hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
แก๊งค้ายาอัศวินเทมพลาร์
แก๊งค้ายาอัศวินเทมพลาร์ (; ) เป็นองค์กรอาชญากรรมเม็กซิโกที่เดิมประกอบด้วยแก๊งค้ายาลาฟามิเลียมิโชอากานาที่หลงเหลืออยู่ ซึ่งอยู่ในรัฐมิโชอากังของรัฐเม็กซิโก
หลังจากการเสียชีวิตที่ถูกกล่าวหาครั้งแรกของฟรันซิสโก มอนเตส และผู้ร่วมก่อตั้งอย่างนาซาริโอ โมเรโน ที่เป็นผู้นำของกลุ่มแก๊งค้ายาลาฟามิเลียมิโชอากานา เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 2010 การแบ่งแยกระหว่างผู้นำองค์กรก็ได้อุบัติขึ้น ผู้ร่วมก่อตั้งแก๊งบางคนอย่างพี่น้องมอนเตส; เฟรด มอนเตส เซเอเม และฟรังก์ มอนเตส, เซร์บันโด โกเมซ มาร์ติเนซ และดิโอนิซิโอ โลยา ปลังการ์เต ได้ตั้งตัวเองเป็นผู้นำแก๊งใหม่โดยเรียกตัวเองว่า "กาบาเยโรสเตมปลาริโอส" ("อัศวินเทมพลาร์") สมาชิกส่วนใหญ่ของลาฟามิเลียได้ออกไปเข้าร่วมกลุ่มอัศวินเทมพลาร์ ในขณะที่โฆเซ เด เฆซุส เมนเดซ บาร์กัส ก้าวขึ้นเป็นผู้นำของ "ลาฟามิเลียมิโชอากานา" ซึงมีขนาดเล็กลงมากในเวลานี้ โดยเริ่มมีการต่อสู้กันเองเพื่อชิงอำนาจในรัฐมิโชอากัง
แก๊งค้ายาอัศวินเทมพลาร์ได้ปลูกฝังความเชื่อให้ผู้ปฏิบัติการไป "ต่อสู้และตาย" เพื่อแก๊ง พวกเขาได้มีอำนาจควบคุมปฏิบัติการต่าง ๆ ของลาฟามิเลียมิโชอากานาซึ่งสิ้นฤทธิ์แล้วในปัจจุบัน ทั้งในรัฐมิโชอากัง, รัฐเกร์เรโร, รัฐเมฮีโก และรัฐโมเรโลส
แก๊งค้ายาอัศวินเทมพลาร์ได้ร่วมมือกับแก๊งค้ายาซินาโลอาและแก๊งค้ายาอ่าวก่อตั้งแก๊งมือสังหารชั่วคราวที่เรียกว่า "การ์เตเลสอูนิโดส" () หรือลาเรซิสเตนเซีย ประกอบด้วยมือปืนที่ได้รับการฝึกฝนมาเป็นอย่างดีเพื่อสังหารและขับไล่ผู้ปฏิบัติการของแก๊งค้ายาโลสเซตัสที่บุกเข้าไปในอาณาเขตของฟามิเลียมิโชอากานาเดิมในรัฐมิโชอากังและรัฐฮาลิสโก
ความแตกร้าวล่าสุดของแก๊งเทมพลาร์คือการต่อสู้กับแก๊งค้ายาฆาลิสโกรุ่นใหม่ ซึ่งพยายามที่จะชิงอำนาจควบคุมเต็มรูปแบบในรัฐฮาลิสโกและมิโชอากัง รวมถึงยังต่อสู้กับกลุ่มศาลเตี้ยพลเรือนและกองทหารอาสาสมัครที่กำลังต่อสู้กับอาชญากรในความพยายามที่จะขจัดแก๊งเทมพลาร์ในรัฐมิโชอากัง
ในวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015 เซร์บันโด "ลา ตูตา" โกเมซ ซึ่งเป็นผู้นำแก๊งอัศวินเทมพลาร์ได้ถูกตำรวจรัฐบาลกลางเม็กซิโกจับกุม พรรคพวกของเขาจำนวนหนึ่งก็ถูกจับเช่นกัน และทรัพย์สมบัติจำนวนมากถูกรัฐบาลเม็กซิโกยึดไป
อดีตสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 ได้เสด็จเยือนรัฐกวานาคัวโตของประเทศเม็กซิโกเมื่อวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 2012 ตามหมายกำหนดการ
ในวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 2012 ซึ่งเป็นช่วงก่อนวันดังกล่าว มีการกล่าวหาว่าแก๊งค้ายาอัศวินเทมพลาร์ได้ติดป้ายประกาศ 14 ชิ้นบนสะพานในเลออน, ซันมิกูเอลเดอัลเลนเด, อีราปัวโต, ซาลามันกา, ยูริเรีย, โมโรเลออน และอูริอันกาโต ซึ่งเป็นเขตเทศบาลของรัฐกวานาคัวโต โดยการปฏิญาณว่าจะไม่ปลุกปั่นให้เกิดความรุนแรงใด ๆ ในระหว่างการเยือนของสมเด็จพระสันตะปาปา ข้อความบนแบนเนอร์อ่านได้ว่า:
นอกจากนี้ ยังมีป้ายอื่น ๆ ที่คล้ายคลึงกันซึ่งลงนามโดยแก๊งค้ายาฆาลิสโกรุ่นใหม่ ที่เป็นคู่ปรับของพวกเขา
แก๊งค้ายาอัศวินเทมพลาร์ได้รับการก่อตั้งขึ้นในหลักจรรยาบรรณที่เคร่งครัด ซึ่งพัฒนาโดยลาตูตา หลักนี้มีอยู่ในหนังสือเล่มเล็ก ๆ ที่แจกให้กับสมาชิกทุกคนในเครือข่ายและต่อสาธารณชน หนังสือเล่มนี้ประดับด้วยอัศวินบนหลังม้าพร้อมด้วยหอกและไม้กางเขน หนังสือหนา 22 หน้ามีชื่อว่า "หลักของอัศวินเทมพลาร์แห่งรัฐมิโชอากัง" และมีกฎกับข้อบังคับของแก๊ง แก๊งดังกล่าวอิงกฎจากเหล่าอัศวินอัศวินเทมพลาร์ของยุโรป เหล่าสมาชิกสาบานว่าจะช่วยคนจนและคนที่ไร้อำนาจ, ต่อสู้กับวัตถุนิยม, เคารพผู้หญิงและเด็ก, ไม่ฆ่าเพื่อเงิน และไม่ใช้ยาเสพติด แม้เหล่าอัศวินจะเป็นผู้ทดสอบยาเสพติดทั้งหมด ในขณะที่แก๊งค้ายาได้ดำเนินงานต่อกระทำผิดทางอาญาตามหลักจรรยาบรรณ การละเมิดหลักดังกล่าวยังคงได้รับโทษด้วยความตาย
กลีเซอ 1214 บี
กลีเซอ 1214 บี (Gliese 1214 b) เป็นดาวเคราะห์นอกระบบที่โคจรรอบดาวฤกษ์กลีเซอ 1214 และถูกค้นพบในเดือนธันวาคม 2009 ดาวฤกษ์ของดาวดวงนี้ห่างจากดวงอาทิตย์ 42 ปีแสง ในกลุ่มดาวคนแบกงู ใน 2017 GJ 1214 B เป็นที่รู้จักมากเนื่องจากเป็นดาวเคราะห์มหาสมุทร ด้วยเหตุนี้นักวิทยาศาสตร์จึงตั้งชื่อเล่นว่า "the waterworld"
สโมสรฟุตบอลน็องต์
สโมสรฟุตบอลน็องต์ เป็นสโมสรฟุตบอลของประเทศฝรั่งเศสที่มีชื่อว่า Nantes, Pays de la Loire สโมสรก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2486 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองอันเป็นผลมาจากสโมสรในท้องถิ่นที่ตั้งอยู่ในเมืองมารวมตัวกันเพื่อจัดตั้งสโมสรใหญ่แห่งหนึ่ง จากปี พ. ศ. 2535 ถึง 2550 สโมสรชื่อว่า FC Nantes Atlantiquebefore กลับมาเล่นในตำแหน่งเดิมในช่วงเริ่มต้นของฤดูกาล 2550-08 ปัจจุบัน Nantes เล่นในลีกเอิง 1 ส่วนแรกของฟุตบอลฝรั่งเศส
Nantes เป็นสโมสรที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดแห่งหนึ่งในศึกฟุตบอลฝรั่งเศสโดยได้รับชัยชนะจากลีกเอิง 1 ถึง 3 ชื่อ Coupe de France ชนะสามครั้งและได้รับชัยชนะจาก Coupe de la Ligue สโมสรมีชื่อเสียงในเรื่อง jeu à la nantaise ("Nantes-style play") ซึ่งรวมถึงจิตวิญญาณส่วนใหญ่สนับสนุนภายใต้โค้ช José Arribas, Jean-Claude Suaudeau และ Raynald Denoueixand สำหรับระบบเยาวชนซึ่งมีผู้เล่นเช่น Marcel Desailly , Didier Deschamps, Mickaël Landreau, Claude Makélélé, Christian Karembeu และJérémy Toulalan เช่นเดียวกับ Les Canaris (The Canaries) Nantes ยังมีชื่อเล่นว่า Les jaunes et verts (สีเขียวและสีเหลือง) และ La Maison Jaune (The Yellow House)
EditLigue 1
Winners (8): 1964–65, 1965–66, 1972–73, 1976–77, 1979–80, 1982–83, 1994–95, 2000–01
Coupe de France
Winners (3): 1978–79, 1998–99, 1999–00
Coupe de la Ligue
Winners (1): 1964–65
Trophée Des Champions
Winners (3): 1965, 1999, 2001
International competitions Edit
UEFA Champions League
Semi-finalists (1): 1995–96
UEFA Cup Winners' Cup
Semi-finalists (1): 1979–80
Cup of the Alps
Winners (1): 1982
เจ้าชายอาดัลแบร์ทแห่งปรัสเซีย (ค.ศ. 1884–1948)
เจ้าชายอาดัลแบร์ทแห่งปรัสเซีย () หรือพระนามเต็มคือ อาดัลแบร์ท แฟร์ดีนันท์ เบเร็งการ์ วิคทอร์ แห่งปรัสเซีย () เป็นพระราชโอรสองค์ที่สามในจักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี กับพระนางเอากุสเทอแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์
พระองค์ทรงรับราชการในกองทัพเรือจักรวรรดิ พระองค์ได้เป็นผู้บัญชาการเรือหลวงเดรสเดินในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ทรงมียศสุดท้ายเป็นนาวาโท
พระองค์เสกสมรสกับเจ้าหญิงอเดลาอีเดอแห่งซัคเซิน-ไมนิงเงิน เมื่อวันที่ 3 สิงหาคม ค.ศ. 1914 ที่เมืองวิลเฮ็ลมส์ฮาเฟิน (Wilhelmshaven) ทั้งสองมีพระบุตร 3 องค์ ได้แก่
ฟังใจ
"บทความนี้หมายถึงบริษัทให้บริการสตรีมดนตรี ส่วนฟังไจในความหมายอื่นดูที่: ฟังไจ"
ฟังใจ () เป็นบริการสตรีมเพลงโดยไม่เสียค่าใช้จ่าย สัญชาติไทย เปิดให้บริการตั้งแต่ปี พ.ศ. 2557 โดยสตาร์ทอัป บริษัทฟังใจ จำกัด ปัจจุบันฟังใจประกอบด้วยบริการทางดนตรีอื่น ๆ เช่น นิตยสารดนตรี คอนเสิร์ต และการสัมมนาทางดนตรี เป็นต้น โดยฟังใจเป็นบริการสตรีมเพลงที่แตกต่างจากสตรีมเพลงอื่น ๆ ที่การสนับสนุนดนตรีนอกกระแส (ดนตรีอินดี้) และศิลปินใหม่ที่เน้นแนวดนตรีนอกกระแสเป็นหลัก
น็อกเทินส์ โอพัสที่ 9 (ชอแป็ง)
น็อกเทินส์ โอพัสที่ 9 (Nocturnes, Op. 9) เป็นชุดน็อกเทิร์นสามชิ้น แต่งโดยเฟรเดริก ชอแป็งระหว่าง ค.ศ. 1830–1832 เพื่ออุทิศแก่ Marie Pleyel นักเปียโนชาวเบลเยียม น็อกเทิร์นถือว่าเป็นหนึ่งในงานที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดของชอแป็งอีกด้วย
ชอแป็งแต่งน็อกเทิร์นนี้ตอนอายุยี่สิบปี
บริษัทแพร่สัญญาณทงยาง
บริษัทแพร่สัญญาณทงยาง หรือ ทีบีซี (; ) เป็นอดีตบริษัทที่ประกอบกิจการแพร่สัญญาณวิทยุและโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ ตั้งแต่ พ.ศ. 2508 - 2523 โดยมี ลี เบียงชอล ผู้ก่อตั้งบริษัทซัมซุง เป็นผู้บริหาร
บริษัทนี้ก่อตั้งเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2508 โดยเริ่มกิจการวิทยุกระจายเสียงระบบเอฟเอ็ม ความถี่ 89.1 เมกะเฮิรตซ์ (สัญญาณเรียกขาน: HLCD) ในชื่อ "สถานีวิทยุกรุงโซล" นับเป็นสถานีวิทยุเอฟเอ็มสถานีแรกของเกาหลีใต้ ต่อมาในเดือนธันวาคมปีเดียวกัน ได้จัดตั้งสถานีโทรทัศน์ทงยาง ทางช่องสัญญาณที่ 7 หลังจากนั้นในปี พ.ศ. 2513 ได้เริ่มใช้ระบบเสียงสเตอริโอครั้งแรกในสถานีวิทยุ
บริษัทถูกยุบรวมกับเคบีเอส ตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2523 โดยคลื่นวิทยุและโทรทัศน์ของบริษัทแต่เดิมถูกโอนไปเป็นของเคบีเอส ต่อมาในปี พ.ศ. 2554 ได้เปลี่ยนชื่อบริษัทเป็นเจทีบีซี
ฟังก์ชันกำเนิด
ในทางฟิสิกส์ ฟังก์ชันกำเนิด (Generating function approach) คือการใช้อนุพันธ์ย่อยสร้างสมการเชิงอนุพันธ์ที่อธิบายถึงพลศาสตร์ของระบบ ตัวอย่างทั่วไป เช่น ฟังก์ชันแบ่งส่วน (Partition function) ของกลศาสตร์สถิติ หรือฮามิลโทเนียน (Hamiltonian) หรือฟังก์ชันที่ทำหน้าที่แสดงความสัมพันธ์ระหว่าง 2 เซตของตัวแปรคาโนนิคัล (Canonical variable) สำหรับการแปลงแบบบัญญัติ (Canonical transformation)
สำหรับการแปลงแบบบัญญัติ เพื่อตรวจสอบความถูกต้องของการแปลงฟังก์ชันระหว่าง และ ซึ่งทั้งสองเซตจะต้องเป็นไปตามหลักการฮามิลตัน (Hamilton's principle) โดยสามารถเขียนสมการลากรานจ์ได้ คือ formula_1 และ formula_2 ตามลำดับ โดยที่การแปลงเลอจองก์ (Legendre transform) จะต้องมีค่าคงตัว นั่นคือ :
ทั้งสองสมการจะได้ความสัมพันธ์ ดังนี้
โดยที่ จะเป็นฟังก์ชันกำเนิด (Generating function) ขึ้นกับพิกัดและโมเมนตัมทั้งในระบบเก่า ( หรือ ) และระบบใหม่ ระบบเก่า ( หรือ ) และ จะเป็นตัวปรับขนาดของการแปลง (Scale transformation) สำหรับการแปลงแบบบัญญัติจะให้ formula_5
สำหรับการแปลงแบบบัญญัติ จะมีฟังก์ชันกำเนิดทั้งหมด 4 รูปแบบ ดังนี้
formula_6 ขึ้นกับพิกัดของทั้งระบบเก่าและใหม่
สามารถเขียนสมการได้ ดังนี้
เนื่องจากพิกัดระบบเก่าและใหม่เป็นอิสระต่อกัน ดังนั้นสมการข้างต้นจะเป็นจริงก็ต่อเมื่อ
formula_10 ขึ้นกับพิกัดของระบบเก่ากับโมเมนตัมของระบบใหม่
สามารถเขียนสมการได้ ดังนี้
เนื่องจากพิกัดของระบบเก่าและโมเมนตัมของระบบใหม่เป็นอิสระต่อกัน ดังนั้นสมการข้างต้นจะเป็นจริงก็ต่อเมื่อ
formula_14 ขึ้นกับโมเมนตัมของระบบเก่ากับพิกัดของระบบใหม่
สามารถเขียนสมการได้ ดังนี้
เนื่องจากโมเมนตัมของระบบเก่าและพิกัดของระบบใหม่เป็นอิสระต่อกัน ดังนั้นสมการข้างต้นจะเป็นจริงก็ต่อเมื่อ
formula_18 ขึ้นกับโมเมนตัมของทั้งระบบเก่าและใหม่
สามารถเขียนสมการได้ ดังนี้
เนื่องจากโมเมนตัมของระบบเก่าและใหม่เป็นอิสระต่อกัน ดังนั้นสมการข้างต้นจะเป็นจริงก็ต่อเมื่อ
เดอะไลอ้อนคิง (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2562)
เดอะไลอ้อนคิง เป็นภาพยนตร์ดรามาอเมริกันที่กำหนดออกฉาย พ.ศ. 2562 กำกับโดยจอน แฟฟโรว์ ผลิตโดยวอลต์ดิสนีย์พิกเชอส์ และเขียนโดยJeff Nathanson เป็นการนำภาพยนตร์แอนิเมชัน ปี พ.ศ. 2537 ชื่อเดียวกันนี้มาสร้างใหม่ โดยการสร้างสัจนิยมแบบภาพถ่ายด้วยคอมพิวเตอร์ ให้เสียงโดยดอนัลด์ โกลเวอร์, เซธ โรเกน, Chiwetel Ejiofor, Billy Eichner, จอห์น ออลิเวอร์, คีแกน ไมเคิล-คีย์, บียอนเซ่ โนวส์-คาร์เทอร์, และ เจมส์ เอิร์ล โจนส์
น็อกเทินส์ โอพัสที่ 15 (ชอแป็ง)
น็อกเทินส์ โอพัสที่ 15 (Nocturnes, Op. 15) เป็นชุดบทเพลงน็อกเทิร์น 3 บทซึ่งเฟรเดริก ชอแป็ง แต่งขึ้นระหว่าง 1830–1833 และเผยแพร่ในมกราคม 1834 เพื่ออุทิศแก่ Ferdinand Hiller
Nocturne in F major, Op. 15, No. 1 เป็นน็อกเทิร์นบทที่สี่ของชอแป็ง แต่งใน 1832
Nocturne in F-sharp major, Op. 15, No. 2 เป็นน็อกเทิร์นบทที่ห้าของชอแป็ง
เจ้าชายไฮน์ริชแห่งปรัสเซีย (ค.ศ. 1862–1929)
จอมพลเรือ เจ้าชายไฮน์ริชแห่งปรัสเซีย () หรือพระนามเต็มคือ อัลแบร์ท วิลเฮ็ล์ม ไฮน์ริช แห่งปรัสเซีย () ทรงเป็นเจ้าชายปรัสเซียและเป็นพระอนุชาในจักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี และทรงเป็นนายทหารในกองทัพเรือจักรวรรดิเยอรมัน ทรงเป็นผู้บังคับการกองเรือทะเลหลวง และกองเรือทะเลบอลติกในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
เจ้าชายไฮน์ริชประสูติในวังมกุฎราชกุมารในกรุงเบอร์ลิน เป็นพระราชบุตรองค์ที่ 3 และโอรสองค์ที่ 2 ในมกุฎราชกุมารฟรีดริช (จักรพรรดิฟรีดริชที่ 3 ในกาลต่อมา) กับเจ้าหญิงวิกตอเรีย พระราชกุมารีแห่งสหราชอาณาจักร ด้วยเหตุนี้จึงทำให้พระองค์มีศักดิ์เป็นหลานยายของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร
เจ้าชายไฮน์ริชแห่งปรัสเซีย ทรงเสกสมรสกับเจ้าหญิงอีเรเนอแห่งเฮ็สเซินและไรน์เมื่อ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1888 มีพระบุตรด้วยกัน 3 พระองค์ดังนี้:
อำเภอกูปัง
กูปัง () เป็นอำเภอของจังหวัดนูซาเติงการาตะวันออกที่ตั้งอยู่ในประเทศอินโดนีเซีย อยู่ทางด้านตะวันตกสุดของเกาะติมอร์ (นอกเหนือจากพื้นที่ของเมืองกูปัง ซึ่งเป็นพื้นที่ที่อยู่ภายใต้การปกครองของประเทศ) พร้อมกับเกาะขนาดเล็กเซอเมา (อยู่นอกทางตะวันตกของเกาะติมอร์) เกาะทางตะวันตกเฉียงใต้และทางตะวันตกอดีตเคยเป็นพื้นที่ในการปกครองของอำเภอกูปัง อาทิ หมู่เกาะโรเต แยกตัวเมื่อปี พ.ศ. 2545 (แยกเป็นพื้นที่อำเภอโรเตอึนดาโอ) และพื้นที่หมู่เกาะซาวู แยกตัวเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2551 (แยกเป็นพื้นที่อำเภอซาบูไรจูวา) เมืองหลักของอำเภอกูปัง คือ เมืองโอเอลามาซี
อำเภอซุมบาตะวันตก
ซุมบาตะวันตก () เป็นอำเภอของจังหวัดนูซาเติงการาตะวันออกในประเทศอินโดนีเซีย ได้รับการจัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2501
อำเภอมีพื้นที่ลดลงอย่างมาก ในปี พ.ศ. 2500 หลังจากที่มีการจัดตั้งอำเภอใหม่บนเกาะซุมบา ปัจจุบันมีพื้นที่ที่ดูแลอยู่ทั้งหมด 709.9 กิโลเมตร และประชากรในอำเภอมีทั้งหมด 111,993 จากการสำมะโนประชากร พ.ศ. 2553 ประชากรล่าสุด (จากเดือนมกราคม พ.ศ. 2557) มีทั้งหมด 120,162 คน ในอำเภอมีเมืองหลัก คือ เมืองไวกาบูบัก
อำเภอนี้มีลักษณะที่แห้งแล้ง หนึ่งในปัญหาที่สำคัญ คือ ประชากรที่อาศัยอยู่ตามชนบท มักเจอปัญหาหารขาดแคลนน้ำอยู่เป็นประจำ แม้ว่าจะมีแหล่งน้ำตามธรรมชาติ อย่างน้ำตกหรือน้ำพุ แต่เมื่อถึงช่วงฤดูร้อน น้ำก็ขาดแคลนเสมอ ในบางหมู่บ้านองค์กรส่วนท้องถิ่นที่ไม่ใช้ส่วนของรัฐบาลบางทีได้รับการสนับสนุนจากหน่วยงานจากต่างประเทศ เช่น โครงการพัฒนาเกี่ยวกับน้ำขนาดระดับเล็ก
คีโด ฟัน โรสซึม
คีโด ฟัน โรสซึม (; เกิดวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2499) เป็นโปรแกรมเมอร์ชาวดัตช์ที่เป็นที่รู้จักว่าเป็นผู้สร้างภาษาไพทอน หรือ "Benevolent Dictator For Life" (BDFL) จนกระทั่งเขาก้าวลงจากตำแหน่งในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2561
ฟัน โรสซึม เกิดและโตในเนเธอร์แลนด์ เขาได้รับปริญญาโทตามด้วยการฝึกงานในสาขาคณิตศาสตร์และวิทยาการคอมพิวเตอร์จากมหาวิทยาลัยอัมสเตอร์ดัมใน พ.ศ. 2525
จังหวัดบลากอเยฟกราด
จังหวัดบลากอเยฟกราด (, "oblast Blagoevgrad" หรือ Благоевградска област, "Blagoevgradska oblast") หรือในชื่อ Pirin Macedonia(, "Pirinska Makedoniya") เป็นจังหวัด (oblast) ทางตะวันตกเฉียงใต้ของบัลแกเรีย มีเขตแดนติดต่อกับจังหวัดอีกสี่จังหวัดของบัลแกเรียทางเหนือและตะวันออก ภูมิภาคมาซิโดเนียของกรีกทางใต้ และประเทศมาซิโดเนียทางตะวันตก มี 14 เทศบาล 12 เมือง โดยเมืองหลวงอยู่ที่บลากอเยฟกราด เมืองสำคัญอื่น ๆ ได้แก่ Bansko, Gotse Delchev, Melnik, Petrich, Razlog, Sandanski, และ Simitli
บลากอเยฟกราด
บลากอเยฟกราด (, จนถึง 1975 Го̀рна Джумая̀) เป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจ วัฒนธรรม และการศึกษาของทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศบัลแกเรีย และเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในเขตการปกครองที่มีชื่อเดียวกัน ตามการสำรวจสำมะโนประชากรของสำนักงานสถิติแห่งชาติ ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2015 มีประชากรทั้งหมด 69,610 คน
อำเภอเอินเดอ
เอินเดอ () เป็นอำเภอของจังหวัดนูซาเติงการาตะวันออกที่ตั้งอยู่ในประเทศอินโดนีเซีย มีเมืองหลักคือเอินเดอ มีพื้นที่รวม 2,046.62 ตารางกิโลเมตร และตามสำมะโนประชากร พ.ศ. 2553 มีประชากรรวม 260,428 คน อุทยานแห่งชาติเกอลีมูตูและเขาเกอลีมูตูตั้งอยู่ในอำเภอนี้
จังหวัดบูร์กาส
จังหวัดบูร์กาส (, "oblast Blagoevgrad") เป็นจังหวัด (oblast) ทางตะวันออกเฉียงใต้ของบัลแกเรีย มีเขตแดนติดต่อกับจังหวัดอีกสี่จังหวัดของบัลแกเรียทางเหนือและตะวันตก ทะเลดำทางตะวันออก และตุรกีทางใต้ โดยเมืองหลวงอยู่ที่บูร์กาส เมืองที่ใหญ่เป็นอันดับที่สี่ของประเทศ มีพื้นที่มากที่สุดคือ 7,748.1 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรรวม 409,018 ใน 2011
อำเภอมังกาไร
มังกาไร () เป็นอำเภอในจังหวัดนูซาเติงการาตะวันออกของประเทศอินโดนีเซีย มีอาณาเขตควบคุมทั้งหมดของเกาะโฟลเร็ซ อำเภอนี้ได้รับการจัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2501 ต่อมาได้มีอำเภอที่แยกตัวไปเป็นอำเภอใหม่ ส่งผลให้พื้นที่และประชากรภายในอำเภอลดลงตาม โดยแยกเป็นอำเภอมังกาไรตะวันตกในปี พ.ศ. 2547 และอำเภอมังกาไรตะวันออกในปี พ.ศ. 2500 เมืองหลักของอำเภอนี้คือเมืองรูเต็ง
แหล่งโบราณคดีลียังบูวาอยู่ภายในเขตอำเภอมังกาไร ห่างจากเมืองรูเต็งไปทางทิศเหนือประมาณ 10 กิโลเมตร
หลุยส์-กาบรีแยล ซูว์แช
หลุยส์-กาบรีแยล ซูว์แช () ( 2 มีนาคม ค.ศ. 1770 - 3 มกราคม ค.ศ. 1826) เป็นจอมพลแห่งจักรวรรดิฝรั่งเศสที่รับใช้จักรพรรดินโปเลียน และได้รับบรรดาศักดิ์เป็นดยุกแห่งอัลบูแฟรา
เขาเกิดที่โรงงานปั่นไหมที่เมืองลียง ในตอนแรกเขาติดตามบิดาในงานอาชีพธุรกิจผ้าไหม แต่เขาเปลี่ยนใจไปสมัครเป็นทหารอาสาในกรมทหารม้าในหน่วยทหารพิทักษ์ชาติ
ค.ศ.1793 ในการรบที่เมืองตูลง เขาสามารถจับตัวนายพลอังกฤษชื่อว่า ชาร์ล โอ'ฮารา
ค.ศ.1796 ในการยุทธ์อิตาลี เขาได้รับบาดเจ็บเล็กน้อยที่เมืองเคเรีย
ค.ศ.1805 เมื่อนโปเลียนทำการรบกับออสเตรีย ซูว์แชก็ได้บัญชาการรบทั้งในเอาซ์เตอลิทซ์ ซาลเฟลด์ เยน่า พูลทุร์ก และออสโตรเลนก้า ในการรบที่ออสโตรเลนก้า ซุเช็ตได้ทำการร่วมมือกับนายพลแอน ซาวารี ขับไล่ทหารรัสเซียที่นำโดยนายพลอีวาน เอ็สเซ็น
ค.ศ.1808 เมื่อเกิดสงครามคาบสมุทร ซูว์แชได้รับอาญาสิทธิ์บัญชาการกองทัพทหารราบและได้รับยศเคานต์ จากนั้นจึงทำการรบกับทหารสเปนที่เมืองซาราโกซา และได้เผชิญกับนายพลโจเซ เดอ พาลาฟ็อก และ เบลค โจเยส
ค.ศ.1814 ได้ทำการร่วมมือกับนายพลดีเยอ ซูลต์ เพื่อทำการป้องกันกรุงปารีสที่กำลังถูกโจมตีโดยทหารสัมพันธมิตร
เมื่อช่วงการฟื้นฟูบรู์บง พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 ได้แต่งตั้งให้ซูว์แชเป็นขุนนางแห่งฝรั่งเศส แต่เมื่อนโปเลียนสามารถหนีออกจากเกาะเอลบา ซูว์แชได้กลับมาสวามิภักดิ์ต่อนโปเลียนอีกครั้งหนึ่ง
เขาเสียชีวิตที่ปราสาทเซนต์-โจเซฟใกล้กับเมืองมาร์แซย์ ด้วยวัย 55 ปี
ซูว์แชทำการสมรสกับนางสาวออนอรีน อันตอน ( 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ.1790-13 เมษายน ค.ศ.1884 )หลานสาวของจูลี คลารี พระมเหสีของโจเซฟ โบนาปาร์ต มีบุตร-ธิดาด้วยกัน 3 คน
น้ำตกวชิรธาร
น้ำตกวชิรธาร (หรือน้ำตกตาดฆ้องโยง) เป็นน้ำตกแห่งหนึ่งในอำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่
น้ำตกวชิรธารเป็นน้ำตกที่มมีลักษณะไหลลงมาจากผาชันหินแกรนนิต ตั้งอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติดอยอินทนนท์อันเป็นภูเขาที่สูงที่สุดในประเทศไทย มีความสูง 70 เมตรและเป็นหนึ่งในน้ำตกหลาย ๆ แห่งในพื้นที่บริเวณนั้น
ยูแซฟ ปอญาตอฟสกี
ยูแซฟ อันตอญี ปอญาตอฟสกี (; 7 พฤศภาคม ค.ศ. 1763 – 19 ตุลาคม ค.ศ. 1813) พระองค์ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าชายแห่งโปแลนด์ ก่อนที่จะเข้าทรงดำรงตำแหน่งเป็นจอมพลแห่งจักรวรรดิฝรั่งเศส
พระองค์ทรงเป็นราชนัดดาของพระเจ้าสตาญิสวัฟที่ 2 เอากุสตุส เป็นโอรสของขุนนางอันด์แชย์ ปอญาตอฟสกี มีพี่สาวคือ มาเรีย แตแรซา ปอญาตอฟสกา เกิดที่กรุงเวียนนา ราชธานีของออสเตรีย และอาศัยอยู่ในออสเตรียระยะหนึ่งก่อนที่จะกลับโปแลนด์ ในระหว่างที่อยู่ที่ออสเตรียนั้น ได้ฝึกวิชาความรู้ทั้งด้านการรบและการปกครอง
ค.ศ. 1787 ได้รับตำแหน่งเป็นพันเอก และทำการช่วยเหลือองค์ชายคาร์ล ฟิลิป ในการรบกับพวกเติร์ก
พระองค์ทรงกลับโปแลนด์พร้อมกับนายพลตาแดอุช กอชชุชกอ ตอนนั้นรัสเซียทำการรุกรานโปแลนด์อยู่บ่อยครั้ง จนทำให้พระองค์ต้องไปใช้ชีวิตแบบส่วนตัว แต่เมื่อนโปเลียนแห่งฝรั่งเศสเรืองอำนาจและสามารถเอาชนะออสเตรียได้ องค์ชายปอญาตอฟสกีจึงยินยอมให้กองทัพของฌออากีม มูว์ราเข้ากรุงวอร์ซอ และได้เป็นจอมพลแห่งจักรวรรดิฝรั่งเศสและได้บัญชาการในส่วนทหารม้า
กองทัพออสเตรียที่นำโดยอาร์ชดยุคเฟอร์ดินานด์ คาร์ล โยเซฟ ยังคงบุกโปแลนด์อยู่เรื่อย ๆ แต่พระองค์ก็สามารถเอาชนะทหารออสเตรียได้ทั้งหมด
ค.ศ. 1812 ฝรั่งเศสทำการบุกรัสเซีย องค์ชายปอญาตอฟสกีก็ทรงนำทหารม้าของพระองค์เข้าร่วมรบด้วย
หลังการบุกรัสเซีย ทำให้ฝรั่งเศสพ่ายแพ้กลับมา ทำให้อังกฤษ, ออสเตรีย, ปรัสเซีย, รัสเซีย และบรรดาประเทศอื่น ๆ ที่เกลียดชังนโปเลียนรวมกำลังกันแล้วเคลื่อนพลไปที่เมืองไลพ์ซิช นโปเลียนจึงยกทัพไปหมายจะล้างแค้นบรรดาพันธมิตร เมื่อสงครามเริ่มขึ้น องค์ชายปอญาตอฟสกีก็นำทหารม้าเข้าบุกศัตรูอย่างกล้าหาญ แต่จำนวนทหารพันธมิตรมีมากและช่วงนั้นทหารฝรั่งเศสกำลังชุลมุนเนื่องจากการเปลี่ยนฝ่ายของบรรดาเจ้าเยอรมัน พระองค์จึงตัดสินใจให้กองทัพหลวงของนโปเลียนถอยทัพ ส่วนพระองค์ก็พยายามป้องกันข้าศึกแต่ต้านไม่อยู่จึงพาทหารที่เหลือหนีข้ามแม่น้ำ แต่ก็ถูกทหารพันธมิตรไล่ตามจนพระองค์พลัดตกน้ำจนจมน้ำสิ้นพระชนม์
แขวงนิชิเกียว
แขวงนิชิเกียว () เป็นหนึ่งใน 11 แขวงการปกครองในนครเกียวโต จังหวัดเกียวโต ชื่อแขวงนี้มีความหมายว่า "แขวงตะวันตก" เนื่องจากตั้งอยู่ทางตะวันตกของเมือง แหล่งท่องเที่ยวขึ้นชื่อในแขวงนี้คือวัดไซโฮ และย่านอาราชิยามะ
สถานีรถไฟบัมปากุคิเน็นโคเอ็ง (โอซากะ)
สถานีรถไฟบัมปากุคิเน็นโคเอ็ง () เป็นสถานีรถไฟโมโนเรลของโอซากะโมโนเรลในเมืองซุยตะ จังหวัดโอซากะ ตั้งอยู่ติดกับอุทยานเอ็กซ์โปอนุสรณ์ (Expo Commemoration Park) และยังเป็นสถานีสับเปลี่ยนสายระหว่างสายหลักกับสายไซโต
แขวงสึรูมิ (โอซากะ)
แขวงสึรูมิ () เป็นหนึ่งใน 24 แขวงการปกครองของนครโอซากะ จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น มีพื้นที่ 8.17 ตารางกิโลเมตร ถือเป็นแขวงที่อยู่ทางตะวันออกที่สุดของนครโอซากะ แขวงสึรูมิเคยเป็นสถานที่จัดงานนิทรรศการพืชสวนนานาชาติในปีค.ศ. 1990
แขวงมินามิ (ฮิโรชิมะ)
แขวงมินามิ () เป็นหนึ่งใน 8 แขวงการปกครองของนครฮิโรชิมะ จังหวัดฮิโรชิมะ ประเทศญี่ปุ่น มีพื้นที่ 26.46 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมถึงเกาะสามแห่งได้แก่ เกาะนากาวะ เกาะโทเงะ และเกาะนิโนะชิมะ มีประชากรแขวงทั้งสิ้น 144,016 คน (2018)
ภาควิชาพฤกษศาสตร์ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ภาควิชาพฤกษศาสตร์ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ถือกำเนิดนับตั้งแต่เป็นหมวดวิชา ในแผนกชีววิทยา คณะกสิกรรมและสัตวบาล มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ต่อมาในปี พ.ศ. 2509 มีมติจากสภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ให้จัดตั้งคณะวิทยาศาสตร์และอักษรศาสตร์ จึงได้โอนย้ายไปสังกัดยังสถานที่ใหม่ ภายใต้ภาควิชาชีววิทยา กระทั่งปี พ.ศ. 2524 สาขาวิชาพฤกษศาสตร์ได้รับการยกระดับขึ้นเป็นภาควิชาหนึ่งในคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ปัจจุบัน ภาควิชาพฤกษศาสตร์ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ จัดการเรียนการสอนในระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก มีผลงานการค้นพบและวิจัยระดับโลก อาทิ
ผลงานการค้นพบ “ช้างงาเอก” พืชชนิดใหม่ของโลก, ผลงานการค้นพบ “รักตะนิล” พรรณไม้ชนิดใหม่ของโลก เป็นต้น และยังมีนิสิตเก่าได้รับพระราชทานทุนมูลนิธิอานันทมหิดล ไปศึกษาต่อในระดับปริญญาโทและปริญญาเอกยังต่างประเทศอีกด้วย
การเรียนการสอนด้านพฤกษศาสตร์ในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ มีกำเนิดมาพร้อมกับการก่อตั้งมหาวิทยาลัยฯ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2486 ในขณะนั้นยังเป็นหมวดวิชา สังกัดแผนกชีววิทยา คณะกสิกรรมและสัตวบาล และมีการผลิตบัณฑิตในระดับปริญญาตรีและปริญญาโท จึงนับได้ว่ามีนิสิตที่จบในสาขาพฤกษศาสตร์ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
กระทั่งในปี พ.ศ. 2509 สภามหาวิทยาลัยฯ มีมติจัดตั้งคณะวิทยาศาสตร์และอักษรศาสตร์อย่างเป็นทางการ จึงย้ายมาสังกัดอยู่ที่คณะใหม่ภายใต้ภาควิชาชีววิทยา ซึ่งประกอบไปด้วย 5 สาขา ได้แก่ จุลชีววิทยา พฤกษศาสตร์ พันธุศาสตร์ สัตววิทยา และรังสีประยุกต์และไอโซโทป ต่อมาในปี พ.ศ. 2524 ได้ยกระดับสาขาทั้ง 5 ขึ้นเป็นภาควิชาสังกัดคณะวิทยาศาสตร์ดังเช่นในปัจจุบัน
ภาควิชาพฤกษศาสตร์ มีหัวหน้าภาควิชามาแล้ว 11 คน ดังรายนามต่อไปนี้
หมายเหตุ คำนำหน้านามของผู้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าภาควิชา เป็นคำนำหน้านามตามตำแหน่งทางวิชาการในขณะนั้น
ภาควิชาพฤกษศาสตร์เปิดสอนหลักสูตรทั้งในระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก รายละเอียดดังนี้
คณาจารย์ของภาควิชาฯ มีการค้นคว้าวิจัยทางพฤกษศาสตร์หลายด้าน เช่น
ภาควิชาพฤกษศาสตร์มีความร่วมมือทางวิชาการกับสถาบันวิจัยทั้งในและต่างประเทศ เช่น
พิพิธภัณฑ์องค์ความรู้ทางพฤกษศาสตร์ ตั้งอยู่ภายในอาคารเรือนเพาะชำ เป็นแหล่งรวบรวมตัวอย่างพืช ข้อมูลความรู้ทางด้านพืช เพื่อใช้ในการเรียนการสอน การวิจัย และบริการประชาชนทั่วไป 
จัดแสดงวิวัฒนาการพืช ความหลากหลาย โครงสร้างพืช ตัวอย่างผล/เมล็ด และการใช้ประโยชน์
ในช่วงระยะเวลาที่ทำการศึกษาทางภาควิชาฯ ได้จัดกิจกรรมให้นักศึกษาได้ฝึกฝนและลงมือปฏิบัติจริง ตลอดจนการนำเสนองานวิจัย เพื่อสร้างความร่วมมือระหว่างหน่วยงานวิจัยทั้งภายในประเทศและต่างประเทศ อาทิ
แขวงชูโอ
แขวงชูโอ () มีความหมายว่า แขวงกลาง เป็นเขตการปกครองระดับแขวง มีอยู่ในหลายเมืองใหญ่ของประเทศญี่ปุ่น
แขวงคิตะ
แขวงคิตะ () มีความหมายว่า แขวงเหนือ เป็นเขตการปกครองระดับแขวง มีอยู่ในหลายเมืองใหญ่ของประเทศญี่ปุ่น
คิตายามะ
คิตายามะ () เป็นหมู่บ้านในจังหวัดวากายามะ ประเทศญี่ปุ่น ถึงแม้ว่าจะอยู่ในการปกครองของจังหวัดวากายามะ แต่คิตายามะกลับไม่มีพื้นที่ส่วนใดที่ติดต่อกับส่วนอื่น ๆ ของจังหวัดวากายามะเลย โดยติดต่อกับจังหวัดนาระทางทิศเหนือและจังหวัดมิเอะทางทิศใต้ คิตายามะเป็นหมู่บ้านเพียงแห่งเดียวในจังหวัดวากายามะ และเป็นเขตการปกครองระดับเทศบาลเพียงแห่งเดียวของประเทศญี่ปุ่นที่มีลักษณะเป็นดินแดนส่วนแยก (exclave)
ชุมชนคิตายามะก่อตัวขึ้นในฐานะหมู่บ้านที่มีการทำป่าไม้โดยตัดไม้จากป่าบริเวณใกล้เคียงแล้วล่องซุงลงไปตามแม่น้ำไปยังเมืองชิงงูเพื่อจำหน่ายต่อไปยังแหล่งอื่นต่อไป ทำให้คิตายามะและชิงงูเจริญไปด้วยกันในฐานะเมืองคู่ค้า ต่อมาในปี พ.ศ. 2414 เมื่อระบบแคว้นถูกยกเลิกและแคว้นต่าง ๆ เปลี่ยนมาเป็นจังหวัดนั้น ชาวบ้านในคิตายามะเลือกที่จะขึ้นกับจังหวัดวากายามะซึ่งเป็นจังหวัดเดียวกับเมืองชิงงู แทนที่จะเป็นจังหวัดนาระหรือจังหวัดมิเอะที่มีพรมแดนติดต่อกัน
ในปี พ.ศ. 2432 หมู่บ้านอื่น ๆ อีก 5 หมู่บ้านได้แก่นานาอิโระ ทาเกฮาระ โอนูมะ ชิโมโออิ และโคมัตสึถูกยุบรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของคิตายามะ
ในปัจจุบันเศรษฐกิจของคิตายามะขึ้นกับเกษตรกรรมและการท่องเที่ยว โดยเปิดให้นักท่องเที่ยวไปล่องแก่งในแม่น้ำได้ นอกจากนี้คิตายามะยังเป็นแหล่งปลูกส้มจาบาระอีกด้วย
แขวงฮิงาชิ (ซาไก)
แขวงฮิงาชิ (東区) เป็นแขวงของนครซาไกในจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 10.48 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 85,263 คน มีความหนาแน่นของประชากร 8,136 ต่อตารางกิโลเมตร ชื่อหมายถึง "ตำบลตะวันออก"
แขวงของนครซาไกนี้จัดตั้งขึ้นเมื่อซาไกกลายเป็นนครที่ตั้งขึ้นโดยข้อบัญญัติรัฐบาลญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 1 เมษายน 2006
แขวงนากะ (ซาไก)
แขวงนากะ (中区) เป็นแขวงของนครซาไกในจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 17.94 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 121,377 คน มีความหนาแน่นของประชากร 6,766 ต่อตารางกิโลเมตร ชื่อหมายถึง "ตำบลกลาง"
แขวงของนครซาไกนี้จัดตั้งขึ้นเมื่อซาไกกลายเป็นนครที่ตั้งขึ้นโดยข้อบัญญัติรัฐบาลญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 1 เมษายน 2006
แขวงคามิเงียว
แขวงคามิเงียว () เป็นหนึ่งใน 11 แขวงการปกครองในนครเกียวโต จังหวัดเกียวโต แขวงนี้มีพระราชวังหลวงเกียวโตอยู่
แขวงนิชิ (ซาไก)
แขวงนิชิ (西区) เป็นแขวงของนครซาไกในจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 28.62 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 133,583 คน มีความหนาแน่นของประชากร 4,667 ต่อตารางกิโลเมตร ชื่อหมายถึง "แขวงตะวันตก"
แขวงของนครซาไกนี้จัดตั้งขึ้นเมื่อซาไกกลายเป็นนครที่ตั้งขึ้นโดยข้อบัญญัติรัฐบาลญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 1 เมษายน 2006
แขวงมิฮาระ
แขวงมิฮาระ (美原区) เป็นแขวงของนครซาไกในจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 13.24 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 39,230 คน มีความหนาแน่นของประชากร 2,960 ต่อตารางกิโลเมตร
แขวงของนครซาไกนี้จัดตั้งขึ้นเมื่อซาไกกลายเป็นนครที่ตั้งขึ้นโดยข้อบัญญัติรัฐบาลญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 1 เมษายน 2006 ซึ่งแขวงนี้ยังครอบคลุมพื้นที่ของตำบลมิฮาระที่ถูกยุบรวมกับเมืองซาไกในปี 2005
แขวงมินามิ (ซาไก)
แขวงมินามิ (南区) เป็นแขวงของนครซาไกในจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 40.44 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 155,266 คน มีความหนาแน่นของประชากร 3,839 ต่อตารางกิโลเมตร ชื่อหมายถึง "แขวงใต้"
แขวงของนครซาไกนี้จัดตั้งขึ้นเมื่อซาไกกลายเป็นนครที่ตั้งขึ้นโดยข้อบัญญัติรัฐบาลญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 1 เมษายน 2006
แขวงซาไก
แขวงซาไก (堺区) เป็นแขวงของนครซาไกในจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 23.69 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 147,413 คน มีความหนาแน่นของประชากร 6,223 ต่อตารางกิโลเมตร
แขวงของนครซาไกนี้จัดตั้งขึ้นเมื่อซาไกกลายเป็นนครที่ตั้งขึ้นโดยข้อบัญญัติรัฐบาลญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 1 เมษายน 2006
แขวงนี้เป็นแขวงการปกครองหลักของนครซาไก และมีพิพิธภัณฑ์นครซาไกตั้งอยู่ในนี้
สถานีรถไฟโทมาโกไม
สถานีรถไฟโทมาโกไม () เป็นสถานีรถไฟในโทมาโกไม, ฮอกไกโด, ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินการโดยบริษัทรถไฟฮกไกโด
 - โทมาโกไม - 
โทมาโกไม -
สถานีรถไฟอาโอบะ
สถานีรถไฟอาโอบะ () เป็นสถานีรถไฟในโทมาโกไม, ฮอกไกโด, ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินการโดยบริษัทรถไฟฮกไกโด
 - อาโอบะ -
สถานีรถไฟอิโตอิ
สถานีรถไฟอาโอบะ () เป็นสถานีรถไฟในโทมาโกไม, ฮอกไกโด, ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินการโดยบริษัทรถไฟฮกไกโด
 - อิโตอิ -
สถานีรถไฟนิชิกิโอกะ
สถานีรถไฟนิชิกิโอกะ () เป็นสถานีรถไฟในโทมาโกไม, ฮอกไกโด, ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินการโดยบริษัทรถไฟฮกไกโด
 - นิชิกิโอกะ -
สถานีรถไฟชาได
สถานีรถไฟชาได () เป็นสถานีรถไฟในชิราโออิ, ฮอกไกโด, ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินการโดยบริษัทรถไฟฮกไกโด
 - ชาได -
สถานีรถไฟนูมาโนฮาตะ
สถานีรถไฟนูมาโนฮาตะ () เป็นสถานีรถไฟในโทมาโกไม, ฮอกไกโด, ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินการโดยบริษัทรถไฟฮกไกโด มีเลขสถานีเป็น "H17"
ยูรี บาตูริน
ยูรี มีไฮโลวิช บาตูริน ( (เกิด 12 มิถุนายน ค.ศ. 1949, มอสโก, สหภาพโซเวียต (ปัจจุบัน คือ ประเทศรัสเซีย), เป็นคอสโมนอทชาวรัสเซีย และเป็นอดีตนักการเมือง
บาตูรินจบการศึกษาจากสถาบันฟิสิกส์และเทคโนโลยีกรุงมอสโก ในปี ค.ศ. 1973 และเป็นอดีตผู้ช่วยประธานาธิบดีฝ่ายความมั่นคงแห่งชาติ และเลขาธิการประจำสภากลาโหม (1996-1998) เขายังเป็นผู้ร่วมร่างกฎหมายรัฐธรรมนูญ 
บาตูรินปัจจุบันได้เป็นคอสโมนอท ผู้ที่ปฏิบัติภารกิจมาสองครั้งบนอวกาศ
การไปอวกาศครั้งแรกของเขา บางครั้งถูกเรียกว่า มีร์ อีพี-4, โดยได้ปฏิบัติภารกิจแรก คือ โครงการอวกาศโซยุซ ทีเอ็ม-28 เมื่อวันที่ 13 สิงหาคม ค.ศ. 1998 และได้กลับมาพร้อมกับโครงการอวกาศโซยุซ ทีเอ็ม-27 เขาได้ทำหน้าที่นักวิจัยคอสโมนอทในภารกิจนี้ โดยเขาอยู่บนอวกาศในภารกิจทั้งหมด 11 วัน 19 ชั่วโมง 39 นาที ภารกิจที่สองของเขาถูกเรียกว่า ไอเอสเอส อีพี-1 โดยเขาได้ปฏิบัติภารกิจครั้งที่สอง คือ โครงการอวกาศโซยุซ ทีเอ็ม-32 เมื่อวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 2001 และได้กลับมาพร้อมกับโครงการอวกาศโซยุซ ทีเอ็ม-31 ภารกิจครั้งนี้ถือเป็นสิ่งที่น่าจดจำ เนื่องจากมีนักท่องเที่ยวอวกาศยอมจ่ายเงินเพื่อไปอวกาศครั้งแรก คือ เดนนิส ติโต สำหรับภารกิจในครั้งนี้ เขาได้ตำแหน่งวิศวกรประจำการบิน ภารกิจมีระยะเวลาทั้งหมด 7 วัน 22 ชั่วโมง และ 4 นาที
เขาแต่งงานกับ Svetlana Veniaminovna Polubinskaya, (เกิด ค.ศ. 1954); เขามีลูกสาวชื่อว่า, Alexandra Yurievna Baturina, (เกิด ค.ศ. 1982), เธอเป็นนักศึกษาสถาบันกฎหมายแห่งรัฐมอสโก
สถานีรถไฟนาเอโบะ
สถานีรถไฟนาเอโบะ () เป็นสถานีรถไฟในแขวงชูโอ, ซัปโปโระ, จังหวัดฮกไกโด, ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินการโดยบริษัทรถไฟฮกไกโด มีเลขสถานีเป็น "H2"
สถานีรถไฟชิโรอิชิ (รถไฟฮกไกโด)
สถานีรถไฟชิโรอิชิ () เป็นสถานีรถไฟในแขวงชิโรอิชิ, ซัปโปโระ, จังหวัดฮกไกโด, ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินการโดยบริษัทรถไฟฮกไกโด มีเลขสถานีเป็น "H03"
คอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์ 1990
คอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์ 1990 ตอน มันอยู่ในมือมนุษย์บูมเมอแรง เป็นชื่อตอนของคอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์ครั้งที่ 4 จัดขึ้นในวันที่ 9 - 26 สิงหาคม 2533 จัดแสดงที่ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย จำนวน 22 รอบ จำนวนผู้ชม 44,000 คน แขกรับเชิญในครั้งนี้คือ หัทยา เกษสังข์ ซึ่งแสดงเป็นนางเอกมิวสิคซีรีส์เพลง บูมเมอแรง ให้กับ เบิร์ด ธงไชย ในยุคนั้น จนกลายเป็นเพลงฮิตระเบิดแห่งปี
รูปแบบของ แบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์ ในครั้งนี้ เป็นการจัดแสดงถึงเหล่าผู้ใช้แรงงาน (มนุษย์บูมเมอแรง ที่เรียกตามคอนเสิร์ต) จึงเน้นไปกับการแสดงต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับมือเช่น ภาษามือ การแสดงเงามือ
ซัลบาดอร์ ซิเอนฟูเอโกส เซเปดา
นายพลกอง ซัลบาดอร์ ซิเอนฟูเอโกส เซเปดา (; เม็กซิโกซิตี, 14 มิถุนายน ค.ศ. 1948 – ) ปัจจุบันเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม ในรัฐบาลของประธานาธิบดีเม็กซิโก เอนริเก เปญญา นิเอโต
คอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์ 1987
คอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ด อีกแบบ เป็นชื่อตอนของคอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์ ครั้งที่ 2 จัดขึ้นในวันที่ 25 - 28 มิถุนายน 2530 จัดแสดงที่ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย จำนวน 7 รอบ จำนวนผู้ชม 14,000 คน โดยแขกรับเชิญ ครอบครัว แมคอินไตย์, กลองยาวคณะดุริยประณีต, ลำตัดแม่ประยูร
แขวงนากะ (ฮิโรชิมะ)
แขวงนากะ () เป็นหนึ่งใน 8 แขวงการปกครองของนครฮิโรชิมะ จังหวัดฮิโรชิมะ ประเทศญี่ปุ่น มีพื้นที่ 15.32 ตารางกิโลเมตร ถือเป็นแขวงศูนย์กลางของเมือง เป็นที่ตั้งของสถานที่สำคัญได้แก่ สถานีรถไฟฮิโรชิมะ, โดมปรมาณู, อนุสรณ์สถานสันติภาพฮิโรชิมะ และปราสาทฮิโรชิมะ
แขวงคิตะ (นาโงยะ)
แขวงคิตะ () เป็นหนึ่งใน 16 แขวงของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 17.53 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 163,155 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 9,307 ต่อตารางกิโลเมตร
มหาวิทยาลัยออกแลนด์
มหาวิทยาลัยออกแลนด์ (; มาวรี: ) เป็นมหาวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดในนิวซีแลนด์ ตั้งอยู่ในเมืองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ เป็นมหาวิทยาลัยที่มีอันดับสูงที่สุดในประเทศซึ่งอยู่ในอันดับที่ 81 ของโลกในการจัดอันดับโลกของมหาวิทยาลัยแห่งโลก มหาวิทยาลัยออกแลนด์ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2426 ในฐานะที่เป็นวิทยาลัย มหาวิทยาลัยแห่งนิวซีแลนด์ประกอบไปคณะแปดคณะ กระจายไปในหกวิทยาเขต มีนักศึกษามากกว่า 40,000 คนและนักศึกษาที่เทียบเท่ามากกว่า 30,000 คน
แขวงชิกูซะ
แขวงชิกูซะ () เป็นหนึ่งใน 16 แขวงของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 17.53 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 165,105 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 9,082 ต่อตารางกิโลเมตร
แขวงโชวะ
แขวงโชวะ () เป็นหนึ่งใน 16 แขวงของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 10.94 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 108,759 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 9,941 ต่อตารางกิโลเมตร
แขวงเท็มปากุ
แขวงเท็มปากุ () เป็นหนึ่งใน 16 แขวงของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 21.58 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 164,144 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 7,606 ต่อตารางกิโลเมตร
แขวงนากะ (นาโงยะ)
แขวงนากะ () เป็นหนึ่งใน 16 แขวงของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 9.38 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 87,302 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 9,307 ต่อตารางกิโลเมตร
แขวงนากางาวะ
แขวงนากางาวะ () เป็นหนึ่งใน 16 แขวงของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 32.02 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 220,388 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 6,883 ต่อตารางกิโลเมตร
แขวงนากามูระ
แขวงนากามูระ () เป็นหนึ่งใน 16 แขวงของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 16.30 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 134,541 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 8,254 ต่อตารางกิโลเมตร
แขวงนิชิ (นาโงยะ)
แขวงนิชิ () เป็นหนึ่งใน 16 แขวงของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 17.93 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 149,607 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 8,344 ต่อตารางกิโลเมตร
ศูนย์เฮอร์ริเคนแปซิฟิกกลาง
ศูนย์เฮอร์ริเคนแปซิฟิกกลาง ( หรือย่อว่า CPHC) เป็นหน่วยงานในสังกัดบริการลมฟ้าอากาศแห่งชาติของสหรัฐ ทำหน้าที่รับผิดชอบในการติดตามและออกประกาศเกี่ยวกับการเตือนภัย การเฝ้าระวัง การให้คำแนะนำ การอภิปราย และแถลงการณ์กับพายุหมุนเขตร้อนภายในพื้นที่แปซิฟิกกลาง โดยมีขอบเขตตั้งแต่ทางเหนือของเส้นศูนย์สูตรขึ้นไป และระหว่างเส้นเมริเดียนที่ 140 องศาตะวันตกถึงเส้นเมริเดียนที่ 180 องศา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในรัฐฮาวาย มีฐานะเป็นศูนย์อุตุนิยมวิทยาชำนัญพิเศษประจำภูมิภาค (RSMC) สำหรับพายุหมุนเขตร้อนในนาม RSMC โฮโนลูลู
หน่วยงานนี้มีฐานที่ตั้งอยู่ในเมืองโฮโนลูลู รัฐฮาวาย ร่วมกับสำนักงานการพยากรณ์โฮโนลูลูของบริการลมฟ้าอากาศแห่งชาติ ซึ่งอยู่ภายในวิทยาเขตของมหาวิทยาลัยฮาวายที่มาโนอา โดยสำนักงานพยากรณ์โฮโนลูลูจะปฏิบัติงานในฐานะศูนย์เฮอร์ริเคนแปซิฟิกกลาง เมื่อมีพายุหมุนเขตร้อนก่อตัวขึ้นภายในพื้นที่ หรือเคลื่อนตัวเข้าสู่พื้นที่แปซิฟิกกลาง ศูนย์เฮอร์ริเคนแปซิฟิกกลางเริ่มดำเนินงานมาตั้งแต่ พ.ศ. 2513 โดยทำงานแทนที่ศูนย์พยากรณ์เดิมอย่าง ศูนย์เตือนเฮอร์ริเคนร่วม
พื้นที่รับผิดชอบของศูนย์เฮอร์ริเคนแปซิฟิกกลางคือพื้นที่แปซิฟิกกลาง (CP; Central Pacific) ซึ่งเป็นเขตทางการปกครอง ไม่ใช่เขตทางอุตุนิยมวิทยา โดยไม่ถือเป็นแอ่งพายุหมุนเขตร้อน (พื้นที่ที่พายุหมุนเขตร้อนก่อตัวซึ่งแตกต่างกันอย่างชัดเจน) แต่มักพูดถึงบ่อย ๆ ในฐานะ"แอ่ง"แปซิฟิกกลาง หรือ"แอ่ง"แปซิฟิกเหนือตอนกลาง ขอบเขตด้านตะวันตกที่สุดของพื้นที่รับผิดชอบคือเส้นเมริเดียนที่ 180 องศา หรือเส้นแอนไทเมริเดียน โดยถือเป็นเส้นแบ่งเขตวันสากลสำหรับละติจูดในเขตร้อน ในทางอุตุนิยมวิทยา พื้นที่นี้ครอบคลุมด้านตะวันตกของแอ่งแปซิฟิกตะวันออก และด้านตะวันออกของแอ่งแปซิฟิกตะวันตก แม้ว่าศูนย์เฮอร์ริเคนแห่งชาติจะรับผิดชอบใน"แอ่ง"แปซิฟิกตะวันออกด้วย แต่หน่วยงานดังกล่าวมีขอบเขตแค่ทางตะวันออกของเส้น 140 องศาตะวันตก ไม่ใช่ทั้งแอ่งทางอุตุนิยมวิทยา โดยพื้นที่ทางตะวันออกของเส้น 140 องศาตะวันตก แต่เดิมเป็นพื้นที่รับผิดชอบอย่างเป็นทางการของศูนย์เฮอร์ริเคนแปซิฟิกตะวันออก โดยดำเนินงานมาตั้งแต่ปี 2513 เช่นกัน แต่ปัจจุบันศูนย์เฮอร์ริเคนแปซิฟิกตะวันออกถูกยุบไปร่วมกับศูนย์เฮอร์ริเคนแห่งชาติ
ในพื้นที่นี้ ฤดูพายุเฮอร์ริเคนจะเริ่มตั้งแต่วันที่ 1 มิถุนายน ไปจนถึงวันที่ 30 พฤศจิกายน ในทางปฏิบัติแล้ว พายุอาจก่อตัวในพื้นที่แปซิฟิกตะวันออก (ด้านตะวันออกหรือด้านตะวันตกของเส้น 140 องศาตะวันตก) และเคลื่อนตัวมาทางตะวันตก และสามารถส่งผลกระทบกับรัฐฮาวายได้
ศูนย์เฮอร์ริเคนแปซิฟิกกลางจะใช้ชื่อตามธรรมเนียมในภาษาฮาวายมาตั้งชื่อให้กับพายุที่ก่อตัวขึ้นภายในพื้นที่ภายในเขตอำนาจของหน่วยงาน โดยชุดรายชื่อประกอบด้วยชุดของรายชื่อจำนวนสี่ชุด เมื่อรายชื่อชุดที่หนึ่งถูกใช้ไปจนหมดแล้ว จะทำการใช้ชื่อในชุดที่สองต่อ เป็นเช่นนี้จนถึงชุดที่สี่ เมื่อรายชื่อในชุดที่สี่ถูกใช้จนหมดแล้ว ก็จะกลับไปใช้ชื่อในชุดที่หนึ่งอีกครั้ง เป็นเช่นนี้ไปเรื่อย ๆ ซึ่งไม่เหมือนกับในแอตแลนติกและแปซิฟิกตะวันออก ตรงที่ชื่อพายุจะไม่ได้เริ่มต้นด้วยตัวอักษร "A" ในทุก ๆ ปี โดยมีชื่อของพายุที่ถูกถอนแล้วทั้งสิ้นสี่ชื่อ ได้แก่ อีวา (Iwa) เมื่อ พ.ศ. 2525, อีนิกี (Iniki) เมื่อ พ.ศ. 2535, ปากา (Paka) เมื่อ พ.ศ. 2540 และอีโอเก (Ioke) เมื่อ พ.ศ. 2549 ซึ่งถูกแทนที่ด้วย อีโอ (Io, และภายหลังถูกเปลี่ยนเป็น อีโอนา/Iona), ไอโอลานา, ปามา และ อีโอปา แทนตามลำดับ
ตั้งแต่ช่วงปี ค.ศ. 1990 เป็นต้นมา ศูนย์เฮอร์ริเคนแปซิฟิกกลางใช้ระบบพยากรณ์พายุหมุนเขตร้อนอัตโนมัติในการพยากรณ์ ออกคำแนะนำ และสร้างภาพกราฟิก
อาคาร อีสต์ เอเชียติก
"บทความนี้หมายถึงอาคารอนุรักษ์ในซอยเจริญกรุง 40 ส่วนเอเชียทีคในความหมายอื่นดูที่: เอเชียทีค เดอะ ริเวอร์ฟร้อนท์"
อาคาร อีสต์ เอเชียติก หรือ ตึกเก่า บริษัทอีสต์ เอเชียติก เป็นอาคารอนุรักษ์ ที่เคยเป็นอดีตที่ทำการของบริษัทค้าไม้ ดิ อีสต์ เอเชียติก คอมพานี (The East Asiatic Company: EAC) ประจำกรุงเทพมหานคร อาคารได้รับการออกแบบโดยอันนีบาเล รีกอตตี (Annibale Rigotti) และก่อสร้างตามแบบสถาปัตยกรรมฟื้นฟูเรอแนซ็องส์ในช่วงปี พ.ศ. 2434 อาคารตั้งอยู่ในซอยเจริญกรุง 40 (ซอยโรงเรียนอัสสัมชัญ) ติดกับท่าเรือโอเรียนเต็ล ตรงข้ามกับโรงแรมแมนดารินโอเรียนเต็ล แขวงบางรัก เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร
อาคารหลังนี้คาดว่าสร้างขึ้นมาราวปี พ.ศ. 2434 เพื่อใช้เป็นสำนักงานของบริษัท ดิ อีสต์ เอเชียทีค คอมพานี (The East Asiatic Company: EAC) บริษัทสัญชาติเดนมาร์กประจำประเทศไทย ซึ่งเปิดทำการในประเทศไทยมาตั้งแต่ราวปี พ.ศ. 2427 โดย มร.เอ็ช เอ็น แอนเดอร์เซ่น กัปตันเรือชาวเดนมาร์ก
เดิมพื้นที่นี้เคยเป็นโกดังเก็บสินค้าของบริษัท ต่อมาได้รื้อและสร้างอาคารนี้ขึ้นมาใหม่เพื่เป็นสำนักงานแห่งใหม่จากสำนักงานเดิมซึ่งเช่าพื้นที่อยู่ในโรงแรมแมนดาริน โอเรียนเต็ล
ต่อมาในปี พ.ศ. 2538 บริษัทได้ย้ายไปยังสำนักงานแห่งใหม่ที่ลุมพินี ทาวเวอร์บนถนนสาทร อาคารหลังนี้ได้ถูกขายให้กับเจริญ สิริวัฒนภักดี และมีกำนดว่าจะสร้างเป็นโรงแรม แต่ต่อมาก็ต้องหยุดชะงักเนื่องจากต้องนำงบประใาณไปทุ่มกับการพัฒนาอาคารเอ็มไพร์ ทาวเวอร์ บนถนนสาทรแทน
ภายหลังที่กรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนโบราณสถาน และมีการซ่อมแซมครั้งล่าสุดเมื่อ พ.ศ. 2544 ปัจจุบัน อาคารอยู่ภายใต้การดูแลของ บริษัท เจริญกรุงสตูดิโอ จำกัด บริษัทบริการให้เช่าสถานที่สำหรับถ่ายทำภาพยนตร์, โทรทัศน์, ถ่ายภาพ และผลิตผลงานเชิงพาณิชย์ จึงไม่อนุญาตให้ประชาชนทั่วไปสามารถเข้าไปถ่ายภาพด้านในและด้านหน้าอาคาร จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2561 อาคารนี้ได้เปิดให้สาธารณะได้เข้าชมด้านใน ซึ่งจัดแสดงผลงานศิลปะในงาน บางกอก อาร์ต เบียนนาเล่ 2018
รูปแบบของอาคารได้รับอิทธิพลจากสถาปัตยกรรมฟื้นฟูเรอแนซ็องส์ของยุโรป
ตัวอาคารทางเข้าหันหน้าเข้าหาแม่น้ำเจ้าพระยา โดยมีบันไดจากภายนอกเข้าสู่อาคาร ชั้น 2 บริเวณกึ่งกลางอาคาร มีการก่อ อิฐฉาบปูน 3 ชั้น ด้านบนเป็นดาดฟ้า การประดับตกแต่งอาคารค่อนข้างเรียบง่าย ไม่หรูหรา ฟุ่มเฟือย การทำบันไดทางขึ้นด้านหน้าลักษณะนี้เป็นรูปแบบหนึ่งที่นิยมสร้างในสมัยรัชกาลที่ 4
ผนังด้านหน้าอาคารแบ่งออกเป็น 3 ส่วน ส่วนกลางทำเป็นส่วนเน้น ของอาคาร โดยออกแบบให้ยื่นออกมา จากผนังด้านข้างเล็กน้อย และมีขนาด กว้างกว่าผนังอีก 2 ส่วนที่ขนาบข้าง ด้านบนเป็นผนังที่ก่ออิฐฉาบปูน ทำ สัญลักษณ์เป็นอาคารทรงสี่เหลี่ยม ยอดโค้งครึ่งวงกลม ภายในปั้นปูนลายสมอเรืออยู่ภายในธง
อาคารชั้น 1 และชั้น 2 ผนังส่วนกลางอาคารแบ่งออกเป็น 3 ส่วน ทำเป็นซุ้มโค้งครึ่งวงกลม ต่อเนื่องกัน 3 ซุ้ม (ส่วนละซุ้ม) และผนังที่ขนาบด้านข้างทั้ง 2 ข้างแบ่งออกเป็น 2 ส่วน ทำเป็นซุ้มโค้งครึ่งวงกลมต่อเนื่องกัน 2 ซุ้ม ผนัง ชั้น 2 อาคารตกแต่งด้วยลายปูนปั้น บริเวณระหว่างซุ้มโค้ง ผนังชั้น 3 แบ่งเป็นส่วนๆ ตามชั้น 1 และ 2 แต่ละส่วนเจาะเป็นซุ้มหน้าต่างโค้งครึ่งวงกลมต่อเนื่องกันส่วนละ 2 ซุ้ม
เจริญกรุงสตูดิโอ ผู้ถือครองสิทธิ์เช่าสถานที่ของอาคารในปัจจุบัน
แขวงมินามิ
แขวงมินามิ () มีความหมายว่า แขวงใต้ เป็นเขตการปกครองระดับแขวง มีอยู่ในหลายเมืองใหญ่ของประเทศญี่ปุ่น
แขวงมิโดริ (นาโงยะ)
แขวงมิโดริ () เป็นหนึ่งใน 16 แขวงของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 37.91 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 244,990 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 6,462 ต่อตารางกิโลเมตร
แขวงมิซูโฮะ
แขวงมิซูโฮะ () เป็นหนึ่งใน 16 แขวงของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 11.22 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 106,899 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 9,528 ต่อตารางกิโลเมตร
ตำบลแม่สลองนอก
ตำบลแม่สลองนอก () เป็นตำบลในอำเภอแม่ฟ้าหลวง จังหวัดเชียงราย
ตำบลแม่สลองนอกแยกออกจากตำบลป่าซางและตำบลป่าตึง เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม 2534 โดยแยกจำนวน 5 หมู่บ้าน ได้แก่ บ้านสันติคีรี ของตำบลป่าซาง บ้านอาแหล่ บ้านเย้าเลาสิบ บ้านธาตุ และบ้านป่าคาสุขใจ ของตำบลป่าตึง ต่อมาเมื่อวันที่ 13 มีนาคม 2535 ได้แยกตำบลเทอดไทย ตำบลแม่สลองใน ตำบลแม่สลองนอก มาตั้งกิ่งอำเภอแม่ฟ้าหลวง อำเภอแม่จัน จังหวัดเชียงราย
สภาพทั่วไปของตำบลแม่สลองนอก มีลักษณะภูมิประเทศเป็นภูเขาสูง มีเทือกเขาสลับซับซ้อน และมีที่ราบระหว่างเนินเขาแบ่งการปกครองออกเป็น 13 หมู่บ้านได้แก่
แขวงมินาโตะ (นาโงยะ)
แขวงมินาโตะ () เป็นหนึ่งใน 16 แขวงของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 45.64 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 144,203 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 3,160 ต่อตารางกิโลเมตร
แขวงมินามิ (นาโงยะ)
แขวงมินามิ () เป็นหนึ่งใน 16 แขวงของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 18.46 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 136,353 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 7,386 ต่อตารางกิโลเมตร
แขวงเมโต
แขวงเมโต () เป็นหนึ่งใน 16 แขวงของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 19.45 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 165,140 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 8,490 ต่อตารางกิโลเมตร
แขวงโมริยามะ
แขวงโมริยามะ () เป็นหนึ่งใน 16 แขวงของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 34.01 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 174,807 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 5,140 ต่อตารางกิโลเมตร
แขวงอัตสึตะ
แขวงอัตสึตะ () เป็นหนึ่งใน 16 แขวงของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 8.20 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 66,176 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 8,070 ต่อตารางกิโลเมตร
โบสถ์น้อยพระจิตเจ้า
โบสถ์น้อยพระจิตเจ้า (; ) หรือเรียกว่า วัดน้อยพระจิตเจ้า เป็นโบสถ์คริสต์นิกายโรมันคาทอลิกประเภทโบสถ์น้อยในโรงพยาบาลเซนต์หลุยส์ ถนนสาทรใต้ แขวงยานนาวา เขตสาทร กรุงเทพมหานคร
โบสถ์น้อยพระจิตเจ้าเป็นที่ประกอบพิธีมิสซาเป็นภาษาเยอรมัน จึงเป็นแหล่งรวมตัวและพบปะที่สำคัญของคริสตชนคาทอลิกชาวเยอรมันที่อาศัยอยู่ในกรุงเทพมหานคร และมีอีกชื่อคือ Chapel of the Catholic German-speaking Church Community Bangkok (โบสถ์น้อยและชุมชนของคริสตชนคาทอลิกที่พูดภาษาเยอรมัน ประจำกรุงเทพมหานคร) และเป็นโบสถ์น้อยประจำโรงพยาบาลเซนต์หลุยส์ ซึ่งแตกต่างกับโบสถ์ประจำโรงพยาบาลคือโบสถ์เซนต์หลุยส์ ซึ่งตั้งอยู่ถัดไป จึงทำให้ชื่อจดทะเบียนกรมการศาสนา คือ วัดประจำโรงพยาบาลเซนต์หลุยส์ (วัดพระจิตเจ้า)
แขวงฮิงาชิ (นาโงยะ)
แขวงเมโต () เป็นหนึ่งใน 16 แขวงของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 7.71 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 79,563 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 10,319 ต่อตารางกิโลเมตร
การแปลงแบบคาโนนิคัล
ในกลศาสตร์แฮมิลตัน การแปลงแบบคาโนนิคัล คือ การเปลี่ยนแปลงของพิกัดคาโนนิคัล ซึ่งยังคงรูปแบบของสมการแฮมิลตันไว้ ในบางครั้งก็ถูกเรียกว่า รูปแบบความสัมพันธ์ของตัวแปร (form invariance) ไม่จำเป็นที่จะต้องรักษารูปแบบของกลศาสตร์แฮมิลตันเดิมเอาไว้ การแปลงแบบคาโนนิคัลสามารถนำไปใช้ได้อย่างมีรูปแบบ ซึ่งนำไปสู่สมการของแฮมิลตัน-จาโคบี (วิธีการที่ใช้สำหรับคำนวณพลังงานที่อนุรักษ์) และทฤษฎีของลีอูลวิลลี่ (ตัวพื้นฐานของกลศาสตร์สถิติคลาสสิก)
เนื่องจากกลศาสตร์แบบลากรองจ์ขึ้นอยู่กับพิกัดทั่วไป การแปลงพิกัด จะไม่ส่งผลต่อรูปแบบสมการของลากรางจ์ (Lagrange’s equation) และด้วยเหตุนี้ จึงไม่ส่งผลกระทบต่อรูปแบบสมการของแฮมิลตัน (Hamilton’s equation) ด้วย ถ้าหากเราเปลี่ยนแปลงโมเมนตัมด้วยวิธีการแปลงเลอจองก์ (Legendre transform) แทนในสมการ
ดังนั้น การแปลงพิกัด (หรือ การแปลงจุด (point transformations)) จึงเป็นหนึ่งในวิธีการแปลงฯ อย่างไรก็ตาม ระดับการแปลงแบบคาโนนิคัลเป็นที่ยอมรับมากขึ้น ตั้งแต่การแปลงพิกัดทั่วไปแบบเก่า โมเมนตัมและแม้กระทั่งเวลาอาจจะถูกรวมกันในรูปแบบพิกัดทั่วไปและโมเมนตัมแบบใหม่ การแปลงแบบคาโนนิคัลที่ไม่มีพจน์ของเวลาจะถูกเรียกว่าการแปลงแบบคาโนนิคัลที่ถูกจำกัด (restricted canonical transformations) (ตำราเรียนหลายเล่มก็พิจารณาแต่กรณีนี้)
เพื่อความชัดเจน เราจำกัดการนำเสนอไว้ที่แคลคูลัสและกลศาสตร์คลาสสิก ผู้อ่านหลาย ๆ คน คงคุ้นเคยกับคณิตศาสตร์ขั้นสูง เช่น cotangent bundles, exterior derivatives และ symplectic manifolds สามารถอ่านได้จากบทความที่เกี่ยวข้องกับ symplectomorphism (การแปลงแบบคาโนนิคัลเป็นกรณีพิเศษของ symplectomorphism) อย่างไรก็ตาม คำแนะนำสั้น ๆ ทางคณิตศาสตร์สมัยใหม่อยู่ที่ท้ายของบทความนี้
เติมเศวตชัย นาคสุข
เติมเศวตชัย นาคสุข นักแสดงชาวไทย 
เติมเศวตชัย นาคสุข (ชื่อเล่น เติม) นักแสดงชาวไทยสังกัด สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 เกิดวันที่
14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540 ภูมิลำเนา จังหวัดเชียงใหม่ ประเทศไทย การศึกษา มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ คณะ บริหารธุรกิจ เริ่มเข้าวงการบันเทิง โดยมี เอ ศุภชัย ศรีวิจิตร พาไปแคสติ้งที่ สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 และได้เซ็นต์สัญญา 5 ปี มีผลงานละครอาทิ ลิขิตริษยา มือปราบเจ้าหัวใจ (ละครชุด ภารกิจรัก) และ ทายาททองหยิบ จนมีผลงานละครหลายๆเรื่องเค้าคือ เติม เติมเศวตชัย นักแสดง สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
Orobanche
Orobanche เป็นสกุลที่มีสปีชีส์มากกว่า 200 สปีชีส์ เป็นพืชเบียนล้มลุกในวงศ์ดอกดิน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นพืชพื้นเมืองในเขตอบอุ่นตอนเหนือ บางสปีชีส์ของพืชในสกุลนี้ปัจจุบันอยู่ในสกุล Conopholis มีขนาดเล็ก มักจะอยู่ระหว่าง 10–60 เซนติเมตร สิ่งที่เป็นเอกลักษณ์ของสกุลนี้คือ มีลำต้นสีเหลืองจนถึงสีฟาง มีดอกไม้สีเหลือง สีขาว หรือสีฟ้าเหมือนดอกไม้ในสกุลแอนเทอร์รินัม และที่สำคัญคือไม่มีคลอโรฟิลล์
เนื่องจากไม่มีคลอโรฟิลล์ พืชนี้จึงขึ้นอยู่กับต้นไม้ต้นอื่น พืชนี้มักจะเป็นเมล็ดใต้ดินเป็นหลายปี จนรากของพืชอื่นมาถึง แล้วจึงเติบโตเป็นลักษณะคล้ายกับราก ไปยังรากของอีกต้นหนึ่งแล้วดูดน้ำและสารอาหารจากรากของพืชนั้น
ชื่อทางวิทยาศาสตร์มาตากภาษากรีกโบราณ ὄροβος ("ขมขื่น") + ἄγχω ("บีบคอ") ชื่อภาษาอังกฤษ "Broomrape" มาจาก broom ("ไม้กวาด") และภาษาละติน rapum ("หัวใต้ดินของพืช")
อาคารไปรษณีย์กลาง
อาคารไปรษณีย์กลาง หรือ ไปรษณีย์กลาง บางรัก เป็นอาคารที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ในพื้นที่ เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร ออกแบบโดย นายหมิว จิตรเสน อภัยวงศ์ และพระสาโรชรัตนนิมมานก์ อาคารเคยถูกใช้งานเป็นสถานกงสุลอังกฤษ และที่ว่าการกรมไปรษณีย์โทรเลข ตัวอาคารมีลักษณะทางสถาปัตยกรรมแบบโมเดิร์น และ อลังการศิลป์ (Art Deco)
ปัจจุบันอาคารถูกใช้เป็นพื้นที่จัดแสดงนิทรรศการของไปรษณีย์ไทย, ไปรษณีย์เขตบางรัก และ สำนักงานใหญ่ของศูนย์สร้างสรรค์งานออกแบบ
บุคคลทั่วไปสามารถเดินทางชมภายในอาคารส่วนโถงตรงกลาง ซึ่งใช้จัดแสดงนิทรรศการหมุนเวียนของไปรษณีย์ไทย และสามารถเข้าชมศูนย์สร้างสรรค์งานออกแบบ (TCDC) ในส่วนสาธารณะ ได้แก่ ห้องจัดนิทรรศการบริเวณด้านหลังของอาคาร สวนดาดฟ้าสาธารณะ (Public Rooftop Garden) ส่วนบริเวณที่เหลือนั้นสงวนไว้สำหรับสมาชิกของศูนย์สร้างสรรค์งานออกแบบเท่านั้น
ด้านบนของอาคารประดับด้วยรูปสลักพญาครุฑสีชมพูอิฐห้อยพวงมาลาเท้างุ้ม ขนาด 2 เท่าคนจริง ซึ่งเป็นผลงานของศาสตราจารย์ศิลป์ พีระศรี สร้างขึ้นใน ปี พ.ศ.2486 และในช่วงสงครามมหาเอเชียบูรพา มีความเชื่อกันว่าอาคารแห่งนี้รอดพ้นจากการถูกการระเบิดทำลายได้อย่างปาฏิหาริย์ด้วยอิทธิฤทธิ์ของพญาครุฑทั้งสองคอยป้องกัน
ด้านหน้าอาคารมีลานกว้างสาธารณะที่ผู้คนในพื้นที่นิยมมาออกกำลังกายและพีกผ่อนช่วงเย็น ตรงกลางของลานประดิษฐานพระรูปสมเด็จพระราชปิตุลา บรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช ผู้ก่อกำเนิดกิจการไปรษณีย์โทรเลขของไทย
ในปัจจุบันอาคารไปรษณีย์กลางมีการจัดสรรพื้นที่เพื่อใช้งานดังนี้ "(ข้อมูล ณ เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2561)"
นอกจากนี้ ด้านหลังของอาคารยังมีการก่อสร้างท่าเรือสำหรับข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาไปไอคอนสยาม ซึ่งอยู่ระหว่างการก่อสร้าง
ศูนย์สร้างสรรค์งานออกแบบ
สมการของแฮมิลตัน-จาโคบี
ในคณิตศาสตร์ สมการของแฮมิลตัน-จาโคบี (HJE; Hamilton–Jacobi equation) เป็นเงื่อนไขที่จำเป็นในการอธิบายเรขาคณิตสุดขีด (extremal geometry) ในภาพรวมของปัญหาที่มาจากแคลคูลัสของการแปรผัน (calculus of variations) และกรณีพิเศษของสมการของแฮมิลตัน-จาโคบี-เบลแมน ชื่อนี้ถูกตั้งให้เป็นเกียรติแก่วิลเลียม โรวัน แฮมิลตัน (William Rowan Hamilton) และคาร์ล กุสตาฟ เจคอบ จาโคบี (Carl Gustav Jacob Jacobi)
ในฟิสิกส์ สมการของแฮมิลตัน-จาโคบี เป็นสูตรทางเลือกของกลศาสตร์คลาสสิก ซึ่งให้ผลเฉลยเหมือนกับสูตรอื่น ๆ เช่น การใช้กฎการเคลื่อนที่ของนิวตัน (Newton's laws of motion) กลศาสตร์แบบลากรองจ์ (Lagrangian mechanics) และกลศาสตร์แบบแฮมิลตัน (Hamiltonian mechanics) สมการของแฮมิลตัน-จาโคบีเป็นประโยชน์อย่างยิ่งในการระบุปริมาณที่อนุรักษ์สำหรับระบบกลศาสตร์ ซึ่งอาจจะเป็นไปได้แม้ว่าปัญหาทางกลศาสตร์จะไม่สามารถแก้ได้อย่างสมบูรณ์
Ա
Ա (ตัวเล็ก: ա, ชื่อในภาษาอาร์มีเนีย: Այբ) เป็นตัวอักษรตัวแรกของอักษรอาร์เมเนีย ต้นแบบมาจาก α (alpha) ของภาษากรีกที่เปลี่ยนโดยการตัดส่วนบนทิ้ง อักษรอาร์เมเนียอื่น ๆ จำนวนมากเกิดขึ้นในลักษณะเดียวกัน ตัวอักษรนี้ใช้แทนเสียง [⁠a⁠] เทียบเท่ากับเสียงของสระอาในภาษาไทย
นาร์โกเกร์รา
นาร์โกเกร์รา (; หมายถึง "สงครามยาเสพติด") เป็นเกมข่าวกลยุทธ์ที่พัฒนาขึ้นโดยเกมเดอะนิวส์.เน็ต เกมนี้ได้รับการเผยแพร่ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2013 สำหรับแอนดรอยด์, พีซี, แมค, ไอโฟน, ไอพอดทัช และไอแพด
เกมมีการวิเคราะห์สงครามยาเสพติดที่ยังดำเนินอยู่ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งสงครามยาเสพติดเม็กซิโก ซึ่งนักพัฒนาอ้างว่า "...เป็นเกมข่าวที่ท้าทายและยุทธวิธีที่ทำให้คุณอยู่ในแนวหน้าของหนึ่งในความขัดแย้งที่อันตรายที่สุดเท่าที่เคยมีมา นั่นคือสงครามยาเสพติด นาร์โกเกร์รามองไปที่ความขัดแย้งอย่างต่อเนื่องจากมุมมองของเจ้าหน้าที่เม็กซิโก ซึ่งพยายามที่จะปิดกั้นการค้ายาเสพติดภายในประเทศที่ได้รับความเดือดร้อน"
"นาร์โกเกร์รา" เป็นเกมวางแผนการรบประเภททีละรอบซึ่งมี"ความเสี่ยง"เหมือนองค์ประกอบที่เกิดขึ้นบนแผนที่ประเทศเม็กซิโก แผนที่ถูกแบ่งออกเป็นหลายภูมิภาค ส่วนใหญ่ประกอบด้วยรัฐเดียว ซึ่งถูกควบคุมโดยตำรวจหรือหนึ่งในกลุ่มสหพันธ์ธุรกิจ แต่ละภูมิภาคมีหน่วยที่ประจำอยู่จำนวนหนึ่ง หน่วยที่มีมากกว่าจะยึดครองและโจมตีได้ง่ายกว่า บางภูมิภาคยังให้โบนัสเมื่อได้เข้ายึด เช่น รายได้หรือการป้องกันเพิ่มขึ้น แต่ละตาแบ่งออกเป็นสองเฟสหลัก ได้แก่เฟสสนับสนุนและเฟสโจมตี ผู้เล่นจะชนะเมื่อได้กำจัดคู่แข่งอื่น ๆ ทั้งหมดออกจากเกม และจะเป็นฝ่ายแพ้หากสูญเสียพื้นที่ทั้งหมดให้แก่ฝ่ายตรงข้าม เกมนี้มี 3 โหมดที่แตกต่างกัน ได้แก่ เนื้อเรื่อง, การต่อสู้กันประปราย และผู้เล่นหลายคนในประเทศ โดยโหมดการต่อสู้กันประปรายได้รับการจะปลดล็อกเมื่อผู้เล่นได้เสร็จสิ้นในโหมดเนื้อเรื่องแล้ว
ในโหมดเนื้อเรื่อง ผู้เล่นจะเข้ารับตำแหน่งผู้กำกับการของเม็กซิโก โดยมีจุดมุ่งหมายหลักในการแก้ปัญหายาเสพติดในประเทศโดยการทำลายแก๊งค้ายาต่าง ๆ เกมนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อแสดงความเชื่อมโยงระหว่างราคายาเสพติดตามท้องถนนและการตรวจสอบ ในฐานะที่การตรวจสอบประสบความสำเร็จ จะส่งผลให้อุปทานของยาเสพติดลดลงและผลักดันให้มีราคาสูงขึ้น แต่เมื่อราคาสูงขึ้น ก็ส่งผลให้แก๊งค้ายาใหม่เข้าสู่ตลาดเนื่องจากมีผลกำไรมากขึ้น
ในตอนเริ่มต้นของผู้เล่นจะมีโอกาสเกิดเหตุการณ์แบบสุ่มขึ้น เหตุการณ์เหล่านี้จะแสดงในฐานะ 'รายงานกิจกรรม' ข้อมูลเหล่านี้ให้ข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับสถานการณ์จริงในเม็กซิโกรวมทั้งภารกิจสำหรับผู้เล่นเพื่อให้มีรายได้เพิ่มขึ้น
ในช่วงเฟสสนับสนุนผู้เล่นจะใช้งบประมาณในการกระจายยูนิตไปยังส่วนต่าง ๆ ของแผนที่ที่พวกเขาควบคุมเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับเฟสโจมตีที่ตามมา 4 ความสามารถมีให้สำหรับผู้เล่น; จ้างวานเจ้าหน้าที่ (จัดจ้างหน่วย), โยกย้ายกำลังคน (ย้ายหน่วยระหว่างภูมิภาคใกล้เคียงที่มีการควบคุม), ข่าวกรอง (เปิดเผยจำนวนหน่วยที่ประจำการอยู่ในภูมิภาคที่ไม่มีพรมแดนติดกับของคุณ) และเรื่องภายใน (ลดการทุจริต) ค่าที่สำคัญยังปรากฏบนหน้าจอเกมหลัก ได้แก่ งบประมาณ, การทุจริต และราคายาเสพติดตามท้องถนน
เหตุโจมตีรีสอร์ทเวิลด์มะนิลา พ.ศ. 2560
เมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2560 ผู้คนนับสิบคนที่รีสอร์ทเวิลด์ สถานประกอบการบันเทิงในเมืองปาเซ, กรุงมะนิลา, ประเทศฟิลิปปินส์ ถูกกราดยิงจนถึงแก่บาดเจ็บ และเสียชีวิต เมื่อมืปืนสร้างสถานการณ์ให้เกิดความชุลมุน และได้เริ่มวางเพลิงเผาโต๊ะของคาสิโน และเก้าอี้เล่นสลอตแมทชีนในระยะตลอดเวลาเที่ยงคืน มือปืนได้เคลื่อนที่ไปยังโกดังเก็บคาสิโน ชิป เพื่อขโมยคาสิโน ชิป แต่ต่อมาได้ปลิดชีพตัวเองลง เพราะเนื่องจากตำรวจมายังบริเวณที่เกิดเหตุ เหล่าเหยื่อผู้บาดเจ็บและเสียชีวิต มีสาเหตุเกิดจากการชุลมุน และการสำลักควันไฟจากการวางเพลิงไหม้
ในตอนแรก มีการตั้งขอสันนิษฐานเริ่มแรกว่า ผู้ก่อเหตุอาจเป็นคนในเครือของรัฐอิสลามอิรักและลิแวนต์ หรือ ISIL เพราะเนื่องจากได้อ้างตัวว่าเป็นผู้บงการในครั้งนี้ ในเวลาต่อมาสำนักงานตำรวจแห่งชาติฟิลิปปินส์ ได้แถลงว่าเหตุการณืในครั้งนี้เป็นเพียงแค่การโจรกรรมทั่วไป ต่อมาได้มีหลักฐานอย่างเป็นทางการว่า แรงจูงใจที่ทำให้เกิดเหตุในครั้งนี้มาจากปัญหาทางการเงินและบันดาลโทสะของเจสซี่ จาเวีย์ คาลอส อดีตข้าราชการผู้ที่มีปัญหาทางการเงิน
แกร็บ
แกร็บ (Grab) เป็นบริษัทเทคโนโลยีสัญชาติสิงคโปร์ ที่ให้บริการเรียกรถ, แท็กซี่, วินมอเตอร์ไซค์, ส่งพัสดุ และ สั่งอาหาร ผ่านทางแอปพลิเคชันบนมือถือ ซึ่งให้บริการในพื้นที่เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ได้แก่ ประเทศสิงคโปร์ ประเทศมาเลเซีย, ประเทศอินโดนีเซีย, ประเทศฟิลิปปินส์, ประเทศเวียดนาม, ประเทศเมียนมา, ประเทศกัมพูชา และ ประเทศไทย ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2561 อูเบอร์ ได้ขายกิจการในภูมิภาคนี้และยุบรวมเข้ากับแกร็บ
แกร๊บในประเทศไทย เปิดให้บริการภายใต้ชื่อแกร็บแท็กซี่ ในปี พ.ศ. 2557 ในพื้นที่กรุงเทพมหานคร
นอกจากนี้ แกร็บยังมีบริการด้านการเงินคือ GrabPay สำหรับการจ่ายค่าโดยสารและรับเงินของผู้ขับและให้บริการแกร็บ
บอนชอนชิกเกน
บอนชอนชิกเกน (, ) เป็นภัตตาคารอาหารเกาหลีรูปแบบแฟรนไชส์ที่เน้นอาหารประเภทไก่ทอด โดยมีสาขารวม 282 แห่ง ใน 9 ประเทศ รวมถึงในประเทศไทย