hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
เสือโคร่งเบงกอล
เสือโคร่งเบงกอล (เบงกาลี:বাঘ, ฮินดี: बाघ; ; ) เป็นเสือโคร่งชนิดย่อยชนิดหนึ่ง นับเป็นเสือโคร่งที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 2 ของบรรดาเสือโคร่งทั้งหมด รองจากเสือโคร่งไซบีเรีย ("P. t. altaica") ที่พบในแถบไซบีเรีย ประเทศรัสเซีย
เสือโคร่งเบงกอลตัวผู้เมื่อมีขนาดใหญ่เต็มที่อาจยาวได้ถึง 360 เซนติเมตร หนัก 180-270 กิโลกรัม ขณะที่ตัวเมียมีขนาดเล็กกว่า และมีน้ำหนักอยู่ที่ประมาณ 140–180 กิโลกรัม
มีการกระจายพันธุ์อยู่ในภูมิภาคเอเชียใต้ ในประเทศอินเดีย, เนปาล, บังกลาเทศ และกระจายเข้าไปในแถบประเทศพม่าด้วย เสือโคร่งเบงกอลมีศัตรูทางธรรมชาติ จระเข้น้ำเค็ม ช้างอินเดีย หมาใน หมีสลอธ หมีควาย หมีหมากับสิงโตอินเดีย แต่เจ้าเสือโคร่งเบงกอลก็สามารถเอาตัวรอดมาได้ถึงแม้มันจะอยู่ตัวเดียว สถานะในธรรมชาติ จัดเป็นสัตว์ใกล้สูญพันธุ์ เนื่องจากการถูกล่าเพื่อทำหนังเป็นเครื่องประดับ และกระดูก, อวัยวะ เป็นยาสมุนไพรตามความเชื่อ อย่างไรก็ตาม เสือโคร่งเบงกอลนั้นนับได้ว่าเป็นเสือโคร่งชนิดที่ยังมีเหลืออยู่มากที่สุดในธรรมชาติ คาดว่ามีอยู่ประมาณ 2,000 ตัวในธรรมชาติ ในเขตป่าอนุรักษ์และอินเดียและเนปาล และเป็นเสือที่มนุษย์นำมาเลี้ยงและขยายพันธุ์ได้มากและแพร่หลายที่สุด ในสถานที่เลี้ยง พบว่า เสือโคร่งเบงกอลเป็นเสือโคร่งที่มีความเชื่องและดุร้ายน้อยที่สุด จนสามารถฝึกหัดให้เล่นละครสัตว์ได้
เสือโคร่งเบงกอลขึ้นชื่อว่าเป็นเสือโคร่งที่กินมนุษย์มาตั้งแต่อดีต โดยเฉพาะในอินเดีย การล่าเสือเป็นเกมกีฬาของราชวงศ์ชั้นสูง แม้แต่ในยุคที่อังกฤษเข้ามาปกครองอินเดีย โดยการขี่หลังช้างออกล่าในตามทุ่งหญ้าทั้งหญ้าสูงและหญ้าต่ำ ในคริสต์ทศวรรษที่ 20 มีเสือโคร่งเบงกอลคร่าชีวิตมนุษย์ไปกว่า 1,600 รายต่อปี แม้แต่ในปัจจุบันที่การล่าเสือเป็นสิ่งที่ผิดกฎหมาย และผู้คนเข้าใจถึงการอนุรักษ์สัตว์ป่ามากขึ้น แต่ทว่าก็ยังคงมีการโจมตีมนุษย์อยู่เป็นระยะ ๆ ของเสือ โดยเฉพาะในสุนทรพนะซึ่งเป็นพื้นที่ป่าชายเลน เสือโคร่งเบงกอลที่นี่มีความดุร้ายและไม่เกรงกลัวมนุษย์ มักจะโจมตีมนุษย์เสมอ ๆ โดยเฉพาะการจู่โจมจากด้านหลัง ชาวพื้นเมืองที่นี่จึงต้องสวมหน้ากากไว้ด้านหลังเพื่อป้องกัน ด้วยการทำให้เสือเข้าใจผิดว่ากำลังถูกจ้องดูอยู่ เสือที่โจมตีมนุษย์ส่วนมากเป็นตัวเมียในช่วงฤดูเก็บน้ำผึ้ง ซึ่งตรงกับฤดูที่เสือโคร่งเบงกอลจะมีลูกพอดี
แมงปอล้อคลื่น
แมงปอล้อคลื่น ทีมฟุตบอลที่ก่อตั้งขึ้นเพื่อการกุศลและการออกกำลังกายเป็นหลัก โดย ศักดิ์สิทธิ์ แท่งทอง และเพื่อนๆทั้งในและนอกวงการบันเทิง
ทีมแมงปอล้อคลื่นเริ่มก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2538 และลงแข่งเพื่อการกุศลเรื่อยมา ได้ร่วมลงแข่งเกือบทุกจังหวัดในประเทศไทยและยังได้ร่วมแข่งเพื่อการกุศลกับคนไทยในต่างประเทศอีกด้วย เช่น สหรัฐอเมริกา, สิงค์โปร์, และอังกฤษ
สมาชิกในทีมที่เป็นที่รู้จัก เช่น และอีกมากมายทั้งในและนอกวงการบันเทิง
อำเภอนาเยีย
นาเยีย เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดอุบลราชธานี
อำเภอนาเยียตั้งอยู่ทางตอนกลาง ค่อนไปทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ท้องที่อำเภอนาเยียเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอเดชอุดม ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอนาเยีย ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2536 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 31 พฤษภาคม ปีเดียวกัน ต่อมาในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอนาเยีย โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน
อำเภอนาเยียแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 3 ตำบล 43 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอนาเยียประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
พลพรรครักเอย
พลพรรครักเอย วงดนตรีที่เกิดจากการรวมตัวของผองเพื่อนในทีมฟุตบอล แมงปอล้อคลื่น สมาชิกทั้ง 5 คน ประกอบด้วย แท่ง, หนุ่ม, บีท, กลาง, และ เปี๊ยก
พลพรรครักเอยได้รวมตัวกันเล่นดนตรีครั้งแรกในงานฟุตบอลการกุศลที่ประเทศอังกฤษ เมื่อปี พ.ศ. 2547 หลังจากนั้นเหล่าพลพรรคทั้ง 5 ก็เริ่มสนุกกับการเล่นดนตรีและประสบการณ์ใหม่ๆ ที่ได้เจอในการร้องเพลง จึงเริ่มรับงานคอนเสิร์ตและฝึกซ้อมดนตรีด้วยกันอย่างจริงจัง และมีผลงานเป็นอัลบั้มชุดแรก พักรบ ให้คนทั่วไปได้รู้จักในปี พ.ศ. 2548 และอัลบั้มชุดที่สอง พบรัก ในปี พ.ศ. 2549 โดยทั้ง 2 อัลบั้ม เป็นเพลงที่มีเนื้อหาฟังง่าย เนื้อหาอารมณ์ดี ยิ้มๆ ตามแบบฉบับของพวกเขา
วง พลพรรครักเอย ประกอบด้วยสมาชิก 5 คน ดังนี้
ซีเอ็ดยูเคชั่น
บริษัท ซีเอ็ดยูเคชั่น จำกัด (มหาชน) มีชื่อย่อทางการค้า คือ ซีเอ็ด (SE-ED) ก่อตั้งเมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2517 ด้วยทุนจดทะเบียน 99,000 บาท ได้รับอนุญาตให้เป็นบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย เมื่อปลายปี พ.ศ. 2534
เป็นบริษัทที่ประกอบกิจการเกี่ยวกับ การเป็นตัวแทนจำหน่ายสื่อสิ่งพิมพ์ ของสำนักพิมพ์ต่าง ๆ โดยมีร้านจำหน่ายที่ตั้งอยู่ภายในห้างสรรพสินค้าชั้นนำเกือบทุกแห่ง
ณ วันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2551 บริษัทฯ มีทุนจดทะเบียนเป็น 328,345,090 บาท เรียกชำระแล้ว 323,921,130 บาท
และได้สร้างแบบจำลองทางความคิดเกี่ยวกับการอยู่รอดและการเติบโตของกิจการ(โดยได้ทำการทดลอง ปรับปรุง แก้ไข พัฒนา และประเมินผลตามสภาพจริงที่เกิดขึ้น หรือ การทดลองในเชิงปฏิบัติการตามสภาพเป็นจริง) จึงทำให้ซีเอ็ดบุ๊คเซ็นเตอร์ได้เติบโตอย่างรวดเร็ว และทันพร้อมรองรับความต้องการของผู้บริโภค
เพชร โอสถานุเคราะห์
เพชร โอสถานุเคราะห์ เป็นนักร้อง นักดนตรีชาวไทย มีผลงานที่เป็นที่รู้จักในเพลง เพียงชายคนนี้ (ไม่ใช่ผู้วิเศษ) นอกจากนี้เพชรยังเป็นประธานกรรมการบริหารบริษัท โอสถสภา จำกัด ปัจจุบันเป็นอธิการบดีมหาวิทยาลัยกรุงเทพ
เพชร โอสถานุเคราะห์
เกิดเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2503 เป็นบุตรชายของ สุรัตน์ โอสถานุเคราะห์ ผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยกรุงเทพ และ ปองทิพย์ โอสถานุเคราะห์ (สกุลเดิม เธียรประสิทธิ์) ซึ่งปองทิพย์เป็นพี่สาวของสปัน เธียรประสิทธิ์ อดีตภรรยาของชรินทร์ นันทนาคร[1]
เพชรเกิดที่กรุงเทพฯ เพชรเริ่มเรียนที่โรงเรียนสมประสงค์จนถึง ป.3 จากนั้นก็ย้ายไปเรียนต่อที่ โรงเรียนพิพัฒนาถึงชั้นม.4 (มศ 3 ในอดีต) ก็ย้ายไปเรียนต่อชั้นมัธยมปลายที่ Teaneck High School ในรัฐนิวเจอร์ซีย์ ประเทศสหรัฐอเมริกา หลังจากจบแล้วก็กลับมาเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยกรุงเทพเป็นเวลา 2 ปี แล้วจึงกลับไปเรียนต่อจนจบปริญญาตรีทางด้านบริหารธุรกิจ สาขาการตลาดที่ มหาวิทยาลัยเซาเทิร์นอิลลินอยส์ และกลับมาทำงานโฆษณา ก่อนออกผลงานเพลง แล้วหันไปทำงานนิตยสารสำหรับผู้หญิง จากนั้นก็ขยายไปทำงานด้านรายการโทรทัศน์ คือ รายการผู้หญิงวันนี้ และมีงานแต่งเพลงเคยแต่งเพลง หมื่นฟาเรนไฮต์ ให้วงไมโคร
มีผลงานอัลบั้มแรกชุด "ธรรมดา...มันเป็นเรื่องธรรมดา" มีเพลงดังอย่าง 'เพียงชายคนนี้ (ไม่ใช่ผู้วิเศษ)' ในปี 2530 และกลับเข้าวงการเพลงอีกครั้งหลังจากหายหน้าไปร่วม 20 ปีเพื่อทำงานเพลงอีกครั้ง ในปี 2550 ได้ออกผลงานอัลบั้มที่ 2 "Let's Talk About Love" ที่ได้ผู้กำกับมิวสิกวิดีโออย่าง เป็นเอก รัตนเรือง, วิศิษฎ์ ศาสนเที่ยง, อภิชาติพงษ์ วีระเศรษฐกุล มาร่วมทำ โดยมิวสิกวิดีโอแต่ละชิ้นมีงบประมาณราว 20,000 ถึง 1 ล้านบาท และในปี พ.ศ. 2551 ได้นำผลงานชุดแรกไปรีมาสเตอร์ที่ประเทศอังกฤษ และนำกลับมาวางจำหน่ายใหม่
วัดป่าหลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน
วัดป่าหลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน หรือ วัดเสือ ตั้งอยู่ ณ ตำบลสิงห์ อำเภอไทรโยค จังหวัดกาญจนบุรี
วัดนี้ได้สถาปนาขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2537 โดยเริ่มจากชาวบ้านช่วยลูกเสือซึ่งแม่มันถูกฆ่าจากนายพรานและนำมาที่วัด เจ้าอาวาสรับไว้ในขณะที่ไม่มีใครรับ และเอาใจใส่เลี้ยงดูเหมือนเป็นลูก ๆ จึงเป็นที่มาของวัด โดยตั้งใจให้เป็นที่พักพิงของสัตว์ป่าที่บาดเจ็บหรือขาดพ่อแม่ทั้งหลาย และได้รับการเลี้ยงดูแบบชาวพุทธที่ดี เช่น เมื่อบรรดาเสือแสดงอากัปกิริยาที่ไม่ดีมีการร้องคำรามขู่ พระที่เลี้ยงก็จะเอาน้ำสาดจากขวดพลาสติก หรือหาอะไรปิดตาเสือเหล่านี้ไว้ เมื่อมีวัวหรือแพะเดินผ่านมาใกล้ ๆ
เสือในวัดเป็น เสือโคร่งอินโดจีน ("Panthera tigris corbetti") ซึ่งเสือโคร่งที่มีถิ่นกำเนิดในประเทศไทย, ลาว, พม่า, กัมพูชา, เวียดนาม, มาเลเซีย และจีนด้านตะวันออก มีจำนวน 17 ตัวที่วัด เป็นเสือกำพร้าที่ได้ช่วยชีวิตมาจากป่าเจ็ดตัว และอีกสิบตัวเกิดที่วัดนี้ (ข้อมูล เดือนธันวาคม 2548)
นิตยสารไทม์ฉบับวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 ได้ยกย่องให้วัดป่าหลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโนเป็นตัวอย่างที่ดีที่สุดสำหรับการอยู่ร่วมกันโดยสันติ ซึ่งหมายถึงการที่ทางวัดสามารถนำเสือที่เป็นสัตว์ดุร้ายมาอยู่ร่วมกับคนได้โดยไม่เกิดอันตราย
ป๊2558 วัดป่าหลวงตามหาบัวเสียชื่อแล้วโดยมีการพบซากเสือ 40 ตัว เก็บไว้เตรียมใช้ทำเครื่องราง เบื้องหน้าเบื้องหลังปฏิบัติการย้ายเสือของกลาง 137 ตัว จาก วัดป่าหลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน หรือวัดเสือ อ.ไทรโยค จ.กาญจนบุรี นำไปดูแลที่สถานีเพาะเลี้ยงสัตว์ป่าเขาประทับช้าง และที่สถานีเพาะเลี้ยงสัตว์ป่าเขาสน อ.จอมบึง จ.ราชบุรี ถูกขยายประเด็นออกไปหลายทิศทาง โดยเฉพาะการพบซากลูกเสือ 40 ซาก ถูกดองและแช่แข็งพร้อมกับสัตว์ป่าสงวนหลายชนิดในวันแรก และตามด้วยการพบลูกเสือโคร่งดองเพิ่มอีก 30 ซาก พร้อมหนังเสือโคร่ง 2 ผืน เขากระทิง เขากวาง เขี้ยวเสือโคร่ง ตะกรุดหางเสือและเครื่องรางของขลังกว่า 1,000 ชิ้น นำไปสู่การตรวจสอบสแกนว่า วัดแห่งนี้เกี่ยวข้องกับขบวนการค้าเสือข้ามชาติหรือไม่
ธีรภัทร์ สัจจกุล
ธีรภัทร์ สัจจกุล (ตุ้ย) เกิดเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 เป็นบุตรชายของนายธวัชชัย สัจจกุล อดีตผู้จัดการฟุตบอลทีมชาติไทยและนักการเมือง เป็นนักแสดง นักร้อง และ ผู้จัดการสถานีวิทยุซี้ด เอฟเอ็ม 97.5 ในเครืออสมท
ธีรภัทร์ สัจจกุล เป็นบุตรชายของนายธวัชชัย สัจจกุล กับนางสุพัทรา มีพี่ชายหนึ่งคนและน้องสาวหนึ่งคน จบการศึกษามัธยมปลายจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย และจบการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และเรียนต่อที่ประเทศสหรัฐอเมริกาที่ The Art Institute of Seattle กลับมาเมืองไทย ตุ้ยก้าวเข้าสู่วงการบันเทิง งานแรกคือการถ่าย โฆษณาที่ทำให้ใครๆคุ้นหน้าคุ้นตากันใน แบล็คเลเบิ้ล ตามมาด้วย ภาพยนตร์ คู่กรรม และเมื่อมาถึงงานละคร ข้ามสีทันดร ตุ้ยก็ได้ออกผลงานอัลบั้มกับค่ายอาร์พีจี มีผลงานปี 2544 อัลบั้มชุด "ธีรภัทร์" และปี 2546 อัลบั้มชุด "เพลงมันพาไป"
ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับนางแบบ นักแสดง นาตาชา เปลี่ยนวิถี เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ภายหลังการสมรสทั้งธีรภัทร์และนาตาชาได้เปลี่ยนไปนับถือศาสนาคริสต์ ทั้งคู่มีบุตรชายด้วยกัน 1 คน คือ ด.ช.ธีชา สัจจกุล ชื่อเล่น ไททัน เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2553
ISO 639-3
มาตรฐาน ISO 639-3 เป็นมาตรฐานกำหนดรหัสของภาษามนุษย์ทั้งหมดเท่าที่ทราบว่ามี โดยใช้ตัวอักษรละตินสามตัวเป็นรหัสแทนแต่ละภาษา
ภาษาที่รวมใน ISO 639-3 นี้ รวมถึงภาษาที่มีใช้อยู่ในปัจจุบัน ภาษาโบราณ ภาษาที่ไม่มีการใช้แล้ว ตลอดทั้งภาษาที่ประดิษฐ์ขึ้น รวมถึงภาษาหลักและภาษารอง ทั้งที่มีตัวอักษรเขียนและที่ไม่มี
มาตรฐาน ISO 639-3 เป็นมาตรฐานในชุดเดียวกับ ISO 639 ที่มีความพยายามจะกำหนดสัญลักษณ์แทนภาษาให้มีความครอบคลุมภาษาต่าง ๆ มาตรฐานที่ถูกกำหนดเป็นส่วนที่ 3 ในมาตรฐาน ISO 639 โดยมีความแตกต่างจากมาตรฐานในส่วนที่ 1 คือ ISO 639-1 และ ส่วนที่ 2 คือ ISO 639-2 ซึ่งเน้นไปที่ภาษาที่มีการใช้กันเป็นภาษาหลักหรือมีการใช้บ่อย ๆ ในขณะที่ ISO 639-3 ถูกสร้างขี้นเพื่อให้ครอบคลุมการใช้งานในทุกลักษณะงานเท่าที่เป็นไปได้ โดยจะใช้รหัสตัวอักษรละตินสามตัวแทนชื่อภาษานั้น ๆ ซึ่งครอบคลุมไปถึงภาษาที่ปรากฏอยู่แล้วในสองมาตรฐานแรก ซึ่งเป็นภาษาที่พบใช้อยู่ในปัจจุบัน ภาษาที่ไม่มีการใช้แล้ว ภาษาโบราณ และภาษาที่สร้างขึ้น โดยกลุ่มบุคคลบางกลุ่มด้วยเหตุผลบางประการ โดยกลุ่มคนเหล่านั้นไม่ได้มีความเกี่ยวเนื่องทางวัฒนธรรม หรือบางทีที่เรียกกันทั่วไปว่าเรียกว่าภาษาประดิษฐ์ ตัวอย่างภาษาประดิษฐ์ที่พอรู้จักกันโดยทั่วไป เช่น เอสเปรันโต (Esperanto) และ มือแสบ (Ido) ทำให้มาตรฐานส่วนที่ 3 ครอบคลุมภาษาที่คนส่วนใหญ่ไม่มีความคุ้นเคยจำนวนมาก อย่างไรก็ตาม มาตรฐานส่วนนี้ไม่ได้ครอบคลุมถึงโปรแกรมภาษาคอมพิวเตอร์และภาษาที่ตั้งขึ้นจากสมมุติฐาน เช่น ภาษาก่อนอินโด-ยุโรnjgggjkเปียน (Proto-Indo-European) หรือที่เรียกกันว่า PIE
มาตรฐาน ISO 639-3 มีความเฉพาะเจาะจงกว่า ISO 639-1 และ 639-2 คือระบุรหัสสำหรับภาษาที่ถูกเรียกเป็นภาษาถิ่นและไม่มีรหัสเฉพาะใน ISO 639-1 และ 639-2 ด้วย
รหัสสามตัวอักษรของ ISO 639-3 นั้นจะมีแค่แบบเดียวสำหรับหนึ่งภาษา คือแบบที่เรียกว่า T code ของ ISO 639-2 (ใน ISO 639-2 บางภาษาจะมีรหัสสองแบบ คือแบบ B code และ T code)
มาตรฐานล่าสุดของ ISO 639-3 คือ ISO 639-3:2007
จอห์น แบกคัส
จอห์น แบกคัส (, (3 ธันวาคม พ.ศ. 2467 – 17 มีนาคม พ.ศ. 2550) ผู้บุกเบิกในวงการวิทยาการคอมพิวเตอร์ เป็นผู้คิดค้น ภาษาฟอร์แทรน (FORTRAN) ซึ่งเป็นภาษาระดับสูงภาษาแรกที่มีการใช้งานจริง และออกแบบ Backus-Naur form สำหรับการอธิบายภาษาโปรแกรมอย่างเป็นทางการ
อลอนโซ เชิร์ช
อลอนโซ เชิร์ช (Alonzo Church) ผู้บุกเบิกในวงการวิทยาการคอมพิวเตอร์ชาวอเมริกัน เป็นผู้พัฒนาพื้นฐานของวิทยาการคอมพิวเตอร์เชิงทฤษฎี โดยเฉพาะการสร้างแลมดาแคลคูลัส และการค้นพบปัญหาที่แก้ไม่ได้ในระบบนั้น
สัญญาอนุญาตโอเพนซอร์ซ
สัญญาอนุญาตโอเพนซอร์ซ (open source license) เป็นรูปแบบสัญญาอนุญาตที่ใช้กับพวกซอฟต์แวร์โอเพนซอร์ซ ตัวอย่างเช่น BSD licenses, MIT License, หรือ สัญญาอนุญาตสาธารณะของมอซิลลา
สัญญาอนุญาตโอเพนซอร์ซเป็นเงื่อนไขของการให้สิทธิแก่บุคคลที่นำเอาโปรแกรมคอมพิวเตอร์ที่เขียนโดยบุคคลหนึ่งทำการแจกจ่ายหรือเผยแพร่ในลักษณะที่เหมือนเป็นการจ่ายแจกได้อย่างอิสระ หากแต่มีการวางข้อกำหนดและเงื่อนไขของการแจกจ่ายและเผยแพร่ รวมทั้งข้อกำหนดหรือเงื่อนไขของการดัดแปลง แก้ไข โปรแกรมคอมพิวตอร์ดังกล่าว
High performance computing
High Performance Computing คือการประมวลผลของระบบคอมพิวเตอร์ที่ใช้ทรัพยากรของเครื่องคอมพิวเตอร์ในทุกส่วนให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุด เพื่อนำการประมวลผลของระบบคอมพิวเตอร์นั้นสำหรับดำเนินการประมวลผลทางด้านการประมวลผลที่ใช้การประมวลผลทางคณิตศาสตร์ในปริมาณที่มาก
ตำบลคำไฮใหญ่
ตำบลคำไฮใหญ่ เป็นตำบลหนึ่งในเขตอำเภอดอนมดแดง จังหวัดอุบลราชธานี ตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2321 โดยประชาชนที่อพยพมาจากเมืองเชียงรุ้งและประเทศลาวครั้งพระวอพระตานำผู้คนมาสร้างบ้านแปงเมือง คำไฮใหญ่ตั้งชื่อตามแอ่งน้ำขนาดใหญ่หลังหมู่บ้าน มีต้นไฮขึ้นหนาทึบร่มรื่นและมีน้ำไหลผ่านตลอดทั้งปี และตั้งชื่อว่าคำไฮใหญ่มาโดยตลอด แล้วสร้างวัด กำแพงเมือง และขยายอาณาเขตมาเป็นเวลา 200 กว่าปีจนถึงปัจจุบันตำบลคำไฮใหญ่มีพื้นที่ 36.51 ตารางกิโลเมตร หรือ 22,818 ไร่จำนวนประชากร 4,729 คน (เดือนธันวาคม พ.ศ. 2552)
เขตปลอดทหาร
เขตปลอดทหาร (; ย่อ: DMZ) เป็นท้องที่ที่ห้ามดำเนินกิจกรรมทางทหาร โดยมักเป็นเขตแดนหรือพรหมแดนระหว่างอำนาจหรือพันธมิตรทางทหารสองฝ่ายหรือกว่านั้น และการห้ามเช่นว่ามักมีขึ้นโดยอาศัยสนธิสัญญาสันติภาพ การสงบศึก ความตกลงทวิหรือพหุภาคี บ่อยครั้งที่เขตปลอดทหารอยู่ในพื้นที่ควบคุมและทำหน้าที่เป็นเขตแดนระหว่างประเทศอย่างแท้จริง
เขตปลอดทหารหลายแห่งกลายเป็นเขตสงวนพันธุ์สัตว์ป่าไปโดยมิได้ตั้งใจ เพราะอันตรายเกินกว่าจะปลูกสร้างสิ่งใด ๆ ทั้งน้อยคนจะสามารถรุกล้ำหรือล่าสัตว์ในนั้นได้ เขตปลอดทหารทำนองนี้มีเขตปลอดทหารเกาหลี และเขตปลอดทหารเวียดนาม เป็นต้น
โดยทั่วไป ที่ว่า "ปลอดทหาร" นั้นหมายถึง แปลงให้พ้นจากประโยชน์หรือความมุ่งหมายทางทหาร กลับสู่อาณาเขตที่ปราศจากทหารสหภาพโซเวียตในอดีตมักใช้คำนี้ในความหมายดังกล่าวทั้งในภาษาตะวันตกและภาษาถิ่นของตัว
แม้ว่าเขตปลอดทหารหลายเขตเป็นดินแดนที่เป็นกลาง เพราะไม่มีฝ่ายใดสามารถเข้าไปควบคุมได้ แม้เป็นการปกครองดูแลโดยมิใช่เพื่อการยุทธก็ตาม แต่ในหลายกรณี ท้องที่ท้องที่หนึ่งจะปลอดทหารก็ต่อเมื่อมีความตกลงให้รัฐหนึ่ง ๆ มีอำนาจเต็มในอันที่จะปกครองดูแลท้องที่นั้นได้ และก็เป็นไปได้ที่ขั้วอำนาจต่าง ๆ จะตกลงกำหนดเขตปลอดทหารกันโดยไม่ได้ตกลงระงับข้อเรียกร้องทางดินแดนซึ่งยังขัดแย้งกันอยู่ กระบวนการแบบนี้จะเกิดขึ้นได้ก็โดยวิถีทางอันสันติ เช่น การเจรจาทางทูต หรือเสนอข้อหาต่อศาลยุติธรรมระหว่างประเทศ นอกจากนี้ อาจตกลงกำหนดเขตดังกล่าวกันโดยให้พักการเรียกร้องเช่นนั้นไว้ชั่วระยะหนึ่งก่อนก็ได้
วัดหาดเสือเต้น
วัดหาดเสือเต้น ตั้งอยู่ที่ บ้านหาดเสือเต้น หมู่ที่ 6 ตำบลคุ้งตะเภา อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์ สังกัดเขตการปกครองคณะสงฆ์ตำบลคุ้งตะเภา ตัววัดมีเนื้อที่ 10 ไร่ 3 งาน 60 ตารางวา ตั้งอยู่กลางหมู่บ้านหาดเสือเต้น ริมถนนทางหลวงจังหวัด หมายเลข 1213 สายป่าขนุน-ห้วยฉลอง
วัดหาดเสือเต้น ในอดีตสถานที่ตั้งวัดนั้นยังเป็นที่ป่า บริเวณทางด้านหน้าวัดเป็นทางเรียบ ด้านหลังเป็นหาดทรายของแม่น้ำน่าน ตามคำบอกเล่าสืบต่อกันมาว่ามีเสืออยู่อาศัยในบริเวณป่านั้น เมื่อถึงเวลากลางคืนพระจันทร์เต็มดวง เสือตัวนั้นชอบออกมาหากิน และมาเล่นที่ชายหาดกินน้ำ บางทีก็กระโดดโลดเต้นเล่นอยู่ตรงนั้น เลยเรียกหมู่บ้านนั้นว่าบ้านหาดเสือเต้น เพื่อจำง่ายจึงตั้งชื่อวัดให้เป็นอันเดียวกับหมู่บ้านว่า วัดหาดเสือเต้น
วัดหาดเสือเต้น ปัจจุบันมีเนื้อที่ดินในโฉนด 8 ไร่ 2 งาน ตั้งอยู่ที่ราบกลางหมู่ที่ 6 ด้านหน้าติดถนนสายป่าขนุน - ห้วยฉลอง ด้านหลังติดแม่น้ำน่าน อาณาเขตครอบคลุมศรัทธาพุทธศาสนิกชน 2 หมู่บ้าน คือหมู่ 6 และ 8 ตำบลคุ้งตะเภา ตัววัดห่างจากตัวเมืองอุตรดิตถ์ 13 กิโลเมตร ผู้สร้างวัดคือ พ่อหนู คงรอด และพ่อคำ อินมา (ผู้มอบถวายที่ดินสร้างวัดคือ พ่อมี อินยา (อดีตผู้ใหญ่บ้านหมู่ 6) และ พ่อเภา จินดาประทุม) และได้รับอนุญาตให้ตั้งวัดเมื่อปี พ.ศ. 2530 ต่อมาก็มีผู้ศรัทธามาสร้างและบูรณะพัฒนาวัดมาตลอดจนถึงปัจจุบัน
พื้นที่ตั้งของวัดมีลักษณะอยู่กลางลานหมู่บ้าน ด้านหน้าติดถนนทางหลวงจังหวัด หมายเลข 1213 สายป่าขนุน-ห้วยฉลอง ด้านหลังติดแม่น้ำน่าน ด้านข้างทั้ง 2 ข้าง เป็นหมู่บ้านหาดเสือเต้น
ที่ดินเฉพาะบริเวณที่ตั้งวัด มีเนื้อที่ 10 ไร่ 3 งาน 60 ตารางวา โดยมีหนังสือแสดงกรรมสิทธิ์ที่ดินเป็นโฉนด เลขที่ 8378 กรรมสิทธิ์ที่ดินเป็นของวัด
เรียลกัมพูชา
เรียล (; สัญลักษณ์: ) เป็นสกุลเงินของกัมพูชา
เหรียญประกอบด้วย 50, 100, 200, และ 500 เรียล
ธนบัตรที่ใช้ในปัจจุบันประกอบด้วย ชนิดราคา 50, 100, 200, 500, 1000, 2000, 5000, 10000, 20000, 50000 และ 100000 เรียล
มหาเวสสันดรชาดก
มหาเวสสันดรชาดก เป็นชาดกเรื่องหนึ่งในทศชาติชาดก กล่าวถึงพระชาติสุดท้ายของพระโพธิสัตว์ในการบำเพ็ญทานบารมี ก่อนจะทรงอุบัติเป็นพระโคตมพุทธเจ้า มีชื่อเรียกอีกอย่างว่า "มหาชาติชาดก" ในการเทศนา เรียกว่า ""เทศน์มหาชาติ""
เรื่องมหาเวสสันดรชาดก ได้รับการนำไปใช้ประกอบการเรียนการสอนวิชาพระพุทธศาสนา อีกทั้งมีการสร้างเป็นเทป ละครโทรทัศน์ ภาพยนตร์ และสารคดี เพื่อเผยแพร่แก่ประชาชนมานับครั้งไม่ถ้วน
ฉบับภาพยนตร์ถูกนำไปสร้างครั้งแรกในปี พ.ศ. 2504 ในชื่อว่า "มหาเวสสันดร" กำกับการแสดงโดยเนรมิต อำนวยการสร้างโดย จรี อมาตยกุล สร้างและจัดจำหน่ายโดย เนรมิตภาพยนตร์ นำแสดงโดย รุจน์ รณภพ, ช่อทิพย์ ชิดชอบ, เชาว์ แคล่วคล่อง, สมจิตต์ ทรัพย์สำรวย, ทัต เอกทัต, ทองต่อ จาตุรงค์กุล, สมพงษ์ พงษ์มิตร, ล้อต๊อก
ภาพยนตร์ฉบับปี พ.ศ. 2516 โดยใช้ชื่อว่า "ชูชก กัณหา ชาลี" สร้างโดยบริษัท ไทยสากลธุรกิจ จำกัด ของ ณรงค์ สันติสกุลชัยพร กำกับการแสดงโดย รัตน์ เศรษฐภักดี นำแสดงโดย สมบัติ เมทะนี ในบทบาทพระเวสสันดร ร่วมด้วย พิศมัย วิไลศักดิ์ ในบทพระนางมัทรี ส่วนบทชูชก รับบทโดย ประพัตร์ มิตรภักดี และนางอมิตาดา ภรรยาของชูชกรับบทโดย สุชีรา สุภาเสพ สำหรับกัณหาและชาลี รับบทโดย 2 พี่น้อง ด.ช. เอ๋ และ ด.ช. อวบ สมชาติ และพรานเจตบุตร รับบทบาทโดย อดินันท์ สิงหิรัญ ออกฉายวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2516 ที่โรงภาพยนตร์เพชรรามา และต่อมาได้มีการนำฟิล์มเรื่องนี้มาตัดต่อ ปรับแต่งใหม่ เน้นตัวละครต่างกัน แล้วนำออกฉายในปี พ.ศ. 2523 ในชื่อใหม่ว่า "พระเวสสันดร" ออกฉายวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2523 ที่โรงภาพยนตร์เพชรเอ็มไพร์
โดยเฉพาะละครโทรทัศน์ฉบับปี พ.ศ. 2530 ซึ่งสร้างโดยมูลนิธิแผ่นดินธรรม เนื่องในโอกาสเฉลิมพระชนมพรรษา 60 พรรษา ของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ออกอากาศครั้งแรกทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก ในวันเสาร์และวันอาทิตย์ เวลา 18.30 - 19.30 น. ตั้งแต่วันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2529 ถึง 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2530 จำนวนทั้งสิ้น 18 ตอน ตอนละ 45 นาที นำแสดงโดย ปกรณ์ พรพิสุทธิ์ รับบทเป็น พระเวสสันดร, ม.ล. สราลี กิติยากร เป็น พระนางมัทรี, ไพโรจน์ ใจสิงห์ เป็น พระเจ้ากรุงสัญชัย, ส.อาสนจินดา เป็น อัจจุตฤๅษี, เสรี หวังในธรรม เป็น ชูชก, ตุ๊กติ๊ก จินดานุช เป็น กัณหา, เอราวัต เรืองวุฒิ เป็น ชาลี และนักแสดงกิตติมศักดิ์ ม.ร.ว. ถนัดศรี สวัสดิวัตน์ กำกับการแสดงโดย ชาติ รอบกิจ
นอกจากนี้ยังเป็นละครโทรทัศน์ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2512 นำแสดงโดย พัลลภ พรพิษณุ รับบทเป็น พระเวสสันดร, เยาวเรศ นิศากร รับบทเป็น พระนางมัทรี, ประพัตร์ มิตรภักดี รับบทเป็น ชูชก, แฉล้ม บัวเปลี่ยนสี และครั้งที่ 2 ในปี พ.ศ. 2539 บริษัทสามเศียรได้ผลิตละครชื่อว่า "กัณหา ชาลี (มหาเวสสันดรชาดก)" ซึ่งเป็นเนื้อเรื่องเดียวกัน นำแสดงโดย มาฬิศร์ เชยโสภณ, กชกร นิมากรณ์, ด.ช.ดรีม ด้วงสง, ด.ญ.เอเซีย ปทุมแก้ว ออกอากาศหลังจบละครเรื่อง มโหสถชาดก แล้ว
กาพย์ห่อโคลง
กาพย์ห่อโคลง ผู้แต่งชื่อ เจ้าฟ้าธรรมธิเบศรไชยเชษฐสุริยะวงศ์ (เจ้าฟ้ากุ้ง) เป็นชื่อของบทประพันธ์ ที่แต่งขึ้น โดยใช้กาพย์ยานี สลับกับ โคลงสี่สุภาพ กาพย์ยานี กับ โคลงสี่สุภาพนั้น จะต้องมีความอย่างเดียวกัน คือให้วรรคที่หนึ่ง ของกาพย์ยานี กับบาทที่หนึ่ง ของโคลงสี่สุภาพ บรรยายข้อความ อย่างเดียวกัน หรือบางที ก็ให้คำต้นวรรค ของกาพย์ กับคำต้นบท ของโคลง เป็นคำเหมือนกัน ส่วนบัญญัติ หรือกฎข้อบังคับต่างๆ เหมือนกับ กฎของกาพย์ยานี และโคลงสี่สุภาพ ทั้งสิ้น มีเนื้อหาเล่าเรื่องการเดินทางไปพระพุทธบาทและชมธรรมชาติอันน่าตื่นตาตื่นใจที่พบเห็นระหว่างทาง เริ่มต้นจากบทชมริ้วขบวนการเดินทาง และปิดท้ายด้วยการบอกข้อมูลเกี่ยวกับกวี จุดประสงค์ของกวี และวิธีอ่านโคลงให้ไพเราะ เป็นจำนวนกาพย์ทั้งสิ้น ๑๐๘ บท และโคลง 113 บท
กาพย์ห่อโคลงประพาสธารทองแดง
เที่ยวเล่นเป็นเกษมสุข...แสนสิ่งสนุกปลุกใจหวัง
เร่ร่ายผายผาดผัง...หัวริกรื่นชื่นชมไพร
สนุกเกษมเปรมหน้าเหลือบ...ลืมหลัง
แสนสนุกปลุกใจหวัง...วิ่งหรี้
เดินร่ายผายผันยัง...ชายป่า
หัวร่อรื่นชื้นชี้...ส่องนิ้วชวนแล
จันทโครพ
จันทโครพ เป็นตัวเอกในนิทานเรื่องจันโครพ มีฐานะเป็นเจ้าชาย ถูกโจรป่าทำร้ายระหว่างการเดินทางกลับเมือง เหตุเพราะไม่เชื่อฟังคำสั่งของอาจารย์
เจ้าชายจันทโครพแห่งเมืองพาราณสี เมื่อเขาเติบโตเป็นหนุ่ม ได้ออกแสวงหาอาจารย์เพื่อรำเรียนวิชา แล้วได้เจอกับพระฤๅษี ได้ร่ำเรียนวิชาจากท่านจนสำเร็จ จากนั้น จึงได้เดินทางกลับบ้านเมืองของตน แต่ก่อนที่จะออกเดินทางฤๅษีได้มอบผอบแก้วให้แล้วสั่งกำชับว่าห้ามเปิดจนกว่าจะถึงบ้านเมือง แต่จันทโครพได้เสียสัตย์แอบเปิดผอบนั้นเสียก่อน ซึ่งในผอบมีนางโมราได้ปรากฏตัวออกมา จันทโครพก็ได้พานางโมราเดินทางต่อไปแต่ ระหว่างทางได้พบกับโจรป่า ซึ่งเห็นนางโมราเข้าจึงคิดแย่งชิง จันทโครพก็ถูกโจรป่าฆ่าตาย (นางโมราเห็นจันทโครพตาย ก็ย่อมไม่ได้ตำแหน่งอัครมเหสีจึงไปอยู่กับโจรป่า เพราะจันทโครพสัญญาว่าจะมอบตำแหน่งอัครมเหสีให้) แต่จันทโครพยังไม่ถึงความตายพระอินทร์จึงมาชุบชีวิตให้จันทโครพ แล้วบอกว่าเนื้อคู่ที่แท้จริงอยู่ทางทิศเหนือ แล้วพระอินทร์ก็สาปนางโมราให้เป็นชะนี (โจรป่าคิดว่าวันหนึ่งถ้านางโมราได้เจอคนอื่นที่ดีกว่าตน จะต้องทิ้งตนไปแน่ เพราะขนาดจันทโครพผู้ที่เป็นถึงองค์ชายนางยังทิ้งได้ ดังนั้นโจรป่าจึงหนีไป นางโมราจึงออกตามหาโจรป่า) จันทโครพได้เดินทางไปทางที่พระอินทร์บอก ก็พบถ้ำหนึ่งที่มียักษ์คอยเฝ้าอยู่จันทโครพจึงคิดว่าในถ้ำนั้นมีเนื้อคู่ของตนอยู่จึงฆ่ายักษ์ตนนั้น แล้วเดินเข้าไปก็พบผู้หญิงคนหนึ่งชื่อนางมุจลินทร์จึงอยู่กินกัน แล้วจันทโครพคิดถึงพ่อแม่จึงพานางมุจลินทร์หนี (ตอนนั้นนางมุจลินทร์ท้องอ่อนๆด้วย) แล้วเดินไปสักพักก็เหนี่อยแล้วเผลอหลับไปทั้งคู่ นางยักษ์จึงนำตัวนางมุจลินทร์ไปฟาดกับต้นไม้แล้วเหวี่ยงไปสุดแรง จากนั้นก็ปลอมตัวเป็นนางมุจลินทร์ไปนอนข้างจันทโครพ เมื่อจันโครพเดินทางมาถึงเมืองก็ขอนอนพักผ่อน แล้วพอตอนกลางคืนนางยักษ์ก็ไปกินวัวของชาวบ้าน โดยหารู้ไม่ว่าเจ้าของวัวดูอยู่เจ้าของวัวจึงไปบอกพระราชา (พ่อของจันทโครพ) (นางยักษ์ได้นำเสื้อผ้าที่เลอะเลือดไปซ่อนไว้) แต่ตอนนั้นดึกมากแล้วจึงพูดกันพรุ่งนี้เช้า เมื่อเช้าแล้วจันทโครพได้ปลุกนางมุจลินทร์ปลอม โดยไม่บอกเรื่องคดีแปลกประหลาด แต่นางยักษ์ไม่ได้นอนมาทั้งคืนเลยแสร้งบอกว่าไม่สบาย จันทโครพออกมาเข้าเฝ้าคนเดียว แล้วพระโหราธิบดีก็ตรวจดูดวงให้จันทโครพแล้วบอกว่าพรุ่งนี้ให้จันทโครพพานางมุจลินทร์มาด้วย พอวันรุ่งขึ้นพระโหราธิบดีถามนางมุจลินทร์เกี่ยวกับเวลาที่เกิด แต่นางยักษ์ไม่รู้จึงบอกวันผิดๆไปพระโหราจึงบอกว่า บัดนี้ความจริงเปิดเผยแล้วเจ้าไม่ใช่คนแต่เจ้าเป็นนางยักษ์ นางยักษ์หน้าถอดสี จันทโครพจึงฆ่านางยักษ์ตายแล้วออกตามหานางมุจลินทร์จนพบ และตอนนั้นนางมุจลินทร์ได้คลอดบุตรชายชื่อจันทวงศ์ทั้งสามจึงอยู่กันอย่างมีความสุข
นิราศเมืองแกลง
นิราศเมืองแกลง เป็นผลงานกวีนิพนธ์แบบกลอนประพันธ์โดยสุนทรภู่ เป็นนิราศเรื่องแรกของเขาที่ได้แต่งขึ้นในปี พ.ศ. 2349 มีใจความกล่าวถึงการเดินทางโดยเรือเพื่อไปยังเมืองแกลง โดยมีศิษย์ 2 คนร่วมโดยสารไปด้วยกัน คือ น้อยกับพุ่ม และมีผู้นำทางชื่อนายแสง เป้าหมายการเดินทางของสุนทรภู่ไม่ปรากฏแน่ชัด บ้างว่าเขาต้องการไปบวชกับบิดา บ้างว่าเขาเดินทางไปขอเงินเพื่อกลับมาแต่งงาน นักวิชาการยังไม่สามารถหาข้อสรุปได้ว่าสุนทรภู่กลับไปทำไม แต่ทางจังหวัดระยองได้นำเรื่องราวอิงประวัติศาสตร์ในช่วงนั้นไปสร้างเป็นอนุสาวรีย์สุนทรภู่ที่เมืองแกลง
ปีพ.ศ. 2349 หลังจากกรมพระราชวังหลังเสด็จทิวงคต สุนทรภู่ซึ่งถูกจองจำอยู่เหตุจากการลอบรักใคร่กับแม่จัน จึงได้รับการปล่อยตัวเป็นการถวายพระกุศล สุนทรภู่เขียนในส่วนขึ้นต้นของนิราศว่า
เป็นอันว่าสุนทรภู่ถูกใช้ไปราชการด่วนจนถึงกับไม่มีเวลาไปบอกลาแม่จันได้เลย เหตุที่ว่าสุนทรภู่ต้องไปด้วยราชการก็เนื่องจากความท่อนหนึ่งว่า
ผู้ร่วมทางของสุนทรภู่ในการเดินทางคราวนี้ ได้แก่ นายแสง เป็นผู้นำทาง และน้อยกับพุ่ม ศิษย์น้องสองคน ทั้งหมดล่องเรือไปตามแม่น้ำเจ้าพระยา ลัดเลาะคลองบางนาไปออกมาแม่น้ำบางปะกงแล้วลงสู่ทะเล เลียบริมทะเลไปขึ้นฝั่งที่บริเวณหาดบางแสน จากนั้นจึงเดินเท้าต่อ สุนทรภู่ได้แวะพักที่บ้านขุนรามอยู่เป็นหลายวัน ก่อนจะออกเดินทางต่อไปเมืองแกลง ซึ่งในเวลานั้นเป็นบ้านป่าเมืองเถื่อนอยู่ในป่าทึบ หนทางจะไปถึงนั้นแสนกันดารและเต็มไปด้วยอันตราย ทั้งคณะเดินทางกันต่อจนไปถึงเมืองระยอง ถึงตรงนี้ นายแสงมิได้ร่วมเดินทางต่อไปด้วย
สุนทรภู่กับน้องทั้งสองเดินทางต่อไปอีกจนถึงบ้านกร่ำ เมืองแกลง ได้พบบิดาของตนซึ่งบวชเป็นพระมาตลอดนับแต่สุนทรภู่เกิด สุนทรภู่ได้ถือศีลกินเจอยู่กับบิดาพักหนึ่ง แล้วเกิดล้มป่วยเป็นไข้ ต้องพักรักษาตัวอยู่นานหลายเดือนกว่าจะเดินทางกลับมาถึงพระนครศรีอยุธยาของบันชา
พรรคไทยรวมไทย
พรรคไทยรวมไทย เดิมชื่อ พรรครักษ์แผ่นดินไทย เป็นพรรคการเมืองไทย มีหัวหน้าพรรคคือ นายสุรทิน พิจารณ์ เคยส่งผู้สมัครในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในไทย เมษายน พ.ศ. 2549 แต่ไม่ได้รับเลือก
ต่อมาในเดือนตุลาคม 2549 นายทะเบียนพรรคการเมืองยื่นเรื่องให้คณะตุลาการรัฐธรรมนูญมีคำสั่งยุบพรรค พร้อมกับพรรคประชาธิปไตยก้าวหน้า และพรรคธัมมาธิปไตย เนื่องจากไม่ดำเนินการตาม พ.ร.บ.พรรคการเมืองมาตรา 29, 35, 62 ไม่สามารถหาสมาชิกพรรคให้ครบ 5,000 คนภายใน 180 วัน นับแต่วันขอจดจัดตั้งพรรค ไม่รายงานการดำเนินกิจการของพรรคในรอบปีปฏิทินตามความเป็นจริง และรายงานการใช้จ่ายเงินสนับสนุนพรรคในรอบปีปฏิทินไม่ถูกต้องตามความเป็นจริง
ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2550 พรรครักษ์แผ่นดินไทย ยื่นเรื่องขอเปลี่ยนชื่อเป็น พรรคไทยรวมไทย โดยมีหัวหน้าพรรคคือ นายสุชน ชาลีเครือ อดีตประธานวุฒิสภา
เดิมสมาชิกกลุ่มไทยรักไทย (พรรคไทยรักไทย เดิม) จะไปขอจดทะเบียนตั้งพรรคใหม่ ใช้ชื่อว่า พรรคไทยรวมไทย โดยใช้อักษรย่อ ทรท. เช่นเดียวกับพรรคไทยรักไทย แต่ไม่สามารถกระทำได้ เนื่องจากถูกห้ามโดยประกาศ คปค.ฉบับที่ 15 ห้ามประกอบกิจกรรมทางการเมือง
เจ้าจอมมารดาเขียน ในรัชกาลที่ 4
เจ้าจอมมารดาเขียน (พ.ศ. 2385 - พ.ศ. 2484) เจ้าจอมมารดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นธิดาของท่านอ้น และท่านอิ่ม สิริวันต์ เป็นหลานของเจ้าจอมมารดางิ้ว (หม่อมงิ้ว ในพระองค์เจ้าลักขณานุคุณ พระเจ้าลูกยาเธอในรัชกาลที่ 3 ซึ่งเป็นพระมารดาของ สมเด็จพระนางนาฏโสมนัสวัฒนาวดี บรมอรรคราชเทวี ในรัชกาลที่ 4 โดย รัชกาลที่ 4 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานเกียรติยศให้ออกนามว่า "เจ้าจอมมารดางิ้ว" เป็นกรณีพิเศษในฐานะที่จะเป็นขรัวยายของเจ้าฟ้าโสมนัส ที่จะประสูติแต่สมเด็จพระนางนาฏโสมนัสฯ นอกจากนี้ พระยาราชภักดี (ทองคำ) พี่ชายของเจ้าจอมมารดางิ้วเป็นต้นตระกูลสุวรรณทัต)
เจ้าจอมมารดาเขียนมีนามเรียกขานทั่วไปว่า "เขียนอิเหนา" ด้วยเป็นละครหลวงที่รำเป็นตัวฃอิเหนาได้งดงามไม่มีใครสู้ เป็นเจ้าจอมที่รัชกาลที่ 4 โปรดมากท่านหนึ่ง เมื่อพระราชโอรสคือ พระองค์เจ้าวรวรรณากร (พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรวรรณากร กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ - 2404-2474) ประสูตินั้น รัชกาลที่ 4 พระราชทานกริชให้ นอกเหนือจากพระแสงดาบที่พระราชทานพระราชโอรสทุกพระองค์ โดยมีรับสั่งว่า "เป็นลูกอิเหนา"
เจ้าจอมมารดาเขียน ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อพ.ศ2484 รวมอายุ99ปี
เลซิทิน
เลซิทิน () เป็นไขมันชนิดฟอสโฟไลปิค (phospholipid) ที่มีความจำเป็นต่อเซลล์ทุกชนิดในร่างกาย เยื่อหุ้มเซลล์ (cell membrane) ซึ่งเป็นส่วนที่ควบคุมการเข้าออกของสารอาหาร ถ้าไม่มีเลซิทินจะมีลักษณะแข็งและขาดความยืดหยุ่น นอกจากนี้ยังพบว่าเลซิทินเป็นส่วนประกอบของเยื่อหุ้มสมอง กล้ามเนื้อ และเซลล์ประสาท เลซิทินยังมีคุณสมบัติเป็น emulsifier หรือสารที่ทำให้น้ำกับน้ำมันเข้ากันได้ ดังนั้นจะพบว่าได้มีการนำมาใช้ในการควบคุมโคเลสเทอรอลในเลือดอย่างแพร่หลาย
เลซิทินพบได้มากในถั่วเหลือง แต่แหล่งอาหารอื่น ๆ ที่ให้เลซิทินยังมีอีกมากมาย อาทิ ไข่แดง ตับ ข้าวโอ๊ต กะหล่ำปลี กะหล่ำดอก เนื้อสัตว์ ปลา บริวเวอร์ยีสต์ และพืชบางชนิด ทั้งนี้อาจจะรวมถึงผลิตภัณฑ์ Multi-Vitamin ที่มีเลซิทินผสมอยู่ด้วย เลซิทินที่วางจำหน่ายในท้องตลาดมีอยู่สองชนิด คือ แกรนูล และแคปซูล ชนิดแกรนูลนิยมรับประทาน โดยผสมกับเครื่องดื่มชนิดต่าง ๆ เช่น นม นมเปรี้ยว น้ำผลไม้ ฯลฯ และยังนิยมให้ผสมหรือโปรยบนอาหารประเภทต่าง ๆ อีกด้วย
สารสำคัญที่พบในเลซิทิน ได้แก่ ฟอสฟาทิดิลโคลีน (phosphatidylcholine) เป็น ซึ่งสารนี้จะให้วิตามินบีชนิดหนึ่ง เรียกว่า โคลีน สารโคลีนเป็นสารต้นตอในการสังเคราะห์สารสื่อประสาท อะซีทิลโคลีน (acetylcholine) ส่วนประกอบอื่น ๆ ของเลซิทิน ได้แก่ ฟอสฟาทิดิลอิโนซิทอล ฟอสฟาทิดิลเอททาโนลามีน กรดไลโนเลอิก ฯลฯ
อุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย
อุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย ครอบคลุมพื้นที่โบราณสถานกรุงสุโขทัย ศูนย์กลางการปกครองของอาณาจักรสุโขทัยซึ่งมีอำนาจอยู่บริเวณภาคเหนือตอนล่างของประเทศไทยในช่วงพุทธศตวรรษที่ 18 - 19 ตั้งอยู่ที่ตำบลเมืองเก่า (เขตเทศบาลตำบลเมืองเก่า) อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย ห่างจากตัวเมืองสุโขทัยปัจจุบัน (เขตเทศบาลเมืองสุโขทัยธานี) ไปทางทิศตะวันตกประมาณ 12 กิโลเมตร ตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 (ถนนจรดวิถีถ่อง)
ผังเมืองสุโขทัยมีลักษณะเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า มีความยาวประมาณ 2 กิโลเมตร กว้างประมาณ 1.6 กิโลเมตร มีประตูเมืองอยู่ตรงกลางกำแพงเมืองแต่ละด้าน ภายในยังเหลือร่องรอยพระราชวังและวัดอีก 26 แห่ง วัดที่ใหญ่ที่สุดคือวัดมหาธาตุ อุทยานแห่งนี้ได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์โดยกรมศิลปากรด้วยความช่วยเหลือจากองค์การยูเนสโก มีผู้เยี่ยมชมหลายแสนคนต่อปี ซึ่งสามารถเดินเท้าหรือขี่จักรยานเที่ยวชมได้
อุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัยได้รับการประกาศคุ้มครองครั้งแรกตามประกาศราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 92 ตอนที่ 112 ลงวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2504 ต่อมาในปี พ.ศ. 2519 โครงการฟื้นฟูอุทยานแห่งนี้ก็ได้รับการอนุมัติ และเปิดอย่างเป็นทางการในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2531 โดยในวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2534 องค์การยูเนสโกได้ประกาศให้อุทยานแห่งนี้เป็นแหล่งมรดกโลกร่วมกับอุทยานประวัติศาสตร์ที่กำแพงเพชรและศรีสัชนาลัยภายใต้ชื่อว่า "เมืองประวัติศาสตร์สุโขทัยและเมืองบริวาร" (Historic Town of Sukhothai and Associated Historic Towns)
วาสนา วีระชาติพลี
วาสนา วีระชาติพลี หรือ ป้าแต๋ว เกิดวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2495 เป็นดีเจชื่อดัง จบการศึกษาจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จบด้วยคะแนนเกียรตินิยม สมัยที่เธอเรียนอยู่ที่จุฬาฯ เธอเคยเป็นทั้งนักดนตรีจากสถาบันศึกษาเดิม และเป็นนักร้องของสโมสรนิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย(ส.จ.ม.)อีกด้วย จึงมีพื้นฐานของความรู้ในเรื่องของเพลงสากลเป็นอย่างดี ทั้งยังเป็นผู้ที่มีพื้นฐานภาษาอังกฤษอย่างดีเยี่ยม ต่อมาได้เป็นดีเจหญิงคนแรกของรายการ nite spot จากการชักชวนของอิทธิวัฒน์ เพียรเลิศ เธอได้จัดรายการ Together Again และ Radioactive ทางคลื่น 99 เม็กกะเฮิร์ตซ ก่อนที่จะมีการเปลี่ยนแปลงอีกหลายครั้งภายในชื่อ Radioactive การจัดรายการเพลงในช่วงนั้น เป็นการปฏิวัติวงการรายการวิทยุด้วยการเลิกเปิดเพลงร็อกเก่าๆ และเพลงป๊อปจ๋าๆ แต่เปิดเพลงแนวโมเดิร์นร็อกที่เป็นซาวนด์ดนตรีจากอังกฤษยุค 80 แทน แล้วก็มีการเลือกเพลงจากยุค 70 เข้ามาเปิดด้วย
เธอเป็นผู้ผลักดันแนวอัลเทอร์เนทีฟในประเทศไทย ได้นำหลายๆวงเข้ามาเปิดคอนเสิร์ตในประเทศไทยเช่น เดวิด โบวี่, ซูเอด, แมนิค สตรีท พรีชเชอร์ส ในปี 2536 หลังจากนั้นเธอได้ใช้ชีวิตอยู่ที่ประเทศอังกฤษกว่าสิบปี โดยเธอได้จัดรายการ London Express จัดแบบบันทึกเทปและส่งมาออกอากาศที่ประเทศไทย นอกจากนี้เธอยังมีผลงานหนังสือที่ชื่อ "ลุยเดี่ยว เที่ยวแบบวาสนา วีระชาติพลี" กับสำนักพิมพ์สามสี เธออยู่ที่ประเทศอังกฤษโดยทำงานอยู่ Goldman Sachs แผนก Event Organization ในลักษณะการจัดงาน มีทติ้ง จัดปาร์ตี้ต่างๆ ทำได้อยู่หกปี
5 ตุลาคม พ.ศ. 2549 เธอได้เป็นดีเจ ในงานปาร์ตี้ Dude/sweet ที่คลับ Astra จากนั้นจัดรายการที่ yesindie.com ทุกวันพุธ บ่ายสองโมง และทุกวันศุกร์ ตั้งแต่สามทุ่มครึ่งหรือสี่ทุ่ม จนถึง ปี2560 เป็นระยะเวลา 11 ปี กับการจัดรายการที่ yesindie.com และ ปัจจุบันได้ย้ายมาจัดรายการที่ http://www.wassieradio.com/ ออกอากาศผ่าน internet ครั้งแรก ในเดือนตุลาคม 2560 จนถึงปัจจุบัน ทุกวันอังคาร และวันพฤหัสบดี เวลาสามทุ่ม ถึง ห้าทุ่ม และทาง thisiscat.com และ คลื่น 94.5 เอ็ฟเอม ทุกวันเสาร์ ตั้งแต่เวลาสองทุ่มถึงสี่ทุ่ม
แนวคิดในการจัดรายการที่จะอัปเดตศิลปินและแนวดนตรีใหม่ ๆ และ ล้ำ ให้ผู้ฟัง (หรือ ล้างสมอง ตามทรรศนะของป้าแต๋ว) การจัดรายการต่อๆ มาเธอได้นำความเป็นตัวของตัวเองมาใช้ ตั้งแต่การนำเอาชื่ออัลบั้ม มาอ่านประกอบการพูด การตอบคำถามจากแฟนเพลงที่โทรฯเข้ามาของเพลง เธอเข้มงวดกับการออกเสียงภาษาอังกฤษ
เธอมักใช้เพลงโปรดที่เธอต้องการ ” ดัน ” โดยเฉพาะ มาใช้โปรยหัวรายการเป็นประจำ จนคนฟังถูกชักนำให้ชอบเพลงดังกล่าวไปโดยปริยาย และทั้งเธอยังสรรหาเรื่องราวต่างๆของเพลงหรือนักร้องคนนั้นมาเล่าซึ่งเป็นข้อมูลลึกและละเอียด
การเลือกเพลงเพื่อมาเล่นในช่วงรายการ วาสนา ยังเลือกเพลงที่ไม่เหมือนใคร ไม่ใช่เป็นเพลงที่กำลังเป็นที่นิยม เธอกลับต่อต้านเพลงแนวนี้ มิใยดีกับแฟนเพลงที่โทรฯ เข้ามาขอเพลงหากไม่ถูกใจ แต่ยังแนะนำให้ไปหาฟังที่รายการอื่น การฟังเพลงแนวที่เธอชอบที่เรียกว่าเพลงแนว " อินดี้" ในปัจจุบัน
เธอยังเป็นต้นแบบ ให้ดีเจรุ่นหลังๆ ไม่ว่าจะเป็น วงศ์สุภา วีระชาติพลี , เดือนเพ็ญ สีหรัตน์ , นิมิตร ลักษมีพงษ์ , อาทิตย์ พรหมประสิทธิ์ และ อลิศรา ศิริชุมแสง ได้ยึดเป็นแนวทางในการจัดรายการเพลงในยุคต่อๆ มา
ความต้องการ
ความต้องการ เป็นรูปแบบทางจิตวิทยาหรือความรู้สึก ที่นำไปสู่จุดมุ่งหมาย หรือเหตุผล การกระทำของพฤติกรรม แบบจำลองสำหรับความต้องการที่เป็นที่รู้จักคือ ลำดับขั้นความต้องการของมาสโลว์ ที่นิยามในปี ค.ศ. 1943 โดย อับราฮัม มาสโลว์ นักจิตวิทยาชาวอเมริกัน เกี่ยวกับความต้องการ 5 ระดับขั้น
ในทางพุทธศาสนา ความต้องการ ความอยากได้อยากมี ที่นอกเหนือจากการดำรงชีวิตในปัจจุบัน อาจกล่าวได้เป็นกิเลสทั้งปวง
สารก่อมะเร็ง
สารก่อมะเร็ง () หมายถึง สาร วัตถุ นิวไคลด์กัมมันตรังสี หรือการแผ่รังสีใดๆ ที่เป็นตัวกระตุ้นที่ก่อให้เกิดมะเร็ง ซึ่งเกิดจากการเปลี่ยนแปลงเสถียรภาพของจีโนม หรือการรบกวนกระบวนการสร้างและสลายในระดับเซลล์ ธาตุกัมมันตรังสีบางชนิดก็ถูกจัดให้เป็นสารก่อมะเร็ง ซึ่งการกระตุ้นนั้นจะมาจากรังสีที่แผ่ออกมา อาทิ รังสีแกมมาหรืออนุภาคแอลฟา สารก่อมะเร็งอย่างหนึ่งที่รู้จักโดยทั่วไปคือ ควันบุหรี่
กรมทางหลวงชนบท
กรมทางหลวงชนบท () เป็นส่วนราชการระดับกรม สังกัดกระทรวงคมนาคม จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2545 โดยบุคลากรโอนภารกิจมาจากกรมโยธาธิการและกรมการเร่งรัดพัฒนาชนบท มีหน้าที่ในการพัฒนาและยกระดับมาตรฐานทางหลวงชนบท เพื่อสนับสนุนการคมนาคมขนส่ง การท่องเที่ยว การพัฒนาชายแดน การพัฒนาเมืองอย่างบูรณาการและยั่งยืน แก้ไขปัญหาจราจรโดยสร้างทางเชื่อม ทางเลี่ยง และทางลัด รวมทั้งเป็นพี่เลี้ยงด้านการพัฒนาทางหลวงท้องถิ่นให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
พระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2545 มุ่งปรับปรุงระบบระบบราชการให้สอดคล้องกับสภาพความเป็นไปของสังคม โดยมีการจัดตั้งกรมทางหลวงชนบทขึ้น แต่ได้มีการกำหนดบทเฉพาะกาล มาตรา 54 ไว้ว่า ""ภายในห้าปีนับแต่วันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ ให้โอนกิจการอำนาจหน้าที่ ทรัพย์สิน งบประมาณ หนี้ สิทธิ ภาระผูกพัน ข้าราชการ ลูกจ้าง และอัตรากำลังของกรมทางหลวงชนบท และบรรดาอำนาจหน้าที่ของผู้ดำรงตำแหน่งหรือผู้ซึ่งปฏิบัติหน้าที่ในกรมทางหลวงชนบท ไปเป็นของกรมทางหลวง หรือผู้ดำรงตำแหน่งหรือผู้ซึ่งปฏิบัติหน้าที่ในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น แล้วแต่กรณี ทั้งนี้ ตามที่กำหนดในพระราชกฤษฎีกา ในพระราชกฤษฎีกาดังกล่าวจะกำหนดให้การกำหนดรายละเอียดบางกรณีเป็นไปตามมติของคณะรัฐมนตรีหรือประกาศของรัฐมนตรีที่เกี่ยวข้องก็ได้ เมื่อมีการตราพระราชกฤษฎีกาตามวรรคหนึ่งขึ้นบังคับใช้แล้ว ให้ถือว่ากรมทางหลวงชนบทเป็นอันยุบเลิก"" ซึ่งจะเป็นผลให้กรมทางหลวงชนบท มีภารกิจที่จะต้องดำเนินการในระยะเวลาเพียง 5 ปี
ต่อมาภายหลังการประชุมของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ เมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2550 ได้มีมติให้กรมทางหลวงชนบทดำเนินการต่อไปอีก 5 ปี กระทั่งในปี พ.ศ. 2552 ได้มีพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม (ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2552 ให้ยกเลิกการยุบกรมทางหลวงชนบท และให้มีภารกิจดำเนินการเช่นเดิม เนื่องจากเป็นนโยบายหลักของทุกรัฐบาล
สัญลักษณ์ของกรมทางหลวงชนบท คือ องค์พระวิษณุหรือพระนารายณ์ เป็นเทพแห่งวิศวกรรมการพัฒนา การก่อสร้าง และบำรุงรักษาทางหลวง ประทับเป็นสง่าบนพระอาสน์ มือขวาถือจอบ มือซ้ายถือลูกดิ่ง เบื้องหลังพระวิษณุแสงสว่างแผ่เป็นรัศมีโดยรอบทั้ง 8 ทิศ แสดงถึงภารกิจของกรมทางหลวงชนบท ครอบคลุมทั้งประเทศ และลายกนก 3 ชั้น ตัดด้วยเส้นสีแดงบนพื้นสีเหลืองทอง หมายถึง ประเทศไทย
ถนนแยกทางหลวงหมายเลข 225 - บ้านโปร่งคลองเหนือ
ถนนแยกทางหลวงหมายเลข 225 - บ้านโปร่งคลองเหนือ เป็นสายทางในจังหวัดชัยภูมิ เริ่มจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 225 ถึงบ้านโปร่งคลองเหนือ ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2159 ปัจจุบันอยู่ในความรับผิดชอบของกรมทางหลวงชนบท โดยใช้ชื่อรหัสสายทาง ชย.3007
ถนนแยกทางหลวงหมายเลข 225 - บ้านใหม่สุขประเสริฐ
ถนนแยกทางหลวงหมายเลข 225 - บ้านใหม่สุขประเสริฐ เป็นสายทางในจังหวัดชัยภูมิ เริ่มจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 255 ถึงบ้านใหม่สุขประเสริฐ ตัดกับทางหลวงชนบท ชย. 4006 ณ กม.ที่9 ปัจจุบันอยู่ในความรับผิดชอบของกรมทางหลวงชนบท โดยใช้ชื่อรหัสสายทาง ชย.3011
ถนนเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550
ถนนเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550 เป็นเส้นทางในความรับผิดชอบของกรมทางหลวงชนบท โดยใช้ชื่อรหัสสายทาง พท.3037 เปิดใช้งานเมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2550 เป็นสายทางที่สร้างตามแนวระหว่างทะเลน้อยกับทะเลหลวงของทะเลสาบสงขลา ซึ่งชาวบ้านได้ร่วมกันสร้างถนนลูกรังกันมาก่อน แต่มีปัญหาถนนพังชำรุดง่ายและเมื่อถึงฤดูน้ำหลากก็ยังเป็นแนวขวางทางระบายน้ำระหว่างทะเลน้อยกับทะเลหลวง คณะรัฐมนตรีจึงมีมติ เมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2546 ดำเนินการก่อสร้างสายทางตามโครงการภายใต้แผนบูรณาการงบประมาณพัฒนาลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลา โดยให้กรมทางหลวงชนบทเร่งรัดดำเนินการก่อสร้างถนนดังกล่าวเฉพาะส่วนที่จำเป็นเร่งด่วนในปีงบประมาณ พ.ศ. 2546 จำนวน 50 ล้านบาท และใช้งบประมาณจากปีงบประมาณ พ.ศ. 2547 ถึง พ.ศ. 2549 ในการดำเนินก่อสร้างต่อไปอีก 549 ล้านบาท โดยเส้นทางในช่วงที่ 2 เป็นทางยกระดับระยะทาง 5.450 กิโลเมตร
เดิมถนนสายนี้ชื่อ “ถนนสายบ้านไสกลิ้ง – บ้านหัวป่า ภายหลังเปิดการใช้งานสำนักงานทางหลวงชนบทจังหวัดพัทลุง ได้ขอความเห็นจากทุกภาคส่วนให้ร่วมเสนอชื่อถนนสายดังกล่าว เพื่อให้เกิดการมีส่วนร่วมและเป็นชื่อที่ไดรับการยอมรับในการเรียกใช้ ซึ่งผลการรับฟังเสียงส่วนใหญ่มีความเห็นร่วมกันให้ตั้งชื่อถนนใหม่จากเดิม “ถนนสายบ้านไสกลิ้ง อำเภอควนขนุน จังหวัดพัทลุง – บ้านหัวป่า อำเภอระโนด จังหวัดสงขลา” เปลี่ยนเป็น “ถนนเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550” เพื่อให้เหมาะสมกับปีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว
กาแฟไอริช
กาแฟไอริช () เป็นการนำเอสเปรสโซที่ชงแล้วมาผสมกับวิสกี้ไอริช โดยมีขั้นตอนในการทำดังนี้
แผนพัฒนาพื้นที่ภาคตะวันตกของจีน
แผนพัฒนาพื้นที่ภาคตะวันตกของจีน ( "ซีปู้ต้าไคฟา"; ) คือนโยบายที่เสนอโดยรัฐบาลสาธารณรัฐประชาชนจีนเพื่อพัฒนาพื้นที่ภาคตะวันตกของจีน โดยกินพื้นที่ร้อยละ 71.4 ประชากรร้อยละ 28.8 และเศรษฐกิจร้อยละ 16.8 ของประเทศ ปกคลุมอาณาเขตของ 6 มณฑล (กานสู้ กุ้ยโจว ชิงไห่ ฉ่านซี เสฉวน ยูนนาน) 5 เขตปกครองตนเอง (กวางสี มองโกเลียใน หนิงเซี่ย ทิเบต) และ 1 เทศบาลนคร (นครฉงชิ่ง)
รถไฟใต้ดินนครฉงชิ่ง และทางรถไฟชิงไห่ คือตัวอย่างของโครงการนี้
สำนัก บีสต์ อาร์ต
"ดูบทความหลักที่ เกคิเรนเจอร์"
ดีเจ
ดีเจ () หมายถึงผู้จัดรายการเพลงประกอบความรู้เกี่ยวกับเพลงหรือเรื่องอื่นๆ ซึ่งอยู่ในความสนใจของผู้ฟัง ในสถานที่ฟังเพลง ในที่นี้มี 2 ความหมายคือ ดีเจที่จัดรายการเพื่อออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียง และดีเจที่เปิดเพลงตามไนต์คลับ หรือตามงานบันเทิงต่าง ๆ โดยในขณะทำหน้าที่ดีเจ อาจมีการเล่นแผ่นหรือปรับเสียงในลักษณะต่าง ๆ เพื่อดัดแปลงให้ได้เสียงที่แปลกใหม่ไปจากเดิม
ดีเจที่มีความหมายถึงนักจัดรายการวิทยุ รูปแบบการจัดรายการอาจเป็นรายการที่มีกำหนดเวลาแน่นอน หรือเป็นรายการที่ให้บริการตลอดวัน หรือรายการอยู่เป็นเพื่อนคุยกับนักศึกษาที่ดูหนังสือดึก ๆ หรือรายการโชว์ดึก โดยมีหัวข้อคุยเป็นประเด็นเรื่องราวตามกระแสเหตุการณ์บ้านเมืองและโลกแทรกไว้ในรายการ หรือรายการเพื่อสุขภาพ รายการเพื่อผู้บริโภค รายการเพื่อการศึกษา การทบทวนข้อสอบของนักเรียนเพื่อเตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัย การตอบปัญหาสุขภาพจิตสำหรับผู้ฟังที่มีปัญหาคับข้องใจ หรืออาจเป็นรายการสายด่วน เพื่อช่วยเหลือความเดือดร้อน โดยนักจัดรายการวิทยุจะเปิดเพลง สลับการให้ความรู้หรือการตอบปัญหา หรือสนทนากับผู้ฟังตามช่วงเวลาที่เหมาะสม เพื่อมิให้เกิดความเบื่อหน่ายแก่ผู้ฟังทั่วไป
ประติภา ปาฏีล
ประติภา เทวีสิงห์ ปาฏีล (; ; เกิด 19 ธันวาคม พ.ศ. 2477) เป็นประธานาธิบดีอินเดียคนที่ 12 นับเป็นชาวมหาราษฎระคนแรกและเป็นสตรีคนแรกในประวัติศาสตร์ของอินเดียที่ได้เข้าดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 แทน อับดุล กลาม (Abdul Kalam) มีอายุ 73 เมื่อเข้ารับตำแหน่ง
ปาฏีลเป็นสมาชิกสภาแห่งชาติของอินเดียจากรัฐมหาราษฏระ ได้รับการเสนอชื่อจากพรรคสหพันธมิตรก้าวหน้า (United Progressive Alliance) และพรรคอินเดียซ้าย (Indian Left) ที่กำลังเป็นรัฐบาลอยู่ ปาฏีลได้รับชัยชนะการเลือกตั้งประธานาธิบดีเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 โดยได้รับคะแนนเสียงมากกว่าคู่แข่งสำคัญคือ ไภโรน สิงห์ เศขาวัต (Bhairon Singh Shekhawat) มากกว่า 300,000 คะแนน
ปาฏีล จบการศึกษาด้านกฎหมาย ได้เป็นผู้แทนเขตเลือกตั้งมุกตาอีนคร (Muktainagar) ในเขตชัฬคาง์ว (Jalgaon) รัฐมหาราษฎระในตำแหน่งสมาชิกสภานิติบัญญัติของรัฐมหาราษฎระ (พ.ศ. 2505–2528) และได้ดำรงตำแหน่งรองประธานราชยสภา (พ.ศ. 2529–2531) เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากเมืองอมราวดี รัฐมหาราษฎระ เป็นผู้ว่าราชการรัฐราชสถานคนที่ 24 และเป็นสตรีคนแรกที่เป็นผู้ว่าราชการรัฐราชสถาน (พ.ศ. 2547–2550)
ประติภา ปาฏีล เกิดที่หมู่บ้านนาทคาง์ว (Nadgaon) เขตชัฬคาง์ว รัฐมหาราษฎระ เข้าโรงเรียนที่ชัฬคาง์ว และได้รับปริญญา M.A. จากวิทยาลัย Mooljee Jetha ซึ่งเป็นวิทยาเขตสาขาของมหาวิทยาลัยมหาราษฎระเหนือที่ตั้งที่ชัฬคาง์ว ต่อมาได้รับปริญญาด้านนิติศาสตร์จากวิทยาลัยกฎหมายรัฐประศาสนศาสตร์ มุมไบ (สาขาของมหาวิทยาลัยบอมเบย์) ในระหว่างการศึกษา ประติภาเป็นนักกีฬาปิงปองระดับโด่งดังและยอดเยี่ยมคนหนึ่งที่สามารถเอาชนะการแข่งขันระดับมหาวิทยาลัยหลายครั้ง เมื่อ พ.ศ. 2505 ได้รับการลงคะแนนเป็นดาวเด่นของมหาวิทยาลัย ในปีเดียวกันนั้นเอง เธอก็ได้รับเลือกตั้งเป็นผู้แทนราษฎรจากเขตมุกตาอีนครในนามของพรรคคองเกรสแห่งชาติอินเดีย
ประติภา ปาฏีล สมรสกับนักการศึกษาชื่อ เทวีสิงห์ รณสิงห์ เศขาวัต (Devisingh Ransingh Shekhawat) เมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2508 เนื่องจากต้องวนเวียนอยู่ในวงการการเมืองตลอดเวลา ประติภาจึงไม่ได้ใช้นามสกุลของสามี ทั้งสองมีบุตรชาย 1 คน และบุตรสาว 1 คน
ประติภาและสามีได้จัดตั้งสถาบันเพื่อการศึกษาชื่อ "วิทยภารตีศิกษานประสารักมณฑล" (Vidya Bharati Shikshan Prasarak Mandal) ขึ้นเพื่อดำเนินกิจการโรงเรียนลูกโซ่และวิทยาลัยในชัฬคาง์วและมุมไบ นอกจากนี้เธอยังได้จัดตั้ง "ศรังสัธนาทรัสต์" (Shram Sadhana Trust) เพื่อดำเนินกิจการหอพักสำหรับคนทำงานในนิวเดลี มุมไบ, "มูลนิธิสันตมุกตไพสหการีสาขารการขาน" (Sant Muktabai Sahakari Sakhar Karkhana), และธนาคารสหกรณ์ที่ตั้งชื่อตามเธอเอง คือ "ธนาคารประติภามหิฬสหการี" (Pratibha Mahila Sahakari Bank) นอกจากนี้ยังได้มีส่วนร่วมในการก่อตั้งโรงเรียนฝึกงานอุตสาหกรรมในชัฬคาง์ว และทำโรงเรียนสำหรับเด็กยากจน ที่ตำบลวิมุกตชาติส (Vimukta Jatis) และสำหรับชนเผ่าเร่ร่อนต่าง ๆ
ประติภา ปาฏีล เริ่มชีวิตการเมืองเมื่อ พ.ศ. 2505 เมื่ออายุได้ 27 ปี ภายได้การบ่มเพาะแนะนำจากผู้นำรัฐสภาและอดีตรัฐมนตรีชื่อ ยัศวันตราว จวหาน (Yashwantrao Chavan) เธอได้เข้าดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการหลังการการได้รับเลือกตั้งครั้งที่ 2 เมื่อ พ.ศ. 2510 ในสมัยเลือกตั้งต่อมา (พ.ศ. 2515–2521) ประติภาก็ได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการ และในวิถีการเมืองสมัยต่อ ๆ มาได้ ประติภาได้เป็นรัฐมนตรีว่าการด้านการท่องเที่ยว ด้านการสังคมและด้านเคหการ เธอได้รับการเลือกตั้งเข้าสู่สภาเสมอมาโดยจนถึงเมื่อ พ.ศ. 2538 จึงได้รับการเสนอให้ดำรงตำแหน่งสมาชิกราชยสภา
ประติภา ปาฏีล ไม่เคยแพ้การเลือกตั้งที่เธอลงสมัครแข่งขันในครั้งใด ๆ เลย
การออกแบบกราฟิก
กราฟิกดีไซน์ () คือการออกแบบสื่อสัญลักษณ์ที่มองเห็นด้วยตา (เป็นทัศนศิลป์อย่างหนึ่ง) ทำหน้าที่เพื่อสื่อความหมาย
"กราฟิกดีไซน์" เป็นการทับศัพท์มาจากภาษาอังกฤษ "graphic design" คำว่า "graphic" มีคำในภาษาไทยที่ใช้แทนได้คือ "เรขศิลป์", "เลขนศิลป์" หรือ "เรขภาพ" ส่วน "design" แปลว่า "การออกแบบ" เมื่อรวมกันแล้ว กราฟิกดีไซน์จึงมีหมายความว่า "การออกแบบเรขศิลป์" หรือ "การออกแบบเลขนศิลป์"
ผู้ออกแบบกราฟิกจะทำการสร้าง และ/หรือ รวมส่วนประกอบทางศิลป์อย่าง สัญลักษณ์ รูปภาพ ตัวอักษร มาผ่านกระบวนการทางการออกแบบอย่างหนึ่งอย่างใดหรือมากกว่าหนึ่งกระบวนการทางการออกแบบ เช่น การออกแบบตัวอักษร การวาดภาพประกอบ การจัดองค์ประกอบ เพื่อใช้ในการสื่อสารบางอย่าง
มักมีการเข้าใจผิดว่ากราฟิกดีไซน์เป็นงานที่ทำด้วยคอมพิวเตอร์หรือเป็นการสร้างแอนิเมชันสามมิติเพียงอย่างเดียว ซึ่งในความเป็นจริง คอมพิวเตอร์เป็นเพียงเครื่องมือชิ้นหนึ่งที่ช่วยในการสร้างงานกราฟิกดีไซน์ได้ เช่นเดียวกับ ดินสอ ปากกา พู่กัน
พระครูวิสุทธิวงศาจารย์ญาณมุนี (แช่ม)
พระครูวิสุทธิวงศาจารย์ญาณมุนี หรือ หลวงพ่อแช่ม อดีตเจ้าอาวาสวัดไชยธารารามหรือวัดฉลอง และเป็นที่เคารพเลื่อมใสอย่างมากของชาวจังหวัดภูเก็ต
พระครูวิสุทธิวงศาจารย์ญาณมุนี (แช่ม) เกิดเมื่อปีกุน พ.ศ. 2370 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่ตำบลบ่อแสน อำเภอทับปุด จังหวัดพังงา ไม่ปรากฏหลักฐานเกี่ยวกับนามของโยมบิดามารดาของท่าน เมื่อเจริญวัยขึ้นโยมบิดามารดาได้ให้ท่านมาอยู่ที่วัดฉลอง ตำบลฉลอง อำเภอทุ่งคา (ปัจจุบันคืออำเภอเมืองภูเก็ต) จังหวัดภูเก็ต โดยฝากตัวเป็นลูกศิษย์ของพ่อท่านเฒ่า เจ้าอาวาสวัดฉลองในเวลานั้น หลวงพ่อแช่มได้บรรพชาเป็นสามเณรและอุปสมบทเป็นพระภิกษุ ศึกษาเล่าเรียนด้านวิปัสสนาธุระอยู่ที่วัดฉลองมาตลอดจนมีความเชี่ยวชาญ
หลวงพ่อแช่มเป็นผู้เคร่งครัดในพระธรรมวินัยเป็นอย่างยิ่ง จึงเป็นที่เคารพศรัทธาเลื่อมใสของชาวบ้านโดยทั่วไป ต่อมาในปี พ.ศ. 2393 พ่อท่านเฒ่ามรณภาพ หลวงพ่อแช่มได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเจ้าอาวาสวัดฉลองสืบต่อมา
ในปี พ.ศ. 2419 เกิดการจลาจลขึ้นในเมืองภูเก็ตจากฝีมือของกลุ่มอั้งยี่กรรมกรขุดแร่ดีบุกชาวจีน ชาวบ้านฉลองที่เคยเป็นลูกศิษย์ของหลวงพ่อแช่มได้ชักชวนให้หลวงพ่อแช่มหนีภัยพวกอั้งยี่ไปซ่อนตัวอยู่ที่อื่น แต่หลวงพ่อแช่มไม่ยอมทิ้งวัดหนีไป ลูกศิษย์ของหลวงพ่อแช่มจึงตัดสินใจรวมกลุ่มกันสู้เพื่อปกป้องหลวงพ่อแช่มและขอผ้าประเจียดจากท่านเพื่อเป็นขวัญกำลังใจ ซึ่งท่านได้อนุโลมตามที่บรรดาลูกศิษย์ขอร้อง ลูกศิษย์ชาวบ้านฉลองกลุ่มนี้ต่อมารบพวกอั้งยี่ชนะ ทำให้คนที่หนีภัยอั้งยี่กลับเข้ามารวมกลุ่มกันสู้พวกจีนอั้งยี่มากขึ้นและอาศัยผ้าประเจียดที่หลวงพ่อแช่มทำขึ้นเป็นเครื่องปลุกใจสำคัญ จนกระทั่งสามารถไล่่พวกจีนอั้งยี่ไม่ให้เข้ามาปล้นหมู่บ้านฉลองได้อีก ในปีต่อมา (พ.ศ. 2420) เมื่อทางการปราบปรามจีนอั้งยี่ภูเก็ตจนราบคาบแล้ว คณะกรมการเมืองภูเก็ตได้ยกความดีความชอบส่วนหนึ่งในการปราบกบฏอั้งยี่ครั้งนี้ให้แก่หลวงพ่อแช่ม และเวลานั้นตำแหน่งพระครูสังฆปาโมกข์เมืองภูเก็ตยังว่างอยู่ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงทรงพระกรุณาโปรดแต่งตั้งให้หลวงพ่อแช่มเป็นพระครูสังฆปาโมกข์เมืองภูเก็ต สมณศักดิ์ที่ "พระครูวิสุทธิวงศาจารย์ญาณมุนี" และได้พระราชทานนามวัดฉลองใหม่ว่า "วัดไชยธาราราม" อนึ่งจากเหตุจลาจลอั้งยี่ดังกล่าว ทำให้ชาวเมืองภูเก็ตเชื่อว่า ที่ชาวบ้านฉลองรบชนะพวกจีน เพราะท่านพระครูวัดฉลองมีอิทธิฤทธิ์ในทางวิทยาคม จึงนับถือกันว่าท่านเป็นเกจิอาจารย์สำคัญคนหนึ่งมานับแต่นั้น
พระครูวิสุทธิวงศาจารย์ญาณมุนี (แช่ม) ถึงแก่มรณภาพด้วยอาการอาพาธเป็นอุจจาระธาตุพิการ เมื่อวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2451 ได้มีการส่งหีบเพลิงไปพระราชทานเพลิงศพที่ภูเก็ต พร้อมเงิน 100 เฟื้อง ผ้าขาว 2 พับ เพื่อใช้ในการพระราชทานเพลิงศพตามธรรมเนียมเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2452
เอนโทรปี
เอนโทรปี () มาจากภาษากรีก εν (en) แปลว่าภายใน รวมกับ τρέπω (trepo) แปลว่า ไล่ หนี หรือ หมุน ถือเป็นหัวใจของกฎข้อที่สองของอุณหพลศาสตร์ ซึ่งเกี่ยวข้องกับกระบวนการทางกายภาพที่เกิดขึ้นเองทางธรรมชาติ การเปลี่ยนแปลงดังกล่าวมีแนวโน้มที่จะทำให้ความแตกต่างของ ไม่ว่าจะเป็น อุณหภูมิ แรงดัน ความหนาแน่น หรือค่าอื่น ๆ ในระบบค่อย ๆ น้อยลงจนกลืนเป็นเนื้อเดียวกัน ซึ่งต่างจากกฎข้อที่หนึ่งของอุณหพลศาสตร์ ซึ่งกล่าวถึงการอนุรักษ์พลังงาน
เอนโทรปีเป็นจำนวนซึ่งใช้อธิบายระบบอุณหพลศาสตร์ เมื่อมองในระดับโมเลกุล กระบวนการทางกายภาพที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติทำให้โมเลกุลมีการเรียงตัวที่ไม่เป็นระเบียบมากขึ้น สามารถแทนได้ด้วยค่าเอนโทรปีที่เพิ่มขึ้น ในการคำนวณ นิยมใช้สัญลักษณ์ "S" ซึ่งนิยามจากสมการดิฟเฟอเรนเซียล "formula_1" โดยที่ "formula_2" แทนพลังงานความร้อนที่ถูกดูดเข้าสู่ระบบที่ย้อนกลับได้ ส่วน "T" คือ อุณหภูมิสัมบูรณ์
หนึ่งในสมการสำคัญของโลกที่เกี่ยวข้องกับเอนโทรปีคือ สมการของลูทวิช บ็อลทซ์มัน
การเปลี่ยนแปลงในเอนโทรปี (ΔS) ของระบบหนึ่งเดิมจะถูกกำหนดไว้สำหรับกระบวนการอุณหพลศาสตร์ที่ย้อนกลับได้ดังนี้
เมื่อ เป็น อุณหภูมิสัมบูรณ์ ของระบบนำไปหาร ความร้อน ที่ถ่ายโอนเข้าสู่ระบบนั้นแบบย้อนกลับได้และเพิ่มขึ้นด้วยปริมาณ () (ถ้าความร้อนถูกโอนออก เครื่องหมายจะกลับกัน หมายถึงการลดลงของเอนโทรปีของระบบ) นิยามข้างต้นบางครั้งเรียกว่านิยามมหภาคของเอนโทรปีเพราะมันสามารถนำมาใช้ได้โดยไม่คำนึงถึงคำอธิบายขนาดจุลภาคใด ๆ ของเนื้อหาของระบบ แนวคิดของเอนโทรปีถูกพบว่ามีประโยชน์โดยทั่วไปและมีอีกหลายสูตรมาก เอนโทรปีถูกค้นพบเมื่อมันถูกสังเกตเห็นว่าเป็นปริมาณที่จะมีพฤฒิกรรมเป็น ฟังก์ชั่นของสถานะ ที่เป็นผลมาจากกฎข้อที่สองของอุณหพลศาสตร์
เอนโทรปีเป็น คุณสมบัติแบบกว้างขวาง () มันมี มิติ ของ พลังงาน หารด้วย อุณหภูมิ จึงมีหน่วยเป็น จูล ต่อ เคลวิน (J K) ใน ระบบ SI (หรือ kg m s K ในแง่ของหน่วยพื้นฐาน) แต่เอนโทรปีของสารบริสุทธิ์มักจะเป็น คุณสมบัติแบบเข้มข้น () - โดยเป็นได้ทั้งเอนโทรปีต่อหน่วย มวล (หน่วย SI: J K kg) หรือเอนโทรปีต่อหน่วย ปริมาณของสาร (หน่วย SI: J K mol)
ค่าเอนโทรปี "สมบูรณ์" ("S" แทนที่ Δ"S") ถูกกำหนดในภายหลัง โดยใช้ กลศาสตร์ทางสถิติ หรือ กฎข้อที่สามของอุณหพลศาสตร์
ในการแปลความหมายแบจุลภาคที่ทันสมัย​​ของเอนโทรปีในกลศาสตร์ทางสถิติ เอนโทรปีคือปริมาณของข้อมูลเพิ่มเติมที่จำเป็นในการระบุสภาวะทางกายภาพที่แน่นอนของระบบ จะได้เป็นข้อมูลจำเพาะทางอุณหพลศาสตร์ของมัน การเข้าใจบทบาทของเอนโทรปีด้านอุณหพลศาสตร์ในกระบวนการต่างๆต้องมีความเข้าใจในวิธีการและเหตุผลของข้อมูลที่เปลี่ยนแปลงเมื่อระบบมีการวิวัฒนาการจากจุดเริ่มต้นของมันไปสู่สภาพขั้นสุดท้ายของมัน มันมักจะพูดได้ว่าเอนโทรปีคือการแสดงออกของความผิดปกติหรือ การสุ่ม ของระบบหนึ่ง หรือการที่เราขาดข้อมูลเกี่ยวกับมัน กฎข้อที่สองตอนนี้มักจะมองว่าเป็นแสดงออกของ สมมุติฐานด้านพื้นฐานของกลศาสตร์สถิติ ผ่านนิยามที่ทันสมัย​​ของเอนโทรปี
กฎของพลังค์
กฎของพลังค์ () เป็นกฎที่อธิบายสเปคตรัมการแผ่รังสี (spectral radiance) คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่ทุกความยาวคลื่นจากวัตถุดำที่อุณหภูมิหนึ่ง ๆ กฎนี้ค้นพบโดย มักซ์ พลังค์ นักฟิสิกส์ชาวเยอรมัน
กฎของพลังค์เขียนในรูปฟังก์ชันของความถี่ formula_1 ได้เป็น
หรือเขียนในรูปฟังก์ชันของความยาวคลื่น λ ได้เป็น
โปรดสังเกตว่าสองสมการมีหน่วยต่างกัน สมการแรกหน่วยของสเปคตรัมการแผ่รังสีเป็นต่อความถี่ ส่วนสมการที่สองคิดต่อความยาวคลื่น สมการทั้งสองไม่สามารถแปลงกลับไปมาโดยการแทนตัวแปรตรง ๆ แต่ต้องอาศัยความสัมพันธ์
ความหมายและหน่วยในระบบเอสไอของแต่ละตัวแปรสรุปในตารางข้างล่างนี้
ทางหลวงชนบท ชย.3001
ทางหลวงชนบท ชย.3001 (แยกทางหลวงหมายเลข 201 – แยกทางหลวงหมายเลข 2159) เป็นทางหลวงชนบทในอำเภอเมืองชัยภูมิ จังหวัดชัยภูมิ เส้นทางเริ่มจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 201 (กิโลเมตรที่ 11+850) ที่ตำบลนาเสียว ผ่านตำบลนาฝาย และสิ้นสุดที่ตำบลห้วยต้อนบนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2159 (กิโลเมตรที่ 9+200) รวมระยะทาง 24.780 กิโลเมตร ปัจจุบันอยู่ในความรับผิดชอบของสำนักงานทางหลวงชนบทที่ 5 (นครราชสีมา)
1234 (เกมไพ่)
1234 เป็นเกมไพ่ชนิดหนึ่ง ที่ไม่ใช้สำหรับการพนัน ใช้ไพ่ 52 ใบ ผู้เล่น 2-4คน (หรือมากกว่านั้น)
แจกไพ่ให้ผู้เล่นคนละ 5 ใบในตอนเริ่มเกม
เมื่อแจกครบ เปิดไพ่ใบถัดมาเป็นใบเริ่มต้น
ผู้ที่ชนะตาก่อนหน้า (หรือตามแต่ตกลง) จะได้เริ่มก่อน และวนขวา
การลงไพ่ ต้อง ลงไพ่ที่ผลรวมค่าของทุกใบมากกว่า ผลรวมไพ่ก่อนหน้า 1 หรือ 2 หรือ 3 หรือ 4 (+1 +2 +3 +4)
เช่น เปิดใบแรก ได้ 2 คนต่อไปจะลง 3 4 5 6 เท่านั้น
โดย
2 มีค่า 2
3 มีค่า 3
10 มีค่า 10
J = 11
Q = 12
K = 13
ส่วน A = 1 ยกเว้นถ้าลง A ใบเดียวจะหมายถึง -4 การลง A ใบเดียวสามารถลบแต้มรวม 4 และผ่านตาได้ (ห้ามลง A ขณะที่ไพ่ต่ำกว่า 4 : ใช้ A ได้เมื่อไพ่รวมเป็น 4 ขึ้นไป)
เกมนี้ ห้ามมีไพ่ในมือเกิน 5 ใบ
ห้ามจั่วเกินทีละ 3
แต่จะลงเท่าใดก็ได้เช่น
ลง 4 ใบ ก็ได้ แต่หยิบไพ่คืนได้เพียง 3 ใบ ฯลฯ
ถ้าอีกฝ่ายไม่สามารถลงไพ่ได้ ก็จะคว่ำมือไป
คนที่เหลือสุดท้ายก็จะชนะ
หรือ
ถ้ายังตัดสินไม่ได้ จนไพ่ใบสุดท้ายในกองถูกจั่ว
จะหยุดเล่น แล้วหยิบใบสูงสุดในมือออกมา
ใครมากกว่าก็ชนะ
ถ้าชนกันคือเสมอ (ไม่ดูออก)
1.
ใบแรกเปิดมาได้ Q (=12) [ไพ่ในมือคือ 2 3 4 4 5]
เราสามารถลง 4 4 5 (รวม=13=12+1) จั่ว 3 ใบ
2.
สมมติตาก่อนหน้า อีกฝ่ายลง K J 5 (=29)
เรามี [10 10 7 3 2]
เราสามารถลง 10 10 7 3 (=30) ได้ แต่ควรพูดว่า (30 ลงสี่ใบ) เพื่อให้ผู้อื่นรู้ว่าตานี้ลงไปสี่ใบจึงหยิบได้แค่อีกสามใบเท่านั้น
(ถ้าตาต่อไปใช้ไพ่เพียงสองใบก็สามารถ จั่วขึ้นมือได้ ห้าใบดังเดิม
3.
สมมติตาก่อนหน้า รวม 38
เรามี [K J 9 2 A]
ถ้าลงหมดมือ (คือมากสุดแล้ว รวมเพียง 36 เท่านั้น) ก็ลงไม่ได้
เราสามรถใช้ A แล้วบอกว่า 34 ได้