hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
บุญชูผู้น่ารัก
บุญชูผู้น่ารัก เป็นภาพยนตร์ไทยออกฉายในปี พ.ศ. 2531 กำกับโดย บัณฑิต ฤทธิ์ถกล โดยค่ายไฟว์สตาร์โปรดักชั่น นำแสดงโดย สันติสุข พรหมศิริ จินตหรา สุขพัฒน์ นิรุตต์ ศิริจรรยา ญาณี จงวิสุทธิ์ วัชระ ปานเอี่ยม อรุณ ภาวิไล เกียรติ กิจเจริญ กฤษณ์ ศุกระมงคล โรม อิศรา จุรี โอศิริ กัญญาลักษณ์ บำรุงรักษ์ ชัยชนะ สันทัตกิจการ โดยเป็นภาพยนตร์ไทยที่ได้รับความนิยมสูงสุดในปีนั้น จากความสำเร็จในภาคแรก ทำให้มีการสร้างภาพยนตร์ในภาคต่อๆ มา ซึ่งหลังจากหนังเรื่องนี้ บัณฑิตก็กลายเป็นคนทำหนังร่วมสมัยที่มีหนังทำเงินและหนังคุณภาพมากที่สุด ระหว่างปี 2531-2538 ภาพยนตร์เรื่องนี้ยังได้รับรางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี ครั้งที่ 12 สาขาภาพยนตร์ยอดนิยม
บุญชู บ้านโข้ง เป็นหนุ่มสุพรรณแสนซื่อที่เดินทางเข้ากรุงเทพฯเพื่อสอบเอนทรานซ์เข้ามหาวิทยาลัย ตามความหวังของแม่ โดยมาพักอยู่กับพี่ชายชื่อบุญช่วย ซึ่งทำกิจการท่าเรือข้ามฟากอยู่ที่แม่น้ำเจ้าพระยา บุญชูได้พบเพื่อนๆจากสถานที่เรียนกวดวิชา ได้แก่ ไวยากรณ์ กำไร สอบเข้าติดทุกปีแต่ไม่ได้คณะแพทยศาสตร์ตามที่ต้องการ, หยอย (ยงยุทธ) เป็นคนกรุงเทพฯ ที่บ้านหยอยทำขนมทองหยิบ ทองหยอด ฝอยทอง ขาย, คำมูล มาจากอุบลราชธานี ชอบกินปลากระป๋อง, นรา เป็นคนหาดใหญ่ ชอบพูดเร็ว, เฉื่อย (มั่นคง) มาจากเชียงใหม่ มีนิสัยพูดช้า ทุกคนสนิทกันจนไปไหนมาไหนด้วยกันเสมอ และยังได้รู้จักกับโมลี สาวน้อยน่ารักที่บุญชูแอบชอบตั้งแต่แรกเห็น โมลีมีแฟนอยู่แล้วแต่บุญชูก็ยังแอบชอบและหวังว่าโมลีจะหันมาหาเขาบ้าง
นอกจากบุญชูแล้ว โต้ง เจ้าของกิจการขายชีทแบบฝึกหักหน้าโรงเรียนกวดวิชาที่บุญชูเรียนอยู่ก็แอบชอบโมลีเหมือนกัน โต้งเป็นพวกคนพาลเป็นคนมีเงินและมีพรรคพวกเป็นนักเลงมากมายจึงวางแผนสร้างสถานการณ์นักเลงทะเลาะกับเงินตรา แฟนของโมลี ส่วนโต้งจะทำทีเข้าไปช่วย แต่พวกบุญชูอยู่ที่นั่นด้วยจึงตามไปมีเรื่องกับนักเลงเหล่านั้นจนเรื่องบานปลาย ทั้งๆที่บุญชูทำไปด้วยความประสงค์ดีตามประสาหนุ่มบ้านนอก ทำให้แผนของโต้งพังทำให้โต้งยิ่งเกลียดบุญชูเข้าไปอีก ในภายหลังโต้งจึงวางแผนฉุดโมลีและแกล้งทำเป็นว่าบุญชูเป็นคนทำ ป้ายความผิดไปให้บุญชู บุญชูและพรรคพวกจึงต้องลุยเข้าไปหาที่ๆโมลีถูกขังไว้และช่วยออกมาได้ แต่สุดท้ายก็เป็นเงินตราที่สามารถเข้ามาช่วยคุณโมไว้ได้ก่อนบุญชู กอปรกับบุญชูยังสอบเข้ามหาวิทยาลัยไม่ได้จึงคิดจะบ่ายหน้ากลับสุพรรณ เหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้บุญชูได้อุทาหรณ์จากการเข้ามาอยู่เมืองกรุงซึ่งแตกต่างจากความเรียบง่ายตามแบบชนบทบ้านเกิดของเขา
เจ้าหญิงมาเกอเรต้าแห่งแซ็กโซนี
เจ้าหญิงมาเกอเรตาแห่งแซ็กโซนี หรือพระนามเต็ม มาเกอเรต้า แคโรไลน์ ฟรีเดอริเก้ ซีซิลี ออกัสต์ อเมลี่ โจเซฟีน เอลิซาเบธ มาเรีย โจฮันนา (, ; หรือพระนามเต็ม Margaretha Karoline Friederike Cecilie Auguste Amalie Josephine Elisabeth Maria Johanna von Habrburg-Lothringen (ราชสกุลเดิม von Wettin)) ทรงเป็นเจ้าฟ้าหญิงแห่งแซ็กโซนี และอาร์คดัชเชสแห่งออสเตรีย ที่ทรงได้รับการสถาปนาหลังการอภิเษกสมรส
เจ้าหญิงมาเกอริตาประสูติเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2383 ณ เมืองเดรสเดน ราชอาณาจักรแซ็กโซนี เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีโจฮันน์ที่ 1 แห่งแซ็กโซนี และเจ้าหญิงอมาลี ออกัสเต้แห่งบาวาเรีย เมื่อทรงพระเยาว์ พระองค์ไม่ได้ประทับอยู่กับสมเด็จพระราชบิดา และสมเด็จพระราชมารดา โดยพระองค์ทรงไปประทับอยู่ที่โรงเรียนประจำ โดยประทับและทรงได้รับการศึกษาเพียงลำพัง แต่พระราชบิดาและพระราชมารดาได้เสด็จพระราชดำเนินมาเยี่ยมเยียนพระองค์เป็นบางครั้ง
เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2399 ซึ่งขณะนั้น มีพระชนมายุเพียง 16 ชันษา สมเด็จพระราชมารดาทรงรีบให้มีการจัดพระราชพิธีอภิเษกสมรสระหว่างพระองค์กับพระญาติของพระองค์ อาร์คดยุคคาร์ล ลุดวิกแห่งออสเตรีย ซึ่งเป็นพระโอรสในอาร์คดยุคฟรานซ์ คาร์ลแห่งออสเตรีย และเจ้าหญิงโซฟีแห่งบาวาเรีย ซึ่งเป็นพระขนิษฐาของพระมารดา และเป็นพระมาตุจฉาของพระองค์ โดยหลังจากการอภิเษกสมรส พระองคต์ทรงได้รับการสถาปนาเป็นอาร์คดัชเชสแห่งออสเตรีย ทั้ง 2 พระองค์ทรงไม่มีพระโอรสหรือพระธิดาเลย
อาร์คดัชเชสมาเกอเรตา สิ้นพระชนม์อย่างกะทันหันเมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2401 ณ เมืองมอนซา ประเทศอิตาลี ซึ่งเป็นเวลาที่พระองค์กำลังเสด็จแปรพระราชฐานในประเทศอิตาลี พระองค์สิ้นพระชนม์ด้วยโรคไทฟอยด์ในขณะที่เสด็จประพาส สิริพระชนมายุเพียง 18 ชันษาเท่านั้น สมเด็จพระจักรพรรดิฟรานซ์ โจเซฟ มีพระบรมราชโองการฝังพระศพรวมกับพระศพของพระบรมวงศานุวงศ์พระองค์อื่น ๆ ไว้ที่วิหารฮับส์บูร์ก กรุงเวียนนา แต่อาร์คดยุคคาร์ล ลุดวิกมีพระบัญชาให้ฝังไว้ที่พระตำหนักส่วนพระองค์ที่เมืองอินส์บรุค ซึ่งพระองค์ทรงทูลขอไว้ก่อนสิ้นพระชนม์
บุญชู 2 น้องใหม่
บุญชู 2 น้องใหม่ หรือ บุญชู ภาค 2 เป็นภาพยนตร์ไทย ออกฉายเมื่อปี พ.ศ. 2532 กำกับโดย บัณฑิต ฤทธิ์ถกล โดยค่ายไฟว์สตาร์โปรดักชั่น นำแสดงโดย สันติสุข พรหมศิริ จินตหรา สุขพัฒน์ ส. อาสนจินดา สุเทพ ประยูรพิทักษ์ ญาณี จงวิสุทธิ์ วัชระ ปานเอี่ยม เกียรติ กิจเจริญ อรุณ ภาวิไล กฤษณ์ ศุกระมงคล เกรียงไกร อมาตยกุล นฤพนธ์ ไชยยศ นัย สุขสกุล ธงชัย ประสงค์สันติ พรทิพย์ ประเสริฐยิ่งสุข กัญญาลักษณ์ บำรุงรักษ์ สมเกียรติ คุณานิธิพงศ์ ศศิวิมล วิริยานนท์ ส.อาสนจินดา จุรี โอศิริ ดร.เสรี วงษ์มณฑา ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำรายได้ 16 ล้านบาทในสมัยนั้น
จากภาคที่แล้ว ผองเพื่อนของบุญชูต่างสอบติดเข้ามหาวิทยาลัยได้ตามที่ตนต้องการดังนี้โดยคราวนี้โมลีได้รู้จักกับเพื่อนใหม่อีกคนคือ ประพันธ์ ซึ่งเรียนคณะเดียวกัน และมาเข้าก๊วนกับกลุ่มของบุญชูได้อย่างสนิทสนม
ส่วนบุญชูที่สอบไม่ติดนั้น หลังจากกลับไปอยู่บ้านเกิดกับแม่ได้พักหนึ่ง ก็เดินทางเข้ากรุงเทพอีกครั้งเพื่อเตรียมตัวสอบใหม่ ขณะเดียวกันก็ใช้เวลาว่างเข้าทำงานกับลุงมหา (แจ่ม) หรือคุณแจ่มใส (ส.อาสนจินดา) บรรณารักษ์ประจำห้องสมุด ซึ่งเป็นคนรู้จักของแม่ ที่นี่บุญชูได้รู้จักกับบุญมา (ธงชัย ประสงสันติ) พนักงานอีกคนที่เพิ่งได้บรรจุเข้าทำงานเหมือนกัน บุญชูและผองเพื่อนยังคงนัดพบปะกันเป็นประจำอย่างที่เคย
โมลีได้เข้าร่วมชมรมค่ายอาสาพัฒนาของทางคณะ และต้องการหาเงินทุนสำหรับใช้ทำกิจกรรม บุญชูและเพื่อนๆจึงช่วยกันร่วมแรงออกหาสปอนเซอร์ให้ ต่อมาหลังจากประชุมค่ายอาสาเสร็จและเตรียมตัวจะออกเดินทาง เงินห้าหมื่นบาทที่โมลีเก็บไว้เกิดหายไปในช่วงที่คลาดสายตาเพียงชั่วขณะ โมรีจึงออกปากรับผิดชอบโดยการตั้งใจจะลาออกหากไม่สามารถหาเงินมาคืนได้ มีสมาชิกชมรมคนหนึ่งสงสัยว่าบุญมาจะเป็นคนขโมย เพราะเป็นพนักงานดูแลส่วนกิจกรรมนักศึกษา และเข้าออกได้ตลอดเวลา พอดีกับไวยากรณ์เคยเห็นบุญมาไปหาเพื่อนที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ทั้งหมดจึงพากันไปทวงเงินคืน และเกิดเรื่องวุ่นๆขึ้นตามระเบียบ
เมื่อจับตัวบุญมาได้ จึงได้ทราบว่าบุญมาต้องการเงินเพื่อจะไปจุนเจือครอบครัว ซึ่งไม่มีเงินจ่ายใช้หนี้จนไม่มีบ้านอยู่ บุญมาขอโทษทุกคนอย่างสำนึกผิด และกล่าวว่าตนไม่ได้ต้องการจะเป็นขโมย แต่ไม่มีหนทางจะช่วยเหลือครอบครัวได้อีก ทุกคนให้อภัย แต่บุญมาก็ต้องรับโทษติดคุกตามกฎหมาย อย่างไรก็ตาม บุญชูและโมลี รวมทั้งผองเพื่อนก็คอยมาเยี่ยมบุญมาที่ห้องขังเป็นประจำ
หลังจากการสอบเอนทรานซ์เสร็จสิ้น ทุกคนต่างเฝ้ารอผลการสอบร่วมกับบุญชูอย่างใจจดใจจ่อ สุดท้ายบุญชูก็สอบไม่ติด จึงเดินทางกลับบ้านพร้อมกับแม่ และตั้งใจจะช่วยแม่ทำนาตามที่เคยคิดไว้ หลังจากที่บุญชูเดินทางกลับไปแล้ว ก็ได้มีโทรเลขจากมหาวิทยาลัยส่งมาถึง บอกว่าบุญชูสอบติดคณะเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์อันดับสำรอง ซึ่งมีคนสละสิทธิ์ไป ทำให้บุญชูจะได้เป็นนิสิตมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ดังหวัง ทั้งหมดจึงเดินทางไปหาบุญชูเพื่อตามกลับมาอยู่ที่กรุงเทพเหมือนเดิม
เจ้าหญิงมาเรีย แอนนันซิเอตาแห่งซิซิลีทั้งสอง
เจ้าหญิงมาเรีย แอนนันซิเอตาแห่งซิซิลีทั้งสอง หรือพระนามเต็ม มาเรีย อันนุนซีอาตา อีซาเบลลา ฟีโลเมนา ซาบาเซีย (; พรนามเต็ม "Maria Annunziata Isabella Filomena Sabasia von Habsburg-Lothringen" (ราชสกุลเดิม de Bourbon)) ทรงเป็นเจ้าฟ้าหญิงแห่งซิซิลีทั้งสอง และอาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย หลังจากทรงอภิเษกสมรส และเป็นพระชายาองค์ที่ 2 ในอาร์ชดยุกคาร์ล ลุดวิกแห่งออสเตรียด้วย
เจ้าหญิงมาเรีย แอนนันซิเอตา ประสูติเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2386 ณ เมืองกาแซร์ตา ราชอาณาจักรซิซิลีทั้งสอง เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีเฟอร์ดินานด์ที่ 2 แห่งซิซิลีทั้งสอง และอาร์ชดัชเชสมาเรีย เทเรซ่าแห่งออสเตรีย พระองค์ทรงได้รับการศึกษาในเมืองเนเปิลส์ ตั้งแต่ทรงพระเยาว์จวบจนสำเร็จการศึกษา
เมื่อทรงสำเร็จการศึกษา สมเด็จพระราชมารดาทรงจัดพระราชพิธีอภิเษกสมรสให้ทันที โดยพระองค์ได้ทรงอภิเษกสมรสกับพระญาติของพระองค์ อาร์ชดยุกคาร์ล ลุดวิกแห่งออสเตรีย พระโอรสในอาร์ชดยุกฟรานซ์ คาร์ลแห่งออสเตรีย และเจ้าหญิงโซฟีแห่งบาวาเรีย เมื่อวันที่ เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2405 โดยหลังจากอภิเษกสมรส พระองค์ทรงได้รับการสถาปนาเป็นอาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย มีพระโอรส 3 พระองค์ และพระธิดา 1 พระองค์ ดังนี้หลังจากทรงให้ประสูติกาลพระบุตรทั้ง 4 พระองค์แล้ว พระองค์มีพระอาการประชวรบ่อยครั้ง จนพระอาการประชวรได้แย่ลงเรื่อยๆ จนในที่สุด พระองค์ก็ทรงสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2414 ด้วยพระอาการวัณโรค พระศพถูกฝังไว้ที่วิหารฮับส์บูร์ก กรุงเวียนนา
เจ้าหญิงมารีอา ตีเรซาแห่งโปรตุเกส
เจ้าหญิงมาเรีย เทเรซ่าแห่งโปรตุเกส หรือพระนามเต็ม มาเรีย เทเรซ่า เดอ อิมมาคูเลด้า คอนเซคาว เฟอร์นันด้า ยูลาเลีย ลีโอโพลดีน่า อาเดลเลด อิสซาเบล แคโรลิน่า มิคาเอลล่า ราฟาเอลล่า กาบริเอลล่า ฟรานซิสก้า เดอ แอสซิส เอ เดอ เปาลา กอนซาก้า ไอเนส โซฟี บาร์โทโลเมีย โดส แอนโจส (; ; ; พระนามเต็ม "Maria Teresa de Imaculada Conceição Fernanda Eulália Leopoldina Adelaide Isabel Carolina Micaela Rafaela Gabriela Francisca de Assis e de Paula Gonzaga Inès Sofie Bartolomea dos Anjos von Habsburg-Lothringen (ราชสกุลเดิม de Bragança)") ทรงเป็นเจ้าฟ้าหญิงแห่งโปรตุเกส และอาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย หลังจากทรงอภิเษกสมรส และเป็นพระชายาองค์ที่ 3 ในอาร์คดยุคคาร์ล ลุดวิกแห่งออสเตรียด้วย
เจ้าหญิงมาเรีย เทเรซ่า ประสูติเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2398 เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีมิเกลที่ 1 แห่งโปรตุเกส และเจ้าหญิงอาเดลเลดแห่งโลเวนสไตน์-เวอร์เธ็ม-โรเซนเบิร์ก เมื่อขณะยังทรงพระเยาว์ สมเด็จพระราชาธิบดีมิเกล พระราชบิดาได้เสด็จสวรรคตกะทันหัน สมเด็จพระราชินีอาเดลเลดจึงทรงพาพระราชบุตรทั้งหมดย้ายไปประทับที่พระตำหนักส่วนพระองค์ที่ราชอาณาจักรบาวาเรีย ตามคำทูลเชิญของเจ้าหญิงโซฟีแห่งบาวาเรีย ซึ่งเป็นพระสหายสนิท โดยเมื่อทุกพระองค์ได้เสด็จพระราชดำเนินมาถึงบาวาเรีย เจ้าหญิงโซฟีได้เสด็จพระราชดำเนินออกจากประเทศออสเตรีย ไปยังบาวาเรียเพื่อทรงรับเสด็จพระสหายสนิท เมื่อเจ้าหญิงโซฟีได้ทอดพระเนตรเห็น เจ้าหญิงมาเรีย เทเรซ่า พระองค์จึงมีพระราชวินิจฉัยกับสมเด็จพระราชินีว่า เจ้าหญิงองค์นี้ทรงเหมาะสมที่สุดที่จะเป็นพระชายาองค์ต่อไปของพระโอรสของพระองค์ ซึ่งก็คืออาร์คดยุคคาร์ล ลุดวิกแห่งออสเตรีย ด้วยความที่เป็นพระสหายสนิทกัน ทั้ง 2 พระองค์จึงทรงจัดพระราชพิธีอภิเษกสมรสระหว่างเจ้าหญิงมาเรีย เทเรซ่ากับอาร์คดยุคคาร์ล ลุดวิก ในกรุงเวียนนา เมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2416 โดยภายหลังอภิเษกสมรส พระองค์ทรงได้รับการสถาปนาเป็นอาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย ทั้ง 2
เจ้าหญิงมาเรียมีพระธิดา 2 พระองค์ ดังนี้
เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2439 อาร์คดยุคคาร์ล ลุดวิกสิ้นพระชนม์ด้วยโครไข้ไทฟอยด์ โดยก่อนที่จะสิ้นพระชนม์ พระองค์ทรงทูลขอพระชายาว่า ดูแลพระบุตรทั้งหมดให้ดี ทำให้ทุกองค์มีความสุขที่สุด ดังนั้น อาร์ชดัชเชสมาเรีย เทเรซ่าทรงต้องแบกพระภาระดูแลพระโอรส และพระธิดาทุกพระองค์ รวมทั้งพระบุตรที่ประสูติแต่เจ้าหญิงมาเรีย แอนนันซิเอต้าแห่งทู ซิชิลีส์ พระชายาองค์ก่อนด้วย ซึ่งพระองค์ก็ทรงดูแลเป็นอย่างดี แม้กระทั่งเมื่อมีการอภิเษกสมรสของอาร์คดยุคฟรานซ์ เฟอร์ดินานด์ และเค้านท์เตสโซฟี โชเท็ค ซึ่งถือเป็นการละเมิดกฎมณเฑียรบาลของการอภิเษกสมรสว่า จะต้องอภิเษกสมรสกับเชื้อพระวงศ์ด้วยกันเท่านั้น พระองค์ก็ทรงยอมให้มีการจัดอภิเษก โดยอาร์ชดัชเชสโซฟี ผู้เป็นพระสหายสนิทก็ทรงร่วมจัดพิธีด้วย
หลังจากการลอบปลงพระชนม์ของอาร์คดยุคฟรานซ์ เฟอร์ดินานด์และพระชายาที่เมืองซาราเยโว ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา พระองค์ทรงเป็นหัวหน้ากองพยาบาล ทรงรักษาผู้ที่ได้รับบาดเจ็บ รวมทั้งทหารที่บาดเจ็บจากสมรภูมิ เมื่อสงครามสงบ เป็นเหตุให้มีการล้มล้างและโค่นพระราชอำนาจของพระราชวงศ์อิมพีเรียลลง พระองค์ได้เสด็จพระราชดำเนินไปพร้อมกับสมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ล และสมเด็จพระจักรพรรดินีซีต้า อพยพไปที่เกาะมาไดร่า ประเทศโปรตุเกส ซึ่งเป็นที่ที่พระองค์ทรงใช้เป็นที่ประทับอยู่หลายปี ก่อนที่จะเสด็จกลับกรุงเวียนนา
อาร์ชดัชเชสมาเรีย เทเรซ่าสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2487 สิริพระชนมายุได้ 88 ชันษา พระศพถูกฝังไว้เคียงข้างพระสวามี และรวมกับพระบรมวงศานุวงศืพระองค์อื่นๆที่วิหารฮับส์บูร์ก
เอี่ยม ฉายางาม
ศาสตราจารย์ เอี่ยม ฉายางาม อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช และอดีตสมาชิกวุฒิสภา
เอี่ยม ฉายางาม เกิดเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2479 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท สาขาภาษา​และวรรณคดีฝรั่ง​เศส (​เกียรตินิยม) จากมหาวิทยาลัยเอดินเบอร์ก และระดับปริญญา​เอก สาขาประวัติศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยปารีส รวมทั้งผ่านการศึกษาอบรมจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร (วปอ.รุ่นที่ 31)
เอี่ยม ฉายางาม รับราชการเป็นอาจารย์ประจำสาขาวิชาศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งทางวิชาการเป็นศาสตราจารย์ ในปี พ.ศ. 2524 และได้ดำรงตำแหน่งอธิการบดีมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ในปี พ.ศ. 2530 จนถึงปี พ.ศ. 2543
เอี่ยม ฉายางาม เคยได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา ในปี พ.ศ. 2539​
ทองอินทร์ วงศ์โสธร
รองศาสตราจารย์ ดร.ทองอินทร์ วงศ์โสธร อดีตอธิการบดี มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช และอดีตที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
ทองอินทร์ วงศ์โสธร เกิดปี พ.ศ. 2488 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี (กศ.บ.) สาขามัธยมศึกษา จากวิทยาลัยการศึกษาปทุมวัน ระดับปริญญาโท (M.A.) สาขาบริหารการศึกษา จาก มหาวิทยาลัยมินนิโซตา ระดับปริญญาเอก (Ph.D.) สาขาบริหารการศึกษา จาก มหาวิทยาลัยมินนิโซตา และประกาศนียบัตรชั้นสูงกิตติมศักดิ์ สถาบันพระปกเกล้า
ทองอินทร์ วงศ์โสธร รับราชการเป็นอาจารย์ประจำสาขาวิชาศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช และเคยดำรงตำแหน่งรองอธิการบดีฝ่ายวิชาการ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นรองปลัดทบวงมหาวิทยาลัย และเป็นอธิการบดีมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ในระหว่างปี พ.ศ. 2543 ถึงปี พ.ศ. 2547
ในปี พ.ศ. 2549 ได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ (นายวิจิตร ศรีสอ้าน)
เฮย์เดน แพนิตเทียร์
เฮย์เดน เลสลี แพนิตเทียร์ () เกิดวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 1989 เป็นนักแสดงและนักร้องชาวอเมริกัน และยังเคยถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี อีกด้วย ผลงานที่ทำให้เธอเป็นที่รู้จักเป็นอย่างดี คือเรี่อง "ฮีโร่ส์" เฮย์เดนรับบทเป็น แคลร์ เบนเนท เชียร์ลีดเดอร์ประจำโรงเรียนที่มีความสามารถพิเศษในการสร้างเซลล์ขึ้นมาใหม่
เฮย์เดนเกิดที่นิวยอร์ก แม่ของเธอคือ เลสลี่ย์ อาร์. โวเจล เป็น นักแสดงโอเปร่าชื่อดัง ส่วนคุณพ่อคือ อลัน แอล."สคิพ" พาเนทเทียร์ เป็นพนักงานดับเพลิง เธอยังมีน้องชายอีกคน ชื่อ เจนเซน พาเนทเทียร์ ซึ่งชอบในอาชีพการแสดงแบบพี่สาว
เฮย์เดนเรียนชั้นมัธยมต้นที่ โรงเรียนเซาธ์ ออเร็นจ์ทาวน์ ตั้งแต่ เกรด 7 ในการเรียนระดับมัธยมปลายนั้น เฮย์เดนจบโดยการเรียนทางบ้าน (โฮมสคูล) และหลังจากจบมัธยมปลายเธอไม่ได้เลือกที่จะศึกษาต่อในระดับมหาวิทยาลัย แต่เลือกที่จะเป็นนักแสดง อย่างไรก็ตามเธอก็ยังสนใจที่จะเรียนหนังสือต่อเช่นกัน
ในปี ค.ศ. 2006 เฮย์เดนเริ่มคบหากับ นักแสดงจากเรื่อง "Laguna Beach: The Real Orange County" สเตฟาน คอลเลทติ แต่ทั้งคู่ก็แยกทางกันในเดือนกันยายน ค.ศ. 2007 และ ในเดือนธันวาคมของปีเดียวกัน มีรายงานข่าวว่า เฮย์เดนกำลังคบหากับ ไมโล เวนทิมิกเลีย นักแสดงร่วมจากเรื่อง "ฮีโร่ส์" ก่อนจะเลิกรากันในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2009 ปัจจุบัน เฮย์เดนได้หมั้นหมายกับวลาดิเมียร์ คริสโก้ ยอดนักชกรุ่นเฮฟวี่เวทชาวยูเครน ทั้งคู่ได้ให้กำเนิดบุตรสาวชื่อKaya
ฮันทิงตัน
ฮันทิงตัน () เป็นเมืองในรัฐนิวยอร์ก ตั้งอยู่บนลองไอแลนด์ เมืองก่อตั้งในปี ค.ศ. 1653 โดยฮันทิงตันเป็นส่วนหนึ่งของมหานครนิวยอร์ก โดยห่างจากเกาะแมนแฮตตันมาทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ประชากรมีประมาณ 195,289 คน
ฉากกางเขน
ฉากกางเขน () คือฉากที่แยกระหว่างบริเวณสำหรับผู้เข้าร่วมในคริสต์ศาสนพิธีหรือทางเดินกลางและบริเวณสำหรับสงฆ์หรือบริเวณที่พระใช้ทำพิธีที่แกะตกแต่งอย่างสวยงามที่นิยมสร้างกันในสมัยกลาง วัสดุที่สร้างอาจจะเป็นไม้หรือหินแกะสลักหรือฉลุทาสีหรือเหล็กดัด ฉากกางเขน ปรากฏทั่วไปในโบสถ์คริสต์ในยุโรป ภาษาเยอรมันใช้คำว่า “Lettner”, ภาษาฝรั่งเศสใช้คำว่า “jubé”, ภาษาดัทช์ใช้คำว่า “doksaal” ฉากกางเขนทางตะวันออกจะตกแต่งหรูหรากว่าทางตะวันตก
คำว่า “ฉากกางเขน” มาจากภาษาแองโกล-แซ็กซอนว่า “rode” ซึ่งแปลว่า “กางเขน” ที่เรียกว่าฉากกางเขนเพราะแต่เดิมบนฉากจะเป็นที่ตั้งพระเยซูบนกางเขน สองข้างมักจะเป็นนักบุญ เช่น พระนางมารีย์พรหมจารีและยอห์นอัครทูต บนฉากบางครั้งก็จะมีทางเดินแคบ ๆ หรือบางครั้งก็กว้างพอที่จะเป็นที่ยืนร้องเพลงสวดได้ ทางขึ้นมักจะแอบอยู่ด้านข้าง
การสร้างฉากมักจะเป็นลายฉลุที่สามารถมองทะลุจากทางเดินกลางเข้าไปภายในบริเวณบาทหลวง หรือ “chancel” ได้ คำว่า “chancel” มาจากภาษาละติน “cancelli” ซึ่งแปลว่า “ฉลุ”
งานฉากกางเขนในอังกฤษพบในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ที่สแตนตันฮาร์คอร์ท ที่อ็อกฟอร์ดเชอร์ แต่ส่วนใหญ่จะเป็นงานที่ทำในคริสต์ศตวรรษที่ 15 เช่นที่ทรัลในแคว้นซอมเมอร์เซ็ท และอาลท์เทิลเบรอที่นอร์โฟล์ค งานฉากกางเขนไม้ที่พบในบริเวณอีสต์อังเกลียทางตะวันออกของอังกฤษยังรักษาการตกแต่งตั้งแต่เมื่อแรกสร้างซึ่งทาสีและปิดทองอย่างงานฝีมือ เช่นที่พบของตระกูลการทำของช่างแรนเวิร์ธที่ เซาธ์โวลด์และไบลท์เบิร์ก และที่แรนเวิร์ธเอง งานที่บาร์ตันเทิร์ฟ เป็นงานที่แสดงให้เห็นฐานันดรของระบบสวรรค์โดยแสดงลำดับทูตสวรรค์เก้าชั้น นิโคลัส เพฟเนอร์นักวิจารณ์สถาปัตยกรรมศาสนาคริสต์คนสำคัญของอังกฤษ กล่าวถึงฉากสำคัญจากคริสต์ศตวรรษที่ 16 ที่ บริดฟอร์ดที่แคว้นเดวอน
ฉากกางเขนเป็นสิ่งขวางทั้งทางวัตถุและทางสัญลักษณ์ที่แยกระหว่างบริเวณที่ถือว่าเป็นบริเวณที่ศักดิ์สิทธิ์ของพระกับบริเวณของฆราวาสที่เข้ามาร่วมในพิธี นอกจากนั้นก็ยังเป็นสิ่งที่สามารถมองทะลุเข้าไปได้แต่ไม่ทั้งหมด ส่วนล่างระดับเอวจะทึบเหนือส่วนนั้นจึงฉลุ และตกแต่งด้วยนักบุญ ทูตสวรรค์และลวดลายต่างๆ การอนุญาตให้เห็นได้บ้างบางส่วนไม่ทั้งหมดเป็นส่วนสำคัญของพิธีมิสซาและของการใช้สัญลักษณ์ในยุคกลาง เมื่อผู้เข้าร่วมพิธีคุกเข่าก็จะสามารถเห็นส่วนบนของพระจากลายฉลุส่วนบนเมื่อ พระยกเหล้าและไวน์ศักดิ์สิทธิ์สำหรับประกอบพิธีศีลมหาสนิทขึ้น วัดบางวัดจะสร้างช่องคล้ายหน้าต่างสองข้างฉากที่เรียกว่า “squint hole” เพื่อให้ผู้เข้าร่วมพิธีเห็นพิธีการแปรขนมปังเป็นพระวรกายของพระเยซู (Transubstantiation) ได้ชัดขึ้น
ฉากกางเขนเป็นส่วนสำคัญของการทำพิธีทางศาสนาโดยเฉพาะช่วง “สัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์” (Holy Week) ระหว่าง อีสเตอร์ ซึ่งเป็นระยะเวลาที่มีการทำพิธีสำคัญ ๆ หลายพิธี ระหว่างเทศกาลมหาพรตฉากก็จะถูกคลุมด้วยผ้าและมาเปิดอีกครั้งในวัน “วันอาทิตย์ใบปาล์ม” ต่อหน้าขบวนผู้ถือใบปาล์มที่เข้ามาร่วมในพิธี และจะมีการอ่านเรื่องราวเกี่ยวกับพระทรมานของพระเยซู (Passion) จากระเบียงฉากกางเขนภายใต้กางเขนโดยพระสามองค์
ระหว่างการการปฏิรูปศาสนา ฉากกางเขนเป็นส่วนหนึ่งของสึ่งที่ถือว่เป็นการใช้รูปเคารพในทางที่ผิด จึงเป็นเป้าหมายที่ถูกรี้อทิ่งไปมากตามพระราชกฤษฎีกาที่ออกเมื่อปี ค.ศ. 1547 โดยพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 6 แห่งอังกฤษ และมาปฏิสังขรในรัชสมัยของพระราชินีนาถแมรีที่ 1 และถูกทำลายอึกครั้งในรัชสมัยของพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 ฉะนั้นงานฉากกางเขนของอังกฤษจึงเป็นสิ่งที่หาดูได้ยาก
ทองหลางลาย
ทองหลางลาย, ทองหลางด่าง หรือ ทองเผือก (ภาคเหนือ) () เป็นไม้ยืนต้นผลัดใบ สูง 5-10 เมตร กิ่งอ่อนมีหนามเรือนยอดเป็นพุ่มกลมโปร่ง ใบเป็นใบประกอบแบบขนนก มีใบย่อย 3 ใบ ใบกลางจะโตกว่าสองใบด้านข้าง ออกดอกเป็นช่อยาวประมาณ 30–40 เซนติเมตร รูปดอกถั่ว สีแดงเข้ม ออกดอกระหว่างเดือนมกราคม–กุมภาพันธ์ ผลเป็นฝักยาว 15–30 เซนติเมตร
ทองหลางลายกระจายพันธุ์ในเอเชียทั้งเขตร้อนและเขตอบอุ่น เจริญได้ในสภาพดินทุกชนิด ชอบดินร่วนซุย กลางแจ้ง ขยายพันธุ์โดยการเพาะเมล็ดและปักชำ
มืย เบลารูซืย
มืย เบลารูซืย (; , "เรา, ชาวเบลารุส") เป็นชื่ออย่างไม่เป็นทางการของเพลงชาติเบลารุส และและเป็นวรรคแรกที่ปรากฏอยู่ในเพลงนี้ ชื่ออย่างเป็นทางการคือ เพลงชาติสาธารณรัฐเบลารุส (; )
เดิมเพลงนี้ประพันธ์ขึ้นและเริ่มใช้มาตั้งแต่ พ.ศ. 2498 ในฐานะเพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตไบโลรัสเซีย ทำนองโดยเนียสต์เซียร์ ซาคาโลว์สกี (Niescier Sakałoŭski) เนื้อร้องโดยมีคัส คลิมโควิช (Mikhas Klimkovich) หลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียต ทำนองของเพลงเดิมที่ซาคาโลว์สกีแต่งไว้นั้นยังคงใช้อยู่ แต่เนื้อร้องเดิมถูกยกเลิกไป และมีการใช้เนื้อร้องใหม่ ซึ่งประพันธ์โดยมีคัส คลิมโควิช และอูลัดซีมีร์ คารึซนืย (Uladzimir Karyzny) ตามคำสั่งของประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐเบลารุส ลงวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2545 ซึ่งเนื้อร้องดังกล่าวนี้ มีเนื้อหาถึงความเป็นมิตรของชาวเบลารุส การยกย่องถึงการสู้รบเพื่อชาติในอดีต และความมุ่งหวังต่ออนาคตในวันหน้า ส่วนทำนองนั้นยังคงความเชื่อมโยงทางประวัติศาสตร์ของเบลารุสไว้
เดิมเพลง "มืย เบลารูซืย" นั้นใช้เป็นเพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตไบโลรัสเซีย (ภาษาเบลารุส: "гімн Беларуская Савецкая Сацыялістычная Рэспубліка", ภาษารัสเซีย: "гимн Белорусской Советской Социалистической Республики") ตั้งแต่วันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498 เป็นต้นมา โดยทำนองนั้นประพันธ์โดยเนียสต์เซียร์ ซาคาโลว์สกี เนื้อร้องโดยมีคัส คลิมโควิช เพลงนี้ได้มีการนำเสนอต่อคณะกรรมการพิจารณาเพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตไบโลรัสเซียตั้งแต่ปี พ.ศ. 2487 แต่กว่าจะรับรองให้ใช้ได้เป็นทางการนั้นก็ใช้เวลานานถึง 11 ปี
หลังจากที่เบลารุสได้ประกาศเอกราชจากสหภาพโซเวียตแล้ว จึงได้มีการแก้ไขเพลงชาติเพื่อลบล้างเนื้อเพลงชาติที่ใช้ในสมัยปกครองด้วยลัทธิคอมมิวนิสต์ออกเสีย ความพยายามดังกล่าวเริ่มมีขึ้นในปี พ.ศ. 2538 จากการนำบทกวี "ข้าแต่พระเป็นเจ้าผู้ทรงศักดิ์" (O God Almighty) ซึ่งแต่งโดยนาตัลลา อาร์เซียนเนียวา (Natalla Arsiennieva) มาใช้เป็นเนื้อเพลงชาติ ทว่าข้อเสนอแนะดังกล่าวไม่บังเกิดผล แม้ว่าจะได้รับการสนับสนุนจากคณะกรรมาธิการในรัฐสภาเบลารุสก็ตาม
ก่อนปี พ.ศ. 2545 มีกฎหมายเพียงฉบับเดียวที่กล่าวถึงสัญลักษณ์ประจำชาติอย่างเป็นทางการ คือ รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐเบลารุส หมวด 1 มาตรา 19 อันกล่าวไว้ว่า "สัญลักษณ์แห่งสาธารณรัฐเบลารุสในฐานะรัฐอธิปไตย ได้แก่ ธงชาติ ตราแผ่นดิน และเพลงชาติ" 
โดยสัญลักษณ์แต่ละอย่างนั้นจะมีกฎหมายเฉพาะกำกับไว้อีกชั้นหนึ่งด้วย 
กฎหมายเกี่ยวกับธงชาตินั้นไม่ได้บังคับใช้ จนกระทั่งคำสั่งประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐเบลารุส เลขที่ 350 มีผลบังคับใช้ในวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2545 ซึ่งเป็นวันก่อนวันคล้ายวันประกาศเอกราชของเบลารุสในปีนั้นเพียงวันเดียว วัตถุประสงค์หลักของคำสั่งประธานาธิบดีดังกล่าวคือ ประกาศใช้เนื้อร้องใหม่ของเพลงชาติสาธารณรัฐเบลารุสอย่างเป็นทางการ พร้อมทั้งบัญญัติข้อบังคับในการบรรเลงเพลงในวาระและโอกาสต่าง ๆ
การแสดงเพลงชาติในวาระต่าง ๆ จะต้องเป็นไปตามเนื้อร้องและทำนองตามที่กฎหมายได้บังคับไว้ สถานีโทรทัศน์และสถานีวิทยุต่าง ๆ ที่รัฐบาลเป็นเจ้าของจะต้องมีการบรรเลงเพลงชาติทุกวันในเวลา 6.00 น. ซึ่งเป็นเวลาเปิดสถานีและเวลาปิดสถานีของแต่ละสถานี ซึ่งโดยปกติแล้วคือเวลาเที่ยงคืน วาระที่สำคัญในการบรรเลงเพลงชาติได้แก่ ในพิธีการของทางราชการ ก่อนเริ่มการแข่งขันกีฬา และพิธีสาบานตนของผู้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี เป็นต้น ขณะที่มีการบรรเลงเพลงชาตินั้น ประชาชนต้องยืนตรงเพื่อแสดงความเคารพ สำหรับตำรวจหรือทหารนั้น ให้แสดงความเคารพตามวินัยตำรวจหรือทหาร เช่น การทำวันทยหัตถ์
นโยบายสถานศึกษาเปิด
นโยบายสถานศึกษาเปิด () เป็นแนวคิดการจัดการศึกษาที่รับนักเรียนไม่จำกัดจำนวนและไม่มีชั้นเรียน ใช้การจัดการเรียนการสอนแบบทางไกล โดยผู้ศึกษาต้องเรียนรู้ด้วยตนเองจากเอกสารการเรียนต่าง ๆ ที่มหาวิทยาลัยจัดทำขึ้น โดยมีการวัดแต้มประเมินความรู้ต่างไปจากมหาวิทยาลัยปิด
สถาบันอุดมศึกษาที่จัดการศึกษาเช่นนี้เรียกว่า มหาวิทยาลัยเปิด () หรือบางครั้งก็เรียกว่า ตลาดวิชา
มหาวิทยาลัยเปิด เป็นรูปแบบหนึ่งที่แสดงออกถึงความพยายามของรัฐบาลในการที่จะขยายโอกาสการศึกษาระดับอุดมศึกษาแก่ประชาชนให้มากที่สุด ปัจจุบันในประเทศไทยมีมหาวิทยาลัยเปิดของรัฐเพียงแห่งเดียว คือ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช (พ.ศ. 2521) โดยมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราชจัดการเรียนการสอนแบบทางไกล และมีมหาวิทยาลัยเอกชนเปิดทำการสอนในระบบออนไลน์ด้วย เช่น มหาวิทยาลัยพิษณุโลก มหาวิทยาลัยรังสิต สถาบันรัชต์ภาคย์ เป็นต้น นอกจากนั้นยังมีโครงการความร่วมมือของมหาวิทยาลัยแห่งในการจัดการศึกษาทางไกล ผ่านระบบออนไลน์ ในชื่อ มหาวิทยาลัยไซเบอร์ไทย
การก่อตั้งมหาวิทยาลัยเปิด เป็นความพยายามของรัฐบาลในการที่จะขยายโอกาสการศึกษาระดับอุดมศึกษาแก่ประชาชนให้มากที่สุด แนวคิดนี้ได้เคยนำมาใช้แล้วในประเทศไทย โดยมหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง ซึ่งตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2476 ได้จัดการศึกษาระบบ "ตลาดวิชา" โดยไม่จำกัดรับนักศึกษา เป็นครั้งแรก แต่ต่อมาก็ได้เปลี่ยนมาเป็นระบบมหาวิทยาลัยปิด (จำกัดการรับนักศึกษา) เช่นเดียวกับมหาวิทยาลัยอื่น ๆ ต่อมาปี พ.ศ. 2514 ได้มีการจัดตั้งมหาวิทยาลัยแบบตลาดวิชาขึ้นอีกแห่งหนึ่ง คือ มหาวิทยาลัยรามคำแหง แต่มหาวิทยาลัยรามคำแหงยังคงจัดการศึกษาโดยอาศัยชั้นเรียนเป็นหลัก ทำให้มหาวิทยาลัยรามคำแหงประสบปัญหาในด้านอาคารสถานที่เรียนเป็นอันมาก ทำให้ไม่สามารถขยายให้เพียงพอกับจำนวนนักศึกษาที่เพิ่มขึ้นทุกปีได้ ทางรัฐบาลเล็งเห็นว่าหากรัฐบาลให้การสนับสนุนให้มหาวิทยาลัยรามคำแหงจัดการศึกษาให้เพียงพอกับความต้องการของผู้เรียนแล้วจะทำให้ภาครัฐต้องรับผิดชอบภาระด้านงบประมาณมากขึ้นอย่างไม่มีวันสิ้นสุด จึงได้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยเปิด โดยรับนักศึกษาแบบไม่จำกัดรับขึ้นอีกแห่งหนึ่งคือ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ในปี พ.ศ. 2521
ปัจจุบันจึงมีเพียงมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมธิราช ที่ยังคงเปิดการเรียนการสอนโดยใช้แนวคิด "มหาวิทยาลัยเปิด"
เกรดของมหาวิทยาลัยเปิดในประเทศไทย มีความแตกต่างจากมหาวิทยาลัยอื่น ๆ กล่าวคือ ใช้ "ระบบ 3 ขั้น"
การตัดแต้มวัดผลของมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมธิราช มีการตัดแต้มและการให้ปริญญาเกียรตินิยมโดยใช้เกณฑ์การคิดคะแนนเฉลี่ยสะสมเช่นเดียวกัน แตกต่างกันเพียงใช้อักษร "H S U"มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมธิราช มีข้อจำกัดในการได้รับสิทธิ์รับปริญญาเกียรตินิยม คือ ต้องไม่เคยสอบตกในชุดวิชาใดตลอดหลักสูตร ไม่เคยโอนชุดวิชาหรือเทียบโอนวิชาเพื่อเข้าชุดวิชาใดในหลักสูตร และต้องสอบไล่ได้ทุกชุดวิชาภายในเกณฑ์การศึกษาของมหาวิทยาลัย
เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเบียโลรัสเซีย
เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเบียโลรัสเซีย (, ) เป็นชื่อเพลงชาติของประเทศเบลารุสสมัยอยู่ภายใต้การปกครองของสหภาพโซเวียต (ในชื่อ "สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเบียโลรัสเซีย") ประพันธ์เนื้อร้องโดยมิคาเอล คลีโมวิช (Michael Klimovich) ทำนองโดยเนสตาร์ ซาคาโลวสกี (Nestar Sakalowski) เมื่อปี พ.ศ. 2487 แต่ได้ใช้เป็นเพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเบียโลรัสเซียจริงในปี พ.ศ. 2498 จนถึงปี พ.ศ. 2534 จึงได้มีการแก้ไขเนื้อร้องเพลงชาติใหม่เพื่อใช้เป็นเพลงชาติเบลารุสหลังได้รับเอกราชจากสหภาพโซเวียต ซึ่งก็คือเพลง "มึย เบลารูซึย" ที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน
ธงชาติโครเอเชีย
ธงชาติโครเอเชีย มีลักษณะเป็นธงสามสี แบ่งแถบเป็น 3 ส่วน ตามแนวนอน ความกว้างเท่ากัน แต่ละแถบจากบนลงล่างเป็นสีแดง สีขาว และสีน้ำเงิน อันเป็นสีพันธมิตรสลาฟ ที่กลางธงมีรูปตราแผ่นดินของโครเอเชีย ซึ่งเป็นรูปโล่ลายตาหมากรุกสีแดงสลับขาวภายใต้มงกุฎ
ธงสามสีนี้เดิมเคยใช้เป็นธงชาติโครเอเชียมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2391 มีความหมายถึงความเป็นพันธมิตรของชนชาติสลาฟกลุ่มต่างๆ ในสมัยที่โครเอเชียมีฐานะเป็นมณฑล (Banovina) ในราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย ธงของดินแดนแห่งนี้มีลักษณะที่คล้ายกับธงชาติในปัจจุบัน แต่ที่ตรากลางธงนั้นไม่มีรูปมงกุฎอยู่เหนือโล่ ต่อมาโครเอเชียเป็นส่วนหนึ่งของประเทศยูโกสลาเวียสมัยคอมมิวนิสต์ พื้นธงสามสีนี้ยังคงใช้อยู่ แต่ที่กลางธงนั้นเปลี่ยนเป็นรูปดาวแดง (ลักษณะเป็นดาวห้าแฉกสีแดงขอบสีทอง) ต่อมาเมื่อยูโกสลาเวียได้จัดการเลือกตั้งแบบหลายพรรคการเมืองขึ้นในปี พ.ศ. 2533 ธงสามสีมีดาวแดงของยูโกสลาเวียจึงถูกแทนที่ด้วยธงสามสีมีโล่ตราหมากรุกอีกครั้งหนึ่งในเดือนพฤษภาคม แบบธงชาติโครเอเชียที่ใช้อยู่ในปัจจุบันนี้ได้ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2533 ก่อนการประกาศแยกตัวเป็นเอกราชจากยูโกสลาเวีย 10 เดือน
มาตรฐานของสีธงชาติ กำหนดตามตารางที่แสดงต่อไปนี้:
ปฏิทินญี่ปุ่น
ปฏิทินญี่ปุ่น หรือ โคกิ (皇紀) เป็นปฏิทินที่ใช้ในประเทศญี่ปุ่น เริ่มใช้ราววันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2416 ซึ่งญี่ปุ่นได้นำปฏิทินเกรโกเรียนมาใช้โดยนำชื่อเดือนของญี่ปุ่นและวันหยุดประจำปีมาประยุกต์ แต่ก่อนนั้นญี่ปุ่นใช้ปฏิทินสุริยันทรคติ โดยประยุกต์มาจากปฏิทินจีน ปัจจุบันนิยมใช้ชื่อยุคของญี่ปุ่นเป็นตัวบอกปี เช่น 1 มกราคม 2560 ถ้าเทียบกับปีของญี่ปุ่นแล้วจะเป็น ปีเฮย์เซย์ที่ 29 เดือนมกราคม วันที่ 1
ปฏิทินทางสุริยจันทรคติได้เข้ามาในญี่ปุ่นผ่านทางเกาหลีในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 16 หลังจากนั้นในปี1685 ญี่ปุ่นได้คำนวนปฏิทินของตัวเองโดยอ้างอิงมาจากวิธีการของจีน อย่างไรก็ตาม ในปี 1873 ซึ่งตรงกับยุคเมจิ ได้มีการเริ่มใช้ปฏิทินทางสุริยคติแทนจนถึงปัจจุบัน
หมู่ 7 เด็ดสะระตี่
หมู่ 7 เด็ดสะระตี่ เป็นรายการละครซิตคอม (Situation Comedy) ของบริษัท ทีวี ธันเดอร์ จำกัด ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ทุกวันอังคารและวันพุธ เวลา 10.30-11.25 น. โดยออกอากาศตั้งแต่ต้นปี พ.ศ. 2549 จนถึง พ.ศ. 2554 จึงได้ยุติการออกอากาศ เนื่องจากทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ได้นำรายการใหม่มาขึ้นผังออกอากาศแทน รายการนั้นก็คือรายการห้องข่าว 7 สี
ลูกสาวเพียงคนเดียวของผู้ใหญ่โน้ต เป็นคนรักของเจี๊ยบ หึงและหวงเจี๊ยบแต่ในขณะเดียวกันกลับชอบคนหน้าตาดี ปัจจุบันฝ้ายออกจากหมู่ 7 เพราะไปทำงานที่กรุงเทพ
เจ้าของร้านขายของประจำหมู่ 7 มีหลานสาว 1 คนชื่อเกรซ มักมีปัญหากับการชงโอเลี้ยงบ่อยครั้ง ปัจจุบันอาเจ็กไม่อยู่เลยออกจากหมู่ 7 
เจ้าของร้านซัก-อบ-รีด เป็นคนเหนือจึงมักได้ยินสำเนียงคนภาคเหนือบ่อยครั้งปัจจุบันเปลี่ยนมาเปิดโฮมสเตย์ชื่อ เฮือนอ้ายหนอม ปัจจุบันน้าหนอมไม่อยู่เลยออกจากหมู่ 7
รูปสี่เหลี่ยมมุมฉาก
ในเรขาคณิตแบบยูคลิด รูปสี่เหลี่ยมมุมฉาก คือรูปสี่เหลี่ยมชนิดหนึ่งที่มุมทั้งสี่ของมันเป็นมุมฉาก ส่วนคำว่า รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า หมายถึงรูปสี่เหลี่ยมมุมฉากที่ไม่ใช่รูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส รูปสี่เหลี่ยมมุมฉาก "ABCD" เขียนแทนด้วยสัญลักษณ์  "ABCD"
จากการให้การจำกัดความนี้ สี่เหลี่ยมผืนผ้ายังมีด้านสองด้านที่ขนานกัน ซึ่งก็หมายความว่าสี่เหลี่ยมผืนผ้าเป็นรูปสี่เหลี่ยมด้านขนาน รูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสเป็นรูปชนิดพิเศษของสี่เหลี่ยมผืนผ้า โดยด้านทั้งสี่ด้านมีความยาวเท่ากัน ดังนั้นสี่เหลี่ยมจัตุรัสจึงเป็นทั้งสี่เหลี่ยมผืนผ้าและรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน
โดยปกติแล้ว ด้านตรงกันข้ามสองด้านในสี่เหลี่ยมผืนผ้า ด้านที่ยาวกว่าจะถูกเรียกว่า "ด้านยาว" ของสี่เหลี่ยมผืนผ้า และด้านที่สั้นกว่าจะถูกเรียกว่า "ด้านกว้าง"
พื้นที่ของสี่เหลี่ยมผืนผ้าเป็น ด้านกว้าง × ด้านยาว (ในสัญลักษณ์ formula_1) ยกตัวอย่างเช่นพื้นที่ของสี่เหลี่ยมผืนผ้ามีความยาว 5 ซม. และความกว้าง 4 ซม. พื้นที่ของมันจะเป็น 20 ตร.ซม. เพราะว่า 5 × 4 = 20
รายนามคู่สมรสและคู่ครองประธานาธิบดีฝรั่งเศส
คู่สมรสและคู่ครองประธานาธิบดีฝรั่งเศส () คือผู้ที่เป็นภรรยาประมุขแห่งรัฐ (ประธานาธิบดี) ของประเทศฝรั่งเศส ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน มีคู่สมรสและคู่ครองประธานาธิบดีฝรั่งเศสจำนวนทั้งสิ้น 25 คน ทั้งนี้ฝรั่งเศสไม่มีตำแหน่งสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งแต่อย่างใด
สุภาพสตรีคนล่าสุดคือบรีฌิต มาครง ภริยาแอมานุแอล มาครง ประธานาธิบดี เข้ารับตำแหน่งในวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2560
ยังมีชีวิตอยู่
ปัจจุบันคู่สมรสและคู่ครองอดีตประธานาธิบดีฝรั่งเศสที่ยังมีชีวิตอยู่มีจำนวน 6 คน ได้แก่
สุมาเอี๋ยน
พระเจ้าจิ้นอู่ (; ค.ศ. 236 – 17 พฤษภาคม ค.ศ. 290) ชื่อตัวว่า ซือหม่า หยัน (司馬炎) ตามสำเนียงกลาง หรือ สุมาเอี๋ยน ตามสำเนียงฮกเกี้ยน และชื่อรองว่า อันชื่อ (安世) เป็นหลานชายของซือหม่า อี้ (司馬懿) และเป็นบุตรชายของซือหม่า เจา (司馬昭)
หลังบีบให้เฉา ฮ่วน (曹奐) กษัตริย์แห่งรัฐเว่ย์ (魏) สละราชสมบัติ ซือหม่า หยัน ได้เป็นปฐมกษัตริย์ราชวงศ์จิ้น เสวยราชย์ระหว่าง ค.ศ. 265–290 ช่วงนั้น เขาได้ชัยเหนือรัฐอู่ (吳) ใน ค.ศ. 280 และรวมแผ่นดินจีนเป็นหนึ่งอีกครั้ง แต่เมื่อผนวกดินแดนสำเร็จแล้ว ซือหม่า หยัน กลับเสเพลสุรุ่ยสุร่าย เล่าขานกันว่า เขามีเมียน้อยนับร้อยนับพันคน เพราะฉะนั้น จึงมองกันว่า แม้เขาเป็นผู้ปกครองที่เปี่ยมเมตตา แต่ก็ไร้ค่าไร้ประโยชน์ นอกจากนี้ เขายังเมตตาเกินควร เป็นต้นว่า เขาปรานีขุนนางทั้งหลายที่ฉ้อราษฎร์บังหลวง
เมื่อตั้งราชวงศ์จิ้นแล้ว ซือหม่า หยัน มอบอำนาจราชศักดิ์มหาศาลให้แก่ครอบครัวตนเอง เพราะเชื่อว่า รัฐก่อน ๆ ที่ล่มจมจงไปนั้นเนื่องจากไม่อุ้มชูชุบเลี้ยงวงศ์วานว่านเครือให้มั่นคง แต่ความเชื่อดังกล่าวของเขากลับนำไปสู่ความอลหม่าน เพราะเมื่อเขาสิ้นชีวิตลงไม่นาน ญาติพี่น้องของเขาก็ชิงอำนาจกันเอง ก่อให้เกิดสงครามแปดอ๋อง (八王之乱) และห้าโจร (五胡) ฉวยโอกาสกำเริบ ราชสำนักจิ้นจึงต้องย้ายลงใต้
สมบัติ จันทรวงศ์
ศาสตราจารย์ สมบัติ จันทรวงศ์ เป็น นักวิจัยดีเด่นแห่งชาติประจำปี 2538 อดีตศาสตราจารย์ประจำสาขาการเมืองการปกครอง คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ กรรมการสาขารัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ สำนักงานคณะกรรมการสภาวิจัยแห่งชาติ ผู้เชี่ยวชาญด้านปรัชญาการเมืองคนสำคัญของประเทศและเป็นผู้บุกเบิกการสอนวิชาปรัชญาการเมืองและความคิดทางการเมืองในประเทศไทย จนได้รับการกล่าวขานว่า "เปลโตเมืองไทย"
ศาสตราจารย์ สมบัติ จันทรวงศ์ หรือ ศาสตราจารย์ ดร.สมบัติ จันทรวงศ์ เกิดวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2488 ณ จังหวัดสงขลา
เป็นอดีตอาจารย์คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ สาขาการเมืองการปกครอง ได้ประกาศลาออกเพื่อแสดงความรับผิดชอบหลัง ถูกสำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ (ป.ป.ช.) ชี้มูลว่า เป็นผู้ถือครองทรัพย์สินแทน(นอมินี) ครอบครัว พล.อ.เสถียร เพิ่มทองอินทร์ อดีตปลัดกระทรวงกลาโหม เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556
อดีต - ผู้ดำเนินรายการโทรทัศน์ "ความรู้คือประทีป" ของบริษัทเอสโซและสถานีโทรทัศน์ช่อง 9 อสมท.
เจ้าหญิงโซฟีแห่งโฮเอินแบร์ค
เจ้าหญิงโซฟีแห่งโฮเอินแบร์ค (, ) (พระนามเต็ม: โซฟี มารี ฟรานซิสก้า แอนโตเนีย อิกเนเทีย อัลเบอร์ต้า, Sophie Marie Franziska Antonia Ignatia Alberta von Hohenberg) เป็นพระธิดาองค์โตในอาร์ชดยุกฟรานซ์ เฟอร์ดินานด์แห่งออสเตรีย-เอสต์ และโซฟี ดัชเชสแห่งโฮเอินแบร์ค
เจ้าหญิงโซฟี ประสูติเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2444 ณ ปราสาทโคโนพิสต์ โบฮีเมีย (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐเช็ก) หลังจากพระบิดา และพระมารดาทรงถูกลอบปลงพระชนม์ที่เมืองซาราเยโว บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา เมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2457 พระองค์และพระอนุชาอีก 2 พระองค์ได้ทรงย้ายไปประทับอยู่กับพระสหายสนิทของพระบิดา เจ้าชายยาโรสลาฟแห่งธูนและโฮเฮนสไตน์
เมื่อปลายปีพ.ศ. 2461 สิ้นสงครามโลกครั้งที่ 1 พระราชฐานของราชสกุลโฮเอินแบร์คในโบฮีเมีย ไม่ว่าจะเป็นปราสาทโคโรพิสต์ และพระราชวังชลูเม็ค แน็ด ซิดลีโนว์ ได้ถูกทางรัฐบาลทำการยึดริบหมด ทั้ง 3 พระองค์รวมทั้งทหารองครักษ์และนางกำนัลจำนวนหนึ่งได้ย้ายไปประทับในกรุงเวียนนา ย้ายไปปะทับอยู่ที่ปราสาทอาร์ทสเต็ทเท็น แล้วจึงกลายเป็นพระราชฐานของราชสกุลโฮเอินแบร์คเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน แต่เมื่อปีพ.ศ. 2481 กองทัพนาซ๊ได้รุกรานออสเตรียในสงครามโลกครั้งที่ 2 ทั้ง 3 พระองค์ทรงถูกนาซีจับกุม และถูกควบคุมตัวไปกักขังที่ค่ายชุมนุมดาชอว์ ซึ่งทรงประทับทีนั่นเป็นเวลาถึง 7 ปี
เจ้าหญิงโซฟี ทรงอภิเษกสมรสกับ ท่านเค้านท์เฟรเดอริกนอสติดส์-รายเน็ค เมื่อวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2463 ทั้ง 2 พระองค์มีพระโอรส 3 พระองค์ และพระธิดาอีก 1 พระองค์ ดงันี้
เจ้าหญิงโซฟี สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2533 ด้วยโรคชรา สิริพระชันษาได้ 89 ปี พระองค์ถือว่ามีพระชันษายืนยาวกว่าพระอนุชาของพระองค์ พระศพถูกฝังไว้ที่ปราสาทอาร์ทสเต็ทเท็น ประเทศออสเตรีย
ธนิตย์ จิตนุกูล
ธนิตย์ จิตนุกูล (ชื่อเล่น: ปื๊ด; เกิด 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2499 ที่จังหวัดสงขลา) ผู้กำกับภาพยนตร์ ผู้อำนวยการสร้าง นักเขียนบทภาพยนตร์ไทย มีชื่อเสียงจากภาพยนตร์ไทย เรื่อง "บางระจัน" ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2543
ธนิตย์ จิตนุกูล จบการศึกษาจากโรงเรียนช่างกลสยาม เริ่มงานในวงการภาพยนตร์จากการเป็นช่างเขียนโปสเตอร์ กำกับภาพยนตร์เรื่อง "ซึมน้อยหน่อย กะล่อนมากหน่อย" ในปี พ.ศ. 2528 คู่กับ อดิเรก วัฏลีลา (อังเคิล) เป็นภาพยนตร์แนววัยรุ่นที่ประสบความสำเร็จ
ฮิเดะโอะ อิชิงุโระ
ฮิเดโอะ อิชิกุโระ () นักแสดงชาวญี่ปุ่น เกิดวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2532 อยู่สังกัด Production Ogi ส่วนสูง 180 เซนติเมตร น้ำหนัก 70 กิโลกรัม เกิดที่จังหวัดโทชิกิ กรุ๊ปเลือด โอ ความสามารถพิเศษ เทนนิส การใช้ปากเป็นเสียงเครื่องดนตรี แบดมินตัน งานอดิเรก : ฟังเพลง
ปี 2004 ได้รับรางวัลชนะเลิศในการประกวด Junon Superboy Contest ครั้งที่ 17 และได้เข้าวงการบันเทิง
ปี 2005 แสดงละครเรื่องแรกเรื่อง Gokusen ภาค 2 และได้แสดงละครอีกหลายเรื่อง
รับบทเป็น โทชิอากิ โอดาเตะ ( เป็นน้องของมาซาโกะ )
ระบบสี่สภา
ระบบสี่สภา ( จากภาษากรีก "tetra", สี่ + ละติน "camera", สภาหรือหอ) หมายถึงการมีองค์นิติบัญญัติ 4 องค์หรือ 4 สภา แตกต่างกับระบบสภาเดียวและระบบสองสภาที่มีใช้กันมากที่สุด และระบบสามสภาที่พอมีใช้กันบ้าง รัฐบาลที่ใช้ระบบสี่สภามีใช้กันน้อยมาก
สภาที่ปรึกษา () ในสมัยสแกนดิเนเวียยุคกลาง ส่วนใหญ่ใช้ระบบสี่สภาโดยแบ่งเป็น 4 เอสเตท ได้แก่"สภาชนชั้นสูง" "สภานักบวช" "สภาชาวเมือง"และ"สภาชาวนา" สภาริคส์แดก เอสเตท () ของสวีเดนและฟินแลนด์ใช้ระบบนี้นานที่สุด โดยแบ่งองค์นิติบัญญัติออกเป็นสี่สภา
ฟินแลนด์เมื่อครั้งเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิรัสเซีย ได้ใช้ระบบสี่สภามาจนถึง พ.ศ. 2449 ซึ่งเปลียนมาเป็นองค์นิติบัญญัติที่นับว่าทันสมัยที่สุดในขณะนั้นคือระบบสภาเดียวที่มีการให้สิทธิการออกเสียงเลือกตั้งแบบทั่วไป
กูเกิล แอดเวิดส์
แอดเวิดส์ () เป็นบริการโฆษณาออนไลน์จากกูเกิล โดยแอดเวิดส์เป็นผลิตภัณฑ์สร้างรายได้หลักของบริษัท โดยทำงานคู่กับแอดเซนส์ แอดเวิดส์ทำงานในระบบ Pay per click กล่าวคือผู้ลงโฆษณาจะเสียเงินต่อเมื่อมีคนกดป้ายโฆษณาเข้าไปในเว็บไซต์เท่านั้น โดยแอดเวิดส์เองจะมี 2 ระบบหลักคือ การแสดงผลโฆษณาเป็นตัวอักษรล้วน และการแสดงผลเป็นภาพ โดยลักษณะการแสดงผลของ แอดเวิดส์ จะมีความสอดคล้องกับเนื้อหาของเว็บไซต์ รวมไปถึง คำ หรือ คีย์เวิรด์ ที่คนค้นหาผ่านระบบค้นหาของ กูเกิ้ล
ปัจจุบันการทำงานของกูเกิลแอดเวิดส์นั้นใช้งานได้หลากหลายมาก โดยเฉพาะบริการ Adwords และรับทำ Adwords ที่มีการเลือกให้ผู้ลงโฆษณาสามารถใส่เบอร์โทรศัพท์เข้าไปในข้อความโฆษณา อำนวยความสะดวกใกับลูกค้าได้อย่างดีเยี่ยมเลยทีเดียว
ฝ่ายแอดเวิดส์ของกูเกิลนั้นมีสำนักงานอยู่ที่เมืองแอนน์อาร์เบอร์ในรัฐมิชิแกน
เดวาเคิร์ส
เดวาเคิร์ส(Devacurse) เป็นเกมการ์ดโดยมีการ์ดเป็นอุปกรณ์ประกอบในการเล่น จัดเป็นกลุ่มประเภท Trading Collectable Card Game ที่ผู้เล่นการ์ดจะถูกเรียกว่า “เดวา” คือ สมมุติตัวผู้เล่นเสมือน เทวะ (Deva) ที่กำลังอยู่ท่ามกลางสงครามแห่งการแย่งชิงอำนาจของเหล่าทวยเทพทั้งหลาย ตามนิยายเดวาเคิร์ส โดยมีกองการ์ดที่เปรียบได้กับจักรวาล (Universe) ที่ตนเองปกปักษ์รักษาอยู่ เสกลงมาเป็นกองทัพและ เครื่องมือ (Soilder, Event cards ) อีกทั้งยังสามารถอวตารร่างของตนลงมาในสนามรบในรูปแบบของ Hero ที่สามารถแบ่งภาคลงมาเล่นได้หลายร่าง เพื่อใช้ในการปกป้องบริวารของตนเองและต่อกร กับเดวา คนอื่นๆ รวมถึงร่ายกำลังพลทหารและอำนาจพิเศษต่างๆโดยใช้ค่าพร (blessing cost) ที่ได้จากการ์ดสวด (prayer card) ที่วางอยู่ในตำแหน่ง temple zone มาให้พลังงาน แก่การ์ดต่างๆ ตามจำนวนค่าร่ายที่กำหนดไว้, ชนิดธาตุต่างๆ (Elements) ที่กำหนดไว้ ได้แก่ ดิน (earth), น้ำ (water), ลม (wind), ไฟ (fire), ไม้ (wood), เหล็ก (metal) และมีการ์ดที่ดึงออกมาจากอนุสรณ์สถาน (cenotaph) เพื่อจ่ายเป็น guardian cost ให้แก่การ์ดฮีโร่ เพื่อการอวตาร เสมือนกับอวตารร่างของตนลงมาจากความศรัทธาของวิญญาณเหล่าทหารที่ล่วงลับไปแล้ว โดยมี Faith point (หรือ FP ค่าความศรัทธา) อยู่ 30 หน่วย เป็นเหมือนพลังชีวิตให้กับผู้เล่นแต่ละคนในเกม ซึ่งเดว่าตนใดที่สูญเสียค่าความศรัทธาจนหมด จะเป็นฝ่ายพ่ายปราชัยในสงคราม
6 elements = ธาตุพื้นฐานของการ์ดเดวาเคิร์ส ประกอบไปด้วย ดิน(สีน้ำตาล)น้ำ(สีน้ำเงิน) ลม (สีขาว) ไฟ (สีแดง)ไม้ (สีเขียว) และ เหล็ก (สีดำ)
Blessing cost = ค่าพร prayer card จ่ายให้กับการ์ดต่างๆยกเว้นฮีโร่เพื่อลงมาบน battle field
ดาวเทียมวินาแซท 1
ดาวเทียมวินาแซท 1 () เป็นดาวเทียมสื่อสารดวงแรกของเวียดนาม
มูลค่า 200 ล้าน ดอลลาร์สหรัฐ ดำเนินการโดย บรรษัทไปรษณีย์และโทรคมนาคมเวียดนาม (วีเอ็นพีที)
ส่งขึ้นด้วย จรวดคูรู จากฐานยิงในเฟรนช์เกียนา เมื่อ 12 เมษายน พ.ศ. 2550
เอ็ดมุนด์ วีลาโย
เอ็ดมุนด์ วีลาโย (Edmund Velayo) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2527 ที่ เมือง ตาลัมบัน จังหวัดเซบู ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 26 ครั้ง ชนะ 12 (น็อค 7) เสมอ 3 แพ้ 11 
วีลาโยขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 28 มีนาคม พ.ศ. 2546 ชนะคะแนน รอย ฟูเอนเตส จากนั้นขึ้นชกชนะรวดมาตลอด มีเพียงเสมอโดยเทคนิคกับริกกี เซนีโก เนื่อจากวีลาโยถูกหัวชนแตกจนชกต่อไม่ได้ในยกที่ 3 เมื่อ พ.ศ. 2546 วีลาโยได้ขึ้นชิงแชมป์ครั้งแรกเมื่อ 30 เมษายน พ.ศ. 2547 โดยขึ้นชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นมินิมัมเวท WBC แพ้คะแนน โอเล่ห์ดง ศักดิ์เสมอชัย จากนั้นวีลาโยยังคงขึ้นชกอย่างต่อเนื่อง เคยมาชกแพ้คะแนน เนตร ศศิประภายิมในไทย และมาชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นฟลายเวท WBC เมื่อ 31 มีนาคม พ.ศ. 2549 แพ้คะแนนโดยเทคนิค ฟ้าเพชรน้อย ส.จิตรพัฒนา ไม่ได้แชมป์ จากนั้น วีลาโยชกแพ้และเสมอเป็นส่วนใหญ่ หลังจากขึ้นชกครั้งล่าสุดเมื่อ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 ชนะคะแนน สตีฟ เดไมซิบ แล้วไม่ได้ขึ้นชกมวยอีกเลย
นีโน ซูอีโล
นีโน ซูอีโล () นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 17 มกราคม พ.ศ. 2525 ที่เมืองตูลูนัน จังหวัดโกตาบาโตเหนือ ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 41 ครั้ง ชนะ 23 (น็อค 14) เสมอ 2 แพ้ 16 
ซูอีโลขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 ชนะน็อค เฟอร์ดินาน ทารอย ยก 3 จากนั้น ขึ้นชกชนะรวดเป็นส่วนใหญ่ มีแพ้เพียงสองครั้ง และได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวทที่ว่างเมื่อ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2545 ซึ่งเป็นฝ่ายแพ้คะแนน โรเดล มายอล ไม่ได้แชมป์ จากนั้น ซูอีโลได้ชิงแชมป์เยาวชนรุ่นมินิมัมเวท WBC และแชมป์ ABCO รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 31 มกราคม พ.ศ. 2546 แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนนโอเล่ห์ดง ศิษย์เสมอชัย ไม่ได้แชมป์อีก หลังจากนั้น ซูอีโลได้มาชกในประเทศไทยหลายครั้ง ในช่วง พ.ศ. 2547 – 2548 โดยมาชกแพ้คะแนน โอเล่ห์ดง ศักดิ์เสมอชัย แพ้น็อค ยอดแสนเก่ง พ.ชุมโชค ยก 4 แพ้คะแนน เนตร ศศิประภายิม และแพ้คะแนน แสงเพชร ส.สกุลภัณฑ์ จากนั้น ได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นมินิมัมเวทก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนพรสวรรค์ ป.ประมุขไปเมื่อ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2548
ต่อมา ซูอีโลเลื่อนมาชกในรุ่นใหญ่ขึ้น และได้มาชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวทเมื่อ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2549 แต่ก็แพ้คะแนน เด่นเก้าแสน เก้าวิชิต ต่อมา ซูอีโลประสบความสำเร็จได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวท เมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2550 เมื่อเป็นฝ่ายชนะคะแนน เชอร์วิน มานาทัด และต่อมาได้เลื่อนรุ่นมาชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทที่ว่างเมื่อ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ซูอีโลเป็นฝ่ายชนะน็อค ดาเนียล ดิโอลัน ยก 6 ได้แชมป์มาครอง และมาชกนอกรอบในไทย แพ้คะแนนวันดี สิงห์วังชาเมื่อ พ.ศ. 2551 ซูอีโลได้ชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นฟลายเวทเมื่อ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2552 แพ้คะแนน เทพฤทธิ์ ศิษย์หมอเส็ง หลังจากนั้น ซูอีโลก็แขวนนวมไป
เทรซี่ มาคาลอส
เทรซี่ มาคาลอส () นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2508 สถิติการชก 44 ครั้ง ชนะ 29 (น็อค 13) เสมอ 3 แพ้ 12 
มาคาลอสขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2527 แพ้น็อค อาเรียล ไทสัน ยก 4 จากนั้นขึ้นชกเสมออีกสองครั้ง จึงพบกับชัยชนะเป็นครั้งแรกโดยชนะคะแนน รามอน ลูปาซี ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้น มาคาลอสก็ชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2529 ซึ่งมาคาลอสเป็นฝ่ายชนะน็อค ลิตเติล บากิโอ ยก 8 ได้แชมป์มาครอง จากนั้น มาคาลอสได้ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท IBF เมื่อ 29 มีนาคม พ.ศ. 2530 ที่เกาหลีใต้ ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนนชอย จุมฮวานไป หลังจากนั้น มาคาลอสขึ้นชกป้องกันแชมป์ฟิลิปปินส์ ก็เป็นฝ่ายแพ้แตก ซอนนี่ วิดัล ยก 8 เสียแชมป์ไป เมื่อ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2530
หลังจากนั้น มาคาลอสขึ้นชกชนะรวด รวมทั้งชนะน็อค ฤทธิชัย ลูกมิ่งขวัญ และทันใจ ดอนเจดีย์ นักชกไทยอีกด้วย หลังจากนั้น มาคาลอสขึ้นชิงแชมป์โลกกับชอยอีกครั้งที่ฟิลิปปินส์เมื่อ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2531 ซึ่งคราวนี้มาคาลอสเป็นฝ่ายชนะคะแนนได้แชมป์โลกไปครอง มาคาลอสมาป้องกันแชมป์ครั้งแรกที่ไทย เมื่อ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2532 และเป็นฝ่ายแพ้คะแนนเมืองชัย กิตติเกษม เสียแชมป์ไป มาคาลอสยังข้องใจขอแก้มืออีกครั้งในอีก 5 เดือนต่อมา ซึ่งคราวนี้มาคาลอสเป็นฝ่ายแพ้น็อคเมืองชัยในยกที่ 7 ชิงแชมป์คืนไม่สำเร็จ หลังจากนั้น มาคาลอสยังขึ้นชกอย่างต่อเนื่อง แพ้บ้าง ชนะบ้าง และเคยมาชกนอกรอบ แพ้คะแนน ต่อศักดิ์ ศศิประภายิม และแพ้น็อค ดาวรุ่ง ชูวัฒนะ ยก 8 เมื่อ พ.ศ. 2536 มาคาลอสขึ้นชกมวยครั้งสุดท้ายเมื่อ 18 เมษายน พ.ศ. 2537 แพ้น็อค ทากาโตะ โทกูชิ ยก 3 จากนั้นก็แขวนนวมไป
โรลันโด ปัสกวา
โรลันโด ปัสกวา (; เกิด: 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2508) อดีตนักมวยสากลอาชีพชาวฟิลิปปินส์ มีสถิติการชกทั้งหมด 70 ครั้ง ชนะ 45 (น็อก 17) แพ้ 25 เป็นนักมวยที่เคยสร้างประวัติศาสตร์ "ช็อกโลก" เมื่อเป็นฝ่ายชนะน็อกอุมเบร์โต กอนซาเลซ แชมป์โลกชาวเม็กซิกันได้อย่างพลิกความคาดหมาย เมื่อปลายปี พ.ศ. 2533 แบบเดียวกับที่ สมาน ส.จาตุรงค์ ทำได้ในอีก 5 ปีต่อมา
โรลันโด ปัสกวา เป็นนักมวยถนัดซ้าย (Southpaw) เป็นนักมวยที่มีสถิติการชกพื้น ๆ ไม่มีอะไรโดดเด่น แต่สามารถสร้างความตื่นตะลึงได้ด้วยการเอาชนะน็อกอุมเบร์โต กอนซาเลซ นักมวยชาวเม็กซิกัน เจ้าของตำแหน่งแชมป์โลก ไปได้ในยกที่ 6 ได้ครองแชมป์โลกในรุ่นไลต์ฟลายเวต สภามวยโลก (WBC) ไปอย่างไม่มีใครคาดคิด
แต่หลังจากได้แชมป์โลกไปแล้ว ปัสกวาไม่สามารถป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกได้เลย เมื่อพบกับ เมลชอร์ ค็อป คัสโตร นักมวยชาวเม็กซิกัน ในการป้องกันตำแหน่งครั้งแรกก็เสียแชมป์ไปทันที โดยแพ้น็อกไปในยกที่ 12 ยกสุดท้าย
จากนั้น ปัสกวาได้เดินทางไปชกในที่ต่าง ๆ ทั่วโลก รวมทั้งประเทศไทยหลายครั้งกับนักมวยไทย เนื่องจากชื่อเสียงที่สามารถชนะน็อกกอนซาเลซได้ แต่ปัสกวาก็มักแพ้มากกว่าชนะ โดยหลังจากเสียแชมป์โลกไปแล้ว ปัสกวาทำสถิติแพ้ไปถึง 19 ครั้ง และได้แขวนนวมไปในที่สุดในปี พ.ศ. 2542 หลังจากแพ้คะแนน 12 ยก มาพิชิต อุทัยเทวี ที่พัทยา
เรนาโต้ อินอล
เรนาโต อินอล (Renato Inal) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 17 ครั้ง ชนะ 8 (น็อค 5) แพ้ 9
อินอลขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543 แพ้น็อค บัดดี ซัลวาดอร์ ยก 3 จากนั้น ขึ้นชกอีก 2 ครั้ง แพ้ 1ชนะ 1 ก็ได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทที่ว่าง แพ้น็อค บ๊อบบี้ ปาเกียว ยก 11 ไม่ได้แชมป์ จากนั้น อินอลเดินทางไปชกที่อินโดนีเซียในช่วง พ.ศ. 2545 – 2546 ถึง 6 ครั้ง ชนะ 3 แพ้ 3 แล้วได้ขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทอีกครั้งเมื่อ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2546 คราวนี้เป็นฝ่ายแพ้น็อคบ๊อบบี้ ปาเกียว ยก 6 ไม่ได้แชมป์ อินอลยังคงขึ้นชกต่อเนื่องมา และได้เดินทางมาชิงแชมป์เงารุ่นไลท์เวท WBC ที่ว่างในไทยเมื่อ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2547 แพ้น็อค ซัดดัม เกียรติยงยุทธ ยก 4 จากนั้น อินอลขึ้นชกอีกแค่ครั้งเดียว ชนะน็อค อัล เดลิเกร์ ยก 4 เมื่อ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 จากนั้นก็แขวนนวมไป
ปราบไพรี ป.ลาเสือ
ปราบไพรี ป.ลาเสือ สถิติการชก 2 ครั้ง ชนะ 1 (น็อค 1) แพ้ 1
สมัยโบราณ
สมัยโบราณ () ในความหมายที่เป็นสากล จะหมายถึง ช่วงเวลาที่มนุษย์รู้จักการตั้งถิ่นฐานถาวร สร้างอารยธรรม วัฒนธรรม อักษรต่าง ๆ ขึ้นมา ซึ่งในแต่ละประเทศ สมัยโบราณจะมาถึงเร็วหรือช้า จะไม่เท่ากัน ขึ้นอยู่กับว่าช่วงเวลาใดทีประเทศนั้นอยู่ในช่วงสร้างและประดิษฐ์อารยธรรมที่จะเป็นหลักฐานยืนยันได้ว่าอารยธรรมของประเทศนี้เริ่มต้นขึ้นแล้ว ช่วงเวลานั้น ของประเทศนั้น ก็จะจัดอยู่ในช่วงสมัยโบราณ
สมัยโบราณโดยเฉลี่ยของโลกจะตรงกับ 3,500 ปีก่อนคริสตกาล - ค.ศ. 476 เพราะในช่วงเวลาดังกล่าว อารยรรมที่โด่งดังจำนวนมากของโลกถือกำเนิดในช่วงนี้ เช่น อารยธรรมโรมัน กรีก เมโสโปเตเมีย จีน อินเดีย อียิปต์ ฯลฯ นักประวัติศาสตร์ทั่วโลกจึงกำหนดช่วงเวลาดังกล่าวให้เป็นสมัยโบราณโดยเฉลี่ยของโลก
สมัยโบราณโดยเฉลี่ยของโลก สิ้นสุดใน ค.ศ. 476 เมื่อจักรวรรดิโรมันตะวันตกล่มสลายลง เหลือแต่จักรวรรดิโรมันตะวันออก ที่เปิดเมืองรับเอาศาสนาคริสต์เข้ามามีบทบาทสูงในสังคมโรมัน และอิทธิพลของโรมันก็แผ่ขยายไปทั่วยุโรป และไปทั่วโลก ทำให้โลกโดยรวมออกจากสมัยโบราณ เข้าสู่สมัยกลาง (Middle Ages)
ทางด้านอารยธรรมสมัยโบราณของต่างประเทศ โดยเฉพาะในแถบยุโรป มีอารยธรรมที่น่าสนใจเกิดขึ้นเป็นจำนวนมาก เช่น อารยธรรมอียิปต์ กรีก โรมัน บุคคลที่มีชีวิตอยู่ในช่วงหลายพันปีก่อน แล้วยังมีชื่อเสียงอยู่จนถึงปัจจุบันมีมากมาย เช่น จูเลียส ซีซาร์, คลีโอพัตรา รวมทั้งฟาโรห์หลายพระองค์แห่งอียิปต์
สมัยโบราณในยุโรปหรือบางครั้งเรียกว่า “สมัยคลาสสิก” () เป็นคำกว้าง ๆ ที่ใช้เรียกสมัยของประวัติศาสตร์วัฒนธรรมที่มีศูนย์กลางอยู่ในบริเวณทะเลเมดิเตอร์เรเนียนที่ประกอบด้วยวัฒนธรรมของกรีกโบราณ และ โรมันโบราณที่เรียกรวมกันว่าโลกกรีก-โรมัน
ยุคโบราณโดยทั่วไปเริ่มขึ้นเมื่อมีการบันทึกมหากาพย์โดยโฮเมอร์เมื่อราว 800 ถึง 700 ปีก่อนคริสต์ศักราช และดำเนินต่อมาจนถึงการรุ่งเรืองของคริสต์ศาสนาและการล่มสลายของจักรวรรดิโรมันในคริสต์ศตวรรษที่ 5 ยุคโบราณสิ้นสุดลงเมื่อเกิดการสลายตัวของวัฒนธรรมคลาสสิกในตอนปลายของยุคโบราณตอนปลาย (Late Antiquity) (ค.ศ. 300-ค.ศ. 600) ที่คาบต่อไปยังสมัยยุคกลางตอนต้น (ค.ศ. 600-ค.ศ. 1000)
ยุคโบราณมักจะหมายถึงมุมมองอันเป็นอุดมคติของยุคของผู้คนในสมัยต่อมาเช่นในคำกล่าวของเอดการ์ อัลเลน โพ ที่ว่า “ความรุ่งโรจน์ในกาลครั้งหนึ่งของกรีกโบราณ, ความยิ่งใหญ่ในกาลครั้งหนึ่งของโรมันโบราณ!”
วัฒนธรรมของกรีกโบราณมีอิทธิพลอันยิ่งใหญ่ต่อภาษา การปกครอง ระบบการศึกษา ศิลปะ และ สถาปัตยกรรมของโลกยุคใหม่ เป็นเชื้อเพลิงของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาของยุโรปตะวันตกและอีกครั้งหนึ่งในยุคฟื้นฟูคลาสสิกในคริสต์ศตวรรษที่ 18 และ 19
2800 ปีก่อน ในเอเซีย เป็นยุคทองของราชวงศ์โจว ของจีน มีตำนานนาจา เกิดจากดอกบัว มี 3เศียร 6กร มีเทพนักรบเอ้อหลางพร้อมเทพสุนัขคู่ใจ
แรมโบ้
แรมโบ้ เป็นตัวละครยอดนิยมในภาพยนตร์แอ็คชั่น ซึ่งสวมบทบาทโดยซิลเวสเตอร์ สตอลโลน ซึ่งตัวละครนี้ถูกสร้างขึ้นโดยเดวิด มอร์แรล ในบทประพันธ์ของเขาที่ชื่อว่า First Blood
ภาพยนตร์ชุดแรมโบ้ สร้างมาแล้วทั้งหมด 4 ภาค ตามลำดับดังนี้
โดยภาพยนตร์ชุดแรมโบ้ จะเป็นเรื่องราวของ แรมโบ้ อดีตทหารผ่านศึกเวียดนาม ผู้ซึ่งมีความสามารถในการเอาตัวรอด ใช้อาวุธ หรือสู้แบบมือเปล่าได้อย่างดีเยี่ยม
จากบทประพันธ์ของเดวิด มอร์แรล แรมโบ้มีชื่อจริงว่า จอห์น เจมส์ แรมโบ้ (John James Rambo) หรือ จอห์น เจ. แรมโบ้ เกิดเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2490 ที่เมืองโบเวีย รัฐแอริโซนา ประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นชาวอเมริกันเผ่าพันธุ์นาวาโฮ โดยพ่อและแม่ของเขามีเชื้อสายเยอรมัน แรมโบ้จบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมแรงค์ฟอร์ด (Rangeford High School) ในปี พ.ศ. 2508 และเขาก็ได้สังกัดอยู่ในกองทัพของสหรัฐอเมริกาเมื่ออายุ 18 ปี ในวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2509 เขาได้ออกศึกในสงครามเวียดนามในเดือนกันยายน ปีพ.ศ. 2509 และกลับมาที่กองทัพอีกครั้งในปี พ.ศ. 2510 และถูกฝึกอยู่ในกองทัพพิเศษ (Special Forces) ที่รัฐนอร์ท แคโรไรนา ถึงปี พ.ศ. 2512 แล้วกลับไปรบที่สงครามเวียดนามอีกครั้ง ในเดือนพฤศจิกายน ปีพ.ศ. 2514 ต่อมาเขาถูกจับโดยกองทัพของเวียดนามเหนือ ใกล้กับชายแดนของจีน-เวียดนาม และถูกกักตัวไว้ในค่ายของเชลยสงคราม ที่ที่เขาและทหารเชลยคนอื่นๆ ถูกทรมานซ้ำแล้วซ้ำเล่า แรมโบ้สามารถหนีออกจากที่กักขังได้ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2515
แรมโบ้ได้รับเกียรติยศต่างๆ และได้ออกจากกองทัพเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2517
"STALLONE.
"This time he's fighting for his life."
"สตอลโลน ครั้งนี้เขาต่อสู้เพื่อชีวิตของเขาเอง"
"They sent him on a mission and set him up to fail. But they made one mistake.
"They forgot they were dealing with Rambo."
"พวกนั้นส่งเขาไปทำภารกิจและต้องการให้เขาทำปฏิบัติการล้มเหลว แต่พวกนั้นทำความผิดพลาดไปข้อหนึ่ง พวกนั้นลืมไปว่ากำลังต่อกรอยู่กับแรมโบ้"
"The first was for himself. The second was for his country.
"This time it's for his friend."
"ครั้งแรกเพื่อตัวเขาเอง ครั้งที่สองเพื่อประเทศของเขา และครั้งนี้สำหรับเพื่อนของเขา"
"Heroes never die...
They just reload."
"พระเอกไม่มีวันตาย... พวกเขาแค่กลับมาใหม่อีกครั้ง"
ระบบรัฐสภา
ระบบรัฐสภา เป็นกลไกการปกครอง ที่ฝ่ายบริหารหรือรัฐบาลมีที่มาจากรัฐสภาซึ่งทำหน้าที่นิติบัญญัติ และมีความรับผิดชอบต่อสภา ในระบบรัฐสภา ตำแหน่งประมุขแห่งรัฐ และตำแหน่งหัวหน้ารัฐบาลมักจะแยกออกจากกัน โดยหัวหน้ารัฐบาลเป็นนายกรัฐมนตรี ในขณะที่ประมุขแห่งรัฐเป็นพระมหากษัตริย์ตามการสืบสันตติวงศ์ หรือประธานาธิบดีจากการเลือกตั้ง ระบบรัฐสภาสมัยใหม่มีต้นกำเนิดในอังกฤษใน ศตวรรษที่17
โดยมีประเทศที่ใช้ระบบสาธารณรัฐระบบรัฐสภาได้แก่ เยอรมนี อิตาลี อินเดีย ออสเตรีย ฮังการี ตุรกี อิรัก อิสราเอล ปากีสถาน สิงคโปร์ ไอร์แลนด์ ไอซ์แลนด์ ฟินแลนด์ กรีซ เซอร์เบีย เช็กเกีย บัลแกเรีย เนปาล บังกลาเทศ เอธิโอเปีย ซูรินาม เป็นต้น
ส่วนประเทศที่ใช้ระบบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญได้แก่ สหราชอาณาจักร ญี่ปุ่น ไทย กัมพูชา มาเลเซีย สเปน สวีเดน นอร์เวย์ เนเธอร์แลนด์ เบลเยียม เดนมาร์ก แคนาดา ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ ลักเซมเบิร์ก ลิกเตนสไตน์ โมนาโก อันดอร์รา เป็นต้น
การปกครองระบบรัฐสภา เป็นการปกครองที่เกิดขึ้นครั้งแรก ณ ประเทศอังกฤษในศตวรรษที 17 ซึ่งเป็นผลมาจากการการช่วงชิงอำนาจระหว่างกษัตริย์กับสภาที่ประเทศอังกฤษ ประเทศอังกฤษจึงถือได้ว่าเป็นต้นแบบของรูปแบบรัฐบาลแบบนี้ รัฐสภาในประเทศอังกฤษสมัยนั้นถูกจัดตั้งขึ้นในสมัยที่พระมหากษัตริย์ยังคงอำนาจเด็ดขาดอยู่ รัฐสภาอังกฤษขณะนั้นเป็นสภาที่รวมของชนชั้นต่าง ๆ ซึ่งเปิดโอกาสให้คนธรรมดาที่เป็นสามัญชนเข้าไปนั่งในรัฐสภาด้วย รัฐสภาจึงเป็นสถาบันทางการเมืองเพียงแห่งเดียวที่คนธรรมดาจะเข้าไปมีบทบาททางการเมืองได้ รัฐสภาจึงเป็นสถาบันของประชาชน ก็คือรัฐสภาได้เข้ามามีบทบาทควบคุมการใช้อำนาจของกษัตริย์รวมทั้งการปฏิบัติงานของคณะรัฐมนตรีอีกด้วย
คณะกรรมการระหว่างรัฐบาลว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ
คณะกรรมการระหว่างรัฐบาลว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ () ก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2531 โดยองค์กรอุตุนิยมวิทยาโลก (WMO) และโครงการสิ่งแวดล้อมแห่งสหประชาชาติ (UNEP) เป็นคณะที่ให้คำแนะนำแก่ผู้กำหนดนโยบายเกี่ยวกับสภาวการณ์ปัจจุบันขององค์ความรู้และให้ข้อมูลที่น่าเชื่อถือเกี่ยวกับภาวะโลกร้อน แต่ไม่ได้ดำเนินการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ เป็นผู้ทบทวนรายงานที่เกี่ยวกับภาวะโลกร้อนที่ตีพิมพ์ในสิ่งพิมพ์ที่ได้รับการพิจารณาตรวจสอบโดยผู้เชี่ยวชาญ (peer reviewed) ในทุกๆ ปี และสรุป “สถานะขององค์ความรู้” เรื่องภาวะโลกร้อนในรายงานการประเมินซึ่งตีพิมพ์ทุกๆ 5 ปี หรือมากกว่านั้น ผู้เชี่ยวชาญประมาณ 1,000 คน
โดยแบ่งคณะทำงาน 3 คณะ คือ