hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
สภากรรมการองคมนตรี
สภากรรมการองคมนตรี เป็นคณะที่ปรึกษาราชการแผ่นดิน ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว และพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงแต่งตั้งองคมนตรี จำนวน 40 คน ตั้งเป็น สภากรรมการองคมนตรี ทำหน้าที่พิจารณาร่างกฎหมาย ต่อมาได้โปรดเกล้าฯ แต่งตั้งองคมนตรี ขึ้นใหม่ทุกปีในวันที่ 4 เมษายน เนื่องในพระราชพิธีถือน้ำพระพิพัฒน์สัตยา ในขณะที่กฎหมายกำหนดให้องคมนตรี ดำรงตำแหน่งจนถึงสิ้นรัชกาล และมีกำหนดหลังจากนั้นอีก 6 เดือน เมื่อสิ้นรัชกาลจึงมีองคมนตรีมากถึง 233 คน
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงแต่งตั้งคณะที่ปรึกษาขึ้นสามคณะ ประกอบด้วย อภิรัฐมนตรีสภา เสนาบดีสภา และ สภากรรมการองคมนตรี โดยอาศัยอำนาจตาม พระราชบัญญัติองคมนตรี พุทธศักราช ๒๔๗๐ ซึ่งทรงตราขึ้นมาใช้บังคับแทน พระราชบัญญัติปรีวีเคาน์ซิล พุทธศักราช ๒๔๑๗ ประกอบด้วยกรรมการองคมนตรีจำนวน 40 คน ซึ่งจะทรงตั้งจากองคมนตรี มีหน้าที่ประชุมปรึกษาหารือ ถวายความเห็นเกี่ยวกับสวัสดิภาพแห่งบ้านเมืองและประชาชน โดยกำหนดให้กรรมการองคมนตรี อยู่ในตำแหน่งได้ครั้งละ 3 ปี หลังจากนั้นอาจจะทรงแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งซ้ำอีกก็ได้
สภากรรมการองคมนตรี ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว มีทั้งสิ้น 2 ชุด คือ ชุดที่หนึ่ง ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ 2 กันยายน 2470 - 31 มีนาคม 2474 และชุดที่สอง ตั้งแต่ 1 เมษายน 2474 - 31 มีนาคม 2476 ภายหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 คณะราษฎรได้มีประกาศยกเลิกพระราชบัญญัติองคมนตรี เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2475
(2 กันยายน 2470 - 31 มีนาคม 2474)  (1 เมษายน 2474 - 31 มีนาคม 2476) สิ้นสุดลงเมื่อคณะราษฎรได้มีประกาศยกเลิกพระราชบัญญัติองคมนตรี เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2475
ปรเมศวร์ มินศิริ
ปรเมศวร์ มินศิริ (28 มกราคม พ.ศ. 2512−ปัจจุบัน) เป็นนักธุรกิจอินเทอร์เน็ตชาวไทย และเป็นผู้ก่อตั้งกิจการอินเทอร์เน็ตหลายแห่ง เช่น เว็บท่าสนุกดอตคอมและกระปุกดอตคอม เว็บไซต์สื่อการเรียนรู้ทีวีฟอร์คิดส์ และบริการจัดหานางแบบพริตตี้แก๊ง.คอม
นอกจากนี้ยังเคยเป็นนายกและอุปนายกสมาคมผู้ดูแลเว็บไทย ขณะดำรงตำแหน่งได้ร่วมกับกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารพัฒนาโปรแกรมปลาวาฬเบราว์เซอร์ เว็บไซต์สารานุกรมคลังปัญญาไทย และดำเนินโครงการอินเทอร์เน็ตสีขาวเพื่อเยาวชน ปรเมศวร์ได้ลาออกจากตำแหน่งดังกล่าวเมื่อปรากฏว่าเว็บไซต์กระปุกดอตคอมที่บริษัทของตนดูแลอยู่มีเขตย่อยซึ่งมีเนื้อหาล่อแหลมทางเพศ
ปรเมศวร์ มินศิริ เกิดเมื่อวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2512 สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัยนนทบุรี การศึกษานอกโรงเรียนซึ่งเทียบเท่าระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย และปริญญาวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิศวกรรมอุตสาหการ จากคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ตามลำดับ
ต่อมาทำงานเป็นวิศวกรระบบที่โรงแรมเอเชีย กรุงเทพ เป็นวิศวกรซอฟต์แวร์ให้แก่บริษัทฟิเดลิโอ และเป็นกรรมการผู้จัดการบริษัท เวฟพอยท์ จำกัด ตามลำดับ ระหว่างนั้นยังได้เขียนหนังสือสอนการใช้งานอินเทอร์เน็ตหลายเล่มด้วย
ใน พ.ศ. 2540 ปรเมศวร์ได้ก่อตั้งเว็บไซต์สนุก.คอมขึ้น มีลักษณะเป็นเว็บท่าซึ่งคล้ายคลึงกับเว็บยาฮูของสหรัฐอเมริกา และจำหน่ายกิจการเว็บไซต์ดังกล่าวให้แก่เอ็มเว็บบริษัทโทรคมนาคมของประเทศแอฟริกาใต้ในสองปีถัดมา
วันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2543 ได้เปิดเว็บไซต์ในลักษณะเดียวกันชื่อ "กระปุก.คอม" ซึ่งปัจจุบันติดอันดับเว็บยอดนิยมเว็บหนึ่งของไทย เว็บไซต์กระปุกดอตคอมมีบริษัทบัณฑิตเซ็นเตอร์เป็นผู้บริหารงานทั่วไป และปรเมศวร์ก็ดำรงตำแหน่งกรรมการผู้จัดการคนปัจจุบันของบริษัทดังกล่าว
นอกจากผลงานข้างต้นแล้ว ปรเมศวร์ยังมีเว็บไซต์อีกหลายแห่ง เช่น เว็บไซต์ทีวีฟอร์คิดส์สำหรับเผยแพร่สื่อความรู้ของรัฐสู่เยาวชน ได้รับการสนับสนุนจากสำนักงานกองทุนการสร้างเสริมสุขภาพ และเว็บไซต์พริตตี้แก๊ง.คอมสำหรับจัดหาและให้บริการนางแบบโฆษณา นอกจากนี้ สมัยที่เป็นนายกสมาคมผู้ดูแลเว็บไทย ยังได้ร่วมมือกับกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารพัฒนาโปรแกรมค้นดูเว็บของไทย ชื่อ "ปลาวาฬเบราว์เซอร์" และเว็บไซต์สารานุกรม "คลังปัญญาไทย" ตลอดจนโครงการอินเทอร์เน็ตสีขาว ปรเมศวร์ยังได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการสรรหาคณะกรรมการกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติอีกด้วย
วันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2551 ปรเมศวร์ได้แถลงข่าวการร่วมทุนจำนวนยี่สิบล้านบาทกับบริษัทร่วมทุน เค-เอสเอ็มอี จำกัด ที่บริหารงานโดยบริษัทหลักทรัพย์จัดการเงินร่วมลงทุน (บลท.) ข้าวกล้า จำกัด
ด้านชีวิตครอบครัว ปรเมศวร์ มินศิริ สมรสแล้ว และมีบุตรหนึ่งคน
ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2551 เป็นที่อื้อฉาวว่าเว็บไซต์กระปุกดอตคอมมีซับโดเมนชื่อ "xxx.kapook.com" มีเนื้อหาเกี่ยวกับการรวบรวมเรื่องทางเพศไว้มากจนล่อแหลมเกินขอบเขต สามารถใช้คำสำคัญเกี่ยวกับเพศค้นหาได้ในโปรแกรมค้นหาเพื่อให้เป็นที่สนใจเข้าชมมาก
ต่อมา ปรเมศวร์ มินศิริ ผู้กำกับดูแลเว็บไซต์กระปุกดอตคอมแถลงว่า ซับโดเมนดังกล่าวมีอยู่จริง และถือเป็นความผิดพลาดของหน่วยงานเอง ไม่ใช่ของนักศึกษาฝึกงานตามที่ปรากฏในข่าว โดยอธิบายว่า ตั้งใจให้เป็นที่รวมข่าวคราวของหมวด "เอ็กซ์ไฟล์" ซึ่งมีเนื้อหาในแนวลึกลับ แปลก หรือขำขัน ไม่เจตนาให้มีเนื้อหาในทางเรตเอ็กซ์ แต่มีการตรวจพบว่ามีการซ่อนลิงก์เพื่อจงใจให้หน้าxxxติดอันดับผลการค้นหา ด้วยคำลามกจากหน้าแรกของเว็บด้วยวิธีการซ่อนในcssไฟล์เป็นเจตนาที่ชัดเจนแต่ยังพยายามกลบเกลื่อน จนถูกแฉในหลายเว็บบอร์ดและbloggerหลายคนช่วยกันหาหลักฐานจับผิดคำโกหก ส่งผลให้นายปรเมศวร์ชิงประกาศลาออกจากจากตำแหน่งอุปนายกสมาคมผู้ดูแลเว็บไทย
คลื่นความคิด
คลื่นความคิด เป็นสถานีวิทยุที่ดำเนินการผลิตโดย บริษัท อสมท จำกัด (มหาชน) ออกอากาศรายการประเภทข่าวสาร หุ้น เศรษฐกิจ การตลาด ธุรกิจ การบริหาร สุขภาพ สังคม และครอบครัว ออกอากาศตลอด 24 ชั่วโมง มีพื้นที่การให้บริการอยู่ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล
คลื่นความคิด ออกอากาศตลอด 24 ชั่วโมง ในเขตพื้นที่กรุงเทพมหานครและปริมณฑล ผ่านทางระบบ FM ความถี่ 96.5 MHz ซึ่งนอกจากจะรับฟังผ่านทางวิทยุ แล้วยังสามารถรับฟังรายการสดทางอินเทอร์เน็ต ผ่านทาง เว็บไซต์คลื่นความคิด ในรูปแบบของ Windows Media Player นอกจากการนั้น ผู้ฟังสามารถเลือกฟังรายการต่างๆ ย้อนหลัง ในรูปแบบของคลิปเสียง ผ่านทางเว็บไซต์ได้อีกด้วย
เจลดูดน้ำ
เจลดูดน้ำ เป็นวัสดุคล้ายของแข็ง เกิดจากสารละลายคอลลอยด์ (colloidal solution) สามารถดูดน้ำ หรือ อุ้มน้ำได้ เพราะมีโครงสร้างร่างแห
เจลดูดน้ำ โดยมากเป็นพอลิเมอร์ที่มีสมบัติชอบน้ำ โครงสร้างของพอลิเมอร์ที่ชอบน้ำมักจะมีขั้ว เช่น
การที่พอลิเมอร์ที่ชอบน้ำมักจะมีขั้ว จึงทำให้พอลิเมอร์ชนิดดังกล่าวสามารถละลายน้ำได้
จึงต้องมีการเชื่อมโยงข้ามด้วย ตัวเชื่อมโยงพอลิเมอร์ เพื่อให้เกิดเป็นโครงสร้างแบบร่างแห จึงจะไม่ละลายน้ำและสามารถอุ้มน้ำได้
ตัวเชื่อมโยงพอลิเมอร์
ตัวเชื่อมโยงพอลิเมอร์ (อังกฤษ:crosslinker)
เป็นตัวเชื่อมสายโซ่พอลิเมอร์ ด้วยพันธะโคเวเลนต์ที่เชื่อมระหว่าง 2 สายพอลิเมอร์ ทำให้พอลิเมอร์มีสมบัติเป็นเทอร์มอเซต พอลิเมอร์ (thermosetting polymer)
ในทางชีววิทยา มีการประยุกต์การเชื่อมโยงข้ามของพอลิอะคริลาไมด์ (polyacrylamide) ในกระบวนการ gel electrophoresis และ โปรตีน ตัวเชื่อมโยงข้ามขัดขวางการจับตัวกันอย่างหนาแน่นของสายโซ่พอลิเมอร์ และป้องกันการเกิดบริเวณที่จัดเรียงตัวกันอย่างเป็นระเบียบ
การเชื่อมโยงข้าม (cross-link) เกิดจากการทำปฏิกิริยาระหว่างพอลิเมอร์กับตัวเชื่อมโยงข้าม เช่น ในกระบวนการวัลคะไนส์ (vulcanization) ตัวเชื่อมโยงคือซัลเฟอร์ (sulfur) ทำปฏิกิยากับพอลิไอโซพรีน (polyisoprene) ทำให้คุณสมบัติของยางแข็งขึ้น และมีความทนทาน ยางนี้ไปใช้ได้ดีกับรถยนต์และรถจักรยาน
ชัย มุกตพันธุ์
ศาสตราจารย์ ชัย มุกตพันธุ์ (6 กรกฎาคม พ.ศ. 2460-25 พฤษภาคม พ.ศ. 2530) เป็นนักวิชาการชาวไทยซึ่งได้ชื่อว่าเป็นบิดาแห่งวิชาปฐพีกลศาสตร์แห่งประเทศไทย ในอดีตเป็นเลขาธิการราชบัณฑิตยสถาน อธิบดีกรมอาชีวศึกษา คณบดีคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ผลงานสำคัญชิ้นหนึ่งคือ ร่วมเป็นผู้แทนของประเทศไทยในการก่อตั้ง บัณฑิตวิทยาลัยวิศวกรรมศาสตร์ ส.ป.อ. (องค์การสนธิสัญญาป้องกันภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้) ซึ่งปัจจุบันคือ สถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย
ศาสตราจารย์ ดร.ชัย มุกตพันธุ์ หรือ ศาสตราจารย์ ชัย มุกตพันธุ์ ยังเคยเป็นอาจารย์ผู้สอน นิสิต และนักศึกษา วิศวกรรม ทั้งปริญญาตรี โท และเอก มากกว่า 40 รุ่น ทั้งชาวไทยและชาวเอเชีย อื่น ๆ นับเป็นปูชนียบุคคลที่สำคัญของชาวไทย ซึ่งประสิทธิประสาทวิชาการ แก่วิศวกร เพื่อให้เป็นกำลังสำคัญในการพัฒนาประเทศชาติในปัจจุบันศ.ชัย มุกตพันธุ์ เริ่มรับราชการเป็นอาจารย์ตรี คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อปี พ.ศ. 2482 ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยศาสตราจารย์ ในปี พ.ศ. 2502 และได้รับโปรดเกล้าแต่งตั้งเป็นรองศาสตราจารย์ ในปี พ.ศ. 2504 ต่อมาในปี พ.ศ. 2515 ได้รับการแต่งตั้งเป็นคณบดีคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จากนั้นในปี พ.ศ. 2518 ได้รับการแต่งตั้งเป็นอธิบดีกรมอาชีวศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ
ผลงานตีพิมพ์เผยแพร่ในวารสารทั้งภาษาไทยและภาษาต่างประเทศ มีมากกว่า 70 เรื่อง ที่สำคัญ ได้แก่
เบียคโกะ ยูนะ
เบียคโกะ ยูนะ เป็นตัวละครการ์ตูนจากเรื่องคอนแทร็คเตอร์ เอ็มแอนด์วาย ปรากฏขึ้นเป็นคนที่ 3 เธอคือคอนแทรคเตอร์ธาตุลม เป็นลูกสาวคนที่ 3 ของตระกูลเบียคโกะ ปัจจุบันเป็นผู้รับใช้ของมิโกโตะ เธอเป็นสาวมีนิสัยน่ารัก ชอบแต่งตัวเลียนแบบคอสเพลย์ ปลอมตัวเป็นคุณครูใน ร.ร.ของโคตะ
ทรงหลายหน้า
ทรงหลายหน้า (, พหูพจน์: polyhedra) หมายถึง วัตถุทางเรขาคณิตที่ประกอบด้วยหน้าเรียบและขอบตรง
ทรงหลายหน้าเป็นที่น่าหลงใหลของมนุษยชาติมาตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ ซึ่งได้ศึกษาอย่างเป็นกิจลักษณะโดยชาวกรีกโบราณ ต่อเนื่องมาจนถึงนักเรียน นักคณิตศาสตร์ และศิลปินทุกวันนี้ คำว่า "polyhedron" มาจากภาษากรีก πολυεδρον โดยที่ "poly-" มาจาก πολυς แปลว่า "มากมาย" และ "-edron" มาจาก εδρον แปลว่า "ฐาน, ที่นั่ง, หน้า"
ทรงหลายหน้าถูกสร้างขึ้นมาจากความแตกต่างในองค์ประกอบหรือเอกลักษณ์ ซึ่งมีความเกี่ยวเนื่องกับจำนวนที่แตกต่างบนมิติ (dimension) ดังเช่น
ทรงหลายหน้าเป็นตัวอย่างที่เป็นสามมิติของพอลิโทป (polytope) ที่มีจำนวนมิติใดๆ
ทรงหลายหน้ามักจะถูกตั้งชื่อตามจำนวนหน้า โดยใช้ระบบเลขในภาษากรีกเป็นพื้นฐาน ตัวอย่างเช่น ทรงสี่หน้า (tetrahedron), ทรงห้าหน้า (pentahedron), ทรงหกหน้า (hexahedron), ทรงเจ็ดหน้า (heptahedron), ทรงสามสิบหน้า (triacontahedron) เป็นต้น และมักจะมีการอธิบายชนิดของหน้าบนทรงหลายหน้านั้น เช่น ทรงสิบสองหน้าสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน (rhombic dodecahedron) กับ ทรงสิบสองหน้าห้าเหลี่ยม (pentagonal dodecahedron) เป็นต้น
แต่ก็มีทรงหลายหน้าพิเศษบางชนิดซึ่งมีชื่อเรียกมานานแล้ว เช่น สัตว์ประหลาดของมิลเลอร์ (Miller's monster) หรือ ทรงหลายหน้าซิแลสซี (Szilassi polyhedron) เป็นต้น
ขอบของทรงหลายหน้ามีลักษณะเฉพาะที่สำคัญสองอย่าง ได้แก่
ลักษณะเฉพาะออยเลอร์ (Euler characteristic) แทนด้วยอักษรกรีก ไค ตัวเล็ก (χ) ซึ่งสัมพันธ์กับจำนวนจุดยอด "V" ขอบ "E" และหน้า "F" ของทรงหลายหน้า
ทรงหลายหน้าอย่างง่าย เช่น ทรงตันเพลโต (Platonic solid) จะมีลักษณะเฉพาะออยเลอร์เท่ากับ 2 เป็นต้น
ภาวะคู่กัน (duality) จะปรากฏในทรงหลายหน้าทุกรูปทรง และเรียกรูปทรงที่คู่กันว่า ทรงหลายหน้าคู่กัน (dual polyhedron) ซึ่งเป็นรูปทรงที่แทนจุดยอดด้วยหน้า และแทนหน้าด้วยจุดยอดไปเป็นอีกรูปทรงหนึ่ง ส่วนใหญ่ทรงหลายหน้าคู่กันสามารถสร้างได้จากกระบวนการการแลกเปลี่ยนเชิงทรงกลม หรือการตัดปลาย (truncation) ของทรงหลายหน้านั้น
สำหรับทุกๆ จุดยอด เราสามารถสร้างภาพจุดยอด (vertex figure) โดยการลากเส้นที่จุดยอดอื่น ซึ่งเชื่อมต่อรอบจุดยอดที่เราพิจารณา ให้เป็นรูปร่างขึ้นมา
โครงการโบอิงเยลโลว์สโตน
โครงการโบอิงเยลโลว์สโตน (Boeing Yellowstone Project) เป็นโครงการคิดค้นเทคโนโลยีใหม่ ที่จะนำมาทดแทนเครื่องบินโดยสารโบอิงในทุกๆ รุ่น ได้แก่ การนำเอาวัสดุคอมโพสิตมาใช้สร้างลำตัวเครื่องบิน, พัฒนาเครื่องยนต์ให้มีประสิทธิภาพในการใช้เชื้อเพลิงมากขึ้น และนำเอาระบบอิเลคทรอนิคมาใช้มากขึ้น
โดยเยลโลสโตน โปรเจกต์ แบ่งออกเป็น 3 โครงการย่อย ก็คือ
ทนายความที่ปรึกษา
ทนายความที่ปรึกษา () เป็นผู้ประกอบวิชาชีพกฎหมาย (legal practitioner) ในบางเขตอำนาจ ซึ่งโดยประเพณีแล้วมีบทบาทข้องเกี่ยวกับกิจการกฎหมายส่วนใหญ่ บุคคลที่จะเป็นทนายความที่ปรึกษาต้องมีคุณสมบัติตามที่กฎหมายกำหนด ซึ่งแตกต่างกันไปในแต่ละท้องที่ เช่น ในอังกฤษและเวลส์ ทนายความที่ปรึกษาจะได้รับอนุญาตให้ประกอบวิชาชีพตามบทบัญญัติของพระราชบัญญัติทนายความที่ปรึกษา ค.ศ. 1974 (Solicitors Act 1974) อนึ่ง ทนายความที่ปรึกษายังต้องมีใบอนุญาตประกอบวิชาชีพ เว้นแต่กรณียกเว้นบางประการ และในอังกฤษ ยังมีทนายความที่ปรึกษามากกว่าเนติบัณฑิต (barrister) เพื่อทำหน้าที่ทั่วไปในการให้คำปรึกษาทางกฎหมาย และดำเนินกระบวนพิจารณาทางกฎหมาย
ในสหราชอาณาจักร, รัฐบางรัฐของออสเตรเลีย, ฮ่องกง, แอฟริกาใต้ ที่ซึ่งเรียก ทนายความที่ปรึกษา ว่า อัตเทอร์นีย์ (attorney), และไอร์แลนด์ วิชาชีพกฎหมายแบ่งออกเป็นสองอย่างต่างกัน คือ ทนายความที่ปรึกษา อย่างหนึ่ง กับ เนติบัณฑิต หรือบางแห่งเรียก ทนายแก้ต่าง (advocate) อีกอย่างหนึ่ง โดยนักกฎหมายมักเป็นได้เพียงอย่างใดอย่างหนึ่งในสองอย่างนี้เท่านั้น ทว่า ในแคนาดา มาเลเซีย นิวซีแลนด์ สิงคโปร์ และรัฐส่วนใหญ่ในออสเตรเลีย วิชาชีพกฎหมายในปัจจุบันเป็นไปในทางผสมผสาน โดยอนุญาตให้นักกฎหมายเป็นได้ทั้งเนติบัณฑิตและทนายความที่ปรึกษา ดังนั้น ผู้สำเร็จการศึกษากฎหมายอาจเริ่มอาชีพอย่างหนึ่งแล้วจึงมีคุณสมบัติสำหรับอีกอย่างหนึ่งได้
ซาสึเกะ
ซาสึเกะ (; ) เป็นรายการเกมโชว์ของประเทศญี่ปุ่นโดยเกมการแข่งขันนั้นจะเน้นไปในทางทักษะทางร่างกายของผู้เข้าแข่งขัน ซึ่งเอกลักษณ์หลักของรายการนี้นั่นก็คือความยากของด่านที่ผู้เข้าแข่งขันต้องผ่านไปด้วยตนเอง โดยชื่อของรายการนั้นได้แรงบัลดาลใจมาจากนินจาที่ชื่อซารุโทบิ ซาสึเกะ
ซาสึเกะ ออกอากาศครั้งแรกทางสถานีโทรทัศน์TBSเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2540 ซึ่งก็ได้รับความนิยมอย่างมากจนทำให้มีการสร้างเป็นวิดีโอเกมในช่วงพ.ศ. 2543และหลังจากนั้นไม่นานในต่างประเทศก็ได้ซื้อลิขสิทธิ์รายการนี้โดยเปลี่ยนชื่อเป็น "Ninja Warrior" (ไทย:นินจาวอริเออร์ ("นักรบนินจา")) ซึ่งปัจจุบันนี้ได้มีการแข่งขันทั้งหมด 27 ครั้ง และมีการเปลี่ยนแปลงด่านภายในเกมทุกครั้งที่จัดการแข่งขัน โดยที่มีคนสามารถพิชิตเกมได้เพียง 3 คน 4 ครั้ง เท่านั้น
ในส่วนของประเทศไทยได้มีการซื้อลิขสิทธิ์รายการนี้โดย บริษัท เจเอสแอล จำกัด โดยใช้ชื่อรายการในภาษาไทยว่า "เกมหิน พลังนินจา" โดยเริ่มออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 ตั้งแต่วันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2552 ถึง วันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2552 เวลา 22.20 น. โดยได้ทำการออกอากาศการแข่งขันที่เกิดขึ้นจริงทั้งสิ้น 8 ครั้ง คือ ตั้งแต่ครั้งที่ 8 ถึง ครั้งที่ 15 และได้ออกอากาศในไทยอีกครั้งโดยเป็นรายการแชมป์เฉือนแชมป์โดยใช้ชื่อว่า ซาซูเกะ คนกล้าท้าเกมโหด
การจัดการแข่งขันนั้นจะจัดขึ้นปีละสองครั้ง คือ ช่วงเดือนมีนาคม และเดือนกันยายนของทุกปี ยกเว้นในการแข่งขันสี่ครั้งแรกที่จะจัดขึ้นทุกๆเดือนกันยายนของทุกปี
สำหรับรูปแบบการแข่งขันของเกมนี้จะเป็นลักษณะของการใช้ทักษะทางร่างกายทั้งหมดในการผ่านด่านทั้งสี่ ซึ่งใช้วิธีการผลัดกันเล่นทีละคน โดยด่านทั้งสี่นั้นมีดังนี้
ในด่านนี้จะเน้นทักษะในด้านความเร็ว ความคล่องตัว และการห้อยโหนในเบื้องต้น ซึ่งในด่านนี้จะมีอุปสรรคต่างๆ ดังนี้
ในด่านนี้จะเน้นทักษะในด้านความเร็ว ความคล่องตัว การห้อยโหนในระดับที่สูงกว่าด่านแรก และรวมไปถึงการทรงตัวและพละกำลังอีกด้วย ซึ่งในด่านนี้จะมีอุปสรรคต่างๆ ดังนี้
ในด่านนี้จะเน้นทักษะในด้านการห้อยโหนในระดับสูง โดยในด่านนี้จะไม่มีการจับเวลา ซึ่งในด่านนี้จะมีอุปสรรคต่างๆ ดังนี้
ในด่านนี้จะเน้นทักษะในด้านการห้อยโหนในระดับสูงสุด อีกทั้งรวมไปถึงความเร็วด้วย ซึ่งในด่านนี้จะมีอุปสรรคต่างๆ ดังนี้
ผู้เข้าแข่งขันในรายการนี้โดยส่วนมากจะเป็นชาวญี่ปุ่น แต่ในช่วงหลังของการจัดการแข่งขัน(ตั้งแต่การแข่งขันครั้งที่ 10 เป็นต้นมา)ได้มีชาวต่างชาติเข้ามาร่วมแข่งขันเป็นจำนวนมาก ทั้งมาจากการรับสมัครโดยวิธีคัดเลือกของแต่ละประเทศที่ซื้อลิขสิทธิ์ของรายการไปฉาย เช่น การแข่งขันอเมริกันนินจาชาเลนจ์(อังกฤษ:American ninja challange)โดยสถานีโทรทัศน์จีโฟร์ในประเทศสหรัฐอเมริกา หรือการสมัครเข้าร่วมการแข่งขันโดยตรงกับทางรายการ
สำหรับผู้เข้าแข่งขันที่น่าสนใจ มีดังนี้ผลการแข่งขันของ Akiyamaผลการแข่งขันของ Nagano
† – Nagano สัมผัสกับส่วนยอดของสะพานไต่หน้าผาขณะที่เขาลงจากราวที่ 2 พิจารณาว่าเป็นการผิดกติกาด้วยตัวเขาเองผลการแข่งขันของ Takedaผลการแข่งขันของ Yamamoto
† – Yamamoto ได้รับบาดเจ็บหัวไหล่ส้นในการแข่งขันครั้งที่ 7 ทำให้ไม่สามารถผ่านด่านไปได้ และในการแข่งขันที่ 23 ได้รับบาดเจ็บซ้ำที่เดิมผลการแข่งขันของ Shiratoriผลการแข่งขันของ Yamada
† Yamada สามารถกดปุ่มหยุดเวลาได้ แต่เขาลืมถอดถุงมือออก จึงทำให้ผิดกติกา
เคียรา ไนต์ลีย์
เคียรา คริสตินา ไนต์ลีย์ () เกิดเมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2528 นักแสดงชาวอังกฤษ ผู้เคยได้รับการเสนอเข้าชิงรางวัลออสการ์ ไนต์ลีย์เป็นนักแสดงภาพยนตร์ฉายทางโทรทัศน์ตั้งแต่เด็ก และมีผลงานเป็นตัวประกอบในภาพยนตร์หลายเรื่อง รวมทั้ง บทตัวปลอมของแพดเม่ อมิดาล่า ใน Star Wars Episode I เริ่มมีชื่อเสียงจากบทเด็กสาวนักฟุตบอลใน "Bend It Like Beckham" ปี ค.ศ. 2002 และได้รับบทเด่นในภาพยนตร์ไตรภาค "Pirates of the Caribbean" จนได้รับการเสนอเข้าชิงรางวัลออสการ์จากบทนำใน "Pride & Prejudice" ในปี ค.ศ. 2005 และในปี ค.ศ. 2012 เธอได้รับบทเกรตาในภาพยนตร์ "เพราะรัก คือเพลงรัก" โดยหนังได้ฉายในรอบปฐมทัศน์โลกที่เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโทรอนโต (Toronto International Film Festival) ประจำปี ค.ศ. 2013 และออกฉายในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2014
สปิริตโรเวอร์
สปิริตโรเวอร์ เป็นยานสำรวจดาวอังคาร ออกแบบมาให้เหมือนกับยานออปพอร์ทูนิตี มีลักษณะคล้ายรถขนาดเล็ก 6 ล้อ สามารถถ่ายภาพพื้นผิวดาวอังคารส่งมายังโลกได้
ยานสปิริตมีกำหนดการสำรวจดาวอังคารเป็นเวลา 90 วันของดาวอังคาร (ประมาณ 92 วันบนโลก) ตั้งแต่ลงจอดในวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2547 ในบริเวณที่เรียกว่าแอ่งกูเซฟ ซึ่งนักวิทยาศาสตร์สันนิษฐานว่าน่าจะเคยเป็นทะเลสาบมาก่อน
หลังจากครบกำหนดการแรกแล้วจึงมีการขยายช่วงเวลาภารกิจออกไปเรื่อยๆจนถึงปัจจุบันรวมเป็นเวลากว่า 7 ปีแล้ว
วันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2009 ล้อของยานสปิริตเกิดการติดในพื้นทรายของดาวอังคาร ทำให้ไม่สามารถเคลื่อนที่ได้ นาซ่าประกาศให้มีภารกิจช่วยเหลือยานออกจากพื้นทราย โดยพยายามที่จะใช้ยานจำลอง
จำลองสถานการณ์ล้อที่ติดอยู่เพื่อช่วยยานให้หลุดออกจากพื้น แต่ไม่สำเร็จอยู่หลายครั้ง จนในวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 2010 นาซ่าจึงประกาศยกเลิกภารกิจช่วยเหลือ
แล้วกำหนดหน้าที่ใหม่ให้ยานสปิริตจากยานสำรวจแบบเคลื่อนที่เป็นสถานีวิจัยคงที่แทน
เนื่องจากไม่สามารถปรับตำแหน่งยาน เมื่อถึงฤดูหนาวของดาวอังคาร ยานสปิริตจะไม่อยู่ในมุมที่รับแสงอาทิตย์มากพอให้เกิดพลังงานสำหรับปฏิบัติการได้ ในวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 2010 ส่งสัญญาณสุดท้ายกลับมายังโลก ก่อนจะขาดหายไป
ทีมงานภาคพื้นเชื่อว่ายานอยู่ในโหมด "หลับลึก" ซึ่งยานจะหยุดการทำงานทั้งหมด และรอให้พลังงานกลับมาจึงเปิดการทำงานอีกครั้ง หรือว่าได้รับคำสั่งปลุกที่ส่งมาจากโลก
หลังจากพ้นฤดูหนาวแล้ว ทีมงานยังไม่สามารถติดต่อกับยานได้ โดยมีความพยายามส่งคำสั่งเพื่อปลุกยานอยู่หลายครั้ง แต่ยังไม่สำเร็จ มีรายงานว่ามีความเป็นไปได้สูงที่อากาศหนาวในฤดูหนาวของดาวอังคารจะทำให้อุปกรณ์ยานเสียหายได้
เนื่องจากระบบทำความร้อนถูกปิดทำงานระหว่างที่อยู่ในโหมดหลับลึก
พีระมิดคู่อีลองเกต
พีระมิดคู่อีลองเกต (อังกฤษ: elongated bipyramid/dipyramid) หมายถึงทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่สร้างขึ้นจากการยืดฐานที่เป็นรูปหลายเหลี่ยม (polygon) ของพีระมิดคู่ (bipyramid/dipyramid) ให้ยาวออก หรืออีกความหมายถึงคือการแทรกปริซึม (prism) ที่มีหน้าตัดเดียวกับฐานของพีระมิดคู่ลงไประหว่างกลาง
มีพีระมิดคู่อีลองเกตเพียง 3 รูปแบบแรกเท่านั้นที่จัดเป็นทรงตันจอห์นสัน (Johnson solid) นั่นคือประกอบด้วยเฉพาะหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่าและหน้ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส ส่วนพีระมิดคู่อีลองเกตในอันดับที่สูงกว่านั้นสามารถสร้างได้ด้วยรูปสามเหลี่ยมหน้าจั่ว
พีระมิดสี่เหลี่ยมจัตุรัส
พีระมิดสี่เหลี่ยมจัตุรัส (อังกฤษ: square pyramid) คือพีระมิดที่มีฐานเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส และมีหน้าด้านข้างเป็นรูปสามเหลี่ยม มี 5 จุดยอด 8 ขอบ และหากหน้ารูปสามเหลี่ยมเป็นรูปสามเหลี่ยมด้านเท่า รูปทรงนั้นจะถือเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 1 (Johnson solid: J1) ซึ่งมีรูปร่างเหมือนทรงแปดหน้าปรกติ (regular octahedron) ที่ผ่าครึ่ง
สำหรับพีระมิดสี่เหลี่ยมจัตุรัสอย่างอื่น เช่น มหาพีระมิดแห่งกิซ่า (Great Pyramid of Giza) ไม่ได้มีความคล้ายทางคณิตศาสตร์กับทรงตันจอห์นสัน เนื่องจากหน้าด้านข้างเป็นรูปสามเหลี่ยมหน้าจั่วซึ่งมีความยาวฐาน 756 เมตร และมีความสูงเอียง 719 เมตร
พื้นที่ผิว "A" และปริมาตร "V" ของพีระมิดสี่เหลี่ยมจัตุรัส ที่เป็นทรงตันจอห์นสันและมีความยาวขอบทุกด้านเท่ากับ "a" คำนวณได้ดังนี้
สำหรับพีระมิดสี่เหลี่ยมจัตุรัสทั่วไป โดยมีความยาวฐาน "l" และความสูงของพีระมิด "h" คำนวณได้ดังนี้
พีระมิดห้าเหลี่ยม
พีระมิดห้าเหลี่ยม (อังกฤษ: pentagonal pyramid) คือพีระมิดที่มีฐานเป็นรูปห้าเหลี่ยม และมีหน้าด้านข้างเป็นรูปสามเหลี่ยม มี 6 จุดยอด 10 ขอบ และหากทุกหน้าเป็นรูปหลายเหลี่ยมปรกติ (regular polygon) รูปทรงนั้นจะถือเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 2 (Johnson solid: J2) ซึ่งรูปทรงดังกล่าวอาจสร้างได้โดยการตัด "ฝา" ของทรงยี่สิบหน้าปรกติ (regular icosahedron) และส่วนที่เหลือก็จะกลายเป็นพีระมิดห้าเหลี่ยมไจโรอีลองเกต (gyroelongated pentagonal pyramid: J11)
คิวโพลาสามเหลี่ยม
คิวโพลาสามเหลี่ยม () หมายถึงคิวโพลา (cupola) ที่มีฐานด้านเล็กเป็นรูปสามเหลี่ยมด้านเท่า กล่าวคือประกอบด้วยหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่าเป็นฐานด้านหนึ่ง หน้ารูปหกเหลี่ยมด้านเท่ามุมเท่าเป็นฐานอีกด้านหนึ่ง และหน้าด้านข้างเป็นรูปสามเหลี่ยมด้านเท่าสลับกับรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส รูปทรงนี้มี 9 จุดยอด 15 ขอบ 8 หน้า และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 3 (Johnson solid: J3) ซึ่งมีรูปร่างเหมือนคิวบอกทาฮีดรอน (cuboctahedron) ที่ผ่าครึ่ง
เทพ ชุมสาย ณ อยุธยา
เทพ ชุมสาย ณ อยุธยา (เกิด 5 มกราคม พ.ศ. 2473 ที่จังหวัดปราจีนบุรี) เป็นนักเขียนนวนิยายแนวลึกลับสยองขวัญ และแนวบู๊ เจ้าของนามปากกา ตรี อภิรุม และ เทพเทวี เกิดที่อำเภอบ้านสร้าง จังหวัดปราจีนบุรี มารดามีอาชีพเป็นครู จึงชอบเขียนหนังสือมาตั้งแต่เด็ก
เทพมีนวนิยายที่สร้างชื่อเสียง เช่น แก้วขนเหล็ก, จอมเมฆินทร์ ตีพิมพ์เป็นตอนในนิตยสารบางกอก และได้รับความนิยมจนมาสร้างเป็นภาพยนตร์และละครโทรทัศน์หลายครั้ง ได้แก่ละครโทรทัศน์
นอกจากนี้ ยังมีนวนิยายเรื่องอื่น ๆ ของเทพที่ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์และละครโทรทัศน์ และได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก อาทิ ทายาทอสูร, นาคี, อนิลทิตา, เทพบุตรสุดเวหา เป็นต้น
คิวโพลาสี่เหลี่ยมจัตุรัส
คิวโพลาสี่เหลี่ยมจัตุรัส () หมายถึงคิวโพลา (cupola) ที่มีฐานด้านเล็กเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส กล่าวคือประกอบด้วยหน้ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสเป็นฐานด้านหนึ่ง หน้ารูปแปดเหลี่ยมด้านเท่ามุมเท่าเป็นฐานอีกด้านหนึ่ง และหน้าด้านข้างเป็นรูปสามเหลี่ยมด้านเท่าสลับกับรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส รูปทรงนี้มี 12 จุดยอด 20 ขอบ 10 หน้า และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 4 (Johnson solid: J4) ซึ่งมีรูปร่างเหมือนรอมบิคิวบอกทาฮีดรอน (rhombicuboctahedron) ที่ตัดมาส่วนหนึ่ง และส่วนที่เหลือก็จะกลายเป็น คิวโพลาสี่เหลี่ยมจัตุรัสอีลองเกต (elongated square cupola: J19)
คิวโพลาห้าเหลี่ยม
คิวโพลาห้าเหลี่ยม () หมายถึงคิวโพลา (cupola) ที่มีฐานด้านเล็กเป็นรูปห้าเหลี่ยมปรกติ กล่าวคือประกอบด้วยหน้ารูปห้าเหลี่ยมปรกติเป็นฐานด้านหนึ่ง หน้ารูปสิบเหลี่ยมปรกติเป็นฐานอีกด้านหนึ่ง และหน้าด้านข้างเป็นรูปสามเหลี่ยมด้านเท่าสลับกับรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส รูปทรงนี้มี 15 จุดยอด 25 ขอบ 12 หน้า และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 5 (Johnson solid: J5) ซึ่งมีรูปร่างเหมือนรอมบิโคซิโดเดคาฮีดรอน (rhombicosidodecahedron) ที่ตัดมาส่วนหนึ่ง และส่วนที่เหลือก็จะกลายเป็น ดิมินิชรอมบิโคซิโดเดคาฮีดรอน (diminished rhombicosidodecahedron: J76)
โรทันดาห้าเหลี่ยม
โรทันดาห้าเหลี่ยม () เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่เกิดจากการผ่าครึ่งของทรงสามสิบสองหน้า (icosidodecahedron) ทำให้มีหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 10 หน้า หน้ารูปห้าเหลี่ยมปรกติ 6 หน้า และหน้ารูปสิบเหลี่ยมปรกติตรงรอยตัด 1 หน้า รวม 17 หน้า ทรงนี้มี 20 จุดยอด 35 ขอบ และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 6 (Johnson solid: J6) และเมื่อกล่าวถึงคำว่า "โรทันดา" ขึ้นมาลอยๆ จะมีความหมายโดยนัยเป็นรูปทรงนี้
การว่ายน้ำ
การว่ายน้ำ () เป็นกระบวนการในการเคลื่อนที่ในน้ำของมนุษย์หรือสิ่งมีชีวิตอื่น การว่ายน้ำของมนุษย์มีจุดประสงค์หลายอย่าง เช่น นันทนาการ การแข่งขัน การออกกำลังกาย
การว่ายน้ำนั้นมีการแบ่งออกเป็นท่าต่าง ๆ โดยท่าที่ใช้สำหรับแข่งขันนั้นได้แก่ ท่าฟรีสไตล์ ท่ากบ ท่ากรรเชียง และท่าผีเสื้อ การแข่งขันอีกประเภทหนึ่งคือการแข่งขันแบบ "ฟรีสไตล์" ซึ่งผู้เข้าแข่งขันสามารถว่ายน้ำแบบใดก็ได้ นักว่ายน้ำส่วนใหญ่เลือกใช้ท่าฟรอนท์ครอล () ทำให้มักเรียกการว่ายน้ำแบบนี้ว่าฟรีสไตล์ สหพันธ์ว่ายน้ำระหว่างประเทศ (FINA) เป็นจัดการแข่งขันว่ายน้ำ (และกีฬาทางน้ำอื่น) ในระดับนานาชาติ การแข่งขันว่ายน้ำเป็นหนึ่งในการแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬาว่ายน้ำ
ว่ายน้ำ เป็นกิจกรรมนันทนาการทางน้ำได้รับการบริหารโดยสหพันธ์ว่ายน้ำระหว่างประเทศ
กีฬาว่ายน้ำ ถือเป็นศิลปะอย่างหนึ่ง เพราะมนุษย์สามารถว่ายน้ำได้ตั้งแต่สมัยดึกดำบรรพ์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งมนุษย์ที่ตั้งภูมิลำเนาอยู่ตามชายทะเล แม่น้ำ ลำคลอง และที่ราบลุ่มต่างๆ เช่น พวกเอสซีเรีย อียิปต์ กรีก และโรมัน มีการฝึกหัดว่ายน้ำกันมาตั้งแต่ก่อนคริสตกาล เพราะมีผู้พบภาพวาดเกี่ยวกับการว่ายน้ำในถ้ำบนภูเขาแถบทะเลทรายลิบยาน
การว่ายน้ำในสมัยนั้นเพียงเพื่อให้สามารถว่ายน้ำข้ามไปยังฝั่งตรงข้ามได้ หรือเมื่อเกิดอุทกภัยน้ำท่วมป่าและที่อยู่อาศัยก็สามารถพาตัวไปในที่น้ำท่วมไม่ถึงได้อย่างปลอดภัย
การว่ายน้ำได้มีวิวัฒนาการมาตั้งแต่สมัยโบราณจนถึงปัจจุบัน แต่มีหลักฐานบันทึกไว้ไม่นานนัก ราล์ฟ โทมัส ให้ชื่อแบบว่ายน้ำที่มนุษย์ใช้ว่ายกันมาตั้งแต่เดิมว่า ฮิวแมน สโตร์ก นอกจากนี้พวกชนชาติสลาฟและพวกสแกนดิเนเวียรู้จักการว่ายน้ำอีกแบบหนึ่ง โดยใช้เท้าเคลื่อนไหวในน้ำคล้ายกบว่ายน้ำ หรือที่เรียกว่าฟล็อกคิกแต่วิธีการเคลื่อนไหวของท่าแบบนี้จะทำให้ว่ายน้ำได้ไม่เร็วนัก
การแข่งขันว่ายน้ำครั้งแรกได้จัดขึ้นที่ วูลวิช บาร์ท ใกล้กับกรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ เมื่อปี พ.ศ. 2416 การแข่งขันครั้งนั้นมีการแข่งขันเพียงแบบเดียวคือ แบบฟรีสไตล์ โดยผู้ว่ายน้ำแต่ละคนจะว่ายแบบใดก็ได้ ในการแข่งขันครั้งนี้ เจ อาเฮอร์ รัดเจน เป็นผู้ได้รับชัยชนะ โดยเขาได้ว่ายแบบเดียวกับพวกอินเดียแดงในอเมริกาใต้ คือแบบยกแขนกลับเหนือน้ำ ซึ่งเป็นวิธีการว่ายน้ำของเขาได้กลายเป็นแบบที่ได้รับความนิยมมากจนได้ชื่อว่า ท่าว่ายน้ำแบบทรัดเจน
ประชาชนชาวโลกได้ให้ความสนใจเกี่ยวกับการว่ายน้ำเพิ่มมากขึ้น เมื่อเรือเอก Mathew Webb ได้ว่ายน้ำข้ามช่องแคบอังกฤษจากเมืองโดเวอร์ คาเลียส เมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2418 โดยใช้เวลาทั้งสิ้น 21 ชั่วโมง 45 นาที ด้วยการว่ายแบบกบ (Breast stroke) ข่าวความสำเร็จอันนี้ได้สร้างความพิศวงและตื่นเต้นไปทั่วโลก ต่อมาเด็กชาวอเมริกันชื่อ แกนทูบ เอเดอรี ได้ว่ายน้ำข้ามช่องแคบอังกฤษ เมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2469 ทำเวลาได้ 14 ชั่วโมง 31 นาที โดยว่ายน้ำแบบท่าวัดวา จะเห็นได้ว่าในชั่วระยะเวลา 50 ปี
การว่ายน้ำได้วิวัฒนาการก้าวหน้าขึ้นเป็นอย่างมาก ถ้าหากได้พิจารณาถึงเวลาของคนทั้งสองที่ทำได้ แบบและวิธีว่ายน้ำได้รับการปรับปรุงเปลี่ยนแปลงเพื่อให้เกิดความเร็วขึ้นเสมอ ในบรรดานักว่ายน้ำทั่วไปโดยเฉพาะอย่างยิ่งชาวแลนเคเชียร์และออสเตรเลีย ได้ดัดแปลงวิธีว่ายน้ำแบบทรัดเจน ซึ่งก็ได้รับผลดีในเวลาต่อมา กล่าวคือ บาร์นีย์ คีแรน ชาวออสเตรเลียและ ที เอส แบ็ตเติร์สบี้ ชาวอังกฤษ ได้ว่ายน้ำแบบที่ปรับปรุงมาจากทรัดเจน เป็นผู้ครองตำแหน่งชนะเลิศของโลกเมื่อปี พ.ศ. 2449-2415
อเล็กซ์ วิคแฮม ชาวเกาะโซโลมอนเป็นผู้ริเริ่มการว่ายน้ำแบบท่าวัดวาและเป็นผู้ครองตำแหน่งชนะเลิศของโลก ระยะทาง 50 หลา เขาได้กล่าวว่าเด็กโซโลมอนทุกคนว่ายน้ำแบบนี้ทั้งนั้น ต่อมาท่าว่ายน้ำแบบวัดวาจึงเป็นที่นิยมฝึกหัดกันโดยทั่วไป
กีฬาว่ายน้ำได้จัดเข้าไว้ในการแข่งขันโอลิมปิกเมื่อปี พ.ศ. 2436 และได้จัดการแข่งขันมาจนถึงปัจจุบัน ด้วยเหตุดังกล่าวกีฬาว่ายน้ำก็ได้รับความสนใจจากคนทั่วไป และถือเป็นส่วนหนึ่งของการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก มีการพัฒนากีฬาว่ายน้ำให้ก้าวหน้ายิ่งขึ้นเป็นลำดับ โดยมีผู้คิดแบบและประเภทของการว่ายน้ำเพื่อความสนุกสนาน และความตื่นเต้นในการแข่งขันมากขึ้นกว้าง 25 เมตร ยาว 50 เมตร มีลู่สำหรับการว่ายทั้งหมด 8 ลู่ แต่ละลู่กว้างประมาณ 7-9 ฟุต
เจ้าหน้าที่ของการแข่งขันมีหลายตำแหน่ง
ดิสอิลลูชัน
"ดิสอิลลูชัน" () เป็นซิงเกิลเปิดตัวของ ซะชิ ทะอินะกะ ที่วางจำหน่ายในวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2549 ซึ่งเพลงเด่นของซิงเกิลนี้ได้ถูกใช้เป็นเพลงเปิดสำหรับแอนิเมชันเรื่อง เฟท/สเตย์ ไนท์ ในตอนที่ 1 ถึงตอนที่ 14 ซึ่งเพลงนี้เป็นเพลงที่มาจาการนำเพลงธีม "THIS ILLUSION" ของ เฟท/สเตย์ ไนท์ ในฉบับเกมมาเรียบเรียงใหม่อีกด้วย
หมายเลขรหัสของซีดีซิงเกิลนี้คือ GNCX-0001.
1. ดิสอิลลูชัน
2. วาสุเระ คาเคะเทอิตะ โนะ คะนะ ()
3. ดิสอิลลูชัน -instrumental-
4. วาสุเระ คาเคะเทอิตะ โนะ คะนะ -instrumental-
ยอดจำหน่ายของออริคอนนรายสัปดาห์ (ญี่ปุ่น)
ยอดจำหน่ายทั้งหมด: 18,072
เนื้อเยื่อ
เนื้อเยื่อ () ในทางชีววิทยาคือกลุ่มของเซลล์ที่ทำหน้าที่ร่วมกันในสิ่งมีชีวิต
วิชาการศึกษาเนื้อเยื่อ เรียกว่า มิญชวิทยา (Histology) หรือ จุลกายวิภาคศาสตร์ (Microanatomy) หรือหากเป็นการศึกษาที่เกี่ยวข้องกับโรคเรียกว่า จุลพยาธิวิทยา (histopathology)
เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาเนื้อเยื่อโดยทั่วไปคือ แท่งขี้ผึ้ง (wax block) , สีย้อมเนื้อเยื่อ (tissue stain) , กล้องจุลทรรศน์แบบแสง (optical microscope) ซึ่งต่อมามีการพัฒนาเป็นกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอน (electron microscopy) , immunofluorescence, และการตัดตรวจเนื้อเย็นแข็ง (frozen section) เป็นเทคนิคและความรู้ใหม่ที่เพิ่งกำเนิดขึ้นเมื่อไม่นานมานี้ ด้วยเครื่องมือต่างๆ เหล่านี้เราสามารถตรวจพยาธิสภาพ เพื่อการวินิจฉัยและพยากรณ์โรคได้
ในร่างกายของสัตว์ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์หรือสัตว์ชั้นต่ำลงไปเช่นแมลง ต่างประกอบด้วยเนื้อเยื่อพื้นฐาน 4 ประเภท เนื้อเยื่อเหล่านี้รวมตัวกันเป็นโครงสร้างและอวัยวะต่าง ๆ กัน
เนื้อเยื่อที่พบได้ในสิ่งมีชีวิตหลายเซลล์อื่น ๆ เช่น เนื้อเยื่อท่อลำเลียง (Vascular tissue) ในพืช เช่น ไซเล็ม (xylem) และ โฟลเอ็ม (phloem) เนื้อเยื่อพืชสามารถแบ่งได้กว้าง ๆ ออกเป็น 3 ระบบ คือ เนื้อเยื่อชั้นผิว (epidermis) , เนื้อเยื่อพื้น (ground tissue) และเนื้อเยื่อท่อลำเลียง (Vascular tissue) ทั้งหมดนี้เราเรียกรวมกันว่า มวลชีวภาพ (biomass)
ลอนดอน (แก้ความกำกวม)
ลอนดอน เป็นเมืองหลวงของสหราชอาณาจักรและประเทศอังกฤษ
คำว่า ลอนดอน ยังอาจหมายถึง
พีระมิดสี่เหลี่ยมจัตุรัสอีลองเกต
พีระมิดสี่เหลี่ยมจัตุรัสอีลองเกต (อังกฤษ: elongated square pyramid) เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่เกิดจากการต่อฐานพีระมิดสี่เหลี่ยมจัตุรัส (square pyramid: J1) ด้วยทรงลูกบาศก์ (cube) ทำให้มีหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 4 หน้า หน้ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 5 หน้า รวม 9 หน้า รูปทรงนี้มี 9 จุดยอด 16 ขอบ และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 8 (Johnson solid: J8)
รูปทรงนี้สามารถเรียกได้ในชื่ออื่นๆ อีกคือ
พีระมิดห้าเหลี่ยมไจโรอีลองเกต
พีระมิดห้าเหลี่ยมไจโรอีลองเกต (อังกฤษ: gyroelongated pentagonal pyramid) เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่เกิดจากการต่อฐานพีระมิดห้าเหลี่ยม (pentagonal pyramid: J2) ด้วยแอนติปริซึมห้าเหลี่ยม (pentagonal antiprism) ทำให้มีหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 15 หน้า หน้ารูปห้าเหลี่ยมปรกติ 1 หน้า รวม 16 หน้า รูปทรงนี้มี 11 จุดยอด 25 ขอบ และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 11 (Johnson solid: J11)
รูปทรงนี้สามารถเรียกได้ในอีกชื่อหนึ่งคือ "ทรงยี่สิบหน้าดิมินิช (diminished icosahedron)" ซึ่งเป็นการนำทรงยี่สิบหน้าปรกติ (regular icosahedron) มาตัด "ฝา" ออก ซึ่ง "ฝา" นั้นก็เป็นพีระมิดห้าเหลี่ยมอีกอันหนึ่งนั่นเอง
ภาษาลัวะ
ภาษาลัวะ หรือ ภาษามัล ภาษาไพร ภาษาถิ่น ภาษาปรัย มีผู้พูดทั้งหมด 26,193 คน เป็นภาษาในตระกูลออสโตรเอเชียติก กลุ่มมอญ-เขมร สาขาขมุ ผู้พูดภาษานี้ในประเทศไทยอพยพมาจากประเทศลาว ในไทยพบ 3,000–4,000 คน (พ.ศ. 2525) อยู่ทางตะวันออกของอำเภอปัวและอำเภอเชียงคำ จังหวัดน่าน ใกล้กับชายแดนลาว อยู่ในลาว 23,193 คน (พ.ศ. 2538) ในแขวงไชยบุรีทางตะวันตกของแม่น้ำโขง มีสำเนียงต่าง ๆ มากมาย ผู้พูดภาษาลัวะในไทยมีคำยืมจากภาษาไทยที่นำไปใช้แทนคำดั้งเดิมในภาษาลัวะมาก ไม่สามารถเข้าใจกันได้กับภาษาไพ
ภาษาฮะรัก
ภาษาฮะรักอยู่ในภาษากลุ่มบะห์นาริก เป็นภาษาที่มีปัญหามากในการจัดกลุ่มย่อย มีผ้พูดในแขวงเซกอง ประเทศลาว มีลักษณะน้ำเสียง พยัญชนะต้นมี 28เสียง ตัวสะกดมี 15 เสียง สระมี 23 เสียง
ภาษาละวี
ภาษาละวีอยู่ในภาษากลุ่มบะห์นาริก มีผู้พูดในแขวงเซกอง ประเทศลาว เป็นภาษาที่มีระบบสระซับซ้อนกว่าภาษาในกลุ่มบะห์นาริกอื่นๆ แต่ระบบพยัญชนะเรียบง่ายกว่าภาษายรุ มีเสียงพยัญชนะต้น 19 เสียง เสียงตัวสะกด 17 เสียง เสียงสระ 39 เสียง โดยมีเสียงสระประสมเป็นจำนวนมาก
อักษรรัญชนา
อักษรรัญชนา หรือกูติลา หรือลันต์ซา เป็นอักษรที่พัฒนามาจากอักษรพราหมี เมื่อราว พ.ศ. 1600 และใช้มาจนถึงราว พ.ศ. 2500 ในอินเดียและเนปาล ชาวทิเบตเรียกอักษรนี้ว่าลันต์ซา ใช้เขียนภาษาสันสกฤตก่อนจะแปลเป็นภาษาทิเบต ชาวทิเบตเลิกใช้อักษรนี้เมื่อถูกจีนยึดครอง นอกจากนี้ มีการใช้อักษรนี้ในหมู่ชาวพุทธในจีน มองโกเลีย และญี่ปุ่น
อักษรรูนส์ ฮังการี
อักษรรูนส์ ฮังการี พัฒนามาจากอักษรเตอร์กิกที่ใช้ในเอเชียกลาง อักษรนี้เลิกใช้เมื่อกษัตริย์อิสต์วานที่เป็นกษัตริย์ชาวคริสต์คนแรกของอิตาลีสั่งให้ทำลายงานเขียนที่ไม่เกี่ยวข้องกับศาสนาคริสต์ให้หมด แต่อักษรรูนส์นี้ยังใช้มาจนถึง พ.ศ. 2393 อักษรนี้เขียนกลับไปกลับมาเริ่มจากขวาไปซ้ายแล้วซ้ายไปขวา เหมาะกับภาษาฮังการีมากกว่าอักษรละติน
พีระมิดคู่สี่เหลี่ยมจัตุรัสอีลองเกต
พีระมิดคู่สี่เหลี่ยมจัตุรัสอีลองเกต (อังกฤษ: elongated square bipyramid/dipyramid) เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่เกิดจากการแทรกทรงลูกบาศก์ (cube) ลงไประหว่างกลางทรงแปดหน้าปรกติ (regular octahedron) ทำให้มีหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 8 หน้า หน้ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 4 หน้า รวม 12 หน้า รูปทรงนี้มี 10 จุดยอด 20 ขอบ และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 15 (Johnson solid: J15)
รูปทรงนี้สามารถเรียกได้ในชื่ออื่นๆ อีกคือ
คิวโพลาสามเหลี่ยมอีลองเกต
คิวโพลาสามเหลี่ยมอีลองเกต () เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่เกิดจากการนำคิวโพลาสามเหลี่ยม (triangular cupola: J3) มาต่อเข้ากับปริซึมหกเหลี่ยม (hexagonal prism) ที่ฐานรูปหกเหลี่ยม ทำให้มีหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 4 หน้า หน้ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 9 หน้า และหน้ารูปหกเหลี่ยมปรกติ 1 หน้า รวม 14 หน้า รูปทรงนี้มี 15 จุดยอด 27 ขอบ และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 18 (Johnson solid: J18)
ยาง
ยาง คือวัสดุพอลิเมอร์ที่ประกอบด้วยไฮโดรเจนและคาร์บอน ยางเป็นวัสดุที่มีความยืดหยุ่นสูง ยางที่มีต้นกำเนิดจากธรรมชาติจะมาจากของเหลวของพืชบางชนิด ซึ่งมีลักษณะเป็นของเหลวสีขาว คล้ายน้ำนม มีสมบัติเป็นคอลลอยด์ อนุภาคเล็ก มีตัวกลางเป็นน้ำ ยางในสภาพของเหลวเรียกว่าน้ำยาง ยางที่เกิดจากพืชนี้เรียกว่ายางธรรมชาติ ในขณะเดียวกันมนุษย์สามารถสร้างยางสังเคราะห์ได้จากปิโตรเลียม
แหล่งผลิตยางธรรมชาติที่ใหญ่ที่สุดในโลกคือ แถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้คิดเป็นร้อยละ 90 ของแหล่งผลิตทั้งหมด ส่วนที่เหลือมาจากแอฟริกากลาง ซึ่งพันธุ์ยางที่ผลิตในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ คือ ฮีเวีย บราซิลเลียนซิส ("Hevea brasiliensis") น้ำยางที่ได้จากต้นยางมีลักษณะเป็นเม็ดยางเล็ก ๆ กระจายอยู่ในน้ำ (emulsion) มีปริมาณของแข็งประมาณร้อยละ 30-40 การใส่กรดฟอร์มิกเจือจางลงในน้ำยาง ทำให้น้ำยางจับตัวเป็นก้อน เกิดการแยกชั้นระหว่างเนื้อยางและน้ำ ส่วนน้ำที่ปนอยู่ในยางจะถูกกำจัดออกไปโดยการรีดด้วยลูกกลิ้ง 2 ลูกกลิ้ง วิธีการหลัก ๆ ที่จะทำให้ยางแห้งสนิทมี 2 วิธีคือ การรมควันยาง และการทำยางเครพ แต่เนื่องจากยางผลิตได้มาจากเกษตรกรจากแหล่งที่แตกต่างกัน ทำให้ต้องมีการแบ่งชั้นของยางตามความบริสุทธิ์ของยางนั้น ๆ
ยางธรรมชาติสามารถแบ่งออกเป็นหลายประเภทตามลักษณะรูปแบบของยางดิบ ได้แก่
ยางธรรมชาติมีชื่อทางเคมีคือ ซิส-1,4-พอลิไอโซพรีน (cis-1,4-polyisoprene) เป็นโมเลกุลที่ประกอบด้วยคาร์บอนและไฮโดรเจนล้วน ทำให้มีสมบัติไม่ทนต่อน้ำมัน แต่เป็นฉนวนไฟฟ้าได้ดี ใน 1 โมเลกุลจะประกอบด้วยหน่วยของไอโซพรีน (C5H8) มาต่อกันเป็นสายโซ่ยาวแบบเส้นตรงใน 1 หน่วยไอโซพรีนจะมีพันธะคู่และหมู่อัลฟาเมทธิลีนที่ว่องไวต่อการเกิดปฏิกิริยา ทำให้สามารถวัลคาไนซ์ได้ด้วยกำมะถัน และทำให้ยางทำปฏิกิริยาได้ง่ายด้วยออกซิเจนและโอโซน ทำให้ยางเกิดการเสื่อมสภาพได้ง่ายเช่นเดียวกัน ดังนั้นการออกสูตรยางจำเป็นจะต้องมีแอนตี้ออกซิแดนท์และแอนตี้โอโซแนนท์ร่วมด้วย ยางธรรมชาติมีสายโซ่ที่เคลื่อนไหวหักงอไปมาได้ง่าย ทำให้ยางธรรมชาติคงสภาพยืดหยุ่นได้ดี มีอุณหภูมิของการเปลี่ยนสถานะคล้ายแก้ว ประมาณ -72 °C สามารถใช้งานได้ที่อุณหภูมิต่ำมาก สำหรับความสม่ำเสมอในโครงสร้างโมเลกุล ทำให้ยางธรรมชาติสามารถตกผลึกได้เมื่อยืด การเกิดผลึกเนื่องจากการยืดตัวยังทำให้ยางคงรูปมีสมบัติเชิงกลดีขึ้น นั่นคือ ยางจะมีความทนทานต่อแรงดึง ความทนทานต่อการฉีกขาด และความต้านทานต่อการขัดถูสูงขึ้น ยางธรรมชาติมีน้ำหนักโมเลกุลเฉลี่ยสูง อยู่ในช่วง 200,000 ถึง 400,000 และมีการกระจายตัวของน้ำหนักโมเลกุลกว้างมาก ทำให้ยางแข็งเกินไปที่จะนำไปแปรรูปโดยตรง จะต้องมีการบดยาง ก่อนที่จะนำไปใช้ในกระบวนการผลิต ซึ่งเครื่องมือที่ใช้ในการบดยางโดยทั่วไปจะใช้เครื่องบดยางสองลูกกลิ้งยางธรรมชาติเป็นยางที่มีสมบัติเด่นด้านควาเหนียวติดกันที่ดี, สมบัติด้านการขึ้นรูปที่ดี, ความร้อนสะสมในขณะการใช้งานต่ำ เป็นต้น แต่ก็มีสมบัติบางประการที่เป็นข้อด้อย ดังนั้นในการแก้ไขข้อด้อยนั้น สามารถทำได้โดยการเลือกเอาสมบัติที่ดีจากยางสังเคราะห์ชนิดอื่นมาทดแทน เช่น สมบัติด้านความทนทานต่อการขัดถูของยางบิวตาไดอีน (BR), สมบัติความทนทานต่อน้ำมันของยางไนไตรล์ (NBR), สมบัติความทนทานต่อความร้อนและโอโซนของยาง EPDM เป็นต้น โดยการผสมยางธรรมชาติกับยางสังเคราะห์เหล่านี้เข้าด้วยกัน แต่การที่จะผสมให้เข้ากันได้นั้นยางสังเคราะห์ชนิดนั้น ๆ ต้องไม่มีความเป็นขั้วเหมือนกับยางธรรมชาติ จึงจะทำให้ยางผสมรวมเข้ากันเป็นเฟสเดียวกันได้ดีขึ้น เช่น ยาง BR, SBR, EPDM และ NBR (เกรดที่มีอะคริโลไนไตรล์ต่ำ ๆ) ซึ่งปัจจัยที่มีผลโดยตรงต่อสมบัติของยางผสมที่ได้นั้น มีดังนี้
คุณพระช่วย
คุณพระช่วย เป็นรายการวาไรตี้ที่ส่งเสริมวัฒนธรรมเต็มรูปแบบ ที่บอกเล่าเรื่องราวของ ความเป็นไทย ผลิตโดยบริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) ดำเนินรายการโดย เท่ง เถิดเทิง (คุณพระเท่ง) และ ภาณุพันธ์ ครุฑโต (คุณพระพัน) ออกอากาศทางช่องเวิร์คพอยท์ ทุกวันอาทิตย์ 09.15 - 10.15
ออกอากาศทางโมเดิร์นไนน์ทีวีที่เปลี่ยนเวลาออกอากาศมาแล้วทั้งหมด 6 ครั้งรายการคุณพระช่วยมีทั้งหมด 5 ช่วงหลัก
รูปแบบของรายการในปัจจุบันจะสลับสับช่วงในแต่ละสัปดาห์ซึ่งจะมีช่วงหลักๆในปัจจุบัน ดังนี้
เป็นช่วงของรายการที่นำภูมิปัญญาไทยและศิลปวัฒนธรรมต่างๆ มานำเสนอด้วยการพูดคุยกับคุณพระเชี่ยว ซึ่งเป็นผู้รู้ของเรื่องนั้นๆอย่างแท้จริง
เป็นช่วงนำเสนอการแสดงโชว์วัฒนธรรมไทยในรูปแบบต่างๆ เช่น การแสดงดนตรีไทยควบคู่กับวงคุณพระช่วยออเคสตรา การแสดงฟ้อนรำ และอื่นๆ เป็นต้น
มีรูปแบบคล้ายช่วงคุณพระประชัน คือการแบ่งทีมเป็น 2 ทีม แต่ละทีมนั้นเป็นชาวต่างชาติที่ต้องทำการเรียนรู้ หรือลงมือทำเกี่ยวกับภูมิปัญญาพื้นบ้านไทย เช่น การทำอาหาร เป็นต้น โดยมีผู้เชี่ยวชาญคนไทย คอยให้คำแนะนำและชี้แนะผู้เข้าแข่งขันชาวต่างชาติทั้งสองฝ่าย เมื่อเสร็จสิ้นก็จะทำการตัดสินหาผู้ชนะต่อไป
เป็นช่วงที่นำเสนอเรื่องราวในอดีตของไทยผ่านแผ่นฟิล์มย้อนยุค โดยมีผู้เชี่ยวชาญจะมาแนะนำ อธิบายเรื่องราวต่างๆ ควบคู่กับการฉายฟิล์มไปด้วย
เป็นช่วงที่รับเชิญศิลปินแห่งชาติแขนงต่างๆ ประจำปี พ.ศ. 2560 มาพูดคุยเรื่องราวของศิลปะแขนงนั้นของตน ซึ่งดำเนินช่วงโดย กรกันต์ สุทธิโกเศศ และ วรางคนาง วุฑฒยากร
คือ เวทีแห่งการประชันที่ให้เยาวชนไทยได้มาสำแดงฝีมือ ทุกด้านที่เป็นศิลปวัฒนธรรมไทย เช่น การประชัน ดนตรีไทยต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นระนาดเอก ซออู้ ฆ้องวง ขลุ่ย เปิงมาง หรือ ประชันกลอนสด ที่นำเยาวชน มาสำแดงความสามารถ ทางวรรณศิลป์ หรือการประชันลายไทย ซึ่งนำเยาวชนมาประชัน การวาดเส้นลายไทย อันเป็นเอกลักษณ์ของชาติด้วย ซึ่งเหล่านี้คือศิลปวัฒนธรรม ที่แสดงความเป็นชาติไทยอย่างชัดเจน โดยมีเยาวชนในช่วงคุณพระประชันเป็นผู้สืบสาน ในปี พ.ศ. 2552 ช่วงคุณพระประชันได้ยุติการแข่งขันแล้ว โดยเอาช่วงจำอวดหน้าม่านมาลงแทน และต่อมาได้นำช่วงคุณพระประชันในรายการอีกครั้งกลับมาอีกครั้ง โดยยังคงลักษณะการแข่งขันไว้เช่นเดิม แต่ปัจจุบันก็ได้ยกเลิกช่วงนี้ไป
เป็นช่วงของการแสดงดนตรีบทเพลงในความทรงจำของคนไทย ควบคู่กับการพูดคุยเกี่ยวกับบทเพลงและศิลปินต่างๆ กับผู้เชี่ยวชาญทางด้านดนตรี หรือตัวศิลปินเพลงนั้น
เป็นช่วงการแสดงเพลงฉ่อยโดย 3 น้า คือ น้าโย่ง(พิเชษฐ์ เอี่ยมชาวนา) น้านง(นงค์ ปิยะโชติ) และน้าพวง(พวง แก้วประเสริฐ) เป็นช่วงที่ได้รับความนิยมมาก เนื่องจากสไตล์การฉ่อยที่ไม่เหมือนการแสดงฉ่อยทั่วไป แต่ยังคงความเป็นไทยและเพลงฉ่อยเอาไว้ จนทำให้เกิดรายการอย่าง สามน้าฮาฉ่อยข่าว และปัจจุบันได้แยกช่วงจากคุณพระช่วยมาทำเป็นรายการ จำอวดหน้าจอ
ฉากของรายการคุณพระช่วย มีลักษณะเรียบง่ายและสอดแทรกความเป็นไทยตามรูปแบบของรายการ ซึ่งฉากรายการหลักๆ ได้ถูกใช้มาตั้งแต่รายการเทปแรก จนถึงปัจจุบัน
ภายหลังได้มีการติดตั้งจอ LED ขนาดใหญ่ประกอบฉากแทน
มีวงดนตรีประจำรายการคุณพระช่วย นั่นก็คือวง คุณพระช่วยออเคสตราช่วยบรรเลงดนตรีในช่วงคุณพระโชว์ และ ช่วงคุณพระประชัน ผู้ควบคุมวง อ. อภิชาติ นิลภาทย์
คอนเสิร์ตคุณพระช่วย จัดแสดงที่ โรงละครอักษรา คิง เพาเวอร์จัดแสดงที่ เคแบงก์สยามพิฆเนศ
เดอะซิมส์ ปาร์ตี้สุขสันต์ บ้านหรรษา
เดอะซิมส์ ปาร์ตี้สุขสันต์ บ้านหรรษา เป็นภาคเสริมของเกมชุดเดอะซฺมส์ โดยเป็นเกมในลำดับที่ 2 ผลิตเมือ 28 มีนาคม พ.ศ. 2544
เกมเดอะซิมส์นี้เป็นเกมภาคเสริมที่สองของเกมเดอะซิมส์ จากของเกมส์ ภาคเสริมสร้างชีวิต ลิขิตฝัน ซึ่งภายในเกมส์นี้ คุณสามารถเล่นเป็นชาวซิมส์และคุณสามารถจัดงานปาร์ตี้ด้วยตัวคุณเอง ซึ่งจะสามารถโทรหาเพื่อนบ้านของซิมส์ด้วย คุณสามารถร่วมงานปาร์ตี้โดย คุณจะต้องโทรหาเพื่อนบ้านให้เข้าไปเยี่ยมเล่น ปาร์ตี้กับพวกเรา
อิสราดิพีน
อิสราดิพีน (Isradipine) มีกลไกการออกฤทธิ์ ลดการบีบตัวของหัวใจ ลดอัตราการเต้นของหัวใจ ลดความดันโลหิต
ขยายหลอดเลือดแดง รวมทั้งหลอดเลือดหัวใจ นำไปใช้ในการรักษา ความดันโลหิตสูง โรคหัวใจขาดเลือด บางตัวสามารถใช้รักษาหัวใจเต้นผิดจังหวะบางชนิดได้ บางตัวสามารถนำมาใช้รักษาภาวะหัวใจล้มเหลว(ร่วมกับยาอื่น โดยช่วยลดอาการแต่ไม่ช่วยลดอัตราตาย) ผลแทรกซ้อนที่สำคัญ ปวดศีรษะ ร้อนวูบวาบ ใจสั่น(บางตัว) ข้อเท้าบวม(พบบ่อยมาก) หน้ามืดเวลาลุกขึ้นยืน
สารแขวนลอย
สารแขวนลอย คือสารผสมของสสารต่างชนิดกันที่ไม่เป็นเนื้อเดียวกันและมีอนุภาคใหญ่กว่า 1 ไมโครเมตร (1000 นาโนเมตร) ในหนึ่งมิติเป็นอย่างน้อย ซึ่งใหญ่กว่าอนุภาคของคอลลอยด์ อนุภาคในสารแขวนลอยสามารถตกตะกอนได้เมื่อตั้งทิ้งไว้ และอาจสามารถแยกออกจากกันได้ เช่น ทรายในน้ำ ส่วนคอลลอยด์นั้นจะไม่สามารถแยกออกจากกันได้และไม่ตกตะกอน สารแขวนลอยไม่สามารถผ่านรูกระดาษกรองและกระดาษเซลโลเฟนได้มีขนาดมากกว่า 10-4เซนติเมตร
ท้าวลัสเตียน
ท้าวลัสเตียน (อสุรพงศ์ ) เป็นบุตรของท้าวจตุรพักตร์กษัตริย์ผู้ครองเมืองลงกาองค์ที่ ๑ และนางมลิกา ท้าวลัสเตียนเป็นกษัตริย์ครองเมืองลงกาองค์ที่ ๒ มีมเหสี ๕ พระองค์ มีโอรสและธิดาทั้งหมด ๑๑ องค์
ท้าวลัสเตียน หรือ ลัสเตียนพรหม มีกายและหน้าสีขาว ปากแสยะ ตาโพลง สวมมงกุฎน้ำเต้าเฟืองยอดสะบัด บางตำราว่ามงกุฎยอดชัย มี ๑ พักตร์ ๔ กร
ท้าวลัสเตียน มีมเหสี ๕ องค์
นางกาลอัคคีนาคราช
นางกาลอัคคี () เป็นตัวละครใน มหากาพย์รามเกียรติ์ของไทยและรามายณะต้นฉบับของอินเดียและศรีลังกา ในรามเกียรติ์ของไทยเป็นธิดาพญากาลนาคกับนางนาคประภา เป็นนาคกับพระมเหสีองค์แรกของทศกัณฐ์แห่งกรุงลงกา มีบุตรชื่อบรรลัยกัลป์ ในรามายณะต้นฉบับ ปารากฎชื่อเป็น ธัญญามาลินี() ส่วนในเรียมเกร์ของประเทศกัมพูชาและยามะซะตอของพม่าไม่ปารากฎ(เพราะเนื้อเรื่องของเนื้อหาสั้นกว่า มหากาพย์รามเกียรติ์ของไทย)
ก่อนที่สหบดีพรหมสร้างกรุงพิชัยลงกา แต่เดิมเกาะทวีปรังกา (ลังกา) นั้นปกครองโดยท้าวสหมลิวัน และธาดาพรหม อสูรเกิดบางหมางกับพระนารายณ์ และ พระนารายณ์เห็นว่าอสูรเหล่านี้ต่อไปจะเป็นภัยแก่โลกจึงยกทัพมาปราบเสีย สหมลิวันพลาดพลั้งมิอาจเอาชนะพระนายรายณ์ได้จึงจำใจทิ้งเมืองบนเกาะทวีปรังกา (ลังกา)นั้นแล้วหลบหนีไปยังบาดาล แล้วตั้งอาณาจักรขึ้นใหม่และเป็นปฐมวงศ์อสูรแห่งเมืองบาดาล ส่วนเกาะทวีปรังกา (ลังกา)นั้นก็ร้างไปไม่มีผู้ใดปกครอง จนสหบดีพรหม สร้างกรุงพิชัยลงกาตั้งให้ธาดาพรหมเป็นกษัตริย์ครองกรุงลงกานามว่า จตุรพักตร์ เป็นปฐมกษัตริย์เชื้อสาย อสุรพรหมพงศ์ ต้นตระกูลของทศกัณฐ์
ท้าวสหมลิวัณโยกย้ายเหล่าอสูรหลบหนีไปยังเมืองบาดาล ซึ่งเดิมเป็นที่อยู่ของพวกนาค ถูกรุกรานโดยเหล่าอสูรก็ไม่พอใจ พญากาลนาคราช (บิดาของนางนาคที่เล่นชู้กับงูดิน ในกำเนิดนางมณโฑ) จึงยกทัพของเหล่านาคไปยุงกรุงสหมลิวัน และทำศึกจนฝ่ายอสูรเพลี่ยงพล้ำเกือบปราชัย ท้าวสหมลิวันเจ้าแห่งอสูรจึงขอส่งขอความช่วยเหลือจากท้าวลัสเตียน เจ้าเมืองลงกา และท้าวลัสเตียน เจ้าเมืองลงกาได้ยกทัพอสูรมาช่วยและได้รับชัยชนะ
และสามารถจับพญากาลนาคได้ แต่ไว้ชีวิต พญากาลนาคจึงถวายราชธิดานาคของตนให้แก่ท้าวลัสเตียนเป็นบรรรณาการแต่ ท้าวลัสเตียนทรงพระชราภาพมากแล้ว มเหสีและสนมก็มีอยู่จำนวนมาก จึงมอบให้เป็นชายาของทศกัณฐ์  ให้เป็นพระมเหสีสูงศักดิ์ กว่านางสนมทั้งปวงของทศกัณฐ์ ก่อนที่จะสละราชสมบัติ โดยแต่งตั้งทศกัณฐ์ ครองเมืองลงกา ต่อมา และมีนางอัคคีเป็นอัครมเหสีสูงศักดิ์กว่านางสนมทั้งแปดหมื่นสี่พันตนของทศกัณฐ์ หลังจากทศกัณฐ์ชลอเขาไกรลาสให้ตั้งตรงได้และได้รับพระราชทานนางมณโฑจากองค์พระอิศวรมา ทศกัณฐ์จึงสถาปนานางมณโฑให้เป็นพระอัครมเหสีเอกแทนเพราะได้รับพระราชทานนางมณโฑจากองค์พระอิศวรซึ่งเป็นองค์เทวะผู้เป็นใหญ่ และเป็นนางพระกำนัลเก่าพระอุมาเทวี พระชายาของพระอิศวร ดังปารากฏในภาพ
จิตรกรรมมหากาพย์รามเกียรติ์ในวัดพระศรีรัตนศาสดาราม หลายตอน ซึ่งนางกาลอัคคี(ทรงมงกุฏยอดนางนาค)จะประทับถัดมาจากนางมณโฑเป็นองค์ที่สองเสมอ.
มีกายสีนวลจันทร์ ๑ หน้า ๒ มือ มงกุฏยอดนางนาค
นางสำมนักขา
นางสำมนักขา คำผวน: นางสามะนักขำ () เป็นตัวละครหนึ่งในมหากาพย์รามายณะ
นางสำมนักขาเป็นธิดาองค์เดียวของท้าวลัสเตียนและนางรัชฎา มีสวามีคือ ชิวหา เป็นน้องสาวของทศกัณฐ์ กุมภกรรณ พิเภก ขร ทูษณ์และ ตรีเศียรนางสำมะนักขามีสามีชื่อ ชิวหา ซึ่งชิวหาผู้นี้ทำหน้าดูแลกรุงลงกาเมื่อทศกัณฐ์ได้ไปเที่ยวป่ากับนางมณโฑตลอดเวลา 7 วัน 7 คืนทำให้เกิดง่วงนอน จึงได้แลบลิ้นยาวออกมาปกคลุมกรุงลงกาและนอนหลับพักผ่อน เมื่อทศกัณฐ์กลับมาพบว่ากรุงลงกาถูกปกคลุมก็คิดว่าเป็นเวทมนตร์ของศัตรู จึงขว้างจักรไปตัดลิ้นชิวหาจนขาดทำให้ชิวหาถึงแก่ความตายยังความเศร้าโศกเสียใจให้แก่นางสำมะนักขายิ่งนัก
หลังจากชิวหาสิ้นไป วันหนึ่งนางสำมะนักขาไปเที่ยวป่าและได้พบพระรามจึงเกิดหลงรักขึ้นและได้เข้าไปเกี้ยวพาราสี แต่พระรามไม่สนใจ นางสำมะนักขาจึงตามพระรามไปที่อาศรมเห็นนางสีดา จึงคิดว่า ถ้าหากตนกำจัดนางสีดาได้ พระรามคงจะหันมาสนใจตน ดังนั้น นางสำมะนักขาจึงเข้าไปทำร้ายนางสีดาแต่ถูกพระรามจับได้ จึงถูก พระลักษมณ์ ลงโทษด้วยการตัดหูและจมูก และปล่อยนางคืนไป เป็นเหตุให้เกิดสงครามระหว่างพระรามกับทศกัณฐ์
นางสำมนักขา มีบุตรเป็นรากษส 3 ใน 10 แห่งกรุงลงกา คือ กุมภกาศ  อดูล ปีศาจยักษิณี และวรณีสูร
สีเขียวสด 1 หน้า 2 มือ ผมยาว สวมกระบังหน้า
สำมนักขาชื่ออ้าง อสุรพันธุ์
นาฏขนิษฐาทศกรรฐ แก่นไท้
ฉวีกายสกลวรรณ เขียวสด สอาดนอ
เป็นเอกชาเยศรได้ อยู่ด้วยชิวหา
ขุนมหาสิทธิโวหาร
โขนเรื่องรามเกียรติ์ ตอนนางสำมนักขา ของกรมศิลปากร
พระเจริญวิศวกรรม (เจริญ เชนะกุล)
ศาสตราจารย์กิตติคุณ อำมาตย์เอก พระเจริญวิศวกรรม (26 เมษายน พ.ศ. 2438 - 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2530) มีนามเดิมว่า เจริญ เชนะกุล ปรมาจารย์หรือครูใหญ่ของเหล่าช่างทั้งปวง อดีตคณบดีคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สมาชิกผู้ก่อตั้งวิศวกรรมสถานแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ท่านได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้วางรากฐานให้แก่วงการวิศวกรรมศาสตร์ของไทย และ บิดาแห่งวิศวกรไทย นอกจากนั้นยังเป็น นายกคณะฟุตบอลแห่งสยาม คนที่ 5
พระเจริญวิศวกรรม หรือ James Shea เกิดเมื่อวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2438 ที่บ้านเลขที่ 110 ถนนสุรวงศ์ ตำบลสีลม อำเภอบางรัก จังหวัดพระนคร เป็นบุตรคนเดียวของ John Edward Austin Shea M.I.E.E. ชาวอังกฤษเชื้อสายไอริช ซึ่งเป็นวิศวกรที่เข้ามาทำงานอยู่กรมการไฟฟ้าในขณะนั้น และคุณแม่ชื่อ กี๋ เป็นชาวนครสวรรค์
ด้านการศึกษาเข้าศึกษาที่โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียน (2445-2450) ต่อมาในระดับมัธยมต้นได้ย้ายมาศึกษาต่อที่โรงเรียนราชวิทยาลัย (2450-2453) และในระดับมัธยมปลายที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย (2453-2455) ในปีสุดท้ายที่ศึกษาที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ได้รับพระราชทานทุนเล่าเรียนหลวงไปศึกษาต่อที่ประเทศอังกฤษ โดยในเดือนกันยายน พ.ศ. 2455 เข้ารับการศึกษาที่ Eastbourne College (2455-2457) ทางตอนใต้ของประเทศอังกฤษ ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2457 สอบได้ Matriculation ซึ่งเทียบเท่าหลักสูตรเตรียมอุดมศึกษา และวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2457 เข้าศึกษาวิศวกรรมโยธา (หลักสูตร 3 ปี) ที่ King's College, University of Durham ต่อมาในปีประกาศนียบัตร Intermediate B. Sc. ต่อมาทางราชการได้มีคำสั่งย้ายไปศึกษาต่อที่สหรัฐอเมริกา เนื่องจากสงครามในทวีปยุโรป โดยเข้าศึกษาขนงวิชาวิศวกรรมโยธา ที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ (หลักสูตร 4 ปี) แต่ศึกษาสำเร็จภายใน 3 ปี เนื่องจากได้รับโอนหน่วยกิตมาจากมหาวิทยาลัยเดิมในประเทศอังกฤษ 1 ปี และได้รับปริญญา B.S. in Civil Engineering และได้เขียนวิทยานิพนธ์เรื่อง "Design of Double - Track Through Inclined Upper Chord and Sub-divided Panel R.R. Bridge"
ในปี พ.ศ. 2462 เข้ารับราชการในตำแหน่งผู้ช่วยคณบดีคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ต่อมาเป็นคณบดีคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2472 และยังได้เป็นหัวหน้าแผนกวิชาวิศวกรรมโยธา (2480) และหัวหน้าแผนกสถาปัตยกรรม (2481) และเป็นราชบัณฑิต ประเภทวิทยาศาสตร์ประยุกต์ (2485) และทำหน้าที่รักษาการอธิการบดี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (2495) จนเกษียณเมื่อวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2499 หลังเกษียณได้รับต่ออายุราชการเป็นรายปีเรื่อยมา จนถึงวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2504 และเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2505 สภาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยมีมติอนุมัติให้ได้รับพระราชทานปริญญาวิศวกรรมศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ และต่อมาวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2509 ได้รับแต่งตั้งเป็นศาสตราจารย์อุปการคุณ
ด้านบทบาทการงาน ในช่วงปลายของชีวิตราชการที่คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้เริ่มเข้าไปมีบทบาทในโครงการพัฒนาลุ่มแม่น้ำโขงตอนล่าง และต่อมาหลังจากที่ได้รับต่อเวลาราชการได้ช่วยราชการของการพลังงานแห่งชาติ ได้รับแต่งตั้งเป็นประธานอนุกรรมการพัฒนาลุ่มแม่น้ำโขงฝ่ายไทย
พระเจริญวิศวกรรม สมรสกับนางสาวอรุณ ชูพันธุ์ เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2467 ซึ่งเป็นบุตรีคนโตของขุนพินิชพัสดุและนางซวน ชูพันธุ์ มีบุตรด้วยกัน 4 คนคือ
นางสุพรรณมัจฉา
นางสุพรรณมัจฉา (ความหมาย: "ปลาทอง") เป็นตัวละครจากวรรณคดีเรื่อง "รามเกียรติ์" อันเป็นธิดาของทศกัณฑ์ ที่ต่อมาได้ตกเป็นภรรยาคนหนึ่งของหนุมาน ทหารเอกของพระราม อันเป็นตัวเอกของวรรณคดีเรื่องดังกล่าว
นางปรากฏตัวครั้งแรกเมื่อครั้งที่พระรามให้หนุมานถมมหาสมุทรข้ามไปยังกรุงลงกา ทศกัณฑ์จึงให้นางสุพรรณมัจฉาและบริวารที่เป็นปลาลอบขนหินถมทะเลดังกล่าวไปทิ้ง หนุมานสงสัยจึงดำลงไปใต้ท้องทะเลจึงพบนางสุพรรณมัจฉา ภายหลังทั้งสองได้ร่วมรักกันและมีบุตรคือ "มัจฉานุ" ที่ตัวเป็นลิงมีหางเป็นปลา
เช่นเดียวกับนางสีดา ที่มีบิดาเป็นยักษ์ แต่ก็มีรูปโฉมที่สวยงาม แม้นางสุพรรณมัจฉาจะเป็นตัวละครที่มีบทบาทไม่มากนัก แต่ก็เป็นที่กล่าวขานถึงรูปลักษณ์ที่งดงามที่ปรากฏตามจิตรกรรมฝาผนัง จนเป็นหนึ่งในนางในวรรณคดีที่มีชื่อเสียงนางหนึ่ง ทั้งนี้นางสุพรรณมัจฉาปรากฏอยู่ในรามายณะของภูมิภาคอุษาคเนย์บางประเทศเท่านั้น
นางสุพรรณมัจฉา เป็นธิดาของทศกัณฑ์ กับนางปลา ซึ่งเป็นสัตว์เดียรัจฉานแต่ทศกัณฑ์ได้แปลงกายเป็นปลาลงไปสมสู่จนกำเนิดธิดาขึ้นมา แม้ทศกัณฑ์จะเป็นยักษ์ แต่ในวรรณคดีอนุโลมให้ทศกัณฑ์เป็นมนุษย์ ด้วยเหตุนี้ในงานจิตรกรรมฝาผนังเธอจึงมีรูปลักษณ์ที่ท่อนบนเป็นมนุษย์ส่วนท่อนล่างเป็นปลา คือกลายเป็น นางเงือก กระนั้นนางสุพรรณมัจฉาก็มีรูปโฉมที่งดงาม มีผิวกายผ่องพรรณเป็นสีทอง ดังปรากฏความว่า
ด้วยเหตุนี้นางสุพรรณมัจฉาจึงเป็นพี่น้องร่วมบิดากับนางสีดา แต่ด้วยความที่นางสุพรรณมัจฉามีท่อนล่างเป็นปลา จึงอาศัยอยู่เพียงแต่ในน้ำในมหาสมุทร มิอาจอยู่ในเวียงวังดังบุตรคนอื่น
ครั้นเมื่อพระราม ได้มอบหมายให้หนุมานและนิลพัทพาพลวานรไปถมมหาสมุทรเพื่อทำถนนไปสู่กรุงลงกา เมื่อทศกัณฑ์ล่วงรู้เข้าจึงสั่งให้สุพรรณมัจฉาและบริวารคือฝูงปลาคาบก้อนหินของฝ่ายพระรามไปทิ้งเสีย ทำให้การถมถนนไม่เป็นผลสำเร็จ หนุมานจึงเกิดความสงสัย จึงดำลงไปใต้น้ำพบนางสุพรรณมัจฉาและฝูงปลากำลังคาบก้อนหินไปทิ้ง หนุมานโกรธแค้นมากจึงชักตรีออกไปฆ่านางสุพรรณมัจฉา แต่ท้ายที่สุดหนุมานก็เปลี่ยนทัศนคติแปรเป็นความรักต่อนาง หนุมานจึงเกี้ยวพาราสีและร่วมสังวาสกัน ดังปรากฏความว่า
หลังสิ้นการสังวาส นางสุพรรณมัจฉาก็เลิกก่อกวนการสร้างถนน แต่ก็ทำสำเร็จเปราะหนึ่งเพราะหนุมานก็ต้องเสียเวลามาร่วมเพศกับนางระยะหนึ่ง ต่อมานางสุพรรณมัจฉาได้ตั้งครรภ์และให้กำเนิดบุตรชื่อ "มัจฉานุ" ที่เป็นลิงแต่มีหางเป็นปลา นางสุพรรณมัจฉาเกรงว่าทศกัณฑ์ผู้บิดาจะล่วงรู้ว่านางได้เสียกับหนุมานแล้ว จึงนำบุตรมาทิ้งไว้ที่ชายหาด ที่ต่อมาไมยราพณ์ได้นำไปเลี้ยงเป็นบุตรบุญธรรม
ในอดีตเมื่อถึงช่วงเวลาทอดกฐินจะมีการประดับธง คือ "ธงจระเข้" คู่กับ "ธงนางมัจฉา" เมื่อทอดกฐินเสร็จแล้วก็จะต้องเอาธงนี้ไปปักหน้าวัด เพื่อให้ผู้ที่ผ่านไปมารู้ว่าวัดนี้ได้ทอดกฐินแล้ว ผู้คนก็จะยกมือขึ้นอนุโมทนาในการกุศลกฐินด้วย ด้วยเหตุนี้ธงจระเข้และนางมัจฉาจึงเป็นเครื่องหมายการกฐินที่จำเป็นสมัยก่อน เพราะเวลาแห่สามารถจะรู้ได้ว่าเป็นแห่กฐิน ผิดกว่างานบุญอื่น ๆ
เรื่องราวความสัมพันธ์ระหว่างหนุมานและนางสุพรรณมัจฉาถูกนำไปสร้างเป็นเพลง สุวรรณมัจฉา ขับร้องโดยบุหลัน คชรมย์ ถูกเผยแพร่เป็นดิจิตอลดาวน์โหลดซิงเกิลเมื่อกลาวเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2560
นางอากาศตะไล
อากาศตะไล หรือ นางสุรสา ( ) เป็นชื่อตัวละครในเรื่องรามายณะของอินเดียและรามเกียรติ์ของไทย ในเรื่องรามายณะของอินเดียเป็นเทวีซึ่งเป็นมารดาของเหล่านาคและดูแลมหาสมุทรก่อนถึงกรุงลงกาและเป็นสตรีหนึ่งในสามคนที่รักษากรุงลงกาได้แก่ นางสุรสา นางสิมหิกา และผีเสื้อสมุทร ในรามเกียรติ์ของไทย เป็นยักษิณีซึ่งเป็นเสื้อเมืองกรุงลงกา รักษาด่านทางอากาศ และเป็นหนึ่งในเจ็ดกองลาดตระเวนตรวจการกรุงลงกา เมื่อหนุมานมาถวายแหวนให้แก่นางสีดาที่สวนขวัญในกรุงลงกา อากาศตะไลได้รบกับหนุมาน และพ่ายแพ้ถูกหนุมานสังหารถึงแก่ความตาย
กายสีแดงเสน สวมเทริดน้ำเต้า 5 ยอด ปากแสยะ ตาโพลง 4 หน้า 8 มือ
อาวุธประจำกาย ได้แก่ จักร พระขรรค์ ตรีคทา ง้าว ศร โตมร ค้อนเหล็ก
ใส่เสื้อแขนสั้น นุ่งผ้าจีบหน้านาง (จากจิตรกรรม บานประตู วัดพระศรีรัตนศาสดาราม)
ในการแสดงการ ลักษณะศีรษะโขน สวมมงกุฏยอดน้ำเต้า 5 ยอด ปากแสยะ ตาโพลง มีหน้าเล็กๆ 3 หน้าด้านหลัง
นุ่งผ้าจีบหน้านางไม่เหมาะในการเข้ารบ จึงเปลี่ยนมานุ่งโจงกระเบน สวมเสื้อแขนยาว ห่มสไบนาง 2 ชาย ห้อยสะอิ้ง
อาวุธที่ใช้ในการแสดงมี จักร (คล้องพระขรรค์) พระขรรค์ ตรี คทา (เหน็บเอว) ศร (เหน็บข้างหลัง) ถือง้าวหรือโตมร
[หมวดหมู่:นางในวรรณคดี]]
พระพิราพ
พระพิราพ (อสูรเทพบุตร) มีลักษณะคือ หน้ากางคางออก เรียกว่าหน้าจาวตาล สีม่วงแก่ หรือสีน้ำรัก หรือสีทอง ปากแสยะ ตาจระเข้ เขี้ยวทู่หรือเขี้ยวตัด หัวโล้น สวมกะบังหน้า ตอนทรงเครื่องสวมมงกุฎยอดเดินหน กายสีม่วงแก่ 51 พักตร์ 100 กร มีกายเป็นวงทักขิณาวัฎ
พระพิราพ เป็นครูสูงสุดทั้งฝ่ายนาฏศิลป์และดุริยางค์ศิลป์ โดยเชื่อกันว่า พระองค์นั้น เป็นภาคหนึ่งของพระอิศวร ซึ่งในคติดั่งเดิมเรียกพระองค์ว่าพระไภรวะ หรือไภราวะ หรือพระไภราพ เมื่อนาฏดุริยางค์ศิลป์ของไทยเรานับเอาศาสตร์แขนงนี้มาจากอินเดีย คติการนับถือพระอิศวรนารายณ์ทวยเทพทั้งหลายรวมไปถึงพระไภรวะจึงติดตามมาด้วย แต่เมื่อเข้ามาในไทยเราแล้วมีการเรียกนามพระองค์เพี้ยนไปจากเดิมเป็นพระพิราพ คติการนับถือพระพิราพกับการแสดงนาฏศิลป์และดุริยางค์ศิลป์ ปรากฏหลักฐานมาแต่สมัยกรุงสุโขทัย และมีการบันทึกหลักฐานเป็นที่แน่ชัดในราวรัชกาลที่ 5
พระพิราพถือเป็นครูยักษ์ เป็นเทพอสูร และเป็นมหาเทพ (ศิวะอวตาร) แต่เนื่องจากนามของพระองค์คล้ายคลึงกับตัวละครตัวหนึ่งในเรื่องรามเกียรติ์ซึ่มมีลักษณะเป็นยักษ์เช่นกันคือยักษ์วิราธ และนิยมเรียกเพี้ยนเป็นยักษ์พิราพ ทำให้บรมครูสูงสุดกับตัวละครตัวนี้เกิดความสับสนปนเปกัน
ในปัจจุบันทางกรมศิลปากรได้มีการชำระประวัติของพระพิราพ โดยนักวิชาการ และมีการเผยแพร่สร้างความเข้าใจให้แก่บุคคลทั่วไป แต่ก็ยังไม่เป็นที่แพร่หลาย ในปัจจุบันนี้คติการนับถือพระพิราพแพร่หลายมากขึ้น เนื่องจากครูบาอาจารย์หลายสำนักนิยมนำพระองค์มาสร้างเป็นวัตถุมงคล อย่างไรก็ตามเพื่อเป็นประโยชน์แก่การศึกษา ผู้บูชาจึงควรศึกษาประวัติของท่านให้ถ่องแท้ด้วย