แอปเปิลทีวี
แอปเปิลทีวี (Apple TV) คือเครื่องเล่นสื่อดิจิตอล (digital media player) ที่ถูกพัฒนาและขายโดย Apple Inc. เป็นการรวมอุปกรณ์เครือข่ายขนาดเล็ก (small network appliance) และเครื่องสร้างความบันเทิงที่สามารถในรับข้อมูลแบบดิจิตอลได้หลายรูปแบบรวมถึงข้อมูลแบบสตรีม (stream)ให้สามารถแสดงผลผ่านทางหน้าจอโทรทัศน์ได้.
ในรุ่นใหม่ล่าสุดของแอปเปิลทีวีเป็นรุ่นที่สาม ที่ได้เปิดตัว ณ วันที่ 7 มีนาคม 2555, ซึ่งสนับสนุนมาตรฐานวิดีโอความละเอียดสูง 1080p (incorporating the higher resolution 1080p) แอปเปิลทีวีมีอุปกรณ์ HDMI ที่สนับสนุนการเชื่อมต่อกับอุปกรณ์ที่มีความละเอียดสูง หรือ โทรทัศน์ที่มีความละเอียดสูงแบบจอกว้าง (high-definition widescreen television) โดยผ่านทางสาย HDMI ไปยัง HDMI พอร์ตของโทรทัศน์, และแสดงผลในรูปแบบ HDMI (HDMI mode) แอปเปิลทีวีไม่ได้มีปุ่มควบคุมที่ตัวเครื่อง จึงต้องควบคุมผ่านทางตัวควบคุมภายนอก อย่าง แอปเปิลรีโมต (Apple Remote control) ที่รวมมาในบรรจุภัณฑ์ ใช้การควบคุมผ่านอินฟราเรต หรือ จาก แอพพลิเคชัน "Remote" (ดาวน์โหลดได้จาก App Store) บนอุปกรณ์ที่ใช้ระบบปฏิบัติการ iOS, เช่น iPhone, iPod Touch, หรือ iPad ใช้การควบคุมผ่าน Wi-Fi ของแอปเปิลทีวี และ Wi-Fi ของแอปเปิลทีวียังสามารรับข้อมูลแบบดิจิตอลจาก iTune ผ่านทาง AirPlay หรือเชื่อมต่อกับ iTunes Store โดยตรง ซึ่งจะเป็นข้อมูลแบบสตรีม แอปเปิลทีวีสามารถเล่นสื่อดิจิตอลจาก iTunes Store, Netflix, Hulu Plus, YouTube และ Vevo, รวมถึงพอร์ทัล TV Everywhere ในบางเคเบิล, โครงข่ายการออกอากาศ (broadcast networks), พอร์ทัลสมาชิกวีดีโอรายใหญ่สามในสี่ของลีกกีฬาในอเมริกาเหนือ MLB.tv, NBA League Pass และ NHL GameCenter ซี่งแอปเปิลสามารถเล่นคอนเทนท์ได้ทั้งจาก Mac OS X หรือ Windows ที่รัน iTunes.
คู่แข่งของแอปเปิลทีวีได้แก่ WD TV, Roku, Amazon Fire TV, Google TV, Android TV, Now TV (UK), และ Chromecast, เกมคอนโซล (Console) และ มีเดียฮับ (Media hubs) อย่าง PlayStation 3/4, Xbox 360/One และ Nintendo Wii/WiiU และ TiVo DVR systems รุ่นใหม่, เช่นเดียวกับระบบ internal smart TV and เครื่องเล่นบลูเรย์จากหลายบริษัทอย่าง Vizio, Sharp, Sony, Samsung, LG และอื่นๆ
แอปเปิลทีวีถูกเรียกตอนที่อยู่ในช่วงพัฒนาว่า "iTV" เมื่อ 12 กันยายน 2549 โดยมีการปรับเปลี่ยนหน้ากากควบคุมมาใช้ Apple Remote แอปเปิลได้เริ่มกล่าวถึงการสั่งซื้อล่วงหน้าสำหรับแอปเปิลทีวีเมื่อวันที่ 9 มกราคม 2550. ซี่งชื่อ "iTV" ถูกนำมาใช้เพื่อให้สอดคล้องกับผลิตภัณฑ์อื่นๆในสายผลิตภัณฑ์ "i" ของแอปเปิล อย่างเช่น iMac, iPod, เป็นต้น, แต่ชื่อ "iTV" ไม่สามารถใช้ได้เนื่องจาก สถานีโทรทัศน์ ITV ถือครองสิทธิ์ในชื่อนี้ที่สหราชอาณาจักรและขู่ว่าจะดำเนินการทางกฎหมายกับแอปเปิล ถ้าหากแอปเปิลใช้ชื่อนี้ในผลิตภัณฑ์
แอปเปิลทีวีที่เริ่มจัดส่งวันที่ 21 มีนาคม 2550 พร้อมด้วยฮาร์ดดิสก์ความจุ 40 GB. แอปเปิลเปิดตัวร่น 160 GB วันที่ 31 พฤษภาคม 2550; และหยุดขายรุ่น 40 GB ในวันที่ 14 กันยายน 2552
ในวันที่ 15 มกราคม 2551 ได้มีการปล่อยซอฟต์แวร์อัฟเกรดหลัก (และฟรี) ซึ่งเป็นการเปลี่ยนแอปเปิลทีวีเป็นเครื่องเล่นอย่างเต็มตัวโดยไม่จำเป็นต้องใช้คอมพิวเตอร์ที่รัน iTunes บน Mac OS X หรือ Windows เพื่อที่จะรับสตรีม หรือซิงค์คอนเทนท์ให้แอปเปิลทีวี และเป็นการสำรองฮาร์ดดิสก์ส่วนใหญ่ของแอปเปิลทีวี การปรับปรุงนี้ยังอนุญาตให้อุปกรณ์สามารถเช่าและซื้อคอนเทนท์จาก iTunes Store โดยตรง, เช่นเดียวกับการดาวน์โหลดพอดคาสท์ (Podcast) และ รูปภาพแบบสตรีมจาก MobileMe (.Mac ในขณะนั้น) และ Flickr
ในวันที่ 10 กรกฎาคม 2551 แอปเปิลเปิดตัวแอพพลิเคชัน iTunes Remote บน App Store และซอฟแวร์ปรับปรุงของแอปเปิลทีวีเวอร์ชัน 2.1 ที่ทำให้สามารถมองเห็น iPhone และ iPod Touch เป็นรีโมทควบคุมเพื่อเป็นทางเลือกอื่นของ Apple Remote ในการอัพเดตล่าสุดของแอปเปิลทีวี, iTunes และ โปรแกรม Remote ถูกการสนับสนุนกับ iPad, และแนะนำการสนับสนุนสำหรับคุณสมบัติใหม่ที่ถูกเพิ่มเข้ามาใน iTunes
รุ่นที่สองแอปเปิลทีวีถูกเปิดตัวในวันที่ 1 กันยายน 2553 อุปกรณ์ได้ถูกติดตั้งในกล่องขนาดเล็กสีดำ ขนาดประมาณ ¼ ของรุ่นก่อนหน้า แอปเปิลทีวีรุ่นใหม่ไม่มีฮาร์ดดิสค์ภายใน แต่มีหน่วยความจำแบบแฟลชขนาด 8 GB ซึ่งมีเนื้อที่เพียงต่อการทำบัฟเฟอร์เท่านั้น สื่อทั้งหมดจะสตรีมแทนที่จะเป็นการซิงค์ และแอปเปิลทีวีรุ่นใหม่สามารถเช่าสตรีมเนื้อหาจาก iTunes และวิดีโอจากคอมพิวเตอร์หรืออุปกรณ์ iOS ผ่าน แอร์เพลย์ (AirPlay) โดยเนื้อหาทั้งหมดจะถูกดึงมาจากแหล่งข้อมูลออนไลน์หรือเชื่อมต่อจากแหล่งให้บริการท้องถิ่น
ในเดือนกรกฎาคม 2554 แอปเปิลยกเลิกอินเตอร์เฟซควบคุมด้านหน้า
ในวันที่ 7 มีนาคม 2555 งานเปิดตัว IPad รุ่นที่ 3 (third generation iPad) โดย Tim Cook ซีอีโอของ Apple ประกาศเปิดตัวรุ่นที่สามของแอปเปิลทีวีใหม่ที่ภายนอกเหมือนกับรุ่นที่สอง และมีหน่วยประมวลผล A5 แบบคอร์เดี่ยว โดยเพิ่มการสนับสนุนสื่อที่มีความละเอียด 1080p จาก iTunes และ Netflix โดยในวันที่ 28 มกราคม 2556 แอปเปิลได้ปล่อยรุ่นที่สาม "Rev A" ที่มีส่วนประกอบที่เปลี่ยนแปลงข้างต้น
แอปเปิลทีวียอมให้ผู้ซื้อสามารถใช้เซต HDTV ในการแสดงภาพ, เล่นเพลง และดูวิดีโอที่มาจากบางผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตและผู้ให้บริการท้องถิ่นได้ ในรุ่นแรก (สีขาว) จะมี iTunes, Flickr, MobileMe/.Mac และ YouTube ส่วนในรุ่นที่สองได้เพิ่ม Netflix ทั้งสองรุ่นสนับสนุนการดาวน์โหลด/สตรีมพอดคาสต์ (podcasts)
การสนับสนุนบริการสื่ออินเทอร์เน็ตรวมถึง:รายงานที่ยังไม่ได้ยืนยันแจ้งว่ามีความเป็นไปได้ในการย้าย IOS apps ได้เพื่อให้สามารถในการแข่งขันกับระบบเกมที่ถูกสร้างขึ้นใน Android อย่าง Ouya
ส่วนควบคุมโดยผู้ปกครอง (Parental controls) จะอนุญาตให้ผู้ปกครองจำกัดสิทธิ์เด็กในปกครองในการเข้าถึงสื่อทางอินเตอร์เน็ต ผ่านทาง Restrictions setting ส่วน individual services สามารถในการปิดได้ (อย่างเช่น, เพื่อลดความซับซ้อนในการใช้งาน), และ icons สามารถในการจัดโดยการลากแปะได้แบบ "à la" iOS. มีเดียอินเตอร์เน็ตถูกแบ่งเป็น 4 กลุ่มได้แก่ "Internet Photos", "YouTube", "Podcasts", และ "Purchase and Rental" ในแต่ล่ะกลุ่มจะถูกควบคุมโดยส่วนควบคุมโดยผู้ปกครอง (Parental control) ด้วย "Show", "Hide" และ "Ask" เพื่อแสดงหน้าจอการกรอกตัวเลขรหัส 4 หลัก ในได้เพิ่ม movies, TV shows, music และ podcasts ให้สามารถควบคุมโดยระดับความเหมาะสมในการรับชม (Rating)
Apple TV สามารถซิงค์ หรือ สตรีมรูปถ่าย เพลง และวีดีโอจากคอมพิวเตอร์ที่รัน iTunes
ผู้ใช้สามารถติดต่อคอมพิวเตอร์ผ่านทางเครือข่ายท้องถิ่น (Local network) เพื่อที่จะทำการจัดการคลังมีเดียศูนย์กลางของบ้านผู้ใช้ อย่าง CD, DVD และ HD ที่ถูกอัดจากแผ่น (Ripped) ได้ การให้การติดต่อโดยตรงผ่านโปรแกรมจัดการรูปภาพอย่าง iPhoto การจำกัดสิทธิ์ในการเข้าถึงโฮมวีดีโอได้เฉพาะทางเครือข่ายท้องถิ่น การเล่นวิทยุอินเตอร์เน็ต, หรือ ดึงข้อมูลล่วงหน้า หรือ พรีโหลดสือบนแอปเปิลทีวีเพื่อที่ทำการรับชมในเวลาถัดไปให้เหมือนกับวีดีโอทั่วไป แอปเปิลทีวีสนับสนุนให้ผู้ใช้ที่อยากจะให้แอปเปิลทีวีติดต่อกับคอมพิวเตอร์ผ่านทาง ซิงค์และสตรีมโหมดก็สามารถทำได้
ซิงค์โหมดในแอปเปิลทีวีทำงานคล้ายๆกับที่ทำงานใน iPod ทำโดยเชื่อมต่อกับคลังข้อมูล iTunes บนคอมพิวเตอร์และสามารถซิงค์กับคลังหรือทำสำเนาทั้งหมดหรือส่วนที่เลือกในฮาร์ดดิสค์ของแอปเปิลทีวีได้ และแอปเปิลทีวีไม่จำเป็นต้องทำการติดต่อกับเครือข่ายหลังจากทำการการซิงค์เสร็จ. ภาพถ่ายสามารถทำการซิงค์จาก iPhoto, Aperture, หรือจากโฟดเดอร์ในฮาร์ดิสค์บน Mac, หรือ Adobe Photoshop Album, Photoshop Elements, หรือจากโฟดเดอร์ใน Windows.
แอปเปิลทีวีสามารถทำงานเป็นเครื่องเล่นดิจิตอลแบบ peer-to-peer, เล่นสตรีมจากคลังภาพ iTunes และข้อมูลจากเครือข่าย
แอปเปิลที่วีรุ่นแรกสามารถเล่นสตรีมกับคอมพิวเตอร์ได้ถึงห้าเครื่องหรือคลังข้อมูลบน iTunes นอกจากนี้ 5 แอปเปิลทีวีสามารถเชื่อมโยงกับคลัง iTunes เดียวกันได้ ในรุ่นที่สองเป็นต้นมาแอปเปิลทีวีให้ผู้ใช้สามารถสตรีมเนื้อหาจากคลังข้อมูล iTunes ได้มากกว่า 1 ที่: มากไปกว่านั้นคลังข้อมูล iTunes สามารถอยู่บนคอมพิวเตอร์เดียวกันหรือไม่ก็ได้ ซึ่งสามารถทำได้ก็ต่อเมื่อแอปเปิ้ลทีวีและของทุกคลังข้อมูล iTunes ที่คุณต้องการในการสตรีมเนื้อหามีเงื่อนไขดังต่อไปนี้ (1) แอปเปิลทีวีและ คลังข้อมูล iTunes ที่คุณกำลังสตรีมมิ่งมาจากเครือข่ายท้องถิ่นเดียวกัน (2) ทั้งหมดใช้ฟีเจอร์iTunes "Home Sharing" และ (3) มี "Home Sharing" Apple ID เดียวกัน
แอปเปิลทีวีสนับสนุนรูปแบบข้อมูลเสียง วิดีโอ และภาพดังต่อไปนี้:
วีดิโอ (Video)
ภาพ Picture
Audio
ทีวีที่รองรับ
ความพยายามที่จะซิงค์เนื้อหาที่ไม่สนับสนุนในแอปเปิลทีวี มีการแสดงข้อผิดพลาดบน iTunes
รุ่นแรกและครั้งที่สองการแสดงผลของวิดีโอในแอปเปิลทีวีสามารถกำหนดได้ทั้ง 1080i หรือ 1080p; อย่างไรก็ตาม, การแก้ปัญหานี้ถูกจำกัดอยู่ที่ส่วนติดต่อผู้ใช้และการดูรูปภาพ – เนื้อหาอื่น ๆ ทั้งหมดจะถูกปรับให้มีความละเอียดอื่น ซึ่งทั้งสองรุ่นไม่สามารถที่จะเล่นวีดีโอในโหมด 1080i or 1080p ได้ (เช่น HD camera video). จนกระทั้งรุ่นที่สามที่สนับสนุน 1080p
แอปเปิลได้นำเสนอภาพยนตร์ H.264 1080p และวีดีโอ podcasts บน iTunes. เปรียบเทียบกับ,ภาพยนตร์ Blu-ray Disc ที่มี 1080p H.264 หรือ การเข้ารหัส วิดีโอ VC-1 ที่ความเร็วสูงถึง 40 Mbit/s.
แอปเปิลทีวีใช้วงจรที่สนับสนุนระบบเสียงแบบ Audio 7.1 surround sound, และในผู้ใช้บริการให้เช่าบางรายให้เช่าแบบ Dolby Digital 5.1 surround sound.
ตัวเลือกใน QuickTime ของแอปเปิลทีวียินยอมให้มีการส่งคอนเทนออกในบางรูปแบบที่อุปกรณ์ไม่สนับสนุนได้ง่ายขึ้นโดยการทำการรีเอนโค้ด (Re-encoded) โปรแกรมประยุกต์ที่ใช้ QuickTime ในการส่งออก ​(Export) สื่อสามารถใช้ตัวเลือกนี้ อย่างเช่น iMovie's Share menu, iTunes' advanced menu, และบางเครื่องมือที่ใช้ในการแปลงคอนเทนของผู้ผลิตรายอื่น
แอปเปิลทีวีวิดีโอสตรีมต่อผ่านสาย HDMI (Type A) ไปยังช่อง HDMI ของโทรทัศน์ ระบบเสียงสนับสนุนผ่านทางเส้นใยนำแสง (optical) หรือช่อง HDMI ในอุปกรณ์ยังมีช่อง Micro-USB ที่สงวนไว้สำหรับการปรับปรุงอุปกรณ์และการตรวจสอบ อุปกรณ์ยังสามารถต่อ Ethernet หรือ Wi-Fi เพื่อติดต่อกับคอมพิวเตอร์สำหรับการรับดิจิตอลคอนเทนท์จากอินเตอร์เน็ตและเครือข่าย แอปเปิลทีวีเองไม่มีการต่อ ระบบเสียงและ ภาพ หรือสายแบบอื่นนอกเหนือจากที่กล่าวข้างต้นเพื่อรองรับ ภาพ เสียง หรือสายเคเบิ้ลอื่นๆที่เป็นต่อการใช้งานต้องการเพิ่มเติม ในแอปเปิลทีวีรุ่นก่อน ไฟล์ข้อมูลสามารถโอนย้ายโดยตรงจากเครื่องแอปเปิลทีวีไปยังเครื่องคอมพิวเตอร์เครื่องอื่นโดยการซิงค์ เมื่อคอนเทนท์ถูกเก็บไว้ที่ฮาร์ดไดร์ของแอปเปิลทีวีแล้ว การต่ออินเตอร์เน็ตก็จำไม่เป็นต้องใช้งานในการดูคอนเทนท์นั้นๆ. ซึ่งจะไม่ได้พบในแอปเปิลทีวีรุ่นหลังๆที่ไม่มีฮาร์ดไดร์ในเครื่อง
ในแอปเปิลทีวีรุ่นแรกมี วิดีโอคอมโพเนนต์ (Component video) และ RCA connector สำหรับเสียง ซึ่งทั้งสองถูกเอาออกในรุ่นที่สอง ทำให้อุปกรณ์ไม่มี RCA/composite video หรือช่องต่อ F/RF
แอร์เพลย์ (AirPlay) ให้อุปกรณ์ที่มีระบบปฏิบัตการ iOS หรือคอมพิวเตอร์ที่เปิดใช้งานแอร์พอร์ต (AirPort-enabled) ด้วยโปรแกรมเพลง iTunes เพื่อส่งเพลงเป็นสตรีมได้ทีล่ะหลายๆสตรีม ( 3 ถึง 6 ) ไปยังจุดเชื่อมต่อสเตอริโอ และไปยังแอร์พอร์ตเอ็กเพรส (AirPort Express) (ในช่วงเริ่มแรกจะเป็นเสียงเพียงอย่างเดียวในแอปเปิลทีวี) หรือ แอปเปิลทีวี
สื่อสตรีมของแอร์พอร์ตเอ็กเพรสสามารถใช้ Apple's Remote Audio Output Protocol (RAOP), เป็นโพรโตคอลหนึ่งใน RTSP/RTP ที่เป็นกรรมสิทธิ์ของแอปเปิล การใช้ WDS-bridging, แอร์พอร์ตเอ็กเพรสสามารถให้การทำงานแอร์เพลย์ (อย่างเช่น การติดต่ออินเตอร์เน็ต แชร์ไฟล์ และ การแชร์การพิมพ์ เป็นต้น)ในระยะทางไกลได้ถึง 10 ไคลเอนต์ทั้งการสื่อสารถ่าน สาย และไร้สาย
ลำโพงที่ติดมากับแอร์พอร์ตเอ็กเพรส หรือแอปเปิลทีวีสามารถเลือกได้ผ่านทางโปรแกรม "Remote" iPhone/iPod, ซึ่งรองรับการใช้งานผ่านแอร์เพลย์ได้ (ดูเพิ่มเติมที่หัวข้อ "Remote control" ที่จะกล่าวต่อไป)
การเข้ากันของแมคที่ใช้ระบบปฏิบัติการ OS X Mountain Lion สามารถแสดงผลหน้าจอไปยังแอปเปิลทีวี ผ่านทางแอร์เพลย์มิรเรอริ่ง (AirPlay Mirroring) และถ้าใช้งานบน OS X Mavericks สามารถใช้งานเพิ่มเติมด้วยแอร์เพลย์ดิสเพลย์ (AirPlay Display)
แอปเปิลทีวีสามารถควบคุมได้ด้วยรีโมทคอนโทรอินฟาเรทได้หลายตัว หรือจะแพร์กับ แอปเปิลรีโมท (Apple Remote) เพื่อป้องกันการรบกวนจากรีโมทอื่นๆก็ได้ ไม่ว่าจะใช้รีโมทคอนโทรชนิดใดจะสามารถควบคุมหน้าปัดควบคุมเสียงได้ แต่ทำได้เฉพาะการเล่นเพลงเท่านั้น.
แอปเปิลคีบอร์ดไร้สาย (Apple Wireless Keyboard) สามารถใช้ได้ตั้งแต่แอปเปิลทีวีรุ่นที่สองเป็นต้นไป ทำการควบคุมผ่าน Bluetooth ผู้ใช้สามารถควบคุมการเล่นสื่อ, เมนู navigate, การใส่ข้อความ หรือข้อมูลอื่นๆ คีย์บอร์ดเจ้าอื่นที่ใช้แบบเลย์เอาท์ของแอปเปิลก็สนับสนุนการทำงานนี้เช่นกัน
วันที่ 10 กรกฎาคม 2551, แอปเปิลได้ปล่อยฟรีแอพพลิเคชัน "Remote", บน iOS ที่ทำให้ iPhone, iPod Touch, และ iPad ควบคุม iTunes บนแอปเปิลทีวีผ่านทาง Wi-Fi.
เริ่มแรกแอปเปิลทีวีทำงานบน Mac OS X v10.4 Tiger รุ่นปรับปรุง เพื่อให้แสดงผลมายังผู้ใช้ด้วยอินเทอร์เฟต (interface) ที่คล้ายกับ ฟรอนท์โรล (Front Row). เมื่อส่วนอินเทอร์เฟตนี้ถูกรวมเข้ากับ Mac OS X v10.5 ในช่วงปลายปี 2550, ซึ่งเป็นการปรับปรุงแอปเปิลทีวีครั้งสำคัญ ("Take Two" และรุ่นถัดไป) ก็ไม่ได้รวม Front Row อีกต่อไป. สื่อในแอปเปิลถูกจัดเป็น 6 กลุ่ม (ภาพยนตร์, รายการทีวี, เพลง, YouTube, podcasts, และภาพถ่าย) และแสดงในเมนูเริ่มต้น พร้อมกับตัวเลือก Settings สำหรับการตั้งค่า รวมถึงการอัพเกรดโปรแกรม การรวม Apple Remote ถูกใช้ในการเลื่อนเมนูด้วยปุ่มขึ้นลง และเลือกด้วยปุ่มเพลย์ ปุ่มซ้ายขวา ถูกใช้ในการทำดูย้อน และเร่งไปข้างหน้าในขณะทำการชมภาพยนตร์ หรือเลื่อนเพลงไปยังเพลงก่อนหน้า หรือเพลงถัดไปในขณะฟังเพลง
เหมือนแผงหน้าปัดฟรอนท์โรล์บนแมค, ตัวเลือกรายการทีวี จะสามารถให้ผู้ใช้ทำการเรียงข้อมูลด้วยการ เล่นครั้งล่าสุด หรือวันที่ และในตัวเลือกภาพยนตร์ จะสามารถแสดงตัวอย่างภาพยนตร์ที่เข้าใหม่ สามารถทำบุคมาร์คได้กับสื่อภาพยนต์ทุกชนิด ได้แต่ ภาพยนตร์ รายการทีวี มิวสิควีดีโอ และ วีดีโอพอดคาสต์ แอปเปิลทีวีสามารถทำบุคมาร์คในสตรีมวีดีโอถ้ามีการเล่นอยู่กลางเรื่องเพื่อสามารถเล่นต่อไปได้เมื่อมีการเล่นครั้งถัดไป เมนูย่อย "Music" ก็มีการนำเสนอการทำงานที่คล้ายกับที่ทำในไอพอด (iPod), โดยแสดงเพลงที่มีด้วยการเรียงลำดับตาม ศิลปิน อัลบั้ม เพลง ชนิดของเพลง และผู้แต่ง และยังสามารถทำการสุ่ม และแสดง ออดิโอบุค ประเภทสื่อที่เป็นถูกเลือกด้วยรีโมท ภาพเคลื่อนไหวของอัลบั้มจะถูกแสดงขึ้นมาด้านข้างของสื่อประเภทที่เลือก ในขณะที่ทำการเล่นออดิโอ อย่างเพลงหรือออดิโอพอดแคสต์ แอปเปิลทีวีจะคอยเลื่อนข้อมูลอัลบั้มบนหน้าจอแสดงผลเพื่อป้องกันการไหม้ของหน้าจอแสดงผลบริเวณนั้นจากการแสดงข้อมูลซ้ำๆที่บริเวณเดียว
ในเครื่องรุ่นที่ 2 แอปเปิลทีวีทำงานบน iOS, แทนที่จะเป็น Mac OS X ที่ถูกปรับปรุงจากรุ่นปกติ ทำให้ส่วนติดต่อผู้ใช้มีบางส่วนไม่ตรงกับในเครื่องรุ่นที่ 1 บ้าง
คุณสามารถบอกรุ่นของเครื่องแอปเปิลทีวีของคุณ โดยไปยัง Setting ของแอปเปิลทีวี แล้วเลือก General และ About แล้วจะนำทำการค้นหาจากเว็บสำหรับรุ่นที่แอปเปิลที่แสดง ตัวอย่างเช่น เครื่องของคุณมีรุ่นเป็น MC572LL/A, เมื่อทำการค้นหาจะเป็น แอปเปิลทีวีรุ่นที่ 2
คุณจำเป็นที่จะต้องทราบรุ่นของแอปเปิลทีวีของคุณก่อนที่จะทำกระบวนการการแก้ไขปรับปรุง การปรับปรุงไม่สามารถทำได้ในบางรุ่น และแอปเปิลทีวีรุ่นที่ 3 ไม่สามารถเจลเบรคได้
ระห่างวันเปิดตัวของแอปเปิลทีวีรุ่นที่ 1 ได้เกิดการแฮ็กที่เป็นทางพาณิชย์ และไม่ทางพาณิชย์ขึ้น การแฮ็กอนุญาตให้ผู้ใช้สามารถเข้าถึงแอปเปิลทีวีระยะไกล และเพิ่มความสามารถในการสนับสนุนการเข้ารหัส (codecs) อื่นๆ, การติดตั้ง Mac OS X Tiger ฉบับเต็ม, ใช้งานฮาร์ดไดร์ฟผ่านทาง USB, ใช้งานเพื่อการท่องเว็บ, ใช้รีโมทคอนโทรที่ไม่ใช่ของแอปเปิล, และการดาวโหลดเมตาดาต้า (metadata) จาก IMDb ในกลางปี 2552, Fire Core ได้ปล่อยซอร์ฟแวร์ aTV Flash เพื่อให้แอปเปิลทีวีสนับสนุนสื่อในฟอร์แมทอื่น, เว็บบราวเซอร์, การสนับสนุน USB ฮาร์ดไดรฟ์ภายนอก, และอื่นๆ ในฟรีและโอเพนซอร์สรายอื่นอย่าง atvusb-creator ได้ให้ทำเหมือนๆกันโดยสามารถใช้ตัวเชื่อมกับกราฟิกพื้นฐานบน Mac และ Windows
ในเดือนมิถุนายน 2554 แอปเปิลไม่ได้ปกป้องการทำการปรับปรุงโดยผู้ใช้แอปเปิลทีวี แต่เตือนว่าการทำการแฮ็กจะมีผลให้การประกันสิ้นสุดลง
การติดตั้งอัพเดตสำหรับระบบแอปเปิลทีวีโดยปกติจะทำการกำจัดซอฟต์แวร์แฮ็กออก แต่แอปเปิลทีวีที่ถูกแฮ็กส่วนมากจะทำการอัฟเดตได้ปกติ
ปลั๊กอินส่วนมากในฟรอนท์โรล มีส่วนน้อย และไม่ค่อยได้ทำการอัพเดตให้ทำงานกับแอปเปิลทีวีที่ทำงานบน iOS 2.x AwkwardTV รายงานว่ามี 10 ปลั๊กอินจาก 32 ปลั๊กอินที่ได้รับเครื่องหมายการใช้ได้ด้วย "Take Two" อัพเดต
ความนิยมในการปรับแต่ง รวมถึงการเปลี่ยน ส่วนติดต่อผู้ใช้ฟรอนท์โรลในแอปเปิลทีวีด้วยซอร์ฟแวร์ media center ตัวอื่น รวมถึง Plex, XBMC Media Center และ Boxee จนถึง Boxee ติดตั้งปลั๊กอิน Netflix Watch Instantly, ซึ่งแอปเปิลทีวีไม่สามารถทำการประมวลผลได้เพียงพอกับการใช้งาน Silverlight framework ที่ปลั๊กอิน Netflix ใช้งานอยู่
ผู้ใช้มักปรับฮาร์ดดิสก์ภายในแอปเปิลทีวีรุ่นที่ 1
การแฮ็กฮาร์ดแวร์ทำให้แอปเปิลทีวีรุ่น 1 สามารถส่งเอาท์พุดที่เป็นสีไปยัง composite video สำหรับเฟิร์มแวร์ (firmware) version 3.0 ส่วน เฟิร์มแวร์ 2.x hack เป็นการเรียกเคอร์เนล (kernel) ที่เรียกว่า TVComposite.kext
True 1080p playback และ เอาท์พุตท์ video สามารถเปิดใช้งานบนแอปเปิลทีวีรุ่น 1 โดยการติดตั้ง installing a Broadcom CrystalHD PCI-e card และ version 10.0 (Dharma) และในตอนหลัง XBMC ทำงานบน Linux แทนที่จะทำงานบน Mac OS X 10.4.x ที่เป็นระบบปฏิบัติการพื้นฐาน ซึ่งได้เริ่มต้นตั้งแต่ มิถุนายน 2553 โดยผู้สร้างชื่อ Sam Nazarko ในเดือนมีนาคม 2554 นั้น Nazarko ได้ออกส่วนติดตั้ง GUI สำหรับ Linux และ Windows แพลตฟอร์มที่ทำให้สามารถทำการติดตั้งได้อย่างรวดเร็วสำหรับ Minimal distribution ใน distribution ได้เสนอ การสนับสนุน PVR และ AirPlay และยังคงมีการอัพเดตอยู่อย่างต่อเนื่องจนถึงปัจจุบัน
AirPlay video และ photo streaming สามารถทำได้ในแอปเปิลทีวีรุ่น 1 โดยการติดตั้ง Remote HD plugin, Plex หรือ XBMC Media Center.
แอปเปิลทีวี รุ่นที่ 2 เป็นครั้งแรกที่มีระบบปฏิบัติการที่มาจาก iOS
นักพัฒนาที่ได้ประยุกต์ใช้ iOS jailbreaking ซึ่งเป็นซอฟต์แวร์ที่ทางแอปเปิลไม่อนุมัติ อาจทำให้การประกันสิ้นสุดลงเมื่อถูกติดตั้งในแอปเปิลทีวี การติดตั้งสามารถทำได้โดยดาวน์โหลดแอปเปิลทีวีเฟิร์มแวร์จากเซิร์ฟเวอร์ของแอปเปิล แล้วใช้คัสตอมเฟิร์มแวร์อย่าง Seas0nPass หรือ PwnageTool เพื่อทำการสร้างอัสตอมเฟิร์มแวร์ ผู้ใช้จะติดต่อแอปเปิลทีวีไปยัง iTunes, เปลี่ยนโหมดแอปเปิลทีวีเป็น DFU และเรียกคืน (restore) คัสตอมเฟิร์มแวร์ไปยังแอปเปิลทีวี
คัสตอมเฟิร์มแวร์จะให้การสนับสนุน SSH ไปยังอุปกรณ์ ที่ที่ผู้ใช้สามารถใช้ APT ในการติดตั้งซอร์ฟแวร์ไปยังอุปกรณ์ หรือ GUI รุ่นที่คล้ายกับ Cydia ซึ่งถูกเรียกว่า NitoTV ซึ่งได้รวมถึงไดร์เวอร์ที่ทำการเปิดการทำงานของ Build-in Bluetooth. ในปัจจุบันยังมีซอร์ฟแวร์จำนวนไม่มากที่ทำงานได้บนแอปเปิลทีวี อย่างไรก็ตาในวันที่ 20 มกราคม 2554 กลุ่ม XBMC ได้ออกซอร์ฟแวร์เวอร์ชั่นแรกอย่างเป็นทางการอย่าง XBMC Media Center สำหรับอุปกรณ์รุ่นที่สอง เมื่อเร็วๆนี้ Plex Media Center ที่เป็น Thin Client ได้เพิ่งเปิดตัวมา.
ในเดือนกุมภาพันธ์ 2554 นั้น Greenpois0n RC6 ได้ให้การทำเจลเบรคอย่างเต็มที่โดยรองรับแอปเปิลทีวีรุ่นที่ 2 บน iOS 4.2.1 ซึ่งใช้วิธีที่ง่ายกว่า Seas0nPass หรือ PwnageTool
แอปเปิลทีวีรุ่นที่ 3 ได้ออกมาใน เดือนมีนาคม 2555 เจลเบรคสำหรับแอปเปิลทีวีรุ่นที่ 3 ได้แสดงให้เห็นถึงการทำที่ยากขึ้นกว่าในเวอร์ชั่นก่อนหน้า อย่างไรก็ตามในเบต้าเวอร์ชัน Snow3rd อ้างว่าสามารถทำเจลเบรคแอปเปิลทีวีรุ่นที่ 3 ได้ แต่หลังจากทำการวิเคราะห์วีดีโอในการทำเจลเบรคคล้ายกับว่ายังไม่สามารถทำได้จริง Bootrom ของแอปเปิลทีวีรุ่นนี้ ได้ถูกทำ hardened เพื่อป้องกันการเข้าใช้งานที่ผ่านทางเจลเบรคในรุ่นก่อนหน้าของแอปเปิลทีวี Bootrom-level เพื่อเข้าใช้ซึ่งจำเป็นที่จะทำการเจลเบรคและแอปเปิลทีวีได้ปิด Micro-USB พอร์ตจนกว่า port จะทำการ fully booted แม้ว่า FireCore LLC กลุ่มที่ทำงานอิสระ ซึ่งได้ทำการนำเสนอการทำเจลเบรคบนแอปเปิลทีวี การแยกตามกลุ่มการทำงาน และมีความเป็นไปได้ในการนำเสนอแอปเปิลทีวีรุ่นที่ 3 ที่ถูกเจลเบรค Plexconnect (giving Plex functionality) ในปัจจุบันสามารถมีโดยไม่จำเป็นต้องทำเจลเบรคสำหรับรุ่นที่ 2 และ รุ่นที่ 3
แอปเปิลทีวีรุ่นที่ 3 Rev ได้ถูกนำสุ่ตลาด วันที่ 28 มกราคม 2556 เหมือนกับรุ่น 3 ก่อนหน้า มันไม่มีการ bootrom เพื่อเข้า และวิธีนี้ยังไม่มีการเจลเบรคสำหรับเครื่องรุ่นนี้ยกเว้น Plexconnect (จากที่กล่าวข้างต้น)
แอปเปิลทีวีไม่มีทีวีจูนเนอร์รวมถึงเครื่องอัดวีดีโอมาพร้อมกับเครื่อง. ทั้งสองความสามารถนี้สามารถทำได้โดยทำการติดต่อกับคอมพิวเตอร์ผ่านทางผลิตภัณฑ์ของผู้ผลิตรายอื่น อย่าง ซอฟต์แวร์ PVR ที่ติดต่อกับ iTunes และสามารถตั้งเวลาการอัด HDTV โดยอัตโนมัติผ่านทางแอปเปิลทีวีเพื่อที่จะทำการเล่นซ้ำอีกครั้ง.
ส่วนติดต่อผู้ใช้ ฟรอนท์โรลไม่มีฟังก์ชันบางอย่างเหมือน iTunes รวมถึงการให้เรทติ้ง, การตรวจสอบยอดเงินในบัญชี, การเพิ่มเงินในบัญชี, การซิงค์ที่จากคอมพิวเตอร์หลายๆเครื่อง, สนับสนุน(วิทยุทางอินเตอร์เน็ต) เต็มรูปแบบ, และเกมส์.
การค้นหาภาพยนตร์ต้องทำผ่าน iTunes Store เท่านั้น ไม่สามารถหาจากฮาร์ดดิสก์ของเครื่อง หรือในเครือข่ายได้
การเช่าภาพยนตร์บนแอปเปิลทีวี ต้องรับชมบนแอปเปิลทีวี, ไม่เหมือนกับการเช่าบน iTunes, ที่สามารถส่งไปยังอุปกรณ์อื่นๆที่เปิด อย่าง iPod, iPhone หรือ Apple TV ได้ แต่ภาพยนตร์ที่ซื้อผ่านทาง Apple TV สามารถจะย้ายไปยังอุปกรณ์อื่นๆได้ อย่างเช่น iPod หรือ iPhone โดยผ่านทาง iTunes
แอปเปิลทีวีไม่สนับสนุนโปรโตคอล HDMI Consumer Electronics Control (HDMI CEC) สำหรับทำการควบคุมอย่างอัตโนมัติโดยรีโมททีวี
บนแอปเปิลทีวี (รุ่นที่ 2), ดิจิตอลออดิโอเอาพุตท์ (digital output audio) สามารถทำการแซมปลิงได้ถึง 48 kHz, รวมถึงการริบ CD แบบ lossless CD rips ที่ 44.1 kHz แม้ว่าจะเป็นความถี่ที่สูง และความแตกต่างจะไม่ค่อยแตกต่างเมื่อทำการฟังในหลายๆกรณี สื่อออดิโอก็ไม่ได้ดีที่สุดในมุมมองของการส่งข้อมูลทางดิจิตอล
รูปภาพจะเป็นต้องซิงค์กับอุปกรณ์จนกว่า iTunes ทำการอัพเดตสตรีม
ในเดือนกุมภาพันธ์ 2552, อัพเดตซอฟแวร์รุ่น 2.0 ("Take Two") ยอมให้ผู้ใช้ทำการเช่าภาพยนตร์ที่มีความคมชัดปกติ หรือแบบ HD ที่มีระบบเสียง Dolby Digital 5.1 รอบทิศทาง ซึ่งก่อนหน้านี้แอปเปิลทีวีจะสนับสนุนเฉพาะ Dolby Pro Logic simulated 5.1, จนถึง Full 5.1 Surround Sound digital ถ้าอุปกรณ์ผู้รับสนับสนุน 5.1 ติดต่อด้วยสายใยแก้วไปยังแอปเปิลทีวี และสื่อออดิโอมีการเข้ารหัส (Encode) แบบ Lossless. QuickTime และ Apple TV ไม่มี AC-3 codec, และ สื่อของ iTunes Store สนับสนุนแต่เสียงรอบทิศทาง 4.0. สำนักข่าวทางเว็บไซท์ได้รายงานว่าผู้ใช้บางคนได้พยายามเพิ่มส่วนสนับสนุน AC-3 (Dolby Digital) 5.1 channel โดยการแฮ็กแอปเปิลทีวี
ก่อนการอัปเดต 2.3, แอปเปิลรีโมทสามารถทำการควบคุมเสียงและ ฟรอนท์โรลผ่านทาง เครื่องคอมพิวเตอร์แมคอินทอช (Macintosh) แต่ในแอปเปิลทีวีทำได้แค่การควบคุมเสียง
นักวิจารณ์กล่าวว่าแอปเปิลทีวี มีหน้าจอติดต่อผู้ใช้ที่ยุ่งเหยิง ยากต่อการเรียกดูหรือค้นหาภาพยนตร์ และมีความจำเป็นที่ต้องใช้ Netflix-like queues และ "watched" flags หรือวันที่ แอปเปิลได้ปล่อย ลิสท์ภาพยนตร์ที่ต้องการ ลิสท์สำหรับเล่นภาพยนตร์ และ แฟลกที่แสดงการเคยรับชม ในแอปเปิลทีวี เวอร์ชัน 2.1 ถึง 2.4.
ตอนเริ่มต้นแอปเปิลทีวีใช้ QuickTime 7, ดังนั้นจึงไม่สามารถเล่นวีดีโอที่ใช้ H.264 Sample Aspect Ratio (ต้องใช้ QuickTime X). ซึ่งในรุ่นที่ 2 แอปเปิลถึงสนับสนุน H.264
ภายในสัปดาห์แรกของการจองในเดือนมกราคม 2550 แอปเปิลทีวีเป็นสินค้าที่เป็นที่ 1 ในการจองอุปกรณ์การที่แอปเปิลสโตร์ (Apple Store) การจองมากว่า 100,000 ชุดในปลายเดือนมกราคม และแอปเปิลคาดว่าจะขายได้กว่าล้านชุดก่อนช่วงฤดูฮอลิเดย์ของปี 2550 นักวิเคราะห์เริ่มกล่าวขวัญให้เป็น "ผู้ฆ่า DVD" ("DVD killer") ที่สามารถให้บริการได้หลายบริการ. นักวิเคราะห์คาดการว่าแอปเปิลจะสามารถขายได้กว่า 1.5 ล้านชุดในปีแรก นอกจากแอปเปิลสตอร์ (Apple Store), Best Buy เป็นผู้ค้ารายปลีกรายแรกที่ขายอุปกรณ์นี้ Target และ Costco ขายตามหลังจากนั้นไม่นาน
หลังจากขายได้ 2 เดือน Forrester Research คาดการว่าแอปเปิลสามารถขายแอปเปิลทีวีได้ล้านชุด เนื่องจากผู้บริโภคชอบสื่อที่มีโฆษณามากกว่าสื่อที่ต้องจ่ายค่าสมาชิก Forrester คาดว่าบริษัทเคเบิ้ลจะเป็นผู้ได้รับผลประโยชน์มากกว่าผู้ให้บริการสืออย่าง iTunes Store หลังจากนั้นไม่นานแอปเปิลได้ปล่อยฟังก์ชันการดู YouTube และบ่งบอกถึงแอปเปิลทีวีเป็น "เครื่องเล่น DVD สำหรับอินเตอร์เน็ต" ในนักวิเคราะห์บางสำนักคาดว่า "ยูทูปบนแอปเปิลทีวีมีศักยภาพและมีโอกาสจะพัฒนาไปในอนาคต" แต่โดยรวมแล้วนักวิเคราะห์ยังมีความเห็นที่เป็นเชิงลบกล่าวถึงอุปกรณ์นี้คือเป็นงานอดิเรก ที่มีความสำคัญน้อยกว่า แมคอินทอช (Macintosh),ไอพอด (iPod), และ ไอโฟน (iPhone).
ในไตรมาสสุดท้ายของปี 2551 มียอดขายมาถึง 3 เท่าเมื่อเทียบกับไตรมาสสุดท้ายของปี 2550
ในรายงานทางการเงินไตรมาสแรกของแอปเปิล ปี 2552 ทางการประชุมทางไกล ทิม คุก ในขณะนั้นเป็น acting chief executive ได้กล่าวว่า การขายแอปเปิลทีวีได้เพิ่มเป็น 3 เท่าเมื่อเทียบกับไตรมาสเดียวกันของปีก่อน และเขาใด้ให้ความสำคัญกับธุรกิจการเช่าภาพยนตร์ที่กำลังเป็นไปได้ด้วยดีสำหรับแอปเปิล ซึ่งแอปเปิลเองควรที่จะทำการลงทุนต่อไปกับการให้เช่าภาพยนตร์ และแอปเปิลทีวี, แต่แอปเปิลทีวียังคงเป็นงานอดิเรกของบริษัทต่อไป. จากการเติบโตของสื่อทีวีดิจิตอล และผู้บริโภคได้หันมาใช้บริการสื่อทางเลือก, นักวิเคราะห์ได้คาดการว่าจะสามารถขายแอปเปิลทีวีได้กว่า 6.6 ล้านเครื่องในปลายปี 2552
รุ่นที่สองขายได้ 250,000 ชุดในสองสัปดาห์แรกหลังเปิดตัว ในวันที่ 2 ธันวาคม 2553 แอปเปิลประกาศว่าสามารถขายถึงแอปเปิลทีวีได้ 1 ล้านชุด และในไตรมาสที่สองของปี 2554 ได้เพิ่มขึ้นจากเดิมเป็น 2 ล้านชุด โดยขายได้ 820,000 ชุดถูกขายในไตรมาสนี้
ในวันที่ 24 มกราคม 2555 แอปเปิลประกาศว่าสามารถขายได้ 1.4 ล้านชุดในไตรมาสแรกของปี 2555 และ 2.8 ล้านชุดในปี 2554. (4.2 ล้านชุดจนถึงวันที่ 1 มกราคม 2553)
ทิม คุก (Tim Cook) ได้นำเสนอที่การประชุม All Things Digital conference ในเดือนเมษายน 2555 และสามารถขาดได้ 2.7 ล้านเครื่องในปี 2555
ผลประกอบการในไตรมาสสุดท้ายของปี 2555, Engadget รายงานข้อมูลจาก ทิม คุก ว่า แอปเปิลสามารถนำส่งแอปเปิลที่ได้กว่า 1.3 ล้านเครื่องในไตรมาสที่ 4 ของปี (คาดการว่าเป็นแอปเปิลทีวีรุ่นที่ 3)
MacObserver รายงานข้อความจาก ทิม คุก ในไตรมาสที่ 1 ของปี 2556 ผลประกอบการของแอปเปิล สามารถขายแอปเปิลทีวีกว่า 2 ล้านเครื่องในปลายเดือนธันวาคมของปีก่อนหน้า (คาดการว่าเป็นแอปเปิลทีวีรุ่นที่ 3)
จากการรายงานที่กล่าวมานำไปสู่การประมาณการปริมาณการขายสะสนของรุ่นที่ 3 ได้กว่า 6 ล้านเครื่องในวันที่ 1 มกราคม 2556
วันที่ 28 กุมภาพันธุ์ 2557 ที่งานผู้ถือหุ้นแอปเปิลพบแอปเปิล CEO ทิม คุกได้แสดงให้เห็นว่าปี 2556 แอปเปิลทีวีทำรายได้กว่า 1 ล้านบาทให้แก่แอปเปิล
ผู้ที่ต้องการหาทางเลือกอื่นทดแทนแอปเปิลทีวี อาจพิจารณาไปยังอุปกรณ์ Mac Mini เนื่องจากฮาร์ดแวร์ที่มีความสามารถมากกว่า แม้ราคาจะสูงกว่า แต่ก็เป็นทางเลือกหนึ่งสำหรับ Home Theater PC (HTPC) เหมือนกับคอมพิวเตอร์ทั่วไป, แมคมินิ ขาดความเรียบง่าย และความง่ายต่อการใช้งานเหมือนแอปเปิลทีวี แมคมินิจำเป็นต้องได้รับการยืนยันในสำหรับ FairPlay เพื่อใช้งานกับคอมพิวเตอร์ซึ่งไม่เหมือนกับแอปเปิลทีวี หรืออุปกรณ์อื่นภายใต้ระบบปฏิบัติการ iOS อย่างไรก็ตาม การกำหนดค่าเพื่อใช้งานแอพพลิเคชันโฮมเทียร์เตอร์เพียงครั้งเดียว ผู้ชมก็สามารถใช้งานรีโมทรคอนโทรอย่าง ระบบนำทางในฟรอนท์โรล (Front Row) แม้ว่าในการจัดการสื่ออื่นๆยังคงเป็นส่วนเสริม ฟรอนท์โรล (Front Row) จะสามารถใช้ใน Mac OS X 10.4 จนถึง 10.6, และถูกเอาออกใน Mac OS X Lion (10.7) เป็นต้นไป ข้อได้เปรียบในมินิแมค คือสามารถเพิ่มที่เก็บข้อมูล สนับสนุนวีดีโอและออดิโอได้หลายฟอร์เแมต และสามารถใช้ตัวจัดการสื่อของผู้ผลิตรายอื่นได้ แมคมินิรีโมทสามารถควบคุมเสียงได้ทุกแอพพลิเคชันทั้งวีดีโอ และออดิโอ
แมคมินิสามารถเล่นสตรีมอย่าง YouTube, Hulu และ Netflix โดยใช้บราวว์เซอร์ หรือ แอพพลิเคชัน HTPC ฟรีในเวอร์ชันเต็มอย่าง Plex และ XBMC Media Center
แอปเปิลทีวีจำเป็นต้องทำการแฮ็กเพื่อทำการเพิ่มซอฟต์แวร์อย่าง Plex และ XBMC Media Center เพื่อชดเชยความสามารถที่ถูกลดทอนการทำงานของเบราว์เซอร์พื้นฐานในระบบ ตั้งแต่โปรแกรมพวกนี้ไม่ได้อยู่ในการส่วนการติดตั้งและโปรแกรมที่ถูกต้องจากผู้ผลิตได้เอาการแฮ็กออกทำให้การติดตั้งมีผลทำให้การประกันสิ้นสุดลง