เกาะไทเบอร์
เกาะไทเบอร์ () เป็นเกาะรูปร่างคล้ายเรือที่เกี่ยวข้องกับการเยียวยามานาน เป็นเกาะขนาดเล็กและเพียงเกาะเดียวที่อยู่ในแม่น้ำไทเบอร์ที่ไหลผ่านกรุงโรม ตั้งอยู่ที่โค้งด้านทิศใต้ของของแม่น้ำไทเบอร์ ในกรุงโรม อิตาลี ยาว 270 เมตร และกว้าง 67 เมตร
เกาะนี้เชื่อมต่อกับส่วนอื่นของกรุงโรมด้วยสะพานสองแห่งมาตั้งแต่สมัยโบราณ และเคยถูกเรียกว่า "Insula Inter-Duos-Pontes" ซึ่งหมายถึง "เกาะที่อยู่ระหว่างสองสะพาน" สะพานปองต์ฟาบริชิโอซึ่งเป็นสะพานที่ยังคงสภาพเดิมเพียงแห่งเดียวของกรุงโรม เชื่อมต่อเกาะจากด้านตะวันออกเฉียงเหนือไปยัง Field of Mars ใน rione Sant'Angelo (ฝั่งซ้ายของแม่น้ำ) และสะพาน Ponte Cestio ซึ่งมีเพียงบางส่วนที่ยังคงสภาพเดิม เชื่อมต่อเกาะไปยัง Trastevere ทางทิศใต้ (ฝั่งขวาของแม่น้ำ)
ตำนานหนึ่งกล่าวไว้ว่า หลังจากทรราช Tarquinius Superbus (510 ปีก่อนคริสตกาล) หมดอำนาจลง ชาวโรมันที่โกรธแค้นได้โยนร่างของเขาลงในแม่น้ำไทเบอร์ ร่างของเขาจมลงสู่ก้นแม่น้ำแล้วมีดินโคลนเกาะสะสมมากขึ้นจนกลายเป็นเกาะไทเบอร์ ขณะที่อีกตำนานหนึ่งกล่าวว่า ผู้คนรวบรวมข้าวสาลีและเมล็ดพืชของผู้ปกครองผู้เป็นที่ชิงชังมาโยนลงในแม่น้ำไทเบอร์ และเกิดเป็นเกาะไทเบอร์ในที่สุด
ในสมัยโบราณก่อนที่ศาสนาคริสต์จะแพร่หลายไปทั่วกรุงโรม เกาะไทเบอร์เป็นพื้นที่ที่ไม่ได้รับการเผยแพร่ศาสนาเนื่องจากมีเรื่องราวในทางไม่ดี เกาะนี้เป็นสถานที่สำหรับพิพากษาอาชญากรที่เลวร้ายที่สุดและผู้ป่วยเป็นโรคติดต่อทางสัมผัส แต่เรื่องราวได้เปลี่ยนไปเมื่อวิหารแห่งหนึ่งถูกสร้างขึ้นบนเกาะ
เกาะไทเบอร์เคยเป็นที่ตั้งของวิหารโบราณที่สร้างถวายแด่เอสคูเลปิอุส เทพแห่งแพทยศาสตร์และการเยียวยาของกรีก
Accounts กล่าวไว้ว่า เมื่อ 293 ปีก่อนคริสตกาล เกิดการระบาดครั้งใหญ่ของกาฬโรคในกรุงโรม หลังจากได้ปรึกษากับ Sibyl แล้ว วุฒิสภาแห่งโรมันได้สั่งให้สร้างวิหารถวายแด่เอสคูเลปิอุส เทพแห่งการเยียวยาของกรีก และส่งคณะผู้แทนไปยัง Epidauros เพื่อนำรูปสลักของเอสคูเลปิอุสกลับมา คณะผู้แทนได้เดินทางทางเรือ โดยที่ตามความเชื่อแล้ว พวกเขานำงูมาจากวิหารแห่งหนึ่งมาขึ้นเรือ งูได้ขดตัวรอบเสากระโดงเรือทันที ซึ่งถือว่าเป็นนิมิตหมายที่ดี ขณะที่เดินทางกลับมาถึงแม่น้ำไทเบอร์ งูได้ลื่นไถลออกจากเรือแล้วว่ายน้ำไปยังเกาะไทเบอร์ คณะผู้แทนเชื่อว่าลางบอกใบ้จากเอสคูเลปิอุสให้สร้างวิหารขึ้นบนเกาะ
สถานที่นี้อาจถูกเลือกเพื่อสร้างวิหารแห่งเอสคูเลปิอุสเนื่องจากตั้งอยู่แยกออกจากส่วนอื่นของเมือง ซึ่งจะช่วยปกป้องคนบนเกาะจากกาฬโรคและโรคภัยต่างๆ
เกาะนี้มีเอกลักษณ์ด้วยรูปร่างที่จำลองให้คล้ายเรือเพื่อให้สื่อถึงตำนาน ในช่วงศตวรรษที่ 1 ได้มีการฉาบหินทราเวอร์ทีนตามริมตลิ่งของเกาะให้ดูคล้ายหัวเรือและท้ายเรือ กลางเกาะมีเสาโอเบลิสก์ตั้งไว้เพื่อสื่อถึงเสากระโดงเรือ รอบเกาะก่อกำแพงไว้โดยรอบจนดูเหมือนเรือของโรมัน บนส่วนที่เป็น"หัวเรือ"ยังปรากฏรอยจางๆรูปคฑางูไขว้ของเอสคูเลปิอุสอยู่
หลังจากวิหารแห่งเอสคูเลปิอุสแล้ว ยังได้มีการสร้างวิหารอื่นๆตามมาในช่วงสองศตวรรษก่อนคริสตกาล เพื่อถวายแด่เทพองค์อื่นๆ ได้แก่ต่อมา Catholics ได้เคลื่อนย้ายเสาโอเบลิสก์ออกไป แล้วตั้งเสาที่มีไม้กางเขนอยู่บนยอดแทน แต่ได้ถูกทำลายไปเมื่อ พ.ศ. 2410 หลังจากนั้นสมเด็จพระสันตะปาปาไพอัสที่ 9 ทรงสร้าง Aedicula ขึ้นที่ตำแหน่งดังกล่าว อนุสรณ์นี้ออกแบบโดย Ignazio Giacometti ตกแต่งด้วยรูปสลักของนักบุญสี่องค์ที่เกี่ยวข้องกับเกาะ ได้แก่ นักบุญบาร์โธโลมิว, St. Paulinus of Nola, St. Francis และนักบุญจอห์น ปัจจุบันชิ้นส่วนของเสาโอเบลิสก์อยู่ที่พิพิธภัณฑ์ในเนเปิลส์
ใน พ.ศ. 1541 Emperor Otto III ได้สร้างโบสถ์แห่งใหม่ที่มีชื่อว่า San Bartolomeo all'Isola ขึ้นเหนือซากวิหารแห่งเอสคูเลปิอุสทางด้านตะวันออกของเกาะ
ในฤดูร้อน บนเกาะไทเบอร์จะมี "Isola del Cinema" film festival