hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
เทือกเขาตะนาวศรี
เทือกเขาตะนาวศรี (; ) เป็นชื่อทางภูมิศาสตร์ของเทือกเขาซึ่งเป็นพรมแดนธรรมชาติระหว่างประเทศพม่ากับประเทศไทย และลากยาวผ่านคอคอดกระลงไปจนถึงคาบสมุทรมลายู ยอดเขาที่สูงที่สุดในเทือกเขาตะนาวศรี ชาวพม่าเรียกว่า "บีล็อกตอง" (Bilauktaung)
แนวเทือกเขานี้ได้ชื่อตามเขตตะนาวศรีในพม่า ชื่อนี้อาจเพี้ยนมาจากภาษามลายูสำเนียงไทรบุรี คือคำว่า ตานะฮ์เซอรี () "ตานะฮ์" มีความหมายว่า "แผ่นดิน" กับ "เซอรี" มาจากคำว่า "ซีเระฮ์" แปลว่า "พลูหรือใบพลู" รวมกันจึงมีความหมายว่า "แผ่นดินที่ปลูกพลู"
ทางใต้ของเส้นขนานที่ 16 เทือกเขาฉานได้แยกออกเป็นแนวเทือกเขาสูงชั้นขนาบข้างแคบ ๆ ซึ่งทอดลงไปทางใต้ตามคอคอดกระ แนวเทือกเขาที่อยู่ทางตะวันตกสุดนั้นถูกตัดจากชายฝั่งตะนาวศรีโดยรอยเลื่อนเจดีย์สามองค์ ส่วนทางตะวันออกของเทือกเขาตะนาวศรีนั้นเป็นหุบเขาสาละวินและคเยง
ไปทางตะวันออก ด้านประเทศไทย เทือกเขานี้มีแม่น้ำแควใหญ่และแควน้อยไหลตัดผ่าน ในบริเวณนี้ มีลักษณะเป็นแนวลาดเขาเล็ก ๆ สลับหุบเขาแคบ ๆ ซึ่งมักจะกว้างเพียงราว 2 กิโลเมตร และถัดออกไปทางตะวันออกอีกนั้นมีเพียงลาดเขาโดด ๆ อันเป็นจุดที่เทือกเขาตะนาวศรีสิ้นสุดลงในที่ราบลุ่มภาคกลางของประเทศไทย
ระดับความสูงเฉลี่ยของเทือกเขาตะนาวศรีในฝั่งพม่าจะสูงกว่าฝั่งไทย โดยมียอดเขาหลายยอดที่สูงถึง 1,000 เมตร ขณะที่ฝั่งไทย ยอดเขาสูงสุดสามารถวัดได้ราว 800 เมตร
จุดสูงที่สุดในเทือกเขาตะนาวศรีนั้นอยู่ในเทือกเขาบีล็อกตอง อำเภอสวนผึ้ง จังหวัดราชบุรี ซึ่งสูงที่สุดที่ 2,231 เมตร แนวเทือกเขาที่ลากต่อลงไปทางใต้ของเทือกเขาบีล็อกตองนั้นจะไปบรรจบกับปลายสุดด้านเหนือของคอคอดกระ งานวิจัยทางธรณีวิทยาล่าสุดกล่าวถึงส่วนใต้สุดของเทือกเขาตะนาวศรีในพื้นที่คอคอดว่า "เทือกเขาภูเก็ต", "เทือกเขานครศรีธรรมราช" และ "เทือกเขาสันกาลาคีรี" อย่างไรก็ตาม ชื่อเหล่านี้จะไม่พบปรากฏอยู่ในหลักฐานธรณีวิทยาสมัยเก่า
เทือกเขาตะนาวศรีเป็นส่วนหนึ่งของสันเขาแกรนิตยาวซึ่งมีอายุเก่ากว่าเทือกเขาหิมาลัย ที่ราบสูงมลายูอันเป็นจุดใต้สุดของระบบภูเขานี้และเทือกเขาตีตีวังซานั้นเป็นจุดเริ่มต้นของเทือกเขาโกตาบารูในฝั่งมาเลเซีย
เทือกเขาตะนาวศรีปกคลุมไปด้วยป่าไม้เป็นบริเวณกว้าง และเป็นที่อยู่อาศัยของสิ่งมีชีวิตใกล้สูญพันธุ์หลายชนิด ซึ่งรวมไปถึงช้างเอเชียและเสือโคร่ง
เทือกเขาภูเก็ต
เทือกเขาภูเก็ต เป็นเทือกเขาในคอคอดกระ ประเทศไทย
แนวเทือกเขานี้เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มเทือกเขากลาง ซึ่งลากมาจากทิเบตจนลากผ่านตลอดคาบสมุทรมลายู
เทือกเขาภูเก็ตเป็นเทือกเขาต่อเนื่องกับเทือกเขาตะนาวศรีที่ใหญ่กว่า โดยลากลงไปทางใต้เป็นระยะทางมากกว่า 200 กิโลเมตร จนกระทั่งไปบรรจบกับเทือกเขาติติวังซา ซึ่งเป็นเทือกเขาหลักในที่ราบสูงมลายู
จุดสูงสุดอยู่ที่เขาหลังคาตึก ด้วยความสูง 1,395 เมตร เนื่องจากเทือกเขาเพิ่มระดับความสูงเป็นแนวตรงจากชายฝั่งตะวันตก จึงไม่มีแม่น้ำสำคัญที่อยู่ทางด้านตะวันตกของสันเขา ส่วนทางตะวันออก แม่น้ำใหญ่ที่สุด คือ แม่น้ำพุมดวงและแม่น้ำหลังสวน ทะเลสาบใหญ่ที่สุดที่อยู่บนเทือกเขานั้น คือ ทะเลสาบเชี่ยวหลาน อันเป็นที่ตั้งของเขื่อนรัชชประภา โดยมีขนาด 165 ตารางกิโลเมตร อ่าวเทียมในอุทยานแห่งชาติเขาสก หินที่พบบนเทือกเขาส่วนใหญ่นั้นเป็นหินปูน ซึ่งนำไปสู่ภูมิศาสตร์คาสต์ของเทือกเขาสูงชัน เทือกเขาที่อยู่ทางตะวันตกของสันเขานี้เป็นที่ตั้งของเหมืองดีบุกจำนวนมาก แต่ส่วนใหญ่ได้หมดลงไปแล้ว
เอกสารทางภูมิศาสตร์จำนวนมากจัดให้เทือกเขาภูเก็ตเป็นส่วนหนึ่งของแนวเทือกเขาตะนาวศรี
พื้นที่ส่วนใหญ่ของเทือกเขาได้รับการคุ้มครองในรูปของอุทยานแห่งชาติและพื้นที่คุ้มครองอื่น ๆ ซึ่งมีอุทยานแห่งชาติศรีพังงา เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าโตนปริวรรต อุทยานแห่งชาติคลองพนม อุทยานแห่งชาติเขาสก เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าคลองยัน อุทยานแห่งชาติแก่งกรุง เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าคลองนาคา และ อุทยานแห่งชาติน้ำตกหงาว (เดิมชื่ออุทยานแห่งชาติคลองเพรา)
ซันนี (Sunny)
ซันนี หรือ ซันนี่ (Sunny) อาจหมายถึง
ซันนี (Sonny)
ซันนี, ซันนี่, ซอนนี หรือ ซอนนี่ (Sonny) อาจหมายถึง
ทิฟฟานี
ทิฟฟานี () อาจหมายถึง
จี. เอช. ฮาร์ดี้
ก็อดฟรีย์ แฮโรลด์ "จี. เอช." ฮาร์ดี้ (; FRS; 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1877 - 1 ธันวาคม ค.ศ. 1947) เป็นนักคณิตศาสตร์ชาวอังกฤษคนสำคัญ เป็นที่รู้จักแพร่หลายจากผลงานด้านทฤษฎีจำนวนและการวิเคราะห์เชิงคณิตศาสตร์ นอกจากนี้ยังเป็นที่รู้จักนอกวงการคณิตศาสตร์ด้วยผลงานเขียนตั้งแต่ปี 1940 เรื่อง "คำขอโทษของนักคณิตศาสตร์" (A Mathematician's Apology) ซึ่งได้รับยกย่องเป็นหนึ่งในงานเขียนที่แสดงถึงความนึกคิดของนักคณิตศาสตร์ได้ดีที่สุดสำหรับผู้อ่านที่อยู่นอกวงการ
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1914 ฮาร์ดี้ได้เป็นที่ปรึกษาแก่นักคณิตศาสตร์ชาวอินเดีย ศรีนิวาสะ รามานุจัน ความสัมพันธ์ระหว่างคนทั้งสองเป็นที่ชื่นชมกันแพร่หลาย ฮาร์ดี้ตระหนักถึงอัจฉริยภาพของรามานุจันซึ่งเกิดขึ้นเองทั้งที่ไม่ได้รับการศึกษาในระบบ ในเวลาต่อมาทั้งฮาร์ดี้และรามานุจันได้เป็นเพื่อนร่วมงานกัน และสร้างผลงานวิชาการร่วมกันหลายชิ้น พอล แอร์ดิช เคยให้สัมภาษณ์ไว้ว่า เคยมีผู้ถามฮาร์ดี้ว่างานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่เขาทำให้แก่วงการคณิตศาสตร์คืออะไร ฮาร์ดี้ตอบโดยไม่ลังเลว่า คือการค้นพบรามานุจัน เขาพูดถึงการร่วมงานระหว่างกันว่าเป็น "หนึ่งในเหตุการณ์น่าประทับใจในชีวิตของผม"
เอลบลองก์
เอลบลองก์ () หรือ เอ็ลบิง () เป็นเมืองทางตอนเหนือของประเทศโปแลนด์ มีประชากร 127,892 คน (ค.ศ. 2006) เป็นเมืองหลวงของอดีตจังหวัดเอลบลองก์ เป็นเมืองท่าบนริมฝั่งแม่น้ำเอลบลองก์ที่ไหลลงลากูนวิสตูลา ประมาณ 10 กิโลเมตรทางเหนือ เป็นเมืองท่าทางทะเลและมีอุตสาหกรรมต่อเรือและซ่อมเรือ อุตสาหกรรมโลหการ เครื่องจักร
กีซา
กีซา () หรือ อัลญีซะฮ์ () เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 3 ของประเทศอียิปต์ ตั้งอยู่ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำไนล์ อยู่ห่างจากศูนย์กลางของไคโรไปทางตะวันตกเฉียงใต้ ราว 20 กิโลเมตร กีซาเป็นเมืองหลวงของเขตผู้ว่าการกีซา เมืองมีประชากร 2,681,863 คนจากการสำรวจประชากรใน ค.ศ. 2006 เป็นชานเมืองที่มีประชากรมากที่สุดอันดับ 2 ของโลก เท่ากับเมืองอินช็อนของเกาหลีใต้และเกซอนซิตีของฟิลิปปินส์ เป็นรองเพียงเมืองโยะโกะฮะมะของประเทศญี่ปุ่น
กีซาเป็นเมืองที่มีชื่อเสียง เป็นที่ตั้งของที่ราบสูงกีซา ที่ตั้งของอนุสรณ์โบราณ อย่างเช่น เกรตสฟิงซ์และพีระมิด 3 แห่งที่สร้างในสมัยราชวงศ์ที่ 4 ของอียิปต์
ออลโย
แม่น้ำออลโย () เป็นสาขาแม่น้ำด้านซ้ายของแม่น้ำโป ในแคว้นลอมบาร์เดีย ประเทศอิตาลี มีความยาว 280 กิโลเมตร มีต้นน้ำเกิดจากเทือกเขารีเชียนแอลป์ ไหลไปทางตะวันออกเฉียงใต้ ผ่านทะเลสาบอีเซโอ ไปลงแม่น้ำโป ห่างจากเมืองมันตูอาไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ 16 กิโลเมตร
หม่อง ทินอ่อง
หม่อง ทินอ่อง (; ; ค.ศ. 1909-1978) เป็นนักประพันธ์และนักวิชาการประวัติศาสตร์พม่าและวัฒนธรรมพม่าคนสำคัญ สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดและมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ มีผลงานเขียนเป็นหนังสือหลายเล่มเกี่ยวกับประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมพม่าทั้งในภาษาพม่าและภาษาอังกฤษ ผลงานภาษาอังกฤษของเขานั้นได้เปิดมุมมองที่เป็นที่ต้องการมากในการศึกษาประวัติศาสตร์พม่าแบบสากล ซึ่งจนถึงขณะนี้มีเฉพาะนักประวัติศาสตร์อังกฤษในสมัยอาณานิคมเท่านั้น ผลงานที่สำคัญ อาทิ ประวัติศาสตร์พม่า, Folk Elements in Burmese Buddhism และ Burmese Drama
หม่อง ทินอ่องเกิดในครอบครัวชนชั้นสูงของพม่าในปี ค.ศ. 1909 เป็นลื่อ (great-great-grandson) ของมหามินฮลามินดินราซา ซึ่งเป็นทหารในราชสำนักราชวงศ์คองบอง ซึ่งเคยรบในสงครามพม่า-อังกฤษครั้งที่หนึ่ง เขาเป็นลูกชายคนที่ 4 และคนสุดท้องของครอบครัว
หม่อง ทินอ่องสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมอังกฤษเซนต์พอล ซึ่งเป็นของชนชั้นสูงในย่างกุ้ง ปริญญาตรีด้านกฎหมายจากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ปริญญาโทด้านกฎหมายแพ่งจากมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด และปริญญาเอกด้านมานุษยวิทยาและวรรณกรรม หม่อง ทินอ่องเป็นอธิการบดีมหาวิทยาลัยย่างกุ้งระหว่าง ค.ศ. 1946 ถึง 1958 และรองนายกรัฐมนตรีในปี ค.ศ. 1959 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นเอกอัครราชทูตประจำศรีลังกาตั้งแต่ ค.ศ. 1959 ถึง 1962 และในภายหลังได้เป็นศาสตราจารย์รับเชิญพิเศษที่มหาวิทยาลัยโคลอมเบียและมหาวิทยาลัยเวกฟอเรสต์ตามลำดับ
เกาะมินอร์กา
มินอร์กา (), มานอร์กา () หรือ เมนอร์กา () เป็นเกาะในประเทศสเปน เป็นเกาะใหญ่เป็นอันดับ 2 ของหมู่เกาะแบลีแอริก ในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ชื่อในภาษาละตินคือ "Insula Minor" (หรือต่อมาคือ "Minorica" "เกาะน้อย") เพราะเล็กกว่าเกาะข้างคือคือ เกาะมาจอร์กา มินอร์กามีประชากรราว 94,383 คน (ข้อมูลวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2010) ตั้งอยู่ระหว่าง 39°47' to 40°00' เหนือ และ 3°52' to 4°24' ตะวันตก มีจุดสูงสุดเรียกเอลโตโรหรือมอนเตโตโร มีความสูงเหนือระดับน้ำทะเล 358 เมตร
เมืองหลักของเกาะชื่อ มาออน มีภูมิประเทศเป็นที่สูง ๆ ต่ำ ๆ ชายฝั่งมีลักษณะเว้าแหว่ง มีอ่าวจำนวนมาก ภูมิประเทศทางด้านเหนือเป็นเนินเขาและแห้งแล้ง ด้านใต้เป็นที่ราบสูงดินอุดมสมบูรณ์ มีอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว ผลิตเนยแข็ง รองเท้าหนัง เลี้ยงปศุสัตว์ ผลิตผลสำคัญ เช่น ธัญพืช มันฝรั่ง อัลมอนด์ แตง ทับทิม
เกาะมาจอร์กา
มาจอร์กา (), มัลยอร์กา () หรือ มายอร์กา () เป็นเกาะในประเทศสเปน ในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน เป็นเกาะใหญ่ที่สุดในหมู่เกาะแบลีแอริก เป็นเกาะที่มีพื้นที่ใหญ่ที่สุดและเป็นเกาะที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 2 ของสเปน (รองจากเกาะเตเนริเฟในหมู่เกาะคะแนรี) เมืองหลวงของเกาะคือเมือง ปัลมา ที่ยังเป็นเมืองหลักของแคว้นปกครองตนเองแห่งหมู่เกาะแบลีแอริก
เช่นเดียวกับเกาะอื่นในหมู่เกาะแบลีแอริกอย่างอิบิซา ฟอร์เมนเตรา และมินอร์กา ที่เป็นจุดหมายปลายทางการท่องเที่ยวในวันหยุดที่ได้รับความนิยมมาก นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่มาจากเยอรมนี สหราชอาณาจักร และไอร์แลนด์ ชื่อของเกาะมาจากภาษาละติน insula maior,"เกาะใหญ่กว่า" ที่ต่อมาคือ Maiorica, "(เกาะ) ที่ใหญ่กว่า" ซึ่งเป็นการเปรียบเทียบกับเกาะมินอร์กา
เกาะนี้เป็นเกาะที่มีชายฝั่งเว้าแหว่งและลาดลึก โดยเฉพาะทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นภูเขา ด้านตะวันออกและด้านใต้พื้นที่เป็นที่ราบลูกคลื่น และมีความอุดมสมบูรณ์ เหมาะแก่การเพาะปลูก มีการผลิตบรั่นดี
โพนทอง
เมืองโพนทอง () เป็นเมืองหนึ่งที่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของแขวงจำปาศักดิ์ ทิศตะวันออกติดกับเมืองปากเซ ทิศใต้ติดกับเมืองจำปาศักดิ์ ทิศตะวันตกและทิศเหนือติดกับประเทศไทย เป็นเมืองที่เป็นทางผ่านของการขนส่งสินค้าระหว่างประเทศ โดยเฉพาะไทย-ลาว และเป็นแหล่งปลูกข้าว
ถั่น มินอู
ถั่น มินอู (; ; เกิด 31 มกราคม ค.ศ. 1966) เป็นนักประวัติศาสตร์และอดีตเจ้าหน้าที่สหประชาชาติ เขายังเป็นผู้ประพันธ์ "The River of Lost Footsteps: A Personal History of Burma" ซึ่งเป็นหนังสือขายดี และได้รับการยกย่องอย่างสูง
เขาเกิดเมื่อวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 1966 ในนครนิวยอร์ก โดยมีพ่อแม่เป็นชาวพม่า และเป็นหลานของอดีตเลขาธิการสหประชาชาติ อู ถั่น เขาสำเร็จการศึกษาที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด วิทยาลัยระหว่างประเทศศึกษาชั้นสูงพอล เอช. นิทซ์ และมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ เขาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ในปี ค.ศ. 1996
หลังจากการลุกฮือนิยมประชาธิปไตยในพม่าเมื่อปี ค.ศ. 1998 เขาใช้ชีวิตเป็นเวลาหนึ่งปีตามแนวชายแดนพม่า-ไทย โดยส่วนใหญ่เพื่อให้การช่วยเหลือผู้ลี้ภัยชาวพม่า หลังจากนั้นเขาใช้ชีวิตสองปีในวอชิงตัน ดี.ซี. โดยส่วนหนึ่งเพื่อทำงานเกี่ยวกับปัญหาพม่าให้กับฮิวแมนไรทส์วอตช์และคณะกรรมการผู้ลี้ภัยสหรัฐ
ถั่น มินอูทำงานในปฏิบัติการรักษาสันติภาพของสหประชาชาติเป็นเวลาสามปี โดยงานแรก ระหว่าง ค.ศ. 1992-3 โดยเป็นเจ้าหน้าที่ด้านสิทธิมนุษยชนในองค์การบริหารชั่วคราวของสหประชาชาติในกัมพูชาในพนมเปญ ในปี ค.ศ. 1994 เขาเป็นหัวหน้าโฆษกกองกำลังป้องกันของสหประชาชาติในอดีตยูโกสลาเวีย ซึ่งมีฐานอยู่ในซาราเยโว และในปี ค.ศ. 1996 โดยเป็นเจ้าหน้าที่การเมืองของสำนักงานผู้แทนพิเศษสหประชาชาติประจำบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
ระหว่างปี ค.ศ. 1995 และ 1999 เขาเป็นนักวิจัยที่วิทยาลัยทรินิตี เคมบริดจ์ ที่ซึ่งเขาสอนและวิจัยประวัติศาสตร์อาณานิคมเอเชียและอังกฤษ ในปี ค.ศ. 1999 เขาลาออกจากวิทยาลัยทรินิตีเพื่อเป็นเจ้าหน้าที่บริหารของสถาบันเพื่อประชาธิปไตยและการช่วยเหลือด้านการเลือกตั้ง ซึ่งตั้งอยู่ในสตอกโฮล์ม
ในปี ค.ศ. 2000 เขาเข้าทำงานในสำนักงานเลขาธิการสหประชาชาติในนิวยอร์ก โดยเริ่มจากทำงานในสำนักงานเพื่อการประสานงานด้านมนุษยธรรมแห่งสหประชาชาติ จากนั้นในทบวงกิจการการเมืองสหประชาชาติ (United Nations Department of Political Affairs) ก่อนจะกลายมาเป็นหัวหน้าหน่วยวางแผนนโยบายในทบวงดังกล่าวในปี ค.ศ. 2004 ในระหว่างช่วงนี้ เขายังเป็นสมาชิกสำนักงานเลขาธิการของคณะผู้ทรงคุณวุฒิระดับสูงด้านภัยคุกคาม สิ่งท้าทายและความเปลี่ยนแปลง ซึ่งได้ออกรายงาน "โลกที่ปลอดภัยยิ่งขึ้น: ภาระหน้าที่ร่วมกันของเรา" ปลายปี ค.ศ. 2005 และต้นปี ค.ศ. 2006 เขาได้ดำรงตำแหน่งเจ้าหน้าที่อาวุโสในสำนักงานบริหารเลขาธิการใหญ่เป็นช่วงเวลาสั้น ๆ โดยประสานงานการจัดตั้งคณะกรรมการสร้างสันติภาพชุดใหม่ สำนักงานสนับสนุนการสร้างสันติภาพ และหน่วยสนับสนุนการไกล่เกลี่ย และการปฏิรูปที่เกี่ยวข้องอื่น ๆ
นอกเหนือไปจากหนังสือ "The River of Lost Footsteps" แล้ว เขายังเป็นผู้เขียน "The Making of Modern Burma" และ "The UN Secretariat: A Brief History" นอกจากนี้เขายังเขียนให้กับเดอะนิวยอร์กไทมส์ เดอะวอชิงตันโพสต์ เดอะแอลเอไทมส์ อินเตอร์เนชันแนลเฮโรลด์ทรีบูน เดอะลอนดอนรีวิวออนบุ๊กส์ นิวสเตดสแมน ฟาร์อีสเทิร์นอีโคโนมิกรีวิว นิตยสารไทมส์ และเดอะไทมส์ลิเทอรารีซัพพลีเมนต์
เขายังดำรงตำแหน่งผู้วิจัยพิเศษที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด สถาบันสันติภาพระหว่างประเทศในนิวยอร์ก และสถาบันเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ศึกษาในสิงคโปร์ และเคยดำรงตำแหน่งเดียวกันเป็นเวลาหลายปีที่ศูนย์ประวัติศาสตร์และเศรษฐศาสตร์เคมบริดจ์
เกาะอิบิซา
อิบิซา () หรือ ไอบิซา () เป็นเกาะในทะเลเมดิเตอร์เรเนียนของประเทศสเปนอยู่นอกชายฝั่ง 79 กิโลเมตรจากเมืองบาเลนเซีย มีพื้นที่ 572 ตารางกิโลเมตร เป็นเกาะที่ใหญ่เป็นอันดับ 3 ของหมู่เกาะแบลีแอริก เขตการปกครองตนเองของสเปน เมืองที่ใหญ่ที่สุดคือเมืองอิบิซา, ซันตาเอาลาริอาดัสริว และซันอันตอนีดาปูร์มัญ จุดสูงสุดของเกาะมีชื่อว่า ซาตาลายาซา (Sa Talaiassa) หรือซาตาลายา (Sa Talaia) ที่มีความสูง 475 ม./1,558 ฟุต จากระดับน้ำทะเล
เมืองเป็นที่รู้จักเรื่อง การจัดงานสังสรรค์ในคลับในช่วงฤดูร้อน มีนักท่องเที่ยวมากมาย เป็นจุดหมายปลายทางของนักท่องเที่ยวคลับวัยรุ่น มีคลับที่มีชื่อเสียงอย่างกาเฟเดลมาร์ ที่มีจุดเด่นเรื่องแนวเพลงชิลเอาต์ และยังมีอีบีซาร็อกส์ที่เป็นการแสดงสด
เนื่องจากเป็นจุดหมายปลายทางที่นิยมจากนักท่องเที่ยว ยูเนสโกจึงประกาศให้เป็นมรดกโลก
มาร์ตีนิก
มาร์ตีนิก () เป็นเกาะทางตะวันออกของทะเลแคริบเบียน ในหมู่เกาะวินด์เวิร์ด เป็นแคว้นโพ้นทะเลและจังหวัดโพ้นทะเลของประเทศฝรั่งเศส มีพื้นที่ 1,128 ตารางกิโลเมตร (436 ตารางไมล์) มีเมืองหลวงชื่อ ฟอร์-เดอ-ฟร็องส์ ซึ่งตั้งอยู่บนฝั่งตอนเหนือของอ่าวชื่อเดียวกัน ภูมิประเทศเป็นภูเขา มีภูเขาไฟมงตาญเปอเล อยู่ทางเหนือของเกาะ เป็นแหล่งท่องเที่ยว ส่งสินค้าออก เช่น น้ำตาล เหล้ารัม กล้วย สับปะรด และซีเมนต์
คริสโตเฟอร์ โคลัมบัส เดินทางมาพบเกาะนี้ใน ค.ศ. 1502 ต่อมาชาวฝรั่งเศสเข้ามาตั้งถิ่นฐานใน ค.ศ. 1635 และเป็นอาณานิคมฝรั่งเศสใน ค.ศ. 1674 ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ชาวดัตช์และชาวอังกฤษเข้าโจมตี ใน ค.ศ. 1762 อังกฤษเข้ายึดครองแต่ฝรั่งเศสยึดกลับคืนมาได้ อังกฤษยึดครองอีกครั้งระหว่าง ค.ศ. 1794-1802 และ ค.ศ. 1809-1814 จน ค.ศ. 1946 ฝรั่งเศสประกาศเกาะนี้เป็นจังหวัดโพ้นทะเลของฝรั่งเศส
เทศบาลเมืองสุโขทัยธานี
สุโขทัยธานี หรือ เทศบาลเมืองสุโขทัยธานี เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งในอำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย จัดตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2480 และก่อตั้งสำนักงานเมื่อ พ.ศ. 2501 มีพื้นที่ 3.5 ตารางกิโลเมตร ตั้งอยู่ริมสองฝั่งแม่น้ำยม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลธานีทั้งตำบล เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ตั้งศาลากลางจังหวัดสุโขทัย
อยู่ทางภาคกลางตอนบน อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 101 ระยะทาง 440 กิโลเมตร
โทยามะ (เมือง)
โทยามะ () เป็นเมืองเอกของจังหวัดโทยามะ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ติดชายฝั่งทะเลญี่ปุ่น ประมาณ 300 กิโลเมตร ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของโตเกียว ในปี พ.ศ. 2552 มีจำนวนประชากรทั้งสิ้น 420,508 คน
อิวากิ (ฟูกูชิมะ)
อิวากิ () เป็นนครในจังหวัดฟูกูชิมะ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ริมชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิกทางทิศใต้ในเขตฮามาโดริ ในปี พ.ศ. 2553 มีจำนวนประชากรทั้งสิ้น 344,570 คน
โทโยฮาชิ
โทโยฮาชิ () เป็นเมืองในจังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2449 ปัจจุบันมีจำนวนประชากรทั้งสิ้น 383,691 คน
น้ำตกภูฟ้า
น้ำตกภูฟ้า ตั้งอยู่กลางป่าลึกใกล้ชายแดนลาว เป็นน้ำตกที่สูงที่สุดในอุทยานแห่งชาติดอยภูคา ในเขตอำเภอแม่จริม จังหวัดน่าน สูงประมาณ 140 เมตร มีทั้งหมด 12 ชั้น น้ำตกภูฟ้าเป็นน้ำตกขนาดใหญ่อยู่ท่ามกลางป่าดิบเขาอันอุดมสมบูรณ์ และมีน้ำตลอดปี
ชั้นล่างสุดของน้ำตกเป็นแอ่งน้ำใหญ่และลึก มีผาน้ำตกลาดชันขึ้นไปเป็นขั้นบันไดสามารถมองเห็นชั้น 1 ถึงชั้น 3 ได้ชัดเจน รวมความสูงไม่ต่ำกว่า 100 เมตร ส่วนชั้นอื่นต้องปีนป่ายขึ้นไปทีละชั้นจึงจะสามารถเห็นได้ โดยเฉพาะชั้น 5 และ 6 สายน้ำจะทิ้งตัวลงตามผาหินเป็นสองสาย ชั้น 10 จะเป็นม่านน้ำลดหลั่นเป็นชั้นๆ ตามผาหินกว้าง และชั้น 12 สายน้ำจะทิ้งตัวจากผาสูงใหญ่อลังการ
คณะพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
คณะพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง เปิดสอนหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ และปริญญาโทถึงปริญญาเอก นับเป็นสถาบันการศึกษาที่เปิดสอนการพัฒนาทรัพยากร มนุษย์ เป็นแห่งที่2ของประเทศไทย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2552 โดยมี จุดมุ่งหมายเพื่อผลิตบัณฑิต นักปฏิบัติการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ ที่มีความรู้คู่คุณธรรม เป็นผู้นำการเปลี่ยนแปลงในองค์กรแห่งการเรียนรู้ เพื่อผลิตบัณฑิตที่มีความรู้ ความสามารถ ทักษะ และทัศนคติในการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ และมีสมรรถนะในการพัฒนาหลักสูตร และจัดกิจกรรมการเรียนรู้ เพื่อพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ ให้มีศักยภาพในการเรียนรู้อย่างต่อเนื่อง และเป็นผู้นำการเปลี่ยนแปลงในองค์กร เพื่อผลิตบัณฑิตที่มีความรู้คู่คุณธรรม และมีจรรยาบรรณวิชาชีพ
มหาวิทยาลัยได้จัดตั้งคณะพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ ขึ้นโดยจัดการศึกษาในหลัก3หลักสูตรคือ หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต หลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต ในสาขาวิชาการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ เปิดทำการสอนในปีการศึกษา2552 โดยแตกต่างจากคณะพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ ซึ่งเปิดทำการสอนหลักสูตร วิทยาศาสตรมหาบัณฑิตสาขาวิชาการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์
ปัจจุบันคณะพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ กำลังขยายงาน และบริการการศึกษาในด้านพร้อมทั้งเปิดสอนวิชาโท ให้แก่คณะอื่นๆในมหาวิทยาลัยอีกด้วย
1. รองศาสตราจารย์ ดร. โฆษิต อินทวงศ์ (ไม่ทราบปี - 2560)
2. ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร. ดวงเดือน จันทร์เจริญ (2560 - ปัจจุบัน)
พระเจ้าเหยา
พระเจ้าเหยา (), (ตามตำนาน 2356-2255 ก่อนคริสตกาล) คือ ผู้ปกครองจีนตามตำนาน ในยุคสามกษัตริย์ห้าจักรพรรดิ ชื่ออื่นที่เรียกกันได้แก่ เถาถัง ซื่อ (陶唐氏) หรือ ถัง เหยา (唐堯) เมื่อแรกเกิดมีนามว่า อี ฟ่างซวิน (伊放勳) หรือ อี ฉี (伊祁) เป็นพระราชโอรสองค์ที่สองของจักรพรรดิคู่
พระเจ้าเหยามักได้รับยกย่องว่าเป็นพระมหากษัตริย์ที่สมบูรณ์แบบและมีคุณธรรมอย่างสูง เป็นผู้เฉลียวฉลาดและเป็นแบบอย่างแก่จักรพรรดิราชวงศ์ต่าง ๆ ของจีนในเวลาต่อมา ประวัติศาสตร์จีนในยุคต้นมักเอ่ยถึงพระเจ้าเหยา พระเจ้าซุ่น และพระเจ้าอวี่ ว่าเป็นบุคคลสำคัญ นักประวัติศาสตร์ปัจจุบันเชื่อว่าทั้งสามอาจเป็นหัวหน้าเผ่าที่ก่อตั้งระบบการปกครองที่เป็นหนึ่งเดียวและมีระบบลำดับชั้นในช่วงยุคเปลี่ยนผ่านเข้าสู่สังคมศักดินา
ตามตำนานเล่าว่า เหยาขึ้นเป็นผู้ปกครองเมื่ออายุ 20 ปี และสวรรคตเมื่ออายุ 119 ปี และมอบบัลลังก์ให้กับซุ่น ซึ่งสมรสกับพระราชธิดาของพระองค์ทั้ง 2 คน
กฎหมายเสรีภาพด้านข้อมูลข่าวสาร
เสรีภาพด้านข้อมูลข่าวสาร () ประกอบด้วยกฎหมายต่าง ๆ ที่รับประกันการเข้าถึงข้อมูลที่ครอบครองดูแลโดยรัฐ กฎหมายเหล่านี้วางรากฐานกระบวนการทางกฎหมายสำหรับ "สิทธิที่จะได้รู้" โดยอนุญาตให้ประชาชนทั่วไปสามารถร้องขอข้อมูลข่าวสารซึ่งรัฐบาลครอบครองอยู่ได้ การได้มาซึ่งข้อมูลจะต้องไม่เสียค่าใช้จ่ายหรือเสียค่าใช้จ่ายน้อยที่สุด และมีข้อยกเว้นน้อยที่สุด
หญ้าขน
หญ้าขน (; )เป็นพืชในวงศ์หญ้า เป็นพืชหลายฤดู แพร่กระจายด้วยเมล็ด และการแตกไหล ออกรากตามข้อ สูงประมาณ 2 เมตร ใบมีขน ยาว 10 - 30ซม. และกว้าง 1 -1.5 ซม. บริเวณข้อมีขน ดอกเป็นดอกช่อ ยาว 10 - 20 ซม. ออกดอกตลอดปี ชอบดินที่ระบายน้ำได้ไม่ดี พบตามบริเวณที่นาและน้ำท่วมขัง พบได้ทั่วประเทศไทย
หญ้าต้นติด
หญ้าต้นติด (; ) เป็นพืชในวงศ์หญ้า เป็นพืชหลายฤดู มีไหล ออกรากตามข้อ สูงประมาณ 10 - 20 ซม. กว้าง 1 - 1.5 ซม. ใบมีขนน้อย พบบริเวณด้านล่างของใบและขอบของปลอกหุ้ม ดอกช่อแบบราซีม ยาว 2-6 ซม. ช่อดอกมีขนาดเล็กกว่าหญ้าขน ออกดอกตลอดปี ขยายพันธุ์โดยการแตกหน่อและเมล็ด ชอบดินแห้ง พบในบริเวณที่ทิ้งขยะและพื้นที่เกษตรกรรม พบได้ทั่วประเทศไทย
MacConkey agar
MacConkey agar เป็นอาหารเลี้ยงเชื้อแบคทีเรียประเภท Selective medium เพื่อเลี้ยงแบคทีเรียแกรมลบและเกิดสีต่างกันตามปฏิกิริยาการหมักแลกโตส
ไทยรีเจียนัลแอร์ไลน์
สายการบินไทยรีเจียนัล ก่อตั้งขึ้นด้วยเงินทุนจดทะเบียน 400,000,000 บาท (สี่ร้อยล้านบาทถ้วน) โดยมีผู้ถือหุ้นเป็นคนไทยทั้งหมด สายการบิน Thai Regional ได้ก่อตั้งขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์ที่จะทำการขนส่งผู้โดยสารทางอากาศ โดยใช้เครื่องบินโดยสารขนาดที่เหมาะสม ไปยังจังหวัดต่างๆที่ยังไม่มีเครื่องบินให้บริการ และมีเคาร์เตอร์เช็คอิน อยู่ที่ ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ อาคาร Concourse A ชั้น 4 สายการบิน Thai Regional ได้ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2553 โดยมีความตั้งใจที่จะทำการบินให้ได้ทุกจังหวัดในประเทศไทย เพื่อให้ประชาชนในทุกๆจังหวัดได้มีโอกาสใช้เครื่องบินในการเดินทาง ซึ่งเป็นการส่งเสริมอุตสาหกรรมการบินและอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวภายในประเทศด้วย
สายการบิน Thai Regional ริเริ่มธุรกิจการบินด้วยเครื่องบินแบบ Piper Navajo Chieftain PA-31-350 ขนาด 10 ที่นั่ง และ 8 ที่นั่ง ซึ่งเป็นเครื่องบินขนาดเล็กโดยเริ่มเปิดบริการเส้นทางบินจาก ท่าอากาศยานนานาชาติสุวรรณภูมิ สู่ท่าอากาศยานในต่างจังหวัดที่ยังไม่มีสายการบินให้บริการ เช่น นครราชสีมา เพชรบูรณ์ บุรีรัมย์ สุรินทร์ เป็นต้น
ในวันที่ 1 สิงหาคม ปี พ.ศ. 2559 เกิดอุบัติเหตุเครื่องบินตก โดยเที่ยวบิน TRB 106 ตกก่อนที่จะเดินทางถึงท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ มีผู้เสียชีวิต 1 ราย บาดเจ็บ 4 ราย
บริษัทเลือกใช้เครื่องบิน Piper Navajo Chieftain PA-31-350 ขนาด 10 ที่นั่ง และ 8 ที่นั่ง ซึ่งเป็นเครื่องบินที่ได้รับความนิยมสูง และ มีความปลอดภัยสูงในประเทศสหรัฐอเมริกา
Piper Navajo เป็นเครื่องบิน Multi Engine ชนิด 2 เครื่องยนต์ ซึ่งมีความปลอดภัยมากกว่าเครื่องบินชนิด 1 เครื่องยนต์ จำนวน 2 ลำ และกำลังนำเข้ามาอีก 4 ตารางการบิน
ผานกู่
ผานกู่ (; ; หมายถึง "แผ่นโลกโบราณ") คือสิ่งมีชีวิตชนิดแรกสุดของโลก เป็นผู้สร้างทุกสิ่งทุกอย่าง ตามความเชื่อเรื่องการสร้างโลกของจีน
เมื่อแรกเริ่มไม่มีสิ่งใดในจักรวาลเลยนอกจากความสับสนวุ่นวาย ต่อมาความวุ่นวายนั้นรวมตัวกันเข้าเป็นไข่จักรวาลใบหนึ่งเป็นเวลา 18,000 ปี ภายในนั้นคือหยินและหยางที่สมบูรณ์แบบและสมดุล ผานกู่ถือกำเนิดในไข่ใบนั้น คำพรรณนาถึงผานกู่มักว่าเป็นยักษ์มีขนดก มีเขาอยู่บนศีรษะ ร่างคลุมไปด้วยขน ผานกู่เริ่มต้นสร้างโลกโดยแยกหยินและหยางออกโดยการจามด้วยขวานยักษ์ของเขา หยินกลายเป็นโลก และหยางกลายเป็นท้องฟ้า เพื่อให้ทั้งสองแยกกันตลอดไป ผานกู่จึงยืนขวางระหว่างทั้งสองส่วนไว้แล้วดันท้องฟ้าขึ้นไป ขั้นตอนนี้ใช้เวลา 18,000 ปี แต่ละวันท้องฟ้าสูงขึ้น 10 เชียะ (3 เมตร) และโลกก็กว้างขึ้น 10 เชียะ ผานกู่ก็สูงขึ้น 10 เชียะ เรื่องเล่าบางแห่งบอกว่าในระหว่างการสร้างโลกนี้มีสัตว์ใหญ่ 4 ชนิดมาช่วย คือ เต่า, กิเลน, หงส์ และมังกร
หลังผ่านไป 18,000 ปี ผานกู่เหน็ดเหนื่อยมาก จึงล้มลงขาดใจตาย ลมหายใจกลายเป็นสายลม เสียงกลายเป็นสายฟ้า ตาซ้ายเป็นดวงอาทิตย์ ตาขวาเป็นดวงจันทร์ ร่างกายกลายเป็นเทือกเขาและที่ราบสูงส่วนใหญ่ของโลก เลือดกลายเป็นแม่น้ำ กล้ามเนื้อเป็นผืนดินอันอุดมสมบูรณ์ หนวดเคราเป็นดวงดาวและทางช้างเผือก ขนเป็นพุ่มไม้และป่าไม้ กระดูกเป็นแร่ธาตุมีค่า ไขกระดูกเป็นเพชร เหงื่อกลายเป็นฝน และเหลือบไรบนขนตามร่างกายกายไปเป็นปลาและสัตว์ต่าง ๆ บนแผ่นดิน ทุกสิ่งของผานกู่ได้กลายเป็นสิ่งต่าง ๆ บนโลกหมด จากนั้น เมื่อผ่านไปเนิ่นนาน เทพธิดาหนี่ว์วา แห่งดวงจันทร์ได้ลงเยี่ยมชมโลก นางได้เอาดินโคลนมาปั้นเป็นรูปมนุษย์ มนุษย์เหล่านี้ฉลาดหลักแหลมเพราะถูกประดิษฐ์ขึ้นทีละคน แต่ต่อมาหนี่ว์วาเหน็ดเหนื่อยในการสร้างทีละคน นางจึงเอาเชือกมาจุ่มน้ำโคลนและสะบัดออกไป โคลนเหล่านี้กลายเป็นมนุษย์อีกกลุ่มหนึ่งซึ่งไม่ฉลาดเหมือนกลุ่มแรก
นักเขียนคนแรกที่บันทึกปกรณัมผานกู่คือ สวีเจิ่ง (徐整) ในระหว่างยุคสามก๊ก
พลังเคิน
พลังเคิน () เป็นเทศบาล () หนึ่งใน 11 เทศบาลของประเทศลิกเตนสไตน์ ตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางเหนือของประเทศและอยู่ในเขตเลือกตั้งตอนบน () เทศบาลมีพื้นที่ทั้งหมด 5.3 ตารางกิโลเมตร ตั้งอยู่บนความสูงจากระดับน้ำทะเลเฉลี่ย 786 เมตร และยังมีเขตติดต่อกับประเทศออสเตรีย มีจำนวนประชากร 425 คน 170 ครัวเรือนจากการสำรวจเมื่อปลายปี ค.ศ. 2010 เทศบาลพลังเคินมีหมู่บ้าน 1 แห่งคือ ฮินเทอร์เช็ลเลินแบร์ค (Hinterschellenberg) ซึ่งเป็นที่ตั้งของ "อนุสรณ์สถานแห่งรัสเซีย" () ชื่อของเทศบาลมีที่มาจากภาษาโรแมนซ์ที่หมายความว่า "กองสิ่งของ" โดยสิ่งก่อสร้างที่มีชื่อเสียงที่สุดของเทศบาลคือชาเปลสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 18 ที่ได้รับการปรับปรุงโครงสร้างใหม่ใน ค.ศ. 1955 หลักฐานที่เก่าแก่ที่สุดที่กล่าวถึงชื่อเทศบาลแห่งนี้คือข้อตกลงฉบับหนึ่งที่จัดทำขึ้นในปี ค.ศ. 1361
ตราประจำเทศบาลพลังเคินได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการในสัญญาฉบับวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1943 โดยฟรานซ์โยเซฟ เจ้าชายแห่งลิกเตนสไตน์ สัญลักษณ์ในตราประกอบด้วยพื้นสีเขียวที่หมายถึงทุ่งหญ้าบนภูเขาในเขตเทศบาล และพื้นสีขาวมีรูปดาวหกแฉกสีเหลืองที่หมายถึงสรวงสวรรค์
จับ (แก้ความกำกวม)
จับ อาจหมายถึง
พรรคพลังชล
พรรคพลังชล () เป็นพรรคการเมืองในประเทศไทยที่ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2554 นำโดยนายสนธยา คุณปลื้ม อดีตรัฐมนตรี และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชลบุรี (ส.ส.ชลบุรี) หลายสมัย พร้อมด้วยอดีต ส.ส.กลุ่มชลบุรี ซึ่งแต่เดิมสมาชิกในกลุ่มชลบุรี สังกัดพรรคภูมิใจไทย
พรรคพลังชล มีรองศาสตราจารย์เชาว์ มณีวงษ์ เป็นหัวหน้าพรรคคนแรก และนายปิลันธน์ดิลก จิตรธรรม เป็นเลขาธิการพรรค ซึ่งพรรคพลังชลมีคำขวัญว่า "เทิดทูนสถาบัน ยึดมั่นประชาชน" โดยมีฐานเสียงสำคัญในเขตเลือกตั้งจังหวัดชลบุรี และพื้นที่ภาคตะวันออก
ต่อมาในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2556 ที่ประชุมใหญ่ได้มีมติเลือกนายสนธยา คุณปลื้ม เป็นหัวหน้าพรรค และนายพันธุ์ศักดิ์ เกตุวัตถา เป็นเลขาธิการพรรค
ในเวลาต่อมานายสนธยาได้ลาออกจากตำแหน่งหัวหน้าพรรคพลังชลเนื่องจากได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง ที่ปรึกษานายกรัฐมนตรีก่อนจะได้รับแต่งตั้งให้เป็น นายกเมืองพัทยา ตามคำสั่งหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ส่วนนายพันธุ์ศักดิ์ พร้อมอดีต ส.ส. ในสังกัดพรรคพลังชลยกเว้นนาง สุกุมล คุณปลื้ม ได้ลาออกจากสมาชิกพรรคและได้ย้ายไปสมัครเป็นสมาชิก พรรคพลังประชารัฐ
ทำให้ได้มีการประชุมใหญ่วิสามัญเมื่อวันเสาร์ที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2561 เพื่อทำการเลือกหัวหน้าพรรค และเลขาธิการพรรค รวมถึงคณะกรรมการบริหารพรรคชุดใหม่ซึ่งที่ประชุมมีมติเลือก รศ. เชาวน์ มณีวงษ์ อดีตหัวหน้าพรรคกลับมาเป็นหัวหน้าพรรคอีกครั้งหนึ่งส่วนเลขาธิการพรรคได้แก่ นาย สุระ เตชะทัต อดีตโฆษกพรรค
พรรคพลังชล ส่งผู้สมัครรับเลือกตั้ง ส.ส. ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 เป็นครั้งแรก มีหมายเลขประจำพรรคคือ หมายเลข 6 และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จำนวน 7 คน แบ่งเป็นระบบแบ่งเขต 6 คน (จังหวัดชลบุรีทั้งหมด) และแบบบัญชีรายชื่อ 1 คน ได้แก่
พรรคพลังชล ได้กำหนดนโยบายของพรรค คือ มีส่วนร่วมด้านการเมือง กระจายอำนาจ พัฒนาการเกษตร อุตสาหกรรม-ส่งออก การท่องเที่ยว เศรษฐกิจพอเพียง สถาบันครอบครัว พัฒนาคุรภาพชีวิต บริการสาธารณสุข การอาชีพ ลดความเหลื่อมล้ำของสังคม ปราบปรามยาเสพติด ส่งเสริมคุณภาพครู พัฒนาหลักสูตร พัฒนาระบบโลจิสติกส์ บริหารจัดการทรัพยากรน้ำ พลังงานทดแทน สิ่งแวดล้อม ระบบนิเวศ ความร่วมมือระหว่างประเทศ
หลังการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 พรรคพลังชล มีจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในสภาผู้แทนราษฎร จำนวน 7 คน และได้รับแต่งตั้งเป็นประธานคณะกรรมาธิการ 1 คน คือ นายสันต์ศักด์ จรูญ งามพิเชษฐ์
พรรคพลังชล ได้ร่วมจัดตั้งรัฐบาลกับพรรคเพื่อไทย สนับสนุนนางสาวยิ่งลักษณ์ เป็นนายกรัฐมนตรี และมีรัฐมนตรีที่มาจากพรรคพลังชล คือ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม (นางสุกุมล คุณปลื้ม) ต่อมามีการปรับคณะรัฐมนตรีและแต่งตั้งนายสนธยา คุณปลื้ม ดำรงตำแหน่งแทน
แวเธ่อร์ระทม
แวเธ่อร์ระทม (; ) เป็นนวนิยายจดหมายและอาจถือได้ว่าเป็นนวนิยายอัตชีวประวัติของโยฮันน์ วอล์ฟกัง ฟอน เกอเทอ ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1774 ฉบับแก้ไขปรับปรุงของนวนิยายถูกตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1787 แวร์เธ่อร์เป็นนวนิยายชิ้นสำคัญในช่วง "พายุและแรงผลักดัน" (Sturm und Drang) ในวรรณกรรมเยอรมัน และมีอิทธิพลต่อการเคลื่อนไหววรรณกรรมโรแมนติกในสมัยหลังเป็นอย่างมาก
หนังสือดังกล่าวได้ทำให้เกอเทอเป็นหนึ่งในผู้มีชื่อเสียงด้านวรรณกรรมระหว่างประเทศคนแรก ๆ ของโลก และได้ทำให้การเดินทางเยือนไวมาร์ของชายหนุ่มที่มายังยุโรปเพียงลำพังนั้นเป็นสิ่งที่ยึดถือกันมาก
เนื้อหาส่วนใหญ่ของแวเธ่อร์ระทมนั้นเป็นรูปแบบของการรวบรวมจดหมายที่เขียนขึ้นโดยแวเธ่อร์ ศิลปินหนุ่มผู้อ่อนไหวสูงและอารมณ์ใคร่รุนแรง โดยส่งถึงเพื่อนของเขา วิลเฮล์ม
ในจดหมายเหล่านี้ แวเธ่อร์ได้เล่าเรื่องราวอย่างละเอียดถึงการอาศัยอยู่ในหมู่บ้านที่ไม่มีอยู่จริง ชื่อ วาฮ์ลไฮม์ (ซึ่งมีพื้นฐานมาจากเมืองการ์เบนไฮม์ ใกล้กับเว็ทซลาร์) เขารู้สึกหลงใหลกับวิถีชีวิตอันเรียบง่ายของชาวนาในหมู่บ้านแห่งนั้น และยังพบกับลอทเตอ หญิงสาวงดงามผู้ต้องเลี้ยงดูบรรดาพี่น้องหลังจากแม่ของเธอเสียชีวิต ถึงแม้ว่าจะรู้ก่อนหน้าแล้วว่าชาร์ลอตเตอจะหมั้นหมายกับชายนามอัลเบิร์ตเรียบร้อยแล้ว ซึ่งมีอายุมากกว่าเธอถึง 11 ปี แต่แวเธ่อร์ก็ยังตกหลุมรักเธอ
ถึงแม้ว่าจะรู้สึกเจ็บปวดที่เกิดแก่แวเธ่อร์ เขาได้ใช้ชีวิตอีกหลายเดือนต่อมาพัฒนาความสัมพันธ์อันใกล้ชิดระหว่างทั้งสอง ความเจ็บปวดของเขารุนแรงขึ้นจนกระทั่งเขาถูกบีบให้ออกจากหมู่บ้านและเดินทางไปยังไวมาร์ และขณะที่เขาไม่อยู่นั้น เขาได้ทำความรู้จักกับฟรอยไลน์ ฟอน เบ เขารู้สึกอับอายอย่างมากเมื่อเขาไม่สนใจไปเยี่ยมเพื่อนในวันที่บรรดาชนชั้นสูงทั้งหมดมักจะจัดการชุมนุมขึ้นที่นั้น เขาเดินทางกลับมายังวาฮ์ลไฮม์หลังจากนั้น ที่ซึ่งเขารู้สึกทุกข์ทรมานยิ่งกว่าที่เคยเป็นมาก่อน ซึ่งบางส่วนเป็นเพราะลอทเทอและอัลเบิร์ตสมรสกันแล้ว ทุกวันเป็นเครื่องเตือนใจอันทุกข์ระทมว่าลอทเทอจะไม่ตอบรับรักของเขาได้อีก เนื่องจากสงสารเพื่อนของเธอและเคารพในตัวสามี ลอทเทอจึงตัดสินใจว่าแวเธ่อร์จะต้องไม่มาเยี่ยมเธอบ่อยครั้งอีกต่อไป เขาได้มาเยี่ยมเธอเป็นครั้งสุดท้าย และทั้งสองนั้นถูกเอาชนะโดยอารมณ์หลังจากแวเธ่อร์ท่องจำบางส่วนของ "ออสเซียน"
แวเธ่อร์ได้รับรู้แล้วก่อนหน้านี้ว่าหนึ่งในสามคน ลอทเทอ อัลเบิร์ตหรือแวเธ่อร์เอง จะต้องตาย เนื่องจากไม่อาจทำร้ายผู้อื่นหรือคิดฆาตกรรมอย่างจริงจัง แวเธ่อร์จึงมองไม่เห็นทางอื่นนอกจากฆ่าตัวตาย หลังจากเขียนจดหมายลาตาย (ซึ่งถูกพบในภายหลังที่เขาฆ่าตัวตายแล้ว) เขาเขียนถึงอัลเบิร์ตโดยร้องขอปืนพกสองกระบอก โดยเสแสร้งว่าเขากำลังออกเดินทางผจญภัย ลอทเทอตอบรับคำร้องขอและส่งปืนพกมาสองกระบอก จากนั้นแวเธ่อร์จึงได้ยิงตัวตายที่หัว แต่ยังไม่ตายจนกระทั่งอีก 12 ชั่วโมงต่อมา ร่างของเขาถูกฝังอยู่ใต้ต้นลินเดน อันเป็นต้นไม้ที่เขามักจะกล่าวถึงบ่อย ๆ ในจดหมาย และงานศพไม่มีพระ อัลเบิร์ต หรือลอทเทอที่เขารักเข้าร่วมเลย
สุสานแห่งฮาลิคาร์นัสเซิส
สุสานแห่งฮาลิคาร์นัสเซิส หรือ สุสานแห่งโมโซลูส (, กรีก: Μαυσωλεῖον τῆς Ἁλικαρνασσοῦ) เป็นสุสานขนาดใหญ่ของกษัตริย์โมโซลูสแห่งลิเชีย ในเอเชียไมเนอร์ จัดเป็นหนึ่งในเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลก เป็นเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลกยุคโบราณ
สุสานแห่งฮาลิคาร์นัสเซิส ตั้งอยู่ที่ฮาลิคาร์นัสเซิส ประเทศตุรกี ในปัจจุบัน สร้างขึ้นโดยราชินี อาเตมีสเซีย หลังการสวรรคตของพระสวามี สร้างขึ้นระหว่าง 353-350 ปีก่อนคริสต์ศักราช สร้างขึ้นมาจากหินอ่อนในระหว่างปี ค.ศ. 156-190 ในรูปแบบสถาปัตยกรรมกรีกโบราณ มีบันทึกไว้ว่า มีขนาดสูงถึง 140 ฟุต ฐานโดยรอบยาวถึง 460 ฟุต บนยอดสุดเป็นพื้นเหลี่ยมเล็กกว่าฐานล่าง ได้ปั้นเป็นรูปราชรถและม้า 1 ชุด กำลังวิ่ง และมีกษัตริย์และพระมเหสีประทับยืนอยู่บนราชรถม้า ประกอบด้วยลวดลายสวยงามมาก
สุสานแห่งฮาลิคาร์นัสเซิส พังทลายลงด้วยเหตุแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ในคริสต์ศตวรรษที่ 12-13 ปัจจุบันจึงเหลือแต่เพียงซากชิ้นส่วน และชิ้นส่วนบางอย่างถูกเก็บรักษาไว้ที่ บริติช มิวเซียม ในประเทศอังกฤษ
เทศบาลตำบลลานหอย
เทศบาลตำบลลานหอย เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแห่งหนึ่งในเขตอำเภอบ้านด่านลานหอย จังหวัดสุโขทัย
ตัวรับรู้สิ่งใกล้เคียง
ตัวรับรู้สิ่งใกล้เคียง () คือ ตัวรับรู้ () ชนิดหนึ่งที่สามารถตรวจหาการปรากฏตัวของวัตถุใกล้เคียงโดยปราศจากการสัมผัสทางกาย
ตัวรับรู้สิ่งใกล้เคียงมักจะปล่อยสนามแม่เหล็กไฟฟ้าหรือลำรังสีแม่เหล็กไฟฟ้า (เช่นรังสีอินฟราเรด) และมองหาการเปลี่ยนแปลงของสนามหรือสัญญาณที่ส่งกลับมา วัตถุที่กำลังตรวจหามักจะถูกเรียกว่าเป้าหมาย เป้าหมายต่างกันก็ใช้ตัวรับรู้ต่างกัน เช่นถ้าเป้าหมายเป็นพลาสติก ตัวรับรู้ก็จะเป็นแบบเก็บประจุ หรือ photoelectric ถ้าเป้าหมายเป็นโสหะ ตัวรับรู้ก็จะเป็นแบบเหนี่ยวนำ เป็นต้น
ระยะห่างสูงสุดที่ตัวรับรู้นี้จะสามารถตรวจพบได้จะถูกกำหนดให้เป็น "ระยะกำหนด" () ตัวรับรู้บางตัวสามารถปรับระยะกำหนดได้หรือวิธีการรายงานระยะห่างที่วัดได้อีกด้วย
ตัวรับรู้สิ่งใกล้เคียงอาจมีความน่าเชื่อถือที่สูงและอายุการทำงานยืนยาวเพราะว่ามันไม่มีชิ้นส่วนกลไกที่เคลื่อนไหวและไม่มีการสัมผัสทางกายระหว่างตัวรับรู้และเป้าหมาย
ตัวรับรู้สิ่งใกล้เคียงถูกใช้ทั่วไปบนโทรศัพท์อัจฉริยะเพื่อตรวจหา (และกระโดดข้าม) การแตะหน้าจอโดยไม่ได้ตั้งใจขณะกำลังถือโทรสัพท์ติดกับหูเวลาพูดสาย พวกมันยังถูกใช้อีกด้วยในการเฝ้าดูการสั่นของเครื่องยนต์เพื่อวัดการแปรเปลี่ยนของระยะทางระหว่างเพลากับแบริ่งที่รองรับมันอยู่ หน้าที่จะพบเห็นทั่วไปในเครื่องกังหันไอน้ำขนาดใหญ่ เครื่องอัดความดันด้วยก๊าซ และมอเตอร์ที่ใช้แบริ่งแบบปลอกแขนเสื้อ
International Electrotechnical Commission (IEC) 60947-5-2 เป็นผู้กำหนดรายละเอียดด้านเทคนิคของตัวรับรู้สิ่งใกล้เคียง
ตัวรับรู้สิ่งใกล้เคียงที่ถูกปรับให้ทำงานในระยะที่ใกล้มากจะถูกใช้ใน สวิชต์แบบสัมผัส ()บริเวณส่วนหัวของเซนเซอร์จะมีสนามแม่เหล็กซึ่งมีความถี่สูง โดยได้รับสัญญาณมาจากวงจรกำเนิดความถี่ในกรณีที่มีวัตถุหรือชิ้นงานที่เป็นโลหะเข้ามาอยู่ในบริเวณที่สนามแม่เหล็กสามารถส่งไปถึง จะทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงค่าความเหนี่ยวนำ จากเหตุการที่เกิดขึ้นทำให้เกิดการหน่วงออสซิเลท (Oscilate) ลดลงไปหรือบางทีอาจถึงจุดที่หยุดการออสซิลเลท และเมื่อนำวัตถุนั้นออกจากบริเวณตรวจจับ วงจรกำเนิดคลื่นความถี่ก็เริ่มต้นการออสซิเลทใหม่อีกครั้งหนึ่ง สภาวะดังกล่าวจะถูกแยกแยะได้ด้วยวงจรอิเล็กทรอนิกส์ที่อยู่ภายในหลังจากนั้นก็จะส่งผลไปยัง Out Put ว่าทำงานหรือไม่ทำงาน โดยทั้งนี้จะขึ้นอยู่กับชนิดของเอาต์พุตว่าเป็นแบบใด เพื่อเป็นการลดจินตนาการในการทำความเข้าใจการทำงานของเซนเซอร์ชนิดนี้
เขมรเสรี
เขมรเสรี (; ) เป็นขบวนการที่ก่อตั้งโดย เซิง งอกทัญในไทยและเวียดนามใต้ภายใต้การสนับสนุนของสหรัฐอเมริกา เพื่อต่อต้านกองโจรคอมมิวนิสต์ในกัมพูชา ขบวนการเขมรเสรีมีการเชื่อมโยงกับขบวนการของชาวขแมร์กรอมในเวียดนามใต้อย่างหลวม ๆ โดยทหารของสองกลุ่มนี้ได้รับการฝึกจากสหรัฐอเมริกาเหมือนกัน ในช่วงที่เฟื่องฟูสุดเมื่อราว พ.ศ. 2505 มีทหารประมาณ 8,000 คน
หลังการปฏิวัติของลอน นอล เซิง งอกทัญได้แยกตัวออกมาเมื่อ พ.ศ. 2515 และลี้ภัยไปเวียดนามใต้ เมื่อเวียดนามใต้พ่ายแพ้ เซิง งอกทัญถูกจับ ทหารของเขมรเสรีในเวียดนามใต้ถูกเวียดนามเหนือปราบ ส่วนในกัมพูชาถูกเขมรแดงปราบ เหลือเพียงกองกำลังบางส่วนอยู่ตามแนวเทือกเขาพนมดงรัก และในค่ายผู้อพยพตามชายแดนไทย ทหารเขมรเสรีบางส่วนเข้าร่วมกับแนวร่วมปลดปล่อยชาติเขมรของซอนซาน เซิง งอกทัญผู้ก่อตั้งเสียชีวิตเมื่อ พ.ศ. 2520
อินทรีทะเล
"ระวังสับสนกับ: เหยี่ยวปลา"
อินทรีทะเล ( บางครั้งเรียก Erne หรือ Ern ซึ่งมาจากอินทรีหางขาว) เป็นนกล่าเหยื่อในสกุล "Haliaeetus" ในวงศ์ Accipitridae
อินทรีทะเลมีหลายขนาด ตั้งแต่อินทรีทะเลแซนฟอร์ดซึ่งมีน้ำหนักประมาณ 2–2.7 กิโลกรัม ถึงอินทรีทะเลสเตลเลอร์ซึ่งหนักถึง 9 กิโลกรัม โดยทั่วไปกินปลาและสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กเป็นอาหาร
ปัจจุบันมีอยู่ 8 ชนิด:
ศัตรูประชาชน
ศัตรูประชาชน () เป็นภาพยนตร์สารคดีที่เขียนบท กำกับ ถ่ายทำ และอำนวยการสร้างโดย เทด สัมพัด ผู้สื่อข่าวชาวกัมพูชา และร็อบ เลมกิน ผู้สร้างภาพยนตร์สารคดีชาวอังกฤษ ภาพยนตร์ออกฉายครั้งแรกในเทศกาลภาพยนตร์สารคดีนานาชาติอัมสเตอร์ดัมในปี 2009 และฉายในเทศกาลภาพยนตร์อีกหลายแห่ง ได้รับรางวัลภาพยนตร์สารคดียอดเยี่ยมจากเทศกาลภาพยนตร์ซันแดนซ์ ประจำปี 2010
ในภาพยนตร์ เทด สัมพัด ซึ่งสูญเสียบุคคลในครอบครัวทั้งหมดจากเหตุการณ์ทุ่งสังหาร ได้เดินทางไปสัมภาษณ์บุคคลต่างๆ รวมทั้ง นวน เจีย ผู้นำอันดับสองของเขมรแดงรองจาก พล พต ซึ่งได้ยอมรับระหว่างการถ่ายทำว่า ได้สั่งการให้มีการสังหารสมาชิกพรรค ที่พวกเขาเห็นว่าเป็น "ศัตรูของประชาชน"
ภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกห้ามฉายในประเทศกัมพูชา เนื่องจากเกรงว่าการฉายให้ชาวกัมพูชาชม อาจมีผลต่อการพิจารณาคดีในศาลพิเศษกรุงพนมเปญ คดีสังหารหมู่ประชาชนของกลุ่มผู้นำเขมรแดง
รายชื่อตัวละครในร็อคซ่าส์ใสหัวใจเกินร้อย!
นี่คือ ตัวละครจากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง ร็อคซ่าส์ใสหัวใจเกินร้อย!
ตัวเอกหญิงของเรื่อง ที่ตัวเล็กน่ารักเหมือนเด็ก ม.ต้น เห็นแบบนี้ ทั้งว่องไว และบ้าพลังไม่เหมือนใครเลย เป็นคนที่จริงจังกับเรื่องดนตรีมากๆ แต่ค่อนข้างจะซื่อบื้อในด้านความรัก การหวดกลองของเธอนั้นทรงพลังอย่างไม่น่าเชื่อ ถึงจะเป็นมือกลองแต่ก็ดีดกีตาร์เป็นเหมือนกันนะ แถมยังเป็นนักแต่งเพลงประจำวงอีกด้วย
มือเบสของวงเมทัลลิก้าจัง สาวลูกครึ่งอังกฤษ-ญี่ปุ่น ดูเผินๆเหมือนสาวห้าวพังก์ร็อค แต่เนื้อในกลับอ่อนหวานแบบไม่น่าเชื่อ ไม่ชอบให้คนเรียกชื่อจริงที่น่ารักผิดกับบุคคลิกภายนอกเป็นอย่างมาก เวลาไม่พอใจมักทำอะไรรุนแรงเสมอๆ
มือกีตาร์ของวงเมทัลลิก้าจัง สาวแว่นแสนอึ๋ม ดูเรียบร้อยน่ารัก แต่นิสัยที่แท้จริงเปลี่ยนไปได้เรื่อยๆ ทั้งซาดิสม์ บ้าร็อค ฯลฯ โดยจะเปลี่ยนไปเมื่อมือถือกีตาร์ พูดอะไรไม่คิด เป็นเพื่อนสนิทของทันโปโปะ
นักร้องนำแห่งวงเมทัลลิก้าจัง ประธานชมรมร่างยักษ์ ผู้คอยจัดการเรื่องต่างๆในชมรม มักถูกเข้าใจผิดว่าเป็นมือกลอง ทำให้หัวเสียเป็นประจำ
ตัวเอกชายของเรื่อง ตอน ม.ต้น ได้หัดเล่นดนตรีเพื่อสารภาพรักกับคนที่ชอบ แต่ก็อกหัก เมื่อขึ้น ม.ปลายจึงได้ตั้งใจที่จะฝึกฝนด้านการดนตรีใหม่อีกครั้ง ถูกคุณฮารุลากเข้าชมรมวิจัยปฏิกิริยาเคมีของโลหะ หรือก็คือชมรมแอบเล่นดนตรี และเพราะการแสดงของคุณฮารุและวงของเธอ ก็ทำให้เขาหลังรักในตัวคุณฮารุขึ้นมา
ลูกสาวตระกูลมินาคามิผู้เป็นผู้นำตลอดกาล หวังที่จะเป็นประธานนักเรียน จึงคิดที่จะยุบชมรมวิจัยปฏิกิริยาเคมีของโลหะเพื่อทำคะแนน แต่กลับไปตกหลุมรักโคซาเมะจนตนเองเข้าชมรมมาด้วย มองฮารุเป็นคู่แข่งของหัวใจคนสำคัญ เธอเคยเล่นคอนทราเบสมาก่อน ทำให้จึงไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเธอที่จะเข้าวงดนตรีของโคซาเมะได้
มือกลองฝีมือดีที่ไม่สังกัดวงใดเป็นหลักแหล่ง ต้องการที่จะเก่งเหนือว่าพี่ตนเองให้ได้ ถูกฮารุเชิญชวนมาทำวงกับโคซาเมะ แต่ด้วยความที่ตัวเองก็ชอบฮารุเหมือนกัน ทำให้ไม่ชอบขี้หน้าโคซาเมะสักเท่าไหร่ ประกอบกับที่โคซาเมะเล่นดนตรีไม่ได้เรื่อง ทำให้ทะเลาะกันเป็นประจำ แต่เมื่อได้เห็นเวลาที่โคซาเมะเปิดสวิตช์ ก็เริ่มยอมรับในตัวโคซาเมะบ้างแล้ว
เทศบาลตำบลหาดเสี้ยว
เทศบาลตำบลหาดเสี้ยว เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแห่งหนึ่งในเขตอำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย
ได้เริ่มจัดตั้งเป็นสุขาภิบาลหาดเสี้ยว อำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย เมื่อ วันที่ 20 กันยายน 2499 จำนวนพื้นที่ประมาณ 0.51 ตารางกิโลเมตร
และเปลี่ยนแปลงยกฐานะจากสุขาภิบาลหาดเสี้ยวเป็น เทศบาลตำบลหาดเสี้ยว เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2542 โดยปัจจุบันมีพื้นที่ 44 ตารางกิโลเมตร
ตั้งอยู่ในตำบลหาดเสี้ยว อำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย ตามถนนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 101 สวรรคโลก - ศรีสัชนาลัย อยู่ห่างจากจังหวัดสุโขทัย ประมาณ 67 กิโลเมตร และห่างจากกรุงเทพฯประมาณ 540 กิโลเมตร
ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลหาดเสี้ยว ตั้งแต่หมู่ที่ 1-5 และครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 3 และหมู่ที่ 4 ตำบลหนองอ้อ จำนวนพื้นที่ประมาณ 44 ตารางกิโลเมตร
ท่านสามารถรับฟังรายการวิทยุเทศบาลสัมพันธ์ ได้ทางวิทยุชุมชน FM 100 Mhz ทุกวันจันทร์ พุธ และศุกร์ เวลา 13.00 - 14.00 น.
ไป๋ยหวิน
ไป๋ยหวิน ( "เมฆสีขาว") เกิดวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2534 เป็นหมีแพนด้ายักษ์เพศเมียในสวนสัตว์ซานดิเอโก (San Diego Zoo) แม่ของไป๋ยหวินคือตงตง อาศัยอยู่ที่กวางโจว ส่วนพ่อของไป๋ยหวินคือเทียนเทียน อาศัยอยู่ที่จุนอี้
ในฤดูฝนปีพ.ศ. 2542 ไป๋ยหวินได้รับการผสมพันธุ์กับซือซือ แพนด้าเพศผู้ที่อยู่ในสวนสัตว์เวลานั้น ต่อมาในวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2542 ไป๋ยหวินได้ให้กำเนิดฮวาเหม่ย แพนด้าตัวแรกที่เกิดในสหรัฐอเมริกา
ไป๋ยหวินได้ให้กำเนิดลูกแพนด้าอีก 4 ตัวคือ เหม่ยเซิง (2546), ซูหลิน (2548), เจินเจิน (2550) และยหวินจื่อ (2552) เป็นลูกที่ได้จากการผสมตามธรรมชาติทั้งหมด
หม่อมน้อย ชุมสาย ณ อยุธยา
หม่อมน้อย ชุมสาย ณ อยุธยา บุตรีของพระยาราชมนตรี (ภู่ ภมรมนตรี) นางห้ามสามัญในกรมหมื่นมาตยาพิทักษ์ และต่อมาได้เป็นนางห้ามในกรมขุนราชสีหวิกรม
หม่อมน้อย ชุมสาย ณ อยุธยา เป็นบุตรีของพระยาราชมนตรี (ภู่ ภมรมนตรี) อันเกิดแต่ท่านผู้หญิงอิน เธอมีพี่น้องต่างมารดาคือ คุณพุ่ม (บุษบาท่าเรือจ้าง) ยอดกวีหญิงในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 3 เบื้องต้นเธอได้เข้าเป็นนางห้ามในกรมหมื่นมาตยาพิทักษ์ ซึ่งเป็นที่เชิดหน้าชูตาอย่างมาก เนื่องจากเป็นธิดาของพระยาราชมนตรี ทั้งสองมีโอรสธิดาด้วยกันสองพระองค์ แต่ต่อมาเมื่อกรมหมื่นมาตยาพิทักษ์ได้สิ้นพระชนม์ในวัยหนุ่ม หม่อมน้อยจึงกลับไปอยู่บ้านที่ท่าช้างวังหลวงร่วมกับบิดาพร้อมด้วยพระโอรสและพระธิดาทั้งสองที่ยังเล็กอยู่คือ หม่อมเจ้าสาระพัดเพชร ศิริวงศ์ และพระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประเสริฐศักดิ์
หลังจากการสิ้นพระชนม์ของอดีตสวามี ในช่วงนั้นหม่อมน้อยยังสาวสวยอยู่มาก หม่อมน้อยจึงได้เข้าเป็นนางห้ามในกรมขุนราชสีหวิกรม ต้นราชสกุลชุมสาย มีโอรสธิดาด้วยกัน 7 พระองค์ ซึ่งองค์สุดท้องคือหม่อมเจ้าปฤษฎางค์ ที่ทรงได้รับการสถาปนาขึ้นเป็น พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปฤษฎางค์
ดอมีนิก สโทรส-กาน
ดอมีนิก กัสตง อ็องเดร สโทรส-กาน (; เกิด 25 เมษายน ค.ศ. 1949) เป็นนักเศรษฐศาสตร์ ทนายความ นักการเมืองชาวฝรั่งเศส และสมาชิกพรรคสังคมนิยมฝรั่งเศส สโทรส-กานเป็นกรรมการผู้บริหารของกองทุนการเงินระหว่างประเทศเมื่อวันที่ 28 กันยายน ค.ศ. 2007 ด้วยการสนับสนุนจากนีกอลา ซาร์กอซี อดีตประธานาธิบดีฝรั่งเศส และดำรงตำแหน่งจนกระทั่งลาออกเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 2011
เขาเป็นศาสตราจารย์ด้านเศรษฐศาสตร์ที่สถาบันศึกษาการเมืองปารีส สโทรส-กานเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐกิจและการคลังระหว่าง ค.ศ. 1997 และ 1999 ในสมัยนายกรัฐมนตรีลียอแนล ฌ็อสแป็ง เขาเคยได้รับการเสนอชื่อเพื่อเป็นตัวแทนลงสมัครรับตำแหน่งประธานาธิบดีฝรั่งเศสของพรรคในปี ค.ศ. 2007 แต่พ่ายต่อเซกอแลน รัวยาล เมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2006
เมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2011 สโทรส-กานถูกจับกุมตัวในนครนิวยอร์กและถูกแจ้งข้อหาล่วงละเมิดทางเพศต่อแม่บ้านซึ่งทำความสะอาดห้องชุดโรงแรมโซฟีเทล สโทรส-กานยังไม่ได้ให้การหรือแก้ต่าง แต่ปฏิเสธทุกข้อกล่าวหา ในภายหลังเขาถูกปล่อยตัวโดยวางเงินประกันตัว 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ อัยการเขตนิวยอร์กถอนฟ้องในวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2554 เนื่องจากความไม่น่าเชื่อถือของผู้ร้อง และหลักฐานทางกายภาพที่ยังไม่มีข้อสรุป และศาลเห็นพ้อง
14 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 แม่บ้านวัย 32 ปี ชื่อ นาฟิสซาตู ไดอัลโล (Nafissatou Diallo) ที่โรงแรมนิวยอร์กโซฟิเทล กล่าวหาว่าสโทรส-กาน ได้ล่วงละเมิดทางเพศเธอหลังเธอเข้าไปในห้องชุดของเขา
สโทรส-กานถูกฟ้องอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม และได้วางเงินประกัน 1 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ และทัณฑ์บน 5 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ ในวันรุ่งขึ้น เขาถูกสั่งให้ถูกจำกัดอยู่แต่ในอพาร์ตเมนต์ในนิวยอร์กภายใต้การควบคุม เขาถูกนำตัวมายังศาลเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2554 และแก้ต่างว่าตนไม่มีความผิด วันที่ 30 มิถุนายน นิวยอร์กไทมส์ รายงานว่า คดีดังกล่าวกำลังอยู่บน "ริมความล้มเหลว" เพราะปัญหาความน่าเชื่อถือของเหยื่อผู้กล่าวหา ผู้ซึ่ง ตามข้อมูลของแหล่งข่าวภายในกรมตำรวจนครนิวยอร์ก โกหกเจ้าหน้าที่ตำรวจครั้งแล้วครั้งเล่าตั้งแต่ให้การครั้งแรก ตามข้อมูลของอัยการ ผู้กล่าวหายอมรับว่าเธอโกหกต่อคณะลูกขุนใหญ่เกี่ยวกับเหตุการณ์แวดล้อมเหตุลวนลาม สโทรส-กานถูกปล่อยจากการกักตัวในบ้านเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม
หลังสิ้นสุดการสอบสวนอันกินเวลานาน อัยการยื่นคำร้องถอนฟ้องทุกข้อกล่าวหาต่อสโทรส-กาน โดยระบุว่า ไม่อาจเชื่อได้ว่าความผิดของสโทรส-กาน นอกเหนือไปจากข้อสงสัยที่มีเหตุผล จากประเด็นจริงจังในความน่าเชื่อถือของผู้ร้อง และหลักฐานกายภาพที่ไม่มีข้อสรุป และดังนั้น จึงไม่อาจร้องขอให้คณะลูกขุนเชื่อได้ คำร้องดังกล่าวได้รับการอนุมัติเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2554
เชาวน์ มณีวงษ์
รองศาสตราจารย์ เชาวน์ มณีวงษ์ หัวหน้าพรรคพลังชล และอดีตรองอธิการบดีมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ บางแสน และเป็นอธิการบดีคนแรกของมหาวิทยาลัยบูรพา ระหว่างปี พ.ศ. 2534 - พ.ศ. 2536
รศ.เชาวน์ เกิดเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2479 ที่ บ้านวัดเกาะ ตำบลวังหว้า อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี วัยเยาว์เป็นลูกศิษย์ได้รับการส่งเสริมการศึกษาจากหลวงพ่อปุย วัดเกาะ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี กศ.บ. (ประวัติศาสตร์) จากวิทยาลัยการศึกษา บางแสน "(ปัจจุบันคือ มหาวิทยาลัยบูรพา)" เมื่อปี พ.ศ. 2501 และจบปริญญาโท ครุศาสตรมหาบัณฑิต (บริหารการศึกษา) จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2519 ปัจจุบันดำรงตำแหน่งที่ปรึกษานายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดชลบุรี
รศ.เชาวน์ รับราชการเป็นอาจารย์ประจำมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ บางแสน ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นรองอธิการบดีวิทยาเขตบางแสน และเป็นอธิการบดีคนแรกของมหาวิทยาลัยบูรพา ในระหว่างปี พ.ศ. 2534 ถึง พ.ศ. 2536 ต่อจากนั้นจึงได้หันมาทำงานการเมือง โดยเป็นสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดชลบุรี และลงสมัคร ส.ส.ในระบบสัดส่วน กลุ่ม 5 สังกัดพรรคชาติไทย ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
ต่อมาในปี พ.ศ. 2554 ได้ร่วมจัดตั้งพรรคการเมืองกับนายสนธยา คุณปลื้ม และรับตำแหน่งหัวหน้าพรรคพลังชลคนแรก และได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 4 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2556 นายสนธยา คุณปลื้ม ได้รับเลือกจากสมาชิกพรรคพลังชลให้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรคแทน กระทั่งในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2561 พรรคพลังชล มีมติเลือกให้เขาเป็นหัวหน้าพรรคอีกครั้ง แทนนายสนธยา คุณปลื้ม ที่ลาออกไปดำรงตำแหน่งที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี
ปัจจุบันดำรงตำแหน่งที่ปรึกษานายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดชลบุรี
ดีเจแมกซ์ เทคนิคกา
ดีเจแมกซ์ เทคนิคกา (; ; ตัวย่อ: DMT หรือ เทคนิคกา) เป็นเกมอาเขตประเภทดนตรี ที่ผลิตและจัดจำหน่ายโดยบริษัทเพนทาวิชั่นในประเทศเกาหลีใต้ โดยเป็นส่วนหนึ่งในเกมชุด"ดีเจแมกซ์เมโทรโปรเจกต์" ซึ่งสำหรับประเทศไทยได้มีการนำเข้าเกมนี้เมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม 2552
รถไฟใต้ดินมาดริด
ระบบการคมนาคมโดยรถไฟใต้ดินกรุงมาดริด () ประเทศสเปน ได้เริ่มเปิดให้บริการเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1919 ในรัชสมัยของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 13 ทางรถไฟสายแรกนั้นเป็นสายระหว่างสถานีกัวโตรกามิโนส (Cuatro Caminos) กับสถานีโซล (Sol) ในขณะนั้นมีสถานีอีกสถานีหนึ่งระหว่างสองสถานีนี้คือ สถานีชัมเบรี (Chamberí) แต่ปัจจุบันสถานีนี้ได้เลิกให้บริการและเปลี่ยนสภาพมาเป็นพิพิธภัณฑ์เมื่อวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 2008)
ตั้งแต่วันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 2011 ระบบรถไฟใต้ดินมาดริดประกอบด้วย 12 เส้นทางเดินรถไฟใต้ดิน และ 1 สายเชื่อม (ระหว่างสถานีโอเปรากับสถานีปรินซิเปปิโอ) สถานีให้บริการทั้งหมด 288 สถานี ด้วยเส้นทางเดินรถรวม 293 กิโลเมตร ทำให้นับได้ว่ามีระยะทางรวมเป็นอันดับที่สองของสหภาพยุโรป และอันดับที่แปดของโลกรองจากเซี่ยงไฮ้ ลอนดอน นิวยอร์ก โตเกียว โซล มอสโก และปักกิ่งตามลำดับ
แผนที่เส้นทางเดินรถไฟใต้ดินมาดริดในแต่ละปีนั้นจะมีการปรับปรุงข้อมูลให้ทันสมัยอยู่เสมอ เราสามารถขอแผนที่กับเจ้าหน้าที่ที่ทำการรถไฟใต้ดินทุกสถานีได้โดยไม่เสียใช้จ่ายใด ๆ (ในส่วนที่เป็นห้องกระจกที่มีเจ้าหน้าที่รอให้บริการสอบถามข้อมูล)
สามารถซื้อได้ที่เครื่องขายตั๋วในทุกสถานี ประเภทของตั๋วมีทั้งแบบเที่ยวเดียว สิบเที่ยว ตั๋ววัน และตั๋วสนามบิน การชำระเงินทำได้โดยใช้เหรียญ ธนบัตร และบัตรเครดิต สกุลเงินที่ใช้คือยูโร ส่วนราคาของตั๋วจะมีการปรับเปลี่ยนราคาแตกต่างกันออกไปในแต่ละปี ซึ่งทั้งนี้จะมีการแจ้งเตือนล่วงหน้าก่อนเสมอ
เฉลิมพันธ์ ศรีวิกรม์
นายเฉลิมพันธ์ ศรีวิกรม์ อดีตนักการเมืองและนักธุรกิจชาวไทยที่มีชื่อเสียง เคยดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลของพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ และอดีตเลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์ พรรคเอกภาพ รวมถึงเป็นรองหัวหน้าพรรคสามัคคีธรรม
นายเฉลิมพันธ์เกิดเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2479 เป็นบุตรคนสุดท้องจากบรรดาบุตรทั้ง 3 คน ของ พระยาศรีวิกรมาทิตย์ (สงวน สิงคะเนติ) กับคุณหญิงวาด สิงคะเนติ จบการศึกษาระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาจากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย ปริญญาตรีสาขาบริหารธุรกิจและเศรษฐศาสตร์จากมหาวิทยาลัยฟลอริดาสเตต สหรัฐอเมริกา และต่อมายังได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยเคนซิงตัน อีกด้วย
นายเฉลิมพันธ์เป็นผู้ก่อตั้งและเป็นที่ปรึกษาของโรงเรียนศรีวิกรม์ เป็นเจ้าของโรงแรมและเป็นเจ้าของที่ดินหลายแปลงในย่านสี่แยกราชประสงค์ และถนนสุขุมวิท โดยที่ตำแหน่งสุดท้ายเป็นประธานกรรมการบริษัท ศรีวิกรม์ กรุ๊ป โฮลดิ้ง จำกัด บริษัท เพรสสิเด้นท์ โฮเต็ลแอนด์ทาวเวอร์ จำกัด บริษัท อุตสาหกรรมพรมไทย จำกัด บริษัท ศรีธาราแลนด์ จำกัด และบริษัท ที.ซี.เอซ.ซูมิโอเนะ จำกัด
ชีวิตครอบครัว นายเฉลิมพันธ์สมรสกับคุณหญิงศศิมา วุฑฒินันท์ มีบุตรทั้งหมด 5 คน เป็นชาย 4 หญิง 1 โดยบุตรชายคนโต คือ นายพิมล ศรีวิกรม์ เป็นอดีต ส.ส.กรุงเทพมหานคร ของพรรคไทยรักไทย จากการเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2548 และอดีตผู้จัดการทีมเทควันโดทีมชาติไทย และบุตรสาวซึ่งเป็นคนสุดท้อง คือ นางทยา ทีปสุวรรณ ซึ่งเป็นรองผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ในสมัยที่หม่อมราชวงศ์สุขุมพันธุ์ บริพัตร เป็นผู้ว่าฯสมัยแรก (พ.ศ. 2552-พ.ศ. 2556; สมรสกับนายณัฏฐพล ทีปสุวรรณ ผู้อำนวยการพรรคประชาธิปัตย์)
นายเฉลิมพันธ์เสียชีวิตที่โรงพยาบาลบำรุงราษฎร์ ด้วยโรคมะเร็งปอดและหัวใจวายเฉียบพลัน เมื่อเวลา 13.00 น. ของวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 สิริอายุได้ 75 ปี
ในทางการเมือง นายเฉลิมพันธ์เป็นนักการเมืองสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ เคยเป็นเลขาธิการของพรรคระหว่างวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2522-26 พฤษภาคม ปีเดียวกัน รวมทั้งเคยเป็นเลขาธิการของพรรคเอกภาพด้วย และเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ก่อนจะลาออกจากพรรคจากกรณี "กลุ่ม 10 มกรา" เมื่อปี พ.ศ. 2531 เมื่อนายวีระ มุสิกพงศ์ และสมาชิกพรรคประชาธิปัตย์ส่วนหนึ่งต้องการหนุนให้นายเฉลิมพันธ์เป็นหัวหน้าพรรค แต่ทว่าไม่ประสบความสำเร็จ ซึ่งเหตุนี้ได้กลายเป็นความขัดแย้งกันเองในพรรค จากนั้นได้เป็นรองนายกรัฐมนตรีในคณะรัฐบาลชุดที่ 46 ที่มี พล.อ.ชาติชาย ชุณหะวัณ เป็นนายกรัฐมนตรี หลังการรัฐประหารในปี พ.ศ. 2534 ได้ไปร่วมงานกับทางพรรคสามัคคีธรรม มีตำแหน่งเป็นรองหัวหน้าพรรค
ฮกเกี้ยนหมี่
ฮกเกี้ยนหมี่ ( "ฝูเจี้ยนเหมี่ยน", ฮกเกี้ยน: ฮกเกี้ยนหมี่) หรือที่คุ้นเคยกันในชื่อ หมี่ฮกเกี้ยน เป็นก๋วยเตี๋ยวผัดปรุงสุกในแบบฮกเกี้ยน
สถานีรถไฟบ้านโพ
สถานีรถไฟบ้านโพ เป็นสถานีรถไฟชั้นที่ 3 แขวงงานเดินรถกรุงเทพ กองจัดการเดินรถเขต 1 ศูนย์กรุงเทพปริมณฑลและภาคตะวันออก การรถไฟแห่งประเทศไทย กระทรวงคมนาคม ตั้งอยู่ในอำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ในแต่ก่อนสถานีรถไฟบ้านโพมีผู้โดยสารมาใช้บริการเป็นจำนวนมาก แต่ในปัจจุบันชาวบ้านในละแวกนั้นได้นำที่ดินที่เคยปูกที่อยู่อาศัยมาทำเป็นท้องนากันหมดเลยทำให้ปัจจุบันมีบ้านคนอาศัยอยู่น้อยมาก เพราะเกิดจากปัญหาอุทกภัยและปัจจัยอีกหนึ่งสิ่งคือสถานีบ้านโพอยู่ห่างจากปากทางถนนทางหลวงหมายเลข 3477 มากเลยทำให้ไม่ค่อยผู้โดยสารมาใช้บริการมากเหมือนแต่ก่อน
สถานีบ้านโพเปิดให้บริการด้านการเดินรถทุกวัน มีรถไฟจอดรับ-ส่งผู้โดยสาร ทั้งเที่ยวขึ้น-ล่องวันละ 20ขบวน/วัน
สถานีรถไฟบางปะอิน
สถานีรถไฟบางปะอิน เป็นสถานีรถไฟชั้นที่ 1(1ใน103สถานี) สังกัดกองจัดการเดินรถที่ 1 แขวงการเดินรถกรุงเทพและปริมณฑล การรถไฟแห่งประเทศไทย กระทรวงคมนาคม โดยก่อนหน้านั้นเป็นสถานีรถไฟชั้นที่ 2 แต่ได้ถูกปรับให้ยกสถานะเป็นสถานีรถไฟชั้นที่ 1 เมื่อวันที่ 15 มีนาคม 2555(โดยรับรางวัล Smart Station)
สถานีรถไฟบางปะอินเปิดใช้ตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 5-ปัจจุบัน โดยยังคงสภาพและเอกลักษณ์ความเก่าแก่ไว้คงเดิม จุดเด่นของสถานีบางปะอินอยู่ที่การมีพลับพลารับเสด็จในการพระราชดำเนินของพระสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว สมเด็จพระบรมราชินีนาถและพระบรมวงศานุวงศ์ นับแต่รัชสมัย รัชกาลที่ 5-ปัจจุบัน
สถานีรถไฟบางปะอินเปิดให้บริการในการเดินรถทุกวัน วันละ 38ขบวน ทั้งรถไฟฟรีเพื่อประชาชนและรถไฟคิดค่าอัตราโดยสารตามปกติ ด้วยสภาพแวดล้อมที่ใกล้โรงเรียนและรถไฟช่วงเช้าเป็นรถไฟเที่ยวล่องเข้ากรุงเทพเหมาะแก่ผู้จะไปทำงานในเมืองหลวงจึงทำให้สถานีรถไฟบางปะอินมีผู้โดยสารหนาแน่น เฉลี่ยประมาณ วันละ 500 -700คน
ไกเกอร์มูลเลอร์เคาน์เตอร์
ไกเกอร์มูลเลอร์เคาน์เตอร์ () เป็นเครื่องมือวัดชนิดหนึ่งประกอบด้วยกระบอกรับรังสี และมิเตอร์ที่มีหน้าปัดบอกปริมาณรังสีได้
ลักษณะของไกเกอร์ประกอบด้วยกระบอกซึ่งบรรจุก๊าซอาร์กอนไว้ เมื่อนำไปวางไว้ในบริเวณที่มีการแผ่รังสี รังสีจะผ่านเข้าทางช่องด้านหน้าของกระบอก กระทบกับอะตอมของอาร์กอน ทำให้อิเล็กตรอนของอาร์กอนหลุดออกไป กลายเป็น Ar+ ก่อให้เกิดความต่างศักย์ระหว่าง Ar+ กับ e- ในหลอด ซึ่งจะแปลงค่าความต่างศักย์ออกมาเป็นตัวเลขบนหน้าปัด ค่าที่ได้นี้จะมากหรือน้อยก็ขึ้นอยู่กับชนิดของรังสี และความเข้มข้นของรังสีที่จะทำให้ Ar กลายเป็น Ar+ ได้มากหรือน้อย
ออปอแล
ออปอแล () หรือ อ็อพเพิล์น () เป็นเมืองทางตอนใต้ของประเทศโปแลนด์ บนฝั่งแม่น้ำโอเดอร์ เป็นเมืองหลักของจังหวัดชื่อเดียวกัน มีประชากร 125,992 คน (มิถุนายน ค.ศ. 2009) เป็นชุมทางรถไฟและเมืองท่าริมแม่น้ำ ผลิตปูนซีเมนต์ มีอุตสาหกรรมหล่อเหล็ก อยู่ใต้การปกครองของอาณาจักรโบฮีเมีย ใน ค.ศ. 1327 และอาณาจักรปรัสเซีย ใน ค.ศ. 1742 ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 สหภาพโซเวียตเข้ายึดครองในเดือนมกราคม ค.ศ. 1945 และเป็นของโปแลนด์ภายใต้การประชุมที่เมืองพอทสดัมในปีเดียวกัน
นาร์วา
นาร์วา (; ) เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 3 ของประเทศเอสโตเนีย ตั้งอยู่ตะวันออกสุดของประเทศ ติดกับชายแดนประเทศรัสเซีย บนริมฝั่งแม่น้ำนาร์วา เป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมผลิตผ้าฝ้ายและผ้ากระสอบ
เมืองนี้ก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1223 โดยชาวเดนมาร์ก ต่อมา ค.ศ. 1558 รัสเซียเข้ายึดครอง และตกเป็นของสวีเดนใน ค.ศ. 1581 หลังสงครามโลกครั้งที่ 1 กลายเป็นส่วนหนึ่งของประเทศเอสโตเนียใน ค.ศ. 1919 ระหว่าง ค.ศ. 1944 - 1991 รวมอยู่ในสหภาพโซเวียต
ฟ็อกซ์คอนน์
ฟ็อกซ์คอนน์อินเตอร์เนชั่นแนลโฮลดิงส์ () เป็นบริษัทในเครือของ หองไห่พรีซีชันอินดัสทรี จำกัด () บริษัทสัญชาติไต้หวันที่เป็นผู้ผลิตอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์รายใหญ่ที่สุดในโลก และเป็นผู้ผลิตแผ่นวงจรพิมพ์รายใหญ่ และมีแผนการเข้าซื้อหน่วยธุรกิจการผลิตจอแอลซีดีของฮิตาชิในประเทศญี่ปุ่น
บริษัทหองไห่พรีซีชันอินดัสทรีก่อตั้งขึ้นในไต้หวันในปี พ.ศ. 2517 เดิมเป็นผู้ผลิตหัวต่ออุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์สำหรับเครื่องคอมพิวเตอร์ เช่นที่พบในเครื่องเล่นเกมอาตาริ โดยใช้เครื่องหมายการค้า "ฟ็อกซ์คอนน์" บริษัทได้ตั้งฐานการผลิตในจีนแผ่นดินใหญ่ ที่เมืองเซินเจิ้นตั้งแต่ปี พ.ศ. 2531 ปัจจุบันโรงงานแห่งนี้เป็นโรงงานขนาดใหญ่ที่สุด มีคนงานระหว่าง 300,000 ถึง 450,000 คน ปัจจุบันมีโรงงานอยู่ในสาธารณรัฐประชาชนจีน สาธารณรัฐเช็ก สโลวาเกีย โปแลนด์ อินเดีย เม็กซิโก และบราซิล โดยเป็นผู้ส่งออกรายใหญ่ที่สุดของจีน และรายใหญ่อันดับสองของสาธารณรัฐเช็ก
ฟ็อกซ์คอนน์ เป็นผู้รับช่วงผลิตไอโฟน ไอพ็อด ไอแพด ให้กับแอปเปิลคอมพิวเตอร์ เป็นผู้ผลิตแอมะซอน คินเดิลให้กับแอมะซอน.คอม