hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ไข่ดาว
ไข่ดาว () คือ ไข่ที่นำมาทอดโดยไม่กวนผสมไข่ขาวและไข่แดงเข้าด้วยกัน
ฮันฮก
ฮันฮก (; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก เป็นชาวเมืองอิ่งชวน ( เองฉวน ) มณฑลเหอหนาน มีฉายาว่าอุ๋นเจ๋ย์ เป็นคนขี้ขลาด ไม่กล้าทำงานใหญ่ๆ ติดสินบนตั๋งโต๊ะจึงได้ครองแคว้นกิจิ๋ว ครั้นหัวเมืองต่างได้ยกทัพมาปราบตั๋งโต๊ะ ณ เมื่อทำการไม่สำเร็จ ก็ถอยทัพกลับ เพราะอ้วนเสี้ยวรู้กำพืดของฮันฮกดี จึงสมคบกับกองซุนจ้าน เจ้าเมืองปักเป๋งจะเข้ามาแย่งเอาแคว้นกิจิ๋ว
กองซุนจ้านตกลงด้วย อ้วนเสี้ยวจึงมีจดหมายบอกให้ฮันฮกเป็นเชิงแจ้งให้รู้ว่า กองซุนจ้านปรึกษาจะยกทัพมาตีกิจิ๋ว ฮันฮกตกใจ รีบเชิญอ้วนเสี้ยวเข้ามาอารักขาแคว้นกิจิ๋วทันที อ้วนเสี้ยวก็ได้แคว้นกิจิ๋วโดยไม่ต้องเสียเลือด ส่วนฮันฮกรีบหนีเอาตัวรอดไปอยู่เมืองตันลิว และเป็นทุกข์กระวนกระวายใจ กลัวคนนั้นจะทำราย คนนี้จะทำร้าย ในที่สุดเลยต้องฆ่าตัวตาย
ขงหยง
ขงหยง หรือ ขงเล่ง มีชื่อในสำเนียงจีนกลางว่า ข่งหรง() (ค.ศ. 153 - ค.ศ. 208) มีชื่อรองว่าเหวินจฺวี่ () เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ในยุคสามก๊ก เป็นชาวเมืองซีฟู่ ในเขตแคว้นหลู่โก้วะ ( โลก๊ก ) อันเป็นที่เกิดของขงจื้อ เป็นเชื้อสายของขงจื้อลำดับที่ 20 มีสติปัญญาเฉียบแหลม เมื่ออายุ 10 ขวบได้ไปหาหลี่อิ๋ง เจ้าเมือง คนเฝ้าประตูไม่ให้เข้า ขงหยงอ้างว่าเป็นเพื่อนสนิทของเจ้าเมืองจึงเข้าได้ เมื่อหลีอิ๋งถามว่า เป็นเพื่อนสนิทมาตั้งแต่ครั้งไหน ขงหยงตอบว่า บรรพบุรุษของข้าพเจ้า (คือขงจื้อ) ได้ไปถามความรู้เกี่ยวกับประเพณี จากบรรพบุรุษของท่าน ( คือ เล่าจื๊อ ซึ่งชื่อจริงว่า หลีเอ๋อ ) จึงถือว่าสกุลเราสนิทมาหลายชั่วคนแล้ว
หลีอิ๋งประหลาดใจในสติปัญญาของเด็กน้อยผู้นี้มาก พอดีเฉินวุ่ย ขุนนางผู้ใหญ่ตำแหน่งต้าจงต้าฟูมาเยี่ยมหลีอิ๋งจึงเล่าให้เฉินวุ่ยฟัง เฉินวุ่ยก็ว่า เด็กฉลาดไม่แน่นักที่โตขึ้นจะฉลาดเสมอไป ขงหยงโต้ว่า ตัวท่านเองก็เป็นเด็กฉลาดมาก่อนไม่ใช้หรือ พูดคำนี้ทั้งหลีอิ๋งกับเฉินวุ่ย ก็หัวเราะขึ้นพร้อมกัน โตขึ้น ขงหยงได้ดำรงตำแหน่งราชการเป็นจงหลังเจี้ยง เจ้าเมื่องปักไฮ ประชาชานิยมรักใคร่มาก ชอบยกคำโบราณมาพูดเสมอว่า “ในห้องพรั่งพร้อมด้วยเพื่อน ในแก้วเอิบอาบด้วยน้ำเหล้า” เป็นผู้จัดตั้งสถานศึกษาศิลปะวรรณคดี และได้ชื่อว่าเป็นปราชญ์คนหนึ่งใน 7 ของรัชสมัยพระเจ้าเหี้ยนเต้
ครั้งหนึ่งโจโฉต้องการคนดีมีฝีปากไปเกลี้ยวกล่อมเล่าเปียว ผู้ครองแคว้นเกงจิ๋ว มีผู้เสนอให้วานขงหยง แต่ขงหยงไม่ยอมรับ แนะนำให้วานยีเอ๋ง ซึ่งเป็นเพื่อนรักไปแทน แต่ยีเอ๋งเป็นปราชญ์ที่พูดมากเกินไป ชอบยกตนข่มท่าน การเกลี้ยกล่อมจึงไม่สำเร็จ เนื่องจากคอยขัดคอโจโฉบ่อย ๆ โจโฉจึงไม่ชอบ ครั้งสุดท้ายขัดคอไม่ให้ยกทัพไปปราบเล่าปี่ อ้างว่าเล่าปี่เป็นเชื้อสายพระเจ้าเหี้ยนเต้ และตั้งหลักมั่นคงที่เกงจิ๋วแล้ว
โจโฉโกรธ ให้จับขงหยงประหารชีวิตเสีย ขณะที่บุตรกำลังเล่นหมากรุกกันอยู่คนใช้วิ่งมาบอกข่าว และให้ขอให้หนีไปเสีย บุตรขงหยงคนที่สองตอบว่า พูดมิทันขาดคำทหารโจโฉก็เข้ามาล้อมเรือนจับบุตรภรรยาขงหยงไปฆ่าเสียสิ้น แล้วโจโฉให้เอาศพขงหยงไปประจานไว้ที่สามแพร่ง
เขื่อนกระเสียว
เขื่อนกระเสียว เป็นเขื่อนดินที่ยาวเป็นอันดับสองของประเทศไทย (เขื่อนดินที่ยาวที่สุดคือ เขื่อนป่าสักชลสิทธิ์) กั้นลำห้วยกระเสียวตั้งอยู่ที่ บ้านนาตาปิ่น หมู่ที่ 3 ตำบลด่านช้าง อำเภอด่านช้าง จังหวัดสุพรรณบุรี ในพื้นที่โครงการส่งน้ำและบำรุงรักษากระเสียว กรมชลประทาน
บาราย
บาราย (; ) เป็นแหล่งเก็บน้ำที่ถูกสร้างขึ้นในรูปแบบของอาณาจักรขอมในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ บารายที่ใหญ่ที่สุด มีอยู่สองแห่งคือ บารายตะวันออก และ บารายตะวันตก ในเมืองพระนคร ประเทศกัมพูชา บารายมีลักษณะเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า นักประวัติศาสตร์ต่างสันนิษฐานต่าง ๆ เกี่ยวกับความหมายและการทำงานของบาราย บางท่านเชื่อว่า บารายเหล่านี้ถูกสร้างขึ้นมาโดยมีจุดประสงค์ทางมโนมัย ซึ่งแสดงความหมายถึงทะเลที่อยู่ล้อมรอบเขาพระสุเมรุ ท่านอื่น ๆ มีทฤษฎีเกี่ยวกับการใช้บารายเป็นแหล่งเก็บน้ำ สำหรับการชลประทานของไร่นาต่าง ๆ ทฤษฎีต่าง ๆ เหล่านี้อาจจะเป็นไปได้ว่า บารายได้ถูกสร้างขึ้นมาด้วยทั้งสองเหตุผล หรือเหตุผลอื่น ๆ อีก
อ้วนซง
อ้วนซง ; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก บุตรคนสุดท้องของอ้วนเสี้ยว เกิดจากนางเล่าซือภรรยาน้อย มีฉายาว่า เสี่ยนฟุ่ อ้วนเสี้ยวรักมาก อยากให้ครองแคว้นกิจิ๋วแทนตน รูปร่างหน้าตาสง่างาม กล้าหาญในการสงคราม แต่ไม่รู้จักพลิกแพลงตัวเองให้เหมาะสมกับกาลเทศะ
เมื่ออ้วนเสี้ยวถึงแก่กรรม อ้วนซงยึดอำนาจในกิจิ๋ว ในยามที่โจโฉกำลังรุกรานเข้ามา อ้วนถำผู้พี่ใหญ่ไม่ยอมขึ้นกับอ้วนซง จึงเกิดรบกัน อ้วนถำสู้ไม่ได้ ต้องหนีไปอยู่เมืองเพงงวนก๋วน แล้วขอความช่วยเหลือจากโจโฉให้ปราบอ้วนซง โจโฉได้กำลังเพิ่มขึ้น จึงโจมตีอ้วนซงแตกหนีไปพึ่งกองซุนของ เจ้าเมืองเลียวตั๋ว พร้อมอ้วนฮีผู้พี่ กองซุนของเกรงว่าโจโฉจะตามไปตีดินแดนของตน จึงจับตัวอ้วนซง อ้วนฮีตัดศีรษะส่งไปอภินันทนาการแก่โจโฉ พร้อมกับขอพึ่งใบบุญด้วย
บารายตะวันออก
บารายตะวันออก (; ) ในปัจจุบันเป็น บาราย ที่เหือดแห้งหายไปแล้ว เป็นแหล่งเก็บน้ำสำคัญในอดีตใน เมืองพระนคร ประเทศกัมพูชา ตั้งอยู่ทางด้านตะวันออกของกำแพงเมือง นครธม บารายตะวันออกถูกสร้างขึ้นในราวปี พ.ศ. 1443 (หรือ คริสต์ศตวรรษที่ 10) ในรัชสมัยของ พระเจ้ายโศวรมัน บารายแห่งนี้ถูกหล่อเลี้ยงโดยแม่น้ำเสียมราฐ บารายแห่งนี้เป็นบารายที่ใหญ่ที่สุดอันดับสอง รองลงมาจาก บารายตะวันตก วัดคร่าว ๆ ได้ 7,150 คูณ 1,740 เมตร และบรรจุน้ำเกือบ 50 ล้าน ลูกบาศก์เมตรของน้ำ
รูปสลักที่เล่าเรื่องการก่อสร้างบาราย พบได้ตามมุมทั้งสี่ของสิ่งก่อสร้าง ตอนแรก บารายแห่งนี้ ถูกเรียกว่า ยโศดรตตกะ ตามชื่อกษัตริย์ผู้สร้าง
บัณฑิตแบ่งแยกกันตามความคิดของวัตถุประสงค์ของบารายนี้ และบารายอื่น ๆ โดยทฤษฎีบางทฤษฎี ชาวขอมกักเก็บน้ำสำหรับการชลประทาน แต่ไม่มีร่องรอยการแกะสลักที่บ่งบอกถึงวัตถุประสงค์ดังกล่าว ทฤษฎีอื่น ๆ คือ บารายถูกสร้างขึ้นมาหลัก ๆ ไว้สำหรับทางศาสนา ซึ่งแสดงถึงทะเลแห่งการสร้าง ซึ่งล้อมรอบเขาพระสุเมรุ ที่อยู่อาศัยของเทพเจ้าในศาสนาฮินดู
บารายตะวันออกในปัจจุบันไม่ได้บรรจุน้ำแล้ว แต่เค้าโครงของมันยังคงปรากฏให้เห็นเด่นชัดในภาพถ่ายทางอากาศ ตรงใจกลางของบาราย คือ ปราสาทแม่บุญตะวันออก ซึ่งตั้งอยู่ในพื้นยกระดับที่เคยเป็นเกาะมาก่อนในอดีต ตอนที่บารายยังบรรจุน้ำ
อ้วนถำ
อ้วนถำ ; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก บุตรชายคนโตของอ้วนเสี้ยว มีฉายาว่า เสียนซือ บิดาให้ไปกินเมืองเซียงจิ๋ว
เมื่อโจโฉรุกรานมณฑลเหอเป่ย และอ้วนเสี้ยวตรอมใจตาย อ้วนถำกับอ้วนซงน้องคนเล็กแย่งกันเป็นใหญ่ในแคว้นกิจิ๋วแทนบิดา อ้วนถำสู้ไม่ได้ จึงเข้าสวามิภักดิ์ต่อโจโฉขอพึ่งบุญปราบอ้วนซง โจโฉก็ให้คำมั่นสัญญาว่าจะยกลูกสาวให้เป็นภรรยา แต่แล้วเมื่อโจโฉยึดแคว้นกิจิ๋วได้ทั้งหมด แล้วอ้วนซงหนีไปแล้ว อ้วนถำกลับเกิดความสำนึกว่า ไม่ควรยอมจำนนต่อโจโฉ จึงเตรียมสู้รบกับโจโฉอยู่ที่เมืองลำพี้ โจโฉตามไปปราบ รบพุ่งกันหลายครั้ง อ้วนถำเห็นว่าสู้ไม่ได้ จึงขอสวามิภักดิ์อีกครั้งหนึ่ง แต่โจโฉไม่ยอมรับในที่สุดโจหอง ทหารเอกโจโฉก็เอาง้าวฟ้นอ้วนถำหลายทีจนตกม้าตาย โจโจให้ตัดศีรษะเอาไปเสียบไว้ที่ประตูเมืองด้านเหนือ
เกมนรก โรงเรียนพันธุ์โหด
เกมนรก โรงเรียนพันธุ์โหด (; ) เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่น ที่สร้างมากจากหนังสือในเรื่องเดียวกัน (Battle Royale) ผลงานของ Koushun Takami เป็นงานการกำกับโดย Kinji Fukasaku ออกฉายในวันที่ 16 ธันวาคม ปี พ.ศ. 2543 ในประเทศญี่ปุ่น
จินตนาการในโลกอนาคต ประเทศญี่ปุ่นเกิดภาวะล่มสลาย ตกต่ำถึงขีดสุดในทุกๆ ด้าน เศรษฐกิจพังนินาศยับเยิน ผู้คนจำนวน 10 กว่าล้านกลายเป็นคนว่างงานในชั่วพริบตา สังคมเสื่อมโทรมทรุดหนัก เด็กและเยาวชนที่ต้องออกจากโรงเรียนกลางคันในปีนี้ มีจำนวน 80,000 คน จำนวนครู-อาจารย์ที่เสียชีวิตในหน้าที่ จากการใช้กำลังรุนแรงภายในโรงเรียน มีมากถึง 1,200 คน ระบบการศึกษาเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรง รวมทั้งอาชญากรรมที่ก่อขึ้นโดยวัยรุ่น ก็ปรากฏขึ้นมากมาย อาชญากรรมระบาดแพร่หลายไปทั่วทุกหนแห่ง ปัญหาวัยรุ่นกลายเป็นหนึ่งในปัญหาหลักระดับชาติ พวกเขาไม่ยอมเคารพเชื่อฟังคำสั่งของผู้ใหญ่ กระด้างกระเดื่องต่อครูบาอาจารย์ รัฐบาลจึงวางมาตรการตอบโต้ ด้วยการประกาศ "วิธีการปฏิรูปการศึกษายุคใหม่" ออกมา ซึ่งมีเป้าหมายเพื่อคืนสิทธิ์ให้กับผู้ใหญ่ โดยใช้เกม "Battle Royale" หรือที่เรียกสั้นๆ ว่า BR มากำราบเด็กแสบ
ในแต่ละปี จะมีการสุ่มตัวอย่างเลือกนักเรียนวัยประมาณ 15 ปีขึ้นมา 1 ชั้นเรียน จำนวน 42 คน จากนั้นพาไปปล่อยทิ้งไว้บนเกาะร้าง โดยทางโรงเรียนทำทีเสมือนว่า กำลังพานักเรียนไปทัศนาจรนอกสถานที่ กติกาของเกม Battle Royale มีอยู่ง่ายๆ ว่านักเรียนทุกคนโดนสวมปลอกคอ ที่ผู้ควบคุมสามารถกดปุ่มให้ระเบิดได้ทันที ทุกคนจึงต้องเล่นเกมกันหมด ไม่ว่าจะยินยอมพร้อมใจ หรือรู้สึกต่อต้านก็ตาม ยิ่งไปกว่านั้น พื้นที่บนเกาะยังแบ่งเป็นโซนต่างๆ แต่ละวันจะมีการประกาศแจ้งให้ทราบเป็นระยะๆ ว่าที่ใดบ้างเป็นเขตอันตราย ซึ่งจะเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา เพื่อให้นักเรียนทุกคนต้องเดินทางหลบหนีเอาตัวรอด อุปกรณ์ที่นักเรียนแต่ละคนจะได้รับเป็นถุงยังชีพ ซึ่งประกอบด้วยอาหารและน้ำเท่าที่จำเป็น เข็มทิศ แผนที่ ไฟฉาย รวมทั้งอาวุธป้องกันตัว แต่ละคนจะได้อาวุธไม่เหมือนกัน มีตั้งแต่ปืนระเบิดที่ทันสมัยอานุภาพล้างร้ายกาจ จนถึงอาวุธง่ายๆ อย่างเช่น ขวาน มีด หน้าไม้ ส้อม ฝาหม้อ กล้องส่องทางไกล สุดแท้แต่ใครจะโชคดีมากกว่ากัน
ปลอกคอจะระเบิดออกก็ต่อเมื่อ
ระยะเวลาในการเล่นเกมเกิดขึ้นส้นสุดลงภายใน 3 วัน และจะต้องขับเคี่ยวเพื่อให้ได้ผู้ชนะเพียงหนึ่งเดียว หากครบกำหนดแล้วยังสรรหาคนชนะไม่ได้ ทุกคนต้องถูกฆ่าตายหมด ที่สำคัญคือ ตัดความคิดเรื่องหลบหนีออกไปได้เลย เพราะไม่มีทางโดยสิ้นเชิง วิธีการเล่นเกมนั้นง่ายนิดเดียวคือ คนที่รอดชีวิตหนึ่งเดียว คนสุดท้ายที่ยังยืนหยัดอยู่เมื่อครบ 3 วันเป็นผู้ชนะ
เมื่อทุกคนตกอยู่ในภาวะโดนบีบคั้นสุดขีด แต่ละคนก็มีวิธีการ "ดิ้นรน" ที่แตกต่างกัน ซึ่งวิธีการของแต่ละคนจะเป็นอย่างไร ใครจะเป็นผู้โชคดีที่รอดชีวิต ...ในเกม BR
Business process reengineering
Business Process Reengineering หรือ Business Process Redisign หรือที่เรียกย่อๆว่า BPR นั้นคือความพยายามเชิงการจัดการ ที่มีความมุ่งหมายเพื่อยกระดับประสิทธิภาพ และประสิทธิผลของกระบวนการทำงานขององค์กรตลอดทั้งระบบ วิธีการนั้นก็แสนจะง่าย เพียงมองกลับไปมองที่ระบบการทำงานขององค์กร เดเวนพอร์ท (1993) หนึ่งในผู้ก่อตั้ง BRP ชี้ว่า วิธีการ Reengineering นั้นจะต้องคิดหารูปแบบใหม่ในวิธีการทำงาน, กิจกรรมที่จำเป็นต้องทำจริงจริง และการนำเอาคน, วิทยาการ และองค์กร มาประสานเข้าด้วยกัน
วิธีการนี้ฟังเหมือนจะเหมือนปอกกล้วยเข้าปาก แต่มันไม่ง่ายขนาดนั้น เดเวนพอร์ท (1996) ชี้ว่ากระแส รีเอนจิเนียร์ริงนั้น เป็นเหมือนดอกไม้ไฟเท่านั้น ด้วยความเข้าใจที่ผิดๆ เขาชี้แจงแบบเกรี้ยวกราดว่า ปัจจุบันนี้ รีเอนจิเนียร์ริง ถูกเข้าใจแบบผิดๆว่าคือการ เปลี่ยนโครงสร้างใหม่, ไล่คนออก และ เปลี่ยนแปลงแบบถี่ๆ ในขณะที่ "มหกรรมการไล่ออก" ไม่เคยได้รับการเอ่ยถึง ในช่วงต้นของประวัติศาสตร์การรีเอนจิเนียร์ริงเลย พูดง่ายๆ ผู้จัดการในปัจจุบันละทิ้งการให้ความสำคัญของมนุษย์ไปเสียแล้ว
แท้จริงแล้ว หัวใจของรีเอนจิเนียร์ริ่ง คือมนุษย์ บทบาทของเทคโนโลยีนั้นคือการช่วยงานมนุษย์ ไม่ใช่ทดแทนมนุษย์ อย่างไรก็ตาม นักธุรกิจหลายคนกลับเข้าใจผิดเกี่ยวกับบทบาทของเทคโนโลยี และโละพนักงานเจนสนามออก ที่คล้ายๆกัน ไลเกอร์ (2004) เองก็กล่าวว่า ปรัชญาของโตโยต้านั้น ให้ความสำคัญกับพนักงานมาก ชนิดขาดไม่ได้ อีกทั้งคำว่า "Autonomation" ในปรัชญาของโตโยต้านั้น ชี้ให้เห็นได้ชัดว่า มนุษย์มีความน่าเชื่อถือกว่าเครื่องจักร (ยืนยันการสะกดว่าถูกต้องแล้ว เป็นศัพท์ที่โตโยต้าบัญญัติขึ้นใช้เอง โดยหมายถึงการใช้เครื่องจักรที่มีมนุษย์ควบคุม ไม่ปล่อยให้เครื่องจักรทำงานเองโดยปราศจากการควบคุม)
จุดล้มเหลวอีกจุดของรีเอนจิเนียร์ริ่งนั้นก็คือ การตัดสินใจระยะสั้น มองเพียงแต่ผลกำไร โดยไม่มองถึงผลเสียในระยะยาวนั่นเอง
สูติศาสตร์
สูติศาสตร์ (; มาจากภาษาละติน "obstare" การเตรียมพร้อม) เป็นศัลยศาสตร์เฉพาะทางที่เกี่ยวกับการดูแลผู้หญิงและทารกระหว่างการตั้งครรภ์, การคลอด, และระยะหลังคลอด ส่วนการผดุงครรภ์ (Midwifery) นั้นจะไม่อาศัยทักษะการศัลยศาสตร์ สูติแพทย์ส่วนมากมักจะเป็นแพทย์นรีเวชวิทยาด้วย ดูที่สูตินรีเวชวิทยา (Obstetrics and gynaecology)
ระยะการตั้งครรภ์โดยเฉลี่ยของมนุษย์คืออายุครรภ์ประมาณ 40 สัปดาห์ หรือ 38 สัปดาห์นับจากวันปฏิสนธิ แบ่งออกเป็นสามไตรมาส
นรีเวชศาสตร์
นรีเวชศาสตร์ หรือ นรีเวชวิทยา หรือ วิทยาเพศหญิง () หมายถึงศัลยศาสตร์เฉพาะทางที่เกี่ยวข้องกับสุขภาพของระบบสืบพันธุ์เพศหญิง เช่น มดลูก ช่องคลอดและรังไข่ แพทย์นรีเวชวิทยาส่วนมากมักเป็นสูติแพทย์ด้วย ดูที่สูตินรีเวชวิทยา (Obstetrics and gynaecology)
สำหรับในทางสัตวแพทยศาสตร์ จะเรียกสาขาวิชานี้ว่า เธนุเวชวิทยา
สูตินรีเวชวิทยา
สูตินรีเวชวิทยา () หรือที่มักย่อว่า OB/GYN, O&G หรือ Obs & Gynae เป็นวิชาศัลยศาสตร์เฉพาะทางที่เกี่ยวข้องกับอวัยวะสืบพันธุ์ของเพศหญิง เป็นสาขาวิชาที่รวมเอาการแพทย์เฉพาะทาง 2 สาขาวิชาคือ สูติศาสตร์และนรีเวชวิทยาเข้าด้วยกัน มักเปิดสอนร่วมกันในหลักสูตรแพทย์ประจำบ้าน (หลังจบการศึกษาแพทยศาสตรบัณฑิต) การฝึกวิชาสูตินรีเวชวิทยาเกี่ยวข้องกับการจัดการพยาธิวิทยาคลินิกของระบบสืบพันธุ์เพศหญิง และการดูแลผู้ป่วยทั้งที่อยู่ในระยะตั้งครรภ์และไม่ได้ตั้งครรภ์
บรอดเวย์ (ถนน)
บรอดเวย์ หรือ ถนนบรอด () เป็นถนนเส้นหนึ่งในเมืองนิวยอร์กและเป็นที่ตั้งของโรงละครที่ฉายละครบรอดเวย์โดยรอบ และเป็นที่มาของชื่อละคร อย่างไรก็ตามในเมืองนิวยอร์กมีถนนชื่อบรอดเวย์หลายเส้น แต่ถนนที่เป็นที่รู้จักคือถนนในใจกลางเกาะแมนแฮตตัน
ในอดีตบรอดเวย์ เป็นเส้นทางของชาวอินเดียนแดงในชื่อ Wickquasgeck
ถนนบรอดเวย์ เป็นถนนวิ่งในแนวเหนือใต้ของเกาะ โดยทางใต้สุดอยู่ที่ โบวลิงกรีน และเหนือสุดที่อินวูด ถนนบรอดเวย์ตัดผ่านสถานที่สำคัญหลายแห่งได้แก่
มามอนซีโย
มามอนซีโย () หรือ มามันซีโอ ตามการออกเสียงในภาษาอังกฤษ เป็นไม้ผลอยู่ในวงศ์ Sapindaceae (วงศ์เดียวกับลิ้นจี่และลำไย) เป็นผลไม้เมืองร้อน ตามธรรมชาติจะมีในเขตร้อนเหนือเส้นศูนย์สูตรและมีในทวีปอเมริกาเท่านั้น เป็นต้นไม้ขนาดใหญ่ ลำต้นมีความสูงถึง 30 เมตร ใบยาว 5-8 เซนติเมตร
ผลของมามอนซีโยเป็นทรงกลมรี มีสีเขียว ผลจะสุกงอมในช่วงฤดูร้อน สามารถแกะรับประทานได้โดยใช้ฟัน เนื้อผลไม้จะมีสีครีม ถึงอย่างไรก็ตาม เมื่อคั้นเป็นน้ำผลไม้จะเป็นสีน้ำตาลเข้ม
ตามปกติ เมล็ดของมามอนซีโยจะมีขนาดใหญ่ เป็นทรงกลมรีเหมือนกับผล สามารถนำไปอบแล้วรับประทานได้เหมือนกับเมล็ดทานตะวัน
ดอกของมามอนซีโยเป็นดอกเล็ก ๆ สีค่อนข้างเขียวและขาว มีกลิ่นหอม มีเกสรตัวผู้และเกสรตัวเมียอยู่ภายในดอกเดียวกัน จะบานเมื่อถึงฤดูฝน
มามอนซีโยเป็นผลไม้ที่ควรปลูกในเขตร้อน เนื่องจากใบจะได้รับความเสียหายหากอุณหภูมิต่ำกว่าจุดเยือกแข็ง จะอันตรายมากหากอุณหภูมิต่ำกว่า -4 องศาเซลเซียส
ผู้ที่ปลูกมามอนซีโยควรรดน้ำ ควรขยายพันธุ์โดยการหว่านเมล็ด และยังสามารถขยายพันธุ์โดยการตอนกิ่งได้อีกด้วย
มามอนซีโยมักถูกปลูกตามข้างถนน เพื่อความสวยงามและกันเสียง กันฝุ่น
ปีหนึ่ง (โรงเรียน)
ในโรงเรียนที่อังกฤษและเวลส์ ปีหนึ่ง เป็นปีการศึกษาแรก หลังจาก รีเซ็ปชั่น ช่วงอายุของเด็ก อยู่ระหว่าง ห้าถึงหก ปี นี่เป็นปีการศึกษาแรกของช่วงชั้นที่ 1
ใน ไอร์แลนด์เหนือ และสกอตแลนด์ ป.1 เป็นปีแรกของ การศึกษาภาคบังคับ และโดยปกติ นักเรียนในชั้นนี้ มีอายุ 4 ปี
พระราชวังมัณฑะเลย์
พระราชวังมัณฑะเลย์ (, ) เป็นพระราชวังในประเทศพม่า และเป็นพระราชวังสุดท้ายแห่งระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ของพม่า ก่อนที่จะถูกทำลายโดยทหารอังกฤษ ในยุคสงครามโลกครั้งที่สอง
พระราชวังมัณฑะเลย์ ถูกก่อสร้างขึ้นมาโดยพระเจ้ามินดง ระหว่างปี ค.ศ. 1857-ค.ศ. 1859 หลังการย้ายเมืองหลวงจากอมระปุระมายังมัณฑะเลย์ เพื่อหนีทหารของจักรวรรดิอังกฤษ ระหว่างสงครามพม่า-อังกฤษ ตามความเชื่อ
โดยมีชื่อเรียกในภาษาพม่าว่า ("Mya Nan San Kyaw") อันหมายความว่า "พระบรมมหาราชวังมรกตลือเลื่อง" แต่เป็นที่รู้จักกันดีในชื่อ อันหมายถึง "พระราชวังทองคำ"
เป็นพระราชวังที่สร้างด้วยไม้สักทั้งหลัง ได้ชื่อว่ามีความงดงามมากที่สุดแห่งหนึ่งในทวีปเอเชีย มีคูน้ำรอบพระราชวังและประตูที่ยิ่งใหญ่ และเป็นพระราชวังที่สุดท้ายของพระเจ้าธีบอ กษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์คองบองและในประวัติศาสตร์พม่า เมื่ออังกฤษเข้ายึดครองพม่าในสงครามโลกครั้งที่สอง ทางอังกฤษคิดว่าพระราชวังนี้เป็นแหล่งซ่องสุมของทหารญี่ปุ่น จึงได้ทำลายพระราชวังเสียด้วยการทิ้งระเบิดจากเครื่องบินในวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 1945 พระราชวังตกอยู่ในความเสียหายมาโดยตลอด จนปัจจุบันได้รับการบูรณะโดยรัฐบาลพม่า โดยการลอกแบบโครงสร้างเดิม และเป็นแหล่งท่องเที่ยวสำคัญแห่งหนึ่งของมัณฑะเลย์
อังศุมาลิน สิรภัทรศักดิ์เมธา
อังศุมาลิน สิรภัทรศักดิ์เมธา (ชื่อเล่น: แพทตี้; เกิด: 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2534) เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย มีผลงานเด่นจากการรับบทนำในภาพยนตร์เรื่อง "ปิดเทอมใหญ่ หัวใจว้าวุ่น "และ "รถไฟฟ้า...มาหานะเธอ"
อังศุมาลินเกิดในครอบครัวคนไทยเชื้อสายจีน ในกรุงเทพมหานคร มีพี่น้องสี่คน บุตร นาย กิตติ์ธเนศ สิรภัทรศักดิ์เมธา เจ้าตัวเป็นคนสุดท้อง เกิดเมื่อวันเสาร์ที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2534 สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนพระหฤทัยคอนแวนต์ และระดับมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนพระกุมารเยซูวิทยา กำลังศึกษา ณ สถาบันเอสเออีกรุงเทพฯ (SAE Institute Bangkok) สาขาการผลิตภาพยนตร์ดิจิทัล (Digital Film Making)
วลี
วลี หรือ กลุ่มคำ เป็นการนำคำตั้งแต่สองคำขึ้นไปมาเรียงต่อกันทำให้เกิดความหมายเพิ่มขึ้น มีความหมายมาจากคำเดิมที่นำมารวมกันแต่ไม่สมบูรณ์เหมือนประโยค วลีส่วนใหญ่มีคำกลางที่สำคัญหนึ่งคำที่เป็นตัวบ่งบอกถึงประเภทของวลี คำนั้นเรียกว่าเป็น "คำหลัก" ของวลี ดังนั้นเราสามารถแบ่งประเภทของวลีตามคำหลักของวลี เด็ดเจ็ดย่านน้ำ เฟี้ยวฟ้าวมะพร้าวเผา
นอกจากนี้ยังมี สรรพนามวลี วิเศษณวลี กริยาวิเศษณวลี สันธานวลี อุทานวลี ฯลฯ ขึ้นอยู่กับประเภทของคำกลาง อย่างไรก็ตาม ในบางภาษาถึงแม้จะไม่มีคำหลักของวลี แต่ก็สามารถเป็นวลีประเภทอื่นได้ เช่นในภาษาอังกฤษ "the rich" (คนร่ำรวย) เป็นนามวลีที่มีแต่คำวิเศษณ์ ไม่มีคำนามอยู่เลย
ปีสอง
ในโรงเรียนที่อังกฤษและเวลส์ ปีสอง เป็นปีการศึกษาที่สอง หลังจาก รีเซ็ปชั่น ช่วงอายุของเด็ก อยู่ระหว่าง 6 - 7 ปี นี่เป็นปีการศึกษาสุดท้ายของช่วงชั้นที่ 1
ใน ไอร์แลนด์เหนือ และสกอตแลนด์ ป.2 (P2) เป็นปีที่สองของ การศึกษาภาคบังคับ และโดยปกติ นักเรียนในชั้นนี้ มีอายุ 5 - 6 ปี
สมองน้อย
ซีรีเบลลัม หรือ สมองน้อย () เป็นบริเวณของสมองที่ทำหน้าที่สำคัญในการประมวลการรับรู้และการควบคุมการสั่งการ เนื่องจากซีรีเบลลัมทำหน้าที่ประสานการควบคุมการสั่งการ จึงมีวิถีประสาทเชื่อมระหว่างซีรีเบลลัมและคอร์เท็กซ์สั่งการของซีรีบรัม (ซึ่งจะส่งข้อมูลไปยังกล้ามเนื้อเพื่อเคลื่อนไหว) และลำเส้นใยประสาทสไปโนซีรีเบลลาร์ (spinocerebellar tract) (ซึ่งทำหน้าที่ส่งข้อมูลการรับรู้อากัปกิริยาจากไขสันหลังกลับมายังซีรีเบลลัม) ซีรีเบลลัมทำหน้าที่ประมวลวิถีประสาทต่างๆ โดยใช้ข้อมูลเกี่ยวกับตำแหน่งของร่างกายและการเคลื่อนไหวละเอียดที่ส่งกลับเข้ามา
รอยโรคที่เกิดในซีรีเบลลัมไม่ก่อให้เกิดกล้ามเนื้ออ่อนแรงหรือทำให้เกิดอัมพาต แต่จะเกิดความผิดปกติในการส่งข้อมูลกลับซึ่งทำให้เกิดความผิดปกติในการเคลื่อนไหวละเอียด, การรักษาสมดุล, ท่าทางและตำแหน่งของร่างกาย, และการเรียนรู้การสั่งการ การสังเกตของนักสรีรวิทยาในช่วงศตวรรษที่ 18 บ่งชี้ว่าผู้ป่วยที่เกิดความเสียหายที่ซีรีเบลลัมจะมีปัญหาในการประสานการสั่งการ (motor coordination) และการเคลื่อนไหว การวิจัยเกี่ยวกับหน้าที่ของซีรีเบลลัมในช่วงต้นถึงกลางศตวรรษที่ 19 จะศึกษาจากรอยโรคและการลองตัดซีรีเบลลัมในสมองของสัตว์ทดลอง นักวิจัยทางสรีรวิทยาได้บันทึกว่ารอยโรคดังกล่าวทำให้สัตว์มีการเคลื่อนไหวที่ผิดปกติ, ท่าเดินเงอะงะ, และกล้ามเนื้ออ่อนแรง จากการสังเกตในช่วงเวลานั้นทำให้เกิดข้อสรุปว่าซีรีเบลลัมเป็นโครงสร้างเกี่ยวกับการควบคุมการสั่งการ อย่างไรก็ตามในการวิจัยสมัยใหม่แสดงว่าซีรีเบลลัมมีหน้าที่ที่หลากหลายกว่าไม่ว่าจะเป็นหน้าที่เกี่ยวกับกระบวนการคิด (ประชาน; cognition) , เช่น ความใส่ใจ, และกระบวนการทางภาษา, ดนตรี, และสิ่งกระตุ้นชั่วคราวอื่นๆ
ซีรีเบลลัมตั้งอยู่บริเวณด้านหลังเยื้องด้านล่างของศีรษะ (บริเวณสมองส่วนท้าย (rhombencephalon)) ด้านหลังของพอนส์ (pons) และด้านล่างกลีบท้ายทอย (occipital lobe) ของซีรีบรัม ซีรีเบลลัมประกอบด้วยเซลล์แกรนูล (granule cell) ขนาดเล็กๆ จำนวนมาก ส่วนนี้จึงมีเซลล์ประสาทมากกว่า 50% ของสมองทั้งหมด แต่มีปริมาตรเพียง 10% ของปริมาตรสมองรวม ซีรีเบลลัมรับใยประสาทนำเข้ามากถึงประมาณ 200 ล้านใย ในขณะที่เส้นประสาทตา (optic nerve) ประกอบด้วยใยประสาทเพียงหนึ่งล้านใย
ซีรีเบลลัมแบ่งออกเป็นครึ่งซ้ายและขวาเช่นเดียวกับซีรีบรัม และแบ่งออกเป็นกลีบย่อยๆ 10 กลีบ การเรียงตัวของเซลล์ประสาทในซีรีเบลลัมมีลักษณะเป็นแบบเดียวกันทั้งหมด คือเชื่อมต่อเป็นชุดของวงจรในแนวตั้งฉาก การเรียงตัวเป็นแบบเดียวกันดังกล่าวทำให้ง่ายต่อการศึกษาวงจรประสาท
เซลล์ประสาทสองประเภทที่มีบทบาทโดดเด่นในวงจรสมองน้อยคือ เซลล์เปอร์กินเจ(Purkinje cells) และ เซลล์แกรนูล(granule cell) เซลล์เปอร์กินเจควบคุมการแสดงผลของซีรีเบลลัมโดยยับยั้งจากการยิงของนิวเคลียสลึก ความผิดปกติที่เกี่ยวข้องกับเซลล์เปอร์กินเจ มักจะมีผลเสียต่อการเคลื่อนไหวของผู้ป่วยได้ เซลล์แกรนูลคือหนึ่งในเซลล์ประสาทที่เล็กที่สุดในซีรีเบลลัม เซลล์แกรนูลรับเส้นประสาททั้งหมดจาก mossy fibre
ระหว่างช่วงต้นของการเจริญของเอ็มบริโอ สมองจะเริ่มแบ่งออกเป็น 3 ส่วนหรือปล้อง ได้แก่ สมองส่วนหน้า (prosencephalon) , สมองส่วนกลาง (mesencephalon) , และสมองส่วนท้าย (rhombencephalon) สมองส่วนท้ายจะเป็นปล้องที่อยู่ท้ายที่สุดซึ่งจะเจริญไปเป็นซีรีเบลลัม ส่วนนี้จะเจริญโดยพัฒนาเป็นกระเปาะ 8 อัน เรียกว่า รอมโบเมียร์ (rhombomere) ซีรีเบลลัมจะเจริญมาจากรอมโบเมียร์ 2 อันที่อยู่ตรงแผ่นเอลาร์ (alar plate) ของนิวรัล ทูบ (neural tube) ซึ่งเป็นท่อที่จะเจริญไปเป็นสมองและไขสันหลัง
สมัชชาแห่งชาติ (เวียดนาม)
รัฐธรรมนูญแห่งเวียดนามรับรอง สมัชชาแห่งชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม () เป็น "องค์การใช้อำนาจรัฐสูงสุด" ซึ่งมีรูปแบบเป็นระบบสภาเดี่ยว มีสมาชิกมาจากการเลือกตั้ง 493 คน โดยดำรงตำแหน่งวาระละ 5 ปี ประชุมกันปีละสองครั้ง รัฐสภาแต่งตั้งประธานาธิบดี (ประมุขแห่งรัฐ), นายกรัฐมนตรี (ประมุขแห่งรัฐบาล), ประธานศาลสูงสุดแห่งประชาชนเวียดนาม, อัยการสูงสุดแห่งประชาชนเวียดนาม (หรือ หัวหน้า "สำนักงานกำกับดูแลและตรวจสอบสูงสุดของประชาชน") และคณะรัฐมนตรี (ฝ่ายบริหาร) ซึ่งประกอบด้วยสมาชิก 21 คน อย่างไรก็ดี ท้ายที่สุด พรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามก็มีอิทธิพลใหญ่หลวงเหนือการควบคุมการบริหารและดำเนินการผ่านคณะกรรมาธิการส่วนกลางซึ่งมีสมาชิก 150 คน ซึ่งเลือกโปลิตบูโรจำนวน 15 คน ที่การประชุมสมัชชาพรรคแห่งชาติซึ่งจัดขึ้นทุกห้าปี สมาชิกพรรคดำรงตำแหน่งอาวุโสในรัฐบาลทั้งหมด
ภาพยนตร์ลาว
ภาพยนตร์ลาว คือภาพยนตร์ภาษาลาว โดยในยุคแรกประมาณปี ค.ศ. 1950 เป็นต้นมาภาพยนตร์ลาวส่วนใหญ่เป็นหนังสารคดีที่ทำขึ้นเพื่อโน้มน้าวประชาชนให้รักชาติ ภายใต้การอำนวยการสร้างของรัฐบาลและกลุ่มแนวลาวรักชาติ (Lao Patriotic Front) อาทิเช่นภาพยนตร์เรื่อง "Gathering in the Zone of Two Provinces" ถือเป็นภาพยนตร์ที่เก่าแก่ที่สุด ไม่ปรากฏปีที่สร้าง สร้างโดยคนทำภาพยนตร์เวียดนาม ,"20 ปีแห่งการปฏิวัติ" (1965) , "ไซซะนะละดูแล้ง" (ชัยชนะฤดูแล้ง - 1970) และ "แดนแห่งอิดสะระ" (1970)
ต่อมารัฐบาลลาวเริ่มทำหนังบ้างและมีจุดประสงค์เพื่อปลูกฝังให้คนรักชาติเช่นเดิม เช่น "เพื่อนฮัก เพื่อนแค้น" และ "แผ่นดินของเฮา" (ทั้ง 2 เรื่องไม่ปรากฏปีที่ฉาย) มีการเผยแพร่ด้วยวิธีเร่ฉายตามชานเมืองเพื่อให้เข้าถึงคนหมู่มาก
หลังปี ค.ศ. 1975 หลังการปลดปล่อยประเทศ วงการหนังลาวเข้าสู่ภาวะซบเซา แต่อย่างไรก็ตามกระทรวงวัฒนธรรมได้ตั้งศูนย์สำเนาฟิล์มขึ้นเพื่อรักษาฟิล์มหนังและผลิตสารคดีเผยแพร่ทางโทรทัศน์ในวาระสำคัญต่างๆ มากกว่าการปลุกระดมดังแต่ก่อน เช่น บันทึกการประชุมนานาชาติ ,บันทึกเหตุการณ์น้ำท่วม, บันทึกการสร้างเมืองใหม่ เป็นต้น
ต่อมาปี 1983 รัฐบาลลาวและเวียดนามร่วมกันสร้างภาพยนตร์เล่าเรื่องเรื่องแรก คือ "เสียงปืนจากทุ่งไห่" กำกับโดย สมจิต พนเสนาและ พัน กี นัม ผู้กำกับชาวเวียดนาม เป็นภาพยนตร์ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับกองกำลังทหารยุคคอมมิวนิสต์ แต่ได้ผลลัพธ์ที่ไม่ดีนัก ต่อมารัฐบาลลาวสร้างหนังเรื่อง "บัวแดง" ในปี 1988 เป็นเรื่องราวรันทดของครอบครัวที่ถูกพรากจากกันโดยสงครามกลางเมือง เป็นเรื่องที่มีฉากหลังอยู่ในปี 1972 ภาพยนตร์เรื่องนี้ประสบความสำเร็จดี และหนังจากทุนเวียดนามเรื่อง "ขรัวพญาช้าง"
ในปี ค.ศ. 2008 กับภาพยนตร์ลาวเรื่อง "สะบายดีหลวงพระบาง" นำแสดงโดย อนันดา เอเวอริ่งแฮม และ คำลี่ พิลาวง
มาริโอ อันชิช
มาริโอ อันชิช (Mario Ančić) นักเทนนิสชาวโครแอต ​เกิดเมื่อวันที่​ 30 มีนาคม พ.ศ. 2527 (ค.ศ. 1984) ​ณ เมือง ประเทศโครเอเชีย คุณพ่อของเขาชื่อ สติเป ทำกิจการเกี่ยวกับด้านห้างสรรพสินค้า คุณแม่ของเขาชื่อ นิลด้า เป็นที่ปรึกษาด้านการเงิน
อันซิชจบการศึกษาจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยสปลิต เขามีพี่ชาย 1 คน ชื่อ อิวิซา อันชิช (Ivica Ančić) ซึ่งเคยเล่นเทนนิสอาชีพ และเป็นโค้ชให้กับเขาในช่วงแรกๆ ส่วนน้องสาวคนเล็กของเขาที่มีชื่อว่า ซันย่า อันชิช (Sanja Ančić) ก็เป็นนักเทนนิสอาชีพเช่นเดียวกัน โดยมี อิวิซา อันซิช เป็นโค้ชให้เช่นเดียวกัน
อันซิชเริ่มเล่นเทนนิสเมื่ออายุได้ 7 ปี โดยมีสโมสรเทนนิสเมืองสปลิต (Tennis Klub Split) ตั้งอยู่ตรงข้ามบ้าน หลังจากที่เขาสามารถเอาชนะมือหนึ่งของโลก โรเจอร์ เฟเดอเรอร์ (Roger Federer) ได้ในการแข่งขันเทนนิสแกรนด์สแลม รายการวิมเบิลดัน พ.ศ. 2545 เขาจึงได้รับจึงได้รับการขนานนามชื่อเล่นในวงการเทนนิสว่า ซุปเปอร์ มาริโอ้ (Super Mario)
ศุภรัตน์ นาคบุญนำ
ศุภรัตน์ นาคบุญนำ ผู้ประกาศข่าวและพิธีกรข่าวอิสระ อดีตรองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี มีชื่อเสียงจากการเป็นผู้ประกาศข่าว สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
ศุภรัตน์ นาคบุญนำ เกิดเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2511 อายุ ปี ศุภรัตน์เริ่มเป็นผู้สื่อข่าวและผู้ประกาศข่าววิทยุ “ข่าวด่วน พล.1” ทางสถานีวิทยุกองพลที่ 1 รักษาพระองค์ บริษัท สหศีนิมา จำกัด ในสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ ต่อมาเริ่มเป็นที่รู้จักมากขึ้น เมื่อเป็นผู้สื่อข่าวและผู้ประกาศข่าว ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 และยังเป็นผู้ดำเนินรายการวิทยุหลายรายการ อาทิ รายการร่วมด้วยช่วยกัน และพิธีกรรายการโทรทัศน์หลายรายการ อาทิ รายการพบผู้แทน ปัจจุบันเป็นผู้ประกาศข่าว และพิธีกรข่าวอิสระ ทางสถานีโทรทัศน์หลายช่อง เช่นรายการเขย่าโต๊ะข่าว เวลา 06.00-07.00 น. กับ อัญชลีพร กุสุมภ์(เคยร่วมงานกันสมัยข่าวช่อง 7 ยุคแรกๆ) เป็นรายการที่จับผู้ประกาศข่าวที่มีแนวความคิดต่างกัน มาร่วมงานกัน และต่อมาถูกโยกไปรายการ โต๊ะข่าวชาวบ้าน เวลา 07.00-08.00 น. ร่วมกับผู้ประกาศข่าวหน้าใหม่ของช่อง ขณะเดียวกันได้ดำเนินรายการ ข่าวค่ำ ช่อง20 ไบรต์ทีวี เวลา 18.20 น.เป็นต้นไป ร่วมกับผู้ปนะกาศข่าวหน้าใหม่ของช่อง ทางช่องไบรต์ทีวี และข่าวเที่ยง ทางช่องไทยทีวี เป็นต้น
ใน พ.ศ. 2550 ศุภรัตน์ตัดสินใจลงเล่นการเมือง โดยการเข้าสังกัดพรรคพลังประชาชน ลงสมัครรับเลือกตั้งในเขต 8 กรุงเทพมหานคร (สวนหลวง, ประเวศ, บางนา และ พระโขนง) แต่ไม่ได้รับเลือก อย่างไรก็ตามในการเลือกตั้งครั้งนี้พรรคพลังประชาชนได้รับชัยชนะในการเลือกตั้ง โดยได้รับเสียงข้างมากถึง 233 จาก 480 ที่นั่งในสภาผู้แทนราษฎร ทำให้นายสมัคร สุนทรเวช หัวหน้าพรรคพลังประชาชน ได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี โดยนายสมัคร ได้แต่งตั้งให้นางสาวศุภรัตน์ดำรงตำแหน่งรองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
แต่ต่อมาวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ ตัดสินยุบพรรคพลังประชาชน รวมทั้งตัดสิทธิ์ทางการเมืองของกรรมการบริหารพรรค 5 ปี ทำให้นายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ นายกรัฐมนตรี ต้องพ้นสภาพการเป็นนายกรัฐมนตรีไปโดยปริยาย และประกอบกับการเปลี่ยนขั้วทางการเมืองของกลุ่มเพื่อนเนวินที่ย้ายไปสนับสนุนให้พรรคประชาธิปัตย์จัดตั้งรัฐบาล ทำให้พรรคเพื่อไทยกลายเป็นฝ่ายค้าน
จักรพรรดิโลกไม่ลืม
จักรพรรดิโลกไม่ลืม () เป็นภาพยนตร์ชีวประวัติของจักรพรรดิผู่อี๋ จักรพรรดิพระองค์สุดท้ายของจีน ออกฉายในวันที่18 พฤศจิกายน 1987กำกับการแสดงโดยโดย เบอร์นาโด แบร์โตลุชชี ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอิตาลี เนื้อหาหลักของภาพยนตร์จะเกี่ยวข้องกับจักรพรรดิผู๋อี้โดยตรงตั้งแต่สิ้นสมัยการปกครองของซูสีไทเฮาช่วงผู๋อี้ขึ้นครองราชย์ ช่วงชีวิตวัยเด็กที่ต้องอาศัยอยู่ในเขตพระราชวังต้องห้าม ช่วงที่ปกครองแมนจูกัวจวบจนบั้นปลายชีวิตของจักรพรรดิผู๋อี๋ที่อาศัยอยู่เยี่ยงสามัญชน เนื้อหาทั้งหมดของของภาพยนตร์เรื่องนี้ดัดแปลงมาจากเรื่องจริงเพราะฉะนั้นจึงไม่มีข้อโต้แย้งเรื่องความถูกต้องทางประวัติศาสตร์เหมือนภาพยนตร์อิงประวัติศาสตร์เรื่องอื่นๆ
ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการเสนอชื่อเข้ารางวัลออสการ์ถึง 9สาขาและได้รับรางวัลในทุกสาขาที่เข้าชิง ตั้งแต่ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม บทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม ถ่ายภาพยอดเยี่ยม ลำดับภาพยอดเยี่ยม ออกแบบเครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม บันทึกเสียงยอดเยี่ยม กำกับศิลป์ยอดเยี่ยมและดนตรีประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ขาดก็แต่แต่เพียงการแสดงเท่านั้น และยังเป็นหนังเรื่องแรกที่ได้รับอนุญาตจากรัฐบาลจีนให้เข้าไปถ่ายถึง พระราชวังต้องห้าม และใช้ตัวประกอบกว่า 19,000 คน
สวนพฤกษศาสตร์สากลภาคใต้ (ทุ่งค่าย)
สวนพฤกษศาสตร์สากลภาคใต้ (ทุ่งค่าย) - "Peninsular Botanical Garden (Thung Khai)" เดิมชื่อ สวนรุกขชาติทุ่งค่าย ตั้งอยู่ในพื้นที่ 2,600 ไร่ ในเขตป่าสงวนแห่งชาติ ป่าทุ่งค่าย หมู่ที่ 2, 3 และ 9 ตำบลทุ่งค่าย อำเภอย่านตาขาว จังหวัดตรัง อยู่ห่างจากตัวจังหวัดตรังประมาณ 13 กิโลเมตร
สวนรุกขชาติทุ่งค่าย เริ่มจัดตั้งเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2529 โดยกรมป่าไม้ ตามนโยบายของนายชวน หลีกภัย (ขณะนั้นดำรงตำแหน่ง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ) เพื่อเป็นอนุสรณ์สถานเฉลิมพระเกียรติ เนื่องในพระราชพิธีรัชมังคลาภิเษก 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 และเป็นสถานที่อนุรักษ์พันธุ์ไม้ - สัตว์ป่า และเป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจสำหรับประชาชนทั่วไป
ลักษณะพื้นที่เป็นที่ราบและที่ราบบนเนินเขาเตี้ย ๆ สภาพป่าเป็นป่าดิบชื้น และป่าพรุ มีป่าพรุธรรมชาติที่เป็นแหล่งต้นน้ำของลำห้วยสายเล็ก ๆ ดินเป็นดินทรายและดินร่วนปนทราย
ในปี พ.ศ. 2536 สวนรุกขชาติทุ่งค่าย ได้ยกฐานะเป็นสวนพฤกษศาสตร์ ตามนโยบายจัดตั้งองค์การสวนพฤกษศาสตร์ขึ้น อยู่ในกำกับดูแลของส่วนพฤกษศาสตร์ป่าไม้ สำนักวิชาการป่าไม้ กรมป่าไม้ กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ใช้ชื่อว่า สวนพฤกษศาสตร์ภาคใต้ (ทุ่งค่าย) ต่อมาในปี พ.ศ. 2550 ได้ย้ายมาสังกัดสำนักบริหารจัดการพื้นที่ป่าอนุรักษ์ที่ 20 กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม
ภายในสวนพฤกษศาสตร์สากลภาคใต้ (ทุ่งค่าย) มี สะพานศึกษาเรือนยอดไม้ (Canopy walkway) ความยาว 175 เมตร มีความสูง 10-18 เมตร มีจำนวนหอคอย 6 หอ รองรับน้ำหนักได้ 200 กิโลกรัม/ตารางเมตร ตั้งอยู่ระหว่างเส้นทางศึกษาธรรมชาติป่าทุ่งค่าย มีระยะทางประมาณ 3 กิโลเมตร ผ่านป่าดิบชื้นและป่าพรุ สร้างเสร็จเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2547 ด้วยงบประมาณส่งเสริมและพัฒนาแหล่งท่องเที่ยว
เว็ปไซต์สวนพฤกษศาสตร์สากลภาคใต้ทุ่งค่าย จ.ตรัง(ณปัจจุบัน)
Facebookสวนพฤกษศาสตร์สากลภาคใต้ ทุ่งค่ายจ.ตรัง
อัตราส่วน
อัตราส่วน (อังกฤษ: ratio, IPA: [ˈreɪʃoʊ] "เรโช") คือปริมาณอย่างหนึ่งที่แสดงถึงจำนวนหรือขนาดตามสัดส่วนเมื่อเปรียบเทียบกับอีกปริมาณหนึ่งที่เกี่ยวข้องกัน อัตราส่วนจะเป็นปริมาณที่ไม่มีหน่วย หากอัตราส่วนนั้นเกี่ยวข้องกับปริมาณที่อยู่ในมิติเดียวกัน และเมื่อปริมาณสองอย่างที่เปรียบเทียบกันเป็นคนละชนิดกัน หน่วยของอัตราส่วนจะเป็นหน่วยแรก "ต่อ" หน่วยที่สอง ตัวอย่างเช่น ความเร็วสามารถแสดงได้ในหน่วย "กิโลเมตรต่อชั่วโมง" เป็นต้น ถ้าหน่วยที่สองเป็นหน่วยวัดเวลา เราจะเรียกอัตราส่วนชนิดนี้ว่า อัตรา (rate) 
ทั้งเศษส่วนและอัตราร้อยละเป็นอัตราส่วนที่นำเอาไปใช้เฉพาะทาง เศษส่วนเป็นปริมาณส่วนหนึ่งที่เทียบกับปริมาณทั้งหมด ในขณะที่อัตราร้อยละจะแบ่งปริมาณทั้งหมดออกเป็น 100 ส่วน นอกจากนั้น อัตราส่วนอาจสามารถเปรียบเทียบปริมาณได้มากกว่าสองอย่างซึ่งพบได้น้อยกว่า เช่นสูตรอาหาร หรือการผสมสารเคมี เป็นต้น
อัตราส่วน 2:3 (สองต่อสาม) หมายความว่าปริมาณทั้งหมดประกอบขึ้นจากวัตถุแรก 2 ส่วนและวัตถุหลังอีก 3 ส่วน ดังนั้นปริมาณวัตถุจะมีทั้งหมด 5 ส่วน หรืออธิบายให้เจาะจงกว่านี้ ถ้าในตะกร้ามีแอเปิล 2 ผลและส้ม 3 ผล เรากล่าวว่าอัตราส่วนระหว่างแอปเปิลกับส้มคือ 2:3 ถ้าหากเพิ่มแอปเปิลอีก 2 ผลและส้มอีก 3 ผลลงในตะกร้าใบเดิม ทำให้ในตะกร้ามีแอปเปิล 4 ผลกับส้ม 6 ผล เป็นอัตราส่วน 4:6 ซึ่งก็ยังเทียบเท่ากันกับ 2:3 (แสดงให้เห็นว่าอัตราส่วนก็สามารถลดทอนได้เหมือนกับเศษส่วน) ซึ่งในกรณีนี้ หรือ 40% ของผลไม้ทั้งหมดคือแอปเปิล และ หรือ 60% ของผลไม้ทั้งหมดคือส้ม หรือกล่าวอีกนัยหนึ่งคือ อัตราส่วน 2:3 ไม่ได้มีความหมายเหมือนกับเศษส่วน
ในทางวิทยาศาสตร์ อัตราส่วนของปริมาณทางกายภาพมักจะถูกทำให้เป็นจำนวนจริงจำนวนหนึ่ง เช่นอัตราส่วนของ formula_1 เมตรต่อ 1 เมตร (อัตราส่วนระหว่างเส้นรอบวงกับรัศมีของรูปวงกลม) เท่ากับจำนวนจริง formula_1 ด้วยเหตุจากนิยามของการวัดที่มีมาแต่เดิม ซึ่งเป็นการประมาณอัตราส่วนระหว่างปริมาณหนึ่งกับอีกปริมาณหนึ่งที่เป็นชนิดเดียวกัน
ในทางพีชคณิต ปริมาณสองชนิดที่มีอัตราส่วนเป็นค่าคงตัว คือความสัมพันธ์เชิงเส้นชนิดพิเศษเรียกว่า สัดส่วน (proportionality)
สุรินทร์เอ็นเตอร์เทนเมนท์คอมเพล็กซ์
สุรินทร์เอ็นเตอร์เทนเมนท์คอมเพล็กซ์ เป็นห้างสรรพสินค้าในจังหวัดสุรินทร์ เดิมชื่อ สุรินทร์พลาซ่า ตั้งตามชื่อ "บริษัท สุรินทร์พลาซ่า จำกัด" ก่อตั้งโดยตระกูลรุ่งธนเกียรติ เมื่อ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2533
บรอดชีต
บรอดชีต () เป็นชื่อเรียกขนาดของหนังสือพิมพ์ขนาดใหญ่ ขนาดความสูง 21.5 นิ้ว และความกว้างระหว่าง 31-25 นิ้ว ต่อสองหน้า
ปัจจุบัน มีเพียงไทยรัฐเท่านั้น ที่ยังคงใช้กระดาษขนาด 31x21.5 นิ้วต่อสองหน้า และมีเพียงโลกวันนี้เช่นกัน ที่ใช้กระดาษขนาด 24x22.75 นิ้วต่อสองหน้า (เริ่ม 30 มิถุนายน พ.ศ. 2551) ส่วนหนังสือพิมพ์ฉบับอื่นๆ ที่วางจำหน่ายในทุกวันนี้ นิยมใช้กระดาษขนาด 28x21.5 นิ้วต่อสองหน้า เช่น กรุงเทพธุรกิจ, ข่าวสด (เริ่ม 7 เมษายน พ.ศ. 2552), คมชัดลึก (เริ่ม 1 สิงหาคม พ.ศ. 2551), ฐานเศรษฐกิจ, เดลินิวส์ (เริ่ม 19 กันยายน พ.ศ. 2552), เดอะ เนชั่น, มติชนรายวัน (เริ่ม 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2551), ไทยโพสต์, แนวหน้า, บางกอกโพสต์, ประชาชาติธุรกิจ (เริ่ม 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2551), โพสต์ทูเดย์, สยามกีฬารายวัน, สยามรัฐ, ผู้จัดการรายวัน
ปีเตอร์ แจ็กสัน
เซอร์ปีเตอร์ โรเบิร์ต แจ็กสัน () เป็นชาวนิวซีแลนด์ เกิดเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2504 ในเขต Pukerua Bay เมือง North Island ประเทศนิวซีแลนด์ มีผลงาน ทั้งการเป็น ผู้เขียนบทภาพยนตร์, ผู้กำกับภาพยนตร์ และผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์
แบดเทสต์
แบดเทสต์ () สามารถหมายถึง
อายุรศาสตร์
อายุรศาสตร์ (; เรียกย่อๆ ว่า medicine) เป็นสาขาหนึ่งของการแพทย์เฉพาะทางซึ่งเกี่ยวกับการป้องกัน การวินิจฉัยและการรักษาโรคและความผิดปกติในร่างกายผู้ใหญ่ เรียกแพทย์ที่ศึกษามาเฉพาะทางอายุรศาสตร์ว่า อายุรแพทย์ (internists) ซึ่งต้องสำเร็จการศึกษาแพทยศาสตรบัณฑิต และสำเร็จการศึกษาเป็นแพทย์ประจำบ้านด้านอายุรศาสตร์ได้ผ่านการสอบเพื่อประกาศนียบัตรบัณฑิตสาขาวิชาอายุรศาสตร์ และได้รับวุฒิบัตรหรือหนังสืออนุมัติเป็นผู้มีความรู้ความชำนาญในการประกอบวิชาชีพเวชกรรม สาขาอายุรศาสตร์ หรือสาขาต่างๆทางอายุรศาสตร์ ซึ่งในประเทศไทยออกให้โดยแพทยสภา
ในประเทศไทย แพทยสภาเป็นองค์กรที่ออกวุฒิบัตรแสดงความรู้ความชำนาญในสาขาเฉพาะทางอายุรศาสตร์ โดยจำแนกเป็นอายุรศาสตร์เฉพาะทางดังต่อไปนี้
กันตพงศ์ เล่าลือพงศ์ศิริ
นายแพทย์กันตพงศ์ เล่าลือพงศ์ศิริ (เกิด พ.ศ. 2510) เป็นแพทย์ชาวไทยเชื้อสายม้งที่ได้รับโอกาสทางการศึกษา เป็นชาวเขาคนแรก ที่ได้ศึกษาวิชาแพทย์ศาสตร์จากมหาวิทยาลัยในประเทศไทย
กันตพงศ์ เล่าลือพงศ์ศิริ เรียนจบสาขาพยาบาลและผดุงครรภ์ จากมหาวิทยาลัยมหิดล และทำงานด้านการพยาบาลผู้ป่วย กระทั่งได้เห็นความเหลื่อมล้ำในการเข้ารักษาพยาบาลของชาวเขา เพราะปัญหาเรื่องการสื่อสาร และความไม่เข้าใจในวัฒนธรรม จึงได้เข้าศึกษาที่คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต โดยสอบเข้ามหาวิทยาลัย เมื่อ พ.ศ. 2544 ขณะมีอายุ 34 ปี ใช้เวลาอ่านหนังสือเตรียมสอบ 2 ปี
กันตพงศ์ เล่าลือพงศ์ศิริ เขียนจดหมายถึงรัฐบาล ระบุว่าเป็นชาวไทยภูเขาเผ่าม้ง อยากขอโอกาสเข้าเรียนในวิทยาลัยแพทย์ เพื่อให้มีโอกาสใช้วิชาชีพทางการแพทย์เพื่อช่วยเหลือผู้ยากไร้ และได้รับการสนับสนุนทุนการศึกษาเป็นกรณีพิเศษ จาก ดร.อาทิตย์ อุไรรัตน์ อธิการบดีมหาวิทยาลัยรังสิต
นายแพทย์กันตพงศ์ เล่าลือพงศ์ศิริ จบการศึกษาเมื่อ พ.ศ. 2550 เป็นแพทย์ชาวไทยภูเขาเผ่าม้งคนแรกของประเทศไทย ปัจจุบันเป็นนายแพทย์ประจำอยู่ที่โรงพยาบาลศูนย์บำบัดรักษายาเสพติดเชียงใหม่ กรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข
ปฏิกิริยาสะเทิน
ในทางเคมี ปฏิกิริยาสะเทิน () หรือ ปฏิกิริยาการสะเทิน หรือ ปฏิกิริยาลบล้างฤทธิ์ ก็เรียก เป็นปฏิกิริยาเคมี ซึ่งกรดและเบสทำปฏิกิริยากันเกิดเป็นเกลือ บ่อยครั้งที่เกิดน้ำเป็นผลิตภัณฑ์ด้วย แต่ไม่จำเป็นเสมอไป ปฏิกิริยาสะเทินระหว่างกรดและเบสอาร์เรเนียส จะให้น้ำด้วยเสมอ ดังสมการ
เมื่อ Y และ X เป็นไอออนบวกและไอออนลบที่มีค่าประจุเป็น +1 และ -1 ตามลำดับ XY จะเป็นเกลือที่เกิดขึ้น ตัวอย่างปฏิกิริยารูปนี้ เช่น ปฏิกิริยาระหว่างโซเดียมไฮดรอกไซด์กับกรดไฮโดรคลอริก โดยมีโซเดียมเป็น Y และคลอรีนเป็น X
ผลิตภัณฑ์ที่ได้จากปฏิกิริยาข้างต้น คือ น้ำและเกลือแกงสามัญ
ปฏิกิริยาสะเทินสามารถพิจารณาได้เป็นสมการไอออนสุทธิ เช่น
การแสดงนี้คลาดเคลื่อน อย่างไรก็ดี เพราะไฮโดรเจนไอออน (H) แท้จริงแล้วมิได้เกิดขึ้นในสารละลายระหว่างปฏิกิริยาสะเทิน ที่จริงแล้ว ไฮโดรเนียมไออน (HO) ต่างหากที่เกิดขึ้น ซึ่งเป็นผลตามสมการด้านล่าง
เมื่อพิจารณาไฮโดรเนียมไออน สมการไอออนสุทธิแท้จริงจะเป็น
ในปฏิกิริยาไม่ใช้น้ำเป็นตัวทำละลาย (non-aqueous) มีความเป็นไปได้น้อยว่าจะเกิดน้ำขึ้น อย่างไรก็ดี กรดกับเบสจะมีการให้โปรตอนเสมอ (ตามทฤษฎีกรด-เบสเบรินสเตด-บาวรี) เนื่องจากมีนิยามกรดและเบสหลายอย่าง ปฏิกิริยาทั้งหลายจึงอาจถูกพิจารณาว่าเป็นปฏิกิริยาการสะเทินได้ ซึ่งทั้งหมดด้านล่างนี้อาจถูกพิจารณาว่าเป็นปฏิกิริยาสะเทินได้ตามนิยามแตกต่างกัน
บ่อยครั้ง ปฏิกิริยาสะเทินเป็นปฏิกิริยาคายความร้อน ตัวอย่างเช่น ปฏิกิริยาระหว่างโซเดียมไฮดรอกไซด์กับกรดไฮโดรคลอริก ตัวอย่างของการสะเทินแบบดูดความร้อน เช่น ปฏิกิริยาระหว่างโซเดียมไบคาร์บอเนต (โซดาทำขนม) กับกรดน้ำส้ม (น้ำส้มสายชู)
การสะเทินหมายถึงการทำให้เป็นกลาง ในทางเคมี "เป็นกลาง" หมายถึง pH เท่ากับ 7ในปฏิกิริยาการสะเทิน จำนวนโมลของกรดกับเบสที่ใช้นั้นต้องเท่ากัน ดังนั้น สูตรจึงเป็นดังนี้
เมื่อ a เป็นจำนวนของไฮโดรเจนกรด และ b เป็นค่าคงที่ซึ่งบอกว่าเบสสามารถรับไออน HO ได้มากเท่าใด [A] แทนความเข้มข้นของกรด และ [B] แทนความเข้มข้นของเบส V คือปริมาตรของกรด และ V คือปริมาตรของเบส
ออทูไนต์
ออทูไนต์ (Autunite) (Ca (UO) (PO) ·10-12HO) เป็นแร่ในกลุ่มฟอสเฟต
มาจากชื่อเมืองโอเติง (Autun) ในประเทศฝรั่งเศสเป็นสินแร่ยูเรเนียม
โปรวินเชียลลีก 2551 รอบคัดเลือก กลุ่ม 4
รายชื่อสโมสร
ชิงอันดับที่ 3 ยะลา (3)0 - 0(1) ระนอง
เธอกับฉัน
เธอกับฉัน เป็นนิตยสารวัยรุ่นภาษาไทย ที่มีมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2526 โดยในช่วงแรกเป็นเล่มบาง ๆ ข้างในพิมพ์ด้วยกระดาษปรู๊ฟแทรกอาร์ตมัน 4 สีบ้าง ออกเป็นรายปักษ์ และมีการปรับปรุง เปลี่ยนแปลงทั้งในส่วนรูปแบบ เนื้อหา ทีมงาน กันอยู่หลายครั้ง จนล่าสุดตั้งแต่ฉบับที่ 570 มีการเปลี่ยนแปลงรูปแบบหัวหนังสือใหม่ นำมาเรียงเลื่อมกันและเพิ่มคำภาษาอังกฤษ U&Me และปรับการวางแผงเป็นรายเดือน
เนื้อหามีความหลากหลาย เป็นเรื่องเกี่ยวกับวัยรุ่น เริ่มจากส่วน Beauty & Style เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับการดูแลสุขภาพ เครื่องแต่งกาย เสื้อผ้า หน้า ผม ต่อมาเป็นส่วน Celebities' Talk รวมคอลัมน์เกี่ยวกับแฟชั่น บันเทิง สัมภาษณ์คนดัง ท่องเที่ยว ฯลฯ และส่วน Campus รวมเรื่องราวของวัยรุ่น
บรรณาธิการสุดท้ายคือ กานดา สายทุ้ม เป็น บ.ก. คนที่ 8 "เธอกับฉัน" ปิดตัวในปี 2555
ลักษณะเนื้อหาในยุคแรก ๆ ประกอบด้วยแฟชั่น สัมภาษณ์ดารา นักร้อง และงานเขียนจากกองบรรณาธิการ เช่น นิยาย เรื่องสั้น คอลัมน์ประกวดบทกวี พอในยุคของพจน์ อานนท์ได้เพิ่มคอลัมน์เกี่ยวกับดารา นักร้องต่างประเทศเข้ามา และในยุคของสยุมพร เริ่มมีการโฆษณาเชิงพาณิชย์ขึ้นมาเรื่อย ๆ จากแต่เดิมเป็นเพียงการโฆษณาแฝง
ฟริต เซอร์เวต
ฟริต เซอร์เวต (Fritz Chervet) นักมวยสากลชาวสวิตเซอร์แลนด์ เกิดเมื่อ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2485 สถิติการชก 64 ครั้ง ชนะ 52 (น็อค 22) เสมอ 2 แพ้ 9
เบอร์นาเบ้ วิลลาแคมโป
เบอร์นาเบ้ วิลลาแคมโป () นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2486 ที่เมือง โตเลโด จังหวัดเซบู ฉายา แรดน้อย สถิติการชก 61 ครั้ง ชนะ 34 (น็อค 22) เสมอ 5 แพ้ 22
วิลลาแคมโปเคยขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC กับชาติชาย เชี่ยวน้อย ซึ่งสู้กับชาติชายได้อย่างสูสีจนครบ 15 ยกและเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป โดยที่ก่อนหน้านั้นไม่เคยมีใครคาดคิดว่าเขาจะสู้กับชาติชายได้ครบยก
หลังจากแพ้ชาติชายไปแล้ว วิลลาแคมโปมีโอกาสขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBA เมื่อ พ.ศ. 2512 และเป็นฝ่ายชนะคะแนน ฮิโรยูกิ เอบิฮาร่า คู่ปรับเก่าของโผน กิ่งเพชร ได้เป็นแชมป์โลก วิลลาแคมโปมาป้องกันแชมป์ครั้งแรกกับเบิกฤกษ์ ชาติวันชัย ที่ กรุงเทพฯเมื่อ พ.ศ. 2513 ผลปรากฏว่าเบิกฤกษ์เป็นฝ่ายชนะคะแนนไปอย่างไม่ประทับใจเท่าใดนักเพราะยกท้ายๆ เมื่อเบิกฤกษ์หมดแรงชกวงนอกไม่ได้ผลก็หันมาใช้วิธีกอดรัด ไม่ให้วิลลาแคมโปที่เดินบุกตลอดเข้ามาชกวงในได้
เมื่อเสียแชมป์ไปแล้ว วิลลาแคมโปขึ้นชกอีก 3 ครั้ง ในช่วง พ.ศ. 2515 – 2517 วิลลาแคมโปไม่ได้ขึ้นชกอีกเลย กลับมาชกอีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2518 ชนะน็อค เรย์ นาคูม่า ยก 4 ที่ ฟิลิปปินส์ ช่วง พ.ศ. 2521 – 2522 วิลลาแคมโปขึ้นชกอีกหลายครั้งแต่แพ้น็อคเป็นส่วนใหญ่ รวมทั้งแพ้น็อค เนตรน้อย ศ.วรสิงห์ ยก 5 วิลลาแคมโปจึงแขวนนวมไปในปี พ.ศ. 2522 นี้เอง
เอียง ซารี
เอียง ซารี (Ieng Sary; "เอียง สารี") เกิดเมื่อ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2468 เป็นผู้ร่วมก่อตั้งและเป็นสมาชิกระดับสูงของเขมรแดง เป็นสมาชิกของคณะกรรมการกลางของพรรคคอมมิวนิสต์กัมพูชา ที่นำโดย พล พต และเข้าร่วมรัฐบาลของกัมพูชาประชาธิปไตยในฐานะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศและรองนายกรัฐมนตรี เขาเป็นที่รู้จักในชื่อสหายหมายเลข 3 โดยเขามีอำนาจสั่งการเป็นอันดับ 3 รองจากพล พตและนวน เจีย ภรรยาของเขา เอียง ธิริทธ์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกิจการสังคม เอียง ซารี ถูกจับกุมใน พ.ศ. 2550 ในข้อหาอาชญากรรมต่อมนุษยชาติ แต่เสียชีวิตด้วยโรคหัวใจล้มเหลวก่อนมีคำตัดสิน 
เอียง ซารี เกิดที่หมู่บ้านญานฮัวในจังหวัดจ่าวิญ เวียดนามใต้ เมื่อ พ.ศ. 2468 พ่อของเขา กิม เรียม เป็นชาวขแมร์กรอม แม่ของเขาคือจัน ทิลอย เป็นชาวจีนอพยพที่อพยพมายังเวียดนามพร้อมครอบครัวตั้งแต่ยังเด็ก แต่ในศาลเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 เขากล่าวว่าแม่ของเขาเป็นเลือดผสมระหว่างชาวเวียดนามและลูกหลานชาวจีน ซารีมีชื่อเดิมเป็นภาษาเวียดนามว่ากิม จัง แต่เขาเปลี่ยนมาใช้ชื่อปัจจุบันเมื่อเข้าร่วมกับเขมรแดง เขาเข้าเรียนในโรงเรียนสีสุวัตถิ์ในพนมเปญ เช่นเดียวกับพล พต เขาหมั้นกับเขียว ธิริทธ์ก่อนไปศึกษาต่อที่ปารีส ในระหว่างที่เรียนในปารีส ซารีนิยมเข้ากับกลุ่มหัวรุนแรง และเข้าร่วมกับพรรคคอมมิวนิสต์ฝรั่งเศส เขาแต่งงานกับธิริทธิ์ที่ฝรั่งเศสเมื่อ พ.ศ. 2494
หลังจากกลับสู่กัมพูชา เขาเข้าร่วมในคณะกรรมการกลางของพรรคแรงงานกัมพูชาในเดือนกันยายน พ.ศ. 2503 หลังจากการล่มสลายของสาธารณรัฐเขมรเมื่อ 17 เมษายน พ.ศ. 2518 เขาได้เชื้อเชิญผู้ที่อพยพไปอยู่ต่างประเทศให้เข้าร่วมในการสร้างกัมพูชาขึ้นมาใหม่ แต่เมื่อคนกลุ่มนี้ไปถึงกลับถูกจับ และส่งเข้าศูนย์กักกัน ในช่วงสิ้นปี พ.ศ. 2520 เขาปฏิเสธการเจรจาอย่างเปิดเผยเกี่ยวกับผู้อพยพชาวกัมพูชา จนกระทั่งถูกโค่นอำนาจใน พ.ศ. 2522 ต่อมา เอียง ซารีได้รับอภัยโทษจากพระนโรดม สีหนุใน พ.ศ. 2539 เขาเป็นผู้ก่อตั้งขบวนการสหภาพแห่งชาติประชาธิปไตยแยกตัวออกมาจากพรรคสามัคคีแห่งชาติกัมพูชา
เอียง ซารีซึ่งอาศัยในพนมเปญอย่างเปิดเผยกับภรรยาถูกจับกุมเมื่อ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ในพนมเปญ ในข้อหาอาชญากรรมสงครามและอาชญากรรมต่อมนุษยชาติ และในวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2552 เขาถูกกล่าวหาในข้อหาฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชนกลุ่มน้อยชาวเวียดนามและมุสลิมในกัมพูชา
ซารีเสียชีวิตในพนมเปญเมื่อ 14 มีนาคม พ.ศ. 2556 เขามีปัญหาเกี่ยวกับโรคหัวใจและถูกส่งตัวไปโรงพยาบาลในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2556 ด้วยปัญหาเกี่ยวกับลำไส้ ร่างของเขาถูกเผาก่อนนำไปฝังที่บันเตียนเมียนเจย ทนายของฝ่ายผู้สูญเสียในการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์กล่าวว่าการเสียชีวิตของเขาทำให้การทำงานของศาลแคบลงจำกัดการค้นหาความจริงและการตัดสิน
วอลเตอร์ แม็คโกแวน
วอลเตอร์ แมคโกแวน (Walter McGowan) นักมวยสากลชาวสกอตแลนด์ เกิดเมื่อ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2485 เป็นอดีตแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท สถิติการชก 40 ครั้ง ชนะ 32 (น็อค 14) เสมอ 1 แพ้ 7 
วอลเตอร์ แมคโกแวน (Walter McGowan) เกิดเมื่อ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2485 ที่ สกอตแลนด์ 
แมคโกแวนเป็นบุตรชายของโทมัส แมคโกแวน ที่เคยชกมวยในชื่อ โจอี กันส์ แมคโกแวนเคยชกมวยสากลสมัครเล่นมาก่อนที่จะชกมวยสากลอาชีพ โดยเริ่มชกมวยอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2504 ชนะน็อค จอร์จ แมคดาเด ยก 3 จากนั้น แมคโกแวน ได้ครองแชมป์เครือจักรภพ ชกชนะ แจ๊กกี้ บราวน์ เมื่อ พ.ศ. 2506 จากนั้น ชกป้องกันตำแหน่ง ชนะคิลเลอร์ ซาโลมอนจากจาเมกา ต่อมาใน พ.ศ. 2507 แมคโกแวนขึ้นชิงแชมป์ยุโรป กับซัลวาโตเร่ บูร์รูนี ที่โรม ปรากฏว่าแมคโกแวนเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ไป
ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2508 แมคโกแวนขึ้นชิงแชมป์ยุโรปรุ่นแบนตัมเวทกับ ทอมมาโซ กัลป์ลีที่อิตาลี ปรากฏว่าเสมอกันไป ต่อมาในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2509 แมคโกแวนขึ้นชกกับบูร์รูนีอีกครั้งโดยครั้งนี้เป็นการชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวทของสภามวยโลก ปรากฏว่าแมคโกแวนเป็นฝ่ายชนะคะแนน ได้ครองแชมป์โลก
จากนั้น แมคโกแวนขึ้นชกชิงแชมป์เครือจักรภพรุ่นแบนตัมเวท ชนะคะแนนอลัน รุดกิน และในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2509 แมคโกแวนมาป้องกันแชมป์โลกรุ่นฟลายเวทในประเทศไทย เป็นฝ่ายแพ้ ชาติชาย เชี่ยวน้อยไป แมคโกแวนชกแก้มือกับชาติชายอีกครั้งในเดือนกันยายน พ.ศ. 2510 ปรากฏว่าแมคโกแวนเป็นฝ่ายแพ้อีก ต่อมาในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2511 แมคโกแวนเสียแชมป์เครือจักรภพอังกฤษรุ่นแบนตัมเวท ใดดยแพ้คะแนนอลัน รุดกิน หลังจากนั้น แมคโกแวนขึ้นชกชนะอีก 6 ครั้ง ก่อนจะแขวนนวมไป โดยขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2512 ชนะ โดเมนิโก อันโตนีโอ ชิโลริโอ
แมคโกแวนเป็นนักมวยสากลชาวสกอตแลนด์คนแรกที่ได้รับการยกย่องในงานเฉลิมพระชนมพรรษาสมเด็จพระราชินีใน พ.ศ. 2509 และได้รับการเสนอชื่อเข้าสู่หอเกียรติยศนักกีฬาชาวสกอตแลนด์ใน พ.ศ. 2545
เออร์บิโต้ ซาลาวาเรีย
เออร์บิโต ซาลาวาเรีย (Erbito Salavarria) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 20 มกราคม พ.ศ. 2489 ที่ มะนิลา สถิติการชก 53 ครั้ง ชนะ 39 (น็อค 11) เสมอ 3 แพ้ 11 
เออร์บิโต ซาวาลาเรีย เป็นนักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ ที่เคยครองแชมป์โลกรุ่นฟลายเวททั้งของสามคมมวยโลกและสภามวยโลก เริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2506 ได้ครองแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC ครั้งแรกเมื่อชนะน็อคชาติชาย เชี่ยวน้อย ยก 2 เมื่อ พ.ศ. 2513 และเสียแชมป์ให้เบตูลิโอ กอนซาเลซเมื่อ พ.ศ. 2514 ใน พ.ศ. 2518 เขาได้ครองแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBA เมื่อชนะซูซูมุ ฮานากาต้า และต่อมาก็เสียแชมป์ให้อัลฟองโซ่ โลเปซใน พ.ศ. 2519 เขาแขวนนวมไปเมื่อ พ.ศ. 2521 หลังจากชกแพ้หลายครั้ง
เล่าเปียว
เล่าเปียว (; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก เจ้าเมืองเกงจิ๋ว มีบุตร 2 คน คือ เล่ากี๋และเล่าจ๋อง เมื่อซุนเกี๋ยนได้ตราแผ่นดินหยกมาครอบครอง อ้วนเสี้ยวได้สั่งให้เล่าเปียวไปตีซุนเกี๋ยนชิงเอาตราหยกมา ทำให้เล่าเปียวและซุนเกี๋ยนเป็นศัตรูกัน จนกระทั่งซุนเกี๋ยนเสียชีวิต
เล่าเจี้ยง
เล่าเจี้ยง (; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก เจ้าเมืองเสฉวน เป็นบุตรของเล่าเอียง เล่าเจี้ยงเป็นคนที่โลเลและใช้คนไม่เป็น แต่เล่าเจี้ยงมีเหล่าที่ปรึกษาและขุนพลที่มีฝีมือมากมาย แต่ต่อมา เสฉวนถูกเล่าปี่ยึดครอง และส่งตัวเล่าเจี้ยงไปอยู่ที่เมืองกองอั๋นชายแดนเกงจิ๋ว เมื่อเกงจิ๋วถูกซุนกวนยึด เล่าเจี้ยงจึงถูกย้ายมาอยู่ที่กังตั๋งจนกระทั่งเสียชีวิตในปี พ.ศ. 762 ที่เมืองจื้อกุ๋ย มณฑลเหอเป่ย
ส่วนประวัติในจดหมายเหตุสามก๊กของตันซิ่วนั่น เล่าเจี้ยงเป็นเจ้าเมืองที่ดีแต่ไม่มีความทะเยอทะยานที่จะขยายอาณาจักรตนเอง ทำให้ที่ปรึกษาอย่าง หวดเจ้ง,เบ้งตัด และเตียวสง ไม่พอใจและถือโอกาสที่เกิดความขัดแย้งระหว่างก๊กเล่าเจี้ยงและก๊กเตียวฬ่อ ไปขอความช่วยเหลือจากก๊กเล่าปี่ให้มาช่วยเหลือก๊กเล่าเจี้ยงสู้กับก๊กเตียวฬ่อ แต่ความจริงคือต้องการให้เล่าปี่ยึดอำนาจจากเล่าเจี้ยงเพราะเห็นว่าเล่าปี่มีความทะเยอทะยานมากกว่า และเหตุการณ์ถัดไปก็ตรงตามกับในวรรณกรรมสามก๊กถึงช่วงที่เสฉวนถูกเล่าปี่ยึดครอง และเล่าเจี้ยงย้ายมาอยู่กังตั๋งจนกระทั่งเสียชีวิต
หมันทอง
หมันทอง หรือ บวนทง (; ) เป็นที่ปรึกษาคนสำคัญคนหนึ่งของโจโฉ เข้ารับราชการกับลิยอย มีการเชิญซิหลงให้เข้ากับโจโฉ วางแผนรบในศึกกัวต๋อกับศึกผาแดง และช่วยโจหยินรักษาเมืองอ้วนเซีย โดยบอกกับโจหยินว่า"กวนอูซึ่งบุกเราครั้งนี้เห็นเป็นโอกาสทองของเราแล้ว เพราะถ้าง่อก๊กโจมตีกวนอูเมื่อใด กวนอูจะถอยทัพไปเอง" และเป็นจริงอย่างที่หมันทองบอกทุกประการ นอกจากนี้หมันทองก็ได้ช่วยงานโจผีและโจยอย ฮ่องเต้องค์ 1 และ 2 แห่งวุยก๊กในการบริหารบ้านเมือง เมื่อตอนที่ลกซุนนำทหารเข้าบุกวุยก๊กตอนใต้นั้น หมันทองก็ได้เป็นกุนซือให้กับพระเจ้าโจยอย ในช่วงที่จูกัดเหลียงบุกวุยก๊กนั้น หมันทองก็ได้ออกรบและสามารถป้องกันดินแดนได้ ดังจะเห็นที่ขงเบ้งบุกกิสานครั้งที่ 5
อก
อก (อังกฤษ: thorax) เป็นส่วนหนึ่งของร่างกายของสัตว์ที่อยู่ระหว่างศีรษะและท้อง
ในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม อกเป็นบริเวณของร่างกายที่เกิดจากกระดูกอก (sternum) , กระดูกสันหลังส่วนอก (thoracic vertebra) , และกระดูกซี่โครง (rib) นับตั้งแต่คอไปจนถึงกะบังลม แต่ไม่รวมถึงรยางค์บน (upper limb) อวัยวะที่สำคัญที่อยู่ภายในช่องอกเช่น หัวใจ, ปอด รวมถึงหลอดเลือดจำนวนมากมาย อวัยวะภายในช่องอกจะถูกปกป้องด้วยกระดูกซี่โครงและกระดูกอก
สำหรับในแมลงและไตรโลไบต์ (trilobite) ซึ่งเป็นสัตว์ที่สูญพันธุ์ไปแล้ว อกเป็นส่วนหนึ่งของบริเวณหลักๆ 3 ส่วน (tagmata) ของร่างกายซึ่งแบ่งออกได้เป็นปล้องย่อยๆ อีกหลายปล้อง บริเวณนี้จะเป็นบริเวณที่มีปีกและขายึดเกาะหรือเป็นบริเวณแผ่นข้อต่อหลายแผ่นในไตรโลไบต์ ในแมลงส่วนใหญ่ อกจะแบ่งออกเป็น 3 ส่วน คือ prothorax, mesothorax, และ metathorax ในแมลงที่มีอยู่ในปัจจุบัน ส่วน prothorax จะไม่มีปีกแต่จะมีขาในตัวเต็มวัย ส่วนปีกจะมีอยู่บ้างในส่วนของ mesothorax และโดยทั่วไปจะอยู่ที่ metathorax แต่ปีกอาจจะลดรูป หรือเปลี่ยนแปลงไปทำหน้าที่เฉพาะ (เช่นในแมลงวัน ปีกในปล้อง metathorax จะลดรูปเป็นอวัยวะช่วยในการทรงตัวเล็กๆ ชื่อว่า halteres) แมลงในอันดับย่อย Apocrita ในอันดับแตนจะมีท้องปล้องแรกรวมกับ metathorax เป็นโครงสร้างที่เรียกว่า propodeum ดังนั้นแมลงในอันดับย่อยนี้ อกจะประกอบไปด้วย 4 ปล้อง เรียกส่วนอกใหม่ว่า mesosoma
ส่วนอกของแมลงสามารถแบ่งย่อยออกเป็นส่วนต่างๆ หลากหลาย ที่สำคัญได้แก่ส่วนหลัง (notum) , ส่วนข้าง (pleuron มีอยู่ข้างละ 1 อัน) , และส่วนท้อง (sternum) ในแมลงบางชนิดส่วนต่างๆ เหล่านี้จะประกอบด้วยแผ่นโครงกระดูกภายนอกอิสระ 1 อันหรือหลายอันโดยมีเยื่อแผ่นระหว่างกันเรียกว่า sclerites
อัล-อิจญ์ติฮาด อัล-อิสลามียะห์
กลุ่มอิจญ์ติฮาด อัล-อิสลามี (Ijthihad al-Isalamiya,الاتحاد الإسلامية) เป็นขบวนการทางการเมืองในประเทศโซมาเลีย ก่อตั้งขึ้นในสมัยที่ประธานาธิบดีมุฮัมมัด สะอิด บารีปกครองประเทศอย่างเผด็จการในช่วง พ.ศ. 2534 – 2536 กลุ่มนี้ต้องการเปลี่ยนให้โซมาเลียเป็นรัฐอิสลาม
ความขัดแย้งระหว่างกลุ่มการเมืองต่างๆในโซมาเลียยังเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง แม้ว่าสะอิด บารีจะหมดอำนาจไปเมื่อ พ.ศ. 2536 แล้วก็ตาม สหประชาชาติได้ส่งกองกำลังรักษาสันติภาพนำโดยสหรัฐอเมริกา ปากีสถาน และมาเลเซียเข้าไปรักษาการณ์ในโซมาเลีย ความไม่พอใจทหารสหรัฐทำให้ชาวโซมาเลียในกรุงโมกาดิชูลุกฮือขึ้น เกิดการสู้รบนาน 15 วัน กลุ่มอิจญ์ติฮาดถูกกล่าวหาว่าอยู่เบื้องหลังเหตุการณ์นี้
กลุ่มอิจญ์ติฮาดยังถูกกล่าวหาอีกว่าเป็นกลุ่มที่สนับสนุนและเข้าแทรกแซงชนกลุ่มน้อยมุสลิมในเอธิโอเปียระหว่าง พ.ศ. 2539 – 2540 และอยู่เบื้องหลังการลักพาตัวเจ้าหน้าที่กาชาดสากล 8 คนในโซมาเลียเมื่อ พ.ศ. 2541 รวมถึงการโจมตีชาวยิวในเคนยา กลุ่มนี้ถูกจัดให้เป็นกลุ่มก่อการร้ายโดยรัฐบาลสหรัฐอเมริกาเมื่อ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2544
เตียวสิ้ว
เตียวสิ้ว (; ) เป็นหลานของเตียวเจ เตียวสิ้วเป็นเจ้าเมือง 4 หัวเมืองได้แก่ เกียมแฮ อันจงก๋วน เตงเชีย และ อ้วนเซีย
มีกาเซี่ยงเป็นที่ปรึกษา และได้ส่งเตียวต๊กลูกชายของตนไปดูแลเมืองเตงเชียแทนตน โดยมีเลียวตู้เป็นที่ปรึกษา อยู่ที่เมืองเตงเชียด้วย ขณะที่โจโฉชอบบุกมาที่เมืองเตงเชียอยู่เรื่อยก็เลยให้เลียวตู้ช่วยป้องกันเมือง
เตงเชียและสามารถป้องกันเมืองเตงเชียไว้ได้ในที่สุดโจโฉก็จัดทัพไปบุกเมืองเตงเชียอีกเลียวตู้รายงานให้เตียวสิ้วว่าการรบกับโจโฉหลายครั้งไม่ดี และแนะนำให้เตียวสิ้วเป็นพันธมิตรกับโจโฉ
เทียหยก
เทียหยก (; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก ที่ปรึกษาคนสำคัญของโจโฉ ให้คำแนะนำที่เป็นประโยชน์แก่โจโฉหลายครั้ง เป็นผู้ใช้อุบายดึงตัวชีซีจากเล่าปี่ และเป็นคนแรกที่สังเกตเห็นว่าเรือเสบียงของอุยกายที่มาสวามิภักดิ์มีพิรุธ ซึ่งความจริงเป็นเรือเชื้อเพลิงของอุยกายที่ใช้เอาทัพเรือโจโฉตามอุบายของจิวยี่
ลูกชาย เทียบู
1.ยุทธการปราบลิโป้
2.ยุทธการกัวต๋อ
3.ยุทธนาวีเซ็กเพ็ก
เทียหยกนั้นเข้ารับราชการตามคำเชิญของซุนฮก ร่วมกับกุยแก หมันทอง ลิยอย อิกิ๋ม มอกาย เล่าหัว และ เตียนอุย
GNU Debugger
GNU Debugger หรือนิยมเรียกย่อๆ ว่า GDB เป็นโปรแกรมดีบั๊กเกอร์ของโครงการกนู ทำงานบนระบบปฏิบัติการแบบยูนิกซ์ สนับสนุนภาษาต่างๆ เช่น ภาษาซี, ซีพลัสพลัส, เอดา และ ฟอร์แทรน เป็นต้น
GDB ทำงานในระบบบรรทัดคำสั่ง ผู้ใช้ต้องสั่งงานโดยการพิมพ์คำสั่ง แต่ถ้าหากต้องการส่วนต่อประสานกราฟิกกับผู้ใช้ ก็สามารถทำได้โดยการทำงานผ่านโปรแกรมฟรอนต์เอ็นด์ (frontend) เช่น โปรแกรม DDD ซึ่งจะไปเรียก GDB อีกทีหนึ่ง
GDB เริ่มพัฒนาโดย ริชาร์ด สตอลแมน เมื่อ พ.ศ. 2529 เพื่อให้เป็นส่วนหนึ่งของระบบกนู หลังจากที่เขาพัฒนา GNU Emacs จนมีความเสถียรในระดับที่น่าพอใจ
แนวความคิดของ GDB ได้มาจาก Dbx ซึ่งเป็นโปรแกรมดีบั๊กเกอร์ ที่มากับระบบยูนิกซ์ บีเอสดี
ปัจจุบัน GDB ดูแลโดย GDB Steering Committee ซึ่งเป็นคณะกรรมการที่ตั้งโดย มูลนิธิซอฟต์แวร์เสรี (FSF)
กว่าจะรู้ว่ารัก(เพื่อน)
กว่าจะรู้ว่ารัก(เพื่อน) () หรือ Rainbow Song เป็นภาพยนตร์ แนวรักโรแมนติก จากประเทศญี่ปุ่น ผลงานการกำกับโดย นาโอโตะ คุมะซาว่า ออกฉายในปี พ.ศ. 2549 ในประเทศญี่ปุ่น
โทโมยะ เคยแอบชอบเพื่อนของ อะโออิ มาก่อน จึงขอร้องให้เธอช่วยไปขอเบอร์โทรศัพท์มาให้ แต่ก็ไม่ได้เบอร์มา เพราะเพื่อนของเธอไม่ชอบ ต่อมา โทโมยะ จึงกลายเป็นเพื่อนกับ อะโออิ และมาช่วยเธอทำหนังที่เธอเรียนอยู่ และเมื่อเธอเรียนจบ เธอก็ได้ทำงานในกองถ่าย แต่ว่าก็ได้มีรุ่นพี่มาแนะนำให้เธอไปเรียนต่อ และให้ โทโมยะ เข้ามาทำงานแทน แต่ว่าเมื่อเธอขึ้นเครื่องบินไป เพื่อที่จะเรียนต่อ ก็มีอุบัติเหตุที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้น.
ทรวงอก
ทรวงอก หรือ หน้าอก () เป็นส่วนหนึ่งของกายวิภาคศาสตร์มนุษย์และในสัตว์หลายชนิด ซึ่งบางครั้งเรียกว่า อก (thorax)
ในสัตว์วงศ์ Hominidae ทรวงอกเป็นบริเวณของร่างกายที่อยู่ระหว่างคอและท้องทางด้านหน้าของร่างกาย รวมทั้งอวัยวะภายในและโครงสร้างอื่น ๆ ด้วย โครงสร้างส่วนใหญ่ถูกปกป้องและค้ำจุนโดยกระดูกซี่โครง, กระดูกสันหลัง และกระดูกโอบอก ส่วนประกอบในทรวงอกที่สำคัญมีดังนี้
ในแมลงและสัตว์ชนิดอื่นที่มีโครงกระดูกภายนอก บริเวณระหว่างส่วนหัวและท้องเรียกว่า อก (thorax)
ในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมสี่ขา ต่อมน้ำนมและหัวนมจะอยู่ใกล้ ๆ กับขาหลัง ซึ่งไม่เป็นส่วนหนึ่งของอก ส่วนอวัยวะภายในอื่น ๆ ก็เหมือนกับมนุษย์เพียงแต่มีการเรียงตัวแตกต่างกัน
การบาดเจ็บที่ทรวงอก (chest trauma, thoracic injury หรือ thoracic trauma) เป็นสาเหตุการเสียชีวิตถึงร้อยละ 25 ของสาเหตุการเสียชีวิตจากการบาดเจ็บทางกายภาพในสหรัฐอเมริกา