hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ภาษาโปแลนด์
ภาษาโปแลนด์ () คือภาษาทางการของประเทศโปแลนด์ ภาษาโปแลนด์เป็นภาษาหลักของแขนงเลกิติกของภาษากลุ่มสลาวิกตะวันตก มีต้นกำเนิดมาจากพื้นที่ของโปแลนด์ ในปัจจุบันจากภาษาท้องถิ่นต่างๆ โดยเฉพาะที่พูดใน Greater Poland และ Lesser Poland ภาษาโปแลนด์เคยเป็นภาษากลาง (lingua franca) ในพื้นที่ต่างๆ ของยุโรปกลางและยุโรปตะวันออก เนื่องจากอิทธิพลทางการเมือง วัฒนธรรม วิทยาศาสตร์ และการทหารของเครือจักรภพโปแลนด์-ลิทัวเนีย ในปัจจุบันภาษาโปแลนด์ไม่ได้ใช้กันกว้างขวางเช่นนี้ เนื่องจากอิทธิพลของภาษารัสเซีย อย่างไรก็ดี ยังมีคนพูดหรือเข้าใจภาษาโปแลนด์ในพื้นที่ชายแดนทางตะวันตกของยูเครน เบลารุส และลิทัวเนีย เป็นภาษาที่สอง
ผู้พูดภาษาโปแลนด์คือประชากรส่วนใหญ่ของประเทศโปแลนด์ ซึ่งมีจำนวน 38 ล้านคน (สำมะโนประชากร ค.ศ. 2002) การอพยพจากประเทศโปแลนด์ไปยังดินแดนอื่นมีปรากฏในหลายยุคหลายสมัย จึงอาจมีผู้พูดภาษาโปแลนด์นับล้านๆ คนในประเทศต่างๆ เช่น ฝรั่งเศส ไอร์แลนด์ ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ อิสราเอล บราซิล แคนาดา สหราชอาณาจักร และสหรัฐอเมริกา เป็นต้น
รอน วีสลีย์
โรนัลด์ "รอน" บิลิอัส วีสลีย์ () เป็นตัวละครสมมุติในหนังสือวรรณกรรมเยาวชนชุดแฮร์รี่ พอตเตอร์ ของเจ. เค. โรว์ลิ่ง ปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือเล่มแรก แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์ เป็นเพื่อนรักของแฮร์รี่ พอตเตอร์ และเฮอร์ไมโอนี เกรนเจอร์ เขาเป็นสมาชิกครอบครัววีสลีย์ ครอบครัวอาศัยอยู่ใน "บ้านโพรงกระต่าย" นอก Ottery St. Catchpole เขาเป็นสมาชิกบ้านกริฟฟินดอร์เช่นเดียวกับแฮร์รี่ และเฮอร์ไมโอนี รอนปรากฏในเหตุการณ์หลายเหตุการณ์ในชุด
เจ้าเซ็น
เจ้าเซ็น หรือ แขกเจ้าเซ็น คือ มุสลิมชีอะหฺในประเทศไทย มีเชื้อสายมาจากเปอร์เซีย ที่เรียกเช่นนั้นก็เพราะว่ามุสลิมเหล่านี้ไว้อาลัยให้แก่ฮุเซน หลานตาท่านนบีมุฮัมมัดในวันอาชูรออ์ ซึ่งได้แก่วันที่ 10 มุฮัรรอมทุกปี ลูกหลานแขกเจ้าเซ็นส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในกรุงเทพมหานครและปริมณฑลที่เรียกว่าเจ้าเซ็น สันนิษฐานว่าอาจจะมาจากคำว่า "ยาฮุเซน" ซึ่งเป็นคำที่ผู้ไว้อาลัยต่อฮุเซนกล่าวในพิธี
เร็นเดอร์
เร็นเดอร์ (render) เป็นคำทับศัพท์มาจากภาษาอังกฤษ สามารถหมายถึง
นักเศรษฐศาสตร์
นักเศรษฐศาสตร์ () คือผู้ที่ศึกษาในวิชาด้านเศรษฐศาสตร์ แต่เดิมนั้นคำว่าเศรษฐศาสตร์ยังไม่ปรากฏขึ้นในโลก จนกระทั่ง อดัม สมิธ ได้เขียนหนังสือชื่อ "An Inquiry into the Nature and Causes of the Wealth of Nations" (พิมพ์ครั้งแรกปี ค.ศ. 1776) หรือที่ภายหลังเรียกอย่างสั้นๆ ว่า the Wealth of Nations ซึ่งโดยทั่วไปได้รับการยอมรับว่าเป็นตำราเศรษฐศาสตร์เล่มแรกของโลก เหตุผลสำคัญที่หนังสือเล่มนี้ได้รับการยอมรับว่าเป็นตำราเศรษฐศาสตร์ เนื่องจากหนังสือเล่มนี้ได้มีการย้ำถึงแนวคิดด้านการเปิดให้กลไกตลาดดำเนินงานอย่างเสรีโดยเชื่อว่า กลไกตลาดนั้นจะเป็นเครื่องแก้ปัญหาที่เกิดขึ้นทุกอย่างโดยตัวมันเอง การแบ่งงานกันทำโดยใช้หลักที่ว่าใครถนัดอะไรก็ให้ทำสิ่งนั้น และการลดการแทรกแซงของรัฐ
หลักการเศรษฐศาสตร์ได้มีการเติบโตขึ้นพร้อมกับการขยายตัวทางการค้าระหว่างประเทศ หลักเศรษฐศาสตร์ในยุคนี้จะเน้นเรื่องการค้าระหว่างประเทศ และการสะสมทุน เมื่อมีการปฏิวัติอุตสาหกรรมขึ้น หลักการค้าเสรีก็ยิ่งทำให้หลักเศรษฐศาสตร์ได้รับการยอมรับจนถึงขึ้นเป็นศาสตร์ขึ้น
หลักแนวคิดเช่นนี้จะได้รับการเรียกว่าแนวคิดแบบคลาสสิก และมีการเรียกนักเศรษฐศาสตร์กลุ่มนี้ว่านักเศรษฐศาสตร์คลาสสิก (และคำนี้ยังคงถูกใช้เรียกนักเศรษฐศาสตร์ที่มีแนวความเชื่อในการเปิดเสรีการค้า และหลักประสิทธิภาพอันเกิดจากกลไกตลาด)
เศรษฐศาสตร์จะได้รับการพลิกโฉมหน้าอีกครั้งหนึ่งในยุคภาวะถดถอยอันยิ่งใหญ่ (The Great Depression)
จอห์น เมย์นาร์ด เคนส์ และนักเศรษฐศาสตร์สำนักเคนส์เซี่ยน ได้กล่าวถึงภาวะถดถอยอันยิ่งใหญ่ที่เกิดช่วง ค.ศ. 1929 ในสหรัฐ มีสาเหตุที่ไม่แน่ชัดนัก แต่การถดถอยของตลาดหุ้น หรือภาวะฟองสบู่แตก เป็นตัวจุดชนวนให้เกิดภาวะถดถอยดังกล่าว
ในช่วงนี้เองแนวคิดด้านเศรษฐศาสตร์ได้พบกับมรสุมครั้งใหญ่ เนื่องจากระบบกลไกตลาด และการค้าเสรีนั้น ไม่สามารถแก้ปัญหาภาวะเศรษฐกิจตกต่ำในครั้งนี้ได้ และในขณะนั้นเองนักเศรษฐศาสตร์ที่ชื่อ จอห์น เมย์นาร์ด เคนส์ ได้เสนอแนวคิดให้รัฐบาลเข้าแทรกแซงเศรษฐกิจ โดยการกระตุ้นเพื่อให้เศรษฐกิจฟื้นตัว
เคนส์นั้นอาจกล่าวได้ว่าเป็นนักเศรษฐศาสตร์ที่ค่อนข้างจะแตกต่างจากผู้อื่น เพราะโดยพื้นฐานเขาไม่ใช่นักวิชาการ แต่เขาเป็นพ่อค้าและนักเล่นหุ้นที่ประสบความสำเร็จ และอาจจะโดยลักษณะนี้เองที่ทำให้ประธานาธิบดีแฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์นั้นให้ความเชื่อถือ และได้ดำเนินการกระตุ้นเศรษฐกิจโดยการกระตุ้นให้รัฐบาลมีการใช้จ่ายให้มากขึ้น เช่น การสร้างถนนสาย 66 ซึ่งเชื่อมต่อฝั่งตะวันออกและตะวันตกของสหรัฐ ผลของนโยบายเหล่านี้ รวมทั้งผลกระทบจากการเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่สอง ได้ก่อให้เกิดภาวะเศรษฐกิจเฟื่องฟูในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950-1960 และได้ทำให้เศรษฐศาสตร์สาขานี้ได้รับการยอมรับ
นักเศรษฐศาสตร์กลุ่มนี้จะเรียกตัวเองว่า เคนเซียน ตามเคนส์ผู้สร้างแนวคิดนี้ โดยพื้นฐานความเชื่อคือ แม้ระบบเศรษฐกิจจะมีการเคลื่อนไหวได้โดยเสรี แต่รัฐบาลควรเป็นปัจจัยที่จะสร้างเสถียรภาพให้กับระบบเศรษฐกิจ เพื่อไม่ให้มีการเติบโตมากหรือน้อยเกินไป รวมทั้งควบคุมภาวะเงินเฟ้อ อัตราดอกเบี้ย และอื่น ๆ
ซิโดวูดีน
ซิโดวูดีน หรืออะซิโดไทมิดีน ( โดย INN หรือ azidothymidine มีชื่อย่อว่า - AZT) เป็นยาต้านรีโทรไวรัส (antiretroviral drug) เป็นยาตัวแรกที่ใช้เป็น ยาต้านไวรัส (antiviral drug) และใช้รักษา HIV ยาพวกนี้จำหน่ายในชื่อทางการค้าว่ายา AZT เป็นยาในกลุ่ม Nucleosides Reverse Transcriptase Inhibitors (NRTIs) มีลักษณะโครงสร้างคล้ายกับ thymidine ซึ่งเป็นหน่วยของสารพันธุกรรมในสิ่งมีชีวิต แต่จะแตกต่างกันที่โครงสร้างในตำแหน่งที่ 3 ของ AZT จะเป็น –N3 (azido group) แต่ของ thymidine จะเป็น –OH ยา AZT จะเข้าไปหยุดกระบวนเปลี่ยน RNA เป็น DNA (reverse transcription) โดยอาศัยโครงสร้างที่คล้ายกับหน่วยพันธุกรรมของมัน เข้าไปรวมตัวกับสาย DNA ที่ไวรัสสร้างขึ้น แต่เนื่องจากการมีหมู่ azido เข้ามาแทนที่ –OH ทำให้ไม่สามารถสร้างพันธะกับ nucleotide ตัวต่อไปได้ ทำให้เอนไซม์ Reverse Transcriptase ไม่สามารถนำ Nucleosides ตัวต่อไปมาเชื่อมต่อได้ ทำให้ไม่ได้ DNA ที่สมบูรณ์ กระบวนการจึงสิ้นสุดลง เมื่อ AZT เข้าสู่ร่างกายจะยังไม่สามารถออกฤทธิ์ได้ทันที จำเป็นต้องผ่านเข้าเซลล์และถูกเติมหมู่ phosphate 3 หมู่ ก่อน โดย AZT จะถูกเติม phosphate โดยเอนไซม์ thymidine kinase, thymidylate kinase, และ diphosphate kinase ตามลำดับทำให้อยู่ในรูปที่เรียกว่า AZT-triphosphate ซึ่งเป็นรูปที่ออกฤทธิ์ได้ หลังจากนั้น AZT-triphosphate จะแย่งสารพันธุกรรมธรรมชาติในการจับกับเอนไซม์ reverse transcriptase ทำให้การเชื่อมต่อสาย DNA หยุดลง
ขนาดยา AZT สำหรับป้องกันการติดเชื้อจากแม่สู่ลูก (แรกเกิด-อายุ 4 สัปดาห์) ครบกำหนด 2 mg/kg ทุก 6 ชม. หรือ 4 mg/kg ทุก 12 ชม. 30-34 สัปดาห์ 2 mg/kg ทุก 12 ชม.จนอายุ 2 สัปดาห์จากนั้นเพิ่มเป็นทุก 8 ชม.จนครบ 4 สัปดาห์ <30 สัปดาห์ 2 mg/kg ทุก 12 ชม.ตลอด 4 สัปดาห์
ในผู้ที่การทำงานของไตบกพร่อง (CrCl<15 mL/min) หรือ HD: 100 mgทุก 8 ชม. หรือ 300 mg ทุก 24 ชม. ไม่จำเป็นต้องปรับขนาดยาในผู้ป่วยโรคตับ อาการข้างเคียงที่อาจเกิดขึ้นจากการใช้ยา(2) 
ระบบทางเดินอาหาร: ไม่อยากอาหาร (20%), คลื่นไส้ (ผู้ใหญ่ 51%), คลื่นไส้/อาเจียน (เด็ก 8%), อาเจียน (ผู้ใหญ่ 17%) ระบบประสาท: ปวดหัว (63%) ระบบทางเดินหายใจ: ไอ (เด็ก, 15%) อื่นๆ : ไข้ (เด็ก, 25% ), รู้สึกไม่มีแรง (53%) ระบบต่อมไร้ท่อ: Lactic acidosis ระบบเลือด: โลหิตจาง (ผู้ใหญ่, 1%; เด็ก, 4%; ทารก, 22%), Granulocytopenic disorder (2%), Neutropenia (เด็ก, 8%; ทารก, 21%) ตับ: Hepatomegaly (เด็ก, 11%), Steatosis of liver ระบบภูมิคุ้มกัน: Immune reconstitution
ผลข้างเคียง AZT มีดังนี้
คอเลสเตอรอล
คอเลสเตอรอล () เป็นทั้งสารสเตอรอยด์ ลิพิด และแอลกอฮอล์ พบในเยื่อหุ้มเซลล์ของทุกเนื้อเยื้อในร่างกายและถูกขนส่งในกระแสเลือดของสัตว์ คอเลสเตอรอลส่วนใหญ่ไม่ได้มากับอาหารแต่จะถูกสังเคราะห์ขึ้นภายในร่างกาย จะสะสมอยู่มากในเนื้อเยื้อของอวัยวะที่สร้างมันขึ้นมาเช่น ตับ ไขสันหลัง สมอง และผนังหลอดเลือดแดง (atheroma) คอเลสเตอรอลมีบทบาทในกระบวนการทางชีวเคมีมากมาย
ในอดีต-ปัจจุบันคนส่วนใหญ่เข้าใจว่าคอเลสเตอรอลเป็นสาเหตุที่ทำให้เกิดโรคหัวใจหลอดเลือด และภาวะคอเลสเทอรอลสูงในเลือด (Hypercholesterolemia) แต่กลุ่มนักโภชนาการบำบัดบางกลุ่มอ้างว่า สาเหตุที่ทำให้เกิดโรค และภาวะดังกล่าวนั้น เกิดจากการที่ระดับน้ำตาลในเลือดสูงเกินไป ส่งผลให้ของเสียของน้ำตาล นั่นก็คือ CO (คาร์บอนไดออกไซด์) ทำให้เกิดภาวะเป็นกรดในหลอดเลือด กัดเซาะผนังหลอดเลือดจนเสียหาย ร่างก่ายจึงต้องส่งคอเลสเตอรอลมาซ่อมแซมผนังหลอดเลือดที่เสียหาย
ร่างกายใช้คอเลสเตอรอลเป็นสารเบื้องต้นในการสร้างฮอร์โมนเพศทุกชนิด สร้างน้ำดี สร้างสารสเตอรอลที่อยู่ใต้ผิวหนังให้เป็นเป็นวิตามินดี เมื่อโดนแสงแดด คอเลสเตอรอลจะพบมากในไข่แดง เครื่องในสัตว์ และอาหารทะเล ค่อนข้างสูง ร่างกายสามารถสังเคราะห์เองได้แต่ไม่เพียงพอกับความต้องการ
คำว่า คอเลสเตอรอล มาจากคำในภาษากรีก "chole-"หมายถึง น้ำดี (bile) และ "stereos" หมายถึงของแข็ง (solid) เนื่องจากนักวิจัยตรวจพบ คอเลสเตอรอลในสภาพเป็นของแข็งที่เป็นนิ่วในถุงน้ำดี(gallstone)
ฟรองซัวส์ ปูลเลอตีเย่ร์ เด ลา ซาลล์ (François Poulletier de la Salle) อธิบายเป็นครั้งแรกถึงคอเลสเตอรอลที่พบในนิ่วในถุงน้ำดี ในปี 1769 ต่อมาในปี 1815 อูจีน เชฟเรอล (Eugène Chevreul) ให้ชื่อสารชนิดนี้ว่า คอเลสเตอริน (cholesterine)
การสังเคราะห์คอเลสเตอรอลในร่างกายมีสารตั้งต้นการสังเคราะห์มาจากอะซิทิล โคเอ (acetyl CoA) 1 โมเลกุลและอะซิโทซิทิล-โคเอ(acetoacetyl-CoA) 1 โมเลกุลโดยผ่าน
เอชเอ็มจี-โคเอ รีดักเทส พาทเวย์ (HMG-CoA reductase pathway) การผลิตคอเลสเตอรอลทั้งหมดในร่างกายประมาณ 20-25 % (ซึ่งผลิตได้วันละ 1 กรัม ) เกิดขึ้นใน ตับ ส่วนอื่นของร่างกายที่ผลิตมากรองลงไปได้แก่
ในผู้ใหญ่ที่มีน้ำหนักตัวประมาณ 68 กก.(150 ปอนด์) จะมีคอเลสเตอรอลในร่างกายทั้งหมดประมาณ 35 กรัม โดยที่ร่างกายจะสังเคราะห์ขึ้นเองประมาณ 1 กรัมต่อวัน ซึ่งโดยทั่วไปร่างกายของคนไทยควรได้รับคอเลสเตอรอลจากอาหารที่รับประทานเข้าไปไม่เกิน 300 มก.ต่อวัน ซึ่งส่วนที่ร่างกายรับเพิ่มเข้าไปจะถูกชดเชยโดยการลดปริมาณที่สังเคราะห์ขึ้นเอง
คอเลสเตอรอลละลายในน้ำได้น้อยมากเพราะโมเลกุลของมันมีส่วนที่เป็นไขมันอยู่มาก ดังนั้นการเคลื่อนย้ายของมันในกระแสเลือดจึงต้องเกาะตัวไปกับ ไลโปโปรตีน (lipoprotein) ไลโปโปรตีนขนาดใหญ่ที่สุดที่ทำหน้าที่ขนคอเลสเตอรอลและไขมันอื่นๆเช่น ไตรกลีเซอไรด์ (triglyceride) จากลำไส้เล็กไปยังตับชื่อ ไคโลไมครอน (chylomicron) ในตับอนุภาค ไคโลไมครอน จะจับตัวกับ ไตรกลีเซอไรด์ และคอเลสเตอรอล
แล้วเปลี่ยนเป็นไลโปโปรตีน-ความหนาแน่นต่ำ (low-density lipoprotein-LDL) แล้วจะเคลื่อนย้ายไตรกลีเซอไรด์ และคอเลสเตอรอลไปยังเซลล์อื่นๆ ของร่างกาย ส่วนไลโปโปรตีน-ความหนาแน่นสูง (High density lipoprotein-HDL) จะทำหน้าที่ขนส่งคอเลสเตอรอลจากเซลล์ต่างๆ ทั่วร่างกายกลับมาที่ตับ
เพื่อกำจัด
ตามลักษณะการขนส่งเช่นเดียวกันนี้ คอเลสเตอรอลก็ถูกแบ่งออก 2 ชนิดคือ
เลขมาตรฐานสากลประจำหนังสือ
เลขมาตรฐานสากลประจำหนังสือ () หรือ ไอเอสบีเอ็น (ตัวย่อ: ISBN) เป็นรหัสที่กำหนดขึ้นให้ใช้กับสิ่งพิมพ์ประเภทหนังสือทั่วไป มีจุดมุ่งหมายให้เป็นเอกลักษณ์เฉพาะของหนังสือแต่ละเรื่อง เพื่ออำนวยความสะดวกในการควบคุมข้อมูลสิ่งพิมพ์ด้วยคอมพิวเตอร์ ในด้านการสั่งซื้อ การขาย การบริการ การเงิน และการนำสินค้าออกจำหน่ายไปยังสำนักพิมพ์ในประเทศต่าง ๆ ระบบ ISBN ถูกสร้างขึ้นในสหราชอาณาจักรในปี พ.ศ. 2509 โดยบริษัทผู้จัดพิมพ์และขายหนังสือ ดับเบิลยู เอช สมิธ และถูกเรียกว่า เลขมาตรฐานหนังสือ (Standard Book Numbering หรือ SBN) ต่อมา มีการนำ SBN มาใช้เป็นมาตรฐานสากล ISO 2108 ในปี พ.ศ. 2513 รหัสมาตรฐานที่คล้ายกัน หมายเลขมาตรฐานสากลประจำวารสาร (the International Standard Serial Number หรือ ISSN) ใช้สำหรับนิตยสารที่ออกตามกำหนดเวลา
เลขมาตรฐานสากลประจำหนังสือ มีตัวเลข 10 หรือ 13 หลัก โดยแบ่งเป็น 4-5 ส่วน ตัวเลขแต่ละส่วนถูกแบ่งให้ชัดเจนด้วยเครื่องหมาย (-) หรือเว้นวรรค
"ตัวอย่าง:" ISBN 974-472-362-9 เป็นเลขมาตรฐานสากลประจำหนังสือของหนังสือเรื่อง แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์ ของสำนักพิมพ์นานมีบุ๊คส์
สำนักงาน ISBN สากลมีคู่มืออย่างเป็นทางการ ซึ่งบอกถึงการคำนวณเลขตรวจสอบหลักสุดท้ายของ ISBN โดยใช้การคำนวณเลขคณิตมอดุลาร์จากเลข ISBN 9 หลักแรก คือ คูณเลข ISBN หลักแรกด้วย 10 หลักที่สองด้วย 9 หลักที่สามด้วย 8 ไปจนถึงหลักที่เก้าด้วย 2 นำผลคูณทั้ง 9 จำนวนมาบวกกัน แล้วคำนวณมอดุลาร์ 11 สำหรับกรณีที่หาค่ามอดุลาร์ได้ 10 จะใช้ตัวอักษร X พิมพ์ใหญ่ในภาษาอังกฤษแทน
"ตัวอย่าง:" การคำนวณหาเลขตรวจสอบของ ISBN 974-472-362-?
ดังนั้นเลขตรวจสอบคือ 9 และเลขมาตรฐานสากลประจำหนังสือที่สมบูรณ์คือ ISBN 974-472-362-9
สูตรคณิตศาสตร์ในการคำนวณคือ
สำหรับ ISBN 13 หลัก การคำนวณเลขตรวจสอบหลักสุดท้ายทำวิธีเดียวกันกับ EAN-13 ซึ่งเลขตัวนี้ระหว่าง ISBN-13 กับ ISBN-10 อาจไม่เหมือนกันเพราะคำนวณคนละวิธี
เกาะสุมาตรา
สุมาตรา หรือ ซูมาเตอรา (; ) คือเกาะที่มีขนาดเป็นอันดับ 6 ของโลก (มีขนาดประมาณ 470,000 กม.²) และเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดของประเทศอินโดนีเซีย
ในสมัยโบราณ เกาะแห่งนี้มีชื่อเรียกเป็นภาษาสันสกฤตว่า สุวรรณทวีป (เกาะทอง) และสุวรรณภูมิ (แผ่นดินทอง) ทั้งนี้ก็เพราะมีการพบทองคำบนที่ราบสูงของเกาะแห่งนี้ ส่วนนักภูมิศาสตร์ชาวอาหรับ เรียกเกาะนี้หลายชื่อ ได้แก่ ลามรี, ลามุรี, ลามบรี และรามนี (Lamri, Lamuri, Lambri, Ramni) ในคริสต์ศตวรรษที่ 10-13 โดยหมายถึงอาณาจักรที่อยู่ใกล้กับเมืองบันดุงอาเจะฮ์ในปัจจุบัน ซึ่งเป็นจุดแรกที่พ่อค้าที่เดินเรือมักแวะมาขึ้นฝั่ง ต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ชื่อสุมาตราเป็นที่นิยมเรียกกันมาก โดยหมายถึงอาณาจักรซามูดรา (สมุทร) ซึ่งกำลังเรืองอำนาจ แต่นักเขียนชาวยุโรปในศตวรรษที่ 19 พบว่าชาวพื้นเมืองไม่มีคำเรียกชื่อเกาะแห่งนี้
แกนที่ยาวที่สุดของเกาะอยู่ในแนวตะวันตกเฉียงเหนือไปตะวันออกเฉียงใต้ โดยผ่านเส้นศูนย์สูตรตรงกลาง พื้นที่ด้านในของเกาะแบ่งเป็น 2 เขตทางภูมิศาสตร์ใหญ่ ๆ คือ เทือกเขาบารีซัน (Barisan Mountains) ทางตะวันตกและพื้นที่ลุ่มทางตะวันออก
ทางตะวันออกเฉียงใต้คือเกาะชวา แบ่งด้วยช่องแคบซุนดา ทางเหนือคือคาบสมุทรมลายู แบ่งด้วยช่องแคบมะละกา ทางตะวันออกคือเกาะบอร์เนียว แบ่งด้วยช่องแคบการีมาตา (Karimata Strait) ทางตะวันตกของเกาะคือมหาสมุทรอินเดีย
สันหลังของเกาะคือเทือกเขาบารีซัน ภูเขาไฟในภูมิภาคนี้ทำให้เกาะนี้มีทั้งพื้นดินอุดมสมบูรณ์และทัศนียภาพอันสวยงามเช่น รอบ ๆ ทะเลสาบโตบา (Lake Toba) นอกจากนี้ ยังมีแร่ถ่านหินและทองคำด้วย
ทางะวันออก แม่น้ำใหญ่พัดพาเอาตะกอนดินจากภูเขา ทำให้เกิดลุ่มกว้างขวาง พื้นที่ส่วนใหญ่ไม่เหมาะสำหรับการเกษตร อย่างไรก็ดี พื้นที่นี้มีความสำคัญทางเศรษฐกิจต่ออินโดนีเซียเป็นอย่างมาก สุมาตราผลิตน้ำมันทั้งจากบนดินและใต้ดิน ("from above the soil and underneath") กล่าวคือ ผลิตทั้งน้ำมันปาล์มและปิโตรเลียม
พื้นที่ส่วนใหญ่ของสุมาตราเคยปกคลุมด้วยป่าชื้นเขตร้อน เป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์ชนิดต่าง ๆ เช่น ลิงอุรังอุตัง สมเสร็จ และ เสือสุมาตรา และพืชพรรณที่เป็นเอกลักษณ์ เช่น แรฟเฟิลเซีย (Rafflesia) อย่างไรก็ดี การพัฒนาทางเศรษฐกิจ ร่วมกับการคอร์รัปชันและการทำไม้ผิดกฎหมาย ทำให้มีพื้นที่ลดลงอย่างรวดเร็ว นอกจากนี้ พื้นที่อนุรักษ์ยังถูกทำลายด้วย
ไรบาวิริน
ไรบาวิริน (อังกฤษ:Ribavirin) เป็นยาต้านไวรัส ที่มีผลต่อไวรัสชนิด DNA และ RNA ไรบาวิรินเป็นยาแอนตี้เมตทาโบไลต์ของนิวคลิโอไซด์ (nucleoside) ที่ฤทธิ์แทรกแซงการสำเนารหัสพันธุกรรมของไวรัส ยาตัวนี้มีชื่อทางการค้าดังนี้
ไรบาวิริน เป็นโปร-ดรักซึ่งการออกฤทธิ์จะต้องถูกกระตุ้นจากเอ็นไซม์ ไคเนส (kinases) และไรบาวิริน จะเปลี่ยนไปเป็น 5-ไตรฟอสเฟต นิวคลิโอไทด์ ซึ่งมีฤทธิ์ในการแทรกแซงการทำงาน RNA เพื่อการขยายพันธ์ของไวรัส
ใน USA ไรบาวิริน มีจำหน่ายในรูปแคปซูล และ ยาเม็ด ใช้รักษาโรคไวรัส ตับอักเสบ ซีโดยใชร่วมกับยา อินเตอร์ฟีรอน  (interferon) ในรูปแอโรซอลใช้รักษาโรคไวรัสทางเดินหายใจ
เลเวล อี
เลเวล อี () () เป็นผลงานโยชิฮิโร โทงาชิ นักเขียนการ์ตูนเจ้าของผลงานอย่างคนเก่งฟ้าประทาน (Yu Yu Hakusho) ถือเป็นผลงานเรื่องที่สองของเขาที่ตีพิมพ์ในประเทศไทย ก่อนเรื่องฮันเตอร์ x ฮันเตอร์ โดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์
เลเวล อี เป็นเรื่องขององค์ชายบากะแห่งดาวโดคุล่า ที่ทำให้ชีวิตของยูกิทากะเด็กหนุ่มม.ปลายชาวโลกที่ได้แยกมาอยู่หอพักสมใจเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ชีวิตอันน่าจะสงบสุขของเขาก็พังทลายลงเพราะองค์ชายแม้จะสติปัญาเป็นเลิศ แต่ก็เป็นพวกอยู่ไม่สุข ชอบเล่นอะไรแปลก ๆ เสมอ จนทำให้ยูกิทากะพบว่าแท้จริงแล้วมนุษย์ต่างดาวผูกพันกับโลกมากกว่าที่คิดซาโด หนึ่งในสามองครักษ์ มักจะเป็นคนคอยห้ามคราฟท์อยู่เสมอเวลาโมโหองค์ชาย
โคริน หนึ่งในสามองครักษ์ เป็นสมาชิกใหม่จึงไม่ค่อยมีปากเสียงเท่าไหร่
มนุษย์ดาวดิสเค่น เข้ามาเกี่ยวข้องกับองค์ชายเมื่อครั้งเกิดเรื่องระหว่างองค์ชายกับชาวดิสเค่น ต่อมาจึงสนิทสนมกันดี
เอโดกาวะ รันโซ พ่อของมิโฮ เป็นศาสตราจารย์ทางด้านวิศวกรรม และเป็นผู้ตรวจสอบยานอวกาศขององค์ชาย
แม้ว่าในอวกาศจะมีมนุษย์ต่างดาวเดินทางไปมาอยู่ตลอด แต่มีเพียงมนุษย์โลกเท่านั้นที่ไม่ได้รับรู้เรื่องนี้เลย ยูกิทากะได้พบเจอกับองค์ชายแห่งดาวโดคุล่า ที่สูญเสียความทรงจำไปจากการที่ยานอวกาศตกลงบนโลก แล้วก็เกิดเรื่องวุ่นๆขึ้นเมื่อองค์ชายพยายามปรับตัวเข้ากับโลกมนุษย์
องค์รักษ์ทั้งสามขององค์ชายคือคราฟท์ โคริน และซาโด ได้ตามมายังโลกเพื่อนำตัวองค์ชายกลับ ส่วนเจ้าชายจอมเพี้ยนก็กำลังร่าเริงกับวิถีชีวิตมนุษย์โลกจนเอาตัวเองเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับมนุษย์ต่างดาวอื่นที่อยู่บนโลกเดียวกัน
เหตุวุ่นวายเกิดขึ้นเมื่อองค์ชายก่อเรื่องไว้กับมนุษย์ดาวดิสเค่น ทั้งคราฟท์ โคริน และซาโด รวมถึงมนุษย์โลกที่ต้องมาเกี่ยวด้วยอย่างยูกิทากะและมิโฮ ต้องหาทางรับมือเพื่อป้องกันปัญหาสงครามระหว่างดวงดาว
เมื่อนักเรียนม.ปลายสี่คน เป็นพยานรู้เห็นพฤติกรรมชวนสยองของมนุษย์ต่างดาว พวกเขาจะทำยังไงให้รอดไปได้
บทสรุปการเอาชีวิตรอดของนักเรียนทั้งสี่ จากความช่วยเหลือของนายแพทย์ลึกลับที่เชี่ยวชาญเรื่องมนุษย์ต่างดาว
นักเรียนประถม 5 คน คือผู้ที่ถูกเลือกให้กลายเป็นนักรบห้าสี "คัลเลอร์เรนเจอร์" ซึ่งสามารถใช้พลังธาตุต่างๆจากสีประจำตัวได้ โดยไม่มีใครตระหนักว่าแท้จริงแล้วมันเป็นเพียงแค่อุปกรณ์สร้างเกมอวกาศขององค์ชายเท่านั้น
เหล่าคัลเลอร์เรนเจอร์ทั้งห้าต้องดิ้นรนหลุดพ้นจากการเป็นตัวละครในเกมขององค์ชายให้ได้ แต่เมื่อพวกเขาได้รับอุปกรณ์ไขกับดักมาแล้ว กลับถูกพาวาร์ปไปยังดาวเคราะห์ที่อยู่ห่างไกล อันเต็มไปด้วยสัตว์ประหลาดอันตรายและจอมมารที่หวังยึดครองดวงดาว
เหล่าคัลเลอร์เรนเจอร์พากันเก็บสั่งสมประสบการณ์จนฝีมือต่อสู้เพิ่มขึ้นอย่างมาก แต่ก็ยังไม่สามารถเอาชนะจอมมารได้ ในขณะเดียวกัน องค์ชายผู้สร้างเกมกลับประสบปัญหาไม่สามารถควบคุมสัตว์ประหลาดที่ตนสร้างขึ้นในเกมได้ แถมยังเอาตัวเองเข้ามาเกี่ยวในเกมอีกด้วย
บทสรุปตอนจบของเกมพิสดาร เหล่าคัลเลอร์เรนเจอร์จะแก้ไขสถานการณ์ได้อย่างไร?
เจ้าหญิงแห่งเผ่ามัคบัคเดินทางมาเยือนโลกในขณะที่องค์ชายไม่อยู่ เหล่าองครักษ์ทั้งสามจึงต้องหาทางรับมือและป้องกันอันตรายจากเผ่ามัคบัคที่ "กินไม่เลือก" อันอาจจะนำมาสู่การล่มสลายของมนุษยชาติได้ในที่สุด
เลเวล อีถูกดัดแปลงเป็นอะนิเมะฉบับ 13 ตอนโดยสตูดิโอเปียโรและเดวิดโปรดักชัน ออกฉายทางช่องทีวีโตเกียวตั้งแต่ 1 มกราคม - 5 เมษายน ปี พ.ศ. 2554
กามนิต
กามนิต () เป็นวรรณกรรมประเภทนวนิยายอิงพระพุทธศาสนาที่มีชื่อเสียงมาก ประพันธ์ในปี ค.ศ. 1906 โดยคาร์ล แอดอล์ฟ เกลเลอโรป นักประพันธ์ชาวเดนมาร์ก ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมในปี ค.ศ. 1917
หนังสือกามนิตได้รับการยกย่องให้เป็นหนังสือดี 100 เล่มที่คนไทยควรอ่าน ฉบับภาษาไทยแปลโดยเสฐียรโกเศศ–นาคะประทีป ในปี พ.ศ. 2473 มีรูปประกอบโดยอาจารย์ช่วง มูลพินิจ โดยแปลจากฉบับภาษาอังกฤษ (The Pilgrim Kamanita) ซึ่งแปลมาจากต้นฉบับภาษาเยอรมัน (Der Pilger Kamanita) อีกทอดหนึ่ง
ในเรื่องกามนิต กล่าวถึงบุรุษผู้หนึ่งผู้ซึ่งมีนามว่า "กามนิต" ผู้ที่หวังจะได้เข้าพบสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเพื่อจะได้ขจัดความทุกข์ต่าง ๆ ที่ตนได้เผชิญมา และเพื่อจะได้พบกับความสุขอันเป็นนิรันดร์ ในระหว่างการเดินทางไปเข้าเฝ้าพระพุทธเจ้านั้น กามนิตได้เข้าขอพักที่บ้านของช่างปั้นหม้อท่านหนึ่งเป็นการชั่วคราว และในวันเดียวกันนั้นสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าก็ได้เสด็จมาขอพักอาศัยที่บ้านหลังนั้นด้วยพอดี กามนิตจึงได้มีโอกาสเล่าเรื่องของตนเองและสนทนาธรรมกับพระพุทธเจ้าโดยที่ไม่รู้เลยว่า สมณะที่สนทนาอยู่นั้นคือพระสัมมาสัมพุทธเจ้านั่นเอง เรื่องราวดำเนินส่วนแรกเป็นภาคพื้นดิน และต่อในส่วนหลังเป็นภาคสวรรค์ กามนิตได้เสียชีวิตระหว่างเดินทางเพื่อจะได้พบสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ไปเกิดเป็นเทวดาและพบกับวาสิฏฐี ทั้งสองได้เล่าเรื่องราวชีวิตหลังความรักในโลกมนุษย์ ประสบการณ์แห่งการไขว่คว้าหากันจนได้มาพบเจอพุทธศาสนา ตลอดจนการเห็น การเกิดดับของสรรพสิ่งที่แม้แต่สวรรค์และพรหมก็หลีกหนีไม่พ้นความเปลี่ยนแปลง มีแต่บรมสุขแห่งพระนิพพานที่เป็นทางออกแห่งการเดินทางอันยาวนานนี้ วาสิฏฐีได้เข้าถึงความจริงนี้ก่อน ทำให้กามนิตได้รู้ว่าบุคคลที่ตนพบในบ้านช่างปั้นหม้อและได้ให้สัจธรรมแห่งความจริงไว้พิจารณาคือใคร การไม่ต้องเวียนว่ายอีกต่อไปเป็นเช่นไรในที่สุด
ในเรื่องกามนิตนี้ มีกามนิตและวาสิฏฐีเป็นตัวเอก และนอกจากพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแล้ว ยังมีองคุลิมาล พระอานนท์ และพระสารีบุตรปรากฏในเรื่องอีกด้วย เป็นการเชื่อมโยงหลักธรรมในพุทธศาสนากับความจริงแห่งความรักได้อย่างลึกซึ้งและกินใจ เดิมหนังสือไม่ได้มีการแบ่งเล่มเป็นสองภาค แต่ได้มีการแบ่งภาคเพื่อให้นักเรียนได้ศึกษาทำความเข้าใจส่วนภาคสวรรค์และประเด็นเรื่องนักบวชหญิงและภิกษุณี
ไวรัส A97M.Loaded
A97M.Loaded เป็นไวรัสประเภท มาโคร ที่จะมีผลต่อไฟล์นามสกุล .mdb (ฐานข้อมูลไมโครซอฟท์ แอคเซส)
ไวรัสตัวนี้ใช้มาโครทั้งหมด 2 มาโครโมดูล: Autoexec และ IsLoaded. ในโมดูล Autoexec จะเป็นการดักจับการทำงาน เมื่อไฟล์ฐานข้อมูลไมโครซอรฟท์ แอคเซส ทำงาน มันจะเรียกโมดูล IsLoaded ให้ทำงาน. ตัวโมดูล IsLoaded นี้เอง จะพยายามจะทำลายระบบของตัวเครื่อง. ซึ่งมันอาจจะทำลายไฟล์ที่มีอยู่ในไดรฟ์ C โดยการใช้คำสั่ง Deltree ด้วยรูปแบบคำสั่งดังนี้:
หมายเหตุ: คำสั่ง Deltree ไม่มีอยู่ใน Windows NT, 2000 และ วินโดสรุ่น
ไวรัสตัวนี้ จะพยายามทำให้ไฟล์ .mdb ทั้งหมดในเครื่องคอมพิวเตอร์ตัวนั้นติดมัน. ถ้าหากมันเจอไฟล์ดังกล่าว ไวรัสจะพยายามคัดลอกโมดูลทั้ง 2 ไปยังไฟล์นั้นๆ.
หลังจากที่ไว้รัสทำลายระบบเครื่องแล้ว, มันอาจจะยังลบตัวมันเองจากไฟล์ฐานข้อมูลที่ติดไวรัสด้วย
ไวรัส A97M.Walla
A97M.Walla เป็นไวรัสประเภท มาโคร ที่จะมีผลต่อไฟล์นามสกุล .mdb (ฐานข้อมูลไมโครซอฟท์ แอคเซส)
ไวรัสตัวนี้ จะทำงาน เมื่อไฟล์ฐานข้อมูลไมโครซอฟท์ แอคเซสถูกเปิดขึ้น
ไวรัสตัวนี้ ใช้ชื่อตามเพลงของวงดนตรี "วง The Offspring" ซึ่งมีการเขียนเนื้อเพลงในส่วนโค๊ดของโปรแกรมไวรัส ดังนี้:
สึบาสะ สงครามเทพข้ามมิติ
สึบาสะ สงครามเทพข้ามมิติ () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ผลงานของกลุ่มนักวาดการ์ตูน แคลมป์ ซึ่งลงในหนังสือการ์ตูนโชเน็นแม็กกาซีนรายสัปดาห์ ฉบับรวมเล่มมีจำนวน 28 เล่มจบ จำนวนตอนหลัก 233 ตอน ต่อมาได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์ และออกอากาศเมื่อ 9 เมษายน ถึง 15 ตุลาคม พ.ศ. 2548 ซึ่งในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2548 ได้มีการฉายซ้ำ และฉายภาคต่อชุดที่ 2 ในเดือน เมษายน พ.ศ. 2549 และยังมีฉบับภาพยนตร์ ชื่อ The Princess of the Birdcage Land (劇場版ツバサ・クロニクル 鳥カゴの国の姫君) ออกฉายเมื่อ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2548 ซึ่งมีความเกี่ยวโยงกับเรื่อง XXXโฮลิค
ในประเทศไทย สึบาสะ สงครามเทพข้ามมิติ ได้รับลิขสิทธิ์ตีพิมพ์โดย สำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ
ส่วนฉบับแอนิเมชันทั้งภาค1และ2 ออกวางจำหน่ายในรูปแบบวีซีดี-ดีวีดีลิขสิทธิ์โดย TIGA
เชารัน นักสำรวจโบราณสถานและยังเป็นเพื่อนกับเจ้าหญิงซากุระแห่งอาณาจักรโคลว ได้ทำการสำรวจโบราณสถานของอาณาจักรโคลว ทำให้ประตูมิติเปิดออก เชารันช่วยซากุระไว้ แต่กลับทำให้ความทรงจำของซากุระทั้งหมดกระจัดกระจายออกไปยังมิติต่างๆ ยูกิโตะ นักบวชแห่งอาณาจักรโคลวจึงส่งเชารันและซากุระไปหา ยูโกะ แม่มดแห่งมิติเพื่อบอกวิธีการรวบรวมปีกขนนกความทรงจำของซากุระกลับมาให้ได้ทั้งหมดเพื่อรักษาชีวิตของซากุระไว้ โดยยูโกะเสนอสิ่งแลกเปลี่ยนในการเดินทางข้ามมิติ และวิธีการนำความทรงจำของซากุระกลับมานั้นต้องเอากลับมาด้วยกำลังของตนเองเท่านั้น แต่สิ่งแลกเปลี่ยนที่เชารันต้องจ่ายคือความผูกพันของทั้งคู่ ดังนั้น ต่อให้ความทรงจำของซากุระจะกลับมาทั้งหมด แต่ความผูกพันระหว่างซากุระและเชารันจะไม่หลงเหลืออยู่เลย
เอ็กซ์ พลังล้างโลก
เอ็กซ์ พลังล้างโลก () () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ผลงานของกลุ่มนักวาดการ์ตูน แคลมป์ ต่อมาได้ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์การ์ตูนเข้าฉายในโรงภาพยนตร์ และอนิเมะสำหรับออกฉายทางโทรทัศน์
สำหรับฉบับหนังสือการ์ตูน เริ่มตีพิมพ์ลงในนิตยสารการ์ตูน อาสึกะรายเดือน (สำนักพิมพ์คาโดกาว่า) เมื่อปี พ.ศ. 2535 ซึ่งเป็นที่น่าแปลกใจที่การ์ตูนเรื่องนี้ไม่มีความต่อเนื่อง จนถึงขณะนี้ก็ยังไม่จบ โดยรายการวิทยุ Mid☆Night Asuka Channel (TBS Radio Fantasy World) ได้มีการเสนอละครวิทยุ ซึ่งมีเนื้อเรื่องจากฉบับหนังสือการ์ตูน
เอ็กซ์ พลังล้างโลก ฉบับภาพยนตร์การ์ตูน ได้เข้าฉายในโรงภาพยนตร์เมื่อปี พ.ศ. 2539 ซึ่งมีเพลง "Forever Love" โดยวงเอ็กซ์ เจแปน เป็นเพลงประกอบเรื่อง ส่วนฉบับภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์ ออกอากาศทางสถานี WOWOW ในปี พ.ศ. 2544 โดยหลังจากที่มีการฉายทางโทรทัศน์แล้วได้มีเกมออกตามมาด้วย
เนวิราพีน
เนวิราพีน () เป็นยาที่ใช้บรรเทากลุ่มอาการต่างๆ ในโรค เอดส์ (AIDS) เป็นยาในกลุ่ม นอน-นิวคลิโอไซด์ รีเวอรส์ ทรานสคริปเทส อินฮิบิเตอร์ (non-nucleoside reverse transcriptase inhibitors (NNRTIs)) มีชื่อทางการค้าว่า วิรามูน (Viramune)
พบว่ามีการดื้อยาในกรณีที่ใช้รักษาเอดส์เป็นเวลานานๆ และตับถูกทำลายหลังจากการเพิ่มปริมาณบ่อยๆในปี 2000 หลังจาก อย.สหรัฐฯ ออกมาเตือนว่าเนวิราพีนมีผลทำให้ตับถูกทำลาย บอริงเกอร์ อินเกลเฮม (Boehringer Ingelheim) ก็ได้ถอนยาออกจากตลาด
ทรานซิสเตอร์
ทรานซิสเตอร์ () เป็นอุปกรณ์สารกึ่งตัวนำที่มีคุณสมบัติขยายหรือสลับสัญญาณไฟฟ้าหรือพลังงานไฟฟ้า
ยูเลียส เอดการ์ ลิเลียนเฟลด์ วิศวกรและนักฟิสิกส์ชาวเยอรมันจดสิทธิบัตรทรานซิสเตอร์สนามไฟฟ้า (field-effect transistor) ในปี ค.ศ. 1926 แต่ในเวลานั้นยังไม่สามารถสร้างได้จริง ต่อมาในปี ค.ศ. 1947 จอห์น บาร์ดีน, วอลเตอร์ เฮาเซอร์ แบรตเทนและวิลเลียม ชอกลีย์ นักฟิสิกส์ชาวอเมริการ่วมกันคิดค้นทรานซิสเตอร์จุดสัมผัส (point-contact transistor) ทำให้วงการอิเล็กทรอนิกส์สร้างอุปกรณ์ได้ราคาถูกและเล็กลง จากผลงานนี้ทำให้บาร์ดีน, แบรตเทนและชอกลีย์ได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ในปี ค.ศ. 1956
ซาควินาเวียร์
ซาควินาเวียร์ (อังกฤษ:Saquinavir) (ฟอร์โตเวส®เป็นชื่อทางการค้าของโรช Fortovase®)
เป็นยาประเภท โปรตีเอส อินฮิบิเตอร์ (protease inhibitor) ใช้รักษาโรคในกลุ่มอาการ เอชไอวี (HIV)
ซาควินาเวียร์ มีไซเลต (Saquinavir mesylate-Invirase®, Roche) 
เป็นตำรับยาของซาควินาเวียร์ที่ทำขึ้นมาเพื่อใช้ร่วมกับ โปรตีเอส อินฮิบิเตอร์ ตัวอื่นเป็นการเพิ่มประสิทธิภาพในการดูดซึมยา
เมื่อรับประทานยาซาควินาเวียร์ตามลำพังพบว่าการดูดซึมช้ามาก แต่ถ้าคนไข้ได้รับยาเอชไอวีโปรตีเอส อินฮิบิเตอร์อีกตัวที่ชื่อ ริโตนาเวียร์ (ritonavir) เข้าไปด้วย พบว่าการดูดซึมของซาควินาเวียร์จะดีขึ้นมากที่เป็นเช่นนี้เพราะว่าริโตนาเวียร์จะไปยับยั้งเอ็นไซม์ ไซโตโครม พี450 3เอ4 (Cytochrome P450 3A4) ซึ่งเอ็นไซม์ตัวนี้จะไปเมตทาโบไลต์ ซาควินาเวียร์ให้หมดฤทธิ์ยา
ไซโดโฟเวียร์
ไซโดโฟเวียร์ () พัฒนาขึ้นโดย ไกลีด ไซเอนซ์  (Gilead Sciences) และทำตลาดเองในสหรัฐอเมริกา ใช้ชื่อการค้าว่า วิสไทด์ (Vistide) และนอกสหรัฐอเมริกาทำตลาดโดยไฟเซอร์ไพเซอร์ ไฟเวอร์ (Pfizer)
) เป็นยาฉีด ต้านไวรัส ที่ใช้รักษาโรคที่เกิดจากเชื้อไซโตเมกาโลไวรัส (cytomegalovirus-CMV) ที่ทำให้เกิด ม่านตาอักเสบ (retinitis) ในคนไข้ที่เป็นเอดส์ โดยการออกฤทธิ์ยับยั้งการสังเคราะห์ดีเอ็นเอในการขยายพันธุของไวรัส ซีเอ็มวี (CMV)
มีรายงานเป็นสถิติยืนยันชัดเจนว่า ไซโดโฟเวียร์มีประสิทธิภาพในการชลอการลุกรามของไวรัส ซีเอ็มวี (CMV) ที่ทำให้ม่านตาอักเสบ ทั้งในคนไข้ที่ล้มเหลวจากการรักษาด้วยวิธีอื่นและคนไข้ที่วินิจฉัยแล้วแต่ยังได้รักษา การให้ยาก็ไม่จำเป็นต้องทำอย่างต่อเนื่องเพียงให้ 1-2 สัปดาห์ต่อครั้ง
ฮิโรมิ สึรุ
ฮิโรมิ สึรุ (คันจิ:鶴ひろみ; ฮิรางานะ:つる ひろみ; 29 มีนาคม พ.ศ. 2503 - 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560) เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น ซึ่งอยู่ในวงการพากย์มานานกว่า 20 ปี ให้เสียงตัวละครมาแล้วมากมายหลากหลายบทบาท ผลงานเรื่องแรกของเธอคือ Perrine Monogatari (พ.ศ. 2521) โดยรับบทเป็น Perrine ตัวเอกของเรื่อง
ฮิโรมิ สึรุ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 16 พฤศจิยายน 2560 โดยได้พบเธออยู่ในรถยนต์ส่วนตัว นั่งอยู่ในสภาพหมดสติและถูกส่งตัวไปที่โรงพยาบาล หลังจากนั้นแพทย์ได้ยืนยันว่าเธอได้เสียชิวิตลงแล้วด้วยวัย 57 ปี
อะแมนตาดีน
อะมันตาดีน ( หรือ 1-อะมิโน(amino) อะดามันเทน (adamantane)) เป็น ยาต้านไวรัส ที่อนุมัติใช้โดยFDA ในปี 1976 เพื่อใช้รักษาโรคไข้หวัดใหญ่ ไทป์ เอ ในผู้ใหญ่ยาตัวนี้ช่วยลดอาการของ โรคปาร์กินสัน ได้ด้วย แต่มีกลุ่มอาการข้างเคียงเอ็กตร้าปิรามิดัล ซิสเต็ม(extrapyramidal system) มันถูกใช้เป็นยาแอนตี้ปาร์กินสันร่วมกับ แอล-โดปา (L-DOPA)
อะมันตาดีนเป็นอนุพันธ์ของ อะดามันเทน เหมือนกับไรแมนตาดีน (rimantadine)
เป็นยาตามใบสั่งแพทย์ (prescription drug) แบบ ยาเจเนอริก ในชื่อการค้าว่าไซม์มีเทล (Symmetrel)
กลไกในการเป็น ยาแอนตี้ปาร์กินสัน ยังไม่เข้าใจอย่างชัดเจน แต่มันทำให้เกิดการปล่อย โดพามีน (dopamine) จากปลายประสาทในเซลล์ สมอง ร่วมกันการกระตุ้น นอร์อีพิเนปฟริน (norepinephrine) กลไกในการต้านไวรัส คือ ยาจะแทรกแซงไวรัสโปรตีนที่ชื่อ เอ็ม 2 (M2 protein) ซึ่งเรียกว่า เอ็นโดไซโตสิส(endocytosis)
เมื่อเร็วๆนี้ พบว่าฟาร์มเป็ดไก่ในประเทศจีนใช้อะมันตาดีนป้องกันไข้หวัดนก (avian flu) 2600 ล้านโดส เป็นเหตุให้ ไข้หวัดนก ที่เกิดจากเชื้อ เอชไฟฟ์เอ็นวัน (H5N1) ในประเทศจีนและประเทศแถบเอเซียตะวันออกเฉียงใต้ดื้อต่อยาอะมันตาดีน
อำเภอประจักษ์ศิลปาคม
ประจักษ์ศิลปาคม เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดอุดรธานี
อำเภอประจักษ์ศิลปาคมตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
อำเภอประจักษ์ศิลปาคมเป็นอำเภอที่ตั้งขึ้นล่าสุดของจังหวัดอุดรธานี เดิมพื้นที่การปกครองของอำเภอนี้เป็นส่วนหนึ่งของอำเภอกุมภวาปี ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอประจักษ์ศิลปาคม ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2540 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม ปีเดียวกัน เพื่อเฉลิมฉลองและเพื่อเป็นเกียรติของจังหวัดอุดรธานีในโอกาสที่จังหวัดนี้มีอายุครบ 100 ปีในปีดังกล่าว โดยได้ตั้งชื่อกิ่งอำเภอตามพระนามของกรมหลวงประจักษ์ศิลปาคม พระโอรสในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และต่อมาจึงได้มีพระราชกฤษฎีกาลงวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอประจักษ์ศิลปาคม โดยมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน
อำเภอประจักษ์ศิลปาคมแบ่งเขตการปกครองย่อยเป็น 3 ตำบล 41 หมู่บ้าน
ท้องที่อำเภอประจักษ์ศิลปาคมประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่
หนุ่มหล่อเฟี้ยว แปลงโฉมสาว
หนุ่มหล่อเฟี้ยว แปลงโฉมสาว () () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น แต่งโดย โทโมโกะ ฮายากาวะ จัดพิมพ์ในประเทศญี่ปุ่นภายใต้ลิขสิทธิ์ของโคดันฉะ และในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์บงกช ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2549 ได้ถูกสร้างเป็นอะนิเมะ ออกอากาศทุกคืนวันอังคาร เวลา 1.30-2.00 น. ทางสถานีทีวีโตเกียว
เคียวเฮ ,ทาเคนางะ ,ยูกิโนะโจ และรันมารุ เป็นสี่หนุ่มรูปงามที่สาวๆ หมายปอง วันหนึ่งทั้งสี่ได้รับการไหว้วานจากเจ้าของบ้าน ให้ช่วยทำให้หลานสาวที่ชื่อว่า ซูนาโกะ ของตนให้เป็นสุภาพสตรีที่สมบูรณ์แบบให้ได้ แล้วจะไม่คิดค่าเช่าบ้าน แต่ถ้าทำไม่สำเร็จก็จะคิดค่าเช่าเพิ่มไปอีก ด้วยเหตุนี้ทั้งสี่ต้องจำใจรับซูนาโกะเข้ามาอาศัยด้วยกัน ที่ต้องจำใจรับเป็นเพราะซูนาโกะมีนิสัยประหลาด ชอบอยู่ที่มืดๆ คนเดียวกับพวกโครงกระดูก และตุ๊กตาเครื่องใน ทั้งยังชอบทำตัวลึกลับจนหลายคนนึกว่าเธอเป็นผี การจับซูนาโกะมาฝึกเป็นสุภาพสตรีนั้นยากมาก เพราะเธอไม่ยอมให้ฝึกง่ายๆ แต่บุคลิกที่สง่างามของเธอนั้นกลับเปิดเผยมาเป็นบางครั้ง ทำให้สี่หนุ่มประหลาดใจอยู่เสมอ
เขตบางซื่อ
เขตบางซื่อ เป็น 1 ใน 50 เขตการปกครองของกรุงเทพมหานคร จัดอยู่ในกลุ่มเขตกรุงเทพเหนือ สภาพพื้นที่โดยทั่วไปเป็นแหล่งการค้า การบริการ และแหล่งที่อยู่อาศัยหนาแน่นมาก
ตั้งอยู่บริเวณริมฝั่งตะวันออกของแม่น้ำเจ้าพระยาหรือฝั่งพระนคร มีอาณาเขตติดต่อกับพื้นที่การปกครองต่าง ๆ เรียงตามเข็มนาฬิกา ดังนี้
อำเภอบางซื่อ ได้รับการจัดตั้งขึ้นเป็นอำเภอชั้นนอกอำเภอหนึ่งในมณฑลกรุงเทพ โดยขึ้นตรงต่อกระทรวงนครบาลเมื่อปี พ.ศ. 2437 ซึ่งเป็นปีที่เริ่มมีการปฏิรูปการปกครองเป็นแบบมณฑลเทศาภิบาลในช่วงกลางรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ในช่วงที่มีอาณาเขตกว้างขวางที่สุดนั้น อำเภอบางซื่อแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 14 ตำบล ได้แก่ ตำบลบางพลัด ตำบลบางอ้อ ตำบลบางโพ ตำบลบางกระบือ ตำบลถนนนครไชยศรี ตำบลสามเสนใน ตำบลสามเสนนอก ตำบลลาดยาว ตำบลสี่แยกบางซื่อ ตำบลบางซื่อใต้ ตำบลบางซื่อเหนือ ตำบลบางซ่อน ตำบลบางเขนใต้ และตำบลบางเขน (ครอบคลุมไปถึงพื้นที่บางส่วนของเขตบางพลัด เขตดุสิต เขตพญาไท เขตราชเทวี เขตดินแดง เขตห้วยขวาง เขตจตุจักร และอำเภอเมืองนนทบุรีในปัจจุบัน)
ในวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2458 (รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว) ได้มีประกาศกระทรวงนครบาลกำหนดเขตการปกครองในกรุงเทพพระมหานคร (หรือมณฑลกรุงเทพ) ขึ้นใหม่ และกำหนดให้อำเภอบางซื่อรวมอยู่ในท้องที่จังหวัดพระนคร ตลอดเวลาที่ผ่านมา ในเขตจังหวัดพระนครได้มีการปรับปรุงเขตการปกครองใหม่หลายครั้ง ตำบลในอำเภอบางซื่อหลายตำบลถูกยุบรวมกับตำบลอื่นหรือไม่ก็ถูกโอนไปขึ้นกับอำเภอข้างเคียง ทำให้อำเภอนี้มีขนาดเนื้อที่ลดลง ในปี พ.ศ. 2470 ท้องที่อำเภอบางซื่อเหลือเพียงตำบลบางซื่อ บางซ่อน ลาดยาว สามเสนนอก สามเสนใน และบางกระบือเท่านั้น ในที่สุดเมื่อปี พ.ศ. 2481 (รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล) ทางราชการมีคำสั่งให้รวมอำเภอที่มีจำนวนประชากรและปริมาณงานไม่มากเข้าด้วยกัน อำเภอบางซื่อจึงถูกยุบเลิก เหลือเพียงชื่อ ตำบลบางซื่อ เป็นเขตการปกครองย่อยของอำเภอดุสิตนับแต่นั้น
ในปี พ.ศ. 2514 มีประกาศคณะปฏิวัติให้รวมจังหวัดพระนครกับจังหวัดธนบุรีเข้าด้วยกันเป็นนครหลวงกรุงเทพธนบุรี และในปีถัดมา (พ.ศ. 2515) ก็มีประกาศคณะปฏิวัติเปลี่ยนรูปแบบการบริหารเมืองหลวงใหม่อีกครั้งจากนครหลวงกรุงเทพธนบุรีเป็นกรุงเทพมหานคร แบ่งพื้นที่ออกเป็นเขตและแขวงแทนอำเภอและตำบลตามลำดับ ตำบลบางซื่อจึงได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะเป็น แขวงบางซื่อ และยังคงขึ้นกับเขตดุสิต
ภายหลังเขตดุสิตมีความเจริญและมีประชากรหนาแน่นขึ้น ท้องที่บางแห่งโดยเฉพาะแขวงบางซื่อ (ซึ่งอยู่ทางตอนเหนือสุดของเขต) ยังอยู่ไกลจากสำนักงานเขตมาก ดังนั้น เพื่อให้หน่วยงานราชการสามารถดูแลได้อย่างทั่วถึงและสะดวกรวดเร็ว ในขั้นแรกกรุงเทพมหานครจึงได้ตั้งสำนักงานเขตดุสิต สาขา 1 รับผิดชอบในพื้นที่แขวงบางซื่อเมื่อปี พ.ศ. 2532 ต่อมาในวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2532 จึงมีประกาศกระทรวงมหาดไทยแยกแขวงบางซื่อออกจากเขตดุสิตและจัดตั้งเป็น เขตบางซื่อ ขึ้น เพื่อประโยชน์ในการปกครอง การบริหารราชการ และการให้บริการแก่ประชาชนที่ย้ายเข้ามาอยู่อาศัยในท้องที่มากขึ้น ประกาศฉบับดังกล่าวเริ่มมีผลบังคับใช้ในวันที่กระทรวงออกประกาศนั่นเอง
วันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 หม่อมราชวงศ์สุขุมพันธุ์ บริพัตร ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครได้ลงนามในประกาศเปลี่ยนแปลงพื้นที่แขวงบางซื่อ และตั้งแขวงวงศ์สว่าง เขตบางซื่อ โดยมีผลใช้บังคับเมื่อวันที่ 21 กันยายน ปีเดียวกัน ส่งผลให้ปัจจุบัน เขตบางซื่อแบ่งหน่วยการปกครองย่อยออกเป็น 2 แขวง (khwaeng) ได้แก่เขตบางซื่อมีสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา 2 แห่ง ได้แก่
ทางน้ำมีแม่น้ำเจ้าพระยา
โตโยต้า
โตโยต้า มอเตอร์ คอร์ปอเรชัน () เป็นบริษัทผลิตรถยนต์สัญชาติญี่ปุ่น มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่เมืองโทะโยะตะ จังหวัดไอชิ ประเทศญี่ปุ่น ในเดือนมีนาคม 2557 โตโยต้ามีพนักงานในเครือบริษัททั่วโลกรวมแล้วกว่า 338,875 คน และในเดือนพฤศจิกายน 2557 ได้รับการจัดอันดับเป็น "1 ใน 12 บริษัทที่ใหญ่ที่สุดในโลกวัดตามรายได้" และตั้งแต่ปี 2557 เป็นต้นมา โตโยต้ายังเป็นบริษัทผลิตรถยนต์ที่ใหญ่ที่สุดในโลก (วัดตามจำนวนคันผลิต) แซงหน้า โฟล์กสวาเกน กรุ๊ป และ เจเนรัลมอเตอร์ ซึ่งในปีนั้นโตโยต้ารายงานว่าได้ผลิตรถยนต์คันที่ 200 ล้าน นับแต่ก่อตั้งบริษัท นอกจากนี้ โตโยต้ายังเป็นบริษัทแรกของโลกที่มีกำลังการผลิตรถยนต์เกิน 10 ล้านคันต่อปี และโตโยต้า ยังเป็นบริษัทที่จดทะเบียนในตลาดทุนญี่ปุ่นที่ใหญ่และมีรายได้มากที่สุดของญี่ปุ่น ห่างจากอันดับสองคือ SoftBank กว่าสามเท่าตัว
โตโยต้า มอเตอร์ คอร์ปอเรชัน ได้รับการก่อตั้งโดย คิอิชิโร โทะโยะดะ ใน พ.ศ. 2480 เป็นการแตกบริษัทออกมาจาก โตโยต้า อินดรัสทรีส์ ซึ่งเป็นบริษัทที่ก่อตั้งโดยบิดาของเขา ซะกิชิ โทะโยะดะ ซึ่งสามปีก่อนหน้าในปี 2477 ในช่วงที่ยังเป็นแผนกหนึ่งในโตโยต้า อินดรัสทรีส์ โตโยต้าก็ได้ผลิตสินค้าอย่างแรกเป็นของตนเองคือ "เครื่องยนต์ Type A" และในปี 2479 ก็ได้ทำการผลิตรถยนต์นั่งส่วนบุคคลคันแรกคือ Toyota AA ในปัจจุบัน โตโยต้า มอเตอร์ คอร์ปอเรชัน ผลิตรถยนต์ภายใต้ 5 เครื่องหมายการค้า อันประกอบด้วย Toyota, Hino, Lexus, Ranz และ Scion และยังถือหุ้น 51.2% ในไดฮัทสุ, ถือหุ้น 16.66% ในฟุจิเฮวี่อินดรัสทรีส์, ถือหุ้น 5.9%ในอีซูซุ และ ถือหุ้น 0.27% ในเทสลา นอกจากนี้ยังดำเนินกิจการร่วมค้าผลิตรถยนต์กับอีกสองบริษัทในจีน (GAC Toyota และ Sichuan FAW Toyota Motor), กับหนึ่งบริษัทในอินเดีย (Toyota Kirloskar), กับหนึ่งบริษัทในสาธารณรัฐเช็ค (TPCA) และบริษัทผลิตชิ้นส่วนและอะไหล่อื่นๆอีกมากมาย โตโยต้า มอเตอร์ คอร์ปอเรชัน เป็นส่วนหนึ่งของโตโยต้ากรุ๊ป หนึ่งในเครือบริษัทที่ใหญ่ที่สุดในโลก สำหรับในประเทศไทย "โตโยต้า มอเตอร์ คอร์ปอเรชัน (ประเทศญี่ปุ่น)" เป็นผู้ถือหุ้น 86.43% ในบริษัท "โตโยต้า มอเตอร์ ประเทศไทย"
เจเนรัลมอเตอร์
เจเนรัลมอเตอร์ () หรือย่อว่า จีเอ็ม (GM) เป็นบริษัทผลิตรถยนต์จากสหรัฐอเมริกา เจ้าของยี่ห้อ บิวอิคก์ (Buick) คาดิลแลค (Cadillac), เชฟโรเลต (Chevrolet), จีเอ็มซี (GMC) ฮัมเมอร์ (Hummer), พอนทิแอค (Pontiac), แซทเทิร์น (Saturn), นำเข้ารถจากยุโรปได้แก่ โอเปิล (Opel), ซาบ (Saab), และ วอกซ์ฮอลล์ (Vauxhall), และยังถือหุ้นใหญ่ในโฮลเด้น (Holden) ซึ่งเป็นยี่ห้อรถยนต์ของออสเตรเลีย และถือหุ้นใหญ่ในกิจการรถยนต์แดวู (Daewoo) ของเกาหลีใต้อีกด้วย 19 ตุลาคม 2550
เชฟโรเล็ตและ GMC ยังผลิตรถบรรทุก จีเอ็มเองมีหุ้นในบริษัทอีซูซุและซูซูกิของประเทศญี่ปุ่น
ปัจจุบันจีเอ็มเป็นผู้ผลิตรถยนต์รายใหญ่ที่สุดของโลก มีพนักงานประมาณ 340,000 คน แต่ในช่วงวิกฤติเศรษฐกิจปี 2552 ทางบริษัทก็ได้มีการปิดโรงงานและปลดพนักงานออกจำนวนมากในหลายประเทศ
โวลต์
โวลต์ (สัญลักษณ์ : V) คือหน่วยอนุพันธ์ในระบบเอสไอของความต่างศักย์ไฟฟ้า ปริมาณที่กำกับด้วยหน่วยโวลต์นั้นคือผลการวัดความเข้มของแหล่งจ่ายไฟฟ้าในแง่ที่ว่าจะสร้างพลังงานได้เท่าใดที่ระดับกระแสค่าหนึ่ง  ๆ โวลต์ซึ่งเป็นชื่อของหน่วยนี้ตั้งขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่ อาเลสซันโดร วอลตา (พ.ศ. 2288–2370) ผู้คิดค้นแบตเตอรี่เคมีชนิดแรกที่เรียกว่าเซลล์โวลตาอิก (Voltaic Pile)
โวลต์คือหน่วยที่ใช้เรียกเพื่อบอกขนาดของแรงดันไฟฟ้าในบ้าน เช่น 220 V หมายถึง ขนาดของแรงดันไฟฟ้าเท่ากับ 220 โวลต์ (ประเทศไทยใช้ไฟระบบนี้)
1 โวลต์ (V) = 1,000 มิลลิโวลต์ (mV)
นิยามของโวลต์คือความต่างศักย์ไฟฟ้าระหว่างตัวนำที่มีกระแสผ่านหนึ่งแอมแปร์และสูญเสียกำลังไฟฟ้าหนึ่งวัตต์ ดังนั้นหน่วยโวลต์จึงมีค่าเช่นเดียวกับหน่วยฐานเอสไอ ดังนี้ m · kg · s · A อันเท่ากับพลังงานหนึ่งจูลต่อประจุหนึ่งคูลอมบ์ (J/C)
ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2533 เป็นต้นมา หน่วยโวลต์ที่ใช้อ้างอิงสำหรับการวัดในทางปฏิบัติ ได้รับการดูแลในระดับสากลโดยอาศัยอุปกรณ์ที่ทำงานด้วยปรากฏการณ์จอเซฟสัน ซึ่งค่าที่วัดได้จากอุปกรณ์ดังกล่าวจะนำไปเทียบกับค่าคงตัวจอเซฟสัน ที่มีการกำหนดค่าตายตัวไว้แล้วในการประชุมนานาชาติว่าด้วยการชั่งตวงวัดครั้งที่ 18 (18 General Conference on Weights and Measures) ซึ่ง
โวลต์มิเตอร์ เครื่องมือวัดไฟฟ้า
โวลต์มิเตอร์ คือ เครื่องมือวัดไฟฟ้า ที่ใช้วัดแรงดันไฟฟ้าระหว่างจุด 2 จุด ในวงจรความต้านทานภายในของเครื่องโวลต์มิเตอร์มีค่าสูง วิธีใช้ต้องต่อขนานกับวงจรเครื่องมือที่ใช้วัดค่าความต่างศักย์ในวงจรไฟฟ้า ค่าที่วัดได้มีหน่วย โวลต์ (V) โวลต์มิเตอร์ เป็นเครื่องมือที่ดัดแปลงมากจากแกลแวนอมิเตอร์ โดยต่อความต้านทาน แบบอนุกรม กับแกลแวนอมิเตอร์ และใช้วัดความต่างศักย์ในวงจรโดยต่อแบบขนานกับวงจรที่ต้องการวัดเมื่อพิจารณาถ่านไฟฉายขนาด 1.5 โวลต์ หรือแบตเตอรี่รถยนต์ 12 โวลต์ หมายถึง ถ่านไฟฉายมีแรงเคลื่อนไฟฟ้า 1.5 โวลต์ หรือ แบตเตอรี่รถยนต์มีแรงเคลื่อนไฟฟ้า 12 โวลต์ แรงเคลื่อนไฟฟ้าหรือแรงดันไฟฟ้า หมายถึง พลังงานไฟฟ้าที่เซลล์ไฟฟ้าจ่ายให้กระแสไฟฟ้าที่เคลื่อนที่ตลอดวงจรไฟฟ้า การวัดความต่างศักย์ระหว่างจุด 2 จุด ในวงจรไฟฟ้า เรานิยมใช้เครื่องมือที่เรียกว่า โวลต์มิเตอร์ โดยมีหน่วยวัด คือ โวลต์ เมื่อเราต้องการวัดแรงดันระหว่างจุด 2 จุดใด ๆ ในวงจรไฟฟ้า เราสามารถทำได้ด้วยการนำโวลต์มิเตอร์ต่อคร่อมระหว่างจุด 2 จุดนั้น ๆ เราเรียกการต่อลักษณะนี้ว่าการต่อแบบขนาน
การใช้โวลต์มิเตอร์ก็เช่นเดียวกับแอมมิเตอร์ ซึ่งมี 2 แบบคือ ใช้กับไฟฟ้ากระแสตรงและไฟฟ้ากระแสสลับ เมื่อต้องการใช้โวลต์มิเตอร์วัดความต่างศักย์ไฟฟ้าระหว่าง จุด 2 จุด ในวงจรไฟฟ้ากระแสตรง จะต้องคำนึงถึงขั้วบวกและขั้วลบด้วย โดยต่อขั้วบวกของโวลต์มิเตอร์เข้ากับขั้วบวกของวงจร และต่อขั้วลบของโวลต์มิเตอร์เข้ากับขั้วลบของวงจร
สำหรับการวัดความต่างศักย์ไฟฟ้าในวงจรที่มีแหล่งจ่ายไฟฟ้าแบบกระแสสลับ เช่น ไฟฟ้าจากเต้ารับภายในบ้าน โดยใช้โวลต์มิเตอร์แบบเข็มชนิดขดลวดเคลื่อนที่และแม่เหล็กถาวร ไฟฟ้ากระแสสลับต้องถูกแปลงไปเป็นไฟฟ้ากระแสตรงก่อนด้วยวงจรเรียงกระแส (rectifier) แล้วจึงนำไฟฟ้ากระแสตรงนั้นไปวัดความต่างศักย์ไฟฟ้ากับโวลต์มิเตอร์ ส่วนมากแล้วในมัลติมิเตอร์ (multimeter) จะมีการทำวงจรเรียงกระแสมาในตัวอยู่แล้ว
การที่กระแสไฟฟ้าไหลอันเนื่องมาจากความต่างศักย์ไฟฟ้าที่เกิดขึ้นที่ขั้วของแหล่งกำเนิดไฟฟ้าแต่ละชนิดก็จะไม่เท่ากัน เช่น ถ่านไฟฉายมีความต่างศักย์ไฟฟ้าประมาณ 1.5 โวลต์ แบตเตอรี่รถยนต์มีความต่างศักย์ไฟฟ้า 12 โวลต์ ส่วนสายไฟภายในบ้านมีความต่างศักย์ไฟฟ้าประมาณ 220 โวลต์ทั้งนี้ถ้าความต่างศักย์ไฟฟ้ามีค่ามากขึ้นระดับพลังงานไฟฟ้าก็จะมากขึ้นด้วย ซึ่งจะมีผลและเป็นอันตรายต่อชีวิตของมนุษย์มากขึ้นด้วยเช่นกัน
เครือข่ายอัจฉริยะ
N
N
N
N
N
N
N
N
N
N
N
N
N
N
N
N
N
N
N
N
N
N
N
N
N
N
ogic Program (SLP) ซึ่งเป็นโปรแกรมที่จะควบคุมลำดับการทำงานของบริการ (Call Flow) ซึ่งจะการแลกเปลี่ยนข้อมูลผ่านทาง INAP หรือ TCP/IP เพื่อใช้พิจารณาเงื่อนไขในการทำงานและควบคุมอุปกรณ์ส่วนอื่นๆ ในระบบ
รายชื่อศิลปินเพลงลูกทุ่ง
รายนามศิลปินเพลงลูกทุ่ง จัดเรียงตามลำดับตัวอักษรนำหน้าชื่อและสกุลจริงของศิลปิน และแสดงชื่อเล่นหรือชื่อในวงการไว้ในวงเล็บ
ในกรณีไม่ทราบชื่อและสกุลจริงของศิลปินรายใด จะจัดเรียงด้วยชื่อเล่นหรือชื่อในวงการเพลงไปก่อนจนกว่าจะหาข้อมูลชื่อและสกุลจริงได้
อุดมศึกษา
อุดมศึกษา หมายถึง ระดับการศึกษารองจากระดับมัธยมศึกษา คำว่า "อุดมศึกษา" มีรากศัพท์มาจากศัพท์ภาษาบาลี "อุตม" หมายถึง สูงสุด และศัพท์ภาษาสันสกฤต "ศิกฺษา" หมายถึง การเล่าเรียน ดังนั้น คำว่า "อุดมศึกษา" จึงหมายถึง การเรียนขั้นสูงสุด
การจัดการศึกษาในระดับอุดมศึกษาในประเทศไทยนั้น เริ่มขึ้นตั้งแต่รัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งได้ก่อตั้งโรงเรียนกฎหมาย โรงเรียนแพทย์ โรงเรียนช่างไหม รวมถึงโรงเรียนมหาดเล็ก แต่ยังไม่สามารถให้การศึกษาถึงขั้นปริญญาได้ ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ทรงประดิษฐานโรงเรียนข้าราชการพลเรือนของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเป็นมหาวิทยาลัย และพระราชทานนามว่า "จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย" ซึ่งเป็นสถาบันอุดมศึกษาแห่งแรกของประเทศไทย ในปัจจุบัน การจัดการศึกษาระดับอุดมศึกษาของประเทศไทยอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา หรือ สกอ. กระทรวงศึกษาธิการ ซึ่งมีสถาบันอุดมศึกษาในสังกัด 157 แห่งทั่วประเทศ (พ.ศ. 2553) โดยแบ่งเป็น
นอกจากนี้ ยังมีการจัดการศึกษาโดย มหาวิทยาลัย วิทยาลัย หรือ บัณฑิตวิทยาลัย ที่อาจจะไม่ได้อยู่ในสังกัดของสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา เช่น วิทยาลัยพยาบาลกองทัพบก ซึ่งอยู่ภายใต้การดูแลของ กระทรวงกลาโหม นอกจากนี้โรงเรียนสาธิตก็ยังสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษาอีกด้วย
รูปแบบสถาบันอุดมศึกษาของไทยนั้น มีหลากหลายชื่อเรียกขาน แต่หากเปรียบเทียบแล้วมีฐานะเดียวกันหากแตกต่างเฉพาะชื่อเรียกและตำแหน่งบริหารเท่านั้น อธิบายได้ดังนี้
โชเน็งจัมป์รายสัปดาห์
โชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ (; ) หนังสือการ์ตูนรายสัปดาห์ที่ขายดีที่สุดของประเทศญี่ปุ่น ยอดจำหน่ายมากกว่า 3 ล้านเล่ม โชเน็งจัมป์จำหน่ายรายสัปดาห์ในประเทศญี่ปุ่น และจำหน่ายรายเดือนในทวีปอเมริกาเหนือและทวีปยุโรป
ตลาดเป้าหมายหลักของโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์อยู่ที่เด็กผู้ชาย (โชเน็ง แปลว่า เด็กชาย หรือผู้ชาย) เนื้อหาภายในหนังสือการ์ตูนจะเป็นลักษณะการต่อสู้ และการผจญภัย โดยตัวละครหลักจะมีพลังพิเศษต่างๆ โชเน็งจัมป์เริ่มตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2511 โดยบริษัทชูเอชะ เคยมียอดจำหน่ายสูงถึง 6 ล้านเล่ม โชเน็งจัมป์ได้มีนำมาจำหน่ายภายใต้ชื่อโชเนนจัมป์ ในสหรัฐอเมริกา เยอรมัน สวีเดน นอร์เวย์ และการ์ตูนหลายเรื่องภายในเล่มได้มีการนำมาแปลและจำหน่ายในหลายประเทศในทวีปเอเชีย รวมทั้งประเทศเกาหลีใต้ ฮ่องกง ไต้หวัน และไทย
ช่วงกลางปีทศวรรษ 1980 ถึงกลางทศวรรษ 1990 เป็นยุคที่นิตยสารมีอัตราการเติบโตไหลเวียนสูงที่สุด อย่างไรก็ตามการเติบโตนั้นก็ได้ลดลงอย่างมากในเวลาต่อมาเมื่อเข้าทศวรรษ 2000
นินเท็นโด
นินเท็นโด (; ) เป็นบริษัทสัญชาติญี่ปุ่น ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2432 (ค.ศ. 1889) เริ่มแรกทำธุรกิจเกี่ยวกับการ์ดเกมและของเล่น รวมถึงธุรกิจอื่น เช่น โรงแรมและแท็กซี่ ใน พ.ศ. 2526 (ค.ศ. 1983) นินเท็นโดได้ผันตัวเองมาเป็นบริษัทวิดีโอเกม ซึ่งเป็นบริษัทเกี่ยวกับวิดีโอเกมที่มีอายุยาวนานที่สุดและทรงอิทธิพลที่สุดจนถึงปัจจุบัน
นินเท็นโดได้วางจำหน่ายเครื่องเล่นเกมคอนโซล 6 รุ่น ได้แก่ คัลเลอร์ ทีวี เกม ฟามิคอม ซูเปอร์ฟามิคอม นินเท็นโด 64 เกมคิวบ์ วี วียู และ นินเทนโดสวิตช์ สำหรับเครื่องเล่นเกมพกพา ได้วางจำหน่ายเกมบอย 7 รุ่น เวอร์ชวลบอย นินเท็นโด DS นินเท็นโด 2DS นินเท็นโด 3DS นิว นินเท็นโด 3ดีเอส และ เกมกดและ วิดีโอเกม อื่น ๆ อีกมาก
นินเท็นโดมีเกมที่มีชื่อเสียงหลายเกม เช่น เกมชุดมาริโอ ดองกี้คอง เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา ไฟร์เอมเบลม เมทรอยด์ เคอร์บี้ แอนิมอลครอสซิง และโปเกมอน พนักงานหลายคนของนินเท็นโดมีอิทธิพลอย่างมากต่อวงการเกม เช่น ชิเงรุ มิยะโมะโตะ ผู้ให้กำเนิดมาริโอ เป็นต้น
นินเท็นโดสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่เมืองเกียวโต จังหวัดเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น นินเท็นโดอเมริกาตั้งอยู่ที่ เรดมอนด์ รัฐวอชิงตัน (สำนักงานใหญ่สาขาอเมริกา), นอร์ธเบนด์ รัฐวอชิงตัน และ แอตแลนตา รัฐจอร์เจีย นินเท็นโดแคนาดาตั้งอยู่ที่ ริชมอนด์ บริติชโคลัมเบีย และโทรอนโต นินเท็นโดออสเตรเลียตั้งอยู่ที่เมลเบิร์น รัฐวิกตอเรีย นินเท็นโดยุโรปตั้งอยู่ที่เมือง Großostheim ประเทศเยอรมนี นินเท็นโดจีนได้ร่วมกับ iQue และล่าสุดนินเท็นโดเกาหลี ก่อตั้งเมื่อ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2549
นินเท็นโด ยังไม่แต่งตั้งตัวแทนจำหน่ายในประเทศไทยอย่างไม่เป็นทางการ อย่างไรก็ดี แต่ร้านขายเกมหิ้วนำเข้าจากในต่างประเทศของนินเท็นโดขายในประเทศไทย ในอนาคตนินเท็นโดจะเข้ามาลงทุนในประเทศไทยก็เป็นไปได้
คำว่า Nintendo นั้นคาดกันว่ามาจากคำว่า Nintendou ซึ่งแปลว่า “ปล่อยให้เรื่องของโชคขึ้นกับสวรรค์เบื้องบน”
เอบีซี (ไวรัสคอมพิวเตอร์)
เอบีซี () เป็นไวรัสคอมพิวเตอร์ประเภทไวรัสติดไฟล์ พบการเริ่มระบาดเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2535 มีขนาดตั้งแต่ 2,952 ถึง 2,972 ไบท์ และจะรบกวนการทำงานของคอมพิวเตอร์ ทุก ๆ วันที่ 13 ของเดือน
เอบีซีเป็นไวรัสที่ทำงานตามวันและเวลา เมื่อถึงวันและเวลาใหม่ที่กำหนดก็จะทำงาน ไวรัสตัวนี้ จะทำงานในวันที่ 13 ของทุก ๆ เดือน เมื่อไวรัสทำงาน เมื่อผู้ใช้พิมพ์ตัวอักษรซ้ำ มันจะทำการเปลี่ยนตัวอักษรซ้ำเป็นซ้ำ 3 ครั้ง ยกตัวอย่างเช่น คำว่า "book" เมื่อพิมพ์แล้วจะกลายเป็น "boook" ซึ่งโค้ดของไฟล์ที่ติด จะมีข้อความเข้ารหัสดังนี้:
ไวรัส Accept.3773
Accept.3773 เป็นไวรัสประเภท ไวรัสติดไฟล์ หากติดแล้วจะมีไฟล์ 2 ไฟล์ ไฟล์แรกความยาว 5019 ไบต์ (.COM) และ 3773 ไบต์ (.EXE)
ไวรัสนี้ จะแพร่กระจ่ายผ่านการคัดลอกเท่านั้น
โคดีอีน
โคดีอีน ( โดย INN) เป็นยาในกลุ่มโอปิออยด์ ใช้เป็นยาบรรเทาปวด ยาแก้ไอ และยาแก้ท้องร่วง ซึ่งผลิตออกจำหน่ายในรูปเกลือซัลเฟต คือ โคดีอีน ซัลเฟต และเกลือฟอสเฟตคือ โคดีอีน ฟอสเฟต
โคดีอีนเป็นอัลคะลอยด์ (alkaloid) ที่พบในฝิ่นซึ่งมีความเข็มข้นประมาณ 0.7-2.5 เปอร์เซนต์ ในขณะที่สามารถสกัดได้จากฝิ่นแต่โคดีอีนที่ใช้ในสหรัฐอเมริกา ส่วนใหญ่จะได้จากการสังเคราะห์จากมอร์ฟีนโดยกระบวนการ โอ-เมตทิเลชั่น (O-methylation)
อนุญาตให้ใช้โคดีอีนได้ดังนี้
โคดีอีนบางครั้งผลิตออกมาในรูปตำรับยาผสมเช่น
พบว่าตำรับยาผสมมีฤทธิ์แรงกว่าการใช้ยาเดี่ยว ๆ แยกกันเราเรียกว่ายาเสริมฤทธิ์กัน (Drug Synergy)
โคดีอีนเป็นโปรดรัก (prodrug) เพราะเมตาโบไลต์ที่ออกฤทธิ์เป็นยาบรรเทาปวดของมันคือมอร์ฟีน โคดีอีนมีความแรงน้อยกว่ามอร์ฟีน เพราะว่าโคดีอีนเพียง 10 % เท่านั้นที่เปลี่ยนเป็นมอร์ฟีน และผลทำให้ติดยาก็น้อยกว่ามอร์ฟีนด้วย
ในทางทฤษฎีปริมาณ โคดีอีนที่ให้โดยการรับประทานขนาด 200 มก. จะมีฤทธิ์บรรเทาปวดเท่ากับการรับประทานยามอร์ฟีน 30 มก. การเปลี่ยนโคดีอีนเป็นมอร์ฟีนเกิดขึ้นในตับโดยเอ็นไซม์ "ซีวายพี2ดี6" (CYP2D6)
ผลข้างเคียงที่เกิากการใช้ยาโคดีอีนมีดังนี้
เนื่องจากตำรับยาโคดีอีนหาซื้อได้ง่ายโดยไม่ต้องใช้ใบสั่งแพทย์ จึงมีผู้คนมากมายใช้โคดีอีนเพื่อเอาผลข้างเคียงที่ทำให้เกิดความเคลิบเคลิ้มเป็นสุข (euphoria) มีรายงานว่าในประเทศฝรั่งเศส 95 % ของโคดีอีนที่ขายในร้านขายยาไม่ได้ใช้ในทางการแพทย์
ฟีแนนทรีน
ฟีแนนทรีน (อังกฤษ:Phenanthrene) เป็น พอลิไซคลิก อะโรมาติก ไฮโดรคาร์บอน (polycyclic aromatic hydrocarbon) ที่ประกอบด้วยวงบแหวน เบนซีน 3 วงต่อเชื่อมกัน ดังรูปทางขวามือ คำว่าฟีแนนทรีนมาจากคำว่าฟีนิลรวมกับคำว่าแอนทราซีน เป็นสารที่พบในควันบุหรี่ เป็นสารระคายเคือง ทำให้ผิวไวต่อแสง สารบริสุทธิ์เป็นผงสีขาวและเรืองแสงฟลูออเรสเซนต์ สารที่มีโครงสร้างแบบเดียวกับฟีแนนทรีนแต่มีไนโตรเจนอยู่ที่ตำแหน่งที่ 4 และ5 เรียกว่าฟีแนนโทรลีน (phenanthroline.)
ฟีแนนทรีนมี โครงสร้างเรโซแนนซ์ (resonance structure) 5 แบบ ปฏิกิริยาฟีแนนทรีน มักจะเกิดในตำแหน่งที่ 9 และ 10 ฟีแนนทรีนแทบจะไม่ละลายในน้ำแต่ละลายได้ดีในสารมลพิษอินทรีย์ เช่น โทลูอีน คาร์บอนเตตระคลอไรด์ อีเทอร์ คลอโรฟอร์ม กรดน้ำส้ม และเบนซีน การสังเคราะห์ฟีแนนทรีนใช้การสังเคราะห์แบบ Bardhan-Sengupta
ฟีแนนทรีนมีความคงตัวมากกว่าแอนทราซีน ในธรรมชาติ ฟีแนนทรีนพบในบริเวณที่เกิดการเผาไหม้ เช่นเดียวกับพีเอเอชชนิดอื่นๆ
ไวรัส Trivial
Trivial เป็นไวรัสประเภทไวรัสติดไฟล์ กลุ่มหนึ่งซึ่งมีการเขียนแบบง่าย ๆ ขนาดเล็ก มีตั้งแต่ขนาดเล็กสุดคือ 22 ไบท์ จนถึงขนาดใหญ่เป็นร้อยไบต์ (แต่เกือบทั้งหมดเป็นข้อความ ส่วนตัวโปรแกรมจริง ๆ ยังคงมีขนาดเล็กพอ ๆ กัน)
Trivial ไวรัสเป็นความพยายามของโปรแกรมเมอร์ที่จะสร้างไวรัสที่มีขนาดเล็กที่สุดโดยที่สามารถติดยังไฟล์อื่นได้ เมื่อรันโปรแกรมที่ติดไวรัส ไวรัสจะค้นหาไฟล์โปรแกรม และเขียนทับส่วนต้นไฟล์โปรแกรมไฟล์แรกที่ค้นพบด้วยตัวไวรัส และหยุดทำงาน ไฟล์ที่ติดไวรัสจะเสียหาย ไม่ทำงานตามปกติ จำเป็นต้องติดตั้งโปรแกรมใหม่หรือกู้จากการสำรองข้อมูลไว้เท่านั้น
ชื่อบุคคลญี่ปุ่น
ชื่อบุคคลญี่ปุ่น ในปัจจุบันประกอบด้วย ชื่อสกุล และตามด้วยชื่อตัว โดยอาจจะตามหลังด้วยคำอื่น ๆ เช่น คำว่า "ซัง" ที่มีความหมายเหมือนกับคำว่า "คุณ"
ชื่อบุคคลญี่ปุ่นนิยมเขียนด้วยตัวอักษรคันจิ ชื่อที่เขียนด้วยตัวอักษรคันจิสามารถอ่านออกเสียงได้หลายแบบ ในบางครั้งจะเขียนอักษรฮิระงะนะอันเป็นตัวอักษรพื้นฐานของภาษาญี่ปุ่น กำกับไว้ในรูปแบบของฟุริงะนะ
ชื่อสกุลที่มีมากในญี่ปุ่นได้แก่ ซะโตะ (佐藤) ซุซุกิ (鈴木) และ ทะกะฮะชิ (高橋)
การเขียนชื่อบุคคลญี่ปุ่นในภาษาอื่นมักจะมีปัญหาที่พบบ่อยกันคือ ลำดับของชื่อและนามสกุล
ลำดับของการวางตำแหน่งชื่อและนามสกุลแตกต่างกันของระบบของญี่ปุ่นที่นำ นามสกุลนำหน้าชื่อ ในขณะที่ในรูปแบบอื่นเกือบทุกประเทศทั่วโลกใช้ชื่อนำหน้านามสกุล ในบางครั้งจะมีการใช้ชื่อนามสกุลเขียนในลักษณะตัวพิมพ์ใหญ่ เช่น Akira TORIYAMA หรือ TORIYAMA Akira เพื่อบอกให้รู้ว่านามสกุลคือ Toriyama (โทริยะมะ) บุคคลที่อาศัยและทำงานอยู่นอกประเทศญี่ปุ่นนิยมใช้ชื่อนำหน้านามสกุลเช่น โยโกะ โอโนภรรยาของจอห์น เลนนอน หรือ โยชิทากะ อามาโนะศิลปินชาวญี่ปุ่น นอกจากนี้ในข่าวนอกประเทศญี่ปุ่นที่มีการกล่าวถึงเกี่ยวกับ นักการเมือง นักธุรกิจ นักแสดง และนักกีฬา นิยมเขียนลำดับชื่อนำหน้านามสกุล เช่น จุนอิชิโร โคะอิซุมิ หรือ ทาคุยะ คิมูระ
อย่างไรก็ตามการเขียนตามตัวอักษรคันจิ ไม่มีการสลับตำแหน่งของชื่อนามสกุล ยังคงไว้ให้นามสกุลนำหน้าชื่อเสมอ
หนังสือการ์ตูนของประเทศไทยนิยมใช้นามสกุลนำหน้าชื่อ แม้ว่าสำหรับคนไทยแล้วมาตรฐานในการเรียกชื่อญี่ปุ่นจะนำหน้าด้วยชื่อและต่อด้วยนามสกุลเหมือนยุโรป
ซัง (さん, san) ใช้ลงท้ายสำหรับชื่อบุคคลเปรียบเหมือนคำว่า "คุณ" ซึ่งสามารถใช้ได้ทั้งผู้ชายและผู้หญิง ใช้สำหรับบุคคลที่ไม่ใช่คนในครอบครัว คำว่า ซัง สามารถใช้ร่วมกับคำนามอื่นชื่อ นิคุยะซัง หมายถึงเจ้าของร้านขายเนื้อ (นิคุยะ แปลว่า ร้านขายเนื้อ)
คำว่า ซัง ซะมะ และ ชิ เป็นคำลงท้ายที่ใช้สำหรับการอ้างถึงบุคคลอื่นอย่างสุภาพและทางการ
คุง (君, kun) ใช้ลงท้ายชื่อผู้ชาย (และผู้หญิงในบางโอกาส) สำหรับการใช้สำหรับคนใกล้ชิด ใช้สำหรับบุคคลที่อายุมากกว่าเรียกคนที่อายุน้อยกว่า หรือในบางครั้งใช้เรียกบุคคลที่มีอายุไล่เลี่ยกัน และนิยมใช้เป็นคำลงท้ายสำหรับชื่อเด็กผู้ชาย ในบางครั้งจะมีการใช้เรียก คุง สำหรับสาวออฟฟิศ โดยหัวหน้างานที่เป็นผู้ชาย เช่น ปังคุง
อาจารย์มักจะเรียกลูกศิษย์ลงท้ายโดยคำว่า "คุง" สำหรับเด็กผู้ชายเรียก "ซัง" หรือ "จัง" สำหรับเด็กผู้หญิง
จัง (ちゃん, chan) ใช้ลงท้ายสำหรับชื่อคนใกล้ชิดเพศหญิง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเด็กผู้หญิง และคนรัก หรือเพื่อนที่สนิทกันมาก ๆ ผู้หญิงบางคนนิยมเรียกชื่อตัวเองลงท้ายด้วยจัง ในบางครั้งใช้เรียกชื่อสัตว์เลี้ยงตัวเองลงท้ายด้วยคำว่า "จัง"
ในบางครั้งจะมีใช้สำหรับเรียกชื่อดารา หรือบุคคลที่ชื่นชอบ เช่น ชุวะจัง สำหรับ อาร์โนลด์ ชวาร์เซเนกเกอร์ เนเน่จัง
เซ็มไป (先輩, senpai) แปลว่า รุ่นพี่ ใช้ลงท้ายสำหรับชื่อสำหรับบุคคลที่อาวุโสกว่าในกลุ่มของตัวเอง เช่น รุ่นน้องเรียกรุ่นพี่ที่โรงเรียน นักกีฬาใหม่เรียกนักกีฬาที่มาก่อน หรือในธุรกิจใช้เรียกตำแหน่งผู้อาวุโสกว่าว่า เซ็มไป
โคไฮ (後輩, kōhai) แปลว่า รุ่นน้อง ใช้เรียกในทางกลับกัน
เซ็นเซ (先生, sensei) ใช้ลงท้ายเรียกชื่อบุคคลที่เป็นอาจารย์ หมอ หรือ ทนาย แสดงถึงการเคารพ
ซะมะ (様, sama) ใช้ลงท้ายชื่อบุคคล มีความหมายเหมือนกับคำว่า "ท่าน" ในภาษาไทยโดยการใช้จะมีความหมายเป็นทางการมากกว่าคำว่า "ซัง" ในทางธุรกิจ คำว่า "ซะมะ" นิยมใช้ในสำหรับเรียกลูกค้า
ชิ (氏, shi) เป็นคำลงท้ายในการเขียนจดหมาย และใช้สำหรับบุคคลที่ไม่เคยเจอตัว คำว่า ชิ มักจะพบในเอกสารทางกฎหมาย หรือเอกสารทางวิชาการ
เธบาอีน
เธบาอีน (Thebaine) หรือ พารามอร์ฟีน (Paramorphine) เป็นสารที่พบได้ใน ฝิ่น คุณสมบัติทางเคมีคล้ายกับทั้ง มอร์ฟีน และ โคดีอีน แต่มันมีฤทธิ์กระตุ้นน้อยกว่าฤทธิ์กด โดยตัวของมันเองไม่มีสรรพคุณในการรักษาโรคอะไร แต่มันสามารถเปลี่ยนไปเป็นสารประกอบได้หลายตัวดังนี้
ข้อมูลอภิพันธุ์
ข้อมูลอภิพันธุ์ () หมายถึง ข้อมูลหรือสารสนเทศที่ถูกจัดทำขึ้นอย่างมีโครงสร้างเพื่อใช้ในการบรรยายทรัพยากรสารสนเทศ ในด้านลักษณะเนื้อหา และบริบทที่เกี่ยวข้องซึ่งได้แก่ลักษณะทางกายภาพและการผลิตทรัพยากรสารสนเทศ ตลอดจนความสัมพันธ์ระหว่างองค์ประกอบที่ใช้ในการบรรยายทรัพยากรสารสนเทศ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อตอบสนองการทำงาน คือ การสืบค้นและการบริหารจัดการ ซึ่งประกอบไปด้วยการกำหนดสิทธิในการใช้ การกำหนดความคุ้มครองทรัพย์สินทางปัญญา การสงวนรักษา
หน้าที่สำคัญของข้อมูลอภิพันธุ์ ซึ่งมีมาตั้งแต่ยุคแรกเริ่มในรูปของบัตรรายการ ก็คือการช่วยให้ผู้ใช้สามารถค้นหาสารสนเทศหรือความรู้ที่ตรงกับความต้องการของตนเองได้ จนกระทั่งปัจจุบันที่ทรัพยากรสารสนเทศมีหลายรูปแบบและซับซ้อนมากขึ้น ทำให้ข้อมูลอภิพันธุ์ต้องทำหน้าที่มากกว่าการเป็นบัตรรายการที่ช่วยให้ผู้ใช้เลือกหนังสือจากชั้นเท่านั้น หากยังต้องช่วยในการบริหารจัดการทรัพยากรสารสนเทศอีกด้วย จัดกลุ่มตามวัตถุประสงค์ใหญ่ ๆ ได้ 3 หน้าที่หลัก ดังนี้โดยส่วนใหญ่แล้วนักวิชาการมักจะแบ่งประเภทของข้อมูลอภิพันธุ์ออกเป็น 3 ประเภทใหญ่ ตามหน้าที่หลักของข้อมูลอภิพันธุ์ คือ
อัลเฟนทานิล
อัลเฟนทานิล ( หรือ Alfenta) เป็นยาฉีด (parenteral) ออกฤทธิ์สั้นประเภทโอปิออยด์ เป็นยาบรรเทาปวดที่ใช้ระงับความรู้สึกในการผ่าตัด มีปัญหาต่อระบบหัวใจและหลอดเลือด น้อย แต่มีการกดระบบหายใจที่รุนแรง