hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
การชูนิ้วกลาง
ในวัฒนธรรมตะวันตก การชูนิ้วกลาง () เป็นกิริยามือลามก กิริยาดังกล่าวสื่อการดูหมิ่นระดับปานกลางถึงมาก แสดงโดยให้เห็นด้านหลังมือและเหยียดเฉพาะนิ้วกลางขึ้น แม้ในบางท้องถิ่นจะเหยียดนิ้วหัวแม่มือด้วย การเหยียดนิ้วกลางถือเป็นสัญลักษณ์ดูหมิ่นในหลายวัฒนธรรมโดยเฉพาะอย่างยิ่งในประเทศตะวันตก หลายวัฒนธรรมมีกิริยาคล้ายกันเพื่อแสดงความไม่เคารพ แม้บางวัฒนธรรมใช้แสดงอาการชี้โดยไม่มีการดูหมิ่นโดยเจตนาเหมือนวัฒนธรรมอื่น ๆ กิริยานี้ปกติใช้เพื่อแสดงการดูหมิ่นแต่สามารถใช้ในเชิงตลกหรือหยอกได้เช่นกัน
กิริยาดังกล่าวมีมาตั้งแต่สมัยกรีซโบราณ และยังมีใช้ในโรมโบราณ ในอดีตกิริยานี้เป็นสัญลักษณ์ขององคชาติ ในวัฒนธรรมสมัยใหม่บางแห่งกิริยานี้เริ่มเป็นที่รู้กันว่าเป็นสัญลักษณ์การแสดงความไม่เคารพ และศิลปินดนตรี นักแสดง ผู้มีชื่อเสียง นักกีฬา และนักการเมืองก็ใช้ คนส่วนใหญ่ยังมองกิริยานี้ว่าลามก มีการเปรียบเทียบในยุคร่วมสมัยว่านิ้วชี้และนิ้วนางที่อยู่ข้างนิ้วกลางเป็นสัญลักษณ์ของอัณฑะด้วย
ในสหราชอาณาจักร ประเทศไอร์แลนด์ ออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ สัญลักษณ์วีหรือ "ชูสองนิ้ว" (the fingers) เมื่อหันหลังมือให้แก่ผู้รับมีความมุ่งหมายคล้ายกับการชูนิ้วกลาง ในประเทศที่พูดภาษาสเปน โปรตุเกสหรือฝรั่งเศส กิริยาที่มีการชูกำปั้นและตีกล้ามเนื้อไบเซปส์บนแขนข้างเดียวกับที่ชูกำปั้นนั้น บางทีเรียก "แขนเกียรติยศ" (bras d'honneur), การตบไอบีเรีย (Iberian slap) ก็มีความหมายเดียวกัน ประเทศอิตาลี โปแลนด์ รัสเซีย เบลารุสและยูเครน เป็นต้น ก็มองว่าท่าดังกล่าวเทียบเท่ากับการชูนิ้วกลางด้วย แต่วัยรุ่นส่วนใหญ่ในประเทศเหล่านี้ใช้การชูนิ้วกลางเป็นการดูหมิ่น ซึ่งเหมือนกับวัฒนธรรมตะวันตก
ในประเทศและวัฒนธรรมอิสลาม ใช้กิริยาที่แสดงเฉพาะนิ้วหัวแม่มือในแนวตั้งแทนการชูนิ้วกลางเพื่อสื่ออารมณ์คล้ายกัน กิริยาลามกคล้ายกันเป็นการเหยียดนิ้วทั้งห้าพร้อมกับหันฝ่ามือไปด้านหน้า หมายความว่า "มึงมีพ่อห้าคน" เป็นการเรียกผู้อื่นว่าเป็นลูกนอกสมรส มีกิริยาคล้ายกันในประเทศกรีซ เรียก มูนซา (mountza) ซึ่งมีการแผ่นิ้วทั้งห้ากว้างแล้วผลักฝ่ามือไปทางผู้รับ ในภูมิภาคตุรกีและสลาฟ สัญลักษณ์ฟิกมีความหมายเทียบเท่ากับการชูนิ้วกลาง หมายความว่า "มึงไม่ได้หรอก" หรือ "ฝันไปเถอะ" กิริยาดังกล่าวแสดงโดยงอมือและนิ้วแล้วสอดนิ้วหัวแม่มือระหว่างนิ้วชี้และนิ้วกลาง กิริยานี้ยังใช้ในประเทศอินโดนีเซีย ตุรกีและจีน
หลุยส์ อาร์มสตรอง
หลุยส์ อาร์มสตรอง () (4 สิงหาคม ค.ศ. 1901 - 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1971) มีชื่อเล่นว่า "แซทช์โม" () หรือ ป็อปส์ (Pops) นักทรัมเป็ตและนักร้องเพลงแจ๊สชาวอเมริกัน
หลุยส์ อาร์มสตรอง เกิดที่เมืองนิวออร์ลีน รัฐลุยเซียนา ในย่านสลัมคนผิวดำ พ่อเป็นกรรมกร แม่เป็นแม่บ้านที่มีอาชีพเสริมเป็นโสเภณี โดยพ่อทิ้งครอบครัวไปตั้งแต่ยังเป็นทารก แม่ย้ายไปอยู่ย่านโสเภณี ได้ทิ้งเขาไว้ให้ย่าดูแล เติบโตมาด้วยการประทังชีวิตให้อยู่รอด หาเงินโดยการเป็นนักร้องวงประสานเสียงของเด็ก ๆ ได้ร้องเพลงตามที่สาธารณะ พออายุได้ 13 ปี ถูกจับตัวที่บ้านคุ้มครองเด็กเนื่องจากนึกคะนองยิงปืนขึ้นฟ้า ที่นี้เองทำให้เขาได้เรียนเป่าคอร์เน็ต (Cornet) ในวงดนตรีของบ้านคุ้มครองเด็ก
พอออกจากบ้านคุ้มครองเด็ก จึงตัดสินใจเอาดีทางด้านดนตรี โดยเวียนวนอยู่ในย่านเริงรมย์ในนิวออร์ลีน จนพบกับคิง โอลิเวอร์ (Joe "King" Oliver) นักคอร์เน็ตและหัวหน้าวงแจ๊สชื่อดัง โอลิเวอร์สนับสนุนเขาเป็นอย่างดีจนเมื่อโอลิเวอร์ย้ายไปชิคาโก จึงให้อาร์มสตรองเล่นทรอมโบนแทนในวงของเขา ในการดูแลของ คิด โอรี จนเมื่อในปี 2462 สถานเริงรมย์ในเมืองนิวออร์ลีนถูกทางการสั่งปิด อาร์มสตรองจึงหันมาเล่นดนตรีในเรือล่องแม่น้ำมิสซิสซิปปี จากนั้นโอลิเวอร์ชวนเขาไปร่วมวง"Creole Jazz Band" ของเขาที่เมืองชิคาโก
ในช่วงปี พ.ศ. 2465 เขาเริ่มมีชื่อเสียงมากขึ้น และเขาได้อัดแผ่นเสียงครั้งแรกที่ชิคาโก จากนั้นปี พ.ศ. 2467 ย้ายไปนิวยอร์กร่วมกับวง "เฟล็ทเชอร์ เฮนเดอร์สัน ออร์เคสตรา" (Fletcher Henderson Orchestra) วงชั้นนำในยุคนั้น โดยเขาเปลี่ยนจากเล่นคอร์เน็ตเป็นทรัมเป็ต ปีต่อมาเขาได้กลับมายังชิคาโกกับวงของตัวเองที่ชื่อ "ฮ็อต ไฟว์” (Hot Five) โดยออกแผ่นเสียงกว่า 60 ซีรีส์ อย่างเช่น "Potato Head Blues", "Muggles” และ "West End Blues"
จนเมื่อเขาอายุ 30 ปลาย ๆ เริ่มมีปัญหาเรื่องนิ้วมือและริมฝีปาก ทำให้เขาหยุดเป่าทรัมเป็ตในปี พ.ศ. 2502 อาร์มสตรองหันมาพัฒนาความสามารถในการร้องเพลง จนเป็นนักร้องที่มีชื่อเสียง เขาได้ออกทัวร์เล่นดนตรีในยุโรป จนมีชื่อเสียงระดับโลกในยุคทศวรรษ 1950 เขามีเทคนิคการเปล่งเสียงเลียนเสียงเครื่องดนตรีที่เรียกว่า "สแก็ท" (Scat Vocal) เขายังได้แสดงภาพยนตร์ขนาดยาว มีผลงานยอดนิยมกว่า 50 เรื่อง จนได้ฉายาว่า "Ambassador Satch" ซึ่งก็โด่งดังกว่าเป็นนักร้องเสียอีก อาร์มสตรองเสียชีวิต ที่นครนิวยอร์กเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2514 รวมอายุ 69 ปี ด้วยอาการหัวใจล้มเหลว
ภายหลังการเสียชีวิต มีการสร้างสนามบินโดยใช้ชื่อเขาว่า "Louis Armstrong New Orleans International Airport" และมีการสร้างอนุสาวรีย์ที่สวนสาธารณะเพื่อรำลึกถึงเขาหลายแห่งในเมืองนิวออร์ลีนบ้านเกิดของอาร์มสตรอง
อีซีเอ็มเอสคริปต์
อีซีเอ็มเอสคริปต์ () เป็นภาษาสคริปต์ ซึ่งกำหนดมาตรฐานโดย Ecma International ด้วยข้อกำหนดทางเทคนิค ECMA-262 ภาษา ECMAScript นิยมใช้แพร่หลายในการทำเว็บ และมักสับสนกับ JavaScript หรือ JScript ซึ่งภาษาทั้งสองสำเนียงล้วนเป็นส่วนหนึ่งของมาตรฐาน ECMAScript
เอธัส มนต์เสรีนุสรณ์
นายเอธัส มนต์เสรีนุสรณ์ นักธุรกิจบริหารกิจการ และผู้ลงสมัครรับเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2552 โดยก่อนหน้านั้นได้ทำธุรกิจกับบริษัทของครอบครัวในด้านอุตสาหกรรมเคมี
เอธัส มนต์เสรีนุสรณ์ เกิดเมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2506 เป็นบุตรของนายสุรินทร์ – นางอุษา มนต์เสรีนุสรณ์ เป็นคนกรุงเทพฯโดยกำเนิด
เข้าศึกษาระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาที่โรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัย และเป็นนักกีฬาทีมโรงเรียน
และสำเร็จการศึกษาพาณิชยศาสตร์บัณฑิต จากคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ตลอดช่วงเวลาในการเรียนมหาวิทยาลัยก็เป็นนักกีฬารักบี้เช่นเดียวกัน และยังได้รับรางวัลทีมชนะเลิศกีฬาสควอช ถ้วย King's cup ในปี พ.ศ. 2525
ศึกษาต่อในระดับปริญญาโท Master of International Management , American Graduate School of International Management สหรัฐอเมริกาเมื่อปี พ.ศ. 2535
ในด้านการทำงาน รับภาระในการบริหารกิจการต่อจากบิดาตั้งเมื่อายุ 21 ปี
และขยายธุรกิจออกไปหลายชนิด เช่น อุตสาหกรรมเคมี บริษัทอุษรินทร์ ออมย่า บริษัทผู้ผลิตแคลเซี่ยมคาร์บอร์เนต
กิจการด้าน อสังการิมทรพย์ โฆษณา สื่อโฆษณากลางแจ้ง โรงแรม ตลาดค้าปลีก
ในปี 2550 เริ่มศึกษาต่อในระดับปริญญาเอก สาขาการพัฒนาองค์กร มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ
ระหว่างปี พ.ศ. 2543-2547 ดำรงตำแหน่งผู้ช่วยเลขานุการผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครรับผิดชอบ
สำนักการแพทย์ สำนักอนามัย สำนักพัฒนาชุมชน
และเดือนธันวาคม พ.ศ. 2551 ลงสมัคร ในการเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2552 หมายเลข 14 ในนามพรรคสุวรรณภูมิ ใช้สโลแกนหาเสียงว่า เอธัส ชัดเจน
ภาษาโปรแกรมย่อย
ภาษาโปรแกรมย่อย () คือข้อแตกต่างหรือส่วนขยายเล็กน้อยระหว่างภาษาโปรแกรมที่ไม่ทำให้ลักษณะของภาษานั้นๆเปลี่ยนไป เช่นในกรณีของภาษาสกีมและภาษาฟอร์ท ที่มาตรฐานเดิมอาจไม่ตรงกับความต้องการของผู้พัฒนา จึงได้สร้างสำเนียงใหม่ขึ้น ตัวอย่างเช่นในภาษาลิสป์ที่มีหลายสำเนียง อาทิ ภาษาสกีม ภาษาโลโก ภาษาลิสป์ใน Emacs ภาษาคอมมอนลิสป์
ฟุจิวะระ โนะ อะกิมิซุ
ฟุจิวะระ โนะ อะกิมิซุ (藤原顕光) (ค.ศ. 944- ค.ศ. 1021) เป็นสมาชิกของตระกูลฟุจิวะระ และเป็นขุนนางของญี่ปุ่นในยุคเฮอัง โดยดำรงตำแหน่ง เสนาบดีฝ่ายซ้าย บิดาของเขาคือ ฟุจิวะระ โนะ คะเนะมิชิ
อะกิมิซุ เป็นที่รู้จักในฐานะบิดา ของเจ้าหญิงอินชิ พระชายาใน เจ้าชายอะซุกิระ (敦明親王) ภายหลังขึ้นเป็น จักรพรรดิโคะอิชิโระ
รายชื่อผู้เล่นของเอซี มิลาน
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อนักเตะที่มีชื่อเสียงของมิลาน ตั้งแต่เริ่มก่อตั้งสโมสร จนถึงปัจจุบัน
วิกฤตการณ์ ร.ศ. 112
หนังสือถวาย คำราชาศัพท์ตรงกับหนังสือที่ได้กล่าวอ้างว่าคองโก
วิกฤตการณ์ ร.ศ. 112 หรือในต่างประเทศเรียกว่า สงครามฝรั่งเศส-สยาม เป็นความขัดแย้งระหว่างสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 3 และราชอาณาจักรสยาม เหตุเริ่มในปีพ.ศ. 2429 โอกุสต์ ปาวี รองกงสุลฝรั่งเศสในหลวงพระบาง เป็นผู้แทนหลักในการสนับสนุนผลประโยชน์ของฝรั่งเศสในลาว ใช้อุบายฉวยประโยชน์จากความอ่อนแอของสยามในภูมิภาคและการปกครองเป็นครั้งคราวของกบฏชาวเวียดนามจากตังเกี๋ย เพิ่มความตึงเครียดระหว่างสยามกับฝรั่งเศส หลังความขัดแย้งนี้ สยามตกลงยกลาวให้ฝรั่งเศส ซึ่งทำให้อินโดจีนฝรั่งเศสขยายขึ้นมาก...
ความขัดแย้งดังกล่าวเริ่มขึ้นเมื่อข้าหลวงใหญ่อินโดจีนฝรั่งเศส ฌอง เดอ ลาแนสซัง ส่งโอกุสต์ ปาวีเป็นกงสุลมายังกรุงเทพฯเพื่อนำลาวมาอยู่ภายใต้การปกครองของฝรั่งเศส รัฐบาลในกรุงเทพฯ ซึ่งเชื่ออย่างผิด ๆ ว่ารัฐบาลอังกฤษจะสนับสนุน ปฏิเสธจะยกดินแดนฝั่งตะวันออกของแม่น้ำโขง กลับเสริมการแสดงตนทางทหารและการปกครองแทน
เหตุการณ์มาถึงจุดที่ต้องตัดสินใจโดยสองเหตุการณ์ซึ่งผู้ว่าราชการสยามในคำม่วนและหนองคายขับวาณิชฝรั่งเศสสามคนจากแม่น้ำโขงตอนกลางในเดือนกันยายน 2435 ซึ่งสองในนั้นต้องสงสัยว่าลักลอบค้าฝิ่น ไม่นานจากนั้น กงสุลฝรั่งเศสในหลวงพระบาง มัซซี ซึ่งกระสับกระส่ายและเสียขวัญ ฆ่าตัวตายระหว่างทางกลับไซ่ง่อน มาในฝรั่งเศส เหตุการณ์เหล่านี้ถูกการวิ่งเต้นอาณานิคมใช้เพื่อปลุกปั่นอารมณ์ชาตินิยมต่อต้านสยาม เป็นบริบทของการแทรกแซง
การเสียชีวิตของมัสซีทำให้โอกุสต์ ปาวีเป็นกงสุลฝรั่งเศสคนใหม่ ในเดือนมีนาคม 2436 ปาวีเรียกร้องให้สยามอพยพที่มั่นทางทหารทั้งหมดบนฝั่งตะวันออกของแม่น้ำโขง ใต้คำม่วน โดยอ้างว่าดินแดนนั้นเป็นของเวียดนาม เพื่อสนับสนุนข้อเรียกร้องเหล่านี้ ฝรั่งเศสส่งเรือปืน ""ลูแตง"" มายังกรุงเทพฯ ซึ่งผูกเรืออยู่ที่แม่น้ำเจ้าพระยาติดกับสถานอัครราชทูตฝรั่งเศส
วัดหัสดาวาส
ในพงศาสวดาร ฉบับกรมราชบัณฑิต พ.ศ. 2455 ที่แก้ไขจากฉบับหมอบรัดเลย์ และ ฉบับสมุดไทย เขียนว่า วัดหัษฏาวาส วัดหัสดาวาส [น่าจะมาจากคำสนธิ หัตถึ+อาวาส = หัตาวาส หรือ วัดช้าง แต่ ด และ ต ใช้แทนกันได้ นานๆ ไปจึงกลายเป็น หัสดาวาส] หรือวัดช้าง เป็นวัดร้าง ตั้งอยู่ที่ตำบลท่าวาสุกรี อำเภอพระนครศรีอยุธยา ถัดจากวัดหน้าพระเมรุ [เดิมเรียกวัด เมรุราชิการาม หรือ วัดที่ใช้ทำพระเมรุมาศ สำหรับพระชา หรือ พระราชินี] ไปทางทิศตะวันออก เดิมเคยมีทางเดินติดต่อถึงกัน
สิ่งก่อสร้างในวัดหัสดาวาสในปัจจุบันมีดังนี้
นิยมสร้างกันในสมัยอยุธยายุคที่ ๒ คือ ช่วงเวลานับแต่สมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถเสด็จขึ้นครอง
ราชย์ที่พิษณุโลก เมื่อ พ.ศ. ๒๐๐๖ ลงมาจนสิ้นรัชกาลสมเด็จพระเจ้าทรงธรรม อย่างไรก็ดีเจดีย์ทรงลังหาหรือทรงกลมก็มีที่สร้างกันในสมัยอยุธยายุคที่ ๑ ด้วย
Kame Wa Igai To Hayaku Oyogu
ซุซุเมะ (นกกระจอก) คาตากุระ เป็นเพียงหญิงสาวที่แต่งงานแล้ว ทำหน้าที่เป็นแม่บ้านอยู่กับบ้านเพียงอย่างเดียว ชีวิตแต่ละวันของเธอช่างเรียบง่ายจนน่าเบื่อหน่าย ยิ่งเมื่อสามีของเธอต้องย้ายไปทำงานที่บริษัทสาขาที่ต่างประเทศ ทำให้ซุซุเมะยิ่งเหนื่อยหน่ายมากขึ้น
สิ่งเดียวที่เป็นงานหลักที่สามีฝากไว้ให้เธอจำใจต้องทำให้ ทั้งที่เจ้าตัวก็ไม่ค่อยอยากจะทำเท่าไหร่ นั่นคือการเลี้ยงเต่าชื่อ คาเมะทาโร่ ซึ่งเป็นสัตว์เลี้ยงของสามี
ซุซุเมะมีเพื่อนรักอยู่คนหนึ่งชื่อว่า คุจะกุ (นกยูง) เป็นคนมั่นใจสูง ไม่เคยกลัวที่จะตอบโต้หรือขัดแย้งกับใคร ความใฝ่ฝันของเธอคือ การได้ไปใช้ชีวิตอยู่กับคนรักชาวฝรั่งเศส ในห้องพักที่สามารถมองเห็นหอไอเฟลได้ （?）คุจะกุเป็นเพื่อนกับซุซุเมะมาตั้งแต่เกิดก็ว่าได้ เนื่องจากแม่ของเธอทั้งสองเจ็บท้องคลอดพวกเธอพร้อมกัน พักฟึ้นก็อยู่เตียงติดกัน ชื่อของซุซุเมะนั้น แม่ของเธอก็ได้แรงบันดาลใจมาจากแม่ของคุจะกุ
ถึงจะได้ชื่อว่าเป็นเพื่อนรัก แต่ซุซุเมะก็มักจะอดที่จะเปรียบเทียบตัวเองกับคุจะกุไม่ได้ เพราะไม่ว่าจะทำอะไรคุจะกุก็มักจะนำหน้าเธออยู่ก้าวหนึ่งเสมอ (ที่จริงเริ่มมาตั้งแต่ตอนแม่ของเธอทั้งสองตั้งชื่อให้พวกเธอแล้ว คือการเปรียบเทียบความหมายชื่อของพวกเธอระหว่างนกยูงกับนกกระจอก)
ซุซุเมะเริ่มรู้สึกเหมือนตนเองหมดคุณค่า และไร้ตัวตนขึ้นทุกที ในขณะนั้นเองที่เธอบังเอิญได้เห็นป้ายประกาศขนาดจิ๋วบอกข่าวการรับสมัครสายลับ แปะติดอยู่ที่โคนราวบันไดแห่งหนึ่ง ซุซุเมะเกิดความสนใจในประกาศนี้ขึ้นมาทันที
เมื่อไปถึงสำนักงานสายลับ (ที่เขาว่าไว้ในประกาศ) ซึ่งก็เป็นแค่อพาร์ตเม้นท์โทรมๆ หลังหนึ่ง ซุซุเมะได้พบกับคู่สามีภรรยาสายลับ คือ ชิซุโอะ กับ เอสึโกะ ที่กล่าวอ้างว่าตนเองเป็นสายลับของประเทศอื่นที่เป็นคนญี่ปุ่น (?!) พวกเขาสัมภาษณ์ซุซุเมะอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนบอกตกลงรับซุซุเมะเข้าเป็นสายลับ ด้วยเหตุผลที่ว่า เธอดูเรียบๆ ไม่สะดุดตาใครดี
ทันทีที่เริ่มงานสายลับ เหตุการณ์ต่างๆ รอบตัวซุซุเมะดูจะผิดแปลกออกไป มีเรื่องราวที่น่าสงสัยเกิดขึ้นมากมาย ไม่ว่าจะมีศพมาติดอวนชาวประมงในวันที่เธอไปร่วมงานลากอวน หรือบุคคลรอบๆ ตัวที่เคยดูปกติดี ก็เหมือนจะมีทีท่าผิดแปลกออกไป รวมถึงรุ่นพี่คาโต้ที่เธอเคยปลึ้มนักหนาก็ดูแปลกจนประหลาด จนในที่สุดคุจะกุก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย สายลับซุซุเมะจึงต้องค้นหาความจริงต่างๆ ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
เพลงชาติสาธารณรัฐอิสลามอิหร่าน
เพลงชาติสาธารณรัฐอิสลามอิหร่าน () เป็นผลงานการประพันธ์ทำนองของฮัสซัน ริยาฮี (Hassan Riyahi) ประกอบด้วยเนื้อร้องซึ่งประพันธ์โดยคณะบุคคลจำนวนหนึ่ง เริ่มใช้เมื่อปี ค.ศ. 1990 เพื่อใช้แทนเพลงชาติซึ่งใช้ในสมัยการปกครองของอายะตุลลอห์ โคไมนี
เพลงชาติในฐานะสัญลักษณ์สำคัญของชาติ. เนื้อหา และ ความหมายของบทร้องซึ่งกล่าวถึงประเทศแห่งเสรีภาพ และ ความเป็นเอกราชของชาติ. ผู้ประพันธ์ได้มีการกล่าวถึงในฐานะพระผู้เป็นเจ้า. อันแสดงถึงจิตวิญญาณความรักชาติ และ การต่อสู้ ความเสียสละของวีรชนในสมัยต่างๆของประวัติศาสตร์อิหร่าน. จวบจนถึงการปฏิวัติอิสลามในสมัยของสาธารณรัฐอิสลาม.
อัสซะลามอัลอะมิรี
เพลงชาติแห่งรัฐกาตาร์ มีชื่อว่า อัสซะลามอัลอะมิรี (As Salam al Amiri) ทำนองโดย เชคมูบารัก บิน ซาอิฟ อัลตานี (Sheikh Mubarak bin Saïf al-Thani) เนื้อร้องโดย อับดุล อาซิส นัสเซอร์ โอไบดาน (Abdul Aziz Nasser Obaidan) เริ่มใช้เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2539 ในพระราชพิธีราชาภิเษกเชคฮามัด บิน คอลีฟะห์ อัลตานี เจ้าผู้ครองรัฐกาตาร์องค์ปัจจุบัน บรรเลงครั้งแรกในพิธีเปิดการประชุม คณะมนตรีความร่วมมือรัฐอ่าวอาหรับ (Gulf Cooperation Council) ที่จัดขึ้นในช่วงเวลาเดียวกัน.
Naoko
Naoko เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่นที่ดัดแปลงมาจากการ์ตูนเรื่องดังเรื่องหนึ่งของญี่ปุ่น ของโนบุฮิโร่ ซาคาตะ และ ยู นากาฮาระ โดยมีชื่อเดียวกันทั้งในฉบับการ์ตูนและภาพยนตร์ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับตัวเอกซึ่งเป็นนักวิ่งมาราธอน ฉบับภาพยนตร์ออกฉายทั่วประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2551 นำแสดงโดย จุริ อุเอะโนะ และ ฮารุมะ มิอุระ
ตอนอยู่ประถม 4 นาโอโกะ เคยได้รับการช่วยชีวิตจากพ่อของยูสุเกะ ตอนที่เธอพลัดตกจากเรือที่จะข้ามฟากไปยังเกาะนามิคิริชิมะ เธอปลอดภัย แต่พ่อของยูสุเกะโชคร้าย ไม่มีใครพบเห็นเขาอีกเลย ไม่ว่าจะระดมคนออกหาในทะเลกี่ครั้งก็ตาม ภาพของชายใจดีที่สละชีวิตเพื่อช่วยเธอไว้ ภาพของยูสุเกะผู้เป็นลูกชายที่ร่ำร้องให้เธอคืนชีวิตพ่อของเขากลับมา เรื่องนี้กลายเป็นความรู้สึกผิดฝังใจนาโอโกะมาตลอด แม้กระทั่งเมื่อเธอเติบโตขึ้นจนอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 และกำลังจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยในปีหน้านี้แล้ว เธอก็ยังไม่เคยลืมเรื่องที่เกิดขึ้น รวมถึงภาพของยูสุเกะได้เลย
นาโอโกะ เป็นสมาชิกชมรมกรีฑา ในช่วงปิดภาคฤดูร้อน เธออาสาสมัครมาช่วยงานในการแข่งขันกรีฑาประจำปี ที่นี่เองที่เธอได้มีโอกาสพบกับยูสุเกะอีกครั้ง ด้วยความเข้าใจและเห็นใจของอาจารย์นิชิอุระ ซึ่งเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาชมรมวิ่งมาราธอน เขาให้นาโอโกะเข้ามาช่วยการเข้าค่ายเก็บตัวของนักกีฬาที่โรงเรียน เพื่อเปิดโอกาสให้ทั้งนาโอโกะ และยูสุเกะได้มีโอกาสทำความเข้าใจกันอีกครั้ง
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1095
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1095 สายหนองโค้ง–แม่ฮ่องสอน เดิมชื่อ ทางหลวงสายแม่มาลัย-ต่อเขตเทศบาลเมืองแม่ฮ่องสอน หรือที่มักเรียกกันว่า ถนนสายแม่มาลัย-ปาย เป็นทางหลวงแผ่นดินระหว่างอำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่ และอำเภอเมือง จังหวัดแม่ฮ่องสอน เป็นเส้นทางสำคัญที่เชื่อมต่อชุมชนและแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญในพื้นที่ตอนเหนือของจังหวัดแม่ฮ่องสอน ที่อำเภอปายและปางมะผ้า และยังเป็นเส้นทางสำคัญที่ใช้เดินทางเข้าสู่จังหวัดแม่ฮ่องสอน รองจากถนนสายเชียงใหม่-ฮอด โดยเป็นเส้นทางที่ขึ้นชื่อในเรื่องความคดเคี้ยวกว่า 2,000 โค้ง และลาดชัน จากตัวเมืองเชียงใหม่สามารถใช้เส้นทางนี้เดินทางเข้าสู่เมืองแม่ฮ่องสอนได้ด้วยระยะทางประมาณ 245 กิโลเมตร
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1095 เป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจร ไป-กลับ เดิมมีจุดเริ่มต้นที่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 107 หรือถนนโชตนา (ถนนสายเชียงใหม่–ฝาง) บริเวณตลาดแม่มาลัย ตำบลขี้เหล็ก อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่ ต่อมาในปี พ.ศ. 2537 ได้มีการตัดเส้นทางแนวใหม่ให้ไปเริ่มต้นที่บ้านหนองโค้ง บนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 107 ซึ่งเป็นเส้นทางเลี่ยงเมืองแม่มาลัย ส่วนเส้นทางเดิมกำหนดให้เป็นทางหลวงชนบท ชม.3045 จากนั้นเส้นทางมุ่งหน้าเข้าสู่เขตจังหวัดแม่ฮ่องสอน ผ่านอำเภอปาย อำเภอปางมะผ้า และอำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน เข้าสู่เทศบาลเมืองแม่ฮ่องสอน ก่อนสิ้นสุดเส้นทางบนถนนขุนลุมประพาส ผ่านใจกลางเมือง และต่อเนื่องไปเป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 108 ตลอดเส้นทางมีลักษณะคดเคี้ยวและขึ้นเขาสูงชันเป็นส่วนใหญ่
ฟุจิวะระ โนะ อะกิซุเอะ
ฟุจิวะระ โนะ อาคิสุอิ (ญ๊ปุ่น:藤原顕季) (ค.ศ. 1055 – 27 กันยายน ค.ศ. 1123) เป็นสมาชิกของตระกูลฟุจิวะระ และเป็นขุนนางในยุคเฮอัง เขาเป็นบุตรชายของ ฟุจิวะระ โนะ ทาคาชิ เคอิ (藤原隆経)
อาคิอิสุ เป็นคนสนิทใน สมเด็จพระจักรพรรดิชิรากาวะ เพราะมารดาของเขาเป็น พระพี่เลี้ยงในพระจักรพรรดิ เขามีบุตรชายหนึ่งคนชื่อ ฟุจิวะระ โนะ อาคิสุเนะ
ในสมัยของอาคิสุอิ อำนาจของตระกูลฟุจิวะระเริ่มอ่อนแอ อันเนื่องจากเกิดปัญหาในทางการเมือง
อาสนวิหารเวสต์มินสเตอร์
อาสนวิหารเวสต์มินสเตอร์ () มีชื่ออย่างเป็นทางการว่าอาสนวิหารพระโลหิตศักดิ์สิทธิ์ (Cathedral of the Most Precious Blood) ตั้งอยู่ในนครเวสต์มินสเตอร์ กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร เป็นโบสถ์แม่ของคริสต์ศาสนิกชนโรมันคาทอลิกในอังกฤษและเวลส์ และยังเป็นโบสถ์มหานคร รวมถึงเป็นอาสนวิหารประจำตำแหน่งอาร์ชบิชอปแห่งเวสต์มินสเตอร์
อาสนวิหารตั้งอยู่ที่ SW1 ถนนวิกตอเรีย นครเวสต์มินสเตอร์ โดยเป็นโบสถ์โรมันคาทอลิกที่ใหญ่ที่สุดในอังกฤษและเวลส์ ซึ่งชื่อของอาสนวิหารนี้อาจทำให้หลายคนสับสนกับเวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ของคริสตจักรแห่งอังกฤษ อาร์ชบิชอปแห่งเวสต์มินสเตอร์องค์ปัจจุบัน คือ อาร์ชบิชอปวินเซนต์ นิโคลส์
ในช่วงปลายของคริสต์ศตวรรษที่ 19 เป็นช่วงที่คริสตจักรโรมันคาทอลิกในอังกฤษและเวลส์เพิ่งจะถูกฟื้นฟูขึ้นมาได้ไม่นาน มีการแต่งตั้งอาร์ชบิชอปแห่งเวสต์มินสเตอร์องค์แรก คือ พระคาร์ดินัลนิโคลัส ไวส์แมน (อาร์ชบิชอปแห่งเวสต์มินสเตอร์องค์แรก ในช่วงปี ค.ศ. 1850 - ค.ศ. 1865) เป็นผู้ที่รวบรวมเงินมาก่อสร้างอาสนวิหารแห่งนี้ และต่อมาจึงได้รับที่ดินสำหรับก่อสร้างในปี ค.ศ. 1884 แต่ท่านก็มิได้มีชีวิตอยู่จนถึงเวลาที่อาสนวิหารเสร็จสมบูรณ์ โดยผู้ที่มาสานต่อการก่อสร้างอาสนวิหารแห่งนี้ก็คือพระคาร์ดินัลเฮนรี เอ็ดเวิร์ด แมนนิง ซึ่งก่อนหน้านี้ได้ถูกขังในเรือนจำทอตฮิลล์ ฟิลด์ บริดเวลล์ หลังจากความล่าช้าทั้งสองครั้ง (คือในปี ค.ศ. 1867 และ ค.ศ. 1892) การก่อสร้างจึงเริ่มอีกครั้งในปี ค.ศ. 1895
อโกด้า
อโกด้า (Agoda) คือ บริษัทผู้ให้บริการสำรองห้องพักทางออนไลน์ สำหรับโรงแรมในภูมิภาคเอเชีย แปซิฟิกเป็นหลัก โดยมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่สิงคโปร์และมีสำนักงานดำเนินการหลักอยู่ที่กรุงเทพ กัวลาลัมเปอร์ โตเกียว ซิดนีย์ ฮ่องกงและบูดาเปสต์ นอกจากนี้ยังมีสำนักงานย่อยในเมืองใหญ่ทั่วเอเชีย แอฟริกา ตะวันออกกลาง ยุโรปและอเมริกา
ก่อตั้งปี พ.ศ. 2541 โดยนายไมเคิล เคนนี่ ภายใต้ชื่อแพลนเน็ต ฮอลิเดย์ ดอตคอม (PlanetHoliday.com) โดยมีแนวคิดเริ่มแรกในการใช้เสิร์ชเอนจิน เพื่อเติมเต็มช่องว่างทางด้านข้อมูลโรงแรมและการท่องเที่ยว แพลนเน็ต ฮอลิเดย์นับเป็นหนึ่งในเว็บไซต์จองโรงแรมแห่งแรก ๆ ในวงการสำรองห้องพักออนไลน์ ซึ่งเป็นอุตสาหกรรมที่เติบโตมาอย่างต่อเนื่อง จนกลายเป็นธุรกิจมูลค่าหลายพันล้านดอลลาร์สหรัฐ
แต่เดิม นายเคนนี่อาศัยอยู่ในลองไอส์แลนด์ นครนิวยอร์ก ก่อนจะย้ายมาประเทศไทยในปี พ.ศ. 2537 และก่อตั้งเว็บไซต์พร้อมสำนักงานเล็ก ๆ ขึ้นในเกาะภูเก็ต ซึ่งช่วงปี พ.ศ. 2543-2544 เป็นยุคที่ธุรกิจ ดอตคอม ตกต่ำ และเกิดเหตุการณ์วินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 ในสหรัฐอเมริกา ปี พ.ศ. 2546 เกิดโรคซาร์สระบาด เหตุการณ์ทั้งหมดได้สร้างความเสียหายอย่างรุนแรงให้กับอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว แต่เว็บไซต์ที่อยู่ในวงการธุรกิจสำรองห้องพักออนไลน์ทั้งหมด ก็สามารถเอาตัวรอดจากหายนะเหล่านี้มาได้
ปี พ.ศ. 2545 สำนักงานของบริษัทได้ย้ายจากภูเก็ตมาที่กรุงเทพ และในปี พ.ศ. 2548 บริษัทได้เพิ่ม พรีซิชั่น เรเซอร์เวชั่น ดอตคอม (PrecisionReservation.com) เข้ามา ในฐานะเว็บไซต์หุ้นส่วนเพื่อให้บริการจองโรงแรมผ่านเว็บไซต์ที่เป็นพันธมิตร และในปีเดียวกันนี้ แพลนเน็ต ฮอลิเดย์ และ พรีซิชั่น รีเซอร์เวชั่น ก็ได้รวมเข้าด้วยกันภายใต้ชื่อ บริษัท อโกด้า จำกัด
ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2550 Priceline.com (NASDAQ: PCLN) ได้ซื้อกิจการของบริษัทอโกด้า นับเป็นบริษัทนานาชาติแห่งที่สามที่ Priceline.com ตัดสินใจซื้อ ปัจจุบัน อโกด้ามีพนักงานกว่า 2,000 คน และให้บริการสำรองห้องพักออนไลน์จากโรงแรมกว่า 250,000 แห่งทั่วโลกผ่านเว็บไซต์ที่มีการแปลเป็นภาษาต่าง ๆ กัน 38 ภาษาซึ่งรวมถึงภาษาจีนกลาง จีนกวางตุ้ง ฝรั่งเศส เยอรมัน สเปน ญี่ปุ่น รัสเซีย เกาหลี และไทย
อโกด้ารับประกันราคาห้องพักที่ถูกที่สุด และหากลูกค้าพบว่ามีที่อื่นเสนอราคาให้ถูกกว่า สามารถนำรายละเอียดมายื่นเพื่อขอลดราคาให้เท่ากันได้ นอกจากนี้บนเว็บไซต์ยังมีข้อมูลการรีวิวโรงแรมจากกลูกค้าโดยตรงกว่า 5 ล้านรีวิวโดยไม่มีการแก้หรือแต่งเติมแต่อย่างใด บริการลูกค้าสัมพันธ์ที่สามารถติดต่อได้ตลอด 24 ชั่วโมง ให้บริการโดยผู้เชี่ยวชาญทางภาษากว่า 17 ภาษาทั้งทางโทรศัพท์และทางอีเมล
อโกด้ายังมีแอปพลิเคชันบนมือถือทั้งบนระบบปฏิบัติการ iOS, แอนดรอยด์ และ Windows Phone
อโกด้าได้รับรางวัล Best Accommodation website ในการประกาศรางวัลจาก Travelmole Web Awards Asia 2008 และ 2012
อโกด้าเข้าร่วมเป็นสมาชิกของสมาคมส่งเสริมการท่องเที่ยวแห่งภูมิภาคเอเชีย-แปซิฟิค (PATA) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2549
ต่อมน้ำตาอักเสบ
ต่อมน้ำตาอักเสบ () เป็นการอักเสบของต่อมน้ำตา หรืออาจเรียกว่าท่อน้ำตาอุดตัน
ต่อมน้ำตาอักเสบเฉียบพลัน (Acute dacryoadenitis) มีสาเหตุหลักจากการติดเชื้อไวรัสหรือแบคทีเรีย โดยที่พบบ่อยคือจากไวรัสคางทูม, ไวรัสเอพสไตน์-บารร์ (Epstein-Barr virus) , สแตฟีโลคอคคัส (staphylococcus) , และโกโนคอคคัส (gonococcus)
ต่อมน้ำตาอักเสบเรื้อรัง (Chronic dacryoadenitis) มักมีสาเหตุจากการอักเสบชนิดไม่ติดเชื้อ (noninfectious inflammatory disorders) เช่นโรคซาร์คอยด์ (sarcoidosis) , อาการทางตาจากโรคไทรอยด์ (thyroid eye disease) และเนื้องอกเสมือนของเบ้าตา (orbital pseudotumor)ต่อมน้ำตาอักเสบสามารถวินิจฉัยได้จากการตรวจตาและหนังตา การทดสอบพิเศษเช่น CT scan อาจทำในรายที่ต้องการหาสาเหตุที่แน่ชัด ในบางครั้งอาจต้องตัดเนื้อออกตรวจ (biopsy) เพื่อยืนยันว่าก้อนนูนนั้นไม่ใช่เนื้องอก
หากสาเหตุของต่อมน้ำตาอักเสบเกิดจากไวรัส เช่น คางทูม การรักษาคือพักผ่อนและประคบด้วยความร้อนก็เพียงพอ สำหรับสาเหตุอื่นๆ อาจต้องใช้การรักษาที่เฉพาะต่อโรคนั้นๆ
ผู้ป่วยต่อมน้ำตาอักเสบส่วนใหญ่จะหายได้ดี แต่หากมีภาวะร่วมกับโรคที่รุนแรงเช่นโรคซาร์คอยด์ พยากรณ์โรคจะขึ้นกับสาเหตุพื้นฐานนั้นๆ
การบวมอาจรุนแรงจนเกิดการเบียดดวงตา และทำให้มองเห็นภาพไม่ชัด ในผู้ป่วยบางรายที่ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นต่อมน้ำตาอักเสบอาจกลายเป็นมะเร็งของต่อมน้ำตา
การป้องกันโรคคางทูมคือการฉีดวัคซีน ส่วนแบคทีเรียและโกโนคอคคัสสามารถหลีกเลี่ยงได้จากการใช้ถุงยางอนามัย ส่วนสาเหตุอื่นๆ ส่วนใหญ่ไม่สามารถป้องกันได้
วัดพรหมรังษี (ลพบุรี)
วัดพรหมรังษี เป็นวัดตั้งอยู่ที่ซอย 11 และ ซอย 12 ถนนสาย 21 ตัดกับถนนสาย 3017 ต.ดีลัง อำเภอพัฒนานิคม จังหวัดลพบุรี เจ้าอาวาสรูปปัจุบันคือพระพิพัฒนาภรณ์
เหตุที่วัดนี้มีชื่อว่าวัดพรหมรังษี สืบเนื่องมาจากในอดีตสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) ได้เดินธุดงค์และได้หยุดพักปักกลด ณ ที่แห่งนี้ ต่อมาผู้ที่มีศรัทธาในพุทธศาสนาจึงได้ร่วมใจกันสร้างวัดและศาสนสถานต่างๆ อย่างมากมายและใหญ่โต นอกจากนี้ยังเป็นสถานที่ปฏิบัติซึ่งเป็นที่นิยมทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติถวายนามนี้เป็นอนุสรณ์ วัดนี้มีพระอุโบสถทรงจตุรมุข พระเจดีย์ทรงระฆังคล้ายพระบรมธาตุที่วัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร และสิ่งก่อสร้างอื่นที่มีความสวยงาม รอบๆ บริเวณมีความร่มรื่นด้วยต้นไม้ใหญ่น้อยและสะอาด
สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรหมรังษี) ได้เข้าฝันนายสุรพงษ์ - นางอุบล ตรีรัตน์ ให้ไปเรียนพระธรรมปัญญาจารย์ (ทิม อุฑาฒิโม) วัดราชประดิษฐสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร ให้ช่วยกันสร้างวัด ตอนแรกท่านไม่เชื่อจนเกิดอัศจรรย์ในนิมิต หลังจากนั้นได้รวมรวมผู้มีจิตศรัทธา โดยมีพลโท สมาน วีระไวทยะ เป็นหัวเรือใหญ่ จนวัดสำเร็จอย่างที่เห็น
พระเจ้าช็องโจแห่งโชซ็อน
ช็องโจ (; 28 ตุลาคม ค.ศ. 1752 – 18 สิงหาคม ค.ศ. 1800) เป็นพระมหากษัตริย์เกาหลีพระมหากษัตริย์แห่งเกาหลีพระองค์ที่ 22 จากราชวงศ์โชซ็อน สืบพระราชสมบัติต่อจากพระเจ้าย็องโจ พระอัยกาธิราช เมื่อ ค.ศ. 1776 จนกระทั่งเสด็จสวรรคตเมื่อปีค.ศ. 1800 แล้วพระเจ้าซุนโจ พระราชโอรส ได้สืบพระราชสมบัติต่อ
พระองค์เป็นพระโอรสของมกุฎราชกุมารซาโด (사도) กับพระนางฮเยกย็อง (헌경) มีพระนามแรกประสูติว่า อี ซัน (이산)
ใน ค.ศ. 1762 มกุฎราชกุมารซาโด พระบิดา ถูกประหารชีวิตด้วยข้อหาต่าง ๆ ส่วนพระนางฮเยกย็อง พระมารดา ถูกจองจำไว้ ณ พระราชวังชังกย็อง จึงเขียนอัตชีวประวัติเรียก "ฮันจุงนก" (한중록) พรรณนาพระชนมชีพระหว่างจองจำ
ตำแหน่งมกุฎราชกุมารนั้น อี ซัน ได้สืบทอด ระหว่างอยู่ในตำแหน่ง ได้พบฮง กุก-ย็อง (홍국영) ข้าราชการผู้ซึ่งต่อมาสนับสนุนให้พระองค์ขึ้นครองราชย์ และตรากตรำทำงานเพื่อเพิ่มพูนพระบารมี แต่ภายหลังถูกเนรเทศด้วยข้อกล่าวหาว่า กระหายอำนาจ
มกุฎราชกุมารอี ซัน ขึ้นสู่ราชบัลลังก์โชซ็อนเมื่อ ค.ศ. 1776 เมื่อพระเจ้าย็องโจ พระเจ้าปู่ ถึงแก่พระชนม์ ในวันราชาภิเษกนั้น อี ซัน ทรงประกาศว่า เป็นราชโอรสของมกุฎราชกุมารซาโดผู้วายพระชนม์ ทำให้เหล่าผู้สมรู้ในการวางแผนให้องค์ชายซาโดถึงจุดจบเกิดประหวั่นพรั่นพรึง
หลังขึ้นครองราชย์ อี ซัน ใช้พระนามว่า ช็องโจ (이산) มีพระราชโองการให้ตั้งพระมารดาขึ้นเป็นพระพันปี และพยายามลบล้างมลทินของพระบิดามาเสมอ พระองค์ให้ย้ายราชสำนักไปยังเมืองซูว็อน (수원) เพื่อให้ใกล้สุสานพระบิดา ทั้งยังให้สร้างป้อมฮวาซ็อง (화성) เพื่อคุ้มกันสุสานนั้น ปัจจุบัน ป้อมดังกล่าวเป็นมรดกโลกของยูเนสโก
รัชกาลของพระเจ้าช็องโจนั้นสับสนอลหม่านเพราะปัญหาการเมือง แต่พระองค์ก็ผ่านพ้นมาได้ด้วยความช่วยเหลือของฮง กุก-ย็อง
พระเจ้าช็องโจทรงปรับปรุงบ้านเมืองในหลาย ๆ ด้าน แม้แรกเริ่มจะเป็นไปได้ยาก เพราะนโยบายแท-พย็อง (탕평; "สุขสวัสดิ์) ที่ดำเนินสืบเนื่องมาแต่รัชกาลพระเจ้าปู่ พระองค์จึงพยายามรวบอำนาจการเมืองไว้เพื่อให้การพัฒนาประเทศเป็นผล
การปฏิรูปสำคัญประการหนึ่งที่จัดการในรัชสมัยพระเจ้าช็องโจ คือ การจัดตั้งหอสมุดคยูจังกัก (규장각) เพื่อปรับปรุงจุดยืนของราชวงศ์ในด้านวัฒนธรรมและการเมือง กับทั้งเพื่อแสวงหาราชเสวกที่ทรงภูมิมาช่วยขับเคลื่อนประเทศ นักปฏิรูปหลายคนที่ถูกเว้นวรรคทางการเมืองก็ได้รับโอกาสให้เข้าพัฒนาประเทศในช่วงนี้
พระองค์ได้รับความสนับสนุนจากซิลฮัก (실학) กลุ่มลัทธิขงจื๊อที่มีสมาชิกเป็นบัณฑิตเลื่องชื่ออย่างช็อง ยัก-ยง (정약용), ยู ทึก-กง (유득공), พัก จี-ว็อน (박지원), และ พัก เจ-กา (박제가) ฉะนั้น รัชกาลของพระองค์จึงมีการเติบโตและพัฒนาด้านวัฒนธรรมสมัยนิยม
ใน ค.ศ. 1800 พระเจ้าช็องโจเสด็จสวรรคตโดยไม่ทราบสาเหตุ พระศพฝังไว้กับพระศพพระมเหสีฮโยอึย (효의) ที่สุสานหลวงก็อนลึง (건릉) เมืองฮวาซ็อง พระเจ้าซุนโจ พระโอรส เสวยราชย์สืบต่อมา
รายชื่อศิลปินจากจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
รายนามศิลปินจากจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ รวมทั้งศิลปินที่เคยทำงาน หรือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่เป็นผู้จัดจำหน่ายผลงานในประเทศไทยด้วย
นักแต่งเพลง นักดนตรี โปรดิวเซอร์ผู้มีชื่อเสียงในวงการเพลง ของแกรมมี่ ตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน
ฯลฯ
ศิลปินระดับอินเตอร์สังกัด GMMInter นำเข้าจาก ญี่ปุ่น ไต้หวัน และ เกาหลีใต้
ศิลปินเกาหลีใต้
ศิลปินญี่ปุ่น
ศิลปินไต้หวัน
(*)ใน พ.ศ 2554 GMM Inter ได้หมดสัญญากับ SM Entertainment ในการจัดการศิลปินในค่ายภายในประเทศไทย โดยลิขสิทธิ์ได้ตกไปอยู่กับ บริษัท ทรู คอเปอเรชั่น จำกัด หรือ บริษัท เอสเอ็ม ทรู จำกัด แทน
ดารา พิธีกร นักแสดง 
ดีเจ เอไทม์
การฝากขาย
"ระวังสับสนกับ การขายฝาก"
การฝากขาย หมายถึง การที่บุคคลผู้เป็นเจ้าของสินค้า เรียกว่า "ผู้ฝากขาย" ได้ส่งสินค้าของตนไปให้บุคคลอีกฝ่ายหนึ่งเรียกว่า "ผู้รับฝากขาย" ซึ่งทำหน้าที่เป็นผู้ขายหรือตัวแทนขายสินค้า ผู้รับฝากขายจะได้รับประโยชน์ตอบแทนเป็นค่านายหน้า
ลิขิตรัก จากฟากฟ้า
ลิขิตรัก จากฟากฟ้า เป็นภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2000 กำกับโดย Don Roos
หลินไท่ซือ
หลินไท่ซือ () หรือ หลินไท่ซือกง (林太师公) หรือ หลิมฮู้ไท่ซู (ฮกเกี้ยน: 林府太师) เกิดเมื่อวันที่สี่ เดือนสี่ (四月初四) ปี ค.ศ. 1537 หรือปีพุทธศักราชที่ 2080 ณ บ้านหยุนเซียว มณฑลฟู่เจี้ยน หรือฮกเกี้ยน (福建云霄 - Fújiàn yúnxiāo) ในปีที่ 16 ของรัชสมัยฮ่องเต้เจียจิ้งราชวงศ์หมิง ซึ่งตรงกับปีเกิดปีเดียวกับ King Edward ที่หก ของอังกฤษ, โชกุน อาชิกาย่า โยชิอากิของญี่ปุ่น และกษัตริย์จอนห์ที่3 ของประเทศสวีเดน
ท่านมีชื่อจริงว่า หลินเสียชุน (林偕春 - lín xié chūn) หรือฉายาว่า หลินฝู๋หยวน (林孚元 - lín fú yuán) โดยในปีค.ศ. 1565 ท่านได้เข้ารับราชการในตำแหน่งขุนนางในราชสำนักหมิงเป็นครั้งแรก ซึ่งขณะนั้นท่านมีอายุได้ 28 ปีพอดี และท่านยังได้รับเชิญเข้าร่วมสภาฮั่นหลิน () ซึ่งเป็นสภาที่ทรงอิทธิพลมากสำหรับบัณฑิตในยุคนั้น ซึ่งหน้าที่ของสภาฮั่นหลินคือ บันทึกและแก้ใขประวัติศาสตร์ของราชวงศ์ รวมไปถึงการวางแผนการศึกษา และการสอบเพื่อเฟ้นหาบัณฑิตเข้ารับราชการอีกด้วย
สมาชิกของสภาฮั่นหลินก่อนหน้าท่านหลินไท่ซือนี้ เป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงสุดยอด ในยุคต่างๆทั้งสิ้น อาทิเช่น หลี่ไป๋ (李白), ไป่จูอี้ (白居易), โอวหยางซิว (欧阳修) และ เสิ่นโข่ว (沈括) เป็นต้น และเป็นที่น่าเสียดายว่า บันทึกเก่าๆ ที่มีคุณค่าซึ่งเก็บรักษาอยู่ในห้องสมุดของสภาฮั่นหลินได้ถูกไฟ ไหม้ทำลายและโดนปล้นไปบางส่วนจากเหตุการณ์กบฏนักมวยที่มีกองกำลังนานาชาติ ได้ปิดล้อมพระราชวังต้องห้ามในกรุงปักกิ่ง เมื่อปี ค.ศ. 1900 และสภาฮั่นหลินก็ต้องปิดฉากลงอย่างถาวรหลังจากเหตุการณ์กบฏซินห้าย (辛亥革命) ใน ปี ค.ศ. 1911
ในปี ค.ศ. 1568 ท่านได้รับเลือกเป็นมหาบัณฑิตในสภาฮั่นหลินและมีหน้าที่สำคัญคือการบันทึกและแก้ไขประวัติศาสตร์ของประเทศ 
ปี ค.ศ. 1573 ท่านได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นไท่ซือ (太师) ซึ่งคอยให้การศึกษาแก่องค์รัชทายาท (太子) ซึ่งเป็นตำแหน่งที่สูงที่สุดในชีวิตการรับราชการของท่าน และในปี ค.ศ. 1607 ท่านก็ได้สิ้นชีวิตลง รวมอายุได้ 71 ปี ร่างของท่านได้รับการฝังอยู่ที่ภูเขาชีซิง (แปลว่าเขาเจ็ดดาว) มณฑลฮกเกี้ยน (葬与福建省内七星山)
ตามประวัติได้มีการบันทึกว่า ขณะที่ท่านดำรงตำแหน่งไท่ซือนั้น ท่านได้ปราบปรามพวกอันธพาลนักเลงที่กำลังทำลายศาลเจ้าแห่งหนึ่ง ซึ่งศาลเจ้าแห่งนี้อยู่ในพื้นที่ที่ท่านดูแลในฐานะของไท่ซืออยู่ หลังจากที่ท่านได้จับพวกอันธพาลได้หมดแล้ว ท่านจึงได้ทราบว่าศาลเจ้าแห่งนี้ได้สร้างขึ้นเพื่อสักการบูชาเทพเจ้ากิ้วอ๋องไต่เต่ (九皇大帝)
และในคืนนั้นเอง กิ้วอ๋องไต่เต่ ได้มาปรากฏขึ้นในความฝันของท่าน เพื่อแสดงความขอบคุณที่ได้ช่วยเหลือศาลเจ้าให้รอดพ้นจากการทำลาย และในฝันนั้น องค์กิ้วอ๋องไต่เต่ ยังได้แต่งตั้งตำแหน่งให้ท่านเป็นกิ้วอ๋องไท่ซือกง (九皇太师公) อีกด้วย
วันต่อมาท่านได้กลับไปที่ศาลเจ้า และได้เกิดเรื่องอัศจรรย์ขึ้น คือในศาลเจ้าได้มีเก้าอี้ซึ่งอุทิศไว้สำหรับท่าน ปรากฏขึ้นในศาลเจ้าของกิ้วอ๋องไต่เต่นั้นเอง ตั้งแต่นั้นมาชาวบ้านก็เคารพนับถือท่านในฐานะของ หลินฮู้ไท่ซือ (林府太师) หรือกิ้วอ๋องไท่ซือกง (九皇太师公) เป็นต้นมาจวบกระทั่งปัจจุบัน ซึ่งศาลเจ้าหรือแท่นบูชา (สินตั๋ว) โบราณๆ ที่บูชากิ้วอ๋องไต่เต่ มักจะมีการบูชาหลินไท่ซือด้วย เพื่อเป็นการแสดงเคารพนับถือท่านเช่นกัน
หลินไท่ซือ ยังได้รับการยกย่องบูชาเป็นหนึ่งในเทพเจ้าของบรรพบุรุษคนแซ่หลิม (林氏祖先) หรือ แซ่หลิน ในภาษาจีนกลาง อีกด้วย
ตราแผ่นดินของติมอร์-เลสเต
ตราแผ่นดินของติมอร์-เลสเต เริ่มใช้เมื่อ 18 มกราคม พ.ศ. 2550 โดยมีพื้นฐานจากการออกแบบที่ใช้ครั้งแรกเมื่อมีการประกาศเอกราชเมื่อ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2518 คำขวัญในภาษาโปรตุเกสคือ "Unidade, Acção, Progresso" (เอกภาพ การกระทำและความก้าวหน้า)
ตราของติมอร์ภายใต้การปกครองของโปรตุเกสใช้ตามแบบของอาณานิคมของโปรตุเกสอื่น ๆ โดยเขตการปกครองแสดงด้วยกากบาทโดมินิกันสีดำและขาว เพื่อระลึกถึงบทบาทที่แสดงโดยคำสั่งโดมินิกันที่เปลี่ยนติมอร์ให้เป็นดินแดนที่นีนับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก
อินโดนีเซียรุกรานติมอร์ตะวันออกเมื่อ พ.ศ. 2518 และผนวกเป็นจังหวัดที่ 27 ในช่วงนี้ ติมอร์ตะวันออกมีตราเป็นของตัวเองที่ยังคงใช้อยู่จนได้รับเอกราชเมื่อ พ.ศ. 2542 ตราประกอบด้วยโล่สีทองที่โอบล้อมด้วยข้าวสาลีและฝ้าย ภายในมีพื้นสีน้ำเงินและรูปสิ่งก่อสร้าง ด้านบนสุดเป็นโล่สีน้ำเงินมีดาวสีทองอยู่ตรงกลางหมายถึงความศรัทธาในพระเจ้าองค์เดียว ด้านล่างเป็นเครื่องประดับศีรษะพื้นเมืองของชาวติมอร์เรียก Kaibauk ประดับด้วยคำจารึกว่า "Timor Timur"
ตราที่ใช้โดย United Nations Transitional Administration in East Timor (UNTAET) เป็นรูปเกาะ จระเข้ เครื่องประดับศีรษะพื้นเมือง ในตรามีคำว่า Timor Lorosa’e และ Governu ในภาษาเตตุมหรือ Timor Leste และ Governo ในภาษาโปรตุเกส
ตราเก่าของติมอร์-เลสเตเป็นตราของ Conselho Nacional de Resistência Timorense (สภาแห่งชาติเพื่อการป้องกันติมอร์) องค์ประกอบหลักเป็นดาบสุริค (Suriks) อันเป็นอาวุธพื้นบ้านของติมอร์สองเล่มไขว้กัน มีหอก ดาวและลูกศรสองเล่มไขว้ ชื่อของประเทศในภาษาโปรตุเกสอยู่ในวงแหวนสีน้ำเงินรอบโล่และดวงอาทิตย์ 14 แฉก คำขวัญบนแถบผ้าแปลได้ความว่า ศักดิ์ศรี บ้านเกิด และประชาชน
แกรนด์ดัชเชสโอลกา นีคะลายีฟนา แห่งรัสเซีย
แกรนด์ดัชเชสโอลกา (; ) เป็นเจ้าหญิงในราชวงศ์โรมานอฟของจักรวรรดิรัสเซีย เป็นพระราชธิดาพระองค์แรกใน สมเด็จพระเจ้าซาร์นิโคลัสที่ 2 และ สมเด็จพระจักรพรรดินีอเล็กซานดราประสูติก่อนที่พระบิดาจะเถลิงราชสมบัติเป็นซาร์แห่งรัสเซีย ประสูติวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1895 ซึ่งพระองค์เป็นที่โปรดปรานของพระบิดาพระพักตร์งามแบบสาวชาวรัสเซียแท้ มีพระพักตร์คล้ายกับพระบิดามีดวงพระเนตรสีฟ้า พระทัยอ่อน มีอุปนิสัยเงียบขรึม ใบหน้าบึ้งตึ้ง ฉลาด ไม่ขัดใจคน ชอบเข้าช่วยเหลือบุคคลที่มีปัญหาเสมอ อารมณ์แปรปรวนง่ายเหมือนพระมารดา ชอบอ่านหนังสือ ขี้อายเหมือนพระบิดา รักเด็ก เล่นกับน้อง เป็นที่รักของน้อง พระองค์ทรงมีสัตว์เลี้ยงส่วนพระองค์เป็นแมวชื่อวัสกา (vasga) ซึ่งพระองค์มีพระนามเล่นคือ โอลิซกา (olishka) สนิทสนมกับเจ้าหญิงทาเทียนา (Tatiana) พระขนิษฐาองค์ที่ 2 โดยพระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1918 ที่เมืองเยคาเทนเบิร์ก, รัสเซีย สิริพระชนมายุได้ 23 พรรษา
เจ้าชายฮิซาฮิโตะแห่งอากิชิโนะ
เจ้าชายฮิซาฮิโตะแห่งอากิชิโนะ (, ประสูติ 6 กันยายน พ.ศ. 2549) พระบุตรองค์ที่สามและพระโอรสพระองค์แรกในเจ้าชายฟุมิฮิโตะ เจ้าชายอากิชิโนะ กับเจ้าหญิงคิโกะ พระชายาฯ ทรงเป็นรัชทายาทลำดับที่สามในการสืบราชบัลลังก์ญี่ปุ่น โดยพระองค์ถือว่าเป็นพระราชนัดดาชายเพียงพระองค์เดียวใน สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ และ สมเด็จพระจักรพรรดินีมิชิโกะ
เจ้าชายฮิซาฮิโตะแห่งอากิชิโนะ ประสูติเมื่อเวลา 8:27 นาฬิกา (เวลาสากลญี่ปุ่น) ของวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2549 เป็นพระโอรสพระองค์เดียวในเจ้าชายฟุมิฮิโตะ เจ้าชายอากิชิโนะ กับเจ้าหญิงคิโกะ พระชายาฯ โดยทรงคลอดก่อนกำหนดสองสัปดาห์ ทรงมีน้ำหนัก 2.556 กิโลกรัม (5 lb 10 oz) ขณะประสูติ เจ้าชายฮิซาฮิโตะเป็นทายาทในพระราชวงศ์ญี่ปุ่นเพียงพระองค์เดียวที่เป็นชาย นับตั้งแต่การประสูติของพระบิดาพระองค์เมื่อ 41 ปีก่อน พระองค์มีพระเชษฐภคินี 2พระองค์คือ เจ้าหญิงคาโกะ เจ้าหญิงมาโกะ
โดยมีการตั้งพระนามเมื่อวันที่ 12 กันยายน โดยเจ้าชายอากิชิโนะ พระบิดา ได้พระราชทานพระนามว่า "ฮิซาฮิโตะ" มีความหมายคือ" ผู้มีศีลธรรม จริยธรรม ความสงบเยือกเย็น และความเป็นนิรันดร์" เจ้าชายอากิชิโนะได้เสด็จมายังโรงพยาบาลไออิกุกลางกรุงโตเกียว ประกอบพิธีตั้งชื่อให้แก่พระโอรส โดยใช้เวลาเพียง 5 นาที เริ่มจากทรงเขียนพระนามพระโอรส ซึ่งผ่านการไตร่ตรองเลือกมาตั้งแต่ช่วงเดือนกรกฎาคมลงบนกระดาษทำมือ จากนั้นเจ้าหญิงคิโกะทรงเขียนสัญลักษณ์ประจำพระโอรส พร้อมกับประทานตราประจำพระองค์ต้นสนญี่ปุ่น (โคะยะมะกิ) แล้วจึงนำกระดาษนั้นใส่กล่องไม้และนำพระเขนยของพระโอรสวางทับกล่องไม้อีกทีเป็นอันเสร็จพิธี หลังจากนั้นสำนักพระราชวังจึงประกาศพระนามพระโอรส ซึ่งคำว่า "ฮิซะ" หมายถึง ความสงบเยือกเย็น ส่วนคำลงท้ายคือ "ฮิโตะ" อันหมายถึง "ผู้มีคุณธรรม" ตามธรรมเนียมปฏิบัติของเด็กผู้ชายที่กำเนิดในราชวงศ์นี้
ส่วนพระชนกและชนนี จะเรียกพระองค์เป็นการส่วนพระองค์ว่า ยูยู, ยูจัง หรือ ฮิซาฮิโตะคุง
เจ้าชายฮิซาฮิโตะดำรงพระอิสริยยศเป็น "เจ้าชายฮิซาฮิโตะแห่งอากิชิโนะ"
สถาบันแคโรลินสกา
สถาบันแคโรลินสกา (สวีเดน : Karolinska Institutet) เป็นสถาบันที่สอนทางด้านแพทย์และศัลยศาสตร์ เป็นโรงเรียนแพทย์ที่ใหญ่ที่สุดในสวีเดน และเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยแพทย์ที่ใหญ่ที่สุดในยุโรป เป็นศูนย์กลางการรักษาและการศึกษาทางการแพทย์ในประเทศสวีเดน โดยโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแคโรลินสกาโซลน่า และโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแคโรลินสกาฮุดดิงเง่อ เป็นสถานที่ฝึกสอนและทำวิจัยของมหาวิทยาลัย โดยทั้งหมดทำงานร่วมกันในชื่อ Academic health sciences center โดยสามารถผลิตบุคลากรทางการแพทย์ได้กว่า 30 เปอร์เซนต์ และมีงานวิจัยกว่า 40 เปอร์เซนต์ของทั้งประเทศ
สถาบันแคโรลินสกา ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ.1810 ตั้งอยู่ที่เขตโซลน่า (Solna) เป็นวิทยาเขตแรก และวิทยาเขตที่สองที่เฟลมมิงสเบิร์ก เขตฮุดดิงเง่อ (Huddinge) ทั้งสองที่ เป็นที่ตั้งของโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแคโรลินสกา (Karolinska Universitet Sjukhus) นอกจากนี้ยังมี โรงพยาบาลดันเดอรีด (Danderyds sjukhuset) และโรงพยาบาลเซิร์ดเดอร์ (Södersjukhuset.) เป็นโรงพยาบาลร่วมฝึกสอนและทำวิจัยกับมหาวิทยาลัยอีกด้วย
สมัชชาโนเบลแห่งสถาบันแคโรลินสกาเป็นองค์กรอิสระของสถาบันแคโรลินสกา มีหน้าที่ดูแลและพิจารณาผู้ที่สมควรได้รับรางวัลโนเบลสาขาการแพทย์และสรีรวิทยา คณะกรรมการประกอบไปด้วยศาสตราจารย์ 50 คน จากสาขาต่างๆของมหาวิทยาลัย ปัจจุบันมีหลักสูตรที่เปิดสอน 16 สาขา หลักสูตรเพิ่มเติมหลังปริญญา 13 สาขา และหลักสูตรพยาบาลเฉพาะทางอีก 9 สาขา หลักสูตรต่างๆสอนเป็นภาษาสวีเดน แต่หลักสูตรปริญญาโท (บางหลักสูตร) และปริญญาเอก เปิดสอนเป็นภาษาอังกฤษ
จากการจัดอันดับมหาวิทยาลัยโดยวารสารไทมส์ไฮเออร์เอดูเคชันซัปพลีเมนต์ในปี 2018 สถาบันแคโรลินสกาถูกจัดอันดับในภาพรวมอยู่อันดับที่ 32 ของโลก ถูกจัดอันดับอยู่ในอันดับที่ 15 ของโลก อันดับ 5 ของยุโรป และอันดับ 1 ของสวีเดนในหัวข้อแพทยศาสตร์พรีคลินิคและวิทยาศาตร์สุขภาพ
ในขณะที่การจัดอันดับมหาวิทยาลัยโลกโดย QS World University Rankings สถาบันแคโรลินสกาถูกจัดอันดับในหัวข้อแพทยศาสตร์อยู่อันดับที่ 7 ของโลก อันดับที่ 3 ของยุโรป แต่ไม่ถูกจัดอันดับในหัวข้ออื่น
ในปี 2015 หลักสูตรทันตแพทยศาสตร์ของสถาบันแคโรลินสกา ได้ถูกจัดอันดับเป็นอันดับที่ 1 ของโลกในหัวข้อด้านทันตกรรม ซึ่งจัดโดย QS เช่นกัน
สถาบันแคโรลินสกา มีชื่อเดิมว่า Royal Caroline Institute ก่อตั้งช่วงระหว่างปี ค.ศ. 1810 - 1811 จุดประสงค์เพื่อฝึกหัดศัลยแพทย์สำหรับกองกำลังกลาโหมสวีเดน ชื่อเดิมเมื่อก่อตั้งคือ " Medico - Chirurgiska institutet " ( Chirurg (ชีรูก) : ศัลยศาสตร์ ) เมื่อปี 1817 ได้มีการเติมคำว่า 'Karolinska' เพื่อระลึกถึง 'Karoliner' ซึ่งเป็นกลุ่มทหารของกษัตริย์ ชาร์ล หรือ คาร์ล ที่ 13 ดังนั้นสถาบันแห่งนี้จึงมีชื่อเต็มว่า Kung Karolinska Medico-Chirurgiska Institutet ในปี ค.ศ. 1968 ได้เปลี่ยนชื่อใหม่ เหลือเพียง Karolinska Intitutet
สถาบันแคโรลินสกาได้มีการเฉลิมฉลองการก่อตั้งครบ 200 ปีในปี ค.ศ.2010 (พ.ศ. 2553)
คทาแอสคลีเพียส เป็นคทาของเทพเจ้าแห่งการแพทย์แอสคลีเพียส ซึ่งเป็นบุตรของอะพอลโล่ และมักจะมีงูพันรอบคทา ใช้เป็นสัญญลักษณ์ทางการแพทย์มาตั้งแต่สมัยกรีกโบราณ
ถ้วยที่มีงู เป็นภาพที่ปรากฎเป็นสัญญลักษณ์ของเทพีแห่งสุขอนามัยชื่อไฮเจีย หรือไฮเกีย ซึ่งเป็นบุตรสาวของแอสคลิเพียส งูที่ดื่มน้ำในถ้วยแสดงถึงความโชคดี
ไก่ เป็นสัญญลักษณ์ของชีวิตใหม่ของผู้ที่ได้รับการรักษา และแสดงถึงการเสียสละของแอสคลิเพียส ไก่มีความหมายในประโยคสุดท้ายที่โซคราเตส นักปรัชญาชาวกรีกกล่าวหลังจากดื่มถ้วยยาพิษว่า ""Crito, we owe a cock to Asclepius. Do pay it. Don't forget.""
สถาบันแคโรลินสกา เปิดสอนเฉพาะหลักสูตรทางการแพทย์เท่านั้น หลักสูตรที่เปิดสอนได้แก่
โฮเวิร์ด สตริงเกอร์
เซอร์ โฮเวิร์ด สตริงเกอร์ (Howard Stringer, 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2485 - ) ประธานกรรมการบริหาร President ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร (CEO) บริษัท บริษัท โซนี่ คอร์เปอเรชันคนปัจจุบัน เขาเกิดที่เมืองคาร์ดิฟฟ์ แคว้นเวลส์ สหราชอาณาจักร เข้ารับดำรงตำแหน่งเป็น CEO บริษัทเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2548
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 108
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 108 สายเชียงใหม่–แม่ฮ่องสอน หรือที่นิยมเรียกว่า "ถนนเชียงใหม่-หางดง", "ถนนเชียงใหม่-ฮอด" หรือ "ถนนเชียงใหม่-แม่สะเรียง" เป็นทางหลวงสายหลักที่ใช้สำหรับเดินทางเข้าสู่จังหวัดแม่ฮ่องสอน เชื่อมต่อระหว่างเขตเทศบาลนครเชียงใหม่ อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ และเทศบาลเมืองแม่ฮ่องสอน อำเภอเมือง จังหวัดแม่ฮ่องสอน เป็นเส้นทางที่เชื่อมต่อการคมนาคมระหว่างชุมชนและสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญในพื้นที่ด้านใต้ของทั้งสองจังหวัด จากจุดเริ่มต้นที่ตัวเมืองเชียงใหม่ สามารถเดินทางเข้าสู่ตัวเมืองแม่ฮ่องสอนได้ด้วยระยะทางประมาณ 350 กิโลเมตร
เส้นทางนี้อยู่ในความดูแลของแขวงทางหลวงเชียงใหม่ที่ 1 และแขวงทางหลวงแม่ฮ่องสอน สำนักงานทางหลวงที่ 1 เชียงใหม่ กรมทางหลวง เริ่มต้นจากคูเมืองเชียงใหม่ บริเวณสามแยกประตูเชียงใหม่ ตัดถนนช่างหล่อ ในพื้นที่เขตเทศบาลนครเชียงใหม่ (ช่วงถนนวัวลาย) โดยผ่านสี่แยกสนามบินเชียงใหม่ มุ่งหน้าเข้าสู่อำเภอหางดง ผ่านสันป่าตอง ดอยหล่อ จอมทอง และฮอด จังหวัดเชียงใหม่ จากนั้นเข้าสู่เขตจังหวัดแม่ฮ่องสอน ณ กิโลเมตร ที่ 68+500 (นับจากอำเภอฮอด) ผ่านอำเภอแม่สะเรียง แม่ลาน้อย ขุนยวม ก่อนเข้าสู่เขตเทศบาลเมืองแม่ฮ่องสอน สิ้นสุดเส้นทางบนถนนขุนลุมประพาส ผ่านใจกลางเมือง และต่อเนื่องไปสู่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1095 (ถนนปาย-แม่มาลัย) รวมระยะทางประมาณ 350 กิโลเมตร แบ่งออกเป็นช่วงเชียงใหม่-ฮอด ระยะทาง 88 กิโลเมตร และช่วงฮอด-แม่ฮ่องสอน ระยะทาง 265 กิโลเมตร ซึ่งเส้นทางในช่วงหลังนี้จะเริ่มนับหลักกิโลเมตรที่ 0 จากวงเวียนอำเภอฮอด ไปจนถึงแม่ฮ่องสอน
เส้นทางส่วนใหญ่เป็นถนนลาดยางขนาด 2 ช่องจราจร ไป-กลับ ยกเว้นช่วงสี่แยกสนามบินเชียงใหม่ จนถึงก่อนเข้าตัวอำเภอหางดง และช่วงที่ผ่านตัวอำเภอฮอด เป็นถนน 4 ช่องจราจร ไป-กลับ มีเกาะกลาง ทั้งนี้ เส้นทางช่วงต้นจากคูเมืองเชียงใหม่ไปจนถึงสี่แยกสนามบินเป็นเส้นทางดั้งเดิมของเมืองเชียงใหม่ และใช้ชื่อเดิมคือถนนวัวลาย แต่ส่วนที่เหลือไม่มีชื่อที่เฉพาะเจาะจง
นอกจากเส้นทางปกติจากเชียงใหม่ถึงแม่ฮ่องสอนแล้ว ยังมีทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 108 ที่สร้างขึ้นใหม่ คือ ถนนเลี่ยงเมืองแม่ฮ่องสอน (สายใหม่) ปัจจุบันเปลี่ยนหมายเลขเป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 128 เชื่อมต่อจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1250 (ถนนทางเข้าเรือนประทับแรมโป่งแดง) ทางด้านทิศตะวันตกเฉียงใต้ของตัวเมือง ผ่านด้านทิศตะวันตกของดอยกองมู และสิ้นสุดเส้นทางที่สามแยกตัดทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1095 (ปาย-แม่มาลัย) บริเวณก่อนถึงสะพานข้ามแม่น้ำปายที่บ้านปางหมู ห่างจากตัวเมืองแม่ฮ่องสอนไปทางทิศเหนือประมาณ 4 กิโลเมตร เป็นถนน 2 ช่องจราจร ไป-กลับ
แนวเส้นทางถนนสายนี้ ดั้งเดิมใช้ในการเดินทางขนส่งและติดต่อค้าขายบริเวณจังหวัดแม่ฮ่องสอนมาแต่โบราณ เนื่องจากเป็นเส้นทางเชื่อมต่อระหว่างเมืองเชียงใหม่ ศูนย์กลางอาณาจักรล้านนา และเมืองมะละแหม่ง เมืองท่าชายฝั่งทะเลอันดามัน มหาสมุทรอินเดีย ในรัฐมอญ ประเทศพม่า โดยผ่านชายแดนบริเวณแม่น้ำสาละวินที่อำเภอแม่สะเรียง
ภายหลัง กรมทางหลวงได้เริ่มก่อสร้างถนนสายนี้ขึ้นจากเส้นทางลำลอง กลายเป็นเส้นทางลูกรังในช่วงปี พ.ศ. 2500-2506 ขนาดกว้างประมาณ 5.00 เมตร คันทางกว้างประมาณ 7-9 เมตร จนกระทั่งช่วงปี พ.ศ. 2530-2533 จึงเริ่มมีโครงการปรับปรุงเป็นผิวถนนคอนกรีตแอสฟัลต์ โดยแบ่งทำเป็นตอน ๆ ในช่วงฮอด-แม่สะเรียง, แม่ลาน้อย-ขุนยวม, ขุนยวม-บ้านห้วยโป่ง, บ้านห้วยโป่ง-ต่อเขตเทศบาลเมืองแม่ฮ่องสอน และแม่สะเรียง-แม่ลาน้อย จนสามารถปรับปรุงผิวทางได้แล้วเสร็จตลอดทั้งเส้นทางในช่วงปี พ.ศ. 2541
จิบเบอเรลลิน
จิบเบอเรลลิน (Gibberellin) เป็นฮอร์โมนพืชที่มีโครงสร้างโมเลกุลขนาดใหญ่ ควบคุมการเจริญเติบโตและมีอิทธิพลต่อกระบวนการทางพัฒนาการรวมทั้งการยืดของข้อ การงอก การพักตัว การออกดอก การแสดงเพศ การชักนำการสร้างเอนไซม์ รวมทั้งการชราของดอกและผล จิบเบอเรลลินถูกค้นพบครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2469 โดยนักวิทยาศาสตร์ชาวญี่ปุ่น Eiichi Kurosawa ผู้ศึกษาโรคบากาเนะในข้าว เริ่มจากการศึกษาต้นข้าวที่เป็นโรค Bakanae ซึ่งมีลักษณะสูง ผอม เกิดจากเชื้อรา "Gibberella fujikuroi" และถูกสกัดออกมาเป็นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2478 โดยTeijiro Yabuta จากเชื้อรา "G. fujikuroi" เมื่อสกัดสารที่เชื้อรานี้สร้างขึ้นไปทดสอบกับพืชชนิดอื่น พบว่าทำให้พืชนั้นๆมีอาการอย่างเดียวกันคือต้นผอม สูง จึงตั้งชื่อสารที่พบนี้ว่าจิบเบอเรลลิน สารที่พบชนิดแรกตั้งชื่อว่าจิบเบอเรลลิน ต่อมามีการพบอนุพันธ์ของกรดจิบเบอเรลลิกจากราอีกหลายชนิด รวมทั้งในพืช ใน พ.ศ. 2546 พบจิบเบอเรลลินแล้ว 126 ชนิดทั้งที่แยกได้จากพืช รา และแบคทีเรีย
จิบเบอเรลลินเป็นสารกลุ่มไดเทอร์พีนอยด์ที่สังเคราะห์โดยวิถีเทอร์พีนอยด์ในพลาสติดแล้วจึงเปลี่ยนรูปในเอนโดพลาสมิก เรกติคิวลัมและไซโตซอลจนได้รูปที่ออกฤทธิ์ในสิ่งมีชีวิตได้ จิบเบอเรลลินทั้งหมดมีโครงสร้างหลักเป็น ent-gibberellane ที่สังเคราะห์มาจาก ent-kaurene การสังเคราะห์จิบเบอเรลลินในพืชชั้นสูงเริ่มจากสร้าง Geranylgeranyl diphosphate (GGDP) ซึ่งเป็นสารตั้งต้นของสารกลุ่มดีเทอร์พีนอยด์โดยทั่วไป จากนั้นจึงเปลี่ยน GGDP ไปเป็น ent-kaurene แล้วจึงเปลี่ยนเป็น GA12 แล้วจึงเปลี่ยนต่อไปเป็นจิบเบอเรลลินตัวอื่นๆ จิบเบอเรลลินเป็นอนุพันธ์ของกรดจิบเบอเรลลิก (Gibberellic acid) จัดเป็นสารกลุ่มดีเทอร์พีนอยด์ (Diterpenoid) ปัจจุบันพบแล้วมากกว่า 80 ชนิด ดังตัวอย่าง
มีจุลินทรีย์หลายชนิดที่สร้างจิบเบอเรลลินได้ เช่น แบคทีเรีย ไซยาโนแบคทีเรีย ยีสต์ สาหร่ายสีเขียว สาหร่ายสีน้ำตาลและสาหร่ายสีแดง รวมทั้งไมคอไรซาในรากกล้วยไม้ ในรา วิถีการผลิตจิบเบอเรลลินคล้ายกับพืชชั้นสูง แม้ว่าเอนไซม์ที่เกี่ยวข้องจะต่างไป ในรากพืชตระกูลถั่วที่เกิดปม มีสารคล้ายจิบเบอเรลลินมากกว่ารากข้างเคียงที่ไม่เกิดปม "Phaseolus lunatus" ที่เติมเชื้อ "Bradyrhizobium" sp. ที่จำเพาะต่อกัน ส่วนปล้องจะยาวกว่าต้นที่ได้รับเชื้อชนิดเดียวกันแต่ไม่จำเพาะ และพบจิบเบอเรลลินหลายตัวในปมที่มีแบคทีเรียที่กระตุ้นการยืดยาวของปล้องได้
จิบเบอเรลลินสามารถกระตุ้นการเจริญของแบคทีเรีย (เช่น "Azotobactor" Pseudomonas) ยีสต์ และราได้เช่นกัน จิบเบอเรลลินยังสามารถกระตุ้นการตรึงไนโตรเจนและการเจริญเติบโตของ "Anabaena" ได้ด้วย
การออกฤทธิ์ทางสรีรวิทยาที่สำคัญของจิบเบอเรลลินได้แก่
กรดจิบเบอเรลลิก
กรดจิบเบอเรลลิก (หรือ Gibberellin A3, GA, และ (GA) เป็นฮอร์โมนพืชกลุ่มจิบเบอเรลลิน สูตรโครงสร้างคือ CHO ในรูปบริสุทธิ์เป็นผงสีขาวหรือเหลืองละลายในเอทานอลและละลายในน้ำได้เล็กน้อย
กรดจิบเบอเรลลิกเป็นจิบเบอเรลลินพื้นฐานที่ส่งเสริมการเจริญเติบโตและการยืดตัวของเซลล์ มีผลต่อการสลายตัวของพืชและช่วยให้พืชเจริญเติบโตถ้าใช้ในปริมาณน้อย ๆ กรดจิบเบอเรลลิกช่วยกระตุ้นเซลล์ระหว่างการงอกของเมล็ดพันธุ์ให้สร้าง mRNA สำหรับเอนไซม์ไฮโดรไลติก กรดจิบเบอเรลลิกเป็นฮอร์โมนธรรมชาติที่มีศักยภาพมากในการควบคุมการพัฒนาของพืช การประยุกต์ใช้จิบเบอเรลลินความเข้มข้นต่ำมากจะมีผลอย่างมากในขณะที่มากเกินไปจะมีผลตรงข้ามมักที่ความเข้มข้นระหว่าง 0.01-10 mg / L
จิบเบอเรลลินถูกพบครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อพ.ศ. 2478 เป็นสารที่สร้างจากเชื้อโรค "Gibberella fujikuroi" ที่ก่อโรคในข้าว ข้าวที่ติดเชื้อ "G. fujikuroi" จะมีลักษณะสูง ผอม สูงกว่าปกติจนตายเพราะไม่แข็งแรงพอที่จะรับน้ำหนักของตัวเอง
จิบเบอเรลลินมีผลกระทบต่อการพัฒนาพืช ได้แก่:
กรดจิบเบอเรลลิกบางครั้งใช้ในห้องปฏิบัติการและเรือนกระจกเพื่อศึกษาการงอกในเมล็ดที่อาจจะพักตัว นอกจากนี้ยังใช้กันอย่างแพร่หลายในอุตสาหกรรมองุ่นโดยใช้เป็นฮอร์โมนเพื่อเหนี่ยวนำให้เกิดองุ่นที่ช่อและผลใหญ่โดยเฉพาะองุ่นไม่มีเมล็ดและใช้ในอุตสาหกรรมเชอร์รี่เป็นสารควบคุมการเจริญเติบโต
เอพิไซคลอยด์
เอพิไซคลอยด์ () คือเส้นโค้งชนิดหนึ่ง สร้างขึ้นโดยกำหนดจุดจุดหนึ่งบนเส้นรอบรูปวงกลมที่เรียกว่า "เอพิไซเคิล" (epicycle) แล้วกลิ้งรูปวงกลมนั้นไปบนขอบ "ด้านนอก" ของรูปวงกลมอีกรูปหนึ่งซึ่งอยู่กับที่ รอยที่เกิดจากการเคลื่อนที่ของจุดอ้างอิงจะได้เส้นโค้งเอพิไซคลอยด์
เส้นโค้งนี้จัดว่าเป็นรูเลตต์ชนิดหนึ่ง และเป็นกรณีพิเศษของเอพิโทรคอยด์ (epitrochoid) วิวัฒน์ (evolute) และอาวัต (involute) ของเส้นโค้งนี้จะมีรูปร่างคล้ายกับเส้นโค้งเดิม
รูปร่างของเอพิไซคลอยด์จะแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับรัศมีของรูปวงกลมทั้งสอง หากรูปวงกลมที่กลิ้งมีรัศมี "r" หน่วย และรูปวงกลมที่อยู่กับที่มีรัศมี "R" = "kr" หน่วย ค่า "k" หมายถึงจำนวนเท่าของรัศมีรูปวงกลมที่อยู่กับที่ ต่อรัศมีรูปวงกลมที่กลิ้ง ดังนั้นเอพิไซคลอยด์สามารถเขียนได้ด้วยสมการอิงตัวแปรเสริมดังนี้
หรือ
เคนจิ โอโน่
เคนจิ โอโน่ () นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 23 กันยายน พ.ศ. 2502 ที่เมืองมิยากิ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 32 ครั้ง ชนะ 17 (น็อค 6) เสมอ 4 แพ้ 11
อนันตเดช ศิษย์หิรัญ
อนันตเดช ศิษย์หิรัญ สถิติการชก 6 ครั้ง ชนะ 1 แพ้ 5
โดดอง เวอทูดาโช่
โดดอง เวอร์ทูดาโช (Dodong Virtudazo) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 15 ครั้ง ชนะ 3 (น็อค 2) เสมอ 1 แพ้ 10
ตระกูลโทกูงาวะ
ตระกูลโทกูงาวะ () เป็นตระกูลไดเมียวที่ทรงอำนาจของญี่ปุ่นในอดีต เป็นเชื้อสายของ จักรพรรดิเซวะ ผ่านราชสกุลฟุจิวะระและราชสกุลมินะโมโตะ
ค.ศ. 1603 โทกูงาวะ อิเอยาซุ ผู้นำทางทหารที่สามารถรวบรวมแว่นแคว้นมากมายมาอยู่ในอาณัติ ได้สถาปนาตนเองเป็นโชกุน โดยตั้งรัฐบาลเอโดะ ขึ้น โดยมีสกุลโทกูงาวะ เป็นผู้สืบตำแหน่งโชกุนเรื่อยมา จนกระทั่งสิ้นสุดการปกครองของโชกุนในสมัยของ โทกูงาวะ โยชิโนบุ โชกุนคนสุดท้าย
รัฐบาลโชกุนมีลักษณะเป็นรัฐบาลทหาร กุมอำนาจทางทหารของประเทศไว้ ในขณะที่ตระกูลฟุจิวะระ มีอิทธิพลอยู่แค่ส่วนของราชสำนักขององค์จักรพรรดิ แม้สองตระกูลนี้จะสืบเชื้อสายเดียวกันแต่กลับเป็นอริกันตลอดเวลา เนื่องจากตระกูลโทกูงาวะดูแลรัฐบาล ส่วนตระกูลฟุจิวะระดูแลราชสำนัก จนกระทั่งเมื่ออิทธิพลของชาติตะวันตกที่เข้ามาในปลายศตวรรษที่ 19 ทำให้ตระกูลโทกูงาวะเสื่อมอำนาจลง ฝ่ายองค์จักรพรรดิจึงถือโอกาสเข้าโค่นล้มอำนาจของตระกูลโทกูงาวะและเกิดเป็นสงครามโบะชิง ขึ้นใน ค.ศ. 1868 ตระกูลโทกูงาวะพ่ายแพ้และสิ้นอำนาจเนื่องจากรัฐบาลเอโดะล่มสลาย เนื่องจากอำนาจทั้งปวงถูกรวมไปอยู่ที่องค์จักรพรรดิ
กลุ่มภาษาอานาโตเลีย
กลุ่มภาษาอานาโตเลีย ()เป็นกลุ่มย่อยของตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียนที่ตายแล้ว เคยใช้พูดในบริเวณเอเชียไมเนอร์ ภาษาที่เป็นที่รู้จักดีที่สุดคือ ภาษาฮิตไทต์
เชื่อว่ากลุ่มภาษาอานาโตเลียเป็นสาขาแรกที่แยกออกจากภาษาอินโด-ยุโรเปียนดั้งเดิม เมื่อราว 4 พันปีก่อนคริสตกาล มีทฤษฏีที่เป็นไปได้ 2 ทฤษฎีว่าผู้พูดกลุ่มภาษานี้มาถึงอานาโตเลียได้อย่างไร ทางหนึ่งมาจากทางเหนือคือเทือกเขาคอเคซัส หรืออาจจะมาจากทางตะวันตกคือคาบสมุทรบอลข่านดินแดนอานาโตเลียได้รับอิทธิพลจากกรีกมากในสมัยพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช เมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 6 ทำให้ภาษาท้องถิ่นกลายเป็นภาษาตาย กลุ่มภาษานี้จึงเป็นกลุ่มภาษาแรกของตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียนที่กลายเป็นภาษาตาย
ภาษาฮิตไทต์แสดงลักษณะที่เรียบง่ายกว่าภาษาเก่าอื่นๆของตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน ลักษณะเฉพาะของตระกูลภาษานี้บางอย่างไม่พบในภาษาฮิตไทต์ และภาษาฮิตไทต์ก็มีลักษณะโบราณที่หายไปในภาษาอื่น ๆ ของตระกูลนี้ ภาษาฮิตไทต์ไม่มีระบบเพศของคำนามแบบเดีวกับภาษาอื่น ๆ แต่มีการแบ่งเป็นสิ่งที่มีและไม่มีชีวิตแทน
ซอฟต์แวร์เพื่องานกราฟิกส์สามมิติ
ซอฟต์แวร์เพื่องานกราฟิกส์สามมิติ หมายถึงซอฟต์แวร์ที่ใช้งานเกี่ยวกับการสร้างภาพสามมิติ ทั้งนี้ขั้นตอนของงานดังกล่าวอาจแบ่งหรือแตกแขนงออกได้หลายลำดับขั้น (pipeline) และอาจแตกต่างกันไปตามประเภทของผลลัพธ์ที่ต้องการ เช่นการสร้างเกมคอมพิวเตอร์ ก็อาจมีขั้นตอนแตกต่างจากการสร้างภาพยนตร์หรือภาพเคลื่อนไหว ซอฟต์แวร์ที่ถูกนำมาใช้ในแต่ละขั้นตอนอาจเป็นคนละตัวหรือตัวเดียวกัน อาจเป็นโปรแกรมจากภายนอก หรืออาจพัฒนาขึ้นเป็นการภายในสตูดิโอนั้นๆก็ได้ เป็นซอฟต์แวร์เฉพาะเพื่อการเร็นเดอร์ภาพ และไม่ต้องมีส่วนสำหรับสร้างแบบจำลองในตัว
รัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยของไทย
รายนามรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยของไทย
ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2545 ได้มีประกาศพระราชบัญญัติปรับปรุงโครงสร้างกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2545 ทำให้ทบวงมหาวิทยาลัย เปลี่ยนสถานะเป็น สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา ในสังกัดกระทรวงศึกษาธิการ มีผู้บริหารคือ เลขาธิการคณะกรรมการการอุดมศึกษา
พื้นไม้ลามิเนต
พื้นไม้ลามิเนต มีต้นกำเนิดจากประเทศในแถบยุโรป โดยมีประเทศเยอรมนีเป็นผู้นำในด้านเทคโนโลยีการผลิต เป็นวัสดุปูพื้นที่มาทดแทนไม้ปาร์เก้ และไม้จริง โดยมีข้อดีกว่าด้วยคุณสมบัติที่เป็นจุดเด่น 3 ข้อดังนี้ ความเชื่อที่ว่า พื้นไม้ลามิเนตยิ่งหนา ยิ่งแข็งแรงนั้นไม่ถูกต้องนัก โดยแท้จริงแล้วสามารถเทียบได้ดังนี้
เป็นสัญลักษณ์ที่บอกถึงการรับประกันคุณภาพของตัวพื้นไม้ที่เป็นสากลทั่วโลก ส่วนใหญ่มาจากสถาบันในยุโรป
เดอะคลิกไฟฟ์
เดอะคลิกไฟฟ์ () เป็นวงดนตรีสัญชาติอเมริกันจากบอสตัน แมสซาชูเซตส์ สหรัฐอเมริกา
4 คนจากสมาชิกดั้งเดิมจาก 5 คน เข้าศึกษาที่ Berklee College of Music ได้มีส่วนร่วมกับวงร็อกมาก่อน ก่อนที่จะรวมตัวกันในนามวง The Click ซึ่งต่อมามีชื่อเป็น The Click Five สมาชิกในวงอยู่ด้วยกันในบอสตัน เช่าบ้านพักด้วยกันบนถนนอิมรี ซึ่งก็เป็นชื่ออัลบั้มแรกของพวกเขา พวกเขาแสดงในงานครั้งแรกให้กับคอนเสิร์ต KISS 108 FM Hatchshell เมื่อกรกฎาคม 2004 หลังจากนั้นพวกเขาได้เซ็นสัญญากับค่ายใหญ่ ได้บินไปนิวยอร์กและลอสแอนเจลิส อยู่ใต้สังกัด Epic Records Scout Dave Rocco พวกเขาได้เซ็นสัญญากับ Lava Records พวกเขาเริ่มอัดเพลงในอัลบั้มแรกที่ QDivision Studios
หลังจากเสร็จสิ้นการทำเพลง พวกเขาออกทัวร์โดยเริ่มจากงานเล็ก ๆ ในบอสตันไปจนที่ใหญ่ ๆ ในอเมริกาเหนือ มิวสิกวิดีโอตัวแรกของเขาคือ "Just the Girl" ออกในฤดูร้อนปี 2005 ทางช่องเอ็มทีวีและวีเอชวัน เขาออกอัลบั้มแรกที่ชื่อ "Greetings from Imrie House" เมื่อ 16 สิงหาคม ค.ศ. 2005 หลังจากออกทัวร์ในอเมริกายาวนาน 9 เดือนจึงทัวร์เอเชียในปี 2006 ในประเทศสิงคโปร์ มาเลเซีย และญี่ปุ่น
ในปลายปี 2006 นักร้องนำอีริก ดิล ออกจากวงไป ต่อมาต้นปี 2008 ทางวงได้นักร้องนำคนใหม่ที่ชื่อ ไคล์ แพทริก นักเรียนจากเบิร์กลี อีกคน ทางวงได้บันทึกเสียงอัลบั้มที่ 2 ที่ชื่อ "Modern Minds and Pastimes" วางขายเมื่อ 26 มิถุนายน ค.ศ. 2007 หลังจากทัวร์เล็ก ๆ ในอเมริกา ก็กลับมาในเอเชีย ต่อมา 2 สิงหาคม ค.ศ. 2008 พวกเขาได้รับรางวัลเอ็มทีวี เอเชีย อวอร์ดส 2008 ที่มาเลเซีย พวกเขายังเป็นส่วนร่วมในโครงการให้ความรู้เกี่ยวกับการค้ามนุษย์ที่ชื่อโครงการว่า MTV Exit โดยได้แสดงในหลายประเทศในเอเชีย รวมถึงประเทศไทย ที่ลานพาร์ก พารากอน