hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
แอร์เฌ
ฌอร์ฌ พร็อสแปร์ เรอมี () หรือที่รู้จักในนามปากกา แอร์เฌ (; 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2450 - 3 มีนาคม พ.ศ. 2526) เป็นนักวาดการ์ตูนชาวเบลเยียม มีผลงานที่เป็นที่รู้จักกันดีคือ แต็งแต็ง
นามปากกา แอร์เฌ มีที่มาจากชื่อย่อ คือ เมื่อเรียงกลับหลังเป็น เสียงอ่านในภาษาฝรั่งเศสจะอ่านว่า (แอร์เฌ)
ศิลปินชาวเบลเยียมผู้เกิดในกรุงบรัสเซลส์ใน ค.ศ. 1907 ก้าวแรกของอาชีพนักวาดการ์ตูนเริ่มขึ้นระหว่างวันคืนน่าเบื่อภายในโรงเรียน จนเขาได้ร่วมกิจกรรมลูกเสือและมีโอกาสสร้างผลงานครั้งแรกลงจุลสารของโรงเรียน หลังจบการศึกษา เขาสมัครเข้าทำงานวาดภาพประกอบในสำนักพิมพ์ซึ่งตีพิมพ์หนังสือพิมพ์รายวันเพื่อเผยแพร่ศาสนาคาทอลิกในเบลเยียม ก่อนหน้านี้มีแต่คนวิจารณ์ว่ารูปวาดของเขาเหมือนผลงานของเด็กเล็ก ๆ แต่บรรณาธิการมองเห็นความแปลกใหม่ และความคิดสร้างสรรค์ จึงให้โอกาสเขียนการ์ตูนหลายตอนจบ
ค.ศ. 1926 เขาวาดตัวการ์ตูนเป็นเด็กลูกเสือชื่อ Totor ซึ่งดัดแปลงจากประสบการณ์สมัยเรียน สามปีให้หลังตัวการ์ตูนนั้นถูกพัฒนาใหม่ "แต็งแต็งกับสโนวี" จึงถือกำเนิดขึ้น โดยลงประเดิมตอนแรกในวันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 1929
ค.ศ. 1930 แต็งแต็งรวมเล่มฉบับแรกวางแผงในตอน "Tintin, reporter, in the land of Soviets" นับจากนั้นเขาก็สร้างผลงานออกมาอย่างสม่ำเสมอ ทั้งในรูปแบบสิ่งพิมพ์รวมถึงแอนิเมชัน ปัจจุบันแต็งแต็งไม่เพียงถูกยกย่องเป็นการ์ตูนอ่านสนุก แต่ยังถูกจัดชั้นเป็นผลงานทางศิลปะและประวัติศาสตร์อีกด้วย
ไม่นับต้นฉบับพิมพ์ครั้งแรกที่กลายเป็นของมีค่าราคาสูง แต็งแต็งและผองเพื่อนยังถูกดัดแปลงเป็นสินค้าสารพัด ไม่ว่าเป็นของตกแต่ง ของเล่น เครื่องเขียน ฯลฯ ซึ่งคงทำรายได้ให้กับเบลเยียมไปอีกยาวนาน นอกจากนี้แต็งแต็งยังกลายเป็นภาพยนตร์แอนิเมชันโดยฝีมือสตีเวน สปีลเบิร์กอีกด้วย
พระที่นั่งพิมานรัตยา
พระที่นั่งพิมานรัตยา เป็นพระที่นั่งก่ออิฐถือปูน ทาสีขาว ยกพื้นสูง มีเสาลอยรับหลังคาโดยรอบ พระที่นั่งองค์นี้เชื่อมต่อกับพระที่นั่งดุสิตมหาปราสาทด้วยห้องโถงที่เรียกว่า "มุขกระสัน" ลักษณะเป็นห้องโถงยาวทอดยาวไปทางทิศใต้ เป็นพระที่นั่งยกสูง มีระเบียง 3 ด้าน คือ ด้านทิศตะวันออก ตะวันตกและด้านทิศใต้ รอบระเบียงเป็นเสาราย มีหลังคาเป็นชั้นลด 3 ชั้น ทรงไทยมุงด้วย กระเบื้องเคลือบสี มีช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ประดับ หน้าบันจำหลักรูปพระพรหมทรงหงส์ ซุ้มพระทวารเป็นซุ้มเรือนแก้วลายดอกพุดตาน และซุ้มพระบัญชรเป็นซุ้มทรงบันแถลง ปิดทองประดับกระจก
วันอาทิตย์ เดือนเจ็ด ขึ้นหนึ่งค่ำ ปีระกา เอกศก จุลศักราช 1151 (พ.ศ. 2332) มีฟ้าผ่าต้องหน้ามุขเด็จพระที่นั่งอมรินทราภิเษกมหาปราสาทแล้วเกิดเป็นเพลิงลุกลามไหม้เครื่องบนและหลังคา แล้วเลยลุกลามไหม้ทั้งองค์พระมหาปราสาท และพระปรัศว์ซ้ายลงหมดสิ้น พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เจ้าพระยารัตนาพิพิธ (สน) สมุหนายก เป็นแม่กองรื้อซากพระมหาปราสาทที่ถูกไฟไหม้ออกแล้วสร้างพระมหาปราสาทขึ้นใหม่ แต่ไม่ได้สร้างเหมือนองค์เดิม
ในพระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 1 กล่าวถึงลักษณะที่ผิดแผกแตกต่างระหว่างพระมหาปราสาทองค์เก่าและองค์ใหม่ไว้ดังนี้
พระที่นั่งพิมานรัตยา เคยเป็นพระวิมานที่บรรทมของพระมหากษัตริย์ในโอกาสที่เสด็จมาประทับยังหมู่มหาปราสาท พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จมาประทับเป็นเวลา 1 ปี ในคราวบูรณะหมู่พระมหามณเฑียร
ในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงใช้เป็นที่ชุมนุมมหาสมาคมสำหรับ พระบรมวงศานุวงศ์และข้าราชการบริพารฝ่ายในเข้ารับพระราชทานอิสริยยศและเครื่องราชอิสริยาภรณ์ และยังเป็นที่สรงพระบรมศพสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง(ในพระนิพนธ์พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุลจักรพงศ์ ระบุว่า มีการสรงน้ำพระบรมศพสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ณ ห้องน้ำเงิน หรือพระที่นั่งเทพดนัยนันทยากร ในหมู่พระที่นั่งจักรีมหาปราสาท)
เมื่อพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล เสด็จสวรรคต ก็โปรดเกล้า ฯ ให้สรงพระบรมศพ ณ พระที่นั่งพิมานรัตยาแห่งนี้
ในปัจจุบัน พระที่นั่งแห่งนี้ได้ใช้เป็นที่สรงพระบรมศพและพระศพ พระมหากษัตริย์และพระบรมวงศานุวงศ์ตลอดเรื่อยมา โดยได้ใช้ประกอบพระราชพิธีสรงพระบรมศพ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ซึ่งเสด็จสวรรคต เมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2559
ประวัติศาสตร์ลอร์ดออฟเดอะริงส์
ประวัติศาสตร์ลอร์ดออฟเดอะริงส์ () เป็นชื่อหนังสือชุด 4 เล่มที่เป็นส่วนหนึ่งของหนังสือชุด "ประวัติศาสตร์มิดเดิลเอิร์ธ" ซึ่ง
คริสโตเฟอร์ โทลคีน ได้รวบรวมงานเขียนต้นฉบับเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ทั้งหมดไว้
หนังสือทั้งสี่เล่มอยู่ในชุด "ประวัติศาสตร์มิดเดิลเอิร์ธ" ลำดับที่ 6 ถึง 9 ได้แก่
ชื่อหนังสือนำมาจากชื่อตอนย่อย หรือ "เล่ม" ที่โทลคีนประพันธ์ไว้แต่เริ่มแรกเป็นจำนวน 6 เล่ม กับ 1 ภาคผนวก แต่เมื่อถึงการตีพิมพ์จริงสำนักพิมพ์กลับแบ่งหนังสือเป็นสามภาค แต่ละภาคประกอบด้วยเนื้อเรื่องสองเล่ม ชื่อเล่มที่โทลคีนตั้งไว้แต่เริ่มแรก ได้แก่ 1. เงามืดที่หวนคืน (The Return of the Shadow) หรือ แหวนปรากฏตัว (The Ring Sets Out) 2. พันธมิตรแห่งแหวน (The Fellowship of the Ring) หรือ แหวนลงใต้ (The Ring Goes South) 3. ไอเซนการ์ดทรยศ (The Treason of Isengard) 4. การเดินทางของผู้ถือแหวน (The Journey of the Ringbearers) หรือ แหวนสู่บูรพา (The Ring Goes East) 5. สงครามแห่งแหวน (The War of the Ring) 6.การสิ้นสุดของยุคที่สาม (The End of the Third Age) หรือ กษัตริย์คืนบัลลังก์ (The Return of the King)
ในเล่ม "ความพ่ายแพ้ของเซารอน" ยังมีต้นร่างนิยายอีกเรื่องหนึ่งชื่อ 'The Notion Club Papers' เป็นนิยายแนวย้อนเวลา เกี่ยวกับสมาชิกชมรมศึกษาวรรณกรรมกลุ่มหนึ่งที่บังเอิญหลุดเข้าไปอยู่ในยุคสมัยของเกาะนูเมนอร์ เรื่องเล่าเกี่ยวกับเหตุการณ์การจมสมุทรของอาณาจักรอนาดูเน และมีรายละเอียดโครงสร้างภาษาอดูนาอิกอยู่ด้วยบางส่วน
ณัฐพร พันธุ์ฤทธิ์
ณัฐพร พันธุ์ฤทธิ์ นักฟุตบอล ชาวไทย ของสโมสรฟุตบอลราชนาวี และเคยเล่นให้กับสโมสรอื่นๆในไทยเช่นเมืองทอง-หนองจอก ยูไนเต็ด ชลบุรี เอฟซีและการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค โดยณัฐพร พันธุ์ฤทธิ์สามารถเล่นได้ทั้งตำแหน่งแบ๊คซ้ายและปราการหลังตัวกลาง
ณัฐพร พันธุ์ฤทธิ์ เกิดเมื่อวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2525 ที่จังหวัดนครสวรรค์ เข้ารับการศึกษาในชั้นประถมที่โรงเรียนลาซาลโชติรวีนครสวรรค์ ก่อนจะย้ายมาศึกษาในชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นที่โรงเรียนนครสวรรค์ และย้ายมาเรียนที่โรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชา ในชั้นม.6 จนจบมัธยมปลาย
ฤดูกาล 2009 ณัฐพร พันธุ์ฤทธิ์ ย้ายจากสโมสรชลบุรี เอฟซีมาร่วมทีมเมืองทอง-หนองจอก ยูไนเต็ด และลงสนามในไทยพรีเมียร์ลีกให้ต้นสังกัดใหม่เป็นนัดแรกเมื่อวันที่ 8 มีนาคม 2552 ในเกมส์ที่เปิดบ้านชนะการท่าเรือไทย3-0 และยิงประตูแรกให้ต้นสังกัดใหม่ได้เมื่อวันที่30 พฤษภาคม 2552 ในเกมส์ไทยพรีเมียร์ลีกที่บุกไปชนะสโมสรชลบุรี เอฟซี5-2 ที่สนามเทศบาลหนองปรือ ซึ่งถือเป็นการยิงประตูใส่ทีมเก่าของเขาเองด้วย  เดือนมิถุนายน 2555 เมืองทอง-หนองจอก ยูไนเต็ด จ่าฝูงศึกไทยพรีเมียร์ลีก บรรลุข้อตกลงปล่อยตัว ณัฐพร พันธุ์ฤทธิ์ ปราการหลังของทีมให้กับ สโมสรฟุตบอลบีอีซี เทโรศาสน พร้อมเซ็นสัญญายาว 3 ปี รับค่าเหนื่อยเกิน1แสนบาท โดยค่าตัวในการย้ายทีมสูงถึง 4 ล้านบาท
ฤดุกาล 2013 ณัฐพร พันธุ์ฤทธิ์ ได้ย้ายมา แบงค็อก ยูไนเต็ด ด้วยค่าตัว 3 ล้านบาท
หอพระแก้ว
หอพระแก้ว () คือสถานที่เคยประดิษฐานพระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากร (พระแก้วมรกต) ตั้งอยู่ที่นครหลวงเวียงจันทน์ ประเทศลาว ปัจจุบันเหลือเพียงพระแท่นที่ประดิษฐาน เพราะพระแก้วมรกตองค์ปัจจุบันได้รับการอัญเชิญลงมาประทับที่กรุงธนบุรีในสมัยของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี โดยสมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึกเป็นผู้อัญเชิญ
แต่เดิมหอพระแก้วนั้นเคยเป็นวัดหลวงประจำราชวงศ์ของลาว พระเจ้าไชยเชษฐาธิราช มีพระราชประสงค์ให้สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2108 เพื่อใช้เป็นที่ประดิษฐานพระแก้วมรกตที่ได้อัญเชิญมาจากนครเชียงใหม่ อาณาจักรล้านนา เมื่อต้องเสด็จกลับมาครองราชบัลลังก์ล้านช้างหลังจากที่พระราชบิดาคือพระเจ้าโพธิสารสิ้นพระชนม์ลงในการทำศึกสงครามกับสยาม เมื่อปี พ.ศ. 2322 นครเวียงจันทน์ถูกกองทัพสยามตีแตก กองทัพสยามได้อัญเชิญพระแก้วมรกต พระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์คู่บ้านคู่เมืองของนครเวียงจันทน์ไป พร้อมทั้งกวาดต้อนราชวงศ์ชาวลาวกลับไปยังกรุงเทพมหานคร
สำหรับหอพระแก้วที่นักท่องเที่ยวเห็นอยู่ในปัจจุบันเป็นของที่ถูกบูรณะขึ้นใหม่เกือบทั้งหมด ในปี พ.ศ. 2480-2483 ภายใต้การควบคุมดูแลการก่อสร้างของเจ้าสุวรรณภูมา ผู้ที่จบการศึกษาทางด้านวิศวกรรมศาสตร์จากกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส และต่อมายังได้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีหลังจากได้รับเอกราชด้วย แม้หอพระแก้วปัจจุบันจะไม่ใช่วัดอีกต่อไป แต่นักท่องเที่ยวชาวไทยที่เดินทางมาท่องเที่ยวยังนครเวียงจันทน์ก็ยังเดินทางมาสักการบูชากันเป็นจำนวนมาก สำหรับส่วนในของพิพิธภัณฑ์นั้น จัดแสดง พระแท่นบัลลังก์ปิดทองจารึกพระไตรปิฏก ภาษาขอมและกลองสำริดประจำราชวงศ์ลาว สำหรับประตูใหญ่ทั้งสองเป็นของเก่าที่หลงเหลือมาแต่เดิม บานประตูจำหลักเป็นรูปองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า บริเวณโดยรอบของหอพระแก้วเงียบสงบ ร่มเย็นมีไหขนาดกลางจากทุ่งไหหินในแขวงเชียงขวางวางตั้งอยู่ 1 ใบ อาณาบริเวณรอบ ๆ วัดสีสะเกดและหอพระแก้วเคยถูกใช้เป็นศูนย์กลางของหน่วยงานปกครองของฝรั่งเศสสมัยอาณานิคมมาก่อน
อนุสัญญาปารีสว่าด้วยการคุ้มครองทรัพย์สินอุตสาหกรรม
อนุสัญญากรุงปารีสว่าด้วยการคุ้มครองทรัพย์สินอุตสาหกรรม หรือ อนุสัญญากรุงปารีส (Paris Convention for the Protection of Industrial Property) ลงนามที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 1883 โดยทั่วไปอาจเรียกสั้น ๆ ว่า Paris Convention
อนุสัญญาฉบับนี้ให้ความคุ้มครองแก่ทรัพย์สินทางอุตสาหกรรม อย่างไรก็ดีปัจจุบันประเทศไทยยังมิได้เข้าร่วมอนุสัญญาฉบับนี้
อุทยานแห่งชาติภูแลนคา
อุทยานแห่งชาติภูแลนคา ตั้งอยู่ในท้องที่ของอำเภอเกษตรสมบูรณ์ อำเภอหนองบัวแดง อำเภอแก้งคร้อ อำเภอเมืองชัยภูมิ อำเภอบ้านเขว้า และจังหวัดชัยภูมิ
อุทยานแห่งชาติภูแลนคา เป็นอุทยานแห่งชาติลำดับที่ 108 ของประเทศไทย เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่มีลักษณะภูมิประเทศ เป็นภูเขาสลับซับซ้อน แต่มีความสวยงานเป็นอย่างยิ่ง ช่วงที่เหมาะแก่การท่องเที่ยวอยู่ในช่วงเดือน 5-12
มาครอส
มาครอส () เป็นซีรีส์แอนิเมชั่นญี่ปุ่น สร้างโดย โชจิ คาวาโมริ และสตูดิโอนุเอะ (Studio Nue) ในปี 2525 เรื่องราวเกี่ยวกับโลกภายหลังปี 2542 (ค.ศ. 1999) โดยมีเค้าโครงเรื่องอันเป็นเอกลักษณ์คือ รักสามเส้า ไอดอล เสียงเพลง และ วัลคีรี (หุ่นรบแปลงร่าง) ชื่อมาครอสเป็นคำเรียกรวม ๆ ของซีรีส์สองกลุ่ม กลุ่มแรกเป็นไทม์ไลน์หลักของซีรีส์ เช่น ปราการเวหา มาครอส, , มาครอสพลัส, มาครอสเซเว่น, มาครอสซีโร่ และ มาครอสฟรอนเทียร์ อีกกลุ่มเป็นไทม์ไลน์ที่ไม่เกี่ยวกับไทม์ไลน์หลัก ปัจจุบันมีซีรีส์เดียวคือ ซึ่งไม่ได้สร้างโดยสตูดิโอนุเอะ
นอกจากนี้ มาครอสยังเป็นชื่อเรียกของยานรบหลักระดับใหญ่ที่สุดของซีรีส์อีกด้วย
เพลงที่สำคัญๆของมาครอสภาคนี้
พรศักดิ์ ศรีอมรศักดิ์
ศาสตราจารย์ เภสัชกร พรศักดิ์ ศรีอมรศักดิ์ เป็นเภสัชกร, อาจารย์ชาวไทย เกิดเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2513 สำเร็จการศึกษาเภสัชศาสตรบัณฑิตระดับปริญญาตรีและปริญญาโท จากคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล และเข้ารับราชการเป็นอาจารย์ประจำคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร พรศักดิ์ได้รับรางวัลนักวิทยาศาสตร์รุ่นใหม่จากมูลนิธิส่งเสริมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีในพระบรมราชูปถัมภ์ ประจำปี พ.ศ. 2547 สาขาเภสัชศาสตร์ รางวัลสภาวิจัยแห่งชาติ : รางวัลนักวิจัยดีเด่นแห่งชาติ 2556 สาขาวิทยาศาสตร์เคมีและเภสัช มีความเชี่ยวชาญพิเศษทางด้านเทคโนโลยีเภสัชกรรม (Pharmaceutical Technology) เน้นการพัฒนาและออกแบบรูปแบบยาและระบบนำส่งยา (Dosage Form and Drug Delivery Design) การผลิตยารูปแบบของแข็ง การใช้พอลิเมอร์ในทางเภสัชกรรมและการเกษตร และนาโนเทคโนโลยีทางเภสัชกรรม
ศาสตราจารย์ เภสัชกร พรศักดิ์ ศรีอมรศักดิ์ หรือ ศาสตราจารย์ เภสัชกร ดร.พรศักดิ์ ศรีอมรศักดิ์ จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนกระทุ่มแบน “วิเศษสมุทคุณ” จังหวัดสมุทรสาคร จบการศึกษาระดับปริญญาตรี (เกียรตินิยม) และปริญญาโท จากคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ในปี พ.ศ. 2537 และ 2539 ตามลำดับ และเข้ารับราชการเป็นอาจารย์อยู่ที่คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร ได้รับทุนจากรัฐบาลประเทศออสเตรเลียในปี พ.ศ. 2542 เพื่อเข้าศึกษาต่อระดับปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัย Charles Sturt ประเทศออสเตรเลีย และสำเร็จการศึกษากลับมารับราชการอยู่ที่เดิม เมื่อปี พ.ศ. 2545 ในปี พ.ศ. 2550 ได้สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี จากมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ในสาขาเกษตรศาสตร์ (การจัดการการผลิตสัตว์)
เข้ารับราชการในคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากรเมื่อปี พ.ศ. 2539 
ปัจจุบันดำรงตำแหน่ง ศาสตราจารย์ ประจำภาควิชาเทคโนโลยีเภสัชกรรม คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
ตำแหน่งอื่นๆ ในปัจจุบันงานวิจัยและพัฒนาของเภสัชกร ศาสตราจารย์ ดร.พรศักดิ์ ศรีอมรศักดิ์ เกี่ยวข้องกับการออกแบบรูปแบบยาหรือระบบนำส่งยาแบบใหม่โดยใช้เทคโนโลยีทางเภสัชกรรม โดยเน้นการพัฒนาสารพอลิเมอร์จากธรรมชาติ (เช่น เพกตินจากเปลือกส้มหรือกากผลไม้ อัลจิเนตจากสาหร่ายทะเล หรือ ไคโตแซนจากเปลือกกุ้งหรือกระดองปู เป็นต้น) มาใช้เป็นวัตถุดิบในการผลิต เพื่อเป็นการสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับของเหลือทิ้งจากอุตสาหกรรมเกษตร 
ผลงานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับการออกแบบระบบนำส่งยาและพัฒนาเทคโนโลยีการผลิตยาที่ได้ทำการศึกษาวิจัย เช่น
นอกจากนั้น ได้ทำการวิจัยด้านการผลิตเพกตินจากเปลือกส้มโอซึ่งเป็นของเหลือทิ้งจากผลิตภัณฑ์ทางการเกษตรในท้องถิ่นและนำมาประยุกต์ใช้ในอุตสาหกรรมผลิตยาและพัฒนาเป็นระบบนำส่งยารูปแบบใหม่ๆ รวมถึงการประยุกต์ใช้ในอุตสาหกรรมอาหาร และการใช้ประโยชน์เชิงสุขภาพ
งานวิจัยในกลุ่มวิจัยพอลิเมอร์ธรรมชาติสำหรับอุตสาหกรรมยา (PBiG) เน้นการใช้ประโยชน์จากพอลิเมอร์ธรรมชาติ เช่น เพกติน (pectin), ไคโตแซน (chitosan), อัลจิเนต (alginate), เชลแล็ก (shellac) เป็นต้น
บังกลาภูมิ
บังกลาภูมิ (; ; คำแปล: แผ่นดินเบงกอล หรือ Bir Bango}} เป็นชื่อของสาธารณรัฐฮินดูที่มีแผนจะก่อตั้งขึ้นทางตะวันตกเฉียงใต้ของบังกลาเทศ โดยขบวนการต่างๆ เช่น สวาธิน บังกลาภูมิ อันโทลัน (Swadhin Bangabhumi Andolan) และ เบงกลา เสนา (Banga Sena) ขบวนการนี้เริ่มก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2516 หลังจากบังกลาเทศได้รับเอกราช เพื่อรองรับผู้อพยพที่นับถือศาสนาฮินดูจากบังกลาเทศที่เป็นเป้าหมายของกองทัพปากีสถานเมื่อ พ.ศ. 2514 ขบวนการนี้ไม่ได้รับการสนับสนุนเท่าที่ควรจนหยุดกิจกรรมไปชั่วระยะหนึ่ง และกลับมามีกิจกรรมอีกครั้งใน พ.ศ. 2546 เพื่อเรียกร้องเอกราชของสาธารณรัฐฮินดูบังกลาภูมิ.
ชาวฮินดูมีประมาณ 30% ของประชากรในบังกลาตะวันออกเมื่อ พ.ศ. 2490 หลังจากการแบ่งประเทศ จำนวนผู้นับถือศาสนาฮินดูลดลงเหลือ 19% ใน พ.ศ. 2504. และน้อยกว่า 10% เมื่อ พ.ศ. 2545 โดยส่วนใหญ่อพยพไปเป็นชนกลุ่มน้อยในรัฐเบงกอลตะวันตกของประเทศอินเดีย ซึ่งมีจำนวนเพิ่มขึ้นจาก 12% ใน พ.ศ. 2490 เป็น 24% ใน พ.ศ. 2534 โดยรัฐบาลอินเดียเปิดรับบุคคลสัญชาติบังกลาเทศและปากีสถานเหล่านี้มาใช้สัญชาติอินเดีย แต่ผู้อพยพเข้าหลังการจัดตั้งรัฐปากีสถาน (รวมทั้งหลัง พ.ศ. 2514) เป็นผู้เข้าเมืองโดยผิดกฎหมายในอินเดีย
แม้จะไม่มีความรุนแรงที่เกิดจากขบวนการนี้ แต่รัฐบาลบังกลาเทศยังกังวลใจกับขบวนการ และกล่าวหาว่าอินเดียให้การสนับสนุน รวมทั้งกล่าวว่าขบวนการนี้ทำให้เกิดความตึงเครียดในบังกลาเทศตะวันตกเฉียงใต้ แต่กลุ่มนี้โต้ตอบว่าพวกเขาต้องการสาธารณรัฐฮินดูของชาวบังกลาเทศเท่านั้น
กองทัพมังกรอรุณาจัล
กองทัพมังกรอรุณาจัล () หรือแนวร่วมปลดปล่อยอินเดียตะวันออก เป็นขบวนการแบ่งแยกดินแดนที่เน้นความรุนแรงในรัฐอรุณาจัลประเทศทางตะวันออกของอินเดีย เพื่อสร้างรัฐใหม่ที่มีพื้นฐานมาจากอาณาจักรเตโอละในยุคก่อนเป็นอาณานิคมของอังกฤษ ซึ่งตั้งอยู่ในบริเวณที่เป็นรัฐอรุณาจัลประเทศและบางส่วนของรัฐอัสสัมในปัจจุบัน
ดารุลอิสลาม
ดารุลอิสลาม () หมายถึง สำนักอิสลาม เป็นกลุ่มกบฏต่อต้านรัฐบาลสาธารณรัฐอินโดนีเซีย ก่อตั้งเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2491 โดยมี เอส เอ็ม การ์โตซูวีโจร์ เป็นผู้นำ กลุ่มนี้ประกาศจัดตั้งรัฐอิสลามอินโดนีเซียและไม่ยอมรับอำนาจของสาธารณรัฐอินโดนีเซียที่รับมอบอำนาจจากเนเธอร์แลนด์แล้ว ฐานอำนาจของกลุ่มอยู่ในชวาตะวันตกและได้ขยายเข้าไปในชวากลางและมีความเชื่อมโยงอย่างหลวมๆกับกลุ่มนิยมแนวคิดอิสลามในสุมาตราและซูลาเวซี
รัฐบาลอินโดนีเซียเริ่มใช้กำลังกวาดล้างกลุ่มนี้ตั้งแต่ พ.ศ. 2493 กลุ่มนี้ได้อ่อนกำลังลงเรื่อยๆและถึงจุดจบอย่างแท้จริงในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2505 เมื่อการ์โตซูวีโจร์ถูกจับและสั่งให้พรรคพวกของตนวางอาวุธ
พรรคเอกราชมลายา
พรรคเอกราชมลายา () ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2494 เป็นองค์กรไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใดเพื่อกระตุ้นให้อังกฤษให้เอกราชแก่มลายา ผู้ก่อตั้งคือ ดาโต๊ะ โอนท์ บิน จาอาฟาร์ ซึ่งเป็นประธานอัมโนคนแรกด้วย จาอาฟาร์สนับสนุนให้มีการยอมรับคนกลุ่มอื่น ๆ ที่ไม่ใช่ชาวมลายูด้วย แต่สมาชิกอัมโนส่วนใหญ่ไม่เห็นด้วย จาอาฟาร์จึงแยกออกมาตั้งพรรคเอกราชมลายาเมื่อ พ.ศ. 2494 แต่ไม่ได้รับการสนับสนุนไม่ว่าจากชนเชื้อชาติใด ๆ พรรคเริ่มเสื่อมสลายหลังจากจาอาฟาร์เสียชีวิตเมื่อ พ.ศ. 2505 และถูกยกเลิกเมื่อ พ.ศ. 2510
ขบวนการประชาชนมาเลเซีย
ขบวนการประชาชนมาเลเซีย () เป็นพรรคการเมืองที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อ 25 มีนาคม พ.ศ. 2511 โดยนักการเมืองชาวจีนและปัญญาชน เน้นนโยบายสังคมนิยมประชาธิปไตยและพหุเชื้อชาติ ในการก่อตั้งพรรคระยะแรก พรรคนี้อยู่ฝ่ายตรงข้ามกับแนวร่วมแห่งชาติ จากการเลือกตั้งเมื่อ พ.ศ. 2512 พรรคนี้ได้ 8 ที่นั่งในสภาสหพันธรัฐและควบคุมสภาของรัฐปีนังได้ และได้ร่วมจัดตั้งรัฐบาลในรัฐกลันตันร่วมกับพรรคอิสลามแห่งมาเลเซีย ผลของการเลือกตั้งนี้ทำให้เกิดการจลาจลทางเชื้อชาติเมื่อ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2512
ต่อมาพรรคได้ร่วมมือกับพรรคพันธมิตรฝ่ายรัฐบาลในพ.ศ. 2515 และได้ตั้งแนวร่วมแห่งชาติเมื่อ พ.ศ. 2517 โดยในช่วงดังกล่าวพรรคยึดมั่นนโยบายพหุเชื้อชาติมาก แต่ในช่วงหลังพรรคกลายเป็นเครื่องมือของชาวจีนที่ไม่พอใจสมาคมชาวจีนมาเลเซียที่อยู่ฝ่ายรัฐบาลเท่านั้น ตั้งแต่ พ.ศ. 2538 เป็นต้นมา พรรคได้ที่นั่งในสภาน้อยกว่าสมาคมชาวจีนมาเลเซียมาก ปัจจุบันมีตัวแทนเพียงเล็กน้อยในสภาสหพันธรัฐ ใน พ.ศ. 2549 สมาชิกของพรรคร้อยละ 80 เป็นชนเชื้อสายจีน ร้อยละ 15 เป็นชนเชื้อสายอินเดีย และที่เหลือเป็นชนเชื้อสายมลายูและอื่น ๆ พรรคตกต่ำมากในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2551 โดยได้ที่นั่งในสภาเพียง 2 ที่นั่ง หลังจากที่ก่อนหน้านี้ได้ 10 ที่นั่ง และสูญเสียอำนาจในรัฐปีนังหลังที่ได้บริหารมา 39 ปี
พรรคประชาชนบรูไน
พรรคประชาชนบรูไน () เป็นพรรคของชาวมลายูหัวรุนแรงที่ก่อกบฏในบรูไนเมื่อ พ.ศ. 2505 พรรคนี้ก่อตั้งเมื่อ 22 มกราคม พ.ศ. 2499 ผู้นำคือ ดร.เอ. เอ็ม. อาซาฮารี นโยบายของพรรคคือรณรงค์เพื่อจัดตั้งรัฐบอร์เนียวเหนือที่มีเอกภาพ และต่อต้านข้อตกลงเดือนกันยายน พ.ศ. 2502 ของอังกฤษและข้อเสนอ พ.ศ. 2504 ที่ให้รวมบรูไนเข้ากับสหพันธรัฐมาเลเซีย 
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2505 พรรคได้รับเลือกตั้ง 16 ที่นั่งจากทั้งหมด 33 ที่นั่ง พรรคได้ก่อการจลาจลโดยได้รับการสนับสนุนจากอินโดนีเซียเมื่อ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2505 กองทหารอังกฤษจากสิงคโปร์ถูกส่งเข้ามาปราจลาจลในครั้งนั้นและทำให้พรรคประชาชนถูกสั่งยุบ อย่างไรก็ตาม สมาชิกพรรคได้หนีออกนอกประเทศและจัดตั้งพรรคประชาชนพลัดถิ่นเมื่อ พ.ศ. 2516 โดยมีมาเลเซียหนุนหลัง บทบาทของพรรคยุติลงเมื่อบรูไนได้รับเอกราชและเข้าเป็นสมาชิกอาเซียนเมื่อ พ.ศ. 2527
พรรคนาซิโอนาลิสตา
พรรคนาซิโอนาลิสตา () เป็นพรรคการเมืองพรรคแรกของฟิลิปปินส์ที่ได้รับอนุญาตให้จัดตั้งขึ้นในยุคที่เป็นอาณานิคมของสหรัฐอเมริกาเมื่อ พ.ศ. 2458 พรรคนี้มีอิทธิพลตั้งแต่การเลือกตั้ง พ.ศ. 2450 จนถึงสงครามโลกครั้งที่ 2 พ.ศ. 2484
ภายในพรรคมีปัญหาความแตกแยกในหมู่ผู้นำโดยเฉพาะระหว่างมานูเอล เกซอน กับเซร์ฮิโอ โอสเมญญา หลังสงครามโลกสิ้นสุดลงเกิดความแตกแยกในพรรคขึ้นอีก จนมีการแยกไปตั้งพรรคเสรีนิยม พรรคนี้ถูกยกเลิกเมื่อเฟอร์ดินันด์ มาร์โกส ประกาศกฎอัยการศึกเมื่อ พ.ศ. 2514 พรรคนาซิโอนาลิสตาถูกรื้อฟื้นขึ้นมาอีกเมื่อ พ.ศ. 2532 เพื่อเป็นเครื่องมือทางการเมืองของซัลวาดอร์ เลาเรล แต่เมื่อเขาได้คะแนนเสียงเพียงร้อยละ 3.4 ในการเลือกตั้งประธานาธิบดีเมื่อ พ.ศ. 2535 พรรคนี้ก็สิ้นสุดบทบาทไปในที่สุด
จุง โทะริอุมิ
จุง โทะริอุมิ () นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2517 ที่เมืองโยโกฮามา ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 31 ครั้ง ชนะ 24 (น็อค 10) เสมอ 1 แพ้ 6
ศักดา พัทธสีมา
ศักดา พัทธสีมา (ดา) นักร้องนำวงอินคา เกิดเมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2504 ที่จังหวัดสุพรรณบุรี มีพี่น้องทั้งหมด 6 คน ดาเป็นคนที่ 3 จบประถมศึกษาจากโรงเรียนสามัคคีศึกษา เข้าเรียน มศ.1 ที่โรงเรียนกรรณสูตศึกษาลัย ที่จังหวัดสุพรรณบุรี ได้เพียงปีเดียว ก็ย้ายเข้ากรุงเทพฯ มาเรียนต่อด้านศิลปะที่โรงเรียนไทยวิจิตรศิลป์ มีประสบการณ์การทำงานหลากหลาย เช่น เด็กปั๊ม พนักงานธนาคารกรุงศรีอยุธยา จ.เชียงใหม่ ค้าขายปลาแฟนซีคราฟที่สุพรรณบุรี
ดาเริ่มเข้าวงการดนตรีโดยเป็นสมาชิกวง “เดอะ สไปรท์ส” เล่นประจำอยู่ที่ กุ๊ชชี่คลับ โรงแรมบางกอกพาเลซ และ เป็นนักร้องนำของวง เดอะ สไปรท์ส ในอัลบั้ม “อยู่เพื่อรัก” จากนั้นรับงานร้องเพลงโฆษณา เพลงพิเศษต่างๆ ต่อมาได้รับการสนับสนุนจาก เรวัต พุทธินันท์ แห่งจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ให้ออกผลงานเพลงแนวคันทรี่ร็อก ในนาม “วงอินคา” ร่วมกับ จารุวัฒน์ วิเศษสมบัติ (อ้อม), นล สิงหลกะ (อ๋อ), ปิติ ดวงพิกุล (ป๊อบ), รณภพ อรรคราช (เต้ย) และ วรวิทย์ พิกุลทอง (บอย) หลังจากอัลบั้มชุดที่ 2 ของ อินคา ดาได้ออกผลงานเดี่ยว และผลงานร่วมกับ แอม เสาวลักษณ์ ลีละบุตร ต่อมาในปี 2549 อินคาได้กลับมารวมตัวและออกผลงานเพลงอีกครั้ง
In Old California
In Old California เป็นภาพยนตร์เงียบที่สร้างในปี ค.ศ. 1910 และเป็นภาพยนตร์เรื่องแรกที่ถ่ายทำในฮอลลีวูด กำกับโดย ดี. ดับเบิลยู. กริฟฟิท (D.W. Griffith) โดยบริษัทชีวประวัติของอเมริกา (ต่อมามีสำนักงานที่นครนิวยอร์ก)เนื้อเรื่องภาพยนตร์เป็นแนวเมโลดราม่าเกี่ยวกับแคลิฟอร์เนียในสมัยตกอยู่ใต้การปกครองของเม็กซิกัน
ประวัติพรรคประชาธิปัตย์
สรุปประวัติการทำงานของ พรรคประชาธิปัตย์ ตั้งแต่ก่อตั้งพรรคจนถึงปัจจุบัน
โทมิกะฮีโร่ เรสคิวฟอร์ซ
โทมิกะฮีโร่ เรสคิวฟอร์ซ () เป็นภาพยนตร์โทคุซัทสึซึ่งเป็นของบริษัท TAKARA TOMY ในซีรีส์โทมิคา ออกอากาศวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 2008 ถึงวันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 2009 เวลา 8.00 น. ทาง ทีวีไอจิ และทางสถานีโทรทัศน์ ทีวี โตเกียว
ในประเทศไทย ได้ออกอากาศทางทรู สปาร์คทุกวันจันทร์ถึงศุกร์เวลา 20.10-20.50 โดยเริ่มวันศุกร์ที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2552
อุลตร้าแมนคอสมอส
อุลตร้าแมนคอสมอส () เป็นทีวีซีรีส์ชุดที่ 17 ของทีวีซีรีส์อุลตร้าซีรีส์ เป็นซีรีส์ที่ค่อนข้างสร้างชื่อให้กับอุลตร้าแมน ทั้งด้านดีและไม่ดี อุลตร้าแมนซีรีส์นี้นับว่าเป็นซีรีส์ที่ยาวมาก เนื่องจากมีจำนวนตอนถึง 65 ตอนด้วยกัน
ในประเทศไทยได้ฉายทางโทรทัศน์ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 โดยระยะแรกจะออกอากาศทุกวันจันทร์เวลา 17.00-17.30น. ต่อมาย้ายมาฉายทุกวันศุกร์เวลา16.30-17.00น. แต่ฉายไม่จบเนี่องจากหมดสัญญาการออกอากาศบวกกับคดีความของซึบูราย่าไชโยและซึบูราย่าที่ญี่ปุ่น และลิขสิทธิ์ในการจัดจำหน่ายในรูปแบบวีซีดีเป็นของบริษัท เจบิ๊คส์ จำกัด ปัจจุบันทางช่องโมเดิร์นไนน์ทีวีได้นำมาออกอากาศใหม่อีกครั้ง ส่วนลิขสิทธิ์ในการจำหน่ายดีวีดีและวีซีดีภาพยนตร์ฉายโรงเป็นของบริษัท ดรีมเอ็กซ์เพรส(เด็กซ์) จำกัด
 
http://ultramanmonsterfiles-heisei-grandking.blogspot.com/2012/07/ultraman-cosmos.html
ถนนบ้านกล้วย-ไทรน้อย
ถนนบ้านกล้วย-ไทรน้อย () หรือ ทางหลวงชนบท นบ.1013 สายแยกทางหลวงหมายเลข 9 (กม.ที่ 43+490) - อำเภอไทรน้อย เป็นถนนขนาด 2 ช่องการจราจรในจังหวัดนนทบุรี เริ่มจากถนนกาญจนาภิเษก (ฝั่งตะวันตก) ในพิ้นที่ตำบลพิมลราช (ในเขตเทศบาลเมืองบางบัวทอง) อำเภอบางบัวทอง ไปทางทิศตะวันตก เข้าสู่ตำบลพิมลราช (ในเขตเทศบาลเมืองพิมลราช) จากนั้นตรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือโดยขนานไปกับแนวคลองพระพิมลราชา ข้ามคลองตาชมเข้าเขตตำบลไทรน้อย อำเภอไทรน้อย ไปทางทิศเดิม และไปสิ้นสุดบริเวณเขตเทศบาลตำบลไทรน้อย โดยมีแนวถนนที่ตรงต่อเนื่องไปคือถนนเทศบาล 6
พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2002–03
พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2002-03 ( หรืออาจหมายถึง 2002–03 Barclaycard Premiership อันเนื่องจากมีผู้สนับสนุน) เป็นการแข่งขันในฤดูกาลที่ 11 ของพรีเมียร์ลีก ลีกสูงสุดของฟุตบอลอังกฤษ แข่งนัดแรกเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 2002 และนัดสุดท้ายเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 2003 โดยสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดชนะการแข่งขันเป็นครั้งที่ 8 จากการแข่งขัน 11 ครั้ง
กวนเป๋ง
กวนเป๋ง (เสียชีวิต ค.ศ. 220) มีชื่อในสำเนียงจีนกลางว่า กวนผิง () เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ในยุคสามก๊ก เป็นขุนพลผู้รับราชการกับขุนศึกเล่าปี่ในปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
กวนเป๋งเป็นบุตรคนโตของกวนอู ในบันทึกทางประวัติศาสตร์ได้กล่าวถึงกวนเป๋งเพียงเล็กน้อยว่ากวนเป๋งถูกจับโดยทหารของซุนกวนพร้อมกวนอูผู้บิดาในปี ค.ศ. 220 ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองเป๊กเสีย (麦城 "ไป่เฉิง" ปัจจุบันอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองตางหยาง มณฑลหูเป่ย์) ภายหลังถูกประหารที่เมืองหลินจฺหวี่ (臨沮 ปัจจุบันอยู่ในอำเภอหนานจาง เมืองเซียงหยาง มณฑลหูเป่ย์)
กวนเป๋งปรากฏเป็นตัวละครในนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่อง"สามก๊ก" โดยเป็นบุตรบุญธรรมของกวนอู ต่างจากในข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์ที่ระบุว่ากวนเป๋งเป็นบุตรชายแท้ๆของกวนอู เดิมกวนเป๋งเป็นบุตรชายคนเล็กของกวนเต๋ง (關定 "กวานติ้ง") เป็นน้องชายของกวนเหล็ง (關寧 "กวานหนิง") ต่อมากวนอูรับไว้เป็นบุตรบุญธรรม ขณะที่กวนเป๋งอายุ 18 ปี กวนเป๋งเป็นทหารหน้าหยก ใบหน้าเกลี้ยงเกลาไม่มีหนวดเครา คอยช่วยกวนอูรบเคียงไหล่เคียงบ่าเสมอมา เมื่อขงเบ้งตั้งกวนอูให้เป็นเจ้าเมืองเกงจิ๋ว กวนเป๋งก็คอยให้ความช่วยเหลือ
ต่อมาลิบองได้ใช้อุบายแกล้งป่วย ทำให้กวนอูประมาทยกทหารส่วนใหญ่ไปตีอ้วนเซียพร้อมกับกวนเป๋ง ลิบองจึงเข้ายึดเกงจิ๋ว กวนอูจึงหนีไปเมืองเป๊กเสีย กวนอูและกวนเป๋งพยายามหนีไปเสฉวนแต่ถูกอุบายของลิบองถูกจับไปให้ซุนกวนตัดสินโทษ และถูกประหารทั้งสองพ่อลูก
จูกัดกิ๋น
จูกัดกิ๋น (; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ในยุคสามก๊ก เป็นพี่ชายแท้ ๆ คนโตของขงเบ้ง รับราชการเป็นขุนนางฝ่ายบุ๋นอยู่กับ ซุนกวน ในตอนต้นของศึกเซ็กเพ็ก ระหว่างที่ขงเบ้งมาที่กังตั๋งเพื่อยุยงให้ซุนกวนและจิวยี่ออกรบ เพราะทัพของโจโฉยกมาตั้งที่ฝั่งตรงข้ามของแม่น้ำแยงซีเกียง โดยมีเจตนาเพื่อจะมายึดครองกังตั๋ง
จูกัดกิ๋นได้เกลี่ยกล่อมให้ขงเบ้งมาสวามิภักดิ์กับซุนกวนด้วยเหตุผลที่ว่าเพื่อพี่น้องจะได้อยู่ร่วมกัน แต่ก็ไม่สำเร็จ กลับเป็นฝ่ายโดนขงเบ้งเกลี้ยกล่อมมาให้มาฝ่ายเล่าปี่เสียเอง และหลังจากที่เล่าปี่ยึดเสฉวนได้แล้ว ซุนกวนได้สั่งให้จูกัดกิ๋นไปทวงเกงจิ๋วที่เล่าปี่เคยสัญญาไว้ว่า "ถ้ายึดเสฉวนเมื่อไหร่จะยกเกงจิ๋วให้ทันที" เล่าปี่ได้ยกเมืองคืนไป 3 เมือง คือเมือง เลงเหลง, ฮุยเอี๋ยงและเตียงสา โดยเล่าปี่ได้ให้หนังสือถึงกวนอูเพื่อให้กวนอูคืนเมืองทั้งสาม แต่เมื่อจูกัดกิ๋นไปถึงเกงจิ๋วกวนอูกับไม่ยอมคืนสามเมืองให้ จึงกลับหาซุนกวน ซุนกวนจึงต่อว่าจูกัดกิ๋นว่า "ท่านวิ่งกลับมาครั้งนี้ก็ด้วยอุบายของขงเบ้งทั้งสิ้น"
ในตอนที่ขงเบ้งยกทัพบุกเขากิสานครั้งที่ 5 ได้มีหนังสือไปยังพระเจ้าซุนกวนเพื่อให้ยกทัพง่อก๊กไปตีวุยก๊กด้วยเป็นการประสานการโจมตีพร้อมกัน ก็เป็นจูกัดกิ๋นและลกซุนเป็นแม่ทัพใหญ่ที่ยกไป ร้อนถึงพระเจ้าโจยอยต้องยกทัพมาเองจากลกเอี๋ยงเพื่อต้านทัพ เพราะสุมาอี้ แม่ทัพใหญ่ก็ติดพันศึกอยู่กับขงเบ้งที่เขากิสาน ท้ายที่สุดทัพของพระเจ้าโจยอยก็ได้รับชัยชนะทำเอาขงเบ้งถึงกับตกใจ จูกัดกิ๋นมีบุตรชายชื่อจูกัดเก๊ก ซึ่งภายหลังได้เป็นราชครูและแม่ทัพใหญ่ของง่อก๊กในรัชสมัยพระเจ้าซุนเหลียง แทนจูกัดกิ๋นผู้เป็นบิดา จูกัดกิ๋นเสียชีวิตในปี พ.ศ. 784 รวมอายุได้ 67 ปี
สตอปโมชัน
การถ่ายสต็อปโมชัน () เป็นแอนิเมชันที่ผู้ทำแอนิเมชันต้องสร้างส่วนประกอบต่าง ๆ ของภาพขึ้นด้วยวิธีอื่น นอกเหนือจากการวาดบนแผ่นกระดาษ หรือแผ่นเซล และยังต้องยอมเมื่อยมือ ขยับรูปร่างท่าทางของส่วนประกอบเหล่านั้นทีละนิด ๆ แล้วใช้กล้องถ่ายไว้ทีละเฟรม ๆ
การถ่ายสต็อปโมชันมีเทคนิคทำได้หลากหลาย เช่น
คือแอนิเมชันที่ใช้หุ่นซึ่งทำจากดินเหนียว ขี้ผึ้ง หรือวัสดุใกล้เคียง โดยใส่โครงลวดไว้ข้างในเพื่อให้ดัดท่าทางได้
สมัยก่อนแอนิเมชันแบบนี้ทำโดยใช้วัสดุ 2 มิติ (เช่น กระดาษ, ผ้า) ตัดเป็นรูปต่างๆ และนำมาขยับเพื่อถ่ายเก็บไว้ทีละเฟรม แต่ปัจจุบันใช้วิธีวาดหรือสแกนภาพเข้าไปขยับในคอมพิวเตอร์ได้เลย
เป็นอีกเทคนิคที่น่าสนใจไม่เบา เกิดจากการนำกล้องมาถ่ายภาพนิ่งต่าง ๆ ที่เราเลือกไว้ (จะเป็นภาพจากนิตยสาร หนังสือพิมพ์ ฯลฯ ก็ได้) ทีละภาพ ทีละเฟรม แล้วนำมาตัดต่อเข้าด้วยกันเหมือนเทคนิคคอลลาจ (collage – ปะติด) โดยอาจใช้เทคนิคแแอนิเมชันแบบอื่นมาประกอบด้วยก็ได้
คือการทำตัวละครโมเดลขึ้นมาขยับ แล้วซ้อนภาพเข้ากับฉากที่มีคนแสดงจริงและฉากหลังเหมือนจริง
ไม่ว่าจะเป็นของเล่น หุ่น ตุ๊กตา ตัวต่อเลโก้ ฯลฯ อะไรก็ตามที่ไม่ใช่วัสดุซึ่งดัดแปลงรูปร่างหน้าตาได้แบบดินเหนียว
เป็นสต็อปโมชันที่ใช้คนจริง ๆ มาขยับท่าทางทีละนิดแล้วถ่ายไว้ทีละเฟรม เทคนิคนี้เหมาะมากถ้าเราทำแอนิเมชันที่มีหุ่นแสดงร่วมกับคน และอยากให้ทั้ง หุ่นทั้งคนดูเคลื่อนไหวคล้ายคลึงกัน หรือที่อยากได้อารมณ์กระตุกๆ
การปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์
การปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์ () คือขบวนการการปฏิรูปศาสนาที่เริ่มโดย มาร์ติน ลูเทอร์ เมื่อปี ค.ศ. 1517 เพื่อแก้ไขความเสื่อมโทรมของคริสตจักรโรมันคาทอลิก และสถาบันสันตะปาปา มาเสร็จสิ้นลงด้วยสนธิสัญญาสันติภาพเวสต์ฟาเลีย ค.ศ. 1648 ผลจากการปฏิรูปคือการแยกตัวจากนิกายคาทอลิกมาเป็นนิกายโปรเตสแตนต์
มีเหตุการณ์หลายประการที่เป็นต้นเหตุเกิดการเปลี่ยนแปลง และปฏิรูปศาสนาคริสต์ครั้งใหญ่ในช่วง คริสต์ศตวรรษที่ 16การปฏิรูปศาสนาของนิกายโปรเตสแตนต์ เกิดขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 16 และเสร็จสิ้นลงด้วยสนธิสัญญาสันติภาพเวสต์ฟาเลีย ค.ศ. 1648 ซึ่งแบ่งออกเป็น 2 กระแสใหญ่ๆคือ
โดยการปฏิรูปนั้นเริ่มต้นจากหลายๆทางดังนั้นพบว่าขบวนการปฏิรูปศาสนานั้นได้มีการเริ่มมาจากความไม่พอใจของสงฆ์ที่มีธรรมะ และสามัญชนที่ผิดหวังในสถาบันศาสนา ประกอบกับมีการผันแปรทางการเมือง ทัศนคติทำให้ผู้ที่ปรารถนาจะแก้ไขความเสื่อมในศาสนากล้าที่จะประกาศตนออกจากสถาบันศาสนา โดยไม่ต้องหวาดกลัวต่อชะตากรรมแบบ “ลอยแพ” ของสังคมในยุคกลางอีกต่อไปเกิดการปฏิรูปศาสนาไปทั่วยุโรปโดยแบ่งออกเป็น
ลำดับการสืบราชสันตติวงศ์อดีตออสเตรีย-ฮังการี
นี่คือลำดับการสืบสันตติวงศ์แห่งราชบัลลังก์อิมพีเรียลออสเตรีย-ฮังการี ประมุขแห่งราชวงศ์ฮับส์บูร์กองค์ปัจจุบันคืออาร์คดยุคคาร์ล มกุฎราชกุมารแห่งออสเตรีย-ฮังการี พระราชโอรสองค์แรกในสมเด็จพระจักรพรรดิอ๊อตโต้ที่ 1 แห่งออสเตรีย (สมเด็จพระราชาธิบดีอ๊อตโต้ที่ 2 แห่งฮังการี)กับ เจ้าหญิงเรจิน่าแห่งแซ็กซ์-ไมนินเจน
การทำให้เป็นฆราวาส
การทำให้เป็นฆราวาส () เป็นการเปลี่ยนผ่านของสังคม จากการแสดงตัวและผูกพันใกล้ชิดกับคตินิยมและสถาบันทางศาสนา ไปยังสถาบันที่เป็นฆราวาสและปราศจากคตินิยมทางศาสนา ทฤษฎีการทำให้เป็นฆราวาสเป็นความเชื่อที่ว่า ยิ่งสังคมก้าวหน้าไป โดยเฉพาะด้วยการทำให้ทันสมัย (modernization) และการใช้เหตุผลตัดสิน (rationalization) ศาสนาก็ยิ่งสูญสิ้นอำนาจบารมีในทุกแง่มุมของการดำเนินชีวิตและการปกครองสังคม คำนี้ยังใช้ในบริบทของการถอดสมาชิกคณะสงฆ์ให้พ้นจากข้อห้ามทางสงฆ์ก็ได้
การทำให้เป็นฆราวาสนั้นว่าด้วยกระบวนการทางประวัติศาสตร์ที่ทำศาสนาหมดสิ้นความสำคัญในสังคมและวัฒนธรรมลง เป็นผลให้ในสังคมสมัยใหม่ศาสนามีบทบาทจำกัดขึ้น ในสังคมที่เป็นฆราวาสแล้วนั้น ความศรัทธาไม่ขึ้นอยู่กับอำนาจครอบงำทางวัฒนธรรม ทั้งองค์การศาสนาก็มีอำนาจไม่มากในทางสังคม
การทำให้เป็นฆราวาสมีความหมายหลายระดับ ทั้งในทางทฤษฎีและกระบวนการทางประวัติศาสตร์ นักทฤษฎีสังคมอย่าง คาร์ล มากซ์, ซิกมุนด์ ฟรอยด์, มักซ์ เวเบอร์, และ เอมิล ดูร์ไกม์ ตั้งสมมุติฐานว่า การทำให้สังคมทันสมัยอาจรวมถึงการลดลงของขีดความเลื่อมใสในศาสนา การศึกษาวิจัยเกี่ยวกับกระบวนการดังกล่าวเป็นไปเพื่อนิยามลักษณะหรือขอบเขตที่ถือว่า ลัทธิ จารีต หรือสถาบันทาง ศาสนา สิ้นความสำคัญทางสังคมลง นักทฤษฎีบางคนก็แย้งว่า การทำให้อารยธรรมสมัยใหม่มีความเป็นฆราวาสนั้นส่วนหนึ่งเป็นผลมาจากการไม่สามารถปรับความต้องการในทางจริยธรรมและจิตวิญญาณของหมู่มนุษย์ให้เข้ากับความก้าวหน้าอันเร็วรวดของวิทยศาสตร์กายภาพ
นอกจากนี้ ในทางประวัติศาสตร์และศาสนา การทำให้เป็นฆราวาสยังมีความหมายอื่นอีก ถ้าใช้กับศาสนสมบัติ (church property) แล้ว ในทางประวัติศาสตร์ จะหมายถึง การนำทรัพย์สินของศาสนจักรมาเป็นของฆราวาส เช่น กรณีที่เฮนรีที่ 8 ทรงยุบเลิกอารามในอังกฤษ ตลอดจนกรณีที่เกิดขึ้นสมัยหลังในช่วงปฏิวัติฝรั่งเศส และการต่อต้านสงฆ์ของรัฐบาลยุโรปในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18 และ 19 อันนำมาซึ่งการขับไล่และปราบปรามประชาคมทางศาสนาที่ถือครองทรัพย์สิน เหตุการณ์ทำนองเดียวกันในเยอรมนี สวิตเซอร์แลนด์ และที่อื่น ๆ ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ก็ถือเป็นตัวอย่างของความหมายนี้ได้
การทำให้เป็นฆราวาสยังสามารถหมายถึงการที่ผู้ควบตำแหน่งทางปกครองและทางศาสนา เช่น เจ้าชายมุขนายก ประกาศตนเป็นฆราวาสและไม่ขึ้นกับศาสนาอีก ดังกรณีของ Gotthard von Kettler ผู้นำคนสุดท้ายของคณะลิโวเนีย (Livonian Order)
ช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960 ยุโรปตะวันตก อเมริกาเหนือ ออสเตรเลีย และนิวซีแลนด์ มีการเปลี่ยนแปลงเข้าสู่ความเป็นฆราวาส การเปลี่ยนผ่านนี้เกี่ยวพันกับปัจจัยทางสังคมหลัก ๆ หลายปัจจัย เช่น ความเฟื่องฟูทางเศรษฐกิจ การต่อต้านกฎระเบียบสังคมของคนรุ่นใหม่ การให้เสรีภาพแก่สตรี รวมถึงเทววิทยาและการเมืองแบบเปลี่ยนรากถอนโคน
อารามออทโทบอยเริน
อารามออทโทบอยเริน () เดิมเป็นแอบบีย์คณะเบเนดิกติน ที่ปัจจุบันเป็นตั้งอยู่ที่เมืองออทโทบอยเริน ในรัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี
อารามออทโทบอยเรินก่อตั้งเมื่อขึ้นใน ค. ศ. 764 โดยบุญราศีโทโท (Toto) อุทิศให้เซนต์อเล็กซานเดอร์มรณสักขี (St. Alexander, the Martyr) หลักฐานทางประวัติศาสตร์มีเหลืออยู่เพียงว่าบุญราศีโทโทเป็นอธิการอารามองค์แรกและเสียชีวิตเมื่อ ค.ศ. 815 และนักบุญอุลริช (St. Ulrich) เป็นอธิการอารามเมื่อ ค. ศ. 972 เมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 11 วินัยอารามก็เสื่อมลงจนกระทั่งอธิการอาดัลฮาล์ม (Abbot Adalhalm) มาเป็นอธิการอารามระหว่างปี ค.ศ. 1082 ถึงปี ค.ศ. 1094 ท่านก็เริ่ม “การปฏิรูปเฮียร์เซา” (Hirsau Reformation) นอกจากนั้นท่านก็ยังบูรณะปฏิสังขรณ์สิ่งก่อสร้างที่เสื่อมโทรมไปจนเสร็จ
เมื่ออธิการรูเพิร์ท (Abbot Rupert I) มาเป็นอธิการอารามต่อมาระหว่างปี ค.ศ. 1102 ถึงปี ค.ศ. 1145 ท่านก็ได้เพิ่มอารามนักพรตหญิงที่มาจากครอบครัวมีสกุล และสร้างอารามมารีนแบิร์ก (Marienberg Abbey) โดยเลือกนักพรตไปจากอารามออทโทบอยเรินไปประจำ
อธิการอิเซนกริม (Abbot Isengrim) อธิการองค์ต่อมา ระหว่างปี ค.ศ. 1145 ถึงปี ค.ศ. 1180 เขียน “Annales minores” และ “Annales majores”
บุญราศีคอนราดแห่งออทโทบอยเรินมาเป็นอธิการระหว่างปี ค.ศ. 1193 จนเมื่อสิ้นชีวิตเมื่อปี ค.ศ. 1227 ซึ่งนักพรตเบเนดิกตินกล่าวถึงท่านว่าเป็น "ที่รักของภราดาและคนยากจน"
เมื่อปี ค.ศ. 1153 และปี ค.ศ. 1217 อารามถูกไฟไหม้ เมื่อถึงคริสต์ศตวรรษที่ 14 และคริสต์ศตวรรษที่ 15 อารามก็อยู่ในสภาพที่ทรุดโทรมมาก จนเมื่อมาถึงสมัยอธิการโยฮันน์ เชดเลอร์ (Abbot Johann Schedler) ระหว่างปี ค.ศ. 1416 ถึงปี ค.ศ. 1443 อารามก็มีนักพรตเหลืออยู่เพียง 6 หรือ 8 องค์และรายได้ประจำปีก็ตกลงไปไม่เกิน 46 มาร์คเงิน (silver marks)
ภายใต้เอธิการเลโฮนาร์ด วีเดอมันน์ (Abbot Leonard Wiedemann) ระหว่างปี ค.ศ. 1508 ถึงปี ค.ศ. 1546 อารามก็เริ่มรุ่งเรืองขึ้นมาอีก ท่านก่อตั้งโรงพิมพ์และสถานศึกษาสำหรับนักพรตเบเนดิกตินในชวาเบีย (Swabia) แต่ก็มาถูกปิดไม่นานหลังจากที่เปิดเพราะผลจาก “สงครามสามสิบปี ”
อารามออทโทบอยเรินได้รับการแต่งตั้งเป็นอิมพีเรียลแอบบีย์ ในปี ค. ศ. 1299 แต่ไปเสียตำแหน่งไปเมื่อบิชอปแห่งเอาก์สบูร์กได้รับแต่งตั้งให้มาปกครองอารามในฐานะที่เรียกว่า “” แต่สิทธิเหล่านี้ก็มาถูกยกเลิกเมื่อตามคำสั่งศาลหลวง “” ในปี ค. ศ. 1624
อารามออทโทบอยเรินได้รับแต่งตั้งกลับไปเป็นอารามหลวงตามเดิมเมื่อ ค. ศ. 1710 แต่ไม่ได้อยู่ในกลุ่มชวาเบีย (Swabian Circle) 
อารามออทโทบอยเรินมารุ่งเรืองที่สุดในสมัยที่รูเพิร์ท เนสส์ (Abbot Rupert Ness) มาเป็นอธิการระหว่างปี ค.ศ. 1710 ถึง ค. ศ. 1740 และรุ่งเรืองต่อมาจนมาถึงสมัย “ปฏิรูป” เมื่อ ค. ศ. 1802 ระหว่างปี ค.ศ. 1711 ถึง ค. ศ. 1725 อธิการรูเพิร์ทสร้างอารามที่เห็นกันในปัจจุบันซึ่งเป็นอารามที่ใหญ่โตหรูหราจนเปรียบได้ว่าเป็น “มหาวิหารเอสโคเรียลแห่งชวาเบีย” (the Swabian Escorial) เมื่อ ค. ศ. 1737 ท่านก็ได้สร้างตัวโบสถ์ซึ่งมาเสร็จโดยอธิการอัลเซล์ม แอร์บ (Abbot Anselm Erb) ซึ่งเป็นเจ้าองค์ต่อมาในปี ค.ศ. 1766 เมื่อปี ค.ศ. 1803 ออทโทบอยเรินย้ายไปขึ้นอยู่กับบาวาเรีย ขณะนั้นออทโทบอยเรินมีประชากร 12,000 คนและเนื้อที่ 165 ตารางกิโลเมตร
เมื่อปีค. ศ. 1834 พระเจ้าหลุยส์แห่งบาวาเรียทรงตั้งอารามออทโทบอยเรินให้เป็นอารามเบเนดิกตินขึ้นกับอารามนักบุญสเทเฟนที่เอาก์สบูร์ก (St. Stephen's Abbey) และได้รับเลื่อนให้เป็นอิมพีเรียลแอบบีย์เมื่อปีค. ศ. 1918
เมื่อปีค. ศ. 1910 อารามออทโทบอยเรินมีโรงเรียน และโรงเรียนอาชีพสำหรับเด็กยากจน มีบาทหลวงด้วยกัน 5 องค์และภราดาฆราวาสอีก 16 คนและ โนวิซฆราวาสอีก 1 คน
เลดีเจน เกรย์
เลดีเจน เกรย์ (; 1536/1537 -12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1554) หรือ เลดีเจน ดัดลีย์ หรือที่รู้จักในนาม ราชินีเก้าวัน เป็นพระราชนัดดาของสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 เป็นพระธิดาของเลดีฟรานเซส แบรนดอน และเฮนรี เกรย์ (ดำรงตำแหน่งดยุกแห่งซัฟโฟล์ก) ประสูติที่แบรดเกรทท์พาร์ก ในเลสเตอร์เชอร์ เมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1537 แต่งานวิจัยยุคหลังระบุว่าพระนางน่าจะประสูติในลอนดอน ในช่วงปลายปี ค.ศ. 1536 หรือต้นฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 1537
เลดี้เจน เกรย์ได้ทรงเข้าไปเรียนรู้ และอบรมมารยาทในวัง ภายใต้พระบรมราชินูปถัมภ์ของราชินีแคเธอรีน พารร์ มเหสีองค์สุดท้ายในรัชสมัยของพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ
เลดี้เจน มีความสนิทสนมกับพระญาติเจ้าชายเอ็ดเวิร์ดที่ 6 พระโอรสองค์เดียวในพระเจ้าเฮนรี่ที่ 8 ซึ่งต่อมาเจ้าชายเอ็ดเวิร์ดก็ได้ขึ้นครองราชย์ และได้เสด็จสวรรคตตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ และทรงทำพินัยกรรมให้เลดีเจนเป็นพระราชินีองค์ต่อไป โดยข้ามรัชทายาทอันดับหนึ่ง เจ้าหญิงแมรีและรัชทายาทอันดับสอง เจ้าหญิงเอลิซาเบธ ก่อให้เกิดความขัดแย้งขึ้น โดยเจ้าหญิงแมรีเป็นฝ่ายชนะ
รัชกาลของสมเด็จพระราชินีนาถเจนสิ้นสุดใน 9 วัน (บางแหล่งข้อมูลกล่าวว่า 13 หรือ 11 วัน) เจ้าหญิงแมรีทรงขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งอังกฤษ และทรงสำเร็จโทษเลดีเจน เกรย์ ในหอคอยลอนดอนด้วยการตัดพระเศียร
มัลคอล์ม ทูนาเกา
มัลคอล์ม ทูนาเกา (Malcolm Tunacao) หรือ มัลคอล์ม อาลินดาเยา ทูนาเกา นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2521 ที่ เมือง Mandaue ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 39 ครั้ง ชนะ 33 (น็อค 20) เสมอ 3 แพ้ 3
ทูนาเกาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2541 ชนะน็อค มานูเอล เฟเรโก ยก 2 จากนั้น ขึ้นชกชนะรวดมาตลอดที่ฟิลิปปินส์ จนได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวทเมื่อ 25 กันยายน พ.ศ. 2542 ชนะคะแนน ริโอ ซูมัมปอง จากนั้นป้องกันแชมป์ไว้ได้ 1 ครั้ง ก่อนจะเดินทางมาชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC เมื่อ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2543 ปรากฏว่าทูนาเกาเป็นฝ่ายชนะน็อค เม็ดเงิน กระทิงแดงยิมในยกที่ 7 อย่างพลิกความคาดหมาย ทูนาเกาไปชกป้องกันแชมป์ที่ญี่ปุ่นได้ 1 ครั้ง ก่อนจะมาเสียแชมป์ แพ้น็อค พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คะนองศักดิ์ ยก 1 เมื่อ 2 มีนาคม พ.ศ. 2544
หลังจากเสียแชมป์โลก ทูนาเกาขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นฟลายเวท WBC เสมอโดยเทคนิคกับแรนดี้ แมนกูบัท เนื่องจากทูนาเกาแตกจนชกต่อไม่ได้ จากนั้นชกชนะน็อค พรชัย ศิษย์พระพรหม ยก 6 ที่ ฟิลิปปินส์ ต่อมา ทูนาเกาได้ครองแชมป์เงารุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBC ที่ว่าง ชนะน็อค ริโน จากัวร์ ยก 5 เมื่อ 26 กันยายน พ.ศ. 2546 หลังจากนั้น ทูนาเกาไปชกที่ญี่ปุ่น ขึ้นชกนอกรอบชนะสองครั้งรวด แล้วจึงชิงแชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 ชนะคะแนน กุมารทอง ป.ปลื้มกมลที่ญี่ปุ่น ได้แชมป์ไปครอง ชกป้องกันตำแหน่งได้ 2 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ไปเมื่อ 13 มกราคม พ.ศ. 2550 แพ้คะแนนโดยเทคนิค รอลลี ลูนาสที่ ญี่ปุ่น หลังจากนั้น ทูนาเกาขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวทที่ว่างเมื่อ 20 กันยายน พ.ศ. 2551 ชนะคะแนน โมนิโก ลอเรนเต้ ที่ฟิลิปปินส์ และได้ไปชิงแชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวทที่ว่างที่เกาหลีใต้เมื่อ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 ชนะคะแนน แช เซืองซุก ที่เกาหลีใต้ และชกป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 3 ครั้งและขึ้นชกนอกรอบที่ ญี่ปุ่น ชนะน็อค ฉัตรเพชร ศิษย์หมอเส็ง ยก 4
ทูนาเกาได้ขึ้นชกตัดเชือกเพื่อหาผู้ชนะไปชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท WBC เมื่อ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2555 ซึ่งทูนาเกาเป็นฝ่ายชนะน็อค คริสเตียน เอสกิวเวล ยก 7 จากนั้น ทูนาเกาได้ชิงแชมป์โลกรุ่นนี้เมื่อ 8 เมษายน พ.ศ. 2556 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อค ชินสุเกะ ยามานากะ ยก 12 ไม่ได้แชมป์ หลังจากนั้น ยังขึ้นชกมวยต่อมา โดยขึ้นชกครั้งล่าสุดเมื่อ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 ชนะคะแนน จุง จูฮยุน ที่ ญี่ปุ่น
มะซะกิ ทราซ นะกะมุนะ
ทราซ นะงะมุระ (Trash Nakanuma) หรือ มาซากิ ทราซ นะงะมุระ เกิดเมื่อ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518 ที่ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 33 ครั้ง ชนะ 27 (น็อค 12) แพ้ 6
อันดรียัน กัซปารี
อันดรียัน กัซปารี () นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย เกิดเมื่อ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2515 สถิติการชก 30 ครั้ง ชนะ 24 (น็อก 20) เสมอ 1 แพ้ 5 
กัซปารีขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 ชนะน็อก เอ็ม ระห์ตัน ยก 2 จากนั้นชกชนะน็อกรวดมาตลอด จนได้ครองแชมป์เงารุ่นแบนตัมเวต ไอบีเอฟ เมื่อ 28 มีนาคม พ.ศ. 2539 ชนะน็อก อเล็กซานเดอร์ ทีรานอฟ ยก 3 ที่อินโดนีเซีย ป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 2 ครั้งรวมทั้งชนะน็อกสายรุ้ง อ.สุวรรณศิลป์ อดีตแชมป์โลก ดับเบิลบีเอฟ ชาวไทยด้วยเมื่อ พ.ศ. 2539 และยังชกนอกรอบชนะน็อกตลอด มีที่ชนะคะแนน พรชัย ศิษย์พระพรหมเพียงครั้งเดียว จากนั้นจึงขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวต ไอบีเอฟ เมื่อ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2541 แต่ไม่สำเร็จ แพ้น็อก ทิม ออสตินไปแค่ยก 3
หลังจากชิงแชมป์โลกไม่สำเร็จ กัซปารีหยุดชกไป 1 ปี กลับมาชกอีกใน พ.ศ. 2542 ชนะน็อก อเล็กซานเดอร์ ยูรีกอฟ ยก 4 จากนั้นจึงเดินทางมาชิงแชมป์เงารุ่นซุเปอร์แบนตัมเวต ไอบีเอฟ กับฟ้าประกอบ รักเกียรติยิมที่ประเทศไทยเมื่อ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2542 ซึ่งทั้งฟ้าประกอบกับกัซปารีดวลหมัดกันอย่างสนุกตื่นเต้นก่อนที่กัซปารีจะเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป หลังจากนั้น กัซปารีขึ้นชกที่อินโดนีเซียอีก 2 ครั้ง ชนะ 1 เสมอ 1 จากนั้นหยุดชกไปสองปี กลับมาชกอีกครั้งใน พ.ศ. 2545 แต่ฟอร์มการชกไม่ร้อนแรงเหมือนเดิม ชกชนะคะแนนวีร์โก วาเราว์ แล้วมาแพ้คะแนน ชวาลย์ ส.วรพิน หลังจากนั้น ขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวตก็แพ้คะแนนวิกกี้ เซปาร์ไปอีก หลังจากที่ชกแพ้น็อก โนเอล ซุงกาอิด ยก 5 เมื่อ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2546 กัซปารีก็แขวนนวมไป
จูลีโอ เด ลา บาเซซ
จูลีโอ เด ลา บาเซซ หรือ ลา โอเดอ แซนูดิน บาเซส (Julio de la Basez) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 34 ครั้ง ชนะ 15 (น็อค 8) เสมอ 5 แพ้ 14 
เด ลา บาเซซ เริ่มชกมวยสากลเมื่อ 25 กันยายน พ.ศ. 2537 แพ้คะแนน มูฮัมมัด ราชมัน เด ลา บาเซซได้ขึ้นชกแก้มือกับราชมันในการชกครั้งต่อมาแต่ก็ทำได้แค่เสมอ เด ลา บาเซซขึ้นชกชนะอีก 1 ครั้ง ก็เดินทางมาชกในประเทศไทย แพ้คะแนนวันดี สิงห์วังชา และแพ้น็อคชัยเดช จ.เจริญ ยก 6 เมื่อกลับไปยังอินโดนีเซีย เด ลา บาเซซขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นมินิมัมเวท ปรากฏว่าเป็นฝ่ายชนะคะแนน มูฮัมหมัด ราชมันไปได้เมื่อ 14 กันยายน พ.ศ. 2540 ป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 2 ครั้ง ก็ขึ้นชิงแชมป์ PABA รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 30 มกราคม พ.ศ. 2542 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อคเออร์เด็น ชุลลันในยกที่ 8 ที่พัทยา เด ลา บาเซซขึ้นชิงแชมป์เป็นการแก้มือกับชุลลันอีกครั้งในอีก 4 เดือนต่อมาที่อินโดนีเซีย ก็ทำได้แค่เสมอกัน จากนั้น ไปชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBC ที่รัสเซีย เมื่อ 10 มีนาคม พ.ศ. 2543 ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนโดยเทคนิค ดมิทรี คิริลอฟไป
หลังจากนั้นระหว่าง พ.ศ. 2543 – 2545 เด ลา บาเซซขึ้นชกชนะรวด จนได้มาชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิกรุ่นไลท์ฟลายเวทที่ ประเทศไทยเมื่อ 26 เมษายน พ.ศ. 2545 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนนฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์ หลังจากนั้น อีก 6 เดือนต่อมา มาชิงแชมป์ WBO เอเชียแปซิฟิครุ่นซูเปอร์ฟลายเวทที่ นครราชสีมา ซึ่งเด ลา บาเซซเป็นฝ่ายแพ้คะแนนประมวลศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ หลังจากนั้น เด ลา บาเซซขึ้นชกแพ้และเสมอเป็นส่วนใหญ่ และหันมาใช้ชื่อจริงคือลา โอเดอ แซนูดิน บาเซสเป็นชื่อในการชกมวยตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2546 เด ลา บาเซซมีโอกาสได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 30 เมษายน พ.ศ. 2550 แต่ก็แพ้น็อค พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิมในยกที่ 3 เด ลา บาเซซได้ครองแชมป์อินโดนีเซียรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2552 เมื่อชนะน็อค อาบี เมเตียมัน ยก 8 แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกก็เสียแชมป์ให้ ไมเคิล สปีด ซีฆาร์ลากี เมื่อ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2552 โดยเป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 3 จากนั้นมาชิงแชมป์ในประเทศไทยอีก 2 ครั้งก็ไม่สำเร็จ ทั้งชิงแชมป์ WBC เอเชียรุ่นเฟเธอร์เวท แพ้น็อค เทอดศักดิ์ ก่อเกียรติยิม ยก 3 เมื่อ 11 เมษายน พ.ศ. 2553 และชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิกรุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 18 มีนาคม พ.ศ. 2554 แพ้น็อค ฟ้าใส ศักดิ์กรีรินทร์ ยก 8 เด ลา บาเซซขึ้นชกครั้งล่าสุดเมือ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 เสมอกับ อัสมารินา ที่อินโดนีเซีย แล้วยังไม่ได้ขึ้นชกอีก
ซี กอเรส
ซี กอร์เรส หรือ ซีซี โอลิเวรอส กอร์เรส () เป็นนักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 18 เมษายน พ.ศ. 2525 ที่ จังหวัด Agusan Del Norte ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 33 ครั้ง ชนะ 29 (น็อค 16) เสมอ 2 แพ้ 2
ดิออสกาโด กาบี
ดิออสกาโด กาบี หรือ ดิออสดาโด กาบี () นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 9 กันยายน พ.ศ. 2522 ที่ เมืองดาเวา ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 35 ครั้ง ชนะ 30 (น็อค 21) เสมอ 1 แพ้ 4 
กาบีขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2542 ชนะน็อค เกก อากิวลาร์ ยก 1 ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้นขึ้นชกชนะรวดมาตลอด รวมทั้งชนะตะแนน อีริค บาร์เซโลนาด้วย กาบีเดินทางมาชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์แยนตัมเวท WBF ในไทย เมื่อ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2544 ปรากฏว่ากาบีเป็นฝ่ายแพ้แซมซั่น ดัทช์บอยยิมด้วยคะแนนเท่านั้น กาบีกลับไปชกชนะที่ฟิลิปปินส์อีก 2 ครั้ง ก็มาชิงแชมป์ ABCO รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนนสด เพชรสุภาพรรณไปเมื่อ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 หลังจากนั้น กาบีขึ้นชกที่ฟิลิปปินส์และชนะอย่างต่อเนื่อง รวมทั้งไปชนะน็อค รัชมัน กาลีกาลี ยก 1 ที่อินโดนีเซีย กาบีได้ครองแชมป์เงารุ่ นฟลายเวท WBC เมื่อ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 เมื่อเป็นฝ่ายชนะคะแนนโดยเทคนิค แรนดี้ แมนกูบัท จากนั้น ชกชนะนักมวยไทยสองคนรวดที่ฟิลิปปินส์ใน พ.ศ. 2547 ชนะคะแนน สายรุ้ง อ.สุวรรณศิลป์ และชนะน็อค แสนศักดิ์ สิงห์มนัสศักดิ์ ยก 2 ต่อมา กาบีได้ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท IBF เมื่อ 3 มีนาคม พ.ศ. 2549 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อควิค ดาร์ชิเนียนยก 8 ไม่ได้แชมป์ หลังจากนั้น กาบีเดินทางไปชกที่สหรัฐ และชกชนะรวด 4 ครั้ง ก่อนจะได้ชิงแชมป์ WBO NABO รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 15 มีนาคม พ.ศ. 2551 แพ้น็อค แอบเนอร์ มาเรส ยก 2 จากนั้นก็ไม่ได้ขึ้นชกมวยอีกเลย
คริส จอห์น
คริส จอห์น () มีชื่อเต็มว่า โยฮันเนส คริสเตียน จอห์น (Yohannes Christian John) เป็นอดีตนักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย เกิดวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2522 ที่จาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย เป็นนักมวยที่ได้รับการยอมรับว่าเป็นนักมวยชาวเอเชียที่ดีที่สุดในโลกเป็นอันดับ 3 รองจากแมนนี่ ปาเกียว และโนนิโต โดแนร์ ในช่วงที่ยังชกมวยอยู่
คริส จอห์น เริ่มชกมวยตั้งแต่ยังอายุน้อย โดยมีพ่อคือ โยฮัน ยะห์ยาดี ซึ่งเคยเป็นนักมวยมาก่อนเป็นเทรนเนอร์ ก่อนจะมาชกมวยสากล จอห์นเคยเป็นนักกีฬาวูซูมาก่อน และจากการแข่งขันวูซู จอห์นเคยเป็นแชมป์วูซูของอินโดนีเซีย และเคยได้ได้เหรียญทองกีฬาซีเกมส์ครั้งที่ 19 พ.ศ. 2540 ที่ อินโดนีเซียและเหรียญทองแดงในกีฬาซีเกมส์ ครั้งที่ 21 พ.ศ. 2544 ที่ มาเลเซีย
จอห์นเป็นแชมป์โลกคนที่ 3 ของอินโดนีเซีย ต่อจากเอลลี่ ปิกัลและนิกโก้ โธมัส จอห์นเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2540 และถูกตั้งฉายาว่า “ไอ้โย่ง” (Thin Man) ก่อนจะได้รับฉายาใหม่ภายหลังว่า “มังกร” (Dragon)
ใน พ.ศ. 2548 จอห์นเปลี่ยนเทรนเนอร์มาเป็น ซูตัน รัมบิง และเข้าร่วมกับค่ายของแฮรี่ใน เพิร์ธ ออสเตรเลีย ผู้จัดการของจอห์นในตอนนี้คือ เครก คริสเตียน
ใน พ.ศ. 2551 จอห์นได้ให้สัมภาษณ์กับสำนักข่าว ESPN ว่าตนเองจะชกอีก 5-6 ครั้งก็จะแขวนนวมในฐานะนักมวยรุ่นเฟเธอร์เวทที่ดีที่สุดในโลก เมื่อ 24 ตุลาคม จอห์นป้องกันแชมป์ครั้งที่ 10 ไว้ได้โดยชนะ ฮิโรยูกิ เอโนกิ ที่โตเกียว ญี่ปุ่น
เมื่อ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 คริส จอห์น ชกป้องกันตำแหน่งในสหรัฐอเมริกาเป็นครั้งแรกกับร็อคกี้ ฮัวเรซ ที่เท็กซัส ร่วมรายการเดียวกับฮวน มานูเอล มาร์เกวซชกกับฮวน ดิแอซ จอห์นควบคุมการชกได้ดีในช่วงยกกลาง ๆ แต่ ฮัวเรซตีตื้นขึ้นมาในยกท้าย ๆ ทำให้เสมอกัน
ในวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 คริส จอห์น ชกป้องกันตำแหน่งครั้งที่ 17 กับ ชลธาร อ.พิริยะภิญโญ นักมวยชาวไทยที่มีสถิติไม่เคยแพ้หรือเสมอใครเช่นเดียวกัน ที่บ่อนกาสิโน ในสิงคโปร์ ผลปรากฏว่าจอห์นซึ่งประสบการณ์สูงกว่า เป็นฝ่ายเอาชนะคะแนนชลธารไปได้อย่างขาดลอย
ต่อมาในวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2556 คริส จอห์น ป้องกันตำแหน่งแชมป์เป็นครั้งที่ 19 กับ ซิมพีเว่ เยทเวก้า นักมวยชาวแอฟริกาใต้ ที่เมลเบิร์น ออสเตรเลีย ปรากฏว่าจอห์นเป็นฝ่ายแพ้น็อก (ยอมแพ้) ไปในยกที่ 6 ทำให้สูญเสียตำแหน่งแชมป์โลก และทำให้สถิติการป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกสูงสุดของนักมวยชาวเอเชียยังเป็นของ เขาทราย แกแล็คซี่ นักมวยชาวไทยในรุ่นจูเนียร์แบนตั้มเวท ที่ 19 ครั้งอยู่ และหลังจากการชกครั้งนี้ คริส จอห์น ก็ได้แขวนนวมไป
จิตอมตวาท
นิกายจิตอมตวาท เป็นนิกายที่เกิดขึ้นในสมัยราชวงศ์คุปตะ ได้รับอิทธิพลจากศาสนาฮินดูมาก หาผู้ก่อตั้งที่แน่นอนไม่ได้ แต่พบแนวความคิดในวรรณคดีสันสกฤตจำนวนมาก ซึ่งเขียนในสมัยหลังท่านนาคารชุนทั้งสิ้น
คำสอนของนิกายนี้ตรงข้ามกับนิกายมาธยมิก และนิกายโยคาจารคือถือว่าจักภพมีพื้นฐานจากสมบูรณภาพ ภาวะอันเป็นแก่นเดิมของโลกเป็นความจริงแท้ เป็น นิตยัม สุขัม ศานตัม คำสอนเกี่ยวกับไตรลักษณ์ อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา เป็นเพียงอุบายธรรมเท่านั้น เชื่อว่าสัตว์ทั้งหลายมีพุทธภาวะอยู่ในจิตทั้งหมดเพราะมาจากความจริงแท้อย่างเดียวกัน เพียงแต่ถูกกิเลสตัณหาห่อหุ้มไว้เท่านั้น
พระสหัสประภาราชาศานติสถิตยตตถาคต
พระสหัสประภาราชาศานติสถิตยตตถาคต เป็นพระพุทธเจ้าองค์หนึ่งตามความเชื่อของชาวพุทธมหายาน พระนามของพระองค์หมายถึงพระผู้สถิตอย่างศานติในแสงสว่างที่เลิศกว่าแสงอื่นอีกพันชนิด รูปของพระองค์เป็นพระพุทธรูปในปางแสดงเทศนาหรือพนมมือ เป็นที่นิยมนับถือในหมู่ชาวพุทธมหายานที่นับถือพระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์
ในคัมภีร์สหัสภุชสหัสเนตรอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์ไวปุลยสมบูรณอกิญจนมหากรุณาจิตรธารณีสูตร พระพุทธเจ้าพระองค์นี้เป็นผู้ประทานธารณีมนต์ต่างๆแก่พระอวโลกิเตศวร ซึ่งพระอวโลกิเตศวรได้นำมาเผยแผ่แก่มนุษยโลกอีกทีหนึ่ง นอกจากนั้น ยังเป็นผู้ช่วยเหลือให้พระโพธิสัตว์ทั้งหลายบำเพ็ญบารมีผ่านภูมิที่ 1 ไปถึงภูมิที่ 8 ได้สำเร็จ
ฟิดาอี
เพลงชาติของชาวปาเลสไตน์มีชื่อว่า "ฟิดาอี" () ซึ่งเป็นเพลงที่สภาแห่งชาติปาเลสไตน์ประกาศรับรองเป็นเพลงชาติเมื่อปี พ.ศ. 2539 เพื่อให้สอดคล้องตามคำประกาศเอกราชของชาวปาเลสไตน์ พ.ศ. 2531 มาตรา 31 ประพันธ์เนื้อร้องโดย ซาอิด อัล มูซายิน (Said Al Muzayin) (หรือที่รู้จักกันในชื่อ ฟาตา อัล ทอว์รา - Fata Al Thawra) ทำนองโดยอาลี อิสมาเอล (Ali Ismael) นักดนตรีชาวอียิปต์ เพลงนี้เป็นที่รู้จักกันดีในชื่อ "เพลงสรรเสริญการปฏิวัติปาเลสไตน์" ("Anthem of the Palestinian revolution")
ก่อนหน้านี้นับตั้งแต่ พ.ศ. 2479 เป็นต้นมา ได้ถือกันว่าเพลงมอว์ตินี (, Mawtini; แปลว่า "ถิ่นเกิดของข้า") เป็นเพลงประจำชนกลุ่มน้อยชาวปาเลสไตน์อย่างไม่เป็นทางการ ซึ่งเพลงนี้ประพันธ์เนื้อร้องโดยอิบราฮิม ทอว์กาน (Ibrahim Towqan) ทำนองโดยมุฮัมมัด ฟลาอีเฟล (Mohammad Flaifel)
บริติชแอนตาร์กติกเทร์ริทอรี
บริติชแอนตาร์กติกเทร์ริทอรี หรือ ดินแดนแอนตาร์กติกาของสหราชอาณาจักร () เป็นพื้นที่ส่วนหนึ่งของทวีปแอนตาร์กติกาซึ่งสหราชอาณาจักรประกาศอ้างสิทธิครอบครอง มีขอบเขตตั้งแต่ขั้วโลกใต้จนถึงละติจูดที่ 60 องศาเหนือ และช่วงระหว่างลองติจูด 20 องศาตะวันตก ถึงลองติจูด 80 องศาตะวันตก แม้ว่าสหราชอาณาจักรจะเริ่มอ้างสิทธิในพื้นที่นี้มาตั้งแต่ พ.ศ. 2451 ก็ตาม แต่การจัดตั้งเขตการปกครองได้มีขึ้นภายหลังเมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2505 พื้นที่ของดินแดนแห่งนี้ครอบคลุมดินแดนต่าง ๆ ซึ่งเคยอยู่ในความดูแลของหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ถึง 3 ส่วนคือ เกรอัมแลนด์ (Graham Land) หมู่เกาะเซาท์ออร์กนีย์ (South Orkney Islands) และหมู่เกาะเซาท์เชตแลนด์ (South Shetland Islands) และทับซ้อนกับดินแดนทวีปแอนตาร์กติกาที่ประกาศอ้างสิทธิโดยอาร์เจนตินา (อาร์เจนไทน์แอนตาร์กติกา) และชิลี (จังหวัดอันตาร์ตีกาชีเลนา)
ผู้ที่พำนักอยู่ในดินแดนนี้ได้แก่เจ้าหน้าที่วิจัยและสนับสนุนการสำรวจทวีปแอนตาร์กติกา ซึ่งอยู่ภายใต้การดูแลของคณะสำรวจทวีปแอนตาร์ติกาของสหราชอาณาจักร (British Antarctic Survey) รวมทั้งองค์กรและสถานีสำรวจของอาร์เจนตินา ชิลี และประเทศอื่น ๆ
บุญเรือน ชุณหะวัณ
ท่านผู้หญิงบุญเรือน ชุณหะวัณ (สกุลเดิม: โสพจน์; เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2463) เป็นภริยาของ พลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ นายกรัฐมนตรีคนที่ 17 ของประเทศไทย และเป็นพระญาติฝ่ายพระชนนีในสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี
ท่านผู้หญิงบุญเรือน ชุณหะวัณ เป็นบุตรคนที่สามจากทั้งหมดสี่คนของแช่ม โสพจน์ มีพี่น้องชื่อ ชื่น, สนิท และอำไพ (เดิมชื่อ: ทุเรียน) ตามลำดับ บิดาเป็นลูกพี่ลูกน้องทางพระชนนีของสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี
ท่านผู้หญิงบุญเรือนและพี่น้องทั้งหมดได้รับการอุปการะจากสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี และเป็นผู้ติดตามเมื่อครั้งเดินทางไปโลซาน สวิตเซอร์แลนด์ โดยโดยสารทางเรือจากปีนังเมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2476 พร้อมด้วยสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์, พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช และพระพี่เลี้ยงเนื่อง จินตดุล ต่อมาสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนีทรงจัดให้ท่านไปอยู่กับครอบครัวชาวสวิสเซอร์แลนด์ และไปศึกษาต่อที่โรงเรียนประจำสำหรับเด็กผู้หญิง
ท่านผู้หญิงบุญเรือนสำเร็จการศึกษาด้านการเลี้ยงเด็ก และตามเสด็จฯ สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนีเดินทางกลับประเทศไทยเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2481 เป็นครูสอนหนังสืออยู่ที่โรงเรียนอนุบาลละอออุทิศ
ท่านผู้หญิงบุญเรือนสมรสกับพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ ผู้บังคับหมวดกองพันทหารม้าที่ 1 รักษาพระองค์ เมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2487 มีบุตรธิดาด้วยกันสองคน คือ
แพทยศาสตรศึกษา
แพทยศาสตรศึกษา (อังกฤษ: Medical Education) แขนงวิทยาการที่ว่าด้วยการศึกษาวิชาทางด้านแพทยศาสตร์ มีทั้งการศึกษาก่อนปริญญา (undergraduate medical eduation) และการศึกษาหลังปริญญา (postgraduate medical education)
แพทยศาสตรศึกษาจะเน้นที่การจัดกระบวนการเรียนรู้ทางด้านแพทยศาสตร์เพื่อผลิตบัณฑิตแพทย์ แพทย์เฉพาะทาง หรือแพทย์นักวิจัยเพื่อรับใช้สังคม กระบวนการนี้เริ่มตั้งแต่การคัดเลือกนิสิตนักศึกษาเข้ามาศึกษาในสถาบันผลิตแพทย์ การจัดหลักสูตรให้สอดคล้องกับความต้องการของประเทศ การจัดประสบการณ์การเรียนรู้ การจัดหาและส่งเสริมกิจกรรมเสริมหลักสูตรและกิจกรรมนอกหลักสูตร การสอบและประเมินผลเพื่อรับปริญญาบัตร (โดยสถาบันผลิตแพทย์ สถาบันร่วม หรือสถาบันสมทบ) การสอบและประเมินผลเพื่อรับใบอนุญาตประกอบวิชาชีพเวชกรรม (โดยศูนย์ประเมินและรับรองความรู้ความสามารถในการประกอบวิชาชีพเวชกรรม หรือ ศ.ร.ว. และแพทยสภา) และการติดตามและประเมินผลบัณฑิตแพทย์และแพทย์เฉพาะทางที่สถาบันผลิต
แพทยศาสตรศึกษาในแต่ละสถาบันมีความแตกต่างกัน แต่หลักการและปรัชญาจะคล้ายกันคือ ผลิตบัณฑิตแพทย์รับใช้สังคมไทยที่ยังถือว่าขาดแคลนอยู่ กระบวนการผลิตบัณฑิตแพทย์ในแต่ละสถาบันจะถูกกำหนดแนวทางปฏิบัติไปในทางเดียวกันโดยแพทยสภา กลุ่มสถาบันแพทยศาสตร์แห่งประเทศไทย (กสพท) กระทรวงสาธารณสุข กระทรวงกลาโหม กระทรวงมหาดไทย และหน่วยงานอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการใช้บัณฑิตแพทย์ แนวทางดังกล่าวจะมีการทบทวนและพิจารณาใหม่ทุก ๆ 6-7 ปีในการประชุมแพทยศาสตรศึกษาแห่งชาติ (พศช.) ซึ่งจัดมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2499 การประชุมครั้งล่าสุด (ครั้งที่ 11) จัดที่คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ระหว่างวัน 27 - 29 มีนาคม พ.ศ. 2553
กระบวนการและผลลัพธ์การผลิตบัณฑิตแพทย์จะมีการตรวจสอบคุณภาพภายในแต่ละสถาบันเอง และมีการตรวจสอบคุณภาพจากภายนอกด้วย ตามเกณฑ์มาตรฐานคุณภาพการศึกษาของ สกอ สมศ และ กพร นอกจากนี้ กสพท ร่วมกับสถาบันเพิ่มผลผลิตแห่งแห่งชาติได้ริเริ่มนำเอาการประกันคุณภาพการศึกษาตามเกณฑ์รางวัลคุณภาพแห่งชาติ (Thailand Quality Award-TQA) มาใช้ในกระบวนการผลิตบัณฑิตแพทย์ระยะหนึ่งแล้ว โดยตั้งเป้าไว้ว่าทุกสถาบันผลิตแพทย์จะพัฒนาคุณภาพการผลิตบัณฑิตตามเกณฑ์ดังกล่าวอย่างต่อเนื่อง
คณะรัฐมนตรีสหรัฐ
คณะรัฐมนตรีสหรัฐ () เป็นคณะบุคคลซึ่งประกอบด้วยข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ที่สุดในฝ่ายบริหารรัฐบาลกลางสหรัฐอเมริกา และบุคคลเหล่านี้โดยปรกติแล้วเป็นเจ้ากระทรวงฝ่ายบริหารในรัฐบาลกลางด้วย
เทียบเท่ากับตำแหน่งรัฐมนตรี มีสิทธิ์เข้าร่วมประชุมคณะรัฐมนตรี แต่ไม่ถือว่าอยู่ในสมาชิกคณะรัฐมนตรี
พระนิพนธ์ในสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์
สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ มีพระปรีชาสามารถด้านการเขียน ได้ทรงริเริ่มออกวารสาร "รื่นรมย์" โดยได้ชักชวนให้พระสหายในวังสระปทุมเขียนเรื่อง ตั้งแต่พระชนมายุประมาณ 9 ชันษา ทรงทำหน้าที่บรรณาธิการและทรงเขียนบทความลงวารสารด้วย หลังจากนั้น ทรงนิพนธ์หนังสืออีกหลายเล่ม ดังนี้