hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
รายชื่อตัวละครในสแลมดังก์
ตัวละครในการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่องสแลมดังก์
อาคางิและโคงุเระเป็นเพื่อนร่วมทีมมาตั้งแต่ตอนมัธยมต้น โคงุเระเริ่มเล่นบาสเพราะอยากแข็งแกร่งขึ้นแต่เขาหลงรักบาสเข้าจริงๆเมื่อได้ร่วมเล่นกับอาคางิ เขาและอาคางิ มีเพียง 2 คนที่อยู่ในทีมมา 3 ปี ในขณะที่มิสึอิออกจากชมรมระหว่างช่วงปีหนึ่ง และคนอื่นๆก็ออกจากทีมเพราะการเข้มงวดและการฝึกวินัยของอาคางิที่มากเกินไป
โคงุเระเอ็นดู ชื่นชมและพยายามที่จะนำความสามารถในตัวของซากุรางิออกมาอยู่เสมอ เขาเป็นที่คนอ่อนโยน เอาใจใส่และเป็นมิตร แทบจะไม่มีใครเคยเห็นเวลาเขาถอดแว่นเลย ( ซากุรางิเรียกเขาว่า " เมงาเนะคุง (Megane-kun/メガネくん) " ซึ่งแปลว่าชายที่สวมใส่แว่นตา ) 
ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นตัวสำรองแต่เมื่อถึงเวลาต้องแข่ง เขาก็จะดึงประสบการ์ณและความสามารถทั้งหมดออกมาแข่ง เมื่อตอนอยู่บนสนามเขาเป็นนักชูตฝีมือดีและมีความฉลาดเฉลียว ลูกชูต 3 คะแนนของเขาเป็นตัวตัดสินในการแข่งขันกับเรียวนัน ในขณะที่เขาไม่ได้มีความสามารถพิเศษอย่างอาคางิหรือมิซึอิ เขาเป็นนักบาสที่ไว้วางใจได้ เพราะเขาได้รับการฝึกฝนอบรมอย่างหนักมาตั้งแต่มัธยมต้น
โคงุเระเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่ซากุรางิจะเชื่อฟัง เพราะเขาปฏิบัติต่อทุกคนอย่างเท่าเทียม และใจดีกับทุกคน มีหลายๆคนที่รับถือและเคารพเขา
อันเดรอา เดล ซาร์โต
อันเดรอา เดล ซาร์โต (, ราว ค.ศ. 1486 - ค.ศ. 1531) เป็นจิตรกรสมัยศิลปะเรอเนซองส์และแมนเนอริสม์ยุคต้นของประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 16 มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพสีน้ำมัน จิตรกรร่วมสมัยยกย่องอันเดรอา เดล ซาร์โตว่า "Senza errori”"หรือผู้ไม่ทำผิดและถือกันว่ามีความสามารถไม่ด้อยไปกว่าราฟาเอล
อานเดรอาเกิดที่เมืองกวาลฟอนโดไม่ไกลจาก ฟลอเรนซ์ราวปี ค.ศ. 1486 หรือ 1487 เป็นหนึ่งในพี่น้องสี่คนของอักโนโลช่างตัดเสื้อ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1494 อันเดรียฝึกงานกับช่างทองและต่อมากับช่างแกะสลักไม้ และจิอาน บาริเล จิตรกรผู้ไม่ค่อยมีฝีมือดีนักแต่อานเดรอาก็ฝึกอยู่จนถึงปี ค.ศ. 1498 จอร์โจ วาซารีกล่าวถึงอานเดรอาในหนังสือ “ชีวิตศิลปิน” ว่าต่อมาอานเดรอาก็ไปฝึกกับ เปียโร ดิ โคสิโม (Piero di Cosimo) และต่อมาอีกกับราฟาเอลลิโน เดล การ์โบ (Raffaellino del Garbo)
อานเดรอาและเพื่อนผู้อายุมากกว่า ฟรานเชียบิจิโอ (Franciabigio) ตัดสินใจเปิดสติวดิโอด้วยกันที่จตุรัสกราโน งานชิ้นแรกที่ทำด้วยกันอาจจะเป็น “การรับศีลจุ่มของพระเยซู” สำหรับคอมพานเยีย เดลโล สกาลโซชาวฟลอเรนซ์ซึ่งเป็นงานแรกของจิตรกรรมฝาผนังชุดแบบสีเดียว จนกระทั่งเมื่ออานเดรอาแยกตัวออกมา ลักษณะงานของอานเดรอาก็เป็นเอกลักษณ์ของตนเอง โดยเฉพาะการใช้สีและบรรยากาศที่ง่ายๆ ที่ทำให้การแสดงออกทางอารมณ์เป็นธรรมชาติ
การขัดเกลาทางสังคม
การขัดเกลาทางสังคม () เป็นคำที่เริ่มมีมาตั้งแต่พจนานุกรมสมัยกรีก โดยเพลโตเป็นผู้บัญญัติใช้ แต่คำนี้เป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางในกลุ่มนักสังคมวิทยาชาวอเมริกันในช่วงทศวรรษ 1920 มีความหมายถึงการเรียนรู้ทางสังคมของมนุษย์ที่ได้รับมาจากครอบครัว สภาพแวดล้อม ระบบโครงสร้างทางประเพณี สังคม บรรทัดฐานของกลุ่มคน หล่อหลอมให้มนุษย์เข้าใจภาษา มาตรฐาน จริยธรรม ความคิด ทัศนคติต่อสังคม
ซิกมันด์ ฟรอยด์ อธิบายไว้ว่า ตัวตนของบุคคลมี 3 ส่วน คือส่วนที่เรียกว่า id เป็นตัวตนที่มีมาตั้งแต่เกิด และตัวตนอีก 2 ส่วนได้แก่ ego และ superego เกิดจากการขัดเกลาของสังคม โดยเฉพาะในช่วง 5 ปีแรกของชีวิต
มาซัชโช
มาซัชชีโอ หรือ ตอมมาโซ มาซัชชีโอ (Masaccio; ชื่อเมื่อแรกเกิด: Tommaso Cassai หรือ Tommaso di Ser Giovanni di Mone, 21 ธันวาคม ค.ศ. 1401 - ฤดูใบไม้ร่วง ค.ศ. 1428) เป็นจิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาคนสำคัญของประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 15 มีความเชี่ยวชาญทาง การเขียนจิตรกรรมฝาผนัง และบานพับภาพ จิตรกรรมฝาผนังของมาซัชชีโอเป็นงานเชิงมนุษยนิยมซึ่งทำให้แสดงให้เห็นความยืดหยุ่นที่ไม่เคยเห็นกันมาก่อน
ชื่อ “มาซัชชีโอ” เป็นสมญาของชื่อตัว “ตอมมาโซ” เพราะ “มาซัชชีโอ” แปลว่า ตอมมาโซ “ใหญ่” “อ้วน” “งุ่มง่าม” หรือ “เลอะเทอะ” สร้อยที่ให้นี้เพื่อให้แตกต่างจากจิตรกรที่มาซัชชีโอร่วมงานด้วยที่ชื่อ “ตอมมาโซ” เช่นกัน “ตอมมาโซ” หลังนี้มารู้จักกันในชื่อ “มาโซลีโน ดา ปานีกาเล” (Masolino da Panicale) หรือ “ตอมมาโซเล็ก”
แม้ว่ามาซัชชีโอจะวาดภาพเพียงไม่นานแต่ก็มีอิทธิพลต่อจิตรกรคนอื่นๆ มาซัชชีโอเป็นจิตรกรคนแรกๆ ที่ใช้การเขียนแบบทัศนียภาพโดยเฉพาะการใช้จุดลับตา หรือจุดอันตธาน (Vanishing point) เป็นครั้งแรก นอกจากนั้นมาซาชิโอก็ยังละทิ้งวิธีการเขียนแบบกอธิคและการใช้การตกแต่งอย่างเช่นจิตรกรเจนตีเล ดา ฟาบรีอาโน (Gentile da Fabriano) มาเป็นแบบที่เป็นธรรมชาติมากกว่าโดยใช้การวาดแบบทัศนียภาพเข้าช่วย
ท้าวอัศกรรมมาลา
ท้าวอัศกรรณมาราสูร เจ้าเมืองดุรัม เป็นเพื่อนอีกตนหนึ่งของทศกัณฐ์ ได้ขอทศคีรีวัน ทศคีรีธร โอรสฝาแฝดของทศกัณฐ์ที่เกิดกับนางช้าง ไปเป็นลูกบุญธรรม เมื่อลูกบุญธรรมทั้งสองและทศกัณฐ์ตาย ท้าวอัศกรรณมาราสูรก็ยกทัพไปช่วยแก้แค้น จึงถูกพระรามแผลงศรตัดตัวขาด แต่แทนที่จะตายกลับมีร่างกายทวีคูณขึ้นเรื่อย ๆ พิเภกจึงบอกความลับว่าท้าวอัศกรรณมาราสูรได้พรจากพระอิศวร ถึงร่างกายจะถูกตัดเป็นกี่ท่อนก็จะทวีคูณขึ้นมา ไม่มีวันตาย วิธีฆ่าคือ ต้องนำร่างทั้งหมดไปทิ้งน้ำ พระรามจึงแผลงศรพรหมมาศไปตัดหัวขาด และนำร่างไปทิ้งน้ำ
ท้าวอัศกรรณมาราสูร เป็นหนึ่งในทวารบาลในพระบรมมหาราชวัง
หน้าสีม่วงแก่ ๗ หน้า ๒ กร แบ่งเป็น ๒ ชั้นด้วยกัน ชั้นแรกเป็นหน้าปกติ ๑ หน้า และหน้าเล็ก ๆ ๓ หน้า เรียงอยู่ตรงท้ายทอย ส่วนชั้นที่ ๒ เป็นหน้าเล็ก ๓ หน้า แสดงอาการปากขบตาโพลงหรือปากแสยะตาโพลงสวมชฎามนุษย์หรือมงกุฎชัย
เพลย์เมกเกอร์
เพลย์เมกเกอร์ หรือ ตัวทำเกมในทางฟุตบอลนั้นคือผู้เล่นตัวรุกที่มีหน้าที่ควบคุมเกมรุกของทีมและมักจะมีส่วนในการจ่ายบอลเพื่อให้เพื่อนร่วมทีมทำประตู นอกจากนั้น หลายคนอาจจะเข้าใจว่าเพลย์เมกเกอร์คือมิดฟิลด์ตัวรุก แต่ความจริงแล้ว เพลย์เมกเกอร์ไม่ได้เป็นได้เพียงตำแหน่งนี้ตำแหน่งเดียวเท่านั้น เพลย์เมกเกอร์จะต้องเป็นคนที่มีความคิดสร้างสรรค์ มีทักษะการจ่ายบอลที่ดี จ่ายบอลฉลาด มีเทคนิคการเอาตัวรอดที่ดี เนื่องจากว่ามิดฟิลด์ส่วนใหญ่จะมีทักษะเหล่านี้ ตำแหน่งเพลย์เมกเกอร์จึงมักจะตกอยู่ที่มิดฟิลด์ เพลย์เมกเกอร์ที่มีชื่อเสียงตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันส่วนใหญ่จะสวมเสื้อหมายเลข 10 เช่น โบบัน รุย คอสต้า ซีดาน เป็นต้น
บางที คุณสมบัติที่สำคัญที่สุดสำหรับเพลย์เมกเกอร์คือความสามารถในการอ่านเกม การยืนตำแหน่งที่ถูกต้องเพื่อรับและจ่ายบอลอย่างมีประสิทธิภาพ สัญชาติญานยังเป็นส่วนประกอบที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งสำหรับเพลย์เมกเกอร์ เพลย์เมกเกอร์จะต้องรู้ว่าผู้เล่นแต่ละคนยืนอยู่ที่ไหนบ้างในแต่ละสถานการณ์โดยไม่ต้องใช้เวลาคิดมากเกินไป เพลย์เมกเกอร์ที่ดีนั้นมักจะเป็นคนครองบอลที่เหนียวแน่น ทำให้เพื่อนร่วมทีมคนอื่นๆสามารถวิ่งทำทางเพื่อทำเกมรุกได้ หน้าที่ที่เห็นได้ชัดอีกอย่างหนึ่งของเพลย์เมกเกอร์ก็คือการจ่ายแบบเฉียบขาดเพื่อให้เพื่อนได้ทำประตู ในทางฟุตบอลมักจะรู้จักกันในชื่อ"คิลเลอร์พาส"หรือ"ไฟนอลบอล"ซึ่งมักจะนำไปเก็บสถิติเป็นลูก"แอสซิสต์" แม้ว่าเพลย์เมกเกอร์จะเป็นผู้เล่นที่คอยช่วยเหลือให้เพื่อนทำประตู แต่ฟุตบอลสมัยใหม่นั้น เพลย์เมกเกอร์มักจะมีชื่อเสียงมาจากการเป็นผู้ทำประตูหรือที่เรียกว่า El Goleador อีกด้วย เช่น ริคาร์โด้ กาก้า เอเดน อาซาร์
เพลย์เมกเกอร์ไม่ใช่ผู้เล่นที่ต้องเข้าปะทะหรือไม่ค่อยมีหน้าที่ในเกมรับเท่าไหร่ เพลย์เมกเกอร์เป็นคนสำคัญในการเปลี่ยนเกมของทีม ในระบบ 4-4-2 นั้น เพลย์เมกเกอร์มักจะเล่นเคียงข้างกับมิดฟิลด์ตัวรับเพื่อไม่ให้เป็นจุดอ่อนในการโจมตี อย่างไรก็ตาม แผนการเล่นแบบอื่นๆนั้นอาจจะใช้เพลย์เมกเกอร์หลายคน ในครั้งที่เควิน คีแกนคุมทีมแมนเชสเตอร์ซิตี้อยู่นั้น เขามักจะใช้เพลย์เมกเกอร์สองคนอย่าง Ali Bernarbia และ Eyal Berkovic ในระบบ 3-5-2 อย่างไรก็ตาม ส่วนใหญ่แล้วมักจะใช้เพลย์เมกเกอร์แค่คนเดียวเท่านั้นเพื่อลดจุดอ่อนในเกมรับและการใช้เพลย์เมกเกอร์มากกว่าหนึ่งคนนั้นอาจจะทำให้เพลย์เมกเกอร์แต่ละคนไม่ได้เล่นด้วยสไตล์ของตัวเองอย่างเต็มที่เท่าไรนัก
ผู้รักษาประตูยอดเยี่ยมยุโรป
ตำแหน่งผู้รักษาประตูยอดเยี่ยมยุโรป เป็นรางวัลที่มีการมอบให้กับผู้รักษาประตูที่เล่นได้โดดเด่นที่สุดในยุโรปทุกปีตั้งแต่ ค.ศ. 1990 ซึ่งมาจากการลงคะแนนเสียงของยูฟ่าIFFHS ได้ลงคะแนนเสียงหาผู้รักษาประตูยอดเยี่ยมแห่งศตวรรษที่ 20 ซึ่งผู้ชนะก็คือ เลฟ ยาชิน ทีมชาติรัสเซีย
บาการี ซาญา
บาการี ซาญา ( ) เป็นกองหลังทีมชาติฝรั่งเศส บิดามารดาเป็นชาวเซเนกัลโดยกำเนิด เกิดเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1983 ที่เมือง Sens ปัจจุบันเล่นให้กับแมนเชสเตอร์ซิตี โดยย้ายมาจากอาร์เซนอล เมื่อปี ค.ศ. 2014
โกโล ตูเร
โกโล ฮาบีบ ตูเร () เป็นนักฟุตบอลทีมชาติโกตดิวัวร์ เกิดเมื่อวันที่ 19 มีนาคม ค.ศ. 1981 ที่เมือง Bouake ประเทศโกตดิวัวร์ ปัจจุบันเล่นให้กับเซลติก ตูเรขึ้นชื่อในเรื่องของความเร็ว ความแข็งแกร่ง
ภายใต้การคุมทีมของอาร์แซน แวงแกร์นั้น ตูเรเล่นในตำแหน่งกองหลังตรงกลาง แต่เขายังสามารถเล่นในตำแหน่งกองหลังริมเส้นได้อีกด้วย ตูเรเป็นกองหลังที่ชอบเติมเกมไปจนถึงกลางสนามหรือแดนหน้า ปัจจุบันประกาศแขวนสตั๊ดไปเมื่อเดือนสิงหาคม
ในวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 2013 ตูเร ได้ย้ายจาก แมนเชสเตอร์ซิตี มาอยู่กับ ลิเวอร์พูล โดย ตูเร ได้เซ็นสัญญา 2 ปี และสวมเสื้อหมายเลข 4
ในวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 2015 ตูเรต่อสัญญาฉบับใหม่กับสโมสรลิเวอร์พูลเวลา 1 ปี ต่อมา ในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 ตูเรทำประตูแรกในสีเสื้อของลิเวอร์พูล โดย จอร์แดน เฮนเดอร์สัน เปิดลูกเตะมุมให้ตูเรโหม่งประตูที่หกเข้าไป ในนัดที่ ลิเวอร์พูล เอาชนะ แอสตันวิลลา ที่วิลลาพาร์ก 6-0 และเป็นประตูแรกนับตั้งแต่เดือนมกราคม 2011 
ASEC Mimosas
Arsenal
Winner:
Runner-up:
Manchester City
Winner:
Runner-up:
Ivory Coast
Runner-up
ธงชาติเลบานอน
ธงชาติเลบานอน () มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน พื้นธงภายในแบ่งเป็น 3 ส่วนตามแนวนอน เป็นสีแดง-ขาว-แดง ตามลำดับ โดยแถบสีขาวมีความกว้างเป็นสองเท่าของแถบสีแดง (สัดส่วนริ้วธง 1:2:1) ที่กลางธงในแถบสีขาวมีรูปต้นซีดาร์สีเขียว มีความกว้างเป็นหนึ่งในสามส่วนของด้านยาวของธง และความสูงของต้นซีดาร์นั้นจรดแถบสีแดงทั้งสองด้านพอดี ธงนี้ได้ออกแบบขึ้นที่บ้านของซาเอ็บ ซาลาม (Saeb Salam) สมาชิกรัฐสภาเลบานอน ที่เมืองมูไซเบฮ์ (Mousaitbeh) และได้รับความเห็นชอบจากรัฐสภาแห่งเลบานอนให้ใช้เป็นธงชาติอย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2486
โดยทั่วไปแล้วมักเกิดความเข้าใจผิดว่า สีของลำต้นต้นซีดาร์ในธงนี้ควรเป็นสีดำหรือสีน้ำตาล แต่ตามรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐเลบานอน หมวด 1 มาตรา 5 ได้ระบุไว้อย่างชัดเจนว่า รูปต้นซีดาร์ต้องเป็นสีเขียวทั้งหมดเท่านั้น
แถบสีแดงหมายถึงเลือดเนื้อที่หลั่งรินเพื่ออิสรภาพของชาวเลบานอน แถบสีขาวหมายถึงสันติภาพ หรือในอีกนัยหนึ่งยังหมายถึง หิมะที่ปกคลุมยอดภูเขาเลบานอนด้วย ต้นซีดาร์สีเขียว (หรือที่เรียกในภาษาท้องถิ่นว่า อาร์ซ (Arz) จัดอยู่ในสปีชีส์ "Cedrus libani" เรียกกันทั่วไปว่า ต้นซีดาร์เลบานอน) หมายถึงความมั่นคงและการคงอยู่ของเลบานอนชั่วนิรันดร์
ต้นซีดาร์ดังกล่าวนี้ ถูกอ้างถึงอยู่บ่อยครั้งจากข้อความในคัมภีร์ไบเบิลที่ว่า
ในหนังสือธงชาติและตราแผ่นดินในโลก (Flags and arms of the World) ของวิทนีย์ สมิธ ฉบับพิมพ์ ค.ศ. 1982 (พ.ศ. 2525) ได้อ้างถึงที่มาของสีในธงชาติเลบานอนว่า "สีแดงและสีขาวมีความเชื่อมโยงกับชาวเคอีสไซต์ (Kayssites) และชาวเยเมไนต์ (Yemenites) ตามลำดับ ซึ่งเป็นกลุ่มเผ่าพันธุ์ขั้วตรงข้าม (opposing clans) ที่แบ่งแยกสังคมเลบานอนในช่วงปี ค.ศ. 634 - ค.ศ. 1711" อย่างไรก็ตาม คำอธิบายดังกล่าวนี้เป็นที่รู้กันน้อยมากในวัฒนธรรมของชาวเลบานอน
ตามประวัติศาสตร์กล่าวว่า เลบานอนหรือหรืออย่างน้อยที่สุดคือในภูมิภาคเลบานอน ได้มีธงประจำดินแดนของตนเองใช้อยู่แล้วหลายรูปแบบตามแต่ละช่วงเวลา ไม่ว่าจะเป็นในสมัยของชาวฟีนิเชียน สมัยสุลต่านมัมลุค (Mamluk) หรือสมัยจักรวรรดิออตโตมัน
ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18 กลุ่มชาวมารอนไนต์ (Maronnites) ซึ่งเป็นกลุ่มคนที่นับถือศาสนาอิสลามแต่พูดภาษาอาหรับในเลบานอน ได้ใช้ธงรูปต้นซีดาร์สีเขียวบนพื้นสีขาว ต่อมาประมาณช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ขบวนการชาตินิยมชาวเลบานอนจึงได้เพิ่มแถบกากบาทแนวทแยงมุมสีแดงบนพื้นธง ซึ่งมีความหมายถึงเลือดของผู้พลีชีพเพื่อชาวเลบานอน ต่อมาจึงหมายถึงสีธงประจำกองทหารต่างด้าวเลบานอน ซึ่งก่อตั้งขึ้นโดยฝรั่งเศส ชาติผู้เป็นเจ้าอาณานิคมเลบานอนในเวลานั้น และได้เป็นรากฐานสำคัญของกองทัพบกเลบานอนในเวลาต่อมา
หลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 1 เลบานอนมีสถานะเป็นรัฐในอาณัติ (Mandate) ของฝรั่งเศส ตั้งแต่ พ.ศ. 2461 - 2486 ธงชาติเลบานอนในยุคนี้มีลักษณะเป็นธงสามสี (le tricolore) ของประเทศฝรั่งเศส แต่ตรงกลางมีรูปต้นซีดาร์สีเขียว ซึ่งออกแบบโดย นาอูม มูการ์เซล (Naoum Mukarzel) ผู้นำขบวนการกู้ชาติเลบานอน (Lebanese Renaissance Movement)
เมื่อเลบานอนประกาศเอกราชจากฝรั่งเศส และสถาปนาประเทศเป็นสาธารณรัฐขึ้นใน พ.ศ. 2486 สัญลักษณ์ของประเทศที่ก่อตั้งขึ้นใหม่นี้ก็คือธงชาติเลบานอนที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน ซึ่งออกแบบครั้งแรกโดยบรรดาสมาชิกรัฐสภาเลบานอน ที่บ้านของซาเอ็บ ซาลาม (Saeb Salam) สมาชิกรัฐสภาเลบานอนผู้หนึ่งในขณะนั้น ในเมืองมูไซเบฮ์ (Mousaitbeh) ต่อมาจึงได้รับความเห็นชอบจากรัฐสภาเลบานอน ให้ใช้เป็นธงชาติอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2486 โดยกำหนดลงในมาตรา 5 ของรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐเลบานอน
ธงชาติอิสราเอล
ธงชาติอิสราเอล เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2491 หลังจากการประกาศสถาปนาประเทศได้ 5 เดือน ลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าพื้นสีขาว กว้าง 8 ส่วน ยาว 11 ส่วน กลางธงมีรูปดาวหกแฉกสีฟ้า อยู่ระหว่างแถบสีฟ้า 2 แถบ ที่พาดผ่านตอนบนและตอนล่างของธง โดยสีฟ้าหรือสีน้ำเงินในธงชาติและธงต่างๆ ของอิสราเอลนั้น มีระดับความเข้มที่แตกต่างกันออกไป เฉพาะสีฟ้าในธงชาตินั้น เป็นชนิดที่เรียกในภาษาอังกฤษว่า "dark sky-blue" ธงนี้ออกแบบขึ้นครั้งแรกเพื่อใช้ในขบวนการไซออนนิสต์เมื่อ พ.ศ. 2434 แบบของธงนี้มีพื้นฐานมาจากผ้าคลุมศีรษะของชาวยิวเพื่อใช้ในการทำพิธีทางศาสนา ซึ่งเป็นผ้าสีขาวมีขอบฟ้า มีชื่อเรียกว่า "ทาลลิต" (Tallit) ส่วนดาวหกแฉกสีฟ้าที่กลางธงมีชื่อเรียกว่า ดาวแห่งเดวิด (ภาษาฮีบรูเรียกว่า "มาเกน ดาวิด" (Magen David) แปลว่า โล่แห่งกษัตริย์เดวิด) อันเป็นสัญลักษณ์ของชาวยิว ซึ่งเริ่มใช้โดยชาวยิวในกรุงปราก ประเทศสาธารณรัฐเช็ก ในช่วงยุคกลางตอนปลาย และได้รับการยอมรับโดยคองเกรสแห่งไซออนนิสต์ครั้งที่ 1 (First Zionist Congress) เมื่อ พ.ศ. 2440
ใน พ.ศ. 2550 ประเทศอิสราเอลได้สร้างสถิติธงชาติที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกขึ้นใหม่ จากการกางธงชาติอิสราเอลขนาดกว้าง 100 เมตร ยาว 660 เมตร น้ำหนัก 5.2 ตัน ที่บริเวณใกล้ป้อมโบราณเมืองมาซาดา
Mcrypt
"mcrypt" เป็นชุดคำสั่งที่ช่วยในการเข้ารหัสข้อมูลบนระบบปฏิบัติการยูนิกซ์ ซึ่งนำมาแทนที่แพคเกจ crypt () และคำสั่ง crypt (1) เดิม ภายใต้ลิขสิทธิ์ GNU General Public License โดยมีฟังก์ชันและกระบวนการการเข้ารหัสสมัยใหม่แบบต่างๆ ด้วยรูปแบบคำสั่งที่ง่าย ผู้ใช้งานที่เป็น end-user สามารถที่จะเข้าใจ และใช้งาน MCrypt ได้โดยไม่ต้องมีความรู้ทางการเข้ารหัสมากนัก องค์ประกอบที่สำคัญอย่างหนึ่งของ MCrypt คือ libmcrypt ซึ่งเป็น library การเข้ารหัสที่ Mcrypt ใช้ ขั้นตอนวิธีของการเข้ารหัสข้อมูลทั้งหมดที่ MCrypt รองรับ จึงขึ้นอยู่กับ library ตัวนี้ ส่วนโหมดของ Block algorithm ที่ MCrypt ใช้ คือ ECB CBC CFB OFB และ nOFB เมื่อ MCrypt ทำการเข้ารหัส หรือถอดรหัสแฟ้มข้อมูล MCrypt จะทำการสร้างแฟ้มข้อมูลขึ้นมาใหม่โดยมี extenion เป็น .nc และมี โหมด 0600 ซึ่งจะเก็บวันที่ของการเปลี่ยนแปลงแฟ้มข้อมูลเดิม (ซึงอาจสั่งให้โปรแกรมลบทิ้งได้ โดยใช้ -u parameter)
โดยปกติ เมื่อเลือกขั้นตอนวิธีการเข้ารหัสแล้ว โปรแกรมจะเรียกหา passphase ซึ่งเราสามารถใส่ได้ไม่เกิน 512 ตัวอักษร ซึ่งโปรแกรมจะนำ passphase นี้ไปสร้าง key ขึ้น โดยใช้ขั้นตอนวิธีการสร้าง key ที่อยู่ในตัวโปรแกรม จากนั้นจึงส่งค่าต่างๆให้กับขั้นตอนวิธีการเข้ารหัสที่เลือก ส่วนในการใช้งานทีดีนั้น ผู้ใช้ควรจะเลือกใช้ขั้นตอนวิธีที่เหมาะสมกับข้อมูลที่จะเข้ารหัส ควรจะบีบอัดข้อมูลก่อนทำการเข้ารหัส ซึ่งจะช่วยลดการซ้ำซ้อนของข้อมูล (การเข้ารหัสข้อความที่มีอักขระเหมือนกันมากๆ จะทำให้เสี่ยงต่อการถูกถอดรหัสข้อมูลโดยการวิเคราะห์ pattern) และทำให้การเข้ารหัสนั้นเร็วขึ้น
ECB หรือ Electronic CodeBook เป็นโหมดพื้นฐานที่สุด โหมดนี้จะเข้ารหัสข้อมูลในแต่ละ block แบบอิสระต่อกัน
CBC หรือ Cipher Block Chaining จะดีกว่า ECB ตรงที่ข้อความแต่ละ block จะถูกนำมา XOR กับข้อความที่เข้ารหัสแล้วจาก block ก่อนหน้า (โดยที่ block แรกจะเป็น block ที่ถูกสุ่มมา ซึงจะทำให้การเข้ารหัสข้อความเดียวกัน ไม่จำเป็นต้องได้ข้อความที่เข้ารหัสแล้เหมือนกัน)
CFB หรือ Cipher-Feedback (in 8bit). เป็นขั้นตอนวิธีที่ใช้ข้อความที่เข้ารหัสแล้ว และ key มาเป็นองค์ประกอบในการสร้างชุดอัขระที่จะในไป XOR กับข้อความที่ต้องการเข้ารหัส ซ้ำๆ ไปจนได้ข้อความที่เข้ารหัสแล้ว
OFB หรือ Output-Feedback (in 8bit). นิยมใช้กับข้อมูลที่มีการรบกวน (ข้อมูลที่อาจจะเสียหาย หรือไม่สมบูรณ์) ซึ่งส่วนที่มีการรบกวนจะไม่สร้างความเสียหายกับส่วนอื่นๆ ในการเข้ารหัส และถอดรหัสเพราะข้อความที่ถูกเข้ารหัสจาก block นั้นๆ จะไม่นำมาใช้เป็นตัวตั้งต้นของการเข้ารหัสใน block อื่นๆ
nOFB หรือ Output-Feedback (in nbit). เช่นเดียวกับ OFB (in 8bit) แต่มีการเปลี่ยนแปลงขนาดของ block โดยที่ n คือขนาดของ block ที่จะใช้ในขั้นตอนวิธี
เข้ารหัสไฟล์ชื่อ data.txt :
Output:
ไฟล์ที่เข้ารหัสแล้วจะมีนามสกุลเป็น .nc :
ถอดรหัสไฟล์ชื่อ data.txt.nc :
Output:
ตรวจสอบดูไฟล์ที่ถูกถอดรหัสแล้ว:
ลบ input file หากกระบวนการเสร็จสมบูรณ์ (ใช้ -u option) :
หรือ
ฟิลิป พูลแมน
ฟิลิป พูลแมน () เป็นนักเขียนชาวอังกฤษ ผู้เขียนวรรณกรรมไตรภาคขายดีที่สุดธุลีปริศนา และวรรณกรรมแฟนตาซีอื่นอีกหลายเรื่อง
พูลแมน เกิดวันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 1946 ที่เมืองนอริช ประเทศอังกฤษ ช่วงวัยเด็กพูลแมนเดินทางไปทั่วโลก เพราะพ่อ (และพ่อเลี้ยง) ทำงานในกองทัพอากาศ เขาย้ายกลับอังกฤษ เมื่ออายุ 11 ปี หลังจากเรียนจบมัธยม พูลแมน ไปเรียนต่อ ด้านภาษาอังกฤษ ที่วิทยาลัยเอ็กซีเตอร์ ในมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด จากนั้น ก็เป็นครูสอนหนังสือ ในโรงเรียนประถมอยู่ 12 ปี แล้วก็ย้ายไปเป็นอาจารย์พิเศษ ที่วิทยาลัยเวสต์มินสเตอร์ ในมหาวิทยาลัย ออกซฟอร์ด สอนวิชาวรรณคดี สมัยวิกตอเรีย นิทานพื้นบ้าน และการเขียนเชิงสร้างสรรค์ ในที่สุดปี ค.ศ.1986 พูลแมน ก็ลาออกจากการสอน และเข้ามา ทำงานเขียน เต็มเวลา พูลแมน เริ่มเขียนหนังสือมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1977 เขาเขียนเรื่องได้ หลากหลายแนว และมีแฟนๆ มากมายหลายวัย เพราะเขาเขียนตั้งแต่ นวนิยายสำหรับผู้ใหญ่ วรรณกรรมเยาวชน นิทานภาพ บทละคร สารคดี นวนิยายแฟนตาซี นวนิยายอิงประวัติศาสตร์ และนวนิยายร่วมสมัย
ฟิลิป พูลแมน มีชื่อเสียงอย่างมาก จากหนังสือชุด ธุลีปริศนา ที่เล่มแรก มหันตภัยขั้วโลกเหนือ (Northern Lights) ตีพิมพ์เมื่อปี ค.ศ.1995 และได้รับรางวัล Carnegie Medal , The Guardian Award และ British Book Award : Childrens Book of the Year กลายเป็นหนังสือที่ได้รับความนิยมมาก
มอเตอร์ครอส
โมโตครอส () หรือมักจะเรียกว่า MX หรือ MotoX เป็นกีฬาที่ใช้มอเตอร์ไซค์ หรือ All-Terrain Vehicle (ATV) กีฬาประเภทนี้มีที่มาจากประเทศฝรั่งเศส และได้รับความนิยมในประเทศอังกฤษตั้งแต่ พ.ศ. 2467 และเริ่มมีการแข่งขันในระดับนานาชาติตั้งแต่ พ.ศ. 2495 โดยใช้รถจักรยานยนต์ขนาด 500 ซีซี คำว่าโมโตครอส มาจากคำว่า "Motorcycle" และ "Cross Country"
ในการแข่งขันในประเภทนี้ผู้แข่งขันจะบิดมอเตอร์ไซค์ และแสดงผาดโผนบนมอเตอร์ไซด์ 250 ซีซี โดยเรียกการแข่งขันประเภทนี้ว่า "ฟรีสไตล์โมโตครอส"-FMX ซึ่งจัดการแข่งขันเป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2542 ในการแข่งขันกีฬาเอกซ์เกมส์ และหลังจากนั้นก็เป็นที่นิยมมากขึ้นเรื่อยๆ ทั่วโลก
สำราญทอง เกียรติบ้านช่อง
สำราญทอง เกียรติบ้านช่อง อดีตนักมวยไทย ดีกรีรองแชมป์มวยไทย สนามมวยเวทีลุมพินี และรองแชมป์มวยไทย เวทีราชดำเนิน
สำราญทอง เกียรติบ้านช่อง มีชื่อจริงว่า สำราญ ชูมณี ชื่อเล่นว่า "ไก่" เกิดเมื่อวันศุกร์ที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2514 ที่จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นน้องชายของ เจริญทอง เกียรติบ้านช่อง ยอดนักมวยไทยชื่อดัง
จบการศึกษาระดับปริญญาตรีวิชาเอกพลศึกษาจากสถาบันราชภัฏจันทรเกษม สำราญทอง เกียรติบ้านช่อง เสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุ ขับรถส่วนตัวชนกับรถบรรทุก บนถนนรามอินทรา เมื่อเวลา 04.00 น. ของวันเสาร์ที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 รวมอายุได้ 37 ปี
ซูกัส
ชูกัส () เป็นยี่ห้อลูกอมรสผลไม้สัญชาติสวิตเซอร์แลนด์ มีลักษณะเฉพาะคือเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส ห่อด้วยกระดาษไข ใช้อมและเคี้ยว ปัจจุบันเป็นผลิตภันฑ์ในเครือของ คราฟต์ (Kraft Foods) บริษัทผู้ผลิตอาหารและเครื่องดื่มขนาดใหญ่ที่สุดของสหรัฐอเมริกา (อันดับสองของโลก รองจากเนสต์เล่)
ลูกอมซูกัส เป็นที่นิยมในประเทศแถบเอเชีย และยุโรป โดยเฉพาะในอินโดนีเซีย ฮ่องกง จีน โปรตุเกส โรมาเนีย สเปน สวิตเซอร์แลนด์ และประเทศไทย
เควิน เบคอน
เควิน นอร์วูด เบคอน () เกิดวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1958 เป็นนักแสดงชาวอเมริกันที่เป็นที่รู้จักในภาพยนตร์เรื่อง Footloose, Animal House, Stir of Echoes, Wild Things, JFK, Apollo 13 และ The Woodsman
เควิน เบคอนเกิดที่ฟิลาเดลเฟีย รัฐเพนซิลเวเนีย พออายุ 17 ปี เดินทางมานิวยอร์ก เข้าเป็นนักแสดงที่ "เซอร์เคิล" ในสแควร์ เธียเตอร์
หนังเรื่องแรกเปิดฉากชีวิตนักแสดงคือ "National Lampoon"s Animal House" หลังจากนั้นเป็นตัวประกอบอย่างเรื่อง Starting Over, Hero at Large,Friday the 13th, Only When I Laugh, Forty-Deuce,Diiner ,The Demon Murder Case จนได้มาเป็นนักแสดงนำเรื่อง Footloose จากนั้นก็มีผลงานตามาอีก Quicksilver , Planes Trains and Automobiles , Criminal Law ,The Big Picture 1989 Flatliners ,JFK ,A Few Good Men , และ The River Wild (เรื่องนี้ได้เข้าชิง รางวัลลูกโลกทองคำ)
จากนั้นก็มี Murder in the Firsts , Apollo 13 , Sleeper , Telling Lies In America , Picture Perfect , Digging to China ,Wild Things , My Dog Skip ,A Stir of Echoes
เขายังมีผลงานการกำกับการแสดงเรื่อง Girl Gone ซึ่งจะมีนักแสดงสาว "ไคร่า เซดจ์ซิก" ภรรยาของเขาเอง ซึ่งมีลูกด้วยกัน 2 คน นอกจากเป็นดาราและผู้กำกับแล้วเควิน เบคอน ยังเป็นนักดนตรีตำแหน่งมือกีตาร์ โดยตั้งวง "The Bacon Brothers" ในปี 1994 กับ "ไมเคิล เบคอน" น้องชายของเขา อัลบั้มแรกชื่อ FoRoSoCo (ย่อมาจากแนวร็อค-โฟล์ก-โซล-คันทรี) วางแผนเมื่อเดือนพฤศจิกายน ปี 1997 โดยมีศิลปินดัง "จอน บอง โจวี" รับเชิญมาร่วม 1 เพลง
ร่มชูชีพ
ร่มชูชีพ () คือวัตถุที่ช่วยให้มนุษย์และสิ่งของเคลื่อนที่ช้าลงในการตกสู่พื้นโลก หรืออาจช่วยให้วัตถุที่ขนานกับพื้นโลกเคลื่อนที่ช้าลงเช่นในการแข่งรถ คำว่าร่มชูชีพในภาษาอังกฤษ (parachute) มาจากภาษาฝรั่งเศส "para", แปลว่าต่อต้าน "chute" แปลว่าการตก "parachute" จึงหมายถึง ต่อต้านการตก ร่มชูชีพถูกคิดค้นขึ้นในปี พ.ศ. 2326 โดย หลุยส์ เซบาสเตียน ลีโอนาด (Louis-Sébastien Lenormand) นอกจากนี้ ลาลูแบร์ ยังสาธิตร่มชูชีพให้ สมเด็จพระนารายณ์มหาราช ถือครั้งแรกของไทยที่ได้เห็นร่มชูชีพ
การ์ธ นิกซ์
การ์ธ นิกซ์ () เกิดที่เมืองเมลเบิร์น ปี ค.ศ. 1963 เป็นชาวออสเตรเลียที่เขียนนวนิยายแฟนตาซีสำหรับเด็ก ตัวอย่างเช่นวรรณกรรมเรื่องยาวชุด Old Kingdom, The Seventh Tower, และ The Keys to the Kingdom (ไทย: อาณาจักรแห่งกาลเวลา)
"การ์ธ นิกซ์" ไม่ใช่นามแฝง หลายครั้งที่มีคนถามเขาเกี่ยวกับชื่อ "การ์ธ นิกซ์" เพราะไม่แน่ใจว่าเป็นนามแฝงหรือไม่ เขากล่าวว่า "ผมว่าที่มีคนถามผมบ่อยๆ คงเพราะเป็นชื่อที่เหมาะมากสำหรับนักเขียนแนวแฟนตาซี แต่นั่นน่ะชื่อของผมจริงๆ"
การ์ธ นิกซ์ เกิดที่เมืองเมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย และใช้ชีวิตในวัยเด็กของเขาในกรุงแคนเบอร์รา เขาได้ศึกษาที่มหาวิทยาลัยแคนเบอร์ราระหว่างปี 1984-1986 และสำเร็จการศึกษาปริญญาตรีด้านอักษรศาสตร์ ในการเขียนอย่างเชี่ยวชาญ นิกซ์ได้เข้ามาทำงานทางด้านหนังสืออย่างจริงจังหลังจากที่เขาย้ายไปอยู่ที่ซิดนีย์ และได้ทำงานจนไต่เต้าขึ้นเป็นบรรณาธิการอาวุโสในปี 1991 กับ "HarperCollins Australia" จากนั้นเขาก็เดินทางไปต่างประเทศในปี 1993 และกลับมาทำงานในปีต่อมากับ "IT public relations and marketing firm" ซึ่งในปี 1996 ได้นำเขาเป็นผู้ก่อตั้งร่วมบริษัท PR firm Gotley Nix Evans Pty Ltd. ในปี 1999 เขาได้เข้าร่วมกับ Curtis Brown ซึ่งเป็นองค์การทางด้านวรรณคดีของออสเตรเลียเป็นเจ้าหน้าที่พาร์ตไทม์หลังจากได้วางมือจากทำงานเขียนเต็มเวลาในปี 1998 อย่างไรก็ตามในปี 2002 การ์ธ นิกซ์ก็กลับมาเป็นนักเขียนเต็มเวลาอีกครั้ง นอกจากนั้นยังเป็นทหารกองหนุนของกองทัพออสเตรเลียและเป็นผู้ขายหนังสือ เป็นผู้แทนขายหนังสือ นักเขียนหนังสือพิมพ์ บรรณาธิการ ผู้รับคำปรึกษาด้านการตลาด และเจ้าหน้าที่อักษรศาสตร์ หนังสือของเขาได้ถูกตีพิมพ์ทั่วโลกและแปลมาแล้วทั้งสิ้น 36 ภาษา หนังสือของเขาได้ปรากฏในรายชื่อหนังสือขายดีที่สุดของ "หนังสือพิมพ์นิวยอร์กส์ ไทม์", "Publishers Weekly", "The Bookseller", "The Australian" และ "The Sunday Times" ไม่นานมานี้ การ์ธ นิกซ์ได้เซ็นสัญญาหนังสือเพิ่มอีกสามเรื่อง โดยสองเรื่องอยู่ในชุด Old Kingdom และวรรณกรรมชุด The Seventh Tower ก็กำลังจะถูกตีพิมพ์ในสหราชอาณาจักร ตั้งแต่ปี 2008 เป็นต้นไป
ขณะนี้ การ์ธ นิกซ์ อาศัยอยู่ที่หาดคูกี้ (Coogee) เมืองซิดนีย์ กับครอบครัวซึ่งมีภรรยาและลูกชาย 2 คนที่มีชื่อว่า โทมัส (เกิดวันพฤหัสบดี) และเอ็ดเวิร์ด
เป็นผลงานในอนาคตที่ร่วมเขียนกับ ซีน วิลเลียมส์การ์ธ นิกซ์มีแผนที่จะนำนวนิยายของเขา "Sabriel" มาสร้างเป็นภาพยนตร์ โดยเขาจะเป็นผู้ช่วยเขียนบทภาพยนตร์ร่วมกับแดน ฟัทเทอร์แมน ซึ่งเป็นนักเขียนบทที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ จากภาพยนตร์เรื่อง "Capote" ดี๊ด การ์ดเนอร์ กับ เจเรมี่ ไคลน์เนอร์ อาจจะมาเป็นผู้ผลิตภาพยนตร์ และจะให้ อนานด์ ทัคเกอร์ ผู้กำกับภาพยนตร์ Shopgirl กับ Hilary and Jackie มาเป็นผู้กำกับภาพยนตร์
เอกสารตัวเขียนสีวิจิตร
เอกสารตัวเขียนสีวิจิตร () หรือหนังสือตัวเขียนสีวิจิตร คือเอกสารตัวเขียนที่ตัวหนังสือตกแต่งเพิ่มเติมด้วยสีสรรค์เช่นตัวหนังสือตัวแรกที่ขยายใหญ่ขึ้นและเล่นลายอย่างวิจิตร หรือเขียนขอบคัน หรือทำเป็นจุลจิตรกรรม ตามความหมายตรงตัวจะหมายถึงต้นฉบับที่ตกแต่งด้วยเงินและทอง แต่การใช้กันโดยทั่วไปโดยนักวิชาการสมัยใหม่ในปัจจุบันจะหมายถึงต้นฉบับใดก็ได้ที่มีการตกแต่งหรือหนังสือประกอบภาพจากทั้งทางตะวันตกและทางศาสนาอิสลาม
งานเอกสารตัวเขียนสีวิจิตรฉบับแรกที่สุดที่มีการตกแต่งพอประมาณมาจากสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 5 ถึงที่ 7 ส่วนใหญ่ทำในไอร์แลนด์, อิตาลี และประเทศอื่นๆ บนผืนแผ่นดินใหญ่ยุโรป ความสำคัญของเอกสารตัวเขียนสีวิจิตรมิใช่เพียงคุณค่าทางวรรณกรรมแต่ยังมีคุณค่าทางประวัติศาสตร์ด้วย ซี่งจะเห็นได้จากต้นฉบับเอกสารตัวเขียนสีวิจิตรที่ทำให้เราเรียนรู้ถึงประวัติศาสตร์ โรมันและ กรีกที่ตกแต่งโดยผู้บันทึกและตกแต่งหนังสือตามอาราม
เอกสารตัวเขียนสีวิจิตรส่วนใหญ่ที่ยังหลงเหลืออยู่ในปัจจุบันมาจากยุคกลางแม้ว่าการสร้างเอกสารตัวเขียนสีวิจิตรจะทำกันมาจนถึงยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาในคริสต์ศตวรรษที่ 15 เนื้อหาของงานส่วนใหญ่ในสมัยแรก ๆ จะเป็นงานศาสนา แต่ต่อมาโดยเฉพาะในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ก็เริ่มมีงานทางโลกเพิ่มขึ้น และเกือบทั้งหมดจะทำเป็นหนังสือแต่ก็มีบ้างที่เป็นม้วนหรือเป็นแผ่นเดียวเขียนบนหนัง (อาจจะเป็นหนังลูกวัว, แกะ, หรือแพะ) ที่มีคุณภาพดี หลังปลายยุคกลางวัสดุที่ใช้เขียนก็เปลี่ยนมาเป็นกระดาษ เมื่อวิวัฒนาการพิมพ์เพิ่งเริ่มใหม่ๆ ผู้พิมพ์ก็อาจจะทิ้งช่องว่างไว้สำหรับพยัญชนะตัวแรก, ขอบ หรือ ภายเขียนย่อส่วนแต่การพิมพ์ทำให้ ศิลปะการทำเอกสารตัวเขียนสีวิจิตรเสื่อมความนิยมลง แต่ก็ทำกันต่อมาจนถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 16 แต่น้อยลงมากและทำสำหรับผู้มีฐานะดีจริงๆ เท่านั้น
นอกจากเอกสารตัวเขียนสีวิจิตรจะเป็นตัวอย่างของสิ่งที่หลงเหลือมาจากยุคกลางแล้วก็ยังเป็นตัวอย่างที่ดีของจิตรกรรมที่มาจากยุคกลางด้วย และบางครั้งก็เป็นจิตรกรรมอย่างเดียวที่เหลืออยู่จากยุคนั้น
วิลเลียม มอร์ริส
วิลเลียม มอร์ริส () (24 มีนาคม ค.ศ. 1834 - 3 ตุลาคม ค.ศ. 1896) เป็นศิลปิน นักเขียน และนักสังคมนิยมชาวอังกฤษ เป็นหนึ่งในผู้วางรากฐานของ British Arts and Crafts movement และเป็นผู้นำการเปลี่ยนแปลงทางสังคมในสหราชอาณาจักร รวมถึงเป็นกวีและนักประพันธ์นวนิยายด้วย เขาเป็นที่รู้จักในฐานะผู้ออกแบบลวดลายบนผนัง
มอร์ริสเคยเป็นนักศึกษาที่วิทยาลัย Exeter มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด เมื่อจบการศึกษาได้ทำงานเป็นสถาปนิก ต่อมาจึงพบว่าตัวเองชอบศิลปะการวาดมากกว่า มอร์ริสได้ตั้งบริษัทร่วมกับเพื่อน และสร้างงานศิลปะเช่น ภาพวาดบนกระจกสี
มอร์ริสเริ่มเขียนบทกวีลงตีพิมพ์ในนิตยสารตั้งแต่สมัยเรียนอยู่ในมหาวิทยาลัย แต่ผลตอบรับในช่วงแรกไม่ดีนัก ทำให้เขาไม่กล้าเขียนอะไรไปหลายปี อย่างไรก็ดี ผลงานกวีที่มีชื่อเสียงของเขา คือ "The Haystack in the Floods" เขาหันมาเขียนบทกวีอีกครั้งในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1860 และสร้างผลงานดีๆ ไว้หลายชิ้น มีชื่อเรียกรวม ๆ ว่า "The Earthly Paradise" โดยเป็นบทกวีเกี่ยวกับนักผจญภัยกลุ่มหนึ่งที่ออกเดินทางไปเสาะหาแผ่นดินแห่งชีวิตนิรันดร์ แล้วได้พบกับอาณาจักรกรีกที่เหลือรอดอยู่อย่างลี้ลับ ผลงานชุดนี้สร้างชื่อเสียงให้เขาอย่างมาก บทกวีชุดท้าย ๆ ที่เขาเขียนขึ้นก่อนจะหันไปให้ความสนใจกับงานสังคมนิยม คือมหากาพย์ไอซ์แลนด์ มอร์ริสให้ความสนใจกับตำนานโบราณของเยอรมันและนอร์สอย่างมาก และนำมาเป็นข้อมูลในการประพันธ์ของเขา งานประพันธ์มหากาพย์อีกเรื่องหนึ่งของมอร์ริสที่มีชื่อเสียงมาก คือ "ซิกุร์ด เดอะ โวลซุง (Sigurd the Volsung)"
มอร์ริสยังเป็นผู้แปลงานวรรณกรรมคลาสสิก วรรณกรรมยุคกลาง และวรรณกรรมไอซ์แลนด์อีกหลายเรื่อง เช่น "Three Northern Love Stories" และ "อีเนียด" ของ เวอร์จิล ในปี ค.ศ. 1875 และแปลมหากาพย์"โอดิสซีย์"ของโฮเมอร์ ในปี ค.ศ. 1887
ในช่วงเก้าปีสุดท้ายของชีวิตของเขา มอร์ริสเขียนนวนิยายขึ้นหลายเรื่อง รวมถึง "The Wood Beyond the World" และ "The Well at the World's End" ซึ่งได้รับการนับถือเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์ของวรรณกรรมแฟนตาซี เพราะในขณะที่นักเขียนคนอื่นเขียนถึงแผ่นดินลี้ลับ แผ่นดินในฝัน หรือเขียนเรื่องอนาคต (ซึ่งมอร์ริสก็เคยเขียนในเรื่อง "News from Nowhere") แต่งานเขียนของมอร์ริสชิ้นนี้เป็นเรื่องแรกที่เขียนหนึ่งโลกแฟนตาซีที่สร้างขึ้นใหม่ทั้งหมด
"The Wood Beyond the World" เป็นงานที่มีอิทธิพลอย่างมากต่อ ซี. เอส. ลิวอิส ขณะที่ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ได้รับอิทธิพลจาก "The House of the Wolfings" และ "The Roots of the Mountains" นักเขียนคนอื่นเช่น เจมส์ จอยซ์ ก็ได้รับอิทธิพลจากมอร์ริสเช่นกัน
คณะดอมินิกัน
คณะนักเทศน์ (; ) หรือที่รู้จักกันโดยทั่วไปว่า คณะดอมินิกัน (Dominican Order/Dominicans) เป็นคณะนักบวชคาทอลิกที่ก่อตั้งโดยนักบุญดอมินิกเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 13 ที่ประเทศฝรั่งเศส ใช้วินัยของนักบุญออกัสตินเป็นแนวทางในการดำเนินชีวิตนักบวช และสมเด็จพระสันตะปาปาโฮโนริอุสที่ 3 ทรงให้การรับรองในปี ค.ศ. 1216
ในอังกฤษและในบางประเทศจะเรียกนักบวชดอมินิกันว่า “ไฟรเออร์ดำ” (Black friars) เพราะจะสวมเสื้อคลุมสีดำทับแฮบิต (habit) สีขาวข้างใน ซึ่งต่างกับ “ไฟรเออร์ขาว” (White friars) ซึ่งหมายถึงนักบวชคณะคาร์เมไลท์ หรือ “ไฟรเออร์เทา” (Grey friars) ของคณะฟรันซิสกัน ซึ่งความจริงแล้วคณะฟรันซิสกันจะใส่สีน้ำตาล ในฝรั่งเศสนักบวชดอมินิกันบางครั้งก็ถูกเรียกว่า “ฌากอแบ็ง” (Jacobins) เพราะที่ปารีสมีคอนแวนต์ของคณะอยู่ที่โบสถ์แซ็ง-ฌัก-ดูว์-โอ-ปา นอกจากนั้นบางครั้งยังเป็นที่รู้จักกันว่า “Domini canes” หรือ “สุนัขของพระเจ้า” เพราะความที่มีชื่อเสียงว่าเป็นคณะที่มีความจงรักภักดีและเคร่งที่สุด ซึ่งบางครั้งมีผลในทางลบเพราะการพาดพิงไปถึงความเกี่ยวข้องของคณะนี้กับการไต่สวนศรัทธา () นักบวชในคณะนี้จะมีอักษร “O.P.” ท้ายชื่อ
คณะดอมินิกัน แบ่งออกเป็น 3 ชั้น ได้แก่
คณะเยสุอิต
คณะเยสุอิต (Jesuits) มีชื่อเต็มว่า คณะแห่งพระเยซูเจ้า (; ) เป็นคณะนักบวชคาทอลิกที่นักบุญอิกเนเชียสแห่งโลโยลา (St.Ignatius of Loyola) ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1540 นักบวชในคณะนี้มีสมญาว่า “ทหารของพระคริสต์” (Soldiers of Christ) หรือ “ทหารราบของพระสันตะปาปา” (Foot soldiers of the Pope) เพราะนักบุญอิกเนเชียสผู้ก่อตั้งเคยเป็นอัศวินมาก่อนที่จะบวช
ในปัจจุบันนักบวชเยสุอิตทำงานสอนศาสนาใน 112 ประเทศและมีชื่อเสียงในทางการศึกษา การค้นคว้า และการส่งเสริมวัฒนธรรมการนำทางด้านฝ่ายจิต นอกจากนั้นยังมีส่วนร่วมในการต่อสู้เพื่อสิทธิมนุษยชนด้วย
เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1534 อิกเนเชียสแห่งโลโยลา นักบวชชาวสเปนและนักเรียนอีก 6 คนจากมหาวิทยาลัยปารีส ซึ่งเป็นชาวแคว้นบาสก์ ประเทศสเปน ประกอบด้วย ฟรันซิสโก คาเบียร์ (Francisco Xavier) อัลฟอนโซ ซาลเมรอน (Alfonso Salmeron) ดีเอโก ลาอีเนซ (Diego Laínez) นิโคลัส โบบาดิลลา (Nicolás Bobadilla)) ปีแยร์ ฟาฟวร์ (Pierre Favre) จากซาวอย ประเทศฝรั่งเศส และซิเมา โรดริเกซ (Simão Rodrigues) จากประเทศโปรตุเกส พบกันที่มงมาทร์ ภายในห้องเก็บศพใต้โบสถ์นักบุญเดนิส นอกเมืองปารีส ผู้ร่วมในกลุ่มนี้ตั้งคำปฏิญาณถือความความยากจนและพรหมจรรย์ เพื่อ “เข้าทำงานกับโรงพยายาลและการเผยแพร่ศาสนาที่กรุงเยรูซาเลม หรือเพื่อไปยังที่ใด ๆ ที่พระสันตะปาปามึความประสงค์จะส่งไปโดยไม่ทักท้วง”
กลุ่มนี้เรียกตนเองว่า “กองกำลังพระเยซู” (Company of Jesus) เพราะผู้เป็นสมาชิกมีความรู้สึกว่าที่มาพบปะกันได้ก็เป็นเพราะอำนาจของพระเยซู คำว่า “กองกำลัง” เป็นนัยมาจากศัพท์ที่ใช้ในการเรียกกองทหาร และยังแสดงถึงความเป็นสาวกหรือผู้ติดตามพระเยซู คำว่า “Company” มาจากภาษาละติน “cum” และ “pane” ซึ่งแปลว่า “bread with” หรือผู้ที่กินอาหารด้วยกัน
การพบกันครั้งนี้นำไปสู่การก่อตั้งกลุ่มที่ต่อมาในปี ค.ศ. 1540 เรียกตนเองว่า “Society of Jesus” คำว่า “societas” ในภาษาละตินมาจากคำว่า “socius” หรือ “ผู้ร่วม” หรือ “สหาย” ในปี ค.ศ. 1537 กลุ่มนี้ก็เดินทางไปประเทศอิตาลีเพื่อยึ่นคำขออนุมัติการตั้งคณะใหม่ต่อพระสันตะปาปา สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 3 ทรงอนุมัติและอนุญาตให้สมาชิกในกลุ่มนั้นรับศีลอนุกรม
สมาชิกในกลุ่มนั้นจึงทำการรับศีลเป็นนักบวชที่เวนิสโดยบิชอปแห่งอาร์บเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน หลังจากนั้นนักบวชกลุ่มก็อุทิศตัวให้กับการเทศนาและการช่วยงานการกุศลในประเทศอิตาลึ เพราะไม่สามารถเดินทางไปกรุงเยรูซาเลมได้ตามที่ตั้งใจ เพราะขณะนั้นระหว่างปี ค.ศ. 1535 ถึงปี ค.ศ. 1538 เป็นระยะเวลาสงครามระหว่างจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เวนิส และรัฐสันตะปาปา กับจักรวรรดิออตโตมัน ทำให้การเดินทางไปกรุงเยรูซาเลมเป็นไปไม่ได้
เทพศิริ สุขโสภา
เทพศิริ สุขโสภา นักเขียน จิตรกรชาวไทย เกิดที่จังหวัดสุโขทัยเมื่อพ.ศ. 2486 เข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยศิลปากร ได้เป็นศิษย์ของอาจารย์ศิลป์ พีระศรี และเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ประจำปี 2560
เวอริไซน์
เวอริไซน์ (; NASDAQ: VRSN) เป็นบริษัทสัญชาติสหรัฐอเมริกา ให้บริการด้านความปลอดภัยในการใช้อินเทอร์เน็ต และบริการชำระค่าสินค้าออนไลน์ และเป็นผู้ได้รับอนุญาตจากกระทรวงพาณิชย์ของสหรัฐอเมริกา ให้เป็นผู้ควบคุมการจดทะเบียนโดเมนเนม .com
อิกเนเชียสแห่งโลโยลา
นักบุญอิกเนเชียสแห่งโลโยลา (; ) เป็นบาทหลวง และนักบุญในคริสต์ศาสนานิกายโรมันคาทอลิก เกิดก่อนวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 1491 ที่เมืองโลโยลา ในประเทศสเปน และถึงแก่มรณกรรมเมื่อวันที่ วันที่ 31 กรกฎาคม 1556 ที่กรุงโรมในประเทศอิตาลี เป็นผู้ก่อตั้ง “คณะแห่งพระเยซูเจ้า” หรือที่นิยมเรียกว่า “คณะเยสุอิต” ซึ่งเป็นคณะนักบวชคาทอลิกซึ่งขึ้นโดยตรงต่อพระสันตะปาปา
อิกเนเชียส หรือ อิกญาซีโอ เกิดในตระกูลขุนนางผู้มั่งคั่งและมีชื่อเสียงของสเปน เป็นอัศวินที่มุทะลุดุดันและชอบผจญภัย หลังจากได้รับบาดเจ็บจากการสู้รบในการล้อมเมืองปัมโปลนาในปี ค.ศ. 1521 ระหว่างที่พักรักษาตัวอยู่นั้น เนื่องจากว่าหาอ่านหนังสือเกี่ยวกับเรื่องอัศวินที่ตัวเองชอบไม่ได้ จึงได้หยิบหนังสือชีวประวัตินักบุญต่าง ๆ ขึ้นมาอ่าน จนเกิดความประทับใจและต้องการอุทิศตนตามแบบอย่างนักบุญและพระเยซู อิกญาซีโอได้รับศีลอนุกรมเป็นบาทหลวงในปี 1537 ที่เมืองเวนิส ในประเทศอิตาลี
นักบุญอิกเนเชียสเป็นผู้รวบรวมหนังสือชื่อ “Spiritual Exercises of Ignatius of Loyola” และเป็นผู้นำทางศาสนาที่มีพรสวรรค์สูงตามที่สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 15 กล่าวว่าเป็นผู้สาวกที่โดดเด่นของพระเป็นเจ้าและสิ่งที่สำคัญที่สุดของอิกเนเชียสคือพระเจ้าและเป็นผู้ที่เคร่งครัด นักบุญอิกเนเชียสมีบทบาทสำคัญในการต่อต้านการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์โดยการเป็นผู้นำในการปฏิรูปคาทอลิก (Catholic Reformation)
นักบุญสเทเฟน
นักบุญสเทเฟน (; ) เป็นนักบุญและมรณสักขีในศาสนาคริสต์ เสียชีวิตเมื่อราว ค.ศ. 34 ที่กรุงเยรูซาเลม ในประเทศอิสราเอลปัจจุบัน นักบุญสเทเฟนเป็นที่รู้จักกันในฐานะ "ปฐมมรณสักขี" () เพราะเป็นคนแรกสุดที่พลีชีพเพื่อเพราะศรัทธาในศาสนาคริสต์ ชื่อภาษากรีกของเขาแปลว่ามงกุฎใบลอเรล หรือ มงกุฎ
ตามหนังสือกิจการของอัครทูต ในช่วงศาสนาคริสต์ยุคแรกในกรุงเยรูซาเลม สเทเฟนเป็นหนึ่งในบุรุษเจ็ดคนซึ่งอาจจะเป็นชาวยิวหรือกรีกที่ถูกเลือกให้ช่วยในการจัดการการแจกทานของแม่ม่ายภายในพระวิหาร หน้าที่นี้มาเรียกกันภายหลังว่า "ดีกัน" (Deacon) นอกจากนั้นสเทเฟนยังมีชื่อเสียงว่าเก่งเรื่องเทศนาเกี่ยวกับพระเยซูต่อชาวเยรูซาเลม รวมทั้งต่อสมาชิกของธรรมศาลา (โบสถ์ยิว)
เมื่อนักบุญสเทเฟนถูกพิจารณาในศาลและถูกลงโทษโดยการขว้างด้วยก้อนหินให้ตาย ก่อนที่จะเสียชีวิตก็เห็นนิมิตทั้งพระเจ้าพระบิดาและพระเยซูยืนอยู่ทางขวาของพระเจ้า
โบสถ์คริสต์ศาสนาหลายแห่งตั้งตามชื่อนักบุญสเทเฟน แต่นักบุญสเทเฟนไม่มีที่ฝังศพอย่างเป็นทางการจนกระทั่งปี ค.ศ. 415 เมื่อนักแสวงบุญเดินทางไปเยรูซาเลมกันเป็นจำนวนมาก พระชื่อลูเซียนกล่าวว่าได้เห็นนิมิตหลุมศพของนักบุญสเทเฟนที่เคฟาร์ กามาลา (Caphar Gamala) ทางเหนือของเยรูซาเลม นักบุญเกรกอรีแห่งตูร์กล่าวว่าเมื่อชาวฮันมารุกรานและเผาเมืองเม็ทซ (Metz) ก็ไม่สามารถเผาชาเปลของนักบุญสเทเฟนที่เป็นที่เก็บเรลิกของท่านได้ เชื่อว่าเพราะท่านมีบารมีคุ้มกัน
มรณสักขีในศาสนาคริสต์
ในศาสนาคริสต์ มรณสักขี () หมายถึงคริสต์ศาสนิกชนที่ถูกทรมานจนตายหรือถูกฆ่าหรือถูกลงโทษให้ประหารชีวิตเพราะความเชื่อ ในศาสนาคริสต์ยุคแรกมีผู้ถูกทรมานและฆ่าด้วยความทรมานต่างๆเช่นถูกขว้างด้วยก้อนหินให้ตาย ถูกตรึงกางเขน ถูกเผาทั้งเป็น และอื่น ๆ
คำว่า “martyr” มาจากภาษากรีกที่แปลว่า “พยาน” การฆ่าเช่นนี้เป็นผลจากการพยายามกำจัดคริสต์ศาสนิกชนอย่างเป็นทางการ (การเบียดเบียนทางศาสนา) เช่นในสมัยจักรวรรดิโรมันก่อนที่คริสต์ศาสนาจะเป็นศาสนาที่ถูกต้องตามกฎหมาย
คริสต์ศาสนิกชนคนแรกที่เป็นมรณสักขีคือนักบุญสเทเฟนที่บันทึกไว้ใน ถูกขว้างด้วยก้อนหินจนถึงแก่ชีวิตเพราะศรัทธาในพระเยซูว่าเป็นพระเมสสิยาห์ และยังคงมีคริสต์ศาสนิกชนอีกหลายคนที่ถูกฆ่านอกจากนักบุญสเทเฟน ตามที่นักบุญเปาโลอัครทูตกล่าวว่ามีการขู่จะฆ่าสาวกของพระเยซูในเวลานั้นหลายครั้ง ()
ในคริสต์ศตวรรษต่อมาก็มีการเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชนอย่างเป็นทางการอีกหลายครั้งเช่นในระหว่างการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์ โดยถูกกล่าวหาว่าเป็นพวกนอกรีตหรือเป็น “พวกนิยมพระสันตะปาปา” (Papists)หมายเหตุ: ตามตำนานนักบุญยอห์นอัครทูตถูกต้มในน้ำมันแต่รอดมาได้และเป็นอัครทูตองค์เดียวที่มิได้เป็นมรณสักขี
โรงเรียนฝางชนูปถัมภ์
โรงเรียนฝางชนูปถัมภ์ (; ชื่อย่อ: ฝ.ช. - FC) เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดกลาง นอกเขตตัวเมืองเชียงใหม่ เป็นโรงเรียนประจำอำเภอฝาง และเป็นโรงเรียนรัฐบาลแห่งเดียวในอำเภอฝางที่เปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6
โรงเรียนฝางชนูปถัมภ์ ได้รับอนุมัติจากกรมสามัญศึกษา ให้เปิดทำการสอนในระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ในปี พ.ศ. 2504
โดยอำเภอฝางซึ่งมี ร้อยโทฝาด วัฒนผล เป็นนายอำเภอฝาง นายสวาสดิ์ สุคนธา ศึกษาธิการอำเภอฝางในขณะนั้น
นายทองชอบ กินาวงศ์ ผู้อุปการะโรงเรียน ได้ร่วมมือกันหาที่ดินสำหรับที่จะตั้งโรงเรียน โดยได้เลือกเอาที่ดินสงวน
ของทางราชการ ตั้งอยู่หมู่ที่ 7 ตำบลสันทราย อำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งเป็นที่ดินว่างเปล่า ห่างจากตัวอำเภอฝาง 7 กิโลเมตร
ได้มีราษฎรตำบลสันทรายและตำบลแม่สูน ได้ร่วมมือกันสร้างอาคารชั้นเดี่ยว สร้างด้วยไม่ไผ่ หลังคามุงตองพลวง(ตองตึง)
สำหรับห้องเรียน และเปิดทำการสอนชั้น ม.ศ.1 จำนวน 1 ห้อง เรียน มีนักเรียน 34 คน มีครูสอน 3 คน
และได้แต่งตั้ง นายอินทร์ศวร แย้มแสง ซึ่งดำรงตำแหน่งครูใหญ่ โรงเรียนฝางศึกษาปราสาท มารักษาการในตำแหน่งครูใหญ่
โรงเรียนฝางชนูปถัมภ์คนแรก ต่อมาได้มอบหมายให้ นายประสิทธิ์ จันทระ รักษาการในตำแหน่งครูใหญ่
จนกระทั่งกรมสามัญศึกษาได้แต่งตั้งให้ นายดำรง วิวัฒนผล มาดำรงตำแหน่งครูใหญ่ เมื่อวันที่ 10 มิถุนายน 2504 เป็นต้นมา
ต่อมา พ.ศ. 2509 นายสุรชาติ ช่วงฉ่ำ ดำรงตำแหน่งครูใหญ่ได้ทำหนังสือยื่นต่อนาย อำเภอฝาง ขอกำหนดบริเวณโรงเรียนที่
แน่นอน และได้ล้อมรั้วชั่วคราวรอบอาณาเขต ซึ่งกำหนดเขตโรงเรียนได้ดังนี้ทิศเหนือ ติดซอยเข้าหมู่บ้านสันลมจอย (บ้านสัน
หนองเขียว) มีความยาว 338 เมตร ทิศใต้ ติดที่ดินของนางบัวจันทร์ โค้วสุวรรณ และที่ดินของนายไพรัตน์ รัตนพิชัย มีความยาว
338 เมตร ทิศตะวันตก ติดเนินเขาสันป่าฮัก มีความยาว 338 เมตร ทิศตะวันออก ติดถนนโชตนา มีความยาว 250 เมตร
พ.ศ. 2521 เนื่องจากโรงเรียนฝางชนูปถัมภ์เปิดหลักสูตรอาชีวศึกษา บริเวณเนื้อที่โรงเรียนไม่เพียงพอ นายสุรชาติ ช่วงฉ่ำ
ผู้อำนวยการโรงเรียน ได้ทำเรื่องขอขยายเนื้อที่ไปทางด้านหลังโรงเรียน ซึ่งมีเนื้อที่ว่างเปล่าต่อทางอำเภอฝาง และได้รับ
อนุมัติในเวลาต่อมา โดยกำหนดเนื้อที่โรงเรียน ทั้งหมด 188 ไร่ 1 งาน 90 ตารางวา
โรงเรียนฝางชนูปถัมภ์ ตั้งอยู่เลขที่ 205 หมู่ที่ 7 ตำบลสันทราย อำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่ รหัสไปรษณีย์ 50110 โทรศัพท์ 0-5334-6740-1 โทรสาร 0-5334-6741 
เปิดสอนตั้งแต่ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 รวม 44 ห้องเรียน จำนวนนักเรียน 1,560 คน ผู้บริหาร 6 คน จำนวนครู 75 คน ลูกจ้างประจำ 10 คน 
ครูอัตราจ้าง 12 คน พนักงานสำนักงาน 16 คน พนักงานราชการ 2 คน ลูกจ้างชั่วคราว 16 คน
โดยมี
สมาคมศิษย์เก่าโรงเรียนฝางชนูปถัมภ์ได้จัดตั้งเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม 2546 จากสำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติและปฏิบัติตามคำสั่ง
สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติและข้อบังคับสภาวัฒนธรรมแห่งชาติ ที่ตั้งสำนักงาน ณ อาคารกิจการนักเรียน(อาคาร 07)โรงเรียนฝางชนูปถัมภ์ เลขที่ 205 หมู่ 7 ตำบลสันทราย อำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่
สมาคมผู้ปกครองและครูโรงเรียนฝางชนูปถัมภ์ ได้จดทะเบียนเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม 2546 ตามความในมาตรา 82 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ ณ อาคารกิจการนักเรียน(อาคาร 07) โรงเรียนฝางชนูปถัมภ์ เลขที่ 205 หมู่ 7 ตำบลสันทราย อำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่
มรณสักขี (แก้ความกำกวม)
มรณสักขี สามารถหมายถึง
ยากอบ บุตรเศเบดี
ยากอบ บุตรเศเบดี ( หรือ Yaakov Ben-Zebedee) หรือนักบุญยากอบองค์ใหญ่ (James the Greater) เป็นนักบุญและมรณสักขีในศาสนาคริสต์ เสียชีวิตราว ค.ศ. 44 เป็นอัครทูตของพระเยซู เป็นบุตรของเศเบดีกับนางสะโลเม และเป็นพี่ชายของยอห์นอัครทูต การเติมสร้อยชื่อ “องค์ใหญ่” ก็เพื่อให้แตกต่างจากยากอบ บุตรอัลเฟอัส หรือที่เรียกว่า “องค์เล็ก” นักบุญยากอบบุตรเบดี เป็นสาวกคนแรก ๆ ของพระเยซู พระวรสารสหทรรศน์กล่าวว่าเมื่อพระเยซูทรงเรียกเขามาเป็นสาวก ยากอบ ยอห์น และพ่อกำลังอยู่ริมทะเล ตามพระวรสารนักบุญมัทธิวและพระวรสารนักบุญมาระโก พระเยซูให้สมญาทั้งยากอบและยอห์นว่า “ลูกฟ้าร้อง” (Boanerges "โบอาเนอเย") หนังสือกิจการของอัครทูต 12:1-2 บันทึกว่าพระเจ้าเฮโรด อากริปปา ทรงสั่งประหารยากอบด้วยดาบ
กล่าวกันว่าร่างของยากอบถูกฝังไว้ที่ซานเตียโกเดกอมโปสเตลาในกาลิเซีย (ประเทศสเปน) นักบุญยากอบเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์ประเทศสเปน เมืองที่เป็นที่ฝังร่างจึงถือว่าเป็นเมืองที่มีความสำคัญเป็นที่สามของคริสตจักรโรมันคาทอลิก (ถัดจากเยรูซาเลมและโรม). เส้นทางเซนต์เจมส์ (Way of St. James) เป็นถนนที่ไปจากเมืองต่าง ๆ ในยุโรปไปสุดที่ซานเตียโกเดกอมโปสเตลาเป็นถนนสำหรับนักแสวงบุญสายที่สำคัญที่สุดตั้งแต่สมัยกลางเป็นต้นมา นักบุญยากอบจึงถือว่าเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์นักแสวงบุญด้วย
เซนต์เจมส์
เซนต์เจมส์ สามารถหมายถึง
นักบุญคริสโตเฟอร์
นักบุญคริสโตเฟอร์ (; ) เป็นชาวคานาอัน ต่อมาได้นับถือศาสนาคริสต์และพลีชีพเป็นมรณสักขีในรัชสมัยจักรพรรดิเดซิอุสแห่งจักรวรรดิโรมันราวคริสต์ศตวรรษที่ 3 และเป็นหนึ่งในนักบุญผู้ช่วยศักดิ์สิทธิ์สิบสี่องค์
คริสตจักรโรมันคาทอลิกถือว่านักบุญคริสโตเฟอร์เป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์ผู้เดินทางและนักกีฬา แต่เมื่อปี ค.ศ. 1969 ทางสันตะสำนักก็ยกเลิกวันฉลองนักบุญคริสโตเฟอร์จากปฏิทินศาสนาที่เป็นทางการ เพราะขาดหลักฐานทางประวัติศาสตร์ว่านักบุญคริสโตเฟอร์มีตัวตนหรือเป็นผู้เคร่งครัดทางศาสนาจริงหรือไม่ แต่การฉลองก็ยังทำกันตามท้องถิ่น
ตามตำนานกล่าวว่าในสมัยของจักพรรดิเดซิอุสแห่งจักรวรรดิโรมันมีชายคนหนึ่งชื่อ เรเพรบัส หรือ เรโพรบัส (ภาษาอังกฤษ รีโพรเบท) ถูกจับเป็นเชลยศึกจากสงครามกับชนเผ่าทางตะวันตกของอียิปต์และถูกส่งไปทำงานในหน่วย “Marmaritae” ซึ่งสันนิษฐานว่าอาจจะเป็นชนเผ่าเบอร์เบอร์แห่งไซเรไนคา เรเพรบัสมีลักษณะสูงใหญ่และท่าทางน่าเกรงขามมีหัวเป็นสุนัข () และเป็นผู้กินเนื้อมนุษย์เช่นชน Marmaritae ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตามในที่สุดเรเพรบัสก็หันมานับถือศาสนาคริสต์และเข้าพิธีบัพติศมาและเริ่มเผยแพร่ศาสนา ในที่สุดเจ้าเมืองแอนติออก (หรือบางเรื่องก็ว่าพระจักพรรดิเอง) ประกาศสั่งประหารชีวิตเรเพรบัสเพราะความเชื่อในศาสนาคริสต์ แต่เรเพรบัสก็รอดการปองชีวิตมาได้หลายครั้งอย่างปาฏิหาริย์ แต่ในที่สุดก็อนุญาตให้ประหารตนเองหลังจากที่เปลึ่ยนศาสนาคนเป็นจำนวนมาก ร่างของเรเพรบัสถูกนำกลับไปอะเล็กซานเดรียโดยปีเตอร์แห่งอัตตาเลีย
นักปราชญ์แห่งคริสตจักร
นักปราชญ์แห่งคริสตจักร (; ) (คำว่า “docere” หรือ “doctor” ในภาษาละตินหมายถึง “สอน”) เป็นตำแหน่งที่คริสตจักรแต่งตั้งให้ผู้ที่มีความสำคัญด้านคำสอนหรือเทววิทยาศาสนาคริสต์เป็นพิเศษ
ในคริสตจักรตะวันตก มีปิตาจารย์แห่งคริสตจักรที่ได้รับยกย่องเป็นนักปราชญ์อยู่ 4 องค์ ได้แก่ นักบุญเกรกอรีผู้ยิ่งใหญ่ นักบุญแอมโบรสแห่งมิลาน นักบุญออกัสตินแห่งฮิปโป และนักบุญเจอโรม ขณะที่คริสตจักรตะวันออกมีนักปราชญ์ที่โดดเด่นเป็นพิเศษ 3 องค์ ได้รับยกย่องเป็น "ไฮเออราร์คผู้ศักดิ์สิทธิ์ทั้งสาม" ได้แก่ นักบุญจอห์น คริสซอสตอม นักบุญแบซิลแห่งซีซาเรีย และนักบุญเกรกอรีแห่งนาเซียนซัส
ในคริสตจักรโรมันคาทอลิกตำแหน่งนี้จะมอบให้แก่นักบุญผู้เป็นเจ้าของงานประพันธ์ที่คริสตจักรถือว่ามีคุณค่าต่อการศึกษา โดยการประกาศจากพระสันตะปาปาหรือจากสภาสังคายนาสากล การแต่งตั้งนี้นาน ๆ จึงทำกันครั้งหนึ่งและเป็นการแต่งตั้งหลังจากที่ผู้ได้รับการแต่งตั้งเสียชีวิตไปแล้วและหลังจากที่ได้รับประกาศให้เป็นนักบุญแล้วเท่านั้น
ในคริสตจักรละติน หลังจากที่นักปราชญ์ฝ่ายละตินทั้ง 4 องค์ได้รับยกย่องเป็นนักปราชญ์แห่งคริสตจักรไปแล้ว สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 5 ได้ประกาศยกย่องนักปราชญ์อีก 4 องค์เป็นนักปราชญ์แห่งคริสตจักรตะวันออกในปี ค.ศ. 1568 ได้แก่ นักบุญจอห์น คริสซอสตอม นักบุญแบซิลแห่งซีซาเรีย นักบุญเกรกอรีแห่งนาเซียนซัส และนักบุญอะทานาเชียสแห่งอะเล็กซานเดรีย
นักปราชญ์แห่งคริสตจักรแต่ละองค์ก็มีความเชี่ยวชาญในสาขาต่าง ๆ กัน เช่น นักบุญเกรกอรีหรือพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 1 และนักบุญแอมโบรสเป็นนักเขียนจดหมายและศาสตรนิพนธ์ นักบุญกาเตรีนาแห่งซีเอนาและนักบุญยอห์นแห่งไม้กางเขนจะเขียนเกี่ยวกับเทววิทยาเชิงรหัสยะ (mystical theology) นักบุญออกัสตินแห่งฮิปโปและนักบุญโรแบร์โต เบลลาร์มีโน เน้นงานเขียนปกป้องคริสตจักรจากพวกนอกรีต นักบุญบีดเขียน “ประวัติศาสตร์คริสตจักรของชนอังกฤษ” ซึ่งเป็นเอกสารที่ดีที่สุดในทางประวัติศาสตร์อังกฤษสมัยกลาง ส่วนนักบุญแอนเซล์มแห่งแคนเทอร์เบอรี นักบุญอัลแบร์ตุส มาญุส และนักบุญทอมัส อไควนัส เป็นทั้งนักเทววิทยาระบบ
ในปี ค.ศ. 1970 ได้มีการแต่งตั้งนักบุญหญิงเป็นนักปราชญ์แห่งคริสตจักรเป็นครั้งแรก คือ นักบุญเตเรซาแห่งอาบีลาและนักบุญกาเตรีนาแห่งซีเอนา ต่อมามีนักบุญเตแรซแห่งลีซีเยอและนักบุญฮิลเดการ์ดแห่งบิงเงิน ได้รับแต่งตั้งเพิ่มมาอีกตามลำดับ
คริสตจักรโรมันคาทอลิกได้แต่งตั้ง “นักปราชญ์แห่งคริสตจักร” ทั้งหมดด้วยกัน 35 องค์ ในจำนวนนี้ 18 องค์ถึงแก่กรรมก่อนจะเกิดศาสนเภทตะวันออก-ตะวันตกในปี ค.ศ. 1054 ซึ่งทางนิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ก็ยังนับถือนักปราชญ์ทั้ง 17 องค์นี้ ในบรรดา 35 องค์นี้ 25 องค์มาจากศาสนาคริสต์ตะวันตก และอีก 8 มาจากศาสนาคริสต์ตะวันออก ประกอบด้วยนักบุญหญิง 4 องค์ มุขนายก 18 องค์ บาทหลวง 12 องค์ พันธบริกร 1 องค์ นักพรตหญิง 3 องค์ พรหมจารี 1 องค์ และเป็นชาวยุโรป 26 องค์ ชาวแอฟริกา 3 องค์ และอีก 6 องค์เป็นชาวเอเชีย
อันโตนีโอ ดา กอร์เรจโจ
อันโตนิโอ อัลเลอกริ ดา คอร์เรจจิโอ หรือ อันโทนิโอ ดา คอร์เรจจิโอ ( หรือ Antonio da Correggio; ชื่อเมื่อแรกเกิด: ) (สิงหาคม ค.ศ. 1489 - 5 มีนาคม ค.ศ. 1534) เป็นจิตรกรสมัยศิลปะเรอเนซองส์ คนสำคัญจากปาร์มาในประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 16 มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนังและภาพสีน้ำมันทึ่เต็มไปด้วยความรู้สึกสัมผัส (sensuous) การวางองค์ประกอบของภาพเต็มไปด้วยความเคลื่อนไหว ความลวงตาทางทัศนียภาพ และการใช้ความลึก (foreshortening) คอร์เรจจิโอเป็นผู้มาก่อนศิลปะโรโคโคของคริสต์ศตวรรษที่ 18
อันโตนิโอ อัลเลอกริเกิดที่เมืองเล็กๆ ชื่อคอร์เรจจิโอไม่ใกลจากเรจจิโอ เอมิเลีย พ่อของอันโทนิโอ อัลเลอกริเป็นพ่อค้า นอกจากนั้นก็ไม่มีหลักฐานอะไรอื่นเกี่ยวกับชีวิตหรือการฝึกงาน ระหว่างปี ค.ศ. 1503 ถึงปี ค.ศ. 1505 อันโตนิโอ อัลเลอกริฝึกงานกับฟรานเชสโก บิอันชิ เฟอร์รารา (Francesco Bianchi Ferrara) จากเมืองโมดีนา ที่โมดีนาอาจจะได้ทำความรู้จักกับจิตรกรเช่นลอเร็นโซ คอสตา (Lorenzo Costa) และ ฟรานเชสโก ฟรานเชีย (Francesco Francia) ซึ่งอิทธิพลของจิตรกรสองคนนี้จะพบในงานเขียนแรกๆ ของอันโทนิโอ อัลเลอกริ หลังจากเดินทางไปมานทัวในปี ค.ศ. 1506 อันโตนิโอ อัลเลอกริก็กลับมาคอร์เรจจิโอและมาอยู่จนปี ค.ศ. 1510 ระหว่างนี้ก็เขียนภาพ “การชื่นชมพระบุตรกับนักบุญอลิซาเบธและนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์” ซี่งจะเห็นอิทธิพลจากทั้งคอสตาและอันเดรีย มานเทนยา ในปี ค.ศ. 1514 อันโตนิโอ อัลเลอกริอาจจะเขียนภาพกลม (tondo) สามภาพที่หน้าประตูวัดซานอันเดรียที่มานทัว หลังจากนั้นอันโทนิโอ อัลเลอกริก็กลับไปคอร์เรจจิโออีกครั้ง และเป็นศิลปินมีชื่อเสียง ได้รับสัญญาจ้างให้วาดฉากแท่นบูชาพระแม่มารีที่สำนักสงฆ์ท้องถิ่นเซนต์ฟรานซิส ปัจจุบันอยู่ที่เดรสเด็น ประเทศเยอรมนี
ความเร็วหลุดพ้น
ในวิชาฟิสิกส์ ความเร็วหลุดพ้น คือ อัตราเร็วที่พลังงานจลน์บวกกับพลังงานศักย์โน้มถ่วงของวัตถุแล้วมีค่าเป็นศูนย์ ความเร็วหลุดพ้น คือ ความเร็วที่จะพาวัตถุไปได้ไกลจนพ้นจากอิทธิพลของแรงโน้มถ่วงของโลกได้พอดี ถ้าต้องการส่งยานอวกาศออกไปให้พ้นจากสนามโน้มถ่วงของโลก ต้องทำให้ยานอวกาศเคลื่อนที่ด้วยความเร็วมากกว่าความเร็วหลุดพ้น ความเร็วหลุดพ้นมีค่าประมาณ 11.2 km/s หรือ 40,320 km/h
สำหรับวัตถุทรงกลมสมมาตร ความเร็วหลุดพ้นที่ระยะทางค่าหนึ่งคำนวณได้จากสูตร 
เมื่อ "G" คือ ค่าคงที่โน้มถ่วงสากล (the universal gravitational constant) (G = 6.67×10 m kg s), M คือมวลของดาวเคราะห์, ดวงดาว หรือ วัตถุอื่น ๆ, และ r คือระยะทางจากศูนย์กลางของแรงโน้มถ่วง
ในสมการนี้แรงเสียดทานในชั้นบรรยากาศ (แรงฉุดของอากาศ) จะไม่ถูกนำมาพิจารณา จรวดนั้นจะสามารถเคลื่อนที่ออกมาจากปล่องแห่งแรงโน้มถ่วง (gravity well) ได้อย่างแท้จริงโดยไม่จำเป็นต้องใช้ความเร็วหลุดพ้นเพื่อการทำเช่นนั้น แต่สามารถบรรลุผลอย่างเดียวกันได้ที่ความเร็วใด ๆ กับโหมดที่เหมาะสมของเครื่องยนต์และเชื้อเพลิงที่เพียงพอ ความเร็วหลุดพ้นจะถูกนำไปประยุกต์ใช้กับแนววิถีการเคลื่อนที่ของวัตถุในอากาศ (ballistic trajectories) แต่เพียงเท่านั้น
คำว่า ความเร็วหลุดพ้น อันที่จริงแล้วเรามักเรียกชื่อกันผิด ๆ และมันก็มักจะถูกต้องมากขึ้นถ้าจะเรียกว่า อัตราเร็วหลุดพ้น (escape speed) เนื่องจากค่าอัตราเร็วนี้ เป็นปริมาณสเกลาร์ซึ่งมีความเป็นอิสระจากทิศทาง (สมมติว่าดาวเคราะห์ไม่หมุนและไม่สนใจแรงเสียดทานในบรรยากาศหรือผลทางสัมพัทธภาพ)
แมนนี่ เมลชอร์
แมนนี่ เมลชอร์ (Manny Melchor) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 14 มีนาคม พ.ศ. 2512 สถิติการชก 79 ครั้ง ชนะ 38 (น็อค 6) เสมอ 6 แพ้ 35 
เมลชอร์ขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2530 แพ้ทีเคโอ โรเกว วีญานวยวา ยก 3 จากนั้น ในช่วง พ.ศ. 2530 – 2531 เมลชอร์ชกแพ้เป็นส่วนใหญ่ จนหลังจากที่ชกชนะคะแนน โจ คอนสแตนติโนเมื่อ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2531 แล้วก็ชกชนะบ่อยขึ้น เมลชอร์ชกชนะนักมวยที่มีชื่อเสียงที่ฟิลิปปินส์หลายคน เช่น ชนะคะแนน ริค มากราโม อีริค ชาเวช และพริตตี้ บอย ลูกัส เคยเดินทางมาชกในไทย แพ้คะแนน ชนะ ป.เปาอินทร์ เมื่อ พ.ศ. 2533 และในปีเดียวกันนี้ได้เดินทางไปชกที่ออสเตรเลีย เสมอกับ ปีเตอร์ มิตเรฟสกี และเมื่อชกแห้มือกันอีกครั้ง คราวนี้เมลชอร์เป็นฝ่ายชนะน็อคในยกที่ 5 ต่อมา เมลชอร์มีโอกาสได้ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF เมื่อ 6 กันยายน พ.ศ. 2535 ซึ่งเป็นฝ่าบชนะคะแนน ฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์ไปอย่างไม่เป็นเอกฉันท์ ได้แชมป์มาครอง แต่เมื่อขึ้นป้องกันตำแหน่งครั้งแรกเมื่อ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2535 ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน รัตนพล ส.วรพินอย่างไม่เป็นเอกฉันท์ เสียแชมป์ไป
หลังจากเสียแชมป์โลก เมลชอร์ยังขึ้นชกอย่างต่อเนื่อง โดยไปชกแพ้ที่เกาหลีใต้ 2 ครั้ง มาชกแพ้คะแนน โตโต้ ป.พงษ์สว่างในไทย นอกนั้นขึ้นชกชนะรวด รวมทั้งชนะคะแนน เจอรี่ ปาฮายาไฮ และชนะคะแนนอัศวิน ศิษย์หลักเมืองที่ ฟิลิปปินส์ด้วย จากนั้น เมลชอร์ได้ชิงแชมป์โลกรุ่นสตรอเวท WBC เมื่อ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2536 แพ้น็อค ริคาร์โด โลเปซ ยก 11 จากนั้นขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นรุ่นสตรอเวท WBC เมื่อ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2537 ก็เป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอ ออสวานโด เกอเรโร ยก 7 ไปอีก จากนั้น เมลชอร์มาชกในไทย แพ้คะแนน สงคราม ป.เปาอินทร์ สิน ส.เพลินจิต ห้าดาว ซีพียิม และแพ้น็อค พะเนียง พูนธรัตน์ ยก 3 จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์ WBA Fedelatin รุ่นฟลายเวทเมื่อ 1 มีนาคม พ.ศ. 2540 แพ้ทีเคโอ กิลเบอร์โต กอนซาเลซ ยก 6 จากนั้น เมลชอร์ยังชกชนะอย่างต่อเนื่องจนได้ครองแชมป์เงารุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2522 ชนะคะแนน เออร์เนสโต รูบิลลา ที่ฟิลิปปินส์ ป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 1 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ไปเมื่อ 14ตุลาคมพ.ศ. 2543แพ้คะแนน ซาร์ลิต โรดริโก แต่หลังจากนั้น ก็ได้ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544 แพ้คะแนน อันโตนีโอ อากวิวเร ที่ เม็กซิโก
หลังจากที่ชิงแชมป์ไม่สำเร็จ เมลชอร์มาชกในไทยเมื่อ พ.ศ. 2541 แพ้คะแนน ฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์คู่ปรับเก่าที่เคยชกชนะเมื่อ 6 ปีก่อน จากนั้น เมลชอร์ชกแพ้รวดจนมาชกแพ้ทีเคโอ กาเบรียล เอลซอนโด ยก 7 เมื่อ 3 มีนาคม พ.ศ. 2545 ที่สหรัฐ เมลชอร์ก็แขวนนวมไป
พริตตี้ บอย ลูกัส
พริตตี้ บอย ลูกัส () หรือ โดมิงโก ลูกัส นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2508 ที่เมืองบาลูกัน สถิติการชก 43 ครั้ง ชนะ 34 (น็อค 10) เสมอ 2 แพ้ 7
ลูกัสเริ่มชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2526 ชนะคะแนน อเล็ก เดลลาฟอร์ ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้นขึ้นชกชนะรวด จนได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์เมื่อ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2529 ชนะคะแนน จูน อะฟาเบิล ได้แชมป์มาครอง ป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 1 ครั้ง ก็ได้ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF ที่ว่าง ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอ สมุทร ศิษย์นฤพนธ์ ไปในยกที่ 11 เมื่อ 24 มีนาคม พ.ศ. 2531 ไม่ได้แชมป์ จากนั้น ลูกัสยังขึ้นชกป้องกันแชมป์ฟิลิปปินส์ได้อีกสองครั้ง และยังชนะน็อค วิษณุชัย เกียรติสนธยา ยก 2 ที่ฟิลิปปินส์ด้วย จากนั้น ลูกัสมีโอกาสได้ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF อีกครั้งกับฟ้าลั่น ลูกมิ่งขวัญ เมื่อ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2533 ปรากฏว่าเสมอกันไปโดยเสียงส่วนใหญ่
จากนั้น ลูกัสขึ้นชกชนะที่ฮาวาย สหรัฐอเมริกาอีกสองครั้ง ก่อนจะชกแพ้คะแนนแมนนี่ เมลชอร์ แต่จากนั้น ลูกัสก็ได้ชิงแชมป์โลกรุ่นสตรอเวท WBC เมื่อ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2534 ที่เม็กซิโก โดยลูกัสเป็นฝ่ายแพ้คะแนนริคาร์โด โลเปซ ไปอย่างเป็นเอกฉันท์ ลูกัสประสบความสำเร็จได้ครองแชมป์ระดับนานาชาติเมื่อ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2535 เมื่อขึ้นชิงแชมป์ WBC Mundo Hispano รุ่นไลท์ฟลายเวท ชนะคะแนน อันเฟรโด เซกิว ที่ เม็กซิโก และป้องกันตำแหน่งได้ 1 ครั้งเมื่อ 20 มีนาคม พ.ศ. 2536 ชนะคะแนน ฆาเวียร์ วาร์เกวซ ที่ เม็กซิโก จากนั้น ลูกัสยังขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBO ที่แอฟริกาใต้เมื่อ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2537 แพ้คะแนน จาคอบ แมตลาลา จากนั้น ลูกัสขึ้นชกอีกเพียงครั้งเดียว เมื่อ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 แพ้ทีเคโอ กวอน ชางแจ ยก 9 จากนั้นก็แขวนนวมไป