hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
อักษรไทยฝักขาม
อักษรไทยฝักขามหรืออักษรฝักขาม เป็นอักษรที่เคยใช้ในล้านนาและภาคอีสานของไทย เชียงตุง และสิบสองปันนา มีลักษณะใกล้เคียงกับอักษรไทยน้อยหรืออักษรลาวในปัจจุบัน คาดว่าพัฒนาไปจากอักษรไทยสมัยพ่อขุนรามคำแหงมหาราช และแพร่หลายเข้าสู่ล้านนาในสมัยพญาลิไท พบจารึกภาษาไทเขียนด้วยอักษรฝักขามในล้านนาชิ้นแรกคือจารึกวัดพระยืน อายุราว พ.ศ. 1954 และคาดว่าใช้มาจนถึงประมาณ พ.ศ. 2124 จึงเปลี่ยนมาใช้อักษรธรรมหรืออักษรล้านนาแทน อักษรชนิดนี้เป็นต้นแบบของอักษรเง่อันในประเทศเวียดนามด้วย
ในทางศาสนา อักษรฝักขามเป็นอักษรที่ใช้ในหมู่พระภิกษุนิกายลังกาวงศ์เก่า ส่วนอักษรธรรมใช้ในหมู่พระภิกษุนิกายลังกาวงศ์ใหม่ ในสมัยพระเจ้าติโลกราชขึ้นเสวยราชย์เมือ พ.ศ. 1984 ทรงสนับสนุนนิกายลังกาวงศ์ใหม่ และน่าจะเริ่มมีจารึกด้วยอักษรธรรมในรัชกาลนี้ เมื่อสิ้นรัชกาล กษัตริย์เชียงใหม่องค์ต่อมาให้ประชาชนนับถือศาสนาตามใจชอบ ทำให้ฟื้นฟูนิกายลังกาวงศ์เก่าขึ้นมาอีกและใช้อักษรฝักขามอีกครั้ง จนกระทั่งหลัง พ.ศ. 2000 นิกายลังกาวงศ์ใหม่ฟื้นฟูการเขียนคัมภีร์ทางศาสนาด้วยอักษรธรรมประกอบกับเป็นช่วงที่ล้านนาตกเป็นเมืองขึ้นของพม่า ล้านนาจึงใช้อักษรธรรมเป็นหลักเรื่อยมา ในสมัยพระเจ้ากาวิละพยายามฟื้นฟูอักษรฝักขามขึ้นอีกแต่ไม่สำเร็จ
ประภาพันธุ์ กรโกสียกาจ
รองศาสตราจารย์ ดร. ท่านหญิงประภาพันธุ์ กรโกสียกาจ (3 ธันวาคม พ.ศ. 2472) เป็นพระธิดาในพระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นภาณุพงศ์พิริยเดช ประสูติแต่หม่อมมาลี ภาณุพันธุ์ ณ อยุธยา และเป็นอดีตอาจารย์มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
ท่านหญิงประภาพันธุ์ พระนามเดิมว่า “หม่อมเจ้าประภาพันธุ์ ภาณุพันธุ์” เป็นพระธิดาในพระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นภาณุพงศ์พิริยเดช ประสูติแต่หม่อมมาลี ภาณุพันธุ์ ณ อยุธยา (สกุลเดิม แสง-ชูโต) บุตรพระยาสุรศักดิ์มนตรี (แสง แสง-ชูโต) เมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2472 เป็นพระนัดดาในสมเด็จพระราชปิตุลาบรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช และเป็นพระราชปนัดดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อมีชันษาได้ 4 ปี พระบิดาได้สิ้นพระชนม์ ท่านหญิงประภาพันธุ์มีเจ้าพี่เจ้าน้องร่วมพระมารดาสององค์คือ คือหม่อมเจ้าสุริยพันธุ์ ภาณุพันธุ์ และพันธุ์วโรภาส เศวตรุนทร์
ท่านหญิงประภาพันธุ์ทรงกราบบังคมทูลลาออกจากฐานันดรศักดิ์เพื่อเสกสมรสกับพลอากาศตรีโกสีย์ กรโกสียกาจ (เสียชีวิต พ.ศ. 2554)บุตรหลวงกรโกสียกาจ (กอน โสมนะพันธ์) กับอบ กรโกสียกาจ เมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2504 มีบุตร-ธิดาด้วยกันสามคน สำเร็จการศึกษาระดับปริญญามหาบัณฑิต สาขาจิตวิทยาพัฒนาการ จากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ (เมื่อครั้งยังเป็นวิทยาลัยวิชาการศึกษา) เมื่อ พ.ศ. 2500 และเริ่มรับราชการเป็นอาจารย์ที่มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒตั้งแต่ พ.ศ. 2499 และเกษียณอายุราชการเมื่อ พ.ศ. 2533 ในตำแหน่งรองศาสตราจารย์ระดับ 9
ปัจจุบันยังทำงานด้านสาธารณกุศล อาทิ เป็นประธานมูลนิธิหม่อมเจ้าพิจิตรจิราภา เทวกุล ในพระอุปถัมภ์สมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี เพื่อมอบทุนการศึกษาให้แก่นักเรียน นิสิต นักศึกษา ที่ใฝ่เรียน แต่ขาดแคลนทุนทรัพย์
เครื่องอิสริยาภรณ์
คาริทีส
คาริทีส หรือ ไตรเทพี () ตามตำนานเทพเจ้ากรีก “Charis” ( หรือ คาริส) เป็นเทพีองค์หนึ่งในบรรดา “Charites” ( หรือ “Graces” หรือคาริทีส) ซึ่งเป็นเทพีแห่งความมีเสน่ห์, ความงาม, ธรรมชาติ, การสร้างสรรค์ และ การเจริญพันธุ์ จำนวนเทพีคาริทีสเดิมมีด้วยกันสามองค์ตั้งแต่องค์ที่มีอาวุโสที่สุดเทพีอกลาเอีย (Aglaea หรือ ความงาม), เทพียูโฟรเซเน (Euphrosyne หรือ ความร่าเริง) และองค์ที่อาวุโสน้อยที่สุดเทพีธาเลีย (Thalia หรือ ความสนุก) ตำนานเทพเจ้าโรมันเรียกกันว่า “กราทิเอ” (Gratiae) หรือเทพีแห่งความสง่างาม (Grace)
คาริทีสมักจะถือกันว่าเป็นธิดาของซูสและยูรีโนเม (Eurynome) แต่บางครั้งก็กล่าวว่าเป็นธิดาของไดโอนิซัสและแอฟรอไดที หรือธิดาของเทพเฮลิออสและเทพีเอเกิล โฮเมอร์บรรยายว่าเทพีชาริทีสเป็นผู้ติดตามคนหนึ่งของแอฟรอไดที
ภุมรีภิรมย์ เชลล์
ท่านหญิงภุมรีภิรมย์ เชลล์ (ท่านหญิงน้อย)พระนามเดิม “หม่อมเจ้าภุมรีภิรมย์ ยุคล” เป็นพระธิดาในพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอนุสรมงคลการ ประสูติแต่ฟองจันทร์ ศิริวัติ (เดิม "เจ้าฟองจันทร์ อินทขัติย์") เมื่อวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2482 (นับแบบเดิมเป็นพ.ศ. 2481) มีเจ้าพี่ร่วมพระบิดา-มารดาหนึ่งองค์ คือท่านหญิงจันทรจรัสศรี ไพบูลย์เลิศ (2 กรกฎาคม 2480 - 17 พฤศจิกายน 2548) มีเจ้าน้องต่างมารดาห้าองค์ และมีน้องต่างบิดาหนึ่งคน คือเพียงจันทร์ ภูมมะภูติ
ท่านหญิงภุมรีภิรมย์ทรงกราบบังคมทูลลาออกจากฐานันดรศักดิ์แห่งพระราชวงศ์ เพื่อเสกสมรสกับโรมาโน ลุคโก เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506 มีโอรส-ธิดา 5 คน คือต่อมาท่านหญิงภุมรีภิรมย์ทรงหย่ากับโรมาโน และเสกสมรสใหม่กับชอง มารี เชลล์ ปัจจุบันท่านหญิงภุมรีภิรมย์ประทับอยู่ ณ ประเทศฝรั่งเศส
อิเขง
อิเขง เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงตามประวัติศาสตร์
เป็นขุนพลของเมืองกิจิ๋ว ขุนพลอ้วนเสี้ยว ปรากฏตัวครั้งแรกที่ศึกกัวต๋อ 
อ้วนเสี้ยวส่งไปรักษาเสบียงและอาวุธที่ตำบลอัวเจ๋า เมื่อครั้งนั้นอ้วนเสี้ยวได้ไล่เขาฮิวที่ปรึกษาออกไป
เขาฮิวจึงไปหาโจโฉเพราะเป็นเพื่อนเก่ากัน เขาฮิวบอกกับโจโฉว่ามีวิธีทางที่จะล้มอ้วนเสี้ยวได้ จึงแนะนำโจโฉว่า
อ้วนเสี้ยวเก็บเสบียงกับอาวุธไว้ที่อัวเจ๋า ต้องไปตีที่นั่นโดยให้ทหารปลอมตัวเป็นทหารของอ้วนเสี้ยวแล้วให้นำไม้ติดไฟไปด้วย
โจโฉทำตามวิธีของเขาฮิวให้ทหารปลอมเป็นทหารของอ้วนเสี้ยวแล้วเข้าไปวางเพลิงในค่ายที่ตำบลอัวเจ๋า
ซึ่งก่อนหน้านั้น อิเขงได้ดื่มสุรามากๆ จนสลึมสลือ เมาไม่ได้สติ
เมื่อทหารฝ่ายอิเขงมาแจ้งอิเขงว่าค่ายถูกวางเพลิง อิเขงก็สร่างเมา แล้วควบม้าคิดจะหนีออกไปจากค่าย
แต่ยังไม่ถึงทางออก อิเขงก็โดนไฟคลอกตายอยู่ในค่ายของตนเอง
แซ็ค
แซ็ค (; ) เป็นตัวละครจากเกม "เดธ ออร์ อะไลฟ์" ผลิตโดยบริษัท Tecmo ของญี่ปุ่น ซึ่งเป็นนักมวยไทยชาวอเมริกันผู้ไว้ผมสีเขียวเช่นเดียวกับนักกีฬาบาสเกตบอล NBA ชื่อดังนามว่า "เดนนิส รอดแมน" นอกจากนี้ "แซ็ค" ยังเป็นตัวละครที่มีบทบาทสำคัญในภาพยนตร์ฮอลลีวูดเรื่อง "DOA: Dead or Alive" ด้วยเช่นกัน
ภายหลังจากการได้ยินข่าวการจัดการแข่งขันประลองยุทธแบบทัวนาเมนท์แล้ว แซ็ค ก็มีความปรารถนาเข้าร่วมแข่งขันเพื่อชื่อเสียงเงินทองด้วย ภายหลังจากที่เขาประสบความสำเร็จจากการแข่งขันในทัวนาเมนท์แรก เขาก็มองหาการแข่งขันในศึกทัวนาเมนท์ต่อไปเพื่อนำเงินรางวัลไปเสพสุขในชีวิตที่เหลือต่อไป แซ็ค นำเงินรางวัลไปใช้ในเกมพนันที่ลาสเวกัส และซื้อเกาะส่วนตัวพร้อมกับสร้างรีสอร์ทหรูริมหาด อีกทั้งเชิญนักสู้สาวจากศึกเดธ ออร์ อะไลฟ์ มาร่วมสนุกบนเกาะแห่งนี้ ก่อนที่จะเกิดความโกลาหลครั้งใหญ่ในเวลาต่อมา
บทสดุดี
บทสดุดี () คือสุนทรพจน์อย่างเป็นทางการ หรือต่อมาหมายถึงบทเขียนที่ใช้ในการกล่าวสรรเสริญบุคคลหรือปรัชญาความคิด และเป็นงานที่เป็นที่ทำการศึกษากันมากที่ไม่ใช่บทยกย่อง (eulogy) และมิใช่งานเขียนที่มีจุดประสงค์ในการวิพากษ์
“Panegyric” มาจากภาษากรีก “πανηγυρικός” ที่แปลว่า “สุนทรพจน์ที่เหมาะกับที่ประชุมใหญ่” (ศาสนชุมนุมของกรีก (Panegyris)) ในเอเธนส์สุนทรพจน์ดังกล่าวมักจะกล่าวเนื่องในโอกาสที่มีเทศกาลหรือการกีฬาระดับชาติ โดยมีวัตถุประสงค์ในการปลุกเร้าใจพลเมืองให้เห็นดีเห็นงามไปกับการกระทำอันเป็นวีรบุรุษของบรรพบุรุษ
บทสดุดีที่มีชื่อเสียงที่สุดก็ได้แก่บทสดุดี “Olympiacus” โดย จอร์จิอัส, “Olympiacus” โดย ลิเซียส และ “Panegyricus” และ “Panathenaicus” โดยอิโซคราทีส แต่ไม่ได้กล่าวจริง การกล่าวสดุดีเนื่องในโอกาสงานศพเช่นสุนทรพจน์ที่เขียนโดยนักประวัติศาสตร์ชาวกรีกธูซิดิดีสที่กล่าวโดยเพรีคลีสก็อยู่ในประเภทที่เรียกว่า “บทสดุดี”
ในสมัยโรมันโบราณบทสดุดีจำกัดใช้ในการสรรเสริญผู้ยังมีชีวิตอยู่เท่านั้น และใช้ “บทสรรเสริญผู้ตาย” (funeral oration) สำหรับผู้เสียชีวิตไปแล้วเท่านั้น ตัวอย่างของบทสดุดีที่มีชื่อเสียงในภาษาลาตินก็ได้แก่บทสดุดีที่กล่าวโดยพลินิผู้เยาว์ในวุฒิสภาโรมันเนื่องในโอกาสที่ได้รับตำแหน่งเป็นกงสุล ที่มีเนื้อหาบางส่วนพาดพิงไปถึงบทยกย่องจักรพรรดิทราจัน
เมื่อมาถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 3 และระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 4 ในสมัยของจักรพรรดิไดโอคลีเชียนก็เกิดมีประเพณีการสรรเสริญคุณสมบัติของความเป็นมหาวีรบุรุษของพระจักรพรรดิที่กำลังทรงราชย์อยู่ในงานเทศกาลทางวรรณกรรม ในปี ค.ศ. 336 ยูซีเบียสแห่งเซซาเรียให้บทสดุดีเนื่องในพระราชวโรกาสที่จักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 1 ทรงราชย์ครบรอบ 30 ปี ซึ่งเป็นการสรรเสริญความมั่นศรัทธาทางศาสนาของพระองค์แทนที่จะเป็นการสรรเสริญในพระราชกรณียกิจที่ทรงประสบความสำเร็จในทางโลกที่ได้ทรงทำมาตามประเพณีการกล่าวสดุดีที่ทำกันมา
บทสดุดีที่ให้อย่างมีอรรถรส, ประสิทธิภาพ และ มีปฏิภาณเป็นเครื่องมือสำหรับผู้ยังมีอายุไม่มากนักผู้มีการศึกษาแต่ขาดประสบการณ์ในการดึงดูดความสนใจที่ต้องการในบรรยากาศของการแข่งขัน เมื่อกวีคลอเดียนเดินทางจากอเล็กซานเดรียมายังโรมก่อนปี ค.ศ. 395 ก็มาสร้างชื่อเสียงโดยการให้บทสดุดี และในที่สุดก็ได้เป็นกวีประจำสำนักของสติลิโค
คาสซิโอโดรัสข้าราชสำนักในพระเจ้าธีโอดอริคมหาราชทิ้งงานเขียนบทสดุดีเอาไว้ -- “Laudes” นักชีวประวัติของคาสซิโอโดรัส โอดอนเนลล์บรรยายว่าเป็น “งานที่เป็นที่ทราบกันเป็นสุนทรพจน์ที่มีเนื้อหาสรรเสริญอันเกินเลย; วัตถุประสงค์ของการเขียน (ซึ่งก็คงมีความสำคัญต่อการตัดสินคุณค่า) ก็เพื่อให้เห็นว่าการกล่าวสรรเสริญอันเกินเลยจะทำได้มากเท่าใดโดยไม่เกินขอบเขตของมารยาทและการจำกัดของสังคม”
โคลงสดุดีคาสิดา (Qasida) คือโคลงสดุดีในภาษาอาหรับ, ภาษาเปอร์เซีย, ภาษาตุรกี และ ภาษาอูรดู
ยูฟรอซินี (เทพปกรณัม)
ยูฟรอซินี (; ) เป็นเทพีองค์หนึ่งในสามองค์ในกลุ่มเทพีชาริทีสในตำนานเทพเจ้ากรีกที่รู้จักกันในภาษาอังกฤษว่า "Three Graces" (ไตรเทพี) เทพียูฟรอซินีเป็นธิดาของซูสและยูรีโนเม (Eurynome) และเป็นเทพีแห่งความสง่าและความงาม และความร่าเริง
เทพียูฟรอซินีปรากฏเป็นหนึ่งในสามเทพีในรายละเอียดของภาพ "ฤดูใบไม้ผลิ" โดยซันโดร บอตตีเชลลี
สงบ สวนสิริ
สงบ สวนสิริ (20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2452 - 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2513) เกิดที่ตรอกเยื้องตลาดท่าข้าม อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรปราการ เป็นชาวปากน้ำ รุ่นเดียวกับกลุ่มนักเขียนที่มีชื่อเสียงได้แก่ขุนสุนทรภาษิต, สังข์ พัธโนทัย, น. ณ ปากน้ำ และเสนีย์ เสาวพงศ์
เมื่อสงบ สวนสิริ อายุได้ 5 ขวบ บิดาและมารดาเสียชีวิตทั้งหมด ต้องอาศัยอยู่กับย่ามาโดยตลอด เข้าศึกษาที่โรงเรียนมัธยมวัดกลาง จังหวัดสมุทรปราการ จากนั้นเข้าศึกษาต่อโรงเรีนสวนกุหลาบวิทยาลัย จนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 เมื่อ พ.ศ. 2467
สงบ สวนสิริสมัครเข้าเป็นครั้งแรกที่โรงเรียนมัธยมวัดสุวรรณคีรี ในคลองบางกอกน้อย เมื่อ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2468 และดำรงอาชีพครูนานถึง 21 ปี จากนั้นย้ายไปอยู่โรงเรียนมัธยมอมรินทราราม และมัธยมทวีธาภิเศก สุดท้ายลาออกจากราชการ เมื่อ พ.ศ. 2489 และหันมาประกอบอาชีพการประพันธ์อย่างเต็มตัว
ผลงานของสงบ สวนสิริ เป็นที่รู้จักกันดี ด้วยนามปากกา "สันตสิริ" โดยเฉพาะผลงานแปลนวนิยายของเพิร์ล เอส. บั๊ก (Pearl S. Buck) เช่น ทรัพย์ในดิน (Good Earth), เมียหลวง (The First Wife) ฯลฯ นอกจากนี้ยังมีผลงานด้านการเรียบเรียงประวัติบุคคลสำคัญ ตำรา และพจนานุกรามภาษาอังกฤษ
ทาไลอา
ทาไลอา (; ) เป็นเทพีองค์หนึ่งในสามองค์ในกลุ่มเทพีชาริทีสในตำนานเทพเจ้ากรีกที่รู้จักกันในภาษาอังกฤษว่า "Three Graces" (ไตรเทพี) เทพีทาไลอาเป็นธิดาของซูสและยูรีโนมี (Eurynome) และเป็นเทพีแห่งแรงบันดาลใจของเรื่องชวนหัวและกวีนิพนธ์เชิงอุดมคตินิยม "Θάλεια" แผลงมาจากภาษากรีก "θάλλειν" ที่แปลว่าบาน
เทพีทาไลอาปรากฏเป็นหนึ่งในสามเทพีในรายละเอียดของภาพ "ฤดูใบไม้ผลิ" โดยซันโดร บอตตีเชลลี
อะกลีอา
อะกลีอา () หรือ อะไกลอา (; ) เป็นเทพีองค์เล็กที่สุดในสามองค์ในกลุ่มเทพีชาริทีสในตำนานเทพเจ้ากรีกที่รู้จักกันในภาษาอังกฤษว่า "Three Graces" (ไตรเทพี) เทพีอะกลีอาเป็นธิดาของซูสและยูริโนมี (Eurynome)
เทพีอะกลีอาปรากฏเป็นหนึ่งในสามเทพีในรายละเอียดของภาพ "ฤดูใบไม้ผลิ" โดยซันโดร บอตตีเชลลี
เทศกาลโต๊ะจีนลิง
เทศกาลโต๊ะจีน ได้จัดว่า เป็น 1 ใน 10 ของเทศกาลที่แปลกที่สุดในโลก และเป็นเทศกาลงานประเพณีที่สำคัญของจังหวัดลพบุรี
การจัดงานเลี้ยง'โต๊ะจีนลิงของจังหวัดลพบุรี เริ่มมีขึ้นครั้งแรกตั้งแต่ปี 2532 สร้างชื่อเสียงให้กับจังหวัดลพบุรีจนโด่งดังไปทั่วโลก และถูกจัดเข้าปฏิทินงานประจำปีของจังหวัด งานดังกล่าวเริ่มขึ้นจากการลงแรงกายแรงความความคิดของอาทิตย์ ทวีคูณ เสนอต่อ นายยงยุทธ กิจวัฒนานุสนธิ์ ประธาน บริษัท ลพบุรีอินน์กรุ๊ป และดำเนินการต่อเนื่องจนกระทั่งปัจจุบันขึ้นสู่ปีที่ 14 ลิงบริเวณศาลพระกาฬ พระปรางค์สามยอด จะแยกพวกกันกับลิงบริเวณตึก สภาพของ ลิงศาลพระกาฬ ค่อนข้างได้รับการเลี้ยงดูอย่างอิ่มหมีพีมัน เนื่องจากมีผู้คนที่มากราบไหว้สักการะศาลฯ เลี้ยงดู ขณะที่ ลิงพระปรางค์สามยอด และลิงตึกที่มีอยู่ประมาณ 3,000 ตัว มีความเป็นอยู่ที่ลำบาก บางมื้อก็กินไม่อิ่ม
ในการจัดงานเทศกาลในครั้งนี้ก็เพื่อให้ลิงซึ่งอาศัยอยู่บริเวณ ศาลพระกาฬ พระปรางค์สามยอด และตามตึกได้กินอิ่มอย่างเป็นทางการปีละครั้ง หลังจากที่มนุษย์เข้ามาสร้างเมืองจนลิงเจ้าถิ่นต้องกลายเป็นเพียงผู้อาศัยไป ทั้งนี้ สำหรับเทศกาลโต๊ะจีนลิง จัดขึ้นเป็นประจำทุกปี เพื่อเลี้ยงบรรดาลิงที่มาอาศัยอยู่ในบริเวณศาลพระกาฬ ซึ่งชาวบ้านเชื่อว่า เป็นศิษย์ของเจ้าพ่อพระกาฬ สิ่งศักดิ์สิทธิ์ของจังหวัด บรรดาลิงเหล่านี้ จึงได้รับความช่วยเหลือให้อาหารจากชาวบ้านเป็นอย่างดีเรื่อยมา และเทศกาลโต๊ะจีนลิงนี้ ยังเป็นอีกหนึ่งในมาตรการส่งเสริมการท่องเที่ยวที่ส่วนราชการ และพ่อค้าประชาชน ร่วมกันจัดขึ้นเพื่อหวังดึงดูดนักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติให้เดินทางมาเยี่ยมชม ความน่ารักของลิงและคนที่อยู่ร่วมกันมายาวนานโดยเฉพาะชาวต่างชาติที่ให้ความสนใจเป็นอย่างมาก เพราะว่าเป็นเทศกาลที่แปลกเทศกาลหนึ่งที่หาชมได้ยาก และสื่อชั้นนำของต่างชาติยังนำไปเผยแพร่ต่อสายตาชาวโลกจนเป็นที่รู้จักไปทั่วโลกอยู่ในขณะนี้
งานเลี้ยงโต๊ะจีนลิง จัดขึ้นทุกวันอาทิตย์  สัปดาห์สุดท้ายของเดือนพฤศจิกายน ณ บริเวณศาลพระกาฬ และพระปรางค์สามยอด มีฝูงลิงอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก เป็นที่สนใจสำหรับนักท่องเที่ยว บรรดานักท่องเที่ยวที่มานมัสการเจ้าพ่อพระกาฬ มักจะนำอาหารและผลไม้มาเลี้ยงลิง ทำให้ลิงมีความเชื่องและคุ้นเคยกับนักท่องเที่ยวมากขึ้น ในงานมีกิจกรรมต่าง ๆ มากมาย
ลอรา ลินนีย์
ลอรา เลกเกตต์ ลินนีย์ () เกิดเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1964 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน มีผลงานแสดงภาพยนตร์ โทรทัศน์ ละครเวที ลินนีย์ได้รับ 3 รางวัลเอมมี, 1 รางวัลลูกโลกทองคำ, และ 1 รางวัลแซกอวอร์ด เธอยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ 3 ครั้งและเคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลบาฟต้า 1 ครั้ง
วอร์เรน เบต์ตี
วอร์เรน เบต์ตี () เกิดเมื่อวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 1937 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน โปรดิวเซอร์ นักเขียนบทและผู้กำกับภาพยนตร์
เฟรดริก มาร์ช
เฟรดริก มาร์ช () (31 สิงหาคม ค.ศ. 1897 - 14 เมษายน ค.ศ. 1975) เป็นนักแสดงละครเวทีและภาพยนตร์ชาวอเมริกัน เขาได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม 2 ครั้ง โดยครั้งแรกในรับรางวัลในปี 1932 จากการแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "Dr. Jekyll and Mr. Hyde" และครั้งที่ 2 ในปี 1946 จากภาพยนตร์เรื่อง "The Best Years of Our Lives"
โรงเรียนป่วน ก๊วนคนบ๊อง
โรงเรียนป่วน ก๊วนคนบ๊อง () เป็นไลท์โนเวลญี่ปุ่น แต่งโดย เค็นจิ อิโนะอุเอะ และวาดภาพประกอบโดย ยูอิ ฮากะ จำนวน 17 เล่มจบ โดยวางจำหน่ายระหว่างวันที่ 29 มกราคม 2007 จนถึงวันที่ 30 พฤศจิกายน 2013 วางจำหน่ายโดย Enterbrain ในเครือ "Famitsu Bunko" ส่วนมังงะ วาดโดย โมสึเกะ มัทตะคุ เริ่มตีพิมพ์ลงในนิตยสาร "Shōnen Ace" เมื่อวันที่ 25 เมษายน 2009 และมังงะแบบที่สอง วาดโดย นาโม เริ่มตีพิมพ์ลงในนิตยสาร "Famitsu Comic Clear" เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม 2009 และอนิเมะโดย Silver Link โดยประกาศในเดือนเดียวกัน โดยมีอนิเมะตัวอย่างอัปโหลดลงบนอินเทอร์เน็ตเมื่อเดือนสิงหาคม 2009 โดยอนิเมะฉายระหว่างวันที่ 7 มกราคม ถึง 31 มีนาคม 2010
การสอบวัดระดับปลายปีของชั้นปีที่ 2 ที่โรงเรียนฟุมิสึกิ ซึ่งเป็นโรงเรียนที่มีการนำระบบพิเศษเข้ามาประยุกต์ใช้จริงเป็นแห่งแรก "โยชิอิ อาคิฮิสะ" เจ้าโง่ที่ทำผลสอบได้น้อยจนได้ฉายาว่า "คนโดนภาคทัณฑ์" หรือก็คือไอ้บ้าที่ขาดการใฝ่รู้การเรียน ได้เหลือบไปเห็น "ฮิเมจิ มิสึกิ" คนที่ฉลาดที่สุด ในชั้นปีที่ 2 กำลังไม่สบายและไม่สามารถทำข้อสอบได้ อาคิฮิสะ ก็แก้ตัวกับอาจารย์แทน มิสึกิ แล้วแต่ไม่ได้ผล ทั้งคู่จึงถูกคัดให้อยู่ห้อง F ที่มีการเป็นอยู่ห่วยที่สุด เนื่องจากโรงเรียนฟุมิสึกิมีการแบ่งแยกอย่างชัดเจน ห้องเรียนและการเป็นอยู่จะถูกจัดลำดับตามเกรด A ถึง F ซึ่งมีสิทธิพิเศษและสิ่งอำนวยความสะดวกต่างกันราวฟ้ากับเหวนี่เป็นเหตุผลที่ทำให้เหล่านักเรียนห้อง F ต้องลุกมาประลองกับห้องอื่นด้วย "การสอบประลองภูตพิทักษ์อัญเชิญ" การสอบประลองภูตพิทักษ์อัญเชิญนั้นนักเรียนจะอยู่ในการควบคุมของอาจารย์คุมสอบวิชาใด้วิชาหนึ่ง และนักเรียนสามารถอัญเชิญภูตพิทักษ์ของตนออกมาสู้กับภูตของนักเรียนอีกฝ่าย โดยค่าพลังของภูตจะมาจากคะแนนสอบของวิชานั้นๆ พวกเขาสามารถประกาศสงครามกับห้องเรียนอื่นๆ ได้โดยใช้ภูตอัญเชิญเหล่านี้ หากห้องระดับต่ำกว่าสามารถชนะห้องระดับสูงกว่าได้ ก็จะมีการสลับสิ่งของเครื่องใช้กันทันที
กรมยุทธโยธาทหารบก
กรมยุทธโยธาทหารบก สังกัดกองทัพบกก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2447 ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยพระราชทานนามหน่วยว่า "กรมยุทธโยธา" มีพันเอกพระยาสโมสรสรรพการ (ทัด ศิริสัมพันธ์) เป็นเจ้ากรมคนแรก ซึ่งภายหลังได้มีการแปรสภาพ วิวัฒนาการจนถึงปัจจุบันรวม 113 ปี และมีวันที่ 1 กันยายนของทุกปี เป็นวันครบรอบวันสถาปนาหน่วย ปัจจุบันเจ้ากรมยุทธโยธาทหารบก ได้แก่ พลตรี ธีระพล มณีแสง
กรมยุทธโยธาทหารบก มีภารกิจเกี่ยวกับ การก่อสร้าง ซ่อมแซม อาคาร สิ่งปลูกสร้าง และสาธารณูปโภค งานอสังหาริมทรัพย์ และการส่งกำลังบำรุงสิ่งอุปกรณ์สายยุทธโยธา มีส่วนราชการเพื่อรองรับงานตามภารกิจ จำนวน 8 กอง 2 แผนก
มุสตาฟา เคมาล อตาเติร์ก
มุสตาฟา เคมาล อตาเติร์ก (, 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2424 - 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2481) เป็นผู้ก่อตั้งและประธานาธิบดีคนแรกของสาธารณรัฐตุรกี
อตาเติร์กเป็นที่รู้จักในฐานะนายทหารที่มีความสามารถจากการที่เขาเป็นผู้บังคับบัญชาของจักรวรรดิออตโตมันเพียงคนเดียวที่ไม่แพ้ในสงครามโลกครั้งที่ 1 หลังจากที่จักรวรรดออตโตมันพ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่ 1 แล้ว เขาได้เป็นผู้นำของขบวนการแห่งชาติตุรกีในสงครามประกาศเอกราชตุรกี เขาได้เอาชนะกองทหารของฝ่ายไตรภาคี ซึ่งนำไปสู่การปลดปล่อยประเทศและการก่อตั้งประเทศในที่สุด ระหว่างที่เขาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีนั้น เขาได้ดำเนินการปฏิรูปประเทศในหลาย ๆ ด้าน ทั้งด้านการเมือง เศรษฐกิจ และวัฒนธรรม เขาตั้งใจที่จะเปลี่ยนแปลงประเทศ จากจักรวรรดิออตโตมันเดิม ให้เป็นรัฐชาติสมัยใหม่ที่ไม่อิงศาสนาและเป็นประชาธิปไตย
ชื่อเดิมของมุสตาฟา เคมาล อตาเติร์กมีเพียงแค่ มุสตาฟา เท่านั้น ส่วนชื่อ เคมาล นั้นได้มาจากครูคณิตศาสตร์ของเขา ที่ตั้งให้เพราะผลการเรียนที่ดีเยี่ยม ในช่วงวัยเด็ก แม่ของเขาได้พยายามให้เขาเข้าเรียนในโรงเรียนศาสนา ซึ่งเขาก็อิดออดที่จะไปเรียน แต่ก็ได้เข้าเรียนอยู่ช่วงระยะเวลาสั้น ๆ ต่อมาเขาได้เข้าเรียนที่โรงเรียน Şemsi Efendi ซึ่งเป็นโรงเรียนเอกชนที่มีหลักสูตรเกี่ยวกับศาสนาน้อยกว่าตามคำแนะนำของพ่อของเขา ต่อมาเขาได้เข้าเรียนในโรงเรียนมัธยมต้นทหารในเมืองซาโลนิกา (ซึ่งในขณะนั้นเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิออตโตมัน) ในปีค.ศ. 1893 และได้เข้าเรียนในโรงเรียนมัธยมปลายทหารในเมือง Manastır (ปัจจุบันคือเมือง Bitola ในมาซิโดเนีย) ในปีค.ศ. 1896 ในปีค.ศ. 1899 เข้าได้เข้าเรียนในวิทยาลัยสงครามในเมืองอิสตันบูล และจบการศึกษาในปีค.ศ. 1902 และได้จบการศึกษาจากสถาบันการศึกษาระดับสูงทางด้านสงครามอีกแห่งหนึ่งในวันที่ 11 มกราคม ค.ศ. 1905
หลังจากจบการศึกษา เขาได้รับแต่งตั้งยศร้อยโทและไปประจำการที่ดามัสกัส เขาได้เข้าร่วมสมาคมปฏิวัติที่ตั้งขึ้นมาอย่างลับ ๆ ชื่อ "มาตุภูมิและเสรีภาพ" (Vatan ve Hürriyet) ในปีค.ศ. 1907 เขาได้รับการเลื่อนยศเป็นร้อยเอกและย้ายไปประจำการที่ Manastır เขาเข้าร่วม Committee of Union and Progress แต่ต่อมาเขาก็เป็นที่รู้จักมากขึ้น เนื่องจากวิพากษ์วิจารณ์และต่อต้านนโยบายของบรรดาผู้นำองค์กร ในปีค.ศ. 1908 เขามีบทบาทในการปฏิวัติยังเติร์กซึ่งเขายึดอำนาจจากสุลต่านอับดุลฮามิดที่ 2 ในปีค.ศ. 1910 เขามีส่วนร่วมใน Picardie army maneuvers ในฝรั่งเศส ในปีค.ศ. 1911เขาทำงานในกระทรวงสงครามในช่วงระยะเวลาสั้น ๆ และได้รับคำสั่งให้ไปต่อสู้ในสงครามอิตาลี - ตุรกี เขากลับมายังเมืองหลวงในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1912หลังจากสงครามบอลข่านเริ่มต้นขึ้น ระหว่างสงครามบอลข่านครั้งแรก เขาได้ต่อสู้กับกองทัพบัลแกเรียที่เมือง Gallipoli และ Bolayır บนชายฝั่งเธรซ ในปีค.ศ. 1913 เขาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นทูตทหารประจำโซเฟีย และได้เลื่อนยศเป็นพันโท
การผสานความเชื่อ
การผสานความเชื่อ () คือความพยายามที่จะผสานความคิดหรือปรัชญาที่ต่างกันหรือตรงกันข้ามกันเข้าด้วยกัน โดยการนำตระกูลความคิดต่าง ๆ มาผสมผสานให้กลืนกันกันตามแนวปรัชญาใหม่ ที่อาจจะทำได้จากการดึงแนวเทียบของปรัชญาดั้งเดิม ธรรมเนียม และโดยเฉพาะจากเทววิทยาและปรัมปราวิทยาของศาสนาต่าง ๆ มาผสานกัน ในการสร้างพื้นฐานของความเป็นเอกทัศน์ของความคิดต่าง ๆ ดังว่าที่สามารถทำให้สร้างความเข้าใจได้จากมุมมองร่วมกัน (inclusive approach) ได้
การผสานความเชื่อมักจะใช้ในการเขียนวรรณกรรม, คีตกรรม, ศิลปะแสดงลักษณ์ และการแสดงออกทางวัฒนธรรม (เปรียบเทียบกับคตินิยมสรรผสาน) นอกจากนั้นการผสานความเชื่อก็ยังปรากฏในงานสถาปัตยกรรมหรือทางด้านการเมืองที่เรียกว่า “การเมืองเชิงผสาน” (Syncretic Politics) แต่ความหมายหลังจะมีความหมายแตกต่างออกไปบ้าง
การผสานความเชื่อป็นคำที่นิยมใช้ในความคิดที่เกี่ยวกับศาสนาเมื่อกล่าวถึงการผสานความเชื่อของปรัชญาศาสนาต่าง ๆ ขึ้นเป็นปรัชญาใหม่ หรือ ผสานเข้าเป็นธรรมเนียมศาสนาของความเชื่อจากธรรมเนียมที่เดิมแล้วไม่มีความเกี่ยวข้องกันแต่อย่างใด การประสานนี้อาจจะเกิดจากสาเหตุหลายประการ และสิ่งหลังอาจจะเกิดขึ้นในบริเวณที่มีประเพณีของศาสนาหลายศาสนาอยู่ด้วยกันและต่างก็มีบทบาทสำคัญในสังคม หรือในกรณีที่วัฒนธรรมถูกพิชิตและผู้พิชิตนำความเชื่อของศาสนาที่ต่างออกไปเข้ามาในสังคม แต่ไม่สามารถที่จะกำจัดความเชื่อหรือประเพณีการปฏิบัติดั้งเดิมของบริเวณที่พิชิตได้
คตินิยมสรรผสาน
คตินิยมสรรผสาน () คือแนวการสร้างสรรค์ที่มิได้ยึดมั่นถือมั่นในปรัชญาใดปรัชญาหนึ่งอย่างแน่วแน่ แต่จะดึงจากทฤษฎี, ลักษณะ หรือ ความคิดต่างๆ เพื่อสร้างความเข้าใจในหัวเรื่อง หรือใช้ทฤษฎีต่างๆ ในบางกรณี
บางครั้งรูปงานที่ออกมาก็จะดูขาดความสง่างามหรือขาดความเรียบง่าย และบางครั้งก็ได้รับการวิจารณ์ว่าขาดความสอดคล้องกันทางด้านความคิด แต่กระนั้นคตินิยมสรรผสานก็เป็นปรัชญาที่นิยมใช้กันในการศึกษาสาขาวิชาต่างๆ เช่นนักจิตวิทยายอมรับพฤติกรรมด้านต่างๆ แต่มิได้พยายามใช้ทฤษฎีนี้ในการให้คำอธิบายพฤติกรรมทุกด้านของมนุษย์เป็นต้น
คตินิยมสรรผสานบันทึกเป็นครั้งแรกว่าใช้กันโดยนักปรัชญาโบราณที่ไม่อ้างตนว่ายึดอยู่กับปรัชญาความคิดใดความคิดหนึ่งแต่จะเลือกจากแนวคิดของปรัชญาต่างที่มีอยู่ที่มีเหตุผลและเหมาะกับตนเอง จากแนวความคิดนี้นักปรัชญาก็สร้างระบบปรัชญาของตนเองขึ้นใหม่
คำว่า “Eclecticism” แผลงมาจากภาษากรีกโบราณว่า “eklektikos” ที่แปลว่า เลือกสิ่งที่ดีที่สุด นักปรัชญาผู้มีชื่อเสียงที่รู้จักกันว่าเป็นนักปรัชญาสรรผสานของปรัชญากรีกก็ได้แก่เซโนแห่งซิเทียมผู้ริเริ่มลัทธิสโตอิก, พาเนเชียส และ โพซิโดเนียส และ คาร์เนดีส และ ฟิโลแห่งลาริสสาผู้ริเริ่มสถาบันเพลโตที่สาม ในบรรดานักปรัชญาโรมันก็ได้แก่กิแกโรผู้ที่ถือว่าเป็นนักปรัชญาสรรผสานแท้ผู้รวมสำนักศึกษาเพริพาเททิก, สโตอิกและ สถาบันเพลโตใหม่เข้าด้วยกัน นอกจากนั้นก็ยังมีมาร์คัส เทเรนเทียส วาร์โร และ แซแนกาผู้ลูก
ซูเปอร์ฮิต
ซูเปอร์ฮิต เป็นโปรเจ็กท์พิเศษของนิธิทัศน์ โปรโมชั่น โดยเป็นการนำศิลปินนักร้องในสังกัดมาขับร้องเพลงลูกทุ่งที่เคยได้รับความนิยมมาก่อน ด้วยรูปแบบดนตรีที่ทันสมัยและสนุกสนานยิ่งขึ้นกว่าเดิม เข้าถึงผู้ฟังทุกกลุ่มเป้าหมาย โดยใช้เครื่องดนตรีบันทึกเสียง เช่น ดรัมแมชชีน กีตาร์ คีย์บอร์ด และเครื่องเป่าบางชิ้น
นิธิทัศน์ออกวางตลาดอัลบั้ม "ซูเปอร์ฮิต" ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2533 โดยศิลปินรายแรกคือ ดอน สอนระเบียบ ตามด้วย พรพิมล ธรรมสาร, ยุรนันท์ ภมรมนตรี และ สเตท เอ็กซ์เพรส โดยใช้ชื่อศิลปินตามด้วยคำว่าซูเปอร์ฮิตเป็นชื่ออัลบั้ม จากนั้นเป็นผลงานในชื่อชุด "เพลงคู่ซูเปอร์ฮิต", "ซูเปอร์ฮิต สเปเชี่ยล", "เมดเล่ย์ซูเปอร์ฮิต" โดยศิลปินนักร้องอีกหลายคน รวมทั้งได้นำนักร้องเพลงลูกทุ่งต้นฉบับมาขับร้องกับดนตรีใหม่ในชื่อชุด "อภิมหาลูกทุ่งซูเปอร์ฮิต" ส่วนชื่อ "เพลงหวานซูเปอร์คลาสสิก" เริ่มมีขึ้นในอัลบั้มของ โอภาส ทศพร ซึ่งเป็นอัลบั้มที่ประสบความสำเร็จอย่างมาก
แม้จะมีชื่ออัลบั้มที่ต่างกัน แต่ก็ถือว่าผลงานเพลงเก่าทำใหม่ล้วนอยู่ในสกุลซูเปอร์ฮิตแทบทั้งสิ้น และด้วยการใช้เวลาโปรโมทเพลงกว่าสิบชั่วโมงต่อสัปดาห์เพื่อออกอากาศทางช่อง 9 อ.ส.ม.ท. ทำให้ซูเปอร์ฮิตกลายเป็นชื่อเรียกติดปากคนฟังไปโดยปริยายเมื่อนึกถึงค่ายเพลง โดยมีอัลบั้มซูเปอร์ฮิตตามมาอีกนับร้อยชุด ขณะที่ผลงานเพลงสร้างสรรค์ของศิลปินซึ่งเป็นที่ยอมรับในแง่คุณภาพ เช่น ติ๊ก ชีโร่, ไฮดร้า ฯลฯ กลับค่อยๆ ลดลง จนเกิดการล่มสลายของค่ายไปในที่สุด แต่อย่างไรก็ตาม โปรเจ็กท์ "ซูเปอร์ฮิต" ทำให้วงการเพลงลูกทุ่งกลับมาเฟื่องฟูอีกครั้ง ด้วยการบุกเบิกการนำเพลงเก่ามาทำดนตรีในสมัยใหม่
ISO 15693
ISO 15693 เป็นมาตรฐานที่บังคับใช้กับเทคโนโลยี RFID ที่มีความถี่ 13.65 เมกะเฮิรตซ์ ซึ่งมุ่งเน้นในส่วนของอุปกรณ์ RFID ที่นำมาใช้ในงานด้าน Supply Chain และ Logistic
สาธารณรัฐเซเนกัลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
สาธารณรัฐเซเนกัล เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 28 ค.ศ. 2004 (พ.ศ. 2547) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซระหว่างวันที่ 13 – 29 สิงหาคม พ.ศ. 2547
ราชอาณาจักรซาอุดีอาระเบียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
ราชอาณาจักรซาอุดีอาระเบีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 28 ค.ศ. 2004 (พ.ศ. 2547) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซระหว่างวันที่ 13 – 29 สิงหาคม พ.ศ. 2547
สาธารณรัฐซานมารีโนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
สาธารณรัฐซานมารีโน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 28 ค.ศ. 2004 (พ.ศ. 2547) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซระหว่างวันที่ 13 – 29 สิงหาคม พ.ศ. 2547
รัฐเอกราชซามัวในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
รัฐเอกราชซามัว เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 28 ค.ศ. 2004 (พ.ศ. 2547) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซระหว่างวันที่ 13 – 29 สิงหาคม พ.ศ. 2547
สาธารณรัฐประชาธิปไตยเซาตูเมและปรินซิปีในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
สาธารณรัฐประชาธิปไตยเซาตูเมและปรินซิปี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 28 ค.ศ. 2004 (พ.ศ. 2547) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซระหว่างวันที่ 13 – 29 สิงหาคม พ.ศ. 2547
ประเทศเซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
ประเทศเซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 28 ค.ศ. 2004 (พ.ศ. 2547) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซระหว่างวันที่ 13 – 29 สิงหาคม พ.ศ. 2547
ประเทศเซนต์ลูเซียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
ประเทศเซนต์ลูเซีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 28 ค.ศ. 2004 (พ.ศ. 2547) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซระหว่างวันที่ 13 – 29 สิงหาคม พ.ศ. 2547
สหพันธรัฐเซนต์คิตส์และเนวิสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
สหพันธรัฐเซนต์คิตส์และเนวิส เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 28 ค.ศ. 2004 (พ.ศ. 2547) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซระหว่างวันที่ 13 – 29 สิงหาคม พ.ศ. 2547
สาธารณรัฐรวันดาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
สาธารณรัฐรวันดาใ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 28 ค.ศ. 2004 (พ.ศ. 2547) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซระหว่างวันที่ 13 – 29 สิงหาคม พ.ศ. 2547
สาธารณรัฐแอฟริกาใต้ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
สาธารณรัฐแอฟริกาใต้ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 28 ค.ศ. 2004 (พ.ศ. 2547) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซระหว่างวันที่ 13 – 29 สิงหาคม พ.ศ. 2547
ประเทศโซมาเลียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
ประเทศโซมาเลีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 28 ค.ศ. 2004 (พ.ศ. 2547) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซระหว่างวันที่ 13 – 29 สิงหาคม พ.ศ. 2547
ประเทศหมู่เกาะโซโลมอนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
ประเทศหมู่เกาะโซโลมอน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 28 ค.ศ. 2004 (พ.ศ. 2547) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซระหว่างวันที่ 13 – 29 สิงหาคม พ.ศ. 2547
เพย์ตัน แมนนิง
เพย์ตัน แมนนิ่ง () เกิดเมื่อวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 1976 เป็นสุดยอด ควอร์เตอร์แบ็ก จากทีม อินเดียนาโพลิส โคลทส์ เขาถูกดราฟท์เข้าลีก เอ็นเอฟแอล เป็นคนแรกเมื่อปี ค.ศ. 1998 โดยถูกทีมโคลทส์ดราฟท์ตัวไปและเขามีน้องชายที่เป็น ควอร์เตอร์แบ็กเหมือนกันคือ อีไลน์ แมนนิง จากทีม นิวยอร์ก ไจแอนตส์
สาธารณรัฐสโลวีเนียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
สาธารณรัฐสโลวีเนีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 28 ค.ศ. 2004 (พ.ศ. 2547) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซระหว่างวันที่ 13 – 29 สิงหาคม พ.ศ. 2547
สาธารณรัฐสโลวักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
สาธารณรัฐสโลวัก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 28 ค.ศ. 2004 (พ.ศ. 2547) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซระหว่างวันที่ 13 – 29 สิงหาคม พ.ศ. 2547
สาธารณรัฐสิงคโปร์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
สาธารณรัฐสิงคโปร์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 28 ค.ศ. 2004 (พ.ศ. 2547) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซระหว่างวันที่ 13 – 29 สิงหาคม พ.ศ. 2547
สาธารณรัฐเซียร์ราลีโอนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
สาธารณรัฐเซียร์ราลีโอน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 28 ค.ศ. 2004 (พ.ศ. 2547) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซระหว่างวันที่ 13 – 29 สิงหาคม พ.ศ. 2547
สาธารณรัฐเซเชลส์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
สาธารณรัฐเซเชลส์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 28 ค.ศ. 2004 (พ.ศ. 2547) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซระหว่างวันที่ 13 – 29 สิงหาคม พ.ศ. 2547
สหภาพรัฐเซอร์เบียและมอนเตเนโกรในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
สหภาพรัฐเซอร์เบียและมอนเตเนโกร เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 28 ค.ศ. 2004 (พ.ศ. 2547) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซระหว่างวันที่ 13 – 29 สิงหาคม พ.ศ. 2547
สาธารณรัฐประชาธิปไตยติมอร์-เลสเตในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
สาธารณรัฐประชาธิปไตยติมอร์-เลสเต เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 28 ค.ศ. 2004 (พ.ศ. 2547) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซระหว่างวันที่ 13 – 29 สิงหาคม พ.ศ. 2547
ประเทศแทนซาเนียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
สหสาธารณรัฐแทนซาเนีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 28 ค.ศ. 2004 (พ.ศ. 2547) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซระหว่างวันที่ 13 – 29 สิงหาคม พ.ศ. 2547
สาธารณรัฐทาจิกิสถานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
สาธารณรัฐทาจิกิสถาน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 28 ค.ศ. 2004 (พ.ศ. 2547) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซระหว่างวันที่ 13 – 29 สิงหาคม พ.ศ. 2547
สาธารณรัฐอาหรับซีเรียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
สาธารณรัฐอาหรับซีเรีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 28 ค.ศ. 2004 (พ.ศ. 2547) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซระหว่างวันที่ 13 – 29 สิงหาคม พ.ศ. 2547
ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 28 ค.ศ. 2004 (พ.ศ. 2547) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซระหว่างวันที่ 13 – 29 สิงหาคม พ.ศ. 2547
ราชอาณาจักรสวาซิแลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
ราชอาณาจักรสวาซิแลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 28 ค.ศ. 2004 (พ.ศ. 2547) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซระหว่างวันที่ 13 – 29 สิงหาคม พ.ศ. 2547
ประเทศซูรินามในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
ประเทศซูรินาม เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 28 ค.ศ. 2004 (พ.ศ. 2547) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 13 – 29 สิงหาคม พ.ศ. 2547
สาธารณรัฐซูดานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
สาธารณรัฐซูดาน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 28 ค.ศ. 2004 (พ.ศ. 2547) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซระหว่างวันที่ 13 – 29 สิงหาคม พ.ศ. 2547
ประเทศศรีลังกาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
ประเทศศรีลังกา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 28 ค.ศ. 2004 (พ.ศ. 2547) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซระหว่างวันที่ 13 – 29 สิงหาคม พ.ศ. 2547
เติมเจ็บเต็มอารมณ์
เติมเจ็บเต็มอารมณ์ ชื่อภาษาไทยของภาพยนตร์จีนเรื่อง East Palace, West Palace (อักษรจีนตัวเต็ม: 東宮西宮, อักษรจีนตัวย่อ: 东宫西宫, พินอิน: Dōng Gōng Xī Gōng) ฉายในปี ค.ศ. 1996 กำกับโดย จางหยวน
อาหลัน (ซือหัน) นักเขียนเกย์หนุ่มถูกตำรวจ (ฮูจุน) จับในสวนสาธารณะบริเวณรอบนอกพระราชวังต้องห้ามในข้อหามั่วสุมทางเพศในเวลาค่ำคืน อาหลันถูกตำรวจจับไปสอบปากคำที่สถานี ระหว่างนั้น เรื่องราวที่ฝั่งใจก็พรั่งพรูออกมาจากปากของอาหลัน ไม่ว่าช่วงชีวิตวัยเด็กที่เจ็บปวด ประสบการณ์ทางเพศครั้งแรก การถูกบังคับใช้แรงงานในท้องนา และ การไขว่คว้าหาความรัก ตลอดทั้งคืนนั้น ตำรวจผู้สอบสวนต้องเผชิญกับความรู้สึก ที่สับสนปนเปกันไป ระหว่างความรู้สึกขยะแขยงและความพึงพอใจ ซึ่งนั่นทำให้เขาเกิดความสับสนทางอารมณ์ของตัวเอง เพราะถึงทำอย่างไร อาหลันก็ไม่ยอมหยุดการกระทำของเขาซะที
East Palace, West Palace เป็นภาพยนตร์เรื่องที่ 4 ในการกำกับของจางหยวน ที่ได้ชื่อว่าเป็นผู้กำกับรุ่นใหม่ของวงการภาพยนตร์จีน ซึ่งได้มีผลงานเรื่องก่อนหน้านี้ 3 เรื่องที่เป็นที่จับตามอง สำหรับ East Palace, West Palace นั้นได้ชื่อว่า เป็นภาพยนตร์ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับเกย์อย่างเปิดเผยเรื่องแรกของจีนแผ่นดินใหญ่ ทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกห้ามฉายในประเทศจีน แต่ได้ฉายในต่างประเทศและได้รับรางวัลมากมาย ด้วยการคว้ารางวัล ผู้กำกับยอดเยี่ยม, บทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และถ่ายภาพยอดเยี่ยม จากเทศกาลภาพยนตร์ มาเดลพลาต้า (Mar del Plata Film Festival) และ ได้รับเชิญให้เข้าฉายในเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ สาย Un Certain Regard
สำหรับในประเทศไทยแล้ว East Palace, West Palace ได้เข้าฉายในโครงการ "The Little Big Films Project" ครั้งที่ 2 ของบริษัทสหมงคลฟิล์ม ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2543 ซึ่งเป็นโครงการการจัดฉายภาพยนตร์ในแนวนอกกระแส ทั้งหมด 5 เรื่อง เป็นเวลา 5 สัปดาห์ ในโรงภาพยนตร์ทั่วไปกลางกรุงเทพมหานครเหมือนภาพยนตร์ในเชิงพาณิชย์ทั่วไป โดยทำการฉายสลับกันไปในแต่ละโรง
East Palace, West Palace มีตัวละครเพียง 2 ตัวเท่านั้นที่ดำเนินเรื่อง และบางช่วงยังตัดสลับกับการแสดงงิ้ว ซึ่งเป็นเหมือนสัญลักษณ์บ่งบอกถึงความในใจของอาหลัน ทำให้มีทั้งผู้ที่ชอบและไม่ชอบ สำหรับผู้ที่ไม่ชอบกล่าวว่า ภาพยนตร์มีรูปแบบที่ค่อนข้างหนักหน่วง และมีผู้ได้วิจารณ์ว่า เป็นภาพยนตร์ที่วิจารณ์ถึงความเข้มงวดของระบอบคอมมิวนิสต์ในการปกครองของรัฐบาลจีนโดยตรง ซึ่งประชาชนชาวจีนก็มิได้ขัดขืน โดยให้เจ้าหน้าที่ตำรวจนั้นเป็นตัวแทนของรัฐบาลที่กระทำรุนแรง ทั้งเตะและต่อยอาหลันอย่างไรก็ตาม อาหลันก็ไม่ขัดขืน ซ้ำบางครั้งยังดูเหมือนยินดีให้กระทำด้วยอีกต่างหาก
ซึ่งสำหรับคำว่า East Palace, West Palace นั้นเป็นศัพท์สแลงของเกย์ที่หมายถึงห้องน้ำสาธารณะ ที่ตั้งอยู่ทั้งสองด้านของพระราชวังต้องห้าม ทางด้านทิศตะวันออกและทิศตะวันตก กลางกรุงปักกิ่ง
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 28 ค.ศ. 2004 (พ.ศ. 2547) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซระหว่างวันที่ 13 – 29 สิงหาคม พ.ศ. 2547
สาธารณรัฐยูกันดาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
สาธารณรัฐยูกันดา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 28 ค.ศ. 2004 (พ.ศ. 2547) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซระหว่างวันที่ 13 – 29 สิงหาคม พ.ศ. 2547
สาธารณรัฐเติร์กเมนิสถานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
สาธารณรัฐเติร์กเมนิสถาน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 28 ค.ศ. 2004 (พ.ศ. 2547) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซระหว่างวันที่ 13 – 29 สิงหาคม พ.ศ. 2547
ประเทศตุรกีในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
ประเทศตุรกี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 28 ค.ศ. 2004 (พ.ศ. 2547) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซระหว่างวันที่ 13 – 29 สิงหาคม พ.ศ. 2547
สาธารณรัฐตูนิเซียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
สาธารณรัฐตูนิเซีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 28 ค.ศ. 2004 (พ.ศ. 2547) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซระหว่างวันที่ 13 – 29 สิงหาคม พ.ศ. 2547
ประเทศตรินิแดดและโตเบโกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
ประเทศตรินิแดดและโตเบโก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 28 ค.ศ. 2004 (พ.ศ. 2547) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซระหว่างวันที่ 13 – 29 สิงหาคม พ.ศ. 2547
ประเทศตองงาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
ประเทศตองงา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 28 ค.ศ. 2004 (พ.ศ. 2547) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซระหว่างวันที่ 13 – 29 สิงหาคม พ.ศ. 2547
สาธารณรัฐโตโกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
สาธารณรัฐโตโก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 28 ค.ศ. 2004 (พ.ศ. 2547) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซระหว่างวันที่ 13 – 29 สิงหาคม พ.ศ. 2547
รายนามบุคคลสำคัญจากมหาวิทยาลัยแม่โจ้
รายนามบุคคลสำคัญจากมหาวิทยาลัยแม่โจ้
สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ
สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ () เป็นส่วนราชการที่อยู่ในบังคับบัญชาขึ้นตรงต่อนายกรัฐมนตรี เป็นหน่วยงานที่ไม่สังกัดกระทรวง ทบวงใด จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2545 มีภารกิจเกี่ยวกับการดำเนินงานสนองงานคณะสงฆ์และรัฐโดยการทำนุบำรุง ส่งเสริมกิจการพระพุทธศาสนา ให้การอุปถัมภ์ คุ้มครองและส่งเสริมพัฒนางานพระพุทธศาสนา ดูแล รักษา จัดการศาสนาสมบัติ พัฒนาพุทธมณฑลให้เป็นศูนย์กลางทางพระพุทธศาสนา รวมทั้งให้การสนับสนุนส่งเสริม พัฒนาบุคลากรทางศาสนา
ในอดีตที่ผ่านมาการศาสนา และการศึกษา จะดำเนินควบคู่กันมาโดยตลอด ซึ่งในอดีตนั้นงานด้านการศาสนา จะอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของ "กระทรวงธรรมการ" ซึ่งต่อมาในปี พ.ศ. 2484 ได้มีการประกาศพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม จึงเปลี่ยนชื่อกระทรวงธรรมการ เป็น "กระทรวงศึกษาธิการ" และมีการจัดตั้ง "กรมการศาสนา" ขึ้น
จนกระทั่งปี พ.ศ. 2545 ได้มีการปรับปรุงโครงสร้างกระทรวง ทบวง กรมอีกครั้งหนึ่ง จึงมีการแบ่งส่วนราชการของกรมการศาสนาเดิม ออกเป็น 2 ส่วน คือ กรมการศาสนา สังกัดกระทรวงวัฒนธรรม และสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ เป็นหน่วยงานขึ้นตรงต่อนายกรัฐมนตรี
สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ แบ่งหน่วยงานภายในออกเป็น 12 หน่วยงาน ได้แก่
กลุ่มงานขึ้นตรงต่อ ผู้อำนวยการสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ
สำนัก/กอง
หน่วยงานส่วนภูมิภาค
โคลิน เฟิร์ธ
โคลิน แอนดรูว์ เฟิร์ธ () เกิดเมื่อวันที่ 10 กันยายน ค.ศ. 1960 เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ เฟิร์ธมีชื่อเสียงครั้งแรกโดยเฉพาะในสหราชอาณาจักร จากการรับบทเป็น มร. ดาร์ซี ในรายการโทรทัศน์ดัดแปลงในปี 1995 เรื่อง Pride&Prejudice ต่อมายังประสบความสำเร็จในระดับนานาชาติกับภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จบนตารางบ็อกซ์ออฟฟิส เรื่อง "Bridget Jones's Diary" ที่ร่วมแสดงกับเรเน่ เซลเวเกอร์ และฮิว แกรนต์ ผลงานอื่นๆ ได้แก่ "Shakespeare in Love", "Mamma Mia!" และ "Love Actually" กับผลงานล่าสุดของเขาในเรื่อง Kingsman
เฟิร์ธได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ในการประกาศผลรางวัลอะคาเดมี่ ครั้งที่ 83 จากบทของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 ในภาพยนตร์เรื่อง "The King's Speech"
สำนักข่าวกรองแห่งชาติ
สำนักข่าวกรองแห่งชาติ (สขช.) เป็นหน่วยงานราชการระดับกระทรวง ในสังกัดสำนักนายกรัฐมนตรี เป็นหน่วยข่าวพลเรือนระดับชาติหน่วยเดียวของประเทศไทย มีผู้อำนวยการเป็นข้าราชการพลเรือนสามัญ ปัจจุบันมี นายชูเกียรติ มาลินีรัตน์ ดำรงตำแหน่ง
สำนักข่าวกรองแห่งชาติ มีสำนักงานตั้งอยู่ภายในที่ดินของวังปารุสกวัน ที่ถนนราชดำเนินนอก แขวงดุสิต เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร
สำนักข่าวกรองแห่งชาติ เกิดขึ้นในช่วงที่ต่างประเทศเริ่มมีการพัฒนาองค์การข่าวกรองอย่างจริงจัง ทำให้รัฐบาลในสมัยของจอมพล ป. พิบูลสงคราม เล็งเห็นว่าประเทศไทยจำเป็นจะต้องมีหน่วยงานของรัฐที่กำกับดูแล และดำเนินการเกี่ยวกับข่าวสารต่างๆ ทั้งในทางปกติ และทางลับ
รัฐบาลจึงได้จัดตั้ง "กรมประมวลราชการแผ่นดิน" สังกัดทบวงคณะรัฐมนตรีฝ่ายการเมืองขึ้น เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2497 โดยได้มีการแต่งตั้งให้พลตำรวจเอกเผ่า ศรียานนท์ อธิบดีกรมตำรวจในขณะนั้น เป็นอธิบดีกรมประมวลราชการแผ่นดินคนแรก (อีกตำแหน่งหนึ่ง)
ต่อมาในสมัยจอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ ได้มีการเปลี่ยนชื่อกรมประมวลราชการแผ่นดิน เป็น "กรมประมวลข่าวกลาง" เมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2502 และมีการเปลี่ยนชื่ออีกครั้งในรัฐบาลของพลเอก เปรม ติณสูลานนท์ เป็น "สำนักข่าวกรองแห่งชาติ (สขช.)" ตั้งแต่วันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2528 มีฐานะเป็นหน่วยข่าวแห่งชาติ ขึ้นตรงต่อนายกรัฐมนตรี
การเลี้ยงโต๊ะ
การเลี้ยงโต๊ะ () คือการจัดโต๊ะเลี้ยงในงานสำคัญรองรับแขกตั้งแต่ 6-8 คนไปจนถึง 80-100 คน โดยมีการจัดเตรียมอาหารในรูปแบบต่าง ๆ ทั้งอาหารจานหลักและของหวาน และมีการจัดเตรียมเครื่องใช้บนโต๊ะอาหาร เช่น ช้อน ส้อม และแก้วน้ำ ให้เหมาะสมกับชนิดของอาหารที่ถูกนำมา โดยมากจุดประสงค์เพื่อเป็นงานเลี้ยงการกุศล พิธี หรือการเฉลิมฉลองต่าง ๆ มักจะมีการกล่าวกล่าวสุนทรพจน์เพื่อสดุดี
ในหนังสืออักขราภิธานศรับท์ของ หมอบรัดเลย์ ระบุคำว่า เลี้ยงโต๊ะไว้ว่า "เชิญเขามากินโต๊ะ คือ จัดแจงของใส่โต๊ะลงพร้อม แล้วเชิญมากินหลายคนนั้นว่าเลี้ยงโต๊ะ"
ยาราเอล พูฟ
ยาราเอล พูฟ (Yarael Poof) เป็นตัวละครในเรื่องแต่งชุด"สตาร์ วอร์ส"
ยาราเอล พูฟ เป็นอาจารย์เจไดชาวเควอร์เมียน รับใช้สภาเจไดในช่วงยุคโรยของสาธารณรัฐกาแลกติก เขาเป็นผู้ฝึกโรรอน โครอบบ์เป็นพาดาวัน ในยามที่ใช้กระบี่แสง ยาราเอล พูฟมักใช้ความเชี่ยวชาญในด้านพลังสะกดใจเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหา
พูฟเป็นผู้เชี่ยวชาญวิชาพลังเจไดสะกดใจและสามารถใช้พลังนี้เพื่อสร้างภาพลวงตาขึ้นในใจของเป้าหมายได้ ความสามารถในทางเชื่อมโยงกับพลังของเขาเป็นที่ยอมรับแก่คนทั่วไปจนได้รับการเชิญเข้าเป็นสมาชิกสภาเจได เขามีความสามารถในศาสตร์ที่หาผู้เชี่ยวชาญยากอย่างสมาธิศึก ซึ่งช่วยให้เขาสามารถมอบกำลังใจแก่กองทัพในขณะเดียวกันกับที่บั่นทอนจิตใจของศัตรูได้ ในฐานะของสมาชิกสภาเจได ยาราเอล พูฟ ก็มีความเชี่ยวชาญในการต่อสู้ด้วยเช่นกัน
เขาเป็นสมาชิกเผ่าพันธุ์เควอร์เมียน เป็นเผ่าพันธุ์สิ่งมีชีวิตไม่มีกระดูกสันหลังมีความเชื่อมโยงกับเซกซ์โตแห่งทรอยเคน ขา ลำตัว และคอที่ยาวของเขาทำให้เขามีร่างสูงกว่ามนุษย์ทั่วไปประมาณสามฟุต มีแขนอีกคู่หนึ่งอยู่ภายใต้เสื้อคลุม ต่อมรับกลิ่นอยู่ที่มือทั้งสองข้าง มีสมองสองลูก ลูกหนึ่งอยู่ในกะโหลกศีรษะและอีกลูกหนึ่งอยู่ในช่องอก เป็นหนึ่งในเจไดเควอร์เมียนที่อาวุโสที่สุดสี่คนในช่วงปีก่อนเหตุการณ์การรุกรานนาบู
อาจารย์เจไดท่านนี้อยู่ในที่ประชุมด้วยในขณะที่ไควกอน จินน์นำเอาอนาคิน สกายวอล์คเกอร์น้อยมาต่อสภาเพื่อขอให้ได้รับการฝึก เขายังได้ฝึกพาดาวันของตนเองอย่างน้อยหนึ่งคนด้วยคือโรรอน โครอบบ์
พูฟอยู่ที่วิหารเจไดร่วมกับสมาชิกสภาฯ อย่างเดปา บิลลาบา ออปโป แรนไซซิส โยดา ยาดเดิล และอีเวน พิเอลล์ ในช่วงที่ยินชอร์รีเข้าโจมตีวิหารเจได เขาใช้กระบี่แสงสีเหลืองของตนเอาตัวรอดจากการลอบโจมตีนั้นได้
ในปีที่ 27 ก่อนยุทธการยาวิน
แต่เดิมนั้นตัวละครยาราเอล พูฟจะมีบทในภาพยนตร์"กองทัพโคลนส์จู่โจม"ด้วย แต่จอร์จ ลูคัส เห็นว่าตัวละครนี้สร้างยากและใช้เงินมากเกินจำเป็น จึงถอดตัวละครตัวนี้ออกจากสมาชิกสภาเจได นอกจากนี้ลูคัสยังเห็นว่าฉากยุทธการจีโอโนซิสในภาพยนตร์ ควรจะเป็นฉากที่ตัวละครในสภาเข้ามาร่วมรบด้วย นอกจากนี้การที่พูฟถูกถอดออกจาก"โคลนส์"ก็ยังช่วยลดความสับสนที่จะเกิดกับตัวละครเผ่าพันธุ์คามิโนที่เพิ่มขึ้นมาใหม่ได้ด้วย เนื่องจากมีคอยาวคล้ายกัน
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน (สำนักงาน ก.พ.) เป็นส่วนราชการระดับกรม ในสังกัดสำนักนายกรัฐมนตรี มีหน้าที่เป็นองค์กรเลขานุการและการบริหารงานของ "คณะกรรมการข้าราชการพลเรือน" ซึ่งมีหน้าที่ในการกำกับดูแลการบริหารงานบุคคลของข้าราชการพลเรือน ภายใต้ "พระราชบัญญัติข้าราชการพลเรือน"
คณะกรรมการข้าราชการพลเรือน (ก.พ.) เป็นคณะกรรมการที่รับผิดชอบงานด้านการบริหารทรัพยากรมนุษย์ของภาครัฐ ซึ่งพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2471 โดยใช้ชื่อขณะนั้นว่า "ก.ร.พ." หรือ "คณะกรรมการรักษาพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน" มีหน้าที่ดำเนินการจัดสอบคัดเลือกผู้เข้ารับราชการพลเรือน และจัดการศึกษาให้นักเรียนหลวงฝ่ายพลเรือนพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ ณ วันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2557 ดังรายนามต่อไปนี้
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน มีส่วนราชการในสังกัดดังนี้นับตั้งแต่ พ.ศ. 2477 มีผู้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน (ก.พ.) มาแล้วจำนวน 14 คน คือ
เตียง
เตียง คือ ไม้ที่สำหรับนอนหรือตั้งสิ่งของ มีขา 4 ขา รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า หรือคือเครื่องเรือนประเภทหนึ่งซึ่งนิยมนำไปไว้ในห้องนอน โดยประโยชน์ใช้สอยหลักคือเป็นที่รองรับสรีระของมนุษย์ขณะพักผ่อนหรือนอนหลับ ลักษณะโดยทั่วไปจะเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้ามีขนาดกว้างยาวแตกต่างกันไป หรืออาจมีรูปทรงอื่นๆเช่น ทรงกลม ทรงหกเหลี่ยม เป็นต้น โดยเตียงนั้นอาจประกอบด้วยส่วนที่เป็นฐานด้านล่างและส่วนที่เป็นฟูกด้านบนหรืออาจไม่มีฟูกรองรับด้านบนก็ได้ ซึ่งเตียงบางประเภท อาจมีส่วนที่เป็นหัวเตียงอยู่ด้วย โดยหัวเตียงก็คือส่วนที่ยื่นสูงขึ้นไปด้านบนและมักอยู่ทางด้านแคบของเตียงด้านใดด้านหนึ่ง มีทั้งแบบเรียบง่ายไปจนกระทั่งมีที่สำหรับวางของ ตู้ ลิ้นชัก และโคมไฟบนหัวเตียงด้วย หรือเตียงบางประเภทอาจมีเสายื่นขึ้นไปด้านบนทั้ง 4 มุม เพื่อใช้ประดับผ้าม่าน นอกจากนี้ เตียงบางประเภทยังมีตู้หรือลิ้นชักอยู่ด้านล่างเตียงเพื่อใช้เก็บของได้อีกด้วย ซึ่งลักษณะของเตียงนั้นอาจแตกต่างกันไปตามการออกแบบ
โดยปกติแล้ว เตียงมักใช้ควบคู่กับเครื่องนอนชนิดอื่นเช่นหมอน หมอนข้าง ผ้าห่ม ผ้าปูเตียง รวมทั้งผ้าคลุมเตียงซึ่งใช้คลุมทับเครื่องนอนอื่นๆอีกทีหนึ่ง สำหรับวัสดุที่ใช้ทำส่วนที่เป็นฐานเตียงนั้นจะแตกต่างกันไปตามการออกแบบ เช่น โลหะ ไม้ ไม้อัด หรืออาจนำฟูกมาวางเป็นฐานก็ได้
นอกจากเตียง อาจะใช้เสื่อปูรองพื้น หรือใช้เปลซึ่งมีทั้งเปลผูกที่ต้องผูกปลายทั้งสองด้านเข้ากับหลักยึด หรือเปลไกวที่มีลักษณะเหมือนกับเปลเด็กเพื่อเป็นที่ใช้สำหรับนอนหลับพักผ่อนแทนได้
เมื่อแบ่งประเภทของเตียงตามจำนวนของผู้นอน ประเภทของเตียงนั้นจะถูกแบ่งออกเป็น 2 ประเภทใหญ่ๆก็คือ เตียงเดี่ยวและเตียงคู่ ซึ่งขนาดของเตียงทั้งสองประเภทนี้จะมีความแตกต่างกันตามความเหมาะสม โดยเตียงเดี่ยว ก็คือเตียงที่มีขนาดพอเหมาะสำหรับการนอนคนเดียวขนาดจึงแคบกว่าเตียงคู่ สำหรับเตียงคู่นั้นสามารถนอนได้ประมาณ 2 คน จึงมีขนาดกว้างและยาวกว่าเตียงเดี่ยว นอกจากนี้ยังมีเตียงอีกประเภทหนึ่งก็คือเตียง 2 ชั้น ซึ่งมีลักษณะแตกต่างจากเตียงทั่วไปคือ จะประกอบด้วยเตียง 2 เตียงซ้อนกัน โดยมีเตียงเตียงหนึ่งอยู่ชั้นล่าง และอีกเตียงหนึ่งอยู่ด้านบน ระยะห่างระหว่างเตียงชั้นบนและชั้นล่างจะมีความสูงในขนาดที่พอเหมาะ และขนาดของเตียงที่มาประกอบเป็นเตียง 2 ชั้นนั้น จะมีขนาดเท่าๆกับเตียงเดี่ยว คือนอนได้ชั้นละ 1 คน เมื่อต้องการนอนเตียงชั้นบนจะต้องใช้บันไดในการปีนขึ้นไป เตียงชนิดนี้จึงเหมาะสำหรับห้องที่มีพื้นที่จำกัด เช่นในหอพัก หรือห้องนอนที่มีขนาดแคบ
นอกจากการแบ่งเตียงนอนเป็นประเภทเตียงเดี่ยวหรือเตียงคู่แล้ว เรายังมักนิยมเรียกเตียงตามขนาดอีกด้วย ซึ่งการเรียกตามขนาดนี้ก็สามารถเรียกได้หลายแบบ เช่นเรียกตามขนาดเป็นฟุต เช่น เตียง 5 ฟุต เตียง 6 ฟุต เป็นต้น หรืออาจเรียกตามความใหญ่ของเตียงโดยไม่เรียกเป็นฟุต เช่น เตียงคิงไซส์ (King size) เป็นต้น โดยเตียงคิงไซส์นั้นจะมีความกว้างประมาณ 76 นิ้ว และยาวประมาณ 80 นิ้ว ซึ่งการเรียกเตียงแบบนี้ ในแต่ละประเทศก็จะมีการกำหนดขนาดความกว้างและความยาวของเตียงไว้แตกต่างกัน นอกจากนี้ หากเป็นเตียงเดี่ยวที่มีขนาดเท่ากันจำนวน 2 เตียง อยู่ในห้องเดียวกัน เราอาจเรียกเตียงนั้นตามศัพท์ภาษาอังกฤษว่า twin bed ได้
สำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค
สำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค (สคบ.) เป็นส่วนราชการระดับกรม สังกัดสำนักนายกรัฐมนตรี จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. 2522 เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2522 ปัจจุบันมีสำนักงานตั้งอยู่ที่ ศูนย์ราชการเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550 อาคารบี ชั้น 5 ถนนแจ้งวัฒนะ แขวงทุ่งสองห้อง เขตหลักสี่ กรุงเทพ
ใน พ.ศ. 2512 สมาคมผู้บริโภคของประเทศต่างๆ ได้เข้ามาชักชวนให้มีการจัดตั้งสมาคมผู้บริโภคขึ้นในประเทศไทย แต่ไม่ประสบผลสำเร็จ จนกระทั่งในรัฐบาลของ หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช ได้มีการจัดตั้ง คณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค ขึ้นคณะหนึ่งโดยมีพลตรี ประมาณ อดิเรกสาร รองนายกรัฐมนตรี เป็นประธาน และยุติการดำเนินการในเวลาต่อมา
ในรัฐบาลของ พลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ ได้มีการจัดตั้งคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภคขึ้นอีกครั้ง โดยมอบหมายให้นาย สมภพ โหตระกิตย์ รองนายกรัฐมนตรี เป็นประธานกรรมการจนนำไปสู่การร่างพระราชบัญญัติเข้าสู่การพิจารณาของรัฐสภา ซึ่งได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ และประกาศในราชกิจจานุเบกษา เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2522 เป็นผลให้เกิด "คณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค" อย่างเป็นทางการตั้งแต่วันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2522 เป็นต้นมา
สำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภคจัดตั้งขึ้นตามพระราชกฤษฎีกาแบ่งส่วนราชการสำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี สำนักนายรัฐมนตรี พ.ศ. 2522 ตั้งแต่วันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2522 จึงถือกำเนิด สคบ. ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา
วันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 ที่ประชุมคณะรัฐมนตรีได้มีมติรับหลักการ ร่างพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค (ฉบับที่...) พ.ศ. ... ซึ่งได้กำหนดให้มีการจัดตั้ง คณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภคแห่งชาติ แทน คณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค และให้นายกรัฐมนตรีเป็นประธานกรรมการนอกจากนี้ยังกำหนดให้โอนสำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภคจากสำนักนายกรัฐมนตรีมาอยู่ภายใต้การกำกับของนายกรัฐมนตรีโดยตรง
กรรมการ ตั้งแต่วันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2558
1. นายวัยวุฒิ หล่อตระกูล กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ ด้านกฎหมาย
2. นายทรงฤทธิ์ รัตนดิลก ณ ภูเก็ต กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ ด้านกฎหมาย 
3. พลตำรวจเอก ดร. สุวิระ ทรงเมตตา กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ ด้านรัฐศาสตร์ 
4. นายสัมมา คีตสิน กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ ด้านเศรษฐศาสตร์ 
5. นายโฆสิต สุวินิจจิต กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ ด้านการตลาดและโฆษณา 
6. พลอากาศตรี นายแพทย์ อิทธพร คณะเจริญ กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ ด้านสุขภาพและเสริมความงาม
7. นางชูเนตร ศรีเสาวชาติ กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ ด้านการพัฒนาองค์กรเอกชน
ต่อมาในวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2559 นายวัยวุฒิได้ขอลาออกจากตำแหน่งกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ ด้านกฎหมายทำให้ในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 ที่ประชุมคณะรัฐมนตรีได้มีมติแต่งตั้งให้นาย อัมพร เหลียงน้อย เป็นกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ ด้านกฎหมายแทนนายวัยวุฒิและนาย สมชาย อัศวเศรณี เป็นกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิเพิ่มเติม
สำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค แบ่งหน่วยงานภายใน ดังนี้
ปีเตอร์ เดอ โฮค
ปีเตอร์ เดอ โฮค (; 20 ธันวาคม ค.ศ. 1629 (รับศีลจุ่ม) - ค.ศ. 1684) เป็นจิตรกรชาวดัตช์คนสำคัญของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ของคริสต์ศตวรรษที่ 17 ปีเตอร์ เดอ โฮคมีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพชีวิตประจำวันและเป็นจิตรกรที่มีลักษณะการเขียนที่คล้ายคลึงกับโยฮันเนิส เฟอร์เมร์
เดอ โฮค เกิดที่เมืองโรตเตอร์ดัม เขาเป็นบุตรของแฮ็นดริก แฮ็นดริกส์โซน เดอ โฮค ผู้มีอาชีพเป็นช่างอิฐ และอันแน็ตเยอ ปีเตอส์ ผู้มีอาชีพเป็นหมอตำแย เดอ โฮคผู้เป็นบุตรคนโตในบรรดาพี่น้องห้าคนและมีอายุยืนยาวกว่าน้องทุกคน ได้รับการศึกษาศิลปะในเมืองฮาร์เลมภายใต้จิตรกรภูมิทัศน์นีโกลาส แบร์เคม (Nicolaes Berchem) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1650 เดอ โฮคก็ทำงานเป็นจิตรกรและคนรับใช้ให้แก่พ่อค้าผ้าลินินและนักสะสมศิลปะชื่อยึสตึส เดอ ลา กร็องฌ์ และมีหน้าที่ติดตามในการเดินทางไปยังเดอะเฮก, ไลเดิน และเดลฟท์ ซึ่งต่อมาเป็นเมืองที่ย้ายไปอยู่ อาจจะเป็นไปได้ว่าเดอ โฮคยกงานที่เขียนทั้งหมดในช่วงนี้ให้แก่นายจ้างเพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนกับห้องพักและปัจจัยอื่น ๆ จากการสำรวจทรัพย์สินต่อมาปรากฏว่าลา กรานจ์เป็นเจ้าของภาพสิบเอ็ดภาพที่เขียนโดยเดอ โฮค
เดอ โฮคสมรสที่เดลฟท์ในปี ค.ศ. 1654 กับยันแน็ตเยอ ฟัน เดอร์บืร์ค (Jannetje van der Burch) และมีบุตรธิดาด้วยกันเจ็ดคน ขณะที่พำนักอยู่ที่เดลฟท์ก็เชื่อกันว่า เดอ โฮคได้ศึกษากับจิตรกรกาเริล ฟาบรีซียึส (Carel Fabritius) และนีโกลาส มาส (Nicolaes Maes) ผู้เป็นผู้ริเริ่มการเขียนตามแบบที่เรียกว่าตระกูลการเขียนแบบเดลฟท์ ในปี ค.ศ. 1655 เดอ โฮคก็เข้าเป็นสมาชิกของสมาคมจิตรกรสมาคมช่างนักบุญลูกา ต่อมาในปี ค.ศ. 1661 ก็ย้ายไปอยู่อัมสเตอร์ดัม
งานสมัยแรกของเดอ โฮคก็เช่นเดียวกับจิตรกรรุ่นหนุ่มในสมัยเดียวกันส่วนใหญ่แล้วจะเป็นภาพของทหารในโรงม้าหรือร้านเหล้า แต่เดอ โฮคมิได้ใช้ประสบการณ์ในการเขียนนี้สำหรับเป็นหัวเรื่องในการเขียน แต่เป็นการศึกษาและพัฒนาความเชี่ยวชาญในการเขียนแสง สี และทัศนมิติ หลังจากเริ่มมีครอบครัวในกลางคริสต์ทศวรรษ 1650 แล้วเดอ โฮคก็หันความสนใจไปเขียนภาพเกี่ยวกับชีวิตภายในที่อยู่อาศัยและภาพเหมือนของครอบครัว งานของเดอ โฮคเป็นงานที่แสดงถึงความสามารถในการสังเกตเหตุการณ์อันเป็นธรรมดาที่เกิดขึ้นในชีวิตประจำวัน แต่ในขณะเดียวกันก็เป็นเครื่องสื่อความคิดทางจริยธรรม ภาพเขียนเหล่านี้มักจะแสดงถึงความสามารถในการเขียนแสงอันอ่อนนุ่มเช่นเดียวกับงานเขียนของโยฮันเนิส เฟอร์เมร์ ผู้ที่พำนักอยู่ที่เดลฟท์ในช่วงเดียวกับเดอ โฮค นักประวัติศาสตร์ศิลป์ของคริสต์ศตวรรษที่ 19 สรุปว่าเฟอร์เมร์ได้รับอิทธิพลจากงานเขียนของเดอ โฮค แต่ในปัจจุบันความเชื่อนี้กลับเป็นตรงกันข้าม
แม้ว่าเดอ โฮคจะเขียนภาพให้ลูกค้าผู้มีฐานะดี แต่ตนเองมีบ้านเรือนอยู่ในบริเวณที่ยากจนที่สุดของเมือง ในช่วงเวลาเดียวกันนี้งานเขียนของเดอ โฮคก็เริ่มที่จะเป็นงานเขียนที่หยาบและใช้สีที่หนักขึ้น และฉากชีวิตประจำวันในบ้านเรือนอย่างง่าย ๆ ก็เปลี่ยนไปเป็นภาพที่ได้รับการตกแต่งอย่างหรูหราภายในห้องโถงขนาดใหญ่หรือในคฤหาสน์ชนบท นักวิชาการเชื่อว่างานของเดอ โฮคราว ค.ศ. 1670 กลายเป็นงาน "ประดิษฐ์" (stylized) และมีคุณภาพลดลง ทำให้สันนิษฐานกันว่าอาจจะมาจากสาเหตุที่ว่าสุขภาพเสื่อมลง เดอ โฮคเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1684 ในโรงพยาบาลผู้ป่วยเป็นโรคจิตในอัมสเตอร์ดัมแต่ไม่มีหลักฐานเกี่ยวกับประวัติการเข้าไปรักษาตัว
เดอ โฮคเขียนภาพด้วยกันทั้งหมด 84 ภาพ ได้แก่
กรมการศาสนา
กรมการศาสนา () เป็นส่วนราชการระดับกรม สังกัดกระทรวงวัฒนธรรม มีหน้าที่การดำเนินงานของรัฐด้านศาสนา โดยการทำนุบำรุงส่งเสริมและให้ความอุปถัมภ์คุ้มครองกิจการศาสนาพุทธและศาสนาอื่นๆ ที่ทางราชการรับรอง (ศาสนาคริสต์ ศาสนาอิสลาม ศาสนาพราหมณ์-ฮินดู และศาสนาซิกข์) ตลอดจนส่งเสริมพัฒนาความรู้คู่คุณธรรม ส่งเสริมความเข้าใจอันดี และสร้างความสมานฉันท์ระหว่างศาสนิกชนของทุกศาสนา รวมทั้งดำเนินการเพื่อให้คนไทยนำหลักธรรมของศาสนามาใช้ในการพัฒนาคุณภาพชีวิตให้เป็นคนดีมีคุณธรรม
ในปี พ.ศ. 2432 รัชกาลที่ 5 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้รวมกรมที่เกี่ยวกับการศาสนา และการศึกษามาอยู่กรมเดียวกัน มีชื่อว่า "กรมธรรมการ" และได้รับการสถาปนาเป็น "กระทรวงธรรมการ" ในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2435
ในปี พ.ศ. 2462 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระราชดำริว่า "ราชการของกระทรวงธรรมการและกรมศึกษาธิการนั้นต่างชนิดกันทีเดียว ยากที่จะเจ้ากระทรวงผู้สามารถบัญชาการได้ดีทั้ง 2 กรม คงได้ทางหนึ่งเสียทางหนึ่ง" มีพระบรมราชประสงค์จะให้ราชการเป็นไปสะดวก ทั้งจะให้สมแก่ทรงเป็นพุทธศาสนูปถัมภกโดยตรง จึงมีพระบรมราชโองการให้ย้ายกรมธรรมการ มารวมอยู่ในพระราชสำนักตามประเพณีเดิม ส่วนกระทรวงธรรมการให้เรียก "กระทรวงศึกษาธิการ" มีหน้าที่จัดการศึกษา ในปี พ.ศ. 2469 พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระราชดำริว่า "การศึกษาไม่ควรจะแยกจากวัด" และได้เปลี่ยนชื่อกระทรวงศึกษาธิการ เป็น กระทรวงธรรมการ โดยได้งานด้านพระศาสนามาไว้ในกระทรวงธรรมการ
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล ได้ประกาศใช้พระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวงทบวงกรม พ.ศ. 2484 มีผลให้เปลี่ยนชื่อ กระทรวงธรรมการ เป็นกระทรวงศึกษาธิการ เปลี่ยนชื่อ กรมธรรมการเป็น "กรมสาสนา"
ในปี พ.ศ. 2495 มีการจัดตั้งกระทรวงวัฒนธรรม และโอนกิจการของกรมการศาสนาเข้าไปสังกัด ต่อมาในปี พ.ศ. 2501 จึงได้โอนกลับมาสังกัดกระทรวงศึกษาธิการตามเดิม ส่วนงานวัฒนธรรมมีฐานะเป็นกอง สังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ หลังจากการปฏิวัติในปี พ.ศ. 2515 กองวัฒนธรรม จึงโอนมาสังกัดกรมการศาสนา
ในปี พ.ศ. 2522 ได้มีการจัดตั้ง "สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ" สังกัดกระทรวงศึกษาธิการขึ้น กระทั่งการปฏิรูประบบราชการในปี พ.ศ. 2545 จึงมีการโอนกรมการศาสนา ไปสังกัดกระทรวงวัฒนธรรม และมีการจัดตั้งสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ ขึ้นตรงต่อนายกรัฐมนตรีอีกหน่วยงานหนึ่ง
กรมการศาสนา มีหน่วยงานภายใน 4 หน่วยงาน ได้แก่
เนไฟรต์
เนไฟรต์ หรือ หยกเนไฟรต์ () เป็นหินตระกูลเทรโมไลท์หรือแอคติโนไลท์ ซึ่งมีธาตุเหล็กปะปนอยู่เป็นจำนวนมาก จึงทำให้แร่มีสีเขียว