สมูทที
สมูทที () เป็นเครื่องดื่มประเภทปั่นและเพิ่มความหวาน ที่ทำมาจากผลไม้สดในบางครั้ง (ผลไม้ปั่น) และในบางแก้วจะเพิ่มช็อกโกแลตหรือเนยถั่วลิสงลงไปด้วย นอกจากจะใส่ผลไม้ลงไปในน้ำปั่นแล้ว หลาย ๆ เมนูของสมูททีจะใส่น้ำแข็งบด ผลไม้แช่แข็ง น้ำผึ้ง หรือมีน้ำเชื่อมและน้ำแข็งเป็นส่วนผสม สมูททีมีความคล้ายกับนมและไอศกรีมปั่น ซึ่งมีความหนากว่าน้ำที่นำไปปั่นคล้ายหิมะ เพราะสมูททียังสามารถส่วนประกอบของนม โยเกิร์ต หรือไอศกรีมได้อีกด้วย
สมูททีมักจะทำการตลาดกับผู้ที่ใส่ใจสุขภาพและบางร้านอาหารก็มส่วนผสมอื่นให้ใส่เพิ่มเติม เช่น นมถั่วเหลือง ชาเขียว ผงหางนม ผลิตภัณฑ์เสริมอาหารสมุนไพร หรือผลิตภัณฑ์เสริมอาหารอื่น ๆ
เครื่องปั่นน้ำผลไม้ไฟฟ้าให้กำเนิดสมูททีขึ้นในสหรัฐอเมริกา คำว่า "สมูทที" ได้รับการบัญญัติเป็นครั้งแรกโดยเมเบล สเตกเนอร์ ในวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 1940 ในบทความที่ชื่อ "Let the blender do it for you" ซึ่งตีพิมพ์ในนิวยอร์กเฮรัลด์ทริบูน (New York Herald Tribune) (หน้า 14-15) เธอเขียนว่า "ตัวอย่าง ใส่นม 1 ออนซ์ ตามด้วยน้ำผลไม้ น้ำมะเขือเทศ หรือน้ำผลไม้อื่น ๆ ที่ต้องการในเครื่องปั่น หรืออาจจะเพิ่มกล้วย สตรอเบอร์รี่ เชอร์รี่หลุม ผักหั่นก็ได้ และวางเครื่องปั่นบนแท่นปั่น จากนั้นก็เปิดเครื่อง หลังจากนั้นไม่ถึง 1 นาที เราก็จะได้ สมูททีกล้วย น้ำหวานผลไม้ หรือเครื่องดื่มค็อกเทลผักดิบ"
ตัวสะกด "Smoothee" ปรากฏให้เห็นในปี ค.ศ. 1940 และยังมีความเชื่อมโยงกับโฆษณาเครื่องปั่นใหม่ในปีนั้นอีกด้วย นอกจากนั้นในปีเดียว บริษัทเวริงได้รับการจัดตั้งขึ้นโดยได้รับความนิยมบวกกับความสามารถของเฟร็ด เวริง เขาได้ตีพิมพ์หนังสือเล็ก ๆ เป็นครั้งแรก โดยมีชื่อหนังสือว่า "Recipes to Make Your Waring-Go-Round" ซึ่งมี 12 สูตรสำหรับทำ "สมูททีนม" ต่อมา เวริงได้จ้างเมเบล สเตกเนอร์ ซึ่งเป็นที่ปรึกษาด้านคหกรรมศาสตร์จากมหาวิทยาลัยวิสคอนซิน มาเพื่อพัฒนาสูตรสมูททีในบริษัท
สมูททีเกิดขึ้นเป็นครั้งแรกภายในบ้านที่มีเครื่องปั่นน้ำผลไม้ไฟฟ้า สมูททีกลายเป็นที่รู้จักและทำกันอย่างแพร่หลายในสหรัฐอเมริกาในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 เมื่อผู้ผลิตไอศกรีมและร้านอาหารเพื่อสุขภาพเริ่มขายเครื่องปั้นให้พวกเขา เมื่อถึงคริสต์ทศวรรษ 1990 และ 2000 สมูททีมีขายอยู่ในร้านกาแฟและมีขายในรูปแบบบรรจุขวดที่ซูเปอร์มาร์เก็ตทั่วโลก
ร้านอาหารเพื่อสุขภาพบนชายฝั่งตะวันตกของสหรัฐอเมริกาเริ่มขายเครื่องดื่มผลไม้ปั่นในปี ค.ศ. 1930 ซึ่งทำตามสูตรในบราซิล ในยุคปี ค.ศ. 1940 หนังสือทำอาหารเวริงตีพิมพ์สูตร "สมูททีกล้วย" และ "สมูททีสับปะรด" คำว่า "สมูทที" ถูกหนังสือ นิตยสาร และหนังสือพิมพ์นำไปใช้เรียกสิ่งที่ได้จากการปั่นสิ่งของในเครื่องปั่น
ผู้อำนวยการสมาคมน้ำผลไม้และสมูทที แดน ติตัส ระบุในหนังสือของสมูทที "The Original Smoothie Book" ว่า "สมูททีที่เป็นที่นิยมในช่วงกลางปี ค.ศ. 1960 เมื่อมีการฟื้นฟูในประเทศสหรัฐอเมริกาในการรับประทานแต่ผัก" เครื่องหมายการค้าแรกของน้ำผลไม้ปั่นอยู่ในกลางปี ​​ค.ศ. 1970 ที่มีชื่อ "สมูททีแคลิฟอร์เนีย" ซึ่งออกวางตลาดโดยบริษัทแคลิฟอร์เนียสมูททีจากพารามัส นิวเจอร์ซีย์ จากปี 1960 และต้นปี 1970 สมูททีเป็นผลไม้ น้ำผลไม้และน้ำแข็งที่หาได้โดยทั่วไป" และในช่วงต้นปี ค.ศ. 1970 นมเย็นถูกนำไปปั่นเพื่อทำเป็น "น้ำผลไม้ปั่น"
เครื่องดื่มปั่นเหล่านี้ถูกนำมาเสิร์ฟที่ร้านอาหารสุขภาพท้องถิ่นและร้านค้าที่ขายอาหารสุขภาพ
ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1970 สตีเฟ่น คูนาว์ ผู้ร่วมก่อตั้งสมูทที คิง เริ่มขายเครื่องดื่มผลไม้ปั่นภายใต้ชื่อ "สมูทที" แต่อย่างไรก็ตาม คูนาว์ยอมรับว่าเขา "ไม่ได้คิดค้นคำว่าสมูทที" แต่เขาระบุว่า คำว่า "สมูทที" "ผลไม้และน้ำผลไม้ถูกคิดค้นโดยพวกฮิปปี" เมื่อย้อนกลับไปในช่วงปลายปี ค.ศ. 1960 และในช่วงปี ค.ศ. 1980 ความนิยมที่เพิ่มขึ้นของการเล่นกีฬาและการออกกำลังกายนำไปสู่​​การตลาดของอาหารเสริมผลิตภัณฑ์และอาหารเพื่อสุขภาพ ในช่วงเวลานั้นเอง บาร์น้ำผลไม้และสมูททีได้เปิดให้บริการ โดยคริสต์ทศวรรษ 2000 "อุตสาหกรรมน้ำผลไม้และอุตสาหกรรมสมูททีมีมูลค่าหลายพันล้านดอลลาร์"
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1990 บริษัทที่ทำสมูททีต่าง ๆ อย่างเช่น บูสเตอร์จูซ ใช้โยเกิร์ตแช่แข็ง เพื่อให้สมูททีของพวกเขามีลักษณะหนาด้วยครีม และนมผสมไอศกรีม สมูททีผลไม้หลายชนิดถูกพบเมดิเตอร์เรเนียน ซึ่งตั้งอยู่ตะวันออกกลาง อาหารอินเดียเช่นชาร์แบต (Sharbat) ซึ่งโดยทั่วไปทำจากโยเกิร์ต น้ำผึ้ง และผลไม้สด มะม่วงปั่นแบบดั้งเดิมในประเทศอินเดียเป็นสมูททีสำหรับฤดูร้อน ซึ่งประกอบด้วย มะม่วง น้ำแข็งบด นม และน้ำตาลทราย และนำมาผสมลงในสมูททีหนา ๆ โดยใช้เครื่องปั่น ในขณะที่ในภาคใต้ของอินเดีย สมูททีสับปะรดใส่น้ำแข็งบดและน้ำตาล (ไม่ใส่นม) ซึ่งเป็นที่นิยมมาก สมูททียังสามารถนำมาผสมกับน้ำอัดลมและ/หรือเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เพื่อทำเครื่องดื่มค็อกเทล