hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
สาธารณรัฐมาลาวีในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
สาธารณรัฐมาลาวี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
ประเทศมาเลเซียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
ประเทศมาเลเซีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
สาธารณรัฐมัลดีฟส์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
สาธารณรัฐมัลดีฟส์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
สาธารณรัฐมาลีในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
สาธารณรัฐมาลี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
สาธารณรัฐมอลตาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
สาธารณรัฐมอลตา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
สาธารณรัฐอิสลามมอริเตเนียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
สาธารณรัฐอิสลามมอริเตเนีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
สาธารณรัฐมอริเชียสในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
สาธารณรัฐมอริเชียส เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
ประเทศเม็กซิโกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
ประเทศเม็กซิโก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
ราชรัฐโมนาโกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
ราชรัฐโมนาโก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
ประเทศมองโกเลียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
สาธารณรัฐมองโกเลีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
ประเทศโมร็อกโกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
ประเทศโมร็อกโก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
สาธารณรัฐโมซัมบิกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
สาธารณรัฐโมซัมบิก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
ประเทศพม่าในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
ประเทศพม่า เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปน ระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
สาธารณรัฐนามิเบียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
สาธารณรัฐนามิเบีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
ราชอาณาจักรเนปาลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
ราชอาณาจักรเนปาล เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
ประเทศเนเธอร์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
ประเทศเนเธอร์แลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
เนเธอร์แลนด์แอนทิลลิสในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
เนเธอร์แลนด์แอนทิลลิส เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
ประเทศนิวซีแลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
ประเทศนิวซีแลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
สาธารณรัฐนิการากัวในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
สาธารณรัฐนิการากัว เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
สาธารณรัฐไนเจอร์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
สาธารณรัฐไนเจอร์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
สหพันธ์สาธารณรัฐไนจีเรียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
สหพันธ์สาธารณรัฐไนจีเรีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
ประเทศนอร์เวย์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
ประเทศนอร์เวย์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
รัฐสุลต่านโอมานในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
รัฐสุลต่านโอมาน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
ประเทศปากีสถานในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
ประเทศปากีสถาน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
ประเทศปานามาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
ประเทศปานามา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
ประเทศปาปัวนิวกีนีในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
ประเทศปาปัวนิวกีนี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
สาธารณรัฐปารากวัยในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
สาธารณรัฐปารากวัย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
ประเทศเปรูในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
ประเทศเปรู เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
สาธารณรัฐฟิลิปปินส์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
สาธารณรัฐฟิลิปปินส์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535 และได้1 เหรียญทองแดงจากมวยสากลสมัครเล่น โรเอล เวลาสโกในรุ่นไลท์ฟลายเวท
ประเทศโปแลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
ประเทศโปแลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
สาธารณรัฐโปรตุเกสในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
สาธารณรัฐโปรตุเกส เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
ปวยร์โตรีโกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
ปวยร์โตรีโก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
รัฐกาตาร์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
รัฐกาตาร์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
คริสติน ครูก
คริสติน ลอรา ครูก (; 30 ธันวาคม ค.ศ. 1982 -) นักแสดงชาวแคนาดาเชื้อสายเนเธอร์แลนด์และจีน มีชื่อเสียงจากบทบาทการแสดงเป็นลานา แลงก์ แฟนสาวของคลาร์ก เคนต์ ในภาพยนตร์ซีรีส์สมอลวิลล์ เป็นเวลาแปดปีตั้งแต่ปี 2001 และได้รับบทนำในภาพยนตร์เรื่อง "สงครามนักฆ่ามหากาฬ" โดยรับบทเป็นชุนลี ซึ่งเป็นตัวละครจากสตรีทไฟท์เตอร์
คริสติน ครูก เกิดที่แวนคูเวอร์ บริติชโคลัมเบีย บิดาคือ ปีเตอร์ ครูก มีเชื้อสายดัตช์ ส่วนมารดาของเธอ ดิอันนา เช ซึ่งมีเชื้อสายจีนแต่เกิดที่ประเทศอินโดนีเซีย และยายของเธอเป็นชาวจาเมกาเชื้อสายจีน เธอฝึกฝนการเล่นยิมนาสติกตั้งแต่เด็ก และเริ่มมีผลงานแสดงจากซีรีส์แคนาดาเรื่อง "Edgemont" (2001-2005) และรับบทนำเป็นสโนว์ไวต์ ในภาพยนตร์ทางโทรทัศน์ของแคนาดาเรื่อง "Snow White: The Fairest of Them All"
รายชื่ออักษรย่อของจังหวัดในประเทศไทย
ต่อไปนี้คือ รายชื่ออักษรย่อของจังหวัดในประเทศไทย ทั้ง 77 จังหวัดเรียงตามตัวอักษร (รวมกรุงเทพมหานคร) ที่ใช้ในงานสารบรรณ
ยกสยาม ๑๐๐
ยกสยาม ๑๐๐ (ในรายการ คุณปัญญามักจะประกาศชื่อรายการว่า ยกสยาม ๑๐๐ ข้อ) เป็นรายการเกมโชว์ควิซโชว์ ที่เน้นส่งเสริมให้คนในแต่ละจังหวัดรักบ้านเกิด ส่งเสริมให้เกิดการใช้ความรู้ความสามารถ ที่เกี่ยวกับประเพณีวัฒนธรรมท้องถิ่น ในแต่ละจังหวัด ถ่ายทอดผ่านเกมได้อย่างสนุกสนาน ออกอากาศทุกวันจันทร์ - ศุกร์ เวลา 18.30 - 18.55 น.ทาง โมเดิร์นไนน์ ทีวี
หลังจากที่ประสบความสำเร็จใน ยกสยามปี 1 และ ยกสยามปี 2 ทำให้มีการจัดการแข่งต่อในรูปแบบใหม่
ยกสยาม ๑๐๐ นั้น ให้ผู้เข้าแข่งขัน 1 คน กับที่ปรึษาคนสนิท 3 คน จะต้องตอบคำถามที่เกี่ยวกับสยามประเทศ โดยผู้เข้าแข่งขันจะต้องตอบคำถามซึ่งมี 2 ตัวเลือก ถ้าผู้เข้าแข่งขันตอบถูก จะได้เงินรางวัลสะสมข้อละ 10,000 บาทเข้าสู่กองกลาง แต่ถ้าตอบผิดเกมหยุด เงินรางวัลสะสมไปสมทบให้กับผู้เข้าแข่งขันคนต่อไป ถ้าผู้แข่งขันสามารถตอบได้ทั้ง 100 คำถามติดต่อกัน รับเงินรางวัลตามที่ได้มีการสะสมในกองกลางทั้งหมด
ทั้งนี้ เมื่อมีเสียงสวรรค์ในรายการ (เมื่อโทรศัพท์ไอโฟนดังขึ้น แต่ภายหลังเป็นโทรศัพท์โบราณดังขึ้น) หมายความว่ามีรางวัลพิเศษเพิ่มจากรางวัลปกติหากตอบคำถามได้ถูกต้อง รูปแบบของเสียงสวรรค์มีหลากหลายรูปแบบ ดังนี้
และเมื่อวันที่ 8 มีนาคม ได้มีกติกาเพิ่มเติมอีกกติกาหนึ่งคือ ถ้าตอบคำถามถูกครบ 50 ข้อ รับรางวัลใหญ่คือ บ้านจากโครงการบ้านภัสสร จำนวน 1 หลังมูลค่า 3,150,000 บาท
แต่รายการ ยกสยาม ๑๐๐ ข้อจะยุติลงในวันที่ 2 มิถุนายน 2553 นี้เนื่องจากว่าในวันพฤหัสบดีที่ 3 มิถุนายน 2553 นี้รายการยกสยาม จะปรับเปลี่ยนรูปแบบใหม่เป็น ยกสยาม ๑๐ ข้อ
เงินรางวัลสะสมเข้ากองกลาง งวดที่ 1 จำนวน 2,190,000 บาท ยุติเงินรางวัลสะสมตั้งแต่วันที่ 2 มิถุนายน 2553
เพลงประจำรายการยกสยาม ๑๐๐ เป็นเพลงพม่าประเทศฉบับออร์เคสตราเรียบเรียงใหม่โดยเวิร์คพอยท์เอง และเพลงประกอบแนะนำผู้เข้าแข่งขันเป็นเพลงม้าย่อง ใช้ในการแนะนำผู้เข้าแข่งขันและที่ปรึกษาในทีม
อาเซียนพาราเกมส์ 2001
อาเซียนพาราเกมส์ 2001 () เป็นการแข่งขันกีฬาคนพิการในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ครั้งที่ 1 ระหว่างวันที่ 25 - 30 ตุลาคม พ.ศ. 2544 (ค.ศ. 2001) จัดขึ้นที่ กัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย
แคทริน บิเกโลว์
แคทริน แอนน์ บิเกโลว์ () หรือที่รู้จักในชื่อ แคทริน บิเกโลว์ ชาวอเมริกัน ผู้กำกับภาพยนตร์ ผู้อำนวยการสร้าง และนักเขียนบท ได้รับรางวัลผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม สาขา Feature Film จากสมาคมผู้กำกับภาพยนตร์แห่งอเมริกา () ในปี 2009 จากภาพยนตร์เรื่อง "หน่วยระห่ำ ปลดล็อกระเบิดโลก" (The Hurt Locker) และเป็นผู้กำกับภาพยนตร์หญิงคนแรกที่ได้รับรางวัลผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม จากออสการ์ (อะแคเดมีอะวอร์ด) ในปีเดียวกัน แคทรินเป็นสตรีคนแรกที่ได้รับรางวัลผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม รางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม จากออสการ์ และรางวัลผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม จากแบฟตา (BAFTA) โดยสถาบันศิลปะภาพยนตร์และโทรทัศน์บริติช แคทริน บิเกโลว์ เป็นบุคคลสาธารณะที่มีความโดดเด่นและทรงอิทธิพล ใน "100 บุคคลทรงอิทธิพลของโลก" โดยนิตยสารไทม์ ประจำปี 2010
แคทริน บิเกโลว์ เกิดที่เมืองซานคาร์ลอส เทศมณฑลซานมาเทโอ (San Mateo County) แคลิฟอร์เนีย
เป็นลูกคนเดียวของเกอร์ทรูด แคทรีน บิเกโลว์ (1917-1994) ครูภาษาอังกฤษและบรรณารักษ์ และโรนัลด์ เอลเลียต บิเกโลว์ (1915–1992) ผู้จัดการโรงงานผลิตสี เกอร์ทรูด แคทรีน แม่ของเธอมีเชื้อสายนอร์เวย์และลิทัวเนีย
แคทรินได้เข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมซันนี่ฮิลส์ เมืองฟุลเลอร์ทัน (Fullerton) เธอได้ชื่อว่าเป็นนักเรียนที่มีความมุ่งมั่นทางสร้างสรรค์งานวาดภาพ เธอเข้าเรียนต่อที่สถาบันศิลปะซานฟรานซิสโก (SFAI ) ในปี 1970 และภายในสองปีก็สำเร็จการศึกษา ได้รับปริญญาศิลปศาสตรบัณฑิต (BFA) ในช่วงที่ลงทะเบียนเรียนที่ SFAI เธอยังเข้าศึกษาที่พิพิธภัณฑ์วิทนีย์-ศิลปะอเมริกัน โปรแกรมการศึกษาอิสระ ในมหานครนิวยอร์ก ผลงานช่วงเริ่มต้นของแคทรินได้รับประโยชน์จากการฝึกงานกับอาจารย์และสถาปนิก วีโต แอคคอนซี (Vito Acconci), ประติมากรริชาร์ด เซร์รา (Richard Serra) ผู้บุกเบิกโพรเซสอาร์ต, และอาจารย์ลอว์เรนซ์ ไวเนอร์ (Lawrence Weiner) ในขณะที่แคทรินเป็นศิลปินวาดภาพ ก็ได้พบกับจิตรกรและผู้สร้างภาพยนตร์ชื่อดัง จูเลียน ชนาเบล (Julian Schnabel) ในงานแสดงศิลปกรรมของวีโต แอคคอนซี
แคทริน ได้เข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย ในสาขาทางด้านภาพยนตร์ ซึ่งเธอศึกษาทฤษฎีและการวิจารณ์ภาพยนตร์ และสำเร็จการศึกษาปริญญาโท โดยมีอาจารย์ วีโต แอคคอนซี, นักทฤษฎีการวิจารณ์วรรณกรรม Sylvère Lotringer, อาจารย์/นักเขียน/ผู้สร้างภาพยนตร์ Susan Sontag, นักวิจารณ์ภาพยนตร์ Andrew Sarris และศาตราจารย์ Edward W. Said ให้การสนับสนุน และเธอได้ร่วมงานกับอาจารย์และศิลปิน Lawrence Weiner ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้บุกเบิกศิลปะเชิงแนวคิด ในกลุ่มรณรงค์ศิลปะและภาษา นอกจากนั้นแคทรินยังได้เป็นอาจารย์ที่สถาบันศิลปะแห่งแคลิฟอร์เนีย หรือ CalArts ในขณะที่ทำงานกับกลุ่มศิลปะและภาษานั้น แคทริน ก็ได้เริ่มทำงานภาพยนตร์สั้นเรื่อง "The Set-Up" (1978) ซึ่งได้รับการชื่นชมจากอาจารย์และผู้กำกับ Miloš Forman จากนั้นแคทรินก็สอนในมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย และได้ใช้ภาพยนตร์สั้น "The Set-Up" เป็นส่วนหนึ่งของการสำเร็จการศึกษาปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (MFA) จากมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย
เกล แอนน์ เฮิร์ด
เกล แอนน์ เฮิร์ด ผู้อำนวยการสร้างและนักเขียนบทภาพยนตร์ชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงในฐานะผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์เรื่อง "เดอะ เทอร์มิเนเตอร์" (1984), "เอเลียน 2" (1986) และ "เดอะอบิสส์" (1989) ทั้งสามเรื่องล้วนกำกับโดยเจมส์ แคเมรอน สามีของเธอในขณะนั้น (1985-1989) ต่อมาเธอได้หย่าขาดกับแคเมรอน และแต่งงานใหม่กับไบรอัน เดอ พัลมา (เธอเป็นผู้อำนวยการสร้างเรื่อง "Raising Cain" (1993) ที่เดอ พัลมา เป็นผู้กำกับ)
เอเชียเทลิวิชัน
เอเชียเทลิวิชัน หรือเรียกอีกชื่อว่า สถานีโทรทัศน์แห่งเอเชีย (; ) เป็นสถานีโทรทัศน์แห่งแรกในประเทศฮ่องกง และเป็นสถานีโทรทัศน์ภาคภาษาจีนแห่งแรกของโลกอีกด้วย ก่อตั้งเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2500 ในนาม "สถานีโทรทัศน์ลี่เตอ" (; ) ต่อมาในวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2525 พร้อมกับเปลี่ยนชื่อโดยซึ่งเป็นสถานีโทรทัศน์ที่ใช้มาจนถึงปัจจุบันนี้
เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2558 รัฐบาลฮ่องกงได้ลงมติให้สิ้นสุดใบอนุญาตประกอบกิจการวิทยุโทรทัศน์ภาคพื้นดินของสถานีฯ เนื่องจากเห็นว่าบริษัทประสบปัญหาทางการเงินอย่างหนัก โดยสิ้นสุดใบอนุญาตลงในวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 และกำหนดยุติการออกอากาศเมื่อวันที่ 2 เมษายน ปีเดียวกัน โดยคลื่นความถี่ระบบแอนะล็อก 2 สถานี ได้โอนไปเป็นของ สถานีวิทยุโทรทัศน์ฮ่องกง (RTHK) โดยช่องที่เป็นของภาษาจีนนั้น RTHK นำรายการจากช่อง 31 ของ RTHK และช่องภาษาอังกฤษ นำรายการจากช่อง 33 (ซึ่งทวนสัญญาณรายการจากซีซีทีวี 9 ก่อนจะปรับมาทวนสัญญาณของ ซีซีทีวี 1 ในช่วงปลายเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2560) มาออกอากาศคู่ขนานกัน สวนคลื่นความถี่ระบบดิจิทัลซึ่งใช้ร่วมกับทีวีบีเจด ได้นำไปให้เอชเคเทเลวิชันเอ็นเตอร์เทนเมนท์ (HKTVE) ทำช่องรายการใหม่ ในชื่อ วิวทีวี (ViuTV) แล้วกลับมาออกอากาศอืกครั้ง เมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2560 ในฐานะผู้ให้บริการ OTT
ราชมงคลเกมส์ ครั้งที่ 23
กีฬามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 23 (ราชมงคลเกมส์ 23 ธัญบุรี 2006) เป็นการแข่งขันกีฬาระหว่างนักศึกษามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลทั้ง 9 แห่งทั่วประเทศไทย จัดขึ้นในระหว่างวันที่ 3 ถึง 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 ณ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี
เดิมการแข่งขันกีฬาราชมงคลเกมส์ ครั้งที่ 23 กำหนดจัดขึ้น ณ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคศรีวิชัย แต่เนื่องจากไม่แน่ใจในความปลอดภัยจากปัญหาชายแดนภาคใต้ จึงย้ายมาจัดที่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรีเป็นครั้งที่ 2 ติดต่อกัน
ในการแข่งขันกีฬาราชมงคลเกมส์ในครั้งนี้ ได้รับพระกรุณาธิคุณจากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารี พระราชทานถ้วยรางวัลแก่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล ที่ได้รับเหรียญทองสูงที่สุด คือ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา
มีการแข่งขันกีฬาทั้งสิ้น 10 ชนิดกีฬา ได้แก่
ราชมงคลเกมส์ ครั้งที่ 22
กีฬามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 22 (ราชมงคลเกมส์ 48) เป็นการแข่งขันกีฬาระหว่างนักศึกษามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลทั้ง 9 แห่งทั่วประเทศไทย จัดขึ้นในระหว่างวันที่ 22 ถึง 29 มกราคม พ.ศ. 2549 ณ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี
การแข่งขันกีฬาราชมงคลเกมส์ ครั้งที่ 22 เป็นการแข่งขันกีฬาราชมงคลเกมส์ครั้งแรกที่แต่ละทีมเข้าร่วมการแข่งขันในนามของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลทั้ง 9 แห่ง ได้แก่ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ และ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี โดยจัดการแข่งขันกีฬาทั้งสิ้น 17 ชนิดกีฬา
เทศบาลเมืองตากใบ
เทศบาลเมืองตากใบ เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งในจังหวัดนราธิวาส
เทศบาลตำบลตากใบได้จัดตั้งโดยมีพระราชกฤษฎีกายกฐานะท้องถิ่นจากสุขาภิบาลเป็นเทศบาลตำบลเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542 ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 116 ตอนที่ 9 ก ลงวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2542 เรียกชื่อว่า เทศบาลตำบลตากใบ ตั้งอยู่ที่หมู่ที่ 1 ตำบลเจ๊ะเห อำเภอตากใบ และเปลี่ยนแปลงเป็น เทศบาลเมืองตากใบ เมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2551 ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย ลงวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของเมืองนราธิวาสเป็นระยะทางประมาณ 38 กิโลเมตร พื้นที่ติดกับประเทศมาเลเซีย มีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ของหมู่ที่ 1, 2, 6, 7 ของตำบลเจ๊ะเหทั้งหมู่ และพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 3,4 ของตำบลเจ๊ะเห
เทศบาลเมืองตากใบตั้งอยู่ในเขตอำเภอตากใบ จังหวัดนราธิวาส มีพื้นที่ 9.149 ตารางกิโลเมตร ตามลักษณะภูมิศาสตร์จัดอยู่บริเวณภาคใต้สุดของประเทศไทย ห่างจากกรุงเทพมหานครไปทางทิศใต้ประมาณ 1,182 กิโลเมตร
เทศบาลเมืองตากใบแบ่งการปกครองออกเป็น 9 ชุมชน ดั้งนี้
โรงเรียนในเขตเทศบาลเมืองตากใบ
วัก
วัก () คือ ช่องว่างหรือโพรงเล็กๆในสายแร่หรือหิน โดยปรกติจะมีผลึกแร่ต่างชนิดกับผลึกแร่ของหินที่ล้อมรอบอยู่เคลือบผนังช่องว่างนั้น บางครั้งอาจมีกระบวนการเกิดค่อนข้างหลากหลาย รอยแยกและรอยแตกทั้งหมดมักเกิดจากกระบวนการทางธรณีแปรสัณฐาน (การคดโค้งโก่งงอและรอยเลื่อน) โดยแร่ ควอตส์ แคลไซน์ และแร่ทุติยภูมิต่างๆ จะเข้าไปเติมในรอยแตกนั้น รอยเปิดและหินกรวดเหลี่ยมยุบ มวลเศษหินซึ่งประกอบด้วยกรวดเหลี่ยมที่เกิดจากการยุบตัวลงมาของเพดานหินในโพรงหิน หรือถ้ำหรือของหินท้องที่ซึ่งอยู่เหนือหินอัคนีแทรกซอน เป็นตัวสำคัญของบริเวณที่มีการเกิดวัก วักบางครั้งเป็นผลจากเมื่อผลึกแร่หรือฟอสซิลในเนื้อหินที่เกิดการกัดกร่อนและถูกละลายออกมาอาศัยอยู่ในช่องว่าง โดยบริเวณผิวหน้าของโพรงข้างในหินจะถูกเคลือบและตกผลึกของสารละลาย ถ้ามีการเกิดอย่างเสถียรและช้าๆจะทำให้เกิดเป็นผลึกแร่ หรือผลึกที่มีหน้าสมบูรณ์ สวยงาม
วักมักไม่พบในสายแร่ แนวแตกหรือรอยแยกขนาดใหญ่ที่ปะทุให้เห็นเป็นแนวยาวแต่อาจพบการเกิดวักในช่องว่างหรือโพรงที่เกิดตามธรรมชาติใต้ผิวดินหรือเกิดขึ้นจากองอากาศในเนื้อหิน โดยเฉพาะหินภูเขาไฟ จีโอดเป็นวักปกติที่เกิดในหิน
คำว่า วัก เป็นชื่อภาษาอังกฤษตั้งโดย Cornish miners ภาษา Cornish มาจากคำว่า vooga แปลว่า "ถ้ำ" โดยสามารถสะกดได้อีกว่า vugg และ vugh
เทศบาลเมืองนราธิวาส
เทศบาลเมืองนราธิวาส เป็นเทศบาลแห่งหนึ่งในเขตอำเภอเมืองนราธิวาส จังหวัดนราธิวาส
ที่ตั้งและอาณาเขต เทศบาลเมืองนราธิวาสตั้งอยู่บนริมฝั่งแม่น้ำบางนรา โดยมีเขตเทศบาล ดังนี้
ด้านเหนือ ตั้งแต่หลักเขตที่ 1 ซึ่งตั้งอยู่ที่ริมทะเลหลวง ห่างจากฝั่งเป็นระยะ 10 เมตร และห่างจากปากแม่น้ำบางนราไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ เป็นระยะ 1,600 เมตร เป็นเส้นขนานกับริมทะเลหลวงไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ถึงปากแม่น้ำบางนรา ห่างจากทะเลไปทางทิศเหนือ ระยะ 10 เมตร ซึ่งเป็นหลักเขตที่ 2
ด้านตะวันออก จากหลักเขตที่ 2 เป็นเส้นตรงไปทางทิศใต้ ถึงฝั่งตะวันตกของปากแม่น้ำบางนรา และเลียบตามฝั่งตะวันตกของแม่น้ำบางนราไปทางทิศใต้ถึงปากคลองยะกังเป็นหลักเขตที่ 3
ด้านใต้ จากหลักเขตที่ 3 เลียบตามฝั่งเหนือของคลองยะกังไปทางตะวันตกถึงปากคลองขุด ซึ่งเป็นหลักเขตที่ 4
ด้านตะวันตก จากหลักเขตที่ 4 เลียบตามฝั่งตะวันออกของคลองขุด ไปทางทิศเหนือถึงฟากใต้ของถนนสุริยะประดิษฐ์ ซึ่งเป็นหลักเขตที่ 5
เทศบาลเมืองนราธิวาสเดิมชื่อ "บางนรา" ลักษณะเป็นหมู่บ้านชายทะเล และเป็นท่าเรือสำคัญในแถบนี้ ต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกา จัดตั้งชุมชนเป็นเทศบาลเมืองนราธิวาส เมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2479 และได้มีการเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองนราธิวาสใหม่ เมื่อวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2499
"เมืองนรา น่าอยู่"
ชุมชนในเขตเทศบาลเมืองนราธิวาสมีทั้งหมด 35 ชุมชน ดังต่อไปนี้ประชากร ณ ปี พ.ศ. 2559
ชาย 20,466 หญิง 21,106 
รวม 41,572 
จำนวนบ้าน 14,884
พื้นที่ 7.5 ตร.กม.
สภาพโดยทั่วไปลักษณะเป็นที่ราบลุ่มริมฝั่งแม่น้ำ มีแม่น้ำบางนราเป็นแม่น้ำสายหลัก แม่น้ำโคกเคียน คลองยะกัง และมีบางส่วนติดทะเลด้านอ่าวไทย
อาณาเขตโดยสังเขป ดังนี้
เขตเทศบาลเมืองนราธิวาส มีภูมิอากาศแบบมรสุมเขตร้อน มี 2 ฤดู คือ ฤดูฝน 2 ระยะ และ ฤดูร้อน
ชะทอยยันซี
ในทางอัญมณีวิทยา ชะทอยยันซี (, ) หรือปรากฏการณ์ตาแมว คือการเหลือบแสงเป็นปรากฏการณ์การสะท้อนแสงของแร่โปร่งแสงบางชนิด ทำให้เกิดความวาวคล้ายไหมหรือคล้ายตาแมว
มีลักษณะเป็นแถบแสงเหลือบตั้งฉากกับความยาวของเส้นใยหรือแนวของมลทิน เนื่องจากแร่นั้นประกอบด้วยเส้นใยรูปเข็มหรือรูปท่อ ช่องว่างที่เป็นแนวยาวคล้ายเสี้ยน หรือมลทินที่เรียงตัวขนานกัน
การเหลือบแสงนี้พบได้ชัดเจนในแร่ที่เจียระไนแบบหลังเบี้ยโดยการจัดให้รับแสง
เช่น แร่คริโซเบริลชนิดไพฑูรย์ (แก้วตาแมว) แร่ควอตซ์แทนที่แร่โครซิโดไลต์ (แก้วตาเสือ) ทัวร์มาลีนเบริล เซอร์คอน โอปอล
เจ้าแว่นทิพย์ ณ เชียงตุง
เจ้าแว่นทิพย์ ณ เชียงตุง พระธิดาในเจ้าฟ้ารัตนะก้อนแก้วอินแถลง เจ้าฟ้าเชียงตุงองค์ที่ 6 ประสูติแต่เจ้านางบัวทิพย์หลวง โดยเจ้าแว่นทิพย์ได้เสกสมรสกับเจ้าห่มฟ้า จากเมืองแสนหวีด้วยเหตุผลทางการเมือง ท้ายที่สุด ทั้งสองพระองค์ก็หย่าขาดจากกัน
เจ้าแว่นทิพย์ ณ เชียงตุง พระธิดาในเจ้าฟ้ารัตนะก้อนแก้วอินแถลง เจ้าฟ้าเชียงตุงองค์ที่ 6 ประสูติแต่เจ้านางบัวทิพย์หลวง โดยเจ้าแว่นแก้วมีพี่น้องร่วมมารดา 5 คน ได้แก่
เจ้าแว่นทิพย์ ได้เสกสมรสกับเจ้าห่มฟ้า เมืองแสนหวี โดยในพิธีแต่งงานเจ้าห่มฟ้าได้แห่ขันหมากข้ามาหน้าหอคำเมืองเชียงตุง โดยเจ้าห่มฟ้าประทับอยู่บนหลังช้างตามประเพณี และจัดพิธีสมรสที่หน้าหอหลวงเมืองเชียงตุง โดยมีชาวเมืองเชียงตุงร่วมแสดงความยินดีแก่ทั้งสองพระองค์ แต่อย่างไรก็ตามการสมรสของทั้งสองพระองค์ไม่ได้เกิดจากความรัก แต่หากเกิดจากการเมืองระหว่างรัฐ ท้ายที่สุดชีวิตรักของทั้งสองพระองค์จึงสิ้นสุดโดยการหย่าขาดจากกัน
พระครูโศภณธรรมาภรณ์ (จูม โชติโก)
"พระครูโศภนธรรมาภรณ์ (จูม โชติโก)" (2441-2530) อดีตเจ้าอาวาสวัดเวฬุวันและรองเจ้าคณะอำเภอม่วงสามสิบ จ.อุบลราชธานี สานุศิษย์ผู้เคารพศรัทธานิยมเรียกนามท่านว่า “หลวงปู่จูมหรือพ่อท่าน” นับเป็นเถระผู้นำภารธุระทั้งด้านคันถธุระและวิปัสสนาธุระ ควบคู่กันอย่างเข้มข้นเต็มความสามารถโดยเฉพาะการพัฒนาการศึกษาสงฆ์และพัฒนาชุมชนท้องถิ่น ซึ่งเป็นการพัฒนาคนให้มีความสมบูรณ์ทั้งสติปัญญา ร่างกาย และจิตใจ ตลอดจนการบ่าเพ็ญตนให้เป็นประโยชน์ต่อสาธารณชนอย่างใหญ่หลวง เป็นแบบอย่างของพระผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ และทรงไว้ซึ่ง ภูมิธรรม ภูมิปัญญา อย่างแท้จริง
"พระครูโศภนธรรมาภรณ์" มีนามเดิม "จูม บุญพูล" เกิดเมื่อ เกิดวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. พ.ศ. 2441 
ตรงกับวันอังคาร ขึ้น 3 ค่ำ ปีจอที่บ้านไผ่ใหญ่ ตำบลไผ่ใหญ่ อำเภอม่วงสามสิบ จังหวัดอุบลราชธานี
อุปสมบทวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2462 ได้เข้าพิธีอุปสมบท ณ ที่วัดสว่างวนาราม (ซึ่งเป็นวัดอีกแห่งหนึ่งในหมู่บ้านไผ่ใหญ่) โดยมีเจ้าอธิการอุ่น จิตฺปญฺโญ เจ้าอาวาสวัดเวฬุวัน เป็นพระอุปัชฌาย์
สอบได้เปรียญธรรม 3 ประโยคและนักธรรมชั้นโทในส่านักเรียน วัดเบญจมบพิตร กรุงเทพมหานคร
พ.ศ. 2475 ครูสอนปริยัติธรรมส่านักเรียนวัดเบญจมบพิตร โดยได้รับแต่งตั้งจากพระพรหมมุนี (ปลด กิตฺติโสภโณ) เจ้าอาวาสวัดเบญจมบพิตร ต่อมาได้รับสถาปนาเป็นสมเด็จพระสังฆราช
พ.ศ. 2476 พระพรหมมุนี (ปลด กิตฺติโสภโณ) ในฐานะเจ้าคณะใหญ่หนเหนือ (ภายหลังได้รับสถาปนาเป็นสมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราชพระองค์ที่ 14 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ สถิต ณ วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนาราม) ส่งให้ไปสอนที่สำนักเรียนวัดเมืองชุมแม่ต่ำ อำเภอพะเยา จังหวัดเชียงราย (ปัจจุบัน คือ จังหวัดพะเยา) เป็นเวลา 2 ปี
พ.ศ. 2478 กลับมาปิดสอนบาลีและนักธรรมวัดเวฬุวัน อ่าเภอม่วงสามสิบ จังหวัดอุบลราชธานี ผลงานที่ท่านได้บากบั่นทุ่มเทให้กับการศึกษาที่สำนักเรียนวัดเวฬุวัน จนศิษย์สำนักเรียนวัดเวฬุวันได้ไปตั้งสำนักเรียนหรือเป็นพระสังฆาธิการเป็นจำนวนมาก อาทิเช่นบั้นปลายแห่งชีวิตของพระครูโศภนธรรมาภรณ์ ได้หันมาบำเพ็ญวิปัสสนากัมมัฏฐานอย่างจริงจัง โดยให้สร้างกุฏิกลางน้ำหลังเล็ก ๆ ขึ้นหนึ่งหลังที่หนองสวน เพื่อเป็นที่พำนักและปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐาน ท่านอาศัยจำพรรษาที่กุฏิหลังเล็กกลางน้ำมาตลอด จนกระทั่งมรณภาพด้วยโรคชราในปี พ.ศ. 2530 รวมอายุได้ 89 ปี 68 พรรษา
รอยชีวิต
รอยชีวิต (ญี่ปุ่น: 個人的な体験, "Kojinteki na taiken"; อังกฤษ: "A Personal Matter") เป็นนิยายที่เขียนโดยนักเขียนรางวัลโนเบลปี 1994, เค็นซะบุโร โอเอะ ซึ่งอัดแน่นไปด้วยมโนภาพของความตาย การผุสลาย และเซ็กส์ เขียนขึ้นในปี 1964 และได้รับรางวัลวรรณกรรมชิงโชซะ "รอยชีวิต" เป็นนิยายกึ่งอัตชีวประวัติที่ดำมืดและล้วงลึกเข้าไปในประสบการณ์ชีวิตส่วนตัวของโอเอะ บอกเล่าเรื่องราวของเบิร์ด ชายผู้ซึ่งต้องเผชิญหน้ากับลูกชายที่เกิดมามีความพิการทางสมอง
"รอยชีวิต" แปลโดย เดือนเต็ม กฤษดาธานนท์ และจัดพิมพ์โดย สนพ.นานมีบุ๊คส์ ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2546
ลูกชายของเบิร์ดเกิดมาพร้อมกับความผิดปกติทางสมอง เบิร์ดพยายามที่จะหลีกหนีความรับผิดชอบโดยการหันหน้าไปพึ่งแอลกอฮอล์และคนรักเก่า และต้องตัดสินใจว่าสุดท้ายจะปล่อยให้ลูกมีชีวิตอยู่ต่อไปหรือไม่
คาทีดรา
คาทีดรา () หรือ อาสนะบิชอป (bishop's throne) เป็นเก้าอี้ของบิชอป เป็นสัญลักษณ์แห่งอำนาจในการเทศนาของบิชอปในคริสตจักรคาทอลิก คริสจักรอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ และกลุ่มอังกลิคัน คริสต์ศาสนสถานซึ่งเป็นที่ตั้งของอาสนะบิชอปจึงเรียกว่า อาสนวิหาร (cathedral)
คำว่า "cathedra" ปรากฏในวรรณกรรมคริสเตียนยุคแรกในวลี "cathedrae apostolorum" ซึ่งบ่งบอกถึงอำนาจที่รับมาโดยตรงจากอัครทูต
โรงเรียนวูดสต็อก
โรงเรียนวู๊ดสต็อก () เป็นโรงเรียนประจำ ที่อยู่ในรัฐอุตตราขัณฑ์ ประเทศอินเดีย มีตั้งแต่ระดับชั้นเนอร์สเซอรี่ จนถึงระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 (KG-Grade 12) เป็นโรงเรียนคริสเตียน และโรงเรียนนานาชาติ ส่วนใหญ่มีครูผู้สอนมากจากยุโรปและสหรัฐอเมริกา ปัจจุบันโรงเรียนแห่งนี้มีอายุมากกว่า 150 ปี
โรงเรียนวู๊ดสต็อกมีหลายทางเลือกให้สำหรับนักเรียนที่สำเร็จการศึกษา ทั้งเป็นโรงเรียนที่ได้รับการรับรองโดยสมาคมกลางของรัฐ และใบประกาศนียบัตรมีมาตรฐานเทียบเท่ากับประกาศนียบัตรระดับชั้นมัธยมปลายของสหรัฐอเมริกา โรงเรียนแห่งนี้เป็นศูนย์ทดสอบสำหรับการทดสอบของคณะกรรมการวิทยาลัย รวมทั้งการสอบSATและAdvanced Placement นอกจากนี้ การสอบIGCSEและการเตรียมการต่างๆได้มีการนำเสนอขึ้นที่วูดสต็อกแห่งนี้ ทางโรงเรียนยังได้มีการจัดเตรียมนักเรียนสำหรับการศึกษาต่อเนื่องในประเทศอินเดียโดยหน่วยงานวู๊ดสต็อก อินเดียน มาร์กชีท ซึ่งเป็นที่ยอมรับโดยสมาคมมหาวิทยาลัยอินเดีย คิดเป็น 10+2 ช่วงชั้นในระบบการศึกษาของอินเดีย
วิทยาเขตของโรงเรียนวู๊ดสต็อกตั้งอยู่ในเขตปลายเทือกเขาหิมาลัยและ มี กระจาย ทั่ว พื้นที่ ประมาณ 250 ไร่ (1.0 ตารางกิโลเมตร) และตั้งอยู่ในพื้นที่ป่าที่มีความหลากหลายของพืชนานาชนิด อาทิ โอ๊ก และพันธุ์ไม้พุ่มต่างๆ
ธารินทร์ นิมมานเหมินทร์ และศิรินทร์ นิมมานเหมินทร์ (น้องชาย) เป็นศิษย์เก่าของโรงเรียนวู๊ดสต็อก รวมทั้งนิพัทธ์ พุกนะสุต เป็นอีกผู้หนึ่งที่เข้าโรงเรียนในรุ่นหลัง
ปัจจุบันมีนักเรียนชาวไทยเรียนอยู่ที่โรงเรียนแห่งนี้เป็นจำนวนค่อนข้างน้อย สาเหตุที่มีนักเรียนไทยน้อยคือ ค่าเล่าเรียนค่อนข้างสูง (ประมาณ 5 แสนบาทต่อปี) โดยทุกๆปีทางโรงเรียนจะมาที่เมืองไทยในช่วงกุมภาพันธ์ที่ศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ ในงานที่มีชื่อว่า The Great Indian Education Fair
แท่นตั้งศพ
แท่นตั้งศพ ( (ออกเสียง)) คือแท่นที่มักจะเคลื่อนที่ได้ที่ใช้ในการตั้งหีบศพ หรือร่างของผู้ตายระหว่างพิธีศพหรือพิธีรำลึกผู้ตาย หลังจากพิธีมาสเรควีเอ็มของโรมันคาทอลิกแล้วแท่นตั้งศพก็อาจจะใช้ตั้งร่างของผู้ตายในการทำพิธีพิธียกบาปให้แก่ผู้ตาย (Absolution of the dead)
“Catafalque” มาจากภาษาอิตาลี “Catafalco” ที่แปลว่า “นั่งร้าน” “แท่นตั้งศพ” ที่มีชื่อเสียงที่สุดออกแบบโดยไมเคิล แอนเจโลสำหรับเพื่อนศิลปินด้วยกันในปี ค.ศ. 1564 การตกแต่ง “แท่นตั้งศพ” เรียกว่า “ปราสาทแห่งความเศร้า” (Castrum doloris)
ในสหรัฐอเมริกาแท่นตั้งศพลิงคอล์นใช้เป็นครั้งแรกในการวางศพประธานาธิบดีลิงคอล์นในปี ค.ศ. 1865 และใช้ต่อมาในการตั้งศพเคารพ (Lying in state) ของบุคคลสำคัญภายใต้โดมตึกรัฐสภาแห่งสหรัฐอเมริกา เมื่อไม่ใช้แท่นตั้งศพก็จะตั้งแสดงให้ประชาชนได้ชมในหอแสดงภายในศูนย์นักท่องเที่ยวของตึกรัฐสภา
แท่นตั้งศพลิงคอล์นเป็นแท่นที่ทำจากแผ่นไม้สนเชื่อมกันด้วยตาปูคลุมด้วยผ้าดำ บางครั้งแม้ฐานก็จะได้รับการเปลี่ยนแปลงให้เหมาะสมกับขนาดของโลงที่มีขนาดใหญ่ขึ้นในปัจจุบัน แต่โดยทั่วไปแล้วก็ยังเป็นแท่นเดิมที่ใช้มาตั้งแต่สมัยของประธานาธิบดีลิงคอล์น ในปัจจุบันแท่นวางศพนี้มีความยาว 216 เซนติเมตร กว้าง 76 เซนติเมตร และสูง 61 เซนติเมตร ฐานแท่นยาว 269 เซนติเมตร กว้าง 131 เซนติเมตร และสูง 5 เซนติเมตร ตัวฐานแท่นยาว 338 เซนติเมตร กว้าง 183 เซนติเมตร และสูง 23.5 เซนติเมตร ผ้าคลุมดำได้รับการเปลี่ยนหลายครั้งแตกการจีบตกแต่งยังคงเป็นลักษณะเดียวกับที่ทำไว้ในปี ค.ศ. 1865
แท่นตั้งศพลิงคอล์นใช้ครั้งล่าสุดในการตั้งศพของประธานาธิบดีเจอรัลด์ ฟอร์ด
มหาวิหารซันมาร์โก
มหาวิหารซันมาร์โก หรือชื่อเต็มคือ อัครบิดรอาสนะมหาวิหารซันมาร์โก (, ) เป็นโบสถ์โรมันคาทอลิก ระดับมหาวิหารประจำเขตอัครบิดรเวนิสในประเทศอิตาลี สถาปัตยกรรมที่เห็นอยู่ในปัจจุบันเป็นแบบกอทิก มหาวิหารซันมาร์โกได้รับการเสกในปี ค.ศ. 1094
มหาวิหารซันมาร์โกที่เป็นตัวอย่างอันสำคัญของสถาปัตยกรรมไบแซนไทน์ตั้งอยู่ที่จตุรัสซันมาร์โกติดและเชื่อมกับวังดยุกแห่งเวนิส เดิมตัวโบสถ์เป็นโบสถ์น้อยของประมุขผู้ครองเวนิส และมิได้เป็นมหาวิหารของเมือง แต่ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1807 เป็นต้นมาบาซิลิกาก็เป็นที่นั่งของอัครบิดรแห่งเวนิส ตัวสิ่งก่อสร้างเป็นสิ่งก่อสร้างที่สร้างอย่างงดงามประดับด้วยงานโมเสกแบบไบแซนไทน์ และ ประติมากรรมต่างที่แสดงถึงความอุดมสมบูรณ์ อำนาจ และ ความมั่งคั่งของเวนิส ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 11 ก็ได้รับสมญาว่า “Chiesa d'Oro” หรือ “โบสถ์ทอง”
นิรนาม (วงดนตรี)
นิรนาม คือวงดนตรีไทยแนวสะท้อนสังคมหรือเพื่อชีวิต วงแรกๆ ภายใต้สังกัด นิธิทัศน์ โปรโมชั่น โดยเป็นการรวมรวมสมาชิกวง "เดอะ วอลล์" ที่เคยร่วมงานกับ เสกสรร ทองวัฒนา และ วง "ฮิวมัส" ซึ่งนำโดย คณิต อุทยานสิงห์ หรือ นิค มาตั้งวงใหม่ โดย นิค ทำหน้าที่นักร้องนำและแต่งเพลงทั้งหมด
วงนิรนาม เริ่มออกอัลบั้มเพลงชุดแรกในปลายปี พ.ศ. 2529 ชื่อ ""คนกินแดด"" และมีสตูดิโออัลบั้มตามมาอีก 4 ชุด มีเพลงดัง อาทิ " คนกินแดด, ไอ้หรั่ง" (กะลุกปุ๊กไทย), "เห้..เห้, ป้าบัวศรี" และ "รักเรือล่ม" จนได้รับความนิยมสูสีกับวงคาราบาวอยู่ระยะเวลาหนึ่ง หลังจากนั้นสมาชิกในวงเกิดการแยกตัว จึงเหลือเพียง นิค โดยออกอัลบั้มเพลงเก่าชุด หยิบสิบ จำนวน 11 ชุด ซึ่งประสบความสำเร็จอย่างสูงสุด
นิค นิรนาม ถือเป็นศิลปินต้นแบบของการนำเพลงลูกทุ่งมาร้องใหม่แล้วประสบความสำเร็จ จนศิลปินเพลงแนวอื่นๆ ต้องหยิบเพลงลูกทุ่งมาร้องกัน และมีนักก็อปปี้โชว์ เลียนแบบท่าทางและการร้องของนิคอีกด้วย
ตราสัญลักษณ์ประจำวงนิรนาม เป็นรูปพิมพ์ลายนิ้วหัวแม่มือ โดยประทับหน้าปกเทปของตัวเองมาตลอด ตั้งแต่อัลบั้มชุดแรกถึงชุดหยิบสิบ
ยมทูต
ยมทูต ( (ออกเสียง)) “Psychopomps” มาจากภาษากรีกว่า “ψυχοπομπός” (psychopompos) ที่แปลตรงตัวว่า “ผู้นำวิญญาณ” เป็นจินตสัตว์ (creature), สิ่งที่มีจิตวิญญาณ (spiritual being), เทวดา, ผู้ศักดิ์สิทธิ์ ในหลายศาสนาผู้มีหน้าที่พาวิญญาณผู้ที่เพิ่งสิ้นชีวิตไปยังดินแดนหลังความตาย (afterlife) หน้าที่นี้ไม่มีความเกี่ยวข้องกับการตัดสินผู้ตาย แต่เพียงนำทางเพื่อความปลอดภัย ยมทูตที่มักจะปรากฏในศิลปะเกี่ยวกับความตายจะแตกต่างกันออกไปตามแต่ประเพณีและวัฒนธรรม บ้างก็เกี่ยวข้องกับม้า, กา, สุนัข, นกฮูก, นกกระจอก หรือกวาง
ตามหลักจิตวิทยาวิเคราะห์ของคาร์ล ยุง ยมทูตคือตัวกลางระหว่างจิตใต้สำนึกและจิตสำนึก บุคลาธิษฐานของยมทูตในฝันจะเป็นนักปราชญ์ หรือ สตรี หรือบางครั้งสัตว์ที่มีความกรุณา ในวัฒนธรรมบางวัฒนธรรมชาแมนจะทำหน้าที่เป็นผู้นำวิญญาณ ที่อาจจะรวมทั้งการนำวิญญาณของผู้เสียชีวิต หรือ ผู้เสียชีวิตอาจจะนำทางชาแมน ในการช่วยเหลือการกำเนิด หรือการนำวิญญาณของเด็กเกิดใหม่ให้เข้ามาในโลก(หน้า 36 ของ “Shamans in Eurasia”) ที่เป็นการขยายความชื่อ “หมอตำแยแก่ผู้กำลังจะสิ้นใจ” (midwife to the dying) ซึ่งเป็นอีกหน้าที่หนึ่งของผู้นำวิญญาณ
ประเทศสเปนในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
ประเทศสเปน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
ประเทศศรีลังกาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
ประเทศศรีลังกา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
สาธารณรัฐซูดานในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
สาธารณรัฐซูดาน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
ประเทศซูรินามในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
ประเทศซูรินาม เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปน ระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
ราชอาณาจักรสวาซิแลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
ราชอาณาจักรสวาซิแลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
ประเทศสวีเดนในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
ประเทศสวีเดน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
สาธารณรัฐอาหรับซีเรียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
สาธารณรัฐอาหรับซีเรีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
ประเทศจีนไทเปในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
ประเทศจีนไทเป เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
ประเทศแทนซาเนียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
สหสาธารณรัฐแทนซาเนีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
สาธารณรัฐโตโกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
สาธารณรัฐโตโก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
ประเทศตองงาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
ประเทศตองงา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
ประเทศตรินิแดดและโตเบโกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
ประเทศตรินิแดดและโตเบโก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
สาธารณรัฐตูนิเซียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
สาธารณรัฐตูนิเซีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
ประเทศตุรกีในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
ประเทศตุรกี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
สาธารณรัฐยูกันดาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
สาธารณรัฐยูกันดา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
ทีมรวมเฉพาะกิจเครือรัฐเอกราชในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
ทีมรวมเฉพาะกิจเครือรัฐเอกราช เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
สหรัฐอเมริกาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
สหรัฐอเมริกา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
ประเทศอุรุกวัยในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
ประเทศอุรุกวัย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
สาธารณรัฐวานูอาตูในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
สาธารณรัฐวานูอาตู เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
ประเทศเวเนซุเอลาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
ประเทศเวเนซุเอลา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
สาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนามในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
สาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐอเมริกาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐอเมริกา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
สาธารณรัฐเยเมนในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
สาธารณรัฐเยเมน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
สาธารณรัฐซาเอียร์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
สาธารณรัฐซาเอียร์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
สาธารณรัฐแซมเบียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
สาธารณรัฐแซมเบีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
สาธารณรัฐซิมบับเวในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
สาธารณรัฐซิมบับเว เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
ผู้เข้าร่วมโอลิมปิกโดยอิสระในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
ผู้เข้าร่วมโอลิมปิกโดยอิสระ () เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ที่นครบาร์เซโลนาของสเปน ระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
บุคลาธิษฐานของความตาย
บุคลาธิษฐานของความตาย () เป็นบุคลาธิษฐานของความเชื่อทางวัฒนธรรมที่เกิดขึ้นในสังคมมาตั้งแต่ยุคแรกของประวัติศาสตร์ ในภาษาอังกฤษ “บุคลาธิษฐานของความตาย” มักจะเรียกกันว่า “กริม รีพเพอร์” (Grim Reaper) และตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 15 เป็นต้นมาก็มักจะเป็นรูปโครงกระดูกสวมเสื้อคลุมยาวแบบมีหมวกคลุมศีรษะสีดำถือเคียวด้ามยาว หรือบางครั้งก็จะเรียกว่า “เทพแห่งความตาย” ( หรือ "Malach HaMavet") ที่มาจากคัมภีร์ไบเบิล
ในบางกรณีกริม รีพเพอร์อาจจะเป็นผู้ที่เป็นสาเหตุที่ทำให้เสียชีวิตได้ ที่ทำให้เชื่อกันว่ากริม รีพเพอร์เป็นผู้ที่ติดสินบน, ล่อลวง หรือ เอาฉลาดได้ เพื่อให้ยืดอายุต่อไปได้ ความเชื่ออื่นก็เชื่อว่าจินตสัตว์แห่งความตายเป็นแต่เพียงยมทูต ผู้มีหน้าที่ตัดสายใยสุดท้ายระหว่างวิญญาณและร่างกาย และมีหน้าที่นำผู้ตายไปยังโลกหน้าโดยไม่มีอำนาจใดๆ ต่อการตายของผู้ตาย
บุคลาธิษฐานของความตายในหลายวัฒนธรรมจะเป็นชาย และอีกหลายวัฒนธรรมก็จะเป็นหญิง เช่นในวัฒนธรรมสลาวิคเป็นต้น
โรงเรียนการบินทหารบก
โรงเรียนการบินทหารบก () เป็นหน่วยฝึกการบินของทหารบก ขึ้นตรงต่อศูนย์การบินทหารบก ค่ายสมเด็จพระศรีนครินทรา ซึ่งมีการจัดตามคำสั่งศูนย์การบินทหารบก (เฉพาะ) ที่ 5/2533 ลงวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2533 มีสถานที่ตั้ง ณ ค่ายสมเด็จพระศรีนครินทรา เลขที่ 303 หมู่ที่ 7 ตำบลเขาพระงาม อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี
มิโซะเลือด
มิโซะเลือด (ญี่ปุ่น: "イン ザ・ミソスープ In za Misosūpu", อังกฤษ: "In the Miso Soup") เป็นนิยายที่เขียนโดย ริว มูราคามิ ตีพิมพ์ในญี่ปุ่นปี 1997 ฉบับภาษาไทยอยู่ระหว่างการจัดพิมพ์
เคนจิ, ไกด์นำเที่ยวยามค่ำคืน ต้องพบกับฝันร้ายที่เขาไม่อาจลืมเลือน เมื่อแฟรงค์ว่าจ้างเคนจิให้พาเขาเที่ยวกลางคืนในอุตสาหกรรมเซ็กส์ของญี่ปุ่นเป็นเวลาสามวัน
1. เคนจิ - ไกด์นำเที่ยวยามค่ำคืนในโตเกียว อายุ 20 ปี เป็นผู้บรรยายเรื่อง
2. แฟรงค์ - นักท่องเที่ยวชาวอเมริกันตัวอ้วน เตี้ย ผู้ว่าจ้างให้เคนจิพาเขาเที่ยวกลางคืน
1. อาซามิ/มาโดกะ - โฮสเตสในร้านโชว์เปลือย
2. จุน - แฟนสาวอายุสิบหกของเคนจิ
3. มากิ - หญิงบริการในโอมิไอผับ เธออ้างว่าเธอไม่ใช่หญิงขายบริการ และทำงานในคลับชั้นสูง
4. โนริโกะ - คนเชียร์แขกให้โอมิไอผับ และเคยเป็นเยาวชนผู้กระทำความผิดมาก่อน
5. เรกะกับริเอะ - สองสาวโฮสเตสในลินเจอรี่ผับ
6. ซาโตชิ - คนเชียร์แขกให้ลินเจอรี่ผับ เป็นเพื่อนของเคนจิ
7. โยโกยามะ - ผู้จัดพิมพ์หนังสือท่องเที่ยวยามค่ำคืน โตเกียว พิงค์ ไกด์
8. ยูโกะ - หญิงบริการในโอมิไอผับ เช่นเดียวกับมากิ
1. อากิโกะ ทากาฮาชิ - เด็กนักเรียนมัธยมอายุสิบเจ็ดปี
2. คนจรจัดไม่ทราบชื่อ
1. นามิเอะ อามุโระ - นักร้องเพลงป๊อบสาวชาวญี่ปุ่น
2. เคนนี เบอร์เรลล์ - นักกีตาร์เพลงแจ๊สชาวอเมริกัน
3. โรเบิร์ต เดอ นีโร - นักแสดงระดับรางวัลออสการ์ชาวอเมริกันที่แฟรงค์กล่าวถึง
4. เอ็ด แฮร์ริส - นักแสดงชาวอเมริกันที่แฟรงค์เปรียบเทียบเขากับตนเอง
5. เซโกะ มัตซึดะ - นักร้อง/นักแต่งเพลงป๊อบชาวญี่ปุ่น
6. เวส มอนต์โกเมอรี - นักกีดาร์เพลงแจ๊สชาวอเมริกัน
7. มิสเตอร์ชิลด์เด้นท์ - วงดนตรีญี่ปุ่นในยุคปลาย 1980
8. ทาคาโกะ โอคามูระ - นักร้อง/นักแต่งเพลงชาวญี่ปุ่น
9. ยูกิ อูชิดะ - นักแสดง/นางแบบชาวญี่ปุ่น
จอน แลนเดา
จอน แลนเดา ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวอเมริกัน อดีตผู้บริหารระดับสูงของทเวนตีธ์เซนจูรีฟอกซ์ ในช่วงทศวรรษ 1990
แลนเดาเคยเป็นผู้ช่วยผู้อำนวยการสร้างในภาพยนตร์เรื่อง "Honey, I Shrunk The Kids" (1989) และ "Dick Tracy" (1990) ส่วนผลงานสามเรื่องล่าสุด เป็นผลงานร่วมกับเจมส์ แคเมรอน ได้แก่เรื่อง "ไททานิก" (1997, กำกับโดยแคเมรอน), "โซลาริส" (2002, กำกับโดยสตีเวน โซเดอร์เบิร์ก) และ "อวตาร" (2009, กำกับโดยแคเมรอน)
ทีวีพี 1
ทีวีพี 1 (TVP1) คือสถานีโทรทัศน์แห่งแรกของโปแลนด์ (เริ่มออกอากาศ 25 ต.ค. 1952) เปิดสถานีเวลา 19.00 มีช่องพีน้อง คือ ทีวีพี 2
หลังจากที่รายการโฆษณาได้จบไปในเวลาประมาณ 02:30 น. จะมีการทดสอบสัญญาณของสถานี พร้อมเสียงบี๊พ 1000 เฮิร์ตส์ และจึงมีการตัดสัญญาณ ไปสู่เครื่องรับโทรทัศน์ทั่วไป ซึ่งใช้ระบบสีแบบภาพทดสอบ (testcard) โดยในช่วงแรก เปิดในเวลา 08:00 น. จนถึงประมาณ 23:00 น. ในปี พ.ศ. 2535
โดยในภาพทดสอบวงกลมนั้น ด้านบนคือชื่อเมืองที่รับอยู่ในภาษาโปแลนด์ ตรงกลางคือวันที่และเวลาปัจจุบันตามเวลายุโรปกลาง ด้านล่างเขียนว่า "TVP" ซึ่งเป็นชื่อย่อของ "เทเลวิเซีย พอลสก้า"
ระหว่างพ.ศ. 2525-พ.ศ. 2533 ทีวีพี ได้ทำตามคำแนะนำของรัฐบาลคอมมิวนิสต์ โดยมีการปิดสถานีฯในช่วงกลางวัน ตั้งแต่เวลา 14:30 น. จนถึง เวลา 18:00 น. และเพิ่มหน้าจอ "โปรดอย่าลืมปิดเครื่องรับโทรทัศน์ของคุณ ()" เข้าไปในแผนปิดสถานี แต่หน้าจอนี้ยังคงออกอากาศจนถึง พ.ศ. 2536
หลังจากนั้น ในช่วงปิดสถานี ทีวีพี ตั้งแต่เวลาประมาณ 01.45 น. ถึงเวลา 05.30 น.
ก่อน พ.ศ. 2540 ทีวีพี ออกอากาศเสียงเพลงบนหน้าจอทดสอบ แต่ได้ยกเลิกเนื่องจากปัญหาลิขสิทธิ์ ซึ่งในหน้าจอแจ้งรายการ เคยมีเพลงเหมือนกัน แต่ทีวีพี 1 ได้ยกเลิกเมื่อพ.ศ. 2536 และทีวีพี 2 เมื่อพ.ศ. 2540 โดยเปลี่ยนเป็นเพลงประจำสถานี ทั้งคู่ได้ยกเลิกเนื่องจากปัญหาลิขสิทธิ์เมื่อรายการโฆษณาได้จบไปเวลาประมาณ 2.30 น. - ทีวีพี เริ่มออกอากาศรายการวันพรุ่งนี้ ต่อด้วยนาฬิกา และเริ่มภาพทดสอบทันที
ร็อคแมน เมกาเวิลด์
ร็อคแมน เมกาเวิลด์ () หรือ เมกาแมน เดอะไวลี่วอร์ส (Mega Man The Wily Wars) เป็นวิดีโอเกมจากซีรีส์ร็อคแมนโดยซีรีส์นี้เป็นการนำ ร็อคแมน, ร็อคแมน 2 และ ร็อคแมน 3 มาทำใหม่ในรูปแบบ 16บิท จากเครื่องเล่นเซก้า เมกาไดรฟ์ นอกจากนี้ยังเพิ่มบอสจากภาคนี้อีกด้วย ออกจำหน่ายครั้งแรกเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม ค.ศ. 1994 ในประเทศสหรัฐอเมริกาและยุโรป และวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1994 ที่ประเทศญี่ปุ่น
รูปแบบการเล่นของ ร็อคแมน เมกาเวิลด์ นั้นยังคงใช้องค์ประกอบตามแบบภาคก่อนแต่จุดที่เปลี่ยนไปคือฉาก, ดนตรี และ ตัดระบบพาสเวิร์ดจากภาค 2 และ 3 และสูตรปุ่ม Select จากภาคแรกออก อีกทั้งความยากของเกมต้นฉบับได้ถูกลดลงเพื่อให้ง่ายขึ้นตัวละครบอสสามราย ได้แก่ บัสเตอร์ ร็อด, เมกา วอลเตอร์ และไฮเปอร์ สตรอม ได้แรงดลบันดาลใจในการออกแบบมาจากตัวละครจากนิยายจีนเรื่องไซอิ๋ว
ลัทธิเริงรมณ์
ลัทธิเริงรมณ์ () คือขบวนการศิลปะ และ ขบวนการวรรณกรรมของปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ของยุโรปตะวันตกโดยเฉพาะในฝรั่งเศส
“Decadence” หรือ “ความเริงรมณ์” เป็นชื่อที่เดิมตั้งขึ้นในทางแดกดันโดยนักวิพากษ์ต่อนักเขียนหลายคนในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ผู้เทิดทูนความมีเล่ห์กลเหนือทัศนคติอันปราศจากมายาเกี่ยวกับธรรมชาติของกลุ่ม
จินตนิยม ผู้อยู่ในกลุ่มนำคำดังกล่าวมาใช้ด้วยความยินดีและเรียกตนเองว่า “Decadents” โดยทั่วไปแล้วงานของผู้ดำเนินตามแนวลัทธิเริงรมณ์จะมีอิทธิพลมาจากนวนิยายกอธิค และ จากกวีนิพนธ์และนวนิยายที่เขียนโดยเอดการ์ อัลเลน โพและมีความสัมพันธ์กับลัทธิสัญลักษณ์นิยม และ/หรือ ลัทธิสุนทรียนิยม
ปรัชญาของความเริงรมณ์และความฟุ้งเฟ้อมีมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 18 โดยเฉพาะจากชาร์ลส์ เดอ เซคองดัต บารอนแห่งมงต์เตส์คิว และถือกันว่าเป็นคำเสียดสีหลังจากนักวิพากษ์Désiré Nisardใช้ในการวิจารณ์วิกตอร์ อูโก และ ศิลปะจินตนิยมโดยทั่วไป ศิลปินจินตนิยมรุ่นต่อมาเช่นทีโอฟีล โกติเยร์ และ ชาร์ลส์ โบเดอแลร์ใช้คำนี้ด้วยความภูมิใจว่าเป็นการหันหลังให้กับสิ่งที่เรียกกันว่าเป็นความก้าวหน้าอันไม่น่าสนใจ ในคริสต์ทศวรรษ 1880 กลุ่มนักเขียนชาวฝรั่งเศสเรียกตนเองว่า “Decadents” นวนิยายคลาสสิกจากโยริส-คาร์ล อุยส์มองส์นักเขียนของกลุ่มนี้ ชื่อ “À rebours” ถือกันว่าเป็นนวนิยายดีเด่นของลัทธิเริงรมณ์เรื่องแรก แต่ผู้อื่นกล่าวว่างานของชาร์ลส์ โบเดอแลร์เป็นจุดเริ่มต้น ลัทธิเริงรมณ์ในปัจจุบันถือกันว่าเป็นลัทธิที่คาบระหว่างศิลปะจินตนิยม กับ สมัยใหม่นิยม
ในบริเตนบุคคลสำคัญที่เกี่ยวข้องกับลัทธิเริงรมณ์คือออสคาร์ ไวล์ด
เซลีนา โกเมซ
เซลีนา มารี โกเมซ (; เกิด 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2535) เป็นนักร้องและนักแสดงชาวอเมริกัน เกิดและเติบโตที่ แกรนด์แพรรี รัฐเทกซัส. ผลงานแจ้งเกิดทางวงการของเธอ คือ การแสดงซี่รี่ยส์ Barney & Friends เมื่อช่วงปี 2000's ซึ่งทำให้เธอได้รู้จักกับ เดมี โลวาโต ซึ่งเป็นนักแสดงในซี่รี่ยส์ด้วย. ผลงานที่โดดเด่นสร้างชื่อเสียงให้กับเธอเป็นอย่างมาก คือ ซีรีส์ทางโทรทัศน์เรื่อง "ครอบครัวพลังโอมเพี้ยง! (Wizards of Waverly Place)" ในบทของ อเล็กซ์ รุซโซ่ ทางช่องดิสนีย์แชนแนล
นอกจากผลงานทางด้านแสดง เซลีนายังรวมกลุ่มกับร่วมกับวงดนตรี The Scene ชื่อกลุ่มว่า Selena Gomez & The Scene โดยเซ็นสัญญากับค่ายเพลง Hollywood Records และออกอัลบั้มด้วยกัน 3 อัลบั้ม คือ "Kiss & Tell", "A Year Without Rain" และ "When The Sun Goes Down" ก่อนที่จะแยกกลุ่มกัน ปัจจุบัน เธอได้กลายเป็นนักร้องเดี่ยว และกำลังอยู่ในช่วงโปรโมทอัลบั้ม Revival ซึ่งเป็นอัลบั้มแรกภายใต้สังกัด Interscope โดยเมื่อรวมยอดขายทั้งหมดที่ผ่านมา จนถึงเดือนตุลาคม ปี พ.ศ. 2558 เธอมียอดขายอัลบั้มรวม 6.7 ล้านแผ่น และยอดขายซิงเกิล 22 ล้านซิงเกิลในสหรัฐอเมริกา
เซลีนา เข้าสู่วงการภาพยนตร์ครั้งแรก กับผลงานภาพยนตร์ เรื่อง "Ramona and Beezus" นอกจากนี้ยังมีผลงานภาพยนตร์ที่สร้างชื่อให้กับเธออีกมากมาย เช่น "Monte Carlo", "Hotel Transylvania" และ "Spring Breakers" เป็นต้น. นอกจากผลงานในวงการแล้ว เซลีนา ยังเป็นตัวแทนเข้าร่วมองค์กรการกุศลและองค์กรสิ่งแวดล้อมต่างๆมากมายโดยเฉพาะ ที่สำคัญเธอยังได้มีแบรนด์น้ำหอมเป็นของตัวเองอีกด้วย
[https://www.selenagomez.com/
นิเชา
นิเชา (Juǀʼhoan: Nǃxau, Gǃkau, Gcao Coma) เป็นชาวนามิเบีย เกิดวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2487 (จากการประมาณ) มีผลงานการแสดงหลายเรื่อง เช่น "เทวดาท่าจะบ๊องส์" ภาพยนตร์ตลกของฮอลลีวูด และ "เทวดาท่าจะบ๊องส์ ภาคพิสดาร" (ภาพยนตร์ตลกของฮ่องกง) ซึ่งในภาคพิสดารนี้ นิเชาใช้วิชา "จีทคุนโด้" จาก "บรูซ ลี" ต่อสู้กับศัตรูด้วยเช่นกัน ชาวนามิเบียยกย่องนิเชาว่าเป็นนักแสดงที่มีชื่อเสียงมากที่สุดของประเทศนามิเบีย
นิเชาเป็นคนในชนเผ่าซาน (San) หรือรู้จักในชื่อบุชเม็น (Bushmen) เขาสามารถพูดภาษา Juǀʼhoan, ภาษาเฮเรโร, และภาษา Tswana ได้เป็นอย่างดี และพูดภาษาแอฟริคานส์ได้บ้าง นิเชาไม่ทราบอายุที่แท้จริงของตัวเอง ก่อนหน้าที่เขาจะปรากฏตัวในภาพยนตร์ เขามีประสบการณ์การใช้ชีวิตสมัยใหม่เพียงเล็กน้อย เช่น เขามีโอกาสได้พบคนผิวขาวเพียงสามคนเท่านั้นก่อนเข้าวงการ และเขาไม่รู้จักค่าของธนบัตร รายได้จากการแสดงภาพยนตร์เรื่องแรก "เทวดาท่าจะบ๊องส์" เขาก็ปล่อยทิ้งให้ปลิวไปกับลม เขาได้ค่าตัวจากภาพยนตร์ "เทวดาท่าจะบ๊องส์" เพียงไม่กี่ร้อยดอลลาร์สหรัฐ แต่ภาพยนตร์เรื่องต่อมาเขาก็เจรจาเพื่อให้ได้ค่าตอบแทนสูงขึ้น และถึงแม้เขาจะได้รับรายได้ที่เพียงพอ เขาก็ไม่มีความสามารถในการจัดการรายได้ แม้ว่าเขาใช้เงินบางส่วนซื้ออิฐมาสร้างบ้าน ต่อน้ำประปาและไฟฟ้าให้ครอบครัว
นอกจาก "เทวดาท่าจะบ๊องส์ (The Gods Must Be Crazy)" นิเชายังมีผลงานภาพยนตร์อีกหลายเรื่อง อาทิ "เทวดาท่าจะบ๊องส์ 2 (The Gods Must Be Crazy II)", "เทวดาท่าจะบ๊องส์ ภาคพิสดาร (Crazy Safari)", "Crazy Hong Kong" และ "The Gods Must Be Funny in China" ครั้งหนึ่ง นิเชาเคยเป็นนายแบบโฆษณาให้กับกระเบื้องห้าห่วงที่ประเทศไทย โดยมีบทพูดเป็นภาษาไทยว่า "ห้าห่วง ทนหายห่วง" หลังจากเขาเลิกอาชีพนักแสดง เขากลับนามิเบียเพื่อไปทำไร่ข้าวโพด ฟักทอง ถั่ว และเลี้ยงวัวควาย นิเชาเสียชีวิตวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2546 จากวัณโรคที่ดื้อยาหลายขนาน ซึ่งติดโรคมาจากการล่าสัตว์ ชนพื้นเมืองประกอบพิธีฝังศพของนิเชาเมื่อ 12 กรกฎาคม ที่ Tsumkwe ถัดจากหลุมศพภรรยาคนที่สอง
โคโค่แจ๊ซ
โคโค่ แจ๊ซ เป็นกลุ่มศิลปินเพลงแนวแจ๊ซ ของไทย ที่มีผลงานเพลงในช่วงปี พ.ศ. 2532-พ.ศ. 2536 โดยมีนักร้องนำคือ นรีกระจ่าง คันธมาส
โคโค่ แจ๊ซ เป็นการรวมตัวของนักดนตรีอาวุโส คือ ปิยะ โกศินานนท์ มือเปียโนคนตาบอด และ ชื่น เริงใจ มือแซ็กโซโฟนระดับอาจารย์ ร่วมกับ นรีกระจ่าง คันธมาส นักร้องหญิงวัย 18 ปีในขณะนั้น โดยมีสตูดิโออัลบั้มเพลงชุดแรกกับค่าย คีตา เรคคอร์ดส ในปี พ.ศ. 2532 ซึ่งเพลงในอัลบั้มแรกล้วนเป็นการนำบทเพลงเก่าของศิลปินท่านอื่นๆ มาเรียบเรียงใหม่เป็นดนตรีแจ๊ซทั้งสิ้น อาทิ อีกนาน, ตัวสำรอง, อำนาจเงิน, รางวัลแด่คนช่างฝัน, เดือนเพ็ญ ฯลฯ ต่อมาในปี พ.ศ. 2533 ได้ออกอัลบั้มชุด ""แทนค่านับพันของคืนวันหวาน"" ซึ่งเป็นการนำเพลงเก่ามาทำดนตรีใหม่เช่นเคย โดยได้เพิ่มเพลงใหม่ คือ รักฉันวันละนิด และ นั่งลงตรงที่เดิม แต่คุณปิยะได้ถึงแก่กรรมก่อนอัลบั้มจะวางแผง ทำให้โคโค่แจ๊ซเหลือสมาชิกเพียงสองคน และนรีกระจ่างได้เริ่มออกอัลบั้มเดี่ยวกับต้นสังกัดเดิมในอีกหนึ่งปีให้หลัง
ปี พ.ศ. 2536 โคโค่แจ๊ซรวมตัวอีกครั้งโดยมีเพียง อาจารย์ชื่น และ นรีกระจ่าง โดยมีสตูดิโออัลบั้มชุด ""คิดถึง...คาราบาว"" กับค่ายมูเซอร์ เรคคอร์ดส ซึ่งเป็นการนำบทเพลงของสุดยอดวงดนตรีเพื่อชีวิต "คาราบาว" มาเรียบเรียงเป็นดนตรีแจ๊ซ อาทิ ทะเลใจ, รักคุณเท่าฟ้า, รักต้องสู้, สบายกว่า ฯลฯ แต่หลังจบอัลบั้มชุดนี้แล้วก็เป็นอันต้องยุบวง โดยนรีกระจ่างได้ออกอัลบั้มเดี่ยวอีกหลายชุด ส่วนอาจารย์ชื่น ยังคงสอนดนตรี และเป่าแซ็กโซโฟนให้กับวงดนตรีในสังกัดกรุงเทพมหานคร
ใจประสานใจ
"ใจประสานใจ" เป็นบทเพลงหนึ่งที่มีความหมายแสดงถึง ความรัก และความสามัคคี แต่งคำร้องโดย มนตรี ผลพันธิน ทำนองและเรียบเรียงครั้งแรกโดย ทนงศักดิ์ อาภรณ์ศิริ เผยแพร่ครั้งแรกในอัลบั้ม 18 กะรัต # 3 ร้องโดยกลุ่มศิลปินในโปรเจ็กท์ 18 กะรัต เมื่อปี พ.ศ. 2528
เพลง "ใจประสานใจ" มีการนำมาขับร้องใหม่หลายครั้งและมีการนำไปร้องต่อสำหรับงานต่าง ๆ ที่แสดงถึงความสมัครสมานสามัคคี จนกลายเป็นเพลงสามัคคีที่อยู่คู่คนไทยมายาวนาน สำหรับศิลปินนักร้องที่นำมาร้องเพลงในช่วงที่ออกเทปกับบริษัทนิธิทัศน์ ได้แก่
นอกจากนี้ชื่อเพลง "ใจประสานใจ" ยังถูกนำไปใช้เป็นชื่อทัวร์คอนเสิร์ตของทางนิธิทัศน์เอง โดยตระเวนไปแสดงตามสถานที่สำคัญต่าง ๆ ในประเทศไทย เพื่อนำรายได้จากการจัดแสดงคอนเสิร์ตแต่ละครั้งไปช่วยเหลือกิจกรรมสาธารณกุศลต่าง ๆ เช่น ช่วยเหลือผู้ประสบภัยน้ำท่วม ผู้ประสบภัยเอดส์ ฯลฯ เรียกได้ว่าเป็นการบุกเบิกการจัดแสดงคอนเสิร์ตสัญจรโดยนำศิลปินในสังกัดร่วมแสดงแทบยกค่าย
โรเบิร์ต แลงดอน
โรเบิร์ต แลงดอน () เป็นตัวละครที่สร้างขึ้นโดย แดน บราวน์ เป็นศาสตราจารย์ด้านสัญลักษณ์วิทยาแห่งมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
บราวน์กล่าวว่าโรเบิร์ต แลงดอน เป็นตัวละครที่เป็นตัวแทนของคนที่เขาอยากจะเป็น โดยมีวันเกิดและประวัติการศึกษาเหมือนกับตัวของบราวน์เอง ชื่อ "แลงดอน" มาจากจอห์น แลงดอน ศาสตราจารย์ด้านศิลปะงานพิมพ์ (typography) แห่งมหาวิทยาลัยเดรกเซล (Drexel University) ผู้ออกแบบรูปสมมาตรที่ปรากฏในหนังสือ "เทวากับซาตาน"
แลงดอนสวมนาฬิการูปมิกกี้ เมาส์ ที่ได้เป็นของขวัญตอนอายุ 9 ปี เขามีอาการกลัวที่แคบ (claustrophobia) เพราะตอนอายุ 7 ปี เขาตกลงไปในบ่อน้ำ นอกจากนี้ แลงดอนยังเคยเป็นนักกระโดดน้ำสมัยที่เรียนที่ Phillips Exeter Academy อีกด้วย เขาเคยเล่นโปโลน้ำตอนเรียนอยู่มหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน และยังคงว่ายน้ำ 50 รอบในทุก ๆ เช้า
นักแสดงชาวอเมริกัน ทอม แฮงส์ เป็นผู้รับบทบาทนี้ ในฉบับภาพยนตร์
โรแบร์ท บุนเซิน
โรแบร์ท วิลเฮ็ล์ม เอเบอร์ฮาร์ท บุนเซิน () เป็นนักเคมีชาวเยอรมัน เขาศึกษาสเปกตรัมการแผ่ของวัตถุที่ได้รับความร้อน เป็นผู้ค้นพบซีเซียม (ค.ศ. 1860) และรูบิเดียม (ค.ศ. 1861) ร่วมกันกับกุสทัฟ เคียร์ชฮ็อฟ บุนเซินพัฒนากระบวนวิธีวิเคราะห์ก๊าซขึ้นมากมาย เป็นผู้บุกเบิกในสาขาเคมีเชิงแสง (photochemistry) และยังริเริ่มการศึกษาในสาขา organoarsenic chemistry บุนเซินกับผู้ช่วยในห้องทดลองของเขา คือปีเตอร์ เดซาก ร่วมกันพัฒนาตะเกียงบุนเซินขึ้นเป็นอุปกรณ์ให้ความร้อนที่ดีกว่าอุปกรณ์เดิม ๆ ในห้องทดลอง รางวัลบุนเซิน-เคียร์ชฮ็อฟเป็นรางวัลที่ตั้งขึ้นตามชื่อของเขากับเพื่อนร่วมงานคือ กุสทัฟ เคียร์ชฮ็อฟ
กุสทัฟ เคียร์ชฮ็อฟ
กุสทัฟ โรแบร์ท เคียร์ชฮ็อฟ (; 12 มีนาคม ค.ศ. 1824-17 ตุลาคม ค.ศ. 1887) เป็นนักฟิสิกส์ชาวเยอรมันผู้มีส่วนร่วมในการทำความเข้าใจพื้นฐานเกี่ยวกับวงจรไฟฟ้า สเปกโทรสโกปี และการแผ่รังสีของวัตถุดำจากวัตถุที่ได้รับความร้อน เขาเป็นผู้กำหนดคำว่า การแผ่รังสีของ "วัตถุดำ" เมื่อปี ค.ศ. 1862 และหลักการสองประการในทฤษฎีวงจรและการแผ่รังสีความร้อน เรียกชื่อว่า กฎของเคียร์ชฮ็อฟ ซึ่งตั้งชื่อตามนามสกุลของเขา รางวัลบุนเซิน-เคียร์ชฮ็อฟ ในสาขาสเปกโทรสโกปีตั้งชื่อตามเขาและเพื่อนร่วมงาน คือ โรแบร์ท บุนเซิน