hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
แด็นนิส แบร์คกัมป์
แด็นนิส นีโกลาส มารียา แบร์คกัมป์ () อดีตนักฟุตบอลอาชีพในตำแหน่งกองหน้าของทีมชาติเนเธอร์แลนด์และอีกหลายสโมสร โดยเป็นหนึ่งในตำนานของอาร์เซนอล ในระดับพรีเมียร์ลีก อังกฤษ
เกิดเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1969 ที่กรุงอัมสเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์ ชื่อแด็นนิสนั้นเป็นชื่อที่พ่อตั้งให้เพื่อเป็นเกียรติแก่เดนิส ลอว์ อดีตกองหน้าชาวสกอตของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
เริ่มเล่นฟุตบอลครั้งแรกกับอาเอฟเซ อายักซ์ สโมสรบ้านเกิด จากนั้นจึงย้ายไปสโมสรอินเตอร์มิลานที่อิตาลีเมื่อฤดูร้อนปี ค.ศ. 1993
ติดทีมชาติครั้งแรกเมื่อวันที่ 26 กันยายน ค.ศ. 1990 ในนัดที่เนเธอร์แลนด์แพ้อิตาลีในบ้านไป 0–1
แด็นนิส แบร์คกัมป์ ย้ายไปที่เล่นที่อังกฤษกับอาร์เซนอล และกลายมาเป็นผู้เล่นคนสำคัญของทีมในตำแหน่งกองหน้า เมื่อสามารถทำพาทีมเป็นดับเบิลแชมป์โดยครองทั้งพรีเมียร์ลีกและเอฟเอคัพในฤดูกาล 1997–98 รวมทั้งได้รับรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมของสมาคมผู้สื่อข่าวอังกฤษในปี ค.ศ. 1998 ด้วย ซึ่งในช่วงเวลานั้น อาร์เซนอลประสบความสำเร็จอย่างสูงสุดจนกลายมาเป็นทีมชั้นนำทีมหนึ่งของเกาะอังกฤษ เทียบเท่าแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดและลิเวอร์พูล ซึ่งในฤดูกาลที่ 2001–2 อาร์เซนอลก็ได้แชมป์พรีเมียร์ลีกอีกครั้ง
ในฟุตบอลโลก 1998 ที่ประเทศฝรั่งเศส ซึ่งเนเธอร์แลนด์ได้อันดับ 4 ในการแข่งขันครั้งนั้น แบร์คกัมป์ก็เป็นหนึ่งในผู้เล่นคนสำคัญของทีมด้วย โดยเป็นผู้ยิงประตูในช่วงทดเวลาบาดเจ็บในนัดที่พบกับอาร์เจนตินาในรอบตัดเชือก ซึ่งแบร์คกัมป์รับลูกโยนยาวจากฟรังก์ เดอ บูร์ และยิงไกลเข้าประตูไป ส่งผลให้เนเธอร์แลนด์ชนะอาร์เจนตินาและเข้ารอบ 4 ทีมสุดท้ายไป ซึ่งลูกนี้ได้รับการโหวตจากแฟนฟุตบอลว่าเป็นหนึ่งในลูกยิงที่สวยที่สุดตลอดกาลของฟุตบอลโลกด้วย อีกทั้งในกลางปี ค.ศ. 2017 ซึ่งครบรอบวาระการก่อตั้งพรีเมียร์ลีกครบ 25 ปี ลูกยิงของแบร์คกัมป์ในฤดูกาล 2001–02 ที่ยิงใส่นิวคาสเซิลยูไนเต็ด ในการเล่นที่สนามเซนต์เจมส์พาร์ก เมื่อวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 2002 ที่แบร์คกัมป์รับลูกส่งต่อจากรอแบร์ ปีแร็ส ด้วยเท้าซ้าย และกลับตัว 360 องศา หนีการประกบของนิคอส ดาบิซาส กองหลังของนิวคาสเซิลยูไนเต็ด และบรรจงยิงเข้าประตูไปสวนตัวของเชย์ กิฟเวน ผู้รักษาประตู ไปอย่างสวยงาม ได้รับการโหวตจากแฟนฟุตบอลมากถึงร้อยละ 31 ให้เป็นลูกยิงที่สวยที่สุดของพรีเมียร์ลีก โดยสำนักข่าวบีบีซี
แด็นนิส แบร์คกัมป์ เป็นผู้เล่นกองหน้าที่มีความสุขุมเยือกเย็น ไม่ค่อยปรากฏอารมณ์ฉุนเฉียวในเวลาเล่น มีรูปแบบการเล่นที่สวยงามและเฉียบคม กล่าวกันว่าเป็นผู้เล่นกองหน้าที่ดีที่สุดของเนเธอร์แลนด์นับตั้งแต่มาร์โก ฟัน บัสเติน เป็นต้นมา และถือเป็นผู้เล่นคนสำคัญของในประวัติศาสตร์ของอาร์เซนอลเคียงคู่กับตีแยรี อ็องรี จึงได้รับฉายาจากแฟนฟุตบอลชาวไทยว่า "เพชฌฆาตภูเขาน้ำแข็ง" ซึ่งมาจากฉายาในภาษาอังกฤษว่า "Iceberg" (แปลว่า ภูเขาน้ำแข็ง) มีเกร็ดชีวิตส่วนตัว คือ เจ้าตัวอ้างว่าเป็นโรคกลัวเครื่องบิน (aerophobia) ไม่อาจเดินทางได้ด้วยมีเครื่องบินเป็นพาหนะ ดังนั้นเวลาเดินทางไปในสถานที่ต่าง ๆ จะใช้รถยนต์หรือไม่ก็เรือแทน ทำให้เป็นอุปสรรคอย่างหนึ่งในการเดินทางไปเล่นฟุตบอลในการแข่งขันระดับนานาชาติ
ภาษาอีโลกาโน
ภาษาอีโลกาโนเป็นภาษาที่มีผู้พูดมากเป็นลำดับสามในฟิลิปปินส์ เป็นภาษาตระกูลออสโตรนีเซียนซึ่งใกล้เคียงกับภาษาอินโดนีเซีย ภาษามลายู ภาษาฟิจิ ภาษาเมารี ภาษาฮาวาย ภาษามาลากาซี ภาษาซามัว ภาษาตาฮิติ ภาษาชาร์โมโร ภาษาเตตุมและภาษาไปวัน
ภาษาอีโลกาโนมีรากศัพท์และการลงวิภัติปัจจัยที่ซับซ้อน มีทั้งเติมข้างหน้า ตรงกลางและท้ายคำ รวมถึงการซ้ำบางส่วนของคำด้วย ตัวอย่างเช่น รากศัพท์ของคำว่าอาบน้ำคือ digos ผันได้เป็น Agdigos = อาบน้ำ Agdigdigos = การอาบน้ำ Agdigdigosak = กำลังอาบน้ำ Agindidigosak = แกล้งทำเป็นอาบน้ำ Nagdigosak = อาบน้ำแล้ว
คำสรรพนามรูปสมบูรณ์แบ่งเป็น 2 รูปคือรูปสมบูรณ์และรูปภายใน รูปสมบูรณ์จะไม่เชื่อมต่อกับคำอื่น ส่วนรูปภายในจะต่อท้ายคำอื่นเช่น
Gumatgatangak iti saba = ฉันกำลังซื้อกล้วย
Agawidkayonto kadi intono Sabado? = พวกคุณทั้งหมดจะกลับบ้านวันเสาร์ใช่ไหม
คำสรรพนามแสดงความเป็นเจ้าของต่อกับคำนามที่เป็นเจ้าของหรือคำกริยาเพื่อแสดงการกเกี่ยวข้อง คำสรรพนาม -mo และ -ko ถูกลดลงเหลือ-m และ -k เมื่อตามหลังสระ เข่น
สรรพนามรูปกรรมมักใช้แสดงความหมายเพื่อหรือสำหรับใครบางคน เช่น
คำศัพท์ภาษาอีโลกาโนใกล้เคียงกับภาษาในเกาะบอร์เนียว คำยืมจากภาษาอื่นได้แก่ ภาษาสเปน ภาษาจีนฮกเกี้ยน ภาษาอาหรับและภาษาสันสกฤต ตัวอย่างเช่น
กลุ่มล้ำยุค
กลุ่มล้ำยุค (, ) ในภาษาฝรั่งเศสหมายถึงทหารกองหน้า (แวนการ์ด) รูปคุณศัพท์ของคำนี้มักใช้ในภาษาฝรั่งเศส อังกฤษ และเยอรมัน เพื่อหมายถึงผู้คนหรืองานที่เป็นแนวทดลองหรือแนวใหม่ โดยเฉพาะในทางศิลปะ วัฒนธรรม และการเมือง
อาว็อง-การ์ดแสดงถึงการผลักดันขอบเขตที่เป็นที่ยอมรับกันทั่วไปว่าเป็นเรื่องปกติธรรมดา (บรรทัดฐาน - norm) หรือสถานภาพปัจจุบัน (status quo) โดยเริ่มแรกในขอบเขตทางวัฒนธรรม
ศัพท์ avant-garde นี้ เดิมใช้อธิบายส่วนหน้าสุดของกองทัพที่บุกไปในสนามรบ (เรียกอีกอย่างว่าแวนการ์ด) และในปัจจุบันใช้กับกลุ่มใด ๆ ก็ได้ โดยเฉพาะศิลปินที่เห็นว่าตัวเองนั้นมีความริเริ่มใหม่และก้าวล้ำไปกว่าคนจำนวนมาก
แวนการ์ดซึ่งเป็นกองทหารขนาดเล็กของนายทหารทักษะสูง จะสำรวจภูมิประเทศล่วงไปข้างหน้าและจะกำหนดเส้นทางการเดินทัพให้แก่กองทัพใหญ่ที่กำลังบุก แนวคิดนี้ใช้กับผลงานที่สร้างโดยศิลปินและปัญญาชนกลุ่มเล็ก ๆ ที่เปิดทางไปสู่ภูมิประเทศใหม่ทางการเมืองและวัฒนธรรม ให้สังคมได้เดินตาม
ต้นกำเนิดของการใช้ศัพท์ฝรั่งเศสนี้ในศิลปะ ยังเป็นที่ถกเถียง บ้างกำหนดมันในวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1863 ในงานเปิด Salon des Refusés ในปารีส ซึ่งจัดโดยกลุ่มจิตรกร ซึ่งผลงานถูกปฏิเสธจากงาน Salon โดยงาน Salons des Refusés จัดใน ค.ศ. 1863, 1874, 1875, และ 1886
ยุทธภพครบสลึง
ยุทธภพครบสลึง (Yulgang) เป็นเกมออนไลน์ประเภท MMORPG จากประเทศเกาหลีใต้ พัฒนาโดยบริษัท KRG Soft เผยแพร่โดย Mgame เกมนี้มีพื้นฐานอยู่บนหนังสือการ์ตูนในชื่อเดียวกันนี้ของเกาหลีที่เกี่ยวกับศิลปะการต่อสู้ คำว่า Yulgang มาจากคำย่อของ Yul-Hyul-Gang-Ho (热血江湖/열혈강호 "ยอลฮยอลกังโฮ") แปลว่า "เจียงหูเลือดเดือด" ในประเทศไทย เกมดังกล่าวได้ซื้อลิขสิทธิ์และนำเข้าโดย เอเชียซอฟท์ คอร์ปอเรชั่น เกมออนไลน์เกมนี้เป็นเกมที่เล่นได้โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย แต่สร้างรายได้จากการขายสินค้าใน Yulgang Shop ด้วยเงินจริง ในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 เกมนี้ได้รับความนิยมคือมีผู้ลงทะเบียนเล่นเกมกว่า 60 ล้านคนในจีนและเกาหลี และเกมนี้มีเซิร์ฟเวอร์ให้บริการในประเทศญี่ปุ่น จีน ไต้หวัน ไทย อินโดนีเซีย และสหรัฐอเมริกา เกมนี้ยังมีชื่อภาษาอังกฤษอีกว่า Scions of fateเมืองศูนย์กลาง
เมืองฝ่ายธรรมะ
เมืองฝ่ายอธรรม
ดันเจี้ยนภายในเกม
ปัจจุบันเกมส์โยวกัง มีทั้งหมด 3 เซิฟเวอร์ 33 ชาแนล 3 ชาแนลพิเศษ วิธีการเข้าชาแนลพิเศษ คือ ซื้อ ยันโยวกัง จาก Yulgang Shop
รายชื่อเซิฟเวอร์
- พลิกฟ้าพลิกปฐพี
- วังเย็นทะเลเหนือ (มาจากการรวมเซิฟเก่า 6 เซิฟ อันได้แก่ พิณสยบมังกร,เมฆาวายุตะวัน,เทพดาราสะท้านฟ้า,ประกาสิตลิขิตนภา,กำปั้นสะท้านยุทธภพ,มังกรเมฆาสะท้านนภา)
- ฮอนบัล (มาจากการรวมเซิฟเก่า 5 เซิฟ อันได้แก่ มายาจันทราพิชิต อัสนีขยี้พสุธา สวรรค์ทลายปฐพี พิชิตสุริยันต์,ฮันกวาง-ฮาริน)
มหันตภัยเชื้อนรกถล่มเมือง
28 Weeks Later เป็นภาพยนตร์จากอังกฤษ เป็นภาคต่อของ 28 Days Later ซึ่งเป็นภาพยนตร์แนวสยองขวัญเกี่ยวกับเชื้อไวรัสที่ระบาดในประเทศอังกฤษทำให้ผู้คนกลายเป็น ซอมบี้ ไล่อาละวาดล่าคน ทำให้กองกำลังนาโต้นำโดยประเทศสหรัฐอเมริกาต้องเข้าไปกำจัดเชื้อหลังจากนั้น 24 สัปดาห์กองกำลังนาโต้ประสบความสำเร็จในการปราบเชื้อ และผู้ติดเชื้อ แต่ทว่ายังมีผู้ติดเชื้อที่มีภูมิคุ้มกันพิเศษที่ไม่ทำให้ตนกลายร่างเป็นซอมบี้ แต่ยังคงมีเชื้ออยู่ได้แพร่กระจายไวรัสของตนออกไปอีกครั้ง จนต้องเกิดสงครามกับ ผู้ติดเชื้อรอบใหม่ขึ้น
[[หมวดหมู่:ภาพยนตรดังมากเรื่องนี้
ฮิซากิ ชูเฮย์
ฮิซากิ ชูเฮย์ () ตัวละครการ์ตูนจากเรื่องเทพมรณะ เป็นยมทูตรองหัวหน้าหน่วยที่ 9 แห่ง 13 หน่วยพิทักษ์
ฮิซากิ เป็นยมทูตชายผู้มีรอยสักเป็นตัวเลข "69" ที่แก้มด้านซ้าย มีพลาสเตอร์ปิดเหนือจมูก และที่ตาขวามีรอยถูกกรงเล็บฮอลโลว์ข่วน ที่ตรงคอกับต้นแขนทั้งสองข้างมีโซ่รัดไว้ เมื่อปลดโซ่นั้นออกมาก็จะเป็นระเบิดขนาดเล็ก ไว้ถ่วงเวลาคู่ต่อสู้
ฮิซากิเป็นคนที่มุ่งมั่นในหน้าที่ และเคารพใน 13 หน่วยพิทักษ์เป็นอย่างมาก และเป็นคนที่อ่อนโยนมากคนนึง
รอยสักเลข "69" ของชูเฮย์นั้นเหมือนกับรอยสักตรงหน้าท้องของมุกุรุม่า เค็นเซย์อดีตหัวหน้าหน่วยที่ 9 ที่ปัจจุบันเป็นหนึ่งในไวเซิร์ดซึ่งเคยช่วยชูเฮย์จากฮอลโลว์ครั้นยังเป็นเด็กใน ภาคอดีตกาล
ฮิซากิ เป็นยมทูตที่มีฝีมือดี เขาเป็นประธานรุ่นที่ 2061 แห่งโรงเรียนยมทูต และยังถูกให้บรรจุเข้า 13 หน่วยพิทักษ์ตั้งแต่ยังเรียนไม่จบ แต่ถึงกระนั้นเขาก็สอบตกติดต่อกัน 2 ปีกว่าจะสอบเข้าโรงเรียนยมทูตได้ ในตอนที่ออกมาฝึกภาคปฏิบัติที่โลกมนุษย์ พวกฮอลโลว์ได้เข้ามาและทำร้ายเพื่อนๆของฮิซากิเสียชีวิต 1 คน สาหัส 1 คน ฮิซากิได้ต้านฮอลโลว์เอาไว้คนเดียวจนถูกฮอลโลว์ทำร้ายที่ใบหน้าข้างขวา แต่พวกเร็นจิได้กลับมาช่วยไว้ฮิซากิจึงรอดชีวิตได้กล่าวถึงตอนที่พวกเร็นจิเป็นนักเรียนในโรงเรียนยมทูต ฮิซากิซึ่งขณะนั้นเป็นนักเรียนยมทูตชั้นปี 6 และเป็นประธานรุ่น ได้พาพวกนักเรียนยมทูตชั้นปี 1 ออกมาฝึกปฏิบัติที่มนุษย์โลก และฮอลโลว์ได้ลอบเข้ามาทำร้ายเพื่อนยมทูตปี 6 ตาย 1 คน สาหัส 1 คน เขาจึงสู่กับฮอลโลว์เพียงคนเดียวจนได้รับบาดเจ็บ แต่พวกเร็นจิได้มาช่วยเอาไว้
ตอนที่หัวหน้าซาราคิได้กำลังมุ่งหน้าไปที่เนินโซเคียวคุ หัวหน้าโคมามูระกับรองหัวหน้าอิบะ และหัวหน้าโทเซ็นกับรองหัวหน้าฮิซากิได้เข้ามาขัดขวาง ฮิซากิได้ตอสู้กับอายาเสะกาวะ ยูมิจิกะ นักสู้ลำดับ 5 แห่งหน่วยที่ 11 ขณะที่ฮิซากิเตือนยูมิจิกะให้ถอย แต่กลับถูกดาบฟันวิญญาณของยูมิจิกะดูดพลังวิญญาณจนหมดแรง และขณะนั้นเองเอาได้เห็นหัวหน้าใหญ่ยามาโมโตะปลดปล่อยดาบฟันวิญญาณ
ต่อมาหลังจากที่รู้ว่าหัวหน้าโทเซ็นเป็นหนี่งในคนร้าย เขาได้มาจับตัวหัวหน้าโทเซ็นเอาไว้ แต่หัวหน้าโทเซ็นก็หนีรอดไปได้ วันต่อมาเขาและหัวหน้าโคมามูระได้ไปที่หลุมศพเพื่อนของโทเซ็น พร้อมกับบอกกับฮิซากิว่ามาช่วยกันทำให้โทเซ็นตาสว่างกันเถอะ
อิซากิถูกส่งตัวจากโซลโซไซตี้ให้มาช่วยเหลือพวกอิจิโกะในการต่อสู้กับเบาท์พร้อมกับยมทูตคนอื่นๆ เขาได้เข้ามาช่วยลูเคีย อิโนะอุเอะ และคุโรโดะในการต่อสู้กับเบาท์ที่ชื่อมาบาชิ
มุกุรุมะ เคนเซย์หัวหน้าหน่วยที่ 9 ได้ปราบฮอลโลว์โดยได้ช่วยชีวิตเด็กคนหนึ่งนั่นก็คือชูเฮย์ในตอนเด็กกำลังร้องไห้จากความกลัวฮอลโลว์อยู่ เคนเซย์จึงบอกให้ชูเฮย์เลิกร้องไห้พร้อมกับรอยยิ้มที่เหี้ยมเกรียมของเขา ทำให้ชูเฮย์กลัวหนักกว่าเดิม
ฮิซากิได้รับหน้าที่ปกป้องเสาทั้ง 4 ที่ล้อมเมืองคาราคุระไว้ ได้เข้าต่อสู้กับฟราเชี่ยนคนสนิทของบารากัน ที่ชื่อว่า ฟินดอร์ แคเรียส และได้รับชัยชนะมาหมายเหตุ* ทั้งปลดปล่อยดาบของ ฮิซากิ ชูเฮย์ และ มุกุรุม่า เคนเซย์ มีลักษณะดาบคล้ายอาวุธนินจา
ไพโลคาร์พีน
ไพโลคาร์พีน (Pilocarpine) เป็นสารแอลคาลอยด์ประเภทมัสคารีน ได้มาจากใบของพืชล้มลุกจีนัส "Pilocarpus" จากเขตร้อนของทวีปอเมริกา
ไพโลคาร์พีนถูกใช้ในการรักษาต้อหินมุมเปิดเรื้อรังและต้อหินมุมปิดเฉียบพันมานานกว่า 100 ปี
ไพโลคาร์พีนยังถูกใช้ในการรักษาอาการปากแห้งเนื่องจากน้ำลายน้อย โดยกระตุ้นการคัดหลั่งน้ำลายและเหงื่อออกมาในปริมาณมาก และยังอาจทำให้เกิดภาวะความดันเลือดต่ำและหัวใจเต้นช้าลง
เดอะซิมส์ วัยวุ่นลุ้นรัก
เดอะซิมส์ วัยวุ่นลุ้นรัก () เป็นภาคเสริมต่อจากปาร์ตี้สุขสันต์ บ้านหรรษา ของเกมเดอะซิมส์
เป็นซีรีส์ชุดที่ 4 ของเกมส์ The Sims
ไซตามะ (เมือง)
ไซตามะ () เป็นศูนย์กลางของจังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัด และเป็นเมืองที่มีประชาการมากที่สุดของจังหวัด จัดตั้งขึ้นโดยข้อบังคับ ประกอบด้วยเมืองหลายเมืองควบรวมกันได้แก่ อูราวะ () โอมิยะ () โยโนะ () และอิวัตสึกิ ()
เมืองนี้เป็นที่ตั้งของสนามกีฬาชื่อดังอย่าง สนามกีฬาไซตามะ 2002 ซึ่งใช้แข่งขันฟุตบอลโลกรอบสุดท้ายในปี 2002 รวมถึงไซตามะซูเปอร์อารีนา ซึ่งเป็นศูนย์กีฬาในร่มอเนกประสงค์
เมืองไซตามะแบ่งการปกครองออกเป็น 10 เขต ("ku"), ซึ่งแบ่งตามสีทางการได้ดังนี้ :
อุทยานแห่งชาติภูลังกา
อุทยานแห่งชาติภูลังกา ครอบคลุมพื้นที่อำเภอบ้านแพง จังหวัดนครพนม และอำเภอเซกา อำเภอบึงโขงหลง จังหวัดบึงกาฬ มีเนื้อที่ประมาณ 31,250 ไร่ หรือประมาณ 50 ตารางกิโลเมตร จุดเด่นที่น่าสนใจ คือ น้ำตกตาดขาม (อ.บ้านแพง,นครพนม), น้ำตกตาดโพธิ์ (อ.บ้านแพง,นครพนม), น้ำตกตาดวิมานทิพย์ (อ.บึงโขงหลง,บึงกาฬ), น้ำตกกินนรี(อ.บึงโขงหลง,บึงกาฬ) ตามลำดับ
ปี พ.ศ. 2527 กองอุทยานแห่งชาติได้สำรวจพื้นที่บริเวณป่าภูลังกา ท้องที่อำเภอบ้านแพง จังหวัดนครพนม พบมีสภาพที่เหมาะสม สามารถจัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติได้ เนื่องจากสภาพป่าโดยทั่วไปเป็นป่าดิบเขา ป่าดงดิบ ป่าเบญจพรรณ และป่าแดงที่สมบูรณ์ มีสัตว์ป่าชุกชุม เป็นต้นกำเนิดของลำห้วยหลากสาย และมีจุดเด่นทางธรรมชาติ เช่น หน้าผา ถ้ำ น้ำตก อยู่หลายแห่ง
กรมป่าไม้พิจารณาแล้ว เพื่อเป็นการอนุรักษ์ทรัพยากรป่าไม้และทิวทัศน์ธรรมชาติที่สวยงามเพื่อรักษาสมดุลทางธรรมชาติของระบบนิเวศน์ของพื้นที่ดังกล่าว ให้คงไว้ในรูปของอุทยานแห่งชาติ เพื่อประโยชน์แก่การศึกษาและรื่นรมย์ของประชาชนสืบไป จึงเห็นควรกำหนดพื้นที่บริเวณดังกล่าวเป็นอุทยานแห่งชาติตามนัยมาตรา 6 แห่ง พระราชบัญญัติอุทยานแห่งชาติ พ.ศ. 2504
มีลักษณะเป็นภูเขาเรียงซ้อนกันตามแนวแม่น้ำโขง คือ ภูลังกาเหนือ ภูลังกากลาง และภูลังกาใต้ ทอดยาวตามแนวทิศเหนือกับทิศใต้และสลับด้วยเทือกเขาขนาดเล็กหลายลูกสลับซับซ้อนกันพร้อมทั้งทอดยาวตามแนวลำน้ำโขง มีความสูงจากระดับน้ำทะเล ที่จุดสูงสุดบนภูลังกาเหนือ สูง 563 เมตรจากระดับน้ำทะเล สภาพโดยทั่วไปของพื้นที่เป็นภูเขาหินทราย โดยแบ่งชั้นหินที่สำคัญออกเป็น 3 หมวด คือ หมวดหินโคราช หมวดหินภูพาน และหมวดหินภูกระดึง ลักษณะดินจะเป็นดินทรายมีการพังทลายปานกลาง ภูลังกาเป็นต้นกำเนิดของห้วยต่างๆ หลายสาย เช่น ห้วยทรายเหนือ ห้วยซ่าน ห้วยยางนกเหาะ หวยลังกา ห้วยขาม และห้วยทรายใต้ ซึ่งมีความสำคัญมากสำหรับราษฎรในที่ราบที่อยู่ใกล้เคียงในการทำการเกษตรกรรม และไหลลงสู่แม่น้ำโขง ที่อำเภอบ้านแพง จังหวัดนครพนม
ในพื้นที่มีสภาพภูมิอากาศ โดยทั่วๆ ไปแล้วจะมีสภาพอากาศใกล้เคียงกับบริเวณอื่นๆของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ส่วนสภาพอากาศบนยอดเขาจะมีลักษณะเป็นหิน ฤดูหนาวจะมีอากาศหนาวจัด ประมาณ 0-5 องศาเซลเซียส โดยอุณหภูมิเฉลี่ยตลอดปีประมาณ 25-36 องศาเซลเซียส ฤดูฝนมีปริมาณน้ำมาก ประมาณ 1,860 มิลลิเมตรต่อปี
พื้นที่อุทยานแห่งชาติภูลังกาปกคลุมด้วยป่าดิบแล้ง ป่าเบญจพรรณ และป่าเต็งรัง ดอกไม้ป่าที่มีอยู่โดยทั่วไป โดยเฉพาะกล้วยไม้ป่า รองเท้านารี เท่าที่พบในปัจจุบันส่วนมากจะเป็นกล้วยไม้ตระกูลหวายและแดงอุบล นอกจากนั้นภูลังกายังเป็นแหล่งสมุนไพรต่างๆ และว่านนานาชนิด
ภูลังกาในปัจจุบันเท่าที่พบและได้ข้อมูลจากชาวบ้าน ปรากฏว่ายังมีสัตว์ป่าประเภทสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม เช่น หมูป่า ลิง อีเห็น เก้ง อยู่เป็นจำนวนมาก พร้อมทั้ง กระรอก กระแต บ่าง และนอกจากนี้ยังมีสัตว์ปีกจำพวกนกต่างๆ หลายชนิด ที่เด่นๆ อีกจำพวกหนึ่งคือ สัตว์เลื้อยคลาน ได้แก่ กระท่าง และงู อีกหลายๆ ชนิด
โบอิง เอ็กซ์-45
โบอิง เอ็กซ์-45 () โบอิง เอ็กซ์-45 เป็นเครื่องบินไร้คนขับ โดยเป็นส่วนหนึ่งของโครงการ JUCAS ซึ่งเป็นความร่วมมือกันระหว่างสำนักงานโครงการวิจัยเชิงป้องกันขั้นก้าวหน้า DARPA ของกองทัพอากาศสหรัฐฯ กองทัพเรือสหรัฐฯ และ บริษัทโบอิง โดยเครื่องบินลำนี้ได้รับการพัฒนาเพื่อความหลากหลายในการบินทำภารกิจ เช่น การบินกดดันการป้องกันทางอากาศของข้าศึก การบินโจมตี การทำลายทางอิเล็กทรอนิกส์ และ การบินสอดแนม
เครื่อง เอ็กซ์-45 ถูกสร้างจากวัสดุผสมที่มีอะลูมิเนียมเป็นองค์ประกอบหลักและที่ผิวทำมาจากวัสดุผสมคอมโพสิตชนิดกราไฟต์ อีพ็อกซี่ ยานมีรูปทรงคล้ายตัว Y จมูกยานมีลักษณะของท่อนำอากาศเข้ายาน ปีกของยานสามารถถอดออกได้ง่ายในเวลาที่ต้องการขนส่งทางอากาศโดยบรรจุในตู้คอนเทนเนอร์เครื่องบิน ซี-5 หรือ ซี-17
การควบคุมยานจะถูกควบคุมจากรถควบคุมซึ่งรัศมีในการควบคุมห่างไปได้กว่า 100 กิโลเมตร ภายในรถควบคุมยานประกอบไปด้วย สถานีควบคุมการบินทำภารกิจ ระบบสนับสนุน
สถานีควบคุมการบินภารกิจจะประกอบไปด้วย ตัวรีเลย์สัญญานดาวเทียมที่มีการป้องกันและลิงก์ติดต่อสื่อสารในแนวสายตา ซึ่งจะถูกใช้ในการวางแผนเส้นทางการบินและภารกิจที่ยานสามารถทำงานได้เองโดยอัตโนมัติ การปฏิบัติการระบบจะมีวงรอบของการตัดสินใจโดยมนุษย์แทรกอยู่ด้วยเสมอ ทั้งในการวางแผนและการทำภารกิจ รวมไปถึงการค้นหาเป้าหมาย การพิสูจน์ฝ่าย การจับเป้าแบบทันกาล การเลือกใช้อาวุธและการยิงอาวุธปล่อย และรวมไปถึงการประเมินความเสียหายของเป้าหมาย
แหลมหลวง
แหลมหลวงเป็นสถานที่ที่ได้รับการพัฒนาขึ้นเป็นแหล่งท่องเที่ยว ตั้งอยู่ในตำบลแหลมผักเบี้ย อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี ห่างจากตัวเมืองเพชรบุรี 17กิโลเมตร
สามารถเดินทางตามเส้นทางเดียวกับ ทางไปตามถนนทางหลวงแผ่นดิน สายหาดเจ้าสำราญเพชรบุรี-หาดเจ้าสำราญ เมื่อถึงสี่แยกหาดเจ้าสำราญให้เลี้ยวซ้ายก่อนถึงชายหาดเจ้าสำราญเล็กน้อย 
แหลมหลวงเป็นแหลมที่ยื่นออกไปในทะเล 2 กิโลเมตร โดยแหลมนี้จะแยกระบบนิเวศวิทยาของป่าออกเป็น 2 ประเภท คือระบบนิเวศป่าชายเลน (ด้านทิศเหนือ) ระบบนิเวศป่าชายหาด (ด้านทิศใต้) ด้านทิศเหนือจะเป็นหาดโคลน เป็นชายทะเลที่สามารถชมได้ทั้งพระอาทิตย์ขึ้นและพระอาทิตย์ตก ด้านทิศใต้จะเป็นหาดทรายขาวยาวไปจนถึงหาดเจ้าสำราญ
เจลลี่บีน
เจลลี่บีน () เป็นขนมหวานที่ทำเป็นรูปคล้ายเมล็ดถั่ว โดยมีส่วนผสมจากน้ำตาล น้ำเชื่อมข้าวโพด และแป้ง โดยผสมสีและกลิ่นผลไม้ต่างๆ โดยมีต้นกำเนิดจาก ลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา
โนลดอร์
ตามปกรณัมของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ในชุด เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ และ ซิลมาริลลิออน ชาวโนลดอร์ () เป็นชื่อชนตระกูลหนึ่งในสามตระกูลใหญ่ของพวกเอลฟ์ ที่เดินทางไปยังทวีปอามัน ต้นตระกูลผู้รวบรวมผองชนโนลดอร์คือเอลฟ์ที่ตื่นขึ้นเป็นคนที่สองที่ริมทะเลสาบคุยวิเอเนน นามว่า "ตาตา" (Tata) ดังนั้นบางครั้งจึงเรียกชนเหล่านี้ว่า 'ตระกูลที่สองของเอลฟ์' หรือ 'ตาชาร์' (Tatyar) สำหรับเอลฟ์อีกสองตระกูลใหญ่คือ ชาววันยาร์ และชาวเทเลริ
อย่างไรก็ดี ในเวลาต่อมาเมื่อเทพโอโรเมชักชวนเหล่าเอลฟ์ให้ส่งผู้แทนไปเยือนวาลินอร์ ผู้แทนของชาวโนลดอร์คือ ฟินเว ผู้ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นกษัตริย์ของชาวโนลดอร์ทั้งมวล และได้นำพวกเขาเดินทางอพยพไปสู่แผ่นดินอมตะ
ชาวโนลดอร์มีรูปร่างสูงใหญ่ มักมีดวงตาสีเทา ผมสีเข้ม (ยกเว้นโนลดอร์บางคนในตระกูลที่วิวาห์กับชาววันยาร์ เช่นราชสกุลฟินาร์ฟิน จะมีผมสีทองแบบชาววันยาร์) พวกเขาพูดภาษาเควนยา แต่ชาวโนลดอร์ที่นิวัติมายังมิดเดิลเอิร์ธในยุคที่หนึ่ง จะใช้ภาษาซินดารินในการเจรจาประจำวัน
ชาวโนลดอร์ถือเป็นเอลฟ์ที่มีพรสวรรค์ทางด้านงานช่าง งานฝีมือ ตำนาน อักษรศาสตร์และศิลปศาสตร์ทั้งมวล เป็นเลิศที่สุดในบรรดาเอลฟ์ทั้งหลาย มีสมญาว่า 'เอลฟ์แห่งภูมิปัญญา' (Deep Elves) พวกเขาเป็นศิษย์ของเทพอาวเล เทพวิศวกรรม และในเวลาต่อมาก็กลับก้าวหน้ายิ่งกว่าอาจารย์ของตน ชาวโนลดอร์คิดค้นวิธีขุดดิน ทำเหมือง และเจียระไนอัญมณี ได้สร้างอัญมณีอันงดงามประดับแผ่นดินวาลินอร์ไว้เป็นจำนวนมาก พวกเขายังรักในอักษรศาสตร์ รูมิลครูตำนาน เป็นผู้แรกที่คิดค้นประดิษฐ์วิธีการเขียนตัวอักษรขึ้น และต่อมา เฟอานอร์ ได้ปรับปรุงระเบียบวิธีการเขียนอักขระภาษาเอลฟ์ขึ้นใหม่ เรียกว่า อักขระเทงกวาร์ (Tengwar) ซึ่งต่อมาเป็นอักขระที่ใช้งานกันแพร่หลายทั่วไป
นครหลวงของชาวโนลดอร์บนแผ่นดินอมตะ คือนครทิริออน ตั้งอยู่บนเนินเขาทูนา ในช่องเขาคาลาเคียร์ยา ซึ่งเป็นช่องในเทือกเขาเพโลริ เชื่อมดินแดนวาลินอร์ที่อยู่ด้านในทวีปอามัน ให้เปิดผ่านออกมาสู่ชายฝั่งมหาสาครได้ เมื่อแรกนครทิริออนเป็นที่อยู่ของเอลฟ์ทั้งชาววันยาร์และชาวโนลดอร์ ต่อมาภายหลัง ชาววันยาร์พากันย้ายไปอาศัยอยู่เชิงขุนเขาอันเป็นที่ประทับของมานเวเทพบดี จึงคงเหลือแต่ชาวโนลดอร์ในนครทิริออน
ชาวโนลดอร์จำนวนมากอพยพออกจากทิริออนแล้วย้อนกลับมายังมิดเดิ้ลเอิร์ธ หลังจากเหตุการณ์ที่มอร์กอธและอุงโกลิอันท์ ร่วมมือกันทำลายทวิพฤกษา ระหว่างความวุ่นวายในความมืด มอร์กอธสังหารกษัตริย์ฟินเวของพวกเขา แล้วชิงซิลมาริลไปจากท้องพระคลังในฟอร์เมนอส หนีมายังมิดเดิ้ลเอิร์ธ เฟอานอร์จึงนำทัพชาวโนลดอร์จำนวนมากไล่ติดตามมา ทั้งที่ฝ่าฝืนพระบัญชาของเหล่าวาลาร์
ชาวโนลดอร์ที่อพยพออกจากทิริออนย้อนมายังมิดเดิลเอิร์ธ มักเรียกว่า ชาวโนลดอร์พลัดถิ่น หรือ ผู้ลี้ภัย แม้พวกเขาจะออกจากทิริออนมาอย่างเต็มใจ แต่ก็ถูกปวงเทพลงโทษโดยการปิดกั้นไม่ให้หวนกลับคืนสู่แผ่นดินอมตะได้อัมร็อดกับอัมรัส พำนักอยู่ในเขตป่าเชิงขุนเขาเอเร็ดลูอิน แถบออสซิริอันด์ ไม่มีการระบุว่าได้ก่อตั้งเป็นอาณาจักร ส่วนกาลาเดรียล ไปพำนักอยู่กับเทพีเมลิอัน ในอาณาจักรโดริอัธ
เห็ด
เห็ด (mushroom) คือชีวอินทรีย์ (living organism) จัดอยู่ในอาณาจักรเห็ดรา (fungi kingdom) มีหลากหลายรูปพรรณสัณฐาน จัดจำแนกอยู่ใน 'ไฟลัมเบสิดิโอไมโคตา (phylum Basidiomycota)' กับ 'ไฟลัมอะการิโคไมโคทา (phylum Agaricomycota)'
คำว่า 'เห็ด' หรือ 'ดอกเห็ด' คือส่วนโครงสร้างสืบพันธุ์ของเห็ดรา ประกอบด้วย ก้าน (stipe) และ หมวก (pileus) ใต้หมวกอาจเป็น ครีบ (lamella) หรือเป็นท่อ (tube) อันเป็นที่เกิด 'สปอร์ (spore)' ซึ่งสปอร์นี้มีขนาดเล็กมากเรียกว่าจุลขนาดต้องใช้กล้องจุลทรรศ์ช่วยให้มองเห็น
ปัจจุบันได้มีการจำแนก 'เห็ด' แล้วกว่า 30,000 ชนิด มีทั้งที่เป็น 'เห็ดกินได้' 'เห็ดกินไม่ได้' 'เห็ดพิษ' บางชนิดกินแล้วเกิดประสาทหลอน บางชนิดกินแล้วถึงแก่ชีวิต
รุทรักษะ
รุทรักษะ หรือเรียกกันว่า น้ำตาพระศิวะ เป็น เครื่องรางคล้ายเมล็ดพุทรา ที่เชื่อว่า ช่วยรักษาสุขภาพ ให้ดีและแข็งแรง เสริมงาน-ความรัก ให้ราบรื่น สำเร็จ นิยมร้อยรวมกับหินธิเบต
เชื่อกันว่าเมื่อพระศิวะ ทรงเห็นความทุกข์ยากของเหล่ามนุษย์ น้ำพระอัสสุชล(น้ำตา)ขององค์พระศิวะหยดลงมาบนพื้นโลก และเมื่อหยดถึงพื้นดินนั้นก็เกิดเป็นต้นไม้ขึ้น พระศิวะจึงได้อำนวยพรให้กับต้นไม้นั้นโดยให้ถือว่าเป็นต้นไม้มงคลและตั้งชื่อให้ว่าต้นรุทรักษะและอำนวยพรให้แก่มนุษย์ที่ได้นำเมล็ดรุทรักษะไปประดับหรือสวมใส่ด้วยความเคารพ
แม่น้ำสาละวิน
แม่น้ำสาละวิน (; ; ; กะเหรี่ยงสะกอ: โคโหล่โกล) เป็นแม่น้ำสายที่ยาวเป็นอันดับที่ 26 ของโลก ยาว 2,800 กิโลเมตร และเป็นแม่น้ำที่มีความยาวเป็นอันดับสองของภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ รองมาจากแม่น้ำโขง มีต้นกำเนิดจากการละลายของหิมะเหนือเทือกเขาหิมาลัย ไหลผ่านมณฑลยูนนาน ประเทศจีน ที่ซึ่งเรียกแม่น้ำนี้ว่า นู่เจียง () หมายถึง "แม่น้ำพิโรธ" และผ่านประเทศพม่าผ่านรัฐฉาน รัฐกะยา รัฐกะเหรี่ยง ซึ่งเป็นแม่น้ำกั้นพรมแดน ระหว่างพม่ากับไทยที่จังหวัดแม่ฮ่องสอน และไหลลงมาบรรจบกับแม่น้ำเมย หลังจากนั้นแม่น้ำสาละวินจึงไหลวกกลับเข้าประเทศพม่า และไหลลงสู่มหาสมุทรอินเดียที่อ่าวเมาะตะมะ รัฐมอญ
แม่น้ำสาละวินมีต้นกำเนิดที่เดียวกับแม่น้ำโขง และแม่น้ำแยงซี โดยแบ่งแยกออกจากกันอย่างชัดเจนจากต้นกำเนิด และเนื่องจากเป็นน้ำที่เกิดจากการละลายของหิมะ อุณหภูมิของน้ำในแม่น้ำสาละวินจึงมีความเย็นกว่าน้ำในแม่น้ำอื่น ๆ ในประเทศไทย บางช่วงมีความลึกมากและน้ำไหลแรง
นอกจากนี้ ในประเทศ จีน แม่น้ำสาละวิน เป็น 1 ในแม่น้ำ 3 สาย ที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็น "มรดกโลก" ร่วมกับ แม่น้ำโขง และ แม่น้ำแยงซี ในเขตพื้นที่มณฑลยูนนาน ภายใต้ชื่อ พื้นที่คุ้มครองแม่น้ำขนานสามสายแห่งยูนนาน โดยพื้นที่ดังกล่าว นับได้ว่าเป็นสถานที่แห่งหนึ่งบนโลกที่มีความอุดมสมบูรณ์และความหลายหลายทางชีวภาพสูง
ลำน้ำสาขาซึ่งไหลลงแม่น้ำสาละวินทั้งทางตรงและทางอ้อม แบ่งตามระบบลุ่มน้ำประธาน ประกอบด้วยบนแม่น้ำสาละวิน มีโครงการสร้างเขื่อนหลายแห่ง ซึ่งแต่ละที่ก็มักเป็นประเด็นทางด้านการเมือง
ดูบทความหลักที่ "ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำสาละวิน"
ชนิดพันธุ์ปลาที่พบในแม่น้ำสาละวิน จัดได้ว่ามีปริมาณน้อยกว่าปลาที่พบในลุ่มน้ำใกล้เคียง อย่าง แม่น้ำเจ้าพระยา หรือแม่น้ำโขง โดยชนิดพันธุ์ปลามีความใกล้เคียงกับปลาที่พบในประเทศอินเดีย ที่อยู่ไกลออกไปนับพันกิโลเมตรมากกว่าชนิดพันธุ์ปลาที่พบในประเทศไทย และหลายชนิดเป็นปลาเฉพาะถิ่นที่ไม่พบในที่แห่งอิ่น เช่น ปลากดหมูสาละวิน, ปลากดหัวเสียม, ปลาหยะเค, ปลาแค้ขี้หมู, ปลากระทิงจุด เป็นต้น และยังมีอีกหลายชนิดที่ยังไม่ได้มีการค้นพบ
เครื่องเล่นวิดีโอเกม
เครื่องเล่นวิดีโอเกม () คือ เครื่องใช้ไฟฟ้าที่ใช้ในการเล่นวิดีโอเกม โดยแสดงภาพผ่านทางหน้าจอภายในเครื่องหรือโทรทัศน์ แบ่งเป็นเครื่องเล่นเกมมีการผลิตในรูปแบบที่แตกต่างกันก่อนหน้าแต่ใช้ลักษณะของเวกเตอร์มากกว่ารูปแบบของวิดีโอ จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2515 บริษัทแม็กนาวอกซ์ ได้ผลิตวิดีโอเกมเครื่องแรกคือ แม็กนาวอกซ์โอดีสซี ผลิตโดย ราล์ฟ เอช. แบร์
วิลเลียมแห่งซ็องส์
วิลเลียมแห่งซ็องส์ () เป็นสถาปนิกชาวฝรั่งเศส มีชีวิตอยู่ในคริสต์ศตวรรษที่ 12 ได้รับการบันทึกไว้ในเดือน กันยายน ค.ศ. 1174 ว่าเป็นสถาปนิกที่ทำหน้าที่ก่อสร้างบริเวณร้องเพลงสวด (Choir) สำหรับมหาวิหารแคนเตอร์บรีในอังกฤษ ซึ่งถูกเพลิงไหม้เสียหายไปก่อนหน้านี้ในปีเดียวกัน
วิลเลียมเป็นคนที่มีลักษณะนิสัยทะเยอทะยาน เหล่านักบวชเห็นว่าเขาเป็นคนค่อนข้างจองหอง วันหนึ่งเมื่อเขาตกลงมาจากนั่งร้านที่ใช้ในการก่อสร้างและเกือบจะต้องเสียชีวิตนั้น นักบวชเหล่านี้เชื่อว่าเป็นการลงโทษจากพระเจ้า เพราะทำให้เขาทำงานไม่ได้อีก เขาได้ส่งต่องานก่อสร้างให้กับชายอีกคนที่ชื่อวิลเลียม เช่นกัน เรียกว่า วิลเลียมชาวอังกฤษ (William the Englishman)
เออแฌน วียอแล-เลอ-ดุก สถาปนิกในศตวรรษที่ 19 ได้ทำการค้นคว้าเกี่ยวกับวิลเลียมแห่งซ็องส์อย่างมาก และจากการค้นพบความคล้ายคลึงระหว่างพื้นที่บริเวณร้องเพลงสวดของมหาวิหารแคนเตอร์บรีกับมหาวิหารแซ็งเตเตียนแห่งซ็องส์ที่สร้างในเวลาใกล้เคียงกันนั้น เป็นการแสดงให้เห็นการมีตัวตนอยู่จริงของวิลเลียม สถาปนิกชาวฝรั่งเศสที่ได้ไปสร้างสรรค์ผลงานให้กับโบสถ์ที่ใหญ่ที่สุดในอังกฤษ ที่เมืองแคนเตอร์บรีดังกล่าว แต่วียอแล-เลอ-ดุกก็ไม่สามารถหาข้อมูลเกี่ยวกับวิลเลียมได้มากกว่านั้น นอกไปจากว่าเขาได้เสียชีวิตลงหลังจากกลับมาพำนักที่ฝรั่งเศสได้ปีเดียว บันทึกทางประวัติศาสตร์มากมายได้ยกย่องวิลเลียมสำหรับผลงานของเขา โดยข้อมูลที่สมบูรณ์ที่สุดที่หาได้ทุกวันนี้คือ บันทึกของวียอแล-เลอ-ดุกเกี่ยวกับสถาปัตยกรรมของมหาวิหารแห่งเมืองซ็องส์
วีลาร์ เดอ ออนกูร์
วีลาร์ เดอ ออนกูร์ (Villard de Honnecourt) เป็นสถาปนิกและนักประดิษฐ์ ที่มีชีวิตอยู่ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 13 ณ เมือง Picardy ทางเหนือของฝรั่งเศส ออนกูร์ได้รับการยกย่องจากผลงานที่หลงเหลือไว้เพียงแต่ในกระดาษของเขา โดยมีทั้งหมด 33 แผ่น ซึ่งประกอบไปด้วยแบบก่อสร้าง 250 ชิ้น ซึ่งเขียนขึ้นในช่วงทศวรรษ 1230 (ปัจจุบันถูกเก็บบันทึกไว้ที่หอสมุดแห่งชาติฝรั่งเศส (Bibliothèque Nationale, Paris) แบบที่พบนั้น เป็นแบบของทั้งสถาปัตยกรรม แบบรูปด้าน เครื่องกล งานศิลปะ รวมทั้งรูปของคนและสัตว์ด้วย
สิ่งที่น่าสนใจที่สุดที่พบคือ แบบของเครื่องเลื่อยไม้ที่ใช้พลังงานต่อจากกังหันลม เครื่องยกที่คล้าย ๆ กับลิฟต์ เครื่องกลที่ใช้ระบบฟันเฟืองต่าง ๆ (แบบเดียวกับที่ค้นพบในจีน สมัยราชวงศ์ซ่ง) โดยบันทึกของออนกูร์นี้ เป็นบันทึกที่เก่าแก่ที่สุดเกี่ยวกับระบบเครื่องกลฟันเฟืองที่พบได้ในโลกตะวันตก ออนกูร์ได้ทำการท่องเที่ยวไปมากมายหลาย ๆ ที่เพื่อศึกษาสถาปัตยกรรม โดยมีการบันทึกการเดินทางโดยละเอียดทั้งในลักษณะของตัวอักษรและภาพ หนึ่งในข้อมูลที่น่าสนใจคือ ภาพร่าง (Sketch) ของหอระฆังโบสถ์แห่งเมือง Laon และโถงกลาง (nave) ของโบสถ์แห่งเมืองแรงส์ ในขณะที่กำลังได้รับการก่อสร้าง ซึ่งได้กลายมาเป็นข้อมูลสำคัญในการทำการศึกษาสถาปัตยกรรมรูปแบบไฮกอทิก (High Gothic Architecture)
จอตโต ดี บอนโดเน
จอตโต ดี บอนโดเน (Giotto di Bondone) (ค.ศ. 1267 – 8 มกราคม ค.ศ. 1337), เป็นที่รู้จักกันโดยทั่วไปในนาม จอตโต (Giotto), เป็นสถาปนิกและจิตรกรชาวอิตาลี จากเมืองฟลอเรนซ์ ได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในผู้มีส่วนสร้างสรรค์ผลงาน ที่ก่อให้เกิดกระแสใหม่ในสังคมที่นำไปสู่ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา ในที่สุด
จอตโต ดี บอนโดเนเป็นจิตรกรร่วมสมัยกับจิโอวานนี วิลลานิผู้กล่าวว่าจอตโตเป็นช่างผู้มีความสามารถที่สุดในสมัยนั้น เป็นผู้วาดภาพตามกฎของธรรมชาติ และจอตโตได้รับเงินเดีอนจากรัฐบาลเมืองฟลอเรนซ์เนื่องมาจากความสามารถ
จอร์โจ วาซารี นักเขียนชีวประวัติจากคริสต์ศตวรรษที่ 16 กล่าวว่า จอตโต เป็นผู้แยกตัวจากศิลปะแบบไบแซนไทน์อย่างชัดเจน และเป็นผู้นำในการใช้วิธีวาดอย่างถูกต้องจากธรรมชาติซึ่งเป็นวิธีที่ละทิ้งไปกว่าสองร้อยปีตั้งแต่สมัยกรีก
ผลงานชิ้นสำคัญของจอตโตคือภาพเขียน “ความโทมนัสกับร่างพระเยซู” ในชาเปลสโครเวนยีภายในวัดในเมืองปาโดวา หรือที่รู้จักกันว่าชาเปลอารีนา ภาพเขียนนี้สำเร็จลงในปี ค.ศ. 1305 เป็นภาพที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นผลงานชั้นเอกของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาตอนต้น (Early Renaissance)
ปีเตอร์ พาร์เลอร์
ปีเตอร์ พาร์เลอร์ () (ราว ค.ศ. 1330 – 13 กรกฎาคม ค.ศ. 1399 ที่เมืองปราก) เป็นสถาปนิกชาวเยอรมัน ที่มามีชื่อเสียงในกรุงปราก ได้รับการยกย่องจากผลงานการก่อสร้าง มหาวิหารเซนต์ไวทัส (Saint Vitus Cathedral) และ สะพานชาร์ลส์ (Charles Bridge) ในเมืองปราก ซึ่งเป็นที่พำนักของพาร์เลอร์ตั้งแต่ปี ค.ศ.1356
ปีเตอร์ พาร์เลอร์ เป็นสมาชิกของตระกูลพาร์เลอร์ที่เป็นตระกูลช่างก่อสร้างและมีเครือญาติกระจัดกระจายออกไปทั้งยุโรป ไฮน์ริคท์ พาเลอร์ บิดาของเขา ได้พาครอบครัวมาอยู่ที่เมือง ชเวบิชกมึนด์ (Schwäbisch Gmünd) เพื่อทำงานในโครงการก่อสร้างซ่อมแซมวัดโฮลีครอสที่พังทลายลง ปีเตอร์เองก็ได้รับการเรียนรู้เกี่ยวกับการก่อสร้างจากครอบครัวมาตลอดชีวิต ในปี ค.ศ. 1352 ปีเตอร์ก็ได้รับเลือกให้สานต่อการก่อสร้างของโครงการมหาวิหารเซนต์ไวทัส หลังจากที่สถาปนิกคนเก่าได้เสียชีวิตลง และได้รับเลือกให้เป็นผู้ออกแบบส่วนขยายของปราก และ สะพานชาร์ลส์ รวมทั้งหอคอยบนตัวสะพานด้วย สำหรับในวังแห่งกรุงปราก ปีเตอร์ก็ได้ทำการก่อสร้างชาเปลออลเซนต์ (All Saints' Chapel) หลังจากเพลิงไหม้ในปี ค.ศ. 1541 และตกแต่งใหม่ในรูปแบบสถาปัตยกรรมบาโรก งานอื่นๆ ของพาเลอร์ได้แก่วัดพระแม่มารี (Church of Our Lady หรือ Frauenkirche) ซึ่งสร้าง ณ จตุรัสกลางเมือง นูเรมเบิร์ก ในเยอรมนี, วัดเซนต์บาร์โทโลมิวในเมืองโคลิน พาเลอร์เสียชีวิตลงในปี ค.ศ.1399 ศพได้รับการบรรจุไว้ภายในมหาวิหารเซนต์ไวทัสในกรุงปราก
เซราฟิม โทโดรอฟ
เซราฟิม โทโดรอฟ (อังกฤษ: Serafim Todorov, บัลแกเรีย: Серафим Тодоров) นักมวยสากลสมัครเล่นชาวบัลแกเรีย คู่ชิงเหรียญทองโอลิมปิกที่แอตแลนต้าของ สมรักษ์ คำสิงห์ เกิดเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1969 ที่เมืองปาซาร์จีก ประเทศบัลแกเรีย มีชื่อเต็มว่า เซราฟิม ซีเมโอนอฟ โทโดรอฟ (Serafim Simeonov Todorov, Серафим Симеонов Тодоров)
เซราฟิม โทโดรอฟ เมื่อแข่งขันโอลิมปิก ได้จับสลากอยู่คนละสายกับสมรักษ์ ทั้งคู่จึงไม่มีโอกาสได้เจอกัน จนกระทั่งถึงรอบชิงชนะเลิศ โดยในรอบรองชนะเลิศนั้น โทโดรอฟ ต้องพบกับ ฟลอยด์ เมย์เวทเธอร์ จูเนียร์ นักมวยชาวอเมริกันเจ้าภาพ ซึ่งเป็นความหวังของทีมมวยสหรัฐด้วยในรุ่นเฟเธอร์เวทนี้ โดยการพบกันของทั้งคู่ ปรากฏว่า โทโดรอฟ เป็นฝ่ายเอาชนะ เมย์เวทเธอร์ ไปได้อย่างเฉียดฉิว 10-9 หมัด ซึ่งทางฝ่ายเมย์เวทเธอร์ได้ประท้วงผลการตัดสิน แต่ไร้ผล ส่งผลให้โทโดรอฟผ่านเข้าไปชิงชนะเลิศกับสมรักษ์ คำสิงห์ ของไทยต่อไป (ซึ่งในพิธีขึ้นรับเหรียญในเวลาต่อมา เมย์เวทเธอร์ก้มหน้าตลอด เป็นการแสดงออกว่าไม่พอใจในผลตัดสิน)
ในวันชิงชนะเลิศนั้น เซราฟิม โทโดรอฟ อยู่ในมุมน้ำเงิน เมื่อระฆังยกแรกเริ่มขึ้น นักมวยทั้งคู่ต่างจดจ้องกัน เนื่องจากเป็นนักมวยที่มีสไตล์การชกคล้ายคลึงกัน คือ เป็นมวยที่คอยจังหวะ 2 ทั้งคู่ จึงคาดหมายว่า จะเป็นการชกที่ออกหมัดกันน้อย ซึ่งก็เป็นไปตามที่คาดหมายไว้จริง ๆ และก็เป็นฝ่ายโทโดรอฟที่ออกหมัดนำสมรักษ์ไปได้ก่อน 0-1 หมัด ซึ่งเป็นครั้งแรกและครั้งเดียวของโทโดรอฟที่สามารถทำคะแนนำสมรักษ์ไปได้ หลังจากนั้นสมรักษ์เมื่อทำคะแนนคืนได้และนำมาตลอด จนกระทั่งชนะไปในที่สุด 8-5 หมัด โดยเมื่อขึ้นยก 2 ในช่วงกลางยก ที่ข้อศอกซ้ายของสมรักษ์เกิดเป็นแผลถลอก เลือดไหลซิบ ๆ แต่ก็ไม่เป็นผลอะไรกับการชก
หลังจากนั้นโทโดรอฟได้หันมาชกมวยสากลอาชีพในปี ค.ศ. 1998 ในรุ่นไลต์เวท และได้แขวนนวมไปในปี ค.ศ. 2003 มีสถิติการชกทั้งหมด ชนะ 5 ครั้ง แพ้ 1 ครั้ง และชนะน็อก 1 ครั้ง โดยไม่เคยขึ้นชกชิงแชมป์ใด ๆ
ปัจจุบัน โทโดรอฟมีสภาพความเป็นอยู่ที่ยากลำบาก โดยได้รับเงินช่วยเหลือจากรัฐบาลบัลแกเรียเพียงเดือนละ 500 ยูโร ซึ่งไม่พอต่อค่าใช้จ่าย
เดล คาร์เนกี
เดล คาร์เนกี () เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1888 ในเมืองแมรีวิลล์ รัฐมิสซูรี ประเทศสหรัฐอเมริกา จบการศึกษาจาก Warrenburg State Teacher College ขณะที่ทำงานเป็นพนักงานขายและนักแสดง เขาได้เดินทางไปที่นครนิวยอร์ก และเริ่มสอนทักษะในการสื่อสารให้กับนักศึกษาผู้ใหญ่ที่ YMCA และในปี ค.ศ. 1912 ได้กำเนิดหลักสูตรเดล คาร์เนกี และหลักสูตรอื่นๆตามมาจากหลักการอันทรงคุณค่าของเขา อาทิเช่น การเสริมสร้างภาวะผู้นำ (Leadership Development) การนำเสนออย่างทรงพลัง (High Impact Presentations) ฯลฯ
เดล คาร์เนกี เขียนหนังสือเรื่อง วิธีชนะมิตรและจูงใจคน (How to Win Friends and Influence People) และ วิธีชนะทุกข์และสร้างสุข (How to Stop Worrying and Start Living) หนังสือได้รับการตีพิมพ์กว่า 38 ภาษา นอกจากนี้เขาได้เขียนคอลัมน์ในหนังสือพิมพ์และมีรายการวิทยุประจำวันของตนเอง
ปัจจุบันเดล คาร์เนกี เป็นชื่อศูนย์ฝึกอบรมซึ่งมีสำนักงานต่างๆ กว่า 80 ประเทศ รวมทั้งประเทศไทยด้วย ซึ่งรายละเอียดเพิ่มเติมสามารถค้นหาได้จาก http://th.dalecarnegie.com
หนึ่งในบุคคลที่ผ่านหลักสูตรของ เดล คาร์เนกี และประสบความสำเร็จระดับโลก คือ วอร์เรน บัฟเฟตต์
เลออน บัตติสตา อัลแบร์ตี
ลีออน บาตติสตา อัลเบอร์ติ () (18 กุมภาพันธ์พ.ศ. 1947 – 25 เมษายน พ.ศ. 2015) เป็นผู้รู้รอบด้าน ผู้เป็นปราชญ์ สถาปนิก นักเขียน กวี นักภาษาศาสตร์ นักปรัชญา นักถอดรหัส ชาวอิตาลี ได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งใน ผู้ที่มีอิทธิพลอย่างมากต่อการพัฒนาของศิลปวิทยาการในยุคเรอเนซองส์
อี้จิง
อี้จิง () คือวิชาที่ว่าด้วยการเปลี่ยนแปลง จากมีเป็นไม่มี ไม่มีเป็นมี บวกกลายเป็นลบ ลบกลายเป็นบวก จึงมีการแทนสิ่งเหล่านี้ด้วยเส้นเต็มและเส้นขาดสองแบบ เมื่อนำมารวมกันหกเส้นหรือฉักลักษณ์ (ฉักกะ = หก,ลักษณะ = รูปแบบ) เมื่อนำมาหาค่าความน่าจะเป็นก็จะได้รูปแบบการเปลี่ยนแปลงถึงหกสิบสี่แบบ จนกลายมาเป็นแม่แบบของวิชาฮวงจุ้ยหกสิบสี่ข่วยด้วยนั่นเอง ด้วยรูปแบบแห่งความจริง ของการเปลี่ยนแปลงหกสิบสี่แบบนี้เอง มันคือความจริงแท้ที่เดินคู่กับชีวิตคนเรา "อี้จิง" จึงสามารถชี้เส้นทางเดินที่ถูกต้องให้คนเราได้อย่างถูกต้องและแม่นยำ
หลักการอ่านของวิชาอี้จิงมีหลายแบบ แต่โดยหลักใหญ่คือ เราต้องหาวิธีผู่กว้าหรือการขึ้นรูปแบบของกว้า ซึ่งประกอบไปด้วยเส้นหกเส้นให้ได้เสียก่อน โดยการขึ้นกว้านี้ ไม่มีรูปแบบที่ตายตัว สามารถขึ้นได้ทั้งหมด ไม่ว่าจะเห็นคนเดินมาแล้ว เราก็ตีความหมายมาเป็นกว้า หรือการโยนเหรียญ แล้วนำมาขึ้นกว้า หรือการใช้วันเดือนปีและเวลาปัจจุบัน มาตั้งกว้า ก็ถูกต้องทั้งหมด ที่บอกว่าถูกต้องทั้งหมด เพราะการขึ้นกว้า จุดประสงค์เพื่อต้องการอ่านเรื่องราวที่เราต้องการ โดยผู้ถามต้องมีความสัมพันธ์กับเรื่องนั้นด้วย จึงจะสามารถทำให้การอ่านนั้นถูกต้องได้ หลักเบื้องต้นของการอ่านความหมายของ "อี้จิง" ต้องรู้ความหมายของข่วยเสียก่อน ซึ่งหากมีความรู้เกี่ยวกับฮวงจุ้ย อาจจะได้เปรียบในจุดนี้
เมื่อครั้งบรรพกาล กษัตริย์อวี่ ประสบปัญหาอุทกภัย มีมังกรแบกภาพใบหนึ่งโผล่มาจากแม่น้ำฮวงโห (ภาพเหอถู) ตะพาบวิเศษก็คาบหนังสือเล่มหนึ่งขึ้นจากลำน้ำลั่วสุ่ย (ตำราลั่วซู) อวี่อาศัยภาพและตำรา ปรับเปลี่ยนขุนเขาทางน้ำแก้ปัญหาอุทกภัยทั้งเก้าแคว้นสำเร็จ หลังจากนั้น ก็อาศัยภาพเหอถูและความรู้จากการขจัดอุทกภัย เขียนตำราเหลียงซานขึ้นเป็นความหมายว่าเชื่อมต่อแม่น้ำภูเขา
เมื่อกษัตริย์อวี่เสียชีวิต บุตรชายคือเซี่ยฉี ก็ขึ้นเป็นกษัตริย์ราชวงศ์เซี่ย เทิดทูนตำราเหลียงซานเป็นคัมภีร์วิเศษ ใช้เสี่ยงทายทำนายโชคเคราะห์ต่อมา ซางทังล้มล้างราชวงศ์เซี่ย ก่อตั้งราชวงศ์ซางขึ้น ตำราเหลียงซานตกอยู่ในมือมหาเสนาบดีนามอีอิน ทำการปรับปรุ่งกลายเป็นตำรากุยฉัง หมายความว่าสรรพสิ่งของฟ้าดินล้วนเก็บซ่อนอยู่ภายใน ต่อมาใช้เป็นเครื่องมือทำนายโชคเคราะห์
ปลายราชวงศ์ซาง ติ้วอ๋องจับกุมจีซาง ไว้ในสถานที่เรียกว่าเซียงหลี่ จีซางเป็นคนชาญฉลาดระหว่างที่ถูกขังทำการศึกษาตำรากุยฉัง จนจัดทำตำราโจวอี้ ซึ่งอีกชื่อนึงคือ อี้จิง ครอบคลุมถึงความเปลี่ยนแปลงทั้งมวล สรุปแล้วตำราทั้งสามเล่มแม้มีชื่อผิดแผก แท้ที่จริงมีส่วนเกี่ยวเนื่องกัน
รายชื่อตัวละครในฮาเล็มบีท จังหวะคนจริง
รายละเอียดของตัวละครจากการ์ตูนญี่ปุ่นฮาเล็มบีท จังหวะคนจริง แยกตามแต่ละทีมและแต่ละโรงเรียนในการแข่งขันอินเตอร์ไฮ ที่เมืองซัปโปโร จังหวัดฮอกไกโด ประเทศญี่ปุ่น
บัวผุด
บัวผุด หรือ บัวตูม () เป็นกาฝากชนิดหนึ่ง อาศัยอยู่บนรากของพืชจำพวกสกุลเครือเขาน้ำ ("Tetrastigma") ซึ่งชาวบ้านเรียกว่าย่านไก่ต้ม มีลักษณะเด่นที่ดอกซึ่งเป็นดอกเดียวขึ้นจากพื้นดินมีขนาดใหญ่ มีกลิ่นเหม็นมาก ให้เห็นระหว่างฤดูฝนระหว่างเดือนพฤษภาคมถึงเดือนธันวาคม
ดอกตูมอยู่จะคล้ายกับหม้อขนาดใหญ่มีกลีบหนาจะมีเส้นผ่าศูนย์กลางของดอก 70-80 เซนติเมตร ที่โคนของดอกมีกลีบนำสีน้ำตาลอมเหลืองเรียงสลับซับซ้อนกันอยู่มาก ภายในดอกจะมีแผ่นแบนคล้ายจาน ด้านบนมีปุ่มคล้ายหนามแหลมจานนี้จะซ้อนเกสรตัวผู้และรังไข่ไว้ด้านล่าง ดอกจะบานอยู่ได้เพียง 4-5 วันเท่านั้น หลังจากนั้นก็จะค่อย ๆ ดำเน่าไป
กระจายพันธุ์ทางภาคใต้ของไทย เช่นที่ อุทยานแห่งชาติน้ำตกห้วยยาง จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ และป่าดิบในรัฐกลันตัน และเประในประเทศมาเลเซีย ชาวบ้านนิยมนำดอกตูมมาต้มน้ำดื่ม ช่วยให้คลอดง่าย มดลูกเข้าอู่เร็ว
ดอกบัวผุดพบในบนพื้นที่อุทยานแห่งชาติเขาสก อำเภอพนม จังหวัดสุราษฎร์ธานี และถือว่าเป็นดอกไม้ประจำจังหวัด ในต่างประเทศ พบในป่าดิบตั้งแต่แหลมมลายูลงไป บัวผุดที่พบในประเทศไทยได้รับการตั้งชื่อเป็นสปีชีส์ของโลกเมื่อ พ.ศ. 2527 โดยวิลเลิม ไมเยอร์ (Willem Meijer) นักพฤกษศาสตร์ชาวดัตช์จากมหาวิทยาลัยเคนทักกี สหรัฐอเมริกา ตั้งชื่อพฤกษศาสตร์สากลเพื่อเป็นเกียรติแก่อาร์เทอร์ ฟรานซิส จอร์จ เคอร์ (Arthur Francis George Kerr) นายแพทย์และนักพฤกษศาสตร์ชาวไอริช ผู้สำรวจพันธุ์ไม้ชนิดนี้เป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2472
18 ฝน คนอันตราย
18 ฝน คนอันตราย (Bullet Teen) ผลงานภาพยนตร์ลำดับที่สองของ พจน์ อานนท์ ต่อจาก สติแตก สุดขั้วโลก (2538) ได้เล่าเรื่องราวปัญหาสังคมของวัยรุ่น, ยาเสพติด, ตำรวจคอรัปชั่น และอาชญากรรมต่างๆ โดยได้ดารานักแสดงวัยรุ่นมากมาย มาถ่ายทอดเรื่องราวในภาพยนตร์ ซึ่งเนื้อหาในภาพยนตร์ล้วนแต่มีความรุนแรงมากมาย ซึ่งต่างจากผลงานเรื่องแรกที่เป็นแนวตลก ทำให้เสียงวิจารณ์ของเรื่องนี้อยู่ในเชิงบวก แต่ในช่วงนั้นประเทศไทยกำลังอยู่ในภาวะเศรษฐกิจฟองสบู่แตก ทำให้รายได้ตลอดการเข้าฉายทำไปได้เพียง 25 ล้านบาทเท่านั้น ซึ่งต่างกับผลงานเรื่องแรกเกือบครึ่งนึงของรายได้ทั้งหมด
18 ฝน คนอันตราย เป็นเรื่องราวของเด็กวัยรุ่นทั้ง 4 คน คือ ต๊ะ (ฌานิศ ใหญ่เสมอ) โด่ง (สิทธิพร นิยม) ต่อ (นันทวัฒน์ อาศิรพจน์กุล) และนิคกี้ (สุระ ธีระกล) หลังจากที่โด่งได้ออกมาจากคุกแล้ว ทั้ง 4 คนก็พร้อมจะกลับตัวเป็นคนดีของสังคม แต่เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เมื่อ หญิง (ฌัชฌา รุจินานนท์) น้องสาวของต๊ะถูกข่มขืน สร้างความเจ็บปวดให้กับต๊ะเป็นอย่างมาก และต้องการแก้แค้นกับคนที่ทำกับหญิงให้ได้
โคอิซึมิ โทโมมิ
โคอิซึมิ โทโมมิ เป็นตัวละครจากเรื่องฮาเล็มบีท จังหวะคนจริง เธอเป็นนักกีฬาบาสเกตบอลหญิงสังกัดโรงเรียนมัธยมสตรีเฟลิเซีย จังหวัดฮิโรชิมา มีนิสัยร่าเริมแจ่มใส และซุ่มซ่ามเป็นที่สุด แต่เมื่ออยู่ในสนามบาสเกตบอลจะเป็นผู้เล่นที่เก่งมาก ปรากฏตัวครั้งแรกในภาคอินเตอร์ไฮ โดยเป็นหนึ่งในนักกีฬาของโรงเรียนมัธยมสตรีเฟลิเซียที่มาแข่งขันในระดับอินเตอร์ไฮเช่นเดียวกับทีมของพระเอก สุดท้ายได้เป็นแฟนกับพระเอกของเรื่อง
ทาคากิ มาซาฮิโระ
ทาคากิ มาซาฮิโระ เป็นตัวละครจากเรื่องฮาเล็มบีท จังหวะคนจริง เขาเป็นนักกีฬาบาสเกตบอลตำแหน่งพอทย์การ์ด โรงเรียนอาชีวะคานาซาวะคิตะ กัปตันทีมและนักกีฬาดีเด่นอันดับ 1 ของญี่ปุ่น
พญาแสนภู
พญาแสนภู () ทรงเป็นพระมหากษัตริย์ล้านนา ครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 1868 ถึง 1877 เมื่อพระองค์ได้ขึ้นครองราชสมบัติแล้ว ไม่ทรงโปรดประทับอยู่ในเวียงเชียงใหม่ จึงทรงย้ายเมืองหลวงไปไว้ที่เชียงแสน แล้วลดฐานะเชียงใหม่เป็นเมืองลูกหลวง และทรงตั้งพระโอรสคือเจ้าคำฟูเป็นเจ้าเมืองเชียงใหม่ พญาแสนภูเสด็จสวรรคตที่เชียงแสนในปี พ.ศ. 1877 เมื่อเจ้าคำฟูขึ้นครองราชสมบัติก็ย้ายเมืองหลวงกลับมาไว้ที่เชียงใหม่
พญากือนา
พญากือนา () หรือพญาธรรมิกราช เป็นพระมหากษัตริย์ล้านนา รัชกาลที่ 6 แห่งราชวงศ์มังราย ทรงครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 1898 - พ.ศ. 1928 เป็นพระราชโอรสในพญาผายูกับพระนางจิตราเทวี
พญากือนามีศรัทธาในศาสนาพุทธอย่างแรงกล้า โปรดให้อาราธนาพระสุมนเถรจากกรุงสุโขทัยมาประดิษฐานพุทธศาสนาแบบลังกาวงศ์ในล้านนา และอัญเชิญพระบรมสารีริกธาตุไปประดิษฐานบนดอยสุเทพ
ยาคุโมะ อิจิโร
ยาคุโมะ อิจิโร เป็นตัวละครจากเรื่องฮาเล็มบีท จังหวะคนจริง
ทาคากิ มาซาฮิโระ นักกีฬาบาสเกตบอล ตำแหน่งเซ็นเตอร์ โรงเรียนอาชีวะคานาซาวะคิตะ เพื่อสนิทของทาคากิ มาซาฮิโระ
ยูสะ นินซาบุโร
ยูสะ นินซาบุโร เป็นตัวละครจากเรื่องฮาเล็มบีท จังหวะคนจริง
ยูสะ นินซาบุโร นักกีฬาบาสเกตบอล ตำแหน่งเซ็นเตอร์โรงเรียนอาชีวะคานาซาวะคิตะ นักบาสเกตบอลคนที่ 6 ที่แข็งแกร่งและเก่งที่สุด
ฮาเนดะ ทาเคชิ
ฮาเนดะ ทาเคชิ เป็นตัวละครจากเรื่องฮาเล็มบีท จังหวะคนจริง
ฮาเนดะ ทาเคชิ นักกีฬาบาสเกตบอล ตำแหน่งเพาเวอร์ฟอร์เวิร์ด โรงเรียนอาชีวะคานาซาวะคิตะ
คาวามูระ ฮายาโตะ
คาวามูระ ฮายาโตะ เป็นตัวละครจากเรื่องฮาเล็มบีท จังหวะคนจริง เป็นนักกีฬาบาสเกตบอล ตำแหน่งชู้ตติ้งการ์ด โรงเรียนอาชีวะคานาซาวะคิตะ
จาง จื่ออี๋
จาง จื่ออี๋ () นักแสดงชาวจีนแผ่นดินใหญ่ ได้รับฉายาว่า กงลี่น้อย มีผลงานเด่นเรื่อง Crouching Tiger, Hidden Dragon และ Memoirs of a Geisha
เกิดวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2522 ที่กรุงปักกิ่ง พ่อเป็นข้าราชการ แม่เป็นครูอนุบาล สอบเข้าโรงเรียนนาฏศิลป์ปักกิ่ง เรียนระบำพื้นบ้าน จากนั้นจึงสอบเข้าวิทยาลัยการแสดงแห่งชาติและจบปริญญาตรี
เขื่อนดิน
เขื่อนดิน คือเขื่อนที่ก่อสร้างด้วยการถมดินบดอัดแน่น มีวัสดุหลักเป็นดินประเภททึบน้ำ
เขื่อนดินมี 2 ประเภท คือ
ในการออกแบบเขื่อนจะต้องพิจารณารายละเอียดดังต่อไปนี้ คือ
การออกแบบเขื่อนมีขั้นตอนโดยสังเขป ดังนี้
หลักเกณฑ์การออกแบบเขื่อนเก็บกักน้ำและอาคารประกอบ, 2545. กรมชลประทาน.
นนทบุรี: สมาคมศิษย์เก่าวิศวกรรมชลประทาน.
ประกอบการสัมมนาทางวิชาการเทคโนโลยีที่เหมาะสมในการทำงานชลประทาน.
ฟิงโกลฟิน
ตามปกรณัมชุด ซิลมาริลลิออน ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ฟิงโกลฟิน () เป็นกษัตริย์ของชาวโนลดอร์พลัดถิ่นบนมิดเดิ้ลเอิร์ธ พระองค์เป็นโอรสองค์ที่สองของกษัตริย์ฟินเวกับพระนางอินดิส มีพี่ชายต่างมารดาคือ เฟอานอร์ และน้องชายร่วมมารดาเดียวกันคือ ฟินาร์ฟิน ฟิงโกลฟินมีโอรสธิดารวมสี่องค์คือ ฟิงกอน ทัวร์กอน อาเรเดล และอาราคาโน (ไม่ได้เอ่ยถึงในปกรณัม) ในปกรณัมกล่าวถึงฟิงโกลฟินว่า เป็นผู้มีร่างกายกำยำแข็งแรง จิตใจห้าวหาญ บางแห่งยกย่องว่าพระองค์เป็นนักรบผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดในบรรดาบุตรแห่งอิลูวาทาร์ทั้งปวง ชื่อของพระองค์ในภาษาเควนยา คือ โนโลฟินเว (Nolofinwë) ซึ่งมีความหมายว่า 'บุตรแห่งฟินเวผู้เฉลียวฉลาด'
ฟิงโกลฟินและฟินาร์ฟิน เป็นโอรสของกษัตริย์ฟินเวกับพระนางอินดิส ซึ่งอภิเษกหลังจากมีริเอล พระชายาองค์แรกและมารดาของเฟอานอร์สิ้นพระชนม์ ดังนั้นจึงมักมีเรื่องขัดเคืองกันระหว่างเฟอานอร์กับฟิงโกลฟินเสมอๆ เพราะต่างก็เป็นโอรสองค์ใหญ่ เหตุแห่งความขัดเคืองกันส่วนใหญ่มาจากการยุแยงของเมลคอร์ เทพอสูรที่ริษยาในความรุ่งเรืองของเหล่าวาลาร์และพวกเอลฟ์ ครั้งหนึ่งเกิดการวิวาทกันจนเฟอานอร์ชักดาบออกต่อหน้าฟิงโกลฟิน จนเป็นเหตุให้เฟอานอร์ถูกลงโทษ ให้เนรเทศออกจากนครทิริออน ทว่าหลังจากนั้น มานเวเทพบดีได้จัดงานเลี้ยงและไกล่เกลี่ยให้พี่น้องทั้งสองกลับคืนดีกัน
แต่เมลคอร์และอุงโกลิอันท์ก่อเหตุร้าย ทำลายทวิพฤกษา สังหารกษัตริย์ฟินเว แล้วชิงซิลมาริลของเฟอานอร์ไปเสียจากท้องพระคลังที่ฟอร์เมนอส หลบหนีไปยังมิดเดิ้ลเอิร์ธ เฟอานอร์ประกาศตามไล่ล่ามอร์กอธ (หรือเมลคอร์) ประชาชนชาวโนลดอร์ส่วนใหญ่ก็เคียดแค้นและจะตามไล่ล่ามอร์กอธด้วย ฟิงโกลฟินจึงเป็นผู้นำชาวโนลดอร์ส่วนใหญ่ที่ติดตามเฟอานอร์กลับมายังมิดเดิ้ลเอิร์ธ
หลังจากเฟอานอร์สิ้นพระชนม์ มายดรอส โอรสองค์ใหญ่ของเฟอานอร์สละสิทธิ์ในราชสมบัติ ฟิงโกลฟินจึงขึ้นเป็นจอมกษัตริย์ของชาวโนลดอร์พลัดถิ่นบนมิดเดิ้ลเอิร์ธ เขาเป็นผู้นำในการสงครามต่อสู้กับมอร์กอธหลายครั้ง จนกระทั่งมอร์กอธตีโต้ด้วยไฟ ในสงครามดากอร์บราโกลลัค ทำให้ฝ่ายกองทัพเอลฟ์ได้รับความเสียหายยับเยิน รวมทั้งโอรสสององค์ของฟินาร์ฟิน คืออังกร็อดและอายก์นอร์ สิ้นพระชนม์ในการศึกครั้งนี้ด้วย ทำให้ฟิงโกลฟินลุแก่โทสะ บุกเพียงลำพังพระองค์เดียวเข้าไปถึงที่มั่นของมอร์กอธในอังก์บันด์ ฟิงโกลฟินได้สู้รบกับมอร์กอธตัวต่อตัว และสร้างบาดแผลแก่มอร์กอธได้ถึงเจ็ดแผล (จนทำให้มอร์กอธต้องเดินเขย่งขามานับแต่นั้น) แต่ไม่มีผู้ใดสามารถสังหารมอร์กอธซึ่งเป็นหนึ่งในเหล่าวาลาร์ได้ สุดท้ายฟิงโกลฟินจึงถูกมอร์กอธสังหาร
โธรอนดอร์พญาอินทรี นำร่างของฟิงโกลฟินออกมา ไปไว้ยังเขตเทือกเขาของกอนโดลิน ทัวร์กอนได้สร้างหลุมพระศพของฟิงโกลฟินในที่นั้น
ซิกกุรัต
ซิกกุรัต () เป็นสิ่งก่อสร้างที่มีความสำคัญทางศาสนาของชาวซูเมอร์ (Sumerians) พบในบริเวณเมโสโปเตเมีย มีลักษณะคล้ายพีระมิดแบบขั้นบันไดแต่ด้านบนเป็นพื้นราบ พื้นราบด้านบนของซิกกุรัตนี้เป็นวิหาร ในระยะแรกใช้ประกอบพิธีกรรมทางศาสนา แต่ต่อมาซิกกุรัตนี้ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของพระราชวังกษัตริย์ เช่น ซิกกุรัตที่เมืองอูร์ (Ur)
ซิกกุรัตสร้างขึ้นด้วยอิฐและไม้ จึงมีความแข็งแรงคงทนน้อยกว่าพีระมิดอียิปต์ที่สร้างด้วยหิน ซิกกุรัตเก่าแก่ที่สุดเท่าที่ค้นพบมีชื่อว่า “The White Temple” พบที่เมืองอูรุก (Uruk) หรือวาร์กา (Warka) บริเวณประเทศอิรักในปัจจุบัน มีอายุประมาณ 3,500 – 3,000 ปีก่อนคริสตกาล ซึ่งเก่าแก่กว่าพีระมิดของอียิปต์หลายร้อยปี
มีเกลอซโซ
มีเกลอซโซ มีชื่อเต็มคือ มีเกลอซโซ ดี บาร์โตโลเมโอ มีเกลอซซี (; ค.ศ. 1391 - ค.ศ. 1472?) เป็นสถาปนิกและประติมากรชาวอิตาลี
มีเกลอซซีเกิดที่เมืองฟลอเรนซ์ เป็นบุตรของช่างตัดเสื้อ ได้รับเข้าเป็นลูกศิษย์ของปรามาจารย์แห่งประติมากรชื่อ โดนาเตลโล ตั้งแต่วัยเด็ก
มีเกลอซซีมีความเชี่ยวชาญในการใช้วัสดุหินอ่อน สำริด และเงิน ได้สร้างสรรค์ประติมากรรมเลื่องชื่อไว้มากมาย เช่น รูปปั้นนักบุญจอห์นวัยหนุ่ม ที่เหนือประตูหน้าโบสถ์ดูโอโมในเมืองฟลอเรนซ์ และรูปปั้นของนักบุญจอห์นที่ทำจากเงินในโบสถ์ซานโจวันนี เป็นต้น ลูกค้าและเพื่อนรักของมีเกลอซซี คือ โกซีโม เด เมดีชี (Cosimo de' Medici) แห่งตระกูลเมดีชี ที่มีอิทธิพลอย่างมากในเมืองเวนิส ซึ่งได้ชักชวนให้มีเกลอซซีย้ายถิ่นฐานไปพำนักที่เมืองเวนิสในปี ค.ศ. 1433 ณ เมืองเวนิสแห่งนี้ มีเกลอซซีได้สร้างอาคารหลายหลัง รวมทั้งห้องสมุดซานจอร์โจมัจโจเร (San Giorgio Maggiore)
ในปี 1428 มีเกลอซซีได้ร่วมงานกับโดนาเตลโล ได้ร่วมกันสร้างแท่นเทศน์กลางแจ้ง (open-air pulpit) ที่โบสถ์เซนต์สตีเฟนที่เมืองปราโต (St. Stephen at Prato) ผลงานออกแบบสถาปัตยกรรมที่สำคัญที่สุดของมีเกลอซซี คือ วังของตระกูลเมดีชี (Palazzo Medici in Florence) ซึ่งโกซีโมเป็นผู้ว่าจ้าง อาคารหลังนี้ได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในงานสถาปัตยกรรมที่สำคัญที่สุดของอิตาลีใน ศตวรรษที่ 15 ของ งานออกแบบเป็นการ ผสมผสานกันระหว่างความบางเบาของรูปแบบกอทิกอิตาลี (Italian Gothic) กับความหนาหนักและเป็นทางการของสถาปัตยกรรมแบบคลาสสิก (classical style) นอกจากนี้ด้วยทักษะทางวิศวกรรมของเขา ทำให้มีเกลอซโซได้รับการว่าจ้างให้ทำการปรับปรุงโครงการวังเวกกีโอ (Palazzo Vecchio) ซึ่งอยู่ในสภาพที่พังทลายขึ้นใหม่โดยมีการเพิ่มห้องและบันได้เข้าไปหลายส่วน
โกซีโมได้ว่าจ้างให้มีเกลอซซีออกแบบอาคารอีกหลายแห่งที่มีความสำคัญ แต่ที่น่าสนใจและเป็นอาคารที่ตั้งอยู่ในแดนไกลคือ บ้านพักที่เมืองเยรูซาเลม สำหรับชาวฟลอเรนซ์ที่เดินทางไปแสวงบุญ มีเกลอซซีได้รับความนับถือจากลูกของโกซีโม ชื่อ โจวันนี เด เมดีชี (Giovanni de' Medici) เป็นอย่างมาก จึงได้รับความไว้วางใจให้ทำงานในรุ่นที่สองต่อไป โดยได้ทำโครงการให้กับโจวันนี เช่น ปราสาทแห่งเมืองฟิเอโซเล (Fiesole) มีเกลอซซีเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1472 (หลักฐานไม่ตรงกันในหลายบันทึก) ศพของเขาถูกเก็บไว้ในโบสถ์ซานมาร์โก ณ เมืองฟลอเรนซ์
ยาโกบ ฟัน ตีเนิน
ยาโกบ ฟัน ตีเนิน () เป็นสถาปนิกชาวเฟลมมิช (จากภูมิภาคฟลานเดอส์ ทางเหนือของเบลเยียม) มีชีวิตอยู่ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 15 ตามประวัติศาสตร์ของเบลเยียม เชื่อว่า ฟัน ตีเนิน คือสถาปนิกผู้ออกแบบและก่อสร้างศาลาว่าการกรุงบรัสเซลส์ () ในปี ค.ศ. 1402 ซึ่งตั้งอยู่ในเขตของพระราชวัง เป็นงานสถาปัตยกรรมที่ได้รับการยกย่องให้เป็นผลงานชั้นเอก (masterpiece) ของยุโรปยุคกลาง (Medieval European) หอแขวนระฆัง (belfry) ของอาคารหลังนี้ สร้างโดยสถาปนิกอีกคนชื่อ ยัน ฟัน เรยส์บรุก (Jan van Ruysbroeck)
วัดวังกลม
วัดวังกลม ตั้งอยู่ที่ตำบลบ้านบุ่ง อำเภอเมือง จังหวัดพิจิตร สร้างเมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2459 มีเนื้อที่ 20 ไร่ 3 งาน 71 ตารางวา มีพระประธานในอุโบสถคือหลวงพ่อลือ
จาโกโป ซานโซวีโน
จาโกโป ซานโซวีโน () มีชื่อเต็มว่า จาโกโป ดันโตนีโอ ซานโซวีโน (Jacopo d’Antonio Sansovino) (2 กรกฎาคม ค.ศ. 1486 – 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1570) เป็นสถาปนิกและประติมากรชาวอิตาลี เกิดที่เมืองฟลอเรนซ์ ชื่อที่ได้รับตอนเกิดคือ จาโกโป ตัตตี (Jacopo Tatti) ได้รับการถ่ายทอดวิชาความรู้จากอันเดรอา ซานโซวีโน (Andrea Sansovino) หลังจากนั้นได้เปลี่ยนนามสกุลตามอาจารย์
เมื่อครั้งอยู่ในโรม ได้มีผลงานประติมากรรมที่ทำให้ศิลปินและสถาปนิกระดับปรมาจารย์ เช่น บรามันเต (Bramante) และ ราฟาเอล (Raphael) ซานโซวีโน ย้ายกลับมาพำนักที่ฟลอเรนซ์ในปี 1511 และได้รับการว่าจ้างให้ปั้นรูปจำลองของเซนต์เจมส์ ให้โบสถ์ประจำเมืองฟลอเรนซ์ ("Basilica di Santa Maria del Fiore") รูปปั้นที่เขาวางแผนที่จะปั้นให้กับโบสถ์แห่งเมืองซานลอเรนโซ ได้รับการปฏิเสธโดยมีเกลันเจโล บัวนาร์โรตี (Michelangelo) ซึ่งเป็นสถาปนิกใหญ่ขณะนั้น หลังจากที่แบบร่างได้ถูกเสนอ โดยซานโซวีโนได้เขียนจดหมายประท้วงอย่างรุนแรงในปี 1518
ในช่วงนี้ซานโซวีโนได้พำนักกับเพื่อนศิลปินซึ่งเป็นจิตรกรเลื่องชื่อ นาม อันเดรอา เดล ซาร์โต และต่อมาเขาได้เดินทางกลับไปโรม โดยพำนักอยู่เป็นเวลาเก้าปี และหนีออกจากโรมไปพำนักที่เวนิสเนื่องจากภาวะสงคราม ในเหตุการณ์เข้าตีกรุงโรม โดยจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ทางตอนเหนือ นำโดยสมเด็จพระจักรพรรดิชาร์ลส์ที่ 5 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ในปี 1529 ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นสถาปนิกสูงสุด (Protomagister) ขึ้นตรงต่อผู้ว่าของเขตซานมาร์โกของเวนิส ทำให้เขากลายมาเป็นศิลปินที่มีอิทธิพลที่สุดในเมือง งานสถาปัตยกรรมชั้นเอกของเขาเป็นงานที่ยังได้รับการเยี่ยมชมโดยนักท่องเที่ยวที่มาเยือนเมืองเวนิสมาจนถึงทุกวันนี้ ซึ่งได้แก่ อาคารทุกหลังที่อยู่ ณ จัตุรัสมาร์โค ("Piazza San Marco") โดยเฉพาะอาคารที่เรียกว่า เซกกา (Zecca) หอคอยแห่งจัตุรัส นอกจากนี้เขายังได้ทำการปั้นประติมากรรมหลายชิ้นให้กับมหาวิหารซานมาร์โค
งานที่สำคัญมากชิ้นหนึ่งคือห้องสมุดแห่งมาร์โค ("Biblioteca Marciana") เป็นอาคารที่ได้รับการตกแต่งอย่างวิจิตรมากที่สุดอาคารหนึ่งในเวนิส เป็นความสำเร็จของการผสมผสานหลักการพื้นฐานที่เรียบง่ายของสถาปัตยกรรมคลาสสิก เข้ากับการตกแต่งประดับประดาอย่างวิจิตรในแบบของเมืองเวนิสได้อย่างลงตัว ซึ่งจะมีอิทธิพลอย่างมากต่อหลักการออกแบบสถาปัตยกรรมของอานเดรอา ปัลลาดีโอ
โคนิอีน
โคนิอีน (Coniine) เป็นแอลคาลอยด์ที่เป็นพิษที่พบในพืช poison hemlock และ yellow pitcher plant และทำให้เกิดกลิ่นเหม็นในพืช hemlock เป็นสารพิษที่มีฤทธิ์ทำลายระบบประสาทโดยรบกวนการทำงานของระบบประสาทส่วนกลาง มีความเป็นพิษต่อร่างกายมนุษย์และปศุสัตว์ทุกชนิด ปริมาณที่มีฤทธิ์ถึงแก่ชีวิตต่อมนุษย์มีไม่ถึง 0.2 กรัม โดยทำให้เสียชีวิตเนื่องมาจากระบบหายใจเป็นอัมพาต
พระเจ้าซรอนซันกัมโป
พระเจ้าซรอนซันกัมโป (ทิเบต: སྲོང་བཙན་སྒམ་པོ་, "Songtsän Gampo") เป็นกษัตริย์ทิเบตระหว่าง พ.ศ. 1163 - 1193 เป็นกษัตริย์พระองค์แรกของทิเบตที่มีหลักฐานทางประวัติศาสตร์ชัดเจน ทรงครองราชย์ในสมัยที่ทิเบตเรืองอำนาจทางทหาร ทรงสร้างสัมพันธไมตรีกับกษัตริย์แห่งจีนและเนปาล โดยอภิเษกกับเจ้าหญิงภริคุติ ราชธิดาของพระเจ้าอังศุวรมันแห่งเนปาล และเจ้าหญิงเหวินเฉิง(文成公主; མུན་ཅང་ཀོང་ཅོའི) ราชธิดาของพระเจ้าถังไถ่จง(唐太宗) กษัตริย์จีน พระชายาทั้งสององค์นี้นับถือพุทธศาสนา และได้นำศาสนาพุทธเข้ามาเผยแพร่ในทิเบต
พระเจ้าซรอนซันกัมโป ได้ส่งเสนาบดีของพระองค์คือ ทอนมีสัมโภทาไปศึกษาศาสนาพุทธในอินเดีย เมื่อกลับมา สัมโภทาได้ประดิษฐ์อักษรทิเบตและเขียนไวยากรณ์ภาษาทิเบต ส่งผลให้มีการแปลคัมภีร์ทางพุทธศาสนาเป็นภาษาทิเบต นอกจากนี้ พระองค์ได้วางระเบียบปฏิบัติ 16 ข้อ ที่ถือเป็นกฎหมายฉบับแรกของทิเบต และย้ายเมืองหลวงจากยาลุงไปสร้างเมืองหลวงใหม่ที่นครลาซา
พระเจ้าราลปาเชน
พระเจ้าราลปาเชน เป็นพระโอรสองค์ที่ 2 ของพระเจ้าเสนาเล ในรัชสมัยของพระองค์มีการทะนุบำรุงพระพุทธศาสนาอย่างมาก สนับสนุนการแปลพระไตรปิฎก ทรงรับไตรสรณคมน์ทุกครั้งก่อนออกว่าราชการ การอุปถัมภ์พระพุทธศาสนาของพระองค์สร้างความไม่พอใจในหมู่ข้าราชการและประชาชนที่นับถือศาสนาบอน ทรงครองราชย์อยู่นาน 20 ปี ปลายรัชกาลเกิดความยุ่งยากในราชวงศ์ พระองค์เสด็จสวรรคตโยพลัดตกจากบันได ชาวทิเบตโดยทั่วไปเชื่อว่าพระองค์ถูกลอบปลงพระชนม์
สักยะ
นิกายสักยะ เป็นนิกายสำคัญนิกายหนึ่งของพุทธศาสนาในทิเบต รากฐานของคำสอนมาจากวิรูปะ โยคีชาวอินเดียผ่านทาง คายธร ดรอกมี สักยะเยเช ลูกศิษย์ของสักยะเยเชคือ คอน คอลจ็อก เจลโป ได้สร้างวัดชื่อวัดสักยะ จึงกลายมาเป็นชื่อนิกาย
ผู้นำที่เป็นหลักของนิกายสักยะเรียกว่า ปัญจะสังฆราช ได้แก่ ลาเซ็น กุงกะนิงโป, โสนัมเซโม, ดักปะ เจลเซ่น, สักยะบัณฑิตกุงกะ เจลเซ่น, และโดรกอน โชกยัล พักปะ นอกจากนี้ยังมีอาจารย์ที่ร่วมพัฒนานิกายสักยะ เรียกอลังการทั้ง 6 เช่น งอเซ็น กุงกะ ซังโป, ซองปะกุง กะนัมกยัล, โครัมเสนัม เซ็งเก, สักยะ โชเด็น เป็นต้น
นิกายสักยะมีการแบ่งเป็นนิกายย่อยหลายนิกายเช่นเดียวกับนิกายอื่นๆ คำสอนที่ถือเป็นแก่นของนิกายคือ ลัมเดร มรรควิถีและผล ปรัชญาทางมรรควิถีของนิกายนี้ถือว่าไม่สามารถแยกสังสารวัฏและพระนิพพานออกจากกันได้ เพราะจิตมีรากฐานอยู่ทั้ง 2 อย่าง ดังนั้น ผู้ฝึกฝนจำเป็นต้องศึกษาให้เข้าใจถ่องแท้ทั้ง 2 สภาวะ การปฏิบัติที่เป็นหลักของนิกายนี้คือ เหวัชระ จักรสัมภวะ ตันตระและมารกกาล
นิกายสักยะเคยมีบทบาทปกครองทิเบตอยู่ราว 100 ปี เนื่องจากสักยะบัณฑิตได้ไปเผยแพร่พุทธศาสนาที่มองโกเลียจนเป็นที่เลื่อมใสของโกดันข่าน ต่อมา พักปะ หลานชายของสักยะบัณฑิตประดิษฐ์อักษรพัก-ปาเพื่อใช้เขียนภาษามองโกเลีย กุบไลข่านพอใจผลงานของพักปะจึงแต่งตั้งให้พักปะมีอำนาจปกครองทิเบต 3 แคว้น ถือว่าพักปะเป็นคนแรกในประวัติศาสตร์ทิเบตที่มีอำนาจทั้งทางศาสนาและการเมือง
กาเลอาโซ อัลเลซี
กาเลอาโซ อัลเลซี () (ค.ศ. 1512- 30 ธันวาคม ค.ศ. 1572) เป็นสถาปนิกชาวอิตาลี เกิดและเสียชีวิตที่จังหวัดเปรูจา ได้รับการถ่ายทอดวิชาโดย จิโอวาน บาติสตา คาโปราลิ (Giovan Battista Caporali) อัลเลซี ให้ความสนใจกับ สถาปัตยกรรมยุคโบราณ (ancient architecture) เป็นอย่างมากตั้งแต่วัยเยาว์ แนวทางการออกแบบที่เขาคิดค้นขึ้น ทำให้เขามีชื่อเสียงเป็นที่ยอมรับทั่วยุโรป โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมืองเจนัว ซึ่งเขาได้ทำการออกแบบวังไว้หลายแห่ง บางแห่งได้รับการขึ้นทะเบียนให้เป็นมรดกโลก อัลเลซี ได้ทำการออกแบบก่อสร้างโบสถ์ และ วัง ในหลายๆ เมือง เช่น มิลาน ซิซิลี ฟลอนเดอร์ (ตอนเหนือของประเทศเบลเยี่ยม) และ เยอรมนี
งานที่สำคัญที่สุดคือ โบสถ์ ซานตา มาเรีย แห่งเมือง อาซิซิ ในจังหวัดเปรูจา ประเทศอิตาลี (Basilica of Santa Maria degli Angeli in Assisi)
โอเคเนชั่น
โอเคเนชั่น เป็นบริการฟรีบล็อก แห่งหนึ่งในประเทศไทย ของเครือเนชั่น เปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2550 โดยผู้เขียนบล็อกมีทั้งบรรณาธิการ คอลัมนิสต์ ผู้สื่อข่าวจากสื่อในเครือเนชั่น และสมาชิกที่ลงทะเบียนร่วมกันผลิตเนื้อหา โดยมีเนื้อหาหลากหลาย ทั้งนี้ รูปแบบการนำเสนอเป็นไปในลักษณะที่เรียกว่า Citizen Reporter โดยให้สมาชิกทุกคนมีส่วนร่วมในการผลิตเนื้อหา
โอเคเนชั่นเป็นเว็บไซต์ที่มีผู้เข้าชมจากประเทศไทยมากเป็นอันดับที่ 89 (19 กันยายน 2557) จากการจัดอันดับโดยอะเล็กซา
อักษรขอมไทย
อักษรขอมไทย เป็นอักษรขอมที่นำมาใช้เขียนภาษาไทย ซึ่งมีอักขรวิธีต่างจากการใช้อักษรขอมเขียนภาษาบาลีและภาษาเขมร อักษรดังกล่าวนี้สามารถพบได้ในคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนา ตำรายา ตำราคาถาอาคม รูปยันต์ต่าง ๆ โดยมากปรากฏในแถบภาคกลาง และอาจพบได้บ้างในภาคใต้และภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย
พยัญชนะมีทั้งหมด 35 ตัว โดยแต่ละตัวมีทั้งรูปตัวเต็มกับตัวเชิงหรือพยัญชนะซ้อน มีการจัดแบ่งเป็นวรรคตามระบบภาษาสันสกฤต
รูปพยัญชนะอักษรขอมไทยน้อยกว่าอักษรไทย 9 ตัว โดยรูปพยัญชนะที่ขาดไป 9 ตัว คือ ฃ ฅ ซ ฎ ด บ ฝ ฟ และ ฮ ซึ่งการเขียนคำที่มีพยัญชนะที่ขาดไปเป็นดังนี้
พยัญชนะทุกตัวใช้เป็นพยัญชนะต้นได้ทั้งหมด ในกรณีของอักษรนำและตัวควบกล้ำ ตัวแรกใช้รูปตัวเต็ม ตัวต่อไปใช้รูปตัวเชิง
นิยมเขียนด้วยรูปตัวเชิงใต้พยัญชนะต้นหรือสระ เว้นแต่พยัญชนะมีรูปสระหรือตัวควบกล้ำอยู่ข้างล่างอยู่แล้วจึงใช้รูปตัวเต็มพ่อขุนไกร
แบ่งเป็นสระลอยกับสระจม รูปสระลอยใช้เขียนคำที่มีเสียง อ มีทั้งหมด 8 ตัว ได้แก่
รูปสระจมหรือประสมคล้ายกับอักษรไทยปัจจุบัน ที่ต่างไปมีดังนี้
การใช้ไม่แน่นอนมีทั้งที่ไม่เติมวรรณยุกต์ ใช้รูปวรรณยุกต์ต่างจากปัจจุบัน หรือใช้เหมือนกัน
มีทั้งเขียนบนพยัญชนะต้นและตัวสะกด บางครั้งไม่ใช้ไม้หันอากาศแต่เพิ่มตัวสะกดเป็น 2 ตัวแทน เช่น "วนฺน" = วัน, "ทงั" = ทั้ง