hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
วัดคูหาสุวรรณ
วัดคูหาสุวรรณ มีประวัติความเป็นมาตั้งแต่ครั้งกรุงสุโขทัยเป็นราชธานี ตั้งอยู่ริมแม่น้ำยมด้านทิศตะวันตก ตรงข้ามกับวัดราชธานี เป็นวัดที่หลวงพ่อห้อม อมโร (พระราชพฤฒาจารย์) เคยดำรงตำแหน่งอดีตเจ้าอาวาส และอดีตเจ้าคณะจังหวัดสุโขทัยหลวงพ่อห้อม อมโร เป็นศิษย์ของหลวงพ่อสมฤทธิ์ เทโว แห่งวัดฤทธิ์ศิริราษฎร์เจริญธรรม ที่เป็นศิษย์สายตรงของสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี) อีกชั้นหนึ่ง
วัดคูหาสุวรรณสร้างขึ้นตั้งแต่รัชสมัยพระยาไสสือไทราว พ.ศ. 1920 เดิมชื่อ “วัดโพธานี” ต่อมาใช้ “วัดคูหาสุวรรณาราม” โดยถือเอาเหตุที่มีถ้ำอยู่หน้าวัด ครั้งถึง พ.ศ. 2480 คงใช้เพียงนามว่า “วัดคูหาสุวรรณ” มาจนทุกวันนี้ เป็นวัดที่มีความสำคัญในฐานะเป็นศูนย์กลางของชุมชน รวมทั้งเป็นศูนย์กลางในการบริหารกิจการคณะสงฆ์นับแต่อดีตนับแต่พระครูศุขวโรทัย (ประดับ) อดีตเจ้าคณะเมืองสุโขทัย และพระราชพฤฒาจารย์ (ห้อม อมโร) อดีตเจ้าคณะจังหวัดสุโขทัย ก็มีวัดคูหาสุวรรณเป็นศูนย์กลางในการบริหารกิจการคณะสงฆ์ในช่วงเวลาดังกล่าว
พระยารณชัยชาญยุทธ (ครุฑ หงษ์สนันท์) เป็นบุคคลต้นรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อ พ.ศ. 2442 ดำรงตำแหน่งเจ้าเมืองกิตติมศักดิ์ เป็นผู้นำในการสร้างโบสถ์วัดคูหาสุวรรณ (วัดตระพังทอง และศาลาการเปรียญวัดไทยชุมพล)
1.พระพุทธรูปสัมฤทธิ์ปางลีลา ศิลปสมัยสุโขทัย ขนาด 1.8 เมตร
ชาวพอลินีเซีย
ชาวพอลินีเซีย () เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่พูดภาษาพอลินีเซียและอาศัยอยู่ในพอลินีเซีย (ฮาวาย ตาฮิตี ซามัว รวมไปถึงพวกมาวรีในนิวซีแลนด์)
รายชื่อภาพยนตร์ไทยที่ทำเงินสูงสุดในประเทศไทย
รายชื่อภาพยนตร์ไทยที่ทำเงินสูงสุดในประเทศไทย เป็นรายได้จากบอกซ์ออฟฟิสประเทศไทย นับรายได้เฉพาะเขตกรุงเทพมหานคร ปริมณฑล และจังหวัดเชียงใหม่ (ดูเพิ่มเติม) และไม่คิดเงินเฟ้อ เรียงตามรายได้
นางสาวจริงใจกับนายแสนดี
นางสาวจริงใจกับนายแสนดี เป็นละครโทรทัศน์ไทย ผลิตโดย โพลีพลัส ออกฉายเมื่อปี พ.ศ. 2547 บทประพันธ์โดย สรัยรารัญ, พิง ลำพระเพลิง บทโทรทัศน์โดย พิง ลำพระเพลิง และกำกับการแสดงโดย พีรพล เธียรเจริญ ออกอากาศทุกวัน พุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.20 น. ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
แอนนาเบ็ธ เชส
แอนนาเบ็ธ เชส () เป็นตัวละครหลักจากหนังสือวรรณกรรมเยาวชนชุดเพอร์ซีย์ แจ็กสัน โดย ริก ไรออร์ดัน แสดงโดย อเล็กซานดร้า ดาแดริโอ ในภาพยนตร์เพอร์ซีย์ แจ็กสันกับสายฟ้าที่หายไป
แอนนาเบ็ธเป็นบุตรีของอธีนา เทพีแห่งภูมิปัญญากับนายเฟรดอริก เชส ศาสตราจารย์มหาวิทยาลัย และเป็นเพื่อนสนิทของเพอร์ซีย์ แจ็กสัน ต่อมาก็เป็นแฟนสาวของเพอร์ซีย์
ลักษณะ ดวงตาสีเทาพายุ ผมสีบลอนด์หยิกลอน ผิวสีแทน
ปวีณา ตันฑ์ศรีสุโรจน์
ปวีณา ตันท์ศรีสุโรจน์ หรือ ปริษา ครบนพรัตน์ (ชื่อเล่น: ปอย) เป็นนักแสดงชาวไทย เกิดเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2522 เป็นชาวจังหวัดตรัง ศึกษาระดับมัธยมที่โรงเรียนสภาราชินี จังหวัดตรัง สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจาก คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต (สาขาวิทยุโทรทัศน์) และ สำเร็จการศึกษาปริญญาโทจาก คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เป็นนักแสดงภายใต้สังกัด โพลีพลัส ปัจจุบันหมดสัญญากับทางค่าย โพลีพลัส เป็นนักแสดงอิสระ
ปัจจุบันปอยได้ทำธุรกิจเกี่ยวกับการซื้อขาย
กระเป๋าแบรนด์เนมโดยจำหน่ายในอินสตราแกรม ภายใต้ชื่อ poy_parisa_k โดยเริ่มจากความชอบของตนเองจนมีธุรกิจเป็นของตัวเองและช่วยดูแลกิจการของสามี BMC TOOLMART ซึ่งเป็นนักธุรกิจรายใหญ่เกี่ยวกับห้างสรรพสินค้าเครื่องมือช่างที่จังหวัดนครราชสีมา
เมื่อวันที่ 12 มีนาคม ปี 2555 ปอยได้เข้าพิธีสมรส กับ กฤษฎิ์ธเนศ ครบนพรัตน์ นักธุรกิจรายใหญ่นอกวงการ โดยจัดงานแต่งงานที่จังหวัดนครราชสีมา โดยมีเพื่อนดารานักแสดงและผู้ใหญ่ในวงการบันเทิงเข้าร่วมงานกันเป็นจำนวนมาก อาทิ เสนาลิง , เพชร กรุณพล , จอย โสภิตสุดา(ดาวกระจาย) , มาร์กี้ ราศรี (นักแสดงช่อง 3) และจัดงานอีกครั้งที่จังหวัดตรังบ้านเกิดของฝ่ายสาวโดยมี เอ็ม อภินันท์ และ จอย โสภิตสุดา และเพื่อนนอกวงการเข้าร่วมงานที่จังหวัดตรัง
IG : poy_paweena_tun
รับบท อัมพร (รับเชิญตอน จอมบงการ) ช่อง5
ปอย ปวีณา รับเชิญ
ปอย ปวีณา รับเชิญ
ปอย ปวีณา รับเชิญ
OnAir สด 19พฤษภาคม 2559 ดารารับเชิญร่วมรายการ พิธีกร ดีเจดาด้า (ดีเจชื่อดัง)
OnAir สด 27 พฤษภาคม 2559 ดารารับเชิญร่วมรายการ พิธีกร ดีเจอ๋อง Gmm25
รายการที่ออกอากาศ 2560
รายการที่ออกอากาศ ปี 2561
(ออกอากาศ 1 เมษายน 2561)
(ออกอากาศ 28 กรกฎาคม 2561 )
( ออกอากาศ 24 กันยายน 2561 )
นักแสดงที่ร่วมรายการศึก 12 ราศี 
อาทิ ริท เดอะสตาร์ จิ๊บ ปกฉัตร แอริณ นาตาลี เดวิส แก้มบุ๋ม พิมพ์นิภา สายป่าน อภิญญา เป็นต้น ( polyplus)
พิธีกร มิค บรมวุฒิ และ หนูเล็ก ก่อนบ่ายนักแสดงจากละครเรื่องนางสาวจริงใจกับนายแสนดี ปอย ปวีณา , บอลอัศนัย, อั้ม พัชราภา CH7(นักแสดงรับเชิญ) ช่อง 8
พิธีกร ( วรรณษา ทองวิเศษ )
จอห์นนี มาร์
จอห์นนี มาร์ () เกิดเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 1963 เป็นนักแต่งเพลง มือกีต้าร์, คีย์บอร์ด, นักเล่นออร์แกนปาก และ เป็นนักร้อง สัญชาติอังกฤษ เป็นอดีตสมาชิกเดอะสมิธส์ และ เขาเคยเข้ารวมวงอิเล็กทรอนิก, เดอะ เดอะ, และ โมเดสต์เมาส์ ในปี 2008 เขาได้เข้าร่วมวง เดอะคริบส์
แกรนทัวริสโม (อัลบั้ม)
แกรนทัวริสโม () เป็นอัลบั้มชุดที่สี่ของวงเดอะคาร์ดิแกนส์ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2541 และ เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2541 ในอเมริกา ในอัลบั้มชุดนี้ได้เปิดตัวซิงเกิล "My Favourite Game" แล้วยังเป็นเพลงอินโทรที่ปรากฏในวิดีโอเกม แกรนทัวริสโม 2
จักซ์ทาโพสต์วิธยู
"จักซ์ทาโพสต์วิธยู" () เป็นซิงเกิลที่สิบสามของวง ซุเปอร์เฟอร์รีแอนิมัลส์ จากอัลบั้มชุด "ริงส์อะราวด์เดอะเวิลด์" ขึ้นชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักรอันดับสูงสุดที่ 14 เมื่อเดือนกรกฎาคมปี 2001
หนองสนม
หนองสนม ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของตัวอำเภอสนม ถือเป็นสัญลักษ์ของอำเภอและเทศบาลตำบลสนม มีลักษณะ สี่เหลี่ยมผืนผ้า มีเนื้อที่ประมาณ 50 ไร่ เป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจ และเป็นที่ตั้งของ ศาลปู่ตาหนองสนม และไม่นานมานี้ ทางกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา (ประเทศไทย)ได้สนับสนุนงบประมาณ จำนวน 3 ล้านบาทถ้วน เพื่อปรับปรุงภูมิทัศน์ตาม โครงการปรับปรุงภูมิทัศน์หนองสนมให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวประจำอำเภอสนม โดยจะทำเลียนแบบ บึงแก่นนครและบึงพลาญชัย และพิพิธภัณฑ์สถานนครสนม
ทุนการศึกษาเกตส์
ทุนการศึกษาเกตส์ ( หรือชื่อเต็มอย่างเป็นทางการ: Gates Cambridge Scholarships) เป็นทุนการศึกษาที่ก่อตั้งขึ้นโดยมูลนิธิบิลและเมลินดา เกตส์ในปี ค.ศ. 2000 ด้วยการมอบทุนเป็นจำนวนเงิน 210 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพื่อให้นักศึกษาที่สำเร็จการศึกษาที่มีผลงานโดดเด่นจากนอกสหราชอาณาจักรได้มีโอกาสศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ โดยเป็นทุนมอบให้สำหรับการศึกษาระดับบัณฑิตวิทยาลัยที่มหาวิทยาลัยเป็นระยะเวลาไม่น้อยกว่าหนึ่งปีแต่กำหนดไว้ว่าต้องไม่เกินสี่ปี ทุนการศึกษาดังกล่าวจะรวมถึงค่าเล่าเรียนทั้งหมด, ค่าเผื่อการบำรุงรักษา และเป็นเงินสำรองค่าใช้จ่ายเกี่ยวกับการตัดสินใจในการศึกษากิจกรรมที่เกี่ยวข้อง ซึ่งนักเรียนทุนชุดแรกได้เดินทางไปศึกษาที่มหาวิทยาลัยดังกล่าวในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2001
ทุนการศึกษาเกตส์มีโครงสร้างที่คล้ายกันกับทุนการศึกษาโรเดสของมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด แม้ว่าทุนการศึกษาเกตส์เพิ่งจะก่อตั้งในช่วงหลัง แต่ได้รับการเลือกจากส่วนกลางโดยการแข่งขันคัดเลือก โดยมีช่วงระยะเวลาที่ยืดหยุ่นมากกว่าทุนการศึกษาโรเดส และทุนการศึกษามาร์แชล โดยทั่วไปในช่วงสองปีหลัง หรืออาจเป็นสามปีในบางครั้ง
ผู้สมัครจากประเทศอื่นนอกเหนือจากสหราชอาณาจักร ต่างมีสิทธิ์ที่จะได้รับทุนการศึกษา โดยอยู่ในช่วงระหว่าง 80 ถึง 100 นักเรียนทุนที่ได้รับเลือกในแต่ละปี ซึ่งเป็นจำนวนประมาณ 40 เปอร์เซนต์ที่มาจากสหรัฐอเมริกา เดอะเคมบริดจ์เกตส์ทรัสท์มีจุดมุ่งหมายที่จะเก็บรักษานักเรียนทุนในถิ่นฐานให้ได้ตลอดเวลา ซึ่งนำไปสู่ความผันผวนเล็กน้อยในการได้รับรางวัลทุนการศึกษาใหม่ของในแต่ละปี
มูลนิธิฯต้องทำการมอบทุนตามการอิงความสามารถด้านสติปัญญาของแต่ละบุคคล, ความสามารถในการเป็นผู้นำ ตลอดจนมีความต้องการที่จะให้ความรู้ที่พวกเขาได้รับได้มีส่วนแบ่งปันต่อสังคมทั่วโลก โดยมีเงือนไขว่าต้องให้บริการแก่ชุมชนของพวกเขา และนำความรู้ที่ได้รับมาพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้อื่นให้ดีขึ้น
มูลนิธิบิลและเมลินดา เกตส์มีเป้าหมายที่จะสร้างเครือข่ายของผู้นำในอนาคตจากทั่วโลก ผู้ซึ่งจะนำวิสัยทัศน์ใหม่และมีความมุ่งมั่นที่จะปรับปรุงคุณภาพชีวิตของประชาชนในแต่ละประเทศให้ดีขึ้น เมื่อเวลาผ่านไป คาดว่านักวิชาการเกตส์เคมบริดจ์จะเป็นผู้นำในการให้ความช่วยเหลือเพื่อแก้ไขปัญหาระดับโลกที่เกี่ยวข้องกับสุขภาพ, ความเท่าเทียม, เทคโนโลยี และการศึกษา ในทุกพื้นที่ที่มูลนิธิได้ดำเนินการเรื่อยมา
แพทย์แผนจีน
แพทย์แผนจีน () คือศาสตร์แห่งสุขภาพและการรักษา โดยมีต้นกำเนิดมาจากประเทศจีน ซึ่งเป็นที่ยอมรับอย่างดีในกลุ่มประเทศเอเชียตะวันออก และได้รับการยอมรับว่าเป็นแพทย์ทางเลือกในโลกตะวันตก
พระราชินีจินซองแห่งซิลลา
สมเด็จพระราชินีจินซองแห่งซิลลา (ครองราชย์ ค.ศ. 887 - ค.ศ. 897) สมเด็จพระราชินีแห่งอาณาจักรซิลลา หนึ่งใน สามก๊กแห่งเกาหลี เป็นกษัตริย์ลำดับที่ 51 แห่งอาณาจักรซิลลา
สมเด็จพระราชินีจินซองเป็นพระราชธิดาของพระเจ้าคยองมุนแห่งซิลลาเป็นพระขนิษฐาของพระเจ้าฮอนคังแห่งซิลลาและพระเจ้าจองคังแห่งซิลลา พระนางขึ้นเป็นราชินีแห่งอาณาจักรซิลลาหลังจากพระเจ้าจองคังสวรรคตโดยไร้รัชทายาทเมื่อปี ค.ศ. 887
สมเด็จพระราชินีจินซองถูกบันทึกไว้ในบันทึกซัมกุก ซากิ ว่าเป็นราชินีที่ประพฤติตนผิดศีลธรรมอย่างมากเป็นราชินีที่มักมากในกามพระนางมักมีรับสั่งให้นำตัวเด็กหนุ่มวัยแรกรุ่นเข้ามาในพระราชวังบ่อยครั้งเพื่อมีความสัมพันธ์กับเด็กหนุ่มเหล่านั้นเป็นอันมาก
ในตอนต้นรัชสมัยของพระนางนั้นอาณาจักรซิลลามีความวุ่นวายเกิดขึ้นเป็นอย่างมาก ทางการไม่สามารถเก็บภาษีจากราษฎรได้ ระบบการเกณฑ์ทหารของอาณาจักรซิลลาเริ่มล้มเหลว บ้านเมืองเริ่มเกิดความระส่ำระส่ายเป็นอย่างมากเกิดกบฏทั่วอาณาจักร ยางกิลได้ตั้งตนเป็นใหญ่ทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือและทางภาคตะวันตกเฉียงใต้นั้น คยอน ฮวอน ได้ก่อกบฏและได้ก่อตั้งอาณาจักรฮูแพกเจขึ้นสถาปนาตนขึ้นเป็น พระเจ้าคยอน ฮวอน กษัตริย์พระองค์แรกแห่งอาณาจักรฮูแพกเจ
ในปี ค.ศ. 895 พระนางได้ตั้ง องค์ชายคิมโย พระราชโอรสของพระเจ้าฮอนคังกับพระชายาอึยมยองขึ้นเป็นองค์รัชทายาทแห่งซิลลา และในปี ค.ศ. 897 พระนางสิ้นพระชนม์ขณะออกว่าราชการบนบัลลังก์ พระศพของพระนางได้ถูกนำไปฝั่งที่บริเวณทิศเหนือของวัดซาจาซาในเมืองคยองจู
พระเจ้าฮโยคง
พระเจ้าฮโยคงแห่งซิลลา (ครองราชย์ ค.ศ. 897 - ค.ศ. 912) กษัตริย์ลำดับที่ 52 แห่งอาณาจักรซิลลา
พระเจ้าฮโยคงแห่งซิลลาเป็นพระราชโอรสของ พระเจ้าฮอนคังและ พระชายาอึยมยอง พระองค์อภิเษกกับธิดาของลีชานพระราชทานนามว่าพระมเหสีอูมยอง ในรัชสมัยของพระองค์นั้นอาณาจักรฮูแพกเจและอาณาจักรแทบงเริ่มขยายอำนาจจากทางตะวันตกของอาณาจักรซิลลา
ในปี ค.ศ. 905 เมืองจองนยองที่อยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอาณาจักรซิลลานั้นถูกอาณาจักรแทบงเข้ายึดครอง และในปี ค.ศ. 907 พระเจ้าคยอน ฮวอน ได้นำทัพของอาณาจักรฮูแพกเจเข้ายึดพระราชวังในเมืองอิลซอนทางตอนของอาณาจักรซิลลา เมื่ออาณาจักรซิลลาถูกโจมตีบ่อยครั้งเข้าพระเจ้าฮโยคงหันมาดื่มสุราและขาดการดูแลราชกิจบ้านเมืองทำให้ อาณาจักรซิลลา เกิดความวุ่นวายขึ้น และในปี ค.ศ. 912 พระเจ้าฮโยคงสิ้นพระชนม์ พระศพของพระองค์ได้ถูกนำไปฝั่งที่บริเวณทิศเหนือของวัดซาจาซา
พระเจ้าซินด๊อก
พระเจ้าซินด๊อกแห่งซิลลา (ครองราชย์ ค.ศ. 913 - ค.ศ. 917) กษัตริย์ลำดับที่ 53 แห่งอาณาจักรซิลลา
พระเจ้าซินด็อกสืบเชื้อสายจากตระกูลปาร์คเป็นลูกของของ แดอาชาน กับ องค์หญิงเยคยอม เนื่องจาก พระเจ้าฮโยคง ไม่มีพระราชโอรสจึงได้เลือกพระองค์มาเป็นองค์ชายรัชทายาทแห่งซิลลาและพระองค์เป็นเชื้อสายตระกูลปาร์คของ พระเจ้าอาดัลลา และเป็นพระชามาดาหรือลูกเขยของพระเจ้าฮอนคัง
ในรัชสมัยของพระองค์นั้นอาณาจักรฮูแพกเจและอาณาจักรแทบงมีอำนาจเป็นอย่างมากทำให้ดินแดนทางภาคตะวันตกเริ่มถูกยึดครองโดยอาณาจักรฮูแพกเจและอาณาจักรแทบง
ในปี ค.ศ. 917 พระเจ้าซินด็อกสิ้นพระชนม์ พระศพของพระองค์ได้ถูกนำไปฝังใกล้กับพระราชวังในเมืองคยองจู
เม่นต้นไม้
เม่นต้นไม้ หรือ เม่นบราซิล () เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Coendou prehensilis" เป็นสัตว์ฟันแทะจำพวกเดียวกับเม่น มีถิ่นกำเนิดอยู่ในป่าดิบชื้นในทวีปอเมริกาใต้ แถบประเทศโบลิเวีย, บราซิล, ตรินิแดดและโตเบโก, ตอนเหนือของอาร์เจนตินา, เวเนซุเอลา, กายอานา และมีรายงานพบในเอกวาดอร์ด้วย
มีลักษณะจมูกและปากเล็กแหลม ฟันแหลมคม สำหรับขบเคี้ยวอาหารและใช้เป็นอาวุธสำหรับต่อสู้ป้องกันตัวในบางครั้ง ดวงตากลมโตสีดำ ใบหูขนาดเล็ก รับฟังเสียงรอบข้างได้ดี ทั่วทั้งร่างกายปกคลุมด้วยหนามสั้นหนา ปลายหนามด้านบนสีขาวหรือสีเหลืองเข้มผสม ส่วนโคนหนามซึ่งติดกับผิวหนังเป็นสีเทา ขาคู่หน้า ยาวกว่าคู่หลังเล็กน้อย แต่ละข้างมี 4 นิ้ว และเล็บที่แหลมคมสำหรับแกะเปลือกไม้และขุดรากพืชบางชนิด กิ่งไม้ขนาดเล็กรวมทั้งผลไม้สดเป็นอาหาร ส่วนหางยาวและค่อนข้างแข็งแรงจะใช้จับกิ่งก้านขณะเคลื่อนไหว
ใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่บนต้นไม้ มีนิสัยขี้อาย ชอบใช้ชีวิตอยู่ตามลำพังตัวเดียว ออกหากินในเวลากลางคืน กลางวันจะพักผ่อนหลับนอนอยู่ตามโพรงไม้ บางครั้งอาจพบอยู่ตามโพรงดินที่ขุดลึกไป 6-10 เมตร ขนาดโตเต็มที่ขนาดลำตัวมีความยาว 300-600 มิลลิเมตร และหางจะมีความยาวเกือบเท่าขนาดลำตัวหรือยาวเพิ่มอีก 330-485 มิลลิเมตร น้ำหนักตัวเฉลี่ย 2-5 กิโลกรัม ตกลูกครั้งละตัวเดียว เม่นต้นไม้แรกเกิดถูกปกคลุมด้วยเส้นขนสีแดงและหนามเล็ก ๆ ที่จะแข็งตัวเร็วหลังจากเกิด
มักส่งเสียงร้องเมื่อพบอันตรายใกล้ตัวคล้ายเสียงร้องไห้ เมื่อพบกับศัตรูจะขดตัวกลมคล้ายลูกบอลคล้ายตัวลิ่น
ในประเทศไทย เม่นต้นไม้ถูกนำเข้ามาแสดงครั้งแรกในวันปลาสวยงามแห่งชาติ ที่ห้างเดอะมอลล์ งามวงศ์วาน ระหว่างวันที่ 2 ตุลาคม จนถึง 10 ตุลาคม พ.ศ. 2553
พระเจ้าคยองมยอง
พระเจ้าคยองมยองแห่งซิลลา (ครองราชย์ ค.ศ. 917 - ค.ศ. 924) กษัตริย์ลำดับที่ 54 แห่งอาณาจักรซิลลา
พระเจ้าคยองมยอง เป็นพระราชโอรสองค์โตของพระเจ้าซินด๊อกกับพระมเหสีอึยซอง ในรัชสมัยที่พระองค์ขึ้นครองราชย์นั้นอาณาจักรฮูแพกเจและอาณาจักรแทบง โจมตีอาณาจักรซิลลาจนทำให้ราษฎรเดือดร้อนเป็นอย่างมาก
ในปี ค.ศ. 918 วังกอน ได้สังหารพระเจ้ากุงเยแห่งอาณาจักรแทบง และตั้งตนเป็นกษัตริย์องค์ใหม่แห่งอาณาจักรแทบง พระองค์จึงได้ร่วมมือกับวังกอนในการขับไล่กองทัพฮูแพกเจที่พระราชวังแทยา ภายหลังวังกอนได้หันมาโจมตีอาณาจักรซิลลาอีกครั้งโดยการตั้งฐานกำลังรอบทะเลทรายซิลลา ทำให้พระเจ้าคยองมยองทรงหวั่นเกรงต่อทัพของวังกอนอย่างมาก
พระเจ้าคยองมยองพยายามขอกำลังทหารจากจีนมาช่วยในการทำสงครามกับอาณาจักรฮูแพกเจและอาณาจักรแทบงโดยการส่งบรรณาการไปยังจีน แต่ก็ไม่เป็นผลสำเร็จเนื่องจากจีนก็กำลังประสบภัยสงครามเช่นกัน
ภายหลังในปี ค.ศ. 924 พระเจ้าคยองมยองสิ้นพระชนม์พระศพของพระองค์ถูกนำไปฝังทางทิศเหนือของวัดฮวางบกซา
พระเจ้าคยองแค
พระเจ้าคยองแคแห่งซิลลา (ครองราชย์ ค.ศ. 924 - ค.ศ. 927) กษัตริย์ลำดับที่ 55 แห่งอาณาจักรซิลลา
พระเจ้าคยองแค เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าซินด็อกกับพระมเหสีอึยซองและเป็นพระอนุชาของพระเจ้าคยองมยอง พระองค์ได้ขึ้นเป็นกษัตริย์เนื่องจากพระเจ้าคยองมยองไม่มีรัชทายาทสืบราชบัลลังก์
พระเจ้าคยองแคเสด็จขึ้นครองราชบัลลังก์ท่ามกลางการสู้รบของสามอาณาจักรคือ อาณาจักรซิลลา อาณาจักรฮูแพกเจและอาณาจักรแทบงรัชสมัยของพระองค์ พระเจ้าคยอน ฮวอน นำทัพเข้ายึดภาคใต้ของ อาณาจักรซิลลาได้สำเร็จทำให้พระเจ้าคยองแคไม่สามารถบริหารราชกิจได้เกิดความวุ่นวายทั่วอาณาจักร
ในปี ค.ศ. 927 กองทัพของพระเจ้าคยอน ฮวอน แห่งอาณาจักรฮูแพกเจได้ทำการโจมตีเมืองคยองจูซึ่งเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรซิลลาและในเวลาไม่นานก็สามารถยึดพระราชวังเมืองคยองจูและอาณาจักรซิลลาได้สำเร็จ พระเจ้าคยอน ฮวอน ให้พระเจ้าคยองแคมาพบที่ตำหนักโพซอกจอง โดยมีรับสั่งให้พระเจ้าคยองแคยอมจำนนต่ออาณาจักรฮูแพกเจโดยให้เป็นเมืองขึ้น แต่พระเจ้าคยองแคปลิดชีพพระองค์เองแทนที่จะยอมแพ้ต่อพระเจ้าคยอน ฮวอน พระเจ้าคยอน ฮวอนได้แต่งตั้งพระเจ้าคยองซุนขึ้นเป็นกษัตริย์พระองค์ใหม่แห่งซิลลา และกลับไปยังเมืองจอลลาเมืองหลวงของอาณาจักรฮูแพกเจ
หลังจากพระเจ้าคยองแคสิ้นพระชนม์นั้น พระศพของพระองค์ถูกนำไปฝั่งที่นัมซาน หลุมพระศพของพระองค์ถูกเรียกว่า แฮมงนยอง
พระเจ้าคยองซุน
พระเจ้าคยองซุนแห่งซิลลา (ครองราชย์ ค.ศ. 927 - ค.ศ. 935) ทรงเป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรซิลลา หนึ่งใน สามก๊กแห่งเกาหลี ทรงเป็นกษัตริย์ลำดับที่ 56 และทรงเป็นกษัตริย์พระองค์สุดท้าย แห่งอาณาจักรซิลลา
พระเจ้าคยองซุนเป็นทายาทรุ่นที่ 6 ของพระเจ้ามุนซองพระองค์เป็นโอรสขององค์ชายฮโยจองกับองค์หญิงคเยอา ซึ่งองค์หญิงคเยอาเป็นพระราชธิดาของพระเจ้าฮอนคัง พระองค์มีพระชายาคือพระมเหสีจอกบัง(죽방부인) พระราชโอรสองค์โตคือ องค์ชายมาอึย รัชทายาทแห่งอาณาจักรซิลลาและพระราชโอรสองค์รองคือ องค์ชายบอมคง
พระเจ้าคยองซุนขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรซิลลาได้เนื่องจากได้รับการแต่งตั้งจากพระเจ้าคยอน ฮวอนแห่งอาณาจักรฮูแพกเจ หลังจากที่กองทัพของฮูแพกเจเข้ายึดครองเมืองคยองจูและอาณาจักรซิลลาในปี ค.ศ. 927 นั้นอาณาจักรซิลลาจึงอยู่ในฐานะเมืองขึ้นของอาณาจักรฮูแพกเจ และในปี ค.ศ. 935 พระเจ้าคยอน ฮวอนแห่งอาณาจักรฮูแพกเจสิ้นพระชนม์ทำให้พระเจ้าแทโจแห่งโครยอนำทัพเข้ายึดครองอาณาจักรซิลลาต่อจากอาณาจักรฮูแพกเจ และตั้งเปลี่ยนชื่ออาณาจักรจากอาณาจักรแทบงเป็นอาณาจักรโครยอ และพระเจ้าคยองซุนได้สละราชบัลลังก์รวมเข้ากับอาณาจักรโครยอ โดยพระเจ้าคยองซุนได้อภิเษกกับองค์หญิงนักรังพระราชธิดาของพระเจ้าแทโจแห่งโครยอ
หลังจากพระองค์สละราชบัลลังก์ลงพระเจ้าแทโจแห่งโครยอได้รวมอาณาจักรซิลลา อาณาจักรอาณาจักรฮูแพกเจ และอาณาจักรโครยอเข้าเป็นอาณาจักรเดียว พระเจ้าคยองซุนทรงใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ที่พระราชวังเล็กๆนอกเมืองแคซอง ซึ่งเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรโครยอกับพระชายาทั้งสองพระองค์คือพระมเหสีจอกบังและองค์หญิงนักรังอย่างมีความสุข
และในปี ค.ศ. 978 พระเจ้าคยองซุนเสด็จสวรรคตในพระราชวังของพระองค์อย่างสงบ และนำมาซึ่งความโศกเศร้าของเหล่าประชาชนโครยอเชื้อสายซิลลาเป็นอย่างมาก พระศพของพระองค์ได้ถูกฝังที่ จางทัน-มยอน เมืองยอนชอน จังหวัดคยองกิ ประเทศเกาหลีใต้ในปัจจุบัน
ตามบันทึกซัมกุก ซากิ องค์ชายมาอึย พระราชโอรสของพระเจ้าคยองซุน องค์รัชทายาทองค์สุดท้ายแห่งอาณาจักรซิลลา คัดค้านการรวมอาณาจักรของพระเจ้าคยองซุน พระองค์จึงได้ออกบวชเป็นฤๅษีที่ภูเขาคอมคัง
สวามีรามกฤษณะ
สวามีรามกฤษณะ (เทวนาครี:रामकृष्ण परमहंस; ) เกิดเมื่อ วันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2379 เป็นนักบวชในศาสนาฮินดู ลูกศิษย์ของเขา คือ สวามีวิเวกานันทะ สวามีรามกฤษณะ เป็นสาวกเอกของ พระแม่กาลี ในเบงกอล สวามีรามกฤษณะ เสียชีวิต เมื่อ วันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2429
สวามีวิเวกานันทะ
สวามีวิเวกานันทะ (เทวนาครี:स्वामी विवेकानन्द; ) เกิดเมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2406 เป็นลูกศิษย์ของสวามีรามกฤษณะ และ เป็นนักบวชชื่อดังของฮินดู สวามีวิเวกะนันทะ เป็นชาวอินเดียที่เกิดใน ประเทศอังกฤษ สวามีวิเวกานันทะ เสียชีวิต เมื่อ วันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2445
เบี้ยแก้
เบี้ยแก้ หมายถึง เครื่องรางของขลังชนิดหนึ่งสำหรับแก้คุณไสย มนต์ดำ และยาสั่ง ทำด้วยเบี้ยจั่นซึ่งเป็นหอยทะเลชนิดหนึ่ง บรรจุปรอทเอาไว้ภายใน แล้วปลุกเสกด้วยอาคม
แพสชัน
แพสชัน เป็นเพลงที่ขับร้องโดย ฮิคารุ อุทาดะ ซึ่งปล่อยซิงเกิ้ลนี้เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2548 ถูกนำไปใช้ประกอบเกม Action-RPG ชื่อดังของค่ายสแควร์เอนิกซ์ เกมคิงดอมฮารตส์ II ซึ่งได้รับเสียงตอบรับที่ดีจากแฟนเพลงและประสบความสำเร็จมากมาย
เพลงนี้มีเวอร์ชันภาษาอังกฤษด้วยคือ แซงจัวรี่ (Sanctuary)
อ็องบาซัก
อ็องบาซัก (; ) เป็นเมืองในจังหวัดโอต-เวียนซึ่งอยู่ในแคว้นลีมูแซ็ง ทางตะวันตกของประเทศฝรั่งเศส
ปูร์โร
ปูร์โร () เป็นแก้วไวน์ดั้งเดิมของแคว้นกาตาลุญญาในประเทศสเปน มีรูปร่างก้ำกึ่งระหว่างขวดไวน์กับเหยือกน้ำ ส่วนบนของแก้วมีลักษณะแคบคล้ายคอขวดจึงใช้จุกคอร์กปิดได้ ขณะที่ส่วนซึ่งใช้รินเหมือนเหยือกนั้นจะยื่นยาวออกมาข้างแก้ว และค่อย ๆ เล็กแคบลง ทำให้ไวน์สัมผัสกับอากาศน้อยมาก
เดอร์มอยด์ซีสต์
เดอร์มอยด์ซีสต์ () เป็นซีสต์ที่เกิดจากเซลล์ผิวหนังซึ่งจัดวางอยู่ผิดตำแหน่ง มักเกิดขึ้นตั้งแต่กำเนิดหรือวัยเด็ก ซีสต์ชนิดนี้มีส่วนประกอบเหมือนผิวหนังมากที่สุด ผนังของซีสต์ประกอบด้วยเซลล์ผิวหนัง เส้นผม ต่อมเหงื่อ และต่อมไขมัน ลักษณะของซีสต์เป็นก้อนกลมและมักมีปอยผม เล็บ กระดูก หรือไขมันอยู่ภายใน
ตำแหน่งที่พบได้แก่ บริเวณหางคิ้ว จมูก หนังศีรษะ หรือบางครั้งอาจพบได้ในท้อง
รักษาโดยผ่าตัดออกทั้งหมด หากเป็นไปได้แพทย์จะพยายามเอาออกทั้งชิ้นโดยไม่ให้ซิสต์แตก เนื่องจากมีความเสี่ยงที่เศษเล็กๆ ของเนื้อซิสต์ที่ตกลงไปในร่างกาย จะเจริญขึ้นมาเป็นซิสต์ใหม่ได้อีก
มีการตรวจพบเดอร์มอยด์ซีสต์พร้อมกับการตั้งครรภ์มากขึ้นเรื่อยๆ จึงเป็นปัญหาในการตัดสินใจของผู้ทำการรักษาซึ่งต้องชั่งน้ำหนักระหว่างความเสี่ยงของการผ่าตัดและการระงับความรู้สึก กับความเสี่ยงของการปล่อยให้มีก้อนปีกมดลูกเอาไว้ แหล่งข้อมูลหลายที่ระบุว่าหากพบมีเดอร์มอยด์ซีสต์ที่รังไข่ทั้งสองข้างขณะตั้งครรภ์ และมีขนาดเกินกว่า 6 เซนติเมตร อาจสมควรผ่าตัดรักษา โดยนิยมผ่าตัดผ่านการส่องกล้อง และควรทำในช่วงไตรมาสที่ 2 ของการตั้งครรภ์หากเป็นไปได้
นางงามจักรวาล 2007
นางงามจักรวาล 2007 () เป็นการจัดการประกวดนางงามจักรวาลครั้งที่ 56 จัดในวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 (ตามเวลาในประเทศไทย) ณ ประเทศ เม็กซิโก โดย ซูเลย์กา รีเบรา เมนโดซา นางงามจักรวาล 2006 มอบมงกุฎให้แก่ ริโยะ โมริ สาวงามจากญี่ปุ่น วัย 20 ปี ครองตำแหน่งนางงามจักรวาล 2007มี 77 ผู้เข้าประกวด ดังต่อไปนี้
บริกซ์
บริกซ์ () หรือสัญลักษณ์ °Bx เป็นหน่วยวัดค่าความหวานชนิดหนึ่งใช้ในอุตสาหกรรมผลิตน้ำผลไม้ น้ำอัดลม น้ำผึ้ง และไวน์โดยใช้เครื่องมือวัดค่าความที่เรียกว่า รีเฟรกโตมีเตอร์ 
ทั้งนี้ ระดับความเข้มข้น 1 บริกซ์ เท่ากับน้ำตาลซูโครส 1 กรัม ในสารละลาย 100 กรัม
พระเจ้ากูอีซิน
พระเจ้ากูอีซินแห่งแพกเจ ครองราชย์ ค.ศ. 420 - ค.ศ. 427 ทรงเป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรแพกเจหนึ่งในสามก๊กแห่งเกาหลี ทรงเป็นกษัตริย์ลำดับที่ 19 แห่งอาณาจักรแพกเจ พระองค์เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าจอนจีกับพระมเหสีพันซูแห่งอาณาจักรแพกเจ
ในปี ค.ศ. 420 ราชวงศ์ลั่วซ่งบนจีนแผ่นดินใหญ่ได้ส่งทูตมาเจริญสัมพันธไมตรีกับอาณาจักรแพกเจและอาณาจักรใกล้เคียง ปี ค.ศ. 424 พระเจ้ากูอีซินทรงส่งทูตไปยังลั่วซ่งเพื่อเจริญสัมพันธไมตรี ค.ศ. 425 ราชวงศ์ลั่วซ่งได้สรรเสริญพระเจ้ากูอีซินว่าเป็นกษัตริย์ที่ยิ่งใหญ่แห่งตะวันออก ความสัมพันธ์ของลั่วซ่งกับแพกเจมีขึ้นเพื่อถ่วงดุลอำนาจของอาณาจักรโกคูรยอทางตอนเหนือ
พระเจ้าบียู
พระเจ้าบียูแห่งแพกเจ ครองราชย์ ค.ศ. 427 - ค.ศ. 455 ทรงเป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรแพกเจหนึ่งในสามก๊กแห่งเกาหลี ทรงเป็นกษัตริย์ลำดับที่ 20 แห่งอาณาจักรแพกเจ
พระเจ้าบียูแห่งแพกเจเป็นพระราชโอรสของพระเจ้ากูอีซินกษัตริย์พระองค์ก่อน ในปี ค.ศ. 433 และ ค.ศ. 434 พระองค์ได้ส่งทูตไปยังอาณาจักรซิลลาเพื่อสร้างความสัมพันธ์ แต่ในขณะนั้นซิลลาเป็นเมืองที่อยู่ภายอำนาจของอาณาจักรโกคูรยอ จซิลลาจึงต้องสร้างสัมพันธ์กับแพกเจเพื่อให้หลุดจากอำนาจของอาณาจักรโกคูรยอ
วัดตาลเตี้ย
วัดตาลเตี้ย เป็นวัดในพระพุทธศาสนา เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ที่ หมู่ที่ 1 ตำบลตาลเตี้ย อำเภอเมือง จังหวัดสุโขทัย เป็นวัดที่มีความสำคัญมานับแต่อดีตในฐานะที่เป็นศูนกลางชุมชน รวมทั้งมีหลักฐานทางโบราณคดีเป็นเจดีย์เก่าสมัยสุโขทัยตอนปลายในบริเวณวัด รวมทั้งมีวัดร้างที่มีประวัติการสืบค้นการสร้างนับแต่ครั้งกรุงสุโขทัยตอนปลายด้วยเช่นกัน อาทิ วัดนครยศ และ วัดคลองโบสถ์ เป็นต้น
วัดตาลเตี้ยเป็นวัดที่มีหลักฐานว่าประชาชนร่วมกันสร้างตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. 2100 โดยชื่อวัดตั้งตามหมู่บ้านที่ตั้ง ซึ่งในบริเวณดังกล่าวจะเป็นดงตาลเตี้ยที่ขึ้นตามธรรมชาติจำนวนมาก หมู่บ้านและวัดจึงตั้งชื่อตามสภาพแวดล้อม วัดตาลเตี้ยมีที่ดินตั้งวัด ประมาณ 20 ไร่ 3 งาน 35 ตารางวา ประมาณ พ.ศ. 2130ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา
วัดหัวฝาย
วัดหัวฝาย ตั้งอยู่ที่บ้านสวนใต้ หมู่ 2 ตำบลบ้านสวน อำเภอเมือง จังหวัดสุโขทัย เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย เป็นวัดที่เก่าแก่และมีประวัติความเป็นมาพร้อมกับชุมชนบ้านสวนอีกแห่งหนึ่ง วัดหัวฝายเป็นวัดที่พระครูสังฆรักเจ๊ก เคยเป็นเจ้าอาวาส และท่านยังเป็นกรรมวาจาจารย์หลวงพ่อห้อม อมโร เถรคณาจารย์แห่งจังหวัดสุโขทัยด้วย
วัดหัวฝาย มีหลักฐานการก่อสร้าง ประมาณ พ.ศ. 2430 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2438 มีที่ดินตั้งวัดจำนวน 6 ไร่3 งาน 56 ตารางวา
พิธีย่ำพระสุริย์ศรี
พิธีย่ำพระสุริย์ศรี เป็นพิธีการของทหารเรือไทยพิธีหนึ่ง คล้ายกับการสวนสนามเพื่ออำลาชีวิตราชการของผู้บังคับบัญชาระดับสูง เช่น ผู้บัญชาการทหารเรือ, ผู้บัญชาการทหารสูงสุด, ผู้บัญชาการหน่วยนาวิกโยธิน เป็นต้น กระทำในเวลาโพล้เพล้ใกล้ค่ำ มีความสวยงามจากดวงไฟที่ประดับและลำแสงสุดท้ายของพระอาทิตย์ก่อนที่จะลับขอบฟ้า
พิธีย่ำพระสุริย์ศรี มีขึ้นครั้งแรกที่บริเวณที่บริเวณสนามหน้ากองบัญชาการหน่วยบัญชาการนาวิกโยธิน ค่ายกรมหลวงชุมพร อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี เมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2522 ในโอกาสที่หน่วยบัญชาการนาวิกโยธิน ฉลองพระเกียรติ เรือโทหญิง สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี และได้จัดให้มีพิธีเช่นเดียวกันนี้ต่อเนื่องอีกหลายครั้งจนถึงปัจจุบัน
ซึ่งพิธีนี้นั้นจะเริ่มกระทำในเวลาที่พระอาทิตย์ลับขอบฟ้าพอดี (ประมาณ 18.00 น.) ถือเป็นขนบธรรมเนียมของทหารหน่วยนาวิกโยธิน โดยมีการอัญเชิญธงราชนาวีลงจากยอดเสา โดยทั่วไปที่ถือเอาเวลาพระอาทิตย์ลับขอบฟ้าเป็นหลัก จึงได้ชื่อว่า "พิธีย่ำพระสุริย์ศรี" ซึ่งเรียกตามชื่อ ""เพลงพระสุริย์ศรี"" ซึ่งเป็นเพลงที่เกิดจากภูมิปัญญาทหารเรือไทยที่พัฒนาจากจังหวะเพลงย่ำค่ำ มาเป็นเพลงบรรเลงรูปจบกระบวนของการแสดงดนตรีสยาม หรือเพลง ฟีนาเล่ และด้วยเหตุผลที่ว่าขนบธรรมเนียมประเพณีทหารเรือ เมื่อเชิญธงราชนาวีลงจากยอดเสา พลแตรเดี่ยวจะเป่าเพลง ย่ำค่ำ อันเป็นตำนานเก่าแก่สืบมาช้านาน จึงน่าอนุโลมใช้คำ ย่ำพระสุริย์ศรี กับพิธีการเช่นนี้ได้ ถึงแม้ว่าจะไม่ตรงกับความหมายในภาษาอังกฤษนัก แต่มีความหมายในภาษาไทยว่า การจบ สิ้นสุด หรือยุติลงอย่างสง่างาม ซึ่งสอดรับกับพิธีการของการอำลาชีวิตราชการอย่างกลมกลืน ดังนั้น พิธีย่ำพระสุริย์ศรี จึงมีความเป็นมาด้วยประการเช่นนี้ โดยพิธีการนี้ หน่วยบัญชาการนาวิกโยธิน มิได้ลอกเลียนแบบมาจากหน่วยทหารสวนสนามของนาวิกโยธินสหรัฐอเมริกาแต่อย่างใดเพียงแต่อาศัยเค้าโครงมาสอดแทรกการแสดงทางทหารประกอบวงโยธวาทิต ซึ่งทั้งสิ้นจะกระทำอยู่ท่ามกลางความสว่างจากดวงไฟที่จัดไว้อย่างเหมาะสม โดยมีลำแสงของพระอาทิตย์ที่ทาบทาท้องฟ้ายามเย็นย่ำเป็นฉากหลังที่สวยงามตามธรรมชาติ และปิดท้ายด้วยการจุดพลุดอกไม้ไฟอันงดงามตระการตา หน่วยบัญชาการนาวิกโยธิน จะจัดพิธีเช่นนี้ขึ้นเพื่อเป็นการเทิดพระเกียรติ หรือเทิดเกียรติ หรือเทิดเกียรติบุคคลสำคัญของกองทัพเรือเท่านั้น พิธีดังกล่าว จะใช้เวลาไม่เกิน 1 ชั่วโมง ซึ่งเป็นเวลาที่ลำแสงสุดท้ายของพระอาทิตย์จะค่อย ๆ เลือนลับไปกับความมืด และเหมาะสมสำหรับการต่อด้วยงานเลี้ยงรับรองอย่างเป็นพิธีการ ที่สามารถจัดขึ้นในเวลาถัดไปในสถานที่ที่อยู่ใกล้เคียงกัน
จนถึงปัจจุบันนี้ (พ.ศ. 2554) พิธีย่ำพระสุริย์ศรีมีมาแล้วทั้งสิ้น 18 ครั้ง โดยครั้งสุดท้ายมีขึ้นในวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2554 เนื่องในโอกาสที่ พล.ร.อ.กำธร พุ่มหิรัญ ผู้บัญชาการทหารเรือจะเกษียณอายุราชการ
วาสิต พยัคฆบุตร
วาสิต พยัคฆบุตร (9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2496 — ) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำปาง 7 สมัย พ.ศ. 2535, 2538, 2539, 2544, 2548, 2550, 2554 สังกัดพรรคชาติไทย พรรคไทยรักไทย พรรคพลังประชาชน และปัจจุบันสังกัดพรรคเพื่อไทย
นายวาสิต พยัคฆบุตร เกิดที่ตำบลแจ้ห่ม อำเภอแจ้ห่ม จังหวัดลำปาง เป็นบุตรของนายประพันธ์ พยัคฆบุตร อดีต ส.ส. ลำปาง และนางวิยะดา พยัคฆบุตร สมรสกับนางประภาศรี พยัคฆบุตร มีบุตร 3 คน
นายวาสิต พยัคฆบุตร จบการศึกษามัธยมศึกษาตอนปลาย จากโรงเรียนอำนวยศิลป์ พระนคร สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ปริญญาโททางการปกครองจากมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นนิวเม็กซิโก สหรัฐอเมริกา
หาริตี
หารีตี () เป็นยักขินีในเมืองเปศวาร์และในเทพปกรฌัมทางภูมิภาคต้าเซี่ยซึ่งมีที่มาจากเทวีสวัสวดีในวัฒนธรรมฮินดู แต่ต่างกันอย่างสิ้นเชิงตรงที่นางหารีตีเป็นปอบกินคน นางมีบุตรนับร้อยและรักบุตรเป็นอันมาก แต่จับบุตรของผู้อื่นมาเป็นภักษาหารให้แก่บุตรนาง
ครั้นพระพุทธศาสนาเข้ามาสู่แว่นแคว้นดังกล่าวจากทางแม่น้ำสินธุ ก็เกิดเรื่องเล่าใหม่ว่า สตรีผู้หนึ่งซึ่งบุตรถูกนางหาริตีลักไปได้วอนขอให้พระโคตมพุทธเจ้าทรงช่วยปกป้องบุตรนางด้วย พระองค์จึงทรงลักพาไอชี (Aiji) บุตรสุดท้องของนางหารีตีไปซ่อนไว้ได้บาตร นางหารีตีออกตามหาบุตรไปทั่วท้องจักรวาลแต่ก็ไม่พบ ที่สุด นางจึงมาอ้อนวอนขอความช่วยเหลือจากพระพุทธเจ้า พระพุทธเจ้าจึงตรัสเทศนาว่า นางเองบุตรหายไปหนึ่งเวลายังเป็นทุกข์ร้อนถึงเพียงนี้ แล้วบิดามารดาผู้อื่นซึ่งบุตรถูกนางลักไปฆ่ากินนั้นจนล่วงลับตลอดไปนั้นจะไม่ร้อนรนเป็นร้อยเท่าพันเท่าหรือ นางหารีตีเมื่อเข้าใจถึงความทุกข์ทรมานใจของบิดามารดาผู้อื่น จึงปวารณาตัวเป็นผู้คุ้มครองเด็กและเป็นอุบาสิกา ทั้งหันไปบริโภคผลมณีพืชแทนเนื้อเด็ก ภายหลัง นางกลายเป็นสัญลักษณ์แห่งการพิทักษ์รักษาเด็ก การคลอดง่าย การเลี้ยงดูอุ้มชูเด็กอย่างมีความสุข ชีวิตคู่ผัวตัวเมียสุขสันต์ปรองดอง และชีวิตครอบครัวร่มเย็นมั่นคง นางหาริตียังคุ้มครองพุทธศาสนิกชนผู้ปฏิบัติสัทธรรมปุณฑรีกสูตร และสตรีไร้บุตรยังมักกราบไหว้นางหาริตีเพื่อขอบุตรด้วย
กล่าวได้ว่า เมื่อพระพุทธศาสนามาถึงดินแดนเปศวาร์แล้ว นางหาริตีก็เปลี่ยนจากยักขินีตามวัฒนธรรมเปอร์เซียดั้งเดิมไปเป็นผู้อภิบาลพระพุทธศาสนา ซึ่งเป็นยุทธศาสตร์ทำนองเดียวกับที่ในช่วงต้นพระพุทธศาสนาใช้กลืนลัทธิวิญญาณนิยม ต่อมา วัฒนธรรมเกี่ยวกับนางหาริตีก็แพร่หลายไปในเอเชียตะวันออกเช่นญี่ปุ่น และหาริตีในวัฒนธรรมญี่ปุ่นนั้นเรียก "คิชิโมะจิง" หรือ "คิชิโบะจิง" ()
ธันเดอร์เบิร์ด (เทพปกรณัม)
ธันเดอร์เบิร์ด () เป็นชื่อนกยักษ์ในตำนานของอินเดียนแดง ซึ่งเป็นชนเผ่าพื้นเมืองของอเมริกาเหนือ เชื่อกันว่า ธันเดอร์เบิร์ด มีความกว้างของปีกทั้งสองข้างยาวถึง 8 เมตร และแรงกระพือของปีกเวลาบินก่อให้เกิดทอร์นาโดและฟ้าร้อง และปรากฏการณ์ฟ้าแลบนั้น เชื่อว่าเกิดจากแสงสะท้อนของแสงอาทิตย์กระทบกับตาของธันเดอร์เบิร์ด
ธันเดอร์เบิร์ดเป็นนกที่ชาวอินเดียนแดงให้ความนับถือเป็นอย่างยิ่ง ถือเป็นสัตว์ที่น่าเกรงขามและศักดิ์สิทธิ์ดุจเทพเจ้าแห่งท้องฟ้า โดยมักจะประดับอยู่ที่ยอดเสาอินเดียนแดงธันเดอร์เบิร์ดมีคนเขาบอกกันว่ามันคือ เทอโรซอร์ ที่ยังไม่สูญพันธ์
สันนิษฐานว่าความเชื่อเรื่องธันเดอร์เบิร์ด อาจจะมาจากนกจำพวกแร้งขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ที่มีถิ่นกำเนิดอยู่ที่ทวีปอเมริกาเหนือ คือ แร้งแคลิฟอร์เนีย ("") ซึ่งในอดีตเคยมีอยู่มากมาย แต่สถานะในปัจจุบันเป็นสัตว์ที่อยู่ในขั้นใกล้สูญพันธุ์อย่างวิกฤตแล้ว
อย่างไรก็ดี ความเชื่อเรื่องธันเดอร์เบิร์ดได้กลายมาเป็นเรื่องเล่าลือเกี่ยวกับสัตว์ประหลาดในหลายที่ของสหรัฐอเมริกา เช่น ในแถบตะวันตกเฉียงใต้ หรือที่รัฐเพนซิลเวเนีย โดยมีรายงานการพบเห็นมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1840 จนถึงปัจจุบัน (ก่อนหน้านั้นมีการเล่าลือโดยชาวอินเดียนแดงมานับเป็นร้อย ๆ ปี) โดยลักษณะของสิ่งที่เชื่อว่าเป็นธันเดอร์เบิร์ด เป็นนกที่มีขนาดประมาณเครื่องบินขนาดเล็กหนึ่งลำ มีรูปร่างเหมือนนกอินทรีขนาดใหญ่ มีดวงตาสีดำขนาดใหญ่และมีจะงอยปากแข็งแรงมาก ขนทั้งตัวมีสีดำหรือสีเทาหรือสีน้ำตาล มีขาหนาและกรงเล็บใหญ่กว่าขนาดมือของมนุษย์เสียอีก โดยพยานผู้พบเห็นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1945 มักกล่าวตรงกันว่า เมื่อแรกเห็นพวกเขาเห็นเป็นเพียงเงาบินผาดผ่าน แต่เมื่อมองขึ้นไปแล้วเห็นเป็นสิ่งว่าเป็นเครื่องบินขนาดเล็ก แต่เมื่อพิจารณาอย่างชัด ๆ ขึ้นไปแล้ว พบว่าเป็นนกคล้ายนกอินทรีหรืออีแร้งขนาดใหญ่ มีขนสีดำ บินได้สูงและสง่างามโดยไม่ได้กระพือปีก แต่เมื่อกระพือแล้วก็ทำให้สูงขึ้นไปอีก ยิ่งโดยเฉพาะในปี ค.ศ. 2001 มีชายคนหนึ่งอ้างว่า ได้พบเห็นมันอย่างน้อย 20 นาที และเห็นรูปร่างของมันอย่างเต็มที่ มีความกว้างของปีกทั้งสองประมาณ 15 ฟุต และความยาวลำตัวถึง 5 ฟุต โดยเขากล่าวว่ามันเป็นนกที่มีขนาดใหญ่ที่สุดเท่าที่เขาเคยเห็นมา
จากเรื่องเล่าลือนี้ ทำให้ในปี ค.ศ. 2009 ทางช่องแอนิมอลแพลนเน็ต ได้ผลิตเป็นสารคดีทางโทรทัศน์ในชื่อ "Lost Tapes" ความยาวชุดละประมาณ 20 นาที เกี่ยวกับสัตว์ประหลาดชนิดต่าง ๆ ที่โจมตีใส่มนุษย์ ก็มีตอนของธันเดอร์เบิร์ดนี่ด้วย (เข้าฉายในประเทศไทยในกลางปีเดียวกันทางช่องทรูวิชันส์ โดยใช้ชื่อตอนว่า Thunderbird)
วัดไทยชุมพล
วัดไทยชุมพล เป็นวัดที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์และมีพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ อาทิ พระไตรภูมิ (หลวงพ่องาม) พระไตรโลก (หลวงพ่อโต) และพระพุทธบาทจำลอง เป็นต้น
วัดไทยชุมพล จัดสร้างขึ้นสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น ประมาณรัชกาลที่ 3 ประมาณ พ.ศ. 2376 นามเดิมมีชื่อว่า "วัดใหม่ไพร่ประชุมพล" ชาวบ้านเรียกว่า "วัดบางแก้ว" เพราะตั้งอยู่บริเวณหมู่บ้านทุ่งบางแก้วตามชื่อหมู่บ้าน ตามประวัติมีว่า พระยาสุโขทัย (บุญมี) ได้นำไพร่พลที่จะไปสมทบตีเขมรและญวนมาประชุมกัน ณ ทุ่งบางแก้ว หลังจากได้คุมกองทัพไปตีเมืองสุยได้ชัยชนะกลับมาแล้ว จึงได้จัดสร้างวัดขึ้นตรงบริเวณดังกล่าวและขนานนามว่า "วัดใหม่ไพร่ประชุมพล" ต่อมาประมาณ พ.ศ. 2486 พระศรีสุธรรมุนี (อาจ อาสโภ) เจ้าคณะตรวจการภาค 6 ได้มาตรวจการคณะสงฆ์จังหวัดสุโขทัย สั่งให้เปลี่ยนชื่อเสียใหม่ ให้มีความหมายดีขึ้น เป็น "วัดไทยชุมพล" และใชมาตราบเท่าทุกวันนี้ และเป็นวัดที่ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาแล้วนับแต่ราว พ.ศ. 2382
ปรากฏหลักฐานในประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร คือ
บิ๊กบอย
บิ๊กบอย เป็นภาพยนตร์ไทย คอมเมดี้-ดรามา ผลิตโดยค่าย เอ็ม เทอร์ตี้ไนน์ ออกฉายเมื่อ 6 เมษายน พ.ศ. 2553 กำกับโดย มณฑล อารยางกูร นำแสดงโดย โทนี่-อิรา รากแก่น ,เศรษฐา ศิระฉายา ,รัตนารัตน์ เอื้อทวีกุล ,รอย แมคคอย
โป้ (โทนี่-อิรา รากแก่น) คือเด็กปี 1 ของมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงทางตอนเหนือของประเทศ ทั้งชีวิตที่ผ่านมาเขามีดีแค่เรื่องเรียน ส่วนงานอดิเรกหรือกิจกรรมเจ๋งๆนั้น เขาไม่เคยทำได้
อีกไม่กี่เดือนโป้ก็ต้องตามคุณพ่อคุณแม่ไปเปิดร้านอาหารไทยที่อเมริกา แต่โป้มีความดันทุรังครั้งใหม่ขึ้นมาเสียก่อนนั้นคือการเต้นบีบอยเพียงเพราะติดหญิงที่กริ๊ดบีบอยเข้าเท่านั้นเอง บังเอิญเป็นช่วง
เดียวกับ ปู่ปุน (เศรษฐา ศิระฉายา) คุณปู่วัย 60 ปลายๆมาอยู่ที่กรุงเทพเกิดหลังเดาะเข้าโรงพยาบาล โป้จึงสบโอกาสมาฝึกบีบอยที่กรุงเทพโดยอ้างจะมาดูแลคุณปู่แม้ตนจะเป็นไม้เบื่อไม้เมากับคุณปู่ก็ตามทีก็เห็นความตั้งใจในการทำงานจึงตกลงรับบทนี้ทันที
นอกจากนี้ยังมีฉากที่ปู่ปุนยังต้องเต้นบีบอยท่ามาตรฐานอีกด้วย
สุธีศักดิ์ ภักดีเทวา
สุธีศักดิ์ ภักดีเทวา เป็นบุตรคนที่สองของทนงศักดิ์ ภักดีเทวา นักร้องเพลงลูกกรุงชื่อดัง จบการศึกษาระดับปริญญาโท สาขาดนตรี มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปัจจุบันเป็นอาจารย์สอนการร้องเพลงประสานเสียงที่โรงเรียนเซนต์จอห์น และเป็นหัวหน้าภาควิชาดนตรี มหาวิทยาลัยเซนต์จอห์น และเป็นนักออกแบบท่าเต้น ชั้นแนวหน้าของเมืองไทย นอกจากนี้ก็ยังเป็นกรรมการผู้ตัดสินรายการเดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาวของทุกปี
สุธีศักดิ์มีบิดาคือ ทนงศักดิ์ ภักดีเทวา นักร้องเพลงลูกกรุงชื่อดัง มารดาชื่อ ผู้ช่วยศาสตราจารย์กฤษณา ภักดีเทวา ปัจจุบันเป็นข้าราชการบำนาญและอดีตผู้เชี่ยวชาญของภาควิชานาฏศิลป์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา ได้รับรางวัลจากสำนักศิลปวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม สาขาแม่ดีเด่น เมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2544 มีพี่น้องน้องรวม 5 คน โดยเป็นบุตรคนที่สอง คือ
ฑีโน โมริยา
ฑีโน โมริยา (ฮินดี:डीनो मोरिया) เกิดเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2518 นักแสดงภาพยนตร์บอลลีวูดลูกครึ่งอินเดีย-อิตาลี และฑีโน ได้รับบทเป็นนักแสดงรับเชิญในภาพยนตร์เรื่องโอม ศานติ โอมอีกด้วย
ฑีโน โมริยา เกิดเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2518 ที่เมืองบังคาลอร์ เมืองเอกของรัฐกรณาฏกะ โดยบิดาเป็นชาวอิตาลี และมารดาเป็นลูกครึ่งอินเดีย-อังกฤษ เขาเป็นบุตรคนที่สองในสามคน โดยมีพี่ชายคือ นิโคโล โมรียา และน้องชายชื่อ ซานตีโน โมริยา โดยครอบครัวของเขาอพยพเข้าสู่เมืองบังคาลอร์ในปี ค.ศ. 1996 ฑีโนสำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยเซนต์โจเซฟในเมืองบังคาลอร์ และเข้าศึกษาต่อในโรงเรียนเตรียมทหารบังคาลอร์
ฑีโน ได้แจ้งเกิดครั้งแรกในการเดินแบบแฟชั่นในบริษัทแห่งหนึ่ง และเมื่อไม่นานมานี้เขาก็ได้รับบทบาทในการแสดงภาพยนตร์
สวามีนารายัณ
สวามีนารายัณ (เทวนาครี: स्वामीनारायण; ) เกิดเมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2324 เป็นนักบวชที่มีเชื่อเสียงอินเดีย และ เป็นอวตารของ พระวิษณุ สวามีนารายัณเกิดในหมู่บ้านแห่งหนึ่งใกล้เมืองอโยธยา มีอุปนิสัยโอบอ้อมอารี เป็นคนที่ไม่แบ่งชนชั้นวรรณะกับผู้อื่น สวามีนารายัณ เสียชีวิต เมื่อ วันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2373 ณ รัฐคุชราต สิริอายุได้ 51 ปี
แอมฟิไทรที
แอมฟิไทรที (; ) เป็นนีริอิด นางเป็นบุตรสาวของนิริอัสและดอริส เป็นเทพีแห่งท้องทะเล ชายาของโพไซดอน เนื่องจากโพไซดอนเห็นนางเต้นรำร่วมกับเหล่านีริอิดอื่นๆ จึงลักพาตัวนางไปเป็นชายาในดินแดนใต้ท้องสมุทร มีบุตรด้วยกัน 1 พระองค์ คือ ไทรทัน ซึ่งเป็นผู้แจ้งข่าวแห่งท้องทะเล
มอเตอร์ไซเคิลเอมป์ทิเนส
"Motorcycle Emptiness" เป็นซิงเกิลโดยวงร็อคสัญชาติเวลส์ Manic Street Preachers วางตลาดเมื่อ 1 มิถุนายน 1992 มันเป็นซิงเกิลที่ห้าที่ถูกเลือกจากอัลบั้มเปิดตัว "Generation Terrorists"
เพลงนี้มีจังหวะที่ช้ากว่าเพลงส่วนใหญ่ในอัลบั้ม เนื้อร้องได้แรงบันดาลใจจากหนังสือของ S.E. Hinton เรื่อง "Rumble Fish" เกี่ยวกับวัฒนธรรมแก๊งค์มอเตอร์ไซค์
เนื้อร้องถูกตีความว่าเป็นการโจมตีความกลวงเปล่าของวิถีชีวิตแบบผู้บริโภคที่ถูกเสนอโดยทุนนิยม ด้วยการอธิบายว่าสังคมคาดหวังอย่างไรให้คนหนุ่มสาวต้องปฏิบัติตาม
เพลงนี้ไต่ถึงอันดับที่ 17 ใน UK Singles Chart เมื่อวันที่ 13 มิถุนายน 1992 มันคงอันดับนั้นต่อไปอีกหนึ่งสัปดาห์ และอยู่ใน 75 อันดับแรกอยู่ทั้งหมด 6 สัปดาห์ ซึ่งนานกว่าทุกซิงเกิลจาก "Generation Terrorists" อยู่ 2 สัปดาห์ เป็นสถิติของแมนิกจนกระทั่งถูกทำลายโดยซิงเกิล "A Design for Life" ในปี 1996
เนื้อร้องบางส่วนนำมาจากบทกวี "Neon Loneliness" (วรรคแรกของท่อนประสาน "Under neon loneliness" คือการยกมาตรง ๆ) โดยกวีชาวเวลส์ Patrick Jones พี่ชายของมือเบสและผู้แต่งเนื้อร้องของแมนิก Nicky Wire
"Motorcycle Emptiness" ถูกบรรจุอยู่ในอัลบั้มรวมฮิต "Forever Delayed" ด้วย เมื่อเดือนตุลาคม 2002 และวางตลาดอีกครั้งในรูปแบบซิงเกิลจากอัลบั้มดังกล่าวเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2003
เพลงนี้ถูกรีมิกซ์โดย Apollo-440 ภายใต้ชื่ออีกชื่อของกลุ่ม คือ Stealth Sonic Orchestra ให้เป็นเพลงแนวคลาสสิก รีมิกซ์นี้ถูกบรรจุเป็นแทร็คหนึ่งในซิงเกิล "Australia" (ซึ่งถูกดึงมาจากอัลบั้มอันมีอิทธิพลในปี 1996 "Everything Must Go"); และถูกใช้โดย T-Mobile ในแคมเปญโฆษณาเมื่อปี 2003 ซึ่งแฟนจำนวนหนึ่งหัวเราะเยาะ
เพลงดังกล่าวเกิดและดัดแปลงจากเพลงของแมนิกในยุคแรก "Go, Buzz Baby, Go" (with which it shares the chord structure and the phrase "Motorcycle Emptiness" late in the song over the verse chords), และ "Behave Yourself Baby" ซี่งเป็นเพลงเดโมแบบหยาบ ๆ ที่มีโครงสร้างเหมือน ๆ กัน และมีท่อน "All we want from you is the skin you live within."
ปี 2006 ผู้อ่านนิตยสาร 'Q" โหวตให้เพลงนี้เป็นเพลงดีที่สุดตลอดกาลอันดับที่ 88
"I talk to God but the sky is empty." – Sylvia Plath
ร็อก (เทพปกรณัม)
ร็อก (; อาหรับ: رخ ("ruḵḵ"); เปอร์เซีย: رخ ("ruḵ")) เป็นนกยักษ์ในตำนานของชาวอาหรับ
เชื่อกันว่า ร็อกมีลำตัวสีขาว มีขนาดใหญ่โตมากและแข็งแรงถึงขนาดจับช้างทั้งตัว ขึ้นไปจับฉีกกินในอากาศได้ ไข่ของร็อกมีขนาดใหญ่ ที่มาที่ไปของความเชื่อเกี่ยวกับร็อกยังไม่มีที่ทราบแน่นอน แต่เชื่อว่าน่าจะมาจากจักรวรรดิเปอร์เซีย แต่มีบางข้อมูลกล่าวว่าร็อกนั้นมาจากนกที่อยู่ในจริง แต่ได้มีการปั้นเสริมเติมแต่งให้เกินจริง ซึ่งข้อสันนิษฐานที่ใกล้เคียงที่สุดคือนกในช่วงต้นของศตวรรษที่ 8 จากผลงานการประพันธ์ของนักเขียนชาวตะวันออกกลางคนหนึ่ง นอกจากนี้เคยมีรายงานว่ามีผู้พบเห็นนกที่อ้างกล่าวถึงนี้จริงในช่วงศตวรรษที่ 16 โดยนักท่องเที่ยวชาวอังกฤษที่ได้ไปแวะไปเที่ยวในละแวกเขตมหาสมุทรอินเดีย
เรื่องราวของร็อก ปรากฏอยู่ในนิทานเรื่องต่าง ๆ ของตะวันออกกลาง เช่น พันหนึ่งราตรี ตอนอะลาดิน โดยร็อกนั้นเป็นทาสของจินนี่ในตะเกียงของอะลาดิน และในตอนซินแบด ที่ลูกเรือของซินแบดได้เจอไข่ของร็อก ทั้ง ๆ ที่ซินแบดห้ามไว้แล้วแต่บรรดาลูกเรือก็ยังทำลายไข่ของร็อก เมื่อแม่ร็อกกลับมาก็โกรธเกรี้ยว ทำลายเรือของซินแบดจนพินาศสิ้น ลูกเรือทุกคนจมน้ำตายหมด ยกเว้นซินแบดคนเดียวที่หนีรอดมาได้
จักรพรรดิไหหลิงหวัง
จักรพรรดิไหหลิงอ๋อง (; ค.ศ. 1122-1161) ทรงเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 4 แห่งราชวงศ์จิน ประสูติเมื่อ ค.ศ. 1122 (พ.ศ. 1662) พระนามเดิมว่า หว่านเอี๋ยน ตี้กูไน เป็นพระราชโอรสขององค์ชายซงก้าน พระโอรสในจักรพรรดิจินไท่จู่ เมื่อองค์ชายหวางเอี๋ยนเหลียงปลงพระชนม์พระเจ้าจินซีจงสำเร็จ ก็ขึ้นเป็นจักรพรรดิ์แห่งต้าจินแทนในปี ค.ศ.1149
วัดบึง
วัดบึง หรือ วัดบึงวนาราม เป็นศาสนสถานในพุทธศาสนา ที่มีประวัติความเป็นมาพร้อม ๆ กับชุมชนบ้านสวน และชุมชนอื่น ๆ ในบริเวณใกล้เคียงโดยดูลักษณะของการตั้งถิ่นฐาน ที่ใกล้กับแหล่งน้ำ การประกอบอาชีพทางการเกษตรที่ต้องใช้น้ำเป็นปัจจัยหลักในการประกอบอาชีพ เป็นต้น
วัดบึง เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่หมู่ 4 ตำบลบ้านสวน อำเภอเมือง จังหวัดสุโขทัย เป็นวัดที่มีความสำคัญในฐานะเป็นศูนย์กลางชุมชนในกิจกรรมทางชุมชนและศาสนา
วัดบึงเกิดขึ้นมาพร้อมกับการเข้ามาตั้งถิ่นฐานของชาวชุมชนบ้านสวน บ้านไร่ ที่อยู่ฝั่งคลองบ้านสวนทางด้านทิศเหนือของชุมชนบ้านสวน(บริเวณวัดคุ้งยางใหญ่)ประวัติความเป็นมานั้น วัดบึงเมื่อครั้งก่อนเป็นวัดร้าง สันนิษฐานจากการขุด และพบพระพุทธรูปทองคำ  พระพุทธรูปเงิน วัดบึงน่าจะก่อสร้างมาประมาณ 700 กว่าปี ตั้งแต่ครั้งสมัยกรุงสุโขทัยตอนปลาย วัดบึงนั้นได้เริ่มการบูรณะเมื่อประมาณ 70 ปีก่อน ได้มีพระธุดงมา 2 รูปได้ทำการถากถางก่อไผ่ซึ่งเป็นซากวัดร้างเดิม พระธุดง 2 รูปนั้น รูปที่ 1 ชื่อพระฟัก และพระสุด หลังจากนั้นประมาณ 2 พรรษาท่านได้ลาสิกขา วัดบึงได้การบูรณะมาจนถึงหลวงพ่อฟุ้ง วัดบึงก็เริ่มเป็นที่รู้จักของพุทธศาสนิกชนในวงกว้าง หลวงพ่อฟุ้งได้ส่งสามเณรมนตรี (ตี๋) มะลิหวน ไปเรียนที่สำนักเรียนวัดจิตตภาวัน จังหวัดชลบุรี จนสามเณรมนตรี(ตี๋) นั้นได้อุปสมบท และหลังจากที่หลวงพ่อฟุ้งมรณภาพ พระมนตรี ได้เป็นผู้ดูแลวัดมึง และท่านก็ได้เริ่มการบูรณะวิหารหลวงพ่อโตขึ้นเพื่อจะสร้างเป็นอุโบสถ จากการที่บูรณะนั้นได้ขุดพบพระทองคำพระเงินจำนวน 29 องค์พระพุทธรูปสำฤทธิ์ จีบจำปีทอง เงิน เต้าปูน ขันสำฤทธิ์ สภาพที่มีน้ำล้อมรอบเพราะเป็นจุดทางเดือนของน้ำ และจากจุดบริเวณไม่ที่ตั้งวัดไปไม่ไกลจะเป็นบริเวณที่ลุ่มที่เรียกว่า "บึงใหญ่" (ปัจจุบันทางองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านสวนและองค์การบริหารส่วนจังหวัดสุโขทัย ได้พัฒนาเป็นแหล่งเก็บน้ำ และแหล่งท่องเที่ยวในท้องถิ่น) อาจจะเป็นจุดที่คนในชุมชนเรียกว่าวัดที่ไปทาง "บึง" หรืออีกความหมายหนึ่งอาจตรงที่ตั้งวัดด้านทิศใต้ติดกับคลอง "บ้านสวน" แต่ตรงบริเวณดังกล่าวเป็นจุดน้ำลึกที่มีลักษณะคล้ายบึง จึงอาจเป็นที่มาของวัดบึง หรือในวัดที่ตรงอยู่ตรงบริเวณบึงก็เป็นได้ สำหรับวัดบึงแห่งนี้ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาและตั้งเป็นวัดใน พ.ศ. 2540 ด้านตะวันออกติดกับคลองสาธารณะที่เชื่อมระหว่างบึงใหญ่กับคลองบ้านสวน เชื่อมไปถึงแม่น้ำยม และถนนที่เป็นคั่นระหว่างชุมชนรอบวัดกับบริเวณวัด ทิศตะวันตกติดกับพื้นที่ทางการเกษตรของชาวบ้าน ทิศใต้ติดกับคลองบ้านสวน และทิศเหนือติดกับชุมชนที่อยู่บริเวณรอบวัด ==กิจกรรมพิเศษ ประจำปี 2556==
ขอเชิญพุทธศาสนิกชนร่วมเป็นเจ้าภาพทอดกฐินสามัคคีประจำปี 2556
คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา
คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา (School of Medicine : University of Phayao) เป็นคณะแพทยศาสตร์ในจังหวัดพะเยา ที่จัดตั้งขึ้นในเขตภาคเหนือตอนบน โดยเป็นสถาบันแพทยศาสตร์ลำดับที่ 20 ของประเทศไทย และลำดับที่ 3 ในเขตภาคเหนือ และผ่านการรับรองหลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิตจากแพทยสภาแล้ว
เมื่อ พ.ศ. 2550 สำนักวิชาวิทยาศาสตร์การแพทย์ มหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสารสนเทศพะเยา จัดตั้งขึ้นเพื่อขยายโอกาสทางการศึกษาให้กับเขตพื้นที่ภาคเหนือตอนบน ซึ่งครอบคลุม 6 จังหวัด ได้แก่ พะเยา เชียงราย แม่ฮ่องสอน ลำปาง ลำพูน และน่าน ปีนั้นมีการเปิดรับนักศึกษารุ่นแรกใน 3 สาขาวิชา คือ เทคนิคการแพทย์ กายภาพบำบัด และสาธารณสุขศาสตร์
ต่อมาได้มีการปรับเปลี่ยนโครงสร้างการบริหารงานภายในวิทยาเขต เตรียมพร้อมเป็นมหาวิทยาลัยเอกเทศ ได้เปลี่ยนชื่อ มหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสารสนเทศพะเยา เป็น มหาวิทยาลัยนเรศวร พะเยา พร้อมจัดตั้งสำนักวิชาสหเวชศาสตร์ แยกตัวออกจากสำนักวิชาวิทยาศาสตร์การแพทย์ เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2551 สำนักวิชาสหเวชศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร พะเยา ทำหน้าที่ผลิตบัณฑิตอันได้แก่ เทคนิคการแพทย์ กายภาพบำบัด สาธารณสุขศาสตร์ และวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการกีฬา
หลังจากนั้นสาขาวิชาสาธารณสุขศาสตร์ได้แยกตัวออกจากสำนักวิชาสหเวชศาสตร์ จัดตั้งสำนักวิชาแพทยศาสตร์ขึ้น เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2551 เพื่อผลิตบัณฑิตด้านการแพทย์และการสาธารณสุข และเริ่มจัดการเรียนการสอนนิสิตสาขาวิชาสาธารณสุขศาสตร์ แขนงวิชาอนามัยชุมชน และแขนงวิชาอนามัยสิ่งแวดล้อม และสาขาวิชาอาชีวอนามัยและความปลอดภัย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2549 และเริ่มจัดการเรียนการสอนนิสิตสาขาวิชาการแพทย์แผนไทยประยุกต์ ในปีการศึกษา 2553 ต่อมาเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 ได้ยกฐานะขึ้นเป็น คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา
ปัจจุบันคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา เปิดทำการเรียนการสอนในสาขาวิชา ดังต่อไปนี้
โรงพยาบาลที่ผลิตแพทย์ร่วมกับคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา ในระดับชั้นคลินิก (ชั้นปี 4 - 6) มีทั้งสิ้น 2 โรงพยาบาลที่ร่วมผลิตแพทย์ในสังกัดกระทรวงสาธารณสุข มีดังนี้
การศึกษาสร้างคุณค่า
การศึกษาสร้างคุณค่า เป็นระบบการศึกษาแบบแนวมนุษยนิยม สร้างคุณค่าความเป็นมนุษย์ เริ่มโดยจึเนะซาบุโร่ มาคิงุจิ นายกสมาคมโซคา งัคไก ท่านแรก
ในวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2473 จึเนะซาบุโร่ มาคิงุจิ ได้ตีพิมพ์หนังสือโซคา เคียวอิขุ ไทเค(ระบบการศึกษาสร้างคุณค่า)เล่มแรกออกมา ขณะอายุ 59 ปี อ.มาคิงุจิ ยังคงทำงานอย่างแข็งขันในฐานะครูใหญ่ของโรงเรียนประถมศึกษาชิโรคาเนะ จึงเป็นเรื่องยากสำหรับท่านที่จะอุทิศตนเองได้อย่างเต็มที่ ในการถ่ายทอดทฤษฎีการศึกษาของท่านให้ออกเป็นงานเขียนได้ ดังนั้น ท่านจึงได้ขอให้โจไก(โจเซอิ)โทดะ ลูกศิษย์หนุ่มของท่านช่วยในการรวบรวมและเรียบเรียงหนังสือ โดยยึดหลักตามเค้าโครงที่อ.มาคิงุจิ ได้ปรับปรุงแก้ไขไว้แล้ว ตลอดจนสาระโดยสังเขปจากกระดาษโน้ตจำนวนมาก ท่านได้บรรยายกระบวนการดังกล่าวนี้ไว้ในบทนำของหนังสือวิชาครู ของท่านว่า
แรงจูงใจในการเขียนหนังสือเล่มนี้อ.มาคิงุจิ ก็ได้แสดงออกด้วยความโกรธในบทนำดังกล่าวนี้ด้วย
นักวิชาการซึ่งไม่ใช่คนญี่ปุ่นที่อ.มาคิงุจิได้ยกมาอ้างอิงในหนังสือ วิชาครู ของท่านก็คือ ผลงานของอีมิล เดอร์ไคม์ นักสังคมวิทยาชาวฝรั่งเศส ในปี พ.ศ. 2473 ไม่นานนักและยังไม่ได้รับการแปลเป็นภาษาญี่ปุ่นโดยสมบูรณ์ แต่ผลงานดังกล่าวก็อยู่ในอันดับที่โดดเด่นเป็นพิเศษ อ.มาคิงุจิ ได้สะท้อนความคิดดังกล่าวออกมาอย่างชัดเจนว่า
ทั้งเดอร์ไคม์และอ.มาคิงุจิ ต่างก็มองว่ามนุษย์เป็นสังคมตามธรรมชาติที่จำเป็น ตลอดจนเห็นว่าความเชื่อมต่อและการมีปฏิสัมพันธ์ต่อกันทางสังคม เป็นสิ่งที่จะขาดเสียมิได้ต่อการเจริญเติบโตและการพัฒนาของแต่ละบุคคล อีกทั้งเพื่อไม่ให้แต่ละบุคคลและสังคม ต้องถูกปิดกั้นให้อยู่แต่ในความขัดแย้งหรือความแตกต่างขั้นพื้นฐาน
อ.มาคิงุจิโต้เถียงว่า เป้าหมายของการศึกษาจะต้องสอดคล้องกับความต้องการของบุคคลและสังคมที่เขาสร้างขึ้น เป้าหมายที่มุ่งสู่ความพยายามต่อสู้ของบุคคล คือความสุข และนี่ก็จะต้องเป็นเป้าหมายของสังคมด้วย เป้าหมายสูงสุดของการศึกษาจะต้องอยู่ที่การมีความสุข
อ.มาคิงุจิได้มีความระมัดระวังในการจำแนกความแตกต่างระหว่างความสุขกับความพึงพอใจ ท่านมีอายุกว่า 60 ปีตอนที่หนังสือการศึกษาสร้างคุณค่าเล่มแรกของท่านได้รับการตีพิมพ์ และท่านก็ได้รับประสบการณ์กับการมีส่วนร่วมรับผิดชอบในความล้มเหลวและความผิดหวังต่อวิชาชีพ พร้อมกับโศกนาฏกรรมส่วนตัวดังกล่าวก็คือการเสียชีวิตของเด็กๆสามคน ความสุขที่แท้จริงจะต้องถูกกำหนดให้ชัดเจนภายใต้เงื่อนไขที่ลึกซึ้งมากขึ้นและมีความอดกลั้นมากขึ้น อ.มาคิงุจิ ค้นพบสิ่งนี้อยู่ในขอบเขตของคำว่า คุณค่า ซึ่งท่านให้คำจำกัดความว่า ประเด็นปัญหาเร่งด่วนและมีความสำคัญอย่างที่สุดในการดำเนินชีวิตประจำวันของพวกเรา คือ ความดี ความงาม และคุณประโยชน์ ซึ่งก็คือ คุณค่า นั้นเอง และความสุขนั้นก็เทียบเท่ากับคุณค่า ดังนั้น ความสุขตามแนวทางปฏิบัติแล้ว จะรวมถึงการผสมผสานและนำเอาคุณค่าต่างๆเหล่านี้มาใช้
จักรพรรดิจินซีจง
จักรพรรดิจินซื่อจง (; ค.ศ. 1123-1189) ทรงเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 5 แห่งราชวงศ์จิน ประสูติเมื่อ ค.ศ. 1123 (พ.ศ. 1663) พระนามเดิมว่า หว่านเอี๋ยน อู่ลู่ เป็นพระราชโอรสขององค์ชายซงเอี้ยว พระโอรสในจักรพรรดิจินไท่จู่ เมื่อองค์ชายหวางเอี๋ยนเหลียงปลงพระชนม์พระเจ้าจินซีจงสำเร็จ ก็ขึ้นเป็นจักรพรรดิ์แห่งต้าจินแทนในปี ค.ศ.1149 ทำให้เชื้อพระวงศ์หลายๆ คนไม่พอพระทัย ซึ่งองค์ชายหวางเอี๋ยนหยงทรงภักดีกับพระเจ้าจินซีจงผู้เป็นดังพระเชษฐา แม้ว่าพระเจ้าไหหลิงอ๋องจะยกย่องให้องค์ชายหวางเอี๋ยนหยงมีพระยศสูงขึ้นก็ตาม
ดังนั้น ในปี ค.ศ. 1161 องค์ชายหวางเอี๋ยนหยงจึงปลงพระชนม์พระเจ้าไหหลิงอ๋องแล้วขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าจินซื่อจง
พระนิชโช (นิชิเร็งโชชู)
พระนิชโช โชนิน (24 กันยายน ค.ศ. 1879 - 14 ตุลาคม ค.ศ. 1957) เป็นพระสังฆราชแห่งนิชิเรนโชชู องค์ที่ 64 และทรงเป็นเจ้าอาวาสวัดใหญ่ไทเซขิจิด้วย
จักรพรรดิจินจางจง
จักรพรรดิจินจางจง (; ค.ศ. 1168-1208) ทรงเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 6 แห่งราชวงศ์จิน ประสูติเมื่อ ค.ศ. 1168 ดำรงพระยศเป็นท่านชาย เป็นพระโอรสขององค์ชายหวางเอี๋ยนหยุ่นกง เมื่อจักรพรรดิจินซื่อจงผู้เป็นพระอัยกาสิ้นพระชนม์ ท่านชายจึงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิจินจางจงในปี ค.ศ. 1189
พรรคโคเม
พรรคโคเมใหม่ หรือ NKP เป็นพรรคการเมืองหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น เป็นพรรคแบบกลาง-ขวา ก่อตั้งโดยสมาชิกขององค์กรพุทธศาสนาขนาดใหญ่ คือ สมาคมสร้างคุณค่า หรือ โซคา งัคไก ซึ่งเมื่อก่อนใช้ชื่อว่า พรรคโคเม ภายหลังได้เปลี่ยนมาเป็นชื่อในปัจจุบัน
หลังจากที่ ไดซะกุ อิเกะดะ ได้เป็นนายกสมาคมโซคา งัคไก เมื่อ พ.ศ. 2507 ได้ตัดสินใจกระทำในสิ่งที่ได้รับการวิพากษ์วิจารณ์อย่างมากนั้นคือ ได้ก่อตั้งพรรคโคเม ซึ่งแปลว่า พรรคการเมืองมือสะอาด ไดซาขุ อิเคดะ เชื่อว่า จะปฏิรูปการเมืองในประเทศญี่ปุ่น การมีพรรคการเมืองที่ยึดถือหลักการแห่ง มนุษยนิยม และรักสันติตามหลักคำสอนของพุทธศาสนา เคารพศักดิ์ศรีของชีวิต เป็นสิ่งที่จำเป็นและวิสัยทัศน์ของพรรคโคเมก็ได้ยึดหลักการนี้เป็นพื้นฐาน
พรรคโคเม จากคำว่า โคเฮ แปลว่า ความยุติธรรม เม แปลว่า แสงสว่าง ดังนั้นพรรคเคเม จึงแปลได้ว่าเป็นพรรค ดวงประทีปแห่งความยุติธรรม
แม้พรรคโคเมจะยึดหลักคำสอนพุทธศาสนา ด้านความเมตตาและการให้ความสำคัญต่อความสูงส่งของชีวิต และได้รับการสนับสนุนจากสมาชิกของสมาคมโซคา แต่โครงสร้างและการบริหารของพรรคก็เป็นอิสระ แยกตัวออกห่างจากสมาคมโซคาซึ่งเป็นองค์กรด้านศาสนา
สมาชิกพรรคโคเมจะไม่สามารถดำรงตำแหน่งผู้นำของสมาคมโซคา และสมาชิก สมาคมก็มีอิสระในการสนับสนุนพรรคการเมืองใดๆ หรือ ผู้ลงสมัครเลือกตั้งคนใดก็ได้ พรรคโคเมสามารถชักชวนทั้งสมาชิก หรือบุคคลภายนอกมาเป็นสมาชิกพรรคก็ได้ในญี่ปุ่น
จักรพรรดิเวย์เซาหวัง
จักรพรรดิเวย์เซาหวัง () ทรงเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 7 แห่งราชวงศ์จิน ครองราชย์ ค.ศ. 1209-1213 ดำรงพระยศเป็นอ๋องเว๋ยเป็นพระโอรสองค์ที่เจ็ดของจักรพรรดิจินซีจง เมื่อสมเด็จพระจักรพรรดิจินจางจงผู้เป็นพระนัดดาสิ้นพระชนม์ บัลลังก์ก็ว่างและไม่สามารถรัชทายาทได้ อ๋องเว๋ยจึงขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าเว๋ยเส๋าอ๋องในปี ค.ศ.1208
แอโฟรไดที
แอโฟรไดที (, ; ) เป็นพระเจ้าแห่งความรัก ความงาม สุขารมณ์และการให้กำเนิด ภาคโรมัน คือ วีนัส
มีนิยายว่าด้วยกำเนิดของพระนางมากกว่าหนึ่งเรื่อง เฉกเช่นพระเจ้ากรีกโบราณหลายพระองค์ "เทออกอเนีย"ของฮีซิอัดระบุว่า พระองค์ประสูติเมื่อโครนัสตัดอวัยวะเพศของยูเรนัสแล้วโยนลงทะเล จากนั้นพระองค์กำเนิดขึ้นจากฟองสมุทร (aphros)
ด้วยพระสิริโฉมงดงามของพระองค์ พระเจ้าองค์อื่นจึงเกรงว่าการชิงพระนางจะขัดขวางสันติภาพในหมู่พวกตนและนำไปสู่สงคราม ฉะนั้นซูสจึงเสกสมรสพระนางกับฮิฟีสตัส ซึ่งด้วยความอัปลักษณ์และผิดรูปของพระองค์ ไม่ถูกมองว่าเป็นภัยคุกคาม แอโฟรไดทีมีชู้รักมากมาย ทั้งพระเจ้า เช่น แอรีส และมนุษย์ เช่น แองไคซีส (Anchises) พระองค์มีบทบาทในตำนานเอียรอสและไซคี ภายหลังเป็นทั้งชู้รักของอโดนิส (Adonis) และผู้ทดแทนมารดาของพระองค์ กล่าวกันว่าเทพชั้นรองจำนวนมากเป็นโอรสธิดาของแอโฟรไดที
แอโฟรไดทียังรู้จักกันในพระนามไคธีเรีย (นายหญิงแห่งไคธีรา) และไซปริส (นายหญิงแห่งไซปรัส) ซึ่งตั้งตามชื่อแหล่งลัทธิสองแห่ง ไคธีราและไซปรัส ซึ่งอ้างว่าเป็นที่ประสูติของพระนาง กล่าวกันว่าเมอร์เทิล (myrtle) นกพิราบ นกกระจอก ม้าและหงส์ศักดิ์สิทธิ์ต่อพระนาง ชาวกรีกโบราณระบุพระองค์แอโฟรไดทีกับเทพีแฮธอร์ของอียิปต์โบราณ
เทพีแอโฟรไดทีเป็นหนึ่งในเทพีที่เลื่องชื่อด้านความสัมพันธ์เชิงชู้สาว พระนางได้รับบัญชาจากซูสให้สมรสกับเทพฮิฟีสตัสผู้อัปลักษณ์และพิการ ความสัมพันธ์ระหว่างเทพทั้งสองไม่ได้ดำเนินไปอย่างราบรื่น เทพีแอโฟรไดทีทรงมีความสัมพันธ์กับเทพและมนุษย์เป็นจำนวนมาก
หนึ่งในชู้รักของเทพีแอโฟรไดทีทีคือเทพแอรีส เทพแห่งสงครามผู้เป็นพระโอรสอีกองค์ของซูสและฮีรา เทพฮิฟีสตัสทรงดัดหลังทั้งคู่โดยวางกับดักตาข่ายไว้ที่เตียงนอน เมื่อถึงเวลาเช้าที่แอรีสจะหลบออกไปจากห้องบรรทมของแอโฟรไดที ทั้งเทพแอรีสและเทพีแอโฟรไดทีจึงรู้ตัวว่าติดกับดัก และต้องทนอับอายต่อการที่ถูกเทพทั้งมวลมองดูร่างเปลือยเปล่าของทั้งคู่อยู่เป็นเวลานาน
แอโฟรไดทีมีบุตรกับแอรีส 3 องค์ คือ
บุตรของแอโฟรไดทีกับเฮอร์มีส มี 1 องค์ คือ เฮอร์แมฟระไดทัส
นอกจากนี้แอโฟรไดทียังมีบุตรเจ้าชายแอนคีซีสแห่งโทรจันซึ่งเป็นมนุษย์ 1 คน คือ อีเนียส ผู้เป็นกำลังสำคัญในสงครามแห่งทรอย
แอโฟรไดทีเป็นเทพีที่มีความเกี่ยวข้องกับตำนาน เรื่องเล่า และมหากาพย์มากมาย ไม่ว่าจะเป็นมหากาพย์โอดิสซีย์ และอีเลียด ตำนานดอกกุหลาบ ตำนานดอกนาซิสซา ฯลฯ
ในมหากาพย์อีเลียด ของโฮเมอร์ แอโฟรไดทีเป็นสาเหตุหลักที่ทำให้เกิดสงครามแห่งทรอย นางได้ทำให้ปารีสหลงรักเฮเลน ผู้หญิงที่สวยที่สุดในโลกซึ่งเป็นมเหสีของกษัตริย์เมเนลาอุส ทำให้ชาวกรีกทั้งหลายมุ่งหน้าไปยังทรอยเพื่อชิงตัวเฮเลนคืนมา
ส่วนใหญ่แล้วกวีจะมอบบทบาทของหญิงสาวขี้อิจฉาที่ไร้เหตุผลให้กับแอโฟรไดที นางเป็นผู้ลบปัญหาออกจากสมองของนักปราชญ์ บันดาลให้เกิดความรักที่บ้าคลั่งและเป็นไปไม่ได้ นำความทุกข์ใหญ่หลวงมาสู่คู่รักที่นางไม่โปรดปราน ซึ่งหนึ่งในนั้นคือ เอียรอส ลูกชายของนางกับไซคี
จักรพรรดิจินเสวียนจง
จักรพรรดิจินเสวียนจง (; ค.ศ. 1163-1224) ทรงเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 8 แห่งราชวงศ์จิน ประสูติเมื่อ ค.ศ. 1163 ดำรงพระยศเป็นท่านชาย เป็นพระโอรสขององค์ชายหยุ่นกง เมื่อพระเจ้าเว๋ยเส๋าอ๋องสิ้นพระชนม์ ท่านชายซุ้นจึงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิเสวียนจงในปี ค.ศ.1213
BRICS
BRICS เป็นอักษรย่อใช้เรียกกลุ่มประเทศที่มีการพัฒนาทางเศรษฐกิจอย่างรวดเร็วอันประกอบด้วย บราซิล (Brazil) รัสเซีย (Russia) อินเดีย (India) จีน (China) และแอฟริกาใต้ (South Africa)
ศัพท์คำนี้ถูกสร้างขึ้นมาโดย จิม โอนีลล์ ในบทวิจัยในปี 2544 ชื่อ "The World Needs Better Economic BRICs" ชื่อ BRICS ถูกใช้เป็นสัญลักษณ์แสดงถึงการย้ายอำนาจเศรษฐกิจโลกจากกลุ่มพัฒนาแล้วอย่าง G7 มาสู่กลุ่มประเทศกำลังพัฒนา
ผลงานวิจัยที่ตีพิมพ์ในปี 2548 กล่าวถึงประเทศเม็กซิโกและเกาหลีใต้ว่าเป็นประเทศที่เทียบเท่าได้กับ BRICS แต่ถูกตัดออกจากกลุ่มตั้งแต่ต้น เพราะถือว่าเป็นประเทศมีการพัฒนามากกว่า เนื่องจากเป็นสมาชิกของกลุ่ม OECD โกลด์แมน แซคส์ กล่าวว่า กลุ่ม BRICS พัฒนาอย่างรวดเร็วมากจนประมาณปี พ.ศ. 2593 เศรษฐกิจของกลุ่ม BRICS รวมกันสามารถบดบังกลุ่มประเทศที่ร่ำรวยในขณะนี้ได้ ปัจจุบัน ประเทศทั้งสี่รวมกันมีพื้นที่มากกว่าหนึ่งในสี่ของแผ่นดินโลก และมากกว่าร้อยละ 40 ของประชากรโลก
โกลด์แมน แซคส์ ไม่ได้กล่าวว่ากลุ่ม BRICS จะรวมกลุ่มกันจัดตั้งกลุ่มเศรษฐกิจหรือสมาคมการค้าอย่างเป็นทางการเหมือนสหภาพยุโรป แต่อย่างไรก็ตาม มีข้อบ่งชี้บางอย่างว่า “ประเทศกลุ่ม BRICS ทั้งสี่ได้พยายามที่จะสร้าง สมาคมหรือพันธมิตรทางการเมือง” และพยายามเปลี่ยน “อำนาจทางเศรษฐกิจที่กำลังเติบโตให้เป็นอำนาจการเมืองทางภูมิภาค” ในวันที่ 16 มิถุนายน 2552 ผู้นำกลุ่มประเทศ BRICS เข้าร่วมการประชุมสุดยอดครั้งแรกที่เมืองเยคาเทอรินเบิร์ก และประกาศเรียกร้องให้ระเบียบโลกใหม่มีหลายขั้วอำนาจ ต่อมา เมื่อวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2554 กลุ่มดังกล่าวได้รับเอาแอฟริกาใต้เข้ากลุ่มด้วย
โกรเวอร์ อันเดอร์วู้ด
โกรเวอร์ อันเดอร์วู้ด () เป็นตัวละครหลักจากหนังสือวรรณกรรมเยาวชนชุดเพอร์ซีย์ แจ็กสัน โดย ริก ไรออร์ดัน โกรเวอร์เป็นซาไทร์ตามตำนานเทพปกรณัมกรีก มีลักษณะเป็นครึ่งแพะครึ่งมนุษย์ ซึ่งมีร่างกายเป็นมนุษย์ แต่มีขาและเขาเป็นแพะ โกรเวอร์ใส่ขาปลอม กางเกงยีนส์และรองเท้าผ้าใบเพื่อปกปิดขาที่เป็นแพะ แม้ว่าเขาจะมีอายุ 28 ปี แต่ในอายุมนุษย์ ซาไทร์มีอายุการเจริญเติบโตเป็นครึ่งนึงของอายุมนุษย์ โกรเวอร์จึงมีอายุเพียง 14 ปีในหนังสือเล่มแรก นอกจากนี้เขายังเป็นเพื่อนสนิทของเพอร์ซีย์ แจ็กสัน
โกรเวอร์ อันเดอร์วู้ด แสดงโดยแบรนดอน แจ็กสัน ในภาพยนตร์เพอร์ซีย์ แจ็กสันกับสายฟ้าที่หายไป