hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ยิปซัม
ยิปซัม () (CaSO·2HO) หรือเรียกว่าเกลือจืด 
เป็นแร่อโลหะที่มีความเปราะมากมีสีขาว ไม่มีสีหรือสีเทา มักมีสีเหลือง แดง หรือน้ำตาล เป็นมลทินปนอยู่ 
มีความวาวคล้ายแก้ว มุก หรือไหม ความแข็ง 2 ความถ่วงจำเพาะ 2.7 เนื้อแร่โปร่งใสจนกระทั่งโปร่งแสง 
อาจเรียกชื่อต่างกันออกไปตามลักษณะของเนื้อแร่ คือ ชนิดซาตินสปาร์ (satinspar) เป็นแร่ยิปซัมลักษณะที่เป็นเนื้อเสี้ยน 
มีความวาวคล้ายไหม ชนิดอะลาบาสเทอร์ (alabaster) มีเนื้อเป็นมวลเม็ดอัดกันแน่น และชนิดซีลีไนต์ (selenite) ใสไม่มีสี เนื้อแร่เป็นแผ่นบางโปร่งใส เกิดจากแร่ที่ตกตะกอนในแอ่งที่มีการระเหยของน้ำสูงมากและต่อเนื่อง ทำให้น้ำส่วนที่เหลือมีความเข้มข้นสูงขึ้น ถึงจุดที่แร่กลุ่มที่เรียกว่า “อีแวพอไรต์ (evaporites) ” จะสามารถตกตะกอนออกมาตามลำดับความสามารถในการละลาย (solubility) ซึ่งโดยทั่วไปเริ่มจากพวกคาร์บอเนต (carbonates) 
ซัลเฟต (sulphates) และเฮไลด์ (halides) การกำเนิด แร่ยิปซัมของไทยมีเนื้อเป็นเกล็ดเล็กๆ สมานแน่น เรียกว่า “อะลาบาสเตอร์ (alabaster) ” ซึ่งมิได้เกิดจากการตกตะกอนทับถมกันในสภาพการณ์ปฐมภูมิจากการระเหยของน้ำ แต่เกิดจากการเติมน้ำ (rehydration) 
ให้กับช่วงบนสุดของมวลแอนไฮไดรต์ จนเกิดการเปลี่ยนแปลง ชนิดแร่ ยิปซัมในประเทศไทยมีประวัติที่ค่อนข้างซับซ้อน 
และการศึกษาธรณีวิทยาแหล่งแร่พบว่า เคยผ่านการเปลี่ยนแปลงชนิดแร่ไปมา ระหว่างยิปซัมกับแอนไฮไดรต์ (CaSO4) หลายครั้ง 
(Utha-aroon and Ratanajarurak, 1996) ก่อนจะมีสภาพเช่นในปัจจุบันประโยชน์ของแร่ยิปซัม สามารถนำมาทำปูนปลาสเตอร์ ปูนซีเมนต์ (portland cement) แผ่นยิปซัมอัด (gypsum board) หรือแผ่นยิปซัมบอร์ด ชอล์ก กระดาษ และปุ๋ย ส่วนแร่ชนิดซาตินสปาร์ และอะลาบาสเตอร์ อาจนำมาใช้ในการแกะสลักหรือขัดทำเป็นเครื่องประดับได้อีกด้วย
ในตำรายาไทยเรียกยิปซัมที่ได้จากนาเกลือว่าเกลือจืด ใช้ทำแป้งผัดหน้า ที่เป็นผลึกเรียกหินฟันม้า ถ้าเป็นหินสีขาวเรียกเศวตศิลา ในตำรายาจีนเรียกเจียะกอ ใช้ทำยา
สามารถพบได้ในประเทศอิหร่าน เยอรมัน อังกฤษ อิตาลี ไอร์แลนด์ แคนาดา สหรัฐอเมริกา และภูฏาน
ยังมีแหล่งแร่ยิปซัมที่กรมทรัพยากรธรณีเพิ่งค้นพบใหม่เมื่อปี พ.ศ. 2538 ในพื้นที่อำเภอวังสะพุง จังหวัดเลย 
ซึ่งการสำรวจในปีต่อๆมา 
ทำให้สามารถกำหนดขอบเขตแร่ที่ชัดเจนขึ้นได้อีกระดับหนึ่ง แหล่งแร่นี้ 
มีลักษณะทางธรณีวิทยาและองค์ประกอบทางเคมีคล้ายคลึงกับแหล่งที่มีการทำเหมืองอยู่แล้ว นับเป็นแหล่งที่มีศักยภาพแร่สูงอีกแห่งหนึ่ง
เจมี สกอตต์
เจมี สกอตต์ () เกิดเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1982 เป็นนักร้อง นักแต่งเพลงชาวอังกฤษ
เขาเริ่มเล่นกีตาร์ตั้งแต่อายุ 7 ขวบ และหัดเล่นเองมาตั้งแต่ตอนนั้น เจมี สกอตต์เติบโตมาในครอบครัวที่รักเสียงเพลง โดยมีแม่ที่ชื่นชอบเพลงของศิลปินอย่าง เจมส์ เทย์เลอร์,แคต สตีเวนส์ และ คาโรล์ คิง ส่วนด้านคุณพ่อที่หลงใหลเพลงโซ ไม่ว่าจะเป็นงานของวิลสัน พิกเก็ตต์,ดอนนี่ ฮาร์ธะเวย์ และ เดอะ ฟลามิงโกส์ เจมีหัดเล่นกีตาร์ด้วยตัวเองโดยการเล่นไปกับอัลบั้ม Blue ของ โจนิ มิดเชลล์ แบบผิดๆถูกๆ แล้วหันไปหัดเปียโนหลายปีต่อมาที่บ้านเพื่อน และได้ใช้เวลาส่วนใหญ่หลังเลิกเรียนที่นั่น จนความสามารถของเขาค่อยๆฉายแวว ต่อมาการสูญเสียน้าสาวได้สร้างแรงขับดันให้กับเขาอย่างมาก เพราะเธอได้ซื้อเปียโนไว้ให้เขาหลังจากที่เสียชีวิต เขาใช้เวลากับการเขียนและเล่นเพลงมากมาย
เมื่ออายุได้ 19 ปี เจมี สกอตต์ ได้เซ็นต์สัญญาทำเพลงกับค่ายใหญ่ทั้งที่อายุยังน้อย แต่คนที่เขาเซ็นต์สัญญาด้วย 2 คนได้ลาออกจากค่ายนั้น ทำให้เขาโดนทิ้งไปด้วย เมื่อเจมี่รู้ว่าเขาคงจะไม่ได้โอกาสไปแสดงที่ไหนแล้ว เขาจึงหันมาแต่งเพลงประกอบหนัง และในปี 2006 เขาได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง สเต็ปโดนใจ หัวใจโดนเธอ และได้ร้องเพลงประกอบในนั้นด้วย
และแล้วในวัย 25 ปี เจมีได้โอกาสครั้งที่ 2 เขาได้เซ็นต์สัญญากับค่ายใหม่ ภายใต้ชื่อ Jamie Scott and The Town เขาเล่าว่าอัลบั้มนี้เป็นส่วนผสมระหว่าง เจฟฟ์ บักเลย์ และ สตีวี วันเดอร์ ส่วนตัวอัลบั้ม Park Bench Theories นั้นได้บอกเล่าเรื่องราวในชีวิตที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดเมื่อทุกอย่างเริ่มไม่เป็นแบบที่คิด เรื่องราวของการเชื่อใจ ความรัก การตัดสินใจที่ยากเย็นและสุดท้ายทั้งหมดมันก็วนเวียนอยู่ในทุกๆ เพลงในอัลบั้มนี้
ธัชวิทยา
ธัชวิทยา ([ทัดชะวิดทะยา]; ) คือวิชาที่ว่าด้วยการศึกษาเกี่ยวกับธง ชื่อวิชา Vexillology เริ่มใช้เป็นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2500 โดย "วิทนีย์ สมิท"
ผู้แต่งหนังสือเรื่อง ธง และบทความเป็นจำนวนมากเกี่ยวกับธง ในช่วงแรกยังนับเป็นสาขาย่อยของ"วิชาการผูกตราสัญลักษณ์" () ซึ่งบางครั้งก็ยังถือว่าเป็นดังนั้นอยู่ นอกจากนี้ก็ยังอาจถือว่าเป็นสาขาของวิชา สัญญาณศาสตร์ () วิชานี้ได้มีการนิยามไว้ในข้อบังคับของ สหพันธ์ธัชวิทยานานาชาติ - FIAV () ว่าเป็น ""การสร้างสรรค์และพัฒนาการว่าด้วยองค์ความรู้เกี่ยวกับธงทุกประเภท ทุกรูปแบบ ทุกหน้าที่ใช้สอย และทฤษฎีทางวิทยาศาสตร์และหลักการที่เป็นพื้นฐานแห่งความรู้นี้"" บุคคลผู้ศึกษาเกี่ยวกับธงเรียกว่า "นักธัชวิทยา" (vexillologist) และเรียกผู้ทำงานเกี่ยวกับการออกแบบธงหรือนักออกแบบธง เป็นภาษาอังกฤษว่า vexillographer
ในคำภาษาอังกฤษ Vexillology ได้มาจากการสังเคราะห์คำภาษาละติน "vexillum" และ หน่วยคำเติมหลัง "–ology" ที่แปลว่า "การศึกษาว่าด้วย..." สำหรับ vexillum หมายถึงธงประจำกองทหารโรมันในยุคคลาสสิก ธงสมัยนั้นต่างกันธงปัจจุบันตรงที่ธงปัจจุบันใช้ผูกกับเสาทางดิ่ง ส่วนธง vexillum เป็นผืนสี่เหลี่ยมจตุรัสแขวนอยู่กับแขนกางเขนทางนอนที่ยึดกับปลายหอก
นักธัชวิทยารวมตัวกันในระดับนานาชาติจัดประชุมด้านธัชวิทยา (ICV - International Concress of Vexillology) ทุกๆ สองปี เมื่อ พ.ศ. 2550 จัดประชุมกันที่กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี สำหรับปี พ.ศ. 2552 มีกำหนดให้จัดที่เมืองโยโกฮามา ประเทศญี่ปุ่น สำหรับกิจกรรมในอินเทอร์เน็ต FIAV มีเว็บไซต์เกี่ยวกับ "ธงในโลกนี้" คือ FOTW Official Flag สำหรับให้ผู้มีความสนใจเข้าศึกษา
การออกแบบธง สะท้อนให้เห็นระเบียบวิธีการหลายอย่างที่สืบเนื่องมาจากข้อห่วงใยเชิงปฏิบัติ สภาวะทางประวัติศาสตร์และกฎเกณฑ์ทางสังคมที่มีอิทธิพลต่อการพัฒนาธงมาแต่อดีต และจะยังคงมีผลต่อวิวัฒนาการของธงต่อไปในอนาคตด้วย
ประการแรก ประเด็นปัญหาสำคัญที่นักออกแบบธงประสบคือการออกแบบที่จะต้องนำไปผลิต ซึ่งมักผลิตเป็นจำนวนมากและมักใช้ผ้าเป็นวัตถุดิบและต้องนำไปใช้แขวนภายนอกอาคารเพื่อใช้เป็นสัญลักษณ์ของหน่วยงานหรือองค์การ ของส่วนบุคคลหรืออื่นๆ ในแง่นี้ จะเห็นว่าการออกแบบธงเสมือนการแตกสาขาออกมากจากการออกแบบตราสัญลักษณ์หรือ "โลโก" ซึ่งโลโกส่วนใหญ่เป็นเพียงตราที่อยู่นิ่งในหนังสือ จอ หรือป้ายโฆษณา ส่วนธงต้องนำไปแขวนประดับและโบกพริ้วไปมาที่มองจากระยะและทิศทางต่างๆ ที่หลากหลายกว่ามาก การใช้สีและรูปร่างที่ง่ายและเด่นชัดจึงเป็นหัวใจสำคัญในเชิงการใช้งานจริง
การออกแบบธงเป็นกระบวนการทางประวัติศาสตร์ด้วยเช่นกันเนื่องจากธงมักมีความหมายโยงไปถึงเรื่องราวหรือเหตุการณ์ในอดีต รูปแบบเดิม ความหมายและการใช้งานดั้งเดิม ความละเอียดอ่อนซับซ้อน กลุ่มประเภทของธงปัจจุบันอาจสืบเนื่องมาจากบรรพบุรุษร่วมเพียงไม่กี่สาย เช่นในกรณีของ "สีพันธมิตรอัฟริกัน" () "สีพันธมิตรอาหรับ" () "สีพันธมิตรสลาวิก" ()และ "ธงชาติที่ได้แรงบันดาลในจากธงชาติตุรกี" () เป็นต้น
ในบางวัฒนธรรมจะมีการกำหนดการออกแบบธงไว้ตายตัว โดยการอยู่ในกรอบของตราสัญลักษณ์ประจำตระกูล () หรือเป็นไปตามกฎระเบียบที่มีวางไว้ตายตัว ในกรณีเฉพาะบางกรณี การออกแบบอาจกำหนดมาจากหลักการทางศาสนา ตัวอย่างเช่น ธงอิสลาม () และในฐานะเป็นสาขาวิชาหนึ่ง ธัชวิทยาได้เริ่มส่งเสริมให้มีการกำหนดหลักการการออกแบบที่ได้จากงานวิจัยทางประวัติศาสตร์และการออกแบบธง ตัวอย่างสำคัญได้แก่ "หลักการออกแบบธงดีและธงเลวของ"เท็ด เคย์"" () ซึ่งตีพิมพ์และได้รับการรับรองจากสมาคมธัชวิทยาภาคอเมริกาเหนือ () ดังนี้
นักธัชวิทยาที่สำคัญหรือมีชื่อเสียงมีดังนี้
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 47
คณะรัฐมนตรี คณะที่ 47 ของไทย (2 มีนาคม พ.ศ. 2534 - 22 มีนาคม พ.ศ. 2535)
นายอานันท์ ปันยารชุน เป็น นายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการ เมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2535 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว พระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงลงพระปรมาภิไธยในประกาศ พลเอกสุนทร คงสมพงษ์ ประธานคณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ เป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการคณะรัฐมนตรีคณะนี้สิ้นสุดลง เนื่องจากมีการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรทั่วไป ในวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2535 คณะรัฐมนตรีชุดนี้จึงพ้นจากตำแหน่งไปตามวาระ
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 46
คณะรัฐมนตรี คณะที่ 46 ของไทย (9 ธันวาคม พ.ศ. 2533 - 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2534)
พลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ เป็น นายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2533 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงลงพระปรมาภิไธยในประกาศ ร้อยตำรวจตรีวรรณ ชันซื่อ ประธานรัฐสภาเป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ
วันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2533 มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งคณะรัฐมนตรี ดังรายนามต่อไปวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2534 ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ตั้งให้ พลเอกอาทิตย์ กำลังเอก เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม
คณะรัฐมนตรีคณะนี้สิ้นสุดลง เนื่องจาก พลเอกสุนทร คงสมพงษ์ หัวหน้าคณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ ได้เข้ายึดและควบคุมอำนาจในการปกครองประเทศ เมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2534 โดยอ้างสาเหตุเข้ายึดอำนาจ คณะรัฐบาล ตามแถลงการณ์คณะรักษาความเรียบร้อยแห่งชาติ ฉบับที่ 1 เรื่อง คำชี้แจงเหตุผลการเข้ายึดและควบคุมอำนาจในการปกครองประเทศ ประกาศ ณ
วันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2534 ลงชื่อ พลเอกสุนทร คงสมพงษ์ หัวหน้าคณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 39
คณะรัฐมนตรี คณะที่ 39 ของไทย (8 ตุลาคม พ.ศ. 2519 - 19 ตุลาคม พ.ศ. 2520)
นายธานินทร์ กรัยวิเชียร เป็น นายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการ เมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2519 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงลงพระปรมาภิไธยในประกาศ พลเรือเอกสงัด ชลออยู่ หัวหน้าคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน เป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ
ในคณะรัฐมนตรีชุดนี้ ประเทศไทยมีรัฐมนตรีหญิงเป็นครั้งแรก จำนวน 2 คนคือ ท่านผู้หญิงเลอศักดิ์ สมบัติศิริ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม และ นางวิมลศิริ ชำนาญเวช รัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยของรัฐ
นอกจากนี้ พลเรือเอกสงัด ชลออยู่ ที่เป็น หัวหน้าคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน พ.ศ. 2519 เคยดำรงตำแหน่ง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม ในรัฐบาล ม.ร.ว.เสนีย์ ปราโมช และได้ทำรัฐประหารสำเร็จ เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519 ได้เข้าดำรงตำแหน่ง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม อีกครั้งหนึ่งในรัฐบาลนี้ และต่อมาได้ทำรัฐประหารซ้ำอีกครั้ง เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2520
ในวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2519 มีการแต่งตั้งคณะรัฐมนตรี ดังนี้
คณะรัฐมนตรีคณะนี้สิ้นสุดลง เนื่องจาก พลเรือเอกสงัด ชลออยู่ หัวหน้าคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ได้ทำการยึดอำนาจ
การปกครองแผ่นดิน เป็นผลสำเร็จเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2520 และได้ประกาศใช้ ธรรมนูญการปกครองชั่วคราว พ.ศ. 2520
และจัดตั้ง สภานโยบายแห่งชาติ โดยให้ รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช พ.ศ. 2519 สิ้นสุดลง พร้อมกับสภาปฏิรูปการปกครองแผ่นดินและคณะรัฐมนตรี
ฮย็อน บิน
ฮย็อน บิน () เกิดวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2525 เป็นนักแสดงจากประเทศเกาหลีใต้ ฮย็อน บิน เป็นที่รู้จักในเมืองไทยจากภาพยนตร์โทรทัศน์เรื่อง "ฉันนี่แหละ...คิมซัมซุน" ซึ่งได้รับบทเป็น ฮย็อน จิน-ฮ็อน ลูกชายคนเดียวของเจ้าของโรงแรมชื่อดังที่มีนิสัยเหมือนเด็ก ๆ ไม่ทำตัวให้เหมือนผู้ใหญ่
ฮย็อน บิน เกิดและเติบโตในโซล เขามีพี่ชายหนึ่งคน ซึ่งฮย็อนบินสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยจุงอัง ใน ค.ศ. 2004 วิชาเอกการละครศึกษา และตั้งแต่ ค.ศ. 2009 เขาได้ลงทะเบียนเรียนระดับปริญญาโทที่มหาวิทยาลัยเดียวกันนี้
พรรคเครือข่ายชาวนาแห่งประเทศไทย
พรรคเครือข่ายชาวนาแห่งประเทศไทย (; ตัวย่อ: พนท.) เป็นพรรคการเมืองในประเทศไทย จดทะเบียนก่อตั้งพรรคเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2549
เป็นพรรคที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 ในช่วงที่กลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยชุมนุมขับไล่ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร โดยเปลี่ยนสถานะจากเครือข่ายหนี้สินชาวนาแห่งประเทศไทย ที่เข้าร่วมชุมนุมในครั้งนี้ด้วย โดยมีเจตนารมณ์จะเป็นพรรคการเมืองภาคประชาชน มุ่งเน้นนโยบายไปที่เกษตรกรและชั้นชนใช้แรงงานในสังคม
พรรคเครือข่ายชาวนาแห่งประเทศไทย มีแนวนโยบายหลัก 7 ด้าน คือ
ในการเลือกตั้งในปลายปี พ.ศ. 2550 พรรคเครือข่ายชาวนาแห่งประเทศไทย ได้สร้างความฮือฮาเมื่อนำกลุ่มผู้สนับสนุนจำนวนมากไปในเช้าวันรับสมัคร ส.ส. แบบสัดส่วนที่สนามกีฬาไทยญี่ปุ่น-ดินแดง เพราะเป็นพรรคที่ไม่ค่อยมีใครรู้จัก จึงไม่ได้รับเลือกตั้งมาเลยแม้แต่ที่นั่งเดียว
ต่อมาในการเลือกตั้งในปลายปี พ.ศ. 2554 ได้ส่งผู้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ จำนวน 30 คน โดยมีหมายเลขประจำพรรคคือหมายเลข 19
ภาษาทูลุง
ภาษาทูลุง เป็นภาษากลุ่มกิรันตี ใช้พูดในเนปาลและสิกขิม มีผู้พูดราว 33,133 คน ชื่ออื่นๆคือ ภาษาทูลุนเก ไร ภาษาทูลู ลูวา ภาษาทูลูลัง ภาษาทูลุงลา ภาษาโทโลง โล ภาษาทูลุง เจมู และภาษาเตากู โลวา
มหีศาสกะ
นิกายมหิสาสกวาท หรือ นิกายมหีศาสกะ เป็นนิกายในศาสนาพุทธฝ่ายอาจริยวาท ที่หลักฐานฝ่ายบาลีกล่าวว่าแยกมาจากเถรวาท ส่วนหลักฐานฝ่ายสันสกฤตกล่าวว่าแยกมาจากนิกายสรวาสติวาท อาจารย์ผู้เป็นต้นกำเนิดของนิกายนี้เป็นพราหมณ์ เมื่อมาบวชได้นำหลักธรรมในพระเวทมาผสมกับพระพุทธพจน์ แพร่หลายทางภาคตะวันตกและภาคใต้ของอินเดีย โดยเฉพาะแคว้นอวันตี วนวาสี มหาสมณฑล เกรละ และมีอิทธิพลในลังกาด้วย พระพุทธชีวะได้แปลวินัยของนิกายนี้เป็นภาษาจีน
หลักธรรมของนิกายนี้มีลักษณะเฉพาะที่แตกต่างจากนิกายอื่นๆ หลายประการ เช่น ไม่มีอันตรภพ ผู้สำเร็จอรหันต์แล้วไม่เสื่อมแต่พระโสดาบันเสื่อมได้ การบูชาสถูปเจดีย์ได้บุญน้อย การถวายทานให้คณะสงฆ์ที่มีพระพุทธเจ้าเป็นประธานมีผลมากกว่าถวายทานต่อพระพุทธเจ้าองค์เดียว เป็นต้น
อำเภอราษีไศล
ราษีไศล [รา-สี-สะ-ไหฺล] เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดศรีสะเกษ
อำเภอราษีไศลตั้งอยู่ตอนบนของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
พุทธศักราช 2421 พระยาวิเศษภักดี (บุญจันทร์) เจ้าเมืองศรีสะเกษ ตั้งกองนอกฝ่ายเหนือขึ้น ตั้งท้าวจันศรีบุตรหลวงอภัย เป็นพระพลราชวงศา นาย
กอง ให้รวบรวมตัวเลขและปรับปรุงบ้านเมืองเพื่อขอยกฐานะเป็นเมืองต่อไป พระพลราชวงศา ได้ไปตั้งรวมตัวเลขอยู่ ณ บ้านโนนหินกอง
ในปีนี้ พระยาวิเศษภักดี (บุญจันทร์) เจ้าเมือง ไปไร่ซึ่งอยู่ข้างบ้านโนนจาน ได้ลงอาบน้ำที่แม่น้ำมูลจมน้ำตาย บ่าวไพร่ช่วยเหลือไม่ทัน ครั้นรุ่งขึ้นจึงพบศพ ครองเมืองย่าง 54 ปี
พุทธศักราช 2423 พระพรหมภักดี (โท) ยกกระบัตรเมือง บุตรพระยาวิเศษภักดีกับท้าวคำปานผู้ช่วยราชการเมือง ลงไปเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาท เพื่อแย่งกันขอเป็นเจ้าเมือง แต่พอไปถึงกรุงเทพมหานคร ท้าวคำปานก็ถึงแก่กรรมเสีย
พุทธศักราช 2424 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมตั้งพระพรหมภักดี (โท) ยกกระบัตรเมืองเป็นพระยาวิเศษภักดี เจ้าเมือง ถือศักดินา 3,000 ให้ท้าวเหง้าบุตรพระยาวิเศษภักดี (บุญจันทร์) เป็น พระภักดีโยธา ปลัดเมือง ถือศักดินา 600 ให้ราชวงศ์ปัญญาบุตรหลวงไชย (สุก) เป็น พระพรหมภักดี ยกกระบัตรเมือง ถือศักดินา 500 และท้าววิเศษบุตรพระยาวิเศษภักดี (โท) ได้เป็นผู้ช่วยราชการเมือง
ในปีนี้เจ้าเมืองและกรมการเมืองศรีสะเกษ ได้ขอตั้งบ้านโนนหินกอง เป็นเมืองราษีไศล ขึ้นแก่เมืองศรีสะเกษ ให้พระพลราชวงศา เป็น พระประจนปัจจนึก ผู้ว่าราชการเมืองราษีไศล ถือศักดินา 800 โปรดฯ ตั้งหลวงแสง (จัน) น้องชายพระประจนปัจจนึก เป็น หลวงหาญศึกพินาศ ปลัดเมือง ให้ท้าวคำเม็ก บุตรพระประจนปัจจนึก เป็น หลวงพิฆาตไพรี ยกกระบัตรเมือง
พุทธศักราช 2431 อุปฮาดเมืองสุวรรณภูมิ ในฐานะผู้รักษาเมืองและกรมการเมืองมีใบบอกกล่าวโทษเมืองมหาสารคาม เมืองสุรินทร์ เมืองศรีสะเกษ ว่าแย่งชิงเขตแขวงเมืองสุวรรณภูมิ ไปขอตั้งเป็นเมืองขึ้น คือ เมืองมหาสารคาม ขอตั้งบ้านนาเลา เป็น เมืองวาปีปทุม เมืองสุรินทร์ ขอตั้งบ้านทัพค่ายเป็น เมืองชุมพลบุรี เมืองศรีสะเกษขอตั้งบ้านโนนหินกองเป็น เมืองราษีไศล ได้โปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้ข้าหลวงเมืองนครจำปาศักดิ์และข้าหลวงเมืองอุบลราชธานี ไต่สวนว่ากล่าวเรื่องนี้ แม้ว่าจะไต่สวนได้ความจริง แต่ก็รื้อถอนไม่ไหว เพราะเมืองทั้ง 3 นี้ ได้โปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้ตั้งเป็นเมืองขึ้นแก่เมืองทั้งสามมาหลายปีแล้ว จึงเป็นอันโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้คงเป็นเมืองขึ้นของทั้ง 3 เมืองตามเดิม
พุทธศักราช 2438 ได้ย้ายเมืองราษีไศล มาตั้งอยู่ที่บ้านท่าโพธิ์ ตำบลเมืองคง (ปัจจุบันอยู่ในเขตเทศบาลตำบลเมืองคง)
พุทธศักราช 2443 เมื่อจัดการปกครองบริเวณถูกยุบลงเป็นอำเภอ เรียกชื่อว่า อำเภอราษีไศล ขึ้นกับเมืองศรีสะเกษ เมืองราษีไศลจึงหมดสภาพเป็นเมืองนับตั้งแต่นั้นมา
พุทธศักราช 2456 เปลี่ยนชื่อเป็น อำเภอคง โดยเอานามตำบลที่ตั้งเป็นชื่ออำเภอ
พุทธศักราช 2482 จึงเปลี่ยนชื่อเป็น อำเภอราษีไศล ตามเดิม เพราะต้องการอนุรักษ์ชื่อเมืองเดิมไว้
อำเภอราษีไศลแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 13 ตำบล 190 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอราษีไศลประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 14 แห่ง ได้แก่อำเภอราษีไศลมีแหล่งน้ำสำคัญ คือ เขื่อนราษีไศล เป็นเขื่อนคอนกรีต มีบานประตูระบายน้ำ 7 บาน กั้นแม่น้ำมูลที่บ้านห้วย-บ้านดอนงูเหลือม เขื่อนเริ่มเก็บกักน้ำในปี พ.ศ. 2536
เขื่อนราษีไศล เริ่มเก็บกักน้ำในเดือนตุลาคม 2537 ซึ่งเขื่อนแห่งนี้มีประชาชนจำนวนมากในรับผลกระทบ และมีความขัดแย้งตั้งแต่เริ่มเปิดงาน จนถึงปัจจุบัน
องค์การบริหารส่วนตำบลเวียง
องค์การบริหารส่วนตำบลเวียง สามารถหมายถึงสำหรับเวียงอื่น ๆ ดูเพิ่มที่ เวียง ตำบลเวียง และเทศบาลตำบลเวียง
ทัลก์
ทัลก์ () (MgSiO(OH)) หรือแร่หินสบู่ เป็นแร่ไฮเดรต แมกนิเซียมซิลิเกต มีสีขาว เทา หรือฟ้า ป่นเป็นผงเพื่อใช้ทำสี เครื่องปั้นดินเผา ยาฆ่าแมลง วัสดุมุงหลังคา วัสดุทนไฟ ใช้บุผนังแบบหล่อ ใช้ในอุตสาหกรรมกระดาษ ยาง พลาสติกและสิ่งทอ ใช้ในอุตสาหกรรมเครื่องสำอาง เช่นใช้ทำแป้งฝุ่นทาหน้า ฝุ่นโรยตัว ฯลฯ
อำเภอโนนคูณ
โนนคูณ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดศรีสะเกษ แยกออกจากอำเภอกันทรารมย์ เมื่อปี พ.ศ. 2520 และได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอ ในปี พ.ศ. 2531
อำเภอโนนคูณแยกออกจากอำเภอกันทรารมย์ เป็น กิ่งอำเภอโนนคูณ เมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2520 และได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2531
อำเภอโนนคูณมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
อำเภอโนนคูณแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 80 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอโนนคูณประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
ประกอบด้วยสถานพยาบาลของรัฐ 8 แห่ง ได้แก่
อำเภอโนนคูณมีสภาพพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบสูง แห้งแล้ง ดินเป็นดินร่วนปนทราย ไม่สามารถเก็บกักน้ำได้ ทรัพยากรป่าไม้เหลือน้อย มีลำห้วยขะยุงไหลผ่านทางด้านทิศตะวันตกของพื้นที่
แอชลีย์ ทิสเดล
แอชลีย์ มิทเชล ทิสเดล เกิดเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม ปี 1985 เธอเป็นนักร้อง นักแสดง และโปรดิวเซอร์ชาวอเมริกัน การเข้าสู่วงการบันเทิงของเธอเริ่มจากการปรากฏตัวในโฆษณากว่า 100 ชิ้น และเป็นนักแสดงเด็กในรายการโทรทัศน์และภาพยนตร์ต่างๆ หลังจากนั้นเธอได้รับบทเป็นนักแสดงหลักในซีรีส์ทางช่องดิสนีย์ แชนแนล เรื่อง "The Suite Life of Zack & Cody รับบทเป็น แมดดี้ ฟิตส์แพทริค หลังจากนั้นเธอก็ได้รับบทเป็น ชาร์เพย์ อีแวนส์ จากเรื่อง มือถือไมค์ หัวใจปิ๊งรัก ทั้ง 3 ภาค จากการประสบความสำเร็จของภาพยนตร์นี้เองทำให้เธอได้ออกสตูดิโออัลบั้มครั้งแรกในชีวิตกับวอร์เนอร์บราเธอส์เรคคอร์ด ผลงานการเปิดตัวอัลบั้มแรก Headstrong นั้นประสบความสำเร็จเป็นอย่างมากจนได้รับแผ่นเสียงทองคำจากสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกา" 
"The Suite Life of Zack & Cody รับบทเป็น"
แมดดี้ ฟิตส์แพทริค ลักษณะตัวละคร แมดดี้ทำงานที่แคนดี้เคาน์เตอร์ในลอบบี้ของโรงแรมทิปตั้น เธอทำงานพิเศษหลายๆอย่างไม่ว่าจะเป็นพี่เลี้ยงเด็กให้กับ แซคและโคดี้ หรือแม้แต่ทำงานเป็นที่ปรึกษาแคมป์ เธอไม่ชอบลอนดอน (1 ในตัวละคร) แมดดี้ไม่ได้เกิดมาบนกองเงินกองทองเหมือนลอนดอน เพราะฉะนั้นเธอจึงคอยอยู่ข้างๆลอนดอนเพื่อคอยเตือนสติเธอเสมอ และคอยช่วยแนะนำลอนดอนให้มีความเคารพผู้อื่นมากขึ้นอีกนิด นอกจากนั้นเธอยังช่วยแซคและโคดี้ทุกครั้งที่พวกเขาสร้างปัญหา เธอไม่ใช่แค่ลูกจ้างที่สมบูรณ์แบบเท่านั้นแต่ยังเป็นเพื่อนที่ซื่อสัตย์อีกด้วย (เธอแอบรู้หน่อยๆและว่าแซคนั้นแอบชอบเธอมากๆ)
อำเภอศรีรัตนะ
ศรีรัตนะ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดศรีสะเกษ
อำเภอศรีรัตนะมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
อำเภอศรีรัตนะแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 7 ตำบล 90 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอศรีรัตนะประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
อำเภอน้ำเกลี้ยง
น้ำเกลี้ยง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดศรีสะเกษ
อำเภอน้ำเกลี้ยง ได้แยกออกมาจากอำเภอกันทรารมย์ โดยตั้งเป็นกิ่งอำเภอน้ำเกลี้ยง เมื่อวันที่  7 มกราคม 2529 ตามพระราชบัญญัติลักษณะการปกครองท้องที่ พุทธศักราช 2457 มีเขตการปกครอง 4 ตำบล คือ ตำบลน้ำเกลี้ยง ตำบลละเอาะ ตำบลตองปิด และตำบลเขิน และยกฐานะเป็นอำเภอเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม 2537
ปัจจุบันมีพื้นที่เขตความรับผิดชอบ 6 ตำบล คือ ตำบลละเอาะ, ตำบลน้ำเกลี้ยง, ตำบลตองปิด, ตำบลคูบ, ตำบลเขิน และตำบลรุ่งระวี
เหตุที่ได้ตั้งชื่อว่า “น้ำเกลี้ยง” เนื่องจากเป็นบริเวณที่มีต้นน้ำเกลี้ยงมากเป็นไม้ยืนต้น ถ้าโดนน้ำยางหรือจับลำต้น จะเกิดผดผื่นคันตามผิวหนังได้ จึงได้ตั้งชื่ออำเภอตามชื่อต้นน้ำเกลี้ยง
อำเภอน้ำเกลี้ยงมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
อำเภอน้ำเกลี้ยงแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 6 ตำบล 75 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอน้ำเกลี้ยงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
ตั้งอยู่ที่ตำบลรุ่งระวี เป็นป่าสนสองใบผืนสุดท้ายของจังหวัดศรีสะเกษ มีพื้นที่รับผิดชอบ 800 ไร่ ป่าสน  เรียกโดยทั่วไป ไม้สนเขา มีถิ่นกำเนิดตามเทือกเขาและที่ราบในแถบอบอุ่น และแถบหนาวของดลก เป็นต้นไม้ขนาดกลางจนถึงขนาดใหญ่ ในประเทศไทยมีอยู่เพียงสองชนิด ที่เรียกว่าสนสองใบ และสนสามใบ ไม้สนทั้งสองชนิดดังกล่าวไม้ขนาดใหญ่สูง 20 - 40 เมตร วัดรอบต้นได้ 200-300 เซนติเมตร เปลือกแตกเป็นสะเก็ดหยาบ ๆ สีน้ำตาลเข้มจนเกือบดำ ไม้สนสามใบพบขึ้นในบริเวณป่าดิบเขา และพื้นที่ราบ ที่มีความสูง 300-1,800 เมตร จากระดับน้ำทะเล ส่วนไม้สนสองใบขึ้นอยู่ ณ ที่ความสูงตั้งแต่ 100 เมตร จากระดับน้ำทะเลขึ้นไป บางท้องที่ขึ้นปะปนกับไม้ก่อ ไม้เหียว บางแห่งก็เป็นป่าสนล้วน ๆ ประโยชน์ของต้นสนคือ ใช้เลื่อยทำไม้กระดานได้ นอกจากจะมีความแข็งแกร่งแล้ว ยังมีลายไม้ที่สวยงาม แต่ประโยชน์ที่ได้จากต้นสนส่วนใหญ่คือ การเจาะเอาน้ำมันสนดิบ นำมาต้มกลั่นแล้วแยกเป็นวัตถุสองชนิดคือ น้ำมันสน และชันสน นอกจากนี้ชาวบ้านยังนิยมใช้ไม้สนที่สับฟันเป็นชิ้นเล็ก ๆ ใช้ก่อไฟใช้จุดแทนไต้ และใช้เป็นเชื้อเพลิง
อยู่ที่บ้านขี้เหล็ก ตำบลละเอาะ เป็นชุมชนโบราณที่มีคูน้ำคันดินล้อมรอบเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า มีขนาดกว้าง 270 เมตร ยาว 480 เมตร คูน้ำที่ล้อมรอบเรียกว่า "หนองคู" จากการสำรวจไม่พบโบราณวัตถุภายในเขตชุมชน แต่พบอยู่ด้านนอกทางด้านทิศใต้ของแหล่งฯ จำนวนไม่มากนัก ได้แก่ เศษภาชนะดินเผาเนื้อแกร่ง เคลือบสีเขียว สำน้ำตาล ซึ่งเป็นเครื่องถ้วยเขมร มีอายุอยู่ระหว่างพุทธศตวรรษที่ 15-18 มีเครื่องถ้วยจีนเคลือบขาว สมัยราชวงศ์ฮั่น มีอายุอยู่ประมาณพุทธศตวรรษที่ 15-17 จากโบราณวัตถุที่พบ และแผนผังของชุมชน กล่าวได้ว่า ชุมชนแหล่งนี้เป็นชุมชนโบราณในวัฒนธรรมเขมร ช่วงเวลาการอยู่อาศัยระหว่างพุทธศตวรรษที่ 15-18
อำเภอวังหิน
วังหิน เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดศรีสะเกษ ตั้งอยู่ทางด้านทิศตะวันตกของจังหวัด ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม เป็นอำเภอที่มีทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 220 ซึ่งเป็นถนนสายสำคัญของจังหวัดศรีสะเกษผ่าน
อำเภอวังหิน จัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอเมื่อวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2530 ประกอบด้วยตำบลบุสูง ตำบลดวนใหญ่ ตำบลบ่อแก้ว ตำบลศรีสำราญ และตำบลธาตุ และได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอในปี พ.ศ. 2536
อำเภอวังหินตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
อำเภอวังหินแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 8 ตำบล 126 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอวังหินประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
ตำบลเวียง (อำเภอไชยา)
ตำบลเวียง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอไชยา มีเนื้อที่ประมาณ 33.6 ตารางกิโลเมตร ประชากร 3,379 คน
ตำบลเวียงเป็นเขตเศรษฐกิจที่สำคัญอีกแห่งหนึ่งของอำเภอไชยา มีตลาดใหม่ บริเวณถนนเพชรเกษม และบริเวณตลอดแนวถนนรักษ์นรกิจเป็นศูนย์กลางของตำบล มีร้านจำหน่ายรถจักรยานยนต์หลายร้านตั้งอยู่ในเขตตำบลเวียง ประชากรส่วนมากมีอาชีพทำนา ทำสวนยางพารา และค้าขาย
พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่มการเกษตร มีเนื้อที่ประมาณ 33.6 ตารางกิโลเมตร ตั้งอยู่ห่างจากตัวอำเภอไชยาประมาณ 3 กิโลเมตร ปัจจุบันจึงมีสภาพเป็นชานเมืองของตัวอำเภอไชยา
ตำบลเวียงมีถนนหลัก 3 สายตัดผ่าน ได้แก่ถนนเพชรเกษม (ทางหลวงหมายเลข 41) ถนนรักษ์นรกิจ และถนนวิชิตภักดี
อำเภอภูสิงห์
ภูสิงห์ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดศรีสะเกษ มีพื้นที่ติดต่อกับประเทศกัมพูชา และมีจุดผ่านแดนถาวรช่องสะงำ ซึ่งเป็นเส้นทางที่เดินทางไปยังนครวัด-นครธม โดยใช้ถนนสาย 67 (ช่องสะงำ-อัลลองเวง-เสียมราฐ) ระยะทางเพียง 135 กิโลเมตร
อำเภอภูสิงห์ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
อำเภอภูสิงห์แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 7 ตำบล 87 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอภูสิงห์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
อำเภอภูสิงห์ มีพื้นที่ติดต่อกับประเทศกัมพูชา และมีจุดผ่านแดนถาวรที่ใช้ในการค้าขายระหว่างประชาชนของทั้งสองประเทศ คือ จุดผ่านแดนถาวรช่องสะงำ ตำบลไพรพัฒนา อำเภอภูสิงห์
อำเภอภูสิงห์เป็นหนึ่งในสามอำเภอของจังหวัดศรีสะเกษที่มีพื้นที่ติดกับประเทศกัมพูชา ทำให้พื้นที่บริเวณนี้ได้รับการพัฒนาให้เป็นแหล่งการค้า การลงทุน และการท่องเที่ยวในอนาคต โดยการสร้าง เมืองใหม่ช่องสะงำ เพื่อเป็นสถานที่สำหรับรองรับการค้าขาย แลกเปลี่ยนระหว่าง 2 ประเทศ และเป็นที่ตั้งของหน่วยงานราชการต่าง ๆ อาทิ สถานีขนส่งผู้โดยสาร ด่านศุลกากรช่องสะงำ สำนักงานตรวจคนเข้าเมือง (ตม.) อีกทั้งยังได้มีการประกาศจัดตั้งสถานีขนส่งผู้โดยสารเมืองใหม่ช่องสะงำแล้ว ตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2553
เมืองใหม่ช่องสะงำตั้งอยู่ที่ตำบลไพรพัฒนา ห่างจากชายแดนประเทศกัมพูชาเป็นระยะทาง 2 กิโลเมตร จนปัจจุบัน (พ.ศ. 2553) ยังไม่มีการเปิดใช้อย่างเป็นทางการ
อำเภอเบญจลักษ์
เบญจลักษ์ [เบ็น-จะ-ลัก] เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดศรีสะเกษ จัดตั้งขึ้นเป็นกิ่งอำเภอเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2536 โดยแยกออกจากอำเภอกันทรลักษ์ ต่อมาเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 ได้มีประกาศพระราชกฤษฎีกายกฐานะเป็น อำเภอเบญจลักษ์
อำเภอเบญจลักษ์มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
อำเภอเบญจลักษ์แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 67 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอเบญจลักษ์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
อำเภอพยุห์
พยุห์ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดศรีสะเกษ จัดตั้งขึ้นเป็นกิ่งอำเภอเมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2537 โดยแยกออกจากอำเภอเมืองศรีสะเกษ และต่อมาเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2540 จึงได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะเป็น อำเภอพยุห์
อำเภอพยุห์ตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
อำเภอพยุห์แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 65 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอพยุห์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
อำเภอเมืองศรีสะเกษ
เมืองศรีสะเกษ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดศรีสะเกษ เป็นที่ตั้งของศาลากลางจังหวัด
อำเภอเมืองศรีสะเกษมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
อำเภอเมืองศรีสะเกษแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 18 ตำบล 165 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอเมืองศรีสะเกษประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 17 แห่ง ได้แก่
วัดบ้านหนองตะเคียน
ออร์แลนโด
ออร์แลนโด (Orlando) เป็นเมืองในเคาน์ตี้ออร์เรนจ์ รัฐฟลอริดา ประเทศสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ตอนกลางของรัฐฟลอริดา มีเขตเมืองใหญ่เป็นอันดับที่สามของรัฐ รองจากไมแอมีและแทมปา ตัวเมืองมีประชากรมากเป็นอันดับที่ 6 ของรัฐฟลอริดา และเป็นอันดับที่ 85 ของสหรัฐอเมริกา
ออร์แลนโดรู้จักกันดีว่าเป็นเมืองที่มีสถานที่ท่องเที่ยวน่าสนใจจำนวนมาก เช่น วอล์ตดิสนีย์เวิลด์รีสอร์ต, ซีเวิลด์, และยูนิเวอร์แซลออร์แลนโดรีสอร์ต อีกทั้งออร์แลนโดยังมีจำนวนห้องพักโรงแรมมากเป็นอันดับที่สองของสหรัฐอเมริกาของจากลาสเวกัส
ลียอแนล ฌ็อสแป็ง
ลียอแนล ฌ็อสแป็ง (, 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2480 — ) อดีตนายกรัฐมนตรีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการกีฬา
ตราแผ่นดินของเซนต์เฮเลนา
ตราแผ่นดินของเซนต์เฮเลนา แบบปัจจุบัน ประกาศใช้เมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2527 ลักษณะเป็นตราโล่อาร์ม แบ่งภายในโล่ออกเป็น 2 ส่วน ส่วนหัวโล่นั้น เป็นรูปนกกางเขนยืนผินหน้าไปทางซ้ายบนพื้นสีเหลือง เบื้องล่างอันเป็นส่วนท้องโล่ เป็นภาพเรือรบสามเสา ซึ่งชักธงกางเขนแห่งเซนต์จอร์จไว้ที่ท้ายเรือ ลอยลำอยู่ในท้องทะเล เบื้องหน้าของเรือลำนั้น มีรูปภูเขาโผล่พ้นน้ำอยู่ 2 ลูก คือ เกาะเซนต์เฮเลนา
เดิมเซนต์เฮเลนา ใช้ตราแผ่นดินแบบเก่าเมื่อ พ.ศ. 2482 ลักษณะเป็นตราโล่อาร์ม แต่กรอบของโล่เป็นลวดลายแบบคลาสสิก ภายในเป็นภาพเรือรบสามเสา ลอยลำอยู่ในท้องทะเล ซึ่งรายละเอียดของตราแผ่นดิน ได้กล่าวไว้ข้างต้น
ธงชาติหมู่เกาะฟอล์กแลนด์
ธงชาติหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ แบบปัจจุบันเริ่มใช้มาตั้งแต่วันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2491 ลักษณะเป็นธงแสดงสัญชาติสีน้ำเงิน กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ที่ด้านปลายธงมีภาพตราแผ่นดินของหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ แต่แบบธงที่ใช้อยู่ในปัจจุบันนี้จะมีลักษณะต่างจากแบบที่เริ่มใช้ในปี พ.ศ. 2491 เล็กน้อย กล่าวคือ แบบที่ใช้ในยุคดังกล่าว รูปตราแผ่นดินนั้นจะซ้อนทับบนวงกลมสีขาวอีกทีหนึ่ง ส่วนธงแบบปัจจุบันไม่มีรูปวงกลมสีขาวแล้ว สำหรับเรือเอกชนใช้ธงแสดงสัญชาติสีแดง โดยเริ่มใช้ตั้งแต่ พ.ศ. 2542
ดินแดนแห่งนี้เดิมมีธงประจำดินแดนของตนใช้อีกแบบหนึ่ง ซึ่งปัจจุบันใช้เป็นธงชาติบริติชแอนตาร์กติกเทอร์ริทอรี และ ไม่ได้ใช้ในหมู่เกาะฟอล์กแลนด์แล้ว อย่างไรก็ตาม เมื่อสหราชอาณาจักรได้ก่อตั้งดินแดนบริติชแอนตาร์กติกเทอร์ริทอรีใน พ.ศ. 2504 จอร์เจียใต้และหมู่เกาะแซนด์วิชใต้ยังคงมีสถานะเป็นดินแดนในความปกครองของหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ จึงยังใช้ธงชาติของที่นี่เป็นธงประจำดินแดนของตนจนถึง พ.ศ. 2528 เนื่องจากจอร์เจียใต้และหมู่เกาะแซนด์วิชใต้ได้ยกฐานะขึ้นเป็นดินแดนโพ้นทะเลอังกฤษ ขึ้นตรงต่อเมืองแม่ คือ สหราชอาณาจักร หมู่เกาะนี้จึงได้มีธงชาติใช้เป็นของตัวเองโดยเฉพาะ
ในช่วงสงครามหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ ขณะที่อาร์เจนตินาเข้ายึดครองหมู่เกาะแห่งนี้ ได้มีการสั่งห้ามใช้ธงชาติตามแบบของสหราชอาณาจักร และชักธงชาติอาร์เจนตินาขึ้นใช้แทนที่ ปัจจุบันแม้ดินแดนแห่งนี้จะยังเป็นของสหราชอาณาจักร แต่อาร์เจนตินาก็ยังถือว่าหมู่เกาะฟอล์กแลนด์เป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดเตียร์ราเดลฟวยโก และถือว่าธงประจำจังหวัดนี้เป็นธงของหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ แม้จะไม่เคยมีการใช้ธงดังกล่าวในที่นี่เลยก็ตาม
หริภุญชัย
หริภุญชัย อาจหมายถึง:
น้ำมันจิ้งเหลน
น้ำมันจิ้งเหลน สินค้าหลอกลวง ที่วางขายอยู่ตามแผงลอยขายอุปกรณ์ทางเพศในกรุงเทพฯ มีมากย่านคลองถม โดยมักวางขายร่วมกับอุปกรณ์ทางเพศอื่นๆ เช่นขอบตาแพะ ยาทน โดยพ่อค้าคนขายมักอวดอ้างสรรพคุณว่า ใช้สำหรับนวดอวัยวะเพศชายให้มีขนาดใหญ่ขึ้น เป็นน้ำมันที่ได้จากการนำตัวจิ้งเหลน ซึ่งเป็นสัตว์เลื้อยคลานขนาดเล็กมาเคี่ยวจนได้น้ำมัน โดยวัยรุ่นไทยแถบภาคอีสานนิยมการเพิ่มขนาดอวัยวะเพศ ในการนำน้ำมันจิ้งเหลนมาทา
ในความจริงแล้วการเพิ่มขนาดองคชาติปัจจุบันไม่จำเป็นต้องใช้น้ำมันจิ้งเหลนแล้ว องคชาตินั้นมีลักษณะเป็นเนื้อเยื่อฟองน้ำที่มีความยืดหยุ่นซึ่งมีเส้นเลือดจำนวนมากไปหล่อเลี้ยงแล้วมีกล้ามเนื้อหูรูดกักเลือดไว้ไม่ให้เลือดไหลกลับเข้าสู่ร่างกาย การจะมีขนาดใหญ่ขนาดไหนนั้นขึ้นอยู่กับเนื้อเยื่อฟองน้ำว่าจะมีปริมาตรรับเลือดได้มากขนาดไหน การนวดนั้นจะทำให้เลือดไหลไปเลี้ยงบริเวณองคชาติได้ดีขึ้นขณะนวดควรเน้นให้เลือดไหลไปทางส่วนปลายโดยกันไม่ให้ย้อนกลับมาในร่างกายเพื่อให้เนื้อเยื่อโป่งพองขยายตัวขึ้นใช้เวลาประมาณสิบนาทีซึ่งหากต้องการให้เห็นผลต้องทำเป็นประจำ ไม่ควรใช้อุปกรณ์ต่างๆเช่นกระบอกสุญญากาศมาช่วยให้ขนาดเพิ่มขึ้นในเวลาอันรวดเร็วเพราะจะทำให้เนื้อเยื่อเสียหายแม้ขนาดจะเพิ่มขึ้นแต่กล้ามเนื้อหูรูดจะทำงานไม่สัมพันธ์กับขนาดที่เพิ่มขึ้นทำให้แข็งตัวไม่เต็มที่ ส่วนน้ำมันจิ้งเหลนนั้นเป็นแค่น้ำยาที่ใช้เพื่อให้การนวดสะดวกขึ้นดังนั้นปัจจุบัน ที่เรามีความเจริญมากขึ้น ของใช้รอบตัวเราก็สามารถใช้แทนได้เช่นสบู่ซึ่งเป็นของใช้ในชีวิตประจำวันอยู่แล้วซึ่งมีราคาไม่แพงและสะอาดอีกด้วย
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 32
คณะรัฐมนตรี คณะที่ 32 ของไทย (18 ธันวาคม พ.ศ. 2515 - 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516)
จอมพลถนอม กิตติขจร เป็น นายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการ เมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2515
พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงลงพระปรมาภิไธยในประกาศ พลตรี ศ.สิริโยธิน ประธานสภานิติบัญญัติแห่งชาติ เป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ
ในวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2515 มีการแต่งตั้งคณะรัฐมนตรี ดังนี้คณะรัฐมนตรีคณะนี้สิ้นสุดลงเนื่องจาก จอมพลถนอม กิตติขจร ได้กราบถวายบังคมลาออกจากตำแหน่ง เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516 ภายหลังเหตุการณ์ 14 ตุลา
โอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
โอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010 มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า โอลิมปิกเยาวชนสิงคโปร์ 2010 เป็นมหกรรมกีฬาระหว่างประเทศสำหรับเยาวชนซึ่งจัดขึ้นในนครรัฐสิงคโปร์ ตั้งแต่วันที่ 14 ถึง 26 สิงหาคม พ.ศ. 2553 ในโอลิมเพียต (Olympiad) ที่ 29 เป็นการแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อนครั้งแรก ซึ่งเป็นเทศกาลกีฬาและวัฒนธรรมหลักจัดตามธรรมเนียมของกีฬาโอลิมปิก มีนักกีฬา 3,531 คน อายุระหว่าง 14 ถึง 18 ปี จากคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ 204 แห่ง เข้าร่วมในการแข่งขัน 201 รายการ ใน 26 ชนิดกีฬา การตัดสินเลือกสิงคโปร์เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันมีการประกาศเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 หลังการลงคะแนนเสียงของสมาชิกคณะกรรมการโอลิมปิกสากลทั้ง 105 คน
มีสิบเอ็ดนครแสดงความสนใจเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน แต่ท้ายที่สุดแล้วมีเก้านครที่สมัคร ห้าในเก้านครถูกเลือกมาในรอบคัดเลือก: เอเธนส์ (ประเทศกรีซ), กรุงเทพมหานคร, มอสโก (ประเทศรัสเซีย), สิงคโปร์และตูริน (ประเทศอิตาลี) รายชื่อนี้ถูกย่อลงไปเหลือเพียงสองนคร คือ สิงคโปร์และมอสโก เมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ในการประกาศถ่ายทอดทางโทรทัศน์จากเมืองโลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ประธานคณะกรรมการโอลิมปิกสากลได้ประกาศว่าสิงคโปร์ได้รับสิทธิเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน
กำหนดกีฬาที่ใช้แข่งขัน 26 ชนิด
โดเนตสค์
โดเนตสค์ () (ยูเครน: Донецьк, รัสเซีย: Доне́цк) เป็นเมืองในภาคตะวันออกของประเทศยูเครน มีพื้นที่ 358 ตารางกิโลเมตร ประชากร 1,100,700 คน
เหตุการณ์เหมืองซาสยาดโคระเบิด พ.ศ. 2550
เหตุการณ์เหมืองซาสยาดโคระเบิด พ.ศ. 2550 เป็นการระเบิดของเหมืองซาสยาดโค ในเมืองโดเนตสก์ ทางภาคตะวันออกของประเทศยูเครน เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 มีสาเหตุจากการระเบิดของมีเทนบริเวณใต้ดินลึกกว่า 1,000 เมตร ปัจจุบันพบผู้เสียชีวิต 90 คน และมีผู้สูญหาย 10 คน
ภาษาคิเลกิ
ภาษาคิเลกิ (گیلکی ในภาษาเปอร์เซีย Gileki ในภาษาอังกฤษ) เป็นภาษากลุ่มอิหร่านตะวันออกเฉียงเหนือ ใช้พูดในจังหวัดกิลันและจังหวัดมาซันดารันในอิหร่าน แบ่งเป็น 4 สำเนียงคือ สำเนียงตะวันตก ตะวันออก ตาบารี และกาเลชิ ใกล้เคียงกับภาษามาซันดารานี สำเนียงตะวันตกและตะวันออกของภาษานี้แบ่งแยกโดยแม่น้ำเวฟิด รุด มีผู้พูดมากกว่า 3 ล้านคนเมื่อ พ.ศ. 2536
โครงสร้างของภาษาคิเลกิใกล้เคียงกับภาษาซาซากีที่ใช้พูดในตุรกี มีความแตกต่างด้านไวยากรณ์ในการแสดงความเป็นเจ้าของและคำคุณศัพท์เมื่อเทียบกับภาษาเปอร์เซียคำคุณศัพท์และคำขยายนำหน้านามเช่นเดียวกับภาษาอังกฤษ อย่างไรก็ตาม ภาษานี้ได้รับอิทธิพลจากภาษาเปอร์เซียมาก ผู้พูดภาษานี้มักพูดภาษาเปอร์เซียเป็นภาษาที่สอง
ใกล้เคียงกับภาษาเปอร์เซีย รูปนามกริยาทั้งหมดลงท้ายด้วย -tən/-dən หรือ -V:n, เมื่อ V: สระเสียงยาว รูปปัจจุบันมักสัมพันธ์กับรูปนามกริยา ส่วนรูปอดีตจะเป็นรูปนามกริยาที่ตัด -ən หรือ -n 
มีกริยาประกอบเป็นจำนวนมากในภาษาคิเลกิ ซึ่งมีรูปแบบต่างจากกริยาโดยทั่วไป ส่วนใหญ่ ไม่ใช้คำอุปสรรค bV- และคำอุปสรรคปฏิเสธ nV- สามารถทำหน้าที่คล้ายอาคม -n-, โดยมาระหว่างอปสรรคและรากศัพท์ ดังนั้น จาก fagiftən, "ได้รับ", จะได้ รูปชี้เฉพาะปัจจุบัน fagirəm, แต่ เงื่อนไขปัจจุบันเป็น fágirəm, และรูปปฏิเสธของทั้งคู่เป็น fángirəm หรือ fanígirəm. รูปอดีตเป็น fángiftəm หรือ fanígiftəm.
ภาษาคิเลกิใช้ระบบของการกร่วมกับคำบุพบท มีสามการกคือ การกประธาน การกความเป็นเจ้าของ และการกกรรม 
มาก่อนคำที่ถูกขยายและมักลงท้ายด้วยการกแสดงความเป็นเจ้าของ
อริสรา กำธรเจริญ
อริสรา กำธรเจริญ ผู้ประกาศข่าว และ นักแสดงหญิงชาวไทย
อริสรา กำธรเจริญ หรือ ดร.อริสรา กำธรเจริญ เกิดเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518 ในครอบครัวคนไทยเชื้อสายจีน ที่กรุงเทพมหานคร จบการศึกษาระดับมัธยมจาก โรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนแวนต์ ระดับปริญญาบัณฑิต (เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง สาขาวิชาวิทยุและโทรทัศน์; พ.ศ. 2540) มหาบัณฑิต (สาขาวิชาการบริหารสื่อสารมวลชน; พ.ศ. 2545) และดุษฎีบัณฑิต (สาขาวิชาสื่อสารมวลชน; 14 สิงหาคม พ.ศ. 2551) จากคณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ปัจจุบัน ดร.อริสรา กำธรเจริญ เป็นอาจารย์ประจำสาขาวิชาบริหารการสื่อสาร คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ตั้งแต่วันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2555 จนถึงปัจจุบัน ดร.อริสรา สมรสกับปกรณ์ วิภาตะวัติ เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2545 มีลูกชาย 1 คน
เลดีโรส กิลแมน
เลดี้ โรส วินด์เซอร์ (Lady Rose Windsor) (โรส วิกตอเรีย บริจิตต์ หลุยส์ วินด์เซอร์ "เกิด" 1 มีนาคม พ.ศ. 2523) พระธิดาคนเล็กในดยุคแห่งกลอสเตอร์ และ ดัชเชสแห่งกลอสเตอร์ เลดี้ โรสเกิด ณ โรงพยาบาลเซนต์แมรี เขตแพดดิงตัน กรุงลอนดอน และเข้าศึกษาเล่าเรียนในโรงเรียนเซ็นต์จอร์จ เมืองแอสค็อต ปัจจุบันอยู่ในอันดับที่ 22 ของลำดับการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ
ในวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 สำนักพระราชวังเคนซิงตันได้ออกประกาศการหมั้นหมายระหว่างเลดี้ โรส วินด์เซอร์ กับ จอร์จ กิลแมน บุตรชายของนายปีเตอร์ กิลแมน และ นางกิลเลียน กิลแมน หลังจากการอภิเษกสมรส เลดี้ โรสจะเปลี่ยนนามสกุลใหม่เป็น เลดี้ โรส กิลแมน
ขอบตาแพะ
ขอบตาแพะ หรือ ไอ้แกละ () เป็นอุปกรณ์ทางเพศอย่างหนึ่ง เป็นห่วงกลมมีขนติดอยู่รอบ ใช้สวมที่คอขององคชาตเวลาร่วมเพศ โดยมีความเชื่อว่าทำให้ช่วยเพิ่มความรู้สึกให้ผู้หญิงมากขึ้นขณะร่วมเพศ เพราะมีขนที่จะกระตุ้นที่ผิวผนังช่องคลอด
สาเหตุที่เรียกว่าขอบตาแพะ เนื่องจากสมัยแรกทำจากขอบตาแพะที่มีขนตารอบๆ ตัดออกมาตากแห้ง เวลาจะใช้ก็แช่น้ำให้อ่อนตัว ปัจจุบันดัดแปลงทำจากยางหนังสติ๊กผูกเป็นปมๆ ด้วยขนหางม้า หรือไนลอน
ปัญหาการใช้ คือ อาจมีการถลอกที่ผิวช่องคลอด และมีสิ่งแปลกปลอมตกค้างภายใน ทำให้มีการอักเสบติดเชื้อ มีตกขาว
หอประชุมกองทัพเรือ
หอประชุมกองทัพเรือ () เป็นหอประชุมที่ตั้งอยู่ภายในพื้นที่กรมสารวัตรทหารเรือ และปรับปรุงต่อเติมอาคารราชนาวิกสภา ติดแม่น้ำเจ้าพระยา แขวงวัดอรุณ เขตบางกอกใหญ่ กรุงเทพมหานคร
ในวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2545 กองทัพเรือ ได้รับมอบหมายให้ดำเนินการก่อสร้างอาคารหอประชุมขนาดใหญ่ ภายในพื้นที่กรมสารวัตรทหารเรือ และปรับปรุงต่อเติมอาคารราชนาวิกสภา เนื่องจากเป็นพื้นที่ที่มีภูมิทัศน์ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาที่งดงาม และอยู่ตรงข้ามกับหมู่พระมหาปราสาท และพระบรมมหาราชวัง ซึ่งมีคุณค่าทางสถาปัตยกรรมและศิลปวัฒนธรรม เพื่อใช้เป็นสถานที่สำหรับจัดงานเลี้ยงอาหารค่ำ และชมกระบวนเรือพระราชพิธี ของผู้นำเขตเศรษฐกิจ จำนวน 21 ประเทศ และผู้เข้าร่วมประชุมเอเปค 2003 รวมทั้งผู้บริหารภาครัฐ และภาคเอกชนทั้งในประเทศและต่างประเทศ
โดยกระทรวงกลาโหมได้อนุมัติเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2545 ให้กองทัพเรือดำเนินการว่าจ้าง บริษัท ถิรสิทธิ์ จำกัด ในการก่อสร้างอาคารหอประชุมกองทัพเรือ เป็นเงินจำนวน 305,109,000.03 บาท ซึ่ง กองทัพเรือ ได้มอบอำนาจให้ พลเรือโทพีรศักดิ์ วัชรมูล ผู้ช่วยเสนาธิการทหารเรือ ฝ่ายยุทธบริการ (ในขณะนั้น) เป็นผู้แทนกองทัพเรือในการลงนามในสัญญาจ้างก่อสร้างดังกล่าว เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2545 และเริ่มงานก่อสร้างใน วันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2545 รวมทั้ง ได้มีการวางศิลาฤกษ์อาคาร ในวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2545 โดยพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ รองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม (ในขณะนั้น) เป็นประธานในพิธี
ซูเปอร์สแมชบราเธอร์บรอวล์
ซูเปอร์สแมชบราเธอร์บรอวล์ (; ) เป็นวิดีโอเกมรวมของนินเทนโด จัดจำหน่ายโดยนินเทนโดสำหรับเครื่องเล่นวิดีโอเกมระบบวี ได้มีการประกาศล่วงหน้าถึงเกมดังกล่าวที่งานแถลงข่าวในงาน E3 2005 โดยสะโตะรุ อิวะตะซึ่งเป็นประธานและกรรมการผู้จัดการ มาซาฮิโร ซากุราอิ ซึ่งเป็นผู้อำนวยการในเกมสองชุดก่อนหน้านี้ ก็ได้รับบทเป็นผู้อำนวยการสำหรับงวดที่สามนี้ตามคำขอของอิวาตะด้วย โดยการพัฒนาเกมได้เริ่มในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2005
โรงเรียนบ้านหัวหาด
โรงเรียนบ้านหัวหาด เป็น โรงเรียนประจำหมู่บ้านหัวหาด ตั้งอยู่ที่ บ้านหัวหาด ตำบลคุ้งตะเภา อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาอุตรดิตถ์เขต 1 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ โรงเรียนบ้านหัวหาดเป็นโรงเรียนในกลุ่ม คุ้งตะเภา-ถ้ำฉลอง แบ่งการเปิดการสอนเป็น ระดับประถมศึกษา และระดับก่อนประถมศึกษา
โรงเรียนบ้านหัวหาดได้ดำเนินการจัดการเรียนการสอน โดยทำการสอนครั้งแรก ตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 มี นายอนันต์ เอี่ยมสรรพางค์ เป็นครูใหญ่คนแรก ปัจจุบันเปิดทำการสอนเป็น 2 ระดับชั้น คือระดับก่อนประถมศึกษา และระดับประถมศึกษา มีนายอำนวย คงอินทร์ ดำรงตำแหน่ง ผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านหัวหาด
โรงเรียนบ้านหัวหาด เดิมชื่อว่า โรงเรียนวัดป่าสักเรไร หมู่ที่ 5 ตำบลคุ้งตะเภา อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์ ก่อตั้งเมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2482 โดยนายอำเภอเมืองอุตรดิตถ์ เป็นผู้จัดตั้ง ในระยะแรกของการก่อตั้งได้อาศัยศาลาการเปรียญวัดป่าสักเรไรเป็นสถานที่เรียน โดยเปิดทำการสอน ตั้งแต่ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ตามหลักสูตรของกระทรวงศึกษาธิการ มีนายอนันต์ เอี่ยมสรรพางค์ เป็นครูใหญ่คนแรก " (ได้อาศัยเรียนอยู่ที่ศาลาการเปรียญวัดป่าสักเรไรจนถึง พ.ศ. 2504 จึงย้ายมายังที่ตั้งปัจจุบัน) "
ปี พ.ศ. 2482 นายอนันต์ เอี่ยมสรรพพางค์ ได้จับจองที่ดินเป็นของโรงเรียนตามหนังสือ สค.1 หมายเลขที่ 233 ลงวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2498 และได้ทำการขึ้นทะเบียนเป็นที่ราชพัสดุเลขทะเบียนที่ 27075
ปี พ.ศ. 2490 ทางราชการให้ นายเสงี่ยม มีปิ่น มาดำรงตำแหน่งครูใหญ่
ปี พ.ศ. 2492 ทางราชการให้ นายเชือน เพาะโภชน์ มาดำรงตำแหน่งครูใหญ่
ปี พ.ศ. 2498 นายหลง ฟักสด กำนันตำบลคุ้งตะเภา ได้สร้างอาคารเรียนถาวรให้ 1 หลัง มุงสังกะสี พื้นเป็นไม้กระดาน มีฝาและฝ้า จำนวน 3 ห้องเรียน กับห้องมุขอีก 1 ห้อง คิดเป็นเงิน 40,000 บาท โดยขอเข้าทำประโยชน์ในที่น้ำไหลทรายมูลของโรงเรียนมีกำหนด 18 ปี (พ.ศ. 2504 - 2521)
วันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2504 ได้ย้ายการเรียนการสอนจากวัดป่าสักเรไรมาเรียนที่อาคารเรียนใหม่ โดยนายปรีชา มั่นหมาย ศึกษาธิการอำเภอเมืองอุตรดิตถ์มาเป็นประธานเปิดอาคารเรียน
เดือนกันยายน พ.ศ. 2506 ได้รับอนุญาตจากทางราชการเปลี่ยนชื่อโรงเรียนจาก โรงเรียนวัดป่าสักเรไร มาเป็นชื่อ โรงเรียนบ้านหัวหาด จนถึงปัจจุบัน
โรงเรียนบ้านหัวหาด ตั้งอยู่ที่ บ้านหัวหาด ตำบลคุ้งตะเภา อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์ ตั้งอยู่ในที่ราชพัสดุ มีพื้นที่ 32 ไร่เศษ
มีอาณาเขตโรงเรียนดังนี้เดิมมีเนื้อที่ทั้งหมด 17 ไร่ 2 งาน ต่อมาพื้นที่ดินฝั่งที่ติดกับลำน้ำน่านพัดพังทลายลง เนื่องจากน้ำท่วมทุกปี ทำให้ที่ดินทางเหนือเกิดเป็นที่น้ำไหลทรายมูล เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ จนถึงปัจจุบัน ปรากฏว่ามีเนื้อที่โดยประมาณ 34 ไร่เศษ
สามารถติดต่อโรงเรียนบ้านหัวหาดได้โดยทางโทรศัพท์เลขหมาย 0-5544-8086
ตราแผ่นดินของเกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช
ตราแผ่นดินของเกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช เริ่มใช้เมื่อ พ.ศ. 2528 ก่อนหน้านี้เกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิชขึ้นอยู่กับหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ และใช้ตราแผ่นดินเดียวกัน ก่อนหน้า พ.ศ. 2505 เกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิชใต้ใช้ตราแผ่นดินของเขตปกครองแอนตาร์กติกของอังกฤษ
ตราแผ่นดินของเกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิชเป็นรูปโล่อาร์ม พื้นโล่เป็นลายตราหมากรุกสีขาวและสีน้ำเงิน มีสามเหลี่ยมหัวควำพื้นเขียว ในสามเหลี่ยมมีสิงโตอังกฤษสีเหลืองหันหน้าไปทางซ้ายด้านเสาธงยืนถือคบเพลิงสีเหลือง และมีดาวเหลือง 6 แฉก 2 ดวงวางที่มุมบนทั้ง 2 มุมของสามเหลี่ยม ด้านข้างโล่อาร์มมีสัตว์2ตัวยืนอยู่บนพื้นเกาะ โดยด้านซ้ายมีรูปแมวนำยืนบนโขดหินและด้านขวามีรูปนกเพนกวินยืนบนพื้นหิมะ เหนือรูปโล่อาร์มมีส่วนหัวของชุดเกราะนักรบโบราณพร้อมมีกวางป่ายืนบนส่วนหัวของชุดเกราะ ใต้รูปมีแถบโบว์สีเหลืองเขียนคำขวัญประจำชาติว่า Leo Terram Propriam Protegat แปลว่า"นำสิงโตปกป้องแผ่นดินของเรา"
ธงชาติเกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช
ธงชาติเกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า พื้นสีน้ำเงิน กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ที่มุมธงบนด้านคันธงมีภาพธงชาติสหราชอาณาจักร ที่ด้านปลายธงมีภาพตราแผ่นดินของเกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช ซึ่งเป็นรูปโล่ลายตาหมากรุกสีฟ้าสลับขาว ภายในมีรูปสิงโตสีทองถือคบเพลิงล้อมด้วยดาวหกแฉก 2 ดวงในสามเหลี่ยมหัวกลับสีเขียว ด้ายซ้ายของโล่มีรูปแมวน้ำยืนบนโขดหิน ด้านขวามีรูปนกเพนกวินยืนบนพื้นน้ำแข็ง คอยประคองโล่ไว้ทั้งสองด้าน เบื้องบนของโล่มีรูปเกราะนักรบส่วนศีรษะประดับด้วยแพรสีขาวและน้ำเงิน ส่วนศีรษะนั้นเป็นรูปกวางเรนเดียร์ยืนบนภูเขา เบื้องล่างของตรามีแพรแถบสีเหลืองประดับคำขวัญภาษาละตินว่า "Leo Terram Propriam Protegat" แปลว่า ให้สิงโตพิทักษ์แผ่นดินของตน
ธงดังกล่าวนี้ได้มีประกาศให้ใช้ได้ตามกฎหมายเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2528 เมื่อมีการจัดตั้งดินแดนแห่งนี้ขึ้น โดยแยกเขตการปกครองส่วนหนึ่งมาจากหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ ซึ่งภาพของตราแผ่นดินที่ปรากฏในธงเวลานั้นมีขนาดเล็กกว่าในปัจจุบันและบรรจุไว้ในรูปวงกลมสีขาวอีกชั้นหนึ่ง ต่อมาในช่วงระหว่างปี พ.ศ. 2542 พ.ศ. 2545 จึงได้แก้ให้ขนาดของตราใหญ่ขึ้น และยกเอาวงกลมสีขาวออกเสีย ดังที่ปรากฏการใช้ในปัจจุบันนี้ ธงนี้กำหนดไว้สำหรับใช้ชักบนอาคารทำการของรัฐบาลและฐานสำรวจทางวิทยาศาสตร์ของคณะสำรวจทวีปแอนตาร์กติกาของสหราชอาณาจักร (British Antarctic Survey)
สำหรัฐธงของผู้ว่าการเกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช ก็มีลักษณะเช่นเดียวกับผู้ว่าการอาณานิคมแห่งอื่นของสหราชอาณาจักร กล่าวคือ ใช้ธงชาติสหราชอาณาจักรประดับด้วยตราแผ่นดินของอาณานิคมเป็นสัญลักษณ์ โดยเมื่อแรกใช้ธงนี้ในปี พ.ศ. 2535 ตราแผ่นดินของเกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิชที่ปรากฏในธงมีเฉพาะรูปโล่กลางดวงตราเท่านั้น ต่อมาจึงได้แก้ไขให้ใช้ภาพตราแผ่นดินอย่างเต็มตัวกลางธงในปี พ.ศ. 2542 ธงนี้ใช้เมื่อผู้ว่าการเดินทางมาตรวจเยี่ยมดินแดนเท่านั้น
ภาษาอัสตูเรียส
ภาษาอัสตูเรียส เป็นภาษากลุ่มโรมานซ์ พูดในแคว้นอัสตูเรียส ในประเทศสเปน มีผู้พูดประมาณ 450,000 คน
วิกิพีเดียภาษาอัสตูเรียส
วิกิพีเดียภาษาอัสตูเรียส เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาอัสตูเรียส เริ่มสร้างเมื่อ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2547 ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษาอัสตูเรียสมีบทความมากกว่า 10,000 บทความ (พฤศจิกายน 2550)
อำเภอชุมพลบุรี
ชุมพลบุรี เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสุรินทร์
การตั้งบ้านเมืองชุมพลบุรีโดยสังเขป ได้กล่าวไว้ว่า พระยาสุรินทร์ภักดีศรีไผทสมันต์ (ม่วง) เจ้าเมืองสุรินทร์ กราบบังคมทูลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ขอตั้งบ้านทัพค่ายเป็นเมืองชุมพลบุรี และโปรดเกล้าฯ ให้พระวิเศษราชา ผู้ช่วยราชการเมืองสุรินทร์ เป็นเจ้าเมือง ราชทินนามที่ "พระฤทธิรณยุทธ" (ต้นตระกูลฤทธิรณในปัจจุบัน) อำเภอนามชุมพลบุรีนั้น โปรดเกล้าฯ พระราชทานนามเมืองตามพระนามข้าหลวงใหญ่ต่างพระองค์ ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ กรมหลวงมีสรรพสิทธิประสงค์ (พระองค์เจ้าชุมพลสมโภช) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2427 เป็นต้นมา รวมเป็นเมืองอยู่ 10 ปี
ต่อมาเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2480 ข้าหลวงประจำจังหวัดสุรินทร์ได้พิจารณาเห็นว่า บ้านเมืองมีความเจริญก้าวหน้าเป็นอันมาก การคมนาคมสะดวกขึ้น จึงกำหนดการเปลี่ยนแปลงการปกครองใหม่ โดยแยกตำบลพรหมเทพจากอำเภอชุมพลบุรีไปขึ้นต่ออำเภอท่าตูม ทำให้อำเภอชุมพลบุรีเป็นอำเภอเล็ก มีพลเมืองน้อย หาสมควรที่จะอยู่ในฐานะเป็นอำเภอไม่ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ยุบอำเภอชุมพลบุรีเป็น กิ่งอำเภอชุมพลบุรี เมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2480 และอยู่ในการปกครองของอำเภอท่าตูม
ต่อมาเห็นว่ากิ่งอำเภอชุมพลบุรีเป็นเมืองสงบ ไม่มีโจรผู้ร้ายชุกชุมเหมือนกับอำเภออื่น ๆ ประกอบกับประชาชนก็อยู่เป็นสุข อุดมสมบูรณ์ ประชาชนจากถิ่นอื่นก็อพยพเข้ามาทำกินมากขึ้นและตั้งถิ่นฐานมั่นคง สภาพทั่วไปเจริญขึ้นมาก จึงได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะกิ่งอำเภอเป็นอำเภอ เรียกว่า อำเภอชุมพลบุรี ตั้งแต่วันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2496
อำเภอชุมพลบุรีตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
อำเภอชุมพลบุรีแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 9 ตำบล 122 หมู่บ้าน
ท้องที่อำเภอชุมพลบุรีประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 10 แห่ง ได้แก่
อำเภอท่าตูม
ท่าตูม เป็นอำเภอหนึ่งที่ตั้งอยู่ทางตอนบนของจังหวัดสุรินทร์ชุมชนอำเภอท่าตูมเป็นชุมชนเก่าแก่ดั้งเดิมตั้งแต่ปลายสมัยเจนละ (ยุคศตวรรษที่ 12-13) ที่มีการปกครองที่อิสานปุระ (สุรินทร์) เมื่อสมัยของพระเจ้าชัยวรมันที่ 2 ประกาศลัทธิเทวราชาและสถาปนาอาณาจักรอังกอร์ ได้มีการแผ่ขยายการปกครองออกไปอย่างกว้างขวาง การนับถือเทวนิยมดังกล่าว จะมีการสร้างเทวสถานในการประกอบพิธี และปราสาทที่พำนักของผู้แสวงบุญทั่วไป ในการไปมาหาสู่ระหว่างเมืองสำคัญต่าง ๆ ในสมัยนั้นจะติดต่อกันทั้งในทางบกและทางน้ำซึ่งเป็นไปในรูปแบบของการส่งส่วย การส่งเครื่องราชบรรณาการ การแลกเปลี่ยนผลิตผลการค้าขาย ตลอดจนการยกกองทัพไปรบ การติดต่อระหว่างเมืองในแดนอีสานตอนล่าง จึงเป็นทางเรือเป็นส่วนใหญ่ ซึ่งในการล่องเรือดังกล่าวตามแม่น้ำนั้นจะมีการติดต่อทางด้านนครจำปาศักดิ์ ปากเซ และฝั่งแม่น้ำโขง (เจนละบก) และทางด้านนครธม นครวัด กำปงจาม กำปงฉนังมาตามลำน้ำ เพื่อติดต่อเมืองพิมาย
จากการเดินทางรอนแรมมาถึงที่ตั้งบริเวณอำเภอท่าตูมในปัจจุบัน คณะเดินทางได้มาตั้งค่ายพักแรมที่บริเวณริมฝั่งที่มีต้นมะม่วงใหญ่ จึงได้ตั้งค่ายพักแรมและสร้างเป็นที่พักชั่วคราว และเรียกที่พักแรมนี้ว่า "กำปงสวาย" (ท่ามะม่วง) ชุมชนกำปงสวายได้ดำรงอยู่เรื่อยมาแม้ว่าเมื่ออาณาจักรเจนละและขอมโบราณจะเสื่อมอำนาจลง จนเมื่อสมัยรัชกาลที่ 2 และรัชกาลที่ 3 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ได้มีการรบพุ่งกันระหว่างไทยกับกัมพูชาอีก ไทยได้อพยพชาวกัมพูชาบางส่วนเข้ามาในประเทศไทย ชาวกัมพูชาที่มีเชื้อสายเดิมก็ได้อพยพมาอยู่ในชุมชนกำปงสวายนี้ ได้เปลี่ยนมาเป็น "พงสวาย" ในปัจจุบัน (หมู่ที่ 13 ตำบลท่าตูม) ประมาณปี พ.ศ. 2330 อำเภอท่าตูมได้มีการอพยพมาบริเวณปากน้ำมูลและชี มาบรรจบกันโดยชาวกูย (ส่วย) ซึ่งอพยพมาจากแคว้นจำปาศักดิ์เป็นพวกที่รักสงบ รักธรรมชาติ มีความชำนาญในการเลี้ยงช้างและการเกษตร เห็นว่าบริเวณดังกล่าวมีต้นโพธิ์ ซึ่งเป็นอาหารของช้างมาก มีทำเลเลี้ยงช้างเหมาะสม จึงได้อพยพมาอาศัยอยู่บริเวณนั้น และเรียกบริเวณนั้นว่า "กระโพ" (ตำบลกระโพในปัจจุบัน)
ในสมัยรัชกาลที่ 5 บริเวณอำเภอท่าตูมได้ยกขึ้นเป็น อำเภอสุรพิน และขึ้นอยู่กับเจ้าเมืองขุขันธ์ ปี พ.ศ. 2452 ทางราชการเห็นว่าอำเภอสุรพินอยู่ห่างจากเมืองขุขันธ์เป็นระยะทางไกลมาก สร้างความลำบากให้แก่ข้าราชการและราษฎรไปติดต่อราชการ จึงได้พิจารณาให้อำเภอสุรพินมาขึ้นต่อเจ้าเมืองสุรินทร์ และเปลี่ยนชื่อเป็น อำเภออุดรสุรินทร์ ในปี พ.ศ. 2454 ครั้งแรกให้ขึ้นอยู่กับอำเภอเมืองสุรินทร์ มีหลวงแพ่งเป็นนายอำเภอคนแรก ต่อมาปี พ.ศ. 2456 ได้มีการตั้งอำเภออุดรสุรินทร์บริเวณริมฝั่งแม่น้ำมูล บ้านกำปงสวาย แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2465 ขุนสุรสิทธิ์ สาราการ (พิน จรัณยานนท์) ได้รับแต่งตั้งให้เป็นนายอำเภอคนแรก เมื่อเทศาภิบาลได้ตรวจงานอำเภอและชมทิวทัศน์ในแม่น้ำที่แพหน้าที่ว่าการได้พลาดตกลงน้ำเสียงดังตูม ชาวบ้านจึงเรียกท่าแห่งนั้นว่า "ท่าตูม" และเนื่องจากท่าแห่งนั้นเป็นที่ตั้งอำเภอด้วย จึงเรียกที่ว่าการอำเภอท่าตูมมาจนติดปาก
ต่อมาสมัยสงครามเอเชียบูรพา (พ.ศ. 2498) ทางราชการมีคำสั่งให้อำเภอจัดทำสนามบินฉุกเฉิน อำเภอได้แผ้วถางที่สาธารณะ หมู่ที่ 7 ตำบลท่าตูมเป็นสนามบิน หลังจากสิ้นสงครามทางคณะกรรมการอำเภอเห็นว่า ที่ว่าการอำเภอดั้งเดิมอยู่กลางชุมชนมีความแออัดคับแคบ ขยายส่วนราชการต่าง ๆ ไม่ได้ จึงได้ย้ายมาตั้งที่สนามบิน (บริเวณอำเภอปัจจุบัน) และเนื่องจากการเรียกกันจนติดปากว่าอำเภอท่าตูม จึงได้เปลี่ยนชื่อจากอำเภออุดรสุรินทร์มาเป็น อำเภอท่าตูม
อำเภอท่าตูมตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
อำเภอท่าตูมแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 10 ตำบล 165 หมู่บ้าน
ท้องที่อำเภอท่าตูมประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 11 แห่ง ได้แก่
อำเภอจอมพระ
จอมพระ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสุรินทร์
อำเภอจอมพระเดิมอยู่ในเขตการปกครองของอำเภอท่าตูม ต่อมาได้ยกฐานะตั้งเป็นกิ่งอำเภอเมื่อ พ.ศ. 2502 โดยใช้ชื่อของตำบลจอมพระตั้งเป็นชื่อของกิ่งอำเภอ เรียกว่า กิ่งอำเภอจอมพระ ต่อมาเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม 2508 ได้มีพระราชฏีกาให้ยกฐานะเป็นอำเภอ เรียกว่า อำเภอจอมพระ ที่มาของชื่อ "จอมพระ" นี้ ไม่สามารถค้นหาหลักฐานอ้างอิงได้แน่นอน เป็นแต่เพียงตำนานของชาวบ้านได้เล่าขานสืบต่อมา ย้อนหลังไปเมื่อประมาณ 329 ปีเศษ มีชนเผ่าหนึ่งขนานนามตนเองว่า "ส่วย" ได้อพยพมาจากเมืองอัตตะปือแสนปาง (ในแขวงจำปาศักดิ์ ประเทศลาวในปัจจุบัน) มาตั้งถิ่นฐานบ้านเรือนในแถบอำเภอจอมพระ บ้านจอมพระในปัจจุบัน ณ ที่แห่งนี้ ได้พบปราสาทหินศิลาแลงซึ่งมีพระพุทธรูปประดิษฐานอยู่ภายใน เมื่อได้พบสิ่งศักดิ์สิทธิ์เป็นที่เคารพบูชาเช่นนี้ ชาวบ้านจึงได้ขนานนามชื่อหมู่บ้าน "จอมพระ" ปราสาทหินดังกล่าวปัจจุบันถือว่าเป็นปูชนียสถานที่สำคัญแห่งหนึ่งของอำเภอ ในบริเวณดังกล่าวมีสำนักสงฆ์ตั้งอยู่เรียกว่า "วัดป่าจอมพระ"
อำเภอจอมพระตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
อำเภอจอมพระแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 9 ตำบล 105 หมู่บ้าน
ท้องที่อำเภอจอมพระประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 10 แห่ง ได้แก่
อำเภอกาบเชิง
กาบเชิง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสุรินทร์
กาบเชิง ภาษาพื้นเมืองสุรินทร์หรือภาษาเขมรเรียก "กาบจืง" (กาบ = ฟัน, จืง = เท้า) ซึ่งมีความหมายว่า "ฟันเท้า" ที่มาจะเป็นประการใดไม่ปรากฏแน่ชัด แต่สันนิษฐานได้ว่าผู้คนที่มาบุกเบิกแผ้วถางป่าซึ่งรกชันเพื่อเป็นที่อยู่อาศัยและทำกินในพื้นที่นี้ บังเอิญมีคนโดนมีดหรือขวานพลาดมาฟันเท้าหลายคนในช่วงบุกเบิกนั้น จึงตั้งชื่อหมู่บ้านว่าบ้านกาบเชิงในเวลาต่อมา
บ้านกาบเชิงซึ่งเป็นที่ตั้งของที่ว่าการอำเภอกาบเชิงในปัจจุบัน เป็นหมู่บ้านที่อยู่ติดแนวชายแดนไทย-กัมพูชา เริ่มมีการตั้งถิ่นฐานมากว่า 200 ปีมาแล้ว โดยในช่วงแรกขึ้นกับตำบลด่าน อำเภอสังขะ และต่อมา
อำเภอกาบเชิงตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
อำเภอกาบเชิงแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 ตำบล 86หมู่บ้าน
ท้องที่อำเภอกาบเชิงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
อำเภอสำโรงทาบ
สำโรงทาบ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสุรินทร์
อำเภอสำโรงทาบตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
อำเภอสำโรงทาบแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 10 ตำบล 100 หมู่บ้าน
ท้องที่อำเภอสำโรงทาบประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 11 แห่ง ได้แก่
โรงเรียนมัธยมศึกษา
โรงเรียนประถมศึกษาและขยายโอกาส
สำโรงทาบ 1
สำโรงทาบ 2
โรงเรียนกีฬา
โรงเรียนเอกชน
อำเภอศีขรภูมิ
ศีขรภูมิ [สี-ขอ-ระ-พูม] เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสุรินทร์
อำเภอศีขรภูมิตั้งอยู่ทางตอนกลาง ค่อนไปทางทิศตะวันออกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
อำเภอศีขรภูมิแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 15 ตำบล 228 หมู่บ้าน
ท้องที่อำเภอศีขรภูมิประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 16 แห่ง ได้แก่
อำเภอเมืองสุรินทร์
เมืองสุรินทร์ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสุรินทร์
อำเภอเมืองสุรินทร์ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
อำเภอเมืองสุรินทร์แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 21 ตำบล 289 หมู่บ้าน
ท้องที่อำเภอเมืองสุรินทร์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 22 แห่ง ได้แก่โรงเรียนบ้านประสิทธิ์ธนู (ปอเกีย – พลิน อุทิศ 2)
โรงเรียนบ้านคอโค
นายเสนอ มูลศาสตร์ อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดสุรินทร์