hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
1-เมทิลแนฟทาลีน
1-เมทิลแนฟทาลีน () เป็นสารประกอบในกลุ่มโพลีไซคลิกอะโรมาติกไฮโดรคาร์บอน มีค่าซีเทนเป็น 0 และเคยใช้เป็นสารอ้างอิงสำหรับค่าซีเทน แต่เนื่องจากสารที่มีราคาแพงและเก็บรักษายาก จึงถูกแทนที่ด้วยไอโซซีเทนที่มีค่าซีเทนเป็น 15
เฮคเลอร์แอนด์คอช พีเอสจี 1
เฮคเลอร์แอนด์คอช พีเอสจี 1 (; PSG ย่อมาจาก "Präzisionsschützengewehr" แปลว่า "precision shooter rifle" หรือ ปืนไรเฟิลที่มีความแม่นยำ) เป็นปืนซุ่มยิงระยะไกลแบบกึ่งอัตโนมัติ ออกแบบและพัฒนาโดยบริษัทเฮคเลอร์แอนด์คอชจากเยอรมนี
พีเอสจี 1 พัฒนาขึ้นจากปืนไรเฟิลเฮคเลอร์แอนด์คอช จี3 โดยติดตั้งอุปกรณ์ลดเสียง พัฒนาเพื่อใช้สำหรับภารกิจต่อต้านการก่อการร้าย หลังเกิดเหตุโศกนาฏกรรมที่มิวนิกในช่วงโอลิมปิกฤดูร้อน 1972
พีเอสจี 1 มีน้ำหนักในขณะปฏิบัติการ หลังติดกล้องเล็งมากกว่า 8 กิโลกรัม สูงกว่าปืนซุ่มยิงระยะไกลชนิดอื่น ซึ่งทำให้มีความมั่นคง และความแม่นยำสูง ได้รับการประเมินว่าเป็นปืนซุ่มยิงระยะไกลที่มีความแม่นยำสูงที่สุดในปัจจุบัน
จอห์น คริสซอสตอม
นักบุญจอห์น คริสซอสตอม (, ; ราว ค.ศ. 347 - 14 กันยายน ค.ศ. 407) เป็นอาร์ชบิชอปแห่งคอนสแตนติโนเปิลและเป็นนักปราชญ์แห่งคริสตจักรคนสำคัญ
นักบุญจอห์น คริสซอสตอมมีชื่อเสียงว่าเป็นนักเทศน์และนักปาฐกถาผู้มีฝีปากดี ในการประกาศต่อต้านของการใช้อำนาจในทางที่ผิดของทั้งผู้นำทางการเมืองและทางศาสนา, ""คริสต์ศาสนพิธีฉบับนักบุญจอห์น คริสซอสตอม"" และ หลักการปฏิบัติทางศาสนา หลังจากการเสียชีวิตของแล้วนักบุญจอห์นก็ได้รับนามสกุลเป็นภาษากรีกว่า "Chrysostomos" ที่แปลว่า "วจนะน้ำผึ้ง" ที่แผลงมาเป็นภาษาอังกฤษว่า "Chrysostom"
ชาวโรมันคาทอลิกและอีสเทิร์นคาทอลิกถือว่าจอห์น คริสซอสตอมเป็นนักบุญและเป็นหนึ่งในไฮเออราร์คผู้ศักดิ์สิทธิ์สามองค์ ร่วมกับ นักบุญเบซิลแห่งเซซาเรียและนักบุญเกรกอรีแห่งนาเซียนซัส นิกายออร์ทอดอกซ์และนิกายโรมันคาทอลิกถือว่าเป็นนักปราชญ์แห่งคริสตจักร ส่วนคอปติกออร์ทอดอกซ์ถือว่าเป็นนักบุญ
ปืนซุ่มยิงดรากูนอฟ
ปืนซุ่มยิงดรากูนอฟ หรือ SVD (, Snayperskaya Vintovka Dragunova (SVD) เป็นปืนซุ่มยิงระยะไกลแบบกึ่งอัตโนมัติทำงานด้วยระบบแกส ที่พัฒนาในสหภาพโซเวียต ออกแบบโดยเยฟเกนี ดรากูนอฟ และเข้าประจำการตั้งแต่ปี ค.ศ. 1963 โดยพัฒนามาจากปืนไรเฟิลตระกูลเอเค 47
ปืนซุ่มยิงดรากูนอฟถูกจัดให้เป็นปืนระยะกลาง ที่มีความแม่นยำกว่าปืนประเภท Assault Rifle (ตัวอย่างเช่น ปืนในตระกูล M4) แต่ยังเป็นรองปืนประเภท Sniper Rifle ปืนซุ่มยิงดรากูนอฟ ใช้กระสุนขนาด 7.62×54 mmR ความยาวลำกล้อง 620 มม. ความเร็วของกระสุน 830 ม./วินาที ระยะหวังผล 800 เมตร แต่ถ้าใช้กล้อง PSO-1M2-1 ในการเล็งก็สามารถที่จะยิงได้ไกลถึง 1,300 เมตร (ระยะขนาดนี้ขึ้นอยู่กับความสามารถและประสบการณ์ของผู้ยิง) หน้าที่หลักๆ ของปืนซุ่มยิงดรากูนอฟ จะถูกใช้เป็นปืนของพลชี้เป้าให้พลซุ่มยิงที่ใช้ปืนประเภท Sniper Rifle มากกว่าจะนำไปใช้ในการลอบสังหารบุคคลเพราะระยะความแม่นยำของมันยังเป็นรองปืนประเภท Sniper Rlfle ส่วนใหญ่ถ้าจะใช้เป็นปืนซุ่มยิงก็จะใช้ในระยะที่ไม่ไกลนักเพราะถ้ายิงพลาดก็สามารถที่จะยิงซ้ำได้ในทันทีเพราะตัวปืนนั้นมีระบบ Semi Auto ที่ช่วยให้ยิงต่อเนื่องได้
ปืนซุ่มยิงดรากูนอฟมีใช้ในหลายประเทศ โดยเฉพาะประเทศสมาชิกจากสนธิสัญญาวอร์ซอ และได้ขายสิทธิบัตรให้มีการผลิตในประเทศจีนและประเทศอิหร่าน
ถนนประจวบคีรีขันธ์
ถนนประจวบคีรีขันธ์ () หรือ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 326 สายทางเข้าประจวบคีรีขันธ์ เป็นถนนขนาด 6 ช่องจราจรไป-กลับ มีจุดเริ่มต้นจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4 บริเวณสี่แยกประจวบคีรีขันธ์ตรงหลักกิโลเมตรที่ 309+062 หรือหลักกิโลเมตรที่ 323+249 (เก่า) ไปสิ้นสุดที่สี่แยกเขาช่องกระจก ระยะทางรวม 2 กิโลเมตร อยู่ในความรับผิดชอบของแขวงการทางประจวบคีรีขันธ์ (หัวหิน) สำนักทางหลวงที่ 13 (ประจวบคีรีขันธ์) กรมทางหลวง
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 326 เป็นเส้นทางที่เชื่อมระหว่างทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4 ตรงหลักกิโลเมตรที่ 309+062 หรือหลักกิโลเมตรที่ 323+249 (เก่า) เข้าสู่ตัวเมืองประจวบคีรีขันธ์ เดิมเป็นทางขนาด 2 ช่องจราจรสวนทาง ในปี 2544 ได้มีโครงการขยายเส้นทาง โดยขยายช่องจราจรจาก 2 ช่องจราจรเป็น 6 ช่องจราจร และได้ก่อสร้างสะพานข้ามทางรถไฟขนาด 2 ช่องจราจร โดยขนานกับถนนด้านล่างอีก 4 ช่องจราจร
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 326 มีจุดกลับรถทั้งหมด 3 จุด ไดแก่ บริเวณหน้าโรงเรียนเทศบาลบ้านค่าย บริเวณใต้สะพานข้ามทางรถไฟ และบริเวณหน้าวัดธรรมมิการาม (จุดกลับรถขนาดเล็ก)
วังและพระราชวังของราชวงศ์ซาวอย
วังและพระราชวังของราชวงศ์ซาวอย () หมายถึงกลุ่มสิ่งก่อสร้างในตูรินและในจังหวัดตูรินในพีดมอนท์ทางตอนเหนือของประเทศอิตาลี
“วังและพระราชวังของราชวงศ์ซาวอย” ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี ค.ศ. 1997
วังและพระราชวังของราชวงศ์ซาวอยประกอบด้วย
ราชวงศ์ซาวอยเป็นราชตระกูลที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1003ในภูมิภาคประวัติศาสตร์ซาวอยที่ขณะนั้นเป็นของฝรั่งเศส พร้อมด้วยประชาคมสามประชาคมในบริเวณที่ปัจจุบันคือสวิตเซอร์แลนด์ ราชวงศ์ซาวอยขยายอำนาจจนได้ปกครองคาบสมุทรอิตาลีเกือบทั้งหมด การขยายอิทธิพลของซาวอยมิใช่ได้มาด้วยการรุกรานทางทหารแต่มาจากการขยายดินแดนโดยการเสกสมรสและวิธีการทางการเมือง
ซิก ซาวเออร์ เอสเอสจี 3000
ซิก ซาวเออร์ เอสเอสจี 3000 () เป็นปืนไรเฟิลที่ขึ้นลำโดยใช้ระบบลูกเลื่อน ป้อนกระสุนด้วยแมกกาซีนขนาด 5 นัด ถูกพัฒนาขึ้นเพื่อใช้ในกองทัพสวิสโดย สวิสอาร์มส เอจี ซึ้งปัจจุบันนี้ถูกควบรวมเป็นบริษัทลูกของ Schweizerische Industrie Gesellschaft (SIG) สัญชาติเยอรมนี และทำการตลาดปืนรุ่นนี้โดย ซิก ซาวเออร์
เอสเอสจี 3000 นิยมใช้งานเป็นปืนซุ่มยิงระยะไกล ในหน่วยงานตำรวจและทหารในยุโรปและสหรัฐอเมริกา เนื่องจากมีน้ำหนักเบา เมื่อติดกล้องเล็งแล้วมีน้ำหนักเพียง 6.2 กิโลกรัม มีระยะยิงหวังผล 800 - 1,000 เมตร
จอมโจรกู้แผ่นดินเดือด
จอมโจรกู้แผ่นดินเดือด () เป็นภาพยนตร์แนวโลดโผนผจญภัย กำกับโดย ริดลีย์ สก็อตต์ นำแสดงโดย รัสเซล โครว์ เคต บลานชตต์ แมทธิว แม็กเฟเดียน มาร์ก สตรอง เข้าฉายในประเทศไทยวันที่ 13 พฤษภาคม, พ.ศ. 2553 ความยาว 141 นาที โรบินฮู้ด นำเสนอเรื่องราวชีวิตของนักแม่นธนู ที่แต่เดิมเคยสนใจแต่เรื่องการเอาตัวเองให้รอดเท่านั้น จากการเป็นทหารประจำกองทัพของพระเจ้าริชาร์ดที่สู้รบกับฝ่ายฝรั่งเศส เมื่อพระเจ้าริชาร์ดสิ้นชีพ โรบินเดินทางไปยังเมืองน็อตติ้งแฮม เมืองที่กำลังทุกข์ยากจากการคอรัปชั่นของนายอำเภอจอมกดขี่ข่มเหง และการเก็บภาษีอย่างไม่เป็นธรรม ที่นั่น โรบินตกหลุมรักม่ายสาว เลดี้แมเรี่ยน (เคต แบลนเชตต์) หญิงสาวที่เกิดความกังขาในตัวตนและแรงจูงใจของชายหนุ่มจากป่าลึกผู้นี้ ด้วยหวังว่าจะได้หัวใจของแม่หญิงแมเรี่ยน และช่วยหมู่บ้านเอาไว้ โรบิน (รัสเซล โครว์) ได้รวบรวมแก๊งค์ที่มีฝีมือในการสู้รบขึ้นมา พวกเขาได้ร่วมมือกันปล้นสดมภ์คนรวยเพื่อชดเชยต่อความไม่เป็นธรรมภายใต้การปกครองของนายอำเภอโฉด
เพราะประเทศชาติอ่อนแอจากการสู้รบนานหลายทศวรรษ รวมถึงการปกครองอย่างไร้ประสิทธิภาพของกษัตริย์องค์ใหม่ และความอ่อนแอ จนถึงการก่อจลาจลจากภายในและภัยศึกจากภายนอก โรบินและแก๊งค์โจรของเขาตั้งใจที่จะเผชิญหน้ากับการผจญภัยที่ยิ่งใหญ่ขึ้น ชายที่ไม่น่าจะกลายมาเป็นฮีโร่ได้ รวมถึงพันธมิตรของเขารวมกำลังกันปกป้องประเทศชาติจากการเกิดสงครามกลางเมืองนองเลือด และคืนความรุ่งโรจน์ให้กับอังกฤษอีกครั้ง
เดอะ เบรฟ วัน หัวใจเธอต้องกล้า
เดอะ เบรฟ วัน หัวใจเธอต้องกล้า () เป็นภาพยนตร์แนวดราม่า ทริลเลอร์ ของ นีล จอร์แดน ออกฉายในปี พ.ศ. 2550 เขียนบทโดย โรเดอริค เทย์เลอร์ ซินเธีย มอร์ท เข้าฉายในประเทศไทยวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2550 ความยาว 122 นาที
เอริก้า เบน (โจดี้ ฟอสเตอร์) ถนนหลายสายของมหานครนิวยอร์กนั้นเป็นทั้งบ้านและที่ทำงานของเธอ เธอมีส่วนร่วมในเสียงและเรื่องราวของเมืองอันเป็นที่รักนี้พร้อมกับผู้ฟังวิทยุ โดยเธอเป็นผู้ดำเนินรายการที่มีชื่อว่า “Street Walk” ในเวลากลางคืนเธอกลับบ้านไปสู่อ้อมกอดแห่งความรักกับคู่หมั้นของเธอ เดวิด เคอร์มานี่ (นาวีน แอนดรูวส์) แต่ทุกอย่างที่เอริก้าคุ้นเคยและความรักของเธอถูกพรากไปจากเธอในคืนหนึ่งที่แสนโหดร้ายเมื่อเธอและเดวิดถูกทำร้ายอย่างไม่คาดคิด การถูกจู่โจมอย่างโหดร้ายครั้งนี้ทำให้เดวิดเสียชีวิตและเธอก็เกือบจะเอาชีวิตไม่รอด
เมื่อความหวาดกลัวมีมากขึ้นจนเธอทนรับมันไว้ไม่ได้ เอริก้าได้ตัดสินใจที่จะหาอาวุธเพื่อตัวเอง ปืนที่อยู่ในมือของเธอนั้นได้กลายมาเป็นหนทางที่เธอจับต้องได้ในการปกป้องตนเองจากศัตรูที่เธอไม่สามารถสัมผัสได้...หรืออะไรที่อยู่ในความคิดของเธอ
อินาสึมะอีเลฟเวน 2 เคียวอิ โนะ ชินเรียคุฉะ
อินาสึมะอีเลฟเวน 2 เคียวอิโนะชินเรยาคุฉะ ไฟเออร์ / บลิซซาร์ด () เป็นวิดีโอเกมชุดที่ 2 ของซีรีส์อินาสึมะอีเลฟเวน จำหน่ายเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 2009 ในประเทศญี่ปุ่น ต่อมาได้ผลิตในเวอร์ชันต่างประเทศเมื่อวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 2012 โดยชื่อเวอร์ชันที่เปลี่ยนคือไฟเออร์ เป็น ไฟเออร์สตอร์ม
หลังจาก อินาสึมะอีเลฟเวน ภาคแรกประสบความสำเร็จอย่างล้นหลามทำให้ทำภาคใหม่ขึ้นมาโดยภาคนี้ได้ถูกแบ่งออกเป็น 2 เวอร์ชันคือ ไฟเออร์ และ บลิซซาร์ด โดยเพิ่มฉากอะนิเมะไว้มากกว่าภาคแรกนอกจากนี้ยังสามารถท้าทีมโรงเรียนต่างๆในภาคที่แล้วได้อีกด้วยพร้อมสามารถเพิ่มตัวละครของทีมได้มากกว่า 1000 คนจากภาคที่แล้ว ภาคนี้ได้ยอดจำหน่ายไปถึง 1 ล้านตลับหลังจากจำหน่ายในระยะเวลา 2 เดือนจากการวางจำหน่ายเกมนี้
หลังจากการแข่งขันฟุตบอลฟรอนเทียร์ทีมไรมงได้รับชัยชนะไป แต่หลังจากได้รับเป็นแชมป์จากการแข่งขันฟุตบอลฟรอนเทียร์จู่ๆเกิดเรื่องที่ไม่คาดฝันเมื่อลูกบอลสีดำได้โจมตีโรงเรียนไรมงจนทำให้โรงเรียนเกิดความเสียหายอย่างหนักซึ่งผู้โจมตีคือนักเตะจากโรงเรียนแอเลียผู้มีพลังจากต่างดาวเอนโดและลูกทีมจึงแข่งกันแต่ว่าลูกทีมบางคนได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการโจมตีของโรงเรียนแอเลียทำให้ทีมไรมงต้องตามหานักเตะจากทีมต่างๆ เพื่อต่อกรกับโรงเรียนแอเลีย
อินาสึมะอีเลฟเวน 3 เซไค เอะ โนะ โจเซ็น!!
อินาสึมะอีเลฟเน 3 เซไค เอะ โนะ โจเซ็น!! () เป็นวิดีโอเกมชุดที่ 3 ของซีรีส์อินาสึมะอีเลฟเวน
ในภาคนี้ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2010 โดยมี 2 เวอร์ชันหลักคือ สปาร์ค (スパーク) และ บอมเบอร์ (ボンバー) ต่อมาได้มีเวอร์ชันที่ 3 ที่ดำเนินเนื้อหาและตัวละครเพิ่มเติมจากภาพยนตร์คือเวอร์ชัน ดิ โอเกอร์ (ジ・オーガ) วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 2010
หลังจากภาค 2 ได้รับประสบความสำเร็จจากการวางจำหน่ายวิดีโอเกมโดยได้มีตัวละครลับจากภาค 2 ที่มีชื่อว่าฮิเดะ นาคาตะ ซึ่งเป็นต้นแบบของ ฮิเดะโตชิ นาคาตะ อดีตมิดฟิลด์ทีมชาติญี่ปุ่น เพิ่มเข้ามาอยู่ในเกมและมีบทบาทในภาคนี้
ในภาคนี้ได้จัดจำหน่ายแบบแยกเวอร์ชันอีกครั้งโดยใช้ชื่อว่า สปาร์ก และ บอมเบอร์ โดยจุดแตกต่างคือศัตรูที่ปรากฏตัวในภาคนี้จะอยู่ตลับละ 2 เวอร์ชันด้วยกันซึ่งแต่ละเวอร์ชันจะมีจุดแตกต่างด้วยกันดังนี้
เวอร์ชันสปาร์กดำเนินตามเนื้อเรื่องของฟิดิโอ้ มีแกรนด์เฟนรีล (グランフェンリル) เป็นท่าไม้ตายลับสุดยอด และเวอร์ชันบอมเบอร์ดำเนินตามเนื้อเรื่องของโลโคโค่ มีแกรนด์ไฟเออร์ (グランドファイア) ซึ่งเป็นท่าเล่นประสานของโกเอนจิ โทระมารุ และฮิโรโตะ เป็นท่าไม้ตายลับสุดยอด
ทีมลับของเวอร์ชันสปาร์กคือเซน (セイン) จากทีมสาวกศักดิ์สิทธิ์แห่งแดนสวรรค์ (天空の使徒) และทีมลับของเวอร์ชันบอมเบอร์คือเดสต้า (デスタ) จากทีมกองทัพทหารโลกปีศาจ Z (魔界軍団Z)
จุดพิเศษของภาคนี้คือสามารถเชื่อมต่อกับภาค 2 โดยถูกใช้ชื่อว่า 2→3 ซูเปอร์ลิงก์ โดยเป็นการย้ายนักเตะที่เข้าร่วมทีมจากภาคก่อนมาอยู่ในภาคนี้อีกด้วย
โดยตัวเกมนี้มีตัวละครมากกว่า 2000 คน และท่าไม้ตายต่างๆมากกว่า 300 ท่า
ในส่วนของเวอร์ชัน ดิ โอเกอร์ ได้เพิ่มดำเนินเนื้อเรื่องตามภาพยนตร์ "นักเตะแข้งสายฟ้า เดอะมูฟวี่ ภาคปะทะโอเกอร์กองทัพสุดแกร่งปรากฏกาย" โดยดำเนินเนื้อหาก่อนที่ทีมโอเกอร์เข้าในยุคฟุตบอลฟรอนเทียร์ นอกจากนี้ได้เพิ่มตัวละครใหม่ในเกมเป็น 2200 คนและสามารถลิงก์จากเวอร์ชัน สปาร์ก และ บอมเบอร์ ได้
วินน์ ดิ๊กซี่ เพื่อนแท้พันธุ์ตูบ
วินน์ ดิ๊กซี่ เพื่อนแท้พันธุ์ตูบ () ป็นภาพยนตร์ครอบครัว กำกับโดย เวน หวัง นำแสดงโดย แอนนาโซเฟีย ร็อบ เจฟฟ์ เดเนี่ยล เข้าฉายในวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 ความยาว 105 นาที
โอพอล บูโลนี่ (แอนนาโซเฟีย ร็อบ) เด็กหญิงอายุ 10 ขวบ ได้ย้ายบ้านมายังรัฐฟลอริดากับคุณพ่อของเธอซึ่งเป็นนักเทศน์ พวกเขาอาศัยอยู่ในลานจอดรถเทรลเลอร์ และจากการย้ายบ้านครั้งนี้ทำให้เธอขาดเพื่อน และเธอก็ได้พบสิ่งที่เข้ามาเติมเต็มเธออีกครั้งหนึ่ง
ระหว่างที่เธออยู่ในร้านขายของชำชื่อวินน์-ดิ๊กซี่ เธอได้พบกับสุนัขมอมแมมตัวหนึ่งที่ทำข้าวของในร้านเสียหาย และกำลังหลบหนีการจับกุมจากพนักงานในร้าน เธอเลยยอมรับว่าเป็นเจ้าของมัน และตั้งชื่อว่า วินน์-ดิ๊กซี่
หลังจากที่คุณพ่อนักเทศน์ยอมให้เลี้ยงสุนัขตัวนี้ โอพอลพบว่าวินน์-ดิ๊กซี่เป็นเหมือนมีมนตร์วิเศษในการผูกมิตรกับทุกคนที่ได้พบเจอ และเธอมีเพื่อนใหม่เพิ่มขึ้นเพราะมัน โอพอลมีเพื่อนที่เป็นผู้ใหญ่หลายคน พวกเขาสอนเธอเรียนรู้สิ่งจากที่ำได้ทำผิดพลาดในอดีต โอพอลเริ่มมีความคิดที่โตขึ้นอีกทั้งมีมุมมองในการใช้ชีวิตที่เปลี่ยนไปจากการคุยกับผู้ใหญ่และเด็กวัยเดียวกัน
ประเทศญี่ปุ่นในกีฬาภูมิภาคเอเชียตะวันออก 1993
ประเทศญี่ปุ่นได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาภูมิภาคเอเชียตะวันออก 1993 ที่จัดขึ้น ณ เมืองเซี่ยงไฮ้ ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน มีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการในวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2546 และมีพิธีปิดในวันที่18 พฤษภาคม พ.ศ. 2546
หลังจบสิ้นการแข่งขัน ประเทศญี่ปุ่นได้รับเหรียญรวมทั้งสิ้น 117 เหรียญ แบ่งเป็น 25 เหรียญทอง 37 เหรียญเงิน และ 55 เหรียญทองแดง ซึ่งอยู่ในอันดับ 2 ของตาราง รองจากเจ้าภาพจีน
ศิลปะสกัดหินในวัลกาโมนีกา
ศิลปะสกัดหินในวัลกาโมนีกา () งานสลักหินแห่งหุบเขากาโมนีกาเป็นกลุ่มงานศิลปะสกัดหินยุคก่อนประวัติศาสตร์ที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในโลก และเป็นสถานที่แรกที่องค์การยูเนสโกพิจารณาเลือกให้เป็นมรดกโลกของอิตาลีในปี ค.ศ. 1979
องค์การยูเนสโกยอมรับคุณค่าของงานกว่า 140,000 ชิ้นในบริเวณนี้ แต่ก็ยังมีการพบงานเพิ่มขึ้นจนจำนวนภาพทั้งหมดที่ได้รับการบันทึกเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนถึง 200,000 ภาพ หรืออาจจะถึง 300,000 ภาพก็เป็นได้ ศิลปะสกัดหินทำกันทุกหนทุกแห่งที่มีผาในหุบเขา แต่ที่พบมากอยู่ในบริเวณดาร์โฟโบอารีโอแตร์เม, กาโปดีปอนเต, นาโดร, ชิมแบร์โก และปัสปาร์โด
สายการบินอัฟริคิยาห์ เที่ยวบินที่ 771
สายการบินอัฟริคิยาห์ เที่ยวบินที่ 771 เป็นเที่ยวบินผู้โดยสารระหว่างประเทศของสายการบินอัฟริคิยาห์แอร์เวย์ ซึ่งประสบอุบัติเหตุตกเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 เมื่อเวลา 06.10 น. ตามเวลาท้องถิ่น (UTC+2) หรือ 04.10 น. ตามเวลาสากลเชิงพิกัด ขณะที่กำลังจะจงจอดในท่าอากาศยานนานาชาติตริโปลี จากผู้โดยสารและลูกเรือทั้งหมด 104 คน มีผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียว คือ เด็กชายชาวตัตช์อายุ 9 ขวบ รูเบน ฟาน อัสเซาว์
พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 2 แห่งเดนมาร์ก (; 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1534 - 4 เมษายน ค.ศ. 1588) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์แห่งราชวงศ์โอลเดนบวร์ก ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ระหว่างปี ค.ศ. 1699 จนเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1588
คติพจน์ประจำรัชกาลของพระองค์คือ
สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 2 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1534 พระองค์เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 3 และ โดโรเทียแห่งแซ็กซ-เลาเอินบวร์ก พระองค์ทรงเสกสมรสกับโซฟีแห่งเม็คเคลนบวร์ก-กึสโทรว์ พระองค์เป็นพระราชบิดาของสมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 4 และ แอนน์แห่งเดนมาร์ก สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ พระเจ้าคริสเตียนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1588 ในเดนมาร์ก พระบรมศพได้รับการบรรจุที่มหาวิหารรอสคิลด์
พระเจ้าคริสเตียนที่ 4 แห่งเดนมาร์ก
พระเจ้าคริสเตียนที่ 4 แห่งเดนมาร์ก () (12 เมษายน ค.ศ. 1577 - 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1648) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์แห่งราชวงศ์โอลเดนบวร์ก ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ระหว่างวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1588 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1648
คติพจน์ประจำรัชกาลของพระองค์คือ
พระเจ้าคริสเตียนที่ 4 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 1577 พระองค์เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 2 และ โซฟีแห่งเม็คเคลนบวร์ก-กึสโทรว์ พระองค์ทรงเสกสมรสกับแอนน์ แคทเธอรินแห่งบรานเดนบวร์ก พระองค์เป็นพระราชบิดาของสมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 3 พระเจ้าคริสเตียนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1648 ในเดนมาร์ก พระบรมศพได้รับการบรรจุที่มหาวิหารรอสคิลด์
เฮนรี เฟรเดอริก เจ้าชายแห่งเวลส์
เฮนรี เฟรเดอริก เจ้าชายแห่งเวลส์ (; 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1594 - 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1612) เฮนรี เฟรเดอริกเป็นพระราชโอรสองค์โตในสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษและแอนน์แห่งเดนมาร์ก
เฮนรี เฟรเดอริกเป็นผู้ที่เห็นกันว่าทรงเป็นชายหนุ่มผู้ทรงมีความเหมาะสมที่จะสืบครองราชสมบัติต่อจากพระราชบิดา แต่เมื่อมีพระชนมายุได้ 18 พระองค์ก็ทรงมาด่วนสวรรคตลงด้วยไข้รากสาดน้อย ซึ่งทำให้ตำแหน่งรัชทายาทตกไปเป็นของพระอนุชาผู้ขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ
พิภพ อ่อนโม้
พิภพ อ่อนโม้ (28 เมษายน พ.ศ. 2522) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวไทย เกิดที่จังหวัดพิจิตร ปัจจุบันเล่นอยู่ในสังกัดสโมสรฟุตบอลชลบุรี เอฟซี ในตำแหน่งกองหน้า และเป็นกัปตันทีมคนปัจจุบันของสโมสร
ในวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2555 พิภพ สามารถทำประตูได้จำนวน 100 ลูก ในทุกรายการให้กับสโมสรชลบุรี เป็นคนแรกในประวัติศาสตร์สโมสร
พิภพได้รับโอกาสเรียกให้มาติดทีมชาติไทยอีกครั้งในปี พ.ศ. 2554 เป็นนักเตะของวินเฟรด เชเฟอร์ และได้เดินทางไปร่วมทำศึกฟุตบอลโลก 2014 รอบคัดเลือก โซนเอเชียที่ประเทศซาอุดิอาระเบีย
สโมสร
"บีอีซี เทโรศาสน"
"ชลบุรี เอฟซี"
ทีมชาติ
โซฟีแห่งเมคเลินบวร์ค-กึสโทร สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์
โซฟีแห่งเมคเลินบวร์ค-กึสโทร (; 4 กันยายน ค.ศ. 1557 — 14 ตุลาคม ค.ศ. 1631) เดิมทรงเป็นขุนนางชาวเยอรมันและต่อมาทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ และพระราชมารดาของสมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 4 แห่งเดนมาร์ก และ แอนน์แห่งเดนมาร์ก สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ โซฟีเป็นพระราชธิดาของอุลริชที่ 3 ดยุกแห่งเมคเลินบวร์ค-กึสโทร และ เอลิซาเบธแห่งเดนมาร์ก
สมัยจาโคเบียน
สมัยจาโคเบียน หรือ ยุคจาโคเบียน (Jacobean era) เป็นสมัยประวัติศาสตร์ของราชอาณาจักรอังกฤษและราชอาณาจักรสกอตแลนด์ที่ตรงกับรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ หรือ สมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 6 แห่งสกอตแลนด์ สมัยจาโคเบียนเริ่มต่อจาก “สมัยเอลิซาเบธ” และตามด้วย “สมัยคาโรไลน์”
“สมัยจาโคเบียน” เป็นสมัยที่กล่าวถึงลักษณะสถาปัตยกรรม, จักษุศิลป์, ศิลปะตกแต่ง และ วรรณกรรมที่มีเอกลักษณ์เป็นของตนเองในยุคนั้น
ชื่อของขบวนการมาจากคำว่า “Jacobean” มาจากภาษาฮิบรูของชื่อ “Jacob” หรือ “James” ซึ่งเป็นพระนามของสมเด็จพระเจ้าเจมส์
กึสโทร
กึสโทร () เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในรัฐเมคเคลินบวร์ค-ฟอร์พ็อมเมิร์นในประเทศเยอรมนี กึสโทรเป็นเมืองหลวงของอำเภอกึสโทร
ชิเงะมะซะ คะวะกะมิ
ชิเกมาซา คาวากามิ () นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2482 ที่เมืองโกชิ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 27 ครั้ง ชนะ 25 (น็อค 12) แพ้ 2
คิม กีชาง
คิม กีชาง (; ) นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ สถิติการชก 17 ครั้ง ชนะ 9 (น็อค 4) เสมอ 2 แพ้ 6
ไฮน์ริช ยูลีอุส ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนบูร์ก
ไฮน์ริช ยูลีอุส ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนบูร์ก (, ; 15 ตุลาคม ค.ศ. 1564 - 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1613) ไฮน์ริช ยูลีอุสเป็นดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนบูร์กและเจ้าชายแห่งวูลเฟนบืตเตลตั้งแต่ปี ค.ศ. 1589 จนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1613 ในปี ค.ศ. 1576 ไฮน์ริช ยูลีอุสก็ได้รับตำแหน่งเป็นอธิการบดีของมหาวิทยาลัยเฮลมชเตดท์ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยโปรเตสแตนต์
โระกุโระ อิชิยะมะ
โระกุโระ อิชิยะมะ () นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 16 กันยายน พ.ศ. 2487 ที่เมืองอากิตะ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 47 ครั้ง ชนะ 34 (น็อค 12) เสมอ 2 แพ้ 11
อะกิโอะ มะกิ
อะกิโอะ มะกิ () นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 14 มีนาคม พ.ศ. 2479 ที่ โอซาก้า ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 18 ครั้ง ชนะ 10 เสมอ 3 แพ้ 5
อัลเบร็คท์ที่ 1 ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนบูร์ก
อัลเบร็คท์ที่ 1 ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนบูร์ก (, ; ค.ศ. 1236 - ค.ศ. 1279) อัลเบร็คท์ที่ 1เป็นดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนบูร์ก ระหว่างปี ค.ศ. 1252 จนถึงปี ค.ศ. 1269 และเป็นเจ้าชายแห่งราชรัฐเบราน์ชไวค์-โวลเฟนบึทเทิลตั้งแต่ปี ค.ศ. 1269 จนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1279 อัลเบร็คท์เป็นบุตรคนที่สองของออทโทที่ 1 ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนบูร์กและเป็นดยุกคนแรกของดัชชีแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนบูร์ก เมื่อออทโทเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1252 อัลเบร็คท์ผู้เป็นบุตรคนโตที่สุดที่ยังคงมีชีวิตอยู่จึงได้รับอำนาจสืบครองดัชชีต่อมา
เมอรานดา คอสโกรฟ
มิแรนด้า เทย์เลอร์ คอสโกรฟ () เกิดเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1993 เป็นนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ และเป็นศิลปินแนวป็อปร็อก คอสโกรฟเป็นที่รู้จักในบทเมแกน พาร์กเกอร์ ใน "Drake & Josh" และในบทชื่อเดียวกับเรื่องคือ "iCarly" เธอมีผลงานการแสดงตั้งแต่อายุ 3 ปี โดยเฉพาะในส่วนของโฆษณาทางโทรทัศน์ คอสโกรฟมีผลงานแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกในปี 2002 รับบทเป็นซัมเมอร์ แฮททาเวย์ในเรื่อง "School of Rock" คอสโกรฟมีรายได้ $180,000 ต่อตอนสำหรับในเรื่อง "iCarly" ทำให้เธอเป็นดาราเด็กบนโทรทัศน์ที่มีค่าตัวสูงที่สุดเป็นอันดับ 2 หลังจากที่ประสบความสำเร็จใน "iCarly" ก็มีผลงานอัลบั้มเพลงประกอบซีรีส์ ออกขายในเดือนมิถุนายน 2008 ที่เธอร้อง 4 เพลง คอสโกรฟมีผลงานอัลบั้มเดี่ยวเปิดตัวที่ชื่อ "Sparks Fly" ออกขายเมื่อ 27 เมษายน ค.ศ. 2010
ฮวน เอร์เรรา
ฮวน ฮัวนีโต เอร์เรรา () นักมวยสากลชาวโคลอมเบีย เกิดเมื่อ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2515 ที่ประเทศโคลอมเบีย สถิติการชก 36 ครั้ง ชนะ 26 (น็อก 15) เสมอ 2 แพ้ 7
ยานี มัลเฮนโด
ยานีน มัลเฮนโด (Yani Malhendo) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 19 ครั้ง ชนะ 8 (น็อค 5) เสมอ 2 แพ้ 9 
มัลเฮนโดขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 20 มกราคม พ.ศ. 2533 ชนะ อีโปเอ็ง ที่ อินโดนีเซีย จกนั้นขึ้นชกอีก 3 ครั้ง ชนะ 2 แพ้ 1 ก่อนจะหยุดชกไป 5 ปี กลับมาชกอีกครั้งใน พ.ศ. 2538 โดยขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นจูเนียร์ฟลายเวท IBF ชนะน็อค วันวิน จ.เจริญ ยก 11 ที่อินโดนีเซีย แต่พอมาป้องกันแชมป์หนแรก ก็มาเสียแชมป์ให้เอกวิทย์ สิงห์ชัชวาลที่สุพรรณบุรี หลังจากนั้น มัลเฮนโดมาชกนอกรอบในไทย เมื่อ พ.ศ. 2539 แพ้คะแนนเอกภพ ผลเจริญ และสมศักดิ์ สิงห์ชัชวาลย์ ก่อนจะชกชนะน็อค ยอดดอย สิงห์ชัชวาลย์ ยก 3 เมื่อ พ.ศ. 2540 จึงได้ขึ้นชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวทเมื่อ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2540 แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนนเด่นเก้าแสน เก้าวิชิต ไม่ได้แชมป์
หลังจากนั้น มัลเฮนโดขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBC ชนะน็อค ฮิปโป กาลา ยก 3 ที่ จาการ์ตา เมื่อ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2541 ได้ครองแชมป์ และยังชกนอกรอบ ชนะคะแนนพรชัย ศิษย์พระพรหมที่อินโดนีเซียด้วย แต่หลังจากนั้น การชกของมัลเฮนโดก็ตกต่ำลง ขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนแฮงกี วูวุนกัน ไปเมื่อ 20 มีนาคม พ.ศ. 2544 แม้จะชกแก้มือกับวูวุนกันอีก ก็แพ้อีก หลังจากที่มาชกนอกรอบ แพ้คะแนน ฟ้าสั่ง พ.ธวัชชัยเมื่อ 26 เมษายน พ.ศ. 2545 มัลเฮนโดก็ไม่ได้ขึ้นชกมวยอีก
ออทโทที่ 1 ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนบูร์ก
ออทโทที่ 1 ดยุกแห่งเบราน์ชไวก์-ลือเนบูร์ก (, ; ค.ศ. 1204 - 9 มิถุนายน ค.ศ. 1252) ออทโทที่ 1 เป็นดยุกแห่งเบราน์ชไวก์-ลือเนบูร์กคนแรกระหว่างปี ค.ศ. 1235 จนกระทั่งเสียชีวิต ค.ศ. 1252 ออทโทได้รับสมญาว่า "Otto the Child" เพื่อให้ต่างจากพระปิตุลาสมเด็จพระจักรพรรดิออทโทที่ 4 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
เนลสัน พูริสมา
เนลสัน พูริสมา () นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 18 ครั้ง ชนะ 7 (น็อค 3) เสมอ 1 แพ้ 10 
พูริสมาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2528 แพ้คะแนน โรแลนโด โปรตาซิโอ ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกที่ฟิลิปปินส์อีกหลายครั้ง มีทั้งแพ้และชนะ จน 24 มีนาคม พ.ศ. 2533 จึงได้ชิงแชมป์เงารุ่นสตรอเวทที่ไทย แต่แพ้คะแนน อัศวิน ศ.ดุสิต ไม่ได้แชมป์ พูริสมาขึ้นชกอีกหลายครั้ง แต่ก็แพ้เป็นส่วนใหญ่ หลังที่ขึ้นชกแพ้คะแนนลีโอ รามิเรซ เมื่อ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2534 พูริสมาก็แขวนนวมไป
โรนัลดี กาปูคู
โรนัลดี กาปูคู (Ronaldi Kapughu) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย เกิดที่ ตาลวด ประเทศอินโดนีเซีย สถิติการชก 11 ครั้ง ชนะ 4 เสมอ 1 แพ้ 6 
กาปูคูขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 ชนะคะแนนบะห์ดี อาฆาซี ที่จาการ์ตา เขาหยุดชกไปสามปี กลับมาชกอีกใน พ.ศ. 2545 ต่อมา กาปูคูขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 26 กันยายน พ.ศ. 2546 เสมอกับอันเดรียน จอห์น ไม่ได้แชมป์ การ์ปูคูขึ้นชิงแชมป์รุ่นเดิมอีกครั้งเมื่อ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2547 คราวนี้เขาเป็นฝ่ายชนะคะแนน คริสเตียน ซัวเด ได้แชมป์มาครอง หลังจากนั้น กาปูคูเดินทางมาชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิกรุ่รเฟเธอร์เวทเมื่อ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547 ปรากฏว่ากาปูคูเป็นฝ่ายแพ้น็อคฟ้าประกอบ รักเกียรติยิมไปแค่ยก 2 เท่านั้น และเมื่อกลับไปที่อินโดนีเซีย ขึ้นชกป้องกันแชมป์อินโดนีเซียเมื่อ 30 เมษายน พ.ศ. 2548 ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน ออร์ลันโด ซิโตฮัง เสียแชมป์ไปอีก จากนั้น การชกของกาปูคูก็ตกต่ำลง เขาไปชกนอกรอบที่ญี่ปุ่น แพ้คะแนนนักมวยเจ้าถิ่น จากนั้นขึ้นชกอีกเพียงครั้งเดียวเมื่อ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2548 แพ้คะแนน อเล็กซานเดอร์ บายาวา จากนั้นก้แขวนนวมไป
มาร์ก แอนโทนี (นักร้อง)
มาร์ก แอนโทนี () เกิดเมื่อวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 1968 เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลง นักแสดงและโปรดิวเซอร์ จากข้อมูลของหนังสือกินเนสบุ๊ก แอนโทนีเป็นศิลปินแนวทรอปิคอลซัลซาที่มียอดขายมากที่สุดตลอดกาล เขาได้รับรางวัลแกรมมี 5 ครั้ง และมียอดขายอัลบั้มมากกว่า 10 ล้านชุดทั่วโลก เขามีเพลงฮิตละตินซัลซาและบัลลาดมากมาย แอนโทนีแสดงเดี่ยวซัลซาครั้งแรกที่เมดิสันสแควร์การ์เดน ซึ่งขายตั๋วได้หมดทุกที่นั่ง แอนโทนีได้รับรางวัล Congressional Hispanic Caucus Institute ในปี 2009 เขาได้รับรางวัลความสำเร็จสูงสุด
ซอโรโพไซดอน
ซอโรโพไซดอน () มีชื่อมาจาก "เทพโพไซดอน" ของกรีก เป็นไดโนเสาร์ในสกุล ซอโรพอด ขนาดใหญ่ ถูกขุดพบในทวีปอเมริกาเหนือในทิศตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐโอคลาโฮมาของสหรัฐอเมริกา ถูกค้นพบครั้งแรกในปี ค.ศ.1994 อาศัยอยู่ในยุค ครีเตเชียสเมื่อประมาณ 110 ล้านปีที่แล้ว
การวิเคราะห์ของนักนิเวศวิทยาบรรพกาล (Paleoecological) ระบุว่า ซอโรโพไซดอน อาศัยอยู่บนชายฝั่งของอ่าวเม็กซิโกในปากแม่น้ำ เช่น เดียวกับ ซอโรพอดอื่นอย่าง แบรกคิโอซอรัส เป็นสัตว์ซึ่งกินพืชเป็นอาหาร คอมีลักษณะคล้ายกับสัตว์กินพืชในยุคปัจจุบันอย่างยีราฟ
กระดูกสันหลังถูกพบในชนบทของโอคลาโฮมา ไม่ไกลจากเท็กซัส วัดอายุฟอสซิล ได้ประมาณ 110 ล้านปี ซึ่งอยู่ใน ช่วงยุคครีเทเชียส
กระดูกสันหลังคอที่สี่ถูกพบใน Antlers Formation ที่เมือง ฮโทคาเค้าตี้ อยู่ในรัฐโอคลาโฮมา โดย ดร.Richard Cifelli และทีมจากพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติโอคลาโฮมา
" "มันน่าอัศจรรย์อย่างแท้จริง สัตว์ใหญ่ที่สุดที่เคยเดินดิน" " เป็นคำพูดโดย Richard Cifelli จากการค้นพบของ ซอโรโพไซดอน
ข่าวประชาสัมพันธ์ในปี 1999 ทันทีรวบรวมมาสนใจสื่อต่างประเทศที่นำไปสู่ข่าว (ถูกต้อง) หลายรายงาน"ไดโนเสาร์ที่ใหญ่ที่สุดที่เคยพบ! ในขณะที่มันเป็นความจริงที่ ซอโรโพไซดอน น่าจะเป็นไดโนเสาร์ที่เรารู้จักที่สูงที่สุด"
กระดูกสันหลังที่ยาวมากด้วยชิ้นที่ใหญ่ที่สุดมีความยาวรวม 1.4 เมตร (4.6 ฟุต) ทำให้ซอโรโพไซดอนน่าจมีะคอยาวที่สุดในบันทึก ซอโรพอด การตรวจสอบกระดูกคอพวกเขาพบว่าภายในกระดูกเต็มไปด้วย honeycombed ซึ่งเป็น เซลล์อากาศขนาดเล็ก ที่พบได้ในกระดูกไก่หรือนกซึ่งทำให้คอเบาและง่ายต่อการยก เช่นกันกับซี่โครงวัดที่ยาวที่สุด วัดได้ 3.42 เมตร (11.2 ฟุต)
ประมาณการขนาดของ ซอโรโพไซดอน ความยาวของคอเป็นประมาณ 11.25 - 12 เมตร (37-39 ฟุต) เทียบกับความยาวคอของตัวอย่างที่พบ 9 เมตร (30 ฟุต) ซึ่งยังไม่สมบูรณ์ด้วยสัดส่วนที่เหลืออยู่ ความสูงประมาณ 17 เมตร (56 ฟุต) เหนือพื้นดินซึ่งเทียบเท่ากับอาคารสูงหกชั้น ซึ่งเปรียบเทียบกับยีราฟในปัจจุบัน ด้วยตัวสั้นและคอยาวมาก ความสูงถึงไหล่ ประมาณ 6-7 เมตร (20-23ฟุต) ความยาวทั้งหมด ประมาณ 28 เมตร (92 ฟุต) ถึง 35 เมตร (115 ฟุต)
มวลของ ซอโรโพไซดอน ประมาณ 60-90 ตัน ในขณะที่กระดูกสันหลังของ ซอโรโพไซดอน ซึ่งยาวกว่า ยีราฟฟาไททั่น และอาจมีร่างกายใหญ่กว่า ยีราฟฟาไททั่น เมื่อเทียบขนาดของลำคอ ยีราฟฟาไททั่นอาจมีน้ำหนักระหว่าง 36-40 ตัน ซึ่งน้อยกว่า ซอโรโพไซดอน
เดนมาร์ก–นอร์เวย์
เดนมาร์ก-นอร์เวย์ (, , ) เป็นรัฐร่วมประมุขที่เกิดจากการรวมตัวระหว่างประเทศเดนมาร์กและนอร์เวย์ และรวมทั้งดินแดนอิสระไอซ์แลนด์ของนอร์เวย์ หลังจากการล่มสลายของสหภาพคาลมาร์แล้ว สองราชอาณาจักรก็ทำการตกลงรวมกันเป็นราชอาณาจักรร่วมประมุขใหม่ในปี ค.ศ. 1536 และรุ่งเรืองมาจนถึง ค.ศ. 1814
บางครั้งคำว่า "ราชอาณาจักรเดนมาร์ก" ก็จะหมายถึงทั้งสองอาณาจักรระหว่างปี ค.ศ. 1536 จนถึง ค.ศ. 1814 เพราะอำนาจทางการเมืองและทางการเศรษฐกิจมีศูนย์กลางอยู่ที่โคเปนเฮเกนในเดนมาร์ก คำนี้ครอบคลุมส่วนที่เป็น "ราชอาณาจักร" โอลเดนบูร์กของปี ค.ศ. 1460 แต่ไม่รวมส่วนที่เป็น "ดัชชี" แห่งชเลสวิก และ โฮลชไตน์ ภาษาราชการมีสองภาษา ภาษาเดนมาร์ก และ ภาษาเยอรมัน และมีอยู่ช่วงหนึ่งที่มีทั้งสภาเดนมาร์กและสภาเยอรมัน
เดนมาร์ก และ นอร์เวย์ยุติการมีประมุขร่วมกันในปี ค.ศ. 1814 ไอซ์แลนด์ที่ตามกฎหมายแล้วเป็นอาณานิคมของเดนมาร์กกลายมาเป็นประเทศอิสระต่อมา
แองคิโลซอรัส
แองคิโลซอรัส () เป็นไดโนเสาร์ที่ใหญ่ที่สุดในสกุล แองคิโลซอร์ () อาศัยอยู่ในยุคครีเตเชียส ในทวีปอเมริกาเหนือ โครงกระดูกของ แองคิโลซอรัส ที่ค้นพบยังไม่สมบูรณ์ แองคิโลซอรัส เป็นไดโนเสาร์ที่มีลักษณะในแบบสกุล แองคิโลซอร์ที่มีน้ำหนักตัวหนักมีเกราะแข็งหุ้มทั่วทั้งตัวมันอึดมาก และมีลูกตุ้มขนาดใหญ่(ลักษณะคล้ายกับรังผึ้ง)สำหรับไว้ป้องกันตัวจากนักล่าในยุคนั้นอย่าง ไทรันโนซอรัส
นักวิทยาศาสตร์ได้ให้ความยาวของ แองคิโลซอรัส ประมาณ6.25 (20ฟุต) - 9เมตร (30 ฟุต) ความสูงถึงสะโพก1.7 เมตร (5.5 ฟุต) มีน้ำหนักตัว 6 ตัน มีรูปร่างลำตัวที่กว้างมาก ขาหลังยาวกว่าขาหน้า มีกระดูกยื่นออกมาจากร่างกายเป็นเกราะป้องกันตัวชั้นดี กินพืชเป็นอาหาร มีฟันขนาดเล็กไว้สำหรับบดเคี้ยวพืช ปากมีลักษณะคล้ายนกแก้ว
ลูกตุ้มขนาดใหญ่ของ แองคิโลซอรัส เป็นส่วนกระดูกที่ยื่นออกมาจากหาง โดยมีกระดูกสันหลังส่วนบริเวณหางข้อที่เจ็ดรองรับน้ำหนักทั้งหมด มีเส้นเอ็นหนาติดกับกระดูกสันหลังส่วนหาง เส้นเอ็นเหล่านี้คล้ายกับกระดูกและไม่ยืดหยุ่นมากให้กำลังได้ดีที่จะส่งไปถึงปลายหาง จากการศึกษาพบว่าลูกบิดหางขนาดใหญ่ ของมันส่งผมกระทบร้ายแรงต่อกระดูกของไดโนเสาร์กินเนื้อที่จู่โจมมันอย่างนักล่าขนาดใหญ่เช่น ไทรันโนซอรัส ให้กระดูกหักได้ ทราบว่าหางที่ใช้ในการป้องกัน ต่อสู้
สมองไหล
สมองไหล () หรือ การสูญเสียคนชั้นมันสมอง เป็นการอพยพออกจากประเทศขนานใหญ่ของบุคคลซึ่งมีทักษะหรือความรู้เฉพาะด้าน; ส่วนใหญ่เกิดขึ้นเพราะความขัดแย้ง การขาดโอกาส ความไร้เสถียรภาพทางการเมือง หรือความเสี่ยงด้านสุขภาพ "สมองไหล" มักได้รับพิจารณาว่าเป็นมูลค่าทางเศรษฐกิจ เนื่องจากผู้อพยพมักจะนำบางส่วนของการฝึกซึ่งได้รับการสนับสนุนของรัฐบาลไปด้วย คู่ขนานกับการโยกย้ายทุน ซึ่งหมายถึงการเคลื่อนไหวในแนวเดียวกันของทุนทางการเงิน สมองไหลมักเกี่ยวข้องกับการลดทักษะการทำงานของผู้อพยพในประเทศจุดหมายของพวกเขา ในขณะที่ประเทศซึ่งอพยพออกนั้นสูญเสียประสบการณ์ของผู้มีทักษะ
คำว่า "brain drain" ประดิษฐ์ขึ้นโดยราชสมาคมเพื่อธิบายถึงการอพยพ "นักวิทยาศาสตร์และผู้เชี่ยวชาญทางเทคโนโลยี" จากทวีปยุโรปหลังสงครามโลกครั้งที่สองไปยังทวีปอเมริกาเหนือ ปรากฏการณ์ตรงกันข้าม คือ "การได้คนชั้นมันสมอง" ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อมีการอพยพเข้ามาขนานใหญ่ของบุคคลที่มีคุณวุติทางเทคนิค ตามทฤษฎีแล้ว ภาวะ "สมองไหล" สามารถยุติได้ด้วยการให้โอกาสทางอาชีพแก่บุคคลผู้มีความชำนาญและให้โอกาสในการพิสูจน์ความสามารถของตนเอง
สมองไหลเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นทั่วไปในประเทศกำลังพัฒนา อย่างเช่น อดีตอาณานิคมในทวีปแอฟริกา กลุ่มประเทศหมู่เกาะในแคริบเบียน และโดยเฉพาะอย่างยิ่งประเทศซึ่งมีเศรษฐกิจที่วางแผนมาจากศูนย์กลาง อย่างเช่น ในอดีตเยอรมนีตะวันออกและสหภาพโซเวียต ที่ซึ่งทักษะทางการค้าไม่ได้รับผลตอบแทนทางการเงิน
สไมโลดอน
สไมโลดอน () (ออกเสียง สะ_ไม_โล_ดอน) หรือ เสือเขี้ยวดาบ สไมโลดอนเป็นสัตว์ตระกูลแมวที่มีเขี้ยวยาวที่สุดในโลก และเมื่อมันกัดเข้าไปที่คอเหยื่อ เหยื่อจะตายในทันทีเพราะเขี้ยวมันยาวและแทงลึกถึงทวารหนัก แต่อย่างไรก็ตามสไมโลดอนก็ยังมีขนาดที่เล็กกว่านักล่าตระกูลแมวใหญ่ทั่วไปเนื่องจากมันมีขนาดเท่ากันกับแมวน้ำในปัจจุบัน แต่ขนาดที่เล็กก็ยังทำให้มันวิ่งได้เร็วและคล่องแคล่วว่องไวเหมือนกับสิงโตอเมริกา หลังจากการสูญพันธุ์ของไดโนเสาร์และโลกเข้าสู่ยุคของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ก็ได้มีนักล่าสายพันธุ์ต่าง ๆ ปรากฏขึ้นมามากมาย โดยเสือเขี้ยวดาบถือเป็นหนึ่งในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมนักล่าที่โดดเด่นและน่าสะพรึงกลัวที่สุดพวกหนึ่งที่เคยท่องเที่ยวอยู่บนโลกใบนี้
เขี้ยวคู่บนที่งอกยาวออกจนพ้นริมฝีปาก เขี้ยวของเสือเหล่านี้จะยื่นยาวและแบนเรียบโค้งไปทางด้านหลังคล้ายกับใบกริช เขี้ยวที่ยาวนี้ช่วยให้พวกมันสามารถจัดการกับสัตว์กินพืชหนังหนาในตระกูลเดียวกับแรดและหมู ซึ่งเริ่มกระจายพันธุ์กว้างขวางในยุคมีโอซีน
ทวีปอเมริกาเหนือและกระจายพันธุ์เข้าสู่อเมริกาใต้หลังการเกิดขึ้นของสะพานแผ่นดินที่เชื่อมสองทวีปเข้าด้วยกันในยุคพลีสโตซีนตอนกลาง พวกมันมีช่วงขาค่อนข้างสั้น แข็งแรง เขี้ยวยาวกว่า 25 ซม. และอาจมีน้ำหนักตัวเกือบ 200 กิโลกรัม ลักษณะโครงสร้างร่างกายที่หนาและบึกบึน บ่งบอกว่า มันคงไม่ใช่นักล่าที่รวดเร็วสักเท่าไร นักบรรพชีวินวิทยาเชื่อว่า สไมโลดอนน่าจะล่าเหยื่อขนาดใหญ่ที่หนังหนาและเคลื่อนไหวช้า อย่างพวกมาสโตดอน ไบซันยักษ์ สลอธยักษ์ แมมมอธโคลัมเบีย รวมทั้งสัตว์รูปร่างหน้าตาประหลาดอย่าง มาครอคีเนียที่ดูคล้ายอูฐผสมกับสมเสร็จ และพวกทอคโซดอนซึ่งมีรูปร่างหน้าตาและขนาดใกล้เคียงกับฮิปโปโปเตมัส เป็นอาหาร
เสือเขี้ยวดาบสืบเชื้อสายมาจาก โปรไอลูรัส (Proailurus) สัตว์ตระกูลแมวชนิดแรกของโลกที่มีวิวัฒนาการขึ้นเมื่อ 30 ล้านปีก่อน ในยุคโอลิโกซีน โดยพวกเสือเขี้ยวดาบได้แยกสายวิวัฒนาการของพวกมันเมื่อราว 15 ล้านปีก่อน ในยุคมีโอซีนตอนกลางญาติต่าง ๆ ในอเมริกามีหลากหลายสายพันธ์เช่น โฮโมเทอเรียม สิงโตอเมริกา เสือซิคิมิต้า เสือชีตาห์อเมริกา ในปัจจุบันญาติที่ใกล้ชิดมากที่สุดหน้าจะเป็น เสือลายเมฆ หรืออ้าจจะเป็น สิงโตแอฟริกา
เอลิซาเบธ สจวต สมเด็จพระราชินีแห่งโบฮีเมีย
เอลิซาเบธ สจวต () เป็นเจ้าหญิงอังกฤษซึ่งเสกสมรสกับฟรีดริชที่ 5 ผู้คัดเลือกแห่งพาลาทิเนต ต่อมาพระสวามีได้ขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งโบฮีเมีย ทำให้พระนางได้เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งโบฮีเมีย อย่างไรก็ตาม พระสวามีครองราชบัลลังก์โบฮีเมียได้เพียงปีเท่านั้น ทำให้พระนางได้รับสมญาว่า ราชินีฤดูหนาว จากการที่ได้ขึ้นเป็นราชินีและพ้นจากตำแหน่งในฤดูหนาว
พระนางเป็นพระธิดาองค์ใหญ่ในพระเจ้าเจมส์ที่ 1 กษัตริย์แห่งอังกฤษ, สกอตแลนด์ และไอร์แลนด์ กับแอนน์แห่งเดนมาร์ก พระนางยังเป็นพระอัยกา (ยาย) ของพระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งบริเตนใหญ่ อีกด้วย
ปราสาทครอนบอร์
ครอนบอร์ () ตั้งอยู่ใกล้เมืองเฮลซิงเงอร์ ทางตะวันออกเฉียงเหนือสุดของเซแลนด์ในเดนมาร์ก ซึ่งเป็นจุดที่แคบที่สุดของเออเรซุนด์ ซึ่งเป็นอ่าวระหว่างเดนมาร์กและสวีเดน ตรงจุดนี้อ่าวมีความกว้างเพียง 4 กิโลเมตร ซึ่งทำให้เป็นจุดยุทธศาสตร์สำคัญของการรักษาป้อมในตำแหน่งที่สามารถควบคุมการเดินเรือในบริเวณทะเลบอลติก ปราสาทโครนบอร์กเป็นสถาปัตยกรรมชิ้นสำคัญของปราสาทแบบสถาปัตยกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในทางตอนเหนือของยุโรป ซึ่งทำให้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี ค.ศ. 2000
อินิโก โจนส์
อินิโก โจนส์ (; 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1573 - 21 มิถุนายน ค.ศ. 1652) ถือกันว่าเป็นสถาปนิกคนสำคัญคนแรกของสถาปัตยกรรมสหราชอาณาจักรสมัยใหม่ และเป็นสถาปนิกคนแรกที่นำสถาปัตยกรรมแบบอิตาลีเข้ามายังอังกฤษ งานชิ้นสำคัญๆ ของโจนส์เป็นตึกโดดเช่นคฤหาสน์รับรอง, ไวท์ฮอลล์ และโคเวนต์การ์เดน ที่กลายมาเป็นแบบอย่างของการพัฒนาในบริเวณเวสต์เอ็นด์ นอกจากนั้นโจนส์ก็ยังมีบทบาทสำคัญในการออกแบบเวทีในฐานะนักออกแบบฉากละครสำหรับ งานสวมหน้ากากเป็นจำนวนมาก ส่วนใหญ่ตามพระราชประสงค์จากราชสำนัก และอีกหลายชิ้นเป็นงานที่ทำร่วมกับเบ็น จอนสัน
เดวิด เกฟเฟน
เดวิด ลอว์เรนซ์ เกฟเฟน () เกิดเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1943 เป็นผู้อำนวยการสร้างเพลง โปรดิวเซอร์ภาพยนตร์ โปรดิวเซอร์ละครเวที นักการกุศลสังคม เกฟเฟนเป็นผู้ก่อตั้งแอสไซลัมเรเคิดส์ ในปี ค.ศ. 1970 (ที่ต่อมาขายให้กับวอร์เนอร์มิวสิกกรุป ซึ่งรวมเข้ากับอีเลกทราเรเคิดส์ ในปี 1972 เป็นค่าย อีเลกทรา/แอสไซลัมเรเคิดส์) และเกฟเฟนเรเคิดส์ ในปี 1980 และบทบาทของเขาต่อมาคือ เป็น 1 ใน 3 ผู้ก่อตั้งดรีมเวิร์กเอสเคจี หรือดรีมเวิร์กส ในปี 1994
เกรียงอาจ สุวรรณภักดี
เกรียงอาจ สุวรรณภักดี (; ) เป็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง "ใครว่าข้าไม่เก่ง" (KOKO TEKKENDEN TOUGH) ปรากฏตัวครั้งแรกในตอนที่ 155 ซึ่งเขียนโดย "เท็ตสึยะ ซารุวาตาริ"
เกรียงอาจ สุวรรณภักดี เป็นนักมวยไทยตั้งแต่อายุ 10 ขวบจากภาคอีสานของไทย เขาเคยแข่งมวยกับเพื่อนนักมวยไทยคนหนึ่งจากคลองเตย ผลการแข่งในครั้งนั้น เกรียงอาจเป็นฝ่ายชนะ เพื่อนนักมวยจากคลองเตยจึงได้มอบพระเครื่อง ซึ่งมีชื่อเรียกว่า "พระร่วง" แก่เกรียงอาจ ก่อนที่เพื่อนจากคลองเตยคนนี้ตัดสินใจใช้มีดตัดขาของตนทิ้งเพื่อละเส้นทางนักมวยเพื่อไปเป็นขอทาน เนื่องจากในสมัยนั้นหากหมดโอกาสแข่งขันแล้วก็ไม่สามารถหารายได้ด้วยวิธีอื่นได้อีกเลย เหตุการณ์ในครั้งนั้นสร้างความสะเทือนใจแก่เกรียงอาจเป็นอย่างมาก
เมื่อเกรียงอาจเติบโตขึ้น เขาได้เดินทางมายังประเทศญี่ปุ่น แล้วปราบนักสู้ชาวญี่ปุ่นไปหลายราย ไม่ว่าจะเป็น โอมุมะ รวมทั้งศิษย์สำนักคาราเต้ เทซึชิน, โทงุ อากิระ นักมวยคิกบอกซิ่ง และอาริคาวะ โคเก็น เจ้าสำนักเทซึชิน ทำให้ "คีโบ" (มิยาซาว่า คิอิจิ) ประจักษ์ในฝีมือ และมีความปรารถนาที่จะดวลฝีมือกับเกรียงอาจบ้าง คีโบจึงเริ่มฝึกวิชามวยไทยอย่างจริงจังเพื่อรอวันประลองฝีมือกับเกรียงอาจ เมื่อได้เผชิญฝีมือกันแล้วทำให้คีโบประจักษ์ว่ามวยไทย เป็นศิลปะการต่อสู้ที่มีทักษะท่ายืนที่ดีที่สุด ทั้งคู่เคยปะทะกันอย่างดุเดือดหลายครั้ง และการปะทะกันในครั้งหลังส่งผลให้คีโบถึงกับหมดสติ ก่อนที่พ่อของคีโบจะเข้ามาห้ามเอาไว้ได้ทัน พ่อของคีโบนำพระเครื่องมามอบให้แก่เกรียงอาจ เมื่อเกรียงอาจเห็นเช่นนั้นแล้วจึงมีอาการสงบลง ในภายหลังเกรียงอาจกับคีโบได้เป็นเพื่อนกัน ก่อนที่จะให้คำมั่นสัญญาว่าจะพบกันอีกในโอกาสต่อไปครั้งหนึ่ง ได้มีการนำเกรียงอาจ ไปเป็นตัวละครประกอบในเกมสล็อต แมชชีน ที่ประเทศญี่ปุ่น
เกรียงอาจเป็นนักมวยไทยที่สามารถเอาชนะ มิยาซาว่า คิอิจิ (คีโบ) ตัวเอกของเรื่องได้ และได้รับการกล่าวว่าเป็นนักมวยไทยอันดับหนึ่งของเรื่อง
พระราชวังพลาเซนเชีย
พระราชวังพลาเซนเชีย () เป็นพระราชวังของพระราชวงศ์อังกฤษที่สร้างโดยฮัมฟรีย์ ดยุคแห่งกลอสเตอร์ในปี ค.ศ. 1447 ที่กรีนิชบนฝั่งแม่น้ำเทมส์ทางใต้ของลอนดอน พระราชวังถูกรื้อทิ้งในคริสต์ศตวรรษที่ 17 และสร้างแทนที่ด้วยโรงพยาบาลกรีนิช (ปัจจุบันคือราชวิทยาลัยราชนาวีเดิม) เมื่อปลายคริสต์ศตวรรษที่ 17
ฮัมฟรีย์ ดยุคแห่งกลอสเตอร์เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 6 และสร้างวังโดยตั้งชื่อว่า "เบลลาคอร์ต" (Bella Court) ในปี ค.ศ. 1447 ต่อมาเมื่อหลังจากกลายเป็นผู้ไม่ได้รับการโปรดปรานโดยพระราชินีพระองค์ใหม่มาร์กาเร็ตแห่งอองชู ฮัมฟรีย์ก็ถูกกล่าวหาว่าเป็นกบฏต่อแผ่นดิน และเสียชีวิตในคุก วิลเลียม เชคสเปียร์กล่าวว่าฮัมฟรีย์ถูกฆาตกรรม จากนั้นพระราชินีมาร์กาเร็ตก็ทรงยึดเบลลาคอร์ตและตั้งชื่อใหม่ว่า "พระราชวังพลาเซนเชีย" หรือบางครั้งก็สะกดเป็น "Palace of Pleasaunce"
พระราชวังพลาเซนเชียกลายมาเป็นพระราชฐานที่ประทับหลักต่อมาอีกสองร้อยปี และเป็นที่ประสูติของสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ในปี ค.ศ. 1491 และมีบทบาทอันสำคัญในรัชสมัยของพระองค์ หลังจากการเสกสมรสกับแคเธอรีนแห่งอารากอนแล้วพลาเซนเชียก็เป็นที่ประสูติของแมรี ทิวดอร์ผู้ต่อมาครองราชย์เป็นสมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 ในเดือนกุมภาพันธ์ปี ค.ศ. 1516 หลังจากการเสกสมรสเป็นครั้งที่สองกับแอนน์ โบลีน พลาเซนเชียก็เป็นที่ประสูติของเอลิซาเบธ ทิวดอร์ผู้ต่อมาครองราชย์เป็นสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 ในเดือนกันยายนปี ค.ศ. 1533 ต่อมาพระองค์ก็ทรงเสกสมรสกับแอนน์แห่งคลีฟส์ที่พลาเซนเชียในปี ค.ศ. 1540 1540 ต้นไม้ในอุทยานต้นหนึ่งกรีนิชเรียกก้นว่าต้นโอคพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่กล่าวกันว่าเป็นที่ที่ใช้ในการทรงพระสำราญเมื่อยังทรงพระเยาว์
ทั้งเจ้าหญิงแมรี และเจ้าหญิงเอลิซาเบธใช้เวลาเจริญพระชันษาขึ้นมาที่พระราชวังพลาเซนเชียเป็นเวลาหลายปีในคริสต์ศตวรรษที่ 16 แต่เมื่อมาถึงรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 1 and สมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 ก็ได้มีการสร้างตำหนักพระราชินีทางด้านใต้ของพระราชวัง เมื่อมาถึงช่วงสงครามกลางเมืองอังกฤษพระราชวังพลาเซนเชียก็ตกอยู่ในสภาพที่เสื่อมโทรม ระหว่างนั้นก็ใช้เป็นโรงงานทำบิสคิต และ ที่จำขังนักโทษสงครามอยู่ระยะหนึ่ง ในปี ค.ศ. 1660 สมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 2 ทรงตัดสินพระทัยสร้างพระราชวังใหม่ขึ้นแทนที่ โดยทรงจ้างจอห์น เวบบ์ให้เป็นสถาปนิกในการสร้างพระราชฐานขึ้นใหม่ แต่ส่วนเดียวที่สร้างเสร็จคือทางปีกตะวันออกของในที่ที่ปัจจุบันคือลานพระเจ้าชาร์ลส์ แต่ก็มิได้เคยทรงใช้เป็นที่ประทับ ส่วนที่เหลือส่วนใหญ่ถูกรื้อถอน และ ทิ้งว่างอยู่จนกระทั่งเมื่อมาก่อสร้างโรงพยาบาลกรีนิชที่เริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1694
กลุ่มสิ่งก่อสร้างของโรงพยาบาลกรีนิชกลายมาเป็นราชวิทยาลัยราชนาวีกรีนิชในปี ค.ศ. 1873 เมื่อวิทยาลัยราชนาวีย้ายมาจากพอร์ทสมัธ ในปัจจุบันกลุ่มสิ่งก่อสร้างเป็นมหาวิทยาลัยกรีนิช และ วิทยาลัยดนตรีทรินิตี
การก่อสร้างท่อระบายน้ำเมื่อปลายปี ค.ศ. 2005 พบซากสิ่งก่อสร้างจากสมัยทิวดอร์ที่ไม่ทราบจุดประสงค์ เมื่อทำการขุดค้นทางโบราณคดีที่เสร็จในเดือนมกราคมปี ค.ศ. 2006 พบชาเปลทิวดอร์และห้องศาสนภูษาที่ยังมีพื้นกระเบื้องดั้งเดิมอยู่ ห้องศาสนภูษาจึงเป็นห้องที่ไม่ได้ถูกทำลายไปพร้อมกับส่วนอื่นๆ ของพระราชวังและต่อมาได้รับการเปลี่ยนแปลงเป็นห้องเหรัญญิกของโรงพยาบาลกรีนิช
ฟรีดริชที่ 5 ผู้คัดเลือกแห่งพาลาทิเนต
ฟรีดริชที่ 5 ผู้คัดเลือกแห่งพาลาทิเนต หรือพระเจ้าฟรีดริชที่ 1 แห่งโบฮีเมีย (, ; 26 สิงหาคม ค.ศ. 1596 - 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1632) เป็นเจ้านครรัฐผู้คัดเลือกแห่งพาลาทิเนต และเป็นพระมหากษัตริย์แห่งโบฮีเมีย ในพระนามว่า "พระเจ้าฟรีดริชที่ 1" () ระหว่างปี ค.ศ. 1619 ถึงปี ค.ศ. 1620 อันเป็นระยะเวลาอันสั้นที่ทำให้เรียกกันว่า "พระราชาแห่งเหมันต์" ()
พระเจ้าฟรีดริชเสด็จพระราชสมภพที่ตำหนักล่าสัตว์ใกล้อัมแบร์กที่โอเบอร์พฟาลซ์ พระองค์เป็นพระโอรสและทายาทของฟรีดริชที่ 4 ผู้คัดเลือกแห่งพาลาทิเนตและหลุยส์ ยูเลียนาแห่งนัสเซาพระราชธิดาของวิลเลียมที่ 1 แห่งออเรนจ์ และ ชาร์ลอตต์เดอบูร์บอง พระองค์ทรงเป็นผู้คงแก่เรียน รหัสยิก และผู้ถือลัทธิคาลวิน ต่อมาฟรีดริชสืบครองรัฐผู้คัดเลือกพาลาทิเนตเป็นเจ้านครรัฐผู้คัดเลือกในปี ค.ศ. 1610 ฟรีดริชทรงเป็นผู้สร้าง "สวนพฤกษชาติพาเลไทน์" อันมีชื่อเสียงที่ไฮเดลแบร์ก
คาร์ลที่ 1 ลุดวิจ ผู้คัดเลือกแห่งพาลาทิเนต
คาร์ลที่ 1 ลุดวิจ เจ้าชายอีเล็คเตอร์แห่งพาเลไทน์ (, ; 22 ธันวาคม ค.ศ. 1617 - 28 สิงหาคม ค.ศ. 1680) คาร์ลที่ 1 ลุดวิจ ทรงเป็นเจ้าชายอีเล็คเตอร์แห่งอาณาจักรเลือกตั้งแห่งพาเลไทน์ คาร์ลเป็นพระโอรสองค์รองของฟรีดริชที่ 5 เจ้าชายอีเล็คเตอร์แห่งพาเลไทน์ และเอลิซาเบธ สจวตพระราชธิดาของสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ และ แอนน์แห่งเดนมาร์ก
กงจักรปีศาจ
กงจักรปีศาจ (The Devil's Discus) เป็นหนังสือสืบสวนการสวรรคตของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล (รัชกาลที่ 8) แห่งสยาม (หรือประเทศไทย) เขียนโดยนักเขียนชาวอังกฤษ-แอฟริกาใต้ที่ชื่อ เรย์นี ครูเกอร์ (Rayne Kruger)
หนังสือแบ่งเป็น 4 หมวดหลักๆ แต่ละหมวดยังแบ่งเป็นบทย่อยๆ หมวด "Before (ก่อน) " เป็นหมวดอารัมภบทก่อนไปถึงการการสวรรคตของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล พูดถึงความเป็นไปของสยามและพื้นหลังของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล
หมวดต่อไป “The Life and Death of Ananda (ชีวิตและความตายของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล) ” มีทั้งสิ้น 10 บท เป็นพระราชประวัติของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล ตั้งแต่ทรงพระราชสมภพ ณ เมืองไฮเดลแบร์กในปี พ.ศ. 2468 จนถึงเสด็จสวรรคตด้วยทรงต้องพระแสงปืนอย่างลึกลับภายในพระบรมมหาราชวังในวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2489 หมวดนี้จะพูดถึงบุคคลที่เกี่ยวข้องโดยรอบกับสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดลและบุคคลที่กลายเป็นหัวข้อในการสืบสวนสาเหตุการเสด็จสวรรคต
“The Trial (การสอบสวน) ” เป็นหมวดที่ 3 มีด้วยกัน 8 บท เป็นสรุปเหตุการณ์และข้อคิดเห็นของการสอบสวนการปลงพระชนม์ตามที่สามเจ้าหน้าที่พระราชวังที่เป็นจำเลย รวมถึงผู้ยื่นอุทธรณ์ทั้งสองที่การสอบสวนกินเวลามากกว่า 6 ปีและผลของการประหารชีวิตจำเลยทั้งสามในปี พ.ศ. 2498
หมวดสุดท้าย “Who Killed Ananda ? ใครปลงพระชนม์สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล” เป็นการวิเคราะห์ของครูเกอร์จากหลักฐาน นำไปสู่ข้อสรุปของเขาที่ว่าคำอธิบายที่น่าพอใจคือทรงกระทำอัตวินิบาตกรรมปลงพระชนม์ตัวพระองค์เอง เขาสนับสนุนทฤษฏีความสัมพันธ์เชิงชู้สาวระหว่างสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดลและเพื่อนนักศึกษานิติศาสตร์ แมรีเลน เฟอร์รารี (Marylene Ferrari) ซึ่งความสัมพันธ์ดังกล่าวไม่ได้รับการยอมรับในกลุ่มสนับสนุนสถาบันกษัตริย์ในสยาม
กงจักรปีศาจตีพิมพ์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2507 โดยสำนักพิมพ์แคสเซลล์ (Cassell) รัฐบาลไทยได้สั่งห้ามตีพิมพ์ในทันทีและตัวครูเกอร์เองก็ถูกห้ามเข้าประเทศไทยด้วยเช่นกัน
กงจักรปีศาจได้รับการแปลเป็นภาษาไทยโดย ร.อ.ชลิต ชัยสิทธิเวช ในปี พ.ศ. 2517 และมีการหมุนเวียนขายอยู่ในตลาดมืดในประเทศไทย โรงพิมพ์ที่ตีพิมพ์หนังสือฉบับภาษาไทยโดนเผาทำลาย และหนังสือกงจักรปีศาจจัดเป็นหนังสือต้องห้ามในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2549
เนื่องจากกลุ่มเสรีภาพต่อต้านการเซ็นเซอร์แห่งประเทศไทย (FACT) ต้นฉบับภาษาอังกฤษจึงถูกพิมพ์ซ้ำในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2552 โดยสำนักพิมพ์ DMP ในฮ่องกง
สงครามสี่สัมพันธมิตร
สงครามสี่สัมพันธมิตร (; ค.ศ. 1718–ค.ศ. 1720) เป็นสงครามที่เกิดจากความทะเยอทยานของพระเจ้าฟิลิปที่ 4 แห่งสเปน, พระมเหสีเอลิซาเบธ ฟาร์เนเซ และอัครมหาเสนาบดีจุยลิโอ อัลแบโรนีในการพยายามที่จะยึดดินแดนในอิตาลีคืน และ อ้างสิทธิในการครองราชบัลลังก์ฝรั่งเศส ฝ่ายสเปนเป็นฝ่ายแพ้ต่อสัมพันธมิตรที่รวมทั้งราชอาณาจักรบริเตนใหญ่, ราชอาณาจักรฝรั่งเศส, อาณาจักรอาร์คดยุคแห่งออสเตรีย (ขณะนั้นเป็นรัฐบริวารของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์) และ สาธารณรัฐดัตช์ ต่อมาซาวอยเข้าร่วมในการสงครามกลายเป็นสัมพันธมิตรที่ห้า แม้ว่าการต่อสู้จะเริ่มขึ้นเมื่อต้นปี ค.ศ. 1717 แต่ก็มิได้มีการประกาศกันอย่างเป็นทางการจนกระทั่งเดือนธันวาคม ค.ศ. 1718 สงครามยุติลงด้วยการลงนามในสนธิสัญญากรุงเฮก (ค.ศ. 1720)
ชาวกาว
ชาวกาวเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่มีกล่าวถึงในประวัติศาสตร์ไทย โดยเป็นคำที่ใช่เรียกเผ่าไทที่อยู่ในเมืองแพร่และเมืองน่าน มีปรากฏเป็นลายลักษณ์อักษรในศิลาจารึกปู่หลานสบถกัน พ.ศ. 1935 เรียกบรรพบุรุษของกษัตริย์แพร่และน่านว่า ด้ำพงศ์กาว เมืองแพร่และเมืองน่านถูกผนวกรวมเข้ากับอาณาจักรสุโขทัยในสมัยพญาลิไท และเคยยกทัพมาช่วยสุโขทัยรบกับพระนครศรีอยุธยาเมื่อ พ.ศ. 1919 และมีความสัใพันธ์ทางเครือญาติกับกษัตริย์สุโขทัย ดังที่ปรากฏในพงศาวดารน่านว่าเมื่อเกิดปัญหาแย่งชิงอำนาจภายในเมือง ฝ่ายแพ้จะหนีลงมาพึ่งพระยาเชลียง เจ้าเมืองสุโขทัย
เมื่อเจ้าศรีจันทะ ถูกพระยาเมืองแพร่ฆ่าตายเมื่อ พ.ศ. 1939 เจ้าหุงผู้เป็นอนุชามาขอกองทัพพระยาเชลียงไปยึดเมืองคืนได้ใน พ.ศ. 1941 ต่อมาใน พ.ศ. 1945 เจ้าอินต๊ะแก่นถูกน้องชายชิงเมือง ก็หนีไปพึงเจ้าเมืองสุโขทัยยกทหารมายึดเมืองคืน จนกระทั่งพ.ศง 1991 พระเจ้าติโลกราชยึดเมืองน่านได้ รวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของล้านนา คำว่า "กาว" จึงหายไป
นอกจากจะมีชาวกาวในจังหวัดแพร่และน่านแล้วอาจจะมีในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และประเทศลาวด้วย เพราะเมืองน่านมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับหลวงพระบางมาตั้งแต่ครั้งพระเจ้าฟ้างุ้ม ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เคยมีหัวเมืองลาวกาว ประกอบด้วยเมืองสำคัญ 7 เมืองคือ อุบลราชธานี นครจำปาศักดิ์ ศรีสะเกษ สุรินทร์ ร้อยเอ็ด มหาสารคาม กาฬสินธุ์ เมื่อเปลี่ยนการปกครองหัวเมืองเป็นระบอบมณฑลเทศาภิบาล หัวเมืองลาวกาวจึงเป็นมณฑลลาวกาว ซึ่งตั้งกองบัญชาการมณฑล ณ เมืองอุบลราชธานี โดยมีกรมหลวงพิชิตปรีชากร เป็นผู้สำเร็จราชการมณฑลลาวกาวคนแรก และต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นมณฑลตะวันออกเฉียงเหนือเมื่อ พ.ศ. 2442 และเป็นมณฑลอีสานเมื่อ พ.ศ. 2443
แอนโทนี่ มาร์เซียล
แอนโทนี่ มาร์เซียล () นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดที่ ซัมบัวงา จังหวัดซัมบัวงาใต้ ประเทศฟิลิปปินส์ ฉายา Rocky สถิติการชก 16 ครั้ง ชนะ 15 (น็อค 14) แพ้ 1
บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์
บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ ดำเนินการจัดตั้งโดยมีภารกิจหน้าที่ในการกำกับดูแลและควบคุมมาตรฐานการศึกษา การจัดการเรียนการสอนในระดับบัณฑิตศึกษา ทั้งในระดับปริญญาโทและปริญญาเอก ร่วมกับคณะต่าง ๆ ของมหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์
บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ ได้ก่อตั้งขึ้น จากความร่วมมือกับคณะรัฐประศาสนศาสตร์สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (NIDA) เปิดสอนหลักสูตรปริญญาโททางรัฐประศาสนศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2533 และความร่วมมือกับมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒประสานมิตร เปิดสอนหลักสูตรปริญญาโทพลศึกษา ในปี พ.ศ. 2535 ทำให้ในปี พ.ศ. 2538 สถาบันราชภัฏอุตรดิตถ์จึงได้ตั้งสำนักงานบัณฑิตศึกษาขึ้น เพื่อเป็นศูนย์ประสานงานการศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา และใน พ.ศ. 2541 สถาบันราชภัฏอุตรดิตถ์ จึงได้เปิดการสอนหลักสูตรระดับบัณฑิตศึกษาตามหลักสูตรของสถาบันราชภัฏ ต่อมาพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ได้มีพระมหากรุณาธิคุณโปรดเกล้าฯ ลงพระปรมาภิไธยในพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ. 2547 มีผลทำให้สถาบันราชภัฏทั่วประเทศได้ยกฐานะขึ้นเป็นมหาวิทยาลัยราชภัฏ บัณฑิตวิทยาลัย สถาบันราชภัฏอุตรดิตถ์ จึงได้ยกฐานะเป็น "บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์" จนถึงปัจจุบัน
ปัจจุบัน การศึกษาในระดับบัณฑิตศึกษาของมหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์แบ่งออกเป็นหลักสูตรปกติและหลักสูตรภาคพิเศษ เปิดการสอนทั้งในระดับประกาศนียบัตรบัณฑิต ปริญญามหาบัณฑิต และปริญญาดุษฎีบัณฑิต ดังนี้
วอตเดอะเวิลด์นีดส์นาวอีสเลิฟ
"วอตเดอะเวิลด์นีดส์นาวอีสเลิฟ" () เป็นเพลงที่มีชื่อเสียงในปี ค.ศ. 1965 ประพันธ์เนื้อร้องโดยฮอล เดวิดและดนตรีประพันธ์โดยเบิร์ต แบแคแร็ก ทำให้มีชื่อเสียงอีกทั้งยังบันทึกเสียงครั้งแรกโดยแจ็กกี ดีแชนนอน ออกขายเมื่อวันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 1965 กับสังกัดอิมพีเรียล ซึ่งก่อนหน้านี้จะออกกับค่ายลิเบอร์ตี้ค่ายพี่น้อง ในก่อนหน้านี้ 1 เดือน แต่ก็ถูกยกเลิกไป เพลงติดอันดับ 7 ในสหรัฐอเมริกา ในเดือนพฤษภาคม ในปีนั้น
เพลงนี้เดิมทีจะแต่งให้ดิออน วอร์วิก แต่ก็ได้ปฏิเสธไปในเวลานั้น แต่ต่อมาเธอก็ได้บันทึกเสียงเพลงนี้ในอัลบั้มชุด "Here Where There Is Love" สำหรับในเวอร์ชันของดีแชนนอน บันทึกเสียงเมื่อวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 1965 ที่เบลซาวด์สตูดิโอในนิวยอร์ก
เพลงนี้มีการนำมาขับร้องในการแสดงสด โดยศิลปินมากมายมากกว่า 100 ศิลปิน รวมถึง เดอะสเตเพิลซิงเกอร์ส, จูดี การ์แลนด์, ไวนอนนา จัดด์, เดอะซูพรีมส์, แม็กคอย ไทเนอร์, แบร์รี แมนิโลว์, เอ็ด เอเมส, สตีฟ ไทเรล, ลูเธอร์ แวนดรอส, แอนเดรีย รอส, ไอมี มานน์ และริก แอสต์ลีย์ และยังติดบนอันดับเพลงคันทรีโดย รอน ชอว์ ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1970
แกรนด์ดัชเชสเยเลนา วลาดีมีรอฟนาแห่งรัสเซีย
แกรนด์ดัชเชสเยเลนา วลาดีมีรอฟนาแห่งรัสเซีย (, 17 มกราคม พ.ศ. 2425 - 13 มีนาคม พ.ศ. 2500) ซึ่งในบางครั้งรู้จักในชื่อ เฮเลน (Helen) เฮเลนา (Helena) เฮลีเนอ (Helene) เอ็ลเล็น (Ellen) เยเลนา (Yelena) เอแลน (Hélène) หรือ เอเลนิ (Eleni) เป็นสมาชิกในราชวงศ์รัสเซีย โดยเป็นพระธิดาในแกรนด์ดยุควลาดิมีร์ อเล็กซานโดรวิชแห่งรัสเซีย กับ เจ้าหญิงมารีแห่งเม็คเล็นบูร์ก-ชเวริน และเป็นพระชายาในเจ้าฟ้าชายนิโคลาสแห่งกรีซและเดนมาร์ก
อิแมจิน (เพลง)
"อิแมจิน" () เป็นเพลงที่เขียนและร้องโดยนักดนตรีร็อกชาวอังกฤษ จอห์น เลนนอน เป็นเพลงเปิดตัวในอัลบั้มของเขาชุด "Imagine" ออกในปี 1971 หลังจากการแตกของวง เดอะบีเทิลส์
เพลง "อิแมจิน" ออกเป็นซิงเกิ้ลในสหรัฐอเมริกา ติดอันดับ 3 บนบิลบอร์ดฮอต 100 เป็นซิงเกิ้ลอันดับ 1 ซิงเกิ้ลเดียวของซิงเกิ้ลหลังที่อยู่กับวงเดอะบีตเทิลส์ในชาร์ตออสเตรเลีย ติดอันดับ 1 นาน 5 สัปดาห์ เพลงนี้ยังเป็น 1 ใน 3 เพลงของเลนนอนในฐานะศิลปินเดี่ยว ร่วมกับเพลง "Instant Karma!" และ "Give Peace a Chance" ที่อยู่ในรายชื่อ 500 เพลงที่มีอิทธิพลของร็อกแอนด์โรล ในหอเกียรติยศร็อกแอนด์โรล นิตยสารโรลลิงสโตนยังจัดให้อยู่อันดับ 3 ของเพลงที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล ใน 500 อันดับเพลง
นอกจากนี้เพลง อิแมจิน เป็นหนึ่งในเพลง ปิดพิธีโอลิมปิกฤดูร้อน 2012ซึ่งเป็นหนึ่งในไฮไลท์ของงาน ที่มีเด็กพิการออทิสติกมาร่วมร้องบรรเลง เพลงนี้รวมถึง ชาวอังกฤษและนักกีฬาโอลิมปิกในสนาม ที่อยู่ในสนามต่างช่วยกันร้องเพลงนี้จนดังกึกก้องสนามโอลิมปิก 
เพลงอิแมจิน ของจอห์น เลนนอน นั้นมีโครงสร้างเพลงที่ไม่ยุ่งยากซับซ้อนเป็นเพลงสั้นๆที่ได้ใจความ ไม่มีลูกเล่นอะไรมากมาย เพลงนี้ จอห์นกับภรรยา โยโก ได้ร่วมแสดง ใน มิวสิก วิดีโอด้วย โดยที่ตอนแรก จอห์น เลนนอนเดินเคียงคู่กับโยโก มาที่บ้านหลังหนึ่ง ต่อจากนั้นจอห์นเล่นเปียโน พร้อมกับร้องเพลง ส่วนโยโก ไม่ได้ร้อง แต่เป็นคนเปิดผ้าม่านในห้องมืดๆ ซึ่งหมายถึง การเปิดผ้าม่านเพื่อให้ห้องได้รับแสงสว่างในยามเช้า คอนเซปของเพลงนั้น คือ เพื่อให้โลกได้รับรู้ว่าทุกคนมีความฝัน คนเรานั้นไม่ใช่ว่าจะมีความฝันแล้วจะไม่เป็นความจริงเสมอ เปรียบเหมือนห้องมืดๆที่ซึ่ง ดูแล้วเหมือนคนไม่มีจินตนาการไม่มีความฝันเอาเสียเลย แต่เมื่อลองเปิดตาสู่โลกกว้างก็จะสามารถ ทำให้เรามีจินตนาการการได้ เพราะจินตนาการเกิดจากการสั่งเกตุจากสิ่งรอบๆตัว ก็เปรียบเหมือนห้องที่สว่าง ไม่ยอมให้ความมืดเขาครอบงำ
ซิลิเกต
ซิลิเกต () เป็นแร่ที่เกิดจากการรวมตัวของ ซิลิกอนและ ออกซิเจน และยังมีสารอื่นประกอบ ทำให้เกิดลักษณะต่างๆกันหลายชนิด ซึ่งสามารถแบ่งออกได้เป็น 6 ชนิด คือ นีโซซิลิเกต (Nesosilicate), โซโรซิลิเกต (Sorosilicate), ไซโคลซิลิเกต (Cyclosilicate), ไอโนซิลิเกต (Inosilicate), ฟิลโลซิลิเกต (Phyllosilicate), เทกโทซิลิเกต (Tectsilicate)
p~
วอตส์โกอิงออน (แก้ความกำกวม)
วอตส์โกอิงออน () เป็นชื่ออัลบั้มของมาร์วิน เกย์ และอาจหมายถึง
วอตส์โกอิงออน (เพลง)
"วอตส์โกอิงออน" () เป็นเพลงที่เขียนโดยเรนัลโด "โอบี" เบนสัน, อัล คลีฟแลนด์ และมาร์วิน เกย์ เป็นเพลงชื่อเดียวกับอัลบั้มของมาร์วิน เกย์ในปี 1971 ชุด "What's Going On" และถือเป็นซิงเกิ้ลฮิตที่ติดอันดับ 2 บนชาร์ตเพลงป็อปและติดอันดับ 1 บนชาร์ตอาร์แอนด์บี. เป็นเพลงที่พูดถึงปัญหาต่าง ๆ ในโลกนี้ เพลงซึ่งออกในช่วงเวลาอันพอเหมาะและถือเป็นการข้ามพ้นเพลงป็อปของมาร์วิน เกย์ ในรูปแบบเพลงโมทาวน์ในยุคคริสต์ทศวรรษ 1960 อีกด้วยที่มีเนื้อหามาจากเขาเอง เพลงติดอันดับ 1 ในรายชื่อของหนังสือพิมพ์เมโทรไทมส์ ในหัวข้อ 100 เพลงดีทรอยต์ที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล และในปี 2004 ยังติดอยู่อันดับ 4 ของนิตยสารโรลลิงสโตนในหัวข้อเพลงที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล
เพลงนี้ยังมีศิลปินนำมาทำใหม่อยู่หลายครั้ง ที่เป็นที่รู้จักเช่นของซินดี ลอเปอร์ ที่ติดอันดับ 12 บนซิงเกิ้ลเพลงป็อปในปี 1987
ละครสวมหน้ากาก
ละครสวมหน้ากาก (, ออกเสียง) เป็นการละเล่นแบบหนึ่งที่นิยมทำกันในราชสำนักยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 ที่อันที่จริงแล้วเริ่มขึ้นในอิตาลีก่อนหน้านั้นในรูปแบบของละครอินเทอร์เมดิโอซึ่งเป็นละครสวมหน้ากากที่แสดงในที่สาธารณะในงานเทศกาลยุคกลาง ละครสวมหน้ากากประกอบด้วยดนตรีและการเต้นรำ, การร้องเพลงและการแสดง บนเวทีที่ตกแต่งอย่างหรูหรา ที่โครงสร้างของฉากและเครื่องแต่งกายอาจจะออกแบบโดยสถาปนิกผู้มีชื่อเสียง ที่เป็นจะอุปมานิทัศน์ที่เป็นการสรรเสริญผู้เป็นเจ้าภาพ นักแสดงและนักดนตรีอาชีพจะได้รับการจ้างให้แสดงและร้องเพลงในละครดังกล่าว โดยทั่วไปแล้วผู้แสดงที่เป็นข้าราชสำนักจะไม่มีบทพูดหรือร้องแอนน์แห่งเดนมาร์กพระมเหสีในสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษมักจะทรงมีบทเต้นรำร่วมกับนางสนองพระโอษฐ์ในละครสวมหน้ากาก ระหว่างปี ค.ศ. 1603 จนถึง ค.ศ. 1611 และ สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 และ สมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 ต่างก็เคยมีบทในละครสวมหน้ากากของพระองค์ ตามธรรมเนียมนิยมของละครสวมหน้ากากพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศสทรงเต้นบัลเลต์ที่พระราชวังแวร์ซายส์ตามดนตรีโดยฌอง-แบ๊ปติสต์ ลุลลี่
ละครสวมหน้ากากวิวัฒนาการมาจากเทศกาลอันหรูหราของราชสำนักของอาณาจักรดยุคแห่งเบอร์กันดีในสมัยยุคกลางตอนปลาย การละเล่นดังกล่าวมักจะเป็นการแสดงเพื่อการสรรเสริญเยินยอแก่ผู้เป็นแขก และอาจจะรวมฉากท้องทุ่ง (pastoral settings), ตำนานลึกลับ และองค์ประกอบที่เป็นนาฏกรรมของหัวข้อเกี่ยวกับจริยธรรม และสิ่งที่ขาดไม่ได้คืออุปมานิทัศน์ของหัวข้อที่เกี่ยวกับการเมืองและการสังคม งานเทศกาลดังกล่าวมักจะเฉลิมฉลองการเกิด, การแต่งงาน, การมีประมุของค์ใหม่ และ พิธีเลียบพระนคร ศิลปะรูปลักษณ์ที่ใช้ในการละครมักจะมีพื้นฐานมาจากแหล่งข้อมูลคลาสสิกมากกว่าที่จะเป็นทางศาสนา และ เป็นส่วนหนึ่งของการฉลองใหญ่ ฉะนั้นละครสวมหน้ากากจึงเหมาะสมกับการจัดแบบแมนเนอริสม์โดยนักออกแบบผู้มีฝีมือเช่นจูลีโอ โรมาโน หรือ อินิโก โจนส์ นักวิพากษ์วรรณกรรมใหม่เขียนบรรยายในบทความเช่นใน ""The Politics of the Stuart Court Masque"", ค.ศ. 1998 () โดยเดวิด เบวิงตันและปีเตอร์ โฮลบรุคที่ชี้ให้เห็นเนื้อหาทางการเมืองที่ซ่อนอยู่ในบทละครสวมหน้ากาก บางครั้งนัยยะทางการเมืองก็ไม่ยากนักที่จะเห็นได้เช่นในละครเรื่อง ""ชัยชนะของสันติ"", ค.ศ. 1998 () ที่สร้างด้วยทุนจำนวนมากที่หามาได้โดยรัฐสภาโดยสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 ที่สร้างความไม่พึงพอใจให้แก่ฝ่ายเพียวริตัน พระราชพิธีเฉลิมฉลองในราชสำนักของแคทเธอรีน เดอ เมดิชิที่มักมีสาระเกี่ยวกับการเมืองยิ่งไปกว่าของอังกฤษ เป็นงานอันใหญ่โตเลื่องชื่อกันไปทั่วในสมัยนั้น แต่ละครอินเทอร์เมซซิของสำนักของตระกูลเมดิชิในฟลอเรนซ์ก็มีชื่อเสียงพอกัน