hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
เทวากับซาตาน
เทวากับซาตาน () เป็นนวนิยายแนวลึกลับ/วิทยาศาสตร์/สืบสวนของแดน บราวน์ ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 2000 (พ.ศ. 2543) และเป็นหนึ่งในหนังสือขายดี เป็นหนังสือตอนแรกในชุด "โรเบิร์ต แลงดอน" ศาสตราจารย์ด้านสัญลักษณ์วิทยาแห่งมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ซึ่งต่อมามีภาคต่ออันแสนโด่งดัง คือ รหัสลับดาวินชี เนื้อเรื่องเป็นเหตุการณ์ระทึกขวัญวันเดียวที่ตัวละครเข้าไปเกี่ยวข้องกับมหาวิหารแห่งโรมันคาทอลิก และสมาคมลับชื่อ "อิลลูมินาติ" ซึ่งมีที่มานับแต่โบราณกาล
ภาพปกใช้เทคนิคการวาดแบบ แอมบิแกรม ประดิษฐ์โดย จอห์น แลงดอน ซึ่งกลายมาเป็นนามสกุลของตัวเอกในเรื่องนี้ และเป็นจุดเด่นประการหนึ่งของหนังสือ
โรเบิร์ต แลงดอน ศาสตราจารย์ด้านสัญลักษณ์วิทยาแห่งมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ได้รับการติดต่อจากองค์การวิจัยนิวเคลียร์ยุโรป (CERN) ว่ามีคนถูกฆาตกรรมและถูกประทับตรา "Illuminati" แลงดอนจึงเดินทางไปที่เจนีวา ที่นั่นเขาได้พบกับแมกซิมิเลียน โคห์เลอร์ หัวหน้า CERN และวิตตอเรีย เวตรา ผู้เป็นบุตรบุญธรรมของคนถูกฆาตกรรม พวกเขาพบว่าปฏิสสาร ซึ่งเป็นผลงานวิจัยของที่นี่ได้ถูกขโมยไป หากเลยเวลา 24 ชม. จากนี้ มันจะระเบิดอย่างรุนแรง
ต่อมา แลงดอนและวิตตอเรียได้เดินทางไปที่นครรัฐวาติกัน ซึ่งกำลังมีการคัดเลือกพระสันตะปาปาองค์ใหม่ และพบว่า "เปรเฟอริติ" (พระคาร์ดินัลที่มีโอกาสได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปาองค์ใหม่มากที่สุด) 4 รูปหายตัวไป พร้อมคำขู่จากฮัสซาซิน คนร้ายที่รับใช้ "เจนัส" ประมุขแห่งอิลลูมินาตี ว่าจะฆ่าพระคาร์ดินัลชั่วโมงละ 1 รูป เริ่มเวลา 20.00 น. แลงดอนจึงต้องพยายามค้นหา "วิถีแห่งความรู้แจ้ง" ซึ่งเป็นเส้นทางที่เหล่าสมาชิกอิลลูมินาติใช้นัดพบกัน โดยต้องสืบหาจากสถานที่ 4 แห่งที่เกี่ยวข้องกับธาตุทั้ง 4 ทั่วกรุงโรม
หลังจากพบร่างพระคาร์ดินัล 3 รูปแรก ฮัสซาซินพยายามฆ่าแลงดอนและวิตตอเรีย แลงดอนหลบหนีไปได้ แต่ฮัสซาซินจับตัววิตตอเรียไป เขาจึงต้องเร่งหาสถานที่สุดท้ายซึ่งเกี่ยวกับธาตุน้ำ แต่ก็ช่วยชีวิตพระคาร์ดินัลไว้ไม่ทัน จากจุดที่พบเปรเฟอริติรูปสุดท้าย แลงดอนได้พบว่าเส้นทางพาเขาไปที่ปราสาทซันตันเจโล ที่นั่นเขาได้พบกับวิตตอเรียอีกครั้ง และร่วมมือกันฆ่าฮัสซาซิน
ขณะเดียวกันที่นครรัฐวาติกัน แมกซิมิเลียน โคห์เลอร์เข้าพบกับคาเมอร์เลนโญเป็นการส่วนตัว แลงดอนและวิตตอเรียได้เตือนเหล่าทหารองครักษ์สวิสถึงอันตรายที่ตามมา ทั้งหมดบุกเข้าไปในห้องที่ทั้งสองพบปะกัน และพบคาเมอร์เลนโญนอนบาดเจ็บ ถูกประทับตรา "เพชรอิลลูมินาติ" บนอก ส่วนโคห์เลอร์ถูกยิง แต่ก่อนเสียชีวิต เขาได้มอบวิดีโอให้แก่แลงดอน
เมื่อเวลาเหลือน้อยลงทุกที คาเมอร์เลนโญได้สั่งให้ทหารองครักษ์สวิสอพยพทุกคนออกจากมหาวิหารนักบุญเปโตร ส่วนตนเองและแลงดอนไปที่หลุมศพของนักบุญเปโตรและพบหลอดปฏิสสาร ก่อนจะนำขึ้นเฮลิคอปเตอร์เพื่อไม่ให้แรงระเบิดกระทบกับคนที่อยู่ด้านล่าง คาเมอร์เลนโญกระโดดร่มชูชีพลงมาบนหลังคามหาวิหารอย่างปลอดภัย ส่วนแลงดอนที่ใช้แผ่นหุ้มหน้าต่างแทนร่มชูชีพ ลงมาตกที่แม่น้ำไทเบอร์
หลังแลงดอนฟื้น เขาได้กลับไปที่นครรัฐวาติกัน เพื่อนำวิดีโอของโคห์เลอร์มาให้ทุกคนดู พบว่าแท้จริงแล้ว "เจนัส" คือ คาเมอร์เลนโญ และพระสันตะปาปาองค์ก่อนเป็นบิดาของท่าน โดยก่อนหน้านี้ โคห์เลอร์ต้อนรับพระสันตะปาปาองค์ก่อนที่มาเยี่ยมชม CERN และมีการพูดคุยถึงความร่วมมือระหว่างศาสนาและวิทยาศาสตร์ คาเมอร์เลนโญ ผู้ซึ่งกลัวว่าศาสนาคริสต์อาจสูญเสียความศรัทธา จึงลอบวางยาพิษปลงพระชนม์พระสันตะปาปา และปลอมเป็น "เจนัส" เพื่อสร้างสถานการณ์เรียกศรัทธากลับมา เมื่อพบว่าแผนการของตนถูกเปิดโปง คาเมอร์เลนโญได้หลบหนีและเผาตัวเองตาย หลังเรื่องทุกอย่างยุติ พระสันตะปาปาองค์ใหม่ได้มอบตราประทับ "เพชรอิลลูมินาติ" ให้แก่แลงดอนแทนคำขอบคุณ
บิวตีฟูลบอย (ดาร์ลิงบอย)
บิวตี้ฟูลบอย (ดาร์ลิงบอย) () คือผลงานการประพันธ์ของจอห์น เลนนอน วางจำหน่ายในอัลบั้มเมื่อ พ.ศ. 2523 "Double Fantasy" อัลบั้มสุดท้ายก่อนจอห์นเสียชีวิต ใน พ.ศ. 2550 เพลงนี้ได้ถูกนำมาร้องใหม่โดย Ben Harper ในอัลบั้มรวมเพลงของอจห์น เลนนอน อัลบั้ม"Instant Karma: The Amnesty International Campaign to Save Darfur" และใน พ.ศ. 2549 ได้นำมาร้องใหม่โดยวงร็อกสหราชอาณาจักร วง "Feeder" ซึ่งเป็นอัลบั้มเพื่ออุทิศให้จอห์นในชื่อว่า Lennon: Covered Vol 1.
เพลงนี้ประพันธ์ขึ้นเพื่อให้ลูกชายของเขา ชื่อว่า "ฌอน" ซึ่งเป็นบุตรของเขากับโยโกะโอโนะ ในท่อนที่ว่า "Every day in every way/It's getting better and better" เป็นการพูดซ้ำในเพลง ซึ่งเป็นแรงบันดาลใจจากบทสวดของนักปรัชญาชาวฝรั่งเศส Émile Coué ผู้ซึ่งมีผู้ป่วยของเขาพูดซ้ำว่า "Day by day, in every way, I am getting better and better" (Tous les jours à tous points de vue je vais de mieux en mieux) ซ้ำแล้วซ้ำอีกซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการรักษา
เนื้อเพลงของ "บิวตี้ฟูลบอย (ดาร์ลิงบอย) " ได้มีคำที่จอห์นนิยมพูด ว่า "Life is what happens to you while you're busy making other plans." อีกทั้งยังได้เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง Mr. Holland's Opus โดย Richard Dreyfuss.
"บิวตีฟูลบอย" บันทึกเสียงโดย เซลีน ดิออน ในอัลบั้ม"มิราเคิล" วึ่งเผยแพร่ในสถานีวิทยุเป็นซิงเกิลแรกของอัลบั้มในวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2547 ขึ้นอันดับ 1 ชาร์ตโพลิช อาร์เอ็มเอฟ, ที่ 2 ชาร์ตควิเบกแอร์เพล, ที่ 18 ในสหรัฐอเมริกา และ 32 ในแคนาดาสำหรับชาร์ตเพลงร่วมสมัย และที่ 30 ในชาร์ตแอร์เพลฮังการี ไม่มีมิวสิกวิดีโอสำหรับเพลงนี้
เซลีน ดิออนแสดงเพลงนี้ในรายการโทรทัศน์ของสหรัฐอเมริกา รวมไปถึง "Live with Regis and Kelly" ทั้งยังนำเพลงของจอห์น เลนนอน มาร้องใหม่อีกเพลงในอัลบั้มเมื่อ พ.ศ. 2541 "ดีสอาร์สเปเชียลไทม์" เพลง "Happy Xmas (War Is Over)."
ซีดีซิงเกิลเพื่อการประชาสัมพันธ์ในสหรัฐอเมริกา
มิราเคิล (เพลงเซลีน ดิออน)
"มิราเคิล" () คือซิงเกิลที่ 2 เพื่อสนับสนุนอัลบั้ม "มิราเคิล" ของเซลีน ดิออน เผยแพร่เมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2547 ในสหราชอาณาจักร และเอเชีย
"มิราเคิล" เป็นผลงานการประพันธ์ของ Linda Thompson และ Steve Dorff ในปี พ.ศ. 2544 ให้กับอัลบั้ม "อะนิวเดย์แฮสคัม" ในโอกาสเฉลิมฉลองการกำเนิดบุตรชายของเธอ เรอเน-ชาร์ล แต่เพลงไม่ได้เผยแพร่สู่สาธารณะในอัลบั้มนั้น และท้ายที่สุด ในปี พ.ศ. 2547 เซลีนบันทึกเสียงเพลงนี้ อำนวยการสร้างโดยเดวิด ฟอสเตอร์ หลังการร่วมงานครั้งล่าสุดในปี พ.ศ. 2542
เซลีน ดิออนโปรโมตเพลงนี้ในรายการโทรทัศน์บางรายการในสหรัฐอเมริกา อาทิ The Oprah Winfrey Show และ The Ellen DeGeneres Show (แม้ว่าจะไม่ได้จำหน่ายซิงเกิลในสหรัฐอเมริกา)
ไม่มีมิวสิกวิดีโอสำหรับเพลงนี้
เพลงนี้ขึ้นสู่อันดับสูงสุด อันดับที่ 6 ที่ไต้หวันในชาร์ตแอร์เพลไต้หวัน
ซิงเกิลวิทยุ 2 เพลง (สหราชอาณาจักร)ซิงเกิลวิทยุ 2 เพลง (ญี่ปุ่น)
เบนจามิน แฟรงคลิน
เบนจามิน แฟรงคลิน () (– 17 เมษายน ค.ศ. 1790) เป็นหนึ่งในบิดาผู้สร้างชาติของสหรัฐอเมริกา เบนจามิน แฟรงคลิน เป็น ช่างพิมพ์ คนเรียงพิมพ์ นักเขียน นักปรัชญา นักการเมือง นักวิทยาศาสตร์ นักประดิษฐ์ นักปฏิรูป และนักการทูต คนสำคัญในยุคเรืองปัญญาของสหรัฐอเมริกา
ในฐานะนักวิทยาศาสตร์ เขามีผลงานหลายอย่างในด้านฟิสิกส์ ผลงานที่สำคัญคือคิดค้นสายล่อฟ้า และผลงานอื่นเช่นแว่นไบโฟคอล เตาแฟรงคลิน และฮาร์โมนิกาแก้ว เขาเป็นผู้เริ่มก่อตั้งห้องสมุดแห่งแรกในสหรัฐอเมริกา และก่อตั้งสถานีดับเพลิงแห่งแรกในรัฐเพนซิลเวเนีย ผลงานในฐานะนักการเมืองเขาเป็นนักเขียนและผู้นำการเคลื่อนไหวคนสำคัญไปสู่การแยกตัวออกจากอาณานิคมและร่วมก่อตั้งชาติสหรัฐอเมริกา ในฐานะนักการทูต เขาได้เป็นทูตคนสำคัญในช่วงปฏิวัติอเมริกาเชื่อมความสัมพันธ์ระหว่างสหรัฐอเมริกาและประเทศฝรั่งเศส ซึ่งนำไปสู่การแยกตัวของประเทศจากอาณานิคมของอังกฤษในที่สุด
แฟรงคลินเริ่มต้นชีวิตจากการเป็นนักเรียงพิมพ์ในฟิลาเดลเฟีย ซึ่งสร้างความมั่งคั่งจากหนังสือ "Poor Richard's Almanack" และหนังสือพิมพ์เพนน์ซิลเวเนียแกเซตต์ (Pennsylvania Gazette) แฟรงคลินมีความสนใจในด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มีชื่อเสียงในฐานะนักวิทยาศาสตร์ชื่อดังของโลกคนหนึ่ง นอกจากนี้เขาได้เป็นผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย และวิทยาลัยแฟรงคลินแอนด์มาร์แชลล์ เขายังได้รับเลือกให้เป็นประธานคนแรกของสมาคมปรัชญาอเมริกา
จากผลงานของแฟรงคลินทั้งในด้านวิทยาศาสตร์และการเมือง เขาได้ถูกยกย่องและกล่าวถึงในหลายด้าน เขาปรากฏในธนบัตรของสหรัฐอเมริกา (100 ดอลลาร์สหรัฐ) ชื่อของเขายังปรากฏเป็นชื่อ เมือง เคาน์ตี สถานศึกษา และผลงานอีกหลายด้านยังมีการกล่าวถึงตราบจนปัจจุบัน
เบนจามิน แฟรงคลินเกิดที่เมื่อวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 1706ที่บ้านตรงถนนมิลค์ในเมืองบอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ และได้รับการแบปติสต์ที่โอลด์เซาธ์มีตตีงเฮาส์ เบนเป็นลูกคนที่ 15 ของบ้านจาก 17 คน พ่อของเบนชื่อ โยซีอาห์ แฟรงคลิน (Josiah Franklin) พ่อค้าขายเทียนและสบู่ในเมืองบอสตัน แม่ของเขาชื่อ อาบีอาห์ โฟรเยอร์ (Abiah Folger) ภรรยาคนที่สองของบ้าน เขาได้รับการศึกษาในเมืองที่โรงเรียนบอสตันลาติน แต่เนื่องจากสภาวะการเงินของทางบ้านไม่ดี จึงได้ออกจากโรงเรียนและมาช่วยกิจการที่บ้านเมื่ออายุได้ 10 ปี สองปีต่อมาเขาได้เข้าฝึกงานกับพี่ชายในฐานะช่างพิมพ์ จนกระทั่งเมื่ออายุได้ 15 ปี เขาได้พยายามส่งงานเขียนของเขาไปที่สำนักพิมพ์หลายแห่ง แต่ได้ถูกปฏิเสธกลับมาทุกครั้ง จนกระทั่งครั้งหนึ่งเขาได้เขียนงานและใช้นามแฝงในชื่อ นางไซเลนซ์ ดูกู๊ด (Mrs. Silence Dogood) ซึ่งงานเขียนของเขาได้เป็นที่รู้จักและถูกกล่าวขานทั่วเมือง แต่ในที่สุดก็โดนจับได้จากพี่ชาย ส่งผลให้เบ็นได้ออกจากบ้านที่บอสตัน และเดินทางมายังฟิลาเดลเฟีย
ตรีดาว อภัยวงศ์ สุขุม
ตรีดาว อภัยวงศ์ สุขุม เกิดเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2519 เป็นบุตรสาวคนที่ 2 ของ พันตำรวจเอกวิจิตร และนางเกื้อกูล อภัยวงศ์ จบการศึกษาตั้งแต่ระดับชั้นอนุบาลจนถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 จากโรงเรียนราชินี และต่อในระดับปริญญาที่ภาควิชาศิลปการละคร คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย หลังจากเรียนจบได้รับการทาบทามให้เป็นอาจารย์ประจำที่คณะ หนึ่งปีต่อมาไปศึกษาเพิ่มเติมทางด้านศิลปะการละคร (MA in Theatre Practice) ในระดับมหาบัณฑิต ที่ มหาวิทยาลัยเอ็กซิเตอร์ ประเทศอังกฤษ ซึ่งเป็นนักเรียนชาวเอเชีย เพียงคนเดียวที่ได้รับการตอบรับให้เข้าเรียนในสาขานี้ ซึ่งเปิดสอนนักศึกษาเพียงแค่ 5 คนในปีนั้น
จากนั้นกลับมารับราชการเป็นอาจารย์ประจำ ที่คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และเป็นอาจารย์พิเศษในปัจจุบัน
ตรีดาวเคยเป็นพิธีกรในรายการ "เรียงร้อย ถ้อยไทย" ซึ่งเป็นรายการเกี่ยวกับการใช้ภาษาไทยให้ถูกต้อง ซึ่งเป็นรายการสั้น ๆ ช่วงหัวค่ำวันธรรมดา ทางช่อง 3 อยู่พักหนึ่ง
ชีวิตครอบครัว สมรสกับ พงษ์ สุขุม บุตรชายคนโตของ ปราโมทย์ สุขุม อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ และนักการเมืองพรรคประชาธิปัตย์กับคุณหญิงกัญญา หงส์ลดารมภ์ ไปเมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2552นอกจากนี้ยังเป็นวิทยาการอบรมการแสดงให้กับหลายหน่วยงานและหลายบริษัท
นภ พรชำนิ
นภ พรชำนิ (เกิดเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2515 ที่เขตราชเทวี กรุงเทพฯ) เป็นนักร้องชาวไทย เข้ารับการศึกษาในระดับประถมและมัธยมต้นที่โรงเรียนเซนต์คาเบรียล ระดับมัธยมปลายที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา พญาไท ศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาที่คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล และศึกษาต่อต่างประเทศในสาขา Business Administration ที่ มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์
เริ่มเป็นศิลปินนักร้องรับเชิญ ในปี พ.ศ. 2537 ในอัลบั้ม "Rhythm & Boyd" ของ บอย โกสิยพงษ์ "Z-Myx Zigma" ของสมเกียรติ อริยะชัยพาณิชย์ "โมเดิร์นด็อก" ของโมเดิร์นด็อก ต่อมาในปี 2538 ได้ร่วมเขียนเพลง และเป็นนักร้องรับเชิญ ในอัลบั้ม "Zequence" ของ สมเกียรติ อริยะชัยพาณิชย์ และในปีต่อมา เป็นนักร้องรับเชิญ ให้บอย โกสิยพงษ์ในอัลบั้ม "EP One" และ "Simplified" และมีผลงานเป็นนักร้องนำอัลบั้มของวงดนตรีพีโอพี และยังมีผลงานอัลบั้มเดี่ยว อะแมนออฟสไมส์
ทางด้านเบื้องหลัง ในปี 2540 ได้ร่วมเขียนเพลง ร่วมร้องเพลง กับ อัลบั้ม "Again" ของ คริสติน และ ร่วมดูแล การผลิตใน อัลบั้ม "Request" ของ รัดเกล้า อามระดิษ รับตำแหน่ง พับลิก ไดเร็คเตอร์ ของ บริษัทเบเกอรี่ มิวสิก นอกจากนั้น นภ ยังก่อตั้ง Dobe Music Production
ทางด้านชีวิตส่วนตัว นภ เข้าพิธีวิวาห์กับพิธีกรสาว เพลิน ประทุมมาศ เมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2549
รายชื่อนักเขียน
บทความนี้แสดงรายชื่อนักเขียนทั้งหมด
สำหรับนักเขียนชาวไทย ดูที่ รายชื่อนักเขียนชาวไทย
ไข่เน่า (พืช)
ไข่เน่า หรือ ฝรั่งโคก หรือ ขี้เห็น หรือ คมขวาน () เป็นไม้ยืนต้นผลัดใบชนิดหนึ่ง ขนาดใหญ่ เจริญเติบโตดีในพื้นที่แห้งแล้ง นิยมปลูกเป็นไม้ร่มเงาเพราะไม่ผลัดใบ เริ่มให้ผลผลิตเมื่ออายุ 3-4 ปีหลังปลูก ช่วงพักต้นหลังเก็บเกี่ยวผลผลิตต้องการความแล้ง ช่วงออกดอกติดผลต้องการน้ำสม่ำเสมอ ดอกติดผลปีละรุ่น ดอกเป็นดอกสมบูรณ์เพศผสมตัวเองหรือต่างต้นต่างดอกได้ ออกดอกช่วงเดือน ม.ค.- ก.พ. ผลแก่เก็บเกี่ยวช่วงเดือน มิ.ย.- ก.ค. ผลเมื่ออ่อนเป็นสีเขียวแต่เมื่อแก่จัดทั้งเปลือกผลและเนื้อเป็นสีดำ ผลเล็กเท่าไข่นกกระทา รสหวานเล็กน้อย กลิ่นเฉพาะตัวเหมือนกลิ่นไข่เน่า โดยทั่วไปไม่นิยมรับประทานจึงทำให้ต้นไข่เน่าไม่ได้รับความสนใจปลูกเท่าที่ควร กินผลเป็นผลไม้สดหรือนำไปดองน้ำเกลือ ทางยาสมุนไพร นิยมนำเอาเปลือกของต้นไข่เน่า ต้มรวมกับรากเต่าไห้ เป็นยารักษาโรคซางในเด็ก เป็นยาขับพยาธิ
แอรีส
แอรีส ( ; "อาแรส") ทรงเป็นเทพแห่งสงครามของกรีก ทรงเป็นหนึ่งในสิบสองพระเจ้าโอลิมปัส และพระโอรสของซูสและฮีรา ในวรรณกรรมกรีก เป็นสัญลักษณ์ของแง่มุมกายภาพหรือความรุนแรงและไม่สงบของสงคราม ขัดกับอะธีนา ผู้เป็นเทพเจ้าแห่งปัญญา รวมทั้งยุทธศาสตร์การทหารและตำแหน่งอำนาจแม่ทัพ
ชาวกรีกมีความรู้สึกไม่ชัดเจนต่อแอรีส เนื่องจากเทพแอรีสเป็นสัญลักษณะของความพ่ายแพ้เช่นเดียวกับความสามารถในสงครามแม้พระองค์จะทรงมีความกล้าทางกายซึ่งจำเป็นต่อความสำเร็จในสงคราม แต่เป็นพลังที่อันตราย "ท่วมท้น ละโมบในการยุทธ์ ทำลายล้างและฆ่าคน" ความกลัว (โฟบอส) และความสยองขวัญ (ไดมอส) พระโอรส และความแตกสามัคคี (เอนีโอ) คนรักและพระกนิษฐภคินี เดินทางไปกับพระองค์ด้วยบนรถม้าศึก ใน"อีเลียด" ซูสพระบิดาตรัสแก่แอรีสว่า พระองค์ทรงเป็นเทพที่ซูสเกลียดที่สุด สถานที่หรือวัตถุที่สัมพันธ์กับแอรีสทำให้สถานที่หรือวัตถุนั้นมีคุณภาพโหดร้าย อันตรายหรือเป็นทหาร คุณค่าของพระองค์ในฐานะเทพแห่งสงครามกลายเป็นที่กังขา เพราะในสงครามกรุงทรอย แอรีสทรงอยู่ข้างที่ปราชัย ขณะที่อะธีนา ซึ่งมักพรรณนาในศิลปะกรีกโดยถือชัยชนะ (ไนกี) อยู่ในพระหัตถ์ อยู่ฝ่ายกรีกผู้ชนะ
ท้าววรคณานันท์ (เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์ปั้ม ในรัชกาลที่ 5)
ท้าววรคณานันท์ (เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์ปั้ม มาลากุล) เป็นธิดาในพระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นปราบปรปักษ์ เกิดเมื่อ พ.ศ. 2417 ถวายตัวในราชสำนักสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนี พระพันปีหลวง มีหน้าที่ดูแลข้าหลวงและข้าราชการฝ่ายในของราชสำนักสมเด็จพระศรีพัชรินทราฯ ในสมัยรัชกาลที่ 6 โปรดเกล้าฯ พระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นท้าววรคณานันท์ มีหน้าที่บริหารพระราชกิจในวังหลวง ถึงอนิจกรรมเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2481
เนื้อวัว
เนื้อโค หรือ เนื้อวัว หมายถึง อวัยวะกล้ามเนื้อของสัตว์ประเภทเคี้ยวเอื้องที่เรียกว่าโคหรือวัว ซึ่งไม่รวมความถึงหนัง เขา กีบ และเครื่องในของสัตว์ชนิดนั้น ๆ ด้วย เนื้อโคเป็นประเภทกล้ามเนื้อลาย (Striated muscle) มีลักษณะเป็นเส้นยาวเรียกว่าใยกล้ามเนื้อ (Muscle fiber) ซึ่งจะโตกว่าเซลล์ของเนื้อหมู
เนื้อโคที่ดีและสะอาดจะต้องมาจากกระบวนการฆ่าและชำแหละจากโรงฆ่าสัตว์ที่ได้มาตรฐาน ผ่านการตรวจรับรองจากพนักงานตรวจเนื้อสัตว์ ของกระทรวงเกษตรฯ ในประเทศนั้น ๆ
เนื้อโคที่สด สะอาด จะมีลักษณะสีแดง ไม่ดำหรือคล้ำ และต้องไม่มีสารเคมี ยา หรือจุลินทรีย์ตกค้างและทำให้เกิดโรคต่อผู้บริโภคได้
ในความเชื่อบางศาสนาเช่นศาสนาฮินดูหรือศาสนาพุทธนิกายมหายาน การรับประทานเนื้อวัวถือว่าผิดหลักศาสนา
ท้าววรคณานันท์ (เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์แป้ม ในรัชกาลที่ 5)
ท้าววรคณานันท์ มีนามเดิมว่า หม่อมราชวงศ์แป้ม เป็นธิดาในพระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นปราบปรปักษ์ เกิดเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2419 เมื่ออายุได้ 17 ปี พระบิดานำขึ้นถวายตัวสมเด็จพระนางเจ้าเสาวภาผ่องศรี โปรดให้ฝึกหัดราชการแผนกรักษาพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์ ต่อมาเป็นผู้บัญชาการแผนกรักษาพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์ โดยที่ท่านมีหน้าที่รักษากุญแจห้องเก็บพระราชทรัพย์อันมหาศาลซึ่งโดยมากเป็นเครื่องเพชรทองของประดับอันลำค่าของสมเด็จพระศรีพัชรินทราฯ จนคนทั้งหลายเรียกขานนามท่านว่า "คุณห้องทอง" ต่อมาได้ถวายตัวเป็นเจ้าจอมในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว แต่ไม่มีประสูติกาลพระราชโอรสธิดา
นอกจากนั้นท่านมีหน้าที่สอนและควบคุมการทำดอกไม้สดในงานพระราชพิธีต่างๆ มีเจ้านายและข้าราชการนำบุตรหลาน มาถวายตัวในราชสำนักสมเด็จพระศรีพัชรินทราฯ รวมทั้งงานเย็บปักถักร้อยต่าง ๆ ต่อมาวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2468 พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ พระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นท้าวทรงกันดาล มีตำแหน่งบังคับบัญชาการพระคลังใน ถือศักดินา 1,000 และวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2491 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชโปรดเกล้าฯ พระราชทานบรรดาศักดิ์ เป็นท้าววรคณานันท อัพภันตรปตานี ราชนารีกิจวิจารณ์ เป็นใหญ่กว่าท้าวนางทั้งปวง และสำหรับตรวจสั่งสอนความผิดและชอบข้าราชการฝ่ายในทั้งปวง ถือศักดินา 3,000 ถึงอนิจกรรมเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2502
ไมนทซ์
ไมนทซ์ () เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดของรัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์ ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำไรน์ โดยผ่านกั้นระหว่างเมืองวีสบาเดิน ไมนทซ์เป็นหนึ่งในศูนย์กลางการผลิตไวน์ของเยอรมัน ถึงขนาดที่ฝ่ายบริหารของรัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์มีตำแหน่งรัฐมนตรีไวน์
โลเรนโซ เด เมดีชี
ลอเรนโซ เดอ เมดิชิ (; ) (1 มกราคม ค.ศ. 1449 – 9 เมษายน ค.ศ. 1492) เป็นรัฐบุรุษคนสำคัญของฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลีในยุคเรอเนซองส์ ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 มีความสำคัญในทางการปกครอง นอกจากนั้นลอเรนโซ เดอ เมดิชิยังเป็นเป็นนักการทูต, ผู้อุปถัมภ์ผู้มีปัญญา, ศิลปิน, และกวี ลอเรนโซ เดอ เมดิชิมีชีวิตอยู่ในสมัยที่รุ่งเรืองที่สุดของสมัยเรอเนซองส์ หลังจากลอเรนโซ เดอ เมดิชิเสียชีวิตยุคทองของเรอเนซองส์ก็สิ้นสุดลง ความสัมพันธ์ที่เปราะบางระหว่างแคว้นต่างๆของอิตาลีที่ลอเรนโซพยายามยึดไว้ก็แตกหักลง เพียงสองปีหลังจากลอเรนโซเสียชีวิตฝรั่งเศสก็รุกรานอิตาลีระหว่างปี ค.ศ. 1494-1498 ซึ่งเป็นการเริ่มสมัยการยึดครองของคาบสมุทรอิตาลีโดยชาวต่างประเทศเป็นเวลาทั้งสิ้นเกือบ 400 ปี
อาลแบร์ กามูว์
อาลแบร์ กามูว์ (; 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1913 – 4 มกราคม ค.ศ. 1960) เป็นนักเขียนและนักปรัชญาชาวฝรั่งเศส ได้รับรางวัลโนเบลจากนวนิยายเรื่องคนนอกในปี ค.ศ. 1957 เขาเกิดที่เมืองมอนโดวี ประเทศแอลจีเรีย บิดาเป็นกรรมกรไร่องุ่นของครอบครัวชาวฝรั่งเศสที่มาตั้งถิ่นฐานที่กรุงแอลเจียร์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1871 กามูว์จบการศึกษาระดับมัธยมที่แอลเจียร์ในฐานะนักเรียนทุน และได้ทุนเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยแอลเจียร์เช่นกัน ทำวิทยานิพนธ์สำหรับปริญญาโทเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างความคิดแบบกรีกและศาสนาคริสต์ ในงานของโพลตินกับเซนต์ออกัสติน
เอสเอพี อีอาร์พี
SAP (Systems, Applications and Products in Data Processing) เป็นโปรแกรมสำเร็จรูปทางธุรกิจประเภท การบริหารทรัพยากรขององค์กร ของประเทศเยอรมนีที่ใช้ควบคุมดูแลทุกสายงานของบริษัท SAP เป็นโปรแกรมที่ช่วยจัดการสายงานทุกสายงานของธุรกิจให้สามารถเข้าถึงข้อมูลได้อย่างรวดเร็ว และได้ข้อมูลที่ถูกต้องแม่นยำ สามารถนำไปใช้ประกอบการดำเนินกิจกรรมของธุรกิจได้ และผู้บริหารสามารถเรียกดูข้อมูลและตรวจสอบข้อมูลสถานะของบริษัทได้
SAP ได้ออกแบบมาให้รองรับการดำเนินงานของธุรกิจ หรือหน่วยงาน ด้วยคุณสมบัติที่หลากหลาย ง่ายต่อการใช้งาน อาทิเช่น การจัดทำเหมืองข้อมูล การจัดทำคลังข้อมูล ระบบบริหารความสัมพันธ์ลูกค้า (Customer Relationship Management: CRM) Integration Business Planning แล้วส่งต่อข้อมูลไปในระบบ ERP ซึ่งสามารถดูผลผ่านทางเว็บเบราว์เซอร์ การทำ Strategic Management, Balance Score Card การติดตามและประเมินผล
การดำเนินงานตามตัวชี้วัด (KPI) การวิเคราะห์แนวโน้ม การวิเคราะห์สถานภาพปัจจุบัน อดีตและอนาคตขององค์กร
พระอุบาลีคุณูปมาจารย์
พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ เป็นสมณศักดิ์ของพระราชาคณะเจ้าคณะรอง ชั้นหิรัญบัฏ ตั้งชื่อตามพระอุบาลี พระอรหันต์สาวกของพระโคตมพุทธเจ้า
ในสมัยกรุงศรีอยุธยา "พระอุบาฬี" เป็นสมณศักดิ์พระราชาคณะฝ่ายอรัญวาสี อยู่วัดกุฏิ์ ถึงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ทรงเห็นว่านามพ้องกับพระอรหันตสาวก จึงเปลี่ยนราชทินนามเป็น "พระวินัยรักขิต" ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเปลี่ยนนามอีกเป็น "พระอุบาฬีคุณูปมาจารย์" พระราชทานสำหรับพระราชาคณะเจ้าคณะอรัญวาสี (เสมอ"ชั้นธรรมพิเศษ") โดยเลื่อนพระธรรมเจดีย์ (ปาน) เจ้าอาวาสวัดพระเชตุพนฯ ขึ้นรับราชทินนามนี้เป็นรูปแรก
ถึงปี พ.ศ. 2482 พระธรรมปิฎก (เผื่อน ติสฺสทตฺโต) ได้เลื่อนสมณศักดิ์เป็นพระอุบาลีคุณูปมาจารย์ เจ้าคณะรองฝ่ายอรัญวาสี "ชั้นหิรัญบัฏ" เป็นรูปแรก
สมัยเป็นสมณศักดิ์เจ้าคณะรองอรัญวาสี (เสมอชั้นธรรมพิเศษ) พระอุบาลีคุณูปมาจารย์มีฐานานุศักดิ์ตั้งฐานานุกรมได้ 6 รูป ดังนี้เมื่อเลื่อนเป็นเจ้าคณะรองชั้นหิรัญบัฏ มีฐานานุศักดิ์ตั้งฐานานุกรมได้ 8 รูป ดังนี้
ฝากล่องเสียง
ฝาปิดกล่องเสียง หรือ ลิ้นปิดกล่องเสียง () เป็นแผ่นกระดูกอ่อนชนิดอิลาสติกคาร์ทิเลจ (elastic cartilage) ที่คลุมด้วยเยื่อเมือก (mucus membrane) ติดอยู่กับโคนของลิ้น มีลักษณะเป็นแผ่นฝาปิดที่ขยับขึ้นลงได้ ฝานี้จะยื่นเอียงขึ้นด้านบนหลังลิ้นและกระดูกไฮออยด์ (hyoid bone)
ฝาปิดกล่องเสียงทำหน้าที่ปิดทางเข้าของช่องเส้นเสียงหรือชุดสายเสียง (glottis) ซึ่งเป็นทางเปิดระหว่างสายเสียงแท้ (vocal folds)
ในตำแหน่งปกติ ฝาปิดกล่องเสียงจะเปิดขึ้นด้านบน แต่ขณะที่กลืนอาหาร กระดูกไฮออยด์จะยกตัวขึ้น ดันให้กล่องเสียง (larynx) เลื่อนขึ้น ทำให้ฝาปิดกล่องเสียงพับลงไปตำแหน่งแนวราบมากขึ้น ซึ่งจะป้องกันไม่ให้อาหารตกลงไปในท่อลม (trachea) แต่ให้อาหารลงไปในหลอดอาหาร (esophagus) ซึ่งอยู่ด้านหลังกว่าแทน
ฝาปิดกล่องเสียงเป็นหนึ่งในสามโครงสร้างกระดูกอ่อนขนาดใหญ่ที่ประกอบขึ้นเป็นกล่องเสียง
เส้นประสาทลิ้นคอหอย (glossopharyngeal nerve, CN IX) ส่งใยประสาทไปยังฝาปิดกล่องเสียงด้านบน ซึ่งให้เส้นประสาทนำเข้าของรีเฟล็กซ์ขย้อน (gag reflex) แขนงซุพีเรียร์ลาริงเจียลของเส้นประสาทเวกัส (superior laryngeal branch of the vagus nerve) ให้ใยประสาทไปยังฝาปิดกล่องเสียงด้านล่าง ซึ่งให้เส้นประสาทนำเข้าของรีเฟล็กซ์การไอ (cough reflex)
ในเด็ก ฝาปิดกล่องเสียงมักจะติดเชื้อจากแบคทีเรีย "Haemophilus influenzae" หรือ "Streptococcus pneumoniae" แม้ว่าภาวะนี้จะรักษาได้ง่าย แต่ก็นับเป็นภาวะฉุกเฉินทางการแพทย์เพราะหากไม่ได้รับการรักษา ฝาปิดกล่องเสียงจะบวมและปิดกั้นท่อลม (trachea) ทำให้เกิดการอักเสบทั่วร่างกาย (massive inflammation) ภาวะนี้เกิดขึ้นได้น้อยในประเทศที่มีการให้วัคซีนต่อเชื้อ "Haemophilus influenzae" (HIB)
กรณีพิพาทอินโดจีน
กรณีพิพาทอินโดจีน หรือ สงครามอินโดจีน ในต่างประเทศเรียกว่า สงครามฝรั่งเศส-ไทย เป็นการสู้รบระหว่างประเทศไทยกับฝรั่งเศสเขตวีชีเหนือดินแดนอินโดจีนฝรั่งเศส
สถานการณ์ในประเทศไทยเริ่มขึ้นในวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2483 เมื่อคณะนิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยและนักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง รวมทั้งประชาชนร่วมกันเดินขบวนเรียกร้องรัฐบาลเรียกเอาดินแดนคืนจากฝรั่งเศสจากเหตุการณ์ ร.ศ. 112 เช่น เสียมราฐ พระตะบอง จำปาศักดิ์ เป็นต้น จอมพล ป. พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรีและผู้บัญชาการทหารสูงสุดในขณะนั้น ได้ส่งทหารข้ามพรมแดนเข้าไปยึดดินแดนคืนทันที ท่ามกลางกระแสชาตินิยมอย่างหนัก เพลงปลุกใจในเวลานั้นได้ถูกเปิดอย่างต่อเนื่อง เช่น เพลงข้ามโขง เพลงดอกฟ้าจำปาศักดิ์ เพลงเสียมราฐ เป็นต้น
หลังฝรั่งเศสแพ้ต่อนาซีเยอรมนีในปี 2483 พลตรี แปลก พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรีของไทย ตัดสินใจว่าความพ่ายแพ้ของฝรั่งเศสจะยิ่งให้ไทยมีโอกาสทวงดินแดนที่เคยเสียไปในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวกลับคืนมามากกว่า การปกครองอาณานิคมของอินโดจีนฝรั่งเศสถูกตัดขาดจากความช่วยเหลือและกำลังบำรุงจากภายนอก และหลังจากการบุกครองอินโดจีนของญี่ปุ่นเมื่อเดือนกันยายน 2483 ซึ่งฝรั่งเศสถูกบีบให้อนุญาตให้ญี่ปุ่นตั้งฐานทัพ เป็นการชวนให้รัฐบาลแปลกเชื่อว่าวิชีฝรั่งเศสจะไม่สามารถต้านทานการเผชิญหน้ากับไทยอย่างจริงจังได้ รัฐบาลไทยจึงได้ยื่นข้อเสนอต่อรัฐบาลฝรั่งเศสให้ถือเอาร่องแม่น้ำโขงเป็นเส้นกั้นพรมแดน และขอให้ฝรั่งเศสรับรองว่าถ้าฝรั่งเศสไม่สามารถปกป้องได้ ก็คืนลาวและกัมพูชาให้แก่ไทย (ซึ่งไทยเสียให้แก่ฝรั่งเศสในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว) แต่ฝรั่งเศสไม่ยินยอมกลับล่วงล้ำอธิปไตยของไทยโดยส่งเครื่องบินมาทิ้งระเบิดที่จังหวัดนครพนมทำให้มีชาวบ้านได้รับบาดเจ็บ กองทัพไทยจึงได้ตอบโต้โดยส่งกองทัพบกและกองทัพอากาศบุกเข้าไปในอินโดจีนโดยทางลาวและกัมพูชา กองทัพอากาศไทยได้ส่งเครื่องบินทิ้งระเบิดโจมตีใส่ฐานที่มั่นของอินโดจีนของฝรั่งเศสเข้าไปเรื่อยๆ ในขณะที่กองทัพเรือไทยก็ส่งกองเรือออกไปสกัดกั้นกองเรือวิชีฝรั่งเศสที่ล่วงล้ำอ่าวไทยเข้ามาจนเกิดการปะทะกันที่เกาะช้างจนเกิดยุทธนาวีที่กล่าวขานกันคือยุทธนาวีเกาะช้าง
การสู้รบดำเนินมาจนวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2484 ญี่ปุ่นเกรงว่าการสู้รบครั้งนี้จะเป็นอุปสรรคต่อนโยบายของญี่ปุ่นจึงเสนอตัวเข้ามาไกล่เกลี่ยทั้งสองฝ่ายจำต้องยินยอม จนในที่สุดการไกล่เกลี่ยผลปรากฏว่าไทยได้ดินแดนที่เป็นข้อพิพาทกลับคืนมา
หลังสิ้นสุดกรณีพิพาท โดยมีญี่ปุ่นเป็นตัวกลางในการเจรจา ไทยกับฝรั่งเศส ลงนามในอนุสัญญาสันติภาพที่กรุงโตเกียว เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม 2484 ผลทำให้ไทยได้ดินแดนพิพาทมาอยู่ในปกครอง และจัดตั้งเป็นจังหวัดใหม่ขึ้น 4 จังหวัด คือ จังหวัดนครจัมปาศักดิ์ จังหวัดลานช้าง จังหวัดพิบูลสงครามและจังหวัดพระตะบอง รวมเป็นพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 24,039 ตารางกิโลเมตร ซึ่งจังหวัดดังกล่าวนี้ ไทยได้ปกครองเรื่อยมาจนสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง ในปี 2488
เหตุการณ์การสู้รบในครั้งนี้ได้ถูกเรียกว่า กรณีพิพาทอินโดจีน หรือ สงครามอินโดจีน และต่อมาได้มีการสร้างอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิขึ้นเป็นที่ระลึกถึงเหตุการณ์ครั้งนี้ด้วย
คาสเซตซิงเกิล
ซิงเกิลเทป (, หรือบางครั้งรู้จักในชื่อ "แคสซิงเกิล" หรือในเครื่องหมายการค้า "แคสเซ็ทซิงเกิล") คือซิงเกิลเพลงในรูปแบบเทป ครั้งแรกที่ออกจำหน่ายเพื่อการค้าเป็นเพลงของ โก-โกซ์ ในเพลง "วาเคชั่น" ,"บีทนิกบีช" โดยค่ายไออาร์เอส ซึ่งเป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้า "แคสซิงเกิล" ในปี พ.ศ. 2525 แม้ว่าอุตสาหกรรมบันทึกเสียงถูกต่อต้านในรูปแบบ แต่เมื่อแผ่นไวนิลหมดความนิยมลง เทปก็ได้เข้ามาแทนที่
โดยดั้งเดิมนั้น ซิงเกิลเทปส่วนใหญ่จะออกจำหน่ายในรูปแบบใส่ซอง และห่อพลาสติกไว้ บางซิงเกิลบรรจุ 1 เพลงต่อ 1 ด้านเทป บางครั้งก็บรรจุเพลงที่เหมือนกันทั้ง 2 ด้าน ในบางครั้งเทปซิงเกิลก็บรรจุภัณฑ์เหมือนเทปอัลบั้มทั่วไปคือ ใส่กล่องพลาสติก
ฌ็อง เดอกู
ฌ็อง เดอกู (; 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2427 – 21 ตุลาคม พ.ศ. 2506) นายทหารเรือแห่งกองทัพเรือฝรั่งเศสชาวเมืองบอร์โด อดีตข้าหลวงใหญ่แห่งอินโดจีนฝรั่งเศสในช่วง พ.ศ. 2483 - 2488 ภายใต้การปกครองของรัฐบาลฝรั่งเศสเขตวีชีซึ่งอยู่ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2
ภารกิจของพลเรือเอกเดอกูในอินโดจีนฝรั่งเศสในระยะแรกสวนทางกับนโยบายการเอาใจจักรวรรดิญี่ปุ่นที่กำลังเข้ามามีอิทธิพลในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งเป็นนโยบายที่พลเอกฌอร์ฌ คาทรู ข้าหลวงอินโดจีนฝรั่งเศสคนก่อนได้ดำเนินการไว้ แต่สถานการณ์ทางการเมืองระยะต่อมาก็ได้บังคับให้เขาจำต้องดำเนินตามนโยบายเก่าต่อไป
ตามรายงานกล่าวว่าพลเรือเอกเดอกูได้รับคำขอจากกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นให้เคลื่อนทัพผ่านแคว้นตังเกี๋ย (เวียดนามภาคเหนือในปัจจุบัน) ในช่วงต้นเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2483 เพื่อสร้างฐานทัพอากาศและสกัดกั้นการสนับสนุนทางทหารในประเทศจีนของกองทัพสัมพันธมิตร เขาได้พยายามส่งโทรเลขไปยังรัฐบาลฝรั่งเศสเขตวีชีเพื่อขอความช่วยเหลือ แต่รัฐบาลกลางไม่สามารถช่วยเหลือได้ พลเรือเอกเดอกูจึงจำต้องลงนามในสนธิสัญญากับกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นในวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2483 เพื่อเปิดเมืองท่าไฮฟองให้ญี่ปุ่นเข้ามาตั้งฐานทัพได้
ด้านการบริหารอาณานิคมอินโดจีนฝรั่งเศส พลเรือเอกเดอกูได้ทำงานเพื่อพยายามยกระดับความสัมพันธ์ระหว่างฝรั่งเศสกับแคว้นเวียดนามต่าง ๆ โดยจัดตั้งสภาบริหารซึ่งมีสมาชิกเป็นชาวฝรั่งเศสและชาวเวียดนามในจำนวนเท่า ๆ กัน และจัดให้ข้าราชการในอาณานิคมที่เป็นชาวได้รับเงินเดือนเท่ากับข้าราชการชาวฝรั่งเศส
ในปี พ.ศ. 2488 กองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นได้เข้ามาควบคุมอินโดจีนฝรั่งเศสโดยตรงและขับพลเรือเอกเดอกูออกจากตำแหน่งข้าหลวงใหญ่อินโดจีนฝรั่งเศส เพื่อจัดตั้งรัฐบาลหุ่นเชิดในอาณานิคมขึ้น
หลังสิ้นสุดสงคราม พลเรือเอกเดอกูถูกจับกุมในข้อหาอาชญากรสงคราม แต่ภายหลังได้พิสูจน์ว่าตนเองไม่มีความผิด เขาจึงได้รับการคืนยศและสิทธิต่าง ๆ ในปี พ.ศ. 2492
โรคด่างขาว
โรคด่างขาว เป็นภาวะที่เซลล์สร้างเม็ดสีหรือเมลาโนไซต์ถูกทำลาย จากสถิติพบว่าประชากรเป็นโรคนี้ร้อยละ 1 และพบในคนผิวคล้ำมากกว่าคนผิวขาว ร้อยละ 70-80 ของผู้ป่วยมีอายุต่ำกว่า 30 ปี ตัวอย่างของผู้ป่วย คือ ไมเคิล แจ็คสัน
รอยโรคจะปรากฏเองโดยไม่มีอาการ ลักษณะที่ขึ้นใหม่ๆ จะเป็นสีขาวจางเหมือนเกลื้อน เมื่อเป็นนานเข้าจึงเห็นเป็นสีขาว ขอบชัดเจน มีรูปร่างกลมหรือรี หรือเป็นทางยาวตามแนวของเส้นประสาท พบได้บ่อยที่ใบหน้า มือ เท้า และผิวหนังเหนือข้อ รอยดังกล่าวมีขนาดตั้งแต่จุดเล็กๆ ถึงขนานใหญ่ ปกคลุมได้เกือบทั่วร่างกาย
ในปัจจุบันยังไม่มีการรักษาที่ปลอดภัยและได้ผลแน่นอน แต่โรคด่างขาวไม่มีอันตรายต่อสุขภาพ ดังนั้นอาจไม่รักษาก็ได้
ปอล ดูแมร์
โฌแซ็ฟ อาตานาซ ปอล ดูเม (; 22 มีนาคม พ.ศ. 2400 - 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2475) อดีตประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสและผู้ว่าการอินโดจีนฝรั่งเศส
ปอล ดูเมเกิดเมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2400 ที่โอรียัก จังหวัดก็องตาล แคว้นโอแวร์ญ ประเทศฝรั่งเศส
ในปี พ.ศ. 2440 เขาได้ดำรงตำแหน่งเป็นผู้ว่าการอินโดจีนฝรั่งเศสจนกระทั่งปี พ.ศ. 2445 หลังจากนั้นดูเมก็ดำรงตำแหน่งเป็นประธานสภาผู้แทนราษฎรฝรั่งเศสตั้งแต่ พ.ศ. 2445 - พ.ศ. 2448
ปอล ดูเมถูกเลือกให้เป็นประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสคนที่ 14 เมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2474 เอาชนะคู่แข่งอย่างอริสติด บรีอองด์ไปได้
เมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2475 ขณะกำลังร่วมพิธีเปิดงานนิทรรศการหนังสือที่กรุงปารีส ปอล ดูเมถูกลอบสังหารโดยปอล กอร์กูลอฟฟ์ คนเสียสติชาวรัสเซียและถึงแก่อสัญกรรมในเวลาต่อมาเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2475 เวลา 04.37 น. สิริอายุได้ 75 ปี
วังจั่นน้อย ส.พลังชัย
วังจั่นน้อย ส.พลังชัย มีชื่อจริงว่า อาภรณ์ โสภาพ (ชื่อเล่น: ภรณ์) เกิดวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2510 ที่อำเภอโคกสำโรง จังหวัดลพบุรี เป็นนักมวยไทยชื่อดังระดับเงินแสนคนหนึ่งในประเทศไทย โด่งดังมีชื่อเสียงอยู่ในช่วง พ.ศ. 2530–2538 มีสถิติการชกที่แท้จริงไม่มีการบันทึกไว้ แต่คาดว่าอยู่ที่ 300 ครั้ง แพ้ไม่น่าจะเกิน 50 ครั้ง
วังจั่นน้อยเป็นบุตรของนายหยาด และนางบุญ โสภาพ เรียนจบชั้นอนุปริญญาจากโรงเรียนรัตนพณิชยการ เริ่มชกมวยตั้งแต่อายุ 10 ขวบ ตระเวนชกมวยแถวบ้านเกิดจนมีชื่อเสียง จากนั้นจึงเดินทางเข้ามาชกมวยในกรุงเทพฯ อยู่ในสังกัดของทรงชัย รัตนสุบรรณ มีโอกาสขึ้นชกมวยหลายครั้ง จนมาเป็นที่รู้จักเมื่อ ชนะคะแนน นำพล หนองกี่พาหุยุทธ ได้ครองแชมป์มวยไทยรุ่นไลท์ฟลายเวท ของสนามมวยเวทีลุมพินี และฟลายเวท ถึง 4 สมัย ของเวทีเดียวกัน
ต่อมา วังจั่นน้อยสละแชมป์ และขยับมาชกในรุ่นที่สูงขึ้น ได้ครองแชมป์รุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวทของสนามมวยเวทีลุมพินี 5 สมัย ได้ชกกับนักมวยชื่อดังมากมาย เช่น สามารถ พยัคฆ์อรุณ, เจริญทอง เกียรติบ้านช่อง, ฉมวกเพชร ช่อชะมวง, สำราญศักดิ์ เมืองสุรินทร์, ก้องธรณี พยัคฆ์อรุณ, โอเล่ห์ เกียรติวันเวย์ เป็นต้น เงินค่าตัวสูงสุดที่ได้รับคือ 260,000 แสนบาท เมื่อชกกับสามารถ พยัคฆ์อรุณ โดยในครั้งนั้นวังจั่นน้อยเป็นฝ่ายเอาชนะคะแนนสามารถได้เมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2532 ที่เวทีลุมพินี ซึ่งทั้งคู่ชกเป็นคู่มวยประกอบรายการชิงแชมป์โลกมวยสากลของเมืองชัย กิตติเกษม กับเทรซี่ มาคาลอส เจ้าของตำแหน่งชาวฟิลิปปินส์ เมื่อกรรมการประกาศผลคะแนนออกมา สามารถได้ประกาศแขวนนวมไปทันทีบนเวที นอกจากนั้นยังได้รับรางวัลนักมวยไทยยอดเยี่ยมของสมาคมผู้สื่อข่าวกีฬาเมื่อ พ.ศ. 2536
วังจั่นน้อย ได้รับฉายาว่า ""ไอ้หมัด 33 วิ"" จากการเอาชนะน็อก นำขบวน หนองกี่พาหุยุทธ น้องชายของนำพล หนองกี่พาหุยุทธ ด้วยหมัดไปด้วยเวลาเพียง 33 วินาที ของยกแรกเท่านั้น ซึ่งนับเป็นสถิติการชกที่รวดเร็วมาก และยังมีอีกฉายาหนึ่งว่า ""ไอ้หนุ่มชีวาส"" เนื่องจากชอบสังสรรค์เฮฮา กินเลี้ยงกับเพื่อนฝูงด้วยวิสกี้ยี่ห้อชีวาสรีเกิล โดยเฉพาะหลังชกเสร็จ และยังมีฉายาอื่นอีก เช่น ""เมธีหมัดตรง"" และ""พระกาฬละโว้""
วังจั่นน้อยเลิกชกมวยเมื่อ พ.ศ. 2540 เพราะสภาพร่างกายไม่ไหว โดยชกครั้งสุดท้ายแพ้คะแนน แรมโบ้น้อย ช.ทับทิม จึงหันมาช่วยพี่ชายดูแลค่ายมวยเพชรอาภรณ์อยู่ระยะหนึ่งจึงไปเป็นครูมวยไทยที่ประเทศฝรั่งเศส พร้อมกับสลับชกไปด้วย เป็นระยะเวลาประมาณ 2 ปีจึงกลับมาประเทศไทย ประกอบอาชีพส่วนตัวและช่วยพี่ชายทำค่ายมวย ประสบความสำเร็จอยู่ระดับหนึ่ง โดยสร้างนักมวยชื่อดังขึ้นมาได้ส่วนหนึ่ง และได้เลิกในเวลาต่อมา
ปัจจุบัน วังจั่นน้อยเป็นเทรนเนอร์อยู่ที่ค่าย ช.ห้าพยัคฆ์ ที่คลอง 8 อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี
ยกสยาม
เกมทศกัณฐ์ ยกสยาม (เดิมชื่อ "เกมทศกัณฐ์ ยกสยาม") เป็นรายการเกมโชว์ควิซโชว์ ที่เน้นส่งเสริมให้คนในแต่ละจังหวัดรักบ้านเกิด ส่งเสริมให้เกิดการใช้ความรู้ความสามารถ ที่เกี่ยวกับประเพณีวัฒนธรรมท้องถิ่น ในแต่ละจังหวัด ถ่ายทอดผ่านเกมได้อย่างสนุกสนาน เริ่มออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 - 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 เวลา 18.30 น. ทาง โมเดิร์นไนน์ทีวี ผลิตโดย บริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) ดำเนินรายการโดย ปัญญา นิรันดร์กุล
นอกจากนั้น สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช สยามมกุฎราชกุมารยังได้พระราชทานแผ่นประกาศนียบัตรจารึกพระปรมาภิไธยย่อ มวก.เพื่อเป็นเกียรติแก่จังหวัดผู้ชนะในรายการยกสยาม
ตั้งแต่วันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ถึง 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 เป็นโปรแกรมพิเศษระหว่างรอรอบชิงชนะเลิศ
แชมป์ยกสยาม - ระนอง
แชมป์ยกสยาม - นนทบุรี
แชมป์ยกสยาม - ทีมอาจารย์และลูกศิษย์จากสถาบันกวดวิชาเดอะติวเตอร์ สามารถคว้ารางวัลรถยนต์ นิสสัน มาร์ช มูลค่า 537,000 บาทได้สำเร็จ
แชมป์ยกสยาม - ศุภักษร ไชยมงคล และ ชาลิสา บุญครองทรัพย์, กรรชัย กำเนิดพลอย และ เมย์ เฟื่องอารมย์, นภัทร อินทร์ใจเอื้อ และ วาโย อัศวรุ่งเรือง
ชเว จอม-ฮวัน
ชเว จอม-ฮวัน (; 9 มิถุนายน พ.ศ. 2506) นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ สถิติการชก 23 ครั้ง ชนะ 20 (น็อค 8) แพ้ 3
ชเว จอม-ฮวัน เริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2526 และได้ครองแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท IBF เมื่อ พ.ศ. 2529 เมื่อชกชนะ ปาร์ค โชวูน และได้เสียตำแหน่งแชมป์ให้กับเทรซี่ มาคาลอสเมื่อ พ.ศ. 2531 เขาจึงลดรุ่นลงมาชิงแชมป์โลกรุ่นสตรอเวท WBC และเป็นฝ่ายชนะ นภา เกียรติวันชัย ได้ครองแชมป์โลก และต่อมาได้เสียแชมป์ให้ฮิเดยูกิ โอฮาชิ
แผ่นดินแห่งพระสัญญา
แผ่นดินแห่งพระสัญญา () หรือ แผ่น‍ดิน​ซึ่ง​พระ‍เจ้า​ทรง​สัญ‌ญา​ไว้ () เป็นดินแดนซึ่งคัมภีร์ฮีบรูระบุว่า พระเป็นเจ้าทรงสัญญาว่าจะประทานให้แก่อับราฮัมและลูกหลานของเขา
อีริค ชาเวซ
อีริค ชาเวซ (Eric Chavez) หรือ เคนตะ ซาโตะ นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ มีชื่อจริงว่า อัลเกริโอ ชาเวซ เกิดเมื่อ 9 เมษายน พ.ศ. 2505 สถิติการชก 60 ครั้ง ชนะ 39 (น็อค 24) เสมอ 5 แพ้ 16 
ชาเวซขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2528 ชนะคะแนน จูน กาเวโร จากนั้นชกชนะและเสมอโดยไม่แพ้ใครจนถึง พ.ศ. 2532 โดยเคยชกชนะน็อค ดอมมี่ เออร์ซัว จูเนียร์ ยก 1 และชนะน็อค จอห์น เมดิน่า ยก 5 จากนั้นขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF เมื่อ 21 กันยายน พ.ศ. 2532 ซึ่งชาเวชเป็นฝ่ายชนะน็อคนิกโก้ โทมัส ยก 5 ได้แชมป์มาครอง แต่พอขึ้นป้องกันแชมป์ครั้งแรก ชาเวชมาแพ้แตกฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์ ยก 7 เสียแชมป์ไปเมื่อ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533 ชาเวชขึ้นชกชนะน็อค ทวีเลิศ ต.บุญเลิศ ยก 3 จากนั้นจึงชกแก้มือกับฟ้าลั่นอีกครั้งเมื่อ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2533 ซึ่งชาเวชเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป ชิงแชมป์ไม่สำเร็จ
ในช่วง พ.ศ. 2534 - 2535 การชกของชาเวชตกต่ำมาก ชกแพ้ตลอด โดยแพ้ แมนนี่ เมลชอร์ แอนดี้ ทานาบาส โนเอล ทูนาเกา เมลวิน มากราโม นอกจากนั้น ยังมาชกนอกรอบในไทย แพ้พะเนียง พูนธรัตน์ โตโต้ ป.พงษ์สว่าง และ ห้าดาว ซีพียิม ในช่วง พ.ศ. 2536 – 2537 จากนั้น การชกของชาเวชเริ่มดีขึ้น ชกชนะคะแนน เจอรี่ ปาฮายาไฮ และได้ไปเป็นมวยสร้างในประเทศญี่ปุ่นในชื่อ เคนตะ ซาโตะ ชกชนะคะแนน อัศวิน ศิษย์หลักเมือง และชนะน็อค นกน้อย ส.ธนิกุล ชาเวชเดินทางมาชกในไทยสองครั้งในช่วงปลายปี พ.ศ. 2538 ชนะน็อค ฤทธิชัย เกียรติประภัสร์ ยก 4 และชิงแชมป์ PABA รุ่นมินิมัมเวท ชนะน็อค ขวัญใจ สามเคแบตเตอรี ยก 1 ได้แชมป์ไปครอง จากนั้น ชาเวชขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBA เมื่อ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2539 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนนโรเซนโด อัลวาเรซแบบไม่เอกฉันท์ จากนั้น ชาเวชกลับมาชกที่ฟิลิปปินส์และชกแพ้เป็นส่วนใหญ่ หลังที่ขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นฟลายเวท WBOเมื่อ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2541 แพ้คะแนน มซูกิซี มาราลี ที่แอฟริกาใต้แล้ว ชาเวชก็แขวนนวมไป
ซาอิด อิสกันดาร์
ซาอิด อิสกันดาร์ () นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 6 ครั้ง แพ้ 6 
อิสกันดาร์ขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกตามที่มีบันทึกใน Boxrec.com เมื่อ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2531 แพ้คะแนน อซาดิน อันฮาร์ ที่อินโดนีเซีย จากนั้นขึ้นชิงแชมป์ อินโดนีเซียรุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 12 มีนาคม พ.ศ. 2533 แพ้คะแนน ฮุสนี เรย์ ไม่ได้แชมป์ ต่อมา อิสกันดาร์ขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นมินิมัมเวทที่ว่าง เมื่อ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2534 แพ้น็อค ลี ซุงวู ยก 5 ที่เกาหลีใต้ และขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท IBF เมื่อ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2535 แพ้น็อค ฟ้าลั่น ลูกมิ่งขวัญ ยก 8 หลังจากนั้น อิสกันดาร์ขึ้นชกอีกเพียงครั้งเดียว แพ้คะแนน นิกโก้ โธมัส เมื่อ 1 มกราคม พ.ศ. 2536 จากนั้นก็แขวนนวมไป
เบนจี้ โซรอลลา
เบนจี้ โซรอลลา (Benjie Sorolla) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2524 ที่ เมืองบาโกลอด สถิติการชก 40 ครั้ง ชนะ 22 (น็อค 6) เสมอ 3 แพ้ 15 
โซรอลลาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2541 ชนะคะแนน อาลี อานีโน ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้นขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ เคยไปชกแพ้คะแนนโมฮัมหมัด รัชแมน และอีวาน เคย์ ที่อินโดนีเซีย เมื่อ พ.ศ. 2546 ในปีเดียวกันนี้ โซรอลลาเดินทางมาชกในไทย แพ้คะแนน มานะศักดิ์ ยุทธกิจ จากนั้น ชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นไลท์ฟลายเวท แพ้คะแนน คมพยัคฆ์ ป. ประมุข และชนะน็อค แสงเพชร ส.สกุลภัณฑ์ ยก 2 โซรอลลาได้ครองแชมป์เป็นคร้งแรกเมื่อขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท WBF ที่ว่างเมื่อ 26 กันยายน พ.ศ. 2547 ชนะน็อค เรย์ โอราริส ยก 7 จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นมินิมัมเวทที่ว่าง ชนะคะแนน แสงเพชร ส.สกุลภัณฑ์ ที่ฟิลิปปินส์ ได้แชมป์มาครอง โซรอลลาขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นมินิมัมเวท WBO ที่ว่างอีกเมื่อ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2549 ชนะน็อค สำราญศักดิ์ สิงห์มนัสศักดิ์ ยก 2 ได้แชมป์อีกเส้น
หลังจากนั้น โซรอลลาขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF เมื่อ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2549 ที่อินโดนีเซีย ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อค มูฮัมหมัด รัชแมน ยก 7 ไม่ได้แชมป์ ต่อมา โซรอลลามาชิงแชมป์ PABA รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2550 แพ้คะแนน พรสวรรค์ ป. ประมุข หลังจากนั้น โซรอลลาชกแพ้รวดตลอด จนหลังจากที่ชกแพ้น็อค เดนเวอร์ กูเอโญ ยก 2 เมื่อ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 โซรอลลาก็แขวนนวมไป
เอรัสมุส
เดซีเดริอุส เอรัสมุส โรเตโรดามุส () หรือ เดซีเดริอุส เอรัสมุส แห่งรอตเทอร์ดาม (28 ตุลาคม ค.ศ. 1466 - 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1536) เป็นนักมนุษยนิยมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา นักวิจารณ์สังคม ครู บาทหลวงโรมันคาทอลิก และนักเทววิทยาศาสนาคริสต์ชาวดัตช์
เอรัสมุส เป็นนักวิชาการคลาสสิก แต่งหนังสือด้วยภาษาละตินแท้ได้ ในวงการมนุษยนิยมเขาได้รับสมญาว่า “"เจ้าชายแห่งนักมนุษยนิยม"” (Prince of the Humanists) และ "ความรุ่งโรจน์แห่งนักมนุษยนิยมคริสเตียน" เขาใช้เทคนิคทางมนุษยนิยมศึกษาตัวบทต่าง ๆ จนสามารถริเริ่มปรับปรุงคัมภีร์พันธสัญญาใหม่ฉบับภาษากรีกและละติน ซึ่งมีอิทธิพลต่อการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์และการปฏิรูปคาทอลิกในเวลาต่อมา
แม้เอรัสมุสจะต้านการปฏิรูปศาสนาของฝ่ายโปรเตสแตนต์ แต่เขาก็วิพากษ์วิจารณ์ศาสนจักรคาทอลิกและเรียกร้องให้ศาสนจักรปฏิรูปด้วย เขายังคงยอมรับสิทธิอำนาจของพระสันตะปาปา และให้ความสำคัญการรักษาขนบที่สืบทอดมาควบคู่กับการพึ่งอาศัยพระคุณจากพระเจ้า ต่างจากมาร์ติน ลูเทอร์ ที่เน้นเรื่องพระคุณจากพระเจ้าอย่างเดียว เอรัสมุสจึงนับถือนิกายโรมันคาทอลิกตลอดชีวิตและยังคงสนับสนุนการปฏิรูปภายในศาสนจักร นอกจากนี้เขายังเชื่อตามศาสนจักรคาทอลิกว่ามนุษย์มีเจตจำนงเสรี ต่างจากลัทธิคาลวินที่ปฏิเสธแนวคิดนี้เพราะถือว่าทุกสิ่งเป็นไปตามเทวลิขิต แนวคิดสายกลางของเขา ทำให้เขาถูกต่อต้านทั้งจากศาสนจักรคาทอลิกฝ่ายอนุรักษนิยมและฝ่ายโปรเตสแตนต์
เอรัสมุสถึงแก่กรรมที่เมืองบาเซิลในปี ค.ศ. 1536 ระหว่างเตรียมตัวเดินทางกลับดัชชีบราบันต์ ศพของเขาฝังอยู่ที่บาเซิลมินส์เตอร์
เอรัสมุสเกิดในนครรอตเทอร์ดาม ประเทศเนเธอร์แลนด์ หลังจากอาศัยอยู่ที่อารามคณะออกัสติเนียนแห่งหนึ่งเป็นเวลา 6 ปีก็ได้เป็นเลขานุการส่วนตัวของ "บิชอปแห่งแคมบราอิ" และบวชเป็นบาทหลวงเมื่อ พ.ศ. 2035 ต่อมาเอรัสมุสจึงได้ย้ายไปอยู่ปารีสมีอาชีพเป็นครูและย้ายไปอยู่ลอนดอนในปี พ.ศ. 2041 โดยดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์สาขาศาสนศาสตร์ (Divinity) และกรีกที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ และที่นี่เองที่เอรัสมุสได้เขียนหนังสือประเภทเสียดสีเรื่อง “"การสดุดีคนโง่"” (พ.ศ. 2052) นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2057 เป็นต้นมา อีราสมุสย้ายที่อยู่อาศัยไปมาระหว่างเมืองบาเซิลและลอนดอน ต่อมาได้ย้ายไปอยู่ที่เมืองลูเวียน (ในเบลเยียม พ.ศ. 2060-2064) ในช่วงนี้อีราสมุสได้ผลิตผลงานเขียนที่มีชื่อเสียงอีกหลายเล่ม
ในบั้นปลายชีวิต เอรัสมุสได้เขียนหนังสืออีกหลายเล่มและเข้าไปเกี่ยวข้องกับความคิดที่ขัดแย้งทางศาสนาค่อนข้างมาก แต่ก็ได้รับการยกย่องและมีความสุขมากในชีวิตท่ามกลางเพื่อนแท้ทางความคิดที่เป็นฝ่ายโปรเทสแตนท์ เอรัสมุสถึงแก่กรรมเมื่ออายุประมาณ 70 ปี ที่เมืองบาเซิล
ปลายแขน
ปลายแขน หรือ แขนท่อนปลาย () เป็นโครงสร้างส่วนหนึ่งของรยางค์บน (upper limb) อยู่ระหว่างข้อศอกและข้อมือ ซึ่งจะต่างจากแขนหรือต้นแขน (arm หรือ upper arm) ที่ในทางกายวิภาคจะนับจากหัวไหล่ลงมาถึงแค่ข้อศอก
ปลายแขนประกอบด้วยกระดูกยาว 2 ชิ้น คือ กระดูกเรเดียส (radius) และกระดูกอัลนา (ulna) ประกอบกันเป็นข้อต่อเรดิโออัลนา (radioulnar joint) โดยมีเอ็นเยื่อระหว่างกระดูก (interosseous membrane) เชื่อมระหว่างกระดูกสองชิ้นนี้ ปลายแขนจะปกคลุมด้วยผิวหนัง โดยพื้นผิวส่วนหน้ามักมีขนน้อยกว่าพื้นผิวส่วนหลัง
ปลายแขนประกอบด้วยกล้ามเนื้อจำนวนมากมายในกลุ่มกล้ามเนื้องอนิ้ว (flexors) และกล้ามเนื้อเหยียดนิ้ว (extensors) , กล้ามเนื้องอข้อศอก (กล้ามเนื้อเบรคิโอเรเดียลิส (brachioradialis)) , และกลุ่มกล้ามเนื้อคว่ำมือ (pronators) และหงายมือ (supinators) ในภาพตัดขวางของปลายแขนอาจแบ่งพื้นที่ของปลายแขนออกเป็น 2 ส่วน ได้แก่ พื้นที่ด้านหลังปลายแขน (posterior compartment) ซึ่งมีกล้ามเนื้อกลุ่มเหยียดมือซึ่งเลี้ยงโดยเส้นประสาทเรเดียล (radial nerve) และพื้นที่ด้านหน้าปลายแขน (anterior compartment) ซึ่งมีกล้ามเนื้อกลุ่มงอมือซึ่งส่วนใหญ่เลี้ยงโดยเส้นประสาทมีเดียน (median nerve) และยังมีเส้นประสาทอัลนา (ulnar nerve) ซึ่งวิ่งไปตามความยาวของปลายแขน
หลอดเลือดแดงเรเดียล (radial artery) และหลอดเลือดแดงอัลนา (ulnar artery) และแขนงต่างๆ ของมันให้เลือดไปเลี้ยงปลายแขน หลอดเลือดเหล่านี้มักจะวิ่งไปบนด้านหน้าของกระดูกเรเดียสและอัลนาลงไปตลอดปลายแขน หลอดเลือดดำชั้นผิวหลักๆ ของปลายแขนได้แก่หลอดเลือดดำเซฟาลิค (cephalic vein) , หลอดเลือดดำกลางปลายแขน (median antebrachial vein) , และหลอดเลือดดำเบซิลิค (basilic vein) หลอดเลือดดำเหล่านี้สามารถนำมาใส่หลอดคา (cannularisation) หรือใช้เจาะเลือด (venipuncture) แต่แพทย์มักจะใช้การเจาะเลือดจากหลอดเลือดดำในแอ่งแขนพับ (cubital fossa) มากกว่า
นาทีแสง
นาทีแสง () เป็นหน่วยวัดระยะทาง โดยเทียบกับอัตราเร็วของแสงในสุญญากาศ มีค่าเท่ากับ 17,987,547,480 เมตร 
ตัวอย่างเช่น ระยะห่างจากโลกถึงดวงอาทิตย์ คือระยะทาง 1 หน่วยดาราศาสตร์ (1 A.U.) มีค่าความไกลเท่ากับ 8.317 นาทีแสง เป็นต้น
ลัทธิจุลนิยม
ลัทธิจุลนิยม หรือ ลัทธิมินิมัลลิสม์ (ภาษาอังกฤษ: Minimalism) คือขบวนการทางศิลปะและการออกแบบโดยเฉพาะจักษุศิลป์และคีตศิลป์ ที่เริ่มราวหลังสงครามโลกครั้งที่สองในศิลปะตะวันตกโดยเฉพาะจักษุศิลป์ของสหรัฐอเมริกา ราวปลายคริสต์ทศศตวรรษ 1960 และ ต้นคริสต์ทศศตวรรษ 1970 งานลัทธิจุลนิยมจะเป็นงานที่ปอกรายละเอียดจนเหลือแต่แก่น ซึ่งมีผลต่องานศิลปะหลายแขนงรวมทั้งจิตรกรรม, ประติมากรรม และคีตกรรม ศิลปินผู้มีบทบาทในขบวนการนี้ก็ได้แก่ โดนัลด์ จัดด์ (Donald Judd), คาร์ล อันเดร (Carl Andre) และ ริชาร์ด เซร์รา (Richard Serra) ลัทธิจุลนิยมเป็นความคิดรากฐานของการลดลง (reductive aspect) ของลัทธิสมัยใหม่ (Modernism) บางครั้งจึงตีความหมายว่าเป็นปฏิกิริยาตอบโต้ ลัทธิการแสดงออกทางนามธรรม (Abstract Expressionism) และเป็นสะพานเชื่อมไปยังลัทธิสมัยใหม่สมัยหลัง (Postmodernism)
คำว่า “ลัทธิจุลนิยม” ครอบคลุมไปถึงขบวนการเปลี่ยนแปลงทางดนตรีซึ่งจะใช้การเล่นซ้ำและขยายจากแกนเช่นงานของ สตีฟ ไรค์ (Steve Reich), จอห์น แอดัมส์ (John Adams), ฟิลลิป กลาส (Philip Glass) และ เทอร์รี ไรลีย์ (Terry Riley)
คำว่า “ลัทธิจุลนิยม” มักจะใช้ในภาษาพูดที่หมายถึงสิ่งที่เปลือยจากรายละเอียดต่างๆ และบางครั้งก็ใช้บรรยายบทละครที่เขียนโดย ซามูเอล เบคเคท (Samuel Beckett), ภาพยนตร์โดย โรเบิร์ต เบรสซัน (Robert Bresson) และงานเขียนเรื่องเล่าของ เรมอนด์ คาร์เวอร์ (Raymond Carver), งานสถาปัตยกรรมของ ลุดวิก ฟอน เดอร์ โรห์ (Ludwig Mies van der Rohe) หรือแม้แต่การออกแบบรถยนต์โดย โคลิน แชพแมน (Colin Chapman)"หมายเหตุ: งานจิตรกรรมหรือประติมากรรมส่วนใหญ่ในหัวข้อนี้เป็นงานที่ยังสงวนลิขสิทธิ์จึงไม่สามารถนำมาแสดงให้ดูในบทความนี้ได้ แต่ถ้าจะดูภาพงานเขียนลักษณะนี้ก็ลิงก์ไปยังรูปได้ตรงหลังชื่อรูป"
ไอ้หนูหมัดเต็มร้อย
ไอ้หนูหมัดเต็มร้อย เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น วาดโดย เท็ตสึ คึสึโมโต้ ตีพิมพ์ในประเทศญี่ปุ่นโดยสำนักพิมพ์อาคิตะพับลิชชิ่ง ตีพิมพ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ
อิโซโนะ มังเท็น เด็กม.ปลายตัวเล็ก ผู้ซึ่งถูกรังแกอยู่เป็นประจำ ถูกยุโดยเพื่อนสมัยเด็กให้ไปหัดชกมวย หลังจากที่ไปหัดได้ซักพัก นารูชิมะ ฮิโรโตะ นักมวยฝีมือดีของค่าย และ อาซาบะ เทรนเนอร์ ก็ได้เห็นอาวุธที่พระเจ้าประทานมาให้ที่เรียกว่า หมัดคม
จริตนิยม
จริตนิยม () คือยุคของศิลปะของจิตรกรรม ประติมากรรม สถาปัตยกรรม และการตกแต่ง ที่เริ่มตั้งแต่ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาสมัยทึ่รุ่งเรืองที่สุดราวปี ค.ศ. 1520 จนกระทั่งจดสมัยบาโรก ราวปี ค.ศ. 1600
ลักษณะของจริตนิยมขึ้นอยู่กับแต่ละบุคคลซึ่งมีอิทธิพลจากหรือมีปฏิกิริยาต่อความกลมกลืนทางอุดมคติที่เกี่ยวข้องกับงานของเลโอนาร์โด ดา วินชี ราฟาเอล และงานสมัยแรก ๆ ของมีเกลันเจโล จริตนิยมเป็นทั้งศิลปะทางความคิดและความสร้างสรรค์แทนที่จะเป็นธรรมชาติ คำว่าจริตนิยมใช้สำหรับจิตรกรกอธิคสมัยหลังที่ทำงานทางตอนเหนือของยุโรปตั้งแต่ปี ค.ศ. 1500 ถึงปี ค.ศ. 1530 โดยเฉพาะในบริเวณแอนต์เวิร์ปในประเทศเบลเยียมปัจจุบัน และงานวรรณกรรมสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 17 โดยเฉพาะโคลงกลอน
“แมนเนอริสม์” มาจากภาษาอิตาลี “maniera” หรือ “style” ซึ่งตรงกับความหมายที่ว่าเป็นการแสดงออกถึงเอกลักษณ์ของศิลปินที่ทำให้ทราบได้ว่าเป็นของใคร แมนเนอริสม์เป็นศิลปะของการ “ทำขึ้น” ซึ่งตรงกันข้ามกับศิลปะเรอเนซองส์ หรือ บาโรคที่เป็นศิลปะที่เลียนแบบธรรมชาติ การบรรยายลักษณะแมนเนอริสม์เป็นสิ่งที่ไม่ง่ายนัก คำนี้ใช้ครั้งแรกโดยนักประวัติศาสตร์ศิลปะชาวเยอรมันเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 เพื่อจัดกลุ่มศิลปะที่จัดไม่ได้มาก่อนของศิลปะอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ที่ขาดความกลมกลืนและการวาดอย่างมีกฎเกณฑ์ที่เรารู้จักกันในศิลปะเรอเนซองส์ และเป็นคำที่ใช้จะแตกต่างกันไปตามแต่จะเป็นศิลปินผู้ใดและเป็นลักษณะศิลปะชนิดใด
กระบะทราย (แมว)
กระบะทราย () เป็นกล่องสำหรับเก็บปัสสาวะหรืออุจจาระของแมว รวมถึง กระต่าย และสัตว์เลี้ยงขนาดเล็กอื่นในบ้าน ใช้สำหรับบ้านที่ไม่สะดวกจะให้สัตว์ออกไปขับถ่ายนอกบ้าน ทรายที่บรรจุจะมีลักษณะร่วนสอดคล้อง และจะมีสารเคมีช่วยดูดซับกลิ่น โดยเมื่อถูกใช้งานไประยะหนึ่ง เจ้าของสัตว์จะนำออกมาทิ้งและเปลี่ยนทรายใหม่ให้แมวใช้
กระบะทราย (สนามเด็กเล่น)
กระบะทราย เป็นบริเวณที่เล่นในสนามเด็กเล่น มีลักษณะเป็นกล่องสี่เหลี่ยมหรือวงกลมหรือรูปร่างอื่นที่บรรจุด้วยทราย กระบะทรายใช้ในการเล่นของเด็กเพื่อเพิ่มจินตนากา ในหลายด้าน รวมถึงในการก่อสร้าง วาดลวดลาย รวมถึงการใช้ของเล่นเข้ามาช่วยในการสร้างหรือขุด ไม่ว่า รถตัก พลั่ว หรือ ถังทราย กระบะทรายช่วยให้เด็กเรียนรู้ในลักษณะโลกสามมิตินอกเหนือจากโลกสองมิติที่ใช้ในการวาดภาพบนกระดาษ
ในภาษาอังกฤษ กระบะทรายใช้คำว่า sandpit สำหรับอังกฤษบริติช และ sandbox สำหรับอังกฤษอเมริกัน
จาโกโป ปอนตอร์โม
จาโคโป ปอนตอร์โม หรือ ปอนตอร์โม () (24 พฤษภาคม ค.ศ. 1494 - 2 มกราคม ค.ศ. 1557) เป็นจิตรกรสมัยแมนเนอริสม์ตระกูลฟลอเรนซ์คนสำคัญของประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 16 มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพสีน้ำมัน และการเขียนภาพเหมือน ปอนตอร์โมมีชื่อเสียงในการวางตัวแบบเอี้ยวตัว, การบิดเบือนทัศนียภาพ, การใช้สีที่ไม่ใช่ธรรมชาติซึ่งมาจากความเป็นคนที่อยู่นิ่งไม่ได้และเป็นคนมีอารมณ์ที่ทำนายไม่ได้
โบสถ์น้อยซิสทีน
โบสถ์น้อยซิสทีน (; ) เป็นโบสถ์น้อยภายในพระราชวังพระสันตะปาปา ซึ่งเป็นที่ประทับอย่างเป็นทางการของพระสันตะปาปาในนครรัฐวาติกัน โบสถ์น้อยซิสทีนมึชื่อเสียงในทางสถาปัตยกรรมเพราะเป็นสถานที่ที่ทำให้ระลึกถึงพระวิหารของพระเจ้าโซโลมอนในพันธสัญญาเดิม, การตกแต่ง, จิตรกรรมฝาผนังโดยจิตรกรผู้มีชื่อเสียงในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยารวมทั้งมีเกลันเจโลผู้วาดเพดานของโบสถ์จนที่เป็นที่เลื่องลือ และสุดท้ายคือความสำคัญในการเป็นสถานที่ทำการประชุมเลือกตั้งพระสันตะปาปาองค์ใหม่
โบสถ์น้อยซิสทีนเป็นที่รู้จักกันดีว่าเป็นสถานที่สำหรับการประชุมเลือกตั้งพระสันตะปาปาองค์ใหม่ ในสมัยสมเด็จพระสันตะปาปาซิกส์ตุสที่ 4ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 ผู้มีสิทธิเลือกตั้งมีด้วยกันทั้งหมด 200 คนรวมทั้งนักบวช, เจ้าหน้าที่ของวาติกัน, และผู้นำฆราวาส
ปฏิทินพระสันตะปาปากำหนดไว้ว่าจะต้องมีการทำพิธีทางศาสนา 50 หนต่อปี ในจำนวน 50 หน 35 หนจะเป็นการทำพิธีมิสซา และใน 35 หนนั้น 8 จะทำภายในมหาวิหารนักบุญเปโตรโดยมีผู้ร่วมพิธีเป็นอันมาก ซึ่งรวมทั้งคริสต์มาส และอีสเตอร์มิสซา ในสองโอกาสนี้ผู้เป็นประธานในพิธีจะเป็นองค์พระสันตะปาปาเอง มิสซาอีก 27 ครั้งจะจัดในบริเวณที่เล็กกว่าคือในชาเปลซิสตินซึ่งสร้างบนชาเปลเก่าที่เรียกว่า “กัปเปลลามัจโจเร” ซึ่งใช้ทำพิธีเช่นเดียวกัน
“กัปเปลลามัจโจเร” หรือ โบสถ์น้อยหลัก ได้ชื่อเช่นนั้นเพราะมีโบสถ์น้อยอีกแห่งหนึ่งที่ใช้โดยพระสันตะปาปาสำหรับทำพิธีประจำวัน ในสมัยพระสันตะปาปาซิกส์ตุสที่ 4 เป็นโบสถ์ที่สมเด็จพระสันตะปาปานิโคลัสที่ 5ซึ่งตกแต่งโดยฟราอันเจลีโก “กัปเปลลามัจโจเร” ตามหลักฐานมีมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1368 จากการติดต่อระหว่างพระสันตะปาปาซิกส์ตุสที่ 4 กับ อันเดรียส์แห่งเทรบิซอนด์เมื่อ “กัปเปลลามัจโจเร” ก็อยู่ในสภาพที่เสื่อมโทรมมากก่อนที่จะถูกรื้อทิ้งเพื่อสร้างชาเปลปัจจุบัน
โบสถ์น้อยหลังปัจจุบันออกแบบโดยบาชิโอ พอนเทลลิสำหรับพระสันตะปาปาซิกส์ตุสที่ 4 ซึ่งโบสถ์ได้ตั้งชื่อตาม การก่อสร้างคุมโดย โจวันนี เด ดอลชี ระหว่างปี ค.ศ. 1473 ถึงปี ค.ศ. 1484 ขนาดของชาเปลปัจจุบันเป็นขนาดพอๆ กับชาเปลเดิม หลังจากสร้างเสร็จภายในก็ตกแต่งด้วยจิตรกรรมฝาผนังโดยจิตรกรคนสำคัญๆ ที่สุดของคริสต์ศตวรรษที่ 15 รวมทั้งซันโดร บอตตีเชลลี, กีร์ลันดาโย (Ghirlandaio) และ เปรูจีโน (Perugino)
พิธีมิสซาครั้งแรกภายในชาเปลซิสตินฉลองกันเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1483 ซึ่งเป็นวันสมโภชแม่พระรับเกียรติยกขึ้นสวรรค์ และเป็นวันสถาปนาของโบสถ์ซึ่งอุทิศให้พระนางมารีย์พรหมจารี โบสถ์นี้ยังเป็นสถานที่ทำพิธีของพระสันตะปาปาอยู่จนทุกวันนี้ ภายในโบสถ์มีที่สำหรับร้องเพลงสวดซึ่งเป็นที่ ๆ เพลงสวดหลายเพลงเขียนขึ้นที่นี่รวมทั้ง “Miserere (Allegri)” ซึ่งเป็นเพลงสำหรับร้องสดุดีในโอกาสวันพฤหัสบดีศักดิ์สิทธิ์ (Maundy Thursday)
คิม จินโฮ
คิม จินโฮ (; ) นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ สถิติการชก 20 ครั้ง ชนะ 13 (น็อค 5) แพ้ 7
มาร์ก ซาเลส
มาร์ก ซาเลส (Mark Sales) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2522 ที่ General Santos City สถิติการชก 59 ครั้ง ชนะ 20 (น็อค 6) เสมอ 3 แพ้ 36 
ซาเลสขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2540 แพ้น็อค เอ็ดการ์ ทาฮัด ยก 3 จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ที่ฟิลิปปินส์ ใน พ.ศ. 2542 ได้เดินทางไปชกที่ญี่ปุ่น แพ้น็อค ซาโตรุ อาเบะ ยกแรก ใน พ.ศ. 2543 ได้เดินทางมาชกในไทย แพ้คะแนน พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์ และฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์ ในช่วง พ.ศ. 2544 – 2545 ซาเลสขึ้นชกแพ้รวด จนพ.ศ. 2546 จึงชกชนะคู่ชก และได้มาชกในไทย แพ้คะแนน สด ปูนนกอินทรียิม ใน พ.ศ. 2547 มาชกแพ้คะแนน สายรุ้ง อ.สุวรรณศิลป์ ประมวนศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ และแพ้น็อค ชลธาร อ.อุกฤษณ์ ยก 3 นอกจากนั้น ซาเลสได้ขึ้นชกในรายการ 2004 2nd NATIONAL INVITATIONAL PPBL รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท โดยในรอบแปดคนสุดท้าย ชนะคะแนน จิมบอย โรดริเกวซ ส่วนในรอบสี่คนสุดท้ายแพ้คะแนน อีริค บาร์เซโลนา ตกรอบไป
ซาเลสได้ชิงแชมป์เงารุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท WBF ที่ว่างเมื่อ 25 กันยายน พ.ศ. 2547 ซึ่งเป็นฝ่ายชนะคะแนนโดยเทคนิค เซลโซ แดงก๊อด ได้แชมป์ไปครอง จากนั้น ได้ชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2548 แพ้คะแนน ประมวนศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ และมาชกนอกรอบ แพ้คะแนน พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์ ซาเลสมีโอกาสได้ชิงแชมป์อีกครั้งเมื่อ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2549 โดยชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นเฟเธอร์เวท ที่เกาหลีใต้ และเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป หลังจากนั้น ซาเลสขึ้นชกอีกครั้งเดียวที่เกาหลีใต้ ชนะน็อค แบ ซู-มยุง ยก 2 แล้วหยุดชกไป 5 ปี กลับมาชกอีกครั้งใน พ.ศ. 2554 และยังมาชกในไทย แพ้คะแนน วัชรกฤษ เสนาหาญ ซาเลสขึ้นชกจนถึงพ.ศ. 2557 หลังจากที่มาชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทในไทยเมื่อ 10 มกราคม พ.ศ. 2557 แพ้คะแนน เทิดศักดิ์ จันทร์แดงแล้วก็ไม่ได้ขึ้นชกอีก
เชอร์วิน ปาโร
เชอร์วิน ปาโร () นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2526 ที่ Mandaue City สถิติการชก 26 ครั้ง ชนะ 18 (น็อค 9) เสมอ 1 แพ้ 7
กวางทองน้อย ศิษย์อำนวย
กวางทองน้อย ศิษย์อำนวย สถิติการชก 4 ครั้ง ชนะ 1 แพ้ 3
ชัตเตอร์ แรงอาฆาต ภาพวิญญาณสยอง
ชัตเตอร์ แรงอาฆาต ภาพวิญญาณสยอง (อังกฤษ : Shutter) คือ ภาพยนตร์อเมริกันปี พ.ศ. 2551 ที่นำเนื้อเรื่องของภาพยนตร์ไทยเรื่อง "ชัตเตอร์ กดติดวิญญาณ" กลับมาสร้างใหม่ กำกับโดยผู้กำกับชาวญี่ปุ่น โอะจิไอ มะซะยุกิ นำแสดงโดย โจชัว แจ็กสัน และเรเชล เทย์เลอร์
เนื้อหาของภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการจัดอยู่ในระดับพีจี-13 ในสหรัฐอเมริกา
เนื้อเรื่องได้กล่าวถึง เบนจามิน ชอว์ หรือ เบน (โจชัว แจ็กสัน) ช่างภาพหนุ่ม ที่ได้เดินทางไปกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เพื่อทำงานถ่ายภาพแฟชั่นที่มีเงินตอบแทนจำนวนมาก และถือโอกาสฉลองดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์กับ เจน ชอว์ หรือ เจน (เรเชล เทย์เลอร์) ภรรยาใหม่ของเขา
เบนเคยมาทำงานในญี่ปุ่นมาก่อนและพูดภาษาญี่ปุ่นได้คล่อง ที่นี่เขาได้พบปะเพื่อนเก่าที่ไม่ได้พบหน้ากันมานาน ต่างกับเจนที่ไม่เคยเดินทางมาที่ญี่ปุ่นเลย และมีปัญหากับการปรับตัวให้เข้ากับวิถีชีวิตของญี่ปุ่นค่อนข้างมาก
วันหนึ่ง ระหว่างทางที่ขับรถไปยังภูเขาไฟฟูจิ รถของเบนและเจนได้ชนกับสตรีผู้หนึ่งที่ปรากฏตัวกลางวิถีของรถอย่างกะทันหัน หลังจากที่ทั้งคู่ตั้งสติได้ และลงไปตรวจดูผู้ได้รับบาดเจ็บ พวกเขากลับไม่พบร่องรอยของสตรีผู้นั้น หลังจากนั้น พวกเขาก็เดินทางกลับกรุงโตเกียว เพื่อถ่ายภาพตามที่ได้รับมอบหมาย
หลังจากเสร็จภารกิจ เบนก็ได้พบกับปรากฏการณ์ประหลาดอีกครั้ง เมื่อภาพถ่ายผลงานของเขาปรากฏหมอกสีขาวรูปร่างคล้ายมนุษย์อยู่ลาง ๆ เมื่อเจนพบเข้าก็สันนิษฐานว่า ร่างนั้นน่าจะเป็นวิญญาณของเหยื่อที่ถูกรถของพวกเขาชนในอุบัติเหตุครั้งนั้น
ด้วยความกลัวปรากฏการณ์ดังกล่าว ทั้งคู่จึงออกสืบหาที่มาของมัน จนได้เรียนรู้ว่าเรื่องลึกลับบางเรื่องก็ไม่ควรยุ่งเกี่ยว
ภาพยนตร์เรื่องนี้ผลิตโดย บริษัท เวอร์ติโก เอนเตอร์เทนเมนต์ บริษัท นิวรีเจนซี โปรดักชัน และบริษัท ออซลา พิคเจอร์ส จำกัด และจัดจำหน่ายโดย บริษัท ทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์
เนื้อเรื่องของภาพยนตร์สร้างจากการนำภาพยนตร์ไทยปี พ.ศ. 2548 เรื่อง "ชัตเตอร์ กดติดวิญญาณ" ผลงานการกำกับของ บรรจง ปิสัญธนะกูล และภาคภูมิ วงศ์ภูมิ กลับมาสร้างใหม่ โดย รอย ลี ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์เรื่องนี้ ได้ทำสถิติซื้อลิขสิทธิ์จากจีเอ็มเอ็ม ไท หับ (จีทีเอช) บริษัทเจ้าของลิขสิทธิ์ เป็นจำนวนเงิน 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งถือเป็นค่าลิขสิทธิ์ที่สูงที่สุดในการซื้อภาพยนตร์จากทวีปเอเชียไปสร้างใหม่เป็นภาพยนตร์อเมริกัน ทำลายสถิติค่าลิขสิทธิ์ประมาณ 5 แสนดอลลาร์สหรัฐของภาพยนตร์ญี่ปุ่น ปี พ.ศ. 2541 เรื่อง "ริงงุ" ที่ถูกนำไปสร้างใหม่เป็นภาพยนตร์เรื่อง "เดอะริง คำสาปมรณะ" (The Ring) เมื่อปี พ.ศ. 2545
การถ่ายทำเริ่มต้น ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 12 มีนาคม 2550 ซึ่งล่าช้ากว่ากำหนดการเดิมที่เคยกำหนดไว้ในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ของปีเดียวกัน
ภาพยนตร์ได้รับการฉายรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 21 มีนาคม 2551 ในสหรัฐอเมริกา และวันที่ 20 มีนาคม 2551 ในประเทศไทย