hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา
หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา (; ชามอร์โร: ) หรือชื่อทางการคือ เครือรัฐหมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา (; ชามอร์โร: ) เป็นหมู่เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิกซึ่งอยู่ภายใต้การปกครองของประเทศสหรัฐอเมริกา หมู่เกาะนี้ประกอบด้วยเกาะ 14 เกาะ มีประชากรจำนวน 80,362 คน (พ.ศ. 2548)
พื้นที่ทั้งหมด . The table gives an overview, with the individual islands from north to south:
สึบาสะ
สึบาสะ หรือ ซึบาสะ () (และในอดีตมีการสะกด ทสึบาสะ) ซึ่งในภาษาญี่ปุ่นมีความหมายว่า "ปีก" อาจหมายถึง
เพื่อนสนิท (เพลง)
เพื่อนสนิท เป็นเพลงที่นิยมเพลงหนึ่งในปี พ.ศ. 2547 ขับร้องโดยวงเอ็นโดรฟิน ประพันธ์คำร้องโดย ภัคณะ สรุโฆษิต ในอัลบัมแรก "พริก" และยังเป็นเพลงเปิดตัวของวงเอ็นโดรฟินอีกด้วย เพลงนี้สามารถสร้างกระแสนิยม และมีเสียงตอบรับกับเพลงนี้มาก จนสามารถขึ้นอันดับสูงในการจัดอันดับเพลงในสถานีวิทยุหลาย ๆ สถานี ได้อย่างรวดเร็ว และมิวสิกวิดีโอมีเนื้อหาโดยได้เค้าโครงมาจากการ์ตูนญี่ปุ่น โดยแสดงถึงความสำพันธ์ระหว่างชายหญิงสองคน ที่มีความผูกพันในลักษณะเพื่อน โดยฝ่ายหญิง รู้สึกผูกพันกับฝ่ายชายมากกว่าคำว่าเพื่อน แต่ฝ่ายชายไม่ได้คิดอะไร เมื่อมีคนมาชอบฝ่ายชาย ฝ่ายหญิงพยายามทำตัวเป็นปกติ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น จนเมื่อฝ่ายหญิงบอกความจริง ทำให้ฝ่ายชายรู้ความจริง
ในปี พ.ศ. 2559 วิรพร จิรเวชสุนทรกุลและจิรกิตติ์ ถาวรวงศ์ นำเพลงนี้มาขับร้องใหม่ ประกอบละคร "คิสเดอะซีรีส์ รักต้องจูบ"
กรีนแลนด์
กรีนแลนด์ (; "เกฺรินลันฺด") เป็นดินแดนทางเหนือสุดของโลก ตั้งอยู่ในมหาสมุทรอาร์กติกและเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในโลก มีพื้นที่ประมาณ 2,175,900 ตารางกิโลเมตร มีฐานะเป็นดินแดนปกครองตนเองของประเทศเดนมาร์ก ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2499
ในสมัยช่วงศตวรรษที่ 10 - 11 ได้มีพวกไวกิงจากแถบสแกนดิเนเวียอพยพถิ่นอาศัย จนกลายเป็นเมืองขึ้นของเดนมาร์ก ต่อมา กรีนแลนด์ได้รับสิทธิปกครองตนเองจากเดนมาร์กเมื่อปี 1979โดยมีอำนาจปกครองตนเองในทุกทุกด้านยกเว้นด้านการต่างประเทศและการทหารเช่นเดียวกับหมู่เกาะแฟโร
ปัจจุบันกรีนแลนด์มีรัฐบาลปกครองตนเอง โดยมีนายกรัฐมนตรีเป็นหัวหน้ารัฐบาลมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1979 โดยได้รับความช่วยเหลือจากรัฐบาลเดนมาร์ก โดยมีพระมหากษัตริย์คือ สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
กรีนแลนด์เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในโลกและตั้งอยู่ทางทิศเหนือบริเวณที่แอตแลนติกพบกับมหาสมุทรอาร์ติค ซึ่งปัจจุบันกลายเป็นน้ำแข็งไปหมดแล้ว และมีทะเลล้อมรอบเกาะอยู่ ดังนั้นชายฝั่งจะมีอุณหภูมิต่ำอยู่ตลอดเวลา และด้วยสภาพที่ตั้งจึงทำให้ภูมิอากาศของกรีนแลนด์เป็นภูมิอากาศหนาวเย็นแบบอาร์คติก
แผ่นน้ำแข็งมีอาณาเขตกว้างปกคุลุมถึง 1,833,900 ตารางกิโลเมตร เท่ากับ พื้นที่ทั้งหมด 85 เปอร์เซ็นของพื้นที่ทั้งหมดของกรีนแลนด์และขยายไปถึง 2,500 กิโลเมตร จากทางเหนือจรดทางใต้ และกว้างกว่า 1,000 กิโลเมตรจากทางตะวันออกไปทางตะวันตก ทางตอนกลางของเกาะ มีแผ่นน้ำแข็งที่มีความหนามากกว่า 3 กิโลเมตรและ ถือได้ว่าเป็น 10 เปอร์เซ็นของพื้นที่ทั้งหมด
มีสนามบินหลักสองแห่ง คือนาร์ซาร์สวก (Mittarfik Narsarsuaq) ซึ่งอยู่ทางใต้ของประเทศ และคางเกอร์ลูสซวก (Mittarfik Kangerlussuaq) ซึ่งอยู่ทางทิศตะวันออกกลางของประเทศ
กรีนแลนด์มีประชากรราว 56,370 คน (ปี ค.ศ. 2013) ประกอบด้วยชาวอินูอิต 88% (รวมทั้งผู้เป็นลูกผสม) และชาวยุโรป 12% ซึ่งโดยมากเป็นชาวเดนมาร์ก ภาษาหลักคือ กรีนแลนด์ (kalaallisut หรือ grønlandsk) และเดนมาร์ก (dansk) โดยประชากรส่วนใหญ่พูดได้ทั้งสองภาษา ศาสนาที่ประชากรโดยมากนับถือ คือ ศาสนาคริสต์ นิกายลูเทอแรน ถึงแม้เกาะกรีนแลนด์จะะเป็นเกาะใหญ่ แต่ประชากรก็อาศัยได้เฉพาะบางพื้นที่เท่านั้น เนื่องจากเกาะนี้มีน้ำแข็งปกคลุมอยู่มาก
ศาสนาคริสต์ และความเชื่อของชาวอินูอิต
กรีนแลนด์ได้มีการลงประชามติเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 มีประชาชนออกมาใช้สิทธิ์ประมาณ 39,000 คน โดยผลการลงประชามติประกาศในวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 ตอนเช้า ปรากฏว่าร้อยละ 75.54 เห็นด้วย ขณะที่ร้อยละ 23.57 ไม่เห็นด้วย โดยจะมีผลรับรองในวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2552 โดยมีสิทธิและเสรีภาพเต็ม พ้นจากประเทศเดนมาร์ก โดยสามารถขยายอำนาจการปกครองไปยังพื้นที่ใหม่ๆ และสามารถบริหารแหล่งทรัพยากรธรรมชาติใต้ท้องทะเล ซึ่งคาดว่ามีน้ำมันและก๊าซธรรมชาติเป็นจำนวนมาก รวมถึงดูแลความรับผิดชอบด้านความยุติธรรม หน้าที่ของตำรวจและกิจการต่างประเทศ แต่ไม่มีสิทธิในการทหาร
ทั้งนี้ นายลาร์ส-เอมีล โจฮันเซน นายกรัฐมนตรีกรีนแลนด์ ซึ่งปกครองเกาะระหว่างปี 2534-2540 และพยายามให้กรีนแลนด์มีบทบาทกึ่งปกครองตนเอง เมื่อปี 2542 ให้สัมภาษณ์ว่า หากประชาชนเห็นชอบก็ถือเป็นเรื่องที่ดีต่อประเทศชาติที่ต่อไปประชาชนก็คือชาวกรีนแลนด์ มีภาษาเป็นของตนเอง มีสิทธิ์ตัดสินใจด้วยตนเอง
สักวาปากหวาน
สักวาปากหวาน เป็นเพลงยอดนิยมเพลงหนึ่งในปีพ.ศ. 2548 ร้องโดยวงเอ็นโดรฟิน ในอัลบัมที่ 2 "สักวา 49" และเป็นเพลงเปิดตัวในอัลบัมที่ 2 ของวงเอ็นโดรฟินอีกด้วย
สักวาปากหวาน เป็นเพลงที่ใช้คำประพันธ์แบบสักวาของไทยที่รู้จักกันดีชื่อ สักวาหวานอื่น หรือ สักวาหวานอื่นมีหมื่นแสน ประพันธ์โดยพระเจ้าบรมวงศ์เธอกรมหลวงบดินทรไพศาลโสภณ ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับการพูดของมนุษย์ โดยวงเอ็นโดรฟิน ยกตัวอย่างเกี่ยวกับความรัก และเพลงนี้ยังแสดงถึงวัฒนธรรมของไทยอีกด้วย
สารยับยั้งเอซีอี
เอซีอี อินฮิบิเตอร์ () หรือ ตัวยับยั้ง แองจิโอเทนซิน-คอนเวอร์ติง เอนไซม์ (Angiotensin-Converting Enzyme) เป็นกลุ่ม ยา ที่ใช้รักษาเบื้องต้นใน
โรคความดันโลหิตสูง (hypertension) และ หัวใจล้มเหลวแบบเลือดคั่ง (congestive heart failure) โดยจะเป็นยาเลือกใช้อันดับแรก
ข้อบ่งใช้ของ เอซีอี อินฮิบิเตอร์ คือ:
ในข้อบ่งใช้ต่างๆ เหล่านี้ เอซีอี อินฮิบิเตอร์ จะเป็นยากลุ่มแรกที่ถูกเลือกใช้ก่อนยากลุ่มอื่นๆ และแสดงผลการรักษาที่เหนือกว่าในการลดอัตราการป่วย (morbidity) และ การตาย (mortality)
มันทำงานโดยการปรับแต่งระบบRAAS (renin-angiotensin system หรือ renin-angiotensin-aldosterone) โดยการยับยั้ง แองจิโอเทนซิน-คอนเวอร์ติง เอนไซม์ เป็นผลให้เกิดการหยุดการเปลี่ยน แองจิโอเทนซิน 1 (angiotensin I) ไปเป็น แองจิโอเทนซิน 2 (angiotensin II) ในขณะเดียวกัน เอซีอี อินฮิบิเตอร์ ก็มีผลลดการสลายตัวของ แบรดีไคนิน (bradykinin) สรุป เอซีอี อินฮิบิเตอร์ ทำให้ความดันโลหิตต่ำได้โดย
เอซีอี อินฮิบิเตอร์ มีผล
ผลข้างเคียงของยา เอซีอี อินฮิบิเตอร์ มีดังนี้
ที่ทำให้เกิดอาการไอเชื่อว่าเป็นผลจากการที่ เอซีอี อินฮิบิเตอร์ มีฤทธิ์เพิ่ม แบรดีไคนิน และคนไข้จะถูกแนะนำให้ไปใช้ยาในกลุ่มแองจิโอเทนซิน 2 รีเซพเตอร์ แอนตาโกนีสต์ (angiotensin II receptor antagonist) แทน
ผื่นคันและการรับรสผิดปกติพบไม่บ่อยนักในผู้ใช้ยา เอซีอี อินฮิบิเตอร์ แต่ก็มีบางสำหรับผู้ใช้ แคปโตพริล (captopril) เนื่องจากว่ามันมีโครงสร้างบางส่วนที่เป็น ซัลฟ์ไฮดริล (sulfhydryl) ยาตัวนี้จึงใช้น้อยลง
เอซีอี อินฮิบิเตอร์ สามารถแบ่งออกได้เป็น 3 กลุ่ม ตามโครงสร้างโมเลกุลของมันดังนี้:เอซีอี อินฮิบิเตอร์ กลุ่มใหญ่ประกอบด้วย:คาโซคินิน (Casokinin) และ แลคโตคินิน (lactokinin) เป็นสารที่สะลายตัวจาก
คาซีอิน (casein) และ หางนม (whey) ซึ่งจะเกิดตามธรรมชาติหลังจากกินผลิตภัณฑ์นมโดยเฉพาะอย่างยิ่งนมเปรียว หลักการควบคุมความดันโลหิต ของมันยังไม่เป็นที่เข้าใจแน่ชัด
เมื่อเปรียบเทียบกันระหว่าง เอซีอี อินฮิบิเตอร์ ทั้งหมดจะมีประสิทธิภาพในการลดความดันใกล้เคียงกันเมื่อได้รับยาในปริมาณที่เท่ากัน แต่มีความแตกต่างกันตรงที่ แคปโตพริล ซึ่งเป็น เอซีอี อินฮิบิเตอร์ ตัวแรกที่มีช่วงเวลาออกฤทธิ์ที่สั้นและมีผลข้างเคียงมากที่สุด
จากการศึกษาทางคลินิกมากมายพบว่า เอซีอี อินฮิบิเตอร์ ช่วยอัตราการตายจากโรคกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือด (myocardial infarct) และป้องกันการเกิดภาวะหัวใจล้มเหลวได้มาก
เอซีอี อินฮิบิเตอร์ มีข้อห้ามใช้ในคนไข้ดังนี้:
เอซีอี อินฮิบิเตอร์ ควรระมัดระวังเป็นพิเศษในคนไข้ดังนี้:
การให้ โพแทสเซียม เสริมควรทำอย่างระมัดระวังและอยู่ในการดูแลของแพทย์ เนื่องจาก เอซีอี อินฮิบิเตอร์ มีฤทธิ์ทำให้เกิดภาวะโพแทสเซียมในเลือดสูง (hyperkalemia) ด้วย
เอซีอี อินฮิบิเตอร์ มีคุณสมบัติทั่วไปคล้ายกับยาในกลุ่มอื่นของ ยาในระบบหัวใจและหลอดเลือด ที่ชื่อว่า แองจิโอเทนซิน 2 รีเซพเตอร์ แอนตาโกนีสต์ซึ่งจะถูกเลือกใช้ในกรณีที่คนไข้มีผลข้างเคียงจากการใช้ เอซีอี อินฮิบิเตอร์ จนทนไม่ได้
ไฟนอลแฟนตาซี VI
ไฟนอลแฟนตาซี 6 เป็นเกมภาษา หรือ เกมแนว RPG ถูกพัฒนาขึ้นและจัดจำหน่ายในปี พ.ศ. 2537 โดยบริษัทสแควร์อีนิกซ์ (ชื่อเดิมคือบริษัทสแควร์) ประเทศญี่ปุ่น ภายหลังได้ถูกรีเมค ลงบนเครื่องเพลย์สเตชัน ในปี พ.ศ. 2542 และเกมบอยแอดวานซ์ ในปี พ.ศ. 2549
ภาคภาษาอังกฤษบนเครื่องซูเปอร์แฟมิคอมใช้ชื่อว่า "Final Fantasy III" เพราะไม่ได้มีการวางจำหน่ายภาค V ในสหรัฐอเมริกา จึงให้ภาค VI กลายเป็นภาค III แทน
ไฟนอลแฟนตาซี VI ใช้ระบบที่เรียกว่าผลึกอสูร ตัวละครจะสามารถเรียนรู้เวทมนตร์คาถาต่างๆได้จากการสวมผลึกอสูรไว้กับตัว โดยอสูรแต่ละตัวก็จะให้เวทมนตร์ที่ต่างกันออกไป ซึ่งภาคนี้ เป็นภาคที่มีอสูรให้ใช้มากที่สุดในบรรดาเกมตระกูลไฟนอล แฟนตาซี
นอกจากนี้ ไฟนอลแฟนตาซี VI ยังเป็นภาคเดียวที่ไม่มีการกำหนดตัวพระ-นางที่แน่นอน ตัวละครแต่ละตัวก็มีเอกลักษณ์ของตนเองและภูมิหลังที่ต่างกัน ผู้เล่นจะเลือกให้ใครเป็นตัวละครเอกก็ได้ตามต้องการ โดยแต่ละตัวก็จะมีความสามารถเฉพาะแตกต่างกัน เรียกว่าคอมมานด์ประจำตัว (Command) ใช้ช่วยเหลือในการเล่นไปตลอดทั้งเกม
ไฟนอลแฟนตาซี VI เล่าถึงโลกยุค 1000 ปีให้หลังจากมหาสงครามเวทมนตร์ในอดีต ซึ่งส่งผลให้พลังเวทมนตร์และสัตว์อสูรทั้งหลายถูกปิดผนึกเอาไว้ กระทั่งถูกลืมไปในที่สุด กลายเป็นโลกที่พัฒนาขึ้นด้วยพลังทางวิทยาศาสตร์ เครื่องจักรไอน้ำถูกนำมาใช้งาน เป็นการเริ่มต้นยุคใหม่ของมนุษยชาติอย่างแท้จริง แต่ยังมีดินแดนแห่งหนึ่งที่ชื่อว่าอาณาจักรกัสโทร่า นำโดยจักพรรดิกัสโทร่าผู้ละโมบ ได้ค้นพบพลังเวทมนตร์ที่ถูกผนึกไว้ในรูปของผลึกอสูร (魔石 ; Magicite) และนำมันมารวมกับเครื่องจักรไอน้ำกลายเป็นพลังงานใหม่ที่เรียกว่า เครื่องจักรเวทมนตร์ (Magitek) กัสโทร่าได้ดำเนินการขยายอาณาจักรในรูปของการล่าอาณานิคม ทำให้เกิดกลุ่มต่อต้านที่เรียกว่ารีเทิร์นเนอร์ขึ้น โดยการรวมกำลังอย่างลับๆ และมีสมาชิกแฝงอยู่ตามเมืองต่างๆทั่วทุกมุมโลก
ทีน่า แบรนฟอร์ด คือเด็กสาวผู้สามารถใช้เวทมนตร์ได้ และถูกชุบเลี้ยงขึ้นมาโดยจักวรรดิกัสโทร่า บัดนี้เธอมีอายุได้ 18 ปี ถึงเวลาออกปฏิบัติภารกิจแรกของเธอแล้ว นั่นคือการได้รับมอบหมายให้ไปแย่งชิงผลึกอสูรที่ถูกเก็บซ่อนไว้ในเมืองอุตสาหกรรมนาร์เช่ ระหว่างนั้นเกิดอุบัติเหตุขึ้นทำให้ทีน่าสูญเสียความทรงจำไป และเธอถูกช่วยเหลือไว้โดยสมาชิกคนหนึ่งของกลุ่มปฏิวัติรีเทิร์นเนอร์ ด้วยความสามารถด้านการใช้เวทมนตร์ของเธอ ทำให้เธอกลายเป็นกุญแจสำคัญที่จะใช้ต่อสู้กับจักวรรดิอันโหดร้าย และนำความสงบสุขกลับคืนมายังโลกในที่สุด
พืชดอก
พืชดอก ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Magnoliophyta เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า Angiospermae หรือ Angiosperms เป็นกลุ่มของพืชกลุ่มใหญ่กลุ่มหนึ่ง มีดอกไม้ และเมล็ดเป็นส่วนประกอบ ซึ่งเมล็ดจะกลายเป็นผลไม้
พืชดอกแบ่งได้ออกเป็นกลุ่มใหญ่ 8 กลุ่มดังนี้ เรียงตามจำนวนสปีชีส์
นอกจาก 8 กลุ่มหลักยังได้มีกลุ่มอื่นอีกมากกว่า 460 ตระกูล
ลำโพง
ลำโพง () เป็นอุปกรณ์ไฟฟ้าเชิงกลอย่างหนึ่ง ทำหน้าที่แปลงสัญญาณไฟฟ้าให้เป็นเสียง มีด้วยกันหลายแบบ คำว่า ลำโพงมักจะเรียกรวมกัน ทั้งดอกลำโพง หรือตัวขับ (driver) และลำโพงทั้งตู้ (speaker system) ที่ประกอบด้วยลำโพงและวงจรอิเล็กทรอนิกส์สำหรับแบ่งย่านความถี่ (ครอสโอเวอร์เน็ตเวิร์ก)
ลำโพงนับเป็นองค์ประกอบที่สำคัญในระบบเครื่องเสียง โดยมีขนาดตั้งแต่เล็กเท่าปลายนิ้ว จนถึงใหญ่ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางนับสิบนิ้ว โดยมีโครงสร้างที่แตกต่างกัน และให้เสียงที่แตกต่างกันด้วย
ประกอบด้วย โครงลำโพงและ จะมีแม่เหล็กถาวรติดอยู่ พร้อมเหล็กปะกับบน-ล่าง ซึ่งจะมีแกนโผล่ขึ้นมาด้านบนทำให้เกิดเป็นช่องว่างแคบๆ เป็นวงกลมเราเรียกว่าช่องแก็ปแม่เหล็ก (Magnetic Gap) ซึ่งแรงแม่เหล็กทั้งหมดจะถูกส่งมารวมกันอย่างหนาแน่นที่ตรงนี้ ถ้าแม่เหล็กมีขนาดเล็กก็ให้แรงน้อย (วัตต์ต่ำ) ขนาดใหญ่ก็มีแรงมาก (วัตต์สูง) ในปัจจุบันจะมีลำโพงที่ออกแบบให้มีวัตต์สูงเป็นพิเศษ โดยใช้แม่เหล็กขนาดใหญ่ และบางแบบจะซ้อน 2 หรือ 3 ชั้น จะได้วัตต์สูงขึ้นอีกมาก
เมื่อมีการป้อนสัญญาณไฟฟ้าให้กับขดลวดเสียงของลำโพงหรือมีการนำลำโพงไปต่อกับ เครื่องขยายสัญญาณเสียงจะมีสัญญาณเสียงออกมาที่ลำโพงหลักการคือ เมื่อมีสัญญาณไฟฟ้าป้อนเข้ามาจะเกิดเส้นแรงแม่เหล็กเกิดขึ้นโดยรอบอำนาจ ของเส้นแรงแม่เหล็กจะดูดและผลักกับเส้นของแม่เหล็กถาวรตามสัญญาณไฟฟ้าที่ได้จากความถี่เสียง ซึ่งมีความถี่เสียงตั้งแต่ 20 Hz - 20 KHz ที่มีการเปลี่ยนแปลงเฟสตลอดเวลาทำให้กรวยกระดาษที่ยึดติดกับขดลวดเสียงเกิดการเคลื่อนที่ดูด และผลักอากาศ จึงเกิดเป็นคลื่นเสียงขึ้น ส่วนสำคัญที่สุดของเครื่องเล่นเหล่านี้ก็คือลำโพง โดยหน้าที่สำคัญสุดของลำโพงคือ เปลี่ยนสัญญาณทางไฟฟ้าที่ได้มาจากเครื่องขยายเป็นสัญญาณเสียง ลำโพงที่ดีจะต้องสร้างเสียงให้เหมือนกับต้นฉบับเดิมมากที่สุด โดยมีการผิดเพี้ยนน้อยที่สุด เสียงเป็นคลื่นตามยาว เสียงแหลมและทุ้มขึ้นกับความถี่ ส่วนสียงดังหรือค่อยขึ้นอยู่กับขนาดแอมพลิจูดของคลื่นนั้น
การทำงานของคอยส์เสียงใช้หลักการของแม่เหล็กไฟฟ้า โดยได้จากกฎของแอมแปร์ เมื่อมีกระแสไฟฟ้าไหลผ่านเข้าไปในขดลวดหรือคอยส์ ภายในคอยส์จะเกิดสนามแม่เหล็กขึ้นซึ่งจะเหนี่ยวนำให้แท่งเหล็กที่สอดอยู่เป็นแม่เหล็กไฟฟ้าปกติแม่เหล็กจะมีขั้วเหนือและขั้วใต้ ถ้านำแม่เหล็กสองแท่งมาอยู่ใกล้ๆกัน โดยนำขั้วเดียวกันมาชิดกันมันจะผลักกัน แต่ถ้าต่างขั้วกันมันจะดูดกันด้วยหลักการพื้นฐานนี้ จึงติดแม่เหล็กถาวรล้อมคอยส์เสียงและแท่งเหล็กไว้ เมื่อมีสัญญาณทางไฟฟ้าหรือสัญญาณเสียงที่เป็นไฟฟ้ากระแสสลับป้อนสัญญาณให้กับคอยส์เสียงขั้วแม่เหล็กภายในคอยส์เสียงจะเปลี่ยนทิศทางตามสัญญาณสลับที่เข้ามา ทำให้คอยส์เสียงขยับขึ้นและลงซึ่งจะทำให้ใบลำโพงขยับเคลื่อนที่ขึ้นและลงด้วยไปกระแทกกับอากาศเกิดเป็นคลื่นเสียงขึ้น
เฟิร์สท-พาสส์ เมตาโบลิซึม
เฟิร์สท-พาสส์ เอฟเฟคต์ (หรือ เฟิร์สท-พาสส์ เมตาโบลิซึม) เป็นปรากฏการณ์ของการทำลายยาเมื่อแรกเข้าสู่ร่างกายผ่านระบบทางเดินอาหาร.
หลังจากกลืนยา ยาจะถูกดูดซึมจาก ระบบย่อยอาหาร และเข้าสู่ เส้นเลือดดำที่ไปเลี้ยงตับ เมื่อถึงตับยาจะถูกทำลาย (เมตทาโบลิซึม) โดยตับเป็นบางส่วน และเหลือเข้าสู่เข้าสู่กระแสเลือดน้อยลง ส่งผลให้ชีวปริมาณออกฤทธิ์ ของยาลดลง
การเปลี่ยนแปลง ช่องทางการให้ยา ("เช่น" การฉีดเข้าเส้น หรือ ฉีดเข้ากล้ามเนื้อ)(ขึ้นกับลักษณะเฉพาะของตำรับว่าควรจะให้ทางใด) จะช่วยหลีกเลี่ยง เฟิร์สท-พาสส์ เอฟเฟคต์
ADME
ADME เป็น คำย่อ ซึ่งย่อจาก ดูดซึม, กระจายตัว, เผาผลาญ และ ขับถ่าย, เป็นปัจจัยที่มีความสำคัญต่อประสิทธิภาพของ สารประกอบ ยา ภายในร่างการของ สิ่งมีชีวิต ซึ่งมีรายละเอียดดังนี้:ในบางแหล่งข้อมูลอาจใช้คำย่อ ดกผก แทน โดยเปลี่ยนตัวสุดท้าย "ขับถ่าย" เป็น "กำจัด"
การดูดซึม
การดูดซึม () ในทางเคมี คือปรากฏการณ์หรือกระบวนการทางเคมีหรือฟิสิกส์ ที่อะตอม, โมเลกุลหรือไอออนเข้าไปในส่วนที่เป็นเนื้อในของวัสดุที่เป็นแก๊ส, ของเหลวหรือของแข็ง การดูดซึมนั้นเป็นกระบวนการที่แตกต่างจากการดูดซับ (adsorption) เพราะในการดูดซึม โมเลกุลที่ถูกดูดซึมจะไปอยู่ในปริมาตรของวัสดุ ส่วนการดูดซับ โมเลกุลที่ถูกดูดซับจะไปอยู่ที่ผิวของวัสดุ
เขตบางกอกน้อย
เขตบางกอกน้อย เป็น 1 ใน 50 เขตการปกครองของกรุงเทพมหานคร อยู่ในกลุ่มเขตกรุงธนเหนือ ซึ่งถือเป็นเขตอนุรักษ์เมืองเก่า แหล่งท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์และศิลปวัฒนธรรมทางฝั่งธนบุรี โดยมีคำขวัญประจำเขตว่า "สมเด็จโตวัดระฆัง วังหลังตั้งอยู่ อู่เรือพระราชพิธี สถานีรถไฟ คลองใหญ่มีชื่อ เลื่องลือเครื่องลงหิน นามระบิลช่างหล่อ งามลออวัดวา"
ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกค่อนไปทางเหนือของฝั่งธนบุรี มีอาณาเขตติดต่อกับเขตต่าง ๆ เรียงตามเข็มนาฬิกา ดังนี้
เขตบางกอกน้อยเดิมมีชื่อเรียกว่า อำเภออมรินทร์ เป็นอำเภอที่ 21 ใน 25 อำเภอชั้นในของพระนครตามประกาศกระทรวงนครบาลในปี พ.ศ. 2458
จากนั้นในปี พ.ศ. 2459 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้เปลี่ยนชื่ออำเภออมรินทร์เป็น อำเภอบางกอกน้อย (พร้อมกับเปลี่ยนชื่ออำเภอหงสารามเป็นอำเภอบางกอกใหญ่ เปลี่ยนชื่ออำเภอราชคฤห์เป็นอำเภอบางยี่เรือ และเปลี่ยนชื่ออำเภอบุปผารามเป็นอำเภอคลองสาน) เนื่องจากชื่อเดิมยังไม่เหมาะสมกับตำบลที่ตั้งอันเป็นหลักฐานโบราณ ในขณะนั้นอำเภอบางกอกน้อยมีเขตปกครอง 8 ตำบล คือ ตำบลบางอ้อ ตำบลบางพลัด ตำบลบางบำหรุ ตำบลบางยี่ขัน ตำบลบางขุนนนท์ ตำบลบางขุนศรี ตำบลศิริราช และตำบลบ้านช่างหล่อ
ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2515 ได้มีประกาศคณะปฏิวัติ ยกเลิกหน่วยการปกครองจังหวัด เทศบาล สุขาภิบาล ในเขตจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรีเป็นหน่วยการปกครองเดียว คือ "กรุงเทพมหานคร" ซึ่งได้เปลี่ยนคำว่าอำเภอเป็น "เขต" และตำบลเป็น "แขวง" ดังนั้น อำเภอบางกอกน้อยจึงได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะเป็น เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร
ในปี พ.ศ. 2532 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศเปลี่ยนแปลงพื้นที่เขตบางกอกน้อย โดยแบ่งพื้นที่แขวงบางพลัด แขวงบางอ้อ แขวงบางยี่ขัน และแขวงบางบำหรุ ไปจัดตั้งเป็นเขตบางพลัด เพื่อให้หน่วยงานราชการดูแลปกครองพื้นที่ได้สะดวกขึ้น
และได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยอีกครั้งในปี พ.ศ. 2534 ตัดพื้นที่เขตบางพลัดเฉพาะฝั่งใต้ถนนบรมราชชนนีและถนนสมเด็จพระปิ่นเกล้า กลับมาเป็นพื้นที่ของเขตบางกอกน้อย และได้รับการจัดตั้งเป็นแขวงอรุณอมรินทร์
เขตบางกอกน้อยแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 แขวง (khwaeng) ได้แก่
ถนนสายหลักในพื้นที่เขตบางกอกน้อย ได้แก่
ส่วนทางสายรองและทางลัด ได้แก่ 
เช้าวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2538 ผู้โดยสารหลายร้อยคนยืนรอเรือด่วนบนโป๊ะเทียบเรือที่ท่าพรานนก ซึ่งเป็นโป๊ะที่ใช้แทงก์ขนาดใหญ่ทำเป็นทุ่นลอยน้ำ มีแผ่นเหล็กเป็นพื้นรองรับ แต่เมื่อผู้โดยสารแย่งกันขึ้นเรือจนผู้โดยสารบางคนตกน้ำและเกิดการมุง ประกอบกับเรือได้กระแทกที่โป๊ะ ทำให้ตัวโป๊ะจมลงสู่แม่น้ำเจ้าพระยา ประมาณ 10 นาทีหลังเกิดเหตุ เจ้าหน้าที่กู้ภัยและทีมแพทย์ได้เข้าช่วยเหลือ และค้นหาผู้ประสบเหตุ พบผู้เสียชีวิตที่ส่วนใหญ่เป็นผู้หญิงและเด็กนักเรียนติดอยู่ใต้ตัวโป๊ะที่มีหลังคาคลุม บางส่วนถูกกระแสไฟฟ้าที่รั่วจากหลังคาโป๊ะดูด จากเหตุการณ์ในครั้งนี้ทำให้มีผู้เสียชีวิต 29 ราย
หลังเกิดเหตุการณ์ ได้มีการปรับปรุงโป๊ะตามท่าเรือเจ้าพระยาต่าง ๆ และมีการเพิ่มมาตรการรักษาความปลอดภัยมากขึ้น ทางด้านญาติผู้เสียชีวิตได้ยื่นฟ้องบริษัท สุภัทรา จำกัด, บริษัทเรือด่วนเจ้าพระยา, กรุงเทพมหานครและกรมเจ้าท่า โดยบริษัทเอกชนได้ชดใช้ค่าเสียหายจำนวนหนึ่งจนมีการถอนฟ้อง ในศาลชั้นต้นมีคำพิพากษายกฟ้องกรมเจ้าท่า ต่อมาในวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558 ศาลฎีกามีคำพิพากษาให้กรุงเทพมหานครต้องชดใช้เงินแก่ผู้เสียหาย 12 คน รวมเป็นเงินทั้งสิ้น 12,616,241 บาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละ 7.5 ต่อปี นับแต่วันที่ฟ้องเมื่อ พ.ศ. 2539 ซึ่งเมื่อรวมดอกเบี้ยแล้วเป็นเงินกว่า 30 ล้านบาท โดยศาลให้เหตุผลว่ากรุงเทพมหานครกระทำการโดยประมาทจนทำให้เกิดอุบัติเหตุดังกล่าว
เอนาลาพริล
เอนาลาพริล (Enalapril) เป็นยาประเภทเอซีอี อินฮิบิเตอร์ ใช้รักษาโรคความดันโลหิตสูงและบางประเภทของหัวใจล้มเหลวเรื้อรัง เอนาลาพริลเป็นยาตัวแรกของกลุ่มเอซีอี อินฮิบิเตอร์ ที่มีไดคาร์บอกซิเลต (dicarboxylate) ยาตัวนี้ทำตลาดโดยเมอร์ค & โค. (Merck, Sharp & Dohme) โดยมีชื่อการค้าว่า "รีนิเทค®" (Renitec®) และ "วาโสเทค®" (Vasotec®)
เอนาลาพริลถูกพัฒนาขึ้นโดยนักวิจัยของบริษัทเมอร์ค & โค. ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งความพยายามที่จะพัฒนาการรักษาโรคความดันโลหิตสูงโดยการปรับระบบ RAAS (renin-angiotensin system หรือ renin-angiotensin-aldosterone)
ความสำเร็จของสควิบบ์ ในการพัฒนาเอซีอี อินฮิบิเตอร์ตัวแรกคือแคปโตพริล ทำให้เกิดแรงกระตุ้นในการวิจัยของเมอร์ค & โค.ที่จะสร้างผลิตภัณฑ์คู่แข่งขึ้นมา และหาทางแก้ไขความบกพร่องของแคปโตพริลที่มีโครงสร้างซัลฟ์ไฮดริล (sulfhydryl) ที่ทำให้เกิดผลข้างเคียงเป็นรสโลหะ (metallic taste)
"เอนาลาพริแลต" (Enalaprilat) เป็นเอซีอี อินฮิบิเตอร์ที่มีไดคาร์บอกซิเลตตัวแรก ถูกพัฒนาขึ้นมาเพื่อแก้ไขข้อกำกัดของแคปโตพริลด้วยการแทนที่โครงสร้างซัลฟ์ไฮดริลด้วยไดคาร์บอกซิเลต แต่ก็ต้องมีการปรับโครงสร้างพื้นฐานเพื่อให้ฤทธิ์ในการรักษาเทียบเท่ากับแคปโตพริล
เอนาลาพริแลตมีประสิทธิภาพสูงสุดเมื่อให้โดยการฉีดเข้าเส้นเท่านั้น เพราะถ้าให้เป็นยาเม็ดรับประทานจะไอออไนเซชั่นและมีการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างทำให้ประสิทธิภาพการรักษาลดลง ด้วยเหตุนี้นักวิจัยของเมอร์ค & โค. จึงได้เอสเตอริฟิเคชั่น (esterification) อีนาลาพริแลตด้วยเอทานอล ได้ตัวยาที่ชื่อ "เอนาลาพริล" เป็นโปรดรักเมื่อถูกเผาผลาญในร่างกายจะได้อีนาลาพริแลตที่มีประสิทธิภาพในการรักษาสูงสุด
อัตราเร็วของแสง
อัตราเร็วของแสง (speed of light) ในสุญญากาศ มีนิยามว่าเท่ากับ 299,792,458 เมตรต่อวินาที (หรือ 1,080,000,000 กิโลเมตรต่อชั่วโมง หรือประมาณ 186,000.000 ไมล์ต่อวินาที หรือ 671,000,000 ไมล์ต่อชั่วโมง) ค่านี้เขียนแทนด้วยตัว c ซึ่งมาจากภาษาละตินคำว่า celeritas (แปลว่า อัตราเร็ว) และเรียกว่าเป็นค่าคงที่ของไอน์สไตน์ แสงเป็นสิ่งที่แปลกประหลาดนั่นคือไม่ว่าผู้สังเกตจะเคลื่อนที่หรือหยุดนิ่ง ไม่ว่าจะอยู่ในสถานที่ใด ด้วยเงื่อนไขใด อัตราเร็วของแสงที่ผู้สังเกตคนนั้นวัดได้ จะเท่าเดิมเสมอ ซึ่งขัดกับความรู้สึกของคนทั่วไป แต่เป็นไปตาม ทฤษฎีสัมพัทธภาพ ของ อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์
สังเกตว่าอัตราเร็วของแสงในสุญญากาศ เป็น "นิยาม" ไม่ใช่ "การวัด"
ในหน่วยเอสไอกำหนดให้ เมตร มีนิยามว่าเป็นระยะทางที่แสงเดินทางในสุญญากาศในเวลา 1/299,792,458 วินาที
แสงที่เดินทางผ่านตัวกลางโปร่งแสง (คือไม่เป็นสุญญากาศ) จะมีอัตราเร็วต่ำกว่า c
อัตราส่วนของ c ต่ออัตราเร็วของแสงที่เดินทางผ่านในตัวกลาง เรียกว่า ดรรชนีหักเหของตัวกลางนั้น
โดยเมื่อผ่านแก้ว จะมีดรรชนีหักเห 1.5-1.9 ผ่านน้ำจะมีดรรชีนีหักเห 1.3330 ผ่านเบนซินจะมีดรรชนีหักเห 1.5012 ผ่านคาร์บอนไดซัลไฟต์จะมีดรรชนีหักเห 1.6276 ผ่านเพชรจะมีดรรชนีหักเห 2.417 ผ่านน้ำแข็งจะมีดรรชนีหักเห 1.309
จากทฤษฎีทางฟิสิกส์ รังสีแม่เหล็กไฟฟ้าทุกชนิดรวมทั้งแสง จะแพร่ออกไป(เคลื่อนที่)ในสุญญากาศ ด้วยอัตราเร็วคงที่ค่าหนึ่ง เรียกว่า อัตราเร็วของแสง ซึ่งเป็นค่าคงที่เชิงกายภาค เขียนแทนด้วยตัว c ตามทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไป ความโน้มถ่วงยังแพร่ออกไปในอัตราเร็ว c ด้วย
จากกฎของแม่เหล็กไฟฟ้า (เช่น สมการของแมกซ์เวลล์) อัตราเร็ว c ของรังสีแม่เหล็กไฟฟ้า จะไม่ขึ้นอยู่กับความเร็วของวัตถุที่ปล่อยรังสี
เช่น แสงที่ปล่อยออกมาจากวัตถุที่กำลังเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูง จะมีอัตราเร็วเดียวกับ แสงที่ปล่อยออกมาจากวัตถุที่อยู่นิ่ง (แม้ว่า สี, ความถี่, พลังงาน, และโมเมนตัมของแสงจะไม่เท่ากัน เรียกว่า ปรากฏการณ์ Relativistic Doppler)
อัตราเร็วของแสงมีผลต่อการสื่อสารมากทีเดียว ตัวอย่างเช่น การสื่อสารจากโลกอีกด้านหนึ่ง ไปยังอีกด้านหนึ่ง ตามทฤษฎี ต้องใช้เวลาไม่น้อยไปกว่า 0.67 วินาที เพราะว่าโลกมีเส้นศูนย์สูตรหรือเส้นรอบวงยาว 40,075 กิโลเมตร
ในความเป็นจริง อาจต้องใช้เวลามากกว่านั้น เพราะว่าแสงที่เดินทางในใยแก้วนำแสงจะเดินทางช้าลงถึง 30% และไม่บ่อยนักที่เส้นทางการสื่อสารจะเป็นเส้นตรง นอกจากนี้ ยังมีความล่าช้า ที่เกิดจากสัญญาณเดินทางผ่านสวิตซ์อิเล็กทรอนิกส์ หรือเครื่องกำเนิดสัญญาณอีกด้วย เช่น ในปี ค.ศ. 2004 การสื่อสารจากออสเตรเลียหรือจากญี่ปุ่น ถึงสหรัฐอเมริกา นั้นต้องใช้เวลาถึง 0.18 วินาที
ผู้ที่ติดตามชมการสื่อสารระหว่างศูนย์ควบคุมฮิวส์ตัน (Houston ground control) กับนีล อาร์มสตรองเมื่อเขาอยู่บนดวงจันทร์ คงจะได้รู้ว่า เมื่อศูนย์ควบคุมได้ถามคำถามนีล เราต้องใช้เวลาประมาณ 3 วินาที กว่าจะได้รับคำตอบจากนีล แม้ว่าเขาจะตอบกลับมาทันทีก็ตาม ซึ่งเป็นผลมาจากอัตราเร็วของแสงที่จำกัด
การควบคุมยานอวกาศที่เดินทางระหว่างดาวเคราะห์จากศูนย์ควบคุมบนโลก จึงแทบเป็นไปไม่ได้ เพราะมันต้องใช้เวลานานมาก กว่าศูนย์ควบคุมบนโลกจะได้รับรายงาน และกว่ายานอวกาศจะได้รับสัญญาณตอบกลับ อาจต้องใช้เวลาเป็นชั่วโมง
อัตราเร็วของแสงมีผลต่อการสื่อสารในระยะทางสั้นๆด้วย ในซูเปอร์คอมพิวเตอร์ อัตราเร็วของแสงเป็นตัวจำกัดว่ามันจะส่งข้อมูลระหว่างตัวประมวลผลได้เร็วเท่าไร ถ้าตัวประมวลผลมีความเร็ว 1 GHz สัญญาณจะเดินทางได้มากสุด เรา มิลลิเมตรในหนึ่งรอบการทำงาน ดังนั้น ตัวประมวลผลจึงต้องวางให้ใกล้กันมากเพื่อลดความล่าช้า ถ้าความถี่ของสัญญาณนาฬิกาเพิ่มขึ้น อัตราเร็วของแสงจะเป็นปัจจัยที่กำหนดการออกแบบภายในของชิปแต่ละตัว
กิลกาลัด
กิลกาลัด (Gil-galad) เป็นกษัตริย์พรายชาวโนลดอร์พระองค์สุดท้ายแห่งมิดเดิ้ลเอิร์ธ ซึ่งถูกกล่าวถึงไม่มากนักใน ลอร์ดออฟเดอะริงส์ ในภาคผนวกท้ายเล่มของภาค กษัตริย์คืนบัลลังก์มีการกล่าวถึงอยู่เล็กน้อย คือ ในช่วงยุคที่สองของมัชฌิมโลก กิลกาลัดเป็นกษัตริย์ที่นำทัพพรายมาต่อสู้กับเซารอนร่วมกับมนุษย์ ซึ่งมีผู้นำ คือ เอเลนดิล และสิ้นพระชนม์ในสงครามครั้งนั้น
กิลกาลัด เป็นสมัญญานาม ส่วนพระนามจริง คือ เอเรย์นิออน (Ereinion) เป็นโอรสเพียงองค์เดียวของฟิงกอน ซึ่งเป็นโอรสองค์ใหญ่ของฟิงโกลฟิน จอมกษัตริย์แห่งชาวโนลดอร์พลัดถิ่นบนมัชฌิมโลก พระองค์ถือกำเนิดบนแผ่นดินเบเลริอันด์ จึงเป็นราชนิกุลโนลดอร์ที่ไม่เคยเห็นแสงแห่งทวิพฤกษา
พระองค์ถูกส่งไปอยู่กับเคียร์ดันที่เกาะบาลาร์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ เพื่อให้ปลอดภัยจากการศึกสงครามระหว่างพวกเอลฟ์กับจอมมารมอร์กอธที่มีอยู่อย่างไม่หยุดหย่อน เวลาที่ฟิงกอน พระบิดา ซึ่งเป็นจอมกษัตริย์แห่งชาวโนลดอร์พลัดถิ่นต่อจากฟิงโกลฟิน สิ้นพระชนม์ไปนั้น กิลกาลัดยังทรงพระเยาว์อยู่มาก ตำแหน่งกษัตริย์จึงตกไปยังทัวร์กอนผู้เป็นพระเจ้าอา จนเมื่อกอนโดลินแตกและเบเลริอันด์จมสู่ทะเล กิลกาลัดจึงได้ขึ้นเป็นกษัตริย์ของชาวโนลดอร์พลัดถิ่นสืบต่อมา
ในยุคที่สอง กิลกาลัดได้เจริญสัมพันธไมตรีกับมนุษย์ชาวนูเมนอร์อย่างแน่นแฟ้น ได้ร่วมกันทำสงครามกับเซารอนหลายครั้ง จนกระทั่งสงครามครั้งสุดท้ายในพระชนม์ชีพของพระองค์คือสงครามแห่งพันธมิตรครั้งสุดท้าย (The Last Alliance) ในช่วงสิ้นสุดยุคที่สอง ที่อิซิลดูร์สามารถตัดนิ้วเซารอนและทำลายมันลงได้
กิลกาลัดได้เป็นผู้ครองแหวนวิลย่า ซึ่งเป็นแหวนแห่งพรายที่ทรงอานุภาพที่สุด พระองค์ได้พระราชทานแหวนนี้ให้แก่เอลรอนด์ก่อนเข้าสู่สงครามครั้งสุดท้าย
คิทาโร
คิทาโร () เกิดเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1953 มีชื่อจริงว่า มะซะโนริ ทะคะฮะชิ (高橋正則) ในเมืองโทะโยะฮะชิ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น ในครอบครัวชาวนาที่เลื่อมใสในลัทธิชินโต
คิทาโรเป็นนักดนตรีและนักประพันธ์ดนตรีแบบนิวเอจ ที่ใช้เครื่องดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ (ซินทีไซเซอร์) ในการสร้างผลงาน สำหรับนามแฝง "คิทาโร" (Kitaro) นั้นเพื่อนๆ ตั้งให้ในภายหลัง ตามตัวละครตัวหนึ่งในภาพยนตร์การ์ตูนคิทาโรทางโทรทัศน์ของญี่ปุ่น
คิทาโรเป็นนักดนตรีที่เรียนดนตรีด้วยตัวเอง ถึงแม้ว่าไม่สามารถอ่านโน้ตได้ เขาสามารถเล่นเครื่องดนตรีได้หลายอย่าง เช่น กีตาร์, ซินธีไซเซอร์, กลอง taiko, ฟลุต เป็นต้น
สมัยเรียนระดับมัธยมศึกษา คิทาโรชอบดนตรีโซล (Soul) กับริทึมแอนด์บลูส์ (Rhythm & Blues) เขาได้เรียนกีตาร์ไฟฟ้า และเล่นอยู่กับวง"อัลบาทรอส" (Albatross) ในงานปาร์ตี้ และตามคลับต่างๆ ผู้ที่มีอิทธิพลต่อเขามากที่สุดในเวลานั้นก็คือ โอทิส เรดดิง (Otis Redding) เขาบอกว่า :"ริมทึมแอนด์บลูส์นั้น มีความอ่อนโยน มีความลึกซึ้ง ให้อารมณ์อย่างที่บอกไม่รู้ ผู้ฟังรู้สึกเหมือนกับอารมณ์อย่างเดียวกันจาก ดนตรีของผม ดนตรีของผมไม่ใช่ริทึมแอนด์บลูส์ แต่มันให้ความรู้สึกคล้ายโซล"
ในต้นยุค 70 เขาหันมาเล่นคีย์บอร์ด โดยอยู่ในวงที่ชื่อ "Far East Family Band" ที่ทำเพลงในแนวโพรเกรสซีฟ ร็อก (Progressive Rock) ได้ออกอัลบั้ม 2 อัลบั้ม และก็ได้ทัวร์รอบโลกกับวงนี้ ในขณะที่เขาทัวร์ในยุโรปเขาได้พบกับ Klaus Schulze มือซินธิไซเซอร์ชาวเยอรมัน และได้มีโอกาสทำอัลบั้ม ซินธิไซเซอร์ และทดลองเสียงใหม่ๆ อัลบั้มแรกของเขาออกได้ปี 1978 ชื่ออัลบั้ม "Astral Voyage"
2 ปีต่อมาเขาได้มีโอกาสทำเพลงประกอบสารคดีทางญี่ปุ่นที่ออกอากาศทางช่อง NHK ชื่อ Silk Road อัลบั้มชุดนี้ทำให้เขาได้รู้จักในวงกว้างรวมถึงระดับนานาชาติ
ในปี 1986 เขาได้ออกผลงาน International โดยเซ็นสัญญากับ บ. Geffen ในอเมริกา เขายังได้ร่วมงานกับศิลปินอย่าง Micky Hart (วง Grateful Dead) และ Jon Anderson (วง Yes) อัลบั้มแรกของเขาคือ "Tenku" ก็สร้างความประทับใจไปทั่วโลกอีกครั้ง
หลายคนอาจจะคุ้นเคยกับคิตาโร่จากงานเพลงประกอบภาพยนตร์หลายเรื่อง และที่โดดเด่นที่สุดคงไม่พ้นไตรภาค Heaven and Earth อันยิ่งใหญ่ ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ
อัลบั้มของเขาขายได้มากกว่า 10 ล้านแผ่นทั่วโลก และยังถูกเสนอเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ ถึง 2 ครั้ง จนปี 2000 เขาก็ได้รับรางวัลแกรมมี่ สาขา Best New-age Album จากอัลบั้ม Thinking Of You
นิติพงษ์ ห่อนาค
นิติพงษ์ ห่อนาค อดีตสมาชิกและหัวหน้าวงวงเฉลียง และนักแต่งเพลงชาวไทยที่มีชื่อเสียง เคยดำรงตำแหน่งรองกรรมการผู้อำนวยการ สายงานธุรกิจดนตรี ของจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ และผู้บริหารค่ายสหภาพดนตรี
นิติพงษ์ ห่อนาค เป็นบุตรของครูสง่า ห่อนาค กับนางเปรื่อง ห่อนาค มีพี่น้องทั้งหมด 9 คน ดังนี้
ทางด้านการศึกษา นิติพงษ์ ห่อนาค สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษา จากโรงเรียนพิบูลวิทยาลัย จังหวัดลพบุรี จากนั้นเมื่อปี พ.ศ. 2521 เข้าศึกษาในระดับอุดมศึกษาที่ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เพื่อนๆ ชอบเรียกนิติพงษ์ว่า อีดี้ เพราะนิติพงษ์มีหน้าตาคล้ายอีดี อามิน
ชีวิตส่วนตัวเขาได้สมรสกับ รุ่งฤดี ห่อนาค มีบุตรสาวหนึ่งคน ชื่อ เพียงออ ห่อนาค (ตังเม)นิติพงษ์ ห่อนาค มีชื่อเสียงโด่งดังในฐานะนักดนตรีวงเฉลียง และนักแต่งเพลงในสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ซึ่งผลงานทางด้านการเขียนเพลงของนิติพงษ์นั้น เริ่มต้นเขียนเพลงครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2523 คือเพลง "เข้าใจ" ของวงเฉลียง ปัจจุบันมีผลงานเพลงประมาณกว่า 350 เพลง โดยเขียนเพลงให้แก่ศิลปินระดับชั้นนำของประเทศ ได้แก่ แอม เสาวลักษณ์ เบิร์ด ธงไชย แมคอินไตย์ อัสนี-วสันต์ ไมโคร บิลลี่ โอแกน คริสติน่า อากีล่าร์ ใหม่ เจริญปุระ มาช่า วัฒนพานิช นัท มีเรีย กอล์ฟ-ไมค์ โรส ศิรินทิพย์ เป็นต้น
นอกจากนี้แล้วยังเคยลงรับสมัครเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภา ในวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2551 ได้เบอร์ 29 แม้ไม่ได้รับการเลือกตั้ง แต่ได้คะแนนเสียงมาเป็นลำดับสองของกรุงเทพมหานคร ด้วยคะแนนเสียงกว่า 221,067 คะแนน
เมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2554 นิติพงษ์ประกาศลาออกจาก บมจ.จีเอ็มเอ็มแกรมมี่ ซึ่งทำงานมายาวนานกว่า 27 ปี โดยให้เหตุผลว่า ต้องการทำงานแบบเป็นอิสระ ประกอบกับการงานที่ตนสามารถทำให้กับบริษัทมีน้อยลง จึงเกิดความรู้สึกเกรงใจที่จะดำรงตำแหน่งต่อไป รางวัลที่ได้รับทางด้านงานเพลง ได้แก่
ผลงานอื่นๆ ได้แก่
อิทธิสุนทร วิชัยลักษณ์
อิทธิสุนทร วิชัยลักษณ์ เกิดวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2505 จบการศึกษาระดับมัธยมปลายจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา และระดับปริญญาตรีจาก คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ประวัติการทำงานของคุณอิทธิสุนทรได้สร้างสรรค์ผลงานบันเทิงหลายชิ้นและเป็นที่ชื่นชอบของผู้ชมทั่วไปมาโดยตลอด เริ่มต้นจากการเป็นผู้เขียนบทและร่วมแสดงในรายการเพชฌฆาตความเครียด เป็นโปรดิวเซอร์และผู้กำกับ ที่บริษัทเจเอสแอล ทำรายการพลิกล็อก, วิก 07, รายการละคร และมินิซีรี่ย์หลายเรื่อง
เขียนหนังสือรวมเรื่องสั้น ชุด”เพียงความทรงจำเอาไว้เลย” และเขียนเพลงให้กับหลายศิลปิน อาทิ ระวิวรรณ จินดา, แอนนา โรจน์รุ่งฤกษ์, อังศนา ช้างเศวต, ไฮร๊อค, โคโคแจ๊ส ฯลฯ รวมทั้งเพลงประกอบรายการโทรทัศน์ และเพลงโฆษณา
เป็นผู้กำกับภาพยนตร์โฆษณา และภาพยนตร์ไทย ที่บริษัทกิมมิคไดเรคชั่น และบริษัทกิมมิคฟิล์ม โดยมีผลงานเขียนบทและกำกับภาพยนตร์เรื่อง “ลูกบ้าเที่ยวล่าสุด” ละครโทรทัศน์เรื่อง “ปู่ครับ ผมรักพ่อ”, “พระจันทร์ลายกระต่าย” และประสบความสำเร็จอย่างสูงจากภาพยนตร์เรื่อง “โหมโรง”
ด้วยผลงานภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จหลายเรื่อง และเป็นอีกผู้หนึ่งที่สร้างชื่อเสียงให้วงการภาพยนตร์ไทยเป็นที่รู้จักไปทั่วโลก ทำให้คุณอิทธิสุนทรได้รับรางวัลต่างๆ มากมาย อาทิ รางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ผู้กำกับยอดเยี่ยม เขียนบทยอดเยี่ยม ชมรมวิจารณ์บันเทิง ปี 2536 จาก “ลูกบ้าเที่ยวล่าสุด”, รางวัลภาพยนตร์ส่งเสริมเยาวชน ปี 2536 จาก “ลูกบ้าเที่ยวล่าสุด”, รางวัลเมขลา ละครสร้างสรรค์ดีเด่น ปี 2542 จาก “พระจันทร์ลายกระต่าย”, รางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ผู้กำกับยอดเยี่ยม จากงานภาพยนตร์แห่งชาติ(สุพรรณหงส์) และชมรมวิจารณ์บันเทิง ปี 2547 จาก “โหมโรง”, รางวัลAudience Awards จาก Miami International Film Festival (2005) และ MAINE International Film Festival (2005) จาก “โหมโรง”
ทิพย์สุดา ปทุมานนท์
รองศาสตราจารย์ ดร.ทิพย์สุดา ปทุมานนท์ (เกิด พ.ศ. 2496 - ) สถาปนิกชาวไทย อดีตอาจารย์ประจำภาควิชาสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย นับเป็นอาจารย์รุ่นบุกเบิกคนสำคัญคนหนึ่งในสายวิชาชีพสถาปัตยกรรม เขาเป็นผู้แต่งหนังสือด้านสถาปัตยกรรมศาสตร์หลายเล่ม โดยหนังสือแต่ละเล่มนั้นเป็นเอกลักษณ์ด้วยการเขียนมือล้วน ทั้งตัวหนังสือและภาพวาด ที่ไม่ใช้เครื่องพิมพ์ช่วย รองศาสตราจารย์ ดร.ทิพย์สุดา ได้รับเลือกเป็น "อาจารย์ดีเด่นแห่งชาติของ ปอมท. ประจำปี 2549" ในสาขามนุษยศาสตร์
รศ.ดร.ทิพย์สุดา ปทุมานนท์ เข้าเรียนคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปี 2514 รุ่นเดียวกับ อ.เผ่า สุวรรณศักดิ์ศรี, ดร.ดุษฎี ทายตะคุ, นายยอดเยี่ยม เทพธรานนท์ และได้เรียนต่อปริญญาโทด้านสถาปัตยกรรมศาสตร์ที่ มหาวิทยาลัยอิลลินอยส์ เออร์แบนา-แชมเปญจน์ เมืองเออร์แบนา-แชมเปญจน์ และปริญญาเอกสาขาสถาปัตยกรรมที่ มหาวิทยาลัยมิชิแกน เมืองแอน-อาร์เบอร์ สหรัฐอเมริกา ตั้งแต่จบการศึกษาปริญญาโทก็ได้เข้ารับราชการเป็นอาจารย์ที่คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
รศ.ดร.ทิพย์สุดาได้เขียนบทความและหนังสือมากมายเกี่ยวกับศาสตร์ทางด้านสถาปัตยกรรม เช่น "กำเนิดสถาปัตยกรรม : กำเนิดนิรนาม กำเนิดในโลกของเด็ก กำเนิดภาษา", 2537, "ปรากฏการณ์ศาสตร์ในสถาปัตยกรรม" : 2536, "กัมปนาทแห่งความสงัด"
ผลงานการออกแบบนั้นได้ร่วมกับ รศ.เลอสม สถาปิตานนท์ ออกแบบอาคารจามจุรี 5, อาคารวิทยกิตติ์, อาคารวิศวกรรม 5 (จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย) และได้ร่วมกับ รศ.เลอสม สถาปิตานนท์ และ รศ.อวยชัย วุฒิโฆสิต ออกแบบอาคารวิทยนิเวศน์
สักวาหวานอื่น
สักวาหวานอื่น หรือ สักวาหวานอื่นมีหมื่นแสน เป็น กลอนสักวา ที่ประพันธ์โดย พระเจ้าบรมวงศ์เธอกรมหลวงบดินทรไพศาลโสภณ ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับการพูดของมนุษย์
มีความหมายโดยรวมว่า "ดอกไม้มากมายเท่าใด ก็ไม่เหมือนคำพูดคำเดียว ที่มีคำพูดที่กลั่นออกมาจากปากคนเหมือนกับความหอมของดอกไม้ ที่สามารถโน้มน้าวจิตใจคนได้"
ส่วนในวรรคที่สองนั้น มีความหมายโดยรวมว่า "หากคำพูดเหล่านั้นเป็นคำว่ากล่าวว่าร้าย หากกลั่นออกมาจากปากมนุษย์แล้ว มันจะรุนแรงเหมือนดื่มบอระเพ็ดที่มีรสขมจัด ไม่ว่าผู้ดี ไพร่ หรือคนทั่วไป ได้ยินแล้ว ก็ต่างไม่สบอารมณ์"
หม่อมราชวงศ์แน่งน้อย ศักดิ์ศรี
ศาสตราจารย์กิตติคุณ หม่อมราชวงศ์แน่งน้อย ศักดิ์ศรี (เกษมศรี) (19 ธันวาคม 2476 - ปัจจุบัน) นักวิจัยดีเด่นแห่งชาติ สถาปนิกดีเด่น ผู้บุกเบิกงานวิจัยสถาปัตยกรรมสมัยรัตนโกสินทร์ ผู้ร่วมก่อตั้งสาขาสถาปัตยกรรมไทย คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หม่อมราชวงศ์แน่งน้อย ศักดิ์ศรีได้รับพระราชทานปริญญาสถาปัตยกรรมศาสตร์บัณฑิต (เกียรตินิยมอันดับ 2) จาก คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อปี พ.ศ. 2499 และได้รับปริญญาสถาปัตยกรรมศาสตร์มหาบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย ในปี พ.ศ. 2504 ศาสตราจารย์ กิตติคุณ หม่อมราชวงศ์ แน่งน้อย ศักดิ์ศรี เข้ารับราชการตำแหน่งอาจารย์คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ตั้งแต่วันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2500 จนเกษียณอายุราชการเมื่อปี พ.ศ. 2537
หม่อมราชวงศ์แน่งน้อย ศักดิ์ศรี เกิดเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม 2476 เป็นธิดาของพันโทหม่อมเจ้าสมภพ เกษมศรี และหม่อมเยื้อน เกษมศรี ณ อยุธยา มีพี่ชายคือหม่อมราชวงศ์มิตรารุณ เกษมศรี ศิลปินแห่งชาติสาขาทัศนศิลป์ (สถาปัตยกรรม)
ขณะศึกษาอยู่ที่คณะสถาปัตย์ จุฬาฯ เคยได้รับเลือกเป็นนายกชุมนุมนิสิตหญิงคณะ ทำงานร่วมกับนายกชุมนุมนิสิตหญิงของมหาวิทยาลัย ศาสตราจารย์ หม่อมราชวงศ์ แน่งน้อย ศักดิ์ศรี เป็นบุคคลสำคัญผู้หนึ่งที่ทำให้การศึกษาสถาปัตยกรรมศาสตร์ ก่อรูปร่างมั่นคงตราบจนกระทั่งทุกวันนี้ และได้ปลูกฝังให้ลูกศิษย์ตระหนักถึงความสำคัญและการอนุรักษ์มรดกสถาปัตยกรรมแห่งชาติ นอกจากนี้ยังมีผลงานการค้นคว้าวิจัยเป็นที่ปรากฏยกย่องในวงวิชาการมากมาย เช่น การศึกษาวิจัยเรื่องการศึกษาด้วยข้อมูลเอกสารเบื้องต้น เกี่ยวกับสถาปัตยกรรมไทยในกรุงรัตนโกสินทร์ (ร. 3 – ร. 5) แกนนำในการขยายตัวของกรุงเทพมหานครในอดีต วิวัฒนาการทางสถาปัตยกรรมในพระบรมมหาราชวัง ตั้งแต่ต้นรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก ถึงปลายรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พ.ศ. 2325 – 2453 เป็นต้น
ศาสตราจารย์กิตติคุณ หม่อมราชวงศ์แน่งน้อย ศักดิ์ศรี ได้รับการยกย่องให้เป็นสถาปนิกดีเด่น ประจำปี พ.ศ. 2537 โดย สมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์ เป็นนักวิจัยดีเด่นแห่งชาติประจำปี พ.ศ. 2538 เป็นปูชนียบุคคลด้านสถาปัตยกรรมไทยประจำพุทธศักราช 2538 โดยคณะกรรมการอำนวยการวันมรดกไทย และได้รับพระราชทานปริญญาสถาปัตยกรรมศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2541
ภิญโญ สุวรรณคีรี
รองศาสตราจารย์ ดร.ภิญโญ สุวรรณคีรี (เกิด 10 มีนาคม พ.ศ. 2480 - ) เป็นสถาปนิกชาวไทย อดีตอาจารย์และอาจารย์พิเศษประจำสาขาวิชาสถาปัตยกรรมไทย คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิของมหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี นักการศึกษาสถาปัตยกรรมไทยประเพณี ราชบัณฑิตสำนักศิลปกรรม ประเภทสถาปัตยศิลป์ รศ.ดร.ภิญโญ มีผลงานด้านสถาปัตยกรรมไทยมากมายทั้งในประเทศไทย รวมถึงต่างประเทศ จนได้รับการยกย่องให้เป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (สถาปัตยกรรม)
รองศาสตราจารย์ ดร.ภิญโญ สุวรรณคีรี เกิดเมื่อ 10 มีนาคม พ.ศ. 2480 เป็นบุตรของนายซ้อน และนางรื่นสุวรรณคีรี มีความสนใจงานด้านสถาปัตยกรรมไทยมาตั้งแต่เด็ก ๆ ในขณะที่มีอายุ 8 ขวบ พระครุปทุมธรรมธารี วัดสามบ่อ จังหวัดสงขลา ได้นำไปเลี้ยงเป็นบุตรบุญธรรม เนื่องจากพระครูปทุมธรรมธารี มีความสามารถพิเศษ คือ เป็นช่างลาย เมื่อมีงานที่วัด ท่านพระครูฯ ก็จะลงมือเขียนลวดลายต่าง ๆ ด้วยตัวท่านเอง และเมื่อ รองศาสตราจารย์ ดร.ภิญโญ สุวรรณคีรี เกิดความสนใจและช่วยเป็นลูกมือ ท่านพระครูฯ จึงได้สอนการเขียนลายต่าง ๆ ให้ พระครูปทุมธรรมธารี นอกจากจะมีความเชี่ยวชาญในเรื่องการเขียนลายแล้ว ท่านยังมีความเชี่ยวชาญในการแกะลายฉลุไม้ ซึ่งใช้ประดับหน้าบันวัด กุฏิ โรงเรียน เป็นต้น ทำให้ท่านมีลูกศิษย์ที่เป็นช่างเป็นจำนวนมาก และในทุก ๆ วันพระบรรดาช่างทั้งหลายจะมาแลกเปลี่ยนวิชาความรู้กันและช่วยท่านพระครูฯ ทำงานต่าง ๆ และเมื่อช่างเหล่านั้นเห็นถึงความสนใจและตั้งใจของ รองศาสตราจารย์ ดร.ภิญโญ สุวรรณคีรี จึงช่วยกันถ่ายทอดงานช่างต่าง ๆ ให้ เช่น การแกะรูปหนังตะลุง ลายประดับอาคาร ลายประดับเฟอร์นิเจอร์ เป็นต้น ด้วยเหตุดังกล่าวทำให้ รองศาสตราจารย์ ดร.ภิญโญ สุวรรณคีรี มีความรู้เกี่ยวกับเรื่องลวดลายต่าง ๆ มาตั้งแต่สมัยที่ยังเป็นเด็ก
จากการสร้างสรรค์ผลงานทางด้านสถาปัตยกรรมไทยจนเป็นที่ยอมรับ ทำให้ได้รับการประกาศเกียรติคุณจากหลายหน่วยงาน ได้แก่ คนดีศรีมหาวชิราวุธ ปริญญาศิลปศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ ปริญญาสถาปัตยกรรมศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สถาปนิกดีเด่น บุคคลตัวอย่างด้านการอนุรักษ์ศิลปสถาปัตยกรรมไทย สถาปนิกผู้มีผลงานดีเด่นด้านการสร้างสรรค์ผลงานสถาปัตยกรรมไทย ประเภทกิจกรรมและโครงการดีเด่น สถาปนิกผู้มีผลงานดีเด่น ด้านการอนุรักษ์ สร้างสรรค์ และสืบทอดผลงานสถาปัตยกรรมไทย การยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (สถาปัตยกรรม) บุคคลดีเด่นของชาติ สาขาพัฒนาสังคม (สถาปัตยกรรมไทย) ได้รับพระราชทานเหรียญดุษฎีมาลา เข็มศิลปวิทยา (ดม.ศ.) รางวัลนิคเคอิเอเชีย ไพรซ์ สาขาศิลปวัฒนธรรม และอื่นๆอีกมากมาย
อาจารย์ภิญโญได้รับเชิดชูเกียรติจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นศาสตราภิชาน ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม 2552 - 30 กันยายน 2554 ในสาขาสถาปัตยกรรมภิญโญ สุวรรณคีรี สมรสกับ นางลาวัณย์ สุวรรณคีรี
ภิญโญ รู้ธรรม
ภิญโญ รู้ธรรม (ชื่อเล่น: โญ) เกิด 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2500 เป็นนักแสดง โปรดิวเซอร์ ชาวไทย
เป็นนักเรียนเก่า รร. สามัญ วัดประยุรวงศาวาสฯ เป็นศิษย์เก่าโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย และคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ที่มีชื่อเสียงในวงการบันเทิง โดยเป็นผู้ร่วมก่อตั้งกลุ่ม "ซูโม่สำอางค์" เพื่อผลิตรายการ "เพชฌฆาตความเครียด" ที่โด่งดังมากในสมัยนั้น 2528 -2529 เป็นผู้ริเริ่มรายการ “แบบว่า…โลกเบี้ยว” ตั้งแต่ พ.ศ. 2530 ที่ออกอากาศนานถึง 17 ปี และเป็นผู้ก่อตั้งบริษัท "tEEN TALK" ที่มีชื่อเสียงในหมู่วัยรุ่นตั้งแต่ปี พ.ศ. 2537 จนถึง พ.ศ. 2547
ด้วยใจรักงานด้านโทรทัศน์ ภิญโญจึงเป็นสถาปนิกอยู่ได้ไม่นาน และต้องลาออกไปเป็นผู้อำนวยการผลิต ผลิตรายการโทรทัศน์ให้กับบริษัทยักษ์ใหญ่หลายแห่งด้วยกัน เช่น บริษัท PREMIER MARKETING แกรมมี่ ไนท์สปอต BORN & ASSOCIATES BEC TERO Triple 2 รวมไปถึงงานกรรมการตัดสินรายการ ไทยแลนด์ก็อตทาเลนต์ พรสวรรค์ บันดาลชีวิต season 1-2-3 เคยดำรงตำแหน่ง Creative Director ให้กับบริษัท ไลฟ์ ทีวี จำกัด
เคยเปนผจก. ดูแลงานรายการโทรทัศน์ และ ภาพยนตร์ ให้กับ บริษัท UCI media จำกัด และ รับจ้างผลิตรายการโทรทัศน์ ให้กับ WORK POINT ENTERTAINMENT .. อีกทั้งยัง เป็นที่ปรึกษา ให้กับ อีกหลายบริษัท อาทิ MIRACLE MAKER / บ. HIT VER จำกัด / บ.SUPER SAVE ONE. SS1 
เคยดำรงตำแหน่ง เปนกรรมการบริหาร บริษัท ไทยทีวี จำกัด ในเครือ ทีวีพูล / ดำรงตำแหน่ง เปนผู้อำนวยการ สถานี โลก้า LOCA สถานีโทรทัศน์ ดิจิทัล สำหรับเยาวชนและครอบครัวฯ ตั้งแต่ มกราคม 2557 
แล้วดำรงตำแหน่ง ผู้อำนวยการ สถานีโทรทัศน์ ไทยทีวี โทรทัศน์ดิจิทัล ประเภทข่าวและสาระ ตั้งแต่ ต้นปี 2558 จนได้ลาออกจากตำแหน่ง ในวันที่ 30 กันยายน 2558
ปัจจุบัน ทำงานอิสระ เปนผู้ชำนาญ เปิดทำการ training สำหรับงานการแสดง และปรึกษา สำหรับงาน creative และงานการผลิต production TV . และงาน events ทุกงาน ที่ต้องการความคิดสร้างสรรค์ ทุกประเภทฯ
งานอดิเรก คือ นักแสดงอิสระ พิธีกรรายการ พิธีกรงานevent ทุกประเภท ผู้กำกับภาพยนตร์ ผู้กำกับหนังโฆษณา ผู้กำกับหนังสั้น ผู้กำกับ มิวสิกวิดีโอ , รวมทั้ง คิดและสร้างงาน สำหรับ social network ทุกประเภท ฯ
จากประสบการณ์และความสามารถของภิญโญ ทำให้รับรางวัลเกียรติยศมากมาย อาทิ รางวัลโทรทัศน์ทองคำมินิซีรีส์ยอดเยี่ยมจากรายการโทรทัศน์ “แดนสนธยา” เรื่อง “หน้ากาก” รางวัลโทรทัศน์ทองคำจากรายการ “e FOR TEENS” ซึ่งเป็นรายการ EDUTAINMENT สำหรับวัยรุ่นรายการแรกในประเทศไทย และในปี พ.ศ. 2542 ได้รับรางวัลผู้กำกับยอดเยี่ยม จากภาพยนตร์เรื่อง รักออกแบบไม่ได้ (โอ-เนกาทีฟ) ที่ได้รับรางวัล กว่า 17 รางวัล จากสถาบันต่างๆ
แสดงนำ ละคอน มหึมาจอมพลัง : ภัทราวดี มีชูธน
กำกับการแสดง :
มินิ ซีรีส์ แดนสนธยา เรื่อง หน้ากาก : อนันต์ บุนนาค , นาถยา แดงบุหงา
มินิ ซีรีส์ แดนสนธยา เรื่อง นักโทษประหาร : สินจัย หงส์ไทย , บิลลี่ โอแกน
ละคอน สนทนาประสาจน : ซอนย่า คูลลิ่ง , ดู๋ สัญญา คุณากร
มิวสิก ซีรีส์ "คู่กัด" : ธงไชย แมคอินไตย์, ณัฐฐา ลอยด์, ทีมโลกเบี้ยวฯ
นักแสดงรับเชิญ เรื่อง จักรยานสีแดง : ทาทา ยัง , มอส ปฏิภาณ
นักแสดงรับเชิญ เรื่อง ละติจูดที่ 6 : ปีเตอร์ คอร์ป ฯ
เกียรติศักดิ์ เวทีวุฒาจารย์
เกียรติศักดิ์ เวทีวุฒาจารย์ (; 30 มกราคม พ.ศ. 2506 - ) เป็นหนึ่งในสมาชิกวงดนตรีเฉลียง ซึ่งได้เคยแสดงคอนเสิร์ตถวายสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี และในการกุศลต่างๆ นอกจากนี้ยังเป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งกองทุนเฉลียง เพื่อมอบทุนสนับสนุนกิจกรรมการศึกษาสำหรับเด็ก
เกียรติศักดิ์ เป็นชาวจังหวัดหนองคาย เมื่อได้มาศึกษาที่คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้ร่วมเล่นดนตรีกับรุ่นพี่คือ ประภาส ชลศรานนท์ ชักชวนไปร้องเพลงประกอบละคร "นายแพทย์สนุกสนาน" และได้เป็นหนึ่งในสมาชิกวงดนตรีเฉลียง โดยได้ร่วมกิจกรรมเล่นดนตรีในงานพิธีต่างๆของคณะ เช่น งานรับน้องใหม่ งานลอยกระทง ในการทำละครก็ได้รับตำแหน่งผู้ควบคุมเสียง และแต่งเพลงประกอบละคร จนสร้างชื่อเสียงให้กับคณะเป็นอย่างมากตั้งแต่จบการศึกษาได้เข้าทำงานเป็นสถาปนิกที่บริษัทสถาปนิก 49 ในด้านการทำงานวิชาชีพนั้นได้รับรางวัลจากสมาคมสถาปนิกสยามหลายรางวัล โดยผลงานดีเด่นทางด้านการออกแบบ ได้แก่ โบสถ์วัดป่าสุนันทวนาราม จังหวัดกาญจนบุรี บ้านพักอาศัยของ คุณอดิศัย ตันสกุล เชียงใหม่ อาคารที่ว่าการกระทรวงต่างประเทศ ถนนศรีอยุธยา กรุงเทพมหานคร มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง จังหวัดเชียงราย และยังได้เป็นผู้บรรยายพิเศษด้านสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ มหาวิทยาลัยศรีปทุม มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง
วัชระ แวววุฒินันท์
วัชระ แวววุฒินันท์ นักเขียน มีผลงาน คือ เรื่องสั้นชุดว้าวุ่น ในนามปากกาชื่อ ปินดา โพสยะ
เกิดวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2503 หรือ อั๋น เข้าศึกษาในคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย แผนกสถาปัตย์เมื่อ พ.ศ. 2521 หลังจากนั้นได้ทำงานที่บริษัท เจ เอส แอล จำกัด ในตำแหน่งครีเอทีฟ ดูแลการผลิตรายการโทรทัศน์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2524 และเป็นโปรดิวเซอร์ในปีต่อมา มีผลงานที่เป็นที่ติดตาตรึงใจผู้คนทั้งในและต่างประเทศมาแล้วจากพิธีเปิด-ปิด การแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 13 ที่กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2541 และงานควบคุมการผลิตงานแปรอักษร กีฬาซีเกมส์ ครั้งที่ 20 ที่ประเทศบรูไน ปัจจุบันดำรงตำแหน่ง ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร บริษัท เจ เอส แอล จำกัด
วัชระ ปานเอี่ยม
วัชระ ปานเอี่ยม เกิดเมื่อวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2503 เริ่มต้นเข้ารับการศึกษาในในโรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และได้ศึกษาต่อชั้นอุดมศึกษาในคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยในปี พ.ศ. 2521 หลังจากจบการศึกษาระดับปริญญาตรีแล้วได้เข้าทำงานเป็นสถาปนิกของสำนักงานสถาปนิก สันธยาและคณะ
ต่อจากนั้นก็ได้พลิกผันอาชีพของตนเองมาเป็น คอปปีไรเตอร์, Creative & Director, producer (TV Program) และงานอื่นๆ ที่อาศัยความคิดสร้างสรรค์ในเรื่องต่างๆเรื่อยมาจนถึงปัจจุบันกำลังสนุกกับการทำหน้าที่เป็นนักแสดง, ผู้กำกับ, ที่ปรึกษาบทละคร-ภาพยนตร์อิสระที่เราคุ้นหน้าคุ้นตากันดี และเป็นหนึ่งในซูโม่สำอางในรายการเพชฌฆาตความเครียด โดยใช้ชื่อว่า ซูโม่เจี๊ยบ และในปี พ.ศ. 2533 ถึงปี พ.ศ. 2535 เขาได้เป็นพิธีกรรายการ "เวทีทอง" ของบริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) นับเป็นรายการแรกในการเป็นพิธีกรของเขา
จนกระทั่งถึงทุกวันนี้เจี๊ยบ ได้สร้างสรรค์ผลงานเอาไว้มากมายอย่างเช่น การเป็นนักร้องนำของวงดนตรีเฉลียง, เจ้าของอัลบัมเพลง"ยามรัก 1-2" ที่เป็นการนำเอาเพลงของ ม.ร.ว.ถนัดศรี สวัสดิวัฒน์ มาขับร้องใหม่ รวมถึงรวมเล่มผลงานเขียนหนังสือต่างๆ
และยังเป็นผู้กำกับภาพยนตร์เรื่อง "วอนทั้งโลกโขกหัวเธอ" (พ.ศ. 2539) ซึ่งผลงานที่เขาได้ฝากไว้นั้นดีถูกใจผู้ชมและคณะกรรมการจากหลายหน่วยงานจนกระทั่งได้รับเลือกให้เป็นนักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม รางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ ปี พ.ศ. 2530 นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง ปี พ.ศ. 2532 ผู้ผลิตมิวสิกวีดีโอดีเด่นรางวัลโทรทัศน์ทองคำปี พ.ศ. 2532 เป็นต้น
ในปีพ.ศ. 2553 เขาได้มีงานคอนเสิร์ตเดี่ยวครั้งแรก ในชื่อ "คอนเสิร์ตสวิงสวาย แบบวัชระ ปานเอี่ยม" (Swing Survive Concert) ที่หอประชุมใหญ่ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย โดยมีแขกรับเชิญ เช่น สมาชิกวงเฉลียง เกียรติ กิจเจริญ สันติสุข พรหมศิริ เป็นต้น
ชีวิตส่วนตัวได้สมรสกับ ลัดดาวัลย์ ปานเอี่ยม มีบุตรและธิดา 2 คน ได้แก่ นายเพลงเอก และ นางสาวเพลงขวัญ ปานเอี่ยม
นอกจากผลงานต่าง ๆ แล้ว ปัจจุบัน เขายังทำหน้าที่จัดรายการวิทยุอยู่ที่คลื่น 98.75 Yes Radio (เวลา 5:00-8:00) อีกด้วย
ญาณี ตราโมท
ญาณี ตราโมท เกิดวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2490 เป็นบุตรของนายมนตรี ตราโมท ศิลปินแห่งชาติ สาขาดนตรีไทย จบมัธยมศึกษาจากโรงเรียนวัดบวรนิเวศ และปริญญาตรีจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย หลังจบการศึกษา คุณญาณีได้เข้าทำงานที่ธนาคารไทยพาณิชย์ ในปี พ.ศ. 2514-2534 และมีผลงานการออกแบบของอาคารธนาคารไทยพาณิชย์หลายสาขา งานออกแบบตำหนัก 2 ชั้นและชั้นเดียว กลุ่มอาคารจากวังเพชรบูรณ์ ซอยอัคคนี นนทบุรี ของพระวรวงศ์เธอพระองค์เจ้าสุทธสิริโสภา และงานออกแบบวิจิตรศิลปตราสัญลักษณ์ต่างๆ เช่น ตราสัญลักษณ์ ทุนการกุศลสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ ตราสัญลักษณ์ประจำพระองค์ พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุทธสิริโสภา เป็นต้น
คุณญาณีเป็นที่รู้จักคุ้นหน้าคุ้นตากันอย่างดีจากงานแสดงทั้งทางภาพยนตร์และโทรทัศน์ ได้เริ่มชีวิตงานแสดงตั้งแต่อายุ 5 ขวบ กับงานแสดงละครเด็กทางวิทยุร่วมกับคณะละครตรีศิลป์ของครอบครัว และเข้าสู่วงการภาพยนตร์โดยรับบทพระเอกในวัยเด็กเรื่องทาสเทวี และมีงานแสดงอีกหลายเรื่องจนถึงปัจจุบัน มีผลงานแสดงภาพยนตร์ระดับต่างประเทศจากภาพยนตร์เรื่อง "Air America" แสดงร่วมกับ เมล กิบสัน และเรื่อง "We’re not alone" ของประเทศญี่ปุ่น
ปัจจุบันคุณญาณีมีผลงานแสดงละครโทรทัศน์ประมาณ 200 เรื่อง และเป็นพิธีกรรายการเกมส์โชว์อีกหลายรายการ เช่น "ขบวนการแก้จน" ร่วมกับอาจารย์ประยูร จรรยาวงศ์ รายการ"ดาราจำเป็น" "ถึงคิวข้า ดาราจำเป็น" "ยิ้มหน่อยน่า ดาราจำเป็น" และรายการอื่นๆ อีกมากมาย นอกจากนี้ยังมีงานแสดงละครเวทีอีกหลายเรื่อง และได้รับเกียรติให้เข้าไปแสดงใน การแสดง แสง สี เสียง และสื่อผสม สัญจร เรื่อง"ธสถิตย์ในดวงใจไทยทั่วหล้า" เพื่อเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๙ เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ 5 ธันวาคม 2542
เมื่อครั้งเป็นนิสิตคุณญาณีได้ร่วมงานแสดงรายการทีวีการกุศลในนามจุฬาฯ ในโอกาสต่างๆ นอกจากมีเลือดศิลปินแล้ว คุณญาณียังมีความสามารถทางด้านกีฬาเซปัคตะกร้อในระดับรางวัลชนะเลิศ เคยได้รับตำแหน่งชนะเลิศ เซปัคตะกร้อ 5 มหาวิทยาลัยและกีฬามหาวิทยาลัย ครั้งที่ 1 (เชียงใหม่) ติดกัน 4 ปี ได้รับทุนนักกีฬาฯ ของคณะ และได้รับเสื้อสามารถจากจุฬาฯ
พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท
พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท เป็นพระที่นั่งองค์ประธานของหมู่พระมหาปราสาท ใน พระบรมมหาราชวัง ตั้งอยู่ในเขตพระราชฐานชั้นกลาง ทางทิศตะวันตกของพระที่นั่งจักรีมหาปราสาท มีพระที่นั่งพิมานรัตยา พระปรัศว์ซ้าย พระปรัศว์ขวา และ เรือนบริวาร หรือ เรือนจันทร์ ต่อเนื่องทางด้านหลังในเขตพระราชฐานชั้นใน พระที่นั่งองค์นี้ได้รับยกย่องว่าเป็นสถาปัตยกรรมชั้นเอกของกรุงรัตนโกสินทร์ และเป็นพระที่นั่งทรงไทยแท้องค์เดียว ในพระบรมมหาราชวัง โดยเฉพาะเรือนยอดพระมหาปราสาท (กุฎาคาร) มีรูปทรงต้องด้วยศิลปะลักษณะอันวิจิตรงดงัม
เมื่อปี พ.ศ. 2332 พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช โปรดเกล้าฯ ให้สร้างพระที่นั่งดุสิตมหาปราสาทขึ้น บนพื้นที่ซึ่งเคยเป็นที่ตั้งของ พระที่นั่งอมรินทราภิเษกมหาปราสาท ซึ่งถูกฟ้าผ่าไหม้จนหมด
จึงมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้สร้างมหาปราสาทขึ้นใหม่บนพื้นที่เดิม นามว่า พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท
พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาทเป็นพระที่นั่ง1ชั้นสถาปัตยกรรมทรงปราสาทแบบจตุรมุขด้านเหนือมีมุขเด็ดยื่นออกมาเป็นพระที่นั่งก่ออิฐถือปูนฐานสูง2.85เมตรชั้นล่างเป็นเชิงฐานถัดไปเป็นฐานสิงห์และฐานเชิงบาตรสองชั้นหลังคาเป็นยอดทรงปราสาทประดับช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ นาคสะดุ้งคันทวยมีลักษณะเป็นพญานาค3หัวหน้าบันจำหลักรูปพระนารายณ์ทรงสุบรรณล้อมรอบด้วยลายกนกเทพพนมมุมยอดปราสาททั้ง4มุมเป็นรูปลายพญาครุฑหน้าบันจำหลักรูปพระนารายณ์ทรงครุฑไขรารอบปราสาทเป็นรูปครุฑหยุดนาครองรับ
ภายในพระที่นั่งประดิษฐานพระแท่นต่าง ๆ ดังนี้
เมื่อสร้างแล้วเสร็จ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ได้เสด็จออกว่าราชการที่ท้องพระโรง จนเมื่อสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ กรมพระศรีสุดารักษ์สิ้นพระชนม์จึงได้เชิญพระศพมาประดิษฐานเป็นพระศพแรก จึงเป็นธรรมเนียมที่สามารถใช้พระมหาปราสาทนี้ประดิษฐานพระศพพระบรมวงศ์ที่ทรงโปรดเกล้าเป็นพิเศษได้ พระมหาปราสาทนี้ใช้เป็นที่ประดิษฐานพระบรมศพของพระมหากษัตริย์แทบทุกรัชกาล(ยกเว้นรัชกาลที่ 7) และพระบรมศพของพระอัครมเหสี(ยกเว้นสมเด็จพระศรีสุริเยนทราบรมราชินี) และพระบรมวงศ์ที่ทรงโปรดเกล้าเป็นพิเศษ อาทิ สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ สยามมกุฎราชกุมาร(เจ้านายฝ่ายหน้าพระองค์เดียวที่ได้ประดิษฐานบนพระมหาปราสาทนี้) สมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดีโดยได้ประดิษฐานพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช เป็นพระองค์ล่าสุด
พระที่นั่งองค์นี้ไม่ได้เป็นเพียงที่ประดิษฐานพระบรมศพและพระศพเท่านั้น ยังเป็นสถานที่เพื่อทำพระราชพิธีสำคัญด้วย อย่างเช่น เมื่อปี พ.ศ. 2454 ในรัชกาลสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตั้งการพระราชพิธีบรมราชาภิเษกสมโภช ณ พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท
ในปัจจุบัน พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาทเป็นสถานที่ประกอบพระราชพิธี และ พระราชกุศลต่าง ๆ เช่น พระราชพิธีฉัตรมงคล (พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า) ในวันที่ 5 พฤษภาคม ของทุกปี
มุขกระสันระหว่างพระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท กับพระที่นั่งพิมานรัตยาเป็นอาคารทรงไทยรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ก่ออิฐถือปูนทาสีขาว หลังคามุงด้วยกระเบื้องดินเผาเคลือบสี ประดับด้วยช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ นาคสะดุ้ง ปิดทองประดับกระจก มุขกระสันนี้เป็นโถงยาว มีฝากั้นแบ่งเป็นสองตอน ตอนหนึ่งต่อกับพระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท อีกตอนหนึ่งติดต่อกับพระที่นั่งพิมานรัตยา มีพระทวารเป็นทางเชื่อมถึงกัน มุขกระสันตอนที่ต่อกับพระที่นั่งดุสิตมหาปราสาททางด้านทิศเหนือ มีบันไดทางขึ้นพระที่นั่งบุษบกมาลาสองข้าง
พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าสิริภาจุฑาภรณ์
พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าสิริภาจุฑาภรณ์ (ประสูติ: 8 ตุลาคม พ.ศ. 2525) เป็นพระธิดาในสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี กับนาวาอากาศเอก วีระยุทธ ดิษยะศริน เป็นพระราชนัดดาในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช กับสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ และเป็นพระภาคิไนยในสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร
พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าสิริภาจุฑาภรณ์ หรือพระองค์หริภา เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี และนาวาอากาศเอกวีระยุทธ ดิษยะศริน ประสูติเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2525 ณ พระตำหนักใหม่ สวนจิตรลดา โดยมีพระโสทรกนิษฐภคินี 1 พระองค์ คือพระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าอทิตยาทรกิติคุณ
พระองค์มีฐานันดรศักดิ์เป็น "พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้า" ตั้งแต่ประสูติ เนื่องจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้สถาปนาพระโอรสพระธิดาในสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี ให้ดำรงฐานันดรศักดิ์เป็น "พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้า" ทุกพระองค์ ซึ่งพระยศดังกล่าวเทียบเท่าตำแหน่ง "พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า"
พระองค์เข้ารับการศึกษาระดับอนุบาลปีที่ 1 – ประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนจิตรลดา, ประถมศึกษาปีที่ 5 – มัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนฮอล์ตัน-อามส์ (Holton-Arms School) รัฐแมริแลนด์ สหรัฐอเมริกา, ระดับเกรด 8 โรงเรียนเฮอร์เบิร์ตฮูเวอร์มิดเดิล (Herbert Hoover Middle School) สหรัฐอเมริกา, ระดับเกรด 8-11 โรงเรียนมัธยมวอลเตอร์ จอห์นสัน (Walter Johnson High School) สหรัฐอเมริกา ภายหลังได้นิวัติกลับประเทศไทยและเข้าศึกษาต่อในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5-6 โรงเรียนจิตรลดา
ส่วนระดับอุดมศึกษา ทรงสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาวิชาภาพพิมพ์ (เกียรตินิยมอันดับ 2) คณะจิตรกรรมประติมากรรมและภาพพิมพ์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
ปัจจุบันสำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาโท สาขาศิลปไทย ภาควิชาศิลปไทย มหาวิทยาลัยศิลปากร
พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าสิริภาจุฑาภรณ์ ทรงประกอบพระกรณียกิจทั้งในด้านการสนองพระเดชพระคุณในฐานะพระราชวงศ์ และพระกรณียกิจในด้านต่างๆ อาทิ
ทั้งนี้ยังทรงแบ่งเบาพระราชกรณียกิจของสมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดีในบางวาระ
ทรงส่งเสริมงานด้านต่าง ๆ ของคณะจิตรกรรมประติมากรรมและภาพพิมพ์ มหาวิทยาลัยศิลปากร และการทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรมไทย ต่างๆ อาทิ
ดังเช่นในโครงการวาดภาพจิตรกรรมฝาผนังพระวิหารในวัดหนองน้ำขุ่น จังหวัดระยอง ที่พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี พระวรราชาทินัดดามาตุรับไว้ในพระอุปถัมภ์ ได้มอบหมายให้พระองค์ดูแล พระองค์ใช้เวลาในการสำรวจเก็บข้อมูลอยู่หลายวัน โดยทรงปรึกษาหารือกับทางวัด และประชาชนในท้องถิ่นในการเขียนภาพด้วยพระองค์เอง และตั้งพระทัยในงานนี้อย่างเต็มกำลังจนมิได้บรรทมติดกันสองวันเต็ม ในการนี้พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี พระวรราชาทินัดดามาตุ จึงรับสั่งต่อพระองค์ว่า ""บรรทมบ้างเดี๋ยวจะทรุด"" ทั้งยังชมเชยภาพจิตรกรรมฝีพระหัตถ์ ความว่า ""สวยๆ สวยมากหลาน ละเอียดดีมาก ความหมายก็ดีด้วย ป้าชอบ""
เครื่องจักรความร้อนการ์โนต์
เครื่องจักรความร้อนการ์โนต์ () ถูกใช้ในการศึกษาวงจรอุณหพลศาสตร์โดย นิโคลัส ลีโอนาร์ด ซาดี การ์โนต์ (Nicolas Léonard Sadi Carnot) ในปี คริสต์ศักราช 1820 และได้รับการอธิบายเพิ่มเติมโดยเบอนัวต์ โปล เอมีล กลาปีรง (Benoit Paul Émile Clapeyron) ในทศวรรษต่อมา เครื่องจักรความร้อนเป็นอุปกรณ์ที่ใช้ความร้อนในการสร้างงานโดยการนำพาสารไปตามกระบวนการที่เป็นวัฏจักร
วัฏจักรการ์โนต์ประกอบด้วยขั้นตอนต่างๆ ดังนี้ประสิทธิภาพของเครื่องจักรการ์โนต formula_1 คือปริมาณงานที่เครื่องจักรทำงานต่อความร้อนที่ได้รับที่อุณหภูมิ "T"
ยะลา (แก้ความกำกวม)
ยะลา สามารถหมายถึง
สตูล (แก้ความกำกวม)
สตูล สามารถหมายถึง
พังงา (แก้ความกำกวม)
พังงา สามารถหมายถึง
พัทลุง (แก้ความกำกวม)
พัทลุง สามารถหมายถึง
ปัตตานี (แก้ความกำกวม)
ปัตตานี อาจหมายถึง
นราธิวาส (แก้ความกำกวม)
นราธิวาส อาจหมายถึง
นครปฐม (แก้ความกำกวม)
นครปฐม อาจหมายถึง
ประจวบคีรีขันธ์ (แก้ความกำกวม)
ประจวบคีรีขันธ์ อาจหมายถึง
การกระจายตัว
การกระจายตัว (อังกฤษ: Distribution) อาจหมายถึง