hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
โยชิส์ไอส์แลนด์
ซูเปอร์มาริโอเวิลด์ 2: โยชิส์ไอส์แลนด์ () หรือเรียกง่าย ๆ ว่าโยชิส์ไอส์แลนด์ () มีชื่อในญี่ปุ่นว่า ซูเปอร์มาริโอ: โยชิไอส์แลนด์ () เป็นวิดีโอเกมแพลตฟอร์ม ค.ศ. 1995 พัฒนาและจัดจำหน่ายโดยนินเท็นโดสำหรับเครื่องเล่นซูเปอร์แฟมิคอม เกมมีเนื้อเรื่องก่อนหน้าเกม"ซูเปอร์มาริโอเวิลด์" ผู้เล่นได้เล่นเป็นโยชิ ในภารกิจพาเบบีมาริโอฝ่าด่าน 48 ด่านเพื่อรวมตัวกับลุยจิที่ถูกสมุนของบาวเซอร์ลักพาตัวไป เช่นเดียวกับเกมชุด"ซูเปอร์มาริโอ" โยชิวิ่งและกระโดดเพื่อให้ถึงท้ายด่าน ขณะแก้ปริศนาและเก็บสิ่งของ สิ่งที่ใหม่ในเกมนี้คือ เกมเป็นภาพวาดด้วยมือ และเป็นเกมแรกที่มีโยชิตัวละครหลัก เกมนำเสนอความสามารถที่เป็นอกลักษณ์ การกระโดดโฉบ การผลิตไข่หลังจากกลืนศัตรู และการแปลงร่างเป็นยานพาหนะ
รูปแบบเกมที่เป็นเหมือนภาพวาดด้วยมือมีที่มาจากผู้ผลิตและสร้างมาริโอ ชิเงะรุ มิยะโมะโตะ ที่เกลียดกราฟิกพรีเรนเดอร์ของคอมพิวเตอร์ของเกม"ดองกีคองคันทรี" หลังจากพัฒนาเกมสี่ปี "โยชิส์ไอส์แลนด์"ออกจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่นในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1995 และจำหน่ายทั่วโลกหลังจากนั้นสองเดือน เทคนิคพิเศษบางอย่างได้รับการปรับปรุงด้วยไมโครชิปซูเปอร์เอฟเอกซ์ 2 เกมออกจำหน่ายสำหรับเครื่องเล่นเกมบอยแอ็ดวานซ์ โดยมีความเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยภายใต้ชื่อโยชิส์ไอส์แลนด์: ซูเปอร์มาริโอแอ็ดวานซ์ 3 เกมรุ่นนี้ถูกนำมาจำลองผ่านคอนโซลเสมือนวียูใน ค.ศ. 2014 และเป็น "โปรแกรมตัวแทน" ส่งเสริมสำหรับเครื่องเล่นนินเท็นโด 3ดีเอส ใน ค.ศ. 2011 โดยเฉพาะ
โยชิส์ไอส์แลนด์ได้รับการยกย่อง "ทันที" และ "เป็นสากล" จากข้อมูลของเว็บไซต์ไอจีเอ็น และเว็บไซต์รวมคะแนน เมทาคริทิก และขายได้มากกว่า 4 ล้านหน่วย นักวิจารณ์ทั้งร่วมสมัยและสมัยเก่าให้คำยกย่องในเรื่องภาพของเกม เสียง การออกแบบด่าน และการเล่น และกำหนดโยชิส์ไอส์แลนด์ให้เป็นชิ้นเอกและเกมแพลตฟอร์มที่ดีที่สุดตลอดกาล เกมสร้างชื่อเสียงให้โยชิในฐานะตัวละคร และอาชีพการงานของมิยะโมะโตะ รูปแบบศิลปะที่โดดเด่นและลักษณะพิเศษของโยชิในเกมโยชิส์ไอส์แลนด์จะปรากฏในเกมชุดโยชิ ทั้งการปรากฏตัวเป็นเวลาสั้น ภาคแยก และภาคต่อ ได้แก่ "โยชิส์สตอรี" (1998) "โยชิส์ไอส์แลนด์ดีเอส" (2006) และ"โยชิส์นิวไอส์แลนด์" (2013) เกมแพลตฟอร์ม มาริโอ 2D สำหรับคอนโซลในบ้านเกมต่อมาคือ "นิวซูเปอร์มาริโอบราเธอส์วี" จำหน่ายใน 14 ปีต่อมา
เนียง
ต้นเนียง หรือ ลูกเนียง เป็นไม้ยืนต้น เป็นพืชพื้นเมืองในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีกลิ่นแรง ในอินโดนีเซียและมาเลเซียเรียก "jering" ในพม่าเรียกda nyin thee ทางภาคใต้ของไทยเรียกลูกเนียง เปลือกต้นสีเทาหรือน้ำตาลอ่อนปนเทา ยอดอ่อนสีแดง ดอกสีขาว ขนาดเล็ก ออกเป็นช่อ ผลมีเปลือกแข็ง ผลเป็นฝักแบนเป็นเกลียวไปทางเดียวกัน คล้ายรูปเกือกม้า ผิวสีน้ำตาลคล้ำ ในลูกเนียงดิบมีกรดเจงโคลิก (djenkolic acid) ซึ่งเป็นกรดอะมิโนที่มีกรดกำมะถันสูงมาก สารนี้ทำลายระบบประสาทของไต ทำให้ปัสสาวะไม่ออก หรือปัสสาวะไม่สะดวก
เนื้อข้างในรับประทานได้ ผลอ่อนเปลือกในที่ติดกับเม็ดเป็นสีนวล ต้มสุกแล้วด้าน ผิวสีดำ เนื้อไม่เหนียว ผลแก่จัดเมื่อต้มจะเป็นสีปูนแดง เนื้อเหนียวมัน ไม่มีกลิ่นเหม็น ทางใต้กินเป็นผักจิ้มน้ำพริก กินกับขนมจีน ถ้ามีมากจะนำไปเพาะ หรือนำไปดองก่อนรับประทาน ทำเป็นขนมได้โดยนำไปต้มเคล้ากับน้ำตาลทรายและมะพร้าวขูด ในอินโดนีเซียนำไปเป็นส่วนผสมของซัมบัล เรินดัง หรือแกง และเซอมูร์ ในพม่านำไปดองหรือต้มกินกับน้ำพริก
อุทยานแห่งชาติซาบาเงา
อุทยานแห่งชาติซาบาเงา () เป็นอุทยานแห่งชาติที่ตั้งอยู่ที่จังหวัดกาลีมันตันกลาง บนเกาะบอร์เนียวส่วนของประเทศอินโดนีเซีย ก่อตั้งในปี ค.ศ. 2004 มีเนื้อที่รวม 568,700 เฮกตาร์ (5,687 ตารางกิโลเมตร หรือ 3,554,375 ไร่) ก่อนหน้านี้ระหว่างปี ค.ศ. 1980–1995 พื้นที่แห่งนี้เป็นพื้นที่สัมปทานป่าไม้ ภายหลังมีการลักลอบตัดไม้ทำลายป่าจนทำให้พื้นที่ร้อยละ 85 ของอุทยานได้รับความเสียหาย ในปี ค.ศ. 2012 มีรายงานว่าพื้นที่น้อยกว่าร้อยละ 1 ได้รับการฟื้นฟู มีการประมาณการณ์ว่าต้องใช้เวลาหลายศตวรรษในการฟื้นฟูพื้นที่ป่าทั้งหมดให้เหมือนเดิม
อุทยานแห่งชาติซาบาเงาตั้งอยู่กลางแม่น้ำซาบาเงา ซึ่งไหลผ่านป่าพรุซาบาเงา () ที่อยู่ระหว่างแม่น้ำกาตีงันกับแม่น้ำกาฮายัน ภายในป่าพรุมีชั้นพีตหนาถึง 10–12 เมตร ด้านทิศตะวันออกของป่าถูกใช้เป็นพื้นที่เกษตรกรรม แต่หลังจากโครงการเมกะไรซ์ (Mega Rice Project) ที่เปลี่ยนพื้นที่ป่าเป็นนาข้าวไม่ประสบความสำเร็จ พื้นที่ดังกล่าวก็ไม่ได้รับการปรับปรุงเพิ่มเติม ส่วนป่าด้านทิศตะวันตกถูกประกาศให้เป็นอุทยานแห่งชาติและพื้นที่วิจัยและปฏิบัติการแห่งชาติ จากการศึกษาพบว่าพื้นที่ส่วนนี้ยังคงมีความอุดมสมบูรณ์อยู่มาก
อุทยานแห่งชาติซาบาเงาเป็นพื้นที่ที่มีอุรังอุตังอาศัยอยู่มากที่สุดในโลก ในปี ค.ศ. 2003 พบว่ามีอุรังอุตังอาศัยอยู่ประมาณ 6,910 ตัวและมีชะนีมือดำอาศัยอยู่กว่า 10,000 ตัว แต่ลดจำนวนลงอย่างรวดเร็ว นอกจากนี้ยังพบนกหายากหลายชนิด เช่น นกเปล้าใหญ่ นกกระสาคอขาวปากแดง นกตะกรุม ปัจจุบันมีการวางแผนในการเฝ้าสังเกตระบบนิเวศในป่าแห่งนี้ในระยะยาว
เจ้าหญิงลัลลา อาอิชะฮ์
เจ้าหญิงลัลลา อาอิชะฮ์ (ประสูติ: 17 มิถุนายน พ.ศ. 2473 — สิ้นพระชนม์: 4 กันยายน พ.ศ. 2554) เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีมุฮัมมัดที่ 5 กับเจ้าหญิงลัลลา อับลา พระชายาองค์ที่สอง และเป็นพระปิตุจฉาในสมเด็จพระราชาธิบดีมุฮัมมัดที่ 6 แห่งโมร็อกโก ทั้งนี้พระองค์เคยดำรงตำแหน่งเป็นเอกอัครราชทูตโมร็อกโก, องค์นายิกาสภาเสี้ยววงเดือนแดงโมร็อกโก และองค์ประธานกิตติมศักดิ์ของสหภาพสตรีแห่งชาติโมร็อกโก
เจ้าหญิงลัลลา อาอิชะฮ์ ประสูติเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2473 ณ กรุงราบัต เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีมุฮัมมัดที่ 5 กับเจ้าหญิงลัลลา อับลา พระชายาองค์ที่สอง พระองค์ได้รับการศึกษาเบื้องต้นในราบัตและสำเร็จการศึกษาระดับบากาโลเรอา () จนเมื่อสมเด็จพระราชาธิบดีมุฮัมมัดที่ 5 พระราชบิดาทรงลี้ภัยบนเกาะคอร์ซิกาในปี พ.ศ. 2496 ทำให้การศึกษาด้านภาษาของพระองค์ชะงักลง
เจ้าหญิงลัลลา อาอิชะฮ์ เสกสมรสกับฮะซัน อัลยะอ์กูบีย์ (Hassan al-Yaqubi) โดยงานเสกสมรสครั้งนั้นเป็นพิธีเสกสมรสหมู่จัดขึ้นเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2504 โดยมีเจ้าหญิงลัลลา ฟาฏิมะฮ์ และเจ้าหญิงลัลลา มาลิกะฮ์ เสกสมรสกับพระภัสดาในงานเดียวกันนั้น โดยพระองค์มีพระธิดาสองคน คือ
เจ้าหญิงลัลลา อาอิชะฮ์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2554 ณ กรุงราบัต สิริพระชันษา 81 ปี
เจ้าหญิงลัลลา อาอิชะฮ์ ทรงดำรงตำแหน่งเป็นเอกอัครราชทูตโมร็อกโกประจำสหราชอาณาจักร (พ.ศ. 2508—2512), ประจำประเทศกรีซ (พ.ศ. 2512—2513) และประจำประเทศอิตาลี (พ.ศ. 2513—2516)
นอกจากนี้ทรงดำรงตำแหน่งเป็นองค์นายิกาสภาเสี้ยววงเดือนแดงโมร็อกโก ช่วงปี พ.ศ. 2493—2510 และเป็นองค์ประธานกิตติมศักดิ์ของสหภาพสตรีแห่งชาติโมร็อกโกตั้งแต่ปี พ.ศ. 2512 จนกระทั่งสิ้นพระชนม์
มีเครื่องราชอิสริยาภรณ์เรียงตามปี ดังนี้
ชาร์ลอตต์ แรมพลิง
เทสซา ชาร์ลอตต์ แรมพลิง () เกิดวันที่่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2489 เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศฟินแลนด์
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศฟินแลนด์ทั้งสิ้น 7 แหล่ง เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 6 แหล่ง และมรดกโลกทางธรรมชาติอีก 1 แหล่ง
! style="width:15%;" scope="col"| สถานที่
! class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! scope="col" | ที่ตั้ง
! scope="col" | ประเภท
! scope="col"| พื้นที่ (ha) 
! scope="col"| ปี (พ.ศ./ค.ศ.)
! scope="col" class="unsortable" | หมายเหตุ
! scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
! scope="row" style="background-color: " | เรามาเก่า
! scope="row" style="background-color: " | ป้อมซูโอเมนลินนา
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศสวีเดน
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศสวีเดนทั้งสิ้น 15 แหล่ง เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 13 แหล่ง มรดกโลกทางธรรมชาติ 1 แหล่ง และมรดกโลกแบบผสมอีก 1 แหล่ง
ประเทศสวีเดนมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 1 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศกินี
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศกินีทั้งสิ้น 1 แหล่งประเทศกินีมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 3 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศแกมเบีย
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศแกมเบียทั้งสิ้น 2 แหล่งประเทศแกมเบียมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 2 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศโกตดิวัวร์
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศโกตดิวัวร์ทั้งสิ้น 4 แหล่งประเทศโกตดิวัวร์มีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 3 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเซเชลส์
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเซเชลส์ทั้งสิ้น 2 แหล่งประเทศเซเชลส์มีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 2 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศนามิเบีย
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศนามิเบียทั้งสิ้น 2 แหล่ง ประกอบด้วยมรดกโลกทางวัฒนธรรม 1 แหล่ง และมรดกโลกทางธรรมชาติอีก 1 แหล่ง
ประเทศนามิเบียมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 8 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศมาดากัสการ์
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศมาดากัสการ์ทั้งสิ้น 3 แหล่งประเทศมาดากัสการ์มีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 7 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศมาลาวี
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศมาลาวีทั้งสิ้น 2 แหล่ง ประกอบด้วยมรดกโลกทางวัฒนธรรม 1 แหล่ง และมรดกโลกทางธรรมชาติอีก 1 แหล่ง
ประเทศมาลาวีมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 6 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศยูกันดา
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศยูกันดาทั้งสิ้น 3 แหล่งประเทศยูกันดามีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 5 แห่ง
การเลือกตั้งสมาชิกสภาแห่งชาติเกาหลีเหนือ พ.ศ. 2510
การเลือกตั้งสมาชิกสภาแห่งชาติ เกิดขึ้นที่ประเทศเกาหลีเหนือ เมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2510 ผลปรากฏว่า พรรคแรงงานแห่งเกาหลี ได้รับชัยชนะด้วยจำนวน 371 ที่นั่ง จาก 383 ที่นั่ง
เจ้าชายหลุยส์ โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส (ค.ศ. 1729–1765)
เจ้าชายหลุยส์ โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส (; 4 กันยายน ค.ศ. 1729 - 20 ธันวาคม ค.ศ. 1765) ทรงเป็นองค์รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงแห่งราชบัลลังก์ฝรั่งเศส ระหว่างปี ค.ศ. 1729 - ค.ศ. 1765 โดยพระองค์ทรงเป็นพระราชโอรสในพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 และพระราชินีมารี เลชชินสกา โดยพระองค์ทรงเสกสมรสถึงสองครั้ง ครั้งแรกกับเจ้าหญิงมาเรีย เทเรซา ราเฟลาแห่งสเปน มีพระะธิดาร่วมกัน 1 พระองค์ ต่อมาเสกสมรสครั้งที่สองกับเจ้าหญิงมาเรีย โจเซฟาแห่งแซกโซนี มีพระโอรสและธิดาร่วมกัน 6 พระองค์ ซึ่งพระโอรสของพระองค์ล้วนแล้วได้รับการเสวยราชสมบัติเป็นพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศส ได้แก่
เจ้าชายหลุยส์ เสด็จประสูติ ณ พระราชวังแวร์ซาย โดยการประสูติของพระองค์ เจ้าชายหลุยส์ได้ทรงกลายเป็นองค์รัชทายาทแห่งราชบัลลังก์ฝรั่งเศสทันที ในอิสริยยศ "โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส" พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์โตในพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศส และพระราชินีมารี เลชชินสกา
พีบิมบับ
พีบิมบับ () หรือที่เรียกกันในภาษาไทยว่า ข้าวยำเกาหลี เป็นอาหารเกาหลีประเภทข้าวชนิดหนึ่ง ประกอบด้วยคำว่า "พีบิม" () แปลว่า "ยำ" หรือ "คลุกเคล้า" และ "พับ" () แปลว่า "ข้าว" โดยอาหารชนิดนี้จะเสิร์ฟมาเป็นชามข้าวสวยร้อน โรยหน้าด้วยนามุล (ผักที่ผัดและปรุงรสแล้ว), โคชูจัง (น้ำพริก) และ/หรือทเว็นจัง (เต้าเจี้ยว) นอกจากนี้ยังนิยมใส่ไข่ดิบ ไข่ดาว หรือไข่ลวก และเนื้อสัตว์ที่หั่นบาง ๆ เช่นกัน จากนั้นคลุกส่วนผสมต่าง ๆ ให้เข้ากันดีก่อนรับประทาน
พีบิมบับเป็นอาหารที่แบ่งออกได้เป็น 5 สี ตามส่วนประกอบ ซึ่งมีความหมายเชิงสัญลักษณ์เกี่ยวกับทิศและสุขภาพตามตำราการแพทย์แบบโบราณ กล่าวคือ สีขาวเป็นตัวแทนของทิศตะวันตกหรือปอด (ถั่วงอก, ข้าว, หัวไชเท้า), สีดำเป็นตัวแทนของทิศเหนือและไต (เห็ดหอม, ผักกูด, สาหร่ายโนริ) สีแดงหรือสีส้มเป็นตัวแทนของทิศใต้และหัวใจ (พริก, แคร์รอต, ลูกพุทรา) สีเหลือง ตัวแทนของตอนกลางและระบบลำไส้หรือท้อง (ฟักทอง, มันฝรั่ง, ไข่) และสีเขียว ตัวแทนของทิศตะวันออกและตับ (แตงกวา, ผักโขม) จึงถือว่าเป็นอาหารที่มีความสมดุลและมีสารอาหารครบถ้วน เพราะประกอบไปด้วยเนื้อสัตว์และผักสารพัดชนิด ผู้ที่รับประทานจะได้รับประโยชน์ด้วยมิใช่แค่อิ่มอย่างเดียว
อาหารชนิดนี้มีประวัติย้อนไปได้ถึงสมัยราชวงศ์โชซ็อน แต่คำว่า "พีบิมบับ" เพิ่งได้รับการกล่าวถึงเป็นครั้งแรกในชีอึยจ็อนซอ () ตำราอาหารไม่ทราบชื่อผู้แต่งสมัยปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดยตำรานั้นเรียกพีบิมบับว่า "พูบีมบับ" () ต้นตำรับของพีบิมบับอยู่ที่เมืองช็อนจูในภูมิภาคโฮนัมของเกาหลีใต้ ในปี ค.ศ. 2011 มีการจัดอันดับอาหารที่อร่อยที่สุดในโลกโดยสำนักข่าวซีเอ็นเอ็น พีบิมบับติดอยู่ในอันดับที่ 40 ด้วย
กองทัพบกสาธารณรัฐแห่งชาติ (สาธารณรัฐสังคมนิยมอิตาลี)
กองทัพสาธารณรัฐแห่งชาติ () เป็นกองทัพของสาธารณรัฐสังคมนิยมอิตาลีระหว่าง ค.ศ. 1943 ถึง 1945 ประกอบด้วยสี่เหล่าทัพ หน่วยพิทักษ์สาธารณรัฐ กองทัพบก กองทัพเรือ และ กองทัพอากาศ เหล่าที่ห้า คือ ตำรวจ ซึ่งมีบทบาทในกำลังทหารและตำรวจดินแดนของชาติระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 เบนีโต มุสโสลีนีเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุด โดยดำรงตำแหน่งประธานสภากลาโหมสูงสุด
สถานีรถไฟอีดาบาชิ
สถานีรถไฟอีดาบาชิ () เป็นสถานีรถไฟชุมทางสำคัญแห่งหนึ่งในโตเกียว ตั้งอยู่ระหว่างเขตแขวงชิโยดะ แขวงชินจูกุ และแขวงบุงเกียว
สถานีรถไฟอีดาบาชิมีเส้นทางรถไฟดังนี้
ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ tri.
ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ tri. () เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันชุดดิจิตอลมอนสเตอร์ รูปแบบภาพยนตร์ ผลิตโดย โตเอ แอนิเมชัน เป็นซีรีส์ที่มีเนื้อหาต่อจากดิจิมอนแอดเวนเจอร์ มีจำนวนบททั้งหมด 6 บท
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศสวิตเซอร์แลนด์
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ทั้งสิ้น 12 แหล่ง เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 9 แหล่ง และมรดกโลกทางธรรมชาติอีก 3 แหล่ง
ประเทศสวิตเซอร์แลนด์มีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 2 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศโครเอเชีย
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศโครเอเชียทั้งสิ้น 10 แหล่ง เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 8 แหล่ง และมรดกโลกทางธรรมชาติอีก 2 แหล่ง
ประเทศโครเอเชียมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 15 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศบัลแกเรีย
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศบัลแกเรียทั้งสิ้น 10 แหล่ง เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 7 แหล่ง และมรดกโลกทางธรรมชาติอีก 3 แหล่ง
ประเทศบัลแกเรียมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 15 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศกรีซ
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศกรีซทั้งสิ้น 18 แหล่ง เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 16 แหล่ง และมรดกโลกแบบผสมอีก 2 แหล่ง
ประเทศกรีซมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 14 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศสโลวาเกีย
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศสโลวาเกียทั้งสิ้น 7 แหล่ง เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 5 แหล่ง และมรดกโลกทางธรรมชาติอีก 2 แหล่ง
ประเทศสโลวาเกียมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 13 แห่ง
อัตสึโตะ อูจิดะ
อัตสึโตะ อูจิดะ () เกิดเมื่อวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 1988 เป็นนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น ปัจจุบันเล่นให้กับชัลเคอ 04และฟุตบอลทีมชาติญี่ปุ่นในตำแหน่งแบ็กขวา
อูจิดะได้เข้ารับการศึกษาและเล่นให้กับโรงเรียนมัธยมปลายชิมิซูฮิงาชิก่อนที่เขาจะได้เข้าร่วมกับทีมคาชิมะแอนต์เลอส์ในปีค.ศ. 2006 เมื่อวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 2006 อูจิดะได้เป็นนักฟุตบอลอาชีพอย่างเต็มตัวหลังจากที่ลงเล่นครั้งแรกในเกมเปิดฤดูกาลที่พบกับซานเฟรช ฮิโรชิมะในขณะที่เขาอายุเพียง 17 ปี ประตูแรกของเขาในฐานักเตะอาชีพเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 2006 ในเกมที่พบกับเวนท์ฟอเรท โคฟุ อีกทั้งเขายังได้รับการโหวตให้เขาได้ลงเล่นในเกมเจลีกออลสตาร์ซอกเกอร์ในปี ค.ศ. 2006
เมื่อวันที่ 13 มิถุนายน ค.ศ. 2010 ชัลเคอ 04 สโมสรฟุตบอลจากเยอรมนีได้ประกาศเซ็นสัญญากับอูจิดะด้วยสัญญาระยะเวลาสามปี เมิื่อวันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 2011 อูจิดะกลายเป็นนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่นคนแรกที่เล่นกับทีมและได้ไปถึงยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก รอบรองชนะเลิศ และประตูแรกของเขาเกิดขึ้นในเกมที่พบกับสเตอัว บูคาเรสต์ในการแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกเมื่อวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 2013
เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 2012, ชัลเคอ 04 ได้ประกาศขยายสัญญาเพิ่มระยะเวลาเป็นสองปีจนถึงวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2015.
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเบลารุส
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเบลารุสทั้งสิ้น 4 แหล่ง เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 3 แหล่ง และมรดกโลกทางธรรมชาติอีก 1 แหล่ง
ประเทศเบลารุสมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 5 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศมอลโดวา
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศมอลโดวาทั้งสิ้น 1 แหล่ง
ประเทศมอลโดวามีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 2 แห่ง
แขวงฮานามิงาวะ
แขวงฮานามิงาวะ () เป็นหนึ่งในหกแขวงในนครชิบะ จังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ทางทิศเหนือสุดของจังหวัด ตั้งชื่อจากแม่น้ำฮานามิซึ่งใหลผ่านบริเวณนี้
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศโปแลนด์
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศโปแลนด์ทั้งสิ้น 15 แหล่ง เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 14 แหล่ง และมรดกโลกทางธรรมชาติอีก 1 แหล่ง
ประเทศโปแลนด์มีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 5 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศฮังการี
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศฮังการีทั้งสิ้น 8 แหล่ง เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 7 แหล่ง และมรดกโลกทางธรรมชาติอีก 1 แหล่ง
ประเทศฮังการีมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 11 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศยูเครน
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศยูเครนทั้งสิ้น 7 แหล่ง เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 6 แหล่ง และมรดกโลกทางธรรมชาติอีก 1 แหล่ง
ประเทศยูเครนมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 16 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศโรมาเนีย
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศโรมาเนียทั้งสิ้น 8 แหล่ง เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 6 แหล่ง และมรดกโลกทางธรรมชาติอีก 2 แหล่ง
ประเทศโรมาเนียมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 15 แห่ง
โตโยต้า ลีกคัพ รอบชิงชนะเลิศ 2558
ฟุตบอล "โตโยต้า ลีกคัพ รอบชิงชนะเลิศ 2558" เป็นการแข่งขันระหว่าง ศรีสะเกษ เอฟซี และ บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด ที่โคจรมาพบกันในรอบชิงชนะเลิศ
เวลาแอฟริกาตะวันออก
เวลาแอฟริกาตะวันออก () เป็นเขตเวลาที่ใช้แถบแอฟริกาตะวันออก โดยเร็วกว่าเวลาสากลเชิงพิกัดอยู่ 3 ชั่วโมง (UTC+3) เขตเวลานี้ส่วนใหญ่อยู่ในแถบเส้นศูนย์สูตรและไม่มีเวลาออมแสง
ประเทศที่ใช้ :
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศซูดาน
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศซูดานทั้งสิ้น 3 แหล่ง
ประเทศซูดานมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 3 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศตูนิเซีย
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศตูนิเซียทั้งสิ้น 8 แหล่ง
ประเทศตูนิเซียมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 10 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเซเนกัล
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเซเนกัลทั้งสิ้น 7 แหล่ง
ประเทศเซเนกัลมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 8 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศแคเมอรูน
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศแคเมอรูนทั้งสิ้น 2 แหล่ง
ประเทศแคเมอรูนมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 12 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในสาธารณรัฐแอฟริกากลาง
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของสาธารณรัฐแอฟริกากลางทั้งสิ้น 2 แหล่ง ประกอบด้วยมรดกโลกทางธรรมชาติ 2 แหล่ง
สาธารณรัฐแอฟริกากลางมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 9 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในสาธารณรัฐคองโก
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของสาธารณรัฐคองโกทั้งสิ้น 1 แหล่ง
สาธารณรัฐคองโกมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 4 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเอธิโอเปีย
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเอธิโอเปียทั้งสิ้น 9 แหล่ง
ประเทศเอธิโอเปียมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 4 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเคนยา
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเคนยาทั้งสิ้น 7 แหล่ง ประกอบด้วยมรดกโลกทางวัฒนธรรม 4 แหล่ง และทางธรรมชาติอีก 3 แห่ง
ประเทศเคนยามีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 17 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศแทนซาเนีย
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศแทนซาเนียทั้งสิ้น 7 แหล่ง
ประเทศแทนซาเนียมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 6 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศแอฟริกาใต้
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศแอฟริกาใต้ทั้งสิ้น 10 แหล่ง ประกอบด้วยมรดกโลกทางวัฒนธรรม 5 แหล่ง มรดกโลกทางธรรมชาติ 4 แห่ง และมรดกโลกแบบผสมอีก 1 แหล่ง
ประเทศแอฟริกาใต้มีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 6 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศซิมบับเว
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศซิมบับเวทั้งสิ้น 5 แหล่ง
ประเทศซิมบับเวมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 1 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเฮติ
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเฮติทั้งสิ้น 1 แหล่ง
ประเทศเฮติมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 1 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศคิวบา
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศคิวบาทั้งสิ้น 9 แหล่ง
ประเทศคิวบามีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 3 แห่ง
โคเพตดาก
โคเพตดาก (; , "Koppeh Dagh"; ) หรือ เทือกเขาเติร์กเมน-โคราซาน (Turkmen-Khorasan Mountain Range) เป็นเทือกเขาที่ตั้งอยู่ระหว่างพรมแดนอิหร่าน–เติร์กเมนิสถาน มีความยาวประมาณ 650 กิโลเมตร (400 ไมล์) วางตัวอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของทะเลแคสเปียนเรื่อยไปจนถึงแม่น้ำฮารีในอัฟกานิสถาน ยอดเขาที่สูงที่สุดฝั่งเติร์กเมนิสถานอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของกรุงอาชกาบัต มีความสูง 2,940 เมตร (9,646 ฟุต) ส่วนฝั่งอิหร่านคือภูเขาคูชาน (Mount Quchan) มีความสูง 3,191 เมตร (10,469 ฟุต)
คำว่า "kopet" หรือ "koppeh" ในภาษาเปอร์เซีย แปลว่า "กอง" ส่วนคำว่า "dag" หรือ "dagh" ในภาษาตุรกี แปลว่า "ภูเขา" "Kopet Dagh" หรือ "Koppeh Dagh" จึงมีความหมายว่า "ภูเขาที่เป็นกอง"
ในทางธรณีวิทยา โคเพตดากก่อตัวขึ้นในสมัยไพลโอซีนกับสมัยไมโอซีน เกิดจากการชนกันของแผ่นอาระเบียกับแผ่นอิหร่าน ก่อนจะชนกับแผ่นยูเรเชียอีกที หินของเทือกเขาส่วนใหญ่เป็นหินตะกอนยุคครีเทเชียสตอนต้น มีส่วนน้อยมาจากยุคจูแรสซิก เทือกเขาแห่งนี้ยังคงมีการเปลี่ยนแปลงทางธรณีวิทยาและเกิดแผ่นดินไหวหลายครั้งที่มีขนาด 7.0
พื้นที่ป่าของเทือกเขาโคเพตดากมีพืชพรรณหลายชนิดที่สำคัญกับมนุษย์ เช่น ทับทิม องุ่น มะเดื่อ แอปเปิล ลูกแพร์ เชอร์รี ลูกพรุน และอัลมอนด์
มีการขุดค้นเมืองนิซา (Nisa) ซึ่งเป็นเมืองโบราณของชาวพาร์เธียใกล้กับกรุงอาชกาบัต ในปัจจุบันมีการเปิดรีสอร์ตสกีที่ฝั่งประเทศเติร์กเมนิสถาน โดยเริ่มดำเนินการมาตั้งแต่สมัยซาปาร์มูรัต นียาซอฟ (Saparmurat Niyazov) อดีตประธานาธิบดีเติร์กเมนิสถาน
ซูเปอร์มาริโอเวิลด์
ซูเปอร์มาริโอเวิลด์ () หรือชื่อเมื่อเริ่มออกจำหน่ายในญี่ปุ่นคือ ซูเปอร์มาริโอบราเธอส์ 4 () เป็นวิดีโอเกมแพลตฟอร์มที่พัฒนาและจำหน่ายโดยนินเท็นโด จำหน่ายแบบเกมแพ็กอิน (pack-in) สำหรับเครื่องเล่นซูเปอร์แฟมิคอม และเป็นเกมที่ห้าในวิดีโอเกมชุดซูเปอร์มาริโอ เกมพัฒนาโดยทีมนินเท็นโดอีเอดี นำโดยชิเงะรุ มิยะโมะโตะ ซึ่งเป็นผู้ผลิตเกม
เกมมีจุดศูนย์กลางที่ภารกิจของมาริโอและลุยจิในการช่วยชีวิตไดโนซอร์แลนด์จากบาวเซอร์ ปฏิปักษ์ของเกมชุด สองพี่น้องต้องเดินทางข้ามโลก 7 โลกเพื่อคืนความสงบให้ไดโนซอร์แลนด์ เกมสร้างบนระบบการเล่นของเกม"มาริโอ"ภาคเก่า แนะนำเพาเวอร์อัปชนิดใหม่ที่เพิ่มความสามารถของตัวละคร และสร้างข้อตกลงต่าง ๆ ที่ต่อมาถูกนำมาใช้ในเกมในอนาคต "ซูเปอร์มาริโอเวิลด์"เป็นการปรากฏตัวครั้งแรกของโยชิ ไดโนเสาร์เพื่อนร่วมทางและสัตว์พาหนะของมาริโอ
"ซูเปอร์มาริโอเวิลด์"ได้รับการตอบรับที่ดีอย่างท่วมท้นและประสบความสำเร็จเชิงพาณิชย์ ขายได้มากกว่า 20 ล้านหน่วยทั่วโลก และแฟนเกมถือเป็นหนึ่งในเกมที่ดีที่สุดที่เคยทำขึ้นมา เกมถูกนำมาจำหน่ายซ้ำอีกหลายครั้ง ครั้งแรกเป็นส่วนหนึ่งของชุดรวมเกม ซูเปอร์มาริโอออลสตาส์ สำหรับเครื่องเล่นซูเปอร์แฟมิคอม ใน ค.ศ. 1994 ครั้งที่สอง จำหน่ายสำหรับเครื่องเล่นเกมบอยแอ็ดวานซ์ในชื่อ ซูเปอร์มาริโอแอ็ดวานซ์ 2 () ใน ค.ศ. 2001 และจำหน่ายนอกประเทศญี่ปุ่นในชื่อ ซูเปอร์มาริโอเวิลด์: ซูเปอร์มาริโอแอ็ดวานซ์ 2 ใน ค.ศ. 2002 โดยมีระบบการเล่นที่ปรับปรุงใหม่ การจำหน่ายซ้ำครั้งที่สาม สำหรับคอนโซลเสมือน วี ใน ค.ศ. 2006 ในอเมริกาเหนือ และภูมิภาค PAL ใน ค.ศ. 2007 ทั้งนี้ ไม่มีความเปลี่ยนแปลงใด ๆ จากรุ่นแฟมิคอม เกมจำหน่ายสำหรับคอนโซลเสมือนวียูที่รวมคุณสมบัติออฟทีวีเพลย์ และมีเวิร์ส เข้ากับตัวเกมด้วย
Jacaranda obtusifolia
ศรีตรัง หรือ แคฝอย () เป็นไม้ต้นผลัดใบขนาดกลางในวงศ์แคหางค่าง ปลูกเป็นไม้ประดับ สูง 4-10 เมตร เรือนยอดโปร่ง เปลือกสีน้ำตาลอมขาว แตกล่อนเป็นแผ่นบางตามยาวคล้ายกระดาษ ใบเป็นใบประกอบแบบขนนก 2 ชั้น เรียงตรงกันข้าม ใบย่อย 12-21 คู่ เรียงตรงข้าม ใบรูปขอบขนานแกมรูปเหลี่ยมข้าวหลามตัด มีขนาดเล็ก กว้าง 0.5-0.7 เซนติเมตร ยาว 1-1.5 เซนติเมตร ปลายใบแหลม โคนใบเบี้ยว เส้นแขนงใบข้างละ 4-5 เส้น ก้านใบหลักยาว 7-11 เซนติเมตร ก้านใบประกอบยาว 4-8 มม. ไม่มีก้านใบย่อย ดอก สีม่วงอ่อน มีกลิ่นหอมอ่อน ออกเป็นช่อแบบกระจุกแยกแขนงตามกิ่งและซอกใบ ใกล้ปลายกิ่ง ช่อดอกยาว 5-9 เซนติเมตร กลีบดอกเชื่อมติดกันเป็นหลอดสีม่วงเข้มปลายแยก 5 แฉก ดอกบานเต็มที่กว้าง 1.5-2.5 เซนติเมตร จะออกดอกประมาณเดือนมกราคม-มีนาคม เป็นผลประมาณเดือนเมษายน-พฤษภาคม ผลแห้งแตกเป็นฝักสีน้ำตาลอ่อน กว้าง 1-1.5 เซนติเมตร ยาว 2.2-2.5 เซนติเมตร เมล็ดมีปีกจำนวนมาก
ศรีตรังเป็นชื่อไม้ต้นสองชนิด ได้แก่ ชนิด "J. obtusifolia" และชนิด "J. mimosifolia" ทั้งสองชนิดมีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกาใต้ แต่มีลักษณะทางพฤกษศาสตร์ต่างกันบางประการ พระยารัษฎานุประดิษฐ์มหิศรภักดี (คอซิมบี๊ ณ ระนอง) ได้นำศรีตรังชนิด "J. obtusifolia" มาปลูกที่เมืองตรังเป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2444 ปัจจุบันศรีตรังชนิดนี้เป็นชนิดที่นิยมปลูกกันทั่วไปในประเทศไทย ทั้งยังได้รับการกำหนดให้เป็นพันธุ์ไม้มงคลพระราชทานและดอกไม้ประจำจังหวัดตรัง
ต้นศรีตรังชนิดนี้เป็นไม้ประจำหน่วยงานและสถานศึกษาดังต่อไปนี้
อนึ่ง มหาวิทยาลัยมหิดลก็เคยใช้ศรีตรังเป็นต้นไม้ประจำมหาวิทยาลัย แต่เมื่อศาสตราจารย์ ดร.สตางค์ มงคลสุข นำต้นไม้ชนิดนี้ไปปลูกที่มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ศรีตรังจึงกลายเป็นต้นไม้ประจำมหาวิทยาลัยแห่งนี้ด้วย ต่อมามหาวิทยาลัยมหิดลได้เปลี่ยนไปใช้ต้นกันภัยมหิดลเป็นต้นไม้ประจำมหาวิทยาลัยแทน
ฟุตซอลคนหูหนวกชิงแชมป์โลก
การแข่งขันฟุตซอลคนหูหนวกชิงแชมป์โลก () เป็นการแข่งขันฟุตซอลของผู้พิการคนหูหนวกระหว่างประเทศที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ภายใต้การควบคุมของคณะกรรมการกีฬาคนหูหนวกสากล จัดขึ้นทุกๆ 4 ปี จัดขึ้นเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1996
ภายหลังจากการแข่งขันรอบคัดเลือกตามทวีปต่างๆ มีทีมที่เข้าแข่งขันรอบสุดท้ายทั้งสิ้น
16 ทีม ดังนี้ ทวีปเอเชีย 3 ทีม ทวีปอเมริกาใต้ 1 ทีม โอเชียเนีย 1 ทีม ทวีปยุโรป 12 ทีม และเจ้าภาพ 1 ทีม
ฟุตซอลคนหูหนวกชิงแชมป์โลก 2015
การแข่งขันฟุตซอลคนหูหนวกชิงแชมป์โลก 2015 () นับเป็นการแข่งขันฟุตซอลของคนหูหนวกชิงแชมป์โลกครั้งที่ 4 ซึ่งจัดขึ้นที่ กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย ระหว่างวันที่ 20 – 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558
ฟุตซอลทีมชาติไทย ในฐานะเจ้าภาพจัดการแข่งขัน ได้ผ่านเข้ารอบอัตโนมัติ
ต่อไปนี้เป็นสนามกีฬาในร่มที่ใช้ในการแข่งขัน
พลเอก ธนะศักดิ์ ปฏิมาประกร รองนายกรัฐมนตรี เป็นประธานพิธีเปิดการแข่งขันฟุตซอลคนหูหนวกชิงแชมป์โลก ครั้งที่ 4 พ.ศ. 2558 ที่อาคารกีฬานิมิบุตร สนามกีฬาแห่งชาติ เมี่อวันที่ 19 พฤศจิกายน โดยมีนางกอบกาญจน์ วัฒนวรางกูร รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา, นายสกล วรรณพงษ์ ผู้ว่าการการกีฬาแห่งประเทศไทย(กกท.) ร่วมด้วย ส่วนนักกีฬาที่ทำหน้าที่จุดคบเพลิงได้แก่ อโณทัย สาธิยมาส กัปตันทีมฟุตซอลคนหูหนวกทีมชาติไทยจอมเก๋าวัย 39 ปี
ทั้ง 16 ทีม ที่ผ่านเข้ารอบสุดท้าย แบ่งเป็น 4 กลุ่มกลุ่มละ 4 ทีม ได้มีการจับสลากแบ่งสายขึ้น เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน 2558 ที่ โรงแรมโกลเด้น ทิวลิป ซอฟเฟอริน โดยการแข่งขัน ผู้ที่ได้อันดับที่ 1 กับอันดับที่ 2 ของแต่ละกลุ่มจะเข้ารอบก่อนรองชนะเลิศ ทั้งนี้ ก่อนการแข่งขันฟุตซอลคนหูหนวกชิงแชมป์โลก ครั้งที่ 4 จากเดิมทั้งประเภททีมชายและทีมหญิง มีทีมส่งเข้าร่วมการแข่งขันทั้งสิ้น 22 ประเทศ 32 ทีม แต่ปรากฏว่า ประเภททีมชาย จากเดิม มี 16 ทีม ได้มีประเทศแจ้งขอถอนตัว 5 ทีมได้แก่ ยูเครน สวีเดน เบลเยียม ตุรกี และ เวเนซุเอลา ทำให้เหลือทีมเข้าร่วมการแข่งขันเพียง 11 ทีมเท่านั้น จึงต้องมีการจับสลากแบ่งสายการแข่งขันใหม่ แบ่งออกเป็น 2 สายทำการแข่งขันแบบพบกันหมดภายในกลุ่ม คัดเอาอันดับ 1 และ 2 เข้ารอบก่อนรองชนะเลิศของทีมหญิง และ รอบรองชนะเลิศของทีมชายต่อไป
คณะกรรมการกีฬาคนหูหนวกสากล จำหน่ายลิขสิทธิ์การถ่ายทอดโทรทัศน์ในทั้ง 52 นัดของการแข่งขันครั้งนี้ ซึ่งอยู่ในช่วงเวลาตามโปรแกรมการแข่งขันดังนี้ 10:00-12:00น., 11:00-13:00 น., 12:00-14:00 น., 13:00-15:00 น. และ 14:00-16:00 น. ให้แก่บริษัท สยามสปอร์ตเทเลวิชั่น จำกัด โดยทำสัญญาให้แพร่ภาพทาง สถานีโทรทัศน์ทีสปอร์ต ของการกีฬาแห่งประเทศไทย ทำการถ่ายทอดสดวันละ 2 คู่ (ชาย และหญิง) ร่วมกับการถ่ายทอดบันทึกการแข่งขันอีก 23 นัดแข่งขัน รวมถึงนัดที่ฟุตซอลคนหูหนวกทีมชาติไทยลงเล่น ส่วนสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก ช่อง 5 ททบ. ทำการถ่ายทอดสดพิธีเปิด และ สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย ช่อง 11 เอ็นบีที สทท. กรมประชาสัมพันธ์ ทำการถ่ายทอดสดพิธีปิดการแข่งขันและคู่ชิงชนะเลิศนั้น อยู่ในระหว่างการประสานงาน ทั้งนี้ในการถ่ายทอดสดทุกนัด จะไม่มีภาพยนตร์โฆษณาคั่นระหว่างการแข่งขัน
พระยาอภัยภูเบศร (รศ)
พระยาอภัยภูเบศร (รศ) นามเดิมว่ารศ เป็นบุตรชายคนโตของเจ้าพระยาอภัยภูเบศร (แบน) บิดาได้ส่งตัวเข้ามาเป็นมหาดเล็กในกรุงเทพฯ ต่อมาเมื่อพระยาวิบูลราช (แบน) ได้เลื่อนขึ้นเป็นพระยาอภัยภูเบศร (แบน) เป็นเจ้าเมืองพระตะบองคนที่ 2 หลังจากที่เจ้าพระยาอภัยภูเบศร (แบน) ถึงแก่กรรม มหาดเล็กรศได้เป็นผู้ช่วยราชการในพระตะบอง จนได้เป็นเจ้าเมืองพระตะบองเมื่อ พ.ศ. 2357
เมื่อพระยาอภัยภูเบศร (รศ) ขึ้นเป็นเจ้าเมือง เวียดนามพยายามเข้ามายึดครองพระตะบองไปเป็นของกัมพูชา แต่ได้ขอกำลังทหารจากนครราชสีมามาขับไล่ทหารเวียดนามออกไปได้ ต่อมา ใน พ.ศ. 2370 พระยาอุดมภักดี (เชด) และกรมการเมืองกล่าวโทษพระยาอภัยภูเบศร (รศ) มายังกรุงเทพฯ พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงให้พระยาอภัยภูเบศร (รศ) เข้ามารับราชการในกรุงเทพฯ ตั้งให้เป็นพระยาพิพิธภักดี (รศ) และให้พระยาอุดมภักดี (เชด) ขึ้นเป็นเจ้าเมืองแทน
ต่อมา พระยาพิพิธภักดี (รศ) ได้เลื่อนขึ้นเป็นพระยาวิเศษสุนทร และได้มาเป็นปลัดเมืองเมื่อนักองค์อิ่มได้เป็นเจ้าเมืองพระตะบอง ต่อมาเมื่อนักองค์อิ่มหลงเชื่อเวียดนามว่าจะตั้งให้ครองราชสมบัติในเวียดนามและเสด็จไปกรุงเว้ ได้บังคับปลัดรศไปเวียดนามด้วยกันด้วย และถูกกักขังในกรุงเว้พร้อมนักองค์อิ่ม จนนักองค์อิ่มสิ้นพระชนม์ที่เว้ ส่วนปลัดรศได้กลับมาพระตะบองหลังจากสงครามสิ้นสุด และได้สร้างวัดไว้แห่งหนึ่งเรียกว่าวัดปลัด
เจ้าพระยาคทาธรธรณินทร์ (เยีย อภัยวงศ์)
เจ้าพระยาคทาธรธรณินทร์ (เยีย อภัยวงศ์) นามเดิมชื่อ เยีย เป็นบุตรของพระยาอภัยภูเบศร (นอง) เข้ารับราชการในครั้งแรกได้เป็น"หลวงอภัยพิทักษ์" ต่อมา ในสมัยรัชกาลที่ 4 ได้เลื่อนเป็น"พระยาคทาธรธรณินทร์" และได้รักษาราชการในพระตะบองเมื่อบิดาถึงแก่กรรมเมื่อ พ.ศ. 2403 และวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2407 ได้เป็น"เจ้าพระยาคทาธรธรณินทร์ รามนรินทร์อินทราธิบดี ศรีสยามกัมโพชเกษตราภิบาล ปรีชาญาณยุติธรรมาธยาไศรย อภัยพิริยบรากรมพาหุ" ผู้สำเร็จราชการเมืองพระตะบอง
เจ้าพระยาคทาธรฯได้เขียนพงศาวดารเมืองพระตะบอง เล่าถึงประวัติของสายสกุลของท่านที่ได้ปกครองเมืองพระตะบอง
ในสมัยที่เจ้าพระยาคทาธรฯเป็นเจ้าเมืองพระตะบองนั้น เป็นช่วงที่ฝรั่งเศสขยายอำนาจเข้ามาในกัมพูชา ทำให้สยามระแวงว่าพระตะบองจะแข็งเมืองหรือไปเข้ากับเวียดนาม แต่เจ้าพระยาคทาธรฯ ได้แสดงความจงรักภักดีต่อสยามอย่างเสมอต้นเสมอปลาย จนถึงแก่กรรมใน พ.ศ. 2435 บุตรชายของท่านคือเจ้าพระยาอภัยภูเบศร (ชุ่ม อภัยวงศ์) ขึ้นเป็นเจ้าเมืองแทน
ทะเลปั๋วไห่
ทะเลปั๋วไห่ (; , "ทะเลปั๋ว") หรือ อ่าวปั๋วไห่ (Bohai Gulf) เป็นอ่าวที่อยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของจีน และข้างในสุดของทะเลเหลือง มีเนื้อที่ประมาณ 78,000 ตารางกิโลเมตร (30,116 ตารางไมล์) นับเป็นจุดที่มีการสัญจรทางทะเลคับคั่งที่สุดแห่งหนึ่งในโลก
ช่วงต้นศตวรรษที่ 20 ทะเลปั๋วไห่มักเรียกว่า อ่าวจื๋อลี่ (Gulf of Chihli) หรืออ่าวเป่ย์จื๋อลี่ (Gulf of Pechihli) ประกอบด้วยอ่าว 3 แห่ง คือ อ่าวไหลโจว (Laizhou Bay) ทางใต้ อ่าวเหลียวตง (Liaodong Bay) ทางเหนือ และอ่าวปั๋วไห่ (Bohai Bay) ทางตะวันตก ส่วนทางตะวันออกตรงปลายคาบสมุทรเหลียวตงกับคาบสมุทรชานตงคือช่องแคบปั๋วไห่ (Bohai Strait) มีเกาะที่สำคัญได้แก่ ฉางชาน (Changshan) ฉางซิ่ง (Changxing) และซีจง (Xizhong) แม่น้ำที่ไหลลงทะเลแห่งนี้ได้แก่ แม่น้ำหวง แม่น้ำไห่ แม่น้ำเหลียว และแม่น้ำหลวน มีเขตติดต่อกับมณฑลซานตง มณฑลเหอเป่ย์ เทียนจิน และมณฑลเหลียวหนิง
ทะเลปั๋วไห่เป็นแหล่งน้ำมันและแก๊สธรรมชาติจำนวนมาก มีบ่อหลักคือเชิ่งลี่ (Shengli) ซึ่งเป็นบ่อน้ำมันที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 2 ของจีน นำมาใช้ประโยชน์ตั้งแต่ทศวรรษ 1960 ปัจจุบันมีการผลิตกว่า 500,000 บาร์เรลต่อวัน แต่จำนวนลดน้อยลงแล้ว ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2011 เกิดเหตุน้ำมันรั่วในทะเล ส่งผลเสียต่อสิ่งแวดล้อมและมีการฟ้องร้องในเวลาต่อมา
ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011 รัฐบาลจีนมีโครงการสร้างอุโมงค์ใต้น้ำเชื่อมระหว่างเมืองต้าเหลียนบนคาบสมุทรเหลียวตงกับเมืองยันไถบนคาบสมุทรชานตง ความยาว 106 กิโลเมตร (66 ไมล์) โครงการนี้วางแผนมาตั้งแต่ ค.ศ. 1994 ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2013 มีการปรับปรุงแผนและเพิ่มความยาวอุโมงค์เป็น 123 กิโลเมตร (76 ไมล์)
Jacaranda mimosifolia
ศรีตรัง () เป็นไม้ต้นผลัดใบขนาดกลางในวงศ์แคหางค่าง มีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกาใต้ แต่เนื่องจากออกดอกเป็นช่อใหญ่และมีสีสวยงามจึงได้รับการนำไปปลูกเป็นไม้ประดับอย่างกว้างขวางทั่วโลก เช่นที่รัฐแคลิฟอร์เนียและรัฐฟลอริดาของสหรัฐอเมริกา ชายฝั่งทะเลทางภาคใต้ของโปรตุเกส ชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนของสเปนและอิตาลี แอฟริกาใต้ แซมเบีย ออสเตรเลีย เป็นต้น
ศรีตรังชนิด "J. mimosifolia" มีทรงพุ่มเป็นรูปร่ม ช่อดอกเกิดที่ปลายยอด ดอกสีม่วง ฝักมีรูปร่างกลมหรือค่อนข้างกลม ต่างจากศรีตรังชนิด "J. obtusifolia" (ซึ่งนิยมปลูกกันทั่วไปในไทย) โดยชนิดหลังจะมีทรงพุ่มสูงโปร่ง ช่อดอกเกิดที่ซอกใบตามกิ่งและปลายยอด ดอกสีม่วงปนน้ำเงิน ฝักเป็นรูปไข่และค่อนข้างรี
พระคริสตราชา
พระคริสตราชา () เป็นสมัญญาที่คริสต์ศาสนิกชนถวายแด่พระเยซู ในฐานะที่ทรงเป็นพระคริสต์และเป็นกษัตริย์แห่งกษัตริย์ทั้งหลาย
ในคัมภีร์ไบเบิลระบุไว้หลายตอนว่าพระเยซูเป็นพระมหากษัตริย์ เช่น ในพระวรสารนักบุญมัทธิวระบุว่าหลังการประสูติของพระเยซู บรรดาโหราจารย์ได้สังเกตเห็นดาวประจำพระองค์กษัตริย์ของชนชาติยิวปรากฏขึ้นทางทิศตะวันออก จึงเดินทางมาเข้าเฝ้าพระเจ้าเฮโรดมหาราชเพื่อสอบถามถึงกษัตริย์พระองค์นั้น พระวรสารนักบุญยอห์นระบุว่า หลังจากพระเยซูทรงทวีขนมปังเลี้ยงคนจำนวนมากแล้ว ประชาชนต่างต้องการตั้งพระองค์เป็นกษัตริย์ จนพระองค์ต้องหนีไปอยู่บนเขา ในพระวรสารนักบุญลูการะบุว่าเมื่อพระเยซูเสด็จเข้ากรุงเยรูซาเลมอย่างผู้พิชิตนั้น ประชาชนต่างร้องถวายพระพรว่า “ขอให้พระมหากษัตริย์ ผู้เสด็จมา ในพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้า ทรงพระเจริญ ขอให้มีสันติในสวรรค์ และพระเกียรติในที่สูงสุด”
อย่างไรก็ตามเมื่อทรงถูกปอนติอุส ปิลาตุส ไต่สวน ได้ทรงตอบเขาว่าอาณาจักร (หรือพระราชอำนาจ) ของพระองค์ไม่ได้มาจากโลกนี้ แต่มาจากสวรรค์ แม้จะมีการตรึงพระเยซูที่กางเขนจนสิ้นพระชนม์ แต่ในที่สุดพระองค์ก็ได้กลับคืนพระชนม์ และพระเจ้าทรงปราบทุกสิ่งลงไว้ใต้พระบาทของพระองค์ ให้ทรงเป็นเจ้านายเหนือทุก ๆ สิ่ง และพระองค์จะครองราชย์ไปตลอดนิรันดร
ปี ค.ศ. 1925 สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 11 ทรงออกสมณสาส์น Quas primas กำหนดวัดฉลองพระเยซูคริสตเจ้ากษัตริย์ เพื่อตอบโต้กระแสชาตินิยมและฆราวาสนิยมที่พยายามแยกรัฐออกจากศาสนจักร โดยกำหนดวันฉลองให้ตรงกับวันอาทิตย์สุดท้ายของเดือนตุลาคม และก่อนวันสมโภชนักบุญทั้งหลาย ในปี ค.ศ. 1960 สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 23 ได้กำหนดให้เป็นวันฉลองอันดับหนึ่ง
ปี ค.ศ. 1969 สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6 ทรงกำหนดชื่อและสถานะใหม่เป็น วันสมโภชพระเยซูเจ้ากษัตริย์แห่งสากลจักรวาล (Our Lord Jesus Christ King of the Universe) และกำหนดเป็นวันสมโภชในวันอาทิตย์สุดท้ายของเทศกาลธรรมดา
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศบาร์เบโดส
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศบาร์เบโดสทั้งสิ้น 1 แหล่ง
ประเทศบาร์เบโดสมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 2 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศดอมินีกา
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศดอมินีกาทั้งสิ้น 1 แหล่ง
ประเทศดอมินีกามีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 3 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศจาเมกา
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศจาเมกาทั้งสิ้น 1 แหล่ง
ประเทศจาเมกามีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 2 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในสหรัฐอเมริกา
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของสหรัฐอเมริกาทั้งสิ้น 23 แหล่ง
สหรัฐอเมริกามีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 11 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในสาธารณรัฐโดมินิกัน
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของสาธารณรัฐโดมินิกันทั้งสิ้น 1 แหล่ง
สาธารณรัฐโดมินิกันมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 14 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเซนต์คิตส์และเนวิส
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเซนต์คิตส์และเนวิสทั้งสิ้น 1 แหล่ง
ประเทศเซนต์คิตส์และเนวิสมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 2 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเซนต์ลูเซีย
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเซนต์ลูเซียทั้งสิ้น 1 แหล่ง
ประเทศเซนต์ลูเซียมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 1 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศอาร์เจนตินา
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศอาร์เจนตินาทั้งสิ้น 11 แหล่ง ประกอบด้วยมรดกโลกทางวัฒนธรรม 6 แหล่ง และมรดกโลกทางธรรมชาติอีก 5 แหล่ง
ประเทศอาร์เจนตินามีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 6 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศโบลิเวีย
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศโบลิเวียทั้งสิ้น 7 แหล่ง
ประเทศโบลิเวียมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 5 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศบราซิล
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศบราซิลทั้งสิ้น 20 แหล่ง
ประเทศบราซิลมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 24 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศชิลี
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศชิลีทั้งสิ้น 5 แหล่ง
ประเทศชิลีมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 17 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศโคลอมเบีย
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศโคลอมเบียทั้งสิ้น 9 แหล่ง
ประเทศโคลอมเบียมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 17 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเอกวาดอร์
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเอกวาดอร์ทั้งสิ้น 5 แหล่ง
ประเทศเอกวาดอร์มีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 7 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศปารากวัย
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศปารากวัยทั้งสิ้น 1 แหล่ง
ประเทศปารากวัยมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 4 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเปรู
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเปรูทั้งสิ้น 12 แหล่ง
ประเทศเปรูมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 7 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศซูรินาม
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศซูรินามทั้งสิ้น 2 แหล่ง
ประเทศซูรินามมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 1 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศอุรุกวัย
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศอุรุกวัยทั้งสิ้น 2 แหล่ง
ประเทศอุรุกวัยมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 8 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเวเนซุเอลา
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเวเนซุเอลาทั้งสิ้น 3 แหล่ง
ประเทศเวเนซุเอลามีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 3 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศกัวเตมาลา
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศกัวเตมาลาทั้งสิ้น 3 แหล่ง
ประเทศกัวเตมาลามีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 21 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศฮอนดูรัส
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศฮอนดูรัสทั้งสิ้น 2 แหล่ง
ประเทศฮอนดูรัสมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 2 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศนิการากัว
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศนิการากัวทั้งสิ้น 2 แหล่ง
ประเทศนิการากัวมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 5 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศปานามา
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศปานามาทั้งสิ้น 5 แหล่ง
ประเทศปานามามีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 1 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเอลซัลวาดอร์
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเอลซัลวาดอร์ทั้งสิ้น 1 แหล่ง
ประเทศเอลซัลวาดอร์มีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 6 แห่ง
เจ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งบูร์กอญ
เจ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งบูร์กอญ และในเวลาต่อมาคือ โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส (; 16 สิงหาคม ค.ศ. 1682 - 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1712) ทรงเป็นพระราชโอรสในเจ้าฟ้าชายหลุยส์ โดแฟ็งใหญ่แห่งฝรั่งเศส, และเป็นพระราชบิดาในพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศส ทรงเริ่มดำรงตำแหน่งเป็น โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศสหลังการสิ้นพระชนม์ของพระบิดาในปี ค.ศ. 1711 ซึ่งพระองค์ทรงเรียกขานกันในนามว่า เลอเปอติโดแฟ็ง หรือ โดแฟ็งน้อย () เพื่อแยกพระนามจากพระราชบิดาซึ่งเป็นรู้จักกันในฐานะ "เลอกร็องโดแฟ็ง" หรือ "โดแฟ็งใหญ่" ()
สโมสรฟุตบอลออกซฟอร์ดซิตี
สโมสรฟุตบอลออกซฟอร์ด ซิตี คือสโมสรฟุตบอลในอังกฤษ ปัจจุบันลงแข่งขันในเนชันนัลลีกเซาท์ โดยสโมสรเป็นผู้ชนะในการแข่งขันรอบเพลย์ออฟ ใน "เซาท์เทิร์น พรีเมียร์ลีก" ทำให้ได้เลื่อนชั้นขึ้นมาแข่งขันในระดับเนชันนัลลีกนอร์ท ก่อนที่ในเวลาต่อมาจะโอนย้ายมาแข่งขันในเนชันนัลลีกเซาท์
สโมสรใช้สนามมาร์ช เลน เมืองมาร์สตัน ซึ่งอยู่ใกล้กับเมืองออกซฟอร์ด ในเทศมณฑลออกซฟอร์ดเชอร์เป็นสนามเหย้า
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศแคนาดา
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศแคนาดาทั้งสิ้น 19 แหล่ง
ประเทศแคนาดามีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 12 แห่ง
เจ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งเบรอตาญ
เจ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งเบรอตาญ (; 8 มกราคม ค.ศ. 1707 - 8 มีนาคม ค.ศ. 1712) ทรงเป็นพระราชโอรสในเจ้าฟ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งบูร์กอญ และเจ้าหญิงมาเรีย อเดไลน์แห่งซาวอย เจ้าชายหลุยส์ทรงเป็นดำรงตำแหน่งเป็นโดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส นับตั้งแต่การสิ้นพระชนม์ของพระบิดาในปี ค.ศ. 1712 และในเดือนถัดมาพระองค์ก็เสด็จสวรรคตลงอย่างกะทันหันด้วยพระชนมายุได้เพียง 5 ชันษา ทำให้พระอนุชาของพระองค์ขึ้นสืบทอดตำแหน่งแทน ในเวลาต่อมาได้เสวยราชสมบัติเป็นพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าชัยวรมันที่ 1
พระเจ้าชัยวรมันที่ 1 () เป็นกษัตริย์องค์แรกของจักรวรรดิขแมร์  ซึ่งมีวิวัฒนาการจาก อาณาจักรกัมโบจา (หรือที่รู้จักกันในนาม อาณาจักรอิศานปุระ ในภาษาจีน) พระเจ้าชัยวรมันที่ 1 ปกครองประเทศตั้งแต่ปี ค.ศ. 657 จนถึงปี ค.ศ. 690 รวมระยะเวลา 33 ปี
เวลาแอฟริกาตะวันตก
เวลาแอฟริกาตะวันตก () เป็นเขตเวลาที่ใช้แถบแอฟริกาตะวันตก (ยกเว้นประเทศเบนินซึ่งใช้ ) โดยเร็วกว่าเวลาสากลเชิงพิกัดอยู่ 1 ชั่วโมง (UTC+1) ซึ่งใช้เวลาเดียวกับเวลายุโรปกลาง เขตเวลานี้ส่วนใหญ่ไม่มีเวลาออมแสง ยกเว้นประเทศลิเบีย และประเทศนามิเบียซึ่งจะใช้
ประเทศที่ใช้ :
ธนบัตร 5 ยูโร
ธนบัตร 5 ยูโร เป็นธนบัตรของเงินสกุลยูโร มีขนาด 120 x 62 มิลลิเมตร ประกาศใช้ครั้งแรกเมื่อเดือน พฤศจิกายน ค.ศ. 2003 โดยธนบัตรทำมาจากเยื่อไฟเบอร์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาแห่งชาติเกาหลีเหนือ พ.ศ. 2515
การเลือกตั้งสมาชิกสภาแห่งชาติ เกิดขึ้นที่ประเทศเกาหลีเหนือ เมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2515 ผลปรากฏว่า พรรคแรงงานแห่งเกาหลี ได้รับชัยชนะด้วยจำนวน 127 ที่นั่ง จาก 541 ที่นั่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเม็กซิโก
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเม็กซิโกทั้งสิ้น 35 แหล่ง 
ประเทศเม็กซิโกมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 21 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศฝรั่งเศส
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศฝรั่งเศสทั้งสิ้น 44 แหล่ง เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 39 แห่ง มรดกโลกทางธรรมชาติ 4 แห่ง และมรดกโลกชนิดผสมอีก 1 แห่ง
ประเทศฝรั่งเศสมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 37 แห่ง
สภาแห่งชาติเพื่อการฟื้นฟูติมอร์
สภาแห่งชาติเพื่อการฟื้นฟูติมอร์ (, CNRT) เป็นพรรคการเมืองในประเทศติมอร์-เลสเตก่อตั้งโดยอดีตประธานาธิบดีชานานา กุฌเมาเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2550 ในการเตรียมตัวสำหรับการเลือกตั้งรัฐสภา พ.ศ. 2550
แม่โขงคลับแชมเปียนชิพ 2015
แม่โขงคลับแชมเปียนชิพ 2015 เป็นฤดูกาลที่ 2 ของ แม่โขงคลับแชมเปียนชิพ. ห้าทีมเข้าร่วมในฐานะทีมแชมป์ลีกภายในประเทศต่างๆ มาจาก กัมพูชา, ลาว, พม่า, ไทย และ เวียดนาม. การแข่งขันรายการนี้ได้รับการสนับสนุนโดย โตโยต้า.
ที่ปรึกษาพระมหากษัตริย์ลาว
ที่ปรึกษาพระมหากษัตริย์ () เป็นองค์กรการเมืองในราชอาณาจักรลาว ประกอบด้วยสมาชิก 12 คนซึ่งเรียก "เสนา"
เสนา 6 คนมาจากการแต่งตั้งของพระมหากษัตริย์ลาว อีก 6 คนมาจากการแต่งตั้งของสภาแห่งชาติลาว
เสนาเหล่านี้มีหน้าที่กลั่นกรองร่างกฎหมายที่สภาแห่งชาติให้ความเห็นชอบ และมีหน้าที่ถวายคำปรึกษาแก่พระมหากษัตริย์ในการอนุมัติร่างกฎหมายดังกล่าว
ซูเปอร์มาริโอแลนด์
ซูเปอร์มาริโอแลนด์ () เป็นวิดีโอเกมแพลตฟอร์มแนวจอเลื่อนด้านข้าง เป็นเกมที่สี่ในวิดีโอเกมชุด"ซูเปอร์มาริโอ" พัฒนาและจำหน่ายโดยนินเท็นโด ออกจำหน่ายพร้อมกับเครื่องเล่นเกมมือถือ เกมบอย การเล่นคล้าย ๆ กับเกม"ซูเปอร์มาริโอบราเธอส์" ที่จำหน่ายเมื่อ ค.ศ. 1985 แต่ปรับลดขนาดจอลงให้เหมาะกับขนาดจอของเครื่อง ผู้เล่นบังคับตัวมาริโอผ่าน 12 ด่านโดยเคลื่อนที่ไปด้านขวาและกระโดดข้ามศัตรูและหลุมลึก "ซูเปอร์มาริโอแลนด์"มีฉากอยู่ที่ซาราซาแลนด์ สถานที่ใหม่ที่วาดแบบไลน์อาร์ต (line art) และมาริโอวิ่งตามหาเจ้าหญิงเดซี เกมยังนำเสนอรูปแบบเกมยิงแบบ"เกรเดียส"ถึงสองด่านด้วยกัน
ทีมนินเท็นโดอาร์แอนด์ดี1 ของกุมเปอิ โยะโกะอิ นักสร้างเกมบอย ทำตามคำขอของผู้บริหารนินเท็นโด ฮิโระชิ ยะมะอุชิ ให้พัฒนาเกมมาริโอเกมหนึ่งลงเครื่องเล่นเกมใหม่ แรกเริ่มเป็นรุ่นพกพาของมาริโอ และเป็นเกมแรกที่ทำขึ้นโดยไม่มีความร่วมมือจากชิเงะรุ มิยะโมะโตะ ด้วยเหตุนั้น ทีมพัฒนาลดคุณสมบัติของเกมมาริโอลงให้เหมาะกับอุปกรณ์ และใช้บางคุณสมบัติที่ไม่สอดคล้องกับเกมในชุด ซูเปอร์มาริโอแลนด์ถูกคาดหวังว่าเป็นเกมที่แสดงจุดเด่นของเครื่องเล่นจนกระทั่งเกมเตตริส ที่ผลิตโดยนินเท็นโดอเมริกาออกจำหน่ายสำหรับเกมบอย เกมออกคู่กับเกมบอยครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่น (เมษายน ค.ศ. 1989) และจำหน่ายทั่วโลกหลังจากนั้น "ซูเปอร์มาริโอแลนด์"ถูกจำหน่ายซ้ำพร้อมเปิดตัวเครื่องเล่นนินเท็นโด 3ดีเอส ผ่านคอนโซลเสมือน ใน ค.ศ. 2011 ซึ่งแสดงให้เห็นการปรับเปลี่ยนภาพให้เหมาะสมกับเครื่องเล่นด้วย
การตอบรับเบื้องต้นเป็นไปในทางยกย่อง นักวิจารณ์รู้สึกพอใจกับ"ซูเปอร์มาริโอบราเธอส์"ที่ขนาดเล็กลง แต่สังเกตที่ความสั้นของเกม พวกเขาถือว่าเกมนี้เป็นเกมที่ดีที่สุดที่ออกพร้อมเครื่องเล่นเกมบอย เครื่องเล่นเกมมือถือประสบความสำเร็จในทัยที และเกมซูเปอร์มาริโอแลนด์ขายได้มากกว่า 18 ล้านหน่วย มากกว่าซูเปอร์มาริโอบราเธอส์ 3 นักวิจารณ์ทั้งร่วมสมัยและยุคเก่ายกย่องดนตรีประกอบเกม บทวิจารณ์ระยะหลังตำหนิความครึ่ง ๆ กลาง ๆ และความผิดแผกจากธรรมเนียมของเกมชุด เกมมีภาคต่ออีกหลายภาค ได้แก่ "" (1992) "" (1994) และ"ซูเปอร์มาริโอ 3ดี แลนด์" แม้ว่าไม่ปรากฏกลไกใด ๆ จากภาคแรกในเกมภาคต่อเหล่านี้ เกมยังถูกรวมในรายชื่อเกมของเกมบอยอันดับต้น ๆ และเปิดตัวเจ้าหญิงเดซีในฐานะตัวละครในเกมชุดมาริโอด้วย
ซัมซุง เอสจีเอช-อี730
ซัมซุง เอสจีเอช-อี730 — เป็นโทรศัพท์เคลื่อนที่ประเภทฝาพับ รุ่นซัมซุง เปิดตัวครั้งแรกเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 2005
มารี อัลกาตีรี
มารี บิน อามุด อัลกาตีรี () "" (เกิด 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2492) เป็นนายกรัฐมนตรีคนแรกที่ได้รับการยอมรับในระดับสากลของประเทศติมอร์-เลสเต เขาดำรงตำแหน่งตั้งแต่พฤษภาคม พ.ศ. 2545 จนกระทั่งลาออกจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2549 หลังจากจากเหตุการณ์ความไม่สงบทางการเมืองในประเทศ เขาเป็นเลขาธิการของแนวร่วมปฏิวัติเพื่อเอกราชติมอร์ตะวันออก
เขาเป็นชาวฮัดรามี อาหรับโดยเชื้อชาติ และมาจากตระกูลอัลกาตีรี ซึ่งเป๋นสาขาหนึ่งของพระราชวงศ์แห่งฮัดรามัวที่เป็นส่วนหนึ่งของประเทศเยเมน เขาเป็นนักการเมืองหนึ่งในไม่กี่คนที่เป็นมุสลิมในประเทศที่ 97% ของประชากรเป็นโรมันคาทอลิก
ธนบัตร 10 ยูโร
ธนบัตร 10 ยูโร เป็นธนบัตรของเงินสกุลยูโร มีขนาด 127 x 67 มิลลิเมตร ประกาศใช้ครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 2002 โดยธนบัตรทำมาจากเยื่อไฟเบอร์ ออกแบบโดย โรเบิร์ต คาลินา