hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
มณี พยอมยงค์
ศาสตราจารย์เกียรติคุณ มณี พยอมยงค์ ศิลปินแห่งชาติปี พ.ศ. 2549 สาขาวรรณศิลป์
อาจารย์มณีเป็นชาวเชียงใหม่โดยกำเนิด เกิดที่บ้านขี้เหล็กน้อย ตำบลขี้เหล็ก อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่ สมรสกับอาจารย์บุญยิ่ง พยอมยงค์
หลังจากเกษียณอายุราชการ อาจารย์มณีพำนักอยู่ที่บ้านพักที่อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่ โดยประสบปัญหาสุขภาพเกี่ยวกับการมองเห็น
อาจารย์มณีได้ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน 2552 เวลาประมาณ 03.00 น. ณ โรงพยาบาลมหาราชนครเชียงใหม่ ด้วยโรคติดเชื้อในกระแสเลือด
อาจารย์มณีสำเร็จการศึกษาในทางธรรมโดย เป็นนักธรรมเอก ปธ.6 จากนั้นสำเร็จการศึกษาในทางโลก ศึกษาศาสตร์บัณฑิต จากคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และ การศึกษามหาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร ตามลำดับ
อาจารย์มณีเข้ารับราชการเป็นอาจารย์ในคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ โดยตำแหน่งทางวิชาการก่อนเกษียณอายุราชการ คือ ศาสตราจารย์ประจำภาควิชาส่งเสริมการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ในเวลาต่อมาได้รับพระราชทานตำแหน่งศาสตราจารย์เกียรติคุณ ประจำมหาวิทยาลัยเชียงใหม่
ในระหว่างที่อาจารย์มณีเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัย อาจารย์เป็นผู้มีความรอบรู้ในล้านนาคดีอย่างมาก กระบวนวิชาที่อาจารย์สอนล้วนเกี่ยวข้องกับล้านนาคดี อาทิ วิชาวัฒนธรมพื้นบ้าน วิชาล้านนาคดี วิชาสิ่งแวดล้อมล้านนา เป็นต้น 
นอกจากนี้รับเชิญเป็นอาจารย์พิเศษสอนวิชาการศึกษาและสำรวจโบราณคดี ที่มหาวิทยาลัยพายัพ วิชาวัฒนธรรม มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัยในพระบรมราชูปถัมภ์ วิทยาเขตเชียงใหม่ ทั้งยังรับเชิญไปบรรยายพิเศษ และขับค่าวซอตามโอกาสต่างๆนอกจากนี้อาจารย์ยังได้รับเกียติมีส่วนร่วมในกิจกรรมของคณะกรรมการต่างๆ อาทิ อนุกรรมการวัฒนธรรมพื้นบ้านแห่งชาติ, อนุกรรมการวัฒธรรมจังหวัดเชียงใหม่, กรรมการที่ปรึกษาศูนย์ส่งเสริมศิลปวัฒธรรม จังหวัดเชียงใหม่, กรรมการศึกษาค้นคว้าการสร้างสะดือเมืองเชียงราย, ประธานชมรมล้านนาคดี จังหวัดเชียงใหม่, ประธานฝ่ายพิธีกรรมสร้างพระเจ้า 700 ปี ศรีเชียงใหม่, ผู้อำนวยการสถาบันวัฒนธรรมศึกษา มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตเชียงใหม่ และ ฯลฯ
อาเซียนฟุตบอลแชมเปียนชิพ 2007
ในการแข่งขันอาเซียนฟุตบอลแชมเปียนชิพ 2006 นี้ได้เริ่มเปลี่ยนชื่อจาก "ไทเกอร์คัพ" เดิม มาเป็น อาเซียนฟุตบอลแชมเปียนชิพขึ้น โดยจะจัดรอบคัดเลือก ระหว่างวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 และรอบสุดท้ายขึ้นในระหว่างวันที่ 12 มกราคม - 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 (โดยรอบคัดเลือกแข่งขัน พฤศจิกายน 2549) ซึ่งประเทศไทยร่วมกับสิงคโปร์เป็นเจ้าภาพ มีประเทศร่วมเข้าแข่งขันทั้งหมด 11 ประเทศ โดย 6 ประเทศ ได้แก่ ไทย พม่า มาเลเซีย เวียดนาม สิงคโปร์ และ อินโดนีเซีย เข้ามารอในรอบสอง ในขณะที่อีก 5 ประเทศ ได้แก่ ลาว, ฟิลิปปินส์, บรูไน (ใช้ทีมแชมป์ภายในประเทศ QAF FC เล่นแทน), ติมอร์ตะวันออก และ กัมพูชา ที่ต้องแข่งขันรอบคัดเลือก โดย ลาว และ ฟิลิปปินส์ ได้ผ่านรอบคัดเลือกมาร่วมแข่งขัน ครบ 8 ทีม
ในรอบรองชนะเลิศ และรอบชิงชนะเลิศ จะเล่นแบบเหย้า-เยือน นำผลการแข่งขันทั้งสองนัดมารวมกัน หาผู้ชนะ หากผลการแข่งขันเสมอกันเมื่อการแข่งขันนัดที่สองจบลง จะไม่มีการใช้กฎประตูทีมเยือน แต่จะต่อเวลาพิเศษออกไป 30 นาที หากยังเสมอกันอีก จึงยิงลูกโทษที่จุดโทษเพื่อตัดสินหาผู้ชนะต่อไป
นามแฝง
นามแฝง หรือ ฉายา ( "ชื่อปลอม") หมายถึง ชื่อที่ปรุงแต่งหรือตั้งขึ้น เพื่อใช้เรียกแทนชื่อจริงของบุคคลเป็นการส่วนตัว บางครั้งนามแฝงสามารถใช้อ้างถึงบุคคลในทางกฎหมายได้ บุคคลที่มีชื่อเสียงบางคนอาจใช้นามแฝงในการแสดงหรือการเขียนหนังสือมากกว่าใช้ชื่อจริงของตน
มาสค์ไรเดอร์เดนโอ (ตัวละคร)
มาสค์ไรเดอร์ เดนโอ () เป็นคาเมนไรเดอร์คนหลักในซีรีส์มาสค์ไรเดอร์เดนโอ
เด็กหนุ่มอายุ 18 ปี ผู้ได้ชื่อว่า ชายหนุ่มผู้โชคร้ายที่สุดในโลก เขาเก็บไรเดอร์พาสได้โดยบังเอิญ และหลังจากการชักชวนของฮานะและโมโมทารอส ได้ตัดสินใจที่จะใช้ไรเดอร์พาสเพื่อต่อสู้ในฐานะเดนโอ
นิสัยของเรียวทาโร่ เป็นคนที่ใจดี มีเมตตา ไม่ชอบความอยุติธรรมที่เกิดขึ้น บางครั้งมักจะหัวแข็งและดื้อรั้นกับอิมาจินที่สิงร่างที่กระทำความผิด จนกว่าจะเอ่ยปาก"ขอโทษ" ถึงจะให้อภัย และด้วยความที่เป็นคนจิตใจดีทำให้อิมาจินที่สิงร่างเรียวทาโร่ ต่างยอมรับในตัวเรียวทาโร่และทำให้กลายเป็นเพื่อนร่วมต่อสู้ในที่สุด
นอกจากนี้ เรียวทาโร่ยังเป็นคนที่วางแผนการได้ดี สามารถรู้ได้ว่าอิมาจินตัวไหนที่เหมาะกับสภาพการต่อสู้แบบใด รวมไปถึงการเหน็บแนมอิมาจิน โดยเฉพาะอุราทารอส ที่โดนเรียวทาโร่เหน็บแนมเรื่องชื่อ (จากช่วงท้ายตอนที่ 8)
เพราะความที่รักพี่สาว และเกรงว่าพี่สาวจะรื้อฟื้นเรื่องราวในอดีต เรียวทาโร่จึงหาทางบ่ายเบี่ยงไม่ให้ไอริ รู้เรื่องเกี่ยวกับอดีต และไม่เอ่ยชื่อ"ซากุราอิ ยูโตะ"(ชายลึกลับ) ให้ไอริ ได้ยินอีก
รักจัง
"รักจัง (The Memory)" ภาพยนตร์รักโรแมนติก-คอมเมดี้ เป็นผลงานลำดับที่สี่ของเหมันต์ เชตมี ต่อจากเรื่อง "ปอบ หวีด สยอง , Sexphone คลื่นเหงา สาวข้างบ้าน และ พันธุ์เอ็กซ์ เด็กสุดขั้ว" นำแสดงโดย ฟิล์ม รัฐภูมิ และ พอลล่า เทเลอร์ ร่วมด้วย โปงลางสะออน เข้าฉายเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2549 และได้รับการตอบรับในเชิงบวกและเชิงลบ แต่เนื่องจากแฟนคลับของทั้งฟิล์ม, พอลล่า และ โปงลางสะออน เข้าไปอุดหนุ่นกันส่วนมาก จึงทำให้หนังทำรายได้ตลอดการเข้าฉายไปกว่า 52 ล้านบาท
รักจัง บอกเล่าเรื่องราวความรักของ ฟิล์ม "(รัฐภูมิ โตคงทรัพย์)" นักร้องซูปเปอร์สตาร์ชื่อดัง กับ จ๋า "(พอลล่า เทเลอร์)" ปาปารัสซี่สาว ที่ตามถ่ายภาพฟิล์มถึงอำเภอปาย เพื่อเอาไปขายให้กับสำนักพิมพ์ แต่แล้วฟิล์มก็เกิดอุบัติเหตุระหว่างเดินทาง รถของฟิล์มตกเขาจนทำให้ฟิล์มความจำเสื่อม แต่ฟิล์มได้รับความช่วยเหลือจาก ลอซู "(อื้ด โปงลางสะออน)" โดยมี อาล่า (ลาล่า โปงลางสะออน) และอาลู่ " (ลูลู่ โปงลางสะออน)"
และเมื่อจ๋าเจอฟิล์มอีกครั้งและได้รู้ว่าฟิล์มความจำเสื่อม จ๋าจึงได้โอกาสสร้างข่าวเพื่อขายให้กับสำนักพิมพ์ แต่เมื่อจ๋ารู้จักฟิล์มมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งทำให้ความรู้สึกของเธอกับฟิล์มนั้นเปลี่ยนไป แต่เมื่อความจำของฟิล์มกลับคืนมา จึงทำให้ฟิล์มหลงลืมความทรงจำระหว่างเขากับจ๋า จนเหลือเพียงความทรงจำที่เลือนลาง ที่รอคอยวันที่ความทรงจำเหล่านั้น กลับคืนมารักจัง ได้รับรางวัล "ถ่ายภาพยอดเยี่ยม" (เรืองวิทย์ รามสูต) จากงานประกาศผลรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 16 ประจำปี พ.ศ. 2549
แพะ
แพะ () เป็นชนิดย่อยของแพะซึ่งทำให้เชื่องจากแพะป่าในเอเชียตะวันตกเฉียงใต้และยุโรปตะวันออก แพะนี้อยู่ในสกุล Bovidae และสัมพันธ์ใกล้ชิดกับแกะเพราะต่างอยู่ในวงศ์ย่อยแกะและแพะ (Caprinae) มีแพะกว่า 300 สายพันธุ์ แพะเป็นชนิดสัตว์เชื่องที่เก่าแก่ที่สุดชนิดหนึ่ง ใช้เอานม เนื้อ ขนและหนังในหลายบริเวณของโลก ในปี พ.ศ. 2554 มีแพะกว่า 924 ล้านตัวทั่วโลก ตามข้อมูลขององค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติ
หุย
ชาวหุย (จีน:回族;พินอิน:Huízú, อาหรับ:هوي) เป็นมุสลิมกลุ่มหนึ่งในประเทศจีน มีประชากร 9.82 ล้านคน มีประชากรเพียงหนึ่งในสามของประชากรทั้งหมดในเขตปกครองตนเองหุยหนิงเซี่ย ชาวหุยก็คือชาวจีนที่นับถือศาสนาอิสลาม ชาวหุยส่วนใหญ่จะอาศัยอยู่บริเวณพื้นที่ทุรกันดารทางตอนใต้ของเขตปกครองตนเอง ถึงแม้ว่าชาวหุยจะเป็นมุสลิม นับถืออิสลาม แต่ในปัจจุบันการแยกความแตกต่างของชาวหุยกับชาวจีนฮั่นโดยใช้ศาสนาค่อนข้างจะยากอยู่ ชาวหุยที่เป็นผู้ชายจะสวมหมวกสีขาว ส่วนผู้หญิงชาวหุยบางคนในปัจจุบันยังคงใส่ม่านบังหน้า ชาวหุยหลายคนที่ไม่คิดว่าคำว่า "เมกกะ" มีความสำคัญแต่อย่างใด แต่ในประเทศไทยชาวจีนที่นับถืออิสลาม จะเรียกว่า ""จีนฮ่อ"" ในพม่าจะเรียกว่า ""ปันทาย"" (Panthay) และชาวจีนมุสลิมที่อยู่ในเอเชียกลางจะถูกเรียกว่า ""ดันกัน"" (Dungans;дунгане)
ชาวหุย สืบเชื้อสายมาจากมุสลิมชาวเปอร์เซีย อาหรับ และเอเชียกลาง ที่อพยพเข้ามาในจักรวรรดิจีนในฐานะทูตการเมือง ทหาร และพ่อค้า ตั้งแต่ศตวรรษที่ 8 บรรพบุรุษของชาวหุยจึงมีบทบาทสำคัญต่อเศรษฐกิจของจีน โดยเฉพาะบนเส้นทางสายไหมในภาคตะวันตกเฉียงเหนือ และเมืองท่าแถบชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของจีน พ่อค้ามุสลิมนำสินค้ามีค่า เทคโนโลยีใหม่ และความมั่งคั่งสู่จักรวรรดิจีน เช่น เครื่องเทศ งาช้าง เพชรนิลจินดา พวกเขายังเผยแพร่เทคโนโลยีที่ก้าวหน้า ความรู้ด้านดาราศาสตร์ และการแพทย์สู่สังคมจีน ถึงแม้ว่าทางราชสำนักจีนได้จำกัดการค้าและการตั้งบ้านเรือนของชาวมุสลิมไว้ในจัตุรัสชาวต่างชาติเท่านั้น แต่ก็อนุญาตให้พ่อค้ามุสลิมแต่งกายได้อย่างอิสระ รับประทานอาหารและปฏิบัติศาสนกิจได้อย่างเสรี พ่อค้ามุสลิมจำนวนมากยึดประเทศจีนเป็นสถานที่ค้าขายและเริ่มก่อร่างสร้างครอบครัวที่นี่ พวกเขาจำนวนมากหัดพูดภาษาจีนและตั้งถิ่นฐานในประเทศจีนอย่างถาวร พ่อค้าบางคนแต่งงานกับสาวชาวฮั่นที่เปลี่ยนมารับอิสลาม ลูกหลานที่สืบเชื้อสายต่อมาจากพวกเขาจึงพูดภาษาจีน และได้วางรากฐานชุมชนจีนมุสลิมที่กระจัดกระจายออกไปทั่วประเทศจีน
หลายศตวรรษผ่านไป ชาวมุสลิมถูกกลืนเข้าไปในสังคมจีน หลังจีนเปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นระบอบคอมมิวนิสต์ รัฐบาลได้แบ่งมุสลิมออกเป็น 10 เชื้อชาติ กลุ่มที่ใหญ่ที่สุดคือ ชาวหุย ซึ่งต่างจากชนกลุ่มน้อยอื่น ๆ ตรงที่ไม่มีภาษาเป็นของตัวเอง ชาวหุยพูดภาษาจีนกลางของชาวฮั่น พวกเขาเหมือนกับชนกลุ่มน้อยมุสลิมกลุ่มอื่น ๆ ตรงที่นับถืออิสลามเท่านั้น
ชาวหุยมักถูกมองในเรื่องของความไม่เคร่งครัดเกี่ยวกับพิธีการทางศาสนา อิหม่ามหญิง หรือ "อะฮง" มีให้เห็นเป็นจำนวนมากในเขตปกครองตนเองหนิงเซี่ยหุย ชาวหุยเริ่มให้ความสำคัญเกี่ยวกับการแต่งกายแบบอิสลามมากขึ้นทั้งชายและหญิง แต่อย่างไรก็ตามในประเทศจีนได้ห้ามมิให้อิหม่ามจากต่างประเทศเข้ามาสอนศาสนาเพื่อความมั่นคงของรัฐ
เดอะซิมส์ สัตว์เลี้ยงแสนรู้
เดอะซิมส์ สัตว์เลี้ยงแสนรู้ () เป็นภาคเสริมของเกมเดอะซิมส์ ต่อจากวัยรักพักร้อน พัฒนาโดย บริษัท Maxis/EA เขียนโดย แม็กซิส/บริษัทอีเอ ซึ่งเป็นประเภทเกมจำลอง ผลิตเมื่อ 23 กันยายน พ.ศ. 2545 (ค.ศ. 2002) สิ่งที่เพิ่มเข้ามาในภาคนี้คือระบบสัตว์เลี้ยง ระบปฏิสัมพันธ์ต่าง ๆ ไอเท็ม และย่านที่พักอาศัยที่ใหญ่ขึ้น
ผู้เล่นสามารถซื้อสัตว์เลี้ยงได้จากย่านเมืองเก่าของประเทศซิมส์ ซึ่งสามารถซื้อสัตว์เลี้ยงมาเพิ่มเป็นสมาชิกของครอบครัวได้ 2 ชนิด เคือ แมว และสุนัข ซึ่งสัตว์ทั้งสองชนิดจะมีสิทธิ์ใช้นามสกุลของผู้เล่นด้วย และสัตว์เลี้ยงอื่น ๆ ที่ไม่ได้เพิ่มเป็นสมาชิกของครอบครัวแต่ก็สามารถเลี้ยงดูมันได้ คือ ปลา นก เต่า และอีกัวนา (มีนกบางชนิดสามารถซื้อได้ในบ้านของผู้เล่น)
เมื่อเราซื้อสุนัขหรือแมวมาเป็นสมาชิกในครอบครัวแล้ว เราสามารถฝึกฝนมันเพื่อเพิ่มคะแนนทักษะของสัตว์เลี้ยง ซึ่งส่งผลต่ออุปนิสัยของตัวสัตว์เลี้ยง ในย่านเมืองเก่านั้นยังมีสถานที่ประกวดสัตว์เลี้ยงจำพวกแมวและสุนัข หากชาวซิมส์มีสัตว์เลี้ยงที่มีคะแนนทักษะสูงพอ ก็สามารถขว้าถ้วยรางวัลในการประกวดได้
สัตว์เลี้ยงที่สามารถหาซึ้อได้ที่อาคารสวรรค์สัตว์เลี้ยงในย่านเมืองเก่า
เรียวตะโร โอกิอะยุ
เรียวตะโร โอกิอะยุ () เป็นนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2512 ที่จังหวัดฟุกุโอะกะ ประเทศญี่ปุ่น สังกัดค่าย อาโอนิโปรดักชัน มีชื่อเล่นว่า โอกกี้ (オッキー) หรือ เรียวจัง (龍ちゃん) เริ่มเข้าวงการตั้งแต่ปี พ.ศ. 2532 ผลงานที่สร้างชื่อเสียงให้แก่เขาคือ มิสึอิ จากเรื่องสแลมดังก์ เท็ตสึกะ จากเรื่องปรินซ์ออฟเทนนิส และ เบียคุยะ จากเรื่องเทพมรณะ เป็นต้น
สตาร์เวิลด์
สตาร์เวิลด์ (Star World) เป็นช่องรายการบันเทิงที่ออกอากาศในภาษาอังกฤษ รายการส่วนใหญ่ในช่องรายการนี้นำมาจากอเมริกา และจากอังกฤษ สตาร์เวิลด์ออกอากาศหลายประเทศทั่วเอเชีย รวมไปถึงตะวันออกกลาง ซึ่งในประเทศไทยสามารถรับชมได้ผ่านทาง GOOD TV จากเนกซ์สเตป
ก่อนที่ช่องรายการนี้จะใช้ชื่อ STAR World, STAR Plus เคยเป็นช่องรายการบันเทิงที่ออกอากาศในภาษาอังกฤษของ STAR มาก่อนซึ่งได้ออกอากาศมาตั้งแต่ ค.ศ. 1992 และในส่วนของภาษาฮินดูใช้ชื่อว่า Zee TV แต่หลังจากที่ STAR ยุติการเป็นหุ้นส่วนกันกับ Zee TV (ตอนนี้เป็น "Zee Telefilms, Ltd.") STAR Plus ได้ถูกเปลี่ยนให้เป็นช่องรายการภาษาฮินดู และมีการเปิดตัวช่องใหม่ นั่นก็คือ STAR World
เหอเฝย์
เหอเฝย์ (จีนตัวย่อ และ จีนตัวเต็ม: 合肥) เมืองหลวงของมณฑลอานฮุย ประเทศจีน ความหมายของชื่อเมืองคือ จุดรวมของความอุดมสมบูรณ์ของแม่น้ำ เดิมเคยชื่อ Ho-fei, Luzhou และ Luchow
หลานโจว
หลานโจว (จีนตัวย่อ: 兰州, จีนตัวเต็ม: 蘭州) คือ เมืองหลวงของมณฑลกานซู่
การตั้งหลักปักฐานในบริเวณนี้เพื่อ ราชวงศ์ฮั่น และมีประวัติศาสตร์ประมาณ 2,000 ปี เดิมถูกเรียกว่าเมืองสีทอง เป็นทางผ่านที่สำคัญของเส้นทางสายไหม และถูกป้องกันการรุกรานโดยกำแพงเมืองจีน
ภูมิอากาศเป็นแบบกึ่งแห้ง จัดอยู่ในเขตหนาว
หลานโจว เป็นหนึ่งในเมืองที่มีมลพิษมากที่สุดในจีน อากาศแย่จนบางเวลาไม่สามารถเห็นภูเขาหลานซาน (Lanshan) ซึ่งตั้งอยู่ทางใต้ของเมือง เมืองถูกตั้งอยู่ในหุบเขาแคบและโค้ง ซึ่งทำให้อากาศไม่ถ่ายเท หลานโจวยังเป็นที่ตั้งของโรงงานมากมาย รวมถึงการโรงงานแปรรูปปิโตรเลียม และได้รับผลกระทบจากพายุฝุ่นซึ่งพัดพามาจากทะเลทรายโกบี โดยเฉพาะในฤดูหนาวและฤดูใบไม้ผลิ
ราชวงศ์ทิวดอร์
ราชวงศ์ทิวดอร์ (อังกฤษ: "Tudor", เวลส์: "Tudur") เป็นเชื้อพระวงศ์ชาวเวลส์ มีกษัตริย์ที่ปกครองราชอาณาจักรอังกฤษและราชอาณาจักรไอร์แลนด์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2028 ถึง พ.ศ. 2146 กษัตริย์สามในหกพระองค์คือ สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 7, สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 และสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 เป็นกษัตริย์องค์สำคัญที่ทรงเปลี่ยนแปลงอังกฤษจากชาติที่ค่อนข้างอ่อนแอเมื่อเทียบกับชาติอื่นๆ ในยุคกลางมาสู่ชาติมหาอำนาจในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา ที่ซึ่งในศตวรรษต่อมาอังกฤษกลายมาเป็นชาติที่มีอิทธิพลอย่างมากในโลก สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 และสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 ทรงเป็นกษัตริย์อังกฤษที่มีชื่อเสียงมากที่สุดตลอดกาล.
ราชวงศ์ทิวดอร์เริ่มต้นโดย "โอเวน ทิวดอร์" หรือ "โอเวน แอพ เมเรดิธ แอพ ทิวดอร์" (Owen Tudor หรือ Owain ap Meredith ap Tewdur) ทนายชาวเวลส์ในศาลในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 5 โอเวน ทิวดอร์ สมรสกับสมเด็จพระราชินีแคทเธอรีน แห่งวาลัวส์ (Katherine of Valois) พระมเหสีหม้ายในสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 5 และมีโอรสด้วยกัน 5 คน โอรสคนโตสุดที่มีชีวิตคือ เอ็ดมันด์ ทิวดอร์ (Edmund Tudor) สมรสกับ เลดี้ มาร์กาเร็ต โบฟอร์ด (Lady Margaret Beaufort) ทายาทของจอห์นแห่งกอนต์ ดยุคคนที่ 1 แห่งลางเคสเตอร์ (John of Gaunt, 1st Duke of Lancaster) สิทธิในราชบัลลังก์ต่อจากสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 6 พระเชษฐาต่างบิดาของเอ็ดมันด์ ทิวดอร์จึงสืบทอดผ่านทางนาง เมื่อนางมีอายุได้ 13 ปี หลายเดือนหลังจากที่สามีเสียชีวิต มาร์กาเร็ตให้กำเนิดบุตรชาย หลังจากสงครามดอกกุหลาบซึ่งราชวงศ์ลางเคสเตอร์และราชวงศ์ยอร์กต่อสู้กันเพื่อชิงราชบัลลังก์ บุตรชายคนนั้นได้ขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 7 แห่งอังกฤษ.
ในระหว่างยุคราชวงศ์ทิวดอร์ (Tun O dore Tulips ERA) ราชวงศ์ได้ก่อตั้งศาสนาคริสต์นิกายเชิร์ชออฟอิงแลนด์ และได้สร้างแสนยานุภาพในกองทัพเรือมากขึ้น และ ทุ่งกว้างในแถบมหาสมุทรอาร์กติก (Tundra = Tuition = TulipS+Dorry Flower).
ราชวงศ์ทิวดอร์ (Tun O dore Tulips ERA) สามารถสืบค้นหาประวัติของกษัตริย์สมเด็จพระเจ้า Henry ได้ที่ห้องสมุดในประเทศอังกฤษ สถานโบราณที่สำคัญๆ ได้แก่ พิพิธภัณฑ์คลังแสงกษัตริย์ Henry Museum (Land HO War Elfs), Alexander Hospital, Public StoneHead Gardens, Snowy House, Sandy Clause ในประเทศ Finn Land.
ยุคทิวดอร์ (Tun O Dore Tulips ERA) หมายถึงช่วงเวลาในประวัติศาสตร์อังกฤษตั้งแต่ปี พ.ศ. 2028-พ.ศ. 2101 ช่วงเวลาดังกล่าวเป็นระยะเวลาที่ราชวงศ์ทิวดอร์ปกครองอังกฤษ แต่ไม่รวมถึงรัชสมัยของสมเด็จพระราชินีนาถอลิซาเบธที่ 1 (พ.ศ. 2101-พ.ศ. 2146) ซึ่งแยกไปเรียกว่ายุคเอลิซาเบธาน (Elizabethan era) แต่ในบางครั้งคำว่า ยุคทิวดอร์ (Tun O Dore Tulips ERA) ก็อาจนับรวมรัชสมัยของสมเด็จพระราชินีนาถอลิซาเบธที่ 1 ด้วยก็ได้
พระมหากษัตริย์ในราชวงศ์ทิวดอร์ทั้ง 6 พระองค์ได้แก่
เลดี้ มาร์กาเร็ต โบฟอร์ด (Lady Margaret Beaufort) เกิดในปี ค.ศ. 1443 ไม่ใช่ 1433 ตามแผนผัง
กุ้ยหยาง
กุ้ยหยาง (จีนตัวย่อ: 贵阳, จีนตัวเต็ม: 貴陽) คือเมืองหลวงของมณฑลกุ้ยโจว อยู่ทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศจีน ซึ่งจัดเป็นเมืองตากอากาศเมืองหนึ่ง มีเอกลักษณ์ คำขวัญว่า "กุ้ยหยางหลากหลายสีสัน มนต์เสน่ห์แห่งกุ้ยหยาง เมืองแห่งป่าไม้ และเมืองตากอากาศ"
กุ้ยหยาง ถูกตั้งอยู่ในมณฑลกุ้ยโจวตั้งอยู่ที่ตะวันออกของที่ราบสูง Yungui ของจีน และบน ฝั่งด้านเหนือของแม่น้ำหนานหมิง สาขาของแม่น้ำ Wujiang มี อุทยานเทียนเหอถัน ที่อยู่ห่างจากเมืองกุ้ยหยางไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ 22 กิโลเมตร มีภูมิประเทศแบบถ้ำหินคาสต์ (Karst landform) มี น้ำตกหวงกั่วซู่ ซึ่งเป็นน้ำตกที่สวยงามสูงกว่า 74 เมตร
กุ้ยหยางมีภูมิอากาศเป็นแบบกึ่งมรสุมเขตร้อน ไม่สามารถเห็นฤดูทั้งสี่ ได้อย่างชัดเจน ปราศจากฤดูหนาวที่หนาวจัดและฤดูร้อนที่ร้อน
ฉือเจียจวง
ฉือเจียจวง () เป็นเมืองหลวงของมณฑลเหอเป่ย์
ฉือเจียจวง เป็นเมืองที่ค่อนข้างใหม่ มีการเติบโตเริ่มต้นในราว พ.ศ. 2493 และยังเป็นเมืองแรกที่ตกเป็นของพวกคอมมิวนิสต์ทางเหนือเมื่อปี พ.ศ. 2492
เจิ้งโจว
เจิ้งโจว () เป็นเมืองเอกของมณฑลเหอหนาน
ราชวงศ์ซาง ตั้ง Aodu หรือ Bodu ในเจิ้งโจว ส่วนชื่อเจิ้งโจว นั้นมีมาตั้งแต่ราชวงศ์สุยแต่ตั้งให้กับอีกเมืองหนึ่ง ถึงสมัยราชวงศ์ถังจึงมีการย้ายเมืองเจิ้งโจวมายังสถานที่ตั้งปัจจุบัน
เจิ้งโจวมีผลิตภัณฑ์หลัก เช่น แอปเปิล ยาสูบ ข้าวโพด ฝ้าย และข้าวสาลี นอกจากนี้ เจิ้งโจวยังผลิตปลาไนแม่น้ำเหลือง แตงโม
เจิ้งโจว คือหนึ่งในเมืองแห่งอุตสาหกรรมหลักในจีนตั้งแต่ พ.ศ. 2492 อุตสาหกรรมหลักของเมืองคือสิ่งทอ ผลิตผลอื่นๆของเมืองได้แก่ รถแทรกเตอร์ หัวรถจักร บุหรี่ ปุ๋ย เนื้อสัตว์ที่ผ่านกรรมวิธี เครื่องจักรกลทางการเกษตร และอุปกรณ์ไฟฟ้า
ปัจจุบัน มีเขตเศรษฐกิจพิเศษอากาศยานเจิ้งโจว ( Zhengzhou Airport Economy Zone : ZEAZ )
เอเอ็กซ์เอ็น
เอเอ็กซ์เอ็น เป็นช่องรายการโทรทัศน์ซึ่งเป็นของ Sony Pictures Entertainment ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 1997 ช่องรายการนี้ถูกแพร่ภาพหลายพื้นที่ทั่วโลก รวมทั้ง ญี่ปุ่น ยุโรป เอเชีย และ ละติน อเมริกา ช่อง AXN นำเสนอรายการแอ็คชั่น ไม่ว่าจะเป็นภาพยนตร์ชุด ภาพยนตร์ การ์ตูน และรายการ Reality แนวผจญภัย รวมถึงรายการกีฬา ตลอด 24 ชั่วโมง ในประเทศไทย AXN ออกอากาศผ่านทาง ทรูวิชั่นส์ ช่อง 336 ในระบบดิจิตอล
ในภูมิภาคเอเชีย รวมถึง ประเทศไทย AXN จะออกอากาศเป็นภาษาอังกฤษ โดยมีคำบรรยายภาษาไทยใต้ภาพ บางรายการอาจมีการพากย์ไทย ต่อไปนี้เป็นตัวอย่างรายการที่ออกอากาศผ่านทางช่อง AXN
บีบีซี เอ็นเตอร์เทนเมนต์
บีบีซี เอ็นเตอร์เทนเมนต์ เป็นช่องรายการบันเทิงจากเกาะอังกฤษ ซึ่งก่อตั้งโดย BBC Worldwide
ช่องรายการนี้เปิดตัวครั้งแรกใน เอเชีย แทนที่ช่อง BBC Prime โดยภายในปี 2549 ช่องรายการ BBC Entertainment จะแทนที่ BBC Prime ใน ยุโรป แอฟริกา และ ตะวันออกกลาง ในประเทศไทย BBC Entertainment ออกอากาศผ่านทาง True Visions ช่อง 354 ในระบบดิจิตอล (เดิมเคยออกอากาศช่อง 35 ในปี พ.ศ. 2547 (ตั้งแต่ BBC Prime)) แต่ในปัจจุบันได้ถูกยุติออกอากาศไปในปี พ.ศ. 2560 พร้อมกับช่อง Cbeebies
โรงเรียนนวมินทราชินูทิศ เบญจมราชาลัย
โรงเรียนนวมินทราชินูทิศ เบญจมราชาลัย ก่อตั้งเมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2534 เป็นโรงเรียนในโครงการเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ เนื่องในมหาศุภสมัยทรงเจริญพระชนมายุ 60 พรรษา ซึ่งทางกระทรวงศึกษาธิการถือเป็นโอกาสอันสำคัญยิ่ง เพื่อน้อมเกล้าฯ ถวายเป็นราชสักการะและอนุสรณ์สถานแก่อนุชนรุ่นหลัง ให้ได้ระลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณที่มีต่อปวงชนชาวไทยในด้านการศึกษา โดย สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ พระบรมราชินีนาถ ได้พระราชทานนามโรงเรียนว่า "นวมินทราชินูทิศ" ซึ่งมีความหมายว่า โรงเรียนที่อุทิศแด่พระราชินีลำดับที่ 9 ผู้เป็นใหญ่ (นวม (อ่านว่า นะ-วะ-มะ) + อินทร์ + ราชินี + อุทิศ) และเนื่องจากโรงเรียนมีชื่อเดิมว่า "เบญจมราชาลัย 3" กระทรวงศึกษาธิการจึงประกาศเปลี่ยนชื่อ โรงเรียนเป็น "โรงเรียนนวมินทราชินูทิศ เบญจมราชาลัย"
ดู๋ ดอกกระโดน
ดู๋ ดอกกระโดน หรือชื่อจริง พัน รจนรังษี นักแสดงตลก เคยเป็นนายกสมาคมศิลปินตลกแห่งประเทศไทย ตั้งแต่ พ.ศ. 2547
ดู๋ ดอกกระโดน เกิดเมื่อ พ.ศ. 2492 ที่จังหวัดเพชรบุรี มีชื่อเสียงอย่างมากเมื่อมาร่วมคณะกับ เด๋อ ดอกสะเดา และดี๋ ดอกมะดัน ใช้ชื่อคณะว่า เด๋อ ดู๋ ดี๋ เข้าสู่วงการภาพยนตร์ตั้งแต่ พ.ศ. 2527 เมื่อรับบทนำในภาพยนตร์เรื่อง "ครูวิบาก" กำกับโดยสุรสีห์ ผาธรรม
ดู๋ ได้รับรางวัลนักแสดงตลกดีเด่น รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ในปี พ.ศ. 2539 และ 2541 เป็นนักแสดงตลกอีกคนหนึ่งที่ไม่นิยมเล่นมุกหยาบโลน
ปัจจุบัน ดู๋ ดอกกระโดน ได้ผันชีวิตตัวเองจากตลกชื่อดัง มาขายสาหร่ายทอดเลี้ยงครอบครัว แต่ไม่ประสบความสำเร็จมากนัก เมื่อเทียบกับสมัยที่ยังเล่นตลกอยู่
ดิสคัฟเวอรี่ แชนแนล
ดิสคัฟเวอรี่ แชนแนล เป็นช่องรายการของ Discovery Communications นำเสนอรายการที่เจาะลึกเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ ประวัติศาสตร์ ความรู้เกี่ยวกับโลก รวมไปถึงสารคดีและรายการเรียลลิตี้โชว์ ด้วย
Discovery Channel เป็นเครือข่ายในอเมริกา ที่มีคนดูถึง 92 ล้านครัวเรือน มีผู้ชม 431 ล้านครัวเรือนทั่วโลกใน 170 ประเทศ
ในประเทศไทยสามารถรับชม Discovery Channel ได้ทาง TrueVisions ช่อง 562 ในระบบดิจิตอล และช่อง 555 ในระบบโทรทัศน์ความละเอียดสูง
โอทาวน์
โอทาวน์ (O-Town) เป็นวงบอยแบนด์อเมริกัน ที่ฟอร์มวงขึ้นจากรายการเรียลลิตี้โชว์ของเอ็มทีวี "Making The Band" ฤดูกาลแรก ในปี ค.ศ. 2000 สมาชิกของวงประกอบด้วย จาค็อบ อันเดอร์วูด, เทรเวอร์ เพนิก, อีริก ไมเคิล เอสตราดา, แอชลีย์ ปาร์คเกอร์ แองเจิล และ แดน มิลเลอร์ หลังจากออกอัลบั้มมา 2 ชุด ในช่วงที่บอยแบนด์กำลังจะเสื่อมความนิยม (ปลายยุค 90 - ต้นยุค 2000) ก็ได้ยุบวงไปในปี 2003 แต่ผลงานบางเพลงที่โด่งดังของพวกเขาก็ได้ถูกวงอื่นๆ นำไปร้องใหม่ ส่วน แอชลีย์ แองเจิล 1 ในสมาชิกของวง ได้หันไปออกอัลบั้มเดี่ยวและประสบความสำเร็จกับการแสดงบรอดเวย์
โอทาวน์ได้ฟอร์มวงจากรายการเรียลลิตี้ทางสถานีโทรทัศน์เอ็มทีวี ในรายการ Making the Band ฤดูกาลแรก การได้รับความนิยมในรายการโทรทัศน์รายการนี้ โอทาวน์ได้รับกระแสตอบรับดีในช่วงแรก อัลบั้มแรกชุด O-Town ขายได้มากกว่า 2 ล้านชุด โดยมีซิงเกิลแรก "Liquid Dreams" ที่มียอดขายในชาร์ท บิลบอร์ด ซิงเกิล เซลส์ อันดับ 1 ในสัปดาห์แรก โดยไม่มียอดการเปิดออกอากาศใดๆ เพลงนี้ได้เข้าชาร์ทซิงเกิลสูงสุดที่อันดับ 10
ทางวงได้บันทึกเสียงเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง Pokémon: The Movie 2000 ในเพลง "One Heart"
หลังจากออกอัลบั้มที่ 2 ไม่นาน โอทาวน์ก็ต้องยุบวง เนื่องจากมีวงคู่แข่งที่ประสบความสำเร็จอย่าง เอ็นซิงค์ แบ็คสตรีท บอยส์ และกระแสบอยแบนด์ก็เสื่อมไปทำให้ยอดขายอัลบั้มชุดที่ 2 O2 ไม่ได้ตามเป้า ทางต้นสังกัด J Records จึงได้ยุติวงนี้ไป โอทาวน์ได้ยุบวงไปในปลายปี 2003
โดยสมาชิกในวงอย่าง แอชลีย์ ปาร์คเกอร์ แองเจิล ได้ออกผลงานอัลบั้มเดี่ยวกับสังกัด Universal's Blackground Records และได้ทำรายการเรียลลิตี้ทางช่องเอ็มทีวี แต่ตัวอัลบั้มไม่ประสบความสำเร็จตามยอดขายเท่าไร ต่อมา มกราคม 2007 แอชลีย์ได้รับบทในละครบรอดเวย์เรื่อง Hairspray ในบทบาท Link Larkin
ส่วน เทรเวอร์ เพนิกได้เซ็นสัญญากับ Trilogy Productions ทำงานร่วมกับโปรดิวเซอร์ชื่อดังอย่าง เอ็ดดีย์ กาแลน และ ดรูว์ เลน ส่วนสมาชิกที่เหลือคนอื่นประสบความสำเร็จเล็กน้อยกับโครงการเล็กๆของตัวเอง
ในปี2011ทางวงโอทาวน์ก็กลับมารวมตัวกันอีกครั้งโดยไม่มี แอชลีย์ ปาร์คเกอร์ จึงทำให้วงเหลืออยู่4คน
เกมจุดเดือด
เกมจุดเดือด เป็นรายเกมโชว์ที่ได้รับความนิยมในยุคหนึ่ง ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันอาทิตย์ที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2532 แทนรายการพลิกล็อกเหนือเมฆ และยุติการออกอากาศไปในปี พ.ศ. 2536 รูปแบบเกมจะเกี่ยวข้องกับตัวเลของศาตั้งแต่ 0-100 องศา ซึ่งจะผันแปรไปตามอุณหภูมิ
สำหรับพิธีกรในรายการจุดเดือดมีดังต่อไปนี้
ยานัตถุ์
ยานัตถุ์ (อังกฤษ: snuff, dry nasal tobacco) คือ ยาผงที่ใช้สำหรับเป่าเข้าทางจมูก อาจใช้เพื่อรักษาโรคหรือไม่ก็ได้ ตัวยาอาจประกอบด้วยส่วนผสมหลายอย่างอาทิ ยาสูบ สเปียร์มินต์ อบเชย เมนทอล การบูร การใช้ยานัตถุ์อาจจัดเป็นการสูบยาชนิดหนึ่งที่ไม่ต้องใช้ควันไฟ วิธีใช้ใช้โดยนำผงยานัตถุ์บรรจุลงไปในท่อเหล็กรูปตัวยู ใส่ปลายท่อด้านหนึ่งเข้ารูจมูกแล้วใช้ปากเป่าปลายท่ออีกด้านหนึ่ง เพื่อให้ตัวยาฟุ้งกระจายเข้าไปในโพรงจมูก (เรียกว่า "การนัตถุ์") ผู้ที่ใช้ยานัตถุ์จะรู้สึกเคลิบเคลิ้มเหมือนได้สูบบุหรี่ ในประเทศไทย ยานัตถุ์ใช้กันมากในกลุ่มผู้สูงอายุ และยี่ห้อของยานัตถุ์ที่เป็นที่รู้จัก คือ ยานัตถุ์หมอชิต ยานัตถุ์หมอมี เป็นต้น
การ์ตูนเน็ตเวิร์ค
การ์ตูนเน็ตเวิร์ค () เป็นช่องสถานีโทรทัศน์เคเบิลของสหรัฐอเมริกา ภายใต้การบริหารของเทิร์นเนอร์บรอดแคสติง ซึ่งแพร่ภาพการ์ตูนแอนิเมชันเป็นหลัก การ์ตูนเน็ตเวิร์คเริ่มต้นเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2535
(*) เดิมเป็นการ์ตูนของค่ายอื่น โดยค่ายการ์ตูนเน็ตเวิร์ค สตูดิโอ รับช่วงมาทำต่อ
(*) มีฉายในสาขาเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ แต่ไม่มีฉายในสาขานี้
(#) มีฉายในสาขาเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ แต่ไม่มีฉายในไทย
การ์ตูนเน็ตเวิร์ค แพร่ภาพในประเทศต่างๆทั่วโลกในรูปแบบของตัวเอง เช่น
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในทวีปอเมริกา
มรดกโลก คือสถานที่ที่องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) คัดเลือกเพื่อแสดงว่าสถานที่นั้นมีความสำคัญทางวัฒนธรรมหรือธรรมชาติ รายชื่อด้านล่างคือรายชื่อแหล่งมรดกที่ตั้งอยู่ในทวีปอเมริกา ชื่อทางการเป็นชื่อที่ใช้ในการจดทะเบียนในบัญชีมรดกโลก ชื่อภาษาไทยเป็นชื่อที่แปลชื่อทางการโดยศูนย์ข้อมูลมรดกโลก กระทรวงวัฒนธรรม ปี คือปีที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก
โดยรายชื่อมรดกโลกได้แบ่งตามภูมิภาคดังนี้
โซชีเอตาสปอร์ตีวาลาซีโอ
โซชีเอตาสปอร์ตีวาลัตซีโย () สโมสรลัตซีโยก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1900 ตามชื่อแคว้นลัตซีโยที่ซึ่งเป็นที่ตั้งเมืองหลวงคือกรุงโรมในประเทศอิตาลี สีของทีมลัตซีโยใช้สีฟ้าขาวซึ่งได้แรงบรรดาลใจมาจากธงประเทศกรีซ ทีมฟุตบอลลัตซีโยเป็นทีมขนาดใหญ่ทีมหนึ่งในช่วง 20 ปีที่ผ่านมามีผลงานอยู่ในอันดับบนของตารางมาโดยตลอด สามารถคว้าแชมป์สคูเดตโต้ได้ 2 สมัย คือในฤดูกาลปี 1973-1974 และ ฤดูกาล 1999-2000
สโมสรกีฬาลัตซีโย (Società Sportiva Lazio, S.S. Lazio) เป็นสโมสรกีฬาที่มีทั้งหมด 37 ชนิด โดยกีฬาฟุตบอลเป็นกีฬาที่โดดเด่นที่สุดของสโมสร โดยสัญลักษณ์ที่ใช้คือ นกอินทรีฟ้าขาว ทีมฟุตบอลลัตซีโยเป็นทีมเก่าแก่ทีมแรกของกรุงโรม โดยก่อตั้งก่อนทีมสโมสรฟุตบอลโรมา 27 ปี
"โซชีเอตาสปอร์ตีวาลัตซีโย " ก่อตั้งเมื่อวันที่ 9 มกราคม ค.ศ. 1900 ในเขตการปกครองของ ปราติ โรม. ลัตซีโยเล่นเกมส์ฟุตบอลอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1910 เข้าร่วมการแข่งขันในลีกเมือ่ปี ค.ศ. 1912 เป็นสโมสรที่ทำการเข้าแข่งขันที่เร็วที่สุดหรือเป็นสโมสรแรกที่สหพันธ์ฟุตบอลอิตาลีเริ่มให้มีการจัดการแข่งขันฟุตบอลในเมืองทางใต้ของอิตาลีและได้รางวัลรองชนะเลิศถึงสามครั้งในปี ค.ศ. 1913 ไปให้กับ โปร เวอเซลลิ, ในปี ค.ศ. 1914 ไปให้กับ สโมสรฟุตบอลคาสาเล และในปี ค.ศ. 1923 เสียให้กับ เจนัว 1893
ในปี ค.ศ. 1927 มาริโอ อัซซิ เป็นเพียงคนเดียวในสโมสรฟุตบอลโรมาที่ให้ความสำคัญในการต่อต้านความพยายามของระบอบฟาสซิสต์ที่จะผสานในการสร้างทีมของเมืองทั้งหมดให้กับ สโมสรฟุตบอลโรมา ในปีเดียวกัน
มาเลเซียแอร์ไลน์
มาเลเซียแอร์ไลน์ () เป็นสายการบินประจำชาติของมาเลเซีย ให้บริการเดินทางทั้งในและนอกทวีป เคยเป็น 1 ใน 5 สายการบินที่ได้รับการจัดอันดับโดยสกายแทรกซ์ให้อยู่ในอันดับ 5 ดาว มาเลเซียแอร์ไลน์เคยเป็นหนึ่งในสายการบินที่มีผู้คนยอมรับมากที่สุดในโลกตะวันออก จนกระทั่งเกิดเหตุการณ์เครื่องบินของเที่ยวบินที่ 370 สูญหายระหว่างทำการบินในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2557
สายการบินนี้เริ่มเปิดให้บริการเมื่อปี พ.ศ. 2490 ในชื่อว่า มาลายันแอร์เวย์ แล้วเปลี่ยนชื่อเป็นมาเลเซียนแอร์เวย์หลังจากมาเลเซียประกาศเอกราช และเมื่อสิงคโปร์ประกาศแยกตัวเป็นเอกราชจากมาเลเซีย สายการบินมาเลเซียนแอร์เวย์ก็ได้เปลี่ยนชื่อเป็นมาเลเซีย-สิงคโปร์แอร์ไลน์ ต่อมาเกิดปัญหาทางการเมืองระหว่างรัฐบาลของทั้งสองประเทศ ทำให้ทางสายการบินแยกตัวออกเป็น 2 บริษัท คือ มาเลเซียแอร์ไลน์ซิสเต็ม และสิงคโปร์แอร์ไลน์ และในปี พ.ศ. 2530 มาเลเซียแอร์ไลน์ซิสเต็ม ก็ได้เปลี่ยนชื่อเป็นมาเลเซียแอร์ไลน์หมายเลขเที่ยวบินของมาเลเซียแอร์ไลน์จะถูกแบ่งตามพื้นที่ของภูมิภาคต่างๆ โดยปกติแล้ว หมายเลขที่เป็นเลขคู่จะเป็นเที่ยวบินที่ออกจากมาเลเซีย
โคตรรักเอ็งเลย
โคตรรักเอ็งเลย () ผลงานกำกับภาพยนตรเรื่องแรกของภูพิงค์ พังสะอาด (พิง ลำพระเพลิง) มือเขียนบทละครและภาพยนตร์ชั้นแนวหน้าคนหนึ่งของประเทศ โดยเล่าเรื่องของความรักในอีกมุมมองหนึ่ง และนำประสบการณ์ชีวิตของตนเองมาถ่ายทอดเป็นภาพยนตร์เรื่องนี้ โดยได้เพื่อนรุ่นน้องร่วมสถาบันอย่าง โน้ส-อุดม แต้พานิช และเปิดโอกาสให้เขาเลือกนางเอกเอง โดยได้ ไหม-วิสา สารสาส มารับบทเป็นภรรยาของโน้สในภาพยนตร์
รงค์ (อุดม แต้พานิช) กับแดง (วิสา สารสาส) สามีภรรยาที่ใช้ชีวิตคู่กันมาถึง 7 ปี กำลังจะต้องมีอันจบลง เมื่อการมาของมือที่สามอย่างรักษ์ (อครา อมาตยกุล) ทำให้ความรักของรงค์กับแดง ต้องมีวันหมดอายุ ทำให้รงค์ต้องใช้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยวเพียงลำพังในระยะหนึ่ง แต่หลังจากนั้น รงค์ก็เริ่มเรียนรู้ถึงความหมายของชีวิตคู่ เขาจึงจำเป็นต้องพิสูจน์กับตัวเอง ว่าคนที่สำคัญกับเขามากที่สุดในชีวิต ก็คือภรรยาของเขาเอง
เมจิกไนท์ เรย์เอิร์ธ
เมจิกไนท์ เรย์เอิร์ธ () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ผลงานของแคลมป์ ลงตีพิมพ์ในนิตยสารนากาโยชิ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2536-2539 ฉบับรวมเล่มแบ่งเป็น 2 ภาค ภาคละ 3 เล่ม เรื่องราวเกี่ยวกับเด็กสาว 3 คนที่ได้มาพบกันโดยบังเอิญบนหอโตเกียว และถูกเรียกไปยังโลกต่างมิติด้วยกัน เพราะทั้ง 3 คือนักรบที่ถูกเลือก โดยมีจุดที่น่าสังเกตคือ นอกจากตัวละครหลักทั้ง 3 คนแล้ว ชื่อของตัวละครอื่นๆ และอาณาจักรที่ปรากฏในเรื่อง ต่างเป็นชื่อรุ่นของรถยนต์ทั้งสิ้น
เมจิกไนท์ เรย์เอิร์ธ ได้ถูกสร้างเป็นอนิเมะ ออกอากาศครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อปี 2537 ทางสถานีโยมิอุริทีวี จากนั้นในปี 2540 ก็ได้ถูกสร้างเป็นโอวีเอ ความยาว 3 ตอนจบ โดยเปลี่ยนผู้ออกแบบตัวละครจาก อาสึโกะ อิชิดะ มาเป็น เมงุมิ คาโดโนโซโนะ และได้ มิจิทากะ คิคุจิ มาเป็นผู้ออกแบบหุ่นยนต์
ในประเทศไทย สำนักพิมพ์วิบูลย์กิจเป็นผู้ได้รับลิขสิทธิ์ตีพิมพ์ รวม 2 ภาค 12 เล่มจบ เพราะได้ตีพิมพ์โดยนำต้นฉบับญี่ปุ่น 1 เล่ม มาแบ่งครึ่งเป็น 2 เล่ม อีกทั้งระยะเวลาการตีพิมพ์ของภาค 1 กับภาค 2 นั้นก็ห่างกันถึง 9 ปี (ภาคแรกตีพิมพ์เมื่อปี 2539 ส่วนภาค 2 ตีพิมพ์เมื่อปี 2548 ) สำหรับฉบับอนิเมะเคยออกอากาศทางโมเดิร์นไนน์ทีวี เมื่อปี พ.ศ. 2540 ในช่วงของ โมเดิร์นไนน์การ์ตูน โดยใช้ชื่อเรื่องว่า นักรบสาวเรย์เอิร์ธ เวลา 09.00-09.30 น. และออกอากาศซ้ำในปี พ.ศ. 2541 เวลา 07.30-08.00 น. ส่วนฉบับโอวีเอ ออกวางจำหน่ายในรูปแบบ VCD และ DVD โดย DEX
อู่ฮั่น
อู่ฮั่น เป็นเมืองเอกของมณฑลหูเป่ยและเป็นเมืองใหญ่สุดในมณฑล มีพื้นที่ 8,467.11 ตร.กม. (ในเมือง 1,954 ตร.กม.) ประชากร 8,100,000 (พ.ศ. 2549)
พื้นที่แรกตั้งหลักปักฐานมากกว่า 3,000 ปีก่อนระหว่างราชวงศ์ฮั่นกลายเป็นพอร์ทยุ่งอย่างยุติธรรมในพอร์ทโฆษณาศตวรรษของสงครามที่มีชื่อเสียงมากที่สุดที่ 3ในประวัติศาสตร์จีนและเหตุการณ์ศูนย์กลางในRomance ของ 3 ราชอาณาจักร — สงครามของหน้าผาสีแดงสถานที่ใช้ในบริเวณของหน้าผาใกล้ อู่ฮั่น รอบเวลานั้นกำแพงแรกสร้างเพื่อป้องกัน Hanyang ตึกในศตวรรษ 8 แรก กลอนของเขาที่ทำตึกตึกที่ฉลองมากที่สุดในจีนทางใต้เมืองมียาวถูกเป็นศูนย์สำหรับศิลปะ (โดยเฉพาะคำกลอน) และสำหรับการเรียนทางปัญญาใต้ไม้บรรทัดมองโกล(ราชวงศ์หยวน)
เส้นทางรถไฟขนส่งสายหลักของประเทศ ปักกิ่ง-กว่างตง พาดผ่านทิศตะวันออกของมณฑลหูเป่ย จึงสะดวกต่อการขนส่งปัจจัยการผลิตทั้งในและนอกมณฑล วัตถุดิบที่ขนส่งทางรถไฟในหูเป่ยส่วนใหญ่เป็นประเภทถ่านหิน เหล็ก วัสดุก่อสร้างเช่น ไม้แปรรูป ธัญญาหาร แร่บางชนิด เป็นต้น
ในช่วงทศวรรษที่ 1970 มีการก่อสร้างเส้นทางรถไฟ ผ่านเมืองสำคัญๆ ในมณฑล จากตะวันตกไปตะวันออก จากเหนือล่องใต้ จนถึงปี 1990 มณฑลนี้มีเส้นทางรถไฟรวมระยะทาง 1,673 กิโลเมตรยังมีการบูรณะเส้นทางรถไฟสายเซียงฝัน - ฉงชิ่ง ระยะเมืองเซียงฝัน - อำเภอต๋าเซี่ยน เป็นเส้นทางรถไฟฟ้า ซึ่งนับเป็นสายที่ 3 ของประเทศด้วยทางหลวง
ในปี 2003 โครงการลงทุนก่อสร้างทางหลวงที่สำเร็จไปแล้วได้แก่ ทางด่วนสายอู่ฮั่น - สือเยี่ยน ระยะเซียงฝัน - อู่ฮั่น 
และเส้นทางเชื่อมต่อระหว่างทางด่วนสายอู่ฮั่น-สือเยี่ยน กับทางด่วนสายเซียงฝัน - จิงโจว รวมเส้นทางขยายทั้งสิ้น 130.5 กิโลเมตร
เส้นขนส่งทางน้ำก็เป็นเส้นทางคมนาคมที่สำคัญในมณฑลหูเป่ย เนื่องจาก มีแม่น้ำสำคัญ 2 สายไหลผ่าน คือ แม่น้ำฉางเจียง (แยงซีเกียง) และแม่น้ำฮั่นเจียง เป็นเส้นทางขนส่งทางน้ำสายหลัก ทั้งนี้เมืองและอำเภอต่างๆกว่าครึ่งหนึ่งในมณฑลหูเป่ยยังใช้เส้นทางน้ำเป็นเส้นทางคมนาคมหลัก ดังนั้นมณฑลนี้จึงมีการอุตสาหกรรมการเดินเรือที่ทันสมัยแห่งหนึ่งของประเทศเมืองท่าต่างๆ อาทิ อู่ฮั่น หวงสือ ซาซื่อ อี๋ชัง มีการเปิดเส้นทางติดต่อกับต่างประเทศมานาน โดยมีท่าเรืออู่ฮั่นเป็นท่าเรือใหญ่ที่สุดของแม่น้ำฉางเจียงตอนล่าง และเป็นท่าเรือที่มีประวัติศาสตร์ยาวนาน เนื่องจากเป็น 1 ใน 8 ท่าเรือที่เปิดใช้ในช่วงจีนปฏิรูปอุตสาหกรรมและเปิดประเทศราวปี 1980 และในปีถัดมาก็เปิดเส้นทางเดินเรือ ขนส่งสินค้าไปฮ่องกง ญี่ปุ่น และประเทศในแถบเอเชียอาคเนย์ สำหรับแม่น้ำฮั่นเจียงนั้น เป็นเส้นทางติดต่อไปยังถิ่นทางตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑล บนที่ราบเจียงฮั่น โดยมีท่าเรือเซียงฝันและท่าเรือเหล่าเหอโข่ว เป็นท่าเรือที่สำคัญ
สถิติเมื่อปี 2000 หูเป่ยมีบริษัทเดินอากาศ 4 แห่ง สนามบินพลเรือน 5 แห่ง สนามบินกองทัพอากาศ 1 แห่ง เปิดเส้นทางบินทั้งในและนอกประเทศ 107 เส้นทาง บินตรงสู่เมืองต่างๆ ในประเทศ 57 เมือง สนามบินเทียนเหอที่เมืองอู่ฮั่น ยังเป็นสนามบินที่ใหญ่ที่สุดในภาคกลางของประเทศ
สิ่งแรก Chang Jiang สะพานที่ อู่ฮั่น คือสร้างข้าม แม่น้ำแยงซีเกียง (Chang Jiang) ในปี 1957 การถือทางรถไฟโดยตรงข้ามแม่น้ำระหว่างภูเขางู ชิ้นของสถาปัตยกรรม Stalinist ในตอนกลางของจีน
ฉางชา
ฉางชา () เป็นเมืองหลวงของมณฑลหูหนาน ประเทศจีน
การตั้งหลักปักฐานแรกที่สุดถูกค้นพบในสหัสวรรษแรกโดย 202 BC มันคือเมืองที่ตั้งป้อมระหว่างแล้ว ราชวงศ์ฮั่นคือเมืองหลวงของราชอาณาจักร ฉางชา หลุมฝังศพ Mawangdui ที่ฉลองของราชวงศ์ฮั่นแต่ถูกตั้งอยู่อีกครั้งในศตวรรษ 15 ราชวงศ์หมิงใน 1903
ในปี 2005 GDP ของฉางชาได้เติบโตที่หนึ่งเฉลี่ยของ 14% ต่อปีจาก 2001-2005 เปรียบเทียบกับชาติเฉลี่ยของ 9% ระหว่างปี 2005
เฉิงตู
เฉิงตู (; ) เป็นเมืองเอกของมณฑลเสฉวน ตั้งอยู่บริเวณลุ่มแม่น้ำหมินใจกลางมณฑล ประชากรเมืองเฉิงตูมีราว 10 ล้านคน จัดเป็นอันดับ 3 ของประเทศจีน ในปัจจุบันเป็นทั้งศูนย์กลางด้านการเมือง การทหาร และด้านการศึกษาของภูมิภาคตะวันตกเฉียงใต้ คำว่าเฉิงตูมีความหมายว่า ค่อย ๆ กลายเป็นเมือง เนื่องจากย้อนไปเมื่อราว 2,000 ปีที่แล้ว ในสมัยจิ๋นซีฮ่องเต้ ได้มีการจัดการชลประทานขึ้น เพื่อแก้ไขปัญหาน้ำท่วมที่เกิดเป็นประจำทุกปี เมื่อแก้ไขปัญหาน้ำท่วมได้ ชาวนาชาวไร่เพาะปลูกได้ดี ชีวิตความเป็นอยู่ดีขึ้น คนจึงเริ่มอพยพมาที่เมืองนี้มากขึ้นเรื่อย ๆ จึงได้ชื่อว่าเฉิงตู
ท้าวสุยาม
ท้าวสุยาม เป็นเทวราชผู้ปกครองสวรรค์ชั้นยามา
ในวิสุทธชนวิลาสินีระบุว่า เมื่อเจ้าชายสิทธัตถะประสูติแล้วทรงพระดำเนินไป 7 ก้าวนั้น ท้าวสุยามได้ถือพัดวาลวีชนีตามเสด็จด้วย ส่วนมธุรัตถวิลาสินีระบุว่า เมื่อท้าววสวัตตียกกองทัพมารมาผจญพระองค์ขณะทรงบำเพ็ญเพียรใต้ต้นพระศรีมหาโพธิ์ ท้าวสุยามได้ถือจามรทิพย์ ซึ่งมีสิริราวกับดวงจันทร์ในฤดูสารท ยาวสามคาวุต ยืนถวายงานพัดอยู่ด้วย และมโนรถปูรณีระบุว่า ในคราวที่พระพุทธเจ้าเสด็จลงจากเทวโลก ท้าวสุยามก็ได้ถือพัดวาลวิชนีตามเสด็จอีก
ในปรมัตถโชติการะบุว่า เมื่อนางสิริมาเสียชีวิตแล้วไปเกิดเป็นเทวีของท้าวสุยาม
ท่าอากาศยานนานาชาติโดโมเดโดโว
ท่าอากาศยานนานาชาติโดโมเดโดโว () ตั้งอยู่ที่ เมืองดามาเดียดดาวา เป็นท่าอากาศยานของ กรุงมอสโก ประเทศรัสเซีย ห่างจากตัวเมืองไปทางใต้ประมาณ 35 กิโลเมตร (22 ไมล์) เปิดให้บริการตั้งแต่ มีนาคม พ.ศ. 2507 เป็นท่าอากาศยานที่มีผู้ใช้บริการมากที่สุด เหนือท่าอากาศยานสำคัญอีกแห่งหนึ่งของกรุงมอสโก คือ เชเรเมเตียโว และยังเป็นท่าอากาศยานหลักของสายการบินเอสเซเว่นแอร์ไลน์, ครัสแอร์, โดโมเดโดโวแอร์ไลน์ และทรานแอโร
ท่าอากาศยานนานาชาติโดโมเดโดโว (Domodedovo International Airport) รหัสท่าอากาศยาน DME เป็นหนึ่งในท่าอากาศยานหลักสามแห่งในกรุงมอสโก สหพันธรัฐรัสเซีย อีกทั้งเป็นท่าอากาศยานเพียงแห่งเดียวในกรุงมอสโกที่บริหารจัดการโดยภาคเอกชน เดิมทีสร้างขึ้นเพื่อรองรับเฉพาะเที่ยวบินภายในสหภาพโซเวียต ภายหลังสหภาพโซเวียตล่มสลาย บริษัทเครืออีสต์ไลน์ (East Line Group) ซึ่งเป็นเครือข่ายธุรกิจด้านโครงสร้างภายในท่าอากาศยานรายใหญ่ของรัสเซีย เข้ามาซื้อกิจการต่อ และเปลี่ยนโดโมเดโดโวให้เป็นท่าอากาศยานนานาชาตินับแต่นั้น โครงสร้างหลักประกอบด้วยอาคารผู้โดยสารเพียงหลังเดียว โดยแบ่งออกเป็นสองฟากสำหรับผู้โดยสารขาเข้าและผู้โดยสารขาออก
เมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2554 ได้เกิดเหตุระเบิดท่าอากาศยานนานาชาติโดโมเดโดโว ซึ่งทำให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 35 คน และอีกอย่างน้อย 150 คน ได้รับบาดเจ็บ
รายนามประธานาธิบดีสาธารณรัฐฝรั่งเศส
ตำแหน่งประธานาธิบดีฝรั่งเศส ได้ว่างลงหลังจากเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 โดยประเทศฝรั่งเศสทางตอนเหนือและแคว้นอาลซัสและลอแรนถูกยึดครองโดยนาซีเยอรมัน ทำให้อดอล์ฟ ฮิตเลอร์เป็นประมุขแห่งรัฐในดินแดนดังกล่าวไปโดยปริยาย ส่วนประเทศฝรั่งเศสทางตอนใต้ หลังจากเจรจาสงบศึกกับนาซีเยอรมันแล้ว ฟีลิป เปแต็งได้ยกเมืองวีชีขึ้นเป็นเมืองหลวงแห่งรัฐฝรั่งเศส ยุคนี้ได้ถูกเรียกว่า ฝรั่งเศสเขตวีชี โดยมีฟีลิป เปแต็งดำรงตำแหน่งเป็นประมุขแห่งรัฐฝรั่งเศส ส่วนชาร์ล เดอ โกล หัวหน้าขบวนการเสรีฝรั่งเศส ที่อยู่ในระหว่างการลี้ภัยในสหราชอาณาจักรก็ประกาศไม่ยอมรับอำนาจและการสงบศึกกับนาซีเยอรมันของฟีลิป เปแต็งและตั้งตนเป็นประธานคณะกรรมการปลดปล่อยฝรั่งเศสแห่งชาติ ("Chef du Comité français de la Libération nationale") จนกระทั่งฝ่ายสัมพันธมิตรสามารถปลดปล่อยกรุงปารีสได้
หลังยุทธการปลดปล่อยปารีส ชาร์ล เดอ โกลก็เข้ามาตั้งคณะรัฐบาลเฉพาะกาลแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส ("Gouvernement provisoire de la République française") โดยมีตนเองเป็นประธาน และมีผู้ดำรงตำแหน่งนี้ต่อมาอีก 3 ท่าน ก่อนที่จะมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฝรั่งเศสฉบับปี พ.ศ. 2489 เป็นการเริ่มต้นยุคสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 4
ท่าอากาศยานนานาชาติเชเรเมเตียโว
ท่าอากาศยานนานาชาติเชเรเมเตียโว (รัสเซีย: Международный Аэропорт Москва-Шереметьево) ตั้งอยู่ที่กรุงมอสโก ประเทศรัสเซีย เป็นหนึ่งในท่าอากาศสำคัญของกรุงมอสโก โดยมีจำนวนผู้ใช้บริการเป็นรองท่าอากาศยานนานาชาติโดโมเดโดโว และยังเป็นท่าอากาศยานหลักของสายการบินแอโรฟลอต และการที่ท่าอากาศยานแห่งนี้เกิดปัญหาในหลายด้าน ทำให้สายการบินจำนวนมาก ได้ทยอยเปลี่ยนเที่ยวบินจากเชเรเมเตียโวไปยังโดโมเดโดโว จึงได้มีการปรับปรุงท่าอากาศยานแห่งนี้เป็นการใหญ่ เพื่อให้มีบริการที่ได้ระดับมาตรฐานสากล โดยคาดว่าการปรับปรุงทั้งหมดจะแล้วเสร็จในปีพ.ศ. 2551
เซ็นได
เซ็นได () เป็นเมืองเอกของจังหวัดมิยางิ ประเทศญี่ปุ่น และเป็นเมืองใหญ่สุดในภาคโทโฮกุ มีประชากรอาศัยอยู่ราวหนึ่งล้านคน และเป็นหนึ่งใน 19 เมืองที่กำหนดขึ้นโดยคำสั่งของรัฐบาลญี่ปุ่น เซ็นไดก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1600 โดยไดเมียวดาเตะ มาซามูเนะ และเป็นที่รู้จักกันดีในฉายา "เมืองแห่งต้นไม้" (杜の都) โดยมีต้นเซลโคว่าราว 60 ต้น บนถนนโจเซ็นจิ (定禅寺通) และถนนอาโอบะ (青葉通)
ในฤดูร้อน มีการจัดเทศกาลทานาบาตะเซ็นได ซึ่งมีขนาดใหญ่ที่สุดในประเทศญี่ปุ่น ในฤดูหนาว ต้นไม้จะได้รับการตกแต่งด้วยแสงสว่างนับพันในงานเทศกาลที่เรียกว่า Pageant of Starlight (光のページェント) เกือบตลอดเดือนธันวาคม
วันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2554 เมืองและพื้นที่โดยรอบได้รับความเสียหายอย่างหนักจากเหตุแผ่นดินไหวขนาด 9.0-9.1 โมเมนต์แมกนิจูดนอกชายฝั่ง และคลื่นสึนามิสูง 10 เมตรซึ่งพัดเข้าถล่มเมือง เป็นที่คาดการณ์ว่าจะมีผู้เสียชีวิตนับหลายพันคน แต่เป็นการยากที่จะประมาณการเนื่องจากชัดเจนว่ามีร่างจำนวนมากถูกพัดพาลงไปในมหาสมุทรแปซิฟิก
เซ็นไดแบ่งการปกครองออกเป็น 5 แขวง ได้แก่
ยามาโต้ พิฆาตยุทธการ
ยามาโต้ พิฆาตยุทธการ () เป็น ภาพยนตร์ญี่ปุ่น ที่สร้างมาจากประวัติศาสตร์ของ เรือรบยามาโต้ ใช้เงินในการสร้างมากกว่า 600 ล้านเยน ผลงานการเขียนนิยายของ จุน เฮนมิ และผลงานการกำกับโดย จุนยะ ซาโตะ ออกฉายในวันที่ 17 ธันวาคม ปี พ.ศ. 2548 ใน ประเทศญี่ปุ่น
หลังจากจมไป 40 ปี เรือยามาโต้ ก็ถูกพบอีกครั้ง ในวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1985 ก่อนที่จะมีการสำรวจใหม่อีกครั้งในเดือน สิงหาคม ปี ค.ศ. 1999 ต่อมาในวันที่ 6 เมษายน ค.ศ. 2005 ก่อนวันครบรอบ 60 ปี การจมเรือยามาโต้เพียง 1 วัน ก็ได้มีผู้หญิงคนหนึ่งมาหาเรือ เพื่อที่จะไปยังจุดหมายที่เรือยามาโต้อยู่ และคนที่พร้อมจะพาเธอไปก็คือหนึ่งในลูกเรือยามาโต้ และยังเป็นเพื่อนเก่ากับพ่อของเธอเองอีกด้วย.
แมกซิส
แมกซิส () เป็นบริษัทผลิตวิดีโอเกมจากสหรัฐอเมริกา ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของบริษัท อิเลคโทรนิค อาร์ต ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2530 (ค.ศ. 1987) ตั้งอยู่ที่ เอเมรีวิลล์ รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา เกมคอมพิวเตอร์ที่รู้จักกันดีของบริษัทนี้ก็คือเกมส์ชุด เดอะซิมส์ และ เกมชุดซิมซิตี
ท่าอากาศยานปูลโกโว
ท่าอากาศยานปูลโกโว () ตั้งอยู่ที่เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ประเทศรัสเซีย ห่างจากตัวเมืองไปทางใต้ประมาณ 16 กิโลเมตร เป็นท่าอากาศยานที่ใหญ่เป็นอันดับ 3 ของรัสเซีย (เป็นรองจากโดโมเดโดโว และเชเรเมเตียโว) เดิมมีชื่อว่าท่าอากาศยานชอสเซนายา และยังเป็นท่าอากาศยานหลักของรอสซิยาแอร์ไลน์
เอมิเรตส์แอร์ไลน์
เอมิเรตส์แอร์ไลน์ (อาหรับ: طيران الإمارات) เป็นสายการบินของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ให้บริการไปยัง 87 จุดหมายปลายทางใน 59 ประเทศทั่วโลก และยังให้บริการขนส่งสินค้าภายใต้ชื่อเอมิเรตส์ สกายคาร์โก โดยให้บริการหลักอยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติดูไบ
ทวีปแอฟริกา
ประเทศโกตดิวัวร์
อาบีจาน - สนามบินอาบีจาน
ประเทศกานา
อักกรา - สนามบินโกโตกา
ประเทศเอธิโอเปีย
อาดดิสอาบาบา - สนามบินอาดดิสอาบาบา
ประเทศแอลจีเรีย
แคว้นลัตซีโย
ลัตซีโย (, ) เป็นหนึ่งในยี่สิบแคว้นของประเทศอิตาลี ตั้งอยู่ทางตอนกลางของประเทศ มีอาณาเขตจรดแคว้นตอสคานา แคว้นอุมเบรีย แคว้นมาร์เค แคว้นอาบรุซโซ แคว้นโมลีเซ แคว้นคัมปาเนีย และทะเลติร์เรเนียน แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 5 จังหวัด เมืองหลักของแคว้นคือโรมซึ่งยังเป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของอิตาลีอีกด้วย
ลัตซีโยเป็นแคว้นที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ ศิลปกรรม สถาปัตยกรรม ศาสนา และวัฒนธรรมของอิตาลี ในแคว้นมีสโมสรกีฬาสำคัญสองทีมคือ สโมสรกีฬาลัตซีโยและสโมสรกีฬาโรมา
เอบซีดิก
เอบซีดิก หรือ รหัสสับเปลี่ยนเลขฐานสิบเข้ารหัสฐานสองแบบขยาย () เป็นรหัสอักขระ 8 บิตที่พัฒนาโดยบริษัท IBM ซึ่งพัฒนาสำหรับระบบปฏิบัติการขนาดใหญ่ โดยเป็นรหัสสำหรับไฟล์ข้อความที่ใช้กับระบบปฏิบัติการ IBM OS-390 สำหรับเครื่องแม่ข่าย S/390 และบริษัทจำนวนมากใช้กับโปรแกรมประยุกต์ legacy application และฐานข้อมูล ในไฟล์เอบซีดิก ตัวอักษรพยัญชนะและตัวเลขได้รับการนำเสนอเป็นเลขฐานสอง 8 บิต (8 ตัวอักษรของ 0 และ 1) ทำให้สามารถสร้างรหัสได้ 256 รหัส (2 ยกกำลัง 8) ได้แก่ ตัวพยัญชนะ ตัวเลข และเครื่องหมายพิเศษ แต่ในปัจจุบันนิยมใช้รหัสแอสกี (ASCII) มากกว่า
2.https://www.google.co.th/search?
การถนอมอาหาร
การถนอมอาหาร รวมถึงกระบวนการเก็บและรักษาอาหาร เพื่อชะลอการเน่าเสียของอาหาร หรือป้องกันโรคอาหารเป็นพิษ ในขณะที่ยังรักษาคุณค่าทางโภชนาการ สีสัน และกลิ่นให้คงอยู่
การถนอมอาหารมักจะเกี่ยวข้องกับ การยับยั้งการเติบโตของแบคทีเรีย เชื้อรา และจุลินทรีย์อื่นๆ และการหน่วงปฏิกิริยาระหว่างไขมันกับออกซิเจนในอากาศ ซึ่งเป็นสาเหตุของการเน่าเสีย (rancidity) ของอาหาร รวมถึงการรักษาอายุตามธรรมชาติและสีสันของอาหารซึ่งเกิดจากการปรุงอาหาร เช่น การเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลของเนื้อแอปเปิลเมื่อสัมผัสกับอากาศ และการถนอมอาหารบางประเภทจำเป็นต้องปิดผนึกอาหารหลังจากที่ผ่านกระบวนการต่างๆ เพื่อป้องกันการเกิดปัจจัยของการเน่าเสีย ทำให้อาหารนั้นสามารถเก็บไว้ได้นานมากกว่าปกติ
กระบวนการถนอมอาหารอาจประกอบด้วย
ภาษาวาไร
ภาษาวาไร (), ซามาร์-เลเต หรือ ซามาร์ เป็นภาษาที่ใช้พูดในจังหวัดซามาร์, นอร์เทิร์นซามาร์, อีสเทิร์นซามาร์, เลเต และบีลีรันในฟิลิปปินส์ จัดอยู่ในภาษาตระกูลวิซายัน มีความเกี่ยวข้องกับภาษาเซบูและใกล้เคียงกับภาษาฮีลีไกโนน
ภาษาวาไรไม่มีคำที่ตรงกับกริยา to be ในภาษาอังกฤษ ตัวอย่างเช่น ในภาษาตากาล็อก Siya ay maganda = หล่อนสวย คำ ay บอกถึงความเชื่อโดยทั่วไปแต่ไม่ได้ตรงกับ is ในภาษาอังกฤษ และเป็บคำเชื่อมบอกถึงการกลับประโยคในภาษาตากาล็อกด้วย แต่ภาษาวาไรไม่มีคำเชื่อมลักษณะนี้ คำว่า หล่อนสวยจะใช้ว่า Mahusay hiya หรือ Mahusay iton hiya โดย iton เป็นคำนำหน้านาม หรือประโยค นี่คือหมา ใช้ว่า Ayam ini คำว่าหมา (ayam) จะวางอยู่หน้าคำว่านี่ (ini) โดยไม่มีคำเชื่อม ภาษาวาไรจึงต่างจากภาษาตากาล็อกที่ไม่สามารถกลับให้ประธานขึ้นต้นประโยคได้
อย่างไรก็ตาม ภาษาวาไรยังมีโครงสร้างบอกถึง การเป็น จะเป็น และกลายเป็น เช่น
ภาษาวาไรมีพยัญชนะ 16 ตัว: p, t, k, b, d, g, m, n, ng, s, h, w, l, r และ y. มีสระหลัก 3 ตัว: [a], [/[i], และ [o]/[]. [i]/[ และ []/[o] เสียงคล้ายกันแต่ [o] เป็นเสียงของ[] ในพยางค์ท้าย. แม้ว่าจะมีเสียงแยกกันสำหรับพยัญชนะแต่ละตัว ตัว [d] และ [] มีเสียงคล้ายกันแต่ใช้แทนกันไม่ได้เช่น "palaron" (โชคดี) [จาก "palad", ปาล์ม] แต่ไม่ใช่ "paladon" และ "tagadiín" (จากที่ซึ่ง) [จาก "diín", ที่] แต่ไม่ใช่ "tagariín".
ระบบการเขียนที่กำหนดโดยองค์กรวิชาการภาษาวิซายันแห่งซามาร์และเลเต ยังไม่แพร่หลาย คำเดียวกันจึงสะกดต่างกันบ้าง แต่จะต่างเฉพาะสระเท่านั้น เช่น
เวียงแว่นฟ้า
เวียงแว่นฟ้าเป็นนวนิยายที่ได้รับรางวัลคณะกรรมการพัฒนาหนังสือแห่งชาติ พ.ศ. 2545 และนวนิยายดีเด่นรางวัล 7 Books Awards พ.ศ. 2547 เป็นบทประพันธ์ของ กฤษณา อโศกสิน
เจ้าม่อนฟ้า หลานขุนหอคำเมืองนาย ปลอมตัวเข้ามาเมืองเชียงใหม่ ได้พบกับบัวบุรีซึ่งเป็นคนในคุ้มเจ้าหลวง เจ้าม่อนฟ้าหลงรักบัวบุรีจึงตามเข้ามาทำงานในคุ้ม ส่วนเมืองรามเป็นไพร่ ลูกพรานป่ามาจากเมืองลำปาง ได้พบกับบัวบุรีเมื่อตามเสด็จเจ้าหลวงไปดูการลากไม้ เกิดชอบพอกัน เมืองรามจึงเลือกไปทำงานเป็นช่างไม้ในคุ้มหลวง เมื่อเจ้าม่อนฟ้ารู้ว่าบัวบุรีมีใจให้เมืองรามจึงฉุดบัวบุรีหนีกลับไปเมืองนายและแต่งงานกับนางที่นั่น
เมื่อเมืองรามรู้ว่าบัวบุรีถูกฉุดไปเมืองนาย เมื่อสบโอกาสจึงออกเดินทางตามไปและไปพบเจ้าม่อนฟ้าที่เมืองมอกใหม่ ขณะที่เจ้าม่อนฟ้าออกมาดูลาดเลาข่าวศึก เกิดทะเลาะกัน เมืองรามถูกเจ้าม่อนฟ้าแทงบาดเจ็บสาหัส แต่ได้ชาวเมืองมอกใหม่ช่วยไว้ และกลับมาเชียงใหม่เมื่อคราวทัพเมืองมอกใหม่เข้าตีเมืองเชียงใหม่
นวนิยายเรื่องนี้ให้ข้อมูลเกี่ยวกับสภาพของล้านนาในช่วงปลายรัชกาลที่ 4 ถึงต้นรัชกาลที่ 5 ที่เริ่มมีปัญหาจากการคุกคามของชาติตะวันตกและการเผยแผ่ศาสนาคริสต์ ขณะนั้น อังกฤษยึดครองพม่าตอนล่างได้แล้ว ส่วนพม่าตอนบนยังเป็นอิสระแต่มีปัญหากับหัวเมืองไทใหญ่ที่เป็นประเทศราชเนืองๆ ในขณะที่หัวเมืองไทใหญ่ ล้านนา เชียงตุง ก็มีปัญหาขัดแย้งกันเองเป็นระยะๆ เช่น สงครามเชียงใหม่-เชียงตุง และสงครามระหว่างเชียงใหม่-มอกใหม่
สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 1
สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 1 ผู้น่าเคารพ () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาในปี ค.ศ. 1978
สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 1 มีพระนามเดิมว่า อัลบีโน ลูเชียนี ถือกำเนิดในครอบครัวที่ค่อนข้างขัดสน ท่านได้อุทิศตนให้กับพระผู้เป็นเจ้าในฐานะนักบวช ได้ดำรงตำแหน่งสำคัญ เช่น บิชอปแห่งวิตโตรีโอเวเนโต (ค.ศ. 1958-1969) และอัครบิดรแห่งเวนิส (ค.ศ. 1969-1978) ตามลำดับ ได้รับแต่งตั้งเป็นพระคาร์ดินัลในปี ค.ศ. 1973 ด้วยความไม่ทะเยอทะยานทำให้ท่านยิ่งเป็นที่รักใคร่ของทุกคน โดยเฉพาะองค์สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6
เมื่อสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6 สิ้นพระชนม์ลงด้วยโรคพระหทัยวายเฉียบพลัน พระคาร์ดินัลอัลบีโน ลูเชียนี เป็นผู้ถูกเลือกด้วยฉันทามติจากที่ประชุมคณะพระคาร์ดินัล ด้วยความถ่อมพระองค์ทรงพยายามขอร้องว่า ไม่ต้องการสวมมงกุฎพระสันตะปาปา หรือนำแห่ขึ้นพระที่นั่งอันศักดิ์สิทธิ์ของพระสันตะปาปาตามสมณประเพณี แต่ก็ไร้ผลเพราะผู้ที่จะเป็นพระสันตะปาปาจำต้องผ่านพิธีศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้ทุกอย่าง คงมีเพียงอย่างเดียวที่เป็นไปตามคำขอคือ การปฏิญาณพระองค์ที่ระเบียงพระบัญชรที่ทำขึ้นอย่างเรียบง่ายโดยมีพระคาร์ดินัลผู้ช่วยทำพิธีคือคาร์ดินัลโยเซฟ รัทซิงเงอร์
วันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 1978 หลังจากดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาเพียง 33 วัน พระคาร์ดินัลผู้ใกล้ชิดพบร่างของพระสันตะปาปาฟุบอยู่กับโต๊ะทรงงานในพระหัตถ์ยังทรงถือเอกสารค้างอยู่ ครั้นเมื่อเข้าไปถวายการปฐมพยาบาลก็ปรากฏว่าพระองค์สิ้นพระชนม์แล้ว มีข้อสันนิษฐานว่าอาจทรงถูกลอบปลงพระชนม์ หรือเกิดพระอาการเสวยยาเกินขนาด เนื่องด้วยมีโรคประจำพระองค์คือโรคพระหทัย แต่อย่างไรก็ตามไม่ได้มีการชันสูตรพระศพ เพราะถือเป็นเรื่องต้องห้ามของวาติกัน
สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6
สมเด็จพระสันตะปาปานักบุญปอลที่ 6 () ดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1963 ถึง ค.ศ. 1978 สืบต่อจากสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 23 ผู้เรียกประชุมสังคายนาวาติกันครั้งที่สอง เมื่อได้รับตำแหน่งพระสันตะปาปาก็ทรงสืบสานงานการประชุมสังคายนานั้นต่อ ซึ่งมีผลให้พระศาสนจักรโรมันคาทอลิกได้ส่งเสริมและสนับสนุนงานด้านคริสตศาสนสัมพันธ์กับนิกายโปรเตสแตนต์และอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์เรื่อยมาจนปัจจุบัน
ก่อนได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปา พระองค์เคยทำงานรับใช้ใกล้ชิดกับสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12 โดยทำงานที่สำนักเลขาธิการแห่งรัฐวาติกัน และพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12 นี้เองได้แต่งตั้งพระองค์เป็นอัครมุขนายกแห่งมิลาน ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นเลขาธิการสภามุขนายกแห่งอิตาลีอีกด้วย ต่อมาในสมณสมัยของสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 23 พระองค์ได้รับแต่งตั้งเป็นพระคาร์ดินัล และได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปาหลังจากสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 23 ได้สิ้นพระชนม์
พระองค์เลือกใช้พระนามว่า เปาโล เพื่อสื่อถึงการเน้นพันธกิจทางด้านการประกาศข่าวดีเหมือนนักบุญเปาโลอัครทูต นอกจากนี้หลังจากการสิ้นพระชนม์ของสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 23 พระองค์ยังคงสานงานการประชุมสังคายนาวาติกันครั้งที่สองนั้นต่อ ซึ่งมาแล้วเสร็จในสมณสมัยสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2
ในวันพฤหัสบดีที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2555 สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 โดยสมณะกระทรวงการแต่งตั้งนักบุญ ได้ประกาศว่าสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6 ทรงเปี่ยมด้วยวีรคุณธรรม จึงเป็นผู้น่าเคารพ ซึ่งเป็นกระบวนการขั้นต้นก่อนการประกาศเป็นนักบุญในลำดับต่อไป
ต่อมาในวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิสได้ทรงลงนามรับรองในการเกิดอัศจรรย์ ตามที่พระคาร์ดินัลเอนเจโล อามาโต สมณมนตรีว่าการสมณะกระทรวงการแต่งตั้งนักบุญได้เสนอ และประกาศให้มีศาสนพิธีในวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2557 เพื่อแต่งตั้งสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6 ขึ้นเป็นบุญราศี ในขั้นตอนต่อจากนี้สมณะกระทรวงการแต่งตั้งนักบุญจะต้องได้รับรายงานและพิสูจน์การเกิดอัศจรรย์อีกหนึ่งครั้ง ก่อนที่พระสันตะปาปาจะลงนามรับรองและดำเนินการประกาศเป็นนักบุญต่อไป
สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 23
สมเด็จพระสันตะปาปานักบุญจอห์นที่ 23 () มีพระนามเดิมว่าอันเจโล จูเซปเป รอนกัลลี (Angelo Giuseppe Roncalli; ) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1958 ถึง ค.ศ. 1963
พระองค์เป็นบุตรคนที่สี่ในบรรดาพี่น้องทั้งหมดสิบสี่คนในครอบครัวเกษตรกรชาวแคว้นลอมบาร์เดีย ได้รับศีลอนุกรมเป็นบาทหลวงเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 1904 ได้ตำรงตำแหน่งสำคัญหลายตำแหน่งในคริสตจักรโรมันคาทอลิก เช่น เอกอัครสมณทูตประจำประเทศฝรั่งเศส บัลแกเรีย กรีซ และตุรกี และในวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 1953 สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12 ได้แต่งตั้งพระองค์เป็นพระคาร์ดินัลประมุขเขตอัครบิดรเวนิส
พระคาร์ดินัลรอนกัลลีได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปาเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 1958 เลือกใช้พระนามจอห์น เป็นพระนามพระสันตะปาปา พระองค์ได้เรียกประชุมสังคายนาวาติกันครั้งที่สอง ซึ่งเปิดประชุมครั้งแรกวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 1962 และสิ้นพระชมน์ก่อนที่สังคายนาครั้งนี้จะสิ้นสุดลง สิริรวมสมณสมัย 4 ปีครึ่ง
พระศพของพระองค์ถูกฝังที่ใต้มหาวิหารนักบุญเปโตรเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1963 และมีการเริ่มกระบวนการประกาศให้พระองค์ได้เป็นนักบุญตั้งแต่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1965 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6 ผู้สืบตำแหน่งพระสันตะปาปาต่อจากพระองค์ ประกาศให้พระองค์เป็นผู้รับใช้พระเป็นเจ้า ต่อมาได้เป็นผู้น่าเคารพตั้งแต่วันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 1999 และได้รับการประกาศเป็นบุญราศีเมื่อวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 2000 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 และในที่สุดพระองค์ก็ได้รับการประกาศเป็นนักบุญในวันที่ 27 เมษายน ค.ศ. 2014 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิส
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12 () พระสันตะปาปาพระองค์ที่ 260 พระประมุขแห่งนครรัฐวาติกัน ดำรงตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 1939 ถึงวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 1958 มีพระนามเดิมว่า เอวเจนีโอ มาเรีย จูเซปเป โจวันนี ปาเชลลี
ก่อนได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปา พระองค์เคยดำรงตำแหน่งเลขาธิการกรมการคริสตจักรวิสามัญ เอกอัครสมณทูตประจำประเทศเยอรมนี (ค.ศ. 1917 - 1929) และพระคาร์ดินัลเลขาธิการแห่งรัฐ ในช่วงนี้พระองค์ได้แสดงพระปรีชาสามารถในการทำสนธิสัญญากับชาติยุโรปและละตินอเมริกา โดยเฉพาะอย่างยิ่งการทำความตกลง ไรช์คอนคอร์ดัท กับรัฐบาลนาซีเยอรมนี เพื่อปกป้องคริสตจักรโรมันคาทอลิกในประเทศเยอรมนีเวลานั้น และการที่พระองค์ไม่เอ่ยถึงชะตากรรมของชาวยิวต่อสาธารณชน ก็ทำให้พระองค์ถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างมาก แต่นอกจากนั้นเบื้องหลัง พระสันตปาปาได้มีส่วนรู้ร่วมเห็นกับการลอบสังหารฮิตเลอร์ของเหล่าผู้บัญชาการระดับสูงเยอรมันที่มีความเกลียดต่อฮิตเลอร์ทั้งในช่วงก่อนและระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง พระองค์ได้ให้ความช่วยเหลือแก่พวกเขาว่าจะเป็นผู้ประสานงานกับอังกฤษให้ยอมรับรัฐบาลชุดใหม่หลังนาซีถูกโค่นล้ม เนื่องจากความหวังที่จะหยุดยั้งการฆ่าล้างเผ่าของนาซีในทวีปยุโรป การกระทำของพระองค์นั้นเกือบจะตกเป็นเป้าหมายของนาซี
เมื่อสงครามโลกสิ้นสุดลง พระองค์เน้นพระกรณียกิจด้านการส่งเสริมสันติภาพและการปรองดอง รวมทั้งใช้มาตรการที่อ่อนโยนต่อประเทศฝ่ายอักษะ ในสมณสมัยของพระองค์เป็นช่วงที่มีการเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิกอย่างรุนแรงในประเทศค่ายตะวันออก ในด้านบทบาททางการเมืองในประเทศอิตาลี พระองค์มีส่วนสำคัญในการต่อต้านพรรคคอมมิวนิสต์แห่งอิตาลี และให้ตัดขาดผู้สนับสนุนพรรคนี้ออกจากศาสนจักร
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที 12 ยังใช้สิทธิ์การไม่ผิดพลั้งโดยอำนาจสูงสุดของพระสันตะปาปาเพื่อประกาศในสมณธรรมนูญ Munificentissimus Deus ปี ค.ศ. 1950 ว่าเรื่องแม่พระรับเกียรติยกขึ้นสวรรค์เป็นคำสอนต้องเชื่อ นอกจากนี้ยังทรงออกคำปราศรัยและกระจายเสียงทางวิทยุเกือบ 1,000 ครั้ง ออกพระสมณสาสน์ 41 ฉบับ ที่สำคัญเช่น Mystici Corporis เกี่ยวกับคริสตจักรเป็นพระกายของพระคริสต์ Mediator Dei เกี่ยวกับการปฏิรูปพิธีกรรม และ Humani generis เกี่ยวกับท่าทีของศาสนจักรต่อหลักเทววิทยาและวิวัฒนาการ
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2009 สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 ได้ประกาศให้สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12 เป็น "ผู้น่าเคารพ" ซึ่งเป็นกระบวนการชั้นต้นของการประกาศเป็นนักบุญต่อไป
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 11
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 11 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1922 ถึง ค.ศ. 1939
สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 15
สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 15 (อังกฤษ: Benedict XV) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1914 ถึง ค.ศ. 1922
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 10
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 10 (อังกฤษ: Pius X) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1903 ถึง ค.ศ. 1914
สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 13
สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 13 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1878 ถึง ค.ศ. 1903
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 9
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 9 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1846 ถึง ค.ศ. 1878
สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 16
สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 16 (อังกฤษ: Gregory XVI) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1831 ถึง ค.ศ. 1846
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 8
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 8 (อังกฤษ: Pius VIII) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1829 ถึง ค.ศ. 1830
สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 12
สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 12 (อังกฤษ: Leo XII) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1823 ถึง ค.ศ. 1829
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 7
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 7 () มีพระนามเดิมว่า บาร์นาบา นิกโกเลาะ มาเรีย ลุยจี กีอารามอนตี (Barnaba Niccolò Maria Luigi Chiaramonti)ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่วันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2343 จนกระทั่งสิ้นพระชนม์ในวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2366 พระองค์เป็นนักพรตคณะเบเนดิกติน ทรงเชี่ยวชาญด้านเทววิทยา และเคยดำรงตำแหน่งบิชอปแห่งตีโวลีและบิชอปแห่งอีโมลา
ในปี ค.ศ. 2007 สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 ได้ประกาศแต่งตั้งพระองค์เป็นผู้รับใช้พระเป็นเจ้า ซึ่งเป็นกระบวนการขั้นแรกในการประกาศเป็นนักบุญต่อไป
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 6
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 6 (อังกฤษ: Pius XI) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1775 ถึง ค.ศ. 1799
สมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 14
สมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 14 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1769 ถึง ค.ศ. 1774
สมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 13
สมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 13 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1758 ถึง ค.ศ. 1769 ประสูติเมื่อวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 1693 สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1769 รวมพระชนมายุได้ 75 พรรษา