hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ยิงประตูสู่ฝัน
ยิงประตูสู่ฝัน () () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น แนวโชเน็น ความยาว 34 เล่มจบ+ภาคพิเศษอีก 1 เล่ม เนื้อเรื่องเกี่ยวกับกีฬาฟุตบอล โดยเล่าถึงชีวิตของเด็กผู้ชายที่ชื่อ ทาคาสุงิ คาซึยะ ผู้หลงใหลเกมลูกหนังเป็นชีวิตจิตใจ ผู้อ่านจะได้ติดตามชีวิตในโลกลูกหนังของตัวเอกที่เติบโตขึ้นเรื่อยๆ และก้าวไปสู่สังเวียนที่ยิ่งใหญ่ขึ้นพร้อมๆกัน 
โดยอาจแบ่งการดำเนินเรื่องเป็นภาคต่างๆ ตามการเติบโตของตัวเอกได้กลายๆ ดังนี้
ทาคาสุงิ คาซึยะ เป็นเด็กชายที่ชอบฟุตบอลเป็นชีวิตจิตใจ และใฝ่ฝันว่าสักวันจะได้ลงแข่งในสนามกีฬาแห่งชาติร่วมกับ ทาคาสุงิ คังอิจิ พ่อที่เขาเคารพรัก ทว่าอยู่มาวันหนึ่ง คังอิจิได้เข้าช่วยเหลือเด็กชายคนหนึ่งจนตัวเองถูกรถชนเสียชีวิต คาซึยะรู้สึกช็อกและเสียใจกับการตายของพ่อมาก จึงตัดสินใจเลิกเล่นฟุตบอลซึ่งเป็นสิ่งที่ทำให้พ่อของเขาต้องจากไป แต่เมื่อเวลาผ่านไป 5 ปี คาซึยะซึ่งเรียนอยู่ชั้น ม.5 ก็ประสบกับเหตุการณ์บางอย่างที่ทำให้เขาหวนกลับมาเล่นฟุตบอลอีกครั้ง
เมื่อคาซึยะได้เข้าเก็บตัวรับการคัดเลือกทีมชาติ เขาก็ได้พบกับ อิบุ เค็นสุเกะ สุดยอดกองกลางแห่งทีมชาติญี่ปุ่นในขณะนั้น การพบกันในตอนแรกทำให้คาซึยะรู้สึกถึงความพิเศษของอิบุได้ในทันทีจากความสามารถและบุคลิกที่โดดเด่นของดาวยิงผู้นี้ การเก็บตัวคราวนั้นได้เรียกตัวนักเตะผสมกันระหว่างผู้เล่นหน้าใหม่ที่ไม่เคยติดทีมชาติ และนักเตะมากประสบการณ์ที่เพิ่งอกหักมาจากฟุตบอลโลกรอบคัดเลือก บรรยากาศตึงเครียดยิ่งระอุขึ้นไปอีก เมื่อเกิดการทะเลาะแย่งตำแหน่งการเล่นกันระหว่างนักเตะทั้ง 2 กลุ่ม ส่งผลให้เกิดการฟอร์มทีมของบรรดาเด็กใหม่และใช้ชื่อว่า "รีเสิร์ฟด็อกซ์" แยกต่างหากจากกลุ่มนักเตะเดิม
จากการตีพิมพ์เรื่องยิงประตูสู่ฝันเป็นภาษาไทยทั้งหมด 34 เล่ม มีชื่อตอนต่างๆ ดังนี้
พราว (อัลบั้ม)
พราว สตูดิโออัลบั้มแรกของศิลปินวง พราว ออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2538 มีเพลงที่เป็นที่รู้จักอย่าง ""เธอคือความฝัน" "วันไร้สมอง" "เพราะ(ฉัน)มีเพียงเธอ" "อย่ามองกลับหลัง" "เหรียญสลึง""
หลังจากที่วงพราวเริ่มเป็นที่รู้จักจากเพลง "เหรียญสลึง" เพลงที่รุ่นน้องคนหนึ่งที่สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง ได้นำไปทำเป็นมิวสิกวิดีโอ ในงานศิลปนิพนธ์ส่งอาจารย์ และได้นำไปเปิดฉายให้คนชมในงานเทศกาลบันเทิงคดี เมื่อ พ.ศ. 2537 อีกทั้งพวกเขายังได้โอกาสเล่นคอนเสิร์ตในงานวันปีใหม่ที่ มหาวิทยาลัยศิลปากร ร่วมกับวงครับ และ วงสามเกลอ (ปัจจุบันกลายเป็นวงสี่เต่าเธอ)
เมื่อมีกระแสตอบรับที่ดีวงพราวจึงเริ่มจริงจังกในการทำเพลงกันมากขึ้น จนเกิดเป็นอัลบั้มแรกชื่อเดียวกับวงขึ้นในสังกัดอีสเทิร์นสกาย เรคคอร์ดส
อัลบั้มนี้พวกเขาได้รับแรงบันดาลใจจากวงร็อกและนิวเวฟแบบอังกฤษ อย่าง The Police, The Cure, U2, Simple Minds ไปจนถึงวงนิวเวฟยุค'80 อย่าง Depeche Mode, Ultravox, Yazoo เพลงของพวกเขาเป็นส่วนผสมระหว่างเมโลดี้ที่นุ่มนวล กับกีตาร์ที่ดิบกร้าว พร้อมเนื้อร้องที่มีมุมมองน่าสนใจ ต่างจากเพลงรักจากสังกัดใหญ่ทั่วไปในขณะนั้น
เพลง ""เธอคือความฝัน"" ซึ่งเป็นหนึ่งในเพลงที่ได้รับความนิยมในอัลบั้มนี้ถูกใช้เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง Happy Birthday และอยู่ใน Trailer ภาพยนตร์ Only God Forgives นำแสดงโดย Ryan Gosling
สำนักงานส่งเสริมการจัดการประชุมและนิทรรศการ (องค์การมหาชน)
สำนักงานส่งเสริมการจัดการประชุมและนิทรรศการ (องค์การมหาชน) หรือ สสปน. ( ย่อว่า TCEB) เป็นหน่วยงานของภาครัฐที่จัดตั้งขึ้นเพื่อส่งเสริม อุตสาหกรรม MICE (ไมซ์) ย่อมาจาก Meetings, Incentives, Conventions and Exhibitions ทั้งนี้เพื่ออำนวยความสะดวกและพัฒนามาตรฐานการจัดงานให้สอดคล้องกับบทบาทของไทยที่มีความสำคัญมากขึ้นในฐานะเป็นประเทศที่สามารถเป็นที่จัดการประชุมและนิทรรศการระดับนานาชาติได้อย่างมีศักยภาพ และมุ่งหวังที่จะทำให้ประเทศไทยเป็นศูนย์การจัดการประชุม การท่องเที่ยวเพื่อเป็นรางวัล และการจัดนิทรรศการ ระดับโลกในภูมิภาคเอเชียอีกด้วย ทั้งนี้ก็เพื่อประโยชน์ในการเพิ่มรายได้ของประเทศไทย และสร้างศักยภาพทางการแข่งขันในอุตสาหกรรมไมซ์ ให้แข่งขันได้ในตลาดโลก
สสปน. มีภารกิจในการสนับสนุนส่งเสริมการจัดการประชุมและนิทรรศการ ได้แก่
อาเลกซิส อาร์เกวโย
อันเดรส อาเลกซิส อาร์เกวโย โบออร์เกซ (; มานากัว, 19 เมษายน 1952–มานากัว, 1 กรกฎาคม 2009) เป็นอดีตนักมวยชาวนิการากัว อาร์เกวโยเริ่มชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1968 เมื่ออายุได้เพียง 16 ปี และใช้เวลาถึง 6 ปี จึงได้เป็นแชมป์โลกครั้งแรกในรุ่นเฟเทอร์เวตของสมาคมมวยโลก (ดับเบิลยูบีเอ) เมื่อชนะน็อกรูเบน โอลิบาเรส ยก 13 เมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1974 ซึ่งก่อนหน้านี้อาร์เกวโยเคยชกชิงแชมป์ในรุ่นเดียวกันนี้มาแล้วครั้งนึงกับ เอร์เนสโต มาร์เซล เจ้าของตำแหน่งชาวปานามา แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ ปีเดียวกัน
หลังได้เป็นแชมป์โลกเฟเทอร์เวตแล้ว อาร์เกวโยก็ชกป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 4 ครั้ง ก่อนที่จะสละเพื่อขึ้นไปชกในรุ่นที่เหนือกว่า
อาร์เกวโยขึ้นแชมป์โลกในรุ่นที่สอง ในรุ่นซูเปอร์เฟเทอร์เวตของสภามวยโลก (ดับเบิลยูบีซี) เมื่อวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 1978 ที่เมืองบายามอน ปวยร์โตรีโก และเป็นฝ่ายชนะน็อกไปในยกที่ 13 ต่ออัลเฟรโด เอสคาเลรา เจ้าของตำแหน่งเดิมซึ่งเป็นนักมวยเจ้าถิ่นด้วย จากนั้นจึงป้องกันตำแหน่งเอาไว้ได้ถึง 8 ครั้ง ก่อนที่จะสละตำแหน่งในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1980 เนื่องจากควบคุมน้ำหนักไม่ไหว
20 มิถุนายน ค.ศ. 1981 ขึ้นชิงแชมป์โลกในรุ่นไลต์เวตของสภามวยโลก กับจิม ว็อต เจ้าของตำแหน่งชาวสก็อต ที่สนามเวมบลีย์ ในมหานครลอนดอน สหราชอาณาจักร และเป็นฝ่ายเอาชนะคะแนนไปได้อย่างขาวสะอาดเมื่อชกกันครบ 15 ยก
อาเลกซิส อาร์เกวโย กลายเป็นนักมวยที่มีชื่อเสียงโด่งดังขึ้นมาทันทีจากการเป็นแชมป์โลกถึง 3 รุ่น ในรุ่นไลต์เวตนี้เขาสามารถป้องกันตำแหน่งเอาไว้ได้ 4 ครั้ง และการชกที่น่าประทับใจก็คือการป้องกันตำแหน่งกับ เรย์ "บูม บูม" แมนซีนี นักมวยจอมตะลุยผิวขาวชาวอเมริกัน ที่กำลังมีฟอร์มการชกร้อนแรงและเป็นขวัญใจชาวอเมริกัน แต่อาร์เกวโยได้แสดงให้เห็นว่าเขามีการชกที่เหนือชั้นกว่า เมื่อเป็นฝ่ายชนะที.เค.โอ.แมนซีนี ไปได้ในยกที่ 14 เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม ค.ศ. 1981
อาร์เกวโยป้องกันตำแหน่งครั้งสุดท้ายในรุ่นไลต์เวต เมื่อชนะน็อกยก 5 ต่อแอนดี แกนิกัน เมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1982 และข้ามขึ้นไปชิงแชมป์โลกรุ่นที่ 4 ในรุ่นจูเนียร์เวลเตอร์เวต สมาคมมวยโลก กับแอรอน ไพรเออร์ นักมวยอันตรายชาวอเมริกัน ผู้ยังไม่เคยแพ้ใครในขณะนั้น
ผลการชกไพรเออร์แข็งแกร่งกว่า และสามารถเอาชนะน็อกอาร์เกวโยไปในยกที่ 14 เมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1982 แต่ต่อมาทั้งคู่ได้มีโอกาสล้างตากันอีก ผลการชกก็ออกมาในรูปแบบเดิม คือ อาร์เกวโยเป็นฝ่ายแพ้น็อกไปในยกที่ 10 ชวดตำแหน่งแชมป์โลกในรุ่นที่ 4
อาร์เกวโยวางนวมไปนาน จนหลายฝ่ายคาดว่าเขาคงแขวนนวมไปแล้ว แต่แล้วอาร์เกวโยก็หวนคืนมาชกมวยอีกครั้ง และชกครั้งสุดท้ายชนะน็อกบิลลี คอสเตลโล อดีตแชมป์โลกซูเปอร์ไลต์เวตของสภามวยโลก ไปในยกที่ 4 เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1986 ก่อนที่จะหยุดชกไป เมื่อถูกตรวจพบว่าเป็นโรคหัวใจ
อาร์เกวโยหยุดไปรักษาตัวนานเกือบ 10 ปี ก่อนที่จะกลับมาชกอีกครั้ง แต่ก็มีสถิติลุ่ม ๆ ดอน ๆ เนื่องจากสภาพชีวิตย่ำแย่ และในครั้งสุดท้ายก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนอย่างหมดรูปต่อนักมวยโนเนมอย่างสก็อต วอล์กเกอร์ ในปี ค.ศ. 1995 ก่อนที่จะอำลาชีวิตการชกไปอย่างเป็นทางการในที่สุด
หลังแขวนนวม อาร์เกวโยได้หันไปเล่นการเมือง และได้รับเลือกตั้งให้เป็นนายกเทศมนตรีกรุงมานากัวด้วย เมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2008 แต่ก็มีปัญหารุมเร้าหลายประการ จนในที่สุดอาร์เกวโยได้ทำอัตวินิบาตกรรมด้วยการยิงเข้าที่ขั้วหัวใจตนเองเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2009 รวมอายุได้ 57 ปี
เจพีมอร์แกนเชส
เจพีมอร์แกนเชส () เดิมชื่อว่า เจ.พี. มอร์แกน แอนด์ โค (J.P. Morgan & Co.) เป็นบริษัทให้บริการทางการเงิน และการลงทุน ก่อตั้งโดย จอห์น เพียร์พอนต์ มอร์แกน นักการเงินชาวนิวยอร์ก และแอนโทนี เดร็กเซิล นักการเงินชาวฟิลาเดลเฟีย เมื่อปี ค.ศ. 1871 เดิมใช้ชื่อว่า "เดร็กเซิล มอร์แกน แอนด์ โค" (Drexel, Morgan & Co.) ก่อนจะเปลี่ยนชื่อเป็น "เจ.พี. มอร์แกน แอนด์ โค" (J.P. Morgan & Co.) ในปี ค.ศ. 1895
ในปี ค.ศ. 1935 หลานชายของจอห์น เพียร์พอนต์ มอร์แกน ผู้ก่อตั้งเจพี มอร์แกน คือ เฮนรี มอร์แกน ได้แยกตัวออกไปตั้งบริษัทใหม่ ชื่อ มอร์แกน สแตนลีย์ ซึ่งปัจจุบันเป็นหนึ่งในผู้ให้บริการด้านการลงทุนขนาดใหญ่
ในปี ค.ศ. 2000 เจ.พี. มอร์แกน แอนด์ โค ได้ควบรวมกิจการกับธนาคารเชสแมนฮัตตัน และเปลี่ยนชื่อเป็น "เจพีมอร์แกนเชส" (JPMorgan Chase) เป็นผู้ให้บริการด้านการเงินการธนาคาร การลงทุน และการบริหารทรัพย์สิน ที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลก
รอยัลไนท์
รอยัลไนท์ (ロイヤルナイツ) เป็นชื่อกลุ่มตัวละครของ ดิจิตอลมอนสเตอร์ เป็นอัศวินที่ทำหน้าที่ดูแลโลกดิจิตอล ให้สงบสุขภายใต้อำนาจของอิกดราชิล โดยกลุ่มรอยัลไนท์นั้น อิมพีเรียลดรามอน พาลาดิน โหมด เป็นผู้ก่อตั้งกลุ่มรอยัลไนท์ขึ้นมา
ในภาคนี้ จะมีรอยัลไนท์ ปรากฏตัวออกมา 2 ตัวด้วยกัน คือ ลอร์ดไนท์มอน กับ ดูนัสมอน ออกมาเป็นฝ่ายร้ายรับใช้ลูเจมอนเพื่อที่พวกตนจะได้ครอบครองโลก
ภาคนี้จะมี เหล่ารอยัลไนท์แค่ 4 ตัว คือ อัลฟามอน (アルファモン) โอเมกามอน (オメガモン) ดุ๊กมอน (デュークモン) และ แมกนามอน (マグナモン) ซึ่งภาคนี้โดยโอเมกามอนและแมกนามอนนั้นได้รับคำสั่งให้กวาดล้างดิจิมอนที่อยู่โลกทั้งหมด และดุ๊กมอนเป็นคนแรกที่ไม่สนต่อคำสั่งจากอิกดราชิล แล้วต่อสู้กับโอเมกามอนจนตาย(แท้จริงแล้วเป็นการยอมตายเพื่อหาความจริงเกี่ยวกับโดรุมอนซึ่งร่างจริงคืออัลฟามอนที่ถูกอิกดราซิลจับไป) ซึ่งตอนหลังอัลฟามอนกับโอเมกามอนได้ร่วมมือกันจนกำจัดอิกดราซิลได้สำเร็จในที่สุด
สารไทย
สารไทย () เป็นวิดีโอเกมประเภทอาร์พีจี แบบ 2 มิติ สารไทยผลิตและพัฒนาโดยฮาร์ดเวิร์คเกอร์สตูดิโอ สารไทยเป็นเกมที่แสดงถึงเอกลักษณ์และลักษณะของความเป็นไทยได้เป็นอย่างดี โดยเกมจะดำเนินไปด้วยตัวละครหลักที่ผู้เล่นควบคุมจนมีการเจริญเติบโตและการพัฒนาทักษะไปตามระยะเวลา โดยภายในเกมมีการตกปลา การแต่งงาน การบวช การทำบุญตักบาตร การทำภารกิจ (เควส) การล่ามอนสเตอร์ ฯลฯ ซึ่งสารไทยเป็นเกมที่มีลักษณะคล้ายกับเกมเมเปิลสตอรีและโกสต์ออนไลน์มาก
ชุดสารไทยภาคแรกชุดสารไทยภาคสองทั้งนี้เกมสารไทย 2 ยังได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งในเกมส่งเสริมวัฒนธรรมไทย ที่มีโอกาสจัดแสดงในนิทรรศการเกมดี ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของงานไทยแลนด์เกมโชว์ 2009 มหกรรมเด็กเล่นเกมครั้งที่ 3 ที่จัดขึ้นในศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ ช่วงเดือนมกราคม พ.ศ. 2554 ด้วยเช่นกัน
เครื่องเรือน
เครื่องเรือน () เป็นสิ่งของที่สามารถเคลื่อนย้ายได้ ที่อาจรองรับการใช้งานของร่างกายมนุษย์ (เช่นเครื่องเรือนการนั่งและเตียงนอน) หรือมีไว้สำหรับเก็บของ หรือเก็บวัตถุทางแนวตั้งเหนือพื้นผิวของพื้นดิน เครื่องเรือนสำหรับเก็บของมักมีประตู บานเลื่อน และชั้นเก็บของ ที่อาจเก็บของชิ้นเล็ก ๆ อย่างเสื้อผ้า อุปกรณ์ หนังสือ ข้าวของเครื่องใช้
เครื่องเรือนอาจเป็นผลิตผลที่เกิดจากการออกแบบทางด้านศิลปะ และอาจถือได้ว่าเป็นงานศิลปะประดับตกแต่ง นอกจากนี้อาจมีความหมายในทางเชิงสัญลักษณ์หรือทางด้านศาสนา เครื่องเรือนอาจมีส่วนประกอบร่วมอื่นอย่างเช่นนาฬิกาหรือโคมไฟ เพื่อประโยชน์ใช้สอยพื้นที่ภายใน เครื่องเรือนสามารถทำได้จากวัสดุหลากหลายประเภท เช่น เหล็ก พลาสติก ไม้
เกมบอยคัลเลอร์
เกมบอยคัลเลอร์ () เป็นเครื่องเกมของนินเทนโด อีกรุ่นหนึ่งของเกมบอย ออกวางขายในญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1998 ในอเมริกาเหนือเมื่อ 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1998 และในยุโรปเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1998 มีจอสีและมีขนาดหนาและยาวกว่าเกมบอยพ็อกเก็ตเล็กน้อย แต่เล็กกว่าเกมบอยรุ่นดั้งเดิม เกมบอยและเกมบอยคัลเลอร์มียอดขายรวมกันทั่วโลก 118.69 ล้านเครื่อง
สวิสอินเตอร์เนชันแนลแอร์ไลน์
สวิสอินเตอร์เนชันแนลแอร์ไลน์ (อังกฤษ : Swiss International Air Lines ) เป็นสายการบินของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เป็นบริษัทลูกของลุฟต์ฮันซา มีฐานบินหลักอยู่ที่ท่าอากาศยานซูริค ให้บริการสู่จุดหมายปลายทางในทวีปอเมริกาเหนือ อเมริกาใต้ แอฟริกา และเอเชีย
สายการบินลุฟท์ฮันซ่าของเยอรมนีตกลงเข้าซื้อกิจการของสายการบินสวิสอินเตอร์เนชั่นแนลแอร์ไลน์ คณะกรรมการบริหารของสองบริษัทเป็นผู้ประกาศข่าวหลังจากประชุมกันตลอดวัน
ตามข้อตกลง ลุฟท์ฮันซ่าจะควักกระเป๋าซื้อสายการบินสวิส ซึ่งผู้ถือหุ้นใหญ่ที่สุดคือรัฐบาลสวิตเซอร์แลนด์ เป็นเงิน 310 ล้านยูโรหรือประมาณ 400 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
สวิสอินเตอร์เนชั่นแนลแอร์ไลน์ก่อตั้งขึ้นหนึ่งปีหลังจากสายการบินสวิสแอร์ล้มละลายเมื่อปี พ.ศ. 2544
บรรดาผู้ถือหุ้นของสายการบินนี้ทุ่มเงินถึง 3,500 ล้านดอลลาร์เพื่อหวังจะสร้างสวิสอินเตอร์เนชั่นแนลให้เป็นสายการบินระดับโลก มีบริการหรูหรา แต่ทำไม่สำเร็จ
สวิสอินเตอร์เนชั่นแนลขาดทุนมาตลอดตั้งแต่ก่อตั้ง แถมเจอปัญหาการเปลี่ยนแปลงผู้บริหารเป็นระยะ ๆ
ลุฟท์ฮันซ่ารับปากว่าจะเก็บยี่ห้อสวิสอินเตอร์เนชั่นแนลเอาไว้ แต่อนาคตของสนามบินซูริคซึ่งเป็นฐานของสวิสอินเตอร์เนชั่นแนลยังเป็นปัญหาอยู่
นักธุรกิจชาวสวิสบอกว่าประเทศสวิตเซอร์แลนด์จำเป็นต้องมีสนามบินซูริคเป็นฐานสำหรับการบินระยะไกล แต่ลุฟท์ฮันซ่ามีฐานการบินระยะไกลอยู่แล้วสองแห่งคือนครแฟรงเฟิร์ตและมิวนิค แถมทั้งสองเมืองอยู่ไม่ไกลจากซูริคด้วย
Aside from codeshares with Star Alliance partners, Swiss codeshares with the following carriers:Note: This list includes Star Alliance (SA) partners.One MD-11 aircraft formerly used by Swiss had the Chinese character Ruì (瑞), from the Chinese translation of Switzerland, Ruìshì (瑞士), on the tail fin instead of the cross. It came from the former Swissair subsidiary Swissair Asia, which was formed to allow for Swissair to serve the Republic of China and the People's Republic of China .
โต๊ะ
โต๊ะ เป็นเครื่องเรือนที่มีพื้นผิวด้านบนเรียบขนานกับพื้น รองรับน้ำหนักโดยขาโต๊ะ โดยอาจใช้สำหรับวางสิ่งของอย่างเช่นอาหาร โดยความสูงมีความพอเหมาะสำหรับการนั่ง และโดยมากจะใช้คู่กับเก้าอี้ โต๊ะในยุคก่อนหน้านี้ จะแตกต่างจากปัจจุบันซึ่งโต๊ะสมัยใหม่มักไม่มีลิ้นชัก โต๊ะสำหรับมีไว้เขียนและทำงานในออฟฟิสจะเรียก โต๊ะทำงาน (desk) ซึ่งจะมีลิ้นชักอย่างน้อย 1 อันหรือมากกว่านั้นข้างใต้ บางชิ้นส่วนของโต๊ะอาจขยับปรับเปลี่ยนได้ ทำมาจากไม้ มีคุณสมบัติเป็นของแข็ง
อกหัก
อกหัก คือวลีทั่วๆไปที่ใช้อธิบายความเจ็บปวดทางอารมณ์อย่างรุนแรง หรือความเจ็บปวดจากการสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รักจากการตาย, การหย่าร้าง, การโยกย้ายที่อยู่, ถูกปฏิเสธ ฯลฯ คำๆนี้เป็นคำที่มีใช้มาแต่โบราณและถูกใช้อย่างกว้างขวาง อย่างน้อยก็มีการกล่าวถึงในวรรณคดีเรื่องรามายณะของอินเดีย ซึ่งถูกแต่งในช่วง พ.ศ. 300 -743
โดยทั่วไปแล้ว อกหักมักจะเกี่ยวข้องกับการสูญเสียคู่สมรส หรือ คนที่รัก การสูญเสียผู้ให้กำเนิด, ลูก, สัตว์เลี้ยง หรือ เพื่อนสนิท ก็อาจเรียกได้ว่าอกหักเช่นกัน วลีนี้เกี่ยวข้องถึงความเจ็บปวดบริเวณหน้าอกจากการสูญเสีย และโดยทั่วไป วลีนี้ก็มักจะใช้ในสภาพอาการนี้ ซึ่งถูกเรียกว่า Broken Heart Syndrome (หรือ Takotsubo cardiomyopathy อันมีสาเหตุมาจากการที่สมองหลั่งสารเคมีออกมาเพื่อทำให้เนื้อเยื่อหัวใจอ่อนแอลง
คนหลายๆคนไม่รู้ตัวถึงอาการอกหักในทันที แต่ใช้เวลาระยะหนึ่งในการรับรู้ถึงความเจ็บปวดทั้งทางอารมณ์และกายภาพอย่างสมบูรณ์ดั่งที่ กล่าวเอาไว้ว่า:
มนุษย์หาได้รับรู้ถึงความรู้สึกที่ตนมีตลอดเวลา เช่นเดียวกับเดรฉานที่ไม่สามารถแสดงความรู้สึกของมันออกมาเป็นคำพูดได้ นี่มิได้หมายความว่าพวกมันไม่มีความรู้สึก ซิกมุนด์ ฟรอยด์เคยกล่าวเอาไว้ว่า ผู้ชายอาจจะตกหลุมรักผู้หญิงสักคนหนึ่งได้ถึงเวลา 6 ปี โดยไม่รู้ตัวจนกระทั่งหลายอีกปีผ่านไป ด้วยความรู้สึกที่ดีต่อโลก เขาไม่สามารถบรรยายความรู้สึกที่เขาไม่รู้ออกมาเป็นคำพูดได้ เขามีความรู้สึกแต่เขาไม่รู้จักมัน อาจจะดูเหมือนเป็นการขัดแย้งในตัวเองเพราะเราคิดถึงสิ่งที่เรารู้สึก คิดถึงบางสิ่งที่เรารับรู้อย่างมีสติ ดั่งที่ฟรอยด์กล่าวเอาไว้ในบทความ "The Unconscious" (จิตไร้สำนึก) "เป็นที่แน่นอนที่สุดว่าแก่นแท้ของอารมณ์ที่เราควรจะตระหนักถึง แต่ก็อีกนั่นแหละ มันยิ่งกว่าคำถามที่ว่าเราสามารถ "มี" ความรู้สึกที่เราไม่รู้..."
ตามแนวคิดของพุทธศาสนานั้น การพลัดพรากจากบุคคลที่รักนั้นเป็นเรื่องธรรมดาของโลก อันมีผลมาจากผลกรรม ดังที่กล่าวเอาไว้ในพระไตรปิฎกดังนี้
อาการอกหักสามารถปรากฏได้โดยความเจ็บปวดทางจิต แต่ก็มีหลายๆผลกระทบที่ส่งผลเชิงกายภาพ ประสบการณ์อกหักนี้มักจะถูกคำนึงถึงในลักษณะที่อธิบายไม่ได้ รายการต่อไปนี้เป็นรายการของอาการโดยทั่วไปที่อาจเกิดขึ้น
ฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ง 2551/52
การแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ง. ของประเทศไทย ประจำปี พ.ศ. 2551-2552 โดยทำการแข่งขันระหว่างวันที่ 27 มกราคม-17 มีนาคม พ.ศ. 2552 มีสโมสรเข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมด 69 ทีม แบ่งการแข่งขันเป็น 23 สายในรอบแรก
แข่งแบบแพ้คัดออก วันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552
ชัง ฮี-บิน
ชัง ฮี-บิน (; ค.ศ. 1659–ค.ศ. 1701) ทรงเป็นพระสนมในพระเจ้าซุกจง กษัตริย์ราชอาณาจักรโชซ็อน ต่อมาได้รับการเลื่อนพระยศในตำแหน่งอัครมเหสี แต่ภายหลังถูกลดพระยศที่พระสนมเอกเช่นเดิมและถูกสำเร็จโทษ เรื่องราวของพระองค์ได้รับการดัดแปลงและนำเสนอในละครและภาพยนตร์หลายครั้ง
ชัง ฮี-บินมีชื่อแต่กำเนิดว่า "ชัง อก-จ็อง" (Jang Ok-jeong) เป็นธิดาของชัง ฮย็อง () กับภริยาคนที่สองชื่อ ยุน (Yun) จากตระกูลพาพย็องยุน ()
อก-จ็องได้เข้าเป็นนางพระกำนัลในพระนางชังรย็อล (Jangryeol) มเหสีพระองค์ที่สองของพระเจ้าอินโจ ตามที่พระองค์เจ้าทงพย็อง () ทรงแนะนำ ครั้น ค.ศ. 1686 พระเจ้าซุกจงเสด็จไปทรงเยี่ยมพระนางชังรย็อล และได้พบกับอก-จ็อง จึงทรงรับนางมาเป็นสนมรองขั้นสี่ที่ตำแหน่ง "ซุก-ว็อน" () ต่อมาใน ค.ศ. 1688 ก็โปรดเลื่อนให้เป็นสนมเอกขั้นสองที่ตำแหน่ง "โซ-อึย" () และใน ค.ศ. 1688 อก-จ็องให้ประสูติกาลพระโอรส (ต่อมา คือพระเจ้าคย็องจง) จึงโปรดอวยยศให้เป็นสนมเอกขั้นหนึ่งที่ตำแหน่ง "ฮี-บิน" ()
เป็นไปได้ว่า อก-จ็องให้ประสูติกาลพระโอรสอีกพระองค์ คือ เจ้าฟ้าชายซ็องซู () แต่ข้อสันนิษฐานนี้ยังไม่เป็นที่ยุติ
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1688 พระเจ้าซุกจงทรงถอดพระนางอินฮย็อน () พระอัครมเหสี ออกจากตำแหน่งและให้เนรเทศเสีย กลุ่มการเมืองที่เรียกตัวว่า "ทฤษฎีใหม่" () จึงสนับสนุนให้ทรงตั้งอก-จ็อง ขึ้นเป็นพระอัครมเหสีแทน ก็โปรดตามนั้น พระโอรสที่นางให้ประสูติกาลจึงพลอยได้รับแต่งตั้งเป็นพระรัชทายาทด้วย
อย่างไรก็ดี ใน ค.ศ. 1694 พระเจ้าซุกจงโปรดให้พระนางอินฮย็อนกลับสู่ตำแหน่งเดิม อก-จ็องจึงต้องคืนสู่ตำแหน่งฮี-บิน ครั้น ค.ศ. 1701 พระนางอินฮย็อนสิ้นพระชนม์โดยไม่ทราบเหตุ (บางตำนานกล่าวว่าพระนางอินฮย็อนทรงสิ้นพระชนม์อย่างกระทันหัน) พระเจ้าซุกจงโปรดให้ถอดพระยศพระสนมเอกฮีบินเป็นลงมาเป็นสนมดังเดิมและภายหลังพระนางได้ถูกประหารชีวิตโดยการกินยสฆ่าตัวตายเนื่องจากพระเจ้าซุกจงพบว่าพระนางได้ทำพิธีสาปแช่งพระมเหสีอินฮย็อน แต่ถึงแม้ว่าพระนางจะสิ้นพระชนม์ไปแล้วแต่พระโอรสของพระนางยังได้เป็นองค์รัชทายาทดังเดิม
ต่อมาเมื่อพระราชโอรสได้ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้ากย็องจงแล้ว ก็โปรดให้เฉลิมพระนามถวายอดีตพระสนมเอกฮีบิน พระราชมารดาที่สวรรคตไปแล้วว่า "'พระนางแดบินกุง อ๊กซาน บูแดบิน สกุลชัง'" (; "Lady Oksan, Great Concubine of the Palace; Prefectural Great Concubine of the Indong Jang clan")
แอนต์เวิร์ป
แอนต์เวิร์ป (), อันต์แวร์เปิน () หรือ อ็องแวร์ส () เป็นเมืองในประเทศเบลเยียมและเป็นเมืองหลวงของจังหวัดแอนต์เวิร์ปในฟลานเดอส์ หนึ่งในสามบริเวณของเบลเยียม แอนต์เวิร์ปมีประชากรทั้งสิ้น 472,071 (1 มกราคม 2008) และมีเนื้อที่ 204.51 ตารางกิโลเมตรซึ่งเท่ากับว่ามีความหนาแน่นของประชากร 2,308 ต่อหนึ่งตารางกิโลเมตร บริเวณตัวเมืองและปริมณฑลมีประชากรทั้งหมด 1,190,769 (1 มกราคม 2008)
แอนต์เวิร์ปเป็นเมืองที่มีความสำคัญมานานในกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำของทั้งทางเศรษฐกิจและทางวัฒนธรรมโดยเฉพาะก่อนการการปล้นเมืองแอนต์เวิร์ป (Sack of Antwerp) ของการลุกฮือของชาวดัตช์ (Dutch Revolt) ระหว่างสงครามแปดสิบปี เมืองแอนต์เวิร์ปตั้งอยู่บนฝั่งขวาของแม่น้ำสเกลต์ (Scheldt) ที่เชื่อมกับทะเลเหนือที่ปากน้ำเวสเทิร์นสเกลต์ (Western Scheldt)
โดยชื่อ "แอนต์เวิร์ป" เพี้ยนมาจากคำว่า "อันต์แวร์เปิน" (Antwerpen) ที่มาจากคำว่า "Hand Werpen" ซึ่งแปลว่า "โยนมือลงแม่น้ำ" ที่มาจากปรัมปราพื้นบ้านที่เล่าถึงยักษ์ตนหนึ่งชื่อ ดรูโอน อันติโกน (Druon Antigoon) อาศัยอยู่ใกล้กับแม่น้ำสเกลท์ คอยเก็บส่วยหรือค่าผ่านทางจากนักเดินเรือที่ใช้เส้นทางสัญจรผ่านแม่น้ำสเกลท์ หากนักเดินเรือคนใดไม่ยอมจ่ายค่าผ่านทางก็จะถูกจับตัดมือและโยนมือทิ้งแม่น้ำ ต่อมา ซิลวิอุส บราโบ (Silvius Brabo) ทหารโรมันที่ไม่พอใจกับการกระทำของดรูโอน อันติโกน จึงวางแผนฆ่ายักษ์และตัดมือของยักษ์ทิ้งลงในแม่น้ำ เหมือนกับที่เคยทำกับผู้อื่น ในปัจจุบันสัญลักษณ์ต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับปรัมปราเรื่องนี้ยังปรากฏให้เห็นอยู่ทั้งช็อกโกแลตรูปมือ หรือประติมากรรม
บรูช
บรูช () หรือ บรึคเคอ () เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดและเป็นเมืองหลวงของจังหวัดฟลานเดอร์ตะวันตกในบริเวณเฟลมมิชในประเทศเบลเยียม ตัวเมืองตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ
ศูนย์ประวัติศาสตร์ของเมืองได้รับเลือกให้เป็นเมืองในมรดกโลกของยูเนสโก ตัวเมืองรูปไข่มีเนื้อที่ประมาณ 430 เฮกตาร์ เนื้อที่ทั้งหมดของตัวเมืองมีประมาณกว่า 13,840 เฮกตาร์รวมทั้งอีก 1,075 เฮกตาร์ริมฝั่งทะเลที่เซบรึคเคอ (Zeebrugge) บรูชมีประชากรทั้งสิ้น 117,073 คน (1 มกราคม 2008) ในจำนวนนั้น 20,000 คนอยู่ในศูนย์ประวัติศาสตร์กลางเมือง บริเวณตัวเมืองและปริมณฑลมีเนื้อที่ 616 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรทั้งหมด 255,844 คน (1 มกราคม 2008)
ทางตอนเหนือของเมืองมีลำน้ำที่ใช้ในการคมนาคมรอบ ๆ ได้ ทำให้บรูชเป็นที่รู้จักกันในชื่อ "เวนิสเหนือ"
บรูชมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์เพราะเคยเป็นเมืองท่าและมีความสำคัญในทางศิลปะในยุคจิตรกรรมยุคเนเธอร์แลนด์ตอนต้นในระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 15 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 16
แคลนนาด (แก้ความกำกวม)
แคลนนาด (Clannad) อาจหมายถึง
เกนต์
เกนต์ ( เดิม ), เคนต์ () หรือ ก็อง () เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดและเป็นเมืองหลวงของจังหวัดฟลานเดอร์ตะวันออกในบริเวณเฟลมมิชของประเทศเบลเยียม เดิมตัวเมืองเริ่มจากการตั้งถิ่นฐานที่ปากแม่น้ำสเกลต์และแม่น้ำลูส ในยุคกลางเกนต์เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดและมั่งคั่งที่สุดในตอนเหนือของยุโรป ในปัจจุบันเป็นเมืองท่าและเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยเกนต์
เกนต์เป็นเมืองที่ใหญ่เป็นลำดับสองของประเทศเบลเยียมโดยจำนวนประชากร บริเวณตัวเมืองและปริมณฑลมีเนื้อที่ 1,205 ตารางกิโลเมตรและมีประชากรทั้งหมด 594,582 คน (1 มกราคม 2008)
ทุกปีเป็นเวลาสิบวัน เกนต์จะเป็นที่จัดงาน “เทศกาลเกนต์” ที่มีผู้เข้าร่วมงานราวสองล้านคน
จิตรกรรมเฟลมิช
จิตรกรรมเฟลมิช () รุ่งเรืองตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 15 จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 17 บริเวณฟลานเดอส์เป็นบริเวณที่มีจิตรกรสำคัญ ๆ ทางตอนเหนือของยุโรปและเป็นที่ดึงดูดจิตรกรจากประเทศข้างเคียง จิตรกรเหล่านี้นอกจากจะมีผลงานในฟลานเดอส์แล้วยังได้รับการเชิญให้ไปเป็นช่างเขียนประจำราชสำนักและสำนักต่าง ๆ ในยุโรป
จิตรกรรมเนเธอร์แลนด์เริ่มแรกหรือบางครั้งเรียกว่า "จิตรกรรมสมัยดั้งเดิมของฟลานเดอส์" เป็นศิลปะยุคแรกที่สร้างความนิยมในการเขียนภาพโดยใช้สีน้ำมัน ที่มีรากฐานมาจากจุลจิตรกรรมของปลายสมัยกอทิก จิตรกรคนสำคัญของยุคนี้ก็ได้แก่ยัน ฟัน ไอก์, ฮันส์ แม็มลิง, ฮือโค ฟัน เดอร์คุส, โรเบิร์ต กัมปิน และโรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดิน
จากต้นคริสต์ศตวรรษ 16 เรอแนซ็องส์แบบอิตาลีก็เริ่มเข้ามามีอิทธิพลต่อจิตรกรเฟลมิช แต่ผลงานของจิตรกรเฟลมิชแตกต่างกับงานเขียนเรอแนซ็องส์ของอิตาลีจิตรกรคนสำคัญของยุคนี้ก็ได้แก่ปีเตอร์ เบรอเคิล (ผู้พ่อ)
หลังจากการล้อมเมืองแอนต์เวิร์ป (Siege of Antwerp (1584-1585) ) บริเวณทางใต้ของเนเธอร์แลนด์ (ฟลานเดอส์) ยังอยู่ภายใต้การปกครองของสเปนและแยกตัวจากสาธารณรัฐดัตช์ แม้ว่าจิตรกรหลายคนจะหนีสงครามศาสนาและย้ายจากเนเธอร์แลนด์ใต้ไปยังสาธารณรัฐดัตช์ จิตรกรรมบาโรกแบบเฟลมิชจึงรุ่งเรืองโดยเฉพาะของตระกูลการเขียนแบบแอนต์เวิร์ประหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 17 ที่นำโดยเปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์, อันโตนี ฟัน ไดก์ และยาโกบ ยอร์ดานส์
หลังจากการเสียชีวิตของจิตรกรคนสำคัญ ๆ เช่นรูเบนส์ในปี ค.ศ. 1640 และสงครามแปดสิบปี ในปี ค.ศ. 1648 ความสำคัญทางวัฒนธรรมของฟลานเดอส์ก็เริ่มเสื่อมโทรมลง
การฟื้นฟูจิตรกรรมในบริเวณฟลานเดอส์เริ่มขึ้นอีกครั้งหนึ่งหลังจากการปฏิวัติเบลเยียม ในปี ค.ศ. 1830 แต่จิตรกรจากยุคนี้เรียกว่า "เบลเยียม" มิใช่ "ฟลานเดอส์"
พระนางช็องฮี
สมเด็จพระราชินีจองฮี (Hangeul:정희왕후, Hanja:貞熹王后, Revised Romanization: Jeonghui Wanghu) (8 ธันวาคม 1418 – 6 พฤษภาคม 1483) เป็นพระมเหสีของพระเจ้าเซโจกษัตริย์พระองค์ที่เจ็ดแห่งราชอาณาจักรโชซอนและยังเป็นพระราชมารดาของพระเจ้าเยจงแห่งโชซอนกษัตริย์พระองค์ที่แปดแห่งราชอาณาจักรโชซอน ภายหลังการสิ้นพระชนม์ของพระราชสวามีในปี ค.ศ. 1468 พระนางทรงขึ้นดำรงตำแหน่งผู้สำเร็จราชการให้กับพระราชโอรสในปี ค.ศ. 1468 ถึง ค.ศ. 1469 และยังทรงเป็นผู้สำเร็จราชการให้กับพระราชนัดดาซึ่งก็คือพระเจ้าซองจงแห่งโชซอนในปี ค.ศ. 1469 ถึง ค.ศ. 1477 พระนางทรงเป็นธิดาจากตระกูลยุนแห่งพาพยอง
สมเด็จพระราชินีจองฮีประสูติในวันที่สิบเอ็ดเดือนที่สิบเอ็ดตามปฏิทินจันทรคติในปีที่สิบแปดของการของราชของพระเจ้าแทโจแห่งโชซ็อน พระบิดาคือ ยุน พยอน (Hangul: 윤번, Hanja: 尹璠) (ค.ศ.1384–ค.ศ.1448) ดำรงตำแหน่งผู้ว่าการเมืองหลวงในขณะนั้น มารดาเป็นสตรีจากสายสกุลลี (Hangul: 이씨, Hanja: 李氏) พระนางทรงเข้าพิธีอภิเษกสมรสกับเจ้าชายซูยาง ในปี ค.ศ. 1428 ในวันที่สามสิบเดือนที่สิบสองตามปฏิทินจันทรคติในปีที่สิบของการครองราชย์ของพระเจ้าเซจงมหาราช พระนางขึ้นดำรงตำแหน่งสมเด็จพระราชินีหลังจากที่พระราชสวามีเสด็จขึ้นครองราชย์ในปี ค.ศ. 1455
สมเด็จพระราชินีจองฮีกลายเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินเมื่อพระราชโอรสเจ้าชายแฮยางเสด็จขึ้นครองราชย์เนื่องจากร่างกายทรงไม่แข็งแรง ในปี ค.ศ. 1468 ตามประวัติศาสตร์พระนางทรงเป็นนักปกครองที่ดีดังเช่นสมัยที่พระราชสวามียังมีพระชนม์ชีพทรงปกครองราชอาณาจักรจนทำให้เกิดความรุ่งเรืองมากมาย
ในปี ค.ศ. 1469 พระเจ้าเยจงทรงสิ้นพระชนม์จากอาการประชวรขณะมีพระชนมายุเพียง 20 พรรษา ทำให้พระโอรสของเจ้าชายอึยคยอง มกุฎราชกุมารซึ่งเป็นพระราชนัดดาของพระนางขึ้นดำรงตำแหน่งกษัตริย์นามว่าพระเจ้าซองจงแห่งโชซอน ในขณะนั้นมีพระชนมายุเพียง 13 พรรษา สมเด็จพระราชินีจองฮีทรงเป็นผู้สำเร็จราชการร่วมกับพระนางอินซูซึ่งเป็นพระราชมารดาของพระเจ้าซองจง พระนางทรงอนุญาตให้เกษตรกรของประเทศสามารถปลูกพืชในพื้นที่ที่พระนางประทานให้ซึ่งเคยเป็นพื้นที่ของการทหาร และในปี ค.ศ. 1474 ทรงร่างกฎหมายที่ใช้ปกครองประเทศเสร็จสมบูรณ์ซึ่งใช้เวลาร่างขึ้นมาตั้งแต่สมัยพระเจ้าเซโจ
สมเด็จพระราชินีจองฮีทรงลงจากการเป็นผู้สำเร็จราชการของพระเจ้าซองจงในปี ค.ศ. 1477 ซึ่งตามกฎมณเฑียรบาลระบุให้กษัตริย์เมื่อมีพระชนมายุครบ 20 พรรษา สามารถว่าราชการแผ่นดินได้ด้วยพระองค์เอง พระนางทรงสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1483 ในวันที่สามสิบเดือนที่สามในปีที่สิบสี่ของการครองราชย์ของพระเจ้าซองจงขณะพระชนม์ได้ 65 พรรษา ซึ่งนักประวัติศาสตร์ได้สันนิษฐานว่า พระนางทรงได้รับความกระทบกระเทือนพระทัยจากการสูญเสียสมเด็จพระราชินีเจฮอนซึ่งสิ้นพระชนม์ไปก่อนหน้านั้น ประกอบกับมีพระชนมายุมากแล้ว ทำให้พระวรกายไม่ค่อยแข็งแรงนัก
สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาตอนเหนือ
สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาตอนเหนือ (ภาษาอังกฤษ: Northern Renaissance) เป็นวลีที่หมายถึงยุคเรอเนสซองซ์ในทวีปยุโรปเหนือ หรือทั่วๆ ไปคือทวีปยุโรปนอกอิตาลี ก่อน ค.ศ. 1450 สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลีมนุษย์วิทยาไม่มีอิทธิพลเท่าใดนักนอกอิตาลี แต่ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 15 ปรัชญาเรอเนสซองซ์ก็เผยแพร่ไปทั่วยุโรปที่ทำให้เกิด สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาเยอรมัน, สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาฝรั่งเศส, สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาอังกฤษ, สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาเนเธอร์แลนด์ , สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาสเปน, สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาโปแลนด์ และอื่นที่มีเอกลักษณ์และความรุ่งเรืองที่แตกต่างไปของแต่ละท้องถิ่น
ในฝรั่งเศส, พระเจ้าฟรองซัวส์ที่ 1 แห่งฝรั่งเศสทรงนำ จิตรกรรมอิตาลีเข้ามาในฝรั่งเศส ทรงจ้างจิตรกรชาวอิตาลีรวมทั้งเลโอนาร์โด ดา วินชี และทรงสร้างพระราชวังอันใหญ่โตมโหฬารที่เป็นการเริ่มสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาฝรั่งเศส การค้าขายในเมืองเช่นบรูจส์ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 และในอันท์เวิร์พ ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ช่วยเพิ่มการแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรมระหว่างอิตาลีและกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำทางตอนเหนือ แต่ในด้านศิลปะโดยเฉพาะทางสถาปัตยกรรม ศิลปะกอธิคยังคงมีอิทธิพลอยู่ต่อมาจนกระทั่งการมาถึงของศิลปะบาโรกแม้ว่าจิตรกรจะมีแนวโน้มที่จะเขียนแบบอิตาลี
การก่อตั้งมหาวิทยาลัยและการพิมพ์หนังสือช่วยเผยแพร่ปรัชญาทั่วไปในฝรั่งเศส, กลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำ, ในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และต่อมาไปยังสแกนดิเนเวีย และในที่สุดในอังกฤษภายในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 16 นักเขียนและนักมนุษย์วิทยาเช่น), ฟรองซัวส์ ราเบเลส์ (François Rabelais), ปีแยร์ เดอ รอนซาร์ด (Pierre de Ronsard) และ อิราสมัส ได้รับอิทธิจากเรอเนสซองซ์อิตาลีเป็นอันมากและกลายมาเป็นส่วนหนึ่งของขบวนการทางปัญญาของสมัยนั้น ระหว่างยุคเรอเนสซองซ์อังกฤษซึ่งคาบกับสมัยเอลิสซาเบธ นักเขียนเช่นวิลเลียม เชกสเปียร์ และคริสโตเฟอร์ มาร์โลว์ (Christopher Marlowe) สร้างงานประพันธ์ที่มีอิทธิต่อมาอีกเป็นเวลานาน เรอเนสซองซ์เผยแพร่ไปยังโปแลนด์โดยตรงจากอิตาลีโดยจิตรกรจากฟลอเรนซ์และกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำที่ทำให้เกิดการริเริ่มสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาโปแลนด์.
ลักษณะของเรอเนสซองซ์ตอนเหนือในบางบริเวณแตกต่างจากลักษณะเรอเนสซองซ์ของอิตาลีที่เกิดจากการมีระบบอำนาจการปกครองที่มาจากศูนย์กลาง ในขณะที่อิตาลีและเยอรมันเป็นระบบรัฐอิสระเล็กๆ น้อยๆ แต่บางส่วนของยุโรปตะวันตกเริ่มมีการก่อตั้งชาติที่มีรัฐบาลกลาง นอกจากนั้นทางเหนือของยุโรปยังมีความเกี่ยวข้องใกล้ชิดกับการปฏิรูปศาสนาของนิกายโปรเตสแตนต์และมีความขัดแย้งภายในระหว่างกลุ่มโปรเตสแตนต์ต่างๆ กับกลุ่มโรมันคาทอลิกที่มีผลกระทบกระเทือนที่ไม่แต่ทางการเมืองเช่นการแบ่งแยกเนเธอร์แลนด์แต่ยังมีผลสะท้อนต่อขบวนการการวิวัฒนาการของเรอเนสซองซ์ด้วย
รัสมัส เลอร์ดอร์ฟ
รัสมัส เลอร์ดอร์ฟ (Rasmus Lerdorf) (เกิด 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2511 ใน ประเทศกรีนแลนด์) เป็นโปรแกรมเมอร์ชาวเดนมาร์ก และเป็นที่รู้จักในฐานะผู้คิดค้นภาษาโปรแกรมพีเอชพี
เขาจบการศึกษาจากโรงเรียนคิงซิตี ในปี พ.ศ. 2531 และมหาวิทยาลัยวอเตอร์ลู พ.ศ. 2536 ในด้านวิศวกรรมศาสตร์ ปัจจุบันทำงานอยู่ที่บริษัทยาฮู!
ค่ายฝึกเขาชนไก่
ค่ายฝึกเขาชนไก่ เป็นสถานที่ฝึกภาคสนามของนักศึกษาวิชาทหาร สังกัดหน่วยบัญชาการรักษาดินแดน กองทัพบกไทย ตั้งอยู่ตำบลลาดหญ้า อำเภอเมือง จังหวัดกาญจนบุรี บนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3199 (กาญจนบุรี–เขื่อนศรีนครินทร์) อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 150 กิโลเมตร ในเวลาที่ไม่มีการฝึกจะเปิดเป็นค่ายฝึกสำหรับประชาชนทั่วไปมีกิจกรรมเช่น การโดดหอสูง การยิงปืน การไต่เชือกข้ามลำน้ำ ชมพื้นที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ โดยในช่วงเดือนมกราคมถึงกุมภาพันธ์ของทุกปีจะเป็นค่ายฝึกนักศึกษาวิชาทหาร ค่ายฝึกเขาชนไก่ได้เปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชมได้ตั้งแต่เดือนมีนาคม 2543
ชื่อ "เขาชนไก่" เชื่อว่าเป็นบ้านเดิมของขุนไกร พ่อของขุนแผน เป็นสถานที่ที่นางทองประศรี แม่ของขุนแผนพาขุนแผนหรือพลายแก้ว เมื่อครั้งยังเด็กมาหลบราชภัย เข้ามาตั้งรกรากอยู่ที่ "ดอนเขาชนไก่" บนยอดเขาชนไก่มีลานกว้าง มีหลักหินแสดงบริเวณอยู่ เชื่อกันว่า เป็นลานชนไก่ของขุนแผน โดยขุนแผนหลังเข้ารับราชการและได้รับตำแหน่งเลื่อนขึ้นเป็นเจ้าเมืองกาญจนบุรี หรือ พระสุรินททร์ฤๅชัย ชาวบ้านจึงได้สร้างศาล"เจ้าพ่อเขาชนไก"่ ขึ้นมาสักการะ
ในปี พ.ศ. 2549 มีภาพยนตร์ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับนักศึกษาวิชาทหาร และการฝึกที่เขาชนไก่ ชื่อเรื่อง "เขาชนไก่" ในปี พ.ศ. 2558 มี ภาพยนตร์ ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับนักศึกษาวิชาทหารสุดฮาต้องเจอกับผีครูฝึกสุดโหดที่ฮา ชื่อเรื่อง รด. เขาชนผีที่เขาชนไก่
แต่เดิมในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช เกิดเหตุการณ์ สงครามเก้าทัพ เป็นสงครามครั้งสุดท้ายระหว่างไทยกะพม่า พม่าได้ยกกองกำลังมาทั้งหมด 9 ทัพด้วยกัน มีทัพหนึ่งได้ยกมาทางทุ่งลาดหญ้า ฝ่ายไทยเลยใช้เขาชนไก่เป็นที่ตั้งและดูการเคลื่อนไหวของพม่า เวลาว่างทหารไทยก็เอาไก่มาชนกัน และบริเวณยอดเขาจนถึงทุกวันนี้และยังมีศาลของ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช อยู่ด้วยในการรบที่ลาดหญ้า สมเด็จวังหน้าทรงให้ ออกญามหาโยธาคุมทหารมอญ 3,000 คนเป็นกองหน้าไปตั้งสกัดข้าศึกที่ด่านกรามช้าง ส่วนทัพใหญ่ตั้งค่ายมั่นที่ทุ่งลาดหญ้าตรงช่องสะเดาใกล้กับเขาชนไก่ และยังทรงให้ตั้งค่ายอีกค่ายหนึ่งที่ปากแพรก (ปัจจุบันคือ ตัวเมืองกาญจนบุรี)
ศิริชัย ไม้งาม
นายศิริชัย ไม้งาม เกิดเมื่อวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2502 เป็น กรรมการในคณะกรรมการจัดทำยุทธศาสตร์ชาติด้านการสร้างโอกาสและความเสมอภาคทางสังคม แกนนำกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย รุ่นที่ 2 ดำรงตำแหน่งประธานสหภาพแรงงานของการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย(สร.กฟผ.) ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2545
นายศิริชัย เรียนจบวิทยาลัยเทคนิคฉะเชิงเทรา จบการศึกษาปริญาตรีรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต ระดับปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มีอาชีพเป็นพนักงานรัฐวิสาหกิจ เริ่มการทำงานที่โรงไฟฟ้าพระนครใต้ และมาปฏิบัติงานต่อที่โรงไฟฟ้าบางปะกง เป็นรองเลขาธิการสมาพันธ์แรงงานการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย (สฟท.) และรองเลขาธิการปฏิบัติการสมาพันธ์แรงงาน รัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ (สรส.) รวมทั้งกรรมการแรงงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ ผู้แทนฝ่ายลูกจ้าง จึงมีความสนิทสนมกับ สมศักดิ์ โกศัยสุข เลขาธิการ สรส. แกนนำพันธมิตรฯ เป็นอย่างดี
ผลงานเด่นคือการต่อต้านการแปรรูปรัฐวิสาหกิจ โดยเป็น 1 ใน 12 คน ที่ไม่รับหุ้น กฟผ.และร้องเรียนไปยังศาลปกครองสูงสุดให้เพิกถอนการแปรรูป กฟผ. และเป็นผู้นำในการคัดค้านการขายโรงไฟฟ้าบางปะกง แม่เมาะ และราชบุรี ในสมัยรัฐบาลพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ พ.ศ. 2539 จนถึงสมัยรัฐบาลชวน หลีกภัย พ.ศ. 2542
http://view.gprocurement.go.th/07_personal/view_personal.php?id_card=1000000000048
http://www.parliament.go.th/news/news_detail.php?prid=156962
คนเล่นลูท (คาราวัจโจ)
คนเล่นลูท () เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยคาราวัจโจ จิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลีที่มีด้วยกันสามฉบับ
โดยในแต่ละฉบับมีอบู่ด้วยกันแต่ละที่ ดังนี้ ชิ้นที่หนึ่งเป็นของงานสะสมวิลเด็นชไตน์
ชิ้นที่สองเป็นของพิพิธภัณฑ์เฮอร์มิทาจถูกเก็บรักษาในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก
ชิ้นที่สามอยู่ที่คฤหาสน์แบ็ดมินตันที่กลอสเตอร์เชอร์โดยเพิ่งมีการค้นพบในปี ค.ศ. 2007
วิธีการทาสีมีอยู่ในภาพทั้งสามนั้นทั้งหมดที่แสดงถึงเด็ก มีการวาดถึงใบหน้าและความอ่อนเยาว์ โดยโครงสร้างของผมเป็นลักษณะผมหนาสีน้ำตาลใน เครื่องดนตรี ในภาพแรกมีการวาดถึงเพลงเกี่ยวกับความรักลงไปในภาพเพื่อสื่อความหมายบ้างอย่าง ที่โต๊ะมีการวาดตัวเลข ในบ้างภาพมีการวาดเปลือยหินอ่อนกับไวโอลินในด้านหนึ่งและดอกไม้และผลไม้ที่อื่นๆที่มีประกบในภาพ
ตลาดโต้รุ่งหัวหิน
ตลาดโต้รุ่งหัวหิน เป็นถนนคนเดิน เพื่อการพักผ่อนและการค้าขายสินค้าในเวลากลางคืน โดยแรกเริ่มใช้ถนนเดชานุชิต ส่วนตลาดล่าง มีความยาวเพียง 500-700 เมตร ต่อมาจึงมีปริมาณผู้ขายและผู้ซื้อมากขึ้น จึงต้องให้เทศบาลจัดสรรทั้งถนนเดชานุชิต ส่วนบนเพิ่ม ถือเป็นส่วนการจัดการของเทศกิจ งานเทศบาลตำบลหัวหินในขณะนั้น โดยยังอยู่ในส่วนการดูแลของ ตลาดฉัตรไชย
เริ่มแรกในการจัดตลาดเป็นส่วนการขายอาการและเสื้อผ้าแบบตลาดคนเดินกลางคืน โดยใช้พื้นที่ของถนนเพียง 100-300 เมตรบริเวณช่วงต่อเชื่อมตลาดหลังจากนั้นจึงย้ายลงมาในถนนและเริ่มการจัดสรรพื้นที่ โดยในปี 2540 เริ่มขยายตลาดออกไปยังตลาดบนและเริ่มการจัดตลาดโดยเทศกิจ ทำให้มีร้านค้าเพิ่มขึ้นมากมาย โดยส่วนใหญ่จะเป็นของกินเล่น ขนมขบเคี้ยว และร้านอาหารทะเล ตามสั่ง ของที่ระลึก เสื้อผ้าเป็นส่วนใหญ่
ร้านค้าที่ออกร้านจำป็นต้องขึ้นทะเบียนผู้ค้ากับเทศกิจ เทศบาลหัวหิน เพื่อจัดระเบียบการตั้งร้านค้า และร้านค้าต้องไม่เป็นสิ่งปลูกสร้างถาวร โดยใช้กฏการจัดตลาดตามสากล 
สินค้าที่มีจำหน่ายเป็นส่วนใหญ่ คือ เสื้อผ้า ของที่ระลึก ขนมขบเคี้ยว อาทิ โรตี ข้าวโพดย่าง ขนม และไอศครีมโบราณ ปัจจุบัน(ปี 2556)จะเป็นร้านอาหารทะเลเป็นส่วนใหญ่
ตั้งอยู่ตลอดแนวถนนเดชานุชิต ตะวันตกติดถนนพระปกเกล้าฯ ทิศตะวันออกติดถนนเพชรเกษม ปัจจุบัน(ปี 2557) คือ ซอย หัวหิน 72
เวลาในการเปิดนั้นเริ่มเวลาประมาณ 17.00 - 23.00 ของทุกวัน
และสามารถเดินข้ามระหว่างส่วนตลาดบนและล่างได้โดยเสรี โดยส่วนมากผู้คนนิยมมาเที่ยวในเวลาวันหยุดพิเศษ และเสาร์อาทิตย์จำนวนมาก
วาเลนตีโน รอสซี
วาเลนตีโน รอสซี () นักแข่งรถจักรยานยนต์อาชีพ รุ่นโมโตจีพี แชมป์โลก 9 สมัยชาวอิตาลี เกิดเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1979 ที่ตาวุลเลีย เมืองอูร์บีโน เป็นบุตรชายของกราเซียโน รอสซี อดีตนักแข่งรถจักรยานยนต์ รอสซีใช้หมายเลข 46 ในการแข่งขัน
รอสซีเคยขับรถรุ่น 125 และ 250 ซีซี ร่วมทีมอพรีเลีย ระหว่างปี พ.ศ. 2539 - 2542 ก่อนจะย้ายมาขับให้กับทีมเรปโซล-ฮอนด้า ในรุ่น 500 ซีซี และโมโตจีพี ระหว่างปี พ.ศ. 2543 - 2546 และย้ายมาอยู่กับทีมยามาฮ่า ในปี พ.ศ. 2547 - 2553 โดยย้ายไปขับให้กับทีมดูคาติ ในปี พ.ศ. 2554 - 2555 ก่อนย้ายกลับมาร่วมทีมยามาฮ่าอีกครั้งในปี พ.ศ. 2556
หลังจากจบการแข่งขันในฤดูกาล 2014 ไปแล้วในการแข่งขัน MotoGP ผู้ที่คว้าชัยแชมป์โลกไปครองตกเป็นของ มาร์ค มาร์เควซ ด้วยคะแนนรวม 362 คะแนน ตามมาด้วย อดีตแชมป์โลกหลายสมัย อย่างวาเลนติโน่ รอสซี่ ที่ครองอันดับรองแชมป์ในปีนี้ ด้วยคะแนนรวม 295 และยังเจ๋งพอได้คลองตำแหน่ง MotoGP Star of the Year อีกด้วย
หลังจากสิ้นสุดการแข่งขัน MotoGp ในแต่ละปีจะมีการโหวต นักแข่งที่แฟนๆคิดว่า ยอดเยี่ยมที่สุดในแต่ละปีโดยในปีนี้ สาวก MotoGP ร่วมกันเทใจให้ วาเลนติโน่ รอสซี่ หรือฉายา “เดอะด็อคเตอร์” จนได้รับตำแหน่ง ยอดนักบิดฤดูกาล 2014
อุมัร ฮะซัน อะห์มัด อัลบะชีร
อุมัร ฮะซัน อะห์มัด อัลบะชีร (, 1 มกราคม ค.ศ. 1944 - ) เป็นหัวหน้าพรรคเนชันแนลคองเกรส และประธานาธิบดีของประเทศซูดานคนปัจุจบัน เริ่มเข้ามามีอำนาจทางการเมืองครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1989 ขณะยังเป็นนายทหารยศพันโท โดยเป็นผู้นำกลุ่มนายทหารทำรัฐประหารไม่นองเลือดขับไล่รัฐบาลของนายกรัฐมนตรีซาดิก อัลมะฮ์ดี (Sadiq al-Mahdi) ซึ่งเป็นรัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้งตามระบอบประชาธิปไตย
ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2004 รัฐบาลของนายอัลบะชีรได้เจรจายุติสงครามกลางเมืองซูดานครั้งที่สอง ซึ่งเป็นสงครามที่ดำเนินมาต่อเนื่องยาวนานที่สุดและนองเลือดที่สุดครั้งหนึ่งในคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยให้อำนาจปกครองตนเองบางส่วนในเซาท์ซูดานซึ่งเป็นพื้นที่เกิดสงคราม อย่างไรก็ตาม นับตั้งแต่สิ้นสุดสงครามกลางเมืองแล้ว รัฐบาลของนายอัลบะชีรได้ถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างกว้างขวางต่อบทบาทของรัฐบาลในการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ที่ดาร์ฟูร์ อันเป็นการกวาดล้างชาติพันธุ์ประชากรที่ไม่ใช่ชาวอาหรับครั้งใหญ่ในซูดาน มีผู้เสียชีวิตจากกรณีดังกล่าวอยู่ระหว่าง 200,000 ถึง 400,000 คน บทบาทของนายอัลบะชีรในเรื่องนี้ได้นำไปสู่การสู้รบอย่างรุนแรงระหว่างกองกำลังติดอาวุธของพวกยันยาวิด (Janjaweed) ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากฝ่ายรัฐบาล และกองกำลังกบฏฝ่ายต่างๆ อันได้แก่ กองทัพปลดแอกประชาชนซูดาน (Sudan People's Liberation Army, SPLA) กองทัพปลดปล่อยซูดาน (Sudanese Liberation Army, SLA) และขบวนการความยุติธรรมและความเสมอภาค (Justice and Equality Movement, JEM) ซึ่งทำการรบในรูปแบบสงครามกองโจรในแคว้นดาร์ฟูร์ ผลจากสงครามครั้งนี้ทำให้ประชาชนกว่า 2.5 ล้านคนต้องไร้ที่อยู่อาศัย และความสัมพันธ์ระหว่างประเทศชาดกับซูดานตกต่ำลงจนถึงระดับวิกฤต
เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2008 หลุยส์ โมเรโน-โอแคมโป อัยการประจำศาลอาญาระหว่างประเทศ (International Criminal Court, ICC) ได้ฟ้องร้องนายอัลบะชีรในข้อหาฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ กระทำอาชญากรรมต่อมนุษยชาติ และอาชญากรรมสงครามในแคว้นดาร์ฟูร์ ศาลได้ออกหมายจับนายอัลบะชีรเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 2009 ในข้อหาอาชญากรรมต่อมนุษยชาติและอาชญากรรมสงคราม แต่ไม่รวมข้อหาฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ เนื่องจากศาลได้ชี้ว่าหลักฐานที่จะฟ้องร้องด้วยข้อหาดังกล่าวยังมีไม่เพียงพอ หมายจับดังกล่าวได้ถูกนำส่งไปยังรัฐบาลซูดาน ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่น่าจะเกิดขึ้นได้ อย่างไรก็ตาม นายอัลบะชีรยังคงดำรงตำแหน่งประมุขของประเทศต่อไปแม้จะมีหมายจับจากศาลอาญาระหว่างประเทศออกมาก็ตาม
นายอัลบะชีรได้ลงสมัครรับเลือกตั้งประธานาธิบดีในการเลือกตั้งทั่วไปของซูดานที่กำลังจะเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 2009 นับเป็นการเลือกตั้งตามระบอบประชาธิปไตยแบบหลายพรรคการเมืองของซูดานครั้งแรกในรอบ 9 ปี คู่แข่งคนสำคัญของนายอัลบะชีรคือนายซัลวา เคียร์ มายาร์ดิท (Salva Kiir Mayardit) รองประธานาธิบดีคนปัจจุบัน ซึ่งเป็นผู้นำของกองทัพปลดแอกประชาชนซูดาน (SPLA)
สาวิทย์ แก้วหวาน
นายสาวิทย์ แก้วหวาน เกิดเมื่อ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2504 เป็นประธานคณะกรรมการสมานฉันท์แรงงานไทย และแกนนำรุ่นที่ 2 ของกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย สายอาชีพแรงงานรัฐวิสาหกิจ เป็นแกนนำสหภาพแรงงานรัฐวิสาหกิจรถไฟแห่งประเทศไทย (สร.รฟท.)
นายสาวิทย์จบการศึกษาจากวิทยาลัยเทคนิคพัทลุง คณะวิศวกรรมรถไฟ เข้าทำงานในการรถไฟแห่งประเทศไทย ตั้งแต่ พ.ศ. 2525 เข้าสู่ขบวนการแรงงานในปี พ.ศ. 2531 และได้ร่วมกิจกรรมเคลื่อนไหวต่างๆ เรื่อยมา ได้เป็นรองประธานสหภาพแรงงานรัฐวิสาหกิจรถไฟแห่งประเทศไทย จนกระทั่งเป็นเลขาธิการสมาพันธ์แรงงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ (สรส.)และต่อมาได้เข้าร่วมกลุ่มคณะกรรมการสมานฉันท์แรงงานไทย ซึ่งได้เข้าร่วมชุมนุมขับไล่รัฐบาลพันตำรวจโททักษิณ ชินวัตร ปี พ.ศ. 2549 กับกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย โดยมีบทบาทเป็นโฆษกบนเวที และถูกแต่งตั้งให้เป็นแกนนำรุ่นที่ 2 ในการชุมนุมเมื่อปี พ.ศ. 2551
แต่ต่อมาในวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2554 นายสาวิทย์พร้อมด้วยนายสมศักดิ์ โกศัยสุข ได้ทำตามมติของ สรส. ซึ่งมีนายสาวิทย์เป็นเลขาธิการอยู่ โดยถอนตัวออกจากการเป็นแกนนำพันธมิตรฯ เนื่องจากมีความเห็นต่างกันในเรื่องที่พรรคการเมืองใหม่ (กมม.) ซึ่งเป็นพรรคการเมืองที่ตั้งขึ้นมาโดยกลุ่มพันธมิตรฯ ถึงเรื่องการที่จะส่งผู้สมัครของพรรคลงเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2554 หรือไม่
วันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ได้มีมติให้สมาชิกรัฐวิสาหกิจ 43 แห่งทั่วประเทศ ร่วมชุมนุมขับไล่รัฐบาลนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ กับกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย ถ้ายังไม่ลาออก ให้รัฐวิสาหกิจทั่วประเทศนัดหยุดงานพร้อมกัน ตั้งแต่วันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 เป็นต้นไป เพื่อกดดันรัฐบาล เนื่องจากเห็นว่ารัฐบาลสมชายได้ใช้ความรุนแรงในการสลายการชุมนุมกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยที่หน้ารัฐสภาวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2551 จนมีผู้ได้รับบาดเจ็บและเสียชีวิต
นายสาวิทย์ ใช้ชีวิตคู่กับ เสน่ห์ หงษ์ทอง ผู้ประสานงานศูนย์ประสานงานกรรมกรและเป็นหนึ่งในผู้ร่วมชุมนุมกับพันธมิตรด้วย มีบุตรด้วยกัน 2 คน
http://www.parliament.go.th/news/news_detail.php?prid=156962
http://www2.nurnia.com/10447/11/thai-social-political-economic/
รีซอตโต
รีซอตโต () เป็นอาหารอิตาลีชนิดหนึ่ง ซึ่งเป็นข้าวผัดที่มีลักษณะข้นไปด้วยครีมจากการดูดซับไวน์และน้ำซุปจากเนื้อวัว ปลา หรือผักในขณะผัด ส่วนผสมหลักของรีซอตโตโดยทั่วไปมักประกอบด้วยชีสพาร์มีซอน เนย และหัวหอม ซึ่งเป็นหนึ่งในวิธีหุงข้าวอันนิยมที่สุดในอาหารอีตาลี
โดยปกติใช้ข้าวการ์นาโรลี ข้าววีอาโลเนนาโน หรือข้าวอาร์โบรีโอในการทำอาหาร แต่เนื่องจากข้าวสองชนิดแรกมีราคาสูงเกินไป การใช้ข้าวอาร์โบรีโอจึงเป็นที่นิยมในการทำรีซอตโตดังที่พบเห็นได้ทั่วไป
ประเภทของรีซอตโตมีหลากหลายเช่นเดียวกันกับข้าวผัดของไทย เช่น
แทว็อนกุน
แทว็อนกุน () เป็นตำแหน่งของราชวงศ์โชซ็อน สำหรับพระราชบิดาของกษัตริย์ที่ไม่ได้ครองราชย์เอง แต่พระโอรสนั้นครองราชย์ ปกติแล้วในคราวที่แต่งตั้งแทว็อนกุนนั้น ตัวแทว็อนกุนเองจะสิ้นพระชนม์ไปแล้ว ในราชวงศ์โชซ็อน มีแทว็อนกุน 4 พระองค์ ที่จริงพระราชบิดาของกษัตริย์ที่ไม่ได้ครองราชย์นั้นมีมากกว่านี้ แต่เมื่อพระโอรสขึ้นครองราชย์ก็มักจะแต่งตั้งพระราชบิดาของพระองค์เป็นกษัตริย์เสมอ
บุปผาราตรี 3.1
บุปผาราตรี 3.1 เป็นภาพยนตร์ไทยภาคต่อ ภาค 3 ของหนังผี สยองขวัญ ต่อจาก "บุปผาราตรี" และ "บุปผาราตรี เฟส 2" ออกฉายวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2552 กำกับและเขียนบทโดย ยุทธเลิศ สิปปภาค นำแสดงโดย เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์, มาริโอ้ เมาเร่อ, ด.ญ.นัดตะวัน ศักดิ์ศิริ,ฉันทนา กิติยพันธ์, สมเล็ก ศักดิกุล, สุธน เวชกามา, สายเชีย วงศ์วิโรจน์
มีเรื่องราวที่เกิดขึ้นที่ ออสการ์อพาร์ตเม้นต์ ในยุคเรโนเวท ทำการปรับปรุงสถานที่ใหม่ บริหารงานโดย “เจ๊สาม” (ฉันทนา กิติยพันธ์) พี่สาวของเจ๊สี่ที่เสียชีวิตไปแล้ว ซึ่งเจ๊สามเปิดบ่อนเถื่อนอย่างลับ ๆกับ"เซียนต้อม" (ค่อม ชวนชื่น) ขณะเดียวกัน “หรั่ง” (มาริโอ้ เมาเร่อ) หนุ่มนักวาดการ์ตูนผี ที่มีความสามารถมองเห็นผีได้ย้ายเข้ามาอยู่ ซึ่งเขาได้พบกับผี “บุปผา” (เฌอมาลย์ บุณยศักดิ์) ที่ห้อง 609 จนทำให้หรั่งหลงรักบุปผา
"บุปผาราตรี 3.1" เปิดตัวในสัปดาห์แรกด้วยโรงฉาย93 โรงฉาย ด้วยรายได้ 13.8 ล้านบาท ซึ่งไม่ต่างกับในภาคแรกเมื่อปี พ.ศ. 2546 ที่เปิดตัว 3 วันได้ไป 8 ล้านบาท ภาพยนตร์ทำรายได้รวม 36.72 ล้านบาท
เฟเดรีโก เฟลลีนี
เฟเดรีโก เฟลลีนี () (20 มกราคม ค.ศ. 1920 – 31 ตุลาคม ค.ศ. 1993) เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอิตาลี เป็นที่รู้จักในผลงานในการใช้ภาพแบบแฟนตาซีและบาโรค ผลงานของเขามีอิทธิพลต่อนักสร้างภาพยนตร์ในศตวรรษที่ 20
สแตนลีย์ คูบริก
สแตนลีย์ คูบริก () (26 กรกฎาคม ค.ศ. 1928 – 7 มีนาคม ค.ศ. 1999) เป็นผู้สร้างภาพยนตร์ทรงอิทธิพลชาวอเมริกัน-อังกฤษ นักเขียนบท ผู้สร้าง และนักถ่ายภาพ เขามีผลงานกำกับที่มักมีข้อวิพากษ์วิจารณ์ขัดแย้งอยู่หลายเรื่อง การทำงานของเขามีความละเอียดละออใส่ใจในการเลือกคัดสรร การทำงานที่เชื่องช้า และมีความหลากหลายในประเภทของภาพยนตร์ที่เขาทำ เขานิยมใช้ชีวิตอย่างสันโดษในชีวิตส่วนตัว
ไดแอนา (เทพปกรณัม)
เทพีไดแอนนา (ภาษาอังกฤษ: Diana) ตามตำนานเทพเจ้าโรมัน “เทพีไดแอนนา” เป็นเทพีแห่งการล่าสัตว์ที่มีความเกี่ยวข้องกับสัตว์ป่า, ป่าและพระจันทร์ ในวรรณคดีไดแอนนาเป็นเทพีโรมันที่คู่กับเทพีอาร์เทมีสของตำนานเทพเจ้ากรีก แต่ในลัทธินิยมไดแอนนาเป็นเทพีที่มาจากอิตาลีไม่ใช่กรีซโบราณ ไดแอนนาเป็นเทพีที่สักการะกันในศาสนาโรมันโบราณ (Religion in ancient Rome) และในปัจจุบันเป็นที่นับถือของศาสนาของขบวนการโรมันใหม่ (Nova Roma) และกลุ่มเวทมนตร์สเตรเกเรีย (Stregheria) 
นอกจากสัญลักษณ์ประจำตัวที่กล่าวแล้วป่าโอ้คก็ยังมีความศักดิ์สิทธิ์ต่อไดแอนนา และไดแอนนาก็ยังเป็นสัญลักษณ์ของพรหมจารี (chastity) ตามตำนานแล้วไดแอนนาและพี่ชายแฝดเทพอพอลโลเกิดบนเกาะเดลอส (Delos) และเป็นธิดาของของเทพจูปิเตอร์ (Jupiter) และเทพีลาโทนา (Latona) ไดแอนนาเป็นหนึ่งในไตรเทพี: เทพีเอเกเรีย (Egeria) นิมฟ์น้ำ, สาวใช้ และหมอตำแย และเทพีเวอร์เบียส (Virbius) เทพีแห่งป่าโปร่ง
มาร์วิน แฮ็กเลอร์
มาร์วิน แฮ็กเลอร์ (Marvin Hagler) เจ้าของแชมป์โลกมิดเดิลเวท 3 สถาบันหลักในปี ค.ศ. 1980 - ค.ศ. 1987 1 ใน 4 ยอดนักชกรุ่นกลางแห่งทศวรรษที่ 80 ร่วมกับ ชูการ์ เรย์ เลนเนิร์ด, โธมัส เฮิร์นส์ และ โรแบร์โต้ ดูรัน แฮ็กเลอร์มีชื่อจริงแต่กำเนิดว่า มาร์วิน นาธาเนียล แฮ็กเลอร์ (Marvin Nathaniel Hagler) เกิดเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1954 ที่เมืองนิวอาร์ก รัฐนิวเจอร์ซีย์
แฮ็กเลอร์เริ่มการชกมวยจากมวยสากลสมัครเล่นมาก่อน ก่อนจะหันมาชกมวยสากลอาชีพในปี ค.ศ. 1973 ทำสถิติชนะทั้งหมด 46 ครั้ง ซึ่งส่วนใหญ่เป็นการชนะน็อกและชนะที.เค.โอ. มีเสมอเพียงครั้งเดียวและสะดุดแพ้เพียง 2 ครั้ง ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นมิดเดิลเวทพร้อมกันถึง 2 สถาบัน คือ WBA และ WBC กับ วิโต อันตูโอเฟอร์โม นักมวยชาวอิตาเลียน เมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1979 ที่ลาสเวกัส ผลปรากฏว่าทั้งคู่เสมอกันในการยกครบ 15 ยก
จากนั้นแฮ็กเลอร์จึงชกทำฟอร์มชนะรวดอีก 3 ครั้ง ก็ได้ขึ้นชิงแชมป์โลกอีกครั้งใน 2 สถาบันเดิม กับ อลัน มินเธอร์ นักมวยชาวอังกฤษเจ้าของตำแหน่งเดิม ที่สนามเวมบลีย์ มหานครลอนดอน ประเทศอังกฤษ ในถิ่นของมินเธอร์เอง ซึ่งผลการชก แฮ็กเลอร์สามารถเอาชนะที.เค.โอ.มินเธอร์ได้เพียงแค่ยกที่ 3 กลายเป็นแชมป์โลกมิดเดิลเวทของ WBA และ WBC ไปเลยทันที
จากนั้นแฮ็กเลอร์ก็เดินหน้าป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกได้ถึง 12 ครั้ง โดยได้แชมป์โลกสถาบันใหม่คือ IBF ที่เพิ่งก่อตั้งมาด้วย โดยที่ IBF ได้มอบตำแหน่งให้แก่แฮ็กเลอร์ไปเลยโดยดุษฎี และการป้องกันตำแหน่งของแฮ็กเลอร์นั้น ได้ผ่านนักมวยดี ๆ หลายคนซึ่งแฮ็กเลอร์ก็สามารถเอาชนะได้อย่างงดงามทุกครั้ง เช่น วิโต อันตูโอเฟอร์โม คู่ปรับเก่าที่เคยเสมอกันมาก่อน, มุสตาฟา แฮมโช่ นักมวยชาวซีเรียน, จอห์น มูกาบี้ นักมวยชาวอูกันดา, ฮวน โดมิงโก โรดัล นักมวยชาวอาร์เจนไตน์, โรแบร์โต้ ดูรัน รวมทั้ง โธมัส เฮิร์นส์ ด้วย
จนกระทั่งถึงการป้องกันตำแหน่งครั้งที่ 13 แฮ็กเลอร์ ต้องพบกับ ชูการ์ เรย์ เลนเนิร์ด ที่แขวนนวมไปนานถึง 3 ปี และหวนกลับคืนมาอีกครั้งโดยที่ไม่ได้อุ่นเครื่องชกกับใครอีกเลย ก่อนชกแฮ็กเลอร์ได้ประกาศว่าถ้าเขาแพ้เลนเนิร์ด เขาจะแขวนนวมทันที ซึ่งผลการชกออกมาก็ปรากฏว่า แฮ็กเลอร์สามารถทำได้ดีกว่า แต่เมื่อรวมคะแนน 12 ยกกันแล้ว กรรมการตัดสินให้เลนเนิร์ดเป็นฝ่ายชนะ หลังจากนั้นแฮ็กเลอร์ก็ได้แขวนนวมเลิกชกไปทันทีดังที่ได้ลั่นวาจาไว้ และไม่กลับมายุ่งเกี่ยวกับวงการมวยในฐานะใด ๆ อีกเลย
มาร์วิน แฮ็กเลอร์ เป็นนักมวยที่ถนัดซ้าย มีพลังกำปั้นที่หนักหน่วง มีเอกลักษณ์คือ ศีรษะที่โล้นเลี่ยน ซึ่งแฟนมวยชาวไทยให้ฉายาว่า ""ไอ้โล้นซ่า"" ส่วนในฉายาภาษาอังกฤษคือ "" Marvelous"" หลังแขวนนวมแฮ็กเลอร์ได้ไปใช้ชีวิตอยู่ในประเทศอิตาลี เปิดร้านขายอาหารอิตาเลียน และหันไปเป็นนักแสดงประกอบตามภาพยนตร์เรื่องต่าง ๆ ของอิตาลี พร้อมกับได้เปลี่ยนชื่อจริงของตัวเองเป็น มาร์เวลัส มาร์วิน แฮ็กเลอร์ (Marvelous Marvin Hagler) ตามชื่อที่ใช้เรียกในสมัยที่ยังชกมวย
ปัจจุบัน แฮ็กเลอร์ได้อาศัยอยู่ที่เมืองบล็อกตัน รัฐแมสซาชูเซตส์
แฟรงค์ บรูโน
แฟรงค์ บรูโน () อดีตแชมป์โลกเฮฟวี่เวทผิวดำชาวอังกฤษ มีชื่อจริงว่า แฟรงกลิน รอย บรูโน (Franklin Roy Bruno) เกิดเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1961 ที่กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ
บรูโนชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกในปี ค.ศ. 1982 ทำสถิติชนะน็อกและชนะที.เค.โอ. 21 ครั้งรวด ก่อนจะแพ้ที.เค.โอ.ยก 10 กับ เจมส์ สมิธ นักมวยชาวอเมริกัน ที่สนามเวมบลีย์ ถิ่นของบรูโนเอง จากนั้นบรูโนกลับมาทำฟอร์มชนะรวดอีก 7 ครั้ง และเป็นการชนะน็อกอีก 6 ครั้ง ก่อนจะมาแพ้ที.เค.โอ.ในยกทื่ 11 ต่อ ทิม วิทเธอร์สปูน นักมวยชาวอเมริกัน ที่สนามเวมบลีย์ และบรูโนก็กลับมาชนะน็อกอีก 5 ครั้ง
ก่อนที่จะขึ้นแชมป์โลกเฮฟวี่เวท 3 สถาบันหลัก กับนักมวยอันตรายแห่งยุค ไมค์ ไทสัน ถึงลาสเวกัส ผลการชกบรูโนเป็นฝ่ายแพ้ที.เค.โอ.เพียงยกที่ 5 แก่ไทสันเท่านั้นเอง เมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1989 หลังจากนั้นบรูโนก็กลับมาทำฟอร์มชนะน็อกรวดอีก 5 ครั้ง ก่อนที่จะชิงแชมป์โลกอีกครั้งเฉพาะของสถาบันสภามวยโลก (WBC) กับ เลนน็อก ลูอิส นักมวยชาวอังกฤษด้วยกัน ผลการชกบรูโนไม่อาจจะทนทานลูอิสไหว จึงเป็นฝ่ายแพ้น็อกไปในยกที่ 7 เท่านั้น
จากนั้นบรูโนก็ยังเคลื่อนไหวชกอีกเรื่อย ๆ แต่ก็ทิ้งระยะห่างออกไปในแต่ละปี จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1995 ที่ลูอิสเสียแชมป์โลก WBC ให้แก่ โอลิเวอร์ แมคคอลล์ นักมวยชาวอเมริกันอย่างไม่น่าเชื่อ บรูโนก็ได้โอกาสชิงแชมป์โลกเป็นครั้งที่ 3 กับ แมคคอลล์ ที่สนามเวมบลีย์ เมื่อวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 1995 ปรากฏว่าบรูโนสามารถที่จะเอาชนะคะแนนแมคคอล์ไปได้ กลายเป็นแชมป์โลกเฮฟวี่เวท WBC คนใหม่
จากการได้แชมป์โลกเฮฟวี่เวทของบรูโนนั้น ทำให้มีชื่อเสียงโด่งดังขึ้นมาทันที และกลายเป็นนักกีฬาขวัญใจชาวอังกฤษไปเลยทีเดียว เพราะบรูโนกลายเป็นนักมวยชาวอังกฤษแท้ ๆ คนที่ 2 ที่สามารถคว้าแชมป์โลกเฮฟวี่เวทมาได้ หลังจากคนแรกคือ บ๊อบ ฟิตซิมมอนส์ ในปี ค.ศ. 1897 นับเป็นเวลานานถึง 98 ปี (ไม่นับ เลนน็อก ลูอิส เพราะลูอิสมีเชื้อสายจาไมก้า) ซึ่งสมเด็จพระราชินีนาถอลิซาเบธที่ 2 ได้พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นอัศวินเทียบเท่ากับท่านเซอร์ ให้แก่ บรูโน ด้วย
แฟรงค์ บรูโน ต้องป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกครั้งแรกกับ ไมค์ ไทสัน อดีตคู่ปรับเก่าที่เคยแพ้น็อกมาแล้วในอดีต ซึ่งคราวนี้ไทสันคืนหวนกลับมาบนเวทีอีกเป็นครั้งที่ 2 หลังจากต้องโทษจำคุกอยู่นาน 3 ปี และเมื่อพบกันอีกครั้ง บรูโนก็ทนทานความดุดันของไทสันไม่ไหว แพ้น็อกไปเพียงแค่ยกที่ 3 เท่านั้น เมื่อวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 1996 ที่ลาสเวกัส หลังจากนั้นบรูโนก็แขวนนวมไปโดยไม่ได้ขึ้นชกอีกเลย
แฟรงก์ บรูโน แม้จะเป็นนักมวยรูปร่างสูงใหญ่ ดูบึกบึนและมีสถิติชนะน็อกหลายครั้ง แต่เมื่อพบกับนักมวยที่มีชื่อเสียงระดับโลกก็มักจะแพ้น็อกเพียงยกต้น ๆ อยู่ตลอด และถึงแม้ว่าจะเคยเป็นแชมป์โลกเฮฟวี่เวทก็ตาม แต่ก็ไม่เคยป้องกันตำแหน่งได้เลยและต้องใช้โอกาสถึง 3 ครั้ง จึงจะได้แชมป์มา ซึ่งในหลายปีต่อมา มีการจัดอันดับแชมป์โลกรุ่นเฮฟวี่เวทที่ได้ชื่อว่าอ่อนแอที่สุด มีชื่อของบรูโนติดอยู่ในอันดับด้วย
อาเซลีนู เฟรย์ตัส
อาเซลีนู เฟรย์ตัส () ยอดนักมวยชาวบราซิล เกิดเมื่อวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 1975 ที่เมืองซัลวาดอร์ รัฐบาเยีย ประเทศบราซิล เฟรย์ตัสมีชื่อเล่นว่า "ปอปอ" () เป็นชื่อที่แม่ของเขาตั้งให้ ซึ่งเป็นเสียงของเฟรย์ตัสในวัยทารกที่กำลังดูดนม อาเซลีนู เฟรย์ตัส ถือได้ว่าเป็นนักมวยชาวบราซิล ที่ทำให้วงการกีฬาบราซิลตื่นตัวขึ้นมาอีกครั้ง ด้วยสถิติการชกที่น่าทึ่ง นอกเหนือจากฟุตบอลที่เป็นกีฬาอันดับหนึ่งของประเทศ และทั่วโลกก็รู้จักบราซิลจากการเป็นแชมป์ฟุตบอลโลกถึง 5 สมัยด้วยกัน มีการเปรียบเทียบเฟรย์ตัสว่าเสมือนกับเอเดร์ โชฟรี (Eder Jofre) อดีตยอดนักมวยชาวบราซิลในรุ่นแบนตัมเวตในยุคทศวรรษที่ 60 และในงานแต่งงานของเฟรย์ตัสมีการถ่ายทอดสดทางโทรทัศน์ไปทั่วประเทศบราซิลอีกด้วย
เฟรย์ตัสเริ่มต้นชีวิตการชกมวยด้วยการชกมวยสากลสมัครเล่นก่อน ประสบความสำเร็จโดยได้เหรียญเงินในการแข่งขันแพนอเมริกันเกมส์ ในปีพ.ศ. 2538 ในรุ่นไลต์เวต จากนั้นเฟรย์ตัสจึงเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 ชนะน็อค โฮเซ่ เอเดรียโน เซเรส ยก 1 ต่อมาใน พ.ศ. 2539 ได้ครองแชมป์ WBC mando-hispano รุ่นไลท์เวท ปีต่อมาได้ครองแชมป์ IBF latino รุ่นไลท์เวท และอีกปีได้ครองแชมป์บราซิลรุ่นไลท์เวท และสร้างสถิติที่น่าทึ่งด้วยการชนะรวด 20 ครั้ง และเป็นการชนะน็อกและชนะน็อกโดยเทคนิคทั้งหมด และได้ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ไลต์เวตขององค์กรมวยโลก (WBO) กับอานาโตลี อเล็กซานดรอฟ นักมวยชาวคาซัคสถาน เมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2542 ผลการชกเฟรย์ตัสเป็นฝ่ายชนะน็อกเพียงแค่ยกแรกเท่านั้น ซึ่งก่อนหน้านั้นเฟรย์ตัสได้แชมป์ในระดับภูมิภาคของทั้งสภามวยโลก (WBC) และองค์กรมวยโลกมาแล้วเฟรย์ตัสชกป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกไว้ได้ทั้งหมด 6 ครั้ง โดยเป็นการชนะน็อกและชนะน็อกโดยเทคนิคอีกทั้งหมด โดยพบกับนักมวยฝีมือดีเช่น ดาเนียล อาลีเซอา นักมวยชาวเปอร์โตริโก และอัลเฟรด โกเตย์ นักมวยชาวกานา
จากนั้นเฟรย์ตัสที่มีสถิติชนะรวด 30 ครั้ง และเป็นการชนะน็อกและชนะน็อกโดยเทคนิคทั้งหมด 29 ครั้ง มีชนะคะแนน 10 ยกเพียงครั้งเดียวเท่านั้นกับโกเตย์ ขึ้นเดิมพันตำแหน่งแชมป์โลกกับแชมป์โลกรุ่นเดียวกันของสมาคมมวยโลก (WBA) กับโฮเอล กาซามายอร์ นักมวยชาวคิวบา ผู้มีสถิติไม่เคยแพ้ใครเหมือนกัน ผลการชก เฟรย์ตัสเป็นฝ่ายชนะคะแนนไปได้ ได้ครองแชมป์โลกจูเนียร์ไลต์เวตพร้อมกันถึง 2 สถาบัน เมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2545
จากนั้นเฟรย์ตัสขึ้นป้องกันตำแหน่งแชมป์โลก 2 สถาบันนี้ได้อีก 3 ครั้ง จึงสละตำแหน่งเพื่อเลื่อนขึ้นไปชกในรุ่นไลต์เวต และได้เป็นแชมป์โลกไลต์เวตขององค์กรมวยโลกเมื่อเป็นฝ่ายชนะคะแนนอาเธอร์ กรีกอเรียน เจ้าของตำแหน่งเดิมชาวอุซเบกิสถาน เมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2547 จากนั้นเฟรย์ตัสพบกับความพ่ายแพ้เป็นครั้งแรก เมื่อพบกับดีเอโก คอร์ราเลส นักมวยชาวอเมริกัน ผู้ที่กำลังมีฟอร์มการชกร้อนแรงอีกคนแห่งรุ่นนี้ เฟรย์ตัสเป็นฝ่ายแพ้น็อกโดยเทคนิคต่อคอร์ราเลสไปในยกที่ 10 เมื่อวันที่ 7 สิงหาคม ปีเดียวกัน ซึ่งก่อนหน้านั้นเฟรย์ตัสได้รับการวิพากษ์วิจารณ์ว่าพลังกำปั้นของเขาไม่หนักหน่วงเหมือนเดิมอีกแล้ว หลังจากไม่สามารถเอาชนะน็อกได้เหมือนแต่ก่อน
จากนั้นเฟรย์ตัสทำฟอร์มชนะอีก 2 ครั้ง เป็นการชนะน็อก 1 ครั้ง และชนะคะแนนอีก 1 ครั้ง จึงแชมป์โลกไลต์เวตขององค์กรมวยโลก ที่ว่างกับซาฮีร์ ราฮีม นักมวยชาวอเมริกัน ซึ่งเฟรย์ตัสก็เป็นฝ่ายชนะคะแนนไปอีก 
28 เมษายน พ.ศ. 2550 เฟรย์ตัสชกเดิมพันแชมป์โลกรุ่นเดียวกันกับควน ดีอัซ แชมป์โลกของสมาคมมวยโลกชาวเม็กซิโก และเป็นฝ่ายแพ้น็อกไปในยกที่ 8 และจนบัดนี้เฟรย์ตัสก็ยังไม่ได้ขึ้นเวทีชกมวยอีกเลย