hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
มหาวิทยาลัยเทกซัส อาร์ลิงตัน
มหาวิทยาลัยเทกซัส อาร์ลิงก์ตัน () เป็นมหาวิทยาลัยรัฐบาลตั้งอยู่ที่เมือง อาร์ลิงก์ตัน (ระหว่างเมืองดัลลัส-เมืองฟอร์ทเวิร์ท) ทางตะวันออกเฉียงเหนือของรัฐเทกซัส ประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นวิทยาเขตแห่งแรกในระบบของมหาวิทยาลัยเทกซัส ที่ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2408 จากที่มีอยู่ทั้งหมดด้วยกัน 9 วิทยาเขต มีจำนวนนักศึกษามากกว่า 25,000 คน มากเป็นอันดับสามในระบบของมหาวิทยาลัยเทกซัส
มหาวิทยาลัยเทกซัส อาร์ลิงก์ตัน มีชื่อเสียงในด้าน วิศวกรรมศาสตร์ พาณิชยศาสตร์ และพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยเปิดสอนในระดับปริญญาตรี 78 ภาควิชา ในระดับปริญญาโท 73 ภาควิชา และ 33 ภาควิชาในระดับปริญญาเอก นอกจากนี้ยังมีเปิดสอนหลักสูตรสำหรับปริญญาประกาศนียบัตร 
นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งของศูนย์กลางสถาบันวิจัยต่างๆมากมายไม่ว่าจะเป็นสถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์นาโนเทคโนโลยี ,สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์ทางอวกาศ
มาซูแร็กดอมบรอฟสกีแยกอ
เพลงชาติของสาธารณรัฐโปแลนด์มีชื่อว่า มาซูแร็กดอมบรอฟสกีแยกอ (, สัทอักษรสากล: [maˈzurɛɡ dɔmbrɔfˈskʲɛɡɔ]) หรือ "บทเพลงมาเซอร์กาของดอมบรอฟสกี" เพลงนี้ยังเป็นที่รู้จักในชื่อ "Pieśń Legionów Polskich we Włoszech" ([pʲɛɕɲ lɛˈgʲɔnuf ˈpɔlskiɣ vɛˈvwɔʂɛx], "เพลงของกองทหารชาวโปลในอิตาลี") และ "Jeszcze Polska nie zginęła" ([ˈjɛʂt͡ʂɛ ˈpɔlska ɲɛzɡiˈnɛwa], "โปแลนด์ยังไม่สูญสิ้น") ซึ่งชื่อหลังเป็นการเรียกขานเพลงนี้ตามเนื้อร้องวรรคแรก
เพลงมาซูแร็กดอมบรอฟสกีแยกอ เป็นบทเพลงซึ่งนำมาจากทำนองของเพลงพื้นเมืองโปแลนด์ประเภทหนึ่งที่เรียกว่า "มาเซอร์กา" ("Mazurka) โดยส่วนของเนื้อร้องนั้นเป็นผลงานการประพันธ์ของนายพลยูเซฟ วีบิตสกี (Józef Wybicki) เพลงนี้ได้แต่งขึ้นที่เมืองเรจโจเนลเลมีเลีย สาธารณรัฐซิแซลไพน์ (ปัจจุบันอยู่ในประเทศอิตาลี) เมื่อประมาณวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1797 อันเป็นเวลาสองปีภายหลังการแบ่งแยกโปแลนด์ครั้งที่ 3 ซึ่งเหตุการณ์ในครั้งนั้นได้ทำให้ประเทศโปแลนด์ทั้งหมดหายไปจากแผนที่โลก บทเพลงนี้แต่เดิมใช้เป็นเพลงปลุกขวัญของทหารภายใต้การบังคับบัญชาของนายพลยาน เคนริค ดอมบรอฟสกี แห่งกองทหารต่างด้าวชาวโปลในกองทัพปฏิวัติฝรั่งเศสภายใต้การนำของนโปเลียน โบนาปาร์ต ซึ่งได้ยกทัพเข้าพิชิตดินแดนอิตาลีในครั้งนั้น ในเวลาต่อมาไม่นานเพลงนี้ก็ได้กลายเป็นเพลงปลุกใจของชาวโปลเพลงหนึ่งที่ได้รับความนิยมอย่างสูงสุด
เนื้อหาของเพลงมาซูแร็กดอมบรอฟสกีแยกอ แสดงออกถึงความคิดของชาวโปล ซึ่งแม้ว่าจะสูญสิ้นเอกราชทางการเมืองไปก็ตาม แต่โปแลนด์จะยังไม่สูญหายไป ตราบเท่าที่ประชาชนชาวโปลยังมีชีวิตอยู่และร่วมต่อสู้ภายใต้นามนั้น
จากความนิยมอย่างสูงของเพลงนี้ ทำให้ได้เกิดเพลงมาซูแร็กดอมบรอฟสกีแยกอในรูปแบบที่หลากหลาย ซึ่งชาวโปลได้นำไปขับร้องเนื่องในวาระต่าง ๆ ทั้งยังเป็นแรงบันดาลใจสำคัญให้ชนชาติอื่น ๆ ลุกขึ้นสู้เพื่อเรียกร้องเอกราชในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ตัวอย่างหนึ่งที่เห็นได้ชัดก็คือเพลง "เฮ สลาฟ" (Hey Slavs) ซึ่งเป็นเพลงปลุกใจของชาวสลาฟ ได้รับอิทธิพลในการประพันธ์มาจากเพลงมาซูแร็กดอมบรอฟสกีแยกออย่างมาก (ภายหลังได้มีการนำไปใช้เป็นเพลงชาติของอดีตประเทศยูโกสลาเวีย)
เมื่อประเทศโปแลนด์สามารถรวมตัวเป็นประเทศเอกราชได้อีกครั้งในปี ค.ศ. 1918 เพลงมาซูแร็กดอมบรอฟสกีแยกอจึงได้กลายเป็นเพลงชาติโดยพฤตินัยของโปแลนด์ ต่อมาจึงได้มีการรับรองสถานะเป็นเพลงชาติโปลแลนด์อย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1926
Books
Websites
รักสี่สีของนายซามูไร!
รักสี่สีของนายซามูไร () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพโดย ยู มินาโมโตะ ลงในนิตยสารโชเน็นแชมป์เปี่ยนรายเดือนของ
สำนักพิมพ์ อากิตะ โชเท็น ลงพิมพ์ครั้งแรกเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม 2548 ลิขสิทธิ์ในไทยโดย สำนักพิมพ์ วิบูลย์กิจ ปัจจุบันที่ญี่ปุ่นออกมาแล้วทั้งหมด 11 เล่มและ
ในไทยทั้งหมด 10 เล่ม
ปราสาทซ้อน
ปราสาทซ้อน () คือปราสาทที่สร้างภายในปราสาทโดยมีกำแพงม่านมากกว่าสองชั้นขึ้นไปและในบางกรณีก็ไม่มีหอกลาง โดยทั่วไปแล้วกำแพงนอกสุดของปราสาทชนิดนี้จะเป็นกำแพงที่เตี้ยที่สุดและค่อยๆ สูงขึ้นไปตามลำดับของชั้นในเข้าไป กำแพงปราสาทก็จะประกอบด้วยหอยามและเชิงเทิน (bastion) และมักจะมีกำแพง (Battlement) ที่เป็นช่องๆ ที่สามารถมองลงมาดูหรือโจมตีข้าศึกได้ และประตูทางเข้าออกที่ป้องกันด้วยประตูปราสาท (barbican)
ปราสาทซ้อนเข้ามาเผยแพร่ในยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 13 เพื่อเพิ่มความมั่นคงของปราสาทให้มากยิ่งขึ้น การที่มีกำแพงที่สูงขึ้นสำหรับชั้นในเข้าไปก็เพื่อใช้ในการการยิงด้วยธนูไฟจากกำแพงชั้นในผ่านกำแพงชั้นนอกไปยังข้าศึกได้ ถ้าข้าศึกยึดระบบการป้องกันรอบนอกได้ก็ยังจะต้องเผชิญกับระบบการป้องกันชั้นต่อไปอีก
ปราสาทครูเสดเชวาลิเยร์ในซีเรีย, ปราสาทโบมาริส (Beaumaris Castle) และปราสาทแคร์ฟิลลิ (Caerphilly Castle) ใน เวลส์เป็นตัวอย่างที่ดีของปราสาทซ้อนโดยมีเป็นปราสาทซ้อนที่ใหญ่ที่สุดในยุโรป ลักษณะการก่อสร้างปราสาทซ้อนสร้างกันก็ยังสร้างกันต่อมาในสมัยต่อมา เช่นในการก่อสร้างสิ่งก่อสร้างในทางการทหารในสมัยต้นยุคใหม่ของเซบาสเตียง เลอ เพรส์เทรอ เดอ โวบอง ที่กำแพงป้องกันนอกป้องกันกำแพงในที่รักษาความมั่นคงของเนินปราสาทภายใน
ในทางการวิวัฒนาการปราสาทซ้อนวิวัฒนาการมาจากการขยายตัวของหอกลางและเป็นปราสาทชนิดที่คู่กับปราสาทแนว (Linear castle) ที่เป็นปราสาทที่สร้างตรงตำแหน่งที่ไม่สามารถสร้างปราสาทซ้อนได้เพราะเป็นที่แคบ ฉะนั้นจึงต้องใช้แนวป้องกันเป็นระยะๆ ก่อนที่จะถึงเนินปราสาทในสุดเช่นที่ปราสาทมาร์กัตในลิเบีย
เชิงเทิน
เชิงเทิน () เป็นสิ่งก่อสร้างทางยุทธศาสตร์เช่นบนกำแพงเมืองหรือปราสาทที่ประกอบด้วยกำแพงบัง (parapet) ที่เป็นกำแพงเตี้ยที่บากออกเป็นช่องๆ เป็นระยะๆ เพื่อใช้ในการยิงธนูหรือเครื่องยิงอื่นๆ ออกจากกำแพง ส่วนที่บากหรือตัดออกไปเรียกว่า “ช่องกำแพง” (Embrasure) ส่วนที่เป็นกำแพงเรียกว่า “ใบสอ” (Merlon) พื้นเชิงเทินมักจะมีช่องที่เปิดได้ระหว่างคันทวย ที่ใช้ในการหย่อนหินหรือของร้อนลงมายังหรือยิงศัตรูที่อยู่ข้างล่าง ส่วนนี้เรียกว่าช่องเชิงเทิน (machicolation)
คำว่า “Battlement” มาจากภาษาฝรั่งเศสเก่า “batailler” ที่แปลว่าสร้างเสริมด้วย “batailles” หรือหอเล็กๆ
เชิงเทินเป็นส่วนประกอบที่ใช้กันมาเป็นเวลาหลายพันปี ตัวอย่างแรกที่สุดเท่าที่ทราบคือที่ปราสาทเมดิเน็ต-อบูที่ธีบส์ (Thebes) ในอียิปต์ที่อ้างว่ามาจากป้อมในซีเรีย เชิงเทินใช้ในการก่อสร้างกำแพงรอบเมืองในอัสซีเรียที่เห็นได้จากภาพนูนจากนิมรัด (Nimrud) และที่อื่น ที่อื่นที่ยังเหลือร่องรอยให้เห็นอยู่บ้างก็ได้แก่ไมซีน (Mycenae) ในกรีซ และภาพบนแจกันกรีกโบราณ
โรมันโบราณในสมัยแรกใช้กำแพงเตี้ยที่ทำด้วยไม้แหลม ในการก่อสร้างเชิงเทินที่ปอมเปอีก็มีการเพิ่มค้ำยันด้านใน เชิงเทินในยุคกลางช่องกำแพงจะกว้างราวหนึ่งในสามของใบสอ ตัวใบสออาจจะมีช่องธนู (arrow-loop) ที่เป็นรูปร่างหลายแบบที่อาจจะกลมหรือเป็นกางเขนขึ้นอยู่กับอาวุธที่ใช้ ใบสอสมัยต่อมาสามารถใช้ในการยิงด้วยปืนได้ ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 13 ใบสอก็อาจจะมีหน้าต่างไม้ที่เปิดปิดได้เพื่อใช้ในการป้องกันเมื่อปิด
ช่องธนูมักจะใช้ในเชิงเทินของอิตาลีที่มักจะสร้างใบสอที่สูงพร้องกับที่คลุมตอนบน สถาปนิกของสิ่งก่อสร้างที่ใช้ในการยุทธการของอิตาลีออกแบบเชิงเทินที่เรียกว่า “เชิงเทินเกล์พและกิเบลลิเน” หรือ “เชิงเทินสวอลโลว์เทล” ที่เป็นปมรูปตัววีเหนือใบสอ ที่ดูคล้ายแตร ถ้าเป็นใบสอสี่เหลี่ยมธรรมดาก็เรียกว่า “เกล์พ” ใบสอของมุสลิมและแอฟริกามักจะมีลักษณะกลม
เชิงเทินสร้างกันต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 13 แต่จุดประสงค์เปลี่ยนไปเป็นสิ่งตกแต่งกำแพงตอนบนมากกว่าที่ใช้เป็นสิ่งป้องกันหรือต่อสู้ทางยุทธการ การใช้เชิงเทินจึงกลายเป็นส่วนประกอบของสิ่งตกแต่งแต่เพียงอย่างเดียวในสถาปัตยกรรมยุโรปในสมัยสถาปัตยกรรมแบบเพอร์เพ็นดิคิวลาร์ (perpendicular style) ที่ไม่แต่จะปรากฏในลักษณะกำแพงบังแต่ยังปรากฏเป็นหยักตกแต่งหน้าต่าง, ขอบหลังคา หรือฉาก หรือรอบตอนบนของปล่องไฟแบบสถาปัตยกรรมทิวดอร์
การตกแต่งที่ใช้ส่วนที่เป็นใบสอก็อาจจะใช้บนกำแพงบังส่วนที่เหนือจากบัวที่วิวัฒนาการมาเป็นดอกจิกสี่กลีบ (quatrefoil) หรือรูปแบบที่เป็นธรรมดากว่านั้นที่ตกแต่งด้วยใบไม้ดอกไม้หรือโล่
ใบสอ
ใบสอ () เป็นส่วนประกอบของสิ่งก่อสร้างที่เป็นส่วนหนึ่งของกำแพงบัง (parapet) ของเชิงเทิน ที่บางครั้งสลับกับ “ช่องกำแพง” (Embrasure)
คำว่า “Merlon” ในภาษาอังกฤษมาจากภาษาฝรั่งเศสที่มาจากภาษาอิตาลี “merlone” ที่อาจจะย่อมาจากคำว่า “mergola” ที่แผลงมาจากภาษาละติน “mergae” ที่แปลว่าคราด หรือแผลงมาจาก “moerulus” ที่มาจากคำว่า “murus” หรือ “merulus” ที่แปลว่ากำแพง อีกทฤษฎีหนึ่งกล่าวว่ามาจากภาษาละติน “merulus” (กล่าวถึงในคริสต์ศตวรรษที่ 10) ที่ย่อเป็น “merle” ที่ทำให้เห็นภาพพจน์ของนกดำเกาะบนกำแพง
ใบสอเป็นส่วนสำคัญของเชิงเทินและใช้กันมาเป็นเวลานาน ตัวอย่างที่พบคือในสิ่งก่อสร้างจากยุคกลางที่ใช้ประโยชน์ทั้งทางการป้องกันทางยุทธการและในการตกแต่ง ลักษณะของใบสอถ้าเป็นสี่เหลี่ยมธรรมดาก็เรียกว่า “ใบสอเกล์พ” ถ้ามีที่คลุมตอนบนเป็นปมรูปตัววีของอิตาลีเรียกว่า “ใบสอเกล์พและกิเบลลิเน” หรือ “ใบสอสวอลโลว์เทล” ทรงอื่นที่ใช้ก็มีใบสอสามเหลี่ยม, สี่เหลี่ยม, โล่, ดอกไม้, กลม (มุสลิมและแอฟริกา), ปิรามิด หรืออื่นๆ ขึ้นอยู่กับการใช้สอยหรือการตกแต่งที่ต้องการ
ในสมัยโรมันใบสอมีความกว้างพอที่จะให้ทหารคนหนึ่งใช้บังตัวได้ เมื่อมีการวิวัฒนาการทางอาวุธมากขึ้นในยุคกลางรวมทั้งหน้าไม้และอาวุธปืน ใบสอก็ได้รับการขยายให้กว้างขึ้นและบางครั้งก็จะมีช่องธนู (arrow-loop) ที่มีขนาดและรูปร่างหลายแบบที่อาจจะกลมหรือเป็นกางเขนขึ้นอยู่กับอาวุธที่ใช้ ใบสอสมัยต่อมาสามารถใช้ในการยิงด้วยปืนได้ ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 13 ใบสอก็อาจจะมีหน้าต่างไม้ที่เปิดปิดได้เพื่อใช้ในการป้องกันเมื่อปิด
หลังจากใบสอหมดความสำคัญลงเพราะการใช้ปืนใหญ่การใช้ใบสอจึงเป็นการใช้สำหรับในการตกแต่งเท่านั้น และกลับมาเป็นที่นิยมใช้กันอีกในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ในสถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอธิค
ช่องธนู
ช่องธนู () เป็นช่องแคบภายในสิ่งก่อสร้างทางยุทธการเช่นบนกำแพงปราสาทหรือในใบสอของเชิงเทินของปราสาทที่นายขมังธนูใช้ในการยิงไปยังข้าศึกโดยไม่เป็นอันตรายต่อตนเอง
ด้านในของกำแพงที่ใช้ในการสร้างช่องธนูมักจะถูกสร้างลึกเข้าไปเป็นมุมในผนังหรือกำแพงเพื่อให้ผู้ขมังธนูใช้ได้ทั้งเล็งและยิงเป้าได้ตามต้องการ รูปทรงของช่องก็ทรงและขนาดต่างๆ กัน แต่ที่เป็นที่รู้จักกันคือรูปกางเขน การทำเป็นช่องแคบยาวสามารถทำให้ปรับระดับการยิงให้สูงต่ำตามต้องการได้ แต่ผู้อยู่ภายนอกสามารถทำอันตรายต่อผู้อยู่ภายในได้ยากเพราะความแคบของช่องธนู
ช่องเชิงเทิน
ช่องเชิงเทิน () คือช่องบนพื้นเชิงเทิน
ที่เปิดได้ระหว่างคันทวย ที่ใช้ในการหย่อนหินหรือของร้อนลงมายังหรือยิงศัตรูที่อยู่ข้างล่าง การออกแบบวิวัฒนาการขึ้นในยุคกลางเมื่อนักรบนอร์มันกลับมาจากการไปทำสงครามครูเสด เชิงเทินที่มีช่องจะสร้างยื่นออกไปจากตัวกำแพง เชิงเทินชั่วคราว (Hoarding) เป็นสิ่งก่อสร้างที่คล้ายกับเชิงเทินแต่สร้างด้วยไม้เฉพาะช่วงเวลาที่ถูกล้อม ช่องเชิงเทินได้เปรียบกว่าเชิงเทินชั่วคราวเพราะเป็นส่วนหนึ่งของเชิงเทินที่สร้างด้วยหินซึ่งทำให้ปลอดภัยจากการถูกไฟไหม้
คำว่า “Machicolation” มาจากภาษาฝรั่งเศสเก่า “machicoller” ที่มาจากภาษาโปวองซาลเก่า “machacol” และจากภาษาละติน “*maccāre” ที่แปลว่า บด/บีบอัด + “คอลัมน์” ถ้าช่องอยู่บนเพดานของทางผ่านก็เรียกว่า “ช่องสังหาร” (Murder-hole)
ช่องเชิงเทินหลังยุคกลางที่เป็นช่องระหว่างคันทวยแต่ไม่มีช่องที่ไม่มีที่เปิดใช้ในการตกแต่ง และกลายมาเป็นลักษณะของสิ่งก่อสร้างที่ไม่ใช่สิ่งก่อสร้างทางทหาร เช่นในการใช้ในการก่อสร้างสิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 19 และ 20 ของสถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอธิค
วอร์เนอร์มิวสิกกรุ๊ป
วอร์เนอร์มิวสิกกรุ๊ป (Warner Music Group) หรือ ดับเบิลยูเอ็มจี (WMG) เป็นกลุ่มธุรกิจและกลุ่มค่ายเพลงที่ใหญ่ที่สุดในอุตสาหกรรมการบันทึกเสียง เป็นหนึ่งในสี่ค่ายเพลงยักษ์ใหญ่ หรือที่เรียกกันว่า บิ๊กโฟร์ (Big Four) ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1929 ปัจจุบันเปลี่ยนเป็นชื่อ วอร์เนอร์มิวสิกกรุ๊ป (WMG) ใน ค.ศ. 2003
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2008 ข้อตกลงระหว่างวอร์เนอร์มิวสิกกรุ๊ปกับยูทูบจบลง ผลคือวอร์เนอร์มิวสิกกรุ๊ปเข้ามาบล็อกหรือปิดกั้นเสียงเพลงและวิดีโอบนยูทูบที่อยู่ภายใต้สังกัด หรือออกจำหน่ายภายใต้สัญญาของ วอร์เนอร์/แชปเปลล์มิวสิก โดยระบุเป็นการละเมิดลิขสิทธิ์ การบล็อกที่เกิดขึ้นมีผลต่อศิลปินภายใต้สังกัดเพลงที่เป็นเจ้าของหรือจัดจำหน่ายโดยวอร์เนอร์มิวสิกกรุ๊ป และมีผลรวมไปถึงศิลปินที่มีเพลงที่จัดจำหน่ายและอยู่ภายใต้สังกัดวอร์เนอร์/แชปเปลด้วย โดยไม่คำนึงถึงค่ายเพลงที่สังกัดจริง นอกจากนี้คลิปที่ถูกบล็อกเสียงยังรวมไปถึงคลิปที่มีการร้องเพลงหรือใช้เพลงของศิลปินในค่ายวอร์เนอร์มิวสิกกรุ๊ป หรือเพลงภายใต้สังกัดวอร์เนอร์/แชปเปล จนเกิดกระแสทางด้านลบอย่างล้นหลามจากผู้ใช้ของยูทูบต่อวอร์เนอร์มิวสิกกรุ๊ป ตัวอย่างวงที่ได้รับผลกระทบจากการดึงวิดีโอออกจากยูทูบ อย่างวงจากซีแอตเทิล ที่ชื่อ เดธแคบฟอร์คิวตี ที่พวกเขาหาวิธีทางนำมิวสิกวิดีโอของพวกเขาปล่อยออกทางเว็บไซต์ของแอตแลนติกเรคเคิดส์ กับวิดีโอในชุดอัลบั้ม "Plans" และ "Narrow Stairs"
ศรีสุภางค์ ธรรมาวุธ
ศรีสุภางค์ ธรรมาวุธ เกิดวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2523 ที่จังหวัดตรัง เป็นผู้ประกาศข่าวช่อง 7 และศรีสุภางค์ยังได้ทำหน้าที่เป็นผู้ดำเนินรายการสดอย่าง เจาะประเด็น นอกสถานที่เมื่อครั้งที่เกิดอุทกภัยในประเทศไทย พ.ศ. 2554 โดยได้รับคำชื่นชมจากผู้ชมต่อความสามารถของเธอ
ศรีสุภางค์ ธรรมาวุธ สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมจากโรงเรียนบูรณะรำลึก จังหวัดตรังและระดับปริญญาตรีจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
เริ่มแรกทำงานเป็นทนายความ ที่สำนักงานกฎหมาย AAA Law Office ต่อมา เป็นผู้ประกาศข่าว ที่ช่อง 7 สี ช่วงแรกอ่านข่าวภาคเช้า รายการเช้าด่วนเด็ด 7 สี เด็ดข่าวดึก ถัดมาเป็นนักจัดรายการวิทยุ คลื่น เอฟเอ็ม 101 VR ONE
ปราสาทคายร์นาร์วอน
ปราสาทคายร์นาร์วอน () หรือ ปราสาทคาร์นาร์วอน () เป็นปราสาทที่ตั้งอยู่ที่เมืองคายร์นาร์วอน ภาคกุยเน็ดด์ ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเวลส์ในสหราชอาณาจักร สร้างโดยพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 แห่งอังกฤษ หลังจากที่ทรงได้รับชัยชนะต่อกุยเน็ดด์ในปี ค.ศ. 1283
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 ทรงสร้างปราสาทและเมืองล้อมรอบด้วยกำแพงหลายแห่งในเวลส์เพื่อใช้ในการควบคุมหลังจากที่ทรงยึดดินแดนจากราชรัฐเวลส์ในปี ค.ศ. 1283
ละเวลิน อัป กริฟฟิดด์ (Llywelyn ap Gruffudd) เจ้าชายแห่งเวลส์ ผู้ปฏิเสธสินบนจำนวนหนึ่งพันปอนด์ต่อปีและที่พำนักในอังกฤษเป็นการแลกเปลี่ยนกับการมอบอาณาจักรทั้งหมดให้แก่พระมหากษัตริย์อังกฤษทั้งหมด ถูกล่อลวงไปสังหารเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 1282 พระอนุชาดาวิดด์ อัป กริฟฟิดด์ (Dafydd ap Gruffudd) คงต่อต้านฝ่ายอังกฤษต่อไปแต่ไปถูกจับที่ภูเขาเบราในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1283
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 ทรงสร้างปราสาทคายร์นาร์วอนและปราสาทคอนุย (Conwy Castle) และต่อมาปราสาทโบแมริส (Beaumaris Castle) ในบริเวณที่เป็นตั้งของผู้ต่อต้านอังกฤษ และทรงสร้างปราสาทฮาร์เล็ค (Harlech Castle) ล้อมรอบบริเวณสโนว์โดเนีย (Snowdonia)
ที่ตั้งที่ทรงเลือกสำหรับการก่อสร้างปราสาทคายร์นาร์วอนเป็นจุดสำคัญทางยุทธศาสตร์ที่อยู่บนฝั่งแม่น้ำเซย็อนต์ที่ไหลลงสู่ช่องแคบเมไน และเป็นที่ตั้งเดิมของป้อมโรมันและต่อมาปราสาทเนิน ปราสาทสร้างใน ค.ศ. 1090 โดยฮิว เดฟรานชิส เอิร์ลที่ 1 แห่งเชสเตอร์ (Hugh d'Avranches, 1st Earl of Chester) เมื่อเริ่มก่อสร้างปราสาทขนาบสองข้างด้วยแม่น้ำและอีกด้านหนึ่งติดกำแพงเมืองคายร์นาร์วอน แต่ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 บริเวณแม่น้ำเซย็อนต์ถูกถมเพื่อขยายท่าเรือคายร์นาร์วอน ในปัจจุบันบริเวณนี้เป็นลานจอดรถ
การก่อสร้างปราสาทที่เห็นในปัจจุบันเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1283 หลังจากสโนว์โดเนียที่เป็นศูนย์กลางของราชอาณาจักรกุยเน็ดด์ถูกรุกรานโดยกองทัพใหญ่ และมายุติลงในปี ค.ศ. 1323 แต่ก็ยังสร้างไม่เสร็จแม้ในปัจจุบันก็ยังมีร่องรอยให้หลายจุดว่าเป็นบริเวณที่สร้างไว้เพื่อรับการต่อเติมต่อไป หลักฐานร่วมสมัยบ่งว่าค่าใช้จ่ายในการก่อสร้างตกประมาณ 22,000 ปอนด์ – ซึ่งเป็นจำนวนเงินอันมหาศาลของสมัยนั้นเท่ากับรายได้ประจำปีของท้องพระคลังของพระมหากษัตริย์ ปราสาทเป็นปราสาทแบบปราสาทแนว (Linear castle) เป็นปราสาทที่ออกแบบอย่างซับซ้อนเมื่อเทียบกับปราสาทในอังกฤษ และกล่าวกันว่ากำแพงปราสาทเป็นกำแพงที่สร้างตามแบบกำแพงเมืองคอนสแตนติโนเปิล พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 ทรงเคยเป็นทหารในสงครามครูเสดและทรงได้ไปเห็นปราสาทครูเสดต่าง ๆ ระหว่างที่เสด็จไปในสงครามที่ทรงนำกลับมาใช้เป็นแบบอย่างในการก่อสร้างปราสาทในเวลส์
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษประสูติที่ปราสาทนี้ระหว่างสมัยแรกของการก่อสร้างในปี ค.ศ. 1284
ในการก่อความไม่สงบในปี ค.ศ. 1294–1295 ปราสาทคายร์นาร์วอนถูกยึดโดยมาด็อก อัป ละเวลิน (Madog ap Llywelyn) แต่ถูกยึดคืนในปี ค.ศ. 1295 ในปี ค.ศ. 1403 ถึงปี ค.ศ. 1404 ปราสาทก็สามารถทนต่อการล้มของออไวน์ กลินดูร์ (Owain Glyndŵr) ได้ ระหว่างสงครามการเมืองอังกฤษปราสาทคายร์นาร์วอนใช้เป็นที่มั่นของทหารฝ่ายนิยมกษัตริย์ที่มายอมแพ้ต่อกองทหารฝ่ายรัฐสภาในปี ค.ศ. 1646
หมู่เกาะเอโอเลียน
หมู่เกาะเอโอเลียน (; ซิซิลี: Ìsuli Eoli) เป็นกลุ่มเกาะ (archipelago) ภูเขาไฟในทะเลติร์เรเนียน (Tyrrhenian Sea) ทางตอนเหนือของซิซิลี ผู้ที่พำนักอาศัยอยู่บนเกาะเรียกว่า “เอโอเลียน” หมู่เกาะเอโอเลียนเป็นสถานที่ที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวเป็นอันมากในช่วงฤดูร้อน ในปีหนึ่งๆ หมู่เกาะเอโอเลียนมีนักท่องเที่ยวที่มาชมราว 200,000 คน
เกาะที่ใหญ่ที่สุดในกลุ่มเกาะคือเกาะลีปารี ซึ่งบางครั้งก็ทำให้ผู้โฆษณามักจะเรียกกลุ่มเกาะนี้ว่า “หมู่เกาะลีปารี”
“หมู่เกาะเอโอเลียน” ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี ค.ศ. 2000
อากวีเลยา
อากวีเลยา หรือ อากวีเลจา () เป็นที่ตั้งถิ่นฐานโบราณของเมืองโรมันที่ในปัจจุบันอยู่ในประเทศอิตาลีตรงส่วนบนสุดของทะเลเอเดรียติกริมทะเลสาบน้ำเค็มประมาณ 10 กิโลเมตรจากทะเลบนฝั่งแม่น้ำนาตีโซ (ปัจจุบันนาตีโซเน) ที่เปลี่ยนเส้นทางไปบ้างตั้งแต่สมัยโรมัน อากวีเลยาเป็นที่ตั้งของมรดกโลกพื้นที่โบราณคดีและมหาวิหารอากวีเลยา
อากวีเลยาก่อตั้งเป็นอาณานิคมของโรมันโบราณราว 180/181 ปีก่อนคริสต์ศกราชตามลำแม่น้ำนาทิสสาบนดินแดนทางไต้ของเทือกเขาจูเลียนแอลป์ (Julian Alps) ราว 8 ไมล์เหนือบริเวณลากูน ชื่อบริเวณมาจากภาษาท้องถิ่น “Akylis” อาณานิคมใช้เป็นป้อมพรมแดนทางตะวันออกเฉียงเหนือของอิตาลีและใช้ในการป้องกันเวเนตีผู้เป็นพันธมิตรกับโรมระหว่างสงครามอิลลิเรียน (Illyrian Wars) และเป็นที่ใช้เป็นที่สังเกตการณ์ของผู้ที่อาจจะมาเป็นศัตรูของชนเผ่าที่ไม่เป็นมิตรเช่นกลุ่มคาร์นิ หรืออิสตริ ตามความเป็นจริงแล้วที่ตั้งของอากวีเลยาไม่ไกลจากที่ที่ชนผู้รุกรานชาวกอลที่พยายามเข้ามาตั้งถิ่นฐานราว 183 ก่อนคริสต์ศกราช
มหาวิหารอากวีเลยาเป็นสถานที่ที่สำคํญที่สุดแห่งหนึ่งของคริสต์ศาสนา ลักษณะการก่อสร้างเป็นหลังคาแบนแบบบาซิลิกา ที่ก่อสร้างโดยพาทริอาร์คพ็อพโพในปี ค.ศ. 1031 บนที่ตั้งของวัดเดิม และมาสร้างใหม่อีกครั้งราวปี ค.ศ. 1379 เป็นสถาปัตยกรรมกอธิคโดยพาทริอาร์คมาร์ควัด
อากวีเลยาได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี ค.ศ. 2000 เพราะเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดเมืองหนึ่งของจักรวรรดิโรมันสมัยแรกที่ยังอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์ซึ่งทำให้มีความสำคัญทางโบราณคดี นอกจากนั้นก็ยังเป็นที่ตั้งของมหาวิหารอากวีเลยาซึ่งเป็นมหาวิหารที่มีความสำคัญในการเผยแพร่คริสต์ศาสนาไปยังทวีปยุโรปตอนกลางในสมัยต้นยุคกลาง
พื้นที่โบราณคดีอากรีเจนโต
พื้นที่โบราณคดีอากรีเจนโต () หรือ หุบเขาแห่งวิหาร () เป็นบริเวณทางโบราณคดีในเมืองอากรีเจนโตบนเกาะซิซิลี ทางตอนใต้ของประเทศอิตาลี หุบเขาแห่งวิหารเป็นสถานที่สำคัญของสถาปัตยกรรมและศิลปะกรีกที่เป็นทั้งสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญแห่งหนึ่งในซิซิลีและเป็นอนุสาวรีย์แห่งชาติของอิตาลี การขุดค้นและศึกษาและการบูรณปฏิสังขรณ์ทางโบราณคดีเป็นงานของนักโบราณคดีของคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดเมนีโก โล ฟาโซ ปีเอตราซานตา (Domenico Lo Faso Pietrasanta) ผู้เป็นดุ๊กแห่งแซร์ราดีฟัลโกระหว่างปี ค.ศ. 1809 ถึงปี ค.ศ. 1812.
พื้นที่โบราณคดีอากรีเจนโตได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี ค.ศ. 1997
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งพีดมอนต์และลอมบาร์ดี
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งพีดมอนต์และลอมบาร์ดี (ภาษาอังกฤษ: Sacred Mountains of Piedmont and Lombardy; ภาษาอิตาลี: Sacri Monti del Piemonte e della Lombardia) หมายถึงกลุ่มคริสต์ศาสนสถานหรือกลุ่มชาเปลและสิ่งก่อสร้างอื่นๆเก้ากลุ่มที่ตั้งอยู่ในบริเวณแคว้นพีดมอนต์และแคว้นลอมบาร์ดีทางตอนเหนือของอิตาลีที่สร้างระหว่างปลายคริสต์ศตวรรษที่ 16 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 17 แต่ละกลุ่มจะเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับต่างๆใน คริสต์ศาสนา และถือกันว่าเป็นสิ่งสวยงามที่สร้างกลืนไปกับธรรมชาติรอบข้างไม่ว่าจะเป็นเนินเขา ป่า หรือ ทะเลสาบ นอกจากภูเขาศักดิ์สิทธิ์จะมีความสำคัญทางศาสนาแล้วยังมีความสำคัญทางศิลปะด้วยเพราะเป็นงานศิลปะแบบประสมสื่อในงานชิ้นเดียวกันที่ประกอบด้วยปฏิมากรรม และ จิตรกรรมปูนเปียกผสมกัน ความสำคัญอันนี้ทำให้ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งพีดมอนต์และลอมบาร์ดีได้รับเลือกจากองค์การยูเนสโกให้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกเมื่อปีค.ศ. 2003
“ภูเขาศักดิ์สิทธิ์” เป็นสิ่งก่อสร้างทางคริสต์ศาสนาซึ่งเริ่มมาตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 และระหว่างสมัย การปฏิรูปศาสนาของนิกายโรมันคาทอลิกตอนกลางคริสต์ศตวรรษที่ 16 ถึงคริสต์ศตวรรษที่17 ที่เผยแพร่จากประเทศอิตาลีไปจนถึงทวีปอเมริกา การสร้าง “ภูเขาศักดิ์สิทธิ์” มักสร้างอยู่บนที่สูงใกลจากชุมชนและอยู่ท่ามกลางธรรมชาติ สิ่งก่อสร้างจะประกอบด้วยกลุ่มชาเปลขนาดย่อมที่ตั้งเรียงเป็นระยะๆ บางภูเขามีด้วยกันกว่า 40 ชาเปล แต่ละชาเปลก็จะเป็นฉากสำคัญของหัวเรื่องที่ทาง“ภูเขาศักดิ์สิทธิ์”แต่ละแห่งจะเลือก เช่นซาโครมอนเท ดิ วาราลโลจะเป็นเรื่องชีวิตของพระเยซูเป็นต้น เรื่องที่ “ภูเขาศักดิ์สิทธิ์” นิยมสร้างกันคือชีวิตของพระเยซู, พระแม่มารี หรือ นักบุญ ศิลปะที่ใช้ก็จะผสมกันระหว่างประติมากรรมและจิตรกรรมภายในฉากเดียวกันเป็นงานสามมิติ การที่นักแสวงบุญต้องเดินลดเลี้ยวจากชาเปลหนึ่งไปอีกชาเปลหนึ่งเพื่อเดินตามเรื่องราวของงานศิลปะทำให้มึความรู้สึกเหมือนได้เดินทางไปยังดินแดนศักดิ์สิทธิ์ด้วยตัวเอง หรือได้เดินตามรอยพระบาทของพระเยซูบนถนนโดโลโรซา (Via Dolorosa) ในกรุงเยรูซาเลม ซึ่งเป็นถนนที่พระองค์ทรงเดินแบกกางเขนไปสู่เนินกอลกอธา (Golgotha) ที่ทรงถูกตรึงกางเขน
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งพีดมอนต์และลอมบาร์ดีมีด้วยกัน 9 แห่งคือ
โรคอิไตอิไต
โรคอิไตอิไต ( ; ) เป็นโรคชนิดหนึ่งเกิดจากภาวะพิษจากแคดเมียม ชื่อโรคอิไตอิไต มาจากภาษาญี่ปุ่น แปลว่า เจ็บปวด โรคอิไตอิไต พบครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่น เช่นเดียวกับโรคมินามาตะ และโรคคาวาซากิ เนื่องจากผู้ที่ป่วยจะมีอาการเจ็บปวดจึงเรียกขานว่าโรคอิไตอิไต
ผู้ที่มีโอกาสจะได้รับพิษแคดเมียม คือ คนงานในอุตสาหกรรมชุบหรือเชื่อมโลหะ คนงานเคาะพ่นสีรถยนต์และมอเตอร์ไซด์ ที่มีการใช้ความร้อน
หรือเปลวไฟในการเชื่อมเหล็กที่มีแคดเมียมผสมหรือเคลือบอยู่ การสูดไอของโลหะแคดเมียมเข้าไประยะยาว แคดเมียมจะไปสะสมที่กระดูก ทำให้กระดูก
ผุมีอาการเจ็บปวดมาก เคยมีชื่อเรียกโรคพิษของแคดเมียมเป็นภาษาญี่ปุ่นว่า อิไตอิไต ซึ่งแปลว่า เจ็บปวด เมื่อได้รับแคดเมียมสะสมมาก ๆ จะสังเกต
เห็นวงสีเหลืองที่โคนของซี่ฟัน ซึ่งจะขยายขึ้นไปเรื่อย ๆจนอาจเต็มซี่ ถ้าขนาดของวงยิ่งกว้างและสียิ่งเข้ม ก็แสดงว่ามีแคดเมียมสะสมมาก มีหลักฐานพิสูจน์
ได้ว่าแคดเมียมออกไซด์เป็นสารก่อมะเร็งที่ไตและต่อมลูกหมาก นอกจากนั้นยังทำอันตรายต่อไต ทำให้สูญเสียประสาทการดมกลิ่นและทำให้
เลือดจาง ถ้าได้รับปริมาณมากระยะสั้น ๆ จะมีอาการจับไข้ หนาว ๆ ร้อน ๆ ปวดศีรษะ อาเจียน อาการนี้จะเป็นได้นานถึง 20 ชั่วโมงแล้วตามด้วยอาการเจ็บหน้า
อก ไอรุนแรง น้ำลายฟูม ดังนั้น เมื่อใดมีไอของแคดเมียม เช่น จากการเชื่อมเหล็กชุบ ควรใช้หน้ากากป้องกันไอและฝุ่นของแคดเมียม หรือสารประกอบแคดเมียม ในขณะทำงาน
แอชลีย์ แมสซาโร
แอชลีย์ แมสซาโร เกิดวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1979 เป็นนางแบบชาว อเมริกัน และเป็นนักมวยปล้ำของ ดับเบิลยูดับเบิลยูอี สังกัดค่าย รอว์ ก่อนที่เธอจะเข้าร่วมใน WWE เธอยังเป็น Miss Hawaiian Tropic USA ในปี 2002 และ Miss Hawaiian Tropic Canada ในช่วงที่เธอครองตำแหน่งอยู่นี้เธอขึ้นปกนิตยสารหลายเล่ม รวมถึงขึ้นปกนิตยสาร เพลย์บอย ฉบับเดือน เมษายน 2007 เธอยังเป็นแขกรับเชิญใหักับ รายการโทรทัศน์ หลายรายการ และในมิวสิกวิดีโอหลายตัว ในปี 2007 เธอร่วมเข้าแข่งขันในรายการ เซอร์ไวเวอร์ ในฤดูกาลที่ 15 แต่ถูกคัดออกเป็นคนที่ 2 ปัจจุบันได้ลาออกจาก WWE แล้ว
โรงเรียนมัธยมเกาะหมาก
โรงเรียนมัธยมเกาะหมาก ตั้งอยู่ในเขตพื้นที่ขององค์การบริหารส่วนตำบลเกาะหมาก เป็นส่วนแยกออกมาจากโรงเรียนหารเทา เปิดสอนตั้งแต่ระดับชั้น ม.1 - ม.6
Church of Our Lady before Týn
Church of Our Lady before Týn เป็นสถานที่สำคัญในเขตเมืองเก่าของกรุงปราก ประเทศเช็กเกีย และเป็นโบสถ์หลักของเขตเมืองเก่ามาตั้งแต่ศตวรรษที่ 14 หอคอยของโบสถ์สูง 80 เมตร และมียอดเล็กๆ 4 แห่งอยู่โดยรอบ
เมื่อศตวรรษที่ 11 บริเวณนี้เคยเป็นโบสถ์แบบโรมาเนสก์ ต่อมาถูกแทนที่ด้วยด้วยโบสถ์ Church of Our Lady in front of Týn ซึ่งเป็นโบสถ์แบบกอทิกเมื่อ พ.ศ. 1799 โบสถ์ที่เห็นในปัจจุบันเริ่มสร้างเมื่อศตวรรษที่ 14 ด้วยสถาปัตยกรรมกอทิกตอนปลาย ภายใต้การควบคุมของ Matthias of Arras และภายหลังควบคุมโดย Peter Parler จนกระทั่งศตวรรษที่ 15 การก่อสร้างใกล้เสร็จสมบูรณ์ ขาดแต่เพียงหอคอย หน้าจั่ว และหลังคา
หลังคาโบสถ์สร้างเสร็จเมื่อราวทศวรรษที่ 1450 (พ.ศ. 1993-2002) ขณะที่หน้าจั่วและหอคอยด้านทิศเหนือสร้างเสร็จหลังจากนั้นไม่นานในรัชสมัยของ George of Podebrady ประติมากรรมของพระองค์ตั้งอยู่บนหน้าจั่ว ใต้ถ้วยทองขนาดยักษ์ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของฮัสไซต์ หอคอยทางทิศใต้สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2054 ภายใต้การควบคุมของ Matěj Rejsek ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2169 หลังจาก Battle of White Mountain ประติมากรรมของ George of Podebrady และถ้วยทองยักษ์ถูกเคลื่อนย้ายออกไป แล้วแทนที่ด้วยประติมากรรมของ Virgin Mary ใน พ.ศ. 2222 โบสถ์ถูกฟ้าผ่า ทำให้เกิดเพลิงไหม้ที่ทำลาย old vault ของโบสถ์ ต่อมาจึงสร้าง lower baroque vault ขึ้นแทน
อันยา โรโซวา
อันย่า คอป คือ นางแบบแฟชั่นชาวอเมริกัน และเป็นผู้เข้าแข่งขันที่ได้รับตำแหน่งรองชนะเลิศ ในฤดูกาลที่ 10 ของรายการอเมริกาส์เน็กซ์ท็อปโมเดล
วังน้ำค้าง
วังน้ำค้าง เป็นละครโทรทัศน์จากกันตนาสร้างจากบทประพันธ์ของ อนัญจนา และบทโทรทัศน์โดย ดลกมล คนหลังม่าน
กำกับการแสดงโดย เอกภพ ตันหยงมาศสกุล ออกอากาศทุกวันศุกร์-เสาร์-อาทิตย์ เวลา 20.20 น.- 22.30 น.
ละครเรื่องนี้นำแสดงโดย ธาวิน เยาวพลกุล, สาวิกา ไชยเดช, เอมี่ กลิ่นประทุมและเคลลี่ ธนพัฒน์พร้อมดาราอีกมากมาย
รัตติกาล (สาวิกา ไชยเดช) ได้ถูก บันลือ (เคลลี่ ธนพัฒน์) พ่อของเธอเรียกตัวกลับมาจากโรงเรียนประจำโดยในครั้งนี้ สีมา (เอมี่ กลิ่นประทุม) เพื่อนของเธอซึ่งเป็นทอมได้ตามกลับมาด้วยและในขณะเดียวกัน ธนนท์ (ธาวิน เยาวพลกุล) ลูกชายของบันลือได้เรียนจบกลับมาแต่เมื่อทั้งสามมาถึงท่าเรือทั้งรัตติกาลและสีมาได้ถูกธนนท์กล่าวหาว่าขโมยกระเป๋าสตางค์จนคนขับรถต้องนำกระเป๋าสตางค์ของธนนท์มาคืนให ้และเมื่อถึงวังน้ำค้างได้ไม่นาน แคทลียา หรือ แคธี่ แฟนสาวของธนนท์ได้ตามมาถึงวังน้ำค้างแต่แคธี่กลับถูก ระริน ภรรยาใหม่ของบันลือตีด้วยไม้จนตายและนำศพไปซ่อนบังเอิญยายเมี้ยนอดีตคนรับใช้ของ ลำเพา แม่ของรัตติกาลซึ่งเป็นบ้าได้มาพบศพของแคธี่และนำไปซ่อนโดยระรินได้กลับมาบอกทุกคนว่าแคธี่กลับไปแล้วต่อมา ภัทร 
พี่ชายของแคธี่ได้มาตามหาและได้พบกับรัตติกาลก็หลงรักจนทำให้ธนนท์นั้นหึงหวงเนื่องจากรัตติกาลไม่ใช่ลูกแท้ๆของบันลือแต่เป็นลูกติดท้องของลำเพาที่เกิดจาก
เดียว ทหารยากจนที่ไปรบจนพิการต่อมาทั้งสองได้เสียกันและเดียวได้พาลำเพาหนีจากงานแต่งงานเดียวได้ให้ลำเพาหนีไปก่อนส่วนเขาได้ยิงคนตาย
และถูกจับติดคุกมา 20 ปีเพิ่งพ้นโทษได้ไม่นานส่วนลำเพาหนีมาได้ก็เจอกับบันลือเศรษฐีพ่อม่ายเนื่องจาก นงคราญ ภรรยาของเขาเพิ่งเสียชีวิตไป
และระรินซึ่งเป็นคนสนิทของนงคราญซึ่งหวังตำแหน่งนี้กลับโกรธลำเพาอย่างมากเนื่องจากลำเพานั้นบันลือได้ยกให้เป็นนายหญิงคนใหม่และบันลือไม่รังเกียจลูก
ในท้องของเธอด้วยแต่หลังจากนั้นระรินได้ใส่ความลำเพาว่าคบชู้กับ พัน คนงานในสวนบันลือโกรธมากตบหน้าลำเพาเธอจึงวิ่งหนีไปและกระโดด
หน้าผาตายส่วนทางด้านธนนท์และรัตติกาลได้ลอกคราบสีมาจากทอมบอยให้เป็นหญิงสาวสวยเนื่องจากบันลืออ้างว้างมานานทำให้บันลือนั้นหลงใหลในความสวย
ของสีมาอย่างมากทำให้ระรินไม่พอใจหาว่าสีมาจะแย่งบันลือทำให้ระรินนั้นพยายามวางยาพิษฆ่ารัตติกาลแต่เป็นบันลือที่รับเคราะห์แทนและที่โรงพยาบาลสีมาก็ได้
ช่วยดูแลบันลือจนทำให้ความรักของทั้งสองกระชับแน่นมากขึ้นระรินนั้นแอบชอบธนนท์เนื่องจากเขาหน้าตาเหมือนบันลือตอนหนุ่มๆจึงพยายามเป่าหูธนนท์ให้เกลียด
รัตติกาลแต่ทั้งสองก็เคลียร์มาได้เรื่อยๆจนในที่สุดระรินก็ได้ใส่ความรัตติกาลว่าเป็นชู้กับเดียวคนงานในสวนแต่เดียวกลับเปิดเผยตัวว่าเขานี่แหละที่เป็นพ่อแท้ๆของ
รัตติกาลและแฉว่าระรินเป็นคนผลักลำเพาตกหน้าผาตายระรินที่โกรธแค้นจึงกลายเป็นบ้าถูกวิญญาณของนงคราญพาไปตกหน้าผาตายหลังจากนั้นเดียวได้เขียน
จดหมายและวางไว้ที่หลุมศพของลำเพาเมื่อรัตติกาลมาพบและอ่านจดหมายก็เดินไปยังหน้าผาแต่ทว่าเดียวนั้นกลับกระโดดหน้าผาตายไปแล้วต่อมาทั้งธนนท์และ
รัตติกาลก็ประกาศแต่งงานส่วนบันลือก็กลับจากโรงพยาบาลและมีข่าวดีตามมาด้วยว่าเขาก็กำลังจะแต่งงานกับสีมาเช่นกันทั้ง 2 คู่จึงอยู่อย่างมีความสุข
ตัวละครในไฟนอลแฟนตาซี X และ X-2
"ไฟนอลแฟนตาซี X" เป็นเกมอันดับที่สิบในซีรีส์ "ไฟนอลแฟนตาซี" เป็นเกมประเภท console role playing และมียอดจำหน่ายสูงที่สุดใน พ.ศ. 2544 มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับ summoner และ guardian ที่ต้องการปราบสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า "ซิน" ในจักรวาลสมมติของโลกสปิรา โดยเนื้อเรื่องเป็นมุมมองจากทีดัส ซึ่งมาจากความฝันของ fayth ตัวละครต่างๆออกแบบโดย Tetsuya Nomura ต่อมาภาคต่อคือ "ไฟนอลแฟนตาซี X-2" ดำเนินเรื่องราวในช่วงเวลาสองปีถัดจากเหตุการณ์ใน "ไฟนอลแฟนตาซี X" และยังคงใช้ตัวละครส่วนใหญ่จากภาคก่อนหน้า
พระเจ้าชินจงแห่งโครยอ
พระเจ้าชินจงแห่งโครยอ ( ค.ศ. 1144-ค.ศ. 1204) จักรพรรดิองค์ที่ 20 แห่ง ราชวงศ์โครยอ (ค.ศ. 1197-ค.ศ. 1204) เป็นพระโอรสของพระเจ้าอินจง และพระมเหสีคงเยตระกูลอิม ได้รับบรรดาศักดิ์เป็น ท่านชายพยองยาง (평량공, 平凉公) พระเชษฐาพระเจ้าอีจงถูกขุนนางฝ่ายทหารยึดอำนาจในค.ศ. 1170 และยกท่านชายอิกยางพระเชษฐาอีกองค์ขั้นเป็นพระเจ้ามยองจง แต่แล้วพระเจ้ามยองจงก็ทรงถูกชเวชุงฮอนปลดจากราชสมบัติในค.ศ. 1197 ชเวจุงฮอนจึงยกท่านชายพยองยาง พระชนมายุ 53 ชันษาจึงขึ้นครองราชย์สืบต่อมาเป็น พระเจ้าชินจง
พระเจ้าชินจงทรงเป็นเพียงจักรพรรดิหุ่นเชิดไม่มีพระราชอำนาจใดๆเพราะเกาหลีอยู่ในยุดการปกครองเผด็จการทหารของชเวชุงฮอน (최충헌, 崔忠獻) เหตุการณ์ที่สำคัญในรัชสมัยของพระเจ้าชินจงคือกบฏชองมันจอก (만적) ซึ่งเป็นทาสในค.ศ. 1198 ซึ่งเป็นกบฏของสามัญชนและทาสขนาดใหญ่ทางเหนือของเมืองแคซอง ต่อต้านการปกครองที่กดขี่ของทางราชสำนัก ชเวชุงฮอนสามารถเข้าปราบได้ แต่ก็แสดงให้เห็นว่าการปกครองของเผด็จการทหารนำมาซึ่งความทุกข์ร้อนของราษฎรโครยอพระมเหสี
พระราชโอรส
พระราชธิดา
เม่งจื๊อ
เม่งจื๊อ () หรือในทางตะวันตกรู้จักในชื่อ เมนเชียส () ปีเกิดที่ได้รับการยอมรับที่สุดคือประมาณ 372 - 289 ก่อนคริสตกาล หรืออาจราว 385 - 303/302 ก่อนคริสตกาล) เป็นนักปรัชญาชาวจีน เป็นคนเมืองจูทางตอนใต้ของมณฑลชานตง เม่งจื๊อได้รับถ่ายทอดแนวความคิดของขงจื๊อมาจากหลานชายของขงจื๊อเอง จึงถือว่าเป็นลูกศิษย์ของขงจื๊อคนหนึ่ง
เม่งจื๊อชอบเดินทางออกสั่งสอนหลักความคิดของเขาและก่อนที่เขาจะลาออกจากราชการ เขาแต่งหนังสือขึ้นรวม 7 เล่ม เป็นบันทึกคำสนทนาโต้ตอบเกี่ยวกับหลักปรัชญาของเขา มีการรวมรวบเข้าเป็น 4 เล่มใหญ่ และได้กลายเป็นรากฐานการศึกษาหลักปรัชญาของเม่งจื๊อในเวลาต่อมา
แนวคิดของเม่งจื๊อ กล่าวว่า "โดยธรรมชาติแล้ว มนุษย์ทุกคนมีพื้นฐานเป็นคนดีมาแต่กำเนิด แต่สิ่งแวดล้อมที่ไม่ดีต่าง ๆ ทำให้คนเราเปลี่ยนแปลงไป" เม่งจื๊อเชื่อว่า ความดีทั้งหมดสามารถต่อเติมให้กับมนุษย์ได้ด้วยการศึกษาศิลปะวิทยาการต่าง ๆ การศึกษาสามารถช่วยแก้ไขปัญหาต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นได้ ไม่ได้เกิดจากประชาชนเป็นผู้กระทำ แต่เกิดจากบรรดาผู้ปกครองที่ไม่มีการศึกษา ฉะนั้นผู้ปกครองควรเป็นนักปรัชญาหรือไม่ก็ควรให้นักปรัชญามาเป็นปกครอง ในกรณีที่นักปกครองไม่มีคุณสมบัติเช่นนั้น ในข้อนี้เขาเน้นว่าชนชั้นบริหารรัฐบาลควรเป็นผู้ที่มีการศึกษา ผู้มีการศึกษาจะสามารถเข้าใจถึงความต้องการของประชาชนได้ดีกว่า
แนวคิดในส่วนนี้ของเม่งจื๊อตรงกันข้ามกับศิษย์ของขงจื๊ออีกคน คือ ซุนจื๊อ โดยสิ้นเชิง ซุนจื๊อเห็นว่ามนุษย์มีธรรมชาติที่ชั่วร้ายเป็นพื้นฐาน เพื่อที่จะขจัดความชั่วร้ายนั้น ต้องมีการควบคุมและอบรมสั่งสอนให้ยึดมั่นคุณธรรมอย่างจริงจัง
นอกจากนี้ในส่วนที่เกี่ยวกับชนชั้นในสังคม เม่งจื๊อสนับสนุนให้มีชนชั้น คือ ผู้ปกครองและผู้ถูกปกครอง เม่งจื๊อกล่าวว่า "ทั้ง 2 ชนชั้น มีหน้าที่ที่จะต้องสนับสนุนซึ่งกันและกัน ถ้าขาดผู้หนึ่งผู้ใดไป สังคมก็จะไม่สมบูรณ์"
ซุนจื๊อ
ซุนจื๊อ () ราวปี 312–230 ก่อนคริสตกาล เป็นนักปรัชญาชาวจีน เป็นสานุศิษย์ของขงจื๊อเช่นเดียวกับเม่งจื๊อ เขาเป็นคนเมืองเชาซึ่งอยู่ทางตอนใต้ของมณฑลหูเป่ย กับมณฑลซันซี มีชื่อว่ากวง แต่เป็นที่รู้จักในชื่อ ซุน ชิง (Hsun Ching) พออายุได้ 50 ปี เดินทางไปศึกษาที่รัฐชี เขาบันทึกแนวคิดของเขาเป็นความยาว 32 บท
แนวคิดของเขาที่ปรากฏในหนังสือชื่อ "ซุนจื๊อ" เห็นว่า "ตามธรรมชาติแล้วมนุษย์ชั่วร้าย ซึ่งเกิดจากอารมณ์มีความต้องการอยากที่จะได้ เพื่อที่จะขจัดความชั่วร้าย มนุษย์จะต้องปฏิบัติตนอยู่ในกรอบแห่งข้อบังคับของสังคม ความดีงามและการศึกษาก็มีส่วนช่วยทำให้มนุษย์เป็นคนดีได้เช่นกัน" แนวคิดของเขาตรงกันข้ามกับเม่งจื๊อ โดยถ้าเปรียบเทียบเม่งจื๊อเป็นขาว ซุนจื๊อก็เป็นดำ นอกจากนี้เขายังปฏิเสธสิ่งที่เหลือเชื่อ ที่ไม่สามารถพิสูจน์ด้วยหลักเหตุและผล จัดได้ว่าเขาเป็นผู้ยกย่องความเป็นเหตุเป็นผลด้วยผู้หนึ่ง
ออสเตรเลียส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 5
ออสเตรเลียเน็กซ์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 5 ออกอากาศเมื่อวันที่ 28 เมษายน 2552 โดยเริ่มทำการคัดตัวตั้งแต่เดือนตุลาคม ถึง พฤศจิกายน 2551 โดยในฤดูกาลนี้ได้ ซาร่าห์ เมอร์ด็อคช์ พิธีกรชื่อดังมาเป็นโฮสต์แทน จอดิห์ มีอาเรส ที่หมดสัญญาไปในฤดูกาลที่ 4
"วันออกอากาศ: 28 เมษายน 2552"
"วันออกอากาศ: 5 พฤษภาคม 2552"
ในสัปดาห์ที่แล้ว การตัดสินต่างทำเอาสาวๆ เครียดกันมาก แต่ไม่ทันที่ความเครียดจะจางหายไป สาวๆ ก็ต้องถ่ายรูปกันอีกครั้ง โดยพวกเธอจะต้องพิสูจน์ให้เห็นว่าพวกเธอมีศักยภาพพอที่จะทำมันได้!
"วันออกอากาศ: 12 พฤษภาคม 2552"
ถึงเวลาที่สาวๆ จะต้องแปลงโฉม แต่พวกเธอบางคนก็ไม่ต้องการที่จะเปลี่ยลุคตัเอง เคสซี่กลายเป็นคู่แข่งคนสำคัญของสาวๆ ในการแข่งขนครั้งนี้ และการถ่ายภาพบิวตี้ช็อตที่ทำให้พวกเธอบางคนต้องเสียน้ำตา"วันออกอากาศ: 19 พฤษภาคม 2552"
ในสัปดาห์นี้สาวๆต้องเรียนการเดินแบบอย่างหนักมากหลังจากฝึกเสร็จ สาวๆต้องไปแข่งขันเพื่อของรางวัลประจำสัปดาห์ทันที! โดยสาวๆต้องเดินแบบในโรงงานที่มีแต่พนักงานชาย, ในการถ่ายภาพสาวๆต้องถ่ายภาพขณะเดินอยู่ให้ 
โฆษณาเพื่อคุณโดยโคเท็ก โดยมีแบล็กกราวเป็นพนักที่มีสีพ่น และ รถบัสหลากสี, มีการปะทะกันในบ้านโดยเคสซ๊ใชอาหารไปบนเตียงของแทห์นีเพราะ แทห์นีนำอาหารมาว่างบนเตียงของ มิคาร์ล่าจนทำให้เธอร้องไห้, 
ในห้องตัดสินทุกคนอึ่งเมื่อเหลือ 3 คนสุดท้ายซาร่าห์ตัดสินใจที่จะคัดออกถึง 2 คน
"วันออกอากาศ: 26 พฤษภาคม 2552"
"วันออกอากาศ: 2 มิถุนายน 2552"
"วันออกอากาศ: 9 มิถุนายน 2552"
"วันออกอากาศ: 16 มิถุนายน 2552"
วันออกอากาศ: 23 มิถุนายน 2552"วันออกอากาศ: 30 มิถุนายน 2552
เบอร์นาร์ด ชูมี
เบอร์นาร์ด ชูมี (Bernard Tschumi) เกิดเมื่อวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 1944 ในเมืองโลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เป็นสถาปนิก นักเขียน และนักศึกษาศาสตร์ เขามีส่วนร่วมกับสถาปัตยกรรมดีคอนสตรักทิวิสม์ เขาเกิดในครอบครัวชาวฝรั่งเศสและสวิส เขาทำงานและอยู่ที่นิวยอร์กและปารีส เขาศึกษาที่ปารีสและที่สถาบันเทคโนโลยีสวิส ซูริก ที่เขาได้รับสถาปัตยกรรมบัณฑิตในปี 1969
ชูมีสอนที่ Portsmouth Polytechnic ในพอร์ตสมัท สหราชอาณาจักร, สมาคมสถาปัตยกรรม วิทยาลัยสถาปัตยกรรมในลอนดอน, Institute for Architecture and Urban Studies ในนิวยอร์ก, มหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน, Cooper Union ในนิวยอร์ก และมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย ที่เขาเป็นคณบดี Graduate School of Architecture, Planning and Preservation ระหว่างปี 1988 ถึง 2003 ชูมีเป็นพลเมืองถาวรอเมริกัน
คตินิยมเปลี่ยนแนว
คตินิยมเปลี่ยนแนว () หรืออาจเรียกว่า การเปลี่ยนแนว () เป็นรูปแบบสถาปัตยกรรมที่พัฒนาจากสถาปัตยกรรมหลังสมัยใหม่ ที่เริ่มช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 โดยมีเอกลักษณ์จากรูปแบบการแตกกระจาย, ความสนใจในการเปลี่ยนแปลงพื้นผิวของโครงสร้างหรือเปลือก, รูปร่างที่ไม่ใช่เส้นตรง ที่ทำให้เกิดการทำให้บิดเบี้ยวและความไม่เป็นระเบียบขององค์ประกอบทางสถาปัตยกรรม อย่างเช่นโครงสร้างและสิ่งห่อหุ้ม ภาพปรากฏของอาคารที่เห็นจะมีเอกลักษณ์ที่เร่งเร้าสิ่งที่คาดไม่ถึงและความยุ่งเหยิงที่ถูกควบคุม
เหตุการณ์สำคัญในประวัติศาสตร์ของการเคลื่อนไหวของนักนิยมเปลี่ยนแนว อย่างเช่นงานการแข่งขันการออกแบบสถาปัตยกรรมที่ปาร์กเดอลาวีแล็ต (โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในผลงานการเข้าแข่งขันของฌัก แดรีดา และปีเตอร์ ไอเซนมาน และผลงานชนะเลิศของเบอร์นาร์ด ชูมี, งานนิทรรศการสถาปัตยกรรมตามคติเปลี่ยนแนวที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่ ในปี ค.ศ. 1988 ที่นิวยอร์ก จัดขึ้นโดยฟิลิป จอห์นสันและมาร์ก วิกลีย์ และงานเปิดของเวกซ์เนอร์เซนเตอร์ฟอร์ดิอาตส์ ในโคลัมบัส ออกแบบโดยปีเตอร์ ไอเซนมาน และงานนิทรรศการเดอะนิวยอร์กเอกซิบิชัน ที่มีผลงานของแฟรงก์ เกห์รี, แดเนียล ลิเบส์ไคนด์, แร็ม โกลฮาส, ปีเตอร์ ไอเซนมาน, ซาฮ่า ฮาดิด, Coop Himmelb(l)au และบอร์นาร์ด ชูมี
จุดเริ่มต้น มีสถาปนิกหลายท่านรู้จักรูปแบบคตินิยมเปลี่ยนแนว ได้รับอิทธิพลจากแนวความคิดของนักปรัชญาชาวฝรั่งเศสที่ชื่อ ฌัก แดรีดา โดยไอเซนมานได้พัฒนาความสัมพันธ์กับแดรีดา ถึงกระนั้นรูปแบบการออกแบบทางสถาปัตยกรรมของเขาก็พัฒนามานานก่อนที่จะมาเป็นนักนิยมเปลี่ยนแนว ผู้มีงานคตินิยมเปลี่ยนแนวหลายคนมักได้รับอิทธิพลจากการทดลองจากกฎเกณฑ์ทั่วไปและการทำรูปทรงเรขาคณิตให้ไม่สมดุลของสถาปัตยกรรมคตินิยมโครงสร้าง (รัสเซีย) นอกจากนี้ยังมีการอ้างอิงในการเคลื่อนไหวสถาปัตยกรรมคตินิยมเปลี่ยนแนว อย่างนวยุคนิยม/คตินิยมหลังนวยุค, บาศกนิยม, ลัทธิจุลนิยม และศิลปะร่วมสมัย
ความพยายามของสถาปัตยกรรมในคตินิยมเปลี่ยนแนว คือการพยายามนำสถาปัตยกรรมออกจากที่ผู้ออกแบบเรียกว่า กฎตายตัวของนวยุคนิยม อย่างเช่น "รูปทรงตามประโยชน์ใช้สอย", "สัจจะแห่งรูปทรง" และ "เนื้อแท้แห่งวัสดุ"
ปราสาทมาร์กัต
ปราสาทมาร์กัต ( หรือ Marqab, ) เป็นซากปราสาทที่สร้างโดยทหารครูเสด ปัจจุบันตั้งอยู่ในประเทศซีเรีย ปราสาทมาร์กัตเป็นที่ตั้งมั่นสำคัญของอัศวินเซนต์จอห์น ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1062
ปราสาทมาร์กัตตั้งอยู่บนเนินสูงราว 500 เมตรจากระดับน้ำทะเลบนภูเขาไฟที่ดับแล้วริมถนนระหว่างทริโปลิและลาทาเคียราวสองกิโลเมตรจากทะเลเมดิเตอร์เรเนียนราว 6 กิโลเมตรจากทางใต้ของบันนิยาส เดิมคาดว่าเป็นป้อมโบราณแต่สิ่งก่อสร้างในทางการป้องกันทางการทหารเริ่มก่อสร้างเมื่อปี ค.ศ. 1062 โดยอาหรับผู้ยังรักษาป้อมต่อมาภายในนครรัฐอันติโอค (Principality of Antioch) ของคริสเตียนหลังสงครามครูเสดครั้งที่ 1 เมื่อนครรัฐพ่ายแพ้ในปี ค.ศ. 1104 ในยุทธการฮาร์รัน (Battle of Harran) จักรวรรดิไบแซนไทน์ก็ฉวยโอกาสยึดปราสาทมาร์กัตจากฝ่ายมุสลิม สองสามปีต่อมาปราสาทก็ถูกยึดโดยทานเคร็ด เจ้าชายแห่งกาลิลี (Tancred, Prince of Galilee) ผู้สำเร็จราชการของอันติโอคผู้รวมปราสาทมาร์กัตเข้าเป็นส่วนหนึ่งของนครรัฐอันติโอค
ในคริสต์ทศวรรษ 1170 เรย์นาลด์ที่ 2 มาซอร์แห่งอันติโอคก็ปกครองปราสาทมาร์กัตในฐานะที่เป็นปราสาทที่ขึ้นกับอาณาจักร์เคานท์แห่งทริโปลิ ปราสาทมีขนาดใหญ่โตมากจนต้องมีเจ้าหน้าที่ของตนเองและมีปราสาทอื่นที่มาขึ้นเป็นของตนเอง ลูกชายของ เรย์นาลด์ขายปราสาทให้กับอัศวินเซนต์จอห์นในปี ค.ศ. 1186 เพราะตระกูลมาซอร์ไม่มีงบประมาณเพียงพอที่จะบำรุงรักษา หลังจากการซ่อมแซมและขยายโดยฮอสพิทาลเลอร์แล้วมาร์กัตก็กลายเป็นศูนย์กลางของอัศวินเซนต์จอห์นในซีเรีย ภายใต้การควบคุมของอัศวินเซนต์จอห์นของปราสาทสิบสี่หอก็เป็นปราสาทที่เข้ายึดได้ยาก ศอลาฮุดดีนล้อมปราสาทในปี ค.ศ. 1188 แต่ไม่สามารถยึดได้ และเป็นปราสาทในบรรดาดินแดนอีกเล็กน้อยที่ศอลาฮุดดีนไม่สามารถจะยึดได้หลังจากที่ได้รับชัยชนะส่วนใหญ่ต่อคริสเตียน
เมื่อมาถึงคริสต์ศตวรรษที่ 13 อัศวินเซนต์จอห์นก็ปกครองอาณาบริเวณรอบๆ ปราสาทและถนนที่ผ่านปราสาท และสามารถทำรายได้ได้เป็นจำนวนมากจากนักเดินทางและนักแสวงบุญที่ต้องเดินทางผ่าน ไอแซ็ค คอมเนนัสแห่งไซปรัส (Isaac Comnenus of Cyprus) ถูกจำขังไว้ที่ปราสาทนี้หลังจากที่ถูกสมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 1 แห่งอังกฤษไปจับตัวมาจากไซปรัสระหว่างสงครามครูเสดครั้งที่ 3 สังฆราชจากวาเลเนียเองก็ใช้มาร์กัตเป็นศูนย์กลางราวปี ค.ศ. 1240 มาร์กัตมีขนาดใหญ่เป็นที่สองรองจากปราสาทเชวาลิเยร์
มามลุค (Mamluk) สุลต่านแห่งอียิปต์ คาลาวัน (Qalawun) เริ่มล้อมมาร์กัตเมื่อวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 1285 และเพียงเดือนเดียวก็สามารถยึดมาร์กัตได้โดยการระเบิดกำแพงทางด้านเหนือของปราสาท เพราะความที่มีความนับถือในความมั่นคงของปราสาทและในความกล้าหาญของผู้ต่อสู้รักษาปราสาทไว้ คาลาวันจึงอนุญาตให้อัศวินเซนต์จอห์นออกจากปราสาทได้โดยนำของติดตัวไปได้เท่าที่จะแบกไหวเท่านั้น และแทนที่จะทำลายปราสาทเช่นที่ทำลายปราสาทอื่นๆ ที่ผ่านมาก่อนหน้านั้น คาลาวันก็ใช้มาร์กัตเป็นที่ตั้งของกองทหารมามลุค
โมดูล
โมดูล ( หรือมีการสะกด มอดูล หรือ มอยูล / มอจูล) หรือ ส่วนจำเพาะ เป็นส่วนประกอบของระบบที่ใช้ในการเชื่อมต่อกับระบบอื่น โดยตัวโมดูลเองจะมีการออกแบบและควบคุมดัดแปลงภายในตัวโมดูลเอง อาจหมายถึง
ยีโอลดีเชชเชอร์ชีส
ยีโอลดีเชชเชอร์ชีส () เป็นผับเก่าแก่ในกรุงลอนดอน อังกฤษ ตั้งอยู่แยกออกจากถนนฟลีต บน Wine Office Court
ยีโอลดีเชชเชอร์ชีสเป็นหนึ่งในผับในลอนดอนที่สร้างขึ้นใหม่ไม่นานหลังจากไฟไหม้ครั้งใหญ่เมื่อ พ.ศ. 2209 โดยก่อนหน้านี้มีผับตั้งอยู่ที่ตำแหน่งนี้มาตั้งแต่ พ.ศ. 2081 แม้ว่าจะมีผับที่เก่าแก่กว่าจำนวนมากที่เหลือรอดมาได้เนื่องจากตั้งอยู่พ้นจากขอบเขตที่เกิดเหตุไฟไหม้ หรือเนื่องจากสร้างจากหินอย่างเช่น Tipperary บนฝั่งตรงข้ามของ Fleet Street แต่ยีโอดล์เชชเชอร์ชีสก็ยังสามารถดึงดูดผู้สนใจได้ด้วยเสน่ห์ของบรรยากาศแบบทึมๆอันเนื่องมาจากภายในผับมีแสงสว่างธรรมชาติน้อย
ไม้บุผนังบางส่วนภายในผับเป็นของเมื่อศตวรรษที่ 19 ห้องใต้ดินหลังคาโค้งนั้นเชื่อกันว่าเป็นของ Carmelite Monastery ซึ่งเคยตั้งอยู่ที่ตำแหน่งนี้เมื่อศตวรรษที่ 13 ทางเข้าผับแห่งนี้ตั้งอยู่ในตรอกแคบๆและเงียบสงบมาก ในฤดูหนาวทางผับจะเปิดเตาผิงเพื่อให้ความอบอุ่นแก่ลูกค้า
ราชรัฐแอนติออก
ราชรัฐแอนติออก () ที่มีอาณาบริเวณบางส่วนที่อยู่ในตุรกีและซีเรียปัจจุบันเป็นนครรัฐครูเสด ที่ก่อตั้งระหว่างสงครามครูเสดครั้งที่ 1 ที่รุ่งเรืองระหว่าง ค.ศ. 1098 ถีงปี ค.ศ. 1268 โดยมีเมืองแอนติออกเป็นศูนย์กลาง
เคาน์ตีตริโปลี
อาณาจักรเคานต์แห่งตริโปลี () คือนครรัฐครูเสด (crusader states) แห่งสุดท้ายที่ก่อตั้งขึ้นในบริเวณเลแวนต์ (Levant) ที่ตั้งอยู่บริเวณที่ปัจจุบันคือทางตอนเหนือของเลบานอนที่ในปัจจุบันคือเมืองตริโปลี นักรบครูเสดยึดตริโปลีและสร้างอาณาจักรในปี ค.ศ. 1109 ที่เดิมเป็นของแบร์ทร็องแห่งตูลูซ (Bertrand of Toulouse) และขึ้นกับบอลด์วินที่ 1 แห่งเยรูซาเลม (Baldwin I of Jerusalem) ต่อมาอาณาจักรตริโปลีก็กลายเป็นอนุรัฐของนครรัฐอันติโอคในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ในกลางคริสต์ทศวรรษ 1200 ผู้นำของตริโปลีโบฮีมอนด์ที่ 6 แห่งอันติโอคภายใต้อิทธิพลของพ่อตาเฮธุมที่ 1 แห่งอาร์มีเนีย (Hethum I of Armenia) แห่งซิลิเชียนอาร์มีเนีย (Cilician Armenia) ไปสาบานเป็นรัฐที่ขึ้นกับจักรวรรดิมองโกลและส่งกำลังทหารไปช่วยฝ่ายมองโกลพิชิตอาณาบริเวณนั้น ในการแก้แค้นมัมลุก (Mamluk) คาลาวัน (Qalawun) สุลต่านแห่งอียิปต์ ก็นำทัพมาทำลายทั้งตริโปลีและอันติโอค และผนวกกลับเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิอิสลามในปลายคริสต์ทศวรรษ 1200 การล่มสลายของอาณาจักรตริโปลีเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1289
โอราซีโอ เจนตีเลสกี
โอราซิโอ เจ็นทิเลสชิ (ภาษาอังกฤษ: Orazio Lomi Gentileschi หรือ Orazio Gentileschi) (ค.ศ. 1563 - ค.ศ. 1639) เป็นจิตรกรสมัยบาโรกชาวอิตาลีคริสต์ศตวรรษที่ 16 และ 17 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนศิลปะคริสต์ศาสนา โอราซิโอเป็นบิดาของอาร์เทมิเซีย เจ็นทิเลสชิ
โอราซิโอ เจ็นทิเลสชิเกิดเมื่อ ค.ศ. 1563 ที่เมืองปีซา และเสียชีวิตเมื่อ ค.ศ. 1639 ที่กรุงลอนดอน
ในปลายคริสต์ทศวรรษ 1570 หรือต้นคริสต์ทศวรรษ 1580 เจ็นทิเลสชิย้ายไปกรุงโรม เจ็นทิเลสชิมีส่วนในการสร้างงานที่มหาวิหารซานตามาเรียมายอเร, วัดซานนิโคโลอินคาเซเร, วัดซานตามาเรียเดลลาพาเซ และมหาวิหารเซนต์จอห์นแลเตอร์รัน
แต่ผู้ที่มีอิทธิพลต่อเจ็นทิเลสชิมากตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 คือคาราวัจโจผู้ที่ขณะนั้นทำงานอยู่ในโรมและเป็นจิตรกรผู้มีชื่อเสียงที่มีผู้ลูกศิษย์ลูกหาจำนวนมาก
จันทรา (แก้ความกำกวม)
จันทรา สามารถหมายถึง
มหาวิหารแซ็ง-เรมี
มหาวิหารนักบุญเรมีแห่งแร็งส์ () เป็นอดีตแอบบีย์ ตั้งอยู่ในเมืองแร็งส์ ประเทศฝรั่งเศส มีก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 6 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1099 ที่เก็บเรลิกของนักบุญเรมี บิชอปแห่งแร็งส์ผู้เปลี่ยนพระเจ้าโคลวิสที่ 1 พระมหากษัตริย์แห่งชาวแฟรงก์ให้หันมานับถือศาสนาคริสต์ได้ในวันคริสต์มาสปี ค.ศ. 496 ท่านเสียชีวิตในปี ค.ศ. 553 หลังจากที่ทรงได้รับชัยชนะต่อฝ่ายอาลามานนี (Alamanni) ในยุทธการที่ซึลพิช (Battle of Tolbiac)
บาซิลิกาปัจจุบันเดิมเป็นอารามมาก่อนและได้รับการสถาปนาโดยสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 9 ในปี ค.ศ. 1049 ทางเดินกลางและแขนกางเขนสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 11 เป็นแบบโรมาเนสก์และเป็นส่วนที่เก่าที่สุด ด้านหน้าทางด้านใต้เป็นส่วนที่สร้างใหม่ที่สุด
มหาวิหารแซ็ง-เรอมีแห่งแร็งส์ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ เมื่อปี ค.ศ. 1840
ประวัติอันคลุมเครือดั้งเดิม ของอารามแร็งส์อยู่ในชาเปลที่สร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 6 ที่อุทิศให้แก่นักบุญคริสโตเฟอร์ ความมีชื่อเสียงของอารามเริ่มขึ้นเมื่อได้เรลิกของนักบุญเรมีมาเป็นเจ้าของในปี ค.ศ. 553 ซึ่งทำให้ได้รับเงินบริจาคจากผู้มีศรัทธาเป็นจำนวนมาก เมื่อมาถึงคริสต์ศตวรรษที่ 9 อารามก็เป็นเจ้าของทรัพย์สินที่ดินราวเจ็ดร้อยแปลงและอาจจะเป็นคริสต์ศาสนสถานที่มั่งคั่งที่สุดแห่งหนึ่งในฝรั่งเศส อาจจะเป็นได้ว่าบาทหลวงประจำมุขมณฑลเป็นผู้ดูแลเรลิก แต่ต่อมาก็ได้รับการดูแลรักษาโดยนักพรตคณะเบเนดิกติน ระหว่างปี ค.ศ. 780 ถึงปี ค.ศ. 945 อาร์ชบิชอปแห่งแร็งส์เป็นอธิการอารามแห่งนี้ ที่นี่ชาร์เลอมาญทรงต้อนรับสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 3
ในปี ค.ศ. 1005 อธิการอาเวียร์ดก็สร้างอารามใหม่และสร้างติดต่อกันตลอดยี่สิบปีจนกระทั่งเพดานทลายลงมา ซึ่งอาจจะเป็นการสร้างค้ำยันที่ไม่พอเพียงที่จะรับน้ำหนักได้ ต่อมาอธิการเตโอโดริกก่อสร้างบาซิลิกาที่เห็นกันอยู่ทุกวันนี้ ที่ได้รับการสถาปนาโดยสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 9 ในปี ค.ศ. 1049 พร้อมกับประทานสิทธิพิเศษหลายอย่างให้แก่โบสถ์ในโอกาสนั้นด้วย ห้องสมุดและสถานศึกษาของอารามมีชื่อเสียงเป็นที่ยอมรับกันจนกระทั่งสมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 3ถึงกับทรงเขียนจดหมายมาชมอธิการปีแยร์ที่ยังมีให้เห็นกันอยู่จนทุกวันนี้
อารามแซ็ง-เรอมีเป็นที่บรรจุศพหรือพระศพของบุคคลสำคัญๆ หลายคนที่รวมทั้งอาร์ชบิชอปแห่งแร็งส์ เจ้าชายหลายพระองค์ พระอนุชาของชาร์เลอมาญ อ็องรีแห่งออร์เลอ็อง และพระเจ้าหลุยส์ที่ 4 แห่งฝรั่งเศส เป็นต้น
อธิการอารามก็มักจะมาจากบุคคลผู้มาจากตระกูลขุนนางชั้นสูง เช่น อ็องรีแห่งลอร์แรน (ค.ศ. 1622-ค.ศ. 1641) ผู้ที่นำอารามไปสังกัดคณะนักบุญมอร์ ฌัก-นีกอลา กอลแบร์ (ค.ศ. 1665) ต่อมาเป็นอาร์ชบิชอปแห่งรูอ็อง ชาร์ล มอริส เลอ เทลลิเยร์ (ค.ศ. 1680-ค.ศ. 1710); และ Joseph de Rochechouart ผู้ได้รับแต่งตั้งโดยพระมหากษัตริย์ในปี ค.ศ. 1745.
ทรัพย์สมบัติมีค่าของมหาวิหารถูกขโมยไปเป็นจำนวนมากระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศสเหลือแต่เพียงหน้าต่างประดับกระจกสีที่สร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 12
มหาวิหารแซ็ง-เรอมี มหาวิหารแร็งส์ และพระราชวังโต ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกเมื่อปี ค.ศ. 1991
คำทักทาย
การทักทาย เป็นอารยธรรมที่งดงามยิ่งของมวลมนุษยชาติ เป็นสิ่งที่ทุกคนควรเรียนรู้เป็นอันดับแรก เพราะว่าเป็นสิ่งที่ปฏิบัติสืบต่อกันมาช้านานของชนชาติผู้เป็นเจ้าของ แต่การทักทายไม่ใช่เพียงแค่การกล่าวคำพูด หรือคำทักทายเพียงอย่างเดียว แต่อาจมีการแสดงท่าทางต่างๆ ตามขนบทำเนียมประเพณี เช่น ในประเทศไทย เมื่อเราได้พบกับบุคคลที่รู้จักเรามักกล่าวคำว่า “สวัสดี” พร้อมกับยกมือไหว้ เป็นต้น
สาธารณรัฐดัตช์
สาธารณรัฐดัตช์ (อังกฤษ: ชื่อเต็ม Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden หรือ De Nederlandse Republiek และ De Verenigde Provincien) เป็นการรวมหนึ่งในส่วนรัฐทั้ง 7 ของเนเธอร์แลนด์ของสเปน โดยเป็นกบฏโปรแตสแตนท์ในกลุ่มขุนนาง ผู้ปกครองคนแรกคือ วิลเลียมที่ 1 แห่งออเรนจ์ และทำให้เกิดสงคราม 80 ปีจนสงบศึกในปี ค.ศ. 1648
ราชวงศ์ที่ปกครองอยู่คือ ราชวงศ์ออเรนจ์-นาซอ แต่ยุคที่รุงโรจน์ที่สุดอยู่ในสมัย วิลเลียมที่ 3 แห่งออเรนจ์ แต่ในส่วนใหญ่เป็นด้านสงครามเช่น สงครามสืบราชบัลลังก์สเปน
ดิสนีย์แลนด์ (แก้ความกำกวม)
ดิสนีย์แลนด์ (Disneyland) อาจหมายถึง
คาโรลิน สุภาลักษณ์ นีมะโยธิน
คาโรลิน สุภาลักษณ์ นีมะโยธิน หรือ "แคล" นักร้องนักแต่งเพลง และนักแสดงชาวไทยที่มีผลงานที่เป็นที่รู้จักอย่างเพลง ""ใจชาๆ"" ภายใต้สังกัดแกรมมี่
แคล เกิดที่ลอสแอนเจลิส ประเทศสหรัฐอเมริกา มีพี่น้อง 3 คน โดยแคลเป็นลูกสาวคนโต และมีน้องชายอีก 2 คน แคลอาศัยอยู่ที่สหรัฐอเมริกาจนกระทั่งอายุ 17 ปี โดยในช่วงวันหยุดในแต่ละปี แคลได้เดินทางมาท่องเที่ยวที่ประเทศไทยอยู่เสมอ
เนื่องจากมีความสนใจในการเป็นนักร้อง แคลจึงได้สมัครเข้าเป็นนักร้องกับค่ายแกรมมี่เมื่ออายุ 16 ปี ควบคู่กับการเริ่มเข้าห้องอัด เรียนร้องเพลงเพิ่มเติมและฝึกหัดทำงานเบื้องหลังไปด้วย เช่น การร้องคอรัส การแต่งเพลง หลังจากนั้น 1 ปี เมื่อทางค่ายแกรมมี่รับเธอเข้าสังกัด แคลจึงย้ายมาอาศัยอยู่ที่ประเทศไทย พร้อมๆ กับเริ่มทำงานเพลงทั้งในฐานะนักร้อง และนักแต่งเพลง
ด้านชีวิตครอบครัว ได้พบรักกับ ดีเจหนุ่มเชื้อสายเอเชีย นามว่า Atley ปัจจุบันสมรสแล้ว โดยมีมีบุตรชายและบุตรสาวรวมกันเป็น 2 คน
ดิสนีย์แลนด์รีสอร์ต
ดิสนีย์แลนด์รีสอร์ต () รู้จักกันในชื่อทั่วไปว่า ดิสนีย์แลนด์ () เป็นสวนสนุกและบริการโรงแรมที่พักในพื้นที่เดียวกัน แห่งแรกของบริษัทดิสนีย์ ตั้งอยู่ที่รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา มีสัญลักษณ์คือปราสาทเจ้าหญิงนิทรา เปิดดำเนินการเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2498 ในชื่อดีสนีย์แลนด์ เครื่องเล่นสำคัญเมื่อแรกเปิดดำเนินการคือ เฟอร์ริสวีล ภายหลังมีการปรับปรุงเพิ่มส่วนของสวนสนุกใหม่ที่เรียกว่า ดีสนีย์แคลิฟอร์เนีย แอดเวนเจอร์ ส่วนของสวนสนุกดั้งเดิมจึงเรียกว่า ดีสนีย์แลนด์ พาร์ค สำหรับส่วนของโรงแรมที่พักและศูนย์การค้าจะเรียกว่า ดาวน์ทาวน์ดีสนีย์ดีสทริค และรวมกันทั้งหมดเรียกว่า ดีสนีย์แลนด์รีสอร์ตเครื่องเล่นที่สำคัญใน ดีสนีย์แลนด์พาร์ค อาทิ ปีเตอร์แพน คาร์ ไพเรทออฟคาริเบียน และ สตาร์วอร์
ฮ่องกงดิสนีย์แลนด์
ฮ่องกงดิสนีย์แลนด์ () เป็นสวนสนุกที่ตั้งอยู่บนเพนนีส์เบย์ เกาะลันเตา ในฮ่องกงดิสนีย์แลนด์รีสอร์ต เจ้าของคือฮ่องกงอินเตอร์เนชันแนลธีมพาร์ก ฮ่องกงดิสนีย์แลนด์เปิดให้เข้าชมเมื่อ 12 กันยายน พ.ศ. 2548 ดิสนีย์พยายามหลีกเลี่ยงความขัดแย้งที่อาจจะเกิดขึ้นจากชาวจีน จึงออกแบบให้มีการผสมผสานกับวัฒนธรรมจีน ออกแบบการวางโครงสร้างต่าง ๆ ตามหลักของฮวงจุ้ย
พาร์กประกอบไปด้วย 7 พื้นที่ คือ เมนสตรีท, สหรัฐ, แฟนตาซีแลนด์, แอดเวนเจอร์แลนด์, ทูมอร์โรว์แลนด์, กริซลีกัลช์, มิสติกพอยต์ และทอยสตอรี่แลนด์ สวนสนุกมีพากษ์เป็นภาษาจีนกลาง จีนกวางตุ้ง และภาษาอังกฤษ
เป็นถนนทอดยาวที่มีชวนให้นึกถึงยุตวิกตอเรียของสหรัฐ มีสถานีรถไฟ โรงภาพยนตร์ จตุรัสเมือง ศาลากลาง สถานีดับเพลิง และร้านค้าต่าง ๆ
เป็นพื้นที่จำลองป่าเขตร้อนที่อยู่ห่างไกลของโลก มีเครื่องเล่นที่สำคัญ คือ จังเกิลครูซ, อินเดียนาโจนส์แอดเวนเจอร์, ทาร์ซานทรีเฮาส์, เอ็นชานเต็ดติกิรูม
เป็นแฟนตาซีในยุคกลาง เป็นธีมปาร์ตี้น้ำชา มีเครื่องเล่นน่าสนใจ เช่น อิทส์สมอลเวิลด์, ปีเตอร์แพนไฟท์, เดอะแมนนี่แอดเวนเจอร์ออฟวินนี่เดอะพูห์ เป็นต้น
เป็นการจำลองโลกในอนาคต อวกาศ หุ่นยนต์ และอื่น ๆ มีเครื่องเล่นที่สำคัญ คือ สเปซเมาท์เทน, สตาร์วอรส์ลันช์เบย์, อูโทเปีย, เจไดแทรนนิ่ง: ไทลอัลส์ออฟเดอะเทมเพิล, ดิสนีย์แลนด์มอนอเรลซิสเทม, แอสโตรออร์บิเตอร์, บัซซ์ไลท์เยียร์แอทแทรกชันส์, ไฟน์ดิ้งนีโมซับมารีนโวยาจ, ไอรอนแมนเอ็กซ์พีเรียนซ์
เป็นพื้นที่แรกที่มีแนวคิดนี้จากวอลต์ดิสนีย์พาร์กแอนด์รีสอร์ตทั่วโลก ได้แรงบันดาลใจจากภาพยนตร์เรื่อง ทอย สตอรี่ และจะเปิดพาร์กนี้ในเซี่ยงไฮ้ดิสนีย์แลนด์พาร์กเร็ว ๆ นี้
ดินแดนแห่งนี้เป็นการจำลองของฟรอท์เทียร์แลนด์และคลิตเตอร์คันทรีรวมกัน เมีแนวคิดคือเป็นเมืองเหมืองแร่ที่รกร้าง ตั้งอยู่ท่ามกลางภูเขาและป่า
เป็นพื้นที่แห่งใหม่ที่ยังไม่เคยมีมาในวอลต์ดิสนีย์พาร์กแอนด์รีสอร์ตทั่วโลก จำลองเป็นที่อยู่ของนักผจญภัยในป่าดิบที่ไม่มีใครมองเห็น มีแนวคิดที่สำคัญคือ เวทมนต์และเรื่องเหนือธรรมชาติ โดยมีตัวละครที่สำคัญคือ ลอร์ดเฮนรีและลิงจอมซนของเขาอัลเบิร์ต
เป็นการจำลองอาณาจักรเอเรนเดลล์ ที่ได้แรงบันดาลใจจากภาพยนตร์เรื่อง "ผจญภัยแดนคำสาปราชินีหิมะ" จะเปิดให้บริการปี พ.ศ. 2564
เป็นพื้นที่ที่เต็มไปด้วยเครื่องเล่นและตัวละครจากมาร์เวลธีม เช่น อเวนเจอร์ส แอนต์-แมน โดยเปลี่ยนพื่นที่บางส่วนจากทูมอร์โรว์แลนด์ไปเป็นมาร์เวลแลนด์ เปิดบริการปี พ.ศ. 2565
นุริคาเบะ
นุริคาเบะ () เป็นเกมปริศนา (Puzzle) แบบ Binary Puzzle (เกมปริศนาที่ใช้วิธีการใช้สีขาวและดำถมลงบนตารางขนาดต่างๆ เช่น 3x3, 5x5) โดยรูปแบบของปริศนาจะเริ่มโดยมีชุดตัวเลขจำนวนหนึ่งบนตารางขนาดต่างๆ ชื่อของเกม มาจากนิทานพื้นบ้านญี่ปุ่น หมายถึง กำแพงที่มองไม่เห็นที่ปิดกั้นไม่ให้คนเดินผ่านไปมา หรือก็คือสีขาวแทนกำแพง สีดำแทนทางเดินนั่นเองเผยแพร่ครั้งแรกในเดือน มีนาคม ค.ศ. 1991 ออกแบบโดยชาวญี่ปุ่นนามแฝงว่า เลนิน ในหนังสือเกมปริศนาญี่ปุ่น (Nikoli Tsushin) ฉบับที่ 33 และถูกตีพิมพ์ต่อเนื่องตั้งแต่ฉบับที่ 38 เป็นต้นมา
การแก้ปริศนาสามารถทำได้โดยไม่ต้องอาศัยการคาดเดา และผลของการแก้ปริศนาจะมีเพียงแบบเดียวเท่านั้น
กรณ์ภัสสร ด้วยเศียรเกล้า
กรณ์ภัสสร ด้วยเศียรเกล้า (ชื่อเดิม: พรรณวรท,พรเกล้า ด้วยเศียรเกล้า; ชื่อเล่น: แกรนด์; เกิด: 22 ตุลาคม 2533) เป็นนักร้องและนักแสดงชาวไทย มีชื่อเสียงจากการประกวด เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาวปี 5 ก่อนหน้านั้นเข้าวงการบันเทิงจากการเป็นพิธีกรรายการวัยรุ่น "สตรอเบอรี่ชีสเค้ก" และเป็นแบบให้แก่นิตยสารต่าง ๆ นอกจากนี้ พรรณวรทยังเป็นน้องสาวของกาญจน์เกล้า ด้วยเศียรเกล้า และมีน้องสาวอีกคนสุดท้องชื่อ (แกรนท์) ด้วยเกล้า ด้วยเศียรเกล้า นักแสดง, ครอบครัวมาจากครอบครัวคนจีน (แซ่อึ้ง 黄) ในปี 2559 ได้เปลี่ยนชื่อ จาก "พรรณวรท" เป็น "กรณ์ภัสสร" เนื่องจากปัญหาสุขภาพและไปดูหมอ
แกรนด์ พรรณวรทสำเร็จอนุบาลศึกษาจากโรงเรียนอนุบาลสีวลี ประถมศึกษาจากโรงเรียนพระหฤทัยดอนเมือง และมัธยมศึกษาจากโรงเรียนหอวัง สายศิลป์-ภาษาญี่ปุ่น ปัจจุบันสำเร็จการศึกษาคณะนิเทศศาสตร์ สาขาวิชาสื่อสารการตลาด มหาวิทยาลัยรังสิต
แกรนด์ พรรณวรทได้มีการรวมกลุ่มกับเพื่อนตั้งวง Cover ชื่อว่า Lollipops ซึ่งมีสมาชิกทั้งหมด 7 คน Cover วง Berryz Koubou ของญี่ปุ่น โดยที่มี แกรนด์ cover Risako, เฟื้อง cover Miyabi, หยก cover Momoko, เฟิร์น cover Yurina, ชมพู่ cover Chinami, เตนท์ cover Saki และ ป่าน cover Maasa เพื่อแสดงและประกวดตามงานต่าง ๆ 4 งาน ด้วยกัน คือ
แต่หลังจากที่แกรนด์ พรรณวรทได้เข้ามาเป็นพิธีกรรายการ สตรอเบอรี่ชีสเค้ก วง Lollipops จึงเลิกเต้นไป
พรรณวรท ด้วยเศียรเกล้า ได้เข้ามาประกวดรายการ เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาวปี 5 เป็นตัวแทนภาคกลาง ได้รับหมายเลขรหัส *3
พรรณวรท ด้วยเศียรเกล้าได้ออกจากการแข่งรายการเดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาวปี 5 ในสัปดาห์ที่ 4 เนื่องจากมีคะแนนโหวตน้อยที่สุด