hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
สีดำ
สีดำ เป็นสีของวัตถุที่ไม่สะท้อนแสงที่สเปกตรัมสะท้อนออกมา วัตถุสีดำจะดูดกลืนทุกสีในสเปกตรัม จึงไม่สะท้อนสีใด ๆ ออกมาเลย หลายคนคิดว่าสีดำคือ "การผสมทุกสีเข้าด้วยกัน" แต่ความเป็นจริงแล้ว สีที่สามารถสะท้อนแสงคืนได้หมดทุกสีคือ สีขาว บางครั้งสีดำบ่งบอกถึงความว่างเปล่า และไม่มีสีสัน แต่สีดำเป็นสีสีหนึ่ง สามารถบ่งบอกคุณลักษณ์ต่างๆ ของวัตถุ เช่น แมวสีดำ หรือภาพศิลป์สีดำ
โคะฮะรุ คุซุมิ
โคะฮะรุ คุซุมิ (ญี่ปุ่น : 久住小春/อังกฤษและโรมะจิ : Kusumi Koharu) เกิดวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2535 ในจังหวัดนีงาตะ ประเทศญี่ปุ่น เธอคือนักร้องหญิงชาวญี่ปุ่น สังกัดค่ายเฮลโล! โปรเจกต์ ปัจจุบันเป็นอดีตสมาชิกของกลุ่มนักร้องหญิงมอร์นิงมุซุเมะ คิระ☆พิกะ และมิวกีเวย์ โคะฮะรุ คุซุมิ ผ่านการคัดเลือกเข้ามาเป็นนักร้องของกลุ่มมอร์นิงมุซุเมะ จากโครงการมอร์นิงมุซุเมะออดิชัน 2005 ("Morning Musume Audition 2005") ในฐานะของสมาชิกคนเดียวของรุ่นที่ 7 โดยตลอดการคัดเลือกจนกระทั่งถึงการเปิดตัวครั้งแรกของเธอ ได้ถูกถ่ายทอดผ่านทางรายการโทรทัศน์ของทีวีโตเกียวชื่อเฮลโล! มอร์นิง ตลอดทั้งปี พ.ศ. 2548
ก่อนหน้าที่เธอจะเป็นสมาชิกของมอร์นิงมุซุเมะ เธอเคยเป็นกัปตันทีมวอลเลย์บอลประจำโรงเรียนของเธอเอง
นอกจากการร้องเพลง คุซุมิยังได้เป็นสมาชิกของทีมคิกค์บอลประจำสังกัดเฮลโล! โปรเจกต์ ที่ชื่อเมโทรแรบบิตส์ เอช.พี. มาตั้งแต่ช่วงเริ่มก่อตั้งทีมตอนต้นปี พ.ศ. 2549 และตั้งแต่วันที่ 7 เมษายน ของปีเดียวกัน เธอยังได้รับเลือกให้เป็นผู้พากษ์เสียงของตัวการ์ตูนชื่อ สึคิชิมะ คิราริ ในอะนิเมะเรื่องคิราริ สาวใสหัวใจเกินร้อย งานพากษ์ครั้งนี้ยังได้เปิดโอกาสให้เธอได้สร้างผลงานเพลงเดี่ยวชื่อโคะอิ☆คะนะ ซึ่งนำมาใช้เป็นเพลงประกอบอะนิเมะเรื่องนี้ ด้วย
ในช่วงต้นปี พ.ศ. 2550 เธอได้รับเลือกให้ไปเป็นหนึ่งในสมาชิกของกลุ่มพิเศษที่ชื่อมอร์นิงมุซุเมะ ทันโจ 10 เน็งคิเน็นไต ซึ่งเป็นกลุ่มที่สร้างขึ้นมาเพื่อฉลองครบรอบ 10 ปีแห่งการก่อตั้งมอร์นิงมุซุเมะ โดยที่คุซุมิจะได้ร่วมงานกับสมาชิกอีก 4 คนได้แก่ นัตสึมิ อาเบะ คาโอริ อีดะ มากิ โกะโต และริสะ นีงากิ (เพลงซิงเกิลแรกของกลุ่มนี้มีชื่อว่า โบกุระกะอิกิรุมายเอเชีย ได้ออกวางจำหน่ายไปเมื่อวันที่ 24 มกราคมของปีเดียวกันนี้)
คุซุมิยังได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกของกลุ่มนักร้องคู่ที่ชื่อ "คิระ☆พิกะ" คู่กับ ฮากิวาระ ไม จากกลุ่มนักร้อง°คิวท์ ("°C-ute") และกลุ่ม "milky way" ร่วมกับสมาชิกสังกัดเฮลโลโปรเอ้กส์ คิกกะวะ ยู และคิตะฮะระ ซะยะกะ ทั้งสองกลุ่มนี้ ได้รับการก่อตั้งขึ้นเพื่ออะนิเมะเรื่องคิราริ สาวใสหัวใจเกินร้อย
เมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2552 เป็นที่น่าตกใจของแฟนๆโคะฮะรุได้ประกาศว่าจะสำเร็จการศึกษาออกจากมอร์นิงมุซุเมะและค่ายเฮลโล! โปรเจกต์ในรอบสุดท้ายของคอนเสิร์ต Morning Musume Concert Tour 2009 Autumn ~Nine Smile~ วันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2552
เพ็กฮวยเกี่ยม
เทพบุตรงูทอง หรือ เพ็กฮวยเกี้ยม () เป็นนิยายกำลังภายในเรื่องที่สองของ กิมย้ง การแปลเป็นภาษาไทย ครั้งแรก โดย จำลอง พิศนาคะ และ ครั้งที่สองโดย น.นพรัตน์ ชื่อภาษาอังกฤษว่า The Sword Stained With Royal Blood
ในฉบับพิมพ์เก่าของจำลอง พิศนาคะ และ น.นพรัตน์ มีความแตกต่างกันในเรื่องที่อยู่ของตัวละคร ชื่อ "โหวเฉียวจง" (กวีในสมัยราชวงศ์ชิง มีตัวตนอยู่จริง) ในฉบับของจำลอง พิศนาคะ "โหวเฉียงจง" มีบ้านเกิดอยู่ที่เมืองเซี่ยงคิว มณฑลฮ่อหนำ(เหอหนาน) ในขณะที่ฉบับของ น.นพรัตน์ เดิมนั้น มีบ้านเกิดอยู่ที่เกาะบอร์เนียว อาจจะเกิดจากการแก้ไขของท่านกิมย้งในครั้งที่ 1 และ 2 เพราะเป็นการแปลในฉบับที่ต่างกันนี้เอง อนึ่งแม้จะมีความแตกต่างกันบ้าง แต่ก็ถือว่าเล็กน้อยมาก เมื่อเทียบกับเนื้อเรื่องทั้งหมด
วัดพระธาตุหริภุญชัยวรมหาวิหาร
วัดพระธาตุหริภุญชัย () เป็นพระอารามหลวงชั้นเอก ชนิดวรมหาวิหาร ตั้งอยู่ใจกลางเมืองลำพูน มีเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ 28 ไร่ 3 งาน 26 ตารางวา
วัดพระธาตุหริภุญชัยวรมหาวิหาร สร้างขึ้นในพุทธศตวรรษที่ ๑๗ ในรัชสมัยของพญาอาทิตยราช พระมหากษัตริย์แห่งราชวงศ์จามเทวีวงศ์
โดยที่แห่งนี้ เคยเป็นพระราชฐานของพระองค์ซึ่งพระราชทานอุทิศถวายให้เป็นวัดพระธาตุฯ เพื่อเป็นพุทธบูชาหลังจากที่พระบรมสารีริกธาตุได้ปรากฏ
ให้พระองค์ได้ทอดพระเนตรในบริเวณดังกล่าว มวลสารผงจากองค์พระบรมธาตุหริภุญชัยใช้ทำพระสมเด็จจิตรลดา
พระบรมธาตุหริภุญชัย เป็นโบราณสถานอันสำคัญของนครหริภุญชัยที่ พระเจ้าอาทิตยราช เป็นผู้สถาปนาขึ้นในราว พุทธศตวรรษที่ 17 เพื่อประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุ อันมี ธาตุกระหม่อม ธาตุกระดูกอก ธาตุกระดูกนิ้วมือ และธาตุย่อยอีกเต็มบาตรหนึ่ง ตามพุทธทำนายลักษณะทางสถาปัตยกรรมขององค์พระธาตุหริภุญชัย ตามที่ปรากฏในหนังสือตำนานพระธาตุหริภุญชัย กล่าวว่า มีลักษณะ เป็นสถูปสี่เหลี่ยมทรงปราสาท ที่มีซุ้มทวาร เข้า- ออกทะลุกันได้ทั้งสี่ด้าน มีปราสาทสี่เหลี่ยมอยู่ตรงมุมละองค์ก่อด้วยศิลาแลงซึ่งเป็นวัตถุดิบที่มีมากอยู่ในเมืองนี้ ภายในเป็นแท่น สำหรับประดิษฐาน พระโกศที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ ในสมัยของพญาสรรพสิทธิ์ กษัตริย์แห่งราชวงศ์จามเทวีวงศ์ โปรดให้ปฏิสังขรณ์เจดีย์เดิมที่พญาอาทิตยราชทรงสร้างไว้และได้ขุดร่องทวารประตูเข้า-ออก ทั้งสี่เพื่อความปลอดภัย รูปทรงสัณฐานขององค์พระบรมธาตุยังคงเป็นลักษณะเดิม คือ เป็นทรงปราสาทสี่เหลี่ยมที่กว้างใหญ่และสูง เมื่อ พญามังราย ตีเมืองหริภุญชัยได้ โปรดให้ซ่อมแซมดัดแปลงองค์พระธาตุขึ้นใหม่ การปฏิสังขรณ์ครั้งนี้เป็นการเปลี่ยนแปลงทรวดทรง ขององค์พระธาตุฯ จากทรงปราสาทกลายเป็นทรงเจดีย์ฐานกลมแบบทรงลังกา ในสมัยของพระเจ้าแสนเมืองมาประมาณปี พ.ศ. 1951 โปรดให้มีการปิดทององค์พระธาตุ พ.ศ. 1990 พระเจ้าติโลกราชกษัตริย์องค์สำคัญแห่งเมืองเชียงใหม่ ทรงร่วมกับพระมหาเมธังกรเถระ ก่อพระมหาเจดีย์ให้สูงขึ้นเป็น 92 ศอก กว้างยาวขึ้น 52 ศอก เป็นรูปร่างที่เห็นเป็นอยู่ในปัจจุบัน
ตัวพระบรมธาตุ ประกอบด้วย
สารเสพติด
สารเสพติด หรือ ยาเสพติดหมายถึง ยาหรือสารเคมีหรือวัตถุชนิดใดๆ เมื่อเสพเข้าสู่ร่างกายแล้วไม่ว่าจะโดยรับประทาน ดม สูบ ฉีด หรือวิธีใดก็ตาม ทำให้เกิดผลต่อร่างกายและจิตใจ
กลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 มีการนำเอาโบรไมด์ (Bromide) มาใช้เป็นยาระงับประสาทและรักษาโรคลมชัก ซึ่งได้รับความนิยมมากพอ ๆ กับยาวาเลียม (Valium) และยาริเบรียม (Librium) ในปัจจุบัน แต่โบรไมด์สะสมในร่างกาย ทำให้เกิดอาการวิกลจริต และทำลายสมองอย่างถาวรด้วย ในระยะใกล้เคียงกันก็มีผู้ผลิตยาบาบิทเชอริท (Barbiturate) และยาสงบประสาทตัวอื่น ๆ และได้รับความนิยมใช้อย่างแพร่หลายเช่นกัน โดยผู้ใช้ไม่ทราบถึงฤทธิ์ในการเสพติดของยาเหล่านี้ ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 มีผู้พบโคเคนและกัญชาซึ่งมีฤทธิ์ทำให้จิตใจสบายโคเคนพบว่ามีประโยชน์ทางการรักษาโรคด้วยโดยใช้เป็นยาชาเฉพาะที่ ดังนั้นโคเคนจึงเป็นที่นิยมใช้เป็นผลให้มีการเสพติดโคเคน
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 แอมเฟตามีนถูกนำมาใช้ในกองทหารญี่ปุ่น เยอรมัน อเมริกัน และอังกฤษ เพื่อให้ร่างกายมีกำลังกระฉับกระเฉงอยู่ตลอดเวลา พอหลังสงครามยาซึ่งกองทัพญี่ปุ่นกักตุนไว้มาก็ทะลักสู่ตลาด ทำให้ประชาชนชาวญี่ปุ่นใช้ยากันมาก ในปี ค.ศ.1955 คาดว่ามีชาวญี่ปุ่นติดแอมเฟตามีนราวร้อยละ 1 ระหว่าง ค.ศ.1960-1970 ในประเทศสวีเดนมีการใช้ยา Phenmetrazine (Preludin) ซึ่งคล้ายแอมเฟตามีน ฉีดเข้าหลอดเลือดดำด้วย ในสหรัฐเมริกาพวกฮิปปี้ซึ่งเคยนิยมใช้ แอลเอสดี (LSD) หรือ Lysergic Acid Diethylamide ก็ค่อย ๆ หันมาใช้แอมเฟตามีนฉีดเข้าหลอดเลือดดำ เช่นกัน
ระหว่างปี ค.ศ. 1960-1970 ยาหลอนประสาทเริ่มถูกนำมาใช้และใช้มากหลัง ค.ศ.1970 ผู้เสพส่วนใหญ่เป็นชาวอเมริกันวัยรุ่นที่มีฐานะทางเศรษฐกิจปานกลางโดยเริ่มจาก แอลเอสดี ซึ่ง Hofmanเป็นผู้ค้นพบในปี ค.ศ.1953 เนื่องจากแอลเอสดีทำให้เกิดอาการคล้าย วิกลจริต จึงมีนักจิตวิเคราะห์บางคนนำมาใช้เพื่อการรักษาผู้ป่วยด้วย เพราะคิดว่ายานี้จะช่วยกำจัด "Repression" ให้หมดไป ด้วยเหตุที่ยานี้ผลิตง่ายปัจจุบันจึงเป็นปัญหามากในอเมริกา
เริ่มมีมาตั้งแต่สมัยสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 (พระเจ้าอู่ทอง) โดยทรงเล็งเห็นโทษของการเสพฝิ่น และทรงลงโทษ ระหว่างเหตุการณ์สงครามกลางเมืองอเมริกา ค.ศ. 1861-1865 
เริ่มมีการนำเข็มฉีดยาเข้าใต้ผิวหนังมาใช้ ทำให้มีผู้นำมอร์ฟีนมาใช้ในลักษณะยาเสพติด ต่อมาเมื่อคนรู้จักการฉีดยาเข้าหลอดเลือดดำ เฮโรอีนซึ่งเป็น diethylated form ของมอร์ฟีนก็ถูกนำมาใช้แทนมอร์ฟีน
ภาวะการเสพติด (addiction) คือ อาการผิดปกติอันเนื่องมาจากการทำงานบกพร่องของเซลล์ในสมองที่ทำให้เกิดความรู้สึกพึงพอใจ โดยภาวะการเสพติดสามารถเกิดขึ้นได้กับบุคคลทุกคนในทุกช่วงวัยเกือบร้อยละ 60 ของผู้ประสบภาวะการเสพติดมีสาเหตุมาจากการถ่ายทอดทางพันธุกรรมที่ผิดปกติส่วนในรายอื่นๆอาจเกิดจากการที่สมองในส่วนที่ทำหน้าที่สร้างความรู้สึกพึงพอใจได้รับการกระตุ้นอย่างรุนแรงจากปัจจัยต่างๆ เช่น ยาเสพติด สารเสพติด หรือการเสพติดพฤติกรรมเป็นระยะเวลานานๆ โดยผู้ตกอยู่ในภาวะการเสพติดจะไม่สามารถมีความสุขได้จากการใช้ชีวิตแบบปกติ ซึ่งภาวะนี้คือสาเหตุที่ผู้ติดสารเสพติด หรือผู้ติดสุราไม่สามารถควบคุมการเสพหรือการดื่มได้จนมีอาการเสพติดเรื้อรัง
พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 กำหนดความหมายของคำว่า ยาเสพติดให้โทษ ไว้ดังนี้ คือ สารเคมีหรือวัตถุชนิดใด ๆ ซึ่งเมื่อเสพเข้าสู่ร่างกายไม่ว่าจะโดยวิธี รับประทาน ดม สูบ หรือด้วยวิธีการใด ๆ แล้วทำให้เกิดผลต่อร่างกายและจิตใจในลักษณะสำคัญ เช่น
ดอยสุเทพ (แก้ความกำกวม)
ดอยสุเทพ สามารถหมายถึง
ตำหนักสวนจิตรลดา
ตำหนักสวนจิตรลดา เป็นตำหนักซึ่งเดิมเป็นของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ขณะทรงดำรงตำแหน่งสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราวุธ อยู่ใกล้กับวังปารุสกวัน เมื่อพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จขึ้นครองราชย์ โปรดเกล้าฯ ให้สร้าง พระตำหนักจิตรลดารโหฐาน ขึ้นบริเวณทุ่งส้มป่อย และทรงย้ายไปประทับที่นั่น ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานตำหนักสวนจิตรลดา แลกเปลี่ยนกับที่ดินบริเวณท่าวาสุกรี ของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถแต่เมื่อวันที่ 2 สิงหาคมได้ทรงดำรัสสร้างหอขึ้นมาอีกแห่งอยู่ที่จังหวัด นนทบุรี
ปัจจุบัน เมื่อกล่าวถึง ตำหนักสวนจิตรลดา มักสับสนกับ สวนจิตรลดา หรือ พระตำหนักสวนจิตรลดา ซึ่งหมายถึง พระตำหนักจิตรลดารโหฐาน พระราชวังดุสิต
แจ็กเดอะริปเปอร์
แจ็คเดอะริปเปอร์ () เป็นสมญาของฆาตกรต่อเนื่องที่ฆ่าคนในย่าน "ไวต์ชาเปล" ถิ่นยากจนในย่านอีสต์เอนด์ ของกรุงลอนดอน ในช่วงครึ่งปีหลังของ ค.ศ. 1888 ชื่อสมญาได้มาจากข่าวที่ตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ต่าง ๆ ที่ลงข่าวจดหมายลึกลับที่เขียนถึงสำนักข่าวกลางโดยผู้เขียนที่อ้างตนว่าเป็นฆาตกร ถึงแม้จะมีการสืบสวนและมีทฤษฎีที่น่าเชื่อถือมากมาย แต่ก็ไม่สามารถบ่งบอกโฉมหน้าที่แท้จริงของฆาตกรได้เลย
ตำนานเล่าขานเกี่ยวกับฆาตกรแจ็คเดอะริปเปอร์ได้กลายเป็นขนมผสมน้ำยา ระหว่างการค้นคว้าวิจัยอย่างจริงจังทางประวัติศาสตร์ ทฤษฎีสมรู้ร่วมคิดและนิทานพื้นบ้าน การขาดหลักฐานยืนยันที่แน่ชัดทำให้เกิดมีคำว่า ""นักริปเปอร์วิทยา"" มาใช้เรียกนักประวัติศาสตร์และนักสืบสมัครเล่นที่ศึกษาคดีอันโด่งดังนี้เพื่อกล่าวหาหรือพาดพิงถึงบุคคลต่าง ๆ ว่าคือตัวริปเปอร์ หนังสือพิมพ์ซึ่งมียอดขายเพิ่มสูงมากในช่วงนี้โทษว่าเป็นเพราะความล้มเหลวของตำรวจที่ไม่สามารถจับกุมคนร้ายได้ ทำให้ฆาตกรได้ใจและท้าทาย เหตุการณ์จึงเกิดต่อเนื่องเรื่อยมา บางครั้งตำรวจมาถึงที่เกิดเหตุหลังเกิดการฆ่าเพียง 2-3 นาที แต่กลับไม่ได้ตัวคนร้าย
เหยื่อเกือบทั้งหมดเป็นโสเภณี ฆาตกรรมส่วนใหญ่เกิดในที่สาธารณะหรือกึ่งสาธารณะ เหยื่อทุกรายถูกเชือดคอ หลังจากนั้นซากศพจะถูกหั่นตรงช่วงท้องและบางครั้งที่อวัยวะเพศ คาดกันว่าเหยื่อจะถูกรัดคอให้เงียบเสียก่อนลงมือฆ่า มีหลายกรณีที่มีการตัดอวัยวะภายในออก จึงมีผู้อนุมานว่าฆาตกรอาจเป็นศัลยแพทย์หรือไม่ก็คนขายเนื้อ ซึ่งยังหาข้อสรุปไม่ได้
กรณีแจ็กเดอะริปเปอร์ถือเป็นเหตุการณ์สำคัญที่ทำให้เกิดความก้าวหน้าในเทคนิคการสอบสวนและนิติเวชศาสตร์มากที่สุดหลังเหตุการณ์
วิธีการด้านนิติเวชสมัยใหม่ที่ยังใช้อยู่ในปัจจุบันยังไม่เป็นที่รู้จักของตำรวจนครบาลในสมัยวิกตอเรีย แนวคิดเกี่ยวกับแรงกระตุ้นหรือแรงดลใจให้ลงมือกระทำการฆ่าของฆาตกรต่อเนื่องยังไม่เป็นที่เข้าใจกันแต่อย่างใด ตำรวจในสมัยนั้นเข้าใจเพียงแรงจูงใจอาชญากรรมที่มีต้นจากความต้องการทางเพศเท่านั้นมีการนำกรณีหรือชื่อของ "แจ็กเดอะริปเปอร์" มาสร้างเป็นนวนิยายหลายเรื่อง ตั้งเป็นชื่อวงดนตรีบ้าง ชื่อเพลงบ้างทั้งโดยตรงและใช้ชื่อสถานที่ที่มีการอ้างอิงแพร่หลายในข่าวที่เป็นที่รู้จักบ้าง เช่น พิงค์ดอท บอบ ไดลาน จูดาส พรีสท์และสกรีมมิง ลอร์ด ซัทช์ ต่างร้องและอัดเพลงจำหน่ายในชื่อ แจ็กเดอะริปเปอร์
มีหลายบริษัทที่เอาแจ็กเดอะริปเปอร์มาทำตุ๊กตาและของเล่นขาย จนบางครั้งได้รับการประท้วงจากสังคม ในปี ค.ศ. 2006 วารสารประวัติศาสตร์ บีบีซี. ลงคะแนนเสียงโดยผู้อ่านให้กรณี "แจ็กเดอะริปเปอร์" เป็นประวัติศาสตร์ที่เลวร้ายที่สุดของอังกฤษ
ถึงปัจจุบันมีหนังสือที่ไม่ใช่นวนิยายเกี่ยวกับแจ็กเดอะริปเปอร์มากถึง 150 เล่มทำให้แจ็กเดอะริปเปอร์เป็นคดีฆาดกรรมจริงที่มีผู้นำไปเขียนมากที่สุดในคริสต์ศตวรรษที่แล้ว แม้ขณะนี้ก็ยังมีวารสารเกี่ยวกับแจ็กเดอะริปเปอร์ตีพิมพ์จำหน่ายพร้อมกัน 6 ฉบับในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา รวมถึงมีการสร้างและอ้างอิงถึงในภาพยนตร์รวมถึงซีรีส์ต่าง ๆ มากมาย เช่น "From Hell" ในปี ค.ศ. 2001 ที่นำแสดงโดย จอห์นนี เดปป์ และเฮเทอร์ แกรห์ม เป็นต้น
นิวพลอต
นิวพลอต (gnuplot) เป็นซอฟต์แวร์ฟรีที่ใช้ในการวาดกราฟ โดยรับคำสั่งจากหน้าจอใช้แบบข้อความ หรือจากคอมมานด์ไลน์ ผู้ใช้สามารถพิมพ์ฟังก์ชันคณิตศาสตร์ลงไปและโปรแกรมจะแสดงกราฟให้ทันที และยังมีลูกเล่นในการจัดปรับเปลี่ยนรูปกราฟได้อีกมาก โปรแกรมดังกล่าวใช้ได้บนคอมพิวเตอร์และระบบปฏิบัติการส่วนใหญ่ (ลีนุกซ์, ยูนิกซ์, ไมโครซอฟท์วินโดวส์, แมคโอเอสเท็น)
นิวพลอตสามารถวาดผลลัพธ์ออกหน้าจอได้ทันที หรือวาดลงแฟ้มกราฟิกหลายชนิด ซึ่งรวมถึง PNG, EPS, SVG, JPEG และอีกมาก มันสามารถสร้างโค้ด LaTeX สำหรับใช้ในโปรแกรมจัดหน้าเอกสาร LaTeX ได้ทันทีอีกด้วย
gnuplot ถูกใช้เป็นโปรแกรมพลอตสำหรับโปรแกรม GNU Octave, แม็กซิมา และ gretl และเราสามารถใช้มันได้จากภาษาสคริปต์ต่าง ๆ เช่น ภาษาเพิร์ล (ผ่าน CPAN) , ภาษาไพทอน (ผ่าน Gnuplot-py และ SAGE) , ภาษารูบี (ผ่าน rgnuplot) และ Smalltalk (Squeak และ GNU Smalltalk). นิวพลอตเขียนด้วยภาษาซี
ในกรณีวาดกราฟ formula_1 นั้นจะใช้คำสั่ง:
codice_1
ชื่อของโปรแกรมนิวพลอต (gnuplot) แม้จะสะกดคล้ายกับโครงการกนู แต่นิวพลอตก็ไม่ได้เกี่ยวข้องกับโครงการกนูแต่อย่างใด รวมทั้งไม่ได้ใช้สัญญาอนุญาตสาธารณะทั่วไปของกนูอีกด้วย อย่างไรก็ตามโปรแกรมของโครงการกนูบางตัวนั้นใช้งานนิวพลอต เพื่อแสดงความแตกต่างให้ชัดเจนออกจากโปรแกรมในโครงกนู ชื่อนิวพลอตจึงเลือกใช้ตัวอักษรพิมพ์เล็ก (gnuplot)
ชื่อของโปรแกรมนี้ในตอนแรกถูกเลือกเพื่อให้แตกต่างจากโปรแกรมที่ชื่อ “newplot” และเป็นการพบกันครึ่งทางระหว่างชื่อ 
“llamaplot” และ “nplot”
โปรแกรมดังกล่าวแจกจ่ายภายใต้สัญญาอนุญาตที่อนุญาตให้ทำสำเนาและแก้ไขซอร์สโค้ดได้ อย่างไรก็ตามการแจกจ่ายรุ่นที่ถูกแก้ไขนั้น อนุญาตให้แจกจ่ายได้ในรูปแบบของแพตช์เท่านั้น (ไม่อนุญาตให้แจกจ่ายโปรแกรมที่ถูกแก้ไขตัวเต็ม)
มารีย์ (มารดาพระเยซู)
มารีย์ (, "มัรยาม", "มีเรียม") คริสต์ศาสนิกชนบางนิกายเรียกว่าพระแม่มารีย์ พระนางมารีย์พรหมจารี () หรือพระนางมารีย์พระชนนีพระเป็นเจ้า (Mary, Mother of God) (ในอัลกุรอานว่านางมัรยัม) เป็นสตรีชาวยิวจากเมืองนาซาเรธ แคว้นกาลิลี คัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาใหม่และคัมภีร์อัลกุรอานระบุตรงกันว่านางได้เป็นมารดาของพระเยซูโดยอำนาจของพระเจ้า
พระวรสารนักบุญมัทธิวและพระวรสารนักบุญลูการะบุว่ามารีย์เป็นหญิงพรหมจรรย์ ("παρθένος, parthénos" ในภาษากรีก) ชาวคริสต์เชื่อสืบกันมาแต่อดีตว่านางได้ตั้งครรภ์บุตรด้วยอำนาจพระวิญญาณบริสุทธิ์ขณะที่ยังเป็นหญิงพรหมจรรย์ ส่วนชาวมุสลิมก็เชื่อว่านางตั้งครรภ์ด้วยโองการของพระเจ้า เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเมื่อนางได้หมั้นหมายกับนักบุญโยเซฟแล้วและอยู่ระหว่างรอพิธีแต่งงาน เมื่อนางได้แต่งงานกับโยเซฟแล้วก็ย้ายไปอยู่ที่เมืองเบธเลเฮมซึ่งได้เป็นที่ประสูติพระเยซู ตามธรรมเนียมยิวการหมั้นน่าจะเกิดขึ้นเมื่อนางอายุราว 12 ปีแล้วให้กำเนิดพระเยซูในหนึ่งปีหลังจากนั้น
คัมภีร์ภาคพันธสัญญาใหม่เริ่มกล่าวถึงนางด้วยเหตุการณ์แม่พระรับสาร เมื่อทูตสวรรค์กาเบรียลมาปรากฏกายต่อหน้านาง แล้วแจ้งว่าพระเจ้าทรงเลือกนางให้เป็นมารดาของพระเยซู คริสตจักรและข้อเขียนนอกพระคัมภีร์ในยุคแรกยังระบุว่าบิดามารดาของนางเป็นคู่สามีภรรยาสูงอายุชื่อนักบุญโยอาคิมและนักบุญอันนา คัมภีร์ไบเบิลบันทึกถึงบทบาทของนางในชีวิตของพระเยซูตั้งแต่การตั้งครรภ์พระองค์จนถึงพระองค์เสด็จขึ้นสวรรค์ ข้อเขียนจากคัมภีร์นอกสารบบยังกล่าวว่าหลังจากมรณกรรมนางได้รับการยกขึ้นสวรรค์ทั้งกายและวิญญาณด้วย
ชาวโรมันคาทอลิก อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ ออเรียนทัลออร์ทอดอกซ์ แองกลิคัน และลูเทอแรน เชื่อว่ามารีย์ในฐานะที่เป็นมารดาของพระเยซูย่อมถือว่าเป็นพระมารดาพระเจ้า (Μήτηρ Θεοῦ) ด้วย ซึ่งตามตัวอักษร (คำว่า theotokos) แปลว่าผู้ให้กำเนิดพระเจ้า พระแม่มารีย์เป็นที่เคารพนับถือมาตั้งแต่ศาสนาคริสต์ยุคแรก ตลอดยุคสมัยนางได้เป็นแรงบันดาลใจให้เกิดงานศิลปะ ดนตรี และวรรณกรรมมากมายในคริสต์ศาสนา
คริสต์ศาสนานิกายต่าง ๆ จะมีความเชื่อและหลักปฏิบัติที่แสดงถึงเลื่อมใสต่อพระแม่มารีย์แตกต่างกัน ไป คริสตจักรโรมันคาทอลิกมีหลักความเชื่อเกี่ยวกับพระแม่มารีย์โดยเฉพาะ เช่น การปฏิสนธินิรมล การถูกรับขึ้นสวรรค์ทั้งกายและวิญญาณ ชาวคาทอลิกเรียกนางว่าแม่พระหรือพระแม่เจ้า (Our Lady) และมีการแสดงความเคารพต่อนางด้วยเชื่อว่านางเป็นราชินีสวรรค์และมารดาคริสตจักร แต่ชาวโปรเตสแตนต์ส่วนมากไม่ยอมรับความเชื่อเหล่านี้ ทั้งเห็นว่านางมีบทบาทเพียงเล็กน้อยเท่านั้นในคริสต์ศาสนา เพราะคัมภีร์ไบเบิลเองก็กล่าวถึงนางเพียงสั้น ๆ นางจึงเป็นเพียงธรรมิกชนและมิได้ถูกยกขึ้นตามความเชื่อที่กล่าวมาข้างต้น
ส่วนชาวมุสลิมเรียกมารีย์มารดาของพระเยซู (นบีอีซา) ว่ามัรยัม และเชื่อเช่นเดียวกับชาวคริสต์ทั่วไปว่านางให้กำเนิดนบีทั้งที่เป็นหญิงพรหมจรรย์ ในอัลกุรอานยังมีชื่อบทที่ตั้งตามชื่อนางโดยเฉพาะ (คือบทที่ 19 ซูเราะฮ์มัรยัม) กล่าวถึงหลายเหตุการณ์เกี่ยวกับนาง ทั้งก่อนเกิด ตอนเกิด ตอนเติบโต การรับสารจากทูตสวรรค์ว่าจะมีบุตรโดยการเป่าวิญญาณเข้าไปในครรภ์ เพื่อให้กำเนิดนบีอีซา
มีการบ่งบอกการเกิดของนางมัรยัมในกุรอาน โดยนางฮันนะฮ์มารดาของมัรยัมได้บนบานกับพระเจ้าไว้ว่าขอให้มีบุตรและหากมีบุตรก็จะมอบให้กับโบสถ์เพื่อการสักการะพระเจ้า ดังใน ซูเราะฮ์ อาละอิมรอน วรรคที่ 35-36 ความว่า
วัดพระธาตุแช่แห้ง
พระธาตุแช่แห้ง พระอารามหลวง () วัดพระธาตุแช่แห้ง หมู่ 3 บ้านหนองเต่า ตำบลม่วงตี๊ด อำเภอภูเพียง จังหวัดน่าน เดิมเป็นวัดราษฎร์ ปัจจุบันเป็นพระอารามหลวง ประดิษฐานอยู่ ณ อำเภอภูเพียง จังหวัดน่าน อยู่ห่างจากตัวเมืองออกไปประมาณ 3 กิโลเมตร องค์พระธาตุตั้งอยู่บนเนินเขาลูกเตี้ย ๆ เป็นสีทองสุกปลั่ง สามารถมองเห็นได้แต่ไกล เนื่องจากสูงถึง 2 เส้น เป็นอนุสรณ์ของความรักและความสัมพันธ์ ระหว่างเมืองน่านกับเมืองสุโขทัยในอดีต
ตัวพระธาตุตั้งอยู่บนเชิงเนินปูด้วยอิฐ ลาดขึ้นไปยังยอดเนิน กว้างประมาณ 20 วา มีบันไดนาคขนาบทั้งสองข้าง องค์พระเจดีย์เป็นแบบล้านนา ฐานเป็นสี่เหลี่ยมซ้อนกันขึ้นไปจนสูง ใช้แผ่นทองเหลืองบุรอบฐาน แล้วลงรักปิดทอง 
จากพงศาวดารเมืองน่านกล่าวว่า พระยาการเมือง เจ้านครน่านได้อัญเชิญพระบรมสารีริกธาตุจาก กรุงสุโขทัย (กระดูกข้อมือข้างซ้าย) มาประดิษฐานไว้ที่ดอยภูเพียงแช่แห้ง และตามตำนานกล่าวว่า พระพุทธเจ้าได้เสด็จมาประทับสรงน้ำที่ริมฝั่ง แม่น้ำน่านทางทิศตะวันออก ที่บ้านห้วยไค้ และเสวยผลสมอแห้ง ซึ่งพระยามลราชนำมาถวาย แต่ผลสมอนั้นแห้งมาก พระพุทธเจ้าจึงทรงนำผลสมอนั้นไปแช่น้ำก่อนเสวย และทรงพยากรณ์ว่า ต่อไปที่นี่จะมีผู้นำพระบรมสารีริกธาตุมาประดิษฐาน จึงเรียกพระสถูปที่ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุแห่งนี้ว่า พระธาตุแช่แห้ง
พระธาตุแช่แห้งได้จัดงานประจำปีฉลองพระธาตุประจำปี ราวกลางเดือนหกฝ่ายเหนือ ซึ่งตรงกับเดือนสี่ฝ่ายใต้
พ.ศ. 2373 เจ้าเมืองน่าน ได้ขุดบริเวณลอมเชียงของ พบว่ามี พลอยมีสีน้ำผึ้ง ขุดลึก 4 เมตร มีน้ำพุขึ้นในบ่อ น้ำก็ขึ้นมาเต็มปากบ่อ ประชาชนเชื่อถือว่าน้ำในบ่อนี้เป็นน้ำวิเศษ เรียกว่า น้ำบ่อแก้ว http://www.phrathatchaehaeng.org/
เทศบาลโอเอกูซี
โอเอกูซี (; ) เป็นดินแดนของประเทศติมอร์-เลสเต (ติมอร์ตะวันออก) ที่ไม่มีพื้นที่ติดกับดินแดนส่วนอื่นของประเทศ มีขนาด 815 ตารางกิโลเมตร เป็นพื้นที่ตามแนวชายฝั่งในซีกตะวันตกของเกาะติมอร์ มีพรมแดนติมอร์ตะวันตกของประเทศอินโดนีเซีย ล้อมรอบไว้ มีเฉพาะทางเหนือที่ติดกับทะเลซาวู เมืองหลวงของเทศบาลนี้คือ ปันเต มากัสซาร์ (Pante Macassar) หรืองเมืองโอเอกูซี ซึ่งในสมัยที่เป็นอาณานิคมของโปรตุเกส เรียก "Vila Taveiro"
การเดินทางจากกรุงดิลีสามารถเดินทางได้แค่ทางเรือเท่านั้น เทศบาลโอเอกูซีเป็นดินแดนที่พิเศษกว่าเทศบาลอื่น ๆ ของติมอร์-เลสเต เพราะเนื่องจากเป็นดินแดนที่ทางรัฐเข้าไปปกครองได้ยาก จึงมีการตั้งผู้นำถิ่นขึ้น ซึ่งมีสิทธิในการตัดสินใจในการดำเนินกิจการของดินแดนแห่งนี้โดยไม่ต้องผ่านรัฐบาลกลาง
มีประชากร 58,521 คน มี 13,016 ครัวเรือน (Census 2004) มีชาวอโตนีเป็นชนพื้นเมืองประมาณ 20,000 คน โดยชนเผ่านี้ส่วนใหญ่อยู่ในติมอร์ตะวันตก
นอกจากภาษาราชการของติมอร์ตะวันออกคือภาษาเตตุมและภาษาโปรตุเกส มีการใช้ภาษาอินโดนีเซียเป็นภาษากลางมากในบริเวณนี้ ชาวอโตนีพูดภาษาไบเกโน ซึ่งอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน ส่วนใหญ่จะพูดได้ภาษาเดียว มีคำยืมจากภาษาโปรตุเกสเล็กน้อย และแทบจะไม่มีจากภาษาเตตุมเลย
ส่วนใหญ่นับถือศาสนาคริสต์ นิกายโรมันคาทอลิก
โอเอกูซีแบ่งออกเป็น 4 เขต
เขตปกครองตนเองทิเบต
เขตปกครองตนเองทิเบต (ทิเบต:བོད་- "โบด์"; "ซีจ้าง") ทิเบตมีเมืองหลวงชื่อ ลาซา (Lhasa) เป็นเขตปกครองตนเองของประเทศจีน ชาวทิเบต มีพระเป็นผู้นำของเขตปกครองพิเศษนี้ ชนพวกนี้นับถือศาสนาพุทธนิกายวัชรยาน คล้ายกับประเทศภูฏาน ทิเบตตั้งอยู่บนเทือกเขาหิมาลัย เป็นที่ราบสูงที่สูงที่สุดในโลก จนได้รับฉายาว่า "หลังคาโลก" ทิเบตมีอากาศที่หนาวเย็นมาก และมีความกดอากาศและอ๊อกซิเจนที่ต่ำ ฉะนั้นผู้ที่จะมาในทิเบตจะต้องปรับสภาพร่างกายก่อน และด้วยเหตุนี้ประชากรที่อาศัยอยู่ในทิเบตจึงน้อย
พลเมืองชายของทิเบตกว่าครึ่งบวชเป็นพระ ก่อนที่จีนจะผนวกทิเบตเป็นเขตปกครองตนเอง ทิเบตมีสามเณริกามากที่สุดในโลก ในทิเบตเคยมีคัมภีร์มากมาย พลเมืองนับถือศาสนาอย่างเคร่งครัด จนได้รับฉายาว่า "แดนแห่งพระธรรม" (land of dharma)
เขตปกครองตนเองทิเบตมีพื้นที่ติดต่อดังนี้
ก่อนคริสต์ศักราช ชนชาติทิเบตอาศัยอยู่ที่ราบสูงชิงไห่-ทิเบต มีการไปมาหาสู่กันกับชนชาติฮั่นที่อาศัยอยู่ในแผ่นดินใหญ่จีน ผ่านระยะเวลาอันยาวนาน เผ่าชนต่างๆ ของที่ราบสูงชิงไห่-ทิเบตก็ค่อยๆ รวมกันเป็นเอกภาพ และกลายเป็นชนชาติทิเบตในปัจจุบัน
ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 7 สภาพแบ่งแยกปั่นป่วนในภูมิภาคกลางของจีนที่ดำเนินมาเป็นเวลานาน 300 กว่าปีได้สิ้นสุดลง ขณะเดียวกัน วีรบุรุษ ซงจั้นกันปู้ ของชนชาติทิเบตได้สถาปนาราชวงค์ถู่ปัวอย่างเป็นทางการขึ้น และตั้งเมืองหลวงที่นครลาซา ในช่วงปกครองประเทศ กษัตริย์ซงจั้นกันปู้ได้ศึกษาเทคโนโลยีทางการผลิตและผลงานทางการเมืองและวัฒนธรรมที่ทันสมัยของราชวงค์ถัง และมีความสัมพันธ์ฉันมิตรในด้านต่างๆ กับราชวงค์ถังไม่ว่าจะเป็นด้านการเมือง เศรษฐกิจ และวัฒนธรรม
ในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 13 หลังจากทิเบตได้รวมเข้าเป็นดินแดนส่วนหนึ่งของจีนเป็นต้นมา แม้ว่าจีนจะมีหลายราชวงค์ที่ผลัดเปลี่ยนกันขึ้นปกครองประเทศ และเปลี่ยนอำนาจรัฐหลายครั้ง แต่ทิเบตก็อยู่ภายใต้การควบคุมของรัฐบาลกลางมาโดยตลอดไม่ว่าราชวงค์ใด
หลังจากราชวงศ์ชิงได้สถาปนาขึ้นในปี พ.ศ. 2187 (ค.ศ. 1644) ได้ให้ความสำคัญเป็นอย่างยิ่งในการปกครองควบคุมทิเบตอย่างใกล้ชิด ทำให้อำนาจการบริหารปกครองของรัฐบาลกลางเป็นไปอย่างมีระบบระเบียบยิ่งขึ้น เมื่อปี พ.ศ. 2270 (ค.ศ. 1727) ราชวงค์ชิงได้ส่งเสนาบดีไปประจำทิเบต เพื่อเป็นตัวแทนของส่วนกลางกำกับดูแลกิจกรรมบริหารส่วนท้องถิ่นของทิเบต
ตั้งแต่ พ.ศ. 2455 ราชอาณาจักรทิเบตประกาศแยกตัวเป็นเอกราชจากจีน แต่จีนยังมีอิทธิพลต่อการเมืองภายในทิเบตและยังมีอำนาจปกครองทิเบตในคามและอัมโด จนถึง พ.ศ. 2501 จีนบุกเข้าทิเบตและก่อตั้งเขตปกครองพิเศษขึ้น
ผู้นำทางจิตวิญญาณและผู้นำสูงสุดของชาวทิเบตคือ องค์ทะไลลามะ องค์ปัจจุบัน
.th
.th เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศไทย บริหารโดยบริษัท ที.เอช.นิค จำกัด (THNIC) ควบคุมโดย มูลนิธิศูนย์สารสนเทศเครือข่ายไทย (Thai Network Information Center Foundation)
โดเมน .th เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ เดือน มิถุนายน พ.ศ. 2531 โดยความร่วมมือระหว่าง 3 หน่วยงาน ได้แก่ สถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย (AIT) มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ และ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปัจจุบันมีสถานะการใช้เป็นที่แพร่หลายในประเทศไทย
ที.เอช.นิค อนุญาตให้จดทะเบียน .th ในโดเมนระดับที่สาม ภายใต้โดเมนระดับที่สองที่กำหนดไว้แล้วเจ็ดประเภทเท่านั้น ได้แก่
ในปี พ.ศ. 2553 มีการจดทะเบียนโดเมนระดับบนสุดขึ้นใหม่อีกชื่อหนึ่งคือ .ไทย เพื่อใช้เป็นชื่อโดเมนในภาษาท้องถิ่น จนกระทั่งปัจจุบัน เว็บไซต์หลายพันแห่งใช้โดเมนนี้ มีทั้งจดทะเบียนเพื่อใช้เป็นโดเมนหลัก และใช้ควบคู่ไปกับ .th ดั้งเดิม
ในทางเทคนิค ".ไทย" จะถูกแปลงให้เป็น ".xn--o3cw4h" รวมทั้งโดเมนย่อยตามขั้นตอนวิธีของชื่อโดเมนสากลวิวัตน์ (Internationalized Domain Name: IDN) เพื่อให้เข้ากันได้กับมาตรฐานเดิม RFC 883 ที่ใช้ได้เพียงรหัสแอสกีเท่านั้น
ที.เอช.นิค อนุญาตให้จดทะเบียน .ไทย ทั้งระดับที่สองและระดับที่สามตามที่กำหนดเจ็ดประเภท
ชื่อที่ห้ามจดทะเบียนตามนโยบายของ ที.เอช.นิค มี00 oรายการ ส่วนใหญ่เป็นชื่อประเทศ เมืองหลวง เมืองใหญ่ สถานที่ทางภูมิศาสตร์อื่น ๆ ชนชาติหรือกลุ่มชาติพันธุ์ ชื่อองค์การรัฐบาล ซึ่งจะสงวนไว้ให้กับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเท่านั้น นอกจากนี้ชื่อที่พ้องกับเชื้อพระวงศ์ คำหยาบคาย และคำที่เกี่ยวกับกิจกรรมทางเพศ อาชญากรรม และความมั่นคงของประเทศ ไม่อนุญาตให้จดทะเบียน
รายชื่อนักมวยสากลชาวไทยที่เคยชิงแชมป์โลก
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อนักมวยสากลชาวไทยที่เคยชิงแชมป์โลกเฉพาะสถาบัน WBC, WBA, WBO และ IBF แต่ไม่สำเร็จ
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อนักมวยสากลชาวไทยที่เคยชิงแชมป์โลกเฉพาะสถาบัน WBF และ WBU แต่ไม่สำเร็จ
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อนักมวยสากลชาวไทยที่เคยชิงแชมป์โลกเยาวชนแต่ไม่สำเร็จ
ความสุขของกะทิ
ความสุขของกะทิ เป็นนวนิยายขนาดสั้น ของ งามพรรณ เวชชาชีวะ ได้รับรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน (ซีไรต์) ของประเทศไทย ประจำปี พ.ศ. 2549 และได้ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ในปี พ.ศ. 2552 ในชื่อเดียวกันคือ ความสุขของกะทิ หนังสือภาคต่อของ ความสุขของกะทิ ชื่อว่า "ความสุขของกะทิ ตอน ตามหาพระจันทร์" และ "ความสุขของกะทิ ตอน ในโลกใบเล็ก"
ความสุขของกะทิ เล่าเรื่องราวของน้องกะทิ เด็กหญิงวัย 9 ขวบที่กำลังจะต้องสูญเสียแม่ ซึ่งป่วยเป็นโรคกล้ามเนื้ออ่อนแรง แม่รู้ตัวดีว่าไม่สามารถเลี้ยงดูกะทิได้ จึงฝากกะทิให้ตากับยายเลี้ยง กะทิเติบโตมาด้วยความรักของตาและยาย มีชีวิตอย่างสุขสบายในบ้านหลังน้อยริมคลองอันอบอุ่น
กะทิมีครอบครัวที่เอาใจใส่ ดูแลกะทิด้วยความรัก และความห่วงใยจากใจจริง เธอมีคุณตาที่เคยเป็นทนาย ซึ่งสามารถเรียกเสียงหัวเราะจากกะทิและครอบครัวได้อยู่เสมอๆ คุณยายของกะทิเป็นคนที่เคร่งครัด และหัวโบราณ แต่ถึงกระนั้นก็สอนกะทิเรื่องต่างๆนานา อาทิเช่น การทำอาหาร การอยู่ในสังคม เป็นต้น พี่ทองเป็นคนที่เข้าอกเข้าใจกะทิเป็นอย่างดี และเป็นคนที่มีบุญคุณต่อกะทิ เพราะว่าพี่ทองเคยช่วยชีวิตกะทิไว้ตอนกะทิเป็นเด็กเล็ก น้าฎา และน้ากันต์ซึ่งเป็นคนที่ห่วงใยกะทิ และคอยหาสิ่งดีๆให้กะทิอยู่เสมอๆ และเป็นคนที่พูดปลอบใจกะทิในยามที่กะทิเศร้าโศกเสียใจ และที่ขาดไม่ได้ก็คือ แม่ของกะทิ ที่ถึงแม้จะจากไปก่อนวัยอันควรแต่ก็จัดสิ่งต่างๆไว้ให้กะทิอย่างดิบดี ด้วยความรัก และเอาใจใส่จากใจเด็กวัด วัย ๑๔ ปี ทองกลายเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวกะทิโดยไม่รู้ตัว เมื่อเขาได้ช่วยชีวิตกะทิไว้ในวันฝนตก ทองมีนิสัยชอบช่วยผู้อื่นโดยธรรมชาติและโดยการอบรมของหลวงลุง เขารับกะทิเป็นน้องเล็กตั้งแต่วันแรกที่ได้เห็นเมื่อมารับบิณฑบาตกับหลวงตา และความรู้สึกนี้ไม่เคยแปรเปลี่ยนตามกาลเวลาเลย
ลุงตอง ลุงของกะทิ วัย ๓๙ ปี เป็นลูกพี่ลูกน้องของ “ณภัทร” แม่ของกะทิ โดยนิสัยเป็นคนใจดี รักพี่น้องและพวกพ้องมาก ผูกพันกับณภัทรมาตั้งแต่เล็ก เป็นคนมีอารมณ์ขันหยิกแกมหยอก แต่ลุงตองมีสายตาแหลมคมและมองโลกในมุมปรัชญาเสมอ
หญิงสาววัย ๒๗ ปี เป็นเลขาฯ ให้ณภัทรและกลายเป็นมือขวาในทุกเรื่องให้เธอจนถึงวาระสุดท้าย หัวใจเธอสลายเมื่อรู้ว่าณภัทรป่วยหนัก แต่ก็เป็นเวลาที่ทำให้เธอได้รู้จักความเข้มแข็ง ความเสียสละ และรักแท้ที่แม่มีให้ลูก เธอไม่อาจห้ามใจผูกพันกับเพื่อนรุ่นน้องของณภัทรได้ และรู้ว่ามีโอกาสน้อยเหลือเกินที่เขาจะมองมา แต่นั่นก็เป็นความสุขเล็ก ๆ น้อย ๆ ของเธอที่ได้ใกล้ชิดเขาในช่วงเวลาหนึ่ง
หนุ่มโสด พูดน้อย เก็บตัว รุ่นน้องที่สนิทสนมกับณภัทรตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัย กันต์ชื่นชมในความเก่งและยกให้ณภัทรเป็นผู้หญิงในดวงใจ เขาพร้อมเสียสละความสุขส่วนตัวหากจะทำให้เพื่อนรุ่นพี่จากไปโดยสงบ และพร้อมที่จะมีส่วนร่วมในการดูแลกะทิ กันต์ไม่เคยมองหาหญิงคนไหน แม้จะมีสาวสวยน่ารักอยู่ใกล้ตัว จนเมื่อภาพความจริงคมชัดว่าชีวิตไม่ควรโดดเดี่ยวนัก เขาจึงถอนสายตาจากหญิงในดวงใจมายังหญิงใกล้ตัว
งามพรรณ เวชชาชีวะ
งามพรรณ เวชชาชีวะ (ชื่อเล่น: เจน) นักเขียน นักแปลผู้มีชื่อเสียง และนักธุรกิจเกี่ยวกับลิขสิทธิ์วรรณกรรม เจ้าของ รางวัลซีไรต์ ประจำปี พ.ศ. 2549 ประเภทนวนิยาย จากงานเขียน "ความสุขของกะทิ" เกิดเมื่อ 27 มกราคม พ.ศ. 2506 ที่กรุงลอนดอน อังกฤษ สหราชอาณาจักร เป็นบุตรีของ ศาสตราจารย์นายแพทย์ อรรถสิทธิ์ เวชชาชีวะ กับ ศาสตราจารย์แพทย์หญิงสดใส เวชชาชีวะ มีชื่อเล่นว่า เจน เป็นบุตรีคนกลาง มีพี่สาว คือ ศาสตราจารย์แพทย์หญิงอลิสา วัชรสินธุ ผู้เชี่ยวชาญด้านจิตเวชเด็ก และมีน้องชายคือ นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ หัวหน้า พรรคประชาธิปัตย์และอดีตนายกรัฐมนตรี คนที่ 27 ของไทย
เริ่มการศึกษาระดับอนุบาลที่ โรงเรียนอนุบาลยุคลธร และศึกษาต่อระดับประถมที่ โรงเรียนกุมารีการุณย์ และโรงเรียนสามมิตร จบการศึกษาะดับมัธยมต้นจาก โรงเรียนสตรีจุลนาค และระดับมัธยมปลายจาก โรงเรียนศรีวิกรม์ จากนั้นได้เข้าศึกษาจนสำเร็จปริญญาตรี สาขาภาษาฝรั่งเศส (เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง เหรียญทอง) จาก คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ภายหลังได้ศึกษาต่อด้านการแปล และได้รับประกาศนียบัตรการแปล (อังกฤษ-ฝรั่งเศส-อิตาลี) จากโรงเรียนล่ามและการแปลของรัฐบาลเบลเยียม ในกรุงบรัสเซลส์
เริ่มทำงานครั้งแรก ที่ บริษัท มีเดียโฟกัส ในตำแหน่งเจ้าหน้าที่การแปล ก่อนจะเป็น เจ้าของและบรรณาธิการนิตยสาร "เพื่อนใหม่" ซึ่งเป็นนิตยสารสำหรับเด็กก่อนวัยรุ่น และปัจจุบันเป็น กรรมการผู้จัดการบริษัท ซิลค์โรด พับลิเชอร์ เอเยนซี จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทตัวแทน ลิขสิทธิ์วรรณกรรม ให้กับนักเขียนและสำนักพิมพ์ทั่วโลก นอกจากนี้ยังเป็น ผู้บรรยายพิเศษด้านการแปลและลิขสิทธิ์ ให้กับมหาวิทยาลัยต่างๆ และเป็นกรรมการตัดสิน การประกวดนิทาน และวรรณกรรมเยาวชน
มีผลงานการแปลจากภาษาอังกฤษ ฝรั่งเศส อิตาลี และภาษาอื่น กว่า 20 เรื่อง ได้แก่ ภิกษุกับนักปรัชญา, คู่มือธุรกิจลิขสิทธิ์, ด้วยรักและช็อกโกแลต, แฮร์รี่ พอตเตอร์กับถ้วยอัคนี, หนึ่งปีแสนสุขในโปรวองซ์, ปริศนาบันทึกลับสีดำ, ผมไม่กลัว, แสนสุขเสมอในโปรวองซ์, มาตาปารี เด็กชายจากดวงดาว, โนเวเชนโต้, ไฮดี้, เดเปอโร รักยิ่งใหญ่จากใจดวงเล็ก, ไหม, ไร้เลือด, เมล็ดแครอต, ดวงตาราชันย์, ออสการ์กับผู้หญิงเสื้อชมพู ,มหันตภัยใต้พิภพ ,ผจญภัยใต้อุโมงค์ , พิชิตอาทิตย์ใต้บาดาล, วันศุกร์คู่หูโรบินสัน ครูโซ ,บันทึกของซลาตาเด็กหญิงจากซาราเยโว, ดิ เอเมอรัลด์ แอตลาส แผนที่มรกตมนตรา เป็นต้น
แปดสองสี่,นิยามความรัก, ความสุขของกะทิ และภาคต่อ ความสุขของกะทิ ตอน ตามหาพระจันทร์, เดียว, ฆาตกรรมตุ๊กตา ,ใส่สีชีวิต, นิยามความรัก/โมงยามกับความรัก ,ชนชาติไต , ความสุขของกะทิ ตอนในโลกใบเล็ก
ประเทศแทนซาเนีย
แทนซาเนีย หรือชื่อทางการ สหสาธารณรัฐแทนซาเนีย (; ) เป็นประเทศที่อยู่บนชายฝั่งตะวันออกของแอฟริกา มีอาณาเขตทางเหนือจดเคนยาและยูกันดา ทางตะวันตกจดรวันดา บุรุนดี และสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก และทางใต้จดแซมเบีย มาลาวี และโมซัมบิก ส่วนทางตะวันออกจดมหาสมุทรอินเดีย ประเทศตั้งชื่อมาจากแผ่นดินใหญ่แทนกันยีกาและเกาะแซนซิบาร์ที่อยู่นอกจากชายฝั่งตะวันออก แทนซาเนียเป็นสมาชิกของเครือจักรภพแห่งชาติ ตั้งแต่ประกาศเอกราชเมื่อ พ.ศ. 2504 เมื่อ พ.ศ. 2507 แทนกันยีกาได้รวมกับแซนซีบาร์ กลายเป็นสหสาธารณรัฐแทนแกนยิกาและแซนซิบาร์ และต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็นสหสาธารณรัฐแทนซาเนีย เมื่อพ.ศ. 2539 เมืองหลวงของแทนซาเนียย้ายจากดาร์เอสซาลามไปโดโดมา อย่างไรก็ดี สำนักงานของรัฐบาลหลายแห่งยังคงตั้งอยู่ในเมืองหลวงเดิม
48,261,942 คน (ค่าประมาณการ เดือนกรกฏคม พ.ศ. 2556)
ประกอบด้วยเผ่าพันธุ์ต่าง ๆ กว่า 120 เผ่า ซึ่งมีต้นกำเนิดจากเผ่า Bantu แต่ละเผ่าพันธุ์มีภาษาและสำเนียงเฉพาะของตนเอง และมีไม่เกิน 1 ใน 10 ของประชากร เผ่าที่มีขนาดใหญ่ ได้แก่ Sukuma และ Nyamwezi ส่วนประชากรในเกาะแซนซิบาร์และเกาะเพมบามีเชื้อสายแอฟริกันผสมอาหรับ
ประเทศบาร์เบโดส
บาร์เบโดส () เป็นประเทศที่เป็นเกาะที่ตั้งอยู่ในมหาสมุทรแอตแลนติกทางตะวันตก ทางตะวันออกของทะเลแคริบเบียนเล็กน้อย ที่ 13 องศาเหนือและ 59 องศาตะวันตก ตั้งอยู่ค่อนข้างใกล้กับอเมริกาใต้โดยตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเวเนซุเอลาประมาณ 434.5 กิโลเมตร (270 ไมล์)
เกาะที่อยู่ใกล้บาร์เบโดสมากที่สุดคือเซนต์ลูเซีย และเซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์ ซึ่งทั้ง 2 ประเทศตั้งอยู่ทางตะวันตก และเมื่อรวมกับบาร์เบโดสแล้ว เกาะเหล่านี้ถือเป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะเลสเซอร์แอนทิลลีส (Lesser Antilles) ในภูมิภาคแคริบเบียน
บาร์เบโดสเป็นหนึ่งในประเทศที่มีมาตรฐานชีวิตและความสามารถในการอ่านออกเขียนได้สูงที่สุดในโลกที่กำลังพัฒนา และจาก UNDP (United Nations Development Programme) บาร์เบโดสเป็นประเทศที่พัฒนาเป็นอันดับ 4 ในกลุ่มประเทศกำลังพัฒนา นอกจากนี้ บาร์เบโดสยังเป็นแหล่งท่องเที่ยวด้วย
บาร์เบโดสมีพื้นที่แผ่นดินประมาณ 430 ตารางกิโลเมตร (166 ตารางไมล์) และส่วนใหญ่มีพื้นที่ต่ำ มีบางส่วนที่สูงที่ตอนในของเกาะ พื้นที่ของบาร์เบโดสคาดว่ามาจากภูเขาไฟและประกอบด้วยหินปูนและหินปะการัง บรรยากาศของบาร์เบโดสเป็นกึ่งเขตร้อน โดยมีลมพัดมาจากมหาสมุทรแอตแลนติกตลอดเวลา และพื้นที่ที่ไม่มีการพัฒนาบางส่วนมีบึงและหนองน้ำบริเวณป่าชายเลน ส่วนอื่น ๆ ของตอนในของเกาะที่เป็นส่วนเกษตรกรรมจองบาร์เบโดส มีไร่อ้อยขนาดใหญ่ประปราย และทุ่งเลี้ยงสัตว์ที่กว้างและลาดเอียงไม่มากที่สามารถมองเห็นทะเลได้
เป็นรัฐในเครือจักรภพ การปกครองระบอบประชาธิปไตยโดยมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข โดยสมเด็จพระราชินีนาถอลิซาเบธที่ 2เป็นพระมหากษัตริย์ ทรงใช้พระราชอำนาจผ่านผู้สำเร็จราชการ
สภานิติบัญญัติแห่งชาติ แบบ 2 สภา วุฒิสมาชิก (21 คน แต่งตั้งโดยผู้สำเร็จราชการ) สภาผู้แทนราษฎร (30 คน ด้วยการเลือกตั้งโดยตรงทุก 5 ปี)
ผู้สำเร็จราชการแต่งตั้งคณะรัฐมนตรี ตามคำแนะนำของนายกรัฐมนตรี โดยมีนายกรัฐมนตรีเป็นผู้นำรัฐบาลและหัวหน้าคณะรัฐมนตรี
พรรคการเมืองหลัก พรรค Barbados Labor Party, Democratic Labor Party, People's Empowerment Party
ฝ่ายตุลาการ ระบบกฎหมายมหาชนแบบอังกฤษ ใช้ศาลสูงสุด โดยมีคณะกรรมาธิการด้านตุลาการแต่ตั้งผู้พิพากษาอำนาจในการพิจารณาไต่สวน อยู่ภายใต้อำนาจของศาลสูงสุดแคริบเบียนตะวันออก ("") โดยมีผู้พิพากษา 1 คน
แบ่งการปกครองออกเป็น 11 เขต (parish) + 1 เมืองหลวง
ผลิตภัณฑ์ประชาชาติรวม (2550) 5.53 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
อัตราความเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ (2550) ร้อยละ 4
โครงสร้างผลิตภัณฑ์ประชาชาติ พื้นฐานเศรษฐกิจมาจากการปลูกอ้อยและกิจการท่องเที่ยว เริ่มหันมามีรายได้หลักจากอุตสาหกรรมขั้นต้น โดยมีการบริการด้าน offshore finance and information services
รายได้ประชาชาติต่อหัว (2550) 19,700 ดอลลาร์สหรัฐ
จำนวนแรงงาน (2544) 128,500 ว่างงาน ร้อยละ 8.7 (2549)
อัตราเงินเฟ้อ (2550) ร้อยละ 5.5
หนี้สินต่างประเทศ (2546) 668 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทรัพยากรธรรมชาติ ผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียม ปลา ก๊าซธรรมชาติ
อุตสาหกรรม การท่องเที่ยว น้ำตาล อุตสาหกรรมชิ้นส่วนเพื่อส่งออก
เกษตรกรรม อ้อย ผัก และฝ้าย
ประชากรในประเทศนี้มีจำนวน 281,968 คน (ข้อมูลปี พ.ศ. 2551)
นับถือศาสนาโปรเตสแตนท์ 67% โรมันคาทอลิก 4% ไม่นับถือศาสนา 17% อื่นๆ 12%
หมากรุกเกาหลี
หมากรุกเกาหลี หรือ จังกี () เป็นเกมหมากรุกที่อยู่คู่กับคนเกาหลีมานาน มีตัวหมาก กระดาน และวิธีเล่นคล้ายจนเกือบเหมือนกับหมากรุกจีน โดยบนกระดานจะมี 9 เส้นขวางและ 10 เส้นตั้ง ในค.ศ. 2009 ได้มีการแข่งขันจังกีระดับโลกครั้งแรกที่ฮาร์บิน ประเทศจีน
ไล่ตั้งแต่ซ้ายมือมาแถวแรก ชา 자(เรือ) มา 마(ม้า) ซัง 상(ช้าง) ซา 사(องครักษ์) เว้นไว้หนึ่งช่อง ซา ซัง มา ชา แถวที่ 2 ที่กลางเขตวัง ฮัน 한,โช 초(ขุน) แถวที่ 3 หน้ามาทั้ง 2 ตัว โพ 포(ปืนใหญ่) แถวที่ 4 ตั้งพยอง, โชล 졸(เบี้ย) 5 ตัวที่หน้าเรือและช้าง
สกุลขิง
สกุลขิง หรือ Zingiber เป็นสกุลของพืชพื้นเมืองในจีน เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ นิวกินี และอินเดีย ตัวอย่างที่สำคัญได้แก่ ขิง ขิงญี่ปุ่น กระทือ เป็นต้น
พืชสกุลขิงหลายชนิด นิยมใช้เป็นเครื่องปรุง หรือส่วนประกอบในการปรุงอาหาร เนื่องจากมีรสชาติเข้มข้น มีน้ำมันระเหย โดยการใช้ส่วนของลำต้น เหง้า และดอก ทั้งใช้แบบสดและแห้ง
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อพืชในสกุลขิง
วงศ์ขิง
พืชวงศ์ขิง () เป็นพืชที่มีเหง้า มีด้วยกัน 47 สกุล ประมาณ 1,000 ชนิดพืชตระกูลขิงหลายชนิดมีความสำคัญในฐานะเป็นไม้ดอกไม้ประดับ บ้างก็ใช้เป็นเครื่องเทศ หรือยาสมุนไพร พืชสำคัญได้แก่ ขิง ข่า ดาหลา กระชาย กระเจียว
อำเภอนาวัง
อำเภอนาวัง แยกจากอำเภอนากลางเมื่อ 30 เมษายน พ.ศ. 2537 และได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอเมื่อ พ.ศ. 2540 ในปัจจุบันเป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดหนองบัวลำภู
อำเภอนาวังมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
อำเภอนาวังแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 51 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอนาวังประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
โรงเรียนในสังกัด สพม.19
ตำบลเทพคีรี
ตำบลเทพคีรี แยกจาก ตำบลนาแก และรวมกับบางส่วนของตำบลนาเหล่า เมื่อ พ.ศ. 2535 โดยขึ้นกับอำเภอนากลางก่อน แล้วจึงโอนมาขึ้นกับอำเภอนาวังเมื่ออำเภอนาวังแยกออกจากอำเภอนากลางเมื่อปี พ.ศ. 2537 ในปัจจุบันเป็นตำบลหนึ่งในอำเภอนาวัง
อาณาเขต
ข้อมูลสถานที่สำคัญของตำบล :
แบ่งการปกครองออกเป็น 8 หมู่บ้านได้แก่
คณะรัฐมนตรี
คณะรัฐมนตรี () มีอำนาจหน้าที่บริหารราชการแผ่นดิน ให้เป็นไปตามนโยบายที่ได้แถลงไว้ต่อรัฐสภา ตามรัฐธรรมนูญ และกฎหมาย อันประกอบด้วย หัวหน้าคณะ 1 คน ซึ่งมักเรียกว่า "นายกรัฐมนตรี" และรัฐมนตรีอื่น ตามจำนวนที่กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญ หรือกฎหมายที่เกี่ยวข้อง
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นไชยาศรีสุริโยภาส
มหาอำมาตย์ตรี พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุริยงประยุรพันธ์ กรมหมื่นไชยาศรีสุริโยภาส พระนามเดิม พระองค์เจ้าสุริยงประยุรพันธุ์ เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 51 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาโหมด เมื่อวันอังคาร เดือน 9 ขึ้น 7 ค่ำ ปีวอกฉศก จ.ศ. 1246 ตรงกับวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2427 มีพระเชษฐาร่วมเจ้าจอมมารดา คือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาภากรเกียรติวงศ์ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ และเป็นพระภาดากับ พระนางเจ้าสุวัทนา พระวรราชเทวี
พระองค์เจ้าสุริยงประยุรพันธุ์เสด็จไปศึกษาต่อที่ทวีปยุโรปเมื่อ พ.ศ. 2440 ทรงศึกษาที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ประเทศอังกฤษ จบการศึกษาแล้วกลับมาผนวชเป็นพระภิกษุเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2452 ณ พระอุโบสถ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม โดยมีพระเจ้าน้องยาเธอ กรมกลวงวชิรญาณวโรรส เป็นพระอุปัชฌาย์ พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพระสถาพรพิริยพรต เป็นพระกรรมวาจาจารย์ ผนวชแล้วประทับ ณ วัดบวรนิเวศวิหาร หลังจากลาผนวช ทรงรับราชการจนได้เป็นมหาอำมาตย์ตรี ตำแหน่งอธิบดีโรงกษาปณ์ และผู้ช่วยปลัดทูลฉลอง กระทรวงพระคลังมหาสมบัติ
ต่อมา พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สถาปนาขึ้นเป็นพระองค์เจ้าต่างกรมที่ กรมหมื่นไชยาศรีสุริโยภาส เมื่อ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2457 พระองค์ทรงรับราชการตำแหน่งผู้ตรวจการกรมศิลปากร ซึ่งเป็นกรมที่ตั้งขึ้นใหม่ โดยโอนกิจการของกรมช่างมหาดเล็ก จากกระทรวงวัง และกรมพิพิธภัณฑ์ จากกระทรวงธรรมการ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุริยงประยุรพันธ์ กรมหมื่นไชยาศรีสุริโยภาส ทรงเป็นต้นราชสกุล สุริยง มีพระโอรส-ธิดา ได้แก่
หม่อมชื้น บุนนาค (๒๔๓๐ - ๒๕ มีนาคม ๒๔๖๘) ธิดาเจ้าพระยาสุรวงศ์วัฒนศักดิ์ (โต บุนนาค) สมรส พ.ศ. ๒๔๔๙
หม่อมจง (? - ๒๕๑๑)
หม่อมเรณี (Ren้e Fusco) (๑๐ สิงหาคม ๒๔๓๙ - ๓ ธันวาคม ๒๕๒๒) เป็นธิดาของร้อยโทฟุสโก ครูสอนดนตรี กองดุริยางค์ทหารเรือ
หม่อมสวง (๒๔๔๑ - มิถุนายน ๒๕๐๘) เป็นน้องสาวต่างมารดาของหม่อมจง
หม่อมเรณิ (Reni Fusco) (๒๔๔๒ - ๒๔๗๘) เป็นน้องสาวของหม่อมเรณี
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุริยงประยุรพันธ์ กรมหมื่นไชยาศรีสุริโยภาส สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 6 เมื่อวันศุกร์ เดือน 5 ขึ้น 3 ค่ำ ปีมะแม เอกศก จ.ศ. 1281 ตรงกับวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2462
เอเชียวีก
เอเชียวีก (Asiaweek) นิตยสารรายสัปดาห์ภายใต้บริษัทไทม์วอร์เนอร์ เอเชียวีกมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ ฮ่องกง โดยเริ่มตีพิมพ์นิตยสารตั้งแต่ปี พ.ศ. 2518 และปิดตัวลงเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2544
ไทม์ได้ซื้อ เอเชียวีกมาจากบริษัท Yazhou Zhoukan (亞洲週刊)
มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้เจียวทง
มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้เจียวทง (อักษรจีนตัวย่อ: 上海交通大学; อักษรจีนตัวเต็ม: 上海交通大學; พินอิน: Shànghǎi Jiāotōng Dàxué) เป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยรัฐที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศจีน ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2439 (ค.ศ. 1896) ในเมืองเซี่ยงไฮ้ สาธารณรัฐประชาชนจีน โดยมีนักศึกษากว่า 28,000 คน และมีคณาจารย์กว่า 1,400 คน
มหาวิทยาลัยเป็นที่รู้จักส่วนหนึ่งจากการจัดอันดับสถาบันอุดมศึกษา
มหาวิทยาลัยร่วมอยู่ในโครงการ สานสัมพันธ์สู่เอเชียด้วยการฝึกงานและแลกเปลี่ยนนักศึกษา
อักษรทมิฬ
อักษรทมิฬ พัฒนามาจากอักษรพราหมีของอินเดียโบราณ จารึกอักษรทมิฬเก่าสุดมีอายุราว พ.ศ. 43 วรรณคดีภาษาทมิฬ เก่าสุด คือ ตลกาปปิยัม (Tolkāppiyam) แต่งขึ้นเมื่อราว พ.ศ. 343
รูปพยัญชนะบางรูป เมื่อประสมกับสระอุและอู อาจต่างจากตัว க เช่น
௧ = 1, ௨ = 2, ௩ = 3, ௪ = 4, ௫ = 5, ௬ = 6, ௭ = 7, ௮ = 8, ௯ = 9, ௰ = 10, ௱ = 100, ௲ = 1000
สำหรับผู้ใช้วินโดวส์เอกซ์พี (Window XP) สามารถอ่านอักษรทมิฬ หรือพิมพ์ข้อความสั้นๆด้วยโปรแกรม Character Map ฟอนต์ Latha
ປອຣປົດ
สถาบันเทคโนโลยีแห่งโตเกียว
สถาบันเทคโนโลยีแห่งโตเกียว () หรือนิยมเรียกว่า ไทเทค (TiTech) หรือ โทโกได (東工大; Tōkōdai) หรือ โตเกียวเทค (Tokyo Tech) เป็นสถาบันอุดมศึกษาด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีที่มีชื่อเสียงมากและใหญ่ที่สุดในประเทศญี่ปุ่น
โตเกียวเทคก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 1881 ที่โตเกียว ในชื่อ วิทยาลัยอาชีวศึกษาโตเกียว (Tokyo Vocational School)
ใน ค.ศ. 1929 ได้ยกฐานะเป็นมหาวิทยาลัยแห่งชาติ และตั้งแต่เดือนเมษายน ค.ศ. 2004 ได้แปรรูปเป็นกึ่งเอกชนภายใต้กฎหมายใหม่ซึ่งประกาศใช้กับมหาวิทยาลัยแห่งชาติทุกแห่ง
สถาบันเป็นสมาชิกของเครือข่าย LAOTSE ("สานสัมพันธ์สู่เอเชียด้วยการฝึกงานและแลกเปลี่ยนนักศึกษา") ซึ่งเป็นเครือข่ายนานาชาติของมหาวิทยาลัยชั้นนำในทวีปยุโรปและเอเชีย เพื่อแลกเปลี่ยนนักศึกษาและอาจารย์อาวุโส
ในปี ค.ศ. 2014 มีนักศึกษาชาวไทยศึกษาที่สถาบันเทคโนโลยีแห่งโตเกียว 133 คน นับเป็นอันดับสองสำหรับจำนวนนักศึกษาต่างชาติรองจากนักศีกษาชาวจีน ดร.สุรพันธ์ เมฆนาวิน
ดร.สมเกียรติ ตั้งกิจวาณิชย์
อัญมณี
อัญมณี คือ มวลของแข็งที่ประกอบไปด้วยแร่ชนิดเดียวกัน หรือหลายชนิดรวมตัวกันอยู่ตามธรรมชาติ โดยจะประกอบขึ้นจาก สาร อินทรีย์ หรือ อนินทรีย์ก็ได้ เนื่องจากองค์ประกอบของเปลือกโลกส่วนใหญ่เป็นสารประกอบซิลิกอนไดออกไซด์ ดังนั้นเปลือกโลกส่วนใหญ่มักเป็นแร่ตระกูลซิลิเกต นอกจากนั้นยังมีแร่ตระกูลคาร์บอเนต เนื่องจากบรรยากาศโลกในอดีตส่วนใหญ่เป็นคาร์บอนไดออกไซด์ น้ำฝนได้ละลายคาร์บอนไดออกไซด์บนบรรยากาศลงมาสะสมบนพื้นดินและมหาสมุทร สิ่งมีชีวิตอาศัยคาร์บอนสร้างธาตุอาหารและร่างกาย แพลงตอนบางชนิดอาศัยซิลิกาสร้างเปลือก เมื่อตายลงทับถมกันเป็นตะกอน หินส่วนใหญ่บนเปลือกโลกจึงประกอบด้วยแร่ต่างๆ
อเมทริน
อมิทริน (ametrine) เป็นแร่รัตนชาติที่มีสีม่วงปนเหลือง โดยมีส่วนผสมของควอตซ์ และเกิดจากการผสมของแอเมทิสต์
เชื่อกันว่าอมิทรินพบครั้งแรกในทวีปยุโรป โดยเป็นของขวัญที่ราชินีสเปนได้รับ
แอมะซอไนต์
แอมะซอไนต์ คือ แร่ไมโครไคลน์ชนิดหนึ่ง ที่มีสีเขียว หรือฟ้าอมเขียว เป็นแร่ในกลุ่มเฟลด์สปาร์ บางครั้งใช้เป็นรัตนชาติ (มีความหมายเหมือนกับแอมะซอนสโตน : amazonstone)
คำว่า แอมะซอไนต์ มาจากชื่อของแม่น้ำแอมะซอน (แม่น้ำอะเมซอน) ในทวีปอเมริกาใต้นั่นเอง เพราะมีการพบแร่ดังกล่าวจากหินสีเขียวบางชนิด แต่ยังไม่ปรากฏชัดว่าเฟลด์สปาร์สีเขียวนั้นปรากฏในแถวลุ่มน้ำอะเมซอนหรือไม่
สามารถพบในประเทศมาดากัสการ์ รัสเซียและสหรัฐอเมริกา
ความเชื่อเกี่ยวกับแอมะซอไนต์ เป็นหินที่ช่วยให้กล้าแสดงออก ทางศิลปะ ดีสำหรับลำคอและเส้นประสาททั้งหลาย
เขี้ยวหนุมาน
เขี้ยวหนุมาน หรือ แอเมทิสต์ () เป็นแร่ควอตซ์ชนิดหนึ่ง (SiO) ที่มีสีม่วงอ่อน จนถึงเข้ม เรียกอีกอย่างว่า "พลอยม่วง ดอกตะแบก" นิยมใช้เป็นเครื่องประดับ
แค้ทแนปเป้
แค้ทแนปเป้ () เป็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง เส้าหลิน สุดยอดพลังแห่งเพลงมวย มีชื่อเดิมว่าแอชลีย์ เธอได้รู้จักกับแจ๊ก สไปเซอร์ครั้งแรกในงานปาร์ตี้ และได้เข้าร่วมกับฝ่ายเฮ่ยหลิน โดยได้ประลองเส้าหลินชนะโอมิและคิมิโกะ
แค้ทแนปเป้เคยประลองเส้าหลินทั้งหมด 2 ครั้ง โดยชนะ 2 ครั้ง
มาลา มาลา จ็อง
มาลา มาลา จ็อง (Mala Mala Jong) เป็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง เส้าหลิน สุดยอดพลังแห่งเพลงมวย
มาลา มาลา จ็อง ถูกสร้างขึ้นจาก เสื้อเกราะสองตัน, ดวงตาแห่งดาฉี, มือมหากาฬ, กำปั้นแห่งเทบิกอง, เจ็ทบูทสึ, ผ้าคลุมสลายเงา, พระเศียรแห่งจ็อง และดวงใจแห่งจ็อง ในตอนที่มาลา มาลา จ็องปรากฏตัวครั้งแรกนั้น โอมิใช้หางพญานาคเพื่อเจาะลงไปที่ใจกลางโลกเพื่อนำกรงเล็บเสือทองคำมาปราบมาลา มาลา จ็องได้สำเร็จ โดยทุกๆ 1000 ปี เมื่อดาวเคราะห์โคจรมาอยู่ในแนวเดียวกัน เชนกังวูจะถูกนำมาประกอบเป็น มาลา มาลา จ็อง และเมื่อใช้แหวนเก้ามังกร มันจะแยกร่างเป็นสี่สยอง โดย มาลา มาลา จ็อง แต่ละตัวในสี่สยองนั้นแตกต่างกันไป หนึ่งในนั้นมีวงโคจรทอร์นามิ, ในตัวที่ 2 มีดวงตาแห่งดาฉี, ในตัวที่ 3 มีทับทิมราเมซิส, และตัวสุดท้ายมีดาราฮานาบิ และสามตัวในสี่สยอง ใส่หมวกวูซู และอีกตัวใส่ พระเศียรแห่งจ็อง แต่หลังจากสี่สยองปรากฏตัว ก็จะมีเชนกังวูชิ้นใหม่ออกมา คือแมงป่องจักรพรรดิ เป็นเชนกังวูที่สามารถแยกร่าง มาลา มาลา จ็อง ได้ ซึ่งถูกใช้โดยแจ๊ก สไปเซอร์ แต่ก็พ่ายแพ้แก่ฝ่ายเส้าหลินในภายหลัง
ไข่มุก
ไข่มุก เป็นอัญมณี มีสีขาว เงินยวง ชมพูและสีทอง โดยนำมาจากสัตว์จำพวกหอยนางรม อาจจะนับได้ว่าเป็นอัญมณีชนิดเดียวในโลกที่เกิดมาจากสัตว์ ไข่มุกสามารถนำมาทำเป็นเครื่องประดับ หรือนำมาบดในการใช้เป็นเครื่องสำอาง
ความเชื่อของไข่มุก เป็นอัญมณีแห่งสายน้ำ เสริมสง่าราศีให้กับเพศหญิงก่อให้เกิดความนุ่มนวล อ่อนหวาน แก้ปัญหาทางด้านอารมณ์
ในปัจจุบันนี้ ประเทศจีน ถือได้ว่าเป็นประเทศที่ติดอันดับต้น ๆ ของการส่งไข่มุกออกสู่ตลาดโลก ไข่มุกที่คุณภาพดีนั้น ควรมีอายุการเลี้ยงอยู่ที่ 8 เดือน ถึง 2 ปี ยิ่งเลี้ยงไว้ได้นาน ความสวยงามแวววาวยิ่งมีมากขึ้น แต่ส่วนมากที่พบในตลาดไข่มุกนั้น จะมีอายุการเลี้ยงอยู่ที่ 2-5 ปี แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ขึ้นอยู่กับสภาพแวดล้อมด้วย เช่น มลภาวะทางน้ำ อุณหภูมิ และความอุดมสมบูรณ์ของทะเล
ไข่มุกเลี้ยง
โมรา
โมรา หรือ อาเกต () (SiO) เป็นอัญมณีที่มี หลายสี ที่นิยม คือ ฟ้าอมเทาลายขาว หรือฟ้าในเนื้อหิน ในทางอุตสาหกรรมใช้สำหรับตกแต่งทำเป็นเครื่องประดับเนื่องจากคุณสมบัติของหินที่ต้านทานกรด และมีความแข็งสูง
ความเชื่อของหินนี้เป็นเหมือนเครื่องรางของขลังตั้งแต่โบราณ ชาวอียิปต์ ถือว่า ช่วยป้องกันภยันตรายให้เจ้าของ และเป็นตัว แทน ทรัพย์สิน เพิ่ม ความมั่งคั่ง
บลูเลซอาเกต (blue lace agate) เป็นอัญมณีในกลุ่มอาเกตชนิดหนึ่ง มีสีฟ้าอมเทา มีลายขาว เชื่อว่าบลูเลซอาเกต ช่วยให้อารมณ์ให้สงบ
อะเลกซานไดรต์
อะเลกซานไดรต์ () เป็นหินตระกูลเดียวกับ คริโซเบริล (chrysoberyl) แต่งตั้งตามชื่อ พระเจ้าอเล็กซานเดอร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย เพราะค้นพบในสมัยนั้น สามารถเปลี่ยนสีได้ ขึ้นกับแสงที่ ตกกระทบ มาถูก เรียกอีกอย่าง หนึ่งว่า 'เจ้าสามสี' คือ มีสีเขียวอมน้ำตาล ตอนกลางวัน แต่สามารถ เปลี่ยนเป็น สีแดงอมม่วงได้ เมื่อได้รับแสงไฟฟ้า และเป็นสีแดง เมื่อได้รับแสงแดด
ความเชื่อของหินนี้ ช่วยกระตุ้นพลังงาน เพิ่มความมีชีวิตชีวาและเพิ่มความรัก ความเมตตาภายในจิตใจ
มอสอาเกต
มอสอาเกต (} เป็นหินอาเกตที่มีสีเขียวที่สีคล้ายหญ้ามอส หรือเหมือนสิ่งแปลกปลอมอยู่ในแร่คริสตัล พบมากในประเทศจีน รัสเซีย และ รัฐโคโลราโด
สถาบันสหสวรรษ
สถาบันสหสวรรษเป็นสถาบันวิชาการ ดำเนินการโดย ดร.วุฒิพงษ์ เพรียบจริยวัฒน์ มีหน้าที่ให้ความรู้กับประชาชนเกี่ยวกับเหตุบ้านการเมือง และการดำเนินนโยบายสาธารณะ โดยมีเป้าหมายสนับสนุนระบอบประชาธิปไตย และความถูกต้องชอบธรรมในสังคมไทย โดยมีกิจกรรมที่ทำเป็นประจำคือการจัดการเสวนาในเรื่องต่าง ๆ ที่มีหัวข้อเกี่ยวกับการพัฒนาบ้านเมือง ที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ซึ่งมี ดร.วุฒิพงษ์ เพรียบจริยวัฒน์ เป็นผู้ดำเนินรายการ
สถาบันสหสวรรษ ตั้งอยู่เลขที่ 5/196 หมู่บ้านกลางเมือง-มอนติคาร์โล ถ.เทศบาลสงเคราะห์ แขวงลาดยาว ขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร 10900
โทรศัพท์ 02-196-2088 โทรสาร 02-196-2089
การครอบครองปรปักษ์
การครอบครองปรปักษ์ () คือ การครอบครองทรัพย์สินของผู้อื่นไว้โดยความสงบและโดยเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของ บุคคลผู้ครอบครองปรปักษ์ตามกฎหมายไทย ถ้าเป็นอสังหาริมทรัพย์ได้ครอบครองติดต่อกันเป็นเวลา 10 ปี ถ้าเป็นสังหาริมทรัพย์ได้ครอบครองติดต่อกันเป็นเวลา 5 ปี บุคคลนั้นได้กรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินนั้น
ดนตรีสากล
ดนตรีสากลเป็นมรดกทางวัฒนธรรมของชาวตะวันตก เริ่มจากการที่ชาวยุโรปมีการบันทึกทำนองเพลงที่เป็นแบบแผนเดียวกันโดยใช้สัญลักษณ์ที่เรียกว่า โน้ตสากล และใช้กับเครื่องดนตรีสากลที่ได้รับการพัฒนาอย่างต่อเนื่องจนเป็นที่ยอมรับอย่างกว้างขวางในปัจจุบัน
ดนตรีสากลเป็นดนตรีประเภทหนึ่งที่ชาวตะวันตกได้นำมาเผยแพร่จนเป็นที่รู้จักกันทั่วโลก จึงทำให้หลายชนชาติหลายภาษาสามารถเล่นเครื่องดนตรีสากลได้ เครื่องดนตรีสากลที่ใช้กันในชนชาติต่าง ๆ ส่วนใหญ่เป็นมาตรฐานเดียวกัน ชนิดเดียวกัน มีการบันทึกทำนองเพลงโดยใช้สัญลักษณ์เดียวกัน ซึ่งสัญลักษณ์ที่ใช้บันทึกทำนองเพลงเรียกว่า โน้ตสากล 
โน้ตสากลใช้เพื่อบันทึกทำนองเพลงเพื่อกันลืมและเป็นการกำหนดทำนองเพลงว่าจะใช้เสียงสั้นยาวเพียงใด หรือเน้นเสียงหนักเบาตรงช่วงใดนอกจากนี้โน้ตสากลยังมีความหมายอื่น ๆ อีกมากมายรูปแบบของดนตรีสากลในแต่ละยุคแต่ละสมัยก็จะแตกต่างกันออกไป ดนตรีสากลได้พัฒนาทั้งรูปแบบของเพลงและเครื่องดนตรีมาสู่ยุคปัจจุบันเป็นที่นิยมทั่วโลก
แบ่งตามหลักในการทำเสียงหรือวิธีการบรรเลงเป็น 5 ประเภท ดังนี้
เครื่องดนตรีประเภทนี้ ทำให้เกิดเสียงโดยการทำให้สายสั่นสะเทือนสายที่ใช้เป็นสายโลหะหรือสายเอ็น เครื่องดนตรีประเภทเครื่องสาย แบ่งตามวิธีการเล่นเป็น 2 จำพวก คือ
ดูเพิ่มเติมที่ : เครื่องดนตรีสากล
เป็นวงดนตรีสากลขนาดใหญ่ ประกอบไปด้วยเครื่องดนตรีสากล 4 กลุ่ม ประเภทของเครื่องดนตรีสากล ได้แก่ กลุ่มเครื่องสาย กลุ่มเครื่องเป่าทองเหลือง เครื่องเป่าลมไม้ และเครื่องตีประกอบจังหวะ วงดนตรีลักษณะนี้จะมีผู้อำนวยเพลงซึ่งทำหน้าที่ควบคุมการบรรเลง จะนั่งหรือยืนบรรเลงตามลักษณะของเครื่องดนตรี
เป็นวงดนตรีขนาดเล็กประกอบไปด้วยเครื่องดนตรีประมาณ 4 – 5 ชิ้น กล่าวคือ มีกีตาร์ลีด กีตาร์เบส ออร์แกนหรือคีย์บอร์ด และกลองชุด เป็นที่นิยมแพร่หลายในหมู่ของวัยรุ่นที่นิยมเล่นเพลงป๊อปทั่ว ๆ ไป
เป็นวงดนตรีที่มีเครื่องดนตรี 3 ประเภทใหญ่ ๆ คือ เครื่อง 
เป่าลมไม้ เครื่องเป่าทองเหลือง และเครื่องประกอบจังหวะ นิยมใช้เดินขบวนสวนสนาม และบรรเลงประกอบพิธีการต่าง ๆ ตามโอกาส 
วอลท์, รุมบ้า, ร็อก, ดิสโก้, ชะชะช่า
http://www.thaigoodview.com/library/teachershow/sakaew/rattanachai_w/music/index.htm
มะเขือเทศ
มะเขือเทศ ( Mill.) เป็นพืชชนิดหนึ่งที่อุดมไปด้วยคุณค่าทางอาหาร มะเขือเทศขนาดปานกลางจะมีปริมาณวิตามินซีครึ่งหนึ่งของส้มโอทั้งผล มะเขือเทศผลหนึ่งจะมีวิตามินเอราว 1 ใน 3 ของวิตามินเอที่ร่างกายต้องการในหนึ่งวัน นอกจากนี้มะเขือเทศยังมีโปแตสเซียม ฟอสฟอรัส แมกนีเซียมและแร่ธาตุอื่นๆ อีกหลายชนิด
มะเขือเทศเป็นพืชล้มลุกอายุเพียง 1 ปี ลำต้นตั้งตรง มีลักษณะเป็นพุ่ม มีขนอ่อน ๆ ปกคลุม ใบเป็นใบประกอบ ออกสลับกัน ใบย่อยมีขนาดไม่เท่ากัน บางใบเล็กรียาว บางใบกลมใหญ่ ปลายใบแหลม ขอบใบเป็นหยักลึกคล้ายฟันเลื่อยมีขนอ่อน ๆ ออกดอกเป็นช่อหรือดอกเดี่ยว บริเวณซอกใบ ดอกมีสีเหลือง มีกลีบเลี้ยงสีเขียวประมาณ 5-6 กลีบ ผลเป็นผลเดี่ยว มีขนาดรูปร่างและสีต่างกัน ซึ่งมีขนาดเล็กประมาณ 3 เซนติเมตร จนถึงใหญ่ประมาณ 10 เซนติเมตร รูปร่างมีทั้งกลม กลมแบน หรือกลมรี ผิวนอกกลีบเป็นมัน ผลดิบมีสีเขียว หรือเขียวอมเทา เมื่อสุกจะมีสีเหลือง สีส้ม หรือสีแดง เนื้อภายในฉ่ำด้วยน้ำมีรสเปรี้ยว มีเมล็ดเป็นจำนวนมาก มะเขือเทศมีหลายพันธุ์ เช่น พันธุ์สีดา พันธุ์โรมาเรดเพียร์ เป็นต้น ----------
ชื่ออื่น : มะเขือ (ทั่วไปไม่มีกรุงเทพ) บะเขือส้ม (ภาคเหนือ)
ประโยชน์ของมะเขือเทศ
ช่วยบำรุงผิวพรรณให้ชุ่มชื่นสดใส ไม่แห้งกร้าน
มีสารต่อต้านอนุมูลอิสระที่ช่วยลดและชะลอการเกิดริ้วรัยแห่งวัย
น้ำมะเขือเทศช่วยเพิ่มความสดชื่นให้แก่ร่างกาย
ช่วยเสริมคุ้มกันของร่างกายให้แข็งแรง
มีวิตามินเอซึ่งมีส่วนชวยบำรุงสายตา
มะเขือเทศ มีบีตาแคโรทีน และฟอสฟอรัสในปริมาณมาก
มะเขือเทศช่วยในการรักษาสิว ด้วยการนำน้ำมะเขือเทศมาพอกผิวหน้า หรือฝานบางๆแล้วนำมาแปะหน้าก็ได้
ช่วยทำให้ผิวหน้าเต่งตึงสดใส ด้วยการนำน้ำมะเขือเทศมาพอกผิวหน้า หรือฝานบางๆแล้วนำมาแปะหน้าก็ได้
มะเขือเทศใช้นำมาทำเป็นน้ำผลไม้ โดยน้ำผลไม้ที่ขึ้นชื่อก็คือ น้ำมะเขือเทศดอยคำ
เป็นที่นิยมนำมาทำเป็นอาหารได้หลายเมนู เช่น ข้าวผัด ซุป ยำต่างๆ เป็นต้น
ช่วยใหร่างกายสามารถต่อสู้กับโรคหอบหืดได้มากถึง 45%
ช่วยป้องกันโรคสมองเสื่อม หริออัลไซเมอร์
ช่วยรักษาโรคลักปิดลักเปิด เลือดออกตามไรฟัน
ช่วยป้องกันการแข็งตัวของหลอดเลือด
มะเขือเทศมีฤทธิ์ในการช่วยขับปัสสาวะ
ช่วยรักษาโรคความดันโลหิตสูง
ช่วยลดความเสี่ยงในการเกิดโรคหัวใจ
ช่วยลดความเสี่ยงจากการเกิดภาวะเส้นเลือดตีบ การเกิดโรคหัวใจวาย สำหรับผู้ที่สูบบุหรี่เป็นประจำ
ช่วยป้องกันการเกิดโรคหัวใจขาดเลือด
ช่วยในระบบย่อยในกระเพาะอาหารและช่วยในการขับถ่ายอุจจาระได้สะดวก
ช่วยยับยั้งการเจริญเติบโตของเชื้อรา หรือเชื้อราที่ปาก
ช่วยลดความเสี่ยงจากการเกิดโรคมะเร็งลำไส้
ช่วยลดความเสี่ยงจากโรคมะเร็งต่อมลูกหมากในเพศชายได้ถึง 45% หากรับประทานมะเขือเทศเป็นประจำ
ช่วยลดความเสี่ยงในการเกิดโรคมะเร็งรังไข่ ในเพศหญิง
ซอสมะเขือเทศหมักผม ด้วยการใช้มะเขือเทศหมักผมจะช่วยป้องกันการเปลี่ยนไปของสีผม อันเนื่องมาจากการว่ายในน้ำในสระที่มีคลอรีน
ซอสมะเขือเทศนำมาใช้ขัดเครื่องประดับเงินชิ้นโปรดของคุณให้เงางามเหมือนเดิมได้ ด้วยนำซอสมะเขือเทศมาถูแล้วล้างน้ำออก
ซอสมะเขือเทศช่วยในการดับกลิ่นคาว เศษอาหาร กลิ่นปลาสลิดได้เหมือนกันนะ เพียงแค่เปิดฝาซอสทิ้งไว้ 1 คืนเท่านั้น
ซอสมะเขือเทศช่วยบรรเทาอาการเจ็บปวดหลังจากการหกล้ม หรือถูกมีดบาดได้
บาเกียว
บาเกียว () เป็นเมืองในจังหวัดเบงเกต ประเทศฟิลิปปินส์ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะลูซอน ห่างจากกรุงมะนิลาไปทางทิศเหนือราว 210 กิโลเมตร เมืองตั้งอยู่บนพื้นที่สูงจากระดับทะเลปานกลาง 1,372 เมตร จึงมีอากาศค่อนข้างเย็น เหมาะสำหรับเป็นที่พักตากอากาศในฤดูร้อน
จากการสำรวจประชากรในปี ค.ศ. 2007 เมืองบาเกียวมีประชากรราว 301,926 คน
อากรแสตมป์
อากรแสตมป์ เป็นภาษีอากรตามประมวลรัษฎากรประเภทหนึ่ง ซึ่งมีการจัดเก็บจากการทำตราสารระหว่างกัน 28 ลักษณะ ตามที่กำหนดไว้ในบัญชีอัตราอากรแสตมป์ ลักษณะของอากรแสตมป์จะมีการจัดพิมพ์คล้ายกับตราไปรษณียากร (แสตมป์ไปรษณีย์) มีลวดลาย รอยปรุของฟันแสตมป์ และราคาแสตมป์ แต่ต่างกันที่จะไม่มีตราประทับ จะใช้การขีดฆ่าแสดงการใช้แสตมป์ดังกล่าว ซึ่งผู้ที่จะขีดฆ่าได้ต้องเป็นไปตามกำหนดของประมวลรัษฎากร
ข้อควรระวัง รายการเหล่านี้เป็นเพียงข้อสรุปเพื่อความเข้าใจเท่านั้น หากต้องการนำไปใช้งานกรุณาอ่านเพิ่มเติมในประมวลรัษฎากร