hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ผุสชา โทณะวณิก
ผุสชา โทณะวณิก (ชื่อเล่น ตุ้ม) มีความสามารถหลากหลาย ทั้งงานเบื้องหน้าและเบื้องหลัง มีชื่อเสียงจากการเป็นพิธีกรโทรทัศน์รายการจันทร์กะพริบ และคอนเสิร์ตคอนเทสต์ เป็นนักร้องเสียงหวานที่มีผลงานมาแล้ว 4 อัลบั้มเพลงที่โด่งดังคือ ฝัน ฝันหวาน เธอยังเป็นจิตอาสาร้องเพลงเพื่อเด็กและศาสนาให้แก่เสถียรธรรมสถานและสถาบันวิมุตตยาลัยและยังเป็นผู้ถ่ายทอดความรู้ด้านการพูด การนำเสนอ การเป็นพิธีกรให้แก่คนรุ่นใหม่ และบุคลากรในองค์กรต่างๆ
ผุสชา โทณะวณิก ศึกษาที่โรงเรียนสมถวิล ราชดำริ เมื่อเรียนอยู่ชั้น ม.ศ.2 ได้เรียนเปียโนที่ศูนย์ดนตรีวาทินี และเป็นนักร้องนำประจำวงวาทินี ได้ออกรายการโทรทัศน์และงานต่าง ๆ ร่วมกับวง จนเรียนจบ ม.ศ.5 จากโรงเรียนสตรีวิทยา 2 จากนั้นผุสชาเข้าศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เอกการละคร เมื่อเรียนปี 2 ได้ตั้งวงดนตรีหญิงชื่อ "เบลลาดอนน่า" ซึ่งมีสมาชิกอย่าง ศรัณย่า ส่งเสริมสวัสดิ์ พิไลวรรณ บุญล้น เวนิกา วิล ออกแสดงตามงานของมหาวิทยาลัยและเล่นตามงานข้างนอกด้วย
จึงทำให้รู้จักกับ ชรัส เฟื่องอารมย์ และพนเทพ สุวรรณะบุณย์(วงแฟลช)ที่เล่นประจำอยู่ที่เดอะไนล์ โรงแรงแมนดาริน ขณะนั้น ชรัสกำลังทำอัลบั้มชุดแรกกับวงแฟลช และเมื่อมาพบผุสชาขณะกำลังซ้อมอยู่กับวงเบลลาดอนน่าก็รู้สึกพอใจกับการร้องและน้ำเสียง จึงขอให้ไปช่วยบันทึกเสียงร้องประสานในชุดแรกของเขา และต่อมาชรัส เฟื่องอารมย์ ก็ได้ชวนผุสชาให้ออกงานเดี่ยว โดยเขาจะทำหน้าที่ดูแลการผลิต ผุสชาออกผลงานชุดแรก "ฝัน ฝันหวาน" ในวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2529 ภายใต้สังกัดแกรมมี่ อัลบั้มชุดนี้ได้รับเสียงตอบรับที่ดี ทำให้ในวันแรกมียอดสั่งจองเทปถึง 70,000 ม้วน และส่งผลให้ชื่อ "ผุสชา โทณะวณิก" เป็นนักร้องโด่งดังในทันที ผุสชามีผลงานชุดที่ 2 ตามมา ชื่อ "โปรดฟังฉัน" ในปี พ.ศ. 2531 และผลงานชุดที่ 3 คือ "วันและคืน" ในปี พ.ศ. 2537 โดยมี ธเนส สุขวัฒน์ เป็นโปรดิวเซอร์ และออกผลงานชุดสุดท้าย "ริทึมออฟผุสชา" (Rhythm of Pusacha) ในปี พ.ศ. 2544 กับยูนิเวอร์แซล เป็นการคัฟเวอร์เพลงเก่าผลงานประพันธ์ของ สุรพล โทณะวณิก คุณอาของเธอ มาร้องใหม่ในแนวละตินแจ๊ซ โดยธเนส สุขวัฒน์ เป็นโปรดิวเซอร์ 
ในขณะที่ผุสชาเป็นนักร้องที่มีชื่อเสียง แต่เธอกลับยังทำงานในสิ่งที่เธอเรียนมาไปพร้อม ๆ กัน คือ งานผลิตรายการโทรทัศน์ที่บริษัทเจเอสแอล และได้เริ่มงานเป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์ในเวลาต่อมา ผลงานที่สร้างชื่อเสียงในการเป็นพิธีกร คือ รายการเพลง"น้ำแข็งใส่น้ำหวาน" รายการประกวดเพลงที่โด่งดัง "คอนเสิร์ตคอนเทสต์" คู่กับปัญญา นิรันดร์กุล ในปี 2529 และรายการ "จันทร์กะพริบ" คู่กับ ดร.อภิวัฒน์ วัฒนางกูร ความสามารถด้านการเป็นพิธีกรของผุสชานั้นได้รับการยอมรับจากสถาบันต่าง ๆ โดยเธอได้รับรางวัลพิธีกรยอดเยี่ยมถึง 6 รางวัล
อัลบัมจิตอาสา
ฌอง เฮย์
ฌอง เฮย์ (ภาษาอังกฤษ: Jean Hey หรือ Jean Hay) (ราว ค.ศ. 1475 - ราว ค.ศ. 1505) เป็นจิตรกรที่เดิมรู้จักกันในนามว่า “มาสเตอร์แห่งมูแลงส์” เฮย์เป็นจิตรกรชาวเนเธอร์แลนด์ของยุคเนเธอร์แลนด์ตอนต้นในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพศิลปะคริสต์ศาสนา และจิตรกรรมหนังสือวิจิตร ฌอง เฮย์ทำงานในฝรั่งเศสและในอาณาบริเวณของดยุคแห่งเบอร์กันดีและมีส่วนเกี่ยวข้องกับดยุคแห่งบูร์บอง
รายละเอียดเกี่ยวกับเบื้องต้นของชีวิตไม่เป็นที่ทราบเท่าใดนัก แต่สันนิษฐานว่าได้ศึกษาการเขียนกับ ฮูโก ฟาน เดอร์ โกส์ และอาจจะใช้เวลาบั้นปลายในปารีส
งานที่เป็นที่รู้จักกันมากที่สุดของเฮย์เป็นงานฉากแท่นบูชาในมหาวิหารโนเทรอดามแห่งมูแลงส์ในอัลลีเยร์ในประเทศฝรั่งเศส ที่สันนิษฐานว่าเขียนราวปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 แผงกลางเป็นภาพพระแม่มารีและพระบุตรชื่นชมด้วยเทวดาและบานสองข้างเป็นภาพเหมือนของปีเตอร์ที่ 2 ดยุคแห่งบูร์บอง (Peter II, Duke of Bourbon) และดัชเชส Anne de Beaujeu และลูกสาวซูซานแห่งบูร์บอง (Suzanne of Bourbon) สภาพของบานพับภาพอยู่ในสภาพที่ดีมากแม้ว่าในเวลาก่อนหน้าคริสต์ทศวรรษ 1830 ส่วนล่างถูกตัดออกไปบ้าง
จนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 20 นามของผู้เขียนฉากบานพับภาพมูแลงส์ก็ไม่เป็นที่ทราบว่าเป็นใคร แต่นักประวัติศาสตร์ศิลปะสามารถบ่งภาพเขียนอื่นได้ว่าเป็นภาพที่เขียนโดยจิตรกรเดียวกับผู้เขียนบานพับภาพมูแลงส์ หนังสือเกี่ยวกับมาสเตอร์แห่งมูแลงส์เขียนในปี ค.ศ. 1961 โดยมาดาเลน ฮุยเล็ท ดิสเตรีย (Madeleine Huillet d'Istria) ตั้งข้อเสนอว่าจิตรกรที่ว่าไม่มีตัวตนและผู้เขียนเป็นกลุ่มจิตรกรกว่าสิบสองคนที่เป็นผู้เขียนงานต่างๆ ที่เดิมบ่งว่าเป็นงานเขียนของมาสเตอร์แห่งมูแลงส์ก่อนหน้านั้น ชื่อของมาสเตอร์แห่งมูแลงส์เพิ่งมาพบว่าเป็นใครเมื่อพบคำจารึกบนด้านหลังของภาพ “พระเยซูทรงมงกุฏหนาม” (ค.ศ. 1494) ที่ได้รับความเสียหายในราชพิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์แห่งเบลเยียมในบรัสเซลส์ ที่บ่งว่าชื่อ “ฌอง เฮย์” “teutonicus” และ “pictor egregius” (“จิตรกรผู้ยิ่งใหญ่”) และผู้จ้างคือฌอง คุยอิเล็ตต์ (Jean Cueillette) ผู้เป็นราชเลขาธิการของพระเจ้าแผ่นดินและผู้เกี่ยวข้องกับราชวงศ์บูร์บอง ลักษณะการเขียนที่คล้ายคลึงกันทำให้บ่งได้ว่าเป็นงานเขียนโดยมาสเตอร์แห่งมูแลงส์ มาสเตอร์แห่งมูแลงส์จึงน่าจะเป็นจิตรกรประจำราชสำนักของราชวงศ์บูร์บอง และจากหลักฐานจากระหว่างปี ค.ศ. 1502 ถึงปี 1503 ระบุว่าช่างเขียนประจำราชสำนักชื่อฌอง และไม่น่าจะเป็นฌอง เพร์รีอาล (Jean Perréal) หรือ ฌอง โพรโวสต์ (Jean Prévost) จากการค้นคว้าต่อมา สร้อย “Teutonicus” หรือ “เยอรมัน” หลังชื่อขณะนั้นไม่แต่จะใช้สำหรับชาวเยอรมันแต่ยังรวมทั้งผู้ที่เป็นชาวเฟล็มมิชด้วยในขณะนั้น
เดอะรีซัน
"เดอะรีซัน" () คือซิงเกิลของเซลีน ดิออน จากอัลบั้ม "เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ" ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2540 ในยุโรปบางประเทศ ได้แก่ สหราชอาณาจักร ไอร์แลนด์ เบลเยี่ยม ในฝรั่งเศสบรรจุในรูปแบบหน้าดับเบิลเอพร้อมกับเพลง "มายฮาร์ตวิลโกออน"
"เดอะรีซัน" เป็นผลงานการประพันธ์ร่วมกับคาโรล์ คิง และอำนวยการผลิตโดยเซอร์ จอร์จ มาร์ติน ผู้อำนวยการสร้างเพลงให้กับวงเดอะบีทเทิลส์ คาโรล์ยังร้องเสียงพื้นหลังให้กับเพลงนี้ออกด้วย ในเบื้องต้น เพลงนี้ได้เสนอให้กับวงแอโรสมิธ แต่พวกเขาปฏิเสธ
เพลงนี้ขึ้นอันดับสูงสุดที่ 11 ในสหราชอาณาจักร อันดับที่ 13 ในไอร์แลนด์ ส่วนในฝรั่งเศสซึ่งออกจำหน่ายร่วมกับเพลง "มายฮาร์ตวิลโกออน" ซึ่งขึ้นอันดับ 1 กว่า 13 สัปดาห์ และมียอดขายกว่า 1 ล้านชุด และได้รับรางวัลแผ่นเสียงเพชร (1,200,000 ชุด)
มิวสิกวิดีโอถ่ายโดย Scott Floyd Lochmus และปฐมทัศน์ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2540 ซึ่งเป็นวิดีโอระหว่างการบันทึกเสียงในสตูดิโอ
ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2541 เซลีนร้องเพลง "เดอะรีซัน" ร่วมกับคาโรล์ในคอนเสิร์ตวีเอชวัน ดีว่า ประจำปี 1998 และภายหลังคาโรล์ได้บันทึกเสียงเพลงนี้ในอัลบั้ม "เลิฟเมกส์เดอะเวิลด์" อัลบั้มของเธอเองอันออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2544 โดยเซลีนเป็นผู้ร้องเสียงพื้นหลังให้
เซลีนร้องเพลงนี้ระหว่างการจัด "คอนเสิร์ตทัวร์เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ"
เพลงนี้ได้รับการบรรจุในอัลบั้ม "เดอะคอลเลกเตอส์ซีรีส์ ชุดที่ 1" ในปี พ.ศ. 2543 และอัลบั้ม "" ในปี พ.ศ. 2551 ในฉบับยุโรป
เบื้องหลังการบันทึกเสียงได้บรรจุในดีวีดีบันทึกการแสดงสด "อูเกอร์ดูสตาด"
ซีดีซิงเกิล 2 เพลง (ฝรั่งเศส)
ซีดีซิงเกิล 2 เพลง (สหราชอาณาจักร)
ซีดีซิงเกิลแม็กซี ชุดที่ 1 (สหราชอาณาจักร)
ซีดีซิงเกิลแม็กซี ชุดที่ 2 (สหราชอาณาจักร)
สโมสรฟุตบอลแพร่ ยูไนเต็ด
สโมสรฟุตบอลแพร่ ยูไนเต็ด เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทย ตั้งอยู่ที่อำเภอเมือง จังหวัดแพร่ ปัจจุบันแข่งขันอยู่ในระดับไทยลีก 3
สโมสรฟุตบอลอาชีพจังหวัดแพร่ ก่อตั้งสโมสรขึ้นเมื่อปี 2009 ภายใต้การจดทะเบียนในรูปแบบ บริษัท ฟุตบอลแพร่ ยูไนเต็ด จำกัด หลังเมื่อซีซั่นที่ผ่านมาไม่สามารถทำผลงานได้ตามเป้าที่วางเอาไว้ได้เพียงรองบ๊วยของตารางในโซนภาคเหนือหลังจากจบฤดูกาล 2009 ที่ผ่านมาท่ามกลางปัญหาและมรสุมที่รุมเร้าแต่มาในปีนี้พวกเขากลับมาใหม่อีกครั้งพร้อมกับความหวังที่จะลบผลงานเก่าและสร้างผลงานใหม่ให้ดีกว่าเดิม โดยมีการเตรียมทีมเพื่อเตรียมทำศึกในฤดูกาลที่จะมาถึงอย่างไม่รีรอเริ่มการการเปลี่ยนแปลงผู้บริหารทีม โดยประธานสโมสร คือ พงษ์สวัสดิ์ ศุภศิริ และ ส.จ. วิตติ แสงสุพรรณ เป็นผู้ช่วยประธานสโมสร และ คุณประสงค์ ชุ่มเชย อดีตส.จ เป็นผู้จัดการทีม โดยงบประมาณทำทีมของแพร่ ยูไนเต็ด ครั้งนี้มีประมาณ 6 ล้านบาท เพื่อที่จะใช้จ่ายในเรื่องของเงินเดือนนักเตะ ค่าเดินทาง และเบี้ยเลี้ยงในการฝึกซ้อมต่าง และค่าใช้จ่ายอื่นๆ จิปาถะ โดยได้รับการสนับสนุนจาก อบจ.แพร่, สมาคมกีฬาจังหวัดแพร่ และการกีฬาแห่งประเทศไทย และในตอนนี้กำลังอยู่ระหว่างการติดต่อสปอนเซอร์หลักเพื่อที่จะเข้ามาช่วยสนับสนุนทีมอย่าง บ.แคท ซึ่งน่าจะได้ข้อสรุปและเปิดตัวทีมอย่างเป็นทางการในไม่ช้า
ตราสโมสรฟุตบอลแพร่ ยูไนเต็ด เป็นรูปม้าซึ่งเป็นสัตว์ที่ปรากฏอยู่บนตราประจำจังหวัดแพร่ ขอบเป็นสีแดงเลือดหมู และด้านในเป็นสีเขียว ซึ่งเป็นสีประจำจังหวัด
แพร่ ยูไนเต็ด ใช้สนาม อบจ.แพร่ เป็นสนามเหย้า โดยสนามแห่งนี้ได้งบประมาณปรับปรุงอย่างดีจาก อบจ.แพร่ มีอัฒจันทร์สองฝั่งมีหลังคาและไม่มีหลังคา น่าจะรองรับแฟนบอลชาวแพร่ที่จะเข้ามาชมและเชียร์ทีมได้เป็นอย่างดี นอกจากนั้นยังมีโครงการที่จะเปิดร้านจำหน่ายของที่ระลึกบริเวณห้องใต้อัฒจันทร์ ไม่ว่าจะเป็น เสื้อยืด เสื้อแข่งของทีมทั้งนัดเหย้าและเยือน ผ้าพันคอ พวงกุญแจ อุปกรณ์การเชียร์ต่างๆ ซึ่งขณะนี้มีแฟนบอลให้ความสนใจเข้ามาสั่งจองสินค้าอย่างคับคั่ง ส่วนช็อปจำหน่ายสินค้าจะเปิดในช่วงเย็นเพราะจะมีประชาชนเข้ามาออกกำลังกาย และเข้ามาดูทีมแพร่ซ้อม และในวันแข่งขันจะเปิดจำหน่ายตั้งแต่เช้าถึงเลิกการแข่งขัน และยังออกบูทจำหน่ายสินค้าตามงานเทศกาลต่างๆ ซึ่งจะเป็นการหางบประมาณช่วยทีมอีกวิธีหนึ่งด้วย และปี พ.ศ. 2556
ดยุกแห่งแลงแคสเตอร์
ดยุกแห่งแลงคาสเตอร์ () เป็นบรรดาศักดิ์ดยุกที่ใช้ออกพระนามถึงสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 พระเจ้าแผ่นดินอังกฤษอย่างลำลอง และผู้ครอบครองดัชชีแห่งแลงคาสเตอร์ โดยถือเป็นดัชชีที่แยกออกมาจากสำนักทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ (Crown Property) ซึ่งมีส่วนในการสร้างรายได้ให้กับพระมหากษัตริย์
ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 14 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 15 ได้มีการสถาปนาบรรดาศักดิ์ดยุกแห่งแลงคาสเตอร์ถึง 3 ครั้ง ได้แก่
ครั้งที่แรกเมื่อวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 1351 สำหรับ เฮนรีแห่งกรอสมอนท์ เอิร์ลแห่งแลงคาสเตอร์ที่ 4 เหลนของพระเจ้าเฮนรีที่ 3 แห่งอังกฤษ รวมทั้งยังเป็นเอิร์ลแห่งเลย์เชสเตอร์ที่ 4, เอิร์ลแห่งดาร์บีที่ 1 และเอิร์ลแห่งลินโคล์นที่ 1 การสถาปนาครั้งแรกนี้สิ้นสุดลงเมื่อดยุกที่ 1 เสียชีวิตลงในปี ค.ศ. 1361
ครั้งที่สองเมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1362 สำหรับ จอห์นแห่งกอนท์ เอิร์ลแห่งริชมอนด์ที่ 1 พระราชโอรสในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษและพระราชินีฟิลลิปปาแห่งเอโนลต์ ได้อภิเษกสมรสกับธิดาของเฮนรีแห่งกรอสมอนท์ ดยุกแห่งแลงคาสเตอร์ที่ 1 หลังจากเสียชีวิตในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1399 ตำแหน่งดยุกจึงถูกส่งผ่านไปยังเฮนรี โบลิงโบรค พระโอรส ต่อมาเมื่อพระโอรสขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าเฮนรีที่ 4 แห่งอังกฤษ ตำแหน่งจึงเข้ารวมกับส่วนพระมหากษัตริย์
ครั้งที่สามเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1399 สำหรับเฮนรีแห่งมอนมอธ เจ้าชายแห่งเวลส์ พระราชโอรสองค์โตของพระเจ้าเฮนรีที่ 4 แห่งอังกฤษ ต่อมาในปี ค.ศ. 1413 ดยุกที่ 1 ได้ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าเฮนรีที่ 5 แห่งอังกฤษ บรรดาศักดิ์นี้จึงผนวกเข้ากับพระอิสริยยศของพระมหากษัตริย์อีกครั้งจนถึงปัจจุบัน
เบลารุส 24
เบลารุส 24 () เป็นสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งชาติเบลารุส แพร่ภาพครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 กุมพาพันธ์ ค.ศ. 2005 แพร่ภาพด้วยภาษารัสเซีย และภาษาเบลารุส จะเป็นช่องรายการที่เต็มไปด้วยข่าวสารและความบันเทิง ตลอด 24 ชมในประเทศไทยสามารถรับชมช่องเบลารุส 24 ได้ที่ Galaxy-Sat
สถานีบ้านแหลม
สถานีรถไฟบ้านแหลม ตั้งอยู่ ตำบลท่าฉลอม อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสาคร เป็นสถานีรถไฟชั้น 2 ของทางรถไฟสายแม่กลอง
ตารางเดินรถไฟสายแม่กลอง
ที่หยุดรถไฟท่าฉลอม
ที่หยุดรถไฟท่าฉลอม ตั้งอยู่ตำบลท่าฉลอม อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสาคร ตรงข้ามกับวัดสุทธิวาตวราราม (วัดช่องลม) เป็นที่หยุดรถ ของทางรถไฟสายแม่กลอง
ในปี พ.ศ. 2558 การรถไฟแห่งประเทศไทย ได้สั่งปิดเส้นทางในช่วงระหว่างสถานีรถไฟบ้านแหลม - สถานีรถไฟแม่กลอง (ทางรถไฟสายตลาดร่มหุบ) ระหว่างวันที่ 13 พฤษภาคม - 8 พฤศจิกายน รวมระยะเวลา 180 วัน เพื่อปรับปรุงเส้นทางตามโครงการปรับปรุงทางรถไฟ ในระหว่างนี้จะใช้รถยนต์รับส่งผู้โดยสารแทนไปก่อน
เดอะดอส์
เดอะดอส์ () เป็นวงดนตรีร็อกจากอเมริกา ก่อตั้งขึ้นในปี 1965 ที่ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย พร้อมโดย จิม มอร์ริสัน - ร้องนำ , เรย์ แมนซาเรก - คีย์บอร์ด, ร็อบบี้ ครีเจอร์ - กีตาร์ และ จอห์น เดนสมอร์ - กลอง ชื่อวงนำมาจากหนังสือของอัลดัส ฮักซลีย์ "The Door Of Perception" ดนตรีของเดอะดอส์เป็นการผสมผสานเพลงการาจร็อก, บลูส์ และเอซิดร็อก รวมกัน พวกเขามักตกอยู่ในข้อพิพาทหลายกรณี อันเนื่องจากเนื้อหาของเพลงรวมถึงการแสดงบนเวทีที่คาดเดาไม่ได้ของมอร์ริสัน หลังจากที่มอร์ริสันเสียชีวิตเมื่อ 3 กรกฎาคม 1971 พวกเขายังคงมีวงต่อมากับสมาชิก 3 คนที่เหลือ จนแตกวงไปในปี 1973 จากการรายงานของ RIAA พวกเขามียอดขายอัลบั้มมากกว่า 32 ล้านชุดเฉพาะในสหรัฐอเมริกาที่เดียว
การก่อตั้งเดอะดอส์เกิดขึ้นจาก จิม มอร์ริสัน และ เรย์ แมนซาเรน ขณะที่พวกเขาศึกษาในมหาวิทยาลัยภาพยนตร์ UCLA School of Theater, Film and Television, ในแถบหาดเวนิส เดือนกรกฎาคม 1965 มอริสันกล่าวกับแมนซาเรนว่าเขาสามารถประพันธ์เนื้อเพลงได้ และจิมยังเป็นคนประพันธ์เนื้อเพลง "Moonlight Drive" ร่วมกับแมนซาแรด โดยสมาชิกมีพื้นทางดนตรีที่ต่างกันออกไป แจ็ส , ร็อค , บลูส์ , โฟลค์
มือคียบอร์ดแมนซาเรน ได้เป็นสมาชิกในวง "Rick & the Ravens และพี่น้องของเขา ริค และ จิม แมนซาเรน พร้อมทั้งมือกลอง John Densmore ในนามวง The Psychedelic Rangers และพี่น้องตระกูลแมนซาเรนก็ขอแยกตัวออกมาจากวง เดือนสิงหาคม , Densmore ได้เป็นสมาชิกของกลุ่ม , และเปลี่ยนชื่อเป็นเดอะดอส์ , โดยสมาชิกมี 5 คน พร้อมทั้ง Patty Sulivan มือเบส , ได้อัดเพลงเดโมจำนวน 6 เพลงในเดือนกันยายน 1965
เคต แบลนเชตต์
แคเทอริน เอลีส "เคต" แบลนเชตต์ () เกิดเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1969 เป็นนักแสดงชาวออสเตรเลีย ผู้กำกับละครเวที เธอได้รับรางวัลด้านการแสดงหลายรางวัล คือสามรางวัลแซกอวอร์ด, สามรางวัลลูกโลกทองคำ, สามรางวัลแบฟตา และ สองรางวัลออสการ์ และรางวัล Volpi Cup จากเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวนิส ครั้งที่ 64
แบลนเชตต์มีผลงานที่รู้จักในระดับนานาชาติจากผลงานภาพยนตร์ในปี 1998 เรื่อง "Elizabeth" กำกับโดย Shekhar Kapur โดยเธอรับบทบาทเป็นสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ และยังมีผลงานเป็นที่รู้จักในบทกาลาเดรียล ในภาพยนตร์ไตรภาคเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ กำกับโดยปีเตอร์ แจ็กสัน และบทอีริน่า สปัลโก้ ใน" " รวมถึงบทแคทาริน เฮปเบิร์น ในภาพยนตร์ของมาร์ติน สกอร์เซซี เรื่อง "The Aviator" ที่ทำให้เธอได้รับรางวัลออสการ์สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม เธอและสามี แอนดรูว์ อัปตัน เป็นผู้กำกับของ Sydney Theatre Company และทั้งคู่ยังมีบริษัทผลิตภาพยนตร์ที่ชื่อ "Dirty Films"
สามอาณาจักรหลัง
สมัยสามอาณาจักรหลัง () เริ่มตั้งแต่ ค.ศ. 892 เมื่ออาณาจักรชิลลาที่ปกครองทั้งคาบสมุทรเกาหลีเริ่มอ่อนแอในสมัยของราชินีจินซอง ทำให้ผู้นำทหารตั้งตนเป็นกษัตริย์ในอาณาจักรของตน ได้แก่
แทบง, ฮูโกกูรยอ หรือ อาณาจักรโคกูรยอใหม่ (เกาหลี: 태봉, ฮันจา: 泰封; ค.ศ. 901 - ค.ศ. 918) เป็นหนึ่งในสามอาณาจักรหลังของเกาหลีซึ่งประกอบไปด้วยอาณาจักรแพ็กเจใหม่ อาณาจักรรวมชิลลา และอาณาจักรโคกูรยอใหม่ได้รับการสถาปนาโดยกุง เย ในปี ค.ศ. 901 และหลังจากพระเจ้ากุงเยถูกสำเร็จโทษ วังกอนจึงขึ้นเป็นกษัตริย์องค์ต่อมาในปี ค.ศ. 935 ภายหลังวังกอนสามารถโจมตีอาณาจักรแพ็กเจใหม่และอาณาจักรรวมชิลลา ได้จึงรวมแผ่นดินแล้วเปลี่ยนชื่อเป็นอาณาจักรโครยอ แล้วเปลี่ยนพระนามเป็นพระเจ้าแทโจ
ฮูแบ็กเจ หรือ อาณาจักรแพ็กเจใหม่ (เกาหลี: 후백제, ฮันจา: 後百濟 ค.ศ. 892 – ค.ศ. 936) เป็นหนึ่งในสามอาณาจักรหลังของเกาหลี (อีกสองอาณาจักรได้แก่อาณาจักรโคกูรยอใหม่และอาณาจักรชิลลา โดยถูกก่อตั้งโดย คยอน ฮวอน ใน ค.ศ. 900 และล่มสลายลงไปอีกใน ค.ศ. 936 โดยกองทัพของวังกอนปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์โครยอมาโจมตี มีเมืองหลวงอยู่ที่ช็อนจู (ปัจจุบันอยู่ในจังหวัดช็อลลาเหนือ) โดยหนังสือซัมกุกยูซาและซัมกุกซากิกล่าวว่าเป็นอาณาจักรสืบต่อมาจากอาณาจักรแพ็กเจ
อาณาจักรรวมชิลลา (เกาหลี: 통일 신라, อังกฤษ: Unified Silla) เป็นอาณาจักรที่สถาปนาเมื่อปี ค.ศ. 668 โดยพระเจ้ามุนมูแห่งอาณาจักรชิลลา ภายหลังจากการรวม อาณาจักรโคกูรยอ และ อาณาจักรแพ็กเจ เข้าเป็นหนึ่งเดียวกับชิลลาโดยอาณาจักรแห่งนี้มีราชธานีอยู่ที่คย็องจู ซึ่งอาณาจักรรวมชิลลาได้ล่มสลายลงในปี ค.ศ. 935 ภายหลังจากการยอมจำนนต่อวัง กอน ของพระเจ้าคยองซุน กษัตริย์องค์สุดท้าย
ฟิลิป ซีมัวร์ ฮอฟฟ์แมน
ฟิลิป ซีมัวร์ ฮอฟฟ์แมน () เกิดเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1967 เป็นนักแสดงภาพยนตร์และเวทีชาวอเมริกัน และเป็นผู้กำกับภาพยนตร์
ฮอฟฟ์แมนเริ่มมีงานการแสดงอาชีพครั้งทางโทรทัศน์ในปี 1991 จากนั้นจึงมีผลงานด้านภาพยนตร์ เขาแสดงเป็นตัวประกอบในบทหลากหลายในภาพยนตร์หลายเรื่องกว่าสิบปี จนเป็นที่รู้จัก จากนั้นประสบความสำเร็จกับการแสดงละครเวที เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลโทนี สำหรับการแสดงในเรื่อง "True West" (2000) และ "Long Day's Journey into Night" (2003)
เขามีผลงานแสดงในบททรูแมน คาโพตี ในภาพยนตร์เรื่อง "Capote" ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลออสการ์ รางวัลบาฟต้า รางวัลลูกโลกทองคำ และรางวัลแซกอวอร์ด จากนั้นก็มีผลงานในเรื่อง "The Savages" (2007) และ "Charlie Wilson's War" (2007) ที่ได้รับเสียงวิจารณ์ที่ดี และยังได้รับการเสนอชื่อหลายรางวัลจากการแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "Doubt" (2008)
ในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014 มีผู้พบร่างของฮอฟฟ์แมนเสียชีวิตอยู่ในอพาร์ตเมนต์ของเขาในแมนฮัตตัน สันนิษฐานว่าเสียชีวิตจากการเสพยาเกินขนาด จากผลการสืบสวนเพิ่มเติมพบว่ามีเฮโรอีนจำนวนมากในห้องของฮอฟฟ์แมนด้วย
โอเท็ป
โอเท็ป () คือวงดนตรีนูเมทัลจากลอสแอนเจลิส ก่อตั้งวงในปี 2000 ประกอบด้วยสมาชิกคือ Shamaya (ร้องนำ), Karma Cheema (กีตาร์), "Evil" J. (เบส), Brian Wolff (กลอง) ชื่อวงยังเป็นชื่อของนักร้องนำด้วย อัลบัมแรกที่ออกในปี 2002 ชื่อ Sevas Tra มันทำให้ชื่อเสียงของพวกเขาดังที่สำคัญโชว์ของพวกเขาก็ไม่ธรรมดา เรียกว่าขึ้นชื่อเรื่องความบ้าระห่ำเหมือนกัน
พวกเขาเคยขึ้นเวที Stage 3 ในเทศกาล Ozzfest 2001 มาแล้ว ก่อนที่พวกเขาจะเซ็นสัญญาเป็นศิลปินในสังกัด Capital
ปี 2009 พวกเขาได้เซ็นสัญญากับค่าย VICTORY Records
คีธ มูน
คีธ มูน () เกิดเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1946 เป็นนักดนตรี นักแต่งเพลงชาวอังกฤษ เคยเป็นมือกลองของวงจากเกาะอังกฤษ เดอะ ฮู มีเอกลักษณ์เด่นในเรื่องของการแสดงสดที่มีการทำลายชุดกลองและระเบิด เบสดรัม ร่วมผลงานกับ เดอะ ฮู ทั้งหมด 8 ชุด จนกระทั่งเสียชีวิตก่อนวัยเพราะ ใช้ยาเสพติดเกินขนาด เสียชีวิตเมื่อวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 1978 อายุ 32 ปี
หน้าปกอัลบัมของ เดอะ ฮู ชุดสุดท้าย (ชุด Who Are You) ที่ออกจำหน่ายเพียงสองสัปดาห์ก่อนมูนจะเสียชีวิตนั้น คีธ มูน ได้นั่งถ่ายปกอัลบัมโดยนั่งบนเก้าอี้เอาหน้าอกพิงกับพนักพิงเพื่อปกปิดน้ำหนักที่เพิ่มขึ้นในระยะหลัง 3 ปีก่อนที่เสียชีวิต และตรงพนักพิงได้เขียนคำว่า "NOT TO BE TAKEN AWAY." (ไม่สามารถนำไปได้)
หัวเกรียน
กลุ่มหัวเกรียน หรือ ฝ่ายรัฐสภา (ภาษาอังกฤษ: Parliamentarians หรือ Roundhead) เป็นชื่อที่ใช้เรียกกลุ่มพิวริตันผู้สนับสนุนรัฐสภาแห่งอังกฤษระหว่างสงครามกลางเมืองอังกฤษ และเป็นผู้สนับสนุนโอลิเวอร์ ครอมเวลล์ และเป็นปฏิปักษ์ต่อสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ ครอมเวลล์ได้รับความก้าวหน้าทางการเมือง, เป็นสมาชิกของสภาสามัญชนผู้มีบทบาทสำคัญ และเป็นนายทหารผู้มีความสามารถ และในที่สุดก็แต่งตั้งตนเองเป็นเจ้าผู้พิทักษ์ ในปี ค.ศ. 1653 ฐานะทางการเมืองและทางการศาสนาของ “ฝ่ายรัฐสภา” รวมทั้งกลุ่มเพรสไบทีเรียน (Presbyterians), กลุ่มรีพับลิกันคลาสสิก (Classical republicanism), กลุ่มเลเวลเลอร์ (Levellers) และ กลุ่มอิสระทางศาสนา (Independents) ศัตรูของ “ฝ่ายรัฐสภา” คือ “ฝ่ายกษัตริย์นิยม” ผู้สนับสนุนพระเจ้าชาร์ลส์หรือที่เรียกเล่นๆ ว่า “กลุ่มคาวาเลียร์” (Cavalier)
ระหว่างสงครามและหลังจากสงคราม “กลุ่มหัวเกรียน” เป็นคำที่เริ่มใช้ราวปลายปี ค.ศ. 1641 เมื่อมีการโต้กันในรัฐสภาเรื่องร่างพระราชบัญญัติยกเว้นบาทหลวง (Bishops Exclusion Bill) ซึ่งเป็นร่างพระราชบัญญัติที่ห้ามไม่ให้บาทหลวงเป็นสมาชิกรัฐสภาที่ก่อให้เกิดความไม่สงบในเวสต์มินสเตอร์ กลุ่มเพียวริตันบางคนตัดเริ่มผมเกรียนเพื่อให้แยกตนเองจากอย่างชัดเจนผู้ชายในราชสำนักที่ไว้ผมยาวเป็นหลอด เจ้าหน้าที่คนหนึ่งพรรณาถึงผู้คนที่มาชุมนุมกันว่า:
แต่ที่ขัดกันคือหลังจากที่อัครบาทหลวงวิลเลียม ลอดออกกฎให้นักบวชไว้ผมสั้นในปี ค.ศ. 1636 กลุ่มเพียวริตันก็หันกลับไปไว้ผมยาวตามเดิมและยิ่งยาวกว่าเดิมเพื่อเป็นการประท้วงระบบ แต่ก็ยังรู้จักกันในชื่อ “กลุ่มหัวเกรียน” การไว้ผมยาวมักจะนิยมในกลุ่มอิสระทางศาสนา และ กลุ่มเพียวริตันที่มีตำแหน่งสูงที่รวมทั้งครอมเวลล์เองโดยเฉพาะในปลายสมัยรัฐบาลผู้พิทักษ์ ขณะที่กลุ่มเพรสไบทีเรียนและทหารยังคงต่อต้านการไว้ผมยาว ในปลายสมัยกลุ่มเพียวริตันอินดีเพ็นเดนท์ใช้คำว่า “กลุ่มหัวเกรียน” เป็นทำนองเหยียดกลุ่มเพรสไบทีเรียนเพียวริตัน
นักประวัติศาสตร์จอห์น รัชเวิร์ธ (John Rushworth) ใน “Historical Collections” กล่าวว่าคำนี้เริ่มใช้เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 1641 โดยเจ้าหน้าที่ชื่อเดวิด ไฮด์ผู้ที่ระหว่างการจลาจลชักดาบออกมาแล้วตะโกนว่าจะ “เชือดคอไอ้หมาหัวเกรียนตัวไหนที่กล้าเห่ากระโชกบาทหลวง”
เอ็ดเวิร์ด ไฮด์ เอิร์ลแห่งแคลเร็นดอนที่ 1ที่ปรึกษาของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 (“History of the Rebellion”, เล่ม 4. หน้า 121) กล่าวถึงเรื่องนี้ว่า: “ผู้ที่เห็นว่าเป็นผู้รับใช้พระเจ้าแผ่นดินถูกเรียกว่า “กลุ่มคาวาเลียร์” และผู้ที่ต่อต้านเรียกว่า “กลุ่มหัวเกรียน””
“กลุ่มหัวเกรียน” ในที่สุดก็ได้รับชัยชนะในสงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่สอง ในปี ค.ศ. 1648 ที่เป็นผลให้พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 ถูกปลงพระชนม์ในปี ค.ศ. 1649 แต่การต่อสู้ก็ยังคงมีอยู่ต่อไปในไอร์แลนด์ และสกอตแลนด์ ในที่สุดครอมเวลล์ก็ได้รับชัยชนะต่อการรุกรานของสกอตแลนด์ที่ยุทธการวูสเตอร์ ในปี ค.ศ. 1651 เมื่อพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 ทรงพ่ายแพ้
ลัทธิคาลวิน
ลัทธิคาลวิน () ขนบปฏิรูป (Reformed tradition) หรือ เทววิทยาปฏิรูป เป็นเทววิทยาศาสนาคริสต์นิกายโปรเตสแตนต์ ที่ถือแนวคำสอนและการปฏิบัติตามการตีความของฌ็อง กาลแว็ง และนักเทววิทยาอื่น ๆ ช่วงการปฏิรูปศาสนา ลัทธิคาลวินแตกหักกับคริสตจักรโรมันคาทอลิก จึงนับเป็นฝ่ายโปรเตสแตนต์ แต่ก็ต่างจากโปรเตสแตนต์สายอื่น ๆ เช่น ลูเทอแรน ในประเด็นต่าง ๆ เช่น พระเยซูในพิธีมหาสนิทศักดิ์สิทธิ์ หลักบังคับในการนมัสการ การบังคับใช้กฎของพระเจ้ากับคริสตชน การเรียกเทววิทยาสายนี้ว่า "ลัทธิคาลวิน" ค่อนข้างคลาดเคลื่อน เพราะในความเป็นจริง เป็นเทววิทยาที่มีแนวคิดหลากหลาย ไม่ได้จำกัดเฉพาะกับฌ็อง กาลแว็งผู้ก่อตั้งเพียงคนเดียว นักเทววิทยากลุ่มนี้ถูกฝ่ายลูเทอแรนเรียกว่า "ลัทธิคาลวิน" แต่ในภายในสายมักใช้คำว่า คณะปฏิรูป มากกว่า นับแต่มีการโต้แย้งอาร์มิเนียน ฝ่ายปฏิรูปก็แบ่งออกเป็นสองสาย คือ สายคาลวิน และ สายอาร์มิเนียน แต่ปัจจุบันมักใช้คำว่า คณะปฏิรูป ในเชิงไวพจน์กับลัทธิคาลวินมากกว่า
นักเทววิทยาสายปฏิรูปที่มีบทบาทสำคัญในยุคต้น ๆ ได้แก่ ฌ็อง กาลแว็ง มาร์ทิน บูเคอร์ ไฮน์ริช บุลลิงเงอร์ และปีเอโตร มาร์ตีเร แวร์มิกลี จุดเด่นของลัทธิคาลวินมีอยู่ 5 ประเด็น ที่เป็นที่รู้จักที่สุดคือความเชื่อเรื่องเทวลิขิตและมนุษย์เสื่อมทรามโดยสิ้นเชิง
ประเด็น 5 ข้อของลัทธิคาลวิน (5 Points of Calvinism; TULIP) ได้แก่
อาณาจักรหลวงพระบาง
อาณาจักรล้านช้างหลวงพระบาง อยู่ทางประเทศลาวตอนเหนือ ภายหลังเมื่อรวมลาวเป็นหนึ่งแล้ว ก็ยังเป็นเมืองหลวงของลาว จนกระทั่งเปลี่ยนแปลงการปกครอง
หลังเจ้ากิสราช กับเจ้าองค์นก (องค์ดำ) มาชิงเอาเมืองหลวงพระบางได้ ก็ประกาศขึ้นครองราชสมบัติของนครหลวงพระบางในระหว่างพ.ศ. 2250 ถึง พ.ศ. 2269 เจ้ากิ่งกิสราชขึ้นครองราชย์ ต่อมาเจ้าอินทะโสมอนุชาเป็นกบฏหนีไปอยู่สิบสองปันนา พระเจ้ากิ่งกิสราชอยู่ในราชสมบัติจนถึง พ.ศ. 2269 เป็นรัชสมัยเดียวกับพระเจ้าชัยเชษฐาธิราชที่ 2 หรือ พรเจ้าองค์ไชยเว้ครองนครเวียงจันทน์ พระเจ้าสร้อยศรีสมุทรครองนครจำปาศักดิ์ พระเจ้ากิ่งกิสราชมีโอรสนามว่าเจ้าแท่นขาว เจ้าแท่นคำ ครั้นในรัชสมัยเจ้าโชติกะ กองทัพญวนได้ยกทัพมาจากทางทิศตะวันออก บุกเข้ายึดเมืองพวนและเข้าประชิดแดนหลวงพระบาง ในเวลาที่เจ้าอินทะโสมสวรรคต เสนาอำมาตย์จึงเนามบรรดาโอรสของเจ้าอินทะโสมเสี่ยงทายให้เป็นแม่ทัพไปตีพวกญวนแตกพ่ายกลับไป จึงอัญเชิญขึ้นเสวยราชย์แทนได้ 8 เดือน บรรดาพระประยูรญาติไม่พอพระทัย จึงยอมสละราชสมบัติให้แก้เจ้าโชติกะปีนั้นเอง ต่อมาทัพพม่ายกทัพใหญ่มารุกรานหลวงพระบางเจ้าโชติกะเสด็จหนีออกไปจากนคร ปล่อยให้เจ้าสุริยะวงศ์รักษาเมืองแทน พม่าตีหลวงพระบางได้จับตัวเจ้าอินทะวงศ์และกวาดต้อนผู้คนไปยังพม่า
ต่อมา เจ้าอินทะวงศ์ หนีกลับพม่ามา ซ่องสุมผู้คนอยู่ในเขตเมืองแถงแล้วยกทัพมายึดหลวงพระบางไว้ เจ้าโชติกะหนีไปตั้งค่ายอยู่นอกเมือง เตรียมจะยกทัพมาสู้รบ เจ้าหญิงศรีคำกองซึ่งเป็นขนิษฐาของเจ้าโชติกะเกลี้ยกล่อมมิให้ทั้ง 2 ฝ่ายรบราฆ่าฟันกันเอง จึงมอบราชสบัติให้แก่เจ้าสุริยวงศาในปี พ.ศ. 2314 หลวงพระบางมีเรื่องขัดแย้งกับนครเวียงจันทน์ในสมัยเจ้าสุริยวงศา จนล่วงมาถึงรัชสมัยเจ้าอุ่นคำ หลวงพระบางและเวียงจันทน์ไม่ปกติสุข ด้วยชาวฮ่อหนีมาจากยูนนาน เหตุการณ์สงบลงเนื่องจากทางฝ่ายญวนได้ตีขนาบมาอีกด้านหนึ่ง จนมาถึงสมัยพระเจ้าสักรินทรฤทธิ์ เพราะอันเนื่องมาจากเหตุการณ์ที่ไทยต้องทำสงครามกับฝรั่งเศสนั้นเอง จึงส่งผลทำให้ไทยต้องยอมยกดินแดนฝั่งซ้ายของแม่น้ำโขงซึ่งมีเมืองหลวงพระบางอยู่ด้วยนั้นให้ตกไปเป็นของฝรั่งเศสแทน เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2436
ปักษ์
ปักษ์ คือหน่วยของเวลาชนิดหนึ่ง มีระยะเท่ากับครึ่งเดือน ปักษ์ตามประเพณีไทยนับตามปฏิทินจันทรคติ ได้แก่ ข้างขึ้นเป็นปักษ์หนึ่งเรียกว่า "ศุกลปักษ์" และข้างแรมเป็นปักษ์หนึ่งเรียกว่า "กาฬปักษ์" ซึ่งยาวนานเท่ากับ 14 หรือ 15 วัน (ขึ้นอยู่กับเดือนนั้นว่ามี 29 หรือ 30 วัน) ปักษ์ในทางดาราศาสตร์สามารถคำนวณได้เท่ากับ 14.77 วัน ปักษ์สมัยใหม่ใช้เรียกงวดการตีพิมพ์นิตยสาร ได้แก่ "ปักษ์แรก" หมายถึงครึ่งเดือนแรก และ "ปักษ์หลัง" หมายถึงครึ่งเดือนหลังของปฏิทินสุริยคติ
อีนิกมา (วงดนตรี)
อีนิกมา เป็นกลุ่มดนตรีแนวอีเลกโทรนิกสัญชาติเยอรมัน ก่อตั้งโดยไมเคิล เครทู เดวิด แฟร์สไตน์ และแฟรงค์ ปีเตอร์สัน ในปี พ.ศ. 2533 โดยเครทูเป็นนักแต่งเพลงชาวโรมาเนีย และมีสตูดิโอเป็นของตนเองอยู่ที่เมืองอิบิซา ประเทศสเปน เป็นสมาชิกหลักของวงตั้งแต่เริ่มแรก จนถึงปัจจุบัน
อีนิกมามีผลงานทั้งสิ้น 7 ชุด ผลงานชุดแรกวางตลาดเมือเดือนธันวาคม พ.ศ. 2533 ชื่อว่า "MCMXC a.D." นำเสียงจากบทสวดในโบสถ์คริสต์ ประกอบกับเสียงขลุ่ย และเครื่องดนตรีพื้นบ้านของญี่ปุ่นมาใช้ อัลบั้มชุดนี้ขายได้ถึง 17 ล้านแผ่นทั่วโลก ผลงานเพลงจากชุดนี้หลายเพลง ถูกนำไปใช้เป็นดนตรีประกอบภาพยนตร์ ซีรีส์ และภาพยนตร์โฆษณา เช่นเพลง "Sadeness (Part I)" "Mea Culpa (Part II)" "Gravity Of Love" "Principles of Lust" "Return to Innocence" อัลบั้ม MCMXC a.D. นี้ติดอันดับหนึ่งในชาร์ทถึง 42 ประเทศ
ชูเอา เบร์นาร์ดู วีเอรา
ชูเอา เบร์นาร์ดู "นีนู" วีเอรา (, 27 เมษายน ค.ศ. 1939 - 2 มีนาคม ค.ศ. 2009) เป็นประธานาธิบดีแห่งประเทศกินี-บิสเซา ในระหว่างปี ค.ศ. 1980 - 1999 และระหว่างปี ค.ศ. 2005 - 2009 หลังการยึดอำนาจในปี ค.ศ. 1980 ประธานาธิบดีวีเอราได้ปกครองประเทศนานถึง 19 ปี และได้รับชัยชนะในการเลือกตั้งประธานาธิบดีระบบหลายพรรคการเมืองในปี ค.ศ. 1994 ต่อมาได้ถูกขับไล่จากตำแหน่งแหน่งประธานาธิบดีในช่วงท้ายของสงครามกลามเมืองกินี-บิสเซาระหว่างปี ค.ศ. 1998-1999 และต้องลี้ภัยทางการเมือง ในปี ค.ศ. 2005 เขาก็ได้กลับมามีบทบาททางการเมืองอีกครั้งหลังชนะการเลือกตั้งประธานาธิบดีในปีนั้น ประธานาธิบดีวีเอราถูกสังหารโดยทหารจำนวนหนึ่งในวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 2009 หลังเกิดเหตุการณ์ระเบิดลอบสังหารพลเอกบาติสตา ตักเม นา วาอี (Batista Tagme Na Waie) ผู้บัญชาการทหารสูงสุดของประเทศกินี-บิสเซาได้ไม่นาน ทางกองทัพกินี-บิสเซาได้ออกมาปฏิเสธความเกี่ยวข้องในการสังหารประธานาธิบดีเวเอราอย่างเป็นทางการ หลังมีนายทหารหลายนายได้กล่าวอ้างความรับผิดชอบในเหตุการณ์ดังกล่าว
นายวีเอรามักกล่าวถึงตนเองว่าเป็น "ของขวัญจากพระเจ้า" ซึ่งประทานแด่ประเทศกินี-บิสเซา เนื่องจากการการดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีอย่างเหนียวแน่นและยาวนานของตนเอง
บาคคัสไม่สบาย
บัคคัสไม่สบาย (ภาษาอังกฤษ: Young Sick Bacchus หรือ Self-portrait as Bacchus หรือ Bacchino Malato) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยคาราวัจโจจิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์บอร์เกเซในกรุงโรมในประเทศอิตาลี
ภาพ “บัคคัสไม่สบาย” เขียนราวระหว่างปี ค.ศ. 1593 ถึงปี ค.ศ. 1594 เป็นภาพเหมือนตนเอง ตามคำอธิบายของผู้เขียนชีวประวัติของคาราวัจโจจิโอวานนิ บากลิโอเนกล่าวว่าเป็นภาพที่วาดโดยใช้กระจกส่องให้เห็นตัวเอง
ภาพ “บัคคัสไม่สบาย” เป็นภาพที่เขียนในปีแรกที่คาราวัจโจมาถึงกรุงโรมจากมิลานในราวกลางปี ค.ศ. 1592 และเชื่อกันว่าในช่วงนี้คาราวัจโจล้มเจ็บหนักเป็นเวลาราวหกเดือนในโรงพยาบาลซานตามาเรียเดลลาคอนโซลาซิโอเน และยังมีเรื่องเล่าว่าคาราวัจโจเขียนภาพหลายภาพให้แก่โรงพยาบาลเพื่อเป็นการตอบแทนในการที่ได้ช่วยชีวิตแต่ไม่มีภาพที่ว่าหลงเหลืออยู่ให้เห็น แต่ภาพนี้เขียนราวในช่วงระยะเวลานั้น และตกไปเป็นส่วนหนึ่งของงานสะสมของจุยเซ็ปปิ เซซารินายจ้างคนแรก แต่ต่อมาถูกยึดจากเซซาริโดยนักสะสมศิลปะคาร์ดินัลสคิปิโอเน บอร์เกเซ ในปี ค.ศ. 1607 พร้อมกับภาพ “เด็กชายปอกผลไม้” และ “เด็กชายกับตะกร้าผลไม้”
นอกจากจะเป็นภาพเหมือนตนเองแล้วภาพเขียนนี้อาจจะเป็นภาพที่เขียนขึ้นเพื่อเป็นการเผยแพร่งานเขียนของตนเอง เพื่อแสดงให้เห็นความสามารถในการเขียนภาพประเภทต่างๆ เช่นจิตรกรรมภาพนิ่ง หรือภาพเหมือน และเป็นนัยยะว่าสามารถเขียนภาพของบุคคลจากสมัยคลาสสิกได้ การวางหน้าสามส่วนในภาพเหมือนเป็นที่นิยมกันในปลายสมัยเรอเนสซองซ์ แต่ที่น่าสนใจคือใบหน้าที่หมองและเอียงคอเล็กน้อยที่ทำให้ดูเหมือนไม่สบายจริงๆ
ภาพนิ่งในภาพนี้อาจจะเปรียบได้กับภาพ “เด็กชายกับตะกร้าผลไม้” ที่เขียนต่อมาที่ผลไม้อยู่ในสภาพที่ดีกว่ามากที่สะท้อนให้เห็นว่าคุณภาพของงานดีขึ้นทั้งทางร่างกายและจิตใจ และภาพหลังที่เขียนหลังจากนั้นในภาพ “เด็กถูกจิ้งเหลนกัด” ภาพเขียนนี้ยังแสดงให้เห็นอิทธิพลของครูซิโมเน เพเทอร์ซาโนตรงการเน้นการเขียนกล้ามเนื้อที่ตึงแน่นและการเขียนแบบที่ออกไปทางแข็งของตระกูลการเขียนแบบลอมบาร์ดและเน้นรายละเอียดของความเป็นจริง แต่สิ่งที่เป็นเอกลักษณ์ของคาราวัจโจเองคือการใช้แสงเย็นที่ส่องลงมาบนตัวแบบที่ทำให้ตัวแบบแยกเด่นออกมาจากฉากหลังอย่างโดดเดี่ยว ซึ่งเป็นการสร้างบรรยากาศที่เป็นของคาราวัจโจเองโดยเฉพาะ
โอเท็ป ชามายา
โอเท็ป ชามายา () เกิดวันที่ 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1980 เป็นนักร้องนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เธอแสดงตัวครั้งแรกในปี ค.ศ. 2000 กับวงดนตรี โอเท็ป และออกอัลบั้มเต็ม "Sevas Tra", "House of Secrets", และ "The Ascension" ในเดือนมิถุนายน ปี 2002,เดือนกรกฎาคม ปี 2004 และเดือนตุลาคม ปี 2007 เธอเติบโตขึ้นที่เขตสลัมในเมืองลอสแอนเจลิส จากการสัมภาษณ์ เธอบอกว่าชีวิตของเธอนั้นแบ่งออกเป็น 5 ช่วงชีวิต เธอเปิดเผยว่าเธอเป็นเลสเบี้ยน และเป็นมังสวิรัติ
สนธิสัญญาไม่รุกรานเยอรมนี–โปแลนด์
สนธิสัญญาไม่รุกรานเยอรมัน-โปแลนด์ (; ) เป็นสนธิสัญญาระหว่างประเทศระหว่างนาซีเยอรมนีและสาธารณรัฐโปแลนด์ที่สอง ลงนามเมื่อวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 1934 จากข้อความในสนธิสัญญาดังกล่าว ทั้งสองฝ่ายต่างเห็นพ้องกันในการแก้ปัญหาด้วยการเจรจาสองฝ่าย และประกันจะไม่มีการเผชิญหน้ากันทางทหารเป็นเวลาสิบปี ซึ่งเป็นการปรับความสัมพันธ์ระหว่างนาซีเยอรมนีและโปแลนด์ที่เกิดความตึงเครียดตามแนวชายแดนของทั้งสองประเทศจากผลของสนธิสัญญาแวร์ซาย โดยเยอรมนีรับประกันแนวชายแดนของโปแลนด์ และยุติการกดดันทางเศรษฐกิจระหว่างสองประเทศในช่วงเวลาก่อนหน้านั้น
จากข้อความในสนธิสัญญาดังกล่าว โปแลนด์ยืนยันว่าสนธิสัญญาดังกล่าวไม่ได้เป็นการลบล้างผลจากสนธิสัญญาระหว่างประเทศอื่น ๆ ซึ่งได้กระทำไว้ก่อนหน้า โดยเฉพาะอย่างยิ่ง พันธมิตรทางการทหารระหว่างฝรั่งเศส-โปแลนด์ และจากการที่ความตึงเครียดกับเยอรมนีลดน้อยลงจากการเจรจาสองฝ่าย ฐานะของฝรั่งเศสเมื่อเทียบกับเยอรมนีจึงด้อยลงไปเสีย
เพื่อระงับความกังวลว่าความสัมพันธ์ระหว่างโปแลนด์กับพันธมิตรตะวันตกจะขาดสะบั้นลง ดังนั้น เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1934 โปแลนด์ได้ร่างสนธิสัญญาไม่รุกรานโปแลนด์-โซเวียตใหม่อีกครั้ง ซึ่งได้ลงนามในครั้งแรกเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1932
สนธิสัญญาดังกล่าวทำให้โปแลนด์ยังคงรักษาความสัมพันธ์อันดีกับเยอรมนีได้อีกเป็นเวลาห้าปี ขณะที่ยังคงรักษาความสัมพันธ์กับฝรั่งเศสและสหราชอาณาจักร แม้ว่าจะไม่สนใจนโยบายระหว่างประเทศที่เกี่ยวข้องกับสันนิบาติชาติ และไม่สนใจในโครงการป้องกันร่วมกันซึ่งเสนอโดยฝรั่งเศส ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1930
หลังจากได้มีการลงนามในสนธิสัญญาไม่รุกรานเยอรมัน-โปแลนด์แล้ว ก็ตามด้วยข้อตกลงทางการค้ากับเยอรมนี ว่ากันว่าข้อตกลงดังกล่าวได้ทำให้ชาวเยอรมันตั้งรกรากอยู่ตามแนวชายแดนทางด้านตะวันออก และเป็นการให้เวลาแก่ฮิตเลอร์ในการเสริมสร้างกำลังทหารขึ้นมาใหม่ และอีกห้าปีหลังจากนั้น กองทัพเยอรมันก็รุกรานโปแลนด์ได้สำเร็จ ที่เป็นดังนี้เพราะ นโยบายของเยอรมนีเปลี่ยนไปในปี ค.ศ. 1938 หลังจากการผนวกซูเตเดนแลนด์ และโปแลนด์ได้กลายเป็นเป้าหมายต่อไปของฮิตเลอร์ ในเดือนตุลาคม รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ โจอาคิม ฟอน ริบเบนทรอปได้เสนอว่าควรจะมีการเปลี่ยนแปลงเนื้อหาของสนธิสัญญาไม่รุกรานกันใหม่ และอนุญาตให้นครเสรีดานซิกผนวกเข้ากับดินแดนเยอรมนีได้ และขออนุญาตในการสร้างทางด่วนเชื่อมระหว่างเยอรมนีกับมณฑลปรัสเซียตะวันออก ผ่านทางฉนวนโปแลนด์ ซึ่งโปแลนด์ปฏิเสธข้อเสนอดังกล่าว จากเหตุการณ์ดังกล่าว ทำให้อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ยกเลิกผลของสนธิสัญญาดังกล่าวเมื่อวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 1938
ฮอกกี้น้ำแข็ง
ฮอกกี้น้ำแข็ง หรือ ไอซ์ฮอกกี้ () เป็นกีฬาประเภททีมที่เล่นบนพื้นน้ำแข็ง ที่ใช้ความเร็วและกำลังในการเล่น ฮอกกี้น้ำแข็งเป็นกีฬาที่ได้รับความนิยมมากในแทบที่มีความหนาวเย็นตามธรรมชาติ ที่มีน้ำแข็งเกาะอย่างเช่น ประเทศแคนาดา อเมริกาเหนือ แถบสแกนดิเนเวียและรัสเซีย ต่อมาสามารถเล่นภายในอาคารจากลานเล่นสเก็ตน้ำแข็งเทียมได้ และยังเป็นกีฬาของนักกีฬาสมัครเล่นในเมืองใหญ่อย่าง เมืองที่เป็นเจ้าภาพจัด National Hockey League (NHL) หรือเป็นกีฬาอาชีพของลีกอาชีพ มีลีกใหญ่ สำคัญ 4 ลีกคือ North American professional sports, และ NHL ที่เป็นระดับสูงสุด และ Canadian Women's Hockey League (CWHL) และ Western Women's Hockey League (WWHL) ซึ่งถือว่าเป็นระดับสูงสุดของฮอกกี้น้ำแข็งสตรี นอกจานี้ยังเป็นกีฬาฤดูหนาวอย่างเป็นทางการของแคนาดา
มีสมาชิก 66 ประเทศที่เป็นสมาชิกกับ International Ice Hockey Federation (IIHF) แต่ประเทศอย่าง แคนาดา ,เช็กเกีย, ฟินแลนด์, รัสเซีย, สโลวาเกีย, สวีเดน และสหรัฐอเมริกา ที่ได้ที่ 1 ที่ 2 ที่ 3 ในการแข่ง IIHF World Championships มากที่สุด และจากแข่งขันโอลิมปิก 63 เหรียญประเภทผู้ชาย ตั้งแต่ปี 1920 มีเพียง 6 ครั้งเท่านั้นที่ประเทศที่ได้รับเหรียญไม่ใช่ประเทศดังกล่าว และหากไม่นับอดีตประเทศอย่าง เชโกสโลวาเกียหรือสหภาพโซเวียตแล้ว มีเพียง 1 เหรียญจาก 6 ครั้งที่ได้เหนือเหรียญทองแดง
การเปิดเผยอัตลักษณ์ทางเพศของตน
การเปิดเผยอัตลักษณ์ทางเพศของตน หรือในภาษาอังกฤษว่า "coming out of the closet" (ออกมาจากตู้เสื้อผ้า) หรือเรียกสั้น ๆ ว่า "coming out" เป็นคำที่อธิบายหมายถึงความสมัครใจของคนที่กล้าจะเปิดเผยอัตลักษณ์ทางเพศและเพศวิถีของตน ให้คนอื่นรับทราบ โดยมากมักจะหมายถึงกลุ่มคนอย่าง เลสเบี้ยน, เกย์, คนข้ามเพศ และเพศที่ 3 การเปิดเผยออกมาเป็นวิธีที่มักคิดรอบคอบแล้ว ที่จะบอกอัตลักษณ์ทางเพศกับคนที่เก็บเรื่องนี้เป็นความส่วนตัว
การเปิดเผยอัตลักษณ์ทางเพศโดยมากจะเปิดเผยครั้งแรกกับเพื่อนที่ไว้ใจหรือสมาชิกในครอบครัว และต่อมาก็จะเปิดเผยกับผู้อื่นภายหลัง บางคนเปิดเผยในสถานที่ทำงานแต่ไม่เปิดเผยต่อครอบครัว
ในโลกวงการบันเทิง หนึ่งในเรื่องราวนี้ที่โด่งดังเกี่ยวกับการเปิดเผยอัตลักษณ์ทางเพศ เช่นตอนในละครซิตคอมในปี 1997 เรื่อง "Ellen" ตอน "The Puppy Episode" เมื่อตัวละครที่แสดงโดย Ellen DeGeneres ออกมาเปิดเผยตนเอง ซึ่งต่อมาเธอก็ออกมาเปิดเผยเรื่องนี้ในชีวิตจริงเช่นกัน
ในปี 2005 ภาพยนตร์ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์เรื่อง "หุบเขาเร้นรัก" เป็นเรื่องราวของเกย์ 2 คนที่ปกปิดอัตลักษณ์ทางเพศของตนไว้ และในปี 1996 ภาพยนตร์อังกฤษเรื่อง "Beautiful Thing" ก็ได้รับการตอบรับที่ดีจากเนื้อเรื่องที่ วัยรุ่นชาย 2 คนออกมาเปิดเผย
เฮอร์เมทิคา
เฮอร์เมทิคาเป็นวรรณคดีโบราณของอียิปต์ เชื่อกันว่าเขียนขึ้นโดยเทพเจ้าธอธซึ่งเป็นเทพเจ้าที่ชาวอียิปต์โบราณเชื่อว่าเป็นผู้ประดิษฐ์ไฮโรกลิฟ ชาวกรีกเชื่อว่าเทพเจ้าองค์นี้เป็นองค์เดียวกับเทพเฮอร์มีสของตน จึงเรียกงานเขียนของเทพธอธว่าเฮอร์เมทิคา
ต้นกำเนิดของคัมภีร์เฮอร์เมทิคายังไม่มีหลักฐานแน่ชัด แต่คาดว่าน่าจะสืบทอดมาจากปรัชญาอียิปต์โบราณ ผลงานที่เหลือเป็นงานเขียนในภาษากรีก ภาษาละตินและภาษาคอปติก เคยมีต้นฉบับอยู่ในหอสมุดอะเล็กซานเดรีย จนกระทั่งห้องสมุดถูกทำลายในสมัยที่จักรพรรดิของจักรวรรดิโรมันที่นับถือศาสนาคริสต์สั่งปิดวิหารของพวกเพเกินทั่วจักรวรรดิ ทำให้งานเขียนของพวกเพเกินรวมทั้งเฮอร์เมทิคาหายสาบสูญไป
จนกระทั่งในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาการ จึงมีการค้นพบต้นฉบับเฮอร์เมทิคาอีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2003 ทำให้มีการศึกษาคัมภีร์นี้มากขึ้น อย่างไรก็ตามใน พ.ศ. 2157 ไอแซค กาโซบง ได้เสนอความเห็นว่าคัมภีร์เฮอร์เมทิคาที่เหลือรอดในยุคปัจจุบันไม่ได้เขียนขึ้นในยุคอียิปต์โบราณ แต่น่าจะเขียนขึ้นในช่วงก่อนคริสตกาลเพียง 200 -300 ปี เมื่อวิเคราะห์ไวยากรณ์ คำศัพท์ของภาษาที่ใช้เขียนคัมภีร์นี้
คัมภีร์เฮอร์เมทิคามีการแปลเป็นภาษาไทยโดยกิ่งแก้ว อัตถากร โดยแปลจากฉบับภาษาอังกฤษของทิโมธี ฟรีค และปีเตอร์ แกนดี้
เนื้อหาของคัมภีร์เฮอร์เมทิคาในฉบับภาษาอังกฤษของทิโมธี ฟรีค และปีเตอร์ แกนดี้เป็นการสรุปปรัชญาของเฮอร์เมทิคา 18 เล่มซึ่งมีเนื้อหาแบ่งเป็นตอนๆ ดังนี้
การ์ตูนเน็ตเวิร์ค ประเทศไทย
"บทความนี้กล่าวถึงช่องการ์ตูนเน็ตเวิร์คที่ออกอากาศในประเทศไทยเท่านั้น ช่องแม่ข่าย ดูที่ การ์ตูนเน็ตเวิร์คเอเชียตะวันออกเฉียงใต้"
การ์ตูนเน็ตเวิร์ค ประเทศไทย () เป็นช่องที่แพร่ภาพมาจาก การ์ตูนเน็ตเวิร์คเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ () มีแม่ข่ายอยู่ที่ฮ่องกง โดยบริษัท ทรูวิชั่นส์ จำกัด (มหาชน) ได้นำลิขสิทธิ์มาแพร่ภาพในประเทศไทย และได้จัดทำเป็นเวอร์ชันภาษาไทย ออกอากาศทางทรูวิชั่นส์ช่อง 453 (ในระบบ SD) และช่อง 449 (ในระบบ HD) รับชมได้ในทรูวิชั่นส์ แพลทินัม เอชดี และ โกลด์ เอชดี และ ซูเปอร์ แฟมิลี่ เอชดี และ สมาร์ท แฟมิลี่ เอชดี แพ็คเกจ
การ์ตูนเน็ตเวิร์ค ประเทศไทย เริ่มออกอากาศในประเทศไทยเมื่อ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2537 โดยบริษัท ทรูวิชั่นส์ จำกัด (มหาชน) อดีตชื่อ บริษัท ยูไนเต็ด บรอดคาสติง คอร์ปอเรชัน จำกัด (ยูบีซี) ได้นำลิขสิทธิ์มาแพร่ภาพในประเทศไทย และได้จัดทำเป็นเวอร์ชันภาษาไทย โดยออกอากาศทางยูบีซีช่อง 27 ในขณะนั้นการ์ตูนเน็ตเวิร์คออกอากาศรวมกับช่องทีซีเอ็ม โดยออกอากาศวันละ 17 ชั่วโมง คือตั้งแต่เวลา 04:00 น. - 20:00 น. เวลาที่เหลือจะเป็นช่องทีซีเอ็ม
ต่อมาช่องทีซีเอ็มได้แยกออกจากการ์ตูนเน็ตเวิร์ค ทำให้การ์ตูนเน็ตเวิร์คออกอากาศเป็นช่องเดียว และออกอากาศ 24 ชั่วโมง และวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2556 ทรูวิชั่นส์ได้นำช่อง Cartoon Network HD มาเพิ่มอีกช่องในช่องหมายเลข 130 จนย้ายมาช่อง 449 ในปัจจุบัน
ได้เปลี่ยนลำดับเลขที่ช่องมาเป็นช่อง 29, 52, 44, 32, 40, 35, 453 (SD) 449 (HD) มาจนถึงปัจจุบัน
เว็นไอนีดยู
"เว็นไอนีดยู" () คือบทเพลงอันเป็นผลงานการประพันธ์ของอัลเบิร์ต แฮมมอนด์ และคาโรล์ เบเยอร์ เซเยอร์ เพลงนี้ได้รับการขับร้องครั้งแรกโดยอัลเบิร์ดในปี พ.ศ. 2519 ในอัลบั้ม "เว็นไอนีดยู" อัลบั้มของเขาเอง ต่อมาในฉบับของลีโอ เซเยอร์ อำนวยการสร้างโดยริชาร์ด เพอร์รี เพลงนี้ได้ขึ้นชาร์ตอันดับที่ 1 ในชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักรนาน 2 สัปดาห์ ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2520 ภายหลังจากการออกซิงเกิลก่อนหน้านี้ 3 เพลงซึ่งขึ้นอันดับสูงสุดได้เพียงอันดับที่ 2 นอกจากนี้ยังขึ้นชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 ในอันดับที่ 1 เมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2520 และชาร์ตเพลงร่วมสมัยของผู้ใหญ่ในอันดับที่ 1 เช่นกัน เขาร้องเพลงนี้ในการแสดงครั้งที่ 2 ของเขาในรายการ "เดอะมัปเปดโชว์" ฤดูกาลที่ 3
นอกจากนี้เพลงนี้ยังได้มีศิลปินมาขับร้องใหม่อีกหลายคน อาทิ เซลีน ดิออน, เพอร์รี โคโม, ร็อด สจ๊วต, แอลฟา บลอนดี, บราเธอร์ฮูดออฟแมน, จูลีโอ อิเกลเซียส, คลิฟฟ์ ริชาร์ด และ เคลย์ ไอเคน
"เว็นไอนีดยู" คือซิงเกิลวิทยุของเซลีน ดิออน จากอัลบั้ม "เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ" ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2541 ในประเทศบราซิล
หลังจากสิ้นสุดการแสดง "คอนเสิร์ตทัวร์ฟอลลิงอินทูยู" ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2540 เซลีนเริ่มต้นการบันทึกเสียงอัลบั้มภาษาอังกฤษอัลบั้มใหม่ ซึ่งเซลีน และเรอเน สามีและผู้จัดการส่วนตัวของเธอต้องการนำเพลงเก่ามาขับร้องใหม่บางเพลง เดวิด ฟอสเตอร์ จึงเสนอเพลงยอดนิยมของลีโอ เซเยอร์ "เว็นไอนีดยู" เพลงนี้บันทึกเสียงที่สตูดิโอส์พาราเมาต์ และสตูดิโอส์ชาร์ตเมเกอร์ โดยเดวิดเป็นผู้อำนวยการสร้างเพลงนี้ด้วยตนเอง เพื่อบรรจุลงในอัลบั้ม "เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ" ซึ่งออกจำหน่ายในวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540 โดยเซลีนขับร้องเพลงรี้ระหว่างออกรายการโทรทัศน์พิเศษที่ประเทศแคนาดา "Let's Talk About Love avec Julie Snyder" ในปลายปี พ.ศ. 2540
ภายหลังความสำเร็จในเพลง "มายฮาร์ตวิลโกออน" และ "อิมมอร์ทอลิตี" ทำให้โซนี มิวสิก ตัดสินใจเผยแพร่เพลง "เว็นไอนีดยู" ในรูปแบบซิงเกิลวิทยุในประเทศบราซิล ช่วงปลายปี พ.ศ. 2541 ซึ่ง 2 ซิงเกิลก่อนหน้านี้ประสบความสำเร็จอย่างสูงในบราซิล อย่างไรก็ดี เพลงนี้เผยแพร่โดยปราศจากมิวสิกวิดีโอ และการประชาสัมพันธ์ ทำให้ไม่ประสบความสำเร็จดัง 2 ซิงเกิลแรก
ผู้ประพันธ์เพลง "เว็นไอนีดยู" ร่วมงานกับเซลีนในอีกหลายเพลง อัลเบิร์ต แฮมมอนด์ ประพันธ์เพลง "จัสวอล์กอะเวย์" ซึ่งบรรจุในอัลบั้ม "เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟ" ในปี พ.ศ. 2536 และคาโรล์ เบเยอร์ เซเยอร์ ประพันธ์เพลง "เดอะเพรเยอร์" ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของอัลบั้ม "ดีสอาร์สเปเชียลไทม์ส" ในปี พ.ศ. 2541
ซิงเกิลวิทยุ 1 เพลง (บราซิล)
ในวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2550 คลิฟฟ์ ริชาร์ด ออกเผยแพร่เพลง "เว็นไอนีดยู" และขึ้นชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักรในอันดับสูงสุดที่ 38 และเป็น 1 ใน 5 เพลงที่คลิฟฟ์นำมาขับร้องใหม่ในอัลบั้ม "เลิฟ... ดิอัลบั้ม"
รัฐสภารัมป์
รัฐสภารัมป์ (ภาษาอังกฤษ: Rump Parliament) เป็นชื่อของรัฐสภาแห่งอังกฤษรัฐสภาหนึ่งที่เกิดจากการยึดรัฐสภายาวโดยนายพันทอมัส ไพรด์ (Thomas Pride) เมื่อวันที่ 6 ธันวาคม ค.ศ. 1648 ซึ่งเป็นรัฐสภาที่ประกอบด้วยสมาชิกที่มีเสียงข้างมากในการเป็นปฏิปักษ์ต่อการพิจารณาโทษของสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษในข้อหากบฏต่อแผ่นดิน
“รัมป์” ตามปกติหมายถึงส่วนบั้นท้ายของสัตว์ แต่บันทึกของการใช้ในความหมายนี้หมายถึง “เศษ” ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1649 คำว่า “รัฐสภารัมป์” หมายถึงรัฐสภาที่หลงเหลือจากรัฐสภาพที่ถูกต้องตามกฎหมาย
สถานีรถไฟชุมทางฉะเชิงเทรา
สถานีรถไฟชุมทางฉะเชิงเทรา ตั้งอยู่ ตำบลหน้าเมือง อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา เป็นสถานีรถไฟชั้น 1 บนทางรถไฟสายตะวันออกของการรถไฟแห่งประเทศไทย สถานีชุมทางฉะเชิงเทรา เป็นจุดรับส่งผู้โดยสาร ถึง สถานีรถไฟอรัญประเทศ จังหวัดสระแก้วและ สถานีรถไฟบ้านพลูตาหลวง อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี และติด 1 ใน 10 ของสถานีรถไฟขนาดใหญ่ของการรถไฟแห่งประเทศไทย และเป็นสถานีที่ขบวนรถไฟสินค้าที่มาจากสายชายฝั่งทะเลตะวันออกต้องแวะ เพื่อเปลี่ยนเส้นทางไปยังอีกช่วง
สถานีรถไฟชุมทางฉะเชิงเทราสร้างราวปี พ.ศ. 2470 แต่เดิมชื่อว่าสถานีเมืองแปดริ้ว ต่อมา พ.ศ. 2496 ได้ย้ายมายังที่ตั้งในปัจจุบัน และเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น สถานีรถไฟชุมทางฉะเชิงเทรา ประมาณปี พ.ศ. 2528 หลังจากโครงการก่อสร้างทางรถไฟช่วงฉะเชิงเทรา-สัตหีบ ของการรถไฟแห่งประเทศไทยได้แล้วเสร็จ
โครงการทางคู่เลี่ยงเมือง () เป็นส่วนหนึ่งของโครงการก่อสร้างทางคู่ เส้นทางรถไฟสายชายฝั่งทะเลตะวันออก ช่วงฉะเชิงเทรา - คลองสิบเก้า - แก่งคอย โดยจะมีการก่อสร้างทางเลี่ยงย่านสถานีฉะเชิงเทรา เพื่อให้รถที่มาจากสามารถวิ่งลัดไปได้ทันที โดยไม่ต้องเข้ามาในย่านสถานีชุมทางฉะเชิงเทรา เพื่อลดเวลาในการขนส่งสินค้า
รัฐสภาสั้น
รัฐสภาสั้น (; 13 เมษายน ค.ศ. 1640 – 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1640) เป็นชื่อของรัฐสภาแห่งอังกฤษรัฐสภาหนึ่งของสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ ที่มีอายุเพียงสามอาทิตย์ หลังจากที่พระเจ้าชาร์ลส์ทรงปกครองอังกฤษภายใต้สมัยการปกครองส่วนพระองค์ (Personal Rule) อยู่สิบเอ็ดปี พระองค์ก็เรียกประชุมรัฐสภาในปี ค.ศ. 1640 โดยการถวายคำแนะนำโดยทอมัส เวนท์เวิร์ธ เอิร์ลแห่งสตราฟฟอร์ดที่ 1 พระเจ้าชาร์ลส์ทรงถูกบังคับให้เรียกประชุมรัฐสภาเพื่อที่จะหาทุนในการสนับสนุนสงครามบาทหลวง (Bishops' Wars) ต่อสกอตแลนด์ แต่ก็เช่นเดียวกับรัฐสภาชุดก่อนหน้านั้นที่มีความสนใจในเสนอข้อเรียกร้องต่างๆ ที่เกี่ยวกับวิธีการปกครองของพระเจ้าชาร์ลส์อันไม่ยุติธรรมแทนที่จะสนใจกับการอนุมัติเงินในการทำสงคราม
จอห์น พิม (John Pym) สมาชิกรัฐสภาจากทาวิสสต็อคกลายเป็นผู้นำในการเรียกร้องและกล่าวสุนทรพจน์อย่างยืดยาวเมื่อวันที่ 17 เมษายนที่มีใจความว่านอกจากว่าพระเจ้าชาร์ลส์จะทรงยอมรับฟังข้อเรียกร้องต่างๆ สภาสามัญชนก็จะไม่ยอมออกเสียงสนับสนุนทุนการสงครามของพระองค์ ส่วนจอห์น แฮมพ์เด็น (John Hampden) พยายามชักชวนเป็นการภายในและเป็นสมาชิกของคณะกรรมการต่างๆ เก้าคณะกรรมการ พระเจ้าชาร์ลส์ทรงพยายามต่อรองโดยทรงเสนอว่าจะหยุดเก็บภาษีเรือ แต่ก็ยังไม่เป็นที่พอใจของรัฐสภา ขณะเดียวกันคำร้องต่างๆ ของการใช้อำนาจในทางที่ผิดก็หลั่งไหลเข้ามาจากทั่วประเทศ เมื่อทรงหมดความอดทนกับการกลับมาโต้แย้งของรัฐสภาที่ทิ้งไว้ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1629 และการบิดเบือนสถานการณ์ที่เลวลงในสกอตแลนด์ พระเจ้าชาร์ลส์ก็ตัดสินพระทัยยุบรัฐสภาเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1640 หลังจากที่ประชุมกันได้เพียงสามอาทิตย์ “รัฐสภาสั้น” ตามมาด้วย “รัฐสภายาว”
พระนางช็องฮย็อน
พระมเหสีจองฮย็อน 貞顯王后 พ.ศ. 2005 – 2073 หรือพระพันปีจาซุน (慈順大妃) พระมเหสีองค์ที่ 3 ใน พระเจ้าซองจง (成宗) จากตระกูลยุน แห่งพาพยอง เป็นธิดาของใต้เท้ายุนโฮ(尹壕) และนางสกุลจอน จากยอนอัน (延安府夫人田氏)
พระองค์ประสูติวันที่ 26 เดือน 8 ปีมะเมีย ตามปฏิทินจันทรคติของ พระเจ้าเซโจ ตรงกับวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2005 ที่เมืองซินชาง ในขณะที่พระบิดาของพระองค์ได้รับตำแหน่งเจ้าเมืองซินชาง จึงได้ตั้งชื่อว่า ยุน ซุกยอน(昌年) ตามนามสกุลยุนของบิดา พระองค์และเสด็จย่าของพระเจ้าซองจงหรือพระมเหสีจองฮี (พระอัยยิกาจองฮี)ก็มาจากตระกูลยุน แห่งพาพยองเช่นเดียวกัน แต่ความสัมพันธ์ของครอบครัวทั้งสองค่อนข้างห่างไกล ,พระบิดาของพระมเหสีจองฮี คือ ยุน ซึงรเย (尹承禮) ,และพระมเหสีจองฮย็อนมีปู่ทวด คือ ยุนซึงซุน (尹承順) เป็นพี่ชายของพ่อพระมเหสีจองฮี ,พระนางและอดีตพระมเหสียุน(ยุนโซฮวา)เคยเป็นพระสนมมาก่อนเหมือนกัน ในรัชสมัยพระเจ้าซองจงวันที่ 14 เดือน 6 ปีที่ 4 (พ.ศ. 2016) ได้แต่งตั้งพระองค์เป็นพระสนมซุกอึย ในขณะที่พระองค์พระชนมายุเพียง 12 ปี ,ต่อมาในปีที่ 11 วันที่ 8 เดือน 11 (พ.ศ. 2023) พระมเหสียุนถูกปลดออกจากตำแหน่ง และได้เลือกให้พระองค์ขึ้นเป็นมเหสีองค์ใหม่ พระมเหสีจองฮย็อน,ด้วยอุปนิสัยที่เป็นคนอ่อนโยน มีความเมตตา จึงเป็นที่รักใคร่ของพระอัยยิกาจองฮีและพระพันปีอินซู,เดือน 3 ปีที่ 19 รัชสมัยของพระเจ้าซองจง พระมเหสีจองฮย็อนได้มีพระประสูติกาลพระโอรส องค์ชายจินซอง (ต่อมาเป็นพระเจ้าจุงจง) และรับองค์ชายยอนซันเป็นโอรสบุญธรรม นอกจากจะประสูติองค์ชายจินซองแล้ว ยังได้ประสูติพระธิดาอีก 2 พระองค์ คือ องค์หญิงซุนซุก (順淑公主) และองค์หญิงซินซุก (慎淑公主)
ต่อมาในปี 2037 ได้เลื่อนขั้นเป็นพระพันปี ,ในปี 2040 ได้รับพระนามว่า พระพันปีจาซุน(慈順) ,ในปี 2047 ได้รับพระนามต่อท้ายว่า ฮวาฮเย (和惠) ,ในปี 2049 เกิดเหตุการณ์ยึดอำนาจองค์ชายยอนซันกุน นำโดยองค์ชายจินซอง เรียกว่า รัฐประหารพระเจ้าจุงจง และตั้งองค์ชายจินซองเป็นพระราชาองค์ใหม่ คือ พระเจ้าจุงจง ,พระพันปีจาซุน อยู่ในสมัยของพระเจ้าจุงจงได้ 25 ปี ก็สิ้นพระชนม์ ,หลังจากที่สิ้นพระชนม์ได้รับพระนามต่อท้ายอีกว่า "โซอึยฮึบซุก (昭懿欽淑)" พระสุสานชื่อว่า ซอนรึง 宣陵 ,ตั้งอยู่ ณ โซล จนถึงปัจจุบัน
จาซุน ฮวาฮเย โซอึย ฮึบซุก จองฮย็อน วังฮู (慈順和惠昭懿欽淑貞顯王后)
พระมเหสีจองฮย็อนนั้นถือว่าเป็นกุลสตรีที่เพียบพร้อมไปด้วยคุณสมบัติและรูปสมบัติ มีความอ่อนโยน และ สุภาพเรียบร้อย อีกทั้งยังมีความกตัญญูต่อเจ้ากรมกลาโหม ซึ่งเป็นบิดายิ่งนัก เพราะเมื่อเจ้ากรมกลาโหมส่งนางเข้าไปเป็นพระสนมในวัง ที่เต็มไปด้วยการแก่งแย่งชิงดี พระสนมซุกยอนก็ไม่เคยถือโทษโกรธเคืองเจ้ากรมกลาโหมซึ่งเป็นบิดา และการที่พระสนมซุกยอนได้รับความเอ็นดูจากพระพันปียินซูจนได้ขึ้นถึงตำแหน่งมเหสีนั้น ก็ด้วยความภักดีที่มีต่ออดีตมเหสีโซวา ไม่ร่วมมือในการขับไล่พระมเหสีโซวาเหมือนเหล่าสนมอื่น ถือเป็นคุณธรรมที่น่าชื่นชมเป็นอย่างยิ่ง ภายหลังพระมเหสียุน จองฮย็อนได้รับการถวายยศเป็น พระมเหสีจองฮย็อน และในภายหลังนางก็ได้ขึ้นเป็น พระพันปีจาซุน พระราชมารดาของพระเจ้าจุงจง
เดอะบีชบอยส์
เดอะบีชบอยส์ () เป็นวงร็อกอเมริกัน ก่อตั้งในปี 1961 วงมีชื่อเสียงในการร้องเสียงเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันและเนื้อเพลงทีสะท้อนที่วัฒนธรรมของวัยรุ่นแคลิฟอร์เนีย อย่างรถ และการโต้คลื่น ความทะเยอทะยานของไบรอัน วิลสัน ที่ต่อมาได้เปลี่ยนพวกเขาให้เป็นกลุ่มศิลปินรูปแบบใหม่ ทั้งยังได้รับเสียงวิจารณ์ที่ดีและมีอิทธิพลต่อศิลปินรุ่นหลัง
สมาชิกประกอบด้วย นักร้อง-นักดนตรี-นักแต่งเพลง อย่างไบรอัน วิลสัน, น้องชายของเขา คาร์ลและเดนนิส, ลูกพี่ลูกน้องของเขา ไมค์ เลิฟ และเพื่อนของเขา อัล จาร์ดีน สมาชิกหลักทั้ง 5 คนก็ยังมีสมาชิกในช่วงแรกอย่าง เดวิด มาร์ก และบรูซ จอห์นสัน พวกเขายังมีชื่ออยู่ในร็อกแอนด์โรลฮอลออฟเฟม ในปี 1988 ชื่อของเดอะบีชบอยส์ มักจะถูกเรียกว่า "วงแห่งอเมริกัน" และทางเว็บไซต์ออลมิวสิก ยังกล่าวไว้ว่า "ด้วยความสามารถของวงที่เที่ยงตรง...ทำให้พวกเขาเป็นวงร็อกอเมริกันที่ดีที่สุดวงแรก" พวกเขามีเพลงฮิตติดในท็อป 40 ในสหรัฐอเมริกา อยู่ 36 เพลง (มากที่สุดในบรรดาวงร็อกอเมริกัน) และ 56 เพลงฮิตในชาร์ทฮ็อต 100 รวมถึงมีซิงเกิลอันดับ 1 ถึง 4 ซิงเกิล นิตยสารโรลลิงสโตน จัดอันดับพวกเขาอยู่ใน 100 อันดับศิลปินที่เยี่ยมที่สุดตลอดกาล นอกจากนี้นิตยสารบิลบอร์ด ในแง่ของยอดขายซิงเกิลและอัลบั้ม เดอะบีชบอยส์เป็นวงอเมริกันที่มียอดขายมากที่สุดเป็นอันดับ 1 ตลอดกาล
มีหลายสิ่งเปลี่ยนแปลงไปในอาชีพของพวกเขา ไม่ว่าจะทั้งแนวเพลงและสมาชิก สิ่งหนึ่งคือการป่วยทางจิตของไบรอัน วิลสัน และการใช้ยา รวมถึงการเสียชีวิตของเดนนิสและคาร์ล วิลสัน ในปี 1983 และ 1998 ตามลำดับ และยังมีการต่อสู้ทางด้านกฎหมายของสมาชิกภายในวงอีกด้วย หลังจากการเสียชีวิตของคาร์ล วิลสัน ทำให้อัล จาร์ดีนถูกขับไล่ออกจากวงโดยไมค์ เลิฟ ต่อมาในปี 2008 เดอะบีชบอยส์ ออกทัวร์ โดยมีเลิฟอยู่ในวง, จอห์นสตัน เป็นวงสนับสนุน เลิฟได้สิทธิโดยชอบธรรมในชื่อเดอะบีชบอยส์หลังจากความขัดแย้งด้านกฎหมาย อัล จาร์ดีน และไบรอัน วิลสัน ยังคงทัวร์กับวงแบ็กอัปของตัวเอง
รัฐสภาแบร์โบน
รัฐสภาแบร์โบนส์ (, Nominated Assembly หรือ Parliament of Saints; 14 เมษายน ค.ศ. 1653 – 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1653) เป็นชื่อของรัฐสภาแห่งอังกฤษรัฐสภาหนึ่งที่เรียกประชุมครั้งแรกเมื่อวันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 1653 ที่เป็นความพยายามครั้งสุดท้ายของเครือจักรภพในการแสวงหาความมั่นคงของรัฐบาลก่อนที่จะแต่งตั้งให้โอลิเวอร์ ครอมเวลล์เป็น “เจ้าผู้พิทักษ์” ผู้เป็นสมาชิกของ “รัฐสภาแบร์โบนส์” ทั้งหมดเป็นผู้ที่เสนอที่เสนอโดยโอลิเวอร์ ครอมเวลล์และสภานายทหาร (Army Council (1647)) ของกองทัพตัวแบบใหม่ (New Model Army) ที่ได้รับชื่อจากจากสมาชิกคนหนึ่งของนครหลวงลอนดอนที่เป็นคนขายหนังและนักเทศน์ที่เรียกกันว่า “เพรส-กอด แบร์โบน” (Praise-God Barebone) ประธานรัฐสภาคือเรเวอเรนด์ฟรานซิส รูส (Francis Rous) จำนวนสมาชิกมีดัวยกันทั้งหมด 140 คน: 129 จากอังกฤษ, 5 จากสกอตแลนด์ และ 6 ไอร์แลนด์
องค์การประชุมได้รับอิทธิพลจากแซนฮดริน (sanhedrin) ซึ่งเป็นสภาการปกครองของอิสราเอลโบราณ หลังจากเกิดความขัดแย้งภายในต่างๆ สมาชิกสภาก็ตัดสินใจยุบสภาเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1653 รัฐสภาก่อนหน้านั้นคือรัฐสภารัมป์ และรัฐสภาที่มาแทนคือรัฐสภาผู้พิทักษ์ชุดแรก (First Protectorate Parliament)
เดลตา กูดเดร็ม
เดลตา เลอา กูดเดร็ม ()(เกิด 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2527) เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลง, นักเปียโน และนักแสดงชาวออสเตรเลีย เดลต้าเซ็นสัญญากับโซนี่ตั้งแต่อายุ 15 ปี ก่อนจะเริ่มมีชื่อเสียงในปี พ.ศ. 2545 จากการรับบทในละครโทรทัศน์ของออสเตรเลียเรื่อง "Neighbours" ในบท "Nina Tucker" ซึ่งเป็นการปูทางไปสู่การเริ่มอาชีพทางดนตรี กับอัลบั้มแรก "Innocent Eyes" ในปี พ.ศ. 2546
ทั้งนี้ ปี พ.ศ. 2546 เดลต้าตรวจวินิจฉัยพบว่าเป็นโรคมะเร็งต่อมน้ำเหลืองชนิดฮอดจ์กิน (Hodgkin's lymphoma) แต่เธอยังคงทำงานเพลงเพื่อเป็นแรงบันดาลใจในการต่อสู้โรคร้าย ออกอัลบั้มชุดที่สอง Mistaken Identity ในปี พ.ศ. 2547 ก่อนจะพักรักษาตัวจากโรคมะเร็ง และหายป่วยในปี พ.ศ. 2548
เดลต้า เคยคบหาดูใจกับ มาร์ค ฟิลิปปูซิส อดีตนักเทนนิสมืออับดับที่ 8 ของโลก, ไบรอัน แม็คแฟดเดน (อดีตสมาชิกวง Westlife) และ นิค โจนาส (สมาชิกวง Jones Brothers) ปัจจุบัน เดลต้า เป็นโค้ชหลัก ประจำรายการ The Voice Australia และยังร่วมทำกิจกรรมเพื่อสังคมเกี่ยวกับผู้ป่วยโรคมะเร็งอีกด้วย
ยัง บัค
เดวิด ดาร์เนลล์ บราวน์ () เกิดเมื่อวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 1981 หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ ยัง บัค () เป็นแร็ปเปอร์อเมริกัน เคยเซ็นสัญญากัน ค่ายจี-ยูนิต และแคชวิลล์เรคคอร์ด ยัง บัค เป็นอดีตสมาชิกวงฮิปฮอปจากนิวยอร์กที่ชื่อ จี-ยูนิต
ซอร์รี, ซอร์รี
ซอร์รี, ซอร์รี () คือ อัลบั้มสตูดิโอลำดับที่ 3 ของซูเปอร์จูเนียร์ ศิลปินบอยแบนด์สัญชาติเกาหลีใต้ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2552 อัลบั้มนี้มียอดจองกว่า 150,000 ชุด ในเวลาไม่ถึงหนึ่งสัปดาห์
ไมล์สทูโก (บีฟอร์ไอสลีป)
"ไมล์สทูโก (บีฟอร์ไอสลีป)" () คือซิงเกิลวิทยุ ของเซลีน ดิออน จากอัลบั้ม "เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ" เผยแพร่เมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2541 ในประเทศแคนาดาเท่านั้น
เพลงนี้เป็นผลงานการประพันธ์และอำนวยการสร้างของ Corey Hart นอกจากนี้เขายังประพันธ์เพลง "แวร์อิสเดอะเลิฟ" ให้กับเซลีนซึ่งบรรจุในอัลบั้มเดียวกันนี้ และเพลง "เพรเยอร์" จากอัลบั้ม "อะนิวเดย์แฮสคัม" อีกด้วย
ไม่มีมิวสิกวิดีโอสำหรับเพลงนี้
เพลงนี้ขึ้นชาร์ตเพลงร่วมสมัยผู้ใหญ่ประเทศแคนาดาอันดับสูงสุดที่ 40
เบื้องหลังการบันทึกเสียงบรรจุไว้ในดีวีดีคอนเสิร์ต "อูร์เกอร์ดูสตาด" ส่วนโบนัส
เพลงนี้ได้นำเนื้อหาพื้นฐานมาจากบทกวี "สตอปปิงบายวูดส์ออนอะสโนวีอีฟนิง" ของโรเบิร์ต ฟรอสต์
คริสโตเฟอร์ ครอสส์
คริสโตเฟอร์ ครอสส์ () หรือชื่อเกิด คริสโตเฟอร์ เกปเพิร์ต () เกิดเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1951 เป็นนักร้อง นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน จากแซนแอนโทนิโอ รัฐเทกซัส ผลงานอัลบั้มเปิดตัวของเขาทำให้เขาได้รับ 4 รางวัลใหญ่จากเวทีรางวัลแกรมมี่ ในปีเดียวกัน เขายังได้รับรางวัลออสการ์และรางวัลลูกโลกทองคำกับผลงานของเขาที่เป็นเพลงดังจากภาพยนตร์
มิลลี วานิลลี
มิลลี วานิลลี () เป็นโครงการกลุ่มศิลปินป็อป/แด๊นซ์ ก่อตั้งวงโดย แฟรงก์ ฟาเรน ที่เยอรมนี ในปี 1988 มีสมาชิกคือ แฟบ มอร์แวน และร็อบ พิลาตัส ทางวงออกผลงานอัลบั้มเปิดตัวประสบความสำเร็จด้านยอดขายในระดับนานาชาติ ทั้งยังได้รับรางวัลแกรมมี่สาขาศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยมในปี 1990 พวกเขาเป็นกลุ่มศิลปินแนวป็อปที่ประสบความสำเร็จในช่วงปลายทศวรรษ 1980 ถึงต้นทศวรรษ 1990 แต่อย่างไรก็ดี ชื่อเสียงของเขาก็กลับแย่ลงทันที เมื่อทางคณะกรรมการแกรมมี่เพิกถอนรางวัลพวกเขาหลังจากพบว่าเสียงร้องบนแผ่นเสียงของพวกเขาไม่ได้ร้องโดยมอร์แวนและพิลาตัสเอง
ในปี 1998 หลังเปิดตัวอัลบั้มแรก 10 ปี พิลาตัสเสียชีวิตที่โรงแรมในแฟรงก์เฟิร์ต จากการเสพยาเกินขนาด
เคอร์ทิส เมย์ฟิลด์
เคอร์ทิส ลี เมย์ฟิลด์ () (3 มิถุนายน ค.ศ. 1942 - 26 ธันวาคม ค.ศ. 1999) เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์เพลง ในแนวดนตรีโซล, อาร์แอนด์บี และฟังก์ เป็นที่รู้จักในการทำงานร่วมกับวง The Impressions โดยประพันธ์เพลงประกอบภาพยนตร์คนดำ เรื่อง "Super Fly" จากผลงานของเขา ทำให้เขาถูกขนานนามว่าเป็นผู้บุกเบิกด้านดนตรีฟังก์ และการสำนึกการเมืองในเพลงแอฟริกัน-อเมริกัน เขายังมีความสามารถเล่นดนตรีได้หลายชนิด ไม่ว่าจะเป็นกีตาร์,เบส,เปียโน,แซกโซโฟน และกลอง
ซาอิด ซาคู
ซาอิด ซาคู (Said Chaku) นักมวยสากลชาวแทนซาเนีย สถิติการชก 22 ครั้ง ชนะ 5 เสมอ 2 แพ้ 15
ภาษาปูโก
ภาษาปูโก () หรือ ภาษาโปโก () มีผู้พูดในประเทศลาวประมาณสองหมู่บ้าน ไม่ทราบจำนวนแน่นอน จัดอยู่ในตระกูลภาษาไท-กะได กลุ่มภาษากัม-ไท สาขาเบ-ไท สาขาย่อยไท-แสก
แรนดี้ ซุยโก้
แรนดี ซุยโก (Randy Suico) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2522 ที่ เซบู ฟิลิปปินส์ สถิติการชก 32 ครั้ง ชนะ 28 (น็อค 24) เสมอ 1 แพ้ 3
อนาธิปไตย (แก้ความกำกวม)
อนาธิปไตย อาจหมายถึง