hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
แคนดี้ แคนดี้ สาวน้อยจอมแก่น
แคนดี้ แคนดี้ สาวน้อยจอมแก่น () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ผลงานอมตะของ ยูมิโกะ อิการาชิ เนื้อเรื่องโดย เคียวโกะ มิซุกิ พิมพ์ครั้งแรกที่ญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2518 มีความยาวทั้งสิ้น 9 เล่มจบ ส่วนฉบับภาษาไทยได้รับลิขสิทธิ์โดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ จัดพิมพ์เมื่อปี 2537 ในรูปแบบปกแข็ง 5 เล่มจบ แต่ก่อนหน้านั้นเคยจัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์สยามสปอร์ต (ยุคไม่มีลิขสิทธิ์) 7 เล่มจบ ปัจจุบันจัดว่าเป็นหนังสือการ์ตูนที่เป็นที่ต้องการมาก บางเว็บไซต์มีการจัดประมูลในราคาหลักพัน
แคนดี้ แคนดี้ สาวน้อยจอมแก่น ถูกสร้างเป็นอะนิเมะในปี พ.ศ. 2519 และหลังจากนั้นต่อมาอีก 14 ปี ก็ได้มีการจัดทำใหม่เป็นภาพยนตร์อะนิเมะสำหรับออกฉายในโรงภาพยนตร์ ความยาว 26 นาที เมื่อปี พ.ศ. 2535
แคนดี้ แคนดี้ สาวน้อยจอมแก่น เป็นเรื่องราวของแคนดี้ ไวท์ เด็กสาวกำพร้าคนหนึ่งที่เติบโตมาในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าเล็กๆ ณ หมู่บ้านแห่งหนึ่งที่รัฐมิชิแกน สหรัฐอเมริกา เมื่ออายุได้ประมาณ 10 กว่าปี แคนดี้ได้ถูกขอไปเป็นเพื่อนคุยให้แก่คุณหนูอิไลซ่าแห่งตระกูลอาเดรย์ แคนดี้ต้องทนกับการกลั่นแกล้งสารพัด แม้จะต้องเจอความลำบากหลายๆประการแต่แคนดี้ก็ยังยิ้มได้เพราะมีเพื่อนที่คอยเป็นกำลังใจให้ทั้ง 3 คนคือ สแตร์ อาร์ชี่ และแอนโธนี่ แห่งตระกูลอันเดร รวมถึงเจ้าชายบนเนินเขาที่แคนดี้เคยเจอเพียงครั้งเดียวเมื่อสมัยเด็กๆ ซึ่งกลายเป็นกำลังใจสำคัญในการที่จะทนต่อสู้กับความลำบาก
วันหนึ่ง แคนดี้ได้กลายมาเป็นลูกบุญธรรมของท่านลุงวิลเลี่ยม ซึ่งเป็นผู้ที่มีอำนาจมากที่สุดในตระกูลตระกูลอันเดร ชีวิตของแคนดี้เปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังมือ อย่างไรก็ดี ความทุกข์ก็ไม่ได้หายไปจากชีวิตของแคนดี้ เธอต้องสูญเสียคนสำคัญไป สายลมแห่งโชคชะตาได้พัดพาชีวิตของแคนดี้ไปยังอังกฤษ ณ โรงเรียนประจำ แคนดี้ได้พบกับหนุ่มน้อยผู้ซึ่งเป็นทายาทของตระกูลแกรนด์เชสเตอร์ ตระกูลใหญ่แห่งอังกฤษ และเขาคนนี้คือผู้ที่ทำให้ชีวิตของแคนดี้ต้องเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ สุดท้ายแคนดี้ได้กลับมาที่อเมริกาอีกครั้ง ที่นั่น เธอต้องพบความจริงบางอย่าง ซึ่งเป็นความจริงที่ทำให้ภาพฝันอันแสนไกลของเธอมาปรากฏตรงหน้า
โรงเรียนบุญวาทย์วิทยาลัย
โรงเรียนบุญวาทย์วิทยาลัย (ภาษาอังกฤษ: Bunyawat Witthayalai School) เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำจังหวัดลำปาง  และโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 35 ตั้งอยู่ที่ เลขที่ 230 ถนนพหลโยธิน ตำบลหัวเวียง อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง เปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-6 แบบสหศึกษา ปัจจุบันโรงเรียนบุญวาทย์วิทยาลัย มีพื้นที่ 44 ไร่ 3 งาน 54 ตารางวา จำนวนนักเรียน 3,917 คน ผู้อำนวยการโรงเรียนบุญวาทย์วิทยาลัย ท่านปัจจุบันคือ นายสกล ทะแกล้วพันธุ์
โรงเรียนบุญวาทย์วิทยาลัย เป็นโรงเรียนรัฐบาลแห่งแรกของจังหวัดลำปาง ตั้งขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2441 ณ วัดพระแก้วดอนเต้า ต่อมาราว พ.ศ. 2442 ได้ย้ายไปอยู่ที่วัดสุชาดา แล้วย้ายไปอยู่ที่วัดแสงเมืองมา ในราว พ.ศ. 2443
ภายหลังเจ้าบุญวาทย์วงศ์มานิต เจ้าผู้ครองนครลำปาง สมัยนั้นได้ย้ายโรงเรียนจากวัดแสงเมืองมามาอยู่ที่หน้าคุ้มหลวงของท่าน นักเรียนเพิ่มมากขึ้น สถานที่เรียนไม่เพียงพอต่อจำนวนนักเรียน เจ้าบุญวาทย์ฯจึงได้ซื้อที่ดินบริเวณห้างกิมเซ่งหลี (ปัจจุบันคือโรงแรมอรุณศักดิ์) ซึ่งตั้งอยู่ที่ตำบลน้ำล้อม อำเภอเมืองลำปาง แล้วย้ายโรงเรียนจากหน้าคุ้มมาตั้ง ณ ที่ดินแห่งนี้
ครั้นถึง พ.ศ. 2448 สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอเจ้าฟ้ามหาวชิราวุธ สยามมกุฎราชกุมาร ได้เสด็จต่างพระเนตรพระกรรณพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระบรมชนกนาถ ประพาสหัวเมืองฝ่ายเหนือ ได้เสด็จมาทรงเปิดโรงเรียน เมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2448 พระราชทานนามโรงเรียนว่า "บุญวาทย์วิทยาลัย" ตามราชทินนามของเจ้าบุญวาทย์ฯ ผู้ครองนครเพื่อเป็นเกียรติยศแด่ท่าน
ปรากฏหลักฐานในพระราชนิพนธ์ "ลิลิตพายัพ" ของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งทรงใช้พระนามแฝง "หนานแก้วเมืองบูรพ์" ว่า
โรงเรียนบุญวาทย์จึงถือเอาวันที่ 26 พฤศจิกายน ของทุกปี เป็นวันสถาปนาโรงเรียน
หลังจากโรงเรียนบุญวาทย์วิทยาลัยได้ย้ายออกมาจากหน้าคุ้ม เจ้าพ่อบุญวาทย์ได้ตั้งโรงเรียนใหม่ขึ้นอีกโรงเรียนหนึ่ง ตรงที่หอพระบริเวณสวนดอกไม้ในคุ้มหลวงเพื่อให้บุตรหลานของเจ้าพ่อได้เรียน แล้วขยายรับเด็กที่อยู่บริเวณใกล้ๆด้วย โรงเรียนนี้ยังไม่มีชื่อ แต่คนนิยมเรียนว่าโรงเรียนเจ้าชื่น ต่อมาย้ายโรงเรียนมาอยู่ตรงหน้าคุ้ม และได้ชื่อว่า "โรงเรียนบุญทวงศ์อนุกูล" ตามชื่อเดิมของเจ้าพ่อบุญวาทย์ แต่ชาวบ้านมักเรียกว่าโรงเรียนหน้าคุ้ม ภายหลังโรงเรียนแห่งนี้ได้ย้ายมาเรียนรวมกับโรงเรียนบุญวาทย์ เมื่อปี พ.ศ. 2472
ปี พ.ศ. 2474 สถานที่เรียน (บริเวณห้างกิมเซ่งหลี) คับแคบเกินกว่าจะรองรับนักเรียนที่เพิ่มปริมาณมากขึ้น จึงย้ายโรงเรียนมาตั้งอยู่นอกกำแพงเมือง (คือสถานที่ตั้งของโรงเรียนบุญวาทย์วิทยาลัย ในปัจจุบัน) ในเนื้อที่ 40 ไร่ 1 งาน 4 ตารางวา
ต่อมาโรงเรียนบุญวาทย์วิทยาลัยได้ขยายชั้นเรียนเพิ่มขึ้นและก่อสร้างอาคารเรียนเพิ่มเติมมาตามลำดับ เพื่อให้สอดคล้องกับการขยายตัวของการศึกษาและจำนวนนักเรียนในโรงเรียน ในเนื้อที่ที่ขยายออกไปเป็น 44 ไร่ 3 งาน 54 ตารางวา
และปัจจุบันโรงเรียนบุญวาทย์วิทยาลัยเป็นหนึ่งใน 500 โรงเรียนที่อยู่ในโครงการโรงเรียนมาตรฐานสากล World Class Standard Schoolโรงเรียนบุญวาทย์วิทยาลัย ได้รับรางวัล และเกียรติยศ ในระดับประเทศ ได้แก่
นักเรียนของโรงเรียนบุญวาทย์วิทยาลัย ได้รับรางวัลต่างๆ ในระดับประเทศ และระดับนานาชาติ ได้แก่https://www3.reg.cmu.ac.th/ugradapply/
https://sites.google.com/site/iyptthailand/home
http://www.nectec.or.th/news/news-pr-news/ysc2016intelisef.html
http://202.28.24.197/scireg/olympic/announce/announce258.pdf
วงศ์ปลาช่อน
วงศ์ปลาช่อน () ปลาในวงศ์นี้มีรูปร่างเรียวทรงกระบอก ส่วนหัวโตจะงอยปากยื่น ปากกว้าง ตาโต มีฟันเป็นเขี้ยวบนขากรรไกร หัวด้านบนราบ ถ้าดูจากตอนบนจะโค้งมนคล้ายงู ลำตัวค่อนข้างกลม ครีบหลังและครีบก้นยาว ครีบหางปลายมน ครีบอกใหญ่ ครีบท้องเล็ก เกล็ดมีขนาดใหญ่มีขอบเรียบ ปลาช่อนมีอวัยวะช่วยหายใจเป็นหลืบเนื้อสีแดงอยู่ในคอหอย เรียกว่า Suprabranchia จึงสามารถอยู่ในแหล่งน้ำที่มีออกซิเจนต่ำได้ ใช้ชื่อวงศ์ว่า Channidae (/ชาน-นิ-ดี้/)
แพร่พันธุ์โดยการวางไข่โดยตัวผู้และตัวเมียช่วยกันปรับพื้นที่น้ำตื้น ๆ ให้เป็นแปลงกลม แล้ววางไข่ลอยเป็นแพ ตัวผู้เป็นผู้ดูแลไข่จนไข่ฟักเป็นตัวแล้วเลี้ยงลูกปลาจนโต เรียกว่า "ลูกครอก" ซึ่งมีสีแดงหรือส้ม รูปร่างคล้ายพ่อแม่ จากนั้นจึงปล่อยให้หากินเอง
พบในเขตร้อนของทวีปแอฟริกาและเอเชีย ปัจจุบันพบทั้งสิ้น 31 ชนิด (และยังมีอีกหลายชนิดที่ยังไม่ได้อนุกรมวิธาน) แบ่งเป็น 2 สกุล คือ "Channa" 28 ชนิด พบในทวีปเอเชีย และ "Parachanna" ซึ่งพบในทวีปแอฟริกา 3 ชนิด สำหรับในประเทศไทยพบประมาณ 10 ชนิด ปลาขนาดเล็กสุดคือ ปลาก้าง ("C. limbata") ซึ่งมีขนาดโตเต็มที่ไม่เกิน 1 ฟุต และใหญ่ที่สุดคือ ปลาชะโด ("C. micropeltes") ที่ใหญ่ได้ถึง 1-1.5 เมตร
จัดเป็นวงศ์ปลาเศรษฐกิจที่มีความสำคัญมาก จนอาจกล่าวได้ว่าเป็นปลาน้ำจืดที่คนไทยนิยมบริโภคมากเป็นอันดับหนึ่งก็ว่าได้ โดยปลาช่อนชนิดที่นิยมนำมาบริโภคคือ ปลาช่อน ("C. straita") ซึ่งพบได้ทุกแหล่งน้ำและทุกภูมิภาค
หิ่งห้อย
หิ่งห้อย หรือ ทิ้งถ่วง เป็นแมลงปีกแข็งหลายชนิดหลายสกุลในวงศ์ Lampyridae ในอันดับ Coleoptera ทั่วทั้งโลกมีหิ่งห้อยประมาณ 2,000 ชนิด
หิ่งห้อยตัวเต็มวัยเพศผู้มีปีก ส่วนเพศเมียมีทั้งมีปีกและไม่มีปีก บางชนิดมีปีกสั้นมาก (Brachypterous) ชนิดที่ไม่มีปีกรูปร่างลักษณะคล้ายตัวหนอน หนอนของหิ่งห้อยเป็นตัวห้ำกินหอยฝาเดียว ไส้เดือน กิ้งกือ และแมลงตัวเล็ก ๆ เป็นอาหาร หิ่งห้อยมีลักษณะเด่น คือสามารถทำแสงได้ทั้งระยะหนอน ดักแด้ และตัวเต็มวัย ส่วนระยะไข่ทำแสงได้เฉพาะบางชนิดเท่านั้น
หิ่งห้อยมีอวัยวะทำแสงอยู่บริเวณส่วนท้องด้านล่าง เพศผู้มีอวัยวะทำแสง 2 ปล้อง เพศเมียมี 1 ปล้อง แต่บางชนิดตัวเต็มวัยเพศเมียมีรูปร่างลักษณะคล้ายหนอน มีอวัยวะทำแสงด้านข้างของลำตัว เกือบทุกปล้องแสงของหิ่งห้อยเกิดจากปฏิกิริยาของสารลูซิเฟอริน (Luciferin) ที่อยู่ในอวัยวะทำแสงกับออกซิเจน มีเอนไซม์ลูซิเฟอเรส (Luciferase) เป็นตัวเร่งปฏิกิริยา และมีสารอดีโนซีนไตรฟอสเฟต (Adenosine Triphosphate,ATP) เป็นตัวให้พลังงานทำให้เกิดแสง หิ่งห้อยกะพริบแสงเพื่อการผสมพันธุ์และสื่อสารซึ่งกันและกัน
หิ่งห้อยชนิด "Luciola Aquatilis" ที่ค้นพบโดย ดร.อัญชนา ท่านเจริญ นักกีฏวิทยาจากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ มีวิธีสื่อสารด้วยแสงได้ถึง 4 แบบ
หิ่งห้อย นับว่าเป็นแมลงที่มีคุณลักษณะพิเศษ คือสามารถบ่งชี้ถึงความอุดมสมบูรณ์และสมดุลของธรรมชาติได้ โดยเฉพาะมีคุณสมบัติที่สามารถใช้เป็น “ตัวห้ำ” ในการควบคุมศัตรูพืชตามหลักการทางชีวภาพ เป็นประโยชน์อย่างยิ่งแก่การเกษตรกรรม ซึ่งเป็นวิถีชีวิตหลักของคนไทย
หิ่งห้อยนี้ในระยะที่เป็นตัวหนอนจะกินหอยเล็ก ๆ เป็นอาหาร ซึ่งหอยเหล่านั้นเป็นพาหะนำโรคหลายชนิดมาสู่มนุษย์และสัตว์ เช่น โรคพยาธิใบไม้ในลำไส้โรคเยื่อหุ้มสมองอักเสบ เป็นต้น นอกจากนั้น หิ่งห้อย ยังเป็นตัวห้ำ ทำลายหอยเชอรี่ ซึ่งเป็นศัตรูสำคัญกัดกินทำลายต้นข้าวในระยะลงกล้าและระยะปักดำใหม่ ๆ หิ่งห้อยจึงเป็นแมลงที่มีความสำคัญทั้งในด้านการแพทย์และการเกษตร
ในกรุงเทพมหานครนี้ ในอดีตบริเวณปากคลองบางลำพู เคยมีหิ่งห้อยเป็นจำนวนมาก แต่ก็หมดไป เมื่อวิถีชีวิตของผู้คนแถบนั้นเปลี่ยนไป เมื่อ พ.ศ. 2542 กรมศิลปากรร่วมกับกรุงเทพมหานครได้บูรณะป้อมพระสุเมรุและบริเวณจัดสร้างเป็นสวนสาธารณะสันติชัยปราการ และสร้างพระที่นั่งสันติชัยปราการ เพื่อเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและเปิดให้ประชาชนและนักท่องเที่ยวเข้าพักผ่อนหย่อนใจน้อมเกล้าฯ ถวายเป็นพระราชกุศล ได้มีการปลูกต้นลำพู และเลี้ยงหิ่งห้อย เพื่ออนุรักษ์และขยายพันธุ์ เป็นการฟื้นฟูวิถีชีวิตบางลำพูในอดีตด้วย
สถานที่ชมหิ่งห้อยที่มีชื่อเสียงในปัจจุบัน เช่น ที่ริมคลองตลาดน้ำอัมพวา อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม เกาะลัด อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา นิคมสร้างตนเอง ตำบลอ่าวน้อย อำเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ คลองปากนคร ตำบลปากนคร อำเภอเมือง จังหวัดนครศรีธรรมราช โดยมีมากในช่วงฤดูฝน ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม - ตุลาคม ควรเลือกชมในคืนเดือนมืด เพราะเห็นแสงของหิ่งห้อยได้อย่างชัดเจน
ยุยริ
ยุยริ (อังกฤษ: Yuiri) เป็นตัวละครจากเกมเก็นโซซุยโคเด็น ปรากฏตัวออกมาในภาค III
ชื่อ: ยุยริ 
ดวงดาวประจำตัว: เท็นเอ (Tenei) 
บ้านเกิด: อัลมา ไคนัน (Alma Kinan) 
อายุ: 28 ปี 
เผ่าพันธุ์: มนุษย์ 
รูนที่ถือครอง: ไม่ปรากฏ 
ครอบครัว: ยูมิ, ยุน
สถานะ: นักรบ 
สถานที่อยู่ปัจจุบัน: อัลมา ไคนัน 
สงครามที่เข้าร่วม: สงครามทูตแห่งเพลิงครั้งที่สอง
ยุยริเป็นนักรบจากหมู่บ้านอัลมา ไคนัน มีความสามารถในการพูดคุยกับวิญญาณได้เช่นเดียวกับยูมิและยุน เธอได้ให้ความช่วยเหลือคริส ไลท์เฟลโลว์ ขณะที่คริสเดินทางมายังหมู่บ้าน และเข้าร่วมกองทัพไฟบริงเกอร์ภายหลังจากยุนเสียชีวิต
ภายหลังสงครามสิ้นสุดลง ยุยริได้ปลดประจำการจากการเป็นนักรบ และใช้ชีวิตอยู่อย่างสงบสุขต่อไป
ใบอนุญาตประกอบวิชาชีพ
ใบอนุญาตประกอบวิชาชีพ เป็นใบอนุญาตให้สามารถประกอบวิชาชีพนั้น ๆ ตามสาขาที่เรียนมา โดยผู้ที่จะได้รับใบอนุญาตประกอบวิชาชีพจะต้องมีคุณสมบัติตามที่องค์กรออกใบอนุญาตประกอบวิชาชีพกำหนดไว้ ผู้ที่ไม่มีใบอนุญาตประกอบวิชาชีพจะไม่สามารถประกอบวิชาชีพนั้น ๆ ได้ ถ้าฝ่าฝืนจะมีโทษตามที่องค์กรวิชาชีพแต่ล่ะองค์กรกำหนดไว้
ปัจจุบัน มีวิชาชีพที่ต้องมีใบอนุญาตเพื่อประกอบวิชาชีพ ดังนี้
ยูมิ (เก็นโซซุยโคเด็น)
ยูมิ (อังกฤษ: Yumi) เป็นตัวละครจากเกมเก็นโซซุยโคเด็น ปรากฏตัวออกมาในภาค III
ชื่อ: ยูมิ 
ดวงดาวประจำตัว: เท็นยู (Tenyu) 
บ้านเกิด: อัลมา ไคนัน (Alma Kinan) 
อายุ: 26 ปี 
เผ่าพันธุ์: มนุษย์ 
รูนที่ถือครอง: ไม่ปรากฏ 
ครอบครัว: ยุยริ, ยุน
สถานะ: นักรบ 
สถานที่อยู่ปัจจุบัน: อัลมา ไคนัน 
สงครามที่เข้าร่วม: สงครามทูตแห่งเพลิงครั้งที่สอง
ยูมิเป็นนักรบจากหมู่บ้านอัลมา ไคนัน มีความสามารถในการพูดคุยกับวิญญาณได้เช่นเดียวกับยุยริและยุน เธอได้ให้ความช่วยเหลือคริส ไลท์เฟลโลว์ ขณะที่คริสเดินทางมายังหมู่บ้าน และเข้าร่วมกองทัพไฟบริงเกอร์ภายหลังจากยุนเสียชีวิต เมื่อเปรียบเทียบกับยุยริแล้วเธอดูจะมีความอ่อนโยนมากกว่า
ภายหลังสงครามสิ้นสุดลง ยูมิได้เดินทางกลับไปยังหมู่บ้านอัลมา ไคนัน และชื่นชอบที่จะออกเดินทางออกนอกหมู่บ้านบ่อยๆ
ยุน (เก็นโซซุยโคเด็น)
ยุน (อังกฤษ: Yun) เป็นตัวละครจากเกมเก็นโซซุยโคเด็น ปรากฏตัวออกมาในภาค III
ชื่อ: ยุน 
ดวงดาวประจำตัว: เท็นโช (Tensyo) 
บ้านเกิด: อัลมา ไคนัน (Alma Kinan) 
อายุ: ไม่ปรากฏ 
เผ่าพันธุ์: มนุษย์ 
รูนที่ถือครอง: ไม่ปรากฏ 
ครอบครัว: ยุยริ, ยูมิ
สถานะ: คนทรง, เสียชีวิตจากการเข้าประกอบพิธีกรรมภายในหมู่บ้าน (ถูกนำไปสังเวย) 
สถานที่อยู่ปัจจุบัน: ไม่ปรากฏ 
สงครามที่เข้าร่วม: สงครามทูตแห่งเพลิงครั้งที่สอง
ยุนเป็นคนทรงประจำหมู่บ้านอัลมา ไคนัน มีความสามารถในการพูดคุยกับวิญญาณได้เช่นเดียวกับยุยริและยูมิ นอกจากนี้เธอยังมีความสามารถในการมองเห็นอนาคตได้ ถึงแม้ว่าเธอจะต้องเสียชีวิตจากการประกอบพิธีกรรมภายในหมู่บ้าน แต่เธอก็ไม่เคยเสียใจ
ยุนเข้าประกอบพิธีกรรมเพื่อปลดผนึกของรูนแห่งน้ำที่แท้จริงและเสียชีวิตลงในเวลาต่อมา ถึงแม้ว่าคริสจะพยายามที่จะหยุดพิธีนี้แต่ก็ไม่สามารถทำได้ ยุนรู้ดีว่าการเสียสละของเธอนั้นจะเป็นประโยชน์แก่บุคคลส่วนมาก อย่างไรก็ตามท้ายที่สุดแล้วคริสก็สามารถยุติสงครามได้ตามที่ยุนคาดหวังไว้
อายุ 26 ปี
มาลีเอตัว ตานุมาฟิลิที่ 2
พระประมุขมาลีเอตัว ตานุมาฟิลิที่ 2 () (4 มกราคม พ.ศ. 2456 – 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2550) เป็นพระประมุขแห่งรัฐเอกราชซามัว ทรงพระราชสมภพในวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2456 เป็นพระราชโอรสใน มาลีเอตัว ตานุมาฟิลิที่ 1 และโมโมเอ ลูเปอูลูอีวา มาเลอิเซอา ทรงขึ้นครองราชย์พร้อมกับ พระราชาธิบดีประมุขแห่งรัฐมุขตูปัว ตามาเซเซ ซึ่งครองราชย์อยู่ 2 ปี โดยส่วนพระองค์นับถือศาสนาบาไฮ
พระราชาธิบดีประมุขแห่งรัฐมาลีเอตัว ขณะครองราชย์ทรงเคยเป็นประมุขแห่งรัฐ ที่มีพระชนมพรรษามากที่สุดในโลก และ ครองราชย์ยาวนานเป็นอันดับ 3 ของโลก พระองค์มีส่วนสำคัญที่ทำให้ซามัวเป็นเอกราชจากนิวซีแลนด์ได้
พระประมุข มาลีเอตัว สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 ด้วยพระชันษา 94 พรรษา ด้วยโรคนิวโมเนีย
ตูปัว ตามาเซเซ มีโอเล
พระราชาธิบดีประมุขแห่งรัฐตูปัว ตามาเซเซ มีโอเล ทรงพระราชสมภพในปี พ.ศ. 2448 และสวรรคตในปี พ.ศ. 2506 (รวมพระชนมายุ 58 พรรษา) พระองค์เป็นพระประมุขของซามัวเคียงคู่กับพระราชาธิบดีประมุขแห่งรัฐมาลีเอตัว ตานุมาฟิลิที่ 2 อยู่ในสิริราชสมบัตินาน 2 ปี พระองค์ยังมีส่วนสำคัญที่ทำให้ซามัวเป็นเอกราชจากนิวซีแลนด์ได้
วาทาริ (เก็นโซซุยโคเด็น)
วาทาริ (อังกฤษ: Watari) เป็นตัวละครจากเกมเก็นโซซุยโคเด็น ปรากฏตัวออกมาในภาค III
ชื่อ: วาทาริ 
ดวงดาวประจำตัว: จิโค (Chikou) 
บ้านเกิด: ไม่ปรากฏ 
อายุ: 23 ปี 
เผ่าพันธุ์: มนุษย์ 
รูนที่ถือครอง: ไม่ปรากฏ 
ครอบครัว: ไม่ปรากฏ 
สถานะ: นินจา 
สถานที่อยู่ปัจจุบัน: ไม่ปรากฏ 
สงครามที่เข้าร่วม: สงครามทูตแห่งเพลิงครั้งที่สอง
วาทาริเป็นนินจา และเป็นสมาชิกขององค์กรเงา (Dark Wind Organization) แต่เขากลับทรยศต่อองค์กรและหลบหนีออกมา ทำให้เขาถูกอายาเมะหนึ่งในสมาชิกขององค์กรออกไล่ล่า สาเหตุที่เขาเข้าร่วมกองทัพไฟบริงเกอร์เนื่องจากเขาถือว่าเป็นการว่าจ้าง และในกองทัพนั้นเองที่วาทาริได้พบกับอายาเมะอีกครั้งหนึ่ง ทั้งคู่ได้ทำการประลองฝีมือกันโดยที่วาทาริเป็นผู้ชนะ เขาจึงทำการตกลงกับอายาเมะว่าจะต้องไม่ยุ่งกับเขาจนว่าสงครามจะสิ้นสุดลง
ภายหลังสงครามสิ้นสุดลง วาทาริได้หายตัวไปอย่างลึกลับ คาดว่ายังคงหลบหนีจากการไล่ล่าขององค์กรเงาอยู่
รี้ด (เก็นโซซุยโคเด็น)
รี้ด (อังกฤษ: Reed) เป็นตัวละครจากเกมเก็นโซซุยโคเด็น ปรากฏตัวออกมาในภาค III
ชื่อ: รี้ด 
ดวงดาวประจำตัว: จิสะ (Chisa) 
บ้านเกิด: ทินโท (Tinto) 
อายุ: 27 ปี 
เผ่าพันธุ์: มนุษย์ 
รูนที่ถือครอง: ไม่ปรากฏ 
ครอบครัว: ไม่ปรากฏ 
สถานะ: จ่า 
สถานที่อยู่ปัจจุบัน: ไม่ปรากฏ 
สงครามที่เข้าร่วม: สงครามทูตแห่งเพลิงครั้งที่สอง
รี้ดเป็นจ่าของกองกำลังในเมืองทินโท มีหน้าที่โดยตรงในการปกป้องคุ้มครอง ลิลลี่ เพนดรากอน ลูกสาวของกุสตาฟเจ้าเมืองทินโท เขาติดตามลิลลี่ไปทุกหนทุกแห่งและคอยห้ามปรามเธอในสิ่งที่ไม่สมควรกระทำ แต่เธอก็ไม่เคยฟังรี้ดเลยแม้แต่ครั้งเดียว รี้ดจะเข้าร่วมเป็นพวกกับเราพร้อมกับลิลลี่
ภายหลังสงครามสิ้นสุดลง รี้ดยังคงติดตามลิลลี่ต่อไป
อายาเมะ (เก็นโซซุยโคเด็น)
อายาเมะ (อังกฤษ: Ayame) เป็นตัวละครจากเกมเก็นโซซุยโคเด็น ปรากฏตัวออกมาในภาค III
ชื่อ: อายาเมะ 
ดวงดาวประจำตัว: จิเคียว (Chikyou) 
บ้านเกิด: ไม่ปรากฏ 
อายุ: 25 ปี 
เผ่าพันธุ์: มนุษย์ 
รูนที่ถือครอง: ไม่ปรากฏ 
ครอบครัว: ไม่ปรากฏ 
สถานะ: นินจา 
สถานที่อยู่ปัจจุบัน: ไม่ปรากฏ 
สงครามที่เข้าร่วม: สงครามทูตแห่งเพลิงครั้งที่สอง
อายาเมะเป็นนินจา และเป็นสมาชิกขององค์กรเงา (Dark Wind Organization) ได้ติดตามไล่ล่าวาทาริ ผู้ทรยศตามคำสั่งขององค์กรเงา เธอพบกับวาทาริอีกครั้งในกองทัพ ทั้งคู่ได้ทำการประลองฝีมือกันโดยที่วาทาริเป็นผู้ชนะ เขาจึงทำการตกลงกับอายาเมะว่าจะต้องไม่ยุ่งกับเขาจนว่าสงครามจะสิ้นสุดลง
ภายหลังสงครามสิ้นสุดลง อายาเมะได้หายตัวไปอย่างลึกลับ คาดว่ายังตามไล่ล่าวาทาริตามคำสั่งขององค์กรเงาอยู่
รูบีออนเรลส์
รูบีออนเรลส์ () หรือนิยมเรียกสั้นๆ ว่า เรลส์ (Rails) เป็นระบบเฟรมเวิร์กสำหรับเว็บแอปพลิเคชันแบบโอเพนซอร์ส ที่พัฒนาด้วยภาษารูบี โดยอิงแนวความคิดแบบ Model-View-Controller (MVC) เป็นสถาปัตยกรรมพื้นฐาน
รูบีออนเรลส์ มีชื่อเสียงจากความง่ายในการใช้งาน โดยใช้การเขียนโปรแกรมจำนวนน้อยบรรทัดกว่า และมีการระบุค่าตั้งน้อยกว่าเฟรมเวิร์กที่ออกมาก่อนหน้าตัวอื่นๆ การติดตั้งรูบีออนเรลส์ทำได้โดยผ่านระบบ RubyGems ซึ่งเป็นระบบการจัดการส่วนประกอบในภาษารูบี้อย่างเป็นทางการ
รูบีออนเรลส์ เริ่มพัฒนาโดย David Heinemeier Hansson เพื่อใช้กับเครื่องมือจัดการโครงการชื่อ Basecamp ของบริษัท 37 Signals ที่เขาทำงานอยู่รูบีออนเรลส์ได้เผยแพร่สู่สาธารณชนเมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2004 โดยรุ่นปัจจุบันนั้นคือรุ่น 2.3 ออกเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2552
สมเด็จพระราชินีซิลเวียแห่งสวีเดน
สมเด็จพระราชินีซิลเวียแห่งสวีเดน (อังกฤษ: Her Majesty Queen Silvia of the Sweden) (ซิลเวีย เรนาเทอ ซอมแมร์ลัธ; 23 ธันวาคม พ.ศ. 2486) เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งราชอาณาจักรสวีเดน พระองค์ปัจจุบัน และยังเป็นพระราชชนนีในเจ้าหญิงวิกตอเรีย มกุฎราชกุมารีแห่งสวีเดน รัชทายาทแห่งราชบัลลังก์ พระองค์ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น สมเด็จพระราชินี และประชาชนชาวสวีเดนเรียกพระองค์ว่า พระราชินีซิลเวียพระองค์เสด็จพระราชสมภพเป็นสามัญชนโดยมีพระนามเดิมว่า ซิลเวีย เรนาเทอ ซอมแมร์ลัธ ทรงเป็นธิดาคนเดียวของวอลเธอร์ ซอมแมร์ลัธ และอลิซ ซอมแมร์ลัธ (สกุลเดิม ซัวเรซ ดือ โตเลดู) บิดาเป็นชาวเยอรมัน มารดาเป็นชาวบราซิล ครอบครัวของพระองค์พำนักในประเทศบราซิล ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1947 ถึง ค.ศ. 1957 ก่อนที่พระองค์จะสมรส ทรงพำนักใน ประเทศอาร์เจนตินา ทรงทำงานเป็นกงสุลในมิวนิค ซึ่งเป็นเวลาสั้นๆ ก่อนจะทำงานเป็นแอร์โฮสเตส
ในปี พ.ศ. 2515 ระหว่างการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก ซิลเวียพบกับเจ้าชายคาร์ลกุสตาฟ มกุฎราชกุมารแห่งสวีเดน ซึ่งพระองค์ได้พระราชทานสัมภาษณ์ในภายหลังว่าทรง "คลิก" อย่างไรเมื่อทั้งสองพระองค์ทรงพบกันครั้งแรก
เมื่อสมเด็จพระราชาธิบดีกุสตาฟที่ 6 เสด็จสวรรคตในวันที่ 14 กันยายนพ.ศ. 2516 และเจ้าชายคาร์ลเสด็จขึ้นครองราชย์ในวันที่ 19 กันยายน ปีเดียวกัน ซึ่งในปี พ.ศ. 2519 ทั้งสองพระองค์จึงได้ทรงเสกสมรสกัน นับเป็นสมเด็จพระราชาธิบดีพระองค์แรกของสวีเดนที่ทรงอภิเษกสมรสระหว่างครองราชย์อยู่ และเหตุผลที่ทั้งสองพระองค์เสกสมรสกันหลังจากที่เจ้าชายคาร์ลเสด็จขึ้นครองราชย์นั้น เนื่องจากหากพระองค์ทรงเสกสมรสกับซิลเวียก่อนทรงราชย์อาจทำให้พระองค์ทรงสูญเสียพระราชสิทธิ์ในการเสด็จขึ้นครองราชย์สมบัติได้
สมเด็จพระราชาธิบดีและสมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดนมีพระราชโอรสและพระราชธิดา 3 พระองค์ดังนี้
(หมายเหตุ : เจ้าชายคาร์ล ฟิลิปส์ เดิมทรงเป็น เจ้าชายคาร์ล ฟิลิปส์ มกุฎราชกุมารแห่งสวีเดน หากแต่ทรงถูกถอดพระอิสริยยศ มกุฎราชกุมารในปี พ.ศ. 2523 หลังจากที่รัฐสภาผ่านกฎมณเทียรบาลให้พระราชบุตรพระองค์ใหญ่ขึ้นทรงราชย์โดยไม่จำกัดจากเพศ ดังนั้นตำแหน่งมกุฎราชกุมารีจึงเปลี่ยนไปที่เจ้าหญิงวิคตอเรียแทน)
ไข่หงส์
ไข่หงส์ เดิมชื่อขนมไข่เหี้ย เป็นของหวาน ที่ทำจากแป้งข้าวเหนียวผสมมันเทศ สอดไส้ด้วย ถั่วเขียวผัดเค็มและมีน้ำตาลเคลือบด้านนอก
ขนมนี้มีตำนานเล่าต่อๆ กันว่าเป็นขนมที่เจ้าจอมแว่น (หรือสมัญญาที่พระเจ้าลูกยาเธอและพระเจ้าลูกเธอ เรียกว่า คุณเสือ) พระสนมเอกในรัชกาลที่ 1 คิดทำขึ้นถวายพระองค์ เพราะครั้งหนึ่งทรงพระประสงค์จะเสวยไข่เหี้ย แต่ระยะนั้นไข่เหี้ยหายาก เจ้าจอมแว่นจึงประดิษฐ์ขนมไข่เหี้ยขึ้นถวายแทน ในสมัยก่อนขนมนี้ยังใช้ในพิธีขันหมากหรือติดกัณฑ์เทศน์ด้วย ปัจจุบันคนส่วนใหญ่เห็นว่าชื่อขนมไม่ไพเราะจึงเปลี่ยนเป็นขนมไข่หงส์ ทำให้ลักษณะของขนมเปลี่ยนไปด้วย จากที่เคยฟองใหญ่ คล้ายไข่เป็ด เนื้อแป้งหนา กลายเป็นฟองกลมๆเล็กๆ แป้งบางลง
ขนมที่คล้ายขนมไข่เหี้ยคือขนมฟองแลน รูปร่างคล้ายไข่ ใช้แป้งข้าวเหนียวผสมกับแป้งข้าวเจ้า นวดผสมกับฟักทอง แล้วนำไปหุ้มไส้ที่ทำจากถั่วเขียวนึ่งผัดกับหอม พริกไทยและเกลือ เสร็จแล้วนำไปทอด เคลือบด้วยน้ำตาลมะพร้าวเคี่ยวกับกะทิ อีกชนิดหนึ่งคือขนมไข่นกกระสา ไส้เหมือนขนมไข่เหี้ย แต่หุ้มด้วยสาคูแล้วนำไปนึ่งส่วนประกอบหลักของแป้งขนมแต่เดิมจะใช้แป้งข้าวเหนียวผสมมันเทศต้มนวดเข้าด้วยกันแล้วใส่หัวกะทิเล็กน้อย พอนวดจนนุ่มก็นำมาหุ้มไส้ขนมที่ปั้นเป็นลูกเล็กๆรอไว้ ไส้ของขนมไข่เหี้ยประกกอบด้วยกระเทียม พริกไทย รากผักชีโขลกรวมกันเอาไปผัดกับถั่วเขียวนึ่งและเกลือป่น จากนั้นนำไปทอดให้เหลือง เคลือบด้วยน้ำตาลที่เคี่ยวในกระทะทอง คาดว่าขนมชนิดนี้ได้รับอิทธิพลจากขนมเทียนของชาวจีน ซึ่งไส้เป็นถั่วเขียวนึ่งผัดกับพริกไทย เกลือ น้ำตาลและหอม
โลกิ
โลกิ () เป็นเทพเกเรในเทพปกรณัมนอร์ส โลกิมีความขี้เล่นและซุกซน ในช่วงแรกนั้นโลกิได้ช่วยเหลือเหล่าเทพแห่งแอสการ์ดในการต่อสู้กับเหล่ายักษ์ แต่เมื่อเวลาผ่านไป ความซุกซนของโลกิก็ยิ่งกลายเป็นความโหดร้ายยิ่งขึ้น เทพโลกิมีบุตร 3 ตน คือ หมาป่าเฟนริล์ งูยักษ์มิดกาดโซรุม และเฮล เทวีแห่งอาณาจักรคนตาย ในวันแร็กนาร็อก วันสงครามสิ้นโลก บุตรทั้ง3 ของโลกิจะมีส่วนร่วมต่อสู้ในสงครามด้วย โลกิยังเป็นผู้ให้กำเนิดม้าสเลปนิร์ของโอดิน
โลกิเป็นผู้สังหารบัลเดอร์ เทพแห่งความสุข โดยใช้กิ่งของต้นมิสเซิลโท ซึ่งเป็นสิ่งเดียวที่ไม่เคยสาบานว่าจะไม่ทำร้ายบัลเดอร์ ทำเป็นลูกดอกแล้วหลอกให้เทพฮอดผู้ตาบอดขว้างใส่บัลเดอร์ และเมื่อเทพเฮลมอดได้ไปตกลงกับเฮล ซึ่งจะยอมให้บัลเดอร์กลับจากยมโลกถ้าทุกชีวิตบนโลกร่ำไห้แก่บัลเดอร์นั้น นางยักษิณี ทอค ปฏิเสธที่จะร่ำไห้ตามคำขอร้องของแอนซัส ผู้ส่งสาร ซึ่งเชื่อว่าทอคนั้นก็คือโลกิปลอมตัวมานั่นเอง ซึ่งเหตุการนี้เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้โลกิเป็นศัตรูกับเหล่าเทพแห่งแอสการ์ดและถูกจับล่ามโซ่ไว้จนถึงวันแร็กนาร็อก
ถ้ำอัลตามิรา
ถ้ำอัลตามิรา (, "ทิวทัศน์มุมสูง") เป็นถ้ำแห่งหนึ่งในประเทศสเปน มีชื่อเสียงและความสำคัญเนื่องจากปรากฏภาพเขียนสมัยก่อนประวัติศาสตร์อยู่ภายใน ตั้งอยู่ใกล้กับเมืองซานติยานาเดลมาร์ (Santillana del Mar) ในแคว้นปกครองตนเองกันตาเบรียทางภาคเหนือของประเทศ ห่างจากเมืองซันตันเดร์ (เมืองหลักของแคว้น) ไปทางทิศตะวันตก 30 กิโลเมตร
ถ้ำอัลตามิราเป็นถ้ำหินปูนมีขนาดความลึก 300 หลา ภาพเขียนอันเก่าแก่ภายในถ้ำแห่งนี้ถูกค้นพบโดยบังเอิญในปี ค.ศ. 1869 โดยมาร์เซลิโน ซันซ์ เด เซาตูโอลา (Marcelino Sanz de Sautuola) นักโบราณคดีสมัครเล่นและเป็นเจ้าของที่ดินบริเวณดังกล่าว วันหนึ่งเขาออกเดินสำรวจตามบริเวณถ้ำต่าง ๆ ในแถบนั้น สังเกตดูลักษณะของถ้ำขนาดใหญ่ถ้ำหนึ่งคล้ายกับเคยมีสิ่งมีชีวิตอาศัยมาก่อน ได้พบร่องรอยบางประการ อาทิ เศษหินและกระดูกสัตว์เก่า ๆ สลักเป็นลวดลายรูปสัตว์ แต่ก็ไม่ได้สำรวจสิ่งอื่น ๆ อีก จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1879 จึงได้กลับมาสำรวจภายในถ้ำร่วมกับลูกสาวอีกครั้งหนึ่ง คราวนี้ความลับที่ถูกปกปิดไว้ด้วยกาลเวลาได้ถูกเปิดเผยขึ้นต่อโลกใบใหม่อย่างที่ไม่มีใครล่วงรู้มาก่อน
ลักษณะเพดานของถ้ำอัลตามิรามีความสูงต่ำไม่เท่ากัน บางแห่งต่ำมากจนถึงกับต้องคลาน โดยเฉลี่ยแล้วความสูงของเพดานไม่มากพอที่จะให้ผู้ใหญ่ร่างสูงยืนสำรวจดูอะไรได้คล่องตัวนัก แต่อุปสรรคดังกล่าวไม่เป็นปัญหาสำหรับลูกสาวของเขา เพราะในขณะที่เขาก้มหน้าก้มตาคุ้ยเขี่ยพื้นถ้ำเพื่อหาหลักฐานทางประวัติศาสตร์อยู่นั้น ลูกสาวก็กำลังยืนแหงนหน้ามองภาพต่าง ๆ ซึ่งมีอยู่มากมายบนผนังและเพดานถ้ำอย่างเพลิดเพลิน เท่ากับว่าเด็กหญิงผู้นี้เป็นมนุษย์สมัยใหม่คนแรกที่ได้เห็นภาพอันล้ำค่าของมนุษย์ยุคดึกดำบรรพ์ เมื่อนายมาร์เซลิโนได้ยินเสียงลูกสาวร้องเรียกให้ดูภาพต่าง ๆ ทำให้เขารู้โดยทันทีว่าเป็นภาพวาดจิตรกรรมชิ้นเยี่ยมของมนุษย์ถ้ำยุคหินเก่าอย่างแน่นอน เขาได้รวบรวมหลักฐานสำคัญในการค้นพบครั้งนี้เสนอต่อที่ประชุมนักมานุษยวิทยาและโบราณคดี ณ กรุงลิสบอน ประเทศโปรตุเกส ในปี ค.ศ. 1880 แต่ได้รับการปฏิเสธจากที่ประชุมด้วยความคิดที่ว่าไม่น่าเป็นไปได้
จากนั้นอีก 16 ปี ต่อมา (ค.ศ. 1896) หลังการสำรวจอย่างจริงจังเกี่ยวกับภาพจิตรกรรมดังกล่าวของนักมานุษยวิทยาและนักโบราณคดี ทำให้พิสูจน์ได้ว่า ภาพเขียนบนผนังและเพดานถ้ำอัลตามิราของนายมาร์เซลิโนนั้นเป็นความจริง เมื่อเทียบกับหลักฐานทางประวัติศาสตร์จากแหล่งอื่น ๆ ที่ค้นพบต่อมาในภายหลัง ภาพวาดในถ้ำอัลตามิราได้รับการยกย่องว่าเป็นผลงานชิ้นเยี่ยม เนื่องจากมีความเป็นเลิศทางด้านการแสดงออกและกรรมวิธีความสามารถในการวาดระบาย รวมทั้งความงดงาม ความเข้าใจในสุนทรียภาพของผู้วาดเป็นอย่างสูง
จากบริเวณปากถ้ำลึกเข้าไปประมาณ 30 หลา ปรากฏภาพเขียนจิตรกรรมเรื่อยไปจนจรดก้นถ้ำ ภาพส่วนมากเป็นภาพสัตว์ชนิดต่าง ๆ ที่มีอยู่มากมายในยุคนั้น เช่น กวางเรนเดียร์ วัวไบซัน ม้า มีกิริยาอยู่ในท่ายืนแสดงอาการเคลื่อนไหวไม่แข็งนิ่งอยู่กับที่ รวมทั้งหมด 25 ภาพ แต่ละภาพมีขนาดใหญ่ใกล้เคียงความเป็นจริง มีความสูงโดยเฉลี่ย 5-6 ฟุต โดยที่จิตรกรหรือผู้วาดพยายามเลียนให้เหมือนของจริงตามธรรมชาติให้มากที่สุด วาดด้วยเส้นอันแข็งแรงเด็ดเดี่ยว สีที่ใช้เป็นสีแดงและสีน้ำตาลระบายตัวสัตว์ ตัดเส้นเน้นเป็นบางส่วนด้วยสีดำ และที่น่าอัศจรรย์ใจคือ จิตรกรสมัยก่อนประวัติศาสตร์ผู้วาดภาพเหล่านี้ รู้จักการแก้ปัญหาการทับซ้อนกันของรูปทรง รวมทั้งแสดงถึงความเข้าใจความตื้นลึกของภาพตามหลักการวาดภาพที่มีทัศนมิติหรือสัดส่วนใกล้ไกล (perspective) ได้อย่างไร
พระอาจารย์กวน
พระอาจารย์กวน () เป็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง เส้าหลิน สุดยอดพลังแห่งเพลงมวย
พระอาจารย์กวนเป็นผู้สำเร็จวิชาไต้ชิ เขาได้เดินทางรอบโลกมาแล้ว 12 ครั้ง และมีอาวุธประจำตัวคือหอกแห่งกวน ต่อมาเขาได้เสียหอกแห่งกวนให้กับเชสยังในการประลองครั้งหนึ่ง และทำให้เขาสูญเสียความกล้าไปด้วย เขาได้นำโดโจไปมอบให้เชสยังเพื่อแลกกับหอกแห่งกวน หลังจากนั้นเขาได้ทราบว่าพลังนักรบที่แท้จริงมาจากภายใน ทำให้ประลองเส้าหลินชนะเชสยัง และได้มอบหอกแห่งกวนให้กับโอมิ ในตอนการกลับมาของพระอาจารย์กวน เขาเรียกเรมุนโด้ว่าจ๊กมกและได้ให้หอกแห่งกวนหมายเลข 384 แก่เรมุนโด้ ในตอนกาลเวลาแห่งอนาคต (2) โอมิย้อนเวลาไปในอดีต 1500 ปีเพื่อขัดขวางไม่ให้ ฮันนีบอล รอย บีน ทำให้เชสยังเป็นปีศาจ ฮันนีบอล รอย บีน จึงทำให้พระอาจารย์กวนเป็นปีศาจแทน
พระอาจารย์กวนในตำนานมังกรเส้าหลินจะปรากฎตัวแปปเดียวในตอนPrincess Kaila of the Thousand Layer Mountain ซึ่งเป็นตอนที่พระอาจารย์กวนกำลังซ้อมต่อสู้กับเชสยังตอนที่ยังอยู่ฝ่ายเส้าหลิน
พระอาจารย์กวนเคยประลองเส้าหลินทั้งหมด 2 ครั้ง โดยชนะ 1 ครั้ง และแพ้ 1 ครั้ง
อาจารย์ดาฉี
อาจารย์ดาฉี(Garnd Master Dashi) เป็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง เส้าหลิน สุดยอดพลังแห่งเพลงมวย
อาจารย์ดาฉีเป็นพระเส้าหลินคนแรก และเป็นผู้เริ่มการประลองเส้าหลินครั้งแรกกับวู่หยา โดยอาจารย์ดาฉีเป็นฝ่ายชนะและได้ขังวู่หยาไว้ในกล่องปริศนาและนำเชนกังวูชิ้นต่างๆไปซ่อนเมื่อ 1500 ปีที่แล้ว ในตอนวันแห่งอดีต เมื่อโอมิย้อนเวลาไปหาเขาเพื่อหาวิธีปราบวู่หยา ซึ่งอาจารย์ดาฉีได้ทำกล่องปริศนาอันที่สองให้ จากบุคลิกลักษณะของอาจารย์ดาฉี คาดว่าเขาน่าจะเป็นมังกรแห่งธาตุลม
อาจารย์ดาฉีในตำนานมังกรเส้าหลินจะขังวู่หยาไว้ในสปริง ในตอนPrincess Kaila of the Thousand Layer Mountain โอมิได้ย้อนเวลาไปหาเขาด้วยกรงเล็บชีต้า เพื่อหาวิธีปราบเชสยัง ซึ่งอาจารย์ดาฉีได้บอกโอมิว่าจุดแข็งของเชสก็เป็นจุดอ่อนเช่นกัน
อาจารย์ดาฉีเคยประลองเส้าหลินทั้งหมด 1 ครั้ง โดยแพ้ 1 ครั้ง
ใบอนุญาตประกอบวิชาชีพสถาปัตยกรรม
ใบประกอบวิชาชีพสถาปัตยกรรม หรือเดิม (ก่อน พ.ร.บ. สภาสถาปนิก 2543) เรียกย่อว่า ก.ส. เป็นเอกสารรับรองของสถาปนิกในการออกแบบและเซ็นรับรองแบบ ที่รับรองโดยสภาสถาปนิก ในปัจจุบันมีอยู่ 4 สาขาด้วยกันได้แก่ สถาปัตยกรรมหลัก สถาปัตยกรรมภายในและมัณฑนศิลป์ สถาปัตยกรรมผังเมือง และ ภูมิสถาปัตยกรรม ใบประกอบวิชาชีพฯมี 4 ระดับเรียงจากสูงไปต่ำ คือ วุฒิสถาปนิก สามัญสถาปนิก ภาคีสถาปนิก และ สถาปนิกภาคีพิเศษขอบเขตงานที่ควบคุมในสาขาต่างๆ ถูกกำหนดไว้โดยในกฎกระทรวง (พ.ศ. 2549) ว่าด้วยการกำหนดวิชาชีพสถาปัตยกรรมควบคุม
กฎกระทรวงการกำหนดวิชาชีพสถาปัตยกรรมควบคุมนี้ ได้มีการกำหนดให้งานสถาปัตยกรรมควบคุมสาขาต่างๆ ทั้ง 4 สาขานั้น ผู้ดำเนินการงานออกแบบ ให้คำปรึกษา ตรวจสอบ ศึกษาโครงการ บริหารและอำนวยการก่อสร้าง ต้องเป็นสถาปนิก (แต่ละสาขา) ที่มีใบอนุญาตประกอบวิชาชีพในระดับขั้นต่างๆกันไป ตามขอบเขตของงาน
ตัวอย่างงานที่ต้องมีสถาปนิกที่มีใบอนุญาต (ตามกฎกระทรวงปี 2549) ได้แก่
จะเห็นได้ว่าขอบเขตงานที่ต้องใช้สถาปนิกที่มีใบประกอบอนุญาตวิชาชีพจากกฎกระทรวงฯฉบับล่าสุดนั้นยังเป็นไปได้ยากในการปฏิบัติ เนื่องจากจำนวนสถาปนิกที่มีใบประกอบวิชาชีพมีไม่พอกับงานที่ต้องการควบคุม (จากข้อมูลปี 2548-49 นี้ โดยเฉพาะงานสถาปัตยกรรมผังเมือง มีผู้มีใบประกอบวิชาชีพ 8 คน, งานภูมิสถาปัตยกรรม มีภูมิสถาปนิกที่มีใบอนุญาตเพียง 80 คน เป็นต้น) ไม่มีหน่วยงานและบุคลากรที่ทำการตรวจสอบและดูแลการบังคับใช้ และหลายๆงานไม่จำเป็นที่จะต้องมีสถาปนิกที่มีใบอนุญาตประกอบวิชาชีพก็คงไม่ทำความเสียหาย หรือในหลายกรณีเป็นขอบเขตของงานที่รัฐมีหน้าที่จัดทำ (ตาม พ.ร.บ. หรือกฎหมายอยู่แล้ว) ซึ่งไม่จำเป็นต้องออกใบประกอบวิชาชีพแต่อย่างใด และตามเจตนารมณ์ของการออกกฎกระทรวงนั้นมีวัตถุประสงค์ในการบังคับใช้กับสถาปนิกนอกระบบราชการเป็นสำคัญ ทำให้เกิดการร้องเรียนคัดค้านเกิดขึ้นจากผู้ประกอบวิชาชีพเอง นักวิชาการ และผู้เกี่ยวข้อง ,
ใบประกอบวิชาชีพสถาปัตยกรรม มีลักษณะเหมือนกับใบประกอบวิชาชีพในสาขาอื่น ๆ เช่น ใบประกอบวิชาชีพวิศวกรรม และ ใบประกอบวิชาชีพเวชกรรมของแพทย์ กล่าวคือผู้ที่ไม่มีใบอนุญาตประกอบวิชาชีพจะไม่สามารถประกอบวิชาชีพนั้น ๆ ได้ ถ้าฝ่าฝืนจะมีโทษตามที่องค์กรวิชาชีพแต่ล่ะองค์กรกำหนดไว้ ในกรณีของสถาปนิกนี้ มีบทลงโทษ ตามที่กำหนดไว้ใน พ.ร.บ. สถาปนิก (2543) ว่าจะมีโทษจำคุกไม่เกิน 3 ปี ปรับไม่เกิน 60,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
โทสต์มาสเตอร์คลับ
โทสต์มาสเตอร์ คลับ เป็นหนึ่งในองค์กรสำหรับการพัฒนาภาวะผู้นำ และการพูดในที่ชุมชน ในลักษณะขององค์กรไม่แสวงหาผลกำไรมีวัตถุประสงค์เพื่อฝึกฝนหาความชำนาญในการพูดในที่สาธารณะ ในโอกาสต่าง ๆ ศึกษามารยาทและการวางตัวเมื่อต้องขึ้นปรากฏตัวในที่ชุมชนอย่างเป็นงานเป็นการและเหมาะสม ขจัดความขวยเขินและแบบอย่างในการพูดที่มีมาแต่เดิม ให้รู้จักคุณค่าของการรักษาเวลาขณะทำการพูดหรือบรรยายอยู่ในกรอบ ทำให้ผู้ฟังติดตามฟังด้วยความสนใจ และเสริมสร้างบุคลิกภาพและการเป็นผู้นำ ตามหลักสากลที่ถูกต้อง
โทสต์มาสเตอร์ คลับ เริ่มก่อตั้งครั้งแรก ในวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2467 โดย ดร. ราล์ฟ ซี. สเม็ดลีย์ ประชุมครั้งแรกที่ วายเอ็มซีเอ ในเมือง ซานตาแอนา รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา ปัจจุบันโทสต์มาสเตอร์มีจำนวนสมาชิก ถึง 345,000 คน 15,900 คลับ ใน 142 ประเทศ ความสำเร็จของโทสมาสเตอร์ ขึ้นกับโปรแกรม การพัฒนา การพูดในรูปแบบต่างๆ ที่มีประสิทธิภาพ และ ตอบสนองความต้องการของบุคคลในทุกอาชีพ อายุ เชื้อชาติ ในการพัฒนา ขีดความสามารถของตนเอง รวมทั้งรูปแบบการประชุมที่เป็นกันเอง บรรยากาศที่เป็นมิตร สนับสนุนและส่งเสริมซึ่งกันและกัน
ในสมัยเริ่มแรก สโมสรโทสต์มาสเตอร์ จะแบ่งเป็นสโมสรสำหรับผู้ชาย เรียกว่า Toastmasters และสโมสรสำหรับผู้หญิงเรียกว่า Toastmistresses มีสาขาที่อยู่ในเครือกระจายออกไปตามเมืองและประเทศต่าง ๆ เกือบทั่วทุกมุมโลก และในประเทศไทยได้มี สโมสร Bangkok Toastmasters Club ก่อตั้งขึ้นเป็นแห่งแรกในกรุงเทพฯ ผู้ก่อตั้งคือ Mr. A.W. Altken. มีการประชุมครั้งแรกในวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2498 ต่อมาเนื่องจากมีสมาชิกเพิ่มจำนวนขึ้นจนเกินขอบเขตที่จะให้ความรู้กันได้อย่างทั่วถึง จึงได้ก่อตั้งสโมสร Laemthong Toastmasters Club ขึ้นในภายหลัง ทั้ง 2 สโมสรนี้สมาชิกเป็นชายล้วน มิได้มีสตรีเข้าปะปนอยู่ด้วยเลย
ความสนใจต่อการดำเนินงานได้แพร่หลายออกไปในวงการนักธุรกิจ นักบริหาร เจ้าหน้าที่ชั้นผู้ใหญ่ ตลอดจนเสมียนพนักงานของบริษัท ห้าง ร้านต่าง ๆ ในกรุงเทพฯ จึงได้มีการก่อตั้งสโมสรสำหรับสมาชิกหญิงโดยเฉพาะ เรียกว่า สโมสร Bangkok Toastmistresses Club
ปัจจุบันโทสต์มาสเตอร์ในประเทศไทย มีการขยายและเพิ่มจำนวน มากกว่า 20 คลับ ในกรุงเทพ และ ต่างจังหวัด และมีการประชุมทุกวัน จันทร์ - วันอาทิตย์ ในสถานที่และบรรยากาศที่แตกต่างกัน โดยใช้ภาษาอังกฤษและภาษาไทยในการดำเนินรายการและฝึกฝน
อย่างไรก็ตามโทสต์มาสเตอร์ไม่ได้เป็นสถานที่สำหรับการเรียนภาษาอังกฤษ แต่เป็นสถานที่สำหรับการฝึกภาษาอังกฤษ การปรากฏกายในที่ชุมชน ขจัดการพูดแบบ ทิงลิช และฝึกการเป็นผู้นำ
นอกจากโทสต์มาสเตอร์คลับจะมีการประชุมประจำสัปดาห์ละ 1 ครั้งแล้ว โทสมาสเตอร์จะมีโปรแกรมพิเศษที่เปิดโอกาสให้สมาชิกและผู้สนใจได้มีส่วนร่วมในการพัฒนาตนเอง เสริมสร้างความสัมพันธ์ระหว่างสมาชิก ตัวอย่างเช่น
ละคลับ แข่งการประเมินการพูด การใช้ภาษาท่าทาง การใช้น้ำเสียง การวางโครงเรื่อง ของนักพูด โดยมีหลักพื้นฐานการประเมินที่ตรงประเด็น เสริมสร้างกำลังใจ แก้ไขจุดบกพร่อง ของนักพูด
ปลากดดำ
ปลากดดำ หรือ ปลากดหม้อ () ปลาน้ำจืดไม่มีเกล็ดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Hemibagrus wyckii"
มีรูปร่างค่อนข้างสั้นป้อม หัวและลำตัวตอนหน้าแบนราบกว่าปลาชนิดอื่น ๆ ปากกว้าง ตาค่อนข้างเล็ก ส่วนหลังยกสูง ครีบหลังมีก้านแข็ง ครีบไขมันค่อนข้างยาว หนวดที่ริมฝีปากยาวถึงบริเวณหลัง ตัวมีสีเทาคล้ำหรือดำ ด้านท้องสีจาง ครีบสีคล้ำขอบบนและขอบล่างของครีบหางมีแถบสีขาวเห็นชัดเจน
มีขนาดประมาณ 30 เซนติเมตร ใหญ่สุด 70 เซนติเมตร พบในแม่น้ำสายใหญ่ทุกภาคของประเทศ และพบไปถึงบอร์เนียว เป็นปลากดที่มีราคาสูงชนิดหนึ่ง นิยมบริโภคด้วยการปรุงสดเหมือนปลากดคัง ("H. wyckioides") และยังเลี้ยงเป็นปลาสวยงามได้อีกด้วย
ปลากดหม้อ ยังมีชื่อเรียกที่ต่างออกไปเช่น "ปลาสิงห์ดำ", "ปลากดหางดอก" ชื่อที่ใช้เรียกในวงการปลาสวยงามคือ "มรกตดำ" เป็นปลาที่มีนิสัยดุร้ายก้าวร้าวมาก ไม่สามารถเลี้ยงรวมกับปลาชนิดอื่นได้เลย
ปลายาว
ปลายาว (; ) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์ปลาสวาย (Pangasiidae) มีลักษณะหัวเรียว ตาเล็ก ปากอยู่ด้านล่างของจะงอยปาก หนวดยาวถึงลูกตา รูปร่างเพรียวยาว ลำตัวค่อนข้างกลมและแบนข้างที่ด้านท้าย ตัวผู้มีปลายครีบหลังและครีบท้องยื่นเป็นเส้นสั้น ๆ ลำตัวมีสีเทาคล้ำอมฟ้า ข้างลำตัวสีจาง ครีบสีจาง ครีบหางมีสีเหลืองอ่อน ที่ขอบบนแฉกมีสีคล้ำจาง ๆ
มีขนาดประมาณ 40 เซนติเมตร พบใหญ่สุด 80 เซนติเมตร พบเฉพาะในแม่น้ำโขงตั้งแต่จังหวัดหนองคายถึงอุบลราชธานี เท่านั้น
เป็นปลาที่ตายง่ายมากหลังการจับจึงได้อีกชื่อจากชาวประมงที่จังหวัดหนองคายว่า "ปลาซวยเสาะ" แต่ที่จังหวัดนครพนมเรียกว่า "ปลายาว" บริโภคโดยการปรุงสด เนื้อมีรสชาติดี
ปลายาวที่มีขนาดเล็กจะพบเฉพาะบริเวณปากแม่น้ำโขง และชายฝั่งทะเลไปถึงเกาะไหหลำ ในประเทศจีน
ดินแดน
ดินแดน () คือเขตการปกครอง อาณานิคมหรืออาณาเขตที่ยังไม่ได้รับเอกราชของประเทศใดประเทศหนึ่ง หรืออาจจะยังไม่ได้รับการยอมรับจากนานาชาติก็ได้ ดินแดนในปัจจุบันบางดินแดนมีการเรียกร้องเอกราชกันบ้างแล้ว เช่น เวสเทิร์นสะฮาราของประเทศโมร็อกโก
วงศ์ปลากด
วงศ์ปลากด () เป็นปลาหนังไม่มีเกล็ด ในวงศ์ Bagridae (/บา-กริ-ดี้/) มีส่วนหัวค่อนข้างแบนราบ แต่ลำตัวแบนข้างไปทางด้านท้าย ปากกว้างอยู่ที่ปลายสุดของจะงอยปาก มีฟันซี่เล็กแหลมขึ้นเป็นแถวบนขากรรไกรและเพดาน มีหนวด 4 คู่ โดยคู่ที่อยู่ตรงริมฝีปากยาวที่สุด ครีบหลังและครีบอกเป็นก้านแข็ง หรือเรียกว่า เงี่ยง ครีบไขมันค่อนข้างยาว ครีบหางเว้าลึก ในตัวผู้มักมีติ่งเล็กๆ ที่ช่องก้น มีการกระจายพันธุ์ตามแหล่งน้ำจืดไปจนถึงน้ำกร่อยตั้งแต่ทวีปแอฟริกา, อนุทวีปอินเดีย, เอเชียอาคเนย์ ไปจนถึงหมู่เกาะซุนดา พบประมาณ 200 ชนิด
สำหรับในประเทศไทย จัดเป็นปลาหนังวงศ์ที่พบมากชนิดที่สุดของไทย โดยพบมากกว่า 25 ชนิด เป็นปลากินเนื้อ มีนิสัยดุร้ายก้าวร้าว มีพฤติกรรมมักกบดานอยู่กับพื้นนิ่ง ๆ ถ้าไม่พบอาหารหรือล่าเหยื่อจะไม่เคลื่อนไหว กินอาหารได้หลากหลาย ตั้งแต่แมลง, ปลา, กุ้ง, ซากพืชซากสัตว์เน่าเปื่อย
เป็นปลาเศรษฐกิจที่สำคัญ นิยมนำมาบริโภคบ่อย ปลาในวงศ์นี้ มีชื่อสามัญในภาษาไทยมักเรียกรวม ๆ กันว่า "ปลากด" ในปลาขนาดใหญ่ และ "ปลาแขยง" (ปลาลูกแหยง ในภาษาใต้) หรือ "ปลามังกง" ในปลาขนาดเล็ก โดยมีสกุลที่ใหญ่ที่สุดคือสกุล "Rita" ที่พบได้ในประเทศอินเดียและแม่น้ำสาละวินที่เมื่อโตเต็มที่อาจใหญ่ได้ถึง 2 เมตร
กฎบัตรแอตแลนติก
กฎบัตรแอตแลนติก () คำประกาศหลักการแห่งนโยบายแห่งชาติโดยประธานาธิบดีแฟรงกลิน ดี. รูสเวลต์แห่งสหรัฐอเมริกา และนายกรัฐมนตรีวินสตัน เชอร์ชิลล์แห่งอังกฤษ หลังการประชุมลับบนเรือรบยูเอสเอส ออกัสตานอกชายฝั่งนิวฟันด์แลนด์ เพื่อเป็นการสะท้อนประเด็น 14 ข้อของประธานาธิบดีวูดโรว์ วิลสันและคำประกาศ "สี่เสรีภาพ" ของประธานาธิบดีรูสเวลท์ในวันสาบานตัวเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2484
การยกร่างและการลงนามกฎบัตรได้กระทำอย่างเป็นความลับบนเรือรบ มีการแก้ไขการหลายครั้งและว่ามีการลงนามโดยรูสเวลต์และเชอร์ชิลล์ แต่ในความเป็นจริงยังไม่พบต้นฉบับที่ว่ามีการลงนามดังกล่าวทั้งเนื่องจากทั้งสองฝ่ายต้องส่งข้อความทางโทรเลขกลับไปให้คณะรัฐมนตรีสงครามเห็นชอบ จึงปรากฏหลักฐานให้เห็นเพียงร่างกฎบัตรที่เป็นลายมือเชอร์ชิลล์แก้ไข
หลังจากอเมริกาเข้าร่วมรบในสงครามโลกครั้งที่สอง ได้มีการลงนามเป็นกฎบัตรนานาชาติที่ร่วมลงนามโดยสหรัฐฯ สหราชอาณาจักร สหภาพโซเวียตและจีนในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2485 ที่กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. และในวันต่อมาได้มีประเทศอื่น ๆ อีก 22 ประเทศเข้าร่วมลงนามรับรองด้วย
กฎบัตรแอตแลนติกได้กลายเป็นพื้นฐานของอุดมการณ์ของฝ่ายสัมพันธมิตรในการร่วมมือกันในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง แต่ฝ่ายอักษะแปลความหมายของความร่วมมือทางการทูตนี้ว่าเป็นการรวมตัวเป็นพันธมิตรเพื่อต่อต้านตน ฮิตเลอร์กล่าวหาว่าการกระทำนี้คือหลักฐานของการร่วมมือสมรู้ร่วมคิดของชาวยิวอเมริกาและชาวยิวอังกฤษ ในจักรวรรดิญี่ปุ่นฝ่ายถืออำนาจทหารในรัฐบาลถือเอาเป็นเหตุผลักดันนโยบายเพื่อต่อสู้สหรัฐฯและสหราชอาณาจักร
กฎบัตรแอตแลนติกนี้ ต่อมาถูกใช้เป็นพื้นฐานของการตั้งและการร่างกฎบัตรสหประชาชาติ
วิล ยัง
วิลเลี่ยม โรเบิร์ต ยัง (William Robert Young) เกิดเมื่อวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 1979 เป็นนักร้องและนักแสดงชาวอังกฤษ โดยเริ่มมีชื่อเสียงจากการประกวด Pop Idol ในปี ค.ศ. 2002 ก่อนเข้าร่วมประกวด วิล ยัง เคยศึกษาทางด้านการเมือง ที่มหาวิทยาลัยเอ็กซิเตอร์ และด้านละครเพลง ที่อาร์ทส์เอ็ดดูเคชันนัลสคูล ในลอนดอน
เดือน กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2002 วิล ยัง เป็นผู้ชนะเลิศจากการแข่งขันรายการเรียลลิตี้โชว์ ชื่อดังของอังกฤษ Pop Idol ด้วยคะแนนโหวตที่มากถึง 4.6 ล้านโหวต เฉือดเฉือนรองชนะเลิศอย่าง กาเร็ท เกตส์ ได้อย่างสวยงามนอกจากงานเพลงแล้ว Will ยังได้ทำงานด้านภาพยนตร์ด้วย ภาพยนตร์เรื่องแรกของเขาคือ Mrs Henderson Presents ของผู้กำกับ Stephen Frears โดยรับบทเป็นนักออกแบบท่าเต้นและนักแสดงละครเวที ประกบนักแสดงรุ่นใหญ่อย่าง Bob Hoskins และ Judi Dench และร้องเพลงประกอบคือ ‘All The Things You Are’ (ของ Frank Sinatra)
อัลบั้ม ซิงเกิล
ราชกุมารี
ราชกุมารี () เป็นพระอิสริยยศตามราชประเพณี (แต่ไม่เป็นแบบอัตโนมัติ) ซึ่งพระมหากษัตริย์พระราชทานแก่พระราชธิดาพระองค์ใหญ่ที่สุด พระอิสริยยศนี้ดำรงอยู่ตลอดพระชนม์ชีพของเจ้าหญิงพระองค์นั้น ดังนั้นจึงไม่สามารถที่จะสถาปนาเจ้าหญิงพระองค์อื่นให้เป็นราชกุมารีอีกพระองค์ได้ (โดยเฉพาะอย่างยิ่งสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ไม่เคยทรงดำรงตำแหน่งราชกุมารีเลย) จวบจนถึงปัจจุบันนี้ได้มีราชกุมารีมาแล้วทั้งสิ้น 7 พระองค์ โดยพระองค์ล่าสุดคือ เจ้าหญิงแอนน์ พระราชกุมารี
พระอิสริยยศนี้เกิดขึ้นเมื่อสมเด็จพระราชินีเฮนเรียตตา มาเรีย (พ.ศ. 2252 - 2312) พระราชธิดาในพระเจ้าอ็องรีที่ 4 แห่งฝรั่งเศส และพระมเหสีในพระเจ้าชาลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ มีพระประสงค์จะเลียนแบบการสถาปนาพระอิสริยยศ "Madame Royale" ให้กับพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ของกษัตริย์ฝรั่งเศส พระอิสริยยศนี้จะต้องได้รับพระบรมราชานุญาต (Royal Warrant) ไม่ใช่สถาปนาจากพระราชสัญญาบัตร (Letters Patent) และไม่ได้พระราชทานแก่พระราชธิดาพระองค์ใหญ่โดยอัติโนมัติ หากแต่จะเป็นการแต่งตั้งจากพระราชวินิจฉัยของพระมหากษัตริย์
เจ้าหญิงแมรี (หรือ สมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 2) (พ.ศ. 2208 - 2237) พระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในพระเจ้าเจมส์ที่ 2 และสมเด็จพระราชินีมเหสีในพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 แห่งอังกฤษ (พ.ศ. 2193 - 2245) และเจ้าหญิงโซฟี โดโรเทอา พระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวในพระเจ้าจอร์จที่ 1 และต่อมาเป็นพระราชินีมเหสีในพระเจ้าฟรีดริช วิลเฮล์มที่ 1 แห่งปรัสเซีย ทั้งสองทรงเหมาะสมกับพระอิสริยยศนี้ หากแต่ไม่ทรงได้รับพระราชทาน
เจ้าหญิงที่ทรงเคยดำรงพระอิสริยยศเป็น "ราชกุมารี" อย่างเป็นทางการมีจำนวน 7 พระองค์ ดังนี้
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์ ได้ทรงพระนิพนธ์แปลพระอิสริยยศ Princess Royal ไว้ในหนังสือเกิดวังปารุสก์ และพระนิพนธ์อีกหลายเล่มว่า เจ้าฟ้าพระวรกุมารี บ้างทรงทับศัพท์ตรงตัวว่า เจ้าฟ้าหญิงรอยัล
ส่วนสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี พระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ได้รับการสถาปนาพระอิสริยยศขึ้นเป็น "สยามบรมราชกุมารี" ซึ่งเป็นพระอิสริยยศที่เทียบเท่า "ราชกุมารี"
อนุสาวรีย์เจ้าบุญวาทย์วงษ์มานิต
อนุสาวรีย์เจ้าบุญวาทย์วงษ์มานิต เป็นอนุสรณ์สถานที่สร้างในปี พ.ศ. 2521 เพื่ออุทิศแด่เจ้าบุญวาทย์วงษ์มานิต เจ้าผู้ครองนครลำปาง องค์ที่ 13 ครองนครในระหว่างปี พ.ศ. 2440 ถึงปี พ.ศ. 2465 เป็นเจ้าผู้ครองนครองค์สุดท้ายที่ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งจากสยามประเทศ
อนุสาวรีย์เจ้าบุญวาทย์วงษ์มานิตเกิดขึ้นจากการดำริร่วมกันของสมาคมนักเรียนเก่าโรงเรียนบุญวาทย์วิทยาลัยและโรงเรียนบุญวาทย์วิทยาลัย เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2516 โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นการประกาศเกียรติคุณและสักการบูชา เป็นการแสดงความกตัญญูกตเวทิตาต่อท่านผู้สถาปนาโรงเรียน
ต่อมาเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2517 ได้จัดทำเหรียญพ่อเจ้าบุญวาทย์ฯ ให้ประชาชนชาวลำปางเช่าบูชา โดยมีหลวงพ่อเกษม เขมโก เป็นประธานฝ่านสงฆ์ และประสานงานร่วมกับเจ้าบุญส่ง ณ ลำปาง และเจ้าประเวทย์ ณ ลำปาง ในครั้งนั้นหลวงพ่อเกษม เขมโก ได้มอบทุนจำนวน 400,000 บาท เพื่อสร้างอนุสาวรีย์ 200,000 บาท และสร้างอาคารสมาคมนักเรียนเก่า 200,000 บาท
ต่อมากองหัตถศิลป์ กรมศิลปากร ได้ดำเนินการออกแบบและปั้นอนุสาวรีย์ขึ้น โดยสมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช (วาสน์ วาสโน) ประธานฝ่ายสงฆ์ ทรงเป็นประธานเททองหล่อ และมีศาสตราจารย์ นายแพทย์ บุญสม มาร์ติน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ เป็นประธานในพิธีวางศิลาฤกษ์ฐานอนุสาวรีย์ และอัญเชิญอนุสาวรีย์ขึ้นประดิษฐาน เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2521 และได้กระทำพิธีเปิดอนุสาวรีย์เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายนของปีเดียวกัน
ในทุกวันที่ 5 ตุลาคม ซึ่งเป็นวันคล้ายวันถึงแก่พิราลัยของเจ้าบุญวาทย์วงศ์มานิต จะมีพิธีถวายพวงมาลาเป็นประจำทุกปี
ข้าวต้มน้ำวุ้น
ข้าวต้มน้ำวุ้น เป็นของหวานทำด้วยข้าวเหนียวห่อใบตองเป็นรูปสามเหลี่ยม ต้มสุก รับประทานกับน้ำเชื่อม
ข้าวเหนียว น้ำเชื่อม น้ำใบเตย น้ำแข็ง
ไฟนอลแฟนตาซีคอลเล็คชัน
ไฟนอลแฟนตาซีคอลเล็คชัน (ファイナルファンタジーコレクション ; Final Fantasy Collection) เป็นการนำเอาเกมไฟนอลแฟนตาซีทั้ง 3 ภาค ที่ถูกรีเมคมาลงเครื่องเพลย์สเตชันในช่วงปี 1997-1999 ได้แก่ ไฟนอลแฟนตาซี IV ไฟนอลแฟนตาซี V และ ไฟนอลแฟนตาซี VI มารวมและออกจำหน่ายเป็นเซ็ตเดียวกัน ซึ่งตัวเกมทั้ง 3 ภาคเคยเป็นเกมจากเครื่องซุปเปอร์แฟมิคอมทั้งสิ้น โดยในฉบับรีเมคนี้ ตัวเกมและเนื้อหาทั้งหมดไม่ได้มีการเปลี่ยนแปลงแต่อย่างใด แต่ได้เพิ่มเติมภาพ คอมพิวเตอร์กราฟิก (CG) เข้าไปในส่วนฉากเปิดของเกม และมีโหมดพิเศษ เช่น โหมดรวมภาพ เพลง และ CG มูวี่ ให้ดูหลังจากที่เล่นเกมจบ
ไฟนอลแฟนตาซีคอลเล็คชั่นได้ออกวางจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 1999 โดย บริษัทสแควร์จำกัด
ดัชนีการพัฒนามนุษย์
ดัชนีการพัฒนามนุษย์ () คือดัชนีทางสถิติแบบองค์รวมที่รวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับการคาดหมายคงชีพ การศึกษา และรายได้เฉลี่ยต่อหัว ซึ่งใช้จัดลำดับการพัฒนามนุษย์ในแต่ละประเทศเป็น 4 กลุ่ม ยิ่งประเทศใดมีระดับการคาดหมายคงชีพ การศึกษา และรายได้เฉลี่ยต่อหัวมาก ก็จะยิ่งส่งผลให้ระดับการพัฒนามนุษย์มากตามไปด้วย ทั้งนี้ดัชนีดังกล่าวถูกพัฒนาโดยนักเศรษฐศาสตร์ชาวปากีสถาน มาห์บับ อุล ฮัก ร่วมกับนักเศรษฐศาสตร์ชาวอินเดีย อมรรตยะ เสน ซึ่งได้วางกรอบการศึกษาไว้ว่าผู้คนสามารถที่จะ "เป็น" หรือ "กระทำ" สิ่งที่ตนปรารถนาในชีวิตได้หรือไม่ และเผยแพร่รายงานการศึกษาโดยโครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ
ในปี พ.ศ. 2553 รายงานการพัฒนามนุษย์ได้ริเริ่มดัชนีการพัฒนามนุษย์ปรับปรุงด้วยความไม่เท่าเทียมหรือ "ไอเอชดีไอ" (Inequality-adjusted Human Development Index; IHDI) ในขณะที่ดัชนีแบบเดิมยังถือว่ามีข้อมูลที่เป็นประโยชน์อยู่ โดยกล่าวว่า "ไอเอชดีไอคือดัชนีที่สะท้อนระดับการพัฒนามนุษย์ที่แท้จริง (เนื่องจากพิจารณาความไม่เท่าเทียมในสังคมด้วย)" และ "อาจมองได้ว่าดัชนีการพัฒนามนุษย์แบบเดิมคือศักยภาพในการพัฒนามนุษย์ (ดัชนีไอเอชดีไอสูงสุดที่เป็นได้ เนื่องจากเป็นกรณีที่สังคมมีความเท่าเทียมกันโดยสมบูรณ์)"
ดัชนีการพัฒนามนุษย์วัดความสำเร็จโดยเฉลี่ยของแต่ละประเทศในการพัฒนามนุษย์สามด้านหลัก ๆ ได้แก่
ในแต่ละปี รัฐสมาชิกองค์การสหประชาชาติจะถูกจัดอันดับตามดัชนีนี้ ประเทศที่ได้รับการจัดอยู่ในอันดับต้น ๆ มักจะโฆษณาผลการจัดอันดับดังกล่าว (เช่น กรณีของนายฌอง เครเตียง อดีตนายกรัฐมนตรีของแคนาดา) เพื่อที่จะดึงดูดให้บุคลากรที่มีความสามารถอพยพเข้ามาในประเทศของตนมากขึ้น (เพื่อเป็นทรัพยากรมนุษย์ในทางเศรษฐกิจ) หรือเพื่อที่จะลดแรงจูงใจในการอพยพย้ายออก อย่างไรก็ดี องค์การสหประชาชาติยังมีวิธีการวัดความยากจนในแต่ละประเทศอีกด้วย โดยการใช้ดัชนีความยากจนมนุษย์ (Human Poverty Index)
รายงานการพัฒนามนุษย์ พ.ศ. 2561 ถูกเผยแพร่โดยโครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติในวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2561 และได้คำนวณคะแนนสำหรับดัชนีการพัฒนามนุษย์จากประมาณการข้อมูลสำหรับปี พ.ศ. 2560 ตารางด้านล่างต่อไปนี้คือกลุ่มประเทศที่มีระดับการพัฒนามนุษย์ "สูงมาก" จำนวน 58 ลำดับ
ประเทศไทยถูกจัดอยู่ในกลุ่มประเทศที่มีการพัฒนามนุษย์ในระดับ "สูง" ซึ่งสถิติคะแนนย้อนหลัง (สำหรับการประเมินในปี พ.ศ. 2560) เป็นดังต่อไปนี้
แฮมเมอร์
แฮมเมอร์ วงดนตรีไทยที่มีผลงานเพลงในแนวเพื่อชีวิตสำเนียงปักษ์ใต้
แฮมเมอร์ เป็นวงดนตรีของ 4 พี่น้องตระกูล ประธาน ซึ่งเป็นชาวไทยมุสลิมเชื้อสายปาทาน และมีแม่เป็นชาวจังหวัดนครนายก แต่ไปใช้ชีวิตอยู่ที่ภาคใต้ ซึ่งทำให้ผู้คนมักเข้าใจผิดว่าเป็นชาวปักษ์ใต้ โดยมี อารี ประธาน เป็นนักร้องนำ มีผลงานออกมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2522 จนปัจจุบัน มีเพลงที่ได้รับความนิยมและรู้จักมากมาย เช่น "บินหลา, ปักษ์ใต้บ้านเรา, แม่, ฉันเป็นต้นไม้" เป็นต้น โดยชื่อ แฮมเมอร์ หมายถึงค้อนที่ทุบทำลายความอยุติธรรมต่าง ๆ และสร้างความเป็นธรรมในสังคมตลอดจนมีส่วนในการสร้างสรรวัฒนธรรมและอารยธรรมของมนุษยชาติ
ในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงครองราชย์ครบ 60 ปี ในปี พ.ศ. 2549 แฮมเมอร์ได้แต่งเพลงพิเศษขึ้นมาเพื่อถวายแด่องค์พระประมุขของชาติ ชื่อเพลง "เรารักพระเจ้าอยู่หัว"
"แชมส์วันดวลเพลง (พ.ศ. 2521)
"ปักษ์ใต้บ้านเรา (พ.ศ. 2523) ค่ายพีค็อค
"เข้ากรุง (พ.ศ. 2524)
"ชุดพิเศษ (พ.ศ. 2524) (เพลงบรรเลงดนตรีล้วน)
"ชานเมือง (พ.ศ. 2524) (ผลงานเพลงลูกทุ่งชุดพิเศษซึ่งมียืนยง โอภากุลร่วมงานด้วย)
"หมามุ่ย (พ.ศ. 2524)
"นาแล้ง (พ.ศ. 2525)
"รวมเพลงฮิต (พ.ศ. 2525)
"ยืนใจลอยคอยแฟน (พ.ศ. 2525) (เพลงลูกทุ่ง)
"คนขายขวด (พ.ศ. 2526)
"หิ่งห้อย (พ.ศ. 2526)
"บุษบาขายถ่าน (พ.ศ. 2526)
"มุ้งมิ้ง (พ.ศ. 2526) (ผลงานเดี่ยวของ อนุชา ประธาน)
"สิ้นแสงสูรย์ (พ.ศ. 2527)
"ถนนฝุ่นสีแดง (พ.ศ. 2527)
"โรงงาน (พ.ศ. 2528)
"แฮมเมอร์ 29 (พ.ศ. 2529)
"เด็กกำพร้า (พ.ศ. 2530)
"10 ปี แฮมเมอร์ (พ.ศ. 2530)
"ตำนานเพลงแฮมเมอร์ (พ.ศ. 2533)
"ฉันจะให้เธอ (พ.ศ. 2534)
"เจาะอดีต (พ.ศ. 2535)
"สะตอ (พ.ศ. 2536)
"ฉันเป็นต้นไม้ (พ.ศ. 2536)
"กลับมาแล้ว (พ.ศ. 2537)
"ฆ้อนทอง (พ.ศ. 2538)
"ฆ้อนเพียว ๆ (พ.ศ. 2539)
"สามช่า อคูสติค (พ.ศ. 2540)
สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ
สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ เป็นราชทินนามของสมเด็จพระราชาคณะ ที่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงสถาปนาขึ้นโดยปรับจากราชทินนาม "สมเด็จพระอริยวงษญาณ" ซึ่งใช้มาแต่เดิม และพระราชทานแก่สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (อู่) เป็นรูปแรก ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงสถาปนาสมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (สา ปุสฺสเทโว) เจ้าคณะใหญ่คณะเหนือ เป็นสมเด็จพระสังฆราชในราชทินนามเดิม "สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ" จึงใช้เป็นราชทินนามของสมเด็จพระสังฆราชไทยที่เป็นสามัญชนมานับแต่นั้น
ในปัจจุบันมีพระภิกษุได้รับสถาปนาเป็น "สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ" รวมทั้งสิ้น 9 รูป/พระองค์ ดังนี้
กรีนเบย์ แพกเกอส์
กรีนเบย์ แพคเกอรส์ () คือทีมอเมริกันฟุตบอลอาชีพของเมืองกรีนเบย์ ในปัจจุบันเล่นอยู่ในลีกเอ็นเอฟแอล แพคเกอรส์ ชนะซูเปอร์โบวล์ หนึ่งครั้งใน ซูเปอร์โบวล์ XXXI แพคเกอร์เป็นทีมเดียวในเอ็นเอฟแอลที่ตั้งอยู่ในเมืองขนาดเล็ก
กรีนเบย์
กรีนเบย์ () เป็นเมืองในรัฐวิสคอนซิน ในเขตเคาน์ตีบราวน์ ตั้งอยู่ที่ใกล้ปากอ่าวกรีนเบย์ ตั้งอยู่ทางเหนือของเมืองมิลวอกี 180 กม. (112 ไมล์) ตามสำมะโนปี 2547 กรีนเบย์มีประชากรประมาณ 101,100 คน
กรีนเบย์ แพคเกอร์ ทีมอเมริกันฟุตบอลประจำเมืองโดยเริ่มตั้งแต่ปี ค.ศ. 1919 โดยเมืองกรีนเบย์ได้เป็นเมืองที่เล็กที่สุดที่มีทีมอเมริกันฟุตบอลในเอ็นเอฟแอลในเมือง
มิสเตอร์เคนเนดี
เคนเนต "เคน" แอนเดอร์สัน (Kenneth "Ken" Anderson) หรือชื่อในวงการมวยปล้ำคือ มิสเตอร์เคนเนดี (Mr. Kennedy) หรือ เคน เคนเนดี (Ken Kennedy) เกิดวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 1976 ที่เมืองมินนิแอโปลิส รัฐมินนิโซตา เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน ปัจจุบันได้ออกจาก TNA แล้ว เป็นอดีตแชมป์โลก TNA เคยเป็นแชมป์ยูเอสของ WWE และชนะการปล้ำไต่บันได Money In The Bank ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 23 แต่ถูกชิงกระเป๋าไปโดยเอดจ์ ทำให้เขาเสียสิทธิ์ชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท และในวันที่ 29 พฤกษภาคม ค.ศ. 2009 ทาง WWE ได้ไล่เคนเนดีออกอย่างกะทันหัน โดยข่าวนี้ได้ประกาศผ่านเว็บไซด์ส่วนตัวของเขาเอง ก่อนจะย้ายมาสังกัดอยู่ TNA ในชื่อ เคน แอนเดอร์สัน (Ken Anderson)
เพลงชาติกัมพูชา (แก้ความกำกวม)
เพลงชาติกัมพูชา อาจหมายถึง
เอ็สเซิน
เอ็สเซิน () เป็นนครในรัฐนอร์ทไรน์-เวสต์ฟาเลีย ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่บนแม่น้ำรูร์ (Ruhr) เอ็สเซินเป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับสองของแคว้นรูร์ และใหญ่เป็นอันดับแปดในประเทศเยอรมนี มีประชากร 584,295 คน (เมื่อ 1 มกราคม พ.ศ. 2549)
เมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2548 เมืองเอ็สเซินได้รับเลือกเป็น "เมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรป 2010"
เมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรป
เมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรป เป็นเมืองที่ได้รับเลือกจากสหภาพยุโรปเป็นช่วงเวลาหนึ่งปี ซึ่งในช่วงเวลานั้นเมืองจะได้รับโอกาสให้แสดงวัฒนธรรมและการพัฒนาวัฒนธรรมของตน เมืองในยุโรปจำนวนมากได้ใช้โอกาสนี้ในการเปลี่ยนแปลงทั้งฐานวัฒนธรรมของตนและมุมมองจากนานาชาติต่อเมืองของตนอย่างสิ้นเชิง
จากเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของอียู
หมายเหตุ: ระหว่าง ค.ศ. 2007 และ 2025 จะมีหลายเมืองที่ได้เป็นเมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรป
ลาสต์ออร์เดอร์: ไฟนอลแฟนตาซี VII
ลาสต์ออร์เดอร์:ไฟนอลแฟนตาซี VII (; ) เป็นภาพยนตร์อะนิเมะ OVA ที่ถูกบรรจุไว้ใน ไฟนอลแฟนตาซี VII แอดเวนต์ชิลเดรน ชุด Ultimate Edition "Advent Pieces: Limited" ผลิตโดยสแควร์เอนิกซ์ และ แมดเฮาส์ มีความยาวทั้งสิ้น 25 นาที ออกวางจำหน่ายในวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2548 เนื้อหาเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในอดีตเมื่อ 5 ปีที่แล้ว ซึ่งเป็นช่วงเวลาก่อนที่จะเข้าสู่เรื่องราวในเกม ไฟนอลแฟนตาซี VII โดยเรื่องราวในภาคลาสต์ออร์เดอร์นี้ ยังเชื่อมต่อกับเนื้อเรื่องในเกม ด้วย
รายนามนักมวยแชมป์โลกชาวไทย
คตค
ตั้งแต่ พ.ศ. 2503 ถึงปัจจุบัน ประเทศไทยมีแชมป์โลกเฉพาะสถาบัน เดอะริง (The Ring), สภามวยโลก (WBC), สมาคมมวยโลก (WBA), องค์กรมวยโลก (WBO) และ สหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) ดังต่อไปนี้
ได้แก่ สถาบันสหพันธ์มวยโลก (WBF) และ สหภาพมวยโลก (WBU) ดังต่อไปนี้
ริเริ่มโดยสภามวยโลก เมื่อราวพ.ศ. 2543 - 2544 โดยผู้เป็นแชมป์และมีสิทธิ์ชิงแชมป์ ต้องมีอายุไม่เกิน 22 ปี 11 เดือน
เบลแอนด์เซบาสเตียง
เบลแอนด์เซบาสเตียง () เป็นวงดนตรีสัญชาติสก็อต รวมตัวกันที่กลาสโกว์เมื่อ มกราคม พ.ศ. 2539 หลังจากออกอัลบั้มและอีพีจำนวนหนึ่งกับค่ายเพลง Jeepster Records พวกเขาก็เซ็นสัญญากับ Rough Trade Records ในสหราชอาณาจักร และ Matador Records ในสหรัฐอเมริกา
ในขณะที่เพลงของวงมักจะถูกจัดอยู่ในแนว "twee pop" (ซึ่งทางวงปฏิเสธว่าไม่ใช่) Belle & Sebastian กลับมีลักษณะร่วมอย่างมากกับวงอินดี้ที่ทรงอิทธิพลอย่าง The Smiths และ Felt รวมทั้งได้รับอิทธิพลจากแนว northern soul และ funk ซึ่งโดยปกติจะไม่ถูกจัดให้อยู่ร่วมกับแนว twee. บริการดาวน์โหลดและแนะนำเพลง Audiogalaxy จัดให้เพลงของ Belle & Sebastian เป็นแนว "chamber pop" เนื่องจากพวกเขาใช้เครื่องดนตรีที่ไม่ค่อยพบในดนตรีป็อป เช่น ฟลุ๊ต เชลโล หรือ ทรัมเป็ต
ปลาตาดำ
ปลาตาดำ หรือ ปลาเปี่ยน หรือ ปลาปากเปี่ยน () เป็นปลาน้ำจืดสกุล "Scaphognathops" (/สแค-โฟ-แน็ธ-ออฟส์/) ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
มี 3 ชนิด คือมีรูปร่างโดยรวมคล้ายปลาในวงศ์นี้ทั่วไป แต่ลำตัวกว้างและแบนข้างมากกว่า ส่วนหัวมีขนาดเล็ก จะงอยปากแหลม ริมฝีปากล่างมนกลมและมีขอบแข็ง ไม่มีหนวด เกล็ดใหญ่ ครีบหลังสีคล้ำ ปลายขอบของก้านครีบอันแรกเป็นหยักแข็ง ถัดจากส่วนนี้ไปจะมีลักษณะเรียวแหลม ครีบหางเว้าลึก ครีบอกและครีบท้องเล็ก ตัวมีสีเงินอมเทามีแต้มประสีคล้ำบนเกล็ด ขอบครีบหางสีแดงเรื่อ ด้านหลังสีจาง ปลาในช่วงวัยรุ่นจะมีจุดสีดำที่บริเวณโคนครีบหาง มีพฤติกรรมชอบไล่กัดกินเกล็ดของปลาตัวอื่น
มีขนาดประมาณ 15 เซนติเมตร ใหญ่สุดที่พบคือ 25 เซนติเมตร
เป็นปลาที่พบเฉพาะในแม่น้ำโขงตั้งแต่จังหวัดหนองคายลงมา เป็นปลาเศรษฐกิจในภาคอีสาน นิยมบริโภคโดยการปรุงสด ทำปลาร้า และรมควัน เป็นต้น และยังเลี้ยงเป็นปลาสวยงามได้อีกด้วยที่มีพบขายในตลาดปลาสวยงามเป็นบางครั้ง เพราะเป็นปลาที่พบตามฤดูกาล
ซิงงี
ที่ราบสูงอังคารานา หรือ ซิงงี ตั้งอยู่ทางเหนือของเกาะมาดากัสการ์ คำว่า ซิงงี (tsingy) เป็นภาษามาลากาซีเลียนแบบเสียงที่เกิดจากการเคาะหินซึ่งคล้ายกับเสียงระฆังร้าว
เป็นภูมิประเทศแบบหินปูน (karst) เกิดจากการกัดเซาะของพายุฝนที่เกิดต่อเนื่องหลายพันปี จนทำให้ส่วนบนของหินปูนที่อ่อนถูกกัดเซาะจนเป็นยอดแหลมสูง หน้าผาหินปูนในบริเวณนี้สูงกว่า 180 เมตร บางแห่งมียอดหินคมเหมือนใบมีดโกนสูงถึง 30 เมตร ตรงกลางมีป่าไม้ซึ่งมีต้นเบาแบ็บ มะเดื่อ และปาล์มขึ้นอยู่ น้ำฝนที่กัดเซาะหินปูนนั้นยังเซาะหินให้เป็นโพรงจนเกิดถ้ำลึก และไหลไปรวมกันจนเป็นแม่น้ำใต้ดิน ในแม่น้ำนี้เป็นแหล่งอาศัยของปลาไหลที่ดุร้ายและจระเข้
สัตว์ที่อาศัยในบริเวณนี้ได้แก่ ลีเมอร์ซึ่งเป็นไพรเมตชนิดหนึ่งและเป็นสัตว์ที่เป็นเอกลักษณ์ของบริเวณนี้ สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมอื่นๆได้แก่ พังพอนหางปล้อง ฟอสซา (คล้ายแมวป่า) นกในบริเวณนี้มี 250 ชนิด และเป็นนกเฉพาะถิ่น 100 ชนิด นกบางชนิด เช่น นกอีพิออร์นิสซึ่งมีขนาดใหญ่กว่านกกระจอกเทศและบินไม่ได้ ถูกล่าจนสูญพันธ์ไปตั้งแต่ พ.ศ. 2209
การเข้าไปสำรวจที่ราบสูงนี้ดวยเท้าทำได้ยาก นิยมสำรวจด้วยเฮลิคอปเตอร์มากกว่า
ปลาก้าง
ปลาก้าง หรือ ปลากั้ง () ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่งในวงศ์ปลาช่อน (Channidae) มีรูปร่างคล้ายปลาในวงศ์นี้ทั่วไป แต่มีส่วนหัวมนกลมและโตกว่า ลำตัวสีน้ำตาลอ่อนถึงน้ำเงินคล้ำ และมีลายประหรือจุดสีคล้ำ ท้องสีจาง โคนครีบอกมีลายเส้นสีคล้ำเป็นแถบ 4-6 แถบ ครีบหลัง ครีบก้น และครีบหางมีสีเทาหรือน้ำเงินเรือ ขอบมีสีส้มหรือสีจาง
มีการกระจายพันธุ์ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในพม่า, ไทย, มาเลเซีย, อินโดนีเชีย, บาหลี โดยอาจพบได้ถึงต้นน้ำหรือลำธารบนภูเขา
ปลาก้าง จัดว่าเป็นหนึ่งชนิดของปลาวงศ์นี้ที่มีขนาดเล็กที่สุด กล่าวคือ มีขนาดโตเต็มที่ได้ไม่เกิน 1 ฟุต นับเป็นปลาที่พบได้ทุกแหล่งน้ำของประเทศไทย โดยอาจจะเรียกชื่อเพี้ยนไปตามถิ่นว่า "ปลากั๊ง" หรือ "ปลาขี้ก้าง" หรือ "ปลาครั่ง" มีพฤติกรรมการวางไข่โดยตัวผู้เป็นผู้อมไข่และเลี้ยงดูลูกอ่อน ปลาก้างยังถือเป็นปลาเศรษฐกิจ แต่ไม่มีการเลี้ยงในเชิงพาณิชย์เหมือนปลาช่อนชนิดอื่น และยังพบเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย ถือเป็นปลาที่เลี้ยงได้ง่ายมาก ปลาตัวผู้จะเป็นฝ่ายดูแลไข่และอมไข่จนกระทั่งฟักเป็นตัว และเลี้ยงลูกปลาในระยะวัยอ่อนพร้อมกับตัวเมีย โดยปลาที่พบในแหล่งน้ำแต่ละภูมิภาคจะมีความแตกต่างกันด้านสีสัน เช่น ในเทือกเขาสูงในประเทศลาว พบปลาที่มีครีบหลังสีแดงสดเหมือนสีของไฟ
อนึ่ง ปลาก้างโดยมากจะใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Channa gachua" เช่นเดียวกับปลาก้างอินเดีย แต่ทว่าข้อเท็จจริงแล้วปลาทั้ง 2 ชนิดนั้นมีความแตกต่างกันพอสมควร แต่ทว่ายังไม่มีเอกสารหรือการยืนยันอย่างถูกต้องในเชิงวิชาการ โดยในทัศนะของนักมีนวิทยาบางท่านเห็นว่า ปลาก้างชนิดที่พบในในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ สมควรใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Channa limbata" (Cuvier, 1831) หรือ "Channa" aff. "limbata"