hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ความใส่ใจ
ความใส่ใจ ()
เป็นกระบวนการทางปัญญา (cognitive process) ที่เลือกที่จะเข้าไปใส่ใจหรือมีสมาธิในอะไรอย่างหนึ่งเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมรอบตัว โดยที่ไม่สนใจในสิ่งอื่น มีการกล่าวถึงความใส่ใจว่า เป็นการจัดสรรทรัพยากรที่ใช้ในการแปลผลข้อมูลจากประสาทสัมผัส
ความใส่ใจเป็นประเด็นงานวิจัยที่มีการศึกษามากที่สุดประเด็นหนึ่งในสาขาจิตวิทยาและประสาทวิทยาศาสตร์วิทยาการปัญญา (cognitive neuroscience) และยังเป็นประเด็นการศึกษาที่สำคัญในสาขาการศึกษา จิตวิทยา และประสาทวิทยาศาสตร์ ประเด็นงานวิจัยที่ยังเป็นไปอย่าต่อเนื่องในปัจจุบันรวมทั้ง การหาแหล่งกำเนิดของสัญญาณในสมองที่มีผลเป็นเป็นความใส่ใจ ผลของสัญญาณต่อการเลือกตัวกระตุ้น (neuronal tuning) ของเซลล์ประสาทรับความรู้สึก และความสัมพันธ์ของความใส่ใจกับกระบวนการทางประชานอื่น ๆ เช่นหน่วยความจำใช้งาน (working memory) และ vigilance นอกจากนี้แล้ว ก็ยังมีประเด็นงานวิจัยใหม่ ๆ ที่ตรวจสอบผลของการบาดเจ็บในกะโหลกศีรษะต่อความใส่ใจ
คำว่า ความใส่ใจนั้น อาจจะมีความหมายต่าง ๆ กันแล้วแต่เชื้อชาติวัฒนธรรม
ความสัมพันธ์ระหว่างความใส่ใจกับความรู้สึกตัว (พิชาน) เป็นเรื่องที่ซับซ้อนจนกระทั่งว่า มีการศึกษาทางด้านปรัชญามาตั้งแต่ในสมัยโบราณจนมาถึงในปัจจุบัน แต่ถึงแม้ว่าจะเป็นเรื่องที่เริ่มขึ้นตั้งแต่โบราณ แต่ก็ยังมีความเกี่ยวข้องกับประเด็นต่าง ๆ ในปัจจุบันอย่างสำคัญเริ่มตั้งแต่ในด้านสุขภาพจิต จนกระทั่งถึงงานวิจัยและพัฒนาปัญญาประดิษฐ์
คอร์เทกซ์กลีบข้างส่วนหลัง
คอร์เทกซ์กลีบข้างส่วนหลัง ( ตัวย่อ PPC, ) เป็นส่วนของสมองกลีบข้างหลังคอร์เทกซ์รับความรู้สึกทางกายปฐมภูมิ (primary somatosensory cortex)
คือ ก่อนที่การเคลื่อนไหวจะเกิดขึ้น
ระบบประสาทต้องรู้ตำแหน่งเดิมของส่วนของร่างกายที่จะต้องเคลื่อนไหว
และตำแหน่งต่าง ๆ ของวัตถุภายนอกที่ส่วนต่าง ๆ ของร่างกายจะมีปฏิกิริยาร่วมด้วย
คอร์เทกซ์กลีบข้างส่วนหลังรับข้อมูลจากระบบรับความรู้สึก 3 ระบบ
ที่มีบทบาทในการกำหนดตำแหน่งของร่างกายและของวัตถุภายนอกในปริภูมิ ซึ่งก็คือ
ระบบการมองเห็น ระบบการได้ยิน และระบบรับความรู้สึกทางกาย 
ต่อจากนั้น คอร์เทกซ์จึงส่งข้อมูลไปยังส่วนต่าง ๆ ของคอร์เทกซ์สั่งการ (motor cortex) ในสมองกลีบหน้า
ไปยัง dorsolateral prefrontal cortex, 
ไปยังส่วนต่าง ๆ ของคอร์เทกซ์สั่งการทุติยภูมิ (secondary motor cortex)
และ ไปยัง frontal eye field
งานวิจัยที่ใช้ fMRI ในลิง และงานวิจัยที่ใช้การกระตุ้นสมองผ่านกะโหลกด้วยแม่เหล็ก (Transcranial magnetic stimulation) ในมนุษย์
ชี้ว่า คอร์เทกซ์นี้มีส่วนประกอบเป็นเขตเล็ก ๆ 
ที่แต่ละเขตมีหน้าที่เฉพาะในการนำทางการเคลื่อนไหวตา ศีรษะ แขน หรือมือ
ความเสียหายต่อคอร์เทกซ์นี้มีผลเป็นความบกพร่องทางการเคลื่อนไหว-การรับรู้ (sensorimotor)
รวมทั้งการรับรู้และความทรงจำที่เกี่ยวกับวัตถุต่าง ๆ ในปริภูมิ
การยื่นมือออกไปเพื่อจับวัตถุ
การเคลื่อนไหวตา
และการใส่ใจ
ผลที่เด่นที่สุดของความเสียหายต่อคอร์เทกซ์นี้ก็คือภาวะเสียการรู้ปฏิบัติ (apraxia) และภาวะละเลยกึ่งปริภูมิ (hemispatial neglect)
บางแหล่งกล่าวว่าคอร์เทกซ์นี้เป็นส่วนของเขตบร็อดแมนน์ 5 และ 7 
บางแหล่งกล่าวว่าอยู่ในเขตบร็อดแมนน์ 7 เท่านั้น
มีหลักฐานว่า คอร์เทกซ์นี้ยังมีบทบาทในการรับรู้ความเจ็บปวดอีกด้วย
งานวิจัยเร็ว ๆ นี้เสนอว่า ความรู้สึกเกี่ยวกับ "เจตจำนงเสรี" (free will) เกิดขึ้นจากเขตนี้โดยส่วนหนึ่ง
งานวิจัยหนึ่งพบว่า เมื่อให้ทำการศิลป์ นักศิลป์สมัครเล่นมีการไหลเวียนของเลือดในระดับสูงขึ้นใน PPC ซีกขวา
โดยเปรียบเทียบกับของนักศิลป์มืออาชีพ
งานวิจัยที่ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 2012 ในวารสาร "Neuron" โดยนักประสาทวิทยาศาสตร์ของมหาวิทยาลัยนิวยอร์ก
ค้นพบว่า มีการยิงสัญญาณแบบคงเส้นคงวาในนิวรอนของ PPC
คือ นักวิจัยได้ตรวจสอบการทำงานในระบบประสาทของลิงแม็กแคก
ในขณะที่ให้ลิงทำกิจกรรมที่ต้องยื่นมือออกไปและต้องเคลื่อนไหวตาแบบ saccades
หรือกิจกรรมที่ต้องเคลื่อนไหวตาแบบ saccades เท่านั้น
การยิงสัญญาณแบบคงเส้นคงวาใน PPC พบในกิจกรรมที่ต้องอาศัยทั้งการยื่นมือและการเคลื่อนไหวตา
ไม่พบในกิจกรรมที่เคลื่อนไหวตาเท่านั้น
ในงานวิจัยโดยสร้างภาพในสมอง คอร์เทกซ์นี้ โดยเฉพาะส่วนของรอยนูนแองกูลาร์ เกิดการทำงานเมื่อบุคคลกำลังระลึกถึงความจำอาศัยเหตุการณ์ (episodic memory)
การลวงสัมผัสตะแกรงเหล็กร้อน
การลวงสัมผัสตะแกรงเหล็กร้อน () เป็นการลวงประสาทสัมผัสที่ค้นพบในปี ค.ศ. 1896 โดยแพทย์ชาวสวีเดนชื่อว่า ที. ธันเบอร์ก 
เป็นการลวงสัมผัสที่สร้างขึ้นโดยวางสลับตะแกรงเหล็กอุ่น ๆ ที่มีอุณหภูมิ 40° เซลเซียส กับเหล็กเย็นที่มีอุณหภูมิ 20° เซลเซียส
เมื่อจับตะแกรงที่อุ่นและเย็นพร้อม ๆ กัน ก็จะรู้สึกเหมือนกับจับวัตถุที่ร้อนมาก
แต่ถ้าจับตะแกรงที่เย็นเท่านั้น ก็จะรู้สึกเพียงแค่เย็น
หรือถ้าจับตะแกรงที่อุ่นเท่านั้น ก็จะรู้สึกเพียงแค่อุ่น
สรุปแล้วก็คือ การรับรู้ทางสัมผัสอย่างผิด ๆ (ว่าร้อนมาก) เกิดขึ้นเมื่อมีสัญญาณความรู้สึกที่ผิดพลาด แทนที่สัญญาณความรู้สึกที่ถูกต้อง ส่งไปถึงสมองก่อน
นักวิจัยได้ใช้การลวงประสาทสัมผัสนี้เพื่อแสดงให้เห็นว่า ความรู้สึกเจ็บปวดเนื่องจากความร้อน
เป็นความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นเนื่องจากทั้งความเย็นและทั้งความร้อน
และว่า เมื่อระงับข้อมูลเกี่ยวกับความเย็นแล้วเท่านั้น ที่ความร้อนจึงจะปรากฏ
ในการทดลองที่ใช้ fMRI เพื่อศึกษาการลวงสัมผัสประเภทนี้กับการทำงานของระบบประสาท นักวิจัยพบว่าเกิดการทำงานในทาลามัสในสมอง ที่จะไม่มีเมื่อใช้ตัวกระตุ้นที่เป็นตัวควบคุม
นอกจากนั้นแล้ว การทำงานใน insular cortex ระหว่างส่วนหน้าและส่วนกลาง (mid/anterior) ซีกขวา มีสหสัมพันธ์กับความรู้สึกไม่เป็นสุขที่เกิดจากตะแกรงลวงสัมผัส
อะทาเนเชียสแห่งอะเล็กซานเดรีย
นักบุญอะทาเนเชียสแห่งอะเล็กซานเดรีย (; ) บาทหลวงชาวโรมันแอฟริกัน ดำรงตำแหน่งอาร์ชบิชอปแห่งอะเล็กซานเดรียตั้งแต่ ค.ศ. 328-373 ถือเป็นนักเทววิทยาศาสนาคริสต์ที่มีบทบาทสำคัญในการต่อต้านลัทธิเอเรียส และวางรากฐานความเชื่อกระแสหลักในศาสนาคริสต์จนได้รับยกยย่องเป็นปิตาจารย์และนักปราชญ์แห่งคริสตจักร
อะทาเนเชียส เกิดในครอบครัวคริสต์ศาสนิกชน ที่เมืองอะเล็กซานเดรีย มณฑลแอฟริกา จักรวรรดิโรมัน ราวปี ค.ศ. 296-8 ได้รับการศึกษาจากอะเล็กซานเดอร์แห่งอะเล็กซานเดรียผู้เป็นลุง จนมีความรู้และคุณธรรมดี ต่อมาอะเล็กซานเดอร์ได้เป็นอาร์ชบิชอปแห่งอะเล็กซานเดรีย อะทาเนเชียสได้แยกไปใช้ชีวิตอารามวาสีในทะเลทราย ภายใต้การอบรมของนักบุญแอนโทนีอธิการ และได้เขียนชีวประวัติของนักบุญแอนโทนีขึ้น
ในปี ค.ศ. 319 อะทาเนเชียสได้รับศีลอนุกรมขั้นพันธบริกร และรับหน้าที่เลขานุการของลุง ทั้งสองได้เดินทางไปเข้าร่วมประชุมสภาสังคายนาไนเซียครั้งที่หนึ่งในปี ค.ศ. 325 เพื่อแก้ปัญหาลัทธิเอเรียสที่เผยแพร่ความเชื่อว่าพระเยซูไม่ใช่พระเจ้า อะเล็กซานเดอร์ถึงแก่มรณภาพในปีต่อมา อะทาเนเชียสดำรงตำแหน่งอาร์ชบิชอปสืบแทน และสืบทอดเจตนารมณ์ของลุงในการต่อต้านลัทธิเอเรียสอย่างรุนแรง ภาครัฐมองว่าการกระทำของอะทาเนเชียสสร้างความแตกแยกให้กับจักรวรรดิ จึงสั่งเนรเทศท่านรวมทั้งสิ้น 5 ครั้ง รวมเป็นเวลานานถึง 17 ปี ท้ายที่สุดทัศนะของท่านจึงเป็นที่ยอมรับในคริสตจักร และลัทธิเอเรียสถูกประณามว่าเป็นพวกนอกรีต
อาร์ชบิชอปอะทาเนเชียส ถึงแก่มรณภาพอย่างสงบเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม ราวปี ค.ศ. 373 และได้รับยกย่องว่าเป็นนักบุญ ทางคริสตจักรโรมันคาทอลิกได้ประกาศให้ท่านเป็นนักปราชญ์แห่งคริสตจักร ในปั ค.ศ. 1568
ส่วนแผ่ประสาทตา
ส่วนแผ่ประสาทตา (, )
เป็นกลุ่มแอกซอน (ลำเส้นใยประสาท, วิถีประสาท) ของนิวรอนรีเลย์ใน lateral geniculate nucleus ซึ่งเป็นส่วนของทาลามัส
ที่ส่งข้อมูลการเห็นไปยังคอร์เทกซ์สายตา (ซึ่งเรียกอีกอย่างหนึ่งว่าคอร์เทกซ์ลาย) ไปตาม calcarine fissure แต่ละข้างของซีกสมองในมนุษย์จะมีวิถีประสาทเช่นนี้
ลักษณะที่เด่นของส่วนแผ่ประสาทตา ก็คือมีการแยกออกเป็นสองส่วน
พระประจนปัจจนึก (พุก มหาดิลก)
พลเอก พระประจนปัจจนึก (พุก มหาดิลก) อดีตประธานสภาผู้แทนราษฎร อดีตรองประธานสภาผู้แทนราษฎร อดีตประธานวุฒิสภา
พลเอก พระประจนปัจจนึก (พุก มหาดิลก) เกิดเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2435 ที่ตำบลวัดมกุฎกษัตริย์ อำเภอป้อมปราบ จังหวัดพระนคร เป็นบุตรของ นายเจิม และ นางจอน ประจนปัจจนึก สมรสกับ นางพุ่ม ประจนปัจจนึก มีบุตรธิดารวม 10 คน
พลเอก พระประจนปัจจนึก จบการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยทหารบก
ยศทางทหาร
พลเอก พระประจนปัจจนึก ได้ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน 2513
เชลยศึก
เชลยศึก () หมายถึง บุคคลที่อยู่ในการคุมขังของฝ่ายข้าศึกระหว่างหรือหลังการขัดกันด้วยอาวุธทันที ไม่ว่าบุคคลนั้นจะเป็นพลรบหรือผู้ที่มิใช่พลรบก็ตาม วลีดังกล่าวมีบันทึกว่าใช้ครั้งแรกประมาณ ค.ศ. 1660
ผู้จับเก็บพลรบและผู้ที่มิใช่พลรบในการคุมขังต่อเนื่องโดยชอบและมิชอบหลายประการ ตั้งแต่เพื่อแยกจากพลรบที่ยังอยู่ในสนามรบ เพื่อปล่อยตัวและส่งกลับประเทศเดิมอย่างเป็นกิจจะลักษณะหลังความเป็นศัตรูกัน เพื่อแสดงชัยชนะทางทหาร เพื่อลงโทษ เพื่อฟ้องดำเนินคดีฐานอาชญากรรมสงคราม เพื่อหาประโยชน์จากแรงงาน เพื่อเรียกเข้าเป็นทหารหรือเกณฑ์เป็นพลรบของตน เพื่อหาข่าวกรองทางทหารและการเมือง และเพื่อปลูกฝังความเชื่อทางการเมืองหรือศาสนาใหม่
ไฟรักเพลิงแค้น
ไฟรักเพลิงแค้น เป็นละครโทรทัศน์ไทย แนว โรแมนติก-ดราม่า นำแสดงโดย กฤษฎา พรเวโรจน์, มทิรา ตันติประสุต และนักแสดงชั้นนำอีกมากมาย เริ่มออกอากาศตอนแรกวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2557–20 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.15 - 22.45 น. ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ผลิตโดย บริษัท โซนิกซ์ บูม 2013 จำกัด โดยผู้จัด ปิยะ เศวตพิกุล, ชุดาภา จันทเขตต์ ดัดแปลงจากบทประพันธ์โดย จินโจว บทโทรทัศน์โดย โซนิกซ์ ทีม ควบคุมการดำเนินงานโดย ปิยะ เศวตพิกุล กำกับการแสดงโดย ชุดาภา จันทเขตต์
ปลาปักเป้าหน้ากาก
ปลาปักเป้าหน้ากาก หรือ ปลาปักเป้าแพนด้า (; ) ปลาปักเป้าชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาปักเป้าฟันสี่ซี่ (Tetraodontidae)
มีรูปร่างและลักษณะคล้ายกับปลาปักเป้าหน้าหมา ("A. nigropunctatus") ซึ่งอยู่ร่วมสกุลเดียวกัน คือ มีลำตัวสีเทา-น้ำตาล มีจุดสีดำกระจัดกระจายอยู่ทั่วลำตัว มีแต้มสีเข้มรอบ ๆ ปาก แต่ปลาปักเป้าหน้ากากมีแต้มสีดำคล้ายหน้ากากพาดอยู่บริเวณ อันเป็นที่มาของชื่อสามัญ
พบกระจายพันธุ์ในแนวปะการังในทะเลแดงเท่านั้น
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 30 เซนติเมตร นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงามหรือจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ
คุณหญิงนอกทำเนียบ
คุณหญิงนอกทำเนียบ เป็นบทประพันธ์ของ ทมยันตี ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์และละครโทรทัศน์แล้วอีก 4 ครั้ง ครั้งโดยครั้งแรกในรูปแบบภาพยนตร์ในปี พ.ศ. 2517 สร้างโดย สหมงคลฟิล์ม และจิรายุโปรดักชั่น นำแสดงโดย สมบัติ เมทะนี, อรัญญา นามวงษ์, สุทิศา พัฒนุช ออกฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2517 ที่โรงภาพยนตร์โคลีเซี่ยม
และต่อมาถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์อีก 4 ครั้ง ในปี พ.ศ. 2523 (ช่อง 5) ในปี พ.ศ. 2527 (ช่อง 3) ในปี พ.ศ. 2535 (ช่อง 7) และในปี พ.ศ. 2558 (ช่อง 8)
ตำนานกุบไลข่าน
ออกอากาศเมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2013 นำแสดงโดย ฮูจุน และ เสอ ซือม่าน
โดยภาพยนตร์จีนชุดเรื่องนี้ดัดแปลงจากพระราช
ประวัติของ กุบไลข่าน ปฐมจักรพรรดิแห่ง ราชวงศ์หยวน ตั้งแต่ทรงพระเยาว์จนถึงวาระ
สุดท้ายแห่งพระชนม์ชีพว่ากว่าพระองค์จะเป็น
จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ได้ต้องทรงฝ่าฟันอุปสรรคนานัป
ประการและศัตรูทางการเมืองนับไม่ถ้วน
รายชื่อรหัสภาษา ISO 639-1
ตารางนี้ประกอบด้วยรหัสทั้งหมดของ:
และบางส่วนของ:
หมายเหตุ: สีในสดมภ์แรกแสดงถึงตระกูลภาษาในสดมภ์ที่สอง
กีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 43
การแข่งขันกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 43 หรือ “นครราชสีมาเกมส์” จัดในระหว่างวันที่ 9-19 ธันวาคม 2557 โดยชิงชัยกัน 43 ชนิดกีฬา ภายใต้คำขวัญ “สร้างมิตรไมตรี สร้างสามัคคี ด้วยกีฬา” โดยมีตัวนำโชคเป็น “สีมา” ที่เป็นช้างสี่งา สัตว์ดึกดำบรรพ์ที่ถูกค้นพบซากโบราณที่นครราชสีมา และจัดชิงชัยทั้งหมด 43 ชนิดกีฬา พร้อมทุ่มงบประมาณ 200-300 ล้านบาท เปิดมิติใหม่ให้นักกีฬาพักในหมู่บ้านนักกีฬา และใช้สนามแข่งขันมาตรฐานระดับที่ไทยเป็นเจ้าภาพซีเกมส์ ครั้งที่ 24 ที่ จังหวัดนครราชสีมา ขณะที่สนามหลัก 2 แห่งจะใช้ที่สนามกีฬาเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550 และสนามกีฬาใน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี และนับเป็นครั้งแรกที่กีฬาแห่งชาติจะมีหมู่บ้านนักกีฬาเกิดขึ้นใน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี สามารถพักได้กว่า 9,000 คนและคัดเลือกจากการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ 2007
สำหรับสัญลักษณ์ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติครั้งนี้ สัญลักษณ์ต่างๆในการแข่งขัน มีความหมาย ดังนี้
ตัวมาสคอต "สีมา" ช้างสี่งา สัตว์ดึกดำบรรพ์ที่ถูกค้นพบซากโบราณที่อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดนครราชสีมา ตัวมาสคอตจะถือคบเพลิง ใส่เสื้อสีแสด ซึ่งสีแสดเป็นสีประจำจังหวัดนครราชสีมา มีเหรียญทองแขวนไว้ สัตว์นำโชคที่เป็นสัญลักษณ์ของการแข่งขันครั้งนี้
การแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 43 ได้มีกำหนดการพิธีเปิดการแข่งขันอย่างเป็นทางการในวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2557 ณ สนามกีฬาเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550 จังหวัดนครราชสีมา โดยมีนางกอบกาญจน์ วัฒนวรางกูร รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา เป็นประธานในพิธีเปิดฯ พิธีเปิดในครั้งนี้ ประกอบด้วยการแสดงในพิธีเปิดการแข่งขัน 7 ชุดการแสดง ได้แก่การแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 43 ได้มีกำหนดการพิธีปิดการแข่งขันอย่างเป็นทางการในวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2557 ณ สนามกีฬาเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550 จังหวัดนครราชสีมา โดยมีนางกอบกาญจน์ วัฒนวรางกูร รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา เป็นประธานในพิธีปิดฯ ซึ่งประกอบด้วยการแสดงในพิธีปิดการแข่งขัน 6 ชุดการแสดง ได้แก่
การแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 43 จัดแข่งขันทั้งสิ้น 44 ชนิดกีฬา ประกอบด้วย 
กีฬาสาธิต
กมล เดชะตุงคะ
พลเอก พลเรือเอก พลอากาศเอก กมล เดชะตุงคะ อดีตประธานรัฐสภา อดีตประธานสภาปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน อดีตผู้บัญชาการทหารสูงสุด อดีตผู้บัญชาการทหารอากาศ อดีตสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ อดีตผู้บัญชาการรักษาความสงบเรียบร้อยภายในประเทศ ของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ในการรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2519
พลอากาศเอก กมล เดชะตุงคะ เกิดวันที่ 21 มิถุนายน 2460 ที่อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ เป็นบุตรของร.ท.เป้า และนางเขียน เดชะตุงคะ สมรสกับ คุณหญิงมนัส เดชะตุงคะ มีบุตร-ธิดา รวม 7 คน เป็นหญิง 3 คน ชาย 4 คน
พลอากาศเอก กมล เดชะตุงคะ จบการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยทหารบก โรงเรียนการบิน บน.1 และได้เข้ารับการศึกษาในต่างประเทศ คือ โรงเรียนเสนาธิการทหารอากาศอเมริกา และโรงเรียนเสนาธิการทหารอากาศอังกฤษ นอกจากนั้นยังเคยผ่านการศึกษาอบรมจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร เมื่อปี พ.ศ. 2498
พลอากาศเอก กมล เดชะตุงคะ เริ่มรับราชการทหารชั้นยศ "ร้อยตรี" เมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2478 จนกระทั่งได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งในชั้นยศ "พลอากาศเอก" เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2510 จนกระทั่งวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2519 ได้รับพระราชทานยศ "พลเอก พลเรือเอก" จนเกษียณอายุราชการในปี พ.ศ. 2520
พลอากาศเอก กมล เดชะตุงคะ เคยได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารอากาศ ในระหว่างปี พ.ศ. 2517 ถึงปี พ.ศ. 2519 และเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุด ในระหว่างปี พ.ศ. 2519 ถึงปี พ.ศ. 2520 และเคยได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516
รายการเพลงที่บันทึกโดยลิงคินพาร์ก
ตารางที่อยู่ด้านล่างนี้เป็นตารางแสดงบทเพลงทั้งหมดที่ได้บันทึกและแต่งโดยลิงคินพาร์ก รวมทั้งเพลงเดโมจากอัลบั้มเพลงและอีพีของลิงคินพาร์กอันเดอร์กราวด์ และผลงานเพลงตัวอย่างก่อนที่จะปล่อยอัลบั้มเปิดตัว "ไฮบริดทีโอรี"
วรรณ ชันซื่อ
ร้อยตำรวจตรี วรรณ ชันซื่อ (16 สิงหาคม พ.ศ. 2466 - 19 สิงหาคม พ.ศ. 2558) อดีตประธานรัฐสภา และอดีตประธานวุฒิสภา
ร้อยตำรวจตรี วรรณ ชันซื่อ เกิดเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2466 ที่ย่านสะพานเหลือง กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรของรองอำมาตย์โทเอกยู้ ชันซื่อ ซึ่งเป็นชาวไทยเชื้อสายจีน และมารดาก็มีเชื้อสายจีน เป็นพี่ชายของนายประมาณ ชันซื่อ อดีตประธานศาลฏีกา สมรสกับ คุณหญิงพวงผกา ชันซื่อ (สกุลเดิม เศรษฐภักดี) มีบุตร - ธิดารวม 3 คน คือ
ร้อยตำรวจตรี วรรณ ชันซื่อ จบการศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญ เมื่อจบชั้นมัธยม 6 แล้วก็ไปเรียนพาณิชย์ต่อที่โรงเรียนพณิชยการวัดเทวราชกุญชร จนสอบได้มัธยม 8 ก็เบนเข็มเปลี่ยนไปเรียนวิชากฎหมายที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง (ตมธก.) ปัจจุบันคือ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ร้อยตำรวจตรี วรรณ ชันซื่อ ได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็น ประธานวุฒิสภา เมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2532 โดยมี พลเอก พิศิษฐ์ เหมะบุตร เป็นรองประธานวุฒิสภา คนที่ 1 และศาสตราจารย์บุญชนะ อัตถากร เป็นรองประธานวุฒิสภา คนที่ 2
นอกจากบทบาททางการเมืองแล้ว ร้อยตำรวจตรี วรรณ ชันซื่อ ยังประกอบธุรกิจด้วย มีหลากหลายประเภท เช่น ธุรกิจค้าน้ำมัน, ศูนย์การค้าและโรงภาพยนตร์ โดยร่วมกับตระกูลนักธุรกิจที่มีชื่อหลายตระกูล เช่น สารสิน หรือ บุญสูง โดยเริ่มประกอบธุรกิจในปี พ.ศ. 2500
หลังจากยุติบทบาททางการเมืองแล้ว ร้อยตำรวจตรี วรรณ ชันซื่อ อาศัยอยู่กับครอบครัวที่ 49/1 ถนนประชาชื่น ตำบลบางเขน อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี และไม่มายุ่งเกี่ยวกับการเมืองอีกเลย
ร้อยตำรวจตรี วรรณ ชันซื่อ ถึงแก่อนิจกรรมในเช้าวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2558 ณ โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ สิริอายุได้ 92 ปี 3 วัน
เวอร์เนียร์ทรัสเตอร์
ทรัสเตอร์หรือตัวผลักดันแบบเวอร์เนีย (vernier thruster) เป็นตัวผลักดันที่ใช้ในยานอวกาศสำหรับการควบคุมลักษณะท่าทางการบิน (attitude control) ของมัน   มันอาจจะเป็นแรงผลักดันของเครื่องยนต์ที่มีขนาดเล็กกว่าแรงผลักดันของเครื่องยนต์ที่ควบคุมท่าทางการบินหลัก, หรือทรัสเตอร์ควบคุมขนาดเล็กที่สัมพันธ์กับเครื่องยนต์ขับเคลื่อนหลัก, หรืออาจจะเป็นแค่ทรัสเตอร์ขนาดเล็กของระบบควบคุมแรงปฏิกิริยา (reaction control system)
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์โลก รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์โลก รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี () หรือที่เรียกว่า วอลเลย์บอลยุวชนชายชิงแชมป์โลก () ระหว่างปี ค.ศ. 2007 – ค.ศ. 2011 เป็นแข่งขันวอลเลย์บอลสำหรับทีมชาติอายุต่ำกว่า 19 ปี อยู่ภายใต้การกำกับของสหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศ (เอฟไอวีบี) ในครั้งแรกจัดขึ้นที่เมืองดูไบ, สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ในปี ค.ศ. 1989 และการแข่งขันได้จัดขึ้นทุกๆ 2 ปี
ทีมชาติบราซิล เป็นประเทศที่ประสบสำเร็จมากที่สุด โดยชนะเลิศ 6 สมัย และรองชนะเลิศ 1 สมัย ส่วนทีมชาติรัสเซีย ชนะเลิศทั้งหมด 3 สมัย และรองชนะเลิศ 2 สมัย
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก รุ่นอายุไม่เกิน 18 ปี
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก รุ่นอายุไม่เกิน 18 ปี () เป็นแข่งขันวอลเลย์บอลสำหรับทีมชาติอายุต่ำกว่า 18 ปี การแข่งขันเริ่มครั้งแรกที่เมืองกูรีตีบา, ประเทศบราซิลในปี 1989
วอลเลย์บอลยุวชนชายชิงแชมป์โลก
ปลาฟันสุนัข
ปลาฟันสุนัข () เป็นสกุลของปลาน้ำจืดสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า "Hydrolycus" (/ไฮ-โดร-ไล-คัส/) ในวงศ์ปลาฟันสุนัข (Cynodontidae)
โดยคำว่า "Hydrolycus" มาจากภาษากรีกคำว่า "Hydro" (ὕδωρ) หมายถึง "น้ำ" และ "lycus" (Λύκος) หมายถึง "สุนัข" หรือ "หมาป่า" อันอธิบายถึงลักษณะฟันของปลาในสกุลนี้
เป็นปลากินเนื้อ มีส่วนหัวใหญ่ ปากกว้าง ภายในปากเต็มไปด้วยฟันแหลมคมที่เมื่อหลุดหรือหักไปแล้วสามารถงอกใหม่ทดแทนได้ พบกระจายพันธุ์ในทวีปอเมริกาใต้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งฟันหน้าคู่ล่างที่แหลมคมและยาวกว่าซี่อื่น ๆ อย่างเห็นได้ชัด ใช้สำหรับกัดถุงลมของปลาตัวอื่นที่เป็นเหยื่อ เพื่อให้เหยื่อนั้นว่ายน้ำทรงตัวไม่ได้และลอยตัวขึ้นเหนือน้ำ จากนั้นจึงตามไปจัดการ และจากเขี้ยวที่ยาวนั้นขากรรไกรบนจึงมีร่องพิเศษใช้สำหรับเก็บเขี้ยวคู่นี้
แบ่งออกได้เป็น 4 ชนิด
การตั้งนิคมในอวกาศ
การตั้งนิคมในอวกาศ (หรือ นิคมอวกาศ หรือการตั้งนิคมนอกโลก) คือ การที่นำมนุษย์ไปอยู่อาศัยนอกชั้นบรรยากาศของโลกโดยถาวร
เหตุผลของแนวคิดการตั้งนิคมในอวกาศ คือ การขยายตัวขึ้นของจำนวนประชากรในอารยธรรมมนุษย์ และการเอาชีวิตรอดหลังจากที่เกิดภัยพิบัติบนพื้นพิภพหรือในชั้นบรรยากาศโลก นอกจากนี้ยังรวมถึงการแสวงหาทรัพยากรที่เริ่มหมดและไม่เพียงพอต่อประชากรโลกในอนาคต
การตั้งนิคมในอวกาศเป็นงานที่ยากลำบากมากเพราะมีค่าใช้จ่ายที่สูง และยังต้องคำนึงถึงการสร้างสภาวะแวดล้อม (สิ่งแวดล้อม) ที่เหมาะสมสำหรับประชากรมนุษย์จำนวนมากที่ต้องเข้าไปอาศัยอยู่ภายในสภาวะแวดล้อมที่สร้างขึ้น อาทิ สภาวะจิตใจของประชากร การผลิตออกซิเจนของพืช การรีไซเคิลน้ำเสียให้กลายเป็นน้ำดื่มบริสุทธิ์จนมนุษย์สามารถดื่มได้ สภาวะที่สร้างขึ้นนี้เมื่อนำหลายๆ ระบบมารวมกันจนกลายเป็นที่อยู่อาศัยนี้เรียกว่า สเปซโคโลนี (Space Colony) หรือเรียกอย่างสั้นๆว่า โคโลนี (Colony) ณ ปัจจุบันหลายประเทศได้ผลักดันแนวคิดนี้ทั้งทางด้านแนวคิด และการวิจัย ทั้งในหน่วยงานของรัฐและภาคเอกชน
แนวคิดในเรื่องนี้ คือ การที่มีหลักประกันว่ามนุษย์จะอยู่รอดในอวกาศได้ โดยปลอดภัยทั้งในด้านภัยพิบัติและสิ่งแวดล้อม
ในอดีตได้มีนักฟิสิกส์เชิงทฤษฎีทางด้านจักรวาลชื่อ สตีเฟ่น ฮอว์คิง ได้กล่าวสนับสนุนเอาไว้ โดยกล่าวไว้ในปี ค.ศ. 2001 ค.ศ. 2006 และในปี ค.ศ. 2011 ไว้ว่าวิธีที่จะรักษาเผ่าพันธุ์มนุษย์ไว้ได้คือการสร้างโคโลนี โดยมนุษย์อาจสูญพันธุ์ได้ในอีก 1,000 ปี ข้างหน้า ดังนั้นจึงต้องเร่งสร้างโคโลนีโดยเร็วเพื่อรักษาเผ่าพันธุ์มนุษย์เอาไว้ และมีเนื้อหาสำคัญที่กล่าวไว้ใน ค.ศ. 2006 ด้วยว่าเราอาจต้องสูญเสียเผ่าพันธุ์มนุษย์ไปในอีก 200 ปีข้างหน้านี้หากไม่สร้างโคโลนี
Louis J. Halle ได้กล่าวไว้ในนิตยสาร Foreign Affairs ในฤดูร้อน ค.ศ. 1980 ว่าอาจเกิดสงครามนิวเคลียร์ขึ้น ดังนั้นการสร้างโคโลนีจึงนับเป็นความคิดที่ดีในการรักษาเผ่าพันธุ์มนุษย์เอาไว้ Paul Davies นักฟิสิกส์ท่านหนึ่งได้เสนอมุมมองที่น่าสนใจเกี่ยวกับการตั้งนิคมในอวกาศไว้ว่า หากโลกเผชิญกับภัยพิบัติครั้งใหญ่จริง โคโลนีจะเป็นทางเลือกที่ดีในการรักษาเผ่าพันธุ์ของมนุษย์เอาไว้ เพราะเมื่อเวลานั้นมาถึงมนุษย์จะได้มีโอกาสกลับไปโลกเพื่อฟื้นฟูอารยธรรมมนุษย์และสิ่งแวดล้อมบนโลกหลังจากภัยพิบัติผ่านพ้นไป นอกจากนี้นักประพันธุ์และนักเขียนชื่อ William E. Burrows รวมถึงนักชีววิทยาชื่อ Robert Shapiro ได้กล่าวสนับสนุนให้ภาคเอกชนร่วมโครงการรักษาเผ่าพันธุ์มนุษย์โดยการตั้งนิคมในอวกาศอีกด้วย
J. Richard Gott ผู้มีพื้นฐานความคิดในแนวทางของนิโคเลาส์ โคเปอร์นิคัส (Copernican principle) โดย J. Richard Gott ได้คาดการณ์ว่าอารยธรรมมนุษย์น่าจะอยู่ได้อีก 7.8 ล้านปี แต่เขาก็คิดว่าน่าจะมีอารยธรรมของสิ่งมีชีวิตอื่นอยู่ในอวกาศด้วย เพราะหากพวกเขามาเยือนอาจมีสิ่งไม่คาดคิดเกิดขึ้น ดังนั้นการสร้างโคโลนีจะเป็นช่วยรักษาเผ่าพันธุ์มนุษย์เอาไว้ได้
แอกทิเนียม(III) ออกไซด์
แอกทิเนียม(III) ออกไซด์ () เป็นสารประกอบที่มีธาตุกัมมันตรังสีที่หายาก คือ แอกทิเนียม มีสูตรเคมีว่า AcO ลักษณะล้ายกับแลนทานัม(III) ออกไซด์ สารประกอบของแลนทานัม และแอกทิเนียมมีเลขออกซิเดชัน +3 ระวังสับสนกับ AcO (แอซีติกแอนไฮไดรด์) ซึ่ง Ac ย่อมาจากแอซีทิล ไม่ใช่สัญลักษณ์ธาตุแอกทิเนียม
แมงกานีส(II,III) ออกไซด์
แมงกานีส(II,III) ออกไซด์ () เป็นสารประกอบเคมีที่มีสูตรว่า MnO แมงกานีส มีออกซิเดชัน 2 ตัว คือ +2 และ +3 และบางครั้งสูตรเขียนเป็น MnO.MnO MnO พบในธรรมชาติ เช่นเดียวกับแร่ฮอสแมนไนต์
ภัยพิบัติ
ภัยพิบัติ คือ ภัยที่ก่อให้เกิดความเสียหายต่อชีวิต และทรัพย์สิน โดยส่งผลกระทบต่อภาวะเศรษฐกิจ และวิถีชีวิตของผู้คนในสังคมทั้งในระยะสั้น และระยะยาว ภัยพิบัติแบ่งเป็น 2 ประเภท คือ ภัยพิบัติทางธรรมชาติ และภัยพิบัติที่มนุษย์สร้างขึ้น
ภัยพิบัติทางธรรมชาติ คือ ภัยที่มีสาเหตุมาจากธรรมชาติ อาทิ แผ่นดินไหว อุทกภัย อัคคีภัย พายุ การระเบิด โดยการระเบิดที่กล่าวถึงนี้คือการระเบิดของแก๊ซที่มีความไวไฟสูงที่ธรรมชาติปล่อยออกมาสู่ภายนอก นอกจากนี้ภัยพิบัติทางธรรมชาติยังรวมถึงภัยจากนอกโลกด้วย เช่น อุกกาบาต
ภัยพิบัติที่มนุษย์สร้างขึ้น คือ ภัยพิบัติที่มีสาเหตุมาจากมนุษย์ เช่น การสูบน้ำใต้ดินปริมาณมากจนส่งผลให้เกิดการทรุดตัวของพื้นดิน การปล่อยก๊าซเรือนกระจกปริมาณมากจากโรงงานอุตสาหกรรมจนส่งผลให้ระดับน้ำทะเลเพิ่มสูงขึ้นและท่วมพื้นที่ในระดับต่ำ การเปลี่ยนทางน้ำจนทำให้เกิดภัยแล้งในบางพื้นที่ เป็นต้น รวมถึงการทดลองทางวิทยาศาสตร์ เช่น การทดลองระเบิดนิวเคลียร์ใต้ดิน ซึ่งส่งผลต่อชั้นหินใต้เปลือกโลก โดยอาจมีผลกระทบต่อโลกในระยะยาว เป็นต้น
ปลายาด
ปลายาด หรือ ปลาเวียน () เป็นสกุลของปลาน้ำจืดที่มีขนาดกลางจนถึงขนาดใหญ่ ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) ใช้ชื่อสกุลว่า "Tor" (/ทอร์/)
มีลำตัวยาวและแบนข้างไม่มากนัก หัวค่อนข้างเล็ก มีหนวดที่ยาว 2 คู่ คู่แรกอยู่ที่ริมปากบน และคู่ที่สองอยู่ที่มุมปาก ปากโค้งเป็นรูปเกือกม้า ริมปากบนและล่างหนาเชื่อมติดต่อกัน ริมปากล่างมีร่องคั่นระหว่างริมปากกับกระดูกขากรรไกรล่าง บางชนิดอาจมีกล้ามเนื้อแบ่งเป็นพู ๆ บนริมปากล่าง และบางชนิดไม่มีพูของกล้ามเนื้อดังกล่าว เกล็ดมีขนาดใหญ่ เส้นข้างลำตัวสมบูรณ์ เยื่อขอบกระดูกแก้มเชื่อมติดกับเอ็นคาง ฟันที่ลำคอรูปร่างเหมือนช้อน มี 3แถว โคนครีบหลังหุ้มด้วยเนื้อที่เป็นเกล็ด มีก้านครีบแขนง 8 หรือ 9 ก้าน ก้านครีบเดี่ยวก้านสุดท้ายเป็นหนามแข็งและขอบเรียบ
ต้นแบบของสกุลนี้มาจาก "Cyprinus tor" ซึ่ง จอห์น เอ็ดเวิร์ด เกรย์ ได้ยกขึ้นเป็นชื่อสกุล โดยตั้งชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Tor hamiltonii" ก่อนหน้าสกุล "Labeobarbus" ของเอ็ดดวร์ด รุพเพิล ซึ่งนักมีนวิทยาหลายท่านได้นำเอาสกุล "Labeobarbus" ไปตั้งชื่อปลาที่พบในแถบคาบสมุทรอินโดออสเตรเลีย แต่ก็มีบางส่วนที่ใช้สกุลอื่น ปลาในกลุ่มนี้จึงมีชื่อพ้องด้วยกันหลากหลาย
พบทั้งหมดประมาณ 20 ชนิด ในทวีปเอเชีย ตามแม่น้ำสายใหญ่ ๆ
มาห์เซียร์
มาห์เซียร์ (), มหาศีร์ () หรือ มหาสีร์ () เป็นชื่อสามัญของปลาน้ำจืดขนาดใหญ่จำพวกหนึ่ง ที่อยู่ในสกุล "Tor", "Neolissochilus" และ "Naziritor"โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสกุล "Tor" ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
มาห์เซียร์เป็นปลาที่กระจายพันธุ์ในเขตร้อนของทวีปเอเชียตั้งแต่มาเลเซีย, อินโดนีเซีย, เอเชียใต้ จนถึงอิหร่าน ตลอดจนอนุทวีปอินเดีย
มาห์เซียร์เป็นปลาน้ำจืดขนาดใหญ่ มีรูปร่างคล้ายปลาคาร์ป เป็นปลาที่อาศัยอยู่รวมตัวกันเป็นฝูงขนาดใหญ่ มักพบอาศัยอยู่ในแหล่งน้ำที่ใสสะอาด มีปริมาณออกซิเจนละลายในน้ำสูง เช่น ลำธารหรือน้ำตกในป่าดิบชื้น หรือแม่น้ำขนาดใหญ่หลายสาย เช่น แม่น้ำสาละวิน, แม่น้ำเมย, แม่น้ำเพชรบุรี เป็นต้น
เป็นปลาที่นิยมตกเป็นเกมกีฬา และนิยมรับประทานเนื้อเป็นอาหารในบางชนิด และบางพื้นที่ แต่ขณะที่บางพื้นที่ในประเทศไทยมีความเชื่อว่า เมื่อรับประทานไปแล้วจะมีอาการมึนเมา หรือถึงขั้นเสียชีวิตได้ จึงเชื่อกันว่าเป็นปลาเจ้า แต่ความจริงแล้ว เกิดจากการที่ปลากินผลไม้พิษจำพวกลูกกระเบาหรือลูกลำโพงเข้าไปแล้วสะสมความเป็นพิษไว้ในตัวเหมือนกับกรณีของปลาบ้า เมื่อมีผู้รับประทานไปแล้วจะเกิดมีอาการมึนเมา
มาห์เซียร์ชนิดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดคือปลาเวียนทอง ซึ่งมีสถิติบันทึกไว้ว่ายาวได้ถึง 2.75 เมตร (9 ฟุต) และมีน้ำหนักถึง 54 กิโลกรัม (119 ปอนด์) ถือว่าเป็นหนึ่งในปลาน้ำจืดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกด้วย แต่ปัจจุบันนี้ก็หาตัวอย่างปลาที่มีขนาดใกล้เคียงขนาดนี้ได้ยากเต็มที
สำหรับมาห์เซียร์ มีชื่อเรียกหลากหลายในภาษาไทย เช่น "ปลาพลวง", "ปลาโพ", "ปลาเพง ", "ปลาจาด" , "ปลาพุง", "ปลายาด" , "ปลาคม", "ปลาเวียน", "ปลาเงียน" ในขณะที่ภาษามลายูจะเรียกว่า "อีกันเมเลาะ" หรือ "อีกันกือเลาะ" เป็นต้น
ประกอบด้วยประกอบด้วย:ประกอบด้วย:
ชอยยัง
ทางการเมืองคนสำคัญของ ลีซองกเย หรือ พระเจ้าแทโจ ปฐมกษัตริย์แห่ง ราชวงศ์โชซอน เนื่องจากชอยยังผู้นี้เป็นขุนนางที่สนับสนุน ราชวงศ์หยวน ขณะที่ลีซองกเยนั้นเป็นขุนนางที่
สนับสนุน ราชวงศ์หมิง
มรณภาพลงในปี ค.ศ. 1374
โดยในปีสุดท้ายของชีวิตชอยยังได้ร่วมมือกับ ลีซองกเย กำจัดอำนาจและอิทธิพลของ ลีอินอิม หรือ คยองเพียงกุน มหาเสนาบดีและพระบิดา
บุญธรรมของ พระเจ้าอู
ชเวยองถึงแก่อสัญกรรมในปี ค.ศ. 1388 ในวัย 72 ปีหลังจากลีซองกเยทำรัฐประหาร
โพรโทแอกทิเนียม(V) ออกไซด์
โพรแทกทิเนียม(V) ออกไซด์ () เป็นสารประกอบเคมีที่มีสูตรว่า PaO เมื่อถูกรีดิวซ์โดยไฮโดรเจน จึงอยู่ในรูปแบบ PaO.
โพรโทแอกทิเนียม(IV) ออกไซด์
โพรแทกทิเนียม(IV) ออกไซด์ () เป็นสารประกอบเคมีที่มีสูตรว่า PaO ออกไซด์สีดำจะเกิดขึ้นจากการรีดิวซ์ PaO ด้วยไฮโดรเจน
แมงกานีส(II) ออกไซด์
แมงกานีส(II) ออกไซด์ () เป็นสารประกอบอนินทรีย์ที่มีสูตรว่า MnO มีรูปแบบเป็นผลึกสีเขียวและไม่มีกลิ่น
เมอร์คิวรี(II) ออกไซด์
เมอร์คิวรี(II) ออกไซด์ () เป็นสารประกอบเคมีที่มีสูตรว่า HgO มีสีแดงหรือสีส้ม เมอร์คิวรี(II) ออกไซด์ เป็นของแข็งที่อุณหภูมิและความดันห้อง
คลอโร(ไพริดีน)โคบาโลซิม
คลอโร(ไพริดีน)โคบาโลซิม () เป็นสารประกอบโคออร์ดิเนชันที่มีส่วนผสมของ Co กึ่งกลางด้วยโคออร์ดิเนชันแปดด้าน ได้รับการพิจารณาเป็นสารประกอบรูปแบบของ vitamin B ในการศึกษาคุณสมบัติ และกลไกการออกฤทธิ์ของวิตามิน เป็นระดับเชิงซ้อนของ bis(dimethylglyoximato)cobalt(III) ที่มีลิแกนด์แตกต่างตามแนวแกน ที่เรียกว่า โคบาโลซิม
ปลาบ้า (สกุล)
ปลาบ้า ("Leptobarbus") เป็นสกุลปลาน้ำจืดจำพวกหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีลักษณะที่สำคัญทางอนุกรมวิธาน คือ มีหัวกว้าง มีหนวดยาว 2 คู่ ปากค่อนข้างกว้าง มุมปากอยู่หน้านัยน์ตา เกล็ดมีขนาดปานกลาง เส้นข้างลำตัวอยู่ต่ำกว่าแนวกลางลำตัว ไปสิ้นสุดลงที่ส่วนล่างของโคนหาง ครีบหลังมีก้านครีบแขนง 7 ก้าน และที่ครีบก้นมีก้านครีบแขนง 5 ก้าน เป็นปลาที่กินพืช โดยเฉพาะเมล็ดพืชเป็นอาหาร
สกุลปลาบ้ามีทั้งหมด 4 ชนิด พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่ประเทศไทย ไปจนถึงเกาะบอร์เนียว และเกาะสุมาตรา นับเป็นปลาจำพวกปลาซิวที่มีขนาดใหญ่ที่สุดที่พบได้ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้นี้ สำหรับในประเทศไทยพบเพียงแค่ชนิดเดียว
ด้วยรักและผูกพัน (เพลง)
ด้วยรักและผูกพัน เป็นซิงเกิลแรกและเพลงแรกในชีวิตของนักร้อง ธงไชย แมคอินไตย์ ออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2528 จากสตูดิโออัลบั้มของหาดทราย สายลม สองเรา (2529) ประพันธ์คำร้องโดย เรวัต พุทธินันทน์ ทำนองและเรียบเรียงโดย จาตุรนต์ เอมซ์บุตร
เพลง "ด้วยรักและผูกพัน" ได้ถูกนำมาเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์ของ "ด้วยรักและผูกพัน" ในปี พ.ศ. 2529 และปี พ.ศ. 2557 เพลง "ด้วยรักและผูกพัน" ได้เป็นเพลงประกอบซีรีส์เรื่อง "ฮอร์โมนส์ วัยว้าวุ่น ซีซั่นที่ 2" ในตอนที่ 8 ตอน "หมอก" เป็นเรื่องราวภายในครอบครัวของหมอก ที่สูญเสียคุณพ่อไป
ปลาส่อ
ปลาส่อ เป็นสกุลของปลาน้ำจืดสกุลหนึ่ง มีชื่อสกุลว่า "Crossocheilus" (/ครอส-โซ-ไคล-อัส/) ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) ในวงศ์ย่อย Garrinae
มีรูปร่างโดยทั่วไป คือ เป็นปลาขนาดเล็ก ขนาดเมื่อโตเต็มที่ยาวประมาณ 10 เซนติเมตร มีลำตัวเรียวยาวทรงกลม หัวสั้นเป็นรูปกระสวย ลำตัวแบนข้างเล็กน้อย ท้องกลม มีหนวดอยู่ 1 คู่ ลักษณะสำคัญ คือ มีหนังที่จะงอยปากเชื่อมติดกับริมฝีปากบน ริมฝีปากบนและล่างไม่ติดกัน บนจะงอยปากมีรูเล็ก ๆ และตุ่มเล็ก ๆ เรียงกันเป็นแถว ครีบหลังมีก้านครีบแขนง 8 ก้าน และก้านครีบเดี่ยวก้านสุดท้ายไม่แข็ง ขอบเรียบ ครีบหลังยกสูง
อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง มักอาศัยอยู่ในลำธารและแหล่งน้ำเชี่ยว รวมถึงแม่น้ำสายใหญ่ ในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ กินอาหารจำพวก ตะไคร่น้ำหรือสาหร่ายบนโขดหิน หรือแมลงน้ำและแพลงก์ตอนขนาดเล็กต่าง ๆ หลายชนิดจะมีแถบสีดำพาดลำตัวในแนวนอน
โดยปลาในสกุลนี้ มีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก เช่น "ปลาเล็บมือนาง" หรือ "ปลาสร้อยดอกยาง" เป็นต้น เป็นปลาที่ใช้บริโภคกันในท้องถิ่นและเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม มีประโยชน์ในการเก็บกินเศษอาหารหรือตะไคร่น้ำภายในตู้เลี้ยง และยังนำไปในกิจการฟิชสปาหรือสปาปลาแทนที่ปลาเลียหินที่มีลักษณะและพฤติกรรมคล้ายคลึงกันได้อีกด้วย
ปลาทรงเครื่อง (สกุล)
ปลาทรงเครื่อง ("Epalzeorhynchos") เป็นสกุลของปลาน้ำจืดในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีลักษณะสำคัญทางอนุกรมวิธาน คือ เป็นปลาขนาดเล็ก รูปร่างเพรียวทรงกระบอก แบนข้างเล็กน้อย หัวเป็นทรงกรวย จะงอยปากมีติ่งเนื้อยื่นออกมาสองข้าง ปลายติ่งเนื้อนี้สามารถกระดิกได้ หนังที่จะงอยปากติดเป็นแผ่นเดียวกับริมฝีปากบน มีขอบหยักเป็นชายครุย และคลุมช่องปากในขณะที่หุบปาก มีหนวด 1-2 คู่ ช่องเหงือกแคบอยู่ค่อนไปทางท้อง เยื่อขอบกระดูกแก้มติดต่อกับกล้ามเนื้อคาง มีฟันที่คอ 3 แถว ครีบหลังสั้นไม่มีก้านครีบแข็ง จุดเริ่มของครีบหลังอยู่ล้ำหน้ากึ่งกลางลำตัว และมีก้านครีบแขงประมาณ 10-13 ก้าน ครีบก้นมีก้านครีบแขนง 5 ก้าน
เป็นปลาที่มักหากินอยู่ตามพื้นท้องน้ำ โดยแทะเล็มกินตะไคร่น้ำ, สาหร่าย หรืออินทรียสารต่าง ๆ นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามและบริโภคกันเป็นปลาเศรษฐกิจ
ปลาในสกุลนี้มีความคล้ายคลึงกับปลาในสกุล "Crossocheilus", "Garra" และ "Labeo" มาก โดยถือว่าอยู่วงศ์ย่อยหรือเผ่าเดียวกัน
ปัจจุบันพบทั้งหมด 5 ชนิด ได้แก่
ปลาขี้ยอก
ปลาขี้ยอก หรือ ปลาหนามไผ่ เป็นสกุลของปลาน้ำจืดจำพวกหนึ่ง ที่ใช้ชื่อสกุลว่า "Mystacoleucus" (/มีส-ทา-โค-ลิว-คัส/) เป็นปลาในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
มีรูปร่างโดยรวมเหมือนปลาในวงศ์นี้ส่วนใหญ่ โดยมีรูปร่าวยาวปานกลาง ลำตัวค่อนข้างแบนมาก ท้องกลม หัวมีขนาดเล็ก นัยน์ตามีขนาดโต บนจะงอยปากมีรูพรุนเล็ก ๆ เรียงเป็นแถว ๆ ปากอยู่เกือบปลายสุด ริมฝีปากบาง บางชนิดมีหนวด 2 คู่ (จะงอยปาก 1 คู่ และมุมปาก 1 คู่) บางชนิดมีหนวด 1 คู่ (มุมปาก) บางชนิดไม่มีหนวด มีฟันที่ลำคอ 3 แถว เกล็ดมีขนาดปานกลาง เส้นข้างลำตัวสมบูรณ์และส่วนปลายไปสิ้นสุดที่กึ่งกลางของฐานครีบหาง หน้าครีบหลังมีก้านกระดูกเป็นหนามแหลม 1 ก้าน ครีบหลังอยู่ตรงข้ามฐานครีบท้อง ก้านครีบเดี่ยวก้านก้านสุดท้ายของครีบหลังเป็นหนามแข็ง และมีขอบจักเป็นฟันเลื่อย ซึ่งเป็นลักษณะสำคัญของสกุล อันเป็นที่มาของชื่อเรียก หรือในบางชนิดก็มีก้านครีบเดี่ยวนี้ไม่เป็นหนามแข็งและขอบเรียบ ก้านครีบแขนงของครีบหลังมี 8 หรือ 9 ก้าน ครีบก้นมีก้านครีบแขนง 6-10 ก้าน
เปลวไฟในฝัน
เปลวไฟในฝัน เป็นละครโทรทัศน์ที่ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ทุกวันจันทร์-อาทิตย์ เวลา 18.40 น. เริ่มออกอากาศเมื่อ พ.ศ. 2549 - พ.ศ. 2549 (ไม่ทราบวันออกอากาศ) บทประพันธ์และบทโทรทัศน์โดย นันทวรรณ รุ่งวงศ์พาณิชย์ กำกับการแสดงโดย มานพ สัมมาบัติ นำแสดงโดย เขตต์ ฐานทัพ, ภัทรธิดา พัชรวีระพงษ์, อนุชิต สพันธุ์พงษ์, อารยา เอ ฮาร์เก็ต และอีกมากมาย
จำปา(แสดงโดย: ปิยะดา เพ็ญจินดา) เมื่อในอดีตจำปาเคยทำงานกวาดถนนเลี้ยงดูบัว(แสดงโดย: เขตต์ ฐานทัพ) ลูกชายเพียงลำพัง เพราะ สมชาย(แสดงโดย: เลิศพร อารยะโกศล) สามีขี้เมาชอบตบตีจำปาเพื่อไถเงินไปกินข้าว วันหนึ่งจำปาเก็บเด็กชายวัยไล่เลี่ยกับบัวในขยะเอามาเลี้ยง และตั้งชื่อว่ากุหลาบ(แสดงโดย: อนุชิต สพันธุ์พงษ์) สมชายไม่พอใจจึงหาเรื่องทุบตีกุหลาบและจำปาเป็นประจำ กระทั่งเด็กทั้งสองทนไม่ไหวบัววิ่งไปแจ้งความกับตำรวจ ส่วนกุหลาบเข้าต่อสู้กับสมชายและใช้ขวดเหล้าฟาดสมชายจนเลือดอาบ เป็นเหตุให้สมชายต้องไปสงบสติอารมณ์ในคุกหนึ่งคืน
จำปาตัดสินใจพาลูกหนีเข้ากรุงเทพฯ เพราะกลัวสมชายตามมาเล่นงานกุหลาบเพราะความแค้น จำปาและลูกๆ มาเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่ลานดอกหญ้า เธอต้องทำงานหนักเพื่อเก็บเงินเอาไว้ใช้ผ่าตัดบัวที่เป็นโรคหัวใจ 10 ปีผ่านไปทั้งสองเติบโตเป็นหนุ่มวัยรุ่น จำปายึดอาชีพค้าขายอาหาร กุหลาบรับจ้างเป็นลูกน้องให้กับ เฮียไก่ เพื่อเก็บออมไว้เป็นค่าผ่าตัด สมชายออกจากคุกก็ดั้นด้นตามหาจำปาและลูกๆ เขาเล่นละครตบตาบัวจนบัวเกิดความสงสาร
เวิง ถงเหอ
เวิง ถงเหอ (; 1830–1904) สมัญญาว่า ชู ผิง (叔平) เป็นบัณฑิตขงจื้อและยังเป็นราชครูในสมัยราชวงศ์ชิง เขาได้เป็นจอหงวนในการสอบขุนนางเมื่อปี ค.ศ. 1856 และภายหลังได้เป็นสมาชิกคนหนึ่งของฮั่นหลินย่วน (翰林院) สถาบันการศึกษาอันทรงเกียรติ
บิดาของเวิง ถงเหอ เป็นข้าราชการที่ถูกกลั่นแกล้งโดยกลุ่มผู้มีอิทธิพลในราชสำนักซึ่งนำโดยซู่ ชุ่น (肃顺) (1816– 1861) อย่างไรก็ตาม ในปี ค.ศ. 1861 เกิดกบฏขึ้นและนำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงสถานะของซู่ ชุ่นและฝ่ายของเขา รัฐบาลใหม่ซี่งนำโดยเจ้าชายกง หรือกงชินหวังยี่ซิน (奕訢, 恭親王) พระนางซูอันไทเฮา (慈安皇太后) และพระนางซูสีไทเฮา (慈禧太后) ได้แต่งตั้งให้บิดาของเวิง ถงเหอ กลับมารับตำแหน่งสูงในราชการต่อไป และเสียชีวิตลงในปีต่อมา (ค.ศ. 1862)
ปี ค.ศ. 1865 เวิง ถงเหอ ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นราชครูของสมเด็จพระจักรพรรดิถงจื้อ (同治) ร่วมกับราชครูอีกคน คือ หวัว เหริน (Wo Ren) ในปี ค.ศ. 1873 จักรพรรดิถงจื้อได้ขึ้นครองราชย์แต่กลับสิ้นพระชนม์ในสองปีต่อมา มีบันทึกของราชครูเวิง ถงเหอ ไว้ว่า สมเด็จพระจักรพรรดิไม่ทรงสามารถอ่านหนังสือได้จบประโยคแม้จะมีพระชนมพรรษาสิบหกพรรษาแล้วก็ตาม ทำให้พระนางซูสีไทเฮาทรงพระปริวิตกเกี่ยวกับความหย่อนพระปรีชาสามารถของสมเด็จพระจักรพรรดิอย่างยิ่ง
เห็นได้ชัดว่าเวิง ถงเหอ ได้รับการปกป้องจากการถูกโจมตีในเรื่องความล้มเหลวของการถวายการศึกษาแก่จักรพรรดิถงจื้อ เพราะเขาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นราชครูของสมเด็จพระจักรพรรดิกวังซวี่ (光绪) ผู้สืบทอดต่แหน่งต่อจากสมเด็จพระจักรพรรดิถงจื้อ ในเวลาต่อมาขณะมีพระชนม์ได้ห้าพรรษา ในฐานะราชครูของจักรพรรดิกวังซวี่ เขาได้เน้นการสอนให้องค์จักรพรรดิน้อยมีความเคารพและกตัญญูต่อพระนางซูสีไทเฮาอย่างมาก ทำให้องค์จักรพรรดิน้อยทั้งเคารพและหวาดกลัวพระนางไปพร้อมกัน
พร้อม ๆ กับการเป็นราชครูของสมเด็จพระจักรพรรดิ เวิง ถงเหอ ได้สั่งสมอำนาจทางการเมืองด้วยโดยการรับตำแหน่งสำคัญ ๆ หลายตำแหน่งในการบริหารงานของราชวงศ์ชิง อาทิ ตำแหน่งรองประธานกรรมการสรรพากร และต่อมาได้เป็นประธานด้วย (President of the Board of Revenue) หัวหน้าฝ่ายตรวจการ (Director of the Censorate) และเป็นประธานกรรมการการลงโทษ (President of the Board of Punishment) นอกจากนั้น ในระหว่างปี ค.ศ. 1882–84 เขายังได้ทำหน้าที่ในกรมความลับทหาร (Grand Council) และยังมีส่วนตัดสินใจเข้าร่วมสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่หนึ่ง (First Sino-Japanese War)
เวิง ถงเหอ ยังเป็นที่รู้จักในฐานะผู้อุปการะคัง โหย่วเหวย์ (康有為) นักคิด นักเขียน และนักปฏิรูปคนสำคัญชาวจีนในช่วงปลายราชวงศ์ชิง ผู้เผยแพร่แนวความคิดเรื่องการปฏิรูปการปกครองในสมัยนั้น แต่มาในช่วงฤดูใบไม้ผลิปี ค.ศ. 1898 เวิง ถงเหอ ก็เริ่มปลีกตัวออกห่าง และเนื่องจากความสัมพันธ์นี้ ได้มีการกล่าวว่าพระนางซูสีไทเฮาจึงปลดเวิง ถงเหอ ออกจากราชสำนัก แต่ในความจริงแล้วเป็นองค์สมเด็จพระจักรพรรดิเองที่สั่งปลดเขาออกจากตำแหน่งในเดือนมิถุนายนปี ค.ศ. 1898 เนื่องจากการที่เขาได้โต้เถียงกับพระองค์อย่างรุนแรง
วอลเลย์บอลยุวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 1997
วอลเลย์บอลยุวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 1997 () จัดขึ้นที่เมืองบาเกียว, ประเทศฟิลิปปินส์ ระหว่างวันที่ 5–10 เมษายน ค.ศ. 1997
ฟ้า หิน ดิน ทราย
ฟ้า หิน ดิน ทราย เป็นละครโทรทัศน์แนวดราม่า สะท้อนสังคมเรื่องหนึ่ง ซึ่งออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ค่ายดาราวิดีโอ บทประพันธ์ของ โสภี พรรณราย บทโทรทัศน์ คฑาหัสต์ บุษปะเกศ , วลัย บุปผา , สินียา ไกรวิมล , สิริรัตน์ เอื้อน้อมจิตต์กุล , ธนา เสตะกสิกร และ เจษฎา ปลอดแก้ว กำกับการแสดงโดย มาวิน แดงน้อย ออกอากาศตอนแรกเมื่อปี พ.ศ. 2550 และอวสานในปีเดียวกับ (1 มีนาคม พ.ศ. 2550 - 1 เมษายน พ.ศ. 2550) ออกอากาศทุกวันจันทร์ - วันอาทิตย์ เวลา 18.40 น. นำแสดงโดย อนุชิต สพันธุ์พงษ์, เอมี่ กลิ่นประทุม, พาทิศ พิสิฐกุล, คีตภัทร อันติมานนท์
วอลเลย์บอลยุวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 1999
วอลเลย์บอลยุวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 1997 จัดขึ้นที่ เมืองเจียอี้, ประเทศไต้หวัน 20–25 เมษายน 1999
แบ่งกลุ่มโดยอาศัยอันดับจากวอลเลย์บอลยุวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 1997
วอลเลย์บอลยุวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 2001
วอลเลย์บอลยุวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 2001 จัดขึ้นที่ เมืองอิสฟาฮาน, ประเทศอิหร่าน 1–8 เมษายน 2001
แบ่งกลุ่มโดยอาศัยอันดับจากวอลเลย์บอลยุวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 2001
เห็ดขิง
เห็ดขิง () อยู่ในวงศ์ Russulaceae เป็นเห็ดดอกเดี่ยว ทรงกระทะคว่ำ โตเต็มที่ด้านบนของหมวกเห็ดจะแผ่แบน บุ๋มตรงกลาง ริมขอบโค้งเล็กน้อย หมวกเห็ดสีขาวเรียบมันเป็นเงา ถ้าตัดจะมีน้ำยางสีขาวไหลออกมา แผลจะเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลเล็กน้อย ก้านทรงกระบอกสีขาวนวล กลวงตรงกลาง สปอร์ทรงรียาว เป็นเห็ดที่รับประทานได้
การศึกษาเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน
การศึกษาเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน () เป็นคำที่ใช้ในการอธิบายการจัดการเรียนการสอนที่เกี่ยวข้องกับความยั่งยืน การศึกษาเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืนเป็นคำที่ใช้กันโดยทั่วไปในระดับนานาชาติและสหประชาชาติ Agenda 21 เป็นเอกสารในระดับนานาชาติเอกสารแรกที่เน้นให้เห็นว่าการศึกษาเป็นเครื่องมือที่สำคัญเพื่อบรรลุการพัฒนาที่ยั่งยิน
ขนนกกับดอกไม้
ขนนกกับดอกไม้ เป็นอัลบั้มพิเศษของธงไชย แมคอินไตย์ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2538 เป็นอัลบั้มที่มีการเอานำเพลงไทยที่โด่งดัง 5 เพลง มาขับร้องโดยมี ใหม่ เจริญปุระ, คริสติน่า อากีล่าร์, มาช่า วัฒนพานิช, ศรัณย่า ส่งเสริมสวัสดิ์ และเสาวลักษณ์ ลีละบุตร มาร่วมขับร้องด้วย จัดทำขึ้นจำนวน 12 เพลง โดยมียอดจำหน่าย 1 ล้านชุด ต่อมาอัลบั้มนี้ได้ประสบความสำเร็จ จึงทำให้จัดคอนเสิร์ตขนนกกับดอกไม้ ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2538 โดยจัดแสดงที่ อินดอร์สเตเดี้ยม หัวหมาก
อยากบอกรัก (เพลงธงไชย แมคอินไตย์)
อยากบอกรัก เป็นเพลงซิงเกิลของ เบิร์ด ธงไชย แมคอินไตย์ ในปี พ.ศ. 2554 จากอัลบั้ม "อาสาสนุก" ผลิตออกจำหน่ายเมื่อปี พ.ศ. 2553 ประพันธ์คำร้องโดย กสิ นิพัฒน์ศิริผล แต่งทำนองและเรียบเรียงโดย จักรกฤษณ์ มัชนาโส
เพลง อยากบอกรัก ได้อันดับสูงสุด 9 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2554 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
ลิงซ์ยูเรเชีย
ลิงซ์ยูเรเชีย (; ) แมวป่าชนิดหนึ่ง จำพวกลิงซ์ จัดอยู่ในวงศ์เสือและสิงโต (Felidae)
ลิงซ์ยูเรเชีย นับเป็นลิงซ์ชนิดที่ใหญ่ที่สุด และพบได้กว้างขวาง แพร่กระจายพันธุ์ที่สุด ตัวผู้มีขนาดใหญ่กว่าตัวเมีย ขนาดเมื่อโตเต็มที่ตัวผู้อาจมีความสูงจากปลายเท้าจรดหัวไหล่ 50 เซนติเมตร และมีน้ำหนักได้ถึง 17 กิโลกรัม มีรายงานว่าตัวที่มีนำหนักมากที่สุดอยู่ที่ไซบีเรีย ซึ่งหนักถึง 38 กิโลกรัม หรือบางรายงานกล่าวว่าหนักถึง 45 กิโลกรัม
ลิงซ์ยูเรเชีย มีจุดเด่น คือ ขนปลายหูสีดำที่เป็นติ่งแหลมชี้ขึ้นด้านบน ใช้สำหรับประสิทธิภาพในการรับฟังเสียง ทำให้ได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวของเหยื่อที่อยู่ใต้ดินไกลถึง 50 เมตร หางสั้น และมีข้อเท้าและอุ้งเท้าที่แข็งแกร่ง ทรงพลัง และจะประกาศอาณาเขตของตนด้วยการสร้างรอยข่วนด้วยเล็บทิ้งไว้ตามต้นไม้หรือซากไม้ล้มในป่า ซึ่งเห็นได้ชัดเจน
มีถิ่นกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวาง ตั้งแต่สแกนดิเนเวีย, ยุโรปกลางจรดจนถึงเอเชียเหนือ, เอเชียตะวันออก, เอเชียกลาง และบางส่วนในจีน เช่น ทะเลสาบคานาส ในแถบเทือกเขาอัลไต เชื่อว่าลิงซ์ยูเรเชียตัวผู้มีถิ่นหากินกว้างไกลได้ถึง 100 ตารางกิโลเมตร และบางครั้งจะล่วงล้ำเข้าไปในถิ่นหากินของตัวเมียอยู่บ่อย ๆ ออกหาอาหารในเวลากลางคืน อาหารได้แก่ สัตว์ขนาดเล็กหลายอย่าง รวมถึง เป็ด, ไก่ หรือนกกระทา อันเป็นสัตว์เลี้ยงหรือปศุสัตว์ของมนุษย์อีกด้วย รวมถึงสามารถล่าสัตว์ขนาดใหญ่ เช่น กวางเรนเดียร์ ได้อีกด้วย และยังกินซากสัตว์ที่ตายแล้ว บ่อยครั้งที่ลิงซ์ยูเรเชียจะออกหาอาหารในแหล่งที่ใกล้กับบ้านเรือนของชุมชนของมนุษย์ตามชายป่า นอกจากนี้แล้วลิงซ์ยูเรเชียยังเป็นแมวป่าที่ไม่กลัวน้ำ ตรงกันข้ามกลับชอบที่จะเล่นน้ำ และว่ายน้ำได้อย่างคล่องแคล่ว 
ลิงซ์ยูเรเชีย เข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ราว 2-2.5 ปี ลูกลิงซ์ยูเรเชียจะอาศัยอยู่กับแม่จนถึงอายุวัยช่วงนั้น ก่อนที่จะแยกตัวออกไปหากินตามลำพัง ลิงซ์ยูเรเชียเป็นสัตว์สันโดษ ตามปกติแล้วจะอาศัยอยู่ตามลำพัง มีบางครั้งที่ลูกลิงซ์ยูเรเชียที่เกิดมาเป็นพี่น้องในครอกเดียวกัน จะอาศัยอยู่ด้วยกันเป็นคู่ และมีความผูกพันกันมาก จนถึงช่วงวัยที่เติบโตพอที่จะแยกไปอาศัยอยู่ตามลำพัง
ลิงซ์ยูเรเชีย ยังแบ่งออกได้เป็นชนิดย่อยต่าง ๆ ได้อีก ได้แก่
วอลเลย์บอลยุวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 2003
วอลเลย์บอลยุวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 2003 จัดขึ้นที่ประเทศ6–13 เมษายน 2003
แบ่งกลุ่มโดยอาศัยอันดับจากวอลเลย์บอลยุวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 2001
"* ถอนตัว"
วิเชียร ศรีโมรา
วิเชียร ศรีโมรา (29 เมษายน พ.ศ. 2492 — ) เป็นอดีตผู้ฝึกสอนและผู้จัดการวอลเลย์บอลทีมชาติไทย เขาเป็นที่รู้จักอย่างดีของวงการวอลเลย์บอล ในฐานะผู้สร้างนักวอลเลย์บอลระดับทีมชาติมาแล้วหลายราย และมีลูกศิษย์เป็นนักวอลเลย์บอลทั้งชายและหญิงนับร้อยชีวิต
วิเชียร ศรีโมรา ได้รับการยกย่องให้เป็นผู้ฝึกสอนกิตติมศักดิ์ประจำโรงเรียนสระบุรีวิทยาคม ผู้บุกเบิกสร้างทีมวอลเลย์บอลของโรงเรียน กระทั่งมีชื่อเสียงจนถึงปัจจุบัน และมีนักวอลเลย์บอลรายสำคัญที่ได้รับการฝึกสอน อาทิ สมรัก ซุงภูเขียว, กฤษดา ฉันไชย, มนต์ชัย อุณหกะ, จ.อ.สถาพร สว่างเรือง, ลอราช ทนทองคำ และวิศรุต วิเศษสุวรรณ ตลอดจนมีนักวอลเลย์บอลจากทีมโรงเรียนที่เขาสอน ได้รับเลือกให้เข้าร่วมทีมสรรพาวุธทหารบก และสามารถครองแชมป์เยาวชนได้หลายสมัย
นอกจากนี้ เขายังทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอน ทั้งยูโด และกระบี่กระบอง เมื่อครั้งที่เข้ารับราชการครู
วิเชียร ศรีโมรา เกิดที่อำเภอวิหารแดง จังหวัดสระบุรีโดยกำเนิด สำเร็จการศึกษาระดับประถมต้นจากโรงเรียนโคกกระต่าย ที่จังหวัดสระบุรี ระดับประถมปลายและระดับมัธยมต้นจากโรงเรียนประเทียบวิทยาทาน ที่จังหวัดสระบุรี และระดับมัธยมปลายจากโรงเรียนพระนครวิทยาลัย ที่กรุงเทพมหานคร
เมื่อครั้งที่เขาศึกษาต่อในระดับปริญญาตรีที่วิทยาลัยวิชาการศึกษาวิชาการพลศึกษาประสานมิตร (ปัจจุบันคือมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร) จากที่แห่งนี้ ได้ทำให้เขาเรียนรู้กีฬาหลายชนิด แต่ในขณะนั้น เขายังไม่มีความชื่นชอบด้านวอลเลย์บอล หากแต่มีความชื่นชอบกีฬาศิลปะการต่อสู้อย่างยูโด รวมถึงกระบี่กระบอง โดยวิเชียร ศรีโมรา ได้เป็นนักยูโดของวิทยาลัย ผู้ซึ่งเข้าแข่งขันในหลายรายการ รวมถึงกีฬาเขตแห่งประเทศไทย จากนั้น เขาก็ได้ทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนทั้งยูโดและกระบี่กระบองเมื่อครั้งที่รับราชการครู
โดยเขารับราชการครูที่โรงเรียนสระบุรีวิทยาคมใน พ.ศ. 2517 เมื่อเขาพบว่าที่นี่ยังไม่มีทีมวอลเลย์บอล เขาก็เริ่มทำทีมขึ้นในช่วงปี พ.ศ. 2525 แล้วส่งเข้าแข่งขันในระดับจังหวัด กระทั่งในปี พ.ศ. 2530 ทางโรงเรียนได้มีโครงการเพื่อความเป็นเลิศด้านกีฬาวอลเลย์บอล ครูวิเชียรก็ได้รับมอบหมายให้เป็นผู้ดูแลโครงการ โดยเขาได้เข้ารับอบรมการเป็นผู้ฝึกสอน และเดินทางไปศึกษาถึงการแข่งขันในระดับประเทศ
หลังจากที่ได้สั่งสมประสบการณ์ ส่งผลให้ทีมได้รับการพัฒนาเรื่อยมา โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับทีมชาย ที่ส่งเข้าแข่งขันในระดับจังหวัดรวมถึงกรุงเทพมหานคร ทำให้นักวอลเลย์บอลของทีมชายมีความแข็งแกร่งขึ้นตามลำดับ กระทั่งมีชื่อเสียงอย่างมากใน พ.ศ. 2534 เมื่อทีมวอลเลย์บอลชายรุ่น 18 ปี สามารถครองแชมป์วอลเลย์บอลเยาวชนถึง 6 รายการ ซึ่งได้แก่ แชมป์ประเทศไทยพาวเวอร์ทัวร์นาเมนต์, เหรียญทองกีฬาเยาวชนแห่งชาติที่จังหวัดศรีสะเกษ, ชนะเลิศวอลเลย์บอลนักเรียนเขตการศึกษา, ถ้วยกรมพลศึกษา, ถ้วยกรุงเทพมหานคร และถ้วยนักเรียนของกองทัพอากาศ
หลังจากนั้น ครูวิเชียรก็ได้สร้างนักวอลเลย์บอลจากทีมสระบุรีวิทยาคมขึ้นมาเป็นนักกีฬาทีมชาติไทย ทั้งวอลเลย์บอลในร่มอย่างธิติ ธนาพงศธร รวมถึงวอลเลย์บอลชายหาด ซึ่งได้แก่กิตติพัทธ์ ยังถิ่น กับธีรภัทร โพธิ์เหลือง ตลอดจนนักวอลเลย์บอลที่มีชื่อเสียงมากที่สุดอย่างลอราช ทนทองคำ ซึ่งเป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลชายทีมชาติไทย
และในการแข่งขันวอลเลย์บอลโปรชาเลนจ์ 2011 เขาได้ทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนให้แก่ทีมสโมสรวอลเลย์บอลอยุธยา เอ.ที.ซี.ซี นมไทยเดนมาร์ก
ด้านชีวิตส่วนตัว สมรสกับนางบรรจบ ศรีโมรา ซึ่งเป็นครูที่โรงเรียนเสาไห้ “วิมลวิทยานุกูล” และมีบุตรธิดาด้วยกัน 2 คน ได้แก่ พงศพัฒน์ ศรีโมรา และปทุมาภรณ์ ศรีโมรา
ขนนกกับดอกไม้ ตอน SECRET GARDEN
ขนนกกับดอกไม้ ตอน SECRET GARDEN เป็นอัลบั้มเพลงของธงไชย แมคอินไตย์ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2556 ในรูปแบบซีดี และดิจิตอลดาวน์โหลด เพื่อเป็นการฉลองครบรอบ 30 ปี ของจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ อัลบั้มนี้มีลูกเล่นหลากหลาย โดยนำเอาเพลงฮิต เพลงดัง ที่โดนใจในอดีต มาทำการมิกซ์เข้าด้วยกัน แล้วนำมาร้องในสไตล์ใหม่ และมีผู้ร่วมขับร้องเพลงในอัลบั้มได้แก่ ดา เอ็นโดฟิน, ลุลา กันยารัตน์, นิว-จิ๋ว, และชมพู่ อารยา โดยอัลบั้มนี้มีเพลงใหม่หนึ่งเดียวในอัลบั้ม ชื่อเพลง "รักนี้มีค่าเพราะเธอ" ซึ่งประพันธ์คำร้องโดย ฟองเบียร์ (ปฏิเวธ อุทัยเฉลิม)
และยังได้จัดคอนเสิร์ตขนนกกับดอกไม้ Secret Garden ในวันที่ 18 - 20 ตุลาคม พ.ศ. 2556
ดูคาติ ไฮเปอร์โมทาร์ด
ดูคาติ ไฮเปอร์โมทาร์ด () เป็นจักรยานยนต์แบบซูเปอร์โมโต ของดูคาติ ออกแบบโดยปีแอร์ เทอร์บลังเช (Pierre Terblanche) เปิดเผยตัวครั้งแรกเมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2005 ที่งานโชว์จักรยานยนต์มิลาน (EICMA) ไฮเปอร์โมทาร์ดมีเครื่องยนต์ 1,078 cc (65.8 cu in) ระบบวาล์ว Desmodromic ลดความร้อนด้วยลมเย็น 2 วาล์ว 90° เครื่องยนต์ V-twin แบบฉีดเชื้อเพลิง มีน้ำหนักน้อยกว่า 180 kg (396 lb) สามารถวิ่งได้เร็วถึง 125 mph (201 km/h) แต่คนทั่วไปมักขับด้วยความเร็วมากกว่า 100 mph (160 km/h) และมีการยอมรับว่ามีข้อจำกัดการป้องกันแรงลมน้อยกว่า เมื่อเทียบกับจักรยานยนต์อื่น เนื่องจากตำแหน่งที่นั่งขับและโครงสร้างรถ
ข้าวต้มใบกะพ้อ
ข้าวต้มใบกะพ้อ บ้างเรียก ข้าวต้มพวง ภาษาไทยถิ่นใต้เรียก ขนมต้ม หรือ ต้ม ภาษาอินโดนีเซียและมลายูเรียก เกอตูปัต () ภาษามลายูปัตตานีเรียก ตูป๊ะ หรือ ตูปัต ส่วนสำเนียงสะกอมเรียก กะต้ม เป็นอาหารว่างอย่างหนึ่งทางตอนใต้ของประเทศไทย และยังพบในบรูไน อินโดนีเซีย มาเลเซีย ฟิลิปปินส์ (ซึ่งเรียกว่าปูโซในภาษาเซบัวโน บุกโนยในภาษาฮิลิไกนอน ปาตูปัตในภาษากาปัมปางัน และภาษาปางาซีนัน หรือตะอ์มูในภาษาเตาซุก) และสิงคโปร์
เกอตูปัตทำจากข้าวห่อด้วยใบปาล์มแล้วนำไปต้ม นิยมกินกับเรินดัง, สะเต๊ะ หรือกาโดกาโด แต่เดิมเป็นอาหารที่เตรียมให้ชาวประมงที่ต้องออกทะเลเป็นเวลานาน
เกอตูปัตมีหลายประเภท โดยที่เป็นที่รู้จักกันมากที่สุดคือเกอตูปัตนาซีกับเกอตูปัตปูลุต เกอตูปัตนาซีทำจากข้าวขาวห่อด้วยใบมะพร้าว ส่วนเกอตูปัตปูลุตทำจากข้าวหนียวห่อเป็นรูปสามเหลี่ยมด้วยใบกะพ้อ ชาวมลายูนิยมรับประทานในเทศกาลฮารีรายอ ในอินโดนีเซียจะรับประทานกับโอปอร์อายัม, เรินดัง, ซัมบัลโกเร็งอาตี (ตับวัวรสเผ็ด), เกรอเจะก์ (อาหารทำจากหนังควาย) หรือซายูร์ลาบูเซียม มุสลิมโมโรในฟิลิปปินส์จะรับประทานเกอตูปัตกับตียูละห์อีตุม, เรินดัง, กีนาตาอังมานอก, กุรุหม่า และสะเต๊ะ โดยรับประทานในเทศกาลสำคัญและงานแต่งงาน
ในกลุ่มชาวฟิลิปปินส์ที่นับถือศาสนาคริสต์ ปูโซหรือเกอตูปัตเป็นอาหารกลางวันที่นิยมกันทั่วไป โดยเฉพาะในกลุ่มคนงาน กินกับสตูต่าง ๆ ปูโซจัดเป็นอาหารที่ขายริมถนนที่ได้รับความนิยมในเกาะเซบู โดยกินกับสตูหรือเนื้อสัตว์ย่าง
ดินแดนในอาณัติของสันนิบาตชาติ
ดินแดนในอาณัติของสันนิบาตชาติ () เป็นสถานะทางกฎหมายของดินแดนที่ถ่ายโอนจากการควบคุมของประเทศหนึ่งสู่อีกประเทศหนึ่งในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 หรือเป็นข้อตกลงระหว่างประเทศในการบริหารดินแดนหนึ่งในฐานะตัวแทนของสันนิบาตชาติ
เกาะบานาบา
เกาะบานาบา (, ) หรือ เกาะโอเชียน () เป็นเกาะตั้งอยู่ในมหาสมุทรแปซิฟิก ตั้งอยู่ทางตะวันตกของหมู่เกาะกิลเบิร์ตและตั้งอยู่ห่างจากนาอูรูไปทางตะวันออก ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของประเทศคิริบาส มีพื้นที่ทั้งสิ้น 6 ตารางกิโลเมตร จุดสูงสุดของเกาะแห่งนี้เป็นจุดสูงสุดของประเทศคิริบาสโดยมีความสูง 81 เมตรจากระดับน้ำทะเลปานกลาง เกาะบานาบาเป็นเกาะที่มีทรัพยากรฟอสเฟตเป็นจำนวนมาก ซึ่งเป็น 1 ใน 3 แห่งในมหาสมุทรแปซิฟิก โดยอีก 2 แห่งคือนาอูรูและมาเกเตอาในเฟรนช์โปลินีเซีย
ฟอสฟอไรต์
ฟอสฟอไรต์ หรือ หินฟอสเฟต () เป็นหินตะกอนชนิดหนึ่งที่มีปริมาณของฟอสเฟตเป็นจำนวนมาก ปริมาณของฟอสเฟตในฟอสฟอไรต์นั้นพบว่ามีมากถึงร้อยละ 15 - 20 ของปริมาณหินทั้งหมด ซึ่งมากกว่าหินตะกอนโดยทั่วไปที่มีปริมาณฟอสเฟตน้อยกว่าร้อยละ 0.2
เหมืองผิวดิน
เหมืองผิวดิน () หรือ เหมืองเปิด เป็นเหมืองที่นำดินหรือหินที่อยู่เหนือแหล่งแร่ที่ต้องการออก ซึ่งแตกต่างจากเหมืองใต้ดินที่ต้องนำแร่ออกจากแหล่งผ่านอุโมงค์ โดยเริ่มมีการทำเหมืองใต้ดินครั้งแรกในตอนกลางคริสต์ศตวรรษที่ 16 เหมืองผิวดินนี้นิยมทำกันในทั่วโลก แต่พบมากที่สุดในทวีปอเมริกาเหนือ
รอย มาตา
รอย มาตา เป็นหัวหน้าชนเผ่าชาวเมลานีเซียในวานูอาตูที่มีอำนาจมากในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 13 หลุมฝังศพที่มีความสลับซับซ้อนของเขา ซึ่งมีร่างของข้าราชบริพารของเขา 25 คนอยู่ด้วยนั้นถูกค้นพบโดยนักโบราณคดีชาวฝรั่งเศส Jose Garranger ในปี ค.ศ. 1967 และได้รับการประกาศให้เป็นมรดกโลกในปี ค.ศ. 2008
Jose Garranger สามารถระบุตำแหน่งของสุสานได้ซึ่งตั้งอยู่บนเกาะเอเรโตกาจากการวิเคราะห์ตำนานท้องถิ่น ตำนานนี้ได้กล่าวถึงเมื่อรอย มาตาสามารถพิชิตดินแดนได้ สิ่งแรกที่เขาจะทำคือการรวมเผ่า รัชสมัยของเขาเป็นสมัยที่มีความสงบสุข แต่เป็นที่น่าเสียดาย รอย มาตาถูกวางยาพิษโดยน้องชายของเขา ร่างของเขาไม่ได้ถูกส่งไปฝังยังบ้านเกิดของเขา เพราะชาวบ้านกลัววิญญาณของเขา จนถึงปัจจุบันชื่อรอย มาตาเป็นชื่อที่ไม่มีการใช้
ในปี ค.ศ. 2008 แหล่ง 3 แหล่งที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับรอย มาตา บนเกาะเอฟาเต เลเลปาและเอเรโตกาถูกจัดให้เป็นแหล่งมรดกโลก
กัญชา (ยา)
กัญชา เป็นการเตรียมต้นกัญชาโดยตั้งใจใช้เป็นยาที่ออกฤทธิ์ต่อจิตประสาทและเป็นยารักษาโรค ในทางเภสัชวิทยา องค์ประกอบที่ออกฤทธิ์ต่อจิตประสาทหลักของกัญชา คือ เตตระไฮโดรแคนนาบินอล (THC) ซึ่งเป็นสารประกอบหนึ่งจาก 483 ชนิดที่ทราบว่าพบในต้นกัญชา ซึ่งสารอื่นที่พบมีแคนนาบินอยด์อีกอย่างน้อย 84 ชนิด เช่น แคนนาบิไดออล (CBD) แคนนาบินอล (CBN) เตตระไฮโดรแคนนาบิวาริน (THCV) และ แคนนาบิเจอรอล (CBG)
มนุษย์มักบริโภคกัญชาเพื่อผลที่ออกฤทธิ์ต่อจิตประสาทและสรีรวิทยาของมัน ซึ่งรวมถึงภาวะเคลิ้มสุข ความผ่อนคลาย และความอยากอาหารเพิ่มขึ้น ผลข้างเคียงไม่พึงปรารถนาบางครั้งรวมถึงความจำระยะสั้นลดลง ปากแห้ง ทักษะการเคลื่อนไหวบกพร่อง ตาแดง และรู้สึกหวาดระแวงหรือวิตกกังวล
ปัจจุบันกัญชาใช้เป็นยานันทนาการหรือยารักษาโรค และเป็นส่วนหนึ่งของพิธีกรรมทางศาสนาหรือวิญญาณ มีบันทึกการใช้กัญชาครั้งแรกตั้งแต่สหัสวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล นับแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 กัญชาถูกจำกัดตามกฎหมาย โดยปัจจุบันการครอบครอง การใช้หรือการขายการเตรียมกัญชาปรุงสำเร็จซึ่งมีแคนนาบินอยด์ออกฤทธิ์ต่อจิตประสาทผิดกฎหมายในประเทศส่วนใหญ่ทั่วโลก สหประชาชาติแถลงว่า กัญชาเป็นยาผิดกฎหมายที่ใช้มากที่สุดในโลก ในปี 2547 สหประชาชาติประมาณการบริโภคกัญชาทั่วโลกชี้ว่าประมาณ 4% ของประชากรผู้ใหญ่ทั่วโลก (162 ล้านคน) ใช้กัญชาทุกปี และประมาณ 0.6% (22.5) ใช้ทุกวัน
ปัจจุบันในประเทศไทยในกัญชาถูกจัดเป็นยาเสพติดให้โทษในประเภท 5 ตาม พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 ซึ่งมีโทษทางอาญากับผู้เสพและผู้ครอบครองและไม่มีการอนุญาตให้นำมาใช้ในทางการแพทย์แต่อย่างใด
เมื่อวันที่ 20 เมษายน 2558 มีการจัดงานเสวนาในหัวข้อ "ความเป็นไปได้ในการลดทอนความผิดเกี่ยวกับยาเสพติด: กรณีศึกษากัญชา" พร้อมใจกันจัดกิจกรรมเพื่อเรียกร้องให้รัฐบาลทบทวนกฎหมายเกี่ยวกับกัญชา ด้วยเหตุผลหลักๆ 3 ข้อ ได้แก่ บทลงโทษรุนแรงเกินไป การลงทุนปราบปรามกัญชาเสียมากกว่าได้ และการจับกุมทำให้ผู้เสพกัญชามีประวัติอาชญากรติดตัว ทำให้หางานทำยาก
เห็ดระโงกหิน
เห็ดระโงกหิน (; ) เป็นเห็ดราที่มีพิษถึงตายในไฟลัมเบสิดิโอไมโคตา เห็ดระโงกหินกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางในทวีปยุโรป มีความสัมพันธ์แบบสมชีพกับพืชใบกว้างหลายชนิด ในบางกรณี เห็ดระโงกหินถูกนำไปยังบริเวณใหม่โดยการปลูกต้นโอ๊ก เกาลัดและสนเขาที่ไม่ใช่ชนิดในท้องถิ่น ดอกเห็ดขนาดใหญ่ปรากฏในฤดูร้อนและฤดูใบไม้ร่วง หมวกมักมีสีออกเขียว โดยมีลายและครีบเห็ดสีขาว
เห็ดระโงกหินเป็นเห็ดพิษที่คล้ายเห็ดชนิดที่กินได้หลายชนิด (ที่โดดเด่นที่สุดคือ เห็ดซีซาร์และเห็ดฟาง) ที่มนุษย์บริโภคทั่วไป จึงเพิ่มความเสี่ยงการได้รับสารพิษโดยบังเอิญ เห็ดระโงกหินเป็นหนึ่งในเห็ดที่มีพิษร้ายแรงที่สุดเท่าที่ทราบ และเป็นสาเหตุการเสียชีวิตส่วนใหญ่จากการได้รับพิษเห็ด เห็ดระโงกหินเป็นหัวข้อการวิจัยอย่างมาก และมีการแยกสารที่ออกฤทธิ์ทางชีววิทยาหลายชนิด สารพิษหลัก คือ แอลฟาอะแมนิติน (α-amanitin) ซึ่งไปทำลายตับและไต โดยมักถึงตาย