hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ซีทีทีเรเคิดส์
ZTT Records อีกชื่อหนึ่ง "Zang Tumb Tuum" และ "Zang Tuum Tumb" เป็นค่ายเพลงของ เทรวอร์ ฮอร์น แห่งวงเยส เดอะบั๊กเกิลส์ และ ดิอาร์ตออฟน็อยส์ ก่อตั้งในปี 1983 พอล มอเรย์ และ เทรวอร์ ฮอร์น โดยมี ซิงเกิ้ลแรก บีทบอกซ์ เป็นเพลงแรกที่ออกจำหน่ายในค่ายเพลงนี้ และ ศิลปินที่อยู่สังกัดในยุค 80s 808 สเตจ, Propaganda 
Frankie Goes to Hollywood, Andrew Poppy, Das Psych-Oh Rangers, Roy Orbison, Grace Jones, Nasty Rox Inc, Hoodlum priest, Anne Pigalle
เฮนรี ริช เอิร์ลที่ 1 แห่งฮอลแลนด์
เฮนรี ริช เอิร์ลแห่งฮอลแลนด์ที่ 1 (ภาษาอังกฤษ: Henry Rich, 1st Earl of Holland) (19 สิงหาคม ค.ศ. 1590 - 9 มีนาคม ค.ศ. 1649) เฮนรี ริชเป็นขุนนางและนักการทหารชาวอังกฤษ เฮนรี ริชเกิดเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม ค.ศ. 1590 เป็นบุตรของโรเบิร์ต ริช เอิร์ลแห่งวอริคที่ 1และเพ็นนิโลพี เดเวอโรซ์ และป็นน้องชายของ โรเบิร์ต ริช เอิร์ลแห่งวอริคที่ 2 และเริ่มรับราชการเป็นนายทหาร ในปี ค.ศ. 1610 ในราชสำนักและไม่นานก็ได้เป็นคนโปรดของพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แต่ในที่สุดก็สิ้นสุดลงเมื่อพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 ขึ้นครองราชย์
เฮนรี ริชได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น “เอิร์ลแห่งฮอลแลนด์” ในปี ค.ศ. 1624 และในที่สุดก็ได้เป็นนายทัพฝ่ายนิยมกษัตริย์ในสงครามกลางเมืองอังกฤษ แต่ต่อมาถูกจับได้และถูกประหารชีวิตเมื่อวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 1649 ในข้อหากบฏต่อแผ่นดิน
ง้าวมังกรเขียว
บทความนี้เป็นบทความเกี่ยวกับ "ง้าวมังกรเขียว (อาวุธคู่กาย กวนอู)" หากต้องการดูบทความเกี่ยวกับอาวุธประเภทนี้ ดูที่ "ง้าว"
ง้าวมังกรเขียว () เป็นอาวุธโบราณและเป็นอาวุธคู่กายของกวนอูหนึ่งในห้าทหารเสือแห่งจ๊กก๊กเมื่อกวนอูตายในปีค.ศ. 219 ลิบองได้นำง้าวมังกรเขียวกลับมายังง่อก๊กและซุนกวนได้มอบง้าวนี้แก่พัวเจี้ยงต่อมาพัวเจี้ยงได้นำง้าวนี้ออกไปรบกับกวนหินลูกชายของกวนอูและกวนหินได้ฟันพัวเจี้ยงตายและนำง้าวมังกรเขียวกลับคืนมา
บีทบอกซ์ (เพลง)
บีทบอกซ์ (Beat Box) เป็นซิงเกิลของ ดิอาร์ตออฟน็อยส์ ออกจำหน่าย ในปี พ.ศ. 2527 จากอัลบั้มอีพี Into Battle with the Art of Noise เป็นเพลงแรกที่ออกจำหน่ายในค่ายซีทีที เรคคอร์ดส์
ถ้ำมั่วเกา
ถ้ำมั่วเกา (, "มั่วเกาคู") ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองตุนหวง มณฑลกานซู่ ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน ในอดีตเป็นหนึ่งในจุดค้าขายและแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมที่สำคัญในเส้นทางสายไหม ภายในถ้ำงดงามด้วยพุทธศิลป์จีนทั้งพระพุทธรูป และจิตรกรรมฝาผนัง ที่มีอายุกว่า 1,000 ปี ปัจจุบันได้ร่วมกันลงทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
ถ้ำมั่วเกาพร้อมด้วยถ้ำหลงเหมิน และถ้ำยฺหวินกัง เป็นที่ที่รู้จักกันดีในจีนในฐานะเป็นแหล่งที่มีปฏิมากรรมโบราณอันงดงาม
ถ้ำมั่วเกาได้ลงทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 11 เมื่อปี พ.ศ. 2530 ที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังนี้
เจมส์ แกรม มาร์ควิสแห่งมอนท์โรสที่ 1
เจมส์ แกรม มาร์ควิสแห่งมอนท์โรสที่ 1 () (25 ตุลาคม ค.ศ. 1612 - 21 พฤษภาคม ค.ศ. 1650) เจมส์ แกรม มาร์ควิสเป็นขุนนางและนักการทหารชาวสกอต เจมส์ แกรมเกิดเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1612 เป็นบุตรของจอห์น แกรม เอิร์ลแห่งมอนท์โรสที่ 4 และแมรี รูธเว็น ต่อมาก็สมรสกับแม็กดาเลน คาร์เนกี
เจมส์ แกรมเริ่มเข้าสงครามโดยการต่อสู้ข้างกลุ่มพันธสัญญาสกอตแลนด์ในสงครามสามอาณาจักร แต่ต่อมาหันไปสนับสนุน พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 เมื่อสงครามกลางเมืองอังกฤษก่อตัวขึ้น ระหว่าง ค.ศ. 1644 ถึง ค.ศ. 1646 และอีกครั้งใน ค.ศ. 1650 เจมส์ แกรมเข้าต่อสู่ในฝ่ายนิยมกษัตริย์ ในที่สุดก็ถูกจับได้และถูกลงโทษโดยการแขวนคอโดยฝ่ายรัฐสภา
หลี่ เสียน (เจ้าชายแห่งราชวงศ์ถัง)
องค์ชายหลี่เสียน ( , ค.ศ. 653-684) โอรสองค์ที่ 6 ใน จักรพรรดิถังเกาจง และเป็นโอรสองค์ที่ 2 ในพระนาง บูเช็กเทียน ประสูติเมื่อ ค.ศ. 653 (พ.ศ. 1196) เมื่อหลี่หงพระเชษฐาซึ่งเป็นรัชทายาทได้สิ้นพระชนม์ลงในปี ค.ศ. 675 (พ.ศ. 1218) ขณะพระชนม์เพียง 23 พรรษาหลี่เสียนจึงขึ้นเป็นองค์รัชทายาทแทนดำรงตำแหน่งอยู่ได้ 8 ปีก็ถูกถอดในปี ค.ศ. 683 ก่อนถังเกาจงสวรรคตได้ไม่นานขณะพระชนม์ได้ 30 พรรษาโดยทรงถูกเนรเทศไป เสฉวน และสิ้นพระชนม์ที่นั้นในปีต่อมาขณะพระชนม์ได้ 31 พรรษา
ถ้ำยฺหวินกัง
ถ้ำผายฺหวินกัง (, "ยฺหวินกังฉือคู") คือแหล่งมรดกโลกที่ตั้งอยู่ในเขตเมืองต้าถง มณฑลฉ่านซี ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นสถานที่ที่มีถ้ำน้อยใหญ่จำนวนกว่า 252 ถ้ำ และแต่ละถ้ำยังเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปกว่า 51,000 องค์ ถ้ำผาแห่งนี้ได้แสดงถึงยุคทองทางพุทธศาสนาของจีนในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 5 และ 6 ได้อย่างชัดเจน
ถ้ำยฺหวินกังจัดว่าเป็น 1 ใน 3 แหล่งปฏิมากรรมโบราณ ที่มีชื่อเสียงที่สุดในจีน อันประกอบด้วยถ้ำมั่วเกา ถ้ำหลงเหมิน และถ้ำยฺหวินกัง
ถ้ำยฺหวินกังได้ลงทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 25 เมื่อปี พ.ศ. 2544 ที่กรุงเฮลซิงกิ ประเทศฟินแลนด์ ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังนี้
แหล่งขุดค้นทางโบราณคดีมนุษย์ปักกิ่ง โจวโข่วเตี้ยน
แหล่งขุดค้นทางโบราณคดีมนุษย์ปักกิ่ง โจวโข่วเตี้ยน (, "โจวโข่วเตี้ยนเป่ยจิงเหรินอี๋จี่") คือแหล่งมรดกโลกที่ตั้งอยู่ในเขตกรุงปักกิ่ง ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นแหล่งขุดค้นพบกระดูกของมนุษย์ปักกิ่ง ซึ่งมีชีวิตอยู่ประมาณ 200,000 ถึง 750,000 ปีก่อน ค้นพบครั้งแรกเมื่อราวปี พ.ศ. 2464 - 2466 (ค.ศ. 1921 - 1923) โดยนักธรณีวิทยาชาวสวีเดน โยฮัน กันเนอร์ อันเดอส์สัน (Johan Gunnar Andersson)
แหล่งขุดค้นทางโบราณคดีมนุษย์ปักกิ่ง โจวโข่วเตี้ยนได้ลงทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 30 เมื่อปี พ.ศ. 2530 ที่กรุงวิลนีอุส ประเทศลิทัวเนีย ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังนี้
หยวนอินเกอ
หยวนอินเกอ( เป็นเพียงเรื่องเล่า) เป็นบุคคลที่เล่าว่าเป็นบรรพบุรุษของพระลีกุน กำเนิดที่ประเทศจีน มีตำแหน่งเป็นขุนนาง สมัยต้นราชวงศ์หยวน(1240-1300) สมัยกุบไลข่าน
มีลูกหลานดังนี้
ลูก หยวนต้า1260-1350
หลาน หยวนต้า 1296-1370
เหลน หยวนต้า1319-1401
โหลน ท่านผู้เฒ่าอายุยืน หยวนเจี๋ย 1352-1456
ลูกของโหลน ท่านผู้เฒ่าอายุยืน เฉินกงจั้ง 1409-1609
หลานของโหลน นักพรตหง1463-1524
เหลนของโหลน ข้าราชการซิน1500-1567
โหลนของโหลน อาฮ่ง 1519-1601
ลูกของโหลนของโหลน อาตัง1540-1605
หลานของโหลนของโหลน อาตั่ง1570-1662
เหลนของโหลนของโหลน อาเทีย1605-1650
โหลนของโหลนของโหลน อาเหวิน 1641-1705
ลูกของโหลนของโหลนของโหลน(อพยพมาเกาหลี)เฉินซิ่ว 1770-1829
หลานของโหลนของโหลนของโหลน บีนั่ม 1810-1879
เหลนของโหลนของโหลนของโหลน หลี่จาง 1873-1972
โหลนของโหลนของโหลนของโหลน ลีกุน 1906-
เขาหลู
เขาหลู () คือแหล่งมรดกโลกที่ตั้งอยู่ในมณฑลเจียงซี ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นหนึ่งในสถานที่ศูนย์กลางทางจิตวิญญาณทั้งศาสนาพุทธ ลัทธิขงจื๊อ และลัทธิเต๋า ของวัฒนธรรมจีน
เขาหลูได้ลงทะเบียนเป็นมรดกโลกภายใต้ชื่อ "อุทยานแห่งชาติเขาหลู" ในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 20 เมื่อปี พ.ศ. 2539 ที่เมืองเมรีดา ประเทศเม็กซิโก ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังนี้
ประเพณีกองข้าวนาเกลือ
ประเพณีกองข้าวนาเกลือ หรือ ประเพณีกองข้าวเมืองพัทยา (งานกองข้าวพัทยา, งานกองข้าวพัทยา นาเกลือ)มักมีผู้นิยมเรียกกันแตกต่าง สลับไปมา เนื่องจากพื้นที่ของเมืองพัทยาครอบคลุมหลายอำเภอ รวมถึง อำเภอนาเกลือ ซึ่งเป็นที่ ที่มีชื่อเสียงของเรื่องงานประเพณีกองข้าว อีกที่หนึ่งของจังหวัดชลบุรี จะมีการจัดเป็นประจำทุกปี เพื่อเป็นการร่วมกันส่งเสริมขนบธรรมเนียมประเพณีไทยของเมืองพัทยา ให้นักท่องเที่ยวได้รู้จักประเพณีอันดีงาม และ เป็นการสืบสานวัฒนธรรมประเพณีของไทยให้คงอยู่สืบไป และ งานประเพณีกองข้าวนาเกลือมักนิยมจัดขึ้นทุกปี (ต่อจากงานวันไหลพัทยา) ซึ่งเป็นช่วงเดือนของ"เทศกาลสงกรานต์" และจะมีประชาชนและนักท่องเที่ยวต่างชาติจากทุกพื้นที่เดินทางมาท่องเที่ยวและเล่นน้ำ"สงกรานต์" ที่เมืองพัทยาเป็นจำนวนมาก รวมถึงการร่วมสืบสานวัฒนธรรมในงานประเพณีกองข้าว ในพื้นที่จังหวัดชลบุรี ที่เป็นจังหวัดเดียวที่นิยมจัดงานประเพณีกองข้าวอันเลื่องชื่อกำหนดการจัดงานประเพณีกองข้าว :
มักนิยมจัดขึ้นในวันที่ 20 เมษายน(ของทุกปี)
สถานที่จัดงานประเพณีกองข้าวเมืองพัทยา :
งานกองข้าวนาเกลือ วันที่ 20 เมษายน บริเวณสวนสาธารณะลานโพธิ์ อ.นาเกลือ
สถานที่จัดงานประเพณีกองข้าว จังหวัดชลบุรี :
งานประเพณีสงกรานต์ศรีมหาราชาและประเพณีกองข้าว วันที่ 19 - 21 เมษายน บริเวณสวนสาธารณะเกาะลอย อ.เภอศรีราชา
ภายในงาน ประเพณีกองข้าว นาเกลือ จะมีกิจกรรมให้ร่วมสนุกมากมาย อาทิเช่น การแข่งขันยิงหนังสติ๊ก,แข่งขันตะกร้อลอดบ่วง,แข่งขันปริศนาคำกลอน (ทายโจ๊ก), เล่นเกม-ทายปัญหา, มวยทะเล, การแสดงศิลปะการต่อสู้, ปีนเสาน้ำมัน ในช่วงเย็นในส่วนของการจัดพิธีเวลา 18.00 น. จะมีพิธีบวงสรวงกองข้าวและขบวนแห่ นางฟ้า เทวดา ขบวนแห่ผีป่า, การออกร้านอาหารของชุมชนและหน่วยงานราชการ, การแสดงดนตรีลูกทุ่งต่างๆ ฯลฯ
เคลลี คาร์ลสัน
เคลลี คาร์ลสัน () เกิดเมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1976 เป็นนักแสดง นางแบบชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักในบทบาท คิมเบอร์ เฮนรี ใน "Nip/Tuck"
บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี
บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี () หรือ หมู่เกาะชาโกส เป็นอาณานิคมโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร ตั้งอยู่ในมหาสมุทรอินเดีย ซึ่งอยู่ครึ่งทางระหว่างแอฟริกากับอินโดนีเซีย อาณาเขตครอบคลุมอะทอลล์ทั้ง 6 แห่งที่เชื่อมต่อถึงกัน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะชาโกส มีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 60 ตารางกิโลเมตร เกาะที่ใหญ่ที่สุดคือเกาะดีเอโกการ์ซีอา ซึ่งเป็นสถานที่ตั้งของกองกำลังผสมสหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกา
ธนญชัย ศรศรีวิชัย
ธนญชัย ศรศรีวิชัย (ต่อ ฟีโนมีน่า) ผู้กำกับภาพยนตร์โฆษณา
ธนญชัย เริ่มต้นอาชีพจากการเป็นกราฟิก ดีไซเนอร์ ที่บริษัท สามหน่อ จำกัด ก่อนที่จะมาเริ่มต้นการทำงานเป็นผู้กำกับภาพยนตร์โฆษณาครั้งแรกที่ บริษัท ฟีโนมีน่า จำกัด โดยมีผลงานให้กับบริษัทและหน่วยงานต่างๆอาทิ เยสโล่ เพจเจจ ฟอร์ดคิงคอง สมูทอี เบบี้ เฟซ โฟม เซียงเพียงอิ๊ว กรุงเทพประกันภัย สสส. ฯลฯ
สไตล์โฆษณาที่โดดเด่นของธนญชัยคือ โทนสีโฆษณาแบบตุ่นๆ นักแสดงที่ไม่ได้มีหน้าตาดี แต่นำชาวบ้านธรรมดาเป็นนักแสดง และเสียงพากย์แกมประชดที่เขาเป็นผู้ให้เสียงเอง ซึ่งวงการโฆษณาโลกถือเป็นแนวทางใหม่ และทำให้เกิดโฆษณาที่นำแนวทางนี้ไปใช้ทั้งในและต่างประเทศเป็นจำนวนมาก คว
จากแนวทางนี้เองทำให้ธนญชัยได้รับรางวัลจากการกำกับโฆษณา โดยเฉพาะรางวัลสิงโตเมืองคานส์ (Cannes Lion) ซึ่งถือเป็นรางวัลสูงสุดด้านโฆษณาของโลก ธนญชัยได้รับรางวัลระดับทองคำ (Gold Lions) มาเป็นเวลา 5-6 ปีติดต่อกัน จนได้รับการยอมรับว่าเป็นผู้กำกับโฆษณาอันดับต้นๆ ของโลก กระนั้นเขาก็ไม่ได้ขึ้นรับรางวัลเองเลย แม้บางปีเขาจะไปร่วมงานก็ตาม
ม้าตง
ม้าตง ( , ? — ค.ศ. 249) ชื่อรองว่า เต๋อซิน เป็น ทหาร ในเมือง เสฉวน เป็นคนขี้เล่นดูตลกอารมณ์ดีเวลาโมโหจะไม่แสดงท่าทีให้คนอื่นรู้เป็นทหารในกำกับของ ขงเบ้ง ส่วนมากจะออกรบพร้อมกับ ม้าต้าย
วิทยาลัยเทคนิคราชบุรี สถาบันการอาชีวศึกษาภาคกลาง ๔
วิทยาลัยเทคนิคราชบุรี เป็นสถาบันด้านการอาชีวศึกษา (Vocational Education) อยู่ในสังกัดของ สถาบันการอาชีวศึกษาภาคกลาง ๔ สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา (สอศ.) ปัจจุบันตั้งอยู่ ณ เลขที่ 433 ถนนศรีสุริยวงศ์ ต.หน้าเมือง อ.เมือง จ.ราชบุรี
วิทยาลัยเทคนิคราชบุรีเดิมคือโรงเรียนช่างไม้ราชบุรี เริ่มเปิดทำการสอนมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2481 โดยในระยะแรกได้อาศัยพื้นที่บางส่วน
ของโรงเรียนเบญจมราชูทิศ ซึ่งเป็นโรงเรียนมัธยมประจำจังหวัดเป็นที่ตั้งชั่วคราว ต่อมาได้ย้ายไปตั้งในที่ดินของราชพัสดุ บริเวณโรงงานสุราราชบุรี ต.บ้านไร่ อำเภอเมือง จังหวัดราชบุรี โดยได้รับที่ดินจำนวน 4 ไร่เศษ สำหรับการก่อสร้างอาคารเรียนและอาคารประกอบ อันประกอบด้วยโรงฝึกงาน 2 หลัง โรงผึ่งไม้ 1 หลัง บ้านพักครู 4 หลัง บ้านพักนักการภารโรง 2 หลัง และส้วมอีก 1 หลัง ซึ่งการก่อตั้งโรงเรียนช่างไม้ราชบุรีนั้น ได้รับการสนับสนุนจาก ขุนประสาทวิทยกิจ ศึกษาธิการจังหวัดในสมัยนั้น และขุนเสตะรัตศึกษากร ผู้ช่วยศึกษาธิการจังหวัด โดยเฉพาะผู้ช่วยศึกษาธิการจังหวัดท่านนี้ได้เข้ามาทำหน้าที่ครูใหญ่เป็นการชั่วคราวในระยะแรกของการก่อตั้งโรงเรียน และต่อมาก็ได้คุณครูต๊ะ โลหิตกาญจน์ เป็นครูใหญ่ประจำการเป็นท่านแรก ตามมาด้วยคุณครูจอม เปลี่ยนโชต เป็นท่านต่อมา โดยในระยะแรกนั้นมีครูเพียง 2 คน และมีนักเรียนเพียง 4 คนเท่านั้น และมีจำนวนเพิ่มขึ้นในเวลาต่อมา จนถึงปี พ.ศ. 2498 สถานที่เดิมก็เริ่มคับแคบ อีกทั้งกลิ่นส่าเหล้าจากโรงงานสุราก็รบกวน จึงเป็นเหตุผลที่ทำให้นายเสงี่ยม เต็มสุข ศึกษาธิการจังหวัดราชบุรี ในขณะนั้น ซึ่งท่านเป็นผู้ที่สนใจการอาชีวศึกษาเป็นอย่างมาก ได้ปรึกษาหารือกับครูสนั่น จียังสุวัต ครูใหญ่ของโรงเรียน ในเรื่องการย้ายที่ตั้งโรงเรียน ซึ่งท่านเห็นว่ามีที่ดินว่างอยู่ผืนหนึ่ง เป็นบริเวณที่กว้างขวาง โดยบางส่วนเป็นของสนามบินเก่าและบางส่วนเป็นของสนามเสือป่า ซึ่งต้องเช่าที่ดินผืนดังกล่าวปีละ 39,030 บาท โดยในการก่อสร้างโรงเรียนในที่ดินใหม่นั้น ท่านศึกษาธิการจังหวัดซึ่งเป็นผู้มองการณ์ไกล ได้วางแผนการก่อสร้างโดยให้สร้างโรงฝึกงานต่างๆ เว้นระยะห่างๆกันไว้ เพื่อการต่อเติมและขยายโรงเรียนในภายหลัง ในระยะแรกของการสร้างโรงเรียนนั้น ได้แรงงานสนับสนุนจากบรรดาครูและนักเรียนของโรงเรียน แต่ก็ต้องผชิญกับปัญหาสภาพป่ารกและน้ำท่วม ทั้งนี้โรงเรียนใหม่ที่สร้างขึ้นนี้ได้ชื่อต่อมาว่า "โรงเรียนการช่างราชบุรี" และตั้งอยู่มาจนถึงปัจจุบันนี้ โดยอยู่ที่ เลขที่ 433 ถนนศรีสุริยวงศ์ ตำบลหน้าเมือง อำเภอเมือง จังหวัดราชบุรี
จากโรงเรียนการช่างราชบุรี ก็ได้พัฒนาเรื่อยมาจนกลายเป็น "วิทยาลัยเทคนิคราชบุรี" ในปัจจุบัน
ปัจจุบันวิทยาลัยเทคนิคราชบุรีมีเนื้อที่ประมาณ 61 ไร่ 2 งาน 14 ตารางวา มีอาคารหลักและอาคารประกอบดังนี้
1. อาคารอำนวยการ จำนวน 1 หลัง
2. อาคารเรียน 2 ชั้น จำนวน 1 หลัง
3. อาคารเรียน 4 ชั้น จำนวน 2 หลัง
4. อาคารปฏิบัติการ 1 ชั้น จำนวน 8 หลัง
5. อาคารปฏิบัติการ 2 ชั้น จำนวน 3 หลัง
6 อาคารปฏิบัติการ 3 ชั้น จำนวน 1 หลัง
7. อาคารปฏิบัติการ 4 ชั้น จำนวน 6 หลัง
8. อาคารเรียนรวม 5 ชั้น จำนวน 1 หลัง
9. อาคารหอประชุม 1 ชั้น จำนวน 2 หลัง
10 อาคารหอประชุม 4 ชั้น จำนวน 1 หลัง
11 โรงฝึกงาน 1 ชั้นจำนวน 3 หลัง
ดร.เสน่ห์ ศรีวิลัย
ผู้อำนวยการ
นายชุมพล คำเทียน
รองผู้อำนวยการฝ่ายบริหารทรัพยากร
นายอานุภาพ ทับศิริวัฒน์
รองผู้อำนวยการฝ่ายแผนงานและความร่วมมือ
นายบรรเจิด คุ้มมณี
รองผู้อำนวยการฝ่ายวิชาการ
นายฐิติ ขันธวิธิพร
รองผู้อำนวยการฝ่ายพัฒนากิจการนักเรียนนักศึกษา
รางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม
รางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม เป็นหนึ่งในรางวัลออสการ์โดยสถาบันศิลปะและวิชาการทางภาพยนตร์เพื่อมอบให้กับนักแสดงชายผู้มีการแสดงที่โดดเด่นในการทำงานกับอุตสาหกรรมภาพยนตร์ เหล่านักแสดงชายจะได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงในสาขารางวัลนี้โดยสมาชิกออสการ์ผู้ซึ่งเป็นนักแสดงด้วยกันเอง และผู้ที่ได้รับรางวัลจะถูกเลือกจากสมาชิกทุกคน
ตลอด ปีที่ผ่านมา สถาบันศิลปะและวิชาการทางภาพยนตร์ได้มอบรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม ให้แก่นักแสดงชายทั้งหมด 72 คน ซึ่งทุกคนได้รับรูปปั้นรางวัลออสการ์รูปแบบเดียวกัน นักแสดงชายคนแรกที่ได้รับรางวัลนี้คือ วอลเทอร์ เบรนแนน ในงานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 9 (ปีค.ศ. 1936) จากภาพยนตร์เรื่อง "Come and Get It" และ "The Way of All Flesh" ส่วนนักแสดงชายที่ได้รับรางวัลนี้คนล่าสุดคือ มาร์ค ไรแลนซ์ ในงานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 88 ประจำปีค.ศ. 2016 จากภาพยนตร์เรื่อง "Bridge of Spies"ปัจจุบันรางวัลนี้เป็นรางวัลออสการ์สำหรับการแสดง เช่นเดียวกับ รางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยม นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม และนักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม
ปีที่ปรากฏจะเป็นปีที่ภาพยนตร์เรื่องนั้นออกฉาย ไม่ใช่ปีที่จัดงานประกาศผลรางวัลออสการ์ นักแสดงที่ได้รับรางวัลจะแสดงในรูปแบบตัวหนาและตามด้วยนักแสดงที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง
Beginning with the 1943 awards, winners in the supporting acting categories were awarded Oscar statuettes similar to those awarded to winners in all other categories, including the leading acting categories. Prior to this, however, winners in the supporting acting categories were awarded plaques. )
ประยูร อภัยวงศ์
นายประยูร อภัยวงศ์ (31 มีนาคม พ.ศ. 2460 - 23 มกราคม พ.ศ. 2501) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิบูลสงคราม พรรคประชาธิปัตย์ 2 สมัย
นายประยูร อภัยวงศ์ เป็นบุตร ร.ต.ท.ยิด อภัยวงศ์ กับนางแช่ม อภัยวงศ์ เกิดเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2460 ที่เมืองพระตะบอง ได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิบูลสงคราม ในสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ สมัยที่ 1 เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2488 และสมัยที่ 2 เมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2489 นายประยูรเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฏรที่ถูกเรียกว่า "ผู้แทนที่ไม่มีราษฎรสังกัด" เนื่องจากขณะดำรงตำแหน่งนั้น ประเทศไทยต้องเสียดินแดนของจังหวัดพิบูลสงครามและจังหวัดพระตะบองให้กับฝรั่งเศส ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 นอกจากนายประยูรจะเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรพรรคเดียวกับนายควง อภัยวงศ์ แล้ว ยังมีศักดิ์เป็นหลานปู่ของนายควง อภัยวงศ์ ด้วย แต่อายุไม่ห่างกันมากนักจึงนับกันเป็นพี่เป็นน้อง
นายประยูรสมรสกับนางสราญ อภัยวงศ์ (หลานเจ้าเมืองเสียมราฐ) มีบุตร 5 คน คือ นายวีระ อภัยวงศ์ พ.ต.อ.วิจิตร อภัยวงศ์ พล.ต.วิโรจน์ อภัยวงศ์ นางสาวพัชรินทร์ อภัยวงศ์ และนายอัศวิน อภัยวงศ์ นายประยูรเสียชีวิตเมื่อวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2501 ด้วยโรคไขมันอุดตันในหลอดเลือด สิริอายุ 41 ปี
เมืองหลวงและสุสานของอาณาจักรโคกูรยอโบราณ
เมืองหลวงและสุสานของอาณาจักรโคกูรยอโบราณ () คือแหล่งมรดกโลกที่ประกอบด้วยแหล่งโบราณคดีในเมือง 3 เมือง ได้แก่ เมืองอู๋หนิ่ว ในมณฑลเหลียวหนิง เมืองกั๋วเน่ย (กุกแนซง - ตามภาษาเกาหลี) และหวันตู (ฮวันโด - ตามภาษาเกาหลี) ในมณฑลจี๋หลิน ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน และสุสานอีก 40 แห่ง ซึ่งเป็นของราชวงศ์ 14 แห่ง และขุนนาง 26 แห่ง ทั้งหมดแสดงถึงร่องรอยวัฒนธรรมโกคูรยอซึ่งได้มีอำนาจเหนือบางส่วนของภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีนและคาบสมุทรเกาหลี ในช่วง 277 ปีก่อน ค.ศ. จนถึง ปี ค.ศ. ที่ 668
แหล่งโบราณคดีในเมืองอู๋หนิ่วได้ทำการขุดค้นไปเพียงเล็กน้อย ส่วนเมืองกั๋วเน่ย ซึ่งตั้งอยู่ในเมืองจี๋หนิงในปัจจุบันนั้นได้ทำหน้าที่เป็นเมืองหลวงรอง หลังจากเมืองหลวงของโคกูรยอได้ย้ายไปตั้งที่กรุงเปียงยาง และสำหรับเมืองหวันตู หนึ่งในเมืองหลวงของอาณาจักรโคกูรยอนั้น ได้มีร่องรอยของพระราชวังและสุสานจำนวนกว่า 37 แห่ง
เมืองหลวงและสุสานของอาณาจักรโคกูรยอโบราณได้ลงทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 28 เมื่อปี พ.ศ. 2547 ที่เมืองซูโจว ประเทศจีน ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้
งานแกะสลักหินแห่งต้าจู๋
งานแกะสลักหินแห่งต้าจู๋ (, "ต้าจู๋ฉือเค่อ") คือแหล่งมรดกโลกที่ตั้งอยู่ในเขตนครฉงชิ่ง ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีนเด่นในความงดงามของงานแกะสลักทั้งทางพุทธศาสนา ลัทธิขงจื๊อ ลัทธิเต๋า และชีวิตผู้คนบนผาแคบ ๆ ที่เริ่มแกะสลักเรื่อยมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 9 จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 13
งานแกะสลักหินแห่งต้าจู๋ได้ลงทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 23 เมื่อปี พ.ศ. 2542 ที่เมืองมาร์ราเกช ประเทศโมร็อกโก ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้
โอทิส เรดดิง
โอทิส เรย์ เรดดิง จูเนียร์ () (9 กันยายน ค.ศ. 1941 - 10 ธันวาคม ค.ศ. 1967) เป็นนักร้องแนวโซลชาวอเมริกัน เขามีชื่อเสียงในความสามารถในการถ่ายทอดอารมณ์ผ่านเสียงร้องของเขา เรดดิงมีผลงานเพลงดังอย่าง "(Sittin' On) The Dock of the Bay" ที่ขึ้นอันดับในอเมริกานาน 4 สัปดาห์ และติดชาร์ทในสหราชอาณาจักรที่อันดับ 3 ซึ่งติดชาร์ทหลังจากการเสียชีวิตของเขาจากอุบัติเหตุเครื่องบินตกที่ทะเลสาบโมโนมา ใกล้กับเมดิสัน รัฐวิสคอนซิน
ทิวเขาอู่ตัง
ทิวเขาอู่ตัง () หรือ บู๊ตึ๊ง ในภาษาจีนฮกเกี้ยน เป็นทิวเขาที่ตั้งอยู่ในมณฑลหูเป่ย์ ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน มีความสำคัญของลัทธิเต๋า ที่เล่าสืบมาว่า ปรมาจารย์เจินอู่ หรือเทพเจ้าเสวียนอู่ (玄武) ได้บำเพ็ญตบะบนยอดเขาแห่งนี้ สถานที่ที่เสมือนเป็นแดนสุขาวดี ได้ใช้วิชาทั้งบุ๋น และบู๊ ต่อกรกับภิกษุหลายรูปของฝ่ายพุทธจนได้รับชัยชนะ สามารถยึดเขาแห่งนี้เป็นที่พำนักสืบมา
ทิวเขาอู่ตังเป็นสถานที่ที่รวมสิ่งก่อสร้างตามแบบสถาปัตยกรรมจีนหลายยุคหลายสมัยเข้าด้วยกัน ตั้งแต่ราชวงศ์ถัง ราชวงศ์ซ่ง ราชวงศ์หยวน เรื่อยมากระทั่งราชวงศ์หมิง และราชวงศ์ชิง รวมกันนับได้กว่าพันปี
ทิวเขาอู่ตังได้ลงทะเบียนเป็นมรดกโลกภายใต้ชื่อ "กลุ่มอาคารโบราณบนทิวเขาอู่ตัง" ในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 18 เมื่อปี พ.ศ. 2537 ที่ภูเก็ต ประเทศไทย ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้
รุจน์ รณภพ
รุจน์ รณภพ (พ.ศ. 2474 — 27 ธันวาคม พ.ศ. 2552) มีชื่อจริงว่า "สุรินทร์ เจริญปุระ" อดีตนักแสดง นักเขียนบท ผู้กำกับภาพยนตร์ และผู้กำกับละครโทรทัศน์ เข้าเรียนที่โรงเรียนวิศวกรรมรถไฟ มักกะสัน เลขประจำตัว 1286 เมื่อปี พ.ศ. 2494 รุ่นที่ 11 ผลงานที่สร้างชื่อเสียงคือภาพยนตร์เรื่อง บ้านทรายทอง ฉบับที่ จารุณี สุขสวัสดิ์ และพอเจตน์ แก่นเพชร นำแสดง เมื่อ พ.ศ. 2522 นอกจากนี้ ยังเป็นบิดาของนักร้องและนักแสดง คือ ใหม่ เจริญปุระ และวิภาวี เจริญปุระ (เกิดกับวินีย์ สนธิกุล ภรรยาคนแรก) และ ทราย เจริญปุระ (เกิดกับสุภาภรณ์ เจริญปุระ ภรรยาคนที่สอง)
รุจน์ รณภพ ป่วยเป็นโรคเบาหวาน และโรคเส้นเลือดในสมองตีบ และมีอาการของโรคพาร์กินสัน รุจน์ถึงแก่กรรมเมื่อเช้าวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2552 ที่บ้านพักในจังหวัดนนทบุรี
การนี้สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูรและ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศรีรัศมิ์ พระวรชายาฯ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ พลอากาศตรีจีระพงษ์ วรรณสำเริง เป็นผู้แทนพระองค์นำพวงมาลาพระราชทานและประทานพวงมาลาหน้าหีบศพ ‘รุจน์ รณภพ’ ณ ศาลา 8/1 วัดพระศรีมหาธาตุวรมหาวิหาร บางเขน
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี พระวรราชาทินัดดามาตุ ประทานพวงมาลาหน้าหีบศพ โดยทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ นางสาวนิชกา มานพ เป็นผู้แทนพระองค์นำพวงมาลาไว้หน้าหีบศพ
พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล เป็นผู้แทนพระองค์ เสด็จเป็นองค์ประธานในพิธีพระราชทานเพลิงศพ รุจน์ รณภพ เป็นกรณีพิเศษ ณ เมรุวัดพระศรีมหาธาตุวรมหาวิหาร บางเขน
เกชา เปลี่ยนวิถี
เกชา เปลี่ยนวิถี นักแสดงอาวุโส มีชื่อเสียงเป็นที่จดจำจากบทเจ้าพ่อ จากภาพยนตร์เรื่อง เพชรตัดเพชร และรับบทผู้ร้ายมาตลอดชีวิตการแสดง
เดิมมีอาชีพเป็นนักเลง เริ่มชีวิตการแสดงตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. 2498 โดยรับบทพระเอกในภาพยนตร์ ที่มีชื่อเสียงคือเรื่อง ไพรกว้าง (2499) ของละโว้ภาพยนตร์ ทำให้ได้รับเลือกเป็น สมเด็จพระนเรศวรมหาราช ใน นเรศวรมหาราช ของอัศวินภาพยนตร์ โดยพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล พ.ศ. 2500 คู่กับ รัตนาภรณ์ อินทรกำแหง แต่ถูกจับด้วยข้อหาเป็นภัยต่อสังคมก่อนเริ่มถ่ายทำ ในช่วงปลายของรัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงคราม เนื่องจากอาชีพคุมคิวรถเมล์ และถูกจำคุกนานหลายปี ส่วนบทนำในภาพยนตร์ เสด็จพระองค์ชายใหญ่ทรงคัดเลือก ชูชัย พระขรรค์ชัย มาแสดงแทน
หลังพ้นโทษจำคุก ไปทำงานโรงโม่หิน ที่จังหวัดราชบุรี และได้รับการชักชวนจากปริญญา ทัศนียกุล ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ เพชรตัดเพชร ให้มารับบทนำ หัวหน้าฝ่ายผู้ร้าย พบดารานำชื่อดังแห่งยุค มิตร ชัยบัญชา ลือชัย นฤนาท และ เพชรา เชาวราษฎร์ เมื่อ พ.ศ. 2509 มีชื่อเสียงโด่งดังอีกครั้ง มีงานแสดงต่อเนื่องมากมาย ก่อนพักงานแสดงยาวนาน 22 ปี ตั้งแต่ พ.ศ. 2530
กลับมารับงานแสดงอีกครั้งเรื่อง ห้าแพร่ง พ.ศ. 2552 ของจีทีเอช ตอน "ห้องเตียงรวม" แสดงเป็นผู้ป่วยในโรงพยาบาล เตียงข้างเคียงกับ แดน (วรเวช ดานุวงศ์)
นับถือศาสนาอิสลาม มีตำแหน่งในคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย ฝ่ายข้อมูลข่าวสารและเทคโนโลยี
บิดาของ นาตาชา เปลี่ยนวิถี นางแบบสาวชื่อดัง และมีบุตรสาวนอกสมรส ชื่อ ศรีสกุลณี มาชื่น
ออร์กนีย์
ออร์กนีย์ () หรือที่เรียกกันอย่างไม่ถูกต้องว่า "หมู่เกาะออร์กนีย์" (The Orkney Islands หรือ The Orkneys) เป็น "กลุ่มเกาะ" (archipelago) และที่ตั้งอยู่ทางเหนือของสกอตแลนด์ ตั้งอยู่ 16 กิโลเมตรเหนือฝั่งทะเลเคทเนสส์ (Caithness) ออร์กนีย์ประกอบด้วยเกาะทั้งหมด 70 เกาะและในจำนวนนั้น 20 มีผู้อยู่อาศัย เกาะที่ใหญ่ที่สุดของออร์กนีย์คือเกาะที่เรียกกันว่า "เมนแลนด์" (Mainland) ที่มีเนื้อที่ 523 ตารางกิโลเมตรซึ่งทำให้เป็นเกาะที่ใหญ่เป็นที่หกของบรรดาเกาะของสกอตแลนด์ และใหญ่เป็นที่สิบของบรรดาเกาะต่าง ๆ ในหมู่เกาะบริติช (British Isles) ที่ตั้งถิ่นฐานใหญ่ที่สุดที่เป็นศูนย์กลางของการปกครองอยู่ที่เคิร์กวอลล์ (Kirkwall)
ออร์กนีย์เป็นหนึ่งใน 32 มณฑลของสกอตแลนด์ ผู้ที่อาศัยอยู่ที่ออร์กนีย์เรียกว่า "ออร์เคเดียน"
ออร์กนีย์เป็นที่ตั้งถิ่นฐานมากว่า 5,500 ปี เดิมเป็นที่ตั้งถิ่นฐานของชนเผ่าจากยุคหินใหม่ และต่อมาโดยชาวพิกต์ (Picts) ในที่สุดออร์กนีย์ก็ถูกรุกรานและผนวกเป็นส่วนหนึ่งของนอร์เวย์ในปี ค.ศ. 875 โดยมีชาวนอร์สมาตั้งถิ่นฐาน ต่อมาออร์กนีย์ก็ถูกผนวกเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรสกอตแลนด์ในปี ค.ศ. 1472 เมื่อมาร์กาเร็ตแห่งเดนมาร์กไม่ทรงสามารถจ่ายค่าสินสอดทองหมั้นให้พระเจ้าเจมส์ที่ 3 แห่งสกอตแลนด์
ออร์กนีย์มีสิ่งก่อสร้างจากยุคหินใหม่ที่ยังอยู่ในสภาพดีที่สุดแห่งหนึ่งในยุโรป "หัวใจของยุคหินใหม่ออร์กนีย์" (Heart of Neolithic Orkney) ได้รับการสถาปนาให้เป็นมรดกโลกโดยยูเนสโกใน ค.ศ. 1999
ใน ค.ศ. 2004 ออร์กนีย์มีประชากรทั้งหมดประมาณ19,590 คน โดยมีความหนาแน่นเฉลี่ย 20 คนต่อหนึ่งตารางกิโลเมตร
เบริก-อะพอน-ทวีด
เบริก-อะพอน-ทวีด (, ) เป็นเมืองและที่ตั้งอยู่ในมณฑลนอร์ทธัมเบอร์แลนด์ในภาคการปกครองตะวันออกเฉียงเหนือของอังกฤษ ทางฝั่งทะเลด้านตะวันออกที่ปากแม่น้ำทวีด และอยู่ห่างจากเขตแดนอังกฤษ-สกอตแลนด์เพียงสี่กิโลเมตร เมืองเบริกอะพอนทวีดเดิมเป็นส่วนหนึ่งของบะระเบริกอะพอนทวีด และเดิมเป็นและเดิมเป็นเมืองมณฑลของเบริกเชอร์
จากการสำรวจสำมะโนประชากรใน ค.ศ. 2001 เบริกอะพอนทวีดมีประชากรทั้งหมดประมาณ 11,665 คน ตำบลและเทศมณฑลก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ 2008.
เบริกอะพอนทวีดตั้งอยู่ระหว่างราชอาณาจักรสกอตแลนด์กับราชอาณาจักรอังกฤษมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 11 และมาเป็นส่วนหนึ่งของอังกฤษในปี ค.ศ. 1482 แต่เบริกอะพอนทวีดมีวัฒนธรรมที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับสกอตแลนด์ สิ่งที่น่าสนใจของเบริกอะพอนทวีดก็ได้แก่กำแพงเมืองโบราณและสถาปัตยกรรมทางการทหารโบราณ
Gorgeous
Gorgeous เป็นอัลบั้มของ 808 สเตจ ออกจำหน่าย ใน พ.ศ. 2536ในค่ายทอมมี่บอย และ ออกจำหน่าย ใน พ.ศ. 2551 ในค่ายซีทีที เรคคอร์ดส์
808:88:98
808:88:98 เป็นอัลบั้มรวมเพลง ของ 808 สเตจ ออกจำหน่าย ใน พ.ศ. 2541 ในค่ายซีทีที เรคคอร์ดส์
ตุ๊กตาบลายธ์
ตุ๊กตาบลายธ์ () เป็นตุ๊กตาที่ผลิตในฮ่องกงและวางจำหน่ายในสหรัฐอเมริกา โดยบริษัท เค็นเนอร์ (Kenner) เมื่อ พ.ศ. 2515 ออกแบบโดยนักออกแบบของบริษัท มาร์วิน กลาส สตูดิโอ ประกอบด้วย แอลลิสัน แคตสแมน และรูเบ็น เทอร์เซียน ตุ๊กตารุ่นนี้ไม่ได้รับความนิยม จึงมีวางจำหน่ายเพียงปีเดียวในสหรัฐอเมริกา จากนั้นก็ไม่ได้มีการจำหน่ายอีก
ตุ๊กตาบลายธ์มีลักษณะเด่นคือ มีตากลมโตที่เปลี่ยนสีได้ โดยดึงเชือกที่อยู่ด้านหลังศีรษะตุ๊กตา มีสัดส่วนศีรษะโต ลำตัวและขาสั้น ดูเหมือนการ์ตูน ปัจจุบันบริษัท เค็นเนอร์ ได้เลิกกิจการแล้ว และลิขสิทธิ์ของตุ๊กตาบลายธ์ถือครองโดย บริษัท แฮสโบร
ในปี พ.ศ. 2540 โปรดิวเซอร์รายการโทรทัศน์แห่งหนึ่งในนิวยอร์ก ชื่อ จินา แกแรน (Gina Garan) ได้รับตุ๊กตาบลายธ์เป็นของขวัญจากเพื่อน และได้ใช้ตุ๊กตานี้เป็นแบบฝึกฝนการถ่ายภาพ เธอได้ตีพิมพ์หนังสือภาพถ่าย ชื่อ "This is Blyth" ซึ่งมีแต่ภาพของตุ๊กตาบลายธ์ทั้งเล่มในปี พ.ศ. 2545 และเริ่มเกิดกระแสความนิยม ตุ๊กตาบลายธ์ถูกนำไปใช้ในภาพยนตร์โฆษณาของห้างสรรพสินค้าพาร์โคในประเทศญี่ปุ่น และทำให้เกิดกระแสความนิยมเป็นอย่างสูงในประเทศญี่ปุ่น รายการโทรทัศน์ I Love the '70s ของ VH1 ได้จัดให้มีช่วงของตุ๊กตาบลายธ์เป็นพิเศษ และทำให้เกิดความนิยมเป็นวงกว้าง
ปัจจุบัน นักสะสมตุ๊กตาพากันสะสมตุ๊กตาบลายธ์รุ่นแรก จนทำให้ราคาจำหน่ายเพิ่มขึ้นจากตัวละ 35 ดอลลาร์สหรัฐในปี พ.ศ. 2515 เป็นไม่ต่ำกว่า 1,000 ดอลลาร์สหรัฐ บริษัทแฮสโบรได้ผลิตตุ๊กตาบลายธ์ขึ้นมาใหม่ในปี พ.ศ. 2543 เรียกว่า "นีโอ บลายธ์" ราคาจำหน่ายระหว่าง 60 ดอลลาร์สหรัฐ ถึง 300 ดอลลาร์สหรัฐ
ในสหรัฐอเมริกา โชคร้ายสำหรับเค็นเนอร์ ที่ตุ๊กตาขายไม่ดี เลยผลิตจำหน่ายแค่เพียงปีเดียวก็ยุติการผลิต แต่เป็นโชคดีของผู้มีตุ๊กตาบลายธ์ที่ผลิตในปีนั้นไว้ในครอบครอง เพราะปัจจุบัน นักสะสมตุ๊กตาระดับมืออาชีพ ต่างควานหาตุ๊กตารุ่นนี้กันให้ควั่ก แถมให้ราคาดี ซึ่งจะ”ดีมาก” หรือ “ดีมากๆ” ขึ้นอยู่กับสภาพของตุ๊กตา กล่าวกันว่าราคาซื้อขายทั่วไปจะอยู่ที่ตัวละ 1,000 กว่าดอลลาร์ขึ้นไป ส่วนตุ๊กตาบลายธ์ที่ผลิตใหม่ตั้งแต่ปี 2543 เป็นต้นมา ที่เรียกว่า นีโอ บลายธ์ (Neo Blythe) เวลาจะขายทอดตลาดก็มักได้ราคาไม่ต่ำไปกว่าราคาที่ซื้อมา เรียกว่ามีไว้ไม่ขาดทุน ยิ่งถ้าเป็นรุ่นที่ผลิตออกมาในจำนวนจำกัด (limited edition) ก็ยิ่งได้ราคาดี
ตุ๊กตา บลายธ์เป็นสินค้าที่น่าสนใจมากทีเดียว บลายธ์เหมือนกับ ตุ๊กตาบาร์บี้ที่มีคุณค่า และมูลค่าอยู่ในชื่อของเธอเอง ถือเป็นแบรนด์ที่ขายชื่อได้และทำเงินดีด้วย ตุ๊กตาบลายธ์ รุ่น “วินเทจ” ซึ่งหมายถึงรุ่นที่ผลิตจำหน่ายในปี 1972 สามารถเรียกราคาประมูลบนเว็บไซต์อีเบย์ได้ตัวละกว่า 2,000 ดอลลาร์ หรือประมาณ 76,000 บาท (จากราคาจำหน่ายแค่ตัวละ 35 ดอลลาร์ หรือ 1,300 กว่าบาท) สินค้าเกี่ยวกับบลายธ ์มีนอกเหนือจากตุ๊กตาเป็นตัวๆที่เอาไว้ให้เล่น หรือเอาไว้ให้ชื่นใจ ส่วนใหญ่เป็นของใช้สำหรับผู้หญิง เช่น เข็มกลัด กระเป๋าสตางค์ กระเป๋าสะพาย ซองโทรศัพท์มือถือ แผ่นดีวีดี หรือแม้แต่หนังสือรวมภาพตุ๊กตาบลายธ์ในอิริยาบถต่างๆ ตุ๊กตายี่ห้อนี้มีแฟชั่นโชว์ และนิทรรศการจัดแสดงในหลายประเทศ
ดีไซเนอร์ที่ร่วมทีมออกแบบ ตุ๊กตาบลายธ์เมื่อปี 2515 มี 3 คนสังกัดบริษัท มาร์วิน กลาส สตูดิโอ ซึ่งโด่งดังมากในเรื่องการออกแบบของเด็กเล่น รูเบ็น เทอร์เซียน เป็นผู้ออกแบบลูกตา ซึ่งตอนแรกเขาตั้งใจจะใช้กับตุ๊กตาสุนัข ส่วนลำตัวของตุ๊กตา แรกๆทีมงานก็ออกแบบให้ยาวได้สัดส่วนกับหัวที่มีขนาดใหญ่ของตุ๊กตา แต่ปรากฏว่ากล่องใส่มีขนาดสั้น จึงต้องลดสัดส่วนความยาวลำตัวให้บรรจุได้พอดี ตุ๊กตาบลายธ์จึงหัวโตตัวสั้น ดูเหมือนการ์ตูน
ดีน ซอนเดอส์
ดีน ซอนเดอส์ อดีตกองหน้าทีมชาติเวลส์ ของสโมสรดาร์บีเคาน์ตี,ลิเวอร์พูลและแอสตันวิลลา หลังเลิกเล่นฟุตบอลเคยทำหน้าที่เป็นผู้จัดการทีมเร็กซ์แฮม ในบลูสแควร์ พรีเมียร์ลีก ก่อนจะย้ายมาคุมทีมดอนคาสเตอร์โรเวอส์ และในปี 2013 ได้คุมทีมวูลฟ์แฮมป์ตัน ในเดอะแชมเปียนชิปในช่วงสั้น ๆ
วัดปราสาทสิทธิ์
ชาวบ้านจึงมักเรียกว่าวัดดอนไผ่หรือวัดหลักห้ามีพื้นที่ 12ไร่เศษวัดเดิมตั้งอยู่ห่างจากริมคลองดำเนินสะดวกประมาณ 500 เมตร ซึ่งปัจจุบันคือที่ตั้งพระอุโบสถ สร้างโดยสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค) ในสมัยรัชกาลที่ 4 โดยสร้างขึ้นในปีฉลู พ.ศ. 2369
จะแก้ปัญหาอย่างไรเจ้าพระยาคลัง (ดิศ บุนนาค)จึงกราบบังคมทูลว่าควรขุดคลองแยกจากคลองสุนัขหอนผ่านทุ่งริมหมู่บ้านโพหักพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว 
จึงรับสั่งให้ขุดคลองดังกล่าว โดยชาวจีนเป็นผู้รับจ้าง ซึ่งชาวจีนเหล่านี้อาศัยอยู่ที่โคกสูงในเขตตำบลดอนไผ่ หรือปัจจุบันคือที่ตั้งพระอุโบสถของวัดปราสาทสิทธิ์ 
เมื่อขุดคลองดังกล่าวเสร็จ เจ้าพระยาคลังได้มาตรวจดูความเรียบร้อย โดยมีสมเด็จเจ้าพระยาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค) ติดตามมาพร้อมกับบิดาด้วยพระยาคลังได้ปรารภว่า โคกนี้สูงใหญ่และกว้าง วางเหมาะที่จะสร้างวัด แต่แล้วก็ยังมิได้สร้างวัดเมื่อสร้างวัดแล้วเสร็จเดิมให้นามวัดตามนามฉายาของสมเด็จเจ้าพระยามหาประยูรวงศ์ว่า วัดสมเด็จพระปราสาทสิทธิดาราม ตั้งอยู่ห่างจากริมคลองดำเนินสะดวก ประมาณ 500 เมตร ต่อมาภายหลังได้ย้ายวัดมาอยู่ติดริมคลองดำเนินสะดวก ที่ตั้งวัดเดิมก็เหลือไว้แต่เพียงพระอุโบสถ สมเด็จพระมหาสมณเจ้ากรมพระวชิรญาณวโรรส สมเด็จพระสังฆราชเจ้า เสด็จมาตรวจทรงรับสั่งว่า วัดควรจะมีชื่อตามตำบลที่ตั้งอยู่ คือ ควรเรียกว่า วัดดอนไผ่ และให้ใช้ชื่อเป็นทางการว่า วัดปราสาทสิทธิ์
สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค) เมื่อท่านสร้างวัดนี้ขึ้น จึงเป็นวัดหลวงโดยปริยายและมีการพระราชทานกฐินหลวง กลางเดือน 12 เป็นประเพณีมาตลอด จนถึงสมภารองค์ที่ 3 จึงเลิกไป พระราชทานให้สกุลบุนนาคเป็นผู้ดำเนินการแทน เมื่อสกุลบุนนาคเสื่อมอำนาจลง วัดนี้ก็กลายเป็นวัดราษฎร์ จนถึงทุกวันนี้...
พระพุทธรูปที่สำคัญ คือ องค์หลวงพ่อไตรรัตน์โรจน์ฤทธิ์ ซึ่งประดิษฐานอยู่บนวิหาร ริมคลองดำเนินสะดวก เพื่อให้ประชาชนได้กราบไหว้บูชา และขอพร เกิดความเป็นสิริมงคลกับชีวิตตลอดไป
การยึดรัฐสภาของไพรด์
การยึดรัฐสภาของไพรด์ () (6 ธันวาคม ค.ศ. 1648) เป็นเหตุการณ์การยึดสภาสามัญชนที่นำโดยเซอร์ทอมัส ไพรด์ () เมื่อวันที่ 6 ธันวาคม ค.ศ. 1648 เพื่อเป็นการกำจัดสมาชิกสภาผู้ไม่สนับสนุนกองทัพตัวอย่าง และอิสรภาพ ซึ่งถือกันว่าเป็นการปฏิวัติทางทหารที่เกิดขึ้นครั้งเดียวในประวัติศาสตร์อังกฤษ
ยุทธการที่เซนต์แฟกันส์
ยุทธการที่เซนต์แฟกันส์ () เป็นยุทธการในสงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 2 ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1648 ที่เซนต์แฟกันส์ในเวลส์ เป็นการต่อสู้ระหว่างกองทัพที่เดิมเป็นฝ่ายรัฐสภาแต่ไม่รับค่าจ้างเป็นเวลานานและด้วยความหวาดกลัวว่าจะถูกปลด จึงได้ก่อการปฏิวัติภายใต้การนำของนายพันจอห์น พอยเยอร์, นายพลโรว์แลนด์ ลาน และนายพันไรซ์ พาวเวลล์ ต่อฝ่ายรัฐสภาที่นำโดยนายพันทอมัส ฮอร์ตัน ผลของสงครามครั้งนี้ฝ่ายรัฐสภาได้รับชัยชนะ ในด้านความเสียหายฝ่ายนิยมกษัตริย์มีผู้เสียชีวิต 200 คนและถูกจับอีก 3,000 คน ส่วนฝ่ายรัฐสภาไม่ทราบจำนวน
ยุทธการที่เมดสตัน
ยุทธการที่เมดสตัน () เป็นยุทธการในสงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 2 ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1648 ที่เมืองเมดสตันในเทศมณฑลเคนต์ในอังกฤษ เป็นการต่อสู้ระหว่างกองทัพของฝ่ายนิยมกษัตริย์ของพระเจ้าชาลส์ที่ 1 กับกองทัพตัวแบบใหม่ของฝ่ายรัฐสภาที่นำโดยลอร์ดแฟร์แฟกซ์ ผลของสงครามครั้งนี้ฝ่ายรัฐสภาได้รับชัยชนะ
ในปี ค.ศ. 1648 ฝ่ายนิยมกษัตริย์ในเทศมณฑลเคนต์แข็งข้อและยึดเกรฟเซนด์และเมดสตัน ลอร์ดแฟร์แฟกซ์จึงนำทัพมายังเมดสตันและยึดเมืองคืน ฝ่ายนิยมกษัตริย์เข้าโจมตีกองทัพของฝ่ายรัฐสภาเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1648 แต่ได้รับความพ่ายแพ้และมีผู้เสียชีวิตทางฝ่ายนิยมกษัตริย์กว่า 800 คน ชัยชนะของฝ่ายรัฐสภาทำให้การแข็งข้อยุติลง
การล้อมเมืองโคลชิสเตอร์
การล้อมเมืองโคลชิสเตอร์ () เป็นการล้อมเมืองที่เกิดขึ้นในสงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 2 ในฤดูร้อนระหว่างวันที่ 12 มิถุนายน ถึง 28 สิงหาคม ค.ศ. 1648 ที่เมืองโคลชิสเตอร์ในอังกฤษ
ก่อนหน้าที่จะเกิดขึ้นสงครามกลางเมืองเริ่มคุกรุ่นขึ้นอีกในหลายบริเวณในบริเตน โคลชิสเตอร์อยู่ท่ามกลางความขัดแย้งเมื่อฝ่ายนิยมกษัตริย์ของพระเจ้าชาลส์ที่ 1 พยายามเดินทัพไปยังอีสต์แองเกลียเพื่อไปหนุนพระองค์ แต่ถูกกองทัพของลอร์ดแฟร์แฟกซ์ดักโจมตี ฝ่ายนิยมกษัตริย์เพลี่ยงพล้ำจนต้องถอยเข้าไปในเมืองโคลชิสเตอร์ เมื่อไม่ได้รับชัยชนะลอร์ดแฟร์แฟกซ์ก็ล้อมเมืองไว้ ฝ่ายนิยมกษัตริย์ตั้งมั่นอยู่ได้สิบเอ็ดอาทิตย์ก่อนที่จะยอมแพ้หลังจากการพ่ายแพ้ของยุทธการที่เพรสตันของฝ่ายเดียวกัน
บลูไลนส์
Blue Lines เป็นอัลบั้มของ แมสซีฟ แอทแทค ออกจำหน่าย ใน พ.ศ. 2534ในค่ายVirgin
โซเฟียแห่งนัสเซา
โซเฟีย วิลเฮลมีน มารีอันเนอ เฮนรีเอ็ทเทอ (, 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1836 - 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1913) ทรงเป็นเจ้าหญิงเยอรมันจากนัสเซาซึ่งอภิเษกสมรสเข้าสู่ราชวงศ์สวีเดนและนอร์เวย์ ต่อมาพระนางได้ขึ้นเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดนและนอร์เวย์
พระองค์เป็นพระธิดาในเจ้าชายวิลเลียม ดยุกแห่งนอสซอ และพระชายาองค์ที่สองเจ้าหญิงพอลลีน เฟรดเดอร์ริกา มาเรียแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค
เป็นพระราชนัดดา (หลานยาย) ของเจ้าชายพอลแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค พระโอรสของเจ้าชายฟรีดริชที่ 1 แห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค และเจ้าหญิงออกัสตาแห่งเบราน์ชไวก์ เจ้าหญิงออกัสตาเป็นพระธิดาในคาร์ล วิลเฮล์ม แฟร์ดีนันด์ ดยุกแห่งเบราน์ชไวก์ และเจ้าหญิงออกัสตาแห่งบริเตนใหญ่
เจ้าหญิงออกัสตาเป็นพระธิดาองค์โตในเจ้าชายเฟรเดอริก เจ้าชายแห่งเวลส์ และเจ้าหญิงออกัสตาแห่งซัคเซิน-โกทา พระองค์เป็นพระเชษฐภคินีในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร,เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งยอร์คและอัลบานี, เจ้าชายวิลเลียม เฮนรี ดยุกแห่งกลอสเตอร์และเอดินเบิร์ก, เจ้าชายเฮนรี ดยุกแห่งคัมบาลันด์และสแตรธเอิร์น และเจ้าหญิงคาโรไลน์ มาทิลดาแห่งเวลส์ พระชายาในพระเจ้าคริสเตียนที่ 7 แห่งเดนมาร์ก
โพรเทคชัน
"เพลงในชื่อเรียกเดียวกันนี้ ดูบทความที่ โพรเทคชัน (เพลง)"
โพรเทคชัน (Protection) เป็นอัลบั้มของ แมสซีฟแอตแทก ออกจำหน่าย ใน พ.ศ. 2537 ได้มีนักร้องรับเชิญอย่าง Tracey Thorn ได้มาร้องนี้คือ "Protection"'
อาร์เทอร์ เคเพลล์ บารอนเคเพลล์ที่ 1 แห่งแฮดัม
อาร์เทอร์ เคเพลล์ บารอนเคเพลล์ที่ 1 แห่งแฮดัม (; 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1608 - 9 มีนาคม ค.ศ. 1649) อาร์เทอร์ เคเพลล์เป็นนายทัพฝ่ายนิยมกษัตริย์ในสงครามกลางเมืองอังกฤษ
อาร์เทอร์ เคเพลล์เกิดเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1608 เป็นบุตรคนเดียวของเซอร์เฮนรี เคเพลล์ และทีโอโดเซีย เคเพลล์บุตรีของเซอร์เอดเวิร์ด มอนทากิวแห่งโบรห์ตันในนอร์แทมป์ตันเชอร์ เคเพลล์ได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกของรัฐสภาสั้นและรัฐสภายาว ในปี ค.ศ. 1640 สำหรับฮาร์ตฟอร์ดเชอร์ เมื่อเริ่มแรกเคเพลล์สนับสนุนฝ่ายตรงข้ามกับรัฐบาลของพระเจ้าชาลส์ แต่ต่อมาก็หันไปเป็นฝ่ายสนับสนุนพระองค์ เคเพลล์ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น "บารอนเคเพลล์แห่งแฮดัม" ในมณฑลฮาร์ตฟอร์ดเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1641
เมื่อสงครามเริ่มขึ้นเคเพลล์ก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็นข้าหลวงแห่งชรอปเชอร์, เชชเชอร์ และนอร์ทเวลส์ ในการเป็นผู้นำทางการทหารในบริเวณนั้น ต่อมาเคเพลล์ก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็นหนึ่งในองคมนตรีในเจ้าชายแห่งเวลส์ และผู้แทนพระองค์ในการเจรจาที่อักซ์บริดจ์ ในปี ค.ศ. 1645 เคเพลล์ติดตามพระราชินีเฮนเรียตตา มาเรีย ไปฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1646 แต่ไม่เห็นด้วยกับการเดินทางของเจ้าชายแห่งเวลส์ จึงได้ตัดสินใจลาออกไปอยู่ที่เจอร์ซีย์ แต่ต่อมาก็เข้าช่วยพระเจ้าชาลส์ในการหลบหนีจากเกาะไวต์
เคเพลล์เป็นผู้นำคนสำคัญของฝ่ายนิยมกษัตริย์ในสงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 2 แต่ไม่ประสบความสำเร็จ เมื่อวันที่ 27 สิงหาคม เคเพลล์และจอร์จ กอริง เอิร์ลที่ 1 แห่งนอริช ก็ยอมแพ้ต่อทอมัส แฟร์แฟกซ์ ลอร์ดแฟร์แฟกซ์ที่ 3 แห่งแคเมอรอน ที่โคลชิสเตอร์ โดยได้รับสัญญาว่าจะยกโทษให้ แต่ทางรัฐบาลมีปัญหากับสัญญา เคเพลล์หลบหนีจากหอคอยแห่งลอนดอนแต่ถูกจับและถูกลงโทษโดยการประหารชีวิตโดยรัฐสภา เมื่อวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 1649 และถูกประหารชีวิตพร้อมกับเจมส์ แฮมิลตัน ดุ๊กที่ 1 แห่งแฮมิลตัน และเฮนรี ริช เอิร์ลที่ 1 แห่งฮอลแลนด์ ในวันรุ่งขึ้น
เคเพลล์แต่งงานกับเอลิซาเบท บุตรีและทายาทของเซอร์ชาลส์ มอร์ริสันแห่งแคสซีโอบรีพาร์กในฮาร์ตฟอร์ดเชอร์ เคเพลล์และเอลิซาเบทมีบุตรธิดาด้วยกันเก้าคนชายห้าหญิงสี่ ต่อมาอาร์เทอร์ผู้เป็นลูกชายได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นเอิร์ลแห่งเอสเซกซ์ในสมัยฟื้นฟูราชวงศ์
พระเจ้าราชราช โจฬะที่ 1
พระเจ้าราชราช โจฬะที่ 1 () ทรงเป็นหนึ่งในจักรพรรดิที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแห่งราชวงศ์โจฬะ ทรงครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 1528 - พ.ศ. 1557 (ค.ศ. 985 - ค.ศ. 1014) พระองค์ทรงสถาปนาจักรวรรดิโจฬะขึ้นด้วยการพิชิตอาณาจักรต่าง ๆ ทางอินเดียใต้ปัจจุบัน และทรงขยายพระราชอาณาเขตไปจนจดเกาะศรีลังกาในทางทิศใต้ และถึงอาณาจักรกฬิงคะ (โอริศา) ในทิศตะวันออกเฉียงเหนือ พระองค์ทรงทำสงครามกับจักรวรรดิจาลุกยะตะวันออกซึ่งตั้งอยู่ทางทิศเหนือ และอาณาจักรปัณฑยะซึ่งอยู่ทางใต้หลายต่อหลายครั้ง การยึดครองเมืองเวงคี (Vengi - เมืองหลวงของจักรวรรดิจาลุกยะตะวันออก) ของพระองค์กลายเป็นรากฐานสำคัญของราชวงศ์โจฬะยุคหลัง จากนั้นทรงยกทัพเข้าตีศรีลังกาและยึดครองเกาะแห่งนี้เป็นเวลานานนับศตวรรษ
พระองค์ทรงวางรากฐานระบบการบริหารราชการด้วยการแบ่งประเทศออกเป็นตำบล และทรงสร้างมาตรฐานการเก็บผลประโยชน์เข้าท้องพระคลังผ่านการสำรวจที่ดินอย่างเป็นระบบ ด้วยความสำเร็จของพระองค์ ทำให้องค์รัชทายาทของพระองค์ พระเจ้าราเชนทราโจฬะที่ 1 ทรงสามารถขยายจักรวรดิออกไปได้ไกลยิ่งขึ้น
เมซซาไนน์ (อัลบั้ม)
เมซานีน (Mezzanine) เป็นอัลบั้มของ แมสซีฟ แอทแทค ออกจำหน่าย ใน พ.ศ. 2541
จักรพรรดิโคโตกุ
สมเด็จพระจักรพรรดิโคโตกุ (ภาษาญี่ปุ่น: 孝徳天皇, Kōtoku-tennō?) (ค.ศ. 596 - 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 654) ทรงเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิองค์ที่ 36 แห่งญี่ปุ่น ทรงปกครองญี่ปุ่นในฐานะพระจักรพรรดิเป็นเวลา 9 ปี ตั้งแต่วันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 645 จนกระทั่งสวรรคตเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 654
สมเด็จพระจักรพรรดิโคโตกุทรงเป็นมหาราชของญี่ปุ่น พระองค์ท่านได้สร้างวัดหลายแห่ง และทำให้ศิลปะสมัยนั้นเจริญรุ่งเรืองมาก ทรงตรากฎหมายขึ้นมาหลายฉบับ นอกจากนี้จักรพรรดิโคโตกุยังเริ่มใช้ปีรัชศกเป็นองค์แรกซึ่งใช้มาจนถึงปัจจุบัน
บีแท็งฟูลฟอร์วอทยูก็อท
"Be Thankful for What You've Got" เป็นซิงเกิลฮิต เขียนและร้องโดย William DeVaughn นักร้อง และนักแต่งเพลง ชาวเป็นแอฟริกัน-อเมริกัน ในยุค 70s
"Be Thankful for What You've Got" ยังถูกนำมาทำใหม่โดย แมสซีฟ แอทแทค ในอัลบั้มชุด Blue Lines ออกจำหน่าย พ.ศ. 2534
เสียดาย 2
เสียดาย 2 () ภาพยนตร์ไทยในปี พ.ศ. 2539 นำแสดงโดย มาริสา แอนนิต้า, สาริน บางยี่ขัน, สรพงษ์ ชาตรี, ญาณี ตราโมท, อรุณโรจน์ เลี่ยมทอง (นักแสดงรับเชิญ) บทภาพยนตร์และกำกับการแสดงโดย หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล
เสียดาย 2 เป็นเรื่องราวของ โรส (มาริสา แอนนิต้า) เด็กสาวลูกครึ่งไทย-ตะวันตก ในครอบครัวมีอันจะกิน โดยมี ระบิล (สรพงษ์ ชาตรี) พ่อชาวไทย และแม่ชาวต่างประเทศ ที่เป็นครูสอนดนตรีทั้งคู่ วันหนึ่งเธอเคราะห์ร้ายติดเชื้อเอชไอวี จากการรับบริจาคเลือด เธอรู้สึกสับสนหาทางออกไม่ได้จนคิดฆ่าตัวตาย เพราะทั้งเพื่อนฝูงและครอบครัวเริ่มไม่ไว้ใจและทำตัวถอยห่าง จึงหลบหนีออกจากบ้าน แต่เคราะห์ยังดีเธอได้อยู่กับเพื่อนรุ่นพี่ที่เป็นผู้ป่วยโรคเอดส์เช่นเดียวกัน โดยมี ภาสิณี ศรีคำรุ้ง (อรุณโรจน์ เลี่ยมทอง) สื่อมวลชนที่สืบเสาะหาข้อมูลเพื่อทำรายการโทรทัศน์เพื่อให้สังคมได้รับรู้ถึงข้อเท็จจริงและเข้าใจผู้ที่ป่วยเป็นโรคร้ายนี้
เสียดาย 2 เป็นภาพยนตร์สะท้อนปัญหาสังคมเป็นภาคต่อจาก เสียดาย ในปี พ.ศ. 2537 ที่เป็นภาพยนตร์ในแนวสารคดีสะท้อนปัญหาสังคมเกี่ยวกับวัยรุ่นและยาเสพย์ติด แต่ เสียดาย 2 นี้เป็นภาพยนตร์แบบดราม่าทั่วไป และเป็นเรื่องของผู้เป็นโรคเอดส์
เป็นผลงานการแสดงครั้งแรกของ มาริสา แอนนิต้า นางแบบสาวลูกครึ่งไทย-เนเธอร์แลนด์ และเป็นการแสดงอีกครั้งของ สรพงษ์ ชาตรี นักแสดงคู่บารมีของ ม.จ.ชาตรีเฉลิม ยุคล ผู้กำกับและผู้เขียนบท หลังจากแสดงมาแล้วครั้งหนึ่งจาก เสียดาย ในภาคแรก
อีกทั้งยังได้ อรุณโรจน์ เลี่ยมทอง สื่อมวลชนหญิงที่มีชื่อเสียง เป็นนักแสดงรับเชิญรับบทที่เหมือนกับชีวิตของตนเองจริง ๆ คือ เป็นสื่อมวลชนที่พยายามเสาะหาข้อมูลข้อเท็จจริงเกี่ยวกับผู้ป่วยเพื่อแพร่ภาพให้สาธารณะได้รับรู้
ภาพยนตร์ได้รับเสียงวิจารณ์ว่าทำได้ดีกว่าภาคแรก ซึ่งบทยังหลวมและไม่สมเหตุสมผลอยู่หลายส่วน และได้รับรางวัลไปหลายรางวัลด้วยกัน โดยเฉพาะรางวัลตุ๊กตาทองสำคัญ ๆ เช่น รางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ประจำปี พ.ศ. 2539 ด้วยนอกจากนี้แล้วยังได้เป็นตัวแทนของประเทศไทย เข้าชิงรางวัลออสการ์สาขาภาพยนตร์ต่างประเทศยอดเยี่ยม ในการประกาศรางวัลครั้งที่ 70 ด้วย แต่มิได้ผ่านเข้าไปถึงรอบสุดท้าย
ปูทูลกระหม่อม
ปูทูลกระหม่อม หรือ ปูแป้ง (; ) เป็นปูน้ำจืดที่ค้นพบในประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2536 ที่ป่าดูนลำพัน อำเภอนาเชือก จังหวัดมหาสารคาม โดยศาสตราจารย์ไพบูลย์ นัยเนตร ภาควิชาชีววิทยา คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยร่วมกับผู้เชี่ยวชาญจากพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ทางธรรมชาติ ประเทศเนเธอร์แลนด์ และเป็นปีที่ปีที่สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี ทรงเจริญพระชนมายุครบ 36 พรรษา จึงขอพระราชทานชื่อว่า "ปูทูลกระหม่อม" และได้กำหนดให้เป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ลำดับที่ 14 ของสัตว์ป่าจำพวกไม่มีกระดูกสันหลังในกฎกระทรวง ฉบับที่ 11 (พ.ศ. 2543)
รูปร่างคล้ายปูนามีสีสันสวยงาม มี4 สีคือ ม่วง แสด เหลือง ขาว โดยกระดองมีสีม่วงเปลือกมังคุด ผสมพันธุ์นาน 4-5 ชั่วโมง ไข่จะฟองใหญ่กว่าปูนา กว่า 3 - 4 เท่า
พบที่ บริเวณ น้ำตกบนเขาหินลุ ต.วังใหม่ อ.เมือง จ.ชุมพร เมื่อ 23/09/56 โดย นายจรูญศักดิ์ ปรีชาชน พิกัดที่พบ Latitude 10.48190 Longitude 98.89440 ความสูงเหนือระดับน้ำทะเล 575 เมตร
100th Window
100th Window เป็นอัลบั้มของ แมสซีฟ แอทแทค ออกจำหน่าย ใน พ.ศ. 2546
หลักห้า
ชุมชนชาวหลักห้า เป็นชื่อเรียกของชุมชน ที่อาศัยอยู่ในบริเวณหลักเขตที่ 5 ริมฝั่งคลองดำเนินสะดวก ซึ่งมีพื้นที่ครอบคลุม อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร บางส่วนและติดกับเขตตำบลประสาทสิทธิ์ อำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี ประชาชนที่อาศัยอยู่ในเขตนี้มักเรียกชื่อ วัด หรือโรงเรียน ตามชื่อเสาหลักเขตที่ปักอยู่ริมคลองดำเนินสะดวก เช่น เรียกวัดปราสาทสิทธิ์ ว่าวัดหลักห้า เป็นต้น แต่เดิมตำบลประสาทสิทธิ์ รวมอยู่กับตำบลดอนไผ่ บางครั้งชาวบ้านอาจเรียกวัดประสาทสิทธิ์ว่าวัดดอนไผ่ 
ชุมชนชาวหลักห้าส่วนใหญ่มีชาวไทยเชื้อสายจีนอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก อาชีพหลักได้แก่เกษตรกรรม เช่น
การทำสวนองุ่น สวนส้ม แก้วมังกร มะม่วง มะพร้าวน้ำหอม ชมพู่ทับทิมจันทร์ และสวนผักต่าง ๆ มากมาย ซึ่งเป็นแหล่งเกษตรกรรมที่มีชื่อเสียงอีกแห่งหนึ่งในเมืองไทย ในสมัยอดีต หน้าวัดปราสาทสิทธิ์ จะมีพ่อค้าแม่ขายน้ำพืชผลเกษตรกรรม มาจำหน่าย หรือแลกเปลี่ยนกัน จนกลายเป็นตลาดนัดทางน้ำ บางก็เรียกว่าตลาดน้ำหลักห้า หรือตลาดน้ำปากคลองบัวงาม แต่ปัจจุบันเมื่อมีถนนตัดผ่าน การเดินทางสัญจรทางรถยนต์มีมากขึ้น การเดินทางไปค้าขายทางรถมีความสะดวกเป็นอย่างมาก ตลาดน้ำหลักห้าจึงได้ซบเซาลงไปตามลำดับ กระทั่งปัจจุบัน จะมีพ่อค้าแม่ขายที่พายเรือจำหน่ายสินค้าจำนวนน้อยมาก
วัดหลักห้า หรือวัดปราสาทสิทธิ์ มีองค์หลวงพ่อไตรรัตน์โรจน์ฤทธิ์ ซึ่งเป็นพระพุทธรูปที่ประดิษฐานอยู่บนวิหารริมคลองดำเนินสะดวก เป็นที่เคารพบูชาเป็นอย่างมากของประชาชนทั่วไป มีการจัดงานประจำปี โดยมีพิธีแห่พระทางน้ำ ซึ่งเป็นประเพณีของชุมชนชาวหลักห้า จัดขึ้นในช่วงปลายเดือนมกราคม ถึงเดือนกุมภาพันธ์ โดยมีพิธีการแห่องค์หลวงพ่อไตรรัตน์โรจน์ฤทธิ์ตามคลองดำเนินสะดวก ตั้งแต่หลักหนึ่งจนถึงหลักแปด เพื่อให้ประชาชนได้สักการบูชา เพื่อความเป็นสิริมงคล ทำมาค้าขายดี และมีชีวิตที่ร่มเย็นเป็นสุขตลอดไป
การขุดคลองดำเนินสะดวก เป็นการขุดคลองที่ใช้แรงงานคนเพียงอย่างเดียว มิได้อาศัยเครื่องจักรกลใด ๆ ทั้งสิ้น ใช้เวลาขุดคลอง 2 ปีเศษจึงแล้วเสร็จ คลองดำเนินสะดวกเป็นคลองที่ยาวมาก อาศัยภูมิปัญญาชาวบ้านในการขุดคลอง คือมีการขุดคลองเป็นช่วง ๆ สลับกับพื้นที่บางช่วงไม่ได้ขุด เมื่อฤดูฝนมาถึงน้ำหรากมาก็จะเซาะดินที่ไม่ได้ขุดให้พังทลายไปชนกับช่วงที่ขุดไว้แล้ว เป็นการทุนแรงงานนั้นเอง
คลองดำเนินสะดวกเป็นคลองที่มีความตรง ไม่คดเคี้ยว และมีการแบ่งระยะโดยการปักหลักเขต คลองดำเนินสะดวกมี 8 หลักเขต โดยใช้เสาหินสี่เหลี่ยมขนาด 8x8 นิ้ว ปักไว้บนพื้นดินริมคลองสลักเลขกำกับไว้ แต่ละหลักมีระยะห่างกันประมาณ 4 กิโลเมตร หลักที่ 1 อยู่ในเขตพื้นที่ อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร และหลักสุดท้ายคือหลักที่ 8 อยู่ในเขตพื้นที่ อำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี และนิยมเรียกชุมชนที่ตนเองอาศัยอยู่ตามชื่อหลักเขตดังกล่าว เช่น ชุมชนชาวหลักสาม ชาวหลักสี่ หรือชาวหลักห้า เป็นต้น นอกจากนั้นโรงเรียนหรือวัดก็นิยมเรียกชื่อตามหลักเขตดังกล่าว เช่น โรงเรียนวัดหลักห้า โดยมีชื่อทางราชการ คือ โรงเรียนชุมชนวัดประสาทสิทธิ์ และโรงเรียนประสาทรัฐประชากิจ หรือ วัดหลักห้า ซึ่งเรียกชื่อทางราชการว่า วัดปราสาทสิทธิ์ เป็นต้น
จาง เจี่ยนจือ
จางเจี่ยนจือ ( , ค.ศ.625-706)เป็นขุนนางในสมัย ราชวงศ์ถัง และอู่โจวและเป็นแกนนำในการบีบให้ บูเช็กเทียน สละราชสมบัติโดยท่านรับราชการในรัชสมัยพระนางบูเช็กเทียนแห่งอู่โจวและ จักรพรรดิถังจงจง แห่งราชวงศ์ถังต่อมาท่านถูกพระญาติของถังจงจงคือ อู่ซานซือ ผู้เป็นพระนัดดาของจักรพรรดินีบูเช็กเทียนใส่ร้ายท่านจึงถูกเนรเทศและถึงแก่อสัญกรรมระหว่างถูกเนรเทศในปี ค.ศ.706 ขณะอายุได้ 81 ปี
โฮงี
โฮงี (; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก แต่เดิมเป็นหนึ่งในสมาชิกของกบฏโจรโพกผ้าเหลือง ต่อมาภายหลังได้สวามิภักดิ์กับโจโฉ และได้หนีจากกองทัพโจโฉไปแต่ก็ถูกจับโดยเคาทูและถูกโจโฉสั่งประหาร
เพอร์โซนา
เพอร์โซนา () สามารถหมายถึง
ยูการิ โคกูบุง
ยูการิ โคกูบุง () เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น มีชื่อเล่นว่าบุนจัง เกิดวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2526 ที่จังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น
การนมัสการของคนเลี้ยงแกะ (การาวัจโจ)
การชื่นชมของคนเลี้ยงแกะ () เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยคาราวัจโจ จิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์รีจิโอนาเล, เมสสินาในประเทศอิตาลี
ภาพ “การชื่นชมของคนเลี้ยงแกะ” เขียนเสร็จราวปี ค.ศ. 1609 ขณะที่คาราวัจโจพำนักอยู่ที่เมสสินาคาราวัจโจได้รับสัญญาจ้างให้วาดภาพสี่ภาพจากชุดทุกขกิริยาของพระเยซู ถ้าคาราวัจโจได้เขียนตามสัญญาอย่างที่ว่าก็ไม่มีภาพใดที่เหลือให้เห็น ซัสซิโนกล่าวว่าฉากการประสูติของพระเยซูได้รับจ้างจากเซเนทของเมสสินาสำหรับวัดคาปุชินซานตามาเรียเดกลิอันเจลิ
ความเรียบง่ายแบบฟรานซิสกันแสดงให้เห็นได้ในภาพนี้ ภายในโรงนาไม้ที่ประสูติมีลาและวัวยืนอย่างอดทนอยู่ข้างหลังภาพ บนพื้นเป็นฟางมีตะกร้าใส่ขนมปังและ เครื่องมือช่างไม้ของโจเซฟและชิ้นผ้าสองสามชิ้น โจเซฟใส่เสื้อแดงแนะนำคนเลี้ยงแกะที่แต่งสีน้ำตางและเทาต่อแมรี ผู้ใส่เสื้อสีแดงสด พระแม่มารีทรงโอบอุ้มพระบุตรอยู่อย่างทะนุถนอม นอกจากสองรัศมีกับชายที่คุกเข่ากุมมือชื่นชมพระเยซูอยู่เท่านั้นที่ทำให้การพบเด็กเกิดใหม่ดูมีความหมายว่าพระเจ้าเสด็จมาสมภพในร่างของมนุษย์
คาราวัจโจได้รับค่าจ้าง 1000 สคูโดสำหรับงานชิ้นนี้ซึ่งเป็นค่าจ้างที่สูงที่สุดที่ได้รับตั้งแต่เริ่มเขียนภาพมา
พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประเสริฐศักดิ์
พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประเสริฐศักดิ์ มีพระนามเดิมว่า หม่อมเจ้าประเสริฐศักดิ์ เป็นพระโอรสใน สมเด็จพระบรมราชมาตามหัยกาเธอ พระองค์เจ้าศิริวงศ์ กรมหมื่นมาตยาพิทักษ์ ประสูติในหม่อมน้อย ธิดาพระยาราชมนตรี (ภู่ ต้นสกุล ภมรมนตรี) และเป็นพระอนุชาต่างมารดาในกรมสมเด็จพระเทพศิรินทรามาตย์ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ในรัชกาลที่ 5
หม่อมเจ้าประเสริฐศักดิ์ ศิริวงศ์ ประสูติปีใดไม่ทราบ (ระหว่าง พ.ศ. 2382 -2384) ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้เลื่อนขึ้นเป็น พระสัมพันธวงศ์เธอพระองค์เจ้าประเสริฐศักดิ์ ในรัชกาลที่ 5 เมื่อปีมะเส็ง พ.ศ. 2412 สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 5 เมื่อวันพฤหัสบดี เดือน 12 แรม 11 ค่ำ ปีมะเส็ง พ.ศ. 2424
มีบุตรธิดา จากหม่อมต่างคนหลายท่าน เท่าที่ทราบคือ
ศูนย์การแพทย์สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี
ศูนย์การแพทย์สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เป็นโรงพยาบาลในสังกัดคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ตั้งอยู่ ณ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ องครักษ์ คลอง 16 ถนนรังสิต-นครนายก ตำบลองครักษ์ อำเภอองครักษ์ จังหวัดนครนายก
ศูนย์การแพทย์สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา ฯ สยามบรมราชกุมารี เริ่มโครงการมาตั้งแต่ พ.ศ. 2535 เพื่อเฉลิมพระเกียรติเนื่องในวโรกาสที่สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีเจริญพระชนมายุ ครบ 35 พรรษา และก่อสร้างแล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2542 และมีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544 โดยมีวัตถุประสงค์คือเป็นสถาบันในการจัดการเรียนการสอนของคณะแพทยศาสตร์และนิสิตคณะอื่นๆ ในสายวิทยาศาสตร์สุขภาพที่เกี่ยวข้อง รวมทั้งเป็นแหล่งวิจัยที่มีคุณภาพ โดยเฉพาะการวิจัยในทางคลินิค ซึ่งมีพื้นที่การดำเนินงานครอบคลุมทั้งสิ้น 5 จังหวัด ได้แก่ จังหวัดนครนายก ปราจีนบุรี สระแก้ว ฉะเชิงเทรา ระยอง และชลบุรี
ศูนย์การแพทย์สมเด็จพระเทพ ฯ เป็นโรงพยาบาลขนาด 360 เตียง พื้นที่ทั้งสิ้น 58,595 ตารางเมตร โดยได้เปิดบริการรักษาด้วยแพทย์ผู้เชี่ยวชาญเฉพาะทาง ปัจจุบันเปิดบริการทั้งสิ้น 11 สาขา คือ สาขาสูติศาสตร์นรีเวชวิทยา, สาขากุมารเวชศาสตร์, สาขาอายุรศาสตร์, สาขาศัลยศาสตร์, สาขาศัลยศาสตร์ออโธปิดิกส์, สาขาทันตกรรม, สาขารังสีวิทยา, สาขาโสต ศอ นาสิก, สาขาจักษุ, สาขาเวชศาสตร์ฟื้นฟู และสาขาจิตเวชศาสตร์ ในตอนแรก ทางโรงพยาบาลได้เปิดรับรักษาผู้ป่วยในจำนวน 30 เตียง จนได้ขยายศักยภาพการดำเนินงานเพิ่มขึ้นตามลำดับ เพื่อให้สามารถรองรับความต้องการของผู้รับบริการที่เพิ่มขึ้น ปัจจุบันสามารถรับรักษาผู้ป่วยในได้ทั้งสิ้น 500 เตียง
น้ำตาลโตนด
น้ำตาลโตนด เป็นน้ำตาลที่ได้จากต้นตาลโตนด ซึ่งในกรณีที่เป็นต้นตาลตัวผู้จะได้จากงวงตาล โดยใช้มีดตาล ปาดตรงบริเวณปลายงวง เพื่อให้น้ำตาลไหลซึมออกมา 
ในกรณีที่เป็นต้นตัวเมียให้ใช้ไม้คาบนวดระหว่างลูกประมาณ 3 วัน แล้วใช้มีดปาดตาลปาดตรงบริเวณปลายจั่นหรืองวง ถ้ามีน้ำตาลไหลออกมาก็แสดงว่าใช้ได้
โอน้อยออก
โอน้อยออก เป็น กระบวนการสั้นๆ ที่เด็กๆ นิยมใช้เพื่อ คัดสรร จัดลำดับ แบ่งกลุ่ม แยกข้าง ฯลฯ ก่อนจะเริ่มเล่นเกมส์ต่างๆ ที่ต้องมีการคัดแยกทีม หรือเรียงลำดับก่อนหลัง ด้วยการนับ"จำนวน"คนที่ หงาย หรือ คว่ำฝ่ามือ เป็นเครื่องแบ่ง และมักใช้คัดสรร เมื่อมีเด็กตั้งแต่ 3 คนขึ้นไป ถ้าเหลือ 2 คน จะใช้การ "เป่ายิ้งฉุบ" หรือ "เป่ายิงฉุบ" แทน น่าประหลาดใจที่ "โอน้อยออก" และ "เป่ายิงฉุบ" เป็นที่แพร่หลายไปทั่วประเทศ ทั้งๆ ที่การสื่อสารยุคก่อน ไม่สะดวกง่ายดาย แต่เด็กทุกภูมิภาค ล้วนรู้จัก "โอน้อยออก" เหมือนๆ กัน
ส่วนเด็กต่างประเทศ เท่าที่ทราบ ไม่ค่อยมี "โอน้อยออก" แต่มักใช้การ เป่ายิงฉุบ (หรือที่ภาษาอังกฤษเรียก hammer-paper-scissors หรือ Rock-paper-scissors) เพื่อคัดสรร ไม่ว่าจะมีกี่คน ก็ เป่ายิงฉุบ ไปเรื่อยๆ โดยที่หากมีจำนวนเยอะมากกว่า 3 การแสดงมือเป่ายิงฉุบจะเป็นเพียง การ"นับจำนวน" ผู้ที่แสดงมือ ค้อน-กรรไกร-กระดาษ สิ่งใดน้อยก็ถือว่าตกรอบออกไปก่อน ต่อเมื่อเหลือ 2 คน การเป่ายิงฉุบ จึงใช้การตัดสิน สิทธิ์ที่เหนือกว่า ของ ค้อน-กรรไกร-กระดาษ
ยกตัวอย่างการโอน้อยออก เช่น ก่อนการเล่นทอยเส้น หากมีจำนวนเด็กตั้งแต่ 3 คนขึ้นไป ก็จะต้องทำการจัดเรียง ว่าใคร อยู่ลำดับแรก เริ่มทอยก่อน (โดยทั่วไป ทุกคนต้องการเป็นคนสุดท้าย)
เด็กๆ จะเริ่มเรียก "มา โอน้อยออก กัน" จากนั้นทุกคนก็รวมกลุ่มยืนล้อมเป็นวง แล้วยื่นท่อนแขนตั้งแต่ศอกลงมาถึงมือ ออกมาหนึ่งข้าง ตั้งฉากกับลำตัว หรือขนานกับพื้นโลก เหยียดฝ่ามือ หันสันมือลงกับพื้น (นิ้วโป้งอยู่ด้านบน นิ้วก้อยอยู่ด้านล่าง) คล้ายท่า จะจับมือทักทายของฝรั่ง แล้ว สะบัดฝ่ามือแกว่งตามแนวนอน คล้ายการทำท่าพัด พร้อมกับช่วยกันเปล่งเสียงคำว่า "โอ...น้อย...อ่อก" ด้วยการลากเสียงคำว่า "โอ" และ/หรือ ลากเสียงคำว่า "น้อย" เพื่อเป็นการนัดพร้อม และออกเสียงห้วนๆ สั้นๆ กับคำว่า "ออก" เพื่อให้ทุกคนที่ล้อมวง เลือกว่า จะ "หงายฝ่ามือ" หรือ "คว่ำฝ่ามือ" ใคร หรือ กลุ่มใด แสดงผล "หงายฝ่ามือ" หรือ "คว่ำฝ่ามือ" มีจำนวนน้อยกว่า (เสียงส่วนน้อย) ก็เท่ากับว่าแพ้ ตกรอบไปก่อน คนที่เหลือ ก็ "โอน้อยออก" กันต่อไป คัดเสียงส่วนน้อย ออกไปเรื่อยๆ จนเหลือ 2 คน ก็จะใช้วิธีการ เป่ายิ้งฉุบ หรือ เป่ายิงฉุบ แทน ก็จะได้ผู้ชนะสุดท้าย
วัดขงจื๊อ สุสานขงจื๊อ และจวนตระกูลขงในชฺวีฟู่
วัดขงจื๊อ สุสานขงจื๊อ และจวนตระกูลขงในชฺวีฟู่ (; ) คือแหล่งมรดกโลกที่ตั้งอยู่ในเมืองชฺวีฟู่ มณฑลชานตง ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 1021 (ค.ศ. 478) เพื่อระลึกถึงขงจื๊อ นักปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่ของจีน หมู่อาคารและสิ่อก่อสร้างทั้งหลายนี้ได้ถูกทำลายและสร้างขึ้นเพิ่มเติมใหม่เรื่อยมาในช่วงระยะเวลาอันยาวนานหลังจากการสร้าง
เมื่อแรกสร้างนั้นมีอาคารเพียงแค่ 3 หลัง แต่พระจักรพรรดิสมัยต่าง ๆ ของจีนได้ขยายศาลเรื่อยมา กระทั่งต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18 จักรพรรดิหย่งเจิ้งแห่งสมัยราชวงศ์ชิงได้โปรดให้บูรณะวัดขงจื๊อขนานใหญ่จนทำให้ตัวศาลมีขนาดใหญ่เท่าสภาพในปัจจุบัน เป็นกลุ่มสิ่งก่อสร้างสมัยโบราณที่เพียงแต่มีขนาดเล็กกว่าพระราชวังต้องห้ามในกรุงปักกิ่งเท่านั้น
สุสานของขงจื๊อและตระกูลข่งเป็นเขตสุสานที่มีขนาดใหญ่ที่สุดและมีอายุใช้นานที่สุดในโลกในปัจจุบัน มีสุสานลูกหลานตระกูลข่งกว่า 1 แสนสุสาน
จวนตระกูลขงสร้างขึ้นตั้งแต่สมัยราชวงศ์ซ่ง
วัดขงจื๊อ สุสานขงจื๊อ และจวนตระกูลขง ได้รับลงทะเบียนเป็นมรดกโลกภายใต้ชื่อ "ศาลและสุสานขงจื๊อและคฤหาสน์ตระกูลข่งในชฺวีฟู่" ในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 18 เมื่อปี พ.ศ. 2537 ที่ภูเก็ต ประเทศไทย ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้
ถู่โหลวแห่งฝูเจี้ยน
ถู่โหลวแห่งฝูเจี้ยน หรือ บ้านดินแห่งฝูเจี้ยน () คือแหล่งมรดกโลกที่ตั้งอยู่ในเขตภูเขา มณฑลฝูเจี้ยน ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นอาคารรูปทรงวงแหวนหลายชั้นที่สร้างจากดินของชาวจีนแคะ ซึ่งที่ได้ลงทะเบียนเป็นมรดกโลกนี้มีจำนวน 46 หลัง ทั้งหมดสร้างขึ้นในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 12 ถึง 20 อาคารแต่ละหลังสามารถเป็นที่อยู่อาศัยของผู้คนกว่า 800 คน
ฝูเจี้ยนถู่โหลวได้รับลงทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 32 เมื่อปี พ.ศ. 2551 ที่เมืองควิเบก ประเทศแคนาดา ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้