ จรรย์โกมล รองประธานสภาผู้แทนราษฎร และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชัยภูมิ สังกัดพรรคเพื่อไทย
นายเจริญ จรรย์โกมล (ชื่อเล่น : ป๋อง) เกิดเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2503 ที่อำเภอภูเขียว จังหวัดชัยภูมิเป็นบุตรของนายบุญ กับ นางแพร จรรย์โกมล จบการศึกษาชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนภูมิวิทยา จบชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนภูเขียว และจบชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนอำนวยศิลป์ พระนคร สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาวิชานิติศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
นายเจริญเริ่มมีแนวคิดและอุดมการณ์ทางการเมืองเมื่อได้เข้าไปศึกษาต่อระดับอุดมศึกษา และได้ทำกิจกรรมต่างๆทั้งภายในมหาวิทยาลัยและนอกมหาวิทยาลัย อาทิเช่น เคยลงสมัครเป็นประธานชมรมนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง แต่ก็ไม่ได้รับเลือกตั้ง เคยเป็นนักโต้วาทีตัวแทนมหาวิทยาลัย เคยร่วมกิจกรรมทางการเมืองกับพรรคสังคมนิยมแห่งประเทศไทยในช่วงที่เป็นนักศึกษา เช่น เข้าอบรมรับฟังนโยบายพรรค เดินติดโปสเตอร์ช่วยพรรคหาเสียง โดยนายเจริญมีความชื่นชอบในแนวคิดและหลักการของพันเอกสมคิด ศรีสังคม หัวหน้าพรรคสังคมนิยมแห่งประเทศไทย และได้ยึดเป็นต้นแบบในการเจริญรอยตาม
นายเจริญ จรรย์โกมล ประกอบอาชีพเป็นทนายความ และเริ่มต้นเข้าสู่งานการเมืองโดยได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดชัยภูมิ ในการเลือกตั้ง เดือนกันยายน พ.ศ. 2535 สังกัดพรรคชาติไทย ต่อมาได้ย้ายมาสังกัดพรรคความหวังใหม่ พรรคไทยรักไทย พรรคพลังประชาชน และพรรคเพื่อไทยตามลำดับ
นายเจริญ จรรย์โกมล เคยได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาผู้แทนราษฎร 3 คณะ คือ ประธานคณะกรรมาธิการเกษตรและสหกรณ์ ประธานคณะกรรมาธิการอุตสาหกรรม และประธานคณะกรรมาธิการติดตามการบริหารงบประมาณ ต่อมาในปี พ.ศ. 2554 ได้รับเลือกจากสภาผู้แทนราษฎรให้ดำรงตำแหน่งรองประธานสภาผู้แทนราษฎร คนที่ 1
สมาคมมหาวิทยาลัยภาคพื้นแปซิฟิก
สมาคมมหาวิทยาลัยภาคพื้นแปซิฟิก () ก่อตั้งเมือปี ค.ศ. 1997 เป็นสมาคมที่มีสมาชิกเป็นมหาวิทยาลัยวิจัยชั้นนำในบริเวณโดยรอบมหาสมุทรแปซิฟิก โดยมีจุดมุ่งหมายของสมาคมเพื่อให้เกิดการส่งเสริมทางด้าน การศึกษา การวิจัย แก่ผู้ประกอบการ อันจะนำมาซึ่งการนำมาประยุกต์ใช้ให้เกิดความก้าวหน้าในทางเศรษฐกิจ วิทยาศาสตร์ และ วัฒนธรรม ในภูมิภาครอบมหาสมุทรแปซิฟิก
ปลาหมอแคระอพิสโตแกรมมา
ปลาหมอแคระอพิสโตแกรมมา เป็นปลาในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae) สกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า "Apistogramma" (/อะ-พิส-โต-แกรม-มา/) จัดเป็นปลาขนาดเล็กในวงศ์นี้ จัดได้เป็นว่าปลาหมอแคระสกุลหนึ่ง
มีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกาใต้ แพร่กระจายพันธุ์และอาศัยอยู่ในแหล่งน้ำที่มีค่าความเป็นกรดของน้ำค่อนข้างต่ำ (ต่ำกว่า 6.5 pH) จัดเป็นปลาที่มีความหลากหลายทางพันธุกรรมอย่างมาก สามารถแบ่งออกได้เป็นหลายชนิด มีลักษณะรูปร่างโดยรวมคือ ลำตัวเพรียวยาว สีสันสดใสมากโดยเฉพาะในปลาเพศผู้ ครีบอกเรียวยาวปลายแหลม รวมทั้งครีบหลังที่ดูโดดเด่น ปลายหางแหลม มีความแตกต่างอย่างมากระหว่างเพศผู้กับเพศเมีย กล่าวคือ เพศผู้มีสีสันที่สดสวยกว่าและมีขนาดลำตัวที่สวยกว่า แต่เมื่อตกใจสีจะซีดได้ ขนาดเมื่อโตเต็มที่แล้วจะมีความยาวโดยเฉลี่ยประมาณ 2 นิ้ว
เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้ในตู้เลี้ยง โดยเฉพาะการเลี้ยงในตู้ไม้น้ำ มีอุปนิสัยเรียบร้อย ไม่ก้าวร้าว และไม่ทำลายต้นไม้ในตู้ มีพฤติกรรมในการขยายพันธุ์ โดยวางไข่ติดกับผนังถ้ำหรือโขดหินในแบบกลับหัว ซึ่งรูปแบบการวางไข่อาจจะแตกต่างไปตามชนิด ซึ่งในฤดูผสมพันธุ์ ปลาเพศผู้จะอวดสีและครีบแข่งกันเพื่อดึงดูดความสนใจจากปลาเพศเมีย ปลาเพศเมียอายุน้อยอาจวางไข่ได้ประมาณ 20 ฟอง ขณะที่ตัวที่มีอายุมากและสมบูรณ์พร้อมจะวางไข่ได้ถึง 100 ฟอง เมื่อฟักออกเป็นตัวแล้ว เพศเมียจะเป็นฝ่ายดูแลลูก โดยไม่ให้ปลาเพศผู้เข้ามายุ่งเกี่ยว ถึงแม้ว่าอาจมีเพศผู้บางตัวสามารถเลี้ยงลูกได้เช่นกัน ในหลายชนิดสามารถผสมพันธุ์แบบหมู่ คือ เพศผู้หนึ่งตัวต่อเพศเมียหลายตัวได้ ในขณะที่บางชนิดจะผสมพันธุ์กันแบบคู่ต่อคู่
ปลาในสกุลนี้ชนิดที่นิยมเลี้ยงได้แก่ชนิด "A. agassizii", "A. hongsloi" และ "A. viejita" เป็นต้น
ปลาหมอสีในสกุลนี้ จัดเป็นปลาที่มีวงจรชีวิตสั้น หลายชนิดสามารถผสมพันธุ์ได้ตั้งแต่มีอายุเพียง 3-4 เดือน
ประมาณ 85 ชนิด
ภาษาปนันตะวันออก
ภาษาปนันตะวันออก (Eastern Penan) หรือภาษาปูนัน มีผู้พูดทั้งหมด 6,455 คน พบในรัฐซาราวะก์ ประเทศมาเลเซีย 6,400 คน (พ.ศ. 2549) ในบริเวณแม่น้ำอะโปะห์ ทางตะวันออกของแม่น้ำบารัม พบในบรูไน 55 คน (พ.ศ. 2546) ทางตะวันตกของแม่น้ำบารัมจัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน กลุ่มภาษามาลาโย-โพลีเนเซีย สาขาบอร์เนียวเหนือ สาขาย่อยซาราวากันเหนือ
ปลาหมอแคระ
"สำหรับปลาในวงศ์อื่น ดูที่: วงศ์ปลาหมอแคระ"
ปลาหมอแคระ () เป็นชื่อเรียกปลาในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae) กลุ่มหนึ่ง ที่มีขนาดลำตัวเล็กกว่าปลาในวงศ์เดียวกันสกุลอื่น ๆ ทั่วไป โดยจะมีความยาวลำตัวจรดหางเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 2 นิ้ว หรือ 12-15 เซนติเมตร
โดยมากแล้วนิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงามในตู้กระจก ที่มีการปลูกพืชจำพวกไม้น้ำควบคู่ไปด้วย ซึ่งปลาหมอแคระหลายสกุล หลายชนิดสามารถเพาะขยายพันธุ์กันได้ในที่เลี้ยง เป็นปลาที่มีประวัติการเลี้ยงมายาวนาน และจากการเพาะขยายพันธุ์เอง ที่ทำให้มีสายพันธุ์ที่หลากหลาย มีสีสันและลวดลายที่แตกต่างไปจากปลาที่พบในธรรมชาติ
ปลาหมอแคระสามารถแบ่งออกได้เป็น 2 กลุ่มใหญ่ ๆ คือ ปลากลุ่มที่มีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกาใต้ และปลาที่มีถิ่นกำเนิดในทวีปแอฟริกา มักอาศัยในน้ำที่มีค่าความเป็นกรดเป็นด่างระหว่าง 4-7 (pH) แตกต่างออกไปตามถิ่นที่อยู่
อนึ่ง ยังมีปลาในบางวงศ์ที่มีชื่อสามัญเรียกว่า ปลาหมอแคระ เช่นกัน แต่มิได้อยู่ในวงศ์ปลาหมอสี ได้แก่ ปลาในสกุล "Badis" และ "Dario" ซึ่งอยู่ในวงศ์ปลาหมอแคระ (Badidae) ซึ่งแยกตัวออกมาจากวงศ์ปลาหมอช้างเหยียบ (Nandidae) ซึ่งพบได้ในทวีปเอเชีย
ขณะเดียวกันก็มีปลาในวงศ์ปลาหมอสีบางสกุลที่มีขนาดเล็กเช่นกัน แต่มิได้ถูกจัดให้เป็นปลาหมอแคระ เนื่องจากมีพฤติกรรมที่แตกต่างออกไป เช่น "Lamprologus" หรือ "Pseudotropheus" เนื่องจากนิยามของปลาหมอแคระต้องเป็นปลาขนาดเล็กที่มีพฤติกรรมไม่ก้าวร้าว สามารถเลี้ยงรวมกันกับปลาชนิดอื่นหรือสกุลอื่นได้ และไม่ทำลายไม้น้ำ
เครือข่ายสถาบันการศึกษาและวิจัยในอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง
เครือข่ายสถาบันการศึกษาและวิจัยในอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง () คือเครือข่ายด้านการศึกษาและการวิจัยในลุ่มแม่น้ำโขง โดยมีจุดมุ่งหมายที่ส่งเสริมกิจกรรมทางด้านพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ การวิจัยร่วมกัน ทรัพย์สินทางปัญญา และการเผยแพร่ข้อมูลที่เกี่ยวกับประเทศในภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง โดยเน้นที่ประเด็นความเชื่อมโยงระหว่างเทคโนโลยีและการพัฒนาสังคมและเศรษฐกิจเป็นหลัก
เอ็มเอส อัลลัวร์ออฟเดอะซีส์
อัลลัวร์ออฟเดอะซีส์ () เป็นเรือสำราญลำที่สองในชั้นโอเอซิส ของบริษัทรอยัลแคริบเบียนอินเตอร์เนชั่นแนล โดยมีเรือคู่แฝดที่สร้างขึ้นก่อนหน้าคือ โอเอซิสออฟเดอะซีส์ แต่เรือลำนี้มีความยาวมากกว่า 50 มม. (2 นิ้ว) ในทางเทคนิคแล้วทำให้มีขนาดใหญ่กว่าเรือคู่แฝดอย่างโอเอซิสออฟเดอะซีส์
อัลลัวร์ออฟเดอะซีส์มีระวางขับน้ำ 225,282 ตัน มิติเรือกว้าง 60.5 ม. สูง 72 ม. และยาว 361.8 ม. กินน้ำลึก 22.55 ม. ตัวเรือแบ่งออกเป็น 16 ชั้น ความเร็ว 22.6 นอต บรรทุกผู้โดยสาร 5,400 คน (สูงสุด 6,300 คน) ลูกเรือ 2,165 คน
หลังจากเรือถูกปล่อยลงน้ำในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2553 ทำให้เรืออัลลัวร์ออฟเดอะซีส์ กลายเป็นเรือโดยสารที่ใหญ่ที่สุดในโลกแทนที่เรือคู่แฝดอย่างโอเอซิสออฟเดอะซีส์
โทริเดะ
โทริเดะ () เป็นเมืองในจังหวัดอิบารากิ ประเทศญี่ปุ่น สถาปนาขึ้นเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 1970 จากนั้นได้ควบรวมหมู่บ้านฟูจิชิโระเข้าด้วยกันในปี พ.ศ. 2548 ทำให้มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 69.96 ตารางกิโลเมตร และในปี พ.ศ. 2551 มีจำนวนประชากร 109,926 คน
หม่อมน้อย ศิริวงศ์ ณ อยุธยา
หม่อมน้อย ศิริวงศ์ ณ อยุธยา หรือ พระชนนีน้อย เป็นหม่อมในสมเด็จพระบรมราชมาตามหัยกาเธอ พระองค์เจ้าศิริวงศ์ กรมหมื่นมาตยาพิทักษ์ และเป็นพระราชมารดาในสมเด็จพระเทพศิรินทราบรมราชินี
หม่อมน้อยท่านนี้เป็นหม่อมคนละท่านกับหม่อมน้อย ชุมสาย ณ อยุธยา บุตรีของพระยาราชมนตรี (ภู่ ภมรมนตรี) กับท่านผู้หญิงอิน ที่เป็นอดีตหม่อมในกรมหมื่นมาตยพิทักษ์ ซึ่งต่อมาได้เป็นหม่อมในกรมขุนสีหวิกรม
หม่อมน้อย ศิริวงศ์ ณ อยุธยา เกิดในครอบครัวชาวสวนย่านบางเขน ญาติฝั่งมารดาเป็นอำมาตย์เชื้อสายมอญ เป็นธิดาคนเล็กทั้งหมดสามคนของนายบุศย์ ชาวบางเขน กับมารดาชื่อแจ่ม ซึ่งเป็นบุตรีของม่วง สุรคุปต์ ธิดาพระยารัตนจักร (หงส์ทอง สุรคุปต์) หม่อมน้อยมีพี่สาวสองคน คือ อิ่ม และเอม
ครอบครัวของหม่อมน้อยมีความสนิทสนมกับเจ้านาย อาทิ สามีคนที่สองของเอม (พี่สาวของหม่อมน้อย) ที่ชื่อแตง เป็นจางวางในพระเจ้าราชวรวงศ์เธอ เจ้าฟ้าอิศราพงศ์ ส่วนญาติฝั่งมารดาที่ถวายตัวรับราชการฝ่ายใน ได้แก่ เจ้าจอมมารดาป้อม ในรัชกาลที่ 1, เจ้าจอมเพ็ง ในรัชกาลที่ 2 และเจ้าจอมเอม ในรัชกาลที่ 2 เป็นพี่สาวของม่วง และมีศักดิ์เป็นยายของหม่อมน้อย ส่วนพระยารัตนจักร (หงส์ทอง สุรคุปต์) ทวดของหม่อมน้อย รับราชการเป็นเจ้ากรมอาทมาฎ (หมู่ทหารสืบข่าวข้าศึก) ในกองมอญอาสาหกเหล่า
หม่อมน้อย ได้สมรสเป็นหม่อมห้ามในพระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้าศิริวงศ์ พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว กับเจ้าจอมมารดาทรัพย์ ประสูติกาลพระธิดาเพียงพระองค์เดียวคือ หม่อมเจ้ารำเพย ศิริวงศ์ ที่ต่อมารับราชการเป็นพระภรรยาเจ้าในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระราชโอรส-ธิดาสี่พระองค์ หนึ่งในนั้นคือพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
หม่อมน้อย ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อใดไม่ปรากฏ ทราบแต่เพียงว่าหม่อมเจ้ารำเพย พระธิดา ทรงกำพร้าพระชนกและพระมารดามาแต่ทรงพระเยาว์ก่อนได้รับการอุปการะจากสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าละม่อม กรมพระยาสุดารัตนราชประยูร ซึ่งเป็นพระปิตุจฉา
การพากย์
การพากย์ () เป็นกระบวนการหลังการผลิตว่าด้วยการบันทึกและแทนเสียงลงในภาพยนตร์หรือวัสดุโทรทัศน์ภายหลังจากที่มีการสร้างสรรค์ส่วนดั้งเดิมขึ้นแล้ว ปรกติมักหมายถึงการแทนเสียงของนักแสดงที่ปรากฏอยู่ในวัสดุนั้นแล้วด้วยเสียงของนักแสดงคนอื่นซึ่งอาจพูดคนละภาษากัน กระบวนการทำนองเดียวกันนี้บางครั้งยังใช้ในละครเวทีเมื่อปรากฏว่านักแสดงร้องเพลงได้ไม่เป็นที่น่าพอใจหรือพูดคนละภาษากับผู้ชม ตลอดจนการบันทึกเสียงใหม่เพื่อปรับปรุงคุณภาพเสียงเดิมหรือเปลี่ยนแปลงบทสนทนาเป็นต้น
720p
720p เป็นชื่อของความละเอียดในการแสดงผล เลข 720 หมายถึงจำนวนเส้นตามความละเอียดในแนวตั้ง ส่วนตัวอักษร "p" หมายถึงวิธีการแสดงเส้นแบบ โปรเกรสซีฟ หรือ non-อินเตอร์เลซ 720p ถือเป็นความละเอียดหนึ่งของโทรทัศน์ความละเอียดสูง (HDTV) โดยมีอัตราส่วนแบบ
จอกว้างที่ 16:9 ซึ่งมีขนาดจริงที่ 1280×720
ปลาหมอลายตารางหมากรุก
ปลาหมอลายตารางหมากรุก หรือ ปลาหมอแคระไดครอสซัส เป็นสกุลของปลาจำพวกหนึ่ง ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae) เป็นปลาขนาดเล็กจำพวกปลาหมอแคระ ใช้ชื่อสกุลว่า "Dicrossus" (/ได-ครอส-ซัส/)
เป็นปลาที่มีลำตัวเพรียวบาง ปากแหลมเล็ก พื้นลำตัวสีขาวหรือเทา มีลายจุดสี่เหลี่ยมไขว้เรียงกันเป็นระเบียบจนดูคล้ายตารางหมากรุกในแนวนอนอย่างมีระเบียบสองแถว อันเป็นที่มาของชื่อสามัญ มีความยาวเฉลี่ยไม่เกิน 4 นิ้ว สำหรับปลาตัวผู้ และ 2 นิ้วสำหรับปลาตัวเมีย
พบกระจายพันธุ์ในลุ่มแม่น้ำอเมซอน, โอริโนโค, เนโกร, ทาปาโฆส และมาไดรา ในประเทศบราซิลและใกล้เคียง ทั้งในบริเวณที่เป็นแหล่งน้ำสีชาและแหล่งน้ำใส มีทั้งหมด 5 ชนิด ได้แก่มีพฤติกรรมการหากิน คือ จะค่อย ๆ ว่ายเพื่อสอดส่องอาหารตามพื้นน้ำ บางครั้งจะสั่นครีบเพื่อให้ตะกอนที่พื้นฟุ้งขึ้นมา หรือใช้ปากคาบเศษใบไม้ยกขึ้น เพื่อหาสิ่งมีชีวิตเล็ก ๆ ใต้ใบไม้กิน
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยเฉพาะในชนิด "D. filamentosus" และ "D. maculatus"
แต่การแบ่งแยกเพศทำได้ยากมาก โดยเฉพาะในปลาที่ยังไม่โตเต็มวัย สันนิษฐานว่า ปลาตัวผู้จะมีสีที่แก้มและครีบเข้มกว่าตัวเมีย ในวงการปลาสวยงาม พบว่าเมื่อเลี้ยงไปสักพัก เพศของปลาตัวที่คาดไว้ กลับไม่เป็นไปอย่างที่คิด จึงทำให้เกิดเป็นความเชื่อในนักเลี้ยงปลาสวยงามบางกลุ่มว่า ปลาในสกุลนี้สามารถเปลี่ยนเพศได้ แต่ยังไม่มีรายงานที่เป็นทางการยืนยันถึงเรื่องนี้ นอกจากนี้แล้ว การเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงทำได้ยากมาก เมื่อปลาจะวางไข่ จะว่างไว้บนวัสดุที่มีพื้นราบเรียบ เช่น ใบของไม้น้ำขนาดใหญ่ ในช่วงนี้ ปลาจะเปลี่ยนสีลำตัวจนเข้มดูดำ ทำให้ลายตารางหมากรุกนั้นจางหายไป ปลาหมอลายตารางหมากรุก มีพฤติกรรมการดูแลไข่ค่อนข้างห่าง ไม่ดูแลอย่างใกล้ชิดเหมือนปลาหมอสีสกุลหรือชนิดอื่น
ปลาหมอลายตารางหมากรุก นี้มีลักษณะที่คล้ายกับปลาหมอแคระอีกสกุลหนึ่ง คือ "Crenicara" ซึ่งในอดีตเคยถูกให้อยู่ร่วมสกุลเดียวกัน
ปลาหมอแรม
ปลาหมอแรม หรือ ปลาหมอไมโครจีโอฟากัส () เป็นปลาสกุลหนึ่ง ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae) จัดเป็นปลาหมอแคระสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า "Mikrogeophagus" หรือ "Microgeophagus" (ชื่อพ้อง-/ไม-โคร-จี-โอ-ฟา-กัส/)
เป็นปลาที่มีสีสันสวยงามทั้งตัวผู้และตัวเมีย มีขนาดโตเต็มที่ยาวประมาณ 8 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในแม่น้ำอเมซอนและโอริโนโค ในทวีปอเมริกาใต้
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยเฉพาะการเลี้ยงในตู้ไม้น้ำ ซึ่งปัจจุบันได้มีการเพาะขยายพันธุ์จนมีความหลากหลายไปจากดั้งเดิมในธรรมชาติ เช่น ปลาบอลลูน ที่มีลำตัวอ้วนกลมและสั้นเหมือนลูกบอล ปลาหางยาวที่ดูคล้ายปลาทอง หรือที่มีสีฟ้าแวววาวทั้งตัว
มีอยู่ด้วยกัน 2 ชนิด คือแม้จะได้ชื่อว่าเป็นปลาหมอแคระ แต่ปลาในสกุลไมโครจีโอฟากัสนี้จะมีนิสัยก้าวร้าวห่วงถิ่น และจะกัดและข่มขู่กันเองภายในฝูง มีพฤติกรรมวางไข่บนวัสดุผิวเรียบแบน เช่น ก้อนหินหรือใบไม้ขนาดใหญ่ สามารถวางไข่ได้ 200 ฟอง พ่อและแม่ปลาช่วยกันเลี้ยงดูแลไข่และลูกปลาวัยอ่อน แต่กระนั้นก็ยังคงพฤติกรรมกัดกันเองอยู่ ลูกปลาจึงมักว่ายกระจัดกระจาย ทำให้ถูกปลาชนิดอื่นกินเป็นอาหารอยู่บ่อย ๆ
ปลาหมอแคระนันนาคารา
ปลาหมอแคระนันนาคารา เป็นสกุลปลาน้ำจืดสกุลหนึ่ง ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae) ใช้ชื่อสกุลว่า "Nannacara" (/นัน-นา-คา-รา/) จัดเป็นปลาหมอแคระสกุลหนึ่ง
มีรูปร่างที่บึกบึน แลดูแข็งแรง มีส่วนหัวกลม ถือได้ว่ามีความอดทนกว่าปลาหมอแคระสกุลอื่น ๆ พบกระจายพันธุ์ในแหล่งน้ำที่ใกล้กับชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก ในทวีปอเมริกาใต้
มีพฤติกรรมวางไข่บนวัสดุที่มีความแข็งแรงและมิดชิด มีพฤติกรรมเลี้ยงดูลูกปลาวัยอ่อนที่แตกต่างออกไปในแต่ละชนิด ทั้งช่วยกันดูแลลูกปลา และตัวเมียเท่านั้นที่เลี้ยงดูลูก แต่หากน้ำมีค่าความเป็นกรดเป็นด่างสูงกว่า 6 (pH) ไข่จะฝ่อไม่ฟักเป็นตัว
ได้รักการอนุกรมวิธานทั้งหมด 6 ชนิด แต่ก็มีหลายชนิดที่ยังมิได้ระบุสายพันธุ์อย่างเป็นทางการ แต่ก็คาดว่าน่าจะจัดให้อยู่ในสกุลนี้อีก 3 ชนิด และมีอยู่ชนิดหนึ่งที่ถูกจัดให้เป็นสกุลใหม่ คือ "Ivanacara" นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยเฉพาะในชนิด "N. adoketa" และ "N. anomala"
สกุลเพลวิคาโครมิส
สกุลเพลวิคาโครมิส เป็นสกุลปลาน้ำจืดสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า "Pelvicachromis" อยู่ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae)
เป็นปลาขนาดเล็ก จัดเป็นปลาหมอแคระอีกสกุลหนึ่ง มีถิ่นกำเนิดในแอฟริกากลางและแอฟริกาตะวันตก ตั้งแต่แม่น้ำในประเทศไนจีเรียจนถึงทิศตะวันออกของประเทศแคเมอรูน มีขนาดความยาวลำตัวไม่เกิน 10 เซนติเมตร
ตัวผู้มีขนาดใหญ่และลำตัวยาวกว่าตัวเมีย ขณะที่ตัวเมียมีขนาดเล็กกว่าและท้องอูมป้อมกลม จุดเด่นของปลาในสกุลนี้คือ ตัวเมียจะมีสีสันที่สวยกว่าตัวผู้ โดยเฉพาะในช่วงฤดูผสมพันธุ์ ช่วงท้องของปลาตัวเมียจะเป็นสีชมพูอมม่วง
ปลาสกุลเพลวิคาโครมิสนี้มีพฤติกรรมคล้ายกับปลาสกุลอพิสโตแกรมมา โดยอาศัยอยู่ในน้ำที่มีค่าความเป็นกรดเป็นด่างประมาณ 5.8-6.5 (pH) มีพฤติกรรมการวางไข่ในถ้ำที่ตีลังกาเช่นเดียวกัน สามารถวางไข่ได้ถึง 300-500 ฟอง โดยปกติแล้ว ปลาตัวเมียจะเป็นผู้ดูแลไข่ แต่บางครั้งตัวผู้อาจจะเข้ามาช่วยดูแลด้วยได้ นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยเฉพาะในชนิด "P. pulcher" และ "P. taeniatus"
ฟูริงกะซัน
ฟูริงกะซัน ( โดยศัพท์แปลว่า "ลม, ป่า, ไฟ, ภุเขา") เป็นชื่อของธงออกศึกประจำกองทัพของทะเกะดะ ชิงเง็น ไดเมียวและขุนศึกผู้มีชื่อเสียงแห่งยุคเซ็งโกะคุ
ธงฟูริงกะซันมีลักษณะเป็นธงแบบญี่ปุ่นที่เรียกว่าโนะโบะริ บนธงมีข้อความเขียนด้วยอักษรจีน (คันจิ) เป็นใจความอันมีความหมายว่า "รวดเร็วประหนึ่งสายลม สงบนิ่งประหนึ่งพงไพร จู่โจมว่องไวประหนึ่งเปลวเพลิง หนักแน่นมั่นคงประหนึ่งขุนเขา" ใจความดังกล่าวนี้ อ้างอิงถึงหลักยุทธศาสตร์ในตำราพิชัยสงครามของซุนวู บทที่ 7 ซึ่งมีใจความตามต้นฉบับดังนี้
ตั้งแต่สมัยเอโดะเป็นต้นมาได้มีการใช้ประโยคๆ นี้เพื่อให้นึกภาพลักษณ์ของกองทัพทาเคดะ เพื่อใช้ในการกระตุ้นให้เกิดการกระตือรือร้น หรือเอาไว้พูดปิดท้ายในสถานการ์ณที่ขับขันหรือคลุมเคลืออีกด้วย อีกทั้งยังมีคำกล่าวเอาไว้ในบทประพันธ์ของ ซุนวู เรื่อง บทที่ 7 ที่ได้กล่าวเอาไว้เป็นประโยคบางส่วนเกี่ยวกับเรื่องของการเดินทัพของกองทหาร เอาไว้ว่า 「故其疾如風、其徐如林、侵掠如火、難知如陰、不動如山、動如雷霆。」 หรือก็คือ (ว่องไวดั่งสายลม เงียบสงบดั่งพื้นป่า ดุดันดั่งไฟ รอบรู้ดั่งเงา มั่งคงดั่งภูเขา เคลื่อนไหวดังสายฟ้า) อีกทั้งยังมีกล่าวอ้างอิงเอาไว้อีกดังนี้ (สิ่งที่เรียกว่าสงครามนั้น คือการหลอกล่อศัตรู การเคลื่อนไหวอย่างได้เปรียบ การกระจายตัว การร่วมตัว และการเปลียนแปลง) ด้วยเหตุนี้ จึงสามารถที่จะเปรียบได้เหมือนกับวลีที่ว่า เคลื่อนไหวว่องไวดั่งสายลม ว่างกองกำลังได้แนบเนียนดั่งพื้นป่าถึงแม้จะอยู่ใกล้กับศัตรูก็สามารถตรวจจับได้ยาก ฉวยโอกาสโจมตีด้วยพละกำลังดั่งไฟ เคลื่อนไหวออกมาโดยไม่ให้รู้ตัวดั่งเงา ทลายกลยุทธ์เบี่ยงเบนความสนใจอันฉานฉลาดของศัตรูดั่งภูเขา เจาะทะลุทะลวงความคาดหมายของศัตรูโดยไม่ทันตั้งตัวตั้งแต่เริ่มการโจมตีดั่งสายฟ้าฟาด) หรือหมายความว่าทำให้ศัตรูปั่นปวนนั้นเอง  นอกจากนี้ ในแต่ละตำราก็ยังมีกรณีที่ถูกเขียนให้ตรงกันข้าม ระหว่างประโยคที่ว่า จับไม่ได้ดั่งเงา กับ มั่นคงดั่งภูเขา อีกด้วย ทางคุณ โยชิโอะ ทาเคอุจิ นักวิชาการตะวันออก ได้กล่าวเอาไว้ว่า พอมาคิดถึงเนื้อแท้ของมันแล้ว ในประโยคท้ายที่ธงของซุนวู ก็ไม่มีประโยคที่ว่า จับไม่ได้ดั่งเงา
การปรากฏตัวครั้งแรกของวลีนี้นั้น เกิดขึ้นจากการที่ ทาเคดะ ชินเกน ได้สั่งให้ ไคซัน โจวคิ เขียนเอาไว้ที่ธงของกองทัพ ส่วนในเรื่องของธงนี้ถูกสร้างมาตั้งแต่เมื่อไหร่นั้นยังไม่มีใครลงบันทึกเอาไว้จึงไม่มีใครรู้ว่าเริ่มใช้ตั้งแต่เมื่อไหร่แต่ ได้พบในตำราที่ โคโย กุนคัง ได้เขียนกล่าวเอาไว้ว่าเริ่มใช้กันมาตั้งแต่ปี 1561เป็นต้นมา คำวลีนี้ ถือว่าเป็นวลีที่สร้างยุคสมัยเลยทีเดียว เพราะได้มีการตรวจพบธงจำนวนมาก ไม่ว่าจะเป็นที่เมืองโคชู วัดจูโปงจิ ศาลเจ้าทาเคดะ โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่วัดจูโปงจินั้นมีชื่อเสียงเป็นอย่างมาก
ปลาหมอแคระแรมเจ็ดสี
ปลาหมอแคระแรมเจ็ดสี หรือ ปลาหมอแรมเจ็ดสี () เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Mikrogeophagus ramirezi" อยู่ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae)
จัดเป็นปลาหมอแคระชนิดหนึ่ง ปลาตัวผู้เมื่อโตเต็มที่จะมีความยาวประมาณ 7 เซนติเมตร ส่วนตัวเมีย 4-5 เซนติเมตร ลักษณะรูปร่างแบนข้าง ลำตัวกว้าง ส่วนหัวค่อนข้างใหญ่เมื่อเทียบสัดส่วนกับลำตัว ครีบหางสั้นเป็นรูปสามเหลี่ยม ครีบหลังเชื่อมยาวต่อกันตั้งสูงชันคล้ายกำแพง ก้านครีบแข็ง 3-4 ก้านแรกของครีบหลังมีสีดำตั้งสูงชันขึ้นมาคล้ายหงอนของนกกระตั้ว ดวงตามีสีแดง มีเส้นสีดำพาดตาจากบนหัวลงมาเกือบถึงใต้คอ มีจุดดำขนาดค่อนข้างใหญ่อยู่บริเวณปลายตัวเห็นเด่นชัด
สีของปลาหมอแคระแรมเจ็ดสี มีสีสันที่สวยสด โดยเป็นสีเหลือบเขียวและเหลือง มีจุดฟ้าแวววาว และจะยิ่งสดสวยขึ้นเมื่อถึงฤดูผสมพันธุ์ ซึ่งปลาตัวผู้จะขับสีออกมาเพื่อเรียกร้องความสนใจจากปลาตัวเมีย อันเป็นที่มาของชื่อเรียก
พบกระจายพันธุ์ในแม่น้ำโอรีโนโก ในเขตประเทศเวเนซุเอลาและโคลัมเบีย
เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม กันมาอย่างยาวนาน โดยเฉพาะในตู้ไม้น้ำ แต่เป็นปลาที่มีนิสัยก้าวร้าวกว่าปลาหมอแคระจำพวกอื่น ๆ มักจะข่มขู่และกัดกันเองอยู่ในฝูงอยู่เสมอ
ปัจจุบัน เป็นปลาที่ได้รับการเพาะขยายพันธุ์จากมนุษย์จนมีความหลากหลายทางสายพันธุ์มากกว่าปลาที่พบในธรรมชาติ เช่น ปลาที่มีลำตัวสั้นกว่าปกติ หรือ ปลาบอลลูน และปลาที่มีหางยาวเหมือนปลาทอง หรือ ปลาที่มีสีฟ้าแวววาวตลอดทั้งตัว หรือสีเหลืองตลอดทั้งตัว
ปลาหมอแคระแรมโบลิเวีย
ปลาหมอแคระแรมโบลิเวีย หรือ ปลาหมอแรมโบลิเวีย () เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Mikrogeophagus altispinosus" อยู่ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichildae)
มีรูปร่างทั่วไปคล้ายกับปลาหมอแคระแรมเจ็ดสี ("M. ramirezi") ซึ่งเป็นปลาในสกุลเดียวกัน แต่ทว่าปลาหมอแคระแรมโบลิเวียมีขนาดที่ใหญ่กว่า โดยมีความยาวได้ 8 เซนติเมตร เมื่อโตเต็มที่
มีพื้นลำตัวเป็นสีกากีอมเทาเล็กน้อย ช่วงแก้มและแผ่นปิดเหงือกจะมีสีเหลือบฟ้าและเขียวสะท้อนแสง ตรงช่วงหน้าจนถึงกลางลำตัวเป็นสีเหลืองหรือเหลืองเกือบเข้ม มีสีดำพาดผ่านดวงตาทั้งสองข้าง ตรงกลางลำตัวมีจุดวงกลมสีดำขนาดใหญ่แลดูเด่น มีครีบอกที่แหลมยาวเป็นสีชมพู และในช่วงผสมพันธุ์ ปลาตัวผู้จะมีสีที่เข้มและสวยกว่านี้
พบกระจายพันธุ์ในแม่น้ำมาโมเรและแม่น้ำกัวโปเร ในประเทศบราซิลและโบลิเวีย
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม เช่นเดียวกับปลาหมอแคระจำพวกอื่น
ปลาหมอแคระแรมโบลิเวีย เมื่อถูกค้นพบครั้งแรกได้ถูกตั้งชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Crenicara altispinosa" ซึ่งคำว่า "altispinosa" เป็นภาษาละติน แยกออกเป็น 2 คำคือ "Altus" แปลว่าสูง และ "Spinosus" แปลว่าลักษณะที่เป็นหนาม รวมสองคำแล้วแปลว่า "ปลาที่มีครีบกระโดงสูง"
Nutrient agar
Nutrient agar (NA)เป็นอาหารเลี้ยงเชื้อแบคทีเรียที่ใช้โดยทั่วไปในห้องปฏิบัติการ แบคทีเรียจะเจริญเป็นโคโลนีบนผิวหน้าอาหาร มองเห็นได้ชัดเจน ในอาหารเหลว แบคทีเรียเมื่อเจริญเติบโตจะทำให้อาหารขุ่น โดยทั่วไปประกอบด้วย (w/v):
Nutrient broth เตรียมเช่นเดียวกันแต่ไม่ใส่วุ้น
Hektoen enteric agar
Hektoen enteric agar (HEK หรือ HE หรือ HEA) เป็นอาหารเลี้ยงเชื้อที่ใช้ทั้งคัดเลือกและแสดงความแตกต่าง ใช้ในการเลี้ยงSalmonella และ Shigella จากสิ่งส่งตรวจของผู้ป่วย HE มีอินดิเคเตอร์ของการหมัก แลกโตส และการผลิต HS และมีสารยับยั้งการเจริญของแบคทีเรียแกรมบวก Salmonella จะเกิดเป็นโคโลนีสีดำ ส่วน Shigella สร้างโคโลนีสีเขียวเรืองแสง ตัวอาหารเองมีสีเขียว
Endo agar
Endo agar (หรือ Endo's medium) เป็นอาหารเลี้ยงเชื้อที่มีสีชมพู เริ่มแรกพัฒนาขึ้นเพื่อใช้เลี้ยงเชื้อ "Salmonella typhi" ปัจจุบันนิยมใช้เลี้ยงโคลิฟอร์ม แบคทีเรียแกรมลบส่วนใหญ่เจริญได้ดีในอาหารนี้ แต่แบคทีเรียแกรมบวกเจริญไม่ได้ โคลิฟอร์มแบคทีเรียจะใช้แลกโตสในอาหารทำให้เกิดสีแดง (เช่น "Eschericha coli") ส่วนเชื้อที่ไม่ใช้แลกโตสจะเกิดโคโลนีที่ไม่มีสี , เช่น "Salmonella" sp.
Endo agar โดยทั่วไปประกอบด้วย(w/v):
มัตสึโดะ
มัตสึโดะ () เป็นเมืองในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 61.33 ตารางกิโลเมตร ในปี 2011 มีจำนวนประชากร 484,578 คน
ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัดชิบะ ติดกับแม่น้ำเอโดงาวะ
นางาเรยามะ
นางาเรยามะ () เป็นเมืองในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 35.28 ตารางกิโลเมตร ในปี 2011 มีจำนวนประชากร 164,683 คน
ตั้งอยู่มุมทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัดชิบะ ติดกับแม่น้ำเอโดงาวะทางทิศตะวันตก
การลวงเรื่องดวงจันทร์ครั้งใหญ่
ข่าวลวงเรื่องดวงจันทร์ () หมายถึงบทความจำนวนหกบทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในนิวยอร์กซัน เริ่มตั้งแต่วันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 1835 เกี่ยวกับการค้นพบสิ่งมีชีวิต และบ้างถึงขั้น รายงานว่าค้นพบอารยธรรมบนดวงจันทร์ การค้นพบดังกล่าวถูกคาดอย่างผิด ๆ ว่าน่าจะมาจากเซอร์จอห์น เฮอร์เชล ผู้อาจเป็นนักดาราศาสตร์ที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดในสมัยนั้น
บทความดังกล่าวบรรยายสัตว์มหัศจรรย์บนดวงจันทร์ รวมทั้งไบซัน แพะ ยูนิคอร์น บีเวอร์สองเท้าไร้หาง และสิ่งมีชีวิตคล้ายมนุษย์ (humanoid) ที่มีปีกเหมือนค้างคาว ผู้สร้างเทวสถาน นอกจากนี้ยังมีต้นไม้ มหาสมุทรและชายหาด การค้นพบเหล่านี้ถูกทึกทักว่าเป็นจริง โดย "กล้องโทรทรรศน์ขนาดใหญ่ที่มีหลักการทำงานใหม่ทั้งหมด" ผู้ประพันธ์บทบรรยายดังกล่าวคาดว่าน่าจะเป็น ดร. แอนดรูว์ แกรนท์ (Andrew Grant) ผู้อธิบายว่าตนเองเป็นเพื่อนร่วมเดินทางและเลขานุการของเซอร์จอห์น เฮอร์เชล แต่เป็นการโกหก
ท้ายที่สุด ผู้ประพันธ์ประกาศว่า การสังเกตดังกล่าวสิ้นสุดลงเพราะกล้องโทรทรรศน์ถูกทำลาย ด้วยวิธีที่ดวงอาทิตย์ทำให้เลนส์ประพฤติเหมือนกับ "เลนส์รวมแสง" และทำให้เกิดไฟไหม้หอสังเกตการณ์
ตามตำนาน ยอดขายของนิวยอร์กซันเพิ่มขึ้นอย่างมากอันเนื่องมาจากข่าวลวง และได้มียอดขายเพิ่มขึ้นกว่าแต่ก่อนอย่างถาวร และได้ทำให้นิวยอร์กซันเป็นหนังสือพิมพ์ที่ประสบความสำเร็จ อย่างไรก็ตาม ระดับซึ่งข่าวลวงได้เพิ่มยอดขายของหนังสือพิมพ์ แน่นอนว่ากล่าวเกินจริงในบันทึกเหตุการณ์ที่ได้รับความนิยม มันไม่ถูกพบว่าเป็นข่าวลวงกระทั่งอีกหลายสัปดาห์หลังการตีพิมพ์ และ แม้กระนั้น หนังสือพิมพ์ก็ไม่ได้ถอนคืนแต่อย่างใด
อาหารฟังก์ชัน
อาหารฟังก์ชัน, อาหารเชิงหน้าที่ หรือ ผลิตภัณฑ์อาหารสุขภาพ () เป็นอาหารที่มีการเติมส่วนผสมใหม่ หรือเพิ่มส่วนผสมที่มีอยู่แล้ว เพื่อเพิ่มความสามารถของกลไกในร่างกายในการดูแลสุขภาพหรือป้องกันโรค อาหารฟังก์ชันเป็นอาหารต่อเนื่องชนิดหนึ่งซึ่งผู้บริโภคอาจเลือกบริโภคเพื่อเสริมสุขภาพหรือเพื่อบรรเทาโรคได้
อาหารฟังก์ชันสามารถแบ่งได้เป็นอาหารจำพวกจัดเตรียมเพื่อความสะดวกในการรับประทาน หรืออาหารที่มีการเพิ่มคุณค่าทางอาหารเพื่อเสริมสร้างการทำงานของร่างกาย เช่น ผลิดภัณท์เสริมวิตามิน อาหารหมักที่มีเชื้อมีชีวิตที่เมื่อเพาะแล้วมีประโยชน์ต่อร่างกาย (ตัวอย่างได้แก่ จุลินทรีย์) ซึ่งมีการเพาะไว้แล้วนำมาทำเป็นนมเปรี้ยว) แต่ทั้งนี้ไม่นับอาหารที่เพิ่มส่วนผสมหนึ่ง ๆ เข้าไปเพื่อให้เป็นไปตามระเบียนปฏิบัติของทางราชการ และไม่มีการแสดงข้อมูลส่วนผสมที่เพิ่ม เพื่อประโยชน์ในการลดปัญหาสาธารณสุข เช่น โรคกระดูกอ่อน อาหารที่เติมส่วนผสมแต่ไม่นับเป็นอาหารฟังก์ชัน อาทิเช่นเกลือเสริมไอโอดีน การเติมวิตามินดีในนม เป็นต้น
อาหารฟังก์ชันเป็นสาขาวิชาเกิดใหม่สาขาหนึ่งในวิทยาศาสตร์การอาหาร เนื่องจากผู้บริโภคปัจจุบันให้ความตระหนักถึงสุขภาพตนเองมากขึ้น รวมถึงความสามารถของผู้ขายที่จะสร้างจุดขายใหม่ในผลิตภัณฑ์ของตน
นิยามคำว่าอาหารฟังก์ชัน เริ่มมีการใช้ครั้งแรกในยุค ค.ศ. 1980 ซึ่งมีกระบวนการอนุมัติอาหารฟังก์ชันจากภาครัฐที่เรียกว่า "อาหารบ่งใช้สำหรับร่างกาย" (Food for Specified Health Uses; FOSHU)