hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ยุนโฮ
ชอง ยุนโฮ (; ) เป็นหัวหน้าวง ของ ทงบังชินกี เข้ามาเป็นสมาชิกลำดับที่ 2 ของวง มีความมุ่งมั่นสูงและตัดสินใจเดินทางจากบ้านเกิดที่ควางจูมุ่งสู่โซล เพื่อตามหาความฝันที่จะเป็นนักร้อง 
ครอบครัวของเขาทำอาชีพทนาย เขามีน้องสาวหนึ่งคน ชื่อ จองจีฮเย ยุนโฮเป็นคนรักครอบครัวมาก ครั้งหนึ่งที่ครอบครัวของเขาประสบมรสุมเศรษฐกิจ ยุนโฮจึงยอมนอนที่สถานีรถไฟ เพื่อให้น้องสาวของเขาได้ไปทัศนศึกษา
นอกจากการร้องและเต้นแล้ว Yunho ยังได้รับรับบทเป็น ชา บงกุน นักฟุตบอลทีมชาติเกาหลี ในละครซีรี่เรื่องแรกในชีวิต "Heading To The Ground"
เนื่องจากความสามารถด้านการเต้นที่โดดเด่น เขาจึงได้รับเลือกให้เข้าร่วมแสดงในคอนเสิร์ตรำลึกถึงอดีตราชาเพลงป็อป ไมเคิล แจ็กสัน ซึ่งใช้ชื่องานว่า "This Is It" และในการนี้เขาต้องบินลัดฟ้าสู่ลาสเวกัส เพื่อฝึกซ้อมทั้งการร้องและเต้นกับทีมงานมือฉมังของไมเคิล แจ็กสัน
ล่าสุด Yunho ได้แสดงฝีมือด้านการแสดงอีกครั้ง โดยสวมบทบาทเป็นพระเอก Music Video ให้กับศิลปินกลุ่ม J.Rich ซึ่งเป็นเพื่อนในวงการเพลงเช่นเดียวกัน
นอกจากนี้ ในเดือนกันยายน ปี 2010 เขาได้รับบทบาทพระเอกในละครเพลงเรื่อง "กุง" หรือ "เจ้าหญิงวุ่นวายกับเจ้าชายเย็นชา" ซึ่งนี่เป็นครั้งแรกสำหรับเขาที่ได้ทำงานด้านละครเวที
ต่อมา ในเดือนมกราคม ปี 2013 เขาได้รับบทบาท "เบคโดฮุน" ในละครเรื่อง "ควีน ออฟ แอมบิชัน (Queen Of Ambition)"
จอง ยุนโฮ เกิดเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2529 ที่เมืองควางจู จังหวัดจอลลาโด ครอบครัวทำอาชีพเกี่ยวกับด้านกฎหมาย ยุนโฮเป็นพี่ชายคนโต มีน้องสาวหนึ่งคน หลังจากที่ยุนโฮได้รับรางวัลชนะเลิศด้านการเต้นจากการแข่งขันออดิชั่นของ SM Entertainment แต่ว่าในตอนนั้นเขาไม่ชำนาญมากนัก เขาก็ได้เริ่มจากการเป็นแดนเซอร์ และแรปเปอร์ ให้กับศิลปินใน SM ที่ชื่อ ดาน่า ในเพลง Diamond ในตอนนั้นชื่อที่เขาเรียกตัวเองบนเวทีมีชื่อว่า U-know YunHo (; ) หรือ Yunho () เพราะว่า ตามหลักภาษาเกาหลี ถ้าเขียนว่า ยุนโฮ เวลาอ่านจะควบตัวสะกด กลายเป็นพยางค์ถัดไปเลย เลยกลายเป็น ยูโน และเมื่อทางสังกัดเล็งเห็นความสามารถเกินตัวของเขา จึงเสนอให้เป็นหนึ่งในสมาชิกของวง และเป็นที่รู้จักในนาม U-Know YunHo ในฐานะหัวหน้าวงเป็นต้นมา
 ยุนโฮ ได้เข้ากรมรับใช้ชาติ ในฐานะ ทหารเกณฑ์ เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม 2015 เป็นเวลา 21 เดือน และปลดประจำการในวันที่ 20 เมษายน 2017
ชางมิน
ชิม ชางมิน (; ) เป็นสมาชิกคนที่ 4 ของวงทงบังชินกี เขาเป็นสมาชิกที่ผ่านการออดิชั่นที่อายุน้อยที่สุดได้ผ่านการออดิชั่น และได้รับรางวัลชนะเลิศด้านการร้องเพลง ถึงแม้ว่าตอนนั้นจะยังเป็นเด็กอยู่ แต่เขาก็มีพลังเสียงและโทนเสียงสูงที่โดดเด่นมาก เขาเป็นคนที่เอาจริงเอาจังกับการร้องเพลงมาก จนบางครั้งถึงกับร้องไห้ถ้าร้องไม่ได้อย่างที่ตั้งใจ และเขาก็จะยอมรับในความคิดเห็นของเพื่อนๆ ด้วย เขาเป็นคนที่ทุ่มเทให้กับทุกสิ่งที่ทำ และมักจะถ่อมตนอยู่เสมอ ชื่อในวงการของเขาคือ ChoiKang ChangMin (; ) หรือ Changmin () สำหรับชื่อที่ใช้สำหรับในวงการของเขาคือ MAX
ชิม ชางมิน เกิดเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2531 ณ โซล ประเทศเกาหลีใต้เป็นลูกชายคนโตของคุณแม่ปาร์คและคุณพ่อชิม มีอาชีพเป็นคุณครูทั้งคู่ ตั้งชื่อบุตรชายคนโตว่า ชางมิน ซึ่งแปลว่า เทวดา หลังจากนั้นชางมินก็มีน้องสาวอีก 2 คน คือ ชิมจียอน และ ชิมซูยอน ก่อนชางมินจะเกิดคุณแม่ฝันว่าท่านเดินเข้าไปในป่าเห็นต้นแอ็ปเปิ้ลอยู่ไกลๆจึงเดินเข้าไปดู บนต้นไม้ลูกแอ็ปเปิ้ลสีเขียวลูกใหญ่ห้อยอยู่ ขณะที่คุณแม่กำลังจะเด็ดท่านก็ตื่นขึ้นมา
ชางมินเข้ารับการออดิชันในโครงการ 6th Annual SM Best Competition เอกลักษณ์ของพลังเสียงสูงทำให้เขาได้รับรางวัล Best Singing 1ST Place และ Best Artist of Competition award และถูกวางตัวให้เป็นศิลปินเดี่ยว จนถูกผู้ใหญ่วางตัวให้เข้ามาเป็นสมาชิกของ ทงบังชินกิคนที่ 4 ในที่สุด มีชื่อในวงการว่า ชเวคัง ชางมิน (Max ChangMin) ซึ่ง ชเวคัง มีความหมายถึง ผู้เป็นที่สุดทางด้านดนตรีนั่นเอง
ชางมินจบปริญญาตรี 2 ใบ จากมหาวิทยาลัยคยองฮี ด้านดนตรีและด้านศิลปะการแแสดง และปริญญาโทควบปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยอินฮา
ผลงานการแต่งเพลงของชางมิน
1. Evergreen ร่วมกับ Micky Yoochun [อัลบั้ม 2007 Winter SM TOWN]
2. Love in the ice [Korean Version ] [อัลบั้ม MIROTIC]
3. 12시34분 [อัลบั้ม 2009 Summer SM TOWN]
4. Confession [อัลบั้ม Keep your head down]
5. I Swear [อัลบั้ม Catch Me]
ุ6. "Heaven's day "[2014]
ชิม ชางมินเริ่มต้นงานละครเรื่องแรกในชื่อเรื่องว่า Paradise Ranch (파라다이스 목장) โดยจะรับบทเป็น ฮันดงจู มหาเศรษฐีหนุ่มที่ผ่านการหย่าร้างมาแล้ว ซึ่งละครเรื่องนี้จะออกฉายในเดือนมกราคม ปี 2011 ทางช่อง SBS ทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.55น. (ตามเวลาในเกาหลี)
เสวตร เปี่ยมพงศ์สานต์
นายเสวตร เปี่ยมพงศ์สานต์ อดีตรองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง เกิดเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2452 ที่จังหวัดระยอง เป็นบุตรของนายเหลียง กับนางเจียม เปี่ยมพงศ์สานต์
นายเสวตร เปี่ยมพงศ์สานต์ เป็นนักการเมืองจังหวัดระยอง ที่เคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของจังหวัดระยอง ถึง 8 สมัยติดต่อกัน ต่อมาได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง รัฐมนตรีว่าการการทรวงการคลัง รองนายกรัฐมนตรี และเป็นผู้ริเริ่มให้มีการเก็บภาษียาสูบและสุรา ที่ยังคงมีการจัดเก็บอยู่ในปัจจุบัน
เมื่อแรกเข้าเรียนหนังสือ นายเสวตร เปี่ยมพงศ์สานต์ เรียนเก่ง สมองดี ทำให้การเรียนในชั้นประถมปีที่ 2 และปีที่ 3 ของท่าน เรียนเพียงชั้นละครึ่งปีเท่านั้น และได้ทุนเรียนมาตลอดจนจบชั้นมัธยมปีที่ 3 อันเป็นชั้นสูงสุดที่มีในจังหวัดระยอง เมื่อเรียนจบชั้นมัธยมปีที่ 3 แล้ว ได้เดินทางเข้ากรุงเทพ ฯ เพื่อเรียนต่อที่โรงเรียนมัธยมบ้านสมเด็จเจ้าพระยา ในปี พ.ศ. 2465 จนจบชั้นมัธยมปีที่ 8 เมื่ออายุ 18 ปี
สตีฟ เออร์วิน
สตีเฟน โรเบิร์ต "สตีฟ" เออร์วิน () (22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2505 - 4 กันยายน พ.ศ. 2549) ชื่อเล่นว่า "นักล่าจระเข้" เป็นผู้เชี่ยวชาญเรื่องสัตว์ป่าชาวออสเตรเลีย บุคคลในโทรทัศน์ และนักอนุรักษ์ธรรมชาติ เออร์วินมีชื่อเสียงทั่วโลกจากรายการโทรทัศน์ "เดอะคร็อกโคไดล์ฮันเตอร์" (The Crocodile Hunter) สารคดีสัตว์ที่ออกอากาศทั่วโลก จัดรายการร่วมกับภรรยาชื่อ เทร์รี เขาและภรรยาเป็นเจ้าของสวนสัตว์ออสเตรเลียซู ก่อตั้งโดยพ่อแม่ของเออร์วินในเบียร์วาห์ ประมาณ 80 กิโลเมตร (50 ไมล์) ทางเหนือของบริสเบน เมืองหลวงของรัฐควีนส์แลนด์ เออร์วินเสียชีวิตในวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2549 หลังจากถูกเงี่ยงปลากระเบนธงแทงหน้าอกขณะถ่ายทำสารคดีชุด "โอเชียนส์เดดลีเอสต์" (Ocean's Deadliest) สมาคมอนุรักษ์ธรรมชาติซีเชปเพิร์ด (Sea Shepherd Conservation Society) ตั้งชื่อเรือ เอ็มวาย สตีฟ เออร์วิน (MY Steve Irwin) เพื่อเป็นเกียรติแก่เขา
เขาแต่งงานกับชาวอเมริกันที่มีชื่อว่า เทอร์รี่ เออร์วิน มีบุตรด้วยกันสองคนคือ บินดี้ เออร์วิน (บุตรสาวคนโต) และ โรเบิร์ต เออร์วิน (บุตรชายคนเล็ก) ปัจจุบันลูกทั้งสองเป็นนักล่าจระเข้เช่นกัน นอกจากจะเป็นสามีภรรยากันแล้วทั้งคู่ยังร่วมถ่ายสารคดีสัตว์โลก หนึ่งในนั้นคือการจับและสู้กับจระเข้ด้วยมือปล่า สตีฟและภรรยายังดูแลสวนสัตว์ที่มีชื่อว่า Australia Zoo ชื่อเดิมคือ Queenland Reptile Park ก่อตั้งโดย Bob&Lyn Irwin. Steve and Terry took after management of the zoo in 1991
วันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2549 เออร์วินเสียชีวิตด้วยอายุได้ในวัยเพียง 44 ปีขณะดำน้ำที่แนวปะการังแบ็ตรีฟ (ส่วนหนึ่งของเกรตแบร์ริเออร์รีฟ) ใกล้ ๆ พอร์ตดักลาส รัฐควีนส์แลนด์ เขากำลังถ่ายทำสารคดีชุด "โอเชียนส์เดดลีเอสต์" (Ocean's Deadliest) และในช่วงที่อากาศไม่ดีนัก เขาตัดสินใจถ่ายทำในน้ำตื้นให้รายการโทรทัศน์ของบินดี ลูกสาว (รายการ "บินดีเดอะจังเกิลเกิร์ล") เออร์วินเข้าใกล้ปลากระเบนธงขนาดลำตัวกว้าง 8 ฟุตในน้ำลึกระดับอกจากข้างหลังเพื่อถ่ายทำขณะที่มันกำลังว่ายน้ำออกไป จากข้อมูลของพยานเพียงคนเดียวกล่าวว่า ปลาดังกล่าวโจมตีเออร์วินราวกับปลาฉลาม โดยแทงร่างเออร์วินด้วยเงี่ยงหลายร้อยครั้ง ทีแรกเออร์วินเชื่อว่าปอดทะลุ แต่เงี่ยงปลาได้แทงหัวใจและทำให้เขาเลือดออกมาก พฤติกรรมของปลากระเบนดังกล่าวเป็นการป้องกันตัวจากการถูกล้อม คนงานช่วยนำเออร์วินขึ้นเรือและผายปอด และรีบพาเขาขึ้นฝั่ง แต่หน่วยแพทย์กล่าวว่าเขาเสียชีวิตในที่เกิดเหตุ
การเสียชีวิตของเออร์วินเชื่อกันว่าเป็นการตายที่เกิดจากปลากระเบนธงเพียงครั้งเดียวที่จับภาพวิดีโอได้ ตำรวจรัฐควีนส์แลนด์ได้ดูสำเนาของวิดีโอ แต่ในที่สุดมีรายงานว่า สำเนาทั้งหมดถูกทำลายตามคำขอของครอบครัวเออร์วิน งานสารคดีรายการ"โอเชียนส์เดดลีเอสต์"ถูกถ่ายทำจนเสร็จ ได้ออกอากาศในสหรัฐฯในช่องดิสคัฟเวอรี่ แชนแนลในวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2550 สารคดีดังกล่าวถ่ายทำเสร็จด้วยฉากที่ถ่ายทำเพิ่มในหลายสัปดาห์หลังเกิดเหตุ แต่ไม่ได้กล่าวถึงการเสียชีวิตของเออร์วินแต่อย่างใด
ไม้ที
ไม้ที () เป็นเครื่องมือ อุปกรณ์สำหรับการเขียนแบบ ที่ใช้เป็นไกด์ในการเขียนเส้นแนวนอนบนโต๊ะเขียนแบบ ใช้โดยดราฟต์แมน และยังใช้เป็นไกด์ให้กับสามเหลี่ยมที่เขียนเส้นแนวตั้ง ชื่อของ ไม้ที มาจากรูปร่างของมันที่มีรูปเป็นตัว ที โดยมากมีขนาดความยาว 18", 24", 30", 36" และ 42"
นอกจากนี้ยังใช้วัดและตัดดรายวอลล์ ซึ่งโดยมาก ไม้ที ที่ใช้กับงานประเภทนี้จะทำจากอะลูมิเนียม มีความยาว 48 นิ้ว (1,220 มม.)
โจ๊ก
โจ๊ก เป็นข้าวต้มชนิดหนึ่งที่ใช้ปลายข้าวต้มจนเละ นิยมรับประทานกันในหลายประเทศในเอเชีย ในบางวัฒนธรรมจะรับประทานโจ๊กเป็นอาหารเช้าหรืออาหารมื้อค่ำแทนอาหารหลักในบางมื้อ ส่วนเทศกาลวันตรุษจีนจะมีข้อห้ามกินโจ๊กเพราะการกินโจ๊กวันตรุษจีนเหมือนกับการขัดขวางไม่ให้ตัวเองร่ำรวยเนื่องจากคนจนจะนิยมกินโจ๊ก โจ๊กยังสามารถทำได้ในหม้อธรรมดาหรือหม้อหุงข้าว
คำว่า "congee" ในภาษาอังกฤษน่าจะมีความเป็นไปได้ว่ามาจากคำในภาษาดราวิเดียน คำว่า "kanji" และเว็บสเตอร์ดิกชันนารี ระบุว่าคำว่า "Congee" มาจากอินเดีย 
ส่วนคำว่า "โจ๊ก" ในภาษาไทย เลียนเสียงมาจากภาษาจีนกวางตุ้ง "จุ๊ก" (粥 dzuk) บ้างก็ว่ามาจากคำว่า "ล่าปาเจี๋ย" (腊八节) ซึ่งแปลว่า "เทศกาลลาป่า" อันเป็นประเพณีตั้งแต่โบราณ ตั้งแต่ยุคสามราชาห้าจักรพรรดิ (2852 ก่อนคริสตกาล ถึง 2070 ก่อนคริสตกาล) ซึ่งเป็นการล่าสัตว์เพื่อบูชาบรรพบุรุษและเทพเจ้า ตามคติของพุทธศาสนาแบบมหายานของจีน เล่าว่า เจ้าชายสิทธัตถะขณะกำลังบำเพ็ญทุกรกิริยาจนกระทั่งสลบไป หญิงเลี้ยงวัวคนหนึ่งมาพบเข้าได้นำอาหารที่ติดตัวมาผสมกับนมวัวรวมกับผลไม้ป่าหลายชนิดป้อนให้เจ้าชายสิทธัตถะให้รับประทานจนกระทั่งฟื้นคืนสติ และได้ตรัสรู้ในคืนนั้นสำเร็จเป็นพระพุทธเจ้า ตรงกับวันขึ้น 8 ค่ำ เดือน 12 ตามปฏิทินจีน ในยุคราชวงศ์หมิง (ค.ศ. 1368 ถึง ค.ศ. 1644) เล่ากันว่าจูหยวนจาง ปฐมจักรพรรดิขณะยังมีสถานะเป็นสามัญชน เป็นผู้ที่มีความเป็นอยู่แร้นแค้นมาก วันหนึ่งได้ขุดรูหนูเพื่อจับหนูกิน แต่ได้ไปพบข้าวฟ่างและธัญพืชหลายชนิด จึงนำมาต้มรวมกัน เรียกว่า "ล่าปาโจว" (腊八粥; แปลว่า "ข้าวต้มล่าปา") ในประเทศไทยบางพื้นที่ออกเสียงคำว่า "โจว" (节) เพี้ยนเป็น "โจ๊ก" จนกลายมาเป็นโจ๊กดังในปัจจุบัน
รายนามนักแสดงจากภาพยนตร์เรื่องตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช
รายนามนักแสดงจากภาพยนตร์เรื่องตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ตามรายชื่อนักแสดงท้ายเรื่อง เรียงชื่อตัวนักแสดงตามลำดับอักษร ส่วนเลขที่ตามหลังคือภาคที่นักแสดงนั้นรับบทบาท เลขที่เป็น"ตัวเอียง" คือภาคที่มีภาพย้อนอดีตของนักแสดงคนนั้นๆ
วุฒิธร มิลินทจินดา
วุฒิธร มิลินทจินดา (ชื่อเล่น: วู้ดดี้; 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2519 — ) พิธีกรชาวไทย เป็นบุตรของเปี่ยมศักดิ์ มิลินทจินดา เอกอัครราชทูตไทยประจำอาเซียนคนแรก และตาบทิพย์ มิลินทจินดา และมีศักดิ์เป็นหลานอาของวรายุฑ มิลินทจินดา ผู้จัดละครโทรทัศน์ของช่อง 3 โดยมีคนทักเขาว่า หน้าตาเขาคล้ายพี่นก ฉัตรชัย เปล่งพานิช ฉายาของเขาก็คือ นก ฉัตรชัย หมายเลข 2
วู้ดดี้เคยย้ายไปอยู่นิวยอร์กได้สัมผัสกับวงการบันเทิง จึงรู้สึกชื่นชอบ ต่อมาได้มาเป็นดีเจจากการชักชวนของเพื่อน หลังจากนั้นเป็นพิธีกร เคยเป็นวีเจทางช่องเอ็มทีวีไทยแลนด์ และเป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์หลายรายการ ต่อมาในปี 2547 วู้ดดี้ได้ก่อตั้งบริษัท ดับเบิ้ลยู เน็ตเวิร์ค จำกัด และภายหลังในปี 2552 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น บริษัท วู้ดดี้เวิลด์ จำกัด ผลิตรายการโทรทัศน์ที่มีชื่อเสียงในปัจจุบันได้แก่ รายการวู้ดดี้ เกิดมาคุย และรายการเช้าดูวู้ดดี้ ทั้งสองรายการออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์ทีวี ต่อมาวู้ดดี้ วุฒิธร มิลินทจินดา ออกมาประกาศยุติรายการชื่อดัง วู้ดดี้ เกิดมาคุย ที่ดำเนินมาอย่างต่อเนื่องถึง 9 ปี โดยจะออกอากาศตอนสุดท้ายในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2560 โดยเป็นเทปของการบุกบ้านตลากลูกสี่ เปิ้ล นาคร
ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาวู้ดดี้ได้มีโอกาสสัมภาษณ์ดารานักแสดงชื่อดังมากมาย อาทิ เดวิด เบคแคม, บริตนีย์ สเปียส์, อลิเชีย คีส์, เรน, เอฟโฟร์, เจย์ โจว, เฉินหลง, ชเว ชี-ว็อน จากซูเปอร์จูเนียร์, นิชคุณ หรเวชกุล, โรเบิร์ต แพตตินสัน, คริสเตน สจ๊วต, เอนรีเก อีเกลเซียส, ฮิว แจ็กแมน และมิเชล โหย่ว เป็นต้น ชีวิตส่วนตัว ปัจจุบันสมรสกับแฟนหนุ่มนอกวงการ ชื่อโอ๊ต ดูใจแฟนหนุ่ม 9 ปี และวู้ดดี้เคยเป็นแบรนด์แอมบาสเดอร์ของ Korea King ประเทศไทยเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม 2557 จักริน ภัสสรดิลกเลิศ อาจารย์สอนถ่ายภาพ มอบหมายให้ทนายความส่วนตัวยื่นฟ้องบริษัท วู้ดดี้ เวิลด์ จำกัด และวุฒิธรเป็นจำเลย ในความผิดละเมิดลิขสิทธิ์ภาพถ่าย "ประตูเมืองขอนแก่น" ต่อศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศ โดยจักรินทราบว่ามีการนำภาพถ่ายของตนไปใช้ประโยชน์ทางธุรกิจโดยไม่ได้รับอนุญาต และก่อนหน้านี้เคยทักท้วงไปยังทีมงานของวุฒิธรแล้ว แต่ทีมงานบอกว่าเฟซบุ๊กเป็นพื้นที่สาธารณะ ใครก็สามารถเอาไปใช้ประโยชน์ได้
วันที่ 27 ธ.ค.59 ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้จำคุก พิธีกรชื่อดัง "วู้ดดี้-วุฒิธร มิลินทจินดา" กับ "แจ็ค- เฉลิมพล ทิฆัมพรธีรวงศ์" หรือ แจ็ค แฟนฉัน 6เดือน ปรับ 5,000 บาทและรออาญา 2ปี ในคดีหมิ่นประมาทด้วยการโฆษณา "ไฮโซแชมป์-จิรัฏฐ์ เพชรนันวงศ์"
อันธิยา เลิศอัษฎมงคล
ดร. อันธิยา เลิศอัษฎมงคล (ชื่อเล่น แอนนี่) เกิดเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2518 เป็นนักแสดง พิธีกร วีเจทางช่องเอ็มทีวีไทยแลนด์ เคยเป็นผู้ประกาศคั่นรายการทางช่อง 7 จบการศึกษาระดับมัธยมจากโรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (รุ่น 28) ระดับปริญญาบัณฑิตจากคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เอกภาษาอิตาเลียน และระดับมหาบัณฑิต สาขาจิตวิทยาการให้คำปรึกษา (Counseling Psychology) จากUniversity of San Francisco นอกจากนี้ยังเป็นเจ้าของนิตยสาร "แองเจิล" และสถาบันสอนภาษา Baby Language Thailand by DBL และปัจจุบันก็เป็นอาจารย์สอนภาษาอังกฤษเด็ก และสอนบัลเลต์เด็ก
ด้านชีวิตส่วนตัว คุณพ่อชื่อ ดร.พิลาศพงษ์ คุณแม่ชื่อ สุรีพร ทรัพย์เสริมศรี แอนนี่สมรสกับสมบัติ เลิศอัษฏมงคล เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม 2551 ด้วยสินสอดมีมูลค่ากว่าร้อยล้านบาท
กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 19
การแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 19 หรือ ช้างเผือกเกมส์ จังหวัดเพชรบุรี ได้รับเกียรติให้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 19 รูปแบบใหม่ซึ่งกำหนดให้มีการแข่งขันระหว่างวันที่ 19-29 มีนาคม พ.ศ. 2546 โดยมีนายนิรันดร์ชัย เพชรสิงห์ ผู้ว่า ราชการจังหวัดเพชรบุรี เป็นประธานกรรมการจัดการแข่งขัน มีการแข่งขันกีฬารวม 24 ประเภท คือ กรีฑา แบดมินตัน บาสเกตบอล มวยสากลสมัครเล่น จักรยาน ลีลาศ ฟุตบอล กอล์ฟ ยิมนาสติก แฮนด์บอล ยูโด เทนนิส รักบี้ฟุตบอล มวยไทยสมัครเล่น เปตอง ว่ายน้ำ เทเบิลเทนนิส เทควันโด เซปักตะกร้อ วอลเลย์บอล ยกน้ำหนัก มวยปล้ำ ยิงปืน และสนุกเกอร์ มีนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขัน 5 ภาค จำนวน 4,433 คน รวมนักกีฬาและเจ้าหน้าที่ทั้งสิ้น 5,576 คน
แบ่งออกเป็น 3 ขั้นตอนดังนี้
เพื่อเป็นการพัฒนากีฬาเยาวชนของชาติ และให้การดำเนินการจัดการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติเป็นไปด้วยความเรียบร้อยการกีฬาแห่งประเทศไทย (กกท.) ได้แบ่งกลุ่มการ แข่งขันโดยกำหนดจังหวัดที่ใกล้เคียงและสะดวกแก่การคมนาคมรวมกันเข้าเป็นภาค รวมทั้งสิ้น 5 ภาค ประกอบด้วย
กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 1
การแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 1 จังหวัดนครราชสีมา ได้รับเกียรติให้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 1 ซึ่งกำหนดการให้มีการแข่งขันระหว่างวันที่ 26 เมษายน 2528 ถึง 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2528โดยมี นายสมบูรณ์ ไทยวัชรามาศ ผู้ว่าราชการจังหวัด นครราชสีมา เป็นประธานกรรมการจัดการแข่งขัน มีการแข่งขันกีฬารวม 7 ประเภท คือ กรีฑา บาสเกตบอล มวยสากลสมัครเล่น ฟุตบอล เซปักตระกร้อ ว่ายน้ำ วอลเลย์บอล มีนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันรวม 10 เขต จำนวน 1,323 คน รวมนักกีฬาและเจ้าหน้าที่ทั้งสิ้น 1,542 คน
กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 2
การแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 2 จังหวัดนครศรีธรรมราช ได้รับเกียรติเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 2 ซึ่งกำหนดให้มีการแข่งขันในวันที่ 18-24 มิถุนายน 2529 โดยมี นายเอนก สิทธิประศาสตร์ ผู้ว่าราชการจังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นประธานกรรมการจัดการแข่งขัน และในการแข่งขันครั้งนี้ได้ใช้ข้อบังคับว่าด้วยการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ที่การกีฬาแห่งประเทศไทยได้แก้ไขปรับปรุงมาใช้ครั้งแรก มีกีฬาที่ทำการแข่งขันรวม 10 ประเภท คือ กรีฑา แบดมินตัน บาสเกตบอล มวยสากลสมัครเล่น ฟุตบอล เทนนิส เซปักตระกร้อ ว่ายน้ำ เทเบิลเทนนิส วอลเลย์บอล มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 10 เขต จำนวน 1,548 คน รวมนักกีฬาและเจ้าหน้าที่ทั้งสิ้น 1,832 คน
กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 3
การแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 3 จังหวัดสุรินทร์ ได้รับเกียรติให้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 3 ซึ่งกำหนดให้มีการแข่งขันระหว่างวันที่ 19-25 มีนาคม 2530 โดยมี นายเสนอ มูลศาสตร์ ผู้ว่าราชการจังหวัดสุรินทร์ เป็นประธานกรรมการจัดการแข่งขันมีการแข่งขันกีฬารวม 10 ประเภท คือ กรีฑา แบดมินตัน บาสเกตบอล มวยสากลสมัครเล่น ฟุตบอล เทนนิส เซปักตะกร้อ ว่ายน้ำ เทเบิลเทนนิส วอลเลย์บอล มีนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขัน 10 เขต จำนวน 1,575 คน รวมนักกีฬาและเจ้าหน้าที่ทั้งสิ้น 1,862 คน
กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 4
การแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 4 จังหวัดเชียงราย ได้รับเกียรติให้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 4 ซึ่งกำหนดให้มีการแข่งขันระหว่างวันที่ 6-12 พฤษภาคม พ.ศ. 2531 โดยมี นายอร่าม เอี่ยมอรุณ ผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงราย เป็นประธานกรรมการจัดการแข่งขัน มีการแข่งขันกีฬารวม 10 ประเภท คือ กรีฑา แบดมินตัน บาสเกตบอล มวยสากลสมัครเล่น ฟุตบอล เทนนิส เซปักตระกร้อ ว่ายน้ำ เทเบิลเทนนิส วอลเลย์บอล มีนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขัน 10 เขต จำนวน 1,574 คน รวมนักกีฬาและเจ้าหน้าที่ทั้งสิ้น 1,870 คน
กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 5
การแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 5 จังหวัดราชบุรี ได้รับเกียรติให้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติครั้งที่ 5 ซึ่งกำหนดให้มีการแข่งขันระหว่างวันที่ 4-10 พฤษภาคม 2532 โดยมี นายพีระ บุญจริง ผู้ว่าราชการจังหวัดราชบุรี เป็นประธานกรรมการจัดการแข่งขัน มีการแข่งขันกีฬารวม 11 ประเภท คือ กรีฑา แบดมินตัน บาสเกตบอล มวยสากลสมัครเล่น ฟุตบอล เทนนิส เซปักตระกร้อ ว่ายน้ำ เทเบิลเทนนิส วอลเลย์บอล และยิมนาสติก มีนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขัน 10 เขต จำนวน 1,632 คน รวมนักกีฬาและเจ้าหน้าที่ทั้งสิ้น 1,944 คน
กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 6
การแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 6 จังหวัดภูเก็ต ได้รับเกียรติให้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 6 ซึ่งกำหนดให้มีการแข่งขันระหว่างวันที่ 25-31 มีนาคม 2533 โดยมี นายเฉลิม พรหมเลิศ ผู้ว่าราชการจังหวัดภูเก็ต เป็นประธานกรรมการจัดการแข่งขันมีการแข่งขันกีฬารวม 13 ประเภท คือ กรีฑา แบดมินตัน บาสเกตบอล มวยสากลสมัครเล่น ฟุตบอล เทนนิส เซปักตระกร้อ ว่ายน้ำ เทเบิลเทนนิส วอลเลย์บอล ยิมนาสติก จักรยาน ยกน้ำหนัก มีนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขัน 10 เขต จำนวน 1,755 คน รวมนักกีฬาและเจ้าหน้าที่ทั้งสิ้น 2,089 คน
กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 7
การแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 7 จังหวัดตรัง ได้รับเกียรติให้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 7 ซึ่งกำหนดให้มีการแข่งขันระหว่างวันที่ 18-24 มกราคม 2534 โดยมี นายภิญโญ เฉลิมนนท์ ผู้ว่าราชการจังหวัดตรัง เป็นประธานกรรมการจัดการแข่งขันมีการแข่งขันกีฬารวม 13 ประเภท คือ กรีฑา แบดมินตัน บาสเกตบอล มวยสากลสมัครเล่น ฟุตบอล เทนนิส เซปักตะกร้อ ว่ายน้ำ เทเบิลเทนนิส วอลเลย์บอล ยิมนาสติก จักรยาน และยกน้ำหนัก มีนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขัน 10 เขต จำนวน 1,880 คน รวมนักกีฬาและเจ้าหน้าที่ทั้งสิ้น 2,241 คน
กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 8
การแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 8 จังหวัดศรีสะเกษ ได้รับเกียรติให้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 8 ซึ่งกำหนดให้มีการแข่งขันระหว่างวันที่ 26 มีนาคม - 1 เมษายน พ.ศ. 2535 โดยมี ร้อยตรี สมจิตต์ จุลพงษ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดศรีสะเกษ เป็นประธานกรรมการจัดการแข่งขัน มีการแข่งขันกีฬารวม 13 ประเภท คือ กรีฑา แบดมินตัน บาสเกตบอล มวยสากลสมัครเล่น ฟุตบอล เทนนิส เซปักตระกร้อ ว่ายน้ำ เทเบิลเทนนิส วอลเลย์บอล ยิมนาสติก จักรยาน ยกน้ำหนัก มีนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขัน 10 เขต จำนวน 1,964 คน รวมนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันและเจ้าหน้าที่ทั้งสิ้น 2,333 คน
กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 9
การแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 9 จังหวัดจันทบุรี ได้รับเกียรติให้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 9 ซึ่งกำหนดให้มีการแข่งขันระหว่างวันที่ 22-29 มีนาคม พ.ศ. 2536 โดยมี นายวิมล พวงทอง ผู้ว่าราชการจังหวัดจันทบุรี เป็นประธานกรรมการจัดการแข่งขันมีการแข่งขันกีฬารวม 13 ประเภท คือ กรีฑา แบดมินตัน บาสเกตบอล มวยสากลสมัครเล่น ฟุตบอล เทนนิส เซปักตะกร้อ ว่ายน้ำ เทเบิลเทนนิส วอลเลย์บอล ยิมนาสติก จักรยาน ยกน้ำหนัก มีนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขัน 10 เขต จำนวน 1,992 คน รวมนักกีฬาและเจ้าหน้าที่ทั้งสิ้น 2,376 คน
กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 10
การแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 10 จังหวัดพิษณุโลก ได้รับเกียรติให้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 10 ซึ่งกำหนดให้มีการแข่งขันระหว่างวันที่ 21-28 มีนาคม พ.ศ. 2537 โดยมี นายสวัสดิ์ ส่งสัมพันธ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดพิษณุโลก เป็นประธานกรรมการจัดการแข่งขัน มีการแข่งขันกีฬารวม 13 ประเภท คือ กรีฑา แบดมินตัน บาสเกตบอล มวยสากลสมัครเล่น ฟุตบอล เทนนิส เซปักตะกร้อ ว่ายน้ำ เทเบิลเทนนิส วอลเลย์บอล ยิมนาสติก จักรยาน ยกน้ำหนัก มีนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขัน 10 เขต จำนวน 1,957 คน รวมนักกีฬาและเจ้าหน้าที่ทั้งสิ้น 2,341 คน
กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 11
การแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 11 จังหวัดสงขลา ได้รับเกียรติให้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 11 ซึ่งกำหนดให้มีการแข่งขันระหว่างวันที่ 21-28 มีนาคม พ.ศ. 2538 โดยมี นายยุวัฒน์ วุฒิเมธี ผู้ว่าราชการจังหวัดสงขลา เป็นประธานกรรมการจัดการแข่งขัน มีการแข่งขันกีฬารวม 14 ประเภท คือ กรีฑา แบดมินตัน บาสเกตบอล มวยสากลสมัครเล่น จักรยาน ฟุตบอล ยูโด เทนนิส เซปักตะกร้อ ว่ายน้ำ เทเบิลเทนนิส วอลเลย์บอล ยกน้ำหนัก ยิมนาสติก มีนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขัน 10 เขต จำนวน 2,163 คน รวมนักกีฬาและเจ้าหน้าที่ทั้งสิ้น 2,623 คน
กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 12
การแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 12 จังหวัดกำแพงเพชร ได้รับเกียรติให้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 12 ซึ่งกำหนดให้มีการแข่งขันระหว่างวันที่ 19-26 พฤษภาคม พ.ศ. 2539 โดยมี นายศิวะ แสงมณี ผู้ว่าราชการจังหวัดกำแพงเพชร เป็นประธานกรรมการจัดการแข่งขัน มีการแข่งขันกีฬารวม 14 ประเภท คือ กรีฑา แบดมินตัน บาสเกตบอล มวยสากลสมัครเล่น จักรยาน ฟุตบอล ยูโด ยิมนาสติก ว่ายน้ำ เซปักตะกร้อ เทนนิส เทเบิลเทนนิส วอลเลย์บอล ยกน้ำหนัก มีนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขัน 10 เขต จำนวน 2,216 คน รวมนักกีฬาและเจ้าหน้าที่ทั้งสิ้น 2,619 คน
กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 13
การแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 13 จังหวัดสุราษฎร์ธานี ได้รับเกียรติให้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 13 ซึ่งกำหนดให้มีการแข่งขันระหว่างวันที่ 8-15 มิถุนายน พ.ศ. 2540 โดยมี นายนิเวศน์ สมสกุล ผู้ว่าราชการจังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นประธานกรรมการจัดการแข่งขัน มีการแข่งขันกีฬารวม 15 ประเภท คือ กรีฑา แบดมินตัน บาสเกตบอล มวยสากลสมัครเล่น จักรยาน ฟุตบอล ยูโด ยิมนาสติก ว่ายน้ำ ยกน้ำหนัก และรักบี้ฟุตบอล [กีฬาสาธิต วอลเลย์บอลชายหาด] มีนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขัน 10 เขต จำนวน 2,359 คน รวมนักกีฬาและเจ้าหน้าที่ทั้งสิ้น 2,848 คน
กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 14
การแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 14 จังหวัดอุดรธานี ได้รับเกียรติให้เป็นเจ้าภาพการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 14 ซึ่งกำหนดให้มีการแข่งขันระหว่างวันที่ 19-26 มีนาคม พ.ศ. 2541 โดยมี นายวิชัย ทัศนเศรษฐ ผู้ว่าราชการจังหวัดอุดรธานี เป็นประธานกรรมการจัดการแข่งขัน มีการแข่งขันกีฬารวมทั้งสิ้น 17 ประเภท คือ กรีฑา แบดมินตัน บาสเกตบอล มวยไทยสมัครเล่น มวยสากลสมัครเล่น จักรยาน ยกน้ำหนัก ยูโด วอลเลย์บอล เซปักตะกร้อ เทเบิลเทนนิส เทนนิส เปตอง ว่ายน้ำ รักบี้ฟุตบอล ยิมนาสติก ฟุตบอล มีนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขัน 10 เขต จำนวน 2,546 คน รวมนักกีฬาและเจ้าหน้าที่ทั้งสิ้น 3,083 คน
กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 15
การแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 15 จังหวัดยะลา ได้รับเกียรติให้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 15 ซึ่งกำหนดให้มีการแข่งขันระหว่างวันที่ 19 – 25 มิถุนายน 2542 โดยมีนายสวัสดิ์ แกล้วทนงค์ ผู้ว่าราชการจังหวัดยะลา เป็นประธานกรรมการจัดการแข่งขัน มีการแข่งขันกีฬารวม 17 ประเภท คือ กรีฑา แบดมินตัน บาสเกตบอล มวยสากลสมัครเล่น มวยไทยสมัครเล่น ฟุตบอล ยูโด เทนนิส เซปักตะกร้อ ว่ายน้ำ เทเบิลเทนนิส วอลเลย์บอล เปตอง ยิมนาสติก จักรยาน ยกน้ำหนัก และรักบี้ฟุตบอล มีนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขัน 10 เขต จำนวน 2,564 คน รวมนักกีฬาและเจ้าหน้าที่ทั้งสิ้น 3,120 คน
กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 16
การแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 16 จังหวัดสุรินทร์ ได้รับเกียรติให้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 16 ซึ่งกำหนดให้มีการแข่งขันระหว่างวันที่ 19 – 26 มีนาคม พ.ศ. 2543 โดยมีนายเกษมศักดิ์ แสนโภขน์ ผู้ว่าราชจังหวัดสุรินทร์ เป็นประธานกรรมการจัดการแข่งขัน มีการแข่งขันกีฬารวม 18 ประเภท คือ กรีฑา ฟุตบอล บาสเกตบอล เซปักตะกร้อ เทนนิส วอลเลย์บอล แบดมินตัน ยูโด ยิมนาสติกสากล-ลีลา เทเบิลเทนนิส มวยสากลสมัครเล่น มวยไทยสมัครเล่น ยกน้ำหนัก รักบี้ฟุตบอล จักรยาน ว่ายน้ำ เปตอง และลีลาศ มีนักกีฬาเข้าร่วมกรแข่งขัน 10 เขต จำนวน 2,979 คน รวมนักกีฬาและเจ้าหน้าที่ทั้งสิ้น 3,568 คน
กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 17
การแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 17 จังหวัดแพร่ ได้รับเกียรติให้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 17 ซึ่งกำหนดให้มีการแข่งขันระหว่างวันที่ 24 – 31 มีนาคม พ.ศ. 2544 โดยมีนายอนุกูล คุณาวงศ์ ผู้ว่าราชจังหวัดแพร่ เป็นประธานกรรมการจัดการแข่งขัน มีการแข่งขันกีฬารวม 18 ประเภท คือ กรีฑา ฟุตบอล บาสเกตบอล เซปักตะกร้อ เทนนิส วอลเลย์บอล แบดมินตัน ยูโด ยิมนาสติกสากล-ลีลา เทเบิลเทนนิส มวยสากลสมัครเล่น มวยไทยสมัครเล่น ยกน้ำหนัก รักบี้ฟุตบอล จักรยาน ว่ายน้ำ เปตอง ลีลาศและกีฬาสาธิต 3 ชนิดกีฬา คือ กาบัดดี้ แฮนด์บอลและเทควันโด มีนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขัน 10 เขต จำนวน 3,076 คน รวมนักกีฬาและเจ้าหน้าที่ทั้งสิ้น 3,716 คน
กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 18
การแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 18 จังหวัดพังงา ได้รับเกียรติให้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 18 ซึ่งกำหนดให้มีการแข่งขันระหว่างวันที่ 24-31 มีนาคม พ.ศ. 2545 โดยมีนายวรสิทธิ์ โรจนพานิช ผู้ว่าราชการจังหวัดพังงา เป็นประธานกรรมการจัดการแข่งขัน มีการแข่งขันกีฬารวม 19 ประเภท คือ กรีฑา ฟุตบอล บาสเกตบอล เซปักตะกร้อ เทนนิส วอลเลย์บอล แบดมินตัน ยูโด ยิมนาสติก สากล-ลีลา เทเบิลเทนนิส มวยสากลสมัครเล่น มวยไทยสมัครเล่น ยกน้ำหนัก รักบี้ฟุตบอล จักรยาน ว่ายน้ำ เปตอง ลีลาศ เทควันโด และกีฬาสาธิต 3 ชนิดกีฬา คือ กอล์ฟ มวยปล้ำและยิงปืน มีนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขัน 10 เขต จำนวน 3,371 คน รวมนักกีฬาและเจ้าหน้าที่ทั้งสิ้น 4,084 คน
กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 20
การแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 20 จังหวัดสุโขทัย ได้รับเกียรติให้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 20 ซึ่งกำหนดให้มีการแข่งขันระหว่างวันที่ 20-31 มีนาคม พ.ศ. 2547 โดยมีดร.ทักษิณ ชินวัตร นายกรัฐมนตรีไทย เป็นประธานกรรมการจัดการแข่งขัน มีการแข่งขันกีฬารวม 24 ประเภท คือ กรีฑา แบดมินตัน บาสเกตบอล มวยสากลสมัครเล่น จักรยาน ลีลาศ ฟุตบอล กอล์ฟ ยิมนาสติก แฮนด์บอล ยูโด เทนนิส รักบี้ฟุตบอล มวยไทยสมัครเล่น เปตอง ว่ายน้ำ เทเบิลเทนนิส เทควันโด เซปักตะกร้อ วอลเลย์บอล ยกน้ำหนัก มวยปล้ำ ยิงปืน และสนุกเกอร์ มีนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขัน 5 ภาค จำนวน 5,478 คน รวมนักกีฬาและเจ้าหน้าที่ทั้งสิ้น 7,000 คน
กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 21
กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 21 จังหวัดชัยภูมิ ได้รับเกียรติให้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 21 รูปแบบใหม่ซึ่งกำหนดให้มีการแข่งขันระหว่างวันที่ 20-31 มีนาคม พ.ศ. 2548 ใช้ชื่อในการจัดการแข่งขันว่า "พญาแลเกมส์"
มีการแข่งขันกีฬารวม 27 ประเภท คือ กรีฑา แบดมินตัน บาสเกตบอล มวยสากลสมัครเล่น จักรยาน ลีลาศ ฟุตบอล กอล์ฟ ยิมนาสติก แฮนด์บอล ยูโด เทนนิส รักบี้ฟุตบอล มวยไทยสมัครเล่น เปตอง ว่ายน้ำ เทเบิลเทนนิส เทควันโด เซปักตะกร้อ วอลเลย์บอล ยกน้ำหนัก มวยปล้ำ ยิงปืน และสนุกเกอร์ มีนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขัน 5 ภาค จำนวน 6,169 คน รวมนักกีฬาและเจ้าหน้าที่ทั้งสิ้น 7,810 คน
กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 22
กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 22 จังหวัดลำปาง ได้รับเกียรติให้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 22 รูปแบบใหม่ซึ่งกำหนดให้มีการแข่งขันระหว่างวันที่ 18-31 มีนาคม พ.ศ. 2549 ใช้ชื่อในการจัดการแข่งขันว่า "นครลำปางเกมส์"
มีการแข่งขันกีฬารวม 27 ประเภท คือ กรีฑา แบดมินตัน บาสเกตบอล มวยสากลสมัครเล่น จักรยาน ลีลาศ ฟุตบอล กอล์ฟ ยิมนาสติก แฮนด์บอล ยูโด เทนนิส รักบี้ฟุตบอล มวยไทยสมัครเล่น เปตอง ว่ายน้ำ เทเบิลเทนนิส เทควันโด เซปักตะกร้อ วอลเลย์บอล ยกน้ำหนัก มวยปล้ำ ยิงปืน และสนุกเกอร์ มีนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขัน 5 ภาค จำนวน 6,870 คน รวมนักกีฬาและเจ้าหน้าที่ทั้งสิ้น 8,771 คน
ตารางสรุปเหรียญการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ 10 อันดับแรก
กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 23
กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 23 เป็นการแข่งขันกีฬาหลายชนิดของประเทศไทยในระดับเยาวชน โดยมีเจ้าภาพจัดการแข่งขันครั้งนี้คือ จังหวัดสุราษฎร์ธานี กำหนดให้มีการแข่งขันระหว่างวันที่ 20 - 30 มีนาคม พ.ศ. 2550 โดยมี ดร.นิวัตน์ สวัสดิ์แก้ว ผู้ว่าราชการจังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นประธานกรรมการจัดการแข่งขัน ใช้ชื่อในการจัดการแข่งขันว่า "เมืองคนดีเกมส์" แข่งขันทั้งหมด 28 ชนิดกีฬา มีนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขัน 5 ภาค จำนวน 8,115 คน
การแข่งขันกีฬาครั้งมีการแข่งขันกีฬารวม 28 ชนิดกีฬา ได้แก่
ตารางสรุปเหรียญการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ 10 อันดับแรก
กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 24
กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 24 จังหวัดอุบลราชธานี ได้รับเกียรติให้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 24 โดยกำหนดให้มีการแข่งขันระหว่างวันที่ 19 - 29 มีนาคม 2551 โดยมีนายชวน ศิรินันท์พร ผู้ว่าราชการจังหวัดอุบลราชธานี เป็นประธานกรรมการจัดการแข่งขัน ใช้ชื่อในการจัดการแข่งขันว่า "ดอกบัวเกมส์" มีนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขัน 5 ภาค จำนวน 9,500 คน
มีการแข่งขันกีฬารวม 28 ชนิดกีฬา คือ กรีฑา ว่ายน้ำ ฟุตบอล (ชาย/หญิง/ฟุตซอล) วอลเลย์บอล (วอลเลย์บอล/วอลเลย์บอลชายหาด) ตะกร้อ (เซปักตะกร้อ/ตะกร้อลอดห่วง) บาสเกตบอล แฮนด์บอล ยิมนาสติก (ลีลา/ศิลป์) ลีลาศ เทนนิส เทเบิลเทนนิส ยูโด ยกน้ำหนัก เทควันโด คาราเต้ แบดมินตัน รักบี้ฟุตบอล เปตอง มวยปล้ำ เรือพาย มวยสากลสมัครเล่น มวยไทยสมัครเล่น สนุกเกอร์ หมากล้อม จักรยาน (ถนน/ลู่/ภูเขา) ยิงปืน กอล์ฟ และ กาบัดดี้
ตารางสรุปเหรียญการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ 10 อันดับแรก
กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 25
กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 25 จังหวัดกาญจนบุรี ได้รับเกียรติให้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 25 โดยกำหนดให้มีการแข่งขันระหว่างวันที่ 15 - 26 มีนาคม พ.ศ. 2552 ใช้ชื่อในการแข่งขันว่า "กาญจนบุรีเกมส์"
ตารางสรุปเหรียญการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ 10 อันดับแรก
กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 26
กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 26 จังหวัดเพชรบูรณ์ ได้รับเกียรติให้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 26 ใช้ชื่อในการแข่งขันว่า "มะขามหวานเกมส์"
ตารางสรุปเหรียญการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ 10 อันดับแรก / เจ้าภาพกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 26 มะขามหวานเกมส์ / เจ้าภาพกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 27 อุตรดิตถ์เกมส์ (ข้อมูล ณ วันที่ 30 มีนาคม 2553)
กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 27
กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 27 จังหวัดอุตรดิตถ์ ได้รับเกียรติให้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 27 ใช้ชื่อในการแข่งขันว่า "อุตรดิตถ์เกมส์" ระหว่างวันที่ 20-31 มีนาคม พ.ศ. 2554
มิตรภาพและน้ำใจ คือ หลักชัยแห่งการกีฬา
มาสคอตกีฬาครั้งนี้คือพระยาพิชัยดาบหักถือคบเพลิงชื่อ จ้อย
กีฬาในการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติครั้งที่ 27 อุตรดิตถ์เกมส์ ทั้งสิ้น 35 ชนิด
หมายเหตุ
เสวียน
เสวียน เป็นของใช้ในครัวไทยอย่างหนึ่ง ทำด้วยหญ้า หวาย หรือฟาง ถักหรือมัดเป็นวงกลม มีหูสองข้างสำหรับหิ้ว ใช้รองก้นหม้อที่หุงต้มด้วยเตาฟืนหรือเตาถ่าน
นอกจากนี้ เสวียน ตามความเชื่อยังมีอีกชื่อเรียกนึงว่า ตาพระอินทร์ เชื่อว่าเมื่อมีพายุมา สามารถทำให้ลมพายุสงบลงได้ด้วยการมีดพร้าเสียบลงไปในร่องพื้นบ้าน แล้วยกเสวียนขึ้นมากวัดแกว่ง
นอกจากนี้แล้วคำว่า เสวียน ยังใช้เรียกของใช้อย่างอื่นที่มีลักษณะและการใช้งานคล้ายคลึงกันอีก
พระราชวังกัมโพชธานี
พระราชวังกัมโพชธานี (; ) พระราชวังแห่งเมืองหงสาวดี (พะโค) ของพระเจ้าบุเรงนอง เป็นพระราชวังที่ยิ่งใหญ่สมพระเกียรติ ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของพระมหาธาตุเจดีย์ชเวมอดอ (พระธาตุมุเตา) สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2109 ซึ่งเป็นปีที่ 15 ของการครองราชย์ของพระองค์ ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่พระองค์เรืองอำนาจสูงสุด พระองค์ตัดสินพระทัยเผาพระราชวังเก่าไปเนื่องจากมีการกบฏ พระราชวังกัมโพชธานีสร้างขึ้นโดยใช้แรงงานจากประเทศราชต่าง ๆ และพระองค์โปรดให้ใช้ชื่อประตูต่าง ๆ ทั้งหมด 20 ประตู ตามชื่อของแรงงานประเทศราชที่สร้าง เช่น ประตูทางตอนเหนือปรากฏชื่อ ประตูโยเดีย (อยุธยา) ประตูตอนใต้ชื่อ ประตูเชียงใหม่ อีกทั้งยังมีพระตำหนักของพระสุพรรณกัลยา องค์ประกันที่ตกเป็นเชลยและกลายเป็นมเหสีองค์หนึ่งของพระองค์ด้วย
พระราชวังกัมโพชธานีถูกเผาจนเหลือแต่เพียงซาก หลังจากการสวรรคตของพระเจ้าบุเรงนอง ด้วยกบฏยะไข่ พร้อม ๆ กับอาณาจักรตองอูที่เคยเรืองอำนาจเสื่อมลง
จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2533 รัฐบาลพม่าได้ขุดค้นพบซากของพระราชวังที่เหลือเพียงแค่ตอไม้ที่โผล่พ้นดินออกมาเท่านั้น และได้มีการเร่งสร้างพระราชวังจำลององค์ใหม่ขึ้นมา ฉาบด้วยสีทองทั้งหลัง ทั้งที่พื้นดินบริเวณโดยรอบได้ขุดพบโบราณวัตถุต่าง ๆ มากมาย ซึ่งเชื่อว่ายังมีอยู่อีกจำนวนมากที่ยังไม่ถูกขุดขึ้นมา แต่ได้ถูกทางการสร้างพระราชวังทับลงไปแล้ว แต่ซากไม้ที่ใช้สร้างพระราชวังแต่ครั้งอดีตที่ยังหลงเหลืออยู่ได้ถูกจัดแสดง ซึ่งไม้แต่ละท่อนมีตัวอักษรจารึกอยู่ว่าเป็นผลงานของเมืองใด ภายในพระราชวัง มีพระราชบัลลังก์ที่มีชื่อว่า "บัลลังก์ภุมรินทร์" หรือ "บัลลังก์ผึ้ง" ซึ่งสร้างขึ้นมาจากคติเรื่องจักรวาลตามความเชื่อของศาสนาฮินดู
ปัจจุบัน พระราชวังกัมโพชธานีเป็นสถานที่ท่องเที่ยวแห่งหนึ่งของหงสาวดีและประเทศพม่า
สำนักพิมพ์ตะวันส่อง
สำนักพิมพ์ตะวันส่องก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2540 เริ่มด้วยการจัดพิมพ์หนังสือเพื่อการศึกษา หนังสือนิทานสองภาษา และสารานุกรม
ต่อมาในปี 2549 ได้มีการเปิดตัวสำนักพิมพ์อีกครั้ง โดยปรับรูปแบบให้ทันสมัยยิ่งขึ้น หนังสือที่ใช้ในการเปิดตัวคือ ภูมิแพ้แก้ไม่ยาก
จากนั้นเป็นต้นมาสำนักพิมพ์ได้มุ่งเน้นที่จะผลิตหนังสือพ๊อคเก็ตบุ๊คที่ทันสมัย และเหมาะกับไลฟ์สไตล์ของคนปัจจุบัน ไม่ว่าจะเป็นหนังสือสำหรับวัยทำงานที่ใส่ใจ สุขภาพและการปรับปรุงตนเองในแง่มุมต่างๆ
หรื่อหนังสือสำหรับเยาวชน ที่สนใจอ่านงานวรรณกรรมแฟนตาซี หรือเรื่องราวลึกลับผจญภัยวรรณกรรมไทย
ฯลฯ
วรรณกรรมแปล
ฯลฯ
เว็บไซต์สำนักพิมพ์ตะวันส่อง
Bokutachi No Sensou
ชายหนุ่มสองคนที่มีหน้าตาเหมือนกัน ราวกับเป็นคนๆเดียวกัน แต่มีพื้นเพที่มา และอุปนิสัยต่างกันโดยสิ้นเชิง ที่สำคัญพวกเขาอยู่กันคนละช่วงเวลา ห่างกันถึง 60 กว่าปี
ปี 2005
เคนตะเป็นเหมือนวัยรุ่นทั่วไปในปัจจุบัน ที่ไม่ค่อยสนใจอะไรรอบตัวมากนัก เขาใช้ชีวิตไปเรื่อยเปื่อย ไม่สนใจที่จะทำงานให้เป็นหลักแหล่ง งานอดิเรกคือการเล่นเซิร์ฟ วันหนึ่งเขาทะเลาะกับพ่อ เรื่องที่พ่อดุว่าเขาว่าเป็นคนไม่เอาถ่าน เคนตะจึงเตลิดออกจากบ้าน และดื่มเหล้าจนเมา สิ่งเดียวที่อยู่ในความคิดของเขาคือ การไปเล่นเซิร์ฟ ให้ลืมความทุกข์ใจของตนเอง
ด้วยความที่เมามาก ทำให้เขาประคองตัวไม่อยู่ พลัดตกจากบอร์ดและจมน้ำหายไป
ปี 1944
ในช่วงปลายสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ญี่ปุ่นทั้งประเทศกำลังอยู่ในภาวะสงคราม ผู้หญิง เด็กและคนชรา ต้องประสบความยากลำบากทั้งจากภาวะขาดแคลนอาหาร และระเบิดที่ถูกทิ้งจากเครื่องบินแทบไม่เว้นวัน
โกะอิจิ ชายหนุ่มที่มีปัญหาในครอบครัว เขามุ่งมั่นอยากเป็นทหาร เพื่อปกป้องน้องสาวที่กำลังป่วยหนัก วันหนื่งขณะกำลังฝึกบินอยู่นั้น เครื่องบินที่เขาขับเกิดขัดข้องจากพายุฝนและตกลงสู่ทะเล
เคนตะและโกะอิจิ ต่างก็ตกใจมากเมื่อทั้งคู่รู้สึกตัวตื่นขึ้น พบว่าพวกเขาได้สลับช่วงเวลากัน โดยเคนตะต้องไปอยู่ในยุดสงครามโลก รวมทั้งถูกเกณฑ์เข้าเป็นทหารในกองทัพ และโกะอิจิต้องมาเผชิญหน้ากับเทคโนโลยีและวัฒนธรรมยุคใหม่ พร้อมกับความรู้สึกผูกพันที่เกิดขึ้นเมื่อได้พบกับมินามิ คนรักของเคนตะที่เข้าใจผิดว่าเขาคือคนรักของเธอ
มหาวิทยาลัยเจมส์คุก
มหาวิทยาลัยเจมส์ คุก ( - อักษรย่อ : JCU) มหาวิทยาลัยของรัฐบาล ตั้งอยู่ที่เมืองทาวน์สวิลล์ รัฐควีนส์แลนด์ ประเทศออสเตรเลีย จัดเป็นมหาวิทยาลัยชั้นนำแห่งหนึ่งของออสเตรเลีย ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 20 เมษายน ปี ค.ศ. 1970 โดยชื่อของมหาวิทยาลัยได้มาจากกัปตันเจมส์ คุก นักสำรวจและนักเดินเรือชาวอังกฤษในช่วงศตวรรษที่ 18 ซึ่งเป็นบุคคลแรกที่ค้นพบทวีปออสเตรเลีย
มหาวิทยาลัยเจมส์ คุก ดำเนินการโดยกงสุล JCU ซึ่งก่อตั้งภายใต้พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยเจมส์ คุก ปี ค.ศ. 1997 เป็นมหาวิทยาลัยที่ประกอบด้วยหลายวิทยาเขต ซึ่งวิทยาเขตกลางอยู่ที่เมืองทาวน์สวิลล์ ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของรัฐควีนส์แลนด์ และยังมีวิทยาเขตอื่นตั้งอยู่ที่บริสเบนและสิงคโปร์อีกด้วย
มหาวิทยาลัยเจมส์ คุก เป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยเพียง 17 แห่งในออสเตรเลียที่ถูกจัดอันดับอยู่ในมหาวิทยาลัยระดับโลกชั้นนำ 500 อันดับในปัจจุบัน
มีหลักสูตรมากมายสำหรับระดับปริญญาตรีและบัณฑิตวิทยาลัย ได้แก่ ศิลปศาสตร์ ธุรกิจ ศึกษาศาสตร์ วิศวกรรมศาสตร์ นิติศาสตร์ ศิลปศาสตร์เชิงสร้างสรรค์ แพทยศาสตร์และวิทยาศาสตร์สุขภาพ วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีสารสนเทศ และสังคมศาสตร์ แต่ละสาขาวิชามุ่งเน้นให้ผู้เรียนได้รับความรู้ที่จะสามารถนำไปใช้ในโลกปัจจุบันได้อย่างแท้จริง และยังส่งเสริมการทำงานระดับวิชาชีพจริง ๆ
คาร์โล โรเวลลี
คาร์โล โรเวลลี(Carlo Rovelli)เป็นนัก ฟิสิกส์ และ นักจักรวาลวิทยาชาวอิตาลี ทำงานทั้งใน อิตาลี,ฝรั่งเศส และ อเมริกา. เกิดที่ เวโรนา, อิตาลี ในปี 1956. ปัจจุบันทำงานอยู่ที่
the Université de la Méditerranée, ในศูนย์ทฤษฎีฟิสิกส์( the Centre de Physique Théorique), ใน มาร์กเซย์, ฝรั่งเศส. เขายังเป็น affiliated Professor ที่ ภาควิชา ประวัติศาสตร์และปรัชญาแห่งวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยพิตต์สเบิร์ก, USA และสมาชิกของ the Institut Universitaire de France. ใน 1981 เขาสำเร็จการศึกษา BS/MS ฟิสิกส์ ที่ มหาวิทยาลัยแห่งโบโลนญ่า และใน1986 จบปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัยแห่งปาโดวา, อิตาลี. งานของเขาอยู่ในสาขาความโน้มถ่วงควอนตัม(Quantum Gravity)เป็นส่วนมาก.
ในปี 1988 คาร์โล โรเวลลี, ลี สโมลิน(Lee Smolin) และ แอเบย์ อาชเทการ์(Abhay Ashtekar) ได้เสนอทฤษฎีความโน้มถ่วงควอนตัม ชื่อ ความโน้มถ่วงควอนตัมลูป. ปี 1995 โรเวลลี กับ สโมลิน ได้พื้นฐานที่ชัดเจน ของสถานะของความโน้มถ่วงควอนตัม,
กำหนดโดย สปิน เน็ตเวิร์คของ เพนโรส (Penrose's spin networks), ใช้พื้นฐานทั้ง2สามารถแสดงให้เห็นว่า ทฤษฎีนี้ทำนายว่า พื้นที่และปริมาตรถูกทำให้เป็นควอนตัม. ผลที่ได้นี้ชี้ว่า กาล-อวกาศ มีโครงสร้างไม่ต่อเนื่อง(discrete)ในสเกลที่เล็กมากๆ
ปี 1994 โรเวลลี สร้างการตีความทฤษฎีควอนตัมแบบความสัมพันธ์, มีแนวคิดพื้นฐานคือ สถานะควอนตัมทุกสถานะสัมพัทธ์กับผู้สังเกต
ร่วมกับ อเลน คอนเนส (Alain Connes)เขาสร้างสูตร covariant model ของทฤษฎีสนามควอนตัม, สร้างจากสมมติฐาน เวลาเทอร์มัล(thermal time hypothesis). ตามสมมติฐานนี้ เวลาไม่มีอยู่จริง ในทฤษฎีพื้นฐาน แต่เกิดขึ้นในมุมมองของ เทอร์โมไดนามิกส์ หรือ ฟิสิกส์เชิงสถิติเท่านั้น ถ้าสิ่งนี้ถูก การไหลของเวลาก็จะเป็นแค่ภาพจินตนาการ สร้างมาจากความรู้ที่ไม่สมบูรณ์
มเหสีมุนจอง
มเหสีมุนจอง เป็นมเหสีองค์ที่3ของพระเจ้าจุงจงได้รับการเสนอชื่อจากยุนนิมผู้นำฝ่ายยุนใหญ่ให้ขึ้นเป็นมเหสีแทนมเหสีชางยอนที่ประสูติองค์รัชทายาทลีโฮแล้ว
สิ้นพระชนม์เมื่อพระเจ้าจุงจงสิ้นพระชนม์ลงในปี1544(2087)องค์รัชทายาทลี โฮขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าอินจงจึงสถาปนาพระมเหสีมุนจองเป็นพระพันปี
มุนจองเมื่อพระเจ้าอินจงถูกปลงพระชนม์ในปีต่อมาองค์ชายคังวอนจึงขึ้นเป็นพระเจ้าเมียงจงแต่เนื่องจากพระเจ้าเมียงจงยังทรงพระเยาว์อยู่พระชนม์เพียง12พรรษา
พระพันปีมุนจองจึงเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินแทนพระองค์และกุมอำนาจมาตลอด20ปี(1545-1565)ยุนวอนฮังพระมาตุลาได้กดขี่ข่มเหงประชาชนจนเดือดร้อน
ยุนวอนฮังมีทรัพย์สินจำนวนมากตลอด20ปีแรกของรัชกาลพระเจ้าเมียงจงส่วนชองนานจองฮูหยินของยุนวอนฮังได้เป็นที่ปรึกษาส่วนพระองค์ของพระพันปีมุนจอง
และเมื่อพระพันปีมุนจองประชวรและสวรรคตในปี1565(2108)พระเจ้าเมียงจงจึงบริหารราชการด้วยพระองค์เองและขุนนางกับประชาชนได้เขียนฎีการ้องเรียน
ยุนวอนฮังและชองนานจองจึงทำให้ทั้งสองหนีออกจากเมืองฮันยางราชธานีของโชซอนและฆ่าตัวตายที่เมืองเล็กๆแห่งหนึ่งภายหลังราชสำนักได้ยึดทรัพย์สมบัติ
ที่มีจำนวนมากของยุนวอนฮังเข้าท้องพระคลังและได้กวาดล้างพรรคพวกของยุนวอนฮังจนหมดสิ้นและทำให้ฝ่ายยุนเล็กหมดอำนาจและสิ้นสุดลง
ชองนานจอง
ชอง นานจอง(정난정,?-พ.ศ. 2108) เป็นอนุภรรยาคนโปรดของ ยุน วอนฮย็อง พระเชษฐาของ พระมเหสีมุนจอง
ชองนานจอง เกิดเมื่อใดไม่มีหลักฐานแน่ชัดแต่ในพระราชพงศาวดารของโชซอนได้บันทึกถึงผู้หญิงคนนี้ไว้ว่าเป็นธิดาของ องค์ชายปานึง พระเจ้าอาของ พระเจ้าจุงจง ทำให้นางมีศักดิ์เป็นเชื้อพระวงศ์คนหนึ่งแต่เนื่องจากการลี้ภัยทางการเมืองขององค์ชายปานึงทำให้นางต้องกลายเป็นลูกบุญธรรมของใต้เท้า ชองยุนคยอม แม่ทัพเมืองหลวงในต้นรัชกาลพระเจ้าจุงจง
อุปนิสัยของนางเป็นผู้หญิงที่ทะเยอทะยานทำให้ในที่สุดนางก็ได้เป็นอนุภรรยาของ ยุน วอนฮย็อง พระอนุชาของพระมเหสีมุนจองและเหตุการณ์สำคัญในรัชกาลพระเจ้าจุงจงหลายครั้งมักจะมีนานจองมาเกี่ยวข้อง
นานจอง ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อปี ค.ศ. 1565
ควากอ
ควากอ นั้นเป็นการสอบคัดเลือกขุนนางหรือที่เรียกว่าสอบการจอหงวนตามแบบของจีน
บัณฑิตคนไหนได้คะแนนมากที่สุดในแต่ละวิชาก็จะได้เป็นจอหงวนและจะได้รับพระราชทานแต่งตั้งจากองค์กษัตริย์
แคซ็อง
แคซ็อง () เดิมมีชื่อว่า ช็องโด เป็นเมืองหลวงเก่าของเกาหลีสมัยราชวงศ์โครยอ ตังแต่รัชกาลพระเจ้าแทโจ แต่พอขึ้นรัชกาลพระเจ้าแทโจแห่งราชวงศ์โชซ็อน ทรงย้ายราชธานีจากแคซ็องไปอยู่ที่ฮันยังหรือฮันซ็อง (กรุงโซลในปัจจุบัน) พอถึงรัชกาลพระเจ้าแทจง โปรดให้ย้ายราชธานีกลับมาที่นี่ แต่พอขึ้นรัชกาลพระเจ้าเซจงมหาราชก็โปรดให้ย้ายราชธานีกลับไปที่ฮันยังจนถึงปัจจุบัน
เมิ้งล่า
เทศมณฑลเมิ้งล่า หรือ เมืองหล้า () เป็นเขตปกครองประเภทเทศมณฑล ในเขตปกครองตนเองชนชาติไท สิบสองปันนา ตั้งอยู่ทางใต้สุดของมณฑลยูนนาน ประเทศจีน
เมิ้งล่า มีพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นเขตพฤษชาติเขตร้อน มีพันธุ์ไม้มากกว่า 13,000 ชนิด
เทศมณฑลเมิ้งล่าแบ่งการปกครองออกเป็น เมือง 8 แห่ง และตำบล 2 แห่ง
เมิ้งฮาย
เมิ้งฮาย หรือ เมืองฮาย (; ; ) เป็นเขตปกครองประเภทเทศมณฑล (อำเภอ) ภายใต้เขตปกครองตนเองชนชาติไท สิบสองปันนา ตั้งอยู่ทางใต้ของมณฑลยูนนาน ประเทศจีน ติดต่อกับรัฐฉานของประเทศพม่าทางทิศตะวันตกเฉียงใต้
ไดเมียว
ไดเมียว () (แปลว่า มูลนาย) นั้นเป็นตำแหน่งเจ้าเมืองที่มีความสำคัญรองลงมาจากโชกุนและไดเมียวจากหลายตระกูลก็ได้เป็นโชกุนในเวลาต่อมา พวกตระกูลที่มีฐานะเป็นไดเมียวเรียกกันว่า โคตรตระกูล
เกาะคังฮวา
เกาะคังฮวา เป็นเกาะตั้งอยู่ปากแม่น้ำฮั่น ทางชายฝั่งตะวันตกของคาบสมุทรเกาหลี มีเนื้อที่ประมาณ 302.4 ตารางกิโลเมตร อยู่ในเขตประเทศเกาหลีใต้ ใกล้กับชายแดนเกาหลีเหนือ มีประชากรประมาณ 65,000 คน
ปรากฏครั้งแรกในรัชกาลพระเจ้าจุงจงเมื่อองค์ชายยอนซันกุนกษัตริย์องค์ก่อนและเป็นพระเชษฐาต่างพระมารดากับพระเจ้าจุงจงได้ถูกเนรเทศมาที่เกาะนี้
และสิ้นพระชนม์ที่นี่หลังจากนั้นก็มาถึงสมัยองค์ชายควางแฮที่ถูกเนรเทศมาที่เกาะนี้
โฮจุน
หมอโฮจุน (허준, 1546 – 1615)เป็นแพทย์หลวงประจำตระกูล Yangcheon Heo ในช่วงรัชสมัยพระเจ้าซอนโจแห่งราชวงศ์โชซ็อนในเกาหลี เขาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นแพทย์หลวงตอนอายุ 29 ปี เขาได้เขียนตำราการแพทย์จำนวนมาก แต่ผลงานสำคัญที่ประสบความสำเร็จของเขาคือ ทงอึยโพกัม (ความวิเศษของการแพทย์ตะวันออก) ซึ่งมักเขียนเน้นถึงนิยามการแพทย์แผนเกาหลีโบราณ ผลงานนี้ได้แพร่กระจายไปยังประเทศเอเชียตะวันออก เช่น จีน ญี่ปุ่น และเวียดนามซึ่งถือได้ว่าเป็นหนึ่งในคลาสสิกของการแพทย์ตะวันออกในทุกวันนี้ แม้ว่าโฮจุนได้ทำงานอย่างกว้างขวางกับราชวงศ์ เขาได้ให้ความสำคัญกับการเข้าถึงวิธีการรักษาและให้ความเข้าใจแก่คนทั่วไป ในขณะที่วิธีการรักษาโดยทั่วไปคือการยกระดับความเข้าใจของการรักษาโดยใช้ส่วนผสมที่หายากและมีราคาแพง เขาค้นพบว่าสมุนไพรธรรมชาตินั้นสามารถหาได้ง่ายโดยคนทั่วไปในเกาหลีและมีประสิทธิภาพมากเช่นกัน นอกจากนี้เขาได้เขียนชื่อของสมุนไพรโดยใช้อักษรฮันกึลที่อ่านได้ง่ายแทนการใช้อักษรฮันจา(ตัวอักษรจีน)ซึ่งคนส่วนใหญ่ไม่เข้าใจ
ชื่อของโฮจุน และความสำเร็จของเขาได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางจากชาวเกาหลีจวบจนถึงปัจจุบัน ชาวเกาหลียังคงอ้างถึงวิธีการรักษาแบบธรรมชาติของโฮจุนที่ค้นพบในตำราทงอึยโพกัม
จังหวัดเชจู
จังหวัดเชจู (ชื่ออย่างเป็นทางการ จังหวัดปกครองตนเองพิเศษเชจู) () เป็นหนึ่งในเก้าจังหวัดในเกาหลีใต้ และมีลักษณะเป็นเกาะโดยเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในเกาหลีใต้ ตั้งอยู่บนช่องแคบเกาหลี, อยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ใต้ของจังหวัดช็อลลาใต้ เป็นจังหวัดที่จังหวัดเชจูได้แยกออกมามีฐานะเป็นจังหวัดเมื่อปี พ.ศ. 2489 โดยมีเมืองเอกอยู่ที่เชจู
เกาะเชจูนี้จัดเป็นจังหวัดที่เล็กที่สุดในประเทศเกาหลีใต้ และในจังหวัดเชจูนั้นมีมรดกโลก คือ เกาะภูเขาไฟเชจูและอุโมงค์ลาวา เกาะเชจูนั้นมีอากาศอบอุ่นแม้กระทั่งในฤดูหนาว อุณหภูมิแทบจะไม่ต่ำไปกว่าจุดเยือกแข็ง
พระเจ้าฮย็อนจงแห่งโชซ็อน
พระเจ้าฮย็อนจง (현종 顯宗) เป็นกษัตริย์ลำดับที่ 18 แห่งราชวงศ์โชซ็อน ในรัชสมัยของพระองค์เป็นช่วงเวลาขัดแย้งระหว่างฝ่ายตะวันตกและฝ่ายใต้
ลี ยอน เป็นพระโอรสขององค์ชายพงนิม ประสูติเมื่อพ.ศ. 2184 ที่เมืองเสิ่นหยาง ขณะที่พระราชบิดาไปเป็นองค์ประกันแก่ราชวงศ์ชิง ในพ.ศ. 2187 ราชวงศ์ชิงเข้ายึดปักกิ่ง องค์ชายลียอนและพระราชบิดาจึงย้ายไปที่ปักกิ่ง และถูกปล่อยตัวกลับพร้อมกับพระราชบิดาในปีเดียวกัน และพระราชบิดาได้เป็นวังเซจา (องค์ชายรัชทายาท) แทนที่พระปิตุลาองค์ชายรัชทายาทโซฮย็อนที่สิ้นพระชนม์ไปในพ.ศ. 2188
ในพ.ศ. 2192 องค์ชายรัชทายาทพงนิมขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าฮโยจง องค์ชายลียอนได้รับแต่งตั้งเป็นวังเซจาในพ.ศ. 2194 และเมื่อพระราชบิดาสวรรคตในพ.ศ 2202 วังเซจาจึงขึ้นครองราชย์ต่อเป็นพระเจ้าฮย็อนจง
แต่ทันทีที่ขึ้นครองราชย์ พระเจ้าฮย็อนจงก็ทรงประสบปัญหาความขัดแย้งระหว่างฝ่ายตะวันตกและฝ่ายใต้ เรื่องที่ว่าพระอัยยิกาแจอี มเหสีของพระเจ้าอินโจ พระมารดาเลี้ยงของพระเจ้าฮโยจง จะต้องใส่อาภรณ์ไว้ทุกข์ให้พระเจ้าฮโยจงเป็นเวลานานเท่าไร เพราะตามหลักขงจื้อไม่ได้กำหนดไว้เรื่องการปฏิบัติระหว่างแม่เลี้ยงกับลูกเลี้ยงที่สืบทอดสมบัติครองครัว ฝ่ายตะวันตก ภายใต้การนำของซงชียอล เสนอว่าให้พระอัยยิกาแจอีสวมชุดไว้ทุกข์เป็นเวลาหนึ่งปี เพราะไม่ได้เป็นพระมารดาแท้ๆของพระเจ้าฮโยจง แต่ฝ่ายใต้นำโดยฮอจอกเสนอให้พระนางใส่ชุดไปสามปี พระเจ้าฮโยจงเป็นกษัตริย์
พระเจ้าฮย็อนจงทรงต้องการสร้างความสมดุลอำนาจของทั้งสองฝ่าย จึงมีพระราชโองการให้พระอัยยิกาแจอีสวมชุดไว้ทุกข์เป็นเวลาหนึ่งปี แต่แต่งตั้งให้ฮอจอกเป็นอัครเสนาบดี เพื่อถ่วงดุลอำนาจ
ในพ.ศ. 2217 พระพันปีอินซอน พระราชมารดาของพระเจ้าฮย็อนจง สิ้นพระชนม์ ก็เกิดคำถามขึ้นอีกว่าพระอัยยิกาแจอีไว้ทุกข์นานเท่าไร ทั้งสองฝ่ายขัดแย้งกันไปเรื่อย จนพระเจ้าฮย็อนจงสิ้นพระชนม์ในปีเดียวกัน
สมเด็จพระราชา ฮย็อนจง แทโจ โซฮยู ยองยุง ดนด็อก ซูซอง ซุนมุน ซุกมู คยุนกิล ชางฮโย แห่งเกาหลี
เพลงชาติเลบานอน
เพลงชาติเลบานอน () เป็นผลงานการประพันธ์เนื้อร้องของราชิค นาเกลอ (Rashid Nakhle) ส่วนทำนองประพันธ์โดย วาดิฮ์ ซาบรา (Wadih Sabra) เมื่อ พ.ศ. 2468 เพลงนี้เริ่มใช้เป็นเพลงชาติของรัฐเลบานอนอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2470 ขณะที่ดินแดนแห่งนี้ยังคงเป็นดินแดนในอาณัติของฝรั่งเศส
สมเด็จพระอุไทยราชาธิราชรามาธิบดี
สมเด็จพระอุไทยราชาธิราชรามาธิบดี หรือพระนามเดิมว่า นักองค์จัน เสด็จขึ้นครองราชย์แทนสมเด็จพระนารายณ์รามาธิบดี (นักองค์เอง) พระราชบิดาเมื่อปี พ.ศ. 2349 ทรงเป็นกษัตริย์กัมพูชาระหว่างที่ประเทศชาติกำลังวุ่นวายด้วยความขัดแย้งระหว่างสยามและเวียดนาม
สมเด็จพระอุไทยราชาธิราชรามาธิบดีเป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระนารายณ์รามาธิบดี (นักองค์เอง) กับนักนางโอง ประสูติที่กรุงเทพฯเมื่อ พ.ศ. 2334 และได้ตามเสด็จพระบิดากลับไปกัมพูชาเมื่อพระบิดาได้ขึ้นครองราชสมบัติ และพระองค์มีพระชนมายุเพียง 5 พรรษาเท่านั้นเมื่อพระบิดาสวรรคต พระองค์ได้รับการสนับสนุนจากสยาม ให้ขึ้นครองราชย์สมบัติเมื่อ พ.ศ. 2345 เมื่อพระชนมายุได้ 11 ชันษา และได้รับการเฉลิมพระนามว่า ""สมเด็จพระอุไทยราชาธิราชรามาธิบดี ศรีสุริโยพันธุ์ บรมสุรินทรามหาจักรดิพรรดิราช บรมนารถบพิตร สถิตย์เป็นอิศวรกำพูล รัษฐราชโอภาสชาติวรวงษ ดำรงกรุงกัมพูชาธิบดีศรีโสธร นครอินทปัต กุรุราชบุรีรมย์ อุดมมหาสถาน เจ้ากรุงกัมพูชา""
ในเวลาเดียวกันนี้ จักรพรรดิยาลองได้รวบรวมเวียดนามให้เป็นปึกแผ่นสำเร็จ นักองค์จันทร์จึงหันไปดำเนินนโยบายใกล้ชิดกับราชสำนักเว้หลังจากที่พระองค์มีข้อบาดหมางกับราชสำนักสยาม เมื่อรัชกาลที่ 1 เสด็จสวรรคต ตัวแทนราชสำนักกัมพูชาที่มาร่วมงานพระบรมศพแสดงความฝักใฝ่ต่อสยาม 2 คน จึงถูกประหารชีวิต และยังจัดตั้งกองกำลังรักษาพระองค์เป็นชาวกัมพูชาเชื้อสายเวียดนาม ระหว่าง พ.ศ. 2354 – 2355 เกิดความขัดแย้งระหว่างตัวแทนสยามกับเวียดนามในกัมพูชา ฝ่ายสยามสนับสนุนอนุชาของนักองค์จันทร์ เมื่อความขัดแย้งสิ้นสุดลง พระอนุชา 3 คนหนีไปสยาม ทำให้นักองค์จันทร์หันไปนิยมเวียดนามมากขึ้น มีการเกณฑ์แรงงานชาวกัมพูชาไปทำงานให้เวียดนาม เช่น การเกณฑ์แรงงานไปขุดคลองวิญเทในเวียดนามภาคใต้ ทำให้ชาวกัมพูชาเริ่มไม่พอใจ
หลังจากที่เวียดนามสนับสนุนการก่อกบฏของเจ้าอนุวงศ์ใน พ.ศ. 2367 – 2368 รวมทั้งนโยบายของจักรพรรดิมิญหมั่งที่ต้องการรวมกัมพูชาเป็นส่วนหนึ่งของเวียดนามอย่างเปิดเผย ทำให้ความขัดแย้งระหว่างสยามกับเวียดนามรุนแรงขึ้น เมื่อเกิดกบฏต่อต้านราชสำนักเว้ในกัมพูชา รัชกาลที่ 3 จึงทรงตัดสินพระทัยส่งทหารเข้าไปในกัมพูชาเพื่อสนับสนุนฝ่ายกบฏและนำอนุชาของนักองค์จันทร์ไปเป็นกษัตริย์กัมพูชาระหว่าง พ.ศ. 2363 – 2364 ในช่วงแรก สยามเป็นฝ่ายได้เปรียบในการรบจนเวียดนามต้องนำนักองค์จันทร์หนีไปเวียดนาม แต่ในช่วงท้าย การประสานระหว่างทัพบกและทัพเรือไม่ดี จึงยึดชายฝั่งเวียดนามตามแผนไม่ได้ รวมทั้งกองทัพเรือของเวียดนามก็ตีโต้แข็งแรง รวมทั้งชาวกัมพูชาไม่สนับสนุนนักองค์อิ่มและนักองค์ด้วงเท่าที่ควร ฝ่ายไทยจึงถอยทัพกลับใน พ.ศ. 2367 เวียดนามจึงนำนักองค์จันทร์กลับมาครองกัมพูชาอีก และควบคุมกัมพูชาอย่างเข้มงวดกว่าเดิม
หลังจากที่ถอยทัพกลับไป สยามพยายามสร้างอิทธิพลในกัมพูชา โดยให้นักองค์ด้วงมาครองพระตะบองและเสียมราฐ ในขณะเดียวกัน เวียดนามก็เพิ่มระดับการแทรกแซงกัมพูชามากขึ้น จนนักองค์จันทร์แทบจะไม่มีอำนาจที่แท้จริงจนกระทั่งสิ้นพระชนม์ใน พ.ศ. 2378 รวมพระชนม์ได้ 44 พรรษา พระองค์ไม่มีพระโอรส มีแต่พระธิดาที่เวียดนามได้สนับสนุนให้เป็นกษัตริย์ต่อจากพระองค์
สมเด็จพระนารายณ์รามาธิบดีศรีสุริโยพรรณ
สมเด็จพระนารายณ์รามาธิบดีศรีสุริโยพรรณ หรือ นักองค์เอง พระราชสมภพเมื่อ พ.ศ. 2316 ตรงกับในสมัยกรุงธนบุรี ทรงครองราชย์ขณะมีพระชนมายุเพียง 4 พรรษา ทรงราชาภิเษกเมื่อปี พ.ศ. 2337 และเสด็จสวรรคตเมื่อปี พ.ศ. 2340 หลังจากที่พระองค์ลี้ภัยในกรุงเทพฯ นาน 11 ปี
พระองค์เป็นพระราชโอรสของพระนารายน์ราชารามาธิบดีหรือนักองค์ตน พระมารดาคือนักนางไชย ประสูติเมื่อ พ.ศ. 2316 พระบิดาของพระองค์ดำเนินนโยบายต่างประเทศแบบนิยมเวียดนาม และขอกำลังทหารเวียดนามมาช่วยเมื่อเกิดความขัดแย้งกับไทย แต่เมื่อถีงปลายรัชกาล เวียดนามอ่อนแอลง นักองค์ตนจึงยอมอ่อนน้อมต่อพระเจ้าตากสินมหาราช และมอบราชสมบัติให้นักองค์โนน ซึ่งนิยมไทยและพระเจ้าตากสินทรงให้การสนับสนุน พระบิดาของนักองค์เองทรงดำรงตำแหน่งอุปราชจนสิ้นพระชนม์ใน พ.ศ. 2320 ขณะนั้น นักองค์เองมีพระชนม์เพียง 4 พรรษา
ต่อมาใน พ.ศ. 2322 เกิดจลาจลในกัมพูชาเมื่อขุนนางไม่พอใจสมเด็จพระรามราชาหรือนักองค์โนน ผลสุดท้าย นักองค์โนนและพระโอรสถูกจับประหารชีวิต เจ้าฟ้าทะละหะ (มู) ได้ยกนักองค์เองขึ้นครองราชย์เมื่อ พ.ศ. 2323 ขณะมีพระชนม์ได้ 7 พรรษา ใน พ.ศ. 2325 ออกญายมราช (แบน) ร่วมกับออกญากลาโหม (สู) ฆ่าเจ้าฟ้าทะละหะ (มู) เสีย แต่ภายหลังเกิดแตกคอกันเอง ออกญายมราช (แบน) จึงฆ่าออกญากลาโหม (สู) เสีย แล้วตั้งตัวเป็นเจ้าฟ้าทะละหะ ต่อมา ใน พ.ศ. 2326 เจ้าฟ้าทะละหะ (แบน) แพ้ออกญามหาเทพเจ้าเมืองตโบงฆนุมที่นำทัพชาวจามเข้ามาตีพนมเปญ จึงพานักองค์เองหนีมากรุงเทพฯ ขณะที่พระชนม์ได้ 10 พรรษา ซึ่งรัชกาลที่ 1 โปรดรับนักองค์เองเป็นราชบุตรบุญธรรม ให้สร้างตำหนักถวายที่ตำบลคอกกระบือ ส่วนออกญายมราช (แบน) ได้เป็นเจ้าพระยาอภัยภูเบศร์
ในขณะที่นักองค์เองลี้ภัยอยู่ที่กรุงเทพฯ เวียดนามเข้าไปมีอำนาจในกัมพูชา จัดให้ขุนนางเวียดนามมาปกครอง รัชกาลที่ 1 จึงโปรดให้เจ้าพระยาอภัยภูเบศร์เป็นผู้สำเร็จราชการเมืองเขมร ที่พระตะบอง รบกับเวียดนามจนได้รับชัยชนะ ตั้งเมืองหลวงที่เมืองอุดงค์มีชัยหรือเมืองบันทายเพชรได้ใน พ.ศ. 2333 ซึ่งเป็นปีเดียวกับที่องเชียงสือปราบกบฏไตเซินสำเร็จ
ต่อมาใน พ.ศ. 2337 รัชกาลที่ 1 โปรดให้นักองค์เองผนวช เมื่อลาสิกขาแล้วจึงให้ออกไปครองกรุงกัมพูชา เฉลิมพระนามว่า ""สมเด็จพระนารายน์รามาธิบดี ศรีสุริโยพรรณ บรมสุรินทรามหาจักรพรรดิราช บรมนาถบพิตร เจ้ากรุงกัมพูชา""โดยให้ออกญากลาโหม (ปก) พระพี่เลี้ยงเป็นเจ้าฟ้าทะละหะ (ปก) ส่วนเจ้าพระยาอภัยภูเบศร์ให้ครองพระตะบองและเสียมราฐขึ้นตรงต่อสยาม การขึ้นครองราชย์อีกครั้งของนักองค์เองทำให้ชาวกัมพูชาปลาบปลื้มหลังจากว่างกษัตริย์มานาน พระองค์โปรดให้สร้างพระราชวัง เชิญเชื้อพระวงศ์กัมพูชาที่อยู่ในกรุงเทพฯให้กลับออกไป และจัดระบบราชการให้เรียบร้อย แต่พระองค์ครองราชย์ได้ไม่นาน ประชวรสิ้นพระชนม์ใน พ.ศ. 2339 รวมพระชนม์เพียง 23 พรรษา พระโอรสของพระองค์คือนักองค์จันทร์ได้ขึ้นครองราชสมบัติต่อมา
บาห์เรโนนา
เพลงชาติบาห์เรนมีชื่อว่า บาห์เรนโนนา (, แปลว่า "บาห์เรนของเรา") เนื้อร้องของเพลงนี้มีอยู่ 2 สำนวน สำนวนแรกใช้ตั้งแต่เมื่อประเทศบาห์เรนได้รับเอกราชในปี พ.ศ. 2514 กระทั่งในปี พ.ศ. 2545 จึงมีการเปลี่ยนแปลงเนื้อร้องใหม่เมื่อเชคฮามัด บิน อิซา อัล คอลีฟะห์ ประกาศสถาปนาพระองค์เองเป็นสมเด็จพระราชาธิบดี และเปลี่ยนแปลงประเทศจากนครรัฐเป็นราชอาณาจักรในปีนั้น ซึ่งเนื้อร้องสำนวนดังกล่าวคือเนื้อเพลงชาติบาห์เรนที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน
เนื้อร้องต้นฉบับของเพลงชาติบาห์เรนนั้น ประพันธ์โดย โมฮัมเหม็ด ซุดควี อายยาช (Mohammed Sudqi Ayyash - เกิด พ.ศ. 2477) ส่วนทำนองนั้นไม่ทราบแน่ชัดว่าเป็นผลงานของผู้ใด