hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ตู้ เหว่ยหมิง
ศาสตราจารย์ตู้ เหวยหมิง ( ค.ศ. 1940 – ปัจจุบัน) เป็นนักคิดสมัยใหม่ ซึ่งมีอิทธิพลอย่างกว้างขวางและลึกซึ้งต่อการศึกษาทำความเข้าใจแนวคิดขงจื๊อในปัจจุบัน การที่ได้ชื่อว่าเป็นนักคิดขงจื๊อสมัยใหม่ก็เพราะว่าเป็นผู้ที่อาศัยแนวคิดและทฤษฏีสมัยใหม่มาใช้ในการอธิบายแนวคิดขงจื๊อ นอกจากนี้การที่ตู้เหวยหมิงได้รับการอบรมบ่มเพาะความรู้ความเข้าใจแนวคิดขงจื๊อเป็นอย่างดีจากนักคิดขงจื๊อสมัยใหม่อันประกอบด้วย โหมวจงซาน สวี่ฟูกวน และถังจวินอี้ ก็ย่อมช่วยให้ตู้เหวยหมิงเกิดความศรัทธาอย่างมั่นคงและเชื่อมั่นอย่างแรงกล้าว่าแนวคิดขงจื๊อยังคงสามารถสร้างคุณูปการต่อสังคมสมัยใหม่ แต่ในขณะเดียวกัน สภาพสังคมตลอดจนเงื่อนไขต่างๆ ที่แปรเปลี่ยนไป ก็ทำให้ตู้เหวยหมิงตระหนักถึงข้อบกพร่องของแนวคิดขงจื๊อที่ยังมีอยู่มาก ด้วยเหตุนี้นอกจากการพัฒนาแนวคิดขงจื๊อจากรากฐานดังเดิมแล้วนั้น ตู้เหวยหมิงยังเปิดกว้างทางความคิดและยังประนีประนอมกับแนวคิดและทฤษฎีตะวันตกสมัยใหม่ เพื่อให้แนวคิดขงจื๊อเกิดน้ำหนักน่าเชื่อถือสอดคล้องเหมาะสมกับบริบททางสังคมสมัยใหม่ และสามารถสร้างคุณูปการต่อสังคมโลกแบบพหุวัฒนธรรมได้อย่างสมภาคภูมิในฐานะวัฒนธรรมทางความคิดของชนชาติจีน
เทศบาลเมืองปรกฟ้า
เทศบาลเมืองปรกฟ้า หรือ เมืองปรกฟ้า ตั้งอยู่ในเขตตำบลเกาะจันทร์ อำเภอเกาะจันทร์ จังหวัดชลบุรี ห่างจากตัวเมืองชลบุรีประมาณ 48 กิโลเมตร
เดิมเทศบาลเมืองปรกฟ้ามีฐานะเป็น องค์การบริหารส่วนตำบลเกาะจันทร์ และได้รับการยกฐานะเป็น เทศบาลเมืองปรกฟ้า ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย ลงวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2554 อนึ่ง ในการยกฐานะเป็นเทศบาลได้เปลี่ยนชื่อองค์กรจาก "เกาะจันทร์" เป็น "ปรกฟ้า" ตามชื่อบ้านปรกฟ้า (หมู่ที่ 7 ตำบลเกาะจันทร์) ซึ่งเป็นหมู่บ้านสำคัญในพื้นที่ ทั้งนี้เพื่อไม่ให้มีชื่อซ้ำกับเทศบาลตำบลเกาะจันทร์ (บริเวณตัวอำเภอเกาะจันทร์) ที่มีอยู่แต่เดิม
เทศบาลเมืองปรกฟ้ามีเนื้อที่โดยประมาณ 182.06 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 113,790 ไร่ มีอาณาเขตติดต่อกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นข้างเคียงดังนี้
เทศบาลเมืองปรกฟ้ามีสภาพภูมิประเทศทั่วไปเป็นที่ราบเนินลูกคลื่น พื้นที่ส่วนใหญ่ใช้ทำการเกษตร มีลำคลองไหลผ่าน 1 สาย คือ คลองหลวง มีอ่างเก็บน้ำ 1 แห่ง คือ อ่างเก็บน้ำบ้านสระตาพรหม
เมืองปรกฟ้ามีประชากรทั้งสิ้น 14,254 คน ส่วนใหญ่ประกอบอาชีพทางการเกษตร การค้าขายจะทำกันเล็กน้อยภายในครอบครัว เนื่องจากไม่มีโรงงานอุตสาหกรรมในเขตอำเภอเกาะจันทร์ ทำให้ชาวบ้านส่วนใหญ่ไปรับจ้างในโรงงานอุตสาหกรรมในท้องถิ่นอื่น
เทศบาลเมืองสัตหีบ
เทศบาลเมืองสัตหีบ เป็นเมืองริมฝั่งทะเลอ่าวไทยในพื้นที่ ตำบลสัตหีบ อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี มีที่ฐานทัพและค่ายทหารเรืออยู่ทั้งในเขตเทศบาลและบริเวณรอบ ทำให้สัตหีบมีชื่อเรียกว่า "เมืองทหารเรือ" อีกทั้งยังมีทะเลที่สวยงามเหมาะแก่การท่องเที่ยวและพักผ่อน
ชุมชนสัตหีบได้รับการจัดตั้งเป็นสุขาภิบาลสัตหีบโดยกระทรวงมหาดไทย เมื่อวันที่ 31 สิงหาคม 2498 ต่อมาในปี พ.ศ. 2515 ได้มีการขยายพื้นที่จาก 1.120 ตร.กม. เป็น 6.22 ตร.กม. และยกฐานะเป็นเทศบาลตำบลสัตหีบ วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 และเปลี่ยนแปลงฐานะอีกครั้งเป็นเทศบาลเมืองสัตหีบเมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2550
เทศบาลเมืองสัตหีบอยู่ในเขตพื้นที่ของตำบลสัตหีบทางตอนใต้ พื้นที่ 6.22 ตารางกิโลเมตร หลักเขตที่ 1 ซึ่งตั้งอยู่บริเวณที่ห่างจากกึ่งกลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3 ช่วงกิโลเมตรที่ 171เทศบาลเมืองสัตหีบมีพื้นที่ครอบคลุมบางส่วนของ 2 ตำบล 9 หมู่บ้าน ดังนี้
การเลือกตั้งในประเทศไทย พ.ศ. 2556
การเลือกตั้งในประเทศไทย พ.ศ. 2556 เป็นการรวบรวมการเลือกตั้งทุกระดับที่จัดขึ้นในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2556
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลพบุรี เขต 4 แทนตำแหน่งที่ว่าง พ.ศ. 2556
การเลือกตั้งซ่อมสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเขต 4 ลพบุรี พ.ศ. 2556 เป็นการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลพบุรี ภายหลังจากศาลฎีกาแผนกคดีเลือกตั้งมีคำสั่งให้มีการเลือกตั้งใหม่ เนื่องจากเห็นว่าการเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2554 มิได้เป็นไปโดยสุจริตและเที่ยงธรรม
คณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) ยื่นคำร้องต่อศาลฎีกาแผนกคดีเลือกตั้งขอให้มีคำสั่งให้มีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลพบุรี เขตเลือกตั้งที่ 4 ใหม่ เนื่องจากมีหลักฐานอันควรเชื่อได้ว่านายสุบรรณ จิระพันธุ์วาณิช อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลพบุรี ซึ่งในขณะนั้นเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐ ได้อาศัยตำแหน่งหน้าที่ของตนกระทำการแจกแว่นตาแก่ประชาชนเพื่อจูงใจให้ผู้มีสิทธิเลือกตั้งลงคะแนนเสียงให้แก่นายเกียรติ เหลืองขจรวิทย์ อันเป็นการฝ่าฝืนพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและการได้มาซึ่งสมาชิกวุฒิสภา พ.ศ. 2550 มาตรา 53 และ 57 มีผลให้การเลือกตั้งมิได้เป็นไปโดยสุจริตและเที่ยงธรรม
ศาลฎีกาแผนกคดีเลือกตั้งพิเคราะห์แล้ว เห็นว่า นายสุบรรณ จิระพันธุ์วาณิช นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลพบุรีในขณะนั้นเป็นผู้ให้การสนับสนุนนายเกียรติให้มาสมัครรับเลือกตั้งเป็น สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลพบุรี พรรคภูมิใจไทย โดยนายสุบรรณได้พูดผ่านเครื่องขยายเสียงต่อหน้าประชาชนได้ความว่า ให้ช่วยเลือกคนของนายสุบรรณแล้วจะมีงบประมาณที่ ตำบลเกาะรังและตำบลซับตะเคียน อำเภอชัยบาดาล จังหวัดลพบุรี เพื่อจะได้มีงบประมาณนำมาซื้อของแจกชาวบ้านอีก ดังนั้น ถ้อยคำของนายสุบรรณดังกล่าว ทำให้เข้าใจได้ทันทีว่า นายสุบรรณต้องการให้ประชาชนที่มารับแจกแว่นตาลงคะแนนเลือกตั้งให้แก่ นายเกียรติเพื่อให้ได้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลพบุรี เขต 4 แม้ว่า ขณะที่มีการแจกแว่นสายตาทั้งสองตำบลนั้น นายเกียรติจะไม่อยู่ด้วยก็ตาม
กรณีปรากฏหลักฐานอันควรเชื่อได้ว่าการที่นายสุบรรณพูดในโครงการแจกแว่นสายตาเพื่อจูงใจให้ผู้ที่มารับแจกแว่นสายตาไปลงคะแนนเสียงเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรให้นายเกียรติ เป็นการฝ่าฝืนมาตรา 53 (1), 57 วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและการได้มาซึ่งสมาชิกวุฒิสภา พ.ศ. 2550 ทำให้การเลือกตั้งนั้มมิได้เป็นไปโดยสุจริตและเที่ยงธรรม จึงมีคำสั่งให้มีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลพบุรี เขตเลือกตั้งที่ 4 ใหม่ แทนนายเกียรติ เหลืองขจรวิทย์ ในวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2555
คณะกรรมการการเลือกตั้งจึงได้กำหนดให้วันเสาร์ที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 เป็นวันเลือกตั้ง และได้กำหนดวันรับสมัครเลือกตั้งในระหว่างวันที่ 22 มกราคม - 26 มกราคม พ.ศ. 2556  และกำหนดจัดให้มีการเลือกตั้งล่วงหน้าในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556
ภายหลังมติการประชุมครั้งที่ 18/2556 เมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 คณะกรรมการการเลือกตั้งจึงประกาศให้นายพหล วรปัญญา สังกัดพรรคเพื่อไทย เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลพบุรี เขตเลือกตั้งที่ 4
อาสนวิหารปามีเย
อาสนวิหารปามีเย () หรือมีชื่อเต็มว่า อาสนวิหารนักบุญอ็องตอแน็งแห่งปามีเย () เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิก อันเป็นที่ตั้งของมุขนายกประจำมุขมณฑลปามีเย กูเซอร็อง และมีร์ปัว ตั้งอยู่ที่เมืองปามีเย จังหวัดอาเรียฌ แคว้นอ็อกซีตานี ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่นักบุญสำคัญประจำเมือง คือ นักบุญอ็องตอแน็ง
อาสนวิหารปามีเยได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1906
วงศ์กระดังงา
วงศ์กระดังงา หรือ หรือ custard apple family 
เป็นวงศ์ของพืชมีดอกที่มีทั้งไม้ยืนต้น ไม้พุ่ม และมีบางส่วนเป็นไม้เลื้อย ประกอบด้วย 2300 - 2500 สปีชีส์และมีมากกว่า 130 สกุล 
จัดเป็นวงศ์ที่ใหญ่ที่สุดในอันดับ Magnoliales พืชในวงศ์นี้ 7 สกุล ได้แก่ "Annona", "Anonidium", "Rollinia", "Uvaria", "Melodorum", "Asimina", และ "Stelechocarpus" มีผลที่รับประทานได้
สกุลที่เป็นแม่แบบของวงศ์นี้คือ "Annona" ซึ่งพบมากในเขตร้อน พบในเขตอบอุ่นไม่กี่สปีชีส์ ประมาณ 900 สปีชีส์อยู่ในเขตร้อนของโลกใหม่ 450 สปีชีส์พบในเขตร้อนของแอฟริกา ที่เหลือพบในเขตอินโดมลายา
กีฬาขี่ม้าในกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 41
"กีฬาขี่ม้า" ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 41 เชียงใหม่เกมส์
เบอร์จิตต์ ดัชเชสแห่งกลอสเตอร์
เบอร์จิตต์ ดัชเชสแห่งกลอสเตอร์ (; 20 มิถุนายน พ.ศ. 2489) พระนามเดิม บีร์กิตเทอ เอวา เฮนริกซัน () หรือ บีร์กิตเทอ เอวา ฟัน เดิร์ส () เป็นสมาชิกของราชวงศ์วินด์เซอร์ เป็นพระชายาในเจ้าชายริชาร์ด ดยุกแห่งกลอสเตอร์ พระญาติชั้นที่หนึ่งของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2
ดัชเชสแห่งกลอสเตอร์ประสูติในเออร์เดินเซอ ประเทศเดนมาร์ก เป็นธิดาคนเล็กของแอสการ์ เพรบึน วิซซิง เฮนริกซัน () ทนายความ กับวีเวียน ฟัน เดิร์ส () พระองค์สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนสอนการเรือนและการเข้าสังคมสำหรับสตรี () ในโลซานและเคมบริดจ์
เบอร์จิตต์เปลี่ยนไปใช้นามสกุลของพระมารดาเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2509 หลังพระบิดาและพระมารดาแยกกันอยู่ พระองค์กลับไปเรียนต่อในโคเปนเฮเกนได้สามปี จึงย้ายไปทำงานในสถานเอกอัครราชเดนมาร์กประจำกรุงลอนดอนใน พ.ศ. 2514
เบอร์จิตต์ทรงพบกับเจ้าชายริชาร์ด ดยุกแห่งกลอสเตอร์ พระโอรสในเจ้าชายเฮนรี ดยุกแห่งกลอสเตอร์และเจ้าหญิงอลิซ ดัชเชสแห่งกลอสเตอร์ครั้งแรกที่เคมบริดจ์ ทั้งสองหมั้นหมายกันเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2515 และมีพระราชพิธีเสกสมรสเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคมปีเดียวกัน ณ คริสตจักรนักบุญแอนดรูว์ เมืองบาร์นเวลล์ นอร์แทมป์ตันเชอร์ ฉลองพระองค์ในพระราชพิธีนี้ออกแบบโดยนอร์แมน ฮาร์ตเนลล์
หลังการสิ้นพระชนม์ของเจ้าชายวิลเลียมแห่งกลอสเตอร์ พระเชษฐาของพระสวามี เจ้าชายริชาร์ดจึงมีพระสถานะเป็นผู้สืบตำแหน่งดยุกแห่งกลอสเตอร์ต่อจากเจ้าชายเฮนรี ดยุกแห่งกลอสเตอร์ซึ่งสิ้นพระชนม์เมื่อ พ.ศ. 2517 ด้วยเหตุนี้เจ้าชายริชาร์ดและเบอร์จิตต์จึงมีตำแหน่งเป็นดยุกและดัชเชสแห่งกลอสเตอร์สืบต่อจนถึงปัจจุบัน
ดยุกและดัชเชสแห่งกลอสเตอร์มีพระบุตรสามคน ได้แก่ อเล็กซานเดอร์ วินด์เซอร์ เอิร์ลแห่งอัลสเตอร์ (24 ตุลาคม พ.ศ. 2517), เลดีดาวีนา ลูวิส (19 พฤศจิกายน พ. ศ. 2520) และเลดีโรส กิลแมน (1 มีนาคม พ. ศ. 2523) ตามลำดับ
บีชแบลสต์
ดับเบิลยูซีดับเบิลยู บิชแบลชท์ () เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพของ เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง (WCW) โดยจัดขึ้นครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1992 และ ปี ค.ศ. 1993 รวม 8 ครั้ง โดยในปี ค.ศ. 1992 จัดขึ้นในช่วงเดือนมิถุนายนในวันเสาร์ และในปี ค.ศ. 1993 จัดขึ้นในช่วงเดือนกรกฎาคมในวันอาทิตย์ ต่อมาในปี ค.ศ. 1994 รายการเพย์-เพอร์-วิวนี้ได้เปลี่ยนรายการมาเป็นดับเบิลยูซีดับเบิลยู แบชแอทเดอะบิช
ไอมี
ไอมี () เป็นเกิร์ลกรุปจากประเทศจีน ประกอบไปด้วยสมาชิกหญิงจำนวนห้าคน คือโมชีกา มีคัน นีกี ซาร่า และเฮลีย์ โดยสมาชิกสามคนแรกเป็นชาวจีน ส่วนคนที่สี่และห้าเป็นชาวไทยและเกาหลีใต้ตามลำดับ ส่วนชื่อ iME มาจาก I ย่อมาจาก"International", "Idol", "Idea" ส่วน Me ย่อมาจาก "ตนเอง" ไอมีมีผลงานเพลงภาษาจีนและภาษาไทย
ไอมีเปิดตัวครั้งแรกเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน 2553 โดยโมชีกา มีคัน และนีกีเคยผ่านการประกวดขับร้องเพลงจีนแฮปปีเกิร์ล 2552 ส่วนนลินธาราเป็นอดีตผู้เข้าประกวดทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชียและอดีตสมาชิกวงจีทูจี และเฮลีย์ที่เป็นเด็กฝึกงานของเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์นั้น ได้รับการคัดเลือกจากโดเรมีมิวสิกให้เข้าเป็นสมาชิกของวง และมีเพลงเดี่ยวทั้งภาษาจีนและไทยจำนวนหนึ่ง โดยเป็นเกิร์ลกรุปวงแรกของประเทศจีน
ในปี 2556 นลินธาราหนึ่งในสมาชิกวงไอมีได้ขอยุติสัญญากับทางต้นสังกัดในประเทศจีน โดยให้เหตุผลว่าไม่เป็นตัวของตัวเองและคิวงานไม่เป็นอย่างที่ตกลงไว้ก่อนหน้า สมาชิกในวงเองก็พร้อมใจจะยุบวง เธอกล่าวว่าอนาคตนั้นอาจมีการร่วมงานกันของอดีตสมาชิกในวง แต่มิใช่ในฐานะวงไอมีอีก นลินธารากล่าวในปี 2557 ว่า ทางต้นสังกัดยังไม่ประกาศยุบวงไอมีอย่างเป็นทางการและเธอก็หมดสัญญากับทางต้นสังกัดในจีนแล้ว
กีฬาคาราเต้โดในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 41
"กีฬาคาราเต้โด้" ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 41 เชียงใหม่เกมส์
รอบชิงเหรียญทองแดง
รอบชิงเหรียญทองแดง
รอบชิงเหรียญทองแดง
รอบชิงเหรียญทองแดง
รอบชิงเหรียญทองแดง
รอบชิงเหรียญทองแดง
วีรยุทธ รสโอชา
วีรยุทธ รสโอชา เป็นนักแสดงชาวไทยที่มีหน้าตาคล้ายกับ แด๊ก ลิขิต เอกมงคล , หนุ่ย อำพล ลำพูน และ หนึ่ง วรเชษฐ์ นิ่มสุวรรณ เกิดเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2506 อาชีพดั้งเดิมคือขายของ ต่อมาได้สมัครเป็นนักเรียนการแสดงรุ่นเดียวกับ บิณฑ์ บันลือฤทธิ์,เอกพันธ์ บันลือฤทธิ์, พร้อมพงษ์ นพฤทธิ์, ธงไชย แมคอินไตย์ ที่บริษัท ซีเอสพี โปรดั๊กชั่น จำกัด ของสรพงษ์ ชาตรี และมีประสบการณ์แสดงโฆษณา เดินแบบ ก่อนเข้าสู่วงการภาพยนตร์ และละครโทรทัศน์ เคยเป็นแฟนกับ อำภา ภูษิต ปัจจุบันแต่งงานใหม่มีลูกสาว 3 คน และหันไปทำธุรกิจเครื่องปั้นดินเผาส่วนตัวที่จังหวัดอ่างทอง รวมทั้งเล่นการเมืองท้องถิ่น เคยเป็นสมาชิกสภาจังหวัดสี่สมัย
ทัชวิซ
ทัชวิซ (หรือ ซัมซุง ทัชวิซ) เป็นส่วนติดต่อประสานกับผู้ใช้ สร้างและพัฒนาโดยบริษัทซัมซุง อิเล็คทรอนิกส์ มีคุณสมบัติเป็นส่วนติดต่อประสานกับผู้ใช้ในระบบสัมผัส ทัชวิซนั้นใช้งานได้เฉพาะบนอุปกรณ์ซัมซุง บางครั้งทัชวิซมักจะถูกเข้าใจผิดว่าเป็นอีกหนึ่งระบบปฏิบัติการ ทัชวิซสามารถพบเห็นได้ในสมาร์ตโฟน ฟีเจอร์โฟนและแท็บเล็ตจากซัมซุง และไม่สามารถขอรับใบอนุญาตจากภายนอกได้ ทัชวิซเวอร์ชันแอนดรอยด์ยังมาพร้อมกับ Galaxy Apps ซึ่งเป็นร้านค้าแอปพลิเคชันที่ซัมซุงทำเองด้วย
ทัชวิซเวอร์ชันล่าสุดคือ ทัชวิซ 6.0 ซึ่งอยู่บนซัมซุง กาแลกซี่ เจ1 มินิ พราม และทัชวิซ เนเจอร์ ยูเอ็กซ์ 5.0 อยู่บนซัมซุง กาแลคซี่ เจ3 (2016) ซึ่งมีคุณสมบัติต่าง ๆ บนส่วนติดต่อประสานกับผู้ใช้ที่ละเอียดยิ่งขึ้นเมื่อเทียบกับเวอร์ชันก่อนหน้าที่พบบนโทรศัพท์รุ่นเก่าของซัมซุงก่อนที่กาแลกซี่ เอส 5 จะวางจำหน่าย แถบสถานะขณะที่อยู่ในหน้าจอหลักนั้นได้โปร่งใสเริ่มมีมาในทัชวิซ เนเจอร์ ยูเอ็กซ์ 2.0 และทัชวิซ เนเจอร์ ยูเอ็กซ์ 2.5 และในทัชวิซ 4.0 บนกาแล็กซี่ เอส 2และกาแล็กซี่ โน้ต (ภายหลังอัปเกรดเป็นเนเจอร์ ยูเอ็กซ์ทั้งคู่) ได้เพิ่มคุณสมบัติบางอย่างเข้ามา เช่น การแพนและการเอียง ซึ่งต้องใช้เซนเซอร์แอคเซเลอโรมิเตอร์ (วัดความเร่งการเคลื่อนไหวของวัตถุ) และไจโรสโคปในการตรวจจับ
ทัชวิซได้ถูกใช้โดยระบบปฏิบัติการที่เป็นกรรมสิทธิ์ของซัมซุง คือ บาด้าและเร็กซ์ รวมทั้งโทรศัพท์มือถือที่ใช้ระบบปฏิบัติการแอนดรอย์ อีกทั้งยังพบเจอทัชวิซได้ในระบบปฏิบัติการไทเซ็น
ทัชวิซเป็นปัญหาหลักในคดีระหว่างบริษัทแอปเปิลกับบริษัทซัมซุงอิเล็คทรอนิกส์ จำกัด
นี่เป็นทัชวิซเวอร์ชันดั้งเดิม ถูกปล่อยออกมาในปี ค.ศ. 2010 สำหรับแอนดรอยด์โฟรโย (2.1-2.2) เวอร์ชันนี้ใช้ครั้งแรกในซัมซุง กาแลคซีเอส ส่วนเวอร์ชันลดคุณสมบัติของทัชวิซ 3.0 ได้ใช้ในซัมซุง กาแล็กซี โปรเคลม
เวอร์ชันที่สองของทัชวิซได้ปล่อยเมื่อปี ค.ศ. 2011 สนับสนุนแอนดรอยด์ จิงเจอร์เบรดและแอนดรอยด์ ฮันนีย์คัมบ์ (2.3-3.2.6) กาแล็คซี่ เอส 2 ได้เป็นอุปกรณ์รุ่นแรกที่มาพร้อมกับทัชวิซ 4.0 เวอร์ชันนี้ได้มีความเร่งฮาร์ดแวร์ที่ดีขึ้นกว่าเวอร์ชัน 3.0 นอกจากนี้ยังมีตัวเลือกหน้าจอสัมผัสที่เกี่ยวข้องกับท่าทางสัมผัสแบบมัลติทัชโดยใช้เซนเซอร์แอคเซเลอโรมิเตอร์ของโทรศัพท์ อย่างเช่นคุณสมบัติที่ให้ผู้ใช้งานวางนิ้วสองนิ้วไว้บนหน้าจอแล้วเอียงอุปกรณ์ไปข้างหน้าและหลังจากผู้ใช้เพื่อขยายเข้าและออกตามลำดับ ส่วน "การแพน" บนทัชวิซ 4.0 ช่วยให้ผู้ใช้เลื่อนหน้าจอหลักได้โดยเคลื่อนย้ายอุปกรณ์จากข้างหนึ่งไปยังอีกข้างหนึ่ง
จอสัมผัส
จอสัมผัส เป็นคุณลักษณะหนึ่งคล้ายกับแท็บเล็ตคอมพิวเตอร์ โดยผู้ใช้สามารถสัมผัสบนจอของเครื่อง เพื่อที่จะสั่งการและทำงานต่าง ๆ ได้ เดิมทีจอสัมผัสสามารถรับคำสั่งจากผู้ใช้ได้ทีละหนึ่งจุดคำสั่งแต่ต่อมามีการพัฒนาระบบจอสัมผัสให้สามารถรับคำสั่งแบบลากถูได้ซึ่งคล้ายกับการคลิกเมาส์ค้างไว้แล้วลากวาง และยังสามารถรับคำสั่งหรือการกดบนหน้าจอจากผู้ใช้ได้หลายจุดพร้อมกัน เรียกอีกอย่างหนึ่งว่ามัลติทัช
คอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะที่มีหน้าจอสัมผัสเครื่องแรกของโลกที่ออกวางจำหน่ายคือ HP-150 วางขายในปี พ.ศ. 2526 และอุปกรณ์พกพาจอสัมผัสเครื่องแรกของโลกที่ออกวางจำหน่ายคือ ไอบีเอ็ม ไซมอน ซึ่งวางขายในปี พ.ศ. 2537
ในปัจจุบันมีผู้ผลิตมากมายที่ใช้ระบบนี้ เช่น แอปเปิล, เอชทีซี, แอลจี, โมโตโรล่าโมบิลิตี, โนเกีย, ซัมซุง, โซนี่ เป็นต้น
หวงตี้
หวงตี้ หรือ จักรพรรดิเหลือง () เป็นหนึ่งในกษัตริย์ตามตำนานจีนและวีรบุรุษทางวัฒนธรรม เป็นหนึ่งในซานหวงอู่ตี้ ตำนานระบุว่า จักรพรรดิเหลืองครองราชย์ตั้งแต่ 2697 – 2597 หรือ 2696 – 2598 ปีก่อนคริสตกาล ลัทธิของพระองค์โดดเด่นอย่างมากในยุคฮั่นกล่าวกันว่าพระองค์เป็นผู้ให้กำเนิดรัฐรวมศูนย์อำนาจ ผู้ปกครองจักรวาล และองค์อุปถัมภ์ศิลปะลับ พระองค์ได้รับการยกย่องว่าทรงประดิษฐ์สิ่งประดิษฐ์และนวัตกรรมจำนวนมาก และปัจจุบันได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้ริเริ่มอารยธรรมจีน และกล่าวกันว่าเป็นผู้บรรพบุรุษของชาวจีนหัวเซี่ย
หลี่ เค่อเฉียง
หลี่ เค่อเฉียง () เป็นนายกรัฐมนตรีแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีนคนปัจจุบัน รายชื่อของเขายังอยู่ในลำดับที่สองของคณะกรรมการประจำกรมการเมืองแห่งพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศจีน และระหว่างปี พ.ศ. 2551 - 2556 เขาดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีลำดับที่หนึ่ง ในรัฐบาลของนายเวิน เจียเป่า
หลี่ เค่อเฉียง เกิดเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2498 ที่เขตติ้งหยวน ในมณฑลอานฮุย บิดาของเขาเป็นข้าราชการท้องถิ่นในอานฮุย หลี่จบการศึกษาในระดับมัธยมศึกษาตอนปลายเมื่อปี พ.ศ. 2517 ระหว่างการปฏิวัติวัฒนธรรม เขาถูกส่งตัวไปเป็นแรงงานที่ชนบทในเขตเฟิ้งหยาง, มณฑลอานฮุย ณ ที่นั่น เขาเข้าร่วมเป็นสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศจีน และเริ่มต้นเส้นทางของเขาสู่การเป็นหัวหน้าฝ่ายการผลิตประจำท้องถิ่นของพรรคฯ เขายังได้รับรางวัล "บุคคลผู้โดดเด่นในด้านการเรียนคิดแบบเหมาเจ๋อตง"
เขาปฏิเสธข้อเสนอของบิดาที่จะให้เขาเป็นผู้นำพรรคฯประจำท้องถิ่น และเข้าศึกษาต่อในด้านกฎหมายที่มหาวิทยาลัยปักกิ่ง และเมื่อเขาได้รับวุฒินิติศาสตรบัณฑิต เขาได้ดำรงตำแหน่งประธานสภานักศึกษาของมหาวิทยาลัย เขายังได้รับปริญญาเอกทางด้านเศรษฐศาสตร์ ต่อมาในปี พ.ศ. 2523 เขาเป็นเลขาธิการคณะยุวชนคอมมิวนิสต์ (CYL) ที่มหาวิทยาลัยปักกิ่ง สองปีต่อมากลายเป็นผู้นำระดับสูงของคณะยุวชนคอมมิวนิสต์ ในตำแหน่งสมาชิกสำนักเลขาธิการฯ และได้ทำงานอย่างใกล้ชิดกับหู จิ่นเทา ซึ่งเป็นเลขาธิการพรรคฯในขณะนั้น และในที่สุด เขาก็กลายเป็นเลขาธิการใหญ่ของคณะยุวชนคอมมิวนิสต์จนถึงปี พ.ศ. 2541 ก่อนจะมาเป็นรองนายกรัฐมนตรี และนายกรัฐมนตรีในที่สุด
เกาะเตอร์นาเต
เตอร์นาเต () เป็นเกาะในหมู่เกาะโมลุกกะ ทางตะวันออกของประเทศอินโดนีเซีย ตั้งอยู่นอกฝั่งตะวันตกของเกาะที่ใหญ่กว่า คือ เกาะฮัลมาเฮรา เช่นเดียวกันเกาะบริเวณใกล้เคียง เกาะมีภูเขาไฟรูปกรวย เกาะแห่งนี้เคยเป็นเกาะที่ผลิตกานพลูแห่งเดียวของโลก ทำให้สุลต่านกลายเป็นคนที่ร่ำรวยที่สุดและมีอิทธิพลมากที่สุดในอินโดนีเซีย
ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 กลายเป็นรัฐสุลต่าน ชาวโปรตุเกสเข้ามาตั้งถิ่นฐานใน ค.ศ. 1574 เป็นพันธมิตรกับฮอลันดาใน ค.ศ. 1607 ก่อนตกอยู่ใต้อิทธิพลของฮอลันดาอย่างสมบูรณ์ ค.ศ. 1683 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ญี่ปุ่นได้เข้ายึดครอง
สีสุวัตถิ์ ยุติวงศ์
นักองค์มจะ(เทียบได้กับหม่อมเจ้า) สีสุวัตถิ์ ยุติวงศ์ เป็นเชื้อพระวงศ์ของราชวงศ์กัมพูชา ประสูติเมื่อ พ.ศ. 2456 ทรงสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกจากประเทศฝรั่งเศส และมีพระชายาเป็นชาวฝรั่งเศส
ในการเลือกตั้งครั้งแรกของกัมพูชาในสมัยที่เป็นอาณานิคมซึ่งเป็นการเลือกตั้งสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ พระองค์ได้จัดตั้งกรมประชาธิปไตยหรือพรรคประชาธิปไตยเข้าร่วมในการเลือกตั้ง นโยบายของพรรคเป็นประชาธิปไตยที่เน้นไปทางสังคมนิยมและต้องการเจรจาเกี่ยวกับเอกราชของกัมพูชาให้เร็วที่สุด พรรคของพระองค์ได้รับการสนับสนุนจากเจ้าหน้าที่ข้าราชการชั้นผู้น้อย คณะสงฆ์หัวสมัยใหม่ ศิษย์เก่าและนักเรียนปัจจุบันของลีเซสีสุวัตถิ์ และได้รับการสนับสนุนทางการเงินจากสมเด็จกรมพระสีสุวัตถิ์มุนีเรศ
ผลการเลือกตั้งปรากฏว่าพรรคประชาธิปไตยชนะการเลือกตั้ง ทำให้เกิดรอยร้าวในหมู่ชนชั้นนำของกัมพูชา นักองค์มจะสีสุวัตถิ์ ยุติวงศ์ขึ้นมาเป็นนายกรัฐมนตรีเอง และทำให้สมเด็จกรมพระสีสุวัตถิ์มุนีเรศหมดบทบาททางการเมือง พรรคของพระองค์ได้ร่างรัฐธรรมนูญให้สมัชชาแห่งชาติมีบทบาทค่อนข้างมาก และพระองค์พยายามเจรจาเรื่องเอกราชกับฝรั่งเศสอย่างรวดเร็ว แต่ไม่สำเร็จเพราะฝรั่งเศสไม่ยอมเจรจาด้วย อย่างไรก็ตาม พระองค์สิ้นพระชนม์ด้วยวัณโรคเมื่อ พ.ศ. 2490 ด้วยพระชนม์เพียง 45 ชันษา โดยมีข่าวลือว่าฝรั่งเศสอยู่เบื้องหลังการสิ้นพระชนม์ของพระองค์
สโมลยัน
สโมลยัน (; ) เป็นเมืองเล็ก ๆ ทางตอนใต้ของประเทศบัลแกเรีย ใกล้เส้นเขตแดนประเทศกรีซ เป็นเมืองพักตากอากาศสำหรับการเล่นสกี เป็นเมืองปกครองและศูนย์กลางอุตสาหกรรมของจังหวัดสโมลยัน จากข้อมูลเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011 มีประชากร 30,283 คน
พัตมอส
พัตมอส (กรีก, "Πάτμος"; ; ) เป็นเกาะเล็ก ๆ ของประเทศกรีซ ในทะเลอีเจียน หนึ่งในเกาะทางเหนือสุดของหมู่เกาะโดเดคะนีส มีประชากร 2,998 คน และมีพื้นที่ 34.05 ตร.กม.
ซัลโต (ประเทศอุรุกวัย)
ซัลโต () เป็นเมืองหลักของจังหวัดซัลโต อยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศอุรุกวัย เป็นเมืองท่าตรงจุดเริ่มต้นเส้นเดินเรือบนฝั่งตะวันออกของแม่น้ำอุรุกวัย ตรงข้ามกับเมืองกองกอร์เดียของประเทศอาร์เจนตินา เมืองมีประชากร 104,028 คน (ค.ศ. 2011) เป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 2 ของอุรุกวัย
ปุนตาเดลเอสเต
ปุนตาเดลเอสเต () เป็นเมืองและสถานที่พักตากอากาศบริเวณชายฝั่งของมหาสมุทรแอตแลนติก ในจังหวัดมัลโดนาโด ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศอุรุกวัย ตั้งอยู่ทางตะวันออกของกรุงมอนเตวิเดโอราว 140 กม. ถึงแม้ว่าเมืองจะมีประชากรตลอดทั้งปีประมาณ 9,280 คน แต่ในฤดูร้อนเป็นสถานที่ที่ได้รับความนิยมของนักท่องเที่ยว ทำให้มีจำนวนคนมากมายหลั่งไหลมาที่นี่
แม่น้ำอุรุกวัย
แม่น้ำอุรุกวัย (, ; ) เป็นแม่น้ำในทวีปอเมริกาใต้ อยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของทวีป ไหลไปทางตะวันทิศเหนือลงใต้ เป็นชายแดนให้กับประเทศบราซิล อาร์เจนตินา และอุรุกวัย แม่น้ำไหลผ่านเข้าไปในรัฐซานตากาตารีนาซึ่งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศบราซิล เป็นเส้นแบ่งเขตส่วนหนึ่งระหว่างรัฐซานตากาตารีนากับรัฐรีโอกรันดีดูซูลแล้วไหลไปทางตะวันตกเฉียงใต้ เป็นเส้นเขตแดนระหว่างประเทศบราซิลกับประเทศอาร์เจนตินา และระหว่างประเทศอุรุกวัยกับประเทศอาร์เจนตินา ลงสู่แม่น้ำลาปลาตา
แม่น้ำมีความยาวราว 1,600 กม. แม่น้ำมีพื้นที่รองรับน้ำ 365,000 ตร.กม.
อาสนวิหารแปร์ปีญ็อง
อาสนวิหารแปร์ปีญ็อง () หรือมีชื่อเต็มว่า อาสนวิหารนักบุญยอห์นผู้ให้บัพติศมาแห่งแปร์ปีญ็อง (; ) เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิก เป็นที่ตั้งอาสนะของมุขนายกประจำมุขมณฑลแปร์ปีญ็อง-แอลน์ ตั้งอยู่ในเขตเมืองแปร์ปีญ็อง จังหวัดปีเรเน-ออรีย็องตาล แคว้นอ็อกซีตานี ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศให้นักบุญยอห์นผู้ให้บัพติศมา ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นอาสนวิหารจากการย้ายอาสนะของมุขนายกจากมุขมณฑลแอลน์ (เดิมอาสนะตั้งอยู่ที่อาสนวิหารแอลน์) มารวมอยู่ที่มุขมณฑลแปร์ปีญ็องเมื่อปี ค.ศ. 1602 ตามพระบัญชาของสมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 8
อาสนวิหารแปร์ปีญ็องได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1906
ลักษณะสถาปัตยกรรมของอาสนวิหารในปัจจุบันเป็นแบบสถาปัตยกรรมกอทิกแบบเมรีดียอนาล () โดยมีบริเวณกลางโบสถ์ยาว กว้าง และสูงถึง โดยประกอบด้วยจุดตัดทั้งสิ้น 7 ช่วง นำสายตาไปสู่แขนกางเขนและมุขโค้งที่มีขนาดกว้าง
หน้าบันประตูทางเข้าหลักซึ่งมีลักษณะเหมือนยังไม่เสร็จสมบูรณ์ ต่อมาภายหลังจากการบูรณะซ่อมแซมสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 19 และ 20 ได้มีการสร้างหน้าต่างแบบกอทิกแทนกรอบสี่เหลี่ยมเดิมที่เคยเห็นในโปสต์การ์ดในสมัยก่อน ส่วนซุ้มประตูทางเข้าและหอนาฬิกาที่เห็นในปัจจุบันสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 18
เครื่องเรือนและเครื่องตกแต่งภายในอาสนวิหารมีความวิจิตรอยู่มาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งพระแท่นบูชาเอก (เป็นงานสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 16–19 พร้อมประวัติศาสตร์อันยาวนาน) ออแกน (สร้างราวปี ค.ศ. 1504 พร้อมงานลงสีและตกแต่งด้วย) งานกระจกสีแบบกอทิกฟื้นฟู (งานสมัยกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19) และที่สำคัญคือ พระเยซูตรึงไม้กางเขน (งานไม้แกะสลักสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 14) ซึ่งตั้งอยู่ในชาเปลที่ใช้ชื่อเดียวกัน
บริเวณทิศใต้ของอาสนวิหารเป็นที่ตั้งของ "กัมโปซานโต" ("Le Campo Santo") หรืออีกชื่อหนึ่งว่า "วิหารคดนักบุญยอห์น" เป็นบริเวณวิหารคดสำหรับใช้ในงานศพ ซึ่งจัดเป็นเพียงสถานที่แห่งเดียวที่ยังคงสภาพอยู่ในประเทศฝรั่งเศส ณ ปัจจุบัน ประวัติการก่อสร้างสามารถนับย้อนได้ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 14
หลังจากการปฏิวัติฝรั่งเศส มีการก่อสร้างต่อเติมบริเวณวิหารคดแห่งนี้จนกระทั่งเสียหาย จนกระทั่งปี ค.ศ. 1984 คณะกรรมการบริหารจังหวัดปีเรเน-ออรีย็องตาล ได้มีมติให้ทำลายสิ่งก่อสร้างเพิ่มเติมที่ไม่ใช้ของเดิมออกไป การบูรณะได้เสร็จสิ้นเมื่อปี ค.ศ. 1991
ในปัจจุบัน ยังสามารถพบช่องฝังศพบริเวณกำแพงของวิหารคดฝั่งทิศเหนือ และทิศใต้ นอกจากนั้น ยังพบอีก 5 ช่องบริเวณทิศตะวันตกซึ่งสามารถซ่อมแซมกลับขึ้นมาได้ภายหลังการบูรณะ นอกจากนี้ยังพบงานประติมากรรมปูนปั้นนูนต่ำเพื่อประดับช่องฝังศพด้วย
หอสวดศพตั้งอยู่บริเวณทิศใต้ บริเวณระเบียงทางเดิน และส่วนประกอบต่าง ๆ (เสาและหัวเสา) ที่ล้อมรอบวิหารคดได้หายไปราวคริสต์ศตวรรษที่ 19 ซึ่งไปพบในภายหลังอยู่ที่คอนแวนต์ ในแปร์ปีญ็องเพื่อใช้เป็นที่พักของชั่วคราวในระหว่างการซ่อมแซมครั้งใหญ่
โปรตอน เพรเว่
โปรตอน เพรเว่ (Proton Prevé: Pro-ton Pray-vay) เป็นรถยนต์ พัฒนาขึ้นโดยโปรตอน ผู้ผลิตรถยนต์จากมาเลเซีย มันแทนที่โปรตอนGen-2 มันเป็นรถโปรตอนรุ่นแรกที่จะมีการติดตั้งเครื่องยนต์เทอร์โบชาร์จ เริ่มผลิตในปี พ.ศ. 2554 และเริ่มจำหน่ายในปี พ.ศ. 2555
โปรตอน เพรเว่ เปิดตัวในประเทศไทยเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 โดยไทยเป็นประเทศที่ 3 ต่อจากมาเลเซียและออสเตรเลียที่รถรุ่นนี้เปิดตัว โปรตอน เพรเว่ มีจำหน่าย 3 รุ่นคือ Standard, Executive และ Premium
โปรตอน เพรเว่ ได้รับรางวัลด้านความปลอดภัยเต็มรูปแบบคะแนน 5 ดาวในเซียนโครงการประเมินรถใหม่ (ANCAP) ของออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ โปรตอน เพรเว่ เป็นอุปกรณ์ที่มีสูงสุดไม่เกินหกถุงลมนิรภัย, ระบบเบรก ABS และ EBD, ระบบเสริมแรงเบรก BA และ ระบบป้องกันการลื่นไถล TCL, และการควบคุมเสถียรภาพแบบอิเล็กทรอนิกส์ (ESC) ประเทศไทยโปรตอน
ปลดหนี้
ปลดหนี้ เป็นรายการเกมโชว์ที่มีจุดเด่นของรายการคือเปิดโอกาสให้ผู้ที่มีหนี้สินได้มีส่วนร่วมในรายการเพื่อให้สามารถปลดหนี้และสามารถประกอบอาชีพหาเลี้ยงครอบครัวได้ โดยรายการนี้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 โดยออกอากาศทุกวันเสาร์ เวลา 15:30 - 16:15 น. (เดิมออกอากาศเวลา 14.45 น.) โดยรายการเริ่มออกอากาศครั้งแรกในวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544 ตั้งแต่ ตุลาคม 2557 ได้ทำการย้ายเวลาใหม่เป็นวันอาทิตย์ เวลา 16.30 น. เริ่ม 26 ตุลาคม พ.ศ. 2557 วันเดิม เวลาใหม่ 14.45 น. เริ่ม 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2559 - 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2559 วันเดิม เวลาใหม่ 16.15 น. เริ่ม 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2559 - 25 กันยายน พ.ศ. 2559 และ เลื่อนเวลาออกอากาศไปเป็นเวลา 16.20 - 17.05 น. เริ่ม 2 ตุลาคม พ.ศ. 2559 - ปัจจุบัน
กรณีเป็นผู้ช่วยพิธีกร
อี ชัง-มิน
อี ชัง-มิน (; ; เกิด 1 พฤษภาคม 2529) หรือชื่อในการแสดงว่า ชังมิน (Changmin) เป็นสมาชิกวงทูเอเอ็ม
เพชรฎี ศรีฤกษ์
เพชรฎี ศรีฤกษ์ (ชื่อเล่น: หรั่ง) นักแสดงชาวชาวไทย เข้าสู่วงการบันเทิงจากการเข้าร่วมการประกวด Domonman 1993 จากนั้นก็ได้รางวัลชนะเลิศเป็น หนุ่ม Domonman 1993 และได้แสดงละครโทรทัศน์ อาทิ 111 (ตองหนึ่ง), เบญจรงค์ห้าสี, เงิน เงิน เงิน, มัจจุราชติงต๊อง, มะปรางข้ามรั้ว เป็นต้น
เพชรฎี ศรีฤกษ์ เกิดเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2519 หลังจากชนะการประกวดหนุ่ม Domonman 1993 ก็เริ่มเข้าสู่วงการด้วยการแสดงละครกับช่อง 7 สี และผลงานที่แจ้งเกิดทำให้เขารู้จักไปทั่งประเทศนั้นก็คือบทบาทของตำรวจปราบปราบยาเสพติดในคาแร็คเตอร์เซอร์ผมยาวจากละครเรื่อง "111(ตองหนึ่ง)"
ด้านการศึกษา จบการศึกษาระดับปริญญาตรีและปริญญาโท มหาวิทยาลัยเกริก
โอเปิล ซาฟิร่า
โอเปิล ซาฟิร่า () เป็นรถยนต์เอนกประสงค์ขนาดเล็ก (Compact MPV) ที่ผลิตโดย โอเปิล ผู้ผลิตรถยนต์จากประเทศเยอรมนี เริ่มผลิตในปี พ.ศ. 2542 โดยใช้โครงสร้างร่วมกับ โอเปิล แอสตร้า () มีวิวัฒนาการตามช่วงเวลาได้ 3 Generation (รุ่น) ต่อมาในปี พ.ศ. 2554 ซึ่งตรงกับรุ่นที่ 3 จึงได้ใช้ชื่อใหม่ว่า โอเปิล ซาฟิร่า ทัวร์เรอร์ () ในบางประเทศจะขายโดยใช้แบรนด์อื่น เช่น วอกซ์ฮอลล์ โฮลเดน เชฟโรเลตและซูบารุ เป็นต้น โดยรุ่นที่เคยขายในประเทศไทยจะใช้แบรนด์เชฟโรเลต
โอเปิล ซาฟิร่า รุ่นที่ 1 เริ่มผลิตในปี พ.ศ. 2542 โดยเริ่มจัดแสดงเป็นรถต้นแบบในงานแฟรงเฟิร์ทมอเตอร์โชว์ปี พ.ศ. 2540 ใช้ชื่อว่า Zafira A โดยใช้แพลตฟอร์มร่วมกับโอเปิล แอสตร้า รุ่น Astra G แบบ T-Body ซาฟิร่ารุ่นนี้มีเครื่องยนต์เบนซิน 1.6 ,1.8 ,2.0 และ 2.2 ลิตร และเครื่องยนต์ดีเซลรุ่น 2.0 และ 2.2 ลิตร ระยะฐานล้อ 2,694 มม. ความยาว 4,317 มม. ความกว้าง 1,742 มม. ความสูง 1,684 มม. และน้ำหนัก 1,320-1,560 กก. มีฐานการประกอบอยู่ที่ประเทศเยอรมนี ,โปแลนด์ ,ไทยและบราซิล
ในประเทศไทย ซาฟิร่ารุ่นนี้เปิดตัวเมื่อปี พ.ศ. 2543 ทำตลาดโดยใช้แบรนด์เชฟโรเลต โดยเป็นรถประกอบในประเทศไทย ถือเป็นการนำเอาตลาดรถ MPV กลับมาบุกเบิกตลาดอีกครั้ง หลังจากที่มี มิตซูบิชิ สเปซ วากอน เข้ามาทำตลาดในช่วงสั้นๆ ก่อนหน้านั้น โดยได้รับความนิยมมาก ขายได้ในระดับหลายร้อยคันต่อเดือน แม้จะไม่หวือหวานัก และส่งออกไปยังประเทศญี่ปุ่นในชื่อ ซูบารุ ทราวิค () ทำให้มีคู่แข่งใหม่ๆ เข้ามาทำตลาดมากมาย เช่น ฮอนด้า สตรีม ,เกีย คาเรนส์และโตโยต้า วิช เป็นต้น สาเหตุที่ GM Thailand นำมาขาย เนื่องจากการเป็นตัวแทนจำหน่ายรถของ GM กับพระนครยนตรการได้สิ้นสุดลง โดยในระยะแรก GM คิดจะนำ Opel Astra มาขาย แต่น่าจะไม่สามารถแข่งกับเจ้าตลาดได้ จึงนำ Zafira เข้ามา จุดเด่นคือใช้ช่วงล่างสไตล์ยุโรป และการจัดที่นั่งแบบ Flex-7 และมีแคมเปญการตลาดออกมาเรื่อยๆ เช่น แคมเปญซูชิกับสเต็ก (ดาวน์ 0% แล้วออกรถได้ทันที) และขายมาเรื่อยๆ จนถึงปี พ.ศ. 2548
โดย Chevrolet Zafira ในประเทศไทย ได้มีการปรับตามรุ่นปีดังนี้
พ.ศ. 2543
พ.ศ. 2544
พ.ศ. 2545
พ.ศ. 2546
พ.ศ. 2547
พ.ศ. 2548
โอเปิล ซาฟิร่า รุ่นที่ 2 เริ่มผลิตในปี พ.ศ. 2548 ยังคงใช้แพลตฟอร์มร่วมกับ Astra เหมือนเดิม ใช้ชื่อว่า Zafira B รุ่นนี้มีฐานการประกอบอยู่ที่ประเทศเยอรมนีและโปแลนด์ มีเครื่องยนต์เบนซิน 1.6 ,1.8 ,2.0 และ 2.2 ลิตร และเครื่องยนต์ดีเซล 1.7 และ 1.9 ลิตร ใช้เกียร์ธรรมดา 5 และ 6 สปีด และเกียร์อัตโนมัติ 4 และ 6 สปีด ระยะฐานล้อ 2,703 มม. ความยาว 4,468 มม. ความกว้าง 1,801 มม. ความสูงรุ่นปี พ.ศ. 2548-2550 อยู่ที่ 1,635 มม. และรุ่นปี พ.ศ. 2550-พ.ศ. 2554 1,645-1,670 มม.
โอเปิล ซาฟิร่า รุ่นที่ 3 เริ่มผลิตในปี พ.ศ. 2554 โดยใช้ชื่อใหม่ว่า Zafira Tourer C ส่วนซาฟิร่ารุ่นเดิมจะใช้ชื่อว่า Zafira Family มีฐานการประกอบอยู่ที่ประเทศเยอรมนี เริ่มจัดแสดงในงาน Geneva Motor Show มีเครื่องยนต์ตั้งแต่ 1.4-2.0 ลิตร และได้มีการทำรุ่นที่ใช้แก๊ส CNG เป็นพลังงานทางเลือก มีเกียร์ธรรมดา 5 และ 6 สปีด และเกียร์อัตโนมัติ 6 สปีด ระยะฐานล้อ 2,760 มม. ความยาว 4,660 มม. ความกว้าง 1,820 มม. และความสูง 1,690 มม.
สังคายนาวาติกันครั้งที่สอง
สังคายนาวาติกันครั้งที่สอง () เป็นสภาสังคายนาสากลครั้งที่ 21 ที่คริสตจักรโรมันคาทอลิกจัดขึ้น โดยมีจุดประสงค์เพื่อปรับตัวศาสนจักรให้เข้ากับโลกสมัยใหม่ สังคายนาครั้งนี้สันตะสำนักดำเนินการจัดขึ้นที่มหาวิหารนักบุญเปโตรในนครรัฐวาติกัน ตามรับสั่งของสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 23 เมื่อวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 1962 มาสิ้นสุดในวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1965 ในสมณสมัยสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6
ในบรรดาผู้เข้าร่วมการสังคายนา มีปิตาจารย์ในสภาสังคายนาถึง 4 องค์ที่ต่อมาได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปา ได้แก่ พระคาร์ดินัลโจวันนี บัตติสตา มอนตีนี (ต่อมาคือสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6) มุขนายกอัลบีโน ลูชีอานี (ต่อมาคือสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 1) มุขนายกคารอล วอยตีวา (ต่อมาคือสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2) และบาทหลวงโยเซฟ รัทซิงเงอร์ (ต่อมาคือสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16)
ในปัจจุบันนี้ หลายคริสตจักรที่ไม่ได้ร่วมสามัคคีธรรมกับคริสตจักรโรมันคาทอลิกยังคงตั้งข้อสงสัยต่อการจัดสังคายนาครั้งนี้ว่าเป็นสิ่งเหมาะสมหรือไม่ โดยเฉพาะชาวคาทอลิกฝ่ายประเพณีนิยมที่ถือว่าผลของการปฏิรูปศาสนจักรให้ทันสมัยนแบบนี้นำไปสู่ผลเสียหลายประการ และยังละเลยธรรมเนียมประเพณ๊ของศาสนจักรคาทอลิกที่ยึดถือกันมาตั้งแต่ก่อนปี ค.ศ. 1962
โกวิท ตั้งตรงจิตร
โกวิท ตั้งตรงจิตร เป็นนักเขียนสารคดีดีเด่นแห่งชาติ และเป็นนักตอบปัญหาในสถานีโทรทัศน์ช่อง 4 บางขุนพรหม ร่วมสมัยเดียวกับ ม.จ. สุภัทรดิศ ดิศกุล และ สมัคร สุนทรเวช และเป็นนักเขียนหนังสือเป็นอาชีพ รวมถึงมีงานเขียนอ่านออกอากาศทางวิทยุกระจายเสียงของกรมโฆษณาการ ในสมัยรัฐบาล จอมพล ป. พิบูลสงคราม
วงศ์กระโถนฤๅษี
วงศ์กระโถนฤๅษี (Rafflesiaceae) เป็นวงศ์ของพืชเบียนที่พบในเอเชียตะวันออกและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ รวมทั้ง "Rafflesia arnoldii" ซึ่งเป็นพืชที่มีดอกที่ใหญ่ที่สุดในโลก พืชกลุ่มนี้เป็นปรสิตภายในของไม้เถาในสกุล "Tetrastigma" (วงศ์ Vitaceae) ไม่มีกิ่งก้าน ใบ รากและส่วนที่สังเคราะห์ด้วยแสงได้ จะมีเฉพาะดอกที่โผล่ออกมาจากรากหรือกิ่งด้านล่างของพืชเจ้าบ้านเท่านั้น
แดวู ลาโนส
แดวู ลาโนส () เป็นรถยนต์นั่งขนาดเล็กมาก (Subcompact Car) ที่ผลิตโดย แดวู ผู้ผลิตรถยนต์จากประเทศเกาหลีใต้ เริ่มผลิตในปี พ.ศ. 2540 โดยออกมาเพื่อทดแทนรุ่นเก่าอย่าง แดวู เซียโล () ออกแบบโดย จอร์เจ็ตโต้ จูจาโร่ () มีฐานการประกอบอยู่ที่ประเทศเกาหลีใต้ ,รัสเซีย ,อียิปต์ ,ยูเครน ,โปแลนด์และเวียดนาม มีตัวถังคอนเวอร์เทเบิล 2 ประตู แฮทช์แบค 3 ประตู แฮทช์แบค 5 ประตู ซีดาน 4 ประตูและรถตู้ 2 ประตู มีเครื่องยนต์ 1.3 ,1.4 ,1.5 และ 1.6 ลิตร ใช้เกียร์ธรรมดา 5 สปีดและเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด ระยะฐานล้อ 2,520 มม. ความยาวรุ่นแฮทช์แบค 4,074 มม. ซีดาน 4,235 มม. รถตู้ 4,247 มม. ความกว้าง 1,678 มม. ความสูง 1,432 มม. รุ่นรถตู้ 1,908 มม.
ที่มาของการพัฒนาแดวู ลาโนส มีดังนี้
แดวู มอเตอร์ส เคยร่วมเป็นพันธมิตรกับเจนเนอรัล มอเตอร์สตั้งแต่ในยุค 1970 จนถึงปี พ.ศ. 2535 แดวู มอเตอร์ส ก็ได้ประกาศยุติความร่วมมือกับ GM ดังนั้นแดวู มอเตอร์สจึงต้องเริ่มต้นพัฒนารถยนต์ด้วยตนเอง โดยพัฒนาออกมาทั้งหมด 3 รุ่นคือ แดวู ลาโนส สำหรับตลาดรถยนต์นั่งขนาดเล็กมาก (Subcompact Car) แดวู นิวบีรา สำหรับตลาดรถยนต์นั่งขนาดเล็ก (Compact Car) และ แดวู เลกันซา สำหรับตลาดรถยนต์นั่งขนาดกลาง (Mid-Size Car) สำหรับโครงการพัฒนาลาโนสเริ่มขึ้นเมื่อฤดูใบไม้ร่วง ปี พ.ศ. 2536 เพื่อทำตลาดแทน แดวู เซียโล () และแข่งขันกับรถยนต์ในตลาด B-Segment กว่า 20 รุ่น โดยเฉพาะคู่แข่งจากยุโรปและญี่ปุ่น เช่น โฟล์กสวาเกน กอล์ฟ ,โอเปิล แอสตร้าและโตโยต้า เทอร์เซล เป็นต้น โดยการออกแบบมีการแข่งขันระหว่าง Studio 4 แห่ง ปรากฏว่าผลงานของสตูดิโอ ITal Design ซึ่งเป็นผลงานของจิโอเจตโต จิวเจียโรได้ถูกนำมาผลิตออกขายจริง ในที่สุด ผ่านไป 30 เดือน หรือ 2 ปีครึ่งหลังจากการทดสอบในสภาพถนนและอากาศทั่วโลก ลาโนสภายใต้รหัสโครงการ T100 ก็ออกสู่ตลาดในปี พ.ศ. 2540 และลูกค้าทั่วโลกโดยเฉพาะแถบยุโรปที่มองหารถยนต์ราคาถูกแต่คุ้มค่า ให้การต้อนรับอย่างดีจนประสบความสำเร็จ จนบริษัท FSO และ AutoVAZ ได้ซื้อลิขสิทธิ์ไปผลิตในโปแลนด์ ภายใต้แบรนด์ของเขาในช่วงปีเดียวกันกับที่ลาโนสออกจำหน่าย มีเครื่องยนต์ให้เลือก 4 ขนาด ส่วนใหญ่แล้วจะเป็นเครื่องยนต์ 1.4 และ 1.6 ลิตร
ในประเทศไทย ทางบริษัท ไทยแดวูมอเตอร์เซลส์ จำกัด (ที่ตั้งเดียวกับสำนักงานเก่าของ Renault Thailand บนถนนพระราม 9) เคยนำเข้าแดวู ลาโนสเข้ามาจำหน่ายในประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2540 ซึ่งแดวู ลาโนส เป็น 1 ใน 3 ของรถยนต์ที่ไทยแดวูมอเตอร์เซลส์มีแผนจะนำเข้ามาจำหน่าย ซึ่งอีก 2 รุ่นก็คือ แดวู นิวบีรา และแดวู เลกันซา แต่ด้วยสภาพเศรษฐกิจในขณะนั้น ยังไม่ทันได้เปิดตัวก็ต้องพับแผนไปก่อน ทำให้ไม่ได้นำมาขาย และทำให้แดวู ลาโนสเป็นรถยนต์รุ่นสุดท้ายของแดวูในไทย โดยลาโนสเวอร์ชันไทยมีทั้งตัวถังซีดานและแฮทช์แบค ชูจุดขายที่การเป็นรถเกาหลีสไตล์ยุโรป เลิกจำหน่ายไปในปี พ.ศ. 2542 เนื่องจากการปิดกิจการรถยนต์แดวูในประเทศไทยทำให้ลาโนสต้องเลิกขายไปด้วย สาเหตุเนื่องจากสภาพเศรษฐกิจในขณะนั้น ทำให้รถจากเกาหลีที่เข้ามาขายในประเทศไทยในช่วงปี พ.ศ. 2540-2545 โดยเฉพาะฮุนไดและแดวูต้องปิดกิจการ (ฮุนไดกลับมาขายอีกครั้งปี พ.ศ. 2550) ส่วนเกียถึงแม้ว่าจะขาดทุนหนักเนื่องจากสภาพเศรษฐกิจเช่นเดียวกันแต่ยนตรกิจ คอร์เปอเรชั่นได้เข้ามาสานต่อในปี พ.ศ. 2542
ในตลาดต่างประเทศสถานการณ์ก็ไม่ต่างจากในเมืองไทยมากนัก ถึงแม้จะประสบความสำเร็จในยุโรป เนื่องจากเป็นรถสไตล์ยุโรปที่คุ้มค่าคุ้มราคา แต่ในสหรัฐอเมริกา กลับไม่ประสบความสำเร็จ แถมยังผีซ้ำด้ำพลอยตรงที่ว่าในช่วงที่รถเปิดตัว เกาหลีใต้ ไทยและเอเชียกำลังประสบกับวิกฤติเศรษฐกิจต้มยำกุ้ง ตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2540 เป็นต้นมา
แอลจี อีเลคทรอนิคส์
บริษัทแอลจี อิเล็คทรอนิกส์ () หรือที่เรียกกันทั่วไปสั้น ๆ ว่า แอลจี (LG) เป็นบริษัทประกอบกิจการผลิตและจำหน่ายอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ข้ามชาติ มีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่ 4 ในเกาหลีใต้ รองจากซัมซุง, ฮุนได และ กลุ่มเอสเค. มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมือง Yeouido-dong, ในโซล, ประเทศเกาหลีใต้. แอลจีประกอบธุรกิจใน 4 ส่วนด้วยกัน คือ โทรศัพท์เคลื่อนที่, ความบันเทิงภายในบ้าน, เครื่องใช้ไฟฟ้าภายในบ้าน, เครื่องปรับอากาศ และการประหยัดพลังงาน แอลจีเป็นบริษัทผลิตโทรทัศน์ขนาดใหญ่ที่สุดอันดับสองของโลก (ซัมซุงครองอับดับหนึ่ง) และยังเป็นบริษัทผู้ผลิตโทรศัพท์มือถือที่มียอดขายมากที่สุดอันดับห้า ในไตรมาสที่สอง ในปี พ.ศ. 2555 อีกด้วย
แอลจีถูกก่อตั้งขึ้นในปี 2501 ในนาม โกลสตาร์ (GoldStar) ผลิตสินค้าอิเล็คทรอนิกส์หลายหลายชนิด อาทิ วิทยุ, โทรทัศน์, ตู้เย็น, เครื่องซักผ้า, และเครื่องปรับอากาศ หรือแอร์ ต่อเกิดการควบรวมกิจการกันระหว่างบริษัท ลัคกี้ (Lucky) กับบริษํทโกลสตาร์ (GoldStar) และได้ตั้งชื่อบริษัทขึ้นใหม่โดยใช้อักษรตัวแรกของทั้งสองบริษัทมารวมกัน จึงได้ชื่อ LG กล่าวกันว่าในปี 2552 แอลจีทุ่มเงินไปกว่า 100 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ในการซื้อชื่อโดเมน LG.com ในปี 2549 แอลจีได้ก้าวขึ้นมาเป็นแบรนด์ชั้นนำระดับโลก มีการบันทึกการเติบโตของแบรนด์ถึง 14 เปอร์เซ็นต์ ในปัจจุบัน แอลจีเป็นผู้ผลิตจอภาพพลาสมาอันดับหนึ่งของโลก ด้านล่างแสดงข้อมูลประวัติแอลจีไล่เลียงตามปีพุทธศุกราช
นอกจากสายธุรกิจเพื่อความบันเทิงภายในบ้านของแอลจีเป็นผู้นำตลาดการผลิตจอแบน, เครื่องเล่นออดิโอ้, ผลิตภัณฑ์วีดีโอ, จอภาพ เป็นต้น สำหรับผู้บริโภคทั่วไปแล้ว แอลจียังเป็นผู้นำในการจัดหาผลิตสินค้าประเภททีวี digital (Digital Signage) , การประชุมทางไกล (video conference system) เป็นต้น ต่อองค์กรธุรกิจ หรือ Business-to-Business (B2B) อีกด้วย . แอลจีไม่เพียงมุ่งเน้นในการสร้างสรรค์สินค้าที่มีความสามารถที่หลากหลาย (Feature-rich devices) เท่านั้น การออกแบบสินค้าที่มีสไตล์ รูปลักษณ์สวยงาม น่าใช้ยังเป็นอีกสิ่งที่แอลจีให้ความสำคัญด้วยเช่นกัน
ธุรกิจการสื่อสารเคลื่อนที่ของแอลจี ผลิตโทรศํพท์มือจากความต้องการของผู้บริโภคอย่างแท้จริง ไม่ว่าจะเป็นในส่วนของเทคโนโลยี และดีไซน์จึงสามารถสร้างประสบการณ์ที่น่าประทับใจในหมู่ผู้ซื้อสินค้าของแอลจี ด้วยความเป็นผู้นำทางเทคโนโลยีจึงสามารถสร้างสรรค์นวัตกรรมใหม่ได้ตลอดเวลา อาทิ multi-core processors, 3D, bright and clear displays, และ 4G LTE (Long Term Evolution).
นวัตกรรมเครื่องใช้ไฟฟ้าของแอลจี ประกอบไปด้วย เครื่องซักผ้า, ตู้เย็น, เครื่องประกอบอาหาร, เครื่องดูดฝุ่น. นอกจากการพัฒนาผลิตภัณฑ์เครื่องใช้ไฟ้ฟ้าภายในบ้านแล้ว แอลจียังให้ความสำคัญกับการพัฒนาผลิตภัณฑ์ที่ประหยัดพลังงาน และเป็นมิตต่อสิ่งแวดล้อม เพื่อลดปรากฏการณ์เรือนกระจกและยังเป็นการเพิ่มประสิทธิภาพการใช้พลังงานให้เพิ่มมากยิ่งขึ้น LG ยังให้ความสนใจในการพัฒนาผลิตภัณฑ์สุขอนามัยด้วยเช่นกัน
ผลิตภัณฑ์ที่แอลจีผลิตได้แก่ เครื่องทำความอุ่น, เครื่องระบายและปรับอากาศ (HVAC), เครื่องปรับอากาศสำหรับที่อยู่อาศัย (RAC), ระบบการจัดการอาคาร และแสงสว่าง เป็นต้น
ด้วยการเป็นผู้นำทางเทคโนโลยี แอลจีได้ขยายฐานลูกค้าไปยังองค์กรธุรกิจ (B2B) และมุ่งเน้นความเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้ม และการใช้พลังงานอย่างมีประสิทธิภาพ. แอลจีสามารถทำยอดขายทะลุเป้าในปี พ.ศ. 2543 ด้วยนวัตกรรมทางเทคโนโลยีที่ทันสมัย และการลงทุนในการวิจัยและพัฒนาสินค้าอย่างต่อเนื่อง
ชบา
ชบา () เป็นพืชมีดอกในสกุล Hibisceae วงศ์ Malvaceae เป็นพืชพื้นเมืองในเอเชียตะวันออก ชาวโอรังอัสลีในรัฐเประก์ มาเลเซีย ใช้เปลือกรากแช่ในน้ำข้ามคืนและดื่มขณะท้องว่างเพื่อรักษาฝีลักษณะของต้นชบา : มีลักษณะเป็นไม้พุ่มขนาดกลาง ใบค่อนข้างมนรี มีปลายแหลม ขอบของใบเป็นจักเล็กน้อย และมีสีเขียวเข้มอ่อน เมื่อขยี้ใบจะเป็นเมือกเหนียว ลักษณะดอกชบา มีทั้งกลีบชั้นเดียวและหลายชั้น หากเป็นชั้นเดียวปกติจะมีกลีบดอก 5 กลีบ มีก้านเกสรอยู่ตรงกลางดอกหนึ่งก้าน ลักษณะของกลีบดอกชบาจะมีขนาดใหญ่ มีหลายสีไม่ว่าจะเป็น ขาว แดง แสด เหลือง ม่วง ชมพู และสีอื่น ๆ โดยดอกชบาแบ่งออกเป็น 3 ลักษณะคือ ดอกบานเป็นรูปถ้วย, ดอกบานเป็นรูปแผ่แบน, กลีบดอกบานแบบแผ่โค้ง และขยายพันธุ์ด้วยการปักชำ การติดตา และการเสียบยอด
ชบาปรากฏในวรรณกรรมเรื่อง รามเกียรติ์ ตอนพระรามลาสระภังคฤๅษ พระราชนิพนธ์ในรัชกาลที่ 1
เยอร์
เยอร์ ( ; , ) เป็นเมืองสำคัญทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศฮังการี เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 6 ของประเทศ ตั้งอยู่บนถนนเส้นสำคัญในยุโรปกลาง
อาสนวิหารลียง
อาสนวิหารนักบุญยอห์นผู้ให้บัพติศมาและนักบุญสเทเฟนแห่งลียง () หรือเรียกโดยทั่วไปว่า อาสนวิหารนักบุญยอห์น () และ อาสนวิหารลียง () เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิกที่อยู่ในระดับสูงกว่าอาสนวิหารทั่วไปหรือที่เรียกว่า primatial cathedral เป็นที่ตั้งของอัครมุขนายกประจำอัครมุขมณฑลลียง โดยตามตำแหน่งแล้ว อัครมุขนายกแห่งลียงยังรั้งตำแหน่งผู้นำแห่งชาวกอลทั้งปวง () อีกด้วย
อาสนวิหารตั้งอยู่ในเขตเมืองเก่าของเมืองลียง จังหวัดโรน แคว้นโอแวร์ญ-โรนาลป์ ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศให้แก่สองอัครทูตสำคัญ คือนักบุญยอห์นผู้ให้บัพติศมาและนักบุญสเทเฟน โดยแต่แรกอาสนวิหารนี้ตั้งใจสร้างเพื่ออุทิศให้แก่นักบุญสเทเฟน และให้เกียรติแก่ผู้ให้ศีลล้างบาปแก่พระองค์ด้วย นั่นคือนักบุญยอห์น จึงเป็นที่มาของชื่อทั้งสองของอาสนวิหารแห่งนี้
อาสนวิหารแห่งนี้ได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1862
บริเวณที่ตั้งแห่งแรกก่อนจะมาเป็นอาสนวิหารหลังนี้ เป็นที่ตั้งของกลุ่มอาคารโบราณทางคริสต์ศาสนาราวสมัยราชวงศ์เมรอแว็งเฌียง จากหลักฐานงานเขียนของซีดออีน อาปอลีแนร์ รวมทั้งหลักฐานต่าง ๆ ที่ค้นเจอในบริเวณนั้นด้วย
การก่อสร้างได้เริ่มต้นราวคริสต์ศตวรรษที่ 12 เริ่มจากผนังของวิหารคดที่ตั้งอยู่เหนือห้องเก็บศพใต้โบสถ์สมัยโบราณ ต่อมาระหว่างปี ค.ศ. 1165–1180 มีการสร้างบริเวณฐานสำหรับมุขโค้ง ชาเปลด้านในทั้งสองแห่ง และสำหรับแขนกางเขนตามแบบสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ ต่อมาบริเวณหลังคาโค้งของมุขโค้ง ตามด้วยแขนกางเขน ได้แล้วเสร็จในแบบสถาปัตยกรรมกอทิก พร้อม ๆ กับหอทั้งสองฝั่ง รวมทั้งโถงทางเดินโบสถ์ในความยาวสี่ช่วงเสาพร้อมหลังคาโค้ง ได้เสร็จสิ้นตามในช่วงระหว่างปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 13
ต่อมางานกระจกสีบริเวณร้องเพลงสวดและหน้าต่างกุหลาบทั้งสองบานบริเวณแขนกางเขนได้เสร็จสิ้นลงในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 13 ต่อมา บริเวณช่วงฐานของโถงทางเดินโบสถ์ในความยาวสี่ช่วงเสาสุดท้าย และบริเวณช่วงล่างของหน้าบันของอาสนวิหาร ได้เสร็จสิ้นช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 13 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 14 ส่วนหลังคาโค้งของสี่ช่วงที่เหลือ พร้อมทั้งหน้าต่างกุหลาบของหน้าบันได้เสร็จสิ้นเมื่อ ค.ศ. 1392
ส่วนยอดของหน้าบันและหอทั้งสองข้างได้เสร็จสิ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 15 งานประติมากรรมพระเจ้าพระบิดาได้ติดตั้งบริเวณปลายยอดของหน้าบันเมื่อปี ค.ศ. 1481
ต่อมาได้มีการก่อสร้างโบสถ์น้อย () โดยตั้งชื่อตามนามสกุลของอัครมุขนายกที่ริเริ่มการก่อสร้าง เป็นชาเปลในรูปแบบสถาปัตยกรรมแบบกอทิกตอนปลาย ซึ่งแล้วเสร็จช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 ถึงช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 16
ต่อมาในปี ค.ศ. 1562 อาสนวิหารได้ถูกทำลายโดยกองกำลังฝ่ายโปรเตสแตนต์ของบารงเดซาแดรในยุคสงครามศาสนาของฝรั่งเศส
กระจกสีตั้งแต่สมัยยุคกลางบริเวณโถงทางเดินโบสถ์ และรูปสลักหน้าบันบริเวณประตูทางเข้าได้ถูกทำลายลงในคริสต์ศตวรรษที่ 18 โดยกลุ่ม "Ordre des Chanoines" และในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส อาสนวิหารได้ถูกปล่อยทิ้งตามสภาพขาดการดูแล
ต่อมาระหว่างปี ค.ศ. 1791–1793 อัครมุขนายกลามูแร็ตได้สั่งให้มีการปรับแต่งบริเวณร้องเพลงสวด ทำให้ฉากกางเขนของเก่าถูกทำลายลง ซึ่งต่อมาได้ถูกบูรณะซ่อมแซมครั้งใหญ่ให้กลับมาอยู่ในสภาพตามแบบเดิมเมื่อปี ค.ศ. 1935–1936 และในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 เมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 1944 หน้าต่างกระจกสีบางส่วนก็ได้ถูกทำลายลงในสงครามอย่างน่าเสียดาย
หน้าบันของอาสนวิหารได้รับการบูรณะครั้งใหญ่เมื่อปี ค.ศ. 1982 และ ค.ศ. 2011
ชาร์เลอรัว
ชาร์เลอรัว () เป็นเมืองและเทศบาลในประเทศเบลเยียม ตั้งอยู่ในมณฑลแอโน อยู่ทางใต้ของกรุงบรัสเซลส์ประมาณ 50 กิโลเมตร มีประชากรประมาณ 203,000 คน และมีประชากรบริเวณปริมณฑลประมาณ 500,000 คน นับเป็นเมืองใหญ่จากประชากรอันดับห้าของประเทศเบลเยียมรองจากบรัสเซลส์, แอนต์เวิร์ป, ลีแยฌ และเกนต์ และหากนับเฉพาะจำนวนประชากรในเขตเทศบาล ชาร์เลอรัวจะเป็นเทศบาลใหญ่อันดับสามรองจากแอนต์เวิร์ปและเกนต์
ชาร์เลอรัวตั้งอยู่ริมสองฝั่งของแม่น้ำแม่น้ำซ็องบร์ (Sambre) เดิมมีการประกอบอุตสาหกรรมจำนวนมาก เช่นการทำเหมืองถ่านหินและอุตสาหกรรมเหล็กกล้า จนได้รับชื่อเล่นว่า "Pays Noir" (ประเทศสีดำ) อย่างไรก็ตามโรงงานส่วนใหญ่ถูกปิดตัวลงตั้งแต่ช่วงปี ค.ศ. 1950 ภูมิทัศน์ของเมืองก็ยังคงมีบริเวณของเสียจากอาคารอุตสาหกรรมเก่าอยู่ทั่วไป
ประวัติศาสตร์ของชาร์เลอรัวเริ่มต้นใน ค.ศ. 1666 ในสมัยที่สเปนมีอำนาจเหนือเนเธอร์แลนด์ ผู้สำเร็จราชการชาวสเปนได้เข้ามาเวนคืนพื้นที่จากชาวท้องถิ่นและสร้างป้อมปราการที่ริมแม่น้ำซ็องบร์ สะพานข้ามแม่น้ำถูกสร้างขึ้น ที่ดินถูกแจกจ่ายไปสู่ประชาชน และได้รับการตั้งชื่อเมืองเพื่อเป็นเกียรติแด่พระเจ้าการ์โลสที่ 2 (Charles II) พระมหากษัตริย์แห่งสเปนในสมัยนั้น
ชาร์เลอรัวได้จับคู่จับเมืองต่างๆ ดังนี้
รักแรกกระแทกจิ้น
รักแรกกระแทกจิ้น () เป็นภาพยนตร์ไทยโดยปิกนิก ฟีเจอร์ เป็นภาพยนตร์แนวโรแมนติค คอมมาดี้-เดอร์ตี้โจ๊ก โดยมีโครงเรื่องเกี่ยวกับความรักหลากหลายรูปแบบ 3 เรื่องราว กำหนดฉายวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2555 และมีการจัดฉายรอบสื่อมวลชนเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2555 ณ ลานอินฟินิซิตี้ พารากอน ซีนีเพล็กซ์
ภาพยนตร์เรื่อง รักแรกกระแทกจิ้น มีเหล่าดารา นักแสดง นางแบบ ดังนี้
เบรฟเฟนเซอร์ มุซะชิเด็น
เบรฟเฟนเซอร์ มุซะชิเด็น (; ) เป็นเกมแอ็กชันเล่นตามบทบาทที่พัฒนาและเผยแพร่โดยบริษัทสแควร์จำกัด ใน ค.ศ. 1998 สำหรับระบบโซนี่เพลย์สเตชัน เกมเป็นลักษณะแบบการต่อสู้แบบเรียลไทม์ในสภาพแวดล้อมแบบ 3 มิติ และโดดเด่นด้านการให้เสียงพากย์และบทสนทนาเป็นจำนวนมาก ดนตรีประกอบเกม "เบรฟเฟนเซอร์ มุซะชิเด็น" โดยสึโยะชิ เซะคิโตะ ซึ่งเป็นอดีตพนักงานของโคนามิ นำเสนอตัวละครโดยเท็ตสึยะ โนมูระ แต่ได้รับการออกแบบโดยโคจิ โอะกะตะ
ฮิโระโนะบุ ซะคะงุชิ ซึ่งเป็นผู้อำนวยการผลิต ได้กล่าวในการให้สัมภาษณ์ต่อ"นิตยสารแฟมิซือ" ว่า แนวความคิดสำหรับเกมดังกล่าวเกิดขึ้นครั้งแรกในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1997 เมื่อได้มีการพัฒนาตัวละคร ซะคะงุชิไม่ได้มีความเห็นเชิงบวกว่าเกมจะกลายเป็นที่นิยม อย่างไรก็ตาม หลังจากทีมงานได้ทำการออกแบบกราฟิกและรูปแบบการเล่นแล้ว เขาก็รู้สึกประหลาดใจในผลงาน และแสดงความสนใจต่อเกมดังกล่าวมากขึ้น
"เบรฟเฟนเซอร์ มุซะชิเด็น" ได้รับการเปิดตัวครั้งแรกที่ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1998 และได้รับการเปิดตัวอีกครั้ง ณ วันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 2000 ในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของสแควร์มิลเลนเนียมคอลเลคชันพร้อมด้วยสินค้ารวมทั้งโปสการ์ด, กล้องรุ่นพิเศษและสายคล้องโทรศัพท์มือถือ, สายรัดอเนกประสงค์ และพวงกุญแจ การเปิดตัวอีกครั้งที่ประเทศญี่ปุ่นในรูปแบบอื่นเป็นในรูปแบบเพลย์สเตชันเน็ตเวิร์กซึ่งเปิดตัว ณ วันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 2008 ส่วนในตลาดอเมริกาเหนือได้มีการโฆษณาถึงเดอะเลเจนด์ออฟเซลดา ออคารินาออฟไทม์ และได้รับการบรรจุ ณ วันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 1998 ร่วมกับเพลย์สเตชัน 1998 คอลเลคเตอร์สซีดีวอลลุม 2 ซึ่งมีตัวอย่างของ"ไฟนอลแฟนตาซี VIII" ภาคต่อในระบบเพลย์สเตชัน 2 ใช้ชื่อ"" ซึ่งได้รับการพัฒนาโดยสแควร์เอนิกซ์ ซึ่งได้รับการเปิดตัวทั้งในอเมริกาเหนือและญี่ปุ่นใน ค.ศ. 2005 เกมโทรศัพท์มือถือรุ่นพิเศษของญี่ปุ่นที่มีชื่อว่า "มุซะชิ: โมบายซะมุไร" ก็ยังได้รับการเปิดตัวใน ค.ศ. 2005
เพลงประกอบเกมประพันธ์โดยสึโยะชิ เซะคิโตะ ซึ่งเป็นผลงานแรกของเขาที่ทำงานร่วมกับสแควร์ "เบรฟเฟนเซอร์ มุซะชิเด็น: ออริจินอลซาวด์แทร็ค" ได้รับการเปิดตัวโดยดิจิคิวบ์ในประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1998 ซึ่งงานชุดนี้ประกอบไปด้วย 72 เพลงที่บันทึกในสองคอมแพคดิสก์ในบ็อกเซ็ต และยังประกอบด้วยหนังสือภาพขนาดเล็กกับของที่ระลึกให้เลือกจากเกมอีกหนึ่งชิ้น
"เบรฟเฟนเซอร์ มุซะชิเด็น" ทำยอดจำหน่ายที่ประมาณ 648,803 ชุดที่ประเทศญี่ปุ่นในช่วงระหว่าง ค.ศ. 1998 ส่งผลให้เกมดังกล่าวเป็นเกมขายดีที่สุดของประเทศแห่งปีในอันดับที่ 17 เกมนี้ยังได้รับการจัดให้อยู่ในอันดับที่ 32 จากที่มีอยู่ทั้งหมด 40 รายการใน"นิตยสารแฟมิซือ"
อี-ไทป์
อี-ไทป์ () หรือมีชื่อจริงว่า โบ มาร์ติน อีริค เอริกซอน (สวีเดน: Bo Martin Erik Eriksson) เกิดเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 1965 เป็นนักดนตรีชาวสวีเดน
กีฬาจักรยานในกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 41
"กีฬาจักรยาน" ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 41 เชียงใหม่เกมส์
ผู้รับใช้พระเป็นเจ้า
ผู้รับใช้พระเป็นเจ้า หรือ ผู้รับใช้ของพระเจ้า เป็นสมัญญานามที่ใช้กับศาสนิกชนบางคนในศาสนาเทวนิยม ใช้เพื่อแสดงว่าบุคคลนั้นศรัทธาอย่างแรงกล้า ในคริสตจักรโรมันคาทอลิกใช้คำนี้ในความหมายเฉพาะลงไปอีก คือหมายถึงบุคคลที่อยู่ในกระบวนการชั้นแรกก่อนการประกาศเป็นนักบุญ ส่วนนิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ใช้คำนี้หมายถึงคริสต์ศาสนิกชนใด ๆ ในนิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์
คำว่า "ผู้รับใช้พระเป็นเจ้า" ใกล้เคียงกับคำว่า อับดุลลอฮ์ ( "บ่าวของอัลลอฮ์") ในภาษาอาหรับ และ โอบาดีห์ ในภาษาฮีบรู
คำว่า "ผู้รับใช้พระเป็นเจ้า" ปรากฏ 7 ครั้งในคัมภีร์ไบเบิล โดยหมายถึงโมเสสถึง 5 ครั้ง (พันธสัญญาเดิม 4 ครั้ง และพันธสัญญาใหม่ 1 ครั้ง) นอกจากนี้เปาโลอัครทูตก็บอกว่าตนเองเป็นผู้รับใช้คนหนึ่งของพระเป็นเจ้า ผู้เขียนจดหมายของนักบุญยากอบก็เรียกตนเองว่าเป็นผู้รับใช้คนหนึ่งของพระเป็นเจ้าเช่นกัน
คริสตจักรโรมันคาทอลิกใช้คำว่า "ผู้รับใช้พระเป็นเจ้า" เพื่อหมายถึงคริสต์ศาสนิกชนที่ล่วงลับไปแล้ว ที่คริสตจักรโรมันคาทอลิกกำลังสอบสวนประวัติและผลงานเพื่อประกาศรับรองว่าบุคคลนั้นเป็นผู้ศักดิ์สิทธิ์และได้อยู่ในสวรรค์ร่วมกับพระยาห์เวห์ นอกจากนี้ยังมีคำว่า "ผู้รับใช้ของบรรดาผู้รับใช้พระเป็นเจ้า" ซึ่งเป็นสมัญญานามหนึ่งของพระสันตะปาปาที่ใช้มาตั้งแต่สมณสมัยสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 1
ในกระบวนการประกาศเป็นนักบุญ ตำแหน่ง "ผู้รับใช้พระเป็นเจ้า" เป็นตำแหน่งแรกสุด ต่อจากนั้นหากได้รับประกาศยืนยันว่าผู้นั้นประกอบด้วยวีรคุณธรรมจึงเรียกว่า "ผู้น่าเคารพ"
คุรุและนักปราชญ์หลายคนในศาสนาฮินดูมักใช้นามที่มีคำว่า ทาส ซึ่งหมายถึง "ผู้รับใช้พระเป็นเจ้า" ในภาษาทมิฬ คำว่า "ทาส" มักใช้หมายถึงผู้ศรัทธาอุทิศตนต่อพระวิษณุหรือพระกฤษณะ เช่น หริทาส นารายณทาส รามทาส และกาลิทาส เป็นต้น
อาภา ภาวิไล
อาภา ภาวิไล เกิดเมื่อวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2536 เป็นนักแสดงชาวไทย ลูกสาวนักแสดง อรุณ ภาวิไล หลานของ อุไร ภาวิไล เป็นหลานปู่ ศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.ระวี ภาวิไล มีชื่อเสียงจากภาพยนตร์เรื่อง คน-โลก-จิต, สูบคู่กู้โลก และแจ้งเกิดจากละครเย็นเรื่อง "แม่ค้า" และ ภาพยนตร์เรื่อง "แม่เบี้ย" เป็นชาว กรุงเทพมหานคร มีพี่น้อง 2 คน เป็นคนที่เล็ก
อาสนวิหารแม็ส
อาสนวิหารแม็ส () หรือมีชื่อเต็มว่า อาสนวิหารนักบุญสเทเฟนแห่งแม็ส () เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิกและที่ตั้งของมุขนายกประจำมุขมณฑลแม็ส ตั้งอยู่ที่เมืองแม็ส จังหวัดมอแซล แคว้นกร็องแต็สต์ ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่นักบุญสำคัญคือนักบุญสเทเฟน
ห้องเก็บสมบัติของอาสนวิหารได้สะสมของมีค่ามานานนับพันปี โดยเป็นของสะสมของมุขมณฑลแม็สที่รวมถึงผ้าคลุมแท่นบูชาและสิ่งของเครื่องใช้ต่าง ๆ ที่ใช้ในพิธีมหาสนิทศักดิ์สิทธิ์
อาสนวิหารแม็สถือเป็นหนึ่งในอาสนวิหารที่มีโถงทางเดินโบสถ์ที่สูงที่สุดแห่งหนี่งของโลก และยังมีชื่อเล่นว่า "โคมไฟแห่งพระผู้เป็นเจ้า" () อันเนื่องมาจากมีโครงสร้างหน้าต่างที่เป็นงานกระจกสีมากที่สุดแห่งหนึ่งของโลก คิดเป็นพื้นที่ถึง 6,496 ตารางเมตร ซึ่งงานกระจกสีเหล่านั้นล้วนเป็นงานสร้างสรรค์ของศิลปินงานกระจกสีต่าง ๆ ทั้งในยุคกอทิกและสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา อาทิ แฮร์มันน์ ฟ็อน มึนส์เทอร์, เตออบาลแห่งลิกไซม์ และวาล็องแต็ง บุช, ศิลปินแห่งยุคจินตนิยม ได้แก่ ชาร์ล-โลร็อง มาเรชาล, ศิลปินนามธรรม ได้แก่ รอเฌ บีเซียร์, ศิลปินบาศกนิยม ได้แก่ ฌัก วียง และรวมถึงศิลปินนวยุคนิยม ได้แก่ มาร์ก ชากาล
อาสนวิหารแม็สได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1930
อาสนวิหารถูกสร้างขึ้นด้วยหินปูนสีเหลืองนวลที่พบได้ทั่วไปแถบภูมิภาคนั้น เรียกหินปูนประเภทนี้ว่า "หินปูนโฌมง" โดยสร้างเป็นแบบกอทิกแรยอน็อง ซึ่งยังคงแบบการก่อสร้างเหมือนวิหารแบบกอทิกทั่วไป โดยมีแขนกางเขนที่ขนาดเล็กกว่า และมีชาเปลขนาดเล็กตั้งอยู่รายรอบภายในทางเดินด้านข้าง แต่ยังมีสิ่งที่แตกต่างเด่นชัดเกิดขึ้นที่ไม่เหมือนการสร้างอาสนวิหารเหมือนแห่งอื่น ๆ นั่นคือ ทิศในการสร้างวิหารได้เปลี่ยนเป็นหันหน้าทางทิศเหนือ และตะวันออกเฉียงเหนือ แทนการหันหน้าทางทิศตะวันตกและตะวันออกเหมือนทั่ว ๆ ไป อันเนื่องมากจากสภาพทางภูมิศาสตร์ของหุบเขามอแซล อีกสิ่งหนึ่งที่แตกต่าง คือ ประตูทางเข้าหลักของอาสนวิหาร ซึ่งโดยปกติแล้วอาสนวิหารแบบกอทิกมักจะมีถึง 3 ประตูใหญ่ ขนาบด้วยหอระฆังทั้งสองข้าง และเหนือประตูกลางจะเป็นที่ตั้งของหน้าต่างกุหลาบ แต่ที่อาสนวิหารแห่งนี้ประกอบด้วยประตูทางเข้าใหญ่แค่เพียงหนึ่งประตู มีลักษณะเป็นมุขทางเข้า ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตก และยังมีประตูทางเข้าเล็กด้านหน้าอีกประตูซึ่งตั้งอยู่เฉียง ๆ ด้านข้างทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของโถงทางเข้า ซึ่งในกรณีปกติ ประตูทางเข้ามักจะตรงกับโถงทางเดินโบสถ์และบริเวณร้องเพลงสวดเสมอ
ผนังของโถงทางเดินโบสถ์รับน้ำหนักโดยครีบยันลอยที่ความสูงถึง 41.41 เมตร จึงทำให้เป็นโถงทางเดินโบสถ์ที่สูงที่สุดแห่งหนึ่งของโลก โดยความสูงนี้ยังตัดกับความเตี้ยของทางเดินด้านข้างที่มีความสูงเพียง 14.30 เมตร เพื่อเน้นให้เห็นถึงความสูงของโถงทางเดินโบสถ์มากขึ้นไปอีก ข้อดีอีกอย่างหนึ่งคือ มีพื้นที่สำหรับการประดับกระจกสีที่มีขนาดทั้งกว้างและสูงกว่าปกติ ซึ่งตลอดอายุของอาสนวิหารนี้ ได้มีการปรับเปลี่ยนทางสถาปัตยกรรมมาตลอดรวมถึงยุคนีโอคลาสสิก และฟื้นฟูกอทิก
เริ่มก่อสร้างมหาวิหาร (basilica) แบบออตโตเนียน ทับบนสักการสถานโบราณซึ่งอุทิศให้กับนักบุญสเทเฟน
แผนผังแสดงตำแหน่งองค์ประกอบสำคัญของอาสนวิหารแม็ส
เฟซปาล์ม
เฟซปาล์ม ( หรืออาจเขียนว่า face-palm หรือ face palm) เป็นลักษณะท่าทางที่แบบมือข้างหนึ่งมาประกบหน้าในลักษณะที่ก้มหน้าอยู่ โดยลักษณะท่าทางนี้พบได้จากหลายหลายวัฒนธรรม แสดงถึงอาการสิ้นหวัง เสียใจ อาย ตกใจ ประหลาดใจ หรือทำเพื่อถากถาง
กีฬาซอฟต์เทนนิสในกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 41
"กีฬาซอฟต์เทนนิส" ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 41 เชียงใหม่เกมส์
รายพระนามพระมหากษัตริย์เลโซโท
ราชอาณาจักรเลโซโทเป็นหนึ่งในสามของประเทศในทวีปแอฟริกาที่มีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข (อีก 2 ประเทศ คือ ราชอาณาจักรโมร็อกโก และราชอาณาจักรสวาซิแลนด์) เดิมประเทศเลโซโทมีชื่อว่า บาซูทู (Basutho) ก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ.1818 โดยมีสมเด็จพระราชาธิบดีโมโชโชที่ 1 เป็นผู้ปกครอง ต่อมา ชนเผ่าซูลู และคนผิวขาวเข้าไปตั้งหลักแหล่งในประเทศ และถูกแอฟริกาใต้รุกราน ประเทศบาซูทูขอรับความคุ้มครองจากรัฐบาลสหราชอาณาจักร และมีฐานะเป็นรัฐในปกครองของสหราชอาณาจักร (British protectorate of Basutholand) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1868 ต่อมาเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ.1966 ได้ประกาศเอกราชและเปลี่ยนชื่อประเทศเป็นเลโซโท
โช กว็อน
โช กว็อน (; ; เกิด 28 สิงหาคม 2532) เป็นสมาชิกวงทูเอเอ็ม
นามูร์
นามูร์ () หรือ นาเมิน () เป็นเมืองและเทศบาลในประเทศเบลเยียม นามูร์เป็นเมืองหลวงของทั้งมณฑลนามูร์และเขตวัลลูน ตั้งอยู่บริเวณจุดบรรจบของแม่น้ำเมิซกับแม่น้ำซ็องบร์ อยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของกรุงบรัสเซลส์ 63 กิโลเมตร ทางตะวันออกของชาร์เลอรัว 28 กิโลเมตร และทางตะวันตกของลีแยฌ 56 กิโลเมตร มีประชากรประมาณ 110,000 คน
นามูร์เป็นศูนย์กลางการค้าและอุตสาหกรรมที่สำคัญ มีการผลิตเครื่องจักร เครื่องหนัง โลหะ และเครื่องลายคราม นอกจากนี้ยังเป็นชุมทางรถไฟที่สำคัญของสายเหนือ-ใต้ระหว่างบรัสเซลส์กับลักเซมเบิร์กและสายตะวันตก-ตะวันออกระหว่างลีลกับลีแยฌ
นามูร์ได้จับคู่จับเมืองต่าง ๆ ดังนี้
ทะเลสาบมาชู
ทะเลสาบมาชู () (ไอนุ: Kamuy-to) เป็นทะเลสาบปล่องภูเขาไฟ ที่เกิดจากแอ่งภูเขาไฟรูปกระจาด จากภูเขาไฟที่ยังไม่สงบ ตั้งอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติอากัง ใกล้กับเมืองเทชิกางะ บนเกาะฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น กล่าวกันว่าเป็นทะเลสาบที่มีน้ำใสที่สุดในโลก
ทะเลสาบมาชูล้อมรอบไปด้วยแอ่งหน้าผาสูงชันกว่า 200 เมตร ไม่มีทางน้ำใหลเข้าและออกทะเลสาบแห่งนี้ ถือเป็นทะเลสาบที่มีน้ำใสที่สุดในโลก โดยในปี ค.ศ. 1931 ได้มีการบันทึกไว้ว่ามีค่าความใสของน้ำที่ 41.6 เมตร โดยที่ทะเลสาบไบคาลวัดได้ที่ 40.5 เมตร จึงทำให้ทะเลสาบมาชูถือเป็นทะเลสาบที่มีความใสมากที่สุดในโลก แต่นับตั้งแต่ทศวรรษที่ 1950 เป็นต้นมา ค่าความใสกลับลดลงเหลือเพียง 20 ถึง 30 เมตรเท่านั้น ซึ่งการที่สูญเสียความใสของน้ำนั้นมาจากการเข้ามาของปลาแซลมอนซ็อกอาย ปลาเรนโบว์เทราต์ และเหตุการดินถล่ม
ในฤดูร้อนพื้นผิวของทะเลสาบจะถูกปกคลุมไปด้วยหมอก จึงทำให้ทะเลสาบแห่งนี้มีชื่อเสียงในเรื่องลึกลับ ซึ่งตำนานท้องถิ่นของชาวไอนุเชื่อว่าถ้าผู้ใดเห็นพื้นผิวน้ำของทะเลสาบ ผู้นั้นจะพบกับความโชคร้าย