hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
จักรกฤษณ์ พณิชย์ผาติกรรม
จ่าสิบเอก จักรกฤษณ์ พณิชย์ผาติกรรม (31 มกราคม พ.ศ. 2516 — 19 ตุลาคม พ.ศ. 2556) เป็นนักกีฬายิงปืนทีมชาติไทย ประเภทปืนสั้นอัดลมยิงช้า และเป็นนักแสดง มีผลงานแสดงนำเรื่อง หมากเตะรีเทิร์นส ในบทผู้จัดการฟุตบอลทีมชาติอาวี, ลิ้มโต๊ะเคี่ยม ใน ปืนใหญ่จอมสลัด และ อุปราชมังระ ในขุนรองปลัดชู
จักรกฤษณ์ เป็นบุตรชายของมานพ พณิชย์ผาติกรรม อดีตนักกีฬายิงปืนทีมชาติไทย เจ้าของหลายเหรียญทองในกีฬาซีเกมส์ และเอเชียนเกมส์ จบการศึกษา ปวส. เครื่องกล จากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ เริ่มหัดยิงปืนตั้งแต่อายุ 15 ปี หลังจากติดตามบิดาที่เป็นนักกีฬาทีมชาติมาตั้งแต่เด็ก ติดทีมชาติครั้งแรกเมื่ออายุ 18 ปี เข้าแข่งขันเอเชียนเกมส์ 1994และได้เหรียญทองแดง ส่วนใน เอเชียนเกมส์ 1998 ได้ที่ 4 และเคยได้เหรียญเงินจากซีเกมส์ 2005 ที่ฟิลิปปินส์ และได้ 2 เหรียญทองแดงจากเอเชียนเกมส์ 2006 ที่ประเทศกาตาร์ และได้เข้าร่วมแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่ประเทศจีนโดยได้ที่ 8
จักรกฤษณ์ ได้ชื่อว่าเป็นบุคคลที่มีความมั่นใจในตัวเอง เป็นตัวของตัวเอง มีอารมณ์ร้อน มักมีเรื่องวิวาทกับสมาคมยิงปืน กับสื่อมวลชน หรือกับบุคคลอื่นอยู่เสมอ โดยกรณีที่โด่งดังที่สุด คือ การส่งตัวกลับประเทศทั้งที่แข่งขันไม่จบในซีเกมส์ 2009 ที่เวียงจันทน์ จากการทะเลาะอย่างรุนแรงกับผู้จัดการทีม
และล่าสุด กรกฎาคม 2556 นางปวีณา หงสกุล พาภรรยาและมารดาแจ้งความจับในคดีใช้ความรุนแรงในครอบครัว
เมื่อเวลาประมาณ 19.10 นาฬิกา ของวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2556 ตำรวจสถานีมีนบุรี ได้รับแจ้งเหตุคนร้ายลอบยิงจักรกฤษณ์ขณะอยู่ในรถยนต์ปอร์เช่ บ็อกซเตอร์สีดำ โดยเกิดเหตุที่หน้าวัดบำเพ็ญใต้ ถนนรามคำแหง เขตมีนบุรี จนบาดเจ็บสาหัส ซึ่งกระสุนได้เข้าบริเวณหน้าอก และจักรกฤษณ์ได้รับการนำตัวส่งโรงพยาบาลเสรีรักษ์ ก่อนที่เขาจะทนพิษบาดแผลไม่ไหว และเสียชีวิตในเวลาต่อมา
จักรกฤษณ์มีข่าวขัดแย้งกับคนในครอบครัว กระทั่งภรรยาแจ้งความกับทางตำรวจและมูลนิธิปวีณาฯ จนจักรกฤษณ์ถูกคุมขังอยู่ในเรือนจำทหาร ก่อนที่จะได้รับการปล่อยตัวชั่วคราว จากนั้นได้มีการแจ้งจับภรรยาตัวเองว่าลักทรัพย์ในตู้เซฟ ก่อนจะมีการไกล่เกลี่ยขอคืนดีกับภรรยาโดยมีปวีณา หงสกุล รมว.พัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ให้การช่วยเหลือ
สงครามกาซา
ความขัดแย้งอิสราเอล-ปาเลสไตน์ พ.ศ. 2551-2552 เริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2551 (11:30 น. เวลาท้องถิ่น; 16:30 น. เวลาในประเทศไทย) เมื่อประเทศอิสราเอลประกาศปฏิบัติการทางการทหารที่มีชื่อว่า ปฏิบัติการแคสต์ลีด (; ) ซึ่งเป็นการโจมตีทางอากาศครั้งใหญ่ของประเทศอิสราเอล ขณะประธานาธิบดีปาเลสไตน์ ประณามการโจมตี พร้อมเรียกร้องประชาคมระหว่างประเทศเข้าแทรกแซง
สำนักข่าวต่างประเทศ รายงานเมื่อวันที่ 27 ธ.ค. 2551 ที่ผ่านมาว่า กองทัพอิสราเอล ได้โจมตีทางอากาศซึ่งตั้งเป้าที่ฐานที่ตั้งเครื่องยิงจรวดของกลุ่มฮามาส ซึ่งซุกซ่อนอยู่ในเขตชุมชนของฉนวนกาซ่า ภายใต้การปกครองของกลุ่มมุสลิมฮามาสจากการยิงจรวดเข้าใส่อิสราเอลครั้งล่าสุด ทำให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 1,200 คน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นนักรบฮามาส และมีรายงานผู้บาดเจ็บมากกว่า 10,000 คน โดยมีผู้บาดเจ็บสาหัสประมาณ 2,000 คน
เพื่อตอบโต้กลุ่มฮามาสที่ยิงจรวดโจมตีภาคใต้ของอิสราเอล
นายบาสเซม นาอิม รัฐมนตรีสาธารณสุขฮามาส กล่าวว่า การโจมตีครั้งนี้นอกจากมีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 1,200 คนแล้ว ยังมีผู้ได้รับาดเจ็บอีกกว่า 1,000 คน รายงานระบุว่า เฉพาะในเมืองกาซาซิตี มีประชาชนอย่างน้อย 700 คน เสียชีวิต และเชื่อว่าคนเหล่านั้นส่วนใหญ่อยู่ภายในกองบัญชาการตำรวจฮามาส
ขณะเดียวกัน โฆษกทหารอิสราเอล กล่าวผ่านวิทยุกองทัพบก ว่า ปฏิบัติการโจมตีทางอากาศของอิสราเอลในครั้งนี้เป็นเพียงแค่เริ่มต้นเท่านั้น และมีขึ้นหลังการตัดสินใจของคณะรัฐมนตรีด้านความมั่นคง นอกจากนี้ ยังกล่าวว่า ปฏิบัติการครั้งนี้อาจต้องใช้เวลา แต่ก็ไม่ได้กำหนดกรอบเวลา เนื่องจากขึ้นอยู่กับสถานการณ์บนภาคพื้นดิน
ปฏิบัติการโจมตีทางอากาศ ของอิสราเอลครั้งนี้ มีขึ้นหลังจากกลุ่มหัวรุนแรงในฉนวนกาซายิงจรวดและปืน ค. เข้าใส่ดินแดนของอิสราเอลเมื่อหลายวันก่อน และอิสราเอลได้เตือนว่าจะต้องได้รับการตอบโต้อย่างรุนแรง กองทัพอิสราเอลอ้างว่า ปฏิบัติการครั้งนี้เป็นความพยายามสกัดกั้นการโจมตีของกลุ่มก่อการร้ายจากดิน แดนภายใต้การควบคุมของกลุ่มฮามาส และจะยังคงดำเนินต่อไป และอาจขยายปฏิบัติการในกรณีจำเป็น
ในวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2552 อิสราเอลส่งทหารบกเข้าในฉนวนกาซา เพื่อระงับการโจมตีโดยใช้ระเบิดของกลุ่มฮามาส
ในที่สุดนายกรัฐมนตรีเอฮุด โอลเมิร์ต แห่งอิสราเอลประกาศหยุดยิงฉนวนกาซ่า หลังจากที่มีการโจมตีนานถึง 22 วัน แต่ยังคงตรึงกำลังทหารเอาไว้
พรทิพย์ ปาปะนัย
พรทิพย์ ปาปะนัย หรือ การ์ตูน (พ.ศ. 2525 - ) เป็นนักแสดง และนางแบบจากจังหวัดกระบี่ เริ่มมีชื่อเสียงจากบทนักร้องเพลงลูกทุ่งในภาพยนตร์ของเป็นเอก รัตนเรือง เรื่อง "มนต์รักทรานซิสเตอร์" ซึ่งได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนักแสดงประกอบหญิงยอดเยี่ยม รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 11 ประจำปี 2544 และบทเลิฟซีนกับอนันดา เอเวอริ่งแฮม ที่ได้รับการกล่าวขวัญ ในภาพยนตร์เรื่อง "พลอย"
พลอย (แก้ความกำกวม)
พลอย โดยทั่วไปหมายถึงแร่รัตนชาติหรืออัญมณีโดยทั่วไปที่ไม่ใช่เพชร
"พลอย" สามารถหมายถึง
ฮาล์ฟ-ไลฟ์ 2
ฮาล์ฟ-ไลฟ์ 2 () (เรียกอย่างทันสมัยว่า HλLF-LIFE) เป็นวิดีโอเกมประเภทยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่ง ที่สืบเนื่องต่อจาก "ฮาล์ฟ-ไลฟ์" พัฒนาและจัดจำหน่ายเกมโดย วาล์วคอร์เปอเรชั่น วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 2004 โดยขายได้กำไรถึงประมาณ 40 ล้านดอลลาร์สหรัฐในเวลาห้าปี เกมถูกพัฒนาควบคู่ไปกับซอฟต์แวร์สตีม ของวาล์ว ตัวเกมสร้างโดยใช้เอนจินซอร์ซ และเป็นวิดีโอเกมผู้เล่นคนเดียวเกมแรกที่ต้องเปิดใช้งานผลิตภัณฑ์แบบออนไลน์
เช่นเดียวกับภาคก่อน "ฮาล์ฟ-ไลฟ์ 2" ได้รับเสียงตอบรับที่ดีมาก โดยได้รับการยกย่องในเรื่องฟิสิกส์, แอนิเมชัน, เสียง, AI, กราฟิก และการเล่าเรื่อง เกมได้รับรางวัล "เกมแห่งปี" 39 รางวัล และติดรายชื่อของ "เกมแห่งทศวรรษ" จากรางวัล ในปี 2012 และเป็นที่ยอมรับกันอย่างกว้างขวางว่าเป็นหนึ่งในวิดีโอเกมที่ดีที่สุดและสำคัญมากที่สุดตลอดกาล กว่า 6.5 ล้านชุดของ "ฮาล์ฟ-ไลฟ์ 2" ได้ถูกวางขายตามร้านค้าปลีกในเดือน ธันวาคม ค.ศ. 2008 (ไม่รวมการขายในสตีม) และในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011 "ฮาล์ฟ-ไลฟ์ 2" ได้ถูกขายไปแล้วกว่า 12 ล้านชุด
เหมือนกับภาคก่อน "ฮาล์ฟ-ไลฟ์ 2" คือเกมประเภทผู้เล่นคนเดียวและผู้ยิงมุมมองบุคคลที่ 1 แบ่งออกเป็นหลายบท ผู้เล่นรับบทเป็นตัวละครตัวเอก กอร์ดอน ฟรีแมน ตลอดทั้งเกม ต่อเนื่องกันอย่างสิ้นเชิงกับ "ฮาล์ฟ-ไลฟ์" รวมถึงระบบพลังชีวิต, อาวุธ และปริศนาฟิสิกส์ที่มาเป็นระยะ เว้นแต่เอนจินซอร์ซใหม่และกราฟิกที่ดีขึ้น ผู้เล่นยังคงเริ่มต้นโดยไม่มีไอเท็มใด ๆ แต่เพิ่มคลังอาวุธของผู้เล่นอย่างช้า ๆ ตามหลักสูตรของเกม แม้ส่วนใหญ่เกมจะมีเนื้อเรื่องเป็นเส้นตรง ความพยายามจากการสำรวจจะทำให้พบกับสิ่งที่คุ้มค่าและน่าสนใจ มีพื้นที่มากมายที่สามารถพลาดหรือหลีกเลี่ยงได้
ศัครูมีความหลากหลายมากขึ้น ซึ่งมักจะต้องเข้าหาด้วยกลยุทธ์ที่หลากลายเช่นกัน ผู้เล่นอาจจะต้องซ้อมรบหรือออกจากตำแหน่งนั้นกับศัตรูบางกลุ่ม อย่างเช่น แมนแฮก ที่บินตรงมายังผู้เล่นผ่านทางเดินแคบ ๆ ยังคงคาดเดาจากการโจมตีได้ แต่การโจมตีก็มีความร้ายแรงเช่นกัน ในขณะที่คนอื่นจะหาที่ซ่อนอย่างรวดเร็วก่อนถูกโจมตี แต่กอร์ดอนกลับสามารถฆ่าศัตรูได้อย่างมากมายโดยใช้อาวุธของเขา หรือใช้ทางอ้อมเพื่อหลบหนี สิ่งแวดล้อมรอบตัวที่เป็นอันตรายสามารถนำมาใช้ให้เป็นประโยชน์ได้ เช่น ถังแรงดันระเบิด, ไฟจากแก๊ส ที่มีในบางส่วนของเกม กอร์ดอนสามารถเข้าร่วมกับกลุ่มต่อต้านหน่วยทหารและแพทย์ได้ถึงสี่คน และสามารถส่งให้ทีมของเขาเดินนำไปก่อนหรือเรียกพวกเขากลับมาได้
คุณสมบัติใหม่ต่าง ๆ จากเกมที่แสดงให้เห็นถีงการจำลองของระบบฟิสิกส์ การขับยานพาหนะ ปริศนาที่เกี่ยวกับปุ่มจาก "ฮาล์ฟ-ไลฟ์" ปริศนาจากสิ่งแวดล้อม นอกจากนี้ยังมีการแนะนำเกี่ยวกับระบบกลไกชั่วคราว ผู้เล่นยังมีความสามารถใหม่ที่จะหยิบจับ, เคลื่อนย้าย และวางวัตถุต่าง ๆ การแก้ปัญหาที่เกี่ยวข้องกับคุณสมบัติของวัตถุ, รูปร่าง, น้ำหนัก และการลอยตัว ตัวอย่างเช่น ในบทที่ 3 Route Kanal (เส้นทางลำคลอง) ผู้เล่นจะต้องวางก้อนอิฐบนไม้กระดกลาดยาวชั่วคราวเพื่อข้ามกำแพงไป แต่อีกทางเลือกหนึ่ง ผู้เล่นยังสามารถใช้วัตถุเหล่านี้เพื่อสร้างเป็นบันไดที่อาจดูไม่ค่อยแข็งแรงมากนัก แต่บางครั้งวิธีต่าง ๆ ก็นำไปสู่ความสำเร็จ
สุนทร สุจริตฉันท์
สุนทร สุจริตฉันท์ (ชื่อเล่น: จี๊ด) มีชื่อเสียงจากการเป็นนักร้องนำของวงดนตรี รอยัลสไปรท์ส อดีตนักแสดง และผู้ประกาศข่าว ทางช่อง 9 อ.ส.ม.ท. โดยยังคงรับงานเป็นพิธีกร และทำธุรกิจสร้างสรรค์ กิจกรรมส่งเสริมการตลาด (Organizer)
สุนทร เกิดที่อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี ศึกษาระดับมัธยมที่โรงเรียนวัดเขมาภิรตาราม แล้วได้รับการชักชวนจาก สุชาติ คล้ายชัง หัวหน้าวงดนตรี "จีไอ.คอนเนต" ให้มาเล่นประจำตามสถานบันเทิงกลางคืน หลังจากร่วมวงได้ 3 ปี จึงย้ายไปอยู่วงโซลซิสเตอร์ ในตำแหน่งมือกลอง โดยตระเวนเล่นตามค่ายทหารอเมริกัน ในจังหวัดอุบลราชธานี จังหวัดอุดรธานี จังหวัดนครพนม และสัตหีบ จังหวัดชลบุรี ต่อมาเปลี่ยนชื่อวงเป็น แมคนิฟิเซ็นท์-เซเว่น (Magnificent-7) หรือ เอ็ม-เซเว่น (M-7) ซึ่งแปลว่าผู้ยิ่งใหญ่ทั้ง 7 ตามจำนวนนักดนตรีในวง จนกระทั่งทหารอเมริกัน ถอนทัพออกจากประเทศไทย ในปี พ.ศ. 2518 วงเอ็ม-7 จึงกลับมายังกรุงเทพมหานคร
ช่วงเวลานั้น อดิศักดิ์ ประคุณหังสิต นักร้องนำวงดนตรี "รอยัลสไปรท์ส" ลาออกไปทำงานธนาคาร อำนาจ ศรีมา (หัวหน้าวง) และ เสริมเวช ช่วงยรรยง (ผู้ประสานงาน) จึงได้ชักชวนสุนทร มาเป็นนักร้องเพลงสากล จากนั้น วงรอยัลสไปรท์ส ก็เล่นตามไนท์คลับ อย่างอะลีบาบา และโรงแรมดุสิตธานี ต่อมา วงรอยัลสไปรท์ นำเพลงลูกทุ่งมาเรียบเรียงใหม่ เป็นแนวดิสโก ในชื่ออัลบั้ม "ดิสโก้ลูกทุ่ง 1" โดยสุนทรร้องเพลง "หนุ่มหมอแคน" ซึ่งกระแสผู้ฟังให้การตอบรับเป็นอย่างดี รอยัลสไปรท์สจึงมีผลงานชุดต่อมา โดยแต่งเนื้อร้องภาษาไทย มาลงเข้ากับทำนองเพลงสากล คืออัลบั้ม "เจงกิสข่าน" และ "อะลีบาบา" และมีผลงานออกมาเรื่อยๆ อย่าง ยิ้มแป้น สวยในซอย รักสิบล้อรอสิบโมง และ ลมจ๋า จนกระทั่งได้ร่วมแสดงภาพยนตร์ไทย ซึ่งกำกับโดย ไพจิตร ศุภวารี โดยมี ทูน หิรัญทรัพย์ และ จารุณี สุขสวัสดิ์ เป็นคู่พระนาง ส่วนสุนทร กับภัทรา ทิวานนท์ เป็นคู่รอง และสมาชิกของวงทุกคน ร่วมแสดงด้วย ต้นปี พ.ศ. 2529 ออกอัลบั้ม "หยุดโลก" กับรอยัลสไปรท์ส ทำให้โด่งดังสุดขีด และในปลายปีเดียวกัน วงออกอัลบั้ม "สู่อวกาศ" แต่ไม่ประสบความสำเร็จ รอยัลสไปรท์ส จึงต้องพักงานชั่วคราว
โดยสุนทร เข้าทำงานธุรกิจวิทยุ กับบริษัท มิสยู เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด จัดรายการวิทยุ "เพลงคิดถึงคุณ" ทางเอฟเอ็ม 90 เมกะเฮิร์ตซ์ (ต่อมาย้ายไปที่ เอฟเอ็ม 98 และ 97.5 เมกะเฮิร์ตซ์ ตามลำดับ) นอกจากนี้ สุนทรยังได้รับการเลือกตั้ง ให้เป็นสมาชิกสภาเทศบาลนครนนทบุรี (ต่อมาได้รับเลือกรวม 3 สมัย เป็นเวลา 12 ปี) และเป็นผู้ประกาศข่าว ทางไทยทีวีสีช่อง 9 อ.ส.ม.ท. ต่อมา สุนทรก็ขยายงานธุรกิจ โดยก่อตั้ง บริษัท สุจริตโปรโมชั่น จำกัด ลงทุนทำอัลบั้มให้ ยุ้ย ญาติเยอะ หลังจากนั้น เป็นกรรมการผู้จัดการ บริษัท เอ็มสตาร์ จำกัด ในเครือมีเดีย ออฟ มีเดียส์ ดูแลงานเพลงให้ กิ่ง-ภัทรา ทิวานนท์ จิ้งหรีดขาว วงศ์เทวัญ และ แจ็ค-ธนพล เป็นต้น แต่หลังจากนั้น เกิดวิกฤตเศรษฐกิจ สุนทรจึงหันไปทำรายการ "ไอทีวีลูกทุ่งสัญจร" ทางสถานีโทรทัศน์ไอทีวี ต่อมาในปี พ.ศ. 2548 กลับมารวมตัวกับเพื่อนๆ วงรอยัลสไปรท์ส ออกผลงานชุด "คนเก่งของฉัน"
ปัจจุบัน สุนทรใช้ชีวิตอยู่ที่บ้านเกิด อำเภอปากเกร็ด และบ้านพัก ที่อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่ เป็นที่ปรึกษาสันนิบาตเทศบาลแห่งประเทศไทย ดูแลเรื่องประชาสัมพันธ์ และงานสัมมนาวิชาการ ดำเนินธุรกิจ บริษัท ซัคเซสแทรค จำกัด บริการรับเหมาก่อสร้าง รับจัดกิจกรรมส่งเสริมการตลาด (Organizer) และงานรับปรึกษาประชาสัมพันธ์ และยังคงรับงานพิธีกร, งานพากย์, วิทยากร และอาจารย์สอนร้องเพลง ในสถาบันดนตรีมีฟ้า รวมทั้งงานร้องเพลง และงานเขียนหนังสือด้วย
เทศบาลตำบลอินทร์บุรี
เทศบาลตำบลอินทร์บุรี เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลตำบล ตั้งอยู่ในเขตอำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี เป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจและการขนส่งของอำเภออินทร์บุรี และเป็นที่ตั้งของของหน่วยงานราชการระดับอำเภอ มีพื้นที่ 4 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลอินทร์บุรี มีประชากรในปี พ.ศ. 2560 จำนวน 4,853 คน
ตัวเทศบาลเป็นที่ราบริมฝั่งน้ำ ย่านเศรษฐกิจอยู่ฝั่งซ้ายของแม่น้ำเจ้าพระยาเทศบาลตำบลอินทร์บุรี ตั้งอยู่ในอำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครโดยทางรถยนต์ประมาณ 160 กิโลเมตร ห่างจากจังหวัดลพบุรีประมาณ 41 กิโลเมตร ห่างจากจังหวัดอ่างทองประมาณ 56 กิโลเมตร ห่างจากจังหวัดชัยนาทประมาณ 40 กิโลเมตร ห่างจากจังหวัดสุพรรณบุรีประมาณ 105 กิโลเมตร และห่างจากจังหวัดนครสวรรค์ประมาณ 75 กิโลเมตร มีพื้นที่ 4.00 ตารางกิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับพื้นที่ใกล้เคียง ดังนี้ จำนวนประชากรชาย 4,901 คน จำนวนประชากรหญิง 5,433 คน จำนวนครัวเรือน 3,333 ครัวเรือน รวมจำนวนประชากรทั้งสิ้น 10,334 คน จำนวนชุมชน 8 ชุมชน ประกอบด้วย
เทศบาลตำบลอินทร์บุรีจัดเป็นแหล่งศูนย์กลางการศึกษาที่สำคัญแห่งหนึ่งของจังหวัดสิงห์บุรี ประกอบด้วยสถานศึกษาที่เป็นของรัฐและเอกชน ดังนี้
สถานศึกษาในเขตเทศบาลตำบลอินทร์บุรี
ในเขตเทศบาลตำบลอินทร์บุรีมีหน่วยบริการด้านสาธารณสุขประกอบด้วยโรงพยาบาล 3 แห่ง ศูนย์บริการสาธารณสุข 1 แห่ง คลินิกเอกชน 7 แห่ง ดังนี้
เทศบาลตำบลอินทร์บุรี จัดเป็นแหล่งเศรษฐกิจที่สำคัญแห่งหนึ่งของจังหวัดสิงห์บุรี ประกอบด้วยสถาบันการเงินและแหล่งพาณิชยกรรมที่สำคัญดังนี้
รายชื่อผลงานของพาราด็อกซ์
6.2 Before Sunrise After Sunset
6.25 Midnightmareผลงานที่ร่วมกับศิลปินอื่นๆ และผลงานเพลงเฉพาะซิงเกิล
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 126
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 126 หรือ ถนนวงแหวนรอบเมืองพิษณุโลก เป็นเส้นทางคมนาคมรูปแบบถนนวงแหวนเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาจราจรในเขตเทศบาลนครพิษณุโลก ถนนวงแหวนรอบเมืองพิษณุโลกมีทั้งหมด 2 ช่วง คือถนนวงแหวนรอบเมืองพิษณุโลกด้านทิศเหนือและทิศใต้ ซึ่งไม่เชื่อมต่อกันเป็นวงกลม แต่เดิมนั้น กรมทางหลวงได้กำหนดให้ถนนวงแหวนรอบเมืองพิษณุโลกเป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12
ถนนวงแหวนรอบเมืองพิษณุโลกด้านทิศเหนือ มีจุดเริ่มต้นเริ่มที่ทางแยกตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 117 (นครสวรรค์ - พิษณุโลก) จากนั้นมุ่งหน้าทางทิศตะวันตก แล้วจึงโค้งมาทางทิศเหนือ ผ่านโรงเรียนพิษณุโลกพิทยาคม และมหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม ก่อนที่จะตัดกับถนนสิงหวัฒน์ (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12) แล้วตัดมาทางทิศตะวันออกผ่านสะพานข้ามแม่น้ำน่าน ผ่านสี่แยกบายพาส (ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1086 ไปอำเภอพรหมพิราม จังหวัดพิษณุโลก) ผ่านสะพานข้ามทางรถไฟ และแยกตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11 (พิษณุโลก - อุตรดิตถ์) จากนั้นจึงวกมาบรรจบกับถนนมิตรภาพ (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12) ที่หลักกิโลเมตรที่ 10 (ตามหลักกิโลเมตร ถนนมิตรภาพ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 (พิษณุโลก-หล่มสัก) ที่ สามแยกซีพี
ถนนวงแหวนส่วนนี้เป็นถนนลาดยางขนาด 4 ช่องจราจร ทิศทางละ 2 ช่องจราจร มีสะพานต่างระดับที่แยกตัดกับถนนสิงหวัฒน์ และแยกตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11 (พิษณุโลก - อุตรดิตถ์) นอกจากนี้ยังมีสะพานข้ามทางรถไฟ และสะพานข้ามแม่น้ำน่านอีกด้วยถนนวงแหวนรอบเมืองพิษณุโลกด้านทิศใต้ มีจุดเริ่มต้นที่สี่แยกอินโดจีน (6 กิโลเมตรจากเมืองพิษณุโลก) จากนั้นมุ่งหน้าทางทิศใต้ แล้วจึงโค้งมาทางทิศตะวันตก ตัดผ่านทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1064 (ถนนบึงพระ) ผ่านวิทยาลัยเทคนิคสองแคว แล้วตัดผ่านทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1063 (ทางไปอำเภอบางกระทุ่ม จังหวัดพิษณุโลก) ผ่านสะพานข้ามแม่น้ำน่าน ผ่านสี่แยกหนองอ้อ (ถนนนครสวรรค์-พิษณุโลก) และสิ้นสุดโดยบรรจบกับทางหลวงหมายเลข 1065 (ทางไปอำเภอบางระกำ จังหวัดพิษณุโลก)
ถนนวงแหวนส่วนนี้เป็นถนนลาดยางขนาด 4 ช่องจราจร ทิศทางละ 2 ช่องจราจร มีสะพานต่างระดับที่แยกตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1064 (ถนนบึงพระ) โดยเป็นสะพานข้ามทางรถไฟด้วย นอกจากนี้ยังมีสะพานข้ามแม่น้ำน่านอีกแห่ง
พระนอนชเวตาลยอง
พระพุทธไสยาสน์ชเวตาลยอง หรือ พระนอนชเวตาลยอง ( ; ชื่อเต็ม ) เป็นพระพุทธรูปปางไสยาสน์ขนาดใหญ่ทางทิศตะวันตกของเมืองหงสาวดี องค์พระมีความยาว สูง เป็นพุทธศิลป์แบบมอญ เชื่อว่าได้รับการสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 1537 ช่วงสมัยมอญเรืองอำนาจ ในรัชสมัยของกษัตริย์เมกะติปะ ร่วมสมัยเดียวกับปราสาทบันทายศรีของกัมพูชา และหายไปในปี พ.ศ. 2300 เมื่อหงสาวดีถูกตีแตกโดยพระเจ้าอลองพญา
ในช่วงการปกครองอาณานิคมของอังกฤษในปี พ.ศ. 2423 ระหว่างการสร้างทางรถไฟ พระพุทธรูปได้ถูกค้นพบภายใต้การปกคลุมของป่ารกชัฏ การบูรณะเริ่มขึ้นในปี พ.ศ. 2424 ทางการพม่าได้สร้างโรงเรือนคลุมไว้ แต่สภาพโรงเรือนค่อนข้างจะคับแคบ แลดูไม่สวยงาม เพราะคลุมเหนือองค์พระไว้เพียงนิดเดียว ทั้งนี้เป็นเพราะการสร้างโรงเรือนคลุมไว้ทีหลัง เช่นเดียวกับพระพุทธไสยาสน์แห่งวัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหารในไทย และมีการสร้างหมอนโมเสกของพระพุทธรูปในปี พ.ศ. 2473
จุดเด่นของพระนอนองค์นี้คือ บริเวณพระบาทไม่วางเสมอกันเหมือนอย่างพระพุทธรูปปางไสยาสน์ของไทย อันมีความหมายว่า ในขณะนั้นพระพุทธเจ้ายังมีพระชนม์ชีพอยู่ ซึ่งเป็นอากัปกิริยาก่อนที่พระองค์จะเสด็จสู่ปรินิพพานในวันถัดมา
ปัจจุบัน พระพุทธไสยาสน์ชเวตาลยองเป็นพระพุทธรูปองค์สำคัญของเมืองหงสาวดี เป็นเสมือนสัญลักษณ์ประจำเมืองอย่างหนึ่ง เช่นเดียวกับเจดีย์ชเวมอดอ
มณเฑียร บุญตัน
มณเฑียร บุญตัน (2 พฤษภาคม พ.ศ. 2508 - ) สมาชิกคณะกรรมการว่าด้วยสิทธิของคนพิการ (Committee on the Rights of Persons with Disabilities – CRPD) วาระปี ค.ศ. 2013-2016 กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการส่งเสริมการจัดสวัสดิการสังคมแห่งชาติสมัยคณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 61 ภายหลังรัฐประหารในนามคณะรักษาความสงบแห่งชาติ นายกสมาคมคนตาบอดแห่งประเทศไทย และสมาชิกวุฒิสภาจากการสรรหา พ.ศ. 2550 เป็นวุฒิสมาชิกคนแรกของไทยที่เป็นคนพิการมาตั้งแต่กำเนิด
มณเฑียร บุญตัน เป็นลูกชาวนาจากบ้านน้ำชำ อำเภอสูงเม่น จังหวัดแพร่ ตาบอดมาตั้งแต่เกิด แต่บิดามารดาทราบว่าตาบอดเมื่ออายุได้สามเดือน และเข้าศึกษาที่โรงเรียนสอนคนตาบอดภาคเหนือ สอบเข้าเรียนต่อชั้นมัธยมได้ที่โรงเรียนเซนต์คาเบรียล แต่เลือกเรียนต่อที่โรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย จังหวัดเชียงใหม่ และสำเร็จการศึกษาจากคณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และได้รับทุนการศึกษา ไปศึกษาต่อด้านศิลปศาสตร์การดนตรี ที่มหาวิทยาลัยเซนโอลาฟ และมหาวิทยาลัยมินนิโซตา รัฐมินนิโซตา สหรัฐอเมริกา
มณเฑียร สมรสกับ ยูมิ ชิราอิชิ เพื่อนนักศึกษาชาวญี่ปุ่น ที่พบรักกันตั้งแต่สมัยเรียนที่สหรัฐอเมริกาในปี พ.ศ. 2533 ทั้งคู่สมรสกันเมื่อ พ.ศ. 2540 ปัจจุบัน ยูมิ ชิราอิชิ เป็นเจ้าหน้าที่ประจำสถานเอกอัครราชทูตญี่ปุ่นประจำประเทศไทย
มณเฑียร บุญตัน เริ่มรับราชการเป็นอาจารย์ประจำวิทยาลัยราชสุดา มหาวิทยาลัยมหิดล เป็นกรรมการและเลขาธิการมูลนิธิของคนตาบอดไทย เป็นผู้ช่วยผู้จัดการโครงการเดซีสากล (Digital Accessible Information System - DAISy เป็นเทคโนโลยีการผลิตหนังสือเสียงแบบดิจิตัล ) และเป็นนายกสมาคมคนตาบอดแห่งประเทศไทย ตั้งแต่ พ.ศ. 2541
ในปี พ.ศ. 2550 มณเฑียร บุญตัน ได้รับการสรรหาเป็นสมาชิกวุฒิสภา และได้รับการสรรหาในวาระที่ 2 ในปี พ.ศ. 2554 อีกด้วย
ในปี พ.ศ. 2557 ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
หนุ่มห้าวสลับสาวจุ้น
หนุ่มห้าวสลับสาวจุ้น () เนื้อเรื่องเกี่ยวกับเนลกับวู้ดดี้ ที่เกิดมาในครอบครัวที่เป็นคู่กัด แถมยังมีชีวิตแตกต่างกันคนละขั้ว วู้ดดี้เป็นนักกีฬาที่สาว ๆ มารุมตอม ส่วนเนลเป็นสาวเอาแต่เรียน จนกระทั่งเหตุเกิดในวิชาวิทยาศาสตร์ ทำให้ทั้งคู่สลับร่าง ทั้งสองจึงได้เรียนรู้ของทั้งสองฝ่าย และต้องหาทางที่จะสลับร่างเดิมให้ทันวันอำลาเลี้ยงรุ่น ทำให้ทั้งสองเกิดความรักที่ผลิบาน
คีรอน ดายเออร์
คีรอน ดายเออร์ เป็นอดีตนักฟุตบอลผิวสีทีมชาติอังกฤษ เริ่มเล่นฟุตบอลให้กับทีมบ้านเกิด อิปสวิช ทาวน์ ในตำแหน่ง มิดฟิลด์ตัวรุก ถนัดทางด้านขวา ปี 1996 เมื่อายุ 17 ปี แต่ในปี 1999 หลังจากที่ อิปสวิช ไม่สามารถ เลื่อนมาสู่ พรีเมียร์ลีก เขาได้ ย้ายมาสู่ทีม นิวคาสเซิล ด้วย ค่าตัว 6 ล้านปอนด์ ในสมัยที่ รุด กุลลิท เป็น ผู้จัดการทีม หลังจากเล่นอยู่ 8ปี 190นัด ทำประตูได้ 23 ลูก ปี 2007 เขาได้ย้ายมาสู่ทีมปัจจุบัน คือ เวสต์แฮม ยูไนเต็ด ด้วยสัญญา 4 ปี ค่าตัว 6 ล้านปอนด์ เคยติดทีมชาติ ตั้งแต่ รุ่น อายุ ไม่เกิน 21 ปี ชุด บี และ ลงเล่นให้กับทีมชาติชุดใหญ่ 33 นัด ยังไม่สามารถ ทำประตูได้ เคย ไปลุยศึก ยูโร2004 และ ฟุตบอลโลก ปี 2002 ในช่วงที่อยู่นิวคาสเซิ่ลดายเออร์ได้ทำเรื่องฉาวเอาไว้คือการชกต่อยกับลี โบว์เยอร์ในเกมส์ที่พบแอสตัน วิลล่า ส่งผลให้ถูกไล่ออกจากสนามทั้งคู่ ปัจจุบัน ดายเออร์ประกาศแขวนสตั๊ดหลังมีอาการบาดเจ็บรบกวนจนไม่สามารถเล่นฟุตบอลต่อได้
ปิ่นศิริ ศิริปิ่น
ปิ่นศิริ ศิริปิ่น หรือ ครูปิ่น (เกิดปี พ.ศ. 2502) ครูสอนดนตรี นักแต่งเพลง ผู้ประพันธ์เพลง "โสมส่องใจ"
ครูปิ่นเกิดในปี 2502 ศึกษาชั้นมัธยมที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา พญาไท ใช้ชีวิตอยู่ในแวดวงบันเทิง ดนตรี เสียงเพลง ด้วยอาชีพครูเมื่อวัย 17 ปี ครั้งเป็นนิสิตชั้นปีที่ 1 คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย งานหลักคือ เป็นครูสอนร้องเพลง และดนตรี หลังจบการศึกษาจากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ ได้ก่อตั้งโรงเรียนดนตรีและลีลา ศิริปิ่น เมื่อปีพ.ศ. 2530 ผลงานที่นับเป็นเกียรติประวัติสูงสุดคือ ได้รับเชิญให้เป็นผู้ประพันธ์ทำนองเพลง "โสมส่องใจ" เพื่อเฉลิมพระเกียรติ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี พระวรราชาทินัดดามาตุ เนื่องในวโรกาสเจริญพระชันษาครบ 48 ชันษา ในปีพ.ศ. 2548 จัดทำโดยศูนย์วิจัยโรคเอดส์ สภากาชาดไทย และคณะกรรมการจัดงานเทียนส่องใจ ได้นำเพลง"โสมส่องใจ" มาใช้เป็นเพลงประจำงาน"เทียนส่องใจ" เนื่องในวันเอดส์โลก ซึ่งจัดมาเป็นประจำทุกปี จนถึงครั้งที่ 18 เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2552 ที่ผ่านมานี้ โดยได้รับพระกรุณาธิคุณจาก พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี พระวรราชาธินัดดามาตุ เสด็จมาเป็นองค์ประธานทุกปี
เป็นครูสอนร้องเพลงและดนตรีอยู่ที่โรงเรียนดนตรีและลีลาศิริปิ่น เป็นผู้ออกแบบควบคุมการแสดงและร้องเพลง ( Voice & Stage Performance ) ในกิจกรรมการแสดงต่างๆ เช่นการแสดงในงานมอบรางวัลโทรทัศน์ทองคำ เป็นกรรมการในงานประกวดทั้งภายในและต่างประเทศ เช่น รางวัลตุ๊กตาทองพระราชทานพระสุรัสวดี รางวัลเมขลา การประกวดนักร้องแห่งเอเซีย (เอเซียบากุส) เป็นนักแสดงรับเชิญทางละครจากสถานีโทรทัศน์ช่อง7 เป็นคอลัมนิสต์ประจำหนังสือพิมพ์บางกอกทูเดย์ หนังสือพิมพ์สยามรัฐ นักเขียน พ็อคเก็ตบุคเรื่อง"ร้องให้เป็นเพลง...กับครูปิ่น" และ "วินทุกเว Ways to Win"
ครูปิ่น มีลูกศิษย์ที่ประสบความสำเร็จในวงการบันเทิงอาทิ พรชิตา ณ สงขลา ,พิมรา เจริญภักดี,ทักษอร ภักดิ์สุขเจริญ ,นันทวัฒน์ อาศิรพจนกุล , สราวุฒิ มาตรทอง,บิ๊ก ศรุต วิจิตรานนท์, ครูบิ๊ก (AF) ธานัท ธัญหาญ , ลานนา คัมมินส์ , เจนสุดา ปานโต ,รัฐศาสตร์ รุ่งศิริทิพย์ Domonman 2010 ,ไต้ฝุ่น กนกฉัตร มรรยาทอ่อน ,เพชร ฐกฤต เหมอรรณพจิตร สังกัดช่อง 3,ตรี ภรภัทร สังกัดช่องวัน 31 (ละครเธอคือพรหมลิขิต),บอส อติรุธ Mister Manhunt Thailand 2017 ฯลฯ ปัจจุบัน ครูปิ่นได้เปิดสถาบันพัฒนาศิลปิน "SMD Artist Training Centre" สร้างสรรค์ และพัฒนาศิลปินด้านเอกลักษณ์ที่โดดเด่นเป็นพิเศษเพื่อป้อนสู่วงการบันเทิง
งานแสดง
- "ลูกเขยมะไฟ แม่ยายมะดัน" ช่อง 7 สี(น้ำ รพีภัทร/เพลง กวิตา) 2558
- “ช่าชะช่า...ท้ารัก” สถานีโทรทัศน์ช่อง 7 2547
ครูปิ่น เป็นกรรมการฝ่ายหารายได้มูลนิธิ"ร่วมน้ำใจต้านภัยเอดส์", กรรมการมูลนิธิเอดส์ กรุงเทพมหานคร, อาสากาชาด สภากาชาดไทย, เป็นวิทยากรด้านดนตรี เพลงให้องค์กรต่างๆ อาทิ สโมสรโรตารี่ปทุมวัน สโมสรโรตารี่ท่าเรือ กรุงเทพ, มหาวิทยาลัย,ผู้บริหารระดับสูง กรุงเทพมหานคร
http://www.pinsirimusic.com/index.php?mo=3&art=335884
http://www.lifenewsonline.com/index.aspx?ContentID=ContentID-14051209550044787
มวยปล้ำ
มวยปล้ำ เป็นกีฬาที่เป็นที่นิยมเสมอมาตั้งแต่มีการบันทึกในประวัติศาสตร์ จุดกำเนิดของกีฬามวยปล้ำเกิดขึ้นเมื่อ 15,000 ปีในบริเวณที่ตั้งของประเทศฝรั่งเศส โดยมีหลักฐานเป็นรูปภาพเกี่ยวกับมวยปล้ำในถ้ำแห่งหนึ่ง ชาวบาบิโลนและชาวอียิปต์ได้เผยแพร่การแสดงของนักมวยปล้ำโดยการปล้ำและการเข้าล็อกซึ่งเป็นที่รู้จักกันในปัจจุบัน
ในยุคกรีกโบราณมวยปล้ำมีหลักฐานอย่างเด่นชัดผ่านทางตำนานและเรื่องเล่าต่าง ๆ เช่น การแข่งขันมวยปล้ำ และแง่มุมต่าง ๆ ในรูปแบบที่โหดร้าย ปัจจุบันมวยปล้ำถูกบรรจุเป็นหนึ่งในกีฬาโอลิมปิก
ช่วงสมัยของโรมันโบราณได้มีการหยิบยืมศิลปะมวยปล้ำเข้ามาจากกรีกแต่โดยส่วนใหญ่แล้วจะเป็นวิธีการต่อสู้ที่ดุเดือดมากกว่า และในช่วงยุคกลางหรือที่เราเรียกว่าศตวรรษที่15 มวยปล้ำยังคงมีความนิยมที่แพร่หลายและเป็นสิ่งบันเทิงในหมู่ผู้สูงศักดิ์และครอบครัวของเชื้อพระวงศ์ซึ่งรวมถึงในประเทศฝรั่งเศส ประเทศญี่ปุ่น และประเทศอังกฤษ
ชาวอเมริกันในช่วงเริ่มแรกได้นำวัฒนธรรมที่แข็งแกร่งของมวยปล้ำเข้ามาหลังจากที่มวยปล้ำได้มีการเผยแพร่ในประเทศอังกฤษแล้ว และพบว่าชาวอเมริกันดั้งเดิมก็ชื่นชอบมวยปล้ำเป็นอย่างมาก มวยปล้ำสมัครเล่นรุ่งโรจน์ในช่วงต้นที่สหรัฐอเมริกาและเป็นกิจกรรมที่นิยมในช่วงงานรื่นเริง งานเลี้ยงฉลองวันหยุด และกีฬาของกองทัพ
การจัดการแข่งขันมวยปล้ำระดับชาติที่สหรัฐอเมริกาเริ่มต้นครั้งแรกในเมืองนิวยอร์กในปี ค.ศ. 1888 ขณะที่แชมป์กีฬามวยปล้ำในกีฬาโอลิมปิกยุคใหม่มีขึ้นในปี ค.ศ. 1904 ที่เมืองเซนต์หลุยส์ รัฐมิสซูรี ในปี ค.ศ. 1912 ที่ประเทศเบลเยี่ยม แชมป์มวยปล้ำของ NCAA Wrestling มีขึ้นในปี ค.ศ. 1912 ณ รัฐไอโอวา เมืองเอมส์ มวยปล้ำสหรัฐเริ่มเป็นพื้นฐานของกีฬามวยปล้ำสมัครเล่นในปี ค.ศ. 1983 และมีการจัดลำดับขั้นในแต่ละช่วงของอายุนักแข่งขัน
มวยปล้ำยังเป็นกีฬาอันดับต้นในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่กรุงเอเธนส์ในปี ค.ศ. 1896 ซึ่งรวมถึงการแข่งขันรูปแบบ Greco-roman โดยไม่มีการจำกัดน้ำหนักผู้เข้าแข่งขัน
ในระดับวิทยาลัย มวยปล้ำไม่ใช่เพียงแค่การต่อสู้ระหว่างกันบนเสื่อ แต่รวมถึงการต่อสู้ในแบบการหัก 45 องศา และรวมถึงการโจมทีทางด้านหลังหรือที่เรียกว่าล็อกเพื่อเก็บคะแนน
ในปี ค.ศ. 1908 มวยปล้ำแบบ Greco-roman ได้ถูกบรรจุใหม่ในกีฬาโอลิมปิก รูปแบบอิสระก็ได้ถูกบรรจุลงในกีฬาโอลิมปิกด้วยเช่นกันในปี ค.ศ. 1904
เมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 2001 สมาคมกีฬาโอลิมปิกสากลได้นำประเภทกีฬามวยปล้ำเพิ่มขึ้นเป็นอีกสองแบบคือ
คาซาบลังกา (ภาพยนตร์)
คาซาบลังกา () เป็นภาพยนตร์รักอเมริกัน ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1942 กำกับโดยไมเคิล เคอร์ติซ นำแสดงโดยฮัมฟรีย์ โบการ์ต อิงกริด เบิร์กแมน และพอล เฮนรีด และมีโคลด เรนส์ คอนราด วีดท์ ซิดนีย์ กรีนสตรีท ปีเตอร์ ลอรร์ และดูลีย์ วิลสัน เป็นนักแสดงสบทบ
เรื่องราวในภาพยนตร์เกิดขึ้นในกาซาบล็องกา เมืองท่าทางตอนเหนือของโมร็อกโก ดินแดนในอาณัติของฝรั่งเศสเขตวีชีช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ท่ามกลางความตึงเครียดระหว่างนาซีเยอรมันกับกลุ่มแนวร่วมการปลดปล่อยฝรั่งเศส และผู้ที่ต้องการอพยพหนีภัยสงครามไปยังสหรัฐอเมริกา ภาพยนตร์กล่าวถึงความขัดแย้งและการตัดสินใจของชายคนหนึ่ง ที่ต้องเลือกระหว่างความรักที่มีต่อหญิงคนหนึ่ง กับการช่วยเหลือสามีของเธอในการต่อสู้ต้านทานนาซี
ดัดแปลงจากบทละครเพลงที่ไม่มีโอกาสได้ออกแสดง เรื่อง Everybody Comes to Rick's (ใคร ๆ ก็ไปร้านของริก) เขียนบทโดย Murray Burnett และ Joan Alison ต่อมาขายลิขสิทธิ์ให้วอร์เนอร์ บราเธอร์ส นำไปสร้างเป็นภาพยนตร์ มีเพลงประกอบที่สำคัญ คือ As Time Goes By จากละครบรอดเวย์ที่ออกแสดงในปี ค.ศ. 1931 รวมถึงเพลง Die Wacht am Rhein เพลงปลุกใจเยอรมัน และลามาร์แซแยส เพลงชาติฝรั่งเศส
คตินิยมนักวิชาการ
คตินิยมนักวิชาการ () เป็นระบอบการปกครองซึ่งวิทยาศาสตร์จะมีอยู่ในการควบคุมการตัดสินใจทั้งหมด นักวิทยาศาสตร์ วิศวกรและนักเทคโนโลยีผู้มีความรู้ ความชำนาญหรือทักษะจะก่อตัวเป็นองค์การปกครอง แทนนักการเมือง นักธุรกิจและนักเศรษฐศาสตร์ ในคตินิยมนักวิชาการ ผู้ตัดสินใจจะถูกเลือกโดยดูจากความรู้และทักษะที่พวกเขามีในสาขาของตน
คำว่า "คตินิยมนักวิชาการ" นี้ เดิมทีใช้เรียกการใช้ระเบียบวิธีทางวิทยาศาสตร์ในการแก้ไขปัญหาสังคม ซึ่งต่างไปจากการแก้ไขปัญหาด้วยวิธีทางเศรษฐกิจ การเมืองหรือปรัชญาแบบเก่า ตามผู้เสนอมโนทัศน์นี้ บทบาทของเงินและคุณค่าทางเศรษฐกิจ ความเห็นทางการเมืองและกลไลการควบคุมซึ่งยึดมั่นในศีลธรรมจะถูกตัดทิ้งไปทั้งหมด หากเมื่อรูปแบบการควบคุมทางสังคมนี้ได้ถูกนำไปใช้ในพื้นที่แห่งทวีป ซึ่งมีทรัพยากรธรรมชาติเพียงพอ บุคลากรซึ่งถูกฝึกทางเทคนิค และสินค้าอุตสาหกรรมที่ติดตั้งแล้ว เพื่อที่จะเปิดให้การผลิตและการแจกจ่ายสินค้าและบริการทางภายภาพแก่พลเมืองแห่งทวีปทั้งหมดในปริมาณที่เกินความสามารถทางกายของปัจเจกบุคคลจะบริโภคได้ ในการจัดเตรียมเช่นนัน ความกังวลจะเป็นเรื่องความยั่งยืนภายในฐานทรัพยากร แทนที่จะเป็นการได้ประโยชน์ทางการเงิน เพื่อที่จะรับประกันให้หน้าที่ทางสังคม-อุตสาหกรรมทั้งหมดดำเนินต่อไปในอนาคตอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ทักษะทางเทคนิคและความเป็นผู้นำจะถูกเลือกบนพื้นฐานของความรู้และสมรรถนะทางวิชาการ มากกว่าการเลือกตั้งแบบประชาธิปไตย โดยผู้ไม่มีความรู้หรือทักษะเช่นนั้นซึ่งถือว่าเป็นสิ่งจำเป็น
บางคนใช้คำว่า คตินิยมนักวิชาการ หมายถึงรูปแบบหนึ่งของคุณธรรมนิยม (meritocracy) ซึ่งเป็นระบบที่ "ผู้มีคุณวุฒิสูงสุด" และผู้ซึ่งตัดสินความสมบูรณ์ของคุณสมบัตินั้นคือคน ๆ เดียวกัน การนำไปใช้อื่นได้ถูกอธิบายว่าไม่เป็นกลุ่มผู้ควบคุมที่เป็นมนุษย์แบบคณาธิปไตย (oligarchy) แต่เป็นเหมือนการบริหารจัดการโดยวิทยาศาสตร์เฉพาะสาขา อย่างเห็นได้ชัดโดยปราศจากอิทธิพลของกลุ่มผลประโยชน์พิเศษ ปัจจุบัน ความหมายของคำว่า คตินิยมนักวิชาการ ได้ขยายไปบ่งชี้การจัดการหรือการบริหารทุกประเภทโดยผู้เชี่ยวชาญทางวิชาการ ("นักวิชาการ") ในสาขาใด ๆ ไม่เพียงแต่วิทยาศาสตร์กายภาพเท่านั้น และมีการใช้อธิบายรัฐบาลที่รวมผู้เชี่ยวชาญที่ไม่ได้ถูกเลือกตั้งขึ้นที่ระดับรัฐมนตรี
คาซาบลังกา (แก้ความกำกวม)
คาซาบลังกา () มาจากกลุ่มคำในภาษาสเปนว่า "กาซาบลังกา" () แปลว่า "บ้านสีขาว" ซึ่งอาจหมายถึง
โค้ดบลู
ดำเนินเรื่องโดยมีฉากหลังเป็นศูนย์การแพทย์ฉุกเฉินที่เรียกว่า "ด็อกเตอร์เฮลิ" (มาจากคำว่า "ด็อกเตอร์ = แพทย์ และคำว่า "เฮลิคอปเตอร์") ที่ทำหน้าที่ช่วยเหลือผู้ป่วยฉุกเฉิน หรือผู้ที่ได้รับบาดเจ็บ จำเป็นต้องได้รับการรักษาอย่างเร่งด่วน โดยมีแพทย์ฉุกเฉินที่มากับเฮลิคอปเตอร์เข้าตรวจอาการขั้นต้น และทำการปฐมพยาบาล ก่อนเคลื่อนย้ายผู้ป่วยเหล่านั้นไปโรงพยาบาลโดยเฮลิคอปเตอร์ ตัวเอกของเรื่องเป็นเหล่าแพทย์ฝึกหัดผู้มีความใฝ่ฝันและมุ่งมั่นจะผ่านการทดสอบ เพื่อสักวันหนึ่งตนจะได้ขึ้นบินบนเฮลิคอปเตอร์ลำนั้น และไปช่วยผู้ป่วยฉุกเฉิน ณ ที่เกิดเหตุ
แพทย์ฝึกหัด 4 คนที่มีภูมิหลังและมาจากสถาบันต่างๆ กัน ต้องเข้ามาอยู่ร่วมกันเพื่อรับการฝึกเป็นแพทย์ประจำศูนย์การแพทย์ฉุกเฉิน "ด็อกเตอร์เฮลิ" ของโรงพยาบาลแห่งมหาวิทยาลัยโชโย ทั้งหมดต้องแสดงฝีมือแข่งขันกัน เพื่อพิสูจน์ตนเองให้ได้ว่า มีความสามารถมากพอที่จะขึ้นบินไปพร้อมกับเฮลิคอปเตอร์ เพื่อช่วยเหลือบรรดาผู้ป่วยฉุกเฉินที่ต้องการความช่วยเหลืออย่างเร่งด่วน
พวกเขาเชื่อว่าการได้รับคัดเลือกบรรจุเข้าหน่วย "ด็อกเตอร์เฮลิ" นอกจากจะเป็นการได้รับการยอมรับในฝีมือของตนแล้ว ยังเป็นโอกาสดีที่แพทย์คนนั้นจะได้สั่งสมประสบการณ์ต่างๆ ที่แพทย์ทั่วไป ยากที่จะได้พบเจอจากการรักษาผู้ป่วยธรรมดา อย่างไรก็ตามการรักษาพยาบาลผู้ป่วยฉุกเฉิน ณ สถานที่เกิดเหตุ การรักษานอกสถานที่ ในสถานการณ์ที่ไม่เอื้ออำนวย ความเสี่ยงต่อการติดเชื้อ อุปกรณ์การแพทย์ที่ไม่ครบถ้วนเหมือนในโรงพยาบาล ความตึงเครียดทึ่ต้องพบเจอและรับมือกับสถานการณ์เฉพาะหน้า ก็เป็นความท้าทายที่เหล่าแพทย์ฝึกหัดเหล่านั้นจะต้องฝ่าฟันไปให้ได้ โดยมีชีวิตและความปลอดภัยของผู้ป่วยเป็นเดิมพันเป็นละครพิเศษ 1 ตอนจบ ที่จะออกแพร่ภาพในเดือนมกราคม 2552 เนื้อเรื่องต่อเนื่องมาจากภาคก่อนหน้านี้ โดยกล่าวถึงแพทย์ฝึกหัดแต่ละคน ที่ต้องถูกสั่งพักงานเป็นเวลา 1 สัปดาห์ เพื่อเป็นการลงโทษที่ทั้งหมดได้ฝ่าฝืนกฎความปลอดภัย โดยยืนยันที่จะทำการรักษาผู้ป่วยต่อ ทั้งที่มีการเตือนมาจากเจ้าหน้าที่กู้ภัยว่าอาจมีการระเบิดเกิดขึ้นในอุโมงค์ที่พวกเขากำลังทำการรักษาผู้ป่วยอยู่ได้
ทางด้านคุโรดะซึ่งท้อแท้กับการทำกายภาพบำบัดแขนข้างที่ถูกตัด ก้ตัดสินใจอำลาทุกๆ คนที่ศูนย์การแพทย์ฉุกเฉิน "ด็อกเตอร์เฮลิ" และจากไป
หลังจากนั้นไม่นาน ก็เกิดอุบัติเหตุครั้งใหญ่ขึ้น เมื่อรถไฟซี่งมีผู้โดยสารเต็มขบวนเกิดตกราง ทำให้มีผู้ได้รับบาดเจ็บจำนวนมาก แพทย์ฝึกหัดทั้งหมดต่างก็มุ่งหน้าไปช่วยเหลือในทันที แม้จะปราศจากนายแพทย์คุโรดะคอยให้คำแนะนำเหมือนเมื่อก่อน แต่ทว่า...
Fuji TV - Code Blue
TokyoGraph "Code Blue" SP breaks 23%
50 (แก้ความกำกวม)
50 สามารถหมายถึง
จันทน์กะพ้อ
จันทน์กะพ้อ เป็นพันธุ์ไม้ในวงศ์ Dipterocarpaceae พวกเดียวกับยางนาและพะยอม บางพื้นที่ทางภาคใต้เรียก จันทน์พ้อ หรือ จันพอและที่จังหวัดพังงาเรียก เขี้ยวงูเขา
จันทน์กะพ้อเป็นไม้ต้นขนาดเล็กถึงขนาดกลาง (สูงประมาณ 5 - 15 เมตร) ต้นค่อนข้างตรง เปลือกเกลี้ยง เรือนยอดเป็นพุ่มรีหรือกว้างใบเป็นใบเดี่ยว รูปรียาว ขนาดยาว 7 - 9 เซนติเมตร กว้าง 2 - 3 เซนติเมตร สีเขียวเข้ม เรียงตัวแบบเวียนไปตามกิ่งห่างๆ กัน ดอกออกตามกิ่งเป็นช่อเล็กๆ ทยอยบานครั้งละ 1 - 2 ดอก แต่มักจะมีช่อหลายช่อเป็นกระจุกและเรียงเป็นระยะๆ ตามกิ่งดอกขนาด 1.2-1.5 เซนติเมตร กลีบเลี้ยงมีขนสีน้ำตาลกลีบดอกเรียงเวียนซ้อนเกยกันเล็กน้อย ด้านในสีขาวนวลหรืออมชมพู ด้านนอกมีแถบแคบๆ มีขนละเอียดสีน้ำตาลอมแดง กลิ่นหอมแรง ออกดอกในช่วงเดือนมกราคม-เมษายน
จันทน์กะพ้อชอบขึ้นอยู่ตามริมน้ำ บริเวณที่มีน้ำท่วมหรือน้ำหลาก ชอบอยู่กลางแจ้งที่มีความชื้นในอากาศค่อนข้างสูง โตช้า ปลูกเลี้ยงค่อนข้างยาก ถ้าแดดจัดหรือลมแรงใบจะไหม้ ปัจจุบันจึงพบเห็นจันทน์กะพ้อน้อยลง
สำหรับการขยายพันธุ์จันทน์กะพ้อนั้นทำโดยเพาะเมล็ด ใช้เวลาเพียง 1 เดือนรากก็เริ่มงอกแทงออกมา เมื่อต้นกล้าอายุ 1 ปี จะมีความสูงประมาณ 30 เซนติเมตร และมีใบ 4-7 ในปีที่ 2 ต้นกล้าจะเจริญอย่างรวดเร็วและสูงประมาณ 1 เมตร ในช่วงนี้ถ้าปลูกในกระถาง ควรเปลี่ยนกระถางให้มีขนาดไม่ต่ำกว่า 10 นิ้ว หรือถ้าปลูกลงดินจะเจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว มีทรงพุ่มแผ่กว้าง เมื่ออายุ 5-7 ปี จะมีความสูง 2.5-5 เมตร และเริ่มออกดอก
ใช้ปลูกเป็นไม้ประดับ ดอกมีกลิ่นหอมค่อนข้างแรงมากและสามารถนำดอกมาปรุงเป็นยาหอม แก้ลม และบำรุงหัวใจดอกจันทน์กะพ้อร่วงพรู
เจ้ามิใช่ร่วงสู่แผ่นดินแห่งไหนโดยง่าย
ลมพาเอากลีบกระจาย
ร่อนปลิวพร่างพลิ้วพราย
ไม่มีที่หมายใด
ดูดังฝูงฝึ้งแตกรัง
เมื่อไร้กำลัง...หล่นก็ลงฝังทั่วไป
ไร้ผู้จะเหลียวใส่ใจ
ไม่มีใครที่ไหน
เก็บเอาไปเพื่อไว้บูชา
บางกลีบเขาเหยียบลง
แหลกเป็นผงอย่างไร้เมตตา
กลีบจมแผ่นดินสิ้นสูญราคา
กลิ่นนั้นหนายังหอมเป็นค่าผูกพัน
จันทน์กะพ้อคือเหล่าสตรี
มีราคีเพราะชายขยี้พรหมจรรย์
ความสาวแหลกเหลวสิ้นกัน
ไร้ค่าผูกพันเหมือนจันทน์กะพ้อร่วงพรู
โบอัวเลม เบลกีฟ
โบอัวเลม เบลกีฟ (Boualem Belkif) นักมวยสากลชาวแอลจีเรีย เกิดเมื่อ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2506 สถิติการชก 27 ครั้ง ชนะ 11 (น็อค 7) เสมอ 3 แพ้ 13
เอ็ดการ์ กราเซีย
เอ็ดการ์ การ์เซีย (Edgar Garcia) หรือ เอ็ดการ์ การ์เซีย-ปาลาซิออส นักมวยสากลชาวเม็กซิโก เกิดเมื่อ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2514 สถิติการชก 25 ครั้ง ชนะ 9 (น็อค 5) เสมอ 2 แพ้ 14
เซริกซาน เอซมากัมเบตอฟ
เซริกซาน เอซมากัมเบตอฟ (Serikzhan Yeshmagambetov) นักมวยสากลชาวคาซัคสถาน เกิดเมื่อ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2515 สถิติการชก 32 ครั้ง ชนะ 20 (น็อค 10) เสมอ 1 แพ้ 11
อิงกริด เบิร์กแมน
อิงกริด เกิดที่สต็อกโฮล์ม สวีเดน จากยุสตัส ซามูเอล เบิร์กแมน บิดาชาวสวีเดน และฟรีเดล แอดเลอร์ เบิร์กแมน มารดาชาวเยอรมัน อิงกริดถูกตั้งชื่อตามพระนามของเจ้าหญิงอิงกริดแห่งสวีเดน เธอกำพร้ามารดาตั้งแต่อายุ 3 ขวบ และกำพร้าบิดาเมื่ออายุ 13 ปี และต้องย้ายไปอยู่กับป้า ซึ่งเสียชีวิตหลังจากนั้นไม่นาน เธอจึงต้องไปอาศัยกับลุงและป้าอีกคนหนึ่ง
อิงกริด เบิร์กแมน เริ่มเข้าสู่วงการเมื่ออายุ 17 ปี โดยเริ่มจากการแสดงละครเวที และรับบทตัวประกอบในภาพยนตร์ ต่อมาเธอได้เซ็นสัญญากับ David O. Selznick ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวอเมริกัน ซึ่งชักนำให้เธอมาแสดงภาพยนตร์ฮอลลีวูด ในปี ค.ศ. 1938
อิงกริด เบิร์กแมน แสดงภาพยนตร์อยู่ 3 เรื่อง ประสบความสำเร็จพอสมควร ก่อนจะได้มาร่วมงานกับฮัมฟรีย์ โบการ์ต ในภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จอย่างสูง เรื่อง "คาซาบลังกา" ในปี ค.ศ. 1942 ปีถัดมาเธอแสดงภาพยนตร์เรื่อง "For Whom the Bell Tolls" (1943) ซึ่งได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์เป็นครั้งแรก และเธอก็คว้ารางวัลออสการ์สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมจาก "Gaslight" (1944) ได้ในปีต่อมา
อิงกริด เบิร์กแมน ได้แสดงภาพยนตร์ของอัลเฟร็ด ฮิตช์ค็อก จำนวน 3 เรื่องคือ "Spellbound" (1945), "Notorious" (1946), และ "Under Capricorn" (1949) และได้ร่วมงานกับแครี แกรนท์ ผู้ซึ่งกลายเป็นเพื่อนสนิทกันมาอีกหลายปี รวมถึงเป็นผู้ขึ้นไปรับรางวัลออสการ์ รางวัลที่ 2 ในปี ค.ศ. 1956 จากเรื่อง "อนาสตาเซีย" แทนเธอ ซึ่งไม่ได้ไปร่วมงานในปีนั้น
ในปี ค.ศ. 1949 อิงกริด ได้ร่วมงานกับ โรแบร์โต รอสเซลลินี ผู้กำกับชาวอิตาลี ในภาพยนตร์เรื่อง "Stromboli" จนเกิดความรักและตั้งท้องบุตรชายนอกสมรส จนกลายเป็นข่าวอื้อฉาวในสหรัฐอเมริกา เธอแต่งงานกับรอสเซลลินีในปี ค.ศ. 1950 ย้ายไปอยู่ที่อิตาลี และแสดงภาพยนตร์ภาษาอิตาลีหลายเรื่อง ได้ให้กำเนิดบุตรสาวฝาแฝดชื่อ อิซาเบลลา รอสเซลลินี นักแสดงชื่อดัง และ อิซอตตา อิงกริด รอสเซลลินี ศาสตราจารย์สาขาวรรณคดีอิตาลี อิงกริด เบิร์กแมน แยกทางกับโรแบร์โต รอสเซลลินี ในปี ค.ศ. 1957 และไปใช้ชีวิตอยู่ ณ ประเทศฝรั่งเศส
การสมรสของเธอกับผู้กำกับชาวอิตาลี สร้างความไม่พอใจต่อแฟนภาพยนตร์ชาวอเมริกันเป็นอย่างมาก จนถูกต่อต้านอย่างหนัก แต่ด้วยความช่วยเหลือจากเพื่อนสนิท ในที่สุดเธอก็ได้รับการยอมรับอีกครั้ง ในระยะหลังเธอหันมาแสดงละครเวที และแสดงภาพยนตร์เป็นครั้งคราว
อิงกริด เบิร์กแมน เสียชีวิตเมื่อวันที่ 29 สิงหาคม ค.ศ. 1982 ที่ลอนดอน ประเทศอังกฤษ ด้วยโรคมะเร็งเต้านม ตรงกับวันเกิดครบรอบอายุ 67 ปีของเธอ ร่างของเธอถูกเผาและโปรยอังคารลงในทะเล โดยมีบางส่วนเก็บรักษาไว้ที่ สุสานของครอบครัว ที่สตอกโฮล์ม
เจ้าชายรัชทายาทซาโด
มกุฎราชกุมารชังฮ็อน () หรือ มกุฎราชกุมารซาโด ( ค.ศ. 1735 - ค.ศ. 1762) เป็นพระโอรสองค์ที่สองของพระเจ้ายองโจ กับสนมยองบิน ตระกูลอี แห่งจอนอึย ในสมัยพระเจ้าโคจงมีการแต่งตั้งองค์ชายซาโดให้มีฐานะเป็นกษัตริย์ พระนามว่า พระเจ้าจางโจ (장조, 莊祖) และต่อมาได้รับสถาปนาเป็น พระจักรพรรดิอึย (의황제, 懿皇帝)
เนื่องจากมกุฎราชกุมารองค์ก่อน คือ มกุฎราชกุมารฮโยจาง สิ้นพระชนม์ไปในพ.ศ. 2271 ราชวงศ์โชซอนอยู่ในภาวะไร้ผู้สืบทอด บรรดาสนมของพระเจ้ายองโจก็ยังไม่มีพระโอรสเลย ดังนั้น เมื่อองค์ชายชังฮ็อนประสูติในพ.ศ. 2278 ที่พระราชวังชางเกียงกุง จึงได้รับแต่งตั้งเป็นวังเซจา (มกุฎราชกุมาร) ทันที องค์ชายชังฮ็อนทรงเรียนรู้ได้เร็ว ทรงย้ายไปที่ทงกุง (ตำหนักตะวันออก) อันเป็นที่อยู่เดิมของมเหสีซอนอีของพระเจ้าคยองจง เนื่องจากองค์ชายชังฮ็อนเป็นพระโอรสองค์เดียวในขณะนั้นของพระเจ้ายองโจ พระเจ้ายองโจจึงทรงเข้มงวดกับการศึกษาขององค์ชายชังฮ็อนอย่างมาก ในพ.ศ. 2287 องค์ชายชังฮ็อนอภิเษกกับพระชายาจากตระกูลฮง (พระชายาฮเยคยอง) ธิดาของฮงพงฮัน
ปกติพระเจ้ายองโจและสนมอียองบินจะไปหาองค์ชายชังฮ็อนบ่อยๆ แต่นางในที่รับใช้องค์ชายอยู่ที่ทงกุงนั้นเป็นคนรับใช้เก่าของมเหสีซอนอีและพระเจ้าคย็องจง จึงตั้งแง่รังเกียจพระเจ้ายองโจเพราะทรงยึดบัลลังก์มาจากพระเจ้าคย็องจง พระเจ้ายองโจจึงเลิกเสด็จไปหาองค์ชายชังฮ็อน ความสัมพันธ์พ่อลูกจึงเหินห่าง องค์ชายชังฮ็อนจึงกลายเป็นองค์ชายที่ขาดการใส่ใจ มีเพียงองค์หญิงฮวาพยองที่เป็นพระเชษฐภคินีเท่านั้น ที่ยังพูดคุยกับองค์ชายชังฮ็อนอยู่
จนในพ.ศ. 2291 องค์หญิงฮวาพยองพระเชษฐภคินีของพระองค์สิ้นพระชนม์ องค์ชายชังฮ็อนเสียพระทัยมาก ทรงเริ่มแสดงอาการผิดปกติทางจิต ประกอบกับองค์ชายชังฮ็อนประชวรบ่อย ในพ.ศ. 2295 ประชวรเป็นโรคหัด องค์ชายชังฮ็อนมีพระโอรสพระองค์แรกในพ.ศ. 2293 คือ มกุฎราชกุมารอึยโซ แต่มีพระชนม์ชีพอยู่สองปีก็สิ้นพระชนม์ ในพ.ศ. 2295 พระโอรสประสูติอีกองค์ ได้รับแต่งตั้งเป็นวังเซซุน (พระนัดดามกุฎราชกุมาร) ทันที (ภายหลังครองราชย์เป็นพระเจ้าจองโจ) ในพ.ศ. 2300 พระมเหสีอินวอนพระอัยยิกาเลี้ยงและมเหสีจองซองพระมารดาเลี้ยงสิ้นพระชนม์ องค์ชายชังฮ็อนมีอาการทางพระสติหนักขึ้น ทรงสังหารขันทีซังกุงต่างๆคนรับใช้ตลอดจนหมอหลวง ทำให้ทรงเป็นที่หวาดกลัวไปทั่ววัง และยังทรงคบค้ากับนางทรงที่ชานเมืองฮันยาง พระเจ้ายองโจก็ทรงทราบเรื่องพระอาการของพระโอรสดีแต่ทรงไม่กล้าทำอะไรเพราะเป็นพระโอรส ในพ.ศ. 2304 ทรงทุบตีพระชายาน้อยพระองค์หนึ่งจนเสียชีวิต และทรงตามรังควานพระขนิษฐาคือองค์หญิงฮวาวาน
ในพ.ศ. 2305 ขุนนางฝ่ายโนนนถายฎีกาให้พระเจ้ายองโจลงพระอาญาพระโอรส องค์ชายชังฮ็อนจขึงจับเอาญาติของขุนนางเหล่านั้นมาทรมานจนเสียชีวิต และขู่จะสังหารบุตรชายของอัครเสนาบดีชินมัน คือ องค์ชายยองซอง ทรงถึงขนาดจะปีนกำแพงวังไปสังหารองค์ชายยองซอง พระมารดาสนมอียองบินทนไม่ไหว ขอให้พระเจ้ายองโจทรงพระอาญาองค์ชายชังฮ็อน พระเจ้ายองโจจึงมีพระราชโองการปลดองค์ชายชังฮ็อนและพระชายาฮเยคยอง และบังคับให้องค์ชายชังฮ็อนเข้าไปอยู๋ในกล่องข้าว หลังจากอยู่ในกล่องเจ็ดวัน องค์ชายชังฮ็อนก็สิ้นพระชนม์
ภายหลังพระเจ้ายองโจทรงรู้สึกเสียพระทัยที่ทรงลงพระอาญากับพระโอรส จึงแต่งตั้งองค์ชายชังฮ็อนขึ้นใหม่เป็นมกุฎราชกุมารซาโด พระโอรสขององค์ชายซาโด คือ พระเจ้าจองโจ ทรงพยายามอย่างมากที่จะล้างมลทินให้พระราชบิดา ทำให้เกิดคำถามขึ้นว่า มกุฎราชกุมารซาโดประชวรจริงหรือเป็นการใส่ร้ายของขุนนางฝ่ายโนนน แต่บันทึกของพระนางฮเยคยองกล่าวว่ามกุฎราชกุมารซาโดทรงมีอาการทางพระสติจริงๆ
ในช่วงสมัยพระเจ้าจองโจ พระองค์ได้ย้ายพระศพของพระบิดาไปยังป้อมฮวาซอง
จู่ ๆ หนูก็เป็นสายลับ
เป็นละครโทรทัศน์ที่ดัดแปลงมาจากต้นฉบับหนังสือการ์ตูนชื่อเดียวกัน ออกแพร่ภาพในประเทศญี่ปุ่นในปี 2002 และถูกนำเข้ามาฉายในประเทศไทยในเดือนมีนาคม 2005 ทางสถานีโทรท้ศน์ไอทีวี
คุรุมิ ตำรวจจราจรหญิง ที่กำลังเตรียมตัวจะลาออกจากงาน เพื่อไปแต่งงานกับชินโกะแฟนหนุ่ม ต้องเจอเรื่องผันผวนในชีวิต เมื่อจับพลัดจับผลูต้องเข้ามารับหน้าที่เป็นผู้ช่วยของโคซาบุโร่ หัวหน้าหน่วยคดีที่ไขคำตอบไม่ได้ โคซาบุโร่เป็นนายตำรวจหนุ่มนักสืบที่มีความสามารถในการคิดคำนวณและคาดการณ์เกี่ยวกับคดีต่าง ๆ ได้อย่างแม่นยำ และสามารถทำการไขคดียาก ๆ มาได้มากมาย แต่ด้วยสาเหตุบางประการทำให้เขาต้องขังตัวเองอยู่ในห้องใต้ดินที่บ้านของตนเอง ไม่สามารถออกมายังโลกภายนอกได้
เมื่อเป็นแบบนี้ คุรุมิจึงมีหน้าที่เป็นตัวแทนในการปฏิบัติการไขคดีต่าง ๆ โดยมีเพียงคำแนะนำ และคำสั่งจากโคซาบุโร่ผ่านทางโทรศัพท์มือถือประจำตัวเธอเท่านั้น คดีต่าง ๆ ที่ไม่สามารถปิดได้โดยตำรวจหน่วยอื่น ๆ กำลังรอให้พวกเขาเข้าไปไขปริศนาอยู่ คุรุมิซึ่งไม่เคยคิดสนใจการทำงานด้านการสืบสวนมาก่อน จะต้องพยายามปรับตัวให้เข้ากับรูปแบบการทำงานของโคซาบุโร่ให้ได้ เช่นเดียวกับที่คุรุมิได้เข้ามาเปิดประตูห้องใต้ดินอึบทึบที่โคซาบุโร่ขังตนเองไว้ เพื่อให้เขาสามารถกลับออกไปสู่โลกกว้างได้อีกครั้งPopcornfor2 - Remote
อาร์ทิมิส
อาร์ทิมิส (, ; ) เป็นหนึ่งในพระเจ้ากรีกโบราณที่มีการบูชากว้างขวางที่สุด ภาคโรมัน คือ ไดแอนา นักวิชาการเชื่อว่าทั้งพระนาม รวมทั้งองค์เทพเจ้าเอง เดิมมีมาแต่ก่อนสมัยกรีก ชาวอาร์คาเดียเชื่อว่าพระนางทรงเป็นพระธิดาของดิมีเทอร์
ในเทพปกรณัมกรีกสมัยคลาสสิก มักอธิบายว่าอาร์ทิมิสทรงเป็นพระธิดาของซูสและลีโต และทรงเป็นพี่สาวฝาแฝดของอะพอลโล พระองค์เป็นพระเจ้าแห่งการล่า สัตว์ป่า ป่าเถื่อน (wilderness) การคลอด พรหมจรรย์และผู้พิทักษ์หญิงสาว ผู้นำพามาซึ่งและผู้บรรเทาโรคในหญิง มักพรรณนาพระนางเป็นพรานหญิงถือธนูและลูกศร กวางและต้นไซปรัสเป็นสัตว์และพืชศักดิ์สิทธิ์ของพระนาง
วัยเด็กของอาร์ทิมิสไม่สัมพันธ์กันอย่างสมบูรณ์ในเรื่องปรัมปราใด ๆ ที่เหลือรอด อีเลียดลดบุคลิกของเทพเจ้าผู้น่ากลัวลงเป็นบุคลิกของเด็กหญิงซึ่งร้องไห้และปีนพระเพลา (ตัก) ของซูส หลังถูกฮีราโบย โคลงของแคลิมะคัส (Callimachus) ว่าด้วยเทพเจ้า "ผู้ทำให้พระองค์เองสนุกบนภูเขาด้วยการยิงธนู" จินตนาการบรรณพิลาส (vignette) ที่มีเสน่ห์บางอย่าง ตามแคลิมะคัส อาร์ทิมิสขณะมีพระชนมายุได้สามพรรษา ทูลขอให้ซูสประทานพรพระนางหกข้อ ได้แก่ ให้พระนางครองพรหมจรรย์ตลอดกาล, ให้พระนางมีหลายนามเพื่อแยกกับพระอนุชา อะพอลโล, ให้ทรงเป็นผู้นำมาซึ่งแสงสว่าง, ขอธนูและลูกธนู กับฉลองพระองค์คลุมรัดเอวเสมอพระชานุ (เข่า) เพื่อที่พระนางจะได้ล่าสัตว์, ขอ "ธิดาแห่งโอเซียเนิส" หกสิบตน ซึ่งทุกตนอายุได้ 9 ปี เพื่อเป็นนักร้องประสานเสียงของพระนาง, และขอนิมฟ์แอมนิซิเดส (Amnisides) ยี่สิบตนเป็นสาวใช้คอยเฝ้าหมาและธนูของพระนางระหว่างที่ทรงพักผ่อน พระนางไม่ประสงค์ให้มีนครใดอุทิศแด่พระนาง แต่ประสงค์ปกครองภูเขา และความสามารถช่วยหญิงในความเจ็บปวดแห่งการคลอด
อาร์ทิมิสทรงเชื่อว่าพระนางถูกมอยเร (โชคชะตา) เลือกให้เป็นนางผดุงครรภ์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเพราะพระนางช่วยพระชนนีคลอดพระอนุชาฝาแฝด อะพอลโล พระสหายของพระนางล้วนครองพรหมจรรย์ และอาร์ทิมิสทรงระวังพรหมจรรย์ของพระนางเองอย่างใกล้ชิด สัญลักษณ์ของพระนางมีธนูและลูกศรสีทอง หมาล่าเนื้อ กวาง และดวงจันทร์ แคลิมะคัสเล่าว่าอาร์ทิมิสทรงใช้วัยเยาว์แสวงสิ่งที่พระนางจำเป็นต้องมีเพื่อเป็นพรานหญิงอย่างไร พระนางได้ธนูและลูกศรมาจากเกาะลิพารา (Lipara) ที่ซึ่งฮิฟีสตัสและไซคลอปส์ทำงานได้อย่างไร
ธิดาของโอเซียเนิสเปี่ยมไปด้วยความกลัว แต่อาร์ทิมิสในวัยเยาว์เข้าหาอย่างกล้าหาญและขอธนูและลูกธนู แคลิมะคัสเล่าต่อว่าอาร์ทิมิสพบแพน พระเจ้าแห่งป่าซึ่งให้หมาตัวเมียเจ็ดตัวและหมาตัวผู้หกตัว ได้อย่างไร จากนั้น พระนางจับกวางเขาทองเพื่อลากรถเทียมของพระนาง อาร์ทิมิสฝึกธนูโดยยิงต้นไม้ก่อนแล้วจึงยิงสัตว์ป่า
อาร์ทิมิสเป็นที่สนใจของพระเจ้าและชายทั้งหลาย แต่มีเพียงพระสหายล่าสัตว์ โอไรออน ที่พิชิตพระพฤทัยของพระนางได้ บางฉบับเล่าว่า เขาถูกอาร์ทิมิสฆ่า บ้างก็เล่าว่าเขาถูกแมงป่องที่ไกอาส่งมาฆ่า ในบางฉบับ โอไรออนพยายามล่อลวงโอพิส (Opis) ผู้ติดตามตนหนึ่งของพระนาง พระนางจึงฆ่าเขา บางฉบับของอะเรทัส (Aratus) โอไรออนฉวยฉลองพระองค์คลุมของอาร์ทิมิส และพระนางฆ่าเขาเป็นการป้องกันพระองค์
อีกฉบับหนึ่ง อะพอลโลเป็นผู้ส่งแมงป่องมา ตามฮิไจนัส (Hyginus) อาร์ทิมิสเคยรักโอไรออน (ฉบับนี้ดูเหมือนเป็นส่วนที่เหลือหายากของพระนางที่เป็นเทพเจ้าก่อนโอลิมปัส ซึ่งมีคู่ครอง ดังเช่น อีออส ซึ่งขัดกับแหล่งข้อมูลภายหลัง) แต่ถูกอะพอลโลลวงให้ฆ่าเขา ซึ่ง "ปกป้อง" พรหมจรรย์ของพระเชษฐภคินี
อาร์ทิมิสมีรูปลักษณ์เป็นหญิงสาวผมสั้น หน้าตางดงาม อยู่ในชุดล่าสัตว์ทะมัดทแมงกระโปรงสั้น ชุดมักมีสีน้ำเงิน ในมือถือคันธนู
เจ้าจอมมารดาชุ่ม ในรัชกาลที่ 5
เจ้าจอมมารดาชุ่ม ในรัชกาลที่ 5 เป็นธิดาของพระมงคลรัตนราชมนตรี (ช่วง ไกรฤกษ์) กับ ไข่ มงคลรัตน์ราชมนตรี เกิดเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2412
เจ้าจอมมารดาชุ่ม มีพี่น้องร่วมบิดาเดียวกันกับท่าน 10 คน ได้แก่
ต่อมาท่านได้ถวายตัวเข้ารับราชการฝ่ายใน และให้ประสูติกาลพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว 2 พระองค์ คือ
เจ้าจอมมารดาชุ่มถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2454 สิริอายุ 42 ปี
เจ้าจอมมารดาชุ่ม เป็นเจ้าจอมที่ทรงโปรดมากคนหนึ่ง เพราะท่านสามารถพูดภาษาอังกฤษได้คล่อง จึงได้รับพระกรุณาธิคุณให้ตามเสด็จประพาสชวาถึงสองครั้ง
ครั้งแรกในปีพ.ศ. 2439 เจ้าจอมมารดาชุ่มได้ตามเสด็จพระราชดำเนินโดยรับหน้าที่เป็นนางสนองพระโอษฐ์ให้กับสมเด็จพระนางเจ้าเสาวภาผ่องศรี พระอัครราชเทวี
ครั้งที่ 2 ในปีพ.ศ. 2444 เจ้าจอมมารดาชุ่มได้ตามเสด็จพระราชดำเนินอีกครั้ง โดยในครั้งนี้พระเจ้าลูกเธอของท่านโสกันต์แล้ว จึงได้ตามเสด็จพระราชดำเนินด้วยทั้งสองพระองค์ ส่วนสาเหตุที่เจ้าจอมมารดาชุ่มได้ตามเสด็จด้วยนั้นเป็นเพราะว่า ""ท่านใส่ชุดฝรั่งขึ้น""
ในการตามเสด็จประพาสชวาครั้งที่ 2 ของเจ้าจอมมารดาชุ่มนั้น ยังมีเจ้านายฝ่ายในอีกหลายท่านตามเสด็จด้วย ได้แก่ สมเด็จพระนางเจ้าเสาวภาผ่องศรี พระบรมราชินีนาถ , พระนางเจ้าสุขุมาลมารศรี พระราชเทวี , พระอัครชายาเธอ พระองค์เจ้าสายสวลีภิรมย์ ,เจ้าจอมเอี่ยม และ เจ้าจอมเอิบ ส่วนพระราชธิดาที่ตามเสด็จด้วยนอกจากพระเจ้าลูกเธอทั้งสองของเจ้าจอมมารดาชุ่มแล้ว ยังมี สมเด็จเจ้าฟ้าหญิงสุทธาทิพยรัตน์ , สมเด็จเจ้าฟ้าหญิงมาลินีนพดารา และ สมเด็จเจ้าฟ้าหญิงนิภานภดล
ฟาสต์โรป
การโรยตัวด้วยเชือกเร่งด่วน () เป็นเทคนิคในการโรยตัวด้วยเชือกลงจากที่สูง ถูกนำมาใช้ครั้งแรกโดย ทหารอังกฤษ ในสงครามหมู่เกาะฟอล์กแลนด์
ในครั้งแรกเชือกผลิตจากไนลอน โดยบริษัท Marlow Ropes แต่ปัจจุบันเชือกจะทำมาจากขนสัตว์ ที่ถักคล้ายเปียผม แต่มีขนาดใหญ่และหนามาก โดยมากเชือกจะมีเส้นผ่าศูนย์กลาง 40 มม. เพราะ เชือกจะได้ ไม่แกว่งไกวตามแรงลมจากใบพัดเฮลิคอปเตอร์ ผู้ใช้เชือกต้องสวมถุงมือ เพราะการไถลตัวลงมาตามเชือก จะทำให้เชือกร้อนจากแรงเสียดสี
สมเด็จพิชัยเสนา เตีย บัญ
พลเอก สมเด็จพิชัยเสนา เตีย บัญ ( "เทีย บาญ่") เป็นนักการเมืองกัมพูชาเชื้อสายไทยเกาะกง ดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมแห่งพระราชอาณาจักรกัมพูชา และเป็นสมาชิกพรรคประชาชนกัมพูชา
พลเอก สมเด็จพิชัยเสนา เตีย บัญ เกิดเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2488 ที่จังหวัดเกาะกง (ซึ่งขณะนั้นเป็นของกัมพูชาแล้ว) เป็นบุตรคนที่ 3 ของนายเต็ก (เตีย ตึก-Tea Toek) ชาวไทยเชื้อสายจีน กับนางหนู เพ่งจินดา (นู เปงจันดา-Nou Pengchenda) ชาวไทยเกาะกง ปัจจุบันทั้งคู่เสียชีวิตแล้ว
เตีย บัญ มีชื่อที่พ่อแม่ตั้งให้คือ "สังวาลย์" หรือ เตีย สังวาลย์ (Tea Sangvan) โดยครอบครัวของเขาจะมี ว.แหวนอยู่เหมือนกันตั้งแต่ สวัสดิ์ สังเวียน สังวาลย์ วน และวิน ช่วงที่สงครามกับฝรั่งเศสใกล้จบ สังวาลย์ได้เข้าไปเรียนในอำเภอคลองใหญ่ จังหวัดตราด เมื่อมาอยู่ไทยต้องมีนามสกุล มีลุงคนหนึ่งเห็นสังวาลย์กลิ้งไปกลิ้งมา เลยให้ใช้นามสกุลหินกลิ้ง เป็นสังวาลย์ หินกลิ้ง แต่พอกลับมากัมพูชา ซึ่งไม่ใช้นามสกุล เลยนำชื่อก๋ง (ปู่) มาใช้คือ เตีย เลยเป็นเตีย สังวาลย์ นอกจากนี้ยังมีอีกชื่อคือเยื่อ เนื่องจากหัวเราะดังเหมือนคนชื่อเยื่อ แต่ไม่มีใครใช้เรียกอีก ต่อมาสังวาลย์ได้ถูกจับไปยิงทิ้งสมัยเจ้านโรดม สีหนุปกครองประเทศ แต่ว่าไม่ตาย ซึ่งคำว่า บัญ คือ ยิง วันนั้นเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2508 เตีย บัญ ถูกจับไปยิงพร้อมกัน 3 คน ขณะทหารลั่นไก เตีย บัญ หลับตา คิดว่าอย่างไรก็ตายแน่นอน ปรากฏว่าเลือดเพื่อนๆ ไหลมาเปื้อนตัว และล้มลงไปด้วยกัน เมื่อได้ยินเสียงทหารพูดกัน จึงลองขยับตัวดูแล้วรู้ว่ายังไม่ตาย เมื่อทหารคนหนึ่งหันมาเห็นหน้าเข้า แล้วรีบไปหยิบปืนมายิงซ้ำ แต่ปืนกลับด้าน สร้างความตกใจให้ทหารเป็นอันมาก ระหว่างนั้นเตีย บัญ จึงวิ่งหนีเข้าป่า ตั้งแต่นั้นชื่อ เตีย บัญ จึงเรียกขานมาตั้งแต่นั้นเอง
ด้านชีวิตส่วนตัว เตีย บัญ ได้สมรสในปี พ.ศ. 2518 กับเตือนใจ ธรรมเกษร (เตา เตือน-Tao Toeun) บุตรสาวของแช่ม ธรรมเกษร ซึ่งเป็น 1 ใน 7 อดีตผู้นำพรรคไทยเกาะกง ที่ถูกเขมรแดงลวงไปสังหารใน พ.ศ. 2517 โดยครอบครัวของเตียบัญกับเตือนใจ มีบุตรด้วยกัน 3 คน โดยเป็นบุตรชาย 2 คน และบุตรสาว 1 คน ได้แก่ เตีย สยาม (เตีย เซียม-Tea Siam) , เตีย สิงหา (เตีย เซ็ยฮา-Tea Tyhas) และเตีย กัญญา (เตีย กาญา-Tea Kanha)
เตีย บัญ มีความสามารถทางการทหาร มีความสัมพันธ์อันแนบแน่นกับใส่ ภูทอง และนายทหารระดับสูงของไทยจำนวนมาก ทำให้เขาสามารถดำรงอยู่จนถึงปัจจุบันนี้ได้ แม้ว่าสื่อมวลชนต่างประเทศจะมองว่าใส่ ภูทองถูกลดความสำคัญลง ตั้งแต่ ปี พ.ศ. 2538 ที่ใส่ ภูทองถูกย้ายเป็นคณะกรรมการตรวจสอบของพรรคประชาชนกัมพูชา อีกทั้งสุขภาพก็ทรุดโทรม และใช้เวลาส่วนใหญ่ในไทย ขณะที่เส้นสายของฮุน เซน และเจีย ซีมมีมากขึ้น ซึ่งน่าจะส่งผลกระทบต่อเตีย บัญ แต่ในเวลาเกือบ 2 ทศวรรษ เตีย บัญยังคงรักษาสถานะของตัวเองได้เป็นอย่างดี
สำหรับตำแหน่งหลังสุด เตีย บัญ ได้เป็นรองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเสียมราฐ สังกัดพรรคประชาชนกัมพูชาในการเลือกตั้งทุกครั้งที่ผ่านมา
พระบาทสมเด็จพระบรมนาถ นโรดม สีหมุนี ทรงมีพระราชกฤษฎีกาพระราชทานบรรดาศักดิ์แก่พลเอกเตีย บัญ เป็นขุนนางชั้นสมเด็จ ที่ "สมเด็จพิชัยเสนา เตีย บัญ" เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2560
ฮัมฟรีย์ โบการ์ต
ฮัมฟรีย์ ดีฟอเรสต์ โบการ์ต (25 ธันวาคม ค.ศ. 1899 - 14 มกราคม ค.ศ. 1957) นักแสดงอเมริกัน ที่ได้รับการจัดอันดับจากสถาบันภาพยนตร์อเมริกัน (AFI) ให้เป็นนักแสดงอันดับ 1 ในรอบ 100 ปี
ฮัมฟรีย์ โบการ์ต เกิดที่นิวยอร์ก บิดาเป็นศัลยแพทย์เชื้อสายดัตช์ อังกฤษและสเปน มารดาเป็นชาวอังกฤษเชื้อสายเวลช์ เขาเริ่มชีวิตการแสดงตั้งแต่อายุ 22 ปี โดยแสดงละครบรอดเวย์อยู่เป็นเวลาสิบปี และเริ่มแสดงภาพยนตร์ในช่วงทศวรรษ 1930 มักได้รับบทมาเฟีย ในภาพยนตร์เกรดบี ผลงานที่สร้างชื่อเสียงให้ คือเรื่อง "The Maltese Falcon" ในปี ค.ศ. 1941
จุดพลิกผันในชีวิตการแสดง เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1942 เมื่อได้รับเลือกให้แสดงบทโรแมนติก ในภาพยนตร์เรื่อง คาซาบลังกา คู่กับอิงกริด เบิร์กแมน เป็นการพลิกบทบาทและสร้างความนิยมอย่างสูงให้กับเขา ภาพยนตร์เรื่องนี้ส่งให้เขาเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำชาย ในปี ค.ศ. 1943
ในช่วงบั้นปลายชีวิต ฮัมฟรีย์ โบการ์ต ป่วยเป็นโรคมะเร็งหลอดอาหาร เนื่องจากการสูบบุหรี่อย่างหนัก ทำให้ร่างกายทรุดโทรมอย่างรวดเร็ว และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 1957 ด้วยวัย 57 ปี
ดัตช์
ดัตช์ () อาจหมายถึง
โรงแรมรอยัลปาร์คโฮเต็ล
โรงแรมรอยัลปาร์คโฮเต็ล (Royal Park Hotel) เป็นโรงแรมระดับ 5 ดาว ตั้งอยู่ ณ 2-1-1 นิฮอนบาชิ-คากิการะ-โช เขตชูโอ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น โดยเป็นโรงแรมขนาดใหญ่ตั้งอยู่ใกล้กับ สนามบินนานาชาตินาริตะ โดยจะมีนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติมากมายมาพำนัก ภายในประกอบด้วยห้องจัดเลี้ยงและห้องประชุมกว่า 20 ห้อง และภัตตาคารอาหารนานาชาติมากมาย
โรงแรมรอยัลปาร์คในอดีตคือ พระราชวังฟุจิวะระแห่งโตเกียว ซึ่งในปัจจุบันถูกบริหารงานโดยคุณฟุจิวะระ ยาซูโอะ ซึ่งพระราชวังฟุจิวะระคือที่พำนักของขุนนางตระกูลฟุจิวะระ ตั้งแต่สมัยเอโดะ จนถึงสมัยใหม่ในภายหลังได้มีการยกเลิกตำแหน่งเซ็สโซและคัมปะกุ ทำให้ตระกูลฟุจิวะระหมดความสำคัญลง และการอยู่ในปราสาทก็ไม่เป็นที่นิยมอีกต่อไป ในปัจจุบันปราสาทคุโจ ได้ถูกเปลี่ยนเป็นคฤหาสถ์คุโจ เช่นเดียวกับปราสาทของตระกูลอื่นๆได้ถูกเปลี่ยนเป็นบ้านสมัยใหม่ ซึ่งปราสาทฟุจิวะระเองก็ถูกเปลี่ยนเป็นโรงแรมรอยัลปาร์คโฮเต็ล ซึ่งก็มีพระราชวังในญี่ปุ่นมากมายที่ถูกขายทำเป็นโรงแรมซึ่งการกระทำดังกล่าวส่งผลต่อการอนุรักษ์วัฒนธรรมญี่ปุ่นอย่างมาก
คอมลิงค์
คอมลิงก์ เป็นเทคโนโลยีการสื่อสารอย่างหนึ่งในภาพยนตร์ นวนิยาย การ์ตูน หนังสือการ์ตูน และเกมชุดสตาร์ วอร์ส คอมลิงก์ได้ปรากฏให้เห็นมากมายในโลกของสตาร์ วอร์ส มันเป็นเครื่องมือสื่อสารหลักที่ใช้กันไปทั่วกาแลกซี่ ด้วยความที่มีขนาดเล็กกะทัดรัดและมีประสิทธิภาพ นอกจากนี้มันยังสามารถประยุกต์ไปใช้ในด้านต่างๆ ได้อีกด้วย ในภาพยนตร์ คอมลิงก์ได้ปรากฏตัวครั้งแรกใน
คอมลิงค์ (: comlink) เป็นเครื่องมือแบบพกพาที่สามารถส่งต่อสัญญาณเสียงจากที่หนึ่งไปอีกที่หนึ่งใด
คอมลิงก์นั้นมีหลากหลายรูปแบบ ถึงแม้ว่าส่วนใหญ่แล้วจะมีระบบที่เหมือนๆ กัน โดยจะมีตัวรับสัญญาณ เครื่องส่ง และแหล่งพลังงาน คอมลิงก์โดยทั่วไปนั้นจะมีขนาดเล็ก มีขนาดเท่ามือจับซึ่งง่ายต่อการพกพาและปกปิด น้ำหนักโดยทั่วไปของคอมลิงก์จะอยู่ที่ประมาณ 0.1 กิโลกรัม ในรุ่นที่พัฒนาแล้วจะมีระบบเปลี่ยนข้อความให้เป็นรหัส ตัวหาคลื่น เครื่องขยายเสียง และตัวเก็บข้อมูลภายในตัว คอมลิงก์บางรุ่น อย่างที่ใช้โดยเจได จะติดตั้งอุปกรณ์ความปลอดภัยที่ซับซ้อนซึ่งจะป้องกันการใช้โดยไม่ได้รับอนุญาต คอมลิงก์มักถูกติดเข้ากับหมวก อย่างหมวกของโคลนทรูปเปอร์และสตอร์มทรูปเปอร์สวม
โดยปราศจากดาวเทียมขยายเสียง คอมลิงก์แบบปกติจะมีพิสัยประมาณ 50 กิโลเมตร พิสัยจะลดลงอย่างมากหากใช้ในเขตชุมชนเมือง เนื่องมาจากระดับคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่แทรกแซงนั้นมีปริมาณสูง ถึงแม้ว่าจะหลีกเลี่ยงได้ด้วยการใช้สายส่งสัญญาณเอาตามเครือข่าย พิสัยนั้นขึ้นอยู่กับแหล่งพลังงานและการคุยตอบโต้ คอมลิงก์ที่ต้องการพลังงานระดับสูง (อย่างที่ใช้กันในยานพาหนะ) จะมีพิสัยไกลมากกว่าคอมลิงก์มือถือที่ใช้โดยพลเมือง ระหว่างปีที่ 32 ก่อนยุทธการยาวินจนถึงปีที่ 8 หลังยุทธการยาวิน คอมลิงก์ที่มีระบบรักษาความปลอดภัยจะมีราคาอยู่ที่ 200 เครดิต
คอมลิงก์นั้นยังสามารถใช้บนยานอวกาศได้อีกด้วย โดยหลักแล้วมันจะใช้เพื่อการสื่อสารพิสัยใกล้อย่างเช่นการกำกับการลงจอดของยานและการจัดแถว สำหรับการสือ่สารพิสัยไกล ยานอวกาศหลายลำจะใช้วิทยุอวกาศ ซึ่งต้องการพลังงานในระดับสูง
คอมลิงก์ในปัจจุบันยังมีความสามารถในการแกะรอยคอมลิงก์เครื่องอื่นได้อีกด้วย
อิซาเบลลา รอสเซลลินี
อิซาเบลลา รอสเซลลินี (18 มิถุนายน ค.ศ. 1952 - ) เป็นนักแสดง นางแบบ นักเขียนชาวอิตาลี มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักจากการเป็นนางแบบโฆษณาเครื่องสำอางลังโคม เป็นเวลาถึง 14 ปีติดต่อกัน ตั้งแต่ ค.ศ. 1982 ถึง ค.ศ. 1996 และมีผลงานแสดงภาพยนตร์เรื่อง "Blue Velvet" และ "Death Becomes Her"
อิซาเบลลา รอสเซลลินี เกิดที่กรุงโรม เป็นบุตรสาวของอิงกริด เบิร์กแมน นักแสดงหญิงชาวสวีเดน กับโรแบร์โต รอสเซลลินี ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอิตาลี เธอมีฝาแฝด ชื่อ อิซอตตา อิงกริด รอสเซลลินี ซึ่งไม่ได้เป็นนักแสดง แต่เป็นศาสตราจารย์ด้านวรรณคดีอิตาลี
ด้านชีวิตส่วนตัว เธอสมรสกับมาร์ติน สกอร์เซซี ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอิตาลี ระหว่างปี ค.ศ. 1979 - 1982 และสมรสใหม่กับ โจนาธาน วีเดอแมนน์ ชาวอเมริกัน ระหว่างปี 1983 - 1986 โดยให้กำเนิดบุตรสาว 1 คน ชื่อ เอเลททรา รอสเซลลินี วีเดอแมนน์ เมื่อปี 1983 และได้ใช้ชีวิตคู่กับเดวิด ลีนช์ ผู้กำกับชาวอเมริกัน (1986-1991) กับแกรี โอลด์แมน นักแสดงชาวอังกฤษ (1994-1996)