hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ฅนเหล็ก 3 กำเนิดใหม่เครื่องจักรสังหาร
ฅนเหล็ก 3 กำเนิดใหม่เครื่องจักรสังหาร (อังกฤษ: Terminator 3: Rise of the Machines) เป็นภาพยนตร์แนวแอ็คชั่นไซไฟ ออกฉายเมื่อ 11 กรกฎาคม 2546 ผู้แต่ง เจมส์ คาเมรอน กำกับภาพยตร์โดย โจนาธาน มอสทาว
หนึ่งทศวรรษผ่านไป นับตั้งแต่ จอห์น คอนเนอร์ (นิค สธาร์ล) ได้ช่วยปกป้องวันสิ้นโลก และรักษามวลมนุษยชาติเอาไว้ได้ นั่นก็คือวันที่เครือข่ายแห่งเครื่องจักรกล ที่ผ่านการพัฒนาอย่างรวดเร็วของ สกายเน็ต กลายเป็นเครื่องจักรกลที่มีความคิด และเริ่มทำลายมนุษยชาติ แต่วันที่ 29 สิงหาคม ปี 1997 ผ่านมาและผ่านไป โดยมิได้เกิดเหตุการณ์ร้าย แม้ว่าทางสกายเน็ต จะพยายามสังหารคอนเนอร์ถึงสองครั้ง เพื่อก่อสงครามกับมนุษย์ แต่มันเป็นความพยายามที่ล้มเหลวทั้งสองครั้ง
ปัจจุบันนี้ด้วยวัย 25 ปี ของเขา คอนเนอร์ต้องใช้ชีวิตเฉกเช่นบุคคลหลุดกรอบใดๆ ไม่มีแม้กระทั่งบ้าน ไม่มีเครดิตการ์ด ไม่มีโทรศัทพ์มือถือ กลายเป็นคนตกงาน และไม่มีประวัติชี้ว่า เขามีตัวตนอยู่จริง และ..ไม่มีทางที่จะเขาจะถูกคุกคามจากสกายเน็ท สุดยอดเครือข่ายเครื่องจักรสมองกล ที่ครั้งหนึ่งเคยหมายจะเด็ดหัวจอห์น และก่อสงครามกับเหล่ามนุษยชาติ
จนกระทั่ง... เมื่อถึงวันที่หุ่นยนต์นักฆ่าสายพันธุ์ใหม่ ที่มีอานุภาพการทำลายล้างสูงสุดเท่าที่เคยมีมา T-X (คริสเตนน่า โลเคน) ได้ก้าวออกมาจากเงาของโลกอนาคต และถูกส่งข้ามเวลากลับมาอีกครั้ง เพื่อสะสางภารกิจเก่าที่ T-1000 หุ่นพิฆาตรุ่นก่อนไม่สามารถทำได้สำเร็จ เครื่องจักรสังหารรุ่นนี้ มีความบึกบึนทนทานพอๆ กับรูปลักษณ์ภายนอก ที่ดูเป็นมนุษย์สาวแสนสวย คล้ายคลึงกับมนุษย์อย่างยิ่ง เธอทรงพลังมากกว่า อันตรายมากกว่า และมีอำนาจทำลายล้าง มากกว่าหุ่นยนต์สังหารทุกตัว ที่ถูกส่งมาก่อนหน้านี้
คอนเนอร์ไม่ใช่เป้าหมายหนึ่งเดียว ในบัญชีรายชื่อที่ต้องกำจัดทิ้ง ของสกายเน็ต แต่ยังมีสัตวแพทย์สาวที่ชื่อ เคต บรูว์สเตอร์ (แคลร์ เดนส์) ที่จะต้องได้เห็นอดีตอันแสนไกล และปัจจุบันที่กำลังสดใสของเธอ ต้องมาปะทะกับอนาคตที่คาดเดาไม่ถึง... ยกเว้นแต่เธอจะสามารถรอดพ้นจากเงื้อมมือของ T-X ผู้ไร้เทียมทาน เมื่อคอนเนอร์และเคตรู้ตัวว่า วันพิพากษากำลังมุ่งหน้าเข้าหาเขาและเธอ และเหลือเวลาเพียงสามชั่วโมงเท่านั้น ระหว่างพวกเขากับจุดจบของโลก ความหวังเดียวที่จะรอดชีวิตไปได้ ก็คือการจำลองหุ่นไซบอร์กมือสังหาร T-101 (อาร์โนลด์ ชวาสเซเนเกอร์) อดีตหุ่นสังหารตัวต้นแบบ สุดลึกลับของคอนเนอร์ ที่บัดนี้ได้กลายเป็นหุ่นมือสังหารที่ตกรุ่นไปแล้ว แต่ทั้งหมดจะต้องเอาชนะ T-X สุดยอดนวัตกรรมเทคโนโลยีตัวใหม่ที่เหนือกว่า และเพื่อหาวิธีป้องกันวันพิพากษา... หรือเผชิญหน้ากับหายนะ ของความศิวิลัยซ์ที่พวกเรารู้จัก
ดุสิต รังคสิริ
นายดุสิต รังคสิริ (เกิด 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2484) อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม และ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแพร่ 7 สมัย
นายดุสิต รังคสิริ เกิดเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2484 เป็นบุตรของนายสถิตย์ กับ คุณหญิงบัวเขียว รังคสิริ (ธิดาพ่อเจ้าเผือก แม่เจ้าสุคันธา ไชยประวัติ) สืบเชื้อสายมาจากเจ้าผู้ครองนครแพร่ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาเศรษฐศาสตร์ จาก มหาวิทยาลัยยูทาห์ สมรสกับนางดาราพรรณ์ รังคสิริ มีบุตร 2 คน
ดุสิต ประกอบอาชีพนักธุรกิจ ด้านสัมปทานไม้หมอนรถไฟ และไม้สำหรับสร้างสะพานรถไฟ และธุรกิจตัวแทนจำหน่ายน้ำมันสามทหาร (การปิโตรเลียมแห่งประเทศไทย ในปัจจุบัน) ในนาม ห้างหุ้นส่วนจำกัดดุสิตพาณิชย์
ดุสิต เคยเป็นสมาชิกสภาจังหวัด ใน พ.ศ. 2518 ถึง พ.ศ. 2522 ต่อมาลงรับสมัครเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแพร่ ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2522 สังกัดพรรครวมไทย และได้รับเลือกติดต่อกัน จนถึง พ.ศ. 2538 รวม 7 สมัย
ดุสิต ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม เมื่อ พ.ศ. 2531 ในรัฐบาลพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ
ดุสิต รังคสิริ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 7 สมัย คือ
สมบูรณ์ จีระมะกร
นายสมบูรณ์ จีระมะกร (เกิด 7 กันยายน พ.ศ. 2471) กรรมการที่ปรึกษาพรรคประชาธิปัตย์ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมและ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา 3สมัย มีบุตร 1 คน คือนายนรุตน์ จีระมะกร
นายสมบูรณ์ จีระมะกร เกิดเมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2471 เป็นบุตรของขุนอักษรสิทธิวินัย กับ นางทองมา จีระมะกร และ หลังสมรสแล้ว มีบุตร 1 คน คือนายนรุตน์ จีระมะกร(เต๊กหงี) สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้น จาก โรงเรียนโยธินบูรณะ
สมบูรณ์ ลงรับสมัครเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2522 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกติดต่อกัน จนถึง พ.ศ. 2529 รวม 3 สมัย
สมบูรณ์ ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม เมื่อ พ.ศ. 2529 ในรัฐบาลพลเอกเปรม ติณสูลานนท์
สมบูรณ์ จีระมะกร ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 3 สมัย คือ
สุชาติ แก้วนาโพธิ์
นายสุชาติ แก้วนาโพธิ์ (เกิด 23 มิถุนายน พ.ศ. 2488) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชุมพร 6 สมัย
สุชาติ แก้วนาโพธิ์ เกิดเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2488 เป็นบุตรของนายปาน กับนางหึด แก้วนาโพธิ์ สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี ด้านบริหารการศึกษา จาก มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี และ ปริญญาโท สาขาบริหาร จาก สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
สุชาติรับราชการในตำแหน่งครู ที่โรงเรียนวัดถ้ำเขาล้าน ใน พ.ศ. 2507 ต่อมา ดำรงตำแหน่งครูใหญ่ ที่ โรงเรียนบ้านหนองปลา ใน พ.ศ. 2509 ถึง พ.ศ. 2529
สุชาติ ลงเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2529 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกเรื่อยมารวม 6 ครั้ง
สุชาติ แก้วนาโพธิ์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 6 สมัย คือ
เฉลิมลักษณ์ เก็บทรัพย์
นางสาวเฉลิมลักษณ์ เก็บทรัพย์ (เกิด 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2506) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดภูเก็ต 2 สมัย และ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฏรระบบสัดส่วน
เฉลิมลักษณ์ เก็บทรัพย์ เกิดเมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2506 เป็นบุตรของนายเหิน กับนางปราณี เก็บทรัพย์ สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยรามคำแหง และ ปริญญาโท รัฐศาสตรมหาบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
เฉลิมลักษณ์ เริ่มต้นสู่งานการเมือง ด้วยการเป็นสมาชิกสภาเทศบาลตำบลป่าตอง และดำรงเทศมนตรีเทศบาลตำบลป่าตอง ตามลำดับ
ต่อมา ลงเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2544 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกเรื่อยมารวม 3 ครั้ง
ปี พ.ศ. 2554 ได้ย้ายตนเองมาลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 52 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
เฉลิมลักษณ์ เก็บทรัพย์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 3 สมัย คือ
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี (อังกฤษ : Faculty of Science and Technology , Rajamangala University of Technology Thanyaburi) เป็นคณะในสังกัดมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี ก่อตั้งเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2538
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี เดิมชื่อ คณะวิทยาศาสตร์ ได้ก่อตั้งขึ้นตั้งแต่ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี ใช้ชื่อ สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล โดยได้จัดตั้งคณะวิทยาศาสตร์ขึ้นที่ศูนย์กลางสถาบันเทคโนโลยี ราชมงคลเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน 2538 โดย รองศาสตราจารย์ ธรรมนูญ ฤทธิมณี อธิการบดีสถาบันเทคโนโลยีราชมงคลในขณะนั้น ซึ่งได้เห็นความสำคัญของการพัฒนาทางด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี อันเป็นฐานความรู้ในการศึกษาทุกสาขาวิชาชีพ และเป็นกำลังสำคัญในการพัฒนาประเทศทางด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีอีกทั้งในขณะนั้นประเทศกำลังขาดแคลนบุคลากรทางด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีอย่างมาก ดังนั้นการจัดตั้งคณะวิทยาศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล จึงสอดคล้องตามความจำเป็นเร่งด่วนของประเทศและเป็นไปตามนโยบายของรัฐบาลที่ต้องการผลิตบุคลากรด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ให้เพียงพอต่อการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมของประเทศ
ต่อมาในปี พ.ศ. 2549 ได้มีการเปลี่ยนแปลงระบบการจัดการศึกษา จากสถาบันเทคโนโลยีราชมงคลเป็นมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี และได้มีการเปลี่ยนชื่อจาก คณะวิทยาศาสตร์ เป็น คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ตามพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ พระราชทานนามอาคารของคณะฯ ว่า “อาคารเฉลิมพระเกียรติ ๖ รอบ พระชนมพรรษา” และได้รับ พระมหากรุณาธิคุณ ให้อัญเชิญตราสัญลักษณ์งานเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคล เฉลิมพระชนมพรรษา ๖ รอบ (5 ธันวาคม 2542) มาประดิษฐานประดับอาคารฯ นอกจากนี้คณะฯ ยังได้รับพระมหากรุณาธิคุณ จากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ทรงโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระบรมฉายาลักษณ์ทรงฉลองพระองค์เครื่องแบบเต็มยศ ทรงฉลองพระองค์ครุยมหาจักรีบรมราชวงศ์ มาประดิษฐาน ณ อาคารเฉลิมพระเกียรติ ๖ รอบ พระชนมพรรษา คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี เพื่อเป็นสิริมงคลแก่อาจารย์ นักศึกษา และบุคคลทั่วไป นับเป็นพระมหากรุณาธิคุณเป็นล้นพ้น อันหาที่สุดมิได้
รายนามคณบดีคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน มีดังนี้
ในสวนขวัญ
ในสวนขวัญ เป็นบทประพันธ์ของ ดวงตะวัน โดยทาง ทีวีซีน นำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ในปี พ.ศ. 2557 ออกอากาศทุกวันศุกร์–อาทิตย์ เวลา 20:15–22:45 น. ทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 นำแสดงโดย ปกรณ์ ฉัตรบริรักษ์, ราศรี บาเล็นซิเอก้า กำกับการแสดงโดย ผิน เกรียงไกรสกุล เริ่มตอนแรกวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2557 – 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557
ผลิตโดย : ทีวีซีน
 บทประพันธ์ : ดวงตะวัน
 บทโทรทัศน์ : กษิดินทร์ แสงวงศ์, ภควดี แสงเพชร
กำกับการแสดง : ผิน เกรียงไกรสกุล
ออกอากาศทาง ช่อง 3
เริ่มตอนแรก : 5 มกราคม พ.ศ. 2557 – 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557
อุดม แดงโกเมน
นายอุดม แดงโกเมน (เกิด 14 ธันวาคม พ.ศ. 2467) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา
นายอุดม แดงโกเมน เกิดเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2467 จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาชั้นปีที่ 6 สมรสกับนางกัญญา แดงโกเมน
อดีตเป็นข้าราชการ อุดมลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2512 แต่ได้รับเลือกตั้ง ใน พ.ศ. 2519 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกเพียงครั้งเดียว
อุดม แดงโกเมน ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาสมัยเดียว คือ
ซูเปอร์โนวา (วงดนตรีเกาหลี)
ซูเปอร์โนวา () หรือ โชชินซอง ในภาษาเกาหลี (ฮันกึล: 초신성; ฮันจา: 超新星) เป็นบอยแบนด์สัญชาติเกาหลีใต้ ประกอบด้วยสมาชิก 6 หนุ่มที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ได้แก่ จอง ยุน-ฮัก (หัวหน้าวง), คิม ซอง-เจ, คิม กวาง-ซู, ซง จี-ฮยอก, ปาร์ก กอน-อิล และยุน ซอง-โม ผ่านการปลุกปั้นและฝึกฝนจากผู้มีชื่อเสียงแถวหน้าของอุตสาหกรรมเพลงเกาหลี ที่สร้างสรรค์ผลงานจนเกิดศิลปินชั้นเยี่ยมประดับวงการเพลงแดนกิมจิ อันได้แก่ คิม จง-ชาน, คิม วาน-ซอน, ยุน ซาง, คิม มิน-อู, โจ ซอง-โม รวมไปถึง SG Wannabe, Seeya, FT Island และศิลปินคุณภาพอีกมากมาย
ซูเปอร์โนวา ได้ชื่อว่าเป็นบอยแบนด์เกาหลีใต้ที่ไม่โด่งดังมากในประเทศ แต่กลับมีผลงานและชื่อเสียงที่ประเทศญี่ปุ่นมากกว่า โดยเดินทางมาโชว์เคสครั้งแรกในประเทศไทยในกลางปี พ.ศ. 2551 ต่อมาในเดือนเมษายน พ.ศ. 2553 ได้เดินทางมาประเทศไทยอีกครั้ง ร่วมกับที-อารา และได้ให้สัมภาษณ์สถานีวิทยุ รวมถึงร่วมบันทึกเทปรายการสาระแนโชว์ ทางช่อง 5
ลา โบริงเกญา
ลา โบริงเกญา () เป็นเพลงชาติของเปอร์โตริโก ในฐานะเครือรัฐในพิทักษ์ของสหรัฐอเมริกา. ตั้งแต่ ค.ศ. 1952, ภายหลังจากการเลือกตั้งผู้ว่าการครั้งแรก, ลิวอิส มูนรอส มาร์ริน, ได้ออกรัฐบัญญัติ #2 เมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม, ค.ศ. 1952 ได้มีการบัญญัติให้เพลง "ลา โบริงเกญา" เป็นเพลงชาติเปอร์โตริโกอย่างเป็นทางการ. ในส่วนของบทร้อง คาร์ลอส โรเมโร บาเซลโรผู้ว่าการในขณะนั้น ได้รับรองไว้ในรัฐบัญญัติ และ ประกาศใช้อย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม, ค.ศ. 1977, รัฐบัญญัติ #123. ที่มาของชื่อมาจาก ติโนเป็นชนพื้นเมืองที่อาศัยในเปอร์โตริโกมีชื่อว่า "Borinkén" หรือ "Borinquén"
เรียบเรียงทำนองโดย เฟลิกซ์ แอสตัล อาร์ต เมื่อ ค.ศ. 1867 เป็นการผสมทำนองระหว่างดนตรีพื้นเมืองของ ฮาบาเนรา ดานซา, ผสมกับ บทร้องโรแมนติค ต่อมาจึงได้มีการค้นพบหลักฐานใหม่ โดย ฟรานซิส รามิเรส ซึ่งเป็นชาวเมืองซาน เยอรมัน, เป็นผู้เรียบเรียงทำนอง
เมื่อ ค.ศ. 1860, โดยใช้นามแฝงว่า ""La Almojábana"". ในปีค.ศ. 1868, รอลา โรดิเกวซ เดอ ติโอ เป็นผู้ประพันธ์บทร้องระหว่างการปฏิวัติเปอร์โตริโก โดยขอยืมทำนองเพลงที่เรียบเรียงโดย รามิเรส/แอสตัล อาร์ต. ระหว่างนั้นหน่วยความมั่นคงของอาณานิคมสเปนได้สืบหาตัวผู้ที่ประพันธ์เพลงดังกล่าว โดยรามิเรสได้ถามแอสตัล อาร์ต เกี่ยวกับทำนองเพลงที่มีความคล้ายคลึงกับดนตรีพื้นเมืองของกาตาลุญญา.
ภายหลังสหรัฐได้สิทธิ์ปกครองดินแดนภายหลังการปฏิวัติ, บทร้องของรอลา โรดิเกวซ เดอ ติโอ ได้รับความนิยมในระยะเวลาต่อมา ; เนื้อร้องของมานูเอล เฟอร์นานเดส ฮวนคอส จึงได้ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ ค.ศ. 1903. ในส่วนของทำนองเพลงชาติ ประกาศใช้อย่างเป็นทางการในยุคเครือรัฐเมื่อ ค.ศ. 1952 โดย ผู้ว่าการเครือรัฐ ลิวอิส มูนรอส มาร์ริน , ส่วนของบทร้อง ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ ค.ศ. 1977 โดย คาร์ลอส โรเมโร บาเซลโร.
ทำนองเพลงชาติ มีลักษณะเป็นเพลงช้า, โดยไม่รวมทำนองเพลงแบบ "paseo". ต่อมารัฐบาลชุดใหม่ของรามอน คอลลาโด ได้มีการแก้ไขทำนองเพลงสำหรับใช้ในพิธีทางทหาร เมื่อ ค.ศ. 1952. ลิวอิส มิแรนดา ในฐานะผู้อำนวยเพลงของวงดุริยางค์กรมทหารราบที่ 65แห่งเปอร์โตริโก, ได้มีการปรับแก้ไขทำนอง เมื่อ มีนาคม ค.ศ. 1922. รัฐบัญญัติ #123 ค.ศ. 1977 ได้ประกาศใช้เนื้อร้องใหม่, แต่ไม่ได้กำหนดการดัดแปลงทำนองเพลง.
ดีใจ ดีดีดี
ดีใจ ดีดีดี (ชื่อเดิม : นิลุบล อมรวิทวัส, นิลุบล ตรีเพชร) ชื่อเล่น ผัดไท เกิดเมื่อ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2510 เธอเป็นที่รู้จักกันในการถ่ายโฆษณา นักแสดงละครเวที พิธีกร และนักแสดง ละครโทรทัศน์ มากมาย ไม่ว่าจะเป็นพิธีกรรายการ ระเบิดเถิดเทิง อลหม่าน จานเด็ด และอื่นๆ ด้านละคร อาทิ ละคร ห้าวเล็กเล็ก, พรพรหมอลเวง, ศิลามณี และอีกมากมาย เธอจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษา โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย นนทบุรี และศึกษาต่อระดับปริญญาตรี ในคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
เธอเริ่มเข้าวงการเมื่ออายุ 13 ปี จากการถ่ายงานโฆษณาผลิตภัณฑ์จอห์นสัน แสดงละครเรื่องแรก เรื่อง "เรือใบไม้" ของกันตนา และมีผลงานมาเรื่อยกับโฆษณาอีกหลาย ๆ ชิ้น ช่วงเรียนอยู่คณะนิเทศฯ ม.กรุงเทพ เธอเริ่มต้นการแสดงจากละครเวที "3 คน อลเวง" ตลกแนวใหม่ในรุ่นนั้น (ร่วมด้วย คุณก้อง ปิยะ คุณท็อป ดารณีนุช ฯลฯ) ซึ่งหลังจากนั้นทำให้เธอมีงานเข้ามาอย่างต่อเนื่องในวงการบันเทิง ไม่ว่าจะเป็น ละครโทรทัศน์ รายการหรือเกมส์โชว์ต่าง ๆ พิธีกร และละครเวที
ด้านชีวิตส่วนตัวในปัจจุบัน เธอสมรสแล้ว และมีบุตรสาว 1 คน ศึกษาแพทย์ที่มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้
เดิมเธอใช้ชื่อว่า นิลุบล อมรวิทวัส ที่มักมีปัญหาสะกดคำภาษาอังกฤษผิดบ่อย ๆ ยามเดินทางไปต่างประเทศ จึงเปลี่ยนชื่อมาเป็น ดีใจ ดีดีดี เพราะจดจำได้ง่ายและสามารถสร้างรอยยิ้มได้
ตำนานกระสือ
ตำนานกระสือ (อังกฤษ:Demonic Beauty)เป็นภาพยนตร์ของค่าย สหมงคลฟิล์ม อินเตอร์เนชั่นแนล กำกับภาพยนตร์โดย บิณฑ์ บรรลือฤทธิ์ เพราะความสาวและสวยของตาราวตีทำให้เธอถูกคัดเลือกเป็นนางสนมของเจ้าเมืองด้วยความจำใจ แต่ด้วยความรักที่มีต่อ ฟ้าแจ้ง นักรบหนุ่ม ทำให้เธอต้องถูกจับประหารชีวิต
ก่อนวันประหาร แม่เฒ่ากาลา ผู้ลึกลับได้ถ่ายทอดพลังอมตะให้แก่โหลนของนาง จนทำให้แม้ถึงวันประหารร่างของนางตาราวตีจะถูกเผาผลาญไปกว่าครึ่งตัว แต่หัวกับไส้ของนางกลับลอยหนีหายลับไปพร้อมกับเงาสีน้ำเงินสว่างเรืองหลัง
จากเหตุการณ์ในวันนั้นหมู่บ้านที่เงียบสงบก็ไม่สุขสงบอีกต่อไป เมื่อจุดเริ่มต้นของเหตุการณ์ที่น่าสะพรึงกลัวได้เริ่มขึ้น
เฉลียว วัชรพุกก์
นายเฉลียว วัชรพุกก์ (29 มกราคม พ.ศ. 2464 - 23 ธันวาคม พ.ศ. 2546) อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย (2 สมัย) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร และ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตาก
นายเฉลียว วัชรพุกก์ เกิดเมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2464 เป็นบุตรของขุนวัชรพุกก์ศึกษากร (แปลก วัชรพุกก์) กับ นางบุญมี วัชรพุกก์ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต จาก จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สมรสกับนางสำรวย วัชรพุกก์ มีบุตร-ธิดา 6 คน
เฉลียว วัชรพุกก์ เสียชีวิตด้วยโรคไตวายเฉียบพลัน เมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2546 สิริอายุรวม 82 ปี
เฉลียวเริ่มทำงานครั้งแรก ด้วยการเป็นนายช่างตรี ที่กองวางแผนและหมวดก่อสร้างสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาที่ จังหวัดนครสวรรค์ และเจริญในหน้าที่การงานเรื่อยมา จนก้าวสู่ตำแหน่ง
อธิบดีกรมทางหลวง ใน พ.ศ. 2512 ถึง พ.ศ. 2522 จนเกษียณอายุ ใน พ.ศ. 2525
เฉลียว เข้าสู่วงการการเมือง ด้วยการเป็นสมาชิกวุฒิสภา ใน พ.ศ. 2513 และได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516
เฉลียว ลงรับสมัครเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรก ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2526 ที่กรุงเทพมหานคร ซึ่งได้รับเลือกตั้ง และ พ.ศ. 2529 ที่จังหวัดตาก โดยได้รับเลือกเช่นเดียวกัน รวม 2 สมัย
เฉลียว ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย เมื่อ พ.ศ. 2526 และ พ.ศ. 2529 ในรัฐบาลพลเอกเปรม ติณสูลานนท์
เฉลียว วัชรพุกก์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 2 สมัย คือ
กาจัง
กาจัง เป็นเมืองทางตะวันออกของรัฐเซอลาโงร์ ประเทศมาเลเซีย และเป็นเมืองหลวงประจำเขตฮูลูลังกัต ห่างจากกัวลาลัมเปอร์
ในปีที่ผ่านมาก มีประชากรเพิ่มขึ้นมาก มีอัตราการเติบโตถึง 9 เปอร์เซ็นต์
มีประชากร 342,657 คน แบ่งเป็นชาวมลายูร้อยละ 60.4, ชาวจีนร้อยละ 19.3, ชาวอินเดียร้อยละ 9.7, อื่น ๆ อีกร้อยละ 10.6
เทคมีโฮม (อัลบั้มวันไดเรกชัน)
เทคมีโฮม () เป็นสตูดิโออัลบั้ม ที่ 2 ของวันไดเรกชัน วงบอยแบนด์ชาวอังกฤษ-ไอริช วางจำหน่ายเมื่อ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 โดยโซนี่ มิวสิค เอ็นเตอร์เทนเมนท์ ซึ่งเป็นอัลบั้มต่อยอดความสำเร็จจาก "อัปออลไนต์" ในปีก่อนหน้า โดยเทคมีโฮม ถูกเขียนโดยใช้นักแต่งเพลงเฉลี่ย 5 คน ต่อเพลง และบันทึกเสียงครั้งใหญ่ที่ประเทศสวีเดน ระหว่างปี พ.ศ. 2555 โดย ซาวาน โคเตชา, เรมี ยาคุบ และคาร์ล ฟาล์ก ซึ่งเป็นผู้แต่งเพลง "วอตเมกส์ยูบิวตีฟูล" และ "วันธิงส์" ได้ใช้เวลา 6 เดือนในสต็อกโฮล์ม เพื่อสร้างทำนอง และเนื้อร้องของอัลบั้มนี้
เอลิซาเบธแห่งบาวาเรีย สมเด็จพระราชินีแห่งเบลเยียม
ดัชเชสอลิซาเบธแห่งบาวาเรีย (พระนามเต็มเมื่อประสูติ: "อลิซาเบธ กาบรีเอล วาเลรี มารี ดัชเชสแห่งบาวาเรีย") (ประสูติเมื่อ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1876 และสวรรคต 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1965) พระอัครมเหสีในสมเด็จพระเจ้าอัลแบร์ที่ 1 แห่งเบลเยียม ทรงมีพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งชาวเบลเยียม พระองค์เป็นพระราชมารดาของสมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 3 แห่งเบลเยียม กับสมเด็จพระราชินีมารี-โจเซแห่งอิตาลี และยังเป็นพระอัยยิกาฝ่ายพระชนกของสมเด็จพระราชาธิบดีโบดวง และสมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2
ประสูติ ณ ปราสาทโพเซ็นฮอฟเฟ็น ราชอาณาจักรบาวาเรีย พระราชบิดาคือ ดยุกคาร์ล-ธีโอดอร์แห่งบาวาเรีย ประมุขฝ่ายชายแห่งราชอาณาจักรบาวาเรีย ที่ทรงเป็นนักจักษุวิทยาที่มีชื่อเสียง พระองค์ถูกตั้งพระนามตามพระเชษฐภคินีของพระราชบิดา จักรพรรดินีเอลิซาเบธแห่งออสเตรีย ฝ่ายพระราชมารดา คือ อินฟานตามาเรีย โจเซฟาแห่งโปรตุเกส พระราชธิดาของพระเจ้ามิเกลแห่งโปรตุเกส
พระราชบิดาทรงมีพระปรีชาสามารถด้านศิลปะเป็นพิเศษ จึงทรงเลี้ยงดูพระองค์ให้อยู่ในแวดวงของศิลปะแขนงต่างๆ เช่น การวาดเขียน การดนตรี และศิลปะปูนปั้น และในขณะที่ยังทรงพระเยาว์นั้น ได้ตามเสด็จพระราชบิดาไปยังคลินิกที่ซึ่งพระราชมารดานั้นทำหน้าที่เป็นพยาบาล พระองค์ได้เห็นถึงสภาพความเป็นอยู่ของผู้คนที่บาดเจ็บต่างๆ ซึ่งถือว่าเป็นสิ่งที่แปลกนักในฐานะของเจ้าหญิงที่จะได้สัมผัส
ดัชเชสอลิซาเบธทรงเสกสมรสกับเจ้าชายอัลแบร์ รัชทายาทอันดับสองของราชอาณาจักรเบลเยียม (ลำดับต่อจากพระชนก เจ้าชายฟิลิป เคานท์แห่งฟลานเดอร์) และหลังจากพระราชสวามีเสวยราชย์เป็นพระมหากษัตริย์ในปีค.ศ. 1909 พระองค์จึงมีพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งชาวเบลเยียม เมืองอลิซาเบธวิลล์ หรือลูบุมบาชี (ปัจจุบัน) ในคองโกนั้นถูกตั้งให้เป็นเกียรติแก่พระองค์
ในขณะที่ทั้งสองพระองค์พบกันเป็นครั้งแรกนั้น เจ้าชายอัลแบร์ เป็นองค์รัชทายาทของพระปิตุลา (สมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 2 แห่งเบลเยียม) พระราชบิดาคือ เจ้าชายฟิลิป เคานท์แห่งฟลานเดอร์ และเจ้าหญิงมารีแห่งโฮเฮนซอลเลิร์น-ซิกมาริงเงิน พระราชธิดาของสมเด็จพระเจ้าคาโรลที่ 1 แห่งโรมาเนีย
เมื่อทรงพระราชสมภพ เจ้าชายอัลแบร์นั้นเป็นรัชทายาทอันดับที่ 3 ต่อจากพระราชบิดา และพระเชษฐา (เจ้าชายโบดวง) แต่เนื่องจากพระเชษฐานั้นสิ้นพระชนม์กระทันหันในปีค.ศ. 1891 ทำให้เจ้าชายอัลแบร์นั้นเลื่อนขึ้นมาอยู่ลำดับที่ 2 เนื่องจากทรงเป็นคนเงียบ และช่างศึกษา เจ้าชายอัลแบร์ไม่ใช่ตัวเลือกแรกของรัชทายาทที่สมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 2ทรงปรารถนา แต่ในที่สุดราชบัลลังก์ก็ตกเป็นของพระองค์หลังจากพระองค์ทรงเป็นเพียงรัชทายาทชายที่ยังทรงพระชนม์พระองค์เดียวในพระราชวงศ์
ภาควิชาภูมิศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ภาควิชาภูมิศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นหน่วยงานแห่งแรกของประเทศไทยที่เปิดทำการเรียนการสอนทางด้านภูมิศาสตร์
ในปี พ.ศ. 2478 ได้มีการก่อตั้ง "แผนกวิชาภูมิศาสตร์และประวัติศาสตร์" ขึ้นเป็นครั้งแรกของประเทศไทยสังกัดคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ตามพระราชบัญญัติจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปีพุทธศักราช 2477 จึงอาจกล่าวได้ว่า ภูมิศาสตร์ได้รับการยอมรับว่าเป็นสาขาวิชาที่มีการเรียนการสอนในระดับอุดมศึกษาอย่างเป็นทางการตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมาถึงแม้ว่าในเชิงการบริหารยังสังกัดหน่วยงานเดียวกับสาขาวิชาประวัติศาสตร์ก็ตาม
ต่อมาปริมาณงานของแผนกวิชาภูมิศาสตร์และประวัติศาสตร์ได้เพิ่มมากขึ้นตามลำดับ โดยได้ให้บริการการสอนแก่นิสิตในคณะอักษรศาสตร์และคณะอื่นๆในมหาวิทยาลัยจำนวนมากกว่า 1,500 คนต่อปี นอกจากนี้ไม่ว่าจะเป็นสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทยหรือในต่างประเทศ การสอนและการค้นคว้าวิชาภูมิศาสตร์และวิชาประวัติศาสตร์จะแยกแผนกวิชาออกจากกัน อีกทั้งแต่ละสาขาวิชายังมีปรัชญา เนื้อหา เทคนิคหรือวิธีการศึกษาและแนวการวิจัยที่แตกต่างกันอีกด้วย ดังนั้นแผนกวิชาภูมิศาสตร์และประวัติศาสตร์ จึงได้แยกออกจากกันเป็น 2 แผนกวิชา คือ "แผนกวิชาภูมิศาสตร์" และ"แผนกวิชาประวัติศาสตร์" โดยแผนกวิชาภูมิศาสตร์ได้ถือเอาวันที่ 18 พฤษภาคม พศ. 2515 เป็นวันกำเนิดหรือวันก่อตั้งแผนกวิชา
ในปี พ.ศ. 2522 ได้เปลี่ยนชื่อจาก "แผนกวิชาภูมิศาสตร์" เป็น "ภาควิชาภูมิศาสตร์" ตามพระราชบัญญัติจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2522 บุคคลที่มีบทบาทสำคัญในการดำเนินการแยกแผนกวิชาทั้งสองออกจากกัน ได้แก่ ศาสตราจารย์รอง ศยามานนท์ ศาสตราจารย์ไพฑูรย์ พงศะบุตร และศาสตราจารย์รัชนีกร บุญหลง โดยศาสตราจารย์ไพฑูรย์ พงศะบุตรได้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าแผนกวิชาภูมิศาสตร์เป็นคนแรก และในขณะเดียวกันก็ดำรงตำแหน่งคณบดีคณะอักษรศาสตร์ในระยะเวลาเดียวกันด้วย (พ.ศ. 2515-2519)
ปัจจุบัน ภาควิชาภูมิศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เปิดทำการเรียนการสอนในสาขาวิชา ดังต่อไปนี้
มารี เฮนรีทเทอแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งเบลเยียม
มารี เฮนเรียตเทอแห่งออสเตรีย (พระนามเดิม "มารี เฮนเรียตเทอ อันเนอ", ประสูติเมื่อ 23 สิงหาคม ค.ศ. 1836 สวรรคตเมื่อ 19 กันยายน ค.ศ. 1902) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งชาวเบลเยียม พระอัครมเหสีของสมเด็จพระราชาธิบดีเลโอโปลด์ที่ 2 แห่งเบลเยียม พระมหากษัตริย์พระองค์ที่สองแห่งราชอาณาจักรเบลเยียม
พระองค์ทรงเป็นพระธิดาของอาร์ชดยุกโจเซฟแห่งออสเตรีย กับดัชเชสมาเรียโดโรเธอาแห่งเวือร์ทเทมแบร์ก
เจ้าชายฟิลิป เคานต์แห่งแฟลนเดอส์
เจ้าชายฟิลิปแห่งเบลเยียม เคานท์แห่งฟลานเดอร์ ("ประสูติ": 24 มีนาคม ค.ศ. 1837 "สิ้นพระชนม์": 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1905) ทรงเป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สาม (พระองค์ที่สองที่ยังทรงพระชนม์) ของสมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 1 กับสมเด็จพระราชินีหลุยส์-มารี (ค.ศ. 1812 - ค.ศ. 1850) ประสูติที่ปราสาทลาเคิน ชานกรุงบรัสเซลส์ เบลเยียม และได้มีพระราชโองการเฉลิมพระอิสริยยศเป็น เคานท์แห่งฟลานเดอร์ เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 1840
พระองค์ทรงเป็นองค์รัชทายาทแห่งราชวงศ์ตั้งแต่ปีค.ศ. 1869 (ทันทีหลังจากพระนัดดาสิ้นพระชนม์) จนกระทั่งสิ้นพระชนม์ในปีค.ศ. 1905
ในปีค.ศ. 1866 หลังจากเจ้าชายอเล็กซานดรู โลอัน กูซาแห่งโรมาเนีย ทรงสละราชสมบัติ พระองค์ทรงปฏิเสธการรับเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ถัดไปของโรมาเนีย ต่อมาพระราชบัลลังก์นั้นในภายหลังได้ถวายให้แก่สมเด็จพระเจ้าคาโรลที่ 1
เจ้าชายฟิลิป ทรงเสกสมรสกับเจ้าหญิงมารีแห่งโฮเฮนซอลเลิร์น-ซิกมาริงเงิน (ค.ศ. 1845 - ค.ศ. 1912) พระธิดาของชาร์ลส์ แอนโทนี เจ้าชายแห่งโฮเฮนซอลเลิร์น (ค.ศ. 1811 – ค.ศ. 1885) กับพระชายา เจ้าหญิงโจเซฟฟินแห่งบาเดิน (ค.ศ. 1813 – ค.ศ. 1900)
ทรงมีพระโอรสและพระธิดารวม 5 พระองค์ ได้แก่
สุกิจ อัถโถปกรณ์
นายแพทย์ สุกิจ อัถโถปกรณ์ (เกิด 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2496) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตรัง 3 สมัย
นายแพทย์ สุกิจ อัถโถปกรณ์ เกิดเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2496 สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี แพทยศาสตรบัณฑิต จาก จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
อดีตเคยรับราชการเป็นนายแพทย์ที่โรงพยาบาลตรัง และ เปิดคลีนิคส่วนตัว ต่อมาลงเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2529 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้ง
พ.ศ. 2549 ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภา และได้รับเลือกตั้ง แต่ทำหน้าที่ได้เพียง 5 เดือนเท่านั้นก็ต้องพ้นจากตำแหน่งด้วยการถูกรัฐประหาร
นายแพทย์ สุกิจ กลับมาลงเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรอีกครั้ง ใน พ.ศ. 2550 และได้รับเลือกตั้งเรื่อยมารวม 3 สมัย
นายแพทย์ สุกิจ อัถโถปกรณ์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 3 สมัย คือ1.เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทยชั้นประถมาภรณ์มงกุฎไทย
2.เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกชั้นทวีติยาภรณ์ช้างเผือก
เจ้าหญิงมารีแห่งโฮเฮนซอลเลิร์น-ซิกมาริงเงิน
เจ้าหญิงมารีแห่งโฮเฮนซอลเลิร์น-ซิกมาริงเงิน (พระนามเต็ม: "มารี ลุยซ์ อเล็กซานดรา กาโรลีน", ประสูติ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1845, สิ้นพระชนม์ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1912) เป็นเจ้าหญิงแห่งราชวงศ์โฮเฮนซอลเลิร์น-ซิกมาริงเงิน ซึ่งต่อมาในภายหลังคือราชวงศ์โฮเฮนซอลเลิร์น ทรงเป็นพระราชชนนีของสมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 1 แห่งเบลเยียม
พระราชบิดา คือ ชาร์ลส์ แอนโทนี เจ้าชายแห่งโฮเฮนซอลเลิร์น นายกรัฐมนตรีแห่งปรัสเซีย กับเจ้าหญิงโจเซฟฟินแห่งบาเดิน ดังนั้นจึงทรงเป็นพระเชษฐภคินีของสมเด็จพระเจ้าคาโรลที่ 1 แห่งโรมาเนีย และพระปิตุจฉาของสมเด็จพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งโรมาเนีย
พระนางได้เคยเกือบเป็นพระชายาของว่าที่สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร แต่เนื่องจากความแตกต่างทางศาสนา เพราะพระนางทรงนับถือโรมันคาทอลิกอย่างเคร่งครัด จึงทำให้การเสกสมรสนั้นเกิดขึ้นมิได้
ต่อมาพระนางเสกสมรสกับเจ้าชายฟิลิป เคานท์แห่งฟลานเดอร์ พระราชโอรสของสมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 1 แห่งเบลเยียม เมื่อวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 1867 ณ กรุงเบอร์ลิน
พระองค์ทรงมีพระโอรสและพระธิดารวม 5 พระองค์ ได้แก่
เจ้าหญิงมารีสิ้นพระชนม์ที่เบลเยียมเมื่อพระชนมายุ 67 พรรษา หลังจากทรงป่วยด้วยโรคปอดบวมเป็นระยะเวลาหลายวัน พระศพฝังอยู่ที่โบสถ์แม่พระแห่งลาเคิน
เจ้าชายชาลส์ เคานต์แห่งฟลานเดอร์
เจ้าชายชาลส์ เคานต์แห่งฟลานเดอร์ (ประสูติ 10 ตุลาคม ค.ศ. 1903; สิ้นพระชนม์ 1 เมษายน ค.ศ. 1983) เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สองของสมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 1 กับสมเด็จพระราชินีอลิซาเบธ ประสูติที่กรุงบรัสเซลส์ พระองค์ทรงปฏิบัติหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระเชษฐา สมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 3 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1944 จนกระทั่ง ค.ศ. 1950 ในฐานะ "เจ้าชายผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์" ปฏิบัติพระราชภารกิจแทนจนกระทั่งสมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 3 เสด็จพระราชดำเนินกลับเบลเยียมและปฏิบัติพระราชภารกิจ แต่ต่อจากนั้นไม่นาน พระเชษฐาของพระองค์ก็ทรงสละราชสมบัติให้แก่พระโอรสพระองค์ใหญ่ คือ เจ้าชายโบดวง
ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 พระองค์ทรงได้รับการออกพระนามว่า "นายพล ดูว์ บ็อค" เพื่อประโยชน์ในการถวายอารักขา พระองค์ยังทรงมีความเกี่ยวพันอย่างมากกับฐานทัพอากาศฮัลลาวิงตันในประเทศอังกฤษซึ่งใช้เป็นสถานที่ขนส่งนายทหารฝ่ายสัมพันธมิตรมายังเบลเยียม
จุฑาธิป มณีพันธุ์
จุฑาธิป มณีพันธุ์ เกิดวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 เป็นนักจักรยานประเภทถนนชาวไทย ผู้เข้าแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ในประเภทถนนหญิง แต่ประสบความล้มเหลวในการเข้าสู่เส้นชัย
ในภายหลัง จุฑาธิปได้รับการทาบทามจากมิเซลาฟานินีร็อกซ์ ซึ่งเป็นทีมจักรยานประเภทถนนอาชีพหญิง เพื่อเข้าแข่งขันรายการยูซีไอวูเมนส์ทีม ฤดูกาล 2012-2013 ที่ประเทศอิตาลี
จุฑาทิป มณีพันธุ์ เกิดวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 ที่จังหวัดร้อยเอ็ด เธอเป็นลูกสาวของนายศุภกิจ มณีพันธุ์ และนางอำนวย อัญญะโพธิ์ ซึ่งจุฑาธิปสำเร็จการศึกษาระดับประถมจากโรงเรียนพระกุมารร้อยเอ็ด ระดับมัธยมจากโรงเรียนวิชูทิศ และระดับปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต ด้านการแข่งจักรยาน เธอได้รับรางวัลเหรียญทองในการแข่งกีฬาจักรยานในซีเกมส์ 2009 ประเภทแมสสตาร์ทหญิง ที่ประเทศลาว
วันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2555 จุฑาทิปเข้าแข่งขันรายการวูเมนทัวร์ออฟไทยแลนด์ 2012 ที่จังหวัดเชียงราย ซึ่งเธอทำผลงานได้เป็นอันดับ 3 จากนั้น ในวันที่ 11 พฤษภาคม จุฑาทิปได้อันดับ 9 ในการแข่งจักรยานทางไกลทัวร์ออฟจงหมิงไอส์แลนด์ 2012 ช่วงที่ 2 ซึ่งเธอได้เป็นผู้นำเวลารวมเบสท์เอเชียนไรเดอร์ ส่วนวันที่ 17 พฤษภาคม ในการแข่งขันช่วงที่ 2 ของรายการทัวร์ออฟจูซานไอส์แลนด์ 2012 ที่สาธารณรัฐประชาชนจีน จุฑาทิปได้อันดับ 2 รวมถึงได้เป็นแชมป์ประเภทคะแนนรวมที่ 32 คะแนน และแชมป์เบสท์เอเชียนไรเดอร์ส ภายหลังจากทำคะแนนสะสมจากทัวร์ออฟจงหมิง และทัวร์ออฟจูซาน ส่งผลให้จุฑาทิปได้รับการจัดอันดับจากสหพันธ์จักรยานนานาชาติให้อยู่ในอันดับที่ 57 ของโลก และได้รับโควตาเข้าแข่งขันกีฬาจักรยานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ในช่วงแรกของการแข่งขันกีฬาจักรยานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 จุฑาทิปได้อยู่ในกลุ่มท้าย ซ้ำยังพบกับสภาพฝนและต้องขับหลบหลีกอุบัติเหตุ ส่งผลให้อยู่ห่างจากกลุ่มผู้นำเกินเวลากำหนด เธอจึงต้องออกจากการแข่งขันตามกฎของสหพันธ์จักรยานนานาชาติก่อนเข้าถึงเส้นชัย
เอ็มทีอาร์ (สายรถไฟฟ้า)
ระบบขนส่งมวลชนทางราง (เอ็มทีอาร์) เป็นระบบขนส่งมวลชนทางรางในฮ่องกง เปิกทำการเมื่อ ค.ศ. 1979 ปัจจุบันมีระยะทาง จำนวน 152 สถานี เป็นสถานีรถไฟ 84 สถานีและสถานีรถไฟฟ้ารางเบา 68 สถานี ปัจจุบันอยู่ในการดำเนินการของเอ็มทีอาร์ คอปอเรชัน
ศูนย์ซ่อมบำรุง
รถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้
รถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ เป็นระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูงในเมืองเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน เส้นทางแรก เปิดให้บริการเมื่อ ค.ศ. 1993 ทำให้เซี่ยงไฮ้เป็นเมืองที่ 3 ในจีนแผ่นดินใหญ่ ที่มีระบบรถไฟฟ้าใช้ (ก่อนหน้านั้นเป็นเมืองปักกิ่งและเทียนสิน) ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา รถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ เป็นระบบรถไฟฟ้าที่เติบโตเร็วที่สุดในโลก
ปัจจบัน มีจำนวน 14 สาย และ 329 สถานี มีระยะทางรวม ทำให้เป็นระบบรถไฟฟ้าที่ยาวเป็นอันดับที่ 3 ของโลก มีรายได้ 2.276 พันล้านบาทในปี ค.ศ. 2012 มีผู้โดยสาร 8.486 ล้านคนต่อวัน (ข้อมูลเมื่อ 9 มีนาคม ค.ศ. 2013)
รถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ คิดอัตราค่าโดยสารตามระยะทาง เมื่อ 15 กันยายน ค.ศ. 2005 ถ้าต่ำกว่า 6 กิโลเมตร ต้องเสียค่าโดยสาร 3 หยวน ถ้าเดินทางมากกว่านั้น ต้องเสียค่าโดยสาร 10 หยวน
เอกสารเว็บ
เอกสารเว็บ เป็นเอกสารในมโนทัศน์ที่คล้ายกับเว็บเพจ แต่ก็ยังสอดคล้องกับนิยามที่กว้างขึ้นของเวิลด์ไวด์เว็บคอนซอร์เทียม (W3C) ดังต่อไปนี้
ศัพท์ "เอกสารเว็บ" ถูกใช้เป็นศัพท์ที่มีความหมายคลุมเครือในแหล่งข้อมูลหลายแหล่ง แต่นิยามของเวิลด์ไวด์เว็บคอนซอร์เทียมด้านบนสามารถใช้อธิบายได้ทั้งหมด
การวิจัยในสาขา "การค้นคืนเอกสารเว็บ" (web document retrieval) และ "การวิเคราะห์เอกสารเว็บ" (web document analysis) เมื่อไม่นานมานี้ ได้รื้อฟื้นความสนใจเรื่องการทำความเข้าใจวิธีใช้ศัพท์ให้ถูกต้อง
ความคิดหลักก็คือ ทรัพยากรเบื้องหลังทรัพยากรเดียวในระบบเอชทีทีพี อาจมีการแทนหลายชนิดที่แตกต่างกัน ซึ่งสามารถเปิดเผยได้โดยกลไกบางอย่างอาทิ การเจรจาเนื้อหา (content negotiation)
รายชื่อเมืองหลวงของพม่า
รายชื่อเมืองหลวงในประวัติศาสตร์พม่า
ลิงก์เสีย
ลิงก์เสีย, ลิงก์ตาย, ลิงก์เน่า คือศัพท์แบบกันเองที่ใช้เรียกการเชื่อมโยงหลายมิติ (บนเว็บไซต์เอกเทศหรืออินเทอร์เน็ตโดยทั่วไป) ที่โยงไปยังเว็บเพจ เซิร์ฟเวอร์ หรือทรัพยากรอื่น ซึ่งไม่มีให้ใช้งานได้อย่างถาวร ศัพท์นี้ก็ใช้อธิบายผลจากความล้มเหลวในการอัปเดตเว็บเพจที่ล้าสมัย ที่พะรุงพะรังในผลการค้นหาของเสิร์ชเอนจินด้วย
ลิงก์ใดลิงก์หนึ่งอาจเสียได้ด้วยเหตุหลายประการ เหตุเรียบง่ายและสามัญที่สุดก็คือ เว็บไซต์ที่โยงไปหาไม่มีอยู่อีกต่อไป ผลลัพธ์สามัญที่สุดของการเรียกลิงก์เสียก็คือ ข้อผิดพลาด 404 ซึ่งแสดงว่าเว็บเซิร์ฟเวอร์ตอบสนอง แต่หน้าที่ระบุนั้นไม่สามารถค้นพบได้
เว็บไซต์ข่าวบางแห่งมีส่วนทำให้เกิดปัญหาลิงก์เสีย โดยการคงไว้แต่บทความข่าวล่าสุดที่สามารถเข้าถึงได้โดยเสรี แล้วลบหรือย้ายบทความข่าวเก่า ๆ ไปไว้ในพื้นที่สำหรับสมาชิกที่ต้องจ่ายค่าสมัครเข้าร่วม ทำให้ลิงก์สนับสนุนขาดหายไปอย่างมาก ต่อเว็บไซต์ที่อภิปรายถึงเหตุการณ์สำคัญเชิงข่าวและใช้ข่าวนั้นเป็นแหล่งอ้างอิง
ลิงก์เสียอีกประเภทหนึ่งเกิดขึ้นเมื่อเซิร์ฟเวอร์ที่รับฝากหน้าปลายทางหยุดการทำงานหรือย้ายตำแหน่งไปยังชื่อโดเมนใหม่ กรณีนี้เบราว์เซอร์จะให้ผลเป็นข้อผิดพลาดของดีเอ็นเอส หรืออาจปรากฏเป็นเว็บไซต์ที่ไม่เกี่ยวข้องกับเนื้อหาที่เรียกค้น กรณีหลังสามารถเกิดขึ้นได้เมื่อชื่อโดเมนถูกระงับและต่อมาผู้ให้บริการรายอื่นก็ช่วงชิงจดทะเบียนชื่อเดิมอีกครั้ง ชื่อโดเมนที่ได้มานี้จะดึงดูดผู้ที่คาดหวังความได้เปรียบจากกระแสผู้เยี่ยมชมที่เข้ามาโดยไม่ทันสงสัย เพื่อที่จะเพิ่มพูนตัวนับผู้เยี่ยมชมและเพจแรงก์
ลิงก์ก็อาจเสียได้ด้วยสาเหตุจากการปิดกั้นบางรูปแบบ เช่นตัวกรองเนื้อหาหรือไฟร์วอลล์ ลิงก์เสียที่พบเห็นได้ทั่วไปบนอินเทอร์เน็ตก็สามารถเกิดขึ้นได้จากด้านผู้เขียน เมื่อเนื้อหาของเว็บไซต์ถูกรวบรวม คัดลอก หรือจัดใช้งานโดยปราศจากการตรวจทานเป้าหมายอย่างถูกต้อง หรือเพียงไม่ทำให้ทันสมัย ลิงก์เสียก็อาจเกิดขึ้นได้กับเว็บไซต์ที่ไม่ได้ใช้ยูอาร์แอลแบบสะอาด (clean URL) ซึ่งถูก "จัดระเบียบใหม่"
ผู้ใช้เว็บคุ้นเคยต่อการตอบรับชนิด 404 "Not Found" แม้กระทั่งผู้ที่ใช้เว็บเป็นครั้งคราว มีการศึกษาวิจัยจำนวนหนึ่งที่สำรวจความแพร่หลายของลิงก์เสียบนเว็บ ในวรรณกรรมเชิงวิชาการ และในห้องสมุดดิจิทัล จากการทดลองเมื่อ พ.ศ. 2546 เฟตเทอร์ลีและคณะพบว่า ประมาณหนึ่งลิงก์ในทุก ๆ 200 ลิงก์ต่อสัปดาห์จะหายไปจากอินเทอร์เน็ต 
แม็กคาวน์และคณะพบว่า ยูอาร์แอลถึงครึ่งที่อ้างถึงบทความในดี-ลิบ แมกาซีน (D-Lib Magazine) ไม่สามารถเข้าถึงได้อีกหลังจากเผยแพร่ไปแล้ว 10 ปี 
และการศึกษาวิจัยอื่น ๆ ได้แสดงว่า ลิงก์เสียในวรรณกรรมเชิงวิชาการมีจำนวนมากแย่ยิ่งกว่านั้น 
เนลสันกับอัลเลนได้สำรวจลิงก์เสียในห้องสมุดดิจิทัลพบว่า ประมาณร้อยละสามของลิงก์ทั้งหมดไม่สามารถเข้าถึงได้หลังจากหนึ่งปีผ่านพ้นไป
ปฏิบัติการครอสโรดส์
ปฏิบัติการครอสโรดส์ () เป็นชุดการทดลองระเบิดนิวเคลียร์โดยสหรัฐอเมริกา การทดลองทุกครั้งในชุดการทดลองนี้จัด ณ​ บิกีนีอะทอลล์ ในช่วงกลางปี 1956 "ครอสโรดส์" เป็นการทดลองหลังจาก "ทรินิตี" ซึ่งทดลองช่วงเดือนกรกฎาคม 1945 และเป็นการระเบิดครั้งแรกตั้งแต่การทิ้งระเบิดนิวเคลียร์ที่ฮิโระชิมะนะงะซะกิ โดยมีจุดมุ่งหมายการทดลองเพื่อทดสอบความเสียหายจากระเบิดนิวเคลียร์ที่มีผลต่อเรือรบ
ชุดการทดลอง "ครอสโรดส์" ประกอบไปด้วยระเบิดสองลูก โดยทั้งคู่มีแรงระเบิด 23 กิโลตันทีเอ็นทีเท่ากัน ลูกแรกทดลองวันที่ 1 กรกฎาคม 1946 สมญานามว่า "เอเบิล" ซึ่งจุดระเบิดเหนือพื้นดิน 160 เมตร อีกลูกหนึ่งทดลองวันที่ 25 กรกฎาคม 1946 มีสมญานามว่า "เบเกอร์" ซึ่งจุดระเบิดใต้ผิวน้ำลงไป 27 เมตร แต่ยังมีระเบิดอีกลูกสมญานามว่า "ชาร์ลี" ที่วางแผนระเบิดในปี 1947 แต่ถูกยกเลิกเสียก่อน จึงเลื่อนการทดลอง "ชาร์ลี" ไปทดลองในปฏิบัติการวิกแวมซึ่งเป็นการระเบิดใต้ท้องทะเลลึกบริเวณชายฝั่งแคลิฟอร์เนีย การระเบิดของ "เอเบิล" และ "เบเกอร์" เป็นการระเบิดครั้งที่สี่และครั้งที่ห้าในประวัติศาสตร์การระเบิดของสหรัฐอเมริกา (หลังจาก "ทรินิตี" และ ระเบิดที่ฮิโระชิมะและนะงะซะกิ) และเป็นการทดลองครั้งแรกที่จัดขึ้นบริเวณเหมู่เกาะมาร์แชลล์ ซึ่งการทดลองอีกหลาย ๆ ครั้งต่อมาก็จัดที่บริเวณนี้
ผู้คนที่อาศัยอยู่บนเกาะบิกีนีแต่เดิมยินยอมที่จะย้ายออกจากเกาะ โดยคนส่วนมากย้ายไปอยู่ที่รองเกริคอะทอลล์ (Rongerik Atoll) และต่อมาในทศวรรษ 1950 มีการทดลองระเบิดเทอร์โมนิวเคลียร์อีกหลายครั้งที่จัดขึ้นบริเวณเกาะบิกีนี ทำให้เกิดการปนเปื้อนในน้ำทะเลและในอากาศอย่างมากซึ่งจะส่งผลกระทบต่อการดำรงชีวิตของชาวเกาะ เช่นการทำฟาร์ม และการหาปลา แม้ในปัจจุบันเกาะบิกีนีก็ยังใช้ในการอยู่อาศัยไม่ได้ แม้จะมีการยืนยันว่าผู้เกี่ยวข้องกับปฏิบัติการครอสโรดส์จะได้รับการป้องกันจากรังสีเป็นอย่างดี แต่ก็ยังมีการศึกษาที่ว่าอายุขัยเฉลี่ยของผู้เข้าร่วมปฏิบัติการลดลงสามเดือนจากคนทั่วไป ผลจากการระเบิดของ "เบเกอร์" ทำให้เรือเป้าทุกลำปนเปื้อนสารกำมันตรังสี และทำให้เกิดการฟุ้งกระจายของสารกำมันตรังสีเป็นวงกว้าง จนทำให้นักเคมีนามว่า ซึ่งเคยดำรงตำแหน่งประธานของได้กล่าวถึง "เบเกอร์" ว่าเป็น "จุดเริ่มต้นของภัยพิบัตินิวเคลียร์ของโลก"
มิสเตอร์คิงคอง
มิสเตอร์คิงคอง (; ; ) เป็นภาพยนตร์ ค.ศ. 2013 ที่เขียนบทและกำกับโดยคิม ยง-ฮวา ซึ่งอิงจากหนังสือการ์ตูน ค.ศ. 1984 ของฮอ ย็อง-มัน เรื่อง"ทีมที่ 7" () ซึ่งเกี่ยวกับกอริลลาที่กลายเป็นซูเปอร์สตาร์เบสบอล กับผู้จัดการหญิงวัย 15 ปีของมัน ภาพยนตร์ชุดนี้นำแสดงโดยสวี เจียว และซอง ดง-อิล "มิสเตอร์คิงคอง"เป็นภาพยนตร์เกาหลีใต้เรื่องแรกที่ถ่ายทำในระบบ 3 มิติอย่างเต็มรูปแบบ ภาพยนต์ชุดนี้เป็นภาพยนตร์ร่วมผลิตระหว่างเกาหลีใต้กับประเทศจีน ซึ่งได้รับการเปิดตัวในช่วงเวลาไล่เลี่ยกันในวันที่ 17 กรกฎาคม และ 18 กรกฎาคม ตามลำดับ
หัวหน้าละครสัตว์หญิงสาวชื่อ เหว่ยเหวย ใช้ชีวิตอยู่กับลิงกอริลลาชื่อหลิงหลิง ที่ชอบเล่นไม้เบสบอล ซึ่งได้กลายเป็นสมาชิกครอบครัวและเพื่อนเพียงคนเดียวของเธอ เมื่อคุณปู่ของเธอได้เสียชีวิตลงเนื่องด้วยแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ในมณฑลเสฉวน โดยทิ้งหนี้สินจำนวนหนึ่งไว้เบื้องหลัง เมื่อนายทุนหน้าเลือดขู่ว่าจะขายหลิงหลิง และเด็ก ๆ ในคณะละครสัตว์เพื่อชดใช้หนี้ เหว่ยเหวยจึงไม่มีทางเลือกนอกจากให้หลิงหลิง ได้แสดงผลงานในลีกเบสบอลเกาหลี โดยการสนับสนุนของแมวมองผู้มีหัวทุนนิยมชื่อ ซอง ชุงซู ณ เวลานี้ หลิงหลิงได้รับการขนานนามว่า "มิสเตอร์โก" และได้กลายเป็นซูเปอร์สตาร์ในทันที กับการนำแฟน ๆ และทีมดูซานแบร์สก้าวสู่การเป็นแชมป์อย่างปาฏิหาริย์เพลงธีมประกอบภาพยนตร์ชื่อ "บาย" ขับร้องโดยคิม แท-ย็อน ผู้เป็นสมาชิกของเกิลส์เจเนอเรชัน ประพันธ์บทเพลงโดยอี แจ-ฮัก โดยเพลง "บาย" มีทั้งในเวอร์ชันภาษาเกาหลีและภาษาจีน รวมถึงได้ทำการบันทึกเสียงโดยฮอลลีวูดซิมโฟนีออร์เคสตราที่ห้องบันทึกเสียงดนตรีของโซนี่พิคเจอร์สในลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย
ภาพยนตร์ชุดนี้ได้เปิดตัวที่โรงภาพยนตร์ 1,000 แห่งในประเทศเกาหลีใต้เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 2013 และที่โรงภาพยนตร์ 3,000 แห่ง (ในระบบ 3 มิติ) ที่ประเทศจีน ณ วันที่ 18 กรกฎาคม ภาพยนตร์ชุดนี้ยังได้รับการเปิดตัวที่ประเทศอื่น ๆ ในเอเชีย ซึ่งได้แก่ ประเทศสิงคโปร์ ณ วันที่ 18 กรกฎาคม ประเทศมาเลเซียและประเทศไทย ณ วันที่ 1 สิงหาคม, ประเทศอินโดนีเซีย ณ วันที่ 6 สิงหาคม, ไต้หวัน ณ วันที่ 9 สิงหาคม, ฮ่องกง ณ วันที่ 15 สิงหาคม และประเทศฟิลิปปินส์ ณ วันที่ 8 กันยายน
รถไฟวงแหวนย่างกุ้ง
รถไฟวงแหวนย่างกุ้ง (, ) เป็นระบบรถไฟชานเมืองในเขตย่างกุ้งและปริมณฑล ดำเนินการโดยการรถไฟเมียนมา มีระยะทาง 45.9 กิโลเมตร จำนวน 39 สถานี มีจำนวนรถ 200 คัน มีจำนวน 20 เที่ยวต่อวัน มีสถิติขายตั๋วได้ 100,000 - 150,000 ใบต่อวัน สำหรับการเดินทางทั้งสายนั้น จะใช้เวลา 3 ชั่วโมง
รถไฟวงแหวนย่างกุ้ง ให้บริการตั้งแต่เวลา 3.45-22.15 น ของ ราคาตั๋วคือ 10 จัตต่อ 15 ไมล์ ถ้าเดินทางมากกว่านั้น ต้องจ่ายเงิน 20 จัต
ทั้งเส้นทางมีทั้งหมด 39 สถานี เชื่อมในแต่ละส่วนของเมืองย่างกุ้ง มีต้นทางที่สถานีรถไฟย่างกุ้ง สิ้นสุดที่สถานีรถไฟมินกลาดอง ใกล้กับท่าอากาศยานนานาชาติย่างกุ้ง โดยผ่านตำบลอินเสิน (ถ้าไปทางทิศตะวันตก) และตำบลออกกัลละปา (ถ้าไปทางทิศตะวันออก)
สถานที่สำคัญ ได้แก่
สถานีรถไฟย่างกุ้ง
สถานีรถไฟย่างกุ้ง ( ) ใจกลางเมืองย่างกุ้ง เป็นสถานีรถไฟที่ใหญ่ที่สุดในประเทศพม่า และเป็นประตูสู่การรถไฟเมียนมา ที่มีระยะทางทั้งประเทศรวม 3,126 ไมล์ (5,031 กิโลเมตร) เชื่อมต่อกับเมืองทางตอนบน (เนปยีดอ มัณฑะเลย์ ชเวโบ) ต่างจังหวัด (มิตจีนา) เทือกเขารัฐฉาน (ตองยี กะลาว) และเขตชายฝั่งตะนาวศรี (เมาะลำเลิง เย)
สถานีรถไฟย่างกุ้งก่อสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1877 โดยชาวอังกฤษ แต่ถูกทำลายโดยกองทัพญี่ปุ่นเมื่อ ค.ศ. 1943 ต่อมา ได้มีการออกแบบใหม่โดยใช้สถาปัตยกรรมแบบพม่าแท้ ๆ และได้เปิดใช้งานอีกครั้งเมื่อ ค.ศ. 1954 ออกแบบโดยอู่ ถิ่น สถานีรถไฟย่างกุ้งได้รับการกำหนดให้เป็นสถานที่สำคัญของเมืองย่างกุ้งตั้งแต่ ค.ศ. 1996
ปาดังเบซาร์ (เมือง)
ปาดังเบอซาร์ () หรือ ปาดัง เป็นเมืองบริเวณชายแดนไทย-มาเลเซีย ตั้งอยู่ในรัฐปะลิส ห่างจากเมืองกางาร์ 35 กิโลเมตร และนครหาดใหญ่ 57 กิโลเมตร อยู่ใกล้กับตำบลปาดังเบซาร์ อำเภอสะเดา จังหวัดสงขลาของไทย
ปาดังเบอซาร์เป็นประตูสู่ประเทศมาเลเซียของคนไทย ถ้าเดินทางมาทางอำเภอสะเดา
มีประชากรประมาณ 10,000 คน แบ่งเป็น
ใช้ภาษามลายูเป็นภาษาทางการ
ปลาไหลเผือกใหญ่
ปลาไหลเผือก หรือปลาไหลเผือกใหญ่ เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Simaroubaceae ชื่ออื่นๆ กรุงบาดาล (สุราษฎร์ธานี) คะนาง ชะนาง (ตราด) ตรึงบาดาล (ปัตตานี) ตุงสอ แฮพันชั้น (ภาคเหนือ) เพียก (ภาคใต้) หยิกบ่อถองหรือหยิกไม่ถึง เอียนด่อน (ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ) ไหลเผือก (ตรัง)เป็นไม้ไม่ผลัดใบ รากกลมโต สีขาว สีขาวนวล รากที่มีอายุหลายปีจะมีความยาวมาก อาจยาวมากกว่า 2 เมตร ลำต้นเรียบสีน้ำตาลเทา ใบประกอบแบบขนนกชั้นเดียว ดอกช่อออกตามซอกใบหรือปลายกิ่ง กลีบเลี้ยงสีเขียวอมน้ำตาล ปลายกลีบแดงอมเขียว กลีบดอกสีแดงอ่อนเกสรตัวผู้และตัวเมียสีแดงอ่อน ยื่นยาวกว่าดอก ผลเดี่ยว ทรงกระบอกกลมสั้น ผลแก่แล้วแตก ผลอ่อนสีเขียว แก่แล้วเป็นสีส้ม
ปลาไหลเผือกใหญ่เป็นพืชที่มีสรรพคุณเป็นยาสมุนไพร ใช้ รากถ่ายพิษต่างๆ ถ่ายพิษไข้พิษเสมหะ และโลหิต แก้ไข้ แก้ไข้มาลาเรีย ตัดไข้ทุกชนิด แก้ลม แก้วัณโรคระยะบวม ขับเหงื่อ ขับพยาธิ แก้ต่อมทอนซิลอักเสบ แก้เจ็บคอ ความดันเลือดสูง อัมพาต ขับถ่ายน้ำเหลือง แก้ท้องผูก ใช้รากเป็นส่วนผสมของยาบำรุงกำลัง นำรากผสมกับรากโลดทะนงแดง และพญาไฟ ฝนน้ำดื่ม แก้ไข้ ใช้เลิกเหล้า รากผสมกับรากย่านางแดง และพญายา ฝนน้ำกินขับพิษ ในตำรายาโบราณ เป็นส่วนผสมของยาสามราก ที่ใช้ขับพิษ และแก้อาการลงแดงจากการติดยาเสพติด เป็นส่วนผสมของยาประสะเหมือดคน และยาจันทน์ลีลา และยาแก้ไข้ห้าราก ชาวโอรังอัสลีในรัฐเประ ประเทศมาเลเซียนำรากไปต้มกับชาใช้กระตุ้นความรู้สึกทางเพศ
ในทางเภสัชวิทยา ปลาไหลเผือกใหญ่ มีฤทธิ์ลดไข้ ต้านมาลาเรีย มีฤทธิ์กระตุ้นความรู้สึกทางเพศของหนูตัวผู้ ลดความวิตกกังวล เป็นพิษต่อเซลล์มะเร็ง ต้านการก่อเกิดเนื้องอก ลดน้ำตาลในเลือด สารออกฤทธิ์ที่สำคัญได้แก่ สารกลุ่ม quassinoids เช่น eurycomalactone eurycomanol eurycomanone ซึ่งมีฤทธิ์ยับยั้งการเจริญเติบโตของเชื้อมาเลาเรียในหลอดทดลอง
รถไฟฟ้าในประเทศไทย
โครงข่ายระบบรถไฟฟ้าในประเทศไทย เป็นระบบขนส่งมวลชนแบบรางในประเทศไทย เริ่มเปิดให้บริการเป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2542 โดยกรุงเทพมหานครเป็นเมืองแรกที่มีระบบรถไฟฟ้า ตามมาด้วยนนทบุรี และสมุทรปราการ ตามลำดับ
รถไฟฟ้าในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล เป็นระบบขนส่งมวลชนแบบรางในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล เริ่มเปิดให้บริการเป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2542 ในเส้นทางหมอชิต - อ่อนนุชและสนามกีฬาแห่งชาติ - สะพานตากสิน โดยในปัจจุบันมีรถไฟฟ้าที่เปิดให้บริการแล้วทั้งสิ้น 5 สาย ครอบคลุมระยะทาง 110.29 กิโลเมตร
กรุงเทพมหานครเตรียมผุดระบบขนส่งมวลชนรอง รถราง (Tram) รอบพื้นที่เกาะรัตนโกสินทร์เพื่อแก้ไขปัญหาจราจรและส่งเสริมการท่องเที่ยวในเขตเมืองเก่า พร้อมเชื่อมต่อโครงข่ายรถไฟฟ้าสายสีน้ำเงินและสายสีส้มในอนาคต
รถไฟฟ้าในเทศบาลนครขอนแก่น เป็นโครงการระบบขนส่งมวลชนแบบรางเบาในพื้นที่ 5 เทศบาล ประกอบด้วย เทศบาลนครขอนแก่น เทศบาลเมืองศิลา เทศบาลตำบลเมืองเก่า เทศบาลตำบลสำราญ และ เทศบาลตำบลท่าพระ
โครงการนี้ได้รับการอนุมัติในหลักการแล้ว
ความคืบหน้า
รถไฟฟ้าในเทศบาลนครเชียงใหม่ เป็นโครงการระบบขนส่งมวลชนแบบรางในเทศบาลนครเชียงใหม่ เนื่องจากเชียงใหม่เป็นเมืองที่มีนักท่องเที่ยวมาก ทำให้เทศบาลนครเชียงใหม่ต้องพัฒนาระบบขนส่งมวลชนเพื่อรองรับนักท่องเที่ยว โดยเสนอโครงการระบบรถไฟฟ้ารางเดี่ยวหรือโมโนเรล ทั้งหมด 4 สาย ซึ่งโครงการนี้ต้องใช้เงินกว่า 8 ล้านบาท และใช้เวลาก่อสร้างประมาณ 5 ปี ปัจจุบัน โครงการนี้ยังอยู่ในขั้นตอนออกแบบและศึกษาโครงการ
เทศบาลนครนครราชสีมา เป็น 1 ใน 3 เทศบาล ที่มีโครงการก่อสร้างรถราง โดยเสนอโครงการระบบรถราง
สำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร (สนข.) ได้ตั้งงบประมาณเพื่อศึกษาความเป็นไปได้ของขนส่งมวลชนในเมืองนครราชสีมา โดยให้มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี (มทส.) เป็นผู้ศึกษาและออกแบบ รูปแบบขนส่งที่เลือกใช้คือ ระบบรถรางเบาระดับพื้น (High Floor)
สายสีเขียว จำนวน 20 สถานี ระยะทาง 11.17 กิโลเมตร
สายสีส้ม จำนวน 17 สถานี ระยะทาง 9.81 กิโลเมตร
สายสีม่วง จำนวน 9 สถานี ระยะทาง 7.14 กิโลเมตร
รวมระยะทาง 28.12 กิโลเมตร
ส่วนต่อขยายมี 3 เส้นทาง ประกอบด้วย สีเขียว สีส้ม และสีม่วง รวม 20 สถานี ระยะทางรวม 21.97 กิโลเมตร
เทศบาลนครพิษณุโลก เป็น 1 ใน 3 เทศบาล ที่มีโครงการก่อสร้างรถราง โดยเสนอโครงการระบบรถราง
อยู่ระหว่างดำเนินการโครงการศึกษาแผนแม่บทการพัฒนาระบบขนส่งสาธารณะในเขตเมืองอุดรธานี โดยสำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร (สนข.)รถไฟฟ้าในเทศบาลนครภูเก็ต เป็นเป็นโครงการระบบขนส่งมวลชนแบบรางในเทศบาลนครภูเก็ต เนื่องจากภูเก็ตเป็นเมืองที่มีนักท่องเที่ยวมาก ทำให้เทศบาลนครภูเก็ตต้องพัฒนาระบบขนส่งมวลชนเพื่อรองรับนักท่องเที่ยว โดยเสนอโครงการระบบรถไฟฟ้ารางเบาและรถราง ปัจจุบันอยู่ระหว่างให้ที่ปรึกษาทำการศึกษารูปแบบการเปิดให้เอกชนร่วมทุน(PPP)ตามขั้นตอนพ.ร.บ.จัดซื้อจัดจ้าง
โดยอยู่ระหว่างการศึกษาและออกแบบโครงการเพื่อเตรียมเสนอคมนาคมพิจารณา คาดว่าจะใช้เวลาก่อสร้างประมาณ 3 ปี
เทศบาลนครภูเก็ต เป็น 1 ใน 3 เทศบาล ที่มีโครงการก่อสร้างรถราง
รายชื่อสถานีรถไฟรางเบา
รถไฟฟ้าในเมืองพัทยา เป็นเป็นโครงการระบบขนส่งมวลชนแบบรางในเมืองพัทยา เนื่องจากพัทยาเป็นเมืองที่มีนักท่องเที่ยวมาก ทำให้เมืองพัทยาต้องพัฒนาระบบขนส่งมวลชนเพื่อรองรับนักท่องเที่ยว โดยเสนอโครงการระบบรถไฟฟ้ารางเดี่ยวหรือโมโนเรล ปัจจุบันโครงการนี้ อยู่ระหว่างพักการดำเนินการชั่วคราว เนื่องจากได้รับการคัดค้านจากประชาชนเป็นส่วนใหญ่
อาซิลลา ซี
อาซิลลา ซี (; 25 กุมภาพันธ์ 2540) มีชื่อจริงว่า อาซิลลา ซะห์รันตียารา () เป็นนักร้องแนวป็อปร็อกชาวอินโดนีเซีย ซึ่งมีชื่อเสียงจากการเข้าแข่งขันรายการโทรทัศน์อินโดนีเซีย ""ไอโดลา ซีลิก์"" (Idola Cilik) ฤดูกาลแรก
ภาควิชาภูมิศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
ภาควิชาภูมิศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เป็นภาควิชาแห่งแรกของประเทศไทยที่ทำการเปิดการเรียนการสอนทางด้านภูมิศาสตร์ เพื่อผลิตบัณฑิตที่มีความรู้ความเชี่ยวชาญทางด้านภูมิศาสตร์ในแขนงวิชาต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น ภูมิศาสตร์มนุษย์ ภูมิศาสตร์กายภาพ และภูมิสารสนเทศศาสตร์ รวมไปถึงการบูรณาการองค์ความรู้เชิงพื้นที่เพื่อการวางแผนและการจัดการอย่างเหมาะสม ให้แก่องค์กรภาครัฐและเอกชนต่างๆ พร้อมกับการสร้างความร่วมมือทางวิชาการกับหน่วยงานทั้งในและต่างประเทศอย่างต่อเนื่อง
พ.ศ. 2507 ในวันที่ 18 มิถุนายน ภาควิชาภูมิศาสตร์ ทำการเปิดการเรียนการสอนขึ้นในหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาภูมิศาสตร์
พ.ศ. 2525 ภาควิชาภูมิศาสตร์ ทำการเปิดการเรียนการสอนระดับบัณฑิตศึกษา หลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาภูมิศาสตร์
พ.ศ. 2547 ภาควิชาภูมิศาสตร์ ทำการเปิดการเรียนการสอนระดับบัณฑิตศึกษา หลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาภูมิสารสนเทศ (ภาคพิเศษ)
พ.ศ. 2556 ภาควิชาภูมิศาสตร์ ทำการเปิดการเรียนการสอน หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาภูมิสารสนเทศศาสตร์ (นานาชาติ) ภายใต้ความร่วมมือกับสถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย (AIT) ในการศึกษาระดับปริญญาโท และได้ควบรวมหลักสูตรระดับปริญญาโท สาขาวิชาภูมิศาสตร์ สาขาวิชาภูมิสารสนเทศ และสาขาวิชาการจัดการสาธารณภัย เป็นหลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาภูมิศาสตร์และภูมิสารสนเทศศาสตร์
ปัจจุบัน ภาควิชาภูมิศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เปิดทำการเรียนการสอนในสาขาวิชา ดังต่อไปนี้
ชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์
ชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ () เป็นอุปกรณ์พื้นฐานที่แยกออกเป็นชิ้นย่อยๆเป็นเอกเทศหรือเป็นอุปกรณ์ที่มีเอกลักษณ์ทางกายภาพในระบบอิเล็กทรอนิกส์ที่ใช้ในการส่งผลกระทบต่ออิเล็กตรอนหรือสาขาที่เกี่ยวข้องกับอิเล็กตรอน
ชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ที่มีมากกว่าสองขั้วไฟฟ้า(ขาหรือลีดส์) เมื่อนำขาของชิ้นส่วนหลายชนิดมาบัดกรีเข้าด้วยกันบนแผงวงจรพิมพ์จะสร้างเป็นวงจรอิเล็กทรอนิกส์ (วงจรย่อย) ที่มีฟังก์ชันที่เฉพาะเจาะจง (เช่นเครื่องขยายสัญญาณ, เครื่องรับสัญญาณวิทยุหรือ oscillator) ชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์พื้นฐานอาจจะถูกเก็บในบรรจุภัณฑ์แยกชนิดกัน หรือจัดเรียงเป็นแถวหรือเครือข่ายของส่วนประกอบที่เหมือนกันหรือผสมกันภายในแพคเกจเช่นวงจรรวมเซมิคอนดักเตอร์, แผงวงจรไฟฟ้าไฮบริดหรืออุปกรณ์ฟิล์มหนา. รายการของชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ต่อไปนี้ มุ่งเน้นไปที่ชิ้นส่วนที่แยกเป็นเอกเทศโดยถือว่าแพคเกจที่พูดถึงเป็นชิ้นส่วนเอกเทศตามนัยของมันเอง ในบทความนี้ คำว่าชิ้นส่วนและอุปกรณ์ มีความหมายเหมือนกัน
ชิ้นส่วนหนึ่งชิ้นอาจจำแนกเป็นพาสซีฟ, หรือแอคทีฟหรือกลไกอิเล็กตรอน
ยอมให้กระแสไฟฟ้าไหลผ่านได้ในทิศทางเดียวทรานซิสเตอร์ถือว่าเป็นสิ่งประดิษฐ์ของศตวรรษที่ยี่สิบที่ทำให้วงจรอิเล็กทรอนิกส์เปลี่ยนไปตลอดกาล ทรานซิสเตอร์เป็นอุปกรณ์สารกึ่งตัวนำที่ใช้ในการขยายสัญญาณและเปิดปิดสัญญาณอิเล็กทรอนิกส์และพลังงานไฟฟ้า
ที่เลิกใช้แล้วบนพื้นฐานของการนำกระแสผ่านสูญญากาศ (ดูหลอดสูญญากาศ)
หลอดขยายตัวตรวจจับแสงหรือปล่อยแสง
เลิกใช้แหล่งที่มาของพลังงานไฟฟ้า:ความต้านทานเป็นสัดส่วนโดยตรงกับแรงดันไฟฟ้า (กฎของโอห์ม) และผกผันกับกระแสตัวเก็บประจุจะเก็บและปล่อยประจุไฟฟ้า ใช้สำหรับกรองสายส่งพลังงานไฟฟ้า, ปรับวงจรเรโซแนนซ์, และการปิดกั้นแรงดันไฟฟ้า DC ที่ไหลในวงจร AC และในงานอื่นๆอีกมากมาย
ส่วนประกอบไฟฟ้าที่ผ่านประจุเป็นสัดส่วนกับแรงแม่เหล็กหรือสนามแม่เหล็ก และมันก็สามารถที่จะจดจำสถานะต้านทานก่อนหน้านี้ มันถึงได้มีชื่อว่าความจำบวกตัวต้านทาน (memory+resistor)ส่วนประกอบที่ใช้มากกว่าหนึ่งชนิดของอุปกรณ์พาสซีฟ :ตัวแปรสัญญาณ แปลงการเปลี่ยนแปลงทางกายภาพใดๆเป็นสัญญาณทางไฟฟ้าหรือกลับกัน
ตัวเซ็นเซอร์ (หรือตัวตรวจจับ) เป็นทรานสดิวเซอร์ที่ตอบสนองต่อสภาพแวดล้อมโดยการเปลี่ยนสมบัติทางไฟฟ้​​าหรือโดยการสร้างสัญญาณไฟฟ้า
ทรานสดิวเซอร์ที่อยู่ในรายการต่อไปนี้เป็นชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์เดี่ยวๆ (ตรงข้ามกับชุดสมบูรณ์) และเป็นอุปกรณ์พาสซีฟ (ดูอุปกรณ์กึ่งตัวนำและหลอดสำหรับอุปกรณ์แอคทีฟ) เฉพาะที่พบมากที่สุดอยู่ในรายการข้างล่างนี้เสาอากาศใช้ส่งหรือรับคลื่นวิทยุ
ชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์หลายชิ้นที่ประกอบขึ้นในอุปกรณ์และถูกใช้เป็นชิ้นส่วนส่วนประกอบแบบ Passive ที่ใช้ผลของ piezoelectric อุปกรณ์ที่ใช้สำหรับการเชื่อมต่อไฟฟ้าสายเคเบิลที่มีหัวต่อหรือขั้วไฟฟ้าที่ปลายสาย2 different tactile switches
อุปกรณ์ที่ให้กระแสผ่านเมื่อ "ปิด" หรือ ไม่ให้ผ่านเมื่อ "เปิด"อุปกรณ์แบบพาสซีฟที่ใช้ป้องกันวงจรจากกระแสหรือแรงดันไฟฟ้ามากเกินไป:
เลิกใช้ใน circuit diagram อุปกรณ์อีเล็กทรอนิกส์ถูกกำหนดให้ใช้สัญลักษณ์ที่เป็นมาตรฐานแทนตัวของอุปกรณ์นั้นๆ
คาร์ล อันโทน เจ้าชายแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น
คาร์ล อันโทน องค์อธิปัตย์แห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ซีคมาริงเงิน () เป็นประมุขแห่งราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ซีคมาริงเงิน ตั้งแต่ปีค.ศ. 1869 และประธานรัฐมนตรีแห่งปรัสเซีย พระองค์ทรงเป็นพระราชโอรสของเจ้าชายคาร์ลแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ซีคมาริงเงิน ซึ่งสละราชสมบัติให้แก่พระองค์ในวันที่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 1848 พระราชชนนีคือ มารี อ็องตัวเนต มูว์รา หลานสาวของฌออากีม มูว์รา
เสฎฐวุฒิ อนุสิทธิ์
เสฎฐวุฒิ อนุสิทธิ์ หรือ ตั้ว เป็นนายแบบและนักแสดงชาวไทย สังกัดจีทีเอชและ นาดาวบางกอก มีผลงานชื่อดังจากซีรีส์ฮอร์โมน วัยว้าวุ่น โดยรับบทเป็นธีร์ หนุ่มฟลุ๊ตประจำวงโยธวาทิตโรงเรียนนาดาวบางกอก
เสฎฐวุฒิ มีชื่อเล่นว่า "ตั้ว" เกิดวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2541 เริ่มเข้าวงการครั้งแรกเมื่ออายุ 14 ปี เริ่มต้นด้วยการถ่ายแบบโฆษณา ตามด้วยแบบแฟชั่นต่าง ๆ จนในปี พ.ศ. 2555 ได้เล่นภาพยนตร์เรื่อง Virgin Am I รักแรกกระแทกจิ้น รับบทเป็นแบงค์ และมีผลงานสร้างชื่อจากซีรีส์ฮอร์โมน วัยว้าวุ่น โดยรับบทเป็นธีร์ หนุ่มฟลุ๊ตประจำวงโยธวาทิตโรงเรียนนาดาวบางกอก ปัจจุบัน เขาเป็นนักแสดงสังกัด GTH
เสฎฐวุฒิ สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลายที่โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร (ฝ่ายมัธยม) ปัจจุบัน กำลังศึกษาที่ คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ
วันที่ 2 เมษายน 2558 สุทัตตา อุดมศิลป์ได้โพสต์วีดีโอคลิปผ่านอินสตาแกรม ซึ่งมีภาพนักแสดงบางส่วนจากซีรีส์ฮอร์โมน วัยว้าวุ่น ได้แก่ ณภัทร โชคจินดาชัย ธีรดนย์ ศุภพันธุ์ภิญโญ ผกามาส กาญจนบุรางกูร และตน ร้องเพลงและเต้นในรถไฟฟ้าที่ประเทศญี่ปุ่น จึงทำให้เกิดกระแสวิพากษ์วิจารณ์อย่างรุนแรงว่าเสฎฐวุฒิและเพื่อนนักแสดงพฤติกรรมไม่เหมาะสม
วันที่ 5 เมษายน 2558 เสฎฐวุฒิและเพื่อนนักแสดงได้โพสต์ข้อความทางอินสตาแกรม ขอโทษทั้งชาวไทยและชาวญี่ปุ่น
วันที่ 8 เมษายนปีเดียวกัน เสฎฐวุฒิ ธีรดนย์ และ ผกามาสได้ถูกพักงานจากต้นสังกัดและงดใช้โซเชียลมีเดียเป็นเวลา3เดือน
เริ่มเข้าวงการครั้งแรกเมื่ออายุ 14 ปี เริ่มต้นด้วยการถ่ายแบบโฆษณา ตามด้วยแบบแฟชั่นต่างๆ
ลาบายาเมซา
เอลอิมโนเดอบายาโม ( เพลงสรรเสริญบายาโม) เป็นเพลงชาติของคิวบา. ได้มีการขับร้องครั้งแรก ระหว่างศึกบายาโม เมื่อ ค.ศ. 1868. เปรูโชว์ ฟิเกอร์โร, ได้เข้าร่วมระหว่างการทำศึก, โดยได้ประพันธ์บทร้อง และ เรียบเรียงทำนอง. ทำนองเพลงดังกล่าวมีชื่อว่า ลาบายาเมซา (), เรียบเรียงทำนองเมื่อ ค.ศ. 1867.
บทร้องต้นฉบับมีทั้งหมด 6 บท. เมื่อปี ค.ศ. 1902. ได้มีการตัดเนื้อร้องในบทที่ 3-6. สืบเนื่องมาจากสงครามสเปน-อเมริกา ที่สร้างความแตกร้าวกับอาณานิคมสเปน. ระยะต่อมา บทร้องทั้ง4บทมิได้รับรองให้ใช้เป็นเพลงชาติ. ในภายหลังบทร้องทั้ง4บทที่ถูกตัดนั้น ได้นำกลับมาใช้เป็นเพลงชาติในรัฐพิธีสำคัญภายหลังการปฏิวัติคิวบา เพื่อสื่อถึงการต่อต้านจักรวรรดินิยมอเมริกาที่กดขี่คิวบาภายใต้รัฐบาลหุ่นเชิดของตน.
โทะกุชิมะอินดิโกซอคส์
โทะกุชิมะอินดิโกซอคส์ (; ) เป็นทีมเบสบอลในชิโกะกุไอส์แลนด์ลีกพลัสของประเทศญี่ปุ่น ซึ่งทีมนี้ได้รับการก่อตั้งใน ค.ศ. 2005 โดยส่วนใหญ่ทีมอินดิโกซอคส์มักเล่นในสนามเหย้าของเขาซึ่งมีชื่อว่าสนามเบสบอลคุระโมะโตะ จังหวัดโทะกุชิมะ ที่เมืองโทะกุชิมะ จังหวัดโทะกุชิมะ
อดีตผู้ขว้างลูกเมเจอร์ลีกเบสบอลชื่อ คะซุฮิโตะ ทะดะโนะ เคยร่วมทำหน้าที่ชั่วคราวให้แก่ทีมนี้ในเดือนกันยายน และตุลาคม ค.ศ. 2006
ช่วงระหว่างลีกเอ็นพีบี ณ เดือนมีนาคม ค.ศ. 2012 ได้มีการสร้างความเป็นไปได้ต่อการส่งผู้เล่นจำนวนหนึ่งมาร่วมทีมเป็นการชั่วคราว โดยในวันที่ 27 มีนาคมของปีดังกล่าว ได้มีการส่งมิสึฮิโระ นะกะคะวะ และโคสุเกะ นะกะมุระ ซึ่งเป็นผู้เล่นจากฮิโระชิมะโตเกียวคาร์พเข้ามาร่วมทีมในฤดูกาล 2012
อ๊าวส่าย
อ๊าวส่าย หรือ อ๊าวหย่าย () คือชุดประจำชาติชุดหนึ่งของชาวเวียดนาม ซึ่งห่มนุ่งโดยผู้หญิงเวียดนามมิว่าจะเป็นในหรือนอกประเทศเวียดนาม อ๊าวส่ายในรูปแบบปัจจุบัน เป็นชุดทอจากผ้าไหมซึ่งสวมใส่แนบตัว โดยมีกางเกงขายาวอยู่ชั้นใน
ในประเทศเวียดนาม อ๊าวส่ายมีชื่อที่เรียกแตกต่างกันไปเล็กน้อยตามแต่สำเนียงท้องถิ่น คำว่า "อ๊าวส่าย" เป็นสำเนียงเวียดนามเหนือ ส่วน "อ๊าวหย่าย" เป็นสำเนียงของเวียดนามใต้ คำว่า "อ๊าว" แปลว่า "ผืน" ส่วนคำว่า "ส่าย" แปลว่า "ยาว" ดังนั้นถ้าหากแปลคำต่อคำ "อ๊าวส่าย" จะมีความหมายว่า "ผืนยาว"
ไนจีเรียวีเฮลที
"ไนจีเรียวีเฮลที" ( ไนจีเรียของเรา จงเจริญ) เป็นเพลงชาติฉบับเดิมไนจีเรีย, ประกาศใช้อย่างเป็นทางการพร้อมกับธงชาติ และ ตราแผ่นดิน เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1960 อันเป็นวันประกาศเอกราชของชาติจากสหราชอาณาจักร ใช้จนถึง ค.ศ. 1978. จึงได้เปลี่ยนเพลงชาติเป็นเพลง, "อารีส โอคอมพาทริออตส์".
บทร้องประพันธ์โดย ลิเลียน ชอง วิลเลียม (Lillian Jean Williams), เป็นชาวอังกฤษ. เรียบเรียงทำนองโดย ฟรานซ์ เบอร์ดาร์."
กองทัพไนจีเรีย
กองทัพไนจีเรีย เป็นกองทัพของประเทศไนจีเรียก่อตั้งขึ้นในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1960 นับแต่เริ่มมีผลบังคับ กองทัพได้มีบทบาททางการเมืองอย่างเต็มตัวในช่วงเวลาที่ประเทศปกครองโดยเผด็จการทหารที่ชิงอำนาจด้วยการรัฐประหาร
บารังไกย์
บารังไกย์ เป็นหน่วยการปกครองท้องถิ่นของรัฐบาลที่เล็กที่สุดในประเทศฟิลิปปินส์ เป็นคำที่ชาวฟิลิปปินส์พื้นเมืองสำหรับหมู่บ้านตำบลหรือวอร์ด ในการใช้งานเป็นภาษาพูดคำที่มักจะหมายถึงเขตเมืองชั้นในย่านชานเมืองหรือย่านชานเมือง คำว่าบารังไกย์คำมาจาก Balangay ชนิดของเรือที่ใช้โดยกลุ่มของประชาชนออสโตรนีเชียน เมื่อพวกเขาอพยพไปอยู่ในฟิลิปปินส์ ในเขตเทศบาลเมืองและเมืองที่มีองค์ประกอบของเกส์และพวกเขาอาจจะถูกแบ่งออกเป็นพื้นที่ขนาดเล็กที่เรียกว่า Purok (ไทย:เขต) และ Sitio ซึ่งเป็นดินแดนที่อยู่ภายในวงล้อมรังเกย์โดยเฉพาะอย่างยิ่งในพื้นที่ชนบท ณ วันที่ 30 กันยายน 2012 จำนวนบารังไกย์มีจำนวน 42,028 บารังไกย์ทั่วฟิลิปปินส์