hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
นิวัติ กองเพียร
นิวัติ กองเพียร (5 ธันวาคม พ.ศ. 2489 — ) เป็นชาวจังหวัดอำนาจเจริญ จบการศึกษาระดับมัธยมตอนต้นจากโรงเรียนทวีธาภิเศก จากนั้นจึงไปศึกษาต่อที่โรงเรียนเพาะช่าง จากนั้นเดินทางไปทำงานและเรียนศิลปะที่กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ ระหว่างปี 2520 - 2522
เมื่อครั้งที่ยังเป็นคอลัมนิสต์ ประจำนิตยสารมติชนสุดสัปดาห์ ได้รับฉายาว่า "เกจินู้ด" เพราะเขียนคอลัมน์ที่เป็นเนื้อหาวิจารณ์ภาพเปลือย นอกจากนั้น นิวัติ ยังเคยเป็น บรรณาธิการบริหารนิตยสารศิลปวัฒนธรรม ด้วย
ปัจจุบัน นิวัติ ได้เลิกทำงานให้กับเครือมติชนแล้ว (สาเหตุยังไม่ชัดเจน) และได้หันมาเปิดเว็บไซต์แนวอี-แม็กกาซีน ชื่อ http://www.niwatkongpien.com เพื่อตอบสนองความต้องการของผู้ที่ชื่นชอบงานเขียนของเขา ขณะเดียวกัน ยังดำรงตำแหน่งเป็นบรรณาธิการบริหารของหนังสือเพลงดนตรีอีกด้วย
ในทางการเมืองและสังคม เป็นหนึ่งใน 100 บุคคลที่ลงชื่อคัดค้านการดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของจอมพลถนอม กิตติขจร ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ก่อนเกิดเหตุการณ์ 14 ตุลา ไม่นาน
สนุก.คอม
สนุก.คอม (Sanook.com ตราสัญลักษณ์สะกดว่า Sanook!) เป็นเว็บท่าที่ได้รับความนิยมอันดับต้นๆ ของประเทศไทยมาโดยตลอดนับตั้งแต่เริ่มดำเนินการ
เว็บไซต์ สนุก.คอม ก่อตั้งโดย ปรเมศวร์ มินศิริ เมื่อปี พ.ศ. 2541 โดยเริ่มจากการเป็นงานอดิเรกและพัฒนาสู่เว็บท่าในที่สุด
เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2542 บริษัท เอ็มเว็บ (ประเทศไทย) จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทลูกของ MIH บริษัทโทรคมนาคมจากประเทศแอฟริกาใต้ ได้เข้าซื้อกิจการ สนุก.คอม ถือเป็นการซื้อกิจการเว็บไซต์ครั้งแรกของประเทศไทยในราคาที่ไม่เปิดเผย แต่จากการประมาณมูลค่า ณ ขณะนั้นคือประมาณ 10 ล้านบาท
สนุก.คอม เป็นผลิตภัณฑ์ของบริษัท สนุก! ออนไลน์ จำกัด (เดิมชื่อบริษัท เอ็มเว็บ (ประเทศไทย) จำกัด) ภายใต้การบริหารของนายกฤตธี มโนลีหกุล สนุก.คอม มีบริการที่ครอบคลุมเนื้อหา สาระ และ บริการที่ครบถ้วนสำหรับผู้ใช้งานอินเทอร์เน็ต ได้แก่ Sanook! Album, Sanook! Auto, Sanook! Book, Sanook! Campus, Sanook! Game, Sanook! Home, Sanook! Horoscope, Sanook! Men, Sanook! Money, Sanook! Movie, Sanook! Music, Sanook! News, Sanook! Sport, Sanook! Travel, Sanook! TV, Sanook! Video, Sanook! Webboard, และ Sanook! Women รวมไปถึงการให้บริการพจนานุกรม (Dictionary) ออนไลน์ และอื่นๆ อีกมากมายที่สามารถเข้าชมได้ทั้งคอมพิวเตอร์ทั่วไป และบนโทรศัพท์มือถือ
รายพระนามเทวดาญี่ปุ่น
เทพเจ้าของญี่ปุ่น ถือกำเนิดโดยมีต้นสายวงศ์คณาเทพ โดย อิซานากิ เทพบิดา และ อิซานามิ เทพมารดา
[[หมวดหมู่:เทพเจ้าญี่ปุ่น| ]]
สำนวนภาษาปาก
สำนวนภาษาปาก () คือ ภาษาประเภทหนึ่งซึ่งเกิดจากการพูดที่แสดงความคุ้นเคย ไม่เหมาะที่จะใช้เป็นพิธีรีตอง เช่น ตาแป๊ะ ตะบี้ตะบัน เทน้ำเทท่า ทั้งนี้ ภาษาประเภทนี้อาจปรากฏได้ทั้งในภาษาเขียนและภาษาพูด ในพจนานุกรมไทยจะย่อชื่อภาษานี้ว่า "(ปาก)" เช่น "ทาน (ปาก) ก. กิน, กร่อนมาจาก รับประทาน"
การใช้ภาษาปากที่แตกต่างจากภาษาแบบแผนหรือภาษามาตรฐานของภาษาหลักนั้น ๆ เมื่อใช้นานไป อาจกลายเป็นมาตรฐานย่อยอย่างหนึ่ง หรืออาจพัฒนาขึ้นเป็นมาตรฐานในภาษานั้นกระทั่งไม่เรียกว่าภาษาปากอีกต่อไปก็ได้หากลักษณะการใช้ภาษาเช่นนั้นเป็นที่ยอมรับและใช้โดยทั่วไป
ภาษาปากนั้น แม้จะไม่ใช่ภาษาแบบแผน แต่ไม่จำเป็นว่าจะเป็นภาษาที่ไม่สุภาพเสมอไป หากเป็นลักษณะการใช้ภาษาที่สะดวก ง่าย กะทัดรัด และเป็นกันเอง
ปลาตะเพียนหน้าแดง
ปลาตะเพียนหน้าแดง (; ) เป็นปลาน้ำจืดกึ่งเขตร้อนในสกุล "Sahyadria" และวงศ์ Cyprinidae มีถิ่นอาศัยอยู่ในแม่น้ำและลำธารไหลแรงในประเทศอินเดีย
ปลามีลักษณะลำตัวเรียวยาว เกล็ดสีเงิน มีแถบสีแดงสะท้อนแสงพาดจากหัว ผ่านตา ไปสิ้นสุดที่กลางลำตัว และมีเส้นดำพาดตลอดความยาวลำตัวอยู่ใต้แถบแดงอีกทีหนึ่ง ปลาชนิดนี้สามารถโตได้สูงสุดประมาณ 15 เซนติเมตร
ปลาตะเพียนหน้าแดง ตามธรรมชาติอาศัยอยู่ในภูมิอากาศกึ่งร้อน โดยมีอุณหภูมิน้ำอยู่ระหว่าง 15 ถึง 25 °C ค่า pH ในช่วง 6.8-7.8 และมีความกระด้าง 5-25 dGH
ปลาตะเพียนหน้าแดง ในตอนแรกมีการจัดอนุกรมวิธานเป็น "Labeo denisonii" โดย F. Day เมื่อ ค.ศ. 1865 มีชื่อเรียกอื่นได้แก่ "Barbus denisonii", "Crossocheilus denisonii", "Barbus denisoni" และ "Puntius denisonii" และในปัจจุบันใช้ชื่อว่า "Sahyadria denisonii" ซึ่งเป็นสกุลที่ตั้งขึ้นมาใหม่ในปี ค.ศ. 2013
ปลาชนิดนี้เป็นปลาที่เพิ่งนำมาเลี้ยงเป็นงานอดิเรกได้ไม่นาน ปลาตะเพียนหน้าแดงเป็นปลาที่อยู่รวมกันเป็นฝูง ค่อนข้างสงบ แต่บางตัวอาจดุเล็กน้อย บางครั้งอาจสับสนปลาชนิดนี้กับปลาอีกชนิดที่มีลักษณะใกล้เคียงคือ "Sahyadria chalakudiensis" ซึ่งสีสันไม่สดเท่า โตเต็มที่มีขนาดใหญ่กว่า และดุกว่า
มหาวิทยาลัยปารีส
มหาวิทยาลัยปารีส () หรือนามนัยเป็นที่รู้จักกันว่า ซอร์บอนน์ (, บ้านประวัติศาสตร์) เป็นมหาวิทยาลัยในปารีส ฝรั่งเศส ก่อตั้งประมาณ ค.ศ. 1150 จากสมาคมอาชีพที่เกี่ยวข้องกับโรงเรียนมหาวิหารของมหาวิหารน็อทร์-ดามแห่งปารีส มหาวิทยาลัยปารีสถือว่าเป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่เป็นอันดับสองของยุโรป ได้ตรากฎบัตรอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1200 โดยพระเจ้าฟิลิปที่ 2 แห่งฝรั่งเศส และได้รับการยอมรับใน ค.ศ. 1215 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 3 มหาวิทยาลัยปารีสมีชื่อเล่นที่เรียกกันทั่วไปภายหลังการก่อตั้งสถาบันทางเทววิทยาคือวิทยาลัยซอร์บอนน์ซึ่งก่อตั้งใน ค.ศ. 1257 โดยรอแบร์ เดอ ซอร์บงและอนุญาตโดยนักบุญหลุยส์ กษัตริย์แห่งฝรั่งเศส
มหาวิทยาลัยปารีสมีชื่อเสียงอย่างมากในระดับนานาชาติเกี่ยวกับผลงานทางวิชาการในสาขามนุษยศาสตร์นับตั้งแต่ยุคกลางโดยเฉพาะสาขาเทววิทยาและปรัชญา มหาวิทยาลัยมีมาตรฐานทางวิชาการที่หลากหลาย ประเพณีที่เคร่งครัดมาอย่างยาวนาน และแพร่หลายในระดับนานาชาติ ตัวอย่างเช่น ริเริ่มการสอนระดับดุษฎีบัณฑิต การแบ่งนักศึกษาตามชาติ มีพระสันตะปาปา นักวิทยาศาสตร์ ปัญญาชน และชนชั้นเจ้าจำนวนมากศึกษาที่มหาวิทยาลัยปารีส
หลังจากความวุ่นวายของการปฏิวัติฝรั่งเศส การศึกษาถูกระงับใน ค.ศ. 1793 หลังจากนั้นคณะต่าง ๆ ได้รับการปรับโครงสร้างบางส่วนโดยนโปเลียนและเปลี่ยนเป็นมหาวิทยาลัยฝรั่งเศส ใน ค.ศ. 1896 มหาวิทยาลัยถูกเปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็นมหาวิทยาลัยปารีส
ใน ค.ศ. 1970 หลังจากเหตุการณ์เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1986 มหาวิทยาลัยถูกแบ่งออกเป็น 13 มหาวิทยาลัยอิสระ มหาวิทยาลัยใหม่บางแห่งได้ควบรวมคณะเก่าแก่ต่าง ๆ รวมถึงอาจารย์ส่วนใหญ่ของแต่ละคณะ โดยสาขามนุษยศาสตร์จัดตั้งเป็นมหาวิทยาลัยปารีส-ซอร์บอนน์ และซอร์บอนน์นูแวลล์ สาขากฎหมายจัดตั้งเป็นมหาวิทยาลัยปงเตอง-อัสแซส สาขาแพทยศาสตร์จัดตั้งเป็นมหาวิทยาลัยปารีสเดการ์ต และสาขาวิทยาศาสตร์ธรรมชาติจัดตั้งเป็นมหาวิทยาลัยปีแยร์และมารี กูว์รีและมหาวิทยาลัยปารีสดีเดอโร มหาวิทยาลัยอื่น ๆ เช่น มหาวิทยาลัยปงเตอง-ซอร์บอนน์เลือกที่จะเป็นพหุวิทยาการ
ในทศวรรษที่ 2010 มหาวิทยาลัยปารีสทั้งสิบสามได้จัดตั้งเครือข่ายพันธมิตรที่แตกต่างกันเจ็ดกลุ่มเพื่อรักษาระดับมาตรฐานต่าง ๆ ที่สืบทอดมาจากมหาวิทยาลัยปารีส เช่น มหาวิทยาลัยซอร์บอนน์ (กลุ่มพันธมิตร)
ก้านกล้วย
ก้านกล้วย (พ.ศ. 2549) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันสามมิติ สร้างโดยกันตนาแอนิเมชัน เป็นเรื่องราวที่ได้แรงบันดาลใจจากบางส่วนของพงศาวดาร ว่าลักษณะคชลักษณ์ของช้างทรงของสมเด็จพระนเรศวรมหาราชนั้น จะมีหลังโค้งลาด คล้ายก้านกล้วย ชื่อตามพงศาวดารนั้นคือ เจ้าพระยาปราบหงสาวดีหรือเดิมชื่อ เจ้าพระยาไชยานุภาพ หรือ พลายภูเขาทอง โดยในเรื่องใช้ชื่อว่า ก้านกล้วย เป็นตัวเอก ก้านกล้วยเป็นแอนิเมชันที่ได้ คมภิญญ์ เข็มกำเนิด คนไทยที่ได้ไปศึกษาทางฟิล์มและวิดีโอที่เน้นด้านการทำแอนิเมชันที่สหรัฐ และได้เคยร่วมงานสร้างตัวละครและทำภาพเคลื่อนไหวที่เคยร่วมงานกับบริษัทวอลท์ดิสนีย์ และ บลูสกายสตูดิโออย่าง ทาร์ซาน (Tarzan) , ไอซ์ เอจ (Ice Age) และ แอตแลนติส (Atlantis: The Lost Empire) มาเป็นผู้กำกับ พร้อมกลุ่มนักแอนิเมชันทั้งชาวไทยและต่างชาติกว่า 100 คน
ก้านกล้วยเป็นแอนิเมชันที่ยังคงเอกลักษณ์ความเป็นไทย ไม่ว่าจะเป็นฉากที่เป็นภูมิทัศน์แบบไทย ต้นไม้ ไม้ดอก สภาพป่า และประเพณีไทย เช่น การคล้องช้าง การนำฉากหมู่บ้านทรงไทย แสดงพืชพรรณไม้ไทย เช่น ต้นราชพฤกษ์ ซึ่งเป็นต้นไม้ประจำชาติ ในฤดูกาลต่างๆ รวมทั้งการออกดอกเหลืองอร่ามในหน้าแล้ง แสดงฉากประเพณีลอยกระทง เป็นต้น
ก้านกล้วยเป็นแอนิเมชันที่สร้างด้วยเทคนิคคอมพิวเตอร์อีกเรื่องหนึ่งของไทย ซึ่งก่อนหน้านี้มีภาพยนตร์แอนิเมชันที่ใช้เทคนิคดังกล่าว คือ ปังปอนด์ และแอนิเมชันซึ่งถือเป็นเรื่องแรกของไทยคือ สุดสาคร ซึ่งเป็นแอนิเมชันสองมิติ
ก้านกล้วยได้ถูกนำมาดัดแปลงเป็นภาพยนตร์การ์ตูนทางโทรทัศน์ทางช่อง 7 โดยใช้ชื่อว่า "ก้านกล้วย ผจญภัย" จัดฉายทุกวันอาทิตย์ เวลา 17.00-17.30 น. โดยมีเนื้อหารายละเอียดมากขึ้น และใช้ตัวละครที่มีอยู่เดิม"ก้านกล้วย" ได้รับการเปิดตัวในรูปแบบดีวีดีที่สหรัฐอเมริกา ในช่วงเดือนกันยายน ค.ศ. 2008 โดยใช้ชื่อในเวอร์ชันอเมริกันคือ "The Blue Elephant"
บริษัทเพอร์เซ็ปต์พิคเจอร์คอมพานีของอินเดีย ได้ซื้อสิทธิ์ภาพยนตร์และเปิดตัวในเวอร์ชันภาษาฮินดีโดยใช้ชื่อ "Jumbo" ซึ่งนักแสดงอินเดียชื่อ อักษัย กุมาร เป็นผู้ให้เสียงพากย์ตัวเอกของเรื่องที่ใช้ชื่อในเวอร์ชันนี้ว่า จัมโบ้
พอลล่า เทเลอร์
พัลลภา มาร์กาเรต เทย์เลอร์ เป็นที่รู้จักในชื่อ พอลล่า เทเลอร์ (20 มกราคม พ.ศ. 2526) หรือชื่อภาษาไทย พัลลภา ศุภอักษร เป็นนักแสดงหญิงและนางแบบลูกครึ่งไทย-อังกฤษ
พอลลา เทเลอร์ เกิดเมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2526 ที่โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ กรุงเทพมหานคร บิดาเป็นชาวอังกฤษ กับเครือวัลย์ ศุภอักษร มารดาชาวไทย ต่อมาเธอได้เดินทางไปใช้ชีวิตยังเมืองเพิร์ธ และเมืองบริสเบน ประเทศออสเตรเลีย เพื่อเข้าเรียนตั้งแต่ระดับอนุบาลถึงมัธยมศึกษาตอนปลายที่ประเทศออสเตรเลีย และในระดับอุดมศึกษา มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ ด้านธุรกิจและการจัดการระหว่างประเทศ
เธอได้รับการเลี้ยงดูจากสองวัฒนธรรม คือ วัฒนธรรมตะวันตกกับวัฒนธรรมไทย ซึ่งวัฒนธรรมตะวันตกได้สอนให้ดำรงชีวิตอยู่ได้ด้วยตัวเอง ขณะเดียวกันวัฒนธรรมไทยก็สอนให้เธอรู้จักเคารพผู้อื่นเป็น ซึ่งเธอได้กล่าวว่ามารดาของเธอก็มีความเป็นไทยสูงและเจ้าระเบียบ
พอลล่าได้เข้ามาเป็นนางแบบตั้งแต่ อายุ 12 ปีด้วยการเป็นตัวประกอบในภาพยนตร์โฆษณาและเริ่มถ่ายโฆษณา รองเท้านักเรียน และได้เข้ามาอยู่ในสังกัดของค่ายหนังและละครอีกหลายช่อง จนกระทั่งได้เป็นนักแสดงในสังกัดของ GTH และเปิดบริษัทเป็นของตนเองในชื่อว่าสเตลล่าร์ อาร์ทิสท์ แมนเนจเม้นท์ จำกัด (Stellar Artist Management) แม้ว่าจะยังไม่ประสบความสำเร็จในด้านการทำงานนอกวงการ แต่ในวงการนักแสดงถือได้ว่าเป็นนักแสดงระดับคุณภาพ แม้ว่าจะมีกระแสในช่วงเข้าวงการว่าเป็นนักแสดงที่พูดภาษาไทยไม่ชัด แต่ก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคในการแสดง ทำให้ พอลล่าได้รับเลือกมาเป็น นักโฆษณาสินค้าหลายต่อหลายชิ้นและยังยังได้รับโอกาสในการเข้าแข่งขันรายการเกมโชว์อีกด้วย
นอกจากนี้เธอยังผลิตเสื้อผ้าสำหรับเด็กออกจำหน่ายโดยใช้ยี่ห้อว่าพอลล่าแอนด์เบบี้ (Paula and Baby)
พอลล่ากล่าวว่าตนเองเป็นผู้ไม่มีศาสนา แต่ก็พบว่าสักการะพระพุทธรูปกับกลุ่มเพื่อน รวมทั้งทำบุญในพุทธศาสนา นอกจากนี้เธอยังกล่าวว่าเชื่อในพรหมลิขิต
เธอจดทะเบียนสมรสกับเอ็ดเวิร์ด บัทเทอรี นักธุรกิจลูกครึ่งฮ่องกง-อังกฤษเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2553 และพิธีฉลองงานวิวาห์เมื่อวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2553 มีบุตรด้วยกันสามคนคือ ไลลา เจน (19 พฤษภาคม พ.ศ. 2554), ลูกา คริสโตเฟอร์ (5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558) และลูเอลลา ลูอีส (10 เมษายน พ.ศ. 2561) ปัจจุบันเธออาศัยอยู่ในเขตบริหารพิเศษฮ่องกงกับครอบครัว
รายพระนามเจ้าผู้ครองนครน่าน
รายพระนามเจ้าผู้ครองนครน่านหรือรายพระนามกษัตริย์นครน่าน เป็นรายพระนามเจ้าผู้ครองนครน่าน นับตั้งแต่ก่อตั้งเมืองน่าน
เมืองน่านมาขึ้นกับสยามตั้งแต่สมัยกรุงธนบุรีจนถึงยุครัตนโกสินทร์ ในต้นรัชกาลที่ 1 พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช เมืองน่านยังมีเจ้าเมืองเป็นสองฝ่ายอยู่ คือ เจ้าพญามงคลวรยศเป็นเจ้าเมืองขึ้นกับฝ่ายกรุงเทพมหานคร ตั้งอยู่ที่ท่าปลา ฝ่ายหนึ่งและเจ้าอัตถวรปัญโญ (ภายหลังโปรดเกล้าฯ ให้สถาปนาเป็นเจ้าฟ้า) ผู้เป็นหลานเป็นเจ้าเมืองขึ้นกับฝ่ายพม่าตั้งอยู่ที่เมืองเทิงอีกฝ่ายหนึ่ง ทั้งนี้เหตุด้วยครั้งที่เมืองน่านขึ้นกรุงเทพฯเจ้าอัตถวรปัญโญตกอยู่ในเมืองเชียงแสนกับพม่า
ภายหลังเมื่อ พ.ศ. 2329 เจ้าอัตถวรปัญโญลงไปหาเจ้าพญามงคลวรยศที่เมืองท่าปลา ขอเข้าพึ่งพระบรมโพธิสมภารในกรุงเทพมหานคร เจ้าพญามงคลวรยศมีความยินดี จึงมอบบ้านเมืองให้เจ้าอัตถวรปัญโญครองครอง ครั้งล่วงมาอีกปีหนึ่งเจ้าอัตถวรปัญโญก็ลงไปเฝ้าพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวยังกรุงเทพฯ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เจ้าอัตถวรปัญโญดำรงตำแหน่งเจ้าเมืองน่านต่อไปตามเดิม
ในสมัยกรุงเทพมหานคร ตั้งแต่ พ.ศ. 2325 เป็นต้นมา เมืองน่านมีเจ้าผู้ครองนคร 9 องค์ มีรายพระนามดังต่อไปนี้
บุญศรี รัตนัง
บุญศรี รัตนัง ศิลปินแห่งชาติ พ.ศ. 2560 นักร้องเพลงพื้นเมืองล้านนา นักร้องเพลงซอที่มีผลงานอย่างแพร่หลายในจังหวัดเชียงใหม่ และจังหวัดใกล้เคียง จนได้รับการยกย่องเป็นบุคคลดีเด่นทางวัฒนธรรมของจังหวัดเชียงใหม่ ในปี พ.ศ. 2533
บุญศรี รัตนัง เกิดเมื่อวันที่ ที่บ้านป่าเหมือด ตำบลป่าไผ่ อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่ เป็นบุตรพ่อน้อยดวงคำ และนางจันทร์เที่ยง รัตนัง มีพี่น้อง 4 คน ได้สมรสกับนางจันทร์เป็ง สุยะเอย มีบุตร 2 คน
บุญศรี รัตนัง มีนิสัยการดีด สี ตีเป่า มาตั้งแต่เล็ก ได้ฝึกการเล่นดนตรีพื้นเมืองประเภทซึง-สะล้อ ขลุ่ย จากลุงของตน คือ นายสิงห์คำ รัตนัง ตั้งแต่เยาว์วัย
บุญศรี รัตนัง สำเร็จการศึกษาระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 จากโรงเรียนบ้านป่าเหมือด เมื่อปี พ.ศ. 2506 เริ่มเรียนเป่าปี่กับพ่อสม บุญเรือง ช่างเป่าปี่ มีชื่อในขณะนั้น พ.ศ. 2515 หันมาเรียนขับซอกับพ่อหนานตา ตันเงิน ที่บ้านป่าแงะ ตำบลดอนแก้ว อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่
บุญศรี รัตนัง มีอาชีพทำไร่ทำนาเช่นเดียวกับบิดามารดา ต่อมาในปี พ.ศ. 2513 เริ่มรับจ้างเป่าปี่ในงานซอ เล่นตลกประจำคณะละครซอลูกเอื้องเมืองเหนือ ในปี พ.ศ. 2516 ทำงานทั่วไปประจำวงดนตรี คณะอำนวยโชว์ ของนายอำนวย กลำพัด ต่อมาในปี พ.ศ. 2519 ตั้งวงดนตรีพื้นเมืองประยุกต์ชื่อวง “ ลูกทุ่ง ลานทอง ” และย้ายมาเล่นตลกในคณะนายประสิทธิ ศรีสมเพชร ในตลกคณะ “ จอกจมูกแดง ” ในปี พ.ศ. 2522 ปีต่อมาเข้าสู่วงการซอโดยได้รับการสนับสนุนจากนาย ประสิทธิ ศรีสมเพชร และเริ่มฝึกแต่งเพลง ใส่ทำนองเพลงแนนพื้นบ้านภาคเหนือ
ในปี พ.ศ. 2525 เริ่มร้องเพลงลูกทุ่งคำเมืองชุด "ลุงอดผ่อบ่ได้" และ "บ่าวเคิ้น" ได้รับการสนับสนุนจากแฟนเพลงในภาคเหนือ และเป็นนักร้องประจำอยู่วงดนตรีคณะศรีสมเพชรวงใหญ่ ถือว่าเป็นบุคคลแรกที่เริ่มต้นสร้างแนวเพลงนี้ขึ้น จากนั้น พ.ศ. 2526 - พ.ศ. 2528 ได้ตั้งกิจการวงดนตรีตนเอง แต่ประสบปัญหาขาดทุนจึงต้องหยุดการแสดง จึงหันเข้าสู่วงการซออีกครั้งหนึ่งทำผลงานซอออกมาอีก นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2530 เป็นต้นมา
เพลงประจำโรงเรียน
วอร์ซอ
วอร์ซอ (อังกฤษ: Warsaw ; โปแลนด์: Warszawa "วารฺชาวา") เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดของประเทศโปแลนด์ ตั้งอยู่ริมแม่น้ำวิสทูลา ห่างจากชายฝั่งทะเลบอลติกประมาณ 370 กิโลเมตร มีประชากรอาศัยอยู่ในตัวเมืองประมาณ 1,726,581 (2014) คน และรวมเขตเมืองด้วยจะประมาณ 2,760,000 คน (ข้อมูล พ.ศ. 2548) ตัวเมืองวอร์ซอมีพื้นที่ 517.24 ตร.กม. รวมเขตเมืองมีพื้นที่ 6,100.43 ตร.กม.
วอร์ซอเป็นเมืองศูนย์กลางอุตสาหกรรมหนัก เช่น เหล็กกล้า, รถยนต์,​ เครื่องจักรอุตสาหกรรม นอกจากนี้ยังเป็นศูนย์กลางด้านการศึกษา มีสถาบันการศึกษามากกว่า 66 แห่ง
วอร์ซอเป็นที่รู้จักของนานาชาติจากสนธิสัญญาวอร์ซอ ซึ่งตั้งชื่อตามกรุงวอร์ซอ
ขันโตก
ขันโตก หรือ โตก ภาชนะสำหรับวางสำรับอาหารของชาวล้านนา บ้างเรียก สะโตก มีรูปทรงกลม ความกว้างมีเส้นผ่าศูนย์กลางตั้งแต่ 30 เซนติเมตรขึ้นไปมีเชิง สูงประมาณ 1 ฟุต มีทั้งขันโตกไม้ และขันโตกหวาย
ทั้งนี้ภาชนะที่วางถ้วยกับข้าวนอกจากจะใช้ขันโตกแล้วยังใช้กระด้งหรือถาดแบนแทนและเรียกว่า ขันเข้าขันโตกถ้ายังไม่ได้วางถ้วยอาหารเรียกว่า ขันโตก เมื่อวางถ้วยอาหารแล้วก็มักจะเรียกว่า ขันเข้า หรือสำรับอาหาร
ขันโตกแบ่งออกเป็น 3 ขนาด ดังนี้
สต็อกโฮล์ม
สต็อกโฮล์ม () เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดของประเทศสวีเดน ตั้งอยู่ริมชายฝั่งทะเลทิศตะวันออกของประเทศสวีเดน มีประชากรในเขตเทศบาลสต็อกโฮล์ม 909,000 คน ถ้านับเขตที่อยู่อาศัยโดยรอบทั้งหมดจะมีประชากรประมาณ 2.2 ล้านคน
สต็อกโฮล์มเป็นที่ตั้งของรัฐบาลสวีเดน และที่ประทับของสมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟ พระมหากษัตริย์องค์ปัจจุบันของสวีเดน
ประวัติศาสตร์ที่เก่าที่สุดของสต็อกโฮล์ม เริ่มที่ ค.ศ. 1252 โดยสต็อกโฮล์มเป็นเมืองศูนย์กลางในการค้าขายแลกเปลี่ยนแร่เหล็กจากเหมืองใกล้เคียง สต็อกโฮล์มก่อตั้งเป็นเมืองที่อยู่อาศัยเต็มรูปแบบเพื่อปกป้องตัวเองจากนักเดินเรือต่างถิ่น สต็อกโฮล์มเป็นเมืองหลวงของจักรวรรดิสวีเดนอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1634
ในช่วง ค.ศ. 1713–1714 สต็อกโฮล์มพบปัญหาการระบาดของกาฬโรค และสงครามใหญ่ทางภาคเหนือระหว่างสวีเดนกับชาติยุโรปเหนืออื่นๆ ใน ค.ศ. 1721 ซึ่งส่งผลให้จักรวรรดิสวีเดนต้องสิ้นสุดลง และเมืองสต็อกโฮล์มเสียหายอย่างหนัก
สต็อกโฮล์มค่อย ๆ ฟื้นความสำคัญกลับคืนมาในคริสต์ศตวรรษที่ 19 และกลายเป็นศูนย์กลางทางการค้า
ออสโล
ออสโล (; ในภาษานอร์เวย์ออกเสียง "อุสลู" หรือ "อุชลู") เป็นเมืองหลวงของประเทศนอร์เวย์
ออสโลมีประชากรประมาณ 811,688 (เมื่อ 1 มกราคม ค.ศ. 2005) โดยประชากรร้อยละ 22 เป็นผู้อพยพมาจากประเทศใกล้เคียง เขตการปกครองออสโลมีพื้นที่ทั้งหมด 115 ตารางกิโลเมตร ซึ่ง 7 ตารางกิโลเมตรใช้ทำการเกษตร ปัจจุบัน (ค.ศ. 2006) ออสโลเป็นเมืองที่มีค่าครองชีพสูงที่สุดในโลก แทนที่โตเกียว
ออสโลตั้งอยู่ขอบด้านเหนือของอ่าวฟยอร์ด (fjord) ที่ชื่อออสโลฟยอร์ด ตัวเมืองประกอบด้วยเกาะ 40 เกาะ เกาะใหญ่ที่สุดชื่อ Malmøya นอกจากนี้ยังมีทะเลสาบ 343 แห่งซึ่งเป็นแหล่งน้ำจืดสำคัญ
ตามตำนานของเผ่านอร์ส ออสโลก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 1048 แต่หลักฐานทางโบราณคดีสามารถบอกได้ว่าออสโลมีคนอยู่อาศัยมาก่อน ค.ศ. 1000
เอาต์พุต
เป็นต้น
สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านฮัสซานัล โบลเกียห์
สมเด็จพระราชาธิบดีฮัจญี ฮัสซานัล โบลเกียห์ มูอิซซัดดีน วัดเดาละห์ ทรงเป็นสุลต่านองค์ที่ 29 แห่งบรูไน และยังทรงเป็นสุลต่านบรูไนพระองค์แรกที่ทรงพระอิสริยยศเป็นยังดีเปอร์ตวน (สมเด็จพระราชาธิบดี) พระองค์เป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ของสุลต่านโอมาร์ อาลี ไซฟุดดีนที่ 3 เสด็จพระราชสมภพ เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2489 ทรงสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยทหารบกแซนด์เฮิสต์ ประเทศอังกฤษ และได้รับการสถาปนาเป็นมกุฎราชกุมารเมื่อปี พ.ศ. 2504 พระองค์เสด็จขึ้นครองราชย์ เมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2510 ทรงเป็นนายกรัฐมนตรี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังทรงอภิเษกสมรสกับพระมเหสี 3 พระองค์ ได้แก่
ทรงได้ชื่อว่าเป็นหนึ่งในกษัตริย์ที่ร่ำรวยที่สุดในโลก ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2554 พระองค์ได้พระราชทานเงินจำนวน 100,000 ดอลลาร์สหรัฐ โดยมี ดาโต๊ะ ดาพูกา ฮัจญี คามิส บิน ฮัจญี ทามิน เป็นตัวแทนมอบผ่านทาง ดร.สุรพงษ์ โตวิจักษณ์ชัยกุล เพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัยจากเหตุการณ์อุทกภัยในประเทศไทย พ.ศ. 2554
ธูป
ธูป เป็นสิ่งที่ใช้เป็นเครื่องสักการบูชาตั้งแต่สมัยอียิปต์โบราณเพื่อบูชาเทพเจ้าหรือทำให้เทพเจ้าพอใจด้วยของหอม ในอดีตธูปทำจากเนื้อไม้หอม (Aromatic wood) หลายชนิด เช่น ไม้จันทน์ขาว (Sandalwood) จันทน์เทศ (Nutmeg) กำยาน (Gum Benzoin เป็นยางไม้หอมชนิดหนึ่ง) ไม้กฤษณา (Agar wood) กันเกรา (Tembusu) หรือต้นบง หรือโกวบั๊วะ (นำมาผสมน้ำเพื่อให้เนื้อผงธูปเหนียว พอที่จะฟั่นเป็นธูปได้) บดเนื้อไม้ให้เป็นผงละเอียด นำมาเป็นวัตถุดิบในการทำธูป
ธูปไทยในอดีตที่ผลิตจากไม้หอม มีลักษณะคล้ายธูปจีนโบราณ (วัฒนธรรมและการทำธูปในไทย สืบทอดมาจากการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรม และการค้าในอดีต) และเนื่องจากตัววัตถุดิบเป็นไม้หอม ควันธูปค่อนข้างละเอียด ไม่ระคายเคืองจมูกและตา
ปัจจุบัน เนื่องจากภาวะเศรษฐกิจที่เปลี่ยนไป ประกอบกับวัตถุดิบที่แพงขึ้น ไม้หอมต่างๆที่นำมาผลิตธูปเริ่มมีราคาแพง ผู้ผลิตส่วนใหญ่ จึงเปลี่ยนมาใช้ขี้เลื่อยไม้ยางพาราแทน เนื่องจากมีราคาถูกกว่า และมีสีขาวนวลเหมือนไม้จันทน์ขาว ลักษณะเป็นผงละเอียด ขึ้นรูปได้ง่าย แล้วจึงนำมาผสมน้ำหอม เรียกว่า "ธูปหอม" เมื่อนำมาจุดจะให้ควันและกลิ่นหอม
ลักษณะของธูปบูชาพระ ปกติมีความยาว 13 นิ้วโดยประมาณ ก้านธูปชุบสีแดง ตัวธูปสีขาวนวล เวลาจุดประมาณ 40 - 45 นาที นอกจากนี้ยังมีธูปหอมที่เป็นสีประจำวัน มี 7 วัน 8 สี ตามความเชื่อของพราหม์ คือ
อารียฉัตร อภิสิทธิ์อมรกุล
นางอารียฉัตร อภิสิทธิ์อมรกุล หรือรู้จักในชื่อ เจ้เล้ง ดอนเมือง (เกิด 5 เมษายน พ.ศ. 2491) ครอบครัวอพยพมาจากจีนแผ่นดินใหญ่ ออกจากโรงเรียนตั้งแต่อายุ 14 ปี และลงทุนค้าขายเริ่มจากเงินเพียง 1,200 บาท ปัจจุบันเป็นเจ้าของบริษัท เอแอนด์เจ บิวตี้โปรดัก จำกัด หรือที่รู้จักกันว่า เจ้เล้ง พลาซ่า ตั้งอยู่ใกล้กับท่าอากาศยานนานาชาติดอนเมือง
นางอารียฉัตร อภิสิทธิ์อมรกุล หรือคนทั่วไปเรียกติดปากว่า “เจ้เล้ง” เกิดเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ 2491 ในครอบครัวชาวจีนแผ่นดินใหญ่ บิดา มารดา เป็นคนจีน คือ บิดา ชื่อนาย โซสี มารดา ชื่อนาง ลิ้มฮ้อ มารดาเป็นครูสอนภาษาจีน เจ้เล้งเป็นบุตรคนที่ 4 จากพี่น้องทั้งหมด 5 คน
“เจ้เล้ง”เป็นเด็กขยัน เรียนเก่ง ชอบอ่าหนังสือ รักการเรียนมาก เรียนหนังสือเรื่อยมาจนถึงมัธยม ณ โรงเรียน ฤทธิยะวรรณาลัย ขณะที่อายุเพียง 14 ปี ต้องหยุดเรียนกลางคันเพราะต้องมาช่วยพ่อแม่ทำมาหากินอีกแรง
เนื่องจากเป็นคนชอบค้าขาย “เจ้เล้ง” เริ่มทำการค้าขาย ด้วยเงินเพียง 1,200 บาท 2 ปี หลังจากนั้นก็ขับเคลื่อนจากการค้าขายมาเป็นธุรกิจหลักล้าน และเติบโตอย่างรวดเร็วจนกลายมาเป็นธุรกิจร้อยล้าน มาจนถึงหลัก 1,000 ล้านในช่วงเวลาไม่นานนัก “ร้านเจ้เล้ง ดอนเมือง” บริหารงานภายใต้บริษัท A&J BEAUTY PRODUCT CO.,LTD ได้เติบโตอย่างมีแบบแผนและยังมีบริษัทในเครือมากมาย อาทิ เช่น GLC QUEEN (THAILAND) CO.,LTD , A&J LAND , A&J PARK , A&D INTER NATIONNALCOSMATICS CO.,LTD โดยจุดขายของร้านเจ้เล้งอยู่ที่เครื่องสำอางค์,น้ำหอมนำเข้าจากต่างประเทศไป,อาหาร,เครื่องดื่มและขนมไปจนถึงขนมแปลกใหม่ไม่ซ้ำใครทั่วทุกมุมโลก “เจ้เล้ง”ล้วนใช้ "กระแสเงินสด" จากคาถาประจำตัวที่ว่า Cash is Everything "ทำอะไรก็ได้ ต้องไม่เป็นหนี้ ทุกอย่างใช้เงินสด มีเงินต่อเงิน ไม่กู้แล้วจ่ายดอกให้เหนื่อย แต่รุ่นลูกต้องให้เป็นหนี้" นี่เป็นพื้นฐานจากที่เธอทำงานจริงจัง ประหยัด และไม่ใช้จ่ายฟุ่มเฟือย
ปัจจุบันร้านเจ้เล้งดอนเมือง หรือเจ้เล้งพลาซ่า เติบโตเป็นธุรกิจใหญ่ ตั้งเคียงคู่กับอาคารท่าอากาศยานดอนเมืองอย่างสง่างาม และนอกจากนั้นยังมุ่งมั่นสร้างอสังหาริมทรัพย์ ประเภทเซอร์วิส อพาร์ตเม้นท์ ในรูปแบบให้เช่า ย่านลาดกระบัง เนื่องจากเจ้เล้งเป็นคนที่ชอบทำงานอยู่ตลอด จึงลงมือคุมงานทุกขั้นตอน ไม่ว่าจะเป็นการเลือกซื้อวัสดุ เช่น เหล็ก หรือปูน ฯลฯ และยังต่อรองราคาด้วยตัวเองด้วยเช่นกัน
ในด้านครอบครัว เจ้เล้งสมรสกับนายธนิตศักดิ์ อภิสิทธิ์อมรกุล มีบุตรด้วยกัน 1 คนคือน.ส ธัญรัศม์ อภิสิทธิ์อมรกุลและหลานอีก 3 คนคือ 1. น.ส.กิตติ์รวี ลาภชีวะสิทธิฉัตร 2. น.ส. ภัทรานิษฐ์ ลาภชีวะสิทธิฉัตร และ 3. น.ส. ณัฐสินี ลาภชีวะสิทธิ์ฉัตร
เนื่องจาก”เจ้เล้ง” เป็นผู้หญิงที่มุ่งมั่นในการทำงาน จึงได้รับรางวัล ประกาศเกียรติคุณมาครองมากมาย และด้วยความที่”เจ้เล้ง”เป็นคนรักสวย รักงาม และรักษาสุขภาพ ฉะนั้นงานอดิเรกของเจ้เล้ง คือการออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ เช่น การขี่จักรยาน ว่ายน้ำ ปีนเขา ฯลฯ เจ้เล้งขี่จักรยาน 30 กิโลเมตรทุกเช้า จึงเป็นผลให้ตัวเจ้เล้ง ดูสวย สดใส และสุภาพดี ดังนั้นแม้จะอยู่ในวัย 70 ปี ก็ตาม 
ปัจจุบันเจ้เล้งดำรงตำแหน่ง นายกสมาคมศิษย์เก่า โรงเรียน ฤทธิยะวรรณาลัย และด้วยเป็นคนใจบุญ จิตสาธารณะ “เจ้เล้ง”ยังมีส่วนร่วมสนับสนุมร่วมมือกับองค์กรการกุศลต่างๆมากมาย ในเรื่องการช่วยเหลือ เพื่อนมนุษย์ด้วยกันและด้านศาสนา และโดยนิสัยส่วนตัวเป็นคนชอบทำงาน ชอบพบปะผู้คน เจ้เล้งจึงสนุกกับการทำงานจนถึงทุกวันนี้
“ความสุขของดิฉัน คือการได้ทำงาน ทำงานทุกวันไม่มีวันหยุด ยิ่งได้พูดคุยกับบุคคลหลากหลายก็ยิ่งดี ยิ่งได้คุยกับคนฉลาด คุยสนุก ก็คุยกันได้ยาวทีเดียว “
นักโทษ
นักโทษ หมายถึง ผู้ต้องขังที่อยู่ภายในทัณฑสถาน โดยในพ.ศ. 2549 มีนักโทษที่อยู่ในความดูแลของกรมราชทัณฑ์ 161,844 คน
ก่อนหน้านี้ ผู้กระทำผิดซึ่งศาลตัดสินให้ต้องโทษจำคุกถูกเรียกว่า “นักโทษ” (prisoner) แต่ต่อมาถูกเปลี่ยนเป็น “ผู้ต้องขัง” (inmate) เนื่องจากการเปลี่ยนแนวคิดเรื่องการลงโทษในประเทศสหรัฐอเมริกาจากการลงโทษเพื่อลงโทษมาเป็นเพื่อแก้ไขฟื้นฟู
พระราชบัญญัติราชทัณฑ์ พ.ศ. 2479 มาตรา 4 (2) – (6) ระบุว่า ผู้ต้องขัง หมายถึง “นักโทษเด็ดขาด คนต้องขังและคนฝาก” โดยนักโทษเด็ดขาด คือ “บุคคลซึ่งถูกขังไว้ตามหมายจำคุกภายหลังคำพิพากษาถึงที่สุด และหมายความรวมถึงบุคคลซึ่งถูกขังไว้ตามคำสั่งที่ชอบด้วยกฎหมายให้ลงโทษด้วย” และคนต้องขัง คือ “บุคคลที่ถูกฝากขังไว้ตามหมายขัง” นอกจากนี้ยังมีผู้ต้องขังอีก 2 ประเภทคือ คนฝาก หมายถึง “บุคคลที่ถูกฝากให้ควบคุมไว้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาหรือ กฎหมายอื่น โดยไม่มีหมายอาญา” และ นักโทษพิเศษ ซึ่งเป็น “นักโทษเด็ดขาดซึ่งส่งไปอยู่ทัณฑนิคมตามพระราชบัญญัตินี้”
ต่อมาในพระราชบัญญัติราชทัณฑ์ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2522 เปลี่ยนความหมายของนักโทษเด็ดขาดเป็น “บุคคลซึ่งถูกขังไว้ตามหมายจำคุกภายหลังคำพิพากษาถึงที่สุด และหมายความรวมถึงบุคคลซึ่งถูกขังไว้ตามคำสั่งที่ชอบด้วยกฎหมาย ให้ลงโทษด้วย”
มหาวิทยาลัยโคจิ
มหาวิทยาลัยโคจิ () ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1949
ตั้งอยู่ในจังหวัดโคจิ เกาะชิโกะกุ ประเทศญี่ปุ่น
ปัจจุบันเปิดการเรียนการสอนอยู่ 5 คณะคือ
สำหรับคณะเกษตรศาสตร์ เป็นวิทยาเขตที่แยกออกมา ตั้งอยู่ในเขตเมือง นังโกะกุ ติดกับท่าอากาศยานโคจิ (Kochi Ryoma Airport) ประกอบด้วย 5 ภาควิชา
ไทเป 101
ไทเป 101 (; ) เดิมชื่อ ศูนย์การเงินโลกไทเป เป็นตึกระฟ้าจุดสงเกตตั้งอยู่ในย่านซินยี กรุงไทเป ประเทศไต้หวัน อาคารดังกล่าวจัดเป็นอาคารสูงที่สุดในโลกอย่างเป็นทางการตั้งแต่ พ.ศ. 2547 กระทั่งการเปิดตัวอาคารเบิร์จคาลิฟา ดูไบ ใน พ.ศ. 2553 ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2554 อาคารดังกล่าวได้รับเอกสารรับรองลีดแพลตินัม รางวัลสูงสุดในระบบการจัดอันดับผู้นำการออกแบบพลังงานและสิ่งแวดล้อม (ลีด) และกลายเป็นอาคารสีเขียวสูงที่สุดและใหญ่ที่สุดในโลก ไทเป 101 ได้รับการออกแบบโดย ซี.วาย. ลี และหุ้นส่วน และผู้ก่อสร้างหลัก คือ ธุรกิจร่วมทุนเคทีอาร์ที (KTRT Joint Venture) อาคารดังกล่าวเป็นสัญลักษณ์ของไต้หวันสมัยใหม่นับแต่เปิดตัว และได้รับรางวัลตึกระฟ้าเอ็มพอริส พ.ศ. 2547 มีการยิงดอกไม้ไฟจากไทเป 101 ซึ่งโดดเด่นในการแพร่ภาพวันสิ้นปีสากลและอาคารมักปรากฏบ่อยครั้งในสิ่งตีพิมพ์ท่องเที่ยวและสื่อนานาชาติ
ไทเป 101 มี 101 ชั้นเหนือพื้นดิน และอีก 5 ชั้นใต้ดิน อาคารดังกล่าวสร้างขึ้นทางสถาปัตยกรรมเป็นสัญลักษณ์แห่งวิวัฒนาการของเทคโนโลยีและประเพณีเอเชีย การใส่หลังสมัยใหม่นิยมเข้าไปในสไตล์ซึ่งรวมองค์ประกอบการออกแบบดั้งเดิมและจัดการแบบสมัยใหม่ อาคารได้รับการออกแบบให้ทนพายุไต้ฝุ่นและแผ่นดินไหว ศูนย์การค้าหลายชั้นซึ่งอยู่ติดกับอาคารเป็นที่ตั้งของร้านค้าทันสมัย ร้านอาหารและคลับหลายร้อยแห่ง
ไทเป 101 มีบริษัทศูนย์การเงินไทเปเป็นเจ้าของ และจัดการโดยฝ่ายต่างประเทศของบริษัทค้าปลีกอสังหาริมทรัพย์เมือง (Urban Retail Properties Corporation) ซึ่งตั้งอยู่ในชิคาโก ชื่อที่เดิมวางแผนไว้สำหรับอาคาร ศูนย์การเงินโลกไทเป มาจากชื่อเจ้าของ ใช้กระทั่ง พ.ศ. 2546 และชื่อเดิมในภาษาจีนแปลตามตัวอักษรได้ว่า ศูนย์การเงินระหว่างประเทศไทเป ()
ดนู ฮันตระกูล
ดนู ฮันตระกูล เกิดเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2493 นักดนตรีระดับอาจารย์ เป็นทั้งนักแต่งเพลง และ ผู้อำนวยเพลงชาวไทยเมื่อปี พ.ศ. 2519 หลังจากจบการศึกษาทางด้านเอกการประพันธ์จาก รอยัลคอนเซอร์วาตอรี กรุงเฮก ประเทศเนอเธอร์แลนด์ ดนู ฮันตระกูลได้ก่อตั้งภาคีวัดอรุณ คณะภาคีวัดอรุณได้รวบรวมเพื่อนพ้องทางดนตรีไว้มากมาย ไม่ว่าจะเป็น จิรพรรณ อังศวานนท์, สุรสีห์ อิทธิกุล, กฤษณ์ โชคทิพย์พัฒนา และนันทิกา กาญจนวัฒน์ ซึ่งมีแกนนำอย่าง บรูซ แกสตัน และธนวัฒน์ (อนุวัฒน์) สืบสุวรรณ
หลังจากนั้นไม่นาน ดนู ฮันตระกูล ได้ก่อตั้งโรงเรียนสอนดนตรีศศิลิยะ และได้เชิญเขตต์อรัญ เลิศพิพัฒน์ ซึ่งเป็นเพื่อนจากรั้วมหาวิทยาลัยเดียวกันสมัยอยู่เมืองไทย เข้ามาเป็นผู้บริหารงานในตำแหน่งอาจารย์ใหญ่ของโรงเรียน และในช่วงเวลาเดียวกันนั้น ดนู ฮันตระกูล ได้เปิดบริษัทบัตเตอร์ฟลาย ซาวนด์แอนด์ฟิล์ม เซอร์วิส จำกัด ร่วมกับหมู่คณะทางดนตรีอีกหลายท่านที่มาจากกลุ่มภาคีวัดอรุณเข้าร่วมอีกครั้ง เช่น จิรพรรณ อังศวานนท์ สุรสีห์ อิทธิกุล กฤษณ์ โชคทิพย์วัฒนา และอื่นๆ อีกหลายท่านที่เข้ามาสมทบ เกินกว่า 60 เปอร์เซ็นต์ของเพลงโฆษณาทั้งหลายที่สังคมได้ยินได้ฟังทางสื่อต่างๆ นั้นล้วนเป็นผลงานจากกลุ่มคนบัตเตอฟลายทั้งสิ้น หากจะกล่าวประโยคที่ว่า "ผีเสื้อครองเมือง" ก็คงไม่ผิด
จากความมุ่งหมายที่ต้องการให้โรงเรียนดนตรีศศิลิยะเป็นที่รู้จักมากขึ้นในวงกว้าง วงคีตกวีจึงถือกำเนิด โดยมีเขตต์อรัญ เลิศพิพัฒน์ และอัสนี โชติกุลเป็นผู้เขียนคำร้อง ในการนี้ เรวัติ พุทธินันทน์ อดีตสมาชิกของ The Impossible และ Oriental Funk ได้ก้าวเข้ามามีส่วนร่วม ภายใต้การอำนวยการผลิตโดยดนู ฮันตระกูล และได้ใช้ชื่อชุดว่า"เรามาร้องเพลงกัน" การรวมตัวกันในครั้งนั้น เป็นการนำเสนอ และแสดงออกทางด้านความนึกคิดต่าง ๆ ผ่านบทเพลง ไปจนถึงอุดมการณ์ของชีวิตทาง สังคม และปรัชญา แรงจูงใจแห่งความสำนึกของชุมชนโลกกว้างที่มุ่งไปทางสันติภาพในช่วงเวลาของสงครามเวียดนาม การเรียกร้อง แสวงหาสันติภาพ รวมไปถึงขบวนการฮิปปี้ที่เกิดขึ้นในยุคนั้น สิ่งเหล่านี้มีอิทธิพลต่อดนตรีของพวกเค้า บทเพลงที่กลั่นกรองสู่สังคมจึงไม่ใช่แค่ความไพเราะ หรือโก้เก๋เท่านั้น ดนตรีที่ปั้นแต่งพร้อมกับอุดมการณ์จึงทำให้เนื้อหาค่อนข้างจะฟังยากอยู่หลายปี ดนู ฮันตระกูล ได้เริ่มก่อตั้งวงดนตรีไหมไทย เมื่อปี พ.ศ. 2530 ไหมไทยถือเป็นรูปแบบดนตรีเครื่องสาย 12 ชิ้น และพิณฝรั่ง ซึ่งเป็นวงดนตรีทีบรรเลงและขับร้องได้หวานซึ้ง นิ่มนวล ยึดถือธรรมชาติวัฒนธรรมซึ่งเป็นเอกลักษณ์ชัดเจนของวง และในปีเดียวกัน 2530 ก็มีผลงานเพลงชุดแรก คือ ชีพจรลงเท้า และเขมรไทรโยกออกสู่สังคม ไหมไทยได้ร่วมงานกับ จรัล มโนเพ็ชร ออกเพลงชุด ลำนำแห่งขุนเขา โดยนำ เอาเพลงที่จรัล มโนเพชรแต่งมาร่วมร้องออกลักษณะพื้นเมืองเหนือ จนกระทั่งมาถึงงานเพลงชุด เงาไม้ ใน ปี 2532 ไหมไทย ได้เพิ่มนักร้องหญิงคือ สุภัทรา อินทรภักดี สร้างเพลงร้องและประสานเสียง คือเป็นมิติใหม่เต็มรูปแบบของไหมไทย ปัจจุบันวงไหมไทย ได้กลายเป็นวงแซมเบอร์ ออร์เคสตร้า ขนาดใช้ 32 คนใช้เครื่องดนตรีสากลบรรเลงตามแบบฉบับวงดนตรีชั้นนำทางประเทศตะวันตก วงไหมไทยได้สรรสร้างบทเพลงมากมายให้กับวงการเพลงบ้านเรา แต่อาจจะรับรู้กันไม่กว้างขวางนัก เนื่องจากมีความเป็นเอกลักษณ์เฉพาะ และไม่ได้เขียนเพลงแบบอย่างที่นิยมตามตลาดไทยในขณะนี้
ดนู ฮันตระกูล ถือเป็นอาจารย์ของคนในวงการเพลงหลายๆคน นอกจากนี้ยังได้รับเชิญให้ไปแสดงคอนเสิร์ตในต่างประเทศ เช่น ญี่ปุ่น และฝรั่งเศส ปัจจุบันดนู ฮันตระกูล ยังคงเรียบเรียงผลงานเพลงอยู่เรื่อยๆ และมีการแสดงเป็นครั้งคราวคู่กับวงไหมไทยในโอกาสพิเศษต่างๆ เพื่อนำเสนอดนตรีอันเกี่ยวโยงกับศิลปะ และวัฒนธรรมไทย นอกจากนี้ยังทำธุรกิจร้านอาหารยุโรปกับครอบครัวบริเวณถนนสุขุมวิทอีกด้วย
ล้อ
ล้อ คือวัตถุรูปวงกลมถูกยึดไว้ด้วยเพลาที่บริเวณจุดศูนย์กลาง ทำให้ล้อสามารถหมุนรอบเพลาได้ มักใช้ประกอบกับยานพาหนะเพื่อให้เคลื่อนที่ได้โดยง่ายบนพื้น มีหลักฐานว่าล้อถูกประดิษฐ์ขึ้นครั้งแรก โดยชาวสุเมเรียนเมื่อ 3,500 ปี ก่อนคริสตกาล
ล้อในปัจจุบันมีอยู่หลายแบบ หลายขนาดโดยทำจากวัสดุหลายอย่างตามการใช้งาน เช่น ล้อเกวียนทำด้วยไม้ ล้อแม็ก ล้อรถยนต์ ที่จะมียางรถยนต์หุ้ม ล้อรถไฟที่ทำด้วยเหล็ก ล้อใส่ตู้ที่ทำจากพลาสติก เป็นต้น
ประเทศเซอร์เบีย
เซอร์เบีย (; ) หรือชื่อทางการว่า สาธารณรัฐเซอร์เบีย (; ) เป็นประเทศสาธารณรัฐตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางตะวันออกเฉียงใต้ของทวีปยุโรป เมืองหลวงคือกรุงเบลเกรด เซอร์เบียมีอาณาเขตติดต่อกับฮังการีทางทิศเหนือ ติดต่อกับโรมาเนียและบัลแกเรียทางทิศตะวันออก ติดต่อกับมาซิโดเนียและแอลเบเนียทางทิศใต้ (พื้นที่ชายแดนทางด้านนี้กำลังมีปัญหาเรื่องการเรียกร้องเอกราชของคอซอวอ) และติดต่อกับมอนเตเนโกร โครเอเชีย และบอสเนีย-เฮอร์เซโกวีนาทางทิศตะวันตก
แบ่งออกเป็นเขตที่ราบสูง ที่ราบพันโนเนีย แม่น้ำและทะเลสาบ
เซอร์เบีย
ยูโกสลาเวียเดิมประกอบด้วย 6 สาธารณรัฐสังคมนิยม คือ สาธารณรัฐสโลวีเนีย โครเอเชีย เซอร์เบีย บอสเนีย-เฮอร์เซโกวีนา มอนเตเนโกร และมาซิโดเนีย รวมทั้งคอซอวอและวอยวอดีนา ซึ่งเป็นจังหวัดปกครองตนเอง
ประเทศเซอร์เบียเป็นสาธารณรัฐ ปกครองโดยประธานาธิบดี
เซอร์เบียนั้นแบ่งออกเป็นสองส่วนใหญ่คือ เซอร์เบียกลาง () และ จังหวัดปกครองตัวเองวอยโวดีนา (; ) ซึ่งมีการแบ่งการปกครองย่อยลงมาเป็นเขตต่างๆจำนวน 25 เขต (30 หากรวมคอซอวอด้วย) แบ่งออกเป็น 1 เขตปกครองพิเศษ 7 เขตปกครองในวอยโวดีนา 8 เขตปกครองในชูมาดียาและเซอร์เบียตะวันตก 9 เขตปกครองในเซอร์เบียภาคตะวันออกและใต้ และ 5 เขตปกครองอยู่ในคอซอวอ
=== เกษตรกรรม
ประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาคริตส์ นิกายออร์ทอดอกซ์ 86%
นิกายโรมันคาทอลิก 8% ไม่นับถือศาสนาไม่ทราบ 6%
ตั้งอยู่ที่เบลารุสตอนกลาง ราชวงศ์ราดซีวิลล์เป็นผู้สร้างและปกครองดินแดนนี้มาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 โดยได้ให้กำเนิดบุคคลที่สำคัญที่สุดบางคนในประวัติศาสตร์ และวัฒนธรรมยุโรป ทำให้เมืองเนซวิซมีอิทธิพลอันยิ่งใหญ่ด้านวิทยาศาสตร์, ศิลปะ, งานช่างฝีมือ และสถาปัตย์กรรม แหล่งมรดกโลกนี้ประกอบไปด้วยปราสาทที่ประทับ โบสถ์สุสสานคอร์ปัส คริสตี รวมทั้งองค์ประกอบแวดล้อมตัวปราสาทเป็นอาการที่เชื่อมต่อกัน 10 หลัง เป็นองค์รวมของสถาปัตย์กรรมรอบพื้นที่โล่งรูปหกเหลี่ยม พระราชวังและโบสถ์ได้กลายเป็นต้นแบบและพัฒนาการของสถาปัตย์กรรมทั่วทั้งยุโรปกลาง และรัสเซีย
รถดีเซลราง
รถดีเซลราง (diesel railcar) เป็นรถโดยสารที่มีเครื่องยนต์ดีเซลขับเครื่องด้วยตนเอง เดิมทีการรถไฟได้นำรถชนิดนี้มาใช้งานในประเทศไทยเมื่อ พ.ศ. 2470 ซึ่งเป็นเครื่องกลไอน้ำ สร้างโดย บริษัทบอลด์วิน สหรัฐอเมริกา รถดีเซลรางรุ่นแรก ๆ ที่นำมาใช้บริการรับส่งผู้โดยสารชานเมืองในปี พ.ศ. 2475 นั้น มีหมายเลข 11 ถึง 16 เป็นรถที่ประกอบด้วยรถกำลัง 1 คัน และรถพ่วงสำหรับผู้โดยสารล้วนอีก 1 คัน
ภายหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ยุติลง รถดีเซลรางรุ่นใหม่ ๆ ได้รับการพัฒนาให้มีสมรรถนะสูง มีความคล่องตัวในการใช้งาน และสามารถพ่วงต่อกันคราวละหลายชุดได้ โดยแต่ละชุดเครื่องยนต์ทำงานพร้อมกับคันที่มีคนควบคุมที่ต้นขบวน
รถดีเซลรางมีคุณสมบัติที่เหนือกว่าขบวนรถซึ่งใช้รถลากจูงหลายประการ คือ ขบวนการดีเซลรางเร่งความเร็ว และหยุดได้เร็วกว่า จึงทำให้ใช้เวลาในการเดินทางน้อยกว่า และเมื่อถึงปลายทาง พนักงานขับรถเปลี่ยนไปขับท้ายขบวนก็สามารถออกรถได้ทันที ไม่ต้องเปลี่ยนตั้งหัวขบวนใหม่เช่นการใช้รถจักร นอกจากนั้นยังสามารถพ่วงติดต่อกันได้ไม่จำกัด เพราะรถทุกชุดขับเคลื่อนด้วยตัวเอง รถที่เป็นตัวกำลังจะทำงานสัมพันธ์กันทุกเครื่องยนต์ ทำให้เฉลี่ยกำลังขับเคลื่อนออกไปตลอดขบวนขึ้นทางลาดชันได้ดีกว่า
นอกจากความคล่องตัวแล้ว รถดีเซลรางยังสะดวกในการจัดทำขบวนรถสั้น ๆ เพียงชุดเดียว (2 คัน) ให้พอเหมาะกับสภาพการโดยสาร (รถคันกำลัง จุที่นั่ง 78 คน ยืน 35 คน และคันพ่วงมี 84 ที่นั่ง ยืน 35 คน) ในแง่ความปลอดภัยของผู้โดยสาร รถทุกคันมีประตูขึ้นลง เปิดปิดโดยระบบอัตโนมัติที่พนักงานขับรถจะเป็นผู้ควบคุม
เมื่อปี พ.ศ. 2503 การรถไฟแห่งประเทศไทย (รฟท.) ได้จัดซื้อรถดีเซลรางมาใช้เพื่อการศึกษาจำนวน 3 ชุด ปรากฏผลเป็นที่น่าพอใจ จึงได้จัดหาเพิ่มเติมอีก 20 ชุดในปี พ.ศ. 2506 เป็นชุดที่ติดตั้งเครื่องยนต์ดีเซลใต้ท้องรถ จึงมีที่สำหรับบรรทุกผู้โดยสารได้เต็มที่ สามารถทำความเร็วได้ถึง 105 กม./ชม.
ปัจจุบัน การรถไฟแห่งประเทศไทย นำรถดีเซลรางมาใช้ขนส่งผู้โดยสารในหลายเส้นทาง เช่น
สปรินเทอร์
แดวู
โตกิว (ทีเอชเอ็น/เอ็นเคเอฟ)
ฮิตะชิ (อาร์เอช/อาร์เอชเอ็น)
ขบวนรถที่ยกเลิกเดินรถไปแล้ว
ฯลฯ
ขบวนรถที่ยังมีเดิน แต่เปลี่ยนมาใช้รถจักรทำขบวน
ตู้โดยสาร
รถโดยสาร หรือ ตู้โดยสาร ( ) หมายถึง รถโบกี้ที่พ่วงต่อกันหลายคันเป็น ขบวนรถ สำหรับการขนส่งผู้โดยสาร ซึ่งมีใช้อยู่หลายชนิด ในยุคแรกๆ ที่รถไฟเริ่มเปิดเดินรถใหม่ๆ ตู้โดยสารจะมีที่นั่งซึ่งหุ้มด้วยเบาะหนัง เก้าอี้หวาย หรือเก้าอี้ไม้สัก ขึ้นอยู่กับประเภทของชั้นที่นั่ง ซึ่งแบ่งออกเป็นสามชั้นคือ ชั้น 1, 2 และ 3 ตามลำดับ ลักษณะที่นั่งเหล่านี้ได้มีการปรับปรุงให้เหมาะสมยิ่งขึ้นตามกาลเวลาในยุคต่อมา นอกจากนั้นยังเพิ่มเตียง เครื่องสุขภัณฑ์และเครื่องปรับอากาศ โดยเฉพาะรถนอน ในปัจจุบันมีให้บริการทั้งแบบรถพัดลมและรถปรับอากาศในชั้นที่ 1, 2 และ 3 ซึ่งค่าโดยสารจะแตกต่างกันไปตามประเภทชั้นที่นั่งและความสะดวกสบายที่เพิ่มขึ้น
ปัจจุบันการรถไฟแห่งประเทศไทย มีตู้โดยสารซึ่งแบ่งตามระดับชั้นและให้บริการในขบวนรถดังต่อไปนี้
ขบวนรถไฟในประเทศไทย
รถจักร
รถจักรคือ ยานพาหนะหรือเครื่องล้อเลื่อนที่ออกแบบให้มีกำลังขับเคลื่อนตัวเองได้ และสามารถลากจูงรถพ่วงอีกจำนวนหนึ่งให้เคลื่อนที่ไปได้บนรางรถไฟ  โดยควบคุมความเร็วที่ต้องการได้รถจักรที่ใช้เครื่องจักรต้นกำลังชนิดอื่นๆ เช่น รถจักรกังหันก๊าซ ใช้เครื่องกังหันก๊าซเป็นเครื่องจักรต้นกำลัง
นอกจากนี้ยังมีรถจักรอีกชนิดหนึ่ง คือรถโดยสารชนิดขับเคลื่อนด้วยตัวเอง ใช้เครื่องยนต์ดีเซลเป็นเครื่องจักรต้นกำลัง เรียกว่ารถดีเซลราง และรถโดยสารที่ใช้พลังงานไฟฟ้าเป็นเครื่องจักต้นกำลัง เรียกว่า รถรางไฟฟ้า (Electric Railcar)
บุนยัง วอละจิด
พันเอก บุนยัง วอละจิด (; เกิด 15 สิงหาคม พ.ศ. 2481) เป็นเลขาธิการพรรคประชาชนปฏิวัติลาว ประธานประเทศลาวคนปัจจุบัน อดีตรองประธานประเทศแห่ง สปป.ลาว กรรมการกรมการเมืองศูนย์กลางพรรคประชาชนปฏิวัติลาว เคยดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรี สปป.ลาวเมื่อ พ.ศ. 2539 - 2544 ได้รับการคัดเลือกจากสภาแห่งชาติให้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเมื่อ พ.ศ. 2545 - 2549 และผู้ประจำการกรมการเมืองศูนย์กลางพรรค ในคณะเลขาธิการศูนย์กลางพรรค สมัยที่ 9 (พ.ศ. 2554 - พ.ศ. 2559)
การทำให้เห็นได้
การทำให้เห็นได้ หรือ วิชวลไลเซชัน () และมีการเรียกว่า จินตทัศน์ เป็นการกล่าวถึงการสร้างภาพ แผนผัง หรือ ภาพเคลื่อนไหว ใช้ในการสื่อสารแทนข้อความ โดยวิธีการนี้สามารถใช้ได้ทั้งในทางรูปธรรม และนามธรรม โดยมีทั้งการจำลองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริงในอดีต เหตุการณ์ที่ไม่สามารถมองเห็นได้ หรือการสร้างภาพในอนาคตเพื่อใช้ในการสื่อสาร
การทำให้เห็นได้เป็นหนึ่งในวิธีการทำเหมืองข้อมูล โดยการสร้างภาพคอมพิวเตอร์กราฟิก ที่สามารถนำเสนอข้อมูลมากมายอย่างครบถ้วนแทนการใช้ขัอความนำเสนอข้อมูลที่มากมาย เราอาจพบข้อมูลที่ซ้อนเร้นเมื่อดูข้อมูลชุดนั้นด้วยการทำให้เห็นได้
ถ้าเรามีข้อมูลชุดหนึ่งที่มีข้อมูลอยู่จำนวน 100,000 รายการ แต่เราใช้รูปแบบการนำเสนอเป็นข้อความ ผลลัพธ์คงจะไม่เหมาะสมเพราะจะทำให้เราต้องสร้างรายงานจำนวนมหาศาล กล่าวคือ ถ้าเราสามารถใช้ภาพคอมพิวเตอร์กราฟิกมาช่วยในการนำเสนอข้อมูลชุดนี้แทนการใช้ข้อความ ผลลัพธ์คือเราไม่ต้องสร้างรายงานจำนวนมหาศาล การนำเสนอข้อมูลด้วยการทำให้เห็นได้เพียง 1 ภาพแต่สามารถแทนค่าของชุดข้อมูลจำนวนมหาศาลได้ หรือกล่าวอีกนัยหนึ่งคือ ภาพเพียง 1 ภาพอาจใช้แทนข้อมูลข่าวสารได้เป็น 100 คำหรือ 1,000 คำ จึงเป็นแนวคิดของการทำการทำให้เห็นได้ นอกจากนี้เรายังสามารถทำการโต้ตอบกับการทำให้เห็นได้ (interactive visualization) ได้อีกด้วย ซึ่งการนำเสนอข้อมูลในรูปแบบข้อความไม่สามารถโต้ตอบได้
ข้อมูลที่มีปริมาณมหาศาลถ้าสามารถนำเสนอให้เห็นในแบบการทำให้เห็นได้ อาจทำให้เราพบข้อมูลที่ซ่อนเร้นอยู่ ยกตัวอย่างเช่น ถ้าเรานำชุดข้อมูล IRIS ซึ่งเป็นข้อมูลตัวเลขของดอกไม้ชนิดหนึ่งจำนวน 150 รายการ นำชุดข้อมูลนนี้มาแสดงให้เห็นในแบบการทำให้เห็นได้โดยวิธี scatter plot เราจะเห็นว่าจุด plot ที่แสดงมีการเกาะกลุ่มกันจำนวน 3 กลุ่ม บางส่วนของกลุ่มที่ 1 intersaction กับบางส่วนของกลุ่มที่ 2 ส่วนกลุ่มที่ 3 ไม่มีส่วนใด intersaction กับกลุ่มที่ 1 และกลุ่มที่ 2 แสดงให้เห็นว่าชุดข้อมูลดอกไม้ IRIS นี้มีจำนวน 3 กลุ่มที่คล้ายคลึงกันและบางสมาชิกของกลุ่มแรกมีความคล้ายคลึงกับบางสมาชิกของกลุ่มที่ 2 ส่วนสมาชิกทั้งหมดของกลุ่มที่ 3 มีความแตกต่างกับสมาชิกในกลุ่มที่ 1 และกลุ่มที่ 2 อย่างมีนัยสำคัญ
แอลเคน
แอลเคน () ในเคมีอินทรีย์ คือไฮโดรคาร์บอนอะซิคลิกที่อิ่มตัว กล่าวคือ อัลเคนคือโซ่คาร์บอนที่ยึดกันด้วยพันธะเดี่ยว อัลเคนคือสารประกอบ aliphatic
สูตรของแอลเคนโดยทั่วไปคือ CH อัลเคนที่มีรูปแบบง่ายที่สุด จึงเป็นมีเทน หรือ CH ขั้นถัดไปคืออีเทน หรือ CH และชุดนี้ต่อเนื่องไปไม่มีสิ้นสุด ทุกอะตอมคาร์บอนในอัลเคนมี sp³ hybridization.
อัลเคนมีอีกชื่อหนึ่งว่าพาราฟิน (paraffin) หรือเรียกรวม ๆ ว่า "พาราฟินซีรีส์" (paraffin series) ซึ่งทั้ง 2 คำนี้ใช้สำหรับอัลเคนที่มีอะตอมคาร์บอนเป็นโซ่เดี่ยวที่ไม่มีกิ่ง แอลเคนที่เป็นเช่นนี้เรียกว่า"ไอโซพาราฟิน" (isoparaffin)แอลเคนซึ่งมีคาร์บอนมากกว่า 3 อะตอมสามารถมีรูปร่างได้หลายแบบ ไอโซเมอร์แบบที่ง่ายที่สุดของแอลเคนคือการสับเปลี่ยนตำแหน่งของโซกิ่งบนโซ่ตรง เมื่ออะตอมของคาร์บอนมีมากขึ้น จำนวนไอโซเมอร์จะเพิ่มขึ้นด้วย ตัวอย่างเช่น:
แอลเคนทุกชนิดไม่มีสีและไม่มีกลิ่น
การประท้วงที่จัตุรัสเทียนอันเหมิน พ.ศ. 2532
การชุมนุมประท้วงที่จัตุรัสเทียนอันเหมิน เป็นเหตุการณ์ชุมนุมประท้วงที่จัตุรัสเทียนอันเหมิน ระหว่างวันที่ 15 เมษายน - 4 มิถุนายน ค.ศ. 1989 ซึ่งนำไปสู่การนองเลือด นักศึกษาชาวจีนร่วมชุมนุมกันในครั้งนั้นเพื่อต่อต้านพรรคคอมมิวนิสต์จีน เรียกร้องประชาธิปไตย และเสรีภาพ มีผู้เข้าร่วมถึงหลักแสน ตัวเลขผู้เสียชีวิตไม่ได้บันทึกไว้ โดยมีข่าวลือว่ามีผู้เสียชีวิตประมาณ 2,500 คน บาดเจ็บ 7,000-10,000 คน แต่การประท้วงนี้ก็ไม่สำเร็จ
มีเติ้ง เสี่ยวผิงเป็นผู้นำ หลี่ เผิงเป็นนายกรัฐมนตรี และเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์คือนายจ้าว จื่อหยาง ซึ่งได้เจรจากับนักศึกษาที่ชุมนุมประท้วง แต่นักศึกษายืนกรานให้รัฐบาลลาออกหรือเปลี่ยนแปลงการปกครอง เติ้ง เสี่ยวผิงและหลี่ เผิง ไม่ยอมตามคำเรียกร้องเพราะเชื่อว่ามีชาติตะวันตกมาอยู่เบื้องหลังเพื่อล้มล้างพรรคคอมมิวนิสต์
ซุซุรัน
ซุซุรัน หรือ ซูซูรัน () เป็นโรงเรียนมัธยมปลายชายที่แต่งขึ้นโดย ฮิโรชิ ทากาฮาชิ ในการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง Crows Zero เรียกเขาว่า อีกา และ เวอร์สที่เป็นภาคต่อ และยังมีปรากฏบางส่วนในการ์ตูนเรื่อง คิวพี
ซุซุรัน เป็นชื่อโรงเรียนมัธยมปลายในประเทศญี่ปุ่นที่ปรากฏในการ์ตูน โดยมีการเรียนการสอน 3 ระดับชั้นเรียน คือ ปี 1, 2 และ 3 นักเรียนในซุซุรัน ได้ชื่อเสียงว่าเป็นเด็กเกเรประจำเมือง มีเรื่องชกต่อยกันเป็นประจำ ซึ่งซุซุรัน ได้ชื่อว่าเป็น 1 ใน 4 จตุรเทพประจำเมือง ซึ่งรวมถึง บุโซเซ็นเซ็น คุโรทากิ และโฮเซ็น ซึ่งเป็น 4 กลุ่มหลักในเรื่องทะเลาะวิวาทประจำเมือง
ถึงแม้ว่า ซุซุรัน จะไม่มีนักเรียนคนไหนที่มีอำนาจมากพอจะปกครองทั้งโรงเรียน แต่มีนักเรียนบางคนที่มีอิทธิพลต่อนักเรียนคนอื่น ซึ่งได้แก่
ในปีพ.ศ. 2551 การ์ตูนเรื่อง"เรียกเขาว่าอีกา"ได้ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ ในเรื่องCrows Zero โดยเนื้อเรื่องเกี่ยวกับช่วงเวลาก่อนที่ โบยะ ฮะรุมิจิ จะเข้าเรียน 1 ปีการศึกษา
เทพ เทียนชัย
เทพ เทียนชัย (2480 - 2537)นักแสดงตลกอาวุโส มีลักษณะเด่นที่เน้นการแสดงตลกหน้าตาย และมีหน้าตาที่เด่นเป็นเอกลักษณ์ เคยร่วมคณะ "สามเทพ" ซึ่งประกอบด้วย เทพ เทียนชัย เทพ โพธิ์งาม และ สุเทพ สีใส เคยเป็นหัวหน้าคณะ "สี่สี" ประกอบด้วย สีเผือก สีสุริยา สีเทพ (เทพ เทียนชัย)และสีหมึก
เทพ เทียนชัย มีผลงานแสดงภาพยนตร์หลายเรื่อง เคยรับบทพระเอก เรื่อง "กิ่งทองใบตำแย" (2523) คู่กับ เนาวรัตน์ ยุกตะนันท์ "ไปรษณีย์สุดหล่อ" (2524) คู่กับ สุพรรษา เนื่องภิรมย์ เป็นที่ฮือฮาว่าพระเอกหน้าตาอัปลักษณ์ แสดงคู่กับนางเอกหน้าตาดี
เทพ เทียนชัย เสียชีวิตเมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2537
มอระกู่
มอระกู่ เป็นอุปกรณ์สูบยาของชาวอาหรับ ลักษณะเป็นขวดทรงสูงหรือหม้อมีขาหยั่ง ด้านบนมีถ้วยสำหรับใส่ยาสูบซึ่งเรียก "ชีชะฮ์" (شيشة, shisha) หรือ ฮุคคา (hookah) ถ้วยนั้นมีฝาปิด และมีท่อต่อจากถ้วยลงมาถึงก้นขวดที่มีน้ำหล่ออยู่ เมื่อดูดท่อจะทำให้ควันผ่านน้ำขึ้นมา อุปกรณ์นี้มีชื่อเรียกที่ต่างกันหลายภาษาเช่น water pipe, narghile, hubble-bubble ภาษาไทยเองก็เรียกเพี้ยนเป็น บารากู่ เป็นต้น
สารที่นำมาใช้กับอุปกรณ์ฮุคคาไม่จำเป็นต้องแห้งสนิท ที่มักใช้กันก็มีชื่อว่า โทบาเมล หรือ มาแอสเซล เป็นส่วนผสมของใบยาสูบ (tobacco) กับสารที่มีความหวาน เช่น น้ำผึ้งหรือกากน้ำตาล (molasses) หรือผลไม้ตากแห้ง
จอร์จ มาร์แชลล์
จอร์จ แคตเลตต์ มาร์แชลล์ ( – 31 ธันวาคม พ.ศ. 2423 – 16 ตุลาคม พ.ศ. 2502) นายพลกองทัพบก/จอมพล/นายพล5ดาว (General of the Army) แห่งกองทัพบกสหรัฐ และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐ มีชื่อเสียงโด่งดังในฐานะเป็นผู้นำชัยชนะมาสู่กองทัพสัมพันธมิตรในสงครามโลกครั้งที่ 2 และในฐานะผู้วางแผนฟื้นฟูยุโรปหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ที่เป็นที่รู้จักโดยทั่วไปว่า “แผนมาร์แชลล์” (Marshall Plan) จากบทบาทในแผนฟื้นฟูยุโรป ทำให้มาร์แชลล์ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ เป็นนายทหารชาวอเมริกันคนเดียวที่เคยได้รับรางวัลนี้
จอร์จ มาร์แชลล์ เกิดที่เมืองยูเนียนทาวน์ รัฐเพนซิลเวเนีย ได้รับการศึกษาจากสถาบันการทหารเวอร์จิเนียและเข้าเป็นทหารทันทีที่จบการศึกษา ต่อมาได้เข้าร่วมรบในสงครามโลกครั้งที่ 1 ในบังคับบัญชาของนายพลจอห์น เพอร์ชิง และร่วมรบในสงครามโลกครั้งที่ 2 ได้รับการเลื่อนยศและตำแหน่งก้าวหน้าเป็นลำดับถึงตำแหน่งหัวหน้าคณะเสนาธิการทหารบก ได้รับยศทางทหารระดับ “พลเอกแห่งกองทัพบก” ซึ่งตั้งหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 และเกษียณอายุเมื่อ พ.ศ. 2488 หลังจากนั้นอีก 2 ปี ได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศในปี พ.ศ. 2490
ได้มีการก่อตั้ง “มูลนิธิจอร์จ ซี. มาร์แชลล์” ขึ้นที่สถาบันการทหารเวอร์จิเนียเพื่อเป็นเกียรติแก่นายพลจอร์จ มาร์แชลล์ นอกจากนี้ยังได้รับเหรียญอิสริยาภรณ์อัศวินชั้นสูงสุด (Knight or Dame Grand Cross - GCB) จากสหราชอาณาจักร
ตำบลลอมคอม
ตำบลลอมคอม ตั้งอยู่ในอำเภอพล จังหวัดขอนแก่น 
เดิม ต.ลอมคอมขึ้นกับ ต.เพ็กใหญ่ แยกเป็น ต.ลอมคอมเมื่อปี พ.ศ. 2528 จำนวน 9 หมู่บ้าน ปัจจุบันมี 11 หมู่บ้าน มีผู้ปกครองตำบล ดังนี้ต.ลอมคอมตั้งอยู่ด้านทิศตะวันตกของ อ.พล ห่างจากอำเภอประมาณ 8 กม.เนื้อที่ประมาณ 21,875 ไร่ พื้นที่เป็นที่ราบมีความลาดเอียงจากทิศตะวันตกมายังทิศตะวันออก ดินร่วนปนทราย
วิทยาลัยบูรพคดีศึกษาและการศึกษาแอฟริกา มหาวิทยาลัยลอนดอน
วิทยาลัยบูรพคดีศึกษาและการศึกษาแอฟริกา มีชื่อย่อที่เรียกกันในปัจจุบันคือ โซแอส () เป็นหนึ่งในวิทยาลัยที่สังกัดมหาวิทยาลัยลอนดอน ได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในสถาบันที่มีชื่อเสียงระดับแนวหน้าของโลกในภาพรวมด้านสาขาประวัติศาสตร์ ภาษา วรรณคดี ศาสนา เศรษฐกิจ สังคมและการเมืองของบรรดาประเทศในเอเชีย แอฟริกา และตะวันออกกลาง 
ซึ่งสาขาวิชาเด่นๆมีดังนี้ โดยสาขา Development Studies เป็นอันดับ 4 ของโลก
สาขา Politics & International Studies เป็นอันดับที่ 3 ของประเทศอังกฤษ
สาขา Theology, Divinity & Religious Studies เป็นอันดับที่ 5 ประเทศของอังกฤษ
สาขา Modern Languages เป็นอันดับที่ 8 ประเทศของอังกฤษ
สาขา Arts and Humanities เป็นอันดับ 9 ของประเทศอังกฤษ
สาขา Sociology เป็นอันดับ 10 ของประเทศอังกฤษ
ตามประวัติกล่าวว่าวิทยาลัยฯ เคยเป็นสถานที่ฝึกอบรมบรรดานายทหารชาวอังกฤษที่จะไปปกครองประเทศอาณานิคมในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จึงต้องสรรหานักวิชาการมาทำวิจัยด้านประวัติศาสตร์ การเมือง การเศรษฐกิจและภูมิศาสตร์ของภูมิภาคเหล่านี้ไว้ เพื่อประโยชน์ในการกำหนดยุทธศาสตร์ทางทหารของลัทธิจักรวรรดินิยม แต่ในปัจจุบัน สถาบันดังกล่าวนี้ได้กลายเป็นแหล่งค้นคว้าด้านเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ศึกษา (Southeast Asian Studies) ที่สำคัญเช่นเดียวกับมหาวิทยาลัยคอร์เนลล์ในสหรัฐอเมริกา, มหาวิทยาลัยปารีสในฝรั่งเศส, มหาวิทยาลัยแห่งชาติออสเตรเลีย, มหาวิทยาลัยเกียวโตในญี่ปุ่น และมหาวิทยาลัยแห่งชาติสิงคโปร์ เป็นต้น
วิทยาลัยฯ มีที่พักสำหรับนักศึกษาเป็นของตัวเอง เพราะเหตุที่เปิดสอนวิชาเกี่ยวกับสังคมและวัฒนธรรมของเอเชีย จึงมีนักศึกษาต่างชาติโดยเฉพาะจากเอเชียเข้าไปศึกษาเป็นจำนวนมาก ตัววิทยาลัยตั้งอยู่ที่รัสเซลล์สแควร์ ใจกลางกรุงลอนดอน ใกล้กับพิพิธภัณฑ์แห่งชาติและหอสมุดแห่งชาติ
วิทยาลัยฯ ได้ผลิตวารสารวิชาการที่กล่าวได้ว่ามีชื่อเสียงที่สุดของสถาบันคือ Bulletin of the School of Oriental and African Studies (BSOAS) วารสารนี้ได้รับการยอมรับอย่างแพร่หลายว่ามีมาตรฐานทางวิชาการสูงสุด ในวารสารเล่มนี้ มีบทความทั้งเรื่อง การเมือง วรรณคดี ภาษา วัฒนธรรม และปรัชญาการใช้ชีวิตของชาวเอเชีย ทำให้วารสารนี้เป็นวารสารวิชาการที่น่าติดตามอ่านมากที่สุดเล่มหนึ่งของโลกในปัจจุบัน เช่นเดียวกับวารสารสำนักฝรั่งเศสแห่งปลายบุรพทิศ () ซึ่งสร้างชื่อให้ฝรั่งเศสด้านบูรพคดีศึกษาเป็นอย่างมาก
วิทยาลัยฯ เป็นสถาบันอุดมศึกษาแห่งเดียวในสหราชอาณาจักรที่มีภาควิชาภาษาไทย มีการเรียนการสอนภาษาและ รวมทั้งดนตรีไทยด้วย นอกจากนี้ยังเปิดสอนภาษาและวรรณคดีเขมร บาลี สันสกฤต ในอดีตมีนักสันสกฤตไทยหลายท่านมาศึกษาอยู่ที่วิทยาลัยฯ แห่งนี้ อาทิ ศ. ม.ล.จิรายุ นพวงศ์, ศ. ม.ล.ปิ่น มาลากุล
ปัจจุบันนี้ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารี ทรงเป็นอาจารย์กิตติมศักดิ์ (Honorary Fellow) ประจำสถาบันนี้ด้วย และเสด็จมาร่วมทรงดนตรีไทยกับคณาจารย์ผู้ชำนาญดนตรีไทยและนักศึกษาที่ศึกษาดนตรีไทยของวิทยาลัยฯ เป็นประจำทุกปี ห้องสมุดของวิทยาลัยฯ เป็นสถานที่ซึ่งรวบรวมตำรับตำราทางวิชาการ, , ภาษาไทย, นวนิยายไทยและประวัติศาสตร์ไทยไว้มากที่สุด ในบรรดามหาวิทยาลัยทั้งหลายในอังกฤษ จัดเป็นแหล่งศึกษาวิชาไทยคดีศึกษาที่สำคัญแห่งหนึ่งของโลก
ศิษย์เก่าชาวไทยที่มีชื่อเสียง เช่น พระศรีญาณโสภณ (ปิยโสภณ) วัดพระราม 9 กาญจนาภิเษก, ศ. ม.ล.จิรายุ นพวงศ์, ศ. ม.ล.ปิ่น มาลากุล, ศ.ดร. กาญจนา นาคสกุล, ดร. ไกรศักดิ์ ชุณหะวัณ, ศ.ดร. มัทนี รัตนิน, ผศ.ดร. มณีปิ่น พรหมสุทธิรักษ์, รศ. ใจ อึ๊งภากรณ์, ดร. ใกล้รุ่ง อามระดิษ, ผศ.ดร. ปฐมพงษ์ โพธิ์ประสิทธินันท์, รศ.ดร. กุลลดา เกษบุญชู-มี้ด, ผศ.ดร. มนธิรา ราโท, รศ.ดร. สุจิตรา จงสถิตย์วัฒนา, รศ.ดร.ปวิน ชัชวาลพงศ์พันธ์
พูนสวัสดิ์ ธีมากร
พูนสวัสดิ์ ธีมากร (พ.ศ. 2471-พ.ศ. 2545) อดีตนักแสดงละครเวทีและภาพยนตร์ ที่มีความสามารถรอบด้าน นอกจากการแสดงแล้ว ยังเป็นผู้กำกับแสง ผู้กำกับภาพ ช่างถ่ายภาพ นักแสดงตั้งแต่ยุคละครเวทีคณะศิวารมย์ คณะอัศวินการละคร และเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการถ่ายภาพที่มีผลงานเป็นที่ยอมรับในฝีมือความสามารถระดับสากล
เริ่มงานแรกด้วยเรื่อง "เรือนแพ (2504)" ของอัศวินภาพยนตร์ หลังกลับจากการศึกษาฝึกงานที่ โรงถ่ายโตโฮ ประเทศญี่ปุ่น (ด้วยพระอุปถัมภ์ของ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล ) และได้ทำงานด้านการถ่ายทำให้กับอัศวินตลอดมา เช่น "จำปูน" (2507) ,"เป็ดน้อย (2511) ,ละครเร่ (2512) ฯลฯ " รวมทั้งภาพยนตร์นอกสังกัดที่มีชื่อเสียง เช่น "เพชรพระอุมา (2514)" ของ วิทยาภาพยนตร์ ซึ่งยกกองไปถ่ายทำถึงประเทศเคนยา
ผลงานแห่งความสำเร็จได้รับรางวัลสุพรรณหงส์ทองคำด้านการถ่ายภาพยนตร์ยอดเยี่ยมจาก "ขุนเดช" (2523)
นักแสดงละครเวที และดาราสมทบในภาพยนตร์ เช่น "นเรศวรมหาราช (2500)" "ดรรชนีนาง (2504)" ก่อนก้าวสู่จุดสูงสุด จากภาพยนตร์ "เอื้อมเดือน (2506)" ด้วยรางวัลตุ๊กตาเงินบทตลกในตัวยอดเยี่ยมประจำปีนั้น และอีกหลากหลายบทบาทที่ผู้ชมยังคงจดจำ เช่น "อ้อมอกดิน (2508)" รับบทครูสอนเต้นรำจอมกะล่อน ,"เพชรตัดเพชร (2509)" บทสมุนผู้ร้ายใจอำมหิต ซึ่งเขาเคยให้สัมภาษณ์ว่าพอใจมากที่ได้เปลี่ยนมารับบทแตกต่างจากเดิมอย่างสิ้นเชิงจนผู้ชมคาดไม่ถึง ,"16 ปีแห่งความหลัง (2511)" รับบทครูค่ายมวยผู้หวังดี ที่สุรพล สมบัติเจริญมาอาศัยอยู่ด้วยก่อนเป็นนักร้องชื่อดัง ,"โทน (2513)" ซึ่งเป็นทั้งผู้ถ่ายภาพยนตร์และร่วมแสดงเป็นฮิปปี้วัยรุ่นหน้าแก่เกินวัยจนถึงงานช่วงหลัง ได้แก่ "ทหารเรือมาแล้ว ,ลูกบ้าเที่ยวล่าสุด ,ฝันบ้าคาราโอเกะ ฯลฯ "
ผลงานทางโทรทัศน์มีทั้งรายการยอดฮิตของเมืองไทย "ชูศรีโชว์" ของ ชูศรี โรจนประดิษฐ์ และ "ดอกดินพาเหรด" ของ ดอกดิน กัญญามาลย์ จนถึงละครชุดที่ประสบความสำเร็จมากเรื่อง "สามเกลอ" รับบท เจ้าคุณประสิทธิ์ฯ ทางช่อง 9 อสมท. และ บท เจ้าคุณวิจิตรฯ ทางไทยทีวีสีช่อง 3 (2538) หลังจากเคยแสดงเป็น กิมหงวน ฉบับภาพยนตร์ 16 มม. "สามเกลอเจอล่องหน (2509)"
ฯลฯ
ละคร
ฯลฯ
ขับร้องบันทึกแผ่นเสียง ""พี่รักเจ้าสาว" " ( สุนทรียา ณ เวียงกาญจน์ - สง่า อารัมภีร) ทำนองของเก่า "ลาวราชบุรี" ในละครเวทีคณะศิวารมย์
พากย์เสียงภาษาไทยให้ จินฟง เรื่อง "เรือนแพ (2504)" และพากย์เสียงตนเอง ใน "เป็ดน้อย (2511)"
พูนสวัสดิ์ ธีมากร เป็นบุตรชายของร้อยโทเขียน ธีมากร นายทหารบก เจ้าหน้าที่สถานีวิทยุ 7 พี.เจ.(ของเสด็จในกรมพระกำแพงเพ็ชรอัครโยธิน ณ วังพญาไท) ซึ่งเคยเป็นผู้อ่านประกาศและแถลงการณ์ของคณะราษฎรในคราวปฏิวัติเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 ผ่านทางสถานีวิทยุดังกล่าว 
และเป็นผู้ร่วมแสดงใน "เลือดทหารไทย" (2478)
ขุนวิจิตรมาตรา ซึ่งสนิทกับ ร.ท.เขียน ธีมากร เล่าว่าบางคืนภรรยาของ ร.ท.เขียน จะมาที่สถานีกับเด็กชายตัวเล็ก ๆ คนหนึ่ง ""เข้าใจว่าเด็กคนนั้นคือ พูนสวัสดิ์ ธีมากร""
ชีวิตครอบครัว สมรสกับนางอภิรดี ธีมากร มีบุตรชายชื่อ อรรถพร ธีมากร ซึ่งเป็นดารานักแสดงในวงการบันเทิงไทยปัจจุบัน
เสียชีวิตด้วยโรคประจำตัวคือ ความดันโลหิตสูง เมื่อวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2545
องค์การไม่แสวงหาผลกำไร
องค์การไม่แสวงหาผลกำไร () เป็นชื่อเรียกองค์การที่มีจุดมุ่งหมายสนับสนุนกลุ่มที่มีความคิดเห็นพ้องกัน โดยเนื้อหาจะแตกต่างตั้งแต่ ศิลปะ การกุศล การศึกษา การเมือง ศาสนา งานวิจัย และจุดมุ่งหมายในด้านอื่น ๆ โดยการทำงานทั้งหมดไม่มีจุดประสงค์ในเชิงพาณิชย์ ไม่หาผลประโยชน์เข้าสู่องค์การ แต่มีรายได้จากค่าลงทะเบียน ค่าบำรุงจากสมาชิก หรือเงินหรือทรัพย์สินอื่นใดที่ได้มาจากการบริจาคหรือจากการให้โดยเสน่หา
เบนแอนด์เจอร์รีส์
เบนแอนด์เจอร์รีส์ (Ben & Jerry's) เป็นตราสินค้าของผลิตภัณฑ์ไอศกรีมจากสหรัฐอเมริกา เริ่มก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2521 ที่เมือง เซาท์เบอร์ลิงตัน ใน รัฐเวอร์มอนต์ โดย เบน โคเฮน และ เจอร์รี กรีนฟิลด์ สองนักศึกษาที่เข้าเรียนการทำไอศกรีมจากมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนียสเตต
เบนแอนด์เจอร์รีส์ มีสาขามากกว่า 21 ประเทศทั่วโลก ไอศกรีมของเบนแอนด์เจอร์รีส์ มีหลากหลายรสชาติและรูปแบบ ได้แก่ ไอศกรีม ซอร์เบต์ และ โยเกิร์ตแช่แข็ง
ในปัจจุบัน เบนแอนด์เจอร์รีส์ เป็นเจ้าของโดย ยูนิลีเวอร์
สถาบันวิจัยโนมูระ
สถาบันวิจัยโนมูระ ( หรือเรียกย่อว่า 野村総研 ; ) เป็นสถาบันให้คำปรึกษาเอกชน (private think tank) มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ประเทศญี่ปุ่น กิจกรรมหลักคือ การพัฒนาระบบสารสนเทศเพื่อการจัดการและการตัดสินใจ บริการให้คำปรึกษา บริการข้อมูลเพื่อการลงทุน และทำวิจัยเกี่ยวกับแนวโน้มเศรษฐกิจและสังคม
บู๊ วิบูลย์นันท์
บู๊ วิบูลย์นันท์เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2479 เป็นนักแสดงอาวุโส มีผลงานแสดง รับบทตลกและบทร้ายในภาพยนตร์หลายเรื่อง บุคลิกประจำตัวคือเป็นเจ้าสัวร่างอ้วนอารมณ์ดี จนได้เป็นพรีเซ็นเตอร์โฆษณาร้านอาหารเรือนเพชรสุกี้ยากี้ทางโทรทัศน์ เคยกำกับภาพยนตร์เรื่อง "เพชรมหากาฬ" เมื่อ พ.ศ. 2521 ระยะหลังหันมาเล่นละครโทรทัศน์ ได้รับรางวัลเมขลา นักแสดงประกอบชายจากเรื่อง "นางทาส" เมื่อ พ.ศ. 2524 เสียชีวิตเมื่อ พ.ศ. 2540 เนื่องจากโรคลิ้นหัวใจตีบ
บู๊ วิบูลย์นันท์ มีบุตรชายคือ โบ๊ต วิบูลย์นันท์ เป็นนักแสดงและพิธีกรรายการโทรทัศน์ ฯลฯ
ฯลฯ
สารภี (พรรณไม้)
สารภี เป็นไม้ดอกยืนต้นพบในประเทศไทย ลาว เวียดนามและกัมพูชา เป็นพันธุ์ไม้พระราชทานเพื่อปลูกเป็นมงคลจังหวัดพะเยา สารภียังมีชื่อพื้นเมืองอื่นอีกดังนี้ : ทรพี (จันทบุรี) สร้อยพี (ใต้) สาหละปี (เชียงใหม่, เหนือ)
เป็นไม้ยืนต้นสูง 10 – 15 เมตร ไม่ผลัดใบ เรือนยอดเป็นพุ่มทึบ ใบเป็นใบเดี่ยวเรียงตรงข้าม รูปไข่กลับแกมขอบขนาน เส้นแขนงใบไม่ชัดเจน แต่เส้นใบย่อยแบบร่างแหเห็นชัดทั้งสองข้าง เนื้อไม้มีสีน้ำตาลแกมแดง ใบสีเขียว หนา แข็งเป็นมัน มียางขาว เปลือกสีเทาดำ แตกล่อนเป็นสะเก็ดตลอดลำต้น ดอกสีขาวอมเหลือง ออกดอกเป็นกระจุกตามกิ่ง สีขาว กลิ่นหอม ร่วงง่าย มีเกสรเพศผู้สีเหลือง ผลรูปกระสวย ยาวประมาณ 2.5 เซนติเมตร เมื่อสุกสีเหลือง มีเนื้อสีเหลืองหรือสีแสดหุ้มเมล็ด รับประทานได้ ออกดอก มกราคม - มีนาคม เป็นผล กุมภาพันธ์ - เมษายน
ป่าเบญจพรรณ ป่าดงดิบ ในเขตเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
สารภีชอบสภาพดินร่วนซุย ความชื้นพอเหมาะ ขยายพันธุ์ โดยการเพาะเมล็ด
มัณฑนศิลป์
มัณฑนศิลป์ หรือ การออกแบบภายใน (interior design) เป็นการออกแบบการตกแต่งพื้นที่ภายในอาคาร โดยใช้ความสำคัญของ จิตวิทยาสิ่งแวดล้อม สถาปัตยกรรม การออกแบบผลิตภัณฑ์ เข้าด้วยกัน
สถาบันแห่งแรกของประเทศไทยที่เปิดสอนก็คือ คณะมัณฑนศิลป์ มหาวิทยาลัยศิลปากร ซึ่งเดิมใช้ชื่อว่า ศิลปะตกแต่ง เปิดตั้งแต่วันที่ 18 พฤษภาคม 2499
ปัจจุบัน มหาวิทยาลัยที่เปิดสอนเกี่ยวกับด้านนี้ เช่น
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 
ม.เกษมบัณฑิต 
ม.ธรรมศาสตร์ 
ม.รังสิต 
ม.อัสสัมชัญ 
ม.เทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ 
ม.เทคโนโลยีพระจอบเกล้าคุณทหารลาดกระบัง 
ม.เทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี 
ม.เทคโนโลยีราชมงคล