hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
วัดโรงธรรมสามัคคี
วัดโรงธรรมสามัคคี ตั้งอยู่ อำเภอสันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่
เดิมเป็นเพียงอารามเล็กๆ ที่อยู่ในบริเวณสวนมันแกว บ้านตลาดสันกำแพง ต่อมามีคณะผู้ศรัทธาได้ทำการซื้อที่ดินดังกล่าว แล้วยกให้เป็นสถานที่ปฏิบัติธรรม ฟังเทศน์ โดยได้ก่อสร้างศาลาบำเพ็ญบุญหลังหนึ่ง ชาวจึงเรียกตามสำเนียงคำเมืองว่า "โฮงธรรม" (โรงธรรม)โดยจะอาราธานานิมนต์พระภิกษุจากวัดต่างๆ มาเพื่อรับภัตตาหารและเทศนาธรรมทุกวันพระ ในช่วงเข้าพรรษา
ต่อมา ได้อาราธนาพระอาจารย์กู่ ธมมทินโน พระกรรมฐานสาย
พระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต มาจำพรรษา และมีการอาราธนาพระอาจารย์อีกหลายรูป จึงมีการสร้างเสนาสนะ และถวาวรวัตถุขึ้นไปตามลำดับได้แก่ สติปัฏฐาน ๔, สัมมัปปธาน ๔, อิทธิบาท ๔, อินทรีย์ ๕, พละ ๕, โพชณงค์ ๗, มรรคมีองค์ ๘ รวมเป็น โพธิปักขิยธรรม ๓๗ ประการ ฐานเจดีย์เป็นทรงกลม ภายในประกอบห้องสมุด, ห้องแสดงศิลปวัตถุ, ประดิษฐานพระพุทธรูปประจำวันเกิดและพระพุทธรูปต่าง ๆ และชั้นสูงสุดได้ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุ
เบอร์เซิร์กเกอร์ (มหาสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์)
เบอร์เซิร์กเกอร์ เป็นตัวละครสมมติจากตัวละครจากเกมซาวนด์โนเวลของไทป์-มูน และการ์ตูนเรื่อง เฟท/สเตย์ ไนท์ โดย ไทป์-มูน
สำหรับ เสียงพากย์ ของเบอร์เซิร์กเกอร์นั้นคือเสียงของ ไซเซน ทาดาฮิสะ ในภาษาญี่ปุ่น ส่วนภาษาอังกฤษนั้นเป็นของ ไมเคิล แม็คคอนนาเฮย์
เบอร์เซิร์กเกอร์เป็นข้ารับใช้ของอิลยา ผู้ซึ่งอยู่ในคลาสที่ได้รับการยกย่องว่ามีพละกำลังมากที่สุด เขามีรูปร่างสูงใหญ่ล่ำสันเหมือนยักษ์พร้อมผิวสีน้ำตาลที่แข็งแกร่งประดุจเหล็กกล้า อาวุธของเขาคือท่อนไม้ติดของแหลมซึ่งดูคล้ายขวานผสมกับไม้กระบอง เขาสามารถที่จะทำลายทุกอย่างที่ขวางหน้า สมกับชื่อคลาสของเขา การต่อสู้ทุกครั้งของเขาจะเต็มไปด้วยความดุร้ายและป่าเถื่อน ซึ่งเป็นการยากทีจะควบคุมสำหรับจอมเวทย์ทั่วไป แต่สำหรับอิลยา สามารถควบคุมเขาได้อย่างง่ายดาย
เสริมความบ้าคลั่งระดับ B เพิ่มประสิทธิภาพให้กับทักษะในทุก ๆ ด้าน แต่จะสูญเสียสติสัมปชัญญะไปครู่หนึ่ง
อิลยาได้แนะนำตัวเขาว่าเขาคือ เฮราเคลส ลูกครึ่งเทพ ในตำนานกรีก หรือที่รู้จักกันใน ตำนานโรมัน ในชื่อ เฮอร์คิวลิส เขาเป็นบุตรของ เทพเจ้าเซอุส และ แอลค์มีน แต่ชื่อของเขากลับมีความหมายว่า "เกียรติของเฮรา" เทพีผู้ที่หึงหวงสามีของเธอมาก และไม่พอใจในการเกิดของเฮราเคลส ในวัยเด็ก เฮราเคลสมีพละกำลังมหาศาลผิดจากมนุษย์ผู้อื่น แต่เขาก็สามารถควบคุมพลังนั้นได้ด้วยการอยู่ร่วมกับเพื่อนมนุษย์อย่างสงบสุข เมื่อเขาโตขึ้น เขาก็โดนเทพีเฮราสาปให้เขาบ้าคลั่ง ทำให้เขาพลั้งมือสังหารเมการ่า ภรรยาของเขา และลูกของเธอกับเขา หลังจากที่เขาได้สติ เขาก็ตกอยู่ในความเศร้าโศกอย่างมาก เขาจึงได้เนรเทศตัวเองออกมาจากเมืองธีเบส และเดินทางมาจนได้พบกับ "โอราเคิล" เทพผู้ทำนาย ซึ่งได้เสนอให้เขาปฏิบัติภารกิจทั้ง 12 ประการของกษัตริย์ยูริสเทียส ซึ่งเป็นที่มาของโนเบิลแฟตาซึ่มของเขานั่นเอง และภารกิจเหล่านั้นยังทำให้เฮราเคลสเป็นที่รู้จักในเรื่องของพละกำลัง ร่างกายที่แข็งแกร่ง และสติปัญญาอันดีเลิศอีกด้วย
เบอร์เซิร์กเกอร์ได้ถูกอัญเชิยมาโดยตระกูลไอนซ์แบร์น ในเยอรมัน หลายเดือนก่อนช่วงสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ครั้งที่ 5 จะเริ่มต้นขึ้น โดยใช้เศษหินของวิหารเฮราเคลสเป็นสื่ออัญเชิญ ซึ่งตั้งแต่สมัยไหนแล้ว ที่ตระกูลไอนซ์แบร์นไม่เคยได้รับชัยชนะในสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์เลยซักครั้ง จึงทำให้ตระกูลนี้ถูกเหยียดหยามมาตลอดตั้งแต่สงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ครั้งที่ 3 ดังนั้นเพื่อเป็นการกอบกู้เกียรติยศของตระกูลไอนซ์แบร์น พวกเขาจึงได้อัญเชิญวีรบุรุษผู้ที่แกร่งกล้าที่สุดในตำนานกรีกขึ้นมา และให้อิลยาควบคุมเขาเข้าสู่สงครามเพื่อที่จะฟื้นฟูปาฎิหาริย์ที่สูญเสียไปของพวกเขา
แม้ว่าอิลยาจะมีพลังเวทย์ที่ซุกซ่อนอยู่เป็นปริมาณมหาศาลเกินคาดคิด แต่การที่จะควบคุมวิญญานของเบอร์เซิร์กเกอร์ที่แข็งแกร่งมากก็สร้างปัญหาให้กับเธออยู่ไม่น้อยเช่นกัน เธอจึงควบคุมให้เขาบ้าคลั่งและปราศจากความคิดอยู่เสมอ แต่อย่างไรก็ตาม ตัวเขาก็ได้แสดงถึงความเสียสละของตนเองให้กับอิลยาเพื่อเป็นการตอบแทน โดยการปกป้องเธอให้พ้นจากอันตรายอยู่ตลอดเวลา
ในเนื้อเรื่องทั้งสามบทนั้น ตัวเขาได้ถูกสังหารไปเสียทุกบท เช่นในบทเฟท เขาได้ถูกสังหารไป 6 ครั้งโดย อาเชอร์ ก่อนที่จะถูก เซเบอร์ และ ชิโร่ สังหารจนหมดทั้ง 12 ชีวิตในเวลาต่อมา ในช่วงแรกของบท "อันลิมิเต็ด เบลด เวิร์คส" เขาได้ถูก กิลกาเมช ตรึงเขาไว้ด้วยเอนคิดู และเขาก็ได้เสียชีวิตจากการเอาตัวเองเข้าเป็นโล่กำบังให้กับอิลยา จากการโจมตีของกิลกาเมช ในบท "เฮฟเว่นส์ ฟีล" เขาได้ถูก “เงา” ของโซเคนกลืนกินจนทำให้เขากลายเป็น เบอร์เซิร์กเกอร์ด้านมืด ทำให้เขาบ้าคลั่งและดุร้ายมากยิ่งขึ้น แต่สุดท้ายแล้วเขาก็ได้อิลยาเตือนสติเขาไว้ ก่อนที่จะถูกสังหารโดยชิโร่ในที่สุด
ควอตซ์
ควอตซ์ () (SiO) หรือมีชื่อว่า "แร่เขี้ยวหนุมาน" เป็นแร่ที่พบมากที่สุดในโลกเป็นอันดับที่สองรองจาก เฟลด์สปาร์ซึ่งทำให้เกิดมีประจุไฟฟ้าขึ้นในควอตซ์ (เช่นเดียวกับทัวร์มาลีน) ด้วยคุณสมบัตินี้จึงนำมาใช้ควบคุมความถี่คลื่นวิทยุ ควบคุมความเที่ยงตรงของนาฬิกากันน้ำ ที่เราเรียกกันว่า นาฬิกาควอตซ์ และด้วยความโปร่งใสต่อแสงอัลตราไวโอเลต ทำให้ควอตซ์เหมาะที่จะนำมาทำเป็นเลนส์ของกล้องจุลทรรศน์อีกด้วย
ด้วยลักษณะของผลึก ทำให้ควอตซ์ถูกแบ่งออกเป็น 3 ประเภท
เนื่องจากฝุ่นละอองที่มีอยู่ในอากาศก็มีแร่ควอตซ์ปะปนอยู่เช่นกัน ดังนี้หากใช้ผ้าทำความสะอาดเช็ดถูอัญมณีที่มีความแข็งน้อยกว่า 7 เช่น ไข่มุก งาช้าง อำพัน ซอยไซต์ ไดออปไซด์ หรือเพอริโดต์ เป็นต้น จะทำให้อัญมณีที่มีค่าความแข็งน้อยกว่าควอตซ์จะเป็นรอยขีดข่วนได้ ดังนี้จึงเป็นที่นิยมเชื่อถือกันว่า แร่ที่มีค่าความแข็งมากกว่า 7 จึงเหมาะสมกับการนำมาทำเป็นอัญมณี ยกเว้นที่แข็งน้อยกว่าแต่มีคุณสมบัติที่จะนำมาเป็นอัญมณีได้ ก็คือ มีความสวยงามที่โดดเด่น และเป็นที่นิยมตามแฟชั่น
ภาษามันดาอิก
ภาษามันดาอิก เป็นภาษาที่ใช้ในศาสนามันเดียน ใกล้เคียงกับภาษาอราเมอิก และได้รับอิทธิพลจากภาษากลุ่มอิหร่านอื่นๆทั้งในด้านไวยากรณ์และรากศัพท์ ภาษามันดาอิกคลาสสิก จัดอยู่ในภาษากลุ่มเซมิติกตะวันออก สาขาตะวันออกเฉียงเหนือ ใกล้เคียงกับภาษาอราเมอิกที่ใช้พูดในบาบิโลเนียและภาษาในเมโสโปเตเมียอื่นๆ มีความใกล้เคียงกับภาษาซีเรียค ที่เป็นภาษาของชาวคริสต์ในตะวันออกกลาง
ภาษามันดาอิกใหม่พัฒนามาจากภาษามันดาอิก ที่จัดอยู่ในกลุ่มเดียวกับภาษาอราเมอิก ภาษาอราเมอิกเคยใช้เป็นภาษากลางในยุคอัสซีเรียและอคาแมนิด และการเป็นภาษาสำหรับการติดต่อระหว่างชาติ หลังจากนั้น ภาษาอราเมอิกพัฒนาออกไปเป็นสองกลุ่มใหญ่คือ กลุ่มตะวันตกได้แก่ภาษาทัลมูดิกในปาเลสไตน์ ภาษาปาเลสไตน์ของชาวคริสต์ และภาษาซามาริทัน กับกลุ่มตะวันออก ได้แก่ ภาษาบาบิโลเนียยุคสุดท้าย ภาษาซีเรียคและภาษามันดาอิก
ภาษาที่ยังเหลืออยู่ของภาษาอราเมอิกกลุ่มตะวันออกได้แก่ ภาษาอราเมอิกใหม่กลาง (ภาษาตูโรโยและภาษามลาโซ) ภาษาอราเมอิกใหม่ตะวันออกเฉียงเหนือ (เป็นกลุ่มใหญ่สุด ซึ่งรวมทั้งภาษาอราเมอิกใหม่ในหมู่ชาวยิวและภาษาอราเมอิกใหม่อัสซีเรียและภาษาอราเมอิกใหม่คัลเดีย) และภาษามันดาอิกใหม่ ส่วนภาษาที่เหลือรอดของกลุ่มตะวันตกมีภาษาเดียวคือภาษาอราเมอิกใหม่ตะวันตกที่ใช้พูดในบางหมู่บ้านในดามัสกัส ในบรรดาภาษาที่เหลือรอดเหล่านี้ ภาษามันดาอิกใหม่จัดว่าเป็นภาษาที่สืบทอดมาจากภาษาอราเมอิกโดยตรง ในทางไวยากรณ์ ภาษามันดาอิกใหม่มีลักษณะอนุรักษนิยมเมื่อเทียบกับภาษาอราเมอิใหม่กลุ่มตะวันออกอื่นๆ โดยยังคงใช้การเชื่อมต่อปัจจัยแบบภาษาเซมิติกยุคเก่า
ภาษามันดาอิกใหม่เหลืออยู่สามสำเนียง ใช้พูดในเมืองซุซตาร์ ชาห์ วาลติ และเดซฟูล ในคุเซสถานตะวันออกเฉียงเหนือ ประเทศอิหร่าน ชุมชนชาวมันเดียในเมืองเหล่านี้อพยพออกในช่วงพ.ศ. 2523 และเข้าไปตั้งถิ่นฐานในเมืองอะห์วาซและโคร์รัมชาห์ ซึ่งเป็นผลมาจากสงครามอิรัก-อิหร่าน
การอธิษฐานในศาสนาพุทธ
อธิษฐาน (อ่าน อะ-ทิด-ถาน, อะ-ทิด-สะ-ถาน) มีสองความหมาย ความหมายแรกคือ การตั้งมั่นหรือการตัดสินใจ และความหมายที่สองคือ การตั้งใจหรือการผูกใจ
อธิษฐาน แปลว่า การตั้งมั่น การตัดสินใจ การตั้งความปรารถนา ทั่วไปหมายถึงการตั้งใจมุ่งผลอย่างใดอย่างหนึ่ง, การตั้งจิตร้องขอสิ่งใดสิ่งหนึ่งต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์, การนึกปรารถนาสิ่งที่ต้องการจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์ เช่น ตั้งจิตอธิษฐานขอพรจากพระ นึกอธิษฐานในใจขอให้เดินทางแคล้วคลาด เป็นต้น
คำว่า อธิษฐาน ในคำวัดหมายถึงความตั้งใจมั่นคงตัดสินใจรักษาสัจจะ ตั้งใจประกอบความเพียร ตั้งใจเสียสละ ตั้งใจทำบุญ ตั้งใจหาความสงบ เป็นต้น
อธิษฐาน แปลว่า การตั้งใจไว้ การผูกใจไว้ ใช้คู่กับคำว่า ปัจจุธรณ์ ที่แปลว่า ถอนคืน, การถอนคืน เป็นภาษาพระวินัย คือมีธรรมเนียมว่าเมื่อพระสงฆ์ได้ผ้ามาใหม่ ตั้งใจจะใช้เป็นผ้าชนิดใด เช่นเป็นสบงสำหรับนุ่ง เป็นจีวรสำหรับห่ม ก็อธิษฐานคือตั้งใจกำหนดผูกใจไว้ว่าจะใช้สอยเป็นผ้าชนิดนั้น เมื่ออธิษฐานเสร็จแล้วเป็นอันถูกต้องและใช้สอยได้ตามพระวินัย เรียกผ้านั้นว่า ผ้าอธิษฐาน ผ้าครอง หรือ สบงอธิษฐาน จีวรอธิษฐาน
แม้บาตรก็ต้องอธิษฐานก่อนใช้เช่นกัน เมื่ออธิษฐานแล้วเรียกว่า บาตรอธิษฐาน
มีคำสำหรับอธิษฐานตามพระวินัยโดยเฉพาะเมื่อต้องการจะเลิกใช้หรือเปลี่ยนใหม่ก็ทำได้โดยการปัจจุธรณ์เสียก่อน
ภาษามาซันดารานี
ภาษามาซันดารานี หรือภาษาตาบารี เป็นภาษากลุ่มอิหร่านสาขาตะวันตกเฉียงเหนือ มีผู้พูดในจังหวัดมาซันดารานี ประเทศอิหร่าน ไม่อาจเข้าใจกันได้กับภาษาเปอร์เซีย ภาษามาซันดารานีใกล้เคียงกับภาษาคิเลกิ โดยมีคำศัพท์ใกล้คียงกัน ภาษามาซันดารานีได้รับอิทธิพลจากภาษาอื่นเช่นภาษาอาหรับและภาษาตุรกีด้วย มีผู้พูดน้อยกว่า 3 ล้านคนใน พ.ศ. 2536 มีหลายสำเนียงเช่น โคร์คานี คาดิโกลาฮี และ ปาลานี นอกจากนั้น ในภาษาเติร์กเมนมีการยืมคำจากภาษามาซันดารานีไปเช่นเดียวกัน
คำว่ามาซันดารานีมาจากชื่อของบริเวณนี้ในอดีตคือมาซันดารานซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรตาปูเรียในอดีต แต่เดิม ชาวบ้านเรียกภาษาของตนว่าภาษาคิเลกิ เช่นเดียวกับชาวภาษาคิเลกิ อย่างไรก็ตาม ทั้งกิลินและมาซันดาราน ล้วนเคยเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรตาปูเรีย ที่มีภาษาประจำชาติในชื่อภาษาคิเลกิ
ในบรรดาภาษากลุ่มอิหร่านที่ยังเหลืออยู่ ภาษามาซันดารานีมีประวัติการเขียนที่ยาวนานเริ่มตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 15 -20 ซึ่งเป็นผลมาจากการที่มาซันดารานเป็นรัฐอิสระอีกหลายศตวรรษหลังการรุกรานของชาวอาหรับ มีวรรณคดีที่สำคัญมาก เช่น Marzban Nameh (แปลเป็นภาษาเปอร์เซียแล้ว) การใช้ภาษามาซันดารานีในปัจจุบันเริ่มน้อยลง เนื่องจากได้รับอิทธิพลจากภาษาเปอร์เซียแ ละผู้พูดภาษานี้พยายามกลมกลืนเข้ากับผู้พูดภาษาเปอร์เซีย บทบาททางด้านวรรณคดีและการปกครองถูกแทนที่ด้วยภาษาเปอร์เซีย ซึ่งเป็นเพราะถูกผนวกเข้ากับอิหร่านตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 22
ภาษามาซันดารานีมีการผันคำ และไม่มีเพศทางไวยากรณ์ เรียงประโยคแบบประธาน-กริยา-กรรม 
ต่อไปนี้เป็นตัวอย่างที่ได้มาจาก Online Mazandarani-Persian dictionary.
ภาษาลิซานิด โนซาน
ภาษาลิซานิด โนซาน เป็นภาษาอราเมอิกใหม่ของชาวยิว เริ่มใช้พูดในทางใต้และทางตะวันออกของเคอร์ดิสถานในอิรัก อยู่ในบริเวณที่เรียกว่าอาร์บิล ผู้พูดส่วนใหญ่ปัจจุบันอยู่ในอิสราเอล คำว่าลิซานิก โนซานหมายถึง “ภาษาของพวกเราเอง” ชื่อเรียกอื่นๆของภาษานี้คือ ภาษาฮาลัวลา (หมายถึงภาษายิว) ภาษากาลิกาลู (หมายถึง “ของฉัน-ของคุณ” เรียกตามลักษณะเฉพาะของไวยากรณ์ และภาษาคูร์ดิต (หมายถึงภาษาเคิร์ด)
สำเนียงของภาษาอราเมอิกใหม่จำนวนมากใช้พูดในบริเวณทะเลสาบอูร์เมียและทะเลสาบวานในตุรกี จนถึงที่ราบโมซุลในอิรักและบริเวณซานานดาซในอิหร่าน ภาษาลิซานิดใช้พูดในแถบตอนกลางของบริเวณนี้จัดอยู่ในสำเนียงตะวันตกเฉียงใต้ ไม่อาจเข้าใจกันได้กับภาษาอราเมอิกใหม่อัสซีเรียและภาษาอราเมอิกใหม่คัลเดีย
ภาษานี้มีสำเนียงหลักสองกลุ่ม กลุ่มแรกคือกลุ่มตะวันตกใช้พูดรอบๆอาร์บิล ชาวยิวส่วนใหญ่ในบริเวณนี้พูดภาษาอาหรับด้วยและภาษาสำเนียงนี้ได้รับอิทธิพลจากภาษาอาหรับแบบอิรักมาก สำเนียงตะวันออกพบในเมืองกอย ซันจัต ในเขตภูเขาทางตะวันออกเฉียงเหนือของอิรัก สำเนียงนี้ได้รับอิทธิพลจากภาษาอาหรับและภาษาเคิร์ดมาก
ระบบคำกริยาของภาษาลิซานิดต่างจากภาษาอราเมอิกใหม่อื่นๆมาก และมีความผันแปรไปตามกลุ่มสำเนียง สำเนียงอาร์บิลแสดงเป้าหมายกำลังกระทำโดยใชคำอุปสรรค la- กับรูปกริยา เช่น laqatil (เขากำลังฆ่า) สำเนียงโดเบใช้ระบบเดียวกันแต่ใช้คำอุปสรรค na- กลุ่มสำเนียงตะวันออกใช้รุปกริยาไม่จำกัดขอบเขตกับคำเชื่อมเพื่อแสดงการกำลังกระทำ
ความไม่สงบในดินแดนที่เคยอยู่ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 และการก่อตั้งรัฐอิสราเอล ทำให้ชาวยิวส่วนใหญ่ในเคอร์ดิสถานอพยพออกไปที่อื่น ในกลุ่มคนรุ่นใหม่ ภาษานี้ถูกแทนที่ด้วยภาษาฮีบรู เหลือผู้พูดภาษานี้เพียง 3,000 คน ส่วนใหญ่อายุมากกว่า 40 ปี และจะกลายเป็นภาษาตายในอนาคตอันใกล้ เขียนด้วยอักษรฮีบรู
หินตาเสือ
หินตาเสือ หรือ คดไม้สัก (Tiger's Eyes) เป็นหินแร่ธรรมชาติ ซึ่งจัดว่าเป็นหินตระกูลควอตซ์ โดยทั่วไปจะมีสีเหลือง แดงและน้ำตาล เนื่องจากว่าหินชนิดนี้มีความแวววาวคล้ายกับตาเสือ จึงถูกเรียกว่า "หินตาเสือ"
สามารถพบในประเทศแอฟริกาใต้ ออสเตรเลีย สหรัฐอเมริกา แคนาดา บราซิล นามิเบีย อินเดีย และพม่า
ในอดีตเชื่อว่าหินชนิดนี้ จะช่วยป้องกันอันตรายจากคุณไสย-สิ่งลี้ลับ
ปัจจุบันนิยมนำมาทำเป็นเครื่องประดับสวมใส่
การจัดหมู่หนังสือแบบหอสมุดรัฐสภา
"'การจัดหมู่หนังสือแบบทศนิยมสากล" () เป็นระบบการจัดหมู่ของห้องสมุดที่หอสมุดรัฐสภาพัฒนาขึ้น หอสมุดวิจัยและวิชาการส่วนมากในสหรัฐและอีกหลายประเทศใช้ระบบดังกล่าว ในประเทศเหล่านี้ ห้องสมุดสาธารณะส่วนมากและห้องสมุดวิชาการขนาดเล็กยังใช้การจัดหมู่หนังสือแบบทศนิยมดิวอี้ที่เก่ากว่า
เฮอร์เบิร์ต พัทนัม (Herbert Putnum) ประดิษฐ์การจำแนกนี้ใน ค.ศ. 1897 ไม่นานก่อนเขาดำรงตำแหน่งบรรณารักษ์รัฐสภา ด้วยคำแนะนำจากชาลส์ แอมมี คัตเตอร์ (Charles Ammi Cutter) ได้รับอิทธิพลจากการจำแนกขยายคัตเตอร์ (Cutter Expansive Classification) ของเขา, ระบบทศนิยมดิวอี้และระบบการจัดหมู่พัทนัม (Putnam Classification System) ระบบนี้ได้รับการออกแบบเฉพาะเพื่อความมุ่งหมายและการเก็บรวบรวมของหอสมุดรัฐสภาเพื่อแทนระบบที่ตั้งถาวรที่ทอมัส เจฟเฟอร์สันพัฒนา เมื่อพัทนัมออกจากตำแหน่งใน ค.ศ. 1939 ทุกหมวดใหญ่ยกเว้น K (กฎหมาย) และบางส่วนของ B (ปรัชญาและศาสนา) ได้รับพัฒนาดีแล้ว
LCC ถูกวิจารณ์ว่าขาดรากฐานทางทฤษฎีที่สมเหตุสมผล การตัดสินใจจัดหมู่หลายอย่างมาจากความต้องการทางปฏิบัติของหอสมุดมิใช่การจัดหมู่แบบญาณวิทยา แม้ระบบนี้แบ่งเรื่องเป็นประเภทใหญ่ ๆ แต่มีสภาพแท้จริงแล้วแจงนับ คือ ระบบนี้ชี้นำไปยังหนังสือที่มีอยู่ในการเก็บรวบรวมของห้องสมุดหนึ่ง ๆ มิใช่การจัดหมู่ของโลก
การจัดหมู่หนังสือแบบห้องสมุด
การจัดหมู่หนังสือแบบห้องสมุด () ทำเพื่อที่จะให้สามารถจัดเก็บหนังสือได้อย่างเป็นระเบียบ สะดวกในการค้นหา และการจัดเก็บเข้าที่เดิม โดยปัจจุบันมีระบบการจัดหมวดหมู่อยู่หลายระบบ โดยทุกระบบจะใช้หลักพื้นฐานเดียวกันคือ โดยห้องสมุดแต่ละแห่งจะพิจารณาการจำแนกประเภทจากจำนวนหนังสือ ขนาดของห้องสมุด ประเภทของหนังสือที่ให้บริการ ในปัจจุบันมีระบบที่มีประสิทธิภาพและ นิยมกันอย่างแพร่หลายใหญ่ ดังนี้
วันฮาร์ต
"เพลงในชื่อเรียกเดียวกันนี้ ดูบทความที่ วันฮาร์ต (เพลง)"
วันฮาร์ต () เป็นอัลบั้มภาษาอังกฤษที่ 10 และเป็นอัลบั้มที่ 29 เมื่อนับรวมทั้งหมดของเซลีน ดิออน ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2546
การออกจำหน่ายอัลบั้มนี้เป็นสัญลักษณ์การเรื่มต้นของมหรสพ "อะ นิว เดย์..." มหรสพ 5 ปีต่อเนื่องที่โรงอุปรากรเดอะ โคลอสเซียม โรงแรมซีซาส์ พาเลซ อำเภอลาสเวกัส จังหวัดคลาร์ก รัฐเนวาดา สหรัฐอเมริกานอกจากนี้ "แฮพว์ยูเอเวอร์บีนอินเลิฟ" และ "ไอโดรฟออลไนต์" เปนสำหนึ่งของมหรสพ "อะ นิว เดย์..." ซึ่งบรรจุลงในอัลบั้ม "อะนิวเดย์... ไลฟ์อินลาสเวกัส" อีกด้วย
Céline Dion was also nominated for one more American Music Award:
มาฮาดีร์ บิน โมฮามัด
ตุน ดกโตร์ มาฮาดีร์ บิน โมฮามัด () เป็นนายกรัฐมนตรีคนปัจจุบันของประเทศมาเลเซีย เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการหลายกระทรวง ได้แก่ กระทรวงการคลัง, มหาดไทย, กลาโหม, การค้าและอุตสาหกรรม และศึกษาธิการ เขาชนะการเลือกตั้งทั่วไปในประเทศมาเลเซีย พ.ศ. 2561
มาฮาดีร์ บิน โมฮามัด เกิดที่รัฐเกอดะฮ์ (ไทรบุรี) วันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2468 เป็นนายกรัฐมนตรีที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคนหนึ่งของมาเลเซีย ภายใต้พรรครัฐบาลที่เขาจัดตั้งขึ้นรวมระยะเวลาทั้งสิ้น 22 ปี นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2524 จนถึง พ.ศ. 2546 ทำให้เขาเป็นนายกรัฐมนตรีที่อยู่ในวาระที่นานที่สุดของมาเลเซีย เขาจบคณะแพทยศาสตร์จากมหาวิทยาลัยมาลายา ประเทศมาเลเซีย เมื่อ พ.ศ. 2498 ทำงานเป็นแพทย์ได้ 2 ปี ก่อนลาออกจากราชการ สมัครเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรที่รัฐบ้านเกิด เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรอยู่ 14 ปี ก่อนที่จะเข้าสู่รัฐสภาในปี พ.ศ. 2507 เขาทำหน้าที่อยู่ระยะนึงก่อนที่จะสูญเสียตำแหน่ง ส.ส ที่บ้านเกิดของเขาเอง หลังจากนั้น มาฮาดีร์ก็ถูกไล่ออกจากพรรคพันธมิตรอัมโนเมื่อ พ.ศ. 2512 เมื่ออับดุล ราซัก ฮุซเซน เข้ารับตำแหน่งนายกรัฐมนตรี แล้วกลับมาในพรรคอัมโนอีกครั้งหลังจากที่อับดุล ราซัก ฮุซเซน ลาออก และหลังจากนั้นก็ได้รับเลื่อนตำแหน่งให้เป็นรัฐมนตรีในปี พ.ศ. 2519 และต่อมาก็ได้รับเลือกให้เป็นรองนายกรัฐมนตรี และต่อมาในปี พ.ศ. 2524 มาฮาดีร์ก็ได้เข้าพิธีสาบานตนเป็นนายกรัฐมนตรีของมาเลเซีย หลังจากการลาออกของฮุซเซน อน ถือเป็นการเปิดฉากเริ่มต้นการเป็นนายกรัฐมนตรีที่อยู่ในตำแหน่งที่นานที่สุดของมาเลเซีย
ตลอดระยะการทำงานเป็นนายกรัฐมนตรีของมาฮาดีร์ มาเลเซียเป็นประเทศที่มีอัตราการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจสูงเป็นที่น่าจับตาของโลก
ในวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 เขารับมอบ ปริญญานิติศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยแห่งชาติสิงคโปร์
ในวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2561 เขารับมอบ ปริญญาศิลปศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวิชาผู้นำทางสังคม ธุรกิจ และการเมือง จากมหาวิทยาลัยรังสิต
แอนนี เลนนิกซ์
แอนนี เลนนิกซ์ ( OBE) เกิดเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม ค.ศ. 1954 เป็นนักร้อง นักดนตรี ชาวสก็อต เธอเป็นที่รู้จัก มีชื่อเสียงในฐานะนักร้องนำของวง Eurythmics วงในยุคทศวรรษที่ 80
ในระยะเวลา 25 ปีในอาชีพนักร้อง และ 14 ปีนับตั้งแต่วันที่เธอมีอัลบั้มเดี่ยวของตนเองชุด ‘Diva’ ในปี 1992 เธอมียอดขายอัลบั้มรวมทั้งหมด 78 ล้านชุดทั่วโลก กับ33 ซิงเกิ้ลฮิต พร้อมด้วย 4 รางวัลแกรมมี่ ,11 รางวัล Brit Awards ,5 รางวัล Ivor Novellos ,1 รางวัลออสการ์ และ 2 รางวัลลูกโลกทองคำ
ช่องโทรทัศน์ดนตรี VH1 ของอังกฤษในนิยามเธอว่าเป็น ‘the greatest living white soul singer’ – นักร้องโซลผิวขาวที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่ยังมีชีวิตอยู่
นอกจากจะเป็นศิลปินที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงแล้ว เธอยังเป็นนักกิจกรรม (activist) และนักมนุษยชน (humanitarian) ที่ร่วมโครงการรณรงค์เพื่อช่วยเหลือมนุษย์และสิ่งแวดล้อมมากมาย อย่างเช่นองค์กร Amnesty International และกลุ่ม Greenpeace
โอเกอร์ดูสตาด (วิดีโอ)
"สำหรับอัลบั้มในชื่อเรียกเดียวกันนี้ ดูบทความที่ โอเกอร์ดูสตาด"
"โอเกอร์ดูสตาด" () คือผลงานดีวีดี/วิดีโอที่ 5 ของเซลีน ดิออน คอนเสิร์ต 90 นาทีนี้ถูกบันทึกที่การแสดงสด สตาดเดอฟรานซ์ ในปารีส ขณะจัดคอนเสิร์ตทัวร์เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ บันทึกภาพเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2542 และวางจำหน่ายเมื่อ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2542
"ทูเลิฟยูมอร์" แสดงพร้อมด้วยทาโร ฮากาสะผู้เล่นไวโอลิน ชอง-ชาก โกลด์แมนแสดงร่วมกับเซลีน ดิออนกับเพลง "ชีเรอูตูอีรา" และ Barnev Valsaint (สมาชิกของวง) ในบทเพลง "แอมยัวร์แองเจิล" ไดอานา คิงมีรูปภาพทางจอขนาดใหญ่ในบทเพลง "ทรีดเฮอไลค์อะเลดี้." และบทเพลงพิเศษที่เซลีนร้องให้วง บีจีส์ คือ "Stayin' Alive" และ "You Should Be Dancing." และการแสดงเพลง "เทลฮิม" กับ บาบรา สตรัยซัน บนจอภาพขนาดใหญ่แต่ตัดออกจากการบันทึกลงดีวีดี
"โอเกอร์ดูสตาด" ได้รับการรับรองในสถานะไดมอนด์ ในฝรั่งเศสจากยอกขายกว่า 100,000 แผ่น ในชาร์ตวิดีโอเพลง และตำแหน่งสูงสุดตั้งแต่กันยายน พ.ศ. 2546 คืออันดับที่ 9
"โอเกอร์ดูสตาด" รูปแบบซีดี วางจำหน่ายเรียบร้อยแล้ว
วิดีโอนี้ได้วางจำหน่ายอีกครั้งในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2548 แบบดีวีดี 2 แผ่น พร้อมกับ "ออลเดอะเวย์... อะดิเคดออฟซองแอนด์วิดีโอ"
ออลเดอะเวย์... อะดิเคดออฟซองแอนด์วิดีโอ
ออลเดอะเวย์... อะดีเคดออฟซองแอนด์วิดีโอ () คือสื่อวิดิทัศน์ที่ 6 ของเซลีน ดิออน เป็นการรวบรวมมิวสิกวิดีโอเพลงภาษาอังกฤษของเธอ ออกจำหน่ายเมื่อ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544 ในรูปแบบดีวีดี และวิดีโอ นอกจากนี้ยังมีการแสดงคอนเสิร์ตของเซลีนในหลายๆที่ และยังรวมไปถึงเพลงดังๆอย่าง "มายฮาร์ตวิลโกออน," "บีคอสยูเลิฟมี," "บิวตี้แอนด์เดอะบีสท์" และ "แอมยัวร์แองเจิล" (ร้องคู่กับ อาร์. เคลลี่) และเพลงคลาสสิกทำใหม่อย่าง "เดอะเฟิร์สไทม์เอเวอร์ไอซอยัวร์เฟซ," "อิฟวอลคูดทอก," และ "เด็นยูลุกแอดมี," และยังมีมิวสิกวิดีโอ"อิทส์ออลคัมมิ่งแบ็กทูมีนาว แบบยาวด้วย
"บิวตี้แอนด์เดอะบีสท์," "บีคอสยูเลิฟด์มี" และ "ทูเลิฟยูมอร์" ซึ่งนำมาจาก "ดีวีดีไลฟ์อินเมมฟิส "เดอะเฟิสไทม์เอเวอร์ไอซอยัวร์เฟซ" และ "ออลเดอะเวย์" นำมาจาก รายการโทรทัศน์พิเศษของซีบีเอส (ปี พ.ศ. 2542)
"ออลเดอะเวย์... อะดิเคดออฟซองแอนวิดีโอ" อยู่บนชาร์ตมิวสิกวิดีโอในสหรัฐอเมริกานานถึง 47 สัปดาห์ อันดับสูงสุดคืออันดับที่ 15 (พลาตตินัม) สำหรับยอดขายกว่า 100,000 แผ่น "ออลเดอะเวย์... อะดิเคดออฟซองแอนด์วิดีโอ" ขึ้นอันดับสูงสุดอันดับที่ 3 ในชาร์ตดีวีดีออสเตรเลีย และอยู่บนชาร์ตนานกว่า 60 สัปดาห์ (รางวัลแผ่นเสียงทองคำขาว 2 แผ่น - 30,000 ชุด)
เพลงในดีวีดีนี้บรรจุในอัลบั้ม "ออลเดอะเวย์... อะดิเคดออฟซอง"
รูปแบบแบบดีวีดีและซีดี วางจำหน่ายเมื่อ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2546
วิดีโอนี้ออกจำหน่ายใหม่ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2548 แบบรูปแบบดีวีดี 2 แผ่นคู่กับ "ดีวีดีอูเกอร์ดูสตาด"
ตนกู อับดุล ราห์มาน (แก้ความกำกวม)
ตนกู อับดุล ราห์มาน อาจหมายถึง
องเนอชองช์ปา (วิดีโอ)
องเนอชองช์ปา () คือสื่อวีดิทัศน์ลำดับที่ 7 ของเซลีน ดิออน เป็นการรวมรวมมิวสิกวิดีโอเพลงภาษาฝรั่งเศสในรูปแบบดีวีดี วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548
การรวมมิวสิกวิดีโอ และการแสดงคอนเสิร์ตภาษาฝรั่งเศสของเซลีนครั้งนี้เป็นครั้งแรกของที่ออกจำหน่ายในรูปแบบดีวีดี และยังมีเพิ่มเติม อาทิ เบื้องหลังการสร้างมิวสิกวิดีโอเพลง "กงตร์นาตูร์", เบื้อหลังการบันทึกเสียงอัลบั้ม "เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ" เป็นต้น รวมแล้วกว่า 1 ชั่วโมงอีกด้วย
อย่างไรก็ตามดีวีดีนี้ไม่ได้รวมเพลง "Délivre-moi," "Ne partez pas sans moi" และ "เชอลุยดีเร"
"องเนอชองเช่ปา " ขึ้นชาร์ตมิวสิกวิดีโอภาษฝรั่งเศสในอันดับที่ 5 และอยู่ในชาร์ตนานกว่า 30 สัปดาห์ ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาว 3 แผ่น สำหรับยอดขายกว่า60,000 แผ่น และขึ้นสู่อันดับ 11 ในชาร์ตดีวีดีอิตาเลียน
ทุกเพลงที่อยู่ในดีวีดีนี้ ได้รวบรวมในรูปแบบอัลบั้มเพลง ในอัลบั้ม "องเนอชองช์ปา" ออกจำหน่าย 3 ตุลาคม พ.ศ. 2548Behind the scenes and concerts...
Behind the scenes of albums and videos
สรภัญญะ
สรภัญญะ () คือ ทำนองสำหรับสวดฉันท์ เป็นทำนองแบบสังโยค คือ สวดเป็นจังหวะหยุดตามรูปประโยคฉันทลักษณ์ มักใช้สวดบูชาพระรัตนตรัยในพระพุทธศาสนา
การสวดฉันท์ทำนองสรภัญญะมีมานานตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 4 ก่อนหน้านั้นนิยมสวดฉันท์ภาษาบาลี มีเนื้อหาเกี่ยวกับพระพุทธศาสนา และผู้สวดส่วนใหญ่เป็นพระสงฆ์ ทำนองสรภัญญะไม่แพร่หลายนัก ต่อมา พระยาศรีสุนทรโวหาร (น้อย อาจารยางกูร) ป.ธ.8 องคมนตรีและเจ้ากรมพระอาลักษณ์ในรัชกาลที่ 5 แปลบทสรรเสริญคุณต่าง ๆ เป็นฉันท์ภาษาไทย เรียก "คำนมัสการคุณานุคุณ" มี 5 ตอน คือ บทสรรเสริญพระพุทธคุณ บทสรรเสริญพระธรรมคุณ บทสรรเสริญพระสังฆคุณ บทสรรเสริญมาตาปิตุคุณ และบทสรรเสริญอาจาริยคุณตามลำดับ บทประพันธ์นี้ได้รับความนิยมมากที่สุดในปัจจุบัน ใช้สวดกันโดยทั่วไป และเนื่องจากบาทแรกเริ่มว่า "องค์ใดพระสัมพุทธ" จึงมักเรียว่า "บทสวดองค์ใดพระสัมพุทธ"
นอกจากบทสรรเสริญพระรัตนตรัยแล้ว ทำนองสรภัญญะยังใช้สวดคาถาบทอื่นอีก เช่น บทแปลคาถาพาหุงซึ่งเป็นพระราชนิพนธ์ของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งเริ่มว่า "ปางเมื่อพระองค์ปรมพุทธ"
ไลฟ์อินเมมฟิส
ไลฟ์อินเมมฟิส () คือวิดีโอ/วีซีดีที่ 4 ของเซลีน ดิออน บันทึกภาพเมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2540 ระหว่างทัวร์คอนเสิร์ต Falling into You ซึ่งจัดที่ เมมฟิส รัฐเทนเนสซี ซึ่งส่วนมากนำเพลงมาจากอัลบั้มฟอลลิงอินทูยู
"ไลฟ์อินเมมฟิส" นำโดย "เดอะพาวเวอร์ออฟเดอะดรีม" เพลงประจำพิธีเปิดโอลิมปิกฤดูร้อนปี พ.ศ. 2541 ที่แอตแลนตา จอร์เจีย และการเล่นไวโอลินของทาโร ฮากาสะในบทเพลง "ทูเลิฟยูมอร์", Marc Langis (สมาชิกวง) ร่วมแสดงกับเซลีน ดิออน ในเพลง "เชอเรอูตูอีรา" และ Terry Bradford ในเพลง "บิวตี้แอนด์เดอะบีสท์" และยังแสดง"ริเวอร์ดีฟ, เมาท์เทนไฮต์" ซึ่งออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์แต่ไม่อยู่ในวิดีโอนี้
วิดีโอนี้รับรองสถานะโกลด์ ในแคนาดา (50,000 ม้วน) และฝรั่งเศส (10,000 ม้วน)
"ไลฟ์อินเมมฟิส" ออกจำหน่ายใหม่ในรูปแบบดีวีดี ในสหราชอาณาจักร ออกจำหน่ายวันที่ 9 กุมภาพันธ์พ.ศ. 2551 และในประเทศญี่ปุ่นออกจำหน่ายในวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551
รายพระนามพระมหากษัตริย์มาเลเซีย
ยังดีเปอร์ตวนอากง (; "ยังดีเปร์ตูวันอากง") ในภาษามลายู หมายถึง "ผู้ปกครองสูงสุด" เป็นตำแหน่งอย่างเป็นทางการของประมุขแห่งรัฐของมาเลเซีย เปรียบเทียบได้กับพระมหากษัตริย์ในระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ โดยมาจากเจ้าผู้ครองรัฐทั้ง 9 รัฐในมาเลเซียตะวันตก จากทั้งหมด 13 รัฐของมาเลเซีย ดำรงตำแหน่งคราวละ 5 ปี และหมุนเวียนกันไปตามลำดับ
พระอัครมเหสีในยังดีเปอร์ตวนอากง มีตำแหน่งเรียกว่า รายา ประไหมสุหรี อากง (; "ราจาเปร์ไมซูรีอากง")สมเด็จพระราชาธิบดี ตวนกู อับดุล ฮาลิม จากรัฐเกอดะฮ์ ทรงเป็นยังดีเปอร์ตวนอากงพระองค์แรกที่ทรงครองราชย์อีกเป็นครั้งที่ 2 และยังทรงเป็นยังดีเปอร์ตวนอากงที่พระชนมายุมากที่สุดอีกด้วย
ไลฟ์อาปารี (วิดีโอ)
ไลฟ์อาปารี () คือ สื่อวีดิทัศน์ที่ 3 ของเซลีน ดิออน ซึ่งบันทึกภาพที่ Zenith Theatre ใน ปารีสเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2538 ระหว่างคอนเสิร์ตทัวร์เดอ
คอนเสิร์ตนำโดยเพลงฝรั่งเศสและเพลงภาษาอังกฤษเล็กน้อย ชอง-ชาก โกลด์แมนร่วมกับเซลีน ดิออน ในเพลง "Les derniers seront les premiers" และ "ชีเรเออตูอีรา"
ไลฟ์อาปารี จำหน่ายเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 ในรูปแบบวิดีโอ และวางจำหน่ายใหม่ในรูปแบบดีวีดีเมื่อ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ซึ่งไม่ได้บรรจุเพลง "ริเวอร์ดีฟ, เมาท์เทนไฮ"
ไลฟ์อาปารี วิดีโอ ได้รับการรับรองสถานะ 3x พลาตตินัม ในฝรั่งเศส (60,000 แผ่น) และดีวีดีที่วางจำหน่ายใหม่ได้รับรับรองเป็นสถานะพลาตตินัม (20,000 แผ่น) ในชาร์ทมิวสิกวีดีโอฝรั่งเศส ตั้งแต่กันยายน พ.ศ. 2546 ตำแหน่งสูงสุดของชาร์ต ไลฟ์อาปารีคืออันดับที่ 24
นอกจากนี้ยังมี ไลฟ์อาปารี ในรูปแบบ ซีดี เพลงวางจำหน่ายอีกด้วย
โฮกูริกุ
โฮกูริกุ () เป็นอนุภูมิภาคของญี่ปุ่น หมายถึงบริเวณทางทิศเหนืออยู่บริเวณตามชายฝั่งทะเลญี่ปุ่นในบริเวณภาคชูบุ ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะฮนชู ประกอบไปด้วยจังหวัดโทยามะ จังหวัดอิชิกาวะ จังหวัดฟูกูอิ และจังหวัดนีงาตะ
เมืองที่มีประชากรเป็นจำนวนมากในบริเวณโฮกูริกุ คือ
โทไก
โทไก () เป็นอนุภูมิภาคของญี่ปุ่น ตั้งอยู่บนชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิกของเกาะฮนชู อยู่ในพื้นที่ทางตอนกลางของประเทศที่เรียกกันว่า ภาคชูบุ (ภาคกลาง) ชื่อ "โทไก" นั้นหมายถึง "ทะเลตะวันออก" มาจากคำว่า "โทไกโด" หรือถนนสายทะเลตะวันออก หนึ่งในเส้นทางการคมนาคมหลักของญี่ปุ่นในยุคเอโดะ ซึ่งปัจจุบัน อนุภูมิภาคโทไกนั้นประกอบไปด้วยจังหวัดชิซูโอกะ จังหวัดไอจิ จังหวัดกิฟุ และจังหวัดมิเอะ
เมืองที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาคนี้คือนาโงยะ และอาณาเขตของเมืองนาโงยะและปริมณฑลที่เชื่อมต่อกันกลายเป็นมหานครก็กินพื้นที่ขนาดใหญ่และมีเศรษฐกิจใหญ่เป็นอันดับสามของญี่ปุ่น นอกจากนี้แล้วเศรษฐกิจของเมืองนาโงยะยังส่งผลไปถึงเมืองต่าง ๆ ในสามจังหวัดโดยรอบ คือ ไอจิ กิฟุ และมิเอะ ซึ่งบางทีก็จะถูกเรียกว่า ภาคชูเกียว
โทไกจัดได้ว่าเป็นเขตอุตสาหกรรมที่สำคัญที่สุดแห่งหนึ่งของญี่ปุ่น มีประชากรอาศัยอยู่อย่างหนาแน่น และมีเศรษฐกิจที่พึ่งพิงกับภาคอุตสาหกรรมเป็นหลัก
อนุภูมิภาคโทไกเคยประสบกับภัยแผ่นดินไหวขนาดใหญ่หลายครั้งในอดีต และจากงานวิจัยของคิโย โมงิพบว่ามีความเป็นไปได้ที่ภูมิภาคนี้จะประสบกับเหตุแผ่นดินไหวขนาด 8.0 ขึ้นไปในอนาคตอันใกล้ เมืองนาโงยะ ชิซูโอกะ และเมืองใหญ่อื่น ๆ อาจจะได้รับผลกระทบอย่างหนัก โดยอาจจะเป็นภัยพิบัติที่ร้ายแรงที่สุดอันหนึ่งของโลก ดังนั้นรัฐบาลญี่ปุ่นจึงได้กำหนดให้ภูมิภาคนี้เป็นเขตเผ้าระวังในปี ค.ศ. 1970 และเปลี่ยนเป็นเขตเฝ้าระวังพิเศษในปี ค.ศ. 1974
เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟคอนเสิร์ต
เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟคอนเสิร์ต () คือผลงาน ดีวีดี/วิดีโอ คอนเสิร์ตที่ 2 ของเซลีน ดิออน บันทึกภาพวันที่ 7-8 กันยายน 1993 ที่ Le Théàtre Capitole ควิเบก ประเทศแคนาดา ระหว่างทัวร์คอนเสิร์ต The Colour of My Love ซึ่งออกอากาศ CTV television network ในเดือนธันวาคม 1993 และ Disney Channel ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537
เซลีน ดิออนแสดงในบทเพลงภาษาอังกฤษใหม่ 3 อัลบั้ม รวมไปถึงแขกรับเชิญพิเศษอย่าง Peabo Bryson และ Clive Griffin นอกจากนี้ยังแสดงเพลงติดชาร์ทอย่าง "The Power Of Love" และ "Think Twice." นอกจากนี้ยังแสดงเพลงของ Elvis Presley ในเพลง "Can't Help Falling in Love." ในปี 2002 เธอร้องเพลงนี้อีกครั้งระหว่าง VH1 Divas Live concert.
ในรูปแบบวิดีโอยังมีโบนัสพิเศษมิวสิกวิดีโอ "Pour que tu m'aimes encore"
"เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟคอนเสิร์ต" อยู่ในชาร์ต 39 สัปดาห์ท๊อปมิวสิกวิดีโอ ในสหรัฐอเมริกา ซึ่งอันดับสูงสุดคืออันดับ 19 ซึ่งได้รับการรับรองสำหรับยอดขายกว่า 100,000 แผ่น และรับรองสถานะ platinum ในฝรั่งเศส (20,000 แผ่น) ในชาร์ตมิวสิกวิดีโอฝรั่งเศส ตั้งแต่กันยายน พ.ศ. 2546 อันดับสูงสุดคืออันดับ 27 และชาร์ทดีวีดีเพลง โปรตุเกสตั้งแต่มีนาคม พ.ศ. 2547 อันดับสูงสุดคืออันดับที่ 10
พ่อ
พ่อ เป็นบิดาหรือมารดาเพศชายผู้เลี้ยงบุตร ให้อสุจิผ่านเพศสัมพันธ์หรือบริจาคอสุจิซึ่งเจริญเป็นเด็ก และ/หรือ บริจาคเซลล์ร่างกายซึ่งทำให้เกิดโคลน บิดากำหนดเพศของบุตรผ่านเซลล์อสุจิซึ่งมีโครโมโซมเอ็กซ์ (หญิง) หรือวาย (ชาย)
เป็นคำที่ใช้เรียกผู้ให้กำเนิดที่เป็นผู้ชายเป็นส่วนมาก บางครั้งอาจจะใช้เรียก พระ เช่น หลวงพ่อ เป็นต้น หรือในศาสนาคริสต์จะเรียกพระ เช่น คุณพ่อ คนแต่ละเชื้อชาติจะขานเรียกพ่อไม่เหมือนกัน เช่น ภาษาไทย เรียก คุณพ่อ ภาษาอังกฤษ เรียก ฟาเธอร์ ภาษาจีน เรียก ป่าป๊า เป็นต้น
ยูนิซัน (วิดีโอ)
ยูนิซัน () เป็นวิดีโอแรกของเซลีน ดิออน ในรูปแบบ วิดีโอ ออกจำหน่าย 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2534 ซึ่งรวมสื่อวิดิทัศน์เพลงในอัลบั้มภาษาอังกฤษแรกของเธอ ยูนิซัน
"Unison" (ปี พ.ศ. 2533) เป็นการรวบรวมสื่อวิดิทัศน์ของเธออย่าง "Calling You","Where Does My Heart Beat Now รวมไปถึงส่วนพิเศษของเซลีน ดิออน ที่บ้านของเธอ
3 วิดีโอ: "Délivre-moi," "Have a Heart," และ "Calling You"บันทึกภาพขณะทัวร์คอนเสิร์ต Unison ใน Winter Garden Theatre, Toronto, ประเทศแคนาดา
ในสหรัฐอเมริกา "(If There Was) Any Other Way" ปี พ.ศ. 2534 รวมอยู่ด้วย ในแคนาดา ฉบับแคนาดา ปี พ.ศ. 2533
"ยูนิซัน" ได้รับการรับรองสถานะทองคำ ในแคนาดาสำหรับยอดขายกว่า 50,000 แผ่น
เลิฟเซเลบ
เลิฟเซเลบ () เป็นมังงะญี่ปุ่น ผลงานโดย มายุ ชินโจ (SHINJO Mayu) ตีพิมพ์ในประเทศญี่ปุ่นระหว่างปี พ.ศ. 2547 ถึง 2549 มีทั้งหมด 7 เล่ม
เอซีลนองแรสเตกวีน (เฌอเซอเรแซล-ลา)
เอซีลนองแรสเตกวีน (เฌอเซอเรแซล-ลา) (, "และหากต้องเหลือผู้หญิงอยู่เพียงคนเดียว (ฉันจะเป็นผู้หญิงคนนั้น)") เป็นซิงเกิลแรกจากอัลบัมภาษาฝรั่งเศส "แดล" (และเป็นซิงเกิลเดียวที่ออกจำหน่ายทางการค้า) อันได้รับการแผยแพร่ทางวิทยุในประเทศฝรั่งเศส, แคนาดา, สวิตเซอร์แลนด์ และเบลเยียมเป็นครั้งแรกในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 และออกจำหน่ายด้วยการให้ดาวน์โหลดผ่านทางอินเทอร์เน็ตในวันเดียวกันข้างต้น ส่วนรูปแบบซีดีการค้านั้นออกจำหน่ายในวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2550 ในประเทศที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส
"เอซีลนองแรสเตกวีน (เฌอเซอเรแซล-ลา)" เป็นผลงานการประพันธ์คำร้องของฟรองซวส โดแรง และเรียบเรียงดนตรีโดย ดาวิด กาเตอโญ
สำหรับฟรองซวส โดแรงนั้นเป็นนักประพันธ์ชาวฝรั่งเศส ผลงานเลื่องชื่อได้แก่ นิยายเรื่อง "วีชีนีเอโปล ()", "ลาเซอกงด์ดองโรม ()", "เลลีซาอวีนปลาซ เลชูปกูลอต () และ "เลกอร์โบเอเรอนาร์ด ()" ส่วนผลงานประเภทอื่น ๆ ได้แก่ ละครเรื่อง "ลาฟักตูร์ ()", "เอิงซาเลโกอีสต์ แลงตอกซ์ ()" และเพลงขบขันอย่าง "ลาวาลีสอองการ์ตง ()"
มิวสิกวิดีโอเพลงนี้อำนวยการสร้างโดยเทียร์รี วาร์กเนส () ถ่ายทำที่ในนครนิวยอร์กเมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2550 และเผยแพร่เป็นครั้งแรกในโทรทัศน์ของแคนาดา ช่องทีวีเอ () เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2550
เพลงนี้ขึ้นสู่อันดับ 1 ชาร์ตซิงเกิลฝรั่งเศส และเป็นซิงเกิลที่ 5 ของเซลีน ดิออนที่ขึ้นอันดับ 1 ในประเทศดังกล่าว (60,000 แผ่น) และขึ้นสู่อันดับที่ 2 ในควิเบก อันดับที่ 4 ในเบลเยียม อันดับ 7 ในยุโรป และอันดับ 34 ในสวิตเซอร์แลนด์
ซิงเกิลซีดีสามเพลง (ประเทศฝรั่งเศส)
อี ย็อง-แอ
อี ย็อง-แอ (; ; เกิด 31 มกราคม 1971) เป็นนักแสดงหญิงชาวเกาหลีใต้ จบการศึกษาระดับปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยฮันยาง และปริญญาโทที่มหาวิทยาลัยซุงอาง สามารถพูดได้ถึง 3 ภาษาคือเกาหลี, อังกฤษ และเยอรมัน มีผลงานเด่นคือละครซีรีส์เรื่อง "대장금" หรือ "แดจังกึม จอมนางแห่งวังหลวง"
ชีวิตส่วนตัว ในกลางปี ค.ศ. 2009 สมรสกับ จุง โฮยัง นักธุรกิจที่มีอายุ 55 ปี ซึ่งมากกว่าเธอหลายปี โดยทั้งคู่คบหากันมานานกว่า 10 ปี
ต่อ
ต่อ ()คือแมลงสังคมซึ่งมีนางพญาเป็นจุดศูนย์กลางชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์ () มันถูกจัดให้เป็นแมลงประเภทที่ทั้งกินเนื้อและพืชเป็นอาหาร ต่อในโลกนี้มีอยู่หลากหลายสายพันธุ์
มนุษย์สามารถนำตัวอ่อนของต่อมาทำอาหารได้
ต่อทำรังด้วยเศษใบไม้กับน้ำลาย ลักษณะกลมและรี ขนาดของรังจะขึ้นอยู่กับเวลา และจำนวนประชากรต่อ
บูม
บูม () อาจหมายถึง
ลาบูม
ลาบูม La Boum (The Party, ชื่อไทย: ลาบูมที่รัก) เป็นภาพยนตร์วัยรุ่นจากประเทศฝรั่งเศส ออกฉายครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2523 เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกของโซฟี มาร์โซ นักแสดงหญิงชาวฝรั่งเศส ซึ่งเล่นเรื่องนี้ขณะอายุ 14 ปี ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นที่นิยมไปทั่วโลก และสร้างชื่อเสียงให้กับเธอ และมีภาคสองในสองปีต่อมา
เพลงประกอบภาพยนตร์ แต่งโดย Vladimir Cosma มีเพลงที่มีชื่อเสียงคือเพลง Reality ร้องโดย Richard Sanderson
ภาพยนตร์กล่าวถึง วิค เด็กสาววัย 13 ปี คุณพ่อเป็นทันตแพทย์ คุณแม่เป็นนักเขียนการ์ตูน คุณย่าเป็นนักดนตรี ครอบครัวของวิคเพิ่งย้ายมาจากเมืองอื่น ที่โรงเรียนใหม่เธอจึงไม่รู้จักใคร วันหนึ่งเธอไปงานปาร์ตี้ (ภาษาฝรั่งเศส: "boum") และมีความรักเป็นครั้งแรกกับเพื่อนชายจากโรงเรียนเดียวกัน ภาพยนตร์กล่าวถึงความรักแบบใสบริสุทธิ์ของวัยรุ่น และปัญหาชีวิตคู่ของพ่อแม่ที่แต่งงานกันมานาน 15 ปี
ภิกษุสันดานกา
ภิกษุสันดานกา เป็นผลงานภาพวาดของ อนุพงษ์ จันทร อาจารย์ประจำคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ สาขาจิตรกรรม สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง
ภาพภิกษุสันดานกา มีปัญหาต่อกลุ่มพระสงฆ์กลุ่มหนึ่งนำโดย พระมหาโชว์ ทัศนีโย แกนนำสมัชชาชาวพุทธแห่งชาติ ซึ่งกล่าวว่าเป็นการดูหมิ่นสงฆ์ โดยภาพที่แสดงพระภิกษุ 2 รูปหลับตาเอาศีรษะชนกันและมีปากเป็นปากของกา นอกจากนี้ยังมีรอยสักเต็มตัว และแสดงกิริยาแย่งสายสิญจน์กับตะกรุดที่อยู่ในบาตร ส่วนลายสักเป็นรูปกบกำลังผสมพันธุ์และตุ๊กแกกำลังผสมพันธุ์กัน
ไซเบอร์จายา
ไซเบอร์จายา () เป็นเมืองในประเทศมาเลเซีย อยู่ทางใต้ของกัวลาลัมเปอร์ ทางทิศตะวันตกของปูตราจายา เหตุผลที่ตั้งชื่อเมืองเช่นนี้ เพราะไซเบอร์จายาเป็นเสมือนเมืองแห่งโลกของไซเบอร์ (Cybercity) เนื่องจากเป็นที่ตั้งของอุตสาหกรรมด้านสื่อผสม (หรือมัลติมีเดีย) ศูนย์การค้นคว้าและวิจัย (R&D Centers) มหาวิทยาลัยมัลติมีเดีย และสำนักงานใหญ่ด้านปฏิบัติงานของบริษัทนานาชาติที่ต้องการเข้ามาสร้างฐานผลิตหรือทำการค้าในมาเลเซียจากทั่วโลก
ปูตราจายาและไซเบอร์จายานี้ ตั้งรวมกันอยู่ในโครงการ MSC เพื่อส่งเสริมการลงทุน การทำธุรกิจ การค้นคว้าและวิจัยและการใช้ชีวิตอย่างคุ้มค่าที่สุดแห่งหนึ่งของโลก ไซเบอร์จายาเป็นเสมือนหัวใจของโครงการ MSC (Multimedia Super Corridor) ที่มีการติดตั้งโครงข่ายโทรคมนาคมที่ทันสมัยระดับโลก เพื่อให้บริการที่มีคุณภาพและเพียงพอกับความต้องการของธุรกิจ อุตสาหกรรมต่าง ๆ ที่จะเกิดขึ้นในอนาคต MSC ตั้งอยู่ในภูมิภาคที่มีการเติบโตของตลาดรวดเร็วที่สุดแห่งหนึ่งในเอเชีย เป็นอาณาจักรของเทคโนโลยีสารสนเทศยุคใหม่ที่รัฐบาลพยายามสร้างแรงจูงใจนานัปการ เพื่อให้บรรดาบริษัทเอกชนต่าง ๆ เข้ามาร่วมกันพัฒนาหรือใช้เทคโนโลยีสื่อผสมที่ทันสมัยของประเทศ ซึ่งจะส่งผลเป็นการพัฒนาประเทศโดยรวมต่อไปในอนาคต
MSC เป็น Corridor สีเขียวที่มีความกว้าง 15 กม. และยาว 50 กม. เริ่มต้นจากศูนย์กลางกัวลาลัมเปอร์ หรือ KLCC โดยเป็นที่ตั้งของตึกแฝดที่สูงที่สุดในโลก (อาคารเปโตรนาส ซึ่งเป็นตึกคู่ หรือที่เรียกว่าทวิน ทาวเวอร์) เรื่อยลงมาทางใต้จะพบท่าอากาศยานกัวลาลัมเปอร์
เพชร โพธิ์ทอง
เพชร โพธิ์ทอง (พ.ศ. 2488-26 เมษายน พ.ศ. 2555) เมื่อ พ.ศ. 2520 ได้ตั้งคณะตลกขึ้นชื่อว่า เพชร โพธิ์ทอง มี สีหนุ่ม เด่น เด๋อ เทพ ได้เล่นตามห้องอาหารทั่วไป และ พ.ศ. 2523 ได้ตั้งตลกคณะเชิญยิ้มขึ้นมาและได้ปั้นตลกให้ดังหลายคนอาทิเช่น โน้ต เชิญยิ้ม ได้ให้มาเล่นในคณะเชิญยิ้ม พ.ศ. 2523 เด่น ดอกประดู่ เด๋อ ดอกสะเดา เทพ โพธิ์งาม สีหนุ่ม เชิญยิ้ม ได้ชวนมาร่วมเล่นในคณะ เพชร โพธิ์ทอง เมื่อ พ.ศ. 2520 เพชร โพธิ์ทองได้ตั้งตลกคณะ เก้ายอดให้ ดู๋ ดอกกระโดนและดี๋ ดอกมะดัน เพชร โพธิ์ทองได้ชวนให้มาเล่นโดยอยู่กับกับ เด๋อ ดอกสะเดา ใช้ชื่อคณะว่า เด๋อ ดู๋ ดี๋ และยังมีอีกหลายคนเช่น ยาว อยุธยา เป็ด เชิญยิ้ม เพชร ดาราฉาย เป็นต้น
เพชร โพธิ์ทอง เสียชีวิตเมื่อวันที่ 26 เมษายน 2555 ด้วยโรคมะเร็ง
ภาษาตาตาร์ไครเมีย
ภาษาตาตาร์ ไครเมีย หรือภาษาไครเมีย ภาษาตุรกีไครเมีย เป็นภาษาของชาวตาตาร์ไครเมีย ใช้พูดในไครเมีย เอเชียกลาง โดยเฉพาะในอุซเบกิสถาน และผู้อพยพชาวตาตาร์ ไครเมียในตุรกี โรมาเนีย บัลแกเรีย เป็นคนละภาษากับภาษากวาซัน ตาตาร์
มีผู้พูดมากกว่า 260,000 คนในไครเมีย และราว 150,000 คนในลี้ภัยในเอเชียกลาง โดยเฉพาะในอุซเบกิสถาน 5 ล้านคนในตุรกี และในโรมาเนียอีก 24,000 คน บัลแกเรีย 3,000 คน และมีในประเทศอื่นๆอีก
มีสามสำเนียงคือ โนคายส์ (ต่างจากภาษาโนไก) กำเนิดจากภาษาเคียปชัก สำเนียงโอคุซซึ่งใกล้เคียงกับภาษาตุรกี และสำเนียงตัตส์ซึ่งมีลักษณะผสมระหว่างสำเนียงทั้งสอง สำเนียงเหล่านี้พัฒนามาจากภาษาคูมันโดยตรง แต่ได้รับอิทธิพลจากภาษาตุรกีแบบโอคุซ การเขียนในปัจจุบันยึดตามสำเนียงตัตส์ โดยผู้พูดสำเนียงนี้มี 55% ของผู้พูดภาษาตาตาร์ ไครเมีย ทั้งหมด
ภาษานี้เกิดขึ้นในยุคที่ตุรกีแผ่อำนาจเข้าไปในแหลมไครเมียและเป็นการสิ้นสุดอำนาจของไครเมียข่าน ภาษาเขียนหลักในยุคไครเมีย ข่านคือภาษาชะกะไตและภาษาตุรกีแบบออตโตมัน เมื่อเปลี่ยนมานับถือศาสนาอิสลาม ภาษาตาตาร์ ไครเมีย เขียนด้วยอักษรอาหรับแบบเปอร์เซีย พ.ศ. 2319 มีการจัดมาตรฐานภาษาเขียนของภาษาตาตาร์ ไครเมียแต่ละสำเนียงให้เป็นแบบเดียวกันโดย Ismail Gaspirali
ใน พ.ศ. 2471 เปลี่ยนมาเขียนด้วยอักษรละตินแบบภาษาตุรกี และเปลี่ยนเป็นอักษรซีริลลิก ในอีกสิบปีต่อมา เริ่มหันมาใช้อักษรละตินอีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2533 แต่ยังคงมีการใช้อักษรซีริลลิกอยู่ ภาษานี้เคยเป็นภาษาราชการในสาธารณรัฐปกครองตนเองโซเวียตไครเมีย
องค์กรกะฉิ่นอิสระ
องค์กรกะฉิ่นอิสระ (Kachin Independence Organization) จัดตั้งขึ้นเมื่อ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2504 เพื่อปฏิเสธอำนาจของรัฐบาลพม่าที่เข้ามาแทรกแซงกิจการภายในรัฐกะฉิ่น ผู้ก่อตั้งชุดแรกได้แก่ ซอตู และซอดินซึ่งเคยเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยย่างกุ้ง ส่วนที่เป็นกองกำลังติดอาวุธขององค์กรนี้คือกองทัพกะฉิ่นอิสระ
เขตอิทธิพลขององค์กรนี้อยู่บริเวณชายแดนจีน-พม่า กองกำลังของกะฉิ่นเข้มแข็งใน พ.ศ. 2505 จนสามารถควบคุมรัฐกะฉิ่นได้เกือบหมดเมื่อ พ.ศ. 2507 ความผันแปรในองค์กรเริ่มขึ้นเมื่อซอดินถูกฆ่าตายในการสู้รบกับพรรคคอมมิวนิสต์พม่าเมื่อ พ.ศ. 2514 ซอเส็งและซอตูถูกทหารกะฉิ่นรุ่นใหม่ที่ไม่พอใจนโยบายของเขาฆ่าตาย ผู้นำองค์กรรุ่นต่อมาคือปราง เส็ง และซอมาย
องค์กรกะฉิ่นอิสระให้การสนับสนุนพรรคคอมมิวนิสต์พม่าและรับความช่วยเหลือจากจีนในช่วง พ.ศ. 2520 – 2522 รัฐบาลพม่าพยายามเปิดการเจรจากับองค์กรตั้งแต่ พ.ศ. 2536 และมีการลงนามในข้อตกลงหยุดยิงเมื่อ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537
พรรคมอญใหม่
พรรคมอญใหม่ () เป็นกลุ่มการเมืองที่แยกตัวออกมาจากพรรคสหแนวร่วมมอญนำโดยนายสเว จิน เนื่องจากไม่พอใจที่ทางพรรคยอมวางอาวุธเมื่อ พ.ศ. 2501 พรรคมอญใหม่เคลื่อนไหวต่อต้านรัฐบาลพม่าในเขตรัฐมอญมายาวนาน ฝ่ายรัฐบาลพม่าพยายามจัดให้มีการเจรจาเพื่อยุติการสู้รบ การเจรจามีขึ้น 4 ครั้ง ตั้งแต่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2536 จนถึงการเจรจาครั้งสุดท้ายเมื่อ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2538 จึงสามารถตกลงกันได้และได้ลงนามในข้อตกลงหยุดยิงกับรัฐบาลพม่าเมื่อ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2538 รวมเวลาต่อสู้ทางหารถึง 38 ปี
ภาษาราชสถาน
ภาษาราชสถาน เป็นภาษาหลักของภาษากลุ่มอินโด-อารยัน มีผู้พูดราว 80 ล้านคน (มี 36 ล้านคนตามข้อมูล พ.ศ. 2544) ในรัฐราชสถานและรัฐอื่นๆของอินเดีย มีสำเนียงหลัก 8 สำเนียงคือ พาคริ เสขวาตี ธุนธารี ฮารัวตี มาร์วารี เมวารี และวาคริ สำเนียงเหล่านี้ส่วนใหญ่ใช้พูดในราชสถาน แต่ก็มีพบใน คุชราต หรยณะ และรัฐปัญจาบ ภาษามัลวีที่อยู่ในกลุ่มราชสถาน มีผู้พูดในเขตมัลวาทางตะวันตกของรัฐมัธยประเทศ และจังหวัดปัญจาบและจังหวัดสินธ์ในปากีสถาน
ภาษาที่เป็นบรรพบุรุษของภาษาราชสถานและภาษาคุชราตคือภาษาคุชราตโบราณ หรือภาษามรุ-คุรชาร์หรือภาษามรุวนี หรือภาษาคุชชาร์ ภขา เป็นภาษาที่ใช้พูดโดยชาวคุรชาร์ในรัฐคุชราตและราชสถาน เอกสารในยุคนี้แสดงลักษณะของภาษาคุชราต การปรับมาตรฐานของภาษาเกิดขึ้นเมื่อ 757 ปีก่อนพุทธศักราช นอกจากจะใช้คำว่าภาษาคุชราตโบราณแล้ว ยังมีผู้ใช้ว่าภาษาราชสถานตะวันตกโบราณ เนื่องจากในเวลานั้น ยังไม่มีการแบ่งแยกระหว่างภาษาราชสถานกับภาษาคุชราต ไวยากรณ์ของภาษาโบราณนี้ เขียนโดยนักบวชในศาสนาเชน
สำเนียงส่วนใหญ่ของภาษาคุชราต ใช้พูดในรัฐราชสถาน และมีบางส่วนใช้พูดในรัฐคุชราต ปัญจาบและหรยณะ นอกจากนั้น ภาษาราชสถานยังใช้พูดในพหวัลปุรและมุลตาน ในจังหวัดปัญจาบของปากีสถาน และบางส่วนในจังหวัดสินธ์
ในอดีต จัดให้ภาษาที่ใช้พูดในรัฐราชสถานเป็นสำเนียงของภาษาฮินดีตะวันตก George Abraham Grierson เป็นนักวิชาการคนแรกที่ใช้คำว่าภาษาราชสถานใน พ.ศ. 2451 ในปัจจุบัน ภาษาราชสถานถือเป็นภาษาเอกเทศ ที่มีหลายสำเนียงและมีการเรียนการสอนในมหาวิทยาลัย โดยมีการสอนภาษาราชสถานในฐานะภาษาต่างหากตั้งแต่ พ.ศ. 2516 รัฐบาลของรัฐราชสถาน กำหนดให้เป็นภาษาประจำรัฐ แต่ยังมีเส้นทางอีกยาวไกลในการยกระดับให้เป็นภาษาระดับชาติ มีพจนานุกรมและตำราไวยากรณ์สำหรับภาษาราชสถาน
ในอินเดีย ภาษาราชสถานเขียนด้วยอักษรเทวนาครี การใช้อักษรมุริยาใช้เฉพาะในทางธุรกิจเท่านั้น ในปากีสถาน ภาษาราชสถานถือเป็นภาษาของชนส่วนน้อย และใช้ระบบการเขียนของภาษาสินธีในการเขียนภาษาราชสถาน
พรรคสหแนวร่วมมอญ
พรรคสหแนวร่วมมอญ () เป็นกลุ่มการเมืองของชาวมอญที่รวมตัวกันเนื่องจากไม่พอใจรัฐบาลพม่าหลังได้รับเอกราช จึงหันไปร่วมมือกับชาวกะเหรี่ยงที่กำลังต่อสู้เพื่อแยกตัวออกจากพม่า ผู้ก่อตั้งกลุ่มคือนายสเว จิน กลุ่มนี้ก่อตั้งเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2490 ที่เมืองมะละแหม่ง และออกหนังสือพิมพ์ชื่อตะนาวศรี ทางรัฐบาลประกาศให้การเคลื่อนไหวของชาวมอญผิดกฎหมาย นายสเว จิน ถูกจับกุม
เมื่อนายสเว จิน พ้นโทษจากการถูกจับกุมเมื่อ พ.ศ. 2497 เขาได้กลับเข้าร่วมกับพรรคสหแนวร่วมมอญทำการสู้รบในป่า และพยายามหาความร่วมมือกับกลุ่มชาวมอญต่าง ๆ ต่อมาใน พ.ศ. 2500 พรรคสหแนวร่วมมอญ รวมตัวกับสหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยงและพรรคคอมมิวนิสต์พม่าเป็นคณะกรรมการร่วมแห่งไตรพรรค
รัฐบาลพม่าพยายามติดต่อกับฝ่ายมอญเพื่อหาทางประนีประนอม ในที่สุดได้บรรลุข้อตกลงโดยรัฐบาลยอมใหจัดตั้งรัฐมอญแลกกับการวางอาวุธ พรรคสหแนวร่วมมอญยอมวางอาวุธเมื่อ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2501 กลุ่มที่ไม่เห็นด้วยกับการวางอาวุธ นำโดยนายสเว จิน แยกตัวออกไปตั้งพรรคมอญใหม่สู้กับรัฐบาลพม่าต่อไป
องค์การรัฐชาน
องค์การรัฐชาน () เป็นองค์การของชาวไทใหญ่โพ้นทะเล มีสำนักงานที่ประเทศแคนาดา ประธานคือเจ้าสิงหะหรือขุนปู้ องค์การนี้ทำหน้าที่ประสานงานกับสมาคมชาวไทโพ้นทะเลในสหรัฐอเมริกา และชาวไทใหญ่ที่ลี้ภัยอยู่ในตะวันตก แนวนโยบายหลักขององค์กรเพื่อสร้างความเป็นเอกภาพในหมู่ชาวไทใหญ่ ฟื้นฟูวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ของรัฐชาน รวมทั้งเรียกร้องเอกราชจากพม่า มีกิจกรรมประสานกับองค์กรเคลื่อนไหวเพื่อประชาธิปไตยอื่น ๆ ในพม่าด้วย
เมริคุริ
เมริคุริ () เป็นซิงเกิลภาษาญี่ปุ่นลำดับที่ 14 ของโบอา เป็นซิงเกิลที่ 3 ของโบอาที่เป็นภาษาเกาหลีโดยใช้ชื่อว่า "메리-크리" วางขายเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2547 เปิดตัวสัปดาห์แรกที่อันดับ 5 ของออริกอนชาร์ต และมียอดขายรวม 136,725 แผ่น โดยเพลง メリクリ ถูกบรรจุอยู่ในอัลบั้ม BEST OF SOUL และดิจิตอลอัลบั้ม Merry Christmas from BoA
เพลง メリクリ(เมริคุริ) เป็นซิงเกิลที่เป็นเพลงในแนวบัลลาร์ดซิงเกิลที่สองต่อจากซิงเกิล JEWEL SONG โดยเป็นเพลงประกอบโฆษณาโทรศัพท์มือถือของ au CDMA 1X WIN W21T ส่วนเพลงหน้าบีอย่าง MEGA STEP เป็นเพลงประกอบโฆษณารองเท้ายี่ห้อสเก็ตเชอรส์ และมีเพลงพิเศษอย่าง THE CHRISTMAS SONG รวมอยู่ด้วย
ล่าสุดในปี ค.ศ. 2008 วงร็อคชื่อดัง Weezer ได้นำเพลงเมริคุริไปคัฟเวอร์ใหม่ในอัลบั้มล่าสุด Weezer(Red Album)
อ็อบบลิเวียส
อ็อบบลิเวียส () คือสมาชิก 5 คนที่รวมตัวกันขึ้นเมื่อประมาณเดือนเมษายน ปี พ.ศ. 2548 ที่เล่นแนวเพลง อัลเทอร์เนทีฟเมทัล โดย อาท (ร้องนำ) อุ้ย (กีต้าร์) ร็อก (กีต้าร์) บอย (เบส) 
ซึ่งเคยเป็นเพื่อนสมัยเรียนไทยวิจิตรศิลปกันมาก่อน แต่ตอนนั้นต่างคนต่างมีวงของตัวเอง จังหวะนั้น อุ้ย ซึ่งเปิดห้องซ้อมดนตรี Home Music ต่างคนก็ต่างพาวงของตัวเองมาซ้อมที่ห้องซ้อมของอุ้ย และทุกครั้งที่เลิกซ้อม ก็มักจะลงมานั่งคุยกันเสมอ และก็ขึ้นไปซ้อมแจมกันอยู่บ่อยครั้ง จนมาวันหนึ่ง 
มานั่งคุยกันเล่นๆว่ารวมวงเล่นเพลง cover แต่ตอนนั้นขาดมือกลอง ร็อกได้ชวนเมย์ (มือกลอง) ซึ่งเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยรังสิต (คณะวิทยาลัยดนตรี) ด้วยกัน ซึ่งเมย์ก็ตอบตกลง แล้วหลังจากนั้นก็เริ่มซ้อมกันอย่างจริงจัง 
ทั้ง Cover และแต่งเพลงไปด้วยพร้อมๆกัน ซึ่งระหว่างนั้น พวกเขาก็ตระเวนเล่นตามงาน Underground ต่างๆไปด้วย 
ในเร็ววันนี้ อัลบั้มแรกของพวกเขาที่ใช้ชื่อว่า "More Sugar Extra Tatto" ภายใต้สังกัดมิวสิก บักส์ กำลังจะคลอดออกมาให้เราได้ฟังและได้มันส์ แต่กว่าจะมาเป็นความดุดันอันสวยงามของพวกเขาอย่างทุกวันนี้ คงต้องบอกว่า ที่มาที่ไปกว่าจะมาเป็น อ็อบบลิเวียส ก็ถือว่าโชกโชนและโลดโผนไม่น้อย นั่นหมายความว่า อัลบั้มชุดนี้จะต้องมีอะไรน่าสนใจที่เราเองก็คงไม่อาจมองข้ามได้
จนมาวันหนึ่ง มีทีมงานของทาง Music Bugs ได้มาเจอพวกเราที่งาน Underground งานหนึ่ง จึงได้ชักชวนให้ลองส่ง Demo เข้าไปที่ Music Bugs ซึ่งทาง Music Bugs ก็ให้โอกาสพวกเราได้เข้ามาทำงานกัน หลังจากที่อัลบั้มที่ 2 ออกมาได้ไม่นาน วงก็ประกาศแยกทางกัน โดยที่ เมย์ มือกลองได้ไปเป็นมือกลองให้กับวงลาบานูน และ อาร์ต ได้ย้ายไปตั้งวงใหม่ชื่อ Last Fight for Finish
วันฮาร์ต (เพลง)
"อัลบั้มในชื่อเดียวกันนี้ ดูบทความที่ วันฮาร์ต"
"วันฮาร์ต " () คือซิงเกิลที่ 3 จากอัลบั้ม "วันฮาร์ต" ของเซลีน ดิออน วางจำหน่ายวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2546 จำหน่ายนอกสหรัฐอเมริกา
"วันฮาร์ต" เป็นผลงานการประพันธ์และอำนวยการสร้าง John Shanks และ Kara DioGuardi.
มิวสิกวิดีโอเพลง "วันฮาร์ต" อำนวยการสร้างโดย Antti Jokinen ซึ่งแพร่ภาพครั้งแรก 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2546 ซึ่งรวมอยู่ในแผ่นซิงเกิลเอไซด์ของสหราชอาณาจักร ในซิงเกิล "วันฮาร์ต/ไอโดรฟออลไนต์" เบื้องหลังการสร้างสื่อวิดิทัศน์นี้อยู่ใน "อะนิวเดย์... ไลฟ์อินลาสเวกัส" ส่วนดีวีดีพิเศษ
DioGuardi และ Shanks ยังเป็นผู้ประพันธ์และอำนวยการซิงเกิลใหม่ปี พ.ศ. 2550 นี้ "เทกกิงแชนเซส"
ซิงเกิลซีดี 2 เพลง - (ยุโรป)
ซิงเกิลซีดี 4 เพลง - (ยุโรป)
ซิงเกิลซีดี 4 เพลง (สหราชอาณาจักร)
ซิงเกิลซีดี 4 เพลง (สหราชอาณาจักร)
วินัย สมพงษ์
พันเอกวินัย สมพงษ์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ พรรคประชาธิปัตย์ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลของนายชวน หลีกภัย และเป็นนักการเมืองที่มีความซื่อสัตย์ จนได้รับฉายาจากสื่อมวลชนว่า นายไม้บรรทัด และเป็นผู้ยกเลิกโครงการโฮบเวลล์ และริเริ่มโครงการรถไฟความเร็วสูงในประเทศไทย เมื่อปี พ.ศ. 2537
พันเอกวินัย สมพงษ์ เกิดเมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2486 จบการศึกษาจากโรงเรียนสูงเนิน อำเภอสูงเนิน จังหวัดนครราชสีมา จบการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า (จ.ป.ร.) รุ่นที่ 14 จบการศึกษารัฐศาสตร์มหาบัณฑิต ด้านการเมือง จากมหาวิทยาลัยแคนซัส สหรัฐอเมริกา โรงเรียนเสนาธิการทหารบกไทย รุ่นที่ 54 และโรงเรียนเสนาธิการทหารบกประเทศสหรัฐอเมริกา
พันเอกวินัย เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) ของกรุงเทพมหานคร มาโดยตลอดโดยสังกัดพรรคพลังธรรม ในการเลือกตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2535 ทั้ง 2 ครั้ง และเป็น รองผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร (ฝ่ายบริหารและการคลัง) ในสมัย พล.ต.จำลอง ศรีเมือง เป็น ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร
พันเอกวินัย เคยดำรงตำแหน่ง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม ในยุครัฐบาล ชวน หลีกภัย สมัยแรก มีผลงานที่โดดเด่นคือ การยกเลิกโครงการโฮปเวลล์ และการริเริ่มโครงการรถไฟความเร็วสูงในประเทศไทย
ต่อมาในปี พ.ศ. 2543 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้ง ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ในนามผู้สมัครอิสระไม่สังกัดพรรคการเมือง ได้เบอร์ 2 แม้ไม่ชนะการเลือกตั้ง แต่ก็ได้รับคะแนนเสียงเป็นลำดับที่ 4 ซึ่งมากที่สุดในกลุ่มผู้สมัครอิสระทั้งหมด
จากนั้นในปี พ.ศ. 2544 ได้เป็น ส.ส.สังกัด พรรคชาติพัฒนา ต่อมาเมื่อพรรคชาติพัฒนาได้ยุบรวมกับ พรรคไทยรักไทย ได้เป็น ส.ส.ระบบบัญชีรายชื่อพรรคไทยรักไทย ในการเลือกตั้งปี พ.ศ. 2548
พ.อ.วินัย สมพงษ์ มีภาพลักษณ์ที่เป็นนักการเมืองที่ สมถะ ซื่อสัตย์สุจริต จนได้รับฉายาจากสื่อมวลชนว่า "นายไม้บรรทัด" ในระหว่างที่เกิด วิกฤตการณ์การเมืองในประเทศไทย พ.ศ. 2548-2549 พ.อ.วินัย ได้แสดงความเห็นวิพากษ์วิจารณ์การดำรงตำแหน่ง นายกรัฐมนตรี ของ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร และได้ลาออกจากการเป็นสมาชิกพรรคไทยรักไทยพร้อมกับได้ขึ้นปราศรัยบนเวที พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย
พ.อ.วินัย สมพงษ์ ได้สมัครเข้าเป็นสมาชิก พรรคประชาธิปัตย์ ในการเลือกตั้งวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ลงสมัครรับการเลือกตั้งในระบบสัดส่วน กลุ่ม 5 (ประกอบด้วยจังหวัด นครราชสีมา ปทุมธานี นครนายก ปราจีนบุรี ฉะเชิงเทรา สระแก้ว ระยอง จันทบุรี ชลบุรี และตราด) และได้รับการเลือกตั้ง
ภายหลังการเลือกตั้ง 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 และมีการจัดตั้งรัฐบาลนายสมัคร สุนทรเวช พรรคประชาธิปัตย์ที่เป็นฝ่ายค้านพรรคเดียวได้ประกาศจัดตั้ง รัฐบาลเงา หรือ ครม.เงา ขึ้น ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 และ พันเอกวินัย สมพงษ์ ได้รับเลือกจากที่ประชุมพรรค ให้ทำหน้าที่ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมเงา
ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.อีกสมัย
ใน พ.ศ. 2561 พันเอกวินัยได้ย้ายเข้ามาร่วมงานกับ พรรคพลังธรรมใหม่
ด้านการทำงานด้านสังคมและการเมือง
ริเอะ ทานากะ
ริเอะ ทานากะ () เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เริ่มเข้าสู่วงการเมื่อปี พ.ศ. 2542 และมีผลงานเรื่องแรกคือ บทของ ซานาดะ มิตสึกิ ในเรื่อง Dual! Parallel Trouble Adventure ส่วนผลงานเด่นที่สร้างชื่อเสียงให้กับเธอคือ บทของ ชี กับ เฟรย่า จากเรื่องดิจิทัล เลดี้ และ ลักซ์ ไคลน์ จากเรื่องกันดั้มซี้ด นอกจากนี้ยังมีผลงานอัลบั้มเพลงของตนเองด้วย
ภาษาพีต
ภาษาพีต (Piet) คือภาษาโปรแกรมเชิงความลับที่ออกแบบโดยเดวิด มอร์แกน-มาร์ (David Morgan-Mar) โดยใช้ภาพบิตแมปซึ่งดูคล้ายศิลปะนามธรรมเป็นสื่อกลางสำหรับการเขียนโปรแกรม ภาษาพีต‌ได้รับการตั้งชื่อตามศิลปินชาวดัตช์ชื่อ พีต มอนดรีออน (Piet Mondrian) ผู้ซึ่งสร้างผลงานศิลปะนามธรรมด้วยเส้นและบล็อกสี่เหลี่ยม
โปรแกรมที่เขียนด้วยภาษาพีตจะใช้ภาพบิตแมปที่อยู่ในรูปแบบ GIF ขนาดกว้างยาวใดๆ ก็ได้เป็นสื่อกลาง (เทียบเท่ากับซอร์สโค้ด) พิกเซลแต่ละช่องใช้แทนคำสั่งหนึ่งคำสั่งและมีชื่อเรียกว่า "โคเดล (โค้ด+พิกเซล)" สีที่สามารถใส่ได้ในแต่ละโคเดลของภาพบิตแมปมีได้เพียง 20 สีต่อไปนี้ สำหรับสีอื่นๆ ที่ปรากฏนอกเหนือจากนี้จะมีความหมายเป็นสีขาว
ความหมายของคำสั่งสามารถแปลได้จากความต่างของค่าสี (hue) และความสว่าง (lightness) ระหว่างโคเดลก่อนหน้ากับโคเดลปัจจุบันในขณะทำงาน โดยการวนรอบ (cycle) เพื่อพิจารณาความต่างของค่าสีจะเรียงลำดับจาก แดง→เหลือง→เขียว→ฟ้า→น้ำเงิน→ม่วง→แดง และความสว่างเรียงตาม อ่อน→กลาง→เข้ม→อ่อน ส่วนสีขาวและสีดำไม่อยู่ในการวนรอบใดๆ ซึ่งคำสั่งทุกอย่างจะแปลผลด้วยอินเทอร์พรีเตอร์และเก็บทุกสิ่งที่คำนวณได้ไว้ในสแต็ก (stack) หากคำสั่งใดไม่สามารถกระทำได้ คำสั่งนั้นจะถูกข้ามไป เช่น คำสั่ง pop ออกจากสแต็กว่างเปล่า เป็นต้น
การทำงานจะเริ่มจากโคเดลที่มุมซ้ายบนสุดของภาพและเดินต่อไปบนโคเดลที่อยู่ติดกัน ทิศทางของการเดินถูกกำหนดด้วย "พอยเตอร์ทิศทาง (DP)" โดยมีทิศทางไปทางขวาเป็นค่าเริ่มต้น ซึ่งพอยเตอร์ทิศทางนี้สามารถเปลี่ยนให้เป็นค่าบน ล่าง ซ้าย ขวา ได้ตามต้องการ และยังมีตัวแปรหนึ่งเรียกว่า "ตัวเลือกโคเดล (CC)" ใช้สำหรับพิจารณาเปลี่ยนการเดินไปทางซ้ายหรือทางขวาเมื่อโคเดลถัดไปนั้นเดินต่อไปไม่ได้หรือไม่มี กล่าวคือ เป็นโคเดลสีดำหรืออยู่ที่สุดขอบภาพ ซึ่งโคเดลสีดำเปรียบเสมือน "กำแพง" ที่ไม่สามารถเดินผ่านไปได้ ส่วนโคเดลสีขาวจะไม่ทำงานใดๆ (เดินผ่านไป) โปรแกรมจะสิ้นสุดการทำงานเมื่อไม่มีทางอื่นให้เดินต่อไป ทั้งพอยเตอร์ทิศทางและตัวเลือกโคเดลอาจมีการเปลี่ยนแปลงบ่อยในโปรแกรมหนึ่งๆ และทุกโคเดลในภาพไม่จำเป็นต้องเดินผ่านทั้งหมด
เลแซงดีสปองซาบล์
เลแซงดีสปองซาบล์ () คืออัลบั้มรวมรวมเพลงฝรั่งเศสยุคแรกๆของเซลีน ดิออน ซึ่งวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2544 ในฝรั่งเศส
อัลบั้มนี้จัดจำหน่ายโดย SMM โดยไม่มีการโปรโมทใดๆทั้งสิ้น ซึ่งเพลงที่รวบรวมไว้ก็เป็นเพลงเช่นเดียวกับอัลบั้มรวมเพลงก่อนหน้า ซึ่ง ซีดีนี้ ได้ออกขายในรูปแบบ ดิจิแพ็ก
อัลบั้มนี้ขายได้ประมาณ 100,000 แผ่นทั่วโลก
ดิเออร์ลีซิงเกิล
ดิเออร์ลีซิงเกิล () คืออัลบั้มรวบรวมเพลงฝรั่งเศสยุคแรก ๆ ของเซลีน ดิออน วางจำหน่ายเมื่อ 8 มีนาคม พ.ศ. 2542 ในเนเธอร์แลนด์
หนังสือแนวกับซีดีได้บรรจุเนื้อร้องของเพลงไว้ ซึ่งเป็นการร่วมรวมเพลงยุค 1980 - 1989 อย่าง "Ce n'était qu'un rêve," "L'amour viendra," และ "Ne partez pas sans moi" (บรรเลงเพลง) อัลบั้มนี้จำหน่ายโดย BR Music โดยไม่มีการส่งเสริมใดๆ
ยอดขายประมาณ 100,000 แผ่นทั่วโลก
ซีลซูฟฟีเซแดมเม
"สำหรับเพลงในชื่อเรียกเดียวกันนี้ ดูบทความที่ ซีลซูฟฟีเซแดมเม (เพลง)"
ซีลซูฟฟีเซแดมเม () คืออัลบั้มโดยเซลีน ดิออน ภาษาฝรั่งเศส วางแผงเมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2541ซึ่งเป็นอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสที่ 19 และอัลบั้มที่ 24 ในทั้งหมด ในสหรัฐอเมริกาใช้ชื่ออัลบั้มว่า "S'il suffisait d'aimer / If Only Love Could Be Enough"
โครงการของเซลีน ดิออน และชอง-ชาก โกลด์แมน ผู้ทำงานร่วมกันในอัลบั้มที่ประสพความสำเร็จอย่าง "เดอ" () ได้กลับมาร่วมงานกันอีกครั้งในอัลบั้มนี้ อัลบั้มประกอบไปด้วยซิงเกิลเพลงป๊อปเรียบง่ายอย่าง "ซอราซูรี" และ "Je chanterai"
"ซีลซูฟีเซเดเม" ได้รับรางวัลจูโน่ในสาขาอัลบั้มฝรั่งเศสยอดขายดีเด่น
เซลีน ดิออน แสดงเพลง "Terre" สดระหว่าง Gala de l'ADISQ ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2541 เธอประเชาสัมพันธ์อัลบั้มนี้ระหว่าง "คอนเสิร์ตทัวร์เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ" ซึ่งแสดงที่ สนามกีฬาแห่งฝรั่งเศส ในปารีส บันทึกเสียงและวางจำหน่ายในอัลบั้ม "โอเกอร์ดูสตาด" () ประกอบด้วย 5 เพลงจากอัลบั้ม " ซีลซูฟฟีเซแดมเม" ()
บางเพลงในอัลบั้ม "ซีลซูฟฟีเซแดมเม" ได้บรรจุในอัลบั้ม "องเนอชองช์ปา" อัลบั้มรวมเพลงฮิตภาษาฝรั่งเศสของเธอในปี พ.ศ. 2548 นอกจากนี้วิดีโอเบื้องหลังการทำงานของอัลบั้ม "ซีลซูฟฟีเซแดมเม" ได้บรรจุในส่วนพิเศษของ ดีวิดีโอเกอร์ดูสตาด
อัลบั้มนี้วางจำหน่ายอีกครั้งเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2547 แบบซีดี 2 แผ่นคู่กับอัลบั้ม "เดอ" และวางจำหน่ายอีกเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2549 แบบซีดี 3 แผ่น พร้อมกับ "เดอ" และ "อวีนฟีเยอเอกัตเรอตี" และในวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 อัลบั้ม "ซีลซูฟฟีเซแดมเม" วางจำหน่ายอีกครั้งในสวิตเซอร์แลนด์แบบดิจิแพ็ก
รายชื่อสาขาการศึกษาระดับปริญญาเอก (สหรัฐอเมริกา)
รายชื่อสาขาการศึกษาระดับปริญญาเอก (List of fields of doctoral studies) นี้จัดทำขึ้นโดย "ศูนย์วิจัยความเห็นแห่งชาติ" ( หรือ NORC) ที่ตั้งอยู่ที่มหาวิทยาลัยชิคาโก สหรัฐอเมริกาจากการสำรวจปริญญาเอกที่มีผู้จบการศึกษารายปี โดยจัดทำให้กับมูลนิธิวิทยาศาสตร์แห่งชาติ และหน่วยงานของรัฐบาลกลางอีกหลายหน่วยงานในสหรัฐฯ
ทั้งหมดนี้คือสายวิชาการศึกษาระดับปริญญาเอกที่เน้นการวิจัยที่มุ่งสู่ปริญญาดุษฎีบัณฑิตปรัชญา ( หรือ Ph.D.) และการศึกษาศาสตร์ดุษฎีบัณฑิต ( Ed.D 1หรือ D.Ed) ที่เปิดสอนในสหรัฐฯ ซึ่งในปีการศึกษา 2547-2548 พบว่าร้อยละ 90.3 ของปริญญาเอกที่เน้นการวิจัยจำนวน 43,354 ปริญญาในสหรัฐฯ ปริญญาเป็น Ph.D. และร้อยละ 7.0 เป็น Ed.D. การศึกษาระดับปริญญาเอกสาขาวิชาชีพ () เช่น แพทยศาสตร์ ( - M.D.) และปริญญาเอกด้านกฎหมาย ( - J.D.) ไม่นับรวมในรายชื่อนี้
อาบดูลาย ดียาญ-ฟาย
อาบดูลาย ดียาญ-ฟาย (; เกิดวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1978 ที่กรุงดาการ์ ประเทศเซเนกัล) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวเซเนกัล ตำแหน่งกองหลัง
ดียาญ-ฟาย เป็นที่จดจำจากการเล่นฟุตบอลที่ประเทศอังกฤษ เคยเล่นในระดับพรีเมียร์ลีกให้กับโบลตัน วอนเดอเรอส์, นิวคาสเซิล ยูไนเต็ด, สโตก ซิตี และ ฮัลล์ ซิตี รวมถึงเคยเล่นในอีเอฟแอลแชมเปียนชิปให้กับเวสต์แฮม ยูไนเต็ดและฮัลล์ ซิตี
โดยเขาเคยเป็นผู้เล่นยอดเยี่ยมแห่งปีของสโตก ซิตี ในฤดูกาล 2008–2009 และช่วยให้สโมสรได้ตำแหน่งรองแชมป์เอฟเอคัพ ในฤดูกาล 2010–2011 นอกจากนี้เขายังเคยได้ตำแหน่งรองแชมป์อีเอฟแอลแชมเปียนชิปกับฮัลล์ ซิตี ในฤดูกาล 2012–2013 และช่วยให้สโมสรเลื่อนชั้นกลับขึ้นมาในพรีเมียร์ลีก