hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
เซลีนดิออน (อัลบั้ม)
เซลีนดิออน () คืออัลบั้มที่ใช้ชื่อเดียวกันกับศิลปิน เซลีน ดิออน วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2535 เป็นอัลบั้มภาษาอังกฤษที่ 2 และเมื่อนับรวมอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสด้วยแล้วจะเป็นอัลบั้มที่ 17
เซลีนก้าวสู่ความเป็นนักร้องระดับสากล เมื่อได้ร้องเพลงประกอบภาพยนตร์การ์ตูนของวอลท์ ดิสนีกับพีโบ ไบรซัน ในเพลง "บิวตี้แอนด์เดอะบีสท์" ในปี พ.ศ. 2534 เพลงนี้เป็นเพลงที่สามารถดึงจุดเด่นด้านเสียงร้องของเซลีนออกมาได้ ทั้งคลาสสิก, ซอฟท์ร็อก ซึ่งเป็นเพลงแนวร่วมสมัย ประกอบกับท่วงทำนองสบายๆ เพลงนี้จึงเป็น 1 ใน 10 เพลงยอดนิยมในสหรัฐอเมริกา และได้รับออสการ์, รางวัลลูกโลกทองคำด้านเพลงต้นตำรับยอดเยี่ยม, รางวัลแกรมมีสำหรับเพลงร้องคู่ยอดเยี่ยม และคำร้องเพลงยอดเยี่ยมสำหรับโมชันพิกเจอร์ อีกทั้งยังได้รับการเสนอชื่อในด้านเพลงแห่งปี เพลงนี้เป็นซิงเกิลแระของเซลีนที่เป็นซอฟท์ร็อก และรวมความเป็นเพลงโซล, คลาสสิก
"Celine Dion" is undercertified in one country:เซลีนยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง 3 รางวัลแกรมมี่ ดังนี้:
เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟ
เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟ () เป็นผลงานอัลบัมลำดับที่ 3 ในภาษาอังกฤษ ของเซลีน ดิออน ออกจำหน่ายเมื่อ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536
เซลีนทำงานร่วมกับทีมงานที่ช่วยเธอมาแล้วในอัลบั้ม "ยูนิซัน" และ "เซลีนดิออน" อันได้แก่ เดวิด ฟอสเตอร์, Walter Afanasieff, Diane Warren และอื่นๆ
อัลบั้มนี้เป็นตัวแทนของการความเป็นสากลของเซลีน ด้วยความนิยมต่ออัลบั้ม "เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟ" ซึ่งมีหลายซิงเกิลจากอัลบั้มนี้ อันประกอบด้วย เวนไอฟอลอินเลิฟ (ฉบับร้องใหม่ในเพลงของ ดอริส เดย์ ซึ่งเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง Sleepless in Seattle ), "เดอะพาวเวอร์ออฟเลิฟ" (เพลงดังของ Jennifer Rush ในปี พ.ศ. 2528), "มิสเล็ด," "ติงทไวซ์," "ออนลี่วันโรด" และ "เน็กซ์เพลนเอ้าท์"
อัลบั้มที่ไม่ได้จำหน่ายในสหรัฐอเมริกาได้บรรจุเพลง "จัสวอล์กอะเวย์" (ซิงเกิลโปรโมตในสเปน) "เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟ" ออกจำหน่ายอีกครั้งในประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2538 กับเพลงพิเศษในอัลบั้มนี้ "ทูเลิฟยูมอร์" (ซึ่งเป็นซิงเกิลที่ได้รับความนิยมอย่างมากในญี่ปุ่น)
จุดที่น่าสังเกตของ "เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟ" (สีสันแห่งความรักของ[ฉัน]) คือส่วนของการอุทิศ เป็นที่รู้กันว่าเซลีนตกหลุมรักในผู้จัดการของเขา René Angélil และในส่วนของการอุทิศนั้น เซลีนเรียกเรเน่ว่า "สีสันแห่งความรักของ[เธอ]"
ในเพลง "เว็นไอฟอลอินเลิฟ" และ "เดอะพาวเวอร์ออฟเลิฟ" เซลีนได้รับการเสนอชื่อเข้ารางวัลแกรมมี่ถึง 2 รางวัล และรางวัลที่ได้รับในช่วงของ "เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟ" ได้แก่ Ivor Novello Award กับเพลง "ธิงทไวซ์", Japan Gold Disc Award กับเพลง "ทูเลิฟยูมอ", IRMA Award กับอัลบั้ม "เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟ" และ เวิลด์ มิวสิก อวอร์ดส กับรางวัลศิลปินหญิงชาวแคนาดาที่มียอดขายสูงสุดแห่งปี เซลีนยังได้รับรางวัล Juno Awards and Félix Awards และถูกเสนอชื่อใน American Music Award
เซลีนจัดคอนเสิร์ตทัวร์เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟ เพื่อสนับสนุนอัลบั้ม และออกจำหน่าย เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟคอนเสิร์ตในรูปแบบ ดีวีดี และ วิดีโอ
"เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟ" ไม่ได้รับการรับรองสถานะดังต่อไปนี้
เซลีนยังได้รับการเสนอชื่อในรางวัลแรมมี่ อีก 2 รางวัลดังต่อไปนี้เซลีนยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล อเมริกัน มิวสิก อวอร์ดส์ ดังนี้
ฟอลลิงอินทูยู
ฟอลลิงอินทูยู () อัลบั้มภาษาอังกฤษชุดที่ 4 ของ เซลีน ดิออน วางแผงเมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2539 อัลบั้มนี้จะนำมาวางแผงอีกครั้ง พร้อมกับอัลบั้ม อะนิวเดย์แฮสคัม และ เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ ในรูปแบบ 3 ซีดีในรูปแบบใหม่ ซึ่งจะวางจำหน่ายในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ในยุโรป และ แคนาดา และในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2550 ในออสเตรเลีย นอกจากนี้ยังจะออกจำหน่ายในวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2551 ในสหรัฐอเมริกา
"ฟอลลิงอินทูยู" แสดงถึงการได้รับความนิยมของเซลีน ดิออน พร้อมทั้งความก้าวหน้าในด้านดนตรีของเธอ ซึ่งเป็นที่คุ้นหูของแฟนเพลง ประกอบด้วยหลายองค์ประกอบ ได้แก่ ornate orchestral frills และ African chanting, และเครื่องดนตรี อาทิ ไวโอลิน, กีตาร์สเปน, ทรอมโบน, cavaquinho และแซกโซโฟน สร้างสรรค์เสียงใหม่ๆ เพลงแต่ละบทเพลงมีความหลายหลายแบบ อาทิ "River Deep, Mountain High" (ต้นฉบับของ Tina Turner) สร้างความโดดเด่นของเสียงของเครื่องดนตรีประเภทตีหรือเคาะ " It's All Coming Back to Me Now " (ต้นฉบับของ Jim Steinman) และต้นฉบับของ Eric Carmen เพลง " All by Myself" คงไว้ซึ่งบรรยากาศของดนตรีป๊อป-ร็อก แต่รวมไว้ซึ่งเสียงคลาสสิก อย่างเปียโน และ เพลงบัลลาร์ดแนว maudlin (แปลว่า อันชวนให้เกิดความสงสาร) เพลง "Because You Loved Me " ประพันธ์โดย ไดแอน วอร์เรน ซึ่งเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์ในปี 1996 เรื่อง Up Close & Personal ได้รับเสนอชื่อในรางวัลออสการ์ สาขาเพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ในปี 1996 และอีก 4 รางวัลแกรมมี เซลีน ดิออนได้ขึ้นแสดงในงานทั้ง 2 งาน อัลบั้มนี้ยังรวมเพลงของ อารีธา แฟรงคลิน "(You Make Me Feel Like) A Natural Woman" และ Marie Claire D'ubaldo " Falling into You"
"If That's What It Takes," "I Don't Know," และ "Fly" เป็นเพลงภาคภาษาอังกฤษคือเพลงจากอัลบั้ม D'eux
นอกจากนี้ในปี พ.ศ. 2539 เซลีนยังแสดงพิธีเปิดของโอลิมปิค ฤดูร้อน ปี 1996 ในบทเพลง "เดอะพาวเวอร์ออฟเดอะดรีม " ซึ่งมีผู้ชมกว่า 100,000 คน รอบๆเธอ นอกจากนี้ กว่า 3.5 พันล้านคนทั่วโลก (ทางโทรทัศน์ถ่ายทอด) เซลีน ดิออนยังมอบเงินที่เธอได้จากงานนี้ให้ทีมแคนาดา เพื่อสนับสนุนกรีฑาของแคนาดา เพลงนี้ได้บรรจุใน Limited Edition ในเอเชียและออสเตรลีย และบรรจุในอัลบั้มที่วางขายทั่วโลก "The Collector's Series Volume One"
"ฟอลลิงอินทูยู" ได้รับรางวัลแกรมมี ในสาขาอัลบั้มแห่งปี และอัลบั้มเพลงป็อปยอดเยี่ยม และรางวัลอีกมากมายทั่วโลก ในวันที่ 17 เมษายน 1997 ในโมนาโค เซลีนดิออนเป็นนักร้องที่มีชื่อเสียงของ World Music Awards ceremony โดยได้รับ 3 รางวัล ได้แก่ Best-selling Canadian female singer, Best-selling artist (ทุกประเภทรวมกัน) และ Best-selling Pop artist ยอดขายรวมกว่า 25 ล้านแผ่นใรปี 1996เป็นปีที่ 2 ที่เซลีนมียอดขายมากกว่า 20 ล้านอัลบั้มทั่วโลก และในงานนี้เธอได้ขับร้องเพลง " Call the Man" พร้อมกับ gospel choir กว่า 30 คนและอัลบั้มนี้ได้จัดอันดับอยู่ในอันดับอัลบั้มเพลงทั่วโลกยอดขายสูงสุดตลอดกาล
เซลีน ดิออน "คอนเสิร์ตทัวร์ฟอลลิงอินทูยู" เพื่อสนับสนุนยอดขายของอัลบั้ม
"Falling into You" is undercertified in two countries:Céline Dion was also nominated for one Academy Award:Céline Dion was also nominated for three more Grammy Awards:Céline Dion was also nominated for two American Music Awards:
ดีสอาร์สเปเชียลไทมส์
ดีสอาร์สเปเชียลไทมส์ () คืออัลบั้มสหภาษาเพื่อเฉลิมฉลองเทศกาลคริสต์มาสของเซลีน ดิออน นักร้องสาวชาวแคนาดา ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม - 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541 ทั่วโลก ในเยอรมนี ออสเตรีย และสวิตเซอร์แลนด์มีการนำอัลบั้มดังกล่าวออกจำหน่ายอีกครั้งในเดือนกันยายน พ.ศ. 2550 โดยใช้ชื่อว่า "Ihre Schönsten Weihnachtslieder" และในช่วงปลายปีเดียวกันได้มีการออกจำหน่ายอัลบั้มนี้ในรูปแบบดิจิแพ็กระหว่างเดือนตุลาคม - ธันวาคม ประกอบด้วยซีดีเพลงและดีวีดีบันทึกการแสดงสดรายการโทรทัศน์พิเศษทางสถานีซีบีเอสเมื่อปี พ.ศ. 2541 และในช่วงเดือนตุลาคม - ธันวาคม พ.ศ. 2551 ได้มีการออกจำหน่ายในรูปแบบโกลด์ทินบ็อกในออสเตรเลียและยุโรปบางประเทศ และในวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ได้มีการออกำหน่ายอัลบั้มนี้อีกครั้งในฉบับยูล ซึ่งประกอบด้วยภาวันหยุดพักผ่อนโดยใช้เพลงจากอัลบั้มประกอบ อัลบั้มนี้นับเป็นอัลบั้มลำดับที่ 25 ของเซลีนและเป็นหนึ่งในอัลบั้มคริสต์มาสที่ขายดีที่สุดด้วยยอดขายกว่า 15 ล้านชุดทั่วโลก
ในอัลบั้ม "ดีสอาร์สเปเชียลไทมส์" เซลีนได้ขับร้องเพลงคริสต์มาสยอดนิยม อาทิ "เดอะคริสต์มาสซอง" "บลูคริสต์มาส" "เฟลิสนาวิดา" และเพลงที่ประพันธ์ขึ้นเพื่ออัลบั้มนี้ อาทิ "โดนต์เซฟอิตออลฟอร์คริสต์มาสเดย์" "แอมยัวร์แองเจิล" ผลงานการขับร้องร่วมกับอาร์. เคลลี "เดอะเพรร์" ผลงานการขับร้องร่วมกับอานเดรอา โบเชลลี นอกจากนี้ยังขับร้องเพลงสวดอย่าง "Ave Maria", "Adeste Fideles" และขับร้องเพลงร่วมกับครอบครัวของเธอ 2 เพลง ได้แก่ "Feliz Navidad" และ "Les cloches du hameau" อัลบั้มนี้ควบคุมการสร้างและอำนวยการผลิตโดย เดวิด ฟอสเตอร์และริก เวก โดยอัลบั้มนี้เซลีนมีโอกาสร่วมประพันธ์ในเพลง "โดนต์เซฟอิตออลฟอร์คริสต์มาสเดย์"
"ดีสอาร์สเปเชียลไทมส์" ยังมีศิลปินที่มีชื่อเสียงร่วมงานในอัลบั้มนี้ อาทิ ไดอานา คราลล์ ซึ่งร่วมบรรเลงเปียโนในเพลง "บลูคริสต์มาส" และไบรอัน อดัมส์ ซึ่งเล่นกีตาร์ เบส และขับร้องร่วมในเพลง "อะนาเธอร์เยียร์แฮสกอนบาย"
ในวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541 เซลีนได้ขับร้องสดในรายการพิเศษวันคริสต์มาสผ่านสถานีโทรทัศน์ซีบีเอสในสหรัฐอเมริกา โดยได้ขับร้องเพลงยอดนิยม และเพลงคริสต์มาส พร้อมแขกรับเชิญพิเศษ ได้แก่ โรซี โอดอนเนลล์ในเพลง "ดูยูเฮียร์วอตไอเฮียร์?" และอานเดรอา โบเชลลีในเพลง "เดอะเพรร์ รายการพิเศษนี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเอ็มมี 2 รางวัล ในปีต่อมาโรซีได้ขับร้องเพลงร่วมกับเซลีนในเพลง "เดอะเมจิกออฟคริสต์มาสเดย์ (กอตเบลสอัสเอฟรีวัน)" โดยบรรจุในอัลบั้ม "อะโรซีคริสต์มาส"
อัลบั้ม "ดีสอาร์สเปเชียลไทมส์" ออกจำหน่ายครั้งแรกเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2541 ในยุโรป โดยใช้เพลง "แอมยัวร์แองเจิล" เป็นซิงเกิลในการประชาสัมพันธ์ซิงเกิลแรก โดยมิวสิกวิดีโอเพลงนี้ได้ปฐมทัศน์ตั้งแต่เมื่อวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2541 และออกจำหน่ายในรูปแบบซีดีเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 โดยเพลงนี้เป็นหนึ่งในเพลงที่ประสบความสำเร็จของเซลีน มียอดจำหน่ายซิงเกิลกว่า 1,412,000 ชุด และได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาวในสหรัฐอเมริกา และขึ้นชาร์ต "บิลบอร์ด" ฮอต 100 ในอันดับที่ 1 และอยู่บนชาร์ตนานกว่า 6 สัปดาห์
ซิงเกิลที่สองจากอัลบั้มนี้เป็นผลงานการขับร้องร่วมกับอานเดรอา โบเชลลีในเพลง "เดอะเพรร์" เพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "เควสต์ฟอร์คาเมลอต" ขึ้นชาร์ตเพลงร่วมสมัยในแคนาดาอันดับสูงสุดที่ 8 และชาร์ต "บิลบอร์ด" คอนเทกโพลารีแทร็กในอันดับที่ 22 เพลงนี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขาเพลงต้นฉบับยอดเยี่ยม ในปี พ.ศ. 2542 และรางวัลออสการ์สาขาเพลงป๊อปประสานเสียงยอดเยี่ยม ในปี พ.ศ. 2543 โดยเซลีนและอานเดรอาร่วมแสดงในงานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 71อีกด้วย
2007 collector's edition bonus DVD
should be certified 2x platinum (200,000)
ออลเดอะเวย์... อะดิเคดออฟซอง
ออลเดอะเวย์... อะดิเคดออฟซอง () คืออัลบั้มรวมฮิตภาษาอังกฤษอัลบั้มแรกแรกของ เซลีน ดิออน และเป็นอัลบั้มภาษาอังกฤษชุดที่ 7 ของเธอ วางแผงเมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2542
เซลีนเป็นหนึ่งในนักร้องที่มียอดขายสูงสุดในโลก กับรางวัล Grammy Award winner ถึง 5 ครั้งและยอดขายกว่า 100 ล้านแผ่นในทศวรรษที่ผ่านมา 'All The Way - A Decade Of Song' เป็นคอลเลคชั่นรวมเพลงยอดนิยมของเซลีน ดิออน และกับเพลงพิเศษอีก 7 เพลงสำหรับอัลบั้มนี้โดยเฉพาะ "All the Way... A Decade of Song" is undercertified in two countries:Céline Dion was also nominated for one MuchMusic Video Award:Céline Dion was also nominated for one Grammy Award:Céline Dion was also nominated for one more American Music Award:Céline Dion was also nominated for one Blockbuster Entertainment Award:
เดอะคอลเลกเตอส์ซีรีส์ ชุดที่ 1
เดอะคอลเลคเตอส์ซีรีส์ ชุดที่ 1 ( ; ) คืออัลบั้มรวบรวมเพลงของเซลีน ดิออน เป็นอัลบั้มภาษาอังกฤษที่ 8 และเป็นอัลบั้มที่ 27 ในทั้งหมด (รวมอัลบั้มภาษาฝรั่งเศส) วางจำหน่ายวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2543 อัลบั้มนี้ใช้ชื่อใหม่ว่า Tout en amour (แปลว่า All in Love) ซึ่งจำหน่ายในประเทศฝรั่งเศส
The Collector's Series Volume One เป็นอัลบั้มรวมเพลงของเซลีน ดิออน รวมไปถึงรวมเพลงที่หาฟังได้ยากของเซลีน ดิออนในเพลงที่ไม่ใช่ภาษาอังกฤษ The Collector's Series Volume One ประกอบด้วย "The Power of the Dream" เพลงจากงานพิธีเปิดกีฬาโอลิมปิก ปี พ.ศ. 2539 (โอลิมปิกฤดูร้อน) และเพลงในภาษาฝรั่งเศส สเปน และญี่ปุ่น รวมไปถึงเพลงยอดนิยมอย่าง "Where Does My Heart Beat Now," "Only One Road," "Falling into You," "The Reason" และ "That's the Way It Is."
Tout en amour เป็นฉบับจำกัด วางแผงในฝรั่งเศส พร้อมด้วย 12 โปสการ์ด พร้อมด้วยภาพที่ไม่เคยวางจำหน่ายของเซลีน ดิออน
"The Collector's Series Volume One" ไม่ได้รับรองใน 1 ประเทศ:
อะนิวเดย์แฮสคัม
"เพลงในชื่อเรียกเดียวกันนี้ ดูบทความที่ อะนิวเดย์แฮสคัม (เพลง)"
อะนิวเดย์แฮสคัม () คืออัลบั้มของเซลีน ดิออน ที่แสดงถึงการกลับมาของเธอในฐานะนักร้อง หลังจากการพักนาน 2 ปีเพื่อให้กำเนิดบุตรชาย อัลบั้มนี้วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2545 นับเป็นอัลบั้มภาษาอังกฤษที่ 9 และอัลบั้มที่ 28 เมื่อรวมอัลบั้มภาษาฝรั่งเศส อัลบั้มนี้จะนำมาวางแผงอีกครั้ง พร้อมกับอัลบั้ม "ฟอลลิ่งอินทูยู" และ "เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ" ในรูปแบบ 3 ซีดีในรูปแบบใหม่ ซึ่งวางจำหน่ายในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ในยุโรป และ แคนาดา และในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2550 ในออสเตรเลีย นอกจากนี้ยังจะออกจำหน่ายในวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2551 ในสหรัฐอเมริกา และในวันเดียวกันนี้ อะนิวเดย์แฮสคัมจะออกจำหน่ายอีกครั้งในรูปแบบสำหรับนักสะสม ในรูปแบบใหม่นี้จะรวมถึงซีดีดั้งเดิม และดีวีดีพิเศษที่รวมถึงมิวสิกวิดีโอ และเบื้องหลังการทำงานในอัลบั้ม นับเป็นการวางจำหน่ายรูปแบบนักสะสมที่ 2 ของการผลิตรูปแบบนักสะสมย้อนหลัง หลังจากอัลบั้ม "ดีสอาร์สเปเชียลไทม์"
อัลบั้มนี้ประกอบไปด้วยเพลงยอดนิยมมากมาย อาทิเช่นในวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2545 รายการพิเศษเพื่อโปรโมตอัลบั้ม "อะนิวเดย์แฮสคัม" ซึ่งบันทึกเมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2545 ที่ โรงละครโกดัก ใน ฮอลลี้วู้ดได้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ ซีบีเอส ในสหรัฐอเมริกา ในรายการนี้เซลีนได้ร่วมร้องเพลงกับแขกรับเชิญพิเศษ Destiny's Child ในเพลง "Emotion" และ "When the Wrong One Loves You Right"
ในวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 เซลีน ดิออน เป็น 1 ในดีว่า ในรายการวีเอชวัน ดีส่าส์ ลาสเวกัส พร้อมกับ แชร์, ชาร์กีร่า และ Dixie Chicks ในรูปแบบซีดี, วีซีดี และ ดีวีดี บันทึกการแสดงวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2545 ซึ่งเซลีน ดิออน มาในบทเพลง "อะนิวเดย์แฮสคัม" และเพลง "แอมอะไลฟ์" รวมถึงเพลงดังของ เอลวิส อย่าง "Can't Help Falling in Love" ซึ่งเธอเคยแสดงเพลงนี้แล้วใน "เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟคอนเสิร์ต" และในมหรสพ "อะนิวเดย์..." ที่ลาสเวกัส และการร่วมร้องคู่กับ Anastacia ในเพลง "You Shook Me All Night Long."
"อะนิวเดย์แฮสคัม" เป็นซิงเกิลแรกของอัลบั้มนี้ และได้รับความนิยมอย่างมาก ตามด้วยซิงเกิลที่ 2 "แอมอะไลฟ์" ซึ่งเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์ Stuart Little 2 และซิงเกิลที่ 3 "กู๊ดบาย (เดอะแซดเดสเวิร์ด)"
"แอตลาสต์" เป็นซิงเกิ้ลที่แพร่ทางวิทยุในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2545 แม้ว่าไม่มีสื่อวิดิทัศน์สำหรับเพลงนี้ แต่ได้รับความนิยมถึงอันดับที่ 16 ในชาร์ตเพลงร่วมสมัย
ในวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545 อะนิวเดย์แฮสคัมได้วางแผงอีกครั้งในรูปแบบนักสะสม พร้อมด้วยดีวีดีพิเศษ ในอเมริกา ซึ่งประกอบด้วยเพลง "คูดดา วูดดา ชูดดา" (ซึ่งภายหลังได้นำมาบรรจุในอัลบั้ม "วันฮาร์ต" ด้วย) และ "ออลบีคอสออฟยู" ซึ่งอยู่ในซิงเกิลบีไซด์ของยุโรปในซิงเกิลเพลง "กู๊ดบาย (เดอะแซดเดสเวิร์ด)" และยังมีมิวสิกวิดีโอเพลง "แอมอะไลฟ์" อีกด้วย พร้อมกับวิดีโอแนะนำมหรสพ "อะนิวเดย์..."
เพลงที่ 1, 3, 9, 10, 15, และ 16 เป็นส่วนหนึ่งของมหรสพ "อะ นิว เดย์..." และเพลงที่ 1, 10, และ 16 ยังบรรจุในอัลบั้มบันทึกการแสดงสด "อะนิวเดย์... ไลฟ์อินลาสเวกัส" รูปแบบซีดี
"อะนิวเดย์แฮสคัม" ไม่ได้รับการรับรองใน 2 ประเทศ:เซลีน ดิออนได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล American Music เซลีน ดิออนยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล People's Choice Awards :
คีชีเนา
คีชีเนา (, ) เป็นเมืองหลวง ศูนย์กลางอุตสาหกรรม และศูนย์กลางการค้าของประเทศมอลโดวา และเป็นเมืองใหญ่ที่สุดซึ่งตั้งทางตอนกลางของประเทศ ริมแม่น้ำบิก (Bîc) ซึ่งเป็นแควฝั่งขวาของแม่น้ำนีสเตอร์ (Dniester) ในแง่เศรษฐกิจ กรุงคีชีเนาเป็นเมืองที่มั่งคั่งที่สุดในมอลโดวาและเป็นหนึ่งในเมืองศูนย์กลางการขนส่งและอุตสาหกรรมของภูมิภาค ในฐานะที่เป็นเมืองสำคัญของประเทศ กรุงคีชีเนาจึงมีสิ่งอำนวยความสะดวกต่อการศึกษาที่ดี นอกจากนี้ยังเป็นเมืองที่มีสัดส่วนพื้นที่สีเขียวสูงที่สุดแห่งหนึ่งในบรรดาเมืองใหญ่ต่าง ๆ ของทวีปยุโรป ปัจจุบัน (ปี ค.ศ. 2004) กรุงคีชีเนามีประชากร 647,513 คน มีนายเวอาตเชสลาฟ อีออร์ดัน (Veaceslav Iordan) เป็นนายกเทศมนตรีตั้งแต่ปี ค.ศ. 2007
คีชีเนาได้รับการจัดตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1436 ในฐานะส่วนหนึ่งของราชรัฐมอลเดเวีย (Moldavia) ต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 16 เมืองนี้อยู่ภายใต้อำนาจของจักรวรรดิออตโตมัน เมื่อเริ่มต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 คีชีเนาเป็นเพียงเมืองเล็ก ๆ ที่มีประชากรเพียง 7,000 คน ต่อมาในปี ค.ศ. 1812 เมืองนี้ได้ถูกจักรวรรดิรัสเซียเข้ายึดครองและตั้งเป็นศูนย์กลางของแคว้นเบสซาราเบีย (Bessarabia) เมื่อถึงปี ค.ศ. 1862 จำนวนประชากรเพิ่มขึ้นเป็น 92,000 คน และเพิ่มเป็น 125,787 คนเมื่อถึงปี ค.ศ. 1900 ในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 1940-1941 และ ค.ศ. 1945-1991 เมืองนี้เป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตมอลเดเวีย (Moldavian SSR) ในชื่อ คิชิเนฟ (Kishinev)
มินสค์
มินสค์ (; ; ) เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดในประเทศเบลารุส ตั้งอยู่ริมแม่น้ำสวิสลาช (Svislach) และแม่น้ำเนียมีฮา (Niamiha) ที่ความสูงจากระดับน้ำทะเล 280.4 เมตร กรุงมินสค์เป็นที่ตั้งสำนักงานใหญ่ของเครือรัฐเอกราช (CIS) ในที่เป็นฐานะเมืองหลวงของประเทศ ยังมีสถานะการบริหารพิเศษและยังเป็นศูนย์กลางการบริหารของจังหวัดมินสค์และเขตมินสค์อีกด้วย ในปี ค.ศ. 2006 กรุงมินสค์มีประชากรประมาณ 1,780,000 คน และมีนายมีคาอิล ปัฟลอฟ (Mikhail Pavlov) เป็นนายกเทศมนตรี
หลักฐานยุคแรกเริ่มสุดที่กล่าวถึงมินสค์นั้นย้อนไปถึงคริสต์ศตวรรษที่ 11 (ค.ศ. 1067) ในปี ค.ศ. 1242 มินสค์ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของราชรัฐลิทัวเนีย (Grand Duchy of Lithuania) และได้รับอภิสิทธิ์เมืองในปี ค.ศ. 1499 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1569 เมืองนี้ได้เป็นเมืองหลวงของมินสค์วอยวอดชิป (Minsk Voivodship) ในเครือจักรภพโปแลนด์-ลิทัวเนีย ต่อมาถูกผนวกเข้ากับรัสเซียในปี ค.ศ. 1793 ซึ่งเป็นผลจากการแบ่งแยกโปแลนด์ครั้งที่ 2 ระหว่างปี ค.ศ. 1919-1991 มินสค์เคยมีฐานะเป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเบียโลรัสเซีย (Byelorussian SSR) ก่อนสหภาพโซเวียตล่มสลาย
ดิจิมอนเพนดูลั่ม
ดิจิมอนเพนดูลั่ม () เป็นของเล่นสัตว์ประหลาดดิจิตอลหรือเวอร์ชัวลเพค ในซีรีส์ ดิจิตอลมอนสเตอร์ รุ่นที่พัฒนาต่อจาก ดิจิตอลมอนสเตอร์ ทั้ง 5 เวอร์ชัน โดยได้ทำการเพิ่มระบบเขย่าที่จะเป็นตัวช่วยในการฝึกฝนและต่อสู้ รวมทั้งยังได้เพิ่มระบบการรวมร่างวิวัฒนาการหรือ Jogress ซึ่งจะสามารถนำดิจิมอน 2 ตัวมารวมกันเพื่อให้วิวัฒนาการสูงขึ้นไปได้อีกขั้น สำคัญที่สุด ดิจิมอนเพนดูลั่มนี้ ได้เพิ่มร่างวิวัฒนาการขั้นสมบูรณ์ หรือขั้นที่ 6 ซึ่งเรียกว่า Mega เข้ามาด้วย
ดิจิม่อนเพนดูลั่มมีด้วยกันทั้งหมด 11 รุ่นด้วยกันโดยแต่ละรุ่นนั้นจะเป็นดิจิมอนประเภทต่างๆโดยแต่ละรุ่นนั้นจะมีดิจิมอนสายพันธุ์ต่างๆซึ่งแต่ละสายพันธุ์นั้นจะอยู่ในรุ่นต่างๆทั้งนี้ดิจิมอนเพนดูลั่มในแต่ละรุ่นจะเพิ่มเวอร์ชัน ".5" ซึ่งออกมามีการเปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อย คือแค่ตัดดิจิมอนบางตัวของอันเดิมออกไป แล้วเพิ่มตัวใหม่ (ชนิดเดียวกัน ระดับเดียวกันกับตัวที่ตัด) ที่เข้ามา
อุดมคติ (จริยธรรม)
อุดมคติ () เป็นหลักการหรือคุณค่า (value) ที่บุคคลมุ่งแสวงเป็นเป้าหมาย ซึ่งปกติในบริบทจริยธรรม อุดมคติมีความสำคัญเป็นพิเศษในจริยธรรม เพราะลำดับที่บุคคลจัดอุดมคติมักตัดสินว่าบุคคลแสดงออกซึ่งอุดมคตินั้นอย่างจริงใจมากน้อยเพียงใด อุดมคติเป็นการใช้สิ่งสากล (universal) ในทางจริยธรรม ค่อนข้างคล้ายกับค่าในตัวสัมพัทธ์ (relative intrinsic value)
บางคนที่อ้างว่ามีอุดมคติความซื่อสัตย์ แต่ยินดีโกหกเพื่อปกป้องสหายกำลังแสดงว่า เขามิได้ถือมิตรภาพเป็นอุดมคติหนึ่งเท่านั้น แต่ยังเป็นอุดมคติที่สำคัญยิ่งกว่าความซื่อสัตย์ ฉะนั้น จึงมองว่าอุดมคติคล้ายกับคุณค่าได้
ดูเอลกันดั้ม
GAT-X102 ดูเอลกันดั้ม (ญี่ปุ่น:デュエルガンダム ;อังกฤษ:Duel Gundam) เป็นโมบิลสูทซึ่งมีบทบาทสำคัญในการ์ตูนญี่ปุ่น อะนิเมะ โมบิลสูทกันดั้มซี้ด ออกแบบโดยจุนอิจิ อะคุทสึ
ดูเอลกันดั้มเป็นหนึ่งในGAT-X ซีรีส์ทั้งห้าที่พันธมิตรโลกพัฒนาขึ้นมาเพื่อตอบโต้โมบิลสูท ของ ซาฟท์ ซึ่งโมบิลสูททั้งห้านั้นล้วนแต่ใช้เทคโนโลยีใหม่นั่นคือเกราะเฟสชิฟท์อาเมอร์ (Phase Shift Armor) ซึ่งนิยมเรียกสั้นๆว่า PS เมื่อเปิดใช้งาน เกราะเฟสชิฟท์จะสร้างสนามพลังคลุมตัวเกราะไว้ ทำให้การโจมตีด้วยอาวุธที่ไม่ใช่บีมแทบจะไม่มีผลกับกันดั้ม แต่เนื่องจากกันดั้มต้องใช้แบ็ตเตอรีเป็นแหล่งพลังงานเพื่อให้ใช้งานในสนามรบที่มีนิวตรอนแจมเมอร์ได้จึงใช้เกราะเฟสชิฟท์ได้ในเวลาจำกัดเท่านั้น เมื่อปิดเฟสชิฟท์ เกราะของกันดั้มก็จะกลายเป็นสีเทา
เนื่องจากดูเอลกันดั้มเป็นโมบิลสูทที่สมบูรณ์เครื่องแรกของพันธมิตรโลกจึงมีลักษณะเป็นโมบิลสูทแบบพื้นฐานที่มีความสมดุลในทุกด้าน ใช้อาวุธมาตรฐานคือบีมเซเบอร์, บีมไรเฟิลพลังสูงซึ่งติดเกรเน็ดลันเชอร์ไว้และวัลแคน "อิเกลชเตลลุงก์" เนื้อเรื่องของมังงะ โมบิลสูทกันดั้มซี้ด แอสเทรย์ยังระบุว่าบาซูก้าของกันดั้มแอสเทรย์โกลด์เฟรมนั้นเดิมทีออกแบบไว้ให้ดูเอลกันดั้มใช้งาน ดูเอลกันดั้มถูกซาฟท์ขโมยไปจากโคโลนีเฮลิโอโปลิสโดยอิซาค จูลและได้เป็นโมบิลสูทประจำตัวของอิซาค
หลังจากที่ได้รับความเสียหายจากการต่อสู้กับสไตรค์กันดั้ม ซาฟท์จึงได้เสริมเกราะแอสซอล์ทชราวด์ (Assault Shroud มีอักษรย่อว่า AS) โดยดัดแปลงมาจากเกราะของ ZGMF-1017AS จินน์แอสซอล์ท นอกจากจะเป็นเกราะเสริมความแข็งแกร่งแล้วแอสซอล์ทชราวด์ยังติดตั้งอาวุธไว้เป็นมิสไซล์ลันเชอร์ห้าลำกล้องและเรลกัน115มม. "ศิวะ" ที่ไหล่แต่ละข้าง เนื่องจากเกราะนี้มีน้ำหนักมาก ถ้าติดตั้งเข้าไปแล้วความคล่องแคล่วของดูเอลกันดั้มจะลดลงและส่วนแอสซอล์ทชราวด์จะไม่มีเกราะ PSป้องกันไว้
แม้ว่าอิซาคจะล้มเหลวในการทำลายยานอาร์คแองเจิ้ลและสไตรค์กันดั้มโดยตลอด แต่ในการต่อสู้ที่ยาคินดูเอ ดูเอลกันดั้มก็มีบทบาทสำคัญในฐานะที่ทำลายกันดั้มของพันธมิตรโลกคือ GAT-X252 ฟอร์บิดเดนกันดั้มและ GAT-X370 เรดเดอร์กันดั้มได้ โมบิลสูทของกลุ่มพันธมิตรโลก ดูเอลแด็กเกอร์เป็นแด็กเกอร์ซีรีส์ที่มีพื้นฐานมาจากดูเอลกันดั้ม
ในเนื้อเรื่องของกันดั้มซี้ด C.E.73 สตาร์เกเซอร์ ได้เปิดเผยว่ากลุ่มพันธมิตรโลกยังมีดูเอลกันดั้มเครื่องอื่นอยู่อีก ซึ่งหลังสงครามครั้งแรก บริษัทแอ็คทายออนยังได้พัฒนาไปเป็น GAT-X1022 บลูดูเอล บลูดูเอลมีเกราะที่จำลองมาจากแอสซอล์ทเชราด์ซึ่งไม่สามรถถอดออกได้(ติดตั้งตายตัว)แต่มีเกราะPSและติดท่อขับดันเสริมเพื่อให้คล่องแคล่วกว่าเดิม ที่ไหล่ซ้ายมีลูกดอกระเบิด"สติลเล็ตโต"แบบเดียวกับของวินดั้มส่วนไหล่ขวามีโล่ติดเรลกัน"สกอร์เปียน"และแขนทั้งสองข้างมีบีมกันขนาดเล็กซ่อนไว้โดยบลูดูเอลเป็นของสมาชิกหน่วยแฟนธอมเพน มิวดี้ ฮอลครอฟท์ บลูดูเอลถูกทำลายในภารกิจขนส่งเดสทรอยกันดั้มโดยถูก"เคอเบรอส บาคุวฮาวด์"ถึง3ตัวโจมตีแบบรุมกินโต๊ะทำให้ มิวดี้ ฮอลครอฟท์ เสียชีวิตคาค็อกพิต
ปรากฏตัวใน "โมบิลสูทกันดั้มซี้ด วีเอสแอสเทรย์" เรเกนดูเอลกันดั้มเป็นดูเอลกันดั้มที่ได้รับการดัดแปลงโดยกองกำลังลึกลับ "ไลบราเรียน" โดยใช้ระบบสไตรเกอร์แพ็คเพื่อให้สามารถปฏิบัติการได้หลายรูปแบบ เนื่องจากดูเอลกันดั้มนั้นมีสมรรถนะที่สมดุลในทุกด้านจึงใช้สไตรเกอร์แพ็คแบบ "บาซูก้าสไตรเกอร์" ซึ่งเป็นแขนกลสำหรับใช้จับอาวุธหนักอย่างเรลบาซูก้า "เกโบลก์" เรเกนดูเอลยังมีเรลไรเฟิล "รูดรา" ที่ดัดแปลงมาจากศิวะแต่เป็นแบบมือถือ เรเกนดูเอลนั้นจะโจมตียานรบของศัตรูจากระยะไกลด้วยอาวุธหนักทั้งสอง และเมื่อเข้าประชิดก็จะทิ้งปืนทั้งสองกระบอกไปเพื่อให้คล่องตัวขึ้นและใช้อาวุธมาตรฐานของดูเอลแทน
ท่าอากาศยานนานาชาติบัลติมอร์/วอชิงตัน เธอร์กู้ด มาร์แชล
ท่าอากาศยานนานาชาติบัลติมอร์/วอชิงตัน เธอร์กู้ด มาร์แชล (Baltimore/Washington International Thurgood Marshall Airport) ตั้งอยู่ที่เมืองลินธิคัม ในแอนน์อรันเดิลเคาน์ตี รัฐแมริแลนด์ สหรัฐอเมริกา หรือเรียกกันทั่วไปว่า BWI ตามชื่อรหัสสนามบิน รองรับการจราจรภายในเขตนครหลวงบัลติมอร์-วอชิงตัน ห่างจากใจกลางเมืองบัลติมอร์ประมาณ 16 กิโลเมตร และจากใจกลางเมืองวอชิงตันประมาณ 55 กิโลเมตร ยังเป็นท่าอากาศยานสำคัญของสายการบินเซาท์เวสต์แอร์ไลน์
ตั้งแต่สายการบินเซาท์เวสต์มาลงให้บริการที่ท่าอากาศยาน BWI ในปี พ.ศ. 2536 ท่าอากาศยาน BWI ได้รู้จักในฐานะท่าอากาศยานที่ค่าโดยสารถูก
บัลติมอร์/วอชิงตัน เปลี่ยนมาใช้ชื่อปัจจุบันเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2548 เพื่อเป็นเกียรติต่ออดีตผู้พิพากษาศาลฎีกาของสหรัฐอเมริกา เธอร์กู้ด มาร์แชล ซึ่งเกิดและเติบโตในบัลติมอร์
ท่าอากาศยานนานาชาติวอชิงตันดัลเลส
ท่าอากาศยานนานาชาติวอชิงตัน ดัลเลส (Washington Dulles International Airport) ตั้งอยู่ระหว่างเมืองชานทิลลีในแฟร์แฟกเคาน์ตี และดัลเลสในลูดอนเคาน์ตี รัฐเวอร์จิเนีย ห่างจากวอชิงตัน ดี.ซี.ไปทางตะวันตกประมาณ 41.8 กิโลเมตร ( 26 ไมล์) เป็นท่าอากาศยานหลักของยูไนเต็ดแอร์ไลน์ และเป็นท่าอากาศยานสำคัญของเจ็ตบลูแอร์เวย์
วอชิงตัน ดัลเลส ตั้งชื่อตามจอห์น ฟอสเตอร์ ดัลเลส อดีตรัฐมนตรีต่างประเทศในสมัยประธานาธิบดีไอเซนฮาว
ท่าอากาศยานโรนัลด์เรแกนวอชิงตันเนชันเนล
ท่าอากาศยานนานาชาติโรนัลด์ เรแกน วอชิงตันเนชั่นเนล (Ronald Reagan Washington National Airport) ตั้งอยู่ที่เมืองอเล็กซานเดรียใน เคาน์ตีอาร์ลิงตัน รัฐเวอร์จิเนีย รองรับการจราจรของวอชิงตัน ดี.ซี. และยังเป็นท่าอากาศยานที่ใกล้ตัวดี.ซี.มากที่สุดอีกด้วย นอกจากนี้ยังเป็นท่าอากาศยานสำคัญของสายการบินยูเอสแอร์เวย์
ในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2541 ได้เปลี่ยนชื่อท่าอากาศยานยานมาใช้ชื่อปัจจุบัน เพื่อเป็นเกียรติต่ออดีตประธานาธิบดีโรนัลด์ เรแกน
ท่าอากาศยานนานาชาติฟิลาเดลเฟีย
ท่าอากาศยานนานาชาติฟิลาเดลเฟีย (Philadelphia International Airport) ตั้งอยู่ที่เมืองฟิลาเดลเฟีย รัฐเพนซิลเวเนีย เป็นท่าอากาศยานหลักของสายการบินยูเอสแอร์เวย์
โรแบร์โต บัจโจ
โรแบร์โต บัจโจ () เกิดเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2510 (ค.ศ. 1967) ที่เมืองกัลดอญโญ ประเทศอิตาลี บัจโจมีชื่อเสียงมาจากการเป็นกองหน้าตัวหลักของทีมอิตาลีในฟุตบอลโลก 1994 ที่สหรัฐอเมริกา ซึ่งครั้งนั้นอิตาลีได้ทะลุมาถึงรอบชิงชนะเลิศกับบราซิล บัจโจในฐานะกองหน้าจึงเป็นความหวังของชาวอิตาลีและแฟน ๆ ทั่วโลก ว่าจะเป็นผู้นำพาอิตาลีคว้าแชมป์ฟุตบอลโลกเป็นครั้งที่ 4 ได้ แต่การแข่งขัน 120 นาที เสมอกัน 0:0 จึงต้องตัดสินกันที่ลูกจุดโทษ ซึ่งบัจโจที่มีข่าวออกมาก่อนหน้านี้ว่า บาดเจ็บ เป็นผู้ยิงประตูสุดท้ายด้วย ปรากฏว่าเขายิงพลาดเหินข้ามคานไป ส่งผลให้บราซิลได้แชมป์ฟุตบอลโลกเป็นสมัยที่ 4 ไปทันที
โรแบร์โต บัจโจ เริ่มเล่นฟุตบอลครั้งแรกในปี พ.ศ. 2525 (ค.ศ. 1982) กับสโมสรวีเชนซา บ้านเกิด จนถึงปี พ.ศ. 2528 (ค.ศ. 1985) จึงย้ายไปอยู่ที่ฟีออเรนตีนา จากนั้นในปี พ.ศ. 2533 (ค.ศ. 1990) จึงย้ายไปอยู่ที่ยูเวนตุส สโมสรชั้นนำของอิตาลีและของยุโรป จนได้รับรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของทวีปยุโรปหรือบาลงดอร์ (Ballon d'Or) ในปี พ.ศ. 2536 (ค.ศ. 1993) ก่อนที่จะเป็นกองหน้าในทีมชาตินำทีมเข้าสู่การแข่งขันฟุตบอลโลก 1994 ที่สหรัฐอเมริกา และพาทีมเป็นรองแชมป์โลก
จากนั้น บัจโจ จึงได้ย้ายไปอยู่ที่เอซีมิลาน ในปี พ.ศ. 2538 (ค.ศ. 1995) ไปอยู่กับโบโลญญาในปี พ.ศ. 2540 (ค.ศ. 1997) ย้ายไปอยู่กับอินเตอร์มิลาน ในปี พ.ศ. 2541 (ค.ศ. 1998) และเบรชชา ในปี พ.ศ. 2543 (ค.ศ. 2000) ก่อนที่จะแขวนรองเท้าไปในปี พ.ศ. 2547 (ค.ศ. 2004)
โรแบร์โต บัจโจ เป็นนักฟุตบอลรูปร่างเล็ก โดยสูงเพียง 174 เซนติเมตรเท่านั้น เป็นนักฟุตบอลที่มีชื่อเสียงโด่งดังคนหนึ่งทีเดียวในสมัยที่ยังเล่นฟุตบอลอยู่ มีเอกลักษณ์ประจำตัวคือผมเปียที่ท้ายทอย เป็นนักฟุตบอลที่หน้าตาดี จึงได้ฉายาจากแฟนฟุตบอลชาวไทยว่า เทพบุตรเปียทองคำ ชีวิตส่วนตัวนับถือศาสนาพุทธ เคยมีข่าวในทำนองที่ว่าเดินทางมาประเทศไทยเพื่อให้หลวงพ่อคูณฝังตะกรุดมาแล้วด้วย แต่ในความเป็นจริงแล้ว บัจโจนับถือพุทธศาสนาแบบมหายาน โดยอยู่ในสมาคมโซคา งัคไก สากล (Soka Gakkai International) ซึ่งไม่ได้นับถือเครื่องรางของขลังดังกล่าว แรก ๆ ที่เริ่มมีชื่อเสียงถูกเรียกชื่อเป็นภาษาไทยว่า โรเบอร์โต้ บักจิโอ้ หรือ โรเบอร์โต้ บักโจ้
ผลงาน ระดับสโมสร Club
Juventus
Ac Milan
ระดับทีมชาติ International
Italy
เกียติประวัติส่วนบุคล ที่โดดเด่น
World Soccer Player of the Year: 1993
รางวัล Ballon d'Or : 1993
FIFA World Player of the Year : 1993
FIFA World Cup Silver Ball : 1994
FIFA World Cup All-Star Team : 1994
Onze de Bronze : 1994
Ballon d'Or (Silver Award) : 1994
FIFA World Player of the Year (Bronze Award) : 1994
มหายุคมีโซโซอิก
มหายุคมีโซโซอิก (อังกฤษ: Mesozoic Era) เป็นมหายุคที่สองจาก 3 มหายุคทางธรณีกาลของโลกในบรมยุคฟาเนอโรโซอิก โดยอยู่ถัดจากมหายุคพาลีโอโซอิกและอยู่ก่อนหน้ามหายุคซีโนโซอิก
มหายุคมีโซโซอิกมีช่วงอายุตั้งแต่ 251-65 ล้านปีมาแล้ว อยู่ในช่วงเวลาที่มีการแยกตัวออกจากกันของแผ่นดินพันเจีย ทำให้เกิดผืนแผ่นดินลอเรเซียและผืนแผ่นดินกอนด์วานา คั่นกลางด้วยมหาสมุทรเททิส จากนั้นจึงเกิดการแยกตัวขึ้นอีกภายในผืนแผ่นดินทั้งสองทำให้เกิดทวีปต่าง ๆ ดังที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน มหายุคมีโซโซอิกเป็นมหายุคที่เรียกได้ว่าสัตว์เลื้อยคลานครองโลก
มหายุคมีโซโซอิกแบ่งย่อยออกเป็น 3 ยุค ดังนี้
 สวัดดีเอก
สัญญาอนุญาตครีเอทีฟคอมมอนส์
สัญญาอนุญาตครีเอทีฟคอมมอนส์ เป็นสัญญาอนุญาตทางลิขสิทธิ์จำนวนหนึ่ง ประกาศใช้เมื่อ 16 ธันวาคม ค.ศ. 2002 โดยครีเอทีฟคอมมอนส์ ซึ่งเป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรในสหรัฐอเมริกา ก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 2001
￼￼wet￼￼รายละเอียดของแต่ละสัญญาอนุญาตนั้น ขึ้นอยู่กับรุ่นของสัญญา และประกอบไปด้วยตัวเลือกจากสี่เงื่อนไข
เงื่อนไขเหล่านี้สามารถใช้ประกอบได้มากที่สุด 6 แบบ ได้แก่
จะเห็นได้ว่า ทุกแบบล้วนมีการแสดงที่มา (by) เสมอ
ผู้อื่นสามารถนำผลงานไปใช้ต่อได้โดยไม่ต้องขออนุญาต เพียงแต่ต้องทำตามเงื่อนไขที่กำหนดไว้ หากจะนำไปใช้นอกเหนือจากที่กำหนด ก็จำเป็นต้องติดต่อเพื่อขออนุญาตอีกที
อิกัวโนดอน
อิกัวโนดอน () เป็นสิ่งมีชีวิตสกุลหนึ่งในกลุ่มของไดโนเสาร์กินพืช มีขาหลังใหญ่และแข็งแรง ค้นพบซากดึกดำบรรพ์ในปลายยุคจูแรสซิกและต้นยุคครีเทเชียส (ประมาณ 135 ถึง 110 ล้านปีมาแล้ว) ในพื้นที่กว้างใหญ่ตั้งแต่ทวีปยุโรป ไปจนถึงตอนเหนือของทวีปแอฟริกา และเอเชียตะวันออก
กิเดียน แมนเทล แพทย์และนักธรณีวิทยาชาวอังกฤษ ค้นพบอิกัวโนดอนเมื่อ พ.ศ. 2365 (ค.ศ. 1822) นับเป็นไดโนเสาร์ชนิดแรก ๆ ที่พบ และมีรายงานทางวิทยาศาสตร์เผยแพร่ในสามปีต่อมา ที่ตั้งชื่อว่าอิกัวโนดอนเพราะฟันของมันคล้ายกับฟันของอิกัวนา และเป็นหลักฐานชิ้นแรกที่แสดงว่าไดโนเสาร์พัฒนามาจากสัตว์เลื้อยคลาน
อิกัวโนดอนเป็นสิ่งมีชีวิตสกุลที่มีขนาดใหญ่และพบกระจัดกระจายอยู่เป็นบริเวณกว้างมากที่สุดเมื่อเทียบกับสิ่งมีชีวิตวงศ์เดียวกัน ลำตัวของมันยาวกว่า 10 เมตร เมื่อยืดตัวขึ้นจะมีความสูง 5 เมตร หนัก 4-5 ตัน สันนิษฐานว่าอิกัวโนดอนเคลื่อนที่โดยใช้ขาทั้ง 4 ขา แต่ก็อาจเดินได้โดยใช้เพียงสองขา มือที่ขาหน้าของอิกัวโนดอนมี 5 นิ้ว หัวแม่มือแข็งแรงและชี้ขึ้นตั้งฉากกับฝ่ามือ ซากดึกดำบรรพ์และรอยเท้าที่พบทำให้เชื่อว่าอิกัวโนดอนมักอยู่เป็นฝูง
แทน นครปฐม
แทน นครปฐม (11 มีนาคม พ.ศ. 2487 -) หรือในชื่อจริงคือ ชัชวาล บัวล้ำเลิศ (ชื่อเดิม ชัช บัวล้ำเลิศ) นักร้องจากจังหวัดนครปฐม ฝ่าฝันอุปสรรคการเป็นนักร้องลูกทุ่งมาอย่างทรหด สุรพล สมบัติเจริญ จัดประกวดนักร้องราว 2,000 คน แทน นครปฐม คนเก่ง ก็สามารถฝ่าด้านอรหันต์มาได้ คนผิดหวังคราวนั้นร่วมสองพัน เขาเป็น 1 ใน 5 ทหารเสือที่สุรพลรับประจำวง
แทน นครปฐม มีชื่อจริงตามบัตรประจำตัวประชาชนว่า ชัชวาล บัวล้ำเลิศ ที่บ้านเลขที่ 42 หมู่ที่ 6 ตำบลบางแขม อำเภอเมือง จังหวัดนครปฐม คุณพ่อชื่อชิด คุณแม่ชื่อช่วย มีพี่น้อง 10 คน ชาย 2 คน หญิง 8 คน แทนเป็นลูกคนโต ในวัยเด็กเรียนหนังสือที่โรงเรียนวัดลาดปลาเคล้า จบการศึกษาภาคบังคับ ชั้น ป.4 ทางบ้านมีอาชีพทำนา
ช่วงวัยรุ่น ใจเรียกร้องอยากเป็นนักร้องลูกทุ่งเต็มพิกัด ประมาณ พ.ศ. 2508 ทราบข่าวทางวิทยุว่า สุรพล สมบัติเจริญ เปิดรับสมัครนักร้องเข้าประจำวง เลยดิ่งไปสมัคร คราวนั้นคนสมัครเยอะจริง ๆ ร่วม 2,000 คนเห็นจะได้ ก่อนแข่งไม่มั่นใจตัวเองเท่าไหร่ เพราะคนแข่งมีมากเหลือเกิน แต่เมื่อใจรักจึงเสี่ยงดู ผลปรากฏว่า เขาคือ 1 ใน 5 ที่สอบผ่านการ" ทดสอบเสียง" และ 1 ใน 5 ทหารเสือคราวนั้น อาจารย์บอกจำได้แม่น 1. พร พนาไพร 2. มนไพร ลูกราชบุรี 3. เพชรน้อย ลูกสุพรรณ 4. เปี๊ยกเล็ก จอมบึง และ 5. แทน นครปฐม
ในจำนวน 5 คน แทน นครปฐม ถือว่าโชคดีกว่าใคร ได้อัดแผ่นเสียงชิมลางความดังก่อนใครเพื่อน สุรพล สนับสนุนให้อัดแผ่นเพลงแรก ปี พ.ศ. 2509 ในเพลง " สบตาพาฝัน " งานประพันธ์ของ รุ่งทิพย์ ธารทอง นักร้อง-นักแต่งเพลงสมัยนั้น แค่เพลงแรกราศีความดังก็ถามหาแล้ว และได้รับการสนับสนุนอัดแผ่นอีกหลายเพลงตามมา
อาจารย์บอกว่า " จำแม่นกว่ายิ่งงกว่าขึ้นเวทีร้องเพลงวันแรกเสียอีก " วันประกวดใช้เพลงของขุนพลเพลงลูกทุ่ง ไวพจน์ เพชรสุพรรณ ในเพลง "กลับเถิดทูนหัว " แม้แต่สุรพล สมบัติเจริญ คนจัดประกวดยังอดชมไม่ได้
ลักษณะเด่นของแทน พูดน้อย เยือกเย็น อารมณ์ดี เวลาร้องเพลงจะทุ่มเท จริงจัง เสียงที่เปล่งเวลาร้องจะใส กังวาล ชัดถ้อยชัดคำ แก้วเสียงมีมนต์ชวนให้หลงใหลยิ่งนัก
ผลงานเพลงที่ประพันธ์เอง/ร้องเอง มี 2 เพลง คือ ฝากใจไว้เวียงจันทร์ และ ฝันว่าดัง
อยู่กับครอบครัว " โสนน้อย เมืองสุพรรณ " เจ้าของเพลง " หุ้นผัว " อันลือลั่นในอดีต มีบุตร 2 คน ชาย 1 คนหญิง 1 คน ผู้ชายชื่อ ตั้ม ไพโรจน์ บัวล้ำเลิศ ผู้หญิงชื่อ โอ๋ กนกวรรณ บัวล้ำเลิศ (ข่าวว่าสวยเหมือนแม่) แทน ยังร้องเพลงรับเชิญงานทั่วไป
จิระ มะลิกุล
จิระ มะลิกุล หรือ เก้ง (24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2504 - ) เป็นผู้กำกับ นักเขียนบท และโปรดิวเซอร์ภาพยนตร์ชาวไทย และเป็นกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ
ในคณะกรรมการบริหารหอภาพยนตร์ โดยปัจจุบันมีผลงานการกำกับภาพยนตร์สี่เรื่อง คือ 15 ค่ำ เดือน 11 , มหา'ลัยเหมืองแร่ , รัก 7 ปี ดี 7 หน (ตอน 42.195) และ พรจากฟ้า (ตอน พรปีใหม่) รวมทั้งเป็นผู้เขียนบทภาพยนตร์เรื่อง สตรีเหล็ก ซึ่งเป็นผลงานที่เริ่มสร้างชื่อในนาม "หับ โห้ หิ้น"
จิระ จบการศึกษาจาก โรงเรียนเซนต์คาเบรียลต่อมาใน คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เริ่มทำงานในวงการบันเทิง โดยเป็นผู้กำกับมิวสิกวิดีโอ ให้กับศิลปินเพลงในค่าย ครีเอเทีย อาร์ติสต์ อาทิ ไพบูลย์เกียรติ เขียวแก้ว (ปั่น), รวิวรรณ จินดา, เฉลียง, ปานศักดิ์ รังสิพราหมณกุล เป็นต้น รวมถึงงานจากค่ายเพลงอื่น เช่น ดนุพล แก้วกาญจน์ในเพลง เทวดาเดินดิน โดยมักเสนอผลงานที่แปลกแหวกแนวจนเป็นที่ยอมรับ ก่อนจะผันตัวเองไปทำงานโฆษณา โดยเปิดบริษัท "หับ โห้ หิ้น บางกอก" มีผลงานโฆษณาที่สร้างชื่อเสียงจาก ผลิตภัณฑ์ไทยชูรส ตราชฎา นอกจากนี้ จิระ ยังเคยให้เสียงพากย์ในภาพยนตร์แอนิเมชั่นของวอลล์ ดิสนีย์ เรื่อง Snow White and the Seven Dwarfs หรือ สโนว์ไวท์กับคนแคระทั้งเจ็ด โดย จิระ พากย์เป็น สนีซซี่ คนแคระขี้จาม
สำหรับงานภาพยนตร์ จิระ และ หับ โห้ หิ้น เริ่มสร้างภาพยนตร์เรื่องแรกในปี พ.ศ. 2543 คือ สตรีเหล็ก ให้กับ ไท เอ็นเตอร์เทนเมนต์ โดยมี ยงยุทธ ทองกองทุน เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ ส่วนจิระ รับหน้าที่ร่วมเขียนบทและกำกับภาพ ซึ่งประสบความสำเร็จอย่างมาก จนได้ขยับมาเป็นผู้กำกับภาพยนตร์แนวชีวิต เรื่อง 15 ค่ำ เดือน 11 ในปี พ.ศ. 2545 และ มหา'ลัยเหมืองแร่ ในปี พ.ศ. 2548 ซึ่งได้รับรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยมทั้งสองเรื่อง
หลังจากนั้น จิระดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการสร้างของ บริษัท จีเอ็มเอ็ม ไท หับ จำกัด (จีทีเอช) โดยอยู่เบื้องหลังให้กับภาพยนตร์เรื่องต่างๆ ซึ่งมีส่วนทำให้คนไทยหันมาดูหนังไทยจากค่ายนี้กันมากขึ้น แต่เมื่อบริษัท จีเอ็มเอ็ม ไท หับ ได้ปิดตัวลง จิระดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการสร้างของ บริษัท จีดีเอช ห้าห้าเก้า แทน
พ.ศ. 2561
พุทธศักราช 2561 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 2018 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันจันทร์ตามปฏิทินเกรกอเรียน และเป็น
พ.ศ. 2562
พุทธศักราช 2562 เป็นปีปัจจุบัน ตรงกับปีคริสต์ศักราช 2019 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันอังคารตามปฏิทินเกรกอเรียน และเป็น
โทเทิ่ล แอ็คเซ็ส คอมมูนิเคชั่น
บริษัท โทเทิ่ล แอ็คเซ็ส คอมมูนิเคชั่น จำกัด (มหาชน) (; ชื่อย่อ: TAC) หรือในชื่อการค้าว่า "ดีแทค" (dtac) เป็นผู้ประกอบธุรกิจให้บริการ โครงข่ายโทรศัพท์เคลื่อนที่ในประเทศไทย เดิมเป็นบริษัทในเครือยูคอม ปัจจุบันถือหุ้นใหญ่โดย บีซีทีเอ็น โฮลดิง
ปัจจุบัน เมื่ออิงตามยอดผู้ใช้งาน ดีแทคเป็นผู้ให้บริการโครงข่ายโทรศัพท์เคลื่อนที่ อันดับที่ 3 ของประเทศ รองจากทรูมูฟ เอช โดยให้บริการในช่วงความถี่ 1800 เมกะเฮิร์ตซ์ ของบริษัท กสท โทรคมนาคม จำกัด (มหาชน) (เดิมคือการสื่อสารแห่งประเทศไทย) ภายใต้ระยะเวลา 27 ปีตามสัญญาสัมปทาน พร้อมทั้งให้บริการ 3 จี ในช่วงความถี่ 850 เมกะเฮิร์ตซ์ ซึ่งอยู่ภายใต้สัญญาสัมปทานเดียวกัน นอกจากนี้ ยังมีบริการ 3 จี ในช่วงความถี่ 2100 เมกะเฮิร์ตซ์ (2.1 กิกะเฮิร์ตซ์) ซึ่ง กสทช.ออกใบอนุญาตใช้คลื่นความถี่ ให้แก่บริษัท ดีแทคไตรเน็ต จำกัด ภายใต้ชื่อสินค้า "ดีแทคไตรเน็ต" มียอดผู้ใช้บริการเมื่อปี พ.ศ. 2549 อยู่ที่ 12,225,498 คน โดยแบ่งเป็นระบบสมาชิกรายเดือนประมาณ 2 ล้านคน และระบบเติมเงินประมาณ 10 ล้านคน
แทคเริ่มก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2532 เพื่อเข้ารับสัมปทานเครือข่ายโทรศัพท์เคลื่อนที่ ในช่วงความถี่ 800 และ 1800 เมกะเฮิร์ตซ์ จากการสื่อสารแห่งประเทศไทย ในประเภทสร้าง-โอน-ดำเนินการ (Build-Transfer-Operate) ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2533 และจดทะเบียนเข้าซื้อขาย ในตลาดหลักทรัพย์สิงคโปร์ เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2538
เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2539 ได้ยืดสัญญากับ กสท. ไปเป็น พ.ศ. 2561 หลังจากวิกฤตเศรษฐกิจ พ.ศ. 2540 ได้เริ่มต้นขายหุ้นบางส่วนให้กับเทเลนอร์ และเปลี่ยนชื่อทางการค้าจาก "แทค" เป็น "ดีแทค" ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2544
ตระกูลเบญจรงคกุล ผู้ถือหุ้นใหญ่ในยูคอมซึ่งเป็นบริษัทแม่ของแทค ได้ขายหุ้นให้กับเทเลนอร์ในช่วงปลายปี พ.ศ. 2548
วันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2555 ทางดีแทคได้มีการปรับโครงสร้างผู้ถือหุ้นใหม่ โดยมีบริษัทบีซีทีเอ็น โฮลดิ้ง ของตระกูลเบญจรงคกุล ที่มีนายบุญชัย เบญจรงคกุลผู้ก่อตั้งดีแทคเป็นผู้บริหารอยู่ถือหุ้นเพิ่มขึ้นจากร้อยละ 10 มาเป็นเป็นร้อยละ 51 และกลุ่มเทเลนอร์ถือหุ้นที่เหลืออีกร้อยละ 49 เพื่อลดข้อครหาในการเป็นบริษัทต่างชาติ ที่จะเข้าร่วมประมูล 3 จีได้ ทำให้ปัจจุบันผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของดีแทคคือบีซีทีเอ็น โฮลดิ้ง
บริษัทโทเทิ่ล แอ็คเซ็ส คอมมูนิเคชั่น จำกัด (มหาชน) ได้มีนโยบายปรับปรุงคุณภาพของสัญญาณโทรศัพท์ให้เสถียรขึ้น โดยลงทุนกว่าสี่หมื่นล้านบาทเพื่อเปลี่ยนอุปกรณ์เครือข่ายใหม่ทั้งระบบ 
เริ่มดำเนินการเมื่อประมาณเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2555 และเสร็จสิ้นเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2556
ดีแทคมีคลื่นความถี่ถือครองเป็นอันดับที่ 2 เมื่อนับรวมผู้ให้บริการโทรศัพท์ในประเทศ โดยปี พ.ศ. 2561 ดีแทคถือครอง 4 คลื่นความที่คือ 900 MHz, 1800 MHz, 2100MHz และ 2300MHz รวมทั้งหมด 110 MHz แบ่งเป็นคลื่นจับคู่ 2x25 MHz และคลื่นไม่จับคู่ 60 MHz ซึ่งคลื่นความถี่ 2300Mhz เป็นคลื่นความถี่ที่มีแบนด์วิธกว้างที่สุดในประเทศไทยที่ 60 MHz และเป็นคลื่นความถี่ก้อนเดียวที่มีผู้ให้บริการเพียงรายเดียวในประเทศไทย
ไม้จิ้มฟัน
ไม้จิ้มฟัน คือชิ้นไม้หรือพลาสติกหรือวัสดุอื่น ลักษณะเป็นแท่งสั้น ๆ ขนาดเล็ก มีปลายแหลมหนึ่งหรือสองข้าง เป็นอุปกรณ์เพื่อใช้กำจัดเศษอาหารหรือสิ่งสกปรกตามซอกฟัน โดยเฉพาะหลังรับประทานอาหาร ในประเทศไทยไม้จิ้มฟันมักทำมาจากไม้ไผ่ โดยการฝานไม้ไผ่ให้บาง ตัดพอดีชิ้น สุดท้ายลับและเหลาให้คม ปัจจุบันมักผลิตโดยเครื่องจักร
ไม้จิ้มฟันอาจจะเป็นอุปกรณ์ทำความสะอาดฟันที่เก่าแก่ที่สุด ในหลายวัฒนธรรมต่างก็รู้จักและใช้ไม้จิ้มฟัน ก่อนที่แปรงสีฟันจะถูกประดิษฐ์ขึ้น ผู้คนรู้จักการใช้ชิ้นไม้ที่แข็งหรืออ่อนเพื่อทำความสะอาดฟัน ไม้จิ้มฟันที่ผลิตจากทองสำริดถูกค้นพบในสุสานก่อนประวัติศาสตร์ ทางตอนเหนือของประเทศอิตาลีและทางตะวันออกของเทือกเขาแอลป์ รวมถึงในอารยธรรมเมโสโปเตเมีย
ไม้จิ้มฟันที่ผลิตจากทองและไม้ยางเรซินถูกค้นพบในสถานที่ที่เคยเป็นจักรวรรดิจีนมาก่อน และในคริสต์ศตวรรษที่ 9 มีการผลิตไม้จิ้มฟันให้มีความหรูหรา เช่นทำจากโลหะมีค่า วาดลวดลายให้วิจิตรบรรจง และมีการเคลือบให้เงางามคงทน
ในปี ค.ศ. 1872 ซิลาส โนเบิลและเจ. พี. คูลีย์ได้จดสิทธิบัตรเครื่องผลิตไม้จิ้มฟันเครื่องแรกของโลก
ในทุกวันนี้ ไม้จิ้มฟันไม่ค่อยเป็นที่ยอมรับในศาสตร์ทันตกรรมสมัยใหม่ การใช้ไหมขัดฟันหรือแปรงสีฟันเป็นสิ่งที่ทันตแพทย์แนะนำ อย่างไรก็ตาม ด้วยเหตุที่การพัฒนาเทคโนโลยีการผลิตไม้จิ้มฟันยังมีความสำคัญอยู่ ไม้จิ้มฟันจึงยังคงเป็นที่นิยมต่อใครหลาย ๆ คน
จิ้มก้อง
จิ้มก้อง (進貢) หมายถึง การเจริญทางพระราชไมตรีด้วยการถวายเครื่องราชบรรณาการ จิ้มก้อง เป็นคำจากภาษาจีน จิ้ม (進) แปลว่า ให้, ก้อง (貢) แปลว่า ของกำนัล
ในการทำการค้ากับจีนในสมัยโบราณ พ่อค้ามักจะนำของกำนัลไปให้เพื่อขอความสะดวกในการทำมาค้าขาย แต่จีนมักถือว่า ผู้ที่มาจิ้มก้อง เป็นผู้ที่มาสวามิภักดิ์ขอเป็นเมืองขึ้น เมื่อมีของกำนัลมาให้ นอกจากจีนจะให้ความสะดวกในการค้าแล้ว พระเจ้ากรุงจีนยังตอบแทนด้วยของกำนัลอย่างมากมายด้วย พ่อค้าไทยจึงนิยมไปจิ้มก้อง
ขุนวิจิตรมาตรา ให้ความหมายของจิ้มก้อง หรือ จินก้ง ว่าเป็นคำภาษาจีน บางทีใช้คำว่า ก้อง คำเดียว เป็นความหมายต่างๆ อาทิ ทวงก้อง หมายความว่า ทวงส่วย มาก้อง หมายความว่า มาส่งส่วยฐานเป็นเมืองขึ้น หรือมาขอเป็นเมืองขึ้น เมืองก้อง หมายถึง เมืองขึ้น หรือเมืองส่วย และจิ้มก้อง ก็เรียกว่า ส่งส่วย ภาษาอังกฤษเรียกว่า Tribute
นอกจากจิ้มก้องแล้ว บางครั้งไทยยังมาขอหอง (封) คือการที่ให้จีนแต่งตั้งเจ้าแผ่นดินที่เพิ่งขึ้นมาครองบัลลังก์ ให้มีตำแหน่งเป็นอ๋อง (王) บางทีจึงเรียกว่า จิ้มก้องขอหอง
การจิ้มก้องเป็นสิ่งที่เกี่ยวข้องผูกพันกันมาโดยตลอด เป็นเจตคติที่ยึดถือปฏิบัติตามบุราณราชประเพณี แต่หากได้เกิดมีลักษณะการแลกเปลี่ยนสินค้ากันขึ้น เนื้อแท้แล้วเป็นการหวังประโยชน์ต่อกันทางด้านการค้าเสียมากกว่า
ขนบธรรมเนียมการจิ้มก้องนอกจากจะกระทำได้โดยพระมหากษัตริย์แล้วคณะทูตานุทูตจากดินแดนโพ้นทะเลก็ยังสามารถกระทำการค้าขายส่วนตัวได้ด้วย ในช่วง 270 ปีเศษของราชวงศ์หมิง (เหม็ง) จีนส่งคณะทูตมายังกรุงศรีอยุธยา 19 ครั้ง ส่วนกรุงศรีอยุธยามีคณะราชทูตไปประเทศจีน 110 ครั้ง และบรรดาสินค้าส่วนตัวที่ผู้ส่งเครื่องราชบรรณาการนำติดเข้าไปนั้น รัฐบาลราชวงศ์หมิงก็ยังผ่อนปรน มิได้เรียกเก็บภาษีผ่านด่านแต่ประการใด
จิ้มก้อง จากที่มีการบันทึกเริ่มมีตั้งแต่สมัยพ่อขุนรามคำแหงมหาราช ส่งทูตไปเจริญพระราชไมตรีกับพระเจ้าหงวนสีโจ๊วฮ่องเต้ (กุบไลข่าน) และก็มีบรรดาผ้าผ่อนแพรพรรณ เป็นเครื่องราชบรรณาการ ไปจิ้มก้องด้วย
การค้าในระบบจิ้มก้องอย่างเป็นทางการระหว่างจีนกับสยาม สะดุดหยุดลงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 17 เมื่อราชวงศ์ชิง (แมนจู) ที่เพิ่งสถาปนาขึ้นใหม่ ประกาศห้ามชาวจีนออกทะเล เพื่อหวังป้องกันมิให้พวกคนเหล่านี้หลบหนีออกนอกประเทศ และต้องการปราบปรามพวกกลุ่มต่อต้านที่ต้องการล้มล้างราชวงศ์ชิง กอบกู้ราชวงศ์หมิง
ใน ค.ศ. 1664 ต้นแผ่นดินสมเด็จพระนารายณ์มหาราช อันตรงกับปีที่ 3 จักรพรรดิคังซี ราชวงศ์ชิง เมื่อสยามส่งทูตไปจิ้มก้องตามธรรมเนียมปฏิบัติแต่เดิมมา ราชสำนักจีนปฏิเสธไม่รับของกำนัล และ ประกาศห้ามมิให้ผู้ใดรับของกำนัลจากต่างประเทศ การค้าระหว่างไทยกับจีนจึงหยุดชะงักไป 8 ปี จนต่อมาอีก 3 ปี จึงกลับมามีความสัมพันธ์อันดีต่อกันเหมือนเดิม
จิ้มก้องนั้น ได้สะดุดหยุดลง พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าฯ รัชกาลที่ 4 ทรงส่งบรรณาการไปจีนเป็นครั้งสุดท้ายเมื่อปี พ.ศ. 2396 หรือ ค.ศ. 1853
เครื่องราชบรรณาการที่สยามส่งให้จีน ได้แก่ ช้าง งาช้าง จันทน์หอม พริกไทย นกแก้ว นกยูง รงทอง ขี้ผึ้งขาว กำมะถัน มหาหิงคุ์ เปลือกสมุลแว้ง กรักขี เปลือกสีเสียด กานพลู มดยอบ จันทน์ชะมด จันทน์เทศ กระวานขาว ผลกระเบา ฝาง พรมลิอูด ผ้าโมรีแดง ฯลฯ
ส่วนสิ่งที่จีนจัดมอบให้สยาม ได้แก่ เครื่องลายคราม ผ้าแพรโล่ต่วน แพรกิมต่วน เป็นต้น
โลหะมีค่า
โลหะมีค่า () เป็นกลุ่มโลหะที่มีมูลค่าทางเศรษฐกิจสูงกว่าโลหะทั่วไป ส่วนใหญ่ไม่ค่อยทำปฏิกิริยารีดอกซ์ เป็นโลหะหายาก นิยมทำเป็นเครื่องประดับ เช่น เงิน ทองคำ แพลทินัม โรเดียม อิริเดียม ออสเมียม รีเนียม รูทีเนียม
โลหะมีค่าที่มีมูลค่าด้านเศรษฐกิจสูงที่สุดหรือราคาแพงที่สุดคือ โรเดียม ซึ่งราคาสูงกว่าทองคำประมาณ 10 เท่า มีจุดหลอมละลายสูง
คุณสมบัติที่คล้ายกัน ดูที่บทความ โลหะมีตระกูล
มีด
มีด คือเครื่องมือชนิดแรกๆที่มนุษย์ประดิษฐ์ขึ้นเพื่อใช้ในชีวิตประจำวันมาอย่างยาวนาน เกี่ยวข้องสัมพันธ์กับแทบจะทุกกิจกรรม ในการดำเนินชีวิต ไม่ว่าจะเป็นเผ่าพันธุ์ หรือกลุ่มสังคมใดๆ ก็ตาม มีดเป็นเครื่องมือตัดเฉือนชนิดมีคมสำหรับใช้ สับ หั่น เฉือน ปาด บางชนิดอาจมีปลายแหลมสำหรับกรีด หรือแทง มักมีขนาดเหมาะสมสำหรับจับถือด้วยมือเดียวค้นพบครั้งแรกราว 30,000 ปี ตามแหล่งโบราณคดีต่างๆ โดยวัสดุที่ใช้ทำมีดจะแตกต่างกันไปตามยุคสมัย
มักทำจากกระดูกหรือหินที่กระเทาะให้มีความแหลมคมเพื่อใช้เป็นเครื่องมือและอาวุธ โดยมีหลักฐานจากแหล่งโบราณคดีในภูมิภาคต่างๆเช่น 
ทำจากวัสดุสำริด ขึ้นรูปโดยการหล่อและการตี มักพบตามแหล่งโบราณคดีในพื้นที่ซึ่งเป็นสายแร่ทองแดงเช่น
เจ้าจอมมารดาเลื่อน ในรัชกาลที่ 5
เจ้าจอมมารดาเลื่อน ในรัชกาลที่ 5 สกุลเดิม นิยะวานนท์ เกิดเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2418 ที่บ้านบางขุนพรหมในพระนคร เป็นบุตรีของพระนรินทราภรณ์ (ลอย นิยะวานนท์) กับ ปริก โดยปู่ของท่านคือพระอินท์อากร (มุ่ย ไกรฤกษ์) เป็นน้องชายของเจ้าจอมมารดาอำพา ในรัชกาลที่ 2 (พระมารดาของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นภูบาลบริรักษ์ ต้นราชสกุลกปิตถา และพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนวรจักรธรานุภาพ ต้นราชสกุลปราโมช)
เมื่อท่านอายุได้ 9 ปี ได้เข้าไปอยู่ในพระบรมมหาราชวัง กับ เจ้าจอมมิ ในรัชกาลที่ 5 ซึ่งเป็นลูกของป้าท่าน แล้วจึงถวายตัวแด่สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินินาถ แล้วได้เป็นละครหลวง ต่อมาทรงพระกรุณาให้เป็นเป็นเจ้าจอม ประสูติพระเจ้าลูกเธอรวม 2 พระองค์ คือ
ในส่วนของเจ้าจอมมารดาเลื่อนนั้น ท่านจะมีหน้าที่ประจำ คือ การอ่านหนังสือถวายพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ในเวลาเข้าที่บรรทมเป็นนิจ เพราะพระองค์ทรงพระบรรทมยาก ท่านเจ้าจอมมารดาท่านมีเสียงที่ไพเราะ อ่านได้นาน ๆ ไม่แหบแห้ง ทั้งเป็นผู้ถูกอัธยาศัย ทรงพระกรุณามาก เมื่อต่อมาพระราชโอรสทรงได้รับใช้ใกล้ชิดพระองค์ก็เป็นเหตุให้ทรงยกย่องเจ้าจอมมารดาเลื่อนยิ่งขึ้น ถึงได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ และเหรียญรัตนาภรณ์ ในรัชกาลที่ 5 ชั้นที่ 2 ครั้นพระองค์เจ้าอุรุพงษ์สิ้นพระชนม์แล้ว ปลายรัชกาลที่ 5 เจ้าจอมมารดาเลื่อนจึงถวายคืนพระมรดกของพระองค์เจ้าอุรุพงษ์ฯทั้งหมด
ถึงรัชกาลที่ 6 จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชเงินปีเลี้ยงชีพเป็นพิเศษอีกปีละ 30,000 บาท นอกเหนือไปจากอัตราปกติของเจ้าจอมมารดาพระสนมเอก และได้รับพระราชทานเหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 6 ชั้นที่ 2 อีกด้วย
ในเวลาต่อมา เจ้าจอมมารดาเลื่อน ได้กราบถวายบังคมทูลลาออกไปอยู่นอกวัง ที่บ้านถนนพระราม 5 (โรงเรียนนันทนศึกษาในปัจจุบัน ) และดำรงชีพอยู่โดยสัมมาปฏิบัติ ต่อมาท่านได้ย้ายไปสร้างบ้านใหม่ที่ถนนเพชรบุรี ใกล้ประตูน้ำปทุมวัน แต่มีโรคเบียดเบียนในวัยชราอยู่หลายปี จนในที่สุดก็ถึงแก่อสัญกรรมลงที่บ้านถนนเพชรบุรีนี้ เมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490
เจ้าจอมมารดาเลื่อน เป็นบุคคลที่มีใจเป็นบุญ ทำการบริจาคทานอยู่เสมอๆ เช่น สร้างศาลาอุรุพงษ์ เป็นการเปรียญใหม่ ที่วัดบรมนิวาส และปฏิสังขรณ์ พระประธานองค์ใหญ่ ประดิษฐานไว้ในศาลานั้น สิ้นเงินในการนี่ 25,000 บาท และตั้งทุนช่วยวัด ที่วัดเบญจมบพิตร ได้บริจาคเงิน 800 บาท ซ่อมศาลาที่บรรจุพระอังคารพระองค์อุรุพงษ์ฯ เปลี่ยนเป็นศาลาจตุรมุข ผูกเหล็กหล่อคอนกรีตทั้งหลังบริจาคสมทบทุนพยาบาลภิกษุสามเณรอาพาธในวัดเบญจมบพิตรอีกถึง 2,000 บาท และบริจาคทรัพย์อีก 2,500 บาท สำหรับเขียนภาพบรรจุช่องว่างในพระอุโบสถช่อง 1 เป็นภาพพระมหาธาตุเมืองศรีสัชนาลัย ด้วยกันกับเจ้านายและบาทบริจาริกาในรัชกาลที่ 5 และบริจาคเงินบำรุงพระภิกษุในวัดนั้นตลอดมา
นนทรีย์ นิมิบุตร
นนทรีย์ นิมิบุตร ชื่อเล่นชื่อ อุ๋ย (เกิด 18 ธันวาคม พ.ศ. 2505 ที่จังหวัดนนทบุรี) เป็นทั้งผู้กำกับภาพยนตร์, ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ และนักเขียนบทภาพยนตร์ นับได้ว่าเป็นผู้บุกเบิกวงการภาพยนตร์ยุคใหม่ของไทย ตั้งแต่ที่ได้กำกับเรื่อง 2499 อันธพาลครองเมือง ออกฉายเมื่อ พ.ศ. 2540 และหนังประสบความสำเร็จอย่างสูง วงการหนังไทยยุคใหม่ก็ได้เริ่มต้นขึ้น ซึ่งช่วยฟื้นฟูให้อุตสาหกรรมหนังไทยเข้าถึงกลุ่มคนดูยุคใหม่ ๆ มากขึ้น หลังจากที่ยุค พ.ศ. 2530 - 2540 หนังไทยอยู่ในภาวะตกต่ำมาเป็นเวลานาน
สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมจากโรงเรียนวัดเขมาภิรตาราม และระดับอุดมศึกษาคณะมัณฑนศิลป์ มหาวิทยาลัยศิลปากร เมื่อปีพ.ศ. 2530 หลังจากนั้น ได้เริ่มทำงานในวงการบันเทิงด้วยเป็นผู้กำกับมิวสิกวิดีโอให้กับบริษัทผู้ผลิตเทปชั้นนำของประเทศไทย เมื่อ พ.ศ. 2537 และเริ่มทำการด้านการผลิตสารคดีและละคร หลังจากนั้นจึงได้เข้าสู่วงการกำกับโฆษณาอีกหลายปี ได้รับรางวัล แทคท์ อวอร์ดถึงสองครั้ง
เริ่มสู่การกำกับหนังเรื่องแรกชื่อ 2499 อันธพาลครองเมือง ซึ่งร่วมเขียนบทโดย วิศิษฏ์ ศาสนเที่ยง ตัวหนังมีเนื้อหาเกี่ยวกับแก๊งอันธพาลวัยรุ่นในยุค 2499 ซึ่งหนังเรื่องนี้ทำรายได้ในไทยถึง 75 ล้านบาท และได้รับเสียงตอบรับจากผู้ชมเป็นอย่างดี
หลังจากนั้นก็ได้กำกับภาพยนตร์เรื่องที่สอง คือ นางนาก ซึ่งหนังเรื่องนี้ ได้สร้างปรากฏการณ์ให้กับหนังสยองขวัญของไทยแนวใหม่ ด้วยการนำเรื่องเล่าท้องถิ่นที่เคยรู้จักกันดีอยู่แล้ว มาเสนอในรูปที่แปลกใหม่กว่าหนังผีเดิมๆที่เคยทำกันมาในยุคก่อน หนังเรื่องนี้การสร้างรายได้ถึง 149 ล้านบาท และมีผู้ชมชื่นชอบแทบทุกวัย ได้รับรางวัลในประเทศมามากมาย
ซึ่งหลังจากที่หนังทั้ง 2 เรื่องนี้ได้ฉายไป ถือได้ว่าเป็นการฟื้นฟูอุตสาหกรรมภาพยนตร์ของไทย ที่ซบเซามาอย่างนานถึงเกือบ 10 ปี ได้กลับมามีชีวิตชีวาใหม่อีกครั้ง และทำให้มีหนังไทยแนวใหม่ๆ ออกฉายมากขึ้นกว่ายุคก่อนๆ
ลอเรไล
ลอเรไล (อังกฤษ: Lorelai) เป็นตัวละครจากเกมเก็นโซซุยโคเด็น ปรากฏตัวในภาค I, II และ V และเป็นนักล่าสมบัติโดยเฉพาะสมบัติของซินดรา
ชื่อ: ลอเรไล 
ดวงดาวประจำตัว:จิคัตสึ (Chikatsu)
บ้านเกิด: โซล-ฟาเลนา  (Sol-Falena) 
อายุ: 16 ปี (ซุยโคเด็นภาค V), 25 ปี (ซุยโคเด็นภาค I), 28 ปี (ซุยโคเด็นภาค II) 
เผ่าพันธุ์: มนุษย์
รูนที่ถือครอง: ไม่ปรากฏ 
ครอบครัว: คิลลี่ ซไวก์(ทั้งสองเป็นเพื่อนนักล่าสมบัติ)
สถานะ: นักล่าสมบัติ 
สถานที่อยู่ปัจจุบัน: ไม่ปรากฏ 
สงครามที่เข้าร่วม: สงครามรูนแห่งประตู, สงครามรวบรวมแผ่นดินดูนัน, สงครามกลางเมืองในฟาเลน่า
1ในนักล่าสมบัติจากฟาเลน่าที่กำลังเสาะหาสมบัติของซินดราอยู่ ลอเรไลเป็นคนดื้อรั้น ชอบเอาชนะและเห็นแต่ผลประโยชน์ นอกจากนั้นยังเป็นคนที่เชี่ยวชาญอาวุธทุกประเภทและมักจะทำงานร่วมกับคนอื่นเสมอ แต่มีเงื่อนไขคือคนๆนั้นต้องเป็นคนที่แข็งแกร่งกว่าเธอเท่านั้น 
เพราะเธอคิดว่าหากเป็นคนที่อ่อนแอกว่าเธอแล้ว คนๆนั้นจะมาขัดแข้งขัดขาเธอเปล่าๆ
ก่อนสงครามกลางเมืองในฟาเลน่า เธอและคิลลี่ได้เข้าไปในโบราณสถานซินดราในป่าสายันต์ทางทิศตะวันตกของฟาเลน่า ทั้งสองก็ได้ติดอยู่ในห้องๆหนึ่งเพราะกับดักของซินดรา แต่เมื่อเวลาผ่านไป กลุ่มของวิกกี้ในภาคไกเด็นก็ได้เดินทางด้วยการเทเลพอตย้อนอดีตมาถึง พร้อมกับโบนาพาทที่เจาะห้องเป็นรูจนทั้งสองสามารถออกมาได้
จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ลอเรไลรู้สึกแปลกใจและรับไม่ได้ที่ตัวประหลาดแบบนั้นช่วยเธอออกมา เธอจึงบอกคิลลี่ว่าอย่าพูดเรื่องที่เกิดขึ้นนี้อีกเป็นเด็ดขาด
หลังจากนั้นลอเรไลได้ร่วมงานกับนักวิชาการซไวก์และติดตามกลุ่มขององค์ชายเฟรอาดัวร์ต่อ เนื่องจากองค์ชายนั้นเก่งกว่าตน
หลังจากที่เธอ ซไวก์และองค์ชายเฟรอาดัวร์ได้เข้าไปในซากโบราณสถานซินดราหน้าทะเลสาบเซราสและกลับออกมา ลอเรไลได้พบกับวิกกี้อีกครั้งหนึ่ง แต่เธอก็ต้องแปลกใจเพราะดูเหมือนว่าวิกกี้จะจำเธอไม่ได้แล้ว
หลังจากจบสงครามกลางเมืองในฟาเลน่าและซากโบราณสถานได้ถูกค้นพบ เธอได้เดินทางไปยังสกาเล็ดมูนเพื่อสืบหาข้อมูลใหม่ๆพร้อมเปลี่ยนอาวุธจากแส้เป็นธนู ลอเรไลได้มีส่วนร่วมในสงครามรูนแห่งประตู และหลังจากจบสงครามเธอก็ได้เปลี่ยนอาวุธจากธนูเป็นง้างที่ได้รับมาจากคิร์เค ลอเรไลได้ออกไปหาข้อมูลต่างๆอีกครั้งและกลับมายังเกรนมินสตาร์อีกพร้อมเจอกับเจอริโอกับคิลลี่ เธอจึงตัดสินใจเข้าร่วมสงครามรวบรวมแผ่นดินดูนัน
หลังจากจบสงคราม ลอเรไลได้ออกเดินทางไปยังคานาคันและพยายามที่จะเอาชนะคิลลี่เกี่ยวกับความลับของซินดราให้ได้
ซากิริ (เก็นโซซุยโคเด็น)
ซากิริ () เป็นตัวละครจากเกมเก็นโซซุยโคเด็น ปรากฏตัวในภาค V และเป็นทำงานอยู่ในสำนักงานนักสืบโอโบโระ
ชื่อ: ซากิริ 
ดวงดาวประจำตัว: จิเคียว (Chikyou)
บ้านเกิด: ไม่ปรากฏ 
อายุ: 22 ปี (ซุยโคเด็นภาค V)
เผ่าพันธุ์: มนุษย์
รูนที่ถือครอง: ไม่ปรากฏ 
ครอบครัว: ไม่ปรากฏ
สถานะ: ตัวแทนของนักสืบโอโบโระ, อดีตนักฆ่าประตูโลกปีศาจ 
สถานที่อยู่ปัจจุบัน: เรือนักสืบโอโบโระ 
สงครามที่เข้าร่วม: สงครามกลางเมืองในฟาเลน่า
ซากิริเป็นนักฆ่าจากประตูโลกปีศาจ เธอได้ถูกฝึกมาเพื่อคอยรับคำสั่งในการฆ่าคนตั้งแต่เด็ก ก่อนที่เธอจะเข้าใจอะไรเกี่ยวกับชีวิตของมนุษย์
หัวหน้าของประตูโลกปีศาจนั้นเชื่อว่า ถ้าหากมีเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ยิ้มใส่เป้าหมายที่ต้องการจะฆ่าแล้วล่ะก็ จะทำให้อีกฝ่ายไม่ระวังตัว 
ด้วยเหตุนี้จึงทำให้ซากิริต้องฝึกยิ้มอยู่ตลอดเวลาไม่ว่าเธอจะอยู่ในอารมณ์ไหนก็ตาม หนึ่งในจำนวนคนที่ถูกซากิริฆ่าไปนั้นคือพ่อของนาคุละซึ่งเป็นหัวหน้าของอาเมส
หลังจากที่ประตูโลกปีศาจได้ถูกล้มเลิกไป ซากิริได้ถูกโอโบโระและชิกุเระพาตัวไปเพื่อทำธุรกิจร่วมกันซึ่งก็คือบริษัทนักสืบ โดยที่ซากิรินั้นจะรับหน้าที่เป็นผู้สืบสวน และบ่อยครั้งที่เธอมักจะกระตุ้นให้ชิกุเระที่ขี้เกียจลุกขึ้นมาทำงานของเขา หลังจากนั้น เธอได้พบกับองค์ชายเฟรอาดัวร์ ฟาเลนาส ซึ่งมาจ้างโอโบโระให้ตรวจสอบข้อมูลของตระกูลบาโรส โดยที่เธอและชิกุเระก็รับหน้าที่ในการสืบครั้งนี้
ภายหลังที่โอโบโระได้เข้าร่วมกองทัพในสงครามกลางเมืองในฟาเลน่า ซากิริปฏิเสธที่จะเข้าร่วมกองทัพด้วยและเอ่ยขอโทษ เนื่องจากเธอไม่ต้องการที่จะฆ่าใครอีกแล้ว ซึ่งโอโบโระเองก็ยอมรับข้อเสนอนี้และยังให้ซากิริพักอยู่กับตน ถึงแม้ว่าซากิริจะยังไม่ใช่คนในกองทัพ แต่เธอก็ยังคอยช่วยในการสืบสวนและวางกับดักตามที่ลูเครเทียได้ขอร้องเอาไว้ที่เมืองโดราท
แต่เรื่องทั้งหมดก็สิ้นสุดลง หลังจากนาคุละได้เดินทางมาเพื่อล้างแค้นให้พ่อของเขา แต่โอโบโระและชิกุเระก็ได้ออกมาปกป้องเธอเอาไว้ 
และด้วยเหตุผลที่ประตูโกลปีศาจได้กลายเป็นกองทัพที่ทำงานให้กับก็อดวิน นาคุละจึงตัดสินใจที่จะร่วมกองทัพกับองค์ชาย โดยที่เขาได้บอกกับซากิริเอาไว้ว่า เขาจะมาตัดสินเรื่องของพ่อที่ซากิริฆ่าไว้กับเธอในภายหลัง ซึ่งซากิริเองก็ยอมรับข้อตกลงนี้และจะไม่หนีไปไหนพร้อมเข้าร่วมกับกองทัพองค์ชายด้วย
รอยยิ้มของซากิรินั้นไม่จางลงเลยตั้งแต่ที่ประตูโลกปีศาจถูกยุบลงไปเมื่อ8ปีก่อน และถึงแม้ว่าสงครามกลางเมืองในฟาเลน่าจะจบลงแล้ว
แต่เธอก็ยังกลับมาทำงานทำงานนักสืบและรอยยิ้มของเธอก็ยังคงมีอยู่เสมอมา
ยุคไทรแอสซิก
ยุคเพอร์เมียน←ยุคไทรแอสซิก→ยุคจูแรสซิก
ยุคไทรแอสซิก () เป็นยุคหนึ่งทางธรณีกาลของโลก ตรงกับช่วงเวลาประมาณ 251 ± 0.4 ถึง 199.6 ± 0.6 ล้านปีก่อน ยุคไทรแอสซิกเป็นยุคแรกของมหายุคมีโซโซอิก อยู่หลังยุคเพอร์เมียนและอยู่หน้ายุคจูแรสซิก จุดเริ่มต้นและสิ้นสุดยุคไทรแอสซิกกำหนดจากเหตุการณ์ที่ทำให้เกิดการสูญพันธุ์มากมาย ซึ่งเหตุการณ์ดังกล่าวสามารถกำหนดจากชั้นหินได้แน่นอน แต่ช่วงเวลาที่เกิดขึ้นยังไม่สามารถระบุได้ละเอียดจริง ๆ มีค่าความผิดพลาดได้หลายล้านปี
ในยุคไทรแอสซิก สิ่งมีชีวิตทั้งบนบกและในทะเลมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ จากพื้นผิวโลกที่มีสภาพแย่ลงอย่างรวดเร็วหลังการสูญพันธุ์ในช่วงรอยต่อระหว่าง ยุคเพอร์เมียน และ ยุคไทรแอสซิก ปะการังในกลุ่มเฮกซะคอราลเลีย (hexacorallia) ถือกำเนิดขึ้น พืชดอกอาจจะวิวัฒนาการในยุคนี้ รวมกระทั่งสัตว์มีกระดูกสันหลังที่บินได้คือเทอโรซอร์ (Pterosaur)
ยุคจูแรสซิก
ยุคไทรแอสซิก←ยุคจูแรสซิก→ยุคครีเทเชียส
ยุคจูแรสซิก () เป็นยุคหนึ่งทางธรณีกาลของโลก อยู่ระหว่าง 199.6 ± 0.6 ถึง 145.4 ± 4.0 ล้านปีก่อน ยุคนี้อยู่หลังยุคไทรแอสซิกและอยู่ก่อนยุคครีเทเชียส ยุคนี้ถูกกำหนดช่วงเวลาจากชั้นหิน แต่ช่วงเวลาที่เกิดขึ้นจริงยังไม่สามารถระบุแน่นอน ตัวเลขปีที่ระบุข้างต้นมีโอกาสผิดพลาดได้ 5 ถึง 10 ล้านปี
ชื่อจูแรสซิก ตั้งโดย อเล็กซานเดอร์ บรอกเนียร์ต (Alexandre Brogniart) จากปริมาณหินปูนที่สะสมเป็นจำนวนมากในชั้นหินที่ตรวจที่ภูเขาชูรา ตรงรายต่อระหว่างประเทศเยอรมนี ฝรั่งเศส และ สวิตเซอร์แลนด์ ยุคนี้ทำให้เกิดหนังเรื่องจูแรสซิกปาร์ค
ดิจิมอนเพนดูลั่ม 1 : เนเจอร์สปิริต
ดิจิมอนเพนดูลั่ม 1 : เนเจอร์สปิริต () เป็นของเล่นสัตว์ประหลาดดิจิตอล ผลิตโดยบริษัทบันได เป็นรุ่นแรกที่ถูกพัฒนาต่อจากดิจิตอลมอนสเตอร์เวอร์ชัน 1-5 ซึ่งรวมดิจิม่อนประเภทธรรมชาติเข้าไว้ด้วยกัน เช่น แมลง ต้นไม้ ภูต สิ่งต่างๆที่เกี่ยวกับธรรมชาติ และมักเรียกกันติดปากว่า ดิจิม่อนเวอร์6 ซึ่งชื่อที่ถูกต้องคือ เพนดูลั่ม1 หรือ พี1