hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
วิทยาลัยนวัตกรรมและการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
วิทยาลัยนวัตกรรมและการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา (อังกฤษ:College of Innovation and Management, Suansunandha Rajabhat University)  เป็นส่วนราชการไทยเทียบเท่าระดับคณะวิชา อยู่ในกำกับของมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา กระทรวงศึกษาธิการ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อจัดการศึกษาสำหรับผู้ใหญ่ที่ขาดโอกาสทางการศึกษาทั้งนักธุรกิจ นักการเมือง ดารา นักแสดง และผู้ประกอบการ ที่มีกิจการของตัวเองหรือมีหน้าที่การงานระดับผู้บริหาร
วิทยาลัยนวัตกรรมและการจัดการ แรกเริ่มก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2540 โดย ผศ.ดร.ช่วงโชติ พันธุเวช ใน “โครงการจัดการศึกษาบุคลากรประจำการสำหรับนักบริหาร” ซึ่งอธิการบดี ผศ.ดร.ปรางศรี พาณิชยกุล ได้ตกลงร่วมมือกับกรมการศึกษานอกโรงเรียน กระทรวงศึกษาธิการ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อจัดการศึกษาสำหรับผู้ใหญ่ ที่ขาดโอกาสทางการศึกษา ทั้งนักธุรกิจ นักการเมือง ดารา นักแสดง และผู้ประกอบการ ที่มีกิจการของตัวเองหรือมีหน้าที่ การงานระดับผู้บริหาร โดยขณะนั้นเปิดสอน 2 สาขา ได้แก่ หลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการคุณภาพ และ หลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรบัณฑิต
โครงการนี้ได้รับความสำเร็จอย่างดียิ่งที่เจ้าของบริษัทระดับชาติ เช่น บริษัทแป้งมันและหมี่ชอเฮ็ง แว่นท๊อปเจริญ แมงป่อง ตรีอรรถบูรณ์ อำ-พลฟู๊ด ยนตร์กิจ สยามกลการ เกาะช้างซีวิวรีสอร์ท และ ECC เป็นต้น ได้สำเร็จการศึกษาและ ได้นำความรู้ไปต่อยอดธุรกิจมากมาย ตลอดจนไปศึกษาต่อระดับปริญญาโทและเอกในมหาวิทยาลัยของรัฐชั้นนำหลายแห่ง และยังได้ทำความร่วมมือและให้ทุนพนักงานบริษัทได้เข้ามาศึกษาในเวลาต่อมา นอกจากนี้ยังได้ทำความร่วมมือกับหน่วย งานต่างๆ อาทิ บริษัท MK Restaurant และ แว่นท๊อปเจริญ จำกัด เพื่อจัดการศึกษาและพัฒนาบุคลากรของบริษัทที่มีตำแหน่งระดับ supervisor ทั่วประเทศ
ต่อมาปีเมื่อ พ.ศ. 2548 เปลี่ยนชื่อเป็น “วิทยาลัยการจัดการ” โดยมีผู้ช่วยศาสตราจารย์วิเชียร ศรีพระจันทร์ เป็นผู้อำนวยการคนแรก
ต่อมามื่อวันพุธที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2551 ที่ประชุมสภามหาวิทยาลัยราชภัฎสวนสุนันทาครั้งที่ 4/2551 ได้พิจารณาให้เปลี่ยนชื่อวิทยาลัยการจัดการเป็น “วิทยาลัยนวัตกรรมและการจัดการ (College of Innovation and Management)”
ต่อมาเมื่อวันที่ 9 มีนาคม 2557 สภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ได้อนุมัติให้จัดตั้งวิทยาลัยโลจิสติกส์และซัพพลายเชน ซึ่งให้แยกตัวออกจากวิทยาลัยนวัตกรรมและการจัดการ ทั้งในส่วนของการบริหารและการจัดการเรียนการสอนตั้งแต่นั้นเป็นต้นไป
วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา (อังกฤษ:International College, Suansunandha Rajabhat University)  เป็นส่วนราชการไทยเทียบเท่าระดับคณะวิชา อยู่ในกำกับของมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา กระทรวงศึกษาธิการ โดยส่งเสริมและพัฒนาการจัดการเรียนการสอนในหลักสูตรภาคภาษาอังกฤษ
มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ได้ส่งเสริมและพัฒนาการจัดการเรียนการสอนในหลักสูตรภาคภาษาอังกฤษให้เหมาะสม และสอดคล้องกับแนวทางการพัฒนาการจัดการศึกษาของประเทศ ในการผลิตบัณฑิตให้มีความรู้ทางวิชาการที่ทันสมัยและความรู้ภาคปฏิบัติในการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศมากยิ่งขึ้น เพื่อให้สามารถเป็นกำลังสำคัญของสังคมยุค Knowledge-based
เมื่อปี พ.ศ. 2547 มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ได้จัดตั้งโครงการจัดการศึกษาหลักสูตรภาคภาษาอังกฤษขึ้นและปรับเป็นหน่วยงานในกำกับโดยตั้งเป็น "วิทยาลัยนานาชาติ" โดยจัดการเรียนการสอน ณ อาคารศรีจุฑาภา มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา กรุงเทพมหานคร
ต่อมาปี พ.ศ. 2558 มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทาได้ขยายพื้นที่การจัดการเรียนการสอนของวิทยาลัยนานาชาติ เนื่องจากจำนวนนักศึกษาที่เพิ่มมากขึ้น จึงมีนโยบายในการขยายพื้นที่การศึกษามายังอาคารวิทยาลัยนานาชาติ ในพื้นที่วิทยาเขตศาลายา ในปัจจุบัน
"วิทยาลัยชั้นนำเพื่อผลิตบัณฑิตที่มีคุณภาพสูงสำหรับสถานที่ทำงานในต่างประเทศ"
เพื่อให้ความรู้แก่ประชาชนดำเนินการวิจัยให้บริการทางวิชาการแก่ชุมชนเพื่อส่งเสริมการอนุรักษ์ศิลปะและวัฒนธรรม
ล่าเสี้ยว
ล่าเสี้ยว (, ; ) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดทางตอนเหนือของรัฐชานในประเทศพม่า อยู่ห่างจากมัณฑะเลย์ไปทางตะวันออกเฉียงเหนือประมาณ ตั้งอยู่ท่ามกลางภูเขาต่ำ ซึ่งมีหุบเขานัมเยา ส่วนภูเขาที่สูงที่สุดของรัฐชาน มีชื่อว่า ล่อยเลง อยู่ห่างไปทางตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ
ปัจจุบันล่าเสี้ยวเป็นศูนย์กลางของจังหวัดและอำเภอล่าเสี้ยว แต่ในอดีตเคยเป็นศูนย์กลางของรัฐชานทางตอนเหนือ จนถึงเดือนเมษายน ค.ศ. 2010 ประชากรในเมืองเพิ่มขึ้นจาก 5,000 คน (ค.ศ. 1960) เป็น 88,590 คน (ค.ศ. 1983) ในระยะเวลา 23 ปี ปัจจุบันคาดว่ามีประชากรประมาณ 130,000 คน
กลุ่มชาติพันธุ์ที่สำคัญในเมืองได้แก่ ชาวไทใหญ่ ชาวพม่าเชื้อสายจีน และชาวพม่า
มีลักษณะภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น มีฝนตกหนักตั้งแต่เดือนพฤษภาคม ถึงเดือนตุลาคม ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีคือ อุณหภูมิเฉลี่ยสูงสุดคือ และเฉลี่ยต่ำสุดคือ อุณหภูมิจะอบอุ่นตลอดทั้งปี แต่ในตอนกลางคืนจะค่อนข้างเย็น ในช่วงเดือนธันวาคม ถึงมีนาคม
ตั้งอยู่ปลายสายถนนพม่า และปลายทางรถไฟสายมัณฑะเลย์–คุนหลง และยังเป็นจุดสิ้นสุดทางเกวียนจากมัณฑะเลย์ซึ่งมีระยะทาง นอกจากนี้ยังมีสะพานโกะเทะ สะพานรถไฟหอสูงที่สูงที่สุดในประเทศ และยังมีท่าอากาศยานล่าเสี้ยว
ประกอบไปด้วย มหาวิทยาลัยล่าเสี้ยว, มหาวิทยาลัยคอมพิวเตอร์ล่าเสี้ยว, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีล่าเสี้ยว และโรงเรียนพยาบาลล่าเสี้ยว
คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา (อังกฤษ:Faculty of Industrial Technology, Suansunandha Rajabhat University)  เป็นส่วนราชการไทยระดับคณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา กระทรวงศึกษาธิการ เปิดทำการสอนด้านเทคโนโลยีและการจัดการด้านอุตสาหกรรม
คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม แรกเริ่มก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2548 โดยได้รับการจัดตั้งเป็นหน่วยงานระดับคณะ ตามการประกาศการแบ่งส่วนราชการมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ซึ่งแยกออกมาจากคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
โดยริเริ่มมาจากเมื่อปี พ.ศ. 2522 วิทยาลัยครูสวนสุนันทาเปิดสอนวิชาหัตถกรรมศึกษาและอุตสาหกรรมศิลป์ โดยสังกัดคณะวิทยาศาสตร์ ต่อมาได้เปิดสอนหลักสูตรอนุปริญญาวิทยาศาสตร์ คณะเทคโนโลยีก่อสร้างและคณะเทคโนโลยีการพิมพ์ ต่อมาคณะวิทยาศาสตร์และคณะเทคโนโลยีก่อสร้างพร้อมกับคณะเทคโนโลยีการพิมพ์ได้ควบรวมทั้ง 3 คณะ และเปลี่ยนชื่อเป็น "คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี" และได้ยกเลิกคณะอุตสาหกรรมศิลป์เนื่องจากเกิดสภาวะครูล้นตลาด
จนกระทั่งมีประกาศการแบ่งส่วนราชการภายใน จึงได้มาการแยกออกมาจัดตั้งเป็น คณะเทคโนโลยีอุตหกรรม ตั้งแต่นั้นมา
Benthosema
Benthosema เป็นประเภทของปลาตะเกียง
สายพันธุ์ที่ได้รับการยอมรับในปัจจุบันคือ:
Bolinichthys
Bolinichthys เป็นประเภทของปลาตะเกียง
สายพันธุ์ที่ได้รับการยอมรับในปัจจุบันคือ:
Centrobranchus
Centrobranchus เป็นประเภทของปลาตะเกียง
สายพันธุ์ที่ได้รับการยอมรับในปัจจุบันคือ:
Ceratoscopelus
Ceratoscopelus เป็นประเภทของปลาตะเกียง
ปัจจุบันมีสามสายพันธุ์ที่รู้จักในสกุลนี้:
Diaphus
Diaphus เป็นประเภทของปลาตะเกียงและเป็นที่รู้จักมากที่สุด It is the most species rich lanternfish genus.
มี77สายพันธุ์ที่ได้รับการยอมรับในปัจจุบันคือ:
Diogenichthys
Diogenichthys เป็นประเภทของปลาตะเกียง
3สายพันธุ์ที่ได้รับการยอมรับในปัจจุบันคือ:
Electrona
Electrona เป็นประเภทของปลาตะเกียง
สายพันธุ์ที่ได้รับการยอมรับในปัจจุบันคือ:
ในขณะที่ Electrona risso สามารถพบได้ทั่วโลกแพร่หลายในมหาสมุทรอินเดีย,มหาสมุทรแปซิฟิก,มหาสมุทรแอตแลนติกและเมดิเตอร์เรเนียนอีกสี่สายพันธุ์ถูก จำกัด ไว้ที่ซีกโลกใต้ส่วนใหญ่จำกัดอยู่ที่ใต้มหาสมุทร การกระจายตัวของพวกมันขึ้นอยู่กับความสมดุลระหว่างการกระจายตัวของตัวอ่อนที่อาศัยอยู่ในปัจจุบันและพฤติกรรมการกลับถิ่นนอกจาก E. rissoi E. paucirastra เป็นสายพันธุ์เดียวที่พบได้ทางตอนเหนือของมหาสมุทรใต้ แอนตาร์กติกาส่วนใหญ่อาศัยอยู่ใต้แอนตาร์กติกลึกและน้ำอุ่นดังนั้น E. carlsbergii อาศัยอยู่ทางใต้ของทวีปแอนตาร์กติกาลู่ไปยังชายฝั่งแอนตาร์กติกและระหว่างทวีปแอนตาร์กติกและแอนตาร์กติก convergences [5] รูปแบบของน้ำลึกหลายชนิดพบอยู่ในน่านน้ำในน่านน้ำ รูปแบบการย้ายถิ่นจะแตกต่างกันไประหว่างชนิดพันธุ์กลุ่มอายุช่วงอายุของชีวิตเพศละติจูดเวลาและฤดูกาล Migration patterns vary between different species, size groups, life history stages, sex, latitude, time and season.
ปลาเหล่านี้แสดงรูปแบบการย้ายถิ่นประจำวัน ในระหว่างวันพวกมันขึ้นในความลึกระหว่าง 400-1000 เมตร ในช่วงกลางคืนพวกมันจะอพยพเข้ามาใกล้พื้นผิวระหว่าง 5-100 เมตร การย้ายถิ่นตามแนวตั้ง การกระทำนี้ดำเนินการโดยหลักๆแล้วเพื่อการล่าแพลงก์ตอนสัตว์ซึ่งเป็นอาหารหลักของพวกมันและพวกมันยังมีการกระจุกตัวอยู่ในชั้นผิวน้ำและเดินทางลงน้ำลึกในระหว่างวันเพื่อหลีกเลี่ยงนักล่า
Electrona มีความอุดมสมบูรณ์ต่ำ ตัวเมียจะผลิตไข่ขนาด 0.7-0.9 มิลลิเมตร การวางไข่ของบางชนิดอาจเกิดขึ้นได้ตลอดเวลาในระหว่างปี ในทะเลอาหรับจะมีปลาวางไข่ตลอดฤดู และเพิ่มขึ้นอย่างมากในช่วงมรสุมช่วงเดือนมีนาคม - มิถุนายนและกันยายน - พฤศจิกายน ตัวอ่อนแสดงความหลากหลายที่มีรูปร่างคล้ายกับตัวเต็มวัย
Gonichthys
Gonichthys เป็นประเภทของปลาตะเกียง
สายพันธุ์ที่ได้รับการยอมรับในปัจจุบันคือ:
Gymnoscopelus
Gymnoscopelus เป็นประเภทของปลาตะเกียง
สายพันธุ์ที่ได้รับการยอมรับในปัจจุบันคือ:
Hintonia (ปลา)
Hintonia candens เป็นสายพันธุ์ที่พบของปลาตะเกียงในมหาสมุทรใต้ สายพันธุ์นี้เติบโตขึ้นเป็นเส้นผ่าศูนย์กลาง 13 เซนติเมตร (5.1 นิ้ว) สายพันธุ์นี้เป็นเพียงสมาชิกเพียงชนิดเดียวของสกุล
Hygophum
Hygophumเป็นประเภทของปลาตะเกียง
สายพันธุ์ที่ได้รับการยอมรับในปัจจุบันคือ:
Lampadena
Lampadena เป็นประเภทของปลาตะเกียง
สายพันธุ์ที่ได้รับการยอมรับในปัจจุบันคือ:
Taaningichthys
Taaningichthys เป็นประเภทของปลาตะเกียง
สายพันธุ์ที่ได้รับการยอมรับในปัจจุบันคือ:
Lampanyctus
Lampanyctusเป็นประเภทของปลาตะเกียง
สายพันธุ์ที่ได้รับการยอมรับในปัจจุบันคือ:
Lepidophanes
Lepidophanesเป็นประเภทของปลาตะเกียงพบในมหาสมุทรแอตแลนติก
สายพันธุ์ที่ได้รับการยอมรับในปัจจุบันคือ:
Lobianchia
Lobianchiaเป็นประเภทของปลาตะเกียงพบในมหาสมุทรแอตแลนติก
สายพันธุ์ที่ได้รับการยอมรับในปัจจุบันคือ:
Loweina
Loweinaเป็นประเภทของปลาตะเกียง
สายพันธุ์ที่ได้รับการยอมรับในปัจจุบันคือ:
Metelectrona
Metelectronaเป็นประเภทของปลาตะเกียง
สายพันธุ์ที่ได้รับการยอมรับในปัจจุบันคือ:
Myctophum
Myctophumเป็นประเภทของปลาตะเกียง
สายพันธุ์ที่ได้รับการยอมรับในปัจจุบันคือ:
Nannobrachium
Nannobrachium เป็นประเภทของปลาตะเกียง
สายพันธุ์ที่ได้รับการยอมรับในปัจจุบันคือ:
Notoscopelus
Notoscopelusเป็นประเภทของปลาตะเกียง
สายพันธุ์ที่ได้รับการยอมรับในปัจจุบันคือ:
Parvilux
Parviluxเป็นประเภทของปลาตะเกียง
สายพันธุ์ที่ได้รับการยอมรับในปัจจุบันคือ:
Protomyctophum
Protomyctophumเป็นประเภทของปลาตะเกียง
สายพันธุ์ที่ได้รับการยอมรับในปัจจุบันคือ:
Stenobrachius
Stenobrachiusเป็นประเภทของปลาตะเกียง
สายพันธุ์ที่ได้รับการยอมรับในปัจจุบันคือ:
Symbolophorus
Symbolophorusเป็นประเภทของปลาตะเกียง
สายพันธุ์ที่ได้รับการยอมรับในปัจจุบันคือ:
Tarletonbeania
Tarletonbeaniaเป็นประเภทของปลาตะเกียง
สายพันธุ์ที่ได้รับการยอมรับในปัจจุบันคือ:
Triphoturus
Triphoturusเป็นประเภทของปลาตะเกียง
สายพันธุ์ที่ได้รับการยอมรับในปัจจุบันคือ:
ซอลดาตืยสโวโบดืย
ซอลดาตืยสโวโบดืย () เป็นภาพยนตร์แนวสงครามและอิงประวัติศาสตร์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง 4 ภาคของสหภาพโซเวียตกำกับโดย ยูรี โอเซรอฟ เป็นภาพยนตร์ภาคต่อจากภาพยนตร์ "ออสโวบอจเดนี"
ซอลดาตืยสโวโบดืย เป็นภาพยนตร์ร่วมมือกันของประเทศในกลุ่มตะวันออก และ สหภาพโซเวียต โดยมีค่ายภาพยนตร์ร่วมสร้างดังนี้
วิทยาลัยสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
วิทยาลัยสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา (อังกฤษ:College of Architecture, Suansunandha Rajabhat University)  เป็นส่วนราชการไทยเทียบเท่าระดับคณะวิชา อยู่ในกำกับของมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา กระทรวงศึกษาธิการ ผลิตบัณฑิตที่มีความรู้ความสามารถในด้านสถาปัตยกรรม โดยแยกออกมาจากคณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม เมื่อปี พ.ศ. 2560
วิทยาลัยสถาปัตยกรรมศาสตร์  แรกเริ่มก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 ตามมติที่ประชุมสภามหาวิทยาลัยฯ ที่เห็นชอบให้สาขาวิชาสถาปัตยกรรม จัดตั้งเป็น "วิทยาลัยสถาปัตยกรรมศาสตร์" เดิมสาขาวิชาสถาปัตยกรรม สังกัดในคณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม
ต่อมา ผศ.ดร.สมบูรณ์ เวสน์ ซึ่งเป็นผู้รักษาราชการในตำแหน่งคณบดีวิทยาลัยสถาปัตยกรรมศาสตร์ได้เข้ารับมอบทรัพย์สิน หนี้สิน สิทธิ งบประมาณ รายได้ บุคลากร นักศึกษา กรอบอัตรากำลัง และภาระงานในส่วนของสาขาวิชาสถาปัตยกรรม จากคณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรมต้นสังกัดเดิม การยกฐานะจากสาขาวิชาเป็นวิทยาลัยจะทำให้นักศึกษาสามารถเข้าไปยืนในวงการสถาปัตยกรรมได้อย่างเต็มภาคภูมิ “นักศึกษาไปคุยกับคนที่เรียนสถาปัตย์ด้วยกันได้ เขาก็จะกล้าบอกได้ว่าอยู่วิทยาลัยสถาปัตย์ฯ มีศักดิ์ศรีเท่ากัน ทำให้ชัดเจนขึ้นถึงความเป็นสถาปัตยกรรม”
แนวคิดอาจารย์สอนต่อการจัดตั้งเป็นวิทยาลัยฯ
แนวคิดผู้เรียนต่อการจัดตั้งเป็นวิทยาลัยฯ
วิทยาลัยสถาปัตยกรรมศาสตร์ได้ใช้ "ตำหนักพิศมัยพิมลสัตย์" เป็นสำนักงานคณบดี และใช้สถานที่จัดการเรียนการสอนร่วมกับคณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม คืออาคาร 5 เป็นห้องเรียนของนักศึกษาวิทยาลัยสถาปัตยกรรมศาสตร์
เมโลดีเดย์ (วงดนตรี)
เมโลดีเดย์ (ฮันกึล: 멜로디데이, ) เป็นวงเกิร์ลกรุปจากประเทศเกาหลีใต้ ก่อตั้งในปี ค.ศ. 2012 โดยวิวกาอินเตอร์เทนเมนต์ ผลงานแรกของพวกเขาคือซิงเกิลอัลบั้ม "อะนาเทอร์ พาร์ทติง" เผยแพร่ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014 วงมีสมาชิกทั้งหมด 4 คน ได้แก่ เยอิน, ยูมิน, ชาฮี และ โยอึน
คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา (อังกฤษ:Faculty of Fine and Applied Arts, Suansunandha Rajabhat University) เป็นส่วนราชการไทยระดับคณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา กระทรวงศึกษาธิการ ปัจจุบันได้จัดการศึกษาและให้การบริการวิชาการด้านศิลปะ ดนตรี นาฏศิลป์และการละคร โดยปรับปรุงและพัฒนาหลักสูตรตามความต้องการของสังคมซึ่งมีหลักสูตรในระดับปริญญาตรี และปริญญาโท
คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา แรกเริ่มก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2516 เป็นเพียงภาควิชาศิลปะ ดนตรีและนาฎศิลป์ สังกัดคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ วิทยาลัยครูสวนสุนันทาเท่านั้น นับเป็นการพัฒนาจากอดีตสู่ปัจจุบันเป็นเวลากว่า 40 ปี
จนกระทั่งเมื่อ ปี พ.ศ. 2542 รองศาสตราจารย์ ดร.ดิลก บุญเรืองรอด อธิการบดีมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา มีความคิดริเริ่มที่จะรวมความโดดเด่นทางด้านศิลปะ ดนตรี นาฏศิลป์ และการละคร ที่มีอยู่ในรั้ว "สวนสุนันทา" และพัฒนาให้เข้มแข็งเพื่อเป็นผู้นำทางด้านศิลปกรรมศาสตร์แห่งหนึ่งของประเทศจึงได้จัดตั้ง "โครงการจัดตั้งคณะศิลปกรรมศาสตร์" ขึ้นมา โดยแยกกลุ่มวิชาศิลปะทั้งหมดออกมาจากคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์และได้แบ่งการบริหารทางวิชาการออกเป็น 3 โปรแกรมวิชาประกอบด้วย
พร้อมทั้งแต่งตั้ง ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.กฤษดา กรุดทอง รองอธิการบดี ฝ่ายกิจการพิเศษในสมัยนั้น รักษาการในตำแหน่งคณบดี และหลักจากนั้นก็มีการเปิดการเรียนการสอนในหลักสูตรเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ มาทำให้การจัดตั้งคณะศิลปกรรมศาสตร์สามารถสำเร็จลุล่วงไปได้อย่างดียิ่งโดยได้รับการสนับสนุนและส่งเสริมอย่างดียิ่งจากอดีตอธิการบดีและรองอธิการบดี รวมทั้งบุคคลต่างๆ อีกหลายท่าน
เมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2548 สภามหาวิทยาลัยฯ ได้มีการประกาศในราชกิจจานุเบกษาจัดตั้ง "คณะศิลปกรรมศาสตร์" เป็นที่เรียบร้อย และได้ถือกำเนิดขึ้นอย่างเป็นทางการในมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา พร้อมเป็นคณะเดียวในมหาวิทยาลัยราชภัฏทั้ง 41 แห่งทั่วประเทศ
คณะศิลปกรรมศาสตร์ ได้ใช้พื้นที่ของอาคาร 58 เป็นอาคารเรียนขนาด 5 ชั้นใช้งบประมาณในการก่อสร้างประมาณ 130 ล้านบาท ซึ่งทำการก่อสร้างในสมัยอธิการบดีรองศาสตราจารย์ ดร.ดิลก บุญเรืองรอด และเสร็จสิ้นในสมัย รองศาสตราจารย์ ดร.ช่วงโชติ พันธุเวช ในปี พ.ศ. 2552 จึงมีอาคารคณะศิลปกรรมศาสตร์ตั้งอยู่ในภูมิทัศน์ที่เด่นเป็นสง่าติดกำแพงแดง ด้านถนนราชวิถี มีห้องมีโรงละคร หอศิลป์ รวมถึงห้องปฏิบัติทางวิชาชีพด้านศิลปะ ดนตรี นาฏศิลป์และการละคร
เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม 2555 ในโอกาสที่มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทาครบ 75 ปี สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฏราชกุมาร ทรงพระราชทานพระนามาภิไธยย่อ “ม.ว.ก.”และพระราชทานนาม “อาคาร เฉลิมพระเกียรติ 60 พรรษา มหาวิชาราลงกรณ” แก่อาคาร 58 คณะศิลปกรรมศาสตร์
พรุ่งนี้ผมจะเดตกับเธอคนเมื่อวาน
พรุ่งนี้ผมจะเดตกับเธอคนเมื่อวาน () เป็นภาพยนตร์รักจากประเทศญี่ปุ่น กำกับโดย ทะกะฮิโระ มิกิ นำแสดงโดย โซะตะ ฟุกุชิ และโคมัตสึ นานะ ออกฉายในประเทศญี่ปุ่น โดยโทโฮ เมื่อวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 2016
ทะกะโตชิ มินะมิยะมะ ซึ่งเป็นนักเรียนศิลปะในเคียวโตะ ได้พบรักกับเอมิ ฟุกุจุ ขณะกำลังโดยสารรถไฟไปเรียนในตอนเช้า เขาได้สารภาพรักกับเอมิ ขอเบอร์โทรศัพท์ และเริ่มใช้ชีวิตคู่ แต่หลังจากผ่านไป 15 วัน ทะกะโตชิ ได้ค้นพบความสัมพันธ์ทางกาลเวลาอันลึกลับซึ่งเปิดเผยโดยเอมิ ทำให้ทั้งคู่ได้พบกันเพียงทุก ๆ 5 ปี และพบกันครั้งละ 30 วันเท่านั้น
ทำรายได้เป็นอันดับที่สี่ในวันเปิดตัว มีผู้เข้าชม 150,000 คน ทำรายได้
พะสิม
พะสิม (, ; , "พะแซม") หรือชื่อเดิมในภาษาอังกฤษว่า บัสเซน () เป็นเมืองท่าสำคัญและเป็นเมืองศูนย์กลางของเขตอิรวดี ห่างจากนครย่างกุ้งมาทางตะวันตกเฉียงใต้ ริมแม่น้ำพะสิมซึ่งเป็นแม่น้ำสาขาฝั่งตะวันตกของแม่น้ำอิรวดี เมืองนี้มีประชากร 237,089 คน (ค.ศ. 2017) ถึงแม้จะเคยเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรมอญ แต่ปัจจุบันก็มีชาวมอญเหลืออยู่น้อยมาก กลุ่มชาติพันธุ์หลักในปัจจุบัน ได้แก่ ชาวพม่า ชาวพม่าเชื้อสายอินเดีย ชาวกะเหรี่ยง และชาวยะไข่
ชื่อเมืองคาดว่าได้รับมาจากชื่อภาษามอญ แต่ได้ถูกเปลี่ยนมาเป็น "บัสเซน" ในช่วงการปกครองของสหราชอาณาจักร
พะสิมเคยเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรมอญ ต่อมาจักรวรรดิบริติชได้เข้าครอบครองและได้สร้างป้อมสนาม และก่อตั้งกองทหารรักษาการณ์ ในปี ค.ศ. 1826 ซึ่งเกิดขึ้นหลังสงครามอังกฤษ-พม่าครั้งที่หนึ่ง มีการบันทึกจำนวนประชากรในปี ค.ศ. 1983 อยู่ที่ 144,092 คน
พะสิมตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันตกของดินดอนสามเหลี่ยมแม่น้ำอิรวดี ริมแม่น้ำพะสิมซึ่งเป็นลำน้ำสาขาของแม่น้ำอิรวดี และห่างจากย่างกุ้งไปทางทิศตะวันตก เมืองพะสิมอยู่ไม่ไกลจากมหาสมุทรอินเดีย ดังนั้นจึงเป็นเมืองท่าที่สำคัญของประเทศ และยังเป็นปลายทางของรถไฟซึ่งเชื่อมต่อกับฮีนตาดะ และปะด้าน และย่างกุ้ง ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 ได้มีการปรับปรุงถนนเชื่อมอิรวดี–โมนยวา
ชายฝั่งตามแนวอ่าวเบงกอลถูกล้อมรอบด้วยทิวเขายะไข่ ในพื้นที่มีทะเลสาบอีนเย ยาว กว้าง ที่มีชื่อเสียงในด้านการประมง นอกจากนี้ยังมีแนวปะการังนอกชายฝั่ง บริเวณเกาะเพชร ซึ่งเป็นที่นิยมของนักอาบแดด และเป็นแหล่งพื้นที่เพาะพันธุ์เต่า
เมืองนี้เป็นแหล่งเพาะปลูกและส่งออกข้าวที่สำคัญ นอกจากนี้ยังมีโรงเลื่อยจำนวนมาก มีโรงงานทำร่มกันแดดด้วยมือ ซึ่งเป็นที่รู้จักแพร่หลายทั่วประเทศพม่า ร่มกันแดดนี้รู้จักกันในชื่อ "พะสิมหติ" ผลิตภัณฑ์ที่สำคัญอื่น ๆ อาทิ เครื่องปั้นดินเผา ตะกร้า ถังน้ำ เครื่องจักสาน
นอกจากข้าว บริเวณโดยรอบของพะสิมยังเป็นแหล่งเพาะปลูก งา, ถั่วลิสง, ปอกระเจา, ข้าวโพด, ถั่ว, ยาสูบ, พริก
พะสิมมีภูมิอากาศแบบมรสุมเขตร้อน (Am) อ้างอิงจากระบบการแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน มีฝนตกมากในช่วงเดือนมิถุนายน ถึงสิงหาคม ส่วนฤดูแล้งเริ่มตั้งแต่เดือนธันวาคมถึงเมษายน ซึ่งอากาศจะเย็นกว่าปกติ
พะสิมมีวัดพุทธที่สำคัญหลายแห่ง เช่น เจดีย์ชเวมุทอ
ประกอบไปด้วยโรงเรียนการศึกษาพะสิมและมหาวิทยาลัยพะสิม นอกจากนี้ยังมีโรงพยาบาลใหญ่ และยังมีมหาวิทยาลัยเทคนิคจีทีซี มหาวิทยาลัยคอมพิวเตอร์ไอที
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา (อังกฤษ:Faculty of Science and Technologys, Suansunandha Rajabhat University)  เป็นส่วนราชการไทยระดับคณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา กระทรวงศึกษาธิการ เปิดสอนในระดับปริญญาตรี และปริญญาโท
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา แรกเริ่มก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2480 จนถึง พ.ศ. 2560 รวมเวลา 80 ปี มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทาได้เริ่มก่อตั้งจาก "โรงเรียนสวนสุนันทาวิทยาลัย" ก่อนปี พ.ศ. 2491 วิทยาศาสตร์เป็นวิชาที่สอนในระดับประถมและมัธยมศึกษา ในปี พ.ศ. 2501 ได้เปิดสอนเป็นโรงเรียนฝึกหัดครูสวนสุนันทา หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาการศึกษาชั้นสูง (ป.กศ.สูง) วิทยาศาสตร์จัดเป็นหมวดวิทยาศาสตร์ที่ประกอบด้วย ภาควิชาเคมี ภาควิชาชีววิทยา ภาควิชาฟิสิกส์และวิทยาศาสตร์ทั่วไป
ต่อมาในปี พ.ศ. 2518 ได้เปลี่ยนฐานะเป็น "วิทยาลัยครูสวนสุนันทา" จัดเป็นคณะวิชาวิทยาศาสตร์ มีการจัดตั้งศูนย์ส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ให้บริการอบรมครูประจำการวิชาวิทยาศาสตร์และเปิดสอนระดับปริญญาตรีสายครุศาสตร์ คณะวิชาวิทยาศาสตร์
ในปี พ.ศ. 2527 คณะวิชาวิทยาศาสตร์จึงได้เปลี่ยนเป็น "คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี"
และปี พ.ศ. 2538 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ รัชกาลที่ 9 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานชื่อวิทยาลัยครูทั่วประเทศเป็นสถาบันราชภัฏทั่วประเทศ คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีได้เปิดสอน 2 สาขา คือ สาขาวิชาการศึกษา ที่เน้นด้านวิทยาศาสตร์ และสาขาวิชาวิทยาศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2545 นักศึกษาสาขาวิชาการศึกษาได้ย้ายไปอยู่ในความรับผิดชอบของคณะครุศาสตร์ คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีจึงเปิดสอนเฉพาะสาขาวิชาวิทยาศาสตร์ ได้แก่ สาขาวิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์ สาขาวิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการอาหาร สาขาวิชาคหกรรมศาสตร์ทั่วไป สาขาวิชาเคมี สาขาวิชาฟิสิกส์ สาขาวิชาชีววิทยาประยุกต์ สาขาวิชาสถิติประยุกต์ สาขาวิชาวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม และสาขาวิชาวิทยาศาสตร์สุขภาพ
จนต่อมาเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2547 ได้มีการประกาศใช้พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ. 2547 ทำให้คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี จึงเป็นคณะในมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา เปิดสอนในสาขาวิทยาศาสตร์ระดับปริญญาตรี ปริญญาโท
ปูดาโอ
ปูดาโอ () เป็นเมืองที่อยู่ทางตอนเหนือสุดของรัฐกะฉิ่นในประเทศพม่า และเป็นเมืองหลักของตำบลปูดาโอ สามารถเดินทางไปได้โดยรถยนต์ (เฉพาะช่วงฤดูร้อน) และเครื่องบิน เมืองนี้เป็นแหล่งของนกเฉพาะถิ่น และกล้วยไม้ที่หายาก โดยเฉพาะ "กล้วยไม้ดำ" ซึ่งพบได้ตามภูเขาทางตะวันตกและตะวันออกของเมือง ปูดาโออยู่ใกล้กับภูเขาคากาโบราซี ซึ่งปกคลุมด้วยหิมะ จึงมีชื่อเสียงในด้านการท่องเที่ยว
ภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น ตามการแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิปเปน จะมีฝนตกหนักมากในช่วงฤดูมรสุม อุณหภูมิต่ำสุดในเดือนมกราคม (13.1 °C) และสูงสุดในเดือนสิงหาคม (25.9 °C) บางครั้งอาจพบหิมะตกได้
คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา (อังกฤษ: Faculty of Humanities and Social Sciences, Suansunandha Rajabhat University)  เป็นส่วนราชการไทยระดับคณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา กระทรวงศึกษาธิการ ปัจจุบันได้จัดการศึกษาและให้การบริการวิชาการด้านมนุษยศาสตร์และด้านสังคมศาสตร์ โดยปรับปรุงและพัฒนาหลักสูตรตามความต้องการของสังคมซึ่งมีหลักสูตรในระดับปริญญาตรีและปริญญาโท
คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา แรกเริ่มก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2518 ตามพระราชบัญญัติ ให้วิทยาลัยครูทุกแห่งเป็นสถาบันระดับอุดมศึกษาจึงได้มีการก่อตั้ง“คณะวิชามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์” โดยได้เปิดสอนในระดับอนุปริญญาระดับปริญญาตรี 4 ปีและปริญญาตรี 2 ปี (หลังอนุปริญญา)สาขาการศึกษา  มีวิชาเอก 3 วิชาคือ ภาษาไทย ภาษาอังกฤษ และสังคมศึกษา หลังจากนั้นในปี พ.ศ. 2527 มีการพัฒนาหลักสูตร และเปิดสอนหลักสูตรศิลปะศาสตร์
ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2535“คณะวิชามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์” เปลี่ยนเป็น  “คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์”  ตามพระราชบัญญัติสถาบันราชภัฏและตำแหน่ง“หัวหน้าคณะ” เปลี่ยนเป็น“คณบดี”
ในปัจจุบันภาครัฐและภาคเอกชน มีความต้องการบุคลากรที่มีความรู้ความสามารถเกี่ยวกับภาษาต่างประเทศมากขึ้น โดยตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาทางคณะได้เปิดสอนวิชาภาษาญี่ปุ่น ภาษาฝรั่งเศส และภาษาจีนเป็นวิชาเลือกของโปรแกรมวิชาอุตสาหกรรมท่องเที่ยววิชาเลือกเสรีของโปรแกรมวิชาภาษาอังกฤษธุรกิจและโปรแกรมวิชาภาษาอังกฤษ ซึ่งมีนักศึกษาสนใจเรียนมากขึ้นอย่างต่อเนื่องทุกปี
ในปีก พ.ศ. 2545 ทางคณะฯ จึงได้จัดทำศักยภาพของโปรแกรมวิชาภาษาญี่ปุ่นและโปรแกรมวิชาภาษาจีนซึ่งประกอบด้วย  หลักสูตรแผนการเรียนอาจารย์ผู้สอนสื่อการสอนแหล่งวิทยาการแหล่งฝึกประสบการณ์วิชาชีพโดยเปิดสอน “โปรแกรมวิชาภาษาญี่ปุ่น” และ“โปรแกรมวิชาภาษาจีน”ในระดับปริญญาตรี 4 ปี และในเมื่อวันที่10 มิถุนายน 2545 ได้รับความร่วมมือทางวิชาการกับมหาวิทยาลัยนอร์มอลยูนนาน(Yunnan Normal University) ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีนในการจัดตั้งศูนย์ภาษาและวัฒนธรรมจีน (Chinese Language and Culture Center) และได้เปิดอบรมหลักสูตรภาษาจีนให้กับคณาจารย์และประชาชนผู้สนใจรวมทั้งให้ความร่วมมือกับมหาวิทยาลัยฯ ในการจัดการเรียน  การสอน“โปรแกรมวิชาภาษาจีน” ระดับปริญญาตรี  4  ปี
ต่อมา พ.ศ. 2546  มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทาได้ลงนามความร่วมมือทางวิชาการในการจัดการศึกษาสำหรับนักศึกษามหาวิทยาลัยนอร์มอลยูนนาน  (Joint Venture 2+2 Bachelor’s Degree Program) ทั้งนี้นักศึกษาจะเรียนที่มหาวิทยาลัยนอร์มอลยูนนาน  2 ปีและอีก 2 ปีที่มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทาในสาขาวิชาอุตสาหกรรมท่องเที่ยว คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ โดยนักศึกษาชาวจีนดังกล่าวจะเริ่มเรียนที่สาขาวิชาอุตสาหกรรมท่องเที่ยวในภาคเรียนที่  1  ปีการศึกษา 2548  เป็นต้นมา"เป็นนักปฏิบัติ ถนัดวิชาการ เชี่ยวชาญการสื่อสาร ชำนาญการคิด มีจิตสาธารณะ"
"เน้นความเป็นวัง ปลูกฝังองค์ความรู้ ยึดมั่นคุณธรรมให้เชิดชู เป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้สู่สากล"
บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา (อังกฤษ:graduate School, Suansunandha Rajabhat University)  เป็นส่วนราชการไทยเทียบเท่าระดับคณะวิชา ในกำกับของมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา กระทรวงศึกษาธิการ ปัจจุบันเปิดหลักสูตรในระดับปริญญาโท และปริญญาเอก
บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา แรกเริ่มก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2542 ในขณะที่สถาบันมีฐานะเป็นสถาบันราชภัฏสวนสุนันทา โดยการจัดตั้ง "โครงการบัณฑิตศึกษา" ขึ้น โดยมีสายงานขึ้นตรงต่อรองอธิการบดีฝ่ายกิจการพิเศษมีชื่อเรียกภายในว่า "บัณฑิตวิทยาลัย" มีฐานเทียบเท่าคณะ ระบุวัตถุประสงค์ของการจัดตั้งเพื่อทำหน้าที่จัดการศึกษาในระดับบัณฑิตศึกษา ซึ่งหมายถึง การศึกษาในระดับประกาศนียบัตรบัณฑิต ปริญญามหาบัณฑิต ประกาศนียบัตรบัณฑิตชั้นสูง และปริญญาดุษฎีบัณฑิตในสาขาต่างๆ
ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2547 สถาบันราชภัฏสวนสุนันทา ได้เปลี่ยนแปลงประเภทเป็น มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ตามประกาศใช้พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ. 2547 ทำให้บัณฑิตวิทยาลัยได้รับการจัดตั้งให้เป็นหน่วยงานตามโครงสร้างภายในของมหาวิทยาลัยฯ ที่มีฐานะเทียบเท่าคณะ ตามมาตรา 10 แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ. 2547 ที่มีการบริหารงานบุคคลและงานบริหารวิชาการของตนเอง โดยมีหน้าที่กำกับมาตรฐานและประสานงานการจัดการศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา ตามระเบียบสภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทาว่าด้วยการจัดตั้งและดำเนินงานการจัดการศึกษาบัณฑิตวิทยาลัย
ซึ่งในปัจจุบัน บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา เป็นศูนย์กลางการประสานและกำกับดูแลควบคุมมาตรฐานการจัดการศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา
สนามกีฬาฟัลเมอร์
สนามกีฬาฟัลเมอร์ () หรือที่เรียกกันตามชื่อของผู้ให้การสนับสนุนว่า สนามกีฬาอเมริกันเอ็กซ์เพรสคอมมูนิตี (American Express Community Stadium) หรือที่เรียกกันทั่วไปว่า ดิอาแม็กซ์ (The Amex) เป็นสนามฟุตบอลของไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน สโมสรฟุตบอลประจำเมืองไบรตันและโฮฟ ของประเทศอังกฤษ เล่นในระดับเดอะแชมเปียนชิป และพรีเมียร์ลีกในฤดูกาล 2017–18 มีที่ตั้งในเมืองไบรตันและโฮฟ
มีความจุทั้งสิ้น 30,750 คน นับว่าได้มาตรฐานระดับสโมสรขนาดใหญ่ในพรีเมียร์ลีก ก่อสร้างขึ้นมาด้วยการระดมเงินทุนจำนวน 105 ล้านปอนด์ เมื่อปี ค.ศ. 2009 จากการเข้ามาของโทนี บลูม ที่รับตำแหน่งประธานคนใหม่ในขณะนั้น และสร้างเสร็จเมื่อปี ค.ศ. 2011
โดยก่อนหน้านั้นในปี ค.ศ. 1996 สโมสรประสบกับปัญหาการเงิน ทำให้ต้องมีการเร่ขายสนามเหย้าเดิม คือ โกลด์สโตนกราวด์ ที่ใช้มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1901 เพื่อประคองสถานะการเงิน
มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ศูนย์การศึกษาจังหวัดสมุทรสงคราม
มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ศูนย์การศึกษาจังหวัดสมุทรสงคราม (อังกฤษ :Suan Sunandha Rajabhat University, Samut Songkhram Campus) เป็นวิทยาเขตในสังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา โดยพัฒนาให้เป็นศูนย์วิทยาศาสตร์สุขภาพและการสาธารณสุข ตั้งอยู่ที่ตำบลบางแก้ว อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม
มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ศูนย์การศึกษาจังหวัดสมุทรสงคราม ศูนย์การศึกษาแห่งนี้ อนาคตจะเป็น โรงพยาบาลสวนสุนันทาขนาด 165 เตียงในเบื้องต้น และพัฒนาศักยภาพเพื่อเปิดสอนคณะแพทยศาสตร์ ราวปี พ.ศ. 2566 เป็นอย่างช้า และเป็นที่ทำการเรียนการสอนหลักของ 1 วิทยาลัย คือวิทยาลัยสหเวชศาสตร์ จัดการเรียนการสอนด้านวิทยาศาสตร์สุขภาพ และการดูแลสุขภาพ เช่น สาขาแพทย์ทางเลือก สาขาเทคนิคการแพทย์ สาขากายภาพบำบัด สาขาสาธารณสุขชุมชน สาขาเภสัชศาสตร์ สาขาชีวอนามัยและความปลอดภัย สาขาการดูแลสุขภาพผู้สูงอายุ
"ส่วนนี้รอเพิ่มเติมข้อมูล คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมข้อมูลในส่วนนี้ได้"
มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ศูนย์การศึกษาจังหวัดสมุทรสงคราม ปัจจุบันเปิดทำการสอน 1 คณะ ได้แก่
โครงการก่อสร้าง
มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ศูนย์การศึกษาจังหวัดระนอง
มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ศูนย์การศึกษาจังหวัดระนอง (อังกฤษ :Suan Sunandha Rajabhat University, Ranong Campus) เป็นวิทยาเขตในสังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา เป้าหมายเพื่อเป็นศูนย์การศึกษาวิจัยและพัฒนาวิชาการด้าน สุขภาพการท่องเที่ยวและการโรงแรมและที่พำนักระยะยาว สปา สมุนไพร และเป็นที่ฝึกประสบการณ์วิชาชืพ และในอนาคตทางมหาวิทยาลัยจะพัฒนาศักยภาพสร้างเป็นโรงแรม รีสอร์ท การพำนักระยะยาว ที่มีการสปา สมุนไพร การพยาบาล การบำบัด การดูแลสุขภาพของผู้เข้าพำนักด้วย โดยเน้นจัดการเรียนการสอนในด้านอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวและด้านโรงแรมและที่พัก พร้อมสาขาวิชาอื่น ๆด้วย ตั้งอยู่ที่บริเวณด้านหน้าอุทยานแห่งชาติน้ำตกหงาว ตำบลหงาว อำเภอเมืองระนอง จังหวัดระนอง
มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ศูนย์การศึกษาจังหวัดระนอง แรกเริ่มก่อตั้งเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม 2555 ซึ่งเกิดจากแผนพัฒนาเศรษฐกิจและการศึกษาฉบับที่ 10 ของรัฐบาล โดยมีนโยบายและแผนยุทธศาสตร์ที่สำคัญอย่างหนึ่งคือ การส่งเสริมและพัฒนาด้านการสร้างความเข้มแข็งให้แก่ชุมชน สังคม และท้องถิ่น การพัฒนาภูมิปัญญาไทยสู่สากล การดูแล และรักษาสุขภาพอนามัยของประชามชนและชุมชนตลอดจนส่งเสริมการท่องเที่ยว นอกจากนี้ การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยและหน่วยงานภาคเอกชนกำลังพัฒนาโครงการให้ผู้สูงอายุจากต่างประเทศเข้ามาพักอาศัยในประเทศไทย ทั้งในระยะสั้นและระยะยาว นากจากนี้งานวิจัยของจุฬาลงกรณ์ พบว่าอายุไขของผู้ชายและผู้หญิงในไทยสูงขึ้นโดยเฉลี่ย 70-75 ปี ซึ่งในการนี้จำเป็นจะต้องพัฒนาบุคลากรที่มีความรู้ ทักษะและประสบการณ์ในด้านดังกล่าวเพื่อจะรองรับความต้องการในธุรกิจและอุตสาหกรรมประเภทนี้ต่อไป
มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา จึงได้จัดทำโครงการจัดตั้ง "ศูนย์การศึกษาและวิจัยสุขชีวศาสตร์สุขภาพ" ขึ้น เพื่อตอบสนองนโยบายเป้าหมาย ยุทธศาสตร์ และพันธกิจของมหาวิทยาลัยในการยกคุณภาพมาตรฐานชุมชน และท้องถิ่นของประเทศพร้อมทั้งมหาวิทยาลัยมีความพร้อมและประสบการณ์ในการเรียนการสอนกลุ่มสาขาวิทยาศาสตร์ประยุกต์ สาขาวิทยาศาสตร์สุขภาพ (ผู้สูงอายุ และเด็กเล็ก) สาขาการแพทย์แผนไทยประยุกต์ เทคโนชีวภาพ คหกรรมศาสตร์ อุตสาหกรรมอาหารและการบริการ การโรงแรมและการท่องเที่ยวมานาน พร้อมทั้งจะเปิดการเรียนการสอนสาขาพยาบาลศาสตร์ขึ้นในขณะนั้น นอกจากการจัดการเรียนการสอนแล้ว มหาวิทยาลัยจำเป็นต้องทำการวิจัยและพัฒนาในสาขาวิชาวิทยาศาสตร์ประยุกต์ไปพร้อม ๆ กัน โดยเฉพาะการพัฒนาภูมิปัญญาไทยสู่มาตรฐานสากล ทั้งด้านสาขาวิทยาศาสตร์สุขภาพ การพยาบาล การแพทย์แผนไทยประยุกต์ น้ำอบและสมุนไพร สะปาชาววัง น้ำแร่ และอาหารไทย เป็นต้น
ศูนย์การศึกษาจังหวัดระนองจะเป็นการบริการทั้งด้านการดูแลและรักษาสุขภาพแผนไทยประยุกต์ สะปาชาววัง การดูแลสุขภาพผู้สูงอายุแล้ว ยังจะให้เป็นแหล่งฝึกปฏิบัติการของการเรียนการสอนและการฝึกประสบการณ์วิชาชีพในสาขาดังกล่าว ให้แก่อาจารย์และนักศึกษาของมหาวิทยาลัย และยังเป็นการส่งเสริมและตอบสนองตอบ
มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ศูนย์การศึกษาจังหวัดระนอง ปัจจุบันเปิดทำการสอน 3 หลักสูตร ได้แก่
คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ (อยู่ในกำกับศูนย์กลาง)
หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต (ศศ.บ.)
หลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรบัณฑิต (รป.บ.)
วิทยาลัยโลจิสติกส์และซัพพลายเชน (อยู่ในกำกับศูนย์กลาง)
หลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต (บธ.บ.)
ชมพู่น้ำ
ชมพู่น้ำ () เป็นพืชในวงศ์ชมพู่ (Myrtaceae) กระจายพันธุ์ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ลักษณะเป็นไม้ยืนต้นไม่ผลัดใบ สูงได้ถึง 15 เมตร ใบเรียงตรงข้าม รูปขอบขนาน ใบหอกหรือแกมรูปไข่ ยาว 9-28 เซนติเมตร โคนกลมหรือเว้าตื้น ก้านใบยาว 3.5-8 มิลลิเมตร ดอกออกเป็นช่อแบบกระจะสั้น ๆ ตามปลายกิ่งหรือซอกใบใกล้ปลายกิ่ง มี 2-6 ดอก ก้านดอกยาว 3-5 มิลลิเมตร ฐานดอกยาว 1-1.7 เซนติเมตร กลีบเลี้ยง 4 กลีบ ยาว 3-6.5 มิลลิเมตร ดอกสีชมพู แดงหรือเหลือง มี 4 กลีบ ขนาด 1.4-1.7 เซนติเมตร เกสรเพศผู้วงนอกยาว 2-3 เซนติเมตร รังไข่มี 2 ช่อง ผลกลม สีเขียวอ่อน มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 2.5-2.7 เซนติเมตร ภายในมีเนื้อสีขาว
โรบอทแดนซ์ (ท่าเต้น)
"โรบอทแดนซ์" (หรือหุ่นจำลอง) หรือท่าเต้นหุ่นยนต์ เป็นรูปแบบการเต้นรำแบบสตรีทแดนซ์ โดยอาศัยท่าทางที่ทำให้เกิดการสร้างภาพลวงตา ––มักเป็นที่สับสนกับป๊อปปิ้ง–– ซึ่งพยายามเลียนแบบหุ่นยนต์เต้นรำหรือหุ่นจำลอง "โรบอทแดนซ์" ได้รับความนิยมและมีชื่อเสียงหลังจากที่ ไมเคิล แจ็กสัน ใช้ท่าเต้นเมื่อแสดงเพลง "Dancing Machine" กับพี่น้องของเขาและหลังจากได้แสดงท่าเต้นอยู่บ่อยครั้ง ในระหว่างอาชีพเดี่ยวของเขา อย่างเช่นเพลง "Billie Jean"
นิกกี ครอส
นิโคลา เกลนครอส (Nicola Glencross; 21 เมษายน ค.ศ. 1989) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวสกอต ปัจจุบันเซ็นสัญญากับ WWE ภายใต้ชื่อ นิกกี ครอส (Nikki Cross) เข้าร่วมฝึกค่ายพัฒนาทักษะ NXT เป็นสมาชิกของกลุ่มแซนิตี
รายชื่อผู้เล่นของสโมสรฟุตบอลจังหวัดสมุทรสาคร
ยูโร เค้ก ลีก โปร ฤดูกาล 2017 (ไทยลีก3)
ณ วันที่ 15 เมษายน 2560
เจ้าจอมมารดาป้อม ในรัชกาลที่ 1
เจ้าจอมมารดาป้อม หรือ ป้อม สีดา เป็นพระสนมในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช
เจ้าจอมมารดาป้อม เป็นธิดาพระยารัตนจักร (หงส์ทอง สุรคุปต์) สกุลอำมาตย์รามัญ มารดาเป็นชาวสวนบางเขน ได้รับราชการเป็นเจ้าจอมในรัชกาลที่ 1 มีพระราชธิดา 1 พระองค์ คือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเรไร ท่านได้เป็นเจ้าจอมละครในสมัยรัชกาลที่ 1 เป็นเจ้าจอมมารดาที่งามมากคนหนึ่ง จึงได้รับบทเป็น "สีดา" พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ตรัสชมเจ้าจอมมารกาป้อมนี้ว่า ""ว่างามมาก เมื่อได้เห็นเป็นผู้ใหญ่แล้ว""
เจ้าจอมเพ็ง ในรัชกาลที่ 2
เจ้าจอมเพ็ง เป็นพระสนมในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย เป็นธิดาพระยารัตนจักร (หงส์ทอง สุรคุปต์) สกุลอำมาตย์รามัญต่างมารดากับเจ้าจอมมารดาป้อม เป็นละครหลวงรุ่นกลางในรัชกาลที่ 1 สำรับเดียวกันกับเจ้าจอมมารดาป้อม พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวตรัสเล่าไว้ว่า ""ดีแต่บทบาท แต่รูปพรรณหน้าตานั้นก็ไม่สู้งาม ถึงเมื่อออกโรงก็เป็นแต่สวมหน้าโขน"" นอกจากตัวพระรามที่ท่านเล่นจนมีชื่อเสียงแล้ว ท่านยังเล่นเป็นตัวนางบาหยันอีกด้วย ต่อมาท่านได้เป็นครูละครของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากุญชร กรมพระพิทักษเทเวศร์
เจ้าจอมอำพัน ในรัชกาลที่ 2
เจ้าจอมอำพัน เป็นพระสนมในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย เป็นธิดาเจ้าพระยารัตนาพิพิธ (สน สนธิรัตน์) สมุหนายกในรัชกาลที่ 1 เป็นละครหลวงในรัชกาลที่ 1 รุ่นเล็ก คู่กันกับเอม นางเอก พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวตรัสเล่าไว้ว่า ""ถึงทอดหลัง เมื่อทรงอิเหนา พระเอกนางเอกที่ออกชื่อระบือเล่าแต่ พัน บุตรเจ้าพระยารัตนาพิพิธ เป็นพระเอก เอม บุตรพระยาจักราราชมนตรี เป็นนางเอก"" เจ้าจอมพันอาจได้เคยเล่นเป็นตัวอิเหนาด้วย แต่ไม่มีหลักฐานปรากฏ
เจ้าจอมมารดาปุก ในรัชกาลที่ 3
เจ้าจอมมารดาปุก (พ.ศ. 2339 - 30 เมษายน พ.ศ. 2421) เป็นพระสนมในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว
เจ้าจอมมารดาปุก เป็นธิดาเจ้าพระยารัตนาพิพิธ (สน สนธิรัตน์) สมุหนายกในรัชกาลที่ 1 ได้รับราชการเป็นเจ้าจอมในรัชกาลที่ 3 มีพระราชธิดา 1 พระองค์ คือ
ท่านเป็นละครหลวงรุ่นเล็ก ในรัชกาลที่ 1 มีชื่อเสียงจากการแสดงบท นางเกนหลง ต่อมาย้ายมารับราชการในกรมพระราชวังบวรมหาเสนานุรักษ์ เมื่อรัชกาลที่ 2 เมื่อเสด็จสวรรคตแล้ว จึงกลับเข้าไปอยู่ในพระบรมมหาราชวัง ตำแหน่งเจ้าจอมอยู่งาน แล้วขึ้นเป็นเจ้าจอมมารดาในรัชกาลที่ 3 มีชีวิตอยู่มาจนรัชกาลที่ 5 ถึงแก่กรรมเมื่อวันอังคาร เดือน 5 แรม 13 ค่ำ ปีขาล สัมฤทธิศก ตรงกับวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2421 สิริอายุ 82 ปี
ลีเออร์นา
ลีเออร์นา (อิตาลี: Lierna) เป็นเทศบาลในแคว้นลอมบาร์เดีย อยู่ทางเหนือของประเทศอิตาลี
เจ้าจอมอรุ่น ในรัชกาลที่ 4
อรุ่น อรรคราชนาคภักดี (พ.ศ. 2385 — 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2467) หรือ ขรัวยายอรุ่น หรือเป็นที่รู้จักว่า เจ้าจอมอรุ่น ในรัชกาลที่ 4 มีสมญาในการแสดงว่า อรุ่นบุษบา เป็นภริยาของพระยาอรรคราชนาคภักดี (เนตร เนตรายน) และยังเคยรับราชการเป็นพระสนมในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เธอมีบุตรสาวคนหนึ่งชื่อวง เนตรายน ถวายตัวเป็นพระสนมในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระมหากษัตริย์พระองค์ถัดมา
อรุ่นเกิดเมื่อวันศุกร์ เดือนห้า ปีขาล พ.ศ. 2385 ในครอบครัวอำมาตย์ เป็นธิดาคนที่สองของหลวงมหามนเทียร (จุ้ย) กับภริยาชื่อนุ่ม เมื่อจำเริญวัยขึ้น นุ่มผู้มารดาจึงถวายตัวอรุ่นเป็นนางละครในราชสำนัก และมีชื่อเสียงมากจนรับสมญาว่า "อรุ่นบุษบา" รับราชการสนองพระเดชพระคุณเป็นเจ้าจอมอรุ่นในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว แต่มิได้ประสูติการพระราชบุตร ครั้นพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 2411 เจ้าจอมอรุ่นจึงถวายบังคมลาออกจากราชการ
หลังออกมาใช้ชีวิตสามัญนอกพระบรมมหาราชวัง ก็ได้สมรสกับขุนศรีสยามนุกูลกิจ (เนตร เนตรายน) บุตรพระยาสมุทบุรารักษ์ (เกิด) นักเรียนนอกคนแรก ๆ ของประเทศที่ได้รับทุนในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวไปเรียนภาษาอังกฤษที่สิงคโปร์ ที่ขณะนั้นยังเป็นผู้ช่วยกงสุลไทยประจำสิงคโปร์ ถือเป็นกงสุลไทยคนแรกและคนเดียวที่ประจำอยู่ต่างแดนในขณะนั้น ต่อมาได้เป็นที่พระยาสมุทบุรารักษ์ผู้ว่าราชการเมืองสมุทรปราการต่อบิดา ต่อมาเลื่อนขึ้นเป็นพระยาอรรคราชนาคภักดี รับราชการกระทรวงต่างประเทศ
ในแผ่นดินพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว อรุ่นหลังจากสมรสแล้วก็ได้หวนกลับมารับราชการในพระบรมมหาราชวังอีกครั้ง แต่ด้วยความสามารถด้านการแสดงคราวนี้เธอได้เป็นครูละครในราชสำนัก และมีศิษย์เอกคือเจ้าจอมมารดาทับทิม ในรัชกาลที่ 5 นอกจากงานละครแล้ว อรุ่นยังได้ถวายงานแด่สมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้าที่ทรงพระกรุณาโปรดให้อรุ่นเป็นพระพี่เลี้ยงสมเด็จพระราชปิตุจฉา เจ้าฟ้าวไลยอลงกรณ์ กรมหลวงเพชรบุรีราชสิรินธร ต่อมาอรุ่นจึงได้ถวายตัวบุตรสาวคนหนึ่งชื่อวง เนตรายน เข้ารับราชการฝ่ายในเป็นพระสนมในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระราชธิดาพระองค์เดียวคือ พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าโกมลเสาวมาลย์ (19 กันยายน พ.ศ. 2430 — 19 เมษายน พ.ศ. 2433) ด้วยเหตุนี้จึงถูกเรียกอย่างให้เกียรติว่า ขรัวยายอรุ่น ด้วยเป็นยายของพระราชธิดา
อรุ่น อรรคราชนาคภักดี หรือขรัวยายอรุ่น ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2467
เลเบินส์บอร์น
สมาคมจดทะเบียนเลเบินส์บอร์น (; น้ำพุแห่งชีวิต) เป็นการริเริ่มโครงการของหน่วยเอสเอส,ได้รับการสนับสนุนโดยรัฐ,ได้มีการจดทะเบียนขึ้นในนาซีเยอรมนีโดยมีเป้าหมายในการเพิ่มอัตราการเกิดของเด็กที่มีเชื้อสาย"อารยัน" เด็กที่เกิดมาจากความสัมพันธ์นอกสมรสของบุคคลที่ถูกจัดว่าเป็น"เชื้อชาติที่มีความบริสุทธิ์และมีสุขภาพที่ดีแข็งแรง"ตามแนวทางนโยบายทางเชื้อชาติของนาซีและอุดมการณ์ทางสุขภาพ เลเบินส์บอร์นได้ส่งเสริมการคลอดบุตรที่ไม่ได้ระบุชื่อโดยหญิงที่ไม่ได้แต่งงาน,และรับการเลี้ยงดูอุปถัมภ์ของเด็กเหล่านี้โดยพ่อแม่ที่"เชื้อชาติที่มีความบริสุทธิ์และมีสุขภาพที่ดีแข็งแรง"เช่นเดียวกัน โดยเฉพาะสมาชิกบุคคลของหน่วยเอสเอสและครอบครัวของพวกเขา.เหรียญกางเขนเกียรติยศมารดาเยอรมันเป็นสิ่งที่ปูนบำเหน็จมอบให้แก่สตรีที่ให้กำเนิดบุตรสายเลือดอารยันมากที่สุด.ส่วนการทำแท้งบุตรเป็นสิ่งที่ผิดกฎหมายในเวลานี้
การก่อตั้งในช่วงแรกในเยอรมนีในปี ค.ศ. 1935 เลเบินส์บอร์นได้เริ่มขยายไปยังประเทศยุโรปหลายแห่งที่มีประชาการดั้งเดิมในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง รวมถึงการคัดเลือกเด็กกำพร้าที่สมควรมีค่าในการเลี้ยงดูและการดูแลเด็กที่เกิดจากสตรีชาวอารยันที่เคยมีความสัมพันธ์กับสมาชิกทหารหน่วยเอสเอส แต่เดิมนั้นไม่ได้รวมถึงเด็กที่เกิดมาจากการสมรสระหว่างทหารทั่วไปและหญิงชาวต่างชาติ เนื่องจากไม่มีหลักฐานความชัดเจนทางเชื้อชาติทั้งสองฝ่าย ในช่วงสงคราม มีเด็กหลายคนจำนวนมากถูกลักพาตัวไปจากครอบครัวของพวกเขาและถูกตัดสินเข้าเกณฑ์การเป็นชาว"อารยัน" เพื่อให้เหมาะสมกับการเลี้ยงดูในสถานเลี้ยงเด็กเลเบินส์บอร์น และการอุปถัมภ์ของครอบครัวเยอรมัน
ในการพิจารณาคดีเนือร์นแบร์ค ได้พบหลักฐานโดยตรงในการลักพาตัวเด็กโดยนาซีเยอรมนี ไม่ได้มีเพียงแค่โปแลนด์เท่านั้น แต่เชื่อมโยงไปยังประเทศเยอรมนีในช่วงระยะเวลาในปี ค.ศ. 1939-45
ยุทธการที่สิงคโปร์
ยุทธการที่สิงคโปร์ () เป็นเหตุการณ์สู้รบในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง หลังญี่ปุ่นได้รับชัยชนะในการทัพมาลายาเมื่อเดือนมกราคม ค.ศ. 1942 แล้ว ญี่ปุ่นก็เริ่มรุกรานเกาะสิงคโปร์ในวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1942 ซึ่งถือเป็นจุดยุทธศาสตร์ของอังกฤษ สิงคโปร์ในขณะนั้นมีฉายาว่า "ยิบรอลตาแห่งตะวันออก" ถือเป็นฐานที่มั่นหลักของกองทัพอังกฤษในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และถือเป็นหน้าด่านสำคัญที่จะป้องกันไม่ให้ข้าศึกรุกรานเข้ามาในมหาสมุทรอินเดียอันเป็นที่ตั้งของอาณานิคมต่างๆจำนวนมากของอังกฤษ
ญี่ปุ่นเริ่มข้ามช่องแคบรัฐยะโฮร์มาสู่เกาะสิงคโปร์ในเวลา 20:30น. ของวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1942 และในเช้าวันนั้นเองสิงคโปร์ก็ถูกโจมตีทางอากาศจากเครื่องบินทิ้งระเบิดของญี่ปุ่นเป็นครั้งแรก การต่อสู้กินเวลาราวหนึ่งสัปดาห์ พลโท อาเธอร์ เพอร์ซิวัล ผู้บัญชาการกองทหารเครือจักรภพก็ได้ยกธงขาวเพื่อยอมจำนนในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1942 ส่งผลให้ทหารในบังคับของอังกฤษราว 80,000 นาย (ซึ่งรวมถึงทหารจากออสเตรเลียและทหารแขกจากอินเดีย) ตกเป็นเชลยของญี่ปุ่นในทันที ถือเป็นการยอมจำนนครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์การทหารของอังกฤษ นายกรัฐมนตรีวินสตัน เชอร์ชิลได้เรียกเหตุการณ์นี้ว่าเป็น "หายนะครั้งเลวร้ายสุด" ในประวัติศาสตร์การทหารของอังกฤษ
สคาซานีเอโอเซมเลซีบีร์สกอย
สคาซานีเอโอเซมเลซีบีร์สกอย () เป็นภาพยนตร์แนวดนตรีของสหภาพโซเวียต เป็นภาพยนตร์ฟิล์มสีเรื่องที่สองของสหภาพโซเวียต (หลังจาก "The Stone Flower") ภาพยนตร์กำกับโดย Ivan Pyryev ภาพยนตร์ผลิดที่ ไซบีเรีย หลัง สงครามโลกครั้งที่สอง
หลังจากที่ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จ ก็ได้มีการสร้างภาพยนตร์ดนตรีฟีล์มสีเรื่องที่สองเรื่อง, "คูบันสกีเอคาซากี" โดยใช้นักแสดงและผู้กำกับคนเดียวกัน
มหาวิทยาลัยราชธานี วิทยาเขตอุดรธานี
มหาวิทยาลัยราชธานี วิทยาเขตอุดรธานี  (อังกฤษ: Ratchathani University, UdonThani Campus) เป็นวิทยาเขต ในกำกับของมหาวิทยาลัยราชธานี ซึ่งตั้งอยู่ที่ จังหวัดอุดรธานี
วิทยาลัยเทคโนโลยีราชธานีอุดร ได้รับราชกิจจานุเบกษาประกาศจัดตั้งเมื่อ 3 กันยายน พ.ศ. 2541
สภาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชธานีอุดร และสภามหาวิทยาลัยราชธานี ในการประชุมครั้งที่ 1/2547 เมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2547 ได้พิจารณาและมีมติให้รวมกิจการของทั้งสองสถาบันเป็นสถาบันอุดมศึกษาเดียวกัน ทั้งนี้ เป็นไปโดยความยินยอมของผู้รับใบอนุญาตจัดตั้งสถาบันอุดมศึกษาเอกชนดังกล่าว และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการโดยคำแนะนำของคณะกรรมการการอุดมศึกษา ในการประชุมครั้งที่ 6/2548 เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 ได้อนุมัติให้รวมกิจการของวิทยาลัยเทคโนโลยีราชธานีอุดรเข้ากับมหาวิทยาลัยราชธานีแล้วตามประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่อง การรวมกิจการของวิทยาลัยเทคโนโลยีราชธานีอุดรเข้ากับมหาวิทยาลัยราชธานี ลงวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2549 เป็นผลทำให้กิจการของวิทยาลัยเทคโนโลยีราชธานีอุดรเป็นหน่วยงานเดียวกันกับมหาวิทยาลัยราชธานี ตั้งแต่วันที่ได้รับอนุมัติให้รวมกิจการทั้งสองสถาบันเป็นต้นไปแล้ว นั้น จึงไม่มีความจำเป็นในการให้คงไว้ซึ่งใบอนุญาตให้จัดตั้งวิทยาลัยเทคโนโลยีราชธานีอุดร และจัดตั้งมหาวิทยาลัยราชธานี วิทยาเขตอุดรธานี
ตราสัญลักษณ์ประกอบด้วย
ความหมาย
มหาวิทยาลัยราชธานี วิทยาเขตอุดรธานี เปิดดำเนินการ 3 คณะ 14 สาขาวิชา ในระดับปริญญาตรี ดังนี้
ฐิติภูมิ เตชะอภัยคุณ
ฐิติภูมิ เตชะอภัยคุณ () ชื่อเล่น นิว เป็นนักแสดงและพิธีกรชาวไทย โดยมีผลงานทางค่ายจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ เป็นที่รู้จักจากบท "เก้า" ใน Kiss the Series รักต้องจูบ และ Kiss Me Again จูบให้ได้ถ้านายแน่จริง, "เอ็ม" ใน SOTUS The Series พี่ว้ากตัวร้ายกับนายปีหนึ่ง และ "อาโป" ใน Water Boyy the Series
ฐิติภูมิ เตชะอภัยคุณเกิดเมื่อวันที่ 30 มกราคม 2536 ที่กรุงเทพ ต่อมาอายุ 3 ขวบได้ย้ายไปอยู่ที่จังหวัดยะลา ศึกษาโรงเรียนคณะราษฎรบำรุง จังหวัดยะลา ในชั้นมัธยมต้น จนมาถึงช่วงมัธยมศึกษาตอนปลายได้ย้ายมาที่ อำเภอหาดใหญ่ สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย และระดับปริญญาตรีสาขาวิศวกรรมไฟฟ้า จากคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ฐิติภูมิ เตชะอภัยคุณ เริ่มเข้าวงการจากการเป็นนายแบบ และมีชื่อเสียงมากขึ้นในฐานะพิธีกรหน้าใหม่รายการ “Five Live Fresh” ในช่วงปี พ.ศ. 2557 พร้อมทั้งยังเคยเล่นมิวสิควิดีโอเพลงดังอย่าง “ประโยคบอกเลิก” ของนักร้องสาว “โรส ศิรินทิพย์” อีกด้วย สำหรับงานการแสดงเจ้าตัวก็มีโอกาสเล่นซีรีส์มาหลายเรื่อง ไม่ว่าจะเป็น “Room Alone”, “Ugly Duckling รักนะเป็ดโง่”, “Kiss The Series รักต้องจูบ”, “SOTUS The Series พี่ว้ากตัวร้ายกับนายปีหนึ่ง” “Water Boyy the Series และเรื่อง “U-Prince Series”
ศูนย์วิทยพัฒนา มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช จังหวัดอุดรธานี
ศูนย์วิทยพัฒนา มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมธิราช จังหวัดอุดรธานี (อังกฤษ:Regional Distance Education Center-Udon Thani, Sukhothai Thammathirat Open University) เป็นศูนย์ให้บริการการศึกษาในส่วนภูมิภาค 1 ใน 10 แห่งของมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช "ศูนย์วิทยพัฒนา มสธ. อุดรธานี" ให้บริการครอบคลุมพื้นที่ 11 จังหวัด ได้แก่ กาฬสินธุ์ ขอนแก่น ชัยภูมิ นครราชสีมา บึงกาฬ มหาสารคาม เลย  สกลนคร หนองคาย หนองบัวลำภู และอุดรธานี
ศูนย์วิทยพัฒนา มสธ. อุดรธานี แรกเริ่มก่อสร้างด้วยมหาวิทยาลัยได้รับงบประมาณแผ่นดินในปี พ.ศ. 2531 เพื่อก่อสร้าง "ศูนย์วิทยบริการ" ขยายไปยังภูมิภาต่างๆของประเทศ
จนต่อมาในปี พ.ศ. 2541 ได้เปิดให้บริการที่จังหวัดอุดรธานี ลำปาง พร้อมกันเป็นลำดับที่ 3 ของการขยายศูนย์วิทยบริการของมหาวิทยาลัย
ปัจจุบันมหาวิทยาลัยได้เปิดดำเนินการทั้งหมด 10 แห่ง และได้เปลี่ยนชื่อเป็น "ศูนย์วิทยพัฒนา" ซึ่งหมายถึง "แหล่งพัฒนาความรู้" เพื่อให้ครอบคลุมภารกิจที่มหาวิทยาลัยกำหนดให้ศูนย์ฯ เป็นเสมือนตัวแทนของมหาวิทยาลัยในส่วนภูมิภาค โดยมีขอบข่ายงานกว้างขวาง ทั้งการให้บริการแก่นักศึกษาทุกระดับที่เปิดสอนในมหาวิทยาลัย จึงจำเป็นต้องมีความคล่องตัวในการดำเนินงาน เพื่อให้สอดคล้องประสานกับแนวนโยบายของมหาวิทยาลัย
ซึ่งในปี พ.ศ.2540 มหาวิทยาลัยได้จัดตั้ง "สำนักวิทยพัฒนา" ขึ้นเป็นหน่วยงานภายในอย่างไม่เป็นทางการเพื่อเป็นศูนย์กลางในการบริหารจัดการ ติดต่อประสานงาน ติดตามประเมินผล และเอื้ออำนวยต่อการดำเนินงานของศูนย์วิทยพัฒนาให้บรรลุตามวัตถุประสงค์ที่มหาวิทยาลัยกำหนด
คำว่า "ศูนย์วิทยพัฒนา" ไม่ได้หมายถึง วิทยาเขตของมหาวิทยาลัย แต่เป็นเสมือนตัวแทนของมหาวิทยาลัยที่ตั้งอยู่ในส่วนภูมิภาคกระจายตามภาคต่างๆ ของประเทศ ปัจจุบันมี 10 จังหวัด ได้แก่ ศูนย์ฯนครศรีธรรมราช นครสวรรค์ อุบลราชธานี เพชรบุรี สุโขทัย ลำปาง อุดรธานี ยะลา จันทบุรี และนครนายก
ศูนย์วิทยพัฒนา มีขอบเขตพื้นที่ความรับผิดชอบให้บริการครอบคลุมจังหวัดใกล้เคียง 5-10 จังหวัด ทั้งนี้ศูนย์วิทยพัฒนาจะเป็นแหล่งในการให้บริการด้านกิจกรรมการเรียนการสอน ประชาสัมพันธ์ให้ข้อมูลข่าวสารของมหาวิทยาลัย บริการประชุมสัมมนา และฝึกอบรม ในด้านวิชาการและวิชาชีพ บริการสื่อการศึกษาทุกรูปแบบ โดยใช้เทคโนโลยีสมัยใหม่และระบบโทรคมนาคมที่ทันสมัยให้บริการ ณ ที่ทำการศูนย์วิทยพัฒนา และการบริการเคลื่อนที่เข้าสู่ชุมชนในเขตพื้นที่รับผิดชอบของศูนย์วิทยาพัฒนาแต่ละแห่ง การทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรมและส่งเสริมภูมิปัญญาท้องถิ่นเป็นแหล่งการวิจัยของคณาจารย์ และนักวิชาการของมาหวิทยาลัย ในการสร้างองค์ความรู้ใหม่ เพื่อประโยชน์ต่อการพัฒนาหลักสูตรของมหาวิทยาลัยและชุมชน การกระจายความรู้ เพิ่มพูนทักษะและประสบการณ์ที่เป็นประโยชน์ในการประกอบอาชีพ พัฒนาคุณภาพชีวิต และการพัฒนาชุมชนให้แก่ประชาชนในท้องถิ่นศูนย์วิทยพัฒนา มสธ. อุดรธานี มีเขตพื้นที่รับผิดชอบในส่วนของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (ด้านทิศตะวันตก) 11 จังหวัด ได้แก่ ประกอบด้วย 17 ศูนย์สนามสอบโรงเรียน
จังหวัดกาฬสินธุ์
จังหวัดขอนแก่น
จังหวัดชัยภูมิ
จังหวัดนครราชสีมา
จังหวัดบึงกาฬ
จังหวัดมหาสารคาม
จังหวัดเลย
จังหวัดสกลนคร
จังหวัดหนองคาย
จังหวัดหนองบัวลำภู
จังหวัดอุดรธานี
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
พุดดง
พุดดง () หรือ เข็มบุษบา เป็นพืชในสกุลพุดชมพู ("Kopsia") กระจายพันธุ์ทางตอนใต้ของจีน เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ถึงออสเตรเลีย ลักษณะเป็นไม้พุ่มหรือไม้ต้นไม่ผลัดใบ สูงได้ถึง 15 เมตร ใบรูปรี รูปขอบขนานหรือรูปใบหอก ยาวได้ถึง 30 เซนติเมตร ปลายแหลมยาว โคนรูปลิ่มหรือแหลม ก้านใบยาว 0.3-1 เซนติเมตร ช่อดอกยาว 4-15 เซนติเมตร เกลี้ยงหรือมีขนละเอียด ก้านดอกยาวประมาณ 5 มิลลิเมตร กลีบเลี้ยงรูปไข่หรือแกมรูปขอบขนาน ปลายแหลม ยาว 2-6 มิลลิเมตร ดอกมีสีขาว ปากหลอดกลีบสีชมพู มีกลิ่นหอมอ่อน ๆ หลอดกลีบยาว 2-3.5 เซนติเมตร กลีบดอกรูปรี รูปขอบขนานหรือรูปใบหอก ยาว 0.7-2 เซนติเมตร เกสรเพศผู้ติดเหนือกึ่งกลางหลอดกลีบดอก อับเรณูยาว 1.2-1.7 มิลลิเมตร ก้านเกสรเพศเมียยาว 2-2.5 เซนติเมตร รวมยอดเกสร ผลออกเป็นคู่แต่มักเจริญเพียงผลเดียว รูปรีเบี้ยว ยาว 1.5-4 เซนติเมตร ภายในมีเมล็ดแข็ง เมื่อสุกมีสีดำอมน้ำเงิน พุดดงนิยมปลูกเป็นไม้ประดับ เปลือกต้นใช้เป็นยาสวนทวารหนัก ใบและผลใช้รักษาอาการเจ็บคอและทอนซิลอักเสบ
มหาวิทยาลัยรามคำแหง สาขาวิทยบริการเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดอุดรธานี
มหาวิทยาลัยรามคำแหง สาขาวิทยาบริการเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดอุดรธานี (อังกฤษ: Ramkhamhaeng University Udon Thani Campus in Honour of His Majesty The King) เป็นสาขามหาวิทยาลัยแต่ไม่เทียบเท่าวิทยาเขต ให้บริการการศึกษาในส่วนภูมิภาคของมหาวิทยาลัยรามคำแหง
สาขาวิทยาบริการเฉลิมพระเกียรจิจังหวัดอุดรธานี แรกเริ่มก่อตั้งจากแนวคิดอธิการบดีมหาวิทยาลัยรามคำแหง นายรังสรรค์ แสงสุข ได้ดำเนินการจัดทำ " โครงการจัดตั้งมหาวิทยาลัยรามคำแหงสาขาวิทยบริการเฉลิมพระเกียรติส่วนภูมิภาค" ขึ้นมาเพื่อขยายโอกาสทางการศึกษาจากส่วนกลางไปสู่ส่วนภูมิภาค
จังหวัดอุดรธานี เป็นจังหวัดหลักของอีสานตอนบน ประกอบกับขยายตัวทางภาคอุตสาหกรรม  ตลอดจนเป็นเมืองหลักทางด้านเศรษฐกิจและระบบคมนาคมจึงจำเป็นต้องมีบุคลากรที่มีทักษะในระดับปริญญา
ต่อมารัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัย ในขณะนั้น(นายประจวบ  ไชยสาส์น) ได้แจ้งไปยังจังหวัดอุดรธานีตามหนังสือด่วนมากที่  ทม  0100/482 ลงวันที่  5  กรกฎาคม  2542  ว่าทบวงมหาวิทยาลัย  มีนโยบายชัดเจนสนับสนุนให้มหาวิทยาลัยขยายโอกาสทางการศึกษาไปสู่ส่วนภูมิภาค จากการประสานงานเบื้องต้นทราบว่าสภาตำบลปะโคได้เสนอให้ที่ดิน จำนวน 253 ไร่ เป็นที่สาธารณสมบัติประเภทพลเมืองใช้ร่วมกันอยู่ที่หมู่   2  ตำบลปะโค  อำเภอกุมภวาปี จังหวัดอุดรธานี  เพื่อเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยรามคำแหงสาขาวิทยบริการเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดอุดรธานี
สภามหาวิทยาลัยรามคำแหง ตามข้อเสนอของอธิการบดี รังสรรค์  แสงสุข จึงมีมติให้จัดตั้งมหาวิทยาลัยรามคำแหง สาขาวิทยบริการเฉลิมพระเกียรติจังหวัดอุดรธานี และให้ดำเนินการจัดการเรียนการสอนในระดับปริญญาตรีตั้งแต่ภาค  1  ปีการศึกษา  2548  เป็นต้นมา
การเรียนการสอนในระดับปริญญาตรี ของสาขาวิทยบริการฯ จังหวัดอุดรธานี  ได้จัดให้มีการเรียนการสอนทางไกล  โดยใช้เทคนโนโลยีถ่ายทอดสัญญาณ ในระหว่าง วันจันทร์  - วันศุกร์  สำหรับวันเสาร์-วันอาทิตย์ ทางมหาวิทยาลัยได้จัดให้มีอาจารย์ประจำรายวิชาที่เปิดสอน  มาบรรยายสรุป  ณ  สาขาวิทยาบริการฯ จังหวัดอุดรธานี ตามตารางเวลาที่กำหนด  เพื่อให้นักศึกษามีโอกาสได้รับความรู้  และพบอาจารย์ผู้สอนโดยตรง  และกำหนดให้โรงเรียนสตรีราชินูทิศ  อำเภอเมือง  จังหวัดอุดรธานี  เป็นสนามสอบ  โดยมีบุคลากรของโรงเรียนเป็นกรรมการคุมสอบตามเกณฑ์ของมหาวิทยาลัย
สาขานิติศาสตร์
สาขาวิชาบริหารรัฐกิจ
สาขาวิชาบริหารทั่วไป
สาขาวิชาสื่อสารมวลชน
มหาวิทยาลัยรามคำแหง
เอมีเลีย คลาร์ก
เอมีเลีย อิซาเบล ยูฟีเมีย โรส คลาร์ก (; เกิด 23 ตุลาคม ค.ศ. 1986) เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ เธอเป็นที่รู้จักจากบทบาทแดเนริส ทาร์แกเรียน ในซีรีส์ทางช่องเอชบีโอเรื่อง "มหาศึกชิงบัลลังก์" ซึ่งเธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลคริติกส์ชอยส์มูวีอะวอร์ด 2 ครั้ง รวมถึงได้รับรางวัลอื่น ๆ อีก 3 รางวัล และเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเอ็มมี 3 ครั้งในปี ค.ศ. 2013, 2015 และ 2016 ในปี ค.ศ. 2017 คลาร์กเป็นหนึ่งในนักแสดงที่มีค่าตัวสูงที่สุดในโทรทัศน์ ได้รับค่าตัวจำนวน 1.1 ล้านดอลลาร์ต่อตอนใน "มหาศึกชิงบัลลังก์"
ตั้งแต่เดือนมีนาคมถึงเมษายน ค.ศ. 2013 คลาร์กยังรับบทนำในละครบรอดเวย์เรื่อง "นงเยาว์นิวยอร์ก" (Breakfast at Tiffany's) ในปี ค.ศ. 2015 เธอถูกจัดให้เป็นผู้หญิงที่เซ็กซี่ที่สุดในโลกที่ยังมีชีวิตอยู่ จากนิตยสาร "เอสไควร์" นอกจากนี้เธอยังเป็นที่รู้จักในบทซาราห์ คอนเนอร์ในภาพยนตร์แนววิทยาศาสตร์เรื่อง "" (2015) และหลุยส์ซา คลาร์ก ในภาพยนตร์รักเรื่อง "มีบีฟอร์ยู" (2016) ต่อมาในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2016 เธอร่วมแสดงนำใน "" โดยมีกำหนดออกฉายในปี ค.ศ. 2018
มหาวิทยาลัยรามคำแหง สาขาวิทยบริการเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดขอนแก่น
มหาวิทยาลัยรามคำแหง สาขาวิทยาบริการเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดขอนแก่น (อังกฤษ:Ramkhamhaeng University KhonKaen Campus in Honour of His Majesty The King) เป็นสาขาวิทยบริการ(แต่ไม่เทียบเท่าวิทยาเขต) ให้บริการการศึกษาในส่วนภูมิภาคของมหาวิทยาลัยรามคำแหง
สาขาวิทยาบริการเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดขอนแก่น แรกเริ่มก่อตั้งหลักจากวันที่ 22 ธันวาคม 2541 ท่านอธิการบดี รังสรรค์ แสงสุข และคณะผู้บริหารมหาวิทยาลัยได้เดินทางมารับมอบที่ดินและเงินบริจาคจำนวน 10 ล้าน จากพี่น้องชาวอำเภอบ้านไผ่ เพื่อสร้างมหาวิทยาลัยรามคำแหง สาขาวิทยบริการเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดขอนแก่น
ต่อมามหาวิทยาลัยได้แต่งตั้ง รองศาสตราจารย์วิชัย ธรานนท์ ดำรงตำแหน่งผู้ช่วยอธิการบดีปัจจุบัน ทำหน้าที่ประสานงานสาขาวิทยบริการเฉลิมพระเกียรติ ต่อมาที่ประชุมสภามหาวิทยาลัยรามคำแหงครั้งที่ 1/2542 เมื่อวันที่ 14 มกราคม 2542 ได้มีมติเห็นชอบในหลักการ ให้ดำเนินการจัดตั้ง มหาวิทยาลัยรามคำแหง สาขาวิทยบริการเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดขอนแก่น ตามโครงการที่เสนอซึ่งได้กำหนดรายละเอียดไว้ดังนี้
1.สถานที่ก่อตั้ง ใช้พื้นที่สาธารณะประโยชน์หลักสิบเก้า ริมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 23 สายอำเภอบ้านไผ่ - มหาสารคาม ตำบลหินตั้ง อำเภอบ้านไผ่ จังหวัดขอนแก่น รวม 4 แปลง มีเนื้อที่ 462 ไร่ 3 งาน 42 ตารางวา ในระยะเริ่มต้นได้ดำเนินการก่อสร้างอาคารเรียน 3 ชั้น ในที่ดินแปลงที่ 1 และ 2 มีเนื้อที่ 133 ไร่ 1 งาน 17 ตารางวา ส่วนที่ดินแปลงที่ 3 และ 4 จะนำไปใช้ประโยชน์ในด้านการเกษตร
2. งบประมาณ ใช้งบประมาณ 30 ล้านบาท ได้รับการสนับสนุนจากภาครัฐ และเอกชนดังนี้
3. การดำเนินงาน ในระยะเริ่มต้นคณะกรรมการจัดตั้งมหาวิทยาลัยรามคำแหง ชาวอำเภอบ้านไผ่ได้ใช้งบประมาณที่ได้รับบริจาค จำนวน 10 ล้านบาท เพื่อใช้จ่ายในรายการที่จะมอบให้มหาวิทยาลัยรามคำแหง ดังนี้
ปัจจุบัน สาขาวิทยาบริการเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดขอนแก่น เปิดทำการสอน ดังนี้
หลักสูตรนิติศาสตรบัณฑิต สาขาวิชานิติศาสตร์
หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาบริหารรัฐกิจ
หลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารทั่วไป
หลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต 
หลักสูตรศิลปศาสตร์มหาบัณฑิต ( รัฐศาสตร์ ) 
หลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต 
หลักสูตรนิติศาสตรมหาบัณฑิต 
หลักสูตรเศรษฐศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยรามคำแหง