เอเธล์วูลฟ์ กษัตริย์แห่งเวสเซ็กซ์
เอเธลวูล์ฟ (ภาษาอังกฤษ: Aethelwulf) เป็นโอรสของเอ็กเบิร์ตและเป็นกษัตริย์ย่อยแห่งเคนต์ พระองค์ได้บัลลังก์แห่งเวสเซ็กซ์มาจากการสวรรคตของพระราชบิดาในปีค.ศ.839 รัชสมัยของพระองค์เป็นยุคของการรุกรานและการขับไล่พวกไวกิ้งซึ่งเป็นเรื่องปกติของผู้ปกครองของอังกฤษทุกคนในเวลานั้น แต่การทำสงครามไม่ใช่ชื่อเสียงที่โดดเด่นที่สุดของพระองค์ เอเธลวูล์ฟเป็นที่จดจำอย่างเลือนรางในฐานะบุคคลที่ศรัทธาในศาสนาอย่างแรงกล้าที่ใส่ใจในการสถาปนาและรักษาศาสนจักร พระองค์ยังเป็นคนที่มั่งคั่งและมีทรัพยากรขนาดใหญ่โตกว้างขวางอยู่ในมือ นอกเหนือจากทรัพยากรเหล่านี้ พระองค์ยังหยิบยื่นสิ่งต้องการให้แก่โรมและสถาบันศาสนาอย่างเอื้อเฟื้อ
เอ็กเบิร์ต กษัตริย์คนแรกของอังกฤษได้รับการสืบทอดตำแหน่งโดยโอรส เอเธลวูล์ฟ ที่ก่อนหน้านี้เป็นกษัตริย์ย่อยแห่งเคนต์ที่ถูกโอนต่อให้โอรสคนโตของเอเธลวูล์ฟ เอเธลสตาน
ชื่อเอเธลวูล์ฟแปลว่าหมาป่าสูงศักดิ์ ได้ถูกบรรยายไว้โดยผู้เขียนพงศาวดารว่าเป็นชายโครงร่างหนาที่ออกไปในทางเฉื่อยชาและเกียจคร้าน มีนิสัยสุภาพอ่อนโยนและศรัทธาในศาสนา พระองค์แสดงความต้องการที่จะเป็นนักบวชออกมาเมื่อครั้งยังทรงพระเยาว์ พระราชบิดาผู้โปรดปรานสงครามของพระองค์ถูกพูดถึงว่าทรงผิดหวังในตัวโอรสคนโตผู้รักสงบ พระองค์ได้รับการช่วยเหลือในการบริหารราชการจากนักบุญสวิธิน บิชอปแห่งวินเชสเตอร์ ที่ในขณะนั้นเป็นรัฐบุรุษอาวุโส แต่ตอนนี้หลักๆแล้วเป็นที่จดจำในฐานะนักบุญผู้อุปถัมภ์สภาพอากาศที่มีฝน
กษัตริย์พระองค์ใหม่ได้รับการสวมมงกุฎที่คิงสตันเหนือเธมส์ในปีค.ศ.839 พระองค์รวมอำนาจของเวสเซ็กซ์เป็นหนึ่งและกลับมายิ่งใหญ่เหนืออาณาจักรเมอร์เซียอีกครั้ง ความเป็นพันธมิตรถูกก่อตัวขึ้นจากการอภิเษกสมรสกับธิดาของกษัตริย์เมอร์เซีย
รัชสมัยของเอเธลวูล์ฟส่วนใหญ่ถูกใช้ไปกับการต่อสู้ยับยั้งการรุกรานของไวกิ้ง พวกเขาแล่นเรือขึ้นเธมส์มาซ้ำแล้วซ้ำเล่าและปล้นสะดมลอนดอนกับเมืองโรเชสเตอร์และแคนเทอร์บรี การประชุมถูกจัดขึ้นที่คิงสบรีในอ็อกฟอร์ดเชียร์ เพื่อสนับสนุนการร่วมมือกับพวกเมอร์เซียในการขับไล่ศัตรูร่วมออกไป ที่ซึ่งเอเธลวูล์ฟได้ส่งพระสสุระ ออสแล็ค ไปเป็นราชทูต พระเจ้าเบิร์กเร็ดแห่งเมอร์เซียทรงเดินหน้าต่อต้านพวกไวกิ้งอย่างกล้าหาญแต่พ่ายแพ้ เอเธลวูล์ฟ พร้อมกับโอรส เอเธลบาลด์ เผชิญหน้าและปราบพวกเขาในสมรภูมิในปีค.ศ.851 ที่อาเคีย ซึ่งเป็นไปได้ว่าคือโอคลี่ย์ในเซอร์รีย์ ที่ซึ่งตามพงศาวดารแองโกลแซ็กซันพระองค์ได้ลงทัณฑ์ "สังหารโหดกองทัพนอกรีตครั้งใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยได้ยินมาจนถึงทุกวันนี้" ด้วยเหตุนี้เอเธลวูล์ฟจึงได้ความปลอดภัยของอาณาจักรมาแบบชั่วคราว
เอเธลวูล์ฟอภิเษกสมรสครั้งแรกกับออสเบอร์ ธิดาของออสแล็คแห่งแฮมพ์เชียร์ ชาวจุ๊ทซึ่งเดิมทีมาจากเกาะไวท์ ออสแล็คถูกอ้างถึงว่าสามารถแกะรอยย้อนหลังสายตระกูลไปหายาร์ล เฮ็งกิสต์ หนึ่งในผู้นำของกองทัพแซ็กซันกลุ่มแรกที่รุกรานอังกฤษ ออสเบอร์เองก็มีชื่อเสียงว่าเป็นสตรีที่ศรัทธาในศาสนาอย่างแรงกล้าและเป็นที่เคารพนับถือมากของประชาชน คู่อภิเษกสมรสมีอะไรเหมือนกันมาก ลูกๆของพระองค์ถูกเลี้ยงดูมาด้วยความเคารพศรัทธาในศาสนาอย่างลึกซึ้ง ออสเบอร์ให้กำเนิดโอรสห้าพระองค์ สี่พระองค์ได้ครองราชย์หลังจากที่พระราชบิดาของพระองค์สวรรคตราวปีค.ศ.850
เอเธลวูล์ฟผู้ศรัทธาในศาสนาอย่างแรงกล้าอาสาไปจาริกแสวงบุญที่โรมร่วมกับโอรสคนเล็กที่พระองค์รักที่สุด อัลเฟรด ระหว่างเดินทางกลับ พระองค์ได้ผูกมิตรกับชาร์ลผู้หัวล้าน กษัตริย์ของพวกแฟรงก์ ทรงตกลงอภิเษกสมรสกับธิดาของพระองค์ จูดิธ ที่สืบเชื้อสายมาจากชาร์เลอมาญ ทั้งคู่อภิเษกสมรสกันที่แวร์บรีซูวาสในวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ.856 และราชินีคนใหม่ของเวสเซ็กซ์ได้รับการสวมมงกุฎอย่างเป็นทางการโดยบิชอปแห่งแร็มส์
ในช่วงที่เอเธลวูล์ฟไม่อยู่ โอรสที่ยังมีชีวิตอยู่คนโต เอเธลบาลด์ ผู้คลางแคลงใจอย่างมากว่าพระราชบิดามีพระประสงค์จะแต่งตั้งโอรสคนโปรด อัลเฟรด เป็นรัชทายาทแห่งเวสเซ็กซ์ ได้อาศัยข้อได้เปรียบจากการความไม่พอใจของผู้ที่อยู่ใต้การปกครองของพระองค์และช่วงชิงบัลลังก์มา ธรรมเนียมการเป็นกษัตริย์ร่วมที่เป็นที่รับรู้กันว่าคือผู้สืบสันตติวงศ์เป็นธรรมเนียมที่ถูกตั้งขึ้นในกลุ่มชนเจอร์แมนิก พระองค์ได้รับการสนับสนุนเพื่อหลีกเลี่ยงสงครามกลางเมืองที่นองเลือด เอเธลวูล์ฟยินยอมอย่างสง่างามที่จะกลับไปอยู่ในตำแหน่งเดิมในฐานะกษัตริย์ย่อยแห่งเคนต์
ในช่วงสองปีที่เหลืออยู่ของชีวิต พระองค์ทุ่มเทไปกับการช่วยเหลือผู้ยากไร้ในเคนต์ ความใส่พระทัยของพระองค์ยังคงดำเนินต่อไปหลังจากที่พระสวรรคต โดยการทิ้งพระราชดำรัสรไว้ในพินัยกรรมให้ผู้สืบสันตติวงศ์ของพระองค์แบ่งปันอาหาร, เครื่องดื่ม และที่พักพิงให้แก่ผู้ยากไร้ หนึ่งในสิบส่วนของพื้นที่เพาะปลูกที่ซ่อนตัวอยู่ในอาณาจักร พระเจ้าเอเธลวูล์ฟสวรรคตในปีค.ศ.858 เป็นที่โศกเศร้าอย่างมากของประชาชน มีพระมหากษัตริย์ไม่กี่คนที่ได้รับการจารึกบนที่ฝังศพเช่นนี้ พระองค์ถูกฝังที่สเตย์นิ่ง แต่พระศพต่อมาถูกเคลื่อนย้ายไปมหาวิหารวินเชสเตอร์
แหวนเคลือบทองคำที่ผลิตขึ้นมาเพื่อเอเธลวูล์ฟถูกค้นพบในร่องเกวียนที่แลเวอร์สต็อคในวิลต์เชียร์ในฤดูร้อนของทีค.ศ.1780
มันอาจถูกใช้เป็นสัญลักษณ์อย่างเป็นทางการที่พระราชทานให้แก่ข้ารับใช้ที่ภักดี เป็นธรรมเนียมปฏิบัติในเวลานั้น แหวนวัดขนาดตามแนวขวางได้ประมาณหนึ่งนิ้ว ตัวแหวนเรียบ หัวแหวนด้านหน้ายื่นสูงเป็นรูปหมวกของบิชอปและประดับตกแต่งด้วยสัญลักษณ์ทางศาสนามากมายและจารึกไว้ว่า "พระเจ้าเอเธลวูล์ฟ" การออกแบบตรงกลางของแหวนเป็นรูปนกยูงสองตัวหันหน้าเข้าหากันขนาบต้นไม้แห่งชีวิตซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของศาสนาคริสต์
แหวนอีกวงเป็นของธิดาของเอเธลวูลฟ์ เอเธลสวิธ ที่ถูกไถกลบในทุ่งนาระหว่างอาเบอร์ฟอร์ดกับแชร์เบิร์นในเวสต์ไรดิ้งของยอร์กเชียร์ในปีค.ศ.1870 มันถูกพูดถึงว่าถูกแขวนไว้กับปลอกคอของสุนัขของชาวนาที่พบมัน แต่ต่อมาถูกซื้อไปโดยพ่อค้าเพชรพลอยชาวยอร์ก เอเธลสวิธเกิดในปีค.ศ.846 ที่วานเทจ บาร์กเชียร์ พระองค์อภิเษกสมรสกับพระเจ้าเบิร์กเร็ดแห่งเมอร์เซียในปีค.ศ.853 หรือ 854 และสิ้นพระชนม์ที่ปาเวียระหว่างการจาริกแสวงบุญไปโรมในปีค.ศ.888
แหวนมีเส้นผ่าศูนย์ประมาณ 26 มม. หัวแหวนกลม เลี่ยมด้วยเครื่องถม มีรูปลูกแกะของพระเจ้าและตัวอักษร A กับ D (Agnus Dei หรือลูกแกะของพระเจ้า) ที่สลักอยู่ด้านหลังคือคำว่า "พระราชินีเอเดลสวิด" เช่นเดียวกับแหวนของเอเธลววูล์ฟ มันถูกตีความว่าเป็นของขวัญหรือสัญลักษณ์อย่างเป็นทางการ ไม่ใช่สมบัติของราชวงศ์
แหวนทั้งสองวงปัจจุบันจัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์แห่งชาติของอังกฤษ