hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
คาโมะ (จังหวัดกิฟุ)
คาโมะ () เป็นอำเภอที่อยู่ในจังหวัดกิฟุในประเทศญี่ปุ่น ประชากรในอำเภอเมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2554 มีจำนวน 52,536 คน มีพื้นที่ทั้งหมด 615.17 ตร.กม. (ตารางกิโลเมตร)
นากัตสึงาวะ
นากัตสึงาวะ เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในโทโน (พื้นที่ทางตะวันออกของจังหวัดกิฟุ) ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2495)
หมู่เกาะวินด์เวิร์ด
หมุ่เกาะวินด์เวิร์ด () หรือ อีลดูว์ว็อง () เป็นกลุ่มเกาะทางทิศตะวันออกของหมู่เกาะโซไซเอตีในเฟรนช์โปลินีเซียซึ่งเป็นอาณานิคมโพ้นทะเลของประเทศฝรั่งเศสในมหาสมุทรแปซิฟิกใต้
เขาพระวิหาร (กล้วยไม้)
เขาพระวิหาร เป็นกล้วยไม้ชนิดหนึ่งในสกุลพระยาฉัททันต์ ใบหนา ขนาดใหญ่ ปลายใบหยัก ช่อดอกออกที่ข้างลำต้น ขนาดยาวมาก กลีบดอกด้านหน้าสีเหลือง จุดสีม่วงแดง กลีบด้านหลังสีชมพูเข้ม กลีบดอกและกลีบเลี้ยงหนา แข็ง ดอกบานนานหลายเดือน มีกลิ่นหอม ออกดอกช่วงเมษายนถึงพฤษภาคม พบในที่ราบลุ่มของประเทศฟิลิปปินส์ ไทย ลาวและเกาะนิวกินี ในประเทศไทยพบที่จังหวัดสกลนครและอุบลราชธานี
โบราไกย์
โบราไกย์ () คือเกาะในประเทศฟิลิปปินส์ อยู่ห่างจากกรุงมะนิลาไปทางทิศใต้ประมาณ 315 กิโลเมตร
โบราไกย เป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่ขึ้นชื่ออย่างมากของฟิลิปปินส์ โดยเฉพาะในปี ค.ศ. 2012 ได้รับการโหวตจากนิตยสารทราเวล + เลเชอร์
ให้เป็นเกาะที่เป็นสถานที่ท่องเที่ยวเป็นอันดับหนึ่งของโลก นอกจากนี้ยังได้รับเลือกให้เป็นจุดมุ่งหมายปลายทางที่สงบเงียบและเป็นแหล่งบันเทิงยามราตรีที่ยอดเยี่ยม
โบราไกย์ ขึ้นชื่ออย่างมากในเรื่องหาดทรายที่เป็นสีขาวและสะอาดมาก เนื่องจากมีกฎหมายที่เข้มงวดมากเรื่องการทิ้งขยะ โดยหากทิ้งขยะแม้แต่ชิ้นเดียวจะถูกปรับเป็นเงินถึง 1,500 เปโซ เมื่อหาดทรายขาวสะอาด จึงไม่มีใครอยากจะทำให้เกิดความสกปรกอีก ซึ่งคำว่า "โบรา" (Bora) นั้นเป็นภาษาตากาล็อกแปลว่า "สีขาว" หรือ "นุ่น" "โบราไกย์" (Boracay) หมายถึง "หาดทรายขาว" หรือ "หาดทรายนุ่น"
โบราไกย์ นอกจากจะเป็นแหล่งท่องเที่ยวดำน้ำระดับโลกแล้ว บนเกาะยังมีตลาดสดขายอาหารทะเลหลากหลายชนิดอีกด้วย เช่น กุ้งมังกร, ปลากะรังดอกแดง รวมถึงเม่นทะเล
วงศ์ปลาหัวตะกั่ว
วงศ์ปลาหัวตะกั่ว () เป็นวงศ์ของปลาน้ำจืดและน้ำกร่อยขนาดเล็ก อยู่ในอันดับ Cyprinodontiformes อันเป็นอันดับเดียวกับวงศ์ปลาสอดหรือปลาหางนกยูง (Poeciliidae) ใช้ชื่อวงศ์ว่า Aplocheilidae (/แอ็พ-โล-ไคล-อิ-ดี้/)
มีรูปร่างโดยรวมป้อมสั้น ปากแหลม ปากบนยืดหดได้ดี นัยน์ตาโตและอยู่ส่วนบนของหัว ครีบท้องอยู่ใกล้กับครีบก้น เส้นข้างลำตัวไม่สมบูรณ์และปรากฏให้เห็นเฉพาะบริเวณเหนือครีบอก ครีบหลังอยู่ใกล้กับครีบหาง ครีบก้นใหญ่ ครีบหางปลายกลมมน
เป็นปลาขนาดเล็ก มีขนาดความยาวเต็มที่ไม่เกิน 10 เซนติเมตร มักอาศัยอยู่รวมเป็นฝูงบริเวณผิวน้ำ โดยหากินแมลงน้ำ เช่น ลูกน้ำ, ไรแดง เป็นอาหาร
มีพฤติกรรมการวางไข่ โดยวางไข่ติดกับไม้น้ำ และไข่ผูกติดกันเป็นแพ บางชนิดอมไข่ไว้ในปาก
เป็นปลาที่มีสมาชิกในวงศ์มากมาย หลายสกุล หลายร้อยชนิด จึงแบ่งออกได้เป็น 2 วงศ์ย่อย (ดูในตาราง)
พบกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวาง โดยพบตั้งแต่ทวีปอเมริกาเหนือจนถึงอเมริกาใต้, แอฟริกา, เอเชียใต้, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้จนถึงอินโดนีเซีย สำหรับในประเทศไทยพบเพียงชนิดเดียวเท่านั้น คือ ปลาหัวตะกั่ว ("Aplocheilus panchax") พบได้ในทุกแหล่งน้ำทั่วประเทศ
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยมีชื่อเฉพาะในวงการปลาสวยงามว่า "คิลลี่ฟิช"
อันดับปลาหัวตะกั่ว
อันดับปลาหัวตะกั่ว หรือ อันดับปลาออกลูกเป็นตัว () เป็นอันดับของปลากระดูกแข็งขนาดเล็กอันดับหนึ่ง พบกระจายพันธุ์โดยทั่วไปในแหล่งน้ำจืดและน้ำกร่อยของเขตร้อนและเขตอบอุ่นทั่วโลก ใช้ชื่ออันดับว่า Cyprinodontiformes
โดยมากแล้วเป็นปลาที่มีขนาดเล็กมีความยาวโดยเฉลี่ยไม่เกิน 10 เซนติเมตร มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง หากินและอาศัยบริเวณผิวน้ำ โดยเฉพาะริมฝั่งที่มีไม้น้ำหรือร่มไม้ขึ้นครึ้ม ส่วนมากมีสีสันสวยงาม มีความแตกต่างระหว่างตัวผู้และตัวเมียค่อนข้างชัดเจน
พบกระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในทวีปอเมริกาเหนือ, อเมริกากลางจนถึงอเมริกาใต้, แอฟริกา และบางส่วนในทวีปเอเชีย เช่น เอเชียใต้ และเอเชียอาคเนย์
ปลาในอันดับนี้ส่วนมากออกลูกเป็นไข่ แต่มีบางชนิดออกลูกเป็นตัว ชนิดที่ออกลูกเป็นตัวจะมีลักษณะเฉพาะ คือ ตัวผู้จะมีอวัยวะสืบพันธุ์ ซึ่งมีการพัฒนาลักษณะโครงสร้างมาจากก้านครีบก้นคือ จะมีลักษณะแหลมยาวเรียกว่า โกโนโพเดียม ซึ่งจะใช้เป็นอวัยวะนี้ผสมพันธุ์กับตัวเมียส่วนอวัยวะสืบพันธุ์ภายนอกของตัวเมียจะมีช่องเพศอยู่บริเวณหน้าครีบก้น ซึ่งตัวผู้จะใช้อวัยวะที่เรียกว่าโกโนโพเดียม สอดเข้าไปในช่องเพศของตัวเมีย และส่งน้ำเชื้อเข้าไปผสมกับไข่ของตัวเมียหรืออาจจะถูกเก็บไว้ในท่อนำไข่ ปลาในอันดับนี้สามารถออกลูกเป็นตัว โดยไข่ที่อยู่ในท้องของตัวเมียจะถูกผสมโดยน้ำเชื้อของตัวผู้ และไข่ก็จะพัฒนาอยู่ในท้องของตัวเมียจนกระทั่งฟักออกเป็นตัว ซึ่งปลาตัวเมียที่ได้ผสมกับปลาตัวผู้เพียงครั้งเดียว จะสามารถให้ลูกได้ต่อไปอีกหลายครั้ง ถึงแม้ว่าจะไม่ได้รับการผสมพันธุ์กับตัวผู้อีกเลย โดยไข่จะผสมพันธุ์กับน้ำเชื้อที่ถูกกักเก็บไว้ในท่อนำไข่ ซึ่งการที่ปลาออกลูกเป็นตัวตัวเมียสามารถกักเก็บน้ำเชื้อตัวผู้ได้ยาวนานนั้นขึ้นอยู่ชนิดและความสมบูรณ์ของตัวแม่ปลา
ปลาในอันดับนี้โดยรวม เป็นที่รู้จักกันดีของมนุษย์ โดยมิได้นำมารับประทานเป็นปลาเศรษฐกิจ แต่มีการนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามกันมาอย่างยาวนานแล้ว เพราะเลี้ยงง่าย มีความสวยงาม เนื่องจากเป็นปลาขนาดเล็ก และมักว่ายอยู่บรเวณผิวน้ำ ซึ่งในปัจจุบันมีการเพาะขยายพันธุ์กันอย่างกว้างขวางนเกิดเป็นสายพันธุ์แปลก ๆ และสวยงามกว่าที่มีอยู่ในธรรมชาติจริง ๆ มากมาย อีกทั้งยังมีประโยชน์ในการกำจัดลูกน้ำซึ่งเป็นตัวอ่อนของยุงได้เป็นอย่างดีอีกด้วย
โดยปลาในวงศ์นี้ที่เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดี คือ วงศ์ปลาหัวตะกั่ว (Aplocheilidae) และ วงศ์ปลาสอด (Poeciliidae) ซึ่งรวมถึงปลาหางนกยูง ("Poecilia reticulata") ด้วย
ปลาหัวตะกั่วทองคำ
ปลาหัวตะกั่วทองคำ หรือชื่อที่เรียกในวงการปลาสวยงามว่า ปลามังกรน้อย () เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Aplocheilus lineatus" อยู่ในวงศ์ปลาหัวตะกั่ว หรือ วงศ์ปลาคิลลี่ (Aplocheilidae)
มีรูปร่างทั่วไปคล้ายกับปลาหัวตะกั่ว ("A. panchax") ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน ซึ่งพบในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ แต่สำหรับปลาหัวตะกั่วทองคำนั้นจะพบในตอนใต้ของประเทศอินเดีย และศรีลังกา
มีขนาดความยาวเต็มที่ประมาณ 10 เซนติเมตร จัดเป็นปลาชนิดหนึ่งในวงศ์นี้ที่มีขนาดใหญ่ ตัวผู้มีครีบที่แหลมยาวคล้ายหอกกว่าตัวเมีย และมีแถบสีแดงและดำบริเวณครีบ ซึ่งตัวเมียไม่มี
เป็นปลาที่มีสีสันสวยงามมากชนิดหนึ่ง โดยจะมีสีเหลืองทองสว่างไสวไปทั่วทั้งตัว อันเป็นที่มาของชื่อเรียก ขณะที่บางตัวที่มีสีซีดจะเป็นสีเขียวหรือขาวจาง ๆ
เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม โดยเฉพาะในตู้ไม้น้ำ หรือเลี้ยงเดี่ยว ๆ ซึ่งสามารถเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงได้แล้ว โดยเป็นปลาที่ออกไข่แพร่พันธุ์ง่าย ปลาจะวางไข่ติดกับไม้น้ำ ไข่จะมีเส้นใยพันอยู่รอบ ใช้เวลาฟักเป็นตัวราว 12-14 วัน ปลามีอายุยืนยาวได้ถึง 4 ปี โดยมีช่วงเว้นระยะการวางไข่ราว 2 สัปดาห์
ปลาหัวตะกั่ว
"ระวังสับสนกับ ปลาซิวหัวตะกั่ว"
ปลาหัวตะกั่ว หรือ ปลาหัวเงิน หรือ ปลาหัวงอน () เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Aplocheilus panchax" อยู่ในวงศ์ปลาหัวตะกั่ว (Aplocheilidae)
มีลักษณะทั่วไปคล้ายกับปลาในวงศ์ปลาซิวข้าวสาร (Adrianichthyidae) ซึ่งเป็นปลาต่างวงศ์กัน มีลำตัวกลมยาว หัวโตกว้าง มองด้านข้างเห็นปลายแหลม สันหัวแบน ปากซึ่งอยู่ปลายสุดเชิดขึ้น ตาโต และอยู่ชิดแนวสันหัว เกล็ดใหญ่ ครีบต่าง ๆ มีขอบกลม ครีบหลังมีขนาดเล็กอยู่ใกล้ครีบหาง พื้นลำตัวมีสีเทาอมเหลือง ครีบต่าง ๆ สีออกเหลือง โคนครีบหลังสีดำ มีจุดเด่น คือ มีจุดกลมสีเงินเหมือนสีของตะกั่วขนาดใหญ่โดดเด่นอยู่บนสันหัวระหว่างนัยน์ตา อันเป็นที่มาของชื่อเรียก
มีขนาดยาวประมาณ 8 เซนติเมตร แต่มีขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 3-6 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในแหล่งน้ำจืดและน้ำกร่อยตั้งแต่อนุทวีปอินเดียและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้จนถึงอินโดนีเซีย สำหรับในประเทศไทยพบกระจายอยู่ทุกภาค จัดเป็นปลาที่หาได้ง่าย และเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นในวงศ์นี้ที่พบได้ในประเทศ
มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูง กินตัวอ่อนของแมลงน้ำ เช่น ลูกน้ำและแพลงก์ตอนสัตว์เป็นอาหาร ตัวผู้มีขนาดตัวที่ใหญ่กว่าตัวเมีย ครีบใหญ่กว่าและสีสันต่าง ๆ ก็สดกว่า และมีนิสัยก้าวร้าวชอบกัดกันเองในฝูง ผู้คนในสมัยโบราณจึงนักนิยมจับมาเลี้ยงดูเพื่อการกัดกันเป็นการพนันเหมือนปลากัดหรือปลาเข็ม
หลวงมัศยจิตรการและโชติ สุวัตถิ ได้กล่าวถึงปลาหัวตะกั่วเมื่อปี พ.ศ. 2503 ไว้ว่า
ปลาหัวตะกั่วมีชื่อเรียกในภาษาใต้ว่า "หัวกั่ว" ปัจจุบันมีการเพาะขยายพันธุ์กันเป็นปลาสวยงาม
ปลาหัวงอน
ปลาหัวงอน หรือ ปลาหัวตะกั่ว () เป็นสกุลของปลาน้ำจืดและน้ำกร่อยสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า "Aplocheilus" (/แอ็พ-โล-โคล-อัส/; มาจากภาษากรีก ""Aploe"" หมายถึง "เดี่ยว" และ ""cheilos"" หมายถึง "ริมฝีปาก")
จัดอยู่ในวงศ์ปลาคิลลี่ (Aplocheilidae) มีลักษณะสำคัญคือ ปากยืดหดได้ มีฟันที่กระดูกเพดานปากชิ้นกลาง ฐานของครีบอกอยู่ต่ำกว่าระดับกึ่งกลางลำตัว ครีบหางมนกลม
เป็นปลาที่พบกระจายพันธุ์อยู่ทั่วในทุกแหล่งน้ำอย่างกว้างขวางในอนุทวีปอินเดียจนถึงเอเชียอาคเนย์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในภูมิภาคซุนดา มีขนาดทั่วไปไม่เกิน 10 เซนติเมตร ตัวผู้มีขนาดใหญ่กว่าและสีสันสวยงามและหลากหลายกว่าตัวเมีย เป็นปลาที่ออกลูกเป็นไข่ โดยจะวางไข่ไว้กับไม้น้ำ ไข่จะฟักเป็นตัวใช้เวลาประมาณ 12-14 วัน
การที่มีถิ่นการแพร่ขยายพันธุ์อย่างกว้างขวางเช่นนี้ มีการสันนิษฐานจากนักวิทยาศาสตร์ว่า มิได้เกิดจากธรรมชาติ แต่เป็นด้วยมนุษย์ซึ่งได้เลี้ยงปลาสกุลนี้เป็นปลาสวยงามอยู่แล้ว อีกทั้งไข่ยังมีคุณลักษณะพิเศษ คือ ทนร้อน และทนแห้งได้เป็นอย่างดีเช่นเดียวกับปลาคิลลี่ฟิช (สามารถส่งไปในซองจดหมายได้ด้วย) จึงประมาณกันว่าการกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางนั้นเกิดจากการ่มีไข่ปลาติดไปกับการขนส่งต้นข้าว หรือพืชน้ำต่าง ๆ
แต่ตัวผู้มีอุปนิสัยก้าวร้าว มักชอบกัดกันเองคล้ายกับปลากัดหรือปลาเข็ม ซึ่งเป็นปลาต่างวงศ์กัน ซึ่งคนไทยในสมัยโบราณมักจะจับมากัดกันเพื่อการพนัน
ลาดอนนาแอโมบีเล
ลาดอนนาแอโมบีเล (; , อิสตรีนี้ช่างแปรปรวน) เป็นอาเรียจากองก์ที่หนึ่ง ของอุปรากรเรื่อง "รีโกเลตโต" (Rigoletto) ผลงานในปี ค.ศ. 1851 ของจูเซปเป แวร์ดี ดัดแปลงจากบทละครภาษาฝรั่งเศส Le roi s'amuse ของวิกตอร์ อูโก ขับร้องโดยตัวละครดยุกแห่งมันทัว ซึ่งเป็นเพลย์บอยมากรัก ร้องบรรยายความรู้สึกของตนเอง โดยเข้าใจว่าตนเองนั้นเข้าใจเพศหญิงเป็นอย่างดี
อาเรียท่อนนี้ออกแสดงครั้งแรกในการแสดงรอบปฐมทัศน์เรื่อง รีโกเลตโต ที่โรงอุปรากรลาเฟนีเช (La Fenice) เวนิส เมื่อวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 1851 มีท่วงทำนองที่ติดหู และเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้อุปรากรรีโกเลตโต ยังคงได้รับความนิยมติดอันดับที่ 10 มาจนถึงปัจจุบัน นิยมขับร้องโดยนักร้องชายเสียงเทเนอร์ เช่น เอนรีโก การูโซ, มาริโอ แลนซา, ลูชาโน ปาวารอตตี, ปลาซีโด โดมิงโก และปรากฏอยู่ในวัฒนธรรมสมัยนิยมเป็นจำนวนมาก รวมทั้งในภาพยนตร์ไทย "โรงแรมนรก" ของรัตน์ เปสตันยี ขับร้องโดยสมพงษ์ พงษ์มิตร
ฮานามิ
ฮานามิ () เป็นประเพณีดั้งเดิมของประเทศญี่ปุ่น กล่าวถึงการชมและเพลิดเพลินไปกับความงามของดอกไม้ โดยเฉพาะดอกซากูระ ธรรมเนียมของประเพณีฮานามิเกิดขึ้นมานานกว่าพันปี และยังคงเป็นที่นิยมในญี่ปุ่นจนถึงทุกวันนี้ ฮานามิจะถูกจัดขึ้นในช่วงฤดูใบไม้ผลิ ซึ่งกลับกันกับเทศกาลโมมิจิการิ (紅葉狩り) ที่จัดขึ้นในฤดูใบไม้ร่วง ดอกซากูระจะบานเพียงหนึ่งหรือสองสัปดาห์เท่านั้น และมักจะบานในเดือนมีนาคมถึงเมษายน ในช่วงนี้ชาวญี่ปุ่นรวมทั้งสื่อเองจะรอและติดตามกันอย่างใจจดใจจ่อ ช่อดอกจะบานสะพรั่งทั้งต้น (満開 - "มังไก") หลังจากที่ดอกช่อแรก (開花 - "คังอิกะ") บานแล้วประมาณหนึ่งอาทิตย์ และเพียงไม่กี่อาทิตย์หลังจากที่ดอกบานสะพรั่งเต็มที่แล้ว ดอกไม้เหล่านี้ก็จะร่วงลงมาจากต้นทั้งหมด
นอกจากนี้ยังมีธรรมเนียมหนึ่งของฮานามิที่เก่าแก่กว่าการชมซากูระ นั่นคือการฉลองการบานของดอกพลัม (梅 - "อูเมะ") ซึ่งยังคงปฏิบัติกันในญี่ปุ่น โดยเฉพาะในหมู่ผู้สูงอายุ ผู้ต้องการความสงบเงียบมากกว่าการฉลองการบานของซากูระ ซึ่งเป็นที่นิยมในหมู่วัยรุ่น และบางครั้งก็มีคนคับคั่งมากและมีเสียงดัง
สถานที่ดังกล่าวเป็นแหล่งชมดอกซากูระที่มีชื่อเสียงและเป็นที่นิยมของคนญี่ปุ่น แบ่งตามเมืองได้ดังนี้
นอกจากนี้ยังมีแหล่งชมดอกซากูระกระจายอยู่ทั่วไปในเมืองต่างๆ ทั่วญี่ปุ่น เช่น สวนซังเกเอ็ง เมืองโยโกฮามะ ปราสาทฮิเมจิ เมืองฮิเมจิ ปราสาทฮิโรซากิ เมืองฮิโรซากิ เป็นต้น
พระครูประยุตนวการ (แย้ม ฐานยฺตโต)
หลวงปู่แย้ม เกิดเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2458 ตรงกับรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาวชิราวุธ ฯ พระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ณ ตำบลบ้านตูม อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม เป็นบุตรของนายแหยม และนางวงษ์ เดชมาก เป็นพระเกจิอาจารย์ชื่อดังแห่งนครปฐมอีกรูปหนึ่ง ท่านเป็นเจ้าอาวาสวัดอรัญญิการาม (สามง่าม)รูปปัจจุบัน ท่านอุปสมบทเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2481 โดยมีหลวงปู่สุข ปทุมสุวณโณ วัดห้วยจระเข้ เป็นพระอุปัชฌาย์,พระอธิการเต๋ คงทอง เป็นพระกรรมวาจาจารย์ หลังจากอุปสมบท ได้ศึกษาเล่าเรียนด้านการปฏิบัติวิปัสสนากัมมัฏฐานการเจริญสมาธิ-จิต เล่าเรียนวิชาอาคม การจารอักขระเลขยันต์ต่าง ๆ จากหลวงพ่อเต๋ คงทอง ซึ่งเป็นพระอาจารย์ที่ ให้ความเมตตา ครอบครูถ่ายทอดวิชาความรู้ให้อย่างครบถ้วน ในวัยหนุ่มของท่าน ท่านชอบออกธุดงค์ไปยังป่าเขาลำเนาไพร ท่านชอบวิเวก และไปศึกษาวิชาเพิ่มเติมจากพระอาจารย์หลายท่าน อาทิ หลวงพ่อเหลือ วัดสาวชะโงก จังหวัดฉะเชิงเทรา อย่างมีความ วิริยอุตสาหะเป็นอย่างยิ่งจนทำให้ท่านมีสมาธิจิตกล้าแกร่งมีความรู้และ ประสบการณ์ในด้านไสยเวทวิทยาเพิ่มพูนขึ้น และท่านเป็นคนมีความรู้ทางด้านโหราศาสตร์ การสะเดาะเคราะห์ และการรักษาโรค ด้วยยาสมุนไพรต่าง ๆ การเสริมดวงชะตา และการสร้างวัตถุมงคลต่าง ๆ หลังจากหลวงพ่อเต๋ คงทอง ได้มรณภาพแล้ว ท่านจึงได้รับแต่งตั้งให้ขึ้นดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดสามง่ามเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2525
วัตถุมงคลของหลวงปู่แย้ม มีอยู่หลายรุ่นเช่น รุ่น พ.ศ. 2516 เป็นรุ่นที่หลวงพ่อท่านสร้างขึ้นมา เพื่อฉลองอายุครบ 5 รอบ 60 ปี เป็นเหรียญที่ดีหายากค่านิยมอยู่ในระดับสูง เพราะมีประสบการณ์เรื่องคงกระพันชาตรีหลายครั้งโดยเฉพาะประสบการณ์ที่เกิด ขึ้นที่เขตบางรัก กรุงเทพฯ มีผู้รายกลุ่มหนึ่ง ถูกตำรวจลอบยิง แต่ว่ายิงไม่ออก ต้องใช้วิธีจับเป็น ปรากฏว่า แขวนเหรียญรุ่นแรกของหลวงปู่แย้ม พ.ศ. 2516 ขนาดนายตำรวจคนนั้นยังฝากตัวเป็นลูกศิษย์ของท่าน และวัตถุมงคลของท่านก็มีมากมาย อาทิ กุมารทอง พระกริ่งชินบัญชร พระผงรูปเหมือนเหรียญหล่อ พระขุนแผน เนื้อว่าน พระผงนางพญาเนื้อว่าน ตะกรุดโทน ตะกรุดชุด ตะกรุดสามห่วง ผ้ายันต์ มีอิทธิฤทธิ์ ปาฏิหาริย์ เป็นที่เลื่องลือระบือไกลทั้งในเมืองไทยและต่างประเทศ แต่ที่โด่งดังกล่าวขวัญไปทั่วประเทศก็มี อิทธิฤทธิ์ ปาฏิหาริย์ ความเข้มขลังก็คือ กุมารทองเนื้อดินและเนื้อโลหะทุกรุ่นที่ กุมารทอง หลวงปู่แย้ม ปลุกเสก ลูกศิษย์ของท่านก็ได้นำวัตถุมงคลของท่านไปบูชาเพื่อให้เป็นสิริมงคลกับตัวเอง
อำเภอฮิงาชิสึงารุ
อำเภอฮิงาชิสึงารุ () เป็นอำเภอที่ตั้งอยู่ในจังหวัดอาโอโมริ ประเทศญี่ปุ่น มีพื้นที่ 652.72 ตร.กม. (ตารางกิโลเมตร)
ในอำเภอฮิงาชิสึงารุมีจำนวน 3 ตำบล และ 1 หมู่บ้าน ดังนี้:
ปลาช่อนทะเล
ปลาช่อนทะเล () เป็นปลาทะเลขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Rachycentron canadum" อยู่ในวงศ์ Rachycentridae อันดับปลากะพง (Perciformes) จัดเป็นปลาเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในวงศ์นี้และสกุลนี้
มีความยาวได้เต็มที่ถึง 2 เมตร มีน้ำหนักได้ถึง 68 กิโลกรัม ลำตัวมีรูปร่างยาวและกว้างในช่วงตอนกลางและแคบลงในตอนปลายหาง ส่วนหัวแบน ตามีขนาดเล็ก ขากรรไกรล่างยื่นยาวกว่าขากรรไกรบนเล็กน้อย มีฟันแบบเล็กละเอียดและเรียวขึ้นบนอยู่บนขากรรไกร, ลิ้น และเพดานปาก ลำตัวเรียบ มีเกล็ดเล็กละเอียด มีสีน้ำตาลเข้มแล้วจางเป็นสีขาวบริเวณ ส่วนท้อง ด้านข้างลำตัวมีแถบสีน้ำตาลเข้มเป็นแนวยาว 2 แถบ ซึ่งจะเห็นแถบได้ชัดในช่วงฤดูผสมพันธุ์วางไข่ ครีบหลังอันแรกเป็นหนามแหลมสั้น เรียงแยกกันเป็นอิสระ 6-9 อัน ซึ่งทำให้จัดอยู่ในวงศ์ต่างหาก
ในวัยเจริญพันธุ์มีหางแบบเว้าลึก หรือแบบเสี้ยวพระจันทร์ ส่วนของครีบมีสีน้ำตาลเข้ม เป็นปลาที่ไม่มีถุงลมมีลักษณะคล้ายปลาเหาฉลาม (Echeneidae) แต่ไม่มีแผ่นเกาะด้านหลัง มีลำตัวที่แข็งแรง และมีส่วนหางที่พัฒนาดีกว่า โดยส่วนหางพัฒนาจากกลมมนเป็นเว้าลึกในตัวเต็มวัย ในปลาช่วงวัยรุ่นมีแถบสีขาวและดำชัดเจน เป็นมีพฤติกรรมชอบอาศัยอยู่บริเวณผิวน้ำ ชอบอยู่เดี่ยว ๆ ยกเว้นในช่วงผสมพันธุ์จะมารวมกันตามแนวหิน ซากปรักหักพัง ท่าเรือ แนวก่อสร้าง บางครั้งยังอพยพไปปากแม่น้ำและป่าชายเลนเพื่อหาสัตว์น้ำขนาดเล็กต่าง ๆ กินเป็นอาหาร
วางไข่บริเวณผิวน้ำ โดยเป็นไข่ลอยขนาดเล็ก 0.12 มิลลิเมตร ล่องลอยเป็นอิสระตามกระแสน้ำจนกว่าจะฟักเป็นตัว ลูกปลาวัยอ่อนมีสภาพเหมือนแพลงก์ตอน ซึ่งในช่วงสัปดาห์แรกจะยังไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้ ต้องรอจนกว่าตาและปากได้พัฒนาให้สมบูรณ์ขึ้น ในตัวผู้จะสมบูรณ์เพศเมื่ออายุ 2 ปี ส่วนในตัวเมียจะสมบูรณ์เพศเมื่ออายุ 3 ปี มีอายุขัยประมาณ 15 ปี หรือมากกว่านั้น การผสมพันธุ์วางไข่จะรวมกลุ่มบริเวณชายฝั่ง ในช่วงเดือนเมษายน-กันยายน ซึ่งใช้เวลาประมาณ 1-2 สัปดาห์
พบกระจายพันธุ์ในเขตอบอุ่นและเขตร้อนทั่วโลก
เป็นปลาที่นิยมตกกันเป็นเกมกีฬา และเป็นปลาเศรษฐกิจที่นิยมบริโภคกันด้วยมีเนื้อรสชาติอร่อย สามารถปรุงได้ทั้งสดและแปรรูปเป็นปลาแห้ง โดยเฉพาะในประเทศญี่ปุ่น ปัจจุบันเป็นปลาที่ทางการโดย กรมประมงสนับสนุนให้ชาวประมงเลี้ยงกันในเชิงพาณิชย์ ซึ่งในต่างประเทศมีการเพาะเลี้ยงกันมาอย่างยาวนานแล้ว
ปาเปเอเต
ปาเปเอเต หรือ ปาปีติ (ตาฮีตี: , ) คือเมืองหลวงของเฟรนช์พอลินีเชียซึ่งเป็นดินแดนโพ้นทะเลของประเทศฝรั่งเศสในมหาสมุทรแปซิฟิกใต้ ปาเปเอเตตั้งอยู่บนเกาะตาฮีตีในหมู่เกาะวินด์เวิร์ด
ชื่อ "ปาเปเอเต" มีความหมายว่า "น้ำจากตะกร้า"
ฮิระไน (อะโอะโมะริ)
ฮิระไน () เป็นตำบลที่ตั้งอยู่ในอำเภอฮิงะชิสึงะรุ ทางตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัดอะโอะโมะริ
ในปี พ.ศ. 2551 (ค.ศ. 2009) มีสถิติประชากรในแขวงนี้มีจำนวน 12,470 คน โดยมีความหนาแน่น 57.5 คน/ตร.กม.
แขวงฮิระไนตั้งอยู่ตรงบริเวณแหลมนะสึโดะมะริ ตรงกลางของอ่าวมุสึ
โดราเอมอน ตอน สงครามเงือกใต้สมุทร
โดราเอมอน เดอะ มูฟวี่ ตอน สงครามเงือกใต้สมุทร ( เป็นโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว ภาพยนตร์ชุดนี้ถือเป็นตอนที่ 30 ของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ โดยได้ออกฉายในโรงภาพยนตร์เมื่อวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) มีความยาวทั้งสิ้น 99 นาที และเข้าฉายในประเทศไทย วันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2553 โดยฉายไปได้ 5 สัปดาห์ รายได้รวมที่ฉายในประเทศไทย $226,393
ภาพยนตร์เรื่องนี้ชนะเลิศและได้รางวัล Japan Academy Prize ในแอนิเมชั่นยอดเยี่ยมแห่งปีในงาน Japan Academy Prize ครั้งที่ 34 และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงแอนิเมชั่นแห่งปี
เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นเมื่อโนบิตะบอกว่าอยากไปดำน้ำเพื่อไปอวดซึเนโอะ โดราเอมอนจึงใช้ "ปั้มซิมุเลเตอร์ผิวน้ำมโนภาพ" ทำให้เมืองจมลงสู่ก้นทะเล ในขณะที่กำลังว่ายน้ำอยู่กับฝูงปลาอย่างสนุกสนาน พวกโนบิตะก็ได้พบกับโซเฟีย เจ้าหญิงแห่งชนเผ่าเงือกที่ย้ายถิ่นฐานมาอาศัยอยู่ในทะเลบนโลกตั้งแต่เมื่อ 5,000 ปีก่อน โซเฟียได้พาพวกโนบิตะลงไปยังเมืองใต้ทะเล พวกเขาได้สวมชุดเงือกและสนุกกับการผจญภัยใต้ท้องทะเล
แต่ในขณะนั้นเองปลาไหลยักษ์ก็พุ่งเข้ามาจู่โจมพวกเขา แม้จะเอาชีวิตรอดมาได้ แต่ชิซุกะก็ถูกชนเผ่าปลาปีศาจจับตัวไป หลังจากได้รู้เรื่องเกี่ยวกับดาบแห่งตำนานของชนเผ่าเงือกซึ่งเป็นสิ่งที่ชนเผ่าปลาปีศาจต้องการจะครอบครอง พวกโนบิตะจึงตัดสินใจที่จะช่วยชนเผ่าเงือกต่อสู้เพื่อปกป้องดาบแห่งตำนานเอาไว้
โดราเอมอน เดอะ มูฟวี่ โนบิตะผจญกองทัพมนุษย์เหล็ก ~ปีกแห่งนางฟ้า~
โดราเอมอน เดอะ มูฟวี่ โนบิตะผจญกองทัพมนุษย์เหล็ก ~ปีกแห่งนางฟ้า~ () เป็นโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว ผลงานของ ฟูจิโกะ เอฟ. ฟูจิโอะ มีความยาวทั้งสิ้น 108 นาที ภาพยนตร์ชุดนี้ถือเป็นตอนที่ 31 ของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ เป็นการนำตอน "โดราเอมอน ตอน สงครามหุ่นเหล็ก" ในปี ค.ศ. 1986 กลับมาสร้างใหม่
โดยได้ออกฉายในโรงภาพยนตร์เมื่อวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 2011 (พ.ศ. 2554) และเข้าฉายในประเทศไทย วันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2554 โดยฉายไปได้ 5 สัปดาห์ รายได้รวมที่ฉายในประเทศไทย $163,995 (ซึ่งน้อยกว่าปีที่แล้ว เนื่องจากอุทกภัยน้ำท่วมในประเทศไทย พ.ศ. 2554)
ฟลายอิงเก็ต
Flying Get (フライングゲット) เป็นซิงเกิลลำดับที่ 22 ของ AKB48 ออกจำหน่ายวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2554
สมาชิกที่ถูกใช้ในซิงเกิลนี้ได้มาจากการเลือกตั้งเซ็นบัตสึครั้งที่ 3 โดยใช้ตั๋วโหวตที่ได้มาพร้อมกับซิงเกิลลำดับที่ 21 "Everyday, Katyusha". โดยสมาชิกคนใดที่อยู่ใน 21 อันดับแรกจะได้ร้องเพลง A-side ของซิงเกิล และสมาชิกคนใดที่อยู่ใน 12 อันดับแรก จะได้เป็น "มีเดียเซ็นบัตสึ" หรือสมาชิกแถวหน้า สำหรับสมาชิกที่ได้ผลโหวตอันดับที่ 22-40 จะได้รวมตัวกันเป็น "Undergirls" และจะได้ร้องเพลง B-side ของซิงเกิล นอกจากนี้มิวสิกวิดีโอเพลง Flying Get กำกับโดย Yukihiko Tsutsumi ซึ่งมีความยาวถึง 18 นาที
"Flying Get" ทำยอดขายได้ถึง 1,025,952 แผ่นในวันแรกที่เริ่มออกจำหน่าย และกลายมาเป็นซิงเกิลแรกในประวัติศาสตร์ของโอริคอนชาร์ตที่ทำยอดขายได้มากกว่า 1 ล้านแผ่นตั้งแต่วันแรกที่จำหน่าย
สมาชิกในเพลง Flying Get และ Dakichimecha Ikenai ได้มาจากการเลือกตั้งเซ็นบัตสึครั้งที่ 3
Feixiang Rushou (飞翔入手) เป็นซิงเกิ้ลลำดับที่ 2 ของ SNH48 ออกจำหน่ายวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2556
เนื้อเพลงเดิมได้รับการแปลเป็นภาษาจีนทั้งหมดแล้ว
หมายเหตุ: สมาชิกที่ขึ้น "ตัวหนา" คือตำแหน่งเซ็นเตอร์ของเพลงนั้นๆ
หนึ่งต่อเจ็ด (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2501)
หนึ่งต่อเจ็ด เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2501 ในระบบถ่ายทำฟิล์ม 16 มม., สี เป็นผลงานกำกับของ ส.อาสนจินดา เป็นภาพยนตร์ตอนแรกในภาพยนตร์ชุด "หนึ่งต่อเจ็ด" โดยเป็นเรื่องราววีรกรรมการกอบกู้ชาติไทย มีตัวละครที่เด่นสุดคือ จ่าดับ จำเปาะ รับบทโดย ส.อาสนจินดา ปรากฏโฉมครั้งแรกในภาพยนตร์เรื่องนี้ ชื่อของ "จ่าดับ จำเปาะ, เหมาะ เชิงมวย, ตังกวย แซ่ลี้, อัคคี เมฆยันต์, ดั่น มหิธา, กล้า ตะลุมพุก, จุก เบี้ยวสกุล" ก็กลายเป็นวีรบุรุษของคนไทยเฉพาะในภาพยนตร์
หนึ่งต่อเจ็ด สร้างมาจากความเคืองแค้นโรงภาพยนตร์อันเนื่องมาจากภาพยนตร์ตั้งใจสร้างอย่าง "พ่อจ๋า" (2500) ที่ฉายโรงภาพยนตร์แกรนด์ โดนกลั่นแกล้งที่กำลังทำเงินแต่โดนออกจากโรง ขณะภาพยนตร์อีกเรื่อง "สุภาพบุรุษสลึมสลือ" (2500) ภาพยนตร์แอ็คชั่นที่ไม่ได้บรรจงสร้างเหมื่อนพ่อจ๋ากลับทำเงิน ต่อมาเจ้าของโรงภาพยนตร์พัฒนากรให้เงินก้อนหนึ่งให้ส.อาสนจินดา ไปสร้างภาพยนตร์แอ็คชั่นมาเข้าช่วงเทศกาลตรุษจีนในปี พ.ศ. 2501
ส.อาสนจินดาจึงสร้างภาพยนตร์เรื่องหนึ่งต่อเจ็ดในเวลาเพียง 27 วันในการถ่ายทำก่อนฉายในวันตรุษจีนตามเงื่อนไข นำแสดงโดย สุรสิทธิ์ สัตยวงศ์, วิไลวรรณ วัฒนพานิช, วิภา วัฒนธำรงค์, ศรินทิพย์ ศิริวรรณ, อดุลย์ ดุลยรัตน์, ส.อาสนจินดา, ทม วิศวชาติ และ สมชาย ตันฑกำเนิด ภาพยนตร์เรื่องนี้เข้าฉายเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2501 ที่โรงภาพยนตร์พัฒนากร หลังภาพยนตร์ออกฉายปรากฏว่ากวาดรายได้เกินหลักล้าน และสามารถทำรายได้ให้แก่โรงภาพยนตร์พัฒนากรได้เกือบ 9 แสนบาทซึ่งถือว่าสูงมากในสมัยนั้น
ชื่อตัวละครเอกก็มาจากการที่ส.อาสนจินดา ชอบบทประพันธ์ของอรวรรณ ในเรื่อง "อกสามศอก" ที่ชื่อพระเอกคล้องจองกันมี" มิตร เมืองแมน, แสน สุรศักดิ์, กรด แก้วสามสี, ปลิว ปานทอง" และ "วิง ไกรลาศ" ตรงนี้จึงเกิดแรงบันดาลใจให้ ส.อาสนจินดา ตั้งชื่อตัวละครเอกทั้ง 7 คนให้สอดคล้องกัน เป็น "จ่าดับ จำเปาะ, เหมาะ เชิงมวย, ตัวกวย แซ่ลี้, อัคคี เมฆยันต์, ดั้น มหิตรา, กล้า ตะลุมพุก, จุก เบี้ยวสกุล"
หลังจากประสบความสำเร็จของภาพยนตร์เรื่องนี้ จึงมีการสร้างภาคต่อหลายๆ ภาค อาทิ "นักเลงเดี่ยว" (2501), "เจ็ดแหลก" (2501), "สิบสองนักสู้" (2502), "เจ็ดประจัญบาน" (2506), "ชุมทางหาดใหญ่" (2509), "1 ต่อ 7 ประจัญบาน" (2510), "หาดใหญ่ใจสู้" (2512) และนำกลับมาสร้างใหม่ในปี พ.ศ. 2520 รับบทจ่าดับ จำเปาะโดย ทักษิณ แจ่มผล ภาพยนตร์ออกฉายประสบความสำเร็จอย่างสูง
หมู่เกาะลีเวิร์ด (หมู่เกาะโซไซเอตี)
หมู่เกาะลีเวิร์ด () หรือ อีลซู-เลอ-ว็อง () คือกลุ่มเกาะทางทิศตะวันตกของหมู่เกาะโซไซเอตีในดินแดนเฟรนช์โปลินีเซียซึ่งเป็นอาณานิคมโพ้นทะเลของประเทศฝรั่งเศสในมหาสมุทรแปซิฟิกใต้
พระเทพสิทธินายก (เลียบ ปญญฺสิริ)
หลวงพ่อเลียบ วัดเลา (มีนาคม พ.ศ. 2412 - 18 เมษายน พ.ศ. 2483) ท่านเป็นลูกศิษย์ของหลวงปู่เอี่ยม วัดหนัง เป็นพระสงฆ์ผู้ทรงวิทยาคมอันแก่กล้า เสกน้ำมนต์เดือดได้ น้ำมันของท่านช่วยปัดเป่าทุกข์ภัยให้ผู้คนมากมาย เครื่องรางของขลัง เช่น ผ้าเช็ดหน้าเมตามหานิยม ธงค้าขาย เสื้อยันต์ ตะกรุดโทน ตะกรุดสามกษัตริย์ และเหรียญรุ่นแรกมีพุทธคุณรอบด้าน ได้ไปร่วมปลุกเสกวัตถุมงคลในพิธีสำคัญอยู่เป็นประจำ
หลวงพ่อเลียบ วัดเลา ท่านเกิดเมื่อเดือน มีนาคม พ.ศ. 2412 ในแผ่นดินองค์รัชกาลที่ 5 ที่บ้านปากคลองภาษีเจริญ จังหวัดธนบุรีจังหวัดในอดีตที่อยู่ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยาของประเทศไทย ซึ่งในปัจจุบันกลายเป็น กรุงเทพมหานคร ฐานะเป็นเพียงส่วนหนึ่งของประเทศไทยคือ ฝั่งธนบุรี เป็นบุตรของนายทัด และนางเปลี่ยน ทิพยทัศน์ เป็นบุตรคนที่ 4 ในจำนวนพี่น้องทั้งหมด 6 คน เมื่อในวัยเยาว์ได้ศึกษาอักขระในสมัยในสำนักพระครูพุทธพยากรณ์ (กล้ำ) วัดอัปสรสวรรค์ อุปสมบทเมื่อปี พ.ศ. 2434 โดยมีพระอาจารย์ทัด วัดสิงห์ เป็นพระอุปัชฌาย์ พระภาวนาโกศลเถระ (เอี่ยม) วัดหนัง เป็นพระกรรมวาจาจารย์ พระครูสมณธรรมสมานาม (แสง) วัดปากน้ำภาษีเจริญ เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ได้รับฉายาว่า ปุญญสิริ ได้ศึกษาพระธรรมวินัยและสวดปาติโมกข์จนเจนจบย้ายไปวัดขุนจันทร์ เพื่อศึกษาวิปัสสนาธุระ กับ หลวงปู่เอี่ยม วัดหนัง จนได้รับการยกย่องจากหลวงปู่เอี่ยมว่า มีพลังจิตกล้าแข็งมาก ศึกษาพระปริยัติธรรมในสำนักพระอุดรคณารักษ์ (ชุ่ม) วัดโพธิ์ และศึกษาโหราศาสตร์กับพระปรากรมมุนี (นวน) วัดสังข์กระจาย ต่อมาได้รับการแต่งตั้งเป็นพระสมุหวรคณิสรสิทธิการและพระเทพสิทธินายกตามลำดับ และได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดเทวราชกุญชร และเป็นพระอุปัชฌาย์ เมื่อปี พ.ศ. 2547 ได้เข้าไปบูรณะวัดเลาและซ่อมแซมให้ดีขึ้น ในบั้นปลายชีวิตท่านได้ป่วยเป็นโรคลมอัมพาต จนถึงวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2483 เวลา 14.oo น.ท่านได้ถึงแก่มรณภาพด้วยอาการสงบ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร รัชกาลที่ 8 แห่งราชวงศ์จักรี รวมสิริอายุได้ 71 ปี 48 พรรษา
สุรศักดิ์ หรุ่นเริงรมย์
พลเรือเอก สุรศักดิ์ หรุ่นเริงรมย์ รองเลขาธิการประจำผู้ดำรงตำแหน่งในคณะรักษาความสงบแห่งชาติ อดีตผู้บัญชาการทหารเรือ อดีตเป็นที่ปรึกษาพิเศษกองทัพเรือ และได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการทหารเรือ สืบต่อจาก พล.ร.อ.กำธร พุ่มหิรัญ ที่เกษียณอายุราชการ ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2554
พล.ร.อ.สุรศักดิ์ เกิดเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2496 เป็นบุตรของนายศักดิ์สิทธิ์ และนางอัมพร หรุ่นเริงรมย์ จบการศึกษาจากโรงเรียนเตรียมทหาร รุ่นที่ 13 (ตท.13) และโรงเรียนนายเรือรุ่นที่ 70 (นร.70) เคยดำรงตำแหน่งที่สำคัญ ๆ ได้แก่ ผู้บังคับการเรือหลวงราชฤทธิ์, ผู้บังคับกองพันสารวัตรทหารเรือ, ผู้บังคับการเรือหลวงกระบุรี, เลขานุการกองทัพเรือ, ผู้บัญชาการกองเรือฟริเกตที่ 2 กองเรือยุทธการ, เจ้ากรมการข่าวทหารเรือ หัวหน้าคณะฝ่ายเสนาธิการประจำผู้บัญชาการทหารเรือ รองเสนาธิการทหารเรือ และที่ปรึกษาพิเศษกองทัพเรือ ก่อนที่จะขึ้นดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารเรือ นับเป็นคนที่ 48
ในปี พ.ศ. 2557 ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
ชีวิตส่วนตัว สมรสกับนางพรจิตร์ หรุ่นเริงรมย์ พล.ร.อ.สุรศักดิ์ มีชื่อที่เรียกอย่างไม่เป็นทางการจากสื่อมวลชนว่า "บิ๊กหรุ่น"
ไฮเอนเนอร์จี
ไฮเอนเนอร์จี (Hi-NRG) เป็นแนวเพลงย่อยของดิสโก้หรือดนตรีอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์ มีต้นกำเนิดในสหรัฐอเมริกาช่วงปลายทศวรรษ 1970 แนวเพลงมีลักษณะที่เป็นจังหวะรวดเร็ว พร้อมกับเสียงไฮแฮตสั้น (กับจังหวะ 4/4) เสียงร้องจะเข้มข้นและเสียงเบสไลน์ที่เร้าใจ ไฮเอนเนอร์จียังมีอิทธิพลต่อดนตรีอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์ในปัจจุบัน ในช่วงแรกมีความเกี่ยวข้องกับอิตาโลดิสโก้ รวมถึงดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ที่เกิดใหม่ในอเมริกา เช่น โพสต์ดิสโก้
ไอโฟน 4เอส
ไอโฟน 4เอส () คือสมาร์ตโฟนระบบจอสัมผัสที่พัฒนาโดย บริษัทแอปเปิล ซึ่งเป็นรุ่นที่ห้าของ ไอโฟน ต่อมาจากรุ่น" ไอโฟน 4" โดยเปิดตัวเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2554 ในงาน " Let's talk iPhone " ณ สำนักงานใหญ่แอปเปิล เมืองคูเปอร์ทิโน่ เป็นรุ่นที่พัฒนาต่อยอดมาจาก iPhone 4 ซึ่งภายนอกมีลักษณะไม่แตกต่างกันมากนัก โดยรุ่นนี้มีการแก้ไขปัญหาสัญญาณตกที่เกิดกับ ไอโฟน 4 ในส่วนของระบบประมวลผลได้เปลี่ยนไปใช้ชิพ Apple A5 แบบเดียวกับ ไอแพด 2 และมีการเพิ่มความจุในรุ่น 64GB เข้ามา
สกุลเฮมอิบากรัส
สกุลเฮมอิบากรัส เป็นสกุลของปลาหนังในวงศ์ปลากด (Bagridae)
ใช้ชื่อสกุลว่า "Hemibagrus" (/เฮม-อิ-บา-กรัส/) นับว่าเป็นปลากดสกุลหนึ่งที่มีขนาดใหญ่พอสมควร
เดิมทีสกุลนี้ผู้ตั้งชื่อ ปีเตอร์ บลีกเกอร์ ชาวดัตช์ ได้ตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1862 โดยกำหนดให้ชนิด "Bagrus nemurus" เป็นต้นแบบของสกุล แต่ว่านักมีนวิทยารุ่นหลังหลายท่าน เช่น ไทสัน อาร์. โรเบิร์ตส์ เมื่อปี ค.ศ. 1989 ได้กล่าวว่าเป็นชื่อพ้องของสกุล "Mystus" ดังนั้นในข้อมูลเก่า ปลาหลายชนิดในสกุลนี้จะใช้ชื่อสกุลว่า "Mystus"
แต่ในปัจจุบัน มัวรีซ คอทเทเลต เมื่อปี ค.ศ. 2001, เค. ปีเตอร์ อู๋ และ ฮ็อก ฮี อู๋ เมื่อปี ค.ศ. 1995 ได้ยืนยันว่า สกุลเฮมอิบากรัสนี้มีความแตกต่างจากสกุลมีสทัสพอสมควร คือ ก้านครีบเดี่ยวก้านสุดท้ายของครีบหลังมีขอบเรียบ ไม่เป็นฟันเลื่อย และปลาในสกุลเฮมอิบากรัสนี้จะมีความยาวเต็มที่เกินกว่า 50 เซนติเมตรทั้งนั้น จึงได้เปลี่ยนมาใช้จนถึงปัจจุบัน
ส่วนสกุล "Bagrus" หลุยส์ ออกุสติน กิลโยม บลอค นักชีววิทยาชาวฝรั่งเศส ผู้ตั้งชื่อสกุลมิได้กำหนดให้ชนิดไหนเป็นต้นแบบของสกุล ต่อมา ไบลีย์ และ สจวร์ต ในปี ค.ศ. 1893 ได้กำหนดให้ "Silurus bajad" เป็นต้นแบบสกุล
ปลาในสกุลเฮมอิบากรัส ถือว่าเป็นปลาที่มีขนาดใหญ่ โดยชนิดที่ใหญ่ที่สุด คือ ปลากดคัง ("H. wyckioides") ที่มีน้ำหนักเต็มที่ได้ถึง 80 กิโลกรัม จึงนิยมตกกันเป็นเกมกีฬาและบริโภคกันเป็นปลาเศรษฐกิจ พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่เอเชียใต้ จากลุ่มแม่น้ำคงคาและพรหมบุตร, ตอนใต้ของจีน, อินโดจีน ไปจนถึงเขตชีวภาพซุนดา
เอฟวรีเดย์คาชูชะ
เอวรีเดย์, คะชูชะ (Everyday、カチューシャ; Everyday, Kachuusha) เป็นซิงเกิ้ลลำดับที่ 21 ของ AKB48 ออกจำหน่ายวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2554
Everyday, Kachuusha ได้ถูกใช้เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง Moshidora โดยมีสมาชิกจาก AKB48 เข้าร่วมแสดงด้วยคือ มาเอดะ อัตสึโกะ และ มิเนกิชิ มินามิ ส่วนเพลง Yankee Soul ได้ใช้เป็นเพลงประกอบละครเรื่อง Majisuka Gakuen 2 นอกจากนี้รายได้ส่วนหนึ่งจะถูกหักออกไปเพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัยจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮะกุ พ.ศ. 2554
"Everyday, Kachuusha" ทำยอดขายได้ถึง 942,475 แผ่นในวันแรกที่เริ่มออกจำหน่าย และสามารถทำสถิติใหม่ด้วยการทำยอดขายได้ถึง 1.33 ล้านแผ่นในสัปดาห์ที่วางจำหน่าย
ปลากดขาว
ปลากดขาว หรือ ปลากดชงโลง หรือ ปลากดนา เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Hemibagrus nemurus" อยู่ในวงศ์ปลากด (Bagridae)
มีรูปร่างทั่วไปคล้ายกับปลากดเหลือง ("H. filamentus") ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน แต่ปลากดขาวหลังจะไม่โค้ง ขอบก้านครีบแข็งของครีบหลังเรียบ ครีบหลังยาวไม่ถึงจุดเริ่มต้นของครีบไขมัน ครีบไขมันมีสีเข้มกว่าลำตัวและมีขอบครีบสีขาว มีก้านครีบเดี่ยวของครีบหลัง 2 ก้าน และก้านครีบแขนง 7 ก้าน ครีบก้นมีก้านครีบเดี่ยว 1–2 ก้าน มีก้านครีบแขนง 7–8 ก้าน
พบกระจายพันธุ์ในแหล่งน้ำนิ่งและแม่น้ำสายใหญ่ทั่วประเทศไทย ยกเว้นภาคใต้ มีขนาดโตเต็มที่ 72–80 เซนติเมตร
ปลากดขาวเป็นปลากดที่พบได้มากกว่าปลากดเหลืองที่มีลักษณะคล้ายคลึงกัน ซึ่งในบางครั้งยังอาจเรียกชื่อซ้ำกันได้ว่า "ปลากดเหลือง" แต่เมื่อนำมาเลี้ยงเปรียบเทียบกันแล้ว ปรากฏว่าปลากดขาวมีอัตราการเจริญเติบโตที่ช้ากว่า นิยมนำมาบริโภคเหมือนกันและเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย ซึ่งจะได้รับความนิยมอย่างมากในชนิดที่เป็นปลาเผือก
พระครูโกวิทพัฒโนดม (เกลี้ยง เตชธมฺโม)
พระครูโกวิทพัฒโนดม (เกลี้ยง เตชธฺมโม) พระเกจิอาจารย์ที่มีอายุเกินกว่า 100 ปี เป็นเจ้าอาวาสวัดศรีธาตุ (วัดโนนแกด) อำเภอเมืองศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ
หลวงปู่เกลี้ยง (10 ตุลาคม พ.ศ. 2451 —) เกิดที่บ้านก้านเหลือง ตำบลหมากเขียบ อำเภอเมืองศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ เป็นบุตรของนายบุญมี คุณมานะ และนางผิว คุณมานะ มีพี่น้องทั้งหมด 7 คน ในช่วงวัยเด็กได้ศึกษาในโรงเรียนวัดบ้านโนนแกด จนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 และเรียนต่อ ม.3 จบในปี 2466 และท่านด้ทำงานช่วยสอนหนังสือแทนครู โรงเรียนบ้านโนนแกด สอนได้สองเดือนทางราชการให้ย้ายไปช่วยสอนที่โรงเรียนบ้านโพรง ตำบลไพรบึง อำเภอขุขันธ์ จังหวัดศรีสะเกษ เป็นเวลา 3 ปี 6 เดือน และท่านก็ไปสอบ นักธรรมตรีที่สนามหลวง ซึ่งมีพระ สามเณร ไปสอบจำนวน 47 รูป ปรากฏว่าหลวงปู่เกลี้ยงและพระภิกษุสิงห์ สอบผ่านแค่ 2 รูป เท่านั้น
จากนั้นก็เรียนต่อนักธรรมโทที่จังหวัดบุรีรัมย์ แต่ในช่วงขณะนั้นทางราชการให้ท่านต้องเกณฑ์ทหาร ท่านจึงจำต้องลาสิกขาบท จากนั้นท่านได้อุปสมบทอีกทีเมื่อปี พ.ศ. 2518 ณ วัดบ้านแทง ตำบลซำ อำเภอเมืองศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ โดยมีพระเกษตรศีลาจารย์ วัดเจียงอีศรีมงคลวราราม ตำบลเมืองใต้ อำเภอเมืองศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ เป็นพระอุปัชฌาย์ หลังจากอุปสมบทแล้ว ท่านก็ได้ช่วยเหลืองานวัดทั้งซ่อมแซมถนน และการให้ความช่วยเหลือกับผู้ที่ประสบปัญหา และ มีผู้คนที่ไม่สบาย ไปรักษาที่โรงพยาบาลก็ไม่หาย แต่หลวงปู่ท่าน ก็ยอมให้รักษาโดยใช้ยาตำรับแพทย์แผนโบราณ และจากความเชื่อศรัทธา ทำให้ผู้คนหายเจ็บป่วย ถ้ามาหาทันเวลาและอยู่ในวิสัยที่จะหายไข้ได้ หลวงปู่เกลี้ยง ท่านเป็นพระผู้ที่ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ หลวงปู่ได้รับสมณศักดิ์ เป็นพระครูโกวิทพัฒโนดม เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม 2535
อัครทูตสวรรค์มีคาเอล
อัครทูตสวรรค์มีคาเอล () หรือ มีคาเอลหัวหน้าทูตสวรรค์ () เป็นอัครทูตสวรรค์องค์หนึ่งตามความเชื่อในศาสนายูดาห์ ศาสนาคริสต์ และศาสนาอิสลาม เชื่อกันว่าท่านเป็นผู้บัญชาการกองทัพของพระเป็นเจ้า ในหนังสือดาเนียล จดหมายของนักบุญยูดา และหนังสือวิวรณ์กล่าวว่าท่านเป็นผู้นำกองทัพพระเจ้าต่อสู้กับทัพของซาตานตอนที่ซาตานก่อกบฏ หนังสือดาเนียลระบุว่ามีคาเอลเป็นเจ้าผู้พิทักษ์ชั้นหัวหน้า ซึ่งปรากฏในนิมิตของดาเนียลผู้เผยพระวจนะว่าได้เข้าไปช่วยกาเบรียลต่อสู้กับทูตสวรรค์ผู้พิทักษ์จักรวรรดิเปอร์เซียที่มีนามว่าโดเบียล นอกจากนี้คัมภีร์ยังระบุว่าท่านเป็นองค์อุปถัมภ์วงศ์วานอิสราเอลและเจ้าผู้พิทักษ์ชั้นหัวหน้าผู้ปกป้องลูกหลานประชาชนของดาเนียล
ในภาษาฮีบรู คำว่า "มีคาเอล" (Michael) แปลว่า "ผู้เหมือนพระเจ้า" ("mi" ผู้ใด, "ke" คือ/เป็น, "El"-พระเจ้า) ซึ่งมาจากสำนวนคำถามในคัมภีร์ทาลมุดที่ว่า “ผู้ใดจะเหมือนพระเจ้า?” (ตัวคำถามสื่อคำตอบในทางปฏิเสธว่าไม่มี) เพื่อที่จะบอกว่าไม่มีผู้ใดเสมอเหมือนพระเจ้า มีคาเอลจึงถือเป็นสัญลักษณ์ของความถ่อมตนต่อพระเจ้า
ชาวโรมันคาทอลิก แองกลิคัน และลูเทอแรน เรียกท่านว่า”นักบุญมีคาเอลอัครทูตสวรรค์” หรือเรียกง่าย ๆ ว่านักบุญมีคาเอล ชาวออร์ทอดอกซ์เรียกท่านว่า “ทักสิอาร์คอัครทูตสวรรค์มีคาเอล” หรืออัครทูตสวรรค์มีคาเอล กลุ่มพยานพระยะโฮวา เซเวนเดย์แอดเวนทิสต์ และนิกายใหม่ ๆ บางนิกายในคริสต์ศาสนามองว่ามีคาเอลคือ “พระคริสต์มีคาเอล” ซึ่งหมายถึงพระคริสต์ในสภาพก่อนที่จะมาเกิดเป็นมนุษย์ ศาสนจักรของพระเยซูคริสต์แห่งวิสุทธิชนยุคสุดท้ายสอนว่ามีคาเอลที่จริงก็คืออาดัมตามหนังสือปฐมกาลนั่นเองที่ไปเกิดบนสวรรค์ และว่ามีคาเอลคือผู้ช่วยพระเยโฮวาห์ (ซึ่งอ้างว่าคือพระเยซูตอนอยู่บนสวรรค์) สร้างโลกตามการชี้นำของพระเจ้า
หนังสือวิวรณ์ (12:7) ได้อธิบายสงครามบนสวรรค์ ที่มีคาเอลนั้นมีกำลังเหนือกว่าและสามารถเอาชนะซาตาน
หลังสงครามบนสวรรค์สิ้นสุดลง ซาตานถูกขับไล่ลงไปยังแผ่นดินโลกพร้อมกับเหล่าเทวดาตกสวรรค์ ซึ่งที่แผ่นดินโลกนั้นเอง ซาตานก็ยังพยายามชักจูงเหล่ามนุษย์ให้หลงผิด แต่ในจดหมายของนักบุญยูดา (1:9) มีคาเอลได้ถูกกล่าวถึงเป็นพิเศษในฐานะ "อัครทูตสวรรค์" เมื่อเผชิญหน้ากับซาตาน
คำว่า "อัครทูตสวรรค์" ยังปรากฏในจดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวเธสะโลนิกา ฉบับที่ 1 (4:16 ) ว่า:
นอกจากนี้ อัครทูตสวรรค์ผู้ป่าวประกาศเรื่องการมาครั้งที่สองของพระคริสต์ไม่ได้ถูกระบุชื่อไว้ แต่เชื่อกันว่าอาจเป็นมีคาเอล
คัมภีร์ไบเบิลกล่าวว่ามีคาเอลเป็นผู้นำกองทัพสวรรค์ต่อสู้กับพวกลูซิเฟอร์ซึ่งเป็นทูตสวรรค์ที่กบฏต่อพระเจ้า จนขับไล่พวกซาตานลงสู่นรกได้สำเร็จ พระเจ้าจึงแต่งตั้งท่านเป็นอัศวินแห่งกองทัพสวรรค์ ชาวคาทอลิกได้ยกย่องท่านเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์คริสตจักรโรมันคาทอลิก
ชาวมุสลิมเรียกอัครทูตสวรรค์มีคาเอลว่ามีกาอีล ถือว่าเป็นมะลักองค์หนึ่ง ทำหน้าที่ควบคุมระบบสุริยะ และนำปัจจัยยังชีพ (ริชกี) มาให้แก่บรรดามัคลูกทั้งหลาย
สกุลมีสทัส
สกุลมีสทัส เป็นสกุลของปลาน้ำจืดและน้ำกร่อยสกุลหนึ่ง ในวงศ์ปลากด (Bagridae) ในอันดับปลาหนัง (Siluformes) ใช้ชื่อสกุลว่า "Mystus" (/มีส-ทัส/)
เดิมทีสกุลนี้มิได้มีการกำหนดชนิดต้นแบบไว้ ต่อมาภายหลัง ได้มีการการกำหนดให้ "Bagrus halapenesis" เป็นต้นแบบ แต่อย่างไรก็ตาม ได้มีนักมีนวิทยาหลายท่านได้ให้การรับรองและนำมาตั้งเป็นชื่อปลาที่ตนเองค้นพบ เช่น เค.ซี. จารายาม ในปี ค.ศ. 1977, ค.ศ. 1978 และค.ศ. 1981, มัวรีซ คอทเทเลท ในปี ค.ศ. 1985, ดับเบิลยู.อี. เบอร์เกส ในปี ค.ศ. 1989 และไทสัน โรเบิร์ตส์ ในปี ค.ศ. 1989 และค.ศ. 1992 เป็นต้น
มีลักษณะโดยรวม คือ มีลำตัวยาว ผิวหนังเรียบ หัวแบน นัยน์ตาเล็ก ปากกว้าง รูปปากตัดตรง ขากรรไกรบนยาวกว่าขากรรไกรล่างเล็กน้อย ปากมีริมฝีปากโดยรอบ ฟันที่ขากรรไกรเป็นซี่เล็กละเอียด ฟันที่กระดูกเพดานเรียงเป็นแผ่นโค้งเล็กน้อย ช่องเหงือกกว้าง โดยเฉพาะด้านล่าง หนังริมกระดูกแก้มทั้งสองข้างแยกจากกันเป็นอิสระไม่ติดกับเอ็นคาง กระดูกกะโหลกบางชนิดไม่เรียบและมีร่องที่กึ่งกลางกะโหลก กระดูกท้ายทอยส่วนหลังยื่นยาวเป็นกิ่ง บางส่วนเปลือย และบางส่วนซ่อนอยู่ใต้ผิวหนัง มีหนวด 4 คู่ คือ หนวดขนาดเล็กและที่สั้นจมูก 1 คู่ หนวดที่ริมปากบนยาวเลยหัว 1 คู่ และมีหนวดที่คางสั้นกว่าความยาวหัว 1 คู่ ครีบหลังมีด้านครีบเดี่ยวที่ขอบจักเป็นฟันเลื่อย 1 ก้าน และครีบแขนง 6 ก้าน มีครีบไขมัน 1 ก้าน ครีบอกมีก้านครีบเดี่ยวเป็นเงี่ยงแข็งขอบจักเป็นฟันเลื่อย ปลายครีบยาวไม่ถึงฐานของครีบท้อง ครีบหางเว้าเป็นแฉกลึกแยกเป็น 2 แฉก แต่ขนาดไม่เท่ากัน โดยปลายแฉกบนในบางชนิดแยกออกมาเป็นครีบเดี่ยวที่เรียวยาวเหมือนหางเปีย
ในอดีต ปลากดในสกุลมิสทัสนี้เคยรวมอยู่เป็นสกุลเดียวกันกับ "Bagrus", "Hemibagrus" และ"Sperata" แต่ต่อมาได้มีการศึกษาเพิ่มเติมพบว่ามีความแตกต่างกันพอสมควร จึงมีการจับแยกกันในปัจจุบัน ซึ่งปลาในสกุลมีสทัสนี้ถือว่าเป็นปลาที่มีขนาดเล็กจนถึงขนาดกลาง ในภาษาไทยอาจเรียกชื่อสามัญได้ว่า "ปลาแขยง"
พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่เอเชียใต้จนถึงเอเชียอาคเนย์
โดยในปี ค.ศ. 1989 ดับเบิลยู.อี. เบอร์เกส ได้รายงานว่าทั่วโลกมีปลาในสกุลนี้มากกว่า 37 ชนิด ในประเทศไทย เดิมทีนั้น ฮิว แมคคอร์มิค สมิธ ได้รายงานในหนังสือ "Fishes of Thailand" ว่ามี 9 ชนิด ที่ออกเผยแพร่เมื่อปี ค.ศ. 1945 ต่อมา โชติ สุวัตถิ รายงานว่ามี 11 ชนิด ในปี ค.ศ. 1981 ต่อมา สุภาพ มงคลประสิทธิ์ และคณะรายงานว่ามี 13 ชนิด เมื่อปี ค.ศ. 1987
แซรอสดวงอาทิตย์ที่ 118
แซรอสชุดที่ 118 ของสุริยุปราคา เว้นช่วงของแต่ละเหตุการณ์ทุก ๆ 18 ปี 11 วัน มีสุริยุปราคาในชุดแซรอสนี้ทั้งหมด 72 ครั้ง ซึ่งชุดแซรอสที่ 118 ประกอบไปด้วยสุริยุปราคาบางส่วน 8 ครั้ง สุริยุปราคาเต็มดวง 40 ครั้ง สุริยุปราคาผสม 2 ครั้ง สุริยุปราคาวงแหวน 15 ครั้ง และสุริยุปราคาบางส่วน 7 ครั้ง ตามลำดับ ทั้งหมดนี้จะดำเนินอยู่ในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 803 - ค.ศ. 2083 กินเวลาทั้งสิ้น 1,280 ปี
ปลาแขยงดาน
ปลาแขยงดาน เป็นสกุลของปลาน้ำจืดสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า "Bagrichthys" (/บา-กริค-ทีส/) อยู่ในวงศ์ปลากด (Bagridae) อันดับปลาหนัง (Siluformes)
มีลักษณะสำคัญ คือ มีส่วนหัวขนาดเล็ก จะงอยปากเป็นรูปกระสวย ลำตัวแบนข้าง ปากเล็ก รีมฝีปากบนและล่างเป็นจีบ นัยน์ตามีขนาดเล็กมาก ตามีเยื่อหุ้ม หนวดค่อนข้างเล็กสั้นมี 4 คู่ แบ่งเป็นที่จมูก 1 คู่, ริมฝีปากบน 1 คู่, ริมฝีปากล่าง 1 คู่, และคาง 1 คู่สันหลังโค้ง ครีบหลังมีก้านครีบเดี่ยว 1 ก้านเป็นซี่แข็งขอบจักเป็นฟันเลื่อย ซึ่งตั้งตรงเห็นได้ชัดเจน ในบางชนิดจะยาวจนแลดูเด่น มีก้านครีบแขนง 5-6 ก้าน ครีบก้นมีก้านครีบเดี่ยว 2-3 ก้าน และก้านครีบแขนง 5-6 ก้าน ครีบอกมีก้านครีบเดี่ยว 1 ก้านที่แข็งและหยักเป็นฟันเลื่อยปลายแหลม ครีบท้องสั้น ครีบไขมันมีฐานยาวด้านหน้าจรดฐานครีบหลังและปลายจรดโคนครีบหาง ครีบหางเว้าลึก เป็นสกุลที่มีความคล้ายคลึงกับสกุล "Bagroides" และทั้ง 2 สกุลนี้ก็มีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับสกุล "Leiocassis" ซึ่งเป็นปลาแขยงหรือปลากดที่มีขนาดเล็ก
จัดเป็นปลาขนาดกลาง โตเต็มที่ประมาณ 1 ฟุต มีสีลำตัวเป็นสีม่วงคล้ำเกือบดำ ส่วนท้องสีขาว ในปลาวัยอ่อนอาจมีสีลำตัวเป็นลวดลายเหมือนลายพรางทหาร เป็นปลาที่หากินในเวลากลางคืน พบกระจายพันธุ์ในประเทศไทย, แม่น้ำโขง จนถึงอินโดนีเซีย แต่ไม่พบในแม่น้ำสาละวิน
เป็นปลาที่นิยมบริโภคกัน และเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
ระบบประมวลผลข้อมูล
ระบบประมวลผลข้อมูล หรือ data processing
เทคนิคของการประมวลผลข้อมูลในแต่ละระบบจะมีมากหรือน้อยนั้น ขึ้นอยู่กับชนิดของโปรแกรมประยุกต์(application)และสภาพแวดล้อมการปฏิบัติการ (environment)
ส่วนใหญ่ กิจกรรม หรือ การปฏิบัติการที่เกี่ยวข้องกับการประมวลผลข้อมูลภายในองค์กรหนึ่งๆ จะถูกปฏิบัติการโดยเป็นไปตามขั้นตอนของลำดับชั้นในการจัดการภายในองค์กร และ บนพื้นฐานของโปรแกรมประยุกต์ที่ถูกออกแบบมาใช้งานภายในองค์กรนั้นๆ เช่น ระบบการจัดการคลังสินค้า ระบบการวางแผนควบคุมการผลิต รวมถึง งานออฟฟิต ต่างๆ เช่น การบัญชี, การขาย, บัญชีการเงิน หรือ แม้แต่ ระบบสารสนเทศนักศึกษา เป็นต้น
ระบบการประมวลผลข้อมูลเพื่อให้ได้ output ใดๆ นั้น อาจเป็นไปได้ว่า ข้อมูล input ที่ได้รับอาจถูกนำมาจากแหล่งทรัพยากรจากโปรแกรมประยุกต์ที่แตกต่างกันไป
ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับขอบเขตของการใช้งานในโปรแกรมประยุกต์นั้นๆ สภาพแวดล้อม และ ความต้องการข้อมูลใดๆ เพื่อใช้ในด้านบริหารจัดการ ต่างๆ 
วิธีการประมวลผลข้อมูลโดยทั่วไป จะแบ่งออกได้อย่างชัดเจน สองวิธี 
อัตราเพิ่มจำนวนของการใช้งานระบบคอมพิวเตอร์ ที่เกี่ยวข้องกับการประมวลผลข้อมูล ที่มีแนวโน้มเพิ่มขึ้น และแนวโน้มของการบริหารจัดการข้อมูลดังกล่าวด้วยระบบส่วนกลางที่เพิ่มขึ้นเช่นกัน 
แต่มีหลายตัวอย่างให้เห็น ว่าการจัดการประมวลผลข้อมูลที่มีขนาดใหญ่สามารถทำให้สำเร็จลุล่วงได้ จากการจ้างผู้ให้บริการภายนอกองค์กรที่มีประสบการณ์ และ สามารถปฏิบัติการได้รวดเร็วกว่า ประมวลผลข้อมูลที่ต้องการได้อย่างรวดเร็วเช่นกัน
เป็นระบบการประมวลผลที่เกิดจากการแบ่งการทำงานให้กับคอมพิวเตอร์ต่างๆ ภายในองค์กร หรือ เครือข่าย เดียวกัน 
โดย แต่ละหน่วยงานหรือ แต่ละคอมพิวเตอร์ สามารถจัดการเครื่องคอมพิวเตอร์ของตัวเอง และไม่ต้องมีปฏิสัมพันธ์กับหน่วยงานอื่นใดแผนกหรือหน่วยงาน
ระบบนี้ เหมาะสำหรับรูปแบบการบริหารจัดการองค์กรแบบกระจายอำนาจที่หน่วยงานต่างๆมีอิสระในการจัดการข้อมูล
ตริสตันดากูนยา
ตริสตันดากูนยา (Tristan da Cunha) หรือ ทริสตันดาคูนา เป็นเกาะภูเขาไฟที่ห่างไกลจากแผ่นดินใหญ่ในมหาสมุทรแอตแลนติกใต้ แผ่นดินใหญ่ที่ใกล้ที่สุดคือประเทศแอฟริกาใต้ซึ่งอยู่ห่างออกไป 2,816 กิโลเมตร และห่างจากทวีปอเมริกาใต้ถึง 3,360 กิโลเมตร
เกาะถูกค้นพบครั้งแรกโดยนักสำรวจชาวโปรตุเกสชื่อ ตริสเตา ดา กูนยาในปี ค.ศ. 1506
ปลาตะพากส้ม
ปลาตะพากส้ม, ปลาจาด หรือ ปลาจาดแมลคัม () เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Hypsibarbus malcolmi" ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
จัดเป็นปลาที่มีรูปร่างและขนาดใกล้เคียงปลาตะพากเหลือง ("H. wetmorei") ซึ่งเป็นปลาที่อยู่ในสกุลเดียวกัน แต่ต่างกันตรงที่ครีบก้นมีลักษณะโค้งเหมือนเคียว ครีบและหางเป็นสีแดงหรือสีส้ม รูปร่างอ้วนป้อมกว่า แต่ขนาดและรูปร่างใกล้เคียงกัน
มีลำตัวกว้างและแบนข้าง เกล็ดค่อนข้างใหญ่ จำนวนแถวของเกล็ดตามแนวเส้นข้างลำตัวมี 26 แถว ครีบหลังมีก้านครีบเดี่ยว 3 ก้าน ก้านครีบเดี่ยวก้านสุดท้ายเป็นหนามแข็งขอบจักเป็นฟันเลื่อย มีก้านครีบแขนง 8 ก้าน ครีบหางเป็นแฉกลึกและยาวมากกว่าความยาวหัว ครีบก้นมีก้านครีบเดี่ยว 3 ก้าน และมีก้านครีบแขนง 5 ก้าน ลำตัวมีสีขาวเงินสะท้อนแสง และมีลายดำเชื่อมต่อกันระหว่างเกล็ดดูคล้ายตาข่าย
ปลาตะพากส้มแพร่ขยายพันธุ์โดยมนุษย์ เป็นครั้งแรกจากการผสมเทียมจากสถานีประมงน้ำจืด จังหวัดเพชรบุรี พบว่าวางไข่ระหว่างเดือนพฤศจิกายนถึงธันวาคม ไข่เป็นประเภทไข่ติด
มีขนาดความยาวเต็มที่ประมาณ 50 เซนติเมตร พบได้ที่แม่น้ำเพชร ที่จังหวัดเพชรบุรี และแม่น้ำปิง ที่จังหวัดตาก และแม่น้ำสายใหญ่ ๆ ทั่วประเทศไทย ที่พบบ่อยคือ แม่น้ำแม่กลองและแม่น้ำโขง ยกเว้นแม่น้ำสาละวิน
ปลาตะพากส้มได้รับการอนุกรมวิธานจาก ฮิวจ์ แมคคอร์มิค สมิธ นักวิชาการประมงชาวอเมริกัน ได้เก็บตัวอย่างต้นแบบจากแม่น้ำปิง เมืองระแหง ซึ่งปัจจุบันคือ จังหวัดตาก เมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1924 เมื่อตรวจสอบแล้วพบว่าเป็นปลาชนิดใหม่ จึงส่งตัวอย่างไปยังพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติ แห่งกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร และตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่ แมลคัม อาเธอร์ สมิธ นักมีนวิทยาและวิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกชาวอังกฤษที่เข้ามาศึกษาสัตว์ทั้งสองประเภทนี้ในประเทศไทย
มีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก เช่น "ปลาปีกแดง" นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
เสถียร เพิ่มทองอินทร์
พลเอก พลเรือเอก พลอากาศเอก เสถียร เพิ่มทองอินทร์ อดีตปลัดกระทรวงกลาโหม อดีตเป็นประธานคณะที่ปรึกษากองบัญชาการกองทัพไทย และได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นปลัดกระทรวงกลาโหม สืบต่อจาก พล.อ.กิตติพงษ์ เกษโกวิท ที่เกษียณอายุราชการ ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2554
พล.อ.เสถียร เป็นนักเรียนโรงเรียนเตรียมทหาร รุ่นที่ 11 โรงเรียนนายร้อย จปร. รุ่นที่ 22 เคยผ่านการศึกษาอบรมจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 48 จบการศึกษาด้านรัฐประศาสนศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช และปริญญาโท จากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
พล.อ.เสถียร เคยดำรงตำแหน่งสำคัญดังนี้ ผู้บังคับกองร้อยทหารปืนใหญ่ กองพันทหารปืนใหญ่ที่ 6 ผู้บังคับกองพันทหารปืนใหญ่ที่ 6 เสนาธิการกรมทหารปืนใหญ่ที่ 6 รองผู้บังคับการกรมทหารปืนใหญ่ที่ 6 ผู้บังคับหน่วยพัฒนาการเคลื่อนที่ 56 ผู้อำนวยการกองยุทธการ หน่วยบัญชาการทหารพัฒนา ผู้อำนวยการสำนักงานพัฒนาภาค 2 หน่วยบัญชาการทหารพัฒนา ต่อมาในปี พ.ศ. 2549 ได้รับตำแหน่งรอง​ผู้​บัญชาการ​หน่วย​บัญชาการ​ทหาร​พัฒนา เป็นผู้บัญชาการหน่วยทหารพัฒนาเมื่อ 1 เมษายน พ.ศ. 2551 ได้รับแต่งตั้งเป็นประธานคณะที่ปรึกษากองบัญชาการกองทัพไทย เมื่อ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2553 เป็นปลัดกระทรวงกลาโหม เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2554 ต่อมาได้รับคำสั่งให้ไปช่วยราชการที่สำนักงานรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม เมื่อ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2555 ก่อนจะเกษียณอายุราชการในเดือนกันยายนของปีเดียวกัน ต่อมาภายหลังศาลปกครอง ได้มีคำสั่งให้ถอนคำสั่งดังกล่าว
พล.อ.เสถียร ได้รับเกียรติยศและได้รับการยกย่องหลายด้าน อาทิ ศิษย์เก่าดีเด่นโรงเรียนวัดราชาธิวาส ศิษย์เก่าดีเด่นโรงเรียนเสนาธิการทหารบก บุคคลดีเด่นประจำปี 2551 MAN OF THE YEAR จากนิตยสารเส้นทางไทย เป็นประธานนักเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า รุ่นที่ 22 ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2551 เป็นประธานนักเรียนเตรียมทหารรุ่นที่ 11 ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2551 รางวัลเกียรติยศจักรดาวปี พ.ศ. 2552
พล.อ.เสถียร ได้รับโปรดเกล้าเป็นกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิสภาลูกเสือแห่งชาติปี พ.ศ. 2552 ได้รับพระราชทานโล่เกียรติคุณ รางวัลบุคคลผู้ทำคุณประโยชน์ต่อเด็กและเยาวชนแห่งชาติปี พ.ศ. 2552 เป็นตุลาการศาลทหารสูงสุด ปี พ.ศ. 2553 เป็นนายกสมาคม ลอนโบวล์สแห่งประเทศไทยปี พ.ศ. 2554 และเป็นประธานนักศึกษาวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่นปี 2548 ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2554
วันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2556 ศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองพิพากษาว่า พลเอก เสถียร เพิ่มทองอินทร์ ผู้คัดค้าน จงใจยื่นบัญชีแสดงรายการทรัพย์สิน และหนี้สิน และเอกสารประกอบด้วยข้อความอันเป็นเท็จ หรือปกปิดข้อเท็จจริงที่ควรแจ้งให้ทราบ ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๕๐ มาตรา ๒๖๔ ประกอบมาตรา ๒๖๓ วรรคหนึ่ง และพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต พ.ศ. ๒๕๔๒ มาตรา ๔๑ ห้ามผู้คัดค้านดำรงตำแหน่งเจ้าหน้าที่ของรัฐเป็นเวลาห้าปี นับแต่วันที่ ๑๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๑ กับมีความผิดตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและ ปราบปรามการทุจริต พ.ศ. ๒๕๔๒ มาตรา ๑๑๙ ลงโทษจำคุก ๒ เดือน และปรับ ๔,๐๐๐ บาท ไม่ปรากฏว่าผู้คัดค้านได้รับโทษจำคุกมาก่อน โทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้มีกำหนด ๑ ปี ตามประมวล กฎหมายอาญา มาตรา ๕๖ หากไม่ชำระค่าปรับให้จัดการ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙, ๓๐
พล.อ.เสถียร มีชื่อเล่นว่า "เปี๊ยก" สื่อมวลชนจึงมักเรียกชื่อตามภาษาของสื่อฯว่า "บิ๊กเปี๊ยก" ชีวิตครอบครัวสมรสกับ ดร.ณัฐณิชาช์ เพิ่มทองอินทร์ นายกเทศมนตรีตำบลคำขวาง มีบุตรี 1 คน คือ ร.อ.หญิง ณิชาพัฒน์ เพิ่มทองอินทร์
แซรอสดวงอาทิตย์ที่ 110
แซรอสชุดที่ 110 ของสุริยุปราคา เว้นช่วงของแต่ละเหตุการณ์ทุก ๆ 18 ปี 11 วัน มีสุริยุปราคาในชุดแซรอสนี้ทั้งหมด 72 ครั้ง ซึ่งชุดแซรอสที่ 110 ประกอบไปด้วยสุริยุปราคาบางส่วน 23 ครั้ง สุริยุปราคาวงแหวน 39 ครั้ง และสุริยุปราคาบางส่วน 10 ครั้ง ตามลำดับ ทั้งหมดนี้จะดำเนินอยู่ในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 463 - ค.ศ. 1743 กินเวลาทั้งสิ้น 1,280 ปี ชุดแซรอสนี้จะเริ่มขึ้นบริเวณขั้วโลกใต้ และจะไปสิ้นสุดบริเวณขั้วโลกเหนือ
พระครูธรรมสรคุณ (เขียน ขนฺธสโร)
หลวงพ่อเขียน ขนฺธสโร (18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2473 — 28 เมษายน พ.ศ. 2555) พระเกจิอาจารย์อีกท่านหนึ่งแห่ง จันทบุรี อดีตเจ้าอาวาสวัดกระทิงท่านเป็นผู้มีอิทธิฤทธิ์และมีอิทธิปาฏิหาริย์ มีวิชาอาคมอันแก่กล้า โดยเฉพาะ ท่านสามารถใช้เวทมนตร์ สะกดพวกสัตว์ป่า ไม่ให้ออกมาเพ่นพ่าน ในตอนที่ เขาคิชฌกูฎ ได้เปิดให้ผู้คนขึ้นมาสักการะพระพุทธรูป ไหว้พระ และมากราบนมัสการท่าน
ท่านเกิดเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2473 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 7 ณ บ้านกะทิง ต.พลวง อำเภอเขาคิชฌกูฏ (ขณะนั้นเป็นอำเภอมะขาม) จ.จันทบุรี เป็นบุตรของนายอยู่ และ นางมุ้ง ทองคำ ในครอบครัวของท่านประกอบอาชีพพวกเกษตรกรรม และการหาของป่าสมุนไพร ดังนั้น ท่านจึงได้รับการถ่ายทอดวิชาพืชสมุนไพรและของป่าบนเขาคิชฌกูฏ จนมีความชำนาญ ในช่วงวัยเรียน ท่านเรียนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ที่โรงเรียนวัดกะทิง ต.พลวง กิ่ง อ.เขาคิชฌกูฏ จ.จันทบุรี จนกระทั่งพอท่านมีอายุครบบวช ท่านจึงได้อุปสมบทเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2494 โดยมีพระครูนิเทศคณานุสิฏฐ์ วัดหนองอ้อ ต.มะขาม อ.มะขาม จ.จันทบุรี เป็นพระอุปัชฌาย์ และพระครูพุทธบทบริบาล วัดพลวง ต.พลวง กิ่ง อ.เขาคิชฌกูฏ จ.จันทบุรี เป็นพระกรรมวาจาจารย์ ได้รับนามฉายาว่า “ขนฺธสโร” หลังจากนั้น ท่านได้สอบไล่นักธรรมชั้นตรี และได้รับภาระตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดกระทิง สืบต่อจาก หลวงพ่อรุ่ง อดีตเจ้าอาวาสวัดกระทิง ที่ได้มรณภาพลงในปี พ.ศ. 2499 และในปี พ.ศ. 2516 ได้รับสมณศักดิ์เป็น พระครูธรรมสรคุณ และในปี พ.ศ. 2538 ท่านก็ได้ริเริ่มโครงการ นำวัดเข้าสู่โรงเรียน แล้วนำโดยการปฏิบัติจริง จากนั้นอีก 3 ปีต่อมา ท่านได้พิมพ์หนังสือเรื่อง นำวัดเข้าสู่โรงเรียน เพื่อให้เด็กวัดรู้จักอารยธรรมของชาวจันทบุรี และ วิถีชีวิตของคนจันทบุรีในสมัยก่อน จากผลงานของท่าน ที่ได้ปฏิบัติมา สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปรินายก  ได้พระราชทานปริญญาพุทธศาสตรมหาบัณฑิตกิตติมศักดิ์ แด่พระครูธรรมสรคุณ ในวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2546 รวมทั้ง ได้รับโล่เกียรติคุณผู้ทำคุณประโยชน์ด้านการแนะแนวชีวิตและสังคม ประจำปี พ.ศ. 2546 จากกระทรวงศึกษาธิการ ท่านเป็นคนมีน้ำใจ ทุกครั้งที่เวลา หน่วยงานราชการ องการกุศล โรงเรียน ได้ขอความอนุเคราะห์จากท่าน ท่านไม่เคยปฏิเสธ ท่านจะช่วยเหลือพวกเขาเหล่านั้นอย่างเต็มที่ หลวงพ่อเขียน ท่านเป็นคนที่สามารถหยั่งรู้ฟ้าดิน อย่างเช่นเหตุการณ์ที่น้ำท่วมในจันทบุรีในปี พ.ศ. 2542 และเวลาผู้คนเดินทางขึ้นมาบน เขาคิชฌกูฏ มานมัสการกราบท่าน ท่านก็จะให้โชคให้ลาภ ให้เงินทอง ให้ความสุขกับผู้คนที่มีจิตใจเคราพท่าน และเวลามีเรื่องร้ายใด ๆ ท่านก็จะช่วยเหลืออย่างเต็มที่
หลวงพ่อเขียน ถึงแก่มรณภาพเมื่อเวลา 12.00 น. ของวันเสาร์ที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2555 ที่โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ด้วยอาการไตวาย โดยท่านได้เข้ารับการรักษาอาการอาพาธโรคไตและโรคแทรกซ้อนต่าง ๆ ที่นี่มาตั้งแต่ปลายเดือนมกราคม ของปีเดียวกัน สิริอายุได้ 82 ปี 62 พรรษา
โครงการอาหารโลก
โครงการอาหารโลก ( ;WFP) เป็นฝ่ายให้ความช่วยเหลือด้านอาหารขององค์การสหประชาชาติ และเป็นองค์การด้านมนุษยธรรมใหญ่ที่สุดของโลกซึ่งจัดการปัญหาความหิวโหยทั่วโลก โครงการอาหารโลกจัดหาอาหารให้แก่ประชากรโลกเฉลี่ย 90 ล้านคนต่อปี ซึ่งในจำนวนนี้ 58 ล้านคนเป็นเด็ก โครงการดังกล่าวมีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ในกรุงโรม ประเทศอิตาลี และมีสำนักงานสาขาในอีกมากกว่า 80 ประเทศทั่วโลก มีหน้าที่ทำงานช่วยเหลือผู้ไม่สามารถผลิตหรือได้อาหารเพียงพอแก่ตนเองและครอบครัว โครงการดังกล่าวเป็นสมาชิกของกลุ่มพัฒนาแห่งสหประชาชาติและเป็นส่วนหนึ่งของคณะผู้บริหารระดับสูงของกลุ่มฯ ใน ค.ศ. 2007 โครงการฯ มีพนักงาน 9,139 คน โดยราว 90% ปฏิบัติการภาคสนาม
โครงการอาหารโลกจัดตั้งขึ้นครั้งแรกใน ค.ศ. 1961 หลังการประชุมองค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติใน ค.ศ. 1960 เมื่อจอร์จ แม็กกัฟเวิร์น ผู้อำนวยการโครงการอาหารเพื่อสันติภาพของสหรัฐอเมริกา (Food for Peace) เสนอให้จัดตั้งโครงการความช่วยเหลือด้านอาหารพหุภาคี ต่อมา โครงการฯ มีการจัดตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1963 โดยองค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติและสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติ โดยมีระยะขั้นทดลองสามปี ใน ค.ศ. 1965 โครงการดังกล่าวได้ขยายเป็นขั้นต่อเนื่อง
ใน ค.ศ. 2006 โครงการอาหารโลกแจกจ่ายอาหาร 4 ล้านเมตริกตัน แก่ประชากร 87.8 ล้านคนใน 78 ประเทศ ผู้ได้รับประโยชน์ 63.4 ล้านคนได้รับความช่วยเหลือในปฏิบัติการฉุกเฉิน รวมถึงเหยื่อความขัดแย้ง ภัยธรรมชาติและความล้มเหลวทางเศรษฐกิจในประเทศอย่างโซมาเลีย เลบานอน และซูดาน ค่าใช้จ่ายโดยตรงอยู่ที่ 2.9 พันล้านดอลล่าร์สหรัฐ ประเทศที่โครงการอาหารโลกปฏิบัติการขนาดใหญ่ที่สุดใน ค.ศ. 2006 คือ ซูดาน ซึ่งโครงการฯ ได้ช่วยเหลือประชากรกว่า 6.4 ล้านคน ส่วนประเทศที่มีปฏิบัติการของโครงการฯ ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสองและสาม คือ เอธิโอเปียและเคนยา ตามลำดับ
องค์การเพื่อสตรีแห่งสหประชาชาติ
องค์การเพื่อการส่งเสริมความเสมอภาคระหว่างเพศ และเพิ่มพลังของผู้หญิงแห่งสหประชาชาติ () หรือ องค์การเพื่อสตรีแห่งสหประชาชาติ () เป็นองค์กรสหประชาชาติซึ่งทำงานเพื่อให้อำนาจ (enpowerment) แก่สตรีและเด็กหญิง
องค์การฯ เริ่มปฏิบัติงานในเดือนมกราคม พ.ศ. 2554 อดีตประธานาธิบดีชิลี มิเชล บาเชอเล็ท เป็นผู้อำนวยการบริหารคนแรก เช่นเดียวกับยูนิเฟมก่อนหน้านี้ องค์การเพื่อสตรีแห่งสหประชาชาติเป็นสมาชิกของกลุ่มพัฒนาแห่งสหประชาชาติ
เรมา มาร์แวนน์
เรมา มาร์แวนน์ วรฤทธิ์สกุล ( เกิด 15 กันยายน พ.ศ. 2545) นักร้องหญิงชาวอเมริกันเชื้อสายไทย ที่ใช้พระวารสารเป็นแนวทางในการร้อง
เรมา มาร์แวนน์ วรฤทธิ์สกุล เกิดเมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2545 ที่เมืองแคร์รอลตัน รัฐเทกซัส สหรัฐอเมริกา เป็นบุตรสาวของนายทีทัน และนางเวนดี "เมอร์ซี" มาร์แวนน์ วรฤทธิ์สกุล ปู่ของเรมาคือนายชัย วรฤทธิ์สกุล ซึ่งได้อพยพจากประเทศไทยเข้าสู่สหรัฐอเมริกา นางเวนดี มารดาของเธอได้เสียชีวิตลงด้วยโรคมะเร็งรังไข่เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ขณะมีอายุเพียง 34 ปี
เรมาเริ่มมีชื่อเสียงทางอินเทอร์เน็ตขณะที่เธอมีอายุได้เพียงหกขวบ ด้วยเพลง "Amazing Grace" ต่อมาเธอจึงได้ปรากฏตัวในรายการ "Maury Povich Show Most Talented Kids 2010" และรายการ "Star King" ของเกาหลีใต้
ในปี พ.ศ. 2554 เธอได้แสดงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "Machine Gun Preacher" ที่นำแสดงโดยเจอราร์ด บัตเลอร์ ซึ่งเขาต้องเล่นเป็นผู้ค้ายาเสพติดและต้องทำการช่วยเหลือเด็ก และในวันที่ 15 ตุลาคม ปีเดียวกันนั้นเอง เรมาได้ออกอัลบัมเพลงของเธอเอง ชื่อ "Rhema Marvanne"
งูแสงอาทิตย์
งูแสงอาทิตย์ () เป็นงูไม่มีพิษ มีลำตัวยาวทรงกระบอก หัวแบนเรียว ตามีขนาดเล็ก ลำตัวมีความยาวประมาณ 120 เซนติเมตร ลำตัวสีดำถึงสีน้ำตาลเข้ม ส่วนท้องมีสีขาว ส่วนหัวแบนเรียว ตาเล็ก ลักษณะเด่นคือเกล็ดลำตัวเรียบเป็นเงาแวววาบสะดุดตาเมื่อสะท้อนแสงแดด อันเป็นที่มาของชื่อ พบได้ตั้งแต่ภาคใต้ของจีน และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยไม่มีชนิดย่อย ตัวอย่างต้นแบบแรกพบที่ชวา จัดเป็นงูโบราณจากลักษณะที่ยังคงปอดทั้งสองข้างเอาไว้ ซึ่งงูทั่วไปจะเหลือปอดซ้ายเพียงข้างเดียวเพื่อความสะดวกในการเก็บปอดภายในลำตัวแคบๆ ยาว ๆ มักพบเห็นได้ในพื้นที่ที่มีกิ้งก่า, กบ, หนู และสัตว์มีกระดูกสันหลังอื่น ๆ ซึ่งเป็นอาหาร รวมถึงกินงูด้วยกันชนิดอื่น เช่น ลูกงูเห่า เป็นอาหารได้ด้วย เป็นงูที่มีพละกำลังพอสมควร เมื่อพบเหยื่อจะจัดการเหยื่อด้วยการรัดให้หมดแรงและค่อย ๆ กลืนลงไป
มักอาศัยอยู่ใต้ขอนไม้หรือก้อนหินที่เป็นดินร่วนและมีความชื้นเล็กน้อย ยามน้ำท่วมสามารถปีนขึ้นที่สูง เช่น ต้นไม้ หรือขื่อคาบ้านเพื่อหนีน้ำได้
งูแสงอาทิตย์มักถูกเข้าใจผิดว่าเป็นงูพิษร้ายแรง มีความดุร้าย ที่เมื่อถูกกัดแล้วจะตายเพื่อพระอาทิตย์ขึ้น ซึ่งไม่เป็นความจริง แท้จริงแล้วงูแสงอาทิตย์เป็นงูที่เชื่องช้าและไม่มีพิษ เมื่อเผชิญหน้ากับมนุษย์จะไม่แสดงท่าทีดุร้าย แต่จะหมอบอยู่นิ่ง ๆ ทำตัวแบนราบกับพื้น หรือไม่ก็เลื้อยหนีไป อาจจะมีขู่บ้างทำให้ดูคล้ายงูเห่า แต่ไม่กัด
วางไข่ไว้ตามใต้เศษใบไม้แห้งที่ชื้น ๆ เพื่ออาศัยความร้อนจากขบวนการย่อยสลายซากใบไม้ในการฟักไข่ ใช้เวลานานประมาณ 3 เดือน ซึ่งนานพอที่จะให้พัฒนาการของตัวอ่อนในไข่กลายเป็นงูวัยอ่อนได้โดยสมบูรณ์ เมื่อฟักออกมาลูกงูมีลักษณะเหมือนงูตัวเต็มวัยทุกประการ เว้นแต่จะมีรอบคอเป็นสีขาวซึ่งแตกต่างจากงูตัวโตเต็มวัย