โซลิดาริตี
โซลิดาริตี (, ; ชื่อเต็ม: Independent Self-governing Trade Union "Solidarity"—Niezależny Samorządny Związek Zawodowy „Solidarność ) เป็นสหภาพแรงงานโปแลนด์ที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2523 ที่อู่ต่อเรือเลนิน (ปัจจุบันคืออู่ต่อเรือกดัญสก์) ภายใต้การนำของมีแลค วาแวงซา ป็นสหภาพแรงงานแรกในสนธิสัญญาวอร์ซอประเทศที่ไม่ได้ควบคุมโดยพรรคคอมมิวนิสต์ มีสมาชิกถึง 9.5 ล้านคนก่อนกันยายน พ.ศ. 2524 ในสภาคองเกรส (อาจถึง 10 ล้านคน)ซึ่งสมาชิกเป็นหนึ่งในสามของประชาชนวัยทำงานทั้งหมดของโปแลนด์
ในช่วงปี พ.ศ. 2523 ขบวนการได้เคลื่อนไหวทางสังคมในวงกว้างในการต่อต้านรัฐโดยใช้วิธีดื้อแพ่งเพื่อแสดงสิทธิของชนชั้นแรงงานและต้องเปลี่ยนแปลงทางสังคม รัฐบาลพยายามที่จะทำลายสหภาพโดยการออกกฎอัยการศึกในโปแลนด์ซึ่งกินเวลาตั้งแต่ธันวาคม พ.ศ. 2524 ถึงเดือนกรกฎาคมปี พ.ศ. 2526 และตามมาด้วยหลายปีของการปราบปรามทางการเมืองตั้งแต่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2525 แต่ในที่สุดก็ถูกบังคับให้ต้องเจรจาต่อรองความเป็นปึกแผ่น ในช่วงเวลานั้นสมเด็จพระสันตะปาปาและสหรัฐอเมริกาได้ให้การสนับสนุนทางการเงินอย่างลับๆคาดว่าจะมีมากถึง 50 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
การเจรจาระหว่างรัฐบาลและฝ่ายค้านเป็นปึกแผ่นนำนำไปสู่การเลือกตั้งกึ่งเสรีในปี พ.ศ. 2532 ในเดือนธันวาคมปี พ.ศ. 2533 วาเลซาได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐโปแลนด์ตั้งแต่นั้นมาความเป็นปึกแผ่นได้กลายเป็นแบบดั้งเดิมมากขึ้นสหภาพแรงงานเสรีนิยม สมาชิกได้ลดลงถึง 680,000 ในปี พ.ศ. 2553และ 400,000 ในปี พ.ศ. 2554
ในช่วงปี พ.ศ. 2513 รัฐบาลของโปแลนด์ขึ้นราคาสินค้าในขณะที่ค่าจ้างคงที่ (และความขัดแย้งต่างๆ ) นำไปสู่การประท้วงและการปราบปรามของรัฐบาลในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2519 ต่อมาในความขัดแย้ง กลุ่ม KOR และ ROPCIO เริ่มได้มีกลุ่มเครือข่ายใต้ดินเพื่อตรวจสอบและต่อต้านพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมของรัฐบาล ซึ่งเป็นส่วนสำคัญของการเกิดขึ้นของสหภาพแรงงาน
ในปี พ.ศ. 2522 เศรษฐกิจโปแลนด์หดตัวลงเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่สองร้อยละ 2 เป็นหนี้ต่างประเทศถึงประมาณ 18 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ในปี พ.ศ. 2523
ในตอนนั้นการมีส่วนร่วมในสหภาพแรงงานเป็นสิ่งผิดกฎหมาย อันนา วาแลนตือนอวิตช์ถูกไล่ออกจากการทำงานที่อู่ต่อเรือกดัญสก์ในวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2523 ในวันที่14 สิงหาคมคนงานของอู่ต่อเรือเรียกร้องให้เธอกลับมา อันนา วาแลนตือนอวิตช์ และ อาลีนา ปีแยนกอฟสกา ร่วมกับคนงานได้ร่วมใจประท้วงนัดหยุดงานกันและได้ก่อตั้งกลุ่มโซลิดาริตี
โซลิดาริตี ได้กำเนิดขึ้น ในวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2523 ในกดัญสก์ ที่อู่ต่อเลนินเมื่อรัฐบาลคอมมิวนิสต์โปแลนด์ลงนามในสัญญายอมรับการดำรงอยู่ของโซลิดาริตี ในวันที่17 กันยายนปี พ.ศ. 2523 กว่า20โรงงานได้ร่วมกันก่อตั้งคณะกรรมการของสหภาพแรงงานเสรีรวมเป็นหนึ่งในองค์กรระดับชาติ เอ็นเอสซีซีโซลิดาริตี (NSZZ Solidarity) และจดทะเบียนอย่างเป็นทางการในวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2523.
วาแวงซา และคนอื่นๆ ได้เคลื่อนไหวทางสังคมในการต่อต้านโซเวียตมีผู้ให้ความร่วมตั้งแต่คริสตจักรคาทอลิกถึงกลุ่มต่อต้านโซเวียตโซลิดาริตีสนับสนุนการไม่ใช่ความรุนแรงในกิจกรรมต่างๆของสมาชิกในกันยายน พ.ศ. 2524 วาเลซาได้รับการเลือกเป็นประธานของกลุ่มโซลิดาริตีและเริ่มนำการปกครองแบบสาธารณรัฐที่เรียกว่า "สาธารณรัฐปกครองตนเอง"รัฐบาลพยายามที่จะทำลายสหภาพด้วยการออกกฎอัยการศึกปี พ.ศ. 2524 และเป็นเวลาหลายปีของการปราบปราม แต่ในที่สุดก็มีการเริ่มต้นการเจรจาต่อรองกับสหภาพ
ในโปแลนด์ การเจรจาโต๊ะกลมระหว่างรัฐบาลและฝ่ายค้านเป็นปึกแผ่นนำนำไปสู่การเลือกตั้งกึ่งเสรีในปี พ.ศ. 2532 โดยปลายเดือนสิงหาคมพรรคร่วมรัฐบาลเป็นโซลิดาริตีถูกสร้างขึ้นและในเดือนธันวาคม ตาแดอุช มาซอวีแยตสกี ได้รับเลือกตั้งเป็นนายกรัฐมนตรี ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2532 ในเดือนธันวาคมปี พ.ศ. 2533 วาแวงซาได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐโปแลนด์เป็น โซลิดาริตีได้กลายเป็นสหภาพแรงงานแบบดั้งเดิมของโปแลนด์ ในช่วงปี พ.ศ. 2533 ระบบการเมืองแบบสาธารณรัฐได้ก่อขึ้นในปี พ.ศ. 2539 โซลิดาริตีได้จัดการเลือกตั้งและชนะการเลือกตั้งรัฐสภาในปี พ.ศ. 2540 และได้เลือนหายไปหลังจากการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 ปัจจุบันเป็นพรรคการเมืองโซลิดาริตีมีอิทธิพลน้อยในเมืองโปแลนด์ปัจจุบัน
ซึ่งแตกต่างจากการบริหารงานของคาร์เตอร์ นโยบายของประธานาธิบดีเรแกนได้สนับสนุนการเคลื่อนไหวของโซลิดาริตีในโปแลนด์และอยู่บนพื้นฐานของการสนับสนุนซีไอเอเพื่อยับยั้งสิ่งที่คาร์เตอร์สึกว่าเป็น "การยกทัพขนานใหญ่ของโซเวียตสู่โปแลนด์"ไมเคิล ไรส์แมนจากโรงเรียนกฎหมายเยลกล่าวถึงปฏิบัติการในประเทศโปแลนด์ว่าเป็นหนึ่งในการกระทำที่เป็นความลับของซีไอเอในช่วงสงครามเย็น พันเอกรือชาร์ด กูกลิญสกี เจ้าหน้าที่อาวุโสในกองทัพโปแลนด์ไดพ้แอบส่งรายงานให้กับซีไอเอ ซีไอเอได้โอนเงินประมาณ 200 ล้านดอลลาร์สหรัฐต่อปีให้แก่โซลิดาริตีในเวลา5ปีมียอดรวมถึง1พันล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเงินทั้งหมดถูกส่งผ่านบุคคลที่สามแต่ไม่นานหลังจากการอนุมัติการเพิ่มขึ้นและ พ.ศ. 2528 ซีไอเอที่ประสบความสำเร็จแทรกซึมโปแลนด์
เอกสารสำคัญของการเรียนการสอนสังคมคาทอลิกของสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 ระบุแนวคิดของความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันกับคนยากจนและด้อยเป็นองค์ประกอบที่เป็นส่วนประกอบของพระวรสารและการมีส่วนร่วมของมนุษย์ในการร่วมกันที่ดี คริสตจักรโรมันคาทอลิกภายใต้การนำของสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 เป็นผู้สนับสนุนฃองสหภาพและเป็นอย่างมากรับผิดชอบต่อความสำเร็จของ วาเลซาที่ตัวเองต่อสาธารณชนแสดงความนับถือคาทอลิกยืนยันอิทธิพลของสมเด็จพระสันตะปาปาได้กล่าวว่า: "พระบิดาผ่านการประชุมของพระองค์แสดงให้เห็นถึงวิธีการต่าง ๆ นานาให้เราอยู่ พระองค์ทรงบอกกับเราว่าไม่ต้องกลัว"
นอกจากนี้บาทหลวงแยชือ ปอปีแยวอุชกอ แสดงพระธรรมเทศนาให้กับคนงานที่โดดเด่นอย่างสม่ำเสมอและเสียชีวิตในระหว่างการปราบปรามของรัฐบาลคอมมิวนิสต์ในการที่เขามีความเกี่ยวข้องกับโซลิดาริตี แรงงานโปแลนด์มีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับคริสตจักรซึ่งสามารถเห็นได้ในภาพที่ถ่ายในระหว่างการนัดหยุดงานในช่วงปี พ.ศ. 2523 บนผนังของโรงงานหลายภาพของพระแม่มารีหรือพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 ออกมาให้เห็น
การอยู่รอดของโซลิดาริตีเป็นเหตุการณ์ประวัติการณ์ไม่เพียง แต่ในประเทศโปแลนด์เป็นรัฐบริวารของสหภาพโซเวียตและถูกปกครอง (ในทางปฏิบัติ) โดยพรรคคอมมิวนิสต์ ซึ่งมันหมายถึงความแข็งแกร่งของพรรคคอมมิวนิสต์โปแลนด์พรรคแรงงานซึ่งได้สิ้นสุดลง และอำนาจการแทรกแซงสหภาพโซเวียต (หลักการเบรจเนฟ) ก็หมดลงไปด้วย
มีอิทธิพลต่อโซลิดาริตีนำไปสู่การแพร่กระจายของอุดมการณ์ต่อต้านคอมมิวนิสต์และการเคลื่อนไหวทั่วประเทศตะวันออกรัฐบาลคอมมิวนิสต์ของพวกเขาอ่อนแอ่ลง อันเป็นผลมาจากข้อตกลงโต๊ะกลมระหว่างรัฐบาลโปแลนด์และฝ่ายค้านโซลิดาริตีชนะการเลือกตั้งถูกจัดขึ้นในโปแลนด์ที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2532 ในการที่ฝ่ายค้านได้รับอนุญาตให้ผู้สมัครฟิลด์กับ-พรรคการเลือกตั้งเสรีคอมมิวนิสต์ครั้งแรกในโซเวียตใด ๆ ประเทศกลุ่ม ห้องที่บนใหม่ (วุฒิสภา) ถูกสร้างขึ้นในรัฐสภาโปแลนด์และทั้งหมด 100 ที่นั่งถูกโต้แย้งในการเลือกตั้งเช่นเดียวกับหนึ่งในสามของที่นั่งในสภาล่างที่สำคัญมากขึ้น โซลิดาริตีได้ 99 จาก100 ที่นั่งวุฒิสภาและทุก 161 ที่นั่งฝ่ายค้าน-ชัยชนะยังก่อให้เกิดปฏิกิริยาลูกโซ่ทั่วของสหภาพโซเวียตที่นำไปสู่การปฏิวัติต่อต้านคอมมิวนิสต์เกือบทั้งหมด ที่รู้จักกันในการปฏิวัติ พ.ศ. 2532 ซึ่งจบลงด้วยการล้มล้างระบอบการปกครองของแต่ละประเทศในยุโรปตะวันออกและในที่สุดไปสู่การล่มสลายของสหภาพโซเวียตในช่วงต้นปี พ.ศ. 2533
ได้รับการสนับสนุนจากสหภาพแรง จากรัฐบาลตะวันตกหลายความสัมพันธ์กับสหภาพแรงในประเทศทุนนิยมอาจจะมีความซับซ้อน ตัวอย่างเช่นในระหว่างการนัดหยุดงานของคนงานเหมืองในสหราชอาณาจักรในช่วงปี พ.ศ. 2527 -28 วาเลซากล่าวว่า "พวกคนงานควรจะต่อสู้ แต่มีความรู้สึกไม่ธรรมดาด้วยการทำลาย" และกล่าวว่าถึงมาร์กาเร็ตแทตเชอ "ด้วยเช่นผู้หญิงที่ฉลาดและกล้าหาญ, สหราชอาณาจักรจะได้พบกับ วิธีการแก้ปัญหาการนัดหยุดงาน" อย่างไรก็ตามประธานาธิบดีแห่งแคว้นซิลีโซลิดาริตี ดาวิด ยัสตแชมสกี กล่าวว่า "ทั้งค่าใช้จ่ายตำรวจของรัฐบาลอังกฤษได้แค่กระบอง ซึ่งมากกว่ารถถังรัฐบาลทหารโปแลนด์หรือปืนไรเฟิลยิงสามารถทำลายความประสงค์ร่วมกันของเราในการต่อสู้เพื่อ อนาคตที่ดีกว่าสำหรับการเรียนการทำงาน" แม้จะมีความจริงที่ว่า อาร์เธอร์ สคาร์กิลล์ ประธานของสหภาพเหมืองแห่งชาติของอังกฤษได้รับอย่างสูงที่สำคัญของสมานฉันท์ประณามว่าเป็น "องค์กรต่อต้านสังคมนิยมซึ่งปรารถนาล้มล้างรัฐสังคมนิยม"