hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
เศรษฐกิจของประเทศไนจีเรีย
ประเทศไนจีเรียเป็นประเทศรายได้ปานกลาง มีเศรษฐกิจแบบผสม และเป็นตลาดเกิดใหม่ โดยภาคการเงิน บริการ สื่อสาร เทคโนโลยีและบันเทิงกำลังขยายตัว เศรษฐกิจไนจีเรียมีผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) มากเป็นอันดับที่ 22 ของโลก (จีดีพีราคาตลาด: อันดับที่ 30 ในปี 2556) และในเดือนเมษายน 2557 เป็นเศรษฐกิจใหญ่ที่สุดในทวีปแอฟริกา ไนจีเรียมีศักยภาพเป็นหนึ่งในยี่สิบเศรษฐกิจใหญ่ที่สุดของโลกภายในปี 2563 ภาคการผลิตที่กำลังเกิดใหม่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่ 3 ของทวีปแอฟริกา และผลิตสินค้าและบริการเป็นสัดส่วนมากในภูมิภาคแอฟริกาตะวันตก แม้ว่าปัจจุบันจะมีการปฏิบัติการต่ำกว่าที่คาดการณ์ไว้
เดิมเศรษฐกิจไนจีเรียมีอุปสรรคจากช่วงที่มีการจัดการผิดพลาด แต่การปฏิรูปเศรษฐกิจในทศวรรษที่ผ่านมาดึงไนจีเรียกลับมาสู่การบรรลุศักยภาพทางเศรษฐกิจอย่างเต็มที่ จีดีพีที่ความเท่าเทียมกันของอำนาจซื้อ (PPP) ของไนจีเรียเพิ่มขึ้นเป็นเกือบสามเท่าจาก 170,000 ล้านดอลล่าร์สหรัฐในปี 2543 เป็น 451,000 ล้านดอลล่าร์สหรัฐในปี 2555 แต่การประมาณขนาดเศรษฐกิจนอกระบบ (ซึ่งไม่นับรวมในตัวเลขทางการ) ทำให้ตัวเลขแท้จริงใกล้เคียง 630,000 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ เช่นเดียวกัน จีดีพีต่อหัวเพิ่มขึ้นจาก 1,400 ดอลล่าร์สหรัฐในปี 2543 เป็น 2,800 ดอลล่าร์สหรัฐในปี 2555 (เมื่อนับรวมเศรษฐกิจนอกระบบแล้ว มีการประมาณว่าจีดีพีต่อหัวอยู่ที่ราว 3,900 ดอลล่าร์สหรัฐ) โดยที่ประชากรเพิ่มขึ้นจาก 120 ล้านคนในปี 2543 เป็น 160 ล้านคนในปี 2553 จะมีการทบทวนตัวเลขเหล่านี้โดยอาจปรับเพิ่มขึ้นมากที่สุด 80% เมื่อมีการคำนวณเมตริกใหม่หลังการเปลี่ยนฐานเศรษฐกิจในเดือนเมษายน 2557
แม้ว่าไนจีเรียจะมีสถานภาพเป็นผู้ส่งออกน้ำมันรายใหญ่ แต่ไนจีเรียผลิตน้ำมันได้เพียง 2.7% ของอุปสงค์ทั่วโลก (ซาอุดิอาระเบีย: 12.9%, รัสเซีย: 12.7%, สหรัฐอเมริกา: 8.6%) เพื่อให้เห็นภาพรายได้จากน้ำมัน ที่อัตราการส่งออกที่ประมาณ 1.9 ล้านบาร์เรลต่อวัน (300,000 ลูกบาศก์เมตรต่อวัน) และราคาขายประมาณการ 65 ดอลล่าร์สหรัฐต่อบาร์เรลในปี 2554 รายได้ที่คาดไว้จากปิโตรเลียมของไนจีเรียอยู่ที่ประมาณ 52,200 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ (จีดีพีปี 2555 อยู่ที่ 451,000 ดอลล่าร์สหรัฐ) ซึ่งคิดเป็นราว 11% ของตัวเลขจีดีพีอย่างเป็นทางการ (และลดเหลือ 8% หากนับรวมเศรษฐกิจนอกระบบ) ฉะนั้น แม้ว่าภาคปิโตรเลียมจะสำคัญ แต่ยังเป็นส่วนเล็กของเศรษฐกิจไนจีเรียในภาพรวม
ภาคเกษตรกรรมที่เน้นการยังชีพเป็นส่วนใหญ่ตามไม่ทันการเติบโตของประชากรที่รวดเร็ว และปัจจุบันไนจีเรียนำเข้าผลิตภัณฑ์อาหารปริมาณมาก จากเดิมที่เคยเป็นผู้ส่งออกอาหารรายใหญ่ แม้จะมีการผลิตและส่งออกผลิตภัณฑ์อาหารกลับมาใหม่ก็ตาม ตามรายงานของซิตีกรุปซึ่งจัดพิมพ์เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2554 ไนจีเรียจะมีการเติบโตของจีดีพีโดยเฉลี่ยสูงที่สุดในโลกระหว่างปี 2553–2603
ปลาสะกาง
ปลาสะกาง หรือ ปลากระมัง เป็นชื่อสกุลของปลาน้ำจืดและปลาน้ำกร่อย ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) 4 ชนิด ใช้ชื่อสกุลว่า "Puntioplites" (/พุน-ทิ-อ็อพ-ลิ-ทีส/)
มีรูปร่างโดยรวมคือ ลำตัวแบนข้างมากกว่าปลาสกุลอื่นในวงศ์เดียวกัน โดยมีรูปร่างเป็นสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน หัวมีขนาดเล็ก ไม่มีหนวด ตาโต มีจุดเด่นคือ สันหลังยกสูงและครีบหลังก้านสุดท้ายแข็งและมีขนาดใหญ่ ยกสูง ด้านหลังของก้านครีบนี้มีทั้งรอยยักและไม่มีรอยยัก ซึ่งแตกต่างกันไปตามแต่ชนิด มีก้านครีบแขนง 8 ก้าน
พบกระจายพันธุ์อยู่ในที่ราบลุ่มภาคกลางของประเทศไทย, แม่น้ำโขง และคาบสมุทรมลายูไปจนถึงเกาะบอร์เนียว, เกาะชวา และเกาะซูลาเวซี
มีชนิดด้วยกันทั้งหมด คือ
ปลาหว้า
ปลาหว้า เป็นสกุลของปลาน้ำจืดจำพวกหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า "Bangana" (/แบน-กา-นา/) เป็นปลาในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
เดิมถูกจัดเป็นสกุลย่อยของสกุล "Cyprinus" แต่ฟรานซิส บะแคนัน-แฮมิลตัน นักอนุกรมวิธานชาวสกอตได้แยกออกเป็นสกุลใหม่ในปี ค.ศ. 1822 โดยมีลักษณะสำคัญดังนี้ คือ ครีบหลังมีก้านครีบเดี่ยวที่ไม่เป็นหนามแข็ง และมีก้านครีบแขนง 10-13 ก้าน มีหนวด 2 คู่ ขนาดใกล้เคียงกัน ริมฝีปากบนเรียบและมีร่องลึกระหว่างริมฝีปากบนกับขากรรไกรบน ปากล่างเล็ก ที่มุมปากเป็นร่องกว้าง บางชนิดในเพศผู้เมื่อโตเต็มที่ จะมีส่วนหัวโหนกนูนขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด และมีตุ่มคล้ายเม็ดสิวขึ้นบริเวณริมฝีปากบนด้วย
และสมาชิกหลายตัวในสกุลนี้ เคยถูกจัดให้อยู่ในสกุล "Sinilabeo" มาก่อน
จัดเป็นปลาขนาดใหญ่สกุลหนึ่งในวงศ์ปลาตะเพียน เพราะมีขนาดโตเต็มอาจยาวได้ถึง 80 เซนติเมตร
จำแนกออกได้เป็น 24 ชนิด
Bangana sinkleri
Bangana sinkleri เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่งในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีชื่อสามัญว่า "ปลาเพ้า" ซึ่งเป็นชื่อเรียกรวมกับปลาบางชนิดในสกุลเดียวกัน เช่น "B. lippus" เป็นต้น
ปลาชนิด "B. sinkleri" มีลักษณะลำตัวทรงกระบอก ขนาดประมาณ 19-30 เซนติเมตร หัวโต จะงอยปากสั้นและมีตุ่มเล็ก ๆ ในตัวผู้ ปากกว้างอยู่ด้านล่าง เกล็ดค่อนข้างใหญ่ ครีบหลังสูง ลำตัวสีเทาหรือเขียวมะกอก ในฤดูผสมพันธุ์จะเปลี่ยนเป็นสีม่วง มีลายจุดสีน้ำตาลแดง ท้องสีขาว อาหารได้แก่ ตะไคร่น้ำหรือสาหร่ายตามพื้นน้ำหรือแก่งหิน มักอาศัยอยู่เป็นกลุ่มเล็ก ๆ 3-9 ตัว ตามซอกหินหรือแก่งน้ำไหลเชี่ยว เป็นปลาที่พบน้อย โดยจะพบเฉพาะบริเวณแม่น้ำโขงที่เดียวเท่านั้น
ปลาปล้องอ้อยคูลี่
ปลาปล้องอ้อยคูลี่ หรือ ปลางูคูลี่ (; ) ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหมูแท้ (Cobitidae) มีลำตัวเรียวยาวคล้ายงู หัวเล็ก ตาเล็ก รูจมูกมีติ่งสั้น หัวและลำตัวมีลายปล้องสีดำบนพื้นเหลืองส้ม 11-12 บั้ง ลงมาถึงด้านท้องหรือรอบตัว ครีบใส โคนครีบหลังและครีบก้นมีสีดำ
มีขนาดความยาวเต็มที่ไม่เกิน 12 เซนติเมตร
มีพฤติกรรมชอบอยู่รวมเป็นกลุ่มเล็ก ๆ ชอบมุดใต้กองใบไม้หรือกรวดหิน พบอาศัยอยู่ในลำธารที่มีกรวดและใบไม้ร่วงหนาแน่น เคลื่อนไหวได้คล่องแคล่วว่องไวมาก ตั้งแต่บริเวณน้ำตกจนถึงที่ราบต่ำและป่าพรุ กินสัตว์หน้าดินขนาดเล็กกว่าเป็นอาหาร พบชุกชุมในบางแหล่งน้ำ เช่น น้ำตกภาคตะวันออกของไทยแถบจังหวัดจันทบุรี และพบไปจนถึงมาเลเซียและอินโดนีเซีย
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามและจับส่งออกไปขายยังต่างประเทศ
ลู่ตูง
ลู่ตูง () เป็นสกุลของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ในอันดับวานร (Primates) สกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า "Trachypithecus" จัดอยู่ในจำพวกค่าง ในวงศ์ลิงโลกเก่า (Cercopithecidae)
โดยชื่อสามัญคำว่า "Lutung" มาจากภาษามลายู เนื่องจากมีความแตกต่างจากค่างสกุลที่พบในอนุทวีปอินเดีย
มีรูปร่างที่เพรียวบาง หางมีความยาวกว่าลำตัวถึง 2 เท่า สีขนมีหลากหลายทั้งสีทอง, สีเทา หรือสีดำ แตกต่างกันไปตามชนิด โดยมากขนส่วนท้องจะเป็นสีจาง ขนบนหัวตั้งแหลมเหมือนสวมมงกุฏ แขนนับว่าสั้นมากเมื่อเทียบกับเท้า และนิ้วหัวแม่มือก็มีขนาดสั้น ที่หลังมือและหลังเท้ามีขน มีความยาวเฉลี่ย 40–80 เซนติเมตรและมีน้ำหนักประมาณ 5–15 กิโลกรัม ในตัวผู้โดยทั่วไปขนาดใหญ่กว่าตัวเมีย
ค่างสกุลนี้ กระจายพันธุ์ทั่วไปในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ ทั้งที่เป็นแผ่นดินใหญ่ และหมู่เกาะต่าง ๆ กลางทะเล อาศัยอยู่ในป่าดิบ หรือป่าบนภูเขาสูง หรือแม้แต่ป่าชายหาดหรือป่าชายเลนติดทะเล ใช้เวลาส่วนใหญ่ในเวลาเช้าและเวลาบ่ายในการหากิน ด้วยการปีนป่ายและกระโดดไปมาระหว่างต้นไม้แต่ละต้น อาศัยอยู่รวมเป็นฝูงประมาณ 5–20 ตัว มีลักษณะแบบฮาเร็ม โดยตัวผู้ปกครองเพียงตัวเดียวเป็นจ่าฝูง มีตัวเมียรายล้อม มีนิสัยรักสงบและกลัวมนุษย์ แต่ถ้ามีตัวผู้อื่นจากฝูงอื่นบุกรุกเข้ามา จ่าฝูงจะต่อสู้เพื่อปกป้องและอาจถึงขั้นฆ่ากันตายได้ มีการระแวดระวังภัยสูง โดยเสียงร้องที่ดังเพื่อเตือนภัยในฝูง และจะร้องเตือนกัน เป็นสัตว์ที่กินพืชจำพวกใบไม้ หรือยอดไม้อ่อนเป็นอาหาร เนื่องจากกระเพาะสามารถที่จะย่อยอาหารจำพวกพืชได้เพียงอย่างเดียว อาจกินแมลงบ้าง เพื่อเสริมโปรตีน
ไม่ค่อยพบการเกิดแบบฝาแฝด ส่วนมากจะเกิดเพียงตัวเดียว ลูกค่างวัยอ่อนจะมีขนตามลำตัวสีเหลืองทองแลดูสวยงาม และจะค่อย ๆ เข้มขึ้นตามวัยที่เจริญเติบโตขึ้น หากแม่ค่างตายลง ค่างตัวเมียตัวอื่นในรุ่นเดียวกันกับแม่ หรืออาจเป็นเครือญาติกันจะทำหน้าที่เลี้ยงดูต่อ โดยจะเกาะที่หน้าท้องของตัวเมียหรือแม่แม้แต่กระทั่งขณะหาอาหาร หย่านมในช่วงครึ่งปีหลัง หลังจากเกิด เข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ 4–5 ปี อายุขัยโดยเฉลี่ย 20 ปี
มีการอนุกรมวิธานค่างในสกุลนี้ออกเป็นกลุ่ม ๆ ได้ทั้งหมด 17 ชนิด (ในบางข้อมูลแบ่งเป็น 9 ชนิด ) สำหรับในประเทศไทยพบ 3 ชนิด
การวิเคราะห์ทางพันธุกรรมแสดงให้เห็นว่าบรรพบุรุษของค่างสกุลนี้ วิวัฒนาการตัวเองจนมีความแตกต่างครั้งแรกจากสกุลอื่นอย่างน้อยเมื่อกว่า 3 ล้านปีที่ผ่านมาในช่วงปลายยุคไพลโอซีน ชนิดต่าง ๆ ที่ยังดำรงเผ่าพันธุ์อยู่จนถึงปัจจุบันนี้ แยกตัวออกมาในยุคไพลสโตซีน สันนิษฐานว่าเกิดเปลี่ยนแปลงที่อยู่อาศัยในช่วงยุคน้ำแข็ง ฟอสซิลที่เก่าแก่ที่สุดระบุไว้อย่างชัดเจนว่าเป็นของสกุลนี้อยู่ในกลางยุคไพลสโตซีน ในเวียดนามและประเทศลาว ฟอสซิลที่ต่อมาเป็นที่รู้จักมาจากประเทศไทย, เกาะชวา และเกาะสุมาตรา ความสัมพันธ์ระหว่างค่างสกุลนี้กับค่างสกุลอื่น ๆ (เช่น "Semnopithecus") ยังไม่มีข้อสรุป อาจจะเกิดจากการผสมข้ามสายพันธุ์ระหว่างสกุลเหล่านี้ในช่วงเวลาของประวัติศาสตร์วิวัฒนาการก็เป็นได้
ดัค
ดัค (; "เป็นภาษาเวียดนามหมายถึง "ลิง"") เป็นสกุลของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับวานรสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า "Pygathrix" อยู่ในวงศ์ลิงโลกเก่า (Cercopithecidae)
จัดเป็นค่างจำพวกหนึ่ง ที่มีสีสันตามลำตัวสวยงาม โดยเฉพาะหน้าแข้งที่เป็นสีแดงเข้ม พบกระจายพันธุ์ในป่าดิบพรมแดนระหว่างประเทศลาวและเวียดนาม หางมีความยาว มีพฤติกรรมกินใบไม้และดอกไม้เป็นอาหารหลักได้หลากหลายถึง 450 ชนิด และพบได้ในพื้นที่สูงกว่าระดับน้ำทะเลถึง 200-1,400 เมตร
แบ่งออกได้เป็น 3 ชนิด โดยจำแนกตามลักษณะสีขนที่แตกต่างออกไป (ในข้อมูลบางแหล่งจัดให้มีมากถึง 5 ชนิด แต่ปัจจุบันถูกจัดให้อยู่ในสกุล "Rhinopithecus" และในข้อมูลเก่าจัดให้มีเพียงชนิดเดียวแต่แบ่งเป็นชนิดย่อยของกันและกัน ) ได้แก่
วอลเลย์บอลยุวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 2005
วอลเลย์บอลยุวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 2005 จัดขึ้นที่ เมืองเตหะราน, ประเทศอิหร่าน 13–19 พฤษภาคม 2005
แบ่งกลุ่มโดยอาศัยอันดับจากวอลเลย์บอลยุวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 2003
ค่างสี่สี
ค่างสี่สี (; ) สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดหนึ่ง อันดับไพรเมต จำพวกค่าง
ค่างสี่สี เป็นค่างที่มีลักษณะคล้ายกับค่างห้าสี ("P. nemaeus") ที่พบในประเทศลาว และเคยถูกจัดให้เป็นชนิดย่อยของค่างห้าสีมาก่อน มีขนาดและน้ำหนักรวมถึงพฤติกรรมความเป็นอยู่คล้ายกับค่างห้าสี ผิดกันที่ ขนบริเวณที่เหนือเข่าขึ้นมาถึงตะโพกมีสีเทาเข้มไม่เป็นสีแดงเข้มเหมือนกับค่างห้าสี
อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง สมาชิกในฝูง ๆ หนึ่งประกอบด้วยทั้งตัวผู้และตัวเมีย มีจำนวนสมาชิกประมาณ 4-5 ตัว
พบกระจายพันธุ์อยู่ทางภาคกลางและภาคใต้ของประเทศลาวและเวียดนาม และในปี ค.ศ. 2007 ได้มีการค้นพบถิ่นที่อยู่ใหม่ของค่างสีสี่ในพื้นที่ 5 จังหวัดของภาคกลางของเวียดนาม คือ จังหวัดกว๋องนัม, จังหวัดคอนตัม, จังหวัดกว๋องไง, จังหวัดบิงห์ดิ่งห์ และ จังหวัดเกียไหล คาดว่ามีประชากรไม่ถึง 1,000 ตัว โดยค้นพบครั้งแรกที่จังหวัดกว๋องนัม โดยรายงานว่าพบค่างสีสี่ไม่น้อยกว่า 116 ตัว และคาดว่าจำนวนประชากรจริงอาจมีมากกว่า 180 ตัว และเป็นไปได้ว่าอาจมีมากกว่านี้เพราะจนถึงขณะนี้มีการสำรวจเพียงพื้นที่ส่วนน้อยเท่านั้น
ทั้งนี้ ค่างสีสี่เป็นค่างที่ถูกเพิ่งถูกบรรยายทางวิทยาศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1997 โดยจัดให้เป็นชนิดย่อยของค่างห้าสี และต่อมาได้รับการประกาศแยกออกเป็นชนิดใหม่แยกออกต่างหาก และเป็นหนึ่งในสัตว์อันดับไพรเมต 25 ชนิดที่ถูกคุกคามใกล้สูญพันธุ์ที่สุดชนิดหนึ่งของโลก
การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 1956
การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 1956 เป็นการประกวดครั้งแรกโดยจัดขึ้นที่เมืองลูกาโน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ จัดขึ้นโดยสหภาพการกระจายเสียงและแพร่ภาพแห่งยุโรป โดยมีเพลงที่เข้าประกวด 14 เพลง 7 ประเทศ(ประเทศละ 2 เพลง) โดยเพลงที่ชนะคือ Refrain ขับร้องโดย Lys Assia ตัวแทนจากสวิตเซอร์แลนด์
ระหว่างการประชุมของสหภาพการกระจายเสียงและแพร่ภาพแห่งยุโรปที่ประเทศโมนาโก ในปีพ.ศ. 2498 ก็ได้มีการพูดถึงเรื่องเทศกาลดนตรีซานเรโม ที่ประเทศอิตาลี ว่าถ้าเอามาทำเป็นของเราก็จะทำให้ทุกคนรู้จัก ซานเรโม มากขึ้นแต่ไม่เป็นอย่างนั้น
ทางอีบียู ได้เลือก Teatro Kursaal ในเมืองลูกาโน ทางตอนใต้ของสวิตเซอร์แลนด์ ซึ่งเป็นเมืองที่มีผู้พูดภาษาอิตาลีในสวิตเซอร์แลนด์ มากที่สุด เป็นสถานที่ประกวด
สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งชาติสวิต ภาคภาษาอิตาลี เป็นแม่ข่ายในการออกอากาศ โดยออกอากาศเป็นเวลา 1 ชั่วโมง 40 นาที โดยออกอากาศไปยังประเทศดังต่อไปนี้
การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 1957
การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 1957 เป็นการประกวดร้องเพลงโดยจัดขึ้นที่เมืองฟรังค์ฟวร์ทอัมไมน์ ประเทศเยอรมนี จัดขึ้นโดยสหภาพการกระจายเสียงและแพร่ภาพแห่งยุโรป โดยมีเพลงที่เข้าประกวด 10 เพลง 10 ประเทศ โดยเพลงที่ชนะคือ Net als toen ขับร้องโดย Corry Brokken ตัวแทนจากเนเธอร์แลนด์
สมาคมสถาบันการกระจายเสียงของสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี เป็นแม่ข่ายในการออกอากาศ โดยออกอากาศไปยังประเทศดังต่อไปนี้
หวายตะค้าน้ำ
หวายตะค้าน้ำ () เป็นหวายกอขนาดกลาง ลำต้นเลื้อยพันขึ้นที่สูง ลักษณะคล้ายหวายตะค้าทองแต่ไม่มีสีเหลือบขาวบริเวณด้านล่างของใบ พบในภาคใต้ของไทย มาเลเซีย เกาะสุมาตรา เกาะบอร์เนียว เป็นหวายค่อนข้างหายากในมาเลเซีย พบเฉพาะในปะหัง ยะโฮร์ และเประก์ ใช้สานตะกร้า เครื่องมือดักปลา และใช้ผูกมัด
การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 1958
การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 1958 เป็นการประกวดร้องเพลงโดยจัดขึ้นที่เมืองฮิลเวอร์ซัม ประเทศเนเธอร์แลนด์ จัดขึ้นโดยสหภาพการกระจายเสียงและแพร่ภาพแห่งยุโรป โดยมีเพลงที่เข้าประกวด 10 เพลง 10 ประเทศ โดยเพลงที่ชนะคือ Dors, mon amour ขับร้องโดย André Claveau ตัวแทนจากฝรั่งเศส
มูลนิธิการกระจายเสียงและแพร่ภาพแห่งเนเธอร์แลนด์ เป็นแม่ข่ายในการออกอากาศ โดยออกอากาศไปยังประเทศดังต่อไปนี้
ประเทศที่ไม่เข้าร่วมในปีนี้
สัมผัสพิศวง
สัมผัสพิศวง () เป็นละครซีรีส์ ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ออกอากาศตอนแรกวันที่ 7 ธันวาคม 2552 ทุกวันหยุดนักขัตฤกษ์ เวลาเดิม 13.00 น. - 13.55 น. , 13.55 - 14.55 น. , 13.15 - 14.15 น. และเวลาใหม่ 10.30 - 11.30 น. สร้างโดยบริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
เรื่องราวของคนสี่คนที่โชคชะตาลิขิตให้มาพบกัน และต้องมาเผชิญวิบากร่วมกันทั้งกรรมดีและเลว
ที่เกิดจากการกระทำของพวกเขา ส่งต่อ สืบผลให้ทุกคนที่มาข้องเกี่ยว ร่วมรับผิดชอบและแก้ไขผลแห่งกรรมนั้นไปด้วยกัน
แก่นหลักของละครพูดถึงเรื่อง “กรรม” ในความหมายแบบสากล คือ กรรมเป็นผลของการกระทำ..หว่านพืชอย่างไร ย่อมได้รับผลอย่างนั้น..หรือ ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว แต่นำเสนอผ่านมุมมองของความเชื่อในแบบไทยๆ เช่น เรื่องบาปบุญ เรื่องเร้นลับ รวมถึงเรื่องปาฏิหาริย์ เสมือนกุศโลบายให้ผู้ชมที่ชอบเรื่องตื่นเต้นพวกนี้ สนใจและสนุกกับรูปแบบก่อน แล้วค่อยสอดแทรก เนื้อหาเรื่อง “มาทำความดี.. ก่อกรรมดีกันเถอะ”
วิลเฮลมึส
วิลเฮลมึส ฟัน นัสเซาเวอ (, "วิลเลียมแห่งนัสซอ") หรือ แฮ็ตวิลเฮลมึส (; ) เป็นเพลงชาติและเพลงสรรเสริญพระบารมีของเนเธอร์แลนด์ และยังเป็นเพลงชาติที่มีอายุเก่าแก่ที่สุดในโลกด้วย ซึ่งแม้ว่าจะไม่เคยถูกรับรองให้เป็นเพลงชาติอย่างเป็นทางการจนกระทั่งปี ค.ศ. 1932 แต่เพลงวิลเฮลมึสก็เป็นที่นิยมแพร่หลายในหมู่ชาวดัตช์บางส่วน และถูกบรรเลงซ้ำไปมาในหลายโอกาสตลอดช่วงประวัติศาสตร์ที่ผ่านมาของเนเธอร์เแลนด์ นอกจากนี้ยังถูกใช้เป็นเพลงชาติของเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีสในช่วงปี ค.ศ. 1954 ถึง ค.ศ. 1964 ด้วย
เพลงวิลเฮลมึสมีจุดกำเนิดคล้ายกับเพลงชาติของหลายประเทศ ซึ่งมีจุดกำเนิดมาจากการดิ้นรนต่อสู้เพื่อให้ได้รับเอกราช โดยเนื้อหาเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับเจ้าชายวิลเลิม ผู้สงบเงียบ (William the Silent) ทั้งพระประวัติและเหตุผลที่ทรงลุกขึ้นต่อต้านพระมหากษัตริย์แห่งสเปน เนื้อเพลงนี้ประพันธ์ขึ้นโดยใช้สรรพนามบุรุษที่หนึ่ง "ฉัน" (ภาษาดัตช์สมัยใหม่ตอนต้น: "ick") เสมือนผู้ร้องเป็นเจ้าชายวิลเลิมเอง ดังปรากฏในเนื้อร้องบทที่หนึ่งว่า "Wilhelmus van Nassouwe ben ick van Duytschen bloet" ซึ่งแปลว่า "ฉันคือวิลเลียมแห่งนัสซอ เลือดเนื้อเชื้อไขแห่งเดยต์เชิน" (Duytschen)
เนื้อร้องยังได้แสดงถึงความภักดีเริ่มแรกต่อผู้นำการลุกฮือต่อต้านสเปนของชาวดัตช์คือ เดอ มงมอร็องซี (De Montmorency) และ ลาโมรัล (Lamoral) ซึ่งทั้งสองถูกประหารชีวิต จากนั้นจึงได้กล่าวถึงเจ้าชายวิลเลียมแห่งออรินจ์ผู้ที่รอดจากการประหาร ที่ได้ทรงแสดงข้อคัดค้านต่อพระเจ้าเฟลีเปที่ 2 แห่งสเปน ถึงความยากลำบากบางประการอันเกิดจากการปกครองเนเธอร์แลนด์ของสเปน โดยเฉพาะประเด็นเรื่องภาษี การปราบปรามและกดขี่ทางการเมือง และการประหัตประหารกันทางศาสนา
จากบทที่ 1 และ บทที่ 6
ข้าคือวิลเลียมแห่งนัสซอ
มีเลือดแห่งดัตช์ที่เต็มตัว
ข้าจะซื่อสัตย์ต่อแผ่นดินปิตุภูมิ
จนกว่าจะเสียชีพ
เจ้าชายแห่งแคว้นสีส้ม
ซึ่งเป็นเอกราชและเข้มแข็ง
ข้าจะยกย่องกษัตริย์แห่งสเปนเสมอมา
สิ่งที่คุ้มครองและความเชื่อมั่นของข้า
คือท่าน แด่องค์พระผู้เป็นเจ้า
นั่นคือท่านเพียงผู้เดียวที่ข้าไว้ใจ
ซึ่งไม่เคยจากข้าไปไหน
เปิดทางให้ข้าที่ยังคงหาญกล้า
และผู้รับใช้พระผู้เป็นเจ้าเสมอมา
การล่มสลายของการปกครองแบบทรราช ซึ่งย่ำยีหัวใจของข้า
ความไว (อิเล็กทรอนิกส์)
ความไว () ของอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์เช่นเครื่องรับระบบการสื่อสาร, หรืออุปกรณ์ตรวจสอบ เช่น ไดโอด PIN, คือขนาดขั้นต่ำของสัญญาณอินพุทที่จำเป็นในการผลิตสัญญาณเอาต์พุตที่มีอัตราส่วนสัญญาณต่อเสียง()หรือเกณฑ์อื่นๆที่กำหนด
ความไวของไมโครโฟนปกติจะถูกแสดงออกมาเป็นความแข็งแกร่งของเสียงภาคสนามเป็นค่า เดซิเบล (dB) เทียบกับ 1 V/Pa (Pa = N/m) หรือเป็นปัจจัยในการถ่ายโอนใน มิลลิโวลต์ต่อปาสกาล (mV/Pa) ใส่เข้าไปในวงจรเปิดหรือเข้าไปในโหลด 1 kilohm
ความไวของลำโพงมักจะแสดงเป็น dB/2.83 Vrms ที่ระยะห่าง 1 เมตร สิ่งนี้ไม่เหมือนประสิทธิภาพไฟฟ้า; ดูประสิทธิภาพเทียบกับความไว
ความไวของ hydrophone (ไมโครโฟนใต้น้ำ) มักจะแสดงเป็น dB เทียบกีบ 1 V/μPa
ความไวในตัวรับสัญญาณถูกกำหนดให้เป็นค่าสัญญาณอินพุทที่ต่ำสุด formula_1 ที่จำเป็นในการผลิตอัตราส่วนสัญญาณต่อเสียงรบกวน S/N ที่กำหนดให้ ที่พอร์ทเอาต์พุตของตัวรับและถูกกำหนดให้เป็นค่าเฉลี่ยของพลังเสียงรบกวนที่พอร์ตอินพุตคูณกับอัตราส่วน S/N ต่ำสุดที่จำเป็นที่เอาต์พุตของตัวรับ ดังนี้:
เมื่อ
เพราะว่าความไวของตัวรับสัญญาณจะชี้ให้เห็นว่าสัญญาณอินพุทสามารถที่จะอ่อนแอได้ขนาดไหนเพื่อที่ตัวรับจะสามารถรับสัญญาณได์สำเร็จ ระดับพลังงานยิ่งต่ำยิ่งดี พลังงานที่ต่ำสำหรับ อัตราส่วน S/N หนึ่งหมายถึงความไวที่ดีขึ้นเนื่องจากการมีส่วนร่วมของตัวรับมีขนาดเล็กลง เมื่อ พลังงานจะแสดงในค่า dBm ค่าสัมบูรณ์ของจำนวนลบยิ่งค่าสูง ความไวของตัวรับก็ยิ่งสูง ตัวอย่างเช่น ความไวตัวรับมีค่า -98 dBm ดีกว่าความไวตัวรับมีค่า -95 dBm อยู่ 3 dBm หรือ 2 เท่า พูดอีกอย่าง ที่อัตราการส่งข้อมูลค่าหนึ่ง ตัวรับสัญญาณที่มีความไว -98 dBm สามารถได้ยินสัญญาณที่พลังงานเป็นครึ่งหนึ่งของการใช้พลังงานของผู้ที่ได้ยินโดยรับสัญญาณที่มีความไวในการรับสัญญาณที่ -95 dBm.
ปลาเข็มหม้อ
ปลาเข็มหม้อ () เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Dermogenys pusilla" ในวงศ์ปลาเข็ม (Hemiramphidae)
มีรูปร่างเรียวยาว ริมฝีปากล่างคือส่วนที่ยื่นยาวออกมาเหมือนปลายเข็ม อันเป็นที่มาของชื่อ ส่วนริมฝีปากบนมีขนาดเล็กเป็นรูปสามเหลี่ยมใช้สำหรับจับเหยื่อและต่อสู้ป้องกันตัวระหว่างปลาพวกกันเดียวเอง โดยมักจะพุ่งแทงกัน
มีครีบอกขนาดใหญ่และแข็งแรง ทำให้สามารถกระโดดจับแมลงที่อยู่เหนือผิวน้ำเป็นอาหารได้ นอกจากนี้แล้วยังมีสายตาที่แหลมคม สามารถมองเห็นวัตถุที่เหนือน้ำได้ดีกว่าปลาชนิดอื่น ๆ นิยมอยู่กันเป็นฝูง ๆ ประมาณ 8-10 ตัว โดยมีตัวผู้เป็นจ่าฝูงเพียงตัวเดียว ปลาตัวเมียมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้อย่างเห็นได้ชัด เป็นปลาที่ออกลูกเป็นตัว ครั้งละไม่เกิน 30 ตัว
เป็นปลาขนาดเล็ก ความยาวเต็มที่ประมาณ 8 เซนติเมตร พบได้ตามแหล่งน้ำนิ่งเช่น ท้องร่วงสวนผลไม้ทั่วประเทศไทย ในต่างประเทศพบได้ตั้งแต่บังกลาเทศจนถึงคาบสมุทรมลายูและอินโดนีเซีย
ปลาเข็มชนิดนี้ คนไทยนิยมเพาะเลี้ยงกันมานานแล้วเพื่อใช้สำหรับต่อสู้กันเพื่อการพนัน คล้ายกับปลากัด โดยจะเพาะเลี้ยงกันในหม้อดินจึงเรียกกันว่า "ปลาเข็มหม้อ" โดยจะมีรูปร่างและขนาดที่ใหญ่กว่าปลาที่พบในธรรมชาติ สำหรับปลาที่ออกสีขาวจะเรียกว่า "ปลาเข็มเผือก" หรือ "ปลาเข็มเงิน" และปลาที่มีสีออกสีทองจะเรียกว่า "ปลาเข็มทอง"
หวายขี้ผึ้ง
หวายขี้ผึ้งหรือหวายขนุน เป็นหวายกอ มีมือเกี่ยว ปลายใบย่อยเป็นรูปสามเหลี่ยม พบในภาคใต้ของไทย มาเลเซีย เกาะสุมาตรา เกาะบอร์เนียว เป็นหวายคุณภาพดี แต่มีไม่มากพอสำหรับการค้า ในซาราวะก์นำไปสานตะกร้าและเสื่อ
หวายเล็ก
หวายเล็ก () เป็นหวายกอเรียวเล็ก แยกเพศ ใบประกอบ ใบย่อยที่ปลายมีขนาดใหญ่กว่าที่โคน ใบย่อยล่างสุดมักโค้งงอวกมาห่อหุ้มลำต้น กาบหุ้มลำสีเขียวสด กาบอ่อนมีสีเหลือบแดง หนามมีหลายแบบ ดอกช่อ ผลกลมหรือรูปไข่ มีเปลือกเป็นเกล็ดสีเขียวอ่อนอมขาว พบได้ทั่วไปในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในมาเลเซียใช้ทำเชือก สานตะกร้า เครื่องใช้ต่าง ๆ ชาวเซไมใช้กาบใบที่มีหนามทำเครื่องขูด ส่วนยอดรับประทานได้ ใช้แก้ไอ
ซีเลาซีเลา
ซีเลาซีเลา () เป็นหวายสปีชีส์หนึ่งในสกุลหวาย เป็นพืชพื้นเมืองในบอร์เนียว พบเฉพาะป่าในยอดเขากีนาบาลู เป็นหวายกอขนาดเล็ก มีมือเกี่ยว ใช้ในการผูกมัดและจักสาน
แสงดาวแห่งหัวใจ
แสงดาวแห่งหัวใจ เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนว แอ็คชั่น-ดราม่า จากบทประพันธ์ของ คฑาหัสต์ บุษปะเกศ บทโทรทัศน์โดย คฑาหัสต์ บุษปะเกศ, วรรัตน์ เอื้อน้อมจิตต์กุล, ธนา เสตศศิกร, จิรนุช เอื้อน้อมจิตต์กุล กำกับการแสดงโดย วีระชัย รุ่งเรือง ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.30 - 22.30 น. เริ่มตอนแรกเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2550–15 มกราคม พ.ศ. 2551 นำแสดงโดย ปฏิภาณ ปฐวีกานต์, อารยา เอ ฮาร์เก็ต และนักแสดงอื่นๆอีกมากมาย
โรงเรียนนาหว้าพิทยาคม &quot;ธาตุประสิทธิ์ประชานุเคราะห์&quot;
"ธาตุประสิทธิ์ประชานุเคราะห์"
โรงเรียนนาหว้าพิทยาคม "ธาตุประสิทธิ์ประชานุเคราะห์" (ชื่อภาษาอังกฤษ : Nawapittayakhom School) (ชื่อย่อ : น.ว.พ / N.W.P) เป็นโรงเรียนประจำอำเภอนาหว้า เป็นสถานศึกษาโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ เปิดทำการสอนในระดับช่วงชั้นที่ 3 (ม.1 - ม.3) และระดับช่วงชั้นที่ 4 (ม.4 - ม.6) มีพื้นที่บริการ 6 ตำบลในอำเภอนาหว้า 1 ตำบลในอำเภอศรีสงคราม 1 ตำบลในอำเภอกุสุมาลย์ และ 1 ตำบลในอำเภออากาศอำนวย คือ ตำบลนาหว้า ตำบลนาคูณใหญ่ ตำบลท่าเรือ ตำบลโพนสว่าง ตำบลอุ่มจาน และตำบลบะหว้า สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 22 สพฐ. กระทรวงศึกษาธิการ
โรงเรียนนาหว้าพิทยาคม "ธาตุประสิทธิ์ประชานุเคราะห์" เป็นโรงเรียนประจำอำเภอนาหว้า อนุมัติตั้งขึ้นครั้งแรกเมื่อ วันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2516 โดยได้รับบริจาคที่ดินสาธารณประโยชน์ หมู่ที่ 3 ตำบลนาหว้า อำเภอนาหว้า จำนวน 85 ไร่ 3 งาน 60 ตารางวา
กระทือลิง
กระทือลิง () อยู่ในวงศ์ Zingiberaceae เป็นไม้ล้มลุก มีเหง้าใต้ดินขนาดเล็ก ดอกช่อ ริ้วประดับและกลีบดอกสีส้ม ใช้เป็นไม้ประดับ
ว่านหาวนอน
ว่านหาวนอน หรือ ว่านทิพยเนตร (blackhorm: ; ในภาษากันนาดา: Nela Sampige; ; ; ) อยู่ในวงศ์ Zingiberaceae เป็นไม้ส้มลุก มีเหง้าใต้ดิน สีน้ำตาล ผ่าออกเนื้อในสีขาว มีกลิ่นเฉพาะตัว ใบเดี่ยว สีเขียวอ่อน หลังใบมีลายม่วงสลับเขียว ดอกสีม่วงอ่อน ออกเป็นช่อสั้นจากเหง้าใต้ดิน ออกดอกแล้วจึงแตกใบ กระจายพันธุ์ในอินเดีย ศรีลังกา จีน และ เอเชีย ตะวันออกเฉียงใต้ พบตามภูเขาหินปูนทุ่งหญ้าเปิดหรือพื้นที่เปิดโล่ง ของป่าผลัดใบ
หัวใต้ดินใช้ต้มน้ำดื่มแก้ปวดท้อง ในดอกมีสารพิษ benzyl benzoate ใช้ทำยาทารักษาหิด มีฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ ชาวม้งในไทยนำไปต้มกับไก่ให้มีรสเผ็ด ต้มน้ำดื่มแก้ปวดท้อง กินสดก่อนอาหารแก้ปวดท้อง ใช้เป็นไม้ประดับ ใช้เป็นยารักษาโรคตาแดง ในทางไสยศาสตร์ เชื่อว่ามีฤทธิ์ทางเมตตามหานิยมและคงกระพันชาตรี
สกุลเปราะ
สกุลเปราะ ("Kaempferia") เป็นสกุลที่มีสมาชิกมากกว่า 100 สปีชีส์ อยู่ในวงศ์ Zingiberaceae
อ่าวอุดม
อ่าวอุดม เป็นส่วนหนึ่งของเทศบาลนครแหลมฉบัง จังหวัดชลบุรี
อ่าวอุดม เป็นชุมชนเก่าแก่มีการตั้งรกรากมานาน แต่เริ่มมีประชากรมาอาศัยหนาแน่น ราวพ.ศ. 2450-พ.ศ. 2485 โดยจะมีครอบครัวดั้งเดิมที่อาศัยอยู่ริมทะเล ครอบครัวคนจีนที่มาโล้สำเภามาตั้งรกรากอยู่กันเป็นกงสีที่หนองกระสือ และครอบครัวดั้งเดิมอีกครอบครัวตั้งอยู่ท้ายหนองกระสือ ซึ่งเป็นหมอยา ชาวบ้านเรียกติดปากว่า หมอสด เดิม อ่าวอุดม เรียกว่า อ่าวกระสือ เพราะ สมัยก่อนมีหนองน้ำขนาดใหญ่ ชื่อ หนองกระสือ ซึ่งโดยบริเวณนั้นเป็นที่ดินของกงสีของนายลู่ แซ่เจ็ง กับ นางอิ้ว แซ่ลิ้ม ปัจจุบัน หนองกระสือ เป็นพื้นที่ของบริษัทเคอรี่ สยามซีพอร์ต ปัจจุบันหนองกระสือไม่มีแล้ว เพราะโดนถมกลายเป็นที่ตั้ง โกดังบริษัทเคอรรี่ สยามซีพอร์ต มีเพียงชื่อเรียกบริเวณกงสีนายลู่กับนางอิ้ว ว่า บ้านหนองกระสือ และในรอบๆ หนองน้ำ ก็จะมีต้นพยอม อันเป็นต้นไม้ที่สวยงามมาก เลยพลอยสูญหายไปหมดด้วย และเป็นที่มาของชื่อวัดใหม่เนินพยอม นั่นเอง
พื้นที่กว่าครึ่งของอ่าวอุดมเป็นที่ตั้งของบริษัท ไทยออยล์ จำกัด (มหาชน) เป็นภาคอุตสาหกรรมเข้ามาสร้างความเจริญให้กับพื้นที่และชาวบ้านทั้งในบ้านอ่าวอุดม และเขตแหลมฉบัง ทำให้ชุมชนขยายตัวมีการอพยพเข้ามาทำงาน อยู่อาศัยกันอย่างหนาแน่น ตามลักษณะของเขตเมืองที่พัฒนาเป็นเมืองอุตสาหกรรม เป็นเมืองท่า
อ่าวอุดมตั้งอยู่ชายฝั่งทะเลตะวันออกของอ่าวไทย พื้นที่ส่วนใหญ่มีภูเขาล้อมรอบและเป็นที่ลาดเนิน บ้านอ่าวอุดมอยู่ห่างจากถนนสุขุมวิท เริ่มจากเลี้ยวลงสี่แยกไฟแดง หรือแยกเข้าตลาดอ่าวอุดม-ก้นอ่าวชายทะเล ไปประมาณ 3 กิโลเมตร พอไปสุดถนนจะพบทางลงสะพานปลาอ่าวอุดม วัดใหม่เนินพยอม จะตั้งอยู่ทางด้านซ้ายมือก่อนถึงสี่แยกเล็กๆ ก่อนลงสะพานปลา ห่างจากตัวจังหวัดชลบุรี 29 กิโลเมตร และห่างจากกรุงเทพมหานคร 110 กิโลเมตร พื้นที่ในการปกครองของอำเภอมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับเทศบาลเจ้าพระยาสุรศักดิ์มนตรี
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลหนองขาม
ทิศใต้ ติดต่อกับแหลมฉบัง
ทิศตะวันตก จรดอ่าวไทยและเขตอำเภอเกาะสีชัง
อ่าวอุดมมีประชรกรอาศัยในชุมชนราว 20,000 คน แบ่งเป็น 4 ชุมชน คือ 
ประชากรส่วนใหญ่เสียชีวิตด้วยโรดปอด หรือ ระบบทางเดินหายใจ โดยมีกมีอาการแน่นหน้าอกแต่ก็ยังอาศัยกันอยู่แบบรุ่นสู่รุ่น
โรงพยาบาลแหลมฉบัง (เดิมชื่อ โรงพยาบาลอ่าวอุดม) ก่อตั้งขึ้นเมื่อ ปี พ.ศ. 2531 โดยมีชื่อเดิมว่า สถานีอนามัย บ้านอ่าวอุดม หลังจากนั้นต่อมาจึงได้ถูกยกระดับขึ้นเป็น โรงพยาบาลชุมชน และเป็นโรงพยาบาลอ่าวอุดม จนถึงปัจจุบัน ซึ่งโรงพยาบาลแหลมฉบังเป็นโรงพยาบาลประจำอำเภอของทางอำเภอศรีราชา ภายใต้สังกัดกระทรวงสาธารณสุข โดยโรงพยาบาลแหลมฉบัง ตั้งอยู่ในเขตเทศบาลนครแหลมฉบัง อำเภอศรีราชา ซึ่งอำเภอศรีราชานั้น เดิมทีเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอบางละมุง ตั้งอยู่ชายฝั่งทะเลตะวันออกของอ่าวไทย โดยมีสภาพภูมิอากาศค่อนข้างดีเนื่องจากได้รับอิทธิพลจากลมทะเลศาลาประชาคมอ่าวอุดม เป็นอาคารตรีมุข ภายในประกอบด้วยห้องจัดเลี้ยงขนาดใหญ่ ห้องน่ำ และห้องแสดงนิทรรศการ และมีลานจอดรถ
อุตสาหกรรมสำคัญ คือ อุตสาหกรรมโรงกลั่นน้ำมันไทยออยล์ ซึ่งก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2504 และเปิดอย่างเป็นทางการเมื่อ พ.ศ. 2505 อุตสาหกรรมประเภทนี้มีผลกระทบต่อสุขภาพของบุคคลในชุมชน ที่มีปัญหาเรื่องระบบทางเดินหายใจเสียเป็นส่วนใหญ่ ซึ่งผลกระทบครั้งร้ายแรงที่สุด คือ เหตุการณ์ระเบิดของถังน้ำมัน
ไปรษณีย์อ่าวอุดม ตั้งอยู่บริเวณหลังวัดมโนรม ตรงข้ามศูนย์ศึกษาวิทยาศาสตร์ดาวเทียม GISTDA ซึ่งเป็นศูนย์ไปรษณีย์ขนาดใหญ่ รับส่งพัสดุทุกชนิดขนาด และให้บริการรับส่งจดหมาย พัสดุ ธนาณัติ เช่นเดียวกับไปรษณีย์ทั่วไป
เครือออน
เครือออน อยู่ในวงศ์ Lamiaceae เป็นไม้เถาขนาดใหญ่ เลื้อยพันบนต้นไม้อื่น ลำต้นมีขนนุ่ม ดอกช่อออกตามปลายกิ่ง สีชมพูอมม่วง ใบบดอังไฟให้ร้อน พอกบริเวณถูกสัตว์มีพิษ ทั้งต้นต้ำน้ำดื่มแก้ไอ ขับปัสสาวะ
บาซิลลัสกาลแม็ต-เกแร็ง
บาซิลลัสกาลแม็ต-เกแร็ง (, ย่อ: BCG) เป็นวัคซีนวัณโรคซึ่งเตรียมจากเชื้อ "Mycobacterium bovis" แบคทีเรียทรงแท่งที่ก่อวัณโรควัว ชนิดถูกทำให้อ่อนฤทธิ์ เชื้อเสียศักยภาพก่อโรคในมนุษย์โดยการเพาะเชื้อต่อช่วงเป็นพิเศษในสารเพาะเชื้อ ซึ่งปกติเป็น Middlebrook 7H9 เนื่องจากเชื้อมีชีวิตวิวัฒนาการเพื่อใช้สารอาหารที่มีอยู่ให้เกิดประโยชน์สูงสุด เชื้อจึงปรับตัวต่อสิ่งแวดล้อมเดิมคือเลือดมนุษย์ ได้เลวลง และไม่สามารถชักนำโรคเมื่อถูกนำเข้าสู่ตัวถูกเบียนที่เป็นมนุษย์ แต่เชื้อที่ถูกเพาะเลี้ยงดังกล่าวยังคล้ายกับบรรพบุรุษในธรรมชาติมากพอที่จะให้ภูมิคุ้มกันต่อวัณโรคมนุษย์ได้บ้าง วัคซีนบีซีจีมีประสิทธิภาพป้องกันวัณโรคเป็นระยะเวลา 15 ปี ตั้งแต่ 0 ถึง 80% อย่างไรก็ดี ผลป้องกันของวัคซีนดูเหมือนจะแปรผันตามภูมิศาสตร์และห้องปฏิบัติการที่เพาะเลี้ยงเชื้อสายพันธุ์ที่ใช้ผลิตวัคซีน
เป็น วัคซีน หลักที่ใช้เพื่อป้องกัน วัณโรค ในประเทศที่พบวัณโรคได้ทั่วไป ขอแนะนำการฉีดวัคซีนหนึ่งเข็มให้แก่ทารกแรกเกิดสุขภาพดีโดยเร็วที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ แต่ไม่ควรให้วัคซีนแก่ทารกที่ติดเชื้อ เอดส์ ในพื้นที่ที่พบวัณโรคไม่มากนัก มักจะให้วัคซีนแก่ทารกที่มีความเสี่ยงสูงที่ได้รับการทดสอบเนื่องจากสงสัยว่าอาจติดเชื้อโรคและกรณีที่ได้รับการรักษาการติดเชื้อวัณโรคเท่านั้น ผู้ใหญ่ที่ไม่มีเชื้อวัณโรคและไม่เคยได้รับวัคซีนแต่มักได้รับยาต้านวัณโรคบ่อยครั้งควรจะได้รับวัคซีนด้วยเช่นกัน
ระยะเวลาการป้องกันโรคของวัคซีนมักแตกต่างกันไป ตั้งแต่สิบถึงสิบสองปี ในกลุ่มเด็กสามารถป้องกันการติดเชื้อได้ประมาณ 20% และสามารถป้องกันการกำเริบของโรคในกลุ่มผู้ที่ติดเชื้อได้ครึ่งหนึ่ง การให้วัคซีนทำโดยการฉีดทางผิวหนัง ทั้งนี้ไม่มีหลักฐานการได้รับประโยชน์จากการให้วัคซีนเกินจากขนาดที่แนะนำ วัคซีนนี้ยังสามารถใช้ในการรักษา มะเร็งกระเพาะปัสสาวะ บางประเภทอีกด้วย
ผลข้างเคียงขั้นรุนแรงนั้นพบได้น้อยมาก โดยมากมักพบรอยแดง อาการบวม และความเจ็บปวดปานกลางที่ตำแหน่งการฉีดวัคซีน ทั้งนี้อาจเกิด ulcer ขนาดเล็กรวมทั้งแผลเป็นหลังจากการสมานแผล ในกลุ่มผู้ที่มี ภูมิคุ้มกันต่ำ (poor immune function) มักได้รับผลข้างเคียงจากวัคซีนและเป็นไปได้ว่าจะไดรับผลข้างเคียงขั้นรุนแรง วัคซีนนี้ไม่ปลอดภัยสำหรับการใช้ในผู้ที่อยู่ในระหว่าง การตั้งครรภ์ วัคซีนนี้เดิมผลิตจากเชื้อ "Mycobacterium bovis" ซึ่งโดยส่วนใหญ่พบในวัว แม้ว่าเชื้อของวัคซีนนี้จะถูกทำให้หมดฤทธิ์แล้วแต่เชื้อยังคงเป็น live
วัคซีน BCG เป็นวัคซีนตัวแรกที่มีการใช้ทางการแพทย์ในปี 2464 วัคซีนนี้มีชื่ออยู่ในทะเบียนยาที่จำเป็นขององค์การอนามัยโลก (World Health Organization's List of Essential Medicines) โดยเป็นยารักษาโรคที่มีความสำคัญมากที่สุดซึ่งจำเป็นต่อระบบสุขภาพขั้นพื้นฐาน นับตั้งแต่ปี 2557 ราคาสำหรับการขายส่งคือ 0.16 เหรียญสหรัฐฯ ต่อหนึ่งเข็ม ในสหรัฐอเมริการาคาของวัคซีนนี้คือ 100 ถึง 200 เหรียญสหรัฐฯ ในแต่ละปีมีการให้วัคซีนนี้แก่เด็กประมาณ 100 ล้านคน
ฟีโรโมน
ฟีโรโมน () เป็นสารเคมีที่หลั่งหรือขับออกมาแล้วกระตุ้นการตอบสนองทางสังคมในสปีชีส์เดียวกัน ฟีโรโมนเป็นสารเคมีซึ่งสามารถออกฤทธิ์นอกร่างกายของสิ่งมีชีวิตที่หลั่งออกมาแล้วมีผลต่อพฤติกรรมของสิ่งมีชีวิตที่รับเข้าไป ฟีโรโมนมีหลายชนิด เช่น ฟีโรโมนเตือนภัย ฟีโรโมนรอยอาหาร ฟีโรโมนเพศ เป็นต้น สิ่งมีชีวิตตั้งแต่โปรแคริโอตเซลล์เดียวไปจนถึงยูแคริโอตหลายเซลล์ที่ซับซ้อนมีฟีโรโมน มีบันทึกการใช้ฟีโรโมนในแมลงมากเป็นพิเศษ อนึ่ง สัตว์มีกระดูกสันหลังและพืชบางชนิดสื่อสารกันโดยฟีโรโมน
อาการน้ำตาไหลริน
อาการน้ำตาไหลริน () เป็นการไหลล้นของน้ำตามาบนใบหน้า อาการแสดงหรือสภาพทางคลินิกประกอบด้วยมีการระบายฟิล์มน้ำตาจากตาไม่เพียงพอ โดยน้ำตาจะระบายลงตามใบหน้าแทนที่จะผ่านระบบท่อน้ำตา
ปลาข้าวเม่า
"สำหรับปลาข้าวเม่าที่เป็นปลาซิวหรือปลาแปบ ดูที่: ปลาข้าวเม่า (ปลาซิว)"
ปลาข้าวเม่า () เป็นสกุลของปลาน้ำจืดในวงศ์ปลาแป้นแก้ว (Ambassidae) ใช้ชื่อสกุลว่า "Parambassis" (/พา-แรม-บาส-ซิส/) ปลาในสกุลนี้มีเกล็ดค่อนข้างเล็ก มีเกล็ดบนเส้นข้างลำตัวประมาณ 40-60 แถว บนกระดูกแก้มมีเกล็ด 4-7 แถว ไม่มีฟันที่ปลายลิ้น กระดูกแก้ม 2 ชิ้นที่อยู่ใกล้ตามีขอบจักเป็นฟันเลื่อย ลำตัวบางใส ครีบทุกครีบใส ในบางชนิดอาจมีตัวเป็นสีสันต่าง ๆ
ชอบอยู่รวมกันเป็นฝูง กิน แมลงและแพลงก์ตอนสัตว์ และสัตว์น้ำขนาดเล็กรวมทั้งตะไคร่น้ำเป็นอาหาร พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่อนุทวีปอินเดีย, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จนถึงอินโดนีเซีย และออสเตรเลีย มีขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 2-7 เซนติเมตร โดยชนิดที่ใหญ่ที่สุด พบในออสเตรเลีย คือ "P. gulliveri" ที่มีขนาดใหญ่ได้ถึงเกือบ 30 เซนติเมตร นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
เป็นปลาที่ใช้บริโภคกันในท้องถิ่น ซึ่งชาวประมงจะนิยมจับกันในเวลากลางคืน โดยใช้แสงไฟจากนีออนล่อให้ขึ้นมากินแมลงที่มาเล่นไฟเหนือน้ำ โดยจะจับได้ทีละมาก ๆ โดยในภาษาไทยจะเรียกปลาในสกุลนี้รวม ๆ กันว่า "แป้น", "แป้นแก้ว", "แว่น", "คับข้อง" หรือ "ขี้ร่วง" ในบางท้องถิ่น
พบทั้งหมด 17 ชนิด
และชนิดที่สูญพันธุ์ไปแล้วตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์
แอ็กซ์ แชนแนล
แอ็กซ์ แชนแนล ( เป็นช่องบันเทิงสำหรับคอละคร ของบริษัทเอ็กแซ็กท์ จำกัด และ บริษัท ซีเนริโอ จำกัด ที่ออกอากาศทางดาวเทียมและเคเบิลทีวี เป็นช่องที่นำเสนอเกี่ยวกับละคร เพลงของ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ และรายการวาไรตี้ต่าง ๆ และเรียลลิติ้ชื่อดัง เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว 
วันที่ 1 พฤษภาคม 2558 แอ็กซ์ แชนแนล จะทำการยุติออกอากาศ ทั้งนี้ยังสามารถรับชมบางรายการของทางช่องได้ที่วันเอชดี โทรทัศน์ระบบดิจิทัลหมายเลข 31
วอลเลย์บอลยุวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 2007
วอลเลย์บอลยุวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 2007 จัดขึ้นที่ เมืองกัวลาลัมเปอร์, ประเทศมาเลเซีย 19–27 พฤษภาคม 2007
แบ่งกลุ่มโดยอาศัยอันดับจากวอลเลย์บอลยุวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 2005
โรงเรียนหัวใจใส
โรงเรียนหัวใจใส (ฮันกึล: 학교 2013, ฮักกโย อีชอนชิบซัม) เป็นละครโทรทัศน์แนวดราม่า สะท้อนเรื่องราวและปัญหาต่างๆ ที่เกิดขึ้นกับชีวิตในวัยรุ่น และความสัมพันธ์ระหว่างครูกับนักเรียนและผู้ปกครองที่น่าประทับใจ เขียนโดยโก จองวอน และ อี ฮยอนจู กำกับโดยอี มินฮง และ อี อึงบก ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ KBS2 ทุกวันจันทร์และอังคาร เวลา 21.55 น. ตั้งแต่วันจันทร์ที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2555 ถึงวันอังคารที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2556 รวมความยาว 16 ตอน ส่วนในประเทศไทยได้มีการซื้อลิขสิทธิ์โดยบริษัทเวิร์คพอยท์ เอ็นเตอร์เทนเมนท์ ออกอากาศทางเวิร์คพอยท์ทีวี ทุกวันจันทร์และอังคาร เวลา 21.30 น. เริ่มตั้งแต่วันจันทร์ที่ 18 มีนาคม 2556
ละครเรื่อง School เคยสร้างขึ้นหลายเวอร์ชัน คือ School, School 2, School 3 และ School 4 ในช่วงปี พ.ศ. 2542 - 2545 ซึ่งล้วนแต่มีเนื้อหาสะท้อนถึงปัญหาและอุปสรรคต่างๆ ของชีวิตในวัยเรียน เช่นเดียวกับเรื่องโรงเรียนหัวใจใส ที่เป็นเวอร์ชันล่าสุด (School 2013) และได้รับการกล่าวขานว่าเป็นหนึ่งในละครที่เศร้าและซึ้งกินใจมากที่สุดเรื่องหนึ่ง
จอง อินแจ เป็นครูสัญญาจ้างสอนอยู่ที่"โรงเรียนมัธยมซึงรี" โรงเรียนที่มีผลการทดสอบทางวิชาการอยู่ในลำดับท้ายๆ ของเขต หลังจากครูประจำชั้นม.ปลาย ปี 2 ห้อง 2 ลาออกไป เธอก็ถูกย้ายมาประจำชั้นแทนอย่างจำใจ ในขณะที่คัง เซชัน เป็นติวเตอร์โรงเรียนกวดวิชาชื่อดัง ถูกอิม จองซู ครูใหญ่โรงเรียนมัธยมซึงรีดึงตัวมาสอน เพราะหวังให้บรรดาผู้ปกครองหันมาสนใจโรงเรียนแห่งนี้
ครูจองต้องเผชิญกับเรื่องปวดหัวไม่เว้นแต่ละวัน กระทั่งวันประชุมผู้ปกครองเพื่อประชาสัมพันธ์ภาพลักษณ์ใหม่ของโรงเรียน จองโฮมีเรื่องกับนัมซุน นัมซุนไม่เคยยอมก้มหัวให้จองโฮ แต่ทุกครั้งที่มีเรื่องกับใครเขาไม่เคยสู้เลยสักครั้ง ครั้งนี้จู่ๆ ก็มีเก้าอี้ถูกโยนกระแทกกระจกหน้าต่างแตกตกลงมาท่ามกลางครูและผู้ปกครอง และเรื่องราวต่างๆ ก็เริ่มต้นขึ้นนับจากนั้น
ครูคังถูกครูใหญ่ส่งมาประจำชั้นห้องเดียวกับครูจอง แต่ทั้งคู่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ในขณะที่ครูจองดูแลเด็กนักเรียนอย่างเอาใจใส่ แต่ครูคังสนใจเพียงผลการเรียนของเด็กเท่านั้น ในระหว่างที่ทั้งคู่คุมห้องไปคนละทิศละทาง ปัญหามากมายก็เกิดขึ้นไม่ว่างเว้น ฮึงซู นักเรียนเกเรย้ายมาใหม่ ทำให้อดีตเลวร้ายของนัมซุนปะทุขึ้น เด็กเรียนอย่างฮาคยองและมินกีต่างก็แทบจะกลายเป็นเด็กเก็บกด บรรดาผู้ปกครองปกป้องลูกของตัวเองและโยนความผิดทุกอย่างให้ครูหรือนักเรียนคนอื่น ที่สุดแล้วนักเรียนปี 2 ห้อง 2 ทั้งจองโฮ นัมซุน และฮึงซู เกือบต้องถูกไล่ออก แม้แต่ครูจองเองก็เกือบถูกไล่ออกครั้งแล้วครั้งเล่า
วันเวลาผ่านไป ครูคังเริ่มสัมผัสถึงความรู้สึกของนักเรียน แท้จริงแล้วเขาใฝ่ฝันจะเป็นครูที่ดีเฉกเช่นครูจอง แต่เพราะโศกนาฏกรรมบางอย่างทำให้หัวใจเกิดเป็นแผลบาดลึก ทั้งคู่ต่างทุ่มเทกายใจ เพื่อฉุดรั้งนักเรียนขึ้นมาจากวังวนที่เลวร้าย ทั้งคู่ได้เข้าใจถึงปัญหาชีวิต ความใฝ่ฝัน ความรัก มิตรภาพระหว่างเพื่อน และสภาพแวดล้อมที่กดดันของนักเรียน พร้อมกันนั้นสายสัมพันธ์ครูกับนักเรียนก็ก่อตัวขึ้นมาเป็นอย่างแนบแน่น
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4135
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4135 สายทางเข้าสนามบินหาดใหญ่ เป็นทางหลวงที่อยู่ในเขตควบคุมของแขวงทางหลวงสงขลาที่ 1 สำนักงานทางหลวงที่ 18 สงขลา มีระยะทางเริ่มต้นจากถนนลพบุรีราเมศวร์ที่หลักกิโลเมตรที่ 22+100 โดยสิ้นสุดที่ท่าอากาศยานนานาชาติหาดใหญ่ ระยะทางประมาณ 10 กิโลเมตร
มีนาคม พ.ศ. 2557
มีนาคม พ.ศ. 2557 เป็นเดือนที่ 3 ของปี พ.ศ. 2557 วันแรกของเดือนเป็นวันเสาร์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันจันทร์
เมษายน พ.ศ. 2557
เมษายน พ.ศ. 2557 เป็นเดือนที่ 4 ของปี พ.ศ. 2557 วันแรกของเดือนเป็นวันอังคาร วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันพุธ
ตำบลสวาย (อำเภอปรางค์กู่)
ตำบลสวาย ตั้งอยู่ระยะห่างจากที่ว่าการอำเภอปรางค์กู่ ประมาณ 8 กิโลเมตรตำบลสวายเป็นตำบลที่แยกออกจากตำบลตูม ชื่อตำบลสวายตั้งตามชื่อหมู่บ้าน คือบ้านสวาย ซึ่งคำว่า "สวาย" ภาษาท้องถิ่นหมายถึงมะม่วง มีจำนวนหมู่บ้าน 10 หมู่บ้าน ประชากรส่วนใหญ่พูดภาษาไทยอีสาน (ส่วย,เขมร)
ตำบลสวายแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 10หมู่บ้าน ได้แก่
มีทั้งสิ้น ประมาณ 23.21 ตารางกิโลเมตร หรือ ประมาณ 14,506.25 ไร่
ขององค์การบริหารส่วนตำบลสวาย เป็นที่ดอนส่วนมาก อุณหภูมิเฉลี่ย 38-42 องศาเซลเซียส
สถานศึกษา ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลผักไหมประกอบด้วย ดังนี้
โบสถ์พราหมณ์
โบสถ์พราหมณ์ หมายถึง เทวสถานที่ใช้ประกอบพิธีกรรมของศาสนาฮินดู มีพราหมณ์เป็นผู้ดูแลและประกอบพิธี
ในแต่ละภาษามีคำเรียก โบสถ์พราหมณ์ แตกต่างกันไป ดังนี้
โบสถ์พราหมณ์ที่สำคัญในประเทศไทย เช่น เทวสถานโบสถ์พราหมณ์ วัดพระศรีมหาอุมาเทวี วัดวิษณุ วัดเทพมณเฑียร เป็นต้น
ตำราเรียน
ตำราเรียน () คือหนังสือที่ใช้ในการศึกษาหาความรู้จากวิชาต่าง ๆ ผู้คนมักใช้ตำราเรียนในการเรียนรู้ข้อเท็จจริงและวิธีการที่เกี่ยวข้องกับรายวิชานั้น ๆ ในบางครั้งตำราเรียนมักมีคำถามเพื่อทดสอบความรู้และความเข้าใจของผู้อ่าน ตำราเรียนจะถูกผลิตจากความต้องการของสถาบันการศึกษา ตำราเรียนส่วนมากมักมีลักษณะเป็นสิ่งพิมพ์ แต่ในปัจจุบันพบว่าหลาย ๆ ตำราเรียนสามารถเข้าถึงได้โดยการออนไลน์ ในรูปแบบของหนังสืออิเล็กทรอนิกส์
ปลาเบี้ยว
ปลาเบี้ยว หรือ ปลาคางเบือน () ชื่อสกุลของปลาน้ำจืด 2 ชนิดในวงศ์ปลาเนื้ออ่อน (Siluridae) ซึ่งอยู่ในอันดับปลาหนัง ใช้ชื่อสกุลว่า "Belodontichthy" (/เบล-โอ-ดอนท์-อิค-ธีส/; "Belo" เป็นภาษากรีกหมายถึง "ทุกทิศทาง", "odon" หมายถึง "ฟัน" และ "ichthyos" หมายถึง "ปลา" มีความหมายรวมหมายถึง "ปลาที่มีฟันทุกทิศทาง")
มีรูปร่างโดยรวมคือ ปากกว้างและเชิดขึ้นอันเป็นที่มาของชื่อ ภายในมีฟันแหลมคม ตาโตอยู่ตอนกลางของหัว ใกล้มุมปากมีหนวด 1 คู่ยาวจนถึงครีบอก ครีบหลังเล็กมาก มีก้านครีบแขนง 3 หรือ 4 ก้าน ครีบอกใหญ่ปลายแหลม ครีบท้องเล็ก ครีบหางเล็กเว้าตื้น ตัวมีสีเงินวาวหรือเหลือบสีเขียวอ่อน ด้านท้องสีจาง นัยน์ตามีเยื่อไขมันบาง ๆ คลุม อาศัยอยู่ในแม่น้ำสายใหญ่ ๆ กินอาหาร จำพวก สัตว์น้ำขนาดเล็ก พบกระจายพันธุ์อยุ่เฉพาะภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เท่านั้น
พบเพียง 2 ชนิด คือเป็นปลาที่นิยมบริโภค โดยเฉพาะในชนิด "B. truncatus" พบชุกชุมในทะเลสาบเขมร โดยนำมาบริโภคสดและแปรรูปเป็นปลาแห้ง อีกทั้งยังมีการเลี้ยงเป็นปลาสวยงามอีกด้วย
ปลาหนวดพราหมณ์หนวดเจ็ดเส้น
ปลาหนวดพราหมณ์หนวดเจ็ดเส้น หรือ ปลาหนวดพราหมณ์ (; ) ปลาน้ำกร่อยที่สามารถปรับตัวให้อยู่ในน้ำจืดได้ อยู่ในวงศ์ปลากุเรา (Polynemidae) มีส่วนหัวขนาดเล็ก ตามีขนาดเล็กอยู่เกือบสุดปลายส่วนหัวและมีเยื่อไขมันคลุม ปากกว้างมีฟันซี่เล็กละเอียดบนขากรรไกร ลำตัวแบนข้าง ครีบอกยาว ส่วนที่เป็นเส้นยาวมีความยาวมากกว่าลำตัวถึง 2 เท่า โดยเฉพาะเส้นบนมีทั้งหมดข้างละ 10 เส้น ครีบหางเว้าลึกปลายแหลม เกล็ดเล็กละเอียดมีลักษณะเป็นปากฉลาม ตัวมีสีเงินวาวอมชมพูหรือสีเนื้อ หัวสีจางอมชมพูหรือสีเนื้อ ครีบสีจาง ด้านท้องสีจาง
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 10 - 15 เซนติเมตร ใหญ่สุดพบถึง 20 เซนติเมตร นิยมอยู่เป็นฝูง บางครั้งหากินด้วยการหงายท้องล่าเหยื่อ พบมากในแม่น้ำเจ้าพระยาตอนล่าง แม่น้ำบางปะกง, แม่น้ำแม่กลอง และแม่น้ำโขงตอนล่าง ในต่างประเทศพบได้จนถึงบอร์เนียวและเกาะสุมาตรา
เป็นปลาที่นิยมใช้บริโภคโดยการปรุงสดและทำปลาตากแห้ง นิยมตกเป็นเกมกีฬา อีกทั้งด้วยความสวยงามของหนวดที่ยาว ทำให้ได้รับความนิยมในแง่ของการเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย แต่เลี้ยงให้รอดได้ยากมาก เนื่องจากเป็นปลาที่เปราะบาง มักตายอย่างง่าย ๆ จึงทำให้มีราคาค่อนข้างสูงแต่ในต่างประเทศนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามเป็นอย่างมาก โดยมีราคาเฉลี่ย 500 ถึง 1,500 บาท แล้วแต่ขนาดและความสมบูรณ์ของปลา
วินโดวส์ แนชวิลล์
วินโดวส์แนชวิลล์ (เดิมชื่อ "เคลฟแลนด์") เป็นชื่อรหัสสำหรับการออกรุ่นที่ถูกยกเลิกของไมโครซอฟท์วินโดวส์ ที่ได้วางแผนว่าจะปล่อยออกใน พ.ศ. 2539 (ค.ศ. 1996) โดยรวมตัวกันระหว่าง "ชิกาโก" (วินโดวส์ 95) และ "เมมพิส" (วินโดวส์ 98 ที่ได้วางแผนว่าจะปล่อยออกใน พ.ศ. 2540 (ค.ศ. 1997) ทำให้วินโดวส์แนชวิลล์ถูกเรียกว่า วินโดวส์ 96 อย่างเป็นทางการ. วินโดวส์แนชวิลล์ถูกปล่อยออกมาและมีวัตถุประสงค์เพื่อเน้นการรวมตัวกันระหว่างวินโดวส์และอินเทอร์เน็ตเอกซ์พลอเรอร์ เพื่อให้การแข่งขันกับ Netscape Navigator ดีขึ้น
ทางไมโครซอฟท์อ้างว่าวินโดวส์แนชวิลล์น่าจะเพิ่มคุณลักษณะการรวมตัวกันของอินเทอร์เน็ตให้กับเดสก์ท็อปของวินโดวส์ 95 และวินโดวส์เอ็นที 4.0 รวมทั้งสร้างคุณสมบัติใหม่ในอินเทอร์เน็ตเอกซ์พลอเรอร์ 3.0 ซึ่งถูกปล่อยออกก่อนวินโดวส์แนชวิลล์ประมาณสองสามเดือน คุณสมบัติใหม่คือเอาโปรแกรมจัดการแฟ้มและเบราว์เซอร์มารวมกัน มีความสามารถในการเปิดเอกสารไมโครซอฟท์ ออฟฟิศจากภายในอินเทอร์เน็ตเอกซ์พลอเรอร์โดยใช้เทคโนโลยี ActiveX และวิธีการที่จะวางเว็บเพจแบบเคลื่อนที่อย่างโดยตรงบนเดสก์ท็อปบนพื้นหลังแบบคงที่
รุ่นที่รั่วไหลมีหมายเลขรุ่น 4.10.999 (เทียบได้กับหมายเลขรุ่น 4.00.950 ของวินโดวส์ 95 และหมายเลขรุ่น 4.00.1111 ของวินโดวส์ 95 OSR2 และหมายเลขรุ่น 4.10.1998 ของวินโดวส์ 98) ในที่สุดโครงการนี้ก็ถูกยกเลิกในขณะที่ทางไมโครซอฟท์เปิดตัววินโดวส์แบบเต็มรูปแบบ วินโดวส์ 95 OSR2 ถูกปล่อยออกมาให้เป็นรุ่นชั่วคราวแทน "วินโดวส์แนชวิลล์"ได้นำมาใช้ใหม่กับ Windows Desktop Update ที่มากับอินเทอร์เน็ตเอกซ์พลอเรอร์ 4.0 พร้อมทั้งให้คุณลักษณะที่มากที่สุดที่สัญญาไว้กับวินโดวส์แนชวิลล์ แอปพลิเคชันของ Athena PIM คาดว่าน่าจะถูกปล่อยออกมาเป็นไมโครซอฟท์ อินเทอร์เน็ต เมล แอนด์ นิวส์ หลังจากนั้นทางไมโครซอฟท์ได้เปลี่ยนชื่อเป็นเอาท์ลุค เอกซ์เพรส
"เคลฟแลนด์"ได้ใช้เป็นชื่อรหัสก่อน"แนชวิลล์" ชิกาโกเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในอิลลินอยส์ เมมพิสเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในรัฐเทนเนสซี ทั้งแนชวิลล์และเคลฟแลนด์เป็นเมืองในรัฐเทนเนสซี ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในนามของหมู่บ้านในอิลลินอยส์ เคลฟแลนด์เป็นเมืองที่รู้จักกันมากที่สุดรองลงมาจากโอไฮโอ
กราวเขียว
กราวเขียว หรือ ตะพาบหัวกบ () เป็นสกุลของตะพาบจำพวกหนึ่ง พบกระจายพันธุ์อยู่ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Pelochelys"
มีด้วยกันทั้งสิ้น 3 ชนิด ได้แก่และอีก 2 ชนิด ที่ยังไม่มีการศึกษาทางวิทยาศาสตร์ชัดเจน
ทุกชนิดมีลักษณะคล้ายคลึงกัน ลำตัวด้านบนสีน้ำตาลเขียว ด้านล่างสีอ่อน หัวมีลักษณะเล็กสั้นคล้ายกบหรืออึ่งอ่าง จึงเป็นที่มาของชื่อ ตามีขนาดเล็ก เมื่อเล็ก ๆ ในบางตัวอาจมีจุดสีเหลืองเล็ก ๆ กระจายทั่วไป เมื่อโตขึ้นจะกลายเป็นสีน้ำตาลเขียวแทน โดยไม่มีลวดลายใด ๆ
ขนาดโตเต็มที่อาจยาวได้ถึง 1 เมตร นับเป็นตะพาบสกุลที่มีความใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 2 รองจากสกุล "Chitra" มีพฤติกรรมชอบซุ่มซ่อนตัวใต้พื้นทรายใต้น้ำ เพื่อรอดักเหยื่อ ซึ่งได้แก่ สัตว์น้ำต่าง ๆ รวมถึงสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำขนาดเล็กด้วย
เรนเนลล์ตะวันออก
เรนเนลล์ตะวันออก เป็นส่วนที่อยู่ทางตอนใต้ของเกาะเรนเนลล์ในหมู่เกาะโซโลมอน โดยเรนเนลล์ตะวันออกได้รับการสถาปนาให้เป็นมรดกโลกโดยยูเนสโกในปี ค.ศ. 1998 ในปี ค.ศ. 2013 คณะกรรมการมรดกโลกได้เพิ่มเรนเนลล์ตะวันออกเข้าไว้ในบัญชีแหล่งมรดกโลกที่กำลังตกอยู่ในภาวะอันตราย เนื่องจากการตัดไม้ทำลายป่าในบริเวณแหล่งมรดกโลก เรนเนลล์เป็นเกาะอะทอลล์ที่เกิดจากการยกตัวในกระบวนการธรณีแปรสันฐานที่มีขนาดที่ใหญ่ที่สุดในโลกและในส่วนของเรนเนลล์ตะวันออกนั้นอยู่ล้อมรอบทะเลสาบเตกาโน ซึ่งมีสิ่งมีชีวิตหลากหลายสปีชีส์อาศัยอยู่
เต่าคอยาว
เต่าคอยาว หรือ เต่าคองู () เป็นสกุลของเต่าน้ำจืดสกุลหนึ่ง ในวงศ์เต่าคองู (Chelidae) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Chelodina"
มีลักษณะทั่วไปกระดองแบนราบ นิ้วตีนทุกนิ้วมีผังพืดเชื่อมติดกัน เล็บยาว มีส่วนคอเรียวเล็ก ยืดหดได้ หัวมีขนาดเล็ก ดวงตากลมโต เป็นเต่าที่อาศัยและหากินในน้ำเป็นหลัก พบในแหล่งน้ำที่มีกระแสน้ำไม่แรงหรือแหล่งน้ำนิ่ง บางชนิดพบในแหล่งน้ำกร่อย บางชนิดในฤดูแล้งจะมีพฤติกรรมจำศีลด้วยการซ่อนตัวอยู่ใต้โคลน บางชนิดวางไข่ในน้ำ ซึ่งจัดว่าเป็นสัตว์เลื้อยคลานเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่วางไข่ในน้ำ มีขนาดกระดองประมาณ 15 เซนติเมตร
พบกระจายพันธุ์ในตอนใต้ของปาปัวนิวกินี และออสเตรเลีย พบทั้งหมด 11 ชนิด ได้แก่และที่สูญพันธุ์ไปแล้ว 2 ชนิด ได้แก่
มานพ ยาระณะ
พ่อครูมานพ ยาระณะ หรือ พ่อครูพัน (5 กันยายน พ.ศ. 2478 — 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 ) เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านศิลปะการฟ้อน, ศิลปะการต่อสู้, การตีกลองสะบัดชัยแบบโบราณ, กลองปู่จา, กลองปู่เจ่, ดนตรีพื้นบ้านล้านนาและดนตรีไทย โดยได้รับการเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง ประจำปี พ.ศ. 2548
นอกจากนี้ เขายังเป็นผู้สอนศิลปะการต่อสู้ล้านนา และมวยไทยให้แก่ พ.อ.(พิเศษ) อำนาจ พุกศรีสุข รวมถึงวิชาดาบสะบัดชัยให้แก่ณปภพ ประมวญ (ครูแปรง)
มานพ ยาระณะ เป็นบุตรของคำปัน และบัวเขียว ยาระณะ โดยมานพได้สำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษาปีที่ 4 จากโรงเรียนวัดศรีดอนไชย ที่อำเภอเมืองเชียงใหม่ ภายหลังจากสำเร็จการศึกษาก็ได้ช่วยพ่อแม่ทำการค้า และขณะเดียวกันก็ได้ศึกษาวิชาศิลปะการต่อสู้, ศิลปะการแสดงดนตรี รวมถึงศิลปะการตีกลองล้านนาชนิดต่าง ๆ จากผู้เชี่ยวชาญ จากนั้น เขาได้ถ่ายทอดสู่สังคม โดยทำการสอนให้แก่คนรุ่นใหม่หลายรุ่น ทั้งวิชามวยไทย, การฟ้อนเจิง, ฟ้อนหอก, ฟ้อนผานประทีป, การตีกลองปู่จา, กลองสะบัดชัยแบบโบราณ, กลองมองเซิง, กลองปู่เจ่ และศิลปะการแสดงอื่น ๆ อีกหลายแขนง เป็นระยะเวลาร่วม 50 ปีโดยที่ไม่เคยเอ่ยปากขอรับค่าตอบแทนแต่อย่างใด
ด้านผลงานที่ได้รับการกล่าวถึง พ่อครูมานพ ยังเป็นผู้ประดิษฐ์ท่าการแสดงชุด ฟ้อนขันดอก เพื่อเป็นการฟ้อนรำบูชาพระรัตนตรัย ให้บังเกิดความสงบร่มเย็นแก่บ้านเมือง
พ.ศ. 2550 รายการ"ปราชญ์เดินดิน" ทางสถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์ ได้เคยถ่ายทอดเรื่องราวของมานพ ยาระณะ ที่ซึ่งเขารับจ้างถีบรถสามล้อในย่านตลาดสันป่าข่อย ที่อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่
ใน พ.ศ. 2552 พ่อครูมานพ ยาระณะ ยังได้ร่วมการแสดงฟ้อน ในมหกรรมวัฒนธรรมเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว 82 พรรษา 5 ธันวาคม 2552 ที่จัดขึ้น ณ ป้อมมหากาฬ ถนนราชดำเนิน
วันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2556 พ่อครูมานพ ซึ่งเป็นศิลปินแห่งชาติ ได้รับเกียรติให้เป็นผู้ทำการผูกข้อมืออวยพรให้แก่ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร นายกรัฐมนตรี เนื่องในวันสงกรานต์ ที่บริเวณอนุสาวรีย์สามกษัตริย์ อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่
ด้านชีวิตส่วนตัว สมรสกับสมัย ยาระณะ และมีลูกสาว 1 คนชื่อชลธาร ยาระณะ
มะเม่าดง
มะเม่าดงหรือเม่าช้าง ภาษากะเหรี่ยงเรียกส่าคู่โพ เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Phyllanthaceae แยกเพศ ลำต้นตรง ใบหนาและเหนียวเป็นมันวาว เส้นกลางใบนูนเด่นด้านหลังใบ ใบอ่อนสีม่วงแดงเป็นมัน หลังใบสีเขียวเข้มกว่าท้องใบ ดอกช่อมีดอกย่อยจำนวนมาก ดอกตัวผู้ไม่มีก้านดอก กลีบดอกกลม ดอกตัวเมียมีก้านดอก ผลสดมีเมล็ดเดียว สีแดงอมเหลืองไปจนถึงม่วง แดงอมน้ำเงิน เนื้อผลฉ่ำน้ำ เมล็ดรูปไข่ มีถิ่นกำเนิดในอินเดียแถบเทือกเขาหิมาลัย กระจายพันธุ์ลงมาทางใต้จนถึงศรีลังกา พม่า มาเลเซีย ปลูกเป็นการค้าในอินโดนีเซียและอินโดจีน
ผลสดรับประทานได้ มีสีติดมือและปาก สุกไม่พร้อมกัน เมื่อดิบเปรี้ยว นิยมใช้ทำแยม น้ำคั้นผลสุกใช้ทำเครื่องดื่มหรือไวน์ อินโดนีเซียใช้ผลิตน้ำปลาที่มีรสเปรี้ยว ใบอ่อนใช้ปรุงแต่งรสเปรี้ยวและรับประทานเป็นผัก เปลือกลำต้นมีอัลคาลอยด์และมีรายงานว่าเป็นพิษ รสเปรี้ยวของผลเกิดจากกรดซิตริก
ไม่ฝักใจทางเพศ
ไม่ฝักใจทางเพศ () หรือเอเซ็กชวล คือการขาดความสนใจทางเพศ ไม่ให้ความสนใจต่อกิจกรรมทางเพศ อาจถือได้ว่าหย่อนรสนิยมทางเพศ หรือเป็นหนึ่งในสี่ของเพศ ได้แก่ รักต่างเพศ รักร่วมเพศ และรักร่วมสองเพศ จากการศึกษาในปี ค.ศ. 2004 พบผู้ไม่ฝักใจทางเพศ 1%
การไม่ฝักใจทางเพศเป็นการขาดกิจกรรมทางเพศและการอยู่เป็นโสด (celibacy) ซึ่งเป็นพฤติกรรมและแรงกระตุ้นทั่วไปที่เกิดจากปัจจัยอย่างเช่น ความสนใจส่วนบุคคล หรือ ความเชื่อทางศาสนา รสนิยมทางเพศนั้นแตกต่างจากพฤติกรรมทางเพศ ที่เชื่อว่าเป็นสิ่งถาวร ผู้ไม่ฝักใจทางเพศบางคนหมั้นหมาย ทั้ง ๆ ที่ตนขาดความต้องการทางเพศและสนใจทางเพศ ด้วยเหตุผลหลากหลายประการ อย่างเช่น ต้องการความรักกับคู่ร่วมชีวิตหรือต้องการมีบุตร
การยอมรับในเรื่องไม่ฝักใจทางเพศนั้นและการศึกษาวิจัยด้านนี้ยังค่อนข้างใหม่ มีการศึกษาทั้งมุมมองด้านสังคมและจิตวิทยา ที่เพิ่งเริ่มพัฒนา ขณะที่นักวิจัยยืนยันว่าการไม่ฝักใจทางเพศนั้นเป็นรสนิยมทางเพศ แต่ก็มีนักวิจัยที่ไม่เห็นด้วยเช่นกัน
กองทัพเนเธอร์แลนด์
กองทัพเนเธอร์แลนด์ () คือกองกำลังทหารของราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ กองทัพเนเธอร์แลนด์ได้ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1572 ตั้งแต่นั้นมาได้มีส่วนร่วมสำคัญยิ่งในการรบในสงครามโลกครั้งที่ 1, สงครามโลกครั้งที่ 2, สงครามเย็น (สงครามเกาหลี), วิกฤตการณ์โคโซโว, โซมาเลีย และ อัฟกานิสถาน รวมถึงปฏิบัติการรักษาสันติภาพของ สหประชาชาติ และ สหภาพยุโรป
กองทัพเนเธอร์แลนด์นั้นแบ่งออกเป็น 4 เหล่าทัพ ได้แก่ กองทัพบก (Koninklijke Landmacht), กองทัพเรือ (Koninklijke Marine), กองทัพอากาศ (Koninklijke Luchtmacht) และ กองสารวัตรทหาร (Koninklijke Marechaussee)
มี้ส
ก้อนหิ๋น
กองทัพเนเธอร์แลนด์ได้เข้าร่วมปฏิบัติการรักษาสันติภาพของ สหประชาชาติ และ สหภาพยุโรป.
บางระจัน (ละครโทรทัศน์)
บางระจัน เป็นละครโทรทัศน์ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 สร้างจากวรรณกรรมอมตะของ ไม้ เมืองเดิม โดยก่อนหน้านี้เคยถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2509 ในชื่อ ศึกบางระจัน
สร้างเป็นละครครั้งแรกในปี พ.ศ. 2523 ดำเนินงานสร้างโดย รัตนาภรณ์ อินทรกำแหง กำกับการแสดงโดย วรยุทธ พิชัยศรทัต บทโทรทัศน์โดย สะอาด เปี่ยมพงษ์ศานต์ กำกับรายการโดย มีศักดิ์ นาครัตน์ ออกแบบ-สร้างฉากโดย ฉลอง เอี่ยมวิไล ออกอากาศทุกวันเสาร์ เวลา 20.40 น. ออกอากาศครั้งแรกวันที่ 4 ตุลาคม 2523
ในปี พ.ศ. 2558 นำกลับมาสร้างใหม่อีกครั้ง สร้างโดยบริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด กำกับการแสดงโดย ภวัต พนังคศิริ อำนวยการผลิตโดย อรุโณชา ภาณุพันธุ์ ออกอากาศทุกวันจันทร์–อังคาร เวลา 20:15–22:45 น.
การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 1959
การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 1959 เป็นการประกวดครั้งแรกโดยจัดขึ้นที่เมืองกาน ประเทศฝรั่งเศส จัดขึ้นโดยสหภาพการกระจายเสียงและแพร่ภาพแห่งยุโรป โดยมีเพลงที่เข้าประกวด 11 เพลง 11 ประเทศ โดยเพลงที่ชนะคือ Een beetje ขับร้องโดย Teddy Scholten ตัวแทนจากเนเธอร์แลนด์
เครือข่ายวิทยุโทรทัศน์แห่งชาติฝรั่งเศส เป็นแม่ข่ายในการออกอากาศ โดยออกอากาศไปยังประเทศดังต่อไปนี้
ประเทศที่ไม่เข้าร่วมในปีนี้
การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 1960
การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 1960 เป็นการประกวดครั้งแรกโดยจัดขึ้นที่เมืองลอนดอน ประเทศสหราชอาณาจักร จัดขึ้นโดยสหภาพการกระจายเสียงและแพร่ภาพแห่งยุโรป โดยมีเพลงที่เข้าประกวด 13 เพลง 13 ประเทศ โดยเพลงที่ชนะคือ Tom Pillibi ขับร้องโดย Jacqueline Boyer ตัวแทนจากฝรั่งเศส
บีบีซี เป็นแม่ข่ายในการออกอากาศ โดยออกอากาศไปยังประเทศดังต่อไปนี้
วอลเลย์บอลยุวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 2008
วอลเลย์บอลยุวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 2008 จัดขึ้นที่ เมืองโคลัมโบ, ประเทศศรีลังกา 14–22 ตุลาคม 2008
แบ่งกลุ่มโดยอาศัยอันดับจากวอลเลย์บอลยุวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 2007
"* ถอนตัว
ผู้ต่อต้านสงครามนานาชาติ
ผู้ต่อต้านสงครามนานาชาติ ( ตัวย่อ WRI) เป็นองค์การนานาชาติที่ต่อต้านการทำสงครามร่วมด้วยสมาชิกและสมาคมต่าง ๆ ในมากกว่า 30 ประเทศ มีศูนย์งานหลักอยู่ที่ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร
ผู้ต่อต้านสงครามนานาชาติถูกก่อตั้งใน เมืองบิลโธเวน ประเทศเนเธอแลนด์ ในปี ค.ศ. 1921 ภายใต้ชื่อ “โพโก้ (Paco)” แปลว่า ความสงบสุข ในภาษาเอสเปอรันโต (Esperanto) 
WRI ก่อตั้งบนประกาศจุดยืนที่ยังไม่เปลี่ยนแปลงไป
“สงครามเป็นอาชญากรรมที่ขัดต่อความเป็นมนุษย์ ข้าพเจ้าจึงหมายมั่นว่าจะไม่สนับสนุนสงครามทุกชนิด และมุ่งมั่นที่จะหยุดยั้งผลกระทบที่จะเกิดขึ้นทั้งหลายจากสงคราม”
สัญลักษณ์การหักปืนไรเฟิลกลายเป็นสัญลักษณ์ของกลุ่มเมื่อปี ค.ศ. 1931
ผู้ก่อตั้งหลายๆคนนั้นได้มีส่วนเกี่ยวข้องในการต่อต้านสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เลขาธิการคนแรก รูเบิร์ธ รันแฮม บราวน์ ได้ใช้ชีวิตของเขา2ปีครึ่งในเรือนจำอังกฤษในฐานะผู้คัดค้านโดยอ้างมโนธรรม 
ปี ค.ศ. 1988 ผู้ให้ความสนใจWRI คนหนึ่งถูกอ้างว่าเป็นคนที่ทำให้เกิดการขัดขวางการพิมพ์จดหมายรายสัปดาห์ในประเทศแอฟริกาใต้ หลังจากการแบนของแคมเปญการเกณฑ์ทหารท้องถิ่นจบลง
ผู้ต่อต้านสงครามนานาชาติเป็นเครือข่ายของกลุ่มสมาชิก การประชุมนานาชาติจัด 4 ปีครั้ง
เทพพร เพชรอุบล
เทพพร เพชรอุบล คีตกวีเพลงลูกทุ่งอีสาน (29 กันยายน พ.ศ. 2490 - 22 ตุลาคม พ.ศ. 2556) มีชื่อจริงว่า เทพพร บุญสุข เป็นนักร้องและนักประพันธ์เพลงลูกทุ่งอีสาน เทพพรประพันธ์เพลงให้แก่นักร้องลูกทุ่งมากมายส่งผลให้ศิลปินนักร้องเหล่านั้นมีชื่อเสียง 
และเป็นเจ้าของบทเพลงชื่อดังอย่าง "" อีสานบ้านของเฮา ""
เพลง"คิดฮออดอ้ายแหน่เด้อ" และ "อีสานบ้านของเฮา" ทำให้เทพพรโด่งดังและมีแฟนเพลงคับคั่งที่รอดูการแสดงของเทพพรเมื่อเดินสายการแสดงดนตรี ทำให้เทพพรมีงานแสดงต่อเนื่อง และจากการทำงานอย่างหนักเป็นผลให้ปลายปี พ.ศ. 2540 เขาล้มป่วยเนื่องจากเส้นเลือดในสมองอุดตัน เป็นผลให้ไม่สามารถพูดหรือเคลื่อนไหวและช่วยตนเองได้ในระดับหนึ่ง แต่ด้วยกำลังใจที่เข้มแข็งจากครอบครัว ทำให้เขาหายจากโรค 
และกลับมาสร้างสรรค์ผลงานเพลงได้อีกครั้ง โดยใช้เทคโนโลยีคอมพิวเตอร์ในการประพันธ์เพลงด้วยตนเอง
และในปลายปี พ.ศ. 2555 เทพพรเข้าโรงพยาบาลเป็นเวลา 12 วัน เพื่อทำการรักษาและวินิจฉัยโรคมะเร็งตับของเขา ท่ามกลางความห่วงใยจากลูกศิษย์ แฟนเพลง ศิลปินนักร้อง และครอบครัว ทำให้เทพพรกลับมารักษาตัวที่บ้านและต่อสู้กับโรคมะเร็งร้ายได้นับปี
เทพพร เพชรอุบล เสียชีวิตเนื่องจากโรคมะเร็งตับ ในวันที่22 ตุลาคม พ.ศ. 2556 อย่างสงบที่บ้านพักในจังหวัดขอนแก่น และจัดพิธีพระราชเพลิงศพ ในวันอังคารที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2556
ณ วัดสว่างสุทธาราม อ.เมือง จ.ขอนแก่น
เทพพร เพชรอุบล มีผลงานเพลงลูกทุ่งไม่น้อยกว่า 300 เพลง เพลงที่สร้างชื่อเสียงให้กับเทพพรมีดังนี้
และอื่นๆอีกมากมาย
โรงเรียนน้ำสวยวิทยา
โรงเรียนน้ำสวยวิทยา (อักษรย่อ: น.ว.) เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาแบบสหศึกษา มีพื้นที่ 100 ไร่ ตั้งอยู่ระหว่างจังหวัดหนองคายกับจังหวัดอุดรธานี ในเขตอำเภอสระใคร เป็นโรงเรียนที่มีบรรยากาศภายในร่มรื่น เต็มไปด้วยต้นไม้น้อยใหญ่และเปิดสอนในระดับ มัธยมศึกษาปี1 ถึง มัธยมศึกษาปี 6
นตฺถิ ปญฺญา สมา อาภา (แสงสว่างเสมอ ด้วยปัญญาไม่มี )
การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 1961
การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 1961 เป็นการประกวดครั้งแรกโดยจัดขึ้นที่เมืองกาน ประเทศฝรั่งเศส จัดขึ้นโดยสหภาพการกระจายเสียงและแพร่ภาพแห่งยุโรป โดยมีเพลงที่เข้าประกวด 16 เพลง 16 ประเทศ โดยเพลงที่ชนะคือ Nous les amoureux ขับร้องโดย Jean-Claude Pascal ตัวแทนจากลักเซมเบิร์ก
เครือข่ายวิทยุโทรทัศน์แห่งชาติฝรั่งเศส เป็นแม่ข่ายในการออกอากาศ โดยออกอากาศไปยังประเทศดังต่อไปนี้
ไมเคิล แจ็คสัน: วัน
ไมเคิล แจ็คสัน: วัน () เป็นการแสดงอ้างอิงจาก ไมเคิล แจ็กสัน โดยบริษัท Cirque du Soleil หลังจาก ได้มีการประกาศต่อประชาชน และสื่อในวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 โดยเปิดการแสดง 23 พฤษภาคม ค.ศ. 2013 สถานที่ Mandalay Bay Resort and Casino, Las Vegas, Nevada
หมูตั้ง
หมูตั้ง เป็นอาหารที่ได้รับอิทธิพลจากจีน หมูตั้งแบบจีนหรือตือเถาจั่ง กินกับข้าวต้ม ไม่ปรุงรสมากสีน้ำตาลอ่อน เป็นอาหารที่เป็นผลพลอยได้จากการทำหัวหมูพะโล้ มีต้นกำเนิดที่เมืองเท่งไฮ้ ประเทศจีน โดยนำหัวหมูพะโล้มาเลาะมันออก หั่นเป็นชิ้นเล็กๆ อัดลงในพิมพ์สี่เหลี่ยมที่บุด้วยฟองเต้าหู้ ทับด้วยของหนักให้น้ำมันและน้ำพะโล้ซึมออกมา เมื่อได้ที่จะติดกันเป็นแท่งหนา นำมาหั่นเป็นชิ้น กินกับซีอิ๊วขาว
หมูตั้งแบบไทยจะปรุงรสหวานเค็ม สีออกดำทำจากหัวหมู หูหมูหั่นชิ้นบางแล้วผัดกับซีอิ๊วและผงพะโล้ ตักใส่พิมพ์ใช้ของหนักทับไว้ 1 คืน นำมากินกับน้ำจิ้มที่ทำจากพริกชี้ฟ้า กระเทียม น้ำส้มสายชู กินกับแตงกวาและสับปะรด