hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ธงชาติอิเควทอเรียลกินี
ธงชาติอิเควทอเรียลกินี มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ภายในธงนั้น ที่ด้านติดคันธงมีรูปสามเหลี่ยมสีฟ้า ฐานยาวเท่าความกว้างของธง ความยาวเป็น 1 ใน 3 ของด้านยาวธง ส่วนที่เหลือแบ่งพื้นที่ภายในตามแนวนอนเป็น 3 แถบ ประกอบด้วยแถบสีเขียว สีขาว และสีแดง เรียงจากบนลงล่าง ทุกแถบนั้นกว้างเท่ากัน ที่ใจกลางแถบสีขาวนั้น มีภาพตราแผ่นดินของอิเควทอเรียลกินี ซึ่งเป็นรูปต้นฝ้ายในโล่สีเทา เบื้องบนมีรูปดาว 6 ดวงเรียงเป็นแถวโค้ง เบื้องล่างมีแพรแถบแสดงคำขวัญประจำชาติเป็นภาษาสเปนว่า "Unidad Paz Justicia" แปลว่า "เอกภาพ สันติภาพ ยุติธรรม" ธงนี้เริ่มใช้อย่างเป็นทางการในวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2522 ซึ่งเป็นวันที่อิเควทอเรียลกินีประกาศเอกราชจากสเปน
ในธงนี้ สีเขียวหมายถึงป่าไม้และทรัพยากรธรรมชาติในประเทศ สีฟ้าหมายถึงทะเล ซึ่งเชื่อมโยงเกาะกับแผ่นดินใหญ่ไว้ สีขาวหมายถึงสันติภาพ และสีแดงหมายถึงการต่อสู้เพื่อเอกราช ส่วนภาพตราแผ่นดินในธงนั้น ได้มีการเปลี่ยนแปลงอยู่ครั้งหนึ่งในปี พ.ศ. 2515 ก่อนที่จะกลับมาใช้ตราแบบเดิมอีกครั้งในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2522
ตั๊ดสู้ฟุด
ตั๊ดสู้ฟุด เป็นภาพยนตร์ไทยโดยจีทีเอช ออกฉายเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 กำกับโดย จตุรงค์ พลบูรณ์ (จตุรงค์ มกจ๊ก) นำแสดงโดยบอย – สิทธิชัย ผาบชมภู (บอย AF3) ,จตุรงค์ พลบูรณ์ (จตุรงค์ มกจ๊ก) ,อาเกรียง - เกรียงศักดิ์ เหรียญทอง ,จิ๊บ – ปกฉัตร เทียมชัย ,นุ้ย เชิญยิ้ม (ชูเกียรติ เอี่ยมสุข) ,จิ้ม ชวนชื่น (นพดล ทรงแสง) ,แดนนี่ – ดนัย ศรีภิญโญ และโก๊ะตี๋ – เจริญพร อ่อนละม้าย
ที่เกาะฮ่องกง ในยุคที่มีแต่มาเฟีย ผู้คนแบ่งเป็นฝักเป็นฝ่ายและใช้กำลังความรุนแรง มีมาเฟียอยู่ 3 กลุ่มคือ “แก๊งตรอกโรงเจ” คุมบ่อนไพ่นกกระจอก กำถั่ว และเต๋าปั่น มี อาเฟย (จตุรงค์ มกจ๊ก) เป็นหัวหน้าแก๊ง “แก๊งประตูผี” คุมกิจการร้านเหล้าและหอนางโลมทั้งหมด มี เสิ่นปอ (อาเกรียง – เกรียงศักดิ์ เหรียญทอง) เป็นหัวหน้าแก๊ง “แก๊งมังกรทอง” คุมตลาดทั้งน้อยใหญ่ มี หม่าหย่งให่ (จิ้ม ชวนชื่น) เป็นหัวหน้าแก๊ง
อาเต๋า ลูกชายของ หม่าหย่งให่ โดนศัตรูต่างแก๊งฟันจนแขนขาด จนอาคุน (นุ้ย เชิญยิ้ม) พ่อบ้านแห่งบ้านสกุลหม่า ต้องออกตามหา อาเทียน (บอย – สิทธิชัย ผาบชมภู บอย AF3) น้องชายฝาแฝดของอาเต๋า แต่อาเทียนเป็นตุ๊ด อาเทียนกับแม่ต้องออกมาตกระกำลำบากเพียงลำพังเพราะหม่าหย่งให่รับไม่ได้ที่ลูกชายคนเล็กเป็นตุ๊ด สองแม่ลูกเลี้ยงชีพด้วยการเปิดคณะเชิดสิงโต คุณนายหม่า หรือชื่อในยุทธจักรคือ “นางพญาเก็บไชเท้า” ได้ถ่ายทอดเคล็ดวิชา “มวยนารี” ให้แก่อาเทียนเอาไว้ป้องกันตัวเอง
อาเทียนจึงต้องยอมสวมรอยทำตัวแมนแทนอาเต๋าเพื่อรอวันขึ้นรับตำแหน่งหัวหน้าแก๊งมังกรทอง ทั้งยังต้องมาทำใจให้รักชะนีสาวอย่าง เพ่ย เพ่ย (จิ๊บ – ปกฉัตร เทียมชัย) ลูกสาวเสิ่นปอ แก๊งของอาเต๋าอีก
มนฤดี ยมาภัย
มนฤดี ยมาภัย นักแสดงชาวไทย เป็นนางเอกยอดนิยมช่วงหนึ่ง ที่มีผลงานสร้างชื่อจากละครโทรทัศน์ ดาวพระศุกร์ (พ.ศ. 2523) และมีผลงานการแสดงมากมายเช่น นักรักรุ่นกระเตาะ นักเลงตราควาย นิสิตใหม่ แม่จอมยุ่ง กุ๊กมือเก่า บัวขาว ฯลฯ
มนฤดี ยมาภัย (ตุ๋ย) เกิดเมื่อวันเสาร์ที่ 11 สิงหาคม 2505 มีพี่น้อง 4 คน เป็นผู้ชาย 1 คน หญิง 3 คน เป็นหลานแท้ๆ ของ คุณป้าผุสดี สังวริบุตร ภรรยาของ ไพรัช สังวริบุตร เจ้าของบริษัทดาราฟิล์ม จบการศึกษาจากวิทยาลัยพาณิชยการพระนคร (ปัจจุบันคือมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระนคร) เล่นละครมาตั้งแต่ยังเด็ก คือ เรื่อง พระทิณวงศ์ และแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกคือ "น้ำเซาะทราย" เมื่ออายุ 11 ขวบ เป็นนางเอกภาพยนตร์เต็มตัวเรื่องแรก ตอนอายุ 16 ปี เรื่อง "กาม " จากนั้นมีชื่อเสียงโด่งดังจากละครช่อง 7 เรื่อง ดาวพระศุกร์ คู่กับ พล พลาพร และต่อด้วย ดอกโศก คู่กับพระเอกคนเดียวกันจนกลายเป็นคู่ขวัญทางทีวี ซึ่งสองเรื่องนี้ได้กลับมาทำเป็นภาพยนตร์จอเงินอีกครั้ง ต่อมามีผลงานทางภาพยนตร์จอเงิน กับละครจอแก้วทางช่อง 7 และช่อง 3 อีกหลายเรื่อง ก่อนจะผันตัวไปเป็นผู้จัดละครค่ายพีดี วีดีโอ โปรดักชั่น ภายหลังไปปฏิบัติธรรมที่วัดป่าบ้านตาด จ.อุดรธานี ของหลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน และหันหลังจากวงการมายาในที่สุด
ค่าย พีดี วิดีโอ โปรดักชั่น
โคะเนะโคะ โนะ นะมิดะ
โคะเนะโคะ โนะ นะมิดะ () เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่น ผลงานการกำกับโดยโทชิยูกิ โมะริโอะคะ ออกฉายในวันที่ 26 มกราคม ปี พ.ศ. 2551 ประเทศญี่ปุ่น
เป็นเรื่องราวที่สร้างขึ้น โดยอ้างอิงถึงนักมวยชาวญี่ปุ่น ที่ชื่อว่า "โคะเนะโคะ"
เจี๋ยฉวนเต้า
เจี๋ยฉวนเต้า (; ) เป็นศิลปะการป้องกันตัวชนิดหนึ่งที่เน้นการ เตะ ต่อย เป็นพื้นฐาน โดยผู้คิดค้นศิลปะการป้องกันตัวชนิดนี้คือ "บรูซ ลี"
โดยมีพื้นฐานมาจากมวยหวิ่งชุน แต่มีการนำศิลปะการป้องกันตัวหลายชนิดมาผสมผสานกัน เช่น มวยเส้าหลิน มวยสากล เทควันโด มวยปล้ำ ยูโด ฯลฯ
โดยก่อนที่บรูซ ลี จะเสียชีวิต เขาได้เขียนหนังสือ "TAO OF JEET KUNE DO" เอาไว้ ซึ่งมีการจัดพิมพ์ซ้ำอยู่หลายครั้ง
เรลโรด แมน
เรลโรด แมน ( Railroad Man ) () เป็น ภาพยนตร์ญี่ปุ่น ผลงานการกำกับโดย ยาสุโอะ ฟุรุฮะตะ (Yasuo Furuhata) ออกฉายในวันที่ 5 มิถุนายน ปี พ.ศ. 2542 ณ ประเทศญี่ปุ่น
ณ เมืองแห่งหนึ่งอันห่างไกล ยังคงมีรถไฟเส้นทางสายเก่าแก่เส้นหนึ่งใช้อยู่ และที่แห่งนั้นก็มีบุรุษรถไฟที่คอยทำหน้าที่ดูแลสถานีมาอย่างยาวนาน แต่ในไม่ช้านี้ เส้นทางรถไฟสายนี้จะต้องจบลง เพราะในเมืองแทบจะไม่มีใครอยู่อีกแล้ว แต่ก่อนที่สถานีจะปิดลง ก็มีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งมาหาบุรุษรถไฟ และก็ไม่มีใครรู้จักเธอเลย แล้วเธอคือใครกันล่ะ..
อาเลีย ซาบูร์
อาเลีย ซาบูร์ (Alia Sabur เกิด 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532 ที่นครนิวยอร์ก) เป็นผู้ที่ถูกบันทึกโดยกินเนสส์บุ๊ค ว่าเป็น เป็นศาสตราจารย์เต็มเวลาอายุน้อยที่สุดของโลก ด้วยอายุ 19 ปี โดยได้รับแต่งตั้งเป็นศาสตราจารย์ที่ มหาวิทยาลัยกนกุก (건국대학교) ในประเทศเกาหลีใต้ ทำลายสถิติเดิมของนายคอลิน แมคลอริน นักศึกษาของเซอร์ ไอแซค นิวตัน นักวิทยาศาสตร์ชื่อดัง ที่ทำไว้เมื่อปี ค.ศ. 1717
นอกจากความสามารถด้านการเรียนแล้วเธอยังมีความสามารถดนตรีในการเล่นคลาริเนต และได้สายดำเทควันโด
สุภา สิริสิงห
สุภา สิริสิงห (13 สิงหาคม พ.ศ. 2488 - ) นักเขียนชาวไทย เจ้าของนามปากกา "โบตั๋น" ได้รับการเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ประจำปี พ.ศ. 2542
สุภา สิริสิงห เดิมชื่อ สุภา ลือศิริ เกิดในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ที่ตำบลบางจาก อำเภอภาษีเจริญ ธนบุรี จบการศึกษาจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา และคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ทำงานเป็นครูโรงเรียนเอกชน และมัคคุเทศก์ และเลขานุการในสำนักงานพลังงานแห่งชาติ
สุภาทำงานที่สำนักพิมพ์ไทยวัฒนาพานิช ทำวารสาร "ชัยพฤกษ์" และ "สตรีสาร" ฉบับพิเศษสำหรับเด็ก ได้พบกับ วิริยะ สิริสิงห และสมรสกันในปี พ.ศ. 2518 และลาออกไปตั้งสำนักพิมพ์ชมรมเด็ก ร่วมกับสามีจนถึงปัจจุบัน (ปัจจุบัน เปลี่ยนชื่อเป็น สำนักพิมพ์ สุรีวิยาสาส์น)
สุภา เริ่มงานเขียนตั้งแต่ พ.ศ. 2507 โดยเขียนเรื่องสั้นขณะเรียนอยู่ที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และเริ่มเขียนเรื่อง โดยใช้นามปากกา "โบตั๋น" ลงตีพิมพ์ใน "สตรีสาร" ตั้งแต่ พ.ศ. 2509 เริ่มมีชื่อเสียงจาก นวนิยาย "จดหมายจากเมืองไทย" ได้รับรางวัลวรรณกรรมดีเด่น ประจำปี พ.ศ. 2512 จากองค์การ ส.ป.อ. (องค์การสนธิสัญญาป้องกันภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้) ผลงานที่มีชื่อเสียง เช่น "ผู้หญิงคนนั้นชื่อบุญรอด" "ตะวันชิงพลบ" "ไผ่ต้องลม" "ทองเนื้อเก้า" "เกิดแต่ตม" "ตราไว้ในดวงจิต" "นวลนางข้างเขียง" "ด้วยสองมือแม่นี้ที่สร้างโลก" "สุดแต่ใจจะไขว่คว้า" "บ้านสอยดาว" ระยะหลังหันไปเขียนหนังสือเด็ก และแปลหนังสือจากภาษาต่างประเทศ
สุภา สิริสิงห มีบุตรสาวกับ วิริยะ สิริสิงห 2 คน คือ สุวีริยา และ ภาวสุ สิริสิงห
พุกาม
พุกาม () เป็นเมืองในประเทศพม่า เคยเป็นที่ตั้งอาณาจักรพุกาม (พ.ศ. 1587–1830) อาณาจักรแห่งแรกของชาวพม่า พุกามเป็นเมืองที่ยังไม่ได้รับการรับรองจากองค์การยูเนสโกให้เป็นมรดกโลก เนื่องด้วยความกังวลจากการบูรณะที่อาจผิดวิธี แต่มีอยู่ในบัญชีรายชื่อเบื้องต้นเพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคต ปัจจุบันรัฐบาลทหารพม่ากำลังพยายามเร่งเสนอชื่อและเตรียมความพร้อมให้เป็นมรดกโลกทางศิลปวัฒนธรรมแห่งต่อไป
เมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2559 เกิดแผ่นดินไหวขนาดใหญ่ทางตอนกลางของพม่า สร้างความเสียหายครั้งใหญ่แก่พุกาม วัดเกือบ 400 แห่งได้รับความเสียหาย กรมโบราณคดีแห่งพุกามได้เริ่มต้นการสำรวจและบูรณะ โดยได้รับความช่วยเหลือจากผู้เชี่ยวชาญยูเนสโก นักท่องเที่ยวและผู้เข้าชมไม่สามารถเข้าชมวัดได้ 33 แห่ง
ปัจจุบันพุกามตั้งอยู่ในเขตมัณฑะเลย์ อยู่ห่างจากเมืองมัณฑะเลย์ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 90 ไมล์ หรือ 145 กิโลเมตร พุกามแบ่งออกเป็น 3 ส่วน ได้แก่ เขตเมืองเก่า (เขตที่ตั้งอาณาจักรพุกาม) เขตเมืองใหม่ (เขตที่อยู่อาศัยปัจจุบัน) และญองอู้ (เขตพาณิชยกรรมและเศรษฐกิจ) มีสนามบินชื่อสนามบินญองอู้เป็นสนามบินประจำเมือง รายได้หลักของเมืองคือการท่องเที่ยวเชิงศิลปวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ มีนักท่องเที่ยวจากทั่วทุกมุมโลกมาเยือนที่นี่เสมอทุกช่วงปี โดยเฉพาะนักท่องเที่ยวจากแถบเอเชียด้วยกัน
พุกามได้ชื่อว่าเป็น "เมืองแห่งทะเลเจดีย์" หรือ "ดินแดนแห่งเจดีย์สี่พันองค์" เพราะในสมัยรุ่งเรืองเคยมีเจดีย์มากมายถึง 4,446 องค์ ปัจจุบันเหลือแค่เพียง 2,217 องค์ เจดีย์แห่งแรกของพุกามคือ เจดีย์ชเวซีโกน สร้างโดยพระเจ้าอโนรธามังช่อ ปฐมกษัตริย์แห่งอาณาจักรพุกาม โดยธรรมเนียมการสร้างเจดีย์ เจดีย์องค์ใหญ่สุดจะเป็นเจดีย์ที่กษัตริย์ทรงสร้าง และองค์ที่มีขนาดเล็กถัดมาเป็นการสร้างโดยเหล่าขุนนาง อำมาตย์ ลดหลั่นลงมาตามบรรดาศักดิ์ นอกจากเจดีย์ชเวซีโกนแล้ว ยังมีเจดีย์สำคัญ ๆ อีกหลายองค์และวัดสำคัญ ๆ อีกเช่น เจดีย์ชเวซันดอ, อานันทวิหาร, เจดีย์ตะเบียงนิว, วัดพะยาตองซู เป็นต้น
พระเจ้าจั่นซิตา
จั่นซิตา (, ; พ.ศ. 1627 - 1656) เป็นพระเจ้ากรุงพุกาม และถือเป็นพระมหากษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดพระองค์หนึ่งในประวัติศาสตร์พม่าไม่แพ้พระเจ้าอโนรธามังช่อ เนื่องด้วยพระองค์ทรงเป็นธรรมกษัตริย์ที่ทำนุบำรุงศาสนาพุทธจนเจริญรุ่งเรืองถึงขีดสุด จนเป็นที่ยอมรับทั้งจากชาวพม่าและชาวมอญ
พระเจ้าจั่นซิตาเป็นขุนนางชั้นผู้ใหญ่คนหนึ่งในรัชสมัยพระเจ้าอโนรธา เมื่อพระเจ้าซอลูพระราชโอรสของพระเจ้าอโนรธาขึ้นครองราชย์ พระองค์มิได้ประกอบภารกิจอันใดด้วยความสามารถพระองค์เอง แต่จะทรงใช้และปรึกษาเหล่าเสนาอำมาตย์อยู่บ่อย ๆ ในปลายรัชสมัยพระเจ้าซอลู งะรมัน เจ้าเมืองพะโค ซึ่งเป็นชาวมอญได้ก่อกบฏขึ้นจับตัวพระเจ้าซอลูเป็นตัวประกัน จั่นซิตาซึ่งครองเมืองถิเลงอยู่ ไม่สามารถยกทัพกลับมาช่วยพระองค์ได้ทัน งะรมันได้สังหารพระเจ้าซอลูที่เมืองพวาสอ และพยายามเข้ายึดครองอาณาจักรพุกามแต่จั่นซิตาได้เข้าขัดขวาง เหล่าเสนาอำมาตย์ และพระธัมมทัสสีมหาเถระที่ปรึกษาองค์สำคัญของพระเจ้าอโนรธา จึงได้อัญเชิญจั่นซิตาขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์
เมื่อขึ้นครองราชย์ จั่นซิตามีพระนามว่า "ศรีตรีภูวนาทิตยธัมมมราชา" ในภาษาสันสกฤต ในจารึกพม่าเรียกพระองค์ว่า "ถิลุงมัง" (T’iluin Man) แปลว่า "กษัตริย์แห่งถิเลง" แต่เนื่องจากจั่นซิตามิได้มีเชื้อสายของกษัตริย์ พระองค์จึงอ้างสิทธิธรรมในการครองราชสมบัติว่าพระองค์ทรงเป็นภาคหนึ่งของพระโพธิสัตว์ และเป็นองค์อวตารของพระวิษณุของชาวปยูอีกด้วย สมัยนี้จึงถือเป็นรัชสมัยที่ศิลปศาสตร์แบบมอญเจริญรุ่งเรืองถึงขีดสุดในพุกาม
ในรัชสมัยของพระเจ้าจั่นซิตา ทรงติดต่อกับต่างประเทศเป็นอย่างมาก ในปี พ.ศ. 1638 พระองค์ทรงส่งคณะทูตและช่างฝีมือเดินทางไปพุทธคยา เพื่อไปซ่อมแซมวัดศรีพัชรัส หรือ วัดวัสชราสนะ ซึ่งเป็นสถานที่ตรัสรู้ที่ใต้ต้นมหาโพธิ์ พระเจ้าจั่นซิตาทรงซื้อที่ดินกัลปนาให้แก่วัด ขุดอ่างเก็บน้ำ สร้างเขื่อน เพื่อประโยชน์ในการปลูกข้าว ถวายตะเกียงเทียนจำนวนมาก และทรงกัลปนาข้าทาสให้กับวัดอีกด้วย ซึ่งได้ปรากฏความตอนนี้และปรากฏนามของพระองค์ในจารึกซ่อมแซ่มพุทธคยาด้วย
นอกจากนี้แล้วมีภิกษุมหายานจากทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศอินเดียหลบหนีอิทธิพลของศาสนาอิสลาม เพื่อมาขอความช่วยเหลือจากพระองค์ พระองค์ทรงให้ความช่วยเหลือพระสงฆ์เหล่านี้ โดยการสร้างวัดเล็ก ๆ ถวายเป็นที่พำนัก อยู่ระหว่างเจดีย์ชเวซีโกนกับหมู่บ้านมินดาตุ
ด้านความสัมพันธ์กับประเทศจีน ในปี พ.ศ. 1649 ทรงส่งคณะทูตไปยังเมืองไคเฟิง ซึ่งเป็นเมืองหลวงของจีนสมัยราชวงศ์ซ่ง จักรพรรดิจีนทรงให้การต้อนรับคณะทูตจากอาณาจักรพุกามเทียบเท่ากับทูตของอาณาจักรเจนละ
ในรัชสมัยนี้จึงถือได้ว่าประสบความสำเร็จที่ทำให้พุกามเป็นที่รู้จักของดินแดนต่าง ๆ
พระเจ้าจั่นซิตาถึงแก่สวรรคตในปี พ.ศ. 1656 ผู้ที่ได้ครองราชย์เป็นลำดับถัดไปคือพระเจ้าอลองสิธูซึ่งเป็นพระราชนัดดา (หลานตา) ของพระองค์
ในกลางปี พ.ศ. 2551 ทางพม่าได้มีการสร้างภาพยนตร์ชีวประวัติของพระองค์ ในชื่อเรื่อง "Kyansit Min" นับเป็นภาพยนตร์ในแบบสากลเรื่องแรกของพม่าอีกด้วย
บูพะยา
บูพะยา () คือพระเจดีย์ที่ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำอิรวดีในเมืองพุกาม ประเทศพม่า "บูพะยา" แปลว่า "เจดีย์น้ำเต้า" ตามลักษณะของพระเจดีย์ ตำนานได้เล่าขานไว้ว่าสร้างในช่วงพุทธศตวรรษที่ 8 ในสมัยอาณาจักรศรีเกษตรหรืออาณาจักรปยู โดยพระเจ้าปยูซอที แต่บ้างก็ว่าน่าจะสร้างในช่วงพุทธศตวรรษที่ 16 เนื่องจากรูปทรงขององค์พระเจดีย์
พระเจดีย์ที่เห็นกันอยู่ในปัจจุบันเป็นพระเจดีย์ที่สร้างขึ้นใหม่ในปี พ.ศ. 2518 เพราะพระเจดีย์องค์เก่านั้นพังทลายลงมาอันเนื่องมาจากแผ่นดินไหว
อานันทพญา
อานันทพญา (, ; ) คือมหาวิหารขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ในเมืองพุกาม ประเทศพม่า เริ่มสร้างขึ้นใน พ.ศ. 1633 แล้วเสร็จในปีต่อมา ในรัชกาลพระเจ้าจานสิตา มีความสำคัญในฐานะได้รับการยกย่องว่าเป็น ""เพชรน้ำเอกของพุทธศิลป์สกุลช่างพุกาม"" เมื่อก่อนยอดพระเจดีย์ยังเป็นสีขาวเหมือนกับพระเจดีย์องค์อื่น ๆ ของพุกาม แต่รัฐบาลพม่าได้มาทาสีทองทับเมื่อปี พ.ศ. 2533 เพื่อสมโภชการสร้างอานันทพญาครบรอบ 900 ปี
อานันทพญาเป็นพระเจดีย์ที่สามารถเดินเข้าไปข้างในได้ แผนผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมจตุรัสมีมุขยื่น 4 ทิศ ประตูทางเข้าเป็นประตูโค้ง (arch) ที่มักพบเห็นในสถาปัตยกรรมตะวันตกมากกว่าตะวันออก ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปประทับยืนไม้ปิดทอง สี่ทิศ สี่องค์ สูง 9.5 เมตร ประกอบด้วย 
พุทธศิลป์แบบนี้ยังสมารถพบเห็นได้ตามวัดสถาปัตยกรรมล้านนา เช่นวัดภูมินทร์ จังหวัดน่าน เป็นต้น
พระเจ้าอลองสิธู
พระเจ้าอลองสิธู (, ) กษัตริย์ในราชวงศ์พุกาม ที่ครองราชย์อย่างยาวนานถึงกว่า 54 ปี (พ.ศ. 1656 - พ.ศ. 1710) ยุคสมัยของพระองค์ อาณาจักรพุกามเจริญถึงขั้นขีดสุดในทุกด้าน
พระเจ้าอลองสิธู เป็นพระโอรสของพระเจ้าซอลู พระโอรสของพระเจ้าอโนรธามังช่อกับพระธิดาของพระเจ้าจานสิตา ครองราชย์หลังการสวรรคตของพระเจ้าจานสิตา พระนามภาษาสันสกฤตเมื่อทรงครองราชย์นั้น พบในจารึกที่วัดชเวกูยี ออกพระนามว่า "ศรีตรีภูวนาทิตย์บวรธรรมราชา" แต่พระนามที่เป็นที่รู้จักกัน คือ "สิธู" (Sithu) ซึ่งแปลว่า "วีรบุรุษผู้ชนะ" หรือ อลองสิธู (Alaungsithu) เนื่องจากทรงประกาศพระองค์เป็นพระโพธิสัตว์ด้วยเช่นเดียวกับพระเจ้าจานสิตา พระอัยกาของพระองค์ (อลอง แปลว่าพระโพธิสัตว์) ในยุคสมัยนี้ศิลปะแบบมอญที่เคยรุ่งเรืองในสมัยแรก ๆ ของอาณาจักร ถูกปรับเปลี่ยนให้เป็นแบบของพุกามมากขึ้นจนถือได้ว่าเป็นจุดรุ่งเรืองสูงสุดของศิลปะพม่าแท้ รัชสมัยของพระองค์ เป็นรัชสมัยที่ทรงสร้างความรุ่งเรืองทางศิลปะ วรรณกรรม สถาปัตยกรรม และ การเมืองการปกครอง อย่างแท้จริง
พระเจ้าอลองสิธู ทรงเป็นกษัตริย์นักเดินทางไม่แพ้พระอัยกาของพระองค์ เพราะทรงเดินทางไปเยือนดินแดนต่าง ๆ ในเขตลุ่มน้ำอิระวดี และดินแดนโพ้นทะเล เช่น ชวา สุมาตรา และศรีลังกา ในทางการเมืองการปกครอง พระองค์สามารถยึดเมืองท่าตะนาวศรีได้ จึงสามารถควบคุมการติดต่อทางทะเลที่บริเวณคอคอดกระได้ เช่น การควบคุมการค้าช้างระหว่างขอม และลังกา ทำให้อาณาจักรพุกามรุ่งเรืองเป็นอย่างยิ่ง
ปลายรัชสมัยจัดเป็นจุดเริ่มต้นสำคัญของความเสื่อมของอาณาจักรเมื่อพระองค์ถูกปลงพระชนม์โดยเจ้าชายซึ่งเป็นพระราชโอรสของพระองค์เอง ตามตำนานเล่าว่าพระเจ้าอลองสิธูประชวรพระวาโยสิ้นพระสติ (เป็นลมจนหมดสติ) เจ้าชายนราธู พระราชโอรสจึงอัญเชิญพระองค์ไปประทับรักษาพระวรกายที่วัดแห่งหนึ่ง เมื่อฟื้นคืนพระสติเจ้าชายนราธูใช้ผ้าปูพระแท่น (ผ้าปูเตียง) อุดพระนาสิกและพระโอษฐ์จนพระเจ้าอลองสิธูสวรรคตเมื่อพระชนมายุได้ 87 พรรษา โดยที่พระองค์มิได้แต่งตั้งผู้ใดให้เป็นรัชทายาท
เมื่อข่าวทราบถึงเจ้าชายมินชินสอมกุฏราชกุมารยกทัพกลับเข้าพุกามเพื่อเข้ามาจัดงานพระศพพระราชบิดา เจ้าชายนราธูถวายราชสมบัติคืนแก่พระเชษฐาโดยได้ขึ้นครองราชย์เป็น พระเจ้ามินชินสอ ในปี พ.ศ. 1706 แต่ก็ครองราชย์ได้เพียงช่วงเวลาสั้น ๆ ก็ถูกลอบปลงพระชนม์ด้วยยาพิษระหว่างงานฉลองในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกโดยเจ้าชายนราธูอีก
ปัจจุบัน พระเจ้าอลองสิธูได้รับการบูชาให้เป็นนัตหลวงลำดับที่ 31 โดยเรียกว่า เมงสิธู (Min Sithu)
พระเจ้านะระตู
พระเจ้านราธู () กษัตริย์แห่งราชวงศ์พุกาม ได้ชื่อว่าเป็นผู้โหดร้าย และเป็นจุดเริ่มต้นความเสื่อมของอาณาจักรพุกาม มีพระนามที่เป็นที่รู้จักอีกพระนามหนึ่งว่า "อิมตอวสยัน" (Im Taw Syan) ที่ได้ชื่อว่าเป็นกษัตริย์จอมโหด เนื่องจากทรงลอบปลงพระชนม์พระบิดา คือ พระเจ้าอลองสิธูและพระเชษฐาเพื่อขึ้นครองราชย์ และเมื่อขึ้นครองราชย์แล้วก็ยังได้ประหารอีกหลายคนที่ทรงหวาดระแวง เช่น มเหสีของพระองค์ ซึ่งตามตำนานเล่าว่าเป็นธิดาของกษัตริย์ลังกา
ในช่วงสมัยนี้พุกามยังขัดขวางการค้าช้างระหว่าง เขมร กับลังกา ผ่านการควบคุมการค้าข้ามบริเวณเมาะตะมะและคอคอดกระ ที่พุกามได้ควบคุมไว้ตั้งแต่รัชกาลพระเจ้าอลองสิธู
พระเจ้าปรากรมพาหุที่ 1 แห่งลังกา จึงยกทัพเรือมาโจมตีเมืองพะสิมที่ปากแม่น้ำอิระวดี และล่องเรือขึ้นมาถึงอาณาจักรพุกามจนสามารถจับพระเจ้านราธูและประหารชีวิตพระองค์ในที่สุด
พระเจ้านราธูครองราชย์อยู่เป็นระยะเวลาสั้น ๆ เพียง 4 ปี (พ.ศ. 1710 - พ.ศ. 1714)
ชาวพม่าในสมัยหลังจึงเรียกพระองค์ว่า "กุลากยา" (Kula-Kya) ซึ่งแปลว่า กษัตริย์ที่ถูกปลงพระชนม์โดยชาวอินเดีย (กุลา แปลว่าชาวอินเดีย แต่ในที่นี้หมายรวมถึงลังกาด้วย) หลังรัชสมัยของพระเจ้านราธูประวัติศาสตร์พุกามมีความสับสนมาก
นักประวัติศาสตร์เชื่อว่าเป็นช่วงที่ไม่มีกษัตริย์ปกครองเป็นเวลา 9 ปี คือระหว่าง พ.ศ. 1708 - พ.ศ. 1717 แต่ยังมีหลักฐานบางส่วนที่กล่าวถึงกษัตริย์ที่ปกครองพุกามองค์ต่อมา ทรงพระนามว่า พระเจ้านรเถขะ (Naratheinkha) ซึ่งเชื่อว่าน่าจะเป็นพระราชโอรสของพระเจ้านราธู
หลวงนิตย์เวชชวิศิษฏ์ (นิตย์ เปาเวทย์)
พลตรี หลวงนิตย์เวชชวิศิษฏ์ (นิตย์ เปาเวทย์) เกิดเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2439 ตำบลวังไม้ขอน อำเภอสวรรคโลก จังหวัดสุโขทัย อดีตอธิบดีกรมการแพทย์ (คนแรก) เป็นผู้ให้กำเนิดของสมาคมวิทยาลัยศัลยแพทย์นานาชาติแห่งประเทศไทย เสียชีวิตเมื่อวันที่ 29 กันยายน 2523 รวมสิริอายุ 84ปี อดีตอธิบดีกรมการแพทย์คนแรก หนึ่งในนายแพทย์ผู้ร่วมชันสูตรพระบรมศพ พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล รัชกาลที่ 8 มีการจัดงานเพื่อรำลึกถึงท่านในโอกาสครบ 120 ปีชาตกาล พันโทนายแพทย์หลวงนิตย์ เวชชวิศิษฎ์ ้เมื่อ 29 กันยายน 2559 ที่ผ่านมาด้วย
หลวงนิตย์เวชชวิศิษฏ์เป็นุตรของนายบุญและนางยิ้ม สมรสกับนางวงเดือน มีบุตรด้วยกัน 5 คน คือ นายภูลเวชช์ เวชชวิศิษฏ์, นางเกศเมือง เวชชวิศิษฏ์, ปริญญา เวชชวิศิษฏ์, นางนงนิจ ต.สุวรรณ และนายวิชชา เวชชวิศิษฏ์ท่านได้รับพระราชทานยศ ดังนี้
ราชการพิเศษซึ่งทางราชการแต่งตั้งให้รับหรือกระทำนอกไปจากตำแหน่งที่ประจำอยู่
โปรวินเชียลลีก 2551 รอบคัดเลือก กลุ่ม 1
ชิงอันดับที่ 3 ระยอง 1 - 3 นครนายก
ด้วย(ความ)ลับ และผูกพัน
ด้วย(ความ)ลับ และผูกพัน ( Secret ) () เป็น ภาพยนตร์ญี่ปุ่น ผลงานการกำกับโดย โยจิโระ ทะคิทะ ( Yojiro Takita ) ออกฉายในปี พ.ศ. 2542 ณ ประเทศญี่ปุ่น
เมื่อวันหนึ่งแม่ลูกกำลังไปเทื่ยวกันที่บ้านคุณตาคุณยาย โดยที่พ่อนั้นอยู่ที่บ้านไม่ได้ไปไหน แต่ระหว่างทางกลับเกิดอุบัติเหตุที่ไม่คาดฝันเกิดขึ้น ทำให้ภรรยาของเขาเสียชีวิตลง และเมื่อลูกนั้นฟื้นขึ้นมา ก็ไม่ใช่ลูกคนเดิมของเขาอีกต่อไป...
มุ่งซุ้ย
หมงซุ่ย (Mengsui, 蒙嶲) เป็น สถานที่สำคัญของอาณาจักรน่านเจ้า หรือ อ้ายลาว ซึ่งเป็นอาณาจักรที่รวม
กันมีสามพระองค์ ด้วยกัน คือ 
และปีพศ 1291 ได้สิ้นสุดอาณาจักรน่านเจ้า
วีรศักดิ์ ไพรัช
พลเอกวีรศักดิ์ ไพรัช ผู้ทรงคุณวุฒิพิเศษ กองบัญชาการกองทัพไทย (2549-ปัจจุบัน)
ประธานกรรมการ บริษัท สยามเวย์ อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด
ประธานบริษัท เอ.ซี.แอล. จำกัด 
กรรมการ บริษัท อีเอ็มซี จำกัด (EMC)
อดีต รองผู้บัญชาการหน่วยบัญชาการทหารพัฒนา กองบัญชาการทหารสูงสุด
จบการศึกษา โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า
เฮเลนแห่งทรอย
เฮเลน (Helen, ภาษากรีกว่า Ἑλένη – Helénē) คือหญิงสาวผู้เป็นชนวนศึกในสงครามเมืองทรอย ปกรณัมเก่าแก่ของกรีก ซึ่งเป็นต้นกำเนิดของงานมหากาพย์อีเลียดและโอดิสซีย์ ส่วนใหญ่มักเรียกชื่อนางว่า เฮเลนแห่งสปาร์ตา หรือ เฮเลนแห่งทรอย นางเป็นบุตรีของเทพซูสกับนางลีดา มีพี่ชายคือแคสเตอร์ พอลลักซ์ และคลีเทมเนสตรา
เมื่อเฮเลนเติบโตถึงวัยวิวาห์ บิดามารดาได้จัดพิธีเลือกคู่ให้แก่นาง โดยมีกษัตริย์ เจ้าชาย และนักรบจากเมืองต่างๆ ทั่วแคว้นกรีกมาร่วมงาน ได้แก่ โอดิซูส เมเนสทีอัส ไดโอมีดีส อจักซ์ ปโตรกลัส เมนนิเลอัส และอักกะเมมนอน นางเลือกเมนนิลิอัสเป็นคู่วิวาห์ ส่วนกษัตริย์อื่นต่างให้สัญญาว่าจะคอยช่วยปกป้องนาง
เฮเลนมีชื่อเสียงว่าเป็นหญิงงามไม่อาจหามนุษย์ผู้ใดเทียบได้ เมื่อครั้งปารีสแห่งทรอยเป็นผู้ตัดสินความงามระหว่างเหล่าเทพี อโฟรไดท์สัญญาว่าจะให้นางเฮเลนแก่เขาหากเขาเลือกให้พระนางเป็นเทพีผู้งามที่สุด เหตุนี้ปารีสจึงมาชิงตัวเฮเลนไปเสียโดยความช่วยเหลือของเทพเจ้า แล้วพานางหนีกลับไปเมืองทรอย ทำให้เหล่ากษัตริย์ที่ได้ให้สัตย์ไว้ต่อเมนนิลิอัส ต้องยกทัพมาช่วยเหลือเพื่อชิงนางเฮเลนกลับคืน
ปารีส (ทรอย)
ปารีส (Paris) ในตำนานเทพปกรณัมกรีกโบราณ เป็นเจ้าชายแห่งเมืองทรอย โอรสของท้าวเพรียม จากวีรกรรมการชิงตัวนางเฮเลน ราชินีแห่งสปาร์ตามา ทำให้เกิดสงครามเมืองทรอย อันเป็นเหตุแห่งการล่มสลายของทรอยในท้ายที่สุด เขาเป็นผู้สังหารอคิลลีสโดยยิงธนูถูกที่ข้อเท้า ซึ่งเป็นจุดอ่อนของอคิลลีส ตามคำพยากรณ์ที่นางอัปสรธีทิส มารดาของอคิลลีสเคยทำนายไว้ และเขาก็ถูกสังหารโดยบุตรชายของอคิลลีสเอง
เฮอร์มีส
เฮอร์มีส (; ) เป็นพระเจ้าโอลิมปัสในศาสนาและเทพปกรณัมกรีก บุตรแห่งซูสและไลยาดีสเมอา พระองค์ทรงเป็นพระเจ้าโอลิมปัสที่มีพระชนมายุน้อยที่สุดเป็นอันดับสอง
เฮอร์มีสทรงเป็นพระเจ้าแห่งการเปลี่ยนผ่านและเขตแดน พระองค์ทรงรวดเร็วและเจ้าเล่ห์ และสามารถเสด็จระหว่างโลกมนุษย์และพระเจ้าได้อย่างอิสระ ในฐานะทูตและผู้แจ้งข่าวแห่งพระเจ้า ผู้เจรจาระหว่างมนุษย์และพระเจ้า และผู้นำดวงวิญญาณสู่ปรโลก พระองค์ทรงเป็นผู้พิทักษ์และอุปถัมภ์นักเดินทาง คนเลี้ยงแกะ โจร นักพูดข้างถนนและคนมีปฏิภาณ วรรณกรรมและกวี นักกีฬาและกีฬา สิ่งประดิษฐ์และการค้า บางตำนานว่าพระองค์เป็นนักหลอกลวง และเอาชนะพระเจ้าองค์อื่นด้วยไหวพริบเพื่อความพอพระทัยส่วนพระองค์หรือเพราะทรงเห็นแก่มนุษยชาติ ลักษณะและสัญลักษณ์ประจำพระองค์มีประติมากรรมเฉพาะหัว ไก่เพศผู้และเต่าบก ถุงใส่เงิน รองเท้าแตะมีปีก หมวกมีปีก สัญลักษณ์หลักของพระองค์ คือ ไม้เท้าผู้แจ้งข่าว (; ) ซึ่งเป็นไม้เท้ามีปีกที่มีงูพันสองตัว
พระองค์ทรงถูกระบุเป็นพระเจ้าเมอร์คิวรีของโรมัน ซึ่งแม้เป็นพระเจ้าที่รับมาจากพวกอีทรัสคัน แต่ได้รับคุณลักษณะคล้ายกับเฮอร์มีสมาหลายประการ เช่น ทรงเป็นผู้อุปถัมภ์การค้า
เระไนะชะชิง
เระไนะชะชิง () หรือชื่อภาษาอังกฤษว่า คอลลาจอ็อฟอาวร์ไลฟ์ (Collage of Our Life) เป็น ภาพยนตร์ญี่ปุ่น ผลงานการกำกับของยุคิฮิโคะ ทสึทสึมิ (Yukihiko Tsutsumi) ออกฉายในวันที้ 16 พฤษภาคม ปีพ.ศ. 2546 ณ ประเทศญี่ปุ่น
มาซาโตะ เป็นช่างภาพหนุ่ม เคยเรียนที่เดียวกับ ซาโตนากะ ซึ่งเคยชอบตามเขาไปถ่ายรูปด้วย อยู่มาวันหนึ่งมีการจัดประกวดภาพถ่าย และทั้งสองก็เข้าร่วมด้วย ปรากฏว่าภาพของซาโตนากะได้รับรางวัล แต่มาซาโตะไม่ได้ ต่อมาซาโตนากะก็ตัดสินใจไปเรียนต่อที่อเมริกา และส่งผลงานต่างๆมาให้มาซาโตะดู และเมื่อมาซาโตะ ตามเธอไปที่อเมริกา เขาก็พบว่าเธอนั้นไม่ได้อยู่ที่นั้นอีกแล้ว..
เฮราคลีส
เฮราคลีส () เป็นชื่อเทพองค์หนึ่งในตำนานเทพเจ้ากรีก ชื่อมีความหมายว่า "ความรุ่งโรจน์ของเฮรา" เขาเป็นบุตรของเทพซูสกับนางแอลก์มินี เกิดที่เมืองธีบส์ เป็นหลานของแอมฟิไทรออน และเป็นเหลนของเพอร์ซูส เฮราคลีสนับเป็นวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ในปกรณัมกรีก ชื่อในตำนานเทพโรมันว่า เฮอร์คิวลีส ซึ่งดัดแปลงเอาเรื่องราวของเขาในปกรณัมกรีกไปใช้
นับแต่เฮราคลีสเกิดมาก็ตกอยู่ในความริษยาพยาบาทของเทพีเฮรา ซึ่งหึงหวงเทพซูสผู้สามี แม้เฮราคลีสเป็นบุตรเทพซูส แต่กลับมีกำเนิดเป็นเพียงมนุษย์ธรรมดา เมื่อโตขึ้น เฮราคลีสได้แต่งงานกับนางเมการะ มีบุตรสามคน เทพีเฮราบันดาลให้เขาวิกลจริตและสังหารบุตรภรรยาตายสิ้น เมื่อเขาคืนสติก็จะฆ่าตัวตายตาม แต่ธีซูสเพื่อนสนิทห้ามปรามไว้ แนะให้ไปขอคำพยากรณ์จากวิหารเดลฟี คำพยากรณ์บอกให้เฮราคลีสไปหาท้าวยูริสเทียสและรับทำภารกิจทุกประการตามแต่จะได้รับ เพื่อเป็นการชำระมลทินให้บริสุทธิ์ ท้าวยูริสเทียสสรรหาภารกิจอันเหลือที่มนุษย์จะกระทำได้ เรียกกันว่า "The Twelves Labours of Heracles" หรือ ภารกิจ 12 ประการของเฮราคลีส ได้แก่
หลังภารกิจ เฮราคลีสยังได้ร่วมไปกับขบวนนาวิกของเจสัน เพื่อไปค้นหาขนแกะทองคำ และประกอบวีรกรรมอื่นๆ อีกมาก แต่เหมือนบาปกรรมของเฮราคลีสยังไม่สิ้นสุด เขาเกิดวิกลจริตสังหารเพื่อนอีก จนต้องไปเป็นทาสนางออมฟลี ต้องสวมชุดสตรีและทำการงานของผู้หญิง เมื่อพ้นโทษ เขาจึงได้นางเดียไนระ (Deianira) เป็นภรรยา
นางเดียไนระนี้เป็นเหตุแห่งความตายของเฮราคลีส เพราะนางหลงเชื่อคำลวงของเซนทอร์ชื่อ เนสสัส (Nessus) จึงนำเสื้อคลุมเปื้อนเลือดเซนทอร์ซึ่งเป็นยาพิษไปให้เฮราคลีสสวม ด้วยเข้าใจผิดว่าเป็นยาเสน่ห์จะให้เฮราคลีสรักแต่ตนเพียงผู้เดียว เมื่อเฮราคลีสจะตาย เทพซูสจึงบันดาลให้ร่างเขาไหม้เป็นจุณแล้วรับขึ้นสวรรค์ ประทานเทพธิดาฮีบีให้เป็นคู่ครอง
อีเนียส
อีเนียส (Aeneas) เป็นชื่อวีรบุรุษคนหนึ่งในตำนานปกรณัมกรีก เป็นเจ้าชายคนหนึ่งแห่งเมืองทรอย เป็นบุตรของเทพีอโฟรไดท์กับแอนไคซีส ญาติผู้น้องของท้าวเพรียม เจ้าเมืองทรอย อีเนียสจึงมีศักดิ์เป็นหลานของท้าวเพรียม เป็นลูกพี่ลูกน้องกับเฮกเตอร์และปารีส
อีเนียสมีส่วนร่วมรบอยู่ในสงครามเมืองทรอย แต่ได้รับการปกป้องระหว่างการรบหลายครั้งจากเทพมารดาคืออโฟรไดท์ รวมถึงอพอลโลและโพไซดอน ก่อนทรอยจะแตก อโฟรไดท์ช่วยให้อีเนียสหนีออกมาได้ เขาพาพลเมืองและทหารติดตามที่หลงเหลือ รวมถึงเชื้อพระวงศ์ทรอยอีกจำนวนหนึ่ง เดินทางระหกระเหินไปจนถึงดินแดนอิตาลี และตั้งอาณาจักรใหม่ขึ้นชื่อว่า อาณาจักรโรมัน ด้วยเหตุนี้ เทพปกรณัมของโรมันจึงมีเค้าที่มาจากเทพปกรณัมของกรีก
สิบเจ็ดเมษามหาโชคชัย
เพลงสิบเจ็ดเมษามหาโชคชัย ( "ฎบ่บฺรำพีรเมสามหาโชคชัย") เป็นเพลงชาติของประเทศกัมพูชา ในสมัยที่ใช้ชื่อว่า "กัมพูชาประชาธิปไตย" แต่งขึ้นเพื่อระลึกถึงความสำเร็จในการโค่นล้มรัฐบาลสาธารณรัฐเขมร และการสถาปนารัฐกัมพูชาใหม่ในนาม "กัมพูชาประชาธิปไตย" เมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2518 เนื้อหากล่าวถึงการเสียสละของเหล่านักรบทั้งชายและหญิงในการก่อตั้งรัฐกัมพูชาและสังคมใหม่ และประกาศปณิธานว่าจะทำให้กัมพูชามีความรุ่งเรืองและยิ่งใหญ่กว่าสมัยพระนคร
เพลงนี้ไม่ปรากฏว่าผู้ใดแต่งทำนองและเนื้อร้อง แต่คาดเดากันว่านายพอลพต ผู้นำของเขมรแดงที่ชาวโลกรู้จักกันดี น่าจะมีส่วนร่วมในการแต่งเพลงนี้ด้วย รัฐบาลกัมพูชาประชาธิปไตยได้รับรองให้เพลงสิบเจ็ดเมษามหาโชคชัยเป็นเพลงชาติ ตามมาตรา 18 ของรัฐธรรมนูญแห่งประเทศกัมพูชาประชาธิปไตย ลงวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2519
ข้อมูลบางแหล่งจากซีกโลกตะวันตกได้กล่าวถึง เพลงสิบเจ็ดเมษามหาโชคชัย ใช้เป็นเพลงชาติของแนวร่วมเขมรสามฝ่ายจนถึง พ.ศ. 2536.
เพลงชาติสาธารณรัฐเขมร
เพลงชาติสาธารณรัฐเขมร ( "​เภฺลง​ชาติ​ฎํเณิรสาธารณรฎฺฐแขฺมร") เป็นเพลงชาติของประเทศกัมพูชาที่ใช้อยู่ในสมัยปกครองด้วยระบอบสาธารณรัฐ ในชื่อ "สาธารณรัฐเขมร" ภายใต้การนำของพลเอกลอน นอล ตั้งแต่ พ.ศ. 2513 - พ.ศ. 2518 เพลงนี้ประพันธ์โดยกลุ่มมหาวิทยาลัยวิจิตรศิลปะ ในสมัยที่ท่าน ฮาง ทุน ฮัก (หงฺส-ธุนหาก่) เป็นอธิการบดี
โรงเรียนทองสวัสดิ์วิทยาคาร
โรงเรียนทองสวัสดิ์วิทยาคาร ถนนวัยศึกษา หมู่ที่ 2 ตำบลแม่สะเรียง อำเภอแม่สะเรียง จังหวัดแม่ฮ่องสอน พื้นที่ 9 ไร่ 3 งาน 30 ตารางวา ปัจจุบันมีอายุ 101 ปี
โรงเรียนนี้ตั้งขึ้นราว พ.ศ. 2450 สมัยขุนชำนาญ ชนานุรักษ์ (สวัสดิ์ ชลัย) เป็นนายอำเภอแม่สะเรียง และมีขุนสุวรรณ สิงหราช(พัฒน์ สิงหราช) เป็นครูใหญ่ สถานที่เรียนเริ่มแรกใช้ศาลาวัดกิตติวงศ์ (เดิมชื่อวัดสบหาร)ต่อมาในปี พ.ศ. 2472 สมเด็จเจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต ได้เสด็จตรวจราชการในจังหวัดแม่ฮ่องสอน ได้ทรงประชุมพ่อค้าประชาชน ขอความร่วมมือช่วยเหลือสร้างโรงเรียนในอำเภอแม่สะเรียงและได้พระราชทานนามของโรงเรียนไว้คือพ.ศ. 2473 สมัยอำมาตย์ตรีหลวงประสานสุขประชา (เริ่ม เริ่มก่อสกุล) เป็นนายอำเภอแม่สะเรียงได้ร่วมมือกับนายจำรัส ศุภจินต์ ศึกษาธิการอำเภอ ได้ดำเนินการติดต่อกับพ่อค้าประชาชนร่วมบริจาคเป็นเงิน 8,160 บาท ส่วนโรงเรียนสตรีสุขุมพันธุ์วิทยา นางบุญพิน ทองสวัสดิ์กับนายชันไช้ ทองสวัสดิ์ ได้บริจาคเงินสร้างให้คิดเป็นเงิน 4,400 บาทพ.ศ. 2481 หลวงสินธุ สงครามชัย รัฐมนตรีกระทรวงศึกษาธิการได้มาตรวจราชการที่อำเภอแม่สะเรียงได้เปลี่ยนชื่อโรงเรียนทั้งสองใหม่ ดังนี้ 26 ม.ค. 2482 แยกแผนกมัธยมศึกษาตอนต้น ออกจากโรงเรียนสามัคคีวิทยาคารมาตั้งเป็นเอกเทศ ใช้ชื่อว่า โรงเรียนประจำอำเภอแม่สะเรียง (ปัจจุบันคือ โรงเรียนแม่สะเรียง "บริพัตรศึกษา")
พ.ศ. 2499 ได้รวมโรงเรียนทั้งสองเป็นโรงเรียนแบบสหวิทยาและให้ชื่อว่า โรงเรียนทองสวัสดิ์วิทยาคาร โดยมีนายปัญญา ไหวดี เป็นครูใหญ่
ปัจจุบัน นายจำลอง ศรีสวัสดิ์ เป็นผู้อำนวยการโรงเรียน
ตาสว่าง (รายการโทรทัศน์)
รายการตาสว่าง (Sleepless in Bangkok)เป็นรายการโทรทัศน์ประเภท ทอล์กโชว์ ที่ให้ความบันเทิง สนุกสนาน เพลิดเพลิน บนสาระ ที่นำเสนอเรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้นในสังคมปัจจุบันและเรื่องราวที่น่าสนใจ ผลิตโดย บริษัท ดีทอล์ก จำกัด ในเครือ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ โดยมี ดู๋ สัญญา คุณากร เป็นผู้ดำเนินรายการ ซึ่งในยุคแรก ออกอากาศทุกวันอังคาร-วันศุกร์ เวลา 22.50-23.50 ทางสถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์ (ช่อง 9) เริ่มออกอากาศครั้งแรกวันอังคารที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 ต่อมารายการตาสว่างได้ลดวันออกอากาศ จาก 4 วัน เหลือ 1 วัน คือวันพุธ แต่เพิ่มเวลาเป็น 2 ชั่วโมง ตั้งแต่เวลา 22.15-24.00 เริ่มออกอากาศในเวลาใหม่เมื่อวันพุธที่ 23 กรกฎาคม 2551 นอกจากนี้ยังปรับเปลี่ยนรูปแบบรายการและเวทีของรายการอีกด้วย และสิ้นสุดออกอากาศเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2552 เนื่องจากทางอสมทได้มีการปรับผังรายการใหม่ในปี 2553
ลินดา ค้าธัญเจริญ
ลินดา ค้าธัญเจริญ เกิดเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2499 เป็นนักแสดง นางแบบชาวไทย มีผลงานสร้างชื่อจาก ภาพยนตร์ เรื่อง “แก้ว” ของ เปี๊ยก โปสเตอร์ แสดงร่วมกับ ทูน หิรัญทรัพย์ เมื่อปี พ.ศ. 2523 และ "ผู้หญิงคนนั้นชื่อบุญรอด" จากบทประพันธ์ของ โบตั๋น กำกับโดย วิจิตร คุณาวุฒิ เมื่อ พ.ศ. 2528 และมีผลงานด้านการละครและเดินแบบมาต่อเนื่อง ผลงานส่วนใหญ่เป็นงานด้านละคร ทีเธอประสพความสำเร็จอย่างสูง เธอเคยได้รับรางวัลนอกเหนือจากที่แสดงไว้ในกรอบแล้ว นั่นคือ รางวัลตุ๊กตาทองทีวีมหาชน นักแสดงนำฝ่ายหญิงยอดนิยม ปี พ.ศ. 2525 จากละคร "สงครามพิศวาส" ทางช่อง 3 ซึ่งจัดโดยหนังสือพิมพ์ 'บ้านเมือง' โดยได้รับรางวัลคู่กันกับ รัชนู บุญชูดวง จากละคร "พรหมไม่ได้ลิขิต" ทางช่อง 9 จากการโหวตให้คะแนนโดยผู้อ่านหนังสือพิมพ์ 'บ้านเมือง' ทั่วประเทศ
ระหว่างนั้นเธอได้พบรักและสมรสกับนักธุรกิจด้านเพชรพลอย จากนั้นจึงหันไปร่วมหุ้นกับสามีทำธุรกิจส่วนตัวเกี่ยวกับจิวเวลรี่ และด้านซาลอน ทำให้หายไปจากวงการบันเทิง แต่สุดท้ายชีวิตคู่ก็ล้มเหลว ต้องแยกทางกัน จนในปี 2547 เกิดประสบอุบัติเหตุหกล้มในห้องน้ำ เนื่องจากเส้นเลือดในสมองแตก เป็น อัมพฤกษ์ มานานหลายปี พออาการจะเริ่มดีขึ้นบ้าง ก็เกิดมาเป็น มะเร็ง ที่บริเวณโคนลิ้นอีก
หลังป่วยมาหลายปี สุดท้าย 'ลินดา ค้าธัญเจริญ' ได้รับพระมหากรุณาธิคุณจาก สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ทรงรับเป็นคนไข้ในพระบรมราชานุเคราะห์ด้วย ยังความปลาบปลื้มและซาบซึ้งใจอย่างหาที่สุดมิได้
ชาร์ลี มากรี
ชาร์ลี มากรี () นักมวยสากลชาวอังกฤษ เกิดเมื่อ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2499 ที่เมืองตูนิส ประเทศตูนีเซีย สถิติการชก 35 ครั้ง ชนะ 30 (น็อค 23) แพ้ 5
เดิมมากรีเป็นชาวตูนีเซีย ภายหลังจึงย้ายครอบครัวมาอยู่ที่อังกฤษ เริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2520 ชกเพียงสามครั้งเท่านั้นก็ได้ครองแชมป์อังกฤษรุ่นฟลายเวทและได้ครองแชมป์ยุโรปรุ่นเดียวกันนี้ในอีกสองปีต่อมา
มากรีได้ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC เมื่อ พ.ศ. 2526 และเป็นฝ่ายชนะน็อค อีเลียนาริโอ เมอร์ซิเดสจากโดมินิกัน ยก 7 ได้ครองแชมป์โลก แต่พอป้องกันตำแหน่งครั้งแรกกลับเสียแชมป์ แพ้น็อค แฟรงค์ ซีนาโบ จากฟิลิปปินส์อย่างเหลือเชื่อในยกที่ 6
หลังจากเสียแชมป์โลก มากรีกลับมาครองแชมป์ยุโรปรุ่นฟลายเวทได้อีกครั้ง จากนั้นจึงขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC อีกครั้ง คราวน้เป็นฝ่ายแพ้น็อค สด จิตรลดา ยก 5 ชิงแชมป์ไม่สำเร็จ จากนั้น มากรีหวนกลับมาครองแชมป์ยุโรปได้อีกสมัย จนกระทั่งเสียแชมป์ไปจึงแขวนนวมใน พ.ศ. 2528
คอนราโด วาสเควซ
คอนราโด วาสเควซ () นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 12 ครั้ง ชนะ 4 แพ้ 8
วาสเควซขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 30 เมษายน พ.ศ. 2514 ชนะน็อค วิค วิซการ์รา ยก 4 ต่อมาได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวทที่ว่างเมื่อ 17 กันยายน พ.ศ. 2517 เสมอกับถนอมจิต สุโขทัยที่กรุงเทพฯ ไม่ได้แชมป์ จากนั้น ได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวทที่ว่างอีกครั้งเมื่อ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2517 แพ้คะแนน เวนิส บ.ข.ส. ไม่ได้แชมป์อีก จากนั้นขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518 แพ้คะแนน โรแลนโด นาวาเรตเต ไม่ได้แชมป์ วาสเควซได้เดินทางไปชกมวยที่สหรัฐตั้งแต่ปลายปี พ.ศ. 2518 และชกชนะติดกันสามครั้ง จึงได้ชิงแชมป์มวยสากลของรัฐแคลิฟอร์เนียเมื่อ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2519 ชนะคะแนน โฮเซ่ เดล ริโอ ได้แชมป์มาครอง วาสเควซยังชกในสหรัฐจนถึง พ.ศ. 2521 หลังจากชกแพ้น็อค โรเบอร์โต รูบัลดิโน ยก 8 เมื่อ 11 พฤศจิกายน แล้ว วาสเควซก็แขวนนวมไป
เบตูลิโอ กอนซาเลส
เบตูลิโอ กอนซาเลซ (Betulio Gonzalez) นักมวยสากลชาวเวเนซุเอลา เกิดเมื่อ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2492 ที่เมือง มาราไกโบ ประเทศเวเนซุเอลา สถิติการชก 91 ครั้ง ชนะ 75 (น็อค 50) เสมอ 4 แพ้ 12
กอนซาเลซขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวทถึง 3ครั้ง จึงประสบความสำเร็จ ครั้งแรก ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBA แพ้คะแนน มิซาโอะ โอบะ เมื่อ พ.ศ. 2514 และขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC ในปีเดียวกัน เสมอกับเออร์บิโต้ ซาวาลาเรีย จนครั้งที่ 3 เมื่อขึ้นชิงแชมปืโลกรุ่นรุ่นฟลายเวท WBC ที่ว่างชนะน็อต โซคราเตส บาโตโต ยก 4 ได้ครองแชมป์โลก แต่เมื่อข้นชกป้องกันตำแหน่งครั้งแรกก็เสียแชมป์ให้เวนิส บ.ข.ส. จนกระทั่งเวนิสสละแชมป์ กอนซาเลซจึงชิงแชมป์ที่ว่าง ชนะคะแนน มิเกล คันโต ได้ครองแชมป์อีกครั้ง ป้องกันตำแหน่งได้ 2 ครั้งก็เสียแชมป์ให้ โชจิ โอกูม่า
เมื่อคันโตชนะโอกูม่าได้ครองแชมป์โลก กอนซาเลซขึ้นชิงแชมป์กับคันโตอีก 2 ครั้ง แต่แพ้คะแนนไปทั้งสองครั้ง ต่อมา พ.ศ. 2521 กอนซาเลซจึงได้ครองแชมป์โลกสมัยที่ 3 เมื่อชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBA ชนะคะแนนกูดี เอสปาดาส ป้องกันตำแหน่งได้ 3 ครั้ง จึงเสียแชมป์ให้ หลุยส์ อิบาเร่
เมื่อเสียแชมป์ไปแล้ว กอนซาเลซยังมีโอกาสขึ้นชิงแชมป์อีก 2 ครั้งแต่ไม่ประสบความสำเร็จ แพ้น็อค ฮวน เฮอร์รีรา ยก 7 เมื่อ พ.ศ. 2524 และแพ้คะแนน ซานโตส ลาเซียร์ เมื่อ พ.ศ. 2525 ใน พ.ศ. 2526 กอนซาเลซไม่ได้ขึ้นชกอีกเลย กลับมาชกอีกสองครั้งเมื่อ พ.ศ. 2527 จนชิงแชมป์ละตินอเมริการุ่นฟลายเวทไม่สำเร็จจึงแขวนนวมไป
สหไทย สรรพสินค้า
สหไทย สรรพสินค้า เป็นกลุ่มธุรกิจห้างค้าปลีกขนาดใหญ่ที่มีต้นกำเนิดในอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช และได้ขยายสาขาไปที่จังหวัดสุราษฎร์ธานีและจังหวัดเพชรบุรี ปัจจุบันห้างค้าปลีกในเครือสหไทยที่เปิดดำเนินการแล้วมี 6 สาขา (โดยใช้ชื่อ "สหไทย" 5 สาขา และ "เซฟ ซุปเปอร์มาร์เก็ต" 1 สาขา) สาขาที่ 7 (สหไทย การ์เดนพลาซ่า สุราษฎร์ธานี) เปิดให้บริการที่ตำบลตลาดใหม่ อำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุราษฎร์ธานี
ห้างสหไทยสรรพสินค้า จังหวัดนครศรีธรรมราช มีทั้งหมด 6 ชั้น (รวมชั้นใต้ดิน)
หจก.ห้างสหไทยสรรพสินค้า เป็นผู้บริหาร
ศูนย์การค้าสหไทยพลาซ่า นครศรีธรรมราช 
มีทั้งหมด 3 ชั้น (ไม่รวมชั้น G) บริษัท นครรอยัลซิตี้ จำกัด เป็นผู้บริหารงาน
ประกอบด้วยห้างสรรพสินค้าบิ๊กซี ซุปเปอร์เซ็นเตอร์ และย่านร้านแถวที่มีร้านค้าชั้นนำมากมาย
ศูนย์การค้าสหไทยพลาซ่า ทุ่งสง 
มีทั้งหมด 4 ชั้น (รวมชั้นใต้ดิน) บริษัท เอสที แอสเซท จำกัด และ หจก. ห้างสหไทยสรรพสินค้า เป็นผู้บริหาร
ประกอบด้วยพื้นที่ห้างสรรพสินค้าและย่านร้านแถวที่มีร้านค้ามากมาย
พื้นที่ห้างสรรพสินค้า
ย่านร้านแถว
สหไทย เปเปอร์พลัส 
ขนาด 1 ชั้น จำหน่ายเสื้อผ้าต่าง ๆ อุปกรณ์สำนักงาน
ที่ตั้ง 1965/17-22 ถนนวัดคิด อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช 80000
บริษัท สหไทย เปเปอร์พลัส จำกัด เป็นผู้ดำเนินงาน
สหไทยดีพาร์ทเม้นท์สโตร์ เพชรบุรี มีทั้งหมด 2 ชั้น
บริษัท สหไทยดีพาร์ทเม้นท์สโตร์กรุ๊ป จำกัด เป็นผู้บริหาร
ตั้งอยู่ที่ถนนรอบตลาดเทศบาล อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี ในตำแหน่งที่เคยเป็นตลาดเทศบาลเมืองเพชรบุรีในอดีต
สหไทย สรรพสินค้า ประกอบด้วยพื้นที่สำคัญดัง
สำราญ ทรัพย์นิรันดร์
สำราญ ทรัพย์นิรันดร์ (เกิด พ.ศ. 2471 - ) เป็นนักเขียน นักหนังสือพิมพ์ นักจัดรายการวิทยุ เจ้าของนามปากกา หลวงเมือง และเขียนคอลัมน์ทำนายโชคชะตา ในนาม หมอทรัพย์ สวนพลู
สำราญ ทรัพย์นิรันดร์ เกิดที่ย่านตลาดพลู ฝั่งธนบุรี กำพร้ามารดาตั้งแต่เด็ก และอาศัยอยู่กับบิดาสองคน จบชั้นมัธยมจากโรงเรียนวัดนวลนรดิศ และเรียนวิชาการหนังสือพิมพ์ภาคค่ำ ที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อ พ.ศ. 2494 รุ่นเดียวกับสมบูรณ์ วรพงษ์ และสุรชัย ดิลกวิลาศ
สำราญ เริ่มงานเขียนในเครือ ไทยพาณิชยการ ใน "กะดึงทอง รายเดือน" กับ สาทิส อินทรกำแหง ต่อมาจึงออกมาทำหนังสือ "สัปดาห์สาส์น" กับ นิลวรรณ ปิ่นทอง แล้วไปเป็นผู้ช่วยหัวหน้าฝ่ายรายการ ที่วิทยุเสียงสามยอด แล้วลาออกไปเป็นบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ "เจ้าพระยารายสัปดาห์"
สำราญทำหน้าที่เป็นผู้เขียนบท รายการ "ข่าวสารทางอากาศ" ทางสถานีวิทยุ ททท. ตั้งแต่ พ.ศ. 2506 - 2527 ทำงานกับหนังสือพิมพ์สยามนิกร สยามสมัย และพิมพ์ไทย งานเขียนที่มีชื่อเสียง คือเรื่องชุด "นาฏกรรมเมืองหลวง" ใช้นามปากกา "หลวงเมือง" ต่อมาได้เป็นนักเขียนให้กับ สยามรัฐ และเริ่มใช้นามปากกา "หมอทรัพย์ สวนพลู" เขียนคอลัมน์ "ดวงใครดวงมัน" ทำนายโชคชะตา จนกระทั่ง หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช เสียชีวิต จึงลาออกจากสยามรัฐ มาเป็นนักเขียนประจำที่ มติชน และข่าวสด
ปัจจุบัน เป็นที่ปรึกษาในเครือมติชน และมีงานเขียนประจำในมติชนสุดสัปดาห์ และฉบับวันอาทิตย์
ผลงานรวมเล่มของสำราญ ทรัพย์นิรันดร์ ได้แก่
ถนนทางรถไฟสายเก่าปากน้ำ
ถนนทางรถไฟสายเก่าปากน้ำ () เป็นถนนสายสำคัญสายหนึ่งของกรุงเทพมหานครและจังหวัดสมุทรปราการ เดิมเป็นทางเดินรถไฟสายปากน้ำ ต่อมาเมื่อยกเลิกรถไฟสายปากน้ำแล้วจึงปรับเป็นถนนขนาด 2 ช่องทางจราจรสวนทาง มีจุดเริ่มต้นจากถนนพระรามที่ 4 ในพื้นที่แขวงคลองเตย เขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร ตัดกับถนนเกษมราษฏร์ แล้วจึงเลียบทางพิเศษเฉลิมมหานคร ตัดกับถนนกล้วยน้ำไทแล้วจึงลอดใต้ทางพิเศษเฉลิมมหานคร จากนั้นจึงข้ามคลองพระโขนงเข้าสู่แขวงพระโขนง เขตคลองเตย ตัดกับซอยสุขุมวิท 50 จากนั้นจึงเข้าพื้นที่แขวงพระโขนงใต้ เขตพระโขนง บริเวณใกล้กับจุดตัดกับถนนอาจณรงค์ซึ่งเป็นถนนเลียบทางรถไฟ แล้วเลียบแม่น้ำเจ้าพระยา ตัดกับซอยสุขุมวิท 62 จากนั้นจึงข้ามคลองบางอ้อเข้าพื้นที่แขวงบางนาเหนือ เขตบางนา ตัดกับถนนสรรพาวุธเข้าพื้นที่แขวงบางนาใต้ จากนั้นจึงเข้าเขตจังหวัดสมุทรปราการ โดยถนนสายนี้ทำหน้าที่แบ่งเขตระหว่างเขตเทศบาลตำบลสำโรงเหนือ อำเภอเมืองสมุทรปราการ กับเขตเทศบาลเมืองปู่เจ้าสมิงพราย อำเภอพระประแดง จากนั้นจึงตัดกับซอยสุขุมวิท 78 (ทางเข้าห้างสรรพสินค้าอิมพิเรียลเวิลด์ สำโรง และโรงพยาบาลสำโรง) แล้วตัดกับถนนปู่เจ้าสมิงพราย สุดท้ายจึงลอดใต้ทางพิเศษสายบางพลี-สุขสวัสดิ์ และไปสิ้นสุดที่ถนนสุขุมวิทกิโลเมตรที่ 22 (บริเวณพิพิธภัณฑ์ช้างเอราวัณ) โดยถนนสายนี้ช่วงตั้งแต่ถนนสุขุมวิทถึงถนนปู่เจ้าสมิงพรายเปิดให้เดินรถขาขึ้นได้ทางเดียว ถนนทางรถไฟสายเก่านี้เดิมเคยเป็น ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3109 ปัจจุบันอยู่ในความรับผิดชอบของกรุงเทพมหานครและกรมทางหลวงชนบท (ช่วงถนนในเขตจังหวัดสมุทรปราการ)
ในเขตกรุงเทพมหานครเป็นถนนลาดยางและถนนคอนกรีต สภาพถนนตั้งแต่ซอยสุขุมวิท 50 ถึงทางแยกสรรพาวุธถนนเป็นหลุมบ่อเสียหายมาก มีหลุมบ่อขนาดใหญ่และลึกอยู่ทั่วไป(เกิดอุบัติเหตุบ่อยครั้ง โดยเฉพาะผู้ขับขี่มอเตอร์ไซค์) เนื่องจากเป็นเส้นทางวิ่งของรถบรรทุกสินค้าเข้าท่าเรือคลองเตย ส่วนเขตจังหวัดสมุทรปราการเป็นถนนคอนกรีต โดยทั่วไปสภาพถนนดี มั่นคง แข็งแรง มีหลุมบ่อบ้างเล็กน้อยบริเวณหน้าบริษัทโตโยต้า มอเตอร์ (ประเทศไทย) จำกัด และบริษัท ฮอนด้า ออโตโมบิล (ประเทศไทย) จำกัด
ราชวงศ์วาลัว
ราชวงศ์วาลัว () เป็นสาขาย่อยของราชวงศ์กาเปเตียง สืบราชสมบัติฝรั่งเศสต่อจากราชวงศ์กาเปเตียงในค.ศ. 1328 และส่งต่อให้ราชวงศ์บูร์บงในค.ศ. 1589 ราชวงศ์วาลัวสาขาเบอร์กันดีปกครองแคว้นเบอร์กันดีด้วย เป็นดุ๊กแห่งเบอร์กันดี ราชวงศ์วาลัวสืบเชื้อสายมาจากชาร์ลส์ เคานต์แห่งวาลัว (Charles, Count of Valois) พระโอรสองค์ที่ 3 ของพระเจ้าฟิลิปที่ 3 แห่งฝรั่งเศส
แม้พระเจ้าฟิลิปที่ 3 แห่งฝรั่งเศส ราชวงศ์กาเปเตียงจะมีพระโอรสถึงสามองค์ ซึ่งทั้งสามพระองค์ก็ได้เป็นกษัตริย์ แต่กลับไม่มีพระองค์ใดมีทายาทเลย ในค.ศ. 1328 พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 4 สิ้นพระชนม์ พระนางอิซาเบลลา พระขนิษฐาของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 4 ทรงอภิเษกกับพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษ และมีพระโอรสเป็นพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 ดังนั้นพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดจึงเป็นพระญาติที่ใกล้ชิดที่สุดของพระเจ้าชาร์ลส์ที่จะขึ้นครองบัลลังก์ฝรั่งเศส แต่ไม่มีขุนนางฝรั่งเศสคนใดจะยอมให้กษัตริย์อังกฤษมาครองฝรั่งเศสเป็นแน่ จึงยกกฎซาลิก (Salic Law) อันเก่าแก่ของชาวแฟรงก์โบราณออกมาอ้างว่าการสืบสันตติวงศ์นั้นจะต้องผ่านทางผู้ชายเท่านั้น เท่ากับตัดพระนางอิซาเบลลาและพระเจ้าเอ็ดวาร์ดออกไป และยกบัลลังก์ให้ฟิลิป ลูกชายของชาร์ลส์แห่งวาลัว เป็นพระเจ้าฟิลิปที่ 4 ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์วาลัว
ทั้งพระเจ้าฟิลิปและพระเจ้าเอ็ดวาร์ดตกลงกันแล้วว่าจะให้พระเจ้าฟิลิปครองฝรั่งเศส แต่พระเจ้าเอ็ดวาร์ดทรงรักษาแคว้นกาสโคนี (Gascony) ไว้ แต่พระเจ้าเอ็ดวาร์ดทรงทำสงครามกับสกอตแลนด์ ซึ่งเป็นพันธมิตรของฝรั่งเศส พระเจ้าฟิลิปจึงทรงฉวยโอกาสบุกแคว้นกาสโคนี แต่ศึกกับสกอตก็เสร็จเร็ว พระเจ้าเอ็ดวาร์ดทรงยกทัพมาบุกฝรั่งเศสในค.ศ. 1338 กลายเป็นชนวนสงครามร้อยปี (Hundred Years' War)
หลุยส์ พระโอรสของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 5 ได้รับแต่งตั้งเป็นดุ๊กแห่งออร์เลออง (Duke of Orléans) ดุ๊กหลุยส์ให้ชาร์ลส์ลูกชายเป็นดุ๊กแห่งออร์เลออง และแต่งตั้งชองลูกชายอีกคนให้เป็นเคานต์แห่งอองกูแลม (Count of Angoulême) ทั้งลูกหลานของทั้งสองคนจะกลายเป็นสาขาย่อย คือ สาขาออร์เลออง และสาขาอองกูแลม
พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 8 สิ้นพระชนม์ในค.ศ. 1498 ทำให้ราชวงศ์วาลัวสายตรงสิ้นสุดลง ดุ๊กแห่งออร์เลออง ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าหลุยส์ที่ 12 แห่งฝรั่งเศส แต่พระเจ้าหลุยส์ก็สิ้นพระชนม์ไร้ทายาทอีกในค.ศ. 1515 เคานต์แห่งอองกูแลม ขึ้นเป็นพระเจ้าฟรองซัวส์ที่ 1
พระเจ้าอองรีที่ 3 ทรงได้เป็นกษัตริย์แห่งโปแลนด์ด้วย แต่ก็ทรงสละบัลลังก์โปแลนด์มาครองฝรั่งเศส พระเจ้าอองรีทรงสิ้นพระชนม์ในค.ศ. 1589 ทำให้ตามกฎซาลิกบัลลังก์ตกเป็นของกษัตริย์แห่งนาวาร์ ราชวงศ์บูร์บงต่อไป
สาทิส อินทรกำแหง
สาทิส อินทรกำแหง (14 มีนาคม พ.ศ. 2469 — 28 ตุลาคม พ.ศ. 2555) เป็นนักเขียนและบรรณาธิการหนังสือ, ผู้ริเริ่มและเผยแพร่การแพทย์แบบผสมผสาน และการรักษาสุขภาพตามหลักธรรมชาติ เข้ามาในประเทศไทย ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของแนวทางสุขภาพแบบชีวจิต และเป็นผู้ได้รับรางวัลนราธิป ประจำปี พ.ศ. 2549
สาทิส อินทรกำแหง หรือ ดร.สาทิส อินทรกำแหง เกิดเมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2469 ที่อำเภอบางรัก จังหวัดพระนคร เป็นบุตรของพันเอก พระศรีพิชัยบริบูรณ์ (เหมือน อินทรกำแหง) อดีตเจ้ากรมมณฑลทหารบกที่ 3 กับเชย อินทรกำแหง (มารดา) ข้าหลวงราชสำนัก เป็นน้องชายของอุบาสิการัญจวน อินทรกำแหง เดิมชื่อสาโรช แต่มารดามักเรียกว่าจงกล ต่อมาภายหลังจึงเปลี่ยนเป็นสาทิส ตามแนวนโยบายรัฐนิยมของจอมพล แปลก พิบูลสงคราม จากนั้นเมื่อพระศรีพิชัยบริบูรณ์เกษียณอายุราชการ ก็เดินทางย้ายถิ่นฐานกลับไปยังจังหวัดนครราชสีมา อันเป็นภูมิลำเนาเดิมของบิดา ซึ่งสาทิสมีโอกาสเป็นลูกมือผลิตยาสมุนไพรแผนโบราณให้แก่บิดา รวมถึงเป็นลูกมือนวดแผนโบราณและผลิตยาพื้นบ้านช่วยเหลือมารดา ในการรักษาพระสงฆ์อาพาธ สมาชิกครอบครัว ตลอดจนชาวบ้านละแวกนั้น ชีวิตครอบครัว สาทิสสมรสกับฉินโฉม ชาวสิงคโปร์ มีบุตรคือปิยะ และธิดาคือภาสินี สาทิสถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2555 ด้วยโรคหลอดเลือดสมองตีบเฉียบพลัน ที่โรงพยาบาลบางปะกอก 9 อินเตอร์เนชันแนล ขณะมีอายุ 86 ปี
ดร.สาทิส อินทรกำแหง จบการศึกษาระดับมัธยม ที่โรงเรียนอำนวยศิลป์ เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร จากนั้นเข้าศึกษาในโรงเรียนเตรียมแพทยศาสตร์ ร่วมกับแผนกวิชาการหนังสือพิมพ์ภาคสมทบ ของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จากนั้นเดินทางไปศึกษาต่อทางจิตวิทยาทดลอง (Experimental Psychology) ที่มหาวิทยาลัยออริกอน รัฐออริกอน, มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย และวิทยาลัยแนสซอในมหาวิทยาลัยนิวยอร์ก รัฐนิวยอร์ก ของสหรัฐอเมริกา พร้อมทั้งเข้าอบรมศึกษาในหลักสูตรพิเศษต่างๆ เช่นโภชนาการ ชีวโมเลกุล แมโครไบโอติกส์ การฝังเข็ม การแพทย์แผนจีน การแพทย์ทางเลือก เป็นต้น ในสถาบันการศึกษาหลายแห่งของสหรัฐอเมริกา ทวีปยุโรป และสาธารณรัฐประชาชนจีน จนกระทั่งจบการศึกษาระดับดุษฎีบัณฑิต ทางสังคมวิทยาและวิทยาศาสตร์การอาหาร จากมหาวิทยาลัยออริกอน และมหาวิทยาลัยนิวยอร์ก
สาทิสเริ่มการทำงาน โดยเป็นผู้ช่วยผู้เชี่ยวชาญทางจิตวิทยา ของโรงพยาบาลและศูนย์การแพทย์ Sacred Heart ที่รัฐออริกอน, ผู้เชี่ยวชาญประจำโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยเซียะเหมิน สาธารณรัฐประชาชนจีน และผู้เชี่ยวชาญการส่งเสริมองค์ความรู้เชิงสิ่งแวดล้อม และวิทยาศาสตร์การอาหารเพื่อประโยชน์สูงสุด ประจำสหประชาชาติ นอกจากนี้ ยังเคยเป็นบรรณาธิการหนังสือ"กะดึงทอง" และ "สยามสมัย" รวมถึงมีผลงานเขียนบทความวิจารณ์ดนตรีคลาสสิก โดยใช้นามปากกาว่า "คีตกร", "จ.มงคลขจร", "สาทิส", "จ.กฤตัญชลี" และ "ตุลย์ ศิริทรรศน์" และยังเคยเป็นเจ้าของหนังสือพิมพ์รายวัน "ศานต์สยาม"
สาทิสพาครอบครัวกลับมายังประเทศไทยเป็นการถาวร หลังจากที่เขาเกษียณอายุงาน ด้วยปณิธานในการเผยแพร่องค์ความรู้เกี่ยวกับ การแพทย์แบบผสมผสาน (Integrated Medicine) เพื่อให้เป็นทางเลือกแก่ชาวไทยในการดูแลสุขภาพ และกลายเป็นผู้ให้กำเนิดแนวทางสุขภาพแบบชีวจิตในประเทศไทย ต่อมาร่วมกับชูเกียรติ อุทกะพันธุ์ ผู้ก่อตั้งบริษัท อมรินทร์พรินติงแอนด์พับลิชชิง จำกัด (มหาชน) ก่อตั้งนิตยสาร"ชีวจิตรายปักษ์" โดยสาทิสเป็นบรรณาธิการที่ปรึกษาและคอลัมนิสต์ประจำ ตลอดจนมีงานเขียนคอลัมน์ในหนังสือพิมพ์ไทยรัฐฉบับวันอาทิตย์ รวมถึงร่วมกับสุทธิชัย หยุ่น บรรณาธิการอำนวยการ บริษัท เนชั่นมัลติมีเดียกรุ๊ป จำกัด (มหาชน) ดำเนินรายการโทรทัศน์ "กินอยู่อย่างชีวจิต" นอกจากนี้ ยังเป็นที่ปรึกษาและวิทยากรพิเศษเกี่ยวกับชีวจิต ให้แก่หน่วยงานต่างๆ ที่เกี่ยวข้องและที่สนใจ
โชติศรี ท่าราบ
แพทย์หญิง โชติศรี ท่าราบ (6 ตุลาคม พ.ศ. 2462 - 31 ธันวาคม พ.ศ. 2559) เป็นนักเขียนเรื่องสั้น นักวิจารณ์ดนตรีคลาสสิก นักวิจารณ์ภาพยนตร์ และละครโทรทัศน์ มีผลงานเขียนวิจารณ์ดนตรีในนิตยสาร "ชาวกรุง" ติดต่อกัน 14 ปี ได้รับการเชิดชูเกียรติ รางวัลนราธิป ประจำปี พ.ศ. 2544 และได้รับการเชิดชูเกียรติ "รางวัลเกียรติคุณแห่งความสำเร็จ รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง ประจำปี พ.ศ. 2549" เมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550
โชติศรี ท่าราบ เกิดที่บ้านสวนริมคลองบางซื่อ หลังกรมทหารปืนใหญ่ที่ 1 รักษาพระองค์ เป็นบุตรีของพันเอก พระยาศรีสิทธิสงคราม (ดิ่น ท่าราบ) กับนางตลับ ท่าราบ (อ่ำสำราญ) มีพี่น้อง คือ
โชติศรี ท่าราบ จบการศึกษาจากโรงเรียนสตรีโชติเวช,โรงเรียนราชินีบน, มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์และศิริราชพยาบาล (คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดลในปัจจุบัน) เมื่อปี 2487 รุ่น 49 ตามลำดับ จากนั้นจึงเข้าทำงานที่ร้านวิทยาศรม ถนนราชดำเนิน จนเกษียณอายุ
เริ่มงานเขียน จากการเขียนเรื่องสั้น ลงพิมพ์ใน "สยามนิกรวันอาทิจ" และเริ่มงานเขียนวิจารณ์ดนตรีคลาสสิก ชื่อคอลัมน์ "กลางกรุง" ในนิตยสาร "ชาวกรุง" โดยใช้นามปากกาว่า "จิ๋ว บางซื่อ" โดยเขียนด้วยสำนวนเหมือนเป็นนักเขียนชาย ติดต่อกันโดยผู้อ่านไม่ทราบ เป็นเวลาถึง 10 ปี นอกจากนี้ยังใช้นามปากกาต่างๆกัน อีกหลายนาม คือ
ภาวะหัวใจวาย
ภาวะหัวใจวาย หรือภาวะหัวใจล้มเหลว () มักใช้หมายถึงภาวะหัวใจวายเรื้อรัง () เกิดเมื่อหัวใจไม่สามารถสูบฉีดเลือดเพียงพอเพื่อคงการไหลของเลือดเพื่อสนองความต้องการของร่างกาย คำว่า โรคหัวใจเลือดคั่ง () มักใช้แทนคำว่า หัวใจวายเรื้อรัง ได้ อาการและอาการแสดงโดยทั่วไปมีหายใจกระชั้น เหนี่อยเกิน และขาบวม การหายใจกระชั้นมักเลวลงเมื่อออกกำลังกาย เมื่อนอนราบและเมื่อกลางคืนขณะหลับ มักมีข้อจำกัดปริมาณการออกกำลังกายที่ผู้ป่วยทำได้ แม้รักษาอย่างดีแล้ว
สาเหตุทั่วไปของภาวะหัวใจวาย ได้แก่ โรคหลอดเลือดหัวใจซึ่งรวมกล้ามเนื้อหัวใจตายเหตุขาดเลือด (อาการหัวใจล้ม) ก่อนหน้านี้, ความดันโลหิตสูง, หัวใจห้องบนเต้นแผ่วระรัว (atrial fibrillation), โรคลิ้นหัวใจ (valvular heart disease), และโรคกล้ามเนื้อหัวใจ (cardiomyopathy) สาเหตุเหล่านี้ทำให้เกิดอาการหัวใจล้มโดยเปลี่ยนโครงสร้างหรือการทำหน้าที่ของหัวใจ มีอาการหัวใจล้มสองประเภทหลัก คือ อาการหัวใจล้มจากการทำหน้าที่ผิดปรกติของหัวใจห้องล่างซ้ายและอาการหัวใจล้มโดยมีเศษส่วนการสูบฉีดปกติแล้วแต่ว่าหัวใจห้องล่างซ้ายมีความสามารถหดตัวหรือไม่ หรือความสามารถคลายตัวของหัวใจ ปกติจัดลำดับความรุนแรงของโรคจากความสามารถการออกกำลังกายที่ลดลง ภาวะหัวใจวายมิใช่อย่างเดียวกับกล้ามเนื้อหัวใจตายเหตุขาดเลือดหรือหัวใจหยุด (ซึ่งเลือดหยุดไหลทั้งหมด) ฦโรคอื่นซึ่งอาจมีอาการคล้ายกับภาวะหัวใจวาย เช่น โรคอ้วน ปัญหาไต ปัญหาตับ โลหิตจาง และโรคไทรอยด์ เป็นต้น
การวินิจฉัยภาวะนี้อาศัยประวัติของอาการและการตรวจร่างกาย ยืนยันด้วยการบันทึกภาพหัวใจด้วยคลื่นเสียงความถี่สูง (echocardiography) การตรวจเลือด การบันทึกคลื่นไฟฟ้าหัวใจและการฉายรังสีทรวงอกอาจมีประโยชน์เพื่อตัดสินสาเหตุเบื้องหลัง การรักษาขึ้นอยู่กับความรุนแรงและสาเหตุของโรค. ในผู้ที่ป่วยเรื้อรังอยู่แล้วในสถานการณ์คงตัว โดยทั่วไปการรักษาประกอบด้วยมาตรการวิถีชีวิตอย่างการหยุดสูบบุหรี่ การออกกำลังกาย และการเปลี่ยนแปลงอาหาร ตลอดจนยารักษาโรค ในผู้ทีมีภาวะหัวใจวายเนื่องจากการทำหน้าที่ผิดปรกติของห้องล่างซ้าย แนะนำยายับยั้งเอนไซม์เปลี่ยนแองจิโอเทนซิน (angiotensin converting enzyme inhibitor) และบีตาบล็อกเกอร์ (beta blockers) สำหรับผู้ที่มีโรครุนแรง, อาจใช้สารต้านแอลโดสเตอโรน (aldosterone antagonists), ตัวยับยั้งตัวรับแองจิโอเทนซิน (angiotension receptor blocker) หรือไฮดราลาซีน (hydralazine) ร่วมกับไนเตรต หากมีเศษส่วนการสูบฉีดปกติ ควรรักษาปัญหาสุขภาพที่สัมพันธ์ ยาขับปัสสาวะมีประโยชน์ป้องกันการคั่งของของไหลและแนะนำให้ใช้ แล้วแต่สาเหตุ บางครั้งเครื่องมือฝังอย่างตัวคุมจังหวะหรือเครื่องรักษาหัวใจเต้นแผ่วระรัวแบบฝังได้ (implantable cardiac defibrillator) อาจเป็นประโยชน์ อาจแนะนำเครื่องช่วยหัวใจห้องล่างหรือในบางโอกาส การปลูกถ่ายหัวใจ ในผู้ที่เป็นโรครุนแรงและรักษาด้วยวิธีอื่นไม่ได้ผล
ภาวะหัวใจวายเป็นภาวะที่พบทั่วไป เสียค่าใช้จ่าย และทำให้เสียชีวิตได้ ในประเทศที่พัฒนาแล้ว ประมาณ 2% ของผู้ใหญ่มีภาวะหัวใจวาย และในผู้อายุมากกว่า 65 ปี ตัวเลขนี้เพิ่มขึ้นเป็น 6-10% หนึ่งปีหลังการวินิจฉัย ความเสี่ยงการเสียชีวิตอยู่ที่ประมาณ 35% แล้วลดลงไปต่ำกว่า 10% ในแต่ละปี เลขนี้คล้ายกับความเสี่ยงของมะเร็งหลายชนิด ในสหราชอาณาจักร โรคนี้เป็นสาเหตุการรับเข้าโรงพยาบาลฉุกเฉิน 5% มนุษย์รู้จักภาวะหัวใจวายมาแต่โบราณกาล โดยพาไพรัสเอแบส์ออกความเห็นเมื่อประมาณ 1550 ปีก่อนคริสตกาล.
ที.ไอ.
ที.ไอ. () หรือชื่อจริงว่า คลิฟฟอร์ด โจเซฟ แฮร์ริส จูเนียร์ () เกิดเมื่อวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 1980 เดิมเคยใช้ชื่อว่า ที.ไอ.พี. เป็นแร็ปเปอร์ชาวอเมเริกัน นักแต่งเพลง นักแสดง และยังเป็น CEO ค่ายเพลง Grand Hustle Records
ที.ไอ. เกิดที่แอตแลนต้า รัฐจอร์เจีย เริ่มแร็ปตั้งแต่อายุ 9 ปี จากนั้นได้เซ็นสัญญากับ อริสต้าเรคคอร์ด ค่ายย่อยลาเฟซ เดิมใช้ชื่อว่า ที.ไอ.พี. (T.I.P.) แต่ย่อลงเหลือเป็น ที.ไอ. เพื่อเคารพแร็ปเปอร์ Q-Tip ศิลปินร่วมค่าย
มีผลงานชุดแรกคือ "I'm Serious" ออกเดือนตุลาคม 2001 สามารถเข้าชาร์ทได้ใน 30 อันดับแรกของ Top R&B Hip-Hop หลังจากนั้นได้ร่วมในค่ายเพลงแอตแลนต้าเรคคอร์ดส มีผลงานชุด "Trap Muzik" วางขายเมื่อ 19 สิงหาคม ค.ศ. 2003 สามารถขึ้นชาร์ทได้ที่อันดับ 4 ของชาร์ทบิลบอร์ดอัลบั้มใน Billboard 200 เขายังร่วมงานกับศิลปินฮิปฮอปหลายคนอย่าง B.G., Nelly, Lil Wayne, plus Mannie Fresh ในอัลบั้มชุดที่ 3 ชื่อว่า "Urban Legend" สามารถขึ้นชาร์ทอัลบั้ม Billboard 200 ที่อันดับ 7 ด้วยยอดชาย 1.3 ล้านชุดในอเมริกาอย่างเดียว และถือเป็นอัลบั้มที่มียอดขายเร็วที่สุดของศิลปินชาวใต้ในอเมริกา มีเพลงฮิตอย่าง "Bring Em Out" (อันดับ 9), "U Don't Know Me", และ "ASAP" และยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ในสาขา ศิลปินแร็ปเดี่ยวยอดเยี่ยมจากซิงเกิล "U Don't Know Me" ในปี 2006
จากนั้น ที.ไอ. ออกอัลบั้มชุด "King" วางขาย สามารถขึ้นอันดับ 1 ชาร์ทบิลบอร์ดอัลบั้มได้ และมีเพลงดังติดท็อปเท็นอย่าง "What You Know" ต่อมาได้ออกอัลบั้มชุดที่ 5 ชื่อชุดว่า "T.I. vs. T.I.P." อัลบั้มนี้ก็สามารถขึ้นอันดับ 1 ชาร์ทอัลบั้มบนบิลบอร์ดได้อีกครั้ง ได้ร่วมงานกับ Jay-Z, Busta Rhymes, Wyclef Jean, Nelly, และ Eminem
ในปี 2008 ที.ไอ.ยังได้ร่วมงานกับมารายห์ แครี ในเพลง "I'll Be Lovin' U Long Time" ซึ่งเพลงนี้ถูกปล่อยออกมาเป็นซิงเกิลที่ 3 ในอัลบั้มของมารายห์ ต่อมาไม่นาน ที.ไอ. ได้ออกอัลบั้มใหม่ชื่อว่า "Paper Trail" ที่มีซิงเกิลแรก "Whatever You Like" กระโดดจากอันดับ 71 มาอันดับ 1 ในสัปดาห์ที่ 3 และถือเป็นซิงเกิลอันดับ 1 เพลงแรกของที.ไอ. บนบิลบอร์ด อัลบั้ม "Paper Trail" วางขายเมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 2008 ซึ่งมีความหมายถึงว่าเนื้อเพลงที่เขาเขียนนั้นเขียนลงบนกระดาษ อัลบั้มเข้าชาร์ทบิลบอร์ด 200 ที่อันดับ 1 ด้วยยอดขายในสัปดาห์แรกในอเมริกา 568,000 ชุด ซิงเกิลถัดมา "Live Your Life" ที่ได้ริฮันน่ามาร่วมร้อง เข้าชาร์ทบิลบอร์ดฮ็อต 100 กระโดดจาก 80 มาที่อันดับ 1 ทำลายสถิติเพลงเดิม.
ปี 2014 ได้ซิงเกิ้ล No Mediocre เป็นซิงเกิ้ลหลัก ได้ อิกกี อาซาเลีย เด็กสร้างของ ที.ไอ. มาร่วมแจม และปล่อยอัลบั้ม "Paperwork" ภายใต้การดูแลของ Columbia และได้ผู้อำนวยการสร้างอย่าง ฟาร์เรลล์ วิลเลียมส์ มาทำอัลบั้มนี้
เฉก ธนะสิริ
นายแพทย์ เฉก ธนะสิริ (เกิด กันยายน พ.ศ. 2468 - ) แพทย์ชาวไทย อดีตรองปลัดกรุงเทพมหานคร (นักบริหาร 10) เป็นผู้ก่อตั้งมูลนิธิฟื้นฟูส่งเสริมการแพทย์ไทยเดิม และชมรมอยู่ 100 ปี-ชีวีเป็นสุข ได้รับการเชิดชูเกียรติ รางวัลนราธิป ประจำปี พ.ศ. 2549
นายแพทย์ เฉก ธนะสิริ เกิดที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรของหลวงจินดาสหกิจ (ละม้าย ธนะสิริ) กับนางประวัติ จินดาสหกิจ (สกุลเดิม สหัสสานนท์) จบการศึกษาจากโรงเรียนเทพศิรินทร์ โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย จบปริญญาตรีคณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล ปริญญาโทจากคณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล เมื่อ พ.ศ. 2494 และศึกษาต่อด้านสาธารณสุขศาสตร์ ที่มหาวิทยาลัยจอนส์ฮอปกินส์ รัฐแมริแลนด์ สหรัฐอเมริกา เมื่อ พ.ศ. 2496 สมรสกับแพทย์หญิง วิลิศ วีรานุวัตติ์ มีบุตรสาวชื่อ เฉลยลัคน์ (สมรสกับ กนก วงษ์ตระหง่าน)
นายแพทย์ เฉก รับราชการกองควบคุมกามโรคและคุดทะราด กรมอนามัย เป็นนายแพทย์อนามัยจังหวัดนครราชสีมา ระหว่าง พ.ศ. 2497 - 2506 เป็นผู้อำนวยการสำนักอนามัย กรุงเทพมหานคร และเป็นรองปลัดกรุงเทพมหานคร ระหว่าง พ.ศ. 2524 - 2529
นายแพทย์ เฉก เคยได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516 กรรมการอำนวยการสภาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ กรรมการวางแผนสาธารณสุขแห่งชาติ กรรมการอำนวยการสภาสังคมสงเคราะห์แห่งประเทศไทย นายกสมาคมวางแผนครอบครัวแห่งประเทศไทย นายกสมาคมศิษย์เก่าแพทย์ศิริราช และได้รับรางวัล “มหิดลทยากร” จาก สมาคมศิษย์เก่ามหาวิทยาลัยมหิดล ประจำปี พ.ศ. 2546
บีตบ็อกซ์
บีตบ็อกซ์ () เป็นวิธีทำเสียงลักษณะเสียงตีหรือเสียงกระทบ มักเกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมฮิปฮอป (บางครั้งอาจเรียกว่า ปัจจัยที่ 5 ของฮิปฮอป) แต่ก็ไม่ได้จำกัดกับดนตรีฮิปฮอป เริ่มแรกเป็นศิลปะในการทำเสียงแบบจังหวะกลอง การทำจังหวะ โดยใช้เสียงจาก ปาก ริมฝีปาก ลิ้น เสียงร้อง และอย่างอื่นประกอบ และในบางครั้งก็นำการร้อง การทำเสียงเลียนแบบเทิร์นเทเบิ้ล การลอกเลียนแบบแตร เครื่องสาย และเครื่องดนตรีประเภทอื่น ซึ่งจริงๆ ก็อาจเรียกได้ว่าเป็นอะแคปเปลล่าประเภทหนึ่ง