hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ปิยะบุตร ชลวิจารณ์
ปิยะบุตร ชลวิจารณ์ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในรัฐบาลของพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ และนายกสมาคมอัสสัมชัญ (สมาคมศิษย์เก่า) คนปัจจุบัน ประธานกรรมการสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ในรัฐบาล พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา ประธานอำนวยการและรองประธานกรรมการสถาบันคีนันแห่งเอเซีย
ปิยะบุตร ชลวิจารณ์ หรือ ดร.ปิยะบุตร ชลวิจารณ์ เกิดเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2492 ที่จังหวัดลำปาง เป็นบุตรของ ดร.บรรเจิด กับคุณหญิงสวลี ชลวิจารณ์ สมรสกับนางสุจินตนา (เดชอุดม) ชลวิจารณ์ มีบุตร 3 คน คือ นายสัคคยศ ชลวิจารณ์ นายพจน์ปรีชา ชลวิจารณ์ และศศิตา ชลวิจารณ์
ด้านการศึกษา ดร.ปิยะบุตร ชลวิจารณ์ จบการศึกษาชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญ กรุงเทพ ชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเซนต์จอห์นวิทยาลัย ประเทศอังกฤษ จากนั้นได้สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ด้านเศรษฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยวิสคอนซิน แมดิสัน ประเทศสหรัฐอเมริกา ในปี พ.ศ. 2515 และระดับปริญญาโท สาขาการเงินและการคลัง จากมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย สหรัฐอเมริกา ในปี พ.ศ. 2517
ดร.ปิยะบุตร ชลวิจารณ์ เข้ารับการอบรมหลักสูตรป้องกันราชอาณาจักร ภาครัฐร่วมเอกชน (ปรอ.รุ่น 2) จากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร (วปอ.)
ดร.ปิยะบุตร ชลวิจารณ์ เริ่มทำงานเป็นอาจารย์ประจำโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาได้เข้าทำงานที่ธนาคารสหธนาคาร จนได้รับตำแหน่งกรรมการผู้จัดการใหญ่ ในระหว่างปี พ.ศ. 2528 - พ.ศ. 2540 นอกจากนั้นยังเป็นกรรมการบริษัทอีกหลายแห่ง อาทิ บริษัท เครือข่ายธนไทย จำกัด บริษัท เงินทุนหลักทรัพย์สหธนกิจไทย จำกัด บริษัท วชิระธนสินประกันภัย จำกัด เป็นต้น
ต่อมาในปี พ.ศ. 2545 ได้รับหน้าที่เป็นประธานกรรมการบริษัท ธนสถาปนา จำกัด และบริษัท หลักทรัพย์จัดการเงินร่วมลงทุน บีวีพี จำกัด
ดร.ปิยะบุตร ชลวิจารณ์ เคยเป็นสมาชิกวุฒิสภา ในปี พ.ศ. 2532 - พ.ศ. 2533 และ พ.ศ. 2539 - พ.ศ. 2543 ต่อมาในปี พ.ศ. 2546 ปิยะบุตร ชลวิจารณ์ ได้รับตำแหน่งผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำกระทรวงพาณิชย์ และผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำกระทรวงศึกษาธิการ (พ.ศ. 2546 - พ.ศ. 2549) ในรัฐบาลของ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร
ต่อมาในปี พ.ศ. 2549 ได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในรัฐบาลของพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์
วิทยาลัยการชลประทาน
วิทยาลัยการชลประทาน เป็นหน่วยงานในสังกัดกรมชลประทาน กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ โดยมีการผลิตบัณฑิตด้านวิศวกรรมโยธา-ชลประทาน สมทบกับมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
หลักสูตร พ.ศ. 2510 เป็นหลักสูตรอนุปริญญาตรี มีเป้าหมายเพื่อให้นิสิตมีความรู้ทางคณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์มากขึ้น รวมถึงมีความรู้ในวิชาวิศวกรรมพื้นฐานสูงขึ้น เช่น วิชาวิศวกรรมโยธา ชลศาสตร์ และอุทกวิทยา และมีความรู้ในวิชาชลประทานมากพอในการปฏิบัติงานในหน้าที่ช่างชลประทานได้เป็นอย่างดี ทั้งนี้เป็นหลักสูตรที่เตรียมไว้สำหรับผู้ที่มีโอกาสศึกษาต่อในระดับปริญญาตรีในอนาคต ซึ่งใช้สอนนิสิตทั้งหมด 7 รุ่น ตั้งแต่รุ่นที่ 23 จนถึงรุ่นที่ 29
หลักสูตร พ.ศ. 2517 เป็นหลักสูตรอนุปริญญาตรี โดยมีการปรับเปลี่ยนหลักสูตรให้เหมาะแก่งานชลประทานมากขึ้น ให้น้ำชลประทานเกิดประโยชน์มากที่สุด เน้นถึงการปฏิบัติงานในไร่นา และงานใหม่ที่กำลังจะเริ่มทำในขณะนั้นคือการจัดรูปที่ดิน ซึ่งใช้สอนนิสิตทั้งหมด 5 รุ่น ตั้งแต่รุ่นที่ 30 จนถึงรุ่นที่ 34 หลักสูตร พ.ศ. 2522 โรงเรียนการชลประทานได้ปรับเปลี่ยนหลักสูตรใหม่ เปลี่ยนเป็นเรียนภาคทฤษฎี 3 ปี และเรียนภาคปฏิบัติในสนามและอบรมระเบียบต่าง ๆ อีก 24 สัปดาห์ ซึ่งใช้สอนนิสิตจำนวน 13 รุ่น ตั้งแต่รุ่นที่ 35 จนถึงรุ่นที่ 47
การ์นิเย่
การ์นิเย่ () อยู่ในเครือของบริษัท ลอรีอัล อินเตอร์เนชันแนล ประเทศฝรั่งเศส สำหรับในประเทศไทย บริษัท ลอรีอัล (ประเทศไทย) จำกัด ได้นำเข้าและเป็นตัวแทนจำหน่ายภายใต้แบรนด์ การ์นิเย่ เปิดตัวเป็นครั้งแรกเมื่อปี 2542 ในตลาดสินค้าอุปโภคบริโภคมีส่วนแบ่งทางการตลาดอยู่ที่ 7.7% (ข้อมูลเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม 2550)
== ประวัติ =ภาพยนตร์โฆษณาของ การ์นิเย่ ในประเทศไทย มีมากกว่า 32 เรื่อง (นับตั้งแต่ปี 2549) โดยได้ศิลปินและนักแสดงที่มีชื่อเสียงโด่งดัง อย่าง จริยา แอนโฟเน่ , ทักษอร ภักดิ์สุขเจริญ , ปิยธิดา มิตรธีรโรจน์ , พีชญา วัฒนามนตรี , ชาลิดา วิจิตรวงศ์ทอง , เฟย์ ฟาง แก้ว , สุภัสสรา ธนชาติ และก็ได้เปิดกลุ่มตลาดผู้ชาย ซึ่งได้นักแสดงดัง อย่าง อนันดา เอเวอร์ริ่งแฮม , ศรัณย์ ศิริลักษณ์ , ธีรเดช เมธาวรายุทธ , ธนภพ ลีรัตนขจร มาเป็นพรีเซ็นเตอร์
ฮามังคิวลัส
ฮามังคิวลัส () มีความหมายตรงตัวว่า "มนุษย์น้อย" (little human) คำนี้ปรกติใช้เรียก สิ่งแทนมนุษย์ ไม่ว่าสิ่งนั้นอยู่ในรูปแบบใด แต่ในทางประวัติศาสตร์ ใช้เรียกสิ่งจำลองกายามนุษย์ซึ่งทำขึ้นในขนาดจิ๋ว เช่น รูปจำลองมนุษย์ที่ใช้ในรสายนเวท (alchemy) ส่วนในทางวิทยาศาสตร์ คำนี้ใช้เรียกรูปจำลองร่างกายมนุษย์เพื่อแสดงลักษณะทางจิตวิทยาของมนุษย์ หรือแสดงการทำงานทางระบบร่างกายอื่น ๆ ของมนุษย์ เป็นต้น
ฮอรัส (นักกีฬา)
ฮอรัส () มีชีวิตอยู่ในช่วงศตวรรษที่ 4 เป็นผู้ซึ่งดูหมิ่นแนวคิดของนักปรัชญา และเป็นนักมวยโอลิมปิก ผู้ซึ่งได้รับชัยชนะในการแข่งขันโอลิมปิกเกมที่อันติออค ในปี ค.ศ. 364
ฮอรัสเกิดที่ประเทศอียิปต์ เป็นบุตรของวาเลนส์ และเป็นพี่ชายของเฟนส์ ในช่วงแรกเริ่มเขาได้เป็นนักเรียนวาทศาสตร์ รวมทั้งเป็นนักกีฬา และเป็นผู้ชนะการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่อันติออค ในปี ค.ศ. 364 ซึ่งเป็นไปได้ว่า เขาอาจเข้าร่วมการแข่งขันในฐานะของนักมวย ในปีนั้นเอง เขากับน้องชายของเขายังได้ให้การยกย่องถึงแม็กซิมัสกับยูโทเชียส ซึ่งในภายหลัง ฮอรัสได้หันมาเหยียดหยามแนวคิดทางปรัชญา เขาได้ปรากฏตัวเป็นคู่สนทนาในมาโครเบียส ที่แซทเทอร์นาเลีย ใน ค.ศ. 384 เขาได้มาเป็นเพื่อนกับซิมมาชุส ผู้ซึ่งได้กล่าวสดุดีแด่เขาต่อนีโกมาชุส ฟลาเวียนุสในเวลาต่อมา
โอโซน (วงดนตรี)
โอโซน เป็นศิลปินกลุ่มในเครือแกรมมี่ สมาชิกประกอบไปด้วย 4 หนุ่ม โบ ธนากร ชินกูล , เอเอ ลีลาวุฒิ หัตถกิจโกศล , ไฮน์ รัชพล เลิศจรัลกุล และ สตีฟ สตีเฟ่น ปีเตอร์ อาร์โนลด์ ออกอัลบั้มเพียงอัลบั้มเดียว จากนั้นสมาชิกในวงต่างแยกย้ายไปทำงานด้านอื่นๆ
http://ozone_4u.tripod.com/ozone2.html
อภินิหารไวกิ้งพิชิตมังกร
อภินิหารไวกิ้งพิชิตมังกร () เป็นภาพยนตร์แอนิเมชัน 3 มิติ ของดรีมเวิร์กสแอนิเมชัน ปี ค.ศ. 2010 ที่ได้เอาแบบจากหนังสือเรื่อง "How to Train Your Dragon" ในปี 2003 ภาพยนตร์เรื่องนี้มีภาคต่อคือ  อภินิหารไวกิ้งพิชิตมังกร 2
เป็นเรื่องราวของหนุ่มน้อยไวกิ้งนาม ฮิคคัพ ผู้อาศัยอยู่บนเกาะเบิร์ค ที่ซึ่งการสู้รบปรบมือกับมังกรเป็นเรื่องธรรมดาของชีวิต มุมมองหัวก้าวหน้าและอารมณ์ขันแบบจิกกัดของเขาทำให้เขาไม่เป็นที่ชื่นชอบของคนทั้งเผ่าหรือแม้แต่ตัวหัวหน้าเผ่า…สโต๊ยค์ เดอะ วาสต์ ที่บังเอิญเป็นพ่อของฮิคคัพเองเสียด้วย เมื่อฮิคคัพต้องร่วมฝึกมังกรกับหนุ่มสาวชาวไวกิ้งคนอื่น ๆ ซึ่งรวมถึงแอสทริด, สนอทเลาท, ฟิชเลก, และฝาแฝดรัฟนัท และทัฟนัท เขาก็มองว่ามันเป็นโอกาสที่จะพิสูจน์ว่าตัวเขาก็มีคุณสมบัติในการเป็นนักรบเช่นกัน แต่เมื่อเขาได้พบ (และได้ผูกมิตร) กับมังกรบาดเจ็บ โลกของเขาก็พลิกตารปัตร และสิ่งที่เริ่มต้นเป็นโอกาสในการพิสูจน์ตัวเองเพียงหนึ่งเดียวของฮิคคัพก็เปลี่ยนกลายเป็นโอกาสที่จะสร้างอนาคตใหม่ให้กับคนทั้งเผ่าไปในที่สุด
บัญญัติ จันทน์เสนะ
นายกองเอกบัญญัติ จันทน์เสนะ สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ รองประธานกรรมการคณะกรรมการที่ปรึกษาการบริหารและการพัฒนาจังหวัดชายแดนภาคใต้ ในรัฐบาล พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา ประธานมูลนิธิสวนประวัติศาสตร์ พลเอกเปรม ติณสูลานนท์ เป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย และผู้แทนคณะรัฐมนตรี
ในคณะกรรมาธิการวิสามัญกิจการสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในรัฐบาลของพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ และอดีตผู้อำนวยการศูนย์อำนวยการบริหารจังหวัดชายแดนภาคใต้ (ศอ.บต.)
นายบัญญัติ จันทร์เสนะ เกิดเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2487 ที่ตำบลตะเครียะ อำเภอระโนด จังหวัดสงขลา จบการศึกษาชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนวัดเกษตรชลธี ชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนมหาวชิราวุธ จังหวัดสงขลา ต่อมาได้เข้าศึกษาระดับปริญญาตรีที่วิทยาลัยวิชาการศึกษาบางแสน และจบปริญญาโท ด้านรัฐประศาสนศาสตร์ จากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
ด้านชีวีตครอบครัว สมรสกับนางวรรณา จันทน์เสนะ (บุตรสาวกำนันวร ทวีรัตน์) มีบุตร 1 คน
นายบัญญัติ จันทน์เสนะ เริ่มรับราชการในสังกัดกรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย ในตำแหน่ง วิทยากรโท เมื่อปี พ.ศ. 2513 เป็นปลัดอำเภอนาทวี ในปี พ.ศ. 2514 จากนั้นจึงได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นจ่าจังหวัดสงขลา และเป็นนายอำเภอในปี พ.ศ. 2521 เคยดำรงตำแหน่งนายอำเภอ 3 อำเภอ คือ อำเภอควนกาหลง จังหวัดสตูล อำเภอรัตภูมิ และอำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา และได้รับแต่งตั้งเป็นปลัดจังหวัดสงขลา ในปี พ.ศ. 2531
ต่อมาในปี พ.ศ. 2533 ได้รับการแต่งตั้งเป็นรองผู้ว่าราชการจังหวัดพัทลุง และจังหวัดสงขลา ในปี พ.ศ. 2534 จนได้รับตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดยะลา วันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2534 ได้รับพระราชทานยศ นายกองเอก
ในปี พ.ศ. 2536 และจังหวัดนครศรีธรรมราช จังหวัดสงขลา ในปี พ.ศ. 2537 และพ.ศ. 2538 ตามลำดับ ซึ่งผลงานการบริหารราชการในพื้นที่จังหวัดภาคใต้เป็นที่ประจักษ์ จนกระทั่งได้รับตำแหน่งรองปลัดกระทรวงมหาดไทย และผู้อำนวยการศูนย์อำนวยการบริหารจังหวัดชายแดนภาคใต้ (ศอ.บต.) ในปี พ.ศ. 2543 และเป็นอธิบดีกรมที่ดิน ในปี พ.ศ. 2545 จนเกษียณอายุราชการ
นายบัญญัติ จันทน์เสนะ ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลของพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ ในการจัดตั้งรัฐบาลหลังการรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2549 ต่อมาในปี พ.ศ. 2557 นายบัญญัติ ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ภายหลังการรัฐประหารอีกครั้งในประเทศไทย
คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง เป็นส่วนราชการไทยระดับคณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยรามคำแหง กระทรวงศึกษาธิการ โดยจัดตั้งขึ้นพร้อมกับมหาวิทยาลัยรามคำแหงอาศัยข้อบังคับและพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยรามคำแหง มีบทบาทสำคัญเกี่ยวกับการเมืองการปกครองของประเทศไทยในอดีตและต่อเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน ได้ตอบสนองความต้องการของคนในสังคมด้วยการเปิดโอกาสทางการศึกษาเพื่อผลิตบัณฑิตที่มีความรู้อย่างมีคุณธรรมเพื่อนำความรู้ที่ได้ไปใช้ในการพัฒนาประเทศให้เจริญก้าวหน้าต่อไป ปัจจุบันคงเปิดดำเนินการและมีพัฒนาการอย่างต่อเนื่องเพื่อให้เกิดผลตอบรับที่ดีและการปรับตัวเพื่อเข้าสู่ประชาคมอาเซียน
คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ก่อตั้งขึ้นพร้อมกับการจัดตั้งมหาวิทยาลัยรามคำแหง เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2514 โดยมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศใช้พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยรามคำแหงตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 88 ตอน 24 ลงวันที่ 2 มีนาคม 2514 โดยใช้อาคารสถานที่จัดนิทรรศการของงานแสดงสินค้านานาชาติ ตำบลหัวหมาก เป็นสถานที่ตั้งของมหาวิทยาลัยชั่วคราว และมหาวิทยาลัยอนุมัติให้ใช้อาคารกลางน้ำ (ปัจจุบันได้รับการปรับปรุงเป็นที่ทำการสภาอาจารย์) ให้เป็นสถานที่ทำการของคณะนิติศาสตร์ ต่อมารัฐบาลอนุมัติให้สถานที่ตั้งชั่วคราวเป็นสถานที่ตั้งถาวรของมหาวิทยาลัย คณะนิติศาสตร์จึงได้รับอนุมัติให้สร้างอาคารที่ทำการถาวร คือ อาคาร LOB (Law Office Building) ปัจจุบัน คือ อาคารคณะนิติศาสตร์ และต่อมาได้รับงบประมาณเพิ่มเติมทางคณะจึงได้ทำการสร้างอาคารอีกหลัง คือ อาคาร LOB 2 (Law Office Building) ปัจจุบันอาคารนี้ตั้งอยู่เคียงข้างกับอาคารคณะนิติศาสตร์เดิม
คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ได้จัดการศึกษาโดยแบบการศึกษาเปิดแบบตลาดวิชา ให้โอกาสและความเสมอภาคทางการศึกษาแก่ทุกคนที่ใฝ่หาความรู้ จนถึงปัจจุบันเป็นเวลากว่า 30 ปีแล้ว โดยมีผู้สมัครเข้าเป็นนักศึกษาหลายแสนคนและได้ผลิตบัณฑิตนิติศาสตร์ออกไปรับใช้สังคมแล้วมากมาย บัณฑิตเหล่านี้ได้กระจายอยู่ตามหน่วยงานต่าง ๆ ทั้งในภาครัฐและเอกชน ซึ่งปัจจุบันเป็นที่ยอมรับทั้งในด้านคุณภาพและความสามารถในการปฏิบัติงาน ที่มีหน้าที่ความรับผิดชอบ ได้สร้างชื่อเสียงเกียรติคุณแก่คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหงด้วยดีเสมอมา
คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ได้มีการจัดแบ่งส่วนราชการและการจัดการบริหารงานภายในองค์กร ดังนี้
คณะนิติศาสตร์
ปัจจุบันคณะนิติศาสตร์มีคณาจารย์ทั้งสิ้น 66 คน แบ่งตามตำแหน่งทางวิชาการดังต่อไปนี้
รายนามคณบดีคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหงตั้งแต่ก่อตั้งจนถึงปัจจุบันมีดังนี้
คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง จัดการศึกษาโดยใช้แบบการศึกษาเปิดแบบตลาดวิชา ให้โอกาสและความเสมอภาคทางการศึกษาแก่ทุกคนที่ใฝ่หาความรู้ เปิดทำการเรียนการสอนใน 3 หลักสูตร ดังต่อไปนี้
คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ได้วางแนวทางในการเรียนการสอนให้เหมาะสมกับการเป็นมหาวิทยาลัยตลาดวิชา โดยการบรรยายในชั้นเรียนนั้น จะไม่มีการบังคับให้เข้าชั้นเรียนแต่ประการใด และแบ่งการบรรยายเป็น 2 SECTION ในวิชาที่เป็นวิชาบังคับ โดยที่นักศึกษาจะเข้า SECTION ใดก็ได้ ตามที่ตนสะดวก อีกทั้งนักศึกษาที่ไม่สะดวกเข้าเรียนก็สามารถศึกษาทางไกล โดยศึกษาผ่านการดูถ่ายทอดสดการบรรยาย(RU Cyber Class Room) วิดีโอคำบรรยายย้อนหลัง(RU Course On Demand) หรืออ่านจากตำราเรียนของมหาวิทยาลัยก็ได้
ฌักแห่งมอแล
ฌักแห่งมอแล (; ; c. 1240/1250 – มีนาคม ค.ศ. 1314) เป็นผู้นำคนที่ 23 และคนสุดท้ายของอัศวินเทมพลาร์ ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ 20 เมษายน ค.ศ. 1292 จนกระทั่งภาคีถูกยุบโดยคำสั่งของสมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 5 ในปี ค.ศ. 1312 ชีวิตของเขาเป็นที่ทราบน้อยมากยกเว้นปีสุดท้ายที่เขาเป็นผู้นำเทมพลาร์ เขาเป็นที่รู้จักกันดีในฐานะผู้นำคนสุดท้ายของเทมพลาร์ร่วมกับผู้ก่อตั้งและผู้นำคนแรก อูกแห่งปาแย็ง (1070–1136) เป้าหมายของฌักแห่งมอแลในฐานะผู้นำคือปฏิรูปภาคีและแก้ไขสถานะการณ์ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ในช่วงที่ตกต่ำของสงครามครูเสด การสนับสนุนสงครามครูเสดทางยุโรปมีแต่จะลดน้อยลง และมีแรงกดดันอื่นที่พยายามสลายภาคีและยึดเอาทรัพย์สินของเทมพลาร์มาเป็นของตน พระเจ้าฟิลิปที่ 4 แห่งฝรั่งเศสผู้เป็นหนี้เทมพลาร์จำนวนมากได้สั่งจับกุมมอแลและอัศวินเทมพลาร์ชาวฝรั่งเศสคนอื่นๆในปี ค.ศ. 1307 และทรมานให้สารภาพผิดในข้อหาเท็จ เมื่อมอแลกลับคำรับสารภาพในภายหลัง พระเจ้าฟิลิปจึงสั่งประหารโดยการเผาทั้งเป็นบนเกาะกลางแม่น้ำแซนในปารีสในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1314 เป็นการยุติภาคีเทมพลาร์ที่มีอายุหลายศตวรรษและผู้นำคนสุดท้าย ส่งให้ฌักแห่งมอแลกลายเป็นตำนาน
พลิกวิกฤต ขีดชะตาโลก
Children of Men เป็นภาพยนตร์ไซไฟ-ดิสโทเปีย ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2006 เขียนบท กำกับ และตัดต่อโดยอัลฟอนโซ กัวรอน ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวสเปน ดัดแปลงจากนวนิยายชื่อ "The Children of Men" ของพี. ดี. เจมส์ ซึ่งตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1992 กล่าวถึงสังคมมนุษย์ในอนาคตว่าจะเป็นอย่างไร หากมนุษย์ไม่สามารถสืบพันธุ์ได้
ภาพยนตร์นำแสดงโดยไคลฟ์ โอเวน, จูเลียน มัวร์, ไมเคิล เคน และแคลร์-โฮป แอชทีย์ นักแสดงหน้าใหม่ชาวอังกฤษเชื้อสายกานา บทภาพยนตร์เขียนโดยทีมงานของกัวรอน ซึ่งรวมไคลฟ์ โอเวน นักแสดงนำอยู่ในทีมงานเขียนบทด้วย
ภาพยนตร์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ 3 สาขา จากบทภาพยนตร์ดัดแปลง, การกำกับภาพ และการตัดต่อ ได้รับรางวัลบาฟตา 2 รางวัล และรางวัลแซทเทิร์น สาขาภาพยนตร์วิทยาศาสตร์ยอดเยี่ยม
บทของ คี เป็นตัวละครที่ทีมงานผู้เขียนบทเพิ่มเติมขึ้นมาจากในนวนิยาย มีผู้วิพากษ์วิจารณ์ว่าเรื่องราวตอนที่ ทีโอและคี อุ้มเด็กทารกกำลังร้องไห้ ท่ามกลางกองทหารกำลังรบกันอยู่ และฉากอื่นๆ เป็นสัญลักษณ์อ้างอิงถึงคัมภีร์ไบเบิล เปรียบเทียบคนทั้งคู่เหมือนนักบุญโยเซฟกับพระแม่มารี รวมไปถึงการเลือกวันเข้าฉายในสหรัฐอเมริกา ตรงกับวันคริสต์มาส
ภาพยนตร์กล่าวถึงเหตุการณ์อนาคตในปี ค.ศ. 2027 มนุษยชาติกำลังประสบความลำบากเนื่องจากความเสื่อมทรามทั้งในด้านสังคม สิ่งแวดล้อม การเมืองการปกครอง รัฐบาลของประเทศต่างๆ ล้วนล่มสลาย และตกอยู่ในภาวะสงครามกลางเมืองและการก่อการร้าย มีเพียงประเทศเดียวที่ยังคงอยู่ คือ ประเทศอังกฤษ ที่อยู่ในสถานะรัฐตำรวจ กลายเป็นจุดมุ่งหมายเดียวที่ผู้อพยพทั่วโลกลี้ภัยเข้ามา แต่เหล่าผู้อพยพกลับได้รับการปฏิบัติอย่างเข้มงวด สามารถฆ่าทิ้งได้โดยไม่เห็นคุณค่า รัฐบาลนี้ถูกต่อต้านโดนกลุ่มกบฏที่เรียกตัวเองว่า ฟิช ที่พยายามปลุกระดมประชาชนให้ลุกขึ้นปฏิวัติ
สืบเนื่องจากมลภาวะ ทำให้หญิงมีครรภ์ทุกคนพากันแท้งลูก และไม่มีทารกเกิดใหม่มาเป็นเวลา 18 ปีตั้งแต่ปี ค.ศ. 2009 จนเกิดความกังวลว่ามนุษยชาติจะถึงที่สิ้นสุด ทีโอ (รับบทโดย ไคลฟ์ โอเวน) อดีตนักรณรงค์เพื่อสิ่งแวดล้อม ได้รับการติดต่อจาก จูเลียน (รับบทโดย จูเลียน มัวร์) อดีตภรรยาที่แยกทางกันตั้งแต่ปี 2008 หลังจากลูกชายของทั้งคู่ ชื่อ ไดแลน เสียชีวิตเนื่องจากการระบาดของไข้หวัดใหญ่ ให้ช่วยพา คี (รับบทโดย แคลร์-โฮป แอชทีย์) เด็กสาวแอฟริกันที่เข้าเมืองโดยผิดกฎหมาย หลบหนีออกนอกอังกฤษ
ระหว่างการเดินทาง รถของทีโอ จูเลียน คี ลูค (รับบทโดย ชิววีเทล เอจิโอฟอร์) และมีเรียม (รับบทโดย แพม เฟอร์ริส) ถูกโจมตีโดยฝูงชนที่บ้าคลั่ง จูเลียนถูกกระสุนปืนเสียชีวิต สี่คนที่เหลือถูกตามล่าโดยเจ้าหน้าที่ตำรวจ และพากันไปหลบซ่อนในรังลับขององค์กรฟิช ทีโอได้ทราบว่าแท้ที่จริงจูเลียนเป็นหัวหน้าสาขาของฟิช และตั้งใจจะพาคี ซึ่งเป็นหญิงสาวคนแรกที่ตั้งครรภ์ในรอบ 18 ปี หลบหนีไปยังฐานลับกลางทะเลของ ฮิวแมนโปรเจก องค์กรวิจัยที่พยายามแก้ปัญหาการเป็นหมันของมนุษย์ และได้พบว่า ลูค ที่เป็นผู้นำรองจากจูเลียน เป็นผู้วางแผนการสังหารจูเลียน เพื่อเลื่อนเป็นผู้นำแทน และจะนำคีมาใช้ในการโฆษณาชวนเชื่อให้ประชาชนลุกฮือขึ้นโค่นล้มรัฐบาล
ระหว่างหลบหนีไปยังค่ายกักกัน คีคลอดทารกหญิงออกมา ขณะเดียวกันค่ายกักกันถูกโจมตีโดยหน่วยรบใต้ดินของฟิช ที่ทำสงครามกับทหารฝ่ายรัฐบาลอย่างหนัก ผู้คนพากันล้มตาย แต่เมื่อทารกหญิงส่งเสียงร้องไห้ออกมา กองกำลังทหารทั้งสองฝ่ายและประชาชนผู้เป็นเหยื่อสงคราม เมื่อได้ยินเสียงร้องของเธอต่างตกตะลึง หยุดยิงชั่วคราว และหลีกทางให้ทีโอ คี และทารกน้อยเดินจากไป ราวกับรับรู้ว่าเด็กน้อยคนนี้คือ อนาคตของมนุษยชาติ
คี ตั้งชื่อทารกน้อยว่า ไดแลน ตามชื่อลูกของทีโอและจูเลียนที่เสียชีวิตไปเมื่อหลายปีก่อน
โรงเรียนสันติวิทยา (จังหวัดเชียงราย)
โรงเรียนสันติวิทยา ตั้งอยู่ในตำบลรอบเวียง อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย
พ.ศ. 2509 รัฐบาลพม่าเปลี่ยนแปลงการปกครอง ซิสเตอร์คณะมารีอาบัมบีนา (แปลว่า พระนางมารีอาบังเกิด) จำนวน 3 ท่าน ได้ถูกส่งตัวออกนอกประเทศพม่า ในข้อหาเป็นชาวต่างชาติ ซิสเตอร์ทั้ง 3 ท่าน จึงมุ่งหน้าเข้าสู่ประเทศไทยทางด้านอำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย
มุขนายกลูเซียง แบร์นาร์ ลากอสต์ ประมุขมิสซังโรมันคาทอลิกเชียงใหม่ในขณะนั้นได้จัดซื้อที่ดินในเชียงรายเพื่อสร้างบ้านพักให้แก่คณะซิสเตอร์ และได้ส่งบาทหลวง คือ บาทหลวงอูร์บานีมาประจำ
ที่เชียงราย บาทหลวงอูร์บานี ได้สร้างโบสถ์ หอพักสถานฝึกอาชีพหญิงสาวยากจน และต่อมาในปี พ.ศ. 2512 ได้สร้างโรงเรียนเพื่อเป็นที่ให้การอบรมสั่งสอนแก่กุลบุตรธิดาชาวเชียงราย โดยตั้งชื่อโรงเรียนว่า "โรงเรียนสันติวิทยา"
พ.ศ. 2533 มุขนายกยอแซฟ สังวาลย์ ศุระสรางค์ ประมุขมิสซังเชียงใหม่องค์ก่อนได้ขอให้คณะภคินีเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร มาช่วยดำเนินงานกิจการของโรงเรียนแทนซิสเตอร์คณะมารีอาบัมบีนาที่ย้ายไปแพร่ ธรรมในเขตอำเภอเวียงป่าเป้า จังหวัดเชียงราย ภคินีคณะเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร ได้ช่วยดำเนินกิจการโรงเรียน สันติวิทยามาจนถึงปัจจุบัน
ปัจจุบัน บาทหลวงพงษ์ศักดิ์ นารินรักษ์ เป็นผู้รับใบอนุญาต และเซอร์แอนนี สนเจริญ เป็นผู้จัดการและผู้อำนวยการ จัดการเรียนการสอนตามหลักสูตรกระทรวงศึกษาธิการ ตั้งแต่ชั้นอนุบาลปีที่ 1 ถึงมัธยมศึกษาปีที่ 4 โดยมุ่งเน้นด้านภาษาอังกฤษและการใช้เทคโนโลยี รวมทั้งมีการจัดกิจกรรมส่งเสริมและพัฒนาความรู้ ความถนัด ความสามารถด้านวิชาการ ควบคู่กับด้านคุณธรรม จริยธรรม ศิลปะและวัฒนธรรมไทยตามจุดมุ่งหมายของหลักสูตรการศึกษาของโรงเรียนดำเนินการตามนโยบายของกลุ่มโรงเรียนในเครือมิสซังเชียงใหม่ และโรงเรียนยังมีปรัชญาการศึกษาที่ชัดเจนว่า "จริยธรรมงามเด่น มุ่งเน้นการศึกษา คงค่าความเป็นไทย ก้าวไกลเทคโนโลยี" ซึ่งคณะบริหารได้ยึดเป็นแนวปฏิบัติในการบริหารโรงเรียนอย่างมีประสิทธิภาพ
จูโอ ไดเร็นคิ
จูโอ ไดเร็นคิ เป็นอดีตหัวหน้าหน่วยที่ 10 เป็นหัวหน้าหน่วยคนแรกของหน่วยที่ 10 ในสมัยนั้นเขาเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดใน 13 หน่วยพิทักษ์ และเป็นคนที่ใจดีมีคนนับถือ คำปลดปล่อย "จงกำเนิดใหม่" ดาบคือ โยโกสึกะเท็นโซ (ลำแสงนับหมื่น)ซึ่งเป็นดาบที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาดาบฟันวิญญาณ ความสามารถ "สามารร่วมร่างกับวิถีผนึกแล้วกำเนิดเป็นดาบฟันวิญญาณเล่มใหม่" ชื่อของการปลดปล่อยสวัสดิกะของจูโอคือ "โยโกสึกะเท็นโซ โซเนเดะมารุชิน" (ลำแสงนับหมื่นได้ถือกำเนิดใหม่)
จูโอ ไดเร็นคิ อดีตหัวหน้าหน่วยที่ 10 แห่ง 13 หน่วยพิทักษ์
ชอบอ่านหนังสือการ์ตูน ขี้เล่น และเป็นกันเองกับสมาชิกในหน่วย แต่ถ้าเวลาต่อสู้หรือใครมาทำร้ายสมาชิกในหน่วยล่ะก็นิสัยจะเปลี่ยนเป็นอีกคนหนึ่งเลยที่เดียว คือจะฆ่าสิ่งที่ขวางหน้ายกเว้นสมาชิกในหน่วยเดียวกันแต่พอโกรธขึ้นมามักจะไม่มีใครเข้าไปยุ่งเพราะกลัวโดนลูกหลง เคารพ ยามาโมโตะ เก็นริวไซ ชิเงคุนิ อย่างพ่อ เพราะเป็นคนที่เก็บเขามาเลี้ยงโดยไม่รู้ว่าเขาเป็นลูกครึ่งยมทูตเละอารันคา
ในตอนที่ยามาโมโตะ เก็นริวไซ ชิเงคุนิเก็บเขามาเลี้ยงได้เจอเขาที่หน้าโรงเรียนยมทูตจึงเกิดความสงสารจึงเก็บมาเลี้ยงและสอนทุกอย่างให้กับเขา
วันเกิด / 2 กันยายน
สีผม / สีเหลืองทอง
สีตา / สีแดง
ส่วนสูง / 195 เซนติเมตร
น้ำหนัก / 41 กิโลกรัม (ผอมจังผอมเลยเกิน)
ดาบฟันวิญญาณ / โยโกสึกะเท็นโซ
คำปลดปล่อย /จงกำเนิดใหม่
บังไค / โยโกสึกะเท็นโซ โซเนเดะมารุชิน
ความชอบส่วนตัว / ฝึกให้สมาชิกในหน่วย
ความถนัดส่วนตัว / นอนหลับได้ทุกสถานที่เมื่ออยากหลับ
สิ่งที่ชอบ / นัทโตะ
สิ่งที่ไม่ชอบ / คนที่ไม่ยอมฟังใคร
การพักผ่อนสบายๆในวันหยุด /เที่ยวเมืองลุคอน
ภาคไอเซ็นบุกโลกมนุษย์
ได้ฆ่าอิจิมาร งินแล้วหายตัวไป หลังจากจบศึกปะทะไอเซ็นก็ได้โผล่ออกมาที่ที่ทำการหน่วยที่10
ขั้นต้น (ชิไค)
ชื่อ : โยโกสึกะเท็นโซ (ลำแสงนับหมื่น)
ท่วงทำนองวิญญาณ : "จงกำเนิดใหม่ "
ลักษณะ : กระจายกลายเป็นลำแสงเล็กๆรอบกลาย
รูปร่างที่แท้จริง : เป็นนักพรตหนุ่มหน้าตาดีที่คอยปกป้องผู้คนให้รอดพ้นจากอันตราย
ความสามารถ : รวมร่างกับวิถีผนึกและกำเนิดขึ้นมาเป็นดาบฟันวิญญาณเล่มใหม่โดยมีพลังของวิถีผนึกนั้นอยู่ เละสามารถรวมร่างกับวิถีผนึกได้ที่ละหลายๆชนิด
ขั้นปลดปล่อยสวัสดิกะ (บังไค)
ชื่อ : โยโกสึกะเท็นโซ โซเนเดะมารุชิน (ลำแสงนับหมื่นได้ถือกำเนิดใหม่)
ลักษณะ :เป็นวงแหวนรอบเท้าและมือทั้งสองข้างและสามารถสร้างลำแสงมารวมร่างกับวิถีมารเท่าไหร่ก็ได้สามารถลอยได้และสร้างบาเรียปกกันอันตรายและสามารถสร้างบอลแสงไปล้อมรอบดาบฟันวิญญาณขั้น(ชิได)และ(บังไค)ของอีกฝ่ายและทำลายได้และสามารถนำแสงจากบอลแสงนั้นมาสร้างดาบฟันวิญญาณเล่มที่ถูกทำลายให้ถือกำเนิดใหม่ได้และสามารถสร้างดาบฟันวิญญาณที่ถูกทำลายโดยวิธีอื่นโดยต้องมีเศษชิ้นส่วนของดาบฟันวิญญาณนั้นจึงจะสามารถสร้างใหม่ได้โดยจะอัปเกรดดาบขึ้นด้วย
เห็ดนางฟ้า
เห็ดนางฟ้า หรือ เห็ดนางรมอินเดีย () เป็นเห็ดในตระกูลเห็ดนางรม มีผู้พบเห็นครั้งแรกที่เมืองชัมมู ประเทศอินเดีย
ในประเทศไทย กองวิจัยโรคพืช กรมวิชาการเกษตร ได้นำเชื้อเห็ดชนิดนี้มาจาก American Type Culture Collection เมื่อประมาณปี ค.ศ. 1977 ทดลองเพาะแล้วพบว่าเจริญเติบโตได้ดี นอกจากนี้ยังมีการนำเข้าเห็ดนางฟ้าอีกสายพันธุ์หนึ่งจากประเทศภูฏาน จึงเรียกว่าเห็ดนางรมภูฏาน ที่นิยมเพาะปลูกเพื่อการค้า
การบุกครองแอลเบเนียของอิตาลี
การรุกรานแอลเบเนียของอิตาลี (7-12 เมษายน ค.ศ. 1939) เป็นการรบระยะสั้นระหว่างราชอาณาจักรอิตาลีกับราชอาณาจักรแอลเบเนีย ซึ่งสิ้นสุดลงด้วยความพ่ายแพ้ของแอลเบเนีย ความขัดแย้งเป็นผลมาจากนโยบายขยายตัวของผู้เผด็จการอิตาลี มุสโสลินี แอลเบเนียถูกยึดครองอย่างรวดเร็วโดยกองกำลังอิตาลี พระเจ้าซ็อกที่ 1 ทรงถูกเนรเทศ และแอลเบเนียกลายเป็นรัฐในอารักขาของอิตาลีหลังจากสงคราม
แอลเบเนียมีความสำคัญทางยุทธศาสตร์อย่างมากสำหรับราชอาณาจักรอิตาลี โดยที่นักยุทธศาสตร์มองว่า โวโรร่าและเกาะซาแซน ที่ทางเข้าอ่าวโวโรร่า จะเป็นประโยชน์แก่อิตาลีอย่างมากในการควบคุมทางเข้าทะเลเอเดรียติก นอกจากนี้ แอลเบเนียยังสามารถเป็นหัวหาดของอิตาลีในแถบบอลข่าน ก่อนหน้าสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง อิตาลีและจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี ได้ควบคุมการสร้างรัฐแอลเบเนียอิสระ เมื่อสงครามอุบัติขึ้น อิตาลีได้ทำลายโอกาสที่จะยึดครองส่วนใต้ของแอลเบเนีย เพื่อหลีกเลี่ยงมิให้มันถูกยึดครองโดยออสเตรีย-ฮังการี แต่ความสำเร็จของออสเตรีย-ฮังการีก็ไม่ยืนยาว ปัญหาภายในหลังสงครามและการต่อต้านของแอลเบเนียที่ยุทธการโวโรร่าได้ทำให้อิตาลีต้องถอนตัวออกในปี ค.ศ. 1920
เมื่อมุสโสลินียึดอำนาจในอิตาลีเขาก็มีความสนใจต่อการยึดแอลเบเนีย อิตาลีเริ่มรุกของเศรษฐกิจในแอลเบเนีย 1925 เมื่อแอลเบเนียอิตาลีตกลงเพื่ออนุญาตให้ใช้ประโยชน์จากทรัพยากรแร่ของแอลเบเนียแก่อิตาลี ที่ตามด้วย สนธิสัญญาติรานาครั้งที่หนึ่ง ใน 1926 และ สนธิสัญญาติรานาครั้งที่สอง ในปี 1927 ภารกิจเร่งด่วนของอิตาลีและแอลเบเนียเข้าสู่พันธมิตรป้องกันรัฐบาลแอลเบเนีย เศรษฐกิจและมีการอุดหนุนโดยสินเชื่ออิตาลีกองทัพแอลเบเนียได้รับการฝึกอบรมโดยอาจารย์ทหารอิตาลีและชำระค่าการเป็นอาณานิคมอิตาลีเป็นกำลังใจ แม้จะมีอิทธิพลอิตาลีแข็งแกร่ง พระเจ้าซ็อกแห่งแอลเบเนียไม่ยอมให้ครบถ้วนเพื่อต้องการผลักดันฝ่ายอิตาลี ใน 1931 เขาเปิดเผยขึ้นเพื่อชาวอิตาเลียนที่ไม่ยอมต่ออายุสนธิสัญญาติรานาครั้งที่หนึ่ง แอลเบเนียหลังจากลงนามในสัญญาการค้ากับ ยูโกสลาเวีย และ สาธารณรัฐกรีซที่สอง ในปี 1934 มุสโสลินีพยายามทำการข่มขู่ชาวแอลเบเนีย โดยส่งกองเรือรบไปแอลเบเนีย
รายชื่อวิทยาเขตของสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย
รายชื่อวิทยาเขตของสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย ที่มีการจัดการเรียนการสอนและการบริหารงานในรูปแบบวิทยาเขตนอกจังหวัดที่ตั้ง " (ไม่นับรวมศูนย์จัดการศึกษานอกสถานที่ตั้ง ซึ่งใช้สถานของสถาบันอื่น) " การเรียกชื่อวิทยาเขตของสถานศึกษาแต่ละแห่งแตกต่างกัน แต่ฐานะเท่าเทียบกัน เช่น
เดอะไฟฟ์
เดอะไฟฟ์, ห้าคีตกวี () บางครั้งอาจเรียกว่า The Mighty Five หรือ The Mighty Handful หรือ The Mighty Coterie (, "Moguchaya kuchka") หมายถึงกลุ่มคีตกวีชาวรัสเซีย 5 คนจากหลากหลายอาชีพ ที่คบหากันที่เซนต์ปีเตอร์สเบิร์กในช่วงปี ค.ศ. 1856 ถึง 1870 นำโดยมีลี บาลาคิเรฟ (Mily Balakirev, 1837 - 1910) เป็นผู้นำกลุ่ม, เซซาร์ คูอี ทหารช่าง (César Cui, 1835 - 1918), โมเดสต์ มูสซอร์กสกี ทหารบก (Modest Mussorgsky, 1839 - 1881), นีโคไล ริมสกี-คอร์ซาคอฟ ทหารเรือ (Nikolai Rimsky-Korsakov, 1844 - 1908) และอะเลคซันดร์ โบโรดิน แพทย์และนักเคมี (Alexander Borodin, 1833 - 1887) นักดนตรีทั้งห้ารวมกลุ่มกันเพื่อศึกษาทฤษฎีดนตรีร่วมกัน ฝึกซ้อม วิจารณ์และร่วมกันกำหนดแนวทางดนตรีคลาสสิกของรัสเซียในลักษณะชาตินิยมเป็นของตนเอง แทนที่จะให้เป็นไปตามขนบดั้งเดิมดนตรีแบบยุโรป เหมือนในประเทศอื่นๆ
บาลาคิเรฟ, คูอี, มูสซอร์สกี, ริมสกี-คอร์ซาคอฟ และโบโรดิน มักจะมาชุมนุมกันที่บ้านของบาลาคิเรฟ หรือบ้านของอเล็กซานเดอร์ ดาร์กอมิชกี (Alexander Dargomyzhsky, 1813 - 1869) ร่วมกับบุคคลอื่นๆ เช่น วลาดีมีร์ สตาซอฟ นักวิจารณ์ดนตรี (Vladimir Stasov, 1824 - 1906), สองพี่น้องอเล็กซานดรา พูร์โกลด์ (Alexandra Purgold) นักร้อง และนาเดชดา พูร์โกลด์ (Nadezhda Nikolayevna Purgold) นักเปียโน ที่ต่อมาแต่งงานกับริมสกี-คอร์ซาคอฟ
นักดนตรีกลุ่มนี้ ได้มีอิทธิพลต่องานดนตรีของคีตกวีรัสเซียในยุคหลัง เช่น ผลงานของอะเลคซันดร์ กลาซูนอฟ, มีคาอิล อิปโปลิตอฟ-อีวานอฟ, เซียร์เกย์ โปรโคเฟียฟ, อิกอร์ สตราวินสกี และ ดมีตรี ชอสตโกวิช
ฮอรัสซอร์นิทเด
ฮอรัสซอร์นิทเด () เป็นนกล่าเหยื่อในยุคก่อนประวัติศาสตร์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งในอันดับทางชีววิทยาของฟัลคอนิฟอร์มส ชื่อของมันหมายถึง "นก-ฮอรัส" ซึ่งเป็นเทพตามความเชื่อของอียิปต์ที่ได้พรรณาถึงนกเหยี่ยวฟอลคอน
ฮอรัสซอร์นิส เวียนีเลียอูเด เป็นเพียงสปีชีส์เดียวที่รู้จักกันในปัจจุบัน ซึ่งมันได้ใช้ชีวิตกันอยู่ในช่วงประมาณปลายยุคอีโอซีน ราว 35 ล้านปีก่อน ที่ซึ่งตรงกับตำแหน่งของประเทศฝรั่งเศสในปัจจุบัน โดยซากฟอสซิลของมันถูกค้นพบในตำบลเควอซี
ความสัมพันธ์ที่มีระหว่างเหยี่ยวฟอลคอนกับนกล่าเหยื่ออื่นๆ (เช่น เหยี่ยวฮอว์ค และนกอินทรี) ต่างไม่ได้มีการสรุปมติเป็นที่น่าพอใจนัก ซึ่ง ฮอรัสซอร์นิส อาจเกิดการเชื่อมโยงที่หายไปต่อการรวมเข้ากับเหยี่ยวฟอลคอน, เหยี่ยวฮอว์ค ตลอดจนนกเลขานุการ หากเหยี่ยวฟอลคอนมีส่วนเกี่ยวข้องอย่างเด่นชัดมากกว่านกล่าเหยื่อชนิดอื่น ฮอรัสซอร์นิสก็จะมีความสัมพันธ์ขั้นมูลฐานต่อเหยี่ยวฮอว์คมากกว่า ซึ่งคล้ายกับว่าเหยี่ยวฟอลคอนมีวิวัฒนาการที่มาบรรจบกันในภายหลัง
อะลี อิบน์ ริฎวาน
อะลี อิบน์ ริฎวาน (; ; ประมาณ ค.ศ. 988-1061) เป็นแพทย์ โหราจารย์และนักดาราศาสตร์ชาวอียิปต์ เกิดในกีซา
เขาเป็นผู้วิจารณ์แพทยศาสตร์กรีกโบราณ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งต่อกาเลน การออกความเห็นต่อ "Ars Parva" ของกาเลนได้รับการแปลโดยเกราโด เครโมเนเซ อย่างไรก็ตาม เขาเป็นที่รู้จักมากกว่าในฐานะที่เป็นผู้อธิบายซูเปอร์โนวา ซึ่งรู้จักกันว่า SN 1006 เป็นเหตุการณ์ของเทหวัตถุที่สว่างที่สุดเท่าที่เคยมีบันทึกมาในประวัติศาสตร์ ในปี ค.ศ. 1006 นอกจากนี้ ยังมีการเขียนการออกความเห็นต่อ "Tetrabiblos" ของทอเลมี
อัตราการตกตะกอนของเม็ดเลือดแดง
อัตราการตกตะกอนของเม็ดเลือดแดง หรือ อัตราเลือดนอนก้น () คือปริมาณเม็ดเลือดแดงที่ตกตะกอนได้ใน 1 ชั่วโมง เป็นการตรวจทางโลหิตวิทยาที่ทำกันทั่วไปโดยใช้เป็นการตรวจแบบไม่จำเพาะเพื่อตรวจหาการอักเสบในร่างกาย
ยินดีที่ไม่รู้จัก
"ยินดีที่ไม่รู้จัก" เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "กวน มึน โฮ" โดยวงทเวนตีไฟฟ์อาวส์ ประพันธ์เนื้อร้องโดยปิยวัฒน์ มีเครือ ทำนองโดยประทีป สิริอิสสระนันท์ และเรียงเรียงโดยทเวนตีไฟฟ์อาวส์
ที่มาของเพลงผู้กำกับภาพยนตร์ บรรจง ปิสัญธนะกูล กล่าวว่า เมื่อตอนเลือกเพลงประกอบ เนื้อเรื่องซึ่งมีคำในภาพยนตร์คือคำว่า ยินดีที่ไม่รู้จัก เป็นเนื้อหาหลัก ผู้กำกับและจิระ มะลิกุล ซึ่งพอรู้จักวงอยู่แล้วก็เห็นด้วย ถึงแม้ว่าจะเป็นวงอินดี้ ส่วนในการถ่ายทำมิวสิกวิดีโอที่ใช้งบร่วมสามแสนบาท ได้ผู้กำกับคือ นิธิวัฒน์ ธราธร มากำกับมิวสิกวิดีโอ มีแนวความคิดการเสนอภาพด้วยเทคนิคของมุมกล้องที่แตกต่างจากมิวสิกวิดีโอที่เคยผ่านมา
โดยต่อยอดแนวคิดจากโปสเตอร์ภาพยนตร์ และปรับเทคนิคให้สนุกยิ่งขึ้นโดยการเล่นมุมกล้องกับแรงโน้มถ่วงของโลก โดยเซทสตูดิโอคัลเลอร์เฟรม ให้กลายเป็นห้องใหญ่ๆ หนึ่งห้อง เป็นฉาก 5 ด้าน ใช้เฟอร์นิเจอร์ติดบนเพดานและผนัง เมื่อถ่ายเสร็จก็รื้อฉากมาใหม่ และหมุนจนครบด้าน โดยในมิวสิกวิดีโอได้ 2 พระนาง เต๋อ และหนูนา จากภาพยนตร์เป็นตัวแสดง
ด้านอันดับเพลง เพลงนี้ติดชาร์ตซี๊ดชาร์ต ที่อันดับ 2
อูกแห่งปาแย็ง
อูกแห่งปาแย็ง (; ) (c. 1070-1136) เป็นอัศวินชนแฟรงค์จากจังหวัดช็องปาญ ผู้ก่อตั้งและผู้นำคนแรกของอัศวินเทมพลาร์ เขากับนักบุญแบร์นาร์แห่งแกลร์โวได้ตั้งกฎปฏิบัติสำหรับภาคีที่ชื่อ "กฎละติน (Latin Rule)"
เทศบาลตำบลบ้านหลวง
เทศบาลตำบลบ้านหลวง เป็นเทศบาลบาลตำบลที่มีพื้นที่ใหญ่ที่สุดของอำเภอจอมทองและถือว่าเป็นเทศบาลตำบลที่มีพื้นที่มากที่สุดจังหวัดเชียงใหม่ มีธรรมชาติที่สวยงามและมีความอุดมสมบูรณ์ เป็นที่ตั้งของอุทยานแห่งชาติดอยอินทนนท์ ซึ่งเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงของประเทศ ปัจจุบันมีการเจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว มีการขยายตัวในด้านโรงแรมรีสอร์ท จำนวนมาก ประกอบกับเป็นพื้นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา วิทยาเขตจอมทอง และมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ วิทยาเขตจอมทอง ทำให้มีการเจริญเติบโตอย่างรวดเร็วและรองรับการขยายตัวของเมืองจอมทอง ในอนาคตอีกด้วย
การเปลี่ยนระบบการปกครองจากประเทศราชเป็นแบบมณฑลเทศาภิบาล ทำให้นครเชียงใหม่ ซึ่งมีฐานะเป็นเมืองประเทศราช ถูกลดบทบาทลงมาเป็นหัวเมืองหนึ่งในมณฑลพายัพ พ.ศ. 2443 ทางราชการได้ตั้งชุมชนที่อยู่โดยรอบวัดพระธาตุศรีจอมทอง ให้เป็นเมืองหนึ่ง โดยใช้ชื่อ "แขวงจอมทอง" และให้ใช้ชื่อเรียกตามตำนานวัดพระศรีจอมทอง (ปัจจุบันยกระดับเป็น วัดพระธาตุศรีจอมทองวรวิหาร) แขวงจอมทอง มีพื้นที่ปกครอง 4 แคว้น คือ แคว้นบ้านหลวง แคว้นสองแคว แคว้นเตี๊ยะ แคว้นบ้านแปะ 
ต่อมา กระทรวงมหาดไทย ได้ประกาศยกฐานะสภาตำบลบ้านหลวงเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านหลวงและได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 113 ตอนพิเศษ 5 ง ลงวันที่ 25 ธันวาคม 2539 โดยให้มีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2540 เป็นต้นไป ต่อมาในปี พ.ศ. 2551 ได้ยกฐานะเป็นเทศบาลตำบลบ้านหลวง จนมาถึงปัจจุบัน
เทศบาลตำบลบ้านหลวงตั้งอยู่ที่ หมู่ที่ 2 ตำบลบ้านหลวง อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่ ห่างจากที่ว่าการอำเภอจอมทอง ประมาณ 2 กิโลเมตร และอยู่ห่างจากจังหวัดเชียงใหม่ ประมาณ 57 กิโลเมตร มีเนื้อที่โดยประมาณ 366 ตารางกิโลเมตร
ทิศเหนือ ติดต่อ : ตำบลแม่วิน อำเภอแม่วาง และตำบลสันติสุข กิ่ง อ.ดอยหล่อ จังหวัดเชียงใหม่ 
ทิศใต้ ติดต่อ : ตำบลดอยแก้ว และ ตำบลสบเตี๊ยะ อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่ 
ทิศตะวันออก ติดต่อ : ตำบลข่วงเปา และ ตำบลสบเตี๊ยะ อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่ 
ทิศตะวันตก ติดต่อ : เขตอำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่ 
มีที่ราบสำหรับการเพาะปลูกน้อย ส่วนใหญ่จะเป็นภูเขาสูง พื้นที่อยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติดอยอินทนนท์ เป็นแหล่งต้นน้ำที่สำคัญ มีน้ำตกที่สวยงามอยู่หลายแห่ง ซึ่งเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญของอำเภอจอมทอง
หมู่ที่ ชื่อ หมู่ที่ ชื่อ
ประชากรทั้งสิ้น 17,594 คน มีครัวเรือนทั้งหมด 3,830 ครัวเรือน
อาชีพโดยรวมทำการเกษตร ได้แก่ ทำไร่ - ทำนา
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านหลวง หน่วยโครงการหลวงในพระราชดำริดำเนินการส่วเสริมการปลูกพืช ไม้ดอก ไม้ประดับ ในเขตหมู่บ้านที่เป็นภูเขา
เขตพื้นที่ลุ่มริมแม่น้ำปิง ประชากรในพื้นที่จะทำการเกษตร โดยเฉพาะการทำนาและทำสวนผลไม้
มีสถานศึกษาจำนวน 12 แห่ง
วัด 11 แห่ง โบสถ์ 19 แห่ง
ทรัพย์อนันต์ เยนเนอรัลฟู้ด
ทรัพย์อนันต์ เยนเนอรัลฟู้ด () ผู้ผลิตและจำหน่ายเครื่องดื่มแบรนด์ “โมกุโมกุ” และ “เซ็ปเป้” ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2544 โดยมีอนันต์ รักอริยะพงศ์ เป็นประธานกรรมการ/กรรมการผู้จัดการ และอดิศักดิ์ รักอริยะพงศ์ กรรมการผู้จัดการ ปัจจุบันได้ผลิตเครื่องดื่มเพื่อสุขภาพออกมาภายใต้แบรนด์ "เซ็ปเป้" ได้แก่ บิวติ ดริ้งค์, บิวติ ชอท, จูซมี, ฟอร์ วัน เดย์, สมาร์ทที ชอท และอโร เวร่า และผลิตภัณฑ์อื่นๆ อีกมากมาย เช่น โมกุโมกุ, เซนต์ แอนนา, เพรียว คอฟฟี่ และ สลิมฟิต เป็นต้น
ปี พ.ศ. 2516 คุณพ่อและคุณแม่ของคุณอดิศักดิ์ เริ่มต้นธุรกิจด้วยการซื้อเตาอบเล็กๆ เพื่อใช้ในการผลิต "คุกกี้" ขายตามสถานีรถไฟและสถานีขนส่ง ด้วยความใส่ใจในเรื่องคุณภาพและรสชาติ ทำให้มีสินค้าหลากหลายมากขึ้น ภายใต้แบรนด์ "ปิยจิต" กิจการได้เติบโตอย่างต่อเนื่อง จนในปี พ.ศ. 2531 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น บริษัท ทรัพย์อนันต์ เยนเนอรัลฟู้ด และได้ย้ายฐานการผลิตไปยังโรงงานในนิคมอุตสาหกรรมบางชัน
ปี พ.ศ. 2544 บริษัท ทรัพย์อนันต์ เยนเนอรัลฟู้ด จำกัด เริ่มเข้าสู่อุตสาหกรรมเครื่องดื่ม โดยเริ่มต้นจาก "โมกุโมกุ" น้ำผลไม้ผสมวุ้นมะพร้าวรายแรกของตลาด ซึ่งมีพนักงานเริ่มต้นเพียง 40 คน โดยมีเจตนารมณ์ที่ต้องการผลิตสินค้าคุณภาพ รสชาติอร่อย และเป็นทางเลือกใหม่ให้แก่ผู้บริโภค ซึ่งในขณะนั้นตลาดเครื่องดื่มในเมืองไทยยังมีความหลากหลายน้อยมากเมื่อเทียบกับตลาดต่างประเทศ ทำให้ "โมกุโมกุ" ได้รับการตอบรับเป็นอย่างดีจากผู้บริโภค และได้ดำเนินการผลิตต่อเนื่องมาเป็นระยะเวลา 7 ปี
ปี พ.ศ. 2549 หลังจากที่ "โมกุโมกุ" ประสบความสำเร็จเป็นอย่างดี ต่อมาคุณอดิศักดิ์ รักอริยะพงศ์ กรรมการผู้จัดการ บริษัท ทรัพย์อนันต์ เยนเนอรัลฟู้ด จำกัด ผู้บริหารรุ่นที่ 2 ของครอบครัว ก็ได้ผลิตเครื่องดื่มเพื่อสุขภาพแนวใหม่ ภายใต้แบรนด์ "เซ็ปเป้ บิวติ ดริ้งค์" ที่ชูแนวคิดในเรื่องความงาม ภายใต้แบรนด์ที่ชื่อว่า "เซ็ปเป้" เครื่องดื่มเพื่อสุขภาพ
ลาแมร์ (เพลง)
ลาแมร์ ( แปลว่า "ทะเล") เป็นเพลงภาษาฝรั่งเศสที่แต่งโดยชาลส์ เทรเนต์ นักร้อง นักแต่งเพลงชาวฝรั่งเศส มีคำร้องบรรยายความงดงามของชายฝั่งทะเล ท่ามกลางคลื่นและลมฝนในฤดูร้อน
เทรเนต์แต่งคำร้องเพลงนี้เมื่อปี ค.ศ. 1943 ขณะโดยสารรถไฟสายเอสเอ็นซีเอฟ เลียบชายฝั่งเมดิเตอเรเนียนจากปารีส กลับบ้านที่นาร์บอนน์ ว่ากันว่าเขาใช้เวลาแต่งเพลงนี้เพียงสิบนาที โดยจดเนื้อเพลงลงบนกระดาษชำระที่มีไว้ให้บริการบนรถ เขาแต่งทำนองเพลงนี้ร่วมกับลีโอ ชาวเลียค
หลังจากแต่งเพลงนี้เสร็จ เทรเนต์และเพื่อนๆ ต่างคิดว่าเพลงนี้ไม่น่าจะประสบความสำเร็จ เขาจึงไม่ได้บันทึกเสียงเพลงนี้จนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1946 ปรากฏว่าเพลงนี้กลับได้รับความนิยมอย่างสูง เป็นหนึ่งในสามเพลงฮิตของเทรเนต์และชาวเลียค
ในเวลาต่อมาแจ็ก ลอว์เรนซ์ นักแต่งเพลงชาวอเมริกันได้แต่งคำร้องภาษาอังกฤษสำหรับทำนองเพลงนี้ ใช้ชื่อเพลงว่า "Beyond the Sea" คำร้องกล่าวถึงชายหนุ่มที่ต้องพลักพรากจากคนรัก ซึ่งไม่ได้เกี่ยวข้องกับคำร้องต้นฉบับภาษาฝรั่งเศส ไปปรากฏอยู่ในภาพยนตร์รักเรื่อง "Every Girl Should Be Married" (1948) นำแสดงโดยแครี แกรนต์และเบ็ตซี เดรก บรรเลงโดยวงดนตรีของเบนนี กูดแมนในปี ค.ศ. 1948 ขับร้องโดยเพ็กกี ลี ขับร้องโดยโรเจอร์ วิลเลียมส์ ในปี ค.ศ. 1956 และกลายเป็นเพลงฮิตขึ้นถึงอันดับ 6 ของบิลบอร์ดฮอต 100 จากการขับร้องโดยบ็อบบี ดาริน ในปี ค.ศ. 1959
มะแข่น
มะแข่น ( Alston) ชื่อพื้นเมืองอื่น ๆ คือ มะกรูดตาพราหมณ์ (นครราชสีมา); กำจัดต้น, พริกหอม, หมากมาศ (กรุงเทพฯ); มะข่วง, มะแขว่น, บ่าแข่น (ภาคเหนือ); มะแข่น (ไทสิบสองพันนา); มะแขว่น (ลาว); ลูกระมาศ (ภาคกลาง); หมักข่วง (แม่ฮ่องสอน); มะเข่น, มะแข่สะ (กะเหรี่ยงแม่ฮ่องสอน) () เป็นพืชสมุนไพรสกุลเดียวกับพริกไทยเสฉวน (Sichuan pepper) ผลและใบใช้เป็นเครื่องเทศชูรสอาหาร โดยผลใช้ผลสดหรือผลแห้งหรือทั้งสองอย่าง แล้วแต่ชนิดอาหาร เช่น ลาบ หลู้ แกง และอาหารพื้นเมืองและอาหารท้องถิ่น เช่น ตำหวาย หลามบอน ตำน้ำพริก ฯลฯ มะแข่นมีรสชาติเผ็ด กลิ่นฉุนแต่หอม มีสรรพคุณทางยาคือสามารถแก้หวัดได้
ต้นและกิ่งเป็นหนาม ใบเป็นใบประกอบมีใบย่อย 6–8 คู่ ก้านใบสีแดง ใบย่อยรูปไข่หรือรูปรี ปลายแหลม ต้นที่เก็บเกี่ยวผลผลิตได้จะมีอายุตั้งแต่ 3–15 ปี ผลค่อนข้างกลมผลเล็ก ๆ ขนาดผลพริกไทย ผิวขรุขระ สีเขียว มีกลิ่นฉุน คล้ายกลิ่นเมล็ดผักชียี่หร่า ผลแก่เปลือกหุ้มเมล็ดสี แดง แก่จัดสีดำ ออกผลเดือนกันยายนถึงธันวาคม เมล็ดกลม ๆ ดำเป็นมัน ใช้เปลือกผลผสมชูรสอาหาร ใช้รากและเนื้อไม้ เป็นยาขับลมในลำไส้ ลดความดัน เป็นยาขับโลหิตระดูของสตรี ผลเป็นยาบำรุงหัวใจ บำรุงโลหิต บำรุงธาตุ พบมากหรือปลูกมากในเขตพื้นที่ หมู่บ้านผาสิงห์ บ้านผาหลัก บ้านปางส้าน บ้านยอด ตำบลยอด อำเภอสองแคว จังหวัดน่าน
มะแข่นถือได้ว่าเป็นพืชเศรษฐกิจอันดับต้น ๆ ของตำบลยอด ทางเทศบาลตำบลยอดจะมีการจัดงาน "วันมะแข่นหอมรสดี ชมวิถีชนเผ่า" ขึ้นเป็นประจำทุกปี โดยจะจัดในช่วงปลายเดือนพฤศจิกายนของทุกปี ในงานจะมีการออกร้านแสดงสินค้าพื้นเมือง และสินค้าที่แสดงถึงภูมิปัญญาชาวบ้านในตำบล ชมการแห่ขบวนรถบุปผชาติ การแสดงศิลปวัฒนธรรมพื้นบ้าน การประกวดธิดามะแข่น ร่วมชิมอาหารพื้นเมืองที่มีมะแข่นเป็นส่วนประกอบฟรี การเลี้ยงรับรองแขกผู้มีเกียรติแบบขันโตก และพบกับการแสดงมหรสพอีกมากมาย โดยงาน "วันมะแข่นหอมรสดี ชมวิถีชนเผ่า" ถือว่าเป็นอีกงานประเพณีสำคัญ ที่ได้รับการบรรจุอยู่ในปฏิทินท่องเที่ยวของจังหวัดน่าน
บลูฮาวาย (อัลบั้ม)
บลูฮาวาย () เป็นอัลบั้มชุดที่ 14 ของเอลวิส เพรสลีย์ จำหน่ายโดยอาร์ซีเอวิกเตอร์เรเคิดส์ ในระบบเสียงโมโนและสเตอริโอ LPM/LSP 2426 ออกขายเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1961 วันจำหน่ายที่แน่นอนยังเป็นข้อสงสัยว่าเป็นวันที่ 1 ตุลาคม หรือไม่ อัลบั้มบันทึกเสียงที่เรดิโอเรเคิดเดอร์สในฮอลลีวูดเมื่อวันที่ 21 - 23 มีนาคม ค.ศ. 1961 อัลบั้มติดชาร์ตอันดับ 1 ป็อปอัลบั้มส์ชาร์ตนาน 20 สัปดาห์ ถือเป็นอัลบั้มที่มียอดขายมากที่สุดของเขา และได้รับการยืนยันจาก RIAA ในระดับแผ่นเสียงทองคำขาว 3 แผ่น
วีทาลี อบาลาคอฟ
วีทาลี มีไฮโลวิช อบาลาคอฟ (; 13 มกราคม (ปฏิทินเก่า: 31 ธันวาคม) ค.ศ. 1906 ในเยนีเซยสก์ — 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1986 ในมอสโก) เป็นนักปีนเขาและนักประดิษฐ์ชาวโซเวียต/รัสเซีย
เขาเป็นพี่ชายของเยฟเกนี อบาลาคอฟ ผู้เป็นนักปีนเขาที่มีชื่อเสียงอีกคนหนึ่ง เขาสามารถนำการปีนเลนินพีคของโซเวียตได้สำเร็จเป็นคนแรกในปี ค.ศ. 1934 และได้ปีนภูเขาลูกนี้อีกสองครั้ง ในปี ค.ศ. 1936 เขายังได้ปีนข่านเทนกรี
ในปี ค.ศ. 1938 เขาและทีมงานของเขาคนอื่น ๆ ถูกจับกุมโดย NKVD และถูกควบคุมตัวเพื่อสืบสวนจนถึง ค.ศ. 1940 เขาถูกกล่าวหาว่า "โฆษณาชวนเชื่อต่อสาธารณชน" เกี่ยวกับเทคนิคการปีนเขาแบบตะวันตก และ "ลิดรอน" ความก้าวหน้าของนักปีนเขาภายในประเทศ และ "สายลับเยอรมัน" นักปีนเขาหลายคนที่ถูกจับกุมพร้อมกับวีทาลีถูกประหารชีวิต
ถือได้ว่าอบาลาคอฟได้ประดิษฐ์อุปกรณ์ต่าง ๆ เช่น camming devices ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1930 และ Abalakov thread และนวัตกรรมอุปกรณ์ปีนเขาอีกมากมาย
เขาได้รับเหรียญตรา Order of Lenin (1957) Order of the Badge of Honor (1972) และได้รับแต่งตั้งให้เป็น Honoured Master of Sports of the USSR (1943) และ Honoured Trainer of the USSR (1961)
ลาแมร์ (เดอบูว์ซี)
La mer, trois esquisses symphoniques pour orchestre - L 109 () หรือเรียกสั้นๆ ว่า ลาแมร์ () เป็นงานประพันธ์ดนตรีสำหรับบรรเลงด้วยวงออร์เคสตรา ผลงานของโกลด เดอบูว์ซี เริ่มแต่งในปี ค.ศ. 1903 ขณะเดอบูว์ซีอยู่ในฝรั่งเศส ใช้เวลาแต่งสองปี แล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1905 ที่เมืองอีสต์บอร์น ทางใต้ของเกาะอังกฤษแถบชายฝั่งช่องแคบอังกฤษ
การแสดงรอบปฐมทัศน์ของผลงานชิ้นนี้ บรรเลงโดยวง Orchestre Lamoureux ที่กรุงปารีสเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 1905 การแสดงรอบแรกได้รับการตอบรับจากผู้ชมไม่ดีนัก เนื่องจากนักดนตรีซักซ้อมการเล่นไม่เพียงพอ ประกอบกับชาวปารีสบางส่วนพากันต่อต้านพฤติกรรมส่วนตัวของเดอบูว์ซี ที่เพิ่งแยกทางจากเอ็มมา บาร์แดค นักร้องและภรรยาคนแรก ในเวลาต่อมา ผลงานชิ้นนี้กลับได้รับความชื่นชอบ และเป็นผลงานสำหรับออร์เคสตราของเดอบูว์ซี ที่ได้รับความนิยมมากที่สุด ได้รับการยกย่องว่าเป็นผลงานชิ้นเอกของเขา
เดอบูว์ซีประพันธ์งานชิ้นนี้จากความประทับใจในทัศนียภาพชายทะเล และยังได้รับอิทธิพลจากศิลปะและดนตรีตะวันออกของญี่ปุ่น ที่ได้ชมจากการแสดงนิทรรศการนานาชาติ Exposition Universelle 1900 ที่ปารีส เขาตั้งใจเรียกชื่อผลงานนี้ว่าเป็น "งานร่างดนตรีซิมโฟนิกสามชิ้น" () แทนที่จะระบุว่าเป็น "ซิมโฟนี" หรือ "ซิมโฟนิกโพเอ็ม"
ผลงานชิ้นนี้ แบ่งออกเป็น 3 มูฟเมนต์ ความยาวทั้งสิ้นประมาณ 24 นาที
ลาแมร์
ลาแมร์ ( แปลว่า The Sea, ทะเล) สามารถหมายถึง
น้ำใสใจจริง (นวนิยาย)
น้ำใสใจจริง เป็นนวนิยายไทย โดย ว.วินิจฉัยกุล ถ่ายทอดเรื่องราวเกี่ยวกับความผูกพันของนักเรียน นักศึกษากลุ่มหนึ่งซึ่งเป็นผู้บุกเบิกรุ่นแรกในรั้วมหาวิทยาลัยเปิดใหม่นอกกรุงเทพมหานคร แต่ละคนมาจากคนละที่ ต่างถิ่น ต่างความคิด และต่างนิสัย แต่ไม่มีวันทอดทิ้งกัน แม้ในยามเกิดปัญหา ความเป็นเพื่อนที่คอยช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ในยามทุกข์ยากก็คอยให้กำลังใจกัน ร่วมสุขร่วมทุกกัน มีความจริงใจมอบให้แก่กัน ก็จะสามารถฝ่าฟันอุปสรรคหรือปัญหามาด้วยกันได้
กลุ่มอาการเดอ เกอแวง
กลุ่มอาการเดอ เกอแวง () หรือโรคปลอกเอ็นกล้ามเนื้อเรเดียล สไตลอยด์อักเสบ () เป็นการอักเสบของปลอกเอ็นกล้ามเนื้อของเอ็นกล้ามเนื้อสองชิ้นที่ควบคุมการเคลื่อนไหวของนิ้วหัวแม่มือ
ตำบลร้องกวาง
ตำบลร้องกวาง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอร้องกวาง จังหวัดแพร่ เป็นที่ตั้งของที่ว่าการอำเภอ และสถานที่ราชการต่างๆ ของอำเภอร้องกวาง
ทิศเหนือติดต่อตำบลแม่ทราย อำเภอร้องกวาง ทิศตะวันออกติดต่อตำบลไผ่โทน อำเภอร้องกวาง ทิศใต้ติดต่อตำบลทุ่งศรี อำเภอร้องกวาง ทิศตะวันตกติดต่อตำบลแม่ยางฮ่อ อำเภอร้องกวาง
ตำบลร้องกวางแบ่งออกเป็น 13 หมู่บ้าน ได้แก่
แบ่งการปกครองเป็น 1 เทศบาลตำบล และ 1 องค์การบริหารส่วนตำบล คือ
ตำบลกลางเวียง
ตำบลกลางเวียง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน ตั้งอยู่บริเวณกึ่งกลางของพื้นที่อำเภอ เป็นศูนย์กลางความเจริญและที่ตั้งของสถานที่ราชการต่าง ๆ ของอำเภอเวียงสาแบ่งการปกครองออกเป็น 15 หมู่บ้าน ได้แก่
แบ่งการปกครองเป็น 2 เทศบาลตำบล ได้แก่
ตำบลขึ่ง
ตำบลกลางขึ่ง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของตัวอำเภอบนฝั่งซ้ายแม่น้ำน่านแบ่งการปกครองออกเป็น 7 หมู่บ้าน ได้แก่
แบ่งการปกครองเป็น 1 เทศบาลตำบล คือ เทศบาลตำบลขึ่ง มีพื้นที่ครอบคลุมตำบลขึ่งทั้งหมด
วอลซ์
วอลซ์ () เป็นการเต้นรำแบบพื้นเมืองในจังหวะ กำเนิดขึ้นในออสเตรียและเยอรมนี โดยพัฒนามาจากการเต้นลีลาศหมุนตัว เป็นการเต้นรำแบบคู่ชายหญิง คู่เต้นจะต้องเกาะแขนกันและสืบเท้าไปด้านข้างพร้อมกับหมุนตัวอย่างรวดเร็ว การที่คู่เต้นเกาะแขนกันนี้ก็เพื่อช่วยในการทรงตัว ทำให้นักเต้นไม่จำเป็นต้องกระโดดสูงเพื่อหมุนตัว เหมือนการเต้นหมุนตัวในสมัยก่อนหน้านั้น ถือกำเนิดขึ้นแถบแคว้นบาวาเรีย ราวทศวรรษ 1750 เรียกว่าการเต้น วอลต์เซอร์ (Waltzer)
การเต้นรำแบบวอลซ์นี้แตกต่างการเต้นแบบมินูเอตที่นิยมอยู่ก่อน ซึ่งคู่เต้นรำเพียงแค่แตะปลายนิ้วกันเท่านั้น การที่ชายหญิงต้องสัมผัสร่างกายอย่างใกล้ชิด โดยฝ่ายชายต้องโอบแขนไปรอบเอวของฝ่ายหญิง ทำให้เกิดคำวิพากษ์วิจารณ์ในช่วงแรก แต่ต่อมาการเต้นแบบนี้ก็ได้รับความนิยมไปทั่วทั้งกรุงเวียนนา เมื่อราวทศวรรษ 1770
ในศตวรรษที่ 19 ได้มีผู้เรียกจังหวะดนตรีที่ใช้ในการเต้นวอลซ์ ว่า ดนตรีวอลซ์
มิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนล
มิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนล () เป็นการจัดประกวดความงามเวที 1 ของโลกดำเนินการโดย D’ Touch International s Sdn Bhd Foundation มิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนลจัดประกวดครั้งแรกที่ประเทศมาเลเซีย
ปัจจุบันผู้ที่ดำรงตำแหน่งมิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนลคือ นางสาว แคทยา ยากิโมวา จากประเทศรัสเซีย
การประกวดเวทีมิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนลนั้นได้เริ่มจัดการประกวดตั้งแต่ปี 2536 โดย ดาตุก โออิ แดนนี จัดขึ้นเพื่อเฟ้นหาสาวงามไปเป็นทูตประชาสัมพันธ์การท่องเที่ยวให้กับประเทศมาเลเซียและประเทศของผู้ที่ได้ตำแหน่งในปีนั้น การประกวดเวทีมิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนลนั้นส่วนมากจะจัดขึ้นที่ประเทศมาเลเซีย และที่ประเทศจีน
การประกวดมิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนลไม่ได้มีการจัดประกวดในปี 2542, 2544, 2545, 2546, 2551, 2552, 2556 และปี 2557
การจัดประกวดทีมิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนลนั้น จะมีการจัดประกวดคล้ายกับเวทีการประกวดนางงามทั่วไปคือ จะมีการเก็บคะแนนระหว่างการทำกิจกรรมการจัดประกวด และมีการประกาศตำแหน่งต่างๆในการแข่งรอบสุดท้าย และในปี 2558 ได้กำหนดให้ผู้ชนะและรองอันดับต่าง ๆ โดยบางปีจะมีการแยกจัดการประกวด ซึ่งมีตำแหน่งต่างๆ สัญลักษณ์สี
ฟรันซิสโก บาราโย
ฟรันซิสโก อันโตเนียว "ปันโช" บาราโย (; 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1910 - 30 สิงหาคม ค.ศ. 2010) เป็นนักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินาตำแหน่งกองหน้า เขาร่วมเล่นกับฟุตบอลทีมชาติอาร์เจนตินา ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1930 ถึง 1937 เขาเป็นผู้ร่วมเข้าแข่งขันกับทีมอาร์เจนตินาในฟุตบอลโลก 1930 เมื่ออายุได้ 20 ปีในขณะนั้น ถือเป็นผู้เล่นที่อายุน้อยที่สุดในการแข่งขันครั้งนั้น ในอาชีพของเขาชนะ 3 การแข่งขันกับสโมสรโบกาจูเนียส์ ทำประตูได้ 194 ประตู ถือเป็นผู้ทำประตูได้สูงสุดของสโมสรเป็นอันดับที่ 2
บาราโยเสยชีวิตในบ้านเกิดที่ลาปลาตา เมื่อวันที่ 30 สิงหาคม ค.ศ. 2010 มีอายุ 100 ปี ถือเป็นผู้ร่วมเข้าแข่งขันฟุตบอลโลก 1930 คนสุดท้ายที่เสียชีวิต
ซิมโฟนีหมายเลข 8 (ชูเบิร์ท)
ซิมโฟนีหมายเลข 8 ในบันไดเสียง บี ไมเนอร์ () เป็นผลงานประพันธ์ของฟรันทซ์ ชูเบิร์ท เริ่มแต่งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1822 แต่แล้วเสร็จเพียงสองมูฟเมนต์ จากทั้งหมดสี่มูฟเมนต์ ส่วนสองมูฟเมนต์ที่เหลือชูเบิร์ทเพียงเขียนร่างไว้ แต่ไม่ได้แต่งต่อจนเสร็จ ทั้งที่เขายังมีชีวิตอยู่ และยังประพันธ์ผลงานชิ้นอื่นๆ ต่อมาอีก 6 ปี ทำให้ซิมโฟนีชิ้นนี้ถูกเรียกว่าเป็น "ซิมโฟนีที่ยังแต่งไม่เสร็จ" (; )
ชูเบิร์ทแต่งซิมโฟนีบทนี้เพื่ออุทิศให้กับชุมชนดนตรีแห่งเมืองกราซ (Graz Music Society) ที่มอบประกาศนียบัตรเพื่อเป็นเกียรติให้กับเขาในปี ค.ศ. 1823 โดยให้มูฟเมนต์แรกอยู่ในจังหวะ 3/4 มูฟเมนต์ที่สองอยู่ในจังหวะ 3/8 ส่วนมูฟเมนต์ที่สาม เขาร่างสกอร์สำหรับเปียโนแล้วเสร็จในจังหวะ 3/4 และร่างสกอร์ฉบับสมบูรณ์สำหรับวงออร์เคสตราค้างไว้เพียง 2 หน้า ปัจจุบันยังไม่พบหลักฐานว่าชูเบิร์ทได้ร่างมูฟเมนต์ที่สี่ไว้หรือไม่
สองมูฟเมนต์ที่ชูเบิร์ทแต่งเสร็จสมบูรณ์ ประกอบด้วย
บางครั้ง อาจเรียกซิมโฟนีฉบับนี้ว่า "ซิมโฟนีหมายเลข 7" เนื่องจากซิมโฟนีหมายเลข 7 ในบันไดเสียง อี เมเจอร์ ที่เขาแต่งค้างไว้ก่อนหน้าตั้งแต่ปี ค.ศ. 1821 ก็ยังไม่เสร็จเช่นกัน ผลงานชิ้นสมบูรณ์ชิ้นสุดท้ายของชูเบิร์ท คือ ซิมโฟนีหมายเลข 6 (ในบันไดเสียง ซี เมเจอร์)
เหมา มาลินี
เหมา มาลินี ("เห-มา"; ; ) เกิดเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2491 เป็นนักแสดงบอลลีวูดเชื้อสายทมิฬ สามีของเธอ คือ ธรรมเมนทร ตัวเธอมีบุตร 3 คน เป็น ชาย 2 หญิง 1 คือ ซันนี่ เทโอล บ๊อบบี้ เทโอล และ อีศา เทโอล มีผลงานภาพยนตร์ที่สำคัญของเหมา คือ โชเล่ย์ และ baabul
Online deliberation
การพิเคราะห์ออนไลน์ คือ วาระที่เข้าร่วมเกี่ยวกับการเกิดใหม่ของ การปฏิบัติ,การวิจัย และซอร์แวร์ซึ่งทุ่มเทและ มีเป้าหมายในการสนทนาเจาะจงผ่านทางอินเทอร์เน็ต ซึ่งจะคล้ายกับ e-democracy แต่ไม่ใช่ e-democracy โดยตรง
การพิเคราะห์ออนไลน์ เป็นสหวิทยาการ และมีการปฏิบัติเช่นการให้คำปรึกษาออนไลน์ การมีสวนร่วมออนไลน์, มีการตรวจสอบ deliberative ออนไลน์, การอำนวยความสะดวกออนไลน์ , ชุมชนวิจัยออนไลน์, การโต้ตอบกับ e-learning, บอร์ดสนทนาสาธารณะในอินเทอร์เน็ต,การคุยแบบออนไลน์, การตัดสินใจกลุ่มที่ใช้ซอฟต์แวร์ร่วมกันและการสื่อสารคอมพิวเตอร์ ในรูปแบบอื่นๆ
งานในความพยายามเหล่านี้จะเชื่อมโยงกันโดยความท้าทายของการใช้สื่ออิเล็กทรอนิกส์ในทางที่มีความคิดลึกซึ่งเพื่อเพิ่มความเข้าใจ
มีการเปิดวาระการประชุมในเรื่องของการพิจารณาเรื่อง การพิเคราะห์ทางออนไลน์ระหว่างประเทศซึ่งจัดขึ้นที่ Carnegie Mellon University ในปี 2003, Stanford University ในปี2005และ University of California, Berkeley ในปี 2008
การประชุมต่อไปจะจัดขึ้นที่มหาวิทยาลัยลีดส์, มิถุนายน 30 - 2 กรกฎาคม 2010 ผู้เข้าร่วมประชุมของปี 2005 การประชุมโหวตเพื่อสร้างสังคมระหว่างประเทศเพื่อพิจารณาออนไลน์ แต่ไม่มีองค์กรอย่างเป็นทางการ
กิจกรรมอื่น ๆ ที่น่าสนใจได้รับการสนับสนุนจาก Online deliberative Democracy Consortium
คาบสมุทรโบโซ
คาบสมุทรโบโซ () เป็นคาบสมุทรในจังหวัดชิบะ บนเกาะฮนชู ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของอ่าวโตเกียว แบ่งอ่าวโตเกียวออกจากมหาสมุทรแปซิฟิก
พื้นที่ส่วนมากของคาบสมุทรเป็นเนินสูง บางพื้นที่มีความสูงกว่า 400 เมตร จากระดับน้ำทะเล ทางทิศตะวันตกของคาบสมุทรเป็นเขตที่อยู่อาศัย มีเมืองสำคัญคือ เมืองคิซาราซุ มีสะพานข้ามอ่าวโตเกียว (Tokyo Bay Aqua-Line) เชื่อมต่อระหว่างเมืองคาวาซากิ จังหวัดคานางาวะ กับเมืองคิซาราซุ จังหวัดชิบะ ทางตะวันออกของคาบสมุทรเป็นพื้นที่ราบชายฝั่งทะเล มีแม่น้ำสายสั้น ๆ เหมาะสำหรับการปลูกข้าว
เศรษฐีไซ่ง่อน
เศรษฐีไซ่ง่อน (ชื่อวิทยาศาสตร์: Ophiopogon jaburan Lodd) เป็นพืช ปลูกเป็นไม้ประดับกลุ่มว่านเศรษฐี มักตั้งโชว์ในห้องรับแขกเป็นเกียรติแก่เจ้าของบ้าน จัดเป็นประเภทไม้ล้มลุก แตกกอ ความสูง 0.35 เมตร ขนาดทรงพุ่ม 0.3 เมตร ลำต้นเป็นเหง้าอยู่ใต้ดิน รากเหมือนแฝกหอม
ใบสีเขียวและขาว ใบมีรูปแคบยาว เหมือนว่านเศรษฐีขอดทรัพย์ แต่ปลายใบไม่ขอด ขนาดกว้าง 1-2 เซนติเมตร ยาว40-50 เซนติเมตรปลายใบแหลม โคนใบแคบ ขอบใบเรียบเป็นเส้นขาว ด้านบนเส้นกลางใบ และเส้นใบเป็นร่องเล็กน้อย สีขาวหม่น แผ่นใบสีเขียว ดอกออกสีขาวชูก้านขึ้นสูง
ชอบแสงปานกลางถึงแสงแดดจัด ขยายพันธุ์โดยการแยกหน่อ หรือใช้ต้นอ่อนที่เกิดจากไหลไปปลูกใหม่
พรรคเสรีนิยมแห่งออสเตรเลีย
พรรคเสรีนิยมแห่งออสเตรเลีย ( หรือย่อว่า LIB) ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2487 เพื่อมาแทนพรรครวมใจออสเตรเลีย ส่วนใหญ่พรรคเสรีนิยมจะทำงานร่วมกับพรรคชาติออสเตรเลีย มีนายแมลคัม เทิร์นบุลล์ นายกรัฐมนตรีออสเตรเลีย คนปัจจุบัน เป็น หัวหน้าพรรคและ นางจูลี บิชช็อป รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ เป็น รองหัวหน้าพรรค
ภาษีคาร์บอน
ภาษีคาร์บอน () เป็นภาษีสิ่งแวดล้อมที่จัดเก็บเนื่องจากคาร์บอนที่เป็นส่วนประกอบของเชื้อเพลิง อะตอมของคาร์บอนจะประกอบอยู่ในเชื้อเพลิงฟอสซิล (ถ่านหิน ปิโตรเลียม และก๊าซธรรมชาติ) และเมื่อถูกเผาไหม้จะปล่อยออกมาในรูปแบบของคาร์บอนไดออกไซด์ (CO) เปรียบต่างกับพลังงานในรูปแบบอื่นเช่น พลังงานลม พลังงานแสงอาทิตย์ พลังงานน้ำ และ พลังงานนิวเคลียร์ ที่ไม่ได้เปลี่ยนไฮโดรคาร์บอนกลายมาเป็นคาร์บอนไดออกไซด์
ในทางเศรษฐกิจและนโยบาย ภาษีคาร์บอนได้เพิ่มการแข่งขันเพื่อช่วยพลังงานทางเลือกประเภทอื่น
ลุยส์ บาร์รากัน
ลุยส์ บาร์รากัน มอร์ฟิน () (9 มีนาคม ค.ศ. 1902 - 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1988) เขาเกิดที่เมืองกวาดาลาฮารา ประเทศเม็กซิโก ถือเป็นสถาปนิกคนสำคัญของเม็กซิโกในศตวรรษที่ 20
เขาศึกษาทางด้านวิศวกรรมศาสตร์ จบการศึกษาที่ Escuela Libre de Ingenieros ในกวาดาลาฮารา ในปี ค.ศ. 1923 และฝึกหัดด้านสถาปัตยกรรมศาสตร์ด้วยตัวเอง หลังจากศึกษาจบ เขาเดินทางไปหลายที่ ทั้งในสเปน ฝรั่งเศส (ที่นี่เขาเข้าฟังคำบรรยายของเลอกอร์บูซีเย) และโมร็อกโก ขณะที่อยู่ในฝรั่งเศสเขาได้รู้จักงานเขียนของแฟร์ดินองด์ บัค นักเขียนชาวเยอรมัน-ฝรั่งเศส ทั้งยังเป็นดีไซเนอร์ละศิลปิน ที่จะมีอิทธิพลต่อบาร์รากันในอนาคต เขาออกแบบด้านสถาปัตยกรรมที่เมืองกวาดาลาฮารา ตั้งแต่ปี 1927-1936 และเม็กซิโกซิตีหลังจากนั้น ผลงานที่กวาดาลาฮารา เขาได้ทำงานออกแบบบ้านหลายหลัง ในเขตโกโลเนียอาเมริกา (Colonia America) ที่ปัจจุบันคือดาวน์ทาวน์ในกวาดาลาฮารา
ผลงานการออกแบบที่โดดเด่นของเขา สามารถพบได้ในงานออกแบบภายในที่พักอาศัยและการออกแบบน้ำพุ ที่มีรูปแบบเป็นกำแพงสีสัน ที่เขาใช้องค์ประกอบและดัดแปลงมาจากอาคารแบบเม็กซิโก
เขาทำงานอยู่หลายปี จนในปี ค.ศ. 1975 เขาได้เกียรติให้แสดงผลงานในพิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่ ที่นิวยอร์ก และในปี 1980 เขาได้รับรางวัลพริตซ์เกอร์ ถือเป็นคนที่ 2 ที่ได้รับรางวัลนี้ บ้านและสตูดิโอของเขา ที่สร้างในปี ค.ศ. 1948 ในเม็กซิโกซิตี อยู่ในพื้นที่มรดกโลกของยูเนสโกในปี 2004
สงครามครั้งสุดท้ายของสาธารณรัฐโรมัน
สงครามครั้งสุดท้ายของสาธารณรัฐโรมัน หรือเรียก สงครามกลางเมืองของแอนโทนี หรือ สงครามระหว่างแอนโทนีกับออกเตเวียน เป็นสงครามกลางเมืองโรมันครั้งสุดท้ายในสมัยสาธารณรัฐ เป็นสงครามระหว่างคลีโอพัตรา (โดยมีมาร์ค แอนโทนีสนับสนุน) และออกเตเวียน หลังจากวุฒิสภาโรมันประกาศสงครามต่อราชินีคลีโอพัตรา แอนโทนีซึ่งเป็นทั้งคนรักและพันธมิตรของนาง ทรยศต่อโรมและเข้าร่วมสงครามโดยถือฝ่ายคลีโอพัตรา หลังจากชัยอย่างเด็ดขาดของออกเตเวียนในยุทธนาวีที่อักติอูง คลีโอพัตราและแอนโทนีถอยทัพไปอเล็กซานเดรีย ที่ซึ่งออกเตเวียนล้อมเมืองไว้จนศัตรูทั้งสองกระทำอัตวินิบาตกรรม
หลังสงครามยุติ ออกเตเวียนนำสันติภาพมาสู่รัฐโรมันซึ่งตกอยู่ในภาวะสงครามกลางเมืองมาเป็นเวลานับศตวรรษ ออกเตเวียนกลายมาเป็นบุคคลทรงอำนาจที่สุดในโลกโรมัน และวุฒิสภาแต่งตั้งให้เขาเป็นจักรพรรดิออกัสตัส เมื่อ 27 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์ทรงเป็นจักรพรรดิโรมันพระองค์แรก และเปลี่ยนรูปแบบสาธารณรัฐซึ่งปกครองระบอบคณาธิปไตย/ประชาธิปไตย มาเป็นจักรวรรดิโรมัน ซึ่งมีการปกครองแบบอำนาจนิยม
สงครามนี้ยังเป็นจุดเริ่มต้นของสันติภาพโรมัน ซึ่งเป็นยุคแห่งสันติภาพและเสถียรภาพของทวีปยุโรปที่ยืนยาวที่สุดในประวัติศาสตร์เท่าที่มีบันทึก
ความรำคาญ
ความรำคาญ เป็นอาการด้านจิตใจที่ไม่รู้สึกพอใจในลักษณะที่รู้สึกมีผลทำให้เกิดความหงุดหงิด โมโห และกวนใจ ทำให้เกิดอารมณ์ต่าง ๆ เช่น ไม่พอใจและโกรธ
มีหลายสาเหตุที่กระตุ้นให้เกิดความน่ารำคาญ แต่ละคนมีเกิดภาวะรำคาญแตกต่างกัน มีความพยายามที่จะวัด ศึกษาด้านจิตวิทยาเกี่ยวกับความรำคาญ มักขึ้นอยู่กับประเด็นของการประเมินของแต่ละคน สิ่งกระตุ้นทำให้จากอารมณ์เป็นกลางในช่วงแรก หรือแม้ก็ทั่งพึงพอใจ สามารถทำให้เกิดความน่ารำคาญจะการกระทำซ้ำต่อเนื่อง อย่าง บางคนอาจจะเผชิญกับปรากฏการณ์ในสื่ออย่างเช่นดนตรีป็อป โฆษณา และจิงเกิลโฆษณา ที่เมื่อเปิดถี่อย่างต่อเนื่องหลาย ๆ ครั้ง ในช่วงเวลาตั้งแต่หลายสัปดาห์หรือหลายเดือน
ในการศึกษาใน "International Journal of Conflict Management" พบว่ามีบางคนตอบโต้ในความรำคาญ โดยทำให้ผู้อื่นรับรู้ และจะเพิ่มระดับมากขึ้นเมื่อพวกเขาพบว่าปัญหายังไม่ได้แก้ไข และคนเหล่านั้นมีโอกาสมากที่จะโทษในสิ่งที่ก่อให้เกิดความรำคาญกับพวกเขา
ทะเลสาบหนองหาน
ทะเลสาบหนองหาน หรือ หนองหานหลวง เป็นทะเลสาบน้ำจืดขนาดใหญ่ที่สุดของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศ เป็นรองจากบึงบอระเพ็ด ตั้งอยู่บริเวณอำเภอเมืองสกลนคร อำเภอโพนนาแก้ว จังหวัดสกลนคร มีเนื้อที่กว่า 77,000 ไร่ หรือ (123.2 ตารางกิโลเมตร)ความลึกเฉลี่ยประมาณ 2.0–10.0 เมตร เป็นแหล่งเพาะพันธุ์ปลาน้ำจืด นกน้ำ พื้นที่ชุ่มน้ำที่สำคัญของประเทศไทย สันนิษฐานว่าหนองหารเกิดจากการยุบตัวของแผ่นเปลือกโลกอันเนื่องมาจากการถูกชะล้างของชั้นหินเกลือใต้ดินจนเกิดโพรงขนาดใหญ่ และเกิดการพังทลายยุบตัวลงเป็นหนองน้ำในเวลาต่อมา ตามคติความเชื่อของชาวสกลนคร หนองหาร เป็นผลจากการกระทำของพญานาค สืบเนื่องมาจากการกระทำอันผิดทำนองคลองธรรมของชาย-หญิง ในตำนานผาแดง นางไอ่
ทะเลสาบหนองหานประกอบด้วยเกาะน้อยใหญ่มากกว่า 30 เกาะ เกาะที่ขนาดใหญ่ที่สุดคือ เกาะดอนสวรรค์ โดยมีพุทธสถานโบราณภายในเกาะ