โคกคูนตระกูลไข่
โคกคูนตระกูลไข่ เป็นละครโทรทัศน์ประเภทซิตคอม ผลิตโดยบริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) โดยออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ทุกวันเสาร์ 14.00 - 15.00 น. ออกอากาศตอนแรกตั้งแต่วันเสาร์ที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2546 ถึง วันเสาร์ที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 ก่อนที่จะย้ายไปออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 ทุกวันเสาร์เหมือนเดิม แต่เปลี่ยนเวลาเป็น 22.00 - 23.00 น. ตั้งแต่วันเสาร์ที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2549 ถึง วันเสาร์ที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2549 และตั้งแต่วันเสาร์ที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2549 ได้ย้ายไปออกอากาศเวลา 14.00 - 15.00 น. เหมือนตอนที่ยังออกอากาศทางช่อง 3 และออกอากาศมาจนถึงตอนสุดท้ายในวันเสาร์ที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2550 โดยซิตคอมที่ออกอากาศต่อจากเรื่องนี้คือ รักต้องซ่อม
และในช่วงปี พ.ศ. 2554 - พ.ศ. 2557 ทางเวิร์คพอยท์ทีวี ได้นำซิตคอมเรื่องนี้มาออกอากาศอีกครั้ง ทุกวันพฤหัสบดี เวลา 9.00 - 10.00 น. ต่อมาในช่วงปี 2557 ได้ย้ายเวลาไปเป็น 14.00 - 15.00 น. และรีรันทุกวันศุกร์ เวลา 5.00 - 6.00 น.ภรรยาของประธานคำดี โคกคูน เจ้าของบริษัทโคกคูน ใจดี สุขุม รอบคอบ แต่ตระหนี่เป็นบางครั้ง เนื่องจาก ประธานคำดี สามี ได้หายไปเลยจึงต้องเป็นประธานบริษัท เพื่อรอให้สามีกลับมา บัวศรีจึงต้องดูแลกิจการบริษัทโคกคูน และประคับประคองทั้งครอบครัว
คำดี โคกคูน ฉลาด รอบคอบ รักครอบครัว เป็นผู้ก่อตั้งบริษัทโคกคูนที่ชีวิตพลิกผันจากที่เป็นชาวอีสานที่หาบไข่ปิ้งขายข้างถนน ฝ่าฟันอุปสรรคจนกลายเป็นบริษัทขายไข่ปิ้งใหญ่โตมีแฟรนไชส์หลายร้อยสาขา ทั้งในเมืองไทยและต่างประเทศ วันหนึ่งขับเครื่องบินส่วนตัวไปเที่ยว แล้วหายสาบสูญไร้ร่องรอย วิลเลี่ยม น้องชายต่างมารดาต้องการจะเข้าควบคุมบริษัทจึงจ้าง จ่อย ชาวอีสานที่หน้าเหมือนคำดีมาสวมรอยเป็นคำดี แต่สุดท้ายถูกบัวศรีตลบหลังด้วยการเป็นผู้ว่าจ้างจ่อยเอง
อดีตทหารที่ชอบโอ่อวดและให้คนอื่นเรียกตนว่า เสธ. ชาคริต โง่ ชอบประดิษฐ์สิ่งประดิษฐ์แต่ก็ล้มเหลวทุกครั้ง ชอบก่อปัญหา ชอบลักเล็กขโมยน้อย เป็นเจ้าของบริษัท รปภ. ที่บริษัทโคกคูนจ้างมา มีบริษัทและบ้านอยู่ใต้รางรถไฟ นอกจากนี้ยังรับจ้างทั่วไป เพื่อหาเงินประทังชีวิต เนื่องจากมักก่อปัญหาจึงถูกบัวศรีหักเงินเดือนเป็นประจำและหมดเงินไปกับสิ่งประดิษฐ์ต่างๆ ในทีแรกวิลเลี่ยมเป็นผู้ว่าจ้างชาคริตเพื่อมาจัดการบริษัทโคกคูน แต่เนื่องจากชาคริตแอบหลงรักบัวศรี เนื่องจากบัวศรีเคยช่วยเหลือตนไว้ แต่หลงคิดว่าบัวศรีเองก็มีใจ จึงมาอยู่ฝ่ายบัวศรีแทน แต่ในบางครั้งก็ร่วมมือกับวิลเลี่ยมเพื่อเอาผลประโยชน์ของบริษัทเข้าตน เป็นคนที่สามารถเข้านอกออกในทั้งที่บริษัทและที่บ้านโคกคูนทั้งเพื่อตามตื้อบัวศรีและขอข้าวกิน เป็นเพื่อนเล่นหอยโข่งและฝืนทำดีกับหอยโข่งเพื่อเอาใจบัวศรี
ลูกชายคนโตของคำดีและบัวศรี ชื่อจริงๆ ชื่อคำโขง มาจากแม่น้ำโขง แต่ใครๆ ชอบเรียกว่าโข่ง จึงกลายเป็น หอยโข่ง เป็นโรคปัญญาอ่อนมีสมองอายุประมาณเด็ก 7 ขวบ แต่ก็มีความสามารถในการชิมเป็นเลิศ ทุกเมนูของโคกคูน หอยโข่งต้องชิมก่อน ถ้าเปรียบหอยโข่งเป็นเด็ก หอยโข่งเป็นเด็กที่ดีแต่มีหลายครั้งที่ดื้อ
หัวหน้าเลขาประจำบริษัท และเลขาส่วนตัวของบัวศรี เรียกตัวเองว่า โสภิตภิตา ตลอด มีความมั่นใจสูง สวย เซ็กซี่ แต่งตัวจัด เปลี่ยนแฟนบ่อย รูปร่างสูงใหญ่จึงมักถูกเข้าใจผิดว่าเป็นกระเทย ชื่อเดิมชื่อแจ่มจันทร์ เป็นชาวสุโขทัย ที่มักปิดบังพื้นเพของตน มักจะนั่งอยู่เคาเตอร์โอเปอเรเตอร์เพื่อจับกลุ่มนินทา ชอบทำอาชีพเสริมในเวลางานเช่น เอาของมาขาย ปล่อยเงินกู้ ตั้งแชร์ ขายสินค้าเงินผ่อน กดขี่เอาเปรียบคนอื่นอยู่เป็นประจำ และไม่ยำเกรงเจ้านายอย่างบัวศรี มักถูกบัวศรีหักเงินเดือนเพราะทำผิดกฎบริษัท เป็นคู่กัดของวิลเลี่ยม ครั้งหนึ่งเคยเป็นแฟนกับวิลเลี่ยมถึงขั้นเกือบจะแต่งงานกัน
วิลเลี่ยมเป็นน้องชายต่างมารดาของคำดี หนึ่งในผู้บริหารบริษัทโคกคูน เป็นผู้จัดการฝ่ายต่างประเทศ ไม่ชอบให้ใครว่าตนเป็นคนอีสาน 
ไม่พูดอีสาน (แต่เวลาโกรธก็หลุดบ้าง) วิลเลี่ยมอยากเข้าบริหารบริษัทและโกงบริษัททุกวิถีทาง ทั้งขโมยสูตรไข่ปิ้งไปขาย การโกงจากการขายของในบริษัท แอบไปเปิดบริษัทใหม่มาแข่ง เป็นต้น และทุกครั้งก็ล้มเหลว ในท้ายที่สุดบัวศรีจึงปรับวิลเลี่ยมให้เป็นคนส่งเอกสาร
เผด็จเป็นเจ้าของร้านขายเบเกอรี่ในตึกโคกคูน ที่ไม่ค่อยถูกทั้งชาคริต โสภิตภิตา และวิลเลี่ยมมาหลอกกินฟรี เผด็จเป็นคนขยันและใจดี แอบชอบบัวศรีแต่ไม่เปิดเผย มีเพียงชาคริตที่สังเกตได้ ชาคริตจึงเขม่นเผด็จอยู่ตลอด เผด็จเอ็นดูหอยโข่งมาก อีกทั้งหอยโข่งเองก็ชอบน้ำหวานลูกสาวของเผด็จ
ลูกชายคนเล็กของคำดีและบัวศรี หน้าตาดี เข้ามาช่วยบัวศรีบริหารบริษัทแต่มีปัญหาที่คำแท้ยังอ่อนประสบการณ์ เรื่องความรักเป็นคนไม่มีความมั่นใจในตัวเอง และไม่มีโชคด้านความรัก
เป็นพ่อบ้านประจำบ้านโคกคูน เป็นที่ปรึกษาในฐานะผู้ผ่านน้ำร้อนมาก่อน ชอบพูดสำนวนสุภาษิตในสถานการณ์ต่างๆและมักจะไม่เข้ากับสถานการณ์