จีระนันท์ กิจประสาน
จีระนันท์ กิจประสาน เกิดเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2527 เป็นทั้งนักร้อง และนักแสดง ชาวไทย เข้าสู่วงการด้วยการเป็นเป็นสมาชิกวง วีวี่โค ภายหลังแยกวง จีระนันท์ได้เป็นศิลปินเดี่ยวสังกัดอาร์เอส โดยมีผลงานเพลงสร้างชื่อเสียงได้แก่เพลง คนเดียวไม่เหงาเท่า3คน, จะทำกันเกินไปแล้ว, ก่อนจะเป็นแฟนเก่า, นอนไม่หลับ (ถ้าไม่กลับพร้อมเธอ), เทียนไข และเพลง ไม่อยากเป็นแค่กิ๊ก เป็นต้น
จีระนันท์ กิจประสาน หรือ เมย์ (ชื่อที่ใช้ในวงการคือ เม) เกิดเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2527 เป็นนักร้อง นักแสดงชาวไทย จบชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นที่โรงเรียนสุรศักดิ์มนตรี (ม.1), โรงเรียนอัสสัมชัญศึกษา (ม.2-3) และศึกษาต่อในระดับมัธยมปลายที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะรัฐศาสตร์ สาขารัฐประศาสนศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
เม เริ่มเข้าสู่วงการด้วยการเป็นหนึ่งในสมาชิกวง วีวี่โค สังกัด Onpa เมื่อปีพ.ศ. 2541 โดยมีสมาชิกอีกสี่คน ได้แก่ กมลรจน์ เอกวัฒนกิจ (จิ้ง), อัจฉราศรี เจริญโสภา (เชอร์รี่), ศิลป์สิริ ประภาวงศ์ (มะเหมี่ยว) และ วิจิตรา อัศนีวุฒิกร (กุ๊กกิ๊ก) โดยออกผลงานเพลงทั้งหมด 2 อัลบั้มเต็ม คืออัลบั้ม "Vivico" และ "รักสร้างโลก" มีเพลงที่คุ้นหูกันอยู่มาก เช่น ขอฟ้า, ซ้ำ...ซ้ำ, โตในรถ และเพลง ขอมีเพียงเธอ
ในปีพ.ศ. 2544 เมได้มีโอกาสเล่นภาพยนตร์เรื่องแรกคือเรื่อง สุริโยไท ซึ่งรับบทเป็น พระเทพกษัตรีย์ ถัดมาปีพ.ศ. 2545 ก็ได้มีโอกาสเล่นหนังอีกเรื่อง ซึ่งเรื่องนี้เมย์ได้เป็นตัวเอกของเรื่องอีกด้วย คือเรื่อง เกิร์ลเฟรนด์ 14 ใสกำลังเหมาะ รับบทเป็น ติ๋ม นอกจากงานภาพยนตร์แล้วก็ยังมีละครอีกหลายเรื่อง เช่น ซอย 3 สยามสแควร์, พ่อบ้านเมียเผลอ, ฝันที่เป็นจริง, ครอบครัวตัวละคร
ปีพ.ศ. 2548 เมได้เข้ามาเป็นศิลปินในสังกัดจีโนม เร็คคอร์ด ในเครืออาร์เอส มีอัลบั้มเต็มถึง 3 ชุด ชุดแรกชื่อว่า "Mé" ส่วนการเขียนนั้น (Mé) ก็เพราะชื่อเมถ้าเขียนภาษาอังกฤษแล้วจะสะกด May ซึ่งแปลได้ว่าเดือนพฤษภาคม แต่ชื่อของเมนั้นมาจากเดือนเมษายน เมก็เลยอยากเขียนแบบนี้มากกว่า ซึ่งเป็นการเขียนและออกเสียงแบบฝรั่งเศสที่ดูไม่เหมือนใครดี เวลาออกเสียงก็อ่านว่าเมด้วยก็เลยเขียนแบบนี้มาตลอด ส่วนเพลงเปิดตัวในอัลบั้มนี้มากับเพลงเร็วที่ชื่อว่า "ไม่ได้ตาฝาด" ต่อด้วย "คนเดียวไม่เหงาเท่า 3 คน" และ "จะทำกันเกินไปแล้ว" ซึ่งในอัลบั้มนี้ได้ ปอนด์ ธนา ลวสุต มาเป็นโปรดิวเซอร์ในกับอัลบั้มนี้ด้วย
ถัดมาปี 2549 ทางจีโนม เร็คคอร์ดได้ทำโปรเจกต์อัลบั้มชื่อว่า "Dreams II A Little Dream Project" มีสมาชิก 3 คนด้วยกันคือ เม ลิเดีย ฝ้าย มีเพลงฮิตอย่าง "หายไปกับดอกไม้" และเพลง "ทำไมไม่รับสักที" ซึ่งเพลงทั้ง 2 นี้เป็นเพลงประกอบละครเรื่อง เพื่อนแซ่บ 4x4 อีกด้วย
ธันวาคม 2549 เมย์ได้มีอัลบั้มชุดที่ 2 ชื่อว่า "Black Me" ที่มาของชื่ออัลบั้ม Black Me มีที่มาจากสีดำอันเป็นสีที่ เม ชอบ ประกอบกับรูปแบบอัลบั้มที่มีโทนแบบหม่นๆ ขรึมๆ เน้นเสื้อผ้าการแต่งกายที่เป็นสีดำ เป็นตัวแทนของความลึกลับน่าค้นหา เมื่อมารวมกับชื่อของเธอเองจึงทำให้ได้ชื่ออัลบั้ม ที่ฟังเผินๆ จะใกล้เคียงกับคำว่า Black Mail ที่แปลว่าหักหลังได้ด้วย เปิดตัวด้วยเพลง "นอนไม่หลับ..ถ้าไม่กลับพร้อมเธอ" ชื่อฟังดูแรงแต่เนื้อหากลับเป็นแบบอ้อนๆ ซึ่งถ่ายทอดออกมาแบบบัลลาดร็อก ฟังหนักแน่นแต่แฝงความหม่นและนุ่มนวล เข้มด้วยภาษาชัดเจนโดนใจใครหลายคน โดยเพลงนี้ ปอนด์ - ธนา ลวสุต โปรดิวเซอร์ของอัลบั้มเป็นคนวางแนวคิด ก่อนที่จะใช้นักแต่งเพลงถึง 5 คนร่วมกับเรียบเรียงเป็นตัวอักษรออกมา มาที่ "ก่อนจะเป็นแฟนเก่า" เป็นอีกเพลงช้าที่มีส่วนผสมของโฟล์กร็อกและบริตร็อก จนกลายเป็นเพลงให้อารมณ์เหงาเศร้าอย่างมีเสน่ห์ กับเรื่องราวความรักที่มาถึงจุดจบ ส่วน :เทียนไข" ก็เป็นอีกเพลงหนึ่งที่ เม แนะนำให้ฟังกันในอัลบั้มนี้ โดยมีเนื้อหาเปรียบเทียบคนที่ไม่มีค่าในสายตาของใครบางคน ซึ่งเค้าจะมาหาเวลาที่ไม่มีใครเท่านั้น เหมือนเทียนไขที่ปัจจุบันไม่ค่อยมีคนใช้กันแล้ว
ในปีถัดมามีอัลบั้มชุดที่ 3 ซึ่งเป็นชุดสุดท้าย ชื่อว่า "Happening" ความหมายของ Happening ต้องการสื่อความแปลกใหม่ที่เกิดขึ้นในอัลบั้มนี้ ซึ่งคือภาพลักษณ์ที่หันมาแต่งตัวเปรี้ยวซ่าร่าเริง เพิ่มส่วนผสมของการเต้นรำ แทนภาพเก่าที่เป็นสาวร็อกที่มักจะร้องแต่เพลงเศร้า อีกสิ่งใหม่ในอัลบั้มนี้ คือการเปลี่ยนโปรดิวเซอร์จาก ปอนด์ - ธนา ลวสุต มาเป็น แนท - เกียรตินคร ประชากุล หรือ แนท วาสนา เปิดตัวเพลงแรกด้วย "Call Me Baby" เพลงเร็วในจังหวะดิสโก้ชวนเต้น มาถึงเพลงช้าปวดใจในแบบของ เม กับ "ไม่อยากเป็นแค่กิ๊ก" ด้วยดนตรีในแบบฟุ้งฝัน ถ่ายทอดอารมณ์เศร้าของผู้ที่ตกเป็นกิ๊กหรือแฟนเก็บของคนอื่น
ปัจจุบันเมย์เปิดกิจการร้านเสื้อ-ผ้าเนำเข้า กระเป๋าถือและอุปกรณ์เสริมจากประเทศเกาหลี ชื่อร้าน "April & May"
ในเดือนกรกฎาคม ปี พ.ศ. 2561 จีระนันท์ กิจประสาน ได้ออกมาเปิดเผยถึงอาการเจ็บป่วยเนื่องจากไปทำศัลยกรรมหน้าอกที่ประเทศเกาหลีใต้ เธอได้เรียกร้องค่าเสียหายทั้งหมด 60 ล้านบาท