hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
เจ้าหญิงมาร์กาเรเทอแห่งปรัสเซีย
เจ้าหญิงมาร์กาเรเทอแห่งปรัสเซีย หรือ มาร์กาเรเทอ เบียทริซ ฟีโอดอรา (; 22 เมษายน พ.ศ. 2415 - 22 มกราคม พ.ศ. 2497) เป็นพระธิดาองค์เล็กในจักรพรรดิฟรีดริชที่ 3 แห่งเยอรมนี (พ.ศ. 2394 - พ.ศ. 2431) และ เจ้าฟ้าหญิงวิกตอเรีย พระวรราชกุมารี (พ.ศ. 2380 - พ.ศ. 2444) พระราชธิดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียและเจ้าฟ้าชายอัลเบิร์ต เจ้าชายพระราชสวามี
เจ้าหญิงมาร์กาเรเทอ หรือที่รู้จักในหมู่พระประยูรญาติว่า "มอสซี่" ประสูติในวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2415 ณ เมืองพอตสดัม ประเทศเยอรมนี โดยเป็นพระธิดาพระองค์เล็กที่สุดในบรรดาพระโอรสและธิดาทั้งแปดองค์ พระองค์ทรงใกล้ชิดกับพระชนนีและชื่นชอบความเป็นอังกฤษเช่นเดียวกับพระภคินีทั้งสองคือ เจ้าหญิงวิกตอเรีย และ เจ้าหญิงโซฟี
เจ้าหญิงทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2436 ณ เมืองแพงเคอร์ รัฐชเลสวิก-โฮลไชตน์ กับ เจ้าชายเฟรเดอริก ชาร์ลแห่งเฮสส์ หรือ "ฟิสชี" ที่ต่อมาทรงดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าผู้ครองรัฐแห่งเฮสส์-คาสเซิลและได้รับเลือกเป็นสมเด็จพระราชาธิบดีแห่งฟินแลนด์ พระองค์เป็นพระญาติคนหนึ่งของเจ้าหญิง โดยที่พระชนนีก็ทรงเป็นเจ้าหญิงปรัสเซียพระองค์หนึ่งด้วย ถือได้ว่าเป็นการอภิเษกสมรสที่มีความสุขเป็นอย่างมาก ทั้งสองพระองค์มีพระโอรสหกพระองค์ โดยเป็นฝาแฝดสองคู่ ดังนี้ ครอบครัวของเจ้าหญิงมาร์กาเรเทอมีลักษณะพิเศษในหมู่พระราชสันตติวงศ์ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย กล่าวคือ พระองค์มีพระโอรสหกพระองค์ ด้วยการทรงพระครรภ์สี่ครั้ง โดยมีพระโอรสฝาแฝดจำนวนสองคู่คือ เจ้าชายฟิลิปและเจ้าชายวอล์ฟกัง กับ เจ้าชายริชาร์ดและเจ้าชายคริสตอฟ
ทั้งเจ้าชายฟรีดริช วิลเฮล์มและเจ้าชายแม็กซิมิเลียนทรงรับราชการทหารและสิ้นพระชนม์ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 1 เจ้าชายแม็กซิมิเลียนทรงปฏิบัติราชการใกล้กับเมืองแอซเน เมื่อทรงได้รับบาดเจ็บสาหัส หลังจากนั้นไม่นานพระองค์ก็สิ้นพระชนม์และพระศพถูกฝังอย่างลับ ๆ ในหมู่บ้านใกล้กับเมืองแคสเทรอโดยพวกชาวบ้านซึ่งรู้ว่าพระองค์เป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งเยอรมนี บาทหลวงปฏิเสธที่จะบอกสถานที่ของหลุมศพจนกระทั่งพวกเยอรมันได้ออกจากประเทศเบลเยียมและจ่ายค่าปฏิกรรมสงครามแล้ว เจ้าชายวอล์ฟกัง ซึ่งเป็นพระอนุชาของเจ้าชายแม็กซิมิเลียนได้ร้องอุทธรณ์ขอความช่วยเหลือจากหน่วยงานของอังกฤษและในที่สุดหลังจากคำขอเสร็จสิ้น พระศพของเจ้าชายก็ถูกนำกลับมายังสุสานประจำครอบครัว ส่วนเจ้าชายฟรีดริช วิลเฮล์มซึ่งเป็นพระเชษฐาองค์โตสิ้นพระชนม์ในอีกสองปีต่อมาที่เมืองคาราออร์มาน ประเทศโรมาเนีย
ในปี พ.ศ. 2461 พระสวามีของเจ้าหญิงมาร์กาเรเทอทรงตอบรับข้อเสนอการครองราชบัลลังก์แห่งฟินแลนด์ แต่ก็เนื่องจากความอับโชคของเยอรมันระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 1 ทำให้ทรงสละราชสิทธิ์ภายในเวลาไม่นาน เจ้าหญิงคงจะได้เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งฟินแลนด์ โดยที่พระมเหสีของประมุขแห่งฟินแลนด์องค์ก่อนคือ สมเด็จพระจักรพรรดินีอเล็กซานดรา เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย ซึ่งเป็นพระญาติชั้นที่หนึ่งของพระองค์ โดยทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นแกรนด์ดัชเชสพระชายาแห่งฟินแลนด์ ในเวลาต่อมา พระสวามีทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นประมุขแห่งราชวงศ์เฮสส์-คาสเซิล สืบต่อจากพระเชษฐา
เจ้าหญิงมาร์กาเรเทอ หรือ มอสซี่ สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2497 ณ เมืองเชินแบร์ก ใกล้กับเมืองครอนแบร์ก ภายหลังการเสด็จสวรรคตของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย พระบรมราชอัยยิกา ในวันเดียวกันนี้เมื่อ 53 ปีก่อน และเป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระจักรพรรดิฟรีดริชที่ 3 ที่สิ้นพระชนม์เป็นพระองค์สุดท้าย สิริพระชนมายุ 82 พรรษา 9 เดือน
แม่น้ำอามูดาร์ยา
แม่น้ำอามูดาร์ยา ( "Āmūdaryā") เป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดในเอเชียกลาง เป็นเส้นแบ่งพรมแดนทางธรรมชาติระหว่างประเทศอัฟกานิสถานกับประเทศทาจิกิสถาน ชื่อโบราณคือแม่น้ำออกซุส (Oxus) เกิดจากธารน้ำแข็งบนชุมเขาปามีร์ เริ่มต้นจากจังหวัดบาดัคชานแล้วไหลไปทางตะวันตกเข้าสู่จังหวัดตาคาร์ จังหวัดกอนดอซ จังหวัดซามันกัน และจังหวัดบัลค์ แล้วจึงไหลเข้าประเทศเติร์กเมนิสถานและประเทศอุซเบกิสถานไปลงทะเลอารัล
จังหวัดคาบูล
จังหวัดคาบูล (ภาษาเปอร์เซีย: کابل, ภาษาอังกฤษเคยสะกดว่า: "Caubul" ปัจจุบันใช้ "Kabul") เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศอัฟกานิสถาน อยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือ ริมฝั่งแม่น้ำคาบูล เป็นเมืองที่เป็นศูนย์กลางการค้าขายในเอเชียกลางมาหลายศตวรรษ
วิกิพีเดียภาษาอังกฤษ
วิกิพีเดียภาษาอังกฤษ เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาอังกฤษ เริ่มสร้างเมื่อ 15 มกราคม พ.ศ. 2544 โดยเป็นวิกิพีเดียที่สร้างขึ้นเป็นภาษาแรกและเป็นภาษาที่มีจำนวนบทความมากที่สุด ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษาอังกฤษมีบทความมากกว่า 5,000,000 บทความ (มกราคม 2559)
สมเดช ยนตรกิจ
สมเดช ยนตรกิจ หรือ สำรวย ธานี (เกิดเมื่อ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2474 ที่จังหวัดสุพรรณบุรี เสียชีวิตวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 ที่โรงพยาบาลทหารผ่านศึก) สถิติการชก 18 ครั้ง ชนะ 24 (น็อค 12) เสมอ 1 แพ้ 5
สมเดชหัดมวยครั้งแรกกับครูกู้ ควรตั้ง และครูผวน กาญจนากาศ จากนั้นเข้ามาชกมวยในกรุงเทพฯ โดยมาอยู่ที่ค่ายสมานฉันท์ของครูฉันท์ สมิทเวช ในชื่อสมเดช สมานฉันท์ ขึ้นชกครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2491 ชนะน็อค ทวี นฤภัย ยกแรก และชกคู่ชกแพ้น็อคอีกหลายคน จนกระทั่งน็อกไพศาล พระขรรค์ชัยไม่ได้ จึงถูกแฟนมวยในยุคนั้นวิจารณ์ว่าหมัดไม่หนักจริง สมเดชจึงย้ายไปอยู่ค่ายยนตรกิจของครูตันกี้ ยนตรกิจ ซึ่งมีชื่อเสียงในด้านการฝึกมวยหมัด
เมื่อย้ายค่ายแล้ว สมเดชขึ้นชกชนะน็อคคู่ชกด้วยหมัดอีกหลายครั้ง จนได้รับคัดเลือกเข้าชกในมวยรอบรุ่น 7 สิงห์ทอง ซึ่งสมเดชคว้าแชมป์มาครองได้ การชกที่สร้างชื่อเสียงให้สมเดชมากที่สุดคือ ชนะน็อค ประยุทธ์ อุดมศักดิ์ ยก 2
เมื่อชกมวยไทย ชนะคู่ชกด้วยหมัดหลายครั้ง ผู้สนับสนุนจึงให้สมเดชหันมาชกมวยสากลดูบ้าง ขึ้นชกครั้งแรก ชนะน็อค ถวัลย์ วงศ์เทเวศร์ ยก 2 ต่อมาจึงได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นเวลเตอร์เวทที่ว่าง ชนะคะแนน ฮาชิโร ทัตสุมิ ที่เวทีราชดำเนินอย่างพลิกความคาดหมายเพราะตอนนั้นสมเดชชกมวยสากลมาเพียงสามครั้งเท่านั้น ฝ่ายทัตสุมิข้องใจ ดึงสมเดชไปชกแก้มือที่ญี่ปุ่น สมเดชก็เป็นฝ่ายชนะคะแนนได้อีก
สมเดชไปชกป้องกันแชมป์ OPBF ที่ญี่ปุ่นอีก 2 ครั้ง จึงได้ขึ้นชกกับ วอลลี่ ทอม รองแชมป์โลกเพื่อหวังเข้าอันดับโลก แต่แพ้คะแนนไปขาดลอย จนทัตสุมิได้ครองแชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวท และติดต่อสมเดชไปชิงแชมป์ด้วย คราวนี้สมเดชเป็นฝ่ายชนะน็อค ได้ครองแชมป์ OPBF พร้อมกันสองรุ่น จากนั้นจึงสละแชมป์รุ่นมิดเดิลเวทไป เหลือแชมป์รุ่นเวลเตอร์เวทรุ่นเดียว สมเดชยังชกชนะอย่างต่อเนื่อง จึงได้ชกกับยอร์จ บาร์น รองแชมป์โลกเพื่อลุ้นเข้าอันดับโลกอีกครั้ง แต่สำเร็จอีกคราวนี้สมเดชเป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 9 แบบหมดทางสู้
หลังจากนั้น การชกของสมเดชเริ่มตกต่ำลง จนเสียแชมป์ให้กับนักมวยญี่ปุ่น กลับมาเมืองไทย ขึ้นชกมวยสากลกับสามารถ ศรแดง ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน สมเดชหยุดชกไปหลายเดือน จึงขึ้นชกมวยไทยกับดาวทอง สิงหพัลลภ แต่ก็แพ้น็อคในยกที่ 2 อีก หลังจากนั้นไม่นาน สมเดชเป็นหนองในขั้วตับจึงแขวนนวม ก่อนที่จะเป็นทหาร ติดยศสิบโทในเวลาต่อมา ต่อมาได้ลาออกจากทหาร ไปประกอบอาชีพอีกหลายอย่างทั้ง คนส่งของ ทำงานในสายการบิน และหน่วยรักษาความปลอดภัย เป็นต้น
สมเดชสมรสกับ สมนึก ธานี เมื่อเขามีอายุได้ 21 ปี และมีลูก 3 คน ครั้งหนึ่งลูกหลานของเขาได้ชักชวนให้ไปอยู่ที่สหรัฐอเมริกา แต่เขาได้ปฏิเสธโดยประสงค์ที่จะใช้ชีวิตอย่างมีความสุขที่ประเทศไทยแทน และมีการออกงานสังคมในบางครั้งโดยเฉพาะกับมูลนิธินักมวยเก่า ช่วงปลายชีวิตเริ่มมีอาการเจ็บป่วยก่อนที่จะเข้ารักษาตัวที่โรงพยาบาลทหารผ่านศึก ก่อนที่จะเสียชีวิตอย่างสงบในวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554
อลองก์ ดีนอย
อลองก์ ดีนอย นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2526 ที่ Candijay ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 32 ครั้ง ชนะ 21 (น็อก 11) เสมอ 3 แพ้ 7
ดีนอยด์ขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2545 ชนะน็อก ลีโอนาร์โด ฟาเรเรน ยก 2 จากนั้นขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ที่ฟิลิปปินส์ รวมทั้งชนะน็อก โรเบิร์ต คอสเตโล ยก 5 ต่อมา ได้ชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นฟลายเวทเมื่อ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2547 แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนนฟ้าเพชรน้อย ส.จิตรพัฒนาไม่ได้แชมป์ ดีนอยด์ได้ชิงแชมป์อีกครั้งเมื่อ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 โดยขึ้นชิงแชมป์ WBO เอเชียแปซิฟิกรุ่นฟลายเวท ดีนอยด์เป็นฝ่ายแพ้คะแนนไก่ชน ส.วรพินไป จากนั้นดีนอยด์ขึ้นชกชนะที่ฟิลิปปินส์อย่างต่อเนื่องรวมทั้งชนะคะแนนนีโน ซูอีโล ชนะน็อก จูน อีราแฮม ยก 6 ชนะน็อกโรเบิร์ต รูบิลล่า ยก 4 จากนั้น จึงได้ชิงแชมป์ WBO เอเชียแปซิฟิกรุ่นฟลายเวทอีกครั้งเมื่อ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 ซึ่งคราวนี้ ดีนอยด์เป็นฝ่ายชนะน็อกไก่ชน ส.วรพิน คู่ปรับเก่ายก 5 ได้แชมป์มาครอง หลังจากนั้น ดีนอยด์ขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวทที่ว่าง ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนนซอนนี่ บอยจาโร ไม่ได้แชมป์
จากนั้น ดีนอยด์ยังขึ้นชกชนะที่ฟิลิปปินส์อีกหลายครั้ง รวมทั้งชนะน็อก เชอร์วิน มานาทัด เสมอกับ ดอนดอน จีเมนา ดีนอยด์ได้ชิงแชมป์อีกครั้งเมื่อ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2553 โดยชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวท แพ้น็อก เทพฤทธิ์ ก่อเกียรติยิม ยก 7 ดีนอยด์ยังคงขึ้นชกที่ฟิลิปปินส์อีกหลายครั้งและขึ้นชกครั้งล่าสุดคือ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 แพ้น็อก จาสัน กานอย ยก 8 แล้วไม่ได้ขึ้นชกมวยอีก
เจส มาคา
เจส มาคา นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2514 สถิติการชก 77 ครั้ง ชนะ 48 (น็อค 18) เสมอ 6 แพ้ 23
มาคาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533 ชนะคะแนน โจโจ ลีบาเรียส ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ที่ฟิลิปปินส์ ได้มาชกในไทยครั้งแรกเมื่อ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2535 แพ้คะแนน ฉัตรชัย อีลิทยิม จากนั้น ได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวทเมื่อ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2535 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนน อิสกานี ปูมาร์ ไม่ได้แชมป์ ต่อมาใน พ.ศ. 2536 มาคามาชกในไทย แพ้คะแนน แสน ส.เพลินจิต แพ้คะแนน ชิ อินจิน ที่เกาหลีใต้ มาชกแพ้คะแนน ดาวรุ่ง ชูวัฒนะ ใน พ.ศ. 2537 และในปีนี้เอง มาคาได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวท เมื่อ 29 เมษายน ชนะคะแนน แซมมวล ดูรัน และป้องกันแชมป์ไว้ได้ 3 ครั้ง ก่อนจะได้ชิงแชมป์ OPBF ที่ว่างถึงสองครั้งใน พ.ศ. 2538 แต่ไม่สำเร็จ โดยครั้งแรก แพ้คะแนน ชิ อินจิน เมื่อ 23 เมษายน ที่เกาหลีใต้ อีกครั้ง แพ้คะแนน โอห์ ชังคยุน เมื่อ 6 กันยายน ที่เกาหลีใต้ หลังจากนั้น มาคา ขึ้นชกป้องกันแชมป์ฟิลิปปินส์ได้อีก 2 ครั้ง และมาชกนอกรอบ แพ้คะแนน ดาวรุ่ง ชูวัฒนะ เมื่อ พ.ศ. 2539
ต่อมา มาคาได้ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท WBF เมื่อ 30 มกราคม พ.ศ. 2540 ซึ่งมาคาเป็นฝ่ายแพ้คะแนน แซมซั่น ดัทช์บอยยิมไปอย่างพลิกความหมาย ซึ่งก่อนหน้านี้ แซมซั่นชกป้องกันแชมป์ชนะน็อครวดมาตลอด จากนั้นมาชกนอกรอบ ชนะคะแนน แก่นศักดิ์ ส.เพลินจิต ในไทย และชนะคะแนน มาซาฮิโกะ นากามูระ ที่ญี่ปุ่น จากนั้น ชกป้องกันแชมป์ฟิลิปปินส์ได้อีก 2 ครั้ง ก็เดินทางมาชิงแชมป์โลกกับแซมซั่นอีกครั้งเมื่อ 26 กันยายน พ.ศ. 2540 ซึ่งมาคาเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปอีก และมาชกแพ้คะแนน วีรพล นครหลวงโปรโมชั่นในอีก 2 เดือนต่อมา
มาคาเดินทางไปชกชิงแชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวท เมื่อ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2541 ที่ญี่ปุ่น ปรากฏว่ามาคาเป็นฝ่ายชนะคะแนน มาซาฮิโกะ นากามูระ ได้แชมป์มาครอง และสามารถป้องกันแชมป์ไว้ได้ถึง 7 ครั้ง รวมทั้งเสมอโดยเทคนิคกับยอดสิงห์ ชูวัฒนะ เมื่อ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2543 ด้วย จนมาเสียแชมป์ให้กับโฮซูมิ ฮาเซกาวา เมื่อ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2546 โดยมาคาเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป ในระหว่างที่เป็นแชมป์ OPBF เคยมาชกชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทที่ว่าง เสมอกับยอดดำรงค์ ศิษย์ยอดธง เมื่อ 2 เมษายน พ.ศ. 2543 หลังจากเสียแชมป์ OPBF ไปแล้ว มาคามีโอกาสได้ชิงแชมป์อีก 2 ครั้ง คือ ชิงแชมป์ ABCO รุ่นแบนตัมเวท เมื่อ 19 กันยายน พ.ศ. 2546 แพ้น็อค แสงหิรัญ ลูกบ้านใหญ่ และชิงแชมป์ WBO เอเชียแปซิฟิครุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 11 เมษายน พ.ศ. 2548 แพ้คะแนน เทอดศักดิ์ ก่อเกียรติยิม มาคาชกมวยมาจนถึง พ.ศ. 2550 หลังจากที่ชกแพ้น็อค อเล็กซานเดอร์ บักติน ยก 8 เมื่อ 1 กรกฎาคม แล้ว มาคาก็แขวนนวมไป
ฮวน มานวยล์ มาร์เกซ
ฮวน มานวยล์ มาร์เกซ () นักมวยสากลชาวเม็กซิกัน เกิดเมื่อ 23 สิงหาคม ค.ศ. 1973 ที่กรุงเม็กซิโกซิตี ประเทศเม็กซิโก เป็นแชมป์โลก 4 รุ่น
มาร์เกซ ถือเป็นนักมวยที่มีฝีมือระดับโลก เคยประฝีมือกับนักมวยระดับโลกหลายต่อหลายคน โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับ แมนนี่ ปาเกียว นักมวยชาวฟิลิปปินส์ เจ้าของแชมป์โลก 8 รุ่นคนแรกของโลก โดยทั้งคู่เคยพบกันทั้งหมด 4 ครั้ง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2004 มาร์เกซไม่เคยเอาชนะปาเกียวได้เลย โดยเป็นการเสมอ 1 ครั้ง และแพ้ 2 ครั้ง โดยเฉพาะในการชกครั้งที่ 3 ในปลายปี ค.ศ. 2011 มาร์เกซเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปอย่างขัดสายตาคนดูและแฟนมวยทั่วโลก ซึ่งมาร์เกซไม่เคยยอมรับผลการชกครั้งที่ผ่าน ๆ มา และยืนยันว่าตนไม่เคยแพ้ปาเกียวเลยสักครั้ง
ทั้งคู่จึงกลับมาพบกันอีกครั้งในครั้งที่ 4 ในปลายปีถัดมา ปรากฏว่ามาร์เกซซึ่งอยู่ในวัย 39 ปีแล้ว เป็นฝ่ายเอาชนะทีเคโอปาเกียวไปได้อย่างเด็ดขาดในปลายยกที่ 6 ชนิดที่ทั้งคู่ผลัดกันได้นับ 8 คนละครั้งก่อนหน้านั้น ในยกที่ 4 และยกที่ 5 และทำให้มาร์เกซถูกจัดให้เป็นนักมวยที่เก่งที่สุดในโลกเมื่อเทียบกันปอนด์ต่อปอนด์เป็นอันดับ 3 ขณะที่ปาเกียวตกไปเป็นอันดับ 7 จากการจัดอันดับของนิตยสาร เดอะริง
ยางไซไคลซ์
ยางไซไคลซ์ () เป็นยางที่มีโครงสร้างทางเคมีเป็นวง ซึ่งสามารถเตรียมได้จากทั้งน้ำยางสดและยางแห้ง ในกรณีของการใช้น้ำยางทำได้โดยการนำน้ำยางมาปรับสภาพให้มีความเสถียรต่อกรดโดยการใส่สารประเภทพอลิเอทธิลีนออกไซด์ ที่ช่วยเพิ่มความเสถียรต่อประจุบวก แล้วจึงเติมกรดอ่อนลงไป หลังจากนั้นเติมกรดเข้มข้นลงไปอย่างรวดเร็วเพื่อปรับสภาพโครงสร้างของยางแล้วให้ความร้อนเพื่อทำให้ปฏิกิริยาเกิดสมบูรณ์ สุดท้ายจึงแยกยางออกมาโดยการเทลงในน้ำเดือด จะได้ยางที่มีลักษณะเป็นผงสีน้ำตาลอ่อน
ส่วนในกรณีที่ใช้ยางแห้งมาเตรียมยางไซไคลซ์ สามารถทำได้โดยการนำยางธรรมชาติมาบดด้วยเครื่องบดยางสองลูกกลิ้ง ผสมสารตัวเติมและสารอินทรีย์อื่น ๆ ที่ให้ประจุบวก 10 phr แล้วนำยางที่ผสมเสร็จมาทำให้ร้อนที่อุณหภูมิ 125-145°C เป็นเวลา 1-4 ชั่วโมง ได้ยางไซไคลซ์ที่มีลักษณะแข็ง หรือ อาจใส่สารจำพวกเกลือแฮไลด์แอมโฟเตอริก (SnCl2) เติมลงไปที่อุณหภูมิห้อง จะได้สารประกอบที่ไม่มีสี ทำให้เป็นผงโดยการเติมน้ำหรือแอลกอฮอลล์ ด้วยการเตรียมยางทั้งสองวิธีนี้ทำให้ได้ยางที่มีการปรับโครงสร้างโมเลกุล โดยโมเลกุลของยางธรรมชาติเกิดการเชื่อมโยงกันเอง ซึ่งทำให้สัดส่วนพันธะที่ไม่อิ่มตัวในโครงสร้างของยางลดลง ทำให้สมบัติยางเปลี่ยนไปและยางมีความแข็งแรงขึ้น
ซึ่งการใช้งานโดยทั่วไปของยางไซไคลซ์ส่วนใหญ่จะนำไปผสมกับยางอื่น เนื่องจากมีน้ำหนักโมเลกุลต่ำ มีความแข็งแรงมากกว่ายางธรรมชาติ เมื่อผสมกับยางชนิดอื่นทำให้ยางมีความแข็งแรง การใช้งานด้านอุตสาหกรรมส่วนใหญ่ใช้ในอุตสาหกรรมยางพื้นรองเท้า
พระบรมบรรพต
บรมบรรพต หรือ ภูเขาทอง เป็นเจดีย์บนภูเขาจำลองตั้งอยู่ในวัดสระเกศราชวรมหาวิหาร เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร จากพระราชประสงค์เดิมของพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่ทรงดำริให้สร้างพระปรางค์ย่อมุมไม้สิบสองขนาดใหญ่อยู่ทางทิศตะวันออกของพระนคร คล้ายพระเจดีย์วัดภูเขาทองที่กรุงศรีอยุธยา แต่เนื่องจากโครงสร้างมีน้ำหนักมาก ดินเลนในบริเวณนั้นไม่สามารถรองรับได้ องค์ปรางค์จึงทะลายลงมา ต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีการเปลี่ยนแบบให้เป็นภูเขาทองขึ้นดั่งเช่นในปัจจุบัน ซึ่งพระองค์ได้ทรงวางศิลาฤกษ์เมื่อปี พ.ศ. 2408
การก่อสร้างบรมบรรพต ใช้เวลาถึง 2 รัชกาล คือแล้วเสร็จในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว บนยอดเจดีย์มีการบรรจุพระธาตุซึ่งได้รับการบรรจุถึง 2 ครั้ง คือใน ปี พ.ศ. 2420 และ พ.ศ. 2441 มีทางขึ้นทั้ง 2 ทาง ในทิศเหนือแและใต้
ปัจจุบันบรมบรรพตถือเป็นหนึ่งในสิ่งก่อสร้างที่โดดเด่นในบริเวณเขตนั้นเนื่องจากความสูงกว่า 59 เมตร หรือเท่าตึกสูง 19 ชั้น เคียงคู่กันกับ โลหะปราสาท วัดราชนัดดารามวรวิหาร ซึ่งอยู่ไม่ห่างกันมาก และในช่วงวันลอยกระทง ของทุกปี จะมีงานสำคัญของบรมบรรพตคืองาน พิธีห่มผ้าแดงบรมบรรพตภูเขาทอง ซึ่งมักจัดต่อเนื่องกันยาว 10 วัน
พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 3 ทรงมีดำริให้จัดสร้างพระเจดีย์ภูเขาทอง ไว้เป็นปูชนียสถานในพระนครเหมือนดั่งที่กรุงเก่า มีวัดภูเขาทอง ซึ่งตั้งอยู่ที่ชายทุ่ง มีองค์พระเจดีย์เป็นที่สำหรับชาวพระนครศรีอยุธยาลงไปประชุมเล่นเพลง และสักวาในเทศกาลประจำปี โดยรัชกาลที่ 3 ได้ทรงเลือกเอาบริเวณวัดสระเกศเป็นที่ก่อสร้าง
เริ่มก่อสร้างโดยใช้โครงไม้ทำเป็นรูปปรางค์ใหญ่ ขุดฐานเอาไม้ซุงปูเป็นตาราง เอาศิลาแลงก่อขึ้นจนเสมอดินแล้วจึงก่อด้วยอิฐ ในองค์พระปรางค์เอาศิลาก้อนที่ราษฏรเก็บมาขายใส่ลงไป
แต่ก่อสร้างได้ไม่เท่าไรก็ทรุด ยุบตัวพังลงมาเนื่องจากพื้นที่ก่อสร้างอยู่ใกล้ชายคลอง พื้นดินไม่แข็งแรงพอจึงต้องปักเสารอบๆองค์พระปรางค์หลายๆชั้นไม่ให้ดินทลายออกไป จึงเริ่มก่อใหม่แต่ก็ยังทรุดอีกจึงยุติการก่อสร้างชั่วคราวจนสิ้นรัชกาลที่ 3
ครั้นพอถึงรัชกาลที่ 4 เมื่อ พ.ศ. 2406 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงโปรดเกล้าให้สร้างใหม่
เดือน 6 ปีฉลู พ.ศ. 2408 รัชกาลที่ 4 ได้เสด็จไปวางศิลาฤกษ์และให้เปลี่ยนชื่อใหม่ ตามพระเมรุบรมบรรพตที่ท้องสนามหลวง จากภูเขาทองเป็น "บรมบรรพต"
การก่อสร้างครั้งนี้ได้แปลงพระเจดีย์องค์เดิม ให้เป็นภูเขามีพระเจดีย์อยู่ด้านบน บรรจุพระบรมสารีริกธาตุไว้บนยอด มีบันไดเวียนขึ้นลง 2 สาย เพื่อสะดวกในเวลาเทศกาล
การก่อสร้างในสมัยรัชกาลที่ 4 ก็ยังไม่แล้วเสร็จ จนถึงสมัยรัชกาลที่ 5 จึงโปรดเกล้า ฯ ให้ทำการก่อสร้างภูเขาทองที่ยังค้างอยู่จนสำเร็จ
การบรรจุพระบรมสารีริกธาตุใว้ภายในองค์พระเจดีย์มีอยู่หลายครั้ง ที่สำคัญคือเมื่อ พ.ศ. 2422 รัฐบาลอินเดียได้ถวายพระบรมสารีริกธาตุ ที่ขุดได้จากเนินพระเจดีย์เก่าที่เมืองกบิลพัศดุ์
บรรจุอยู่ภายในผอบที่มีอักษร พราหมี หรือ เมาริยะ จารึกใว้ว่า "พระบรมสารีริกธาตุนี้ เป็นของพระพุทธเจ้า (สมณโคดม) ตระกูลศากยราช ได้รับแบ่งปันในเวลาถวายพระเพลิงพุทธสรีระ" ให้แด่รัชกาลที่ 5 แล้วจึงได้โปรดเกล้าให้นำมาบรรจุใว้ในองค์พระเจดีย์
ในช่วงวันลอยกระทง ของทุกปี ทางวัดสระเกศราชวรมหาวิหารจะจัดงานประเพณี เรียกว่า "งานภูเขาทอง" ระยะเวลาราว 7-10 วัน เป็นประจำ นับว่าเป็นงานวัดที่สำคัญงานหนึ่ง
พุทธบริษัท
พุทธบริษัท คือหมู่ชนที่นับถือพระพุทธศาสนา มี 4 จำพวกคือ
"'พระอัญญาโกณฑัญญเถระ"
พระมหาปชาบดีโคตมีเถรี
โลนซัมโครว
โลนซัมโครว () เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดแรก ของวงเฮฟวีเมทัลเยอรมัน ที่ชื่อ สกอร์เปียนส์ ออกวางขายในปี ค.ศ. 1972 โดยเป็นอัลบั้มที่Michael Schenker ได้เล่นกีตาร์ทั้งอั้ลบั้ม และหลังจากที่เขาออกจากวงไป Ulrich Roth ก็เข้ามาแทน
ฟลายทูเดอะเรนโบว์
ฟลายทูเดอะเรนโบว์ () เป็นอัลบั้มชุดที่สองของ สกอร์เปียนส์ ที่วางขายในปี 1974 เป็นอัลบั้มที่หลังจาก Michael Schenker ลาออกจากวง และแทนที่ด้วย Uli Jon Roth
ฮูแมนิตี: อาเวอร์ 1
ฮูแมนิตี : อาเวอร์ 1() เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่16ของวงเฮฟวี่เมทัลประเทศเยอรมนี วงสกอร์เปียนส์ ออกขายในยุโรป 14 พฤษภาคม 2007, ในสหรัฐอเมริกา และ แคนาดา 28 สิงหาคม 2007 , เพลงที่สำคัญคือ "Humanity" ได้ดำเนินการบันทึกโดยสกอร์เปียนส์ เมื่อ 24 มีนาคม 2007 ที่ประเทศเบลเยี่ยม โปรดิวเซอร์เพลงโดย James Michael and Desmond Childวง
แขกรับเชิญ
ไมตี้ มอร์ฟฟิน พาวเวอร์เรนเจอร์ เดอะมูฟวี่
ไมตี้ มอร์ฟฟิน พาวเวอร์เรนเจอร์ เดอะมูฟวี่ () ออกฉายเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 1995 เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกของซีรีส์ พาวเวอร์เรนเจอร์ สร้างโดย ทเวนตี้ เซนจูรี่ฟ๊อกช์ ความยาวภาพยนตร์ 95 นาที
สำหรับพาวเวอร์เรนเจอร์ในฉบับภาพยนตร์ได้รับรายได้การเข้าชมทุกประเทศไป15,000,000ล้านดอลลาร์สหรัฐและถือว่าได้รับความนิยมอย่างสูงมากพอสมควร
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนราชสีหวิกรม
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าชุมสาย กรมขุนราชสีหวิกรม เป็นพระราชโอรสลำดับที่ 21 ในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวและเจ้าจอมมารดาเอมใหญ่ ประสูติเมื่อวันพุธ ขึ้น 10 ค่ำ เดือน 4 ปีชวด ตรงกับวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2359 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าฯ ทรงสถาปนาเป็นกรมหมื่นราชสีหวิกรม แล้วต่อมาทรงเลื่อนเป็นกรมขุนราชสีหวิกรม โปรดเกล้าฯให้ทรงกำกับกรมช่างศิลาในกรมช่างสิบหมู่ สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 4 เมื่อวันศุกร์ ขึ้น 9 ค่ำ เดือน 11 ปีมะโรง ตรงกับ พ.ศ. 2411 พระชันษา 53 ปี
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าชุมสาย กรมขุนราชสีหวิกรม ทรงเป็นต้นราชสกุล ชุมสาย ทรงมีหม่อม 1 ท่านคือหม่อมน้อย อดีตหม่อมในกรมหมื่นมาตยาพิทักษ์ พระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามสกุลแก่ หลวงสฤษดิ์สุทธิวิจารณ (หม่อมราชวงศ์ผัด) ผู้ขอเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2456 เป็นสกุลอันดับที่ 365 ตามประกาศวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2456
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าชุมสาย กรมขุนราชสีหวิกรม มีหม่อมและพระโอรส-ธิดา ดังนี้
บรูซ ลี
บรูซ ลี () หรือ หลี่ เสี่ยวหลง (; พินอิน: Lǐ Xiǎolóng; 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1940 — 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1973) เกิดที่ซานฟรานซิสโก เป็นดาราจีนที่โด่งดังในระดับฮอลลีวูด ด้วยความสามารถด้านศิลปะการต่อสู้แบบจีทคุนโด้ เขาสามารถพูดอังกฤษ จีน ญี่ปุ่น และยังเป็นแชมเปี้ยนเต้นชะชะช่า ในปี /- นิตยสารเอ็มไพร์ (อังกฤษ) จัดเขาเป็นหนึ่งใน 100 ดารานำตลอดกาล
เขาเริ่มแสดงภาพยนตร์ตั้งแต่ยังเป็นทารกหนึ่งขวบ จากนั้นได้เป็นดาราในหนังฮ่องกงมาตั้งแต่เด็กๆเรื่อยๆมา และเดินทางออกจากฮ่องกงไปอเมริกาเมื่อปี 1958 โดยไม่มีเงินแต่ใช้การสอนเต้นรำแลกทุนการเดินทาง เขาไปเรียนรู้กังฟูกับอาจารย์จีนหลายคนเพิ่มเติม จนกลายเป็นหนุ่มยอดกังฟู และยังเรียนคาราเต้เพิ่มเติม ในสาขา Kenpo Karate จากอาจารย์ญี่ปุ่นในกลางทศวรรษที่ 60
ภาพยนตร์เรื่องแรกของบรูซ ลี ที่ได้ฉายโรงในอเมริกาคือ Xi lu xiang หรือ My Son, Ah Chung (1950) ตอนที่เขายังอายุสิบขวบ จากนั้นลีแสดงภาพยนตร์มาตลอด เขาได้เข้าร่วมเป็นดารารับเชิญในทีวีมาตั้งแต่ปี 1966 รวมถึงเรื่อง The Green Hornet หรือ เพชฌฆาตหน้ากากแตน ที่เคยฉายในเมืองไทยสมัยก่อน แต่ภาพยนตร์ที่โด่งดังในอเมริกาคือ Tang shan da xiong หรือ The big boss ไอ้หนุ่มซินตึ๊ง (หนังปี 1971 ฉายในอเมริกาปี 1972)
ลียังมีอาชีพสอนกังฟูค่าตัวแพงถึง 275 ดอลลาร์ต่อชั่วโมง และเขียนหนังสือเกี่ยวกับศิลปะการต่อสู้จีนหลายเล่ม ในปี 1964 เขากับคู่หูเปิดรับนักเรียนกังฟูที่ไม่ใช่เอเชียอย่างเป็นทางการในเมืองโอ๊กแลนด์ หลังจากสองปีก่อนเขาเคยเทรนคนผิวขาวคนแรกเล่นกังฟู และก่อนหน้านั้นเล็กน้อยในปี 1964 มีสตูดิโอสอนกังฟูไม่จำกัดสีผิวเป็นแห่งแรกในโลกที่ไชน่าทาวน์ ในลอสแอนเจลิส
ในปี 1973 บรูซ ลี เสียชีวิตด้วยโรคลมชัก
ณ โรงพยาบาลกู๊ดโฮพ (Good Hope) ประเทศฮ่องกง ซึ่งเป็นสาเหตุให้ชักกะทันหันและมีอาการสมองบวมน้ำแทรกซ้อนตามมาจนทำให้เขาถึงแก่ความตาย ขณะอายุเพียง 32 ปี มีบุตร 2 คน คือ แบรนดอน ลี และ แชนนอน ลี
ถึงบรูซ ลีจะเสียชีวิตแล้วก็ตาม แต่ก็ถือกันว่าลีคิดค้นศิลปะการป้องกันตัวที่มีชื่อว่า "จีทคุนโด้" ซึ่งเป็นหนึ่งในศิลปะการป้องกันตัวที่ได้รับการยอมรับไปทั่วโลก
หมีน้ำ
หมีน้ำ (Water bear) หรือชื่อสามัญว่า ทาร์ดิกราดา () หรือ ทาร์ดิเกรด (Tardigrade) เป็นไฟลัมหนึ่งของสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Tardigrada
หมีน้ำถูกค้นพบครั้งแรกโดย โยฮานน์ ออกุสต์ อิปพาเรียม เกิทเซอ นักวิทยาศาสตรชาวเยอรมัน ในปี ค.ศ. 1773 โดยคำว่า "Tardigrades" มีความหมายว่า "ตัวเดินช้า" (Slow walker)
"หมีน้ำ" นั้นมาจากท่าทางการเดินของพวกมัน หมีน้ำมีรูปร่างเหมือนหนอนตัวอ้วน ๆ มีรูปร่างเป็นปล้อง มีขนาดเล็กจนแทบมองด้วยตาเปล่าไม่เห็น เมื่อโตเต็มที่มีขนาดเพียง 1.5 มิลลิเมตร ส่วนตัวที่เล็กที่สุดมีขนาดเพียง 0.1 มิลลิเมตร ส่วนในช่วงตัวอ่อนมีขนาดเพียง 0.05 มิลลิเมตร มีขา 8 ขา มีเล็บที่แหลมคม มีสีสันแตกต่างหลากหลายออกไป ทั้งสีแดง, ขาว, ส้ม, เหลือง, เขียว, ม่วง และดำ เชื่อว่ามีมากกว่า 1,000 สปีชีส์ โดยมากเป็นพวกกินพืช ส่วนน้อยกินแบคทีเรีย และกินสัตว์ และสามารถพบได้ทั่วโลก
= ความทรหด =
หมีน้ำได้ชื่อว่าเป็นสัตว์ที่มีความทรหดที่สุดในโลก พบได้ตั้งแต่ที่ยอดเขาหิมาลัยที่ความสูงกว่า 6,000 เมตร จนถึงในทะเลลึกถึง 4,000 เมตร ไม่ว่าจะเป็นที่ขั้วโลก หรือในบริเวณเส้นศูนย์สูตร ชอบอาศัยอยู่ที่ต้นมอส และพวกเห็ดราต่าง ๆ และยังสามารถพบได้ตามทราย, ชายหาด, พื้นดิน, แร่ธาตุ และในตะกอนน้ำ อยู่ได้ในที่ ๆ มีแรงดันสูงถึง 6,000 บรรยากาศ ซึ่งแรงดันปกติที่มนุษย์อยู่ทุกวันนี้คือแรงดันบรรยากาศ มีค่าเท่ากับ 1 บรรยากาศเท่านั้น ซึ่งแรงดันที่หมีน้ำทนได้นั้นมากกว่าแรงดันของส่วนของทะเลที่ลึกที่สุดถึง 6 เท่าตัว
นอกจากนี้แล้ว ยังเป็นสัตว์ที่ทนต่อรังสีต่าง ๆ ได้เป็นอย่างดี ทั้งรังสียูวีและสารเคมีต่าง ๆ และสามารถมีชีวิตอยู่ได้ในที่มีอุณหภูมิ 151 (304 องศาฟาเรนไฮต์) ถึง -272 องศาเซลเซียส (-458 องศาฟาเรนไฮต์) (ได้ประมาณ 1 นาที) -20 องศาเซลเซียส (30 ปี) และที่ -200 องศาเซลเซียส (-328 องศาฟาเรนไฮต์) (อยู่ได้ประมาณ 1 วัน) สามารถมีชีวิตอยู่ได้ในที่มีอุณหภูมิสูงกว่า 151 องศาเซลเซียส (304 องศาฟาเรนไฮต์) และสามารถอดน้ำได้นานถึง 200 ปี และถึงแม้ว่าจะถูกปล่อยให้แห้งตายนานกว่า 100 ปี ก็สามารถฟื้นกลับมามีชีวิตได้หากได้น้ำ
ปัจจุบันยังไม่เป็นที่แน่ชัดกว่า หมีน้ำเกิดขึ้นครั้งแรกบนโลกตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ทว่าซากดึกดำบรรพ์ที่เก่าแก่ที่สุดมีอายุในอยู่ช่วงกลางของยุคแคมเบรียน นับว่ามีความเก่าแก่กว่าไดโนเสาร์เสียอีก โดยจากงานวิจัยพบว่า ซากฟอสซิลของหมีนํ้าที่ค้นพบนั้น มีอายุนานถึง500 ล้านปีเลยทีเดียว
ลอริซิเฟอรา
ลอริซิเฟอรา () เป็นไฟลัมหนึ่งของสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง
ไคโนรินชา
ไคโนรินชา () เป็นไฟลัมหนึ่งของสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง
ยิ่งศักดิ์ โควสุรัตน์
ยิ่งศักดิ์ โควสุรัตน์ คือนักเขียนเจ้าของนามปากกา "อีแร้ง" นักวิจารณ์ภาพยนตร์เจ้าของนามปากกา "น้ำผึ้ง" อดีตพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินของการบินไทย และอาจารย์สอนงานบริการ เจ้าของผลงานชุดบินแหลก และคำสารภาพของนักเขียน ปัจจุบันยังคงเขียนคอลัมน์ บินแหลก ลงในนิตยสารดิฉัน
เป็นชาวจังหวัดอุบลราชธานี จบการศึกษาระดับมัธยมปลายจากโรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชา จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ตามที่จัดพิมพ์ในครั้งแรกที่ถูกแบ่งเป็นห้าเล่มปกติ และสี่เล่มพิเศษ ต่อมามีการจัดพิมพ์อีกครั้งหนึ่งโดยแพรวสำนักพิมพ์มีการจัดเล่มและตั้งชื่อเล่มใหม่
บินแหลกตอนพิเศษชุดกลิ่นรัก
อื่นๆ
ราคะและรักร้อน,
รักล้วนล้วน
กล้องถ่ายภาพยนตร์
กล้องถ่ายภาพยนตร์ เป็นกล้องที่ใช้สำหรับบันทึกภาพเคลื่อนไหวลงสื่อบันทึกต่อเนื่องเช่นม้วนฟิล์ม วิดีโอเทป แผ่นซีดี หรือสื่อดิจิทัลอื่น
ผู้ที่บุกเบิกการถ่ายภาพคือ วิลเลียม ฟรีสกรีน เป็นชาวอังกฤษ เขาได้ค้นพบว่าเซลลูลอยด์มีคุณสมบัติดีกว่ากระดาษซึ่งเปื่อยขาดง่าย และเมื่อนำไปอาบน้ำยา และนำไปถ่ายทำด้วยกล้องที่เขาพัฒนาขึ้น หลังจากนำไปล้างด้วยกรรมวิธี และฉายดู ก็ปรากฏเป็นภาพเคลื่อนไหวอย่างน่ายินดียิ่ง
ฟังก์ชันไดแกมมา
ในทางคณิตศาสตร์ ฟังก์ชันไดแกมมา () คือฟังก์ชันที่นิยามว่าเป็นอนุพันธ์ลอการิทึม (logarithmic derivative) ของฟังก์ชันแกมมา กล่าวคือ
ซึ่งฟังก์ชันไดแกมมา เป็นฟังก์ชันโพลีแกมมา (polygamma function) อันดับที่ 1
อะแคนโธเซฟาลา
อะแคนโธเซฟาลา () เป็นไฟลัมหนึ่งของสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง จำพวกหนอนปรสิตมักรู้จักกันอีกชื่อนึงว่า อะแคนโธเซฟาลัน,หรือ หนอนหัวหนาม ลักษณะเด่นของสัตว์ชนิดนี้คือ "งวงที่มีหนาม" ซึ่งมีไว้สำหรับเจาะผนังลำไส้ของเหยื่อจำพวกปลา"(พบมากใน ปลาบลูฟิช())",สัตว์เลี้อยคลาน,สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม
เวา
เวา, ไดแกมมา () หรือ วัฟ, ดีกามา (, ตัวใหญ่ , ตัวเล็ก ) เป็นอักษรกรีกที่เคยใช้ในเลขกรีกโดยมีค่าเท่ากับ 6 ปัจจุบันเลิกใช้แล้ว
อำเภอลำปลายมาศ
ลำปลายมาศ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดบุรีรัมย์
อำเภอตั้งอยู่อยู่ห่างจากตัวจังหวัดไปทางทิศตะวันออกระยะทางประมาณ 31 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ความหมายของชื่อ "ลำปลายมาศ" แยกได้เป็นสามคำ ดังนี้ 
เมื่อรวมความแล้ว ลำปลายมาศจึงแปลว่า "เส้นทางหรือสายน้ำเงินทอง"
เดิมบริเวณอำเภอลำปลายมาศเป็นเพียงหมู่บ้านเล็ก ชุมชนกลุ่มน้อย ไม่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์มากนัก จวบจนกระทั่งทางราชการได้สร้างทางรถไฟจากนครราชสีมา (สร้างถึงนครราชสีมาเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2443 และถึงบุรีรัมย์เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2468) ผ่านเข้ามาทางหมู่บ้านแห่งนี้ จึงมีราษฎรหลั่งไหลเข้าจับจองที่ดิน บุกป่าถางพงปลูกบ้านแปงเมือง มีบ้านเรือนจำนวนมากขึ้นโดยลำดับ
เมื่อเส้นทางรถไฟผ่านจนไปสิ้นสุดลงที่อุบลราชธานีแล้ว จึงมีคนตั้งชื่อหมู่บ้านบริเวณนี้ขึ้น เรียกกันมาตลอดว่า "บ้านหนองยาง" ช่วงเวลานั้นเมื่อสถานีรถไฟแล้วชาวบ้านก็ยังเรียกชื่อสถานีว่า "สถานีหนองยาง" ตลอดมา สำหรับคำชาวบ้านทั่วไปมักจะเรียกชื่อกันติดปากว่า "สะเตหนองยาง" โดยยังขึ้นกับอำเภอนางรอง
ในปี พ.ศ. 2479 กระทรวงมหาดไทยได้มีประกาศให้โอนหมู่บ้านและตำบลบางแห่งบางจากอำเภอพิมาย (เขตอำเภอชุมพวงในปัจจุบัน) ของจังหวัดนครราชสีมา ตั้งขึ้นเป็นตำบลโคกสะอาด โอนตำบลหนองกะทิงและตำบลหนองยางจากเขตอำเภอนางรอง ตั้งชื่อตำบลในนามเดิม รวมทั้งโอนตำบลทะเมนชัย ตำบลตลาดโพธิ์ และตำบลโคกกลางจากอำเภอเมืองบุรีรัมย์ รวมกันได้ 6 ตำบล ต่อมาได้ประกาศจัดตั้งเป็น กิ่งอำเภอลำปลายมาศ เมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2479 ขึ้นตรงกับอำเภอเมืองบุรีรัมย์
ที่ว่าการกิ่งอำเภอลำปลายมาศหลังแรกตั้งอยู่ที่บริเวณหน้าตลาดสดสุขาภิบาลลำปลายมาศ ปัจจุบันนี้ได้มีชาวจีนมาสร้างอาคารพาณิชย์ค้าขายเป็นจำนวนมากเป็นย่านชุมชนขนาดใหญ่ ชาวไร่ชาวนานำผลิตผลทางการเกษตรมาขายเกือบทุกฤดูกาล มีโรงแรมเกิดขึ้นหลายแห่ง สถานะเศรษฐกิจทางการเงินแพร่สะพัด ตำบลและอำเภอใกล้เคียงก็นำสินค้าผลผลิตมาจำหน่ายแลกเปลี่ยนกัน โดยมีสถานีรถไฟเป็นศูนย์กลางการขนส่งสินค้า
เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2490 กระทรวงมหาดไทยจึงได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะกิ่งอำเภอลำปลายมาศขึ้นเป็น อำเภอลำปลายมาศ
อำเภอลำปลายมาศแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 16 ตำบล 216 หมู่บ้าน
ท้องที่อำเภอลำปลายมาศประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 17 แห่ง ได้แก่
ผ้าไหมมัดหมี่ จักสานไม้ ไข่เค็มพอกดิน แคนตาลูป ฯลฯ
แซน
แซน () หรือ ซัน (, ตัวใหญ่ , ตัวเล็ก ) เป็นอักษรกรีกที่เคยปรากฏอยู่ระหว่างพายกับคอปปาตามลำดับอักษร ปัจจุบันเลิกใช้แล้ว
ไค
ไค () หรือ ชี (, ตัวใหญ่ , ตัวเล็ก ) เป็นอักษรกรีกตัวที่ 22 และมีค่าของเลขกรีกเท่ากับ 600
สัตว์พวกหนอนปล้อง
สัตว์พวกหนอนปล้อง หรือ แอนเนลิดา () เป็นไฟลัมหนึ่งของสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังได้แก่ ไส้เดือนดิน ไส้เดือนทะเลและปลิงน้ำจืด ลำตัวกลมยาว คล้ายวงแหวนต่อกันเป็นปล้องอย่างแท้จริง อวัยวะภายนอกและภายในจัดเป็นชุดซ้ำๆกันในแต่ละปล้องไปตลอดตัว ส่วนใหญ่ดำรงชีวิตเป็นอิสระ มีส่วนน้อยที่เป็นปรสิต ผิวหนังปกคลุมด้วยคิวติเคิลบาง มีต่อมสร้างเมือก มีระยางค์เป็นแท่งแข็งหรือเดือยในแต่ละปล้อง ช่วยในการเคลื่อนที่ ลำตัวมีกล้ามเนื้อวงกลมและกล้ามเนื้อตามยาว ซีลอมแบ่งเป็นห้องๆตามลำตัวตามปล้องลำตัว การหายใจผ่านทางผิวหนัง ระบบขับถ่ายมีเนฟฟริเดียมปล้องละ 1 คู่ นำของเสียมาตามท่อ เปิดสู่ภายนอก ระบบประสาทมีปมสมอง 1 คู่เชื่อมไปยังเส้นประสาทกลางตัวด้านล่างซึ่งมีปมประสาทและเส้นประสาทย่อย มีเซลล์รับสัมผัสกลิ่นและแสง ระบบสืบพันธุ์มีทั้งแบบแยกและไม่แยกเพศ แต่ไม่สามารถผสมพันธุ์ภายในตัวเองได้
โร
โร (; , ตัวใหญ่ , ตัวเล็ก หรือ ) เป็นอักษรกรีกตัวที่ 17 และมีค่าของเลขกรีกเท่ากับ 100 สำหรับอักษรรูปนี้ ϱ จะถูกใช้เมื่อต้องการแยกแยะความแตกต่างออกจากอักษรละติน p
โอไมครอน
โอไมครอน, ออมิครอน () หรือ โอมีกรอน (, ตัวใหญ่ , ตัวเล็ก ) เป็นอักษรกรีกตัวที่ 15 และมีค่าของเลขกรีกเท่ากับ 70 ความหมายตามตัวอักษรแปลว่า โอเล็ก (มิครอน แปลว่า เล็ก ซึ่งตรงข้ามกับโอเมกาหรือโอใหญ่) เสียงของโอไมครอนในภาษากรีก คล้ายกับเสียงสระออในภาษาไทย
อักษรโอไมครอนตัวใหญ่ถูกนำไปใช้เป็นสัญลักษณ์ของสัญกรณ์โอใหญ่ (Big O notation)
ไซ (อักษรกรีก)
ไซ, คไซ () หรือ กซี (, ตัวใหญ่ , ตัวเล็ก ) เป็นอักษรกรีกตัวที่ 14 และมีค่าของเลขกรีกเท่ากับ 60
พไซ
พไซ () หรือ ปซี (, ตัวใหญ่ , ตัวเล็ก ) เป็นอักษรกรีกตัวที่ 23 และมีค่าของเลขกรีกเท่ากับ 700
กระเพาะปลา
กระเพาะปลา คือชื่อที่นิยมใช้เรียกถุงลมของปลาซึ่งสามารถนำมาประกอบอาหารต่าง ๆ ได้หลากหลายรูปแบบ ระดับราคาขึ้นอยู่กับชนิดของกระเพาะปลาที่มีหลากหลายชนิดโดยเฉพาะกระเพาะปลาที่ได้มาจากปลาน้ำลึกที่อยู่ในตระกูลของปลากุเลาจะมีราคาแพงมาก กระเพาะปลานอกจากจะอยู่ในรูปแบบกระเพาะปลาแห้งแล้วยังอยู่ในรูปแบบของกระเพาะปลาสดอีกด้วยรูปแบบของอาหารที่นิยมปรุงกันเช่น กระเพาะปลาน้ำแดง กระเพาะปลาผัดแห้ง ฯลฯ
ถุงลมของปลาเป็นอวัยวะส่วนที่นุ่มและอร่อย เมื่อนำมาปรุงรส การนำถุงลมมาแปลงโฉมเป็นกระเพาะปลา จะต้องลอกเอาเส้นเลือดและกล้ามเนื้อออกให้หมดแล้ว จึงนำไปทอดให้พองสวยน่ารับประทาน กระเพาะปลามีหลายระดับราคาแล้วแต่ความอร่อย และขนาดของกระเพาะปลา ปกติจะได้จากถุงลมของปลามังกร ปลาจวด ปลากระพง ปลาริวกิว กระเพาะปลาที่มีราคาแพงคือ กระเพาะปลามังกร (เหมี่ยนฮื่อ) ซึ่งช่วยบำรุงและเพิ่มกำลังวังชาได้เป็นอย่างดี ส่วนที่เราได้รับประทานกันบ่อย ๆ นั้นก็คือ กระเพาะปลากระพง
เวลาที่ไปซื้อกระเพาะปลาที่ราคาถูกมาทานนั้น มักจะสงสัยกันว่า ใช่กระเพาะปลาจริง ๆ หรือเปล่านั้น หลายร้านใช้หนังหมูแห้งมาเป็นกระเพาะปลาแทน ไม่ใช่กระเพาะปลาที่ทำมาจากถุงลมของปลา แต่เป็นกระเพาะปลาเทียม
ก็อมเพลเยอร์
ก็อมเพลเยอร์ () เป็นฟรีแวร์ตัวหนึ่งซึ่งใช้งานในลักษณะ media player รองรับไฟล์ XviD, DivX, FLV1, AC3, OGG, MP4, H263 และอื่น ๆ ได้ และเล่นไฟล์ AVI ที่เสียหายได้ สร้างโดย บริษัทGretech แห่งเกาหลีใต้
คำว่า 곰 (gom) ในภาษาเกาหลีแปลว่า หมี ตราสัญลักษณ์ของโปรแกรมจึงใช้รูปอุ้งเท้าหมี
สึชิโนะโกะ
สึชิโนะโกะ (; หมายถึง "ค้อนของไข่ปลา") เป็นสัตว์ประหลาดตามความเชื่อญี่ปุ่น มีสัณฐานอย่างงู
สึชิโนะโกะ มีรูปร่างตามคำบอกเล่าของผู้ที่อ้างว่าเคยพบเห็น มีรูปร่างยาวคล้ายงู แต่ลำตัวอ้วนป้อม สั้น ไม่มีขา ความยาวประมาณ 30 เซนติเมตร ถึง 80 เซนติเมตร มีลวดลายคล้ายงู แต่มีปลายหางแหลมยาวออกมา เคลื่อนไหวได้รวดเร็ว บ้างก็กล่าวว่าสามารถกระโดดได้ไกลเป็นเมตรด้วย บ้างก็บอกว่ามันร้องเสียงว่า "จี่" บ้างก็กล่าวว่าเคยเห็นมันงับหางตัวเองแล้วเคลื่อนที่โดยกลิ้งไปเป็นวงกลม จากลักษณะตามที่กล่าวมาทั้งหมดทำให้คิดได้ว่า สึชิโนะโกะมีรูปร่างคล้ายกิ้งก่าจำพวกหนึ่งที่เรียกว่า กิ้งก่าลิ้นสีน้ำเงิน ("Tiliqua" spp.) หรือ กิล่ามอนสเตอร์ ("Heloderma suspectum") ที่พบในทะเลทรายทวีปอเมริกาเหนือ เป็นต้น ซึ่งถ้าสึชิโนะโกะมีจริง อาจเป็นไปได้ว่าเป็นสัตว์จำพวกนี้ก็ได้ ในขณะที่บางคนเชื่อว่า แท้ที่จริงแล้วสึชิโนะโกะก็คืองูที่กินอาหารชิ้นใหญ่กว่าลำตัวเข้าไป ทำให้ลำตัวป่องออก แต่เป็นที่น่าสังเกตว่า การอ้างว่าพบเห็น สึชิโนะโกะมีอยู่ทั่วประเทศญี่ปุ่น โดยในคันไซและเกาะชิโกะกุเรียก "บะชิเฮะบิ" (バチヘビ)
หลักฐานแรกที่มีการกล่าวถึงสึชิโนะโกะ สามารถย้อนกลับไปไกลถึงได้ 10,000 ปีก่อน ในยุคโจมง (10,000–300 ปีก่อนคริสต์ศักราช) มีวัตถุที่คล้ายสึชิโนะโกะ ในยุคเอโดะ ในสารานุกรมเล่มแรกของญี่ปุ่นก็ได้มีการกล่าวถึงสึชิโนะโกะด้วย โดยเรียกว่า "เยตสุเฮบิ" (やついヘビ) ซึ่งหมายความว่า "งูน้ำ"
สึชิโนะโกะอ้างอิงถึงในวัฒนธรรมร่วมสมัยของญี่ปุ่นหลายอย่าง เช่น มีการประกาศให้รางวัลตั้งแต่ 3 ล้าน ถึง 20 ล้านเยนแก่ผู้ที่สามารถจับสึชิโนะโกะเป็น ๆ มาได้ หรือใน การ์ตูน เป็นต้น เช่น โดราเอมอน มีอยู่ตอนหนึ่งใช้ชื่อว่า "ค้นพบ สึชิโนะโกะ" (หรือตอน "เจองูดิน!" ในเล่มที่ 9 ของเนชั่น เอ็ดดูเทนเมนท์) ในเนื้อเรื่องกล่าวถึง โนบิตะที่ต้องการจะเป็นผู้ที่มีชื่อจารึกไว้ในสารานุกรมบุคคลสำคัญของโลก จึงขึ้นเครื่องไทม์ แมชชีน ไปพร้อมกับโดราเอมอนเพื่อหาซื้อ สึชิโนะโกะ ซึ่งเป็นสัตว์เลี้ยงยอดนิยมในโลกอนาคต มาอวดคนในยุคปัจจุบันว่า ตนเป็นผู้ค้นพบสึชิโนะโกะ แต่ปรากฏว่าเมื่อนำกลับมาแล้ว สึชิโนะโกะได้หนีหายไป ท้ายที่สุดปรากฏว่า ไจแอนท์เป็นผู้ค้นพบสึชิโนะโกะไป
เอไคยูรา
เอไคยูรา "(Echiura)" เป็นไฟลัมหนึ่งของสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง
มีลักษณะร่วมกับไฟลัมไซปันคูลา
โดยจะมีลักษณะต่างกันคือ มีระบบหมุนเวียนเลือดที่แท้จริง กินเศษซากสัตว์ในท้องทะเล ส่วนหัวไม่สามารถหดเข้าได้ และลำตัวมีลักษณะคล้ายช้อน จึงได้ชื่อว่า "หนอนช้อน"
โพโกโนฟอรา
โพโกโนฟอรา "(Pogonophora)" เป็นไฟลัมหนึ่งของสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง
กระทรวงเวทมนตร์
กระทรวงเวทมนตร์ () เป็นคณะผู้บริหารประชาคมเวทมนตร์แห่งบริเตนใน "โลกเวทมนตร์ของเจ. เค. โรว์ลิง" คณะผู้บริหารโลกเวทมนตร์ได้รับการเอ่ยถึงครั้งแรกใน "แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์" แต่ปรากฏโฉมเต็มรูปแบบครั้งแรกใน "แฮร์รี่ พอตเตอร์กับภาคีนกฟีนิกซ์" หนังสือพรรณนาว่า กระทรวงเต็มไปด้วยการฉ้อราษฎร์บังหลวงและความด้อยศักยภาพ ข้าราชการผู้ใหญ่ไม่ใส่ใจต่อเหตุบ้านการณ์เมือง การทุจริตในกระทรวงนั้นมาถึงจุดสูงสุดอยู่แล้วก่อนที่ลอร์ดโวลเดอมอร์จะเข้ายึดอำนาจ นวนิยายเล่มสุดท้ายระบุไว้ในตอนท้ายสุดว่า เมื่อโวลเดอมอร์สิ้นชีพแล้ว คิงส์ลีย์ แช็กเคิลโบลต์ (Kingsley Shacklebolt) เข้าบริหารกระทรวงและปฏิรูปให้ดีขึ้น ต่อมาในสมัยของ "แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเด็กต้องคำสาป" เฮอร์ไมโอนี เกรนเจอร์ ได้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเวทมนตร์
พอตเตอร์มอร์ระบุว่า กระทรวงเวทมนตร์จัดตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1707 เพื่อแทนที่สภาพ่อมด (Wizards' Council) อันเป็นคณะผู้บริหารโลกเวทมนตร์คณะแรกสุดเท่าที่ปรากฏมาในนวนิยายชุดนี้
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเวทมนตร์จะเข้าเยี่ยมคารวะนายกรัฐมนตรีมักเกิลคนใหม่ทุกคนเพื่อแจ้งถึงการมีอยู่ของโลกเวทมนตร์ และจะติดต่อกับนายกรัฐมนตรีมักเกิลเฉพาะในคราวที่เหตุการณ์ซึ่งเกิดในโลกเวทมนตร์จะกระทบต่อชาวมักเกิล เช่น เพื่อแจ้งนายกรัฐมนตรีมักเกิลว่า มีการนำวัตถุหรือสัตว์อันตรายเข้าสู่บริเตน
รัฐมนตรีกระทรวงเวทมนตร์จะติดต่อกับนายกรัฐมนตรีมักเกิลแห่งบริเตนผ่านรูปภาพกายสิทธิ์ในสำนักนายกรัฐมนตรี ณ บ้านเลขที่ 10 ถนนดาวนิง รูปดังกล่าวไม่อาจถอนออกจากผนังได้ เพราะใช้มนตราเสกติดไว้ถาวร รูปจะแจ้งเตือนนายกรัฐมนตรีมักเกิลให้ทราบถึงการมาของรัฐมนตรีกระทรวงเวทมนตร์ เมื่อนายกรัฐมนตรีได้ทราบการแจ้งแล้ว รัฐมนตรีกระทรวงเวทมนตร์จะเข้ามาในสำนักนายกรัฐมนตรีผ่านทางเตาผิงซึ่งเชื่อมต่อกับเครือข่ายผงฟลู
ในนวนิยายชุด "แฮร์รี่ พอตเตอร์" ข้าราชการส่วนใหญ่ในกระทรวงเวทมนตร์ดูเหมือนจะมาจากการแต่งตั้งมากกว่าการเลือกตั้ง ผู้สำเร็จการศึกษาเวทมนตร์สามารถเข้าทำงานที่กระทรวงได้ทันที แต่ตำแหน่งต่าง ๆ มีกำหนดระดับการศึกษาและผลสอบไว้ต่างกัน อย่างไรก็ดี มีระบุว่า ตัวรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเวทมนตร์เองมาจากการเลือกตั้ง แต่ไม่เคยมีการอธิบายว่า ใครเป็นผู้เลือกตั้งและถอดถอนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเวทมนตร์ ตลอดเรื่อง "แฮร์รี่ พอตเตอร์" ทั้งกระทรวงเวทมนตร์และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเวทมนตร์ดูจะอ่อนไหวง่ายกับความเห็นของสาธารณชนชาวพ่อมด จึงพยายามควบคุมความคิดเห็นของผู้คนด้วยข่าวหนังสือพิมพ์
อนึ่ง ยังมักปรากฏว่า กระทรวงไร้ความสามารถอย่างยิ่ง ถึงขนาดที่ไม่อาจป้องกันการโจมตีหน่วยงานในสังกัด โดยเฉพาะกรมปริศนาซึ่งเป็นหน่วยงานที่วางการรักษาความปลอดภัยไว้สูง และเนื่องเพราะระบบป้องกันด้อยประสิทธิภาพเช่นนี้ นักเรียนฮอกวอตส์ ตลอดจนโวลเดอมอร์ ผู้เสพความตาย และภาคีนกฟีนิกซ์ จึงเข้านอกออกในได้อย่างง่ายดาย
ปรากฏหลายครั้งทั้งในหนังสือและภาพยนตร์ว่า คณะตุลาการของกระทรวงเวทมนตร์พิจารณาคดีโดยไม่สนใจพยานหลักฐาน บางครั้งยังอาศัยอคติส่วนตัวในการลงความเห็นแบบรวบรัด ไม่ใช่ผู้ถูกกล่าวหาทุกคนที่ได้ขึ้นศาล กรณีนี้รวมถึงซีเรียส แบล็ก นอกจากนี้ ใน "แฮร์รี่ พอตเตอร์กับภาคีนกฟีนิกซ์" ปรากฏว่า ศาลพร้อมวินิจฉัยและบังคับใช้กฎหมายอย่างป่าเถื่อนโดยไม่แจ้งล่วงหน้า บางคราวก็ไม่ใส่ใจจะแก้ไขปัญหา แต่พอใจจะนิ่งเฉยหรือเลือกปิดข่าวแทน
ฟาย
ฟาย () หรือ ฟี (, ตัวใหญ่ , ตัวเล็ก หรือ ) เป็นอักษรกรีกตัวที่ 21 และมีค่าของเลขกรีกเท่ากับ 500
อีตา
อีตา (; , ตัวใหญ่ , ตัวเล็ก ) เป็นอักษรกรีกตัวที่ 7 และมีค่าของเลขกรีกเท่ากับ 8
เทา (อักษรกรีก)
เทา () หรือ ตัฟ (, ตัวใหญ่ , ตัวเล็ก ) เป็นอักษรกรีกตัวที่ 19 และมีค่าของเลขกรีกเท่ากับ 300
ทะไลลามะที่ 14
ทะไลลามะที่ 14 (ภาษาทิเบต: བསྟན་འཛིན་རྒྱ་མཚོ་; Bstan-'dzin Rgya-mtsho; ภาษาจีน: 第十四世达赖喇嘛; 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2478 - ปัจจุบัน) พระฉายา เทนซิน เกียตโซ เป็นทะไลลามะพระองค์ปัจจุบัน ประสูติเมืองตักเซอร์ ทิเบต ได้รับเลือกเป็นตุลกูของทะไลลามะที่ 13 ในปี ค.ศ. 1937 แล้วดำรงตำแหน่งทะไลลามะที่ 14 อย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1939 พิธีอภิเษกจัดขึ้นเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1940
พระองค์ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพเมื่อปี พ.ศ. 2532 (ค.ศ. 1989) และเป็นผู้นำจิตวิญญาณและผู้นำสูงสุดของชาวทิเบต ถึงแม้ว่ารัฐบาลจีนจะไม่ยินยอมก็ตาม พระองค์ทรงเป็นประมุขแห่งพุทธศาสนาแบบทิเบตนิกายเกลุก
ไอโอตา
ไอโอตา () หรือ โยตา (, ตัวใหญ่ , ตัวเล็ก ) เป็นอักษรกรีกตัวที่ 9 และมีค่าของเลขกรีกเท่ากับ 10
ซีตา
ซีตา (; , ตัวใหญ่ , ตัวเล็ก ) เป็นอักษรกรีกตัวที่ 6 และมีค่าของเลขกรีกเท่ากับ 7
ซีตา (แก้ความกำกวม)
ซีตา (ออกเสียง ซี-ต้า) สามารถหมายถึง
เดลตา
เดลตา (; , ตัวใหญ่ , ตัวเล็ก ) เป็นอักษรกรีกตัวที่ 4 และมีค่าของเลขกรีกเท่ากับ 4 ใช้แทนตัวอักษร d เมื่อมีการใช้งานแทนแล้ว
โอเมกา
โอเมกา (; , ตัวใหญ่ , ตัวเล็ก ) เป็นอักษรกรีกตัวที่ 24 ซึ่งเป็นตัวสุดท้าย และมีค่าของเลขกรีกเท่ากับ 800 ปัจจุบันใช้เขียนแทนหน่วยของความต้านทานไฟฟ้า (โอห์ม)
นิว
นิว () หรือ นี (, ตัวใหญ่ , ตัวเล็ก ) เป็นอักษรกรีกตัวที่ 13 และมีค่าของเลขกรีกเท่ากับ 50
ν ในสมการ
-ฟิสิกส์ แทนความถี่คลื่น
โช
โช (; , ตัวใหญ่ , ตัวเล็ก ) เป็นอักษรที่เพิ่มเข้ามาในอักษรกรีกเพื่อใช้เขียนภาษาแบกเตรีย (Bactrian language) อักษรนี้ออกเสียงเหมือน "sh" ในภาษาอังกฤษ
บีตา
บีตา () หรือ วีตา (, ตัวใหญ่ , ตัวเล็ก หรือ ) เป็นอักษรกรีกตัวที่ 2 และมีค่าของเลขกรีกเท่ากับ 2 สำหรับอักษรรูปนี้ จะถูกใช้เมื่อบีตาตัวเล็กเป็นอักษรที่ไม่ได้อยู่ต้นคำ ซึ่งถูกนำไปใช้ในหลากหลายสาขาวิชา เช่น ฟิสิกส์ การเงิน วิศวกรรม โดยถ้าตัวบีตาไปอยู่ในหนังสือหรือบทความวิชาใด ความหมายของบีตาก็จะเปลี่ยนไป เช่น ถ้าในวิชาฟิสิกส์ บีตาในที่นี้อาจหมายถึงสัดส่วนระหว่าง plasma pressure ต่อ magnetic pressure
บีตา (แก้ความกำกวม)
บีตา หรือ เบตา (beta) สามารถหมายถึง
เดอะบริดจ์ออนเดอะริเวอร์แคว
เดอะบริดจ์ออนเดอะริเวอร์แคว () หรือ สะพานข้ามแม่น้ำแคว มีชื่อไทยว่า สะพานเดือดเลือดเชลยศึก เป็นภาพยนตร์อังกฤษ ออกฉาย ปี พ.ศ. 2500 ผลงานของเซอร์เดวิด ลีน ผู้กำกับภาพยนตร์ยิ่งใหญ่ เช่น ลอเรนซ์แห่งอาราเบีย, ดร.ชิวาโก, ลูกสาวไรอัน ฯลฯ
สร้างจากนวนิยายภาษาฝรั่งเศสชื่อ "Le Pont de la Rivière Kwai" (หรือ The Bridge over the River Kwai) ของปิแอร์ บูเล อดีตทหารผ่านศึกชาวฝรั่งเศสที่ตกเป็นเชลยของกองทัพญี่ปุ่น และเป็นแรงงานสร้างสะพานข้ามแม่น้ำแควและทางรถไฟสายมรณะ ที่จังหวัดกาญจนบุรี ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
จุดประสงค์คือต้องการแสดงให้ผู้ชมตระหนักว่าสงครามมีแต่การสูญเสียของทุกฝ่าย โดยใช้ เหตุการณ์ในประวัติศาสตร์เป็นฉากหลังของเรื่องกับตัวละครและสถานการณ์ที่สมมติขึ้น
ระบบ 35 มม. ซีเนมาสโคป สีเทคนิค ถ่ายทำที่เมือง Kitulgala ทางตะวันตกของประเทศศรีลังกา ซึ่งมีทัศนยภาพเชิงศิลป์เหมาะสมสำหรับการทำภาพยนตร์ในสายตาผู้กำกับ โดยเฉพาะสะพานไม้ที่ออกแบบสร้างใหม่ให้ดูยิ่งใหญ่ ต่างจากของจริงจากภาพถ่ายในอดีตอย่างสิ้นเชิง และบางตอนถ่ายทำที่ประเทศอังกฤษ
เพลงประกอบที่มีชื่อเสียงคือ Colonel Bogey March (ฟังเสียง)เป็นเพลงมาร์ชของกองทัพอังกฤษซึ่งแต่งขึ้นตั้งแต่ปี พ.ศ. 2457 (ในภาพยนตร์ใช้เสียงทำนองผิวปาก เท่านั้นไม่มีเครื่องดนตรีบรรเลง) โดยมาจากเพลง Hitler Has Only Got One Ball ที่เป็นเพลงล้อเลียนอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ และผู้นำนาซีอื่นๆ ได้แก่ แฮร์มันน์ เกอริง ไฮน์ริช ฮิมม์เลอร์ โยเซฟ เกิบเบลส์ ว่ามีอัณฑะเพียงข้างเดียว
เข้าชิงรางวัลออสการ์ประจำปี 1957 จำนวน 8 สาขา และได้รับ 7 รางวัลได้แก่ ผู้กำกับยอดเยี่ยม นักแสดงนำชาย กำกับภาพ ตัดต่อ บทภาพยนตร์ดัดแปลง ดนตรีประกอบ และภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
นักแสดงประกอบชาวไทยได้แก่ หม่อมราชวงศ์พงษพรหม จักรพันธุ์ รับบทนายพราน ร่วมด้วยนางเอกภาพยนตร์ไทย วิไลวรรณ วัฒนพานิช (สีบุญเรือง) ,งามตา ศุภพงษ์, เยาวนารถ ปัญญโชติ และกรรณิการ์ ดาวคลี่ นอกจากนี้ ยังเป็นภาพยนตร์ที่นักลงทุนระดับโลกอย่าง วอร์เรน บัฟเฟตต์ ประทับใจมากที่สุดอีกด้วย
แคปปา
แคปปา () หรือ กาปา (, ตัวใหญ่ , ตัวเล็ก หรือ ) เป็นอักษรกรีกตัวที่ 10 และมีค่าของเลขกรีกเท่ากับ 20
ดาวทอง สิงหพัลลภ
ดาวทอง สิงหพัลลภ หรือนายเปรม ถนอมวงศ์ เกิดเมื่อ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2477 ที่ จังหวัดระยอง สถิติการชก 7 ครั้ง ชนะ 4 (น็อค 3) แพ้ 3
ดาวทองเริ่มชกมวยเมื่ออายุ 15 ปี กับครูยี่สุ่น หัวหน้าคณะทวีสมบูรณ์ ขึ้นชกมวยครั้งแรกในชื่อ ดาวทอง ทวีสมบูรณ์ ขึ้นชกแถวบ้านเกิดที่ จ.ระยองจนมีชื่อเสียง จึงเข้ามากรุงเทพฯ มาอยู่ค่ายสิงหพัลลภของครูสว่าง พินิจศักดิ์ เปลี่ยนชื่อเป็นดาวทอง สิงหพัลลภ
เมื่อมาชกมวยไทยในกรุงเทพฯ ได้แสดงฝีมืออย่างยอดเยี่ยม ปราบนักมวยดังในรุ่นมิดเดิลเวทยุคนั้นได้หลายคน เช่น ประยุทธ อุดมศักดิ์ บุญมี แม่นฉมัง สมาน เกศสงคราม จนหาคู่ชกไม่ได้จึงหันมาชกมวยสากล และทำได้ดีเกินคาด ชกเพียงสามครั้ง ก็สามารถชนะน็อค เทรุโอะ โอนูกิ รองแชมป์ OPBF ยก 4 ดาวทองจึงได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวท ปรากฏว่าชนะคะแนน ฮาชิโร ทัตสุมิ ได้แชมป์มาครอง
หลังจากได้ครองแชมป์แล้ว ดาวทองขึ้นชกนอกรอบ แพ้คะแนน สามารถ ศรแดง นักมวยดาวรุ่งในขณะนั้นไปอย่างพลิกล็อก ดาวทองจึงต้องไปชกกู้ชื่อที่สิงคโปร์ ชนะน็อค ทอร์ดี้ อลามาร์ ยก 3 จากนั้นขึ้นชกป้องกันแชมป์ OPBF กับ ญัง เพาลิโน ซึ่งปรากฏว่าดาวทองแพ้คะแนนไปอย่างน่ากังขา ซ้ำร้ายยังถูกโกงค่าชก จนเงินไม่พอกลับเมืองไทย ต้องถอดสร้อยคอออกขายเพื่อเป็นค่าเดินทาง
เมื่อกลับมาเมืองไทย ดาวทองได้ชิงแชมป์คืนจากเพาลิโน และเป็นฝ่ายชนะได้แชมป์อีกสมัย จากนั้นดางทองเรื้อเวทีไปนาน จนไปเสียแชมป์ที่ญี่ปุ่นในที่สุด ดาวทองหยุดชกไประยะหนึ่งจึงกลับมาชกอีกครั้ง จนกระทั่งเป็นฝ่ายแพ้น็อค เขียวหวาน ยนตรกิจในแบบมวยสากลจึงแขวนนวมเลิกชก กลับไปประกอบธุรกิจที่ จ.ระยองบ้านเกิด โดยผลิตกะปิ น้ำปลาตราดาวทอง ซึ่งถือเป็นสินค้าคุณภาพอย่างหนึ่งของระยอง
ซิกมา
ซิกมา (, , ตัวใหญ่ , ตัวเล็ก หรือ ) เป็นอักษรกรีกตัวที่ 18 และมีค่าของเลขกรีกเท่ากับ 200 สำหรับอักษรรูปนี้ จะใช้เมื่อซิกมาตัวเล็กเป็นอักษรตัวสุดท้ายของคำเท่านั้น ปัจจุบันมีความหมายในทางคณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์ว่า "ผลรวมใด ๆ"
ออมทรัพย์ แหลมฟ้าผ่า
ออมทรัพย์ แหลมฟ้าผ่า หรือนายออมทรัพย์ จันทรีย์ เกิดเมื่อ พ.ศ. 2476 เสียขีวิตเมื่อ พ.ศ. 2523 รวมอายุได้ 47 ปีสถิติการชก 11 ครั้ง ชนะ 2 แพ้ 9
อิปไซลอน
อิปไซลอน () หรือ อิปซีลอน (, ตัวใหญ่ หรือ , ตัวเล็ก ) เป็นอักษรกรีกตัวที่ 20 และมีค่าของเลขกรีกเท่ากับ 400 สำหรับอักษรรูปนี้ จะถูกใช้เมื่อต้องการแยกแยะความแตกต่างออกจากอักษรละติน Y
อาบัติ
อาบัติ แปลว่า "การต้อง", "การล่วงละเมิด" หมายถึงโทษที่เกิดจาการล่วงละเมิดสิกขาบทหรือข้อห้ามแห่งภิกษุ ใช้เรียกความผิดทางวินัยของพระภิกษุว่า ต้องอาบัติ
อาบัติ มี 7 อย่าง แบ่งเป็น 2 ประเภทคือ
ภาษาอาเซอร์ไบจาน
ภาษาอาเซอรี หรือ ภาษาอาเซอร์ไบจาน เป็นภาษาราชการของประเทศอาเซอร์ไบจาน มีชื่อเรียกในภาษาของตนว่า Azərbaycan dili บางสำเนียงของภาษานี้ใช้พูดในอิหร่าน ซึ่งใช้เป็นภาษากลางระหว่างภาษาส่วนน้อยอื่นๆคือ ภาษาเคิร์ด ภาษาอาร์มีเนียและภาษาตาเลชิ มีผู้พูดภาษานี้ในสาธารณรัฐดาเกสถานในรัสเซีย จอร์เจียตะวันตกเฉียงใต้ อิหร่านภาคเหนือ และภาคตะวันออกของตุรกี
เป็นภาษาในกลุ่มภาษาอัลไตอิก มีผู้พูดเป็นภาษาแม่ประมาณ 23 – 30 ล้านคน โดยมีราว 16- 23 ล้านคนในอิหร่านและ 7 ล้านคนในอาเซอร์ไบจาน และ 800,000 ในที่อื่นๆ เป็นภาษากลุ่มเตอร์กิก ใกล้เคียงกับภาษาตุรกี ได้รับอิทธิพลจากภาษาเปอร์เซียและภาษาอาหรับ ผู้พูดภาษานี้พอจะเข้าใจกันได้กับผู้พูดภาษากลุ่มเตอร์กิก สาขาโอคุซอื่นๆ เช่น ภาษาตุรกี ที่ใช้พูดในตุรกี ไซปรัสและแหลมบอลข่าน รวมทั้งภาษาเติร์กเมนด้วย
เสียงพยัญชนะในภาษาเวียดนามมีหน่วยเสียงตามตารางทางด้านล่าง โดยอักษรทั้งหมดเป็นสัทอักษร
ด้านหลังคือหน่วยเสียงสระของภาษาอาเซอร์ไบจานมาตรฐาน
ภาษาอาเซอร์ไบจานเหนือในอาเซอร์ไบจานจะใช้อักษรละตินเป็นอักษรทางการ และยังคงใช้อักษรซีริลลิกในการเขียนอยู่บ้าง ส่วนภาษาอาเซอร์ไบจานใต้ในอิหร่านจะใช้อักษรอาหรับเหมือนภาษาเปอร์เซีย
ในอดีตภาษาอาเซอร์ไบจานจะใช้อักษรอาหรับเพียงอย่างเดียวเท่านั้น จนเมื่อปี ค.ศ. 1929 จึงได้เริ่มใช้อักษรละตินในการบันทึกภาษาอาเซอร์ไบจานเหนือ(ซึ่งแตกต่างกับรูปแบบที่ใช้ในปัจจุบัน) และเปลี่ยนมาใช้อักษรซีริลลิกระหว่างปี ค.ศ. 1938 - 1991 และได้กลับมาใช้อักษรละตินอีกครั้งจนถึงปัจจุบัน ส่วนภาษาอาเซอร์ไบจานใต้นั้นยังคงใช้อักษรอาหรับในการบันทึกมาโดยตลอดจนถึงปัจจุบัน
แซมไพ
แซมไพ, ไดซิกมา () หรือ ซัมปี (, ตัวใหญ่ , ตัวเล็ก ) เป็นอักษรกรีกที่เคยใช้ในเลขกรีกโดยมีค่าเท่ากับ 900 ปัจจุบันเลิกใช้แล้ว อักษรแซมไพมีสองรูปแบบคือ "แซมไพแบบโบราณ" () ใช้ในการเขียนหนังสือ และ "แซมไพแบบตัวเลข" () ใช้แทนตัวเลขและการอ้างอิงเอกสาร ความหมายตามตัวอักษรแปลว่า "เหมือนพาย" สำหรับชื่ออื่นของอักษรนี้คือ "ไดซิกมา" เนื่องจากใช้แทนหน่วยเสียง หรือ
ภาษาโทคิโพนา
ภาษาโทคิโพนา เป็นภาษาประดิษฐ์ สร้างขึ้นในกลางปี พ.ศ. 2544 โดย ซอนญา ลาง (ชื่อเดิม ซอนญา เอเลน คีซา) นักแปลและนักภาษาศาสตร์ชาวแคนาดา
ซอนญา เอเบน คีซา เป็นนักแปลภาษา(อังกฤษ ฝรั่งเศส และเอสเปรันโต) และนักภาษาศาสตร์ที่อาศัยอยู่ในกรุงโทรอนโต ประเทศแคนาดา
ภาษาโทคิโพนาใช้พยัญชนะเก้าตัว (/p, t, k, s, m, n, l, j, w/) และสระห้าตัว (/a, e, i, o, u/) โดยพยางค์แรกของคำจะต้องเน้นเสียงเสมอ ภาษานี้ไม่มีสระเสียงยาว วรรณยุกต์ อักษรนำ อักษรควบกล้ำ
รากคำทั้ง 120 คำถูกออกแบบมาภายใต้เงื่อนไขของการมีชีวิตที่เรียบง่าย เนื่องจากภาษานี้มีรากคำน้อยมาก คำจากภาษาอื่นๆ จึงถูกสร้างขึ้นโดยการผสมรากคำเข้าด้วยกัน เช่น คำว่าสอน จะแปลว่า pana e sona ที่มีความหมายโดยตรงว่า ให้ความรู้
เจ้าสุภานุวงศ์
เจ้าสุภานุวงศ์ หรือ ประธานสุภานุวงศ์ () เกิดเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2452 ที่เมืองหลวงพระบาง เป็นเชื้อพระวงศ์ราชวงศ์ล้านช้างหลวงพระบาง เป็นประธานประเทศ (ประธานาธิบดี) สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว คนแรกหลังจากลาวเปลี่ยนแปลงการปกครองจากราชอาณาจักรมาเป็นสาธารณรัฐเมื่อปี พ.ศ. 2518 ทั่วโลกรู้จักในสมญานาม "เจ้าชายแดง" หรือ "The Red Prince"
เจ้าสุภานุวงศ์ ประสูติเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2452 เป็นโอรส 1 ใน 23 พระองค์ ของสมเด็จเจ้ามหาอุปราชบุญคงแห่งหลวงพระบาง กับหม่อมคำอ้วน หม่อมห้ามลำดับที่ 11 เป็นพระอนุชาต่างชนนีกับเจ้าเพชรราช และเจ้าสุวรรณภูมาโอรสที่ประสูติจากพระชายาเอก และเจ้าสุวรรณราชโอรสที่ประสูติจากหม่อมห้ามลำดับที่ 9
เจ้าสุภานุวงศ์ได้รับการศึกษาจากพระอาจารย์ชาวฝรั่งเศสในหลวงพระบาง แล้วเสด็จไปศึกษาต่อที่สถาบันลีเซอัลแบร์ซาโร ที่ฮานอย ทำให้พระองค์มีความสัมพันธ์อย่างแน้นแฟ้นกับเวียดนามไปตลอดพระชนม์ชีพ พระองค์ตรัสภาษาฝรั่งเศส ภาษาเวียดนาม และภาษาอังกฤษได้ดีเยี่ยม หลังจากจบการศึกษาระดับปริญญาตรีด้านวิศวกรรมการก่อสร้างทางและสะพานที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศส ได้เสด็จกลับมาลาว และได้อภิเษกกับสตรีชาวเวียดนามชื่อ เหวียนธิ ซึ่งเป็นหลานสาวของ โฮจิมินห์ ภายหลังได้เปลี่ยนชื่อเป็นภาษาลาวว่า เวียงคำ สุภานุวงศ์ () มีบุตรธิดารวม 10 คน เป็นชาย 8 คน และหญิง 2 คน
พระองค์ทรงเข้าร่วมขบวนการต่อต้านฝรั่งเศสเพื่อเอกราช จนได้รับบาดเจ็บในการต่อสู้กับฝรั่งเศสที่เมืองท่าแขก ระหว่างหนีข้ามแม่น้ำโขงเข้ามายังฝั่งไทย ในปี พ.ศ. 2489 ทรงก่อตั้งกองทัพปลดปล่อยประชาชนลาวในพื้นที่ซำเหนือ ในปี พ.ศ. 2492ภายใต้การสนับสนุนของโฮจิมินห์ ซึ่งต่อมาเป็นขบวนการคอมมิวนิสต์ประเทศลาว ต่อมาอีกสองปี ขบวนการประเทศลาวก็สามารถครองพื้นที่ 1 ใน 3 ของประเทศได้ และตั้งฐานที่มั่นที่ยากแก่การทำลายในถ้ำหินปูนที่แขวงหัวพันกับพงสาลี
พ.ศ. 2496 ฝรั่งเศสได้จัดตั้งรัฐบาลลาวขึ้น อยู่ภายใต้การนำของนายกรัฐมนตรีหลายท่านที่เป็นพวกอนุรักษนิยม ได้แก่เจ้าสุวรรณราช และเจ้าสุวรรณภูมา ส่วนพระองค์นิยมลัทธิคอมมิวนิสต์จนได้สมญานามว่า "เจ้าชายแดง"
ในปี พ.ศ. 2517 พระองค์เสด็จคืนเวียงจันทน์ ทรงดำรงตำแหน่งประธานสภาที่ปรึกษาแห่งชาติอยู่ 18 เดือน จนสถาปนาประเทศเป็น "สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว" พระองค์ได้รับเลือกเป็นประธานประเทศ และประธานสภาประชาชนสูงสุดคนแรก พร้อมกันนั้น พระองค์ได้สละฐานันดรศักดิ์ทั้งปวงในสมัยระบอบเก่า เจ้าสุภานุวงศ์เป็นที่รักของประชาชนชาวลาว จนเรียกขานกันว่า "ลุงประธาน"
เจ้าสุภานุวงศ์ ดำรงตำแหน่งประธานประเทศมาจนถึง พ.ศ. 2529 จึงได้วางมือจากการเมือง
สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2538 ที่นครเวียงจันทน์หลังจากที่โฮจิมินห์ได้ตั้งพรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีนเมื่อ พ.ศ. 2480 เจ้าสุภานุวงค์ก็ได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกพรรค และเป็นผู้นำประชาชนลาวในการต่อสู้เพื่อเรียกร้องเอกราชจากฝรั่งเศส และเป็นผู้นำของพรรคประชาชนปฏิวัติลาวในยุคก่อตั้งพรรค และเมื่อมีการเปลี่ยนแปลงการปกครองที่ประเทศลาวเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2518 เจ้าสุภานุวงศ์ได้ดำรงตำแหน่งประธานประเทศจนถึง พ.ศ. 2534
สติกมา
สติกมา (; , ตัวใหญ่ , ตัวเล็ก ) เป็นอักษรรวมระหว่างอักษรกรีก ซิกมากับเทา ปัจจุบันใช้แทนค่าของเลขกรีกซึ่งมีค่าเท่ากับ 6 อักษรสติกมาตัวเล็กมีรูปร่างคล้ายซิกมาตัวเล็กที่อยู่ท้ายคำ () แต่ห่วงข้างบนมีขนาดใหญ่กว่าและขยายออกไปทางขวามากกว่า
"สติกมา" ยังเป็นอีกชื่อหนึ่งของอักษรไดแกมมาเมื่อเขียนด้วยลายมือ ซึ่งใช้แทนค่าเลขกรีกเท่ากับ 6 เหมือนกัน แต่สำหรับชื่อในปัจจุบันเป็นการเข้าใจผิด เนื่องจากในอดีตไม่เคยมีหลักฐานว่ามีการใช้อักษรรวมระหว่างซิกมากับเทาเลย (ใช้แยกกันมาโดยตลอด)
ภาษากอย ซันจัก ซูรัต
ภาษากอย ซันจัก ซูรัต เป็นภาษาอราเมอิกใหม่หรือภาษาซีเรียค ผู้พูดภาษานี้เรียกง่ายๆว่า ซูรัต (มาจาก 'Syriac') ใช้พูดในเมืองกอย ซันจัต จังหวัดอาร์บิล ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอิรัก ส่วนมากนับถือศาสนาคริสต์นิกายคาทอลิกคัลเดีย ใกล้เคียงกับภาษาเซนายาที่ใช้พูดโดยชาวคริสต์กลุ่มคัลเดีย ที่อยู่ทางตะวันออกของเมืองกอย ซันจัต สันนิษฐานว่า ภาษากอย ซันจัต ซูรัต อาจจะพัฒนามาจากภาษาของชาวคัลเดียในซานันดาซ ภาษานี้ไม่อาจเข้าใจกันได้กับภาษาอราเมอิกใหม่คัลเดียหรือภาษาของชาวยิวในบริเวณนั้น เขียนด้วยอักษรซีเรียค แต่ก็มีการใช้ภาษาซีเรียคที่เป็นภาษาทางศาสนาเป็นภาษาเขียนด้วย
พระยายมราช (หมัด)
พระยายมราช (หมัด) หรือ จุ้ย หรือบ้างก็เรียกว่า "พระยายมราชแขก" เป็นบุตรของเจ้าพระยาจักรี (หมุด) เกิดเมื่อปีใดไม่ปรากฏ ได้เข้ารับราชการในสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีพร้อมบิดา ถูกประหารชีวิตในปลายรัชกาลซึ่งเป็นช่วงที่เชื่อกันว่าสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีทรงเสียพระสติ
ในครั้งที่ดำรงตำแหน่งพระยาอภัยรณฤทธิ์ ได้ร่วมไปกับทัพเรือของบิดาที่เข้าตีเมืองพุทไธมาศ เมื่อ พ.ศ. 2314 และราชการสงครามอื่น ๆ อีกมาก
เมื่อบิดาเสียชีวิต พระยาอภัยรณฤทธิ์ (หมัด) ได้เลื่อนขึ้นเป็นพระยายมราช และมีส่วนร่วมในราชการสงครามอีกหลายครั้ง เช่น รบกับอะแซหวุ่นกี้ที่เมืองพิษณุโลกเมื่อ พ.ศ. 2318 โดยท่านเป็นผู้คุมทัพหลวงตามขึ้นไปหลังจากเจ้าพระยาจักรี (ทองด้วง) ยกไปตั้งรับที่พิษณุโลก ทัพของท่านถูกพม่าโอบเข้าด้านหลังตีค่ายแตก แต่ท่านชิงค่ายคืนได้ เมื่อเจ้าพระยาจักรีและเจ้าพระยาสุรสีห์ตีหักออกจากเมืองพิษณุโลกไปตั้งมั่นที่เพชรบูรณ์ ประกอบกับอะแซหวุ่นกี้ยกทัพกลับเพราะปัญหาภายในอังวะ พระยายมราชเป็นผู้คุมทัพไปตามทัพพม่าถึงด่านแม่ละเมา ยิงทหารพม่าล้มตายและจับเป็นเชลยได้มาก
ใน พ.ศ. 2322 เกิดกบฏมหาดา โดยมหาดาที่บวชอยู่ที่อยุธยาตั้งตัวเป็นพระเจ้าแผ่นดิน ตั้งข้าราชการครบตำแหน่ง สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีจึงให้ข้าหลวงไปจับตัวมหาดาและผู้ที่มหาดาแต่งตั้งเป็นขุนนางลงมาจำไว้ ก่อนจะนำไปประหารที่ป้อมวิชัยประสิทธิ์ พระยายมราช (หมัด) ถูกจำและประหารพร้อมกับกลุ่มกบฏนี้ด้วย โดยไม่ทราบสาเหตุแน่ชัด ในพระราชพงสาวดารฉบับพระราชหัตถเลขา ระบุว่าในปี พ.ศ. 2322 พระยายมราชแขกเป็นโทษต้องพระราชอาญาในเรือนจำแต่ไม่ระบุสาเหตุ หลักฐานบางแห่งกล่าวว่า เป็นเพราะสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีเสียพระสติ เมื่อทราบว่ามหาดาตั้งขุนนางครบทุกตำแหน่ง ขาดแต่พระยายมราช จึงให้นำตัวพระยายมราชไปจำให้ครบตำแหน่งขุนนางแล้วประหารเสียพร้อมกัน
อุตริมนุสธรรม
อุตริมนุสธรรม หรือ อุตริมนุษยธรรม แปลว่า ธรรมอันยวดยิ่งของมนุษย์ หรือธรรมของมนุษย์ผู้ยวดยิ่ง ได้แก่ คุณวิเศษซึ่งมนุษย์ธรรมดาไม่สามารถมีหรือเป็นได้ มิใช่วิสัยของมนุษย์ทั่วไป แต่เป็นวิสัยของผู้บรรลุธรรมขั้นสูงแล้ว ซึ่งก็คือ ฌาน วิโมกข์ สมาธิ สมาบัติ มรรค และผล
การที่ภิกษุแสดงตนหรือพูดให้ผู้อื่นเข้าใจว่าตนได้ฌานชั้นนั้นชั้นนี้ ตนได้บรรลุวิโมกข์ ได้สมาธิ สามารถเข้าสมาบัติได้ หรือสำเร็จมรรคสำเร็จผลอย่างนั้นอย่างนี้ เรียกว่า อวดอุตริมนุสธรรม หรืออวดอุตริมนุษยธรรม
ปัจจุบัน ถ้อยคำดังกล่าวใช้เรียกผู้ชอบอวดอ้างตนเหนือกว่าคนอื่นหรือทำอะไรที่แผลง ๆ ที่คนทั่วไปไม่ทำกัน ว่า "อวดอุตริ" หรือ "อุตริ" เฉย ๆ
ภาษาการากัลปัก
ภาษาการากัลปักเป็นภาษากลุ่มเตอร์กิก พูดโดยชาวการากัลปักที่อยู่ในการากัลปักสถาน ประเทศอุซเบกิสถาน ใกล้เคียงกับภาษาคาซัคและภาษาโนไก คำศัพท์และไวยากรณ์ส่วนใหญ่ได้รับอิทธิพลจากภาษาอุซเบก เป็นภาษารูปคำติดต่อที่มีการเปลี่ยนเสียงสระเช่นเดียวกับภาษาฮังการีและภาษาตุรกี ไม่มีการแบ่งเพศทางไวยากรณ์ เรียงประโยคแบบประธาน-กรรม-กริยา
เริ่มแรกภาษานี้เขียนด้วยอักษรอาหรับจนถึง พ.ศ. 2471 แล้วเปลี่ยนมาใช้อักษรละตินจนถึง พ.ศ. 2483 หลังจากนั้นใช้อักษรซีริลลิกจนกระทั่งอุซเบกิสถานได้รับเอกราชใน พ.ศ. 2534 จึงกลับมาเขียนด้วยอักษรละตินอีกครั้ง
วิโมกข์
วิโมกข์ แปลว่า "ความพ้น", "ความหลุดพ้นวิเศษ" มีความหมายเช่นเดียวกับ วิมุตติ
วิโมกข์ หมายถึงสภาพที่จิตพ้นจากกิเลสและอาสวะทั้งปวง การพ้นจากโลกีย์ การขาดจากความพัวพันแห่งโลก ความเป็นพระอรหันต์ ใช้หมายถึงพระนิพพานก็ได้
วิโมกข์ มี 3 อย่าง คือ