hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
บุปผา สายชล
บุปผา สายชล (13 เมษายน พ.ศ. 2490 - 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2533) เป็นนักร้องลูกทุ่งหญิงชื่อดังในครั้งอดีตที่ได้รับความนิยมอย่างสูง และนอกจากจะมีผลงานเพลงที่ได้รับความนิยมมากมายหลายสิบเพลงแล้ว ก็ยังมีผลงานทางด้านการแสดงภาพยนตร์อีกหลายเรื่อง
บุปผา สายชล
บุปผา สายชล เล่นลิเกในคณะสายพิณวัฒนา ของครอบครัวมาตั้งแต่เด็ก ส่วนใหญ่จะรับบท กัณหา-ชาลี เล่นคู่กับพี่ชาย บุปผา สายชล ชื่นชอบการร้องเพลง เข้าสู่วงการด้วยการเป็นร้องร้องเชียร์รำวง ก่อนจะเข้าสู่วงการเพลงลูกทุ่งเต็มตัวเมื่ออายุ 14 ปี จากการชักชวนของ สุชาติ เทียนทอง โดยได้มาอยู่กับวงจุฬารัตน์ ของครูมงคล อมาตยกุล และได้มีโอกาสบันทึกเสียงเพลงแรกชื่อ “ แก้มนวล “ แก้กับเพลง “ หอมหวน “ ของโฆษิต นพคุณ ที่แต่งโดยชาย เมืองสิงห์ ทั้งสองเพลง แต่อาชีพการงานของเธอในวงจุฬารัตน์นั้นไม่ค่อยเจริญรุ่งเรืองนัก เพราะการที่เธอไม่ค่อยมีโอกาสบันทึกเสียง ตอนที่ออกไปแสดงหน้าเวที ก็จึงต้องหยิบยืมเพลงของ ดวงใจ เมืองสิงห์ไปขับร้อง แต่ปรากฏว่าเธอร้องได้ดีกว่าเจ้าของเพลง ทำให้ชาย เมืองสิงห์ ไม่ค่อยกล้าป้อนเพลงให้ 
ระหว่างนั้น เมื่อมีปัญหา เธอก็ได้หันหน้าไปปรึกษาหารือกับศรีไพร ใจพระ หรือเก่งกาจ จงใจพระในปัจจุบันบัน ซึ่งตอนนั้นเป็นโฆษกของวง จนกลายเป็นคู่รักกันในที่สุด ในที่สุด ศรีไพร ใจพระ ก็หอบหิ้ว บุปผาออกมาตั้งวงเองในปี 2508 ชื่อวง กระดิ่งทอง และหาวิธีผลักดันบุปผา สายชล ด้วยการให้ บุปผา สายชล มีโอกาสเล่นลิเก กับชาย เมืองสิงห์ แต่เมื่อเห็นว่าไม่มีหวังได้เพลงจากชาย เมืองสิงห์ ศรีไพร ใจพระ ก็หันไปขอเพลงจากครูไพบูลย์ บุตรขัน
จากที่เคยมีชื่อเสียงมาบ้างจากเพลงหวานอย่าง "แก้มนวล" ครูไพบูลย์ บุตรขัน เปลี่ยนทางให้บุปผา สายชล หันมาร้องเพลงแนวโฉบเฉี่ยวอย่างเพลง "รักคนแก่ดีกว่า" ซึ่งงานนี้ก็ไม่พลาดอีกเช่นกัน เมื่อเธอมีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่ว จน รังสี ทัศนพยัคฆ์ ต้องนำเธอไปร่วมแสดงในภาพยนตร์หลายสิบเรื่อง เริ่มจาก "ชาติลำชี" และตามมาด้วย “ มนต์รักลูกทุ่ง “ อันลือลั่นในยุคขายนักร้องลูกทุ่ง และภาพยนตร์เรื่องนี้ก็ทำให้เธอโด่งดังมากขึ้นไปอีก เพราะได้บทดี และได้ร้องเพลงหลายเพลง
หลังการเสียชีวิตของมิตร ชัยบัญชา พระเอกภาพยนตร์ ระดับตำนานของฟ้าเมืองไทย ครูไพบูลย์ บุตรขัน ก็แต่งเพลง “ ยมบาลเจ้าขา “ เพื่อปรับทุกข์เรื่องการที่คนดีตายเร็ว คนชั่วตายช้า และก็ไม่ผิดหวังอีก เมื่อเพลงดังระเบิด รวมแล้วเธอมีผลงานบันทึกเสียงราว 500 เพลง
ปี 2517 ชีวิตครอบครัวของบุปผา สายชล และ ศรีไพร ใจพระ เริ่มมีปัญหาก็เลยเลิกกัน ศรีไพร ใจพระ หันไปทำวงดนตรีหงษ์ทอง ดาวอุดร ส่วนบุปผา สายชล ก็มุ่งไปสู่วงการภาพยนตร์ และพบรักใหม่กับ สิงหา สุริยงค์ พระเอกภาพยนตร์ที่มีโอกาสร่วมงานกัน และมีบุตรกับสิงหา สุริยงค์ 1 คน ซึ่งก่อนหน้านี้มีบุตรกับ ศรีไพร ใจพระ 1 คน
ในปี 2524 บุปผา สายชล ที่ไม่มี ศรีไพร ใจพระ ผลักดัน ได้พยายามกลับเข้าสู่วงการลูกทุ่งอีกครั้งแต่ไม่ประสบความสำเร็จ
บุปผา สายชล เสียชีวิต เมื่อ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2533 จากอาการเส้นโลหิตในสมองแตก เนื่องจากโรคความดันโลหิตสูง ที่โรงพยาบาลเอกชล จังหวัดชลบุรี เสียชีวิตในปีเดียวกับนางบุญมี พยนต์เลิศ คุณแม่ของเธอ ซึ่งเสียชีวิตในวันที่ 3 มกราคม 2533
ปัจจุบัน สุรชัย สายชล ทายาทคนหนึ่งของบุปผา สายชล ก็ได้ผลิตผลงานลูกทุ่งตามรอยผู้เป็นมารดา แต่ไม่ได้รับความนิยมนัก
คลองถม
คลองถม เป็นแหล่งขายของมือสองและของเก่า รวมทั้งอุปกรณ์รถยนต์ประดับยนต์ รวมไปถึงของจิปาถะ เป็นย่านการค้าที่ตั้งอยู่ระหว่างถนนวรจักรและถนนเจริญกรุงกับเยาวราชมาแต่โบราณ ปัจจุบันตั้งอยู่เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร
เดิมคลองถมนั้นเรียกกันว่า คลองสำเพ็ง โดยมีปลายคลองด้านหนึ่งติดกับแม่น้ำเจ้าพระยา ส่วนปลายคลองอีกด้านออกสู่คลองมหานาค เมื่อมีการตัดถนนเพิ่มขึ้น และทางการได้ลดจำนวนคลองลง ในช่วงก่อนการเปลี่ยนแปลงการปกครองใน พ.ศ. 2475 จากนั้นก็ได้มีการสร้างถนนขึ้นบริเวณคลองนี้ ตอนแรกก็ถมกันด้วยขยะทั่วไป ต่อมาก็แปรสภาพมาเป็นถนน ชาวบ้านที่อาศัยอยู่ละแวกนั้นมาแต่เดิม เรียกกันติดปากเรื่อยมากันว่า "คลองถม" จนถึงทุกวันนี้
คลองถม ถือเป็นแหล่งขายของมือสอง อุปกรณ์รถยนต์ ตลอดจนถึงของจิปาถะเป็นเวลายาวนานจนเป็นที่รู้จักกันดี โดยเฉพาะในวันหยุดสัปดาห์จะมีทั้งผู้ค้าและผู้ซื้อคับคั่ง จนเกิดเป็นปัญหาการจราจร จนกระทั่งหลังการรัฐประหารใน พ.ศ. 2557 รัฐบาลมีนโยบายจัดระเบียบสังคม จึงมีนโยบายให้ผู้ค้าคลองถมเลิกขาย โดยจะหาพื้นที่ใหม่ให้ ซึ่งในวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2558 คือ วันสุดท้ายที่อนุญาตให้มีการขายได้
มนุษย์สองร้อยปี
มนุษย์สองร้อยปี () เป็นนิยายวิทยาศาสตร์ ประเภทเรื่องสั้น ที่แต่งโดยไอแซค อสิมอฟ ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2519 และได้รับรางวัลฮิวโก ในปีนั้น
นิยายบอกเล่าถึงเรื่องราวของหุ่นยนต์ชื่อ แอนดรูว์ ซึ่งทำหน้าที่รับใช้ครอบครัวหนึ่งอย่างซื่อสัตย์เป็นเวลาหลายชั่วอายุคน จากการได้คลุกคลีกับมนุษย์เป็นเวลาหลายปี แอนดรูว์ค่อยๆ ซึมซับด้านต่าง ๆ ของมนุษย์ ค่อยๆ เปลี่ยนแปลงชิ้นส่วนต่างๆ ของตัวมัน ลดทอนความเป็นเครื่องจักรลงทีละน้อย จนในที่สุดก็ได้รับการยอมรับว่ามีความเป็นมนุษย์โดยสมบูรณ์ ในนิยายมีการนำเสนอเรื่องกฎ 3 ข้อของหุ่นยนต์ ด้วย
ต่อมา ไอแซค อสิมอฟ ได้ร่วมกับ โรเบิร์ต ซิลเวอร์เบิร์ก เขียนนิยายขยายความเรื่อง "The Bicentennial Man" ออกมาเป็น "The Positronic Man" ตีพิมพ์เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2536 ภายหลังการเสียชีวิตของอสิมอฟในปี พ.ศ. 2535
ในปี พ.ศ. 2542 มีการนำนิยายเรื่องนี้มาสร้างเป็นภาพยนตร์ ชื่อ "Bicentennial Man" นำแสดงโดย โรบิน วิลเลียมส์ ใช้ชื่อไทยว่า "บุรุษสองศตวรรษ"
บุรุษสองศตวรรษ
บุรุษสองศตวรรษ หรือ Bicentennial Man เป็นภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2542 ดัดแปลงจากนิยายวิทยาศาสตร์ "The Bicentennial Man" ของ ไอแซค อสิมอฟ ซึ่งได้รับรางวัลฮิวโก ในปี พ.ศ. 2519 (ในประเทศไทย ตีพิมพ์ในชื่อเรื่อง มนุษย์สองร้อยปี แปลโดย ชัยคุปต์ เมื่อ พ.ศ. 2523)
ภาพยนตร์ ซึ่งแสดงนำโดย โรบิน วิลเลียมส์ ได้รับการยอมรับว่าถ่ายทอดจากนวนิยายมาได้ค่อนข้างครบถ้วน ถึงแม้จะมีรายละเอียดบางอย่างต่างจากในหนังสือบ้าง
มีเกเล ซานมีเกลี
มีเกเล ซานมีเกลี (อังกฤษ: Michele Sanmicheli, ค.ศ. 1484 – ค.ศ. 1559) เป็นสถาปนิกแห่งสาธารณรัฐเวนิสหรือประเทศอิตาลีในปัจจุบัน เกิดที่เมืองซานมีเกเล (San Michele) ใกล้เมืองเวโรนา (Verona) ซึ่งในขณะนั้นเป็นส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐเวนิส
เขาได้เรียนรู้ฝึกฝนการออกแบบและก่อสร้างจากพ่อของเขาที่ชื่อ โจวันนี และอา (หรือลุง) ของเขาชื่อ บาร์โตโลเมโอ ผู้ซึ่งเป็นสถาปนิกที่ประสบความสำเร็จในเมืองเวโรนา มีเกเลเองก็มีแนวทางการดำเนินวิชาชีพคล้ายกับจาโกโป ซานโซวีโน (Jacopo Sansovino) คือเป็นสถาปนิกที่รับเงินตอบแทนทำงานให้กับสาธารณรัฐเวนิสโดยตรง แต่สิ่งที่ต่างจากซานโซวีโนคือ งานของมีเกเลจะเป็นงานที่อยู่ในเขตชายแดนนอกเมืองหลวงของสาธารณรัฐ ผู้คนมักจะจดจำมีเกเลในฐานะสถาปนิกผู้ทำการออกแบบเพื่อกิจการการทางทหาร และถูกจ้างมาเพื่อทำการออกแบบเพื่อสร้างความแข็งแกร่งของระบบป้อมปราการให้กับสาธารณรัฐในเมืองต่าง ๆ เช่น ครีต (Crete) กันดีอา (Candia) ดัลเมเชีย (Dalmatia) และคอร์ฟู (Corfù) เช่นเดียวกับปราการหลักที่ลีโด (Lido) ซึ่งเป็นแนวป้องกันเรือที่จะเข้ามาในทะเลสาบเวนิส (Venetian lagoon) จากการที่เขาได้ท่องเที่ยวไปในหลาย ๆ แห่งตามบันทึกแล้ว มีเกเล ซานมีเกลีอาจจะเป็นสถาปนิกชาวอิตาลีเพียงคนเดียวที่ได้เห็นสถาปัคยกรรมกรีกของแท้ ซึ่งอาจจะเป็นแรงบันดาลใจให้เขานำเสาดอริกของโรมัน มาไว้ในงานออกแบบของเขา
เขาได้เดินทางไปโรมตั้งแต่เล็ก และคาดว่าน่าจะมีโอกาสได้ฝึกฝนวิชากับอันโตนีโอ ดา ซานกัลโล (Antonio da Sangallo (Murray)) ซึ่งเป็นหนึ่งในสมาชิกของสถาปนิกตระกูลซานกัลโลที่มีชื่อเสียง ณ ที่นี้เขาได้มีโอกาสเรียนรู้เกี่ยวกับสถาปัตยกรรมและงานประติมากรรมแบบคลาสสิก ในปี ค.ศ. 1509 เขาได้เดินทางไปพำนักที่เมืองออร์วีเอโต (Orvieto) ซึ่งเขาได้ใช้ชีวิตอยู่ถึงยี่สิบปี เขาได้ทำการออกแบบโบสถ์หลาย ๆ แห่งเช่น ซานตามารีอาเดลลากราซีเอ (Santa Maria delle Grazie) ซานโดเมนีโก เป็นต้น จัตุรัสหน้าโบสถ์ซานโดเมนีโกนี้เป็นรูปแบบส่วนตัวของเขาเอง 
มีเกเลย้ายมาที่เวโรนา ประมาณช่วงปี ค.ศ. 1527 โดยทำการออกแบบอาคารทางการทหารเป็นส่วนใหญ่ เช่น ประตูเมืองที่สามารถทนกระสุนปืนใหญ่ได้ เขาได้ทำการปรับปรุงระบบป้อมปราการอีกหลาย ๆ ประการตามแนวทางการรบที่ได้รับการพัฒนาขึ้นมาใหม่ในสมัยนั้น งานที่มีเกเลออกแบบนอกจากจะแข็งแรงทนทานต่อการศึกแล้ว ยังมีความงามเป็นอย่างมากด้วยการตบแต่งอย่างมหาศาล ป้อมนูโอวา (Porta Nuova) และป้อมปาลีโอ (Palio) มีการใช้องค์ประกอบเสาดอริกของโรมันเป็นเอกลักษณ์พิเศษ เข้าไปผสมกับลักษณะของการก่อให้เห็นวัสดุเปลือยให้เห็นแบบการก่อชัดเจน (rustication) จอร์โจ วาซารีได้เขียนบันทึกเกี่ยวกับสถาปัตยกรรมชิ้นนี้ กล่าวชมเชยสาธารณรัฐเวนิสว่า เข้าใจนำองค์ประกอบทางสถาปัตยกรรมของโรมันที่มีความหมายของความเกรียงไกรทางทหารเข้ามาใช้กับสถาปัตยกรรมทางทหารของสาธารณรัฐได้เป็นอย่างดี
มีเกเล ซานมีเกเลลี ยังได้ออกแบบวังอีกสามหลังในเวโรนาที่กลายมาเป็นงานออกแบบที่สำคัญที่สุดของเขา ได้แก่
เดอะเฮาส์ออฟเดอะเดด
เดอะเฮาส์ออฟเดอะเดด () เป็นเกมประเภทต่อสู้ ของค่าย เซก้า โดยเกมนี้เป็นเกมที่ผู้เล่นจะต้องกำจัดซอมบี้ที่อยู่ในบ้านแห่งความตาย เพื่อช่วยคนที่ถูกจับเป็นตัวประกันให้สำเร็จ สามารถเลือกเล่นได้คนเดียวหรือสองคน เกมนี้เป็นประเภท เกมอาร์เคด (arcade) ที่อยู่ตามตู้เกมและอยู่ในรูปแบบเกม PC ด้วย ปัจจุบันปี 2550 มีทั้งหมด 4 ภาค ที่ผ่านมาได้มีการนำเกมนี้ไปสร้างเป็นภาพยนตร์
ทรงสิบสองหน้ารอมบิก
ทรงสิบสองหน้ารอมบิก (อังกฤษ: rhombic dodecahedron) เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่ประกอบด้วยหน้ารูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนซึ่งมีขนาดของมุมแหลมเท่ากับ cos(1/3) ≈ 70.53° ทั้ง 12 หน้า ทรงสิบสองหน้ารอมบิกมี 14 จุดยอด 24 ขอบ และเป็นหนึ่งในทรงตันแคทาแลน (Catalan solid)
คุณสมบัติพิเศษของทรงสิบสองหน้ารอมบิกคือ เมื่อเชื่อมต่อเส้นทแยงมุมบนหน้ารูปสี่เหลี่ยมเข้าด้วยกันจะเกิดเป็นรูปทรงใหม่ ถ้าเชื่อมด้วยเส้นทแยงมุมด้านสั้น จะได้ทรงลูกบาศก์ (cube) และถ้าเชื่อมด้วยเส้นทแยงมุมด้านยาว จะได้ทรงแปดหน้าปรกติ (regular octahedron)
พื้นที่ผิว "A" และปริมาตร "V" ของทรงสิบสองหน้ารอมบิก ที่มีความยาวขอบทุกด้านเท่ากับ "a" คำนวณได้ด้วยสูตร
พิกัดคาร์ทีเซียนของทรงสิบสองหน้ารอมบิก สามารถกำหนดพิกัดได้ดังนี้
สถาปนิกตระกูล ซานกาลโล
ตระกูลซานกาลโล (Sangallo) เป็นตระกูลสถาปนิก ช่างฝีมือ และศิลปินชาวเมือง ฟลอเรนซ์ สมาชิกของตระกูลนี้หลายคนได้กลายมาเป็น สถาปนิก ช่าง และ ศิลปินที่มีชื่อเสียง ตัวอย่างเช่น:
คนเดือนตุลา
คนเดือนตุลา เป็นชื่อเรียกกลุ่มบุคคลที่เข้าร่วมชุมนุม ในเหตุการณ์ 14 ตุลา และ 6 ตุลา ซึ่งส่วนมากขณะนั้นเป็นนักศึกษา โดยในปัจจุบัน กลุ่มคนเดือนตุลาบางส่วน ก็เข้าสู่แวดวงการเมืองและสังคม
ผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราช
ผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราช เป็นตำแหน่งรักษาการแทนสมเด็จพระสังฆราช มีสมเด็จพระราชาคณะผู้อาวุโสโดยสมณศักดิ์ ซึ่งปฏิบัติหน้าที่แทนสมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก ในระหว่างที่ตำแหน่งสมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายกยังว่างอยู่ หรือในระหว่างที่สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก ทรงปฏิบัติศาสนากิจในราชกิจในต่างประเทศ ตามพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. 2505
ถ้าไม่มีสมเด็จพระสังฆราช สมเด็จพระราชาคณะที่มีอาวุโสสูงสุดโดยสมณศักดิ์จะปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราช จนกว่าจะมีสมเด็จพระสังฆราช ถ้าสมเด็จพระราชาคณะดังกล่าวไม่อาจทำหน้าที่ได้ กรรมการมหาเถรสมาคมจะแต่งตั้งสมเด็จพระราชาคณะรูปอื่นตามลำดับสมณศักดิ์และความสามารถในการทำหน้าที่แทน
เมื่อสมเด็จพระสังฆราชไม่อยู่ในประเทศ หรือไม่อาจปฏิบัติหน้าที่ได้ สมเด็จพระสังฆราชจะแต่งตั้งสมเด็จพระราชาคณะรูปหนึ่งรูปใดให้ปฏิบัติหน้าที่แทน
ถ้าไม่ได้แต่งตั้ง หรือผู้ที่ได้รับแต่งตั้งไม่อาจปฏิบัติหน้าที่ได้ สมเด็จพระราชาคณะที่มีอาวุโสสูงสุดโดยสมณศักดิ์จะปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราชแทน และถ้าสมเด็จพระราชาคณะดังกล่าวไม่อาจทำหน้าที่ได้ กรรมการมหาเถรสมาคมจะแต่งตั้งสมเด็จพระราชาคณะรูปอื่นตามลำดับสมณศักดิ์และความสามารถในการทำหน้าที่แทน
ผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราชในกรณีข้างต้นนี้ อาจเป็นสมเด็จพระราชาคณะกลุ่มหนึ่งก็ได้ แล้วแต่สมเด็จพระสังฆราช หรือกรรมการมหาเถรสมาคมจะเห็นสมควร คณะผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราชจะดำเนินกิจกรรมตามวิธีการที่ตนเองกำหนด และอาจมีผู้ช่วยหรือที่ปรึกษาด้วย
สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช (เจริญ สุวฑฺฒโน) ประชวรและประทับรักษาพระองค์ ณ โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ สภากาชาดไทย มาตั้งแต่วันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชจึงตราพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. 2505 พ.ศ. 2547 เพื่อเปิดให้มีการแต่งตั้งคณะผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราชได้ โดยประกาศลงในราชกิจจานุเบกษา เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2547
วันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 ที่ประชุมมหาเถรสมาคมมีมติเป็นเอกฉันท์ให้แต่งตั้งคณะผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราชเพื่อบริหารกิจการคณะสงฆ์แทนสมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก (เจริญ สุวฑฺฒโน) ประชวรและประทับรักษาพระองค์ ณ โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ สภากาชาดไทย ประกอบด้วยสมเด็จพระราชาคณะ 7 รูป จากพระอาราม 7 แห่ง ทั้งมหานิกายและธรรมยุติกนิกาย ครั้งนั้น มอบหมายให้ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสโณ) ในฐานะมีอาวุโสสูงสุดโดยสมณศักดิ์ และสามารถปฏิบัติหน้าที่ได้ เป็นประธาน
สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก (เจริญ สุวฑฺฒโน) สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2556 คณะผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราชจึงสิ้นสุดลงในวันรุ่งขึ้น ระหว่างที่ยังไม่มีการตั้งสมเด็จพระสังฆราชพระองค์ใหม่ สมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ (ช่วง วรปุญฺโญ) วัดปากน้ำภาษีเจริญ ซึ่งเป็นสมเด็จพระราชาคณะที่มีอาวุโสสูงสุดโดยสมณศักดิ์และสามารถปฏิบัติหน้าที่ได้ ได้เป็นผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราชตั้งแต่วันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2557
อักษรลนตารา
อักษรลนตารา หรือ อักษรมากาซาร์ (Lontara or Makasar alphabet) พัฒนามาจากอักษรพราหมี คำว่าลนตาราเป็นภาษามลายูหมายถึงชื่อของใบปาล์มลนตราที่ใช้เขียนหนังสือในอินเดีย เอเชียตะวันออกเฉียงใต้จนถึงอินโดนีเซีย ตรงกับใบลานในภาษาไทยใช้เขียน ภาษาบูกิส ภาษามากาซาร์ และภาษามันดาร์ ภาษากลุ่มออสโตรนีเซียน มีผู้พูดในเกาะซูลาเวซี ปัจจุบันใช้เขียนเฉพาะภาษามากาซาร์
อักษรลนตาราสืบทอดมาจากอักษรกวิ ที่ใช้ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นทะเลเมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 13 ไม่แน่นอนว่าอักษรนี้จะสืบทอดโดยตรงจากอักษรกวิหรือพัฒนามาจากลูกหลานของอักษรกวิอีกทีหนึ่ง อีกทฤษฎีหนึ่งกล่าวว่าอักษรนี้เกิดขึ้นทีหลังอักษรเรยัง เพราะมีรูปร่างอักษรคล้ายกัน แต่อักษรลนตาราบางตัวที่ไม่ม้วนงออาจพัฒนาขึ้นมาทีหลัง
คำว่าลนตารามีความเกี่ยวข้องกับประวัติศาสตร์ของบูกิส และตำนานของซูเรก ฆาลีโฆ อักษรชนิดนี้เคยใช้เขียนเกี่ยวกับกฎหมาย แผนที่ บันทึกการเดินทาง โดยเขียนลงบนใบของพืชวงศ์ปาล์มที่เรียกลนตารา
แม้ว่าปัจจุบันอักษรละตินจะเข้ามาแทนที่อักษรลนตารา แต่ยังคงใช้อย่างจำกัดในหมู่ชาวบูกิสและมากาซาร์ ในบูกิสจะใช้ในโอกาสงานเฉลิมฉลอง เช่น งานแต่งงาน ใช้ตีพิมพ์วรรณคดีพื้นเมืองของชาวบูกิส ในมากาซาร์ใช้เขียนเอกสารส่วนตัว เช่นจดหมาย 
อักษรบูกิสเป็นอักษรในตระกูลเดียวกับอักษรพราหมี มีพยัญชนะ 23 ตัว และแต่ละตัวมีพื้นเสียงเป็นสระ /a/ ซึ่งออกเสียงเป็น “ออ” ในภาษาบูกิส มีรูปสระเพื่อแทนเสียง /i/, /u/, /e/, /ə/, /o/ เสียงนาสิก เสียง อ ที่มีในภาษาบูกิสจะไม่เขียน ทำให้เอกสารค่อนข้างกำกวมสำหรับผู้ที่ไม่ได้ใช้เป็นภาษาแม่ ปกติเขียนจากซ้ายไปขวา หรือจะเขียนสลับซ้ายไปขวาแล้วขวาไปซ้ายซึ่งจะพบการเขียนแบบนี้ในเอกสารเก่าๆ
เครื่องหมายแสดงสระเรียก "ana’ surə’" ใช้เปลี่ยนเสียงสระที่เกาะกับพยัญชนะ มี 5 ตัวโดย /ə/ ไม่ใช้ในภาษามากาซาร์ แบ่งได้สองชุดคือ จุด (')และเครื่องหมายขีด(')
อักษรลนตาราได้ถูกเพิ่มในยูนิโค้ดตั้งแต่รุ่น 4.1
อักษรเสาราษฏร์
อักษรเสาราษฏร์ (Saurashtra) พัฒนาขึ้นเมื่อราวพ.ศ. 2400 ใกล้เคียงกับอักษรทมิฬ ใช้เขียนภาษาเสาราษฏร์ซึ่งเป็นภาษากลุ่มอินโด-อารยัน ใกล้เคียงกับภาษาคุชราต มีผู้พูด 310,000 คนในรัฐทมิฬนาดู การณกะ และอันตรประเทศในอินเดียตอนใต้ ภาษานี้ยังเขียนด้วยอักษรเตลุกุ อักษรเทวนาครีหรืออักษรทมิฬที่ดัดแปลงไปเล็กน้อยได้ด้วย
อักษรมณีปุระ
อักษรมณีปุระ (Manipuri alphabet), อักษรเมไตมาเยก (Meetei Mayek) หรือ อักษรไมไตมาเยก (Meitei Mayek) เป็นอักษรที่ใช้ในรัฐมณีปุระ ความเป็นมาไม่แน่นอน เนื่องจากเอกสารทางประวัติศาสตร์ถูกเผาทำลายในสมัยกษัตริย์ปัมเฮยบา เมื่อราว พ.ศ. 2300 บางกลุ่มเชื่อว่าอักษรนี้มีใช้มากว่า 4,000 ปี แต่บางกลุ่มเชื่อว่าอักษรนี้มาจากอักษรเบงกาลี เมื่อราว พ.ศ. 2200 เมื่อ พ.ศ. 2253 – 2483 ภาษามณีปุระเขียนด้วยอักษรเบงกาลี มีการนำอักษรมณีปุระมาปรับปรุงใหม่เมื่อ พ.ศ. 2483 -2493 โดยปรับปรุงหรือเพิ่มอักษรบางตัว เริ่มสอนในโรงเรียนตั้งแต่พ.ศ. 2523 พยัญชนะแต่ละตัวมีเสียงอะ ชื่ออักษรมาจากส่วนต่างๆของร่างกาย
ปูนขาว
ปูนขาว เป็นวัสดุที่ได้จากการเผาหินปูน (แคลเซียมคาร์บอเนต) โดยใช้ความร้อนสูง จะได้เป็นปูนสุก (แคลเซียมออกไซด์, CaO, lime) เมื่อเย็นตัวลงแล้วพรมน้ำให้ชุ่ม ปูนสุกจะทำปฏิกิริยากับน้ำได้เป็น แคลเซียมไฮดรอกไซด์ ส่วนที่เป็นผงแห้งได้เป็น ปูนขาว และส่วนที่เป็นสารแขวนลอยคือ น้ำปูนไลม์ (Milk of lime)
ภาพกราฟิกส์เวกเตอร์
ภาพกราฟิกส์เวกเตอร์ () โดยทั่วไปคือคอมพิวเตอร์กราฟิกส์ที่เกิดจากการกำหนดพิกัดและการคำนวณค่าบนระนาบสองมิติ รวมทั้งมุมและระยะทาง ตามทฤษฎีเวกเตอร์ในทางคณิตศาสตร์ ในการก่อให้เกิดเป็น เส้น หรือรูปภาพ ข้อดีคือ สามารถย่อขยายได้ โดยคุณภาพไม่เปลี่ยนแปลง ข้อเสียคือภาพไม่เหมือนภาพจริงเป็นได้เพียงภาพวาด หรือใกล้เคียงภาพถ่ายเท่านั้น ข้อมูลภาพพวกนี้ได้แก่ไฟล์สกุล svg, ps, eps, ai (adobe illustrator) และฟอนต์แบบ TrueType ต่างๆเป็นต้น โปรแกรมที่ใช้สร้างข้อมูลภาพประเภทนี้เช่น Adobe Illustrator, InkScape ในบางครั้ง ภาพกราฟิกส์เวกเตอร์ยังอาจหมายถึงกราฟิกส์สามมิติอีกด้วย
วาคอม
วาคอม (Wacom) () เป็นชื่อผลิตภัณฑ์กราฟิกแทบเล็ต เป็นอุปกรณ์ใช้ในการสั่งการณ์เครื่องประมวลผล ทำหน้าที่เหมือนเม้าส์ มีลักษณะเป็นปากกา วาคอมมีสำนักงานใหญ่ที่ โอโตเนะ จังหวัดไซตามา ประเทศญี่ปุ่น วาคอมเป็นแทบเล็ตที่นิยมมากที่สุดในบรรดาแทบเล็ตทั้งหมด โดยมีคุณสมบัติพิเศษที่เป็นแทบเล็ตไร้สาย
สกิน (วงดนตรี)
สกิน (, เขียนเป็น S.K.I.N.) คือวงดนตรีที่เกิดจากการรวมตัวครั้งยิ่ใหญ่ของศิลปินชั้นแนวหน้าของญี่ปุ่นอาทิ แก๊กต์,มิยาบิ,สึกิโซะ และ โยชิกิ โดยทางวงจะทำการแสดงสดครั้งแรกในงาน Anime Expo 2007
เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2549 โยชิกิ (มือกลองวงเอกซ์เจแปน) ได้ปรากฏตัวที่งานโอตาค่อน และทำการประกาศสร้างวงใหม่โดยมี แก๊กต์ (อดีตนักร้องนำวงมาลิซไมเซอร์) เข้าร่วม
ต่อมาในเดือนธันวาคมได้มีข่าวออกมาว่า สึกิโซะ (มือกีตาร์วงลูนาซี) ได้เข้าร่วมวงเป็นคนที่สาม
และในวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 ทางวงก็ได้ประกาศชื่อวงออกมาอย่างเป็นทางการคือ S.K.I.N พร้อมกับสมาชิกคนที่สี่คือ มิยาวี (อดีตมือกีตาร์วง Dué le quartz) และโยชิกิยังได้ประกาศว่า ทางวงจะมีทัวร์คอนเสิร์ตทั่วในประเทศอเมริกาหลังจากงาน Anime Expo รวมทั้งการแสดงในประเทศญี่ปุ่นเองด้วย
S.K.I.N. ทำการแสดงสดครั้งแรกในงาน Anime Expo convention ในลองบีช แคลิฟอร์เนีย วันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2550 และทำการแนะนำสมาชิกคนสุดท้าย จู-เค็น มือเบสจากวง "GacktJOB" วงดนตรีซัพพอรด์ของแก๊กต์
รางวัลนักวิทยาศาสตร์รุ่นใหม่
มูลนิธิส่งเสริมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีในพระบรมราชูปถัมภ์ ได้ริเริ่มให้มี รางวัลนักวิทยาศาสตร์รุ่นใหม่ มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2534 โดยการสนับสนุนของเครือซิเมนต์ไทย สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ (สวทช.) และสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.) 
รางวัลนี้จัดตั้งขึ้นเพื่อเชิดชูเกียรติและเป็นกำลังใจให้แก่นักวิทยาศาสตร์รุ่นใหม่ของไทยที่มีศักยภาพสูงในการทำงานวิจัยที่มีคุณภาพ โดยมีเงื่อนไขจะต้องเป็นบุคคลสัญชาติไทย มีอายุไม่เกิน 35 ปี มีผลงานด้านวิทยาศาสตร์พื้นฐาน เช่น ฟิสิกส์ เคมี ชีววิทยา คณิตศาสตร์ หรือ สาขาวิชาวิทยาศาสตร์ประยุกต์อื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง และได้ตีพิมพ์ผลงานวิจัยที่มีคุณภาพดี เผยแพร่ในวารสารที่มีมาตรฐานระดับสากล จำนวนไม่น้อยกว่า 3 เรื่อง โดยผู้เสนอควรเป็นผู้วิจัยหลักและเป็นงานที่ทำในประเทศไทย เป็นผู้ทำการวิจัยและพัฒนาวิทยาศาสตร์อย่างจริงจัง มีคุณธรรมและมนุษยสัมพันธ์ที่ดี 
การประกาศรางวัล จะจัดขึ้นในต้นเดือนสิงหาคมของทุกปี
ถือเป็นที่ยอมรับในวงการวิชาการว่ารางวัลนี้เป็นรางวัลสูงสุดของประเทศสำหรับนักวิทยาศาสตร์พื้นฐานและนักวิทยาศาสตร์ประยุกต์ที่มีอายุต่ำกว่า 35 ปี โดยมีรางวัลเป็นโล่พระราชทานของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ และเงินรางวัล 100,000 บาท พระราชทานโดยสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ในวันที่ 18 สิงหาคม ของทุกปี ซึ่งเป็น "วันวิทยาศาสตร์แห่งชาติ" ที่งานมหกรรมวิทยาศาสตร์แห่งชาติพร้อมกันกับรางวัลนักวิทยาศาสตร์ดีเด่น
เทียนทอง ทองพันชั่ง
ผศ. เทียนทอง ทองพันชั่ง เกิดวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2515 ที่จังหวัดสงขลา เจ้าของรางวัลนักวิทยาศาสตร์รุ่นใหม่ สาขาเคมี ประจำปี พ.ศ. 2547 ผู้ชนะรายการเกมโชว์ อัจฉริยะข้ามคืน ล้านที่ 5 ซึ่งออกอากาศไปเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 จบชั้น ม.6 จากโรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย
ปัจจุบันเป็นอาจารย์ประจำภาควิชาเคมี คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล เป็นผู้เชี่ยวชาญการวิจัยทางเคมีอินทรีย์สังเคราะห์ มีบทบาทในการเผยแพร่ความรู้ทางด้านวิทยาศาสตร์ให้แก่นักเรียน เพื่อกระตุ้นให้เยาวชนได้เข้าใจและมองเห็นความเกี่ยวข้องของวิทยาศาสตร์ กับกิจกรรมในชีวิตประจำวันได้ชัดเจนยิ่งขึ้น โดยเป็นวิทยากรร่วมในการบรรยายสาธิต "มาสนุกกับเคมีกันเถอะ (Chemistry is Fun) " ซึ่งเป็นกิจกรรมของสถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (สสวท.)
ผศ.ดร.เทียนทอง ทองพันชั่ง เป็นบุตรคนที่สองของนายทองคำ และนางประมวลศรี ทองพันชั่ง สมรสกับ ดร. ชะวะนี ทองพันชั่ง นักวิทยาศาสตร์สตรีไทยคนที่ 2 ที่ได้รับทุนวิจัยระดับสากลจากโครงการ For Women in Science "ลอรีอัล-ยูเนสโก"
เริ่มการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ที่โรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย จังหวัดสงขลา และระดับมัธยมศึกษาตอนปลายที่โรงเรียนเดียวกัน ด้วยทุนโครงการพัฒนาและส่งเสริมผู้มีความสามารถพิเศษทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (พสวท.) และได้รับทุนดังกล่าวเพื่อศึกษาต่อจนจบระดับปริญญาตรีสาขาเคมี (เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง) จากมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ในปี พ.ศ. 2537 ระดับปริญญาโท-เอกสาขาเคมีอินทรีย์ จากมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย สหรัฐอเมริกา ในปี พ.ศ. 2542 ในระหว่างชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ได้รับคัดเลือกเป็นผู้แทนเยาวชนไทยไปแข่งขันคณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์โอลิมปิกระหว่างประเทศ (สาขาเคมี) เมื่อ ปี พ.ศ. 2533งานวิจัยหลักของ ผศ.ดร.เทียนทอง ทองพันชั่ง เป็นการศึกษาและพัฒนาปฏิกิริยาทางเคมีอินทรีย์สังเคราะห์ เพื่อใช้สร้างโมเลกุลเป้าหมายที่มีคุณสมบัติตามต้องการ ได้แก่ การประยุกต์ใช้ปฏิกิริยาทอโทเมอไรเซชัน (tautomerization) ของสารในกลุ่มฟีนอลเพื่อสังเคราะห์สารประเภทเอริลซัลไฟด์ สารประเภทเอริลไดออกซิน และแอริลไดไธอิน หรือสารประเภทเฮเทอโรเฮลิซีน ซึ่งเป็นสารประกอบอะโรเมติกที่มีโครงสร้างเป็นรูปเกลียว ซึ่งสารดังกล่าวข้างต้นมีศักยภาพในการพัฒนาเป็นวัสดุทางเคมีชนิดใหม่ๆ กล่าวคือ สามารถใช้เป็นองค์ประกอบในการออกแบบและสร้างระบบโมเลกุลเคมีเชิงซ้อน เพื่อพัฒนาเป็นวัสดุอินทรีย์นำไฟฟ้าหรือสารผลึกเหลว ใช้เป็นสารตั้งต้นในการสังเคราะห์พอลิเมอร์แบบเกลียว หรือเป็นตัวเร่งปฏิกิริยาแบบอสมมาตร เป็นต้น
งานวิจัยอีกด้านหนึ่งเป็นการศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างพันธะเคมี และผลทางอิเล็กทรอนิกส์ของพันธะเคมี ที่มีต่อโครงสร้างสามมิติของโมเลกุล อันมีผลโดยตรงต่อสมบัติทางกายภาพและทางเคมีของสสาร ผลจากการศึกษาดังกล่าว ทำให้เข้าใจคุณสมบัติของพันธะเคมีได้ดียิ่งขึ้น และยังสามารถนำมาใช้ในการปรับปรุงกระบวนการแยกสารไอโซเมอร์ ที่มีการจัดเรียงอะตอมในสามมิติที่ต่างกัน ช่วยในการทำนายโครงสร้างสามมิติได้ชัดเจน นอกจากนี้ ยังสามารถใช้ในการควบคุมหรือการออกแบบปฏิกิริยาอสมมาตรแบบใหม่ ทำให้การสังเคราะห์สารที่มีโครงสร้างสามมิติเฉพาะตามต้องการ ทำได้อย่างจำเพาะเจาะจงมากยิ่งขึ้น ลดการสูญเสียสารตั้งต้นในการปฏิกิริยาได้อย่างมีประสิทธิภาพ
นายกรัฐมนตรีจีน
นายกรัฐมนตรีแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน (จีน: 总理 ; พินอิน: zǒnglǐ) คือประธานสภาประชาชนและหัวหน้ารัฐบาลกลางของประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน
นายกรัฐมนตรีจีนเป็นตำแหน่งผู้บริหารสูงสุดของรัฐบาลจีน รองจากประธานาธิบดี โดยประธานาธิบดีจีนจะเป็นผู้เสนอชื่อบุลคลที่จะเป็นนายกรัฐมนตรีต่อสภาแห่งชาติจีน โดยนายกรัฐมนตรีมีหน้าที่รับผิดชอบต่อการดูแลและจัดระเบียบรัฐบาลพลเรือนจีน รวมถึงกำกับดูแลกระทรวง กรม และหน่วยงานต่างๆ ของรัฐ ทั้งยังเป็นผู้เสนอชื่อบุลคลที่จะดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีกระทรวงต่างๆ ต่อสภาแห่งชาติจีนอีกด้วย ทั้งนี้นายกรัฐมนตรีจีนไม่ได้มีอำนาจในการกำกับดูแลกองทัพ แต่เป็นหัวหน้าของคณะกรรมาธิการป้องกันประเทศ โดยนายกรัฐมนตรีมีหน้าที่รับผิดชอบและดูแลนโยบายของรัฐบาล ส่วนเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์หรือประธานาธิบดีมีหน้าที่สนับสนุนนโยบายของรัฐบาล
"หมายเหตุ (*)" - ยังมีชีวิตอยู่
ตราแผ่นดินของสาธารณรัฐประชาชนจีน
ตราแผ่นดินของสาธารณรัฐประชาชนจีน () เป็นสัญลักษณ์ที่แสดงภาพของประตูทางเข้าพระราชวังต้องห้ามที่จัตุรัสเทียนอันเหมินภายในวงกลมที่คล้ายพวงมาลาพื้นสีแดง เหนือประตูดังกล่าวมีรูปดาว 5 ดวงซึ่งปรากฏอยู่บนธงชาติ หมายถึงความสามัคคีของคนในชาติจากชนเชื้อชาติต่างๆ 5 เชื้อชาติหลักในประเทศจีน โดยนัยหนึ่งอาจหมายถึงชนชั้นทั้ง 5 ระดับตามทฤษฎีการปฏิวัติก็ได้ รอบขอบวงกลมมีรูปรวงข้าวโอบล้อมทั้งสองด้าน สะท้อนถึงปรัชญาการปฏิวัติทางเกษตรกรรม ส่วนที่ตรงกลางด้านล่างสุดของของตราเป็นรูปฟันเฟืองเป็นสัญลักษณ์แทนแรงงานอุตสาหกรรม รูปเหล่านี้เป็นสีทอง
ตราสัญลักษณ์นี้ได้รับการออกแบบโดย คณาจารย์ภาควิชาโยธา มหาวิทยาลัยชิงหัว ภายใต้การนำของศาสตราจารย์เหลียงซือเฉิง สถาปนิกชื่อดังของจีน ที่ประชุมสภาที่ปรึกษาทางการเมืองของจีนได้ให้การรับรองแบบของตราแผ่นดินเมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2493 และประกาศใช้ครั้งแรกในวันที่ 1 ตุลาคม ปีเดียวกัน พร้อมกับเพลงชาติและธงชาติสาธารณรัฐประชาชนจีน
ทรงสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน
ทรงสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน (, พหูพจน์: -dra) เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) คล้ายทรงลูกบาศก์ (cube) แต่หน้าทุกหน้าเป็นรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนแทนที่จะเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส ทรงนี้เป็นกรณีพิเศษของทรงสี่เหลี่ยมด้านขนาน (parallelepiped) ที่มีความยาวของขอบทุกด้านเท่ากัน
ทรงสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนสามารถมีหน้าแต่ละหน้าที่แตกต่างกันสามคู่ซึ่งอยู่ตรงข้ามกัน นั่นหมายความว่าทุกหน้าของทรงนี้ไม่จำเป็นต้องเหมือนกันเสียทีเดียว
ถ้าหากมุมภายในที่ไม่เป็นมุมป้านมีขนาดเท่ากันทั้งหมด (หน้าเหมือนกันทุกหน้า) สามารถเรียกทรงนี้ว่าเทรปโซฮีดรอนสามเหลี่ยม (trigonal trapezohedron)
พระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าหลุยส์ที่ 15 () (15 พฤษภาคม พ.ศ. 2253 - 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2317) หรือ ผู้ทรงเป็นที่รักยิ่ง (ฝรั่งเศส: le Bien-Aimé; "เลอเบียง-เนเม") เป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสและนาวาร์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2258 (ค.ศ. 1715) จนกระทั่งสวรรคต ทรงขึ้นครองราชย์เมื่อยังทรงพระเยาว์ การบริหารราชการในระยะแรกอยู่ในความรับผิดชอบของอ็องเดร แอร์กูล เดอเฟลอรี เมื่อเจริญพระชันษาขึ้นก็ทรงเอาพระทัยในการบริหารประเทศ แต่ทรงพยายามรักษาความยิ่งใหญ่ของฝรั่งเศสไว้เช่นสมัยพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ด้วยการทำสงครามกับเพื่อนบ้านหลายครั้งแต่ ทำให้สิ้นเปลืองงบประมาณไปเป็นจำนวนมาก ภายหลังทรงเริ่มละทิ้งราชการไปสนพระทัยในวิทยาศาสตร์และสนทนากับปัญญาชน รวมถึงทรงมีสัมพันธ์กับสตรีสูงศักดิ์หลายคน ถือว่าสถาบันกษัตริย์ของฝรั่งเศสเริ่มเสื่อมความนิยมและเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์มากขึ้น การบริหารประเทศไร้ประสิทธิภาพจนนำไปสู่วิกฤตการณ์ในรัชกาลต่อมา
พระนามเมื่อแรกเกิดคือ หลุยส์ ดยุกแห่งอ็องฌู (Duke de Anjou) เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2253 (ค.ศ. 1710) ที่พระราชวังแวร์ซาย ในรัชกาลของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ผู้ทรงเป็นทวดของพระองค์ เป็นพระราชโอรสในเจ้าฟ้าชายหลุยส์ ดุคแห่งบูร์กอญ (Louis duc de Bourgogne) กับ พระนางมารี-อเดไลด์แห่งซาวอย (Marie-Adélaïde de Savoy) มีพระเชษฐาหนึ่งพระองค์คือ เจ้าฟ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งเบรอตาญ (Louis Duc de Bretagne) ซึ่งพระราชบิดาของทั้ง 2 พระองค์นี้นั้นเป็นพระโอรสใน เจ้าฟ้าชายหลุยส์ เลอ กรองด์ โดแฟ็ง (Louis le Grand Dauphin) ผู้เป็นพระราชนัดดาในพระเจ้าหลุยส์ที่ 14
เจ้าฟ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งอองชู เสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2258 (ค.ศ. 1715) หลังจากพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 เสด็จสวรรคตอย่างกะทันหันขณะมีพระชนมายุได้ 77 พรรษา ซึ่งในขณะนั้นเจ้าฟ้าชายหลุยส์มีพระชนมายุได้เพียง 5 ปีเท่านั้น
เมื่อวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2268 (ค.ศ. 1725) พระเจ้าหลุยส์ที่ 15 ได้อภิเษกสมรสกับพระนางมารี เลสซ์ไซน์สกา (Marie Leszczynska) พระธิดาในกษัตริย์โปแลนด์มีพระราชโอรส-ธิดาร่วมกัน 10 พระองค์ นอกจากนั้นพระเจ้าหลุยส์ยังทรงมีสนมลับชื่อดังอีก 2 คน คือ มาดาม เดอ ปองปาดูร์ (Madame de Pompadour) และมาดาม ดู บาร์รี (Madame du Barry)
รายชื่อตัวละครในลักกีสตาร์
บทความนี้เป็นบทความที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับรายชื่อตัวละครใน มังงะ, วิดีโอเกม และ อนิเมะ จากญี่ปุ่น เรื่อง "ลักกี้☆สตาร์"
เนียโม เป็นสิ่งมีชีวิตลึกลับที่มีตัวเป็นหัวและหางของแมว ซึ่งใช้เป็นสัญลักษณ์แทนโยชิมิสึ คางามิ
ไวพจน์ เพชรสุพรรณ
ไวพจน์ เพชรสุพรรณ เป็นนักร้องเพลงลูกทุ่งชื่อดังระดับตำนานของประเทศไทย และอยู่ในวงการมานานหลายสิบปี โดยสร้างผลงานเพลงออกมามากมายนับไม่ถ้วน จวบจนถึงปัจจุบันก็ยังคงผลิตผลงานเพลงออกมาอย่างต่อเนื่อง ในจำนวนนั้นเป็นเพลงดังที่ฮิตติดหูมากมาย นอกจากนั้นก็ยังมีความเชี่ยวชาญด้านเพลงพื้นเมืองภาคกลางชนิดหาตัวจับได้ยาก และได้สร้างผลงานเพลงประเภทนี้ออกมามากกว่าศิลปินเพลงพื้นบ้านคนใด
ไวพจน์ เพชรสุพรรณยังมีความสามารถด้านการแต่งเพลง และได้แต่งเพลงดังให้กับนักร้องหลายคน ทั้งยังได้ชื่อว่าเป็นผู้สร้างราชินีลูกทุ่งคนที่ 2 คือ พุ่มพวง ดวงจันทร์ ขึ้นมาประดับวงการเพลงเมืองไทยด้วย
ไวพจน์ เพชรสุพรรณ ได้เป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (นักร้องเพลงลูกทุ่ง) เมื่อปี พ.ศ. 2540
ไวพจน์ เพชรสุพรรณ มีชื่อจริงว่า พาน สกุลณี เกิดเมื่อ 7 มีนาคม พ.ศ. 2485 ที่ หมู่ 2 ตำบลมะขามล้ม (ปัจจุบันเป็น ตำบลวังน้ำเย็น) อำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี เป็นบุตรนายจำปี และนางอ่ำ สกุลณี เป็นชาวไทยเชื้อสายลาว เรียนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนวัดวังน้ำเย็น อ.บางปลาม้า จ.สุพรรณบุรี
ไวพจน์ เพชรสุพรรณ เริ่มหัดร้องเพลงอีแซว เพลงพื้นบ้านของ จ.สุพรรณบุรี ตั้งแต่อายุ 2 ขวบ โดยได้ฝึกหัดและหัดตามมารดา ซึ่งเป็นแม่เพลงอีแซว จนสามารถร้องเพลงอีแซว และเพลงแหล่ได้เมื่ออายุ 14 ปี จากนั้นได้หัดร้องลิเกกับคณะลิเกประทีป แสงกระจ่าง เมื่ออายุ 16 ปีได้เข้าประกวดร้องเพลงครั้งแรกที่วัดท่าตลาด ต.วัดโบสถ์ อ.บางปลาม้า จ.สุพรรณบุรี เพลงที่ร้องเป็นเพลงแหล่ของ พร ภิรมย์ ชื่อเพลง “จันทโครพ” ปรากฏว่าได้รางวัลที่ 1
ในช่วงนั้น ไวพจน์สนใจขับร้องเพลงลูกทุ่งมาก เพราะเป็นช่วงที่มีนักร้องลูกทุ่งมีชื่อเสียงเกิดขึ้นมากมาย เช่น ชัยชนะ บุญนะโชติ, ไพรวัลย์ ลูกเพชร , ชาย เมืองสิงห์ ครั้งหนึ่งชัยชนะ บุญนะโชติ ได้นำวงดนตรีมาเล่นที่ตลาดสวนแตงและมีการรับสมัครประกวดร้องเพลง ไวพจน์จึงสมัครประกวดร้องเพลงด้วย และได้รับการชมเชยจากผู้ชมผู้ฟังเป็นจำนวนมาก ชัยชนะ บุญนะโชติ จึงชักชวนให้เข้าสู่วงการเพลงลูกทุ่งและตั้งชื่อให้ใหม่ว่า " ไวพจน์ เพชรสุพรรณ " หลังจากนั้นได้นำไวพจน์ ไปฝากเป็นศิษย์ของครูสำเนียง ม่วงทอง นักแต่งเพลงซึ่งเป็นชาว จ.สุพรรณบุรี เช่นกัน ซึ่งเป็นเจ้าของวงดนตรี “รวมดาวกระจาย” ไวพจน์ จึงได้เข้ามาร่วมวงในฐานะนักร้องนำ ครูสำเนียงได้แต่งเพลงให้ร้อง และประสบความสำเร็จอย่างมาก คือ เพลง "ให้พี่บวชเสียก่อน" และยังได้ขับร้องเพลงของนักแต่งเพลงผู้อื่น คือ จิ๋ว พิจิตร เช่น เพลง ”แบ่งสมบัติ” และ “21 มิถุนา ขอลาบวช” เป็นต้น
ไวพจน์ เป็นผู้มีความสามารถรอบตัว เพราะนอกจากจะร้องเพลงลูกทุ่งได้ยอดเยี่ยมแล้ว ยังมีความสามารถเล่นเพลงพื้นบ้านได้เกือบทุกชนิดทั้งเพลงฉ่อย เพลงอีแซว เพลงเรือ เล่นได้หมดและเล่นได้ดีขนาดโต้ตอบด้วยปฏิภาณกวีได้ โดยเฉพาะการแหล่ ทุกคนในวงการล้วนยกย่องให้ไวพจน์เป็น " ราชาเพลงแหล่ " เพราะมีเพลงแหล่บันทึกแผ่นเสียงมากที่สุดในประเทศไทย ทั้งยังสามารถแหล่ด้นกลอนสดได้อย่างไม่ติดขัด
ในจำนวนนักร้องลูกทุ่งอาวุโส ไวพจน์ มีผลงานบันทึกแผ่นเสียงมากที่สุดถึงประมาณ 2,000 เพลง และยังคงผลิตผลงานออกมาเพิ่มเติมในระดับที่ถี่กว่าคนอื่น ทั้งเพลงที่ครูเพลงแต่งให้และแต่งเองร้องเอง ไวพจน์ เพชรสุพรรณยังสามารถแต่งเพลงสร้างชื่อให้ลูกศิษย์มาแล้วมากมาย โดยศิษย์เอกที่โด่งดังของไวพจน์มี ขวัญจิต ศรีประจันต์ , เพชร โพธาราม (เพลง ต.ช.ด.ขอร้อง) และ พุ่มพวง ดวงจันทร์ (เพลงแก้วรอพี่ , นักร้องบ้านนอก) นอกจากนั้นก็ยังเป็นหมอทำขวัญซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็นหมอทำขวัญอันดับหนึ่งของเมืองไทยในปัจจุบัน เป็นสมาชิกสภาจังหวัดสุพรรณบุรี อ.บางปลาม้า จ. สุพรรณบุรี
สมรสกับนางอรชร สกุลนี มีธิดา 1 คน
ภูษิต ภู่สว่าง
ภูษิต ภู่สว่างเป็นนักร้องลูกทุ่งชายเสียงดียุคเก่าที่โด่งดังอย่างมากจากเพลง “ กัมพูชาที่รัก “ และ “ หยุดก่อนคนจน “ ภูษิต ภู่สว่าง เป็นศิษย์เอกอีกคนหนึ่งของครูฉลอง ภู่สว่าง
ภูษิต ภู่สว่าง มีชื่อจริงว่า เลี้ยน สอนโต เป็นชาว ตำบลบ้านกล้วย อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย ก่อนที่จะเข้ามาเป็นนักร้องเคยทำงานอยู่การไฟฟ้ามาราว 3 – 4 ปี
ภูษิต ภู่สว่าง ซึ่งชื่นชอบการร้องเพลงมาก เริ่มเข้าสู่วงการเพลงลูกทุ่งด้วยการประกวดร้องเพลงที่สถานีวิทยุยานเกราะ และสามารถคว้าตำแหน่งชนะเลิศ และรองชนะเลิศมาครองได้ตลอด จากนั้นจึงตัดสินใจอยู่กับวงดนตรีเล็กๆ ได้ค่าตัวครั้งละ 10 – 20 บาท ก่อนที่จะมาสมัครเป็นนักร้องวงโฆษิต นพคุณ โดยใช้ชื่อว่า มงคล ขวัญนคร โดยร้องเพลงในแนวของไพรวัลย์ ลูกเพชร เขาร้องเพลงและแบกกลองอยู่ที่นี่ 3 ปีกว่าจนวงยุบไป
ช่วงนั้นระพิน ภูไท ซึ่งเป็นนักร้องดังของวง “พิณศรีวิชัย “ ได้ลาออกจากไป เพื่อไปตั้งวงเอง ทำให้ครูฉลอง ภู่สว่าง ซึ่งเล่นดนตรีอยู่ในวงพิณศรีวิชัยมาปรึกษากับโฆษิต นพคุณ เรื่องการหานักร้องมาแทนระพิน ภูไท โฆษิต นพคุณ จึงลองให้ ภูษิต ภู่สว่างลองไปสมัครดู ปรากฏว่าครูฉลอง ภู่สว่างเกิดชอบใจในน้ำเสียงของเขา จึงให้ไปอยู่ด้วยที่สมุทรสาคร ประมาณ ปี 2515 เขาก็ได้มีโอกาสบันทึกแผ่นเสียงชุดแรก มี 4 เพลงคือ “ หยุดก่อนคนจน “ , “กัมพูชาที่รัก “ , “ ยอมตายถ้าได้เธอ “ และ “ บันทึกลวง “ ปรากฏว่า 2 เพลงแรกเกิดดัง จึงได้บันทึกเสียงอีก 4 เพลง คือ “ รักเธอไม่ได้” , “คนจนไม่หวาน “ , “ จากสลัม ถึงห้องแอร์ “ และ “ ซึมๆโซๆ แต่ยังไม่ทันที่เพลงจะได้ออก ครูฉลอง ภู่สว่าง กับนายทุน เกิดมีปัญหากัน ครูจึงหันไปแต่งเพลงให้จีระพันธ์ วีระพงษ์ แทน
จากนั้นภูษิต ภู่สว่าง จึงไปร่วมกับโฆษิต นพคุณ ตั้งวงเป็นเวลากว่า 4 ปี ในช่วงนั้นเขาก็ได้เพลงของครูเพลงหลายท่านมาร้อง แต่ปรากฏว่าดวงของเขาไม่ถูกกับเพลงของครูเพลงท่านใดนอกจากเพลงของครูฉลอง ภู่สว่างเพียงคนเดียว ทำให้เพลงของเขาไม่ได้รับความนิยม ชื่อเสียงจึงซบเซา และต้องยุบวงไปในที่สุด และได้ไปเป็นนักร้องอยู่กับวงลูกทุ่งหลายวงเช่นเพลิน พรมแดน, พุ่มพวง ดวงจันทร์ และ ไวพจน์ เพชรสุพรรณ
จากนั้น ภูษิต ภู่สว่าง ได้หันไปจับธุรกิจเปิดร้ายขายอาหารป่า และหยุดร้องเพลงไปนานกว่า 5 ปี ก่อนที่จะกลับสู่อาชีพขายเสียงด้วยการรับร้องเพลงตามห้องอาหาร และงานบุญต่างๆร่วมกับเพื่อนสนิทอย่างดุสิต ดุริยศักดิ์ รวมทั้งยังร่วมกันทำเพลงคู่กัน 1 ชุดชื่อ “ เพื่อนคู่ใจ “ โดยนำเพลงที่เคยขับร้องไว้มาบันทึกเสียงใหม่ ทำดนตรีใหม่ และนำไปวางขายตามงานที่ไปรับจ้างร้อง โดยเจ้าตัวบอกว่าธุรกิจเรื่องนี้ทำให้อยู่ได้ตามอัตภาพ
สัญญา พรนารายณ์
สัญญา พรนารายณ์ เป็นนักร้องลูกทุ่งชายชื่อดังอยู่ในวงการมาหลายสิบปี มีน้ำเสียงไพเราะ ร้องเพลงช้าได้ดีมาก เขามีเพลงที่เป็นที่นิยมในหมู่แฟนเพลงมากมายหลายเพลง และหลายเพลงในจำนวนนั้น ก็ถูกนักร้องรุ่นหลังหยิบมาบันทึกเสียงกันใหม่มากมาย สัญญา พรนารายณ์ โด่งดังอย่างมากจากเพลง “ สัญญาเมื่อสายัณห์ “
สัญญา พรนารายณ์ มีชื่อจริงว่า ณัฐธพงษ์ สร้อยสูงเนิน เกิดเมื่อ 9 มกราคม พ.ศ. 2499 เป็นชาวอำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา พ่อเป็นเจ้าของค่ายมวย และอยากให้เขาชกมวย และตัวเขาเองเมื่อสมัยเด็กๆก็เคยขึ้นชกโชว์บ้าง แต่ที่เขาชื่นชอบอย่างมากก็คือการร้องเพลง เขาชอบการร้องเพลงมาตั้งแต่เด็ก และได้เป็นนักร้องประจำโรงเรียน นอกจากนั้นก็ยังเคยตระเวนประกวดตามเวทีต่างๆมาบ้าง และในการประกวดครั้งหนึ่งที่เขาประทับใจก็คือการไปประกวดที่จัดโดยวิทยุ วศป. ลพบุรี ซึ่งครั้งนั้น ก็มีน้ำอ้อย พรวิเชียร ที่ต่อมาก็เป็นนักร้องดังในวงเดียวกันอีกคนเข้าร่วมประกวดด้วย ซึ่งเขาเป็นฝ่ายคว้าชัยชนะมาได้
ประมาณ ปี 2508 เมื่อครั้งที่วงดนตรี พรนารายณ์ ของ พร พรนารายณ์ มาเปิดการแสดงอยู่ที่โรงภาพยนตร์ อ. ปากช่อง สัญญา พรนารายณ์ ได้เข้าไปสมัครอยู่กับวง และก็ได้ทำอยู่ในตำแหน่งนักร้อง เล่นละครหน้าเวที และแบกกลองอยู่ 1 ปี ก่อนที่จะย้ายไปอยู่กับวงก้าน แก้วสุพรรณ , กาเหว่า เสียงทอง และ ทูล ทองใจ ครั้นเมื่อมีอายุได้ 13 ปี ก็ได้มีโอกาสบันทึกเสียงเพลงแรกในชีวิตชื่อ “ หนุ่มชาวไร่ “ กับวงพรนารายณ์ เนื่องจากทางพร พรนารายณ์ได้ไปตามเขาให้กลับมาอยู่กับวง เพื่อให้เป็นนักร้องแทนสายัณห์ สัญญา ที่ลาออกจากวงไป ในการกลับมาครั้งนี้ เขาจึงได้ใช้ชื่อว่า สัญญา สายัณห์
2 - 3 เดือนหลังจากที่มีผลงานออกมา แต่ยังไม่มีชื่อเสียงมากนัก สัญญา พรนารายณ์ ก็มาโด่งดังอย่างมากกับเพลง “สัญญาเมื่อสายัณห์ “ เมื่อประมาณปี 2511 จากฝีมือการประพันธ์ของ ธงชัย เล็กกัมพล “ ตามมาด้วยเพลงฮิตอีกมากมายหลายเพลง อาทิเช่น ทหารบกพ่ายรัก ,ลารักจากสวนแตง ,จูบมัดจำ , รักคนที่เขารักเราดีกว่า , รักแรกพบ และอื่นๆอีกมาก และผลงานเพลงดังของเขาได้ช่วยส่งเสริมให้น้ำอ้อย พรวิเชียร นักร้องหญิงร่วมวงอีกคนโด่งดังไปด้วย เมื่อมีการร้องเพลงแก้เพลงของเขา
ชื่อเสียงความโด่งดังอย่างมากของสัญญา พรนารายณ์ คงอยู่ประมาณ 2 - 3 ปี พออายุประมาณ 28 ปี วงพรนารายณ์ก็ยุบวง สัญญา พรนารายณ์ ซึ่งท้อแท้กับชีวิตก็จึงเดินทางกลับบ้าน ไปช่วยพ่อแม่เลี้ยงหมู ระหว่างนั้น มีเปี๊ยก บ้านโป่ง มีทาบทามที่จะเป็นนายทุนทำวงให้ แต่ก็ไม่ได้ตัดสินใจ หลังจากนั้นไม่นานนัก สัญญา พรนารายณ์ จึงผันตัวเองมาเป็นนักร้องตามห้องอาหารและคาเฟ่ รวมทั้งรับจ้างบันทึกเสียงให้กับบริษัท โรส วิดีโอ (ปัจจุบันคือ โรสมีเดียฯ) และค่ายเทปอื่น ๆ โดยนำผลงานเพลงเก่าของตัวเอง และเพลงของ สายัณห์ สัญญา และนักร้องท่านอื่น ๆ มาร้อง
ระหว่างนั้นก็ได้จับกลุ่มกับเพื่อนนักร้องลูกทุ่งรุ่นเก่าอีกหลายคน นำผลงานเพลงเก่าของแต่ละคนมาทำเป็นแนวเพลงรำวง ภายใต้ชื่อชุด “บุญหลาย “ ที่ผลิตออกมา 3 ชุด
สัญญา พรนารายณ์ บอกว่า รวมแล้วผลงานเพลงของเขาเองมีอยู่ประมาณ 50 เพลง ส่วนเพลงของนักร้องคนอื่นที่เขาหยิบยืมมาร้องนั้นมีมากเป็นพันเพลงเลยทีเดียว
เอฟโฟร์
เอฟโฟร์ () เป็นวงบอยแบนด์จากไต้หวัน ประกอบด้วยสมาชิก 4 คนคือ เจอร์รี่ (Jerry), วิก (Vic), เคน (Ken) และ แวนเนส (Vanness)
เอฟโฟร์ประสบความสำเร็จครองใจแฟนเพลงทั่วเอเชีย จากละครเรื่อง รักใสใส หัวใจสี่ดวง ภาค 1 – 2 (Meteor Garden I & II) (สร้างจากหนังสือการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง สาวแกร่งแรงเกินร้อย) และเทพบุตรถังแตก (Poor Prince Taro) (สร้างจากหนังสือการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง ยามาดะ ทาโร่) ที่แพร่ภาพออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 เมื่อ พ.ศ. 2545 จากนั้นได้รวมตัวเพื่อออกผลงานอัลบั้มชุดแรก เมทีเออร์เรน (Meteor Rain) หรือ หลิว ชิง ยี่ (Liu Xing Yu) ประสบความสำเร็จด้วยยอดจำหน่ายกว่า 180,000 แผ่น ที่ไต้หวัน และยังโด่งดังใน ฮ่องกง, ฟิลิปปินส์, ญี่ปุ่น, อินโดนีเซีย, สิงคโปร์, มาเลเซีย, บรูไน และ ไทย แม้กระทั่งประเทศจีนที่มักต่อต้านกระแสวัฒนธรรมดนตรีป็อป.
ในปี พ.ศ. 2545 กับผลงานชุด 2 แฟนตาซี ฟอร์เอเวอร์ (Fantasy 4ever) หรือเยียนหั่วเตอจี้เจี๋ย ที่สามารถสร้างยอดจำหน่ายได้มากกว่า 40 ล้านเหรียญ พร้อมบทเพลงประกอบละครเรื่อง รักใสใสหัวใจ 4 ดวง ภาค 2 หรือ เมทีเออร์ การ์เด้น 2 (Meteor Garden 2) ในบทเพลงที่ใช้ชื่อภาษาไทยว่า คิดว่าไม่อาจสูญเสียเธอ หรือ จูย บู้ เน่ง ชี่ ซู่ หนี่ (Jue Bu Neng Shi Qu Ni) รวมทั้งบทเพลง ฤดูกาลแห่งควันไฟ หรือ ย่าน หัว จี เจี้ย (Yan Huo Ji Jie).
เอฟโฟร์ได้ร้องเพลงประกอบภาพยนตร์โฆษณาเป๊ปซี่ อาสค์ ฟอร์ มอร์ (Ask For More) และบทเพลงประกอบภาพยนตร์การ์ตูนของวอลท์ ดิสนีย์ เรื่อง ลีโล่ แอนด์ สติทช์ (Lilo & Stitch) ใน Can't Help Falling In Love ซึ่งเพลงของราชาเพลงร็อกแอนด์โรล เอลวิส เพรสลีย์.
ในปี พ.ศ. 2546 รางวัล อินสปิเรชั่น อวอร์ด (Inspiration Award) จากงาน เอ็มทีวี เอเชีย อวอร์ดส (MTV Asia Awards) ที่สิงคโปร์อีกด้วย.
เอฟโฟร์ได้เปลี่ยนชื่อวงเป็น JVKV (ตัวอักษรภาษาอังกฤษตัวแรกในชื่อของทั้ง 4 คน) เนื่องจากเดิม เอฟโฟร์ คือชื่อกลุ่มตอนที่แสดงเรื่อง "รักใสใสหัวใจ 4 ดวง" ซึ่งเป็นลิขสิทธิ์ของสำนักพิมพ์ญี่ปุ่น ซึ่งทางญี่ปุ่นก็ได้ถ่ายทำเรื่อง "รักใสใสหัวใจ 4 ดวง" เช่นกัน ทำให้อาจมีชื่อวงซ้ำกัน ด้วยเหตุนี้ทางสำนักพิมพ์ของญี่ปุ่นจึงได้ขอว่าถ้าเป็นอะไรที่ไม่เกี่ยวกับละครก็อย่าใช้ชื่อ เอฟโฟร์ จะดีกว่า ด้วยเหตุนี้จึงทำให้กิจกรรมทุกอย่างจำต้องถูกเปลี่ยนไปใช้ชื่อ JVKV ไปหมด.
ต่อมาในปี พ.ศ. 2551เอฟโฟร์ได้ออกอัลบั้มที่ 3 เวททิงฟอร์ยู (Waiting For You) หรือ ไจ้ เจ่อ ลี่ เติ๋ง หนี่ (Zai Zhe Li Deng Ni) ที่ยังใช้ชื่อว่า เอฟโฟร์อยู่ ซึ่งมี 2 ปกด้วยกัน คือ ‘Awaiting Your Love’ และ ‘Feel Your Heart’ พร้อมกับละครเรื่องเติมฝันวันรัก (Wish To See You Again) ที่ทั้ง 4 หนุ่มได้กลับมาร่วมแสดงด้วยกันอีกครั้ง. พร้อมกับเป็นพรีเซนเตอร์การท่องเที่ยวไต้หวันและทัวร์คอนเสิร์ตที่ญี่ปุ่น
ในปี 2013
ในเดือนมกราคม 2013, กลุ่มได้รับการยืนยันการดำเนินการที่เทศกาลฤดูใบไม้ผลิเจียงซูทีวีในประเทศจีน ประสิทธิภาพเป็นเทปในกรุงปักกิ่ง วันที่ 30 มกราคม 2013 และมันจะออกอากาศใน 10 กุมภาพันธ์ 2013 มันเป็นงานแรกของพวกเขาร่วมกันในรอบสี่ปี.
รายชื่อผู้ได้รับรางวัลการกำกับศิลป์ยอดเยี่ยม รางวัลภาพยนตร์ไทย
รายชื่อผู้ได้รับรางวัลการกำกับศิลป์ยอดเยี่ยม การประกวดภาพยนตร์ไทย
ไม่มีข้อมูล 
ไม่มีข้อมูล
ไม่มีข้อมูล
ไม่มีข้อมูล
ไม่มีข้อมูล
ไม่มีข้อมูล
ไม่มีข้อมูล
รายชื่อผู้ได้รับรางวัลการออกแบบเครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม รางวัลภาพยนตร์ไทย
รายชื่อผู้ได้รับรางวัลการออกแบบเครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม การประกวดภาพยนตร์ไทย
ไม่มีการประกาศประเภทนี้การมอบรางวัลตั้งแต่ครั้งที่ 19 เป็นต้นไป มีการแยกเป็น 2 ประเภท คือ ประเภทออกแบบเครื่องแต่งกาย กับ การแต่งหน้า-ทำผม
ไม่มีข้อมูล 
ไม่มีข้อมูล
ไม่มีข้อมูล
มิยะบิ
ทะกะมะซะ อิชิฮะระ () หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ มิยะบิ (; ) เป็นศิลปินร็อก และอดีตมือกีตาร์วงวิชวลเคย์ Dué le quartz ภาคใต้สังกัด PS Company
มิยะบิเกิดในย่านโคะโนะฮะนะ เมืองและจังหวัดโอซะกะ มารดาเป็นคนญี่ปุ่น ส่วนบิดาเป็นเกาหลีไซนิชิ (คนเกาหลีที่อาศัยอยู่ในญี่ปุ่น) นามสกุลภาษาเกาหลีของเขาคือ "อี (李)" จากนั้นไม่นานพ่อแม่ของเขาก็หย่ากัน โดยเขากับแม่ไปอาศัยอยู่กับตาของเขาที่เมืองคาวานิชิ และเป็นที่ที่เขาเติบโตขึ้นมา
ปี ค.ศ. 1999 เมื่ออายุ18 มิยะบิก็ได้เข้าวงวิชวล เคย์ Dué le quartz และยุบวงในปี ค.ศ. 2002 หลังจากนั้นเขาจึงกลายเป็นศิลปินเดี่ยว และได้เดบิวท์อัลบั้มแรก"【雅楽】-gagaku-" ภายไต้สังกัด PS Company งานเพลงของเขาเปลี่ยนไปจากแนวเดิมเป็นอย่างมาก หลังจากนั้นช่วงท้ายปี ค.ศ. 2004 มิยะบิได้ไปเข้าสังกัด Universal Records Japan และเปลี่ยนชื่อตัวเองเป็ "MYV" แต่สื่อก็ยังคงเรียกเขาว่า "มิยะบิ" เหมือนเดิม
ในเดือนธันวาคมปี ค.ศ.2006 มิยะบิกล่าวว่าเขากำลังจะเข้าวงใหม่ แต่ไม่ได้บอกรายละเอียดอะไรมากนัก จนในที่สุดในงาน J-rock Revolution ที่มีมิยาวิร่วมแสดงนั้น ได้ประกาศออกมาอย่างเป็นทางการว่า เขาคือสมาชิกคนที่สี่ของวง "S.K.I.N." ซึ่งประกอบไปด้วย แก๊กต์ สึกิโซะ และ โยชิกิ โดยทั้ง4จะเริ่มการแสดงครั้งแรกที่งาน Anime Expo convention ใน ลอง บีช,แคลิฟอร์เนีย ใน 29 มิถุนายน 2007เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
การชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวทครั้งแรกในประเทศไทย
การชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวทครั้งแรกในประเทศไทย โดยปกติแล้วในวงการมวยหรือการชกมวยในประเทศไทย มักจะไม่ค่อยได้มีการจัดมวยสากลหรือแม้แต่กระทั่งมวยไทยก็ตามในรุ่นที่เกินกว่าไลท์เวทขึ้นไป และยิ่งหากเป็นการชิงแชมป์โลกในรุ่นเฮฟวี่เวทที่มีนักมวยต่างชาติเป็นเจ้าของตำแหน่งด้วยแล้ว ยิ่งเป็นไปได้ยาก
แต่ว่า ที่จริงแล้วเคยมีการชกชิงแชมเปี้ยนโลกในรุ่นเฮฟวี่เวทมาแล้วครั้งหนึ่งในประเทศไทย ถือเป็นครั้งแรกและครั้งเดียวตราบจนบัดนี้ คือในวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2537 ที่ จ.เชียงใหม่ เป็นการชกป้องกันตำแหน่งระหว่าง จอห์นนี่ เนลสัน (Johnny Nelson) แชมป์โลกผิวดำชาวอังกฤษ กับ นิโคไล คัลพิน (Nikolai Kulpin) ผู้ท้าชิงชาวรัสเซีย ซึ่งน่าจะสนุกตื่นเต้นเพราะเป็นการชกในนักมวยรุ่นที่ใหญ่ที่สุดในโลกจากนักมวยรูปร่างใหญ่โต แต่เมื่อเอาเข้าจริงแล้ว การชกเป็นไปอย่างน่าเบื่อหน่าย เพราะนักมวยทั้งคู่ไม่ได้ออกอาวุธที่มีความเด็ดขาดในการที่จะสยบคู่ต่อสู้ได้เลย และตลอดการชกทั้ง 12 ยก จอห์นนี่ เนลสัน แชมป์โลกก็เป็นฝ่ายเดินหน้าชกอยู่ข้างเดียว ครบ 12 ยก กรรมการจึงตัดสินให้แชมป์โลกสามารถรักษาแชมป์ไว้ได้ด้วยคะแนนเป็นเอกฉันท์
สำหรับมวยคู่ประกอบรายการ เป็นการชกป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกในรุ่นจูเนียร์แบนตั้มเวทครั้งแรกของ แซมซั่น กระทิงแดงยิม ซึ่งในขณะนั้นใช้ชื่อว่า แซมซั่น อีลิทยิม แชมป์โลกชาวไทยกับ ฮิปโป กาล่า ผู้ท้าชิงชาวอินโดนีเซีย กลับชกได้สนุกตื่นเต้าเร้าใจคนดูมากกว่า สามารถเรียกเสียงเชียร์ได้ตลอดเวลา และแซมซั่นก็เป็นฝ่ายชนะทีเคโอกาล่าไปในยกที่ 5
การจัดมวยในครั้งนี้ มีนายชวน หลีกภัย ซึ่งในขณะนั้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีสมัยแรกเป็นประธาน เป็นการป้องกันตำแหน่งของสถาบันสหพันธ์มวยโลก หรือ WBF สถาบันเล็ก ๆ ที่ไม่ได้รับการยอมรับจากทั้งสากลและในประเทศไทย แม้จะมีการป้องกันตำแหน่งในรุ่นเฮฟวี่เวทเป็นจุดสนใจก็ตาม แต่ก็มิได้เรียกความสนใจจากแฟนมวยชาวไทยหรือต่างประเทศเท่าที่ควร สำหรับ จอห์นนี่ เนลสัน แล้วนั้น นี่เป็นการชกป้องกันตำแหน่งครั้งแรกของเขา หลังจากได้แชมป์โลกมา และจากนั้นเมื่อป้องกันตำแหน่งครั้งต่อไป ก็ได้เสียแชมป์โลกทันทีที่บราซิล และหลังจากนั้นเนลสันก็ยังคงชกมวยเรื่อยมา และไม่เคยแพ้อีกเลย มีสถิติชนะรวดทั้งหมดอีกหลายครั้งและยังได้เป็นแชมป์โลกในรุ่นครุยเซอร์เวทขององค์กรมวยโลก หรือ WBO อีกด้วย แต่ก็มิได้ขยับขึ้นมาเป็นนักมวยในระดับแนวหน้าของโลกแต่อย่างใด จนกระทั่งแขวนนวมไปเมื่อปี พ.ศ. 2548 ส่วน นิโคไล คัลพิน ผู้ท้าชิงแล้วนั้น ต่อมาก็มีสถิติลุ่ม ๆ ดอน ๆ จนกระทั่งแขวนนวมไปในที่สุดในปีต่อมา
แต่สำหรับนักมวยไทย แซมซั่น กระทิงแดงยิม นั้น เป็นจุดเริ่มต้นของการป้องกันตำแหน่งแชมป์ที่ต่อมาเขาป้องกันตำแหน่งแทบจะเดือนต่อเดือน จนกลายมาเป็นสถิติป้องกันตำแหน่งได้สูงสุดถึง 38 ครั้ง แต่มิได้รับการยอมรับจากแฟนมวยชาวไทยหรือระดับสากลเลย เพราะเป็นสถาบันที่สังกัดนั้น มิได้มาตรฐานเพียงพอ
สมภพ ภิรมย์
ศาสตราจารย์ พลเรือตรี สมภพ ภิรมย์ (26 กรกฎาคม 2459 -3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ) สถาปนิกสาขาสถาปัตยกรรม สถาปัตยกรรมไทย ปูชนียบุคคลผู้อนุรักษ์มรดกด้านสถาปัตยกรรมไทย ปูชนียบุคคลด้านสถาปัตยกรรมไทย ศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (สถาปัตยกรรม) ประจำปี 2529 และราชบัณฑิตสำนักศิลปกรรม ประเภทสถาปัตยศิลป์ อดีตคณบดีคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร และมหาวิทยาลัยศรีปทุม อดีตอธิบดีกรมศิลปากร และอดีตนายกสมาคมสถาปนิกสยาม เป็นผู้มีผลงานทางด้านสถาปัตยกรรม และผลงานวิชาการงานเขียนมากมาย ผลงานชิ้นสำคัญ ได้แก่ “กุฎาคาร” “พระเมรุมาศ พระเมรุ และเมรุ สมัยรัตนโกสินทร์” และ “บ้านไทยภาคกลาง” โดยมักจะใช้คำนำหน้าหนังสือหรือบทความว่า “ปกิณกคดีหมายเลข 13”
ศาสตราจารย์ พลเรือตรี สมภพ ภิรมย์ เกิดเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2459 เป็นบุตรชาย นาวาโทหลวงบรรเจิดเรขกรรม (ชม ภิรมย์) และนางใหญ่ ภิรมย์ สำเร็จการศึกษา สถาปัตยกรรมศาสตร์ จาก จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยทุนกองทัพเรือ ผ่านการรับราชการที่ กองทัพเรือ และกองบัญชาการทหารสูงสุด ก่อนเข้าเป็น ข้าราชการพลเรือนในสังกัดทบวงมหาวิทยาลัย และกระทรวงศึกษาธิการ กระทั่งเกษียณอายุราชการในตำแหน่ง อธิบดีกรมศิลปากร หลังเกษียณอายุราชการแล้วหลายปี ศ.พล.ร.ต.สมภพ ในวัย 77 ปียังรับตำแหน่งเป็น คณบดีคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม อยู่ถึง 4 ปีอีกด้วย
ตลอดชีวิตการทำงาน ศ.พล.ร.ต.สมภพ ได้สร้างสรรค์ผลงานไว้มากมาย , ทั้งในวิชาชีพสถาปัตยกรรมศาสตร์และผลงานด้านวรรณกรรรม , ประวัติศาสตร์ , ตลอดจนศิลปวัฒนธรรม จนได้รับตำแหน่งและรางวัลเกียรติยศต่างๆ เช่น ปริญญาสถาปัตยกรรมศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จาก มหาวิทยาลัยศิลปากร ศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ และราชบัณฑิต
ศ.พล.ร.ต.สมภพ ภิรมย์ สมรสกับ นางจุนเจือ ภิรมย์ (สกุลเดิม "มุสิกะภุมมะ") มีบุตรชายคือ นายกษิต ภิรมย์ อดีตเอกอัครราชทูตไทย ณ กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. ประเทศสหรัฐอเมริกา และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
ศ.พล.ร.ต.สมภพ ภิรมย์ ถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคชรา เมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 สิริอายุได้ 92 ปี ภายหลังจากนางจุนเจือ ภิรมย์ ถึงแก่กรรมด้วยโรคชรา เมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2550 สิริอายุได้ 92 ปี
สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินไปในการพระราชทานเพลิงศพ ศาสตราจารย์ พลเรือตรี สมภพ ภิรมย์ และนางจุนเจือ ภิรมย์ ณ เมรุ วัดมกุฏกษัตริยาราม เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร เมื่อวันเสาร์ที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551
รอมบิคิวบอกทาฮีดรอน
รอมบิคิวบอกทาฮีดรอน (เล็ก) (อังกฤษ: (small) rhombicuboctahedron, พหูพจน์: -dra) เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่ประกอบด้วยหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 8 หน้า และรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 18 หน้า รวม 26 หน้า โดยหน้ารูปสามเหลี่ยมทุกหน้าจะมีรูปสี่เหลี่ยมล้อมอยู่โดยรอบ ทรงนี้มี 24 จุดยอด 48 ขอบ และเป็นหนึ่งในทรงตันอาร์คิมิดีส (Archimedean solid)
รูปทรงนี้สามารถเรียกในชื่ออื่นอีกคือ "ออร์โทไบคิวโพลาสี่เหลี่ยมจัตุรัสอีลองเกต (elongated square orthobicupola)"
พื้นที่ผิว "A" และปริมาตร "V" ของรอมบิคิวบอกทาฮีดรอน ที่มีความยาวขอบทุกด้านเท่ากับ "a" สามารถคำนวณได้ดังนี้
พิกัดคาร์ทีเซียนของรอมบิคิวบอกทาฮีดรอน สามารถกำหนดพิกัดของจุดยอดได้ดังนี้
ขบวนการแนวร่วมปฏิวัติแห่งชาติมลายูปัตตานี
ขบวนการแนวร่วมปฏิวัติแห่งชาติมลายูปัตตานี ( ; ) หรือบีอาร์เอ็นก่อตั้งเมื่อ 13 มีนาคม พ.ศ. 2503 โดยอุสตาซ อับดุลการิม ฮัสซัน กลุ่มนี้วางแผนก่อเหตุจับตัวผู้ว่าราชการจังหวัดในวันฮารีรายอ 18 มีนาคม พ.ศ. 2504 แต่เจ้าหน้าที่สืบทราบล่วงหน้าจึงถูกจับกุม โดยหะยีอามีน โต๊ะมีนา บุตรชายของหะยีสุหลง อับดุลกาเดร์ ถูกจับกุมด้วย และถูกจำคุกจนถึง พ.ศ. 2508 เมื่อพ้นโทษ หะยีอามีนจึงลี้ภัยไปอยู่มาเลเซียจนเสียชีวิต
บีอาร์เอ็นมีความเข้มแข็งมากใน พ.ศ. 2511 ได้จัดตั้งหน่วยทหารใช้ชื่อว่า กองกำลังติดอาวุธปลดแอกอิสลามปัตตานี เคลื่อนไหวอยู่ในแถบ อ.ศรีสาคร จังหวัดนราธิวาส
พ.ศ. 2520 เกิดความแตกแยกในหมู่แกนนำบีอาร์เอ็น จน พ.ศ. 2522 อามีนแยกตัวไปตั้ง บีอาร์เอ็น โคออร์ดิเนต พ.ศ. 2526 มีการประชุมสมัชชา เลือกผู้นำใหม่คือ เปาะนูซา ยาลิล และตั้งช่อขบวนการใหม่ว่าบีอาร์เอ็น คองเกรส ส่วนอุสตาซ อับดุลการิม ฮัสซัน ผู้นำเดิมหมดอำนาจลงโดยสิ้นเชิง จึงรวบรวมกำลังไปตั้งองค์กรใหม่เรียก บีอาร์เอ็น อูลามา
เป็นกองกำลังติดอาวุธ มีเป้าหมายเพื่อก่อกวนและสร้างปัญหาทางสังคมจิตวิทยา เพื่อดำรงสภาพของตนไว้ เน้นการรบแบบจรยุทธ์ ไม่สร้างที่พักถาวร แต่ใช้การหลบหนีข้ามพรมแดน ฐานทางเศรษฐกิจมาจากการเรียกเก็บค่าคุ้มครอง และขู่กรรโชกส่วนแบ่งจากการซื้อขายที่ดิน การสนับสนุนจากต่างประเทศมีน้อย มีความสัมพันธ์กับขบวนการอื่นในต่างประเทศ เช่น กลุ่มโมโร ขบวนการอาเจะห์เสรี และกลุ่มที่เคลื่อนไหวในหมู่เกาะโมลุกกะ
ศักยภาพการเคลื่อนไหวขององค์กรลดลงหลังไทยปรับเปลี่ยนนโยบายเมื่อ พ.ศ. 2523 สถานะปัจจุบัน ประธานคือ รอสะ บูราซอ กำลังทหารเหลืออยู่ไม่มากนัก ส่วนใหญ่กระจายเป็นกลุ่มเล็กๆ
ความเคลื่อนไหวของกลุ่มนี้ไม่ชัดเจน การข่าวของไทยเชื่อว่า เป็นกลุ่มที่อิงผู้นำทางศาสนาและนักการเมือง โดยใช้การเคลื่อนไหวทางศาสนาเป็นเกราะกำบังเพื่อขยายเครือข่ายสู่กลุ่มเยาวชน เป็นกลุ่มที่เข้มแข็งที่สุด จากคำอ้างของกลุ่ม มีสมาชิกเป็นแสนคน และเป็นผู้บงการขบวนการก่อความไม่สงบสุขอาร์เคเค
ไม่มีรายงานความเคลื่อนไหวของกลุ่มนี้ในปัจจุบัน
วินเชนโซ สกามอซซี
วินเชนโซ สกามอซซี () (2 กันยายน ค.ศ. 1548 - 7 สิงหาคม ค.ศ. 1616) เป็นสถาปนิกและนักเขียนเกี่ยวกับงานสถาปัตยกรรมชาวอิตาลี ใช้ชีวิตอยู่ในเมืองวีเชนซา (Vicenza) และเวนิส (Venice) ในช่วงท้ายของศตวรรษที่ 16 วินเชนโซ สกามอซซี น่าจะเป็นบุคคลที่สำคัญที่สุดในยุคนี้โดยเป็นช่วงต่อระหว่างอานเดรอา ปัลลาดีโอ (Andrea Palladio) กับบัลดัสซาร์เร ลองเกนา (Baldassarre Longhena) ซึ่งลองเกนาเป็นลูกศิษย์คนหนึ่งของวินเชนโซ
วินเชนโซเกิดที่เมืองวีเชนซา (Vicenza) บิดาเป็นนักสำรวจ (surveyor) และผู้รับเหมาก่อสร้าง (building contractor) นาม จาน โดเมนีโก สกามอซซี (Gian Domenico Scamozzi) วินเชนโซได้มีโอกาสไปเยือนโรมในปี 1579-1580 แล้วย้ายไปเวนิสในปี 1581
อิทธิพลของสกามอซซีต่อโลกของสถาปัตยกรรมนั้นมีอย่างสูงส่ง โดยเฉพาะจากงานเขียนชื่อแนวคิดสถาปัตยกรรมสากล ("L'Idea della Architettura Universale" หรือ The Universal Idea of Architecture) เป็นงานเขียนชิ้นสุดท้ายของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาเกี่ยวกับทฤษฎีทางสถาปัตยกรรม ถูกพิมพ์เผยแพร่ด้วยภาพพิมพ์แกะไม้ (woodcut illustrations) ในเวนิส เมื่อปี 1615 วินเชนโซยังได้เขียนเกี่ยวกับชีวิตการประกอบวิชาชีพของเขา ซึ่งทำให้หนังสือเล่มนี้กลายเป็นเหมือนกับเครื่องมือทางการประชาสัมพันธ์ของเขาไป วินเชนโซได้บันทึกงานออกแบบ แปลน รูปด้าน ทั้งงานที่ได้สร้างจริงและงานที่ไม่ได้สร้าง รวมทั้งงานที่เป็นลักษณะของจินตนาการที่เหนือเทคโนโลยีในยุคนั้นอีกด้วย วินเชนโซเป็นสถาปนิกผู้หนึ่งที่เข้าใจคุณค่าของการประชาสัมพันธ์ตัวเองผ่านทางงานเขียนที่ประสบความสำเร็จ
เอดเวิร์ด เจนเนอร์
เอดเวิร์ด เจนเนอร์ (; 17 พฤษภาคม 2292 — 26 มกราคม 2366) เป็นแพทย์ชนบทชาวอังกฤษผู้ซึ่งศึกษาธรรมชาติและสภาพแวดล้อมในวัยเด็ก และได้รับการฝึกหัดทางการแพทย์ที่เมืองเบอร์คเลย์ มณฑลกลอสเตอร์เชอร์ สหราชอาณาจักร มีชื่อเสียงในฐานะแพทย์คนแรกที่ศึกษาและค้นพบวัคซีน เพื่อใช้ป้องกันโรคไข้ทรพิษ
เจนเนอร์เข้าฝึกหัดงานด้านการแพทย์กับ Dr.Ludlow ที่เมือง Chipping Sodbury ในมณฑล Gloucestershire เป็นเวลา 8 ปีนับตั้งแต่อายุได้ 13 ปี หลังจากนั้นได้เดินทางสู่กรุงลอนดอนในปี พ.ศ. 2313 เพื่อศึกษาต่อกับศัลยแพทย์จอห์น ฮันเตอร์ และแพทย์คนอื่นๆที่มหาวิทยาลัยเซนต์จอร์จแห่งลอนดอน
นอกจากเป็นแพทย์แล้ว เอดเวิร์ด เจนเนอร์ ยังถือว่าเป็นนักปักษีวิทยาอีกด้วย ด้วยผลงานทางวิทยาศาสตร์ชิ้นแรกก่อนการค้นพบวัคซีน คือ การศึกษาพฤติกรรมการขยายพันธุ์ของนกในวงศ์นกคัคคู (Cuculidae) หรือนกกาเหว่าอีกด้วย ซึ่งเป็นนกที่มีพฤติกรรมวางไข่ไว้ในรังของนกชนิดอื่น และปล่อยให้พ่อแม่นกชนิดอื่นนั้นเลี้ยงดูลูกของตัวเอง ซึ่งในเวลานั้น (ศตวรรษที่ 18) ผู้คนยังไม่รู้ว่านกคัคคูทำอย่างนั้นไปเพื่ออะไร เจนเนอร์ได้ตีพิมพ์เรื่องนี้ในปี ค.ศ. 1778 เจนเนอร์ได้บันทึกไว้ว่าไม่เพียงแค่แม่นกคัคคูเท่านั้นที่วางไข่ไว้ในรังของนกชนิดอื่น แต่ลูกนกคัคคูที่ฟักออกมา จะทำการผลักดันลูกนกตัวเดิมในรังด้วยข้อศอกและหลังให้ตกลงไปจากรังอีกด้วย เพื่อครอบครองรังแต่ผู้เดียว แม้รายงานฉบับนี้นักวิทยาศาสตร์หลายคนในขณะนั้นยังไม่เชื่อ แต่ก็ทำให้เจนเนอร์ได้เข้าเป็นสมาชิกของราชสมาคมแห่งลอนดอน