hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
เจ้าสุริยะจางวาง
เจ้าหลวงสุริยะจางวาง เจ้าผู้ครองนครลำปาง องค์ที่ 11 ในระหว่างปี พ.ศ. 2430 ถึงปี พ.ศ. 2436 แต่ในเอกสารทางประวัติศาสตร์ของสยาม ไม่ได้กล่าวถึงเจ้าสุริยะจางวางเลยแม้แต่น้อย
เจ้าสุริยะจางวาง มีพระนามเดิมว่า "เจ้าคำป้อ" เป็นราชบุตรของเจ้าวรญาณรังษี กับแม่เจ้าสุวันไล ณ ลำปาง ได้ครองนครลำปางสืบต่อจากเจ้าหลวงพรหมาภิพงษธาดา เมื่อคราวที่เจ้าหลวงพรหมาภิพงษธาดา ชราภาพตั้งแต่ปี พ.ศ. 2425 เป็นต้นมา จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2429 เจ้าหลวงพรหมาภิพงษธาดา ถึงแก่พิราลัย เจ้าสุริยะจึงได้เป็นผู้รักษาราชการเมืองนครลำปาง โดยในเอกสารบันทึกของครูบาอาโนธรรมชัย วัดปงสนุก ได้กล่าวไว้ในบันทึกประวัติวัดปงสนุกเหนือว่า "ในปี พ.ศ. 2430 ได้มีการบูรณะปฏิสังขรณ์วัดปงสนุกเหนือครั้งใหญ่ มีโยอุปัฐากคือ พระองค์ตนเป็นเจ้าหลวงสุริยะจางวาง และ พระองค์ตนเป็นเจ้านรนันท์ชัยชวลิต
แต่ในขณะนั้นรัฐบาลทางกรุงเทพฯ พยายามที่จะปลดเจ้าสุริยะจางวาง ออกจากการเป็นเจ้าผู้ครองนครลำปาง แต่ทว่าเจ้าสุริยะไม่ยอมรับอำนาจการจัดการของรัฐบาลกรุงเทพ และยึดถือตราประจำตำแหน่งไว้ครอบครอง
กระนั้นรัฐบาลทางกรุงเทพ ก็พยายามสนับสนุนเจ้าอุปราช (นรนันท์ไชย) ให้เป็นเจ้าหลวงอีกพระองค์หนึ่งในเวลาเดียวกัน นับได้ว่าช่วงเวลาดังกล่าวนครลำปาง มีเจ้าหลวง 2 พระองค์ แต่ในบางตำราประวัติศาสตร์กล่าวว่าเจ้าหลวงสุริยะ ลาออกจากตำแหน่งเจ้าผู้ครองนครลำปางในปี พ.ศ. 2430
ครั้นเมื่อปี พ.ศ. 2436 รัฐบาลได้ส่งพระยาทรงสุรเดชขึ้นมาเป็นข้าหลวงมณฑลลาวเฉียง และพระยาทรงสุรเดช ได้เจรจากับเจ้าสุริยะจางวางจนสำเร็จและยอมสละอำนาจดังกล่าว และกับการได้รับเงินปี 3,000-4,000 รูปี
เจ้านรนันทไชยชวลิต
เจ้านรนันทไชยชวลิต () เป็นเจ้านครลำปางองค์ที่ 12 ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ปี พ.ศ. 2435 - 2438
เจ้านรนันทไชยชวลิต มีนามเดิมว่าเจ้าน้อยธนัญไชย เป็นเจ้าโอรสในเจ้าวรญาณรังษีกับเจ้าสุวันไล ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าราชสัมพันธวงศ์ในปลายรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว แล้วเลื่อนบรรดาศักดิ์เป็นเจ้าอุปราชในปี พ.ศ. 2428
ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2435 เจ้าอุปราชได้ฟ้องทางการสยามว่าเจ้าพรหมาภิพงษธาดา (บางตำราว่าเป็น เจ้าสุริยะจางวาง) เจ้านครลำปางขณะนั้น ให้เจ้าราชวงษ์ (แก้วเมืองมา) ว่าราชการแทนโดยพลการ ไม่ได้ขอพระบรมราชานุญาตก่อน และเจ้าราชวงษ์นั้นก็ไม่มีความสามารถในทางราชการเพียงพอ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระดำริว่าเจ้าอุปราชซื่อสัตย์ต่อสยาม และสามารถว่าราชการให้เรียบร้อยได้ จึงมีพระบรมราชโองการเมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2435 ให้ยกเจ้าพรหมาภิพงษธาดาเป็นเจ้าจางวาง และให้เจ้าอุปราชรับพระราชทานสัญญาบัตรตั้งเป็น "เจ้านรนันทไชยชวลิต สามันตวิชิตประเทศราช บริสัษยนารถทิพจักราธิวงษ์ ดำรงโยนวิสัย อภัยรัษฎารักษ์ อุดมศักดิ์สัตยาทิวรางค์ ลำปางคมหานคราธิปไตย เจ้าเมืองนครลำปาง" สืบแทน
เจ้านรนันทไชยชวลิตถึงแก่พิราลัยเมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2438 ด้วยโรคหืดเรื้อรัง
เจ้านรนันทไชยชวลิต มีโอรสธิดา 23 พระองค์ มีพระนามตามลำดับ ดังนี้เจ้านรนันทไชยชวลิต ได้ริเริ่มร่วมกันกับชาวจังหวัดลำปาง ในการสร้าง สะพานรัษฎาภิเศก เพื่อเฉลิมพระเกียรติในวาระที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวฯ รัชกาลที่ 5 ในโอกาสที่พระองค์ครองราชย์ครบ 25 ปี ในปี พ.ศ. 2437
เจ้าฟ้าสิงหราชธานี เจ้าฟ้าหลวงชายแก้ว
เจ้าฟ้าสิงหราชธานี เจ้าฟ้าหลวงชายแก้ว () เป็นเจ้าผู้ครองนครลำปางพระองค์ที่ 2 ทรงครองนครลำปางในปี พ.ศ. 2306 - 2317 มีพระราชโอรส 7 พระองค์ พระองค์ใหญ่สุดคือพระเจ้ากาวิละ ผู้มีบทบาทสำคัญในการกอบกู้ราชอาณาจักรล้านนาจากพม่า และต่อมาเจ้านายบุตรหลานได้ปกครองหัวเมืองฝ่ายเหนือ จึงเป็นที่มาของราชสมัญญาว่า "เจ้าเจ็ดตน" หรือ "เจ้าเจ็ดองค์"
เจ้าฟ้าสิงหราชธานี เจ้าฟ้าหลวงชายแก้ว มีนามเดิมว่านายชายแก้ว เป็นพระโอรสในพระยาไชยสงคราม (ทิพย์ช้าง) กับแม่เจ้าปิมปา เป็นราชบุตรองค์ที่ 2 จากจำนวนราชโอรสธิดา 6 พระองค์ เมื่อพระบิดาถึงแก่พิราลัยแล้ว ได้ขึ้นครองราชย์เป็นเจ้านครลำปางในปี พ.ศ. 2303 ต่อมาราชสำนักพม่าได้เฉลิมพระนามพระองค์เป็นเจ้าฟ้าสิงหราชธานี เจ้าฟ้าหลวงชายแก้ว
เจ้าฟ้าชายแก้วเษกสมรสกับแม่เจ้าจันทาราชเทวี มีพระราชโอรสธิดารวม 10 พระองค์ ได้แก่
กะโหลกบางตายช้า กะโหลกหนาตายก่อน
กะโหลกบางตายช้า กะโหลกหนาตายก่อน ภาพยนตร์ไทย กำกับโดย มานพ อุดมเดช ฉายในปี พ.ศ. 2534 โดย บริษัท ที เค อาร์ กรุ๊ป ความยาว 118 นาที นำแสดงโดย สุรศักดิ์ วงษ์ไทย, อังคณา ทิมดี, ขจรศักดิ์ รัตนนิสสัย, มานพ อัศวเทพ เป็นภาพยนตร์ไทยเรื่องแรกที่เป็นภาพยนตร์ในแนวฟิล์มนัวร์ (Film Noir) โดยได้รับแรงบันดาลใจมาจากเรื่อง The Postman Alway Rings Twice
เรื่องราวเกิดขึ้นตั้งแต่ปี พ.ศ. 2526 โดย สลัก (สุรศักดิ์) กับ ตวง (ขจรศักดิ์) ซึ่งเป็นเพื่อนกันได้ทำงานที่บริษัทเซฟ และทั้งคู่ก็ได้ร่วมกันงัดตู้เซฟของบริษัท แต่ถูกจับได้และติดคุก ต่อมาสลักหลบหนีออกมาได้ และถูกตำรวจตามล่า จึงหนีไปกบดานอยู่ที่ อำเภอเบตง โดยทำงานอยู่ในปั๊มน้ำมันห่างไกลแห่งหนึ่งที่มีบุญเพ็ง (มานพ) เป็นเจ้าของปั๊ม บุญเพ็งเป็นคนจิตใจดีมีธรรมะธรรมโม แต่บุญเพ็งมีภรรยาแสนสวยอายุคราวลูกชื่อ ชนาง (อังคณา) สลักโกหกว่าตนชื่อ จรัล แต่จรัลทำงานได้เป็นอย่างดีจนเป็นที่วางใจของบุญเพ็ง ทุกวันบุญเพ็งจะเก็บเงินไว้ในเซฟประจำ โดยที่ชนางไม่สามารถเปิดได้และไม่รู้ว่ามีอะไรอยู่ข้างใน แต่เชื่อว่าต้องมีเงินจำนวนมากอยู่ในนั้น เมื่อชนางรู้ว่าแท้ที่จริงแล้วจรัลเป็นนักโทษที่หนีจากคดีงัดตู้เซฟชื่อ สลัก จึงเสนอให้สลักเปิดเซฟ และจะแบ่งเงินส่วนหนึ่งให้ แต่สลักปฏิเสธตลอดมา
ต่อมา ชนางได้ฆ่าบุญเพ็งตาย โดยที่สลักรู้เห็นด้วย ทั้งคู่ปิดปากเรื่องนี้เงียบและฝังศพของบุญเพ็งไว้ที่ปั๊ม จากนั้นก็พยายามจะเปิดเซฟ แต่ก็ไม่สามารถเปิดได้ วันหนึ่ง ตวงก็ได้ออกจากคุกมาและได้พบกับสลักและชนางที่ปั๊ม ตวงได้เข้าทำงานที่ปั๊มด้วย โดยที่ไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมด แต่ท้ายที่สุดความลับก็ไม่อาจจะปิดมิดได้ ก่อนที่ทั้งสามคนจะหักหลังและฆ่ากันเองในที่สุด
"กะโหลกบางตายช้า กะโหลกหนาตายก่อน" มีชื่อภาษาอังกฤษว่า "The Dumb Die Fast, The Smart Die Slow" เมื่อออกฉายทำรายได้ไม่มากนัก แม้จะมีเสียงวิจารณ์ในแง่ดี แต่ก็มีหลายเสียงที่วิจารณ์ในแง่ลบด้วยเช่นกัน อาจเป็นเพราะในยุคนั้นผู้คนยังไม่คุ้นชินกับภาพยนตร์ในแนวนี้ก็เป็นได้
ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้ถูกผลิตออกจำหน่ายเป็นวีซีดี โดยบริษัท โรส วิดีโอ ในปี พ.ศ. 2544
รางวัลพระสุรัสวดี (ตุ๊กตาทอง)
รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง
รางวัลสมาคมสมาพันธ์ภาพยนตร์แห่งชาติ ครั้งที่ 1
และภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นตัวแทนประเทศไทยเข้าประกวดในงานประกวดภาพยนตร์เอเชีย-แปซิฟิก ครั้งที่ 36 พ.ศ. 2534 ที่กรุงไทเป ไต้หวัน ได้รับรางวัลพิเศษ ภาพยนตร์ที่มีเอกลักษณ์เฉพาะ (Special Award for Stylistic Integrity)
กล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรคิไอ
ในกายวิภาคศาสตร์ของมนุษย์ กล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรกิไอ () เป็นกล้ามเนื้อที่สำคัญมัดหนึ่งที่อยู่ในพื้นที่ด้านหน้าของต้นแขน (Anterior compartment of arm) กล้ามเนื้อมัดนี้มีหน้าที่หลายประการ แต่ส่วนใหญ่จะเกี่ยวข้องกับการงอแขนและการหมุนของปลายแขนโดยมีข้อศอกเป็นจุดหมุน กล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรกิไอ ยังเป็นกล้ามเนื้อที่ผู้คนส่วนใหญ่รู้จักกันดี เนื่องจากเป็นกล้ามเนื้อที่เห็นได้ชัดจากภายนอก และสามารถบริหารกล้ามเนื้อนี้ให้มีรูปร่างที่ต้องการได้ง่ายโดยการยกน้ำหนัก
กล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรกิไอ เป็นกล้ามเนื้อที่มีจุดเกาะต้น (origin) แยกเป็นสองจุดที่บริเวณไหล่ จึงเป็นที่มาของชื่อกล้ามเนื้อ "biceps" ในภาษาลาติน ซึ่งแปลว่า "สองหัว" โดยจุดเกาะต้นทั้งสองได้แก่
จุดเกาะปลายของกล้ามเนื้อมัดนี้จะมีจุดเดียว คือที่ปุ่มนูนเรเดียส (Radial tuberosity) นอกจากนี้ยังมีบางส่วนขยายออกไปเป็นเอ็นแผ่ที่เกาะกับพังผืดของบริเวณส่วนต้นของปลายแขน ซึ่งเรียกว่า เอ็นแผ่ไบซิพิตัล (Bicipital aponeurosis)
กล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรกิไอ จะได้รับเลือดจำนวนมากจากหลอดเลือดแดงแขน (Brachial artery) ซึ่งเป็นหลอดเลือดแดงใหญ่ที่ต่อลงมาจากหลอดเลือดแดงรักแร้ (Axillary artery) และยังเป็นหลอดเลือดแดงที่นิยมใช้ในการตรวจวัดความดันโลหิตอีกด้วย
เส้นประสาทที่มาสั่งการกล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรกิไอ คือเส้นประสาทมัสคิวโลคิวทาเนียส (Musculocutaneous nerve) ซึ่งเริ่มต้นจากการเชื่อมรวมกันของเส้นประสาทไขสันหลังบริเวณคอ คู่ที่ 5,6 และ 7 จากนั้นจึงรวมเป็นแขนงด้านข้าง (lateral cord) ในร่างแหประสาทแขน (Brachial plexus) ก่อนจะแทงทะลุเข้าสู่กล้ามเนื้อคอราโคเบรเคียลิส (Coracobrachialis muscle) ก่อนจะให้แขนงเข้าสู่กล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรกิไอ
กล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรกิไอ เกี่ยวข้องกับการเคลื่อนไหวของแขนที่ข้อต่อสามจุด ซึ่งได้แก่
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ของไทย
รายพระนาม รายนาม เสนาบดีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์
สัปดาห์
สัปดาห์ เป็นหน่วยวัดเวลาเท่ากับเจ็ดวัน เป็นหน่วยเล็กกว่าเดือน อย่างไรก็ดี บางครั้งคำว่า "สัปดาห์" นี้ยังหมายถึงหน่วยวัดเวลาอื่นซึ่งน้อยหรือมากกว่าเจ็ด โดยในประวัติศาสตร์ สัปดาห์หนึ่งยาวสี่ถึงสิบวันในที่ต่าง ๆ กัน
หลักฐานการนับว่าสัปดาห์หนึ่งมีเจ็ดวันอย่างต่อเนื่องมานั้นปรากฏในหมู่ชาวยิวระหว่างการคุมขังที่บาบิโลน (Babylonian Captivity) ในศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสตกาล ทั้งศาสนายูดาย (ตามบรรยายการสรรค์สร้างในโทราห์/ไบเบิล) และบาบิโลนโบราณใช้สัปดาห์เจ็ดวัน วัฒนธรรมอื่นได้รับเอาสัปดาห์เจ็ดวันไปในเวลาแตกต่างกัน ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 1 ถึง 3 จักรวรรดิโรมันค่อย ๆ แทนที่ปฏิทินโรมันซึ่งสัปดาห์หนึ่งมีแปดวันด้วยสัปดาห์เจ็ดวัน ชาวฮินดูอาจรับสัปดาห์เจ็ดวันก่อนศตวรรษที่ 11 ก่อนคริสตกาล นอกจากนี้ ยังมีหลักฐานว่าชาวจีนบางกลุ่มได้ใช้สัปดาห์เจ็ดวันตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 4
ฌอน คอนเนอรี
ฌอน คอนเนอรี่ (Sean Connery) มีชื่อจริงว่า โธมัส ฌอน คอนเนอรี่ (Thomas Sean Connery) เกิดเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 1930 ที่เมืองเอดินเบอระ แคว้นสกอตแลนด์ สหราชอาณาจักร บิดาชื่อว่า โจเซฟ คอนเนอรี่ (Joseph Connery) นับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก ในขณะที่มารดา อูฟาเมีย แม็คลีน (Euphamia Maclean) นับถือศาสนาคริสต์นิกายโปรแตสแตนท์ เขาเริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงครั้งแรกในค.ศ. 1954 แต่รับบทเป็นเพียงตัวประกอบเล็กๆ ไม่มีบทบาทสำคัญใดๆ ในภาพยนตร์เรื่อง Lilacs in the Spring การรับบทตัวละครสำคัญๆครั้งแรกของฌอน คือใน ค.ศ. 1957 นับเป็นการก้าวสู่วงการบันเทิงอย่างเต็มตัว และไม่นานก็สามารถสร้างชื่อเสียงให้แก่ตนได้อย่างรวดเร็ว
ต่อมา ค่ายภาพยนตร์อีโอเอ็น (EON Productions) จะทำภาพยนตร์ชุดบอนด์เดอะซีรีส์ โดยสร้างภาพยนตร์จากนวนิยายสายลับของ เอียน เฟลมมิ่ง เขาจึงได้รับคัดเลือกเป็นผู้รับบทเจมส์ บอนด์คนแรก และเริ่มแสดงภาพยนตร์ชุดบอนด์ โดยภาพยนตร์ชุดบอนด์ตอนแรกได้ออกฉายเป็นครั้งแรกในค.ศ. 1962 ชื่อตอนคือ Dr. No หรือชื่อภาษาไทยว่า พยัคฆ์ร้าย 007 ด้วยทุน 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ กวาดรายได้ถล่มทลายถึง 59,600,000 ดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งเมื่อเทียบเป็นค่าของเงินในค.ศ. 2008 แล้วจะได้ถึง 425,488,741 ดอลลาร์สหรัฐ เขาและอีโอเอ็นจึงเดินหน้าถ่ายทำตอนถัดๆไปเรื่อยๆ ถึง 5 ตอน จอร์จ ลาเซนบี้ ก็เข้ามารับบทเป็นเจมส์ บอนด์แทน แต่เขาไม่สามารถชนะใจแฟนๆภาพยนตร์เจมส์ บอนด์ได้ ฌอน คอนเนอรี่ จึงต้องกลับมารับบทเจมส์บอนด์อีกตอนหนึ่ง คือ Diamonds Are Forever หรือ เพชรพยัคฆราช และเป็นตอนสุดท้ายที่เขาแสดงให้ค่ายอีโอเอ็น แต่ต่อมาเขาก็มาแสดงบทเจมส์ บอนด์ในภาพยนตร์อีกค่ายหนึ่งที่ไม่ใช่ค่ายอีโอเอ็นอีกในค.ศ. 1983 ชื่อว่าตอน Never Say Never Again หรือ พยัคฆ์เหนือพยัคฆ์ และเขายังแสดงภาพยนตร์อยู่เรื่อยๆมาอีกหลายสิบปี
โดยก่อนหน้าที่จะมารับบทเจมส์ บอนด์ นั้น คอนเนอรี่เป็นเพียงนักแสดงตัวประกอบโนเนมคนหนึ่งเท่านั้นเอง ซ้ำยังมีอาชีพเสริมคือรับจ้างส่งนมขวดตามบ้านอีกด้วย อีกทั้งยังไม่มีบุคลิกของเจมส์ บอนด์ ตามทรรศนะของเอียน เฟลมมิ่ง เจ้าของบทประพันธ์อีกต่างหาก แต่เมื่อเขาได้รับการคัดเลือกให้มาทดสอบบท โดยเดินเข้ามาและหยิบบุหรี่ที่วางอยู่บนโต๊ะคาบใส่ปากแล้วพูดประโยคอมตะว่า " Bond, James Bond " เขาก็ได้รับบทนี้จาก อัลเบิร์ต อาร์. บรอลโคลี่ ผู้อำนวยการสร้างทันที และก็ไม่ได้ทำให้ผิดหวัง เมื่อเขากลายมาเป็นเจมส์ บอนด์ อันดับหนึ่งตลอดกาลในใจของแฟน ๆ ภาพยนตร์ชุดนี้ทั่วโลก และผู้ชมภาพยนตร์คนอื่น ๆ ทั้ง ๆ ที่มีนักแสดงหลายต่อหลายคนมารับบทนี้ต่อจากคอนเนอรี่ แต่ก็ไม่มีใครสามารถสร้างความประทับใจได้เท่าคอนเนอรี่
ฌอน คอนเนอรี่ ประกาศวางมือจากวงการบันเทิงเมื่อปี ค.ศ. 2006 รวมระยะเวลาที่อยู่ในวงการบันเทิง 52 ปี นับเป็นนักแสดงในระดับซุปเปอร์สตาร์คนหนึ่งของโลก มีผลงานมากมาย และเคยได้รับรางวัลออสการ์สาขาดาราประกอบชายยอดเยี่ยม จากภาพยนตร์เรื่อง The Untouchables ในปี ค.ศ. 1987 มาแล้วอีกด้วย
ดรากอน
ดรากอน () อาจหมายถึง
สมเด็จพระพุฒาจารย์
สมเด็จพระพุฒาจารย์ เป็นราชทินนามของพระเถระรูปหนึ่งที่มีสมณศักดิ์เป็นสมเด็จพระราชาคณะ ในสมัยหลังได้พระราชทานเฉพาะแก่พระเถระฝ่ายมหานิกาย ปัจจุบันคือ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (สนิท ชวนปญฺโญ) วัดไตรมิตรวิทยารามวรวิหาร
ในสมัยกรุงศรีอยุธยา พระพุทธาจารย์ เป็นราชทินนามพระราชาคณะเจ้าคณะอรัญวาสี มีผู้ได้รับพระราชทานราชทินนามสมณศักดิ์นี้สืบมา จนถึง พ.ศ. 2394 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้เลื่อนสมณศักดิ์พระพุทธาจารย์ (สน) เป็นสมเด็จพระราชาคณะชั้นหิรัณยบัฏที่สมเด็จพระพุฒาจารย์เป็นรูปแรก
สมเด็จพระพุฒาจารย์ มีฐานานุศักดิ์ตั้งฐานานุกรมได้ 10 รูปดังนี้
ในสมัยรัตนโกสินทร์ มีพระราชาคณะได้พระราชทานสมณศักดิ์ที่ (สมเด็จ) พระพุฒาจารย์ ดังนี้
ฟิล์มนัวร์
ฟิล์มนัวร์ () ชื่อเรียกประเภทของภาพยนตร์ประเภทหนึ่ง โดยที่คำว่า "Noir" เป็นภาษาฝรั่งเศสแปลว่า "ดำ" หากจะแปลกันตรง ๆ ตัว ฟิล์มนัวร์ จึงแปลว่า "ฟิล์มดำ" หรือ "ภาพยนตร์ดำ" หรือ "ภาพยนตร์มืด"
ภาพยนตร์ที่จะจัดให้อยู่ในประเภทฟิล์มนัวร์ นั้น จะเป็นภาพยนตร์ที่ใช้แสงและสีมืดทึบ หรือขาวดำเป็นหลัก แสดงให้เห็นถึงด้านมืดในใจมนุษย์ แต่ที่สำคัญที่สุดคือ เรื่องราวที่เกิดในเรื่อง ก็ไม่ได้บ่งบอกว่าใครดี ใครเลวกว่ากัน ทุก ๆ คนมีปนกันไปทั้งดีและเลว เอกลักษณ์อีกประการของฟิล์มนัวร์ ก็คือ ผู้หญิงที่เป็นตัวเอกในเรื่อง จะเป็นผู้หญิงที่มีเสน่ห์ทางเพศอย่างร้ายกาจ และจะหลอกล่อผู้ชายให้ตกเป็นเหยื่อของเธอได้ ตัวอย่างของภาพยนตร์ประเภทฟิล์มนัวร์ ได้แก่ Citizen Kane ของ ออร์สัน เวลส์ ในปี พ.ศ. 2484 (ค.ศ. 1941) , The Third Man ของ คาร์รอล รีด ในปี พ.ศ. 2484 (ค.ศ. 1941) , The Big Sleep ของ โฮเวิร์ด ฮอกส์ ในปี พ.ศ. 2489 (ค.ศ. 1946) เป็นต้น
สำหรับภาพยนตร์ฟิล์มนัวร์ ในยุคปัจจุบันนี้ ได้แก่ Chinatown ของ โรมัน โปลันสกี้ ในปี พ.ศ. 2517 (ค.ศ. 1974) , The Postman Always Rings Twice ของ บ๊อบ ราเฟลสัน ในปี พ.ศ. 2524 (ค.ศ. 1981) , Miller's Crossing ของ โจเอล โคแฮน ในปี พ.ศ. 2533 (ค.ศ. 1990), Naked Lunch ของ เดวิด โครเนนเบิร์ก ในปี พ.ศ. 2534 (ค.ศ. 1991) , L.A. Confidential ของ เคอติส แฮนซัน ในปี พ.ศ. 2539 (ค.ศ. 1997) , Dark City ในปี พ.ศ. 2541 (ค.ศ. 1998) ของ อเล็ก โพรยาส, Midnight in the Garden of Good and Evil ของ คลินต์ อีสต์วูด ในปีเดียวกัน, Memento ของ คริสโตเฟอร์ โนแลน ในปี พ.ศ. 2543 (ค.ศ. 2000) , Femme Fatale ของ ไบรอัน เดอ พัลม่า ในปี พ.ศ. 2545 (ค.ศ. 2002) , Sin City ของ แฟรงก์ มิลเลอร์ และ โรเบิร์ต โรดริเกวซ ในปี พ.ศ. 2548 (ค.ศ. 2005), Planet Terror ของ โรเบิร์ต โรดริเกวซ ในปี พ.ศ. 2550 (ค.ศ. 2007) เป็นต้น
ในส่วนของภาพยนตร์ฮ่องกง เช่น The Longest Nite ของตู้ ฉีฟง ในปี พ.ศ. 2541 (ค.ศ. 1998) เป็นต้น
สำหรับภาพยนตร์ไทยนั้น ภาพยนตร์ที่สามารถจัดให้อยู่ในประเภทฟิล์มนัวร์ได้นั้น มี กะโหลกบางตายช้า กะโหลกหนาตายก่อน ในปี พ.ศ. 2534 เป็นเรื่องแรก จากนั้นในอีกหลายปีต่อมาถึงมี ดอกไม้ในทางปืน ในปี พ.ศ. 2542 โดยผู้กำกับคนเดียวกัน คือ มานพ อุดมเดช ออกมา
และก็ยังมี ห้องน้ำ ภาพยนตร์แผ่นของอาร์.เอส.ฟิล์ม, เฉือน ของ ก้องเกียรติ โขมศิริ ในปี พ.ศ. 2552, นาคปรก ในปี พ.ศ. 2553 และ ฝนตกขึ้นฟ้า ของ เป็นเอก รัตนเรือง ในปี พ.ศ. 2554 เป็นต้น
เพียร์ซ บรอสแนน
เพียร์ซ เบรนดัน บรอสแนน (),เป็นนักแสดงอเมริกันเชื้อสายไอริช เกิดเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1953 (พ.ศ. 2496) ที่เมืองดรอกเฮดา (Drogheda) ประเทศไอร์แลนด์
ต่อมา ในปี ค.ศ. 1964 พ่อแม่ของเขาก็หย่ากัน เขาได้อยู่กับแม่ และแม่ก็แต่งงานใหม่กับทหารผ่านศึกชาวสหราชอาณาจักร ชื่อ วิลเลียม ชาร์ไมเคิล (William Charmichael) เขาจึงเป็นพ่อบุญธรรมของบรอสแนน เขาไม่ได้พยายามกลั่นแกล้งลูกบุญธรรมเหมือนผู้ปกครองบุญธรรมในละคร ตรงกันข้าม เขารัก และเอ็นดูบรอสแนนมากคล้ายกับเป็นลูกในไส้ เขาส่งเสียให้บรอสแนนได้เรียนหนังสือ โดย เขาได้ศึกษาที่โรงเรียนเอลเลียท (Elliott School) ในลอนดอนตะวันตก แต่ไม่จบและในปี พ.ศ. 2507 นั้นเอง วิลเลียมก็พาบรอสแนน ไปดูภาพยนตร์ชุดเจมส์ บอนด์เป็นครั้งแรก ในตอนที่ 3 คือตอน Goldfinger
ต่อมาในปี ค.ศ. 1969 ก็มีผู้ฝึกดาราคนหนึ่งมองเห็นแววความเป็นนักแสดงของเขา ผู้ฝึกคนนั้นจึงรับบรอสแนนไปฝึกเพื่อเตรียมเป็นดารานักแสดงต่อไป
เพียร์ซ บรอสแนน แต่งงานกับนักแสดงสาวชาวออสเตรเลียชื่อ คาสแซนดรา แฮร์ริส (Cassandra Harris) ในปี ค.ศ. 1977 และเขาเริ่มโด่งดังขึ้นมาเมื่อภาพยนตร์เรื่องแรกที่เขาแสดงได้ออกฉายในในปี ค.ศ. 1980
ต่อมา เมื่อครั้งที่เจมส์ บอนด์ตอน For Your Eyes Only (เจาะดวงตาเพชฌฆาต) กำลังถ่ายทำ ภรรยาของเขาได้ไปแสดงประกอบด้วยในบางฉาก เมื่อเขาไปเยี่ยมภรรยาขณะถ่ายทำ ผู้อำนวยการสร้าง อัลเบิร์ต อาร์. บรอกโคลี (Albert R. Broccoli) ได้บอกกับเพียร์ซไว้เป็นทำนองว่าว่า ถ้าเพียร์ซได้เป็นเจมส์ บอนด์ จะดีมาก เพราะเขามีสรีระที่ถูกต้องตามที่เอียน เฟลมมิ่ง บอกเป็นคาแล็กเตอร์ไว้ เขาสามารถเป็นได้สบายๆ จึงเป็นแรงบันดาลใจแรกให้เขาได้เป็น เจมส์ บอนด์
แต่ต่อมา เมื่อโรเจอร์ มัวร์ หมดวาระการรับบทเจมส์ บอนด์ในปี ค.ศ. 1985 เขาควรจะได้เป็นบอนด์คนถัดไป แต่ว่าตามสัญญาที่เขาทำกับค่ายภาพยนตร์อื่น เขาต้องแสดงซีรีส์เรื่อง Remington Steele ให้จบก่อน ทิโมธี ดาลตัน จึงได้แสดงเป็นบอนด์คนถัดไป เขาจึงต้องรอจนกว่าดาลตันจะหมดวาระ
แต่ดาลตัน ถูกวิจารณ์อย่างหนักตั้งแต่ตอนแรกที่แสดง ว่าแสดงได้ตึงเครียด ชอบแก้แค้น เลือดเย็นเกินกว่าจะเป็นเจมส์ บอนด์ ดังนั้นดาลตันจึงต้องหมดวาระเร็ว โดยเขาได้แสดงเพียง 2 ตอน ก็ต้องออกไปจากบทเจมส์ บอนด์ในค.ศ. 1989
และประกอบกับการที่ซีรีส์เรื่อง Remington Steele ได้ฉายจบไปตั้งแต่ค.ศ. 1987 แล้ว และประกอบไม่มีสัญญาอะไรมาคั่นเพียร์ซกับบทเจมส์ บอนด์อีก เขาตอบตกลงและเริ่มแสดงเป็นเจมส์ บอนด์ในทันที และเขาได้แสดงเป็นจำนวน 4 เรื่อง ตั้งแต่ ค.ศ. 1995 - ค.ศ. 2002 ซึ่งมีชื่อตอนคือ GoldenEye , Tomorrow Never Dies , The World Is Not Enough และ Die Another Day ตามลำดับ หลังจากนั้น ค่ายภาพยนตร์อีโอเอ็น ก็ตัดสินใจให้เพียร์ซหมดวาระการรับบทเจมส์ บอนด์ และ แดเนียล เคร็ก มารับบทเจมส์ บอนด์ แทน
มายาตวัน
มายาตวัน ถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์เรื่องแรกผลิตโดยบริษัทกันตนา ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2538
และในปี พ.ศ. 2555 ได้นำกลับมาสร้างใหม่อีกครั้ง แต่ได้นำมาสร้างเป็น ซีรีส์สามทหารเสือสาว ผ่านนิยายรัก "มายาตวัน" อธิชาติ ชุมนานนท์ รับบทเป็น เขตต์ตวัน อุรัสยา เสปอร์บันด์ รับบท มัทนา
สงครามเสน่หา
สงครามเสน่หา เป็นนวนิยายแปลของว.วินิจฉัยกุล ซึ่งแปลมาจากเรื่อง The Bored Bridegroom ของ บาร์บารา คาร์ทแลนด์
อเล็กซิส มาร์ควิสหนุ่มแห่งเมอร์ลินคอร์ทผู้เป็นที่หมายปองของสาว ๆ ในกรุงลอนดอนต้องการได้ทรัพย์สมบัติของตระกูลเมอร์ลีนที่บิดาของตนได้ขายไปให้กับเซอร์โจชัว เฮดลีย์กลับคืนมา อเล็กซิสจึงยอมแต่งงานกับลูเครเชีย บุตรสาวของเซอร์โจชัว ทั้ง ๆ ที่ตนมีคุณหญิงเฮสเตอร์แสตนดิช เป็นคู่รักอยู่แล้ว
ลูเครเชียได้ยินกิตติศัพท์ของว่าที่เจ้าบ่าวของเธอว่าไม่ชอบเด็กสาวซื่อๆ ไม่ประสีประสา เธอจึงไปเรียนการแสดงกับผู้กำกับคนหนึ่ง เมื่อได้พบกันครั้งแรก อเล็กซิสจึงประหลาดใจเป็นอย่างยิ่งที่พบว่าว่าที่เจ้าสาวของเขาเป็นสาวสังคมทรงเสน่ห์ แทนที่จะเป็นสาวน้อย หัวอ่อน ว่านอนสอนง่ายดังที่คาดไว้
ภายหลังแต่งงาน อเล็กซิสได้รับมอบหมายให้ไปปฏิบัติภารกิจช่วยเหลือชาวอังกฤษที่ติดอยู่ในฝรั่งเศส โดยชายหนุ่มตั้งใจที่จะปลอมตัวเข้าไปในระหว่างที่มาฮันนีมูนกับลูเครเชียในเรือ เมื่อขึ้นฝั่งที่ประเทศฝรั่งเศส เขาก็ต้องประหลาดใจที่พบว่าลูเครเชียแอบตามเข้ามาในปฏิบัติการครั้งนี้ด้วย
ในระหว่างหลบหนีทหารฝรั่งเศสด้วยกัน อเล็กซิสพบว่าแท้จริงแล้ว บุคลิกสาวสังคมทรงเสน่ห์เป็นเพียงละครที่ลูเครเชียแสร้งทำเท่านั้น แต่ชายหนุ่มกลับประทับใจความบริสุทธิ์ จริงใจต่างหากของหญิงสาว
เมื่อการผจญภัยและการช่วยเหลือตัวประกันส่วนหนึ่งสำเร็จลง ลูเครเชียได้เดินทางกลับประเทศอังกฤษพร้อมกับเจ้าบ่าวที่ไม่ขี้เบื่ออีกต่อไป
จอมมฤตยู 007
จอมมฤตยู 007 () เป็นภาพยนตร์เรื่องที่ 3 ในภาพยนตร์ชุดบอนด์เดอะซีรีส์ที่ค่ายภาพยนตร์อีโอเอ็น (EON) สร้างขึ้น และเป็นครั้งที่ 3 ที่ฌอน คอนเนอรี่ แสดงเป็นเจมส์ บอนด์ ให้กับค่ายอีโอเอ็นนี้ กำกับโดย กาย ฮามิลตัน (Guy Hamilton) ออกฉายในพ.ศ. 2507
ทุนการสร้างรวมทั้งหมด 3,000,000 ดอลลาร์สหรัฐ เทียบเท่าเงิน 22,000,000 ดอลลาร์สหรัฐในพ.ศ. 2555
กวาดรายได้รวมทั้งหมด 124,900,000 ดอลลาร์สหรัฐ เทียบเท่าเงิน 936,000,000 ดอลลาร์สหรัฐในพ.ศ. 2555
เป็นภาพยนตร์เจมส์ บอนด์ ที่ขายดีเป็นอันดับที่ 2 จากภาพยนตร์เจมส์ บอนด์ อย่างเป็นทางการ 22 เรื่อง (ดูเพิ่ม)
เจมส์ บอนด์ (Sean Connery) จะต้องประมือกับศัตรูที่ชื่อ ออริก โกลด์ฟิงเกอร์ (Gert Frobe) ที่มีแผนจะปั่นราคาทองคำของตนให้สูงขึ้น โดยนำระเบิดรังสีไปถล่มที่ฟอร์ด น็อกซ์ แหล่งเก็บทองคำของอเมริกา บอนด์จึงต้องหยุดมัน พร้อมทั้งได้เจอกับ พุซซี่ กาลอร์ (Honor Blackman) สาวบอนด์ที่มีชื่อประหลาดที่สุด
โกะมัตโต
โกะมัตโต (ญี่ปุ่น: ごまっとう / โรมะจิ: Gomattou) คือ อดีตกลุ่มนักร้องหญิงญี่ปุ่นของสังกัดเฮลโล! โปรเจกต์ ได้รับการก่อตั้งขึ้นมาครั้งแรกในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2545 โดยมีแนวเพลงหลักเป็นแนวอาร์แอนด์บี ที่ผสมผสานไปกับลีลาการเต้นของสมาชิกในกลุ่มทั้ง 3 คน ได้แก่ มากิ โกะโต (หัวหน้ากลุ่ม), อายะ มัตสึอูระ และมิกิ ฟูจิโมโตะ
ผลงานชิ้นเดียวที่กลุ่มนี้ได้ฝากเอาไว้ก็คือ เพลงซิงเกิลที่ชื่อ "แชลวีเลิฟว์?" เปิดตัวครั้งแรกในวันพุธที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545 ซึ่งต่อมา สมาชิกทั้งสามในกลุ่มก็ได้หยิบเอาเพลงดังกล่าวมาร้องเดี่ยวในรูปแบบการเรียบเรียงที่แตกต่างกันไป โดยในเวอร์ชันของมิกิ ฟูจิโมโตะ นั้น จะมีจังหวะที่ช้าลง และมีกลิ่นไอของเพลงแนวโซลผสมอยู่ ส่วนเวอร์ชันของมากิ โกะโต และอายะมัตสึอูระ นั้น จะมีความใกล้เคียงกับเวอร์ชันเดิม แต่ได้มีการผสมผสานแนวเพลงของเควิน บริกก์ส (Kevin "She'kspere" Briggs, โปรดิวเซอร์ดนตรีเชื้อสายแอฟริกันอเมริกัน) เอาไว้ด้วย
ในเวลาต่อมา สมาชิกทั้งสามของกลุ่มนักร้องกลุ่มนี้ก็เริ่มที่จะสลายตัวจากโกะมัตโต เพื่อไปสร้างผลงานเพลงกับกลุ่มอื่น ๆ โดยทางโกะโตและมัตสึอูระนั้น ได้ไปตั้งกลุ่ม "นัตสึมิ โนจิอูระ" ร่วมกับนัตสึมิ อาเบะ ซึ่งต่อมากลุ่มนี้ก็ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "DEF.DIVA" หลังจากที่รับเอาริกะ อิชิกาวะ จากกลุ่มบิยูเด็งมาร่วมด้วยอีกคน ส่วนทางฟูจิโมโตะนั้น เธอได้ไปเข้าร่วมกับกลุ่ม "มอร์นิงมุซุเมะ" และเป็นสมาชิกเสริมให้กับกลุ่ม "คันทรีมุซุเมะ" และเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2549 เธอและมัตสึอูระก็ได้กลับมาร่วมงานกันอีกครั้งหนึ่ง ในนามของกลุ่ม "GAM (เกียมุ)"
ชื่อกลุ่ม โกะมัตโต หรือ โกะมัตโต นี้ เกิดมาจากการนำพยางค์แรกในชื่อสมาชิกของทั้งสามคนมารวมเข้าไว้ด้วยกัน โดยคำว่า "โก" หรือ "โกะ" () นั้น มาจากชื่อ "โกะโต" () ของมากิ โกะโต ส่วนคำว่า "มัต" () นั้น ก็มาจากชื่อ "มัตสึอูระ" () ของอายะ มัตสึอูระ และคำว่า "โต" () นั้นก็มาจากชื่อ "ฟูจิโมโตะ" () * ของมิกิ ฟูจิโมโตะ นั่นเอง
ชู
ชู () เป็นเทพแห่งลม ถือว่าเป็นเทพที่เทพราสร้างขึ้นเป็นองค์แรก พระชายาคือเทพีเตฟนุต มีโอรสธิดาคือเทพเกบ (เทพแห่งดิน) กับเทพีนัต (เทพแห่งฟ้า) ทรงเป็นผู้แยกฟ้าและดินออกจากกัน บางตำนานกล่าวว่าเมื่อเทพรากลับสวรรค์ได้ตั้งให้เทพชูเป็นเทวกษัตริย์ครองโลกอยู่ระยะหนึ่งก่อนจะสละตำแหน่งให้เทพเกบพระโอรส
เทฟนุต
เทฟนุต () เป็นเทพีแห่งฝนและความชุ่มชื้น เป็นชายาของเทพชู มีโอรสธิดาคือเทพเกบและเทพีนัต ทรงเป็นดวงตาของสุริยเทพรา ลักษณะเป็นหญิงสาว พระเศียรสวมวงสุริยะหรือหน้ากากสิงโต
อาตัม
อาตัม () เป็นสุริยเทพสมัยก่อนราชวงศ์ และเป็นเทพดั้งเดิมของเมืองเอธีโอโปลิส ลักษณะในตำนานใกล้เคียงกับสุริยเทพรา กำเนิดจากน้ำหรือจากเทพนุน ลักษณะเป็นชายชรามีหนวด
ไก่ชนเมืองใต้
ไก่ใต้ หรือ ไก่เดือย ที่รู้จักกันในวงการกีฬาไก่ชนเมืองไทย เดิมทีหากย้อนอดีตไปเมื่อ 7-10 ปีที่แล้ว ไก่ภาคใต้จะเป็นที่รู้จักกันในวงแคบ ๆ หรือรู้จักกันเฉพาะทางภาคใต้ และจะไม่เป็นที่รู้จักหรือยอมรับในวงการไก่แข้ง หรือไก่ชนของทางภาคอื่น ๆ เพราะจะไม่มีสื่ออย่างเช่น “นิตยสารไก่ชนต่าง ๆ ” เป็นตัวเผยแพร่ให้รู้ถึงความจริง และความเป็นมาของไก่ใต้ ได้ชัดเจนได้อย่างทุกวันนี้
เพราะทุกวันนี้นิตยสารไก่ชนที่ออกวางแผงทั้งรายปักษ์ และรายเดือน ผู้เขียนกล้าการันตีว่ามีไม่ต่ำกว่า 10 นิตยสารอย่างแน่แท้ ? ซ้ำบ่อย ๆ ที่มีนิตยสารออกทำเล่ม “เฉพาะกิจ” ขึ้นมาตามกระแสของไก่สายพันธุ์ต่าง ๆ ในวงการไก่ชนเมืองไทย จุดนี้จึงเป็นสิ่งที่ยืนยันได้อย่างชัดเจนว่า “วงการไก่ชนเมืองไทย” เติบโตกว้างขวางได้อย่างรวดเร็ว แม้จะมีอุปสรรคใหญ่หลวงอย่าง “ไข้หวัดนก” มาทำให้กีฬาไก่ชนเมื่อไทยต้องสะดุดทุกปี แต่ก็ไม่สามารถต้านทานพลังความนิยมของกีฬาไก่ชนเมืองไทยได้เลย
ส่วนไก่ชนปักษ์ใต้ทุกวันนี้ก็จัดว่าได้รับความนิยมไม่น้อยเช่นกัน เพราะไก่ใต้เลือดร้อยรังแท้เป็นที่ต้องการของคนทุกภาค ทุกระดับชั้น เพื่ออยากได้จุดเด่นในตัวเหล่าพันธุ์ของไก่ชนปักษ์ใต้ ไปพัฒนาสายพันธุ์ของเหล่าไก่ตนเอง ส่วนจุดเด่นจุดดีของไก่ใต้คือสิ่งใดบ้างหรือ ? ท่านลงติดตามจุดเด่นหลัก ๆ สัก 4 ประการ ได้ดังนี้ครับ
สีของไก่ใต้
ไก่ใต้มีสีสันที่แตกต่างไปจากไก่ทางภาคอื่นอยู่พอสมควร สีของไก่ใต้ส่วนใหญ่
นู (เทพ)
นู () เป็นเทพแห่งน้ำ ได้รับการยกย่องให้เป็นเทพอาวุโส ถือกำเนิดในช่วงสร้างโลก พระชายาคือเทพีนันเน็ท เป็นเทพที่คอยให้คำแนะนำแก่เทพรา ลักษณะเป็นชาย เศียรเป็นกบ แมลงปีกแข็งหรืองูใหญ่ โผล่ขึ้นจากน้ำเพียงเอว ชูพระกรขึ้นเหนือเศียร
รัฐปัญจาบ
ปัญจาบ () คือรัฐหนึ่งทางเหนือของอินเดีย มีเมืองหลวงชื่อ จัณฑีครห์ มีประชากรอยู่ประมาณ 24 ล้านคน และรัฐนี้เป็นศูนย์กลางของชาวซิกข์ โดยมีสถานที่สำคัญ คือ สุวรรณวิหารหรือวัดทอง สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของชาวซิกข์ ระบบแผนผังเมืองนี้ มีการจัดพื้นที่แยกเป็นเขตที่อยู่อาศัย เขตอุตสาหกรรม เขตธุรกิจที่ชัดเจน แต่ละส่วนไม่ปะปนกัน มีห้างสรรพสินค้า มีร้านขายของ มีร้านสะดวกซื้อ มีสินค้าบางอย่างที่นำเข้ามาจากไทย แต่ราคาแพงมาก ค่าครองชีพสูง เมืองมีการออกแบบที่สวยมาก ถือได้ว่าเป็นเมืองที่สวยอีกเมืองหนึ่งในอินเดีย โดยนักออกแบบผังเมืองชาวต่างชาติ คือ เลอกอร์บูซีเย สถาปนิกชาวสวิส, มาแชย์ นอวิตสกี สถาปนิกชาวโปแลนด์ และแอลเบิร์ต เมเยอร์ นักวางผังเมืองชาวอเมริกัน
อัลกาฟี
อัลกาฟี () เป็นหนังสือรวบรวมฮะดีษของศาสนาอิสลามมัซฮับชีอะหฺรวบรวมโดย อัลกุลัยนีย์ เป็นหนึ่งในสี่หนังสือฮะดีษที่สำคัญ
อัลกาฟีมีฮะดีษครอบคลุมทุกหมวด ทุกวิทยาการอิสลาม ที่รายงานจากบรรดาอิมาม (อ) แบ่งออกเป็นสามส่วนหลัก ๆ คือ อุศูล อัลกาฟี, ฟุรูอฺ อัลกาฟี และเราฏอตุ อัลกาฟี ทั้งสามส่วนมีฮะดีษรวม 16,000 ฮะดีษ ในหมวดหมู่อะกีดะหฺและชะรีอะหฺ
ผู้รวบรวมอัลกาฟี มีนามและกิตินามว่า "อัลฮาฟิซ อัลกะบีร อัลมุฮัดดิษ อัลญะลีล อัชเชค อะบูญะอฺฟัร มุฮัมมัด บิน ยะอฺกูบ บิน อิสฮาก อัลกุลัยนีย์ อัลรอซีย์ อัลบัฆดาดีย์" เกิดฮ.ศ.260 มรณะ ฮ.ศ. 329 เป็นนักวิชาการด้านฟิกหฺ และเป็นมุฮัดดิษ(นักบันทึกและรายงานวจนะบรรดาอิมาม)
อัลกุลัยนีมีชีวิตอยู่ในสมัยที่บรรดาตัวแทน(สะฟีร)ของอิมามมะหฺดี (อ) ยังมีชีวิตอยู่ ท่านได้พบปะกับบรรดาสะฟีรที่อาศัยอยู่ในนครบัฆดาด อัลกุลัยนีย์เองก็เคยอาศัยอยู่ที่นั่นเช่นกัน อัลกุลัยนีย์สิ้นชีพในปีเดียวกันกับอะลีย์ บินมุฮัมมัด อัสสะมะรีย์ ตัวแทนคนสุดท้ายของอิมามมะหฺดี (อ)
อัลกาฟีรวบรวมฮะดีษมาจาก บทบันทึกวจนะของบรรดาอิมาม หรือที่เรียกว่า ริซาละหฺ ฮะดีษ ที่รู้จักกันในนาม อัลอุศูล อัลอัรบะอะมิอะหฺ () เป็นบทบันทึกจากบรรดาสาวกและสานุศิษย์ของบรรดาอิมาม (อ) ที่บันทึกไว้ในสมัยของอิมามแต่ละท่าน ที่ตกทอดกันมา ริซาละหฺ เล็ก ๆ เหล่านี้มีค่ายิ่งและเรียกชื่อ ริซาละหฺ ฮะดีษ เหล่านั้นว่า อัศลุ เช่น อัศลุ ของอาดัม บินฮุเซน อันนุคอส อัลกูฟีย์ เป็นต้น
อัลกุลัยนีย์ได้ทุ่มเทความพยายามในการนำ ริซาละหฺ ฮะดีษ หรืออัศลุ ของบรรดาสาวกและสานุศิษย์ของบรรดาอิมามมารวบรวมไว้ ท่านได้เดินทางไปยังบ้านเมืองต่าง ๆ มากมายเพื่อสืบเสาะแสวงหาริซาละหฺเหล่านั้นเพื่อนำมารวมกัน จนเกิดเป็นหนังสืออัลกาฟีขึ้นมา
ฮะดีษต่าง ๆ ในอัลกาฟีมีสะนัด(สายรายงาน)อ้างอิงไปถึงบรรดาอิมาม (อ) และอัลกุลัยนีย์ก็พยายามบอกรายละเอียดของผู้รายงานของแต่ละฮะดีษ ซึ่งเป็นข้อมูลที่สำคัญสำหรับชนรุ่นหลังในการตัดสินความถูกต้องและความน่าเชื่อถือของสายรายงาน อัลกุลัยนีย์ใช้เวลา 20 ปีในการรวบรวมเรียบเรียงอัลกาฟี ซึ่งมี 34 กิตาบ(บท)และ 326 บาบ(หมวด) รวมฮะดีษทั้งสิ้น 16,121 ฮะดีษ
เชคญะอฺฟัร ซุบฮานีย์ ได้ตรวจสอบระดับฮะดีษในอัลกาฟีและแยกแยะไว้ดังนี้ :
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา เชียงราย
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา เชียงราย เป็นสถาบันการศึกษาวิชาชีพ ด้านเทคโนโลยี ซึ่งกระทรวงศึกษาธิการได้จัดตั้งขึ้น โดยได้รับการสถาปนาและวางศิลาฤกษ์ ในวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2539 เพื่อเฉลิมฉลองในวโรกาส "กาญจนาภิเษก" พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ทรงครองราชย์ครบ 50 ปี เพื่อเป็นการกระจายโอกาสทางการศึกษา และพัฒนาสู่ท้องถิ่นชนบท โดยมีพื้นที่เป้าหมายดำเนินงานในเขตภาคเหนือตอนบน และในเขตเศรษฐกิจพิเศษ 4 ชาติ ที่เรียกว่า "เขตสี่เหลี่ยมเศรษฐกิจ" โดยการพัฒนาด้านวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และด้านบริการเพื่อสนองความต้องการของตลาดแรงงาน และสังคมภูมิภาค เป็นสถาบันการศึกษาที่มุ่งเน้นการพัฒนาคุณภาพชีวิต และสิ่งแวดล้อมควบคู่ไปกับการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ และศิลปวัฒนธรรม
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา เชียงราย จัดตั้งขึ้นบริเวณ "นิคมแม่ลาว" อำเภอพาน จังหวัดเชียงราย มีพื้นที่รวม 5,000 ไร่ เป็นพื้นที่ภูเขา 3,500 ไร่ พื้นที่ราบ 1,500 ไร่ โดยมีพื้นที่ใช้สอยปัจจุบัน 740 ไร่ 2 งาน 18 ตารางวา
ปัจจุบันวิทยาเขตเชียงราย มีจำนวนนักศึกษากว่า 1,626 คน
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา เชียงราย เปิดสอนใน ๒ ระดับ คือ ระดับปริญญาตรีและระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูงใน 2 คณะ คือ
คณะบริหารธุรกิจและศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา เชียงราย
ระดับปริญญาตรี
ปริญญาบริหารธุรกิจบัณฑิต หลักสูตรต่อเนื่อง 2 ปี จำนวน 5 หลักสูตร
ปริญญาบริหารธุรกิจบัณฑิต หลักสูตร 4 ปี จำนวน 4 หลักสูตร
ปริญญาศิลปศาสตรบัณฑิต หลักสูตร 4 ปี จำนวน 1 หลักสูตร
ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง
หลักสูตร 2 ปี จำนวน 4 หลักสูตร
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา เชียงราย
ระดับปริญญาตรี
ปริญญาวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต หลักสูตรต่อเนื่อง 3 ปี จำนวน 3 หลักสูตร
ปริญญาวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต หลักสูตร 4 ปี จำนวน 1 หลักสูตร
ปริญญาครุศาสตร์อุตสาหกรรมบัณฑิต หลักสูตรต่อเนื่อง 2 ปี จำนวน 1 หลักสูตร
ปริญญาอุตสาหกรรมศาสตรบัณฑิต หลักสูตรต่อเนื่อง 2 ปี จำนวน 1 หลักสูตร
ปริญญาวิทยาศาสตรบัณฑิต หลักสูตรต่อเนื่อง 2 ปี จำนวน 1 หลักสูตร
ปริญญาวิทยาศาสตรบัณฑิต หลักสูตร 4 ปี จำนวน 1 หลักสูตร
ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง
หลักสูตร 2 ปี จำนวน 4 หลักสูตร
รวมจำนวนหลักสูตรที่เปิดเรียนในระดับปริญญาตรีและระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูงทั้งสิ้น 26 หลักสูตร
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล ได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ที่โปรดเกล้าโปรดกระหม่อมพระราชทานพระบรมราชนุญาตให้อัญเชิญพระราชลัญจกรและพระมหาพิชัยมงกุฎมาเป็นตรามหาวิทยาลัย โดยลักษณะของตรามหาวิทยาลัยคือ เป็นรูปพระราชลัญจกรของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ภูมิพลอดุลเดช ล้อมรอบด้วยดอกบัวแปดกลีบ ด้านบนมีเลขเก้าไทยประดิษฐานอยู่ อยู่ภายใต้พระมหาพิชัยมงกุฎ ด้านล่างทำเป็นรูปโค้งรองรับตราพระราชลัญจกร จารึกชื่อมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา มีดอกไม้ทิพย์อยู่ด้านหัวและด้านท้ายของชื่อมหาวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ได้กำหนดให้มีองค์กรของนักศึกษาในระดับเขตพื้นที่ เพื่อเป็นศูนย์กลางการประสานงาน และการดำเนินกิจกรรมของนักศึกษา ได้แก่
วิทยาลัยการอาชีพเทิง
วิทยาลัยการอาชีพเทิง ตั้งอยู่เลขที่ 191 หมู่ 15 ถนนพิศาล ตำบลเวียง อำเภอเทิง จังหวัดเชียงราย (สถาบันการอาชีวศึกษาภาคเหนือ 3) สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ประกาศจัดตั้งเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2536 ตามแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 7 บนที่ดินสาธารณประโยชน์ของสภาตำบลเวียงและที่ดินราชพัสดุโรงเรียนเทิง สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ มีพื้นที่รวม ประมาณ 50 ไร่ สถานศึกษาแห่งนี้จัดตั้งขึ้นเพื่อเป็นสถานศึกษาอาชีวศึกษาเพื่อผลิตบุคลากรที่มีคุณภาพสู่สังคม โดยได้รับความช่วยเหลือและสนับสนุนจาก สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ในขณะนั้น ข้าราชการครู ข้าราชการบำนาญ ผู้ประกอบการ หัวหน้าส่วนราชการและประชาชนในพื้นที่ในการประสานงานในการจัดตั้งและสนับสนุนการจัดการเรียนการสอน โดยเปิดสอนในระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง และหลักสูตรระยะสั้นอื่น ๆ
ธันเดอร์บอลล์ 007
ธันเดอร์บอลล์ หรือในชื่อภาษาอังกฤษว่า Thunderball เป็นภาพยนตร์เรื่องที่ 4 ในภาพยนตร์ชุดบอนด์เดอะซีรีส์ ของค่ายภาพยนตร์อีโอเอ็น (EON) และเป็นเรื่องที่ 4 ที่ฌอน คอนเนอรี่รับบทเป็นเจมส์ บอนด์ ในเรื่องนี้ เทอร์เร็นซ์ ยัง (Terence Young) กลับมาเป็นผู้กำกับอีกครั้ง ภาพยนตร์เรื่องนี้ออกฉายในพ.ศ. 2508 นับเป็นเจมส์ บอนด์ ภาคที่ประสบความสำเร็จสูงที่สุด
ใช้ทุนสร้างรวมทั้งสิ้น 9,000,000 ดอลลาร์สหรัฐ เทียบเท่าเงิน 66,000,000 ดอลลาร์สหรัฐในพ.ศ. 2555
กวาดรายได้รวมทั้งสิ้น 141,200,000 ดอลลาร์สหรัฐ เทียบเท่าเงิน 1,041,000,000 ดอลลาร์สหรัฐในพ.ศ. 2555
เป็นภาพยนตร์เจมส์ บอนด์ ที่ขายดีเป็นอันดับที่ 1 (ขายดีที่สุด)จากภาพยนตร์เจมส์ บอนด์ อย่างเป็นทางการ 22 เรื่อง (ดูเพิ่ม)
นอกจากนี้ ภาพยนตร์ยังได้รับรางวัลออสการ์ สาขาเทคนิคพิเศษยอดเยี่ยม ในงานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 38
องค์กร SPECTRE ศัตรูตลอดกาลของบอนด์ หลังจากโดนบอนด์ขัดขวางแผนการหลายครั้ง ทำให้ศักดิ์ศรีและเงินรายได้จากธุรกิจชั่วๆของพวกมันตกลงไปมาก จนในที่สุดพวกมันก็ได้วางแผนการครั้งใหญ่ คือ ขโมยหัวรบนิวเคลียร์ไปและขู่ว่าจะระเบิดสถานที่สำคัญ เว้นแต่ทางการจะยอมจ่ายค่าไถ่มา แต่มีหรือที่ทางการจะยอมจ่ายค่าไถ่ง่ายๆ เพราะยังมีสายลับพระกาฬ เจมส์ บอนด์ (Sean Connery) อยู่ทั้งคน
ภูมิพล (แก้ความกำกวม)
ภูมิพล สามารถหมายถึง
บ้านทับหลี
บ้านทับหลี แต่เดิมเป็นที่รกร้างว่างเปล่าเป็นเส้นทางผ่านระหว่างบ้านปลายคลองวันกับบ้านสองพี่น้อง ลักษณะเป็นที่ลาดเชิงเขา โดยคำว่า" ทับหลี" น่าจะมีที่มาจากการที่รัชกาลที่ 6 เสด็จโดยขบวนช้างจาก จ.ชุมพร มาประทับร้อนที่พลับพลาบกอินทนิน และประทับแรมที่พลับพลาทับหลีสุริยวงศ์
ซึ่งคำว่า "ทับ" น่าจะมาจากคำว่า "ที่ประทับ" ตรงกับภาษาถิ่นใต้ที่ค้นหาของป่าทำเป็นที่พักชั่วคราวในป่า เพื่อรวบรวมของป่าที่หาได้หุงหาอาหารและพักแรมคืนเรียกว่า "สร้างทับ" ส่วนคำว่า "หลี" น่าจะมาจากชื่อของ คุณหลี สุริยวงศ์ ที่เป็นผู้สร้างพลับพลาที่ประทับแรมในครั้งนั้น โดยสะสมทรัพย์ให้พระยารัษฎานุประดิษฐ์มหิศรภักดี สมุหเทศาบาล ผู้สำเร็จราชการ จังหวัดภูเก็ต สร้าง เพื่อรับเสด็จ รัชกาลที่ 6
ซึ่งในหมู่บ้านมีการทำ ซาลาเปาทับหลี เป็นสินค้าโอทอปของหมู่บ้าน มีอาณาเขตติดต่อกับชายแดนพม่า โดยมี แม่น้ำกระบุรี เป็นเส้นแบ่งดินแดน และมีส่วนมี่แคบที่สุดของแหลมมลายู ซึ่งเรียกกันว่า คอคอดกระ หรือ กิ่วกระ
โดยในทุก ๆ ปี จะมีงานเสด็จพระแข่งเรือ และมีการ ร้องเพลงเรือ ซึ่งถือเป็นงานประจำปีของชาวบ้านในชุมชนทับหลี
ซาลาเปาทับหลี
ซาลาเปาทับหลี เป็นชื่อแฟรนไชส์ซาลาเปา เป็นส่วนหนึ่งของโครงการสินค้าจากโครงการหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ ของ บ้านทับหลี ตำบลมะมุ อำเภอกระบุรี จังหวัดระนอง
ในปี 2495 ได้เกิดไฟไหม้ครั้งใหญ่ในตลาดท่าข้าม ร้านค้าของนายยกกว้างถูกไฟไหม้หมดเนื้อหมดตัว จึงเดินทางกลับบ้านมาอาศัยอยู่กับครอบครัวดั้งเดิมและเริ่มทำซาลาเปาขายช่วยเหลือครอบครัว ได้ถ่ายทอดวิธีทำซาลาเปา ให้นายไฮ้กว้าง และ นาย ฮ่อกว้าง ฮั่นบุญศรี น้องชาย ได้ดำเนินกิจการสืบทอดกันมาจนถึงปัจจุบัน โดยคุณนิตยา งั่นบุญศรี ลูกสาวของนายอุ่ยกว้าง งั่นบุญศรี เป็นผู้ดำเนินกิจการต่อ นับว่าเป็นภูมิปัญญาของบ้านทับหลี ที่ได้สืบทอดจากรุ่นสู่รุ่น เป็นระยะเวลากว่า 50 ปี และได้ถ่ายทอดไปยังคนในหมู่บ้าน ทำให้ปัจจุบันสองข้างทางถนนในหมู่บ้านจะมีร้านจำหน่ายซาลาเปาทับหลี สองข้างถนน กว่า 1 กม. จำนวน 48 ร้าน ซึ่งแต่ละร้านมีคุณภาพ รสชาติใกล้เคียงกัน
ทหารพราน
ทหารพราน เป็นกำลังทหารราบเบากึ่งทหารซึ่งลาดตระเวนตามแนวชายแดนไทยและเป็นส่วนหนึ่งของกองทัพไทย ทหารพรานทำงานร่วมกับตำรวจตระเวนชายแดน แต่ถูกฝึกและติดอาวุธให้ทำการรบ ขณะที่ตำรวจตระเวนชายแดนเป็นหน่วยงานบังคับใช้กฎหมายมากกว่า และทหารพรานในสังกัดกองทัพเรือนั้น ขึ้นการบังคับบัญชากับกองพลนาวิกโยธิน
หน่วยทหารพรานจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2521 ตามแนวคิดที่กำหนดไว้ว่า ทหารพราน คือ อาสาของประชาชน หรือเรียกว่านักรบประชาชน มีวัตถุประสงค์จัดตั้งเพื่อต่อสู้กับกองโจรพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย และขับไล่กองโจรลงจากที่มั่นบนภูเขาในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เป็นแนวคิดของพลเอกชวลิต ยงใจยุทธซึ่งขณะนั้นเป็นผู้อำนวยการศูนย์ปฏิบัติการกองทัพบกที่กองบัญชาการกองทัพไทยในกรุงเทพมหานคร หน่วยทหารพรานประกอบด้วยทหารใหม่จากพื้นที่ซึ่งได้รับผลกระทบจากการก่อการกำเริบของคอมมิวนิสต์ ทหารใหม่นั้นจะเข้ารับการฝึกเข้มข้น 45 วัน ได้รับแจกอาวุธสมัยใหม่ และถูกส่งกลับไปยังหมู่บ้านของตนเพื่อดำเนินปฏิบัติการกองโจรต่อคอมมิวนิสต์
หน่วยทหารพรานดำเนินหลายปฏิบัติการต่อขุนส่าในสามเหลี่ยมทองคำ และยังมีส่วนในการปฏิบัติความมั่นคงระหว่างการเผชิญหน้ากันที่ปราสาทพระวิหารใน พ.ศ. 2551 และ 2552
ช่วงแรกของการก่อตั้งทหารพรานบางคนเป็นอาชญากรที่ต้องคำพิพากษาแต่ได้มีการผ่อนผันโทษ บางส่วนก็สมัครเข้าเป็นทหารพรานเพื่อให้ได้รับพื้นที่ทำกิน ในบางพื้นที่ก็ใช้ทหารพรานทำหน้าที่แทนกองอาสารักษาดินแดน ซึ่งเป็นกำลังพลเรือนที่ปกป้องประชาชนในท้องถิ่นจากกองโจร จนถึงปลาย พ.ศ. 2524 ทหารพรานเข้าแทนที่ 80% ของหน่วยทหารปกติในการปฏิบัติภารกิจตามแนวชายแดนพม่า กัมพูชาและมาเลเซีย
ทหารพรานมีประวัติศาสตร์ที่เจ็บช้ำ โดยเป็นหน่วยที่มักถูกกล่าวหาว่ากระทำการโหดร้าย ใช้อำนาจโดยไม่ถูกต้องและมีส่วนพัวพันกับการค้ายาเสพติด นอกจากนี้ยังมีรายงานว่าหน่วยทหารพรานมีอันธพาลท้องถิ่นส่วนมาก ซึ่งมักใช้สถานะของตนก่ออาชญากรรมต่อเพื่อนพลเมืองต่อไป มีการปฏิรูปหลายครั้งนับตั้งแต่ พ.ศ. 2523 โดยเฉพาะอย่างยิ่งการคัดเลือกทหารใหม่ ซึ่งเป็นมืออาชีพมากกว่าที่เคยเป็นเมื่อยี่สิบปีก่อน 
อดีตทหารพรานยังต้องสงสัยว่าเกี่ยวข้องกับกิจกรรมก่อการร้ายระหว่างการชุมนุมของแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ พ.ศ. 2553 ในกรุงเทพมหานคร แต่ไม่มีหลักฐานชัดเจนในการกล่าวอ้าง มีเพียงรัฐบาลในตอนนั้นที่พูดว่ามีชายชุดดำในกลุ่มผู้ชุมนุม
พ.ศ. 2522 การหลั่งไหลเข้ามายังประเทศไทยของผู้อพยพชาวกัมพูชากลายเป็นปัญหาการเมืองสำคัญและเป็นประเด็นความมั่นคง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง จากการที่ผู้อพยพหลายพันคนเคยเป็นนักรบเขมรแดง นายกรัฐมนตรีไทย เกรียงศักดิ์ ชมะนันท์ ทหารอาชีพซึ่งเคยเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดมาก่อน ประกาศให้อำเภอติดชายแดนอยู่ภายใต้กฎอัยการศึกและอนุมัติให้การอำนวยการรวม กองบัญชาการทหารสูงสุด ควบคุมและจัดความปลอดภัยให้แก่ผู้อพยพ กองบัญชาการทหารสูงสุดสนองโดยจัดตั้ง "หน่วยเฉพาะกิจ 80" ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523 หน่วยทหารพรานพิเศษนี้ได้รับมอบหมายหน้าที่ป้องกัน การจัดการผู้ลี้ภัย และจัดหาอาหารและอาวุธให้แก่ฝ่ายขัดขวางต่อต้านเวียดนามซึ่งประเทศไทยสนับสนุน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เขมรแดง เช่นเดียวกับแนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติประชาชนเขมรและ Armee Nationale Sihanoukiste หรือ ANS ระหว่างการมีอยู่ช่วงสั้น ๆ ของหน่วยเฉพาะกิจ 80 หน่วยถูกกล่าวหาว่ามีการละเมิดสิทธิมนุษยชนอยู่บ่อยครั้ง กระทั่งถูกยุบยกเลิกไปในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2531
อักษรม้ง
อักษรม้ง หรือ ปาเฮาห์ม้ง (Pahawh Hmong) ประดิษฐ์เมื่อ พ.ศ. 2502 โดย ชอง ลือ ยัง นักวรรณคดีม้งที่อยู่ทางภาคเหนือของลาวใกล้กับเวียดนาม ชางเชื่อว่าอักษรถูกส่งผ่านมายังเขาจากพระเจ้า เขาพยายามฟื้นฟูวัฒนธรรมม้ง แต่ถูกฝ่ายรัฐบาลลอบฆ่าเพราะหวั่นเกรงอิทธิพลของเขาที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เขาออกแบบอักษรสำหรับภาษาขมุด้วยแต่สาบสูญไป อักษรนี้เขียนสระก่อนพยัญชนะแต่ออกเสียงพยัญชนะก่อน มีเสียงวรรณยุกต์ 8 เสียง ชาวม้งที่ใช้อักษรนี้มีน้อย โดยมากเป็นกลุ่มชาตินิยมเพราะอักษรนี้ประดิษฐ์โดยชาวม้งเอง
อักษรอื่นที่ใช้เขียนภาษาม้งได้แก่อักษรพอลลาร์ด แม้วในจีน ในประเทศไทยใช้อักษรไทย ในช่วง พ.ศ. 2523 – 2533 มีการประดิษฐ์อักษรอื่นๆอีก เช่น เตาว์ ปาย ตวบ ที่มีลักษณะผสมระหว่างอักษรไทยกับอักษรจีน และอักษรไอโอโล ปัจจุบันชาวม้งส่วนใหญ่เขียนภาษาของตนด้วยอักษรละตินดัดแปลงที่ประดิษฐ์โดย มิชชันนารี วิลเลียม สมอลเลย์ เมื่อ พ.ศ. 2493 ซึ่งการเขียนแบบนี้กำหนดเสียงวรรณยุกต์ด้วยพยัญชนะท้าย
กรวยบ้าน
กรวยบ้าน (หรือเรียกเพียง กรวย) มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Horsfieldia irya" (Gaertn .) Warb. เป็นไม้ต้นชนิดหนึ่ง ใบ เรียงเวียนสลับ เป็นมัน ใบเดี่ยว คล้ายใบจำปีแต่เรียวและนิ่มกว่า ดอกช่อ ออกเป็นช่อแยกแขนงตามง่ามใบ ออกชิดกันแน่นเป็นกลุ่ม ๆตามแขนงช่อดอก แยกเพศ อยู่ร่วมต้น มีขน ช่อดอกเพศผู้แตกแขนงแผ่กว้างกว่าดอกเพศเมีย วงกลีบรวมส่วนบนแยกเป็น 2 กลีบ ดอกเพศผู้มีเกสรเพศผู้ 6 - 10 อัน ดอกเพศเมียใหญ่กว่าเพศผู้ ดอกมีจำนวนมากและขนาดเล็ก สีเหลือง กลิ่นหอม ผล รูปทรงกลม มีเนื้อเป็นพวงคล้ายมะไฟ พวงละ 2 - 5 ผล ผนังผลหนา สุกสีส้ม เมล็ดแข็ง ใหญ่ สีน้ำตาลเข้ม เนื้อหุ้มเมล็ด สีแดงอมส้ม ขยายพันธุ์โดยเพาะเมล็ด
ประโยชน์ของกรวยบ้านมีมากมาย เนื้อไม้ใช้ก่อสร้างภายใน ผล เป็นอาหารสัตว์ป่า น้ำจากยางเปลือกต้มกลั้วคอ แก้เจ็บคอ ถิ่นกำเนิด พบที่ศรีลังกา หมู่เกาะอันดามัน พม่า ภูมิภาคอินโดจีน และภูมิภาคมาเลเซีย มักขึ้นตามฝั่งน้ำลำคลอง
อักษรทิฟินาค
อักษรทิฟินาค (, Tifinaɣ "Tifinagh") พัฒนามาจากอักษรเบอร์เบอร์โบราณ คำว่า “ทิฟินาค” หมายถึงอักษรฟินิเชีย หรืออาจมาจากภาษากรีก “pínaks” หมายถึง การเขียนป้าย อักษรนี้ใช้ในการเขียนบันทึกส่วนตัว จดหมายและการประดับตกแต่ง ส่วนเอกสารในระดับสาธารณะใช้อักษรอาหรับ นักเรียนระดับประถมศึกษาในโมร็อกโกต้องเรียนภาษาทามาไซต์ด้วยอักษรชนิดนี้ตั้งแต่ เดือนกันยายน พ.ศ. 2546
อักษรโซมาลี
อักษรโซมาลี (Somali or af Soomaali) หรือออสมันยา ประดิษฐ์ขึ้นระหว่าง พ.ศ. 2463 – 2465 โดย ซิสมัน ยูซุฟ เคนดีก ( Cismaan Yuusuf Keenadiid) น้องชายของสุลต่านแห่งออบเบีย มีชื่อเรียกในภาษาโซมาลีว่า การเขียนภาษาโซมาลี (far soomaali) หรือซิสมานยะ ( cismaanya) อักษรนี้เข้ามาแทนที่ความพยายามของ เชค อูเวย์ที่พยายามใช้อักษรอาหรับเขียนภาษาโซมาลี และต่อมาถูกแทนที่ด้วยอักษรละติน โดย มูส ซาจิ อิสมาซีล กาลาอัล (Muuse Xaaji Ismaaciil Galaal) ต่อมาใน พ.ศ. 2504 ได้มีการปรับปรุงอักษรละตินและอักษรโซมาลีเพื่อใช้ในโซมาเลีย แต่ใน พ.ศ. 2512 เริ่มมีความพยายามที่จะเลือกระบบใดระบบหนึ่งเป็นระบบของประเทศ อักษรละตินถูกปรับปรุงครั้งสุดท้ายเมื่อ พ.ศ. 2515 ซึ่งเป็นปีเดียวกับที่กำหนดให้ภาษาโซมาลีเป็นภาษาประจำชาติของโซมาเลีย
อักษรนี้ไม่มีการใช้แล้วในปัจจุบัน แม้ใน พ.ศ. 2513 มีคนกลุ่มเล็กๆใช้อักษรนี้ในการสื่อสารระหว่างกัน รวมทั้งพิมพ์หนังสือและวารสารที่ใช้อักษรนี้ เขียนจากซ้ายไปขวา แนวนอน ชื่ออักษรเรียกตามชื่ออักษรอาหรับ อักษรวาวและยาใช้แทนสระอูและสระอี ภาษาโซมาลีมีวรรณยุกต์แต่ไม่ถูกกำหนดในระบบการเขียน
คัมภีร์สาวหยก
คัมภีร์สาวหยก หรือ วิชาดรุณีหยก หรือ วิชาสตรีหยก หรือ คัมภีร์สุรางคนางค์ใจพิสุทธิ์ ( ; ) เป็นสุดยอดวิชาของสำนักสุสานโบราณในนิยายกำลังภายในชุดมังกรหยกของกิมย้ง
ลิ้มเฉียวเอ็งเป็นผู้คิดค้นวิทยายุทธนี้เพื่อใช้สยบวิชาของสำนักช่วนจินก่า แต่กระนั้นก็เป็นยอดวิชาที่หาได้ยาก วิชานี้ต้องฝึกสองคนเพื่อป้องกันธาตุไฟแทรก ลี้มกโช้วต้องการครอบครองวิชาชุดนี้มากจึงพยายามที่จะลอบเข้าสุสานโบราณหลายครั้งแต่ไม่สำเร็จ และต่อมาเอี้ยก่วยและเซียวเหล่งนึ่งก็ฝึกวิชานี้จนสำเร้จ
เทศบาลเมืองตะกั่วป่า
เทศบาลเมืองตะกั่วป่า เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งในจังหวัดพังงา
เทศบาลเมืองตะกั่วป่าจัดตั้งตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองตะกั่วป่าเมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2480 โดยให้ยกฐานะบางส่วนของตำบลตลาดเหนือ ตำบลตลาดใต้ และตำบลย่านยาว อำเภอตะกั่วป่า จังหวัดพังงา ให้มีฐานะเป็นเทศบาลเมือง
ปี พ.ศ. 2535-2537 เทศบาลเมืองตะกั่วป่าได้ดำเนินงานด้านการพํฒนาชุมชนในเขตเทศบาล ตามนโยบายของกรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย ได้จัดแบ่งเขตชุมชนย่อยออกเป็นชุมชนเมืองจำนวน 6 ชุมชน คือ ชุมชนเสนาราษฎร์ ชุมชนบ้านย่านยาว ชุมชนศรีเมือง ชุมชนบางมรา-ตอตั้ง ชุมชนราษฎร์บำรุง ชุมชนตลาดใหญ่ และได้จัดตั้งเพิ่มอีก 1 ชุมชนเมืองในปี พ.ศ. 2547 คือ ชุมชนเสนานุชรังสรรค์
เทศบาลเมืองตะกั่วป่ามีดวงตราสัญลักษณ์เป็นรูป พระนารายณ์ เป็นเทพเจ้าสูงสุดในศาสนาพราหมณ์ สีผิวคล้ำ มีสี่กร ทรงถือสังข์ จักร คทา และดอกบัว
สันนิษฐานว่าชาวอินเดียเป็นผู้นำวัฒนธรรมและศิลปกรรมอินเดียมาเผยแพร่ทางตะวันออก เล่ากันว่า พม่าเคยลักพาเทวรูปพระนารายณ์ซึ่งแกะสลักด้วยหินซิสต์พิงอยู่ใต้ต้นตะแบกตรงปากเวียง แต่ไม่สำเร็จเพราะเกิดพายุและฝนตกหนัก เลยต้องนำมาคืนโดยทิ้งไว้ที่ริมฝั่ง และเมื่อมุงหลังคาก็เกืดมีพายุ ฝนตกน้ำท่วมจึงต้องวางเทวรูปไว้กลางแจ้ง ด้วยความศักดิ์สิทธิ์ดังกล่าว เทศบาลเมืองตะกั่วป่าจึงนำมาเป็นตราสัญลักษณ์ประจำเทศบาล
นิวสวีเดน
นิวสวีเดน (, , ) เป็นสถานที่ตั้งรกรากของชาวสวีเดน ใกล้แม่น้ำเดลาแวร์ใน ชายฝั่งแอตแลนติกกลางของ อเมริกาเหนือ มีจุดศูนย์กลางอยู่ที่ฟอร์ตคริสเตียน ปัจจุบันนี้คือ วิลมิงตัน เดลาแวร์ และในปัจจุบันรวมส่วนของ รัฐนิวเจอร์ซีย์ และรัฐเพนซิลเวเนีย จัดตั้งเมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2181
แบล็คเบิร์น บัคคาเนียร์
แบล็คเบิร์น บัคคาเนียร์ () เดิมคือฮ็อคเกอร์ซิดเดลีย์ บัคคาเนียร์ เป็นเครื่องบินเจ๊ตโจมตีและตรวจการณ์ เครื่องต้นแบบเริ่มบินเป็นเครั้งแรกเมื่อวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 1958 เป็นเครื่องบินเจ๊ตโจมตีของอังกฤษที่ใช้ปฏิบัติการรบทางยุทธวิธีที่มีขีดความสามารถในการบินต่ำได้ดีเพื่อหลบหลีกเรดาร์ของศัตรู บัคคาเนียร์เริ่มประจำการในกองทัพอังกฤษในปี ค.ศ. 1963
พิณ (เครื่องดนตรีพื้นบ้านอีสาน)
พิณ เป็นเครื่องดนตรีประเภทเครื่องสายแบบหนึ่ง มีหลายชนิดแตกต่างตามท้องที่ ในภาคอีสานของประเทศไทย พิณอาจมีชื่อเรียกแตกต่างกันไปตามท้องถิ่น เช่น "ซุง" หรือ "เต่ง" จัดเป็นเครื่องดนตรีประเภทเครื่องสาย มีรูปร่างคล้ายกีตาร์แต่มีขนาดเล็กกว่า โดยทั่วไปมี 3 สาย ในบางท้องถิ่นอาจมี 2 หรือ 4 สาย บรรเลงโดยการดีดด้วยวัสดุทีเป็นแผ่นบาง เช่นไม้ไผ่เหลา หรืออาจใช้ปิ้กกีตาร์ดีดก็ได้ สมัยก่อนจะเล่นเครื่องเดียวเพื่อเกี้ยวสาว ปัจจุบันมักใช้บรรเลงในวงดนตรีโปงลาง วงดนตรีลำซิ่ง หรือวงดนตรีลูกทุ่ง
ทรงลูกบาศก์
ทรงลูกบาศก์ () เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) เป็นรูปทรง 3 มิติ ที่ประกอบด้วยหน้ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสทั้ง 6 หน้า โดยแต่ละจุดยอด (vertex) จะล้อมรอบด้วยหน้ารูปสี่เหลี่ยมเป็นจำนวน 3 หน้าทุกจุด ทรงนี้มี 8 จุดยอด 12 ขอบ และเป็นหนึ่งในทรงตันเพลโต (Platonic solid) ทรงลูกบาศก์เป็นทรงหลายหน้าที่คู่กันกับทรงแปดหน้า มีสมมาตรแบบทรงลูกบาศก์ (หรือเรียกว่าสมมาตรแบบทรงแปดหน้า O) ทรงลูกบาศก์คือรูปทรงไฮเพอร์คิวบ์ (hypercube) ที่อยู่บนสามมิติ
ทรงลูกบาศก์สามารถเรียกได้ในชื่ออื่นๆ เช่น "ทรงสี่เหลี่ยมจัตุรัส, ปริซึมสี่เหลี่ยมจัตุรัส, ทรงหกหน้าปรกติ (regular hexahedron), เทรปโซฮีดรอนสามเหลี่ยม (trigonal trapezohedron)" เป็นต้น
สำหรับทรงลูกบาศก์ที่มีจุดศูนย์กลางอยู่ที่จุดกำเนิด โดยขอบทั้งหมดขนานกับแกนและมีความยาวด้านละ 2 หน่วย พิกัดคาร์ทีเซียนของจุดยอดทั้งหมดคือ
ซึ่งเนื้อในของทรงลูกบาศก์ประกอบด้วยจุดทุกจุด ("x", "x", "x") ที่ −1 < "x" < 1
สำหรับทรงลูกบาศก์ที่มีด้านยาวด้านละ "a" หน่วย
และเนื่องจากปริมาตรของทรงลูกบาศก์มีค่าเท่ากับกำลังสามของด้านหนึ่งด้าน "a"×"a"×"a" ดังนั้นค่ากำลังสามของจำนวนใดๆ จึงถูกเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า "cube" ในภาษาอังกฤษ ทำนองเดียวกับ "square" ที่ใช้เรียกแทนกำลังสอง
ทรงลูกบาศก์เป็นทรงสี่เหลี่ยมมุมฉากที่มีปริมาตรมากที่สุด เมื่อเทียบกับทรงสี่เหลี่ยมมุมฉากอื่นๆ ที่มีพื้นที่ผิวเท่ากัน หรือเมื่อมีความยาวของด้านรวมทั้งหมดเท่ากัน (กว้าง+ยาว+สูง)
ธงชาติญี่ปุ่น
ธงชาติญี่ปุ่น () หรือรู้จักในชื่อ นิชโชกิ () หรือชื่อ ฮิโนมารุ () เป็นธงประจำชาติของประเทศญี่ปุ่น มีลักษณะเป็นธงรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าพื้นสีขาว กึ่งกลางธงเป็นรูปวงกลมสีแดง หมายถึง พระอาทิตย์
มีตำนานเล่าว่าธงฮิโนมารุถือกำเนิดขึ้นในระยะที่มองโกลรุกรานญี่ปุ่นช่วงพุทธศตวรรษที่ 18 โดยพระภิกษุในพระพุทธศาสนารูปหนึ่งชื่อนิจิเร็ง ได้คิดแบบธงพระอาทิตย์นึ้ขึ้นถวายสมเด็จพระจักรพรรดิญี่ปุ่น ซึ่งเป็นที่นับถือจากชาวญี่ปุ่นว่าทรงสืบเชื้อสายมาจากสุริยเทวีอามาเทราสุ ในความจริงแล้ว เป็นที่รู้กันว่าสัญลักษณ์รูปพระอาทิตย์มีอยู่ในพัดญี่ปุ่นของพวกซามูไรช่วงพุทธศตวรรษที่ 17 และใช้กันทั่วไปในธงรบของซามูไรในช่วงพุทธศตวรรษที่ 20 - 21 ซึ่งเป็นยุครณรัฐ (ยุคเซ็งโงกุุ) เมื่อประเทศญี่ปุ่นเปิดประเทศค้าขายกับชาติตะวันตกในวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2397 ธงฮิโนมารุจึงเริ่มมีฐานะเป็นธงราชการที่ใช้ชักบนเรือญี่ปุ่นทั้งหมด
ต่อมาใน พ.ศ. 2411 ตรงกับรัชสมัยเมจิ ธงฮิโนมารุก็ได้รับการพิจารณาให้ใช้เป็นธงชาติในเชิงปฏิบัติ ("de facto" national flag) และมีการรับรองให้ใช้เป็นธงสำหรับเรือค้าขายของเอกชน (civil ensign) ตามพระบรมราชโองการเลขที่ 57 ลงวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2413 อย่างไรก็ตาม ธงนี้ก็ยังมิได้มีการรับรองเป็นธงชาติอย่างเป็นทางการ ตราบจนวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2542 จึงได้มีพระบรมราชโองการเลขที่ 127 รับรองให้ใช้ธงฮิโนมารุเป็นธงชาติตามกฎหมาย และกำหนดสัดส่วนธงไว้ว่า เป็นธงรูปสีเหลี่ยมผืนผ้า พื้นสีขาว กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ตรงกลางเป็นรูปวงกลมสีแดง มีเส้นผ่าศูนย์กลางยาว 3 ใน 5 ส่วน ตามความกว้างของธง
ธงพระจักรพรรดิญี่ปุ่นสร้างขึ้นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2412 เพื่อถวายพระเกียรติแด่สมเด็จพระจักรพรรดิ พระจักรพรรดินี และสมาชิกอื่นๆ ในพระราชวงศ์ตามธรรมเนียมสากล
ธงพระจักรพรรดิญี่ปุ่นแบบปัจจุบันมีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าพื้นสีแดง กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน กลางเป็นตราพระราชลัญจกรดอกเบญจมาศสีทอง 16 กลีบ ซึ่งเป็นดอกไม้ประจำราชวงศ์ ธงสำหรับพระจักรพรรดินีนั้นมีลักษณะคล้ายธงพระจักรพรรดิ หากแต่ที่ด้านปลายธงนั้นตัดชายเป็นรูปหางนกแซงแซว ส่วนธงสำหรับมกุฎราชกุมารและพระวรชายาใช้ธงแบบเดียวกับธงพระจักรพรรดิและธงพระจักรพรรดินีตามลำดับ แต่ขนาดของดอกเบญจมาศจะเล็กกว่าและจะมีกรอบสีขาวล้อมรอบรูปดอกเบญจมาศด้วย
ธงทหารที่สำคัญของญี่ปุ่นและเป็นธงญี่ปุ่นที่รู้จักกันดีทั่วโลกในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 เรียกว่าธงอาทิตย์อุทัย () ได้แก่ ธงกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น ลักษณะคล้ายธงชาติ มีรูปพระอาทิตย์สีแดงรัศมี 16 แฉก อยู่ตรงกลางธง และ ธงจักรพรรดินาวีญี่ปุ่น ลักษณะอย่างเดียวกันกับธงกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่น แต่ดวงกลมพระอาทิตย์นั้นค่อนมาทางต้นธง และเปล่งรัศมีสีแดง 16 แฉก ปลายรัศมีนั้นจดปลายธงทุกด้าน ธงนี้ออกใช้ครั้งแรกเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2432 และใช้มาจนสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 2 ภายหลังได้นำกลับมาใช้อีกครั้งในฐานะธงของกองกำลังป้องกันตนเองทางทะเล เมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2497 สำหรับคนที่อยู่นอกประเทศญี่ปุ่นแล้วล้วนมีความรู้สึกกับธงนี้ในแง่ลบ จากความรุนแรงที่กองทัพญี่ปุ่นก่อขึ้นในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับคนที่เคยต่อสู้หรือถูกทารุณกรรมโดยทหารญี่ปุ่น และประเทศที่เคยถูกญี่ปุ่นยึดครอง
ธงอีกอย่างหนึ่งที่มีลักษณะคล้ายกันกับธงจักรพรรดินาวีญี่ปุ่น คือ ธงของกองกำลังป้องกันตนเองทางบก (Japan Ground Self-Defense Force) ธงนี้มีชื่อในภาษาญี่ปุ่นว่า "ธงฮาจิโจเกียวกูจิตสึกิ" () ลักษณะเป็นธงพื้นสีขาว มีรูปพระอาทิตย์เปล่งรัศมี 8 แฉกอยู่กลาง ขอบธงเป็นสีทอง
บุรินทร์ บุญวิสุทธิ์
• ชื่อ-Name : บุรินทร์ บุญวิสุทธิ์ - Burin Boonvisut 
• ชื่อเล่น-Nickname : บุรินทร์ - Burin
• ประเภท : นักร้อง(นักร้องนำ ชายเดี่ยว) ,นักดนตรี
• ฉายา(ในวงการเพลง) : เจ้าพ่อเพลงดิสโก้
• เกิดวันที่ : 26 ตุลาคม พ.ศ.2519
• อายุ 42 ปี
• สถานะ : สมรสแล้ว กับ “(แหม่ม) สิชล บุญวิสุทธิ์”
• บุตร : 2 คน ชื่อน้อง “บูรพา” และ “บฤณ”
• อาชีพ : นักร้อง ,นักดนตรี ,นักธุรกิจ
• สังกัดค่ายใน(อดีต) : Bakery Music(เบเกอรี่ มิวสิค) และ Spice Dish (สไปซี่ ดิสก์)
สังกัดค่ายใน*(ปัจจุบัน) : Muzik Move Records(มิวซิก มูฟ เรคคอร์ด) / <> Me Records (มี เรคคอร์ด) <> Boxx Music(บ๊อกส์ มิวสิค)
• แนวเพลง : ดิสโก้ ,โซล ,ฟังค์ ,ป๊อป
• ช่วงปี : พ.ศ. 2543 - ปัจจุบัน
•ผลงานเพลงของ”บุรินทร์ Groove Riders”ใน(อดีต) : เพลงหยุด ,เธอทั้งนั้น ,ยิ่งรัก ยิ่งผูกพันธ์ ,รักไม่ได้ ฯลฯ
•ผลงานเพลงของ”บุรินทร์ BURIN BOONVISUT ”ใน(ปัจจุบัน) : เพลงSpotlight ,เธอเท่านั้น ,ขอโทษ ฯลฯ
• ประวัติคร่าวๆของ -> (บุรินทร์) บุรินทร์ บุญวิสุทธิ์
~> ชื่อ-สกุล : นาย บุรินทร์ บุญวิสุทธิ์ ชื่อเล่น : บุรินทร์ เกิดเมื่อวันที่ 26 ตุลาคมพ.ศ.2519 อายุ 42 ปี อาชีพ : นักร้อง ,นักดนตรีและนักธุรกิจ และปัจจุบัน“บุรินทร์”เป็นนักร้องนำชาย(เดี่ยว)ที่สังกัดค่าย : Muzik Move Records(มิวซิก มูฟ เรคคอร์ด) ผลงานของ”บุรินทร์”กับ(สังกัดค่ายใหม่) ในฐานะ”นักร้องนำชาย(เดี่ยว)” : เพลงSpotlight ,เธอเท่านั้น ,ขอโทษ ฯลฯ “บุรินทร์”ได้เป็นที่รู้จักจากการเป็น นักร้องนำวง Groove Riders(กรู๊ฟ ไรเดอร์ส) ในสังกัดค่าย Bakery Music(เบเกอรี่ มิวสิก) และ Spice Dish(สไปซี่ ดิสก์) ผลงานของ”บุรินทร์”กับ(สังกัดค่ายเก่า) ในฐานะ”นักร้องนำวง Groove Riders” : เพลงหยุด ,เธอทั้งนั้น ,ยิ่งนาน ยิ่งผูกพันธ์ ,รักไม่ได้ ฯลฯ “บุรินทร์”มีลักษณะเด่นคือ “เสียงที่เป็นเอกลักษณ์” จนได้ฉายาว่า “เจ้าพ่อเพลง ดิสโก้” อีกทั้งยังเป็นผู้บริหาร “บริษัท เมโทร ออโต้เฮาส์ จำกัด” และนอกจากนี้ “บุรินทร์” ยังรับอ่าน “สปอร์ตโฆษณา” ที่ออกอากาศทางสถานีวิทยุและโทรทัศน์อีกด้วย ด้านชีวิตส่วนตัวของ”บุรินทร์”ได้สมรสกับ “แหม่ม-สิชล บุญวิสุทธิ์” เมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ.2547 ณ โรงแรม แกรนด์ไฮแอท เอราวัณ และมีบุตรด้วยกัน 2 คน ชื่อน้อง “บูรพา” และ “บฤณ”
ด้านล่างนี้เป็นรายชื่อเพลง
สุหนัต
คีตาน (; ) คนไทยมักเรียกว่า สุหนัต (สุ-หนัด) หมายถึง พิธีการขริบหนังหุ้มปลายตามข้อกำหนดในศาสนายูดาห์และศาสนาอิสลาม คำว่า สุหนัต มาจากคำว่า "ซูนัต" ในภาษามลายู ซึ่งมาจากคำว่า "ซุนนะฮ์" ในภาษาอาหรับ ซึ่งหมายถึงแบบแผนการปฏิบัติของนบีมุฮัมมัด พิธีสุหนัตเกิดขึ้นครั้งแรกในศาสนายูดาห์ ซึ่งเริ่มทำพิธีนี้ครั้งแรกในสมัยของอับราฮัม
การเรียกว่า "เข้าสุนัต" มาจากวลี "มาซุก ญาวี" หรือ "มะโซะยาวี" (แปลว่า เข้าญาวี) ในภาษามลายู หมายถึง เข้า (ศาสนาของ) คนญาวี (มลายูมุสลิม) ด้วยการขริบหนังที่ปลายอวัยวะเพศ
การขริบหนังองคชาตเป็นประเพณีของชาวยิว ชาวมุสลิม และคริสต์ศาสนิกชนบางนิกาย เช่นเดียวกับเผ่าหลายเผ่าในแอฟริกา ผู้ที่นับถือศาสนาอื่นนิยมขริบเนื่องจากเหตุผลทางสุขภาพ
เส้นผ่านศูนย์กลาง
เส้นผ่านศูนย์กลาง (อังกฤษ: diameter) คือเส้นตรงซึ่งลากผ่านจุดศูนย์กลางของรูปวงกลมไปบรรจบกับเส้นรอบวงทั้งสองข้าง ซึ่งรูปวงกลมนั้นอาจมาจากหน้าตัดของทรงกระบอก ทรงกรวย หรือทรงกลมก็ได้ เส้นผ่านศูนย์กลางมีความยาวเป็นสองเท่าของเส้นรัศมี เป็นคอร์ดที่ยาวที่สุดในรูปวงกลม และแบ่งรูปวงกลมออกเป็นรูปครึ่งวงกลมสองส่วนเท่าๆ กัน และสามารถเปลี่ยนไปได้ทุกทิศทางไม่กำหนด
เส้นผ่านศูนย์กลางจะสร้างมารถคำนวณได้โดยหาค่ารัศมีแล้วคูณสอง เพราะว่าความยาวของรัศมีหนึ่งเส้นเท่ากับครึ่งหนึ่งของเส้นผ่าศูนย์กลาง
ในทางวิศวกรรมศาสตร์ เส้นผ่านศูนย์กลางสามารถเขียนแทนได้ด้วยสัญลักษณ์ ⌀ (ยูนิโคด: U+8960) ซึ่งมีลักษณะเป็นรูปวงกลมเล็กๆ ขีดทับด้วยเส้นตรงเอียงลงทางซ้าย มีประโยชน์ในการบ่งบอกขนาดของรูปวงกลม
ควอนตัส
ควอนตัส () เป็นสายการบินประจำชาติและเป็นสายการบินที่ใหญ่ที่สุดของออสเตรเลีย และยังเป็นสายการบินเก่าแก่เป็นอันดับ 3 ของโลกที่ยังให้บริการอยู่ ตามหลังเคแอลเอ็ม และเอวิอองคา ชื่อของควอนตัส (Qantas) นั้นย่อมาจาก "Queensland and Northern Territory Aerial Services"
นี้คือฝูงบินของควอนตัส ณ.เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2012:
ณ สิงหาคม พ.ศ. 2546 อายุการใช้งานเฉลี่ยของฝูงบินของควอนตัส คือ 10 ปี