hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
การประชุมแพทยศาสตร์ศึกษาแห่งชาติ
การประชุมแพทยศาสตรศึกษาแห่งชาติ () ย่อว่า พศช. จัดขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2499 วัตถุประสงค์เพื่อกำหนดทิศทางการผลิตบัณฑิตแพทย์จากสถาบันต่าง ๆ ในขณะนั้นให้ตรงตามความต้องการของประเทศ และสอดคล้องกับสภาพเศรษฐกิจ สังคมและการเมือง ผู้เข้าประชุมประกอบด้วยตัวแทนจากหน่วยงานต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง ได้แก่ กระทรวงสาธารณสุข ทบวงมหาวิทยาลัย กระทรวงศึกษาธิการ (ขณะนั้นยังแยกกันอยู่) สถาบันผลิตแพทย์ และผู้มีส่วนได้เสีย
ผลการประชุมก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในกระบวนการผลิตแพทย์ และการบริการทางด้านสาธารณสุขอย่างชัดเจน ดังนี้
1 รายงานการประชุมแพทยศาสตรศึกษาแห่งชาติ ครั้งที่ 1, กรุงเทพมหานคร: , 2499.
2 รายงานการประชุมแพทยศาสตรศึกษาแห่งชาติ ครั้งที่ 2, กรุงเทพมหานคร: , 2507.
3 รายงานการประชุมแพทยศาสตรศึกษาแห่งชาติ ครั้งที่ 3, กรุงเทพมหานคร: , 2514.
4 รายงานการประชุมแพทยศาสตรศึกษาแห่งชาติ ครั้งที่ 4, กรุงเทพมหานคร: , 2522.
5 รายงานการประชุมแพทยศาสตรศึกษาแห่งชาติ ครั้งที่ 5, กรุงเทพมหานคร: คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2529.
6 รายงานการประชุมแพทยศาสตรศึกษาแห่งชาติ ครั้งที่ 6, กรุงเทพมหานคร: , 2536.
7 รายงานการประชุมแพทยศาสตรศึกษาแห่งชาติ ครั้งที่ 7, กรุงเทพมหานคร: กลุ่มสถาบันแพทยศาสตร์แห่งประเทศไทย, 2544.
8 รายงานการประชุมแพทยศาสตรศึกษาแห่งชาติ ครั้งที่ 8, กรุงเทพมหานคร: คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล, 2552.
[http://acad.md.chula.ac.th/upload/article/49/11499738745.pdf 9 รายงานการประชุมแพทยศาสตรศึกษาแห่งชาติ ครั้งที่ 9, กรุงเทพมหานคร: คณะแพทยศาสตร์ 
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2558.]
ไลต์โนเวล
ไลต์โนเวล () เป็นนิยาย ที่นำตัวละครและเนื้อเรื่อง หรือสิ่งใดสิ่งหนึ่งที่เกี่ยวข้องกับอนิเมะหรือมังงะ มาใช้เป็นภาพประกอบ โดยเป็นลักษณะของการเขียนเป็นบทความ บทละคร หรือเรื่องที่แต่งขึ้นอาจจะเกี่ยวพันหรือไม่มีความเกี่ยวข้องกันเลย
"ไลต์โนเวล" ถือเป็นบทประพันธ์ชนิดหนึ่งที่เขียนโดยมีเป้าหมายอยู่ในวัยรุ่นและเยาวชน ที่มีการติดตาม อนิเมะหรือมังงะ อย่างใดก็ตามหรืออาจจะเป็นเรื่องที่แต่งใหม่แต่มีความสอดคล้องที่สามารถนำไปสร้างเป็น อนิเมะหรือมังงะ ได้ในภายหลัง โดยที่มานั้น คำว่า "ไลต์โนเวล" () () เป็นคำเฉพาะถิ่น สร้างขึ้นโดยชาวญี่ปุ่น โดยมีการย่อคำเป็นคำว่า"ระโนะเบะ" () หรือ "ระอิโนะเบะ" ()
ในประเทศญี่ปุ่น ไลต์โนเวล แบบ "ต้นตำรับ" นั้นได้มีการนำการใช้ฟุริงะนะเข้ามาใช้เป็นอย่างมากด้วยสองเหตุผล หนึ่งคือสำหรับนักอ่านวัยเยาว์ที่ยังไม่ชำนาญในตัวอักษรคันจิให้สามารถเข้าใจในเนื้อหาได้ สองคือในหลายๆ เรื่องของ ไลต์โนเวล ผู้เขียนมักจะสร้างคำอ่านฟุริงะนะขึ้นมาใหม่ ซึ่งไม่สามารถพบเห็นได้ในการใช้ภาษาญี่ปุ่นทั่วๆ ไป
ในการเขียนไลต์โนเวลนั้น จะใช้เพียงแค่ประโยคสั้นๆ ในหนึ่งย่อหน้ามีเพียงแค่ 1 หรือ 2 ประโยคเท่านั้น ซึ่งทำให้การอ่านเป็นไปได้อย่างรวดเร็วยิ่งขึ้น โดยจะมีลักษณะโดยรวมดังนี้ด้วยความสามารถของหนังสือประเภท "ไลต์โนเวล" ที่โด่งดังในกลุ่มนั้นมีบ้างเรื่องที่สามารถ สร้างกระแสจนกลายเป็น อนิเมะหรือมังงะ เช่น"เก็คคัง ดรากอน แมกกาซีน " และ "เดอะ สนีคเกอร์", "เด็งเกคิ hp" หรือแม้แต่นิตยสารในเครือ มีเดียมิกซ์ เช่น "คอมพ์ทีค" และ "เด็งเกคิ G’s แมกกาซีน" โดยเรื่องที่ได้ตีพิมพ์ได้แก่เรื่อง "สเลเยอร์ส" ฉบับนิยายซึ่งเป็นผลงานของ คันซากะ ฮาจิเมะ ซึ่งเรื่อง "สเลเยอส์" นี้เองก็ได้เคยสร้างเป็นอนิเมะหรือมังงะในชื่อเดียวกัน
ในประเทศญี่ปุ่น ไลต์โนเวลเป็นที่นิยมมาก และสำนักพิมพ์ต่าง ๆ ก็ได้มีการจัดการประกวดไลต์โนเวล เพื่อค้นหาไลต์โนเวลที่เป็นที่น่าสนใจ ซึ่งถ้าหากเรื่องใดได้รับรางวัลชนะเลิศ ก็จะมีรางวัลสำหรับผู้จัดทำไลต์โนเวลเรื่องนั้นๆ และผลงานของพวกเขายังได้รับการตีพิมพ์จัดจำหน่ายภายหลังการประกวด เช่น รางวัล เด็งเกคิ โนเวล ไพร์ซ ซึ่งเป็นรางวัลใหญ่ที่สุดซึ่งในแต่ละปีจะมีผู้ร่วมส่งผลงานกันเข้ามามากกว่า 2000 ชิ้น และเป็นแหล่งสร้าง ไลต์โนเวล ให้แก่วงการที่มีชื่อเสียง
สินค้าทดแทนกัน
สินค้าทดแทนกัน (Substitute good) หมายถึงสินค้าที่ใช้แทนกันด้วยวัตถุประสงค์เดียวกันและความสามารถใช้แทนกันได้ เมื่อราคาสินค้าชนิดหนึ่งเปลี่ยนแปลงไปราคาสินค้าอีกชนิดหนึ่งจะมีราคาเปลี่ยนแปลงไปในทิศทางตรงกันข้าม
สินค้าใช้ร่วมกัน
สินค้าใช้ร่วมกัน (Complementary good) เป็นสินค้าที่ใช้ร่วมกันกับสินค้าอื่น เมื่อราคาสินค้าชนิดหนึ่งเปลี่ยนแปลงไปจะมีผลต่อราคาสินค้าอีกชนิดหนึ่งในทิศทางเดียวกัน
สินค้ากิฟเฟ่น
สินค้ากิฟเฟ่น (Giffen good) เป็นสินค้าที่ไม่ได้อยู่ในกฎของอุปสงค์ เนื่องจากเมื่อราคาสินค้าสูงขึ้นความต้องการก็จะสูงขึ้นตาม และเมื่อสินค้ามีราคาลดต่ำลงความต้องการก็จะลดต่ำลงเช่นกัน
สินค้าต่ำต้อย
สินค้าต่ำต้อย (Inferior good) หมายถึงสินค้าที่เมื่อผู้มีรายได้สูงขึ้น ความต้องการบริโภคสินค้าชนิดนั้นจะลดลง ซึ่งมีผลในทางตรงกันข้ามกับกฎของอุปสงค์
ถนนร่มเกล้า
ถนนร่มเกล้า () หรือ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3119 สายมีนบุรี–ลาดกระบัง เดิมมีชื่อว่า "ถนนมีนบุรี–ลาดกระบัง" เป็นถนนในกรุงเทพมหานคร ระยะทาง 11.003 กิโลเมตร มีจุดเริ่มต้นจากถนนสุวินทวงศ์ในท้องที่แขวงมีนบุรี เขตมีนบุรี กรุงเทพมหานคร ไปบรรจบกับถนนลาดกระบัง ในท้องที่แขวงลาดกระบัง เขตลาดกระบัง กรุงเทพมหานคร ซึ่งจุดสิ้นสุดของถนนร่มเกล้าในท้องที่เขตลาดกระบังต่อจากนี้ไปจะเป็นทางยกระดับเข้าท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ แต่เดิมถนนเส้นนี้มีเพียง 2 ช่องทางจราจร แต่ในปัจจุบันเป็นถนนแบบ 6 ช่องทางจราจร ยกเว้นช่วงสะพานข้ามคลองแสนแสบและสะพานข้ามทางรถไฟสายตะวันออกจะมีขนาดเพียง 4 ช่องทางจราจร
โดยถนนร่มเกล้าฟากตะวันออกในพื้นที่เขตมีนบุรี ตั้งแต่สะพานข้ามคลองแสนแสบถึงเส้นแบ่งเขตมีนบุรีกับเขตลาดกระบัง เป็นเส้นแบ่งแขวงระหว่างแขวงมีนบุรีกับแขวงแสนแสบ
ถนนร่มเกล้า ตลอดทั้งสาย อยู่ในความรับผิดชอบของหมวดทางหลวงร่มเกล้า สำนักงานทางหลวงที่ 13 (กรุงเทพ) ของ กรมทางหลวง
พาวเวอร์เรนเจอร์ จังเกิล ฟิวรี
พาวเวอร์เรนเจอร์ จังเกิ้ล ฟิวรี่ () เป็นซีรีส์พาวเวอร์เรนเจอร์ลำดับที่16 โดยจะออกอากาศในเดือน กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 ถึงเดือน พฤศจิกายน ค.ศ. 2008
ณรงค์ มหานนท์
พล.ต.อ.ณรงค์ มหานนท์ เป็นอดีตอธิบดีกรมตำรวจ 2525-2530 อดีตสมาชิกวุฒิสภา และอดีตสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ประธานที่ปรึกษาบริษัท ช.การช่าง จำกัด
พล.ต.อ.ณรงค์ มหานนท์ เกิดเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2469 ที่ตำบลคลองกระแชง อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี เป็นบุตรของ นายพูน และนางสว่าง มหานนท์ สมรสกับ คุณหญิงฑิพา มหานนท์ (ถึงแก่กรรม) มีบุตร-ธิดา คือ
ต่อมาสมรสกับ ท่านผู้หญิงภรณี มหานนท์
นักรบอุลตร้า
นักรบอุลตร้า หรือ อุลตร้าแมน คือนักรบจากดาว M78 หรือดาวอื่นๆซึ่งมาที่โลกมนุษย์เพื่อปกป้องโลกและสัตว์ประหลาดและมนุษย์ต่างดาวที่กำลังจะครองโลก
ชาวดาวM78เมื่อก่อนมีรูปร่างเหมือนกับมนุษย์ เพียงแต่นักวิทยศาสตร์บนดาวM78ได้สร้างพลาสม่าสปาร์คหรือพระอาทิตย์เทียมแทนพระอาทิตย์ดวงเก่าที่ระเบิดไป แต่เขาได้คำนวณผิดพลาดทั้งหมด ทำให้ส่งผลถึงมนุษย์ชาวดาวM78จนกลายร่างเป็นมนุษย์ร่างยักษ์นามว่าอุลตร้าแมนหรือนักรบอุลตร้า
แบบีอุด
หลอดเลือดแดงแอนทีเรียร์ซีรีบรัล
ในกายวิภาคศาสตร์มนุษย์ หลอดเลือดแดงแอนทีเรียร์ซีรีบรัล ให้ออกซิเจนเลี้ยงส่วนใหญ่ของส่วนกลางของสมองกลีบหน้า (frontal lobe) และสมองกลีบข้างส่วนซุพีเรียร์ มีเดียล (superior medial parietal lobes) เป็นแขนงออกมาจากหลอดเลือดแดงอินเทอร์นัลคาโรติด (internal carotid artery) และเป็นส่วนหนึ่งของวงกลมของวิลลิส (Circle of Willis)
หลอดเลือดแดงแอนทีเรียร์ซีรีบรัลข้างซ้ายและขวาเชื่อมต่อกันด้วยหลอดเลือดแดงแอนทีเรียร์คอมมิวนิเคติง (anterior communicating artery)
บริเวณที่เลี้ยงโดยหลอดเลือดแดงแอนทีเรียร์ซีรีบรัลได้แก่
การอุดตันของหลอดเลือดแดงแอนทีเรียร์ซีรีบรัลทำให้เกิดผลดังนี้
สุรชาติ บำรุงสุข
ศาสตราจารย์ ดร.สุรชาติ บำรุงสุข เป็นผู้มีความเชี่ยวชาญทางด้านยุทธศาสตร์ การรบ และสงคราม ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเป็นอาจารย์ประจำภาควิชาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
รัฐศาสตร์บัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
M.A. in Government, Cornell University (New York, U.S.A.)
M. Phil in Political Science, Columbia University (New York, U.S.A.)
Ph.D. in Political Science, Columbia University (New York, U.S.A.)
คณะอนุกรรมการเฉพาะกิจศึกษาพัฒนานโยบายความมั่นคงแห่งชาติด้านการป้องกันประเทศ และยุทธศาสตร์ชาติ สภาความมั่นคงแห่งชาติ (2539)
ที่ปรึกษา สถาบันวิชาการป้องกันประเทศ กองบัญชาการทหารสูงสุด (2540)
กรรมการในคณะกรรมการวินิจฉัยการเปิดเผยข้อมูลข่าวสารด้านต่างประเทศและความมั่นคงของประเทศ (2541)
จากสงครามเย็น...สู่สันติภาพเย็น : ความสืบเนื่องและความเปลี่ยนแปลงของปัญหาความมั่นคงไทย ใน ค.ศ. 2000 (สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย, 2539)
นโยบายการป้องกันประเทศของจีน : ปัญหาเก่า - เวลาใหม่ (สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย, 2539)
ทหารกับประชาธิปไตยไทย : จาก 14 ตุลา สู่ปัจจุบันและอนาคต (2541)
ยกเครื่องเรื่องทหาร : ข้อเสนอสำหรับกองทัพไทยในศตวรรษที่ 21 (ผู้เขียน, 2540)
สังคมต้องรู้เรื่องทหาร : ทำไม - อย่างไร (ผู้เขียน, 2540)
ความสัมพันธ์พลเรือนทหาร : เปรียบเทียบไทย - สหรัฐ (ผู้เขียน, 2539)
เรือดำน้ำ : การขยายสมุททานุภาพในเอเชีย - แปซิฟิค (ผู้เขียน, 2539)
ค.ศ. 2000 : ยุทธศาสตร์โลกหลังสงครามเย็น (ผู้เขียน, 2537)
ยุทธศาสตร์ : แนวคิดและกรณีศึกษา (เขียนร่วม, 2536)
มนุษย์กับสงคราม : ประวัติศาสตร์ทหารของโลกตะวันตก (ผู้เขียน, 2534, 2535)
ระบบทหารไทย (บรรณาธิการและผู้เขียน, 2530)
นานาทัศนะว่าด้วยคลังอาวุธสำรอง (บรรณาธิการและผู้เขียน, 2530)
ความสัมพันธ์ทางทหารไทย - สหรัฐ : ยุคเปรม - เรแกน (ผู้เขียน, 2529)
รัฐและกองทัพในประเทศโลกที่สาม (ผู้เขียน, 2529)
เอฟ - 16 กับการเมืองไทย (บรรณาธิการและผู้เขียน, 2528)
สหรัฐอเมริกา : อำนาจทางทหารยุคหลังสงครามเย็น (2539)
ความรู้เบื้องต้นว่าด้วยอาวุธและยุทธศาสตร์นิวเคลียร์ (2531)
อาวุธนิวเคลียร์กับการเมืองโลก (2530)
ความสัมพันธ์ทางทหารระหว่างประเทศพัฒนาแล้วกับประเทศกำลังพัฒนา (2529)
อุตสาหกรรมอาวุธในประเทศโลกที่สาม (2528)
ความช่วยเหลือทางทหารของสหรัฐกับระบบทหารไทยยุคหลังสงครามเวียดนาม (2525)
ความรู้เบื้องต้นว่าด้วยการเจรจาจำกัดอาวุธทางยุทธศาสตร์ (2522)
“Changing Patterns of Civil - Military’s Relations and Thailand’s Regional Outlook” in David R.Marcs, ed, Comparative Civil - Military Relations in Latin America, Asia, and Africa (Westview Press, 1997)
Thailand’s Security Policy Since the Invasion of Kampuchea (1988)
United States Foreign Policy and Thai Military Rule, 1947 - 1977 (1988)
New Strengths - Old Weaknesses : Thailand’s Civil - Military Relations into the 2000s (Hong Kong, 1996)
Constructive or Destructive Engagement? : Thai Foreign Policy Towards Burma (Boston, U.S.A.1994)
Military - Initiated Transition in Thailand : Causes, Costs and Consequences (Bangkok, 1992)
The Military and Democratization : Transition Through Transaction in Thailand, 1977 - 88 (New Orleans, U.S.A.1991)
Thailand and Kamphuchea Conflict : The Development of Thai Security Policy in The Kampuchean Conflict (Clearmout, U.S.A.1987)
Alternative Defense in Thailand (Hadyai, Thailand 1986)
The Military and The Thai State (Penang, Malaysia 1985)
ธนชัย อุชชิน
ธนชัย อุชชิน หรือ ป๊อด โมเดิร์นด็อก เกิด 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2514 มีพี่ชาย 1 คน ชื่อ ธนวัฒน์ อุชชิน หรือ ป็อก โมเดิร์นด็อด ผู้ชักนำป๊อดให้รู้จักดนตรีเป็นคนแรก ป๊อดเป็นนักร้องนำและนักดนตรีชาวไทย เป็นที่รู้จักจากนักร้องนำของวง โมเดิร์นด็อก วงดนตรี อัลเตอร์เนทีฟ สัญชาติไทย ธนชัย อุชชิน หลังชนะการประกวดโค้ก มิวสิคอะวอตส์ ประจำปี 2535 จนได้มีโอกาสเป็นศิลปินกับ เบเกอรี่มิวสิค ในนาม โมเดริ์นด็อก ธนชัยได้ร่วมออกอัลบั้มกับวงมาแล้ว 5 อัลบั้ม โมเดิร์นด็อก-เสริมสุขภาพ (พ.ศ. 2537) , คาเฟ่ (อัลบั้ม)(พ.ศ. 2540) , เลิฟมีเลิฟมายไลฟ์ (พ.ศ. 2544) , แดดส่อง (พ.ศ. 2547) , ทิงนองนอย (พ.ศ. 2551) นอกเหนือจากผลงานกับวงโมเดิร์นด็อกที่เขาร่วมก่อตั้งแล้ว ธนชัยมักถูกรับเชิญร้องเพลงให้กับ บอย โกสิยพงษ์ อยู่เสมอ ซึ่งเพลงที่ทำให้เขามีชื่อเสียง เช่น ...ก่อน, รักคุณเข้าแล้ว, รักคุณเข้าอีกแล้ว, บุษบา, ติ๋ม, เจ้าหญิง โดยธนชัย ได้รับการประกาศเกียรติคุณ "คนดีศรีสวนกุหลาบ" ประจำปี พ.ศ. 2552 นักร้องชายดีเด่นยอดเยี่ยมจาก Modern Nine Entertainment Award
ธนชัย ศึกษาในระดับประถมโรงเรียนเซนต์คาเบรียล (SG 69) และระดับมัธยมศึกษาโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย (SK 108) อุดมศึกษาจากคณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย หลังชนะการประกวดโค้กมิวสิกอะวอดส์ ประจำปี 2535 และได้ก่อตั้งวงโมเดิร์นด็อก ขึ้นภายในปีพ.ศ. 2537 และมีอัลบั้มชุดแรกอย่าง เสริมสุขภาพ หลังจากนั้นได้มีโอกาสมาร่วมเล่นให้กับเทศกาลบันเทิงคดี ปี 2537
บูลัน บูกียาร์โซ
บูลัน บูกียาร์โซ (Bulan Bugiarso) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 17 ครั้ง ชนะ 10 (น็อค 6) แพ้ 7 
บูเกียร์โซเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2530 แพ้คะแนน อาหมัด ฟานดี ที่อินโดนีเซีย หลังจากนั้น ชกแพ้รวดติดต่อกันอีกสามครั้ง รวมทั้งแพ้คะแนนฟ้าประกอบ รักเกียรติยิมเมื่อ พ.ศ. 2536 ที่อินโดนีเซียและมาชกแพ้คะแนนฟ้าสั่ง พ.ธวัชชัย เมื่อ พ.ศ. 2537 ที่กรุงเทพฯ ต่อมา บูเกียร์โซคว้าแชมป์อินโดนีเซียรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทมาครองได้เมื่อ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2538 เมื่อชกแก้มือ ชนะคะแนน อาหมัด ฟานดีได้สำเร็จ จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท เมื่อ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2539 ชนะน็อค อเล็กซานเดอร์ แพ็ก ที่อินโดนีเซีย แล้วมาชกนอกรอบแพ้น็อค เดช ป.เปาอินทร์ ยก 3 ที่กำแพงเพชร
บูเกียร์โซ ขึ้นชกป้องกันแชมป์ PABA ไว้ติดต่อกันได้ถึง 7 ครั้ง รวมทั้งชนะน็อค วิชิต ชูวัฒนะ ยก 12 เมื่อ พ.ศ. 2541 ด้วย บูเกียร์โซมาเสียแชมป์เมื่อ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2544 เมื่อเป็นฝ่ายแพ้น็อคยอดดำรง ศิษย์ยอดธง ยก 6 โดยหลังจากการชกครั้งนี้ บูเกียร์โซ่ได้รับบาดเจ็บในสมองจนต้องนอนพักในโรงพยาบาลหลายวัน แต่ไม่ได้ผ่าตัด หลังการชกครั้งนี้ บูเกียร์โซ่หยุดชกไป 1 ปี กลับมาชกอีกครั้งเมื่อ 10 กันยายน พ.ศ. 2545 ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน ทอง ป.โชคชัย ที่อินโดนีเซีย บูเกียร์โซจึงแขวนนวมไป
คารามอน โอซิคูลอฟ
คารามอน โอซิคูลอฟ () นักมวยสากลชาวอุซเบกิสถาน เกิดเมื่อ 8 มกราคม พ.ศ. 2523 ที่ เมือง Andizhan ประเทศอุซเบกิสถาน สถิติการชก 17 ครั้ง ชนะ 14 (น็อค 8) เสมอ 1 แพ้ 2
คิล คีโอ
คิล คิโอ(/Ki Oh Kil/) นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ สถิติการชก 27 ครั้ง ชนะ 10 (น็อค 4) เสมอ 2 แพ้ 15
กลีบสมอง
กลีบสมอง () เป็นส่วนหนึ่งของสมอง ในการแบ่งกลีบของสมองในระยะดั้งเดิม เป็นการแบ่งตามลักษณะทางกายวิภาค ซึ่งแสดงถึงความเกี่ยวข้องกับหน้าที่ที่ต่างๆ กันของสมอง เทเลนเซฟาลอน ซึ่งเป็นส่วนที่ใหญ่ที่สุดของสมองมนุษย์แบ่งออกได้เป็นกลีบต่างๆ เช่นเดียวกันกับสมองส่วนซีรีเบลลัม แต่หากไม่ระบุให้เจาะจงลงไป การแบ่งกลีบของสมองมักหมายถึงการแบ่งกลีบเฉพาะของซีรีบรัม
เทเลนเซฟาลอนแบ่งออกได้เป็น 4 กลีบ ได้แก่นอกจากนี้ยังมี
กลีบทั้งสี่หรือห้าของเทเลนเซฟาลอนแบ่งออกครึ่งหนึ่งเป็นครึ่งทรงกลม เรียกว่า ซีรีบรัล เฮมิสเฟียร์ข้างซ้ายและขวา (cerebral hemisphere) ครึ่งทรงกลมทั้งสองเชื่อมต่อกันด้วยโครงสร้างที่เรียกว่า คอร์ปัส คาโลซัม (corpus callosum) ทำให้สมองทั้งสองข้างสามารถส่งข้อมูลไปหากันและกันได้ สมองข้างซ้ายจะรับและส่งข้อมูลไปยังข้างขวาของร่างกาย และสมองข้างขวาจะทำหน้าที่เกี่ยวกับร่างกายซีกซ้าย
วัฏจักรแมงกานีส
วัฏจักรแมงกานีสคือการหมุนเวียนของแมงกานีสในสิ่งแวดล้อม แมงกานีสเป็นธาตุจำเป็นต่อพืชและสัตว์รวมถึงจุลินทรีย์หลายชนิด สามารถถูกหมุนเวียนโดยจุลินทรีย์โดยการรีดิวซ์และออกซิไดส์เช่นเดียวกับเหล็ก แมงกานีสพบในระบบนิเวศทั้งสภาพรีดิวซ์ (Mn) และสภาออกซิไดส์ (Mn) ความคงตัวขึ้นกับ pH และค่า redox potential Mn จะคงตัวในสภาวะที่มีอากาศและ pH ต่ำกว่า 5.5 หรือ pH สูงกว่านี้ในสภาวะไร้ออกซิเจน
Mnในรูป MnO ไม่ละลายน้ำและพืชเอาไปใช้ไม่ได้ ในทะเลและแหล่งน้ำจืด แมงกานีสจะตกตะกอนอยู่ในดินตะกอน แบคทีเรียและราหลายชนิดสมารถเปลี่ยน Mn ไปเป็น MnO ได้ดังสมการ
Mn + 1/2O + HO → MnO + 2H
แบคทีเรียที่สามารถออกซิไดส์ Mnในสภาวะไร้ออกซิเจนได้ ได้แก่ "Gallionella", "Metallogenium", "Sphaerotilus", "Leptothrix", "Bacillus", "Pseudomonas", และ "Arthrobactor" มีแบคทีเรียหลายกลุ่มที่สามารถรีดิวซ์ Mn ให้เป็น Mn ซึ่งเป็นการเพิ่มการละลายและการเคลื่อนที่ของแมงกานีส ตัวอย่างเช่น "Shewanella putrefaciens" ซึ่งใช้ MnOเป็นตัวรับอิเล็กตรอนได้
แฟลร์บาร์เทนเดอร์
แฟลร์บาร์เทนเดอร์ (flair bartender) หรือ แฟลร์บาร์เทนดิง (flair bartending) หรือบางทีเรียกสั้นๆว่า แฟลร์ คือ การทำงานของบาร์เทนเดอร์ที่แสดงให้ผู้ใช้บริการเพลิดเพลินกับการจัดการเครื่องมือบาร์ ขวดเหล้า และอื่นๆ ที่ถูกใช้ในการผสม
เครื่องดื่ม คอกเทล การแสดงเหล่านี้ผู้แสดงจะต้องมีความชำนาญ 
ปัจจุบันการแสดงส่วนมากจะพบเห็นได้ในการแข่งขันหรือ บาร์ที่มีการสนับสนุนให้ได้รับการแสดงจากสถานประกอบการหรือ หัวหน้าเท่านั้น
การแข่งขันส่วนมากจะได้รับการสนับสนุนโดยตรงจากบริษัทเหล้า และสมาคมที่พัฒนาเทคนิคทางด้าน Flair Bartender
แอฟริกาคัพออฟเนชันส์
แอฟริกันคัพออฟเนชันส์ (African Cup of Nations) หรือบางทีเรียกว่า แอฟริกันเนชันส์คัพ (African Nations Cup ย่อว่า ANC) เป็นการแข่งขันสำหรับทีมชาติที่ใหญ่ที่สุดในทวีปแอฟริกาจัดขึ้นโดยสมาพันธ์ฟุตบอลแอฟริกา (CAF) โดยเริ่มจัดครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2500 (ค.ศ. 1957) โดยตั้งแต่ปี พ.ศ. 2511 เป็นต้นมาการแข่งขันถูกจัดขึ้นทุกสองปี
ในครั้งแรกที่จัดเริ่มต้นใน ปี 1957 นั้นมีประเทศเข้าร่วม 3 ทีม อียิปต์ ซูดาน และ เอธิโอเปีย ซึ่งในปัจจุบันได้มีประเทศในทวีปแอฟริกาทั้งหมดเข้าร่วมการแข่งขัน โดยรอบสุดท้ายจะมีทีมร่วมแข่งขันทั้งหมด 16 ทีม ซึ่งแบ่งออกเป็น 4 กลุ่ม กลุ่มละ 4 ทีม โดยสองทีมที่คะแนนที่ดีที่สุดในแต่ละสายจะผ่านเข้าสู่รอบแพ้คัดออก
ประเทศที่มีผลงานดีที่สุดคือ อียิปต์ ซึ่งชนะทั้งหมด 6 ครั้ง ตามมาด้วย กานา และ แคเมอรูน ซึ่งชนะทั้งหมด 4 ครั้ง
ถ้วยการแข่งขันมีการเปลี่ยนแปลงทั้งหมด 3 รูปแบบ โดยถ้วยที่ใช้ในปัจจุบันเริ่มมีการมอบให้ตั้งแต่ปี 2002
จารุวัฒน์ วิเศษสมบัติ
จารุวัฒน์ วิเศษสมบัติ นักร้องนำวงอินคา เกิดเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2506 ที่จังหวัดปัตตานี มีพี่น้อง 4 คน อ้อมเป็นพี่ชายคนโต จบการศึกษาชั้นอนุบาล ที่โรงเรียนอนุบาลมานะศึกษา จังหวัดยะลา แล้วไปต่อที่โรงเรียนวรคามินอนุสรณ์ จนมาจบ ป.7 ที่โรงเรียนบ้านสะบารัง จ.ปัตตานี จากนั้นก็ได้ย้ายตามครอบครัวเข้ากรุงเทพฯ และมาต่อชั้นมัธยมที่โรงเรียนสามเสนวิทยาลัย จบปริญญาตรีคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
อ้อมเริ่มเล่นดนตรีตั้งวงกับเพื่อนๆสมัยเรียน ชื่อวง “English” เล่นตามงานโรงเรียน จนกระทั่งปี 2 ก็เริ่มออกไปเล่นตามร้านอาหาร ต่อมาได้รับการชักชวนให้มาทำผลงานเพลงในนาม “คนคู่” ร่วมกับอาร์ม ในสังกัด "ซาวนด์สเกล" มีผลงานออกมา 2 ชุด ประสบความสำเร็จพอสมควร หลังจากนั้น ได้รับการชักชวนจาก นิติพงษ์ ห่อนาค และ เรวัต พุทธินันท์ แห่งจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ให้ออกผลงานเพลง ร่วมกับ ศักดา พัทธสีมา (ดา) และ นล สิงหลกะ (อ๋อ) และด้วยความบังเอิญที่ทั้งอ้อม ดาและอ๋อ ต่างก็ไว้ผมยาว จึงได้คิดหาสมาชิกอีก 3 คนที่ไว้ผมยาวเหมือนกัน คือ ปิติ ดวงพิกุล (ป๊อบ), รณภพ อรรคราช (เต้ย) และ วรวิทย์ พิกุลทอง (บอย) รวมตัวกันเป็น 6 หนุ่มผมยาวในนาม “วงอินคา”
นล สิงหลกะ
นล สิงหลกะ มือกลอง และนักร้องนำวงอินคา และวูล์ฟแพ็ค
นล สิงหลกะ เกิดเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2508 ที่กรุงเทพฯ เป็นบุตรคนที่ 4 ในบรรดาพี่น้อง 5 คน เป็นลูกชายคนโตของครอบครัว อ๋อจบการศึกษาระดับอนุบาลที่โรงเรียนราชินีบน และโรงเรียนปรินายก ระดับประถมที่ โรงเรียนราชวินิตประถม มัธยมที่โรงเรียนราชวินิตมัธยม และปริญญาตรี มหาวิทยาลัยรามคำแหง
เขาเริ่มตีกลองมาตั้งแต่เด็กๆ และพี่น้องทั้ง 5 คนต่างก็ชอบเล่นดนตรี จึงได้รับการสนับสนุนจากคุณพ่อคุณแม่ ให้ออกผลงานเพลงร่วมกันในนาม “สิงหลกะ” ถึง 2 ชุด จากนั้นได้เป็นนักแสดง รับบทพระเอกในละครเรื่อง “วัยซน” ของค่าย กันตนา และร่วมแสดงในละครเรื่อง “ผู้พิทักษ์ความสะอาด” และ “บนถนนสายเดียวกัน” นอกจากนี้เป็นพิธีกรในรายการ “ตลาดนัดเพลงดัง” รวมทั้งมีงานถ่ายแบบ ต่อมาอ๋อได้มีโอกาสพบกับ ไพบูลย์ ดำรงชัยธรรม , เรวัติ พุทธินันท์, นิติพงษ์ ห่อนาค แห่งจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จึงทำให้อ๋อได้มีโอกาสทำงานเพลงร่วมกับ ศักดา พัทธสีมา (ดา), จารุวัฒน์ วิเศษสมบัติ (อ้อม), ปิติ ดวงพิกุล (ป๊อบ), รณภพ อรรคราช (เต้ย) และ วรวิทย์ พิกุลทอง (บอย) ในนาม “วงอินคา”
รณภพ อรรคราช
รณภพ อรรคราช (เต้ย) มือกีต้าร์ วงอินคา และ วูล์ฟแพ็ค เกิดเมื่อวันที่ 20 กันยายน 2508 ที่กรุงเทพฯ จบการศึกษาระดับอนุบาลจากโรงเรียนโชติศึกษา ชั้นประถมที่โรงเรียนค่ายนารายณ์ศึกษา จังหวัดลพบุรี และ โรงเรียน ภ.ป.ร. ราชวิทยาลัย ในพระบรมราชูปถัมภ์ จังหวัดนครปฐม จนจบ ม.3 จบชั้นมัธยมที่โรงเรียนพิบูลวิทยาลัย จังหวัดลพบุรี และปริญญาตรีคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
เริ่มเล่นดนตรีตั้งแต่สมัยประถม ได้รับตำแหน่งแซ็กโซโฟน ในวงดุริยางค์ของโรงเรียน ภปร. ต่อมาเริ่มหัดเล่นกีตาร์ จนได้รับเลือกให้เล่นในวงของโรงเรียน และได้เป็นตัวแทนไปประกวดระดับจังหวัด ต่อมาเข้าเรียนดนตรีที่โรงเรียนดนตรีสยามกลการ จนจบหลักสูตรขั้นสูง ได้รับแต่งตั้งให้เป็นอาจารย์ประจำสอนวิชากีตาร์คลาสสิกที่ จังหวัดอุตรดิตถ์ หลังจากนั้นได้ลาออกมาเล่นดนตรีตามร้านอาหาร และก่อตั้งวง “การันตี” เพื่อประกวดในงานของสยามกลการ และได้รับรางวัลที่ 3 จึงทำให้ เรวัต พุทธินันท์ เห็นความสามารถ และชักชวนมาเป็นนักดนตรีแบ็คอัพให้ แหวน ฐิติมา สุตสุนทร ภายใต้ชื่อวง “นิวเคลียร์” และเข้าร่วมเป็นสมาชิกในวงอินคา ในเวลาต่อมา
ล่าสุดได้เปิดตัวลูกสาวคนโตวัย 25 ปี ในงานคอนเสิร์ต The Palace ครั้งที่ผ่านมา
วรวิทย์ พิกุลทอง
วรวิทย์ พิกุลทอง (บอย) มือคีย์บอร์ด วงอินคา เกิดเมื่อวันที่ 27 มีนาคม 2514 ที่จังหวัดสกลนคร มีพี่น้อง 2 คน บอยเป็นน้องคนเล็ก เรียนเตรียมอนุบาลที่ จ.สกลนคร จากนั้นเข้าเรียนต่อชั้นอนุบาลจนถึงประถมที่จังหวัดนครราชสีมา ชั้นมัธยมที่จังหวัดฉะเชิงเทรา และสำเร็จปริญญาตรีวิทยาศาสตรบัณฑิตสาขาฟิสิกส์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร
บอยเริ่มเล่นอิเล็กโทนเมื่ออายุ 14 ปี ในวงดนตรีของพี่ชาย จากนั้นก็ได้เข้ามาเรียนเปียโนที่โรงเรียนดนตรีสยามกลการ สาขาปทุมวัน จนได้กลายเป็นหัวหน้าวงดนตรีประจำโรงเรียน และเป็นสมาชิกวงดนตรีอาชีพประจำจังหวัด (วงศรีโสธร) ในที่สุด ในช่วงที่ศึกษาระดับมหาวิทยาลัยที่กรุงเทพฯ และเล่นดนตรีกับเพื่อนๆ ได้ไปซ้อมดนตรีที่ห้องซ้อมย่านดินแดง จึงมีโอกาสเล่นดนตรีเป็นวงแบ็คอัพ และได้รู้จักกับศักดา พัทธสีมา (ดา) บอยจึงได้รับการชักชวนเข้าเป็นสมาชิกของวงอินคา
ปิติ ดวงพิกุล
ปิติ ดวงพิกุล มือเบส วงอินคา เกิดเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน 2509 เป็นนักดนตรีชาวไทย ที่ จังหวัดน่าน จบระดับประถมศึกษา และมัธยม 1 จากโรงเรียนประจำจังหวัดน่าน และย้ายตามคุณพ่อเข้ากรุงเทพฯ เข้าเรียนต่อ ม.2 ที่โรงเรียนปานะพันธ์ จนจบชั้น ม.3 และเข้าเรียนต่อที่วิทยาลัยช่างศิลป์ ในระหว่างเรียนได้เล่นกีตาร์เบสในวงดนตรีที่ช่างศิลป์ เมื่อเรียนจบจากช่างศิลป์ ได้เข้าเรียนดนตรีในโรงเรียนดนตรีสยามกลการ จากนั้นก็รวมวงกับเพื่อนๆไปเล่นดนตรีตามผับ ตามร้านอาหาร ได้รับการติดต่อจากเพื่อนให้เข้ามาร่วมเป็นวงแบ็คอัพให้กับวง “คนคู่” ทำให้ป๊อบได้รู้จักและสนิทกับจารุวัฒน์ วิเศษสมบัติ (อ้อม) ต่อมาป๊อบรวมวงกับเพื่อนๆในชื่อวง “เม็ดทราย” แต่งเพลงและทำดนตรีไปเสนอค่ายเพลงต่างๆ แต่ก็ไม่ได้รับการติดต่อกลับ ป๊อบจึงเล่นดนตรีแบ็คอัพให้กับคนคู่ต่อไปจนคนคู่หยุดทำงานเพลง ต่อมาป๊อบได้รับการติดต่อจากอ้อมให้เข้ามาร่วมเป็นสมาชิกของวง “อินคา”
จักรวรรดิอาณานิคมฝรั่งเศส
จักรวรรดิอาณานิคมฝรั่งเศส () ประกอบด้วยอาณานิคมโพ้นทะเล, รัฐในอารักขา และ รัฐบริวารที่อยู่ภายใต้การปกครองของรัฐบาลฝรั่งเศสในกรุงปารีส ซึ่งเริ่มต้นขึ้นในศตวรรษที่ 16 โดยจักรวรรดิอาณานิคมฝรั่งเศสถูกแบ่งออกเป็นสองยุค คือจักรวรรดิอาณานิคมฝรั่งเศสที่หนึ่ง ซึ่งสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1814 เมื่อนโปเลียนถูกถอดจากราชบัลลังก์ และเริ่มเข้าสู้ยุคจักรวรรดิอาณานิคมฝรั่งเศสที่ 2 อีกครั้งในปี 1830 เมื่อฝรั่งเศสเข้ายึดครองแอลจีเรีย และเริ่มเสื่อมถอยลงจากสงครามในเวียดนาม (1955) และแอลจีเรีย (1962) ซึ่งนำไปสู่การประกาศเอกราชจากฝรั่งเศสในอีกหลายๆประเทศภายหลังปี 1960
การจ้างงานเต็มที่
การจ้างงานเต็มอัตรา () หมายถึงสถาวะที่ทุกคนที่อยู่ในวัยทำงานซึ่งต้องการทำงาน สามารถที่จะหางานทำได้ทุกคน เป็นภาวะที่เศรษฐกิจไม่มีการว่างงานโดยไม่สมัครใจหรืออาจจะมีการว่างงานโดยความสมัครใจอยู่บ้างก็ได้
ความเติบโตทางเศรษฐกิจ
ความเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ () หมายถึงการเพิ่มขึ้นของอัตราส่วนของผลผลิตต่อวัตถุดิบที่ใช้เพื่อการผลิต และเป็นการเพิ่มขึ้นของประสิทธิผลของแรงงานและการเพิ่มประสิทธิผลของปัจจัยการผลิต สมถรรนะในการผลิตของแรงงานจะเพิ่มขึ้นโดยผ่านกระบวนการเรียนรู้ด้วยการศึกษาอย่างเป็นระบบหรือการอบรม สมถรรนะในการผลิตของทุนจะเพิ่มขึ้นด้วยการปรับปรุงเทคโนโลยีการผลิตและการใช้ปัจจัยทุนเข้มข้นมากขึ้น การขยายตัวทางเศรษฐกิจยิ่งเร็วเท่าใดแสดงว่ามีการเสียสละทรัพยากรเพื่อการบริโภคในปัจจุบันเพื่อนำไปใช้ในการลงทุนยิ่งมากขึ้น
ภาวะเงินฝืด
ภาวะเงินฝืด () เป็นภาวะที่ระดับราคาสินค้าและบริการทั่วไปลดต่ำลงเรื่อยๆ อันเนื่องมาจากอุปสงค์รวมมีน้อยเกินไป ไม่เพียงพอที่จะซื้อสินค้าและบริการทำให้ผู้ผลิตต้องลดราคาสินค้าเพื่อที่จะทำให้ขายได้ และลดการผลิตลงเพราะว่าถ้าผลิตออกมาเท่าเดิมก็ขายได้น้อย ผลที่ตามมาจะก่อให้เกิดผลเลวร้ายต่อเศรษฐกิจเพราะการจ้างงานจะลดลงตามไปด้วย ส่งผลกระทบเป็นลูกโซ่ต่อมาตรฐานความเป็นอยู่ของประชาชน ดังนั้นเมื่อเกิดภาวะเงินฝืด อำนาจซื้อของบุคคลทั่วไปจะสูงขึ้นด้วย
เงินฝืด เป็นภาวะตรงข้ามกับภาวะเงินเฟ้อ มีปัจจัยการเกิดจากสาเหตุหลายประการ เช่น การเพิ่มขึ้นของอุปทาน การหดตัวของอุปสงค์ การลดลงของต้นทุนจากปัจจัยอัตราแลกเปลี่ยน หรือมาตรการปรับเพิ่มภาษี และการที่ปริมาณเงินหมุนเวียนมีไม่เพียงพอต่อขนาดของระบบเศรษฐกิจ เป็นต้น
ธงชาติปาเลสไตน์
ธงชาติรัฐปาเลสไตน์ () มีที่มาจากธงขบวนการปฏิวัติอาหรับ และ ใช้แทนประชาชนชาวปาเลสไตน์ในทาง ("พฤตินัย") ตั้งแต่ พ.ศ. 2507
มีลักษณะเป็นธงสามสีแบ่งตามแนวนอน 3 แถบ ความกว้างเท่ากันทุกแถบ สีดำ-ขาว-เขียว (เรียงจากบนลงล่าง) ที่ด้านคันธงนั้นเป็นรูปสามเหลี่ยมสีแดง (สีเหล่านี้เป็นสีธงของกลุ่มพันธมิตรอาหรับ) ลักษณะของธงนี้คล้ายคลึงกับธงของพรรคบะอัธ ธงชาติซาฮาราตะวันตก ธงชาติซูดาน และธงชาติจอร์แดน โดยแบบร่างของธงผืนนี้สิ่งที่เกิดจากการปฏิวัติอาหรับ (พ.ศ. 2459 - 2461) ธงชาติปาเลสไตน์ถูกใช้ในช่วงระยะเวลาสั้นของสหพันธรัฐอาหรับ ของอิรัก และ จอร์แดน โดยธงขบวนการปฏิวัติอาหรับ มีลักษณะเหมือนกัน แต่ผิดแผกที่การจัดแถบสีธง (ธงขบวนการปฏิวัติอาหรับแถบสีขาวอยู่ด้านล่างสุด)
ปัจจุบันนี้ธงปาเลสไตน์มีการใช้กันอย่างกว้างขวาง เพื่อแสดงสิทธิอำนาจในเขตปกครองตนเองปาเลสไตน์
ต้นกำเนิดของธงผืนนี้มาจากความขัดแย้งและตำนาน ในช่วงระยะเวลาหนึ่ง สีของธงขบวนการปฏิวัติอาหรับได้พรรณาบทกวี จากวรรณคดีสโมสรอาหรับ เมืองคอนสแตนติโนเปิล พ.ศ. 2452 เป็นคำพูดในศตวรรษที่สิบสามจากบทกวีอาหรับชอง ซาฟี อดิน อัลฮารี:
คำแนะนำของธงนี้มาจากสันนิบาติยุวชนอาหรับ ที่ตั้งสมาคมในกรุงปารีส เมื่อปี พ.ศ. 2454 ส่วนอีกแบบหนึ่งออกแบบโดย เซอร์มาร์ก สกาย เจ้าหน้าที่กระทรวงต่างประเทศของสหราชอาณาจักรประจำอาณานิคมปาเลสไตน์ โดยอธิบายความเป็นมาดังนี้ ธงนี้ออกแบบโดย ชาริฟ ฮุสเซน เพื่อใช้ในการปฏิวัติอาหรับเมื่อ พ.ศ. 2459 และได้ใช้เป็นธงของขบวนการปฏิวัติอาหรับ (Arab National movement) ในปี พ.ศ. 2460
ธงผืนนี้มีลักษณะเป็นธงสามสีแบ่งตามแนวนอน 3 แถบ ความกว้างเท่ากันทุกแถบ สีดำ-เขียว-ขาว สัดส่วน 2:3 ลักษณะดังที่ได้อธิบายข้างต้น ซึ่งแบบร่างของธงผืนนี้ มีแรงบันดาลใจมาจากการปฏิวัติอาหรับเพื่อต่อต้านจักรวรรดิ์ออตโตมัน ส่วนธงชาติของปาเลสไตน์ใต้อาณัติของสหราชอาณาจักร อ่านเพิ่มเติมที่ ธงปาเลสไตน์ในอาณัติ
เมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2491 ธงขบวนการปฏิวัติอาหรับได้ประกาศใช้เป็นธงของรัฐปาเลสไตน์ ภายใต้การรับรองของสันนิบาติอาหรับ โดยธงชาติที่ใช้อยู่ในขณะนี้ดัดแปลงจากธงขบวนการปฏิวัติอาหรับเพียงเล็กน้อย ต่อมาองค์การปลดปล่อยปาเลสไตน์ (PLO) ได้ประกาศใช้ธงนี้เป็นธงของรัฐปาเลสไตน์ และ ผู้สนับรัฐปาเลสไตน์ เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2531
เจงกีส ข่าน (แก้ความกำกวม)
เจงกีส ข่าน สามารถหมายถึง
บทเพลงสี่ฤดู
บทเพลงสี่ฤดู (; ) เป็นชุดไวโอลินคอนแชร์โต 4 ชิ้นที่แต่งโดย อันโตนีโอ วีวัลดี เมื่อปี ค.ศ. 1723 จัดเป็นงานดนตรีชิ้นหนึ่งที่ได้รับความนิยมจากยุคบาโรค
คอนแชร์โตชุดนี้ออกเผยแพร่เป็นครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1725 เป็นส่วนหนึ่งของชุดคอนแชร์โต 12 ชิ้น โอปุสที่ 8 ของวิวาลดี ใช้ชื่อว่า Il cimento dell'armonia e dell'inventione (The Contest between Harmony and Invention) ได้แก่
ทั้งนี้ เฉพาะคอนแชร์โต 4 ชิ้นแรกของวีวัลดี ได้ตั้งชื่อตามฤดูกาลทั้งสี่ คือ ฤดูใบไม้ผลิ ฤดูร้อน ฤดูใบไม้ร่วง และฤดูหนาว แต่ละฤดูได้แบ่งออกเป็น 3 มูฟเมนต์ ดังนี้
บทเพลงสี่ฤดูได้แต่งขึ้นเพื่อประกอบโคลงสี่บท ไม่เป็นที่ปรากฏว่าใครเป็นผู้แต่งโคลงเหล่านี้ แต่คาดว่าวิวาลดีอาจจะเป็นผู้แต่งขึ้นเอง โดยเนื้อโคลงมีดังนี้
Giunt' è la Primavera e festosetti
La Salutan gl' Augei con lieto canto,
E i fonti allo Spirar de' Zeffiretti
Con dolce mormorio Scorrono intanto:
Vengon' coprendo l' aer di nero amanto
E Lampi, e tuoni ad annuntiarla eletti
Indi tacendo questi, gl' Augelletti;
Tornan' di nuovo al lor canoro incanto:
E quindi sul fiorito ameno prato
Al caro mormorio di fronde e piante
Dorme 'l Caprar col fido can' à lato.
Di pastoral Zampogna al suon festante
Danzan Ninfe e Pastor nel tetto amato
Di primavera all' apparir brillante.
Sotto dura Staggion dal Sole accesa
Langue l' huom, langue 'l gregge, ed arde il Pino;
Scioglie il Cucco la Voce, e tosto intesa
Canta la Tortorella e 'l gardelino.
Zeffiro dolce Spira, mà contesa
Muove Borea improviso al Suo vicino;
E piange il Pastorel, perche sospesa
Teme fiera borasca, e 'l suo destino;
Toglie alle membra lasse il Suo riposo
Il timore de' Lampi, e tuoni fieri
E de mosche, e mossoni il Stuol furioso!
Ah che pur troppo i Suo timor Son veri
Tuona e fulmina il Ciel e grandioso
Tronca il capo alle Spiche e a' grani alteri.
Celebra il Vilanel con balli e Canti
Del felice raccolto il bel piacere
E del liquor de Bacco accesi tanti
Finiscono col Sonno il lor godere
Fà ch' ogn' uno tralasci e balli e canti
L' aria che temperata dà piacere,
E la Staggion ch' invita tanti e tanti
D' un dolcissimo Sonno al bel godere.
I cacciator alla nov' alba à caccia
Con corni, Schioppi, e canni escono fuore
Fugge la belua, e Seguono la traccia;
Già Sbigottita, e lassa al gran rumore
De' Schioppi e canni, ferita minaccia
Languida di fuggir, mà oppressa muore.
Aggiacciato tremar trà nevi algenti
Al Severo Spirar d' orrido Vento,
Correr battendo i piedi ogni momento;
E pel Soverchio gel batter i denti;
Passar al foco i di quieti e contenti
Mentre la pioggia fuor bagna ben cento
Caminar Sopra il giaccio, e à passo lento
Per timor di cader gersene intenti;
Gir forte Sdruzziolar, cader à terra
Di nuove ir Sopra 'l giaccio e correr forte
Sin ch' il giaccio si rompe, e si disserra;
Sentir uscir dalle ferrate porte
Sirocco Borea, e tutti i Venti in guerra
Quest' é 'l verno, mà tal, che gioia apporte.
จดหมาย
จดหมาย คือข้อความที่เขียนขึ้นเพื่อส่งสารจากบุคคลหนึ่งไปยังบุคคลหนึ่ง อาจมีความหมายรวมไปถึงกระดาษหรือสื่อที่ใช้เขียนหรือสร้างจดหมายนั้น ในอดีตก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 19 จดหมายเป็นการสื่อสารที่เชื่อถือได้เพียงชนิดเดียวระหว่างบุคคลสองคนจากสถานที่ต่างกัน โดยการส่งผ่านทางนกพิราบสื่อสารหรือด้วยบริการไปรษณีย์ เมื่อเทคโนโลยีพัฒนามากขึ้น มีการประดิษฐ์โทรเลข โทรศัพท์ โทรสาร หรือแม้กระทั่งอินเทอร์เน็ต ซึ่งสามารถส่งสารได้รวดเร็วกว่าจดหมาย ทำให้จดหมายลดความสำคัญลงไป
จดหมายอาจมีรูปแบบการเขียนที่ตายตัวสำหรับการใช้งานอย่างเป็นทางการ เช่น จดหมายราชการ จดหมายเพื่อการติดต่อทางธุรกิจ ส่วนใหญ่จะประกอบด้วย ชื่อและที่อยู่ของผู้เขียน วันที่เขียน ชื่อและที่อยู่ของผู้รับ หัวเรื่อง เนื้อความ คำลงท้าย และลายเซ็น และอาจมีตราประทับหรือเครื่องหมายอื่นๆ ตามรูปแบบที่กำหนด
จดหมายที่ส่งทางไปรษณีย์ อาจอยู่ในรูปแบบของจดหมายธรรมดาที่ต้องใส่ในซองจดหมาย หรือรูปแบบไปรษณียบัตร ไปรษณียบรรณ การส่งจดหมายจำเป็นต้องจ่าหน้าที่อยู่ของผู้รับให้ชัดเจน และชำระค่าธรรมเนียมก่อนส่งจดหมายให้เจ้าหน้าที่ หรือติดแสตมป์แล้วหย่อนลงตู้ไปรษณีย์ จากนั้นจดหมายจะถูกส่งไปตามกระบวนการไปยังผู้รับตามที่ได้จ่าหน้าไว้ หากจดหมายไม่ได้ติดแสตมป์อาจมีการเรียกเก็บเงินค่าธรรมเนียมปลายทาง และหากที่อยู่ปลายทางไม่มีผู้รับ จดหมายจะถูกตีกลับไปยังผู้ส่ง
ในการเขียนจดหมายที่ได้รับการบันทึกไว้ เช่น ไกลบ้าน ซึ่งเป็นพระราชหัตถเลขา ที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเขียนถึงเจ้าฟ้าหญิงนิภานพดลฝ่ายเดียว พ่อสอนลูก ของนายทวี บุญยเกตุ อดีตนายกรัฐมนตรี ซึ่งเขียนถึงลูกในขณะลี้ภัยการเมืองอยู่ในปีนัง ส่วน สาส์นสมเด็จเป็นจดหมายโต้ตอบ ระหว่างสมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ กับสมเด็จเจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัติวงศ์ และ บันทึกความรู้ เป็นจดหมายโต้ตอบระหว่างสมเด็จเจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัติวงศ์ กับ พระยาอนุมานราชธน เป็นต้น
อนาริออน
อนาริออน (Anárion) เป็นตัวละครตัวหนึ่งในปกรณัมชุด มิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ปรากฏในหนังสือเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ซิลมาริลลิออน และ Unfinished Tales ชื่อของเขามีรากศัพท์มาจากคำภาษาเควนยา "อนาร์" (Anar) ซึ่งหมายถึง 'ดวงอาทิตย์'
อนาริออนเป็นโอรสองค์ที่สองของเอเลนดิล และเป็นน้องชายของอิซิลดูร์ พวกเขาทั้งสามคนพ่อลูกเป็นผู้นำกลุ่ม "ผู้ศรัทธา" หรือ "Elendili" ซึ่งเป็นชื่อที่ชาวนูเมนอร์ผู้ภักดีต่อปวงวาลาร์ใช้เรียกขานตัวเอง ในยุคสมัยที่ อาร์-ฟาราโซน กษัตริย์นูเมนอร์ คิดเหิมเกริมท้าอำนาจของปวงเทพ เนื่องจากความยโสอวดดีและหลงเชื่อในคำยุยงของเซารอน อนาริออนได้หนีออกจากเกาะนูเมนอร์พร้อมกับพ่อและพี่ชายได้ทันในคราวล่มเกาะ เขาขึ้นฝั่งมิดเดิลเอิร์ธในทางตอนใต้พร้อมกับพี่ชาย และได้ร่วมกันก่อตั้งอาณาจักรกอนดอร์ขึ้น ขณะที่เอเลนดิล บิดาของพวกเขาขึ้นฝั่งทางเหนือ และก่อตั้งอาณาจักรอาร์นอร์ ใกล้กับอาณาจักรลินดอนของกิลกาลัดสหายเก่า
อนาริออนและอิซิลดูร์ได้ร่วมกันพัฒนาอาณาจักรกอนดอร์ให้ยิ่งใหญ่ ทั้งสองสร้างหอคอยมินัสอะนอร์ และ มินัสอิธิล รวมถึงสะพานใหญ่ข้ามอันดูอินและนครออสกิเลียธ โดยที่ออสกิเลียธมีความหมายถึงดวงดาว ซึ่งเป็นความหมายของชื่อ 'เอเลนดิล' มินัสอะนอร์กับแคว้นอนอริเอนตั้งชื่อตาม 'อนาริออน' ขณะที่ มินัสอิธิลกับแคว้นอิธิลิเอนตั้งชื่อตาม 'อิซิลดูร์'
เมื่อเซารอนหวนคืนมามิดเดิลเอิร์ธ ก็ยกทัพมาโจมตีกอนดอร์และยึดมินัสอิธิลไปได้ อิซิลดูร์หนีขึ้นเหนือไปขอความช่วยเหลือจากเอเลนดิล ขณะที่อนาริออนเป็นผู้สำเร็จราชการรักษาเมืองออสกิเลียธและอาณาจักรกอนดอร์ไว้ ทำให้เซารอนต้องถอยไปตั้งหลักอยู่หลังแนวขุนเขา จนกระทั่งทัพใหญ่ของเอเลนดิลยกมาถึง พวกเขาทั้งสามได้เข้าร่วมในกองทัพพันธมิตรครั้งสุดท้ายของเอลฟ์และมนุษย์ อนาริออนได้เข้ารบในสมรภูมิทุ่งดาร์กอลัด และสงครามการปิดล้อมบารัด-ดูร์ แต่แล้วก็เสียชีวิตในระหว่างการปิดล้อมครั้งนั้นในปีที่ 3340 ของยุคที่สอง
อนาริออนมีบุตรสี่คน บุตรคนที่สี่คือ เมเนลดิล ได้เป็นกษัตริย์องค์ที่สามแห่งกอนดอร์ ไม่มีข้อมูลอื่นกล่าวถึงบุตรสามคนก่อนหน้านั้น
เมื่อสิ้นสุดยุคที่สอง อิซิลดูร์แต่งตั้งให้เมเนลดิลเป็นเจ้าผู้ครองกอนดอร์ ส่วนตัวพระองค์กับโอรสทั้งสามเดินทางขึ้นเหนือเพื่อไปครองอาณาจักรอาร์นอร์ต่อจากบิดา ซึ่งอิซิลดูร์เสียชีวิตในระหว่างการเดินทางคราวนั้นที่ทุ่งแกลดเดน
สายวงศ์ของอนาริออนกับอิซิลดูร์ได้ร่วมเป็นสายเดียวกัน เมื่อทายาทคนหนึ่งในวงศ์อนาริออน คือเจ้าหญิงฟีริเอลแห่งกอนดอร์ ได้วิวาห์กับทายาทวงศ์อิซิลดูร์ คือเจ้าชายอาร์เวดุย แห่งอาร์เธไดน์ ซึ่งสืบสายโลหิตต่อมาจนถึงอารากอร์นที่ 2 ทำให้อารากอร์นมีศักดิ์และสิทธิ์ในการปกครองอาณาจักรทั้งสองรวมเป็นอาณาจักรเดียวกัน
ฟุตบอลโลกหญิง 1991
ฟุตบอลโลกหญิง 1991 เป็นการแข่งขันฟุตบอลโลกหญิง ครั้งที่ 1 จัดขึ้นระหว่างวันที่ 16-30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534 จัดขึ้นที่ กว่างโจว สาธารณรัฐประชาชนจีน
For three days prior to the final both teams stayed at the White Swan Hotel, a cost saving measure which upset the players. Many felt that male teams would not be asked to share a hotel before a game of comparable importance.
Norway's Birthe Hegstad had played for American coach Anson Dorrance at North Carolina Tar Heels women's soccer from 1985 to 1988.
ฟุตบอลโลกหญิง 1995
ฟุตบอลโลกหญิง 1995 เป็นฟุตบอลโลกหญิง ครั้งที่ 2 จัดขึ้นระหว่างวันที่ 5-18 มิถุนายน ค.ศ. 1995 โดยมีเจ้าภาพ สวีเดน
Ann-Kristin Aarønes of Norway won the Golden Shoe award for scoring six goals. In total, 99 goals were scored by 58 different players, with none of them credited as own goal.
ฟุตบอลโลกหญิง 1999
ฟุตบอลโลกหญิง 1999 ครั้งที่ 3 จัดขึ้นระหว่างวันที่ 19 มิถุนายน - 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2542 จัดขึ้นที่ สหรัฐ No extra time was played.
ฟุตบอลโลกหญิง 2003
ฟุตบอลโลกหญิง 2003 ครั้งที่ 4 จัดขึ้นระหว่างวันที่ 20 กันยายน - 12 ตุลาคม พ.ศ. 2546 จัดขึ้นที่ สหรัฐ นับเป็นครั้งที่ 2 ที่สหรัฐอเมริกาจัดฟุตบอลโลกหญิงต่อจากครั้งที่แล้ว ในปี ค.ศ. 1999
ฟุตบอลโลกหญิง 2007
ฟุตบอลโลกหญิง 2007 หรือ "ไชน่า 2007" เป็นการแข่งขันฟุตบอลโลกหญิง ครั้งที่ 5 จัดขึ้นระหว่างวันที่ 10-30 กันยายน พ.ศ. 2550 ที่ สาธารณรัฐประชาชนจีน นับเป็นครั้งที่ 2 ที่ประเทศจีนเป็นเจ้าภาพจัดกการแข่งขันฟุตบอลโลกหญิง
สนามแข่งขัน:
All times are local (UTC+8).
All times are local (UTC+8).
"(All times UTC+8)"
Marta of Brazil won the Golden Shoe award for scoring seven goals. In total, 111 goals were scored by 64 different players, with three of them credited as own goals.
ฟุตบอลโลกหญิง 2011
ฟุตบอลโลกหญิง 2011 เป็นการแข่งขันฟุตบอลโลกหญิง ครั้งที่ 6 จะถูกจัดขึ้นที่ประเทศเยอรมนี ในช่วงฤดูใบไม้ร่วง ของปี พ.ศ. 2554
ทีมชาติเยอรมนีได้รับสิทธิเข้าร่วมแข่งขันในฐานะเจ้าภาพ โดยอัตโนมัติ
ฟุตบอลโลกหญิง 2011 มีชาติเสนอตัวเป็นเจ้าภาพทั้งหมด 6 ชาติ โดยเยอรมนีได้รับเลือกเป็นเจ้าภาพและประกาศเมื่อ ตุลาคม 2550
การแข่งขันรอบคัดเลือกเริ่มขึ้นในช่วงปี พ.ศ. 2553
Entelodont
Entelodont (มีสมญานามในหมู่นักวิทยาศาสตร์อเมริกันว่า หมูนรก - Hell pig หรือ หมูคนเหล็ก - Terminator pig) เป็นกลุ่มของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมกินทั้งพืชและสัตว์ที่สูญพันธุ์ไปแล้ว มีความสัมพันธ์อย่างห่างๆกับหมูและสัตว์กีบเท้าคู่ไม่เคี้ยวเอื้องในปัจจุบันชนิดอื่นๆ มีถิ่นอาศัยอยู่ทั่วป่าในเอเชีย ยุโรป และอเมริกาเหนือ ระหว่างสมัยโอลิโกซีนและต้นสมัยไมโอซีน เมื่อ 45 ถึง 25 ล้านปีก่อน ขนาดใหญ่ที่สุดสูง 2.1 เมตร สมองมีขนาดเท่ากับกำปั้น กินพืชและเนื้อที่เน่าเปื่อยเป็นอาหาร
Entelodont เป็นสัตว์ที่มีลักษณะคล้ายหมู ร่างกายเทอะทะและสั้น ขาเรียวยาว มีฟันครบทุกส่วน ทั้งฟันเขี้ยวขนาดใหญ่ ฟันตัดอันหนัก และฟันกรามแบบง่ายแต่ทรงพลัง ฟันเหล่านี้แสดงให้เห็นว่ากินได้ทั้งพืชและสัตว์เช่นเดียวกับหมูในปัจจุบัน มีกีบเท้าแยกออกจากกัน นิ้วเท้าสองนิ้วสัมผัสพื้นดิน อีกสองนิ้วเหลือเพียงร่องรอย เช่นเดียวกับสัตว์กีบเท้าคู่ชนิดอื่นๆ
ลักษณะที่เห็นได้ชัดที่สุดของสัตว์ชนิดนี้คือ ก้อนกระดูกอันหนักที่อยู่ด้านข้างของศีรษะทั้งสองข้าง บางก้อนอาจเป็นตัวยึดกล้ามเนื้อขากรรไกร บางก้อนจะมีขนาดใหญ่ในตัวผู้ ซึ่งสันนิษฐานว่าอาจใช้ในการต่อสู้กันเพื่อแย่งชิงตัวเมียเพื่อผสมพันธุ์
นักวิชาการสันนิษฐานว่า Entelodont น่าจะคอยติดตามฝูงสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมยุคก่อนประวัติศาสตร์เพื่อกินสัตว์ที่ตายแล้ว บางครั้งก็อาจฆ่าและกินสัตว์ขนาดใหญ่ที่ล้มป่วย พิการ บาดเจ็บ หรืออายุมากได้เช่นกัน แต่บางคนสันนิษฐานว่า Entelodont อาจสามารถฆ่าเหยื่อที่ยังแข็งแรงได้อย่างนักล่าที่แท้จริง
ตามความเข้าใจโดยทั่วไปนั้น Entelodont น่าจะมีกลิ่นสาบรุนแรงและส่งเสียงได้ดังเกินกว่าจะสามารถล่าสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในทุ่งหญ้าซึ่งมีความว่องไวได้ จึงมักเข้าใจกันว่าน่าจะเป็นสัตว์ที่กินทั้งพืชและสัตว์และสัตว์กินซากมากกว่า และยังสามารถล่าสัตว์ขนาดเล็กที่เชื่องช้าได้ เช่น งู ลูกนก เต่า เป็นต้น Entelodont น่าจะใช้เวลามากในการขับไล่นักล่าที่แท้จริงอย่าง Hyaenodon ให้ล่าถอยไปจากเหยื่อ ซึ่งอาจสามารถทำได้อย่างรวดเร็วมากขึ้นถ้าอยู่รวมกันเป็นฝูง
ทุ่งแกลดเดน
ทุ่งแกลดเดน (The Gladden Fields) เป็นชื่อสถานที่แห่งหนึ่งบนโลกมิดเดิลเอิร์ธ ในปกรณัมของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ปรากฏกล่าวถึงอยู่มากในนิยายเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ทุ่งแกลดเดนมีชื่อเรียกในภาษาซินดารินว่า "ลอยก์นิงกลอรอน" (Loeg Ningloron) ตั้งอยู่ในหุบเขาแม่น้ำแกลดเดน ซึ่งเป็นแควสาขาสายหนึ่งของแม่น้ำอันดูอิน
แต่เดิมดินแดนแถบนี้เป็นทะเลสาบ ซึ่งเกิดจากแม่น้ำแกลดเดนที่ไหลมาจากเทือกเขามิสตี้ ก่อนบรรจบลงสู่แม่น้ำอันดูอิน แต่เมื่อล่วงเข้าถึงยุคที่สาม ทะเลสาบนั้นก็ตื้นเขินจนกลายเป็นเพียงบึงเฉอะแฉะ รอบๆ บึงเป็นทุ่งดอกไอริสสีสวยสดใส ดอกไอริสเรียกว่า "นิงกลอร์" ซึ่งเป็นที่มาของชื่อบึง "ลอยก์นิงกลอรอน" และชื่อแม่น้ำ "เซียร์นิงกลอร์"
เหตุการณ์สำคัญในวรรณกรรมที่เกิดขึ้นในสถานที่แห่งนี้ คือในปีที่ 2 ของยุคที่สาม อิซิลดูร์กับโอรสทั้งสามถูกพวกออร์คซุ่มโจมตีขณะเดินทางผ่านทุ่งแห่งนี้ อิซิลดูร์ซึ่งพยายามหลบหนีโดยสวมแหวนเอกทำให้หายตัวได้ แล้วกระโดดลงไปในแม่น้ำ แต่แหวนเอกเลื่อนหลุดจากนิ้วทำให้เขาปรากฏตัวขึ้นกะทันหัน พวกออร์คจึงยิงธนูอาบยาพิษโดนอิซิลดูร์สิ้นพระชนม์ ส่วนโอรสทั้งสามก็สิ้นพระชนม์ทั้งหมดในการรบในทุ่งแกลดเดน
หลังจากนั้นอีกกว่าสองพันห้าร้อยปี ทุ่งแกลดเดนได้กลายเป็นที่อาศัยของเหล่าฮอบบิทเชื้อสาย 'สตัวร์' ซึ่งมีนิสัยชอบเล่นน้ำพายเรือและตกปลา ฮอบบิทคนหนึ่งชื่อ ดีเอโกล เก็บแหวนเอกขึ้นจากแม่น้ำ และถูกสังหารโดยเพื่อนของเขา สมีโกล ซึ่งต่อมาเป็นที่รู้จักในชื่อ กอลลัม
บัลร็อก
บัลร็อก () เป็นชื่อเรียกสิ่งมีชีวิตชนิดหนึ่งในปกรณัมชุด มิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ปรากฏอยู่ในเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ และ ซิลมาริลลิออน คำว่า 'บัลร็อก' เป็นภาษาซินดาริน คำเควนยาเรียกว่า วาลาเราโค (Valarauko) มีความหมายถึงสิ่งมีชีวิตรูปร่างคล้ายมนุษย์ ผู้ควบคุมจิตวิญญาณแห่งไฟและเงามืด
บัลร็อกไม่ได้สร้างกายหยาบจึงมีร่างกายเป็นเปลวไฟแต่บางทีก็คลุมกายด้วยความมืด อาวุธของบัลร็อกคือแส้ที่ทำด้วยเปลวไฟ
ตามปกรณัมกล่าวถึงบัลร็อกว่าเป็นจิตวิญญาณที่ทรงพลังอำนาจสูงยิ่ง บ้างก็ว่าบัลร็อกเป็น ไมอาร์ (Spirit ซึ่งให้กำเนิดโดย Iluvatar) กลุ่มหนึ่งซึ่งเป็นดวงจิตแห่งไฟ มีชีวิตอยู่มาตั้งแต่แรกเริ่ม เดิมทีนั้นเป็นฝ่ายดีต่อมาถูกความชั่วร้ายของเมลคอร์เข้าครอบงำกลายเป็นฝ่ายอธรรม มีความชั่วร้ายเป็นรองก็แต่เซารอนและติดตามเมลคอร์มาจากโลกภายนอกนับแต่อดีตกาลนานโพ้น บัลร็อกออกรบทำสงครามกับพวกเอลฟ์มาตั้งแต่ยุคที่หนึ่งของอาร์ดาและถูกทำลายไปเป็นจำนวนมาก ส่วนที่เหลือก็ซ่อนตัวอยู่ใต้ดิน แม่ทัพบัลร็อกคนสำคัญได้แก่ กอธม็อก (Gothmog) ซึ่งเป็นผู้สังหารกษัตริย์ฟิงกอน บัลร็อกยังได้ร่วมรบอยู่ในสงครามแห่งเบเลริอันด์หลายต่อหลายครั้ง
ใน เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ คณะพันธมิตรแห่งแหวนประจันหน้ากับบัลร็อกระหว่างการเดินทางผ่านเหมืองมอเรีย มีเพียงแกนดัล์ฟซึ่งเป็นไมอาร์เท่านั้นที่สามารถต่อกรกับบัลร็อกได้
สภาพคล่อง
สภาพคล่อง () หมายถึงความสามารถในการเปลี่ยนสิ่งของหรือสินทรัพย์ไปเป็นเงินสด เช่นการขายของพอขายของก็จะได้เงินสดกลับมา การที่จะมีสภาพคล่องสูงหรือต่ำนั้นขึ้นอยู่กับการที่จะเปลี่ยนของหรือสินทรัพย์ชนิดนั้นไปเป็นเงินได้ในระยะเวลาเท่าใด และเป็นของทีมีอุปสงค์และอุปทานมากพอสมควร ของที่มีสภาพคล่องสูงสามารถเปลี่ยนเป็นเงินสดได้ทันที ส่วนของทีมีสภาพคล่องต่ำจะไม่สามารถเปลี่ยนเป็นเงินสดได้ในทันทีแต่ต้องใช้ระยะเวลาซักพักหนึ่งขึ้นอยู่กับว่าเป็นของหรือสินทรัพย์ประเภทใด เช่นการขายหุ้นจะต้องทำการขายที่ตลาดหลักทรัพย์ทั้งนี้ก็ต้องดูสภาพคล่องในการตั้งราคาซึ้อขายหุ้นด้วยคือการตั้ง BID เพื่อซื้อ และ OFFER เพื่อขาย พอ MATCH กันก็หมายถึงรายการของผู้ที่ต้องการซื้อมาเจอกับรายการของผู้ที่ต้องการขายก็จะเกิดรายการซื้อขายขึ้น ผู้ซื้อก็ต้องชำระค่าหุ้นและผู้ขายหุ้นก็จะได้เงินสดกลับมา เพียงแต่สภาพคล่องของหุ้นจะไม่ได้เงินในทันทีที่ขายดังนั้นหุ้นจึงมีสภาพคล่องที่ไม่สูงมาก
สถานีอ่อนนุช
สถานีอ่อนนุช () เป็นสถานีรถไฟลอยฟ้า ในเส้นทางรถไฟฟ้าเฉลิมพระเกียรติ 6 รอบพระชนมพรรษา (รถไฟฟ้าบีทีเอส) สายสุขุมวิท ยกระดับเหนือถนนสุขุมวิท กรุงเทพมหานคร บริเวณสามแยกถนนอ่อนนุช
บริเวณทางแยกอ่อนนุช ระหว่างซอยสุขุมวิท 79 และซอยสุขุมวิท 81 กับซอยสุขุมวิท 50 และซอยสุขุมวิท 52 ห่างจากถนนอ่อนนุช (สุขุมวิท 77) ประมาณ 300 เมตร ในพื้นที่แขวงพระโขนง เขตคลองเตย แขวงพระโขนงเหนือ เขตวัฒนา แขวงบางจาก และแขวงพระโขนงใต้ เขตพระโขนง กรุงเทพมหานคร
ในช่วงปี พ.ศ. 2542-2554 สถานีอ่อนนุชเคยเป็นสถานีปลายทางของรถไฟฟ้าบีทีเอสสายสุขุมวิทฝั่งตะวันออก แต่ปัจจุบันไม่ได้เป็นสถานีปลายทางแล้ว เนื่องจากมีการสร้างส่วนต่อขยายจากสถานีอ่อนนุชไปยังสถานีแบริ่ง สถานีสำโรง และสถานีเคหะฯ ในจังหวัดสมุทรปราการตามลำดับ
เป็นแบบมีชานชาลาอยู่ 2 ข้าง (side platform station) ขนาดมาตรฐาน กว้างประมาณ 20 เมตร ยาวประมาณ 150 เมตร ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสาร และชานชาลา
ปัจจุบัน สถานีอ่อนนุชมีโครงการทำพื้นที่ในการติดตั้งประตูกั้นชานชาลาแบบ Half Height Platform Screen Door เหมือนสถานีสยาม ซึ่งปัจจุบันได้ก่อสร้างเสร็จแล้ว
ใช้สีเขียวตกแต่งเสาและรั้วบนชั้นชานชาลา ชั้นจำหน่ายตั๋ว ป้ายทางเข้าและบริเวณทางขึ้นสถานี เพื่อบ่งบอกว่า เป็นสถานีด้านตะวันออก(สีประจำสถานีตะวันออกคือสีเขียว)
จุดรวมพลอยู่ที่ทางออก 2 บริเวณหน้าปากซอยสุขุมวิท 50 และ ทางออก 4 บริเวณหน้าปากซอยสุขุมวิท 52
สถานีอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ (รถไฟฟ้าบีทีเอส)
สถานีอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ () เป็นสถานีรถไฟลอยฟ้า ในเส้นทางรถไฟฟ้าเฉลิมพระเกียรติ 6 รอบพระชนมพรรษา (รถไฟฟ้าบีทีเอส) สายสุขุมวิท ยกระดับเหนือถนนพญาไท กรุงเทพมหานคร ด้านหน้าอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ ซึ่งเป็นหนึ่งในจุดต่อรถโดยสารจุดใหญ่ของกรุงเทพมหานคร
ถนนพญาไท บริเวณทิศใต้ของอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ ในพื้นที่แขวงถนนพญาไท เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร
ปัจจุบันบริเวณรอบอนุสาวรีย์ฯ เป็นจุดเชื่อมต่อการเดินทางจุดใหญ่ของกรุงเทพมหานคร ทำให้สถานีแห่งนี้มีผู้โดยสารใช้บริการมากตลอดทั้งวัน ทั้งผู้ที่โดยสารรถประจำทางหรือรถตู้ไปยังฝั่งธนบุรี ย่านปิ่นเกล้า นนทบุรี รังสิต บางเขน สถานีขนส่งจตุจักร ดินแดง ห้วยขวาง รามคำแหง มีนบุรี ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ฯลฯ ซึ่งโครงข่ายรถไฟฟ้ายังไปไม่ถึง และผู้ที่เดินทางด้วยรถตู้ทางไกลไปยังจังหวัดต่าง ๆ ซึ่งมีจุดจอดอยู่ตามตรอกซอกซอยรอบอนุสาวรีย์ฯ เช่น ชะอำ-หัวหิน พัทยา ตลาดโรงเกลือ สระบุรี ลพบุรี บ้านนา พนมทวน เป็นต้น
เป็นแบบมีชานชาลาอยู่ 2 ข้าง (side platform station) ขนาดมาตรฐาน กว้างประมาณ 20 เมตร ยาวประมาณ 150 เมตร ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสาร และชานชาลา
ปัจจุบัน สถานีอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิมีโครงการทำพื้นที่ในการติดตั้งประตูกั้นชานชาลาแบบ Half Height Platform Screen Door เหมือนสถานีสยาม ซึ่งปัจจุบันได้ก่อสร้างเสร็จแล้วจุดรวมพลอยู่ที่ทางออก 2 หน้าเซนจูรี่ เดอะมูฟวี่พลาซ่า
นิเทศศาสตร์
นิเทศศาสตร์ (อังกฤษ: Communication Arts) หมายถึง ศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับศิลปะในการสื่อสาร โดยให้ความสำคัญกับการสื่อสาร จากองค์ประกอบของการสื่อสาร กล่าวคือ ผู้ส่งสาร สาร สื่อ และผู้รับสาร ซึ่งผู้ส่งสารอาจเป็นตัวบุคคล องค์กร หรือบริษัทก็ได้ ข่าวสารจะต้องเป็นเนื้อหาสาระที่ผู้ส่งต้องการที่จะกระจายให้ประชาชนได้รับทราบ สื่อหรือช่องทาง เป็นการหาวิธีการกระจายข่าวสารต่างๆ ไปสู่กลุ่มเป้าหมายให้ได้มาก และกว้างไกล ตามวัตถุประสงค์ของผู้ส่ง และผู้รับสาร หรือกลุ่มป้าหมาย จะต้องสามารถรับข่าวสารนั้นได้ โดยผู้ส่งสารจะต้องหาวิธีการทำให้ข่าวสารที่ส่งไป ถึงผู้รับสารได้มากที่สุด
พลตรีพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรรณไวทยากร กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์ ประทานความหมายของ "นิเทศศาสตร์" ไว้ว่า "เป็นวิชาสื่อสารไปยังมวลชนโดยทางใดก็ตาม ไม่จำเพาะทางหนังสือพิมพ์ เช่น การสื่อสารทางการละครก็เข้าไปอยู่ในนิเทศศาสตร์ การสื่อสารมวลชนทางอื่นนอกจากทางหนังสือพิมพ์ เช่น ทางวิทยุ ทางโทรทัศน์ ก็เข้าอยู่ในนิเทศศาสตร์"
"ดูเพิ่ม รายชื่อคณะนิเทศศาสตร์ในประเทศไทย"
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเป็นมหาวิทยาลัยที่จัดการเรียนการสอนทางด้านนิเทศศาสตร์เป็นแห่งแรกของประเทศไทยในปี พ.ศ. 2482 โดยเปิดสอนในระดับอนุปริญญา สังกัดในคณะอักษรศาสตร์และวิทยาศาสตร์ หลังจากนั้น จึงมีการโอนการศึกษาวิชาการหนังสือพิมพ์จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ไปทำการสอนที่มหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง เมื่อปี พ.ศ. 2497 โดยใช้ชื่อคณะว่า "คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน" และได้ปรับปรุงหลักสูตรจนสามารถเปิดสอนในระดับปริญญาตรีได้เป็นแห่งแรกของประเทศไทย ภายหลังมหาวิทยาลัยต่าง ๆ จึงได้เปิดการเรียนการสอนในสาขาวิชาทางด้านนิเทศศาสตร์มากขึ้นเรื่อย ๆ ซึ่งอาจะใช้ชื่อคณะที่แตกต่างกัน อาทิเช่น มหาวิทยาลัยมหิดล เปิดหลักสูตรนิเทศศาสตรบัณฑิตในวิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ใช้ชื่อ "คณะการสื่อสารมวลชน" มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ใช้ชื่อ "คณะวิทยาการสารสนเทศ" ขณะที่ มหาวิทยาลัยบูรพา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร มหาวิทยาลัยรามคำแหง มหาวิทยาลัยทักษิณ ก็มีเปิดสอนในหน่วยงานต่างๆของมหาวิทยาลัย
นอกจากนี้ มหาวิทยาลัยราชภัฏเกือบทุกแห่ง ก็เปิดสอนในสาขาวิชานิเทศศาสตร์ด้วย สำหรับการศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา (ปริญญาโทและเอก) มีเปิดสอนที่ จุฬาฯ ธรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช มหาวิทยาลัยพะเยา เชียงใหม่ มหาวิทยาลัยแม่โจ้ ตลอดจนมหาวิทยาลัยเอกชนหลายแห่ง เช่น มหาวิทยาลัยกรุงเทพ มหาวิทยาลัยรังสิต มหาวิทยาลัยศรีปทุม มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ มหาวิทยาลัยเกริก มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต เป็นต้น
ในปัจจุบัน มีการเปิดสอนวิชานิเทศศาสตร์ในประเทศไทย ตั้งแต่ระดับอนุปริญญา จนถึงปริญญาเอก ทั้งมหาวิทยาลัยของรัฐ และมหาวิทยาลัยเอกชน เดิมเคยเป็นสาขาที่มีผู้นิยมเรียนสูงมาก แต่ในปัจจุบัน เนื่องจากภาวะเศรษฐกิจจึงส่งผลต่อบัณฑิตที่สำเร็จจากสาขาวิชานิเทศศาสตร์ที่เริ่มมีจำนวนมาก ทำให้บัณฑิตนิเทศศาสตร์ได้ทำงานไม่ตรงตามสาขาได้ทุกคน สาขาวิชานิเทศศาสตร์จึงลดความนิยมลงไป แต่ก็ยังเป็นที่นิยมของนักเรียน นักศึกษาที่ต้องการศึกษาอยู่เป็นจำนวนมาก
เจ้าพระยาสุรวงษ์ไวยวัฒน์ (วร บุนนาค)
เจ้าพระยาสุรวงษ์ไวยวัฒน์ นามเดิม วร สกุลบุนนาค (2 กรกฎาคม พ.ศ. 2371 - พ.ศ. 2431) มีนามเดิมว่า วร หรือ วอน เป็นบุตรชายคนโตของสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค) กับท่านผู้หญิงกลิ่น ธิดาหลวงแก้วอายัติ (จาด)
ท่านเริ่มรับราชการตั้งแต่รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้เป็น"เจ้าหมื่นไวยวรนารถ" หัวหมื่นมหาดเล็ก และเป็นอุปทูตติดตามพระยาศรีพิพัฒน์ (แพ บุนนาค) ราชทูต ออกไปเจริญทางพระราชไมตรีที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ในปี พ.ศ. 2403 ต่อมาท่านได้รับโปรดเกล้าฯ ให้เป็น"พระยาสุรวงศ์ไวยวัฒน์" จางวางมหาดเล็ก และเป็นราชทูต ไปฝรั่งเศสอีกครั้งใน พ.ศ. 2409
ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้เลื่อนพระยาสุรวงศ์ไวยวัฒน์ เป็น"เจ้าพระยาสุรวงษ์ไวยวัฒน์" ที่สมุหพระกลาโหม ศักดินา 10,000 เมื่อ พ.ศ. 2412 ท่านดำรงตำแหน่งสมุหพระกลาโหม เป็นเวลา 19 ปี จนถึงแก่อสัญกรรมเมื่อ พ.ศ. 2431 บุคคลทั่วไปออกนามเรียกเป็นการสามัญว่า “เจ้าคุณทหาร” หรือ “เจ้าคุณกลาโหม” และชื่อเรียกนี้ก็กลายมาเป็นชื่อของสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง ในเวลาต่อมา
เจ้าพระยาสุรวงศ์ไวยวัฒน์มีบุตรธิดารวมทั้งสิ้น 65 คน โดยบุตรธิดาที่รับราชการในตำแหน่งสำคัญ เช่น
เจ้าพระยาสุรวงษ์ไวยวัฒน์ ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่าง ๆ ดังนี้
 (สมัยนั้นเรียกว่าชั้น"มหาสุราภรณ์") เจ้าพระยาสุรวงษ์ไวยวัฒน์ ป่วยเป็นโรคปอด มีอาการเบื่ออาหาร นอนไม่หลับ ร่างกายซูบผอม รับการรักษาด้วยแพทย์แผนไทยและแผนตะวันตกแล้วอาการก็ไม่ทุเลา จนถึงแก่อสัญกรรมในวันอังคารที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2431 ตรงกับแรม 10 ค่ำ เดือน 11 เวลา 7 ทุ่มเศษ สิริอายุได้ 61 ปีเศษ เย็นวันต่อมา พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จฯ มาพระราชทานน้ำหลวงอาบศพ พระราชทานโกศไม้สิบสองประกอบศพ ตั้งเหนือแว่นฟ้า 2 ชั้น พระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรมทุกคืนจนถึงวันพระราชทานเพลิงศพ
สถานีเพลินจิต
สถานีเพลินจิต () เป็นสถานีรถไฟลอยฟ้า ในเส้นทางรถไฟฟ้าเฉลิมพระเกียรติ 6 รอบพระชนมพรรษา (รถไฟฟ้าบีทีเอส) สายสุขุมวิท ยกระดับเหนือถนนเพลินจิต กรุงเทพมหานคร บริเวณสี่แยกเพลินจิต
ด้านทิศตะวันออกของสี่แยกเพลินจิต (จุดบรรจบถนนเพลินจิต และถนนวิทยุ) ใกล้จุดตัดทางพิเศษเฉลิมมหานคร (ทางลงทางด่วนเพลินจิต) ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของถนนสุขุมวิท ในพื้นที่แขวงลุมพินี เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร
เป็นแบบมีชานชาลาอยู่ 2 ข้าง (side platform station) ขนาดมาตรฐาน กว้างประมาณ 20 เมตร ยาวประมาณ 150 เมตร ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสาร และชานชาลา โดยการออกแบบสถานีเพลินจิต มีข้อแตกต่างจากสถานีอื่นๆ คือ ทางขึ้นไปยังตัวสถานีนั้น จะลอดอยู่ใต้ชั้นขายบัตรโดยสาร ซึ่งจะต้องเดินขึ้นไปบริเวณกลางสถานีอีกชั้น ถึงจะถึงชั้นขายบัตรโดยสารจุดรวมพลอยู่ที่ทางออก 3 หน้าบริษัท บางกอก แทรเวล คลับ จำกัด
กอดฟรี
กอดฟรี () เป็นแนวความคิดเกิดขึ้นโดย ผู้ที่ใช้ชื่อว่า "ฆวน มานน์" (Juan Mann) ซึ่งหมายถึง ผู้ชายคนหนึ่ง เป็นการณรงค์ให้กอดกับคนที่ไม่รู้จักกันโดยไม่คิดอามิสสินจ้างรางวัลอันใด และมักทำป้ายว่า "กอดฟรี" การรณรงค์นี้เกิดขึ้นในหลาย ๆ ประเทศ ทั้งสหรัฐอเมริกา อิตาลี เกาหลีใต้ ไต้หวัน ญี่ปุ่น จีน และ ประเทศไทยด้วย
หลังจากมีการประชาสัมพันธ์ผ่านบนเว็บไซต์ยูทูบเมื่อเดือนกันยายน 2550 มียอดผู้เข้าชมถึงกว่า 15 ล้านครั้ง ในช่วง 3 เดือนต่อมา
ฆวน มานน์ (Juan Mann) ที่อาศัยอยู่ในลอนดอนและต่อมาเดินทางกลับบ้านที่ซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย และเมื่อเดินทางมาถึงสนามบินได้เห็นผู้โดยสารคนอื่นๆ ต่างมารอรับ เพื่อน ญาติและครอบครัว ยิ้มและโอบกอดกัน แต่ตัวเขาเองไม่มีใครมารอรับ ทำให้เขาอยากจะมีใครสักคนมาคอยเขากลับมา ยิ้มให้เขาและกอดเขา
เขาจึงหาการ์ดบอร์ดเขียนคำว่า "Free Hugs" ทั้ง 2 ด้าน หลังจากเวลาเดินทางไปแล้ว 15 นาที ผู้คนเริ่มมองมาที่ตัวเขา และมีผู้หญิงคนหนึ่งเดินมาบอกเขาว่า "เมื่อเช้านี้สุนัขของฉันเพิ่งตาย เช้านั้นครบรอบวันเสียชีวิตของลูกสาวคนเดียวที่จากไปในอุบัติเหตุทางรถยนต์ เธอรู้สึกเหงา และโดดเดี่ยว" ฆวนคุกเข่าลงและกอดหญิงสาวคนนั้น หลังจากนั้นทั้งสองก็ยิ้มให้กันและเดินจากกันไป
มีดพับสวิส
มีดพับสวิส คือมีดพับแบบพกพาที่รวมเครื่องมือหลายอย่างไว้รวมกัน เช่น ไขควง กรรไกร ที่เปิดขวด ที่เปิดกระป๋อง เป็นต้น เครื่องมือเหล่านั้นรวมกันอยู่ภายในด้ามจับด้วยกลไกของจุดหมุนตามจุดต่างๆ ที่สามารถเปิดออกและพับเก็บได้ ด้ามจับมีลักษณะเป็นสีแดง มีตราโล่และกากบาทที่คล้ายธงชาติของสวิสเซอร์แลนด์ คำว่า "Swiss Army" เป็นเครื่องหมายการค้าของ Wenger S.A. และ Victorinox A.G. ซึ่งเป็นเจ้าของร่วมกันตั้งแต่ ค.ศ. 2005 จากในอดีตที่เคยเป็นคู่แข่งกัน มีดพับชนิดนี้มีการผลิตเพื่อให้กองทัพสวิสเซอร์แลนด์ใช้งานมาเป็นระยะเวลายาวนานตั้งแต่ ค.ศ. 1897
ปัจจุบันแม้มีผู้ผลิตหลายรายในต่างประเทศที่พยายามรวบรวมเครื่องมือต่างๆ เข้าไปใส่ในมีดพับ แต่มีดพับนั้นก็ยังเรียกกันโดยทั่วไปว่า "มีดพับสวิส" ต้นเหตุมาจากทหารของสหรัฐอเมริกาเมื่อหลังสงครามโลกครั้งที่สอง พวกเขาไม่สามารถอ่านออกเสียงชื่อ "Offiziersmesser" ซึ่งเป็นชื่อดั้งเดิมของมีดพับสวิสได้ พวกเขาจึงเรียกมีดพับที่มีเครื่องมือหลายอย่างอยู่ภายในว่า "Swiss Army knife" ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา