hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ฤทธิ์ เลี้ยงประเสริฐ
ฤทธิ์ เลี้ยงประเสริฐ เกิดเมื่อประมาณ พ.ศ. 2445 - 2446 ที่บ้านท่าเสา จ.อุตรดิตถ์ มีพี่น้อง 7 คน โดยเป็นชาย 6 คน หญิง 1 คน โดยพี่น้องที่เป็นชาย 5 คนคือ แก้ว เลี้ยงประเสริฐ โต๊ะ เลี้ยงประเสริฐ โพล้ง เลี้ยงประเสริฐ แพ เลี้ยงประเสริฐ และพลอย เลี้ยงประเสริฐ เป็นนักมวยมีชื่อเสียงทั้งหมด
นายฤทธิ์เข้ามาชกในกรุงเทพฯพร้อมกับนายโต๊ะและนายพลอย ผลงานที่ปรากฏ เคยเสมอกับบังสะเล็บ ศรไขว้ นักมวยไทยเชื้อสายแขกชวา กลับไปอุตรดิตถ์พร้อมกับพี่น้องคนอื่น เสียชีวิตปีใดไม่ปรากฏ
โต๊ะ เลี้ยงประเสริฐ
พระอธิการโต๊ะ เลี้ยงประเสริฐ อดีตเจ้าอาวาสวัดคุ้งตะเภา เกิดเมื่อประมาณ พ.ศ. 2440 ที่บ้านท่าเสา จ.อุตรดิตถ์ มีพี่น้อง 7 คน โดยเป็นชาย 6 คน หญิง 1 คน โดยพี่น้องที่เป็นชาย 5 คนคือ แก้ว เลี้ยงประเสริฐ โพล้ง เลี้ยงประเสริฐ แพ เลี้ยงประเสริฐ ฤทธิ์ เลี้ยงประเสริฐ และพลอย เลี้ยงประเสริฐ เป็นนักมวยมีชื่อเสียงทั้งหมด
นายโต๊ะเข้ามาชกในกรุงเทพฯพร้อมกับนายฤทธิ์และนายพลอย หลังจากที่นายแพและนายโพล้งเคยมาขึ้นชกก่อนหน้านั้น ผลงานการชกในกรุงเทพฯของนายโต๊ะเท่าที่มีบันทึกไว้ คือเคยชกกับสุวรรณ นิวาสะวัต และนายแอ ม่วงดี นายโต๊ะกลับอุตรดิตถ์พร้อมน้องชาย มาเป็นนักมวยดังแถวบ้านเกิด บั้นปลายชีวิตบวชเป็นพระภิกษุจนได้เป็นเจ้าอาวาสวัดคุ้งตะเภา มรณภาพปีใดไม่ปรากฏ ทราบแต่ว่าเสียชีวิตหลังนายพลอยและนายฤทธิ์ แต่ก่อนนายโพล้งและนายแพ
แพ เลี้ยงประเสริฐ
แพ เลี้ยงประเสริฐ เกิดเมื่อประมาณ พ.ศ. 2447 ที่บ้านท่าเสา จ.อุตรดิตถ์ มีพี่น้อง 7 คน โดยเป็นชาย 6 คน หญิง 1 คน โดยพี่น้องที่เป็นชาย 5 คนคือ แก้ว เลี้ยงประเสริฐ โต๊ะ เลี้ยงประเสริฐ โพล้ง เลี้ยงประเสริฐ ฤทธิ์ เลี้ยงประเสริฐ และพลอย เลี้ยงประเสริฐ เป็นนักมวยมีชื่อเสียงทั้งหมด
นายแพฝึกมวยกับครูเอม บ้านท่าเสาเช่นเดียวกับพี่ชาย เข้ามาชกในกรุงเทพฯพร้อมกับนายโพล้ง ผลงานการชกที่มีชื่อเสียงคือชกชนะบังสะเล็บ ศรไขว้ ที่เคยเสมอกับนายฤทธิ์มาแล้ว
ครั้งนั้น นายเจียร์ นักมวยชาวเขมรจากพระตะบองซึ่งมีชื่อเสียงในด้านคงกระพันชาตรี เคยชกคนตายมาแล้ว เข้ามาเปรียบมวยในกรุงเทพฯ พระชลัมภ์พิสัยเสนีย์จึงเสนอนายแพ เลี้ยงประเสริฐขึ้นชกด้วย นายแพขึ้นชกกับนายเจียร์ที่สนามหลักเมืองเมื่อ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2471 ผลการชกปรากฏว่า นายแพ ชนะน็อค นายเจียร์ในยกที่ 3 โดยขณะที่นายเจียร์ชกหมัดเหวี่ยงเข้าหา นายแพได้ปล่อยหมัดคู่แบบหมัดหงายที่เรียกหนุมานถวายแหวนถูกบริเวณลูกกระเดือกของนายเจียร์ นายเจียร์ชะงักอยู่กับที่ ทำท่าจะล้มเข้าหานายแพ นายแพไม่ทิ้งนาทีทองเข้าชกกระหน่ำใส่นายเจียร์จนทรุดลงนั่งบนเชือก นายแพถอยออกมาปรากฏว่านายเจียร์ทรุดลงกับพื้นหมดสติ พี่เลี้ยงพยายามประคองไปปฐมพยาบาลแต่ไม่ฟื้นขึ้นมาอีกเลยจนเสียชีวิตระหว่างนำส่งโรงพยาบาล 
การตายของนายเจียร์ทำให้นายแพถูกจับด้วยข้อหาฆ่าคนตายและถูกขัง จนกระทั่งถูกปล่อยตัวใน 4 ทุ่มของวันเดียวกัน พระยาเทพหัสดินทร์ นายสนามในครั้งนั้นได้วิ่งเต้นช่วยเหลือ ในที่สุดนายแพถูกปล่อยตัวเพราะกฎหมายที่ใช้อยู่ในครั้งนั้นระบุว่า การตายที่เกิดขึ้นจากการชกมวยที่ต่างฝ่ายต่างสมัครใจมาชกกันเองนั้น ถือว่าไม่มีความผิด ดังที่เคยทีบัญญัติไว้ในกฎหมายตราสามดวงว่า
อย่างไรก็ตาม เหตุการณ์ครั้งนี้เป็นเหตุให้กระทรวงมหาดไทยสั่งห้ามการชกมวยคาดเชือกทั่วราชอาณาจักร ให้สวมนวมแทน
หลังจากทางตำรวจปล่อยตัวแล้ว นายแพและพี่ชายทั้ง 5 คนจึงกลับไปชกมวยที่อุตรดิตถ์บ้านเกิด ไม่กลับมาชกในกรุงเทพฯอีกเลย นายแพเสียชีวิตเมื่อ พ.ศ. 2520 รวมอายุได้ 73 ปี
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการของไทย
รายนามรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการของไทย
โทโมโยะ ไดโดจิ
โทโมโยะ ไดโดจิ () เป็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง ซากุระ มือปราบไพ่ทาโรต์ และ สึบาสะ สงครามเทพข้ามมิติ การ์ตูนของกลุ่มนักวาดแคลมป์ ให้เสียงพากย์โดย จุนโกะ อิวาโอะ ในเรื่องซากุระ มือปราบไพ่ทาโรต์ และ มาอายะ ซาคาโมโตะ ในเรื่อง สึบาสะ สงครามเทพข้ามมิติ
"โทโมโยะ" () หมายถึง ปัญญาชัดแจ้ง มันเป็นชื่อที่เหมาะกับตัวละครในเรื่อง โทโมโยะทั้งฉลาดหลักแหลม เธอฉลาดมากเสียจนน่าแปลกใจว่าเด็กอายุขนาดเธอจะเข้าใจอะไรยากเกินกว่าอายุของเธอได้ ส่วนนามสกุล "ไดโดจิ" () มีความหมายว่า องค์ประกอบที่สำคัญของวัด ซึ่งบางครั้งอาจจะหมายความว่า ถนนหลักของวัด
โทโมโยะเป็นเพื่อนสนิทของซากุระ คิโนโมโตะ เมื่อเธอพบว่าซากุระเป็นมือปราบไพ่ทาโรต์ เธอจึงเป็นเหมือนช่างออกแบบเสื้อผ้าสำหรับต่อสู้ส่วนตัวของซากุระ และคอยถ่ายวิดีโอการต่อสู้กับการ์ดต่าง ๆ ของซากุระอีกด้วย บุคลิกลักษณะของโทโมโยะค่อนข้างเต็มไปด้วยความลับต่าง ๆ และบ่อยครั้งก็ครอบคลุมไปถึงความต้องการลึก ๆ ของเธอ
โทโมโยะเป็นลูกสาวคนเดียวของโซโนมิ ไดโดจิเจ้าของบริษัทผลิตของเล่นเด็ก โซโนมิเป็นลูกพี่ลูกน้องของนาเดชิโกะ คิโนโมโตะ แม่ของซากุระ ส่วนพ่อของโทโมโยะนั้นในเรื่องไม่มีการกล่าวถึง เขาไม่ได้อาศัยอยู่ในบ้านหลังเดียวกับโทโมโยะ
ในลักษณะโดยทั่วไปแล้วความคิดอ่านของโทโมโยะเหมือนเด็กที่โตกว่าเด็กในรุ่นราวเดียวกัน เธอเป็นคนสุภาพอ่อนโยน ฉลาดหลักแหลม รอบคอบ เข้ากับคนได้ง่าย ร้องเพลงได้ไพเราะ และยังเป็นคนสวย ทำอาหารเก่งมากโดยเฉพาะขนมหวาน มีความเป็นแม่บ้านแม่เรือนค่อนข้างสูง
ความสัมพันธ์ระหว่างโทโมโยะและซากุระนั้นเต็มไปด้วยความรักและมิตรภาพ โทโมโยะมีความหลงใหลในตัวของซากุระ บ่อยครั้งที่เธอมักบอกซากุระว่าเธอชอบซากุระ
โทโมโยะพบกับซากุระครั้งแรกเมื่อตอนเรียนอยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ตอนนั้นเธอลืมเอายางลบมาโรงเรียนและขอยืมมันมาจากซากุระ และดูเหมือนว่ายางลบก้อนนั้นจะถูกใช้เพียงแค่ครั้งนั้นเพียงครั้งเดียว ซึ่งต่อมายางลบก้อนนั้นได้กลายเป็นสมบัติที่ล้ำค่ามากที่สุดสำหรับโทโมโยะ เมื่อซากุระร่าเริง อ่อนโยน และน่ารักขึ้นเรื่อย ๆ ความรักที่โทโมโยะมีให้แก่เธอก็เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ด้วยเช่นกัน
ในหนังสือการ์ตูน โทโมโยะสารภาพว่าความรักของเธอที่มีต่อซากุระในหลาย ๆ สาเหตุ (ถึงแม้ว่าจะไม่ได้รับความรักนั้นตอบกลับมาก็ตาม) ในหนังสือได้วาดภาพดอกไม้มากมายเป็นพื้นหลังบอกเป็นนัย ๆ ถึงความรักของเธอ อย่างไรก็ตามซากุระนั้นเธอมีคนที่เฝ้าฝันถึงตลอดเวลามาแต่ต้นแล้ว และไม่เคยตอบกลับคำพูดของโทโมโยะเลยเพียงแต่แสดงสีหน้าสงสัยเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
โทโมโยะไม่สนใจว่าซากุระจะรู้สึกกับเธออย่างไร เธอต้องการที่จะรักและเห็นซากุระมีความสุข ซึ่งนั่นก็ทำให้เธอมีความสุข เธอไม่สนว่าซากุระจะรักใคร มีครั้งหนึ่งที่เธอบอกว่าเธอพร้อมที่จะรักคนที่เธอรักแม้ว่าเขาจะไม่รู้สึกอะไรกับเธอเลย ขอแค่ให้คนที่เธอรักมีความสุข เพียงแค่นั้นเธอก็มีความสุขที่สุดแล้ว
ในตอนที่ 46 ของอะนิเมะ เมื่อซากุระถูกส่งไปยังโลกที่ทุกคนหลงลืมความรักที่มีให้แก่กัน ที่โรงเรียนเธอทักทายโทโมโยะเหมือนปกติทุก ๆ วัน แต่แทนที่จะเริ่มต้นพูดคุยเรื่องราวอื่น ๆ เหมือนปกติ โทโมโยะเปลี่ยนรองเท้าแล้วเดินออกไป เธอหันมาพูดกับซากุระเพียงแค่ว่า “เดี๋ยวจะเข้าห้องเรียนสายนะ” และเช่นเดียวกันหลังจากเลิกเรียนโทโมโยะไม่ได้รอซากุระหลังจากที่ซากุระฝึกซ้อมเชียร์กีฬาเสร็จ ในตอนนี้ซากุระถึงได้รู้ว่า โทโมโยะห่วงใยซากุระมากที่สุด
ฝุ่นควัน
ฝุ่นควัน หรือ ฟ้าหลัว หรือ เมฆหมอก หรือ หมอกแดด (อังกฤษ: haze) หมายถึง ลักษณะของอากาศที่ประกอบด้วยอนุภาคขนาดเล็กที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่า (เช่น ฝุ่นละออง ควันจากไฟป่า ฝุ่นละอองจากยวดยานพาหนะในเมืองใหญ่ หรือไอเกลือจากทะเล) จำนวนมากล่องลอยอยู่ทั่วไป ทำให้มองเห็นอากาศเป็นฝ้าขาว ในบรรยากาศที่มีฝุ่นควันเกิดขึ้นจะทำให้ทัศนวิสัยลดลง
ดับเบิลยูเอ็มโอ ได้กำหนดลักษณะของสภาพอากาศที่ทำให้ทัศนวิสัยลดลงไว้เป็นหมวดหมู่ดังนี้คือ หมอก หมอกน้ำแข็ง หมอกไอน้ำ ไอน้ำ ฝุ่นควัน ควัน เถ้าภูเขาไฟ ฝุ่น ทราย และ หิมะ
สำหรับฝุ่นควันที่มีความหนาแน่นสูง ที่เกิดขึ้นจากมลภาวะที่ประกอบด้วยสารเคมีหรือโอโซนมักจะถูกเรียกว่าหมอกควัน และฝุ่นควันจะมีความแตกต่างจากหมอกทั่วไป คือหมอกนั้นเกิดจากการที่มีความชื้นสูงในอากาศ เช่น ตอนเช้า หรือหลังฝนตก แต่ฟ้าหลัวจะเกิดจากอนุภาคขนาดเล็ก และเกิดในขณะที่อากาศแห้ง
อานโตนอฟ อาน-14
อานโตนอฟ อาน-14 (Ан-14, Antonov An-14; รัสเซีย: Пчелка, "little bee") นาโตให้สมญานามว่า คล็อก(Clod) อาน-14 เริ่มบินเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 1958 แต่มีการผลิตขึ้นในปี ค.ศ. 1965 และใช้งานในสายการบินแอโรฟลอต ซึ่ง อาน-14 สร้างขึ้นมาใช้งานแทนเครื่องบินอานโตนอฟ อาน-2 ซึ่งเป็นเครื่องบินธุรกิจและขนส่ง ปีก 2 ชั้นแบบเก่า
อาน-14 ได้รับการพัฒนาในปี ค.ศ. 1969 เป็นรุ่นใหม่ อาน-14 เอ็ม ใช้เครื่องยนต์เทอร์โบใบพัด ไอโซตอฟ ทีวีดี-850 ให้กำลัง 810 แรงม้า และบรรทุกผู้โดยสารได้ 15 คน การผลิต อาน-14 เอ็ม เริ่มในปี ค.ศ. 1973
ศาสนาพุทธในประเทศสิงคโปร์
พระพุทธศาสนาเริ่มต้นในประเทศสิงคโปร์ ตั้งแต่สมัยศรีวิชัย แต่ต่อมาชาวมลายูมุสลิมได้มาตั้งรกรากอยู่ และต่อมาก็มีชาวจีนโพ้นทะเลได้มาตั้งรกรากอยู่ที่สิงคโปร์ ได้นำพระพุทธศาสนาแบบมหายานมาเผยแผ่ด้วย และเป็นศาสนาที่แพร่หลายมากในประเทศนี้ 
ในอดีตประเทศสิงคโปร์ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของประเทศมาเลเซีย การแผ่ขยายของพุทธศาสนาจึงจะมีลักษณะเช่นเดียวกันกับประเทศมาเลเซีย และส่วนใหญ่ชาวสิงคโปร์จะเป็นชาวจีนโพ้นทะเล พุทธศาสนาแบบมหายานจึงเจริญรุ่งเรืองและได้รับการประดิษฐานอย่างมั่นคง
สถานภาพของพุทธศาสนา แบบมหายานในสิงคโปร์ถือว่าดีมาก มีการปฏิบัติศาสนกิจ และการเผยแผ่อย่างจริงจัง โดยการแปลตำรา และคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนาเป็นภาษาต่างๆ จัดตั้งโรงเรียนอบรมศาสนาจารย์ และมีโรงเรียนสอนพุทธศาสนาว่า "มหาโพธิ์" เพื่อจัดการเรียนการสอนพุทธศาสนาทุกระดับชั้น
มีการก่อตั้งองค์กรยุวพุทธแห่งสิงคโปร์ขึ้น เพื่อจัดกิจกรรมบรรยายธรรมภาษาต่างๆ จัดกิจกรรมการสวดมนต์ การสมาธิ การสนทนาธรรม และกิจกรรมอื่นๆ อันแสดงถึงความเจริญรุ่งเรืองของพุทธศาสนา และความศรัทธาทางศาสนาของชาวสิงคโปร์
ในประเทศสิงคโปร์มีวัดมหายานอยู่หลายแห่ง รวมทั้งสมาคมทางศาสนา ซึ่งทำหน้าที่เผยแผ่ศาสนา ตั้งโรงเรียนสอนหนังสือ และดำเนินงานสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า
นอกจากวัดพระพุทธศาสนาแบบมหายานแล้ว ในสิงคโปร์มีวัดพระพุทธศาสนาแบบเถรวาท ซึ่งได้แก่ วัดไทยและวัดลังกา รวมอยู่ด้วย วัดไทยที่สำคัญมี 2 วัดคือ วัดอนันทเมตยาราม สร้างเมื่อ พ.ศ. 2479 และทำการปฏิสังขรณ์ใหม่เมื่อ พ.ศ. 2502 อีกวัดหนึ่ง ชื่อ วัดป่าเลไลยก์ สิงคโปร์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2506
ศาสนาพุทธในประเทศฟิลิปปินส์
ประเทศฟิลิปปินส์ เป็นประเทศที่มีพลเมืองส่วนใหญ่นับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก และใหญ่เป็นอันดับ 4 ของโลก แต่ในเวลาเดียวกันก็มีกลุ่มศาสนาต่าง ๆ อยู่ในประเทศด้วยกัน ทั้งอิสลาม พุทธ ฮินดู และศาสนาอื่น ๆ บนเอกภาพที่หลากหลาย
พระพุทธศาสนาในประเทศฟิลิปปินส์ เริ่มต้นมาตั้งแต่สมัยอาณาจักรศรีวิชัยเรืองอำนาจทางฝั่งมลายู ได้แผ่ขยายวัฒนธรรมมาถึงฟิลิปปินส์ในศตวรรษที่ 7 จนถึงศตวรรษที่ 13 แล้วมีชาวจีนโพ้นทะเล(อาจจะนับถือลัทธิเต๋าและลัทธิขงจื๊อด้วย) ในศตวรรษที่ 14 จนถึงศตวรรษที่ 20 และชาวญี่ปุ่น(อาจนับถือลัทธิชินโตด้วย) ที่อพยพตั้งรกรากในฟิลิปปินส์ ได้นำพระพุทธศาสนานิกายมหายานเข้ามาด้วย ในขณะที่ชาวฟิลิปปินส์ส่วนใหญ่นับถือคริสต์ศาสนานิกายโรมันคาทอลิกซึ่งสเปนมาเผยแพร่เมื่อสมัยฟิลิปปินส์เป็นเมืองขึ้นของสเปน และสมัยฟิลิปปินส์เป็นเมืองขึ้นของสหรัฐอเมริกา ก็ได้เผยแพร่ศาสนาคริสต์นิกายโปรเตสแทนต์ แต่ก่อนหน้านั้นศาสนาอิสลามก็ได้มาเผยแพร่และนิยมมากทางภาคใต้ของฟิลิปปินส์ และต่อมาชาวอินเดีย-ปากีสถาน อพยพมาตั้งถิ่นฐานในฟิลิปปินส์ก็ได้นำศาสนาพราหมณ์-ฮินดู เข้ามาด้วย
นิตยสารพู่ทีซู่ (ต้นโพธิ์) ที่ชาวจีนโพ้นทะเลในฟิลิปปินส์ มาเลเซีย และสิงคโปร์ นิยมอ่านกันมาก นิตยสารนี้มีเนื้อหาธรรมะง่ายๆ เช่น สารคดี ปาฐกถา บทวิจารณ์ นิทานชาดก ปริศนาธรรม สอนพระพุทธศาสนาเบื้องต้น ข่าวพระพุทธศาสนารอบโลก และมีบทความภาษาอังกฤษด้วย เจ้าของนิตยสารเป็นหนุ่มอายุ 30 ปี
ปัจจุบันได้มีคณะสงฆ์จากประเทศต่าง ๆ โดยส่วนใหญ่เป็นนิกายมหายานและวัชรยาน ที่มีความใกล้ชิดกับความเป็นชุมชนชาวจีนมากกว่า เข้ามาเผยแผ่ศาสนาในฟิลิปปินส์ เช่น คณะสงฆ์ไต้หวัน โดยท่านซิง หยวน (Ven. Master Hsing Yun) แห่งวัดโฝวกงซัน ได้ให้ศิษย์ในสายงานของท่าน ไปเผยแพร่ ตั้งวัดอยู่ในชุมชนชาวจีนหรือเขตที่มีคนจีนอาศัยอยู่
ปัจจุบันมีชาวพุทธในฟิลิปปินส์ประมาณ ร้อยละ 1.5
ด้วยความที่ฟิลิปปินส์เคยเป็นอาณานิคมและเป็นเกาะ จึงมีผู้อพยพและเข้ามาตั้งถิ่นฐานในบริเวณพื้นที่ต่าง ๆ ดังนั้นลักษณะพระพุทธศาสนาในประเทศฟิลิปปินส์ จึงจำแนกได้เป็น วัดและคณะสงฆ์ภายในฟิลิปปินส์ มีความเป็นเอกภาพเชิงกลุ่ม ที่ไม่ได้มีส่วนเกาะเกี่ยวกัน แต่อย่างใด เป็นความสัมพันธ์กับแบบหลวม ๆ ในกลุ่มสายมหายานที่มาจากประเทศจีน ส่วนในกลุ่มอื่น ๆ เช่น จากไต้หวัน กลุ่มฉือจี้ ก็มีเป้าหมายในการบริการสาธารณะ ด้านสาธารสุข และสวัสดิภาพชุมชน ผ่านกิจกรรมอื่น ๆ ที่เป็นประโยชน์ โดยไม่เน้นชาติ และภาษา และศาสนา ในปัจจุบันมีศูนย์ของฉือจี้ อยู่หลายแห่ง เช่น เมือง Zomboanga เป็นต้นEMail: universal@netasia.netSpiritual Director: Ven. Samten Phuntsok Rinpoche Teacher: His Holiness Kyabje Pema Norbu
Phone: (632) 921-28-79; 929-71-34; 929-43-79 Website: http://www.sgi.org.ph/
ศาสนาพุทธในประเทศอัฟกานิสถาน
พุทธศาสนาได้เผยแพร่เข้ามาตั้งแต่สมัยพุทธกาล โดยกลุ่มชาวศากยะที่หนีตายจากพระเจ้าวิฑฑูภะมีเจ้าชายองค์หนึ่งได้สมรสกับกับพระเทพธิดาพญานาค แล้วตั้งรกรากอยู่ที่แคว้นอุทยาน (Udyana) ทางตอนเหนือของอัฟกานิสถานในปัจจุบัน และต่อมาก็หลังทุติยสังคายนาก็มีพระกลุ่มมหาสังฆิกะได้เผยแพร่ในบริเวณแคว้นนครหาร (Nagarahara) ซึ่งใกล้แคว้นคันธาระทางทิศเหนือ แต่สองยุคนี้ ไม่ปรากฏแน่ชัดทางประวัติศาสตร์
ต่อมา พ.ศ. 300 พระเจ้าอโศกมหาราชได้ส่งพระธรรมทูตไปเผยแพร่ 2 สาย คือ พระมัชฌันติกเถระเป็นหัวหน้า เผยแพร่พุทธศาสนาในแคว้นกัษมีระ และแคว้นคันธาระและพระมหาธัมมรักขิตเถระเป็นหัวหน้า เผยแพร่พุทธศาสนาในแคว้นโยนกบ้านเกิดของท่านเองเป็นเขตแดนบากเตรียหรืออัฟกานิสถานในปัจจุบัน ซึ่งยุคนั้นอยู่ภายใต้การปกครองของกรีกตั้งแต่พระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช เป็นต้นมา
ปี พ.ศ. 360 หรือ พ.ศ. 500 พระเจ้าเมนันเดอร์ที่ 1หรือพระเจ้ามิลินท์ (Menander) กษัตริย์เชื้อสายกรีก ได้สร้างเมืองสาคละใกล้กับตักศิลา และได้ขยายดินแดนทางใต้จรดเมืองมถุราลุ่มแม่น้ำยมุนาของอินเดีย พระองค์ทรงเป็นปราชญ์ได้โต้ตอบปัญญาธรรมกับภิกษุชื่อ พระนาคเสน จากนั้นก็เลื่อมใสพระพุทธศาสนา ดังปรากฏในคัมภีร์มิลินทปัญหา พระพุทธศาสนาได้รับการทำนุบำรุงจนเจริญรุ่งเรือง พระพุทธรูปศิลปกรรมกรีกผสมอินเดียแบบคันธาระเกิดของเป็นยุคแรก เพราะนำวัฒนธรรมกรีก ผสมความเชื่อในเทพเจ้าของศาสนาพราหมณ์และพระโพธิสัตว์พุทธศาสนานิกายมหายานซึ่งเป็นเทวนิยม
กว่าพันปีต่อมา ชาวมุสลิมรุกรานขยายอาณาเขตอย่างกว้างขวางไปทั่วดินแดนตะวันออกกลางและเอเซียกลาง พระพุทธศาสนาจึงเสื่อมลงเรื่อยๆ และมีการทำลายพระพักตร์ของพระพุทธรูปบามิยันทั้งสององค์ แต่ในสมัยนั้นก็ยังมีผู้นับถือพระพุทธศาสนาอยู่หลักหมื่น สิทธิการแสดงออกของเขาทำได้แค่ ใช้ผ้าสีเหลืองเล็กๆ ผูกหางเปียสั้นๆเท่านั้น
ต่อมาในยุคตอลีบันเข้าปกครองประเทศนี้ เป็นเวลา 5 ปี ชาวพุทธจะต้องผ่านเหตุการณ์อันเลวร้าย รอดเพียงไม่กี่ราย และมีความหวังที่จะไปสัมผัสหุบเขาบามิยันสักครั้งในชีวิต แต่พระพุทธรูปแห่งบามิยันก็ถูกทำลายอย่างย่อยยับ โดยกลุ่มตอลีบัน และชาวพุทธในอัฟกานิสถานที่รอดชีวิตมาได้ ก็อพยพไปประเทศเพื่อนบ้านของอัฟกานิสถาน
ปัจจุบันมีชาวพุทธจำนวนเล็กน้อยในประเทศอัฟกานิสถาน ซึ่งมีจำนวนร้อยะ 0.3 จากชาวอัฟกานิสถานทั่งประเทศ ชนพวกนี้มีพวกที่นับถือศาสนาพราหมณ์-ฮินดู และศาสนาสิกข์ เรียกกันว่า ฮินด์กิ (Hindki) และมีกลุ่มทหารกรูข่าและลามะชาวเนปาลมาอาศัยเพื่อร่วมสมทบและปลอบกำลังใจทหารในสงครามอัฟกานิสถาน
อานโตนอฟ อาน-22
อานโตนอฟ อาน-22 (, ) เป็นเครื่องบินลำเลียงขนาดใหญ่ของสหภาพโซเวียต เครื่องต้นแบบบินเป็นครั้งแรกในวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1965 และปรากฏตัวครั้งแรกในงานแสดงการบินที่ปารีสในปีเดียวกัน เริ่มประจำการในกองทัพอากาศโซเวียต เมื่อ ค.ศ. 1967
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 55
คณะรัฐมนตรีคณะที่ 55 (11 มีนาคม พ.ศ. 2548 - 19 กันยายน พ.ศ. 2549)
พันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร (ยศขณะนั้น) เป็นนายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการ เมื่อวันที่ 9 มีนาคม 2548 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงลงพระปรมาภิไธยในประกาศ นายโภคิน พลกุล ประธานสภาผู้แทนราษฎรเป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ และในวันที่ 11 มีนาคม 2548 ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งคณะรัฐมนตรีคณะรัฐมนตรีคณะนี้สิ้นสุดลง เนื่องจากมีพระบรมราชโองการประกาศยุบสภาผู้แทนราษฎร ในวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2549 แต่ยังคงปฏิบัติหน้าที่รักษาการจนกว่าจะมีการเลือกตั้งทั่วไป และมีรัฐบาลชุดใหม่เข้ามารับหน้าที่ต่อ
แต่เนื่องจาก การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในไทย เมษายน พ.ศ. 2549 ซึ่งพรรคการเมืองฝ่ายค้านไม่ส่งผู้สมัครเข้าแข่งขัน ถูกประกาศให้เป็นโมฆะ คณะรัฐมนตรีชุดนี้จึงต้องรักษาการต่อไปเรื่อยๆ จนกว่าจะมีการเลือกตั้งใหม่ ซึ่งประกาศว่าจะเลือกตั้งในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2549 แต่ก่อนจะถึงการเลือกตั้งก็เกิด การก่อรัฐประหารโดย คณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข (คปค.) จึงทำให้คณะรัฐมนตรีชุดนี้สิ้นสุดลง
ศูนย์กีฬาและสนามกีฬามหาราช
ศูนย์กีฬาและสนามกีฬามหาราช เป็นสนามกีฬาตั้งอยู่ในเขตเทศบาลเมืองสุไหงโก-ลก ประกอบด้วยศูนย์กีฬา ก่อสร้างแล้วเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2548 และสนามกีฬา ก่อสร้างแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2525
จัดตั้งเมื่อ ปี พ.ศ. 2540 โดยมติคณะเทศมนตรีเทศบาลเมืองสุไหงโก-ลก โดยเริ่มดำเนินการก่อสร้างตั้งแต่ปี พ.ศ. 2541 และแล้วเสร็จปี พ.ศ. 2548 ปัจจุบันเปิดใช้แล้วอย่างเป็นทางการ เป็นศูนย์กลางทางด้านกีฬาของจังหวัดมีการจัดแข่งขันกีฬาใหญ่ๆเป็นประจำตลอดทั้งปี
ก่อตั้งเมื่อ ปี พ.ศ. 2525 ปัจจุบันเป็นสนามกีฬาขนาดใหญ่มีอัฒจันท์ขนาดความจุ 5,000 ที่นั่ง ตั้งอยู่ในบริเวณศูนย์กีฬามหาราช
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 54
คณะรัฐมนตรีคณะที่ 54 (17 กุมภาพันธ์ 2544 - 11 มีนาคม 2548) หรือที่รู้จักกันในชื่อ คณะรัฐมนตรีทักษิณ ชุดที่ 1 (ครม.ทักษิณ 1)
โดยได้มีพระบรมราชโองการ โปรดเกล้าฯ แต่งตั้ง พันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร "(ยศขณะนั้น)" เป็น นายกรัฐมนตรี ตามความในประกาศราชกิจจานุเบกษา ลงวันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2544 แล้วนั้น ต่อมาจึงได้มีการแต่งตั้งคณะรัฐมนตรี คณะที่ 54
พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงลงพระปรมาภิไธยในประกาศพระบรมราชโองการแต่งตั้งคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2544 โดยมี อุทัย พิมพ์ใจชน ประธานสภาผู้แทนราษฎร เป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ และประกาศลงราชกิจจานุเบกษา ในวันเดียวกัน
หลังจาก การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 สิ้นสุดลง และได้มีการประกาศผลการเลือกตั้ง โดยปรากฏว่า พรรคไทยรักไทย ได้รับเสียงข้างมาก เป็นอันดับหนึ่งในการเลือกตั้ง (248 ที่นั่ง ใน สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 21) ต่อมาได้มีการรวบรวมเสียงจากพรรคการเมืองต่างๆ เช่น พรรคเสรีธรรม, พรรคชาติพัฒนา, พรรคความหวังใหม่ และ พรรคชาติไทย ร่วมกันจัดตั้งรัฐบาล โดยมีพรรคไทยรักไทยเป็นพรรคหลัก ต่อมาได้มีการยุบรวมพรรคร่วมรัฐบาล โดย รวมพรรคความหวังใหม่ และ พรรคเสรีธรรม ในปี 2544 และ รวมพรรคชาติพัฒนา ในปี 2545 โดยให้เป็นส่วนหนึ่งของพรรคไทยรักไทย ทำให้ เมื่อรวมที่นั่งในสภาฯ ทำให้มีเสียงเกินกึ่งหนึ่งของสภาผู้แทนราษฎร (356 ที่นั่ง จาก 500 ที่นั่งในสภาฯ)
หมายเหตุ: ตัวหนา คือ รัฐมนตรีที่อยู่จนครบวาระก่อนหน้าจะมีการปรับคณะรัฐมนตรีหมายเหตุ: ตัวหนา คือ รัฐมนตรีที่อยู่จนครบวาระก่อนหน้าจะมีการปรับคณะรัฐมนตรี
หมายเหตุ: ตัวหนา คือ รัฐมนตรีที่อยู่จนครบวาระก่อนหน้าจะมีการปรับคณะรัฐมนตรีรัฐบาลซึ่งมี พันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร เป็นนายกรัฐมนตรี ได้เข้าบริหารราชการแผ่นดิน ถึงวันที่สมาชิกภาพของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรที่เริ่มต้นจากวันที่ 6 มกราคม 2544 ถึงวันที่ 5 มกราคม 2548 และสิ้นสุดลงในวันที่ 6 มกราคม 2548 ซึ่งทำให้สภาผู้แทนราษฎรสิ้นสุดลงด้วย (ครบ 4 ปี) และคณะรัฐมนตรีทั้งคณะต้องพ้นจากตำแหน่ง (แต่ยังคงต้องอยู่ในตำแหน่งเพื่อปฏิบัติหน้าที่ต่อไปจนกว่าวันที่คณะรัฐมนตรีที่ตั้งขึ้นใหม่ภายหลังการเลือกตั้งวันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2548 จะเข้ารับหน้าที่)
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 53
คณะรัฐมนตรีคณะที่ 53 (14 พฤศจิกายน 2540 - 9 พฤศจิกายน 2543)
นายชวน หลีกภัย เป็นนายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการ เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน 2540 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงลงพระปรมาภิไธยในประกาศ นายวันมูหะมัดนอร์ มะทา ประธานสภาผู้แทนราษฎรเป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ
ในวันที่ 14 พฤศจิกายน 2540 ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งคณะรัฐมนตรี ดังนี้คณะรัฐมนตรีคณะนี้สิ้นสุดลง เนื่องจากมีพระบรมราชโองการประกาศยุบสภาผู้แทนราษฎร ในวันที่ 9 พฤศจิกายน 2543 ต่อมาได้มีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นการทั่วไปในวันที่ 6 มกราคม 2544 ทำให้คณะรัฐมนตรีที่บริหารงานอยู่ต้องพ้นจากตำแหน่งไปตามวาระ
ตูโปเลฟ ตู-126
ตูโปเลฟ ตู-126 () (นาโต้ใช้ชื่อรหัสว่ามอส) เป็นเครื่องบินแจ้งเตือนล่วงหน้าและควบคุมในอากาศที่พัฒนามาจากตูโปเลฟ ตู-114โดยสำนักงานออกแบบตูโปเลฟ ไดเข้าประจำการพร้อมกับกองกำลังติดอาวุธของสหภาพโซเวียตตั้งปีพ.ศ. 2514-2527
ในปีพ.ศ. 2501 สำนักงานออกแบบตูโปเลฟได้รับคำสั่งให้ออกแบบเครื่องบินสำหรับการแจ้งเตือนล่วงหน้าและควบคุมในอากาศ หลังจากที่ลองใช้เรดาร์ในตู-95และตู-116 การตัดสินใจก็ตกลงใช้กับตูโปเลฟ ตู-114 พร้อมกับลำตัวขนาดใหญ่ของมันแทน สิ่งนี้แก้ไขทุกปัญหาในการทำความเย็นและพื้นที่ปฏิบัติการที่อยู่ในช่องแคบๆ ของตู-95 และตู-116 ไปได้ เพื่อให้ได้พิสัยการบินที่ต้องการเครื่องบินจึงได้ติดตั้งระบบเติมเชื้อเพลิงทางอากาศเอาไว้ด้วย ตู-126 มีลูกเรือ 12 นายและใช้เรดาร์"ไลน่า" ("Laina") ที่จานหมุนที่ด้านบนของลำตัว อย่างไรก็ตามมันก็พบว่าการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงที่มากจากเครื่องยนต์ทั้งสี่ของมันนั้นรบกวนการทำงานของเรดาร์ ปัญหานี้แก้ไขด้วยการติดตั้งเรดาร์ใหม่เข้าไปเท่านั้น
ตู-126 ปรากฏตัวครั้งแรกในปีพ.ศ. 2511 และคาดว่าจะเข้าประจำการในปีพ.ศ 2519 จำนวนที่แท้จริงนั้นไม่ชัดเจนในหมู่ข่าวกรองทางตะวันตก แต่แหล่งข้อมูลของสหรัฐฯ คาดว่ามีประมาณหนึ่งโหลที่ทำงานได้ เป็นที่คาดกันว่าเรดาร์ของมันทำงานได้ด้อยกว่าของฝั่งตะวันตก ซึ่งมันไม่สามารถตรวจจับขีปนาวุธร่อนหรืออากาศยานขนาดเล็กได้ในระดับความสูงต่ำ อย่างไรก็ตามตู-126 มีอุปกรณ์รบกวนที่ทรงพลัง ตู-126 ถูกใช้โดยกองทัพอากาศโซเวียตจนกระทั่งถูกแทนที่โดยเบเรียฟ เอ-50 ตู-126 ยังได้รับสัญญาเช่าจากอินเดียในช่วงที่มีความขัดแย้งกับปากีสถาน ตู-126 ลำสุดท้ายถูกปลดออกในปีพ.ศ. 2527
การพัฒนาที่เกี่ยวข้อง
เครื่องบินที่เทียบเท่า
โหน่ง ชะชะช่า
โหน่ง ชะชะช่า ชื่อจริง ชูศักดิ์ เอี่ยมสุข (7 มิถุนายน พ.ศ. 2516 ) เป็นนักแสดงตลกชื่อดังจากแก๊งสามช่า มีลักษณะเด่นคือตัวอ้วนและศีรษะโล้น ตั้งฉายาให้ตนเองว่า "ตลกซุปเปอร์สตาร์" มีน้องชายที่เป็นตลกและนักแสดง คือ นุ้ย เชิญยิ้ม
โหน่ง ชะชะช่า เกิดเมื่อวัน 7 มิ.ย.2516 เป็นชาว อ.องครักษ์ จ.นครนายก จบการศึกษาชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 จากโรงเรียนวัดมัชฌันติการาม เมื่ออายุได้ 12 ปี ได้เข้ามาในวงการตลกโดยเริ่มจากมีนักจัดรายการชักชวนเข้ามา แนะนำให้เต้นหางเครื่องอยู่วงดนตรีลูกทุ่ง ศรชัย เมฆวิเชียร จบจากศรชัย อยู่กับ สายัณห์ สัญญา เริ่มเป็นตลก โดยแสดงรีวิวหน้าเวที พอเป็นตลกวงสายัณห์ ทีนี้ สายัณห์ยุบวง ออกมาเล่นคาบาเล่กับ ครูยนต์ สตาร์วอล์คาบาเลตโชว์ ออกจากครูยนต์มาเล่นตลกคณะซุปเปอร์บอยคณะแรก ก่อนหน้านั้นอยู่คณะสี่ภาคก่อน ไปคณะชูศรี เชิญยิ้ม เรื่อยมาจนอยู่คณะตลก เป็ด เชิญยิ้ม โดยการชักชวนของ หนู เชิญยิ้ม ในชื่อ โหน่ง เชิญยิ้ม อยู่ได้ 2 ปีกว่า
ต่อมา หม่ำ จ๊กมก ได้ชักชวนให้มาร่วมเป็นนักแสดงรับเชิญในรายการระเบิดเถิดเทิง ของบริษัทเวิร์คพอยท์ฯ และด้วยเอกลักษณ์อันโดดเด่น คือมีศีรษะโล้นและรูปร่างอ้วนกลม กับวลีที่เป็นที่รู้จักกันดีที่ว่า “ฮะโหน่ง มาแว้ว” ทำให้โหน่งสามารถแจ้งเกิดเป็นนักแสดงตลกในวงการโทรทัศน์ได้ จนได้เป็นนักแสดงสมทบในช่วงแรกและเข้าร่วมเป็นหนึ่งในแก๊งสามช่า รายการ ชิงร้อยชิงล้าน Cha Cha Cha อย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 8 กันยายน 2542 ร่วมกับ หม่ำ จ๊กมก และ เท่ง เถิดเทิง ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "โหน่ง ชะชะช่า" กลายเป็นดารานักแสดงตลกชื่อดังจนถึงปัจจุบัน
ชีวิตส่วนตัว โหน่ง ชะชะช่า สมรสกับ กัญญณัช เอี่ยมสุข หลังใช้ชีวิตคู่มาถึง 30 ปี และมีบุตรชายด้วยกันสองคน คือ "บุหรี่" นายศิวนาถ เอี่ยมสุข และ "เดียร์" นายกิตติภูมิ เอี่ยมสุข ,
มีน้องชายชื่อ เกียรติศักดิ์ รามวงษ์ หรือ กบ โดยน้องชายต่างบิดาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2561
อี-3 เซนทรี
โบอิง อี-3 เซนทรี (E-3 Sentry) อี-3 เป็นเครื่องบินที่ดัดแปลงมาจากเครื่องบินเจ๊ตโดยสาร โบอิง 707 เริ่มประจำการในกองทัพอากาศสหรัฐฯเมื่อปี ค.ศ. 1977 อี-3 เป็นเครื่องบินที่ไว้ปฏิบัติภารกิจในระบบเตือนภัย และ ควบคุมการปฏิบัติทางอากาศ อี-3 จะบินอยู่ในระยะสูง 30,000 ฟุต จานเรโดมเหนือลำตัวมีอัตราการหมุน 6 รอบต่อนาที สามารถจับความเคลื่อนไหวของอากาศยานที่บินในระยะต่ำกว่าในรัศมี 200 ไมล์ อุปกรณ์อีเล็กทรอนิคส์และคอมพิวเตอร์ในเครื่องบินจะสามารถวิเคราะห์ได้ว่าอากาศยานเป็นของฝ่ายใด นอกจากเครื่องบินแล้วยังสามารถตรวจจับความเคลื่อนไหวของกองเรือและหน่วยทหารภาคพื้นดินได้เช่นกัน
ฟรีแลนซ์
ฟรีแลนซ์ ()
ฟรีแลนซ์เซอร์ () คือ ผู้ที่มีอาชีพรับจ้างอิสระ ที่ไม่ขึ้นตรงต่อหน่วยงาน หรือองค์กร หรือบริษัทใด ๆ พนักงานฟรีแลนซ์จะต้องจัดตารางเวลาการทำงานของตนเอง การรับเงินจากนายจ้าง ก็จะเป็นลักษณะใดก็แล้วแต่ตกลงกัน ซึ่งอยู่บนพื้นฐานความพึงพอใจของทั้งฝ่ายนายจ้าง และฝ่ายลูกจ้าง
ในปัจจุบัน พนักงานบริษัทหรือองค์กรต่าง ๆ ที่เป็นผู้รักอิสระ หันมารับจ้างเป็นฟรีแลนซ์มากกว่า 20% เนื่องจากความชอบส่วนตัวในการใช้ชีวิต หรือลักษณะการทำงานของผู้จ้าง ซึ่งการทำงานของผู้จ้างจะแตกต่างกันไป
งานนอก งานราษฎร์ หรือ งานฝิ่น เป็นคำศัพท์ฮิต ที่ใช้เรียกลักษณะงานที่รับมาทำเพิ่ม สำหรับผู้ที่มีความผูกมัดกับองค์กรใดองค์กรหนึ่งอยู่แล้ว คนส่วนใหญ่นั้นแบ่งเวลาทำงานลักษณะนี้ได้ไม่ค่อยดีนัก อาจก่อให้เกิดปัญหาเรื่องสุขภาพขึ้นได้ เนื่องจากพักผ่อนไม่เพียงพอ หรือเครียดกับงานมากมายหลายชนิดจนเกินไป
ข้อเสียของฟรีแลนซ์ คือ งานที่ไม่แน่นอนและไม่มั่นคง รวมถึงรายได้ที่ไม่แน่นอนตามมา และจะถูกโกงจากคนจ้างง่าย นอกจากนี้ยังรวมไปถึงการขาดผลประโยชน์ที่ได้จากการทำงานบริษัทหรือหน่วยงาน เช่น สวัสดิการ หรือ บำนาญ ด้วย
ข้อดีของฟรีแลนซ์ คือ สามารถเลือกงานและองค์กรที่อยากทำได้ และได้ใช้ความสามารถรอบด้าน ได้เรียนรู้และรู้จักคนใหม่ ๆ อยู่ตลอด ค่าจ้างจะสูงกว่าเพราะบางทีเป็นงานร้อนต้องการคนที่ปิดงานได้ไวเวลาเร่งด่วน มีอิสระ สามารถรับงานได้หลายงานถ้าทำไหว หรือมีชื่อเสียงรายได้จะดีกว่าทำงานประจำมาก สามารถเลือกเวลาทำงานเองได้และเลือกวันหยุดเองได้
คุณสมบัติผู้ที่อยากออกมาเป็นฟรีแลนซ์ ควรศึกษาเรื่องการทำสัญญาจ้างงานโดยระบุรายละเอียดเนื้องานชัดเจน ราคา ขอบเขตเวลา กำหนดการแก้ไขได้กี่ครั้ง รวมทั้งการมัดจำล่วงหน้าก่อนเริ่มงานอันนี้แล้วแต่ตกลงกัน เพื่อกันโดนทิ้งงานหรือขโมยไอเดียไปใช้ ควรมีการบริหารเงินที่ดี มีเงินสำรองไว้ใช้ ระหว่างหางาน รออนุมัติงบ รอทำสัญญา เพราะงานหรือโปรเจกต์อาจใช้เวลานานเป็นเดือนกว่าจะจบงานและรอเบิกรับเงินใช้เวลา 2 สัปดาห์โดยปกติ ขึ้นอยู่กับการต่อรองระบุในสัญญา ศึกษาและหัดคำนวณราคาค่าจ้างที่เหมาะสมกับชิ้นงานคุ้มค่ากับเวลาและความเสี่ยง
อำเภอบางไทร
บางไทร เป็นอำเภอหนึ่งในสิบหกอำเภอของจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
อำเภอบางไทรตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด ค่อนไปทางตะวันตก มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
อำเภอบางไทร เดิมชื่อ อำเภอเสนาน้อย ต่อมาเปลี่ยนเป็น อำเภอราชคราม ในปี 2460 ต่อมาเปลี่ยนเป็น อำเภอบางไทร ในปี 2482
ส่วนนี้ตั้งแต่ พ.ศ. 2499 ถึงปัจจุบัน
อำเภอบางไทรแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 23 ตำบล 136 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอบางไทรประกอบด้วยองค์การบริหารส่วนท้องถิ่น 11 แห่ง ได้แก่
ปลากะพงแดง
ปลากะพงแดง เป็นสกุลของปลากระดูกแข็งที่อยู่ในสกุล "Lutjanus" ในวงศ์ปลากะพงแดง (Lutjanidae)
คำว่า "Latjanus" รวมถึง Lutjanidae ที่ใช้เป็นชื่อวงศ์ด้วย มาจากคำว่า "ikan lutjan" (อีกันลุตจัน) ซึ่งเป็นชื่อเรียกปลาจำพวกนี้ในภาษามลายู
ปลากะพงแดงเป็นปลากินเนื้อ อาศัยอยู่ในทะเลหรือมหาสมุทรในเขตร้อนและเขตอบอุ่นทั้งในมหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรอินเดีย และมหาสมุทรแอตแลนติก บางชนิดอาจปรับตัวให้อยู่ในน้ำจืดหรือน้ำกร่อยได้ และมีอยู่สองชนิดที่พบได้เฉพาะในน้ำจืดและน้ำกร่อยเท่านั้น
จำแนกออกได้เป็น 73 ชนิด
โฟตอน
โฟตอน () หรือ อนุภาคของแสง เป็นการพิจารณาแสงในลักษณะของอนุภาค เนื่องจากในทางฟิสิกส์นั้น คลื่นสามารถประพฤติตัวเหมือนอนุภาคเมื่ออยู่ในสภาวะใดสภาวะหนึ่ง ซึ่งในทางตรงกันข้ามอนุภาคก็แสดงสมบัติของคลื่นได้เช่นกัน เรียกว่าเป็นคุณสมบัติทวิภาคของคลื่น-อนุภาค () ดังนั้นเมื่อพิจารณาแสงหรือคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าในลักษณะอนุภาค อนุภาคนั้นถูกเรียกว่า โฟตอน
ทั้งนี้การพิจารณาดังกล่าวเกิดจากการศึกษาปรากฏการณ์โฟโตอิเล็กทริก ซึ่งเป็นปรากฏการณ์ที่โลหะปลดปล่อยอิเล็กตรอนออกมาเมื่อถูกฉายด้วยคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า อย่างเช่น รังสีเอกซ์ (X-ray) อิเล็กตรอนที่ถูกปล่อยออกมาถูกเรียกว่า โฟโตอิเล็กตรอน (photoelectron) ปรากฏการณ์ดังกล่าวถูกเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า Hertz Effect ตามชื่อของผู้ค้นพบ คือ นาย ไฮน์ริช เฮิร์ตซ์
โฟตอนมีปฏิยานุภาค คือ ปฏิโฟตอน () ซึ่งมีสปินเหมือนอนุภาคต้นแบบทุกประการ โฟตอนจึงเป็นปฏิยานุภาคของตัวมันเอง
โฟตอนปราศจากมวล, ไม่มีประจุไฟฟ้า และเสถียร โฟตอนมีสถานะโพลาไรซ์ที่เป็นไปได้สองสถานะและอธิบายได้โดยตัวแปรที่มีความต่อเนื่องสามตัว: เป็นส่วนประกอบของเวกเตอร์คลื่นซึ่งกำหนดความยาวคลื่น λ และทิศทางของการแพร่กระจายของมัน โฟตอนคือเกจโบซอนสำหรับแรงแม่เหล็กไฟฟ้า และดังนั้นจำนวนควอนตัมอื่น ๆ ทั้งหมดของโฟตอน (เช่นจำนวนเลปตอน (lepton number), จำนวนแบริออน (baryon number) และจำนวนเฟลเวอร์ควอนตัม (flavour quantum numbers)) จึงเป็นศูนย์
โฟตอนจะถูกปลดปล่อยออกมาในกระบวนการทางธรรมชาติมากมาย
เคลเบรอส
เคลเบรอส () หรือ เคโระจัง () เป็นตัวละครจากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่องซากุระ มือปราบไพ่ทาโรต์ พากย์เสียงโดยอายะ ฮิซาคาวะ (ร่างเคโระจัง) และมาซายะ โอโนซากะ (ร่างเคลเบรอส)
"เคลเบรอส" มีที่มาจากเซอร์เบอรัส สุนัขสามหัว สัตว์ในเทพปกรณัมกรีก ส่วน "เคโระ" ในภาษาญี่ปุ่นอ่านออกเสียงว่า "เค-โระ" (keh-ro) ส่วนในเรื่องซากุระ มือปราบไพ่ทาโรต์ ภาคภาษาอังกฤษ (Cardcaptors) ชื่อของเขาถูกออกเสียงว่า "คี-โระ" (kee-ro) ซึ่งออกเสียงคล้ายกับคำว่า ซีโร (zero)
ในหนังสือการ์ตูนเล่มเก่า ๆ ที่จัดจำหน่ายโดย โตเกียวป๊อป (TOKYOPOP) ชื่อของเขาถูกเขียนออกมาให้อ่านว่า "เคโรเบรอส" (Keroberos) ซึ่งต่อมาภายหลังได้ถูกเปลี่ยนมาเป็น "เคลเบรอส" ตามคำขอของทีมงานแคลมป์
เคลเบรอส หนึ่งในสองสัตว์อสูรที่โคลว์รีดสร้างขึ้นมาเพื่อทำหน้าที่ดูแลโคลว์การ์ดทั้งหมด เขาแอบเผลอหลับไปตอนที่ซากุระมาพบเปิดสมุดโคลว์การ์ดออกเป็นผลให้การ์ดที่อยู่ในนั้นกระจัดกระจายไปทั่ว (ในหนังสือการ์ตูนนั้นโคลว์การ์ดได้หายไปจากสมุดก่อนหน้าที่ซากุระจะมาเปิดออก)หน้าที่อีกหน้าที่หนึ่งของเคลเบรอสนั้นคือคอยคัดเลือกบุคคลที่มีพลังเวทมนตร์เพื่อที่จะมาเป็นเจ้าของโคลว์การ์ดคนใหม่หลังจากที่โคลว์ได้ตายลงไป
ยาโกเลฟ ยัค-40
ยาโกเลฟ ยัค-40 (Yakovlev Yak-40) ยัค-40 เป็นเครื่องบินที่โดยสารขนาดเล็กที่สร้างขึ้นเพื่ดใช้แทน ไลซูนอฟ ไล-2 หรือ ดักลาส ดีซี-3 ที่สร้างในสหภาพโซเวียต เครื่องต้นแบบ ยัค-40 บินเป็นครั้งแรกในวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1966 และเริ่มรับผู้โดยสารเป็นครั้งแรกในสายการบินแอโรฟลอต เมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1968
ยาโกเลฟ ยัค-42
ยาโกเลฟ ยัค-42 (Yakovlev Yak-42) เครื่องบินโดยสาร ยัค-42 พัฒนาขึ้นมาจาก ยาโกเลฟ ยัค-40 โดยแผนแบบสร้างโดย อเล็กซานเดอร์ ยาโกเลฟ แห่งสำนักยาโกเลฟ โดยมีโครงสร้างง่ายๆ ประหยัด สามารถใช้งานได้ดีในภูมิประเทศที่ห่างไกล เครื่องต้นแบบ ยัค-42 เริ่มบินเป็นครั้งแรกในวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 1975 และมีการใช้งานรุ่นแรกในสายการบินแอโรฟลอตในต้นปี ค.ศ. 1978 เพื่อใช้แทน ตูโปเลฟ ตู-134
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 49
คณะรัฐมนตรีคณะที่ 49 (10 มิถุนายน 2535-23 กันยายน 2535)
นายอานันท์ ปันยารชุน เป็นนายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการ เมื่อวันที่ 10 มิถุนายน 2535 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงลงพระปรมาภิไธยในประกาศ นายอาทิตย์ อุไรรัตน์ ประธานสภาผู้แทนราษฎรเป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ และในวันที่ 18 มิถุนายน 2535 ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งคณะรัฐมนตรี
คณะรัฐมนตรีคณะนี้สิ้นสุดลง เนื่องจากมีการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรทั่วไป ในวันที่ 13 กันยายน 2535 คณะรัฐมนตรีชุดนี้จึงพ้นจากตำแหน่งไปตามวาระ
บรูซ โครบเบอลาร์
บรูซ ดาฟิด โครบเบอลาร์ () เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวซิมบับเวเชื้อสายดัตช์และแอฟริกาใต้ เคยเล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตูให้กับสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูลและสโมสรอื่น ๆ
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 7
คณะรัฐมนตรี คณะที่ 7 ของไทย (9 สิงหาคม พ.ศ. 2480 - 21 ธันวาคม พ.ศ. 2480)
นายพันเอก พระยาพหลพลพยุหเสนา (พจน์ พหลโยธิน) นายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการ ลงวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2480
คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ประกอบด้วย พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาทิตย์ทิพอาภา เจ้าพระยายมราช (ปั้น สุขุม) และนายพลเอก เจ้าพระยาพิชเยนทรโยธิน (อุ่น อินทรโยธิน) เป็นผู้ลงนามในประกาศ
พระยามานวราชเสวี (ปลอด ณ สงขลา) ประธานสภาผู้แทนราษฎรเป็นผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
ในวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2480 มีการแต่งตั้งคณะรัฐมนตรีดังนี้
คณะรัฐมนตรี คณะนี้ ได้แถลงนโยบายต่อ สภาผู้แทนราษฎร เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2480
คณะรัฐมนตรีคณะนี้สิ้นสุด เพราะเหตุที่สภาผู้แทนราษฎรที่ให้ความไว้วางใจแก่คณะรัฐมนตรีชุดนี้ได้สิ้นสุดลงเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2480 คณะรัฐมนตรีจึงต้องออกจากตำแหน่ง
ไฟลัมย่อย
ไฟลัมย่อย () เป็นขั้นอนุกรมวิธานขั้นหนึ่งในการจำแนกสัตว์ในทางวิทยาศาสตร์ ซึ่งอยู่ระหว่าง ไฟลัม (phylum) และ ชั้นใหญ่ (superclass) ไฟลัมย่อยเทียบเท่ากับ ส่วนย่อย (subdivision) ในพืชและฟังไจ
ไฟลัมบางประเภทเท่านั้นที่มีไฟลัมย่อย ดังตัวอย่างต่อไปนี้
อำเภอเวียงเก่า
เวียงเก่า เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดขอนแก่น มีพื้นที่บางส่วนอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติภูเวียง ซึ่งเป็นสถานที่ที่มีการค้นพบซากดึกดำบรรพ์ไดโนเสาร์ชนิดใหม่ของโลก ไดแก่ สยามโมไทรันนัส อิสานเอนซิส, ภูเวียงโกซอรัส สิรินธรเน, สยามโมซอรัส สุธีธรนี และกินรีไมมัส ทำให้อำเภอเวียงเก่าเป็นหนึ่งในสถานที่สำคัญในการขุดหาและค้นคว้าซากบรรพชีวินต่าง ๆ ตลอดมา
อำเภอเวียงเก่าตั้งอยู่บริเวณที่ราบหุบเขาในทิวเขาภูเวียง ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ท้องที่อำเภอเวียงเก่าเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอภูเวียง ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาจัดตั้งเป็น กิ่งอำเภอเวียงเก่า ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2549 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 1 พฤษภาคม ปีเดียวกัน ถือเป็นกิ่งอำเภอล่าสุดเป็นอันดับที่ 81 ของประเทศในขณะนั้น และในปีต่อมาก็ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอเวียงเก่า ในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 โดยให้มีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน
อำเภอเวียงเก่ามีเขตการปกครองรวม 3 ตำบล แต่ละตำบลแบ่งออกเป็นหมู่บ้านรวม 36 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอเวียงเก่าประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่
ณฐนนท ทวีสิน
คุณหญิง ณฐนนท ทวีสิน อดีตปลัดกรุงเทพมหานคร
ณฐนนท ทวีสิน เกิดเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2489 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขารัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (สิงห์แดง) ระดับปริญญาโท สาขารัฐประศาสนศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยแคนซัส ประเทศสหรัฐอเมริกา สำเร็จปริญญาบัตรหลักสูตรการป้องกันราชาอาณาจักร รุ่นที่ 39 จากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร และประกาศนียบัตรชั้นสูง หลักสูตรการบริหารงานภาครัฐและกฎหมายมหาชน สถาบันพระปกเกล้า พ.ศ. 2544-2545
ณฐนนท ทวีสิน รับราชการเป็นข้าราชการกรุงเทพมหานคร เคยได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งสำคัญ ได้แก่ ผู้อำนวยการกองกลาง ผู้อำนวยการกองงบประมาณ ผู้อำนวยการสำนักรักษาความสะอาด ผู้อำนวยการสำนักพัฒนาชุมชน ผู้อำนวยการสำนักนโยบายและแผนกรุงเทพมหานคร รองปลัดกรุงเทพมหานคร และตำแหน่งสุดท้าย คือ ปลัดกรุงเทพมหานคร
ในระหว่างรับราชการ ได้เป็นผู้ริเริ่มเปลี่ยนแปลงระบบงบประมาณ จากงบประมาณแบบแสดงรายงาน มาเป็นงบประมาณแบบแผนงานและวิเคราะห์งบประมาณอย่างเป็นระบบ และนำระบบคอมพิวเตอร์มาใช้ในการบริหารและติดตามงบประมาณของกรุงเทพมหานคร
ในวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ได้มีคำสั่งกรุงเทพมหานคร ที่ 5313/2551 เรื่องลงโทษปลดคุณหญิงณัษฐนนท ทวีสิน อดีตปลัดกรุงเทพมหานคร พ้นจากตำแหน่งปลัดกรุงเทพมหานคร
ต่อมาในวันที่ ในวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2557 ศาลปกครองกลางมีคำพิพากษาเพิกถอนคำสั่งกรุงเทพมหานคร ที่ 5313/2551 ลงวันที่ 29 ธ.ค. 2551 เรื่องลงโทษปลดคุณหญิงณัษฐนนท ทวีสิน อดีตปลัดกรุงเทพมหานคร พ้นจากตำแหน่งปลัดกรุงเทพมหานคร และเพิกถอนมติคณะกรรมการข้าราชการกรุงเทพมหานคร (ก.ก.) เมื่อวันที่ 27 พ.ค. 2552 วันที่ 24 มิ.ย. 2552 และวันที่ 17 ก.ย. 2552 ที่วินิจฉัยยกอุทธรณ์คำสั่งกรุงเทพมหานคร ที่ 5313/2551 และเพิกถอนคำสั่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย เมื่อวันที่ 16 ส.ค. 2553 โดยให้มีผลย้อนหลังนับแต่วันที่มีคำสั่งหรือมติดังกล่าว
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 8
คณะรัฐมนตรี คณะที่ 8 ของไทย (21 ธันวาคม พ.ศ. 2480 - 16 ธันวาคม พ.ศ. 2481)
นายพันเอก พระยาพหลพลพยุหเสนา (พจน์ พหลโยธิน) นายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการลงวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2480
คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ประกอบด้วย พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาทิตย์ทิพอาภา เจ้าพระยายมราช (ปั้น สุขุม) และ นายพลเอก เจ้าพระยาพิชเยนทรโยธิน (อุ่น อินทรโยธิน) ลงนามในประกาศ
พระยามานวราชเสวี (ปลอด ณ สงขลา) ประธานสภาผู้แทนราษฎรเป็นผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
ในวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2480 มีการแต่งตั้งคณะรัฐมนตรีดังนี้
คณะรัฐมนตรีแถลงนโยบายต่อสภาผู้แทนราษฎรเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2480 และได้รับความไว้วางใจจากสภาในวันเดียวกัน
คณะรัฐมนตรีคณะนี้สิ้นสุดลงเพราะเหตุที่สภาผู้แทนราษฎรที่ให้ความไว้วางใจแก่คณะรัฐมนตรีได้สิ้นสุดลงเมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2481 โดยพระราชกฤษฎีกายุบสภาผู้แทนราษฎร คณะรัฐมนตรีนี้รักษาการไปจนถึงวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2481 อันเป็นวันที่ตั้งนายกรัฐมนตรีใหม่ตามรัฐธรรมนูญ
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 12
คณะรัฐมนตรี คณะที่ 12 ของไทย (31 สิงหาคม 2488-17 กันยายน 2488)
นายทวี บุณยเกตุ เป็นนายกรัฐมนตรี ตามประกาศพระบรมราชโองการ เมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2488 โดยมีนายปรีดี พนมยงค์ ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ เป็นผู้ลงนามในประกาศพระบรมราชโองการ
พระยามานวราชเสวี (ปลอด ณ สงขลา) เป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ
มีพระบรมราชโองการ ประกาศตั้งและแต่งตั้งรัฐมนตรี ลงวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2488
คณะรัฐมนตรีคณะนี้สิ้นสุดลง เพราะเหตุที่นายกรัฐมนตรีพร้อมทั้งคณะได้กราบถวายบังคมลาออกจากตำแหน่ง เมื่อวันที่ 17 กันยายน 2488 โดยอ้างเหตุว่า ได้พิจารณาเห็นว่าภารกิจอันเร่งด่วนที่คณะรัฐมนตรีคณะนี้พึงปฏิบัติได้สำเร็จลุล่วงไปแล้ว ต่อไปนี้ก็ปัญหาการเมืองและการทำความเข้าใจอันดีกับฝ่ายสหประชาชาติ จึงควรเปิดโอกาสให้ผู้ที่เหมาะสมได้เข้ามาบริหารราชการสืบแทนต่อไป
ซอ (การร้อง)
ซอ คือลำนำที่ขับร้องด้วยทำนองไพเราะ โดยมีซอเป็นเครื่องดนตรีที่ให้ทำนอง ซอจะต้องขับร้องด้วยถ้อยคำที่สัมผัสคล้องจองกัน ตามท่วงทำนองของเพลงซอ นั้น ๆ ซอแต่ละทำนองนั้นจะส่งคำสัมผัสและคำรับสัมผัสที่ไม่เหมือนกัน “คำซอ” หรือบทขับร้องซอนั้น จะไม่ส่งสัมผัสเหมือนบทค่าวหรือบทกวีเลย แต่จะสัมผัสโยงถ้อยคำ ในทำนองแต่ละเพลงนั้นโดยเฉพาะเท่านั้น
ทำนองซอมีอยู่ด้วยกันหลายทำนอง แต่ก็ไม่มีประวัติที่ทราบแน่ชัด ที่เกี่ยวกับผู้แต่งทำนองซอนั้น ๆ นอกจากจะให้ชื่อทำนองซอนั้นตามสถานที่ อันเป็นที่มาของทำนองซอนั้น ๆ เอาไว้ เช่นทำนองตั้งเชียงใหม่ ทำนองเชียงแสน ทำนองล่องน่านลำปาง ล่องน่านปั่นฝ้าย ซอพม่า ซอเงี้ยว ซออื่อ ซอจะปุ ซอละม้าย และ ซอพระลอเป็นต้น
ซอ"การจะซอนั้นต้องประกอบไปด้วย จั้งซอ คู้ถ้อง จั้งปี่-จั้งซึง ผาม
ผู้ที่ขับร้องซอนั้นเรียกกันว่า “จั้งซอ” และผู้เป่าปี่ที่ให้ทำนองนั้นเรียกว่า “จั้งปี่” ซึ่งปี่ที่ใช้นำมาบรรเลงนั้น นิยมใช้ปี่ 5 เล่ม (เลา) ครั้นต่อมาจั้งปี่มีงานมาก จึงได้แยกย้ายไปเป่าปี่ให้กับจั้งซอคู่อื่น ๆ ปี่ก็ลดลง 1 เล่ม เหลือเป็นปี่จุม 4 ประกอบด้วย ปี่แม่ ปี่กลาง ปี่ก้อย ปี่เล็ก
“จุม” หมายถึงชุด หรือหมู่นั้นเอง และในสมัยปัจจุบันนี้ จั้งปี่รุ่นเก่าค่อยหมดไปจากล้านนา วงปี่ซอจึงเหลือเพียง จุม 3 เท่านั้น และได้มีซึงเข้ามาบรรเลงร่วม ประมาณ 10 กว่าปีมานี้เอง เป็นที่น่าสังเกตว่า ซอที่ใช้ปี่นั้น จะมีเพียงเฉพาะในจังหวัด เชียงราย เชียงใหม่ เท่านั้น ซอทาง แพร่ น่าน จะใช้ซึงกับสล้อ เรียกว่าซอล่องน่าน
“จั้ง” ถ้าจะแปลเป็นความหมายภาษาไทยนั้นคือ “นัก” นั้นเอง เช่น นักร้อง นักดนตรี แต่ภาษาไทยถิ่นเหนือจะเรียกว่า จั้งซอ จั้งปี่ จั้งแต้ม จั้งซึง ก็คือผู้ที่มีความสามารถในทางนั้น ๆ
“คู่ถ้อง” คำว่าถองนั้นหมายถึง การตอบโต้ ถามไถ่ หรือสนทนาแลกเปลี่ยนคำพูดกันระหว่างชายหญิง ส่วน“จั้งซอ” คือผู้ที่มีความชำนาญในการขับซอ
ธรรมเนียมของคนล้านนานั้น หากว่าเป็นลูกผู้หญิง เมื่อลูกหลานเรียนจบชั้นประถม เมื่อไม่ช่วยพ่อแม่ทำงานบ้านหรือดูแลน้อง ๆ แล้ว พ่อแม่ก็อาจจะนำไปฝากฝังกับครูซอที่ชอบพอกัน เพื่อให้ลูกหลานของตนเองนั้นร่ำเรียนวิชาซอ ผู้จะเป็นจั้งซอ จะต้องไปเรียนวิชาซอที่เรียกกันว่า “ไปตั้งขันเฮียนซอ” จากจั้งซอที่มีชื่อเสียง หรือจั้งซอที่ตนเองนิยมชมชอบนั้นเอง โดยมากในสมัยก่อนจำต้องไปอาศัยอยู่กับครูซอเสียเลย ไปปรนนิบัติวัฏฐาก ตั้งแต่ ตักน้ำ ซักผ้า ถูเรือน หุงข้าว ทำอาหาร ตามประเพณีอันเป็นธรรมเนียมระหว่างลูกศิษย์กับอาจารย์ เมื่ออาจารย์ถ่ายทอดวิชาให้ ก็จะต้องหมั่นฝึกฝนท่องจำ และเมื่อพอมีความสามารถในเชิงซอบ้างพอสมควร ก็จะต้องติดตามครูไปทุกหนทุกแห่งที่ครูไปลงผามซอ ซึ้งจะต้องคอยไปดูลีลาท่าทางของครู เพื่อที่จะได้นำมาใช้กับตนเองเมื่อยามที่เจนจบวิชาซอ และออกผามในโอกาสต่อไป อีกทั้งการที่ได้ออกไปสัมผัสผามซอนั้น ช่วยให้เกิดความเคยชินจะได้ไม่เกิดความประหม่าเมื่ออกผามใหม่ ๆ
ปลิง
ปลิง () และ ทากดูดเลือด () จัดอยู่ในไฟลัมแอนเนลิดา ลักษณะลำตัวเป็นข้อปล้องและยืดหยุ่น ชอบอยู่ในน้ำนิ่งตามหนอง (สำหรับปลิง) และอยู่ตามพื้นที่ชื้นแฉะเช่นบริเวณป่าดงดิบเขตร้อน (สำหรับทากดูดเลือด) ดำรงชีพโดยการดูดเลือดสัตว์อื่น รวมทั้งเลือดมนุษย์เป็นอาหาร
ปลิงดำรงชีวิตด้วยการดูดเลือดจากสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม, สัตว์เลื้อยคลาน และ ปลาบางชนิดเป็นอาหาร และเนื่องจากไม่มีดวงตาจึงอาศัยการจับแรงสั่นสะเทือนจากการเคลื่อนไหวของเหยื่อด้วยแรงสั่นสะเทือนในน้ำ (สำหรับปลิง) และสำหรับทากดูดเลือด (Land Leech) มันจะคอยชูตัวอยู่ตามพื้นดินหรือไต่ขึ้นไปบนกิ่งไม้ มีสัมผัสที่ไวต่อกลิ่นและอุณหภูมิ เมื่อเหยื่อเข้าใกล้มันจะใช้อวัยวะที่เรียกว่าแว่นดูด (Sucker) เกาะเข้ากับตัวเหยื่อ ซึ่งอวัยวะนี้มีทั้งด้านหน้าและด้านท้าย โดยมันจะใช้แว่นท้ายในการยึดเกาะ
เมื่อมันสามารถเกาะผิวเนื้อของเหยื่อแล้วมันจะค่อยๆ ไต่อย่างแผ่วเบาเพื่อหาที่ซ่อนตัว (ในช่วงนี้ใช้เวลาประมาณ 80-90 วินาที ที่เราจะปัดหรือดึงปลิงออกโดยไม่ต้องเสียเลือด) หลังจากนั้นมันจะใช้แว่นหน้าลงบนผิวเนื้อของเหยื่อเพื่อดูดเลือด โดยปลิงจะปล่อยสารชนิดหนึ่งคล้ายกับยาชาและเวลาที่ปลิงดูดเลือดมันจะปล่อยสารออกมา 2 ชนิด ซึ่งได้แก่ สารฮีสตามีน (Histamine) ช่วยกระตุ้นให้หลอดเลือดขยายตัว และสารฮีรูดีน (Hirudin) มีคุณสมบัติต้านทานการแข็งตัวของเลือด (ด้วยเหตุนี้เลือดของเหยื่อจะไหลไม่หยุด)
เมื่อปลิงหรือทากดูดเลือดอิ่มจนมีลักษณะตัวอ้วนบวมแล้ว มันจะปล่อยตัวร่วงลงสู่พื้นดินเอง
ใช้ใบเสือมอบ ยาเส้นหรือยาฉุนมาขยี้ปิดบาดแผล
วงการแพทย์สมัยโบราณมีการนำปลิงมาดูดพิษหรือเลือดเสียออกจากร่างกาย ในปัจจุบันแพทย์นำคุณสมบัติของปลิงมาทำให้เส้นเลือดในร่างกายไม่อุดตัน โดยเฉพาะเส้นเลือดหัวใจหรือนำมาช่วยให้เลือดในร่างกายหมุนเวียนได้ดีขึ้น
การแก้ไขหลังจากโดนทากดูดเลือดกัด ให้ใช้มวนบุหรี่ ปิดที่แผลที่โดนทากดูด เพราะมวนบุหรี่มีสารนิโคตินที่ช่วยให้เลือดแข็งตัวสังเกตได้จากผู้ที่สูบบุหรี่จะรู้สึกปวดหัว เพราะสารนิโคตินทำให้ให้เลือดใหลไปเลี้ยงสมองช้า
อำเภอบางปะอิน
บางปะอิน เป็นอำเภอหนึ่งใน 16 อำเภอของจังหวัดพระนครศรีอยุธยา เดิมชื่อ อำเภอพระราชวัง ต่อมาในปี พ.ศ. 2460 ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็นชื่ออำเภอดังเช่นปัจจุบัน ซึ่งเป็นอำเภอที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 2 ของจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
สมัยพระเอกาทศรถ เรือของพระองค์ทรงเรือล่ม จึงขึ้นฝั่งที่บางปะอิน แล้วไปเจอผู้หญิงที่ชื่ออออิน แล้วมีพระโอรสด้วยกัน ต่อมาพระโอรสระหว่างพระเจ้าเอกาทศรถกับอออิน คือ สมเด็จพระเจ้าปราสาททอง
อำเภอบางปะอินตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
อำเภอบางปะอินแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 18 ตำบล 149 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอบางปะอินประกอบด้วยองค์การบริหารส่วนท้องถิ่น 18 แห่ง ได้แก่
บุษกร หงษ์มานพ
บุษกร หงษ์มานพ นามสกุลเดิมก่อนสมรส ตันติภนา เกิดเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2531 ชื่อเล่น เอ้ก เป็นนักแสดง, นักร้อง, นางแบบ และพิธีกรรายการโทรทัศน์ประจำสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
บุษกรเกิดที่กรุงเทพมหานคร มีชื่อเล่นว่าเอ้ก ที่แปลว่าไข่ เพราะเธอเกิดจากเทคโนโลยีผสมเทียมด้วยวิธีคัดไข่ เป็นบุตรของมานะ กับจันทรา ตันติภนา เป็นลูกพี่ลูกน้องกับวาโย อัศวรุ่งเรือง นักร้องและนักแสดง สำเร็จมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย แผนการเรียนรู้ภาษาอังกฤษ–คณิตศาสตร์ (ปีการศึกษา 2544–2549) และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ภาควิชาการตลาด เกียรตินิยมอันดับ 2 เมื่อปีการศึกษา 2553
เอ้กเป็น 1 ใน 5 ได้เป็นดรัมเมเยอร์ งานฟุตบอลประเพณีจุฬาฯ-ธรรมศาสตร์ ครั้งที่ 64 ชีวิตครอบครัว บุษกรสมรสกับ กัปตัน ภูธเนศ หงษ์มานพ หลังคบหากันมานานกว่า 5 ปี มีบุตรด้วยกันคนหนึ่งชื่อภักดีบดินทร์ หงษ์มานพ ชื่อเล่น ดิน (22 ตุลาคม พ.ศ. 2560)
ศาสนาพุทธในประเทศมัลดีฟส์
ศาสนาพุทธในประเทศมัลดีฟส์ เคยเป็นศาสนาที่ประชากรส่วนใหญ่นับถือจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 12 และไม่ปรากฏที่มาว่าเหตุใดศาสนาพุทธจึงประดิษฐานในดินแดนแห่งนี้
มีการค้นพบซากพุทธสถานในประเทศมัลดีฟส์ นักโบราณคดีตะวันตกจึงให้ความสนใจโบราณสถานเหล่านี้ เพราะต้องการศึกษาวัฒนธรรมยุคต้นของมัลดีฟส์ โดยเฮช. ซี. พี. เบลล์ () ข้าหลวงแห่งซีลอนค้นพบครั้งแรกโดยบังเอิญจากอุบัติเหตุเรืออัปปางบนเกาะเมื่อ ค.ศ. 1879 ภายหลังเขาจึงกลับมาศึกษาซากพุทธสถานอีกครั้ง โดยศึกษาซากที่เรียกว่า "ฮาวิตตา" (; ) และ "อุสตูบู" () ตรงกับคำว่า "ไจติยะ" และ "สถูป" ตามลำดับ ซึ่งพบได้ตามอะทอลล์หลาย ๆ แห่ง
แม้เบลล์สันนิษฐานไว้ ว่าชาวมัลดีฟส์สมัยก่อนนับถือศาสนาพุทธนิกายเถรวาทตามอย่างศรีลังกาซึ่งอยู่ใกล้เคียง แต่จากโบราณวัตถุทางพุทธศาสนาเท่าที่พบในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติในกรุงมาเล บ่งชี้ว่าเป็นศาสนวัตถุคติมหายานหรือวัชรยานมากกว่า
ในคติชนมัลดีฟส์ระบุว่า มีเจ้านายพระองค์หนึ่งชื่อเจ้าชายโกอิมาลา () เดินทางมาจากอินเดียหรือศรีลังกาแล้วเข้าสู่มัลดีฟส์ทางตอนเหนือ และตั้งตนเป็นกษัตริย์พระองค์แรกของราชวงศ์ทีมูเค () หรือโหมะ () ก่อนหน้านี้มีชาวทราวิฑกลุ่มหนึ่งเข้าไปตั้งถิ่นฐานบนเกาะเรียกว่าชาวคีราวาอารู () ซึ่งอ้างต้วว่าสืบเชื้อสายจากชาวทมิฬโบราณ มาตั้งถิ่นฐานบนเกาะคีราวาอารู (ปัจจุบันคือกาอาฟูอะทอล) มีการกล่าวถึงชาวคีราวาอารูว่าเป็นผู้ก่อตั้งเขตการปกครองและตั้งกษัตริย์ปกครองกรุงมาเล ก่อนการมาถึงของศาสนาพุทธ ราชวงศ์เหนือ และการปกครองแบบรวมศูนย์
กษัตริย์มัลดีฟส์ยุคแรกทรงอุปถัมภ์พระพุทธศาสนา ดังจะพบได้จากศิลปกรรม และสถาปัตยกรรมที่มีความโดดเด่นและมีพัฒนาการอย่างสูง จนกระทั่งมีการเปลี่ยนศาสนาเป็นอิสลามราวคริสต์ศตวรรษที่ 12 เป็นต้นไป และยังพบการบันทึกของนักเดินทางผู้เผยแผ่ศาสนาอิสลาม (อาจเป็นชาวเปอร์เซียหรือโมร็อกโก) ปราบปีศาจพื้นเมืองรันนามาอารี ()
เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012 มีชาวมุสลิมหัวรุนแรงบุกเข้าพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติในกรุงมาเลเพื่อทำลายงานประติมากรรมยุคก่อนอิสลาม ส่งผลให้โบราณวัตถุทางพุทธศาสนาช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 6 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 12 จำนวนสามสิบชิ้นเสียหายหรือถูกทำลายลง เจ้าหน้าที่ของพิพิธภัณฑ์ระบุว่าประติมากรรมเกือบทั้งหมดทำจากปะการังหรือหินปูน ส่วนใหญ่เปราะบางแตกง่ายยากแก่การซ่อมแซม มีเพียงสองถึงสามชิ้นเท่านั้นที่สามารถซ่อมแซมได้
ทรงกิตติ จักกาบาตร์
พลเอก พลเรือเอก พลอากาศเอก ทรงกิตติ จักกาบาตร์ (22 ธันวาคม พ.ศ. 2493 — ) อดีตผู้บัญชาการทหารสูงสุด เคยดำรงตำแหน่งเป็นเสนาธิการทหารบกและแม่ทัพภาคที่ 4
พล.อ.ทรงกิตติ จักกาบาตร์ นับได้ว่าเป็นนักเรียนเตรียมทหารรุ่นที่ 10 (ตท.10) เช่นเดียวกับ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรี ปัจจุบันได้มีตำแหน่งเป็นประธานนักเรียนเตรียมทหารรุ่นที่ 10 ได้รับการสนับสนุนให้ย้ายจากกองบัญชาการทหารสูงสุดไปยังกองทัพบก ในตำแหน่งแม่ทัพภาคที่ 4 แต่หลังการรัฐประหาร 19 กันยายน พ.ศ. 2549 พล.อ.ทรงกิตติ ก็ได้ย้ายกลับไปที่กองบัญชาการทหารสูงสุดอีดครั้ง และได้รับการสนับสนุนให้ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารสูงสุดในที่สุด
ในเหตุการณ์สงกรานต์เลือด พล.อ.ทรงกิตติ ได้รับการแต่งตั้งจาก นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรีให้เป็นผู้อำนวยการกองอำนวยการแก้ไขสถานการณ์ฉุกเฉิน (กอฉ.) ที่ตั้งขึ้นมาเฉพาะกิจเพื่อแก้ไขเหตุการณ์นี้โดยเฉพาะ ในฐานะผู้บัญชาการทหารสูงสุด ซึ่งเหตุการณ์ก็จบลงได้อย่างสวยงาม โดยไม่มีผู้เสียชีวิต
ในปี พ.ศ. 2557 ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
พล.อ.ทรงกิตติ มีชื่อเล่นว่า ""ตุ้ย"" จึงมีชื่อที่สื่อมวลชนนิยมเรียกว่า ""บิ๊กตุ้ย"" และนับได้ว่าเป็นนายทหารคนหนึ่งที่ใกล้ชิดกับ พล.อ.เปรม ติณสูลานนท์ ประธานองคมนตรีและอดีตนายกรัฐมนตรี ในฐานะที่เป็นทหารม้าที่เคยเป็นผู้ใต้บังคับบัญชามาก่อน
ชีวิตส่วนตัว สมรสกับนางภรณี จักกาบาตร์ มีบุตรธิดาสามคนคือ นางสาวกฤตินี จักกาบาตร์ นางสาวรวิตา จักกาบาตร์ และนายกิตติภูมิ จักกาบาตร์
เรือโนอาห์
เรือโนอาห์ () ถูกกล่าวถึงในพระธรรมปฐมกาลบทที่ 6 ก่อนที่พระเจ้าจะทรงทำลายมนุษย์ด้วยการทำให้น้ำท่วมโลก พระองค์ทรงเห็นว่าโนอาห์เป็นคนชอบธรรม ดีพร้อมในสมัยนั้น และดำเนินกับพระเจ้า
ในพระธรรมปฐมกาล พระเจ้าทรงให้โนอาห์ประกอบเรือตามแบบที่พระองค์ทรงกำหนดไว้ดังนี้
พระเจ้ามีพระบัญชาให้โนอาห์นำสิ่งเหล่านี้ขึ้นไปบนเรือ
เนื้อหาในส่วนนี้ อ้างอิงมาจากพระธรรมปฐมกาล ซึ่งกล่าวถึงการสร้างเรือของโนอาห์ ตามพระบัญชาของพระเจ้า เพื่อช่วยให้ครอบครัวของโนอาห์ และรักษาพันธุ์สัตว์บนโลกนี้ไว้ เมื่อโนอาห์ประกอบเรือเสร็จ พระเจ้าทรงบันดาลให้ฝนตกหนัก 40 วัน และเกิดน้ำท่วมแผ่นดินเป็นเวลา 150 วัน จนผู้คนและสิ่งมีชีวิตทั่วโลกตายจนหมดสิ้น พระเจ้าจึงทรงกระทำให้น้ำลดลง ใช้เวลาอีก 150 วัน แผ่นดินจึงแห้ง
ส่วนเรือโนอาห์นั้น ไปค้างอยู่บนยอดเขาอารารัต โนอาห์ และครอบครัวได้ลงจากเรือเมื่อน้ำแห้งดีแล้ว และใช้ชีวิตตามปกติต่อไป ในครั้งนั้น พระเจ้าทรงมอบรุ้งกินน้ำ เป็นพันธสัญญาว่า จะไม่ให้เกิดเหตุการณ์น้ำท่วมโลกเพื่อทำลายล้างมนุษย์อีก
ด้วยเหตุการณ์ในพระธรรมปฐมกาล ผู้ที่เชื่อในพระธรรมจึงมั่นใจว่าจะสามารถค้นพบซากเรือโนอาห์นี้ได้ และเรือโนอาห์ เป็น พยานวัตถุเพียงชิ้นเดียวที่ช่วยพิสูจน์ว่า เหตุการณ์น้ำท่วมโลกที่บันทึกไว้ในพระคัมภีร์เป็นจริง การค้นหาเรือโนอาห์ จึงมุ่งไปยังภูเขาอารารัต สถานที่สุดท้ายที่พระคัมภีร์ได้อ้างถึง แต่ปัจจุบันการค้นหายังไม่คืบหน้า ปัจจัยสำคัญที่ขัดขวางการค้นหา คือ เทือกเขาอารารัตเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ทางศาสนา ตั้งในพรมแดนของประเทศตุรกี ซึ่งรัฐบาลตุรกีไม่อนุญาตการขึ้นไปยังสถานที่ศักดิ์สิทธิ์นี้
เหตุการณ์ของเรือโนอาห์ ยังมีกล่าวถึงในพระคัมภีร์อัลกุรอาน ในศาสนาอิสลาม พระคัมภีร์ในศาสนายูดาย นอกจากนี้ ยังมีหลักฐานเรื่องเล่าปรัมปรานานาชาติ เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์น้ำท่วมโลกนี้ แตกต่างกันไปในแต่ละชนชาติ อาทิ เรื่องของพระมนูในวรรณกรรมฮินดู
อิชมาเอล
อิชมาเอล (ศัพท์ศาสนายูดาห์และศาสนาคริสต์) หรือ อิสมาอีล (ศัพท์ศาสนาอิสลาม) (; /อิสมาอีล/; /ยิชมาเอล/) เป็นบุคคลสำคัญในศาสนาอับราฮัม และเป็นเราะซูลของอัลลอฮ์ตามคติของศาสนาอิสลาม
อิชมาเอลเป็นบุตรของอับราฮัม (อิบรอฮีม) และนางฮาการ์ (ฮาญัร)
อิชมาเอล มีชื่อมาจากภาษาฮีบรูว่า יִשְׁמָעֵאל แปลว่า "พระเจ้าทรงรับฟัง" เพราะเมื่อนางฮาการ์ตั้งครรภ์นั้น ก็ถูกนางซาราห์ภรรยาของฮับราฮัมข่มเหง จึงคิดหนีจากไป แต่เมื่อระหว่างทางนางฮาการ์ ได้พบกับทูตของพระเจ้า ทูตของพระเจ้าได้กล่าวอวยพรแก่นางว่า ""เราจะให้พงศ์พันธุ์ของเจ้าทวีมากขึ้นจนนับไม่ถ้วน"" และได้สั่งให้นางกลับไป พร้อมกับให้ตั้งชื่อบุตรของนางว่า "อิชมาเอล" เพราะพระเจ้าทรงรับฟังความทุกข์ร้อนของนาง
เนื่องจากเดิมทีนางซาราห์ ภรรยาของอับราฮัมเป็นหมัน นางจึงยกนางฮาการ์ สาวใช้ชาวอียิปต์ของนางให้เป็นภรรยาของอับราฮัมด้วย แต่เมื่อนางฮาการ์ตั้งครรภ์และคลอดบุตรชาย อับราฮัมจึงให้ชื่อ่วา อิชมาเอล เมื่ออิชมาเอลเกิดนั้น อับราฮัมมีอายุได้ 86 ปี
เมื่ออิชมาอิลอายุ 13 ปี พระเจ้าตรัสให้อับราฮัมผู้เป็นบิดาถือสุหนัต ดังนั้นจึงถือได้ว่าอิชมาเอลเป็นบุตรชายคนแรกของอับราฮัม ที่ได้ประกอบพิธีสุหนัต
นางฮาการ์และอิชมาเอลมักกระด้างกระเดื่องต่อนางซาราห์อยู่เสมอ จนกระทั่งเมื่ออิชมาเอลอายุได้ 15 ปี พระเจ้าก็ทรงรักษาพระสัญญาของพระองค์ โดยทรงประทานบุตรชายให้แก่อับราฮัม โดยนางซาราห์ตั้งครรภ์ และเมื่อคลอดออกมา อับราฮัมจึงตั้งชื่อให้ว่า อิสอัค ฝ่ายอิชมาเอลและนางฮาการ์ ประพฤติตนลบหลู่และแข็งข้อต่อนางซาราห์หนักขึ้น ทั้งนางซาราห์ไม่ต้องการให้อิชมาเอลเป็นผู้รับมรดกจากอับราฮัม เป็นเหตุให้อับราฮับขับนางฮาการ์ออกจากครอบครัวไปพร้อมกับอิชมาเอล
เดิมทีอับราฮัมหนักใจที่จะขับไล่ทั้งคู่ แต่พระเจ้าทรงสัญญาว่า ""...เราจะกระทำให้เป็นชนชาติหนึ่งด้วย เพราะเขาเป็นพงศ์พันธุ์ของเจ้า"" เมื่อแยกจากอับราฮัม นางฮาการ์ และอิชมาเอลได้อาศัยอยู่ในปาราน และต่อมาลูกหลานของอิชมาเอลก็มีทั้งสิ้น 12 เผ่า ตั้งที่อยู่ตั้งแต่เมืองฮาวิลลาห์ จนถึงเมืองชูร์ (ระหว่างอิยิปต์ กับอัสซูเรีย)
ชาวยิวและคริสต์ศาสนิกชนมีมุมมองต่ออิชมาเอลเป็นเสมือนคนต่างชาติ นักเทววิทยาบางท่านเชื่อว่าอิชมาเอลคือบรรพบุรุษของชาวเปอร์เซีย ในขณะที่คัมภีร์อัลกุรอานมีมุมมองที่ต่างกันออกไป ดังนั้นเรื่องราวของอิชมาเอล ในคัมภีร์ทั้งสองฉบับจึงแตกต่างกัน
ในคัมภีร์อัลกุรอาน อิสมาอีลเป็นบุตรคนโตของอิบรอฮีมกับนางฮาญัร และเป็นผู้ที่อิบรอฮีมจะต้องเชือดตามคำสั่งทดลองใจของอัลลอฮ์ แต่พระองค์ได้ให้มลาอิกะฮ์นำแกะไปให้ให้เชือดแทน เป็นที่มาของประเพณีกุรบานที่ทำกันในวันอีดุลอัฎฮา 
อิสมาอิลและอิบรอฮีมได้ร่วมกันสร้างกะอ์บะฮ์ซึ่งพระเจ้าก็ให้ขึ้นไปบนยอดเพื่อป่าวประกาศเรียกให้คนมาประกอบพิธีฮัจญ์ และที่ใต้วิหารกะอฺบะหฺมีตาน้ำที่ไม่เคยแห้งจนถึงปัจจุบัน เป็นตาน้ำที่เกิดขึ้น เมื่อฮาญัรให้กำเนิดแก่อิสมาอีล อิสมาอีลดิ้นและถีบที่พื้นทะเล แล้วเกิดปาฏิหาริย์มีตาน้ำไหลออกมา อันได้แก่ตาน้ำซัมซัม
ดอกไม้ทะเล
ดอกไม้ทะเล () เป็นสัตว์ทะเลไม่มีกระดูกสันหลังหลายชนิดและหลายสกุล ในอันดับ Actiniaria อาศัยอยู่ภายใต้ท้องทะเลและมหาสมุทร ลักษณะของลำตัวที่มีรูปร่างคล้ายถุงรูปทรงกระบอก มีด้านหนึ่งเป็นฐานสำหรับยืด ด้านตรงข้ามเป็นช่องปาก(รูเปิด)
แอร์
แอร์ (Air) หรือ เอไออาร์ อาจหมายถึง
คณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยศิลปากร
คณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยศิลปากร () เป็นคณะวิชาลำดับที่ 13 ของ มหาวิทยาลัยศิลปากร ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2546
ประเทศไทยเห็นความสำคัญของการนำระบบเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารเข้ามาใช้ประโยชน์มากขึ้น จึงมีความจำเป็นต้องพัฒนาบุคลากรให้มีความรู้ทันต่อเทคโนโลยีสมัยใหม่ที่มีการพัฒนาอย่างไม่หยุดยั้ง พร้อมกับสามารถประยุกต์ศาสตร์แขนงดังกล่าวไปใช้งานให้บังเกิดประโยชน์สูงสุด ด้วยเหตุนี้ มหาวิทยาลัยศิลปากร เป็นมหาวิทยาลัยที่มีเป้าหมายหลักในการผลิตบัณฑิตทุกระดับให้มีภูมิปัญญาสูง มีความคิดสร้างสรรค์ ยึดมั่นในคุณธรรม เพียบพร้อมด้วยจรรยาบรรณและจิตสำนึกในความรับผิดชอบต่อสังคม จึงเล็งเห็นความสำคัญในการผลิตบัณฑิตที่สามารถประยุกต์ความรู้และมีทักษะความคิดสร้างสรรค์ เพื่อเป็นบุคคลที่มีบทบาทสำคัญต่อการดำเนินงานขององค์กรและเป็นที่ต้องการของตลาดแรงงาน โดยผลิตบัณฑิตจากพื้นฐานของการนำศักยภาพที่มีอยู่ของมหาวิทยาลัยมาประยุกต์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งศักยภาพด้านศิลปะซึ่งมหาวิทยาลัยศิลปากรจัดอยู่ในระดับแนวหน้าของประเทศไทย
มหาวิทยาลัยศิลปากรจึงได้พัฒนาโครงการจัดตั้ง "คณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร" ซึ่งรับผิดชอบการจัดการเรียนการสอน ณ มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตสารสนเทศเพชรบุรี ซึ่งเป็นจังหวัดที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจจังหวัดหนึ่งในภูมิภาคตะวันตก อันจะทำให้บัณฑิตที่จบการศึกษาจำนวนหนึ่ง สามารถเข้าสู่ตลาดแรงงาน พัฒนาความเจริญให้กับชุมชน ท้องถิ่น และเป็นส่วนหนึ่งในการพัฒนาระบบเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร ตลอดจนความก้าวหน้าทางธุรกิจได้ โดยในเริ่มดำเนินการจัดการเรียนการสอนในภาคการศึกษาต้น ในปีการศึกษา 2546 โดยเปิด 2 สาขาวิชา คือ สาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศธุรกิจ และสาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการออกแบบ ต่อมาในปีการศึกษา 2550 ได้เปิดทำการเรียนการสอนสาขานิเทศศาสตร์ 5 วิชาเอก คือ วิชาเอกการโฆษณา วิชาเอกการลูกค้าสัมพันธ์ วิชาเอกภาพยนตร์ วิชาเอกวิทยุและโทรทัศน์ วิชาเอกวารสารและหนังสือพิมพ์