hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
สงครามเก้าปี
สงครามเก้าปี () หรือ สงครามมหาพันธมิตร () หรือ สงครามสหพันธ์ออกสบูร์ก () หรือที่เคยเรียกว่า สงครามสืบบัลลังก์พาลาไทน์ () หรือ สงครามสืบราชบัลลังก์อังกฤษ () หรือบางครั้งก็เรียกว่า สงครามวิลเลียมไมท์ () ในไอร์แลนด์ หรือ สงครามพระเจ้าวิลเลียม () ในทวีปอเมริกาเหนือ เป็นสงครามที่เกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1688 จนถึงปี ค.ศ. 1697 ที่การต่อสู่ส่วนใหญ่เกิดขึ้นบนแผ่นดินใหญ่ยุโรป แต่ก็มีบ้างที่เกิดขึ้นในไอร์แลนด์ และ ทวีปอเมริกาเหนือ สงครามเป็นความขัดแย้งระหว่างราชอาณาจักรฝรั่งเศสภายใต้การนำของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 และจาโคไบต์ไอริชฝ่ายหนึ่ง กับมหาพันธมิตร (Grand Alliance) อีกฝ่ายหนึ่งที่นำโดยพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 แห่งอังกฤษ, สมเด็จพระจักรพรรดิลีโอโพลด์ที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์, พระเจ้าคาร์โลสที่ 2 แห่งสเปน และ พระเจ้าวิคเตอร์ อมาเดอุสที่ 2 แห่งซาร์ดิเนีย
ในปี ค.ศ. 1678 พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 กลายมาเป็นพระมหากษัตริย์ผู้ทรงอำนาจมากที่สุดในยุโรปตะวันตกหลังจากเสร็จสิ้นจากสงครามฝรั่งเศส-ดัตช์ แม้ว่าจะทรงขยายดินแดนเพิ่มเติมมาได้แต่พระองค์ก็ยังทรงไม่พอพระทัย พระองค์ทรงใช้ทั้งกำลังทหาร, การผนวกดินแดน และ กระบวนการทางกฎหมายในการได้มาซึ่งดินแดนต่างๆ ที่ทรงต้องการ สงครามการรวมตัว (War of the Reunions) ระหว่าง ค.ศ. 1683 ถึง ค.ศ. 1684 เพิ่มดินแดนให้พระเจ้าหลุยส์เพิ่มขึ้นอีก แต่การเพิกถอนพระราชกฤษฎีกาแห่งนองซ์ (Edict of Nantes) ในปี ค.ศ. 1685 เป็นจุดที่เริ่มให้อำนาจทางการทหารและทางการเป็นผู้นำทางอำนาจทางการเมืองในยุโรปของฝรั่งเศสเสื่อมลง ความก้าวร้าวของพระองค์ในที่สุดก็ทำให้ประเทศอื่นๆ ในยุโรปรวมตัวกันเป็นมหาพันธมิตรในการหยุดยั้งการขยายอำนาจของฝรั่งเศส
สงครามส่วนใหญ่เป็นปฏิบัติการล้อมเมือง ที่สำคัญก็ได้แก่การล้อมเมือง มองส์, นาเมอร์, ชาร์เลอรัว และ บาร์เซโลนา การต่อสู้กลางสนามรบเช่นในยุทธการเฟลรูส์ และ ยุทธการเฟลรูส์มาร์ซาเกลียไม่เกิดขึ้นบ่อยนัก การต่อสู้ลักษณะนี้เป็นการต่อสู้ที่ฝ่ายฝรั่งเศสได้เปรียบแต่ในปี ค.ศ. 1696 ก็อยู่ในช่วงที่ประสบปัญหาทางเศรษฐกิจอย่างหนัก ทางฝ่ายอังกฤษและเนเธอร์แลนด์ต่างก็สูญเสียเงินไปกับสงครามจำนวนมาก และเมื่อซาวอยถอนตัวจากการเป็นพันธมิตรในปี ค.ศ. 1696 ผู้ร่วมในสงครามทุกฝ่ายต่างก็พร้อมที่จะเจรจาสงบศึก
การลงนามในสนธิสัญญาริสวิคในเดือนกันยายน ค.ศ. 1697 เป็นการยุติสงครามที่ดำเนินมาเป็นเวลาเก้าปี แต่เมื่อพระเจ้าคาร์โลสที่ 2 แห่งสเปน เสด็จสวรรคตโดยไม่มีรัชทายาท ความขัดแย้งเกี่ยวกับการสืบราชบัลลังก์ของจักรวรรดิสเปนก็เริ่มขึ้น และในที่สุดก็นำไปสู่สงครามสืบราชบัลลังก์สเปน
ชาร์ลที่ 5 ดยุกแห่งลอแรน
ชาร์ลส์ที่ 5 ดยุกแห่งลอร์แรน () (3 เมษายน ค.ศ. 1643 - 18 เมษายน ค.ศ. 1690) ชาร์ลส์เป็นบุตรของนิโคลัสที่ 2 ดยุกแห่งลอร์แรนและโคลดแห่งลอร์แรน ชาร์ลส์เป็นดยุกแห่งลอร์แรนแต่เพียงในนามระหว่าง ค.ศ. 1675 จนถึง ค.ศ. 1690 ในช่วงที่ลอร์แรนถูกยึดครองโดยฝรั่งเศส ชาร์ลส์จึงต้องลี้ภัยไปพึ่งฮับส์บวร์ก และได้เข้ารับราชการจนมีตำแหน่งสำคัญในกองทัพ
ความสัมพันธ์กับฮับส์บวร์กยิ่งใกล้ชิดขึ้นเมื่อชาร์ลส์สมรสกับเอเลอนอรา มาเรีย โจเซฟา อาร์คดัชเชสแห่งออสเตรีย (Eleonora Maria Josefa, Archduchess of Austria) พระราชธิดาในสมเด็จพระจักรพรรดิเฟอร์ดินานด์ที่ 3 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
แวลิงตง วีเซงชี
แวลิงตง วีเซงชี ซิลวา () นักมวยสากลชาวบราซิล เกิดเมื่อ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2514 ที่เมืองเรซีฟี รัฐเปร์นัมบูกู ประเทศบราซิล สถิติการชก 29 ครั้ง ชนะ 16 (น็อก 9) แพ้ 13
การผ่าตัดส่องกล้อง
การผ่าตัดส่องกล้อง () เป็นการผ่าตัดโดยการเจาะผ่านช่องท้องหรือผิวหนังใกล้บริเวณอวัยวะที่ต้องการผ่าตัด เพื่อสอดอุปกรณ์ผ่าตัด อุปกรณ์ไฟฉาย และกล้องขนาดเล็กเพื่อบันทึกภาพและส่งมายังจอรับซึ่งทำหน้าที่แทนตาของศัลยแพทย์รวมถึงอุปกรณ์อื่นๆ เพื่อให้การผ่าตัดสะดวกขึ้นและลดความเจ็บปวดจากแผลผ่าตัดทำให้ระยะพักฟื้นของผู้ป่วยน้อยลง
พระเจ้ากูซู
พระเจ้ากูซู (Gusu) (ค.ศ. 214-ค.ศ. 234)กษัตริย์องค์ที่ 6 แห่งอาณาจักรแพกเจหนึ่งในสามก๊กแห่งเกาหลี ทรงครองราชย์ระหว่างค.ศ. 214-234
ใน ค.ศ.216 พระองค์ได้นำทหารไปรบกับเผ่าโมเฮที่มณฑลซาโด และในปี ค.ศ.222 พระองค์ได้ปะทะกับอาณาจักรชิลลาทหารตาย 500 นาย ที่ริมฝั่งแม่น้ำตอนใต้ของอาณาจักร ในบึนทึกซัมกุกยูซากล่าวว่า พระองค์ได้รบชนะเผ่าโมเฮและอาณาจักรชิลลา ทำให้อาณาจักรแพกเจเริ่มมีอำนาจขึ้นมามากในรัชสมัยของพระองค์
หลังจากที่พระเจ้ากูซูสิ้นพระชนม์ พระโอรสของพระองค์ได้ขึ้นเป็นกษัตริย์ คือ พระเจ้าซาบาน กษัตริย์ลำดับที่ 7 ของอาณาจักรแพกเจ และหลังจากพระเจ้าซาบานสิ้นพระชนม์ พระอนุชาของพระเจ้าโชโกได้ขึ้นครองบัลลังก์เป็นพระเจ้าโกอี และพระโอสของพระเจ้าซาบานได้เป็นกษตริย์ลำดับที่ 11 ของแพกเจ คือ พระเจ้าบีรยู
พระเจ้าซาบาน
พระเจ้าซาบาน (Saban) (ค.ศ. 234-ค.ศ. 234)กษัตริย์องค์ที่ 7 แห่งอาณาจักรแพกเจหนึ่งในสามก๊กแห่งเกาหลี ทรงครองราชย์ระหว่างค.ศ. 234-234
พระเจ้าซาบาน เป็นพระโอรสของพระเจ้ากูซู พระองค์ได้ครองราชย์ต่อจากพระบิดาหลังจากพระบิดาสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ.234 ในบันทึกซัมกุกยูซานั้นกล่าวว่า ในรัชสมัยของพระองค์นั้น อาณาจักรแพกเจได้เริ่มใช้กฎหมายแล้วซึ่งพระองค์เป็นผู้ออกกฎหมาย ในสมัยของพระองค์ ตระกูลจิน และ ตระกูลแฮ ได้ขยายอำนาจทั่วทั้งราชสำนักแพกเจ ทำให้พระองค์ถูกลอบปรงพระชนม์ ทำให้พระองค์ได้ครองบัลลังก์เพียงปีเดียว
แต่ในสมัยของพระเจ้าซาบานนั้น ได้มีการเจริญสัมพันธ์ทางการทูตกับญี่ปุ่น ซึ่งอยู่ในยุคโคะฟุง ยามาโตะ โดยส่ง ชินเซน โชจิโรกุก มาและอาณาจักรแพกเจได้ส่งพระสงฆ์ไปญี่ปุ่นเพื่อเผยแผ่ศาสนาพุทธ ต่มาหลังจากพระองค์สิ้นพระชนม์ พระอนุชาของพระเจ้าโชโก ได้ขึ้นบัลลังก์ พระนามว่า พระเจ้าโกอี
พระเจ้าชุงซอน
พระเจ้าชุงซอนแห่งโครยอ ( ค.ศ. 1275 - ค.ศ. 1325) เป็น พระราชา องค์ที่ 26 แห่งราชวงศ์โครยอ (ค.ศ. 1298 และ ค.ศ. 1308 - ค.ศ. 1313)
พระเจ้าชุงซอนเปนพระโอรสของพระเจ้าชุงยอล (충렬왕, 忠烈王) และองค์หญิงเจกุก (제국대장공주, 齊國大長公主) พระมเหสีชาวมองโกล พระธิดาของพระจักรพรรดิหยวนซื่อจูกุบไลข่าน (Kublai Khan) เมื่อพระเจ้าชุงซอนได้รับการสถาปนาเป็นองค์ชายรัชทายาทในค.ศ. 1277 ก็ทรงย้ายไปประทับที่เมืองปักกิ่งตามธรรมเนียมที่ปฏิบัติมาเมื่อเกาหลียังเป็นเมืองขึ้นของราชวงศ์หยวน ได้รับพระนามภาษามองโกลว่า อีจีร์บูกา (Ijirbuga) และอภิเษกกับองค์หญิงโบทับซิลิน (Botapsilin) พระปนัดดาของพระจักรพรรดิกุบไลข่าน
ในค.ศ. 1297 องค์หญิงเจกุกสิ้นพระชนม์ องค์ชายรัชทายาททราบข่าวการสิ้นพระชนม์ของพระราชมารดาก็พิโรธมาก รีบเสด็จกลับมาเมืองแคซอง แล้วกล่าวโทษราชสำนักว่าลอบปลงพระชนม์พระมารดาเป็นการแก้แค้นชาวมองโกล ทรงให้ขุนนางและข้ารับใช้ในราชสำนักจำนวนมากถูกประหารชีวิต พระเจ้าชุงยอลทรงตกพระทัยกับความพิโรธของพระโอรสจนทรงยอมสละราชบัลลังก์ให้แก่องค์ชายรัชทายาท ขึ้นครองราชสมบัติเป็นพระเจ้าชุงซอน (충선왕, 忠宣王) ตามพระนามที่พระจักรพรรดิเฉินจง (元成宗) เตมูร์ ข่าน (Temür Khan) พระราชทานมา
องค์หญิงโพทัพซิลิน หรือ องค์หญิงคเยกุก (계국대장공주, 薊國大長公主) ทรงมีความหึงหวงและริษยาพระมเหสีตระกูลโจ พระมเหสีอีกองค์ของพระเจ้าชุงซอนซึ่งเป็นชาวเกาหลี องค์หญิงคเยกุกนำความไปฟ้องพระจักรพรรดิเฉินจง พระจักรพรรดิเฉินจงจึงมีรับสั่งให้พระเจ้าชุงซอนและองค์หญิงคเยกุกเสด็จมายังกรุงปักกิ่งเพื่อไต่สวนความจริง ปรากฏว่าพระจักรพรรดิเฉินจงมีพระวินิจฉัยให้ปลดพระเจ้าชุงซอนออกจากราชสมบัติและให้พระเจ้าชุงยอลพระราชบิดาครองราชสมบัติดังเดิม พระจักรพรรดิเฉินจงทรงสถาปนาเจ้าชุงซอนให้เป็น เสิ่นหยางอ๋อง (瀋陽王) ไว้ปกครองชาวเกาหลีที่พลัดถิ่นมาในจีน
ในค.ศ. 1308 พระเจ้าชุงยอลสวรรคต พระเจ้าชุงซอนเสิ่นหยางอ๋องจึงเสด็จกลับเกาหลีเพื่อขึ้นครองราชสมบัติดังเดิม และมอบตำแหน่งอ๋องแห่งเสิ่นหยางให้แก่องค์ชายวังโค (왕고, 王暠) หรือวอลเจยิตู (Öljeitü) พระเจ้าชุงซอนทรงสนพระทัยและโปรดปรานวัฒนธรรมจีนเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะลัทธิขงจื้อใหม่ (Neo-Confucianism) ในค.ศ. 1313 พระเจ้าชุงซอนก็ทรงตัดสินพระทัยสละราชบัลลังก์ให้แก่องค์ชายคังนึง (강릉대군, 江陵大君) พระโอรสแล้วเสด็จกลับไปประทับที่กรุงปักกิ่งเพื่อชื่นชมศิลปวัฒนธรรมจีนต่อไป
ในค.ศ. 1230 จากเหตุการณ์ทางการเมืองของราชวงศ์หยวนหลังการสวรรคตของพระจักรพรรดิหยวนเหรินจง (元仁宗) พระเจ้าชุงซอนทรงถูกเนรเทศไปยังทิเบต แต่ก็ได้รับพระราชทานอภัยโทษและเสด็จนิวัติกรุงปักกิ่ง พระเจ้าชุงซอนสวรรคตในค.ศ. 1325พระมเหสี
พระชายา
พระราชโอรส
พระเจ้าชุงยอลแห่งโครยอ
พระเจ้าชุงยอลแห่งโครยอ ( ค.ศ. 1236 - ค.ศ. 1308) เป็น ประมุของค์ที่25แห่งราชวงศ์โครยอ (ค.ศ. 1274 - ค.ศ. 1298 และ ค.ศ. 1298 - ค.ศ. 1308)
พระเจ้าชุงยอลประสูคิเมื่อค.ศ. 1236 พระนามว่า วัง ชิม (왕심, 王諶) เป็นพระโอรสขององค์ชายรัชทายาทวังจอน (왕전, 王倎) และพระชายาคิม ในค.ศ. 1254 องค์ชายรัชทายาทวังจอนขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าวอนจง (원종, 元宗) ต่อจากพระราชบิดาคือพระเจ้าโคจง (고종, 高宗) องค์ชายวังชิมจึงได้รับการสถาปนาเป็นองค์ชายรัชทายาทในค.ศ. 1254 ในค.ศ. 1274 พระเจ้าวอนจงพระราชบิดาได้สู่ขอพระธิดาของพระจักรพรรดิหยวนซื่อจู (元世祖) กุบไลข่าน (Kublai Khan) พระนามว่า Khutugh beki มาเป็นพระชายาขององค์ชายรัชทายาทวังชิม พระเจ้าเจ้าวอนจงสวรรคตในปีเดียวกันนั้น องค์ชายรัชทายาทวังชิมจึงขึ้นครองราชสมบัติต่อ ได้รับพระราชทานพระนามจากพระจักรพรรดิหยวนซื่อจูเป็น เจ้าชุงยอล (충렬왕, 忠烈王)
ในค.ศ. 1297 องค์หญิงเจกุก (제국대장공주, 齊國大長公主) พระมเหสีของเจ้าชุงยอลที่เป็นพระธิดาของกุบไลข่านนั้น สิ้นพระชนม์ลง องค์ชายรัชทายาท (ภายหลังเป็น เจ้าชุงซอน) ซึ่งประทับอยู่ที่เมืองปักกิ่งทราบข่าวการสิ้นพระชนม์ของพระราชมารดาก็พิโรธมาก รีบเสด็จกลับมาเมืองแคซองแล้วกล่าวหาราชสำนักว่าลอบปลงพระชนม์พระมารดาเป็นการแก้แค้นชาวมองโกล ขุนนางและข้ารับใช้ในราชสำนักจำนวนมากถูกประหารชีวิต เจ้าชุงยอลทรงตกพระทัยกับความพิโรธของพระราชโอรสจนทรงถวายฎีกาแด่พระจักรพรรดิหยวนเฉินจง (元成宗) เตมูร์ ข่าน (Temür Khan) ขอสละราชบัลลังก์ให้แก่พระโอรสในค.ศ. 1298 องค์ชายรัชทายาทขึ้นครองราชย์เจ้าชุงซอน (충선왕, 忠宣王) แต่ปรากฏว่าองค์หญิงคเยกุก (계국대장공주, 薊國大長公主) พระมเหสีของเจ้าชุงซอน ทรงมีความหึงหวงริษยาในองค์พระมเหสีตระกูลโจ พระมเหสีอีกองค์ของเจ้าชุงซอนซึ่งเป็นชาวเกาหลี องค์หญิงคเยกุกทรงไปฟ้องพระจักรพรรดิเฉินจง พระจักรพรรดิเฉินจงมีรับสั่งให้เจ้าชุงซอนเสด็จมายังกรุงปักกิ่งและปลดลงจากราชบัลลังก์ และมอบราชสมบัติให้เจ้าชุงยอลดังเดิม
เป็นที่รู้จักกันในชื่อ chungnyeol กาวที่สั่งสมและพระจักรพรรดิในการรุกรานประเทศญี่ปุ่นพร้อมด้วยความช่วยเหลือด้วยความสมัครใจและเรือรบในการรุกรานประเทศญี่ปุ่นร่วมกันพร้อมด้วย.จักร ภพ ยัง
เจ้าชุงยอลสวรรคตในค.ศ. 1308 เจ้าชุงซอนจึงกลับมาครองราชสมบัติอีกครั้งพระมเหสี
พระชายา
พระสนม
พระโอรส
พระธิดา
ดับเบิลยูดับเบิลยูอีเฮลอินเอเซล
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี เฮลอินเอเซล เป็นรายการ เพย์-เพอร์-วิวของมวยปล้ำอาชีพ ของสมาคม WWE จัดขึ้นครั้งแรกเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 2009 ที่ Newark, New Jersey เป็นรายการที่มาแทนดับเบิลยูดับเบิลยูอี โนเมอร์ซี่ ในช่วงต้นเดือนตุลาคมตามปฏิทินรายการ เพย์-เพอร์-วิวของ WWE ในปี ค.ศ. 2012 รายการนี้ถูกย้ายไปในปลายเดือนตุลาคม และให้มีศึกเดียวในเดือนตุลาคม ในปี ค.ศ. WWE ได้วางผังรายการดับเบิลยูดับเบิลยูอี แบทเทิลกราวด์ ไว้ในช่วงต้นเดือนตุลาคม
โดยมีเอกลักษณ์ของศึกนี้เป็นแมทช์การปล้ำเฮลอินเอเซล มีความสูงของกรงเหล็กถึง 20 ฟุต หลังคาปิดล้อมรอบเวทีมวยปล้ำ
!style="background: #e3e3e3;" width=11%|ศึก
!style="background: #e3e3e3;" width=8%|วันที่
!style="background: #e3e3e3;" width=11%|เมือง
!style="background: #e3e3e3;" width=12%|สถานที่
!style="background: #e3e3e3;" width=39%|คู่เอก
พระเจ้าฮึยจง
พระเจ้าฮึยจง () ครองราชย์ปีค.ศ.1204-1211 เทียบเป็น พ.ศ. 1747-1754 พระองค์ขึ้นครองบัลลังก์โดยมีอำนาจของขุนนางทหารโจชังฮินเคียงข้าง แม้พระองค์จะชิงชังโจชังฮินมาก่อนเพราะทรงกระทำกับพระบิดา (พระเจ้าชินจง) ไว้มากแต่พระองค์ทรงทำให้โจชังฮินไว้ใจด้วยการเสนอตำแหน่งพิเศษที่มีเฉพาะราชวงศ?เพื่อมอบให้โจชังฮินพร้อมกับคิดวางแผนฆ่าโจชังฮินไปด้วย งานของพระองค์เกือบสำเร็จแต่ท้ายที่สุดแผนแตกเสียก่อน พระองค์ถูกโจชังฮินถอดจากบัลลังก์พระมเหสี
พระราชโอรส
พระราชธิดา
พระเจ้าคังจง
พระเจ้าคังจง () ครองราชย์ปี ค.ศ. 1211-1213 เทียบเป็น พ.ศ. 1754-1756 พระองค์เป็นพระโอรสของพระเจ้ามยองจงแห่งโครยอ กับ พระจักรพรรดินีควางจอง จาก ตระกูลคิม พระองค์ทรงอภิเสกกับพระจักรพรรดินีวอนด็อก ตระกูลยู มีพระธิดาคือ ซินอันฮู พระมเหสี
พระราชโอรส
พระราชธิดา
คิม จ็อง-อึน
คิม จ็อง-อึน () (เกิด 8 มกราคม ค.ศ. 1983) ผู้นำสูงสุดของเกาหลีเหนือคนปัจจุบัน ได้รับประกาศเป็นผู้นำสูงสุดอย่างเป็นทางการหลังรัฐพิธีศพบิดา คิม จ็อง-อิล เขาเป็นบุตรคนสุดท้องจากทั้งหมดสามคนของคิม จ็อง-อิล กับโค ยง-ฮี นับแต่ปลาย ค.ศ. 2010 คิม จ็อง-อึนถูกมองว่าเป็นทายาทผู้นำเกาหลีเหนือ และหลังบิดาถึงแก่อสัญกรรม เขาได้รับประกาศเป็น "ผู้สืบทอดที่ยิ่งใหญ่" ผ่านโทรทัศน์ทางการเกาหลีเหนือ
ในพิธีรำลึกถึงคิม จ็อง-อิล คิม ย็องนัม ประกาศว่า "สหายคิม จ็อง-อึนที่เคารพเป็นผู้นำสูงสุดของพรรคเรา ทหารและประเทศ ผู้สืบทอดอุดมการณ์ ความเป็นผู้นำ บุคลิก คุณธรรม ความทรหดและความกล้าของสหายคิม จ็อง-อิลผู้ยิ่งใหญ่"
การขึ้นสู่ตำแหน่งผู้นำของคิม จ็อง-อึน เป็นทางการก็เมื่อเจ้าหน้าที่พรรค รัฐสภา และรัฐบาลระดับสูงประชุมกันเพื่อยืนยันการแต่งตั้งเขาเป็นเลขาธิการใหญ่พรรคแรงงานเกาหลีและประธานคณะกรรมาธิการทหารกลางของพรรค วันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 2011 โปลิตบูโรของพรรคแรงงานเกาหลีแต่งตั้งคิมเป็นผู้บัญชาการสูงสุดกองทัพประชาชนเกาหลีอย่างเป็นทางการ
เขามียศแทจังในกองทัพประชาชนเกาหลี เทียบเท่านายพลเอก ในด้านการศึกษา มีการกล่าวว่า คิม จ็อง-อึน ได้รับการศึกษาด้านวิทยาการคอมพิวเตอร์เป็นการส่วนตัวในเกาหลีเหนือ ได้รับปริญญาสองสาขา ใบแรกในสาขาฟิสิกส์ จากมหาวิทยาลัยคิมอิลซ็อง และอีกใบหนึ่งจากวิทยาลัยการทหารคิม อิล-ซ็อง เขาเป็นประมุขแห่งรัฐที่อายุน้อยที่สุดในโลกด้วยวัย 28 ปี
หลังคิม จ็อง-อิลถึงแก่อสัญกรรม แม้เขาวางแผนเอาไว้ว่าหลังตนเสียชีวิต จ็อง-อึนจะได้ก้าวขึ้นสู่อำนาจอย่างเต็มที่ แต่ไม่ชัดเจนหลัง จ็อง-อิลถึงแก่อสัญญกรรมว่า จ็อง-อึนจะครองอำนาจอย่างแท้จริง และบทบาทแท้จริงในรัฐบาลใหม่จะเป็นอย่างไร นักวิเคราะห์บางคนให้ความเห็นว่าเมื่อ คิม จ็อง-อิล ถึงแก่อสัญกรรม ชัง ซ็อง-แท็กจะทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแทน เพราะจ็อง-อึนไม่มีประสบการณ์เพียงพอที่นำประเทศได้ทันที
24 ธันวาคม พ.ศ. 2554 จ็อง-อึน กล่าวต่อสาธารณะว่า "เราได้รับการประกาศเป็นผู้บัญชาการสูงสุดกองทัพประชาชนเกาหลี"
25 ธันวาคม พ.ศ. 2554 โทรทัศน์เกาหลีเหนือเผยแพร่ภาพชัง ซ็อง-แท็กในชุดเครื่องแบบนายพลอันเป็นสัญญาณถึงการมีอำนาจครอบงำที่เพิ่มขึ้นหลังคิม จ็อง-อิล ถึงแก่อสัญกรรม เจ้าหน้าที่เกาหลีใต้ซึ่งเชี่ยวชาญกิจการเกาหลีเหนือ กล่าวว่า เป็นครั้งแรกที่ชัง ซ็อง-แท็กปรากฏทางโทรทัศน์เกาหลีเหนือในชุดเครื่องแบบทหาร ซึ่งเป็นการแสดงให้เห็นว่าชัง ซ็อง-แท็กได้เข้ามามีบทบาทสำคัญในกองทัพเกาหลีเหนืออันทรงพลัง ซึ่งได้ปฏิญาณตนว่ามีความภักดีต่อคิม จ็อง-อึน
ลัทธิบูชาบุคคลรอบคิม จ็อง-อึน ได้ถูกส่งเสริมขึ้นหลังการถึงแก่อสัญกรรมของคิม จ็อง-อิล คิม จ็อง-อึนได้รับการสรรเสริญว่าเป็นผู้สืบทอดอุดมการณ์ยิ่งใหญ่ของการปฏิวัติจูเช เป็นผู้นำอันโดดเด่นของพรรค กองทัพและประชาชน"ประธานคณะกรรมาธิการรัฐพิธีศพ คิม จ็อง-อิล เรียกคิม จ็อง-อึนว่า "บุคคลยิ่งใหญ่จุติจากสวรรค์" คำทางโฆษณาชวนเชื่อซึ่งเคยใช้เฉพาะกับบิดาและปู่ของเขา ขณะที่พรรคกรรมกรกล่าวในบทบรรณาธิการว่า "เราสัญญาทั้งน้ำตาที่หลั่งไหลเรียกคิม จ็อง-อึนว่า ผู้บัญชาการสูงสุดของเรา ผู้นำของเรา"
26 ธันวาคม พ.ศ. 2554 หนังสือพิมพ์ชั้นนำของเกาหลีเหนือ โรดง ซินมึน รายงานว่า คิม จ็อง-อึนได้รักษาการประธานคณะกรรมาธิการทหารกลาง และผู้นำสูงสุดของประเทศ หลังบิดาถึงแก่อสัญกรรม หลังจากนั้นจึงได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม โดยฝ่ายการเมืองของคณะกรรมาธิการกลางพรรคแรงงาน ได้ประกาศอย่างอ่อนน้อมว่า คิม จ็อง-อึนที่เคารพรัก รองประธานคณะกรรมาธิการทหารกลางพรรคแรงงานเกาหลี ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการสูงสุดกองทัพประชาชนเกาหลีเหนือ
ฝนดาวตกสิงโต
ฝนดาวตกสิงโต หรือ ฝนดาวตกลีโอนิดส์ () เป็นฝนดาวตกหนาแน่น เกิดจากเศษดาวหาง เทมเพล-ทัตเติล ได้ชื่อว่าฝนดาวตกสิงโตเนื่องจากตำแหน่งของรัศมีของฝนดาวตกอยู่ในบริเวณกลุ่มดาวสิงโต กระแสของฝนดาวตกจะเริ่มต้นจากบริเวณนี้บนท้องฟ้า
สามารถมองเห็นฝนดาวตกนี้ได้ด้วยตาเปล่าในราวเดือนพฤศจิกายนทุกปี ซึ่งเป็นช่วงที่โลกโคจรผ่านกระแสอนุภาคของฝนดาวตกที่เป็นเศษซากเหลืออยู่ของในเส้นทางโคจรของดาวหาง กระแสอนุภาคนี้ประกอบด้วยชิ้นส่วนขนาดเล็ก เรียกว่า สะเก็ดดาว ที่แตกตัวออกมาจากดาวหางเมื่อแก๊สแข็งของดาวหางเกิดระเหยขึ้นเนื่องจากความร้อนของดวงอาทิตย์ขณะที่ดาวหางโคจรเข้ามาถึงบริเวณวงโคจรของดาวพฤหัสบดี
ฝนดาวตกสิงโตมีชื่อเสียงมากเนื่องจากเป็นฝนดาวตกที่ค่อนข้างสว่าง สะเก็ดดาวที่หลงเหลืออยู่จากซากดาวหางยังคงล่องลอยอยู่ในแนววงโคจรใกล้เคียงกับวงโคจรเดิมของดาวหาง แต่ถูกรบกวนจากดาวเคราะห์ในระบบสุริยะ โดยเฉพาะดาวพฤหัสบดี (อ่านคำอธิบายเพิ่มเติมใน McNaught & Asher (1999)) และกลายไปเป็นกระแสอนุภาค หางสะเก็ดดาวแต่เดิมจะไม่หนาแน่นและเป็นเพียงฉากหลังของฝนดาวตก (เกิดเพียงไม่กี่ดวงต่อนาที) วันที่เกิดฝนดาวตกคือประมาณวันที่ 17 พฤศจิกายน โดยอาจเปลี่ยนไปบ้างในแต่ละปี ในทางกลับกันหางสะเก็ดดาวชุดใหม่จะหนาแน่นมากและทำให้เกิดพายุฝนดาวตกเมื่อโลกเคลื่อนผ่านบริเวณเหล่านั้น สามารถนับได้สูงถึงมากกว่า 1000 ดวงต่อชั่วโมง
ระบบการรู้จำใบหน้า
ระบบการรู้จำใบหน้าหรือ ระบบการจดจำใบหน้า () คือระบบการตรวจหาใบหน้าของมนุษย์และปรับภาพใบหน้าโดยอัตโนมัติ กรอบจะปรากฏขึ้นบนใบหน้าที่ถูกตรวจจับ และโฟกัส สี และค่าการวัดแสงจะถูกปรับโดยอัตโนมัติ นอกจากนั้นเมื่อบันทึกด้วยคุณภาพแบบ HD เทคโนโลยีการบีบอัดจะจัดสรรความจุของข้อมูลให้ลดลง แต่ได้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์มากขึ้นเพื่อปรับคุณภาพของภาพ ข้อมูลที่ได้จะถูกนำไปเปรียบเทียบกับข้อมูลตัวอย่างที่เก็บบันทึกไว้ อาจจะทั้งใบหน้า หรือเพียงบางส่วน ขึ้นกับชนิดของวิธีแยกเอกลักษณ์ใบหน้า ระบบการรู้จำใบหน้าเป็นส่วนหนึ่งของ เทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ในส่วนเนื้อหาของเรื่อง การรับรู้ของเครื่อง (Machine perception)
การตรวจหาตำแหน่งของใบหน้า เป็นจุดเริ่มต้นของระบบการรู้จำใบหน้า การตรวจหาใบหน้า เป็นการตรวจหาใบหน้าทั่วๆไป ยังไม่สามารถแยกแยะได้ว่า หน้านั้นเป็นหน้าของใคร วิธีที่นิยมคือ วิธีของ วีโอล่า โจนส์ พัฒนาขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2544 โดย พอล วีโอล่า และ ไมเคิล โจนส์ อัลกอริธึมของ วีโอล่า โจนส์ นี้ถูกบรรจุไว้ใน OpenCV ในชื่อ cvHaarDetectObjects() การตรวจหาใช้วิธีตรวจหาตำแหน่งของ จมูก และ ตาทั้งสองข้าง ในรูปของเมตริกซ์ แนวตั้งและแนวนอน
วัดวรเชษฐ์
วัดวรเชษฐ์ (ร้าง) นอกเกาะ ตำบลบ้านป้อม อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา สันนิษฐานว่าเจดีย์ของวัดวรเชษฐ์เป็นที่บรรจุพระบรมอัฐิของ สมเด็จพระนเรศวรมหาราช ซึ่ง สมเด็จพระเอกาทศรถ สร้างเป็นอนุสรณ์แด่พี่ชายผู้ประเสริฐ เดิมวัดนี้ชื่อ วัดเจ้าเชษฐ์
อินเตอร์สเตต 5
อินเตอร์สเตต 5 () เป็นทางหลวงอินเตอร์สเตตสายหลักในแถบชายฝั่งตะวันตกของประเทศสหรัฐอเมริกา โดยเส้นทางขนานกับมหาสมุทรแปซิฟิกจากแคนาดาถึงเม็กซิโก (รัฐวอชิงตัน ถึง ทางใต้สุดของรัฐแคลิฟอร์เนีย)
เมืองสำคัญที่ถนนสายนี้ผ่าน เช่น ซีแอตเทิล ทาโคมา พอร์ตแลนด์ แซคราเมนโต ซานฟรานซิสโก โอคแลนด์ ลอสแอนเจลิส และแซนดีเอโก ผ่านเมืองหลวงของรัฐวอชิงตัน ออริกอน และแคลิฟอร์เนีย ทางหลวงมีปลายทางทิศใต้อยู่ที่ชายแดนสหรัฐ-เม็กซิโก ส่วนปลายทางทิศเหนืออยู่ที่ชายแดนสหรัฐ-แคนาดา อินเตอร์สเตต 5 เป็นถนนอินเตอร์สเตตเพียงเส้นเดียวที่เชื่อมโยงระหว่างประเทศแคนาดากับเม็กซิโก และปลายทางทิศใต้ยังเชื่อมต่อกับทางหลวงสหพันธรัฐเม็กซิโก หมายเลข 1 ในเมืองติฮวานา ประเทศเม็กซิโก ส่วนปลายทางทิศเหนือเชื่อมกับทางหลวงบริติชโคลัมเบีย หมายเลข 99 ที่เมืองแวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดา
อินเตอร์สเตต 5 เชื่อมโยงเมืองต่างๆ ดังนี้
พระเจ้าทอกจง
พระเจ้าทอกจง เสด็จครองราชย์เมื่อปีค.ศ. 1031-1034 พระเจ้าทอกจงเป็นพระโอรสของพระเจ้าฮย็อนจงแห่งโครยอ สมัยของพระองค์นั้นทรงขอร้องให้เผ่าคิตันส่งเชลยสงครามชาวโครยอกลับประเทศแต่ถูกปฏิเสธ พระองค์จึงได้สร้างป้อมปราการขนาดใหญ่ที่ริมฝั่งแม่น้ำยาลู เพื่อป้องกันการรุกรานของเผ่าคิตัน
พระเจ้าทอกจงเสด็จสวรรคตเมื่อปี ค.ศ. 1034 รวมพระชนมายุได้ 18 พรรษาพระมเหสี
พระชายา
พระราชธิดา
สมอลล์วิลล์ (ฤดูกาลที่ 9)
สมอลล์วิลล์ เป็น ละครโทรทัศน์ จาก สถานีโทรทัศน์ CW network ซึ่งในปัจจุบันละครซีรีส์เรื่องนี้ได้ออกอากาศมาแล้วถึง 8 ภาคและในภาคที่ 9 นี้ถือว่าเป็นภาคล่าสุดโดยได้ออกอากาศตอนแรกเมื่อวันศุกร์ที่ 25 กันยายน ที่ผ่านมาโดยเนื้อเรื่องของภาคนี้จะต่อเนื่อง ี้จากตอนจบของภาคที่ 8 หลังจากที่ จิมมี่ โอลเซ่น เพื่อนสนิทของ คลาร์ก เค้นท์ และ แซม วิทเวอร์ บุรุษพยาบาลหนุ่มซึ่งเป็นร่างสถิตของ 
ปีศาจดูมสเดย์ได้ถูกเจ้าปีศาจตัวนี้ฆ่าตายและคลาร์กได้พาเจ้าปีศาจนี้ออกไปนอกโลกโดยในภาคที่ 9 นี้ความสัมพันธ์ของเขากับ โคลอี้ ซัลลิแวน และ โอลิเวอร์ ควีน เริ่มย่ำแย่ลง,คลาร์กจะได้สวมชุดใหม่นั่นก็คือชุดของซูเปอร์แมนนั่นเองซึ่งเขาได้พบตราโลโก้ประจำตระกูลโดยบังเอิญในหีบ และในภาคนี้เขาจะได้พบกับเพื่อนใหม่ๆและศัตรูใหม่ๆมากมาย
พระเจ้าช็องจงที่ 2 แห่งโครยอ
พระเจ้าช็องจงที่ 2 แห่งโครยอ (; พ.ศ. 1561 - พ.ศ. 1589) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 10 ของราชวงศ์โครยอแห่งเกาหลี ครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 1577 ถึง พ.ศ. 1589 พระองค์เป็นพระโอรสองค์ที่ 2 ของพระเจ้าฮย็อนจงแห่งโครยอ และเป็นพระอนุชาของพระเจ้าทอกจงแห่งโครยอ สมัยของพระองค์นั้นทรงเป็นจักรพรรดิที่ถูกประชาชนส่วนใหญ่ต่อต้านหรือไม่ชอบ พระองค์มีรับสั่งให้ต่อเติมป้อมปราการทางเหนือของอาณาจักร ตั้งแต่ปีแรกที่พระองค์ขึ้นครองราชย์นั้น ถูกรุกรานจากเผ่าคิตัน มีรับสั่งให้สร้างกำแพงและป้อมปราการที่สร้างมานานตั้งแต่สมัยจักรพรรดิองค์ก่อนๆ และในสมัยของพระองค์ได้สร้างสำเร็จบริบูรณ์ แต่ก่อนที่จะสิ้นพระชนม์ได้ทรงนำเอาตราการสืบทอดรัชทายาทเก็บไว้จนสิ้นพระชนม์
พระเจ้าจองจงเสด็จสวรรคตเมื่อปี ค.ศ. 1046 รวมพระชนมายุได้ 28 พรรษา
พระเจ้ามุนจงแห่งโครยอ
ครองราชย์ปี ( ค.ศ.1046-1083) เทียบเป็น พ.ศ. 1589-1626 สมัยของพระเจ้ามุนจงนั้นต้องกล่าวว่าอำนาจของราชสำนัก มีความเป็นปึกแผ่นมากและสามารถกระจายการบริหารงานผ่านทางหัวหน้าชุมชนต่างๆได้อย่างมีประสิทธิภาพ สามรถขยายดินแดนทางตอนเหนือไปจรดแม่น้ำยาลู
องค์ชายอึยชอน พระราชโอรสลำดับที่ 4 ของพระเจ้ามุนจงผนวชเป็นพระสงฆ์ในศาสนาพุทธและเป็นผู้ก่อตั้งลัทธิ Cheontea (ชอนแท)พระมเหสี
พระชายา
พระราชโอรส
พระราชธิดา
พระเจ้าซุนจงแห่งโครยอ
พระเจ้าซุนจง ครองราชย์ปี( ค.ศ.1083) เทียบเป็นพ.ศ. 1626 พระเจ้าซุนจงเป็นพระราชโอรสของพระเจ้ามุนจงแห่งโครยอ สิ้นพระชนม์ภายในปีแรกที่ครองราชย์ หลังจากที่พระองค์สิ้นพระชนม์ ก็ทรงให้พระอนุชาคือ พระเจ้าซอนจงขึ้นครองราชย์ต่อจากพระองค์พระมเหสี
พระสนม
พระเจ้าซอนจง
พระเจ้าซอนจง ครองราชย์ปี( ค.ศ.1083-1094) เทียบเป็น พ.ศ. 1626-1637 พระเจ้าซอนจงเป็นพระราชโอรสของพระเจ้ามุนจงแห่งโครยอ และเป็นพระอนุชาของพระเจ้าซุนจงแห่งโครยอ สมัยของพระองค์นั้นทรงนำความรู้ทางด้านวัฒนธรรมประเพณีของราชวงศ์ซ่งของจีนมาสู่ราชวงศ์โครยอ ทรงนำผลงานเขียนจากราชวงศ์ซ่งของจีนเข้ามาสู่เกาหลีทำให้เกิดกระแสความรู้ความคิดมากยิ่งขึ้นในยุคนี้พระมเหสี
พระชายา
พระสนม
พระราชโอรส
พระราชธิดา
กระเบื้องหลังคาซีแพค
บริษัท กระเบื้องหลังคาซีแพค จำกัด เป็นบริษัท ในกลุ่มธุรกิจ ผลิตภัณฑ์ ก่อสร้างของเครือซิเมนต์ไทย กำเนิดขึ้นครั้งแรก ในปี พ.ศ. 2513 โดย เป็นกิจการหนึ่ง ของบริษัทผลิตภัณฑ์ และวัตถุก่อสร้าง จำกัด ต่อมาในปี 2533 จึงก่อตั้งเป็นบริษัท กระเบื้องหลังคาซีแพค จำกัด
บริษัทกระเบื้องหลังคาซีแพคตั้งอยู่อาคาร 2 เลขที่ 1 ถนนปูนซิเมนต์ไทย เขตบางซื่อ กรุงเทพฯ 10800
มีโรงงาน ครอบคลุม ทั่วประเทศรวม 7 แห่งคือ โรงงานลำพูน, โรงงานขอนแก่น,โรงงานชลบุรี,โรงงานนครปฐม,โรงงานสระบุรี,โรงงานกรุงเทพฯและ โรงงงานนครศรีธรรมราช
และในต่างประเทศ อีก 4 แห่ง คือ ฟิลิปปินส์ เขมร ลาว และ เวียดนาม
สินค้าที่ผลิตมีอยู่สามประเภทดังนี้
พระเจ้าฮอนจงแห่งโครยอ
พระเจ้าฮอนจง ครองราชย์ปี( ค.ศ.1094-1095) เทียบเป็นพ.ศ. 1637-1638 พระเจ้าฮอนจงเป็นพระราชโอรสของพระเจ้าซอนจง ครองราชย์ได้ปีเดียวก็สิ้นพระชนม์ จึงให้พระอนุชาของพระเจ้าซุนจงแห่งโครยอแห่งโครยอขึ้นครองราชย์ต่อไป
พระเจ้าชุงซุก
พระเจ้าชุงซุกแห่งโครยอ ( ค.ศ. 1294 - ค.ศ. 1339) เป็น พระราชาองค์ที่27แห่งราชวงศ์โครยอ (ค.ศ. 1313 -1330 และ ค.ศ. 1332 - ค.ศ. 1339)
พระเจ้าชุงซุกเป็นพระโอรสของเจ้าชุงซอน (충선왕, 忠宣王) และพระมเหสียาซุกจิน (야속진) ในค.ศ. 1308 พระเจ้าชุงยอลสวรรคต พระเจ้าชุงซอนพระโอรสซึ่งดำรงตำแหน่งอ๋องแห่งเสิ่นหยาง (瀋陽王) ที่เมืองเสิ่นหยางขึ้นครองราชย์ต่อ และยกตำแหน่งเสิ่นหยางอ๋องให้แก่องค์ชายวังโค (왕고, 王暠) ในค.ศ. 1313 พระเจ้าชุงซุกทรงได้รับการแต่งตั้งเป็น องค์ชายคังนึง (강릉대군, 江陵大君) แต่แล้วพระเจ้าชุงซอนก็ทรงสละราชสมบัติในปีเดียวกัน องค์ชายคังนึงจึงขึ้นครองราชสมบัติต่อ ได้รับพระราชทานพระนามจากพระจักรพรรดิราชวงศ์หยวนว่า พระเจ้าชุงซุก (충숙왕, 忠肅王)
ในค.ศ. 1319 องค์หญิงพกกุก (복국장공주, 濮國長公主) พระมเหสีของพระเจ้าชุงซุกสิ้นพระชนม์ องค์ชายวังโคอ๋องแห่งเสิ่นหยางหวังจะครอบครองบัลลังก์เกาหลีจึงทูลยุยงพระจักรพรรดิหยวนอิงจง (元英宗) ชิดิบาลา (Shidibala) ว่าองค์หญิงพกกุกนั้นถูกพวกเกาหลีปลงพระชนม์ หวังจะให้พระจักรพรรดิอิงจงพิโรธและถอดพระเจ้าชุงซุกออกจากบัลลังก์ แต่พระจักรพรรดิอิงจงก็ทรงถูกรัฐประหารปลงพระชนม์สวรรคตไปเสียก่อนในค.ศ. 1323
แต่แล้วพระเจ้าชุงซุกก็ทรงสูญเสียราชบัลลังก์ให้แก่พระโอรสโดยการยึดอำนาจในค.ศ. 1330 พระโอรสขึ้นครองราชสมบัติเป็น พระเจ้าชุงฮเย (충혜왕, 忠惠王) ซึ่งพระเจ้าชุงซุกก็ทรงสามารถชิงราชบัลลังก์และพระราชอำนาจกลับคืนมาได้ในค.ศ. 1332 พระเจ้าชุงซุกสวรรคตในค.ศ. 1339 พระโอรสพระเจ้าชุงฮเยก็ได้ราชสมบัติกลับคืนพระมเหสี
พระราชโอรส
พระเจ้าชุงฮเย
เจ้าชุงฮเยแห่งโครยอ ( ค.ศ. 1315 - ค.ศ. 1344) เป็น เจ้าผู้ครอง องค์ที่ 28 แห่งแคว้นโครยอ (ค.ศ. 1330 - 1332 และ ค.ศ. 1339 - ค.ศ. 1344)
เจ้าชุงฮเยเป็นพระโอรสของพระเจ้าชุงซุก (충숙왕, 忠肅王) และพระมเหสีคงวอน ตระกูลฮง ชาวเกาหลี เจ้าชุงฮเยมีพระนามภาษามองโกลว่า บุดดาชี (มาจาก พุทธศรี Buddhasri) ในค.ศ. 1330 องค์ชายบุดดาชีได้ยึดอำนาจจากพระราชบิดาพระเจ้าชุงซุก ขึ้นเป็นอ๋องเกาหลีพระนามจ้าชุงฮเย (충혜왕, 忠惠王) แต่แล้วก็ทรงถูกพระราชบิดายึดอำนาจคืนในค.ศ. 1332
พระเจ้าชุงซุกสวรรคตในค.ศ. 1339 เจ้าชุงฮเยได้ขึ้นเป็นดังเดิมแต่องค์ชายวังโค (왕고, 王暠) อ๋องแห่งเสิ่นหยาง (瀋陽王) ได้ยกทัพเข้ามาในโครยอหวังจะชิงราชบัลลังก์แต่ไม่สำเร็จถูกเจ้าชุงฮเยปราบได้พระมเหสี
พระชายา
พระราชโอรส
พระราชธิดา
พระเจ้าชุงมก
พระเจ้าชุงมก ครองราชย์ปี( ค.ศ.1344-1348) เทียบเป็นพ.ศ. 1887-1891 พระองค์เป็นพระโอรสของพระเจ้าชุงฮเย กับเจ้าหญิงแห่งมองโกล ช่วงก่อนครองราชย์มองโกลแห่งราชวงศ์หยวนของจีนได้เรียกพระองค์เข้าไปไต่ถามคำถามสำคัญคือ เจ้าจะเอาอย่างพ่อหรือแม่ของเจ้าดี คำตอบของพระเจ้าชุงมกก็คือ เอาอย่างแม่ และคำตอบสำคัญน้นทำให้พระองค์ได้ขึ้นครองราชย์เป็น พระราชาแห่งโครยอนับแต่นั้น เหตุผลก็คือจีนต้องการให้ความผูกพันแบบมองโกลครอบงำหรือเป็นแบบอย่างให้ราชวงศ์โครยอมากที่สุดเท่าที่จะมากได้
พระเจ้าชุงจอง
พระเจ้าชุงจอง ครองราชย์ปี( ค.ศ.1348-1351) เทียบเป็นพ.ส.1891-1894 มีความวุ่นวายหลายอย่างในสมัยของพระองค์อำนาจในวังตกอยู่กับพวกพ้องฝ่ายญาติๆของพระมารดากับขุนนางใหญ่ชื่อ ยุนซิยู พร้อมกันนั้นก็เริ่มถูกรุกรานจากโจรสลัดญี่ปุ่นอีกด้วย พระองค์ถูกสังหารในเวลาต่อมาจากนั้นลุงของพระองค์ซึ่งก็คือ วังกี ได้ครองแผ่นดินในนามของพระเจ้าคงมินพระมเหสี
พระราชโอรส
พระเจ้าคงมิน
พระเจ้าคงมินแห่งโครยอ ( ค.ศ. 1330 - ค.ศ. 1374) เป็นพระราชาองค์ที่ 31 แห่งราชวงศ์โครยอ (ค.ศ. 1351 - 1374) เป็นผู้ปลดแอกอาณาจักรโครยอจากการครอบงำของมองโกลราชวงศ์หยวน
พระเจ้าคงมินเป็นพระโอรสของพระเจ้าชุงซุก (충숙왕, 忠肅王) และพระมเหสีคงวอนตระกูลฮง พระนามว่า วัง คี (왕기, 王祺) องค์ชายวังคีมีพระเชษฐาเป็นองค์ชายรัชทายาทอยู่แล้ว ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าชุงฮเย (충혜왕, 忠惠王) องค์ชายวังคีเสด็จไปเมืองปักกิ่งและอภิเษกกับองค์หญิงมองโกล (ภายหลังคือ องค์หญิงโนกุก (노국대장공주, 魯國大長公主) ในค.ศ. 1344 เมื่อพระเจ้าชุงฮเยสวรรคต พระโอรสทั้งสองของพระเจ้าชุงฮเยก็ได้ขึ้นเป็นกษัตริย์ ได้แก่พระเจ้าชุงมก (충목왕, 忠穆王) และพระเจ้าชุงจอง (충정왕, 忠定王) ในค.ศ. 1344 องค์ชายวังคีได้รับการแต่งตั้งเป็น องค์ชายคังนึง (강릉부원대군, 江陵府院大君) ต่อมากษัตริย์ทั้งสองพระองค์ก็สวรรคตโดยไร้ซึ่งรัชทายาท องค์ชายคังนึงจึงได้ขึ้นครองราชสมบัติในค.ศ. 1351
ราชสำนักเกาหลีในขณะนั้นถูกครอบงำโดยคีชอล (기철, 奇轍) พระเชษฐาของพระจักรพรรดินีฉี (奇皇后) พระจักรพรรดินีของพระจักรพรรดิหยวนฮุ่ยจง (元惠宗) โตคุนเตมูร์ข่าน (Toghun Temür Khan) พระจักรพรรดิองค์สุดท้ายของราชวงศ์หยวน คีชอลนั้นถือตนมีอำนาจเหนือพระเจ้าคงมิน พระเจ้าคงมินจึงสั่งประหารชีวิตคีชอลในค.ศ. 1356 และกวาดล้างขุนนางที่สนับสนุนมองโกลทั้งหลาย พระจักรพรรดินีฉี
ซึ่งเป็นผู้สำเร็จราชการแทนในประเทศจีนขณะนั้นจึงพิโรธพระเจ้าคงมินอย่างมากและส่งทัพมาสังหารพระเจ้าคงมินแก้แค้น พระเจ้าคงมินตัดสินพระทัยที่จะต่อต้านมองโกลอย่างเปิดเผลและสามารถขับทัพมองโกลที่พระจักรพรรดิหยวนส่งมาได้ เป็นการปลดแอกอาณาจักรโครยอจากการครอบงำของราชวงศ์หยวนมากว่าแปดสิบปี
ในค.ศ. 1359 ทางมองโกลได้นำทัพเข้าปราบกบฏโพกผ้าแดง (紅巾之亂, Red Turban Rebellion) ที่เมืองเหลียวตง พวกกบฏพากันหลบหนีข้ามแม่น้ำยาลูเข้ามาในโครยอและเข้าปล้นสะดมบ้านเมืองจนพระเจ้าคงมินต้องทรงส่งทัพเข้าขับไล่ออกไป ในค.ศ. 1361 กบฏโพกผ้าแดงได้ส่งทัพเข้ามาบุกโครยอยึดได้เมืองแคซองเป็นการแก้แค้น พระเจ้าคงมินและราชสำนักเสด็จหนีไปยังเมืองอันดง แต่เมืองแคซองก็ถูกกู้กลับคืนมาได้ด้วยฝีมือของขุนพลชเวยอง (최영, 崔瑩) และลีซองกเย
พระเจาคงมินยังส่งขุนพลไปยึดดินแดนสองมณฑลที่ราชวงศ์หยวนยึดไปกลับคืนมา โดยในค.ศ. 1356 ส่งลีซองกเยไปยึดมณฑลซังซอง (쌍성부, 雙城府) และในค.ศ. 1370 ยึดมณฑลทงยอง (동녕부, 東寧府)
นโยบายต่อต้านมองโกลของพระเจ้าคงมินทำให้พระองค์ไม่เป็นที่พอใจของบรรดาขุนนางเก่าซึ่งล้วนได้รับการสนับสนุนจากราชวงศ์หยวน พระเจ้าคงมินต้องต่อสู้เพื่อลดอำนาจของขุนนางเหล่านี้ ในค.ศ. 1365 องค์หญิงโนกุกสิ้นพระชนม์ขณะกำลังพระครรภ์ ทำให้พระเจ้าคงมินหมดอาลัยตายอยากกับพระชนม์ชีพ ทิ้งกิจการบ้านเมืองทั้งหมดไว้แก่พระภิกษุชื่อว่าชินตน (신돈, 辛旽) ซึ่งชินตนก็ได้ต่อสู้กับขุนนางที่เข้าข้างมองโกลแทนพระเจ้าคงมินจนกระทั่งถูกขับออกจากราชสำนักในค.ศ. 1371 ในค.ศ. 1368 จูหยวนจาง (朱元璋) ล้มราชวงศ์หยวนได้และตั้งราชวงศ์หมิง จูหยวนจางหรือพระจักรพรรดิหงหวู่ (洪武帝) ได้ส่งทูตมาเรียกบรรณาการ ซึ่งพระเจ้าคงมินก็ยอมอ่อนน้อมแต่โดยดี
จนในที่สุด พระเจ้าคงมินก็ถูกฮงยุน (홍윤, 洪倫) และชเวมันแซง (최만생, 崔萬生) ลองปลงพระชนม์ในห้องบรรทม และยกพระโอรสวัง อู (왕우, 王禑) ซึ่งเกิดจากนางทาสพันยา (반야, 般若 ซึ่งมีความสัมพันธ์กับพระภิกษุชินตนด้วย) ขึ้นเป็นพระราชาองค์ต่อไป เป็นผลให้ราชสำนักโครยอมีนโยบายหันเข้าหามองโกลอีกครั้ง ในเวลาต่อมาพระจักรพรรดิหงหวู่ได้พระราชทานพระนามแก่พระเจ้าคงมินว่า พระเจ้าคงมิน (공민왕, 恭愍王)พระมเหสี
พระชายา
พระสนม
พระราชโอรส
เฟม ขอดัง โดนโดน
เฟม ขอดัง โดนโดน () เป็นภาพยนตร์เพลงอเมริกัน ในปี 2009 ที่นำภาพยนตร์ในยุคคริสต์ทศวรรษ 1980 มาทำใหม่ในชื่อเดียวกัน ภาพยนตร์กำกับโดยเควิน ตันเจริญ ชาวอเมริกันเชื้อสายไทย เขียนบทโดยอัลลิสัน เบอร์เนตต์ ภาพยนตร์ออกฉายเมื่อวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 2009 ในสหรัฐอเมริกา แคนาดาและสหราชอาณาจักร
ดรีมเกิร์ลส
ดรีมเกิร์ลส () คือภาพยนตร์เพลง ของชาวอเมริกันในปี พ.ศ. 2549 กำกับการแสดงโดย Bill Condon และผลิตโดย DreamWorks Pictures และ Paramount Pictures ภาพยนตร์เรื่องนี้เข้าฉายพร้อมกันทั่วโลกในวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2549 แต่ก็ได้เริ่มเข้าฉายในบางที่ก่อนโดยเริ่มตั้งแต่วันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2549 ส่วนดีวีดีหรือซีดีในรูปแบบอื่นๆได้ออกจำหน่ายในวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 "ดรีมเกิร์ลส" ได้รับ 3 รางวัลในงานประกาศผลรางวัลลูกโลกทองคำ ครั้งที่ 64 ในปี พ.ศ. 2550 ซึ่งรวมไปถึงรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ประเภทภาพยนตร์เพลงหรือตลกด้วย และยังได้รับรางวัลออสการ์ 2 รางวัลที่งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 79
ภาพยนตร์ดัดแปลงมาจากละครบรอดเวย์ในชื่อเดียวกัน ที่ออกแสดงครั้งแรกตั้งแต่ปี ค.ศ. 1981 และยังได้รับความนิยมมาจนถึงปัจจุบัน โดยเฮนรี ครีเกอร์ และทอม อายเยน ดัดแปลงมาจากเรื่องราวความสำเร็จของบริษัท โมทาวน์ และเรื่องอื้อฉาวภายในวงดนตรีเดอะซูพรีมส์ และพัฒนาการของดนตรีริธึมแอนด์บลูส์แบบแอฟริกัน-อเมริกันในช่วงทศวรรษ 1960 ถึง 1970
พระเจ้าอูแห่งโครยอ
พระเจ้าอูแห่งโครยอ ( ค.ศ. 1365 - ค.ศ. 1389) เป็นพระราชาองค์ที่ 32 แห่งราชวงศ์โครยอ (ค.ศ. 1374 - 1388)
พระเจ้าอู พระนามว่า วัง อู (왕우, 王禑) เป็นพระโอรสของพระเจ้าคงมิน (공민왕, 恭愍王) และนางทาสพันยา (반야, 般若) อย่างไรก็ตามนางทาสพันยานั้นเดิมเป็นอนุภรรยาของพระภิกษุชินตน (신돈, 辛旽) พระภิกษุซึ่งได้สำเร็จราชการแทนพระเจ้าคงมินในช่วงค.ศ. 1365 - ค.ศ. 1371 ทำให้เป็นที่ครหาว่าองค์ชายวังอูนั้นเป็นพระโอรสของพระเจ้าคงมินหรือเป็นบุตรชายของพระภิกษุชินตนกันแน่
ในค.ศ. 1374 ฮงยุน (홍윤, 洪倫) และชเวมันแซง (최만생, 崔萬生) ได้ทำการลอบปลงพระชนม์พระเจ้าคงมินและตั้งองค์ชายวังอูขึ้นเป็นพระราชาแทน พระเจ้าคงมินนั้นทรงมีนโยบายต่อต้านมองโกลและหันหาราชวงศ์หมิง เมื่อสวรรคตแล้วขุนนางที่สนับสนุนพวกมองโกลก็ขึ้นมามีอำนาจ นำโดยลีอินอิม (이인임, 李仁任) ทำให้อาณาจักรโครยอกลับมามีนโยบายเข้าข้างมองโกลอีกครั้ง โดนส่งพูตไปเจริญสัมพันธไมตรีกับมองโกลที่เมืองเหลียวหยาง (ชาวมองโกลได้ถูกชาวจีนขับออกจากจักรวรรดิไปแล้ว) พระจักรพรรดิหยวนฮุ่ยจงทรงยอมรับพระเจ้าอูเป็นกษัตริย์แห่งโครยอแต่พระจักรพรรดิหงหวู่แห่งราชวงศ์หมิงทรงไ?ม่ยอมรับ เพราะทรงสงสัยในการสวรรคตอย่างปริศนาของพระเจ้าคงมินและไม่ไว้วางพระทัยขุนนางเกาหลีที่เข้าข้างพวกมองโกล
ในรัชสมัยของพระเจ้าอูเกาหลีประสบปัญหาการรุกรานของโจรสลัดญี่ปุ่น (Wokou) อย่างมาก ซึ่งฝ่ายเกาหลีก็ได้ส่งนายพลลีซองกเย (이성계, 李成桂) เข้าปราบ ในค.ศ. 1388 พระจักรพรรดิฮงหวู่มีพระราชโองการจะทรงส่งทัพจีนมาตั้งที่มณฑลซังซอง ทำให้ราชสำนักโครยอเกิดความวุ่นวายเกรงว่าจะเสียดินแดน ในปีเดียวกันนั้นขุนพลชเวยอง (최영, 崔瑩) จึงร่วมมือกับลีซองกเยในการโ??؄่นอำนาจลีอินอิม แล้วชเวยองก็ขึ้นเป็นผู้นำทหารปกครองประเทศ
พระเจ้าอูทรงรบเร้าให้ขุนพลทั้งสองยกทัพไปบุกราชวงศ์หมิงเพื่อที่จะปลดแอกโครยอจากอิทธิพลของจีน นายพลชเวยองส่งลีซองกเยให้ยกทัพไปบุกราชวงศ์หมิง ซึ่งลีซองกเยไม่เห็นด้วยอย่างยิ่งเพราะจีนในขณะนั้นเข้มแข็งมาก แต่ก็ยอมทำตามผู้บังคับบัญชายกทัพไปถึงแม่น้ำยาลู แล้วเกิดเปลี่ยนใจยกทัพกลับมาพระราชวังกระทำการยึดอำนาจสังหารชเวยองเสีย ลีซองกเยยกพระโอรสของพระเจ้าอู คือ องค์ชายวังชัง (왕창, 王昌) ขึ้นเป็นพระราชาองต่อมา แต่ด้วยข้อครหาที่ว่า พระเจ้าอูและพระเจ้าชางนั้นไม่ได้เป็นพระราชวงศ์แต่เป็นลูกหลานของพระภิกษุชินตน ในค.ศ. 1389 ลีซองกเยจึงปลดพระเจ้าชางจากราชสมบัติและสำเร็จโทษทั้งสองพระองค์ โดยที่ทั้งสองพระองค์ไม่ได้รับพระนามที่พระสุสานหรือพระนามใดๆหลังสวรรคตไปแล้ว
พระเจ้าคงยัง
พระเจ้าคงยังแห่งโครยอ ( ค.ศ. 1345 - ค.ศ. 1394) เป็นพระราชาองค์ที่ 34 และองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์โครยอ (ค.ศ. 1389 - 1392)
พระเจ้าคงยางพระนามเดิมว่าองค์ชายช็องชัง () เป็นพระโอรสขององค์ชายช็องว็อน () ซึ่งสืบสายพระโลหิตมาจากพระเจ้าชินจง ในค.ศ. 1389 นายพลอี ซ็อง-กเย () ปลดพระเจ้าชัง (창왕, 昌王) จากราชบัลลังก์และสำเร็จโทษทั้งพระเจ้าชางและพระราชบิดาพระเจ้าอู ด้วยข้อหาที่ทั้งสองพระองค์ไม่ใช่พระราชวงศ์ แล้วตั้งองค์ชายช็องชังที่เป็นเชื้อพระวงศ์ที่แท้จริงขึ้นเป็นพระราชาแทน
แต่แล้วในค.ศ. 1392 อี ซ็อง-กเยก็ตัดสินใจบังคับพระเจ้าคงยางให้สละราชบัลลังก์ ปลดลงเป็นองค์ชายคงยัง () แล้วปราบดาภิเษกตนเองเป็นกษัตริย์แห่งเกาหลี ตั้งราชวงศ์ใหม่คือราชวงศ์โชซ็อน เป็นพระเจ้าแทโจ () องค์ชายคงยังถูกสำเร็จโทษพร้อมกับสมาชิกพระราชวงศ์ที่เหลือในค.ศ. 1394 ในรัชกาลของพระเจ้าแทจง จึงทรงได้รับการสถาปนากลับขึ้นมาเป็น พระเจ้าคงยัง (공양왕, 恭讓王)
เอ็ดดี้ เมอร์ฟี
เอ็ดเวิร์ด เรแกน "เอ็ดดี้" เมอร์ฟี () เกิดเมื่อวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 1961 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน ดารานักพากย์ ผู้กำกับภาพยนตร์ โปรดิวเซอร์ ดาราตลกและนักร้อง เขาถือเป็นดาราที่มีผลงานแสดงภาพยนตร์รายได้สูงสุดเป็นอันดับ 2 เขาเป็นนักแสดงประจำของรายการแซตเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์ ตั้งแต่ปี 1980-1984 และเขาได้แสดงสแตนอัปคอเมดี เขาติดอันดับ 10 ของการจัดอันดับทางช่องคอเมดีเซ็นทรัล ในหัวข้อ 100 อันดับผู้แสดงสแตนอัปคอเมดี้ที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล
เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำในสาขานักแสดงประเภทตลกหรือเพลงยอดเยี่ยมสำหรับการแสดงใน "Beverly Hills Cop", "Beverly Hills Cop II", "Beverly Hills Cop III", "Trading Places", และ "The Nutty Professor" ในปี 2007 เขาได้รับรางวัลนักแสดงสมทบยอดเยี่ยมจากบทนักร้องเพลงโซล เจมส์ "ธันเดอร์" เออร์ลี ในภาพยนตร์เรื่อง "Dreamgirls", และยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลในสาขานักแสดงสมทบยอดเยี่ยมจากรางวัลออสการ์จากบทเดียวกันนี้
เมอร์ฟียังทำงานพากย์เสียงใน "The PJs" ภาพยนตร์ซีรีส์ "Shrek" และบทมังกรมูชูใน "Mulan" ของดิสนีย์ และในภาพยนตร์หลายเรื่อง เขาแสดงในหลายบทบาทในภาพยนตร์เดียวกัน ทังยังสรรเสริญการแสดงนักแสดงขวัญใจของเขาคือ ปีเตอร์ เซลเลอร์ส ที่เล่นในหลายบทบาทใน "Dr. Strangelove" เมอร์ฟีแสดงหลายบทบาทในเรื่อง "Coming to America", "Vampire In Brooklyn", "Nutty Professor" , "Bowfinger" และภาพยนตร์ในปี 2007 เรื่อง "Norbit"
แฮหัวอิ๋น
แฮหัวอิ๋น () เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก ซึ่งกล่าวกันว่าแฮหัวอิ๋นเกิดปี ค.ศ. 167 เป็นหลานของแฮหัวตุ้น ครั้งหนึ่งได้ช่วยชีวิตโจโฉจากเสือ จึงได้เป็นขุนพลข้างกายโจโฉ
ในศึกสะพานเตียงปันเกี้ยว เมื่อ ค.ศ. 208 เมื่อครั้งที่เล่าปี่พาราษฎรหลบหนีการไล่ล่าของโจโฉ และได้พลัดหลงกับกำฮูหยินและบิฮูหยินกับอาเต๊า (พระเจ้าเล่าเสี้ยน) จูล่ง ทหารเอกของเล่าปี่ได้ฝ่าทัพโจโฉเข้าไปตามหา และต่อสู้กับแฮหัวอิ๋น จูล่งใช้ทวนแทงแฮหัวอิ๋นตายในที่สุด
พระดรุณพยุหรักษ์ (บุญเย็น ธนโกเศศ)
พระดรุณพยุหรักษ์ (บุญเย็น ธนโกเศศ)
ผู้อำนวยการโรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตรคนที่ 15 ระหว่าง พ.ศ. 2478 - พ.ศ. 2479
ผู้อำนวยการโรงเรียนเทพศิรินทร์ คนที่ 11 ระหว่าง 4 มกราคม พ.ศ. 2479 - 1 มิถุนายน พ.ศ. 2481
สงครามอิตาลี
สงครามอิตาลี หรือ มหาสงครามอิตาลี () เป็นสงครามที่เกิดขึ้นต่อเนื่องกันระหว่างปี ค.ศ. 1494 จนถึงปี ค.ศ. 1559 ผู้เข้าร่วมสงครามในช่วงต่าง ๆ ก็ได้แก่นครรัฐอิตาลี (Italian city-states) ต่าง ๆ ส่วนใหญ่, อาณาจักรพระสันตะปาปา รัฐสำคัญต่าง ๆ ในยุโรปตะวันตกที่รวมทั้งฝรั่งเศส, สเปน, จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์, ราชอาณาจักรอังกฤษ และ ราชอาณาจักรสกอตแลนด์ นอกจากนั้นก็ยังรวมจักรวรรดิออตโตมัน
สาเหตุเบื้องต้นของสงครามเกิดจากความขัดแย้งระหว่างตระกูลต่าง ๆ ในการปกครองอาณาจักรดยุคแห่งมิลาน และ ราชอาณาจักรเนเปิลส์ แต่ความขัดแย้งก็บานปลายอย่างรวดเร็วจนกลายไปเป็นความขัดแย้งโดยทั่วไปในอำนาจการปกครองดินแดนต่างของผู้เกี่ยวข้อง และทวีความรุนแรงและความยุ่งเหยิงมากขึ้นฝ่ายต่าง ๆ ที่เข้าร่วมทำสัญญาสร้างพันธมิตรระหว่างกัน, ละเมิดข้อตกลงการเป็นพันธมิตร, สร้างพันธมิตรซ้อน และ เปลี่ยนข้าง ที่เกิดขึ้นอย่างสม่ำเสมอ
หลังจากสงครามลอมบาร์ดีระหว่างอาณาจักรดยุคแห่งมิลานและสาธารณรัฐเวนิสสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1454 ตอนเหนือของอิตาลีก็ตกอยู่ในภาวะที่สงบสุขในระหว่างสมัยการปกครองของโคสิโม เดอ เมดิชิ และ ลอเรนโซ เดอ เมดิชิ ใน ฟลอเรนซ์ ยกเว้นก็แต่ระหว่างสงครามเฟอร์ราราระหว่างปี ค.ศ. 1482 ถึงปี ค.ศ. 1484 จนกระทั่งฝรั่งเศสเริ่มทำการขยายดินแดนเข้ามาทางตอนเหนือของอิตาลี ในช่วงนั้นสเปนก็ทำความตกลงกับฝรั่งเศสในสนธิสัญญาบาร์เซโลนาในปี ค.ศ. 1493 ว่าจะดำรงความเป็นกลางขณะที่ฝรั่งเศสดำเนินรุกรานอิตาลี เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนกับรูซียง และ แซร์ดาญ (Cerdagne) ที่ฝรั่งเศสมอบให้สเปน
สงครามแบ่งออกเป็นช่วงๆ ช่วงที่สำคัญก็ได้แก่:
พระเจ้าโกอี
พระเจ้าโกอี (Goi) (ค.ศ.?-ค.ศ. 286)กษัตริย์องค์ที่ 8 แห่งอาณาจักรแพกเจหนึ่งในสามก๊กแห่งเกาหลี ทรงครองราชย์ระหว่างค.ศ. 234-286
หลังจากพระเจ้ากูซูสิ้นพระชนม์โอรสของพระเจ้ากูซูได้ขึ้นครองราชย์ต่อมา หลังจากพระเจ้าซาบานสิ้นพระชนม์โดยไม่มีพระโอรส พระเจ้าโกอีจึงได้ขึ้นครองราชย์ต่อมา
ในบันทึกซัมกุกซากิและซัมกุกยูซากล่าว่าพระเจ้าโกอี เป็นพระอนุชาของพระเจ้าโชโก และสืบเชื้อสายกษัตริย์จากพระเจ้าอนจอผู้ก่อตั้งอาณาจักรแพกเจ แต่ในหนังสือราชวงศ์สุยล่าวว่าพระเจ้าโกอีเป็นผู้ก่อตั้งอาณาจักรแพกเจ พระองค์ได้รวบรวมชนเผ่าต่างเข้ามาเป็นอาณาจักรเดียวกัน และวางรากฐานต่างๆให้กับอาณาจักรแพกเจ และได้สร้างค่ายทหารหลายแห่งขึ้นมา ในค.ศ.ได้จัดระบบขุนนางขึ้นมามีตำแหน่งขุนนางใหญ่ 6 ตำแหน่ง และขุนนางท้องถิ่น 16 ตำแหน่ง และได้พัฒนาวัฒนธรรมประเพณีที่เป็นเอกลักษณ์ของอาณาจักรแพกเจขึ้นมาจนเป็นที่ยอมรับในอาณาจักรโกคูรยอ อาณาจักรชิลลา จีนและญี่ปุ่น
สงครามอิตาลี (ค.ศ. 1499-1504)
สงครามอิตาลี (ค.ศ. 1499-1504) หรือ สงครามอิตาลีครั้งที่ 2 หรือ สงครามอิตาลีของหลุยส์ที่ 12 หรือ สงครามชิงเนเปิลส์ () เป็นส่วนหนึ่งของมหาสงครามอิตาลี (ค.ศ. 1494-1559) ที่เกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1499 จนถึง ค.ศ. 1504 สงครามอิตาลีครั้งนี้ส่วนใหญ่เป็นการต่อสู้ระหว่างพระเจ้าหลุยส์ที่ 12 แห่งฝรั่งเศสและพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งสเปนโดยมีผู้สนับสนุนในจากมหาอำนาจในอิตาลี หลังจากสงครามอิตาลีครั้งที่ 1 พระเจ้าหลุยส์ก็ทรงดำเนินความพยายามในการอ้างสิทธิในราชบัลลังก์ของอาณาจักรดยุคแห่งมิลานและราชอาณาจักรเนเปิลส์ต่อไป
ในปี ค.ศ. 1499 พระเจ้าหลุยส์ก็ทรงทำสัญญาเป็นพันธมิตรกับสาธารณรัฐเวนิสและสวิส และทรงนำทัพมารุกรานอาณาจักรดยุคแห่งมิลาน เมื่อลุโดวิโค สฟอร์ซา ดยุคแห่งมิลาน (Ludovico Sforza) กลับมาจาการไปจ้างทหารรับจ้างสวิสก็พบว่ามิลานถูกยึดครองโดยจาน จิอาโคโม ทริวูลซิโอ (Gian Giacomo Trivulzio) ผู้เป็นพันธมิตรกับฝรั่งเศส ไม่นานกองทัพของลุโดวิโคก็แตกระส่ำระสาย และลุโดวิโคเองถูกจับตัวไปขังไว้ในฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 13 ตุลาคม ค.ศ. 1501 พระเจ้าหลุยส์ก็ทรงลงพระนามในสนธิสัญญาเทรนเทกับจักรพรรดิแม็กซิมิเลียนที่ 1 ตามข้อตกลงในสนธิสัญญาออสเตรียรับรองการยึดดินแดนของฝรั่งเศสทางตอนเหนือของอิตาลีทั้งหมด
จากนั้นพระเจ้าหลุยส์ก็ทรงมีความมั่นพระทัยจากการที่ทรงได้รับความสำเร็จ จนไปทรงทำพันธสัญญาพันธมิตรกับพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งสเปนเพื่อต่อต้านเนเปิลส์ โดยทรงเสนอแบ่งเนเปิลส์ พระเจ้าเฟอร์ดินานด์ทรงยินดีตกลงตามข้อเสนอในสนธิสัญญากรานาดาที่ลงนามกันเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1500 ตามข้อตกลงในสนธิสัญญาสเปนสนับสนุนฝรั่งเศสในการอ้างสิทธิในราชอาณาจักรเนเปิลส์ เป็นการแลกเปลี่ยนกับดินแดนที่จะทรงได้รับจากการแบ่ง
ในปี ค.ศ. 1501 กองทัพฝรั่งเศสและสเปนก็ยึดเนเปิลส์ แต่หลังจากนั้นกษัตริย์ทั้งสองพระองค์ก็ทรงทะเลาะกันเรื่องการแบ่งดินแดนที่ได้มา พระเจ้าเฟอร์ดินานด์ทรงยืนยันให้ยอมรับว่าพระองค์ทรงเป็นกษัตริย์ของทั้งเนเปิลส์ และ ซิซิลี ที่เป็นผลให้นำไปสู่สงครามระหว่างฝรั่งเศสและสเปน หลังจากที่ทรงได้รับความพ่ายแพ้ในยุทธการแซรินโยลา (Battle of Cerignola) และ ยุทธการการิกลิอาโน (Battle of Garigliano) ต่อสเปนภายใต้การนำของ กอนซาโล แฟร์นานเดซ เดอ คอร์โดบา พระเจ้าหลุยส์ก็ทรงจำต้องเลิกยึดเนเปิลส์และถอยทัพกลับไปยังลอมบาร์ดี
สนธิสัญญาลิยงส์ที่ลงนามกันเมื่อวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 1504 ระหว่างพระเจ้าหลุยส์ที่ 12 แห่งฝรั่งเศสทรงยกเนเปิลส์แก่พระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งสเปน ตามข้อตกลงในสนธิสัญญาฝรั่งเศสยกเนเปิลส์แก่สเปน นอกจากนั้นทั้งสองฝ่ายก็ยังระบุดินแดนในการปกครองของแต่ละฝ่ายในอิตาลี ฝรั่งเศสได้ดินแดนทางตอนเหนือของอิตาลีตั้งแต่มิลาน ส่วนสเปนได้ซิซิลีและอิตาลีตอนใต้
สนธิสัญญาบลัวส์ที่ลงนามกันเมื่อวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 1504 เป็นสนธิสัญญาที่เสนอการเสกสมรสระหว่างคาร์ลแห่งลักเซมเบิร์กผู้ต่อมาขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ กับ โคลดแห่งฝรั่งเศส พระราชธิดาในพระเจ้าหลุยส์ที่ 12 และ แอนน์แห่งบริตานี
ในกรณีที่พระเจ้าหลุยส์เสด็จสวรรคตโดยไม่รัชทายาทที่เป็นชาย คาร์ลแห่งลักเซมเบิร์กก็จะได้รับสินสอดทองหมั้นเป็นอาณาจักรดยุคแห่งมิลาน, อาณาจักรดยุคแห่งเจนัวและรัฐบริวาร, อาณาจักรดยุคแห่งบริตานี, อาณาจักรเคานท์แห่งอาสตี และ อาณาจักรเคานท์แห่งบลัวส์, อาณาจักรดยุคแห่งเบอร์กันดี, เมืองอุปราชแห่งโอซอน, โอแซร์รัวส์, มาซงเนส์ และ บาร์-เซอร์-แซน
พระเจ้าแช็กกเย
พระเจ้าแช็กกเย (Chaekgye) (ค.ศ. ?-ค.ศ. 298) เป็นกษัตริย์องค์ที่ 9 แห่งอาณาจักรแพ็กเจหนึ่งในสามราชอาณาจักรเกาหลี ทรงครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 286-298
พระเจ้าแช็กกเยเป็นพระราชโอรสของพระเจ้าโกอี พระองค์ทรงอภิเสกกับพระมเหสีโบกวาซึ่งเป็นลูกสาวของหัวหน้าเผ่าไดฟาง ในบันทึกกล่าวว่าการอภิเสกของพระองค์เป็นไปเพื่อเป็นพันธมิตรกับเผ่าไดฟาง เพื่อให้เผ่าไดฟางช่วยต้านท้านการโจมตีจากอาณาจักรโกคูรยอ ในค.ศ.286 อาณาจักรโกคูรยอได้โจมตีเผ่าไดฟาง พระเจ้าแช็กกเยได้ส่งกำลังทหารเข้าช่วยเหลือเผ่าไดฟาง
ทรงให้สร้างกำแพงรอบเมืองวิเรซองและป้อมปราการเพื่อป้องกัน และยังสร้างป้อมปราการที่ภูเขาอาชา ซาซ็อง และริมฝั่งแม่น้ำฮัน และหวังว่าสร้างมารถป้องกันอาณาจักรแพ็กเจได้และทรงต่อต้านทัพโคกูรยอออกไปได้ ในปี ค.ศ. 298 อาณาจักรแพ็กเจถูกบุกที่เมก-อิน พระเจ้าแช็กกเยนำทัพไปต้านทำให้พระองค์สิ้นพระชนม์ในสนามรบ
สงครามอิตาลี (ค.ศ. 1521-1526)
สงครามอิตาลี (ค.ศ. 1521-1526) หรือ สงครามสี่ปี () เป็นส่วนหนึ่งของมหาสงครามอิตาลี (ค.ศ. 1494-1559) ที่เกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1521 จนถึง ค.ศ. 1526 สงครามอิตาลีครั้งนี้เป็นสงครามระหว่างพระเจ้าฟรองซัวส์ที่ 1 แห่งฝรั่งเศสและสาธารณรัฐเวนิสฝ่ายหนึ่ง กับ สมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์, สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ และ รัฐในอาณาจักรพระสันตะปาปาอีกฝ่ายหนึ่ง ความขัดแย้างเริ่มขึ้นจากความเป็นปรปักษ์ที่เกิดจากการเลือกตั้งคาร์ลเป็นจักรพรรดิระหว่างปี ค.ศ. 1519 ถึงปี ค.ศ. 1520 และจากการที่สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 10ทรงต้องการที่จะเป็นพันธมิตรกับคาร์ลเพื่อต่อต้านมาร์ติน ลูเทอร์
สงครามปะทุขึ้นทางตะวันตกของยุโรปในปี ค.ศ. 1521 เมื่อฝรั่งเศสรุกรานราชอาณาจักรนาวาร์และกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำ แต่ถูกหยุดยั้งโดยกองทัพของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และการโจมตีของคาร์ลทางตอนเหนือของฝรั่งเศส จากนั้นพระสันตะปาปา, จักรพรรดิคาร์ล และ พระเจ้าเฮนรีที่ 8 ก็ทรงลงพระนามเป็นพันธมิตรอย่างเป็นทางการในการต่อต้านฝรั่งเศส ที่เป็นผลทำให้สถานะการณ์เพิ่มความตึงเครียดขึ้นในคาบสมุทธอิตาลี ในยุทธการบิโคชา (Battle of Bicocca) กองทัพของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และของพระสันตะปาปาก็ได้รับชัยชนะต่อฝรั่งเศสและสามารถขับฝรั่งเศสจากลอมบาร์ดีได้ หลังจากยุทธการครั้งนั้น การต่อสู้ก็ลามเข้าไปในฝรั่งเศส อังกฤษเข้ารุกรานฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1523 ขณะที่ ชาร์ลส์ที่ 3 ดยุคแห่งบูร์บงผู้เคืองฝรั่งเศสเมื่อพยายามยึดมรดก หันไปเป็นพันธมิตรกับจักรพรรดิคาร์ล ฝรั่งเศสพยายามตีลอมบาร์ดีคืนในปี ค.ศ. 1524 แต่ไม่สำเร็จ ซึ่งเป็นการเปิดโอกาวในบูร์บงเข้ารุกรานพรอว็องส์ก่อนหน้ากองทัพสเปน
พระเจ้าฟรองซัวส์ ทรงนำทัพเข้าตีมิลานเป็นครั้งที่สองในปี ค.ศ. 1525 ในระยะแรกพระองค์ก็ทรงเป็นฝ่ายได้เปรียบและสามารถขับกองทัพสเปนและของจักรวรรดิออกไปได้ แต่มาทรงพ่ายแพ้อย่างยับเยินในยุทธการพาเวีย พระเจ้าฟรองซัวส์ทรงถูกจับและแม่ทัพชั้นนำหลายคนของพระองค์ถูกสังหาร ความพ่ายแพ้ครั้งนี้เป็นการยุติสงคราม ขณะที่ทรงถูกจำขังอยู่ในสเปนพระเจ้าฟรองซัวส์ก็ทรงลงนามในสนธิสัญญามาดริด ระบุการสละสิทธิต่างๆ ในอิตาลี ฟลานเดอร์ส และเบอร์กันดี แต่เพียงสองสามอาทิตย์ก่อนที่จะทรงถูกปล่อย พระเจ้าฟรองซัวส์ก็ไม่ทรงยอมรับข้อตกลงในสนธิสัญญา และเริ่มสงครามสหพันธ์คอนญัค (War of the League of Cognac) แม้ว่าสงครามอิตาลีจะดำเนินต่อมาอีกสามสิบปี แต่ก็ถือว่าสิ้นสุดลงเมื่อฝรั่งเศสไม่สามารถยึดดินแดนในอิตาลีคืนอย่างเป็นกอบเป็นกำได้
อาคารเอ็นทีทีโดโคโมโยะโยะงิ
อาคารเอ็นทีทีโดโคโมโยะโยะงิ () เป็นตึกระฟ้าที่ตั้งอยู่ในเขตชิบุยะ กรุงโตเกียว ญี่ปุ่น สูง 240 เมตร เป็นอาคารที่สูงเป็นอันดับสามเป็นโตเกียว และเมื่อติดตั้งนาฬิกาบนยอดอาคารเมื่อ พ.ศ. 2545 ก็ทำให้เป็นหอนาฬิกาที่สูงที่สุดในโลก
อาคารเอ็นทีทีโดโคโมโยะโยะงิเป็นของบริษัทเอ็นทีที โดโคโม แม้จะตั้งชื่ออาคารตามชื่อบริษัท แต่ก็ไม่ได้เป็นสำนักงานใหญ่ของบริษัท โดยสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ชั้นบนสุดของอาคาร Sannō Park Tower อาคารนี้มีสำนักงานต่างๆตั้งอยู่ แต่ส่วนใหญ่จะใช้เป็นสถานที่ติดตั้งอุปกรณ์ทางเทคนิคสำหรับการให้บริการโทรศัพท์มือถือของบริษัท (อย่างเช่นอุปกรณ์สลับสาย)
เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2545 ได้มีการติดตั้งนาฬิกาขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 15 เมตรบนยอดอาคารเพื่อเฉลิมฉลองครบรอบปีที่ 10 ของ NTT Docomo ทำให้อาคารนี้เป็นหอนาฬิกาที่สูงที่สุดในโลก ส่วนบนของอาคารยังติดไฟสีต่างๆเพื่อบ่งบอกการพยากรณ์อากาศในวันนั้น
ไฟฟ้าที่ใช้ในอาคารส่วนหนึ่งได้มาจากพลังงานรังสีอาทิตย์ ระบบคัดแยกขยะในสำนักงานช่วยลดขยะและเพิ่มอัตราการหมุนเวียนมาใช้ใหม่ น้ำเสียจะถูกบำบัดแล้วหมุนเวียนนำมาใช้ใหม่ และน้ำฝนจะถูกนำมาใช้ในห้องน้ำของอาคาร
ภายในอาคารไม่มีร้านอาหารหรือสถานที่ท่องเที่ยวใดๆ และไม่อนุญาตให้นักท่องเที่ยวเข้าไปภายในอาคาร
โฟมัลฮอต
โฟมัลฮอต () หรือ อัลฟาปลาใต้ (α PsA / α Piscis Austrini) เป็นดาวฤกษ์สว่างที่สุดในกลุ่มดาวปลาใต้ และเป็นหนึ่งในบรรดาดาวฤกษ์สว่างที่สุดบนท้องฟ้า หากอยู่ในซีกโลกเหนือ จะสามารถมองเห็นดาวโฟมัลฮอตได้ทางเกือบขอบฟ้าด้านทิศใต้ในช่วงเย็นต้นฤดูหนาว ใกล้กับเส้นละติจูด 50˚เหนือ ดาวจะตกลับขอบฟ้าเมื่อดาวซิริอุสปรากฏขึ้น และจะไม่ปรากฏขึ้นอีกจนกว่าดาวปาริชาต (Antares) จะตกลับไป ชื่อ "โฟมัลฮอต" มีความหมายว่า "ปากวาฬ" มาจากคำภาษาอารบิกว่า "" ดาวฤกษ์นี้จัดเป็นดาวฤกษ์ระดับ A ในแถบลำดับหลัก อยู่ห่างจากโลกประมาณ 25 ปีแสง ถือเป็นดาวฤกษ์แบบคล้ายเวกา ซึ่งแผ่รังสีอินฟราเรดออกมาจำนวนมาก บ่งชี้ว่าดาวนี้มีแผ่นจานฝุ่นล้อมรอบ
ดาวโฟมัลฮอตเป็นดาวฤกษ์สำคัญดวงหนึ่งในการศึกษาดาวเคราะห์นอกระบบ เนื่องจากเป็นระบบดาวฤกษ์แห่งแรกที่มีดาวเคราะห์นอกระบบ โฟมัลฮอตบี ซึ่งถูกถ่ายภาพไว้ได้ในช่วงคลื่นที่ตามองเห็น ภาพนี้ตีพิมพ์ในวารสาร "Science" เมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2008
สงครามสันนิบาตกอญัก
สงครามสันนิบาตกอญัก () เป็นส่วนหนึ่งของมหาสงครามอิตาลี (ค.ศ. 1494-1559) ที่เกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1526 จนถึง ค.ศ. 1530 สงครามอิตาลีครั้งนี้เป็นการต่อสู้ระหว่างสมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (สเปนและจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์) กับสันนิบาตกอญัก ซึ่งเป็นกลุ่มที่ประกอบด้วยฝรั่งเศส สมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 7 สาธารณรัฐเวนิส อังกฤษ อาณาจักรดยุคแห่งมิลาน และฟลอเรนซ์
หลังจากการพ่ายแพ้อันคาดไม่ถึงของฝรั่งเศสในสงครามอิตาลี (ค.ศ. 1521) สมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 7 และสาธารณรัฐเวนิส ก็จัดการก่อตั้งสหพันธ์เพื่อการขับสมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 ออกจากอิตาลี หลังจากที่ทรงลงพระนามในสนธิสัญญามาดริดแล้วพระเจ้าฟรองซัวส์ที่ 1 แห่งฝรั่งเศสก็ทรงได้รับการปล่อยตัวกลับไปฝรั่งเศส ทันทีเดียวกันพระองค์ก็ทรงประกาศพระราชประสงค์ในการช่วยพระสันตะปาปาคลีเมนต์ ฉะนั้นในปี ค.ศ. 1526 สันนิบาตกอญักก็ได้รับการลงพระนามโดยภาคีที่ประกอบด้วยพระเจ้าฟรองซัวส์ พระสันตะปาปาคลีเมนต์ เวนิส ฟลอเรนซ์ และตระกูลสฟอร์ซาแห่งมิลาน แต่สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษผู้เลี่ยงการจัดการลงนามในอังกฤษ ไม่ทรงยอมลงพระนาม
รายชื่อดาวฤกษ์เรียงตามโชติมาตรปรากฏ
ดาวฤกษ์สว่างที่สุด จัดว่าเป็นดาวฤกษ์สว่างเนื่องจากมีความส่องสว่างมาก และ/หรือ มันอยู่ใกล้โลกมาก รายชื่อต่อไปนี้เป็นรายชื่อดาวฤกษ์เดี่ยว 91 ดวงที่สว่างที่สุดเมื่อมองจากโลก ภายใต้การสังเกตคลื่นที่ตามองเห็น (กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ ดาวฤกษ์ที่มีค่าความส่องสว่างปรากฏน้อยกว่าหรือเท่ากับ +2.50) หากนับความสว่างที่ต่ำลงกว่านี้จะได้รายชื่อดาวฤกษ์เพิ่มอีกเป็นจำนวนมาก แผนภาพท้องฟ้าโดยมากจัดทำโดยนับรวมดาวฤกษ์ที่มีค่าความส่องสว่างปรากฏถึง +11 ในคลื่นที่ตามองเห็น การสำรวจอย่างต่อเนื่องทำให้เราบันทึกรายชื่อดาวฤกษ์ที่มีความสว่างน้อยลงได้มากขึ้นเรื่อยๆ
เพื่อเป็นข้อมูลเปรียบเทียบ วัตถุท้องฟ้าที่มิใช่ดาวฤกษ์ในระบบสุริยะของเราที่มีความสว่างสูงสุด คือน้อยกว่าหรือเท่ากับ +2.50 ได้แก่ ดวงจันทร์ (ความสว่าง -12.9) ดาวศุกร์ (ความสว่าง -4.6) ดาวพฤหัสบดี (ความสว่าง -2.9) ดาวอังคาร (ความสว่าง -2.9) ดาวพุธ (ความสว่าง -1.9) และดาวเสาร์ (ความสว่าง -0.2)
สงครามอิตาลี (ค.ศ. 1494-1498)
สงครามอิตาลีครั้งที่ 1 หรือ สงครามอิตาลี (ค.ศ. 1494-1498) หรือ สงครามอิตาลีของชาร์ลส์ที่ 8 () เป็นสงครามที่เริ่มต้นมหาสงครามอิตาลี (ค.ศ. 1494-1559) ที่เกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1494 จนถึง ค.ศ. 1498 สงครามอิตาลีครั้งนี้เป็นความขัดแย้งระหว่างพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 8 แห่งฝรั่งเศสฝ่ายหนึ่ง และจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์, สเปน และพันธมิตรอิตาลีที่นำโดยสมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 6 อีกฝ่ายหนึ่ง
เมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 1489 สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 8 ทรงออกพระบัญญัติประกาศคว่ำบาตรพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งเนเปิลส์เพราะพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ไม่ทรงยอมจ่ายค่าบรรณาการต่อพระองค์ จากนั้นพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ก็หันไปยกราชอาณาจักรเนเปิลส์ให้แก่พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 8 แห่งฝรั่งเศสผู้ทรงมีสิทธิห่างๆ ในราชบัลลังก์เนเปิลส์ทางสายราชวงศ์อองชู แต่ก็ทรงกลับมาปรองดองกับพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ต่อมา และทรงเพิกถอนการคว่ำบาตรก่อนที่จะสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1492 แต่การที่พระองค์ทรงไปยกราชอาณาจักรให้กับฝรั่งเศสกลายมาเป็นปัญหาทางการเมืองต่ออิตาลีอีกเป็นเวลานาน สองปีต่อมาพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 1 ก็เสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1494 เนเปิลส์ปกครองต่อมาโดยพระราชโอรสพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 2
ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1494 ลุโดวิโค สฟอร์ซาผู้มีอำนาจควบคุมดัชชีแห่งมิลานอยู่เป็นเวลานานในที่สุดก็ได้รับบรรดาศักดิ์เป็นดยุค แต่ได้รับการคัดค้านโดยทันทีโดยพระเจ้าอัลฟอนโซผู้อ้างสิทธิในการครองมิลานเช่นกัน ลุโดวิโคตัดสินใจกำจัดการขู่เข็ญโดยการยุให้พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 8 แห่งฝรั่งเศสอ้างสิทธิในการครองเนเปิลส์ตามที่ได้รับการมอบให้โดยพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 8 พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 8 จึงทรงยกกองทัพพร้อมกับกองทหารจำนวน 25,000 คน (รวมทั้งทหารรับจ้างสวิสอีก 8,000 คน) มารุกรานอิตาลี พระเจ้าชาร์ลส์ทรงได้รับชัยชนะต่อฟลอเรนซ์อย่างง่ายดาย และเดินทัพไปถึงเนเปิลส์ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1495 และยึดได้โดยไม่ต้องทำการล้อมหรือการต่อสู้แต่อย่างใด
ความคืบหน้าอย่างรวดเร็วของการเดินทัพของฝรั่งเศส และความรุนแรงในการโจมตีเมืองต่างๆ ทำให้รัฐต่างๆ ในอิตาลีต่างก็เกิดความประหวั่น ลุโดวิโค สฟอร์ซาผู้คาดการณ์ว่าพระเจ้าชาร์ลส์จะกลับมาทรงอ้างสิทธิในมิลานหลังจากที่ทรงได้เนเปิลส์แล้วจึงหันไปหาสมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 6 ผู้ทรงอยู่ในระหว่างการแข่งอำนาจกับฝรั่งเศสและรัฐต่างๆ ในอิตาลีเพื่อแสวงหาฆราวัสจักรให้พระราชโอรสทั้งหลายได้ครอง พระสันตะปาปาจึงทรงก่อตั้งสหพันธ์ทที่ประกอบด้วยสมาชิกที่เป็นปรปักษ์กับฝรั่งเศส ที่รวมทั้งพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 2 แห่งอารากอนผู้ที่เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอิตาลีด้วย, สมเด็จพระจักรพรรดิแม็กซิมิเลียนที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์, ลุโดวิโคแห่งมิลาน และสาธารณรัฐเวนิส สหพันธ์ที่ก่อตั้งขึ้นเรียกว่า "สหพันธ์ศักดิ์สิทธิ์ ค.ศ. 1495" (Holy League) หรือ "สหพันธ์เวนิส" อังกฤษเข้าร่วมในปี ค.ศ. 1496 สหพันธ์ดังกล่าวเป็นสหพันธ์แรกของการรวมกลุ่มเช่นที่ว่า ที่เป็นการรวมตัวกันของรัฐต่างๆ ในการต่อต้านศัตรูร่วมกัน เมื่อก่อตั้งขึ้นแล้วสหพันธ์ก็รวบรวมกองกำลังขึ้นภายใต้การนำของทหารรับจ้าง ฟรานเชสโคที่ 2 กอนซากา พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 8 แห่งฝรั่งเศสผู้ไม่ทรงต้องการที่จะติดอยู่ในเนเปิลส์จึงเดินทัพขึ้นเหนือไปยังลอมบาร์ดี พระองค์ทรงปะทะกับกองทัพของสหพันธ์ในยุทธการฟอร์โนโวเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1495 พระเจ้าชาร์ลส์ทรงสามารถถอยทัพหลบหนีไปได้แต่ก็ทรงต้องทิ้งทรัพย์สมบัติที่ทรงยึดมาได้ระหว่างสงครามไปแทบทั้งหมดก่อนที่จะเสด็จกลับถึงฝรั่งเศส พระองค์เสด็จสวรรคตเสียก่อนที่จะสามารถรวบรวมกำลังกลับไปยังอิตาลีได้อีก
มอนิก โบโด
จักรพรรดินีทายเฟือง () หรือพระนามเดิม มอนิก โบโด () หรือภายหลังเปลี่ยนเป็น มอนิก หวิญ ถวิ () พระสนมในสมเด็จพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย จักรพรรดิองค์สุดท้ายแห่งเวียดนาม
มอนิก โบโด (Monique Baudot) หรือชื่อเต็มคือ มอนิก มารี เออแฌน โบโด (Monique Marie Eugene Baudot) ชาวฝรั่งเศส โบโดได้ทำงานสำนักพิมพ์ในสถานทูตฝรั่งเศสในประเทศซาอีร์ ในปี ค.ศ. 1969 โดยโบโดได้พบกับสมเด็จพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย ในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ซึ่งถูกฝรั่งเศสส่งมาในปี ค.ศ. 1945 และกลับไปใน ค.ศ. 1949 และถูกสละราชสมบัติในปี ค.ศ. 1955
ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1972 อดีตสมเด็จพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย และโบโดได้ทำการสมรสกันในกรุงปารีส และได้รับพระยศขั้น "Her Majesty" พระนามว่าเจ้าหญิงหวิญ ถวิ และทั้งสองพระองค์ก็ไม่ได้มีพระโอรส-ธิดาด้วยกัน
หลังจากการสิ้นพระชนม์ของสมเด็จพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย ใน ค.ศ. 1997 เธอได้อ้างสิทธิ์เป็น จักรพรรดินีทายเฟือง
คอร์บิน บลู
คอร์บิน บลู () เกิดเมื่อ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532 เป็นนักแสดงอเมริกัน, นายแบบ, นักเต้น และ นักร้อง เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดสำหรับบทบาทของเขาใน ชุด High School Musical , Flight 29 Down