ทัสเคนเรดเดอร์
ทัสเคนเรดเดอร์ เป็นเผ่าพันธุ์หนึ่งในภาพยนตร์ นวนิยาย การ์ตูน หนังสือการ์ตูน และเกมชุดสตาร์ วอร์ส ในภาพยนตร์ ทัสเคนเรดเดอร์ได้ปรากฏตัวครั้งแรกในและยังมีบทบาทอีกเล็กน้อยใน และเป็นเหตุทำให้ชีวิตของอนาคิน สกายวอล์คเกอร์เปลี่ยนไปใน
ทัสเคนเรดเดอร์ หรือมักใช้คำว่า มนุษย์ทราย หรือเรียกสั้นๆ ว่า ทัสเคน (: Tusken Raider, Sand People, Tuskens) เป็นเผ่าพันธุ์ที่ย้ายถิ่นตลอดเวลา เป็นชนพื้นเมืองดั้งเดิมที่อาศัยอยู่บนทาทูอีน ที่ซึ่งพวกเขามักจะเป็นศัตรูกับพวกตั้งรกรากในท้องถิ่น คำว่า"มนุษย์ทราย"นั้นมาจากการที่พวกเขามักปรากฏตัวอยู่ในทะเลทราย และถูกใช้มานานตั้งแต่ 4,000 ปีก่อนยุทธการยาวิน แต่คำว่า"ทัสเคนเรดเดอร์"ถูกใช้มากกว่าในช่วงหลัง เนื่องมาจากเป็นยุคที่พวกเขาได้โจมตีป้อมทัสเคนในระหว่างปีที่ 98-95 ก่อนยุทธการยาวิน ต่อมามันได้กลายมาเป็นชื่อที่ใช้เรียกเผ่าพันธุ์นี้ 
พวกที่ศึกษาอดีตของทัสเคนไรเดอร์เรียกพวกเขาว่ากอร์ฟา (Ghorfa) เพื่อแสดงถึงวัฒนธรรมดั้งเดิมของพวกเขา และท้ายสุดก็คือ"คูมัมกาห์" (kumumgah) สำหรับเรียกอารยธรรมที่เก่าแก่ที่สุดบนดาว โดยเชื่อว่ามีบรรพบุรุษร่วมกับกอร์ฟาและจาว่า
อาชาราด เฮทท์ได้กล่าวกับอนาคิน สกายวอล์คเกอร์ขณะปฏบัติภารกิจบนอาร์โกนาร์เอาไว้ว่า ทัสเคนเรดเดอร์นั้นไม่เหมือนมนุษย์ ซึ่งเปรียบได้ว่าพวกเขาคืออมนุษย์นั่นเอง
มนุษย์ทรายเป็นที่รู้จักว่าชอบเลี้ยงเด็กกำพร้าจากผู้ตั้งรกรากหลังจากที่บุกเข้าโจมตีที่อยู่อาศัยหรือขบวนรถของมนุษย์ ซึ่งคล้ายกับวิธีของแมนดาลอเรียน อาจารย์เจไดชาราด เฮทท์เคยมีตำแหน่งในเผ่าของพวกเขาด้วยการต่อสู้อย่างกล้าหาญ นอกจากเหตุการณ์ที่ไม่ธรรมดาเหล่านี้แล้วก็ไม่มีสัญญาณใดเลยที่บอกว่ามีมนุษย์อยู่ท่ามกลางหมู่ทัสเคนเรดเดอร์
การศึกษาทางวิทยาศาตร์เกี่ยวกับศพนั้นไม่สามารถหาข้อสรุปได้ และขณะนั้นเอง ความบกพร่องในรายละเอียดก็อาจเกิดขึ้นได้จากสภาพอากาศที่ไม่เป็นมิตรของทาทูอีน และรวมทั้งพวกทัสเคนเรดเดอร์เองก็ไม่เป็นมิตรเช่นกัน เป็นที่ควรจำไว้ว่าความรู้ในมนุษยทราย—หรืออะไรก็ตามที่คิดว่ารู้เกี่ยวกับพวกเขา—เป็นสิ่งที่มีพื้นฐานจากความไม่แน่นอนและหลักฐานอนุมาน อย่างไรก็ตาม อาชาราด เฮทท์อ้างว่าเขาได้เรียนรู้ถึงความไม่ลงรอยกันของมนุษย์และพวกทัสเคน ประกอบกับความรู้แรกของเขาในพวกทัสเคน เป็นหลักฐานบังคับที่บอกว่าพวกเขานั้นเป็นเผ่าพันธุ์ที่แตกต่าง
เป็นที่คิดกันว่าทัสเคนและจาว่ามีบรรพบุรุษที่เป็นคูมัมกาห์ร่วมกัน ผู้ซึ่งถูกนำออกไปจากดาวโดยจักรวรรดินิรันดริ์เพื่อไปเป็นทาสบนดาวอื่น เนื่องมาจากความเป็นไปได้ที่คูมัมกาห์อาจเป็นต้นกำเนิดของมนุษย์ มันจงเป็นไปได้ว่าทัสเคนและมนุษย์มีบรรพบุรุษเดียวกัน อย่างไรก็ตาม การเชื่อมต่อนั้นไม่เพียงพอที่จะขยายพันธุ์ภายใน และใบหน้าที่ไร้หน้ากากของพวกเขาแสดงให้เห็นสิ่งที่แตกต่างจากมนุษย์ อนาคิน สกายวอล์คเกอร์จำได้ทันทีที่อาชาราด เฮทท์ถอดหน้ากากว่าเขาไม่ใช่ทัสเคนเรดเดอร์อย่างแท้จริง แสดงให้เป็นว่าเขาคุ้นเคยกับรูปลักษณ์ของทัสเคนเรดเดอร์ภายใต้หน้ากากของพวกเขา ต่อมาลุค สกายวอล์คเกอร์ได้ฝันร้ายว่าทัสเคนได้ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับใบหน้าที่ไม่สวมหน้ากาก อย่างไรก็ตาม มันเป็นเช่นนั้นจริงหรือไม่ หรือเป็นเพียงภาพหลอนที่ได้มาจากจินตนาการของอนาคิน
วัฒนธรรมของทัสเคนนั้นขึ้นอยู่กับสภาพอากาศที่ทารุณของทาทูอีน ความแห้งแล้งที่ขยายออก ล้มแล้งและความแห้งแล้งจากความร้อนของกลางวัน หนาวเหน็บและสงบหลังจากความมืด
พวกเขาเป็นผู้รอดชีวิตพวกแรกในสภาพภูมิประเทศแบบนี้ และปกป้องเอง มนุษย์ทรายเรียนรู้วิธีพื้นฐานด้วยการปกปิดตัวของพวกเขาให้มิดชิดตั้งแต่ศีรษะถึงเท้าด้วยชุดคลุมสีทะเลทราย ทำให้ไม่เหลือผิวหนังส่วนใดเลยที่สัมผัสกับสภาพแวดล้อม
การเล่าเรื่องหรือนิทานเป็นส่วนสำคัญในวัฒนธรรมของทัสเคน เรื่องเล่ามากมายจะถูกเล่าโดยผู้ที่มีความรู้ของแต่ละเผ่าและจะถูกส่งต่อไปเป็นรุ่นต่อรุ่น หากผู้เล่าเรื่องพูดผิดเพียงคำเดียว เขาจะถูกฆ่าเพราะการหมิ่นสิ่งที่เหมือนศาสนาของพวกเขา
ทัสเคนแยกตัวกันเป็นเผ่าหรือกลุ่ม และร่อนเร่ไปทั่วทะเลทรายของทาทูอีน แต่ดูเหมือนจะมุ่งไปที่จันด์แลนด์อันรกร้าง พื้นที่ใหญ่ของที่ราบสูงหินที่ใกล้กับพื้นที่ที่เป็นทราย เมื่อถึงประเพณีตั้งค่ายพักในฤดูพายุทราย กลุ่มมากมายจะไปตั้งค่ายพักนบริเวณที่เรียกว่าเดอะ นีดเดิลส์ พวกเขาไปทั้งที่จันด์แลนด์และทะเลทรายดูนซี อย่างไรก็ตาม สิ่งมีชีวิตอื่นโดยเฉพาะที่มาจากดาวอื่นจะเป็นเป้าหมายหลักในการโจมตี ด้วยการท่องไปบนหลังแบนธา กลุ่มบุกจะปรากฏอย่างรวดเร็วในทะเลทราย เดินเป็นแถวเรียงเดียวเพื่อปิดบังจำนวนของพวกเขา และจากนั้นก็หายตัวกลับไปในทะเลทรายพร้อมกับเชลยและอาหาร เนื่องมาจากพวกเขาขาดเทคโนโลยีที่ก้าวหน้า ด้วยสังคมดั้งเดิมและความโหดร้ายของพวกเขา พวกเขาจึงถูกมองว่าเป็นสัตว์ร้ายที่ป่าเถื่อนโดยประชากรส่วนใหญ่ของกาแลกติก
ถึงแม้ว่าเครื่องแต่งกายของทัสเคนจะแตกต่างกันไปตามเผ่า แต่โดยรวมแล้วก็จะมีชุดที่เหมือนกัน ดวงตาของมนุษย์ทรายจะถูกปกปิดด้วยแว่นมองซึ่งปกป้องมันจากแสงแดด ที่ใต้ดวงตาจะมีท่อสองท่อที่ยื่นออกมาจากหน้ากาก ส่วนใหญ่ดูเหมือนว่ามันจะมีไว้เพื่อหายใจ ส่วนปากที่เปิดออกปกปิดบริเวณระหว่างจมูกกับขากรรไกร ขณะที่ท่อไอน้ำถูกสวมไว้รอบคอเพื่อนำอากาศเข้าสู่ปอด มนุษย์ทรายมีกาเดิร์ฟฟิอิเป็นอาวุธ ขณะที่พวกเขาปฏิเสธที่จะใช้เทคโนโลยีที่ทันสมัย พวกเขาก็ประดิษฐ์ปืนไรเฟิลทัสเคนไซเคลอร์และเตาไฟจากเหล็กที่ขโมยมาได้
โดยรวมแล้ว มนุษย์ทรายนั้นดูน่ากลัว ความกลัวนี้ได้กลายมาเป็นตำนานที่น่าสยองขวัญ และแม้กระทั่งบางส่วนก็เป็นความจริง อย่างการพ่นเลือดใส่เป้าหมายขณะเข้าโจมตี
ทัสเคนเพศหญิงจะสวมชุดหลากหลายมากกว่าของทัสเคนเพศชาย (ถึงแม้ว่าในบางเผ่า ชายและหญิงจะสวมชุดเหมือนกัน) ซึ่งมักจะมีขนสัตว์อยู่ด้วย ในบางเผ่า บทบาทของพวกผู้หญิงดูเหมือนจะเกี่ยวข้องกับการตั้งค่ายขณะที่พวกผู้ชายทำการบุกและล่าสัตว์ แต่ในกลุ่มอื่น อาจเป็นไปได้ว่าชอบเร่ร่อน พวกเขาอาจอยู่และล่าไปพร้อมกับชายที่มาร่วมกลุ่ม ลูกของทัสเคนจะสวมชุดเดียวกันทั้งหญิงและชาย พวกเขาจะสวมชุดที่แสดงเพศได้เมื่อเข้าวัยผู้ใหญ่
ทัสเคนมีข้อต้องห้ามในการถอดเสื้อผ้าต่อหน้าผู้อื่น ยกเว้นในเหตุการณ์พิเศษ อย่าง ในการคลอดเด็ก ในคืนแต่งงาน และพิธีกรรมเข้าวัยผู้ใหญ่ และในฐานะผู้ใหญ่ ภายในเต็นท์ส่วนตัวของพวกเขาเท่านั้น การฝ่าฝืนกฎนี้อาจหมายถึงการถูกเนรเทศหรือความตาย มันขึ้นอยู่กับกฎของแต่ละเผ่า
ความสำคัญของรูปลักษณ์ภายนอกและการปกปิดกายภาพยังทำให้สามารถเกิดการ—ปลอมตัว—หนึ่งปัจจัยจู่โจมวัฒนธรรมของทัสเคน ถึงแม้ว่ามนุษย์ทรายถูกมองว่าเป็นมนุษย์ต่างดาวที่โหดร้ายโดยอาณานิคมมนุษย์บนทาทูอีน และไม่มีใครรู้ว่ามีพวกเขาทั้งหมดเท่าไหร่ อย่างน้อยในทศวรรษสุดท้ายของสาธารณรัฐกาแลกติก พวกเขาก็มีจำนวนพอๆ กับมนุษย์ที่มาตั้งรกราก
มนุษย์ทรายนั้นรวมตัวกันเป็นกลุ่มหรือเผ่า จำนวนจะอยู่ที่ระหว่าง 20-30 ชีวิต และต่อมาก็ขยายใหญ่ขึ้นโดยไม่มีข้อจำกัด ในเผ่าทั่วไปนั้น พวกผู้ใหญ่มักจะทำหน้าที่ออกล่าและปกป้อง มักจากค่ายพักเป็นเวลานาน ผู้หญิงมักจะร่วมสัตว์ที่เรียกว่าแมสซิฟฟ์เพื่อดูแลพวกเด็กๆ ค่าย หลังจากที่พวกเขาอายุได้สิบสามปี พวกเด็กๆ จะได้รับตำแหน่งเต็มตัวภายในเผ่าและพร้อมแต่งงานในพิธีกรรมที่มีการแลกเปลี่ยนเลือดระหว่างชายหญิง และตัวแบนธาของพวกเขา
แบนธาเป็นอีกส่วนประกอบสำคัญในวัฒนธรรมของทัสเคน มันตัวใหญ่ ขนดกมากจนสามารถรอดชีวิตได้เป็นเวลายาวนานในสภาพที่โหดร้ายของทะเลทราย แบนธาบางตัวจะเร่ร่อนไปเรื่อยๆ แต่มนุษย์ทรายได้เรียนรู้ที่จะฝึกพวกมัน ทัสเคนทุกคนจะมีแบนธาเป็นของตัวเองตั้งแต่วัยเด็ก และขี่มันในการเดินทางที่ยาวนาน กลุ่มลาดตระเวนขนาดเล็กจะมีแบนธาสองถึงสามตัว หรืออาจใช้ทั้งฝูงในช่วงย้ายถิ่น พวกเขาจะท่องเที่ยวผ่านสันทรายและกลุ่มห้อนหินโดยใช้พาหนะของพวกเขา โดยเดินเป็นแถวเรียงเดี่ยว
ทัสเคนรอดชีวิตได้ด้วยน้ำเต้าฮับบาเพียงอย่างเดียว และชาวไร่ไอน้ำใช้เรื่องเล่าในความจริงที่ว่าพวกมันเป็นของมึนเมาได้เมื่อผสมกับน้ำตาล ไม่มีใครรู้ว่าพวกเขากินเนื้อสัตว์หรือไม่
ขณะที่ชีวิตส่วนใหญ่ของพวกเขาคือเร่ร่อนไปเรื่อยๆ มันก็มีข้อยกเว้นอยู่สองอย่าง เมื่อฤดูร้อนมาถึงจุดสูงสุด ค่ายแบบกึ่งถาวรก็จะถูกก่อสร้างขึ้นมา และโดยเฉพาะถ้ำหรือโพรง มันขึ้นอยู่กับกลุ่มชอบไปที่ไหน (มักจะเป็นที่ที่พวกเขาฝังศพหรือทำพิธีพิกรรม) บ่อน้ำพิเศษอย่างที่มีในหุบเขากาฟซา เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์เนื่องมาจากมันหาพบได้ยาก มักจะถูกป้องกันเป็นอย่างดี
พิธีกรรมมากมายของมนุษย์ทรายได้รวมสังคมของพวกเขาไว้ด้วยกัน ในหลายๆ เผ่า มนุษย์ทรายวัยหนุ่มจะได้รับมอบหมายให้ทำพิธีที่เรียกว่า"พิธีโลหิต" ซึ่งวัยรุ่นจะพิสูจน์ทักษะในการล่าของพวกเขาด้วยการจับสัตว์มาและทรมานมันด้วยวิธีที่แสนเจ็บปวดหลายอาทิตย์จนกระทั่งมันตาย เป้าหมายส่วนมากจะเป็นสัตว์อย่างแบนธาหรือเวรดทะเลทราย แต่ความเคารพที่สูงสุดจะมีต่อนักล่าผู้ที่ทำพิธีนี้กับสิ่งมีชีวิตที่มีความรู้สึกนึกคิด การทดสอบที่ทรงเกียรติที่สุดสำหรับผู้ใหญ่ก็คือการล่าและสังหารมังกรไครท์ และนำไข่มุขในท้องของมันกลับมา บ่อยครั้งที่สมาชิกของเผ่าจะสร้างหน้ากากวิญญาณจากวัสดุธรรมชาติเพื่อใช้ในพิธีกรรมและการเฉลิมฉลอง ขณะอยู่ในพิธีนี้ หัวหน้าเผ่าจะมอบกาเดิร์ฟฟิอิอันแรกเป็นรางวัลให้แก่วัยรุ่นที่ทำสำเร็จ นี่เป็นช่วงเวลาแห่งเกีนยรติยศของสมาชิกวัยรุ่นของเผ่า แต่มันก็ยังเป็นเครื่องแสดงถึงความรับผิดชอบที่ยิ่งใหญ่อีกด้วย หากวัยรุ่นผู้นั้นสูญเสียกาเดิร์ฟฟิอิของเขา เขาจะถูกเนรเทศออกจากเผ่า
นอกจากนี้ บางครั้งชาวทัสเคนจะสนุกกับการยิงใส่นักอข่งยานพ็อด ผู้ซึ่งมีส่วนร่วมในการแข่งขันบูนทาอีฟ เพื่อเป็นการแสดงถึงความแม่นปืน และการแก้แค้นที่พวกนั้นรุกล้ำอาณาเขตของพวกเขา
ความสัมพันธ์ที่ไม่เหมือนใครจะมีให้เห็นในวัฒนธรรมของทัสเคนระหว่างผู้ขี่และแบนธาของพวกเขา และเมื่อพวกมันตาย ผู้ขี่หรือเจ้าของมักจะออกเดินทางอย่างไร้จุดหมายไปในทะเลทราย พวกเขาถือว่าหากวิญญาณของแบนธาที่ตายต้องการให้เจ้าของมันหาตัวใหม่ พวกเขาก็จะพบ แต่หากว่าไม่ เจ้าของจะตายอยู่กลางทะเลทรายที่ไร้ที่สิ้นสุด
อนาคิน สกายวอล์คเกอร์หรือดาร์ธเวเดอร์ผู้ที่เป็นตำนานหลังจากที่เขาฆ่าล้างเผ่ามนุษย์ทรายเพื่อแก้แค้นที่พวกเขาฆ่าแม่ของเขา เขาถูกบรรยายเอาไว้ว่าเป็นผีร้ายอาฆาตหรือปีศาจทะเลทราย และชาวทัสเคนได้ทำพิธีบูชายัญขึ้นมาเพื่อยับยั้งเขา ด้วยการวางงานศิลปะที่ขโมยมาและของมีค่าอื่นๆ หรือแม้แต่บูชายัญมนุษย์ อย่างคิทส์เตอร์ บาไน ในที่ที่เผ่าถูกสังหาร
ภาษาของทัสเคนไม่มีรูปแบบการเขียน ดังนั้นเรื่องเล่าและประวัติศาสตร์ของทัสเคนจึงถูกส่งต่อไปเป็นทอดๆ ด้วยปากเปล่า ทุกเผ่าจะมีสมาชิกที่คอยเล่าเรื่องต่างๆ ผู้ซึ่งอาจส่งต่อเรื่องราวเหล่านั้นให้กับศิษย์ของเขา เมื่อศิษย์จำทุกๆ คำพูดในทุกๆ เรื่องได้เแล้ว ผู้เล่าเรื่องคนเก่าก็จะออกเดินทางสู่ทะเลทรายอย่างไร้จุดหมายเพื่อจบชีวิตลง การเล่าเรื่องที่ผิดพลาดหรือดัดแปลงจะถูกลงโทษด้วยความตาย เพราะมันถือว่าเป็นการนอกรีตและหมิ่นศาสนา
มนุษย์ทรายพูดด้วยเสียงในลำคอซึ่งเรียกว่าภาษาทัสเคน บางชื่อมีความยาวและมีการหยุดมากมาย อย่างไรก็ตาม ชื่อสั้นๆ อย่างวลิเวนก็ถูกใช้ในบางเผ่า และทัสเคนบางคนอย่างอาชาราด เฮทท์ (A'Sharad Hett) และมารดาของเขาคะชีค มีที่มาจากชื่อที่พ่อแม่ให้และคำนำหน้า "A"'หมายถึง"บุตรของ"และ"K'", "ธิดาของ" ควรรู้เอาไว้ว่าคำว่า"C'rell'akt"หรือ"สตรีแห่งคอเรลเลีย" ซึ่งเมื่อเทียบกับการขึ้นต้นของ"K'" ดูเหมือนว่า"-kt"อาจหมายถึง"สตรี"
คำอื่นๆ ในภาษาทัสเคนก็คือ"เออทาห์" (urtah) และ "เออไทอา" (urtya) ภาษาทัสเคนยังมีพื้นฐานมาจากภาษาฮัทท์และจาวา เนื่องมาจากพวกเขาใช้ภาษาเหล่านี้ติดต่อกันบ่อยครั้งเ
ด้วยการที่ไม่มีรูปแบบเขียน มนุษย์ทรายจึงต้องเล่าประวัติศาสตร์ด้วยปากเปล่า อย่างนักเล่าเรื่องที่มีความรู้ที่สุดและรับผิดชอบในการจดจำเรื่องของกลุ่มและประวัติศาสตร์ สำหรับศิษย์ การจำเรื่องให้แม่นยำนั้นเป็นสิ่งสำคัญ หากศิษย์ทำสำเร็จ เขาจะกลายมาเป็นนักเล่าเรื่องของกลุ่ม ขณะที่คนเก่าจะท่องออกไปในทะเลทรายตลอดกาล
ครั้งหนึ่งชาวคุมัมกาห์เคยอาศัยอยู่ในเมืองขนาดใหญ่ไปทั่วทาทูอีนที่อุดมสมบูรณ์ หลายพันปีต่อมาพวกเขาก็เริ่มเดินทางออกสู่อวกาศและทาทูอีนก็กลายมาเป็นจุดน่าสนใจของจักรวาล โชคไม่ดีที่มันได้ดึงดูดความสนใจจากราคาทาและพวกเขาก็เริ่มบุกรุกเข้ามา ดังนั้นขบวนการกบฏของชาวคุมัมกาห์จึงเริ่มเกิดขึ้น
เรื่องเล่ายืนยันว่าชาวคุมัมกาห์ได้ท้าทายจักรวรรดินิรันดร์ประมาณปีที่ 50,000 และ 25,000 ก่อนยุทธการยาวิน และถูกลงโทษด้วยการระดมยิงจากวงโคจร ซึ่งทำให้ผิวหน้าของทาทูอีนราบเป็นหน้ากลอง ส่งผลให้เวลาต่อมามันได้กลายมาเป็นทะเลทราย อย่างไรก็ดี ขณะที่การแทรกแซงของจักรวรรดินิรันดร์ถูกเชื่อว่าจะเป็นการเปลี่ยนแปลงดาวอื่นๆ อย่าง คาชีคหรือมานาอัน มันก็เป็นไปได้ที่ราคาทานำไอน้ำของทาทูอีนไปไว้บนดาวที่เป็นมหาสมุทร ไม่มีใครรู้แน่ชัดถึงความแตกต่างที่เกิดขึ้นระหว่างทัสเคนที่ตัวสูงและจาว่าที่ตัวเตี้ย
หลังจากที่ทาทูอีนถูกค้นพบอีกครั้งโดยสาธารณรัฐกาแลกติกประมาณ 5,000 ปีก่อนยุทธการยาวิน มนุษย์รุ่นแรกๆ ที่มาตั้งรกรากมีชื่อเรียกว่ากอร์ฟา จากนั้นก็เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันทำให้พวกเขากลายมาเป็นมนุษย์ทราย เพื่ออยู่รอด พวกเขาเริ่มสร้างเทคโนโลยีให้กับอาณานิคมของพวกเขาขึ้นมา ประมาณ 4,000 ปีก่อนยุทธการยาวิน พวกเขาได้ทำสงครามเล็กๆ กับผู้ตั้งรกราก รวมทั้งกับยริษัทเซอร์คาที่หวังจะมาทำเหมืองแร่บนทาทูอีน และทำให้จาว่าได้เข้าครอบครองแซนด์ครอเลอร์ของชาวเมืองโดยบังเอิญ เป็นการทำให้อีกหนึ่งเผ่าพื้นเมืองของทาทูอีนผงาดขึ้น
ดูเหมือนว่าทาทูอีนจะถูกลืมไปจากกาแลกซี่ในไม่กี่พันปีถัดมา และอันที่จริง ดาวนี้ได้ถูกค้นพบอีกครั้งในปีที่ 1,100 ก่อนยุทธการยาวิน เมื่อถึงศตวรรษที่หกก่อนยุทธการยาวิน อย่างไรก็ตาม อาณานิคมทำเหมืองได้ถูกสร้างขึ้นมา และประวัติศาสตร์ของมนุษย์ทรายและความสัมพันธ์ของพวกเขากับผู้ที่มาจากดาวอื่นก็ได้เกิดขึ้นเมื่อประมาณ 550 ก่อนยุทธการยาวิน เมื่อพวกเขาเข้าปะทะกับผู้มาเยือนนามว่าอัลคารา
ในตอนแรกนั้น อัลคาราได้ทำงานในสำนักงานชาติพันธุ์และระบบสังคม โดยศึกษาเกี่ยวกับมนุษย์ทรายและดูเหมือนได้รับความเชื่อใจจากพวกเขา ในที่สุด อย่างไรก็ตาม เขาได้ทรยศต่อาณานิคมและเป็นเจ้าของป้อมปราการในทะเลทราย ซึ่งต่อมาได้ถูกใช้โดยแจ็บบา เดอะ ฮัทท์ ไม่มีใครรู้แน่ชัดว่าการก่ออาชญากรรมของเขากับมนุษย์ทรายนั้นมีความเกี่ยวข้องกันมากแค่ไหน แต่เหตุการณ์ที่เสื่อมเสียที่สุดในอาชีพของเขาก็คือการที่เขาเสนอตัวเป็นมิตรกับกลุ่มมนุษย์ทราย ผู้ซึ่งตั้งค่ายอยู่บนที่ราบสูงเมซรา เพื่อกำจัดกลุ่มเจ้าหน้าที่ตำรวจ จากนั้นเขาก็หักหลังมนุษย์ทรายและทำลายค่ายของพวกเขา สิ่งนี้ถูกกล่าวว่าเป็นเหตุของความขัดแย้งอันรุนแรงระหว่างชาวพื้นเมืองกับผู้มาเยือนจากต่างดาว
อย่างไรก็ตาม ในช่วงเวลานั้นไม่มีใครรู้แน่ชัดว่ามนุษย์ทรายโกรธเคืองเรื่องอะไร อัลคาราได้จากดาวไปเมื่อประมาณ 516 ปีก่อนยุทธการยาวิน และอาณานิคมทำเหมืองก็จบลงหลังจากนั้น นอกจากนี้ยังไม่มี่ใครรู้ว่าเผ่าที่อยู่บนที่ราบสูงเมซราเป็นมนุษย์ทรายกลุ่มเดียวเท่านั้นที่ทำงานกับอัลคารา หรือเป็นเพียงพันธมิตรที่ใกล้ชิดที่สุด และประเพณีที่เล่าต่อด้วยปากเปล่าของมนุษย์ทรายก็อาจทำให้เรื่องซับซ้อนขึ้นและมีแนวโน้มที่สร้างความเกลียดชังต่อผู้ตั้งรกรากที่ไม่ใช่ชนพื้นเมือง
เมื่อมีการตั้งรกรากแบบถาวรของผู้ที่มาจากดาวอื่นดูเหมือนว่าจะเกิดขึ้นในปีที่ 100 ก่อนยุทธการยาวิน ด้วยการมาถึงของยานโดแวกเกอร์ควีนจากดาวเบนไทน์ 4 เมืองหลวงแห่งใหม่ของดาวได้ถูกตั้งชื่อว่าเบสไทน์ และการตั้งรกรากครั้งที่สองถูกเรียกว่าป้อมทัสเคนก็ถูกสร้างขึ้นที่ทางตอนเหนือของจันด์แลนด์ ในตอนแรก ชาวอาณานิคมรุ่นใหม่ไม่ได้ระวังพวกมนุษย์ทราย แต่การโจมตีเป็นระยะของพวกเขาในระหว่างปีที่ 98-98 ก่อนยุทธการยาวินบังคับให้ต้องอพยพออกจากป้อมทัสเคน และจากจุดนั้นเอง ผู้ตั้งรกรากที่เป็นมนุษย์บนทาทูอีนก็เรียกชาวพื้นเมืองว่า"ทัสเคนเรดเดอร์"หรือผู้รุกรานทัสเคนนั่นเอง