hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ภาษาลิซาน ดิดัน
ภาษาลิซาน ดิดัน (Lishan Didan) เป็นภาษาอราเมอิกใหม่ จุดเริ่มต้นของภาษาอยู่ในอาเซอร์ไบจานของอิหร่าน บริเวณทะเลสาบอูร์เมีย ปัจจุบันผู้พูดส่วนใหญ่อยู่ในอิสราเอล คำว่าลิซาน ดิดันหมายถึงภาษาของเรา นักสัทศาสตร์ได้ตั้งชื่ออื่นให้ภาษานี้เพื่อลดความสับสนว่าภาษาอราเมอิกใหม่อาเซอร์ไบจานอิหร่านของชาวยิวหรือภาษาลาโคลคี
สำเนียงของภาษาอราเมอิกสมัยใหม่ใช้พูดอย่างกว้างขวางในบริเวณระหว่างทะเลสาบอูร์เมียและทะเลสาบวานจนถึงที่ราบโมซูลและซานานดาซในอิหร่าน ภาษาลิซาน ดิดัน อยู่ทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือสุดของบริเวณนี้ เข้าใจกันได้กับภาษาฮูลัวลาและภาษาลิซานิด โนซาน ภาษาอราเมอิกใหม่สำเนียงของชาวคริสต์ เช่นภาษาอราเมอิกใหม่อัสซีเรียไม่สามารถเข้าใจกันได้กับภาษานี้ ส่วนหนึ่งเป็นเพราะการแยกกันอยู่อย่างชัดเจนระหว่างผู้ที่นับถือศาสนาต่างกัน ภาษานี้มีชื่อเรียกว่าภาษาตาร์คุม เช่นเดียวกับภาษาอราเมอิกของชาวยิวอื่นๆ
ภาษานี้มีกลุ่มสำเนียงหลัก 2 กลุ่มคือ กลุ่มสำเนียงทางเหนืออยู่รอบๆทะเลสาบอูร์เมียและซาลมัสในอาเซอร์ไบจานตะวันตก และแพร้่ไปถึงหมู่บ้านของชาวยิวในตุรกี (จังหวัดวาน) กลุ่มสำเนียงทางใต้อยู่ที่เมืองมะหะบาดและหมู่บ้านทางใต้ของทะเลสาบอูร์เมีย ทั้งสองสำเนียงเข้าใจกันได้ ความแตกต่างส่วนใหญ่อยู่ที่คำยืมจากภาษาต่างกัน เช่น ภาษาเปอร์เซีย ภาษาเคิร์ด และภาษาตุรกี
ความวุ่นวายในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่ 1 และการก่อตั้งรัฐอิสราเอลทำให้ชาวยิวในอาเซอร์ไบจานอพยพอพยพไปสู่เทลอาวีฟและเยรูซาเล็ม ปัจจุบันคนรุ่นใหม่หันไปพูดภาษาฮีบรู มีผู้พูดภาษานี้ในอิสราเอลเพียง 5,000 คน ส่วนใหญ่มีอายุมากกว่า 50 ปี จัดเป็นภาษาที่ใกล้ตาย ภาษานี้เขียนด้วยอักษรฮีบรู
บ้านของเสียงหัวใจ
บ้านของเสียงหัวใจ () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ที่แต่งและวาดภาพโดย โคจิ เซโอะ เป็นเรื่องราวของ คิริชิมะ ฮารูโตะ เด็กหนุ่มม.ปลาย ที่จู่ๆก็มีเด็กสาวมาจากโตเกียว มาขออาศัยอยู่ที่บ้านด้วย เพราะเธอต้องการที่จะเข้าเรียนในโรงเรียนที่ฮารูโตะอยู่ ฮารูโตะจึงต้องคอยดูแลเธอ โดยที่ไม่ค่อยจะเต็มใจสักเท่าไร
บ้านของเสียงหัวใจ ตีพิมพ์ลงใน โชเน็นแม็กกาซีนรายสัปดาห์ โดยบริษัทโคดันฉะ ตั้งแต่เดือน มิถุนายน 2551 ในไทยตีพิมพ์โดยวิบูลย์กิจ ที่ญี่ปุ่นออกรวมเล่มแล้วทั้งหมด 15 เล่ม และในไทยทั้งหมด 13 เล่ม
ยูซึกิ เด็กสาวที่ย้ายจากเมืองกรุงไปยังชนบท โดยได้อยู่อาศัยร่วมชายคาเดียวกับ ฮารุโตะ จนเกิดเรื่องราววุ่นรักผสมดราม่าอีกตามมา
โอวีเอของ บ้านของเสียงหัวใจ ถูกสร้าง ทาสึโนโกะ โปรดักชั่น โดยตอนแรกจะออกวางจำหน่ายในวันที่ 13 มีนาคม 2555 พร้อมกับฉบับรวมเล่ม เล่มที่ 17 (ฉบับลิมิตเต็ด) และวันที่ 15 มิถุนายน 2555 สำหรับตอนที่ 2 พร้อมกับฉบับรวมเล่ม เล่มที่ 18 (ฉบับลิมิตเต็ด)
เบนิมารุ นิไคโด
เบนิมารุ นิไคโด (; ) เป็นตัวละครจากเกม "เดอะคิงออฟไฟท์เตอร์ส" ซึ่งปรากฏตัวครั้งแรกใน "เดอะคิงออฟไฟท์เตอร์ส '94" โดยมักอยู่ร่วมทีมเดียวกันกับ "เคียว คุซานางิ" และ "โกโร่ ไดม่อน" ในสังกัดทีมญี่ปุ่น เบนนิมารุถือเป็นตัวละครที่มีเพลงหมัดและเพลงเตะที่คล่องแคล่วว่องไวรายหนึ่งของเกม และมีผู้นิยมใช้เล่นอยู่พอสมควร
เบนิมารุ ถือกำเนิดในตระกูลที่มั่งคั่ง เขามีบิดาเป็นชาวญี่ปุ่นและมารดาเป็นชาวอเมริกัน เนื่องจากฐานะที่ร่ำรวยอยู่แล้ว เบนนิมารุจึงไม่จำเป็นต้องทำงาน และมีความมั่นใจที่จะเข้าร่วมแข่งขันในศึกเดอะคิงออฟไฟท์เตอร์ส เขามักอยู่ร่วมทีมเดียวกันกับ เคียว คุซานางิ และโกโร่ ไดม่อน นอกจากนี้เบนนิมารุยังเป็นนักสู้เจ้าสำอางค์ที่ชอบหว่านเสน่ห์เมื่อเจอสาวๆอยู่บ่อยครั้ง
กล่าวกันว่า เบนิมารุ เป็นตัวละครที่ได้แรงดลบันดาลใจภาพลักษณ์มาจาก "โปลนาเรฟ" ผู้ใช้สแตนด์ "ซิลเวอร์ แชเรียต" ซึ่งเป็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง "โจโจ้ ล่าข้ามศตวรรษ ภาค 3" ในการออกแบบ
เรืองฤทธิ์ ศิริพานิช
นายแพทย์ เรืองฤทธิ์ ศิริพานิช (ชื่อเล่น:ริท) เป็นแพทย์ นักร้อง นักแสดง และนายแบบไทยซึ่งเป็นที่รู้จักจากการได้รับตำแหน่งรองชนะเลิศการแข่งขันรายการเดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ปี 6
นพ.เรืองฤทธิ์ ศิริพานิชเกิดเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2533 ที่จังหวัดร้อยเอ็ด เป็นบุตรคนกลางของนายไพบูลย์และนางลำไย มีพี่ชาย 1 คน และน้องชาย 1 คน จบการศึกษาระดับประถมศึกษาจากโรงเรียนอนุบาลร้อยเอ็ด ระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยมหาสารคาม และระดับอุดมศึกษาจากคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น (เกียรตินิยมอันดับ 2)
ปัจจุบันเป็นแพทย์ใช้ทุนอายุรศาสตร์ที่โรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และเป็นศิลปินสังกัดเอ็กแซ็กท์ ค่ายเพลงจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
นพ.เรืองฤทธิ์ ศิริพานิช ได้เข้ามาประกวดรายการ เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ปี 6 เป็นตัวแทนภาคอีสาน ได้รับหมายเลขรหัส *8
เรืองฤทธิ์ ศิริพานิชได้รับตำแหน่งรองชนะเลิศ มีเปอร์เซ็นต์ของคะแนนรวมทั้งหมด 38.88%
วาโย อัศวรุ่งเรือง
นายแพทย์ วาโย อัศวรุ่งเรือง หรือ เก่ง เดอะสตาร์ (27 ธันวาคม พ.ศ. 2530) เป็นนักร้องและนักแสดงชาวไทย และเป็นที่รู้จักจากการแข่งขันรายการเดอะสตาร์ 6 ปัจจุบันเป็นรองโฆษกพรรคอนาคตใหม่
วาโย อัศวรุ่งเรือง เกิดเมื่อ วันอาทิตย์ที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2530 ที่ กรุงเทพมหานคร
เป็นลูกพี่ลูกน้องกับเอ้ก บุษกร ตันติภนาวิทยฐานะได้รับการรับรองโดยสถาบัน Office of Qualifications and Examinations Regulation (Ofqual) ประเทศอังกฤษ,
CCEA Regulation (Council for the Curriculum, Examinations and Assessment) ประเทศไอร์แลนด์, และ Qualification Wales
เก่งได้เข้ามาประกวดรายการ เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาวปี 6 ได้รับหมายเลขรหัส *4
เก่งได้ไปแข่งขันรายการ ยกสยาม ๑๐ ข้อ คู่กับ กัน-นภัทร อินทร์ใจเอื้อ ทำแจ๊คพอต 1,000,000 บาท จาก ทรูมูฟ แตกได้สำเร็จ
โรคลิ้นหัวใจ
โรคลิ้นหัวใจ () เป็นโรคที่เกิดจากความผิดปกติของลิ้นหัวใจทำงานไม่ปกติ ทำให้การไหลเวียนของโลหิตไปเลี้ยงทั่วร่างกายไม่สะดวก และทำให้หัวใจต้องทำงานหนักขึ้น และผู้ป่วยมีอาการเหนื่อยง่าย
สนามกีฬาธรรมศาสตร์ รังสิต
สนามกีฬาธรรมศาสตร์ รังสิต เป็นสนามกีฬาที่สร้างขึ้น เพื่อใช้ในการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 13, เฟสปิกเกมส์ ครั้งที่ 7 ที่ กรุงเทพมหานคร และ ราชมงคลเกมส์ ครั้งที่ 31 ที่ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร และ ที่เป็นเจ้าภาพและงานกรีฑาสวนกุหลาบสัมพันธ์ สนามแห่งนี้มีความจุทั้งหมด 20,000 ที่นั่ง เป็นสนามกีฬากลางแจ้งมาตรฐานขนาดใหญ่พร้อมลู่วิ่งยางสังเคราะห์ จำนวน 9 ช่องวิ่ง สำหรับเล่นและแข่งฟุตบอล กรีฑา และกีฬากลางแจ้งอื่นๆ มีไฟฟ้าส่องสว่างระดับมาตรฐานการถ่ายทอดทางโทรทัศน์ มีอัฒจันทร์สำหรับนั่งชมโดยรอบ และมีหลังคาทั้งสองฝั่งสนาม สนามแห่งนี้อยู่ในการดูแลรับผิดชอบของ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต
ปัจจุบันเป็นสนามเหย้าของ สโมสรฟุตบอลโดม และสโมสรฟุตบอลแบงค็อก ยูไนเต็ด
โรงเรียนวัดพลับพลาชัย
โรงเรียนวัดพลับพลาชัย ตั้งอยู่หลังวัดเทพศิรินทร์ เป็นโรงเรียนที่ตั้งอยู่ในบริเวณที่วัด ซึ่งแต่เดิมมีชื่อว่า “วัดโคก หรือ วัดโคกอีแร้ง” เรื่องเล่าว่า เดิมทีเป็นที่ประหารนักโทษ (เหมือนกับวัดสระเกศ ศพที่ประหารแล้วจะถูกส่งออกมาด้านหลังวัดสระเกศ บริเวณนั้นจึงถูกเรียกกันมาจนทุกวันนี้ว่า “ประตูผี”) บางครั้งก็ปล่อยให้อีแร้งมากินศพที่ถูกประหาร บริเวณนั้นจึงมีอีแร้งชุกชุม เลยเรียกว่า วัดโคกอีแร้ง เมื่อมีการขุดถนนแถวห้าแยกพลับพลาชัยเพื่อซ่อมแซมครั้งใด จะต้องเจอโครงกระดูกอยู่ใต้ดินเต็มไปหมด ต่อมาเมื่อรัชกาลที่ 6 ตั้งกองเสือป่ารักษาดินแดนขึ้น และได้มีการซ้อมรบ พระองค์ได้มาตั้งพลับพลาเสือป่าขึ้นที่วัดนี้ ต่อมาวัดจึงเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น “วัดพลับพลาชัย” ต่อมามีผู้ปกครองมาฝากลูกๆให้กับพระเพื่อที่จะให้ถ่ายทอดวิชาให้ ภายหลังมีเด็กมากขึ้นเรื่อยๆจึงเปิดเป็นโรงเรียน มีการสอนตั้งแต่ระดับชั้น อนุบาล 1 - ประถมศึกษาปีที่ 6 ตั้งแต่ พ.ศ. 2555 ได้เปิดหลักสูตร bilingual วิทย์-คณิต เป็นภาษาอังกฤษ ต่อมารี พ.ศ. 2558 ได้เปิดหลักสูตร MEP โดยเริ่มจากชั้นปถมศึกษาปีที่ 1
ชมพู-เขียว
คติพจประจำโรงเรียน
สิกขา ปญญา สมิทธิกา
การศึกษาเป็นทางเกิดปัญญา
[[หมวดหมู่:โรงเรียนวัด|พ]]
[[หมวดหมู่:โรงเรียนในกรุงเทพมหานคร|พ]]
จิม สไตน์แมน
เจมส์ ริชาร์ด "จิม" สไตน์แมน () เกิดเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1947 เป็นโปรดิวเซอร์เพลงชาวอเมริกัน นักแต่งเพลง นักเขียนเนื้อเพลง มีผลงานเพลงในฐานะนักเรียบเรียงเพลง นักเปียโนและนักร้อง ผลงานเพลงของเขามีทั้งในแนวอะเดาต์คอนเทมโพแรรี, ร็อกแอนด์โรล, แดนซ์, ป็อป, ละครเวทีและเพลงประกอบภาพยนตร์
ผลงานของเขาอย่างเช่น อัลบั้มของมีต โลฟ ชุด "Bat out of Hell" และ "" และผลงานโปรดิวซ์เพลงอัลบั้มบอนนี ไทเลอร์ ซิงเกิ้ลที่ประสบความสำเร็จบนชาร์ต อย่างเช่น ซิงเกิ้ลของบอนนี ไทเลอร์ ที่ชื่อ "Total Eclipse of the Heart", ซิงเกิ้ลของแอร์ซัปพลายที่ชื่อ "Making Love out of Nothing at All", ซิงเกิ้ลของมีต โลฟที่ชื่อ "I'd Do Anything for Love (but I Won't Do That)", ซิงเกิ้ลของแบร์รี แมนิโลว์ที่ชื่อ "Read 'Em and Weep", ซิงเกิ้ลของซีลีน ดิออนเพลงนำมาทำใหม่ที่ชื่อ "It's All Coming Back to Me Now" (เดิมเป็นของแพนโดราส์บอกซ์) และซิงเกิ้ลของบอยโซนที่ชื่อ "No Matter What" เขายังมีอัลบั้มที่ออกในนามของเขาเองที่ชื่อ "Bad for Good" ในปี 1981
เขายังเริ่มในอาชีพด้านละครเวที มีผลงานที่รู้จักอย่างเช่นเขียนเนื้อให้เรื่อง "Whistle Down the Wind" และทำดนตรีให้เรื่อง "Tanz der Vampire"
เพเทอร์ ซุมทอร์
เพเทอร์ ซุมทอร์ () เกิดเมื่อวันที่ 26 เมษายน ค.ศ. 1943 เป็นสถาปนิกชาวสวิส เขาได้รับรางวัลพริตซ์เกอร์ ในปี 2009
คาซูโยะ เซจิมะ
คาซูโยะ เซจิมะ () เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1956 ประเทศญี่ปุ่น เป็นสถาปนิกชาวญี่ปุ่น หลังจากศึกษาจบจากมหาวิทยาลัยสตรีแห่งญี่ปุ่นก็ได้ทำงานที่สำนักงานของโตโยโอะ อิโต ต่อมาในปี ค.ศ. 1987 ได้ก่อตั้งสำนักงานคาซูโยะ เซจิมะและเพื่อน ในปี 1995 เธอได้ก่อตั้ง SANAA (เซจิมะและนิชิซาวะและเพื่อน) ร่วมกับอดีตลูกจ้าง ริวเอะ นิชิซาวะ เธอได้รับเป็นผู้ดูแลงานศิลปะเวนิซเบียนนาเล่ (Venice Biennale) ในส่วนสถาปัตยกรรม เธอทำหน้าที่ดูแลงานนิทรรศการสถาปัตยกรรมนานาชาติประจำปี ครั้งที่ 12 (Annual International Architecture Exhibition) จัดขึ้นในปี 2010 เธอยังเป็นผู้หญิงคนแรกที่ได้รับเลือกในตำแหน่งนี้ และในปี 2010 เธอได้รับรางวัลพริตซ์เกอร์ ร่วมกับริวเอะ นิชิซาวะ
มิสเวิลด์ 2010
มิสเวิลด์ 2010 () เป็นการประกวดมิสเวิลด์ ครั้งที่ 60 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2553 โดยแต่เดิมนั้นการประกวดมิสเวิลด์ในปีนี้จะจัดขึ้นที่เมืองญาจาง ประเทศเวียดนาม ซึ่งเคยเป็นเจ้าภาพในการจัดประกวดนางงามจักรวาล 2008 มาก่อน แต่เวียดนามได้ขอสละสิทธิ์ในการเป็นเจ้าภาพการประกวดมิสเวิลด์ ด้วยเหตุผลคือขาดงบประมาณและขาดการสนับสนุนจากรัฐบาล ทำให้การประกวดปีนี้ต้องกลับมาจัดที่เมืองซานย่า ประเทศจีนอีกครั้ง หลังจากที่เคยเป็นเจ้าภาพไปแล้วเมื่อปี พ.ศ. 2550
การประกวดในปีนี้มีสาวงามเข้าร่วมประกวดทั้งหมด 115 คนจากทั่วโลก โดยมี ไคแอน อัลโดริโน มิสเวิลด์ 2552 จากประเทศยิบรอลตาร์ ได้มาส่งมอบตำแหน่งให้กับ อเล็กซานเดรีย มิลล์ส สาวงามวัย 18 ปีจากประเทศสหรัฐอเมริกา ครองตำแหน่งมิสเวิลด์ประจำปีนี้
กรรมการผู้เข้าประกวดที่เข้าร่วมประกวดในเวทีอื่นๆในระดับนานาชาติด้วย มีดังต่อไปนี้:
เอ็มจีเอ็มที
เอ็มจีเอ็มที () เป็นวงดนตรีอเมริกันจากบรู๊กลิน นิวยอร์ก ประกอบด้วยสมาชิกคือ เบน โกลด์เวสเซอร์ และแอนดรูว์ แวนไวน์การ์เดน ก่อตั้งวงที่มหาวิทยาลัยเวสเลียน และเดิมอยู่กับสังกัดแคนโทราเรเคิดส์ พวกเขาเซ็นสัญญากับค่ายโคลัมเบียเรคเคิร์ดส์/เรดอิงก์/โซนี ในปี 2006
เมื่อวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 2007 เว็บไซต์ "Spin.com" ยกให้เอ็มจีเอ็มที เป็น "ศิลปินแห่งวัน" เมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 2007 นิตยสารโรลลิงสโตนให้พวกเขาติดท็อป 10 ใน "ศิลปินที่น่าจับตามอง" ในปี 2008 วงยังติดอันดับ 9 ในการจัด 10 อันดับของดนตรีแห่งปี 2008 ของบีบีซี พวกเขายังติดในรายชื่อที่ยอดเยี่ยมที่สุดแห่งปี 2008 ในรายชื่อศิลปินหน้าใหม่ที่ถูกเล่นบ่อยที่สุดในปี 2008 ของ "Last.fm"
อัลบั้มแรกของพวกเขาที่ชื่อชุด "Oracular Spectacular" เปิดตัวในอันดับ 12 ของยูเคอัลบั้มชาร์ต และติดอันดับ 6 บนออสเตรเลียนแอเรียชาร์ต และติดอันดับ 1 บนบิลบอร์ดท็อปฮิตซีกเกอร์สชาร์ต และยังติดอันดับ 18 ของอัลบั้มที่ยอดเยี่ยมที่สุดในทศวรรษของนิตยสารโรลลิงสโตน และยังได้ขนานนามว่าเป็นอัลบั้มที่ดีที่สุดในปี 2008 ของเอ็นเอ็มอี พวกเขายังมีเพลงติดในทริปเปิลเจฮอตเทสต์ 100 ของออสเตรเลียในปี 2008 อย่าง "Electric Feel" ที่อันดับ 2 "Kids" ที่อันดับ 5 และ "Time to Pretend" ที่อันดับ 18
เอ็มจีเอ็มทียังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี สาขาศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม และเพลง "Kids" ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงในสาขาเพลงป็อปยอดเยี่ยมโดยคู่ดูโอหรือกลุ่ม ถือว่าได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ครั้งแรกของวง และในปี 2009 รีมิกซ์โดยจัสทิซของเพลง "Electric Feel" ได้รับรางวัลแกรมมี่สาขาเพลงริมิกซ์ยอดเยี่ยม ที่ไม่ใช่เพลงคลาสสิก
อัลบั้มต่อมาของวง "Congratulations" ออกขายวันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 2010 แต่อัลบั้มหลุดออกมาทางเว็บเมื่อวันที่ 19 มีนาคม ด้วยเหตุนี้วงจึงนำเพลงทั้งหมดให้ฟังในรูปแบบสตรีมทางเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของวง
ทาทา มอเตอร์ส
ทาทา มอเตอร์ส () บริษัทผู้ผลิตรถยนต์สัญชาติอินเดีย เป็นบริษัทย่อยของทาทา กรุ๊ป มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองมุมไบ ประเทศอินเดีย เดิมมีชื่อว่า TELCO (TATA Engineering and Locomotive Company) ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1945 เป็นผู้ผลิตหัวรถจักร และเริ่มผลิตรถยนต์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1954 โดยเป็นผลงานร่วมทุนกับเดมเลอร์-เบนซ์
ในปี ค.ศ. 2008 ทาทา มอเตอร์ส ได้ซื้อกิจการรถยนต์จากัวร์ และแลนด์โรเวอร์ จากฟอร์ดมอเตอร์ส ทำให้บริษัทมียอดขายรวม 16 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ และติดอันดับผู้ผลิตรถยนต์รายใหญ่อันดับที่ 19 ของโลก ก่อนหน้านั้นในปี ค.ศ. 2004 ทาทา มอเตอร์ส ได้ซื้อกิจการผลิตรถบรรทุกมาจากแดวู และดำเนินกิจการในชื่อ ทาทา แดวู
ทาทา มอเตอร์ส มีโรงงานอยู่ที่เมือง Jamshedpur รัฐฌาร์ขัณฑ์, Pantnagar รัฐอุตตราขัณฑ์, Lucknow รัฐอุตตรประเทศ, Ahmedabad รัฐคุชราต และเมือง Pune รัฐมหาราษฏระ ในต่างประเทศมีโรงงานอยู่ที่อาร์เจนตินา แอฟริกาใต้ และโรงงานในประเทศไทยที่จังหวัดสมุทรปราการ 
ทาทา มอเตอร์ส เป็นผู้ออกแบบและผลิตรถรุ่น ทาทา นาโน เป็นรถยนต์ขนาดเล็กที่ตั้งเป้าหมายว่า จะให้เป็นรถยนต์ที่มีราคาจำหน่ายถูกที่สุดในโลก
อะพอลโล 440
อะพอลโล 440 (หรือเรียกว่า อะพอลโลโฟร์โฟร์ตี หรือ 440) เป็นวงดนตรีจากเมืองลิเวอร์พูล ประเทศอังกฤษ ก่อตั้งวงในปี ค.ศ. 1990 Apollo 440 ได้แต่งเพลง บันทึกและผลิต ทั้งสี่อัลบั้ม ร่วมกับศิลปินที่มีการนำไปรีมิกซ์กับเพลงอื่นๆ มักจะทำเพลงสำหรับภาพยนตร์, โทรทัศน์, โฆษณาและมัลติมีเดีย ในระหว่างที่อยู่กับค่าย โซนี่ มาสิบเอ็ดปี ตั้งแต่ปี 1993–2004 พวกเขายังมี 11 ซิงเกิ้ลติดท็อป 40 บนยูเคซิงเกิ้ลส์ชาร์ต กับ 3 ท็อป 3และได้ติดชาร์ตเพลงไปทั่วโลก
สึนเดเระ
สึนเดเระ () เป็นคำภาษาญี่ปุ่น ใช้เรียกบุคลิกที่แรกเริ่มเดิมทีดูประหนึ่งไม่เป็นมิตร, ดู, เย็นชา หรือฉุนเฉียวง่าย แต่มาภายหลังหรือลึก ๆ แล้วอ่อนไหวหรืออ่อนหวาน คำนี้ประสมจากคำ "สึนสึน" () อันแปลว่า ร้ายกาจ, โมโหร้าย, หรืออารมณ์ร้อน กับคำ "เดเระเดเระ" () ที่หมายความว่า อ่อนหวาน หรือชดช้อย
เดิมคำนี้พบได้ในเกมประเภทบิโชโจะ แต่หลังจากได้รับความนิยมเมื่อนำไปใช้ในนิยายเสมือนจริงเรื่อง "คิมิกะโนโซมุเอเอ็ง (Kimi ga Nozomu Eien)" แล้ว คำนี้ก็กลายเป็นปรากฏการณ์อย่างหนึ่งของบุคลิกแบบโมเอะ (moe) ซึ่งเป็นที่ต้องตาต้องใจของบรรดาโอตากุ (otaku) ตลอดจนพบได้ในสื่อนานาประเภท ทั้งอนิเมะ, มังงะ, นวนิยาย และสื่อมวลชนเอง
รายชื่อตอนในวัยซนคนการ์ตูน
รายชื่อตอนของมังงะ เรื่อง "วัยซนคนการ์ตูน"
ชื่อตอนขึ้นต้นด้วย "Page" และตามด้วยชื่อตอน
พิพิธภัณฑ์เปอรานากัน
พิพิธภัณฑ์เปอรานากัน () เป็นพิพิธภัณฑ์ในสิงคโปร์ที่จัดแสดงวัฒนธรรมเปอรานากันโดยเฉพาะ เดิมเคยเป็นพิพิธภัณฑ์อารยธรรมเอเชียสาขาแรก เป็นพิพิธภัณฑ์แห่งแรกของโลกที่จัดแสดงวัฒนธรรมเปอรานากันในสิงคโปร์และนิคมช่องแคบอื่นๆในมะละกาและปีนังในอดีต และชุมชนเปอรานากันอื่นๆในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตั้งอยู่ในอาคาร Old Tao Nan School ที่ถนนอาร์เมเนียน ใช้เป็นส่วนจัดแสดงเพิ่มเติมจากศิลปวัตถุในพิพิธภัณฑ์อารยธรรมเอเชีย
เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2549 พิพิธภัณฑ์อารยธรรมเอเชีย หรือที่ต่อมารู้จักกันว่า "ACM 1" ได้ปิดสาขาที่ถนนอาร์เมเนียนเพื่อปรับปรุงครั้งใหญ่ ซึ่งขณะที่ปิดนั้น ฝ่ายจัดการพิพิธภัณฑ์ได้เลือกวัฒนธรรมเปอรานากันมาเป็นหัวข้อใหม่ในการจัดแสดงในอาคาร Tao Nan School โดยหัวข้อที่ได้รับการพิจารณาด้วยคือ พิพิธภัณฑ์เด็ก และพิพิธภัณฑ์เครื่องเคลือบดินเผาจีน ทำให้พิพิธภัณฑ์เป็นสถานที่จัดแสดงศิลปวัตถุและเครื่องใช้ของชาวเปอรานากันที่มีเอกลักษณ์และครอบคลุมมากที่สุดในโลก แต่ละปีมีผู้เข้าชมราว 112,000 คน หลังจากปรับปรุง ทำให้มีพื้นที่จัดแสดงมากขึ้นร้อยละ 25 สำหรับจัดแสดงแง่มุมต่างๆ ของบ้านและวิถีชีวิตแบบเปอรานากัน และยังมีแผนการสร้างร้านอาหารและร้านค้าแบบเปอรานากันที่ห้องแถวสี่คูหาติดกับอาคารพิพิธภัณฑ์
พิพิธภัณฑ์เปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2551 ประกอบด้วยห้องจัดแสดงถาวร 10 ห้องที่จัดแสดงวิถีชีวิตของชาวแปอรานากัน จุดสำคัญของพิพิธภัณฑ์คือ เตียงงานแต่งงานแบบเปอรานากัน ที่เคยเป็นของ Mrs. Quah Hong Chiam จากปีนัง ซึ่งเธอได้ให้กำเนิดบุตรเจ็ดคนแรกจาก 11 คนบนเตียงหลังนี้ ส่วนห้องจัดแสดงอื่นๆมีดังต่อไปนี้
แผ่นดินไหวในเกาะสุมาตรา เมษายน พ.ศ. 2553
แผ่นดินไหวในสุมาตรา เมษายน พ.ศ. 2553 เป็นเหตุการณ์แผ่นดินไหวนอกชายฝั่งของเกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย เมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2553 เมื่อเวลา 05:15 ตามเวลาท้องถิ่น (22:15 UTC) มีความรุนแรง 7.8 ตามมาตราขนาดโมเมนต์ ยังไม่มีรายงานผู้ได้รับบาดเจ็บ
เกล็ดเลือด
เกล็ดเลือด () เป็นส่วนประกอบของเลือดซึ่งมีหน้าที่ทำให้เลือดหยุดร่วมกับปัจจัยเลือดจับลิ่ม (coagulation factors) โดยเกาะกลุ่มและจับลิ่มการบาดเจ็บของหลอดเลือด เกล็ดเลือดไม่มีนิวเคลียสของเซลล์ เป็นส่วนหนึ่งของไซโทพลาซึมที่มาจากเมกาคาริโอไซต์ (megakaryocyte) ของไขกระดูก แล้วเข้าสู่ระบบไหลเวียน เกล็ดเลือดที่ยังไม่ปลุกฤทธิ์มีโครงสร้างคล้ายจานนูนสองข้าง (ทรงเลนส์) เส้นผ่านศูนย์กลางมากสุด 2–3 ไมโครเมตร เกล็ดเลือดพบเฉพาะในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ส่วนสัตว์อื่น เกล็ดเลือดไหลเวียนเป็นเซลล์นิวเคลียสเดี่ยว
ในสเมียร์เลือดที่ย้อมแล้ว เกล็ดเลือดปรากฏเป็นจุดสีม่วงเข้ม ประมาณ 20% ของเส้นผ่านศูนย์กลางเม็ดเลือดแดง สเมียร์ใช้พิจารณาขนาด รูปทรง จำนวนและการเกาะกลุ่มของเกล็ดเลือด สัดส่วนของเกล็โเลือดต่อเม็ดเลือดแดงในผู้ใหญ่สุขภาพดีอยู่ระหว่าง 1:10 ถึง 1:20
หน้าที่หลักของเกล็ดเลือด คือ การมีส่วนในการห้ามเลือด ซึ่งเป็นกระบวนการหยุดการตกเลือด ณ จุดที่เนื้อเยื่อบุโพรงฉีกขาด พวกมันจะมารวมกันตรงนั้นและจะอุดรูรั่วถ้ารอยฉีกขาดนั้นไม่ใหญ่เกินไป ขั้นแรก เกล็ดเลือดจะยึดกับสสารนอกเยื่อบุโพรงที่ฉีกขาด เรียก "การยึดติด" (adhesion) ขั้นที่สอง พวกมันเปลี่ยนรูปทรง เปิดตัวรับและหลั่งสารเคมีนำรหัส เรียก การปลุกฤทธิ์ (activation) ขั้นที่สาม พวกมันเชื่อมต่อกันโดยสะพานตัวรับ เรียก การรวมกลุ่ม (aggregation) การก่อก้อน (clot) เกล็ดเลือด (การห้ามเลือดปฐมภูมิ) นี้สัมพันธ์กับการปลุกฤทธิ์การจับลิ่มของเลือดเป็นลำดับ (coagulation cascade) โดยมีผลลัพธ์ทำให้เกิดการพอกพูน (deposition) และการเชื่อมกันของไฟบริน (การห้ามเลือดทุติยภูมิ) กระบวนการเหล่านี้อาจซ้อนทับกันได้ สเปกตรัมมีตั้งแต่มีก้อนเกล็ดเลือดเป็นหลัก หรือ "ลิ่มขาว" ไปจนถึงมีก้อนไฟบรินเป็นหลัก หรือ "ลิ่มแดง" หรือแบบผสมที่ตรงแบบกว่า ผลลัพธ์คือ ก้อน บางคนอาจเพิ่มการหดตัวของก้อนและการยับยั้งเกล็ดเลือดในเวลาต่อมาเป็นขั้นที่สี่และห้าเพื่อทำให้กระบวนการสมบูรณ์ และบ้างว่าขั้นที่หกเป็นการซ่อมบาดแผล
ภาวะเกล็ดเลือดน้อยเกิดจากมีการผลิตเกล็ดเลือดลดลงหรือมีการทำลายมากขึ้น ภาวะเกล็ดเลือดมากอาจเป็นแต่กำเนิด แบบปฏิกิริยา (ต่อไซโทไคน์) หรือเนื่องจากการผลิตที่ไม่มีการควบคุม อาจเป็นโรคเนื้องอกไมอิโลโปรลิเฟอเรตีฟ (myeloprolerative neoplasm) อย่างหนึ่งหรือเนื้องอกของมัยอีลอยด์อื่นบางอย่าง นอกจากนี้ ยังมีภาวะเกล็ดเลือดทำหน้าที่ผิดปกติ (thrombocytopathy)
เกล็ดเลือดปกติสามารถสนองต่อความปกติบนผนังหลอดเลือดมากกว่าการตกเลือด ทำให้มีการยึดเกาะ/การปลุกฤทธิ์ที่ไม่เหมาะสมและภาวะหลอดเลือดมีลิ่มเลือดในภาวะที่หลอดเลือดมิได้ฉีกขาด ภาวะนี้มีกลไกแตกต่างจากก้อนปกติ ตัวอย่าง คือ การขยายก้อนไฟบรินจากภาวะหลอดเลือดดำมีลิ่มเลือด การขยายของพลาก (plaque) หลอดเลือดแดงที่ไม่เสถียรหรือแตก ทำให้เกิดภาวะหลอดเลือดแดงมีลิ่มเลือด และภาวะหลอดเลือดระบบไหลเวียนขนาดเล็กมีลิ่มเลือด (microcirculatory thrombosis) ลิ่มหลอดเลือดแดงอาจอุดกั้นการไหลของเลือดบางส่วน ทำให้มีการขาดเลือดเฉพาะที่ใต้ต่อจุดอุดตัน หรืออุดกั้นสมบูรณ์ ทำให้มีการตายของเนื้อเยื่อใต้ต่อจุดอุดตัน
รายชื่อตัวละครในดิจิมอนเซฟเวอร์ส
"ดูบทความหลัก ดิจิมอนเซฟเวอร์ส"
เทศบาลตำบลหินกอง (จังหวัดร้อยเอ็ด)
เทศบาลตำบลหินกอง เดิมเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลหินกอง ตั้งอยู่ที่อำเภอสุวรรณภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด ได้รับการประกาศจัดตั้งจากกระทรวงมหาดไทยให้ยกฐานะจากองค์การบริหารส่วนตำบล 
ให้เป็น เทศบาลตำบล เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 แบ่งการปกครองเป็น 16 หมู่บ้าน มีพื้นที่รวม 87 ตารางกิโลเมตร ประชากรรวม 9,291 คน จำนวนบ้าน 2,414 หลังคาเรือน (สถิติเดือนกันยายน 2552) พื้นที่ตำบลหินกองมีลักษณะภูมิประเทศเป็นที่ราบลุ่ม มีลำน้ำเสียวตัดผ่าน
มีอาณาเขตเชื่อมต่อกับเขตปกครองอื่น ๆ ดังนี้
คำว่าหินกองมีเรื่องเล่าว่า ในสมัยก่อนในยุคขอมเรืองอำนาจ ได้มีการแข่งขันกันสร้างกู่ระหว่างหญิงกับชายให้เสร็จภายในวันเดียว ถ้าดาวประกายพรึกขึ้นให้หยุดทันที โดยหญิงได้สร้างกู่พระโกนา (ปัจจุบันอยู่ในเขตตำบลสระคู อำเภอสุวรรณภูมิ) และชายสร้างกู่กาสิงห์ (อำเภอเกษตรวิสัย) พอสร้างกันไปถึงเที่ยงคืน ฝ่ายหญิงได้ใช้กลอุบายทำโคมไฟจุดบนต้นไม้ ฝ่ายชายเห็นคิดว่าเป็นดาวจึงหยุดทันทีโดยทิ้งหินที่ขนกันมากองไว้ รุ่งเช้าฝ่ายหญิงสร้างเสร็จ ฝ่ายชายสร้างไม่เสร็จ และจุดที่ฝ่ายชายทิ้งหินกองไว้นั้น ปัจจุบันคือ บ้านหินกอง และเป็นชื่อเรียกของตำบลหินกอง
วิสัยทัศน์การพัฒนาตำบลหินกองของผู้บริหารเทศบาลคือ ชุมชนน่าอยู่ มีความเข้มแข็ง สิ่งแวดล้อมดี คนมีคุณภาพ ข้าวหอมมะลิชั้นดี ด้วยเกษตรอินทรีย์และแรงงานคุณภาพอย่างยั่งยืน
ปัจจุบันมีนายสง่า พันธ์หนองหว้า เป็นนายกเทศมนตรี และมีนายคมสันติ์ ขันบุตร เป็นปลัดเทศบาล
โอเปิล
แอดัม โอเปิล จีเอ็มบีเอช () เป็นบริษัทผู้ผลิตรถยนต์สัญชาติเยอรมนี ก่อตั้งโดยแอดัม โอเปิล ที่เมืองรัสเซลไฮม์ รัฐเฮส์เซ่น เยอรมนี ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1863 ต่อมาได้เป็นบริษัทย่อยของเจเนรัลมอเตอร์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1929 จนถึงวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 2017 กลุ่ม พีเอสเอ ได้เข้าซื้อกิจการ
ในช่วงก่อตั้งบริษัท โอเปิลเป็นผู้ผลิตจักรเย็บผ้า ต่อมาได้เริ่มสายการผลิตจักรยานตั้งแต่ปี ค.ศ. 1886 และเริ่มผลิตรถยนต์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1899
โฮลเดน
จีเอ็ม โฮลเดน ลิมิเต็ด () เป็นบริษัทผู้ผลิตรถยนต์สัญชาติออสเตรเลีย มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่พอร์ตเมลเบิร์น นอกเมืองเมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย
บริษัทก่อตั้งในปี ค.ศ. 1856 โดยเป็นผู้ผลิตอานม้า ก่อนจะเปลี่ยนมาเป็นผู้ผลิตยานยนต์ โฮลเดนถูกซื้อกิจการ กลายเป็นบริษัทย่อยของเจเนรัลมอเตอร์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1931 ปัจจุบันบริษัทจีเอ็ม โฮลเดน เป็นผู้รับผิดชอบการทำตลาดผลิตภัณฑ์ทั้งหมดของเจเนรัลมอเตอร์ ในออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ และโอเชียเนีย และดูแลการบริหารบริษัท จีเอ็ม แดวู ในเกาหลีใต้
โรงงานประกอบรถยนต์โฮลเดน อยู่ที่เมืองเอลิซาเบท ชานเมืองแอดิเลด รัฐเซาท์ออสเตรเลีย โรงงานผลิตเครื่องยนต์อยู่ที่พอร์ตเมลเบิร์น รัฐวิกตอเรีย
รถยนต์โฮลเดนรุ่นที่ได้รับความนิยม คือรุ่น โฮลเดน คอมมอดอร์ มีการผลิตตั้งแต่ปี ค.ศ. 1978 ถึงปัจจุบัน
ในต้นยุค 1980s บริษัท พระนครยนตรการ จำกัด ซึ่งเป็นผู้แทนจำหน่ายรถยนต์ของเจเนรัล มอเตอร์ เคยนำรถยนต์โฮลเดนเข้ามาจำหน่ายในประเทศไทยมาแล้ว ชึ่งรถยนต์ที่นำเข้ามาขายในประเทศไทย คือ โฮลเดน คอมมอดอร์ (Holden VK Commodore) เป็นต้น แต่ภายหลังโฮลเดนได้ถูกยกเลิกการจำหน่ายในประเทศไทยในต้นยุค 1990s ซึ่งเป็นช่วงเดียวกับที่พระนครยนตรการนำเข้ารถยนต์ฮุนได จากประเทศเกาหลีใต้พอดี
บี.โอ.บี
บ็อบบี เรย์ ซิมมอนส์ () หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ บ็อบบี เรย์ หรือ บี.โอ.บี () เกิดเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1988 เป็นศิลปินดนตรี โปรดิวเซอร์ชาวอเมริกัน จากแอตแลนตา รัฐจอร์เจีย เซ็นสัญญากับค่ายแกรนด์ฮัสเซิล และแอตแลนติกเรเคิดส์
วันอนามัยโลก
วันอนามัยโลก (World Health Day) ตรงกับวันที่ 7 เมษายนของทุกปี เป็นวันที่องค์การสหประชาชาติใช้เป็นโอกาสรณรงค์กับสมาชิกทุกประเทศ ให้ประชาชนและทุกภาคส่วนของสังคมตระหนักถึงความสำคัญของสุขภาพ ทั้งในเรื่องการควบคุม ป้องกัน แก้ปัญหาสุขภาพ และส่งเสริมด้านสุขภาพประชาชนอย่างทั่วถึงและเท่าเทียมกัน
ในปี พ.ศ. 2491 องค์การอนามัยโลกได้จัดการประชุมสมัชชาองค์การอนามัยโลกครั้งแรก โดยการประชุมนั้นได้พิจารณาให้เฉลิมฉลองวันที่ 7 เมษายน ของทุกปีเป็นวันอนามัยโลก โดยเริ่มมีมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2493
อรรคพันธ์ นะมาตร์
อรรคพันธ์ นะมาตร์ (เกิด 28 มกราคม พ.ศ. 2528) ชื่อเล่น อ๋อม เป็นนักแสดงชาวไทย มีชื่อเสียงจากละครเรื่อง "พระจันทร์ลายพยัคฆ์" ซึ่งยังทำให้เขาได้รับรางวัลโทรทัศน์ทองคำในสาขานักแสดงสมทบชายดีเด่นอีกด้วย
อรรคพันธ์เป็นบุตรคนโตจากพี่น้องสองคน เขาจบศึกษาระดับประถมศึกษาที่โรงเรียนดาราคาม ระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยรามคำแหง และระดับปริญญาตรีที่คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
โซฟี มังก์
โซฟี มังก์ () เกิดเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 1979 เป็น นักร้องออสเตรเลีย
โซฟี มังก์ เกิดใน อังกฤษ แต่พ่อแม่ก็ย้ายไป รัฐควีนส์แลนด์ ใน ออสเตรเลีย เธอเคยเป็นสมาชิกของวง ป็อป ออสเตรเลีย Bardot และได้ก่อตั้งมาตั้งแต่งานเดี่ยว เมื่อเร็ว ๆ นี้เธอกลายเป็นหน้าที่ที่ปรากฏในภาพยนตร์เช่น "Date Movie", "Click" และ "Sex and Death 101"
งานเพลงของเธอเริ่มอาชีพในปี ค.ศ. 1999 เมื่อเธอตอบสนองต่อโฆษณาที่ขอหญิงด้วยเสียงและการเต้นรำโฆษณาได้สำหรับชุดโทรทัศน์ออสเตรเลีย "Popstars" แสดงโทรทัศน์ที่มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างกลุ่มผู้หญิงที่ประสบความสำเร็จใหม่ หลังจากหลายรอบของการร้องเพลงและเต้นเธอได้รับเลือกเป็นสมาชิกของกลุ่มซึ่งเป็นชื่อ Bardot
หลังจากแยก Bardot, โซฟี มังก์ เริ่มทำงานในงานเดี่ยวของเธอและนี่ผลออกก่อนเดียวเธอ "Inside Outside" ในเดือนตุลาคม 2002 และอัลบั้มเดี่ยวครั้งแรกของเธอ "Calendar Girl" พฤษภาคม 2003 ซึ่งประหลาดใจมากโดยผสม ป็อป ร่วมสมัยและเต้นรำกับ อุปรากร คลาสสิกพระได้รับการฝึกอบรมในคลาสสิกเติบโต
โซฟี มังก์ ได้ก่อตั้งขึ้นเมื่อตัวเองใน ฮอลลีวูด ถึงแม้ว่าส่วนใหญ่ของบทบาทของเธอมีขนาดเล็กพอสมควร ในเดือนกุมภาพันธ์ปี 2006 เธอติดดาวในบทบาทคุณลักษณะของเธอเปิดตัวเป็นสาวเจ้าชู้และเสน่ห์ในตลกหลอกว่า "Date Movie" ในเดือนมิถุนายน 2006 เห็นการออกฟิล์ม "Click" เรื่องราวเกี่ยวกับการควบคุมระยะไกลทั่วไป โซฟี มังก์ มีบทบาทเล็ก ๆ ในภาพยนตร์เป็นเลขานุการเจ้าชู้นี้
อาหมัด อัล ซูไรติ
อาหมัด อัล ซูไรติ (; ) เป็นตัวละครเอกจากภาพยนตร์เรื่อง ท้าชนคนเดือด (AUKMEN) ซึ่งเป็นนักมวยไทยชาวกาตาร์ โดยเป็นตัวละครที่ได้แรงดลบันดาลใจมาจากเรื่องจริง
อาหมัด เป็นอดีตวิศวกรชาวกาตาร์ผู้เดินทางมายังประเทศไทยเพื่อต้องการเป็นนักมวยไทย ในช่วงแรกเขาหมดตัวไปกับการดื่มและการเที่ยว จนต่อมาเพื่อนของเขาได้แนะให้ไปยังค่ายมวย และได้พบกับการ์ตูน ซึ่งเป็นลูกบุญธรรมเจ้าของค่ายมวยและเพื่อนร่วมค่ายชาวไทยอีกหลายคนที่คอยให้คำแนะนำและกำลังใจ เดิมทีพ่อของอาหมัดต้องการให้มีงานทำแบบเดียวกับคนทั่วไป แต่เขาต้องการเป็นนักมวยจึงตัดสินใจร่วมเข้าแข่งขัน ครั้งหนึ่งเขาได้รับการทาบทามโปรโมเตอร์มวยใต้ดินชักชวนให้ไปแข่งกับนักมวยไทยฝีมือฉกาจ นามว่า ก้าวไกล แก่นนรสิงห์ ซึ่งอาหมัดได้เข้าต่อสู้ด้วย แต่เนื่องด้วยนักมวยชาวไทยมีอานุภาพการจู่โจมที่หนักหน่วงและชั้นเชิงเหนือกว่า ทำให้อาหมัดต้องพ่ายแพ้กลับมา
อาหมัดกลับไปยังค่ายมวยในสภาพที่บอบช้ำ แต่การ์ตูนพยายามปลอบใจและได้แนะนำให้เขาชกมวยแบบมีกฎกติกาแทน อาหมัดทำตามคำแนะนำเขาเริ่มเข้าแข่งขันมวยไทยในรายการต่างๆ แล้วสู้อย่างเต็มที่ แต่เขาก็ยังแพ้ให้กับนักมวยไทยหลายราย แต่ในคราวนี้การ์ตูนบอกว่าหากต้องการเอาชนะในประเทศไทย มีเพียงทางเดียวเท่านั้นที่ต้องทำคือการน็อคคู่ต่อสู้ให้ล้มลงให้ได้ ซึ่งเขาก็ฝึกฝนอย่างเต็มที่จนสามารถเอาชนะนักมวยมาได้หลายราย และในที่สุดอาหมัดก็ได้โคจรมาพบกับ ก้าวไกล แก่นนรสิงห์ ซึ่งได้ชื่อว่าเป็นสุดยอดนักมวยไทยที่แข็งแกร่งที่สุดอีกครั้ง
เมต 107
เมต 107 () (อ่านว่า เมต วัน-โอ-เซเว่น) เป็นหนึ่งในสถานีส่วนกลางของ สถานีวิทยุ อสมท โมเดิร์น เรดิโอ ของ บริษัท อสมท จำกัด (มหาชน) ออกอากาศในระบบ FM ความถี่ 107 MHz มีพื้นที่ออกอากาศครอบคลุมในเขตกรุงเทพมหานคร และปริมณฑล ออกอากาศตลอด 24 ชั่วโมง สถานีวิทยุ อสมท โมเดิร์น เรดิโอ ดำเนินการผลิตรายการโดย บริษัท อสมท จำกัด (มหาชน) และมี นายจามร จีระแพทย์ เป็นผู้บริหารคลื่น
ราวกลางปี พ.ศ. 2545 วิทยุคลื่น 107.0 เมกะเฮิร์ตซ์ เดิมเป็นชื่อ "โมเดิร์น เรดิโอ 107 เมโทรโพลิส" (Modern Radio 107 Metropolis) เป็นคลื่นวิทยุเพลงสากลต่างประเทศในยุค 80 - 90 นำมาเปิดเพลงอย่างต่อเนื่องตลอด 24 ชม. นอกจากนั้นแล้ว มีถ่ายทอดเสียงในข่าวต้นชั่วโมงจากสำนักข่าวในต่างประเทศชั้นนำ เช่น ABC Radio, BBC Radio, NHK Radio เป็นต้น จะมีการสลับสับเปลี่ยนทุกต้นชั่วโมง ใน 5 ปีต่อมา จึงมีมาการเปลี่ยนแปลงรูปแบบและเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น เมต 107 (MET 107) ซึ่งเป็นคลื่นวิทยุแนวเพลงสากลจากต่างประเทศทุกยุคทุกสมัย มาจนถึงปัจจุบัน
เว็บไซต์ MET 107
B บีดาแมน บาคุไกเด็น
B บีดาแมน บาคุไกเด็น () เป็นซีรีส์หนังสือการ์ตูนชุดที่ 4 ของวิดีโอเกมซีรีส์บอมเบอร์แมนและของเล่นบีดาแมนและเป็นซีรีส์ภาพยนตร์อนิเมะชุดแรกอีกด้วย ผลิตโดยบริษัท แมดเฮาส์ ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์นาโงยะเทเลวิชั่นโดยออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1998 และสิ้นสุดออกอากาศเมื่อวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 1999 รวมจำนวนตอนที่ออกอากาศทั้งหมด 48 ตอนและจำนวนซีชั่นถึง 2 ซีชันคือ ภาคนักรบในตำนานแพลนเน็ตเอมเบลม (ตอนที่ 1-2) และ ภาคบีดาซิตี้ (ตอนที่ 3-48)
ซาร์ (แก้ความกำกวม)
ซาร์ เป็นคำทับศัพท์ในหลายภาษา อาจหมายถึง
รางวัลฟาสต์แทร็กบนเวทีมิสเวิลด์
รางวัลฟราสแทร็กบนเวทีมิสเวิลด์นั้นเริ่มมีการประกวดขึ้นเมื่อปี 2546 โดยผู้ที่ได้ฟราสแทร็กในรอบนั้นๆ จะได้สิทธิ์เข้ารอบบนเวทีมิสเวิลด์ในปีนั้นๆ ทันที
โรงเรียนมารดาอุปถัมภ์
ประถมศึกษาปีที่6เน้นสุขอยามัย
ได้แก่...
รางวัลคิดส์ชอยส์อวอร์ดส 2010
นิโคโลเดียนคิดส์ชอยส์อวอร์ดสครั้งที่ 23 (อังกฤษ: Nickelodeon Kids' Choice Awards 2010) หรือที่รู้จักกันในชื่อ KCA จัดขึ้นวันที่ 27 มีนาคม 2010 เมื่อเวลา 20:00-21:30 นาฬิกาของลอสแอนเจลิส หรือตามเวลา 8:00-9:30 ของวันที่ 28 มีนาคมตามเวลาประเทศไทย โดยเป็นรางวัลสำหรับสื่อบันเทิงในแขนงต่างๆ ทั้งรายการโทรทัศน์, ภาพยนตร์, เพลง และหนังสือ โดยผลการติดสินนั้นได้มาจากคะแนนโหวตของคนทั่วไปทั้งโลกที่ร่วมเข้าไปลงคะแนนทางเว็บไซต์ ออกอากาศทางช่องนิโคโลเดียน มีผู้ชมทางบ้านในสหรัฐอเมริการับชม 7.6 ล้านคน----
สุภรณ์ อัตถาวงศ์
สุภรณ์ อัตถาวงศ์ หรือ แรมโบ้อีสาน อดีตรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สังกัดพรรคไทยรักไทย เคยเป็นแกนนำแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ แดงทั้งแผ่นดิน (นปช.)
นายสุภรณ์ อัตถาวงศ์ เกิดเมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2507 ที่อำเภอครบุรี จังหวัดนครราชสีมา เป็นบุตรของนายประวัติ-นางสุ้น อัตถาวงศ์ และเป็นน้องชายของนายสัมภาษณ์ อัตถาวงศ์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมจากโรงเรียนครบุรี ปริญญาตรีศิลปศาสตรบัณฑิต(รัฐศาสตร์) และปริญญาโท รัฐศาสตร์มหาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
นายสุภรณ์ อัตถาวงศ์ เริ่มทำงานที่บริษัทเอกชนในกรุงเทพมหานคร เป็นเจ้าหน้าที่กองหนังสือเดินทาง กระทรวงการต่างประเทศ และใช้เวลาว่างในการเป็นผู้ช่วยผู้ดำเนินงานสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (พล.อ.อ.สิทธิ เศวตศิลา) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดนครราชสีมา พรรคกิจสังคม เป็นผู้ช่วยทำงานให้เลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม เลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ รองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง ต่อมาจึงได้ย้ายติดตามนายมนตรี ด่านไพบูลย์ มาสังกัดพรรคความหวังใหม่ หลังจากนั้นได้รับการแต่งตั้งเป็นหัวหน้าอาสาสมัครรณรงค์เลือกตั้งของพรรคพลังธรรม ในปี พ.ศ. 2538 และลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส. ครั้งแรกที่จังหวัดนครราชสีมา สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ในปี พ.ศ. 2539 แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง
การเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2544 นายสุภรณ์ ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งอีกครั้งในสังกัดพรรคไทยรักไทย และได้รับการเลือกตั้งเป็น ส.ส. ครั้งแรก ต่อมาในปี พ.ศ. 2550 ได้ถูกตัดสิทธิทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทยซึ่งถูกยุบในคดียุบพรรคการเมือง พ.ศ. 2549 ต่อมาในปี พ.ศ. 2555 ได้สมัครเข้าเป็นสมาชิกพรรคเพื่อไทย
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 74
ต่อมาใน พ.ศ. 2561 นายสุภรณ์ได้ย้ายเข้ามาร่วมงานกับ พรรคพลังประชารัฐ
นายสุภรณ์ เข้าร่วมชุมนุมทางการเมืองกับกลุ่ม นปช. จนกระทั่งรัฐบาลสั่งการปฏิบัติการณ์กระชับวงล้อมในวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 และแกนนำ นปช. ประกาศสลายการชุมนุมไปเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 ที่สี่แยกราชประสงค์ นายสุภรณ์ได้ส่งตัวแทนชี้แจงว่าจะเข้ามอบตัวต่อ ศอฉ. หลังจากยกเลิกเคอร์ฟิว จากนั้นก็หายตัวไปและไม่ติดต่อกลับมาอีก แหล่งข่าวจำนวนหนึ่งอ้างว่านายสุภรณ์ไปหลบซ่อนตัวในประเทศเพื่อนบ้าน ซึ่งก็ไม่มีหลักฐานยืนยันแต่ประการใด
ซีเอ็นทาวเวอร์
ซีเอ็นทาวเวอร์ () ตั้งอยู่ในย่านใจกลางเมืองโตรอนโต รัฐออนแทริโอ ประเทศแคนาดา เป็นหอคอยสื่อสารและสังเกตการณ์ สูง 553 เมตร (1,815 ฟุต) เริ่มก่อสร้างตั้งแต่ปี ค.ศ. 1973 และมีความสูงมากกว่าหอคอยออสตานกิโนในมอสโก ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1975 ทั้งที่ยังก่อสร้างไม่เสร็จ ซีเอ็นทาวเวอร์ได้รับการบันทึกว่าเป็นสิ่งก่อสร้างที่มีความสูงที่สุดในโลกเป็นเวลาถึง 32 ปี จนถึงวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 2007 จึงถูกแทนที่ด้วยอาคารเบิร์จคาลิฟา (ขณะนั้นใช้ชื่อ "เบิร์จดูไบ")
ชื่ออาคาร ซีเอ็น ย่อมาจาก "Canadian National Railway" เป็นกิจการรถไฟที่เป็นเจ้าของโครงการก่อสร้างในระยะแรก แต่ในปัจจุบัน นิยมอ้างอิงว่า ซีเอ็น หมายถึง "หอคอยแห่งชาติแคนาดา" (Canada's National Tower) ตัวหอคอยมีภัตตาคารอยู่ที่ชั้นความสูง 1,136 ฟุต และจุดชมทิวทัศน์ที่ความสูง 1,465 ฟุต
ปัจจุบัน ซีเอ็นทาวเวอร์เป็นสิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุดเป็นอันดับสามในโลก รองจาก เบิร์จคาลิฟา และหอคอยกว่างโจว แต่ยังครองสถิติสิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุดในซีกโลกตะวันตก
ลูต
ลูต () เป็นเครื่องดนตรีประเภทเครื่องสายที่ได้รับความนิยมมากในระหว่างศตวรรษที่ 16 และ 17 สายจะขึ้นไว้เป็นคู่ๆ ลูทมีรูปร่างคล้ายลูกแพร์ และมีส่วนคอเป็นแผ่นแบน มีขีดแบ่งเสียง 7 ขีดหรือมากกว่านั้น หมุดหมุนสายจะเอนไปด้านหลังเพื่อช่วยยึดสายต่างๆไว้และยังมีวิธีการที่ดีดคล้ายกับกีตาร์โปร่งอีกด้วย
เครื่องมือที่ใช้ในอียิปต์
เล่นประเภทพิณอียิปต์
ธัญญ์ ธนากร
ธัญญ์ ธนากร ชื่อจริง ธงชัย วรรณเผือก เกิดวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2523 เป็นนักแสดง จบการศึกษามัธยมต้นที่โรงเรียนท่าม่วงราษฎร์บำรุง กาญจนบุรี ปวส. จากเทคโนโลยีบริหารธุรกิจกาญจนบุรี เป็นชาวอำเภอท่าม่วง จังหวัดกาญจนบุรี มีผลงานการแสดงภาพยนตร์และปี 2552 ได้เซ็นสัญญาโดยมีผลงานละครทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ในปี 2560 มีผลงานละครบู๊เรื่อง มือเหนือเมฆ ของค่ายไนน์บีเวอร์ฟิล์ม รับบทเป็น บวร ลูกเจ้าพ่อมาเฟีย ปัจจุบันคบหาดูใจกับจีรนันท์ มะโนแจ่ม
ผลงานละครโทรทัศน์ทั้งหมดในฐานะผู้จัดละครและผู้กำกับละคร
ครุฑ เมืองสุรินทร์
ครุฑ เมืองสุรินทร์ (; ) เป็นนักมวยไทยชาวไทยจากการ์ตูนเรื่อง "ลุยแหลกเกินหลักสูตร" ซึ่งเขียนโดย มาโคโตะ นิวาโนะ ซึ่งเป็นนักเขียนการ์ตูนชาวญี่ปุ่น ที่มีการจัดพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสารคอมิกเบรก (; ) ในประเทศญี่ปุ่น และปรากฏตัวครั้งแรกในประเทศไทย ในนิตยสาร C-KID เล่ม 44 ปีพ.ศ. 2540 ซึ่งจัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ เขาเป็นผู้ซึ่งเคยเอาชนะมาจิมะ เร ผู้ใช้วิชายิวยิตสูแห่งสำนักยินไนซึ่งเป็นตัวเอกของเรื่องมาแล้วครั้งหนึ่ง กล่าวกันว่า ผู้เขียนได้นำนามสกุลของนักมวยไทยที่มีชื่อว่า แสนศักดิ์ เมืองสุรินทร์ มาใช้เป็นนามสกุลให้กับครุฑ และชื่อของครุฑ มาจากวิหคศักดิ์สิทธิ์ในเทพนิยายของฮินดู
ครุฑปรากฏตัวขึ้นครั้งแรกในการแข่งขันรายการ GIGA แบทเทิล ซึ่งเป็นการต่อสู้โดยไม่จำกัดศิลปะการต่อสู้ ที่จัดโดย "เดวิด ชาน" ครุฑไปป่วนเวทีการแข่งขันคิกบ็อกซิ่งที่โกรากุเอ็งฮอลล์ และล้มนักมวยคิกบ็อกซิ่งไปสองราย ส่งผลให้มาจิมะ เร ไม่พอใจจึงเข้ามาต่อสู้กัน เรได้โดนท่าไม้ตายของครุฑจนสลบไป จากนั้นทั้งสองก็มาพบกันอีกที่ฟุกุโอกะโดม ซึ่งเป็นสนามเบสบอลที่มีหลังคาเปิดได้แห่งแรกของญี่ปุ่น โดยตั้งอยู่ที่บริเวณอ่าวฮากาตะ ของคิวชิว สนามแห่งนี้ถือได้ว่าดัดแปลงมาจากโคลอสเซียมอันเป็นสนามแข่งขันสมัยโรมันเรืองอำนาจ ทั้งคู่ต่อสู้กันอย่างดุเดือด ในท้ายที่สุด แม้ว่าครุฑจะเป็นฝ่ายพ่ายให้กับเร แต่เรก็ชนะครุฑด้วยความยากลำบาก ในภายหลังครุฑได้ปรากฏตัวอีกครั้งในช่วงสุดท้ายของภาคแรกพร้อมกับคิมมุนเซ กับคิมซังอู ซึ่งเป็นสองพี่น้องนักเทควันโด้จากเกาหลี โดยทั้งสามได้ช่วยเรต่อสู้กับศัตรูจนได้รับชัยชนะในที่สุด
ครุฑ เมืองสุรินทร์ เป็นนักมวยไทยที่มีรอยสักรูป "ปีกนก" อยู่ที่กลางหลัง ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ที่สื่อถึงตัวละคร ครุฑ ในเทพนิยายที่มีปีกเช่นเดียวกัน ซึ่งเป็นรอยสักที่ผู้ฝึกสอนซึ่งมีชื่อว่า มนต์สวรรค์ สักให้ทุกครั้งสำหรับการสักขนทีละหนึ่งอันสำหรับชัยชนะแต่ละครั้ง และเมื่อรอยสักรูปปีกนกปรากฏที่กลางหลังอย่างสมบูรณ์ก็จะถือว่าครุฑเป็นผู้มีอิสรเสรี เขาเริ่มการแข่งขันมวยไทยครั้งแรกในสนามมวยเวทีลุมพินีตั้งแต่อายุ 13 ปี ซึ่งปกติแล้วกำหนดไว้สำหรับผู้ที่มีอายุตั้งแต่ 16 ปีขึ้นไปจึงจะมีสิทธิ์แข่งได้ แต่เนื่องด้วยร่างกายที่ใหญ่โตของเขาจึงสามารถเข้าร่วมแข่งขันกับนักมวยรายอื่นได้ ครุฑเป็นนักมวยไทยที่แลดูเป็นมิตรกับคนรอบกาย แต่แทบไม่มีใครรู้มาก่อนเลยว่ารอยยิ้มที่เป็นมิตรของครุฑนั้นมีที่มาอันน่าขมขื่น
ธงชาติเฮติ
ธงชาติเฮติ มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้ากว้าง 3 ส่วน ยาว 5 ส่วน พื้นธงแบ่งครึ่งออกเป็น 2 ส่วนตามแนวนอน ครึ่งบนพื้นสีน้ำเงิน ครึ่งล่างพื้นสีแดง ที่กลางธงมีรูปตราแผ่นดินของเฮติในรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าพื้นสีขาว ในส่วนของธงพลเรือนนั้น เป็นธงสองแถบแบ่งครึ่งตามแนวนอนสีน้าเงิน-แดง ไม่มีภาพตราแผ่นดิน
ธงชาติผืนที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน และ ตราแผ่นดิน ออกแบบครั้งแรกโดย อาแล็กซองดร์ เปซียง
(Alexandre Pétion) เมื่อปี ค.ศ. 1806 ในวรรคที่ 3 ของรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐเฮติฉบับปัจจุบัน ประกาศใช้เมื่อ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2530.
ตราแผ่นดินดังกล่าวนี้ใช้สำหรับบ่งบอกว่าเป็นธงชาติสำหรับทางราชการ (เริ่มใช้เป็นธรรมเนียมนับตั้งแต่ ค.ศ. 1843 เป็นต้นมา) ดวงตราดังกล่าวนั้นแสดงภาพของยุทธภัณฑ์ต่างๆ แสดงความพร้อมในการปกป้องอิสรภาพ กองรวมกันภายใต้ต้นปาล์มแห่งเอกราช ที่ยอดต้นปาล์มนั้นสวมไว้ด้วยหมวกแห่งเสรีภาพ ซึ่งแสดงในรูปของหมวกฟรีเจียงสีแดง เบื้องล่างของรูปดังกล่าวมีแพรแถบสีขาวจารึกคำขวัญภาษาฝรั่งเศสว่า "L'Union Fait La Force" อันมีความหมายว่า "ความสามัคคีก่อกำเนิดซึ่งกำลัง" สำหรับธงชาติสำหรับใช้โดยพลเรือนนั้นจะไม่มีรูปตราแผ่นดิน ธงที่ใช้อยู่ในปัจจุบันนี้เป็นแบบธงที่ได้ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1987
สีน้ำเงินและสีแดงในธงชาติเฮติมีที่มาจากธงชาติฝรั่งเศสผู้เป็นเจ้าอาณานิคมเดิม ในการปฏิวัติเฮติเมื่อ ค.ศ. 1803 นั้น ธงไตรรงค์ของฝรั่งเศสได้ถูกฉีกออกโดยฌอง ฌาคส์ เดสซาลีนส์ (Jean-Jacques Dessalines) ผู้นำในการปฏิวัติครั้งนั้น (ต่อมาได้ตั้งตนเองเป็นผู้ปกครองเฮติในฐานะปฐมจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิเฮติ) จากนั้นเขาได้ให้หญิงคนหนึ่งนำเอาเฉพาะสีน้ำเงินและสีแดงของธงเดิมมาเย็บต่อกันเพื่อสร้างขึ้นเป็นธงชาติใหม่ของเฮติ โดยสีน้ำเงินหมายถึงประชากรชาวเฮติที่เคยตกเป็นทาสของฝรั่งเศส สีแดงหมายถึงประชาชนที่เป็นเชื้อชาติลูกผสมระหว่างคนผิวดำและคนพื้นเมือง ซึ่งเรียกรวมกันว่า พวกมูแลตโต (mulatto) ส่วนตราแผ่นดินในธงนั้นได้เพิ่มลงในธงเมื่อปี ค.ศ. 1806 โดยตราดังกล่าวออกแบบครั้งแรกโดย อาแล็กซองดร์ เปซียง ผู้เป็นประธานาธิบดีหลังจากที่จักรพรรดิเดสซาลีนส์ถูกลอบปลงพระชนม์ในปีนั้น
มิสเวิลด์คอนติเนนทอลกรุปส์
ในปี 2548 ทางกองประกวดมิสเวิลด์ได้จัดระบบการคัดเลือกสาวงามผู้เข้ารอบรองสุดท้ายและรอบสุดท้าย โดยวิธีการแบ่งตามทวีปเป็นโซนต่าง ๆ เพื่อทำให้ง่ายต่อการจัดระเบียบผู้เข้าประกวด และง่ายต่อการคัดเลือกในการแข่งขันฟราสแทร็กต่าง ๆ ด้วย
ประเทศในทวีปแอฟริกาที่เข้าร่วมประกวดมิสเวิลด์ มีดังต่อไปนี้ :
ประเทศในทวีปอเมริกาที่เข้าร่วมประกวดมิสเวิลด์ มีดังต่อไปนี้ :ประเทศที่มาจาก แคริบเบียน ที่ส่งสาวงามเข้าประกวดมิสเวิลด์ มีดังต่อไปนี้ :ประเทศในทวีปเอเชียที่ส่งสาวงามเข้าประกวดมิสเวิลด์ มีดังต่อไปนี้ :ประเทศที่ทวีปยุโรปเหนือส่งเข้าประกวดมิสเวิลด์ มีดังต่อไปนี้ :ประเทศในทวีปยุโรปใต้ที่ส่งสาวงามเข้าประกวดมิสเวิลด์ มีดังต่อไปนี้ :
สามเหลี่ยมมังกร
สามเหลี่ยมมังกร () หรือ ทะเลปีศาจ (, 魔の海, Ma no Umi) หรือ ฟอร์โมซาเบอร์มิวดา (, จีนตัวย่อ: 福尔摩沙三角, พินอิน: Fúěrmóshā Sānjiǎo) หรือ สามเหลี่ยมเบอร์มิวดาแปซิฟิก (Pacific Bermuda Triangle) เป็นชื่อเรียกพื้นที่พื้นที่หนึ่งของบริเวณท้องทะเลของประเทศญี่ปุ่น ที่มีเนื้อที่เป็นรูปสามเหลี่ยม ตั้งอยู่รอบเกาะมิยาเกะ (ประมาณ 100 กิโลเมตรจากตอนใต้ของกรุงโตเกียว) ไปจรดถึงตะวันออกเฉียงเหนือของทะเลฟิลิปปิน
เป็นสถานที่ ๆ มีลักษณะเช่นเดียวกับสามเหลี่ยมเบอร์มิวดา ของมหาสมุทรแอตแลนติก กล่าวคือ เรือหรือเครื่องบินที่ผ่านมาในบริเวณนี้จะหายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอย ซึ่งอาณาบริเวณของสถานที่ ๆ ได้ชื่อว่าเป็นสามเหลี่ยมมังกรนั้นไม่แน่นอน ในรายงานเมื่อปี ค.ศ. 1950 ว่าอยู่ห่างจากชายฝั่งทะเลตะวันออกของญี่ปุ่นประมาณ 300 ไมล์ ใกล้กับเกาะอิซุโอชิมา จากชายฝั่ง 750 ไมล์
เรื่องราวของสามเหลี่ยมมังกร ปรากฏครั้งแรกในหนังสือพิมพ์ของญี่ปุ่นในเดือนมกราคม ค.ศ. 1955 เมื่อเรือ 9 ลำได้หายสาบสูญไปโดยไม่ทราบสาเหตุที่แท้จริง ซึ่งก่อนหน้านั้นเรือประมงขนาดเล็กอีก 7 ลำ ก็หายสูญหายไประหว่างเดือนเมษายน ค.ศ. 1949 จนถึงเดือนตุลาคม ค.ศ. 1953 ระหว่างเกาะมิยาเกะและเกาะอิซุโอชิมะ
ข้อสันนิษฐานเกี่ยวกับปรากฏการณ์ของสามเหลี่ยมมังกรนั้น นักวิทยาศาสตร์เชื่อว่าเกี่ยวข้องกับสามเหลี่ยมเบอร์มิวดาอย่างแน่นอน เนื่องจากเมื่อพิจารณาจากแผนที่โลกแล้ว ปรากฏว่าพื้นที่ทั้ง 2 ที่นั้นอยู่ในด้านที่ตรงกันข้ามกันพอดีเลยในซีกโลกอีกข้าง อีกทั้งก็ยังมีร่องน้ำลึกที่สุดในโลกอยู่เช่นเดียวกันทั้ง 2 ที่ (สามเหลี่ยมเบอร์มิวดา–ร่องลึกเปอร์โตริโก, สามเหลี่ยมมังกร–ร่องลึกก้นสมุทรมาเรียนา) สำหรับนักวิทยาศาสตร์ทื่เชื่อในทฤษฎีของสามเหลี่ยมเบอร์มิวดาว่าแท้จริงแล้วเป็นหลุมดำ (Black Hole) ที่อยู่บนโลกนั้น สามเหลี่ยมมังกรก็คือ หลุมขาว (White Hole) นั่นเอง ซึ่งอยู่อีกฟากหนึ่ง เมื่อหลุมดำดูดกลืนสสารทุกอย่างลงไปแล้ว ผ่านทางช่องที่อยู่ตรงกลางที่เรียกว่า "รูหนอน" (Worm Hole) สสารก็จะถูกพ่นให้ออกมาทางหลุมขาว ซึ่งอีกฟากหนึ่งนั่นเอง
บายิงจี
ชาวบายิงจี กลุ่มชาติพันธุ์ลูกผสมในพม่า ที่มีเชื้อสายมาจากโปรตุเกสและอินเดีย อีกทั้งยังมีลักษณะที่ใกล้เคียงกับชาวคริสตังในมะละกา ประเทศมาเลเซีย ภายหลังเมื่อชาวโปรตุเกสอพยพเข้ามาในดินแดนพม่า ก็ได้มีการสมรสข้ามเชื้อสายกัน ถึงกระนั้นมรดกทางด้านเชื้อสายของโปรตุเกสยังคงตกทอดอยู่ในวิถีชีวิต พฤติกรรม ศาสนา และอาหารการกิน รวมไปถึงรูปร่างลักษณะที่ยังมีให้เห็นอยู่จนถึงปัจจุบัน
ในภาษาพม่าจะเรียกคนนอกศาสนาที่เดิมเป็นชาวพม่าและเปลี่ยนศาสนาว่า กะลา (Kala) ซึ่งใช้เรียกกลุ่มศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกและมีใช้อยู่จนถึงปัจจุบัน ส่วนคำว่า "บายิงจี บาตา" (Bayingyi Bata) หมายถึง "ศาสนาของพวกบายิงจี" โดยคำว่า บายิงจี มาจากคำว่า "Feringhi" ในภาษาเปอร์เซียที่มีความหมายว่า "ชาวยุโรป" แต่ต่อมาได้หมายถึง "ชาวโปรตุเกสที่เกิดในอินเดีย" แต่ภายหลังในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18 เมื่อชาวพม่าไม่นิยมหันไปนับถือศาสนาคริสต์ ชาวโปรตุเกสที่เป็นชาวคริสต์เองก็ได้แต่งงานข้ามเชื้อสายกับสตรีชาวพม่าที่เป็นชาวพุทธ
โคจิ เซโอะ
โคจิ เซโอะ (; เกิด 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2517) เป็นนักเขียนการ์ตูนชาวญี่ปุ่น ผลงานเรื่องแรกเป็นการ์ตูนตอนเดียวจบชื่อเรื่องว่า "Half&Half" เขียนในปี พ.ศ. 2539 และเป็นที่โด่งดังจากการ์ตูนเรื่อง "เกมคนจริง" และ "ลุ้นรักตามสายลม"
ปัจจุบันกำลังเขียนผลงานอยู่ทั้งหมดสามเรื่องได้แก่ "บ้านของเสียงหัวใจ" ลงใน "โชเน็นแมกกาซีน", "Princess Lucia" ลงใน นิตยสาร "Blade", และ "Loveplus Rinko Days" ที่สร้างจากเกม Love Plus ของค่าย โคนามิ ลงใน "Bessatsu Shônen Magazine"
เซโอะ เคยเป็นผู้ช่วยให้แก่ สึกาสะ โอชิมะ และเป็นลูกศิษย์ของ ฟูจิโกะ ฟูจิโอะ และ มาซาฮิโตะ โซดะ
เพลงชาติสาธารณรัฐโคลอมเบีย
เพลงชาติสาธารณรัฐโคลอมเบีย () หรือที่รู้จักกันจากวรรคแรกขอเพลงว่า "โอ, กลอเรีย อินมาร์เซสิเบฺล" (¡Oh, gloria inmarcesible!) ประพันธ์ขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1887 คำร้องโดย ราฟาเอล นูเญส ทำนองโดย โอเรสเต ซินดิซี (Oreste Sindici) เพลงดังกล่าวนี้ได้รับการรับรองให้เป็นเพลงชาติโคลอมเบียอย่างเป็นทางการตามกฎหมายเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 1920
ในปี ค.ศ. 1819 ได้ถูกตีความดนตรีประกอบการเต้นรำ ซึ่งสื่อถึง 'ชัยชนะ' และ "อิสรภาพ" เพื่อเฉลิมฉลองชัยชนะของกองกำลังผู้รักชาติที่สมรภูมิโบยากา หลังจากการล่มสลายตัวของสหภาพมหาโคลัมเบีย โดย สาธารณรัฐนิวกรานาดา สืบสิทธิ์ในฐานะรัฐเอกราช โดยหลายเพลงที่ถูกเขียนขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่ ซีมอง โบลีวาร์ "บิดาแห่งการปลดปล่อยลาตินอเมริกา" และ เป็นส่วนหนึ่งของเพลงชาติที่มีประวัติความเป็นมาเก่าแก่ที่สุด เมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1836 เมื่อนักดนตรีชาวสเปน ฟรานซิส วิลลาลบลา ได้เข้ามาในโคลัมเบีย พร้อมกับคณะละครกลุ่มดังกล่าว ต่อมาได้มีการเรียบเรียงทำนองเพลงปลุกใจสำหรับนิวกรานาดา โดยได้รับอิทธิพลจากเพลง "มาร์ชาเรอัล" เพลงสรรเสริญพระบารมีของสเปน. ต่อมาทำนองเพลงดังกล่าวได้รับความนิยม และ ถือเป็นเพลงปลุกใจเพลงแรกของประเทศ บทร้องดังกล่าวมีเนื้อร้องดังต่อไปนี้ :
เหตการณ์กรณีพิพาทชายแดนโคลอมเบีย-เปรู (1932-1934), ทหารในสมรภูมิที่ทำการสู้รบ ช่วงระหว่างนั้นได้เพิ่มเนื้อร้องบรรเลงบทนำ หลังจากที่ได้ทดลองบรรเลงกับแตรฟันแฟร์. ซึ่งเนื้อร้องบรรเลงบทนำ, ดังกล่าวปัจจุบันไม่มีการร้อง. มีบทนำเนื้อร้องดังนี้:
José Antonio Amaya, ในช่วงปีค.ศ. 1930 โรงเรียนในระดับประถมศึกษา ได้มีการนำเนื้อร้องบรรเลงบทนำไปใช้ในการสอน.
ซึ่งเนื้อร้องในวรรคสุดท้ายมีความคล้ายคลึงกับเพลงชาติคิวบา, ในท่อนที่ว่า "¡Qué morir por la patría es vivir!"
โดยกฎหมาย, สถานีวิทยุและโทรทัศน์ทุกช่องของโคลอมเบีย ต้องบรรเลงเพลงชาติ 2 เวลา ช่วงเช้า 6 นาฬิกา (6:00 AM) และ ช่วงเย็น 18 นาฬิกา (6:00 PM) โดยบรรเลงดังนี้: ดนตรีนำ-บทประสานเสียง,เนื้อร้องบทที่1* และ ดนตรีนำ-บทประสานเสียง. ซึ่งการบรรเลงดังกล่าว ใช้กันในพิธีที่เป็นทางการของรัฐบาล, และ ทางสาธารณะ.
ทั้งนี้ เนื้อร้องในแต่ละบท จะร้องคั่นระหว่างบทประสานเสียง, ซึ่งเนื้อร้องทั้งหมดนั้นมี 11 บท. ในบางโอกาส อาจนำเนื้อร้องของบทอื่นๆมาใช้ขับร้องแทนบทที่1ก็ได้.
สำหรับการแข่งขันกีฬาในระดับนานาชาติ มีการบรรเลงเพลงชาติหลายรูปแบบทั้งฉบับสังเขป และ ฉบับปกติ จะบรรเลงดังนี้: 
ในงานพิธีการของทหารปืนใหญ่โคลอมเบีย ได้มีการใช้เนื้อร้อง บทที่11 ร้องแทนบทที่1.
เพ็ญพรรณ สิทธิไตรย์
เพ็ญพรรณ สิทธิไตรย์ (28 มกราคม  พ.ศ. 2469 - 3 สิงหาคม พ.ศ. 2558) เป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (ประณีตศิลป์ - แกะสลักเครื่องสด) ประจำปี พ.ศ. 2552 เป็นผู้ประดิษฐ์คิดค้นการทำอาหารแบบวิจิตร และการแกะสลักเครื่องสดเป็นรูปต่างๆ จนมีชื่อเสียงมายาวนานกว่า 50 ปี
นางเพ็ญพรรณ สิทธิไตรย์ เกิดเมื่อวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2469 ที่ ตำบลธาตุเชิงชุม จังหวัดสกลนคร เป็นบุตรคนสุดท้องของนายบุญมา และนางน้ำ วชิโรดม สำหรับชีวิตครอบครัว เพ็ญพรรณ สมรสกับนายแถมชัย สิทธิไตรย์ อดีตผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลฎีกา มีบุตร - ธิดา 6 คน ได้แก่
เพ็ญพรรณสำเร็จการศึกษาระดับวิชาชีพชั้นสูง จากโรงเรียนการช่างสตรี พระนครใต้ กรุงเทพฯ เมื่อ พ.ศ. 2489 และได้รับปริญญาครุศาสตร์บัณฑิตกิตติมศักดิ์ โปรแกรมวิชาคหกรรมศาสตร์ทั่วไป สายมัธยมศึกษา สาขาวิชาการศึกษา วิทยาลัยครูจันทรเกษม สหวิทยาลัยรัตนโกสินทร์ (ปัจจุบันคือ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม)กรุงเทพฯ เมื่อ พ.ศ. 2533
เพ็ญพรรณ รับราชการเป็นครู นับตั้งแต่ พ.ศ. 2493 เป็นต้นมา โดยเริ่มต้นบรรจุที่โรงเรียนการช่างสตรี จังหวัดสกลนคร ต่อมาใน พ.ศ. 2498 ได้ย้ายมาสอนที่โรงเรียนการช่างสตรี จังหวัดตรัง และ โรงเรียนการช่างสตรี จังหวัดสมุทรสงคราม ต่อมาใน พ.ศ. 2502 ได้ย้ายไปสอนที่โรงเรียนการช่างสตรี จังหวัดกาญจนบุรี พ.ศ. 2505 ได้ย้ายไปสอนที่โรงเรียนการช่างสตรี จังหวัดนครปฐม พ.ศ. 2510 ย้ายไปสอนที่โรงเรียนการช่างสตรี จังหวัดสุโขทัย และใน พ.ศ. 2529 ได้ย้ายมาสอนที่โรงเรียนการช่างสตรี โชติเวช หรือในปัจจุบันคือ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร วิทยาเขตโชติเวช เป็นที่สุดท้ายก่อนเกษียณอายุราชการ ใน พ.ศ. 2530
สำหรับวิชาที่นางเพ็ญพรรณสอนนั้น เป็นวิชาศิลปะประดิษฐ์ ควบคู่ไปกับจริยศึกษา หน้าที่พลเมือง ศีลธรรม และสังคมศึกษา
นางเพ็ญพรรณ สิทธิไตรย์ ถือว่าเป็นผู้มีผลงานแกะสลักเครื่องสด ผลงานที่สำคัญอันได้แก่
มะโยะอิเนะโกะโอเวอร์รัน!
มะโยะอิเนะโกะโอเวอร์รัน! () เป็นไลท์โนเวลญี่ปุ่น แต่งโดย โทโมฮิโระ มัทสึ และวาดภาพประกอบโดย เปโกะ จำนวน 12 เล่มจบ โดยเล่มสุดท้ายวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2012 โดยสำนักพิมพ์ ซุปเปอร์ แดช บุงโกะ ในเครือ ชูเอชะ สำหรับมังงะ วาดโดย เคนทาโร ยาบุกิ เริ่มตีพิมพ์ลงในนิตยสาร "จัมพ์ สแควร์" เมื่อวันที่ 4 มกราคม 2010 และอนิเมะเริ่มฉายเมื่อวันที่ 6 เมษายน 2010 และเป็นเรื่องที่เปลี่ยนผู้กำกับทุกตอน
ทะกุมิ สึซึกิ กำพร้าบิดามารดา ทำงานที่ร้านกาแฟชื่อ "สเตรย์แคตส์" (Stray Cats) กับฟุมิโนะ เซะริซะวะ เพื่อนในวัยเด็ก กับเพื่อนคนอื่น ๆ ร่วมสถาบันอุเมะโนะโมะริ (Umenomori Academy) วันหนึ่ง โอะโตะเมะ สึซึกิ พี่สาวบุญธรรมของเขา นำพาโนะโซะมิ คิริยะ เด็กหญิงคนหนึ่ง กลับมาบ้านเพื่อมาอาศัยร่วมด้วย และเมื่อชิเซะ อุเมะโนะโมะริ เพื่อนของเขา เริ่มชมรมสเตรย์แคตส์เพื่อช่วยเหลือผู้คน ชีวิตของเขาก็ต้องผจญเหตุการณ์แปลกใหม่ต่าง ๆ นับแต่นั้นเรื่อยไป
พลับพลึงธาร
พลับพลึงธาร หรือ หอมน้ำ (อังกฤษ: Onion plant, Thai onion plant, Water onion) พืชน้ำชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Crinum thaianum" อยู่ในวงศ์พลับพลึง (Amaryllidaceae) จัดเป็นพืชอวบน้ำ ดอกมีสีขาว มี 6 กลีบ ในก้านชูดอกหนึ่งๆ จะมีหลายก้านดอก จะทะยอยบานติดต่อกันไป ดอกหนึ่งๆ จะมีก้านเกสร 6 อัน มีเกสรสีเหลืองที่ปลายก้านเกสร ตรงกลางดอกจะมีก้านเกสรตัวเมียโผล่มาจากแกนกลางของดอก หลังจากผสมเกสร กะเปาะเมล็ดจะเจริญเติบโตที่โคนก้านดอก กะเปาะหนึ่งจะมีจำนวนเมล้ดที่ไม่เท่ากัน มีลักษณะบูดเบี้ยวเป็นทรงที่ไม่แน่นอน พอเมล็ดแก่จะหลุดออกจากกะเปาะ พัฒนาสายรกออกด้านใดด้านหนึ่งของเมล็ด ตรงปลายสายรกจะพัฒนาเป็นต้นใหม่และมีรากยึดติดกับพื้นคลอง ในระหว่างที่รากยังไม่สามารถเกาะยึดพื้นคลองได้ เมล็ดจะเป็นแหล่งอาหารให้กับต้นอ่อนได้นาน 3-4 เดือน หัวมีลักษณะคล้ายหัวหอม จึงมีชื่อเรียกว่า "หอมน้ำ" หัวจะโผล่ขึ้นเหนือผิวดินประมาณ 1 ใน 3 เพื่อป้องกันการเน่า ใบจะเป็นสีเขียวเรียวยาวเหมือนริบบิ้น ความยาวขึ้นอยู่กับระดับน้ำ บางพื้นที่ที่น้ำลึกใบอาจจะยาวได้ถึง 4 เมตร
พลับพลึงธาร ถือได้ว่าเป็นพืชน้ำที่สวยงามและหายากมากที่สุดชนิดหนึ่ง โดยพบได้เฉพาะที่จังหวัดระนองตอนล่างและพังงาตอนบน ในจังหวัดระนองพบที่คลองนาคา ตำลนาคา อำเภอสุขสำราญ และที่คลองบางปรุ ตำบลกะเปอร์ อำเภอกะเปอร์ ส่วนที่จังหวัดพังงา พบที่คลองตาผุด บ้านห้วยทรัพย์ คลองสวนลุงเลื่อน ตำบลคุระ อำเภอคุระบุรี คลองนายทุย คลองบ้านทับช้าง คลองบ้านโชคอำนวย ตำบลแม่นางขาว อำเภอคุระบุรี และตามคลองย่อยต่างๆ ในเขตรอยต่ออำเภอคุระบุรีและอำเภอตะกั่วป่า เป็นพืชเฉพาะถิ่น ไม่พบที่ใหนในโลก ปัจจุบันพบเหลือแค่ร้อยละ 1 เท่านั้น และพบขึ้นอยู่อย่างกระจัดกระจาย จึงได้ขึ้นเป็นบัญชีพืชที่ใกล้สูญพันธุ์ของโลก (IUCN Redlist) เมื่อปี ค.ศ. 2011 สาเหตุของการลดลงเนื่องจาก การเก็บหัวจำหน่ายเป็นพืชน้ำประดับ และจากสาเหตุการขุดลอกคลองเพื่อแก้ปัญหาน้ำท่วม
พลับพลึงธาร จะออกดอกบานสะพรั่งในช่วงหน้าแล้งของพื้นที่อันดามันตอนบน ประมาณปลายเดือนกันยายนถึงเดือนธันวาคม ของทุกปี
พลับพลึงธารจะขึ้นได้ดีในอุณหภูมิของน้ำประมาณ 18-28 องศาเซลเซียส ค่าความเป็นกรดเป็นด่างของน้ำระหว่าง 5.5-9 และเป็นพื้นที่ที่มีต้นน้ำอุดมสมบูรณ์ เป็นลำคลองที่มีน้ำใสสะอาด และมีการไหลเวียนของน้ำดีแต่กระแสน้ำไม่แรงมากเกินไป พลับพลึงธาร ถือว่าเป็นดรรชีชี้วัดความอุดมสมบูรณ์ของน้ำและลำคลองได้ ดอกมีความสวยงามประกอบกับความหายาก และแปลกประหลาด จึงทำให้พลับพลึงธารได้รับฉายาว่า "ราชินีแห่งสายน้ำ"
พลับพลึงธารมีชื่อเรียกในท้องถิ่นว่า "หัวหญ้าช้อง" ปัจจุบันนิยมเรียกว่าพลับพลึงธาร มากกว่าหอมน้ำ เพราะมีดอกคล้ายดอกพลับพลึง แต่ขึ้นอยู่ในน้ำ ซึ่งสถานะของพลับพลึงธารยังมิได้ถูกบรรจุในบัญชีของอนุสัญญาว่าด้วยการค้าระหว่างประเทศซึ่งชนิดสัตว์ป่าและพืชป่าใกล้สูญพันธุ์ หรือ CITES และไม่ได้รับการการคุ้มครองภายใต้กฎหมายใดใดในประเทศไทย และแม่น้ำลำคลองที่เป็นถิ่นที่อยู่อาศัยของพลับพลึงธาร ก็ยังไม่มีกฎหมายใดใด ให้การคุ้มครอง อย่างไรก็แล้วแต่ ในระดับพื้นที่ ชุมชนและกลุ่มอนุรักษ์ต่างๆ ในหมู่บ้านที่พบพลับพลึงธาร ได้มีกิจกรรมการอนุรักษ์และฟื้นฟู และมีกฎระเบียบต่างๆ ที่ห้ามการขุดหาหัวพลับพลึงธารเพื่อการค้า เช่น ชมรมเพลินไพรศรีนาคา กลุ่มอนุรักษ์คลองบางปรุ กลุ่มอนุรักษ์บ้านห้วยทรัพย์ กลุ่มอนุรักษ์บ้านนายทุย และกลุ่มอนุรักษ์บ้านบางซอย พลับพลึงธารบ้านบางวัน เป็นต้น ภายใต้การสนับสนุนขององค์การระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ (IUCN) และเครือข่ายอนุรักษ์ลุ่มน้ำอันดามันตอนบน 
สมศักดิ์ สุนทรนวภัทร, พลับพลึงธารหนึ่งเดียวในโลก 2012,
เพจอนุรักษ์ พลับพลึงธารบ้านบางวัน
รัฐนายาริต
รัฐนายาริต () เป็นรัฐในประเทศเม็กซิโก ตั้งอยู่ช่วงกลางฝั่งตะวันตกของหาด ติดกับมหาสมุทรแปซิฟิก รัฐนายาริตติดกับรัฐซีนาโลอาทางตะวันตกเฉียงเหนือ, ติดกับรัฐดูรังโกทางทิศเหนือ, ติดกับรัฐซากาเตกัสทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ และติดกับรัฐฮาลิสโกทางทิศใต้ โดยติดกับมหาสมุทรแปซิฟิกทางทิศตะวันตก เมืองหลวงของรัฐนายาริตคือเมือง เตปิก ที่ตั้งอยู่ทางใต้ของแม่น้ำเตปิก
รัฐดูรังโก
รัฐดูรังโก () เป็นรัฐในประเทศเม็กซิโก มีประชากรราว 1,509,118 คน เป็นรัฐที่มีความหนาแน่นประชากรน้อยที่สุดเป็นอันดับ 2 รองจากรัฐบาฮากาลิฟอร์เนียซูร์ เมืองหลวงของรัฐคือเมือง ดูรังโก
สามเวท
สามเวท (ภาษาสันสกฤต: सामवेद, sāmaveda, จากคำว่า สามานฺ "บทเพลง" + เวท "ความรู้"), เป็นคัมภีร์พระเวทอันดับที่สอง (ตามลำดับที่ถือโดยทั่วไป) ในบรรดาพระเวททั้งสี่ นับเป็นคัมภีร์ฮินดูที่สำคัญและเก่าแก่มาก เนื้อหาส่วนที่เก่าแก่ที่สุด มีอายุราว 1,000 ปีก่อนคริสตกาล โดยมีความสำคัญและความเก่าแก่รองจากคัมภีร์ฤคเวท เนื้อหาประกอบด้วยรวมบทสวด (สังหิตา) และร้อยกรองอื่นๆ โดยนำมาจากฤคเวท (ยกเว้น 75 บท) เพื่อใช้เป็นบทร้องสวดเป็นทำนองตามพิธีกรรม เรียกว่า "สามคาน" สวดโดยนักบวชที่เรียกว่า "อุทคาตา" ขณะทำพิธีคั้น กรอง และผสมน้ำโสม เพื่อถวายเทพเจ้า
รัฐรีโอเดจาเนโร
รัฐรีโอเดจาเนโร หรือ รัฐรีอูดีจาเนรู () เป็น 1 ใน 26 รัฐของประเทศบราซิล ตั้งอยู่ในภาคตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศ ติดกับรัฐมีนัสเชไรส์ทางทิศเหนือและตะวันตกเฉียงเหนือ, ติดกับรัฐเอสปีรีตูซันตูทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ และติดกับรัฐเซาเปาลูทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ และติดกับมหาสมุทรแอตแลนติกทางทิศตะวันออกและใต้ รัฐรีโอเดจาเนโรมีพื้นที่ 43,653 ตร.กม. เมืองหลวงของรัฐคือเมืองรีโอเดจาเนโร
รัฐอีดัลโก
รัฐอีดัลโก () เป็นรัฐของประเทศเม็กซิโก ช่วงกลางของประเทศ อยู่ติดกับรัฐซันลุยส์โปโตซีทางทิศเหนือ, ติดกับรัฐเวรากรูซและรัฐปวยบลา ทางทิศตะวันออก ติดกับรัฐตลัซกาลาและรัฐเม็กซิโกทางทิศใต้ และติดกับรัฐเกเรตาโรทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ เป็นหนึ่งในรัฐของเม็กซิโกที่มีประชากรพูดภาษาเม็กซิโกพื้นเมืองมาก รัฐครอบคลุมพื้นที่ 20,502 ตร.กม. และมีประชากร 2,345,514 คน (ข้อมูลปี 2005) ชื่อรัฐตั้งชื่อตาม มีเกล อีดัลโก ผู้นำการนำอิสรภาพ เมืองหลวงของรัฐคือเมือง ปาชูกา
อันดอร์ราลาเวยา
อันดอร์ราลาเวยา () เป็นเมืองหลวงของประเทศอันดอร์ราซึ่งตั้งอยู่บนเทือกเขาพิเรนีสระหว่างประเทศฝรั่งเศสกับประเทศสเปน อุตสาหกรรมหลักของเมืองคือด้านการท่องเที่ยว ถึงแม้ว่าประเทศจะมีรายได้นำเข้าจากการเป็นแหล่งหลบภาษี นอกจากนั้นยังมีสินค้าพื้นเมืองอย่างเฟอร์นิเจอร์และบรั่นดี
อันดอร์ราลาเบยา มีประชากรตามการสำรวจในปี ค.ศ.2009 จำนวน 23,380คน โดยจำแนกเป็น ชาวสเปน 43% ชาวอันดอร์รา 33% ชาวโปรตุเกส 11%ชาวฝรั่งเศส 7% และกลุ่มอื่นๆ