hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
โจว เอินไหล
โจวเอินไหล (; 5 มีนาคม พ.ศ. 2441 – 8 มกราคม พ.ศ. 2519) ผู้นำสำคัญของพรรคคอมมิวนิสต์จีน เคยเป็นนายกรัฐมนตรีของสาธารณรัฐประชาชนจีน ตั้งแต่ พ.ศ. 2492 จนถึงแก่อสัญกรรมช่วงเดือนสิงหาคมและกันยายนของปี 1976 โดยเมื่อถึงแก่อสัญกรรม สหประชาชาติได้ลดธงลงครึ่งเสาเพื่อเป็นการไว้อาลัย นับเป็นผู้นำประเทศคนแรกที่สหประชาชาติให้เกียรติเช่นนี้
โจวเอินไหล นักปฏิวัติ นักปกครอง นายทหารผู้ยิ่งใหญ่ของจีน ได้ให้สัมภาษณ์ต่อหนังสือพิมพ์นิวยอร์กไทม์อย่างเปิดอก โดยเล่าถึงชีวิตส่วนตัวที่ผ่านร้อนผ่านหนาวของตนเอาไว้ นับตั้งแต่เกิดจนเติบใหญ่ตลอดจนการใช้ชีวิตระหว่างศึกษาในต่างประเทศ 
โจวเอินไหลมีภูมิลำเนาเป็นชาวเมืองเส้าซิง มณฑลเจ้อเจียง ในขณะที่ความจริงแล้ว เขาเกิดที่เมืองหวยอัน（淮安） 
มณฑลเจียงซู ในวันที่ 5 มีนาคม ปีค.ศ.1898 ซึ่งเป็นรกรากของฝ่ายมารดา บรรพบุรุษหลายชั่วอายุคนของตระกูลโจวที่เมืองเส้าซิงนี้ ล้วนเป็นที่ปรึกษาให้กับข้าราชการในเมือง 
ซึ่งอาชีพดังกล่าวได้รับความนิยมสูงสุดจน
รับรู้กันว่ามีชาวเส้าซิงมากมายที่ประจำอยู่ตามหน่วยงานราชการทั่วประเทศของจีน นอกเหนือไปจากการเป็นพ่อค้า
โจวรำลึกถึงผู้ให้กำเนิดของตนว่า ยายของเขาเป็นหญิงชาวนาในชนบทของหวยอิน(淮阴) ดังนั้น ในร่างกายเขาก็มีเลือดของชาวนาไหลเวียนอยู่ด้วย ส่วนมารดานั้นเป็นผู้หญิงที่มีหน้าตางดงาม และจิตใจอ่อนโยน แต่น่าเสียดายที่ต้องเสียชีวิตตั้งแต่ยังสาวเมื่อมีอายุได้เพียง 35 ปี
เนื่องจากป่วยเป็นวัณโรค อันมีสาเหตุมาจากการทำงานหนักเกินไปหลังจากที่ปู่เสียชีวิตลงโดยไม่เหลือมรดกไว้ให้ครอบครัวเลย ปู่ของโจวเสียชีวิตลงเมื่ออายุได้ 50 ปี ในช่วงที่มีชีวิตอยู่ก็ไม่ได้สร้างทรัพย์สมบัติใด ๆ ไว้
มีเพียงบ้านที่อาศัยเท่านั้น เมื่อมาถึงรุ่นพ่อ ครอบครัวก็ถึงคราวลำบาก ซึ่งทั้งบิดาและอาของเขาต่างรับราชการ 
โดยบิดาของโจวมีตำแหน่งเป็นผู้ดูแลด้านเอกสาร ส่วนอาดำรงตำแหน่งเป็นที่ปรึกษา ซึ่งรวมกันแล้วรายได้ก็ยังไม่เพียงพอ
ไทโตะ คุโบะ
ไทโตะ คุโบะ () หรือนามปากกาว่า คุโบะ ไทเตะ (Kubotite) หรือ ไทเตะ คุโบะ (Tite Kubo) ชื่อจริงคือ โนริอะกิ คุโบะ () นักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2520
ไทโตะ คุโบะ จบชั้นไฮสคูลจากเมืองฟุชู ในเขตอากิ จังหวัดฮิโระชิมะ คุโบะเริ่มวาดการ์ตูนตั้งแต่สมัยอยู่ไฮสคูล โดยเป็นสมาชิกของชมรมการ์ตูนในโรงเรียน ในการสัมภาษณ์เขาได้เริ่มเข้าประกวดวาดการตูนในนิตยสาร แต่ไม่ได้รางวัล อย่างไรก็ตามความสามารถของเขาก็เตะตาบรรณาธิการนิตยสารการ์ตูน และได้เริ่มเข้าร่วมโปรเจกต์นั้น ไม่นานนักการ์ตูนเรื่องแรกของเขา "Ultra Unholy Hearted Machine" ก็ถูกตีพิมพ์ลงนิตยสารโชเน็นจัมป์รายสัปดาห์ฉบับพิเศษในปี ค.ศ. 1996 และในปี ค.ศ. 1999 เขาก็วาดการ์ตูนเรื่องยาวเรื่องแรกคือ ซอมบี้พาวเดอร์ ได้ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 2000 โดยมีจำนวน 4 เล่มด้วยกัน
ภายหลังเริ่มต้นชีวิตทำงาน คุโบะได้วาดการ์ตูนเรื่องเทพมรณะ หรือ บลีช โดยเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับนักเรียนมัธยมปลายคนหนึ่งได้พบกับยมทูตที่เข้ามาทางหน้าต่างห้องของเขา และได้กลายเป็นตัวแทนยมทูตเพื่อต่อสู้กับวิญญาณชั่วร้าย โดยการ์ตูนเรื่องเทพมรณะได้ลงตีพิมพ์ในโชเน็นจัมป์รายสัปดาห์ในปี ค.ศ. 2001 ในเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 2007 ได้มีจำนวนตอนมากกว่า 300 ตอน และถูกทำเป็นแอนิเมชันในปลายปี ค.ศ. 2004 ในปี ค.ศ. 2005 ได้รับรางวัลการ์ตูนยอดเยี่ยมแห่งปีจากงานโชกาคุคัน มังงะ อวอร์ด 2005 และได้มีภาพยนตร์เรื่องแรกของเทพมรณะในวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 2006 และภาพยนตร์เรื่องที่สองในวันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 2007 และกำลังจะมีภาพยนตร์เรื่องที่สามของการ์ตูนเรื่องเทพมรณะในปลายปีนี้
เมื่อวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 2008 เขาได้รับเชิญไปงานคอมมิค คอน อินเตอร์เนชั่นแนล 2008 ที่เมื่องซานดิเอโก้
ไฮสกูล
ไฮสกูล () เป็นชื่อเรียกระบบการศึกษาภาคบังคับส่วนสุดท้าย มีลักษณะเหมือนกับมัธยมศึกษาตอนปลายในประเทศไทย โดยจะแตกต่างกันในระยะเวลาในการเรียนตั้งแต่ 3-5 ปี ในประเทศต่างๆที่ใช้ระบบไฮสกูล รวมถึง ออสเตรเลีย บราซิล แคนาดา ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ นิวซีแลนด์ ฟิลิปปินส์ สหราชอาณาจักร สหรัฐอเมริกา
ใน อังกฤษ สิงคโปร์ และ ฮ่องกง เรียกว่า "เซเกินแดรีสกูล" (secondary school)
ในประเทศญี่ปุ่น คำที่ใช้เรียกคือ โคโตกักโก (高等学校, kōtōgakkō) หรือย่อว่า โคโก (高校, kōkō) ไฮสกูลในญี่ปุ่นเริ่มจาก ปีที่ 10-12 ระบบไฮสกูลในญี่ปุ่นดำเนินงานโดยกระทรวงศึกษาธิการญี่ปุ่น (文部科学省; monbukagakushō) รู้จักกันในชื่อว่า MEXT
ไฮสกูลในสหรัฐอเมริกา ใช้เวลาศึกษา 4 ปี โดยเริ่มต้นจากชั้นปีที่ 9-12 โดยในบางโรงเรียนจะใช้เวลา 3 ปี โดยจะเริ่มจาก ปีที่ 10-12 โดยบุคคลที่จบไฮสกูลมักจะอายุ 18 (ถ้าเกิดในช่วง 1 มกราคม ถึง 31 สิงหาคม) ประมาณ 70% ของเด็กนักเรียนอเมริกันจบไฮสกูล
หลี่ เผิง
หลี่ เผิง (ภาษาจีน: 李鹏, 李鵬, พินอิน: Lĭ Péng) เกิดเดือนตุลาคม พ.ศ. 2471 เคยดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน คนที่ 4 ระหว่าง พ.ศ. 2530 - พ.ศ. 2541 และประธานสภาประชาชนแห่งชาติจีน ระหว่าง พ.ศ. 2541 - พ.ศ. 2546 ในช่วงเวลาที่ดำรงตำแหน่งถือว่าเป็นบุคคลผู้มีอำนาจเป็นอันดับ 2 ของประเทศ รองจากประธานาธิบดีเจียง เจ๋อหมินเท่านั้น
หลี่ เผิงเกิดที่เมืองเฉิงตู มณฑลเสฉวน ภายหลังเขาได้เป็นบุตรบุญธรรมของนายกรัฐมนตรีโจวเอินไหล ซึ่งเป็นรัฐมนตรีคนแรก เขาสืบทอดตำแหน่งนายกรัฐมนตรีจากจ้าว จื่อหยาง ดำรงตำแหน่งเป็นเวลา 11 ปี ก่อนจะส่งมอบให้กับจู หรงจี
จู หรงจี้
จู หรงจี้ () เกิดวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2471 เป็นนายกรัฐมนตรีของสาธารณรัฐประชาชนจีน คนที่ 9 ดำรงตำแหน่งระหว่าง พ.ศ. 2541 - พ.ศ. 2546
จูหรงจีเคยเป็นนายกเทศมนตรีนครเซี่ยงไฮ้ระหว่าง พ.ศ. 2532 - พ.ศ. 2534 และได้รับการสนับสนุนจากเจียง เจ๋อหมินกับหลี่ เผิง ประธานาธิบดีและนายกรัฐมนตรีในช่วงเวลานั้น
จู หรงจี้มีเชื้อสายจากราชวงค์หมิง แต่ทว่าเองไม่เคยประกาศอ้างสิทธิในราชสมบัติ ซึ่งสืบเชื้อสายจากจักรพรรดิหงหวู่ (จูหยวนจาง)
จาตุรงคสันนิบาต
จาตุรงคสันนิบาต (อ่านว่า จาตุรงคะ-) แปลว่า "การประชุมพร้อมกันแห่งองค์สี่"
จาตุรงคสันนิบาต หมายถึงเหตุการณ์สำคัญที่เกิดขึ้นพร้อมกัน 4 อย่างในวันเดียวกัน คือเกิดในสมัยพุทธกาลในวันขึ้น 15 ค่ำเดือน 3 ตอนที่พระพุทธเจ้าตรัสรู้ใหม่ ๆ ซึ่งต่อมาถือกันว่าเป็นวันสำคัญทางพระพุทธศาสนา เรียกว่า วันมาฆบูชา เหตุการณ์ 4 อย่าง คือซึ่งในโอกาสนี้ สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้ายังได้ทรงแสดงพระธรรมเทศนาที่เรียกว่าโอวาทปาฏิโมกข์ อันเป็นหัวใจของพระพุทธศาสนาอีกด้วย
การปลงพระชนมายุสังขาร
การปลงพระชนมายุสังขาร หรือ การปลงอายุสังขาร ของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า มีขึ้นในวันมาฆบูชา ณ กูฏคารศาลา ป่ามหาวัน เมื่อมีพระชมมายุได้ 80 พรรษา ซึ่ง ณ เวลานั้น ทรงได้ตรัสรู้แล้วเผยแพร่พระธรรมคำสั่งสอนมานานถึง 45 ปีแล้ว ก็ได้ทรงตั้งพระทัยว่า ""นับแต่นี้ต่อไปอีกสามเดือน ตถาคตจักดับขันธปรินิพพาน"" การปลงอายุสังขารจึงมีความหมายในภาษาสามัญว่า การกำหนดวันตายไว้ล่วงหน้านั่นเอง
การปลงอายุสังขารมีขึ้น ณ ร่มพฤกษาแห่งหนึ่งในปาวาลเจดีย์ แขวงเมืองไพศาลี หลังจากที่ทรงทำนิมิตรโอภาสแก่พระอานนท์ถึงสามครั้ง ว่า ""อานนท์ ถ้าบุคคลใดเจริญอิทธิบาท ๔ ประการ ปรารถนาจะดำรงอยู่ประมาณกัปป์หนึ่ง หรือมากกว่านั้นก็สามารถจะอยู่ได้"" โอภาสนิมิตรนี้ หมายถึงบอกใบ้ว่าพระองค์จะเสด็จดับขันธ์ปรินิพพานในปีที่กล่าวนี้ หากพระอานนท์อาราธนาขอให้อยู่ต่อ และทรงรับก็ทรงสามารถดำรงพระชนม์ชีพต่อไปได้อีก แต่พระอานนท์ไม่รู้เท่าทันเพราะมารได้ดลใจไม่ให้รู้เท่าทัน เมื่อพระพุทธองค์ทรงทราบว่ามารดลใจพระอานนท์จึงทรงขับพระอานนท์ออกไปเสียทำให้พระพุทธองค์เสด็จอยู่ตามลำพัง มารจึงมาเข้าเฝ้าพระพุทธองค์แล้วกราบทูลอาราธนาขอให้เสด็จดับขันธ์ปรินิพพานเพราะพระพุทธศาสนาได้อยู่ดำรงอยู่อย่างมั่นคงแล้ว พระพุทธองค์จึงทรงรับ หลังจากที่ทรงปลงอายุสังขารแล้ว เกิดแผ่นดินไหวใหญ่ พระอานนท์จึงทราบว่าทรงปลงอายุสังขารแล้ว เพิ่งมาทูลอ้อนวอนให้ดำรงอยู่ต่ออีก จึงทรงห้ามเสีย
บทสวดมนต์ในศาสนาพุทธ
บทสวดมนต์ ในศาสนาพุทธนิกายเถรวาทนิยมใช้ภาษาบาลี ซึ่งหากแปลความหมายออกมาก็จะพบว่าส่วนใหญ่แล้วเป็นคำสวดบูชาเพื่อรำลึกถึงพระคุณของพระรัตนตรัย อันได้แก่พระพุทธ พระธรรม และพระสงฆ์ แทบทั้งสิ้น จึงเป็นอุบายในการเจริญสติอย่างหนึ่ง ที่เรียก พุทธานุสติ ธรรมานุสติ และสังฆานุสติ นั่นเอง การสวดมนต์ทุกครั้ง จึงเริ่มด้วยคำบูชาพระบรมศาสดาว่า "นโม ตสฺสะ ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส" แปลโดยรวมว่า ""ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น""ประโยชน์ของการสวดมนต์นั้นมีหลายอย่าง ที่เห็นได้อย่างชัดเจน คือ มีสมาธิและจิตมั่นคงมากขึ้น
ดีบีดีไซเนอร์
ดีบีดีไซเนอร์ () เป็นซอฟต์แวร์สำหรับจัดการเกี่ยวกับ การออกแบบ จัดการ สร้างและการบำรุง ฐานข้อมูล ทำงานบนวินโดวส์และลินุกซ์ ดีบีดีไซเนอร์มีลิขสิทธิ์ซอฟต์แวร์แบบGPL สร้างโดยบริษัทแฟบฟอร์ซ (fabForce)
การทำงานของซอฟต์แวร์จะมีหน้าตาให้ออกแบบสำหรับ ER diagram และเมื่ออกแบบเสร็จสามารถเชื่อมต่อทำงานกับระบบการจัดการฐานข้อมูล MySQL
เจียง เจ๋อหมิน
เจียง เจ๋อหมิน (; ภาษากวางตุ้ง, อักษรโรมัน: gong1 zaak6 man4) เกิดวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2469 (ค.ศ. 1926) เป็นบุคคลหลักของ "ผู้นำรุ่นที่สาม" ของสาธารณรัฐประชาชนจีน ดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์จีน ระหว่าง พ.ศ. 2532 (ค.ศ. 1989) ถึง พ.ศ. 2545 (ค.ศ. 2002) และประธานาธิบดีระหว่าง พ.ศ. 2536 (ค.ศ. 1993) ถึง พ.ศ. 2546 (ค.ศ. 2003) เขายังเป็นผู้คิดทฤษฎีสามตัวแทนซึ่งนำมาใช้ในรัฐธรรมนูญของประเทศ และของพรรคคอมมิวนิสต์จีนด้วย
เจียง เจ๋อหมิน เป็นชาวเมืองหยางโจว มณฑลเจียงซู หลังจากเติ้งเสี่ยวผิงได้แตกหักกับเจ้าจื่อหยาง เนื่องจากเหตุชุมนุมที่จัตุรัสเทียนอันเหมิน เมื่อ พ.ศ. 2532 (ค.ศ. 1989) เติ้งเสี่ยวผิงจึงเลือกเจียง เจ๋อหมินเป็นทายาททางการเมืองของเขาแทน
กะโนม
โครงการ GNOME เป็นการสร้างแพลตฟอร์มทางคอมพิวเตอร์ ที่เป็นซอฟต์แวร์เสรี โดยมีเป้าหมายคือสร้างชุดเครื่องมือที่ช่วยให้นักพัฒนาสามารถสร้างโปรแกรมขึ้นมาได้ง่าย รวมไปถึงสภาวะการทำงานแบบเดสก์ท็อป (desktop environment - ซอฟต์แวร์ที่ใช้เรียกซอฟต์แวร์อื่น ทำหน้าที่จัดการกับไฟล์และระบบหน้าต่าง)
มีซอฟต์แวร์จำนวนมากที่ถูกพัฒนาขึ้นใต้โครงการ GNOME ซึ่งมักจะถูกนำไปรวมเป็นส่วนหนึ่งของระบบปฏิบัติการบางชนิด เช่น ลินุกซ์ หรือ โซลาริส เป็นต้น
GNOME เป็นส่วนหนึ่งของโครงการ GNU และเป็นสภาวะการทำงานแบบเดสก์ท็อปหลักของ GNU ด้วย GNOME
โครงการ GNOME เริ่มขึ้นในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1997 โดย Miguel de Icaza และ Federico Mena เพื่อเป็นทางเลือกของระบบเดสก์ท็อป KDE เนื่องจากว่าโครงการ KDE ในขณะนั้นได้พัฒนาบน widget toolkit ชื่อ Qt ซึ่งขณะนั้นไม่ได้เป็นซอฟต์แวร์เสรี
GNOME เลือกใช้ widget toolkit ชื่อ GTK+ ซึ่งใช้สัญญาอนุญาตแบบ GNU Lesser Public License (LGPL) ดังนั้น GNOME จึงมีสัญญาอนุญาตใช้งาน 2 แบบคือ LGPL สำหรับไลบรารีต่างๆ และ GPL สำหรับระดับแอปพลิเคชัน
เดิมที GNOME ย่อมาจาก 'ภูติแคระ' ซึ่ง Elliot Lee ผู้คิดชื่อนี้ต้องการให้ GNOME มีลักษณะเป็นเฟรมเวิร์คแบบ distributed object เช่นเดียวกับ OLE ของไมโครซอฟท์ ปัจจุบันโครงสร้างของ GNOME ไม่ได้ใช้แนวคิดนี้แล้ว ชื่อเต็มของโครงการจึงถูกเลิกใช้ไป สมาชิกบางคนของโครงการได้เปลี่ยนวิธีเขียนชื่อจาก GNOME มาเป็น Gnome แทน
GNOME ประกอบด้วย 2 ส่วนหลัก ได้แก่
เป้าหมายของโครงการ GNOME คือสร้างซอฟต์แวร์ที่ใช้ได้อย่างเสรีโดยไม่มีค่าใช้จ่าย เป็นมิตรกับผู้ใช้ สนับสนุนการใช้งานของผู้ด้อยความสามารถ และสนับสนุนภาษาต่างๆ ให้มากที่สุดเท่าที่เป็นไปได้
ทางด้านการจัดการโครงการนั้น มีการตั้งมูลนิธิ GNOME ขึ้นมาในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1998 เพื่อทำงานบริหารจัดการและประชาสัมพันธ์ ทางมูลนิธิจะเปิดรับสมัครคณะกรรมการใหม่เป็นประจำทุกปีในเดือนพฤศจิกายน
นักพัฒนาและผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับ GNOME จะจัดงานประชุมขึ้นปีละครั้งชื่อว่า GUADEC เพื่อพูดคุยหาทิศทางการพัฒนา GNOME ในอนาคต
จากเดิมที่ตั้งใจให้ทำงานได้กับ GNU ปัจจุบัน GNOME สามารถทำงานบนระบบปฏิบัติการแบบยูนิกซ์ได้เกือบทุกชนิด และถูกนำไปใช้เป็นฐานในการพัฒนา Java Desktop System ซึ่งเป็นส่วนติดต่อผู้ใช้ตัวใหม่ของระบบปฏิบัติการโซลาริสแทนระบบ Common Desktop Environment นอกจากนี้ GNOME ยังถูกเลือกให้เป็นระบบเดสก์ท็อปหลักของลินุกซ์หลายยี่ห้อ เช่น Fedora และ Ubuntu รายชื่อของลินุกซ์ที่ใช้ GNOME สามารถอ่านได้จากเว็บไซต์ของ GNOME
GNOME ยังมีในแบบ LiveCD ซึ่งนำไปใช้บนคอมพิวเตอร์โดยไม่ต้องติดตั้ง มีจุดประสงค์เพื่อให้ผู้ใช้หน้าใหม่ได้สัมผัสกับ GNOME และทำความคุ้นเคยก่อนติดตั้งใช้งานจริง
ส่วนประกอบทั้งหมดของ GNOME สามารถทำงานได้บน Cygwin ซึ่งช่วยให้โปรแกรมของ GNOME ทำงานบนระบบปฏิบัติการไมโครซอฟท์วินโดวส์ได้
โปรแกรมเหล่านี้เป็นโปรแกรมที่ถูกออกแบบมาใช้กับโครงการ GNOME
โปรแกรมกลุ่มนี้จะออกพร้อมกับ GNOME desktopโปรแกรมเหล่านี้ใช้เทคโนโลยีพื้นฐานของ GNOME และมักจะถูกใช้คู่กับ GNOME เช่นกัน
เคดีอี
KDE หรือชื่อเต็ม K Desktop Environment เป็นสภาพแวดล้อมในการทำงานแบบเดสก์ท็อป (Desktop Environment) ที่เป็นซอฟต์แวร์เสรี พัฒนาบนทูลคิท Qt ของบริษัท Trolltech และทำงานได้บนระบบปฏิบัติการตระกูลยูนิกซ์เกือบทุกรุ่น เช่น ลินุกซ์, BSD, AIX และ Solaris รวมถึงมีรุ่นที่ใช้งานได้บน Mac OS X และไมโครซอฟท์วินโดวส์
KDE มีโครงการพี่น้องที่พัฒนาไปพร้อมกันอย่าง KDevelop ซึ่งเป็นชุดเครื่องมือสำหรับการพัฒนาโปรแกรม และ KOffice ชุดโปรแกรมสำนักงาน ในรุ่น 4.1 ได้แก้ไขในเรื่องบั๊กทั้งหมดและหน้าตาของชุดตกแต่งพลาสมา รวมถึงการตั้งค่า TaskBar ดีมากยิ่งขึ้น และส่วนการติดต่อที่ค่อนข้างจะสมบูรณ์กว่า KDE 4.0.X ปัจจุบันรุ่น 4.8.0
KDE ได้รับการก่อตั้งขึ้นเมื่อปี 1996 โดย Matthias Ettrich ซึ่งขณะนั้นเขาเป็นนักศึกษาอยู่ที่ Eberhard Karls University of Tübingen เขาประสบปัญหากับการทำงานรูปแบบต่าง ๆ ที่ต้องทำงานกับสภาพแวดล้อมของยูนิกซ์เดกส์ท็อป ซึ่งรูปร่างหน้าตาหรือลักษณะการใช้งานของแต่ละโปรแกรมนั้นแทบจะไม่มีสิ่งที่เหมือนกันอยู่เลย เขาจึงได้เสนอที่จะวางรูปแบบการทำงานขึ้นมาใหม่ ซึ่งไม่ได้เป็นเพียงการทำงานกับโปรแกรมคอมพิวเตอร์ แต่รวมไปถึงสภาพแวดล้อมของเดสก์ท็อป ซึ่งผู้ใช้งานจะสามารถคาดคะเนการทำงานของสิ่งต่าง ๆ บนเดสก์ท็อป และสามารถทำงานได้อย่างราบรื่นมากขึ้น เขาได้เขียนความคิดเห็นนี้ลงใน Usenet และได้รับความสนใจค่อนข้างมาก โครงการ KDE จึงได้เกิดขึ้น
ซ่งเซวีย
ซ่งเซวีย เป็นตัวละครในนิยายกำลังภายในเรื่องมังกรคู่สู้สิบทิศ แต่งโดยหวงอี้ เป็นผู้นำตระกูลซ่ง ซึ่งเป็นหนึ่งในตระกูลขุนนางชั้นสูงในยุคนั้น เคยได้รับอวยยศในสมัยราชวงศ์สุยเป็นพระยาปราบทักษิณ และไม่เคยถวายบังคมแก่ฮ่องแต้ราชวงศ์สุยเลยแม้สักครั้งเดียวแสดงให้เห็นถึงบารมีในตระกูลขุนนางชั้นสูงแซ่ซ่ง ในอดีตเป็นหนุ่มรูปงามแห่งยุค เคยมีความสัมพันธ์ฉันท์คนรักกับเจ้าเรือนฌานเมตไตรย ฝ่านชิงฮุ้ย แต่สุดท้ายด้วยความคิดแตกต่างจึงแยกทางกัน มีเพลงดาบเป็นเลิศในแดนตงง้วน เป็นพ่อตาของ โค่วจง เนื่องจากลูกคนเล็กของซ่งเซวีย คือซ่งอี้จื้อได้แต่งงานกันและยังเป็นผู้ที่สนับสนุนกองกำลังขุนพลน้อยอีกด้วย ซึ่งถือเป็นยอดยุทธ์ในดินแดนภาคกลางอีกคน ลือชื่อด้วยเพลงดาบ ฟ้าถาม 9 ดาบ เทียบชั้นระดับปรมาจารย์ทั้ง 3 แห่งยุค ซึ่งซ่งเชวียยังเป็นคนสอนวิทยายุทธ์ของโค่วจนก้าวล้ำหน้าจนเทียบชั้นปรมาจารย์ได้
ซ่งเซวีย เป็นบุคคลที่เกิดมาในตระกูลชาวหลิงหนัน ในวัยหนุ่มได้พานพบว่าที่เจ้าเรือนฌาณเมตไตร ฝ่ายชิงฮุ้ย แต่ด้วยทัศนะคติที่ไม่ตรงกัน ในเรื่องการหลอมรวมแผ่นดินเป็นหนึ่ง โดยซ่งเซวียหวังให้ชาวฮั่นสายเลือดแท้หลอมแผ่นดิน แต่ฝ่านชิงฮุ้ยต้องการหลอมรวมหลายเผ่าพันธ์เข้าด้วยกัน ทำให้ซ่งเซวียหันมาสนใจการพัฒนาฝีมือ ด้วยการแต่งกับหญิงอัปลักษณ์ เพื่อทุ่มเทตัวเองให้กับการฝึกฝนดาบ ด้วยคำกล่าวที่ว่า
ทำให้เค้าได้รับการยกย่องว่าเป็นที่สุดของแผ่นดิน และอาจจะเป็นชายที่หล่อที่สุด รวยที่สุด และมีอิทธิพลที่สุด แต่สิ่งที่เป็นที่สุดของซ่งเซวียจริง ๆ นั่นคือเพลงดาบ ซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็นอันดับ 1 ของแผ่นดิน ซ่งเซวียฝึกดาบตั้งแต่อายุ 5 ขวบ ก่อนอายุ 30 ปี ก็ช่ำชองวิชาดาบจากทุกสำนัก โดยเขาขังตัวเองนานถึง 4 ปี เพื่อใช้บทเพลง '"ฟ้าถาม"' ที่แต่งโดยชวีเหยียน มาบัญญัติเป็นเพลงดาบฟ้าถาม ซึ่งเป็นที่มาของฉายา "'ดาบสวรรค์"'
ซ่งเซวีย มี น้อง 2 คน คือ กระบี่พสุธา ซ่งจื้อ และ เคราเงิน ซ่งลู่และมีลูก 3 คน คือ ซ่งอี้หัว ,ซ่งซือเต้า และ ซ่งอี้จื่อ 
"ซ่งเซวีย" ปรากฏตัวในซี่รี่ย์กำลังภายใน เรื่อง มังกรคู่สู้สิบทิศ ในรูปแบบภาพยนตร์ ในรูปกายของชายที่เสียสติ แต่สุดท้ายได้สติคืนและร่วมมือกับโค่งจง ฉีจื่อหลิง ต่อกรกับพรรคมาร
ประเทศไนเจอร์
ไนเจอร์ (อังกฤษและ) หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า สาธารณรัฐไนเจอร์ (; ) เป็นประเทศที่ไม่มีทางออกสู่ทะเลที่อยู่ทางใต้ของทะเลทรายสะฮาราในแอฟริกาตะวันตก ตั้งชื่อตามแม่น้ำไนเจอร์ มีอาณาเขตทางใต้จดประเทศไนจีเรียและประเทศเบนิน ตะวันตกจดประเทศมาลี เหนือจดประเทศแอลจีเรียและประเทศลิเบีย ตะวันออกจดประเทศชาด ไนเจอร์มีพื้นที่เกือบ 1,270,000 ตารางกิโลเมตร ซึ่งร้อยละ 80 ถูกปกคลุมด้วยทะเลทรายสะฮารา มีประชากรประมาณ 15 ล้านคน ส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลามและอาศัยอยู่หนาแน่นบริเวณตอนใต้และตะวันตกของประเทศ เมืองหลวงชื่อนีอาเม (Niamey)
ไนเจอร์เป็นประเทศที่ไม่มีทางออกสู่ทะเลในแอฟริกาตะวันตกตั้งอยู่ตามแนวชายแดนระหว่างซาฮาราและพื้นที่ตำบลซาฮารา พิกัดทางภูมิศาสตร์ของที่ละติจูด 16 ° N และลองจิจูด 8 ° E. เขตการปกครองของมันคือ 1,267,000 ตารางกิโลเมตร (489,191 ตารางไมล์) ที่ 300 ตารางกิโลเมตร (116 ตารางไมล์) เป็นน้ำ นี้จะทำให้ไนเจอร์เล็กน้อยน้อยกว่าสองเท่าของขนาดของรัฐเท็กซัสและประเทศที่ใหญ่ที่สุดของโลก 22 (หลังชาด) ไนเจอร์เทียบได้ในขนาดที่แองโกลา
เส้นขอบไนเจอร์เจ็ดประเทศในทุกด้านและมีจำนวน 5,697 กิโลเมตร (3,540 ไมล์) ของเส้นขอบ พรมแดนที่ยาวที่สุดกับไนจีเรียเพื่อใต้ (1,497 km/930 ไมล์) นี้ตามด้วยชาดไปทางทิศตะวันออกที่ 1,175 กิโลเมตร (730 ไมล์), แอลจีเรียไปทางตะวันตกเฉียงเหนือเฉียงเหนือ (956 km/594 ไมล์), และมาลีที่ 821 กิโลเมตร (510 ไมล์) ไนเจอร์ยังมีเส้นขอบเล็ก ๆ ในแดนไกลทางตะวันตกเฉียงใต้บูร์กินาฟาโซกับที่ 628 กิโลเมตร (390 ไมล์) และเบนินที่ 266 กิโลเมตร (165 ไมล์) และไปทางทิศเหนือภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (ลิเบียที่ 354 กิโลเมตร (220 ไมล์)
จุดต่ำสุดคือแม่น้ำไนเจอร์ที่มีระดับความสูง 200 เมตร (656 ฟุต) จุดสูงสุดคือ Mont Idoukal - Taghès - N ในอากาศเทือกเขาที่ 2,022 เมตร (6,634 ฟุต)
ไนเจอร์เป็นประเทศที่กำลังพัฒนา มีการพัฒนาด้านมนุษย์ต่ำที่สุด Index (HDI) ในโลก ส่วนใหญ่พื้นที่ ที่ไม่ใช่ทะเลทรายของประเทศถูกคุกคามจากภัยแล้งเป็นระยะและการขยายตัวของทะเลทราย เศรษฐกิจมีความเข้มข้นประมาณยังชีพและการส่งออกสินค้าการเกษตรในพื้นที่ภาคใต้ที่อุดมสมบูรณ์ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งการส่งออกแร่ยูเรเนียม ไนเจอร์ยังคงย่ำแย่เนื่องจากเป็นประเทศที่ไม่มีทางออกสู่ทะเลของ ประชาชนขาดการศึกษาที่ดีและยากจน โครงสร้างพื้นฐานด้านการดูแลสุขภาพที่ไม่ดีนักและการเสื่อมสภาพของสิ่งแวดล้อม
สังคม Nigerien สะท้อนให้เห็นถึงความหลากหลายที่ดีมาจากประวัติศาสตร์อันยาวนานของการเป็นอิสระของกลุ่มชาติพันธุ์และหลายพื้นที่และการใช้ชีวิตของพวกเขาระยะเวลาอันสั้นในรัฐเดียว ในอดีตนั้นสิ่งที่อยู่ตอนนี้ไนเจอร์ได้รับในขอบของรัฐขนาดใหญ่หลาย เนื่องจากเป็นอิสระ Nigeriens มีชีวิตอยู่ภายใต้รัฐธรรมนูญห้าและสามช่วงเวลาที่มีการปกครองโดยทหาร ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในพื้นที่ชนบทและมีการเข้าถึงน้อยเพื่อการศึกษาระดับสูง
เคมบริดจ์ (แก้ความกำกวม)
เคมบริดจ์ (Cambridge) อาจหมายถึง
หรือชื่อเมือง แคมบริดจ์ (Cambridge) สะกดเหมือนกับเมืองเคมบริดจ์ในเคมบริดจ์เชียร์ แต่ออกเสียงไม่เหมือนกัน
พ.ศ. 1994
พุทธศักราช 1994 ใกล้เคียงกับ
"สำหรับผู้นำประเทศอื่น ๆ ดู รายชื่อผู้นำประเทศ พ.ศ. 1994"
พ.ศ. 1995
พุทธศักราช 1995 ใกล้เคียงกับ
"สำหรับผู้นำประเทศอื่น ๆ ดู รายชื่อผู้นำประเทศ พ.ศ. 1995"
พ.ศ. 1996
พุทธศักราช 1996 ใกล้เคียงกับ
"สำหรับผู้นำประเทศอื่น ๆ ดู รายชื่อผู้นำประเทศ พ.ศ. 1996"
พ.ศ. 1997
พุทธศักราช 1997 ใกล้เคียงกับ
สิบคนโฉด
สิบคนโฉด (十大惡人) เป็นฉายากลุ่มคนโฉดในนิยายกำลังภายในเรื่อง เซียวฮื้อยี้ เป็นกลุ่มคนโฉดที่ถูกตั้งฉายาให้จากทางยุทธภพ เนื่องจากมีความโฉดชั่ว เลวทรามเป็นที่หนึ่ง มีด้วยกัน 10 คน แต่ละคนก็จะมีลักษณะและวรยุทธที่แตกต่างกันดังนี้ นะ
ข้อมูลทั้งหมดนี้ อ้างอิงจากหนังสือการ์ตูน ไม่ได้มาจากนิยายแต่อย่างใด
พ.ศ. 1998
พุทธศักราช 1998 ใกล้เคียงกับ
พ.ศ. 1999
พุทธศักราช 1999 ใกล้เคียงกับ ค.ศ. 1456 เป็นปีอธิกสุรทินที่วันแรกเป็นวันพฤหัสบดีตามปฏิทินจูเลียน"สำหรับผู้นำประเทศอื่น ๆ ดู รายชื่อผู้นำประเทศ พ.ศ. 1999"
พ.ศ. 2000
พุทธศักราช 2000 ใกล้เคียงกับ ค.ศ. 1457 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันเสาร์ตามปฏิทินจูเลียน
พ.ศ. 2001
พุทธศักราช 2001 ใกล้เคียงกับ
พ.ศ. 2002
พุทธศักราช 2002 ใกล้เคียงกับ
"สำหรับผู้นำประเทศอื่น ๆ ดู รายชื่อผู้นำประเทศ พ.ศ. 2002"
พ.ศ. 2003
พุทธศักราช 2003 ใกล้เคียงกับ
"สำหรับผู้นำประเทศอื่น ๆ ดู รายชื่อผู้นำประเทศ พ.ศ. 2003"
พ.ศ. 2004
พุทธศักราช 2004 ใกล้เคียงกับ
พ.ศ. 2005
พุทธศักราช 2005 ใกล้เคียงกับ
พ.ศ. 2006
พุทธศักราช 2006 ใกล้เคียงกับ
พ.ศ. 2007
พุทธศักราช 2007 ใกล้เคียงกับ
พ.ศ. 2008
พุทธศักราช 2008 ใกล้เคียงกับ
"สำหรับผู้นำประเทศอื่น ๆ ดู รายชื่อผู้นำประเทศ พ.ศ. 2008"
พ.ศ. 2009
พุทธศักราช 2009 ใกล้เคียงกับ
พ.ศ. 2010
พุทธศักราช 2010 ใกล้เคียงกับ
เจมส์ โจเซฟ ซิลเวสเตอร์
เจมส์ โจเซฟ ซิลเวสเตอร์ หรือชื่อเดิม เจมส์ โจเซฟ (; 3 กันยายน, ค.ศ. 1814 - 15 มีนาคม, ค.ศ. 1897) เป็นนักกฎหมายและนักคณิตศาสตร์ชาวอังกฤษ
ซิลเวสเตอร์เกิดในกรุงลอนดอน และใช้นามสกุล ซิลเวสเตอร์ ตามพี่ชายของเขา เมื่อเขาอพยพไปอยู่ในสหรัฐอเมริกา ซึ่งจะต้องมีการกรอกชื่อที่สามด้วย เขาเข้าศึกษาที่วิทยาลัยเซนต์จอห์น แห่งเคมบริดจ์ ตั้งแต่ ค.ศ. 1831 (แม้ว่าจะต้องหยุดเรียนถึง 2 ปี เนื่องด้วยเจ็บป่วยเป็นเวลานาน) แต่เนื่องจากเขาเป็นชาวยิว จึงไม่สำเร็จการศึกษา เพราะในช่วงเวลาดังกล่าวนั้น การสอบไล่จบการศึกษาต้องยอมรับ Thirty-Nine Articles ของนิกายเชิร์ชออฟอิงแลนด์ แต่เขาปฏิเสธ อย่างไรก็ตาม เขาก็ได้เข้าสอบปริญญาตรีเกียรตินิยม (tripos) คณิตศาสตร์ที่มีชื่อเสียงของมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ในปี 1837 และได้คะแนนเป็นอันดับ 2 ครั้นปี 1841 ก็ได้รับปริญญาศิลปศาสตรบัณฑิต และมหาบัณฑิต จากวิทยาลัยทรีนิตี แห่งเมืองดับลิน ในปีเดียวกันนั้น เขาก็เดินทางไปยังสหรัฐอเมริกา และอาศัยอยู่ที่นั่นเป็นระยะเวลาสั้นๆ เพื่อจะเป็นอาจารย์ในมหาวิทยาลัยเวอร์จิเนีย แต่ไม่ช้าก็กลับอังกฤษอีก
เมื่อกลับไปยังอังกฤษ เขาได้ศึกษาด้านกฎหมาย (พร้อมกับอาเทอร์ เคย์เลย์ {Arthur Cayley} ผู้คิดค้นทฤษฎีแมทริกซ์ร่วมกับเขา) ขณะเดียวกันก็ทำงานเป็นผู้ชำนาญด้านสถิติ (actuary) ไปด้วย แต่เป้าหมายของเขาคือ หางานเป็นนักคณิตศาสตร์อาชีพ แต่เขาก็ไม่ได้ตำแหน่งที่ต้องการ กระทั่ง ค.ศ. 1855 ก็ได้รับตำแหน่งศาสตราจารย์วิชาคณิตศาสตร์ ที่โรงเรียนนายร้อยทหารบก ณ เมืองวูลวิช แต่เนื่องจากเป็นสถาบันทางทหาร เขาจึงต้องเกษียณราขการตั้งแต่อายุ 55 ปี
ครั้น ค.ศ. 1877 ซิลเวสเตอร์ก็เดินทางข้ามมหาสมุทรอีกครั้ง เพื่อหางานใหม่ ที่มหาวิทยาลัยโจนส์ ฮอปกินส์ เมื่อถึงปี 1878 เขาได้จัดทำวารสาร American Journal of Mathematics ขึ้น นับเป็นวารสารด้านคณิตศาสตร์เล่มแรกของสหรัฐอเมริกา
ในที่สุดเขาก็เดินทางกลับอังกฤษ ในปี ค.ศ. 1883 เพื่อรับตำแหน่ง ศาสตราจารย์เรขาคณิตซาวิเลียน (Savilian chair of geometry) ที่ มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด เขาดำรงตำแหน่งนี้จนกระทั่งถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 15 มีนาคม 1897 แม้ว่าในปี 1892 มหาวิทยาลัยได้ตั้งตำแหน่งรองศาสตราจารย์สำหรับตำแหน่งของเขาไว้ด้วย
กล่าวกันว่า ซิลเวสเตอร์ได้คิดจำนวนสูงสุดของพจน์ทางคณิตศาสตร์ เช่น Euler's totient function φ("n") ผลงานด้านวิทยาศาสตร์ของเขามีการตีพิมพ์รวมไว้ 4 เล่มชุดด้วยกัน
เมื่อปี 1880 ราชสมาคมแห่งลอนดอน (Royal Society) เหรียญ Copley Medal ให้แก่ซิลเวสเตอร์ อันเป็นรางวัลสูงสุดสำหรับความสัมฤทธิผลด้านวิทยาศาสตร์ และเมื่อปี 1901 มีการสร้างเหรียญซิลเวสเตอร์ (Sylvester Medal) เพื่อเป็นเกียรติแก่ซิลเวสเตอร์ที่ได้ทำงานวิจัยด้านคณิตศาสตร์
สำหรับ เวสเตอร์เฮาส์ (Sylvester House) เป็นหอพักนักศึกษาปริญญาตรี ที่มหาวิทยาลัยโจนส์ ฮอปกินส์ ตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่เขาด้วย
ระบบการเขียน
ระบบการเขียน () คือลักษณะสัญลักษณ์หรือตัวอักษรที่ใช้ในการแสดงความหมายที่ใช้ในภาษาต่าง ๆ ระบบการเขียนแตกต่างจากระบบสัญลักษณ์ทั่วไปคือ บุคคลที่ใช้ระบบเดียวกันสามารถอ่านและเข้าใจภาษานั้นได้ตรงกันโดยไม่จำเป็น ต้องมีความรู้เฉพาะทางสำหรับดึงความหมายของสัญลักษณ์นั้น ต่างกับสัญลักษณ์ในภาพวาด แผนที่ ป้าย คณิตศาสตร์และสัญลักษณ์ต่างๆ
พ.ศ. 2011
พุทธศักราช 2011 ใกล้เคียงกับ
พ.ศ. 2012
พุทธศักราช 2012 ใกล้เคียงกับ
"สำหรับผู้นำประเทศอื่น ๆ ดู รายชื่อผู้นำประเทศ พ.ศ. 2012"
พ.ศ. 2013
พุทธศักราช 2013 ใกล้เคียงกับ
พ.ศ. 2014
พุทธศักราช 2014 ใกล้เคียงกับ
พ.ศ. 2015
พุทธศักราช 2015 ใกล้เคียงกับ
[[หมวดหมู่:พ.ศ. 2015| ]]
จีพีอาร์เอส
จีพีอาร์เอส หรือ GPRS เป็นตัวย่อ ของ General Packet Radio Service เป็นบริการส่งข้อมูลสำหรับโทรศัพท์มือถือแบบ GSM โดย GPRS มักถูกเรียกว่าเป็นโทรศัพท์มือถือยุค 2.5G ซึ่งอยู่ระหว่าง 2G และ 3G ทางเทคนิคแล้ว GPRS ใช้ช่องสัญญาณแบบ TDMA ของเครือข่าย GSM ในการส่งข้อมูล
ในทางทฤษฎีแล้ว ความเร็วสูงสุดของ GPRS อยู่ที่ประมาณ 60 กิโลบิตต่อวินาที
จีเอสเอ็ม
จีเอสเอ็ม (GSM ย่อมาจาก Global System for Mobile Communications ในชื่อเดิมว่า Groupe Spécial Mobile) เป็นมาตรฐานของเทคโนโลยีโทรศัพท์มือถือที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในโลก ปัจจุบันมีผู้ใช้มากกว่า 90% ของมือถือทั่วโลก ประเทศจีนมีผู้ใช้งานเป็นอันดับหนึ่งของโลก มากกว่า 370ล้านคน ตามด้วยประเทศรัสเซีย 145ล้านคน, อินเดีย 83ล้านคน และสหรัฐอเมริกาถึง 78ล้านคน GSM เป็นมาตรฐานเปิดภายใต้การดูแลของ 3GPP
GSM ใช้เทคโนโลยีดิจิตอลสำหรับช่องสัญญาณควบคุมและสัญญาณเสียงแบบ TDMA ซึ่งแตกต่างจากเทคโนโลยีโทรศัพท์มือถือก่อนหน้านั้น จึงถือว่าเป็นโทรศัพท์มือถือในยุคที่สอง หรือ 2Gซึ่งหมายถึง การพัฒนาระบบขึ้นไปอีกขั้นหนึ่ง
การพัฒนาอย่างแพร่หลายของ GSM เป็นประโยชน์ต่อผู้บริโภคที่สามารถใช้งานได้อย่างสะดวกสบายมากขึ้น 
และนอกจากนี้ยังเป็นประโยชน์ต่อผู้ควบคุมระบบเนตเวิร์ค ให้มีตัวเลือกในการใช้งานมากขึ้น เนื่องจากมีผู้จัดทำอย่างแพร่หลาย 
GSM เริ่มต้นด้วยทางเลือกใหม่ ซึ่งมีราคาที่ถูกเป็นอีกหนึ่งทางเลือกในการติดต่อสื่อสาร นั่นก็คือ Short message service(SMS) หรือเรียกอีกอย่างว่าเท็กเมสเสสจิ้ง ซึ่งโทรศัพท์มือถือทั่วไปสามารถรองรับได้อย่างดี และยังเป็นองค์กรณ์ความร่วมมือของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้อีกด้วย
พ.ศ. 2016
พุทธศักราช 2016 ใกล้เคียงกับ
"สำหรับผู้นำประเทศอื่น ๆ ดู รายชื่อผู้นำประเทศ พ.ศ. 2016"
เอกซ์เอ็มพีพี
เอกซ์เอ็มพีพี ( "โพรโทคอลรับส่งและแสดงข้อความขยายได้") เดิมชื่อ แจบเบอร์ () เป็นโพรโทคอลที่ใช้ในการส่งข้อความด่วน (instant messaging) ที่ใช้ภาษา XML เป็นหลัก ปัจจุบันใช้ในโปรแกรมส่งข้อความด่วน Google Talk รวมถึงโปรแกรมพูดคุยแบบ VoIP อย่าง Gizmo5
พ.ศ. 2017
พุทธศักราช 2017 ใกล้เคียงกับ
คณะองคมนตรีไทย
คณะองคมนตรีในประเทศไทย คือกลุ่มบุคคลที่ให้คำปรึกษาแก่พระมหากษัตริย์ โดยในอดีตเคยใช้ชื่อ ปรีวีเคาน์ซิล (สภาที่ปฤกษาในพระองค์), องคมนตรีสภา, และ สภากรรมการองคมนตรี ตามลำดับ ก่อนจะเปลี่ยนมาเป็นชื่อปัจจุบัน
คำ "องคมนตรี" ในภาษาไทย เกิดขึ้นครั้งแรกในรัชกาลที่ 5 เมื่อพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงตั้งสภาขึ้น 2 สภา คือ สภาที่ปรึกษาราชการแผ่นดิน (Council of state) จำนวน 12 คน เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2417 (ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2437 ได้ยกเลิกไปและจัดตั้ง "รัฐมนตรีสภา" ขึ้นแทน) และปรีวีเคาน์ซิล (Privy council) หรือ "ที่ปฤกษาในพระองค์" จำนวน 49 คน เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2417 (ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น องคมนตรีสภา)
ในรัชกาลที่ 6 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงแต่งตั้งองคมนตรี จำนวน 40 คน ตั้งเป็น สภากรรมการองคมนตรี ทำหน้าที่พิจารณาร่างกฎหมาย ต่อมาได้โปรดเกล้าฯ แต่งตั้งองคมนตรี ขึ้นใหม่ทุกปีในวันที่ 4 เมษายน เนื่องในพระราชพิธีถือน้ำพระพิพัฒน์สัตยา เมื่อสิ้นรัชกาลจึงมีองคมนตรีมากถึง 233 คน
ในรัชกาลที่ 7 พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงแต่งตั้งคณะที่ปรึกษาราชการแผ่นดินเป็น 3 องค์กร คือ อภิรัฐมนตรีสภา เสนาบดีสภา และสภากรรมการองคมนตรี โดยอภิรัฐมนตรีสภาก่อตั้งเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468 เทียบเท่าได้กับสภาที่ปรึกษาราชการแผ่นดินในรัชกาลที่ 5 ประกอบด้วยพระบรมวงศานุวงศ์ชั้นผู้ใหญ่จำนวน 5 พระองค์ ซึ่งทรงเคยรับราชการตำแหน่งสำคัญในรัชกาลที่ 5 ประกอบด้วย
ต่อมาเมื่อมีการปฏิวัติเปลี่ยนแปลงการปกครองจากระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ไปเป็นราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ ในระยะแรกคณะราษฎรได้มีประกาศยกเลิกอภิรัฐมนตรีสภา และพระราชบัญญัติองคมนตรี เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2475 และว่างเว้นมาเป็นเวลา 15 ปี จนกระทั่งในรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2490 จึงมีบทบัญญัติคล้ายคลึงกันโดยกำหนดให้มี "คณะอภิรัฐมนตรี" ทำหน้าที่นี้ ซึ่งเปลี่ยนชื่อเป็น "คณะองคมนตรี" ในรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2492 และใช้มาตราบจนถึงปัจจุบัน
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 ระบุว่าเป็นคณะบุคคลที่พระมหากษัตริย์ทรงเลือกและทรงแต่งตั้งผู้ทรงคุณวุฒิเป็นประธานองคมนตรีคนหนึ่ง และองคมนตรีอื่นอีกไม่เกิน 18 คนมีหน้าที่ถวายความเห็นต่อพระมหากษัตริย์ในพระราชกรณียกิจทั้งปวงที่พระมหากษัตริย์ทรงปรึกษา รวมทั้งปฏิบัติภารกิจตามที่พระมหากษัตริย์ทรงกำหนดหรือทรงมอบหมาย การเลือกและแต่งตั้งองคมนตรีหรือการให้องคมนตรีพ้นจากตำแหน่งให้เป็นไปตามพระราชอัธยาศัย โดยประธานรัฐสภาเป็นผู้รับสนองพระบรมราชโองการแต่งตั้งประธานองคมนตรี หรือให้ประธานองคมนตรีพ้นจากตำแหน่ง และประธานองคมนตรีเป็นผู้รับสนองพระบรมราชโองการแต่งตั้งองคมนตรี หรือให้องคมนตรีพ้นจากตำแหน่ง
องคมนตรีเป็นข้าราชการในพระองค์ ตามพระราชกฤษฎีกาจัดระเบียบราชการและการบริหารงานบุคคลของราชการในพระองค์ พ.ศ. 2560 และต้องไม่เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สมาชิกวุฒิสภา หรือดำรงตำแหน่งทางการเมืองอื่น ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ ผู้ดำรงตำแหน่งในองค์กรอิสระ ข้าราชการซึ่งมีตำแหน่งหรือเงินเดือนประจำ ข้าราชการในพระองค์ตำแหน่งอื่นนอกจากองคมนตรี พนักงานรัฐวิสาหกิจ เจ้าหน้าที่อื่นของรัฐ หรือสมาชิกหรือเจ้าหน้าที่ของพรรคการเมือง และต้องไม่แสดงการฝักใฝ่ในพรรคการเมืองใด ๆ ก่อนเข้ารับหน้าที่ องคมนตรีต้องถวายสัตย์ปฏิญาณต่อพระมหากษัตริย์ และพ้นจากตำแหน่งเมื่อตาย ลาออก หรือมีพระบรมราชโองการให้พ้นจากตำแหน่ง
คณะองคมนตรี จะทำการประชุมทุกสัปดาห์ ณ ทำเนียบองคมนตรี บริเวณพระราชอุทยานสราญรมย์ ใกล้พระบรมมหาราชวัง ด้านถนนสนามไชย โดยมีสำนักงานองคมนตรี ซึ่งเป็นส่วนราชการในพระองค์ คอยสนับสนุนภารกิจขององคมนตรีในการปฏิบัติหน้าที่ถวายพระมหากษัตริย์ และการอื่นตามพระราชอัธยาศัย
วัดพุทไธศวรรย์
วัดพุทไธศวรรย์ เป็นพระอารามหลวงตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันตก ในตำบลสำเภาล่ม อำเภอพระนครศรีอยุธยา ในสมัยกรุงศรีอยุธยา วัดพุทไธศวรรย์เป็นพระอารามหลวงที่ใหญ่โตและมีชื่อเสียงวัดหนึ่ง ปรากฏตามตำนานว่าสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 (พระเจ้าอู่ทอง) ทรงสร้างขึ้นในบริเวณที่ซึ่งเป็นที่ตั้งพลับพลาที่ประทับเมื่อทรงอพยพมาตั้งอยู่ก่อนสถาปนากรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี ที่ตรงนี้มีชื่อปรากฏในพระราชพงศาวดารว่า "ตำบลเวียงเล็กหรือเวียงเหล็ก" ครั้นเมื่อสถาปนากรุงศรีอยุธยาแล้ว ถึง พ.ศ. 1896 จึงโปรดให้สร้างวัดนี้ขึ้นเป็นพระราชอนุสรณ์ ณ ตำบลซึ่งพระองค์เสด็จมาตั้งมั่นอยู่แต่เดิม และพระมหากษัตริย์องค์ต่อ ๆ มาก็คงจะได้โปรดให้สร้างถาวรวัตถุ เพิ่มเติมขึ้นอีกหลายอย่าง เมื่อเสียกรุงฯ ในปี พ.ศ. 2310 วัดพุทไธศวรรย์เป็นอีกวัดหนึ่งที่มิได้ถูกข้าศึกทำลายเหมือนวัดอื่น ๆ ทุกวันนี้จึงยังมีโบราณสถานไว้ชมอีกมากมาย
ภายในวัดมีสิ่งที่น่าสนใจ คือ ปรางค์ประธาน องค์ใหญ่ศิลปะแบบขอม ตั้งอยู่กึ่งกลางอาณาเขตพุทธาวาสบนฐานไพที ซึ่งมีลักษณะย่อเหลี่ยมมีบันไดขึ้น 2 ทาง คือ ทางทิศตะวันออก และทางทิศตะวันตก ส่วนทิศเหนือทิศใต้มีมณฑปสองหลังภายในพระมณฑปมีพระประธาน พระตำหนักสมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์เป็นพระเถระชั้นผู้ใหญ่ประจำอยู่ในสมัยกรุงศรีอยุธยา ตำหนักนี้อยู่ในสภาพค่อนข้างทรุดโทรมแต่ภายในผนังของตำหนัก มีภาพสีเกี่ยวกับเรื่องหมู่เทวดา นักพรต นมัสการพระพุทธบาท และเรือสำเภาตอนพระพุทธโฆสะไปลังกา ภาพเหล่านี้อยู่ในสภาพไม่ชัดเจนนัก นอกจากนี้ยังมีพระอุโบสถอยู่ทางด้านทิศตะวันตกของปรางค์ หมู่พระเจดีย์สิบสององค์, วิหารพระนอน และตำหนักท้าวจตุคามรามเทพ
วินโดวส์ 95
วินโดวส์ 95 (, ชื่อรหัส: Chicago) เป็นระบบปฏิบัติการในลักษณะกูอี้ ซึ่งออกแบบสำหรับผู้ใช้ทั่วไป พัฒนาโดยไมโครซอฟท์ และวางจำหน่ายวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2538 (ค.ศ. 1995) วินโดวส์ 95 ประสบความสำเร็จอย่างเปรียบเทียบไม่ได้ โดยภายใน 1-2 ปีวินโดวส์ 95 ได้ถือว่าเป็นระบบปฏิบัติการที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดตั้งแต่มีมา
วินโดวส์ 95 ได้พัฒนาขึ้นอย่างมากจากวินโดวส์ 3.1 รุ่นก่อน โดยเฉพาะส่วนต่อประสานกราฟิกกับผู้ใช้ จากเดิมที่วินโดวส์นั้นต้องทำงานอยู่บนระบบปฏิบัติการดอส วินโดวส์ 95 นั้นได้รวมทั้งระบบปฏิบัติการดอส และส่วนวินโดวส์รุ่นเดิมเข้าด้วยกัน ทำให้ไม่จำเป็นที่จะต้องมีดอสสำหรับการติดตั้งวินโดวส์อีกต่อไป หนึ่งในการเปลี่ยนแปลงทางเทคนิคที่สำคัญคือสามารถรองรับชื่อไฟล์ได้ถึง 255 ตัวอักขระ เนื่องจากเปลี่ยนมาใช้การเข้าถึงไฟล์แบบ 32 บิตแทน
วินโดวส์ 95 มีความต้องการขั้นต่ำอย่างเป็นทางการคือ Intel 80486 (หรือเทียบเท่า) แรม 4 MB และเนื้อที่ฮาร์ดดิสก์ 50MB หรือมากกว่า
ไมโครซอฟท์ได้ทำการหยุดสนับสนุนวินโดวส์ 95 เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2544
วินโดวส์ 95 ได้ทำให้การใช้งาน และความสามารถผ่านรูปแบบกราฟิกส์ได้สะดวก และมีประสิทธิภาพมากขึ้นกว่าวินโดวส์ 3.1x เดิม โดยหนึ่งในความสามารถหลักที่ใหม่คือสตาร์ตเมนู และทาสก์บาร์ ซึ่งทั้งสองอย่างนี้ยังมีรูปแบบให้เห็นในวินโดวส์รุ่นปัจจุบัน และ File Manager ที่เดิมอยู่ในวินโดวส์ 3.1 ก็ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น Windows Explorer ในวินโดวส์ 95 และใช้เสียงเวลาเริ่มระบบชื่อว่า The Microsoft Sound ซึ่งมีความยาว 6 วินาที
เดิมวินโดวส์ 95 ไม่ได้รวมอินเทอร์เน็ตเอกซ์พลอเรอร์เอาไว้ แต่ในวินโดวส์ 95 OEM Service Release 1 (OSR 1) เป็นวินโดวส์รุ่นแรกที่ได้รวมอินเทอร์เน็ตเอกซ์พลอเรอร์ (ไออี) ในวินโดวส์ และในวินโดวส์ 95 OEM Service Release 2 (OSR 2) ก็ได้รวมไออี 3 ไว้ในวินโดวส์ และในวินโดวส์ 95 OEM Service Release 2.5 (OSR 2.5) ก็ได้รวมไออี 4 ไว้ในวินโดวส์อีก ทำให้สามารถใช้ Active Desktop ได้
ไออี 5.5 ซึ่งออกในปีพ.ศ. 2543 และเป็นรุ่นเดียวกันที่มาพร้อมกับ วินโดวส์ Me คือไออีรุ่นสุดท้ายที่รองรับวินโดวส์ 95
OSR 2 ย่อมาจาก OEM (Original equipment manufacturer) Service Releases 2 เป็นเวอร์ชันปรับปรุงของ Windows 95 มีให้เฉพาะผู้ใช้คอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล สำหรับการติดตั้ง windows จากโรงงาน เพื่อแก้ไขข้อบกพร่อง ซึ่ง OSR 2 ได้เพิ่มส่วนประกอบใหม่ เช่น สนับสนุนส่วนขยายการบริหารพลังงานเวอร์ชันใหม่ของ File allocation table และ Desktop ใหม่
OSR 2 ไม่ได้มีการซื้อขายแยกจากร้าน และพบเฉพาะในคอมพิวเตอร์ใหม่ OSR 2 ไม่ใช่ “ส่วนเสริม” ในการอัพเกรด Windows 95 เวอร์ชันเก่า และต้องการติดตั้งครบกระบวนการ ก่อนถึงจะสามารถติดตั้งได้
เชื้อเพลิงชีวภาพ
เชื้อเพลิงชีวภาพ () เป็น เชื้อเพลิง ที่ได้จาก ชีวมวล หรือ มวลชีวภาพ ซึ่งเป็นผลผลิตจากสิ่งมีชีวิต 
หรือ ผลิตผลจากการสร้างและสลายของสิ่งมีชีวิต (metabolic byproducts) เช่นมูลสัตว์ ซึ่งเป็น พลังงานทดแทน (Alternative energy) และเป็นพลังงานสะอาด (clean energy)ไม่เหมือนพลังงานจาก แหล่งธรรมชาติ อื่น เช่น ปิโตรเลียม ถ่านหิน และ 
เชื้อเพลิง นิวเคลียร์
เชื้อเพลิงชีวภาพประเภทของแข็งประกอบด้วย:
เชื้อเพลิงชีวภาพประเภทของเหลวประกอบด้วย:
ปุจฉาวิสัชนา
ปุจฉาวิสัชนา แปลว่า ถามตอบกัน หมายถึงการถามและตอบกันไปมา เป็นการหาความรู้ความเข้าใจจากอีกฝ่ายหนึ่ง ปุจฉาวิสัชนาจึงเป็นคำเรียกการเทศน์ที่มีการถามตอบกันเช่นนั้นว่า เทศน์ปุจฉาวิสัชนา คือพระรูปหนึ่งเป็นผู้ถาม อีกรูปหนึ่งเป็นผู้ตอบ โดยถามกันในเรื่องธรรมบ้าง เรื่องอื่น ๆ ที่เป็นประโยชน์แก่ผู้ฟังบ้าง
ปุจฉาวิสัชนาเป็นวิธีสอนอย่างหนึ่งของพระพุทธเจ้า โดยทรงเปิดโอกาสให้พระสงฆ์หรือผู้เข้าเฝ้าถามปัญหาได้ และพระองค์ทรงตอบเอง เป็นทางเกิดปัญญาอย่างหนึ่ง เป็นการเปิดโอกาสให้คู่สนทนาได้ซักไซ้ไล่เลียงถามจนกระทั่งได้คำตอบที่พอใจ เป็นวิธีการให้ความรู้ตรงแก่ผู้สงสัยในเรื่องนั้น ๆ และเป็นการสร้างบรรยากาศที่เป็นกันเองในการเรียนการสอน หรือการสนทนา
ซิดนีย์
ซิดนีย์ เป็นเมืองหลวงของรัฐนิวเซาท์เวลส์ ประเทศออสเตรเลีย มีประชากรมากว่า 4 ล้านคนและเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในออสเตรเลีย
ซิดนีย์ ตั้งขึ้นเมืองปี พ.ศ. 2331 บนหาดฝั่งทางตะวันออกของออสเตรเลียเมื่ออาร์เธอร์ ฟิลิปป์ และลูกเรือขึ้นฝั่งและอ้างกรรมสิทธิของอังกฤษเหนือดินแดนออสเตรเลีย
ซิดนีย์ถูกรู้จักในออสเตรเลียว่าเป็นเมืองอ่าว และมีสิ่งก่อสร้างที่เป็นเสมือนสัญลักษณ์ของเมือง ได้แก่ โรงอุปรากรซิดนีย์ (Sydney Opera House) และ สะพานซิดนีย์ฮาเบอร์ (Sydney Harbour Bridge)
ซิดนีย์ไม่ใช่เมืองหลวงของประเทศ แต่เป็นศูนย์กลางทางการเงินของออสเตรเลีย เป็นเมืองท่องเที่ยวที่สำคัญและได้รับการยกย่องเป็นเมืองหนึ่งที่สวยและน่าอยู่ที่สุดในโลก
บันดาร์เซอรีเบอกาวัน
บันดาร์เซอรีเบอกาวัน () เป็นเมืองหลวงและเมืองท่าที่สำคัญของประเทศบรูไนดารุสซาลาม อยู่ในเขตการปกครองบรูไน-มัวรา มีประชากรประมาณ 60,000 คน เดิมชื่อว่า เมืองบรูไน ภายหลังเมื่อบรูไนพ้นจากการเป็นเมืองขึ้นในลักษณะแบบคุ้มครองของอังกฤษแล้ว จึงเปลี่ยนชื่อมาเป็นบันดาร์เซอรีเบอกาวัน
ปัจจุบันกรุงบันดาร์เซอรีเบอกาวันเป็นศูนย์กลางการเงิน ธุรกิจ การค้า และการอุตสาหกรรมของประเทศ ทั้งยังเป็นสถานที่ผลิตน้ำมันปิโตรเลียมและก๊าซธรรมชาติด้วย เมืองหลวงของบรูไนเป็นที่ตั้งสถานที่สำคัญของประเทศ เช่น พระราชวังหลวง ศูนย์ประวัติศาสตร์บรูไนพิพิธภัณฑ์บรูไน สุเหร่าที่ใหญ่ที่สุดในซีกโลกตะวันออกคือ มัสยิดโอมาร์ อาลี ไซฟัดดิน และกัมปงอาเยร์ หมู่บ้านดั้งเดิมของชาวบรูไนที่ตั้งบ้านเรือนอยู่ริมแม่น้ำบรูไน
กรุงบันดาร์เซอรีเบอกาวันเป็นเมืองเดียวของบรูไนที่เรียกว่าเมืองได้อย่างแท้จริง บันดาร์เซอรีเบอกาวันเป็นเมืองสวยสะอาด ถนนในเมืองกว้างขวางและมีตึกรามบ้านเรือนทันสมัย มีสุเหร่าขนาดใหญ่อยู่กลางเมือง คือมัสยิดโอมาร์ อาลี ไซฟัดดิน ในบริเวณสุเหร่ามีสระขุดขนาดใหญ่ประดับสถานที่ให้ดูเด่นสง่างาม ภายในสุเหร่าปูพื้นด้วยหินอ่อนจากอิตาลี และปูพรมสั่งทอพิเศษผืนใหญ่มหึมา นับว่าเป็นศูนย์รวมชาวมุสลิมในบรูไนและเป็นสถานที่ที่สำคัญที่สุดของศาสนาอิสลามในบรูไน
นอกจากมัสยิดโอมาร์ อาลี ไชฟัดดินแล้ว กรุงบันดาร์เซอรีเบอกาวันยังเป็นที่ตั้งพิพิธภัณฑ์ที่น่าสนใจหลายแห่งของบรูไน อาทิ พิพิธภัณฑ์บรูไน กับพิพิธภัณฑ์เทคโนโลยีมลายู ซึ่งแสดงสถาปัตยกรรมการก่อสร้างบ้านในแม่น้ำอย่างที่กัมปงเอเยอร์ นอกจากนี้ยังมีพระราชวังหลวงที่ใหญ่โตโอ่อ่าและสวยงามมากคือ พระราชวังหลวง อิสตานา นูรัล อีมาน ซึ่งจะเปิดให้เข้าชมหลังจากเดือนเราะมะฎอนหรือหลังพิธีถือศีลอด
ส่วนแรกของชื่อ "Bandar" มาจากภาษาเปอร์เซีย بندر แปลว่า "ท่าเรือ" หรือ "ที่หลบภัย" ส่วนที่สองของชื่อคือ "Seri Begawan" มาจากคำว่า "ศฺรีภควนฺ"(ไทย: ศรีภควา/สิริภควา) ("śrī bhagavan") ในภาษาสันสกฤตหมายถึง "พระศิริแห่งพระเจ้า" จึงมีความหมายรวมกันว่า "เมืองท่าอันเป็นศรีแห่งพระเจ้า"
เขตตูตง
เขตตูตง () เป็นเขตที่อยู่ระหว่างเขตบรูไน-มัวรากับเขตเบอไลต์ การเดินทางด้วยการเช่ารถขับไปเองถูกกว่าเหมาแท็กซี่ไป สถานที่ท่องเที่ยวเป็นชายหาดที่มีชื่อเสียงในหมู่นักท่องเที่ยวต่างชาติ เขตนี้มีชายหาดพักตากอากาศคือ ปันไตเซอรีเกอนางัน () ชาวบรูไนเรียกชายหาดนี้ว่า "ปันไตตูตง" ("ปันไต" แปลว่า "ชายหาด") ชายหาดนี้ด้านหนึ่งติดมหาสมุทรอีกด้านหนึ่งติดแม่น้ำตูตง หาดตูตงเป็นหาดทรายขาวสวยกว่าทุกแห่งในบรูไน มีพระตำหนักที่ประทับ (อิสตานา) ของสมาชิกในพระราชวงศ์ที่ก่อสร้างอย่างทันสมัยอยู่ด้วย
เขตตูตงแบ่งเป็นเขตการปกครองเป็น 8 แขวง ()
เซอเรีย
เซอเรีย () เป็นเมืองศูนย์กลางของกิจการน้ำมันในประเทศบรูไนดารุสซาลาม ตั้งอยู่สุดทางของถนนสุดท้ายก่อนจะมีถนนแยกเข้าไปในรัฐซาราวะก์ ของประเทศมาเลเซีย เมืองนี้ตั้งอยู่ระหว่างเมืองตูตงกับเมืองกัวลาเบอไลต์
เซอเรียเป็นบริเวณที่พบบ่อน้ำมัน จึงเป็นที่ตั้งสถานีใหญ่ในการสูบน้ำมันชื่อ เชลล์บรูไน (Shell Brunei) กับเป็นที่ตั้งทหารที่มาทำหน้าที่อารักขาป้องกันบ่อน้ำมันบริเวณนี้ รวมทั้งป้องกันชีวิตและทรัพย์สินของชาวต่างชาติที่มาทำงานให้โรงงานกลั่นน้ำมันในบรูไนตลอดเวลา
สิ่งก่อสร้างที่สำคัญในเซอเรียคือ "อนุสาวรีย์พันล้านบาร์เรล" (Billionth Barrel Monument) ซึ่งเป็นอนุสรณ์สถานการผลิตน้ำมันครบ 1,000 ล้านบาร์เรล โดยคนเดินทางที่จะเดินทางเข้ามาเลเซียทางซาราวะก์จะต้องผ่านเมืองเซอเรีย
กนกพงศ์ สงสมพันธุ์
กนกพงศ์ สงสมพันธุ์ (9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2509 ที่อำเภอควนขนุน จังหวัดพัทลุง — 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549) เป็นนักเขียนรางวัลซีไรต์ ปี พ.ศ. 2539 จากหนังสือรวมเรื่องสั้น แผ่นดินอื่น เป็นสมาชิกก่อตั้งของกลุ่มนาคร เคยเป็นบรรณาธิการหนังสือไรเตอร์ แมกกาซีน ได้รับรางวัลช่อการะเกดสองครั้ง จากเรื่องสั้น "สะพานขาด" และเรื่องสั้น "โลกใบเล็กของซัลมาน"
พระอรหันต์
ในศาสนาพุทธ พระอรหันต์ ("พระ-อะ-ระ-หัน"; ; "arhat") คือ พระอริยบุคคลชั้นสูงสุด สามารถละสังโยชน์ได้ครบ 10 ประการพระอรรถกถาจารย์แสดงความหมายของพระอรหันต์ไว้ 5 นัย คือ
อริยบุคคล
อริยบุคคล แปลว่า "บุคคลผู้ประเสริฐ, ผู้ไกลจากข้าศึก, ผู้หักกำล้อสังสารวัฏได้แล้ว"แบ่งได้หลายประเภทคือแบ่งอย่างใหญ่ได้เป็น พระเสขะและพระอเสขะ แบ่งตามประเภทบุคคลมี 4 ประเภทคือ พระโสดาบัน พระสกิทาคามี พระอนาคามี และพระอรหันต์ และยังแบ่งย่อยเป็น 8 ประเภท จัดเป็น 4 คู่ได้อีก
เสขะ แปลว่า ผู้ยังต้องศึกษาอยู่ คือยังต้องศึกษาไตรสิกขาคือศีล สมาธิ ปัญญา เพื่อบรรลุมรรคผลที่สูงขึ้นไปอีก เรียกเต็มว่า พระเสขะ หรือ เสขบุคคล เสขะ คือพระอริยบุคคลที่ยังไม่ได้บรรลุ "อรหันตผล" หรือยังไม่ได้เป็นพระอรหันต์ ได้แก่ พระโสดาบัน พระสกทาคามี และพระอนาคามี เสขะ หากได้บรรลุอรหันตผลเป็นพระอรหันต์แล้วก็เป็นอันพ้นจากความเป็นเสขะ และได้ชื่อว่าใหม่ว่า อเสขะ
อเสขะ แปลว่า ผู้ไม่ต้องศึกษาอีก คือไม่ต้องศึกษาไตรสิกขา คือศีล สมาธิ ปัญญาอีกต่อไป เพราะได้ศึกษาจบโดยได้บรรลุอรหันตผลแล้ว เรียกเต็มว่า พระอเสขะ หรือ อเสขบุคคล อเสขะ ได้แก่พระอริยบุคคลระดับสูงสุดคือพระอรหันต์ ผู้เสร็จกิจการศึกษาไตรสิกขาแล้ว ผู้ไม่มีกิจที่จะต้องบำเพ็ญเพื่อละกิเลสอีก
โสดาบัน แปลว่า "ผู้เข้าถึงกระแสธรรม ผู้แรกถึงกระแสธรรม" (คืออริยมรรค) เป็นชื่อเรียกพระอริยบุคคลประเภทแรกใน ๔ ประเภท คือ โสดาบัน สกทาคามี อนาคามี อรหันต์ ผู้ได้บรรลุโสดาปัตติผลแล้วด้วยการละ สังโยชน์ เบื้องต่ำ ๓ ประการได้คือ
ความเป็นพระโสดาบันนี้ก็เช่นเดียวกับความเป็นพระอริยบุคคลประเภทอื่นๆ ที่มิได้จำกัดอยู่เฉพาะเพศบรรพชิต(นักบวช) เท่านั้น แม้ คฤหัสถ์ คือชายหรือหญิงผู้ครองเรือน ก็สามารถเป็นพระโสดาบันได้ เช่น ในสมัยพุทธกาลคฤหัสถ์ที่เป็นพระโสดาบันที่มีชื่อเสียงก็มีจำนวนมากได้แก่ นางวิสาขามหาอุบาสิกา อนาถบิณฑิกเศรษฐี พระเจ้าพิมพิสาร หมอชีวก เป็นต้น
การเข้าถึงกระแสธรรมของพระโสดาบันนั้น เป็นการยกระดับจิตใจของท่านอย่างถาวร ทำให้ท่านไม่สามารถกลับมาเป็นปุถุชนได้อีก เป็นผู้ที่จะไม่ไปเกิดในอบายภูมิ (เช่น นรก หรือ เดียรฉาน) ทั้งยังเป็นผู้ที่จะบรรลุพระนิพพานในเบื้องหน้าอย่างแน่นอน
โสดาบันอาจจำแนกได้เป็น
สกทาคามี หรือ สกิทาคามี แปลว่า ผู้กลับมาเพียงครั้งเดียว เป็นชื่อเรียกพระอริยบุคคลลำดับที่ ๒ ใน ๔ ประเภท ที่เรียกว่า "ผู้กลับมาเพียงครั้งเดียว" หมายถึง พระสกิทาคามีจะเกิดในกามาวจรภพอีกเพียงครั้งเดียวเท่านั้นก็จะถึงพระนิพพาน ผู้ได้บรรลุสกทาคามิผลคือผู้ที่ละสังโยชน์เบื้องต่ำ ๓ ประการแรกได้เช่นเดียวกับพระโสดาบัน อีกทั้งทำสังโยชน์เบื้องต่ำอีกสองประการที่เหลือให้เบาบางลงด้วยคือ
หากสังโยชน์เบื้องต่ำทั้งสองประการนี้หมดไปก็จะเป็นพระอนาคามี
อนาคามี แปลว่า "ผู้ไม่มาเกิดอีก" หมายความว่าจะไม่กลับมาเกิดในกามาวจรภพอีก แต่จะเกิดใน พรหมโลก อีกเพียงครั้งเดียว แล้วจะนิพพานจากพรหมโลกนั้นเลย เป็นชื่อเรียกพระอริยบุคคลประเภทที่ ๓ ใน ๔ ประเภท คือ โสดาบัน สกทาคามี อนาคามี อรหันต์ เป็นผู้ละสังโยชน์เบื้องต่ำ (โอรัมภาคิยสังโยชน์) ทั้ง ๕ ประการได้แล้ว ยังเหลือสังโยชน์เบื้องสูง (อุทธัมภาคิยสังโยชน์) อีก ๕ ประการ คือ
อนึ่งพึงเข้าใจว่า แม้สังโยชน์เบื้องสูงบางข้อจะมีชื่อเหมือนกิเลสอย่างหยาบที่ยังมีในปถุชน (ผู้ยังไม่เป็นบรรลุเป็นพระอริยบุคคล) เช่น มานะ อุทธัจจะ หรือ อวิชชา แต่สังโยชน์เบื้องสูงอันเป็นกิเลสที่ยังหลงเหลืออยู่ในจิตใจของพระอนาคามีนั้น เป็นกิเลสที่ละเอียดกว่าของปถุชนอย่างมาก
พระอรหันต์ คือ ผู้สำเร็จธรรมวิเศษสูงสุดในพระพุทธศาสนา พระอริยบุคคลชั้นสูงสุด สามารถละสังโยชน์ได้ครบ 10 ประการ
มหาปุริสลักขณะ
มหาปุริสลักขณะ (บาลี: mahapurisalakkhana) หรือมหาปุริสลักษณะ (สันสกฤต: mahapurisalaksana) เป็นลักษณะที่บ่งบอกให้รู้ว่าผู้ที่เกิดมาแล้วมีลักษณะพิเศษสามสิบสองอย่างนี้จะได้เป็นบุคคลสำคัญอย่างยิ่งหรือที่เรียกว่า "พระโพธิสัตว์" คือสัตว์ที่อาจตรัสรู้ ลักษณะดังกล่าวได้แก่มหาปุริสลักษณะทั้งสามสิบสองอย่างนี้มีอยู่ในพระโพธิสัตว์ทุกองค์ในชาติสุดท้ายคือชาติที่ตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้า ลักษณะเหล่านี้เป็นลักษณะที่บ่งบอกให้รู้ถึงความยิ่งใหญ่ ซึ่งพระพุทธเจ้าตรัส รับรองไว้ว่า
ทั้งนี้ ในคัมภีร์ลลิตวิสตระ ซึ่งเป็นพระพุทธประวัติภาษาสันสกฤตของนิกายสรวาสติวาส ได้บรรยายถึงมหาปุริสลักษณะในภาษาสันสกฤตไว้อย่างละเอียด ดังนี้
ในลักขณสูตร (พระสุตตันตปิฎก ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค) พระผู้มีพระภาคได้ทรงแสดงคติแห่งมหาปุริสลักขณะ ว่าย่อมมีคติเป็นสองเท่านั้นไม่เป็นอย่างอื่น คือ ถ้าครองเรือน จะได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้ทรงธรรม ถ้าเสด็จออกผนวชเป็นบรรพชิต จะได้เป็นพระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า จากนั้นได้ทรงแจกแจงว่า เพราะมูลเหตุอันใดที่มหาบุรุษจะได้ปรากฏซึ่งมหาปุริสลักขณะ
ผู้เชี่ยวชาญด้านศาสนาพุทธหลายท่าน แสดงความคิดเห็นว่า รายละเอียดที่ปรากฏในมหาปุริสลักขณะ หรือ มหาปุริสลักษณะ นั้น อาจมิใช่เพียงลักษณะทางกายภาพของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเพียงอย่างเดียว แต่อาจนับเป็นบุคลาธิษฐานอย่างหนึ่งด้วย หนึ่งในนั้นคือ พุทธทาสภิกขุ ซึ่งแสดงความเห็นไว้ในหนังสือ “พุทธจริยา” ไว้ว่า โดยความหมายทางตรงแล้ว พุทธลักษณะหมายถึงลักษณะของพระพุทธเจ้า ซึ่งคำว่าลักษณะนี้แปลว่าเครื่องกำหนด มาจากคำว่า ดูเห็น สิ่งใดที่เราดูเราเห็นได้สิ่งนั้นเป็นลักษณะพุทธลักษณะก็คือสิ่งที่เราจะดูจะเห็นที่องค์พระพุทธเจ้า ดังเช่นการที่พระองค์ประกอบไปด้วยมหาปุริสลักษณะ 32 ประการ และอนุพยัญชนะ 80 ประการ ซึ่งพรรณนาพุทธลักษณะตามแนวทางนี้ โดยผิวเผินแล้วเป็นลักษณะทางร่างกายที่ผิดจากบุคคลอื่น ถ้าถือเอาตามตัวหนังสือนั้นแล้วจะผิดมากจนดูเป็นมนุษย์ที่มีรูปร่างประหลาดที่สุดก็ได้
สังโยชน์
สังโยชน์ () คือ กิเลสที่ผูกมัดใจสัตว์, ธรรมที่มัดสัตว์ไว้กับทุกข์ หรือกิเลสเครื่องร้อยรัดจิตใจให้จมในวัฏฏะ มี 10 อย่าง คือพระโสดาบัน ละสังโยชน์ 3 ข้อต้นได้คือ หมดสักกายทิฏฐิ,วิจิกิจฉาและสีลัพพตปรามาส
พระสกทาคามี ทำสังโยชน์ข้อ 4 และ 5 คือ กามราคะและปฏิฆะ ให้เบาบางลงด้วย
พระอนาคามี ละสังโยชน์ 5 ข้อแรกได้หมด
พระอรหันต์ ละสังโยชน์ทั้ง 10 ข้อ
บารมี
บารมี (; ) ปฏิปทาอันยวดยิ่ง มีความหมาย 2 ประการ ประการแรก คือ บรม แปลว่าดีเลิศ สูงสุด และประการต่อมาหมายถึง การไป คือ ไปให้ถึงอีกฝังหนึ่ง คุณธรรมที่ประพฤติปฏิบัติอย่างยิ่งยวด คือ ความดีที่บำเพ็ญอย่างพิเศษ เพื่อบรรลุซึ่งจุดหมายอันสูง เช่น พระพุทธเจ้า พระอสีติมหาสาวก เป็นต้น
ในนิกายเถรวาทมี 10 อย่าง จึงเรียกว่า ทศบารมี หรือ บารมี ๑๐ คือ กำลังใจที่ต้องทำให้เต็ม ไม่พร่อง 
สามารถแยกออกเป็นหมวด ได้ 3 หมวดและจัดออกเป็นคู่ๆที่สนับสนุนกันในเวลาที่บำเพ็ญบารมี ได้แก่
ศีล มี 4 ได้แก่ ทาน คู่กับ เมตตา ศีล คู่กับ เนกขัมมะ
สมาธิ มี 4 ได้แก่ วิริยะ คู่กับ ขันติ สัจจะ คู่กับ อธิษฐาน และ
ปัญญา มี 2 ได้แก่ ปัญญา คู่กับ อุเบกขา
พระสูตรมหายาน เช่น ปรัชญาปารมิตาสูตร สัทธรรมปุณฑรีกสูตร เป็นต้น ถือว่าบารมีมี 6 ประการได้แก่
แต่ในคัมภีร์ทศภูมิกสูตร ได้เพิ่มอีก 4 ข้อ รวมเป็นบารมี 10 4 ข้อนั้นได้แก่
รายชื่อหนังสือการ์ตูนรายคาบ
รายชื่อหนังสือการ์ตูนรายคาบ รวมถึง รายสัปดาห์ รายปักษ์ และ รายเดือน หรือหลายเดือนขึ้นไป
ภาษาโซมาลี
ภาษาโซมาลี () เป็นสมาชิกของแขนงคูชิติกตะวันออก ของภาษากลุ่มแอฟโร-เอเชียติก เป็นภาษาที่พูดในประเทศโซมาเลีย และพื้นที่ติดต่อของประเทศจิบูตี (ส่วนใหญ่) ประเทศเอธิโอเปีย และประเทศเคนยา เนื่องจากสงครามกลางเมืองและการอพยพ จึงมีคนพูดภาษาโซมาลีทั่วโลก คาดว่ามีคนพูดระหว่าง 15-25 ล้านคน
โคอิชิ ฮะชิโมะโตะ
โคอิชิ ฮะชิโมะโตะ หรือชื่อจริง มิฮะชิ โยอิชิ ( หรือชื่อจริง ) เป็นนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2496 ที่จังหวัดจิบะ ประเทศญี่ปุ่น เวลานี้ไม่ได้สังกัดค่ายใด ๆ แม้ในปัจจุบันฮะชิโมะโตะจะไม่มีงานพากย์มากนัก แต่ในอดีตเขาเคยโด่งดังมากจากบทของซิกนัส เฮียวกะ ในเรื่องเซนต์เซย่า
โอะมิ มินะมิ
โอมิ มินามิ () เป็นนักพากย์หญิงที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งของประเทศญี่ปุ่น โดยบทส่วนใหญ่ที่เธอได้รับมักจะเป็นเด็กผู้ชาย หรือไม่ก็เด็กผู้หญิงที่มีบุคลิกเอ๋อๆ โก๊ะๆ แต่บทที่สร้างชื่อเสียงให้กับเธอมากที่สุดคือ รูริ จากเรื่องนาเดชิโก้ ปัจจุบันมินามิแต่งงานแล้ว กับ ยูจิ อุเอดะ นักพากย์ชายที่มีชื่อเสียงอีกคนหนึ่ง
วันเกิด : 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2511
บ้านเกิด : โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น 
สังกัด : ออฟฟิศโอซาว่า (อดีตเคยสังกัด อาร์ตส์วิชัน, โปรดักชันเบาบั๊บ)
เทคเคน
เทคเคน () เป็นเกมต่อสู้ที่ผลิตโดยบริษัท "นัมโค" จากประเทศญี่ปุ่น สำหรับเครื่องเล่นเพลย์สเตชัน และเกมตู้ โดยเกมเทคเคนนั้น เป็นเกมต่อสู้ 3 มิติที่ออกมาในยุคแรกของเกม 3 มิติ พร้อมกับเกมโทชินเดนสำหรับเครื่องเพลย์สเตชัน ในปัจจุบัน เกมล่าสุดในชุดเทคเคน คือ เกม เทคเคน 7 กำลังอยู่ในระหว่างการพัฒนาสำหรับเครื่อง เพลย์สเตชัน 4,XBox One และ คอมพิวเตอร์
ลักษณะการเล่นเกมของเทคเคน โดยผู้เล่นจะเลือกตัวละครขึ้นมาหนึ่งตัว โดยเป็นตัวละครตัวแทนจากทุกมุมโลก และต่อสู้เพื่อชิงรางวัลอันยิ่งใหญ่ของ ไซบัตซึ ผู้จัดการแข่งขันเทคเคน โดยหัวหน้าใหญ่ในเกมจะเปลี่ยนแปลงไปทุกภาค
พาวเวอร์ดอลส์
พาวเวอร์ดอลส์ (; ) เป็นเกมซิมูเลชั่นแนววางแผนการรบ พัฒนาโดยบริษัท โคงะโดสตูดิโอ (ปัจจุบันคือ บริษัท โคงะโดสตูดิโอ จำกัด) ซึ่งออกวางจำหน่ายในรูปแบบของเกมคอมพิวเตอร์, PC-FX และ เพลย์สเตชัน
เนื้อหาของเกม พาวเวอร์ดอลส์ ได้เริ่มต้นขึ้นในปี ค.ศ. 2535 เมื่อ "ดาวเคราะห์ออมนี" ได้ทำการประกาศสงครามเพื่อแยกตัวเป็นอิสระจากรัฐบาลโลก ซึ่งผู้เล่นจะต้องทำการบังคับให้หน่วยรบพิเศษ ภายใต้ชื่อหน่วย DoLLS (ย่อมาจาก Detachment of Limited Line Service) ของฝ่าย "กองทัพออมนี " ปฏิบัติภารกิจที่ได้รับมอบหมายในแต่ละฉากให้สำเร็จลุล่วง โดยสมาชิกในหน่วย DoLLS จะเป็นผู้หญิงล้วน พวกเธอจะบังคับเครื่องจักรกลรูปร่างคล้ายมนุษย์ที่เรียกว่า "พาวเวอร์โลดเดอร์ (Power Loader)" เข้าห้ำหั่นกับกองทัพรัฐบาลโลก ซึ่ง "พาวเวอร์โลดเดอร์" นี้ นอกจากจะใช้เป็นอาวุธในการรบแล้ว ยังใช้เป็นเครื่องมือทำลายสิ่งก่อสร้างที่เป็นเป้าหมาย และใช้ช่วยเหลือผู้คนอีกด้วย
หลังจากที่เกม พาวเวอร์ดอลส์ ภาคแรกได้ออกวางจำหน่ายในปี ค.ศ. 1994 ก็ได้รับความนิยมในหมู่นักเล่นเกมอย่างสูง ทางบริษัท โคงะโดสตูดิโอ จึงได้พัฒนาเกมภาคต่อออกมาเรื่อยๆ พร้อมกับเพิ่มตัวละครใหม่ๆ เข้าไปอีกหลายคน โดยปัจจุบันได้ออกมาแล้วถึง 6 ภาค นอกจากนี้ยังมีการสร้างเป็นอะนิเมะ ออกวางจำหน่ายในรูปแบบของ OVA อีก 2 ภาค คือภาค Omni Senki 2540 (บันทึกสงครามออมนี ปี 2540) ในปี ค.ศ. 1996 และภาค Project α (โปรเจกต์อัลฟา) ในปี ค.ศ. 1998
มิชิเอะ โทะมิซะวะ
มิจิเอะ โทมิซาวะ (คันจิ:富沢美智恵; ฮิรางานะ:とみざわ みちえ) เป็นนักพากย์และนักแสดงหญิงที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งของประเทศญี่ปุ่น เธอเริ่มเข้าสู่วงการนักพากย์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2526 มีผลงานเป็นที่รู้จักมากมาย แต่บทที่ทำให้เธอมีชื่อเสียงมากที่สุดคือ ฮิโนะ เร หรือ เซเลอร์มาร์ส ในเซเลอร์มูน
วันเกิด : 20 ตุลาคม พ.ศ. 2504
บ้านเกิด : กุนมะ ประเทศญี่ปุ่น 
สังกัด : อาโอนิโปรดักชัน
มันเผาญี่ปุ่น
มันเผาญี่ปุ่น () เป็นอาหารชนิดหนึ่ง ในประเทศญี่ปุ่นนิยมรับประทานในฤดูใบไม้ร่วง หลายปีก่อนการเผามันนิยมใช้ใบไม้กองสุมรวมกันแล้วเผา แต่กฎหมายใหม่ญี่ปุ่นห้ามเผาสิ่งของต่าง ๆ ที่อาจก่อให้เกิดอันตรายหรือผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม วิธีการทำมันเผาจึงเปลี่ยนแปลงไป ส่วนในฤดูหนาวการถือมันเผาร้อน ๆ ไว้ที่มือยังช่วยคลายความหนาวให้กับมือด้วย
นอกจากในญี่ปุ่นแล้ว มันเผาญี่ปุ่นยังแพร่หลายจนเป็นอาหารทานเล่นของจีนและเกาหลีใต้เรียกว่า เก่าหงฉู่ () และ คุนโกกูมา ( "gungoguma") ตามลำดับ
มันเผาทั่วไป ชาวญี่ปุ่นเรียกว่า ยากิอิโมะ มีมาแต่ก่อนยุคโชวะ ที่นิยมทำกินในฤดูใบไม้ร่วงอันเนื่องมาจากใบไม้มีเป็นจำนวนมาก มีความยุ่งยากในการกำจัดให้หมดไปโดยเร็วการเผาจึงเป็นวิธีที่เร็วที่สุด เมื่อทำการเผาระหว่างรอจะนำเอาหัวมันใส่เข้าไปในกองไฟ รอให้สุกได้ที่จึงรับประทาน
ธันวาคม พ.ศ. 2543 รัฐบาลญี่ปุ่นได้ออกกฎหมายควบคุมการเผาสิ่งของต่าง ๆ ซึ่งรวมถึงการเผาใบไม้ ด้วยเหตุผลด้านสิ่งแวดล้อม ทำให้ไม่สามารถเผาใบไม้ได้อีกต่อไป ชาวญี่ปุ่นที่อยากทำมันเผากินเองจึงเปลี่ยนวิธีการทำไปจากเดิม เช่น ห่อด้วยอะลูมิเนียมฟอยล์แล้วจึงนำเข้าไปอบด้วยเตาอบไมโครเวฟ หรือวางไว้บนเครื่องทำความอุ่นแบบใช้น้ำมันก๊าด (สโต๊บ)
อิชิยากิอิโมะ () เป็นมันเผาอีกชนิดหนึ่งที่นิยมรับประทาน ซึ่งวิธีการทำแตกต่างจากมันเผาที่เรียกยากิอิโมะ โดยจะใช้หินจากแม่น้ำที่มีลักษณะกลม เล็กพอเหมาะมาใส่ลงในภาชนะขนาดใหญ่จากนั้นให้ความร้อนและใช้หินเป็นตัวกระจายความร้อนให้หัวมันสุก ในขั้นต้นจะทำให้หินร้อนทั่วกันด้วยการคนจนร้อนได้ที่ก่อน จากนั้นจึงนำหัวมันใส่ลงไปและเริ่มทำการคนอีกครั้ง (คล้ายการคั่วเกาลัดของไทย) ผู้ทำมันเผาชนิดนี้จึงต้องมีความชำนาญเป็นพิเศษ
จอมใจจอมยุทธ์
จอมใจจอมยุทธ์ หรือ ตำนานอักษรกระบี่ (; ) เป็นผลงานเรื่องแรกของ กิมย้ง หรือในชื่อ จือเกี่ยมอึ้งชิ้วลก (Shu Jian En Chau Lu : จอมใจจอมยุทธ์) ซึ่งเขียนขึ้นครั้งแรกราว ๆ พ.ศ. 2498 (ค.ศ. 1955) ซึ่งเนื้อเรื่องเรื่องนี้ ได้เค้าจากตำนานที่เล่าขานกันว่า พระจักรพรรดิ์เคี่ยนหลงฮ่องเต้ (เฉียนหลงฮ่องเต้) แห่งราชวงศ์ชิง มีสายเลือดจีน (ชาวฮั่น) แสดงให้เห็นความขัดแย้งระหว่างอำนาจกับเชื้อชาตินิยม นิยายเรื่องนี้ทำให้กิมย้ง ติดอันดับในยุทธจักรนิยายกำลังภายในทันที เป็นพื้นฐานความสำเร็จในเรื่องต่อ ๆ ไป แต่มีข้อด้อยที่ตัวละครเอกไม่เด่น ความเด่นกลับไปตกอยู่กับหัวหน้าหน่วยพรรค ดอกไม้แดงทั้งหมด 14 คน ซึ่งมี ตั้งแกลก (เฉินเจียลั่ว)ตัวเอกของเรื่อง เป็นหัวหน้าใหญ่ แม้ผู้แต่งจะพยายามเน้นให้ประมุขพรรค คือ ตั้งแกลก เด่นกว่าคนอื่นก็ตาม แต่ไม่ถึงกับประทับใจผู้อ่านมากนัก แต่กระนั้นก็ยังจัดเป็นวรรณกรรมที่ประสบความสำเร็จอย่างสูง
จอมใจจอมยุทธ์เป็นเรื่องราวการต่อสู้ระหว่างพี่น้องร่วมอุทธรณ์ ที่คนหนึ่งทรยศต่อชาติตระกูลของตนเพราะต้องการดำรงตำแหน่งฮ่องเต้แห่งราชวงศ์ชิง ส่วนอีกคนหนึ่งได้กลายเป็นผู้นำแห่งพรรคดอกไม้แดงที่ต้องการล้มล้างราชวงศ์ชิง
ตัวเอกในเรื่องนี้ยังคงมีบทบาทในเรื่องจิ้งจอกภูเขาหิมะ
ราชาธิราช
ราชาธิราช หรือชื่อในภาษาพม่า ยาซาดะริต อเยดอว์บอง () เป็นชื่อของพงศาวดารพม่า ซึ่งมีเนื้อหาว่าด้วยประวัติศาสตร์ของอาณาจักรหงสาวดีของชาวมอญตั้งแต่ พ.ศ. 1830 ถึง พ.ศ. 1964 รายละเอียดภายในตัวพงศาวดารประกอบด้วยเรื่องราวของความขัดแย้งภายในราชสำนัก การกบฏ เรื่องราวทางการทูต การสงคราม เป็นต้น เนื้อหาประมาณกึ่งหนึ่งของเรื่องอุทิศพื้นที่ให้กับรัชกาลของพระเจ้าราชาธิราช โดยลงลึกในรายละเอียดของ สงครามสี่สิบปี ระหว่างอาณาจักรหงสาวดีของมอญ กับอาณาจักรอังวะของพม่า ภายใต้การนำของพระเจ้าฝรั่งมังฆ้อง และอุปราชมังกะยอชวา
ต้นฉบับของเรื่องราชาธิราชฉบับภาษาพม่ามาจากพงศาวดารภาษามอญเรื่อง "พงศาวดารกรุงหงสาวดี" ("Hanthawaddy Chronicle") และได้รับการแปลเป็นภาษาพม่าโดยพญาทะละ เสนาบดีและกวีชาวมอญซึ่งรับราชการในอาณาจักรพม่าสมัยราชวงศ์ตองอู นับได้ว่าเป็นเอกสารเกี่ยวกับชาวมอญในดินแดนพม่าตอนล่างที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่หลงเหลืออยู่ และอาจเป็นพงศาวดารมอญเพียงฉบับเดียวที่เหลือรอดจากการเผาทำลายเมืองพะโค (หงสาวดี) โดยกบฏชาวมอญภายใต้การนำของอดีตขุนนางในอาณาจักรหงสาวดีในปี พ.ศ. 2107
สำเนาใบลานของเรื่องราชาธิราชฉบับพญาทะละปัจจุบันเหลือรอดมาเพียง 4 ชุด สันนิษฐานว่าทำขึ้นในช่วงราวพุทธศตวรรษที่ 23 (คริสต์ศตวรรษที่ 18) นอกจากนี้ยังมีฉบับแปลฉบับอื่นๆ อยู่อีก รวมทั้งสิ้น 9 ฉบับ ตามการวิเคราะห์โดยนายปันหละเมื่อปี พ.ศ. 2511 นายปันหละได้แปลราชาธิราชฉบับหนึ่งกลับเป็นภาษามอญเมื่อปี พ.ศ. 2501 และเรียบเรียงเรื่องราชาธิราชขึ้นใหม่อีก 1 ฉบับเป็นภาษาพม่า (นับเป็นราชาธิราชฉบับที่ 10) โดยสังเคราะห์ข้อมูลจากราชาธิราชฉบับพญาทละ ฉบับ "ปากลัด" และบันทึกจากพงศาวดารพม่าฉบับหอแก้ว (มานนานยาซะเวง) รวมทั้งอาศัยข้อมูลเพิ่มเติมจากการวิจัยสมัยใหม่
พงศาวดารเรื่องราชาธิราชได้มีการแปลจากฉบับภาษามอญเป็นภาษาไทยครั้งแรกในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย ซึ่งฉบับแปลครั้งแรกนั้นได้สูญหายไปเมื่อกรุงศรีอยุธยาล่มสลายในปี พ.ศ. 2310 ต่อมาในปี พ.ศ. 2328 พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชแห่งกรุงรัตนโกสินทร์ มีพระราชดำริว่า หนังสือเรื่องราชาธิราชเป็นหนังสือดี เคยได้รับการยกย่องมาแล้ว จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้มีการแปลและเรียบเรียงใหม่ โดยมีเจ้าพระยาพระคลัง (หน) เป็นแม่กองกำกับการแปล ร่วมกับพระยาอินทรอัครราช พระภิรมรัศมี และพระศรีภูริปรีชา ได้ตีพิมพ์ครั้งแรกที่โรงพิมพ์หมอบรัดเลย์ เมื่อ พ.ศ. 2423
เนื้อหาของราชาธิราชฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) มีความแตกต่างจากราชาธิราชฉบับภาษาพม่าของพญาทะละอยู่ 2 ข้อใหญ่ๆ คือ