hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
อ.ศิริชัยนาวา 11
อ.ศิริชัยนาวา 11 เป็นเรือประมงสัญชาติไทย ซึ่งได้รับรายงานว่าถูกโจรสลัดโซมาเลียปล้นยึดเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 จนกระทั่งลูกเรือสามารถเดินทางกลับประเทศไทยได้เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน
วันที่ 2 พฤศจิกายน หมู่เรือปราบปรามโจรสลัดกองทัพเรือ ได้รับแจ้งจากบริษัท ศิริชัยการประมง จำกัด ว่าเรือ อ.ศิริชัยนาวา 11 ได้ถูกโจรสลัดยึดเรือ ขณะเดินทางจากเบยาลีไปยังเอเดน ห่างจากชายฝั่งประเทศเยเมนประมาณ 15 ไมล์ โดยมีโจรสลัดคาดว่าเป็นชาวโซมาเลีย 10 คน ในจำนวนนี้ 8 คนใช้เรือไฟเบอร์เข้าโจมตีทางท้ายเรือ และยิงปืนขู่ จากนั้นจึงขึ้นเรือและบังคับให้ลูกเรือไปอยู่รวมกันและให้เรือกลับเข้าฝั่ง ส่วนอีก 2 คนแล่นเรือเร็วหายไป โดยขณะที่เกิดการยึดเรือขึ้นนั้น มีลูกเรือคนหนึ่งออกอุบายว่าจะไปตรวจดูปริมาณน้ำมันก่อนจะกระโดดน้ำหนี ลูกเรือคนดังกล่าวต่อมาได้รับความช่วยเหลือจากยามฝั่งเยเมน ขณะเกิดเหตุ เรือดังกล่าวอยู่ห่างจากหมู่เรือปราบปรามโจรสลัดกองทัพเรือ 650 กิโลเมตร
เรือตรวจการณ์ทหารเรือเยเมนได้ยิงอาวุธไปยังเรือประมงที่ระยะห่างประมาณ 1,500-1,800 หลา จำนวน 2 ชุด โดยมีการยิงตอบโต้มาจากเรือประมงเป็นระยะ หลังจากยิงปะทะกันประมาณ 10 นาที ลูกเรือได้เล่าเหตุการณ์ว่า เรือถูกยิงจากเรือไม่ทราบสัญชาติจนไฟลุกไหม้และจมลงในเวลาต่อมา
ศูนย์ปฏิบัติการกองทัพเรือ สั่งการให้เรือหลวงปัตตานีติดตามสกัดกั้น โดยแล่นไปยังบริเวณที่คาดว่าน่าจะพบเรือในทิศทางดักหน้า ในวันที่ 3 พฤศจิกายน เวลา 7.00 น. ตามเวลาท้องถิ่น เรือหลวงปัตตานีมาถึงพื้นที่ดักหน้าตามแผน และส่งเฮลิคอปเตอร์ค้นหา แต่ก็ไม่พบ อ. ศิริชัยนาวา 11 หมู่เรือปราบปรามโจรสลัดจึงปรับแผนไปค้นหาใกล้กับชายฝั่ง แต่พยายามไม่รุกล้ำอาณาเขตน่านน้ำโซมาเลีย
หลังจากหมู่เรือได้ประเมินสถานการณ์แล้ว จึงได้ปรับแผนอีกครั้ง โดยสั่งการให้เรือหลวงปัตตานีแล่นกลับไปยังบริเวณที่เรือ อ.ศิริชัยนาวา 11 ถูกยึด ซึ่งเมื่อไปถึงบริเวณดังกล่าวเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน แล้ว ก็ได้พบคราบน้ำมันและเศษวัสดุบนผิวน้ำ หลังจากค้นหาต่อไปเป็นอาณาบริเวณ 9 ไมล์ ก็พบผู้รอดชีวิตลอยคออยู่นทะเลรวม 23 คน เป็นลูกเรือชาวไทย 7 คน ลูกเรือชาวกัมพูชา 15 คน และตำรวจเยเมน 1 นาย
เรือหลวงปัตตานีได้นำผู้ประสบภัยขึ้นเฮลิคอปเตอร์ไปส่งยังเรือหลวงสิมิลัน ในจำนวนนี้มีผู้ได้รับบาดเจ็บรุนแรง 3 คน จึงได้นำตัวผู้ประสบภัยเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลในเมืองซาลาลาห์ โดยทางโรงพยาบาลแจ้งว่าจะให้เวลาพักรักษาตัว 1-2 สัปดาห์ ซึ่งในปัจจุบัน ลูกเรือทั้งหมดปลอดภัยแล้ว
เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 ลูกเรือชาวไทยจำนวน 7 คนได้เดินทางกลับถึงท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ประเทศไทย เมื่อเวลา 10.45 น. ด้วยเที่ยวบิน WY 813 ของสายการบินโอมานแอร์ ลูกเรือประกอบด้วย สมศรี ลาทอง, สมชาย ผมสมหวัง, ปริญญา มุสิกา, วุฒิพงษ์ ภู่เงิน, ทวิชัย โสรเนตร, ไพรสนท์ ทองสุข และอิสระ จันโนมแซง
อ.ศิริชัยนาวา 11 มีใบอนุญาตทำการประมงในน่านน้ำเยเมน โดยมีบริษัท ศิริชัยมารีนฟิชเชอรี่ จำกัด บริษัทร่วมทุนกับเยเมน ขนาดระวางเรือ 303.95 ตันกรอส จำนวนลูกเรือ 29 คน แบ่งเป็นสัญชาติไทย 9 คน สัญชาติกัมพูชา 15 คน และสัญชาติเยเมน 5 คน นายเรือชื่อนันทวัฒน์ แสงพระจันทร์ ช่างเครื่องชื่อบุญเลี่ยม เอ็นดู ซึ่งสามารถหนีออกมาได้เป็นคนแรกโดยการออกอุบาย เหตุการณ์ดังกล่าวทำให้บริษัทได้รับความเสียหายกว่า 20 ล้านบาท และยังมีลูกเรือสูญหายอีก 5 คน ประกอบด้วยนายเรือและลูกเรือชาวเยเมนอีก 4 คน คาดว่าทั้งหมดน่าจะเสียชีวิตแล้ว
เพลย์บอย (วิถีชีวิต)
เพลย์บอย () เป็นรูปแบบสมัยใหม่ของความเป็นคาสโนวาอย่างเปิดเผย คือ การเป็นคนเจ้าสำราญและเจ้าชู้ ด้วยวิธีการและมีเวลาเพียงพอสำหรับสันทนาการ เพื่อเข้าถึงสุขารมณ์ของโลกอย่างจงใจ
แต่เดิม คำดังกล่าวเคยถูกใช้ในคริสต์ศตวรรษที่ 18 หมายถึง เด็กชายผู้ซึ่งแสดงในโรงละคร และในภายหลังได้ปรากฏในพจนานุกรมฉบับออกซฟอร์ด ค.ศ. 1828 โดยจำกัดความไว้ว่า บุคคลผู้ซึ่งมีเงินและออกไปหาความสุขให้กับตนเอง ในตอนปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 มันยังสามารถบอกความหมายเป็นนัยถึง "นักการพนัน" และ "นักดนตรี" ได้ด้วย ใน ค.ศ. 1907 ละครตลกของ เจ.เอ็ม. ซิงก์ เดอะเพลย์บอยออฟเดอะเวสเทิร์นเวิลด์ คำดังกล่าวได้รับความเข้าใจว่าเป็นการอธิบายลักษณะของคนเจ้าชู้ ตามข้อมูลของชอว์น เลวี คำดังกล่าวได้รับความหมายเต็มของมันในช่วงระหว่างสองสงครามโลกและในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สองยุติใหม่ ๆ การท่องเที่ยวข้ามทวีปหลังสงครามทำให้เพลย์บอยพบกันที่ไนท์คลับนานาชาติและ "สวนสนุก" ที่มีชื่อเสียง อย่างเช่น รีเวียราหรือปาล์มบีช ที่ซึ่งพวกเขาถูกติดตามโดยปาปารัซซี ผู้ซึ่งจัดหาข้อมูลลงในแท็บลอยด์ให้กับผู้อ่านที่กระตือรือร้น การพิชิตทางเพศของพวกเขาเป็นสิ่งที่ร่ำรวย สวยงามและมีชื่อเสียง ใน ค.ศ. 1953 ฮิวจ์ เฮฟเนอร์ ได้จับกระแสและก่อตั้งนิตยสารเพลย์บอยขึ้น
ด้วยเฟมินิสต์ การท่องเที่ยวแบบคณะใหญ่ และการขยายตัวของ "วัฒนธรรมสันทนาการ" ทำให้บทบาทของเพลย์บอยเสื่อมถอยลง ในหมู่คนจำนวนน้อยที่เป็นที่รู้จักกันในช่วงทศวรรษหลังว่าเป็นเพลย์บอย โดดี อัลฟาเยด์ เป็นที่รู้จักกันมากเมื่อเขาสามารถพิชิตหัวใจของไดอานา เจ้าหญิงแห่งเวลส์ได้
สนธิสัญญาไทย-สหรัฐอเมริกา พ.ศ. 2463
สนธิสัญญาไทย-สหรัฐอเมริกา พ.ศ. 2463 เป็นสนธิสัญญาฉบับแรกที่ฟื้นฟูเอกราชทางการศาลและศุลกากรของไทย โดยมีเนื้อหายกเลิกสิทธิสภาพนอกอาณาเขต และให้สิทธิไทยในการกำหนดภาษีศุลกากรและค่าธรรมเนียมต่าง ๆ ได้เอง มีการลงนามเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2463 สนธิสัญญาดังกล่าวมีอายุ 10 ปี
หลังการเจรจาสันติภาพที่พระราชวังแวร์ซายหลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง รัฐบาลสยามได้แต่งตั้งเอลดอน เจมส์ ชาวอเมริกัน เป็นผู้แทนเจรจากับรัฐบาลสหรัฐอเมริกา หลังจากที่ได้รับการเสนอให้ติดต่อผ่านทางอัครราชทูตไทยประจำกรุงวอชิงตัน เพื่อขอแก้ไขสนธิสัญญาอันไม่เป็นธรรม (ดู สนธิสัญญาเบาว์ริง) ในด้านอัตราภาษีศุลกากรและสิทธิสภาพนอกอาณาเขต
สนธิสัญญาดังกล่าวมีสาระสำคัญ คือ
หลังจากนั้น สยามได้มีการเจรจาขอแก้ไขสนธิสัญญากับประเทศอื่นตามลำดับ ได้แก่ ญี่ปุ่น (พ.ศ. 2466) ฝรั่งเศส (พ.ศ. 2467) และอังกฤษ (พ.ศ. 2468) ตลอดจนอีก 7 ประเทศทวีปยุโรปภายใน พ.ศ. 2470
สำหรับการเจรจาขอแก้ไขสนธิสัญญากับฝรั่งเศส พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงแต่งตั้งให้ฟรานซิส บี. แซร์ เป็นผู้แทนรัฐบาล มีอำนาจเจรจาต่อรองกับรัฐบาลประเทศต่าง ๆ เป็นผู้เจรจา โดยฝรั่งเศสขอสิทธิในการจัดตั้งศาลในสยามขึ้นพิจารณาคดีจนกว่าจะบังคับใช้ประมวลกฎหมายสมัยใหม่ และอังกฤษให้สยามเรียกเก็บภาษีศุลกากรฝ้าย เหล็ก และเหล็กกล้าในอัตราไม่เกินร้อละ 5 เป็นเวลา 10 ปี
ฟริตซ์ ไครสเลอร์
ฟรีดิช "ฟริตซ์" ไครสเลอร์ (; 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1875 - 29 มกราคม ค.ศ. 1962) เป็นนักไวโอลิน นักแต่งเพลงและอุปรากรชาวออสเตรียเชื้อสายยิว-เยอรมัน ต่อมาได้ย้ายไปอยู่สหรัฐอเมริกาและเปลี่ยนสัญชาติเป็นอเมริกัน มีผลงานแต่งเพลงที่มีชื่อเสียงเช่น "Liebesfreud", "Liebesleid", "Schön Rosmarin"
ไครสเลอร์เป็นนักไวโอลินที่ได้รับการชื่นชมอย่างสูงจากทั้งผู้ฟังและนักไวโอลินด้วยกันเอง น้ำเสียงไวโอลินที่เขาเล่น อบอุ่นนุ่มนวล เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว เขายังเป็นคนแรกที่ใช้เทคนิคการสั่นนิ้วบนไวโอลินอย่างต่อเนื่อง (continuous vibrato) เป็นแบบอย่างให้นักไวโอลินรุ่นหลังเอาแบบอย่าง
ไครสเลอร์เกิดที่กรุงเวียนนา บิดามีเชื้อสายยิว ในขณะที่มารดาเป็นชาวเยอรมัน เริ่มหัดเล่นไวโอลินตั้งแต่อายุ 4 ปี และศึกษาดนตรีที่ Vienna Conservatory และที่ปารีส เป็นลูกศิษย์ของคีตกวีคนสำคัญเช่น ลีโอ ดีลีบีส, ชูลส์ มัสแน, เอ็ดเวิร์ด เอลการ์ เขามีชื่อเสียงจากการออกตระเวนแสดงสด โดยนำผลงานดนตรีที่เขาแต่งขึ้นเองมาแสดง โดยอ้างว่าเป็นผลงานของคีตกวีที่มีชื่อเสียงที่ล่วงลับไปแล้ว ที่เขาเพิ่งค้นพบจากห้องสมุดหรือโบสต์ตามสถานที่ที่เขาออกตระเวนแสดง เช่น อันโตนีโอ วีวัลดี (1678–1741), แกตาโน ปุกกานี (1731–1798), ฟรองซัวร์ คูเปอริน (1668–1733) โดยให้เหตุผลว่า หากระบุในการแสดงว่าเป็นเพลงที่เขาแต่งขึ้นเอง ผู้ชมก็จะไม่ให้ความสนใจ
ผลงานที่มีชื่อเสียงของไครสเลอร์ คือเพลงวอลท์ซ "Liebesfreud", "Liebesleid" และ "Schön Rosmarin" นั้น เขานำออกแสดงครั้งแรกในในปี ค.ศ. 1910 โดยระบุว่าเป็นงาน "3 Viennese Folk Dances" ของโจเซฟ แลนเนอร์ (1801–1843) ชาวออสเตรีย แต่ในการแสดงครั้งหนึ่งที่เบอร์ลิน เขานำสามเพลงนี้ (ที่ระบุว่าเป็นของโจเซฟ แลนเนอร์) มาแสดงเป็นชุดพร้อมกับ "Caprice Viennois" ที่ระบุชื่อว่าเขาเป็นผู้แต่งเอง การแสดงครั้งนั้นถูกวิพากษ์วิจารณ์โดยคอลัมนิสต์จากหนังสือพิมพ์ Berliner Tageblatt ว่า ไครสเลอร์กล้าดีอย่างไร ที่นำผลงานของตัวเองมาจัดแสดงเทียบเคียงกับผลงานของโจเซฟ แลนเนอร์ ผู้ล่วงลับ ไครสเลอร์ตอบโต้ว่าจริงๆ แล้วงานสี่ชิ้นนั้นเขาเป็นผู้แต่งเอง
ผลงานของไครสเลอร์ทั้งหมดยังเป็นที่เข้าใจว่าเป็นผลงานของคีตกวีสำคัญ จนกระทั่งเขาอายุ 60 ปี เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1935 นักวิจารณ์ดนตรีของหนังสือพิมพ์นิวยอร์กโพสต์ ชื่อโอลิน ดาวน์ส ได้ส่งโทรเลขอวยพรวันเกิด โดยแกล้งถามว่าผลงานเพลงที่อ้างว่าเป็นผลงานเก่านั้น เขาเป็นคนแต่งเองหรือไม่ ไครสเลอร์ตอบกลับว่าจริงๆ แล้วเขาเป็นผู้แต่งผลงานทั้งหมดด้วยตัวเอง ทำให้เกิดเป็นข่าวครึกโครม เหตุการณ์อื้อฉาวนี้มีทั้งผู้โจมตี ในขณะที่บางส่วนก็ยอมรับ
ปลากะพงญี่ปุ่น
ปลากะพงญี่ปุ่น (; ; ออกเสียงว่า "อาคาเมะ") มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Lates japonicus" ในวงศ์ปลากะพงขาว (Latidae)
มีรูปร่างคล้ายกับปลาในสกุล "Lates" ทั่วไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งในชนิด "L. calcarifer" เพราะเป็นชนิดที่ถูกจำแนกออกมาเมื่อปี ค.ศ. 1984 โดยนักมีนวิทยาชาวญี่ปุ่น 2 คน คือ ดร.มะซะโอะ ทะยะคะมะ และ ดร.ยะสุฮิโระ ทะกิ
โดยปลากะพงญี่ปุ่นนั้นมีความยาวระหว่างก้านครีบหนามก้านที่ 3 ของครีบหลัง กับ ความยาวครีบท้องยาวกว่า มีจำนวนเกล็ดบริเวณเหนือและใต้เส้นข้างลำตัวมากกว่า จำนวนก้านครีบอกมีน้อยกว่า และก้านครีบก้นมีจำนวนเท่ากันแต่ทว่ามีความยาวกว่า
ขนาดเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 130 เซนติเมตร น้ำหนักสูงสุดที่ได้รับรายงานคือ 33 กิโลกรัม
พบกระจายพันธุ์บริเวณเกาะคิวชูและเกาะชิโกกุ ปลาจะทำการผสมพันธุ์และวางไข่ในทะเล เมื่อฟักเป็นตัว ตัวอ่อนจะว่ายอพยพเข้ามาอาศัยในแหล่งน้ำจืดเช่น แม่น้ำชิมันโท และแม่น้ำโอโยวโด
ปลากะพงญี่ปุ่นได้ถูกบันทึกภาพเคลื่อนไหวเกี่ยวกับพฤติกรรมของมันได้เป็นครั้งแรกเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 โดยสำนักข่าวบีบีซีของอังกฤษ โดยที่ชื่อของมันในภาษาญี่ปุ่นแปลได้ว่า "ตาสีแดง" และทางมหาวิทยาลัยโตเกียวก็ได้ติดตั้งเครื่องอัลตราซาวด์เพื่อติดตามพฤติกรรม
อาศรม 4
อาศรม 4 คือขั้นตอนการดำเนินชีวิตของมนุษย์ตามหลักธรรมของศาสนาพราหมณ์-ฮินดู แต่ละช่วงกินเวลา 25 ปี มี 4 ขั้นตามวัยของผู้ปฏิบัติดังนี้
สงครามฝิ่นครั้งที่หนึ่ง
สงครามจีน-อังกฤษครั้งที่หนึ่ง หรือที่นิยมเรียกว่า สงครามฝิ่นครั้งที่หนึ่ง () เป็นสงครามระหว่างสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์และจีนราชวงศ์ชิง โดยมีเป้าหมายเพื่อรักษาผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจจากการค้าในจีน ในปี ค.ศ. 1842 สนธิสัญญานานกิง สนธิสัญญาฉบับแรกที่ชาวจีนเรียกว่า "สนธิสัญญาอันไม่เป็นธรรม" ถูกบีบบังคับให้จ่ายค่าชดเชยให้กับอังกฤษ เปิดเมืองท่าสนธิสัญญาห้าแห่ง และการยกเกาะฮ่องกงให้แก่อังกฤษ ตลอดจนยุติระบบผูกขาดการค้าในระบบกว่างโจว สงครามดังกล่าวเป็นจุดสิ้นสุดของนโยบายแยกตัวโดดเดี่ยวของจีน และเป็นจุดเริ่มต้นของประวัติศาสตร์จีน
สนธิสัญญาคานางาวะ
สนธิสัญญาคานางาวะ () หรือ ข้อตกลงคานางาวะ () เป็นสนธิสัญญาที่ได้ทำขึ้นระหว่างพลเรือจัตวา แมทธิว ซี. เพอร์รี แห่งกองทัพเรือสหรัฐอเมริกา และรัฐบาลเอโดะ สนธิสัญญาดังกล่าวมีผลให้ญี่ปุ่นต้องเปิดเมืองท่าชิโมดะและฮาโกดาเตะให้ค้าขายกับสหรัฐอเมริกาและรับประกันความปลอดภัยของกะลาสีเรือแตกชาวอเมริกัน อย่างไรก็ตาม สนธิสัญญาดังกล่าวมิได้สร้างพื้นฐานสำหรับการตั้งถิ่นฐานถาวรในบริเวณดังกล่าว สนธิสัญญาได้วางรากฐานสำหรับสหรัฐในการรักษากงสุลถาวรในชิโมดะ การมาถึงของกองเรือของเพอร์รีนำมาซึ่งการสิ้นสุดของนโยบายตัดขาดจากโลกภายนอกเป็นเวลา 200 ปีของญี่ปุ่น (ซาโกกุ)
เพอร์รีปฏิเสธที่จะเจรจากับเจ้าหน้าที่ทางการของญี่ปุ่นและต้องการเจรจากับประมุขแห่งรัฐของญี่ปุ่นโดยตรง ในเวลานั้น โชกุน โทกูงาวะ อิเอโยชิ เป็นผู้ปกครองโดยพฤตินัยของญี่ปุ่น และไม่เคยมีธรรมเนียมที่จักรพรรดิจะทรงมีพระราชปฏิสัณฐารกับชาวต่างชาติโดยตรง เพอร์รีจึงเจรจาความกับ ฮิระชิ อะกิระ ผู้ถืออำนาจเต็มแทนโชกุน และจึงถวายหนังสือสัญญาให้จักรพรรดิโคเมทรงลงพระนามรับรอง
สนธิสัญญาคานางาวะ ตามมาด้วยสนธิสัญญาสัมพันธไมตรีและการค้า หรือ "สนธิสัญญาแฮริส" ใน ค.ศ. 1858 ซึ่งอนุญาตให้สัมปทานแก่ชาวต่างประเทศ การมอบสิทธิสภาพนอกอาณาเขตให้แก่ชาวต่างประเทศ และการจำกัดภาษีขาเข้าของสินค้าต่างประเทศ ญี่ปุ่นในเวลาต่อมาจะอยู่ภายใต้ "ระบบสนธิสัญญาอันไม่เป็นธรรม" อันเป็นลักษณะของความสัมพันธ์ระหว่างชาติเอเชียและชาติตะวันตกในยุคสมัยดังกล่าว
แอนดรูว์ มาร์ติน
แอนดรูว์ เจมส์ โรเบิร์ต แพทริก มาร์ติน (Andrew James Robert Patrick Martin; 17 มีนาคม ค.ศ. 1975 - 13 มีนาคม ค.ศ. 2009) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวแคนาดาที่เคยสังกัด WWF/E ในนาม เทสต์ (Test)
เทสต์ได้เปิดตัวครั้งแรก ในวันที่ 28 ตุลาคม 1998 ใน ซันเดย์ไนท์ฮีท ในฐานะบอดี้การ์ดของวง Mötley Crüe ก่อนที่ในรอว์ก็เข้ามาป่วนแมตช์ชิงแชมป์ระหว่างเดอะ ร็อก กับทริปเปิลเอช และเข้าร่วมกลุ่มกับวินซ์ แม็กแมน ในนามเดอะคอร์ปาเรชัน และได้ชื่อว่าเทสต์ในที่สุด
เทสต์ก็ได้ไปอยู่กลุ่มดิยูเนียน ของมิค โฟลีย์ เป็นกลุ่มที่ไม่พอใจในตัววินซ์ และมีอาวุธคือไม้ 2x4 เป็นอาวุธ ปีเดียวกันเทสต์ก็เริ่มมีความสัมพันธ์กับสเตฟานี แม็กแมน ลูกสาวของวินซ์ หลังจากเอาชนะเชน แม็กแมน ในซัมเมอร์สแลม 1999 หลังจากนั้นก็ได้จัดพิธีแต่งงานขึ้น แต่สุดท้ายพิธีแต่งงานก็ล่มเมื่อทริปเปิลเอชโผล่มาทางจอและได้ลักพาตัวสเตฟานีไปแต่งงานที่ลาสเวกัส ทำให้ตัวเองต้องกลับมาเป็นอธรรมอีกครั้งและฟอร์มทีม กับอัลเบิร์ต ในนาม T&A โดยมีทริส สตราตัสเป็นผู้จัดการ แต่ก็อยู่ได้ไม่นานในปี 2001 ก็แตกกลุ่มทันที
ในช่วงก่อนที่จะยุบทีม เทสต์คว้าแชมป์ฮาร์ดคอร์เอาชนะบิ๊กบอสแมนไปได้ และในปี 2001 เอาชนะวิลเลียม รีกัลคว้าแชมป์ยุโรปไปครอง และปีเดียวที่ดิแอนไลแอนซ์เข้ามาป่วนใน WWF เทสต์หักหลังและไปรวมกลุ่มกับพวกนี้ เพราะหลายคนหาว่าเข้าเป็นหนอนบ่อนไส้ให้กับ WWF เทสต์จับกลุ่มกับบูเกอร์ ที และแย่งแชมป์แทกทีม WWF และWCW เอาชนะดิอันเดอร์เทเกอร์ และเคน ก่อนไปเสียให้ฮาร์ดี บอยซ์ และคว้าแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัลจากแมทท์ ฮาร์ดี และเสียให้เอดจ์ ในศึกรวมแชมป์ยูเอส-แชมป์อินเตอร์ในเซอร์ไวเวอร์ ซีรีส์ 2001
ในปีถัดมา เทสต์ก็รวมกลุ่มกับ แลนซ์ สตอร์ม, คริสเตียน, วิลเลียม รีกัล ในนามอันอเมริกัน แต่ไม่ประสบความสำเร็จและในปี 2003 เทสต์ก็ได้เป็นแฟนกับสเตซี่ คิบเลอร์ โดยเธอผลักดันเต็มที่ให้กับเขาจนเขาขอเป็นแฟนกับเธอ ต่อมาก็เปิดศึกกับสก็อตต์ สไตเนอร์ ที่แอบชอบเธอเหมือนกันก่อนที่จะพลิ๊กล็อกเมื่อเขาให้เทสต์ชนะ และเธอต้องมาเป็นลูกน้องให้กับทีมนี้ แตบทบาทก็จบลงที่เสียกับเสียหมด เทสต์ก็มีงานน้อยลง ในปี 2004 เทสต์ก็ถูกยกเลิกสัญญา ไปพร้อมกับ เอ-เทรน และ บิลลี กัน ในปี 2005 เขาจึงไปปล้ำค่ายอิสระ
ปี 2006-2007 เทสต์กลับมามีบทบาทใน ECW โดยใน ดิเซมเบอร์ ทู ดิสเมมเบอร์ เขาได้มีโอกาสชิงแชมป์โลก ECW ในเอกซ์ตรีม อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ แต่ก็ไม่สำเร็จแล้วมีบทบาทพักนึงก็ถูกยกเลิกสัญญาอีกครั้ง จนในปี 2007-2009 เทสต์ย้ายไป TNA โดยใช้ชื่อจริงของเขา แต่เขาประกาศอำลาในปี 2007 และไม่กลับมาขึ้นสังเวียนอีก
เทสต์เสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 13 มีนาคม 2009 โดยเพื่อนบ้านพบเขาหมดสติคาบ้านซึ่งเป็นผลจากการใช้ยาเกินขนาด
ทฤษฎีสองชาติ
ทฤษฎีสองชาติ (; ) หมายถึง อุดมการณ์ที่ว่าเอกลักษณ์พื้นฐานของชาวมุสลิมในอนุทวีปอินเดีย คือ ศาสนาของพวกเขา หาใช่ภาษาหรือลักษณะเชื้อชาติไม่ และด้วยเหตุนี้ ชาวอินเดียที่นับถือศาสนาฮินดูและที่นับถือศาสนาอิสลามจึงถือว่าเป็นคนละสัญชาติที่แตกต่างกัน โดยไม่คำนึงถึงชาติพันธุ์หรือลักษณะร่วมอื่น ๆ ทฤษฎีสองชาติเป็นหลักการก่อตั้งของขบวนการปากีสถาน (นั่นคือ อุดมการณ์ก่อตั้งประเทศปากีสถาน) และการแบ่งประเทศอินเดียใน ค.ศ. 1947 อุดมการณ์ที่ว่าศาสนาเป็นปัจจัยกำหนดการจำกัดความสัญชาติของชาวอินเดียมุสลิมยังได้เป็นแหล่งที่มาของแรงบันดาลใจขององค์การชาตินิยมฮินดูหลายองค์กร ซึ่งก่อให้เกิดการจำกัดความใหม่ที่แตกต่างกันของชาวอินเดียมุสลิมว่าเป็นชาวต่างชาติมิใช่อินเดีย การขับไล่มุสลิมออกไปจากอินเดีย การก่อตั้งรัฐฮินดูตามกฎหมายขึ้นในอินเดีย การห้ามเปลี่ยนศาสนาเป็นอิสลาม และการเสนอให้มีการเปลี่ยนศาสนาชาวอินเดียมุสลิมให้มานับถือศาสนาฮินดู
การตีความในทฤษฎีสองชาติมีหลายแนวทาง ขึ้นอยู่กับว่า สองสัญชาติสมมุติฐานสามารถอยู่ร่วมกันในดินแดนเดียวกันได้หรือไม่ โดยส่อความถึงความแตกต่างมูลฐาน การตีความหนึ่งถกเถียงเกี่ยวกับอธิปไตยการปกครองตนเอง รวมไปถึงสิทธิที่จะแบ่งแยกดินแดน สำหรับพื้นที่ซึ่งมีชาวมุสลิมอาศัยอยู่เป็นส่วนใหญ่ในอนุทวีปอินเดีย แต่ต้องไม่มีการถ่ายเทประชากร (นั่นคือ ชาวฮินดูและชาวมุสลิมจะยังคงสามารถอาศัยอยู่ร่วมกันได้) การตีความอีกแบบหนึ่งโต้แย้งว่าชาวฮินดูและชาวมุสลิมประกอบกันขึ้นเป็น "สองวิถีชีวิตที่แตกต่างกัน และมักเป็นปฏิปักษ์ต่อกันบ่อยครั้ง และดังนั้น ผู้ที่นับถือศาสนาทั้งสองนี้ไม่สามารถอาศัยอยู่ร่วมกันในชาติเดียวกันได้" ในการตีความดังกล่าว การถ่ายเทประชากร (นั่นคือ ย้ายชาวฮินดูทั้งหมดออกจากพื้นที่ที่มีประชากรมุสลิมอาศัยอยู่เป็นส่วนใหญ่ และย้ายชาวมุสลิมทั้งหมดออกจากพื้นที่ที่มีประชากรฮินดูอาศัยอยู่เป็นส่วนใหญ่) เป็นขั้นตอนที่พึงปรารถนาในการมุ่งหน้าไปสู่การแบ่งแยกออกเป็นสองชาติซึ่ง "ไม่สามารถอยู่ร่วมกันได้ด้วยความสัมพันธ์อันสอดคล้องกัน"
การคัดค้านทฤษฎีดังกล่าวมาจากสองแหล่ง หนึ่ง คือ แนวคิดของชาติอินเดียเดียว ซึ่งชาวฮินดูและชาวมุสลิมเป็นประชาคมที่สานเข้าด้วยกัน นี่เป็นหลักการก่อตั้งของสาธารณรัฐอินเดีย ซึ่งเป็นรัฐสมัยใหม่และไม่เกี่ยวข้องกับศาสนาอย่างเป็นทางการ ถึงแม้ว่าหลังจากที่มีการแยกประเทศออกไปแล้ว การโต้เถียงที่ว่าชาวมุสลิมและชาวฮินดูเป็ยคนละสัญชาติกันหรือไม่ก็ได้เกิดขึ้นในประเทศปากีสถานที่เพิ่งก่อตั้งขึ้นใหม่ด้วยเช่นกัน การคัดค้านจากแหล่งที่สองคือแนวคิดที่ว่าในขณะที่อินเดียมิใช่ชาติเพียงหนึ่งเดียว ไม่ใช่ทั้งของชาวมุสลิมหรือชาวฮินดูจากอนุทวีป แต่มันเป็นของอดีตประชากรของหน่วยปกครองเดียวกันในอนุทวีปซึ่งเป็นชาติที่แท้จริงและสมควรได้รับอธิปไตย
คริส ค็อกซ์ (เฟซบุ๊ก)
คริสโตเฟอร์ ค็อกซ์ () เป็นรองประธานฝ่ายผลิตภัณฑ์ของเฟซบุ๊ก
ค็อกซ์ได้รับปริญญาตรีสาขาระบบสัญญลักษณ์ เน้นศึกษาเรื่องปัญญาประดิษฐ์จากมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด โดยศึกษาระหว่างปี พ.ศ. 2544-2547 เขาเข้าร่วมกับเฟซบุ๊กในปี ค.ศ. 2005 ในตำแหน่งวิศวกรซอฟต์แวร์ และทำงานในส่วนนิวส์ฟีดและกล่องจดหมาย หลังจากนั้นได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นผู้บริหารฝ่ายบุคลากร จากนั้นก็ได้รับการเลื่อนตำแหน่งอีกครั้งเป็น รองประธานฝ่ายผลิตภัณฑ์ ซึ่งยังคงอยู่ในตำแหน่งนี้ จากข้อมูลเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2553
ด้านชีวิตส่วนตัว สมรสเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2553 กับนางสาววิศรา วิจิตรวาทการ บุตรีของนายวิวัฒน์วงศ์ วิจิตรวาทการ ผู้บริหารบริษัทในเครือล็อกซเลย์ โดยวิศรานั้นเป็นผู้กำกับภาพยนตร์เรื่อง "สุญญากาศ" (In Space)
พงศ์พิชญ์ ปรีชาบริสุทธิ์กุล
พงศ์พิชญ์ ปรีชาบริสุทธิ์กุล (ชื่อเล่น: สตาร์บัคส์; เกิดเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2526) เป็นผู้กำกับและนักแสดงของ บริษัท ลักษ์ 666 และเป็นพนักงานประจำในตำแหน่งครีเอทีฟ ของรายการ สาระแนโชว์ และมีผลงานเกี่ยวกับวงการบันเทิงของไทยอีกมากมาย
มหาวิทยาลัยศิลปากร คณะจิตรกรรม ประติมากรรม และภาพพิมพ์ เอกประติมากรรม จบการศึกษา ปี พ.ศ. 2550
สตาร์บัคส์ เข้ามาวงการภาพยตร์เรื่อง สาระแน ห้าวเป้ง!! ร่วมกับ เสกสรร รัตนพรพิศ ชื่อเล่น หลังเลนส์ มหาวิทยาลัยศิลปากร คณะจิตรกรรม ประติมากรรม และภาพพิมพ์ เอกภาพพิมพ์ โดยการเป็น ครีเอทีฟของรายการสาระแนในปี พ.ศ. 2550
สมเด็จพระธีรญาณมุนี (สมชาย วรชาโย)
สมเด็จพระธีรญาณมุนี นามเดิม สมชาย พุกพุ่มพวง ฉายา วรชาโย เป็นสมเด็จพระราชาคณะฝ่ายธรรมยุติกนิกาย อดีตคณะผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราช ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร ดำรงตำแหน่งเจ้าคณะภาค 1-2-3 และ 12-13 (ธรรมยุต) กรรมการมหาเถรสมาคม และรองแม่กองธรรมสนามหลวง รูปที่ 1 ฝ่ายนักธรรม
สมเด็จพระธีรญาณมุนี นามเดิม สมชาย พุกพุ่มพวง เกิดเมื่อวันพุธที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2490 เป็นชาวจังหวัดนครปฐม
ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2501 ได้บรรพชาเป็นสามเณรที่วัดท่าตำหนัก ตำบลท่าตำหนัก อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม โดยมีพระวินัยวงศาจารย์ (นาค อิสินาโค) เจ้าอาวาสวัดท่าตำหนัก เป็นพระอุปัชฌาย์
ต่อมาได้อุปสมบทเป็นภิกษุ ณ พัทธสีมาวัดเทพศิรินทราวาส เมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2510 โดยมีพระธรรมธัชมุนี (เอื้อน ชินทตฺโต) เป็นพระอุปัชฌาย์ พระวินัยวงศาจารย์ (นาค อิสินาโค) เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระครูวิมลญาณโสภณ เป็นพระอนุสาวนาจารย์ แล้วอยู่ศึกษาพระปริยัติธรรมจนสอบได้นักธรรมชั้นเอก และในปี พ.ศ. 2516 สอบได้เปรียญธรรม 8 ประโยค
นอกเหนือจากตำแหน่งหน้าที่ในการปกครองคณะสงฆ์ตามที่ได้รับมอบหมายจากมหาเถรสมาคมแล้ว สมเด็จพระธีรญาณมุนี ยังได้บำเพ็ญคุณประโยชน์ไว้มากมาย เช่น การบูรณะถาวรวัตถุและเสนาสนะต่างๆ ของวัดเทพศิรินทราวาส เป็นจำนวนมาก อีกทั้งยังได้ส่งเสริมการเผยแผ่พระพุทธศาสนาในต่างประเทศ โดยเป็นผู้ร่วมก่อตั้งวัดพุทธดัลลัส สหรัฐอเมริกา นอกจากนี้ในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชทรงเจริญพระชนมพรรษาครบ 83 พรรษา ในปี พ.ศ. 2553 สมเด็จพระธีรญาณมุนี ได้จัดตั้งกองทุนช่วยเหลือผู้ป่วยโรคหัวใจที่ยากไร้และขาดโอกาสเข้าถึงยา ให้แก่โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า เพื่อถวายเป็นพระราชกุศลอีกด้วยนอกจากนี้เจ้าประคุณสมเด็จฯ ยังมีตำแหน่งพิเศษหลักๆ ดังนี้
การเชื่อมไฮเปอร์บาริก
การเชื่อมไฮเปอร์บาริก () เป็นกระบวนการเชื่อมโลหะภายใต้ความดันสูง โดยเฉพาะอย่างยิ่งใต้น้ำ การเชื่อมไฮเปอร์บาริกสามารถกระทำได้ทั้งแบบเปียกในน้ำหรือในสภาวะแห้งบนบกซึ่งมีการปิดล้อมความดันบวกโดยเฉพาะ บ่อยครั้ง คำว่า "การเชื่อมไฮเปอร์บาริก" ใช้เมื่อกระทำในสภาวะแห้ง แต่จะเปลี่ยนไปเรียก "การเชื่อมใต้น้ำ" เมื่อกระทำในสภาวะเปียก การประยุกต์ใช้การเชื่อมไฮเปอร์บาริกมีได้หลากหลาย ซึ่งบ่อยครั้งมักจะใช้เพื่อซ่อมเรือ แท่นขุนเจาะน้ำมันนอกชายฝั่ง และท่อส่งน้ำมันหรือก๊าซธรรมชาติ การเชื่อมประเภทนี้มักใช้เหล็กกล้าเป็นวัสดุในการเชื่อม
การเชื่อมไฮเปอร์บาริกแห้งใช้แทนการเชื่อมไฮเปอร์บาริกใต้น้ำเมื่อต้องการโลหะเชื่อมคุณภาพสูง เนื่องจากมีการควบคุมตัวแปรที่เพิ่มมากขึ้น อย่างเช่น ผ่านการใช้การอบชุบโลหะเชื่อมก่อนและหลัง การเชื่อมไฮเปอร์บาริกแห้งมีการควบคุมสภาวะที่ดีกว่าซึ่งนำไปสู่การเพิ่มสมรรถนะของกระบวนการโดยตรงและมักจะให้ผลงานโลหะเชื่อมที่มีคุณภาพมากกว่าเมื่อเปรียบเทียบกับไฮเปอร์บาริกเปียก ปัจจุบัน มีการวิจัยการใช้การเชื่อมไฮเปอร์บาริกที่ความลึกถึง 1,000 เมตรอยู่ในระหว่างการดำเนินงาน โดยทั่วไป ความน่าเชื่อถือของโลหะเชื่อมใต้น้ำมักจะต่ำ (แต่ก็สามารถใช้อุปกรณ์ตรวจสอบแบบไม่ทำลายได้เช่นกัน) โดยเฉพาะอย่างยิ่ง โลหะเชื่อมใต้น้ำเปียก เนื่องจากข้อบกพร่องของโลหะเชื่อมตรวจพบได้ยากหากข้อบกพร่องนั้นเกิดขึ้นใต้ผิวของโลหะเชื่อม
การเชื่อมไฮเปอร์บาริกใต้น้ำได้รับการคิดค้นขึ้นโดยช่างโลหะชาวรัสเซีย คอนสแตนติน ฮเรนอฟ ใน ค.ศ. 1932
ความเสี่ยงของการเชื่อมโลหะใต้น้ำรวมไปถึงไฟฟ้าช็อตแก่ผู้เชื่อมได้ เพื่อป้องกันเหตุดังกล่าว อุปกรณ์การเชื่อมจึงต้องสามารถใช้ได้ในสภาพแวดล้อมใต้น้ำ โดยหุ้มด้วยฉนวนอย่างรัดกุมและกระแสเชื่อมจะต้องได้รับการควบคุม นักดำน้ำมืออาชีพจะต้องคำนึงถึงความปลอดภัยมากกว่านักดำน้ำธรรมดาอยู่มาก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ความเสี่ยงจากอาการป่วยจากความกดดันที่ลดลง หลังจากการดำน้ำแบบต่อเนื่อง อันเป็นผลมาจากความดันของอากาศที่ใช้ในการหายใจเพิ่มมากขึ้น ความเสี่ยงอีกอย่างหนึ่ง ซึ่งมักเกิดขึ้นกับการเชื่อมใต้น้ำ คือ การเตรียมถังไฮโดรเจนและออกซิเจน เนื่องจากมันสามารถเป็นวัตถุระเบิดได้ นักดำน้ำส่วนใหญ่ได้รายงานว่า รู้สึกรับรสโลหะในปากว่าเกี่ยวข้องกับการเสื่อมของสารอุดฟัน นอกจากนี้ ยังอาจมีการรับรู้ในระยะยาวและผลกระทบต่อกล้ามเนื้อและกระดูกที่เป็นไปได้
คอนสตันติน ฮเรนอฟ
คอนสตันติน คอนสตันติโนวิช ฮเรนอฟ (; 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1894 — 12 ตุลาคม ค.ศ. 1984) เป็นวิศวกรและนักประดิษฐ์ชาวโซเวียต ซึ่งได้คิดค้นการเชื่อมไฮเปอร์บาริกใต้น้ำและการตัดโลหะ ใน ค.ศ. 1932 ซึ่งวิธีการดังกล่าว ได้ใช้กันอย่างแพร่หลายในกองทัพเรือโซเวียตระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ฮเรนอฟได้รับรางวัลรัฐสตาลิน ใน ค.ศ. 1946
ฮเรนอฟเกิดใน ค.ศ. 1894 ณ เมืองโบรอฟสค์ ในมณฑลคาลูกา จักรวรรดิรัสเซีย ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากพรมแดนมณฑลมอสโกไปทางใต้ไม่ไกลนัก ค.ศ. 1918 เขาสำเร็จการศึกษาจากคณะไฟฟ้าเคมี มหาวิทยาลัยรัฐเทคนิคไฟฟ้าเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก (SEU) หลังจากสำเร็จการศึกษาแล้ว เขาได้ดำเนินการวิจัยต่อที่มหาวิทยาลัยและทำงานเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยระหว่าง ค.ศ. 1921 และ 1925 จากนั้น จึงได้ย้ายไปยังมอสโกระหว่าง ค.ศ. 1928 และ 1947 โดยทำการสอนที่สถาบันวิศวกรรมกลไฟฟ้ามอสโก (การขนส่งทางราง) ใน ค.ศ. 1933 เขาได้กลายเป็นศาสตราจารย์ที่นั่น ในเวลาเดียวกัน ระหว่าง ค.ศ. 1931 และ 1947 ฮเรนอฟได้ทำการสอนที่มหาวิทยาลัยรัฐเทคนิคมอสโกบาอูมัน หนึ่งในมหาวิทยาลัยเทคนิคที่เก่าแก่ที่สุดและใหญ่ที่สุดของรัสเซีย
ในคริสต์ทศวรรษ 1940 ฮเรนอฟย้ายไปยังยูเครน ที่ซึ่งเขาได้รับตำแหน่งศาสตราจารย์ในสถาบันต่าง ๆ ได้แก่ สถาบันเชื่อมไฟฟ้า (ค.ศ. 1945-48 และ ค.ศ. 1963 จนกระทั่งปลดเกษียณ) สถาบันกลศาสตร์งานโครงสร้าง (ค.ศ. 1948-52) สถาบันวิศวกรรมไฟฟ้า (ค.ศ. 1952-63) และสถาบันโปลีเทคนิคเคียฟ (ค.ศ. 1947-58)
ฮเรนอฟอุทิศชีวิตการทำงานทั้งหมดให้กับการพัฒนาเทคนิคและอุปกรณ์การเชื่อมโลหะ เขาคิดค้นวิธีการเชื่อมไฟฟ้าและการตัดโลหะใต้น้ำ ออกแบบแหล่งพลังงานสำหรับการเชื่อมจุดอาร์ก ฟลักซ์เซรามิก การเคลือบขั้วเชื่อม วิธีการการเชื่อมกดเย็น การเชื่อมแพร่ การตัดพลาสมา และอีกหลายอย่าง ความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ของเขา คือ การพัฒนาขั้วเชื่อมสำหรับการเชื่อมโลหะใต้น้ำใน ค.ศ. 1932 การทดสอบที่ประสบความสำเร็จที่ทะเลดำในปีเดียวกันนับเป็นความสำเร็จในทางปฏิบัติครั้งแรกของการเชื่อมโลหะใต้น้ำ ในวิธีการดังกล่าว ฟองแก๊สได้เกิดขึ้นเป็นผลมาจากปฏิกิริยาการเชือมโลหะได้ทำให้เกิดการไหลที่คงที่ซึ่งป้องกันจุดอาร์กไม่ได้ถูกน้ำ การเชื่อมโลหะใต้น้ำมีการนำไปใช้อย่างรวดเร็ว และใน ค.ศ. 1936-38 ได้ถูกใช้ในการยกเรือบอริสที่จมในทะเลดำ เช่นเดียวกับการซ่อมสะพานและเรือลำอื่น ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
ทอมมี ดรีเมอร์
โทมัส เจมส์ ลัฟลิน (Thomas James Laughlin) เกิดวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1971 นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักกันดีในชื่อ ทอมมี ดรีเมอร์ (Tommy Dreamer) เขาเริ่มปล้ำให้กับสมาคมโทเทิลนอนสต็อปแอคเชินเรสต์ลิง(TNA) ก่อนที่จะเซ็นสัญญาปล้ำให้กับสมาคมเวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์(WWE) นอกจากนี้เขายังเป็นที่รู้จักในครั้งที่เขาอยู่เมือง Philadelphia ในสมาคมเอ็กซ์ตรีมแชมเปียนชิพเรสต์ลิง(ECW) ที่เขาได้รับการสรรเสริญว่าสู้ด้วยหัวใจและจิตวิญญาณ และยังปล้ำให้สมาคมอิสระต่างๆDreamer's second ECW World Heavyweight Championship reign overall and first under the WWE banner.
หลาง หล่าง
หลาง หล่าง () เป็นนักเปียโนชาวจีน มีชื่อเสียงจากการแสดงคอนเสิร์ตดนตรีคลาสสิกในสหรัฐอเมริกาและยุโรป ปัจจุบันอาศัยอยู่ในสหรัฐอเมริกา
หลาง หล่างเป็นชาวจีนเชื้อสายแมนจู เกิดที่เมืองเสิ่นหยาง มณฑลเหลียวหนิง เมื่อวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 1982 เริ่มหัดเล่นเปียโนตั้งแต่อายุ 3 ปี โดยเริ่มจากการได้ฟังเพลงฮังกาเรียนแรพโซดีหมายเลข 2 ของฟรานซ์ ลิซท์ ที่เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์การ์ตูนทอมแอนด์เจอร์รีเมื่ออายุ 2 ปี เริ่มมีชื่อเสียงจากการชนะเลิศการแข่งขันเปียโนประจำปีของเมืองเสินหยางเมื่ออายุได้ 5 ปี จากนั้นเมื่ออายุได้สอบเข้าศึกษาต่อที่ และได้เป็นนักเปียโนโซโลของวงซิมโฟนีแห่งชาติจีนในการแสดงออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ซีซีทีวี เมื่ออายุได้ 14 ปี และชนะเลิศการแข่งขันในระดับนานาชาติอีกหลายครั้ง
หลาง หล่างได้รับการแต่งตั้งเป็นทูตพิเศษเพื่อเยาวชนขององค์การยูนิเซฟในปี 2004 และได้รับการจัดอันดับเป็น 1 ใน 100 บุคคลผู้ทรงอิทธิพลของโลกประจำปี 2009 โดยนิตยสารไทม์
ฮาร์ดคอร์ ฮอลลี
โรเบิร์ต วิลเลียม "บ็อบ" ฮาเวิร์ด (Robert William "Bob" Howard) เกิดวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 1963 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน เซ็นสัญญาปล้ำให้กับสมาคม เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ (WWE) ภายใต้ชื่อบนสังเวียนว่า เธอร์แมน "สปาร์กี" ปลัก (Thurman "Sparky" Plugg), บ็อบ "สปาร์ก ปลัก" ฮอลลี (Bob "Spark Plug" Holly), บอมบาสติก บ็อบ (Bombastic Bob) และ ฮาร์ดคอร์ ฮอลลี‎ (Hardcore Holly) เริ่มทำงานให้กับ WWE ตั้งแต่ปี 1995 จนถึงปี 2007 เขาได้จับคู่แทคทีมกับ โคดี โรดส์ และเคยได้แชมป์โลกแทคทีม 1 สมัย แต่ก็ถูกหักหลังโดยโคดี และเสียแชมป์โลกแทคทีมให้กับ เท็ด ดิบิอาซี่ คู่แทคทีมคนใหม่ของโคดี ปัจจุบันได้ลาออกจาก WWE แล้ว
ภาควิชาพฤกษศาสตร์ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
ภาควิชาพฤกษศาสตร์ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล เป็นหน่วยงานระดับภาควิชา สังกัดคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
ภาควิชาพฤกษศาสตร์ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ได้จัดตั้งขึ้นเมื่อพ.ศ. 2535 ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษาเล่มที่ 109 ตอนที่ 98 ลงวันที่ 18 กันยายน 2535 โดยแยกออกจากภาควิชาชีววิทยาเพื่อพัฒนาการศึกษาวิจัยทางพืชและผลิตบัณฑิตที่มีความเชี่ยวชาญเฉพาะทาง ตามความต้องการของประเทศไทยซึ่งเป็นประเทศเกษตรกรรม เป็นหนึ่งในสามของภาควิชาพฤกษศาสตร์ทั่วประเทศและหนึ่งในสิบสองภาควิชาของคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ในช่วงแรกก่อตั้งได้พื้นที่ชั้นสามของตึก N มีคณาจารย์สามท่านและนักศึกษาหนึ่งคน ปัจจุบันมีพื้นที่สองชั้นของตึกและห้องพักและห้องวิจัยกระจายอยู่ตามอาคารต่างๆ ของคณะวิทยาศาสตร์ รวมถึงห้องปฏิบัติการและโรงเพาะชำที่มหาวิทยาลัยมหิดล ศาลายา
บัณฑิตที่จบการศึกษาแล้วส่วนใหญ่เข้าศึกษาต่อในระดับบัณฑิตศึกษาทั้งภายในประเทศ หรือรับทุนรัฐบาล เช่นทุนกระทรวงวิทยาศาสตร์และทุนสกอ.เพื่อศึกษาต่อต่างประเทศ ตามความต้องการของหน่วยงานราชการ อีกส่วนหนึ่งเข้าสู่กลุ่มวิจัยหรือรับราชการในหน่วยงานต่างๆ เช่น สวทช, โครงการส่วนพระองค์สวนจิตรลดา, สถาบันนิติวิทยาศาสตร์, กรมวิชาการเกษตร, มหาวิทยาลัย, โรงเรียน และองค์กรธุรกิจเอกชนต่างๆ เช่นการผลิตและส่งออกผักผลไม้
ในปัจจุบัน ภาควิชาพฤกษศาสตร์ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล เป็นภาควิชาพฤกษศาสตร์แห่งเดียวในประเทศไทยที่มีหลักสูตรนานาชาติ และคณาจารย์ทั้งหมดของภาควิชามีวุฒิการศึกษาระดับปริญญาเอก
ในปีการศึกษา 2559 ภาควิชามีบุคลากรรวม 16 ท่าน เป็นอาจารย์ประจำ 12 ท่าน ดำรงตำแหน่งรองศาสตราจารย์ 3 ท่าน ผู้ช่วยศาสตราจารย์ 7 ท่าน อาจารย์ 2 ท่าน และพนักงานสายสนับสนุน 4 ท่าน ผลิตนักพฤกษศาสตร์บัณฑิตจนถึงปัจจุบันเป็นจำนวน 25 รุ่น
ระดับปริญญาตรี ระดับบัณฑิตศึกษา
ภาควิชาพฤกษศาสตร์ไม่มีภาระการสอนที่วิทยาเขตศาลายาหรือนักศึกษาแพทย์ ทำให้คณาจารย์สามารถทุ่มเทกับงานวิจัยรวมถึงการสอนวิชาเฉพาะทางได้อย่างเต็มที่และได้ให้ความร่วมมือกับภาควิชาวิทยาศาสตร์การเกษตร มหาวิทยาลัยมหิดล วิทยาเขตกาญจนบุรี ในปัจจุบันภาควิชามีความร่วมมือกับศูนย์วิจัยทั้งในและต่างประเทศจำนวนมาก อาทิเช่น
ในปัจจุบันได้มีความร่วมมือกับมหาวิทยาลัยและสถาบันวิจัยชั้นนำใน 5 ประเทศ ประกอบด้วย นักศึกษาของภาควิชาฯ สามารถรับทุนการศึกษาตั้งแต่ระดับปริญญาตรีไปจนถึงปริญญาเอกจากโครงการดังต่อไปนี้ในการศึกษามีการสนับสนุนให้นักศึกษาได้ทำกิจกรรม ลงมือปฎิบัติ แลกเปลี่ยนความคิดเห็น นำเสนอความก้าวหน้าของงานวิจัย และสร้างความร่วมมือทั้งระหว่างนักศึกษาปริญญาตรี นักศึกษาบัณฑิต คณาจารย์จากหลายภาควิชาและมหาวิทยาลัยต่างๆ ทั้งในและต่างประเทศ นอกจากนี้ยังมีกิจกรรมอบรมเพื่อให้ความรู้แก่ประชาชนทั่วไป อาทิ
 2558
2557  2556
2555
2554 
 2553
ปลาปอดออสเตรเลีย
ปลาปอดออสเตรเลีย หรือ ปลาปอดควีนส์แลนด์ (; ) เป็นปลากระดูกแข็งในชั้นปลาปอด (Dipnoi) ที่อยู่ในวงศ์ Ceratodontidae และในอันดับ Ceratodontiformes เพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่ยังคงสืบสายพันธุ์มาจนถึงยุคปัจจุบันนี้
ซึ่งปลาปอดที่อยู่ในวงศ์นี้และอันดับนี้ มีความแตกต่างไปจากปลาปอดชนิดที่พบในทวีปแอฟริกาและอเมริกาใต้ที่อยู่ในอันดับ Lepidosireniformes พอสมควร เนื่องจากมีลักษณะใกล้เคียงกับปลาปอดในยุคก่อนประวัติศาสตร์ราว 100 ล้านปีก่อน มากกว่า ซึ่งในอดีตมีปลาปอดที่อยู่ในวงศ์นี้มากถึง 7 ชนิด แต่ปัจจุบันได้สูญพันธุ์ไปหมดแล้ว ซึ่งปลาปอดออสเตรเลียมีความแตกต่างจากปลาปอดในอันดับ Lepidosireniformes กล่าวคือ มีครีบอกและครีบบริเวณท้อง มีรูปทรงคล้ายใบพาย มีถุงลมที่ใช้ช่วยในว่ายน้ำและพยุงตัว 1 ถุง ซึ่งถุงลมนี้มีความสามารถที่จะแลกเปลี่ยนก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์กับออกซิเจนได้ แต่ไม่มีความสามารถที่จะสร้างเมือกมาปกคลุมลำตัวเพื่อช่วยในการจำศีลในฤดูแล้งได้ และอวัยวะที่ช่วยในการหายใจที่ทำหน้าที่คล้ายกับปอดของสัตว์บกก็มีเพียงชิ้นเดียว
อีกทั้งยังมีรูปร่างที่แตกต่างออกไป กล่าวคือ มีดวงตาที่กลมโตเห็นได้ชัดเจน เกล็ดมีขนาดใหญ่เห็นได้ชัดเจน เป็นแบบ Cosmoid คือ เกล็ดลื่น ลักษณะเรียบ และมีขนาดใหญ่ ซึ่งไม่ปรากฏแล้วในปลาชนิดอื่นในปัจจุบัน
ปลาปอดออสเตรเลีย ไม่สามารถที่อาศัยอยู่ใต้น้ำได้เป็นระยะเวลานานเท่าปลาปอดจำพวกอื่น โดยจะขึ้นมาฮุบอากาศหายใจเป็นระยะ ๆ ในช่วงฤดูแล้งที่แหล่งน้ำที่อาศัยแห้งขอด ปลาปอดออสเตรเลียจะอยู่นิ่ง ๆ ขึ้นมาฮุบอากาศหายใจเพียงครั้งละ 1-2 ครั้งต่อชั่วโมงเท่านั้น
พบกระจายพันธุ์อยู่ในพื้นที่ชุ่มน้ำที่เป็นพื้นที่ ๆ มีคุณภาพน้ำในเกณฑ์ดี มีปริมาณออกซิเจนละลายในน้ำสูง สภาพกระแสน้ำไหลเอื่อย ๆ พบในรัฐควีนส์แลนด์และนิวเซาท์เวลส์ในประเทศออสเตรเลียเพียงที่เดียวในโลกเท่านั้น กินอาหารจำพวกกบ, ลูกอ๊อด, ปลา, กุ้ง, ไส้เดือน, หอย, พืชน้ำ รวมถึงผลไม้ที่ตกลงมาจากต้นด้วย อีกทั้งยังสามารถสร้างกระแสไฟฟ้าแบบอ่อน ๆ เพื่อค้นหาอาหารที่ซุกซ่อนอยู่ตามซอกหินได้อีกด้วย ขนาดลำตัวเมื่อโตเต็มที่ยาวได้มากกว่า 1.2 เมตร น้ำหนักกว่า 20 กิโลกรัม และเชื่อว่ามีอายุได้มากกว่า 70 ปี
สถานะปัจจุบันของปลาปอดออสเตรเลีย นับว่าใกล้สูญพันธุ์จากแหล่งธรรมชาติมากแล้ว ได้รับการอนุรักษ์ตามกฎหมายของออสเตรเลีย อีกทั้งยังบมีชื่อติดอยู่ในบัญชีรายชื่อหมายเลข 2 (Appendix II) ของอนุสัญญาว่าด้วยการค้าระหว่างประเทศซึ่งชนิดสัตว์ป่าและพืชป่าใกล้สูญพันธุ์ (ไซเตส) ที่จะมีการค้าขายหรือครอบครองต้องได้รับการอนุญาตจากทางการเสียก่อน โดยได้รับการขึ้นทะเบียนตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1975
แต่ปัจจุบัน ได้มีการเพาะขยายพันธุ์ปลาปอดออสเตรเลียในบ่อเพาะเลี้ยงได้แล้ว ทำให้ปลาปอดออสเตรเลียกลายเป็นปลาสวยงามอีกชนิดหนึ่งของผู้ที่ชื่นชอบการเลี้ยงปลาตู้ แต่ทว่ามีราคาซื้อขายที่แพงมาก อีกทั้งลูกปลาเมื่อเกิดขึ้นมาใหม่ได้ระยะหนึ่ง จะทำการฝังชิพเพื่อระบุถึงตัวปลาด้วย และเมื่อมีการซื้อขายกันก็ต้องมีหนังสืออนุญาตอย่างถูกต้องตามกฎหมาย ซึ่งปลาปอดออสเตรเลียมีนิสัยไม่ดุร้ายก้าวร้าวเหมือนเช่นปลาปอดที่พบในทวีปแอฟริกา ซึ่งผู้เลี้ยงสามารถให้กินอาหารสำเร็จรูปได้ โดยลูกปลาปอดออสเตรเลียที่เกิดใหม่จะไม่มีพู่เหงือกพิเศษเหมือนปลาปอดจำพวกอื่น และมีอัตราการเจริญเติบโตที่เร็วมากในขวบปีแรก จากนั้นจะค่อย ๆ โตช้าลง
ยูแน็ส กาบูล
ยูแน็ส กาบูล () เกิดเมื่อวันที่ 4 มกราคม ค.ศ. 1986 นักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส ปัจจุบันเล่นตำแหน่งกองหลังในพรีเมียร์ลีกกับสโมสรฟุตบอลวอตฟอร์ด เขาเคยเล่นตำแหน่งกองกลาง
บุญอมตูก
บุญอมตูก () เป็นเทศกาลน้ำของกัมพูชา เป็นประเพณีที่จัดขึ้นทุกปีในเดือนพฤศจิกายน ทุกจังหวัดและทุกเมืองทั่วประเทศจัดงานเฉลิมฉลองเทศกาลดังกล่าว โดยมีการเฉลิมฉลองใหญ่ที่สุดจัดขึ้นในพนมเปญ เมืองหลวงของประเทศ บุญอมตูกกินระยะเวลาสามวัน จัดขึ้นเพื้อระลึกถึงการสิ้นสุดของฤดูฝน เช่นเดียวกับการเปลี่ยนทิศทางการไหลของแม่น้ำตนเลสาบ นอกจากนี้ยังมีการจัดการแข่งเรือและคอนเสิร์ต ซึ่งดึงดูดหลายล้านคนให้เข้าร่วมเฉลิมฉลองด้วย
การแข่งเรือในเทศกาลดังกล่าวเป็นประเพณีซึ่งมีอายุมากกว่าหนึ่งพันปี เพื่อระลึกถึงอำนาจของจักรวรรดิขะแมร์ในสมัยโบราณ
บุญอมตูกมีที่มาจากอาณาจักรเมืองพระนคร เมื่อพระมหากษัตริย์ทรงปรารถนาจะทดสอบความองอาจด้านการต่อสู้ของนักรบ โดยจัดการแข่งขันขึ้น การแข่งเป็นรูปแบบหนึ่งของการฝึกฝนและเป็นวิธีการซึ่งพระมหากษัตริย์ทรงเลือกนักรบของพระองค์ วิธีการดังกล่าวคล้ายคลึงกับการจัดการประลองยุทธ์ของอัศวินในสมัยกลางของยุโรป
ประติมากรรมแกะสลักในวิหารกัมพูชาที่ปราสาทบายนและปราสาทบันทายฉมาร์มีการพรรณนาถึงการรบทั้งหลายที่รบกันบนน้ำ ในทางจิตวิญญาณ เทศกาลดังกล่าวเป็นโอกาสที่จะบูชาพระพุทธเจ้าจากการเก็บเกี่ยวข้าวตลอดปีและขอฝนที่เพียงพอแก่การเพาะปลูกในปีต่อไป นอกจากนี้ยังมีพิธีกรรมอีก 3 อย่างระหว่างเทศกาล
ระหว่างเทศกาลดังกล่าวได้เกิดเหตุเหยียบกันเสียชีวิตครั้งใหญ่ใน พ.ศ. 2553 เช่นเดียวกับมีคนพายเรือ 5 คนจมน้ำเสียชีวิต ใน พ.ศ. 2551 และคนพายเรืออีก 1 คน จมน้ำเสียชีวิตระหว่างการแข่งเรือใน พ.ศ. 2552
ทีแอลซี: เทเบิล แลดเดอร์ แอนด์ แชร์ (2010)
ทีแอลซี: เทเบิล แลดเดอร์ แอนด์ แชร์ (2010) เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพของเวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ หรือ ดับเบิลยูดับเบิลยูอี จัดขึ้นหลังศึกเซอร์ไวเวอร์ ซีรีส์ (2010) เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 2010 ในสนามโตโยต้า เซ็นเตอร์ ในเมืองฮิวสตัน, รัฐเทกซัส สหรัฐอเมริกา โดยแมทช์การปล้ำเป็นแบบ โต๊ะ, บันได และ เก้าอี้ และรวมนักมวยปล้ำจาก รอว์ และ สแมคดาวน์
สำหรับประเทศไทย ศึกทีแอลซี: เทเบิล แลดเดอร์ แอนด์ แชร์ (2010) มีออกอากาศทาง ทรูวิชั่นส์ ช่อง ทรูสปอร์ต ในวันอาทิตย์ที่ 2 มกราคม 2011 ซึ่งช้ากว่าสหรัฐอเมริกาถึง 2 สัปดาห์
ปลาปอดอเมริกาใต้
ปลาปอดอเมริกาใต้ () เป็นปลาปอดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Lepidosiren paradoxa" อยู่ในวงศ์ Lepidosirenidae จัดเป็นสิ่งมีชีวิตเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุลนี้และวงศ์นี้
ปลาปอดอเมริกาใต้ มีลักษณะโดยรวมแล้วคล้ายกับปลาปอดที่พบในทวีปแอฟริกา ("Protopterus" spp.) แต่จะมีรูปร่างที่เพรียวยาว เมื่อยังเล็ก จะมีพู่เหงือกเหมือนสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำจำพวกซาลาแมนเดอร์ ซึ่งจะใช้อวัยวะส่วนนี้ช่วยในการหายใจ จนกระทั่งอายุได้ราว 7 สัปดาห์ อวัยวะส่วนนี้จะหายไป และจะมีสีเหลืองเป็นจุดเป็นแต้มกระจายไปทั่วลำตัว แลดูสวยงาม
ปลาปอดอเมริกาใต้จัดเป็นปลาปอดโลกใหม่ ที่มีพัฒนาการจากปลาปอดในยุคก่อนประวัติศาสตร์ ไม่เหมือนปลาปอดโลกเก่าอย่าง ปลาปอดออสเตรเลีย ("Neoceratodus forsteri") โดยจะมีถุงลมจำนวนหนึ่งคู่ มีอวัยวะที่ทำหน้าที่คล้ายปอดของมนุษย์หนึ่งคู่ มีครีบอกและครีบส่วนล่างเป็นเส้นยาวเห็นได้ชัดเจน โดยที่ไม่มีก้านครีบ ซึ่งครีบตรงส่วนนี้เมื่อขาดไปแล้ว สามารถงอกใหม่ได้
โตเต็มที่ประมาณ 125 เซนติเมตร มีอายุสูงสุดราว 8 ปี ตามีขนาดเล็ก ปลาตัวเต็มวัยมีลำตัวสีเทาคล้ำหรือสีดำ กินอาหารได้ทั้งพืชและสัตว์ ได้แก่ หอย, กุ้ง, ปลาขนาดเล็ก, แมลงน้ำ รวมถึงเห็ดรา ในขณะที่ยังเล็กจะกินอาหารจำพวกสัตว์เพียงอย่างเดียว พบกระจายพันธุ์ในแม่น้ำสาขาต่าง ๆ ที่เป็นสาขาของแม่น้ำอเมซอน เช่น แม่น้ำปารานา ขณะเดียวกันปลาปอดอเมริกาใต้ก็ตกเป็นอาหารของสัตว์ใหญ่กว่าชนิดอื่นด้วย
สามารถดำรงชีวิตในแหล่งน้ำที่มีปริมาณออกซิเจนต่ำได้เป็นอย่างดี เมื่อถึงฤดูแล้งที่น้ำแห้งขอด ปลาปอดอเมริกาใต้จะขุดหลุมลึกประมาณ 30-50 เซนติเมตร และจะใช้โคลนปิดปากหลุมไว้เพื่อการจำศีล ลดการเผาผลาญพลังงาน จนกว่าจะถึงฤดูฝนที่ปริมาณน้ำจะกลับมามากดังเดิม
มีพฤติกรรมในการขยายพันธุ์ คือ พ่อแม่ปลาจะขุดหลุมลึกประมาณ 1.5 เมตร เพื่อสร้างเป็นรัง โดยที่ปลาตัวผู้จะทำหน้าที่ดูแลตัวอ่อน ตัวผู้จะเพิ่มปริมาณออกซิเจนในหลุม เพราะช่วงฤดูวางไข่ ครีบหางจะพัฒนาให้มีเส้นเลือดบริเวณนั้นเป็นจำนวนมาก เหงือกที่คล้ายโครงสร้างของขนนก ซึ่งจะทำหน้าที่ตรงข้ามกับเหงือก คือ จะทำหน้าที่ปล่อยออกซิเจนออกจากเลือด และรับคาร์บอนไดออกไซด์ และเนื้อเยื่อหายไปหลังจากช่วงสิ้นสุดฤดูกาลวางไข่
ปลาปอดอเมริกาใต้ นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม เป็นปลาที่มีนิสัยไม่ดุร้ายก้าวร้าวเหมือนปลาปอดที่พบในทวีปแอฟริกา จึงสามารถเลี้ยงรวมกับปลาชนิดอื่นที่มีขนาดใหญ่กว่าในตู้เลี้ยงได้เป็นอย่างดี โดยผู้เลี้ยงสามารถให้กินอาหารสำเร็จรูปได้ด้วย
มหาวิทยาลัยกอมปลูเตนเซแห่งมาดริด
มหาวิทยาลัยกอมปลูเตนเซแห่งมาดริด ( ) เป็นมหาวิทยาลัยรัฐในสังกัดแคว้นมาดริด ประเทศสเปน
มหาวิทยาลัยกอมปลูเตนเซแห่งมาดริดเป็นสถาบันการศึกษาที่สำคัญของสเปนมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 18 และมีความสำคัญมากในสมัยสงครามกลางเมืองสเปน รวมทั้งหลังการตายของเผด็จการจมพลฟรังโกจนถึงการสถาปนาระบอบประชาธิปไตย และในปัจจุบ้นมหาวิทยาลัยมีจำนวนนักศึกษามากเป็นอันดับสองของสเปน รองจาก UNED ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยเปิด
มหาวิทยาลัยมีห้องสมุดขนาดใหญ่อันดับที่สองของสเปน รองมาจากห้องสมุดแห่งชาติสเปน
จากเหมาถึงโมซาร์ท
จากเหมาถึงโมซาร์ท () เป็นภาพยนตร์สารคดีโดยเมอร์เรย์ เลิร์นเนอร์ ผู้กำกับชาวอเมริกัน เกี่ยวกับการเผยแพร่วัฒนธรรมตะวันตกเข้าไปในประเทศจีนในช่วงปลายทศวรรษ 1970 หลังสิ้นสุดการปฏิวัติวัฒนธรรม เป็นการติดตามถ่ายทำการเดินทางของไอแซก สเติร์น นักไวโอลินระดับโลก และครูสอนดนตรีที่ได้รับเชิญให้เดินทางท่องเที่ยวไปตามสถานที่ต่างๆ ในประเทศจีน เพื่อ "แลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรม" ช่วงเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1979 เป็นเวลาสามสัปดาห์ และโดยที่ไม่ได้ตั้งใจไว้ตั้งแต่แรก สเติร์นได้จัดแสดงคอนเสิร์ต บรรยายชั้นเรียนดนตรีคลาสสิก และจัดเวิร์กช็อปให้กับเยาวชนจีนจากเมืองต่างๆ ตามรายทาง
ชื่อภาพยนตร์ "จากเหมาถึงโมซาร์ท" มาจากฉากการพูดคุยกันระหว่างสเติร์น กับหลี เต๋อลุ่น ผู้อำนวยเพลงวงเซ็นทรัลฟิลฮาร์โมนิกออร์เคสตรา เมื่อพบกันครั้งแรก หลีได้วิเคราะห์ดนตรีของโมซาร์ทให้สเติร์นฟัง โดยวิธีการเปรียบเทียบแบบมาร์กซิสต์ของเหมา เจ๋อตง หลีได้เปิดเผยในบทสัมภาษณ์พิเศษที่รวมอยู่ในดีวีดีฉบับปี 2001 ว่า จริงๆ แล้วเขาไม่ได้คิดอย่างนั้น แต่เนื่องจากบรรยากาศทางการเมืองของจีนในปี 1979 ขณะถ่ายทำภาพยนตร์ ซึ่งปกครองโดยพรรคคอมมิวนิสต์จีน ทำให้เขาต้องพูดถึงทุกเรื่องไปในเชิงสนับสนุนลัทธิเหมา
ภาพยนตร์ได้ถ่ายทำการแสดงของไอแซก สเติร์น ร่วมกับหลี เต๋อลุ่น และการฝึกซ้อม สาธิตการเล่นดนตรีของนักดนตรีระดับเยาวชนหลายคน ในเวลาต่อมาสเติร์นได้สนับสนุนให้เด็กหลายคนได้รับการศึกษาในต่างประเทศ และกลายเป็นนักดนตรีคลาสสิกในระดับนานาชาติ เช่น หวัง เจี้ยน (Jian Wang) เด็กชายนักเชลโลวัย 11 ปี ฉู่ เหว่ยหลิง (Vera Tsu) เด็กหญิงนักไวโอลินวัย 11 ปี และชุน ผาน (Pan Chun) เด็กชายนักเปียโนวัย 8 ปี
ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับรางวัลออสการ์สาขาภาพยนตร์สารคดียอดเยี่ยม ประจำปี 1980 และเข้าฉายในเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ ประจำปี 1981
หลังการเสียชีวิตของสเติร์นในปี 2001 ได้มีการผลิตภาพยนตร์เรื่องนี้จำหน่ายในรูปแบบดีวีดี โดยเพิ่มเติมภาพการแสดงดนตรีร่วมกันอีกครั้งของสเติร์นกับหลี เต๋อลุ่น ในยี่สิบปีหลังเหตุการณ์ในภาพยนตร์ พร้อมกับบทสัมภาษณ์สามนักดนตรีเยาวชน ที่มีชื่อเสียงในระดับโลกไปแล้ว
ทางแยกต่างระดับหนองขรี
ทางแยกต่างระดับหนองขรี () ตั้งอยู่บนจุดตัดของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 41 และ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4153 ที่อำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี
อาหารคูเวต
อาหารคูเวตเป็นวัฒนธรรมที่โดดเด่นอย่างหนึ่งของชาวคูเวต อาหารประจำชาติของคูเวตที่รู้จักกันดีคือ machboos () ประกอบด้วยเนื้อแกะหรือไก่วางข้างบนหรือผสมในข้าวหุงสุกอาหาร จะทำและเสิร์ฟอาหารครั้งละมาก ๆ และเป็นเรื่องปกติเป็นอย่างยิ่งสำหรับที่จะเชิญแขกไปรับประทานอาหารร่วมกันกับครอบครัวของตน อาหารคูเวตได้รับอิทธิพลจากอาหารอินเดีย เปอร์เซีย เมดิเตอร์เรเนียนและ Najdi (ที่อยู่ตอนกลางของคาบสมุทรอาหรับ)
อาหารบาห์เรน
อาหารบาห์เรนแบบดั้งเดิมส่วนใหญ่ประกอบด้วยปลา เนื้อ และข้าว อาหารดั้งเดิมอย่างหนึ่งคือ machboos () ทำจากเนื้อหรือปลาเสิร์ฟพร้อมข้าว อาหารอีกอย่างหนึ่งที่รู้จักกันดีคือ muhammar () ซึ่งเป็นข้าวหวานที่เสิร์ฟกับน้ำตาล ชาวบาห์เรนยังกินอาหารอาหรับอื่น ๆ เช่น falafel ซึ่งเป็นถั่วชิกพีทอดเสิร์ฟในขนมปังและ shawarma ซึ่งเป็นเนื้อแกะหรือไก่ย่างด้วยการหมุนยัดไส้ในขนมปังพิตา ขนมพื้นบ้านได้แก่samboosa และขนมอบ
ส่วนที่สำคัญของอาหารบาห์เรนคือปลาสดของอ่าวเปอร์เซียราชาของปลาคือปลาเก๋า (Hamour; ) ซึ่งรับประทานด้วยการย่าง ทอดหรือนึ่ง ปลาที่นิยมอื่น ๆ ได้แก่ Safi () (rabbitfish) ปลาทู (Chanad; ) และ Sobaity () ส่วนมากนิยมกินปลากับข้าว ช่วงที่อยู่ภายใต้การปกครองของอังกฤษทำให้การกินปลากับมันฝรั่งทอดเป็นที่นิยมในประเทศบาห์เรน
อาหารที่มีชื่อเสียงอีกอย่างหนึ่งคือ Qoozi () (Ghoozi) ซึ่งเป็นเนื้อแกะย่างยัดไส้ข้าว ไข่ต้ม หัวหอมและเครื่องเทศ ขนมปังแบนแบบดั้งเดิมที่เรียกว่า ค็อบซ์ () เป็น ขนมปังแบนอบในเตาอบขนาดใหญ่พิเศษ มักจะกินกับซอส mahyawa ที่ทำจากปลา
ของหวานแบบดั้งเดิมที่นิยมมากที่สุดคือ Halwa Showaiter หรือ Halwa Bahraini มันเป็นเจลลี ทำด้วยแป้งข้าวโพด หญ้าฝรั่น และถั่วต่าง ๆ กาแฟเรียกว่า Gahwa () ถือเป็นส่วนหนึ่งของการต้อนรับแบบดั้งเดิมในประเทศบาห์เรน มักจะเสิร์ฟในหม้อกาแฟ ซึ่งเรียกว่า dalla () ในประเทศบาห์เรน จะให้บริการกาแฟในถ้วยเล็กที่ใช้เฉพาะกับกาแฟเรียกว่า finjan () Sheesha () แบบดั้งเดิมหรือมอระกู่ เป็นที่นิยมสูบในหมู่ชายบาห์เรนจำนวนมาก ให้บริการมอระกู่ในร้านกาแฟเปิดโล่งที่คนในท้องถิ่นสามารถไปพบปะพูดคุยกันขณะสูบมอระกู่ ปัจจุบันยังพบในการสูบมอระกู่ในร้านกาแฟ
เอ็ดเวิร์ด มายา
เอ็ดเวิร์ด มายา () เกิดเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 1986 ในบูคาเรสต์ เป็นนักดนตรี โปรดิวเซอร์ นักแต่งเพลง ชาวโรมาเนีย เขาจบการศึกษาจากโรงเรียนอีเนสกูมิวสิกไฮสคูล ในบูคาเรสต์ จากนั้นศึกษาที่บูคาเรสต์คอนเซอร์วาทอรี
ฤดูร้อนปี ค.ศ. 2009 มายาออกเพลงแรกในฐานะศิลปินกับเพลง "Stereo Love" ติดอันดับ 2 บนโรมาเนียนซิงเกิ้ลส์ชาร์ตส ต่อมาในปีนั้นเพลงนี้ก็กลายเป็นฮิตในคลับทั่วโลก และเพลงติดชาร์ตป็อปในเนเธอร์แลนด์ สหราชอาณาจักรและเบลเยี่ยม "Stereo Love" ยังเป็นเพลงที่ติดชาร์ตในยูโรเปียนท็อปฮอต 100 ยาวนานที่สุดคือ ติดต่อกัน 52 สัปดาห์
ออลด์แลงไซน์
"ออลด์แลงไซน์" (Auld Lang Syne) เป็นบทกวีสกอตแลนด์
ในปี ค.ศ. 1788 โรเบิร์ตเบิร์คส์ส่งบทกวี 'auld lang syne' ไปที่พิพิธภัณฑ์ดนตรีสก็อตแสดงให้เห็นว่าเป็นเพลงโบราณ แต่เขาเป็นคนแรกที่บันทึกเพลงไว้บนกระดาษที่เขียนขึ้นโดยโรเบิร์ต เบิร์นส ในปี ค.ศ. 1788 เป็นที่รู้จักในประเทศที่พูดภาษาอังกฤษ (รวมถึงไม่ได้พูดภาษาอังกฤษ) และมักจะร้องเพื่อเฉลิมฉลองในการเริ่มต้นปีใหม่ในช่วงเสียงตีของนาฬิกาเที่ยงคืน นอกจากนั้นยังใช้ร้องในงานศพ พิธีสำเร็จการศึกษา และการร่ำลา เป็นต้น ชื่อของเพลง "Auld Lang Syne" นั้น เมื่อแปลแล้ว หมายถึง "เมื่อเนิ่นนานมา" ส่วนเนื้อเพลงนี้มีเนื้อส่วนใหญ่ว่าด้วยเรื่องของการให้อภัยและการลืมเรื่องบาดหมางที่ผ่านมา
ในไต้หวันใช้ทำนองเพลงนี้ในวันจบการศึกษาและในงานศพ ในญี่ปุ่นมีผู้แปลงเป็นเพลงชื่อ Hotaru no Hikari (แสงหิ่งห้อย) ใช้ในงานพิธีจบการศึกษาเช่นกัน นอกจากนั้นปราชญ์วรรณกรรมชาวอินเดีย รพินทรนารถ ฐากูร นำทำนองมาแต่งเป็น "About the Old Days" สำหรับในประเทศไทย มีการนำเพลง "ออลด์แลงไซน์" มาใส่เนื้อร้องภาษาไทย ใช้ชื่อเพลงว่า "สามัคคีชุมนุม" ผู้ประพันธ์เนื้อร้องเป็นภาษาไทยคือ เจ้าพระยาพระเสด็จสุเรนทราธิบดี
หม่อมเจ้าพระศีลวราลังการ (สอน เจษฎางกูร)
หม่อมเจ้าพระศีลวราลังการ พระนามเดิม หม่อมเจ้าสอน หรือหม่อมเจ้าศร ราชสกุลเจษฎางกูร เจ้าอาวาสวัดชนะสงครามราชวรมหาวิหาร รูปที่ 3 ทรงเป็นพระโอรสในสมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงจักรเจษฎา ประสูติปีจอ จุลศักราช 1140 พ.ศ. 2321 ในสมัยกรุงธนบุรี ผนวชอยู่วัดชนะสงครามมาแต่รัชกาลที่ 1 ในปีพ.ศ. 2341 แต่ไม่ได้เข้าแปลพระปริยัติธรรมเป็นแต่หม่อมเจ้าพระสามัญ มีปรากฏพระประวัติของพระองค์ในปฐมวงษ์ ดังนี้ว่า
ในรัชกาลที่ 3 ปี พ.ศ. 2383 มีพระบรมราชโองการโปรดให้สถาปนาขึ้นเทียบชั้นพระราชาคณะ ดังนี้
“หม่อมเจ้าสร ได้ประพฤติพรหมจรรย์มาช้านาน กอปด้วยวิริยอุตสาหสึกษาคัมภีร์พุทธศาสนามาก ไม่มีอธิกรณ์อันใด อันหนึ่งให้ขุ่นเคืองใต้ฝ่าละอองทุลีพระบาท จึงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้รับสมณบริขารเสมอพระราชาคณะ มีนิจภัตเดือนละ 3 ตำลึงแล้ว บัดนี้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมว่าพระนามเดิมนั้นไม่ถูกทำนองในภาษามคธ สวดกรรมวาจาไม่ได้ จึงมีพระบรมราชโองการมาณบัณฑูรสุรสิงหนาท ดำรัสสั่งให้หม่อมเจ้าสรรับพระนามว่า หม่อมเจ้าศีลวราลังการ ให้สมควรแก่บรรพชิตในพระพุทธศาสนาจะได้สวดกรรมวาจาโดยง่าย ให้เจริญพระชนมายุศม์ วรรณ ศุข พล ศิริสวัสดิ์ในพระพุทธศาสนาเทิญ”
หม่อมเจ้าพระศีลวราลังการ ครองวัดชนะสงครามเป็นเวลา 37 ปี สิ้นชีพิตักษัย พ.ศ. 2410 ตามหมายรับสั่ง รัชกาลที่ 4 จ.ศ.1229 ว่า
'“ณ วันเสาร์ ขึ้น 5 ค่ำ เดือน 9 ปีมะโรง สมฤทธิศก จะได้ยกหีบศพ หม่อมเจ้าพระศีลวราลังการไปเข้าเมรุวัดสระเกศครั้นเวลาบ่าย พระราชทานเพลิง”'
วันศุกร์ที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2411 เวลาบ่ายโมงเศษพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จฯไปพระราชทานเพลิงพระศพ ณ วัดสระเกศ ดังหมายรับสั่ง รัชกาลที่ 4 ร.ศ. 1230 ว่า
"“อนึ่งเวลาบ่ายโมงเศษ หมื่นจักตำรวจวังมาสั่งว่า พระยาพิมณเฑียณ รับพระบรมราชโองการใส่เกล้าฯ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯสั่งว่า จะเสด็จพระราชดำเนินทางสถลมารคแต่เกยหน้าประตูเทวราชดำรงษร์ ออกประตูเทวาพิทักษ์ตรงไปเลียบถนนบำรุงเมือง ตรงไปออกประตูสำราญราช ...ไปประทับพลับพลาวัดสระเกศพระราชทานเพลิงศพ หม่อมเจ้าศีลวราลังการ (และ) พระนมขำ ในพระบวรราชวัง ณ วัน 6ฯ5 9 ค่ำ เวลาบ่ายนั้นให้กรมเมืองไปทำตภานให้มั่นคงดีแล้ว กวาดแผ้วทางเสด็จในเมรุ (และ) พลับพลาให้เตรียนดีอย่าให้โรง..ภาษี..ซารากเอาศพ เน่า เปื่อยกีดขวาง ให้เร่งไปทำรับเสด็จให้ทันกำหนด อนึ่งให้พระคลังราชการจัดเสื่ออ่อน ลาดไปปูรับเสด็จในพลับพลา (และ) เมรุ ให้อย่างเคย...”"
หม่อมเจ้าพระศีลวราลังการ ครองวัดชนะสงคราม ราว 27 ปี สิริพระชันษา 89 ปี
อัลกาลาเดเอนาเรส
อัลกาลาเดเอนาเรส () เป็นเมืองมรดกโลกแห่งหนึ่ง ตั้งอยู่ในแคว้นมาดริด ประเทศสเปน
เทศบาลตำบลเขาแก้วศรีสมบูรณ์
เทศบาลตำบลเขาแก้วศรีสมบูรณ์ เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแห่งหนึ่งในเขตอำเภอทุ่งเสลี่ยม จังหวัดสุโขทัย ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลเขาแก้วศรีสมบูรณ์เทศบาลตำบลเขาแก้วศรีสมบูรณ์แบ่งเขตปกครองครอบคลุมพื้นที่ จำนวนทั้งหมด 11 หมู่บ้าน ประชากรในเทศบาลตำบลเขาแก้วศรีสมบูรณ์มีจำนวน 8,056 คน
ประชากรในเทศบาลตำบลเขาแก้วศรีสมบูรณ์ส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม
ทีปัก โจปรา
ทีปัก โจปรา (; ; 22 ตุลาคม ค.ศ. 1946 — ) เป็นชาวอเมริกันเชื้อสายอินเดีย เป็นนักพูดและนักเขียนเกี่ยวกับทางด้านอายุรเวช, จิตวิญญาณ และการบำบัดทางร่างกายและจิตใจ โจปราได้เริ่มอาชีพของเขาเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านต่อมไร้ท่อ และในภายหลังได้เปลี่ยนจุดมุ่งหมายของเขามาเป็นการแพทย์ทางเลือก โจปราได้เป็นผู้ช่วยระดับสูงของมหาริชี มเหช โยคี ก่อนที่จะเปิดตัวในอาชีพของเขาเอง ในช่วงปลายทศวรรษ 1980 ได้มีการจัดพิมพ์หนังสือพัฒนาตนเองเกี่ยวกับจิตวิญญาณยุคใหม่ และการแพทย์ทางเลือก
เขาเป็นเพื่อนของไมเคิล แจ็กสัน มาเป็นระยะเวลา 20 ปี ซึ่งโจปราได้รับความสนใจจากผู้คนอย่างกว้างขวางในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2009 เมื่อเขาได้แสดงความเห็นว่า "เป็นประเพณีที่แพทย์ได้ผลักดันให้มียาเสพติด ซึ่งมีความเกี่ยวพันกับการติดสารเหล่านี้ของคนดัง" โดยกล่าวว่าการเสียชีวิตของไมเคิล แจ็กสัน มาจากการให้ยาเกินขนาดตามใบสั่งแพทย์ ซึ่งน่าจะมีการเรียกร้องให้ดำเนินความต่อไป
โจปราถือกำเนิดในนิวเดลี ประเทศอินเดีย พ่อของเขาที่มีชื่อว่า นายแพทย์กฤษัณ โจปรา (ค.ศ. 1919–2001) ผู้เชี่ยวชาญด้านโรคหัวใจชาวอินเดียคนสำคัญ เป็นหัวหน้าภาควิชาอายุรศาสตร์และโรคหัวใจที่โรงพยาบาลมูลจันทไคราติราม กรุงนิวเดลีมาเป็นระยะเวลากว่า 25 ปี และมียศร้อยโทในกองทัพอังกฤษ ซึ่งปู่ของเขามียศนายสิบในกองทัพอังกฤษ ที่ได้รับความช่วยเหลือสภาพหัวใจจากการรักษาแบบอายุรเวชภายหลังจากยาจากฝั่งตะวันตกไม่สามารถช่วยเขาได้เท่าใดนัก
น้องชายของโจปรามีชื่อว่าสันชีพ เป็นศาสตราจารย์แห่งคณบดีคณะแพทยศาสตร์และการแพทย์เพื่อการศึกษาต่อเนื่องที่เบธอิสราเอลดีคอนเนส เมดิคอลเซ็นเตอร์
ในช่วงที่โจปรายังเป็นหนุ่ม เขามีความปรารถนาที่จะเป็นนักแสดงหรือนักข่าว แต่เขาก็ได้รายงานว่าได้แรงดลบันดาลใจมาจากตัวละครจากวรรณกรรมเรื่องแอร์โร่สมิธ ของซินแคลร์ สมิธ และได้กลายมาเป็นด็อกเตอร์ในเวลาต่อมา
โจปราสำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษาที่โรงเรียนเซนต์โคลัมเบีย ในนิวเดลี และสำเร็จการศึกษาจากสถาบันออลอินเดียแห่งวิทยาศาสตร์การแพทย์ (AIIMS) ภายหลังการอพยพสู่สหรัฐอเมริกาในค.ศ. 1968 โจปราได้เริ่มฝึกงานทางคลินิก และฝึกประจำที่โรงพยาบาลมูเลนเบิร์ก ในเพนฟิลด์ รัฐนิวเจอร์ซีย์ เขามีช่วงที่อาศัยอยู่ที่ลาเฮย์คลินิกในเบอร์ลิงตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ และที่โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยเวอร์จิเนีย
เขาได้รับใบอนุญาตในการฝึกการแพทย์ประจำรัฐแมสซาชูเซต ในค.ศ. 1973 และได้รับใบอนุญาตทางการแพทย์แคลิฟอร์เนียในค.ศ. 2004 โจปราเป็นคณะกรรมการที่ผ่านการรับรองในอายุรกรรม และเป็นผู้เชี่ยวชาญทางด้านต่อมไร้ท่อ รวมทั้งยังเป็นสมาชิกของสมาคมการแพทย์อเมริกัน (AMA) ด้วยเช่นกัน
มหาวิทยาลัยบาร์เซโลนา
มหาวิทยาลัยบาร์เซโลนา (; ; ) เป็นมหาวิทยาลัย ภายใต้สังกัดแคว้นกาตาลุญญา ประเทศสเปน
มหาวิทยาลัยแบ่งหน่วยงานออกเป็น 18 คณะ 1 สำนักวิชา และ 106 ภาควิชา
จะรับนักศึกษาของหลักสูตรการศึกษาเกี่ยวกับโภชนาการและการกำหนดอาหาร
เซอร์ดาน ลาคิช
เซอร์ดาน ลาคิช () เกิดเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม 1983 ที่ประเทศยูโกสลาเวีย ปัจจุบันอยู่ที่สโมสรฟุตบอลไกเซอร์สเลาเทิร์น
มหาวิทยาลัยการ์โลสที่สามแห่งมาดริด
มหาวิทยาลัยการ์โลสที่สามแห่งมาดริด () ได้รับการสถาปนาขึ้นใน ค.ศ. 1989 โดยจัดการสอนในสามวิทยาเขตคือ วิทยาเขตเคตาเฟ วิทยาเขตเลกาเนส และวิทยาเขตโกลเมนาเบียโฆ ทั้งหมดตั้งอยู่ในแคว้นมาดริด สเปน
หลักสูตรของวิชาเขตเลกาเนส ส่วนมากจะสามารถเลือกภาษาได้ระหว่างภาษาสเปนกับภาษาอังกฤษ ยกเว้นหลักสูตร วิศวกรรมชีวการแพทย์และหลักสูตรวิศวกรรมอากาศยานและอวกาศที่สอนเฉพาะภาษาอังกฤษ
จัดสัน เวลลิเวอร์
จัดสัน เชอร์ชิลล์ เวลลิเวอร์ (Judson Welliver, ค.ศ. 1870-1943) เป็น "เสมียนวรรณกรรม" ให้กับประธานาธิบดี วาร์เรน จี. ฮาร์ดิง และมักจะได้รับการกล่าวถึงว่าเป็นผู้เขียนคำสุนทรพจน์ของประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกาคนแรก
จัดสัน เวลลิเวอร์เกิดเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม ค.ศ. 1870 ในเอลโด รัฐอิลลินอยส์
สมรสกับภรรยา เจน ดักลาส ฮัตชินส์ เมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1899 มีบุตรธิดาร่วมกันสี่คน ได้แก่ เอ็ดเวิร์ด เอ็ม., แอลเลน เจ., ซาราห์ เอช. และเจน ดักลาส
ใน ค.ศ. 1909 เวลลิเวอร์ได้มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักกันว่าเป็น "หนึ่งในนักหนังสือพิมพ์ที่มีความสามารถที่สุดคนหนึ่งในประเทศ" เขาทำงานให้กับหนังสือพิมพ์หลายแห่งทั้งฟอร์ตดอดจ์เมสเซนเจอร์, ซูซิตีเจอร์นัล และดิมอยน์ลีดเดอร์ ก่อนที่จะรับตำแหน่งบรรณาธิการของซูซิตีทริบูน ซึ่งเขาได้ทำงานในตำแหน่งดังกล่าวเรื่อยมาจนถึง ค.ศ. 1904 ในปีนั้น เวลลิเวอร์ได้เข้าร่วมเป็นบุคลากรของวอชิงตันไทมส์ ที่ซึ่งเขาได้รับชื่อเสียงสำหรับการสนับสนุนแนวคิดพิพัฒนนิยมในสหรัฐ
ใน ค.ศ. 1907 ประธานาธิบดีรูสเวลต์ส่งเขาไปรายงานระบบทางน้ำและทางรถไฟในยุโรปและบริเตนใหญ่ (รายงานดังกล่าวได้รับการตีพิมพ์ใน ค.ศ. 1908) เขาได้รายงานข่าวในลอนดอนและทวีปยุโรปให้กับหนังสือพิมพ์นิวยอร์กซันระหว่าง ค.ศ. 1917-18
เวลลิเวอร์ได้เป็นโฆษณาการให้กับฮาร์ดิงระหว่างการรณรงค์เลือกตั้งประธานาธิบดี ค.ศ. 1920 และเริ่มต้นทำงานเป็น "เสมียนวรรณกรรม" ให้กับประธานาธิบดีฮาร์ดิงตั้งแต่วันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1921 เวลลิเวอร์ถอนตัวจากตำแหน่งผู้เขียนคำสุนทรพจน์ที่ทำเนียบขาวเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1925 (สมัยที่แคลวิน คูลิดจ์ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี) และหันไปทำงานในสถาบันปิโตรเลียมอเมริกันด้วยค่าจ้างที่สูงกว่า หลังจากได้ลาออกจากสถาบันใน ค.ศ. 1927 เวลลิเวอร์ได้ทำงานเป็นบรรณาธิการของวอชิงตัเฮโรลด์ใน ค.ศ. 1928 เขายังได้เป็นผู้ช่วยประธานพูลแมนคอมพานีระหว่าง ค.ศ. 1928-1931
เวลลิเวอร์เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็ง ในฟิลาเดลเฟีย เมื่อวันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 1943 ในวัย 72 ปี
สมาคมจัดสัน เวลลิเวอร์ สโมสรสังคมสองพรรคอันประกอบด้วยอดีตผู้เขียนคำสุนทรพจน์ให้กับประธานาธิบดีสหรัฐ ตั้งชื่อตามเขาเพื่อเป็นเกียรติ
มหาวิทยาลัยปุมเปวฟาบรา
มหาวิทยาลัยปุมเปวฟาบรา (; ) ได้รับการจัดตั้งขึ้น ณ เมืองบาร์เซโลนา ใน ค.ศ. 1990 โดยอาจารย์รุ่นแรกจำนวนมากประกาศตัวเองว่าเป็นสมาชิกของอดีตพรรคสามัคคีสังคมนิยมแห่งกาตาลุญญา
มหาวิทยาลัยมี 7 คณะ:
1 สถาบันสารพัดช่างชั้นสูง, 8 ภาควิชา (เศรษฐศาสตร์และบริหารธุรกิจ, นิติศาสตร์, รัฐศาสตร์และสังคมศาสตร์, มนุษยศาสตร์, วิทยาศาสตร์และวิทยาศาสตร์สุขภาพ, เทคโนโลยีสารสรเทศและการสื่อสาร, การสื่อสาร, การแปล,ภาษาศาสตร์) 4 สถาบันวิจัย (สถาบันวิจัยวัฒนธรรม, สถาบันวิจัยประวัติศาสตร์ เจามา วิเซน บิเบส, สถาบันภาษาประยุต์, สถาบันวิทยุโทรทัศน์), 2 บัณฑิตวิทยาลัย (สถาบันการศึกษานานาแห่งบาร์เซโลนา -IBEI- และ Barcelona Graduate School of Economics -Barcelona GSE-) และสถาบันการศึกษาต่อเนื่อง (IDEC)
ฐานทัพเรือกรุงเทพ
ฐานทัพเรือกรุงเทพ () มีหน้าที่การป้องกันพื้นที่ การรักษาความสงบเรียบร้อย และระเบียบวินัยของทหาร การสารวัตรทหาร การรักษาความปลอดภัยฐานที่ตั้งหน่วยทหาร และพื้นที่ที่ได้รับมอบหมาย การกิจการพลเรือน การควบคุมเรือพาณิชย์ การเรือนจำ การดุริยางค์ ตลอดจนให้การฝึก และศึกษาวิชาการดุริยางค์ และวิชาการอื่นตามที่ได้รับมอบหมาย
มหาวิทยาลัยสารพัดช่างแห่งมาดริด
มหาวิทยาลัยสารพัดช่างแห่งมาดริด (; ) เป็นมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมีตั้งอยู่ ณ เมืองมหาวิทยาลัยมาดริด มีวิทยาเขตต่าง ๆ ในตัวเมือง และวิทยาเขตโบอาดิยา เด มอนเต ทั้งหมดในแคว้นมาดริด
มหาวิทยาลัยอิสระแห่งบาร์เซโลนา
มหาวิทยาลัยอิสระแห่งบาร์เซโลนา (; ; ) ได้รับการสถาปนาขึ้นในปี ค.ศ. 1968 โดยมีวิทยาเขตหลักคือเบยาเตรา ซึ่งอยูที่หุบเขาทางตะว้นตกของเมืองบาร์เซโลนา มหาวิทยาลัยเปิดสอน 77 หลักสูตร บัณฑิตศึกษา 328 หลักสูตร และปริญญาเอก 90 หลักสูตร มีนักศึกษาทั้งหมด 37,166 คน และอาจารย์ 3,262 คน