ฮังไก
ฮังไก (杭盖乐队) เป็นวงดนตรีแนวโฟล์กร็อกสัญชาติมองโกเลียที่ก่อตั้งที่ปักกิ่ง วงนี้ได้รับความนิยมในกลุ่มเล็ก ๆ จากการนำดนตรีพื้นบ้านของมองโกเลียมาบรรเลงร่วมกับดนตรีสมัยใหม่ เช่น พังก์ร็อก
สถานีวิทยุ NPR ได้กล่าวว่า ในขณะที่ดนตรีแนวซีป็อปกำลังครองประเทศจีน วงฮังไกได้รุกเข้าสู่ตลาดของจีนโดยมีจุดเด่นที่การนำดนตรีสมัยใหม่รวมเข้ากับดนตรีพื้นบ้านของมองโกเลีย สมาชิกบางคนของวงเป็นชาวมองโกเลียในและสมาชิกที่เหลือเป็นชาวฮั่นที่มีความเชี่ยวชาญในการเล่นเครื่องดนตรีมองโกล และสมาชิกทุกคนนั้นมาจากเขตปกครองตนเองมองโกเลียในและปักกิ่ง
คำว่า "ฮังไก" เป็นภาษามองโกเลีย ที่หมายถึงบรรยากาศอันเป็นสุขที่รายล้อมด้วยทุ่งหญ้าอันกว้างใหญ่ ภูเขายาวสุดลูกหูลูกตา สายน้ำที่ไหลอย่างสงบ ต้นไม้ที่โบกสะบัดไปตามแรงลม และท้องฟ้าอันกว้างใหญ่ วงนี้ถูกก่อตั้งเมื่อยิลชิ หัวหน้าวง ที่ได้ฟังการร้องเพลงโดยลำคอของชาวมองโกลและต้องการค้นหารากเหง้าของตนเอง โดยเข้านั้นได้เดินทางไปยังมองโกเลียในเพื่อศึกษาการร้องเพลงด้วยลำคอ และที่นั่นเขาก็ได้พบกับฮูเกอจิลตูและบาเกน ผู้ที่จะเป็นสมาชิกเริ่มแรกของวง ในการสัมภาษณ์กับ NPR ยิลชิได้กล่าวว่า "พวกเราส่วนใหญ่ได้ทิ้งจากเส้นทางชีวิตที่พวกเราเคยเป็น…และเมื่อพวกเราได้เข้าไปในเมืองใหญ่ พวกเราก็ถูกคลื่นวัฒนธรรมซัดซาดถาโถม ทำให้เราทอดทิ้งสิ่งที่เราเคยเป็น รวมถึงดนตรีพื้นบ้านเองก็ได้หายไปจากชีวิตเราอย่างสิ้นเชิง"
สมาชิกของฮังไกมีภูมิหลังที่หลากหลาย หัวหน้าวงอย่างยิลชิเองเคยเป็นหัวหน้าวงแนวพังก์ร็อกชื่อว่า T9. ประสบการณ์ของสมาชิกแต่ละคนได้นำไปสู่ความเป็นเอกลักษณ์ในการนำดนตรีพื้นบ้านมาบรรเลงร่วมกับดนตรีที่ได้รับความนิยม ในการสัมภาษณ์กับ Spinner ยิลชิได้กล่าวว่าวงของเขาได้รับอิทธิพลจากศิลปินร็อกตะวันตกหลายวง เช่น "พิงก์ ฟลอยด์, เรดิโอเฮด, เรจอะเกนสต์เดอะแมชชีน, ซีเครทแมชีนส์, อิเล็กทราเลน และ นีล ไดอะมอนด์…" โดยพวกเขาต่างก็มีอิทธิพลอย่างมากต่อวง ขณะเดียวกัน แต่ละเพลงของฮังไกต่างก็มีเสียงของเครื่องดนตรีพื้นบ้านของมองโกเลียอย่างทปชูรและโมรินคูร นอกจากนี้ทางวงเองก็ได้นำเครื่องดนตรีที่มีผู้รู้จักน้อยกว่าเช่นกัน
ในแต่ละอัลบั้มของวง ได้มีการใช้กีตาร์ไฟฟ้า เบส แบนโจ และเครื่องดนตรีสังเคราะห์ในการทำเพลง เพื่อให้มีอรรถรสในการฟังอย่างไม่มีรอยต่อและทันสมัย
ทุกเพลงของฮังไกนั้นเป็นเพลงที่ดัดแปลงมาจากเพลงพื้นบ้านของมองโกเลีย และส่วนใหญ่จะมีการร้องเพลงจากลำคอ ซึ่งเป็นเทคนิคพิเศษของชาวมองโกเลีย โดยจะมีการร้องเพลงจากลำคอสองแบบในเวลาเดียวกัน
เป้าหมายของการก่อตั้งวงฮังไกคือการช่วยให้สังคมชาวมองโกเลียในประเทศจีนแข็งแกร่งขึ้น และช่วยให้พวกเขานั้นค้นพบตัวตนทางวัฒนธรรมของตนเองในสังคมสมัยใหม่ของจีน โดยยิลชิได้เปรียบเทียบตนเองว่า เขานั้นเป็นชาวมองโกลที่ได้เรียนภาษาท้องถิ่นของตนเอง เพื่อที่จะร้องเพลงเกี่ยวกับผู้คนที่เส้นทางชีวิตค่อยๆจางหายไปอย่างรวดเร็ว โดยที่ไม่เคยได้ใช่ชีวิตของตนเองสักครั้ง แม้ว่าเพลงส่วนใหญ่ของฮังไก เช่นเพลง Wuji จะเป็นเพลงง่าย ๆ พาให้นึกถึงอดีตจากเนื้อเพลงอย่าง "ทุ่งหญ้าที่ข้าเกิดมา...ข้าจะร้องเพลงสรรเสริญท่านตลอดกาล...มองโกเลียบ้านเกิดที่รักของข้า...ข้าจะร้องเพลงและเล่นทบชูรให้ท่านฟัง..." เพลงเหล่านี้ก็ยังแทรกไปด้วยเสียงผู้คนในสถานีรถไฟปักกิ่ง พร้อมกับแรงจูงใจในการค้นหาตัวตนของตัวเองในกระแสวัฒนธรรมหลักอันเชี่ยวกรากของจีน
ในการสัมภาษณ์กับ Spinner เมื่อถูกถามถึงการที่ดนตรีของฮังไกถูกจัดให้เป็นดนตรีแบบ "จีน" ยิลชิได้ตอบว่า "ดนตรีของฮังไกเป็นดนตรีมองโกลดั้งเดิมมากๆ เพลงบางเพลงอาจมีอิทธิพลจากดนตรีจีน เพราะเพลงพวกนี้ถูกแต่งขึ้นหลังจากการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนจีนในปี 1949 และพวกเราทุกคนก็เกิดหลังจากนั้นนานเลยล่ะ! เราโตมาและได้อิทธิพลมาจากอะไรก็ตามแต่ที่เราได้ฟัง และเราเองก็ยังค้นหารากเหง้าด้านดนตรีของเราอยู่"
โรบิน ฮัลเลอร์ อดีตโปรดิวเซอร์ของวงได้เสริมว่า "ความสัมพันธ์ระหว่างชาวฮั่นกับชนกลุ่มน้อยที่อยู่ในชายแดนประเทศ -- ทิเบต มุสลิมอุยกูร์...และแน่นอน มองโกล มันทั้งใกล้ชิดและซับซ้อน...ราชวงศ์ของจีนหลายราชวงศ์ถูกก่อตั้งโดยชนเผ่าเรร่อนทางเหนือ...เพลงพื้นบ้านของมองโกลและวัฒนธรรมแบบเร่ร่อนจึงมักจะถูกตีความว่าเป็นวัฒนธรรมแบบ 'จีน' สำหรับชาวจีน แต่คำว่า 'จีน' เป็นคำที่มีความหมายกว้างมาก ถ้าให้ยกตัวอย่าง...มันก็เหมือนกับเพลงของชาวเคลท์นั่นแหละ ชาวอังกฤษส่วนใหญ่ต่างก็คิดว่ามันเป็นเพลงอังกฤษ แต่แท้จริงแล้วมันแตกต่าง สวยงาม และค่อนข้าง 'อันตราย' แบบที่เพลงพื้นบ้านของอังกฤษไม่ได้เป็น!"
จากการบรรเลงดนตรีพื้นบ้านของมองโกเลียประสานกับดนตรีสมัยใหม่ ฮังไกได้สร้างแนวดนตรีแบบใหม่ที่จะเชื่อมคนรุ่นใหม่กับรากเหง้าทางวัฒนธรรมกับวัฒนธรรมกระแสหลัก ยิลชิได้สรุปว่า "เพลงของฮังไกมาจากเพลงพื้นบ้านของมองโกเลีย แม้เพลงของฮังไกจะไม่ได้กล่าวถึงช่วงเวลาที่เจงกิสข่านเรืองอำนาจ แต่มันก็สะท้อนต่อวิถีชีวิตของชาวมองโกล"ในปี 2010 ฮังไกได้มีโอกาสแสดงในงานเทศกาลเฮฟวีเมทัลที่ใหญ่ที่สุดในยุโรปอย่าง วากเกนโอเพนแอร์ เทศกาลศิลปะ ซิดนีย์เฟสติวัล ในเดือนมกราคม 2011.
เทศกาล Music & Art Festival iในเมืองแมนเชสเตอร์, รัสแทนเนสซี สหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 9-12 มิถุนายน 2011 ในเทศกาลวูดฟอร์ดโฟลก์เฟสติวัล ในเดือนธันวาคม 2011 
นับตั้งแต่ปี 2010 ฮังไกได้จัดงานเทศกาลของตนเอง โดยจะจัดขึ้นทุกปี พร้อมกับเชิญศิลปินอย่างวงฮุน-ฮูร-ตูจากสาธารณรัฐตูวา และวงเดอะแรนดีเอเบลสเตเบิล
ฮังไกนั้นเป็นวงที่ได้รับความนิยมพอสมควรในเนเธอร์แลนด์ โดยมักจะได้ไปแสดงในงานเทศกาลและคอนเสิร์ตหลายครั้ง
เพลง 酒歌 (Jiu Ge/เพลงในวงเหล้า) ถูกบันทึกในขณะที่กำลังจัดงานสังสรรค์ขึ้นจริงๆ ดดยสมาชิกแต่ละคนได้เขียนเนื้อร้องและบันทึกเสียงในคืนนั้น ในปี 2009 เพลงนี้ยังได้ถูกบันทึกเสียงร่วมกับวงสํญชาติดัตช์ชื่อ โจวิงก์ เพื่อเป็นเพลงธีมในงานเทศกาล ซวาร์เตครอสส์
หัวหน้าวงอย่างยิลชินั้นได้เรียนการร้องเพลงด้วยลำคอ หลังจากที่โอดซูเรน บาตาร์ ปรมาจารย์ด้านการร้องเพลงด้วยลำคอจากมองโกเลีย ได้ถูกเชิญโดยคณะเพลงและระบำมองโกเลียใน เพื่อมาประชุมเกี่ยวกับศิลปะในมองโกเลียใน โดยเขานั้นได้เรียนก่อนที่จะก่อตั้งวงฮังไกขึ้น
ฮังไกเป็นหนึ่งในห้าวงที่อยู่ในภาพยนตร์สารคดี Beijing Bubbles - Punk and Rock in Chinas Capital กำกับโดย จอรจ์ ลินดท์ และซูซาน เมสเมอร์
วงนี้ได้รับรางวัลชนะเลิศจากการประกวดในฤดูกาลที่สองของรายการโทรทัศน์ของจีน Sing My Song.