hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
กระดูกนิ้วเท้าท่อนกลาง
กระดูกนิ้วเท้าท่อนกลาง () เป็นกระดูกที่พบในรยางค์ของสัตว์มีกระดูกสันหลังส่วนใหญ่ ในมนุษย์กระดูกเหล่านี้เป็นกระดูกที่อยู่ที่ปล้องกลางระหว่างข้อนิ้วของนิ้วเท้า สำหรับในสัตว์มีกระดูกสันหลังชนิดอื่น กระดูกนิ้วเท้าท่อนต้นจะปรากฏในตำแหน่งที่คล้ายๆ กับเท้าของมนุษย์ ไม่ว่าจะเป็นในอุ้งเท้า, ปีก, กีบ, หรือครีบ
กระดูกนิ้วเท้าท่อนกลางเป็นกระดูกนิ้วมืที่มีความยาวปานกลางเมื่อเทียบกับกระดูกนิ้วเท้าชิ้นอื่นๆ
กระดูกนิ้วเท้าท่อนปลาย
กระดูกนิ้วเท้าท่อนปลาย () เป็นกระดูกที่พบในรยางค์ของสัตว์มีกระดูกสันหลังหลายชนิด ในมนุษย์กระดูกเหล่านี้เป็นกระดูกนิ้วเท้าที่อยู่ปลายสุดของนิ้วเท้า สำหรับในสัตว์มีกระดูกสันหลังชนิดอื่น กระดูกนิ้วเท้าท่อนต้นจะปรากฏในตำแหน่งที่คล้าย ๆ กับเท้าของมนุษย์ ไม่ว่าจะเป็นในครีบของปลาวาฬหรือปีกของนก
โดยทั่วไป กระดูกนิ้วเท้าท่อนปลายจะถูกต่อด้วยกรงเล็บ สำหรับในไพรเมต (primate) กระดูกนิ้วเท้าท่อนปลายถูกคลุมด้วยเล็บ กระดูกชิ้นนี้เป็นกระดูกนิ้วเท้าชิ้นที่เล็กที่สุด
เทศบาลตำบลบ้านใหม่
เทศบาลตำบลบ้านใหม่ สามารถหมายถึงเทศบาลตำบลที่มีชื่อเดียวกันนี้ในเขตจังหวัดต่าง ๆ คือ
หรืออาจหมายถึง
ตำบลท่าข้าม
ตำบลท่าข้าม สามารถหมายถึงตำบลที่มีชื่อเดียวกันนี้ 13 แห่งในอำเภอและจังหวัดต่าง ๆ คือ
หรืออาจหมายถึง
ตำบลปากน้ำ
ตำบลปากน้ำ สามารถหมายถึงตำบลที่มีชื่อเดียวกันนี้ 10 แห่งในอำเภอและจังหวัดต่าง ๆ คือ
หรืออาจหมายถึงตำบลที่มีชื่อนำหน้าด้วย "ปากน้ำ" ในอำเภอและจังหวัดต่อไปนี้
หนองไผ่
หนองไผ่ สามารถหมายถึงสถานที่ที่มีชื่อเดียวกันในอำเภอและจังหวัดต่าง ๆ ดังนี้
หรืออาจหมายถึงตำบลที่มีชื่อนำหน้าด้วย "หนองไผ่" ในอำเภอและจังหวัดต่อไปนี้
ตำบลท่าช้าง
ตำบลท่าช้าง สามารถหมายถึงตำบลที่มีชื่อเดียวกันนี้ 10 แห่งในอำเภอและจังหวัดต่าง ๆ คือ
หรืออาจหมายถึง
อังสะ
อังสะ คือผ้าที่ภิกษุสามเณรสวมเฉวียงบ่า เรียกว่า ผ้าอังสะ
อังสะ เป็นผ้าที่มีลักษณะเหมือนสไบเฉียงของผู้หญิง คือมีบ่าด้านเดียว เย็บติดกันด้านหนึ่ง อีกด้านหนึ่งติดกระดุมบ้าง ติดสายสำหรับผูกให้กระชับในเวลาสวมบ้าง ติดกระเป๋าไว้ด้านหน้าบ้าง ด้านที่เย็บติดกันบ้าง เวลาใช้ สวมปืดบ่าซ้าย เปิดบ่าขวา
อังสะ มีคติเหมือนเสื้อกล้ามหรือเสื้อชั้นใน ใช้สวมใส่ขณะอยู่ตามลำพังหรือทำงานเพื่อไม่ให้ดูเปลือยกายท่อนบน สมัยพุทธกาลไม่ปรากฏว่ามีการใช้ผ้าอังสะ แม้ในประเทศไทย พระสงฆ์สมัยเก่าก็ไม่นิยมสวมอังสะ คงถือคติแบบชายไทยสมัยโบราณที่ไม่นิยมสวมเสื้อเวลาอยู่ตามลำพัง
อังสะ มิใช่บริขารของภิกษุ สามเณรแต่เดิม เป็นของภิกษุณี สามเณรี และสิกขมานาเนื่องจากเป็นสตรีจึงต้องมีเสื้อหรืออังสะใส่เพื่อปกปิดถันเอาไว้ และยังมีผ้าพันถัน รวมถึงผ้านิสีทนะผ้า3ชาย (ที่มักอธิบายกันว่าเป็นผ้าปูนั่งหรือสันถัต) นุ่งเช่นเดียวกับผ้าเตี่ยว (เหมือนกางเกงใน) เมื่อมีประจำเดือนจะใช้ห่อผ้าซับเลือด (ดุจผ้าอนามัยสมัยนี้)
ตำบลโพนทอง
ตำบลโพนทอง สามารถหมายถึงตำบลที่มีชื่อเดียวกันนี้ 10 แห่งในอำเภอและจังหวัดต่าง ๆ คือ
หรืออาจหมายถึง
ตำบลหนองแวง
ตำบลหนองแวง สามารถหมายถึงตำบลที่มีชื่อเดียวกันนี้ 18 แห่งในอำเภอและจังหวัดต่าง ๆ คือ
หรืออาจหมายถึงตำบลที่มีชื่อนำหน้าด้วย "หนองแวง" ในอำเภอและจังหวัดต่อไปนี้
ตำบลหนองบัว
ตำบลหนองบัว สามารถหมายถึงตำบลที่มีชื่อเดียวกันนี้ถึง 28 แห่งในอำเภอและจังหวัดต่าง ๆ คือ
หรืออาจหมายถึงตำบลที่มีชื่อนำหน้าด้วย "หนองบัว" ในอำเภอและจังหวัดต่อไปนี้
ประคด
ประคด คือเครื่องคาดเอวหรือสายคาดอกของภิกษุสามเณร เรียกว่า รัดประคด ก็มี
ถ้าใช้รัดเอว นิยมใช้ด้ายถักเป็นแผ่นเหมือนเข็มขัด มีสายโยงสำหรับผูกทั้งสองข้าง ยาวประมาณเมตรครึ่งถึงสองเมตร เรียกว่า ประคดเอว
ถ้าใช้รัดอก นิยมใช้เป็นผ้าหนาๆ พับสองชั้น กว้างประมาณ 15 เซนติเมตร ยาวประมาณเมตรครึ่งถึงสองเมตร เรียกว่า ประคดอก หรือ ผ้ารัดอก
ประคด มี 2 แบบ คือ ประคดแผ่น และ ประคดใส้สุกร
เทศบาลตำบลบ้านกลาง (จังหวัดลำพูน)
เทศบาลตำบลบ้านกลาง เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลตำบล โดยมีพื้นที่รับผิดชอบประมาณ 18 ตารางกิโลเมตร เทศบาลตำบลบ้านกลางเป็นหน่วยงานที่รับผิดชอบพื้นที่ของนิคมอุตสาหกรรมภาคเหนือ ประมาณร้อยละ 80 ของพื้นที่ทั้งหมดและพื้นที่บางส่วนของนิคมอุตสาหกรรมลำพูน มีบริษัท ห้าง ร้าน และโรงงานอุตสาหกรรมทั้งหมดกว่า 300 แห่ง ทั้งในและนอกเขตนิคมอุตสาหกรรมภาคเหนือและพื้นที่บางส่วนของนิคมอุตสาหกรรมลำพูน เทศบาลตำบลบ้านกลางเป็นองค์การปกครองส่วนท้องถิ่นที่จัดเก็บภาษีได้มากที่สุดในจังหวัดลำพูน และได้รับรางวัลความพยายามในการจัดเก็บรายได้ พ.ศ. 2551
ในอดีต หัวเมืองเล็กๆ บริเวณที่ราบลุ่มแม่น้ำกวง ด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ของอำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน ซึ่งเคยเป็นแหล่งพื้นที่เกษตรกรรม ที่ ดึงดูดประชาชนจากถิ่นอื่นเข้ามา ค้าขาย และแลกเปลี่ยนสินค้า จนกระทั่งกลายเป็นศูนย์กลางของเดินทาง และเป็นจุดเชื่อมการติดต่อระหว่างหมู่บ้าน และตัวเมือง ด้วยเหตุนี้ชุมชนดังกล่าว จึงถูกขนานนามว่า “บ้านกลาง” ตำบลบ้านกลางในปัจจุบัน มีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 18 ตารางกิโลเมตร อยู่ห่างจากอำเภอเมืองลำพูน ประมาณ 10 กิโลเมตรประกอบด้วย 1 ตำบล คือ ตำบลบ้านกลาง ภายในเทศบาลตำบลบ้านกลางแบ่งเป็น 12 หมู่บ้าน ได้แก่
จำนวนประชาชนในเขตเทศบาลตำบลบ้านกลาง พ.ศ. 2559 มีจำนวน 10,725 คน แยกเป็นชาย 4,988 คน หญิง 5,737 คน ความหนาแน่นของประชากร 595.8 คนต่อตารางกิโลเมตร ในเขตเทศบาลตำบลบ้านกลางมีประชากรต่างถิ่นเข้ามาอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก ส่วนใหญ่เป็นพนักงานในโรงงานอุตสาหกรรมต่างๆ รวมทั้งหมดกว่า1แสนคน
เทศบาลตำบลท่าข้าม (จังหวัดเชียงใหม่)
เทศบาลตำบลท่าข้าม ซึ่งเป็นที่ตั้งของที่ว่าการอำเภอฮอด มีพื้นที่ประมาณ 6 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 3,750 ไร่
เทศบาลตำบลท่าข้าม เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลได้รับการจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม 2506 ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย ลงวันที่ 9 กรกฎาคม 2506 และได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะจากสุขาภิบาลเป็นเทศบาลตำบล เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ตามพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะของสุขาภิบาลเป็นเทศบาล พ.ศ. 2542
มีเขตการปกครองรวม 7 หมู่บ้าน คือ หมู่ที่ 1 หมู่ที่ 2 หมู่ที่ 6 หมู่ที่ 9 หมู่ที่ 10 หมู่ที่ 12 และหมู่ที่ 13 ตำบลหางดง มีอาณาเขตติดต่อดังนี้
ลักษณะภูมิประเทศโดยทั่วไปเป็นพื้นที่ราบอยู่ติดกับเชิงเขา มีแหล่งน้ำที่สำคัญไหลผ่าน คือ แม่น้ำปิง และแม่น้ำแจ่ม ซึ่งถือเป็นแหล่งน้ำสำคัญ ที่หล่อเลี้ยงชุมชนในเขตเทศบาล ส่วนลักษณะภูมิอากาศโดยทั่วไป ใกล้เคียงกับชุมชนอื่น ๆ ในจังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งได้รับอิทธิพล จากลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ ทำให้เกิดความชุมชื้น ประมาณ เดือน พฤษภาคม ถึงเดือนกันยายน และไดรับอิทธิพลจากพายุใต้ฝุ่นจากทะเลจีนใต้ ทำให้มีฝนตกในเดือนกันยายน ถึง เดือนตุลาคม นอกจากนี้ ยังได้รับอิทธิพล จากลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือ จากตอนเหนือของประเทศจีน ทำให้อากาศหนาวเย็นและแห้งแล้งในเดือนพฤศจิกายน ถึงเดือนกุมภาพันธ์
เทศบาลตำบลท่าช้าง
เทศบาลตำบลท่าช้าง อาจหมายถึง
เทศบาลตำบลหนองบัว
เทศบาลตำบลหนองบัว สามารถหมายถึงเทศบาลตำบลที่มีชื่อเดียวกันนี้ในเขตจังหวัดต่าง ๆ คือ
หรืออาจหมายถึงเทศบาลตำบลที่มีชื่อนำหน้าด้วย "หนองบัว" ในเขตจังหวัดต่าง ๆ ต่อไปนี้
จอห์น รัสเซลล์ เอิร์ลรัสเซลล์ที่ 1
จอห์น รัสเซลล์ เอิร์ลรัสเซลล์ที่ 1 () เป็นนายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักรถึงสองสมัย ในปี พ.ศ. 2389-95 และ พ.ศ. 2408-9 มีชื่อเสียงจากผลงานด้านการปรับปรุงระบบการเลือกตั้งในอังกฤษ และเป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งพรรคเสรีนิยมในอังกฤษในปี 2401
เรนเจอร์สไตรค์
เรนเจอร์สไตรค์ () เป็นการ์ดเกมในประเทศญี่ปุ่นโดยบริษัทบันไดโดยนำตัวละครซีรีส์ขบวนการนักสู้, มาสค์ไรเดอร์ ซีรีส์, เมทัลฮีโร และ ภาพยนตร์โทคุซัทสึของอิชิโนโมริ โชทาโร่ ออกจำหน่ายในปี ค.ศ. 2006
ชื่อการ์ดเกมเรนเจอร์สไตรค์ถูกแบ่งย่อยทั้ง 2 คือมาสค์ไรเดอร์ (Masked Rider Expansion) และ เมทัลฮีโร (Special Metal Edition) อย่างไรก็ตามได้ถูกรวมกับเป็นชุดเดียวกันในชื่อ XGather โดยรวบรวมการ์ด Masked Rider Expansion และ Special Metal Edition มารวบรวมด้วยกัน
เหล่านักสู้ผู้ใช้ท่วงท่าและกริยาจากสัตว์ประเภทต่าง ๆ มาประยุกต์เป็นท่าต่อสู้ในรูปแบบต่าง ๆ
เหล่านักสู้ผู้ใช้วิทยาการจากโลกในปัจจุบันและอดีต มาประยุกต์เป็นท่าต่อสู้ในรูปแบบต่าง ๆ
เหล่านักสู้ผู้ใช้วิทยาการล้ำยุค จากอนาคต หรือ จากอวกาศ มาประยุกต์เป็นท่าต่อสู้ในรูปแบบต่าง ๆ
เหล่านักสู้ผู้ใช้พลังไสยศาสตร์ และ พลังลึกลับประเภทต่าง ๆ มาประยุกต์เป็นท่าต่อสู้ในรูปแบบต่าง ๆ
เหล่านักสู้จากองค์กรแห่งความชั่วร้ายประเภทต่าง ๆ
เจ้าชายเฟรเดอริก ดยุกแห่งยอร์กและออลบานี
เจ้าชายเฟรเดอริก ดยุกแห่งยอร์กและออลบานี (16 สิงหาคม พ.ศ. 2306 - 5 มกราคม พ.ศ. 2370) ทรงสถาปนาเป็นดยุกแห่งยอร์กและออลบานีเมื่อพระชนมายุ 21 พรรษา ทรงเข้าอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงเฟรเดอริกา ชาร์ลอต แห่งปรัสเซีย เมื่อพระชนมายุ 28 พรรษา
เจ้าชายเฟรเดอริก ดยุกแห่งยอร์ก มีพระนามเต็มว่า "เฟรเดอริค ออกุสตุส" ประสูติเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2306 พระราชโอรสพระองค์ที่สองในพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร และพระนางชาร์ลอตต์แห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ เป็นพระอนุชาในพระเจ้าจอร์จที่ 4 แห่งสหราชอาณาจักร ได้รับการเฉลิมพระราชอิสริยยศเป็นดยุกแห่งยอร์กและออลบานีเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2327 ต่อมาได้อภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงเฟรเดอริกา ชาร์ลอต แห่งปรัสเซีย เมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2334 ไม่มีพระราชโอรสหรือธิดา
เจ้าชายเฟรเดอริกสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2370 รวมพระชนมพรรษา 63 พรรษา
พระเจ้าแอ็นสท์ เอากุสท์ที่ 1 แห่งฮันโนเฟอร์
แอ็นสท์ เอากุสท์ (Ernest Augustus) เป็นเจ้าจากราชวงศ์อังกฤษโดยเป็นพระราชโอรสในพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร โดยทรงเป็น ดยุกแห่งคัมบาลันด์และสแตรธเอิร์น ต่อมาเมื่อพระเจ้าวิลเลียมที่ 4 ผู้เป็นพระเชษฐาได้เสด็จสวรรคต พระองค์จึงได้รับเลือกให้สืบราชบัลลังก์ฮันโนเฟอร์ต่อจากพระเชษฐา การที่พระองค์ได้ขึ้นครองบัลลังก์ฮันโนเฟอร์หมายความว่าราชอาณาจักรฮันโนเฟอร์ได้กลายเป็นรัฐอิสระที่ไม่ขึ้นต่อกษัตริย์แห่งอังกฤษ
เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเคนต์และสแตรธเอิร์น
เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเคนต์และสแตรธเอิร์น ประสูติเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2310 ณ วังบักกิงแฮม พระราชโอรสพระองค์ที่สี่ในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร และพระนางชาร์ลอต ทรงได้รับการเฉลิมพระราชอิสริยยศเป็นดยุคแห่งเคนท์และสตราเธิร์น เมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2344 ต่อมาได้อภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งซัคเซิน-โคบูร์ก-ซาลเฟลด์ เมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2361 มีพระราชธิดา 1 พระองค์ คือ สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร
ดยุคแห่งเคนท์ได้สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2363 รวมพระชนมพรรษา 52 พรรษา อีก 6 วัน พระชนกสวรรคต
ปลาไน
ปลาไน หรือ ปลาคาร์ปธรรมดา () ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่งมีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Cyprinus carpio" อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) เป็นปลาน้ำจืดที่เชื่อว่าเป็นปลาที่มนุษย์เลี้ยงเป็นชนิดแรกของโลกเพื่อเป็นอาหาร โดยเลี้ยงในประเทศจีนเมื่อประมาณ 2,000 ปีมาแล้ว โดยเริ่มพร้อมกับปลาทอง
เป็นปลาที่มีรูปร่างป้อม แบนข้างเล็กน้อย ส่วนหัวลาด ปากมีขนาดเล็ก มีหนวดสั้น 2 คู่ ครีบหลังค่อนข้างยาว ครีบหางเป็นเว้าแฉกลึก สีลำตัวมีสีน้ำตาลคล้ำอมทองหรือน้ำตาลอ่อน ท้องสีจาง บางตัวอาจมีสีสัน ปลาตัวผู้ในฤดูผสมพันธุ์จะมีตุ่มสิวขึ้นบริเวณใบหน้า และครีบอก ผสมพันธุ์และวางไข่ได้ทุกฤดูโดยวางติดกับพืชน้ำ
ปลาไนมีขนาดโตเต็มที่ได้มากกว่า 1.5 เมตร (สถิติที่เคยพบว่าใหญ่ที่สุด คือ หนักเกือบ 31 กิโลกรัม อายุประมาณ 25 ปี ที่บ่อตกปลาแห่งหนึ่งใกล้เมืองเรดิง แคว้นบาร์กเชอร์ ประเทศอังกฤษ เป็นปลาชื่อ "พาร์ร็อต" (Parrot)) สามารถวางไข่ได้ถึง 1 แสนฟอง ชอบอาศัยรวมเป็นฝูงในแหล่งน้ำไหลเชี่ยว และสามารถปรับตัวได้ทุกสภาพแหล่งน้ำ แต่จะไม่วางไข่ในแหล่งน้ำนิ่ง เป็นปลาพื้นเมืองของประเทศจีนตะวันตกและภูมิภาคยุโรปตะวันออก แต่ในบางภูมิภาค เช่น ออสเตรเลีย ปลาไนได้ถูกนำเข้าและถูกปล่อยลงแหล่งน้ำธรรมชาต้ จนแพร่ขยายพันธุ์กระทบต่อสัตว์น้ำพื้นเมืองเป็นเอเลี่ยนสปีชีส์ มีฉายาเรียกว่า "กระต่ายแม่น้ำ" (River Rabbit) รวมถึงในประเทศไทยด้วย
ปลาไนมีชื่อเรียกในภาษาแต้จิ๋วว่า หลีฮื้อ (จีนตัวเต็ม: 鯉魚) (ในภาษาไทยเรียกรวมกับปลาชนิดอื่นที่มีความใกล้เคียงกันว่า ปลาจีน) นิยมบริโภคด้วยการปรุงสด จัดเป็นปลาที่มีรสชาติดี เนื้อนุ่ม อร่อย และมีราคาแพง
ในประเทศไทยถูกนำเข้าโดยชาวจีนที่เดินทางมาทางเรือ ในปี ค.ศ. 1922 เพื่อเป็นอาหาร และได้ถูกเลี้ยงครั้งแรกในพื้นที่แถบกรุงเทพมหานครและปริมณฑล
ปลาไน เป็นปลาที่มีความเชื่อของชาวจีนและชาวญี่ปุ่นว่า เมื่อได้รับประทานแล้วจะพบกับความเป็นสิริมงคล เป็นสัญลักษณ์ของความก้าวหน้าและแข็งแกร่ง ที่ประเทศญี่ปุ่นมีฟาร์มเลี้ยงปลาไนที่ขึ้นชื่อที่สุด อยู่ที่เมืองอุกิฮะ จังหวัดฟุกุโอกะ รวมถึงเมืองโคริยะมะ จังหวัดฟุกุชิมะ เนื่องจากมีแหล่งน้ำที่ใสสะอาด เหมาะแก่การอยู่อาศัยของปลาไน โดยเปิดให้น้ำจากแม่น้ำไหลเข้าบ่อเลี้ยง น้ำที่ใช้เลี้ยงจะวนตลอดเพื่อให้ปลาว่ายทวนน้ำเหมือนในธรรมชาติ เนื้อของปลาไนเหมาะกับมารดาที่มีลูกอ่อน เมื่อได้รับประทานแล้วจะช่วยในการบำรุงน้ำนม เมื่อปรุงจะแล่ปลาขณะที่ยังเป็น ๆ อยู่ และหากจะรับประทานเป็นปลาดิบ จะแล่เป็นชิ้นบาง ๆ เนื้อของปลาไนจะมีสีแดงสด
"ดูบทความหลักที่ ปลาแฟนซีคาร์ป"
เช่นเดียวกับปลาทอง ประเทศญี่ปุ่นได้พัฒนาสายพันธุ์ดั้งเดิมของปลาไน ให้เป็นปลาสวยงาม มีสีสันและรูปร่างที่สวยงามขึ้นมาเป็นระยะเวลานาน เรียกว่า ปลาแฟนซีคาร์ป (ภาษาญี่ปุ่นเรียกว่า 錦鯉 "nichikigoi") เป็นสายพันธุ์ต่าง ๆ เช่น ซันโกกุ, โคฮากุ, ตันโจ เป็นต้น โดยมีการประกวดและทำฟาร์มเพาะเลี้ยงจนกลายเป็นวัฒนธรรมหนึ่งของประเทศญี่ปุ่น เช่น เทศกาลเด็กผู้ชายที่เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม ของทุกปีที่บ้านที่มีเด็กผู้ชายจะประดับด้วยธงรูปปลาคาร์ปที่หน้าบ้าน เพื่อเป็นสัญลักษณ์ของความแข็งแรง เป็นต้น และเป็นที่รับรู้ในระดับสากลว่า ปลาคาร์ปเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ของประเทศญี่ปุ่น ซึ่งผู้ที่เลี้ยงปลาคาร์ป มักนิยมเลี้ยงรวมเป็นฝูงขนาดใหญ่ในบ่อเลี้ยงขนาดใหญ่ที่มีระบบน้ำวน มีการจัดการน้ำที่ดี ในสวนแบบญี่ปุ่น
นอกจากนี้ยังถือว่าเป็นปลาที่ได้รับการบันทึกกว่ามีอายุยืนที่สุดในโลกอีกด้วย ได้แก่ ปลาที่ชื่อ "Hanako" (花子) โดยมีชีวิตอยู่ตั้งแต่ยุคเอโดะ ก่อนที่จะตายลงในยุคโชวะ รวมอายุได้ 226 ปี
อิตส์ฮาร์ตทูเซย์กูดบาย
"อิตส์ฮาร์ตทูเซกูดบาย" (, "มันยากที่จะกล่าวคำอำลา") คือเพลงผลงานการร้องคู่ระหว่างเซลีน ดิออน และพอล อังกา จากอัลบั้มของพอล "อะบิดีออฟเวิร์ก"ในรูปแบบซิงเกิลวิทยุ เผยแพร่ครั้งแรกเมื่อวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2541 ในสหรัฐอเมริกา
เซลีน และพอล บันทึกเสียงเพลงนี้ใน 2 ภาษา คือ เซลีนร้องภาษาสเปน และพอลร้องภาษาอังกฤษ ในชื่อเพลงว่า "Mejor Decir Adios" ซึ่งได้บรรจุในอัลบั้มของพอล "เอมิกอซ" วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2539 Adrian Posse และ Humberto Gartica ประพันธ์คำร้องในภาษาสเปน
ฉบับภาษาอังกฤษที่ขับร้องโดยพอล วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2541
ไม่มีมิวสิกวิดีโอสำหรับเพลงนี้
ซิงเกิลวิทยุ 1 เพลง (สหรัฐอเมริกา)
พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 13 แห่งสเปน
พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 13 แห่งสเปน () ประสูติเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2429 เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 12 แห่งสเปนและพระนางมาเรีย คริสตีนา
น้ำเต้าพระฤๅษี
น้ำเต้าพระฤๅษี ("Nepenthes smilesii"; ได้ชื่อตามสไมลซ์ (Smiles), นักพฤกษศาสตร์) เป็นชนิดที่แพร่กระจายอย่างกว้างขวางในอินโดจีน น้ำเต้าพระฤๅษีถูกบันทึกไว้ว่าพบในพื้นที่ชื้นแฉะ เปิดโล่ง ดินเป็นแบบดินปนทราย สามารถทนต่อสภาพแห้งแล้งได้ดีเยี่ยม
"Nepenthes smilesii" เป็นไม้เลื้อยไต่ ยาวได้ถึง 5 ม. ใบไร้ก้าน คล้ายแผ่นหนัง ใบเดี่ยวรูปหอกใบเรียงตัวเป็นเกลียว ยาวถึง 40 ซม.กว้าง 4 ซม. หม้อมีขนาดประมาณ 10 เซนติเมตร สีส้ม ฝาหม้อมีลักษณะรูปวงรี
ดอกเป็นแบบช่อกระจะ ยาวประมาณ 50-100 เซนติเมตร ผลคล้ายแคปซูลและแตกเมื่อแก่ ลักษณะคล้ายกับหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิด "N. thorelii"
ลำต้นและใบมีขนสั้นนุ่มสีขาวทั้งหน้าใบและท้องใบ ขอบใบเรียบมีขนเล็กน้อย ช่อดอกมีขนนุ่ม สีน้ำตาล
"Nepenthes smilesii" มีการกระจายพันธุ์เป็นวงกว้างในอินโดจีน มีบันทึกว่าพบในกัมพูชา, ตะวันออกเฉียงเหนือของไทย, ตอนใต้ของลาว, และอาจจะพบในทางตะวันตกของเวียดนาม พบที่ระดับความสูง 200–1500 ม.เหนือจากระดับน้ำทะเล แต่โดยส่วนมากแล้วจะพบที่ความสูงประมาณ 800 ม.มีลูกผสมตามธรรมชาติชนิดเดียวของ "Nepenthes smilesii" ที่เป็นที่รู้จัก คือลูกผสมที่ผสมกับ "N. mirabilis" ลูกผสมนี้จะแสดงลักษณะอยู่กึ่งกลางระหว่างพ่อและแม่ ซึ่งยากต่อการจำแนกความแตกต่าง ที่อุทยานแห่งชาติภูกระดึงในประเทศไทยเป็นหนึ่งในไม่กี่แห่งที่ "N. smilesii" ไม่ขึ้นปะปนกับหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดอื่นและการเฝ้าสังเกตที่มั่นใจในการขาดนัยสำคัญของอินโทรเกรสชัน
นพพร บุณยฤทธิ์
นพพร บุณยฤทธิ์ (8 เมษายน พ.ศ. 2469 - พ.ศ. 2560) เป็นนักเขียน นักหนังสือพิมพ์ อดีตบรรณาธิการนิตยสาร ชาวกรุง และสยามรัฐ เคยได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกสมัชชาแห่งชาติ สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ และสมาชิกวุฒิสภา ได้รับการเชิดชูเกียรติ รางวัลนราธิป ประจำปี พ.ศ. 2550
นพพร บุณยฤทธิ์ เกิดที่ฝั่งธนบุรี เป็นบุตรคนเดียวของนายสวัสดิ์ และนางเจริญ บุณยฤทธิ์ จบการศึกษาจากโรงเรียนบ้านสมเด็จเจ้าพระยา แล้วเริ่มงานหนังสือพิมพ์ตั้งแต่ พ.ศ. 2488 เป็นนักข่าวหนังสือพิมพ์ "ชาติไทยรายวัน" มี เฉนียน บุญยเกียรติ เป็นบรรณาธิการ เริ่มงานเขียนครั้งแรก ตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ "ประชากร" ชื่อเรื่อง "เทียมแข" เมื่อ พ.ศ. 2491
นพพร บุณยฤทธิ์ ได้รับการชักชวนจาก หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช ให้ร่วมงานกับหนังสือพิมพ์สยามรัฐ ตั้งแต่เริ่มก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2493 พร้อมกับช่วยงานคณะอัศวินการละคร ของพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล และรับงานเขียนบทละครให้กับศักดิ์เกษม หุตาคม (อิงอร) และเรื่อง "สุดชีวิต" "สุดสายใจ" และ "สุดฟากฟ้า" โดยเฉพาะในเรื่อง สุดฟากฟ้า ยังรับบท "ร.อ.ฟูเจ็ง" นายทหารเกาหลี ร่วมแสดงกับฉลอง สิมะเสถียร และสุพรรณ บูรณะพิมพ์
นพพร บุณยฤทธิ์ รับตำแหน่งบรรณาธิการนิตยสารชาวกรุงรายเดือน เมื่อปี พ.ศ. 2497 และบรรณาธิการหนังสือพิมพ์สยามรัฐรายวัน ตั้งแต่ พ.ศ. 2514 ถึง พ.ศ. 2522 ขณะดำรงตำแหน่งบรรณาธิการสยามรัฐรายวัน เกิดกรณีพิพาทกับ นายถนัด คอมันตร์ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศในรัฐบาลจอมพลถนอม กิตติขจร จนถูกฟ้องร้องหมิ่นประมาทพร้อมกับนายกำพล วัชรพล แห่งหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ และกรณีนำเสนอข่าวการล่าสัตว์ป่าในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวร สืบเนื่องจากเหตุการณ์เฮลิคอปเตอร์เบลล์ ตกที่จังหวัดนครปฐม พ.ศ. 2516 จนถูกปองร้ายจากเจ้าหน้าที่รัฐ
นพพร บุณยฤทธิ์ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516 และเป็นสมาชิกวุฒิสภาระหว่าง พ.ศ. 2518-2519 นอกจากนี้ยังกรรมการบริหารสมาคมนักข่าวแห่งประเทศไทย สมาคมหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย และสมาคมนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย ได้รับการเชิดชูเกียรติในฐานะที่เป็นนักเขียนอาวุโส รางวัลนราธิป จากสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย ประจำปี พ.ศ. 2550
Nepenthes veitchii
Nepenthes veitchii (ถูกตั้งชื่อตาม George Veitch, ผู้เป็นเจ้าของ Veitch Nurseries) , หรือ Veitch's Pitcher-Plant เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงจากเกาะบอร์เนียว พืชชนิดนี้แพร่กระจายทางตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะ และพบได้ในบางส่วนของกาลิมันตัน "N. veitchii" มักจะขึ้นเหมือนพวกกาฝาก แม้ว่าที่พบเห็นในบาลิโอ (Bario) ส่วนมากจะพบตามพื้นดินไม่ค่อยพบเห็นว่าเลื้อยขึ้นบนต้นไม้สายพันธุ์อื่น
Frederick William Burbidge ได้บรรยายถึงลักษณะในถิ่นที่อยู่ของ "N. veitchii" ใน "The Gardeners' Chronicle" ไว้ดังนี้:
โอโดอาร์โด เบคคารี (Odoardo Beccari)พบ "N. veitchii" บนยอดเขา Santubong ในปี ค.ศ. 1865 เขาเขียนการค้นพบของเข้าไว้ดังนี้ :
Nepenthes lamii
Nepenthes lamii ( ได้ชื่อตามเฮอร์แมน โจฮันนีส์ แลม (Herman Johannes Lam) ) เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงที่พบบนเกาะนิวกินี เหนือจากระดับน้ำทะเล 3 กิโลเมตร สูงกว่าหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดอื่น ไม่ปรากฏว่ามีความใกล้ชิดกับชนิดอื่นในสกุล
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ตาก
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล้านนา ตาก เป็นวิทยาเขต ในสังกัดมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ตั้งอยู่ที่ตำบลไม้งาม อำเภอเมืองตาก จังหวัดตาก เป็นวิทยาเขตที่มีจำนวนนักศึกษามากที่สุดรองจาก ภาคพายัพเชียงใหม่ คือ มีนักศึกษาจำนวน 3,247 คน
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ตาก เดิมคือ "โรงเรียนช่างไม้ตาก" เมื่อรัฐบาลได้จัดตั้งโรงเรียนประถมอาชีพช่างไม้ขึ้นในปี พ.ศ. 2481 โดยใช้สถานที่ของโรงเรียนตากพิทยาคม เปิดสอนวิชาช่างไม้ชั้นต้น จนกระทั่งปี พ.ศ. 2484 จึงย้ายสถานที่ตั้งมาที่บริเวณวัดเวฬุวัน (ไผ่ล้อม) ถนนมหาดไทยบำรุง ตำบลระแหง อำเภอเมือง จังหวัดตาก ทำการสอนเรื่อยมาจนถึง พ.ศ. 2500 จึงเปิดสอนถึงระดับประโยคอาชีวะศึกษาชั้นสูง แผนกช่างไม้และก่อสร้าง ต่อมาได้ยกฐานะขึ้นเป็นโรงเรียนการช่างตาก และย้ายสถานที่ตั้งมาที่บ้านหนองกะโห้ ต.ไม้งาม อ.เมือง จ.ตากราชมงสัญลักษณ์เป็นรูปวงกลม ภายใต้พระมหาพิชัยมงกุฎ ภายในวงกลมเป็นรูปดอกบัวบาน 8 กลีบ หมายถึง ปัญญาอันเป็นแสงสว่างในโลก ภายในรูปดอกบัวบานเป็น รูปพระราชลัญจกร อันเป็นตราประจำพระองค์ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ผู้พระราชทานนามให้ "มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล" และมีรูปดอกไม้ทิพย์ สองข้างที่ปลายแถบ ซึ่งหมายถึง ความเจริญรุ่งเรือง แจ่มใส เบิกบาน
ความวิจิตรแห่ง "ราชมงคลสัญลักษณ์" จักเป็นที่ประจักษ์และชื่นชมจาก ชาวราชมงคลและบุคคลทั่วไป มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลแห่งนี้ จักเป็นมหาวิทยาลัยที่ตระหนักในภารกิจที่จะเสริมสร้างให้การศึกษาในทางวิชาชีพเจริญรุดหน้า แตกกิ่งก้านสาขา สมดั่งเจตนาที่ถือกำเนิดมา และได้รับพระมหากรุณาธิคุณโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามไว้เป็นสิริมงคลสืบไป
สีประจำมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ตาก คือ สีน้ำเงิน หมายถึง โลกแห่งการเรียนรู้เปรียบได้กับมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ตาก เป็นแหล่งเรียนรู้ด้านการศึกษาและศิลปวัฒนธรรมอันเป็นฐานความพร้อมในการเสริมสร้างบัณฑิตนักปฏิบัติที่มีคุณธรรม จริยธรรม และการพัฒนามหาวิทยาลัยฯ ให้เจริญก้าวหน้าเป็นศูนย์การเรียนรู้สืบไป
ต้นไม้ประจำมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ตาก คือ ต้นทองกวาว ซึ่งเป็นต้นไม้ยืนต้นขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ สูงประมาฯ 10-15 เมตร ผลัดใบ เรือนยอดรูปทรงไม่แน่นอน ส่วนใหญ่จะกลม หรือเป็นทรงกระบอก ใบประกอบมี 3 ใบ ขนาดไม่เท่ากัน ใบหนาและมีขน ใต้ใบมีสีเขียวอมเทา ออกดอกเป็นช่อที่ปลายกิ่ง คล้ายดอกถั่วสีแสดแดงหรือเหลือง มีขน ออกดอก เดือนธันวาคม-มีนาคม ผลเป็นฝักแบน มีขนนุ่ม เมล็ด 1 เมล็ดอยู่ที่ปลายฝัก ต้นทองกวาวมีชื่อเรียกต่าง ๆ ตามแต่ละภาค ภาคเหนือเรียกว่า "กวาว หรือก๋าว" ภาคใต้เรียกว่า "จอมทอง" ภาคกลางเรียกว่า "ทองธรรมชาติ หรือทองต้น" และภาคอีสานเรียกว่า "ดอกจาน" ช่อดอกทองกวาวสามารถมองเห็นได้แต่ไกล ซึ่งแสดงถึง ความสว่างของปัญญาและการแผ่กระจายของความรู้ในวิชาการด้านต่าง ๆ
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ตาก เปิดสอน 3 ระดับ คือ เตรียมวิศวกรรมศาสตร์ ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) และระดับปริญญาตรี จำนวน 4 คณะ 1 วิทยาลัย คือมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ได้กำหนดให้มีองค์กรของนักศึกษาในระดับเขตพื้นที่ เพื่อเป็นศูนย์กลางการประสานงาน และการดำเนินกิจกรรมของนักศึกษา ได้แก่
Nepenthes flava
Nepenthes flava มาจากภาษาละติน "flava" แปลว่า "สีเหลือง" เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวทางด้านเหนือของเกาะสุมาตรา หม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดรู้จักกันมานานในชื่อ ""Nepenthes" spec. nov. Sumatra" ก่อนที่จะมีการจัดจำแนกเป็น N. flava
"N. flava" มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับ "N. inermis" และ "N. jacquelineae" อย่างไรก็ตาม N. flava ก็ไม่ใช่ลูกผสมระหว่าง 2 ชนิดนั้น
Nepenthes izumiae
Nepenthes izumiae เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดที่สูง เป็นพืชพื้นเมืองของเกาะสุมาตรา และเป็นญาติใกล้ชิดกับ "N. lingulata" and "N. singalana". ได้ชื่อตามไอซูมิ เดวิส (Izumi Davis) ภรรยาของทรอย เดวิส (Troy Davis) ,นักพฤกษศาสตร์
Nepenthes vogelii
Nepenthes vogelii (ได้ชื่อตาม Art Vogel, นักพฤกษศาสตร์และผู้จัดการเรือนกระจกของ Hortus Botanicus Leiden) เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวของรัฐซาราวะก์, เกาะบอร์เนียว ปรากฏความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับ "N. fusca" และ "N. burbidgeae"
"N. vogelii" ถูกเก็บได้ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1961 บนภูเขาApi ในอุทยานแห่งชาติกูนุงมูลูโดยนักพฤกษศาสตร์ป่าไม้ที่ชื่อ J. A. R. Anderson ซึ่งมันโดยแปะชื่อว่า "N. fusca" ถูกเก็บรักษาไว้ที่หอพรรณไม้ของกรมป่าไม้รัฐซาราวะก์ ปีค.ศ. 1969 Shigeo Kurata,นักพฤกษศาสตร์, ได้ตรวจตัวอย่างนี้และบันทึกไว้ว่ามันไม่น่าจะใช่การแปรผันตัวของ "N. fusca"
"N. vogelii" ถูแจกแจงรูปแบบในปี ค.ศ. 2002 โดย Andre Schuiteman และ Eduard Ferdinand de Vogel รายละเอียดได้รับกรตีพิมพ์ในวารสารทางพฤกษศาสตร์ที่ชื่อ "Blumea" บนพื้นฐานของตัวอย่างที่ได้รับการเพาะเลี้ยงไว้ที่ชื่อ "A.Vogel, A.Schuiteman & T.Roelfsema 981037" (SAR) ซึ่งเพาะมาจากเมล็ดที่เก็บมาจากรัฐกลันตันเหนือ ของ รัฐซาราวะก์ ในปี ค.ศ. 1997 และได้รับการดูแลจนโตโดย Art Vogel นักพฤกษศาสตร์และผู้จัดการเรือนกระจกของ Hortus Botanicus Leiden "N. vogelii" จึงได้รับการตั้งชื่อเพื่อเป็นเกรียติแก่เขา
ก่อนที่มันจะถูกแจกแจงแยกชนิด "N. vogelii" ถูกนำมาเพาะค้าเชิงพานิชย์โดย Ch'ien Lee เจ้าของ Malesiana Tropicals plant nursery ภายใต้ชื่อ ""Nepenthes" spec. 4"
เป็นเพราะมันเติบโตบนต้นไม้อื่นเป็นพืชอิงอาศัยในถิ่นที่อยู่ทำให้ยากที่จะเจอโดยไม่ใช้กล้องสองตา
หม้อล่างรูปทรงกระบอกมีปากหม้อแคบทางด้านแนวนอน ไม่มีปีกหน้า ฝาหม้อเป็นรูปสามเหลี่ยมกว้างไม่มีรยางค์ มีสีค่อนข้างเหลืองมีจุดสีเข้มปากเป็นขีด
หม้อบนเป็นรูปแตร โดยเป็นทรงกรวยด้านล่างและค่อยๆบานขึ้นสู่ด้านบน ส่วนที่โป่งนี้ต่อกับกับบริเวณเป็นมันของผิวภายใน
แม้จะมีการบันทึกการพบจากบริเวณที่กระจัดกระจายแต่ "N. vogelii" ก็มีการแพร่กระจายกว้างมากในบอร์เนียวมากกว่าที่คิดกันในครั้งแรก แต่เดิมเชื่อว่าเป็นพืชถิ่นเดียวทางตอนเหนือของรัฐซาราวะก์ ปัจจุบันมีการค้นพบที่รัฐซาบะฮ์ตอนใต้และ West Kalimantanที่ระดับความสูง 1000 ถึง 1500 เมตรจากระดับน้ำทะเล
"N. vogelii" ขึ้นตามต้นไม้คล้ายกาฝาก ตัวอย่างต้นแบบถูกพบบนพื้นดินท่ามกลางหมู่มอสส์ในป่าชื้น อยู่ที่เดียวกันกับ "N. stenophylla" และ "N. veitchii" แต่ก็ไม่พบลูกผสมตามธรรมชาติของ "N. vogelii" ที่ถูกบันทึกไว้
บนภูเขา Mulu "N. vogelii" พบในระยะความสูงแคบๆ (1200 ถึง 1500 ม.) ซึ่งการกระจายพันธุ์ของมันนั้นไม่ซ้อนทับกับ "N. fusca" และ "N. hurrelliana" ซึ่งขึ้นต่ำกว่า 1200 เมตรและสูงกว่า 1500 เมตรตามลำดับ
"N. vogelii" ถูกคาดว่าน่าจะเป็นญาติใกล้ชิดกับ "N. fusca" โดยต่างกันแค่เพียงมันมีหม้อที่เล็กกว่ามากและไม่มีรยางค์ที่ใต้ฝาหม้อ และที่เพิ่มขึ้นมาคือฝาของ "N. vogelii" เป็นสามเหลี่ยมกว้างซึ่งตรงกันข้ามกับฝาสามเหลี่ยมแคบของ "N. fusca" สีครีมส่วางและจุดสีเข้มของหม้อเป็นลักษณะเฉพาะซึ่งแบ่งแยกมันจาก "N. burbidgeae" และ "N. stenophylla".
"N. vogelii" แสดงถึงความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับ "N. platychila" แต่หม้อล่างของทั้งสองนั้นกลับต่างกันโดย "N. platychila" มีปีกและเพอริสโตมกว้าง
เบียร์ชิงเต่า
เบียร์ชิงเต่า (, ) เป็นเบียร์ที่มีต้นกำเนิดจากเมืองชิงเต่า ประเทศจีน เมื่อปี พ.ศ. 2506 ได้รับยกย่องให้เป็นเบียร์แห่งชาติยี่ห้อเดียวของจีน
โรงงานผลิตเบียร์นี้ก่อตั้งเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2446 มีการลงทุน 400,000 มาร์ค ใช้ชื่อว่า บริษัทเบียร์เจอมานิสเชส (Germanisches) แห่งเมืองชิงเต่า จำกัด และใช้เทคโนโลยีการหมักบ่มและวัตถุดิบจากประเทศเยอรมัน แต่หลังจากดำเนินไปได้ 13 ปี ก็เกิดสงครามโลกครั้งที่ 1 โรงงานผลิตเบียร์แห่งนี้จึงถูกเปลี่ยนมือไปเป็นของทหารญี่ปุ่นอีก 29 ปี และเปลี่ยนชื่อเป็น “โรงงานผลิตเบียร์ไดนิปปอน คอร์เปอเรชั่น” หลังจากนั้นเมื่อญี่ปุ่นแพ้สงคราม โรงงานแห่งหนึ่งก็ตกอยู่ในมือของพรรคก๊กมินตั๋ง กระทั่ง 2 มิถุนายน พ.ศ. 2492 เมื่อทหารกองทัพปลดปล่อยแห่งพรรคคอมมิวนิสต์มีชัยชนะ และยึดโรงเบียร์แห่งนี้เป็นวิสาหกิจของรัฐอย่างเต็มตัว ซึ่งมีกิจการเติบโตมาอย่างต่อเนื่อง โดยในปี พ.ศ. 2502 ศักยภาพทางการผลิตก็เริ่มทะลุ 10,000 ตัน
ในปี พ.ศ. 2536 โรงงานผลิตเบียร์แห่งนี้ก็เกิดการเปลี่ยนแปลงอีกครั้ง เปลี่ยนชื่อเป็น บริษัทเบียร์ชิงเต่าจำกัด และเข้าสู่ตลาดทุนในตลาดหลักทรัพย์เซี่ยงไฮ้และฮ่องกง และเมื่อจีนเข้าเป็นสมาชิกขององค์การการค้าโลก(WTO) เบียร์ชิงเต่าก็ได้เป็นพันธมิตรกับอันเฮาเซอร์ บุช ผู้ผลิตเบียร์ บัดไวเซอร์
เวปไซท์ ประจำประเทศไทย www.facebook.com/tsingtaothai
เลขโดด
เลขโดด คือสัญลักษณ์ชนิดหนึ่งที่สามารถนำมารวมกันเพื่อใช้แทนจำนวนและระบบเลขเชิงตำแหน่ง ในระบบเลขระบบหนึ่ง ๆ ถ้าฐานเป็นจำนวนเต็ม จำนวนของเลขโดดที่จำเป็นต้องใช้จะเท่ากับค่าสัมบูรณ์ของฐานเสมอ
ในระบบเลขโดดพื้นฐาน ตัวเลขหรือจำนวนคือลำดับของเลขโดดซึ่งอาจมีความยาวเท่าใดก็ได้ แต่ละตำแหน่งในลำดับมีค่าประจำหลัก และเลขโดดแต่ละตัวก็มีค่าของมันเอง ค่าของจำนวนนั้นก็จะได้มาจากการคูณเลขโดดแต่ละตัวกับค่าประจำหลักของมัน แล้วรวมออกมาเป็นผลลัพธ์
เลขโดดแต่ละตัวในระบบเลขคือจำนวนเต็มจำนวนหนึ่ง ตัวอย่างเช่น ในเลขฐานสิบ เลขโดด "1" ใช้แทนจำนวนเต็ม "หนึ่ง" และในเลขฐานสิบหก อักษร "A" ก็ใช้แทนจำนวนเต็ม "สิบ" เป็นต้น ระบบเลขเชิงตำแหน่งต้องมีเลขโดดที่ใช้แทนจำนวนตั้งแต่ศูนย์ไปจนเกือบถึงฐานของระบบเลขนั้น (ไม่รวมจำนวนที่เป็นฐาน)
ระบบเลขฮินดูอารบิกใช้จุดทศนิยม โดยปกติเป็นมหัพภาค (.) หรือบางประเทศในยุโรปก็ใช้จุลภาค (,) เพื่อกำกับ "หลักหน่วย" ซึ่งมีค่าประจำหลักคือหนึ่ง แต่ละหลักที่อยู่ทางซ้ายของจุดทศนิยมจะมีค่าประจำหลักเท่ากับค่าประจำหลักก่อนหน้าคูณด้วยฐาน ในทำนองเดียวกัน แต่ละหลักที่อยู่ทางขวาของจุดทศนิยมจะมีค่าประจำหลักเท่ากับค่าประจำหลักก่อนหน้าหารด้วยฐาน ยกตัวอย่างจำนวน 10.34 ในฐานสิบ
ค่ารวมของจำนวนดังกล่าวคือ 1 สิบ, 0 หน่วย, 3 ส่วนสิบ และ 4 ส่วนร้อย สังเกตว่า 0 มิได้ส่งผลต่อค่าของจำนวน แต่มันทำให้ 1 เลื่อนไปอยู่ในหลักสิบแทนที่จะเป็นหลักหน่วย
จำนวนแวมไพร์
จำนวนแวมไพร์ () ในทางคณิตศาสตร์ หมายถึง จำนวนประกอบ "v" ที่มีจำนวนเลขโดดเป็นจำนวนคู่ "n" ซึ่งสามารถแยกออกเป็นผลคูณของจำนวนเต็มสองจำนวน "x" และ "y" ซึ่งแต่ละจำนวนมีเลขโดด "n/2" ตัว และต้องมีอย่างน้อยหนึ่งจำนวนที่ไม่มี 0 อยู่ในเลขโดด และเลขโดดทั้งหมดของ "v" จะต้องเหมือนกับเลขโดดทั้งหมดของ "x" และ "y" โดยจะเรียก "x" และ "y" ว่า "เขี้ยว"
เช่น 1260 เป็นจำนวนแวมไพร์ ที่มี 21 และ 60 เป็น "เขี้ยว" เนื่องจาก 21 × 60 = 1260
จำนวนแวมไพร์ 25 จำนวนแรก ได้แก่
1260, 1395, 1435, 1530, 1827, 2187, 6880, 102510, 104260, 105210, 105264, 105750, 108135, 110758, 115672, 116725, 117067, 118440, 120600, 123354, 124483, 125248, 125433, 125460, 125500, ...
ตัวอย่างลำดับอนันต์ที่ทำให้เกิดจำนวนแวมไพร์ ได้แก่
1530 = 30×51, 150300 = 300×501, 15003000 = 3000×5001, ...
จำนวนสมิธ
จำนวนสมิธ () ในทางคณิตศาสตร์ คือจำนวนประกอบที่ผลรวมของเลขโดดมีค่าเท่ากับผลรวมของเลขโดดทุกตัวในการแยกตัวประกอบเฉพาะในเลขฐานที่กำหนด เช่น 378 = 2 × 3 × 3 × 3 × 7 เป็นจำนวนสมิธในฐานสิบ เนื่องจาก 3 + 7 + 8 = 2 + 3 + 3 + 3 + 7
จำนวนสมิธในฐานสิบ ได้แก่ 4, 22, 27, 58, 85, 94, 121, 166, 202, 265, 274, 319, 346, 355, 378, 382, 391, 438, 454, 483, 517, 526, 535, 562, 576, 588, 627, 634, 636, 645, 648, 654, 663, 666, 690, 706, 728, 729, 762, 778, 825, 852, 861, 895, 913, 915, 922, 958, 985, 1086, ...
ผลบวกของเลขโดด
ผลบวกของเลขโดด ในทางคณิตศาสตร์ ของจำนวนเต็ม "n" หมายถึงผลบวกของเลขโดดทุกหลักของ "n" เช่น ผลบวกของเลขโดดของ 84001 คือ 8+4+0+0+1 = 13 สามารถใช้ตรวจสอบการหารลงตัวได้ จำนวนเต็มจะหารด้วย 3 หรือ 9 ลงตัวก็ต่อเมื่อผลบวกของเลขโดดหารด้วย 3 หรือ 9 ลงตัว ตามลำดับ
จำนวนผลคูณ-ผลบวก
จำนวนผลคูณ-ผลบวก () ในทางคณิตศาสตร์ หมายถึง จำนวนเต็มในฐานที่กำหนดมีค่าเท่ากับผลบวกของเลขโดดคูณกับผลคูณของเลขโดด เช่น 144 เป็นจำนวนผลคูณ-ผลบวก เพราะ 1 + 4 + 4 = 9 และ 1 × 4 × 4 = 16 และ 9 × 16 = 144
ตัวอย่างจำนวนผลคูณ-ผลบวกในฐานสิบ เช่น 0, 1, 135, 144
เดอะเบสต์ออฟเซลีนดิออน
เดอะเบสท์ออฟเซลีนดิออน () คืออัลบั้มรวบรวมเพลงของนักร้องชาวแคนาดา เซลีน ดิออน วางจำหน่ายในยุโรปเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2531 เป็นอัลบั้มที่ 14 ของเธอ และเป็นอัลบั้มรวมเพลงที่ 3 และเป็นอัลบั้มแรกที่ขายในยุโรป ในเยอรมนีได้เปลี่ยนชื่อ เป็น ""Vivre""
"เดอะเบสท์ออฟ" เป็นอัลบั้มรวบรวมเพลงเฉลิมฉลองความสำเร็จของซิงเกิล "เนอปาร์เตปาซองมัว" ในวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2531 เซลีนชนะการประกวดร้องเพลงของยูโรวิสชันด้วยเพลงนั้น
อัลบั้มนี้รวบรวมซิงเกิลที่จำหน่ายในฝรั่งเศสเป็นส่วนใหญ่ อาทิ "ดามูร์อูดามีตีเย" (พ.ศ. 2526), "มงนามีมากีเต" (พ.ศ. 2526), "เซอเนเตเกิงแรฟว์" (พ.ศ. 2528), "บิลลี" (พ.ศ. 2528), "เชอเนอเวอปา" (พ.ศ. 2530), "ลาเรอลีชีเยิส" (พ.ศ. 2531) และ "เนอปาร์เตปาซองมัว" (พ.ศ. 2531) โดย 4 เพลงหลังไม่เคยบรรจุในอัลบั้มที่จำหน่ายในแคนาดา
จำนวนเฉพาะที่มากที่สุดเท่าที่มีการค้นพบ
จำนวนเฉพาะที่มากที่สุดเท่าที่มีการค้นพบ คือจำนวนเต็มที่มากที่สุดที่ทราบว่าเป็นจำนวนเฉพาะในแต่ละช่วงเวลา
จำนวนเฉพาะที่มากที่สุดเท่าที่มีการค้นพบ (นับตามสถิติจาก กรกฎาคม 2018) คือ 2 − 1 ซึ่งค้นพบโดยทีมค้นหาจากมหาวิทยาลัยเซ็นทรัลมิสซูรี เมื่อ ธันวาคม พ.ศ 2560 ส่วนจำนวนเฉพาะในอันดับรองลงมาที่มีการค้นพบล่าสุดคือ ซึ่งค้นพบโดยทีมค้นหาจากมหาวิทยาลัยเซ็นทรัลมิสซูรี เมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2551
เจฟฟรีย์ ชอเซอร์
เจฟฟรีย์ ชอเซอร์ (; ค.ศ. 1343 - 25 ตุลาคม ค.ศ. 1400?) เป็นนักเขียน กวี นักปรัชญา ข้าราชการและนักการทูตชาวอังกฤษ ได้รับยกย่องว่าเป็นบิดาแห่งกวีนิพนธ์อังกฤษ แม้เขาจะเขียนงานไว้มากมาย แต่งานเขียนที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดคืองานเขียนที่ยังไม่เสร็จ เรื่อง “ตำนานแคนเตอร์บรี”
ท่าอากาศยานชุมพร
ท่าอากาศยานชุมพร หรือ สนามบินชุมพร () ตั้งอยู่ที่ อำเภอปะทิว จังหวัดชุมพร เป็นท่าอากาศยานในสังกัดกรมท่าอากาศยาน กระทรวงคมนาคม
ท่าอากาศยานชุมพร ก่อสร้างตามมติคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2533 เพื่อกระตุ้นและฟื้นฟูเศรษฐกิจของจังหวัดชุมพร หลังประสบภัยพายุไต้ฝุ่นเกย์ (เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน 2532) เริ่มก่อสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2537 และเปิดทำการบินครั้งแรก เมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2541 ใช้งบประมาณ 530 ล้านบาท และได้รับการประกาศเป็นสนามบินศุลกากร เมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2543 ตั้งอยู่ในเขตตำบลชุมโค อำเภอปะทิว จังหวัดชุมพร มีพื้นที่รวม 2,485 ไร่ ห่างตัวเมืองชุมพรไปทางทิศเหนือประมาณ 38 ก.ม. มีสายการบินนกแอร์และสายการบินไทยแอร์เอเชียทำการบินอยู่ในปัจจุบัน รวม 2 สายการบิน
ในวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2561 ที่ประชุมบอร์ดบริหารของบริษัท ท่าอากาศยานไทย หรือ ทอท. อนุมัติให้รับโอนสนามบินชุมพรเช่นเดียวกับสนามบินสกลนคร, ตาก และอุดรธานี มาบริหารต่อจากกรมท่าอากาศยาน คาดใช้เวลา 1-2 เดือน ในการเสนอมติให้กระทรวงคมนาคม และเสนอให้คณะรัฐมนตรี(ครม.)พิจารณาอนุมัติ
ท่าอากาศยานแพร่
ท่าอากาศยานแพร่ หรือ สนามบินแพร่ () ตั้งอยู่ที่ อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่ เป็นท่าอากาศยานในสังกัดกรมท่าอากาศยาน กระทรวงคมนาคม
ปัจจุบันมีทางวิ่ง (รันเวย์) 1 ทางวิ่ง ขนาดกว้าง 30 เมตร ยาว 1,500 เมตร ซึ่งเป็นขนาดที่ไม่เหมาะสมต่อเครื่องบินขนาดใหญ่ กรมท่าอากาศยานจึงได้มีแผนที่จะขยายทางวิ่งให้มีความกว้าง 45 เมตร ยาว 2,100 เมตร ซึ่งจะช่วยให้มีสายการบินเปิดเส้นทางบินมายังแพร่เพิ่มมากขึ้น เนื่องจากเป็นขนาดทางวิ่งที่สามารถรองรับเครื่องบินขนาดโบอิง 737 หรือแอร์บัส เอ320 ที่สายการบินหลายสายในประเทศไทยนิยมใช้
ท่าอากาศยานตาก
ท่าอากาศยานตาก หรือ สนามบินตาก () ตั้งอยู่ที่ ตำบลน้ำรึม อำเภอเมืองตาก จังหวัดตาก เป็นท่าอากาศยานในสังกัดกรมท่าอากาศยาน กระทรวงคมนาคม
กระทรวงคมนาคมประกาศให้ท่าอากาศยานตากเป็นสนามบินอนุญาต เมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2520 ปัจจุบันไม่มีสายการบินพาณิชย์เปิดทำการบิน แต่ยังคงมีการใช้งานในการทหาร, เครื่องบินส่วนบุคคล และการทำฝนหลวง
เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 กรมท่าอากาศยานได้ประกาศแผนการมอบสิทธิ์การบริหารท่าอากาศยานตากให้ บมจ. ท่าอากาศยานไทย เช่นเดียวกับท่าอากาศยานอุดรธานี (ภายหลังได้เพิ่มท่าอากาศยานชุมพรและท่าอากาศยานสกลนครเข้ามาด้วย) โดยจะนำเสนอให้กระทรวงคมนาคมพิจารณาเห็นชอบ แต่กระทรวงคมนาคมยังไม่อนุมัติในทันที โดยให้สำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร (สนข.) รวบรวมข้อมูลจากทั้งของกรมท่าอากาศยาน, บมจ. ท่าอากาศยานไทย และสำนักงานการบินพลเรือนแห่งประเทศไทย ไปศึกษาวิเคราะห์ถึงผลดีและผลเสียก่อน
ในวันที่ 25 เมษายน 2561 ที่ประชุมคณะกรรมการ (บอร์ด) บมจ. ท่าอากาศยานไทย มีมติเห็นชอบรับโอนท่าอากาศยานทั้งสี่แห่งดังกล่าวรวมทั้งท่าอากาศยานตากจากกรมท่าอากาศยานมาบริหาร และกรมท่าอากาศยานได้รวบรวมข้อมูลและเสนอเรื่องไปยังรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมแล้วในเดือนมิถุนายนปีเดียวกัน เพื่อที่จะได้เสนอต่อไปยังคณะรัฐมนตรีต่อไป คาดว่าจะดำเนินการได้เรียบร้อยและ ทอท. เข้าบริหารสนามบินทั้งสี่ได้อย่างเต็มรูปแบบภายในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2562
โดย บมจ. ท่าอากาศยานไทยเปิดเผยว่าได้วางแผนให้ท่าอากาศยานตากเป็นสนามบินสำหรับขนส่งสินค้าทางอากาศ ไม่เน้นการรับส่งผู้โดยสาร โดยอ้างว่าเพื่อที่จะไม่แข่งขันกับท่าอากาศยานแม่สอดของกรมท่าอากาศยาน อย่างไรก็ตามในเดือนเมษายน 2561 หอการค้าจังหวัดตาก, กำแพงเพชร และสุโขทัย ได้ร่วมกันเสนอให้สายการบินนกแอร์ (ซึ่งมีเครื่องบินขนาดเล็กจึงสามารถใช้งานรันเวย์ปัจจุบันของท่าอากาศยานตากที่มีความยาวเพียง 1,500 เมตรได้) พิจารณาเปิดเส้นทางเที่ยวบินโดยสารระหว่างท่าอากาศยานดอนเมืองกับท่าอากาศยานตาก แต่ในเดือนกรกฎาคมปีเดียวกัน บมจ.ท่าอากาศยานไทยได้แจ้งว่าจะไม่พัฒนาท่าอากาศยานตากในด้านการขนส่งผู้โดยสาร โดยอ้างว่ามีอุปสงค์ไม่ถึงหนึ่งล้านคนต่อปี (ถือเป็นจำนวนที่สูงมาก เนื่องจากในปี พ.ศ. 2560 ท่าอากาศยานในพื้นที่อื่นโดยรอบ ได้แก่ ท่าอากาศยานพิษณุโลก มีผู้โดยสารขาเข้าและขาออกรวมประมาณ 6 แสนคน และท่าอากาศยานแม่สอดมีประมาณ 2 แสนคน) และจะมุ่งเน้นพัฒนาในด้านการรองรับขนส่งอากาศยานโดยเฉพาะ ด้านกระทรวงคมนาคมได้ปฏิเสธแผนการดังกล่าว เนื่องจากรัฐบาลมีนโยบายให้สนามบินทั้ง 4 แห่งที่จะโอนให้ ทอท. นั้นรองรับด้านการท่องเที่ยวด้วย และให้ ทอท. ทำแผนการดำเนินการรับโอนและบริหารท่าอากาศยานตากใหม่ ต่อมาเดือนกันยายน 2561 นายสมชัย กิจเจริญรุ่งโรจน์ รองผู้ว่าราชการจังหวัดตากกล่าวว่าคณะรัฐมนตรีได้อนุมัติเห็นชอบให้ดำเนินการโอนสนามบินให้ ทอท. แล้ว โดยที่ ทอท. จะเข้าพัฒนาท่าอากาศยานตากทั้งในด้านการขนส่งและการรองรับนักท่องเที่ยว
ปัจจุบันไม่มีสายการบินให้บริการ
ตราผ้าผูกคอลูกเสือประจำจังหวัด
ตราผ้าผูกคอลูกเสือ เป็นตราที่ใช้ในผ้าผูกคอลูกเสือของลูกเสือในแต่ละจังหวัด ซึ่งจะมีความแตกต่างกันในแต่ละจังหวัด ลักษณะของตราแต่ละดวงนั้น เป็นการดัดแปลงจากภาพตราประจำจังหวัดของไทยโดยตรงให้อยู่ในกรอบสี่เหลี่ยมจัตุรัส
เกณฑ์การแบ่งภาคของจังหวัดในประเทศไทยในบทความนี้ ถือเอาตามเกณฑ์ของราชบัณฑิตยสถาน
โพรงกะโหลก
โพรงกะโหลก (cranial cavity or intracranial space) เป็นช่องว่างที่อยู่ภายในกะโหลกศีรษะ เป็นที่อยู่ของสมอง โพรงกะโหลกดาดด้วยเยื่อหุ้มสมอง และมีของเหลวที่ช่วยลดการกระแทก
โพรงกะโหลกเกิดจากกระดูกหุ้มสมอง 8 ชิ้น ได้แก่ กระดูกหน้าผาก (frontal) , กระดูกท้ายทอย (occipital) , กระดูกสฟีนอยด์ (sphenoid) , กระดูกเอทมอยด์ (ethmoid) , กระดูกข้างขม่อม (parietal) 2 ชิ้นและกระดูกขมับ (temporal) 2 ชิ้น (temporal)
ความจุของโพรงกะโหลกของมนุษย์ผู้ใหญ่ประมาณ 1,200-1,700 ลูกบาศก์เซนติเมตร
ท่าอากาศยานปัตตานี
ท่าอากาศยานปัตตานี หรือ สนามบินปัตตานี () ตั้งอยู่ที่ อำเภอหนองจิก จังหวัดปัตตานี เป็นท่าอากาศยานในสังกัดกรมท่าอากาศยาน กระทรวงคมนาคม ปัจจุบันใช้งานเฉพาะราชการทหาร ไม่เปิดให้บริการเชิงพาณิชย์
"ไม่มีสายการบินพาณิชย์เปิดให้บริการ"
ท่าอากาศยานสุรินทร์ภักดี
ท่าอากาศยานสุรินทร์ภักดี หรือ สนามบินสุรินทร์ภักดี (Surin Bhakdi Airport) ตั้งอยู่ที่ หมู่ 7 ถนนคชสาร ตำบลนอกเมือง อำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ ห่างจากศาลากลางจังหวัดประมาณ 2 กิโลเมตร เดิมเป็นสนามบินของกองทัพบก ต่อมาได้มอบหมายให้องค์การบริหารส่วนจังหวัดสุรินทร์ เป็นผู้ดำเนินการ แต่เนื่องจากกฎหมายว่าด้วยการกระจายอำนาจไม่ได้อนุญาตให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ดำเนินการเกี่ยวกับกิจการการบิน จึงได้มอบหมายให้กรมการบินพลเรือน เป็นหน่วยงานกำกับดูแล และองค์การบริหารส่วนจังหวัดสุรินทร์ เป็นหน่วยงานสนับสนุน
สนามบินสุรินทร์ ลงทุน 30 ล้านบาท สร้างโดยองค์การบริหารส่วนจังหวัดสุรินทร์ แรกเริ่มเปิดสนามบินมีสายการบิน บางกอกแอร์เวย์ มาทำการบินที่สนามบิน 3 เที่ยวต่อสัปดาห์ แต่เกิดปัญหาเนื่องจากขาดทุนจึงยกเลิกเส้นทาง ต่อมาได้มีสายการบิน แอร์อันดามัน มาทำการบิน 3 เที่ยวต่อสัปดาห์ แต่ก็ประสบปัญหาขาดทุนจึงต้องปิดกิจการและยกเลิกเส้นทาง
พ.ศ. 2552 สายการบินพีบีแอร์ ได้เข้ามาเปิดเส้นทางบินสุวรรณภูมิ - สุรินทร์ แต่เนื่องจากบริษัทประสบปัญหาทางการเงินจึงต้องประกาศปิดกิจการและยกเลิกทำการบิน โดยทำการบินได้เพียง 3 วัน
ในปี พ.ศ. 2554 สายการบินไทยรีเจียนัล แอร์ไลน์ได้ทำการเปิดเส้นทางบินสุวรรณภูมิ - สุรินทร์ โดยใช้เครื่องบินขนาดเล็กมาทำการบิน
พ.ศ. 2556 สายการบินนกแอร์ร่วมมือกับองค์การบริหารส่วนจังหวัดสุรินทร์ และหน่วยงานเอกชนเตรียมเปิดเส้นทางบินดอนเมือง - สุรินทร์ เพื่อรองรับการท่องเที่ยวและการลงทุนโดยจะใช้เครื่องบินแบบ SAAB 340 มาทำการบิน ซึ่งคาดว่าจะสามารถเปิดการบินได้ภายในปลายนี้ 2556 แต่ก็ไม่สามารถดำเนินการได้
พ.ศ. 2557 สายการบิน กานต์แอร์ ขออนุญาตทำการบินในเส้นทาง กรุงเทพ-สุรินทร์ ช่วงเทศกาลงานช้าง แต่ประสบปัญหาด้านความปลอดภัยของสนามบินสุรินทร์ ทำให้ยกเลิกไป
พ.ศ. 2558 สายการบิน กานต์แอร์ ได้รับการอนุมัติจากกรมการบินพลเรือน เมื่อวันที่ 13 สิงหาคม 2558 ให้สามารถเปิดทำการบินแบบประจำในเส้นทางสายรองและย่อยภายในประเทศ กรุงเทพ-สุรินทร์ แต่ก็ยังไม่ได้ทำการบิน
พ.ศ. 2559 สายการบิน อาร์แอร์ไลน์ ได้เตรียมการเปิดทำการบินในเส้นทางดังกล่าว และมีแผนจะเปิดทำการบินในเดือนพฤษภาคมของปีดังกล่าว แต่ก็ยังไม่ได้ทำการบิน
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา (จอมทอง)
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ภาคพายัพเชียงใหม่ (จอมทอง) เป็นสถานที่จัดการศึกษาของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา สังกัดเขตพื้นที่ภาคพายัพเชียงใหม่ เปิดทำการเรียนการสอนครั้งแรกในปี พ.ศ. 2550 ตั้งอยู่เลขที่ 199 หมู่ 21 ตำบลบ้านหลวง อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่ 50160 มีพิธีวางศิลาฤกษ์เมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2548 โดย พันตำรวจโท ดร.ทักษิณ ชินวัตร นายกรัฐมนตรี เป็นประธานในพิธี และมี นายสุรพล เกียรติไชยากร สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดเชียงใหม่ รองศาสตราจารย์ ดร.นำยุทธ สงค์ธนาพิทักษ์ อธิการบดีสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล (ตำแหน่งขณะนั้น) ร่วมในพิธีด้วย
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ภาคพายัพเชียงใหม่ จัดการศึกษาวิชาชีพสาขาต่าง ๆ ในระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) และปริญญาตรี โดยได้ขยายการศึกษาอย่างกว้างขวาง ทั้งในสาขาวิชา และในระดับสูงขึ้นตามลำดับ
เนื่องจากพื้นที่ของวิทยาเขตภาคพายัพ ทั้ง 2 แห่ง คือ วิทยาเขตเจ็ดลิน ถนนห้วยแก้ว จำนวน 115 ไร่ และวิทยาเขตเจ็ดยอด จำนวน 10 ไร่ ไม่เอื้ออำนวยต่อการจัดการเรียนการสอนในปัจจุบัน และไม่สามารถรองรับการขยายการจัดการศึกษา ตามโครงการของ วิทยาเขตฯ ได้
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ได้รับความเห็นชอบ จากองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านหลวง อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่ ให้ใช้ประโยชน์จากพื้นที่ บริเวณทางหลวงหมายเลข 1009 ระหว่าง กม. ที่ 3-4 ติดกับ ค่ายลูกเสือแห่งชาติ จำนวนประมาณ 590 ไร่ เป็นสถานที่ก่อสร้าง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล ภาคพายัพ(จอมทอง) เพื่อรองรับการขยายตัวและขยายโอกาสทางการศึกษา ซึ่งประชาชนในพื้นที่มีความต้องการ และคาดหวังให้มหาวิทยาลัยฯ เปิดการเรียนการสอนในระดับปริญญาตรี เพื่อให้นักเรียน นักศึกษา ในเขตพื้นที่อำเภอจอมทอง และเขตพื้นที่การศึกษาใกล้เคียง มีโอกาสได้ศึกษาต่อในระดับปริญญาตรี ก่อให้เกิดประโยชน์ทางการศึกษาต่อชุมชน และประเทศชาติโดยส่วนรวม
จัดการเรียนการสอนในระดับปริญญาตรี จำนวน 1 คณะ คือ คณะบริหารธุรกิจและศิลปศาสตร์ สาขาวิชาระบบสารสนเทศทางคอมพิวเตอร์ หลักสูตร 4 ปี เปิดทำการสอนครั้งแรก เมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2550
ในปี พ.ศ. 2554 ได้ทำการเปิดหลักสูตร สาขาวิชาการจัดการ หลักสูตร 4 ปี
ในปี พ.ศ. 2555 ได้ทำการเปิดหลักสูตร สาขาวิชาการบัญชี หลักสูตร 4 ปี
ในปี พ.ศ. 2556 ได้ทำการเปิดหลักสูตร สาขาการท่องเที่ยว หลักสูตร 4 ปี
กระจุกดาว
กระจุกดาว () คือกลุ่มของดาวฤกษ์ที่อยู่ด้วยกันด้วยแรงดึงดูดจากความโน้มถ่วง สามารถแบ่งได้เป็นสองประเภทใหญ่ ๆ คือ "กระจุกดาวทรงกลม" เป็นกลุ่มของดาวฤกษ์อายุมากนับแสนดวงที่อยู่ด้วยกันด้วยแรงดึงดูดค่อนข้างมาก กับ "กระจุกดาวเปิด" ที่มีดาวฤกษ์น้อยกว่า เพียงไม่กี่ร้อยดวงในกลุ่ม เป็นดาวฤกษ์อายุน้อย และมีแรงดึงดูดต่อกันเพียงหลวม ๆ กระจุกดาวเปิดอาจเกิดการรบกวนจากแรงโน้มถ่วงของเมฆโมเลกุลขนาดยักษ์ในยามที่มันเคลื่อนผ่านไปในกาแล็กซี แต่ดาวสมาชิกในกระจุกดาวยังคงเคลื่อนที่ไปในทิศทางเดียวกันได้แม้จะไม่มีแรงโน้มถ่วงดึงดูดระหว่างกันแล้ว ในกรณีนี้จะเรียกมันว่า "ชุมนุมดาว" (stellar association) หรือบางครั้งอาจเรียกว่า "กลุ่มเคลื่อนที่" (moving group)
ฟังก์ชันเอกฐาน
ฟังก์ชันเอกฐาน เป็นฟังก์ชันที่ถูกกำหนดในช่วง formula_1 โดยมีลักษณะไม่ต่อเนื่อง ตัวอย่างฟังก์ชันนี้เช่น ฟังก์ชันอิมพัลส์หนึ่งหน่วย เป็นต้น
ไนน์เอ็นเตอร์เทนอวอร์ดส 2008
ไนน์เอ็นเตอร์เทนอวอร์ดส 2008 เป็นการประกาศผลรางวัลไนน์เอ็นเตอร์เทนอวอร์ดส สำหรับบุคคลและผลงานดีเด่นในรอบปี พ.ศ. 2550 โดยงานประกาศผลจัดขึ้นเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 ณ หอประชุมใหญ่ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย เขตห้วยขวาง กรุงเทพมหานครผู้ชนะ จะเน้นด้วยตัวหนา
แฟนคลับ
แฟนคลับ () คือกลุ่มคนที่คลั่งไคล้หรืออุทิศตนให้กับบุคคล กลุ่ม แนวความคิด หรือในบางครั้งกับสิ่งไม่มีชีวิต (เช่น อาคารที่มีชื่อเสียง) แฟนคลับส่วนใหญ่จะทุ่มเทเวลาและสิ่งของเพื่อสนับสนุน ในบางครั้งจะมีการตั้งแฟนคลับอย่างเป็นทางการ โดยดำเนินการร่วมกับกลุ่มหรือบุคคลที่เกี่ยวข้องกับสิ่งที่ชื่นชอบโดยตรง แฟนคลับส่วนใหญ่จะเป็นนักแสดง ดารา นักร้อง ทีมฟุตบอล เป็นต้น
ด้านดีของแฟนคลับคือ ช่วยให้มีเพื่อน มีสังคมใหม่ ที่ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ช่วยในการปลดปล่อยอารมณ์ และช่วยนำไปสู่การทำกิจกรรมดีๆ สร้างสรรค์สังคมมากมาย เป็นการใช้เวลาที่คุ้มค่า 
ส่วนในด้านลบ ถ้ามีมากไปจะทำให้จัดสรรเวลาไม่เหมาะสม เสียการเรียน การงาน การใช้เงินจนเกินตัว การตามติดมากเกินขอบเขต และอาจมีการรวมตัวเป็นกลุ่มศัตรู คู่แข่งจนนำไปสู่การทะเลาะวิวาท
ท่าอากาศยานสงขลา
ท่าอากาศยานสงขลา หรือ สนามบินสงขลา () ตั้งอยู่ที่ อ.เมืองสงขลา จังหวัดสงขลา เป็นท่าอากาศยานในการดูแลของกองทัพเรือไทย มีความยาวทางวิ่ง 1,510 เมตร
"ไม่มีสายการบินพาณิชย์เปิดให้บริการ"
ดิแรกเดลตาฟังก์ชัน
ฟังก์ชันเดลตา () formula_1 ที่มีค่าเป็น 0 ทุกที่ยกเว้นที่ formula_2 ที่มีค่าเป็นอนันต์ เสนอขึ้นโดย พอล ดิแรก นักฟิสิกส์ทฤษฎีชาวอังกฤษ
กลุ่มและกระจุกดาราจักร
กลุ่มและกระจุกดาราจักร เป็นวัตถุอวกาศขนาดใหญ่ที่รวมตัวกันด้วยแรงดึงดูดจากความโน้มถ่วงระหว่างดาราจักร นับเป็นโครงสร้างที่ใหญ่ที่สุดของเอกภพ รูปแบบการเกิดโครงสร้างเช่นนี้ร่วมกับสสารมืดที่เย็นจัด เกิดจากโครงสร้างขนาดเล็กแตกสลายลงก่อนแล้วค่อยๆ รวมตัวกันจนกลายเป็นโครงสร้างขนาดใหญ่ คือกระจุกของดาราจักร ซึ่งเริ่มก่อตัวมาตั้งแต่หนึ่งหมื่นล้านปีมาแล้วจนถึงปัจจุบัน กลุ่มและกระจุกดาราจักรอาจประกอบด้วยดาราจักรจำนวนเพียงสิบไปจนถึงหมื่นดาราจักร และตัวกระจุกเองอาจเกี่ยวโยงกับกลุ่มที่ใหญ่กว่า เรียกว่า กลุ่มกระจุกดาราจักร (supercluster)
โจเซฟ คิททินเจอร์
โจเซฟ คิททินเจอร์ หรือ โจ คิทเทนเจอร์ มีชื่อเต็มว่า โจเซฟ วิลเลี่ยม คิททินเจอร์ 2 () เป็นชาวอเมริกัน เกิดในวันที่ เป็นนักบิน และเป็นผู้ทดสอบทดลองขับ เครื่องบินรุ่นต่าง ๆ ในกองทัพอากาศของสหรัฐอเมริกา รวมไปถึงการทดสอบการบินในองค์การนาซาด้วย
เป็นผู้ร่วมเริ่มต้นในโครงการการบินของนาซา ซึ่งโครงการที่ทำการทดลองมีชื่อว่าโครงการบอลลูน (Project Manhigh) โดยมีโจเซฟเป็นผู้ทดสอบในการบิน และต้องปล่อยให้บอลลูนลอยสูงขึ้นไปจนถึงชั้นอากาศนอกสุด เท่าที่จะทำได้ เพื่อทดสอบดูว่ามนุษย์จะทนอยู่ในแคปซูลบอลลูนที่ทดสอบได้หรือไม่
เอ็ดเวิร์ด สมิธ-สแตนลีย์ เอิร์ลที่ 14 แห่งดาร์บีย์
เอ็ดเวิร์ด สมิธ-สแตนลีย์ เอิร์ลแห่งดาร์บีย์ ที่ 14 (Edward Smith-Stanley, 14th Earl of Derby) เป็นนักการเมืองแห่งสหราชอาณาจักรและดำรงตำแหน่งเป็นนายกรัฐมนตรีสามสมัยในกลางคริสต์ศตวรรษที่สิบเก้า เขาถือเป็นผู้นำพรรคอนุรักษนิยมที่ดำรงตำแหน่งนานที่สุด และเป็นหนึ่งในผู้ผลักดันการแก้ไขระบบการเลือกตั้งในอังกฤษครั้งที่ 2 ในปี 2410 ซึ่งเป็นการให้สิทธิชนชั้นกรรมกรในการเลือกตั้งเป็นครั้งแรก
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแม้นเขียน
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแม้นเขียน (15 ธันวาคม พ.ศ. 2366 — 28 กันยายน พ.ศ. 2456) พระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาลูกจันทน์เล็ก สตรีเชื้อสายเจ้าจากหลวงพระบาง
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแม้นเขียน ประสูติเมื่อวันจันทร์ เดือนอ้าย ขึ้น 13 ค่ำ ปีมะแม เบญจศก จ.ศ. 1185 ตรงกับวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2366 เป็นพระราชธิดาลำดับที่ 72 ในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาลูกจันทน์เล็ก ธิดาเจ้าสุกเมืองหลวงพระบาง
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแม้นเขียน มิได้เสกสมรสหรือมีพระราชโอรสธิดา และได้สิ้นพระชนม์ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6 เมื่อวันอาทิตย์ เดือน 10 แรม 14 ค่ำ ปีฉลู เบญจศก จ.ศ. 1275 ตรงกับวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2456 สิริรวมพระชันษา 89 ปี ทรงดำรงพระชนม์ชีพเป็นองค์สุดท้ายและมีพระชนมายุมากที่สุดในจำนวนพระราชโอรสพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย รัชกาลที่ 2 และทรงดำรงพระชนม์ยาวนานถึง 5 รัชกาล
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแม้นเขียน เป็นที่เคารพนับถือของพระบรมวงศานุวงศ์โดยทั่วไป ด้วยพระจริยวัตรงดงามและทรงคุณูปการกับพระเจ้าลูกเธอในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวหลายพระองค์
นอกจากนี้พระองค์ทรงศรัทธาในพระพุทธศาสนา ทรงสร้างวัดขึ้นบริเวณทุ่งบางกะปิชื่อวัดบ้านทุ่งกระแจะแม้นเขียน และประทานชื่อหมู่บ้านแม้นเขียนเพื่อเป็นอนุสรณ์ ด้วยมุ่งหมายให้พุทธศาสนิกชนเชื้อลาวในพื้นที่มีสถานที่ปฏิบัติศาสนกิจ ครั้นหลังการเลิกทาสผู้คนจำนวนไม่น้อยเริ่มโยกย้ายจากแหล่งเดิมจึงทำให้มีศาสนิกชนน้อย พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแม้นเขียนทรงทราบถึงความยากลำบากของวัดจึงประทานเบี้ยแก่พระสงฆ์และสามเณรรูปละ 1 ตำลึงต่อเดือน ปัจจุบันวัดที่ทรงสร้างไว้เปลี่ยนนามเป็นวัดบ้านทุ่งเสรี โดยสร้างขึ้นใหม่และตั้งชื่อตามหมู่บ้านจัดสรร ปัจจุบันตั้งอยู่ในเขตสวนหลวง
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉิดโฉม
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉิดโฉม (12 เมษายน พ.ศ. 2399 — 11 มิถุนายน พ.ศ. 2489) พระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาสีดา
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉิดโฉม ประสูติเมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2399 เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาสีดา สตรีชาวสุพรรณบุรี บุตรีของยายแพงดีซึ่งมีเชื้อสายลาวเวียงจันทน์ ทั้งนี้เจ้าจอมมารดาสีดาเป็นญาติห่าง ๆ ของเจ้าจอมมารดาวันดี พระมารดาของพระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพิมพับสรสร้อย และพระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสอางองค์
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉิดโฉม ทรงประชวร พระเจ้าอยู่หัวจึงโปรดเกล้าฯ ให้ทรงได้รับการดูแลอย่างใกล้ชิดให้พระองค์เจ้าเฉิดโฉมเสด็จออกจากพระบรมมหาราชวัง ไปเข้ารับการรักษาพยาบาลอยู่ที่ตึกปัญจมราชินี โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ และสิ้นพระชนม์ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช เมื่อวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2489 หลังการสวรรคตของพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดลเพียงสองวัน สิริพระชนมายุได้ 90 ปี และถือเป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวที่สิ้นพระชนม์เป็นลำดับหลังสุด
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้านฤมลมณีรัตน์
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้านฤมลมณีรัตน์ พระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ามั่ง กรมพระยาเดชาดิศร พระโอรสในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ประสูติแต่เจ้าจอมมารดานิ่ม เมื่อแรกประสูติมีพระนามคือ หม่อมเจ้าหญิงนฤมล เดชาติวงศ์ ต่อมาในปี พ.ศ. 2395 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 ได้สถาปนาพระองค์ขึ้นเป็น พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้านฤมลมณีรัตน์
พระองค์สิ้นพระชนม์ปีใดไม่ปรากฏ แต่ทราบว่ามีพระชันษา 54 ปี
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้านภาจรจำรัสศรี ภัทรวดีราชธิดา
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้านภาจรจำรัสศรี (5 พฤษภาคม พ.ศ. 2427 — 31 สิงหาคม พ.ศ. 2432) เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่พระวิมาดาเธอ พระองค์เจ้าสายสวลีภิรมย์ กรมพระสุทธาสินีนาฏ ปิยมหาราชปดิวรัดา
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้านภาจรจำรัสศรี ภัทรวดีราชธิดา ประสูติเมื่อวันจันทร์ ขึ้น 11 ค่ำ เดือน 6 ปีวอก ฉศก จุลศักราช 1246 ตรงกับวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2427 เป็นพระราชบุตรพระองค์ที่ 45 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่พระวิมาดาเธอ พระองค์เจ้าสายสวลีภิรมย์ กรมพระสุทธาสินีนาฏ ปิยมหาราชปดิวรัดา มีพระเชษฐาและพระขนิษฐาร่วมพระชนนีคือ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ายุคลฑิฆัมพร กรมหลวงลพบุรีราเมศร์ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ามาลินีนภดารา ศิรินิภาพรรณวดี กรมขุนศรีสัชนาลัยสุรกัญญา และสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้านิภานภดล วิมลประภาวดี กรมขุนอู่ทองเขตขัตติยนารี
เมื่อแรกประสูติมีพระนามว่า พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าเขจรจำรัส แต่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมิโปรด จึงพระราชทานพระนามใหม่ว่า พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้านภาจรจำรัสศรี และในปี พ.ศ. 2431 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาพระราชโอรสและพระราชธิดาที่ประสูติแต่พระอรรคชายาเธอขึ้นเป็นเจ้าฟ้า พระองค์จึงมีพระอิสริยยศเป็น พระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้านภาจรจำรัสศรี
พระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้านภาจรจำรัสศรี ภัทรวดีราชธิดาประชวรเป็นไข้มาตั้งแต่วันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2432 พระอาการทรงและทรุดเรื่อยมาจนกระทั่งสิ้นพระชนม์ในวันที่ 31 สิงหาคม ศกนั้น เวลาเช้า 5 โมงเศษ สิริพระชันษา ประดิษฐานพระศพในหอธรรมสังเวช และโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ สยามมกุฎราชกุมาร เสด็จฯ แทนพระองค์ไปทอดผ้าสดับปกรณ์ และได้รับพระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุท้องสนามหลวง เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2433
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุวพักตร์วิไลยพรรณ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุวพักตร์วิไลยพรรณ (2 พฤษภาคม พ.ศ. 2416 - 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2473) ประสูติเมื่อวันศุกร์ ขึ้น 6 ค่ำ เดือน 6 ปีระกา เบญจศก จุลศักราช 1235 ตรงกับวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2416 พระราชธิดาพระองค์ที่ 10 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวและเจ้าคุณพระประยูรวงศ์ (เจ้าคุณจอมมารดาแพ บุนนาค) (เป็นธิดาเจ้าพระยาสุรวงศ์ไวยวัฒน์ (วร บุนนาค) และท่านผู้หญิงอิ่ม (ต้นสกุลมาแต่เชื้อจีน) พระองค์มีพระเชษฐภคินีและพระขนิษฐาที่ประสูติร่วมพระมารดาอีก 2 พระองค์ ซึ่งมีพระนามที่คล้องจองกัน ได้แก่ พระองค์เจ้าศรีวิไลยลักษณ์ พระองค์เจ้าสุวพักตร์วิไลยพรรณ และพระองค์เจ้าบัณฑรวรรณวโรภาส และทรงเป็นพระภคินีในพระนางเจ้าสุวัทนา พระวรราชเทวี ในรัชกาลที่ 6 สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ สยามมกุฏราชกุมาร ทรงเรียกพระองค์ว่า "พี่กลาง"
พระองค์สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 7 ณ ตำหนักในสวนสุนนันทา พระราชวังดุสิต เมื่อวันพุธ เดือน 9 ขึ้น 5 ค่ำ ปีมะเมีย โทศก จุลศักราช 1292 ตรงกับวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2473 พระชันษา 57 พรรษา
พระองค์ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นสูงสุดของตระกูลต่าง ๆ ดังนี้
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบัณฑรวรรณวโรภาษ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบัณฑรวรรณวโรภาษ เป็นพระธิดาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว กับ เจ้าคุณพระประยูรวงศ์ (เจ้าคุณจอมมารดาแพ บุนนาค) (เป็นธิดาเจ้าพระยาสุรวงศ์ไวยวัฒน์ (วร บุนนาค) และท่านผู้หญิงอิ่ม (ต้นสกุลมาแต่เชื้อจีน) ประสูติเมื่อวันพฤหัสบดี แรม 13 ค่ำ เดือน 12 ปีกุน ตรงกับวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2418 สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 5 เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2434 ปีเถาะ พระชันษา 17 ปี