hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
อนุสัญญาสิทธิบัตรสตราสบวร์ก
อนุสัญญาสิทธิบัตรสตราสบวร์ก () คือสนธิสัญญาพหุภาคีที่ลงนามโดยประเทศสมาชิกของสภาแห่งยุโรปเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1963 ที่เมืองสตราสบวร์กในประเทศฝรั่งเศส อนุสัญญามีผลใช้บังคับเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1980 ที่มีผลสำคัญในการสร้างมาตรฐานของกฎหมายเกี่ยวกับสิทธิบัตรของประเทศต่าง ๆ ในยุโรป
อนุสัญญาวางรากฐานของสิ่งต้องการ (criteria) สำหรับการลงทะเบียนสิทธิบัตร เช่น การตั้งกฎเกณฑ์เกี่ยวกับเหตุผลในการปฏิเสธสิ่งประดิษฐ์จากการลงทะเบียนเป็นสิทธิบัตร วัตถุประสงค์ของอนุสัญญาก็เพื่อการสร้างความสอดคล้องกันของกฎหมายสารบัญญัติ (Substantive law) เกี่ยวกับสิทธิบัตร แต่ไม่ได้กล่าวถึงกฎหมายวิธีพิจารณาความ (Substantive law) การประชุมครั้งนี้แตกต่างจากอนุสัญญาสิทธิบัตรยุโรป (EPC) เป็นอันมาก ตรงที่อนุสัญญาสิทธิบัตรยุโรปวางระบบอิสระในการมอบสิทธิบัตรของยุโรป
อนุสัญญาฉบับนี้มีผลโดยตรงต่ออนุสัญญาสิทธิบัตรยุโรปตรงที่มีผลต่อกฎหมายสิทธิบัตรโดยทั่วไปของประเทศต่าง ๆ ในยุโรป ต่อสนธิสัญญาความร่วมมือด้านสิทธิบัตร (Patent Cooperation Treaty หรือ
PCT) ต่อสนธิสัญญากฎหมายสิทธิบัตร (Patent Law Treaty หรือ (PLT)) และต่อความตกลงว่าด้วยสิทธิในทรัพย์สินทางปัญญาด้านการค้า (TRIPS) ขององค์กรการค้าโลก
ประเทศที่ยอมรับหรือให้สัตยาบันมีด้วยกันสิบสามประเทศ: เบลเยียม, เดนมาร์ก, ฝรั่งเศส, เยอรมนี, ไอร์แลนด์, อิตาลี, ลิกเตนสไตน์, ลักเซมเบิร์ก, มาซิโดเนีย, เนเธอร์แลนด์, สวีเดน, สวิตเซอร์แลนด์ และ สหราชอาณาจักร
ฟรานซิส ฟอร์ด คอปโปลา
ฟรานซิส ฟอร์ด คอปโปลา (; 7 เมษายน ค.ศ. 1939) เป็นผู้กำกับ นักเขียนบท และผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงจากผลงานกำกับภาพยนตร์ "เดอะก็อดฟาเธอร์" และ "Apocalypse Now" นอกเหนือจากผลงานภาพยนตร์แล้ว เขายังเป็นนักธุรกิจเจ้าของโรงบ่มไวน์ ธุรกิจโรงแรม และนิตยสาร
คอปโปลาเกิดที่โรงพยาบาลเฮนรี ฟอร์ด ในดีทรอยต์ รัฐมิชิแกน จึงมีชื่อกลางว่า "ฟอร์ด" ตามชื่อของเฮนรี ฟอร์ด บรรพบุรุษเป็นชาวอิตาเลียนอพยพมาจากเมืองบัลเมอรา ในแคว้นบาซีลิกาตา ทางตอนใต้ของอิตาลี เป็นลูกคนกลางของอิตาเลีย คอปโปลา (เพนนินี) กับคาร์ไมน์ คอปโปลา นักดนตรีคลาสสิก คอปโปลามีพี่ชายชื่อ ออกัสต์ คอปโปลา ที่เป็นบิดาของนิโคลัส เคจ และมีน้องสาวคือ ทาเลีย ไชร์
ครอบครัวคอปโปลาย้ายมาอยู่ที่นิวยอร์ก เขาจึงใช้ชีวิตวัยเด็กอยู่ในย่านควีนส์ ใช้กล้องฟิล์ม 8 ม.ม. ของพ่อถ่ายภาพยนตร์ตั้งแต่เด็ก และเข้าศึกษาด้านภาพยนตร์ที่มหาวิทยาลัยฮอฟสตรา และศึกษาต่อปริญญาโทที่แผนกภาพยนตร์ มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ลอสแอนเจลิส ที่ซึ่งเขาได้รู้จักกับจิม มอร์ริสันแห่งวงเดอะดอร์ส, โรมัน โปลันสกี้ รวมไปถึงหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล ในปี ค.ศ. 1960
คอปโปลาเริ่มเขียนบทและกำกับภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1963 จากภาพยนตร์สยองขวัญต้นทุนต่ำเรื่อง "Dementia 13" ตามด้วย "You're a Big Boy Now" ในปี 1966 และภาพยนตร์เพลง ดัดแปลงจากละครเวที "Finian's Rainbow" นำแสดงโดยเฟรด แอสแทร์และเพทูลา คลาร์ก ในปี 1968
ระหว่างกำกับภาพยนตร์ Finian's Rainbow คอปโปลาได้รู้จักและสนิทสนมกับจอร์จ ลูคัส ที่ได้รับทุนวอร์เนอร์ บราเธอร์ส เข้ามาสังเกตการณ์ถ่ายทำ ทั้งคู่ร่วมกันจัดตั้งบริษัท อเมริกัน โซโทรป ในปี 1969 คอปโปลาเป็นผู้อำนวยการสร้างบริหาร (Executive Producer) เรื่อง "THX 1138" (1971) ผลงานกำกับเรื่องแรกของลูคัส และเขียนบทและอำนวยการสร้าง "American Graffiti" (1973) ภาพยนตร์ที่สร้างชื่อให้กับลูคัส
พิธีสารไนโตรเจนออกไซด์
พิธีสารอนุสัญญาว่าด้วยมลพิษข้ามแดนระยะยาว ค.ศ. 1979 เกี่ยวกับการควบคุมการปล่อยหรือระบายข้ามแดนซึ่งไนโตรเจนออกไซด์ (Protocol to the 1979 Convention on Long-Range Transboundary Air Pollution Concerning the Control of Emissions of Nitrogen Oxides or Their Transboundary Fluxes) หรือ พิธีสารไนโตรเจนออกไซด์ (Nitrogen Oxide Protocol) คือสนธิสัญญาพหุภาคีที่ลงนามโดยกลุ่มประเทศในทวีปยุโรป และสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 1988 ที่เมืองโซเฟียในประเทศบัลแกเรีย พิธีสารใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1991
โรมัน โปลันสกี
โรมัน เรย์มอนด์ โปลันสกี () ผู้กำกับ นักเขียนบท และผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวโปแลนด์ ภาพยนตร์ที่เขากำกับได้รับความชื่นชมทั้งด้านศิลปะ และประสบความสำเร็จด้านรายได้
โปลันสกีเกิดที่ฝรั่งเศส ในครอบครัวชาวยิวที่อพยพมาจากโปแลนด์ ต่อมาครอบครัวของเขาย้ายกลับไปอยู่ที่เมืองคราคุฟ ประเทศโปแลนด์ และต้องตกเป็นเชลยในค่ายกักกันชาวยิวในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง และสูญเสียมารดาไปที่ค่ายกักกันเอาสชวิทซ์
หลังสงคราม โปลันสกีได้เข้าเรียนในโรงเรียนภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียงของโปแลนด์-ลูดซ์ และผลงานเรื่องที่สี่ เป็นภาพยนตร์สั้นเรื่อง "Dwaj ludzie z szafą" (Two Men and a Wardrobe ปี 1958) ได้รับ 5 รางวัลจากการประกวดภาพยนตร์ระดับนานาชาติ
ผลงานสำคัญของโปลันสกี ได้แก่ "Nóż w wodzie" (Knife in the Water ปี 1962) ผลงานกำกับเรื่องยาวชิ้นแรก ซึ่งได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม, "Repulsion" ในปี 1965 นำแสดงโดยแคเทอรีน เดอเนิฟ, "Rosemary's Baby" ปี 1968 นำแสดงโดยมีอา ฟาร์โรว์, "Chinatown" ในปี 1974 นำแสดงโดยแจ็ก นิโคลสันและเฟย์ ดันอะเวย์, "Le Locataire" (The Tenant ปี 1976) ภาพยนตร์ฝรั่งเศสที่เขาแสดงนำคู่กับอิซาเบล อัดจานี, "Tess" ปี 1979 นำแสดงโดยนาสตาสชา คินสกี, "Frantic" ปี 1988 นำแสดงโดยแฮริสัน ฟอร์ด และล่าสุดเรื่อง "The Pianist" ปี 2002 ที่เขาได้รับรางวัลออสการ์สาขาผู้กำกับยอดเยี่ยม แต่ไม่ได้เดินทางไปรับรางวัล เนื่องจากถูกหมายจับจากทางการสหรัฐตั้งแต่ปี 1977
ในปี 1977 โปลันสกีถูกจับในคดีข่มขืนเด็กหญิงวัย 13 ปี หลังจากงานปาร์ตีที่บ้านของแจ็ก นิโคลสันในฮอลลีวูด และถูกตัดสินว่ามีความผิดในข้อหามีเพศสัมพันธ์กับผู้เยาว์ เขาหลบหนีไปฝรั่งเศส และถูกหมายจับจากทางการสหรัฐ จึงหลีกเลี่ยงการเดินทางไปยังประเทศที่มีข้อตกลงการส่งผู้ร้ายข้ามแดนกับสหรัฐอเมริกา มาตั้งแต่นั้น
โรมัน โปลันสกีถูกตำรวจสวิตเซอร์แลนด์จับกุมตัวเมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 2009 ขณะกำลังเดินทางไปรับรางวัล Golden Icon Award ในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติซูริก และถูกสหรัฐอเมริกาขอตัวกลับไปดำเนินคดีในประเทศ
ทางการสวิสได้กักบริเวณโปลันสกีไว้ในบ้านพักตั้งแต่ถูกจับกุม จนถึงวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 2010 เจ้าหน้าที่กระทรวงยุติธรรมสวิสจึงได้ออกแถลงการณ์ถึงการตัดสินใจไม่ส่งตัวโปลันสกี ตามคำร้องขอส่งผู้ร้ายข้ามแดนของเจ้าหน้าที่สหรัฐอเมริกา และปล่อยตัวเขาเป็นอิสระ
โปลันสกีผ่านการสมรสมาแล้วสามครั้ง ครั้งแรกกับ Barbara Kwiatkowska นักแสดงโปแลนด์ ที่เคยรับบทใน "Gdy spadają anioły" (When Angels Fall ภาพยนตร์สั้นปี 1959 ของเขา) ครั้งต่อมากับชารอน เทต นักแสดงและนางแบบอเมริกันจากเรื่อง "The Fearless Vampire Killers" (1967) ชารอน เทตถูกสังหารที่บ้านพักของเขาขณะกำลังตั้งครรภ์ได้ 8 เดือนโดย "ครอบครัวแมนสัน" โดยคำบงการของชาร์ล แมนสัน เมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1969 โปลันสกีสมรสครั้งที่สามกับเอมมานูเอล ซีเกอร์ นักแสดงฝรั่งเศสจาก "Frantic" ที่ต่อมารับบทในภาพยนตร์ของเขาอีกสองเรื่อง ใน "Bitter Moon" (1992) และ "The Ninth Gate" (1999)
โปลันสกีเคยเขียนไว้ในหนังสืออัตชีวประวัติของตัวเองว่า การเสียชีวิตของภรรยาคนที่สองทำให้บุคลิกภาพของเขาเปลี่ยนไป จากคนมองโลกในแง่ดี มีความหวัง กลายเป็นคนหดหู่ ไม่พอใจในชีวิต และมองโลกในแง่ร้าย เขาขายทรัพย์สินทุกชิ้นที่บ้านของเขาในเบเวอร์ลีฮิลส์ ลอสแอนเจลิส และย้ายไปใช้ชีวิตในยุโรป
อนุสัญญาเจนีวาฉบับที่หนึ่ง
อนุสัญญาเจนีวาฉบับที่หนึ่ง ว่าด้วยการดูแลรักษาทหารผู้บาดเจ็บและเจ็บป่วยในสนามรบ คือสนธิสัญญาหนึ่งในสี่ฉบับของอนุสัญญาเจนีวาที่วางรากฐานของกฎหมายระหว่างประเทศเกี่ยวกับการพิทักษ์ผู้เป็นเหยื่อของสงคราม อนุสัญญาลงนามครั้งแรกโดยประเทศในยุโรปสิบสองประเทศเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1864 ที่เมืองเจนีวาในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และมีผลบังคับใช้ในปีเดียวกัน อนุสัญญาดังกล่าวได้รับการแก้ไขครั้งสำคัญในปี ค.ศ. 1906, ค.ศ. 1929 และ ค.ศ. 1949 อนุสัญญาเจนีวามีความสัมพันธ์อย่างแน่นหนากับคณะกรรมการกาชาดระหว่างประเทศ ทั้งอนุสัญญาและคณะกรรมการกาชาดต่างก็เป็นผู้เริ่มต้นและผู้บังคับใช้ข้อตกลงที่ระบุไว้ในข้อตกลง
อนุสัญญาแต่เดิมเมื่อปี ค.ศ. 1864 มีเพียง 10 ข้อ ก่อนที่จะได้รับการเพิมเติมมาเป็น 64 ข้อในปัจจุบัน สนธิสัญญาดังกล่าวคุ้มครองทหารที่ต้องออกจากการรบเนื่องจากความเจ็บป่วยหรือได้รับบาดเจ็บ เช่นเดียวกับบุคคลทางการแพทย์หรือบุคคลทางศาสนา และพลเรือนในพื้นที่ทำการรบ บทบัญญัติสำคัญของสนธิสัญญา ได้แก่:
ปัจจุบัน มีชาติสมาชิก 194 ประเทศที่เข้าร่วมอนุสัญญาเจนีวา ค.ศ. 1949 ซึ่งรวมไปถึงสนธิสัญญานี้และสนธิสัญญาอีกสามฉบับ
อนุสัญญาเจนีวาฉบับที่สอง
อนุสัญญาเจนีวาฉบับที่สอง () คือสนธิสัญญาหนึ่งในสี่ฉบับของอนุสัญญาเจนีวาที่วางรากฐานของกฎหมายระหว่างประเทศเกี่ยวกับการพิทักษ์ผู้เป็นเหยื่อของสงคราม และมีผลบังคับเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1906
อนุสัญญาได้รับการแก้ไขต่อมาในปี ค.ศ. 1906, ค.ศ. 1929 และ ค.ศ. 1949 อนุสัญญาฉบับนี้มีพื้นฐานมาจากบทที่ระบุในอนุสัญญาเจนีวาฉบับที่หนึ่งที่ปรับมาใช้กับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นในทะเล
อนุสัญญาว่าด้วยการป้องกันมลพิษทางทะเลเนื่องจากการทิ้งวัสดุเหลือใช้และวัสดุอย่างอื่น
อนุสัญญาว่าด้วยการป้องกันมลพิษทางทะเลเนื่องจากการทิ้งวัสดุเหลือใช้และวัสดุอย่างอื่น หรือเรียกสั้น ๆ ว่า อนุสัญญาลอนดอน หรือ LC '72 หรือย่อว่า ทิ้งขยะกลางทะเล () คือสนธิสัญญาเพื่อการควบคุมมลพิษทางทะเลที่เกิดจากการทิ้งของเสียหรือขยะ โดยการสนับสนุนข้อตกลงระดับภูมิภาคในการเพิ่มเติมอนุสัญญาหลัก สาระสำคัญของสนธิสัญญาครอบคลุมการจงใจทิ้งขยะโดยเรือ, ยานบิน และแท่นเจาะน้ำมันกลางทะเล และไม่ครอบคลุมสิ่งที่ทิ้งลงทะเลจากสิ่งที่ตั้งอยู่บนแผ่นดินเช่นจากท่อ หรือของเสียอันเกิดจากการเดินเรือ หรือ การตั้งสิ่งของในทะเลโดยวัตถุประสงค์อื่นที่ไม่ใช่เพื่อการทิ้ง ที่ไม่ขัดกับจุดประสงค์ของอนุสัญญา อนุสัญญามีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 29 ธันวาคม ค.ศ. 1972 โดยมีภาคี 81 ชาติ
คู่ทรหด (รายการโทรทัศน์)
คู่ทรหด เป็นรายการประเภทวาไรตี้โชว์รายการแรกของ บริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) และเป็นรายการแรกของบริษัทที่เสนอออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 ออกอากาศครั้งแรกในวันเสาร์ที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2534 และออกอากาศครั้งสุดท้ายเมื่อวันอาทิตย์ที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2536 โดยในปีแรกออกอากาศเป็นประจำทุกวันเสาร์ เวลา 16.42-17.39 น. ปีที่ 2 ย้ายเวลาเป็น 17.30-18.30 น. และเทปสุดท้ายของรายการซึ่งเข้าปี 2536 ได้ย้ายวันและเวลาเป็น 22.00-23.00 น. ของวันอาทิตย์ รายการมีอายุเพียง 2 ปี
ผู้เป็นต้นคิดให้เกิดรายการนี้คือ คุณปัญญา นิรันดร์กุล ในฐานะหัวหน้าครอบครัวซึ่งมักจะถูกสัมภาษณ์เรื่องครอบครัวบ่อยๆ ตามสื่อต่างๆ จนเมื่อมีบริษัทของตนเองขึ้นมาก็อยากจะมีรายการที่เป็นเรื่องราวของครอบครัวจริงๆ เพื่อเป็นอุทาหรณ์สอนใจ รายการคู่ทรหดจึงถือกำเนิดขึ้น โดยให้นิยามเปิดรายการว่าเป็น ""รายการเพื่อส่งเสริมสถาบันครอบครัว สถาบันแรกที่สำคัญที่สุดของสังคม"" โดยที่ผู้ชมจะได้รับความบันเทิงจากการชมละครพร้อมการสัมภาษณ์ ข้อคิดหรือแนวทางในการดำรงชีวิตคู่ซึ่งนำมาปรับใช้กับชีวิตประจำวันได้ และยังจะทราบว่าชีวิตคู่ที่ร่วมรายการนั้นเริ่มต้นและเป็นมาอย่างไร
รายการมีลักษณะเป็นทอล์กโชว์ผสมละคร โดยเป็นการนำเสนอชีวิตคู่สามีภรรยาที่ประสบความสำเร็จจากการใช้ชีวิตร่วมกันนานหลายปี โดยคู่ที่ได้รับเชิญมีทั้งบุคคลในวงการบันเทิง คนดังในวงการอื่นๆ และคนทางบ้านที่มีเรื่องราวน่าสนใจ เพื่อมาเปิดเผยกันในห้องส่งสลับกับการชมละครจำลองชีวิตจริง โดยจะเชิญผู้ร่วมรายการมาพูดคุยถึงจุดเริ่มต้นชีวิตคู่เป็นการเกริ่นนำ จากนั้นจะให้ชมละครจำลองรายละเอียดการดำเนินชีวิตคู่ โดยใช้ผู้แสดงแทนเป็นเวลาประมาณ 20 นาที แล้วกลับเข้าห้องส่งเพื่อพูดคุยถึงความรู้สึกจากการชมละคร และสรุปชีวิตการครองเรือน
คู่ร่วมรายการทุกคู่จะได้รับของรางวัลในช่วงท้ายรายการ โดยในปีแรกทางรายการจะมอบเกียรติบัตรให้แต่ละคู่ และยังจะได้รับการคัดเลือกเพื่อชิงตำแหน่ง "แชมป์คู่ทรหดประจำฤดู" โดยแบ่งเป็น คู่ทรหดประจำฤดูร้อน คู่ทรหดประจำฤดูฝน และ คู่ทรหดประจำฤดูหนาว เมื่อสิ้นสุดทุกฤดูจะมีการตัดสินเพื่อชิงตำแหน่ง ""สุดยอดคู่ทรหดแห่งปี"" มีของรางวัลเป็นบ้านพร้อมที่ดินมูลค่านับล้านบาท (วิธีการคัดเลือกประจำปียังเอามาปรับใช้ในรายการชิงช้าสวรรค์) แต่ในปีที่ 2 ได้เปลี่ยนของรางวัลเป็นรูปภาพขนาดใหญ่อัดด้วยฟิล์มสีโกดัก ให้กับคู่ร่วมรายการในแต่ละครั้งเท่านั้น ซึ่งใช้กันมาจนเปลี่ยนรายการเป็นละครแห่งชีวิต
รางวัลสุดยอดคู่ทรหดแห่งปี 2534
ตราสัญลักษณ์ประจำรายการ คู่ทรหด ที่ใช้มาแรกเริ่ม ถูกออกแบบให้เป็นรูปโล่ คล้ายกับตราสัญลักษณ์ของสถาบันหรือองค์กรทางราชการ ข้างใต้เป็นริบบิ้นประทับชื่อรายการ เหนือโล่ประดับรูปหัวใจ ด้านข้างโล่เป็นสัญลักษณ์แทนสภาพอากาศซึ่งจะเปลี่ยนไปตามฤดูที่กำหนด และภายในโล่ถูกแบ่งด้วยส่วนสำคัญต่างๆ โดยใช้รูปตัวแทนสื่อความหมายที่เกี่ยวข้องกับความรักในแต่ละส่วน
แต่ภายหลังได้มีการปรับเปลี่ยนโลโก้ให้ดูง่ายขึ้นกว่าเดิม เหลือแค่ริบบิ้นประทับชื่อรายการ กับรูปหัวใจซึ่งประดับไว้เหนือริบบิ้น
เพลงประจำรายการคู่ทรหด จะมี 3 เวอร์ชัน
"คิงคองไม่เกี่ยวกับส้มตำ แต่ชุดว่ายน้ำคู่กับนางสาวไทย
ปลาทูไม่เกี่ยวกับรถไฟ แต่ดาราไทยคู่กับไมโครโฟน
ฟันปลอมไม่เกี่ยวกับเหล้าขาว แต่ว่าหนวดเคราคู่กับใบมีดโกน
นักมวยไม่เกี่ยวกับกระโถน อยากร้องตะโกนว่าคู่กันได้ไง
- คู่ใคร คู่มัน คู่กันมาแต่ชาติไหน
คู่ฉันล่ะสิมันกว่าใคร จะเป็นจะตายล่ะ คู่ทรหด (ซ้ำท่อน)
...คู่ทรหด""อาจเป็นเพราะเรา คู่กันมาแต่ชาติไหน
จะรัก รักเธอตลอดไป เป็นลมหายใจของกันและกัน"
ร้านหนังสือ
ร้านหนังสือ คือ ร้านที่จำหน่ายหนังสือประเภทต่าง ๆ ที่มีลิขสิทธิ์มาจากในประเทศและต่างประเทศ. โดยร้านหนังสือนั้นอาจแบ่งเป็นในหลากหลายประเภทเช่น ร้านที่จำหน่ายหนังสือใหม่ และหนังสือเก่า , ร้านที่จำหน่ายหนังสือในประเทศและหนังสือต่างประเทศ ฯลฯ ร้านหนังสือนี้มีประวัติความเป็นมาอันยาวนานนับหลายพันปีโดยเชื่อว่าเริ่มต้นมาจากประเทศในแถบยุโรป และมาสู่ยุคร้านหนังสือสมัยใหม่โดยความก้าวหน้าของเทคโนโลยีการพิมพ์
ดอกไม้ ไนน์มา กับขาหมู
ดอกไม้ ไนน์มา กับขาหมู เป็น ภาพยนตร์ไทย แนวตลกจาก ไฟว์สตาร์โปรดักชั่น ที่ออกฉายเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2539 นำแสดงโดย กัปตัน ภูธเนศ,ธัญญ่า ธัญญาเรศและต่อ นันทวัฒน์
ดอกไม้ ไนน์มา กับขาหมู เป็นภาพยนตร์ที่เล่าถึงชายหนุ่ม 5 คนได้แก่ดอกไม้,จอห์น,น็อต,เจและท่อกที่ได้มาเช่าบ้านของป้าแมวอยู่และเพราะ
อุปนิสัยชอบแอบมองชาวบ้านของจอห์นทำให้เขาและเพื่อนๆได้พบกับไนน์สาวน้อยทอมบอยน้องสาวของนิวเพื่อนสนิทของทั้ง 5 หนุ่มและเป็นหลานสาวของ
ป้าแมวเจ้าของบ้านที่ชายหนุ่มเช่าอยู่และลุงอาจเจ้าของบ้านฝั่งตรงข้ามที่มีนิสัยลึกลับไม่ชอบมาพากล
ขอเดี่ยวด้วยคนนะ
ขอเดี่ยวด้วยคนนะ เป็นอัลบั้มชุดแรกและชุดเดียวหลังการแยกตัวจากวงดนตรีคาราบาว ของ อ.ธนิสร์ ศรีกลิ่นดี, เทียรี่ เมฆวัฒนา และเป้า - อำนาจ ลูกจันทร์ ที่เป็นการผลิตผลงานร่วมกัน ออกวางแผงครั้งแรกในปลายปี พ.ศ. 2532 กับบริษัท กาแล็กซี่ เอ็นเทอร์เทนเม้นท์ ซึ่งเคยรับผลิตผลงานของเล็ก - ปรีชา ชนะภัย ในชุด "ดนตรีที่มีวิญญาณ" ออกมาก่อนหน้า
แนวเพลงในอัลบั้มชุดนี้ ถึงแม้ยังติดมาจากสมัยอยู่กับวงคาราบาวบ้าง แต่ในภาคดนตรีก็มีความละเอียดลงตัว และโดดเด่นยิ่งขึ้น โดยเฉพาะการสร้างความแปลกใหม่ด้วยเสียงคันชักกีตาร์ในท่อนโซโล่ หรือการใช้เสียงเด็กสอดประสานระหว่างเพลง อัลบั้มชุดนี้ประสบความสำเร็จอย่างสูง และยังได้รับรางวัลสีสันอะวอร์ดส์ สาขาศิลปินกลุ่มยอดเยี่ยม ประจำปี พ.ศ. 2532 ถือเป็นความสำเร็จครั้งหนึ่งก่อนจะแยกย้ายกันไปทำอัลบั้มเดี่ยวอย่างแท้จริงของแต่ละคน เช่น อ.ธนิสร์ ศรีกลิ่นดี - ลมไผ่, เทียรี่ เมฆวัฒนา - จักรวาล, เป้า - อำนาจ ลูกจันทร์ - นักร้องจำเป็นหน้าปกพิมพ์ครั้งแรกของอัลบั้มชุดนี้แตกต่างจากหน้าปกเทปที่วางตลาดในช่วงเดียวกัน ตรงที่ไม่มีการระบุชื่อศิลปิน เพียงใช้ตราสัญลักษณ์ P 3 ตัว ชื่ออัลบั้ม และหน้าตาของกลุ่มศิลปินซึ่งคุ้นเคยกันดีในโทนขาว - ดำ การจัดองค์ประกอบของภาพจึงให้ทั้งสามคนแหงนคออยู่ด้านล่าง โดยมีร่างคนยืนค้ำหัวเข็มขัดรูปหัวควายอยู่เบื้องหลัง เป็นการสื่อความหมายได้โดยไม่ต้องย้ำ
ธัญยกันต์ ธนกิตติ์ธนานนท์
ธัญยกันต์ ธนกิตติ์ธนานนท์ (ชื่อเล่น : หยก) หรือชื่อเดิม กชกร ศุภการกิจกุล (ชื่อเล่น : นุ่น) เกิดเมื่อวันจันทร์ที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2529 เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย สังกัดช่อง 7 สี ธัญยกันต์เริ่มทำงานในวงการบันเทิงเมื่ออายุ 13 ปี ด้วยการเป็นนางแบบถ่ายปกนิตยสารวัยรุ่น มีผลงานถ่ายโฆษณาหลายชิ้น และประสบความสำเร็จจากการประกวดนางงามและนางแบบหลายเวที ในปี 2549 ธัญยกันต์มีผลงานเด่นที่ประสบความสำเร็จและสร้างชื่อเสียงเป็นอย่างมากทำให้เธอโด่งดังเป็นที่รู้จักในวงกว้างจากการรับบท "คุณมิลค์" ในภาพยนตร์เรื่อง "หนูหิ่น เดอะมูฟวี่"
ด้านการศึกษา ธัญยกันต์สำเร็จการศึกษาในระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย กรุงเทพมหานคร และสำเร็จการศึกษาขั้นสูงสุดในระดับปริญญาตรี ศิลปบัณฑิต สาขาวิชาศิลปะภาพถ่าย จากคณะศิลปะและการออกแบบ สาขาศิลปะภาพถ่าย มหาวิทยาลัยรังสิต
ด้านผลงานการแสดง ธัญยกันต์โด่งดังเป็นที่รู้จักและมีผลงานละครที่ประสบความสำเร็จมากมาย ซึ่งทั้งหมดออกอากาศทางช่องเจ็ด ละครเรื่องแรกของธัญยกันต์ คือ ภารกิจพิชิตดอกฟ้า ออกอากาศในปี 2549 โดยรับบทเป็น น้ำหวาน และด้วยการรับบทที่หลากหลายแตกต่างกันในแต่ละเรื่องทั้งบทดีและบทร้าย ทำให้ธัญยกันต์มีผลงานด้านการแสดงอย่างต่อเนื่องและมักประสบความสำเร็จจากการสวมบทร้าย ในปี 2557 ธัญยกันต์มีผลงานละครที่ประสบความสำเร็จและสร้างชื่อเสียงเป็นอย่างมาก คือเรื่อง คมพยาบาท โดยธัญยกันต์ รับบท "เย็น" คาแรคเตอร์คือหญิงสาวผู้มีความอาฆาตพยาบาทอย่างรุนแรง ซึ่งเป็นบทเดียวกับที่ สุภาภรณ์ คำนวณศิลป์ หรือหมวย เคยแสดงไว้และประสบความสำเร็จอย่างมากมายจากการรับบทเดียวกันในละครเรื่องเดียวกันนี้เมื่อหลายปีก่อน
ส่วนผลงานสร้างชื่ออื่นๆของธัญยกันต์นอกเหนือจากด้านการแสดงคืองานถ่ายแบบนิตยสารชื่อดัง คือ ในเดือนกรกฎาคม 2557 ธัญยกันต์มีผลงานถ่ายแบบให้กับนิตยสารเพลย์บอย Play Boy ประเทศไทย และในเดือนมีนาคม 2558 ธัญยกันต์ มีผลงานถ่ายแบบชุดว่ายน้ำให้กับนิตยสาร MARS• เพลง นางแบบโคกกระโดน
• รายการ 7 สีคอนเสิร์ตออนทัวร์ ละครดุจดาวดิน
• รายการ 7 สีคอนเสิร์ตออนทัวร์ ละครหางเครื่อง
สุระ จันทร์ศรีชวาลา
สุระ จันทร์ศรีชวาลา หรือ สุระจันทร์ จันทร์ศรีชวาลา นักธุรกิจชาวไทยเชื้อสายอินเดีย ปัจจุบันเป็นประธานกรรมการบริษัท มิตรแท้ประกันภัย เคยเป็นเจ้าของบริษัทเงินทุนหลักทรัพย์และประกันภัยหลายแห่ง เช่น บริษัทเครดิตฟองซิเอร์ ยูนิโก้ บริษัทเงินทุนหลักทรัพย์มิตแลนด์ บริษัทเงินทุนหลักทรัพย์เชียงใหม่ทรัสต์ บริษัทไทยประสิทธิประกันภัย (ชื่อเดิมของมิตรแท้ประกันภัย) และเคยเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ธนาคารแหลมทอง ก่อนจะถูกคำสั่งของรัฐบาล ให้ยุบรวมกิจการเข้าเป็นส่วนหนึ่งของธนาคารรัตนสิน ในปี พ.ศ. 2541
สุระเติบโตจากครอบครัวไทยซิกข์ มีชื่ออินเดียว่า สุรอมัต ซิงห์ จบการศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญ ธุรกิจดั้งเดิมของครอบครัวมีอาชีพขายผ้า และสะสมที่ดินจนถือครองอสังหาริมทรัพย์ไว้เป็นจำนวนมาก ต่อมาได้ขยายไปสู่การพัฒนาที่ดิน และขยายไปสู่ธุรกิจไฟแนนซ์และบริการด้านการเงิน เป็นหนึ่งในกลุ่มนักธุรกิจใหม่ที่ได้รับฉายาว่า "สามสุ"
กรมขุนสุเรนทรพิทักษ์
เจ้าฟ้าพระกรมขุนสุเรนทรพิทักษ์ หรือ เจ้าพระกรมขุนสุเรนทรพิทักษ์ มีพระนามเดิมว่า เจ้าฟ้านเรนทร เป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 9 ที่ประสูติแต่สมเด็จพระอัครมเหสี พระองค์มีพระอนุชา 2 พระองค์ ได้แก่ เจ้าฟ้าอภัยและเจ้าฟ้าปรเมศร์
ก่อนสมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 9 จะเสด็จสวรรคตนั้น พระองค์ได้แสดงพระราชประสงค์ที่จะให้พระราชโอรสของพระองค์สืบต่อราชสมบัติแห่งกรุงศรีอยุธยา ทั้ง ๆ ที่ในขณะนั้นเจ้าฟ้าพร พระอนุชาในพระองค์ทรงดำรงตำแหน่งที่กรมพระราชวังบวรสถานมงคลอยู่ ในขั้นแรกนั้นสมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 9 มีพระราชประสงค์ที่จะให้เจ้าฟ้านเรนทรเสด็จขึ้นครองราชย์แต่เจ้าฟ้านเรนทรไม่ทรงเห็นชอบด้วยเนื่องจากพระมหาอุปราชก็ยังคงมีพระชนม์อยู่ เจ้าฟ้านเรนทรจึงทรงออกผนวช ดังนั้น สมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 9 จึงทรงยกราชสมบัติให้เจ้าฟ้าอภัย (ราชบุตรองค์รอง) สืบราชสันตติวงศ์ต่อ
เหตุการณ์ในครั้งนี้สร้างความไม่พอใจให้กับกรมพระราชวังบวรเป็นอย่างมาก จึงนำไปสู่ศึกกลางเมืองระหว่างวังหน้าและวังหลวงขึ้น โดยกรมพระราชวังบวรฯเป็นฝ่ายมีชัยและเสด็จขึ้นครองราชสมบัติทรงพระนามว่า สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 3 หรือสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ หลังจากนั้นพระองค์มีพระราชดำรัสให้นำตัวเจ้าฟ้าอภัยและเจ้าฟ้าปรเมศร์ไปสำเร็จโทษด้วยท่อนจันทน์ตามโบราณราชประเพณี
ส่วนเจ้าฟ้านเรนทรนั้นดำรงเพศบรรพชิตตลอดมา โดยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศทรงสถาปนาให้ทรงกรมที่ "กรมขุนสุเรนทรพิทักษ์" เจ้าพระกรมขุนสุเรนทรพิทักษ์ทรงสนิทกับพระองค์เป็นอย่างยิ่ง จนทำให้เจ้าฟ้ากรมขุนเสนาพิทักษ์ เกิดความระแวงและลอบทำร้ายเจ้าฟ้าพระกรมขุนสุเรนทรพิทักษ์แต่ไม่ทรงได้รับบาดเจ็บ เหตุการณ์ในครั้งนั้นทำให้พระเจ้าอยู่หัวบรมโกศทรงกริ้วกรมขุนเสนาพิทักษ์มาก ได้มีพระบรมราชโองการให้จับตัวกรมขุนเสนาพิทักษ์มาให้ได้ แต่ในระหว่างกรมขุนเสนาพิทักษ์ได้เสด็จออกผนวชจึงทรงพ้นจากภัยในครั้งนี้ได้
ใน "คำให้การชาวกรุงเก่า" ระบุว่าเจ้าฟ้านเรนทรได้พระองค์เจ้าสมบุญคงเป็นพระชายา มีพระธิดาด้วยกันสามพระองค์คือ พระองค์เจ้าพราน (ปาน), พระองค์เจ้าบุตร และพระองค์เจ้าหงส์
เจ้าพระกรมขุนสุเรนทรพิทักษ์ไม่ปรากฏในพระราชพงศาวดารว่าสิ้นพระชนม์เมื่อใด แต่มีข้อสันนิษฐานว่าน่าจะก่อนที่พระเจ้าอยู่หัวบรมโกศจะทรงสถาปนากรมขุนเสนาพิทักษ์ขึ้นเป็นกรมพระราชวังบวรสถานมงคลในปี พ.ศ. 2284
พระตระกูลในเจ้าฟ้าพระกรมขุนสุเรนทรพิทักษ์
พรุ่งนี้ก็รักเธอ
พรุ่งนี้ก็รักเธอ เป็นละครโทรทัศน์ รักโรแมนติกดราม่าของบริษัท เอ็กแซ็กท์ และ ซีเนริโอ จำกัด บทประพันธ์และบทโทรทัศน์โดย พิมพ์มาดา พัฒนอลงกรณ์, ศุภกร เหรียญสุวรรณ, ชวนนท์ สารพัฒน์, อภิศรา วงศร, วรรณวิภา สามงามแจ่ม อำนวยการผลิตโดย ถกลเกียรติ วีรวรรณ และ นิพนธ์ ผิวเณร และกำกับการแสดงโดย ถกลเกียรติ วีรวรรณ นำแสดงโดย ณวัฒน์ กุลรัตนรักษ์ และ พิยดา อัครเศรณี ออกอากาศทุกวันจันทร์-พฤหัสบดี เวลา 20.25 - 21.25 น. ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 เริ่มออกฉายวันแรกวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 - 22 ธันวาคม พ.ศ. 2552
ปรมินทร์ กับแก้วกัญญา รักกันมานาน และกำลังจะแต่งงานกัน แต่เมื่อปัทมาศ พี่สาวของปรมินทร์ฆ่ากิ่งกาญจน์พี่สาวของแก้วกัญญา ซึ่งทำงานเป็นพี่เลี้ยงหนูนิ่ม ลูกสาวของเธอ เพราะเข้าใจผิดว่ากิ่งกาญจน์เป็นชู้กับพิพัฒน์สามีของตน ปัทมาศเลยต้องติดคุก ส่วนแก้วกัญญาก็ต้องเลิกรากับปรมินทร์ แล้วพาฟองจันทร์ กับก้องบดินทร์ แม่และน้องหนีไปอยู่ระยอง ปรมินทร์เสียใจมากแต่ก็จำต้องตัดใจเริ่มต้นชีวิตใหม่โดยไม่มีแก้วกัญญา
6 ปีผ่านไป แก้วกัญญาเข้าทำงานที่เดียวกับผึ้งเพื่อนสนิท ซึ่งเป็นที่ทำงานเดียวกับปรมินทร์ เมื่อปรมินทร์รู้เลยดึงแก้วกัญญามาเป็นเลขา เพื่อกลั่นแกล้งให้สมกับที่เธอเคยทิ้งเขาไป และเมื่อวรรณอร แฟนใหม่ของปรมินทร์เห็นแก้วกัญญาเข้าก็รู้สึกไม่ถูกชะตา เลยคอยหาเรื่องอยู่ตลอด ส่วนปรมินทร์เองก็หึงนุติ พนักงานอีกคนที่คอยตามจีบแก้วกัญญาไม่ห่าง
ฝ่ายก้องบดินทร์ก็ได้พบกับพีรวิชญ์ น้องชายของพิพัฒน์ ทั้งคู่รู้สึกดีต่อกัน ก้องบดินทร์พยายามปฏิเสธ แต่ในที่สุดพีรวิชญ์ก็ตามตื้อ จนก้องบดินทร์ใจอ่อนยอมแอบคบหาด้วย
ปรมินทร์บังคับให้แก้วกัญญาช่วยเลี้ยงหนูนิ่ม จนต่อมาหนูนิ่มกลายเป็นกาวประสานที่เกือบจะทำให้ปรมินทร์และแก้วกัญญากลับมารู้สึกดีต่อกันอีกครั้ง แต่แล้วทุกอย่างก็พังทลายลง เมื่อปัทมาศออกจากคุก วรรณอรจึงได้รู้ความจริงว่าแก้วกัญญาเคยเป็นแฟนกับปรมินทร์ วรรณอรไม่พอใจมากเลยยืมมือปัทมาศกลั่นแกล้งแก้วกัญญาต่างๆ นานา ถึงขั้นวางแผนให้พิพัฒน์ปลุกปล้ำแก้วกัญญา โชคดีที่ปรมินทร์มาช่วยทัน และไม่นานแก้วกัญญาก็รู้เรื่องที่ก้องบดินทร์คบหากับพีรวิชญ์ เธอขอให้ทั้งคู่เลิกกัน จนเหตุการณ์บานปลาย ทำให้ปรมินทร์เข้าใจผิดคิดว่าแก้วกัญญารักพิพัฒน์ ปรมินทร์เลยหึงจนขาดสติบุกเข้าไปปลุกปล้ำแก้วกัญญา
ด้านพีรวิชญ์กับก้องบดินทร์ก็ถูกพิพัฒน์จับได้ พิพัฒน์โกรธจัดจะขับรถชนทั้งคู่ แต่ก้องบดินทร์ผลักพีรวิชญ์ออก ทำให้ตนแองต้องตาบอด พิการตลอดชีวิต ก้องบดินทร์ตัดสินใจบอกเลิกพีรวิชญ์ เพราะไม่อยากให้เขาต้องเป็นทุกข์
ด้านปรมินทร์ก็พยายามตามง้อ จนแก้วกัญญาเริ่มใจอ่อน แต่แล้วเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เมื่อวรรณอรบอกว่าตั้งท้องกับปรมินทร์ แก้วกัญญาเสียใจมาก และตัดสินใจหนีออกไปจากชีวิตของปรมินทร์อีกครั้ง แต่จู่ๆ แก้วกัญญาก็ตกเป็นผู้ต้องสงสัยในคดีฆาตกรรมหนูนิ่ม โดยในวันแต่งงานของปรมินทร์กับวรรณอร ปัทมาศวางแผนนัดแก้วกัญญามาพบเพื่อจะล้างแค้นให้หนูนิ่ม ปัทมาศจะจัดการแก้วกัญญาอย่างไร? และปรมินทร์จะช่วยชีวิตแก้วกัญญาได้ทันเวลาหรือไม่?
สวนพฤกษศาสตร์แพดัว
สวนพฤกษศาสตร์แพดัว () เป็นสวนพฤกษศาสตร์ (botanical garden) เพื่อการศึกษาทางพฤกษศาสตร์ที่เก่าที่สุดในโลก (สวนพฤกษศาสตร์ปิซาเป็นสวนพฤกษศาสตร์ของมหาวิทยาลัยที่เก่าที่สุดในโลกอย่างเป็นทางการ) สวนพฤกษศาสตร์แพดัวยังคงตั้งอยู่ที่เมืองแพดัวในประเทศอิตาลี ตั้งแต่เริ่มสถาปนาในปี ค.ศ. 1544 แต่หลังจากนั้นก็ถูกย้ายอีกสองครั้งจนมาตั้งอยู่ ณ ที่ตั้งปัจจุบันตั้งแต่ ค.ศ. 1591 สวนเป็นส่วนหนึ่งของมหาวิทยาลัยแพดัว ที่ปัจจุบันครอบคลุมเนื้อที่ 22,000 ตารางเมตร และมีชื่อเสียงว่าเป็นสวนที่สะสมพันธุ์ไม้เฉพาะทางและการออกแบบสวนในประวัติศาสตร์
สวนพฤกษศาสตร์แพดัวมีพันธุ์ไม้ด้วยกันราว 6,000 ชนิดที่จัดตามกลุ่มทางพฤกษศาสตร์ การใช้สอย สิ่งแวดล้อมทางธรรมชาติ และมาตรฐานประวัติศาสตร์
“สวนพฤกษศาสตร์แพดัว” ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี ค.ศ. 1997
พระราชวังกาแซร์ตา
พระราชวังกาแซร์ตา (; ) เป็นอดีตพระราชวังที่ประทับของพระมหากษัตริย์แห่งเนเปิลส์แห่งราชวงศ์บูร์บง ที่ตั้งอยู่ที่เมืองกาแซร์ตาในประเทศอิตาลี พระราชวังกาแซร์ตาเป็นหนึ่งในพระราชวังแบบบาโรกที่ใหญ่ที่สุดที่สร้างขึ้นในยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 18
“พระราชวังกาแซร์ตา” ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี ค.ศ. 1997 ในฐานะที่ "งานชิ้นเลิศของยุคบาโรก ที่ใช้ทุกสิ่งทุกอย่างในการสร้างความลวงตาและพหุทัศน์ทางสถาปัตยกรรม"
การก่อสร้างพระราชวังกาแซร์ตาเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1752 สำหรับพระเจ้าชาลส์ที่ 7 แห่งเนเปิลส์ ผู้ทรงทำงานอย่างใกล้ชิดกับสถาปนิกลุยจี วันวีเตลลี เมื่อทอดพระเนตรเห็นแบบจำลองสำหรับพระราชวัง พระเจ้าชาลส์ก็ทรงเต็มตื้นไปด้วยพระอารมณ์ "ที่ฉีกพระหทัยจากพระอุระ" แต่พระองค์ก็มิได้มีโอกาสที่จะได้บรรทมในพระราชวังแม้แต่เพียงคืนเดียว พระเจ้าชาลส์ทรงสละราชสมบัติในปี ค.ศ. 1759 เพื่อไปเป็นพระมหากษัตริย์สเปน โครงการดำเนินต่อมาโดยพระราชโอรสองค์ที่สามและผู้ครองเนเปิลส์ต่อมาพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 4 แห่งเนเปิลส์
สะพานส่งน้ำวันวีเตลลี
สะพานส่งน้ำวันวีเตลลี หรือ สะพานส่งน้ำคาโรไลน์ (; ) เป็นสะพานส่งน้ำที่สร้างขึ้นเพื่อส่งน้ำสำหรับการใช้สอยที่พระราชวังกาแซร์ตาและรีสอร์ตซานลูซีโอ แหล่งน้ำที่ใช้ส่งมาจากตีนเขาตาบูร์โนจากบ่อน้ำพุธรรมชาติที่ฟิซโซในบุชชาโนไกลออกไปราว 38 กิโลเมตรที่ส่วนใหญ่ส่งใต้ดิน
งานสร้าสะพานว่าจ้างโดยพระเจ้าชาลส์ที่ 7 แห่งเนเปิลส์ และออกแบบโดยสถาปนิกลุยจี วันวีเตลลี ที่กลายมาเป็นชื่อของสะพานต่อมา การก่อสร้างเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1753 และเปิดทำการใช้เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1762 ส่วนของสถาปัตยกรรมที่ยังคงอยู่ในสภาพที่ได้รับการรักษาไว้เป็นอย่างดีคือช่วงที่เป็นสะพานทูฟาที่ยาว 529 เมตรที่เชื่อมหุบเขาเขามัดดาโลนีระหว่างเขาโลกาโนทางตะวันออกกับเขาการ์ซาโนทางตะวันตก ซึ่งสร้างตามแบบสะพานส่งน้ำแบบโรมัน เป็นแนวโค้งซ้อนสามชั้นที่จุดที่สูงที่สุดสูง 55.8 เมตร ช่วงนี้เป็นช่วงที่เป็นมรดกโลก
“สะพานส่งน้ำวันวีเตลลี” ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี ค.ศ. 1997
ซานเลอูโช
ซานเลอูโช () เป็นตำบลในเมืองกาแซร์ตาในคัมปาเนียทางตอนใต้ของอิตาลี ที่มีชื่อเสียงจากการเป็นรีสอร์ตที่สร้างขึ้นจากโรงงานไหมเก่า ซานเลอูโชตั้งอยู่ราว 3.5 กิโลเมตรทางตะวันตกเฉียงใต้ของกาแซร์ตา และอยู่สูง 145 เมตรจากระดับน้ำทะเล 
ซานเลอูโชได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี ค.ศ. 1997
ในปี ค.ศ. 1750 พระเจ้าคาร์ลที่ 7 แห่งเนเปิลส์มีพระบรมราชโองการในมนตรีแบร์นาร์โด ตานุชชีเลือกที่ตั้งที่เดิมเป็นเรือนล่าสัตว์สสำหรับตระกูลอากวาวีวา สำหรับการก่อสร้างสถานที่สำหรับการทดลองทางสังคมและเทคโนโลยี ซึ่งเป็นโครงการผสมระหว่างการสร้างประชาคมที่สนองทั้งความต้องการทางด้านความก้าวหน้าทางเทคโนโลยี และความต้องการทางสังคม ในระยะแรกซานเลอูโชเป็นสถานที่สำหรับการพักผ่อนจากการหาความสำราญในการล่าสัตว์ที่สร้างบนซากวัดซานเลอูโชที่สะพานส่งน้ำนำน้ำจากน้ำตกไปยังพระราชวังกาแซร์ตาที่ออกแบบโดย สถาปนิกลุยจี วันวีเตลลี พระราชโอรสองค์ที่สามในพระเจ้าคาร์ล พระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 4 แห่งเนเปิลส์ทรงสร้างตำหนักล่าสัตว์ส่วนพระองค์ ณ ที่นั้น พระองค์ทรงเป็นนักล่าสัตว์ผู้มีความสามารถและไม่โปรดชีวิตอันหรูหราในราชสำนัก ซานเลอูโชจึงได้รับการเลือกโดยพระเจ้าคาร์ลและพระราชโอรสทรงสร้างโรงงานไหม กลุ่มสิ่งก่อสร้างกลายมาเป็นสถานที่สำหรับผลิตไหมซึ่งเป็นสิ่งก่อสร้างประเภทที่ล้ำยุคของคริสต์ศตวรรษที่ 18 สถาปนิกฟรานเชสโค โคลเลชินีเป็นผู้ออกแบบโรงงานอุตสาหกรรม ที่กี่ที่ส่งเสียงดังติดตั้งเคียงข้างกับห้องชุดที่ประทับและห้องนั่งเล่นกลายเป็นชาเปลสำหรับคนงาน
จากนั้นก็ได้มีการสร้างหมู่บ้านสำหรับคนงานที่ขยายตัวจนกลายเป็นเมืองอุตสาหกรรม ที่ในปี ค.ศ. 1789 กลายเป็น "Real Colonia dei Setaioli" ("ราชอาณานิคมช่างทอไหม") พระเจ้าเฟอร์ดินานด์มีพระราชประสงค์ที่จะทำการขยายให้ใหญ่โตขึ้นเป็นเมืองใหญ่ที่เรียกว่า "แฟร์ดีนันโดโปลี" แต่ต้องมาหยุดยั้งลงเนื่องมาจากการรุกรานของฝรั่งเศส
ความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีของซานเลอูโชที่เลื่องลือไปทั่วยุโรปได้รับการใช้เป็นแบบฉบับ สมาชิกของประชาคมมีอภิสิทธิ์เทียบเท่ากับระบบการประกันสังคมในปัจจุบัน การปฏิวัติในปี ค.ศ. 1799 ยุติความก้าวหน้าของโครงการสร้างแฟร์ดีนันโดโปลีโดยกะทันหัน แต่รีสอร์ตซานเลอูโชเจริญตัวขึ้นระหว่างการยึดครองของฝรั่งเศสระหว่าง ค.ศ. 1806 จนถึง ค.ศ. 1815
กัสเตลเดลมอนเต
กัสเตลเดลมอนเต (, "ปราสาทบนภูเขา") เป็นปราสาทที่ตั้งอยู่ในแคว้นปูลยาทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศอิตาลี ที่สร้างโดยสมเด็จพระจักรพรรดิฟรีดริชที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ราวระหว่างปี ค.ศ. 1240 ถึงปี ค.ศ. 1250 ภายในออกจะได้รับความเสียหายทางบรรยากาศจากการตกแต่งด้วยหินอ่อน และอื่น ๆ ที่ทำกันขึ้นระหว่างหลายศตวรรษต่อมา ตัวปราสาทไม่มีคูล้อมรอบและไม่มีสะพานชักที่ทำให้สันนิษฐานว่าอาจจะไม่ได้ตั้งใจจะใช้เป็นปราสาทสำหรับการป้องกันตัวทางทหารมาตั้งแต่แรกสร้าง
กัสเตลเดลมอนเต ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี ค.ศ. 1996
เกาะตีเนตโต
เกาะตีเนตโต () เป็นเกาะที่ตั้งอยู่ในทะเลลิกูเรียน ที่เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มเกาะ (archipelago) ที่ติดกันสามเกาะที่ยื่นออกไปจากแผ่นดินใหญ่ที่ปอร์โตเวเนเร
เกาะตีเนตโต ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี ค.ศ. 1997
ละครแห่งชีวิต (รายการโทรทัศน์)
ละครแห่งชีวิต เป็นรายการประเภทวาไรตี้โชว์รายการที่สองของ บริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) ต่อเนื่องจากรายการ คู่ทรหด ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 โดยเริ่มตั้งแต่วันอาทิตย์ที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2536 และออกอากาศครั้งสุดท้ายเมื่อวันศุกร์ที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 โดยในปีแรกออกอากาศเป็นประจำทุกวันอาทิตย์ เวลาประมาณ 22.00 - 23.00 น. ปีที่สองย้ายวันเป็นทุกวันศุกร์ รายการนี้มีอายุทั้งสิ้น 2 ปี 1 เดือน แต่ก่อนหน้านั้น รายการละครแห่งชีวิต เคยเสนอในรูปแบบสารคดีกึ่งละคร ออกอากาศในช่วงวันหยุดนักขัตฤกษ์ เมื่อปี พ.ศ. 2534 และยังได้ออกอากาศอีกครั้งเป็นกรณีพิเศษเมื่อช่วงต้นปี พ.ศ. 2541 ทุกวันเสาร์ เวลา 15.00 - 16.00 น. ทางช่องเดิม ก่อนที่จะมีรายการใหม่เข้ามาแทนที่
รูปแบบของรายการละครแห่งชีวิตในปี 2536-2538 เป็นการนำเสนออัตชีวประวัติของบุคคลที่มีชื่อเสียงหรือน่าสนใจ ในรูปแบบของทอล์กโชว์ สลับกับละครจำลองชีวิตจริง โดยเจ้าของเรื่องที่เชิญมามีทั้งบุคคลในวงการบันเทิง บุคคลจากวงการอื่น และบุคคลที่อยู่ในเหตุการณ์สำคัญซึ่งส่งผลต่อประชาชนทั่วไป จะมาเป็นคู่ มาเดี่ยว หรือเป็นครอบครัวก็ได้
ในช่วงเริ่มรายการจะเชิญเจ้าของเรื่องตัวจริงมาพูดคุยกันเล็กๆ น้อยๆ ในห้องส่ง จากนั้นจะให้ชมภาพจำลองรายละเอียดการดำเนินชีวิตจากละครโดยใช้ผู้แสดงแทนตัวจริงเป็นเวลาประมาณ 20 นาที แบ่งเป็น 2 ช่วง มีการพูดคุยคั่นระหว่างช่วง เมื่อจบช่วงละครก็จะกลับเข้าห้องส่งเพื่อสรุปเรื่องราว และเจ้าของเรื่องจะได้รับของรางวัลตอนท้ายรายการเป็นรูปภาพขนาดใหญ่อัดด้วยฟิล์มสีโกดักใส่กรอบ
ในส่วนของผู้ชม นอกจากจะได้รับความบันเทิงจากละครแล้ว ยังได้ทราบข้อคิดหรือแนวทางในการดำรงชีวิตของบุคคลตัวอย่างซึ่งนำมาปรับใช้กับชีวิตประจำวันได้ และทราบว่าชีวิตของบุคคลนั้นเริ่มต้น เป็นมา ผ่านอุปสรรคเพียงไร รายการนี้จึงให้ทั้งความสุข ความรู้สึกซาบซึ้ง สลดหดหู่บ้าง ผู้ชมก็จะมีความประทับใจจากการชมรายการนี้ได้
แขกรับเชิญเทปแรกของรายการ ได้แก่ สุนารี ราชสีมา ส่วนเทปที่สองและสามได้นิมนต์ พระพยอม กัลยาโณ มาถ่ายทอดอัตชีวประวัติ สลับกับละครซึ่งแสดงแทนโดย นึกคิด บุญทอง 
เพลงประจำรายการละครแห่งชีวิตมีเพียงเพลงเดียว เนื้อร้องแสดงถึงชีวิตของผู้คนไว้อย่างสังเขป โดยใช้ตอนเปิดรายการ ช่วงของละคร และท้ายรายการ รวมทั้งเสียงดนตรีจากเพลงเดียวกันเมื่อเปิด-ปิดเบรก ผู้แต่งคำร้องเพลงนี้คือ ฉัตรชัย ดุริยประณีต ให้ทำนองและขับร้องโดย ธานินทร์ เคนโพธิ์
"คือรอยยิ้ม คือความสุขสันต์ คือหยาดน้ำตา ความพ่ายแพ้
คือปัญหาที่ไม่สายเกินแก้ แค่เพียงมีความตั้งใจ
- นี่คือละคร แห่งชีวิตคน ที่ฉันต้องอดทน ต่อสู้ทุกเวลา
ทุ่มเททั้งใจ เพื่อจะได้มา ซึ่งความฝันเป็นรางวัลแห่งใจ (ซ้ำท่อน)
...ให้ความฝันเป็นรางวัลแห่งชีวิต"
นอกจากนี้ เพลงจากรายการคู่ทรหด (ลมหายใจของกันและกัน) ก็ยังมาใช้ประกอบรายการละครแห่งชีวิต คราวที่แขกรับเชิญของรายการเป็นคู่สามีภรรยาอีกด้วย
ทำมือ
ทำมือ เป็นสตูดิโออัลบั้มเดี่ยวลำดับที่ 2 ของแอ๊ด คาราบาว (ยืนยง โอภากุล) และเป็นอัลบั้มชุดแรกภายหลังการแยกตัวของวงคาราบาว หรือเป็นการพักวง เริ่มบันทึกเสียงเดือนเมษายน พ.ศ. 2532 และวางตลาดเดือนสิงหาคม ขายได้ไปกว่า 700,000 ตลับ ภายใต้สังกัดแว่วหวาน (เป็นอัลบั้มที่โด่งดังในอัลบั้มหนึ่งของ แอ๊ด คาราบาว)
อัลบั้มมีเพลงทั้งสิ้น 13 เพลง โดยเพลงที่โด่งดังที่สุดคือเพลง "สุรชัย 3 ช่า" ร้องโดย หงา คาราวาน ส่วนแอ๊ดทำหน้าที่เพียงร้องท่อนสร้อยของเพลงเท่านั้น ซึ่งเป็นเพลงสไตล์สามช่า ที่ได้รับความนิยมอย่างมากอีกเพลงหนึ่ง รวมทั้งเพลงอื่น ๆ เช่น "รักต้องสู้" "แง้มใจ" "ทำมือ" และมีการร้องต่อกันเรื่อยมา นอกจากนี้ยังมีเพลงที่เสนอแง่มุมของความรักอย่างมีเหตุผลออกมาด้วยกันถึง 3 เพลง ได้แก่ "แง้มใจ", "รักต้องสู้" และ "รักทรหด (2)" ซึ่งเป็นเพลงภาคต่อเนื่องจากที่เสนอในอัลบั้ม ทับหลัง ของวงคาราบาว
สถาบันพระบรมราชชนก
สถาบันพระบรมราชชนก เป็นสถาบันที่ผลิตบุคลากรด้านการสาธารณสุข สังกัดกระทรวงสาธารณสุข สืบสานพระปณิธานของสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก พระบิดาแห่งการแพทย์และสาธารณสุขไทย และสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี พระมารดาแห่งการสาธารณสุข
ก่อตั้งขึ้นโดยการรวมองค์กรต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการผลิตบุคลากรด้านการสาธารณสุขเข้าด้วยกัน เพื่อเอกภาพด้านนโยบาย การวางแผนการดำเนินงาน เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2536 ได้มีพระราชกฤษฏีกาแบ่งส่วนราชการสำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข ให้จัดตั้งเป็น "สถาบันพัฒนากำลังคนด้านสาธารณสุข" ดูแลงานด้านการผลิตและพัฒนากำลังคนด้านสุขภาพของกระทรวงสาธารณสุข
ในปี พ.ศ. 2558 สถาบันอยู่ระหว่างการจัดตั้งเป็นสถาบันอุดมศึกษาในกำกับของรัฐบาล
เนื่องในโอกาสฉลองสิริราชสมบัติครบ 50 ปี พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ภูมิพลอดุลยเดช และเป็นการระลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณของสมเด็จพระมหิตลาธิเบศอดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก ผู้ทรงวางรากฐานความเจริญทางการแพทย์ การพยาบาลและการสาธารณสุขของไทย พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ จึงได้พระราชทานพระบรมราชานุญาต ให้เชิญพระนามาภิไธย สมเด็จพระมหิตราธิเบศร อดุยเดชวิกรม พระบรมราชชนก เป็นชื่อสถาบันว่า “สถาบันพระบรมราชชนก” เมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2537 และได้ตราเป็นพระราชกฤษฎีกาฯ ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเล่ม 112 ตอนที่ 53 ก วันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2538 สถาบันพัฒนากำลังคนด้านสาธารณสุข จึงเปลี่ยนชื่อเป็น “สถาบันพระบรมราชชนก”
เอสพี ศุภมิตร
เอสพี ศุภมิตร เป็นค่ายเพลงในอดีตของไทย ก่อตั้งขึ้นเมื่อต้นปี พ.ศ. 2532 โดย ประชา มาลีนนท์ มี เจริญ เอี่ยมพึ่งพร และ กิตติ โรจน์ชลาสิทธิ์ เข้าร่วมเป็นหุ้นส่วนในระยะแรก บริหารงานโดย คุณจิรเดช ชินสุวพลา และ ไบรอัน มาร์คาร์ โดยเป็นค่ายเพลงที่รวบรวมคนเบื้องหลังและคนเบื้องหน้าที่มีความสามารถ รวมทั้งดารานักแสดงในสังกัดช่อง 3 ที่เข้าหาโอกาสทางด้านเสียงเพลงออกสู่ท้องตลาด ได้ชื่อว่าเป็น "ค่ายเพลงในเครือสถานีโทรทัศน์แห่งแรกของประเทศ" จึงทำให้การโปรโมทผลงานเพลงของบริษัทออกอากาศทางช่อง 3 เป็นหลัก และทางช่องอื่นได้เป็นบางรายการ
โดยศิลปินเบอร์แรก คือ อภิญญา เจริญวงศ์(ต้อม) ผู้ประกาศข่าวของสถานีนั่นเอง
เริ่มแรก เอสพีฯ ได้ให้ "ออนป้า" เป็นผู้จัดจำหน่าย แต่ด้านหลังของกล่องเทปสลักโลโก้ของเอสพีฯ ทั้งนี้เพื่อสร้างความจดจำแก่ผู้บริโภค แต่ในปลายปี พ.ศ. 2534 ได้เปิดบริษัท "จีพีซี แมกเนท" รับผลิตและจัดจำหน่ายเทปเพลงของศิลปินหลากหลายแนวเพลงควบคู่กัน โดยเริ่มด้วยเทปเพลงของ ปวีณา ชารีฟสกุล ซึ่งย้ายจากครีเอเทียแล้วมาเซ็นสัญญากับช่อง 3 จนค่ายเอสพีฯ ปิดตัวลงในกลางปี พ.ศ. 2537 อาจเนื่องมาจากปัญหาการบริหารดำเนินงานไม่เป็นที่น่าพอใจหลังจากการปิดตัวลงของค่าย เอสพี ศุภมิตร ไบรอัน มาร์คาร์ หนึ่งในผู้บริหารของเอสพี ศุภมิตร ได้ก่อตั้ง บริษัท เวิลด์มีเดียซัพพลายส์ จำกัด และต่อมาได้เปลี่ยนเป็น เทโร เอ็นเตอร์เทนเมนท์ โดยได้ก่อตั้งค่าย เทโร เรคคอร์ด เมื่อปี 2539 ต่อมาปี 2541 ได้ร่วมทุนกับ บีอีซีเวิลด์ ของช่อง 3 เปลี่ยนชื่อเป็น บีอีซี-เทโร เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ กลายเป็นค่ายเพลงส่วนหนึ่งของทางช่อง 3 โดยปริยาย ปี 2545 ได้เกิดการเปลี่ยนแปลงสู่ความเป็นสากลเมื่อ โซนี่ มิวสิค ไทยแลนด์ ได้ร่วมทุน และควบรวมเปลี่ยนชื่อเป็น " โซนี่ มิวสิค บีอีซี เทโร " และปี 2547 บีอีซี เทโร ได้ถอนหุ้นไปในช่วงหนึ่งโดย โซนี่ มิวสิค ได้ควบกับ บีเอ็มจี กลายเป็น โซนี่ บีเอ็มจี ก่อนที่ บีเอ็มจี จะล้มละลายไปทำให้ต้องเปลี่ยนชื่อบริษัทเป็น โซนี่ มิวสิค เอ็นเตอร์เทนเมนต์ และในปี 2556 บีอีซี-เทโร เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ ได้ทำการควบรวมกับ โซนี่ มิวสิค เอ็นเตอร์เทนเมนต์ และได้เปลี่ยนชื่อเป็น บีอีซี-เทโร มิวสิค จนถึงปัจจุบัน
ส่วนช่อง 3 ได้ก่อตั้งค่ายเพลงเฉพาะในส่วนเพลงประกอบละคร ต่อมากลายเป็นค่ายเพลงเต็มรูปแบบ โดยใช้ชื่อว่า แชนเดอเลียร์ มิวสิค ในปี 2557 โดยมี ณรงค์วิทย์ เตชะธนะวัฒน์ ดูแลการผลิตและนั่งแท่นบริหาร นับเป็นการก่อตั้งค่ายเพลงครั้งที่ 2 ในรอบ 19 ปีของช่อง 3 โดยศิลปินเบอร์แรกของค่ายแชนเดอร์เลียร์คือ พีค กองทัพ หรือชื่อในวงการคือ กองทัพ พีค บุตรชายของนักแสดงรุ่นใหญ่ ปราบ ยุทธพิชัย
ฤทธิพร อินสว่าง ไกรภพ จันทร์ดี ป้อม ออโต้บาห์น  สุนารี ราชสีมา ปราโมทย์ วิเลปะนะ ธรากร สุขสมเลิศ แอนนี่ บรู๊ค สล็อตแมชชีน ฯลฯ
เจ้าสามกรม
เจ้าสามกรม เป็นคำเรียกพระราชโอรส 3 พระองค์ในสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศที่ประสูติแต่พระสนม ได้แก่ กรมหมื่นจิตรสุนทร กรมหมื่นสุนทรเทพ และ กรมหมื่นเสพภักดี พระองค์เจ้าทั้ง 3 พระองค์เป็นพระราชโอรสที่มีพระชันษาเป็นผู้ใหญ่และมีส่วนเกี่ยวข้องกับการเสด็จสวรรคตของเจ้าฟ้าธรรมธิเบศไชยเชษฐ์สุริยวงศ์ (เจ้าฟ้าธรรมธิเบศร) ภายหลังการเสด็จสวรรคตของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ เจ้าสามกรมถูกสำเร็จโทษด้วยท่อนจันทน์ทั้ง 3 พระองค์
สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศมีพระราชโอรสที่ประสูติแต่พระสนมหลายพระองค์ซึ่งพระราชโอรสชั้นพระองค์เจ้าที่มีพระชันษาที่ถือว่าเป็นผู้ใหญ่มี 4 พระองค์ด้วยกัน ได้แก่ พระองค์เจ้าแขก พระองค์เจ้ามังคุด พระองค์เจ้ารถ และพระองค์เจ้าปาน ภายหลังการเสด็จขึ้นครองราชสมบัติแห่งกรุงศรีอยุธยาของสมเด็จพระราชบิดาของพระองค์แล้ว พระองค์เจ้าทั้ง 4 พระองค์ได้รับการสถาปนาให้ทรงกรม ได้แก่
เจ้าสามกรมทรงขัดแย้งกับเจ้าฟ้าธรรมธิเบศไชยเชษฐ์สุริยวงศ์ขณะดำรงพระยศเป็นกรมพระราชวังบวรสถานมงคล สาเหตุหนึ่งมาจากการที่กรมพระราชวังบวรมีพระบัณฑูรให้ตำรวจมานำตัวเจ้ากรม ปลัดกรมและนายเวรปลัดเวรของเจ้าสามกรมมาถามความว่า เจ้ากรมนั้นเป็นแต่หมื่น เหตุใดจึงตั้งบรรดาศักดิ์กันในกรมให้เป็นขุนซึ่งนับว่าทำสูงเกินว่าศักดิ์ จึงมีพระบัณฑูรให้ลงพระราชอาญาโบยหลังคนละ 15 ทีบ้างคนละ 20 ทีบ้าง
หลังจากนั้นไม่นาน กรมหมื่นสุนทรเทพทำเรื่องกราบทูลสมเด็จพระพุทธเจ้าอยู่หัวเป็นการลับว่า พระมหาอุปราชกรมพระราชวังบวรเสด็จเข้ามาลอบทำชู้กับเจ้าฟ้านิ่มและเจ้าฟ้าสังวาลย์ถึงในพระราชวังหลายครั้ง สมเด็จพระพุทธเจ้าอยู่หัวจึงมีพระราชดำรัสให้หาพระมหาอุปราชกรมพระราชวังบวรเพื่อนำตัวมาสอบความ เมื่อพระมหาอุปราชกรมพระราชวังบวรรับเป็นสัจแล้ว จึงมีพระราชดำรัสลงพระราชอาญาเฆี่ยน แล้วให้เสนาบดีและลูกขุนพิพากษาโทษ ท้าวพระยามุขมนตรีและลูกขุนกราบบังคมทูลว่า โทษของพระมหาอุปราชกรมพระราชวังบวรเป็นมหันตโทษขอพระราชทานให้สำเร็จโทษด้วยท่อนจันทน์ตามขัตติยประเพณี สมเด็จพระพุทธเจ้าอยู่หัวตรัสขอชีวิตไว้แต่ให้นาบพระนลาฏแล้วถอดให้เป็นไพร่เสีย ส่วนเจ้าฟ้านิ่มและเจ้าฟ้าสังวาลย์ให้ลงพระราชอาญาเฆี่ยนองค์ละ 30 ที พร้อมทั้งถอดเป็นไพร่เช่นกัน เจ้าฟ้าสังวาลย์อยู่ได้ 3 วันก็สิ้นพระชนม์ ส่วนพระมหาอุปราชกรมพระราชวังบวรต้องรับพระราชอาญาเฆี่ยนและเสด็จสวรรคตลง สมเด็จพระพุทธเจ้าอยู่หัวมีพระราชดำรัสให้นำพระศพทั้งสองไปฝังยังวัดไชยวัฒนาราม
ภายหลังการเสด็จสวรรคตของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ เจ้าฟ้ากรมขุนพรพินิต ซึ่งมีพระอิสริยยศที่กรมพระราชวังบวรสถานมงคล เสด็จขึ้นครองราชย์มีพระนามว่า สมเด็จพระเจ้าอุทุมพร แต่ก่อนพิธีบรมราชาภิเษกนั้นเกิดเหตุการณ์ไม่สงบ อันเนื่องมาจากเจ้าสามกรมได้พยายามแย่งชิงราชสมบัติ แต่สมเด็จพระเจ้าอุทุมพร ทรงขอให้พระราชาคณะเกลี้ยกล่อมจนสำเร็จ และพระองค์ได้ราชาภิเษกขึ้นครองราชย์ ต่อมา เจ้าสามกรมถูกจับกุมตัวและสำเร็จโทษด้วยท่อนจันทน์ โดยนำพระศพไปฝัง ณ วัดโคกพระยาตามโบราณราชประเพณี
"บัญชีพระนามเจ้านาย" ในคำให้การชาวกรุงเก่า ระบุพระนามพระโอรสธิดาของเจ้าสามกรมไว้ดังนี้
มีพระโอรสธิดา 3 พระองค์ ประสูติแต่พระองค์เจ้าหญิงกระแห คือ
พระธิดา 1 พระองค์ไม่ปรากฏนามหม่อมมารดา คือ
และพระธิดาอีก 1 พระองค์ประสูติแต่หม่อมมูล คือ
มีพระธิดา 1 พระองค์ที่ประสูติแต่พระองค์เจ้าหญิงยี่สุ่น คือ
มีพระโอรสธิดา 4 พระองค์ประสูติแต่หม่อมทองอยู่ คือ
และพระโอรสอีก 2 พระองค์ประสูติแต่หม่อมชื่น คือ
มีพระโอรสธิดา 1 พระองค์ ประสูติแต่หม่อมเจ้าจัน คือ
ชิงชัง (นวนิยาย)
ชิงชัง เป็นนวนิยายไทย โดย "จุฬามณี" นามปากกาของ นิพนธ์ เที่ยงธรรม ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2551 และได้รับการดัดแปลงเป็นละครโทรทัศน์ชื่อเดียวกันในปีถัดมา ชิงชังเป็นนวนิยายแนวพีเรียดดราม่า
วิทยาลัยชุมชนแม่ฮ่องสอน
วิทยาลัยชุมชนแม่ฮ่องสอน  เป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในกลุ่มสถาบันวิทยาลัยชุมชน ในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ซึ่งเปิดสอนในหลักสูตรอนุปริญญา โดยการเสริมสร้างโอกาสทางการศึกษาระดับอุดมศึกษา เพื่อเพิ่มคุณค่าชีวิตและศักยภาพของบุคคลและชุมชน
วิทยาลัยชุมชนแม่ฮ่องสอน แรกเริ่มก่อตั้งเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2545 ตามนโยบายของรัฐบาลที่ต้องการจัดการศึกษาให้ตอบสนองต่อความต้องการของท้องถิ่นในจังหวัดที่ไม่มีสถาบันอุดมศึกษา โดยการคัดเลือกสถานศึกษาศูนย์การศึกษานอกโรงเรียนจังหวัดแม่ฮ่องสอน ให้ทำหน้าที่วิทยาลัยชุมชนควบคู่ไปกับภารกิจเดิม ปัจจุบันวิทยาลัยชุมชนแม่ฮ่องสอน ตั้งอยู่ในเขตอำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน จังหวัดแม่ฮ่องสอน จัดการเรียนการสอนในระดับอนุปริญญา และหลักสูตรระยะสั้น
วิทยาลัยชุมชนแม่ฮ่อนสอน เปิดสอนหลักสูตรอนุปริญญา ดังนี้
วิทยาลัยชุมชนแม่ฮ่องสอน ได้จัดตั้งศูนย์ไทใหญ่ศึกษาขึ้นเพื่อเป็นโครงการนำร่งในการพัฒนาฐานข้อมูลสำหรับการสร้างเมืองมรดกทางวัฒนธรรม จังหวัดแม่ฮ่องสอน มีหน้าที่ในการรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับประวัติศาสตร์แหล่งท่องเที่ยวทางวัฒนธรรม สถาปัตยกรรมศิลปวัฒนธรรม ประเพณี วิถีชีวิต คติความเชื่อ ฯลฯ
จูเลียน รุยซ์
จูเลียน () หรือ Julián Ríos หรือ Julián Ruíz และมีชื่อในการแสดงที่รู้จักในบางครั้งว่า Julian Andretti หรือ Jordan Rivers เกิดเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 1970 ในเวสต์โควินา รัฐแคลิฟอร์เนีย เป็นนักแสดงหนังโป๊ชาวอเมริกัน
เขามีเชื้อสายเลบานอน และอินเดียนอเมริกัน เป็นบุตรคนที่ 2 ในครอบครัวพี่น้อง 6 คน ก่อนที่เขาจะเริ่มสู่อุตสาหกรรมหนังโป๊ เขาอยู่ในนาวิกโยธินสหรัฐอเมริกาเป็นเวลา 6 ปี (1988-1994) ยังเป็นทหารผ่านศึกในสงครามอ่าวเปอร์เซีย ดิลโดในชื่อเขา ที่บอกว่ามีขนาดจริงที่ 9 1/2 นิ้ว
เขาเข้าสู่อุตสาหกรรมหนังโป๊เมื่อเขาอายุได้ 25 ปี และเขายังทำงานเป็นเทรนเนอร์ส่วนตัว ในช่วงแรกของการแสดงเขายังเคยถูกออรัลเซ็กซ์โดยนักแสดงร่วมไบเซ็กชวล ผลิตโดย ชิ ชิ ลารู ใน "Fly Bi Night" จูเรียนแสดงภายใต้ชื่อ จอร์แดน ริเวอร์ส ที่เหลือเขาแสดงในหนังชาย-หญิง
ในปลายยุค 1990 เขาออกเดทและอยู่ร่วมกับนักแสดงหนังโป๊หญิงที่ชื่อ สเตซี วาเลนไทน์ ความสัมพันธ์ของทั้งคู่มีอยู่ในหนังเรื่อง "The Girl Next Door" ต่อมาปี 2000 เขาแต่งงานกับนักแสดงหนังโป๊หญิงที่ชื่อ จิลล์ เคลลี ในปี 2002 เขาออกวงการแสดงมาเป็นหุ้นส่วนและ Manager of Operations ให้กับ จิลล์ เคลลี โปรดักชัน ร่วมกับภรรยาเขา พวกเขายังเลิกการมีเพศสัมพันธ์กับคนอื่น และตั้งใจที่จะเริ่มต้นครอบครัวกัน
ในปี 2003 จูเลียนและเคลลีเลิกรากันไป เขากลับมาแสดงและกำกับหนังโป๊อีกครั้ง ให้กับบริษัทอื่น ปัจจุบันเขาออกเดทกับนักแสดงหนังโป๊ เมมฟิส มอนโร ในเดือนธันวาคม 2002 จูเลียนเป็นพิธีกรรายการทางเคเบิลทีวีที่ชื่อ "Spice Hotel" ทาง Spice Live ที่เน้นไปทางนักแสดงหนังโป๊คู่ เขาออกไปในปี 2005 โดยออกจากอุตสาหกรรมหนังโป๊ อย่างเช่นไปทำธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ โดยมีอีแวน สโตนมาทำหน้าที่เป็นพิธีกรแทน
ในปี 2006 เขาเข้าร่วมกับบริษัทที่ชื่อทวิตเตดพิงก์ ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นซัดเดนอิมแพก หลังจากที่ผู้ก่อตั้งที่ชื่อ โลลา ออกไป
ร็อคแมน DASH ซีรีส์
ร็อคแมน DASH () หรือ เมกาแมน เลเจนดส์ (Mega Man Legends) เป็นซีรีส์ภาคต่อชุดที่ 3 ของเกมชุดร็อคแมน โดยแนวเกมเป็นแนวแอคชั่น RPG ผสม กราฟิกภาพ 3D โพลิก้อน โดยในซีรีส์นี้ถูกออกจำหน่ายวิดีโอเกมสำหรับเครื่องเพลย์สเตชัน รวมไปถึง นินเทนโด 64 คอมพิวเตอร์ โทรศัพท์มือถือ และ เพลย์สเตชันพอร์เทเบิล
ร็อคแมน DASH ดำเนินเนื้อเรื่องในช่วงเวลาที่ไม่แน่นอนแต่มีข้อสันนิษฐานว่าร็อคแมน DASH ดำเนินอยู่ในช่วงเวลาต่อจากซีรีส์ร็อคแมน ZX
ชื่อร็อคแมน DASH ย่อมาจาก "Digouter's Adventure Story in Halcyon Days"
อี จิน
เจ้าชายอี จิน (; ประสูติ: 18 สิงหาคม พ.ศ. 2464 — สิ้นพระชนม์: 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2465) เป็นพระราชโอรสพระองค์แรกในอี อึน กับอี พัง-จา มีพระอนุชาคือเจ้าชายอี กู
ขณะที่เจ้าชายจินประทับอยู่ร่วมกับพระบิดามารดาในเกาหลีได้ถูกลอบวางยาพิษจนสิ้นพระชนม์ในวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2465 จนเกิดกระแสข่าวลือต่าง ๆ นานา ๆ และสื่อท้องถิ่นเองก็มิได้รับอิสระในการรายงานข่าว พระราชพิธีปลงพระศพจัดขึ้นในวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2465 และได้ทำการฝังพระศพภายในเกาหลีหลังการชันสูตรพระศพอย่างรีบร้อน
อีเทอร์นอล (วงดนตรี)
อีเทอร์นอล () เป็นวงดนตรีอังกฤษหญิงล้วนแนวอาร์แอนด์บี ก่อตั้งวงในปี ค.ศ. 1992 เคยได้รับรางวัลโมโบ ประกอบด้วยสมาชิกพี่น้อง อีสเตอร์และเวอร์นี เบนเนตต์ ร่วมด้วยเคลเล ไบรอันและหลุยส์ เนิร์ดดิง และเป็นหึ่งในวงหญิงล้วยที่ประสบความสำเร็จที่สุดวงหนึ่งในสหราชอาณาจักรตลอดกาล และยังประสบความสำเร็จในระดับนานาชาติ วงมีเพลงติดท็อป 20 อยู่ 15 เพลงในระหว่างปี ค.ศ. 1933-99 มีเพลงแรกคือ "Stay" ที่ติดท็อป 20 ในสหรัฐอเมริกา ทั่วโลกอีเทอร์นอลมียอดขายมากกว่า 10 ล้านชุด
โมโกะ จัมบี้
โมโกะจัมบี้ (Moko_jumbie) เป็นเครื่องเล่นชนิดหนึ่งที่มาจากประเทศตรินิแดดและโทบัคโค ลักษณะของมันจะเป็นท่อนไม้ที่สามารถเชื่อมต่อกับขาเป็นแนวเดียวกันอย่างแข็งแรง เมื่อผู้เล่นสวมใส่เจ้าโมโกะจัมบี้ก็จะเดินหรือเต้นบนความสูงที่ต่อจากเจ้าท่อนไม่นั้น รากศัพท์ของมันอาจจะมาจาก "Moko" (ซึ่งอาจจะอ้างอิงมาจากชื่อเทพเจ้าของแอฟริกา) และจัมบี้เป็นศัพท์ทางแถบแคริเบียนที่ใช้เรียกพวกภูติผีหรือวิญญาณซึ่งอาจจะแผลงมาจากภาษาคองโกคำว่าซัมบี้ (Zumbi) โมโกะจัมบี้มีต้นกำเนิดมาจากประเทศแถบแอฟริกาตะวันตก สืบทอดต่อกันมาสู่ประเทศแถบแคริเบี้ยน ชนเผ่าต่างๆมักจะใช้มันเป็นเครื่องเล่นยามที่มีงานเทศกาลต่าง เด็กๆจะถูกสอนให้เล่นมันเหมือนกับเป็นวัฒนธรรม
เมื่อเทพเจ้าโมโกะที่มาจากประเทศคองโกและไนจีเรีย ประเทศตรินิแดดได้รับอิทธิพลจากเทพเจ้าโมโกะ และยังมีผลต่อความเชื่อเรื่องจารีตประเพณี พระเจ้าคือผู้ที่มองมาจากภูเขาบนความสูงเสียเมฆ เขาสามารถแลเห็นล่วงหน้าได้ถึงภัยอันตรายและภูติผีปีศาจ ชื่อโมโกะหากแปลตามตัวอักษรจะหมายถึงผู้รู้แจ้ง และเขาจะเป็นตัวแทนที่ยืนอยู่บนไม้ต่อขาสูงละลิ่ว ยังมีพละกำลังที่ไม่สามารถอธิบายได้ต่อสายต่อมนุษย์ ในเกือบทุกเชื้อชาติที่มีความเกี่ยวข้องกัน โมโกะได้ลุกขึ้นจากคนที่มีความสูงปกติ สูงขั้นสู่ท้องฟ้าอย่างง่ายดายโดยปราศจากความช่วยเหลือ และล่วงหล่นลงมาเสมือนว่าจะปลดปล่อยทุกสิ่งทุกอย่าง และคิดถึงการใช้ชีวิตอย่างไรให้เกิดประสิทธิภาพ
เจ้าโมโกะได้เข้ามายังประเทศตรินิแดดโดยการ "เดินทางข้ามมหาสมุทรแอตแลนติสจากชายฝั่งตะวันตกของแอฟริกา แบกความทุกข์ไว้มากมาย ประสบการณ์หลายศรรตวรรษ และการถูกจ้องทำลาย
จากความป่าเถื่อนไร้มนุษยธรรม แต่ก็ยังเดินต่อไปเรื่อยๆ (John Cupid, Carribean Beat)" ความเชื่อที่ยังหลงเหลือในจิตใจของชนรุ่นหลัง ระหว่างความเป็นทาสกับการเป็นพลเมืองในอาณานิคม ในที่สุดก็ได้มาเดินบนท้องถนนของประเทศตรินิแดดเพื่อเป็นการเฉลิมฉลองต่ออิสรภาพ เมื่อมันได้ฝังรากลึกลงไปในประเพณีของคนแอฟริกันที่สืบทอดต่อกันมา ประเทศตรินิแดดได้ปรับเปลี่ยนปรับปรุงให้มีความโดดเด่นโดยมีการเพิ่มคำว่าจัมบี้ หรือชื่อผีเข้าไป ก่อนปี 1900 ก่อนที่เจ้าโมโกะจัมบี้จะได้เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของงานเฉลิมฉลองมวลชนในประเทศตรินิแดด เจ้าโมโกะจัมบี้นั้นจะเดินไปรอบๆถนนของท่าเรือในสเปนรวมถึงเมืองอื่น เพื่อที่จะปกป้องภยันตรายจากปีศาจ บทบาทหนึ่งที่สำคัญของเจ้าโมโกะจัมบี้คือการที่จะขอรับบริจาคจากผู้รอเฝ้าชมขบวนแห่งานที่อยู่บนอาคาร อย่างไรก็ตามความมีชื่อเสียงของเจ้าโมโกะจัมบี้ในงานเฉลิมฉลองก็เกิดขึ้นอย่างช้า ๆ จนกระทั่งมันถูกฟื้นฟูอย่างจริงจังขึ้นมาอีกครั้ง
ก่อนปี 1900 ที่เจ้าโมโกะจัมบี้จะเป็นส่วนหนึ่งที่สำคัญสำหรับงานเฉลิมฉลอง จนกระทั่งมีชายสองคนในนำวัฒนธรรมนี้กลับมา ชายสองคนนั้นชื่อ มูส (Moose) และดราก้อน (Dragon) เขาได้นำมันในงาน และยังได้สร้างสรรค์โมโกะจัมบี้ชนิดใหม่ขึ้นมา เอกลักษณ์ของไม้ต่อขาจะเป็นการเดินสมัยใหม่ แต่ก็มีการเดินที่จะไม่มีการรัดที่ขากับไม้ การเปลี่ยนแปลงนี้เกิดขึ้นจากชายชื่อเบน (Ben) ซึ่งเป็นนักท่องเที่ยวชาวแคนาดาได้มายังประเทศตรินิแดดกับไม้ต่อขาหนึ่งคู่ เขาจะรัดมันไว้กับขา และชาวตรินิแดดก็ได้แรงบันดาลใจจากการออกแบบของเบน จึงนำมันมาปรับใช้เองด้วย ตอนนี้มีคณะโมโกะจัมบี้ในประเทศตรินิแดดสองคณะ วะตุซี่ (Watusi) และคิริมันจาโร (Kilimanjaro) แต่ก็ยังมีคณะที่เล็กๆอยู่อีกบ้าง ดังนั้นโมโกะจัมบี้ได้มีแนวคิดมาจากแอฟริกา แต่ตรินิแดดนั้นได้ประยุกต์ใช้มันเป็นของตัวเอง
เซี่ยงไฮ้ดิสนีย์รีสอร์ต
เซี่ยงไฮ้ดิสนีย์แลนด์รีสอร์ต (Shanghai Disneyland Resort - 上海迪士尼度假區) เป็นรีสอร์ตในผู่ตง เมืองเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน เป็นวอลต์ดิสนีย์พาร์กแอนด์รีสอร์ตแห่งแรกในจีนแผ่นดินใหญ่ และเป็นสวนสนุกดิสนีย์แห่งที่สองของจีนถัดจากฮ่องกงดิสนีย์แลนด์รีสอร์ต ซึ่งโครงการนี้ได้รับอนุมัติจากทางรัฐบาลจีนในวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 เปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2559
เป็นสวนสนุกที่มีเค้าโครงเหมือนสวนสนุกของดิสนีย์แห่งอื่น ๆ ทั่วโลก ได้รับการออกแบบเหมือนกับสวนสนุกดิสนีย์แลนด์ที่แคลิฟอร์เนีย
มีโรงแรมทั้งหมดสองแห่งดิสนีย์ทาวน์พื้นที่ให้บริการศูนย์การค้าขนาดใหญ่ ร้านอาหาร และสถานบันเทิง
งานแต่งงานของชาวนา (เบรอเคิลผู้พ่อ)
งานแต่งงานของชาวนา (; ) เป็นงานจิตรกรรมที่เขียนโดยปีเตอร์ เบรอเคิล (ผู้พ่อ) (ค.ศ. 1525-1569) จิตรกรชาวเฟลมิชคนสำคัญของสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาแบบดัตช์และเฟลมิช เขียนขึ้นเมื่อราวปี ค.ศ. 1567 ถึงปี ค.ศ. 1568 ภาพ "งานแต่งงานของชาวนา" ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ศิลปะในประเทศออสเตรีย
ภาพ "งานแต่งงานของชาวนา" เป็นงานจิตรกรรมหนึ่งในหลายชิ้นของเบรอเคิลที่บรรยายชีวิตของชาวไร่ชาวนา เจ้าสาวนั่งอยู่หน้าพิดานสีเขียวกลางห้อง แต่เจ้าบ่าวไม่ทราบว่าเป็นผู้ใด ซึ่งอาจจะเป็นชายแต่งดำที่นั่งถือเหยือกเบียร์ทางซ้ายสุดของภาพ ทางด้านขวาเป็นกลุ่มนักดนตรี ด้านหน้ามีเด็กนั่งเลียชาม
งานเลี้ยงจัดในโรงนาที่มีมัดฟางสองมัดและคราดห้อยอยู่อยู่บนผนังทางขวาของพิดานเพื่อเป็นเครื่องเตือนถึงฤดูเก็บเกี่ยวและความรับผิดชอบของเกษตรกร ด้านหน้าของภาพทางขวาเป็นชายสองคนแบกอาหารที่ตั้งบนแคร่ที่ทำด้วยประตูที่ถอดมา อาหารหลักที่เห็นก็มีขนมปัง ข้าวต้มจากธัญพืช (porridge) และซุป
การตรึงกางเขนมอนด์ (ราฟาเอล)
พระเยซูตรึงกางเขนมอนด์ หรือ พระเยซูตรึงกางเขนกาวารี () เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยราฟาเอล จิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์แห่งชาติ, ลอนดอน
ราฟาเอลเขียนภาพ “พระเยซูตรึงกางเขน” ราวระหว่างปี ค.ศ. 1502 ถึงปี ค.ศ. 1503 ทั้ง “มอนด์” และ “กาวารี” ท้ายชื่อต่างก็เป็นชื่อของเจ้าของเดิมของภาพเขียน งานเขียนชิ้นนี้เป็นงานเขียนชิ้นแรกๆ ของราฟาเองที่ยังแสดงให้เห็นถึงอิทธิพลของเปียโตร เปรูจิโน เดิมเป็นฉากแท่นบูชาในวัดซานโดเมนนิโคที่ซิตตาดิคาสเตลโล ใกล้กับเมืองเกิดของราฟาเอลเองที่เออร์บิโน
ภาพ “พระเยซูตรึงกางเขน” เป็นภาพของพระเยซูบนกางเขนที่ดูสงบสำรวมแม้ว่าจะใกล้ตาย สองข้างกางเขนเป็นภาพเทวดารองพระโลหิตจากพระอุระและพระหัตถ์ลงในถ้วย ทางขงเป็นภาพของแมรี แม็กดาเลนคุกเข่า โดยมีนักบุญจอห์นอีแวนเจลิสยืนอยู่ข้างหลัง ทางด้านซ้ายพระแม่มารียืนอยู่ข้างหลังนักบุญเจอโรม ที่เป็นนักบุญที่ฉากแท่นบูชาอุทิศให้ ที่ฐานกางเขนมีคำจารึก “” (“ราฟาเอลแห่งเออร์บิโนเขียนภาพนี้”) สีเงิน
ลุดวิก มอนด์นักเคมีและนักอุตสาหกรรมชาวอังกฤษผู้เป็นเจ้าของภาพส่วนบุคคลคนสุดท้ายอุทิศงานเขียนให้แก่หอศิลป์แห่งชาติ, ลอนดอน
ภาพเหมือนของหญิงสาว (ลา ฟอร์นารินา)
ภาพเหมือนของหญิงสาว หรือ ลา ฟอร์นารินา () เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยราฟาเอลจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์โบราณแห่งชาติ, โรมในประเทศอิตาลี
ราฟาเอลเขียนภาพ “ภาพเหมือนของหญิงสาว (ลา ฟอร์นารินา) ” ระหว่างปี ค.ศ. 1518 ถึงปี ค.ศ. 1519 ภาพเขียนนี้อาจจะอยู่ในห้องเขียนภาพของราฟาเอลเมื่อราฟาเอลเสียชีวิต และอาจจะได้รับการแต่งเติมก่อนจะขายโดยผู้ช่วยจูลีโอ โรมาโน ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ภาพเขียนอยู่ที่บ้านของเคานเตสแห่งซานตาฟิโอราขุนนางสตรีชาวโรมัน ต่อมาตกไปเป็นของดยุคแห่งบอนคอมพายีและต่อมาหอศิลป์โบราณแห่งชาติที่เป็นที่ตั้งปัจจุบัน
สตรีในภาพกล่าวกันว่าเป็น “คนอบขนม” (fornarina) มาร์เกอริตา ลูติลือกันว่าเป็นคนรักของราฟาเอล แต่ความหมายของภาพยังไม่เป็นที่ตกลงกันฉะนั้นความหมายที่แท้จริงก็ยังคงสรุปไม่ได้ สตรีในภาพโพกผมอย่างตะวันออกและเปลือยหน้าอกแต่ใช้มือปิดหน้าอกซ้ายหรืออาจจะเพียงยกมือขึ้นเฉยๆ และมีแสงที่ไม่ใช่แสงธรรมชาติที่ส่องร่างมาจากทางซ้ายของภาพ แขนซ้ายคาดด้วยแถบเล็กๆ ที่มีชื่อลายเซ็นของราฟาเอล “” (“ราฟาเอลแห่งเออร์บิโน”) นักประวัติศาสตร์ศิลปะและนักวิชาการถกเถียงกันว่ามือขวาบนหน้าอกซ้ายทำให้เห็นเนื้องอกที่หน้าอกซ่อนอยู่ในการนั่งวางท่าอย่างคลาสสิกของการแสดงความรัก สายตาที่เพ่งมายังผู้ดูก็ยิ่งเป็นการเน้นถึงความไม่เป็นธรรมชาติขององค์ประกอบของภาพทั้งหมด
การศึกษาด้วยเอ็กซ-เรย์พบว่าฉากหลังเดิมเป็นภูมิทัศน์แทนที่จะเป็นพุ่มเมอร์เติล (myrtle) ซึ่งเป็นพุ่มไม้ศักดิ์สิทธิ์ของวีนัสเทพแห่งความรักและความใคร่
ซาราห์ ไบรท์แมน
ซาราห์ ไบรท์แมน เป็นนักร้องเสียงโซปราโน นักแสดง นักแต่งเพลง และนักเต้นชาวอังกฤษ มีความสามารถในการร้องเพลงหลายภาษา ทั้งภาษาอังกฤษ สเปน ฝรั่งเศส ละติน เยอรมัน อิตาลี รัสเซีย ฮินดี และแมนดาริน เป็นนักร้องเสียงโซปราโนที่มียอดขายผลงานมากที่สุด ถึง 30 ล้านอัลบัม และ2 ล้านแผ่นดีวีดี
ไบรท์แมนมีชื่อเสียงจากบทบาท "คริสทีน" จากละครเพลง "เดอะแฟนธ่อมออฟดิโอเปร่า" ฉบับปี 1984 ของแอนดรูว์ ลอยด์ เวบเบอร์ ที่เขาเขียนบทบาทนี้เป็นพิเศษสำหรับเธอ เวบเบอร์ถึงกับปฏิเสธไม่ยินยอมให้ละครเพลงเรื่องนี้ไปจัดแสดงที่โรงละครบรอดเวย์ หากไบร์ทแมนไม่ได้รับบทคริสทีน
ไบร์ทแมนพบกับแอนดรูว์ ลอยด์ เวบเบอร์ในปี ค.ศ. 1981 ระหว่างการคัดเลือกนักแสดงในละครเพลง "แคตส์" ทั้งคู่แต่งงานกันในปี 1984 โดยเธอได้แสดงนำในละครเพลงหลายเรื่องที่เวบเบอร์เป็นผู้แต่ง ทั้ง "Cats", "Song and Dance", "Requiem", "Aspects of Love" ต่อมาทั้งคู่หย่าขาดกันในปี 1990
ภาพเหมือนของอันเดรอา นาวาเจโร และอากอสติโน เบอัซซาโน (ราฟาเอล)
ภาพเหมือนของอันเดรอา นาวาเจโร และอากอสติโน เบอัซซาโน () เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยราฟาเอลจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์ดอเรีย แปมฟิลจ์ในกรุงโรมในประเทศอิตาลี “ภาพเหมือนของอันเดรอา นาวาเจโร และอากอสติโน เบอัซซาโน” เขียนในปี ค.ศ. 1516
นักบุญจอร์จ (ราฟาเอล)
นักบุญจอร์จ () เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยราฟาเอลจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ลูฟร์, ปารีสในประเทศฝรั่งเศส ภาพ “นักบุญจอร์จ” เขียนในปี ค.ศ. 1504 ต่อมาระหว่าง ค.ศ. 1504 ถึง ค.ศ. 1506 ราฟาเอลเขียนภาพในหัวข้อเดียวกัน “นักบุญจอร์จและมังกร” (หอศิลป์แห่งชาติ, วอชิงตัน ดี.ซี.)