hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
คีย์บอร์ด (คอมพิวเตอร์)
คียบอร์ด หรือ แป้นพิมพ์ (ศัพท์บัญญัติใช้ว่า "แผงแป้นอักขระ") เป็นอุปกรณ์คอมพิวเตอร์ที่ทุกเครื่องจำเป็นต้องมี เป็นอุปกรณ์หลักที่ใช้ในการนำข้อมูลลงในเครื่องคอมพิวเตอร์ โดยปกติมักจะมีลักษณะเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้าหรือใกล้เคียง มีแป้นต่างๆ ประมาณร้อยแป้นอยู่บนคีย์บอร์ด (ขึ้นอยู่กับผังแป้นพิมพ์) ซึ่งถอดแบบมาจากเครื่องพิมพ์ดีด ออกแบบมาเพื่อใช้สำหรับรับข้อมูลที่เป็นตัวอักขระ แล้วทำการเปลี่ยนเป็นรหัส 7 หรือ 8 บิต จากนั้นจึงส่งให้คอมพิวเตอร์ประมวลผล หรือใช้ควบคุมฟังก์ชันการทำงานบางอย่างของคอมพิวเตอร์ และเพื่อให้การป้อนข้อมูลที่เป็นอักขระและตัวเลขทำได้ง่ายและสะดวกขึ้น คีย์บอร์ดจึงแยกแผงที่เป็นแป้นอักขระกับแป้นตัวเลขแยกไว้ต่างหาก
ในปี 2005 เปิดตัวที่งาน Apple Expo ในช่วงแรกเริ่ม คีย์บอร์ดไร้สาย นั้นถูกออกแบบให้ใช้กับเครื่องคอมพิวเตอร์โดยอาศัยตัวรับสัญญาณวิทยุ ผ่านตัวเชื่อมต่อเล็ก ๆ ที่เสียบเข้ากับพอร์ต USB แต่ปัจจุบัน คีย์บอร์ดไร้สายแบบบลูทูธได้รับการพัฒนาและเป็นที่นิยมมากขึ้น เนื่องจากความต้องการที่จะใช้กับโทรศัพท์และแทบเล็ตของคนส่วนมาก
คีย์บอร์ดของไมโครคอมพิวเตอร์ตระกูล IBM ในรุ่นแรกๆ ประมาณปี ค.ศ.1981
มีปุ่มทั้งหมด 83 ปุ่ม ซึ่งมีชื่อเรียกว่า คีย์บอร์ด PC/XT และในปี ค.ศ. 1984 ก็ได้
เพิ่มจำนวนปุ่มขึ้นเป็น 84 ปุ่มมีชื่อเรียกว่า คีย์บอร์ด PC/AT ต่อจากนั้นก็ได้
พัฒนาขึ้นมาเรื่อยๆ ตามความต้องการของผู้ใช้เรียกว่า คีย์บอร์ด AT และพัฒนามาเป็น
รุ่น PS/2 โดยมีแป้นพิมพ์เพิ่มขึ้นอีก 17 ปุ่มรวมแล้วก็เป็น 101 ปุ่ม
พายุ
พายุ คือ สภาพบรรยากาศที่ถูกรบกวนแบบใด ๆ ก็ตาม โดยเฉพาะที่มีผลกระทบต่อพื้นผิวโลก และบ่งบอกถึงสภาพอากาศที่รุนแรง เวลากล่าวถึงความรุนแรงของพายุ จะมีปัจจัยสำคัญอยู่บางประการคือ ความเร็วใกล้ศูนย์กลาง ซึ่งอาจสูงถึง 400 กม./ชม. ความเร็วของการเคลื่อนตัว ทิศทางการเคลื่อนตัวของพายุ และขนาดความกว้างหรือเส้นผ่าศูนย์กลางของตัวพายุ ซึ่งบอกถึงอาณาบริเวณที่จะได้รับความเสียหายว่าครอบคลุมเท่าใด ความรุนแรงของพายุจะมีมาตราวัดความรุนแรงคล้ายมาตราริกเตอร์ของการวัดขนาดแผ่นดินไหว มักจะมีความเร็วเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ โดยมีการเกิดได้ทุกที่
พายุ (Storms) เกิดขึ้นเมื่อเกิดศูนย์กลางของแรงดันในอากาศต่ำลงมากกว่าในบริเวณรอบๆ พื้นที่หนึ่ง พร้อมกับมีแรงดันอากาศสูงเกิดขึ้นรอบ ๆ พื้นที่นั้น การรวมของแรงปะทะต่าง ๆ ก่อให้เกิดลม อันส่งผลให้เกิด การเคลื่อนตัวเปลี่ยนรูปของพายุเมฆ เช่น สภาพที่เรียกว่า cumulonimbus ซึ่งเป็นในรูปแบบก้อนเมฆดำทะมึนหนาทึบอันเต็มไปด้วยประจุไฟฟ้าที่ก่อให้เกิดฝนฟ้าคะนอง
ซึ่งแรงดันอากาศต่ำอาจเกิดจากจุดเล็ก ๆ ที่พื้นที่ใด ๆ อันเกิดจากอากาศร้อนลอยล่องขึ้นจากพื้นดิน ส่งผลให้เกิดการปั่นป่วนน้อย ๆ เช่น การเกิดพายุฝุ่น (dust devils) หรือลมหมุน (whirlwinds)
อาร์เอสเอส
อาร์เอสเอส () คือหนึ่งในประเภทเว็บฟีด ซึ่งมีรูปแบบข้อมูลเอกซ์เอ็มแอล ซึ่งใช้สำหรับในการกระจายข้อมูลที่มีการเพิ่มเติม หรือเปลี่ยนแปลงบ่อยจากเว็บไซต์ (web syndication) และบล็อก ซึ่งอาร์เอสเอสสามารถย่อมาจากหลายรูปแบบด้วยกันคือ :
โปรแกรมอ่านฟีดหรือรวบรวมฟีด (feed readers or aggregators) นั้นใช้สำหรับในการตรวจสอบ รวบรวมและดึงข้อมูลจากฟีดต่างๆที่กำหนด โดยปกติบริการประเภทนี้ไม่เสียค่าใช้จ่าย แต่ข้อมูลที่ได้อาจเป็นเพียงหัวข้อข่าว หรือรายละเอียดโดยย่อเท่านั้น ส่วนเนื้อหา หรือข้อความหลักของข่าว มักจะมีลิงก์เชื่อมโยงไปให้อีกทีหนึ่ง
อาร์เอสเอส ถูกใช้อย่างแพร่หลายในกลุ่มของคนที่ใช้บล็อก เพื่อแสดงหัวข้อหรือเรื่องราวล่าสุด รวมถึงข้อมูลมัลติมิเดียด้วย (ดู พอดคาสติ้ง บรอดแคทชิ่ง (broadcatching) และบล็อกเอ็มพีทรี (MP3 blogs)) ในกลางปี พ.ศ. 2543 การใช้งานอาร์เอสเอสก็แพร่หลายไปสู่สำนักข่าวต่างๆ ทั้ง รอยเตอร์ ซีเอ็นเอ็น และ บีบีซี
โปรแกรมรวมกลุ่มข่าวสารจะทำการตรวจสอบการเปลี่ยนแปลงข้อมูล ทั้งยังแสดงผลข้อมูลล่าสุดให้อัตโนมัติ ในตอนนี้ถือเป็นเรื่องปกติจะพบอาร์เอสเอสในเว็บไซต์ทั่วไป บางเว็บไซต์ยังสามารถเลือกรูปแบบของการรับข่าวสาร ระหว่างอาร์เอสเอสหรือ Atom ได้อีกด้วย
การรับข่าวสารผ่านทางเว็บไซต์ ปกติจะใช้คำว่า "ลงทะเบียนรับข่าวสาร" (Subscribe) หรือ เป็นรูปภาพ และในหลายเบราว์เซอร์ยังให้อาร์เอสเอสเป็นคั่นหน้า (bookmark) ได้เช่นกัน
ภาษาเบสิก
ภาษาเบสิก (BASIC programming language) เป็นภาษาโปรแกรมที่ออกแบบมาให้ใช้งานได้ง่าย และยังได้รับความนิยมมาจนถึงทุกวันนี้ เบสิกออกแบบมาให้ใช้กับคอมพิวเตอร์ตามบ้าน
ชื่อภาษาเบสิก หรือ BASIC ย่อมาจาก Beginner's All-purpose Symbolic Instruction Code ต้องเขียนด้วยตัวพิมพ์ใหญ่เสมอ
บริษัทไมโครซอฟท์ได้นำภาษาเบสิกมาปรับปรุงให้ทันสมัย และพัฒนาเครื่องมือพัฒนาโปรแกรม Visual Basic ทำให้เบสิกได้รับความนิยมในการพัฒนาโปรแกรมยุคใหม่ รุ่นล่าสุดของวิชวลเบสิกเรียกว่า VB.NET
ภาษา Basic ถูกคิดค้นเมื่อปี 1963 โดย นาย John และ นาย Thomas Kurtz ณ Dartmouth College และบรรดานักเรียนนักศึกษาในความดูแลของพวกเขา ซึ่งหลายปีต่อมา ภาษา Basic ฉบับนี้ได้ชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า "Dartmouth BASIC".
ท่านสามารถดูการพัฒนา จาก Basic สู่ VB.NET
ภาษา Basic นั้นเป็นโปรแกรมที่เป็นพื้นฐานสำหรับหัดเขียนโปรแกรมก็ว่าได้ เนื่องจากเป็นภาษาที่เป็นคำพูดของคนเราทั่วไป เช่น ดังนี้
การใช้คำสั่ง "Print"
เครื่องจะประมวลผลและแสดงผลออกมาเป็นข้อความ codice_1 ออกมาทางหน้าจอ
! : Single-precision
$ : String
% : Integer
& : Long
- : เครื่องหมายลบ
= : เครื่องหมายแสดงความเท่ากันหรือตั่งค่า
> : เครื่องหมายมากกว่า
+ : เครื่องหมายบวก
. : จุดทศนิยม
< : เครื่องหมายน้อยกว่า
\ : เครื่องหมายหารเต็มจำนวน
^ : เครื่องหมายยกกำลัง
รัฐสภา
รัฐสภา เป็นสภานิติบัญญัติชนิดหนึ่ง รัฐสภาจะทำหน้าที่ออกกฎหมาย อภิปราย หารือกันระหว่างสมาชิกรัฐสภา ถกเถียงประเด็นทางการเมืองหรือกิจกรรมทางการเมืองอื่นๆ โดยรัฐสภาจะมีเฉพาะประเทศที่ใช้ใช้ระบอบการปกครองในระบอบประชาธิปไตย ซึ่งสหราชอาณาจักรเป็นประเทศแรกในโลกที่มีระบบรัฐสภาและเป็นต้นแบบระบอบประชาธิปไตยในสมัยปัจจุบันด้วย เช่น ฝรั่งเศส สเปน สหรัฐอเมริกา ญี่ปุ่น เป็นต้น
อำเภอเมืองจันทบุรี
อำเภอเมืองจันทบุรี เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดจันทบุรี
อำเภอเมืองจันทบุรีตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
อำเภอเมืองจันทบุรีแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 11 ตำบล 98 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอเมืองจันทบุรีประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 14 แห่ง ได้แก่
อาสนวิหารพระนางมารีอาปฏิสนธินิรมล จันทบุรี เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิกเก่าแก่ประจำเขตมิสซังจันทบุรีตั้งอยู่ในบริเวณโรงเรียนสตรีมารดาพิทักษ์ ตำบลจันทนิมิต ถัดจากวัดไผ่ล้อมไปทางแยกขวา 2 กิโลเมตร มีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งว่าวัดจันทร์ ตามหลักฐานในเอกสารได้บันทึกไว้ว่าเริ่มสร้างโบสถ์ระหว่างปี พ.ศ. 2254-2285 โดยบาทหลวงชาวฝรั่งเศสและสัตบุรุษชาวญวนที่อาศัยอยู่ในเมืองจันทบุรีขณะนั้น และทำการปรับปรุงมาโดยตลอด ครั้งสุดท้ายได้บูรณะในปี พ.ศ. 2487-2528 ได้ชื่อว่าเป็นโบสถ์คาทอลิกที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย มีรูปทรงทางสถาปัตยกรรมแบบตะวันตกที่เรียกว่า ศิลปะกอทิก ตกแต่งด้วยกระจกสีติดผนัง เป็นภาพทางศาสนาคริสต์ที่สวยงามมาก
เชื่อว่าเป็นสถานที่ซึ่งสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชใช้เป็นที่ต่อเรือรบเมื่อครั้งเตรียมยกทัพไปตีพม่าเพื่อกู้เอกราชชาติไทยเมื่อปี พ.ศ. 2310 โดยทางหลวงโบราณคดีใต้น้ำ กองโบราณคดี กรมศิลปากร ได้ทำการขุดค้นซากเรือและตรวจสอบชั้นดินทางโบราณคดี พบส่วนประกอบต่าง ๆ ของเรือโบราณและสันนิษฐานว่า น่าจะเป็นเรือสำเภาจีนแบบฝูเจี้ยนขนาดเล็ก มีใบสามเถา ใช้หางเสือเรือ ขนาดเรือยาว 24 เมตร กว้าง 5 เมตร และบริเวณรอบ ๆ มีแอ่งน้ำรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าอยู่ตามริมฝั่งอ่าว ลักษณะคล้ายอู่เรืออยู่หลายแห่ง การเดินทางอู่ต่อเรือสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีนี้ใช้เส้นทางเดียวกับทางไปหมู่บ้านเสม็ดงาม เลยไปวัดเสม็ดงาม เลี้ยวขวาตรงป้ายบอกทางเข้าไปอีกประมาณ 1 กิโลเมตรก็จะถึงอู่ต่อเรือสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี
เป็นโบราณสถานอันเก่าแก่ที่สำคัญแห่งหนึ่ง ตั้งอยู่ที่บ้านเนินวง ตำบลบางกะจะ ห่างจากตัวเมืองไปตามถนนท่าแฉลบประมาณ 7 กิโลเมตร แล้วเลี้ยวซ้ายไปตามทางแยกอีก 400 เมตร ถูกสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2377 ในรัชสมัยสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวซึ่งได้โปรดเกล้าฯ ให้สร้างค่ายที่บ้านเนินวง อำเภอท่าใหม่ (ปัจจุบันอยู่ในเขตอำเภอเมืองจันทบุรี) เพื่อใช้เป็นที่มั่นต่อสู้กับญวน ต่อมาป้อมนี้ชำรุดทรุดโทรมไปมาก ปี พ.ศ. 2516 จึงได้มีการบูรณะตัวป้อมและประตูค่ายทางด้านทิศตะวันออกใหม่ เมื่อขึ้นไปยืนอยู่ตรงป้อมและมองออกไปจะสามารถมองเห็นทิวทัศน์ของท้องทะเลได้อย่างชัดเจน สองฟากของตัวป้อมเป็นกำแพงวัด ปัจจุบันทางกรมศิลปากรได้นำปืนโบราณมาตั้งแสดงไว้โดยหันกระบอกปืนสู่ทะเลอย่างเตรียมพร้อม ส่วนภายในบริเวณค่ายซึ่งปัจจุบันกลายเป็นสวนยางและสวนผลไม้ยังมีวัดที่สำคัญอีกวัดหนึ่งที่สร้างขึ้นมาพร้อมค่ายแห่งนี้คือ วัดโยธานิมิต นอกจากนี้ยังจะมีพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์การพาณิชย์นาวีตั้งอยู่ มีการจัดแสดงเกี่ยวกับประวัติศาสตร์การเดินเรือ การค้าทางทะเล แสดงการสำรวจการขุดค้นพบโบราณคดีใต้น้ำ และแสดงเครื่องถ้วยชามสังคโลกที่ได้จากซากเรือโบราณที่จมในอ่าวไทย
อำเภอท่าใหม่
ท่าใหม่ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดจันทบุรี อยู่ห่างจากตัวเมืองจันทบุรี 26.53 กิโลเมตร
อำเภอท่าใหม่ เป็นที่ตั้งของสนามบินจันทบุรี
อำเภอท่าใหม่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
อำเภอท่าใหม่แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 14 ตำบล 124 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอท่าใหม่ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 13 แห่ง ได้แก่
สระแก้วเป็นสระโบราณ มีขนาดกว้าง 6 เมตร ยาว 7 เมตร อยู่ในป่าทึบใกล้กับเขาสระแก้ว ตำบลพลอยแหวน น้ำในสระนี้มาประกอบพิธีทำเป็นน้ำอภิเษกนับตั้งแต่รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเป็นต้นมา น้ำในสระใสบริสุทธิ์เต็มเปี่ยมตลอดเวลา มองเห็นเป็นสีมรกต ในสระปรากฏมีแสงสว่างเป็นวงเขียวคล้ายแก้วเป็นวงรอบสระ
เป็นวัดที่มีทัศนียภาพสวยงามมาก ตั้งอยู่บนเขาในเขตตำบลเขาบายศรี ห่างจากตัวเมืองประมาณ 20 กิโลเมตร และแยกซ้ายตรงกิโลเมตรที่ 305 เข้าไป 13 กิโลเมตร สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2509 ด้วยแรงศรัทธาของพุทธศาสนิกชนที่มีต่อพระอาจารย์สมชาย ฐิตวิริโย โดยมีจุดประสงค์เพื่อใช้เป็นที่บำเพ็ญภาวนาของพุทธศาสนิกชนทั่วไป บริเวณวัดกว้างขวางตั้งสูงขึ้นไปอยู่บนเชิงเขา มีพื้นที่ประมาณ 3,280 ไร่ ภายในวัดมีศาสนสมบัติ ศาสนวัตถุ และวัตถุโบราณล้ำค่าต่าง ๆ มากมาย ส่วนหนึ่งได้จัดเป็นพิพิธภัณฑ์เก็บรวบรวมสิ่งต่าง ๆ ที่ได้รับบริจาคจากผู้มีจิตศรัทธาล้วนแล้วแต่มีค่าทั้งทางด้านศิลปะและราคา มีโรงทานเลี้ยงอาหารแก่ผู้ที่มาวัดตลอด 24 ชั่วโมง และมีที่พักจัดไว้ให้ผู้ที่มาปฏิบัติกิจทางศาสนาได้พักหลับนอนอีกด้วย นอกจากนี้ยังมีโรงเรียนและโรงพยาบาลที่พระอาจารย์สมชายได้สร้างให้เป็นสมบัติของทางราชการด้วย
เป็นหาดทรายขาวสะอาดยาวเหยียดสุดตา ในบริเวณนี้เป็นที่ตั้งของศูนย์การพัฒนาอ่าวคุ้งกระเบนอันเนื่องมาจากพระราชดำริ ซึ่งมีการสาธิตการดำเนินการตามแนวพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ในการพัฒนาอาชีพราษฎรที่อาศัยอยู่บริเวณอ่าวคุ้งกระเบนเพื่อให้มีคุณภาพที่ดีขึ้น โดยเน้นในเรื่องการประมงชายฝั่ง การเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำชายฝั่ง และการเกษตรอื่น ๆ ควบคู่ไปกับการอนุรักษ์ทรัพยากรชายฝั่งและสิ่งแวดล้อม โดยมีสะพานทางเดินศึกษาธรรมชาติป่าไม้ชายเลนเพื่อให้ผู้มาท่องเที่ยวได้ศึกษาเกี่ยวกับนิเวศวิทยาป่าไม้ชายเลนอีกด้วย บริเวณหาดชายแหลมเสด็จมีบริการร้านอาหารทะเลพร้อมที่พัก
ศูนย์ศึกษาการพัฒนาอ่าวคุ้งกระเบน อันเนื่องมาจากพระราชดำริ เป็นโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ ที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ทรงพระราชทานพระราชดำริไว้ เมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2524 ตั้งอยู่บริเวณอ่าวคุ้งกระเบน ตำบลคลองขุด อำเภอท่าใหม่ จังหวัดจันทบุรี มีเนื้อที่รอบชายฝั่งประมาณ 2,000 ไร่
อำเภอท่าใหม่ เป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยบูรพา วิทยาเขตจันทบุรี ตั้งอยู่เลขที่ 57 ม.1 ถนนชลประทาน ตำบลโขมง อำเภอท่าใหม่ จังหวัดจันทบุรี มีเนื้อที่ 1,406 ไร่ 1 งาน 81 ตารางวา เปิดสอนใน 3 คณะ คือ
อำเภอแหลมสิงห์
อำเภอแหลมสิงห์ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดจันทบุรี
อำเภอแหลมสิงห์ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ที่มาของชื่อ "แหลมสิงห์" มาจากหินธรรมชาติที่มีรูปลักษณะคล้ายกับสิงโตหมอบ 2 ตัวที่ปากอ่าวแหลมสิงห์ แต่ปัจจุบันเหลือเพียงตัวเพราะถูกทำลายไปในเหตุวิกฤตการณ์ ร.ศ. 112
อำเภอแหลมสิงห์แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 ตำบล 65 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอแหลมสิงห์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
สร้างเมื่อ พ.ศ. 2436 (ร.ศ. 112) อยู่บริเวณแหลมสิงห์ ก่อนถึงท่าเทียบเรือ 1 กิโลเมตร เมื่อฝรั่งเศสได้เข้ายึดจันทบุรีในกรณีพิพาทกันด้วยเรื่องดินแดนฝั่งซ้ายแม่น้ำโขง ระหว่างนั้นฝรั่งเศสได้ยกกองทหารเข้าสู่เมืองจันทบุรีประมาณ 600 คน แยกกันอยู่สองแห่ง แห่งแรกตั้งอยู่ที่เมืองจันทบุรีบริเวณที่เป็นค่ายทหารในปัจจุบัน อีกแห่งตั้งอยู่ที่ปากน้ำแหลมสิงห์ ฝรั่งเศสได้สร้างคุกขี้ไก่เพื่อใช้กักขังคนไทยที่ต่อต้านฝรั่งเศส มีลักษณะเป็นหอสี่เหลี่ยม หลังคาโปร่ง เล่ากันว่าเป็นคุกที่ทรมานมาก เพราะชั้นบนใช้เป็นที่เลี้ยงไก่ ซึ่งจะถ่ายมูลราดศีรษะนักโทษที่ถูกคุมขัง
ตั้งอยู่ในเขตเขาสระบาป อำเภอแหลมสิงห์ ระยะทาง 17 กิโลเมตรจากตัวเมือง มีเนื้อที่ทั้งหมด 84,063 ไร่ สภาพโดยทั่วไปเป็นป่าดิบชื้น มี 3 ชั้น จากทางขึ้นไป 200 เมตร มีอลงกรณ์เจดีย์ทางขวามือ เป็นเจดีย์ศิลาแลง รัชกาลที่ 5 โปรดเกล้าฯ ให้พระยาจันทบุรีเป็นแม่กองสร้างเมื่อ พ.ศ. 2419 นอกจากนี้แล้วบริเวณใกล้ ๆ กัน ยังมีพีระมิดอีกแห่งหนึ่ง ชื่อ "ปิรามิดพระนางเรือล่ม" หรือ "สถูปพระนางเรือล่ม" เป็นที่บรรจุพระอังคารของสมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ (พระนางเรือล่ม) ซึ่งเคยเสด็จประพาสน้ำตกพลิ้วเมื่อ พ.ศ. 2417 และที่อุทยานแห่งชาตินี้ยังมีสัตว์ป่าอาศัยอยู่อีกมากมาย
ฟาร์มเลี้ยงโลมาและสถานที่จัดแสดงโลมาที่มีชื่อเสียงของอำเภอแหลมสิงห์และเริ่มมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักจากคนทั่วประเทศ
อำเภอสอยดาว
อำเภอสอยดาว เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดจันทบุรี เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอโป่งน้ำร้อน อยู่ห่างจากตัวเมืองจันทบุรี 73.23 กิโลเมตร
อำเภอสอยดาวตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
อำเภอสอยดาวแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 68 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอสอยดาวประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
ตั้งอยู่ตำบลทรายขาว มีพื้นที่ 465,637.5 ไร่ ห่างจากตัวจังหวัดจันทบุรีประมาณ 70 กิโลเมตร จากจังหวัดจันทบุรีเดินทางตามทางหลวงหมายเลข 317 ที่มุ่งสู่จังหวัดสระแก้ว ป่าเขาสอยดาวมีสภาพภูมิประเทศเป็นภูเขาสลับซับซ้อน ประกอบด้วยภูเขาน้อยใหญ่จำนวนมากมาย เช่น ยอดเขาสอยดาวมี 2 ยอด ยอดเขาสอยดาวใต้สูงประมาณ 1,675 เมตร นอกจากนี้ยังมีเขาสิบห้าชั้น เขาตะพง เขางู และเขาทรายขาว ภูเขาเหล่านี้เป็นแหล่งกำเนิดของน้ำตกและห้วยน้ำลำธารหลายสาย นอกจากนี้ยังทำให้เกิดทิวทัศน์ที่สวยงามอีกด้วย
อยู่ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาสอยดาว การเดินทางมาสู่น้ำตกสามารถเดินทางมาได้ 2 ทาง คือ
และจากหมู่บ้านปะตงเข้าไปสู่ที่ทำการเขตอุทยานอีก 5 กิโลเมตร ทิวทัศน์ในระหว่างการเดินทางไปเขาสอยดาวจะเป็นสวนผลไม้นานาชนิดเขียวทึบไปตลอดทาง
บรูซ วิลลิส
วอลเตอร์ บรูซ วิลลิส (, เกิด 19 มีนาคม ค.ศ. 1955) เป็นนักแสดงอเมริกัน เกิดที่ฐานทัพทหารในเมืองไอดาร์-โอเบอร์สไตน์ ไรน์แลนด์ ประเทศเยอรมนีตะวันตก โตที่เมืองเพนส์ โกรฟ รัฐนิวเจอร์ซีย์และย้ายมาอยู่ที่มหานครนิวยอร์กเพื่อเริ่มอาชีพนักแสดง เริ่มมีชื่อเสียงโด่งดังจากละครโทรทัศน์แนวโรแมนติกเรื่อง"มูนไลท์ติ้ง" อันโด่งดัง (ค.ศ. 1985-ค.ศ. 1989) ก่อนจะประสบความสำเร็จอีกครั้งจากภาพยนตร์แอคชันเรื่อง "Die Hard"
บรูซ วิลลิส ได้สมรสกับนักแสดงสาว เดมี มัวร์ เมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1987 จนกระทั่งหย่ากันเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม ค.ศ. 2000 ทั้งคู่ไม่ได้ให้เหตุผลของการหย่าร้าง วิลลิสกับมัวร์มีบุตรด้วยกันสามคน รูเมอร์ เกลน วิลลิส (เกิดในปี ค.ศ. 1988) สเกาท์ ลารู วิลลิส (เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1991) และ ทาลูฮาห์ เบลล์ วิลลิส(เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1994) นับตั้งแต่ทั้งคู่แยกทางกัน ก็มีข่าวลือว่าต่างคนต่างจะแต่งงานใหม่ และเดมี มัวร์ก็ได้หมั้นกับดาราหนุ่ม แอชตัน คุชเชอร์ แต่ทั้งคู่ยังคงเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน และยังพำนักในบ้านหลังเดียวกัน และมีธุรกิจหลายอย่างร่วมกันในเบลนเคาน์ที รัฐโอไฮโอ
ปี 2009 เขาสมรสกับนางแบบ เอมมา เฮมิง และมีบุตรสาวด้วยกัน 1 คน
ฮารุโนะ ซากุระ
ฮารุโนะ ซากุระ () ตัวละครการ์ตูนจากเรื่อง นินจาคาถาโอ้โฮเฮะซากุระเป็นนินจาที่ฉลาด หลังจากที่ซากุระได้เดินทางร่วมทุกข์ร่วมสุขกันกับกลุ่ม 7 (ประกอบด้วย ซากุระ นารูโตะ ซาสึเกะ) มานาน เธอตกหลุมรักซาสึเกะอย่างมาก แต่รู้สึกชอบนารูโตะในฐานะเพื่อน ในตอนท้าย ซาสึเกะ เป็นนินจาถอนตัวไปแล้ว นารูโตะ ก็บาดเจ็บจากการต่อสู้ เธอรู้สึก เสียใจมากที่ช่วยอะไรไม่ได้เลย เธอจึงไปขอเป็นลูกศิษย์ของซึนาเดะ ซึ่งเป็นนินจาแพทย์ที่เก่งที่สุดในเรื่องใช้วิชารักษาคน แล้วซากุระก็เป็นนินจาที่มีพลังคล้ายๆกับอาจารย์ของเธอ ซึ่งซากุระนั้นมีพลังทำลายล้างสูงเหมือนซึนาเดะ แค่เธอต่อยลงพื้นที่เดียวแผ่นดินก็แตกออกเป็นเสี่ยงๆ แถมยังถนัดวิชาภาพลวงตาอีก 
แล้วยังเป็นนินจาที่แข็งแกร่งมากในด้านพลัง มีจักระมหาศาล ทำลายกำแพงหรือทำดินให้แตกเป็นหลุมหรือแตกออกเป็นเสี่ยงๆ ด้วยการอัด ต่อย หรือฟาดเท้าเพียงครั้งเดียว แต่ในช่วงสงครามโลกนินจาครั้งที่4นั้น การต่อสู้กับ 10 หางร่วมกับทุกคนในทีม 7 อีกครั้งทำให้ซากุระ สามารถใช้ คาถาต้องห้ามได้ นั่นก็คือคาถาเบียคุโก เป็นวิชารักษาขั้นสูงสุดของนินจาแพทย์แบบซึนาเดะอาจารย์ของเธอและสามารถอัญเชิญคัตสึยุมารักษาทุกคนที่บาดเจ็บได้อีกด้วยทั้งๆที่ พึ่งใช้เบียคุโกได้แต่สามารถใช้คาถารักษาระยะไกลของคัตสึยุได้ ภายหลังจากจบสงครามนินจาครั้งที่ 4 ซากุระได้แต่งงานกับซาซึเกะและเปลี่ยนเป็นใช้นามสกุลของสามีอีกด้วยเป็น​"อุจิวะ​ ​ซากุระ" และมีลูกสาวด้วยกันหนึ่งคน ชื่อว่า อุจิวะ ซาราดะ
ชื่อ"ซากุระ" มาจากชื่อดอกซากุระ ดอกไม้ประจำชาติญี่ปุ่น และนามสกุล "ฮารุโนะ" มาจากคำว่า ฮะรุ (春) แปลว่า ฤดูใบไม้ผลิ และ โนะ (野) แปลว่า ทุ่ง ซึ่งรวมความหมายถึง ทุ่งของดอกไม้ผลิใบ โดยในเนื้อเรื่องจะมีอยู่หลายครั้งที่ อิโนะ คุยกับซากุระว่า ซากุระยังเป็นเด็กเปรียบเหมือน ดอกไม้ที่ยังไม่ผลิใบ เมื่อโตขึ้นจะต้องสวยงาม
ฮิวงะ ฮินาตะ
ฮิวงะ ฮินาตะ () ตัวละครนินจาจากการ์ตูนเรื่องนินจาคาถาโอ้โฮเฮะฮิวงะ ฮินาตะ คุโนะอิจิจาก หมู่บ้านโคโนฮะ ทายาทหญิงแห่งตระกูลหลักของกลุ่มฮิวงะ เมื่อฮินาตะอายุได้ 3 ปี วันเดียวกับที่ ฮิวงะ เนจิลูกพี่ลูกน้องจากตระกูลสาขา อายุ 4 ปี เนจิ ได้ถูกประทับอักขระ"ปักษาในกรง" เพื่อเป็นสัญลักษณ์ว่าจะปกป้องตระกูลหลัก โดยเมื่อใดก็ตามที่ทรยศ สัญลักษณ์ปักษาในกรงจะส่งผลให้ผู้ใช้บาดเจ็บและล้มตาย ปักษาในกรงยังเป็นวิธีป้องกันความลับของเนตรสีขาว อักขระจะถูกกระตุ้นให้ทำลายความสามารถเนตรสีขาวในตัวบุคคลนั้น จุดนี่เองที่ทำให้เนจิ เกลียดฮินาตะ เพราะพ่อของเนจิได้ยอมเสียชีวิตเพื่อปกป้องตระกูลฮิวงะ ฮินาตะสูง164ซ.ม.หนัก47ก.ก.
ฮิวงะ ฮินาตะ เป็นผู้หญิงที่ค่อนข้างขี้อาย แอบชอบนารูโตะมากเวลาเจอหน้านารูโตะเมื่อไร เธอจะเงียบและหน้าแดงหรือไม่ก็จะเป็นลมไปทันทีในการสอบจูนิน ฮินาตะได้ต่อสู้กับเนจิในรอบคัดเลือกเข้ารอบสุดท้าย โดยฮินาตะจะพยายามเปลี่ยนวิถีชีวิตตัวเอง และด้วยแรงเชียร์ของนารูโตะ
โดยถึงฮินาตะรู้ว่าไม่สามารถชนะเนจิได้ แต่ฮินาตะได้สู้จนสุดความสามารถและแพ้สลบไป ในช่วงวันสอบสุดท้ายรอบสุดท้ายในตอนนั้นนารูโตะได้พูดว่าสู้ๆนะฮินาตะ ทำให้ฮินาตะมีกำลังใจและในช่วงตอนที่นารูโตะสู้กับเนจิ ฮินาตะเกิดอาการป่วยแต่ยังโชคดีที่หน่วยลับที่นินจาแพทย์ (คาบุโตะปลอมตัว) ช่วยไว้ได้หลังจากเรื่องราวการตามหาซาสึเกะจบลง ซึ่งหลังจากนั้นนารูโตะโว้ยวายจะต้องตามหาซาสึเกะทำให้ฮินาตะต้องการช่วยนารูโตะจึงเริ่มภารกิจตามหาแมลงชื่อบิกโค ในช่วงก่อนไปทำภารกิจฮินาตะที่กำลังเร่งรีบจนเกือบจะชนเนจิแต่ทว่าฮินาตะหลบได้พ้นด้วยการหมุนขาซึ้งทำให้รู้ว่าฮินาตะตั้งใจฝึกซ้อมกับ อะบุราเมะ ชิโนะ และ อินุซึกะ คิบะ ทำให้เกิดท่ามวยอ่อน8ทิศ64หมัดแบบฉบับฮินาตะที่เป็นการผสมระหว่างคลื่นสวรรค์และ8ทิศ64หมัดซึ่งมีความอ่อนช้อย ซึ่งยังขาดความเข้มแข็งทางด้านจิตใจและเป็นพลังที่ไม่ได้ถนัดในด้านถล่ม
หลังจากอะนิเมะ Naruto the last movie เป็นต้นไปฮินาตะได้วางมือจากการเป็นนินจาและกลายเป็นแม่บ้านเต็มตัวดูแลลูกๆ และสามีที่เป็นโฮคาเงะรุ่นที่ 7 ซึ่งไม่ค่อยมีเวลากลับบ้านมาดูแลลูก แตกต่างจาก
นินจาหญิงในรุ่นเดียวกันที่ยังคอยวนเวียนกับการเป็นนินจาอยู่บ้างดูแลครอบครัวบ้าง ฮินาตะรักสามี(นารูโตะ)มากถึงขนาดยอมตายแทนให้กันยังได้และไม่เคยมีเรื่องทะเลาะกันเลยทั้งๆ ที่สามีไม่ค่อยกลับบ้านมาช่วยดูแลลูกและนอนสลบหมดแรงอยู่ที่ห้องทำงานของโฮคาเงะเป็นประจำ จึงทำให้หลายครอบครัวในโคโนฮะรู้สึกอิจฉาในความอบอุ่นครอบครัวอุซึมากิ ยกเว้นลูกชายคนโตของเธอ อุซึมากิ โบรูโตะ
อะบุราเมะ ชิโนะ
อะบุราเมะ ชิโนะ () ตัวละครนินจาจากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่องนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ
อะบุราเมะ ชิโนะ มักใส่ชุดคลุมและแว่นตาสีดำ(ที่ไม่เคยถอด)ซึ่งเป็นเอกลักษณ์เฉพาะ เป็นคนไม่ค่อยพูด ไม่ปรากฏว่าเคยยิ้มหรือหัวเราะ ยกเว้นในตอนพิเศษที่ไปทำภารกิจกับนารูโตะ 2 คนที่หมู่บ้านแห่งหนึ่ง ชิโนะได้ลองกินอาหารเพื่อให้แมลงในตัวพิสูจน์ยาพิษ(หรือตามเนื้อเรื่องคือ ยาทำให้หัวเราะ)หรือไม่ แต่แล้วก็พลาดท่าที่เมื่อได้กินลงไปแล้วยาก็ออกฤทธิ์ ทำให้ชิโนะหัวเราะจนผิดแปลกไปจากชิโนะคนเดิม ขนาดนารูโตะเองยังสังเกตได้
ในอะนิเมะ ตำนานวายุสลาตัน ช่วงแรกๆหลังจากที่นารูโตะไปฝึกวิชากับจิไรยะ 1 ใน 3 นินจาในตำนานแล้วกลับมาถึงหมู่บ้าน ก็ได้พบกับนารูโตะพร้อมๆกับเพื่อนร่วมทีมของชิโนะเองซึ่งก็คือ ฮินาตะกับคิบะ(และอากามารุ) ในครั้งนั้น นารูโตะจำทั้งคิบะกับฮินาตะได้ แต่เกือบจำชิโนะไม่ได้ ทำให้ชิโนะงอนนารูโตะมาก และไม่ได้งอนแค่ตอนเดียวเท่านั้น ยังงอนยาวไปถึงอีกหลายตอนด้วยกัน
งานอดิเรก สะสมแมลง
อาหารที่ชอบ สลัดผัก กับ ฟักเขียว
อาหารที่ไม่ชอบ อาหารที่มีกลิ่นแรงๆ
อะบุราเมะ ชิโนะมีอาจารย์ผู้สอน คือ ยูฮิ คุเรไน มีประโยคที่กินใจ คือ ""แม้ว่าคู่ต่อสู้ของเราจะตัวเล็ก แต่ไม่ควรประเมินค่ามันต่ำเกินไป""
อะบุราเมะ ชิโนะ จากหมู่บ้านของโคโนฮะ ชิโนะ เป็นคนของตระกูล อะบุระเมะ ลูกชายคนเดียวของ อะบุระเมะ ชิบิ ความสามารถหลักคือการควบคุมแมลง แมลงเหล่านี้ถูกนำเข้าไปเลี้ยงในร่างกายของคนในตระกูล อะบุระเมะ โดยแมลงที่พวกเขาเลี้ยงใว้จะกินจักระของเจ้าของเป็นอาหาร เพื่อแลกเปลี่ยนกับการบังคับแมลงเพื่อใช้ในการต่อสู้ตามที่ต้องการ
ชิโนะ มีส่วนอยู่ด้วยในสถานที่ ที่ในใช้การสอบไล่จูนินในโคโนฮะแต่หมู่บ้าน ไม่พิจารณายศนินจา จูนินกับเขา
ในเหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้ชิโนะได้ไล่ตามไปปะทะ กับ คันคุโร่ และได้รับชัยชนะมา แต่ชิโน ก็บาดเจ็บมาก แต่ก็รอดมาได้เพราะมีพ่อมาช่วย
เขาได้แสดงฝีมืออีกครั้ง เมื่อ ได้รวมทีมกับนารูโตะ ตามหา ซาสึเกะ โดยเขาได้พบกับ โทบิ ซึ่งเขาได้แสดงวิชาแมลงที่ร้ายกาจมากออกมา นับว่าเป็น นินจาที่มีฝีมือสูงคนนึง
อาคิมิจิ โจจิ
อาคิมิจิ โชจิ () ตัวละครนินจาจากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่องนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ
อาคิมิจิ โจจิ นินจาจากหมู่บ้านโคโนฮะ เข้าสอบจูนินพร้อมเพื่อนร่วมทีม นารา ชิกามะรุ และ ยามานากะ อิโนะ โดยการสอบข้อเขียนรอบแรก ผ่านได้อย่างง่ายดาย โดยอิโนะใช้วิชานินจามาสิงร่างและเขียนคำตอบให้ ในการสอบรอบที่สองในป่า ในการสอบรอบคัดเลือก่อนเข้ารอบสุดท้าย ได้จับคู่เจอกับ โดซึ คินุตะ นินจาจากหมู่บ้านโอะโตะ และพ่ายแพ้ไป
ต่อมาในภารกิจตามตัวอุจิวะ ซาสึเกะกลับมา โดยการนำของ นารา ชิกามะรุ ในระหว่างที่ตามตัว โจจิได้ต่อสู้กับจิโรโบ 1 ใน 4 ลูกศิษย์ของโอโรจิมารุ โดยในระหว่างต่อสู้ โจจิได้ใช้ยานินจาของตระกูล โดยยาที่กินจะทำให้ชีวิตของผู้ใช้สั้นลง การต่อสู้สิ้นสุดลงโดยโจจิใช้ยาครบทั้ง 3 ก้อน และจิโรโบพ่ายแพ้ลง หลังจากนั้นโจจิ ได้พยายามจะตามกลุ่มของชิกามะรุ แต่ปรากฏว่าไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ และได้สลบไป
ธนาคาร
ระบบธนาคารโลกสากลเอกชน
1.ธนาคารรัฐสิสาหกิจประกอบด้วยด้วยธนาคารหลักคือ
1.1.ธนาคารออมสิน รัฐวิสาหกิจเจ้าหน้าที่ของรัฐบาล(Govament)
1.2.ธนาคารกรุงไทย รัฐวิสาหกิจ
เจ้าหน้าที่ของรัฐบาล (Govament)
ดังกล่าวข้างต้นว่าด้วย ผู้ใดหรือเจ้าหน้าที่ระบบธนาคารยักย้ายถ่ายเทหรือเปลี่ยนแปลงระบบบัญชีธนาคารของประชาชนหรือราษฎรโดยทางใดทางหนึ่งหรือโดยทางอ้อมผ่านระบบเครือข่ายลูกทีมจำนนวนมากไม่ว่ากรณีใดๆ
ตรวจสอบแล้วนั้นมีรายการเดินในบัญชีถูกต้องและแจ้งใบสลิปบิลต่างๆถูกต้องชัดเจนโดยมีหลักฐานเพียงนั้นแต่เกิดความผิดพลาดโดยไม่เร่งประสานสำนักงานใหญ่จึงสืบสวนสอบสวนแล้วว่านั้นไม่ได้เกิดจากความผิดพลาดของระบบ
หรือบุคคลเจ้าของระบบบัญชีมิได้เปลี่ยนแปลง(ไม่สามารถล้างลิสรายการใดๆทุกกรณี)
แต่หากมีบุคคลจงใจแกล้งทำให้ผิดพลาดหรือบิดเบือนความเป็นจริง
ทั้งหมดมีโทษตามกฎหมายรัฐบาลรัฐประหารตามประมวลกฎหมายรัฐบาลรัฐประหาร โดยเจ้าหน้าที่ทหารจะเข้าจับกุมและสอบสวนขยายผลสืบสวนจับกุมทั้งหมด ตามมาตรา 44 ผู้นั้นพึ่งกระทำแล้วนั้นมีโทษจำคุก 4 แสนปี ทั้งวงตระกูล บันทึกตราบแผ่นดินชั่วนิจนิรันดร์กาลปาราวาสาน
2.ธนาคารเอกชน(สากลธนาคารโลก)
-ประกอบไปด้วยทุกธนาคารที่ไม่ขึ้นสังกัดของรัฐวิสาหกิจ(Govament)
-ธนาคารเอกชนร่วมระบบอัตโนมัติมีรายการโอนเงินเข้าออกและรายการเปลี่ยนแปลงบัญชีของลูกค้าทั้งหมดทุกธนาคารทั้งบุคคลธรรมดาและนิติบุคลหรือหน่วยงานองค์กรสงเคาระห์ต่างๆทั้งหมดทุกบัญชี ในระบบของธนาคารโลก/NASA ISS spcetion/WST.company/camera100straEMO.company
เมื่อล้างระบบในองค์กรนั้นจะปรากฏรายการในภายหลังใน 48 ชั่วโมงจากหน่วยงานความมั่นคงของโลก
ผู้ใดแฮ๊กระบบล้างรายการหรือไม่ขออนุญาตองค์กรร่วม มีโทษเช่นเดียวกันข้างต้นทั้งหมด 9 ชั่วอายุ nannam
วันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2447 ในสมัยรัชกาลที่ 5 พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าไชยันตมงคล กรมหมื่นมหิศรราชหฤทัย ซึ่งตอนนั้นได้ดำรงตำแหน่งเสนาบดีกระทรวงพระคลังมหาสมบัติ ได้ทรงก่อตั้ง บุคคลับ (Book Club) ขึ้นที่ตึกแถวของพระคลังข้างที่ ตำบลบ้านหม้อ กรุงเทพฯ ที่นี่เป็นตันกำเนิดของธนาคารแห่งแรกของไทย คือ แบงก์สยามกัมมาจล หรือ ธนาคารไทยพาณิชย์ จำกัด (มหาชน)ในปัจจุบันจะไม้มีการร่างกฎหมาย (หลังจากการเซ็นสัญยากับลูกค้า)หากมีการกระทำเช่นนั้นถือว่าไม่ใช้ระบบของธนาคารพาณิชย์&
พิศาล พะรารัมย์
อินุซึกะ คิบะ
อินุซึกะ คิบะ () ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ
คำว่า อินุ (犬) ในนามสกุล อินุซึกะ มีความหมายว่า สุนัข ซึ่งทุกคนในตระกูลอินุซึกะจะมีสุนัขประจำตัว และที่แก้มของคนในตระกูลจะทาสีไว้ที่แก้ม
อินุซึกะ คิบะ และคู่หูอากามารุ นินจาจากหมู่บ้านโคโนฮะ เข้าสอบจูนินพร้อมเพื่อนทีม 8 อะบุราเมะ ชิโนะ และ ฮิวงะ ฮินาตะ ในการสอบรอบคัดเลือกเข้าสู่รอบสุดท้ายได้ต่อสู้กับอุซึมากิ นารูโตะ และได้พ่ายแพ้ต่อแผนของนารูโตะ
ในช่วงที่ตามตัวซาสึเกะกลับหมู่บ้าน คิบะได้ร่วมกับกลุ่ม โดยในระหว่างการเดินทางได้ต่อสู้กับ ซาคอน และ ยูคอน นินจารับใช้ของโอโรจิมารุ และระหว่างที่ต่อสู้ได้คันคุโร่มาช่วย แต่ก็ได้รับบาดเจ็บกลับมา รวมทั้งอากามารุ ในช่วงหลังคิบะเริ่มมีบทบาทมากซึ่งหลังจากชิโนะไม่อยู่ มักได้ทำภารกิจกับฮิวงะ ฮินาตะและอุซึมากิ นารุโตะแต่ค่อนข้างหวังผลเรื่องทำภารกิจไม่ค่อยได้ ในตอนภารกิจตามล่าหาขุมทรัพย์กับคิบะและฮินาตะ คิบะได้มีความสามารถในการเดินป่า แม้แต่นารุโตะกับฮินาตะที่คิดว่ามาทางที่เร็วทีสุดที่ต่างจากคิบะต้องอ้อมไปอีกไกลกับมาถึงได้เร็ว (ขนาดว่างพอทำกับข้าว) และรับรู้จุดอ่อนของแต่ละคนในทีมทีเข้าอยู่ก็คือ คิบะกับนารูโตะมักชอบเถียงกัน ฮินาตะก็ห่วงมากจนลืมตัวเอง ในภาค2 คิบะได้กลับมาเจออุซึมากิ นารุโตะและทีม8ถึงแม้จะดูเท่แต่นิสัยยังคงเหมือนเดิม
ยามานากะ อิโนะ
ยามานากะ อิโนะ () ตัวละครนินจาจากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่องนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ
นามสกุลยะมะนากะ (山中) มีความหมายว่า "ท่ามกลางภูเขา" ซึ่งใกล้เคียงกับนามสกุลฮะรุโนะ(春野) ของ ซากุระ ที่แปลว่า "ทุ่งดอกไม้ผลิ"อิโนะมีความสามารถในการสิงร่างคนอื่นวิชานินจาของตระกูลยามานากะ และสามารถบังคับให้ร่างที่โดนสิงปฏิบัติตามที่ตัวเองต้องการ แต่มีข้อเสียคือเมื่อสิงร่างผู้อื่น ร่างจริงจะไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ซึ่งง่ายต่อการตกเป็นเป้าโจมตี และมากกว่านั้นเมื่อร่างที่เข้าไปสิงบาดเจ็บ อิโนะจะบาดเจ็บตามไปด้วย
อิโนะเป็นนินจาจากหมู่บ้านโคโนฮะ อยู่ทีม 10 ทีมเดียวกับ ชิกามารุ และ โจจิ แอบชอบ ซาสึเกะ  และเป็นคู่แข่งทางความรักคนสำคัญของฮารุโนะ ซากุระ แต่เดิมอิโนะและซากุระเป็นเพื่อนสนิทกันตั้งแต่เด็ก โดยอิโนะพยายามช่วยให้ซากุระมีความเชื่อมั่นในตัวเอง จนกระทั่งวันหนึ่งซากุระได้มาบอกกับอิโนะว่าชอบซาสึเกะ ทำให้อิโนะเสียใจที่ชอบคนเดียวกับเพื่อนตัวเองจึงปกปิดเรื่องที่เธอชอบซาสึเกะเหมือนซากุระไว้ วันหนึ่งซากุระรู้เข้าว่าอิโนะชอบซาสึเกะจึงเป็นคู่แข่งกันตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
อิโนะได้เข้าสอบจูนินพร้อมกับเพื่อนทีม 10 ทั้งสามคน โดยในการสอบรอบแรก สอบข้อเขียน อิโนะได้เข้าสิงร่างคนอื่นเพื่อแอบดูข้อสอบ และได้ช่วย ชิกามารุ และ โจจิ เพื่อนร่วมทีมโดยการสิงร่างเพื่อนร่วมทีมเพื่อกาข้อสอบให้ ในการสอบรอบที่สองในป่า อิโนะได้เห็นซากุระถูกรุมทำลายโดนนินจาจากหมู่บ้านโอโตะ อิโนะตัดสินใจเข้ามาช่วยพร้อมทั้งลากเพื่อนร่วมทีมทั้งสองคน ตอนสอบจูนินรอบคัดเลือกเข้ารอบที่สาม ฮิโนะได้สู้กับซากุระ โดยเกือบจะชนะซากุระโดยการสิงร่างซากุระและจะประกาศยอมแพ้ภายในร่างซากุระ แต่ปรากฏว่าซากุระอีกคนตื่นมาไล่อิโนะออกจากร่าง และได้ต่อยกันสลบทั้งคู่ผลตัดสินให้ทั้งคู่ตกรอบ อิโนะสูง167ซ.ม.หนัก39ก.ก.วิชาของตระกูลยามานากะเลยใช้กับฮารุโนะ ซากุระไม่ได้เพราะซากุะระมี2ตัวตน ปัจจุบัน ได้เรียนวิชาแพทย์กับซึนาเดะ โฮคาเงะรุ่นที่ 5
จิไรยะ (นารุโตะ)
จิรายะ () เกิดวันที่ 11 พฤศจิกายน (วันที่สมมุติ) ตัวละครการ์ตูนจากเรื่อง นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ
จิไรยะ ศิษย์ของ โฮคาเงะรุ่นที่ 3 (ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น) พร้อมกับ โอโรจิมารุ และ ซึนาเดะ ที่รู้จักในชื่อ สามนินจาในตำนาน จิไรยะเป็นอาจารย์ชั่วคราวให้กับ นางาโตะ (เพน)โคนัน และ ยาฮิโกะ (เพน วิถีสววรรค์)แห่งหมู่บ้านอาเมะงาคุเระ 3 ปี ก่อนจะกลับหมู่บ้านโคโนฮะ หลังจากนั้นจึงได้เป็นอาจารย์โดยตรงของ โฮคาเงะรุ่นที่ 4 (นามิคาเสะ มินาโตะ)กับลูกศิษย์ที่ไม่ปรากฏนามอีก 2 คน หลังจบสงครามโลกนินจาครั้งที่ 3(กำเนิดคาคาชิเนตรวงแหวนวีระบุรุษที่สะพานคันนาบิ)จิไรยะได้ออกเดินทางเพื่อเขียนหนังสืออีกครั้งตามคำทำนาย ก่อนจะกลับมาที่โคโนฮะและพบนารูโตะ(อายุ12ปี)ขณะฝึกวิชาเพื่อสอบจูนินรอบสุดท้าย และได้เป็นอาจารย์ของนารูโตะตั้งแต่นั้นมา จิไรยะมีฉายาคือ "เซียนกบ" เขาชอบท่องเที่ยวผจญภัย ในระหว่างการเดินทาง เขาได้แต่งหนังสือ สวรรค์รำไร หรือ อะจึ๋ยสวรรค์รำไร และได้ฉายาว่า "เซียนลามก" จากนารูโตะ
ในวัยเด็ก จิไรยะได้ใช้คาถาอัญเชิญที่โฮคาเงะรุ่นที่ 3 ทำให้ดู โดยที่ยังไม่ได้ทำสัญญากับสัตว์อัญเชิญ ทำให้จิไรยะได้ไปที่ภูเขาเมียวโบคุ เพื่อฝึกวิชาเซียนกบแต่เพราะอยู่ในช่วงสงคราม ทำให้จิไรยะต้องไปๆมาๆระหว่างโคโนฮะและภูเขาเมียวโบคุ ท่านเซียนกบใหญ่ได้ทำนายว่าลูกศิษย์ของจิไรยะจะเป็นคนเปลี่ยนแปลงโลกนินจา เขาจึงเริ่มออกเดินทางเพื่อเติมเต็มประสบการณ์ในชีวิตของเขา ขณะที่เขาเดินทางเขาก็แต่งหนังสืออ่าจึ๋ยๆ ไปด้วย เมื่อจิไรยะกับมายังโคโนฮะอีกครั้ง นารูโตะได้ใช้คาถายั่วยวนจิไรยะ (คาถามหารั่นจวน) จนจิไรยะทนไม่ไหวและเขาก็ได้ออกเดินทางไปพร้อมกับนารูโตะพร้อมทั้งสอนทักษะระดับโฮคาเงะต่างๆ ให้กับนารูโตะ จนกระทั่งเขารู้สึกทึ่งกับความอีดของนารูโตะถึงแม้นารูโตะจะซื่อบื่อผิดจากมินาโตะลูกศิษย์คนโปรดของจิไรยะ แต่นารูโตะก็ไม่ยอมแพ้และมีความพยามสูง นอกจากนี้จิไรยะได้ให้นารูโตะทำสัญญาเลือดกับ กบกามะ กามะบุนตะ
จิไรยะได้กุญแจปลดผนึก8วิถีที่ผนึกคุรามะเอาไว้จากมินาโตะ และใช้มันปลดผนึกให้นารูโตะตอนที่เดินทางไปฝึกวิชา แต่นารูโตะควบคุมคุรามะ(9หาง)ไม่ได้ อาภรณ์ปีศาจจิ้งจอกออกมา 4 หางทำให้จิไรยะได้รับบาดเจ็บสาหัสรอบที่ 2(รอบแรกเกิดจากไปแอบดูผู้หญิงอาบน้ำแล้วโดนซึนาเดะต่อย)
จิไรยะมีงานอดิเรกคือแอบดูผู้หญิงอาบน้ำเป็นประจำ แม้แต่ในขณะที่นารูโตะกำลังลำบาก (สำหรับเป็นข้อมูลในหนังสือสวรรค์รำไร)
หลังจากทีม"งู"ของซาสึเกะ และทีมโคโนะฮะได้ออกเคลื่อนไหวเพื่อหาตัวอุจิวะ อิทาจิ จิไรยะได้ลักลอบเข้าหมู่บ้านอาเมะงาคุเระได้สำเร็จ เขาได้ต่อสู้กับเพน หรือ นางาโตะ ซึ่งมีถึง 6 ร่าง โดยครั้งนี้เขาได้เผยร่างเซียนออกมาสู้กับเพน และในขณะที่ได้รู้ถึงร่างจริงของเพน เขาก็ได้โดนเพนโจมตีที่ลำคอทำให้พูดไม่ได้ จิไรยะจึงสลักคีย์เวิร์ดเกี่ยวกับตัวจริงของเพนไว้ที่หลังของผู้เฒ่ากบ ก่อนจะสิ้นลมหายใจไป สุดท้ายจิไรยะถูกเพนฆ่าตายในมังงะตอนที่ 353
ฮิวงะ เนจิ
ฮิวงะ เนจิ () ตัวละครนินจาจากการ์ตูนจากเรื่อง นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ
ฮิวงะ เนจิ นินจาจากหมู่บ้านโคโนฮะทายาทชายในตระกูลสาขาของกลุ่มฮิวงะ มีความสามารถหลักคือเนตรสีขาว ที่สามารถมองทะลุสิ่งต่างๆ และมองเห็นถึงกระแสจักระภายในร่างกายของนินจาได้ ฮิวงะ เนจิ ถือได้ว่าเป็นอัจฉริยะของตระกูลฮิวงะ มีความสามารถในการใช้มวยอ่อน เมื่อฮิวงะ ฮินาตะ ลูกพี่ลูกน้องในตระกูลหลัก อายุได้ 3 ปี วันเดียวกับที่ ฮิวงะ เนจิ อายุ 4 ปี เนจิได้ถูกประทับอักขระ"ปักษาในกรง" ที่หน้าผาก เพื่อเป็นสัญลักษณ์ว่าจะปกป้องตระกูลหลัก โดยเมื่อใดก็ตามที่ทรยศ สัญลักษณ์ปักษาในกรงจะส่งผลให้ผู้ใช้บาดเจ็บและล้มตาย ปักษาในกรงยังเป็นวิธีป้องกันความลับของเนตรสีขาว อักขระจะถูกกระตุ้นให้ทำลายความสามารถเนตรสีขาวในตัวบุคคลนั้น จุดนี่เองที่ทำให้เนจิ เกลียดฮินาตะ เพราะพ่อของเนจิ ฮิวงะ ฮิซาชิ ได้ยอมเสียชีวิตเพื่อปกป้องตระกูลฮิวงะ
ปัจจุบันเนจิเสียชีวิต(มังงะตอนที่ 614 ถึงนาย) เพราะพยายามจะปกป้องฮินาตะที่จะปกป้องนารูโตะจากการโจมตีของสิบหาง และอักขระที่หน้าผากเนจิหายไปหลังจากที่เนจิตายฮิวงะ เนจิเข้าร่วมสอบจูนินพร้อมเพื่อนร่วมทีม ร็อค ลี และ เท็นเท็น โดยเนจิได้ชื่อว่าเป็นนินจาที่เก่งที่สุด(รูกี้)ในรุ่นนั้น ในรอบการต่อสู้การเข้าสู่รอบสุดท้าย เนจิได้ต่อสู้กับลูกพี่ลูกน้องของตัวเอง ฮิวงะ ฮินาตะ และแสดงความสามารถของตัวเองออกมาทั้งหมดจนฮินาตะปางตาย แล้วนารุโตะสัญญาว่าจะโค่นเนจิให้ได้ และในรอบสุดท้าย เนจิได้ถูกจับคู่ให้สู้กับอุซึมากิ นารูโตะ โดยทั้งคู่ต่อสู้กันอย่างดุเดือด โดยนารูโตะได้ใช้พลังจักระของจิ้งจอกเก้าหาง และสุดท้ายนารุโตะจึงใช้คาถาที่ที่ตัวเองถนัดที่สุด(แยกเงาพันร่าง)ชนะเนจิลงไปได้และเนจิได้ถามนารุโตะว่าถนัดวิชานี้แต่นารุโตะกลับบอกว่าเค้าต้องซ้ำชั้น3ปีเพราะวิชานี้ โดยเมื่อเนจิแพ้ต่อนารูโตะ และอยู่ในห้องพยาบาล ลุงของเนจิ ฮิวงะ ฮิอาชิ ซึ่งเป็นฝาแฝดของพ่อ ได้เข้ามาเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นจริงทั้งหมดเกี่ยวกับการเสียชีวิตของพ่อของเนจิ ที่เนจิเข้าใจผิดมาตลอด
ต่อมาเนจิได้ร่วมกับกลุ่มนารา ชิกามะรุ ในการตามตัว อุจิวะ ซาสึเกะ กลับหมู่บ้าน โดยระหว่างทางเนจิได้ต่อสู้กับ คิโดมารุ ผู้ใช้แมงมุม ซึ่งคิโดมารุได้เห็นจุดอ่อนของเนตรสีขาว ที่ไม่สามารถมองเห็นในบริเวณส่วนหลังเพียงไม่กี่องศา การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือดจนกระทั่ง ในขณะนั้นคิโดมารุได้เปลี่ยนสภาวะขั้นที่2 ยิงธนูดอกแรก เนจิสามารถหลบได้อย่างหวุดหวิด ยิงธนูลูกที่สอง เพิ่มการควงสว่านแรงทำลายล้าง 120% เนจิโดนแต่หลบเฉียดจุดตาย เนจิจึงปล่อยจักระเข้าเชือกที่ต่อกับลูกธนู แล้วใช้หมัดสุดท้าย ทำให้เนจิสามารถเอาชนะคิโดมารุได้ และเนจิได้สลบไป
สามปีต่อมา เนจิได้เป็นโจนิน(นินจาระดับสูงสุด)และร่วมทีมกับ อาจารย์ไก ร็อค ลี และ เท็นเท็น ออกช่วยเหลือกาอาระ จากกลุ่มแสงอุษา ภายใต้คำสั่งของ ซึนาเดะ โดยระหว่างทาง ทั้งกลุ่มได้ร่วมกันต่อสู้กับร่างจักระ(มีพลังจากตัวจริงแค่ 30%)ของ โฮชิงากิ คิซาเมะ และไกก็ใช้ไม้ตายลับชนะไป ซึ่งภายหลังได้เจอกับกลุ่มของฮาตาเกะ คาคาชิ ที่หน้าปากถ้ำที่ซ่อนของกลุ่มแสงอุษา ต่อจากนั้นในสงครามนินจา เนจิถูกเซตสึดูดจักกระของตนและปลอมแปลงเป็นร่างของของเนจิไปลอบฆ่านินจาแพทย์ ใน Manga 614 เนจิถูกคาถาไม้ Mokuton,Sashiki no jutsu ของสิบหางเสียบร่างเพราะต้องการช่วยฮินาตะ กับ นารุโตะ ภายในสงครามนินจา หลังจากนั้นผนึกบนหน้าผากของเนจิ ก็ปลดผนึกลง เนจิตายข้างๆบ่าของนารุโตะ และฮินาตะ
คันคุโร่
คันคุโร่ () ตัวละครนินจาจากเรื่อง นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ ตั้งชื่อตามนักแสดงคาบุกิที่มีชื่อเสียง
คันคุโร่ แต่งหน้าเหมือนนักแสดงคาบุกิตลอดเวลา มีวิชานินจาในการควบคุมหุ่นกระบอกช่วยในการโจมตี มีหุ่นกระบอกอยู่ 4 ตัว คือ การาสุ คุโรอาริ ซันโจอุโอะ ซาโซริที่เป็นหุ่น โดยมีหุ่นที่ใช้บ่อยคือ การาสุ (ในภาษาญี่ปุ่นมีความหมายว่า อีกา) โดยหุ่นที่คันคุโร่ใช้สร้างโดยนินจาในตำนานของหมู่บ้านซึนะ ซาโซริ นอกจากนี้คันคุโร่มีความสามารถในการใช้ยาพิษ
คันคุโร่นินจาจากหมู่บ้านซึนะ ได้เข้าร่วมสอบจูนินที่หมู่บ้านโคโนฮะพร้อมกับกาอาระและเทมาริ ในรอบคัดเลือกเข้ารอบสุดท้ายของการสอบจูนิน คันคุโร่ได้ต่อสู้กับ มิซึมิ แลผ่านเข้ารอบสุดท้าย และในรอบสุดท้ายได้สละสิทธิ์การต่อสู้กับ อะบุราเมะ ชิโนะ เนื่องจากวางแผนในการโจมตีหมู่บ้านโคโนฮะ พร้อมคนอื่นจากหมู่บ้านซึนะและหมู่บ้านโอโตะ อย่างไรก็ตามภายหลังการแข่งขันได้ต่อสู้กับ ชิโนะ และได้เสมอกัน โดยคันคุโร่โดนแมลง และชิโนะโดนพิษไป ในภายหลังคันคุโร่ได้เข้ามาช่วยอินุซึกะ คิบะ ในภารกิจตามตัวอุจิวะ ซาซึเกะกลับมาที่หมู่บ้าน
ในช่วงที่กาอาระโดนกลุ่มแสงอุษา จับตัวไป คันคุโร่ได้ออกตามมาคนเดียวแล้วได้พ่ายแพ้กับ ซาโซริและสลบไป โดยเมื่อฟื้นขึ้นมาคันคุโร่เป็นแกนนำของทีม ที่ตามไปช่วยกาอาระ แต่เมื่อไปถึงกาอาระได้เสียชีวิตแล้วเละย่าโจได้ยอมสละชีวิตเพื่อชุบชีวิตกาอาระ
เทมาริ (ตัวละคร)
เทมาริ () ตัวละครคุโนะอิจิจากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ ชื่อของเทมาริหมายถึงลูกบอลไหมพรมเทะมะริ ของเล่นชนิดหนึ่งของเด็กญี่ปุ่นเทมารินินจาสาวจากหมู่บ้านซึนะ เป็นพี่สาวของ กาอาระและคันคุโร่ เทมาริมีตาสีเขียวมรกต และมีผมสีทราย มีพัดอันใหญ่ที่สะพายอยู่ด้านหลังเป็นอาวุธ โดยมีความสามารถเกี่ยวกับลม และสามารถอัญเชิญอสูรคาไมทาจิที่ชื่อคามะทะริมาช่วยต่อสู้ได้ เทมาริสูง170ซ.ม.หนัก41.5ก.ก.
ซาบาคุโนะ เทมาริ พร้อมทั้งซาบาคุโนะ กาอาระ และซาบาคุโนะ คันคุโร่ นินจาจากหมู่บ้านซึนะได้เข้าสอบจูนินที่หมู่บ้านโคโนฮะ ในการสอบคัดเลือกเข้าสู่รอบสุดท้าย ได้ชนะเท็นเท็นอย่างรวดเร็ว และได้ทำให้ร็อก ลีโกรธเมื่อขว้างร่างของเท็นเท็นอัดเข้ากับกำแพง และได้ว่าเท็นเท็นอ่อนแอ ในรอบสุดท้ายสู้ชนะนารา ชิกามะรุเพราะนารา ชิกามารุยอมแพ้เพราะเบื่อ
ในระหว่างช่วงที่พวกชิกามะรุได้ออกมาตามตัวอุจิวะ ซาสึเกะกลับหมู่บ้าน เทมาริได้เข้ามาช่วยชิกามารุต่อสู้กับทายูยะและได้ปราบทายูยะอย่างง่ายดาย
สามปีต่อมาเทมาริได้รับหน้าที่เป็นกรรมการประสานงานการคุมสอบของหมู่บ้านซึนะ โดยได้เดินทางไปมาระหว่างหมู่บ้านโคโนฮะและหมู่บ้านตัวเอง ภายหลังจากที่ได้รู้ข่าวว่ากาอาระโดนลักพาตัว และคันคุโร่บาดเจ็บสาหัส เทมาริได้กลับไปที่หมู่บ้านและวางแผนไปช่วยกาอาระกลับมาพร้อมเมื่อคันคุโร่หายป่วย และเดินทางไปกับคันคุโร่เพื่อคุ้มกันกาอาระในการประชุมคาเงะทั้งห้า
วอลแตร์
ฟร็องซัว-มารี อารูเอ () หรือเป็นที่รู้จักกันในนามปากกาว่า วอลแตร์ () เป็นปราชญ์, นักเขียน และนักประวัติศาสตร์ในยุคเรืองปัญญาของฝรั่งเศส เขาเป็นผู้โจมตีการจัดตั้งศาสนจักรคาทอลิกในฝรั่งเศส และยังสนับสนุนเสรีภาพทางศาสนา, เสรีภาพในการพูด และยังผลักดันให้มีการแบ่งแยกศาสนจักรออกจากรัฐ
ผลงานของวอลแตร์มีจำนวนมากมาย หลากหลายประเภททั้งบทละคร นิยาย นิทานเชิงปรัชญา ประวัติศาสตร์ และบทกวี เขาได้รับยกย่องจากคนร่วมสมัยว่าเป็นนักเขียนบทละครชั้นนำและกวีชั้นนำ แต่ในปัจจุบันเขากลับเป็นที่ยกย่องในฐานะนักเขียนเชิงเสียดสี วิพากษ์วิจารณ์ (Le symbole de l’esprit critique) ผลงานของเขาส่วนใหญ่เป็นการเผยแพร่ความคิดทางปรัชญาไปสู่สาธารณชน เพื่อปลุกความคิดวิพากษ์วิจารณ์ให้แก่ชาวฝรั่งเศส เพื่อต่อต้านความคิดระบบสถาบันแบบเก่า การต่อสู้เพื่อขจัดความอยุติธรรมในสังคม รวมทั้งความเชื่อที่งมงายและความบ้าคลั่งทางศาสนา นอกจากนี้เขายังส่งเสริมเรียกร้องสิทธิ เสรีภาพและการแสดงความคิดเห็นอีกด้วย
ผลงานตลอดชีวิตของวอลแตร์ได้ก่อให้เกิดสิ่งที่เรียกว่า “ความคิดวิพากษ์วิจารณ์” (L‘esprit critique) แก่ชาวฝรั่งเศสโดยรวม ความคิดวิพากวิจารณ์นี้ทำให้ชาวฝรั่งเศสตั้งคำถามต่อทุกเรื่องทุกเหตุการณ์ที่ปรากฏในสังคมของตน ไม่ว่าจะเป็นทางด้านสถาบันการเมืองการปกครอง โดยเขาได้โจมตีระบอบการปกครองแบบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ สถาบันกษัตริย์ การใช้อำนาจตามอำเภอใจของกษัตริย์ สถาบันศาสนา โจมตีคำสอนความเชื่อที่งมงาย เป็นต้น
วอลแตร์ได้นำหลักการใช้เหตุผล (L’esprit scientifique) มาแพร่หลายให้แก่ประชาชน เพื่อมาใช้ในการดำเนินชีวิต โดยการใช้เหตุผลแก้ปัญหา และรู้จักคิดพิจารณาก่อนจะเชื่ออะไรง่าย ๆ เขาใช้ผลงานของเขามาเป็นเครื่องมือในการเผยแพร่แนวความคิดทางปรัชญาและนำไปสู่สาธารณชน เพื่อทำให้ประชาชนได้เห็นได้เข้าใจและตระหนักถึงสิ่งเหล่านั้น ซึ่งแนวคิดและความรู้เหล่านี้จึงเปรียบเสมือนกับแสงสว่างทางปัญญาให้แก่ประชาชน วอลแตร์จึงเป็นผู้ที่มีส่วนทำให้ประชาชนมีเสรีภาพทางความคิดและทำให้ผู้คนสนใจการเมืองการปกครองแบบอังกฤษ
ดังนั้นอาจกล่าวได้ว่าวอลแตร์มีอิทธิพลต่อคริสตวรรษที่ 18 เป็นอย่างมาก ซึ่งเป็นผลนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่ทั้งทางด้านการเมือง เศรษฐกิจ สังคมและศาสนา ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในนาม “การปฏิวัติฝรั่งเศส พ.ศ. 2332”
ระเบิดพลาสติก
ระเบิดพลาสติก ( หรือ plastique) คือวัตถุระเบิดชนิดพิเศษอย่างหนึ่ง ที่อ่อนนุ่ม ใช้มือกดดัดให้เปลี่ยนรูปได้ ทั้งยังเก็บไว้ในช่วงอุณหภูมิสูงที่กว้างกว่าระเบิดชนิดบริสุทธิ์
ระเบิดพลาสติกนั้นเหมาะเป็นพิเศษกับการระเบิดทำลาย เพราะสามารถขึ้นรูปได้ง่าย สำหรับการตัดโครงสร้างที่แข็งแรง และมีความเร็วสูงพอสำหรับการชุดชนวนและมีความรุนแรงสำหรับการตัดโลหะ แต่จะไม่นิยมใช้ระเบิดพลาสติกสำหรับการทำลายทั่วไป เพราะระเบิดพลาสติกมีราคาแพงกว่าวัตถุระเบิดชนิดอื่นๆ ซึ่งทำงานได้ดีในขอบข่ายงานดังกล่าว นอกจากนี้เมื่อห่อระเบิดไว้ในพลาสติก อานุภาพมักจะต่ำกว่าเมื่อไม่ห่อหุ้ม
ระเบิดพลาสติกที่เก่าแก่ที่สุด คือ โนเบล 808 (Nobel 808) ที่พัฒนาขึ้นมาด้วยดีก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2 และใช้อย่างแพร่หลายโดยหน่วยปฏิบัติการพิเศษของอังกฤษ ในช่วงสงครามดังกล่าว นอกจากนี้ยังมีใช้โดยบรรจุในระเบิดทำลายรถถังแบบ HESH ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองและหลังจากนั้น มีการพัฒนาระเบิดแบบใหม่ขึ้นมาจำนวนหนึ่ง โดยมีส่วนประกอบเป็น RDX ได้แก่ Composition C, C2 และสุดท้ายก็เป็น C3 การใช้ระเบิดที่มี RDX เป็นส่วนประกอบ สามารถผลิตพลาสติกได้หลากหลาย เพื่อลดความไวในการระเบิด และผลิตพลาสติกเป็นส่วนประกอบ
ระเบิดซีทรี (C3) มีประสิทธิภาพสูงก็จริง แต่มีจุดอ่อนเมื่ออยู่ในสภาพอากาศหนาวเย็น จะทำให้เกิดการร่วนแตกง่าย เมื่อถึงทศวรรษ 1960 จึงมีการพัฒนาระเบิดซีโฟร์ (C-4) ขึ้นมา เพื่อใช้แทนระเบิดพลาสติก ซึ่งมีส่วนผสมของอาร์ดีเอกซ์เช่นเดียวกัน แต่ใช้ร่วมกับโพลีไอโซบิวทีลีน (polyisobutylene) และได (2-เอทิลเฮกซีล) ซีเบเคต (di (2-ethylhexyl) sebacate)
นอกจากนี้ ในช่วงเวลายังมีการพัฒนา Semtex ขึ้น โดยสตานิสลาฟ เบรเบรา จากการผสมสาร RDX กับ PETN และจากนั้นก็เพิ่มเครื่องห่อหุ้มและอุปกรณ์เพิ่มเสถียรภาพ
ระเบิดพลาสติกที่มีใช้ในปัจจุบันด้วยกันหลายแบบ ได้แก่ ซีโฟร์ (C-4) , PENO, พรีมาชีต (Primasheet) และ Semtex.
ระเบิดพลาสติกนั้นมักจะใช้กันในหมู่วิศวกรและวิศวกรโจมตี การใช้งานระเบิดพลาสติกในเชิงพานิชย์ที่พบได้มากที่สุด ก็คือ เพื่อเสริมความแข็งของโลหะที่มีส่วนผสมของแมงกานีสสูง วัสดุนี้มักจะใช้เป็นส่วนประกอบของรางรถไฟ และอุปกรณ์ขุดดิน แต่ผู้ก่อการร้ายบางกลุ่มก็ใช้ระเบิดพลาสติกด้วย โดยเฉพาะระเบิดพลาสติก Semtex
กำเนิดของคำว่า "plastique" ที่ใช้ในกองทัพอเมริกานั้น มีผลสืบเนื่องจากระเบิดพลาสติกที่กองทัพอเมริการับมาจากอังกฤษ เมื่อ ค.ศ. 1940 ตัวอย่างของระเบิดที่หน่วย Tizard นำไปยังสหรัฐอเมริกานั้น ถูกหน่วยปฏิบัติการพิเศษหีบห่อไว้เป็นอย่างดี สำหรับส่งไปยังขบวนการต่อต้านฝรั่งเศส และติดป้ายเป็นภาษาฝรั่งเศส ว่า "Explosif Plastique"
โมริ รัน
โมริ รัน (; ราชบัณฑิตยสภา: โมริ รัง) หรือชื่อในฉบับแปลภาษาอังกฤษ เรเชล มัวร์ () เป็นตัวละครหลักจากมังงะเรื่อง "ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน" เธอเป็นเพื่อนหญิงร่วมชั้นเรียนกับคุโด้ ชินอิจิ () ซึ่งเป็นนักสืบมัธยมปลาย มีบิดาเป็นนักสืบเอกชนชื่อโมริ โคโกโร่ และมารดาเป็นทนายความชื่อคิซากิ เอริ เธอมีทักษะยูโดและคาราเต้ ทั้งนี้รันจะมีลักษณะเด่นคือมีผมที่ปัดเสยจนดูแหลม
โมริ รัน นักเรียนมัธยมปีที่ 5 โรงเรียนมัธยมปลายเทย์ตัน เป็นเพื่อนสมัยเด็กกับคุโด้ ชินอิจิ เป็นคนที่ชินอิจิแอบชอบ และรันเองก็ชอบชินอิจิด้วย(ปัจจุบันเป็นแฟนกับ คุโด้ ชินอิจิ จาก ไฟล์ที่ 1004-1005) เป็นลูกสาวของนักสืบโมริ โคโกโร่ และทนาย คิซากิ เอริ พ่อแม่ของรันแยกกันอยู่ตั้งแต่อายุ 7 ขวบ และเป้าหมายหลักของเธอคือต้องการให้พ่อ และ แม่ของเธอคืนดีกัน นอกจากชินอิจิแล้ว ซึซึกิ โซโนโกะ ที่เป็นเพื่อนร่วมห้อง ก็ยังเป็นเพื่อนรักของรันอีกด้วย
หนึ่งปีก่อนที่เนื้อเรื่องจะเริ่มขึ้น รันกับชินอิจิได้ไปอเมริกา เพื่อที่จะไปเยี่ยมพ่อแม่ของชินอิจิที่นิวยอร์ก รันและชินอิจิได้พบกับชารอน วินยาร์ด หรือเบลม็อท ที่เป็นหนึ่งในสมาชิกขององค์กรชุดดำ ช่วงค่ำเบลม็อทได้ปลอมตัวเป็นฆาตกรโรคจิตแล้วเกือบจะพลัดตกลงจากตึก แต่รันและชินอิจิก็ได้ช่วยเอาไว้
หลังจากที่ชินอิจิหายตัวไป รันก็ได้พบกับโคนัน ที่แนะนำโดย ดร.อากาสะ ฮิโรชิ โดยบอกว่าเป็นญาติห่างๆกัน โคนันจึงได้ไปอยู่ที่สำนักงานนักสืบโมริ แล้วรับไปเลี้ยงดู
รันเป็นหัวหน้าทีมคาราเต้ ที่โรงเรียนมัธยมปลายเทย์ตัน รันเป็นแกร่งในคาราเต้มากขนาดที่ได้รับรางวัลระดับภูมิภาค รันเป็นคนกล้าหาญ แข็งแกร่ง แต่รันกลับหวาดกลัวกับเรื่องผีสางซึ่งต่างกับโซโนโกะ รันเป็นคนเนื้อหอม มีผู้ชายมาหลงชอบเธอมากมาย ซึ่งเป็นสิ่งที่โซโนโกะอิจฉารัน
รันสามารถเล่นเปียโนได้ค่อนข้างดี รันชื่นชอบเรื่องศิลปะ การทำกับข้าว และงานบ้าน รันเป็นคนที่เก่งในด้านการพนัน
ถึงรันจะเป็นคนเข้มแข็งแต่รันเป็นคนขี้ร้องไห้ (ชินอิจิ และ อากาอิ ชูอิจิกล่าวไว้)รันรักชินอิจิคุงด้วย
โมริ โคโกโร่
โมริ โคโกโร่ (; ราชบัณฑิตยสภา: โมริ โคโกโร/โมริ โคโงโร) หรือชื่อในฉบับแปลภาษาอังกฤษ ริชาร์ด มัวร์ () เป็นตัวละครหลักจากมังงะเรื่อง "ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน" แต่งโดยโกโช อาโอยามะ
โมริมีลูกสาวคนเดียวคือโมริ รัน ที่เกิดกับคิซากิ เอริ ภริยาที่เป็นทนายความซึ่งปัจจุบันแยกกันอยู่ ตามท้องเรื่องโมริเป็นอดีตตำรวจที่หันมาเอาดีด้วยการเป็นนักสืบเอกชน แต่ไม่เอาอ่าวเพราะมักสืบคดีผิดพลาดบ่อยครั้ง แต่หลังจากการมาของเอโดงาว่า โคนัน เด็กน้อยที่เขารับมาอุปการะ โคโกโร่สามารถไขคดีได้ถูกต้องแม่นยำขณะที่หลับ เรียกกันว่า "โคโกโร่นิทรา" () เพราะถูกโคนันยิงลูกดอกยาสลบขนาดเล็กยิงเข้าที่ท้ายทอย และให้ที่เปลี่ยนเสียงรูปหูกระต่ายไขคดีแทน
โมริ โคโกโร่ เคยเป็นตำรวจมาก่อนที่จะลาออกมาเป็นนักสืบเอกชน เขามักเป็นคนที่หลงตัวเอง เจ้าชู้ และชอบเล่นไพ่นกกระจอก อย่างไรก็ตาม เขามีความสามารถในด้านยูโดและยิงปืน แต่เนื่องด้วยการวิเคราะห์คดีความที่ผิดพลาดอยู่บ่อยครั้ง เอโดงาวะ โคนัน จึงใช้ลูกดอกยาสลบขนาดเล็กยิงไปที่ท้ายทอยของโมริเพื่อให้สลบ แล้วใช้เสียงพากษ์ช่วยวิเคราะห์คดีให้อยู่บ่อยครั้ง นี่จึงเป็นที่มาของฉายา "โคโกโร่นิทรา" (; Sleeping Kogorō) ที่คนทั่วไปรู้จักกันเป็นอย่างดี
โคโกโร่เป็นคนที่ค่อนข้างจะหลงตัวเอง ชอบคุยโวโอ้อวด และบางครั้งก็ช่างประจบประแจง แต่โดยรวมแล้วถือว่าเป็นคนดีมากคนนึงเลยทีเดียว เขาเป็นผู้ชายห่ามๆ ที่ไม่ค่อยจะมีความโรแมนติกซักเท่าไร แม้แต่กับโมริ รัน ลูกสาวสุดรักสุดหวงของตัวเอง ก็มักจะใช้คำพูดเช่น"แกจะกรี๊ดอะไรนักหนา หนวกหูชะมัด" "เพราะแกคนเดียวเลยยัยรัน" เป็นต้น โดยรวมแล้วเขาเป็นพ่อที่รักลูกสาวมาก และมักจะกันท่าไม่ให้ใครมาจอแจกับลูกสาวเลย แม้จะเป็นคนตรงไปตรงมา และเหมือนจะคิดถึงแต่เรื่องของตัวเอง ไม่ค่อยใส่ใจผู้อื่น แต่โคโกโร่ก็ค่อนข้างจะตามใจลูกสาวมากๆเลยทีเดียว และก็ออกจะกลัวลูกสาวในบางครั้ง เพราะโมริ รัน เป็นกัปตันทีมคาราเต้ ที่หมัดหนักมาก โคโกโร่มักจะพูดไม่ดีกับโคนันอยู่เสมอ แต่ถ้าสังเกตให้ดีคำพูดที่ใช้กับโคนันไม่ได้ต่างจากที่ใช้กับรันซักเท่าไร และก็จะมีบางครั้งที่เขาแสดงอาการเป็นห่วงเอโดกาวะ โคนัน เช่นมีตอนนึงที่โคนันถูกแทงและเสียเลือดมาก รันได้ให้เลือดกับโคนันไป ตอนไปเยี่ยมโคโกโร่พูดกับโคนันว่า"แกได้เลือดยัยรันไปเยอะ แกก็ต้องหายเร็วๆนะ" และเวลารันไม่ได้ทำกับข้าวให้ เขาก็จะเป็นคนทำอาหารง่ายๆให้โคนันกินเอง เขามีคิซากิ เอริ ภรรยาคนเดียวที่ถูกต้องตามกฎหมายและเป็นแม่ของรัน ซึ่งปัจจุบันทั้งสองได้แยกกันอยู่เพราะเอริ ทนความเจ้าชู้ของโคโกโร่ไม่ไหว ความจริงแล้วทั้งสองยังรักกันอยู่มาก แต่ด้วยความทิฐิจึงชอบทำท่าอวดดีใส่กัน และพูดจาไม่ดีเวลาเจอหน้ากัน เอริมักจะทำให้โคโกโร่หงุดหงิดมากๆเสมอ เอริรักโคโกโร่และยังหลงใหลในความเป็นคนดีของเขาอยู่มาก แต่เธอเป็นผู้หญิงฉลาดและไว้ตัวจึงไม่ยอมกลับไปคืนดีกับเขาง่ายๆ โคโกโร่เองก็รักเอริมากและยกย่องให้เธอเป็นภรรยาคนเดียวและแม่ของลูก เขาอาจจะเจ้าชู้มากๆแต่ก็เพราะเป็นนิสัยผู้ชายทั่วไปที่ชอบคุยและอยู่ใกล้ผู้หญิงเซ็กซี่เท่านั้นเอง
เขาไม่เคยมีความสัมพันธ์ใดเกินเลยกับผู้หญิงคนอื่นเลย เขาเคยง้อเอริอยู่ครั้งนึงหลังจากทนความคิดถึงไม่ไหว "ผมเบื่อกับข้าวฝีมือยัยรันแล้ว กลับมาเถอะนะเอริ" แต่คิซากิ เอริก็แกล้งทำเป็นไม่ได้ยิน ซึ่งคนอย่างโมริ โคโกโร่ ก็ไม่มีทางเสียศักดิ์ศรีซ้ำสอง
ครอบครัวโมริ
แอนิเมชั่น
เดอะมูวี่
รัฐแทสเมเนีย
เกาะแทสเมเนีย เป็นรัฐหนึ่งของประเทศออสเตรเลีย ตั้งอยู่ห่างออกไปราว 240 กม. (150 ไมล์) ทางตอนใต้ของส่วนตะวันออกของทวีปออสเตรเลีย โดยถูกกั้นด้วยช่องแคบบาสส์ และเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่ 26 ของโลก แทสเมเนียมีประชากรราว 456,652 คน (จากการสำรวจสำมะโนประชากรในปี ค.ศ. 2001) และมีพื้นที่ 68,332 กม.² (26,383 ตารางไมล์) จากการสำรวจเมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 2003 พบว่าแทสเมเนียมีประชากรที่อยู่อาศัยจริงราว 476,199 คน ชื่อเล่นของแทสเมเนียคือ "เกาะแอปเปิล" เนื่องจากมีการปลูกแอปเปิลมาก และรูปร่างของเกาะที่เหมือนผลแอปเปิล
เมืองหลวงและเมืองขนาดใหญ่ที่สุดของเกาะคือเมืองโฮบาร์ต ซึ่งรวมถึงชุมชนโฮบาร์ต เกลนอร์ชี และ แคลเรนซ์ เมืองใหญ่ที่มีประชากรจำนวนมากอีกแห่งได้แก่เมืองลอนเซสตัน ทางตอนเหนือ และเดวอนพอร์ต กับเบอร์นีทางตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะ
เกาะแมกควารี ซึ่งเป็นเกาะเล็กของทวีปแอนตาร์กติก ก็อยู่ในความปกครองของรัฐแทสเมเนีย แทสเมเนียยังเป็นที่รู้จักในเรื่องของธรรมชาติที่งดงาม มีสัตว์หายากที่พบได้บนเกาะนี้ที่เดียว ได้แก่"แทสเมเนียนเดวิล"
ซึซึกิ โซโนโกะ
ซึซึกิ โซโนโกะ () เป็นตัวละครในการ์ตูนเรื่องยอดนักสืบจิ๋วโคนัน โดยในฉบับภาษาอังกฤษหรือ Case Closed ใช้ชื่อว่า เซเรน่า เซบาสเตียน (Serena Sebastian) ซึ่งในเนื้อเรื่องจะกล่าวถึงบางคดีที่ไม่มีโมริ โคโกโร่ แต่มีโซโนโกะเท่านั้น เอโดกาวะ โคนันจึงต้องใช้นาฬิกายิงยาสลบใส่โซโนโกะแทน ขั้นตอนการไขคดีและหลังจะคล้ายๆกับโมริ โคโกโร่
ซึซึกิ โซโนะโกะ เป็นทายาทของตระกูลมหาเศรษฐีที่มั่งคั่ง ในภายหลัง เธอมีมาโคโตะ เคียวโคคุ ที่เป็นนักยูโดคอยปกป้องเธอในแต่ละครั้ง นอกจากนี้ซึซึกิ โซโนโกะยังมีเพื่อนสนิทคนสำคัญคือโมริ รันซึ่งเป็นเพื่อนร่วมชั้นของเธอ
ซึซึกิ โซโนโกะ ปรากฏตัวในมังงะ 183 ไฟล์ แอนิเมชั่น 136 ตอน เดอะมูฟวี่ 16 ตอน OVAs 9 ตอน ภาคคนแสดง แบ่งเป็นเดอะมูฟวี่ 3 ตอน ละครชุด 4 ตอน
หมายเหตุ ตอนที่ระบุฉบับการ์ตูนโทรทัศน์ เป็นลำดับตอนฉบับไทย ตามผลิตภัณฑ์ของบริษัท ทีไอจีเอ จำกัด
ซึซึกิ โซโนโกะ มีบทบาทในโคนัน เดอะมูฟวี่ ทุกตอน
ซึซึกิ โซโนโกะ มีบทบาทสำคัญในภาพยนตร์ชุดโคนัน ภาคคนแสดง นำแสดงโดยอิวาสะ มายูโกะครอบครัวซึซึกิ
เพื่อนสนิท
บ่อยครั้งที่โคนันอยู่ใกล้ชิดโซโนโกะ โคนันมักจะรำคาญโซโนโกะเสมอ
แฟน
โยชิดะ อายูมิ
โยชิดะ อายูมิ (; ) เป็นหนึ่งในสมาชิกของขบวนการนักสืบเยาวชน ในเรื่องยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ซึ่งในเธอแอบชอบโคนันเพราะเห็นว่าเขาคอยช่วยเหลือเธอในยามลำบากอยู่เสมอ อายูมิมักเรียกไฮบาระว่า "ไอจัง"
อายูมิเป็นนักเรียนอายุ 7 ขวบ มีเพื่อนสนิทอยู่ 2 คน คือ ซึบุรายะ มึซึฮิโกะ กับโคจิมะ เก็นตะ แล้ววันหนึ่ง ก็มีเด็กคนหนึ่งชื่อ เอโดงาวะ โคนัน ย้ายเขามาเรียนที่โรงเรียนเดียวกัน หรือคุโด้ ชินอิจิในร่างเด็ก พอเลิกเรียนโคนันก็เดินกลับบ้าน อายูมิจึงเดินไปชวนโคนันกลับบ้านด้วยกัน และก็ยังบังคับให้เขากลุ่มนักสืบเยาวชน อีกด้วย เนื่องจากมีคดีหลายอย่างเขามาในชีวิตเด็ก เพราะองค์กรชุดดำจ้องเล่นงานโคนันอยู่ทำให้ไปเจอ อะไรๆๆ ทีอันตราย และเสี่ยงมากๆ โคนันจึงต้องช่วยพวกเด็กหลายอย่าง ทำให้อายูมิชอบ โคนัน แล้ววันหนึ่งมี เด็กอีกคนชื่อ ไฮบาระ ไอ(มิยาโนะ ชิโฮะ)หนึ่งในองค์กรชุดดำแต่หนีออกมาจากองค์กร จึงกินยา เหมือนที่ โคนันกินเขาไป แล้วจึงกลายมาเป็นเด็ก แล้วมาอยู่ที่โรงเรียนห้อง เดียวกับ โคนัน และ อายูมิ เก็นตะ มิสึฮิโกะ และเป็นเพื่อนกันกับทุกคนและกลายมาเป็นขบวนการนักสืบเยาวชน ตอนนี้อยู่ที่บ้านดอกเตอร์ อากาสะ ฮิโรชิ (รู้ตัวจริงของโคนัน และไฮบาระ)
อายูมิเป็นเด็กจิตใจดี มีเมตตาต่อสัตว์ และเพื่อนมนุษย์ เธอมีความอ่อนโยนแบบเด็กผู้หญิงอยู่มาก ชอบที่จะแต่งตัวสวย อายูมิเป็นเด็กมีน้ำใจ เวลาไปสืบคดีกับขบวนการนักสืบจิ๋ว เธอจะนำเสบียง(ขนมปังต่างๆ)ไปด้วยอยู่บ่อยๆ และก็จะเก็บบางส่วนเล็กๆไว้ให้โคนันเสมอ เวลาที่โคนันไม่ได้อยู่กินด้วย เพราะเธอกลัวว่าเพื่อนจะหิว อายูมิเป็นเด็กขี้กลัว แต่ไม่ขี้ขลาด เธอร้องไห้ง่าย แต่บางครั้งก็กล้าหาญ เธอชอบที่จะชื่นชมและให้กำลังใจเพื่อนอยู่เสมอ
โคจิมะ เก็นตะ
โคจิมะ เก็นตะ (อังกฤษ: "George Kaminski") เป็นตัวละครหนึ่งจากยอดนักสืบจิ๋วโคนัน เรียนอยู่ที่โรงเรียนประถมเทย์ตัน มีเพื่อนร่วมชั้นได้แก่ โยชิดะ อายูมิ , เอโดงาวะ โคนัน , ซึบุรายะ มิซึฮิโกะ และ ไฮบาระ ไอ เก็นตะเป็นหัวหน้าของขบวนการนักสืบเยาวชน และชอบกินข้าวหน้าปลาไหล ถึงแม้ว่าเก็นตะจะเป็นหัวหน้า แต่ความฉลาดก็สู้โคนันไม่ได้เลย เก็นตะเป็นคนตัวอ้วน เขาชอบกินอาหารมากมายโดยเฉพาะข้าวหน้าปลาไหล ถึงแม้ว่าเขาจะใจร้อน ปากกล้า และชอบคุกคาม แต่เขาก็ใจดีและพึ่งพาได้ เขาเป็นเพื่อนที่ดีของอายูมิและมิซึฮิโกะ
ชื่อของเก็นตะ (小嶋 元太) มีที่มาจากนักเขียนที่ชื่อว่า โคมิเนะ ฮาจิเมะ (小峰 元 ,Komine Hajime)
เก็นตะแอบปิ๊งอายูมิ และมีคู่แข่งคือมิซึฮิโกะและโคนัน และสนใจในตัวไฮบาระนิดหน่อย
อี บุ๊ก เจแปน ได้จัดนำแสดงตัวละครนี้ ตั้งแต่ 12 เมษายน 2554 จนถึง 12 พฤษภาคม 2554 ในฐานะที่เป็นหัวหน้าขบวนการนักสืบเยาวชน เก็นตะได้ลำดับที่ 23 จากคะแนนโหวต 19 จาก 5,883 คะแนน
ซึบุรายะ มิซึฮิโกะ
ซึบุรายะ มิซึฮิโกะ (円谷 光彦 ,Tsuburaya Mitsuhiko) เป็นตัวละครในยอดนักสืบจิ๋วโคนัน และเป็นสมาชิกของขบวนการนักสืบเยาวชน
ซึบุรายะ มิซึฮิโกะ เป็นนักเรียนที่โรงเรียนประถมเทย์ตัน มีเพื่อนร่วมชั้นคือ เอโดงาวะ โคนัน , โยชิดะ อายูมิ , โคจิมะ เก็นตะ , ไฮบาระ ไอ เป็นคนที่ชื่นชอบการสืบสวน และชอบแย่งซีนสืบสวนแทนโคนันอยู่เรื่อย ทำให้เกิดปัญหาอยู่หลายครั้ง พ่อแม่ของเขานั้นเป็นครูทั้งคู่ และมีพี่สาวคนโตชื่อ ซึบุรายะ อาสะมิ อายุ 10 ปี
มิซีฮิโกะชอบอ่านหนังสือตำราที่เกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ ถ้าไม่นับรวมโคนันกับไฮบาระแล้ว เขาจะฉลาดที่สุด จึงสามารถแก้ปัญหาตัดหน้าโคนันได้หลายครั้ง (โดยเฉพาะการ์ตูนโทรทัศน์ตอนที่ 244 ความลับของกิจการที่รุ่งเรือง) เนื่องจากการเลี้ยงดูที่เข้มงวดของเขา เขามีแนวโน้มที่จะเป็นเกียรติมากต่อผู้อาวุโสของเขา ที่อยู่พวกเขา (ในภาษาญี่ปุ่น) มีคำต่อท้ายที่เป็นทางการ "-San" โดยไม่คำนึงถึงความใกล้ชิดของความสัมพันธ์ของพวกเขา
มิซีฮิโกะชอบเรียนวิชาวิทยาศาสตร์ ประวัติศาสตร์และทั่วไปที่ให้ความสนใจแก่เขา จึงช่วยให้เขาได้รับข้อมูลเชิงลึกที่มีประโยชน์เมื่อใดก็ตามเท่าที่จำเป็น เขาเคยได้รับรางวัลไม่กี่ครั้งสำหรับความรู้ของเขา เขาคิดกับตัวเองด้วยรอยยิ้มมีความสุขบนใบหน้าของเขา เขาพูดว่า "ฉันดีใจที่ฉันเรียน!"
มิซึฮิโกะไม่ชอบกินแครอท และจะพยายามหลีกเลี่ยงมันทุกๆ ครั้งที่เจอ
มิซึฮิโกะ เป็นคนที่แอบชอบอายูมิเอามากๆ โดยมีคู่แข่งคือ เก็นตะและโคนัน ดูเหมือนว่าเขาจะชอบอายูมิตั้งแต่ชั้นอนุบาล
มิซึฮิโกะก็มีความสัมพันธ์กับไฮบาระเช่นกัน ในบางตอน ไฮบาระจะแสดงความมั่นใจมากกว่าอายูมิและเก็นตะ เมื่อแบกรับภาระได้ยาก
มิซึฮิโกะสามารถแก้ปัญหาตัดหน้าโคนันได้หลายครั้ง (โดยเฉพาะการ์ตูนโทรทัศน์ตอนที่ 244 ความลับของกิจการที่รุ่งเรือง) ทำให้เกิดปัญหาอยู่หลายครั้งบ่อยๆ
อี บุ๊ก เจแปน ได้แสดงตัวละครนี้เมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2554 จนถึง 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 ในฐานะนักอ่านการ์ตูนโคนัน ตัวละครนี้ได้รับคะแนน 8 จาก 5,883 คะแนน
ดิจิตอลมอนสเตอร์
ดิจิตอลมอนสเตอร์ () หรือ ดิจิมอน () เป็นของเล่นสัตว์ประหลาดดิจิตอล ผลิตโดยบริษัทบันได ในราวปี ค.ศ. 1997 คล้ายกับของเล่นสัตว์เลี้ยงอิเล็กทรอนิกส์ ทามาก็อตจิ จากบริษัทบันไดเช่นกัน
ดิจิมอนใช้เป็นของเล่น เพื่อความสนุกเพลิดเพลิน โดยมีการนำเทคนิคเชิงเดียวกับทามาก็อตจิมาใช้ คือ มีรูปแบบของการเจริญเติบโตของสัตว์เลี้ยง ซึ่งการเจริญเติบโตขึ้นอยู่กับผู้เลี้ยง หากเลี้ยงดีก็สามารถเปลี่ยนระดับเป็นตัวที่มีความสามารถสูงขึ้น แต่หากเลี้ยงแย่ ก็จะกลายร่างเป็นตัวที่แย่ลง
ดิจิมอน มีความคล้ายคลึงกับ โปเกมอน ซึ่งเป็นเกมส์ต่อสู้ โดยมีสัตว์ประหลาดร่วมช่วยต่อสู้
ในปี ค.ศ. 1999 ได้มีการสร้างเป็นรูปแบบ ภาพยนตร์การ์ตูน
เครื่องเกมดิจิมอน สามารถแบ่งออกได้เป็น 2 ประเภท ดังนี้