hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
เวลิบอร์ วาโซวิช
เวลิบอร์ วาโซวิช (; 3 ตุลาคม 1939 – 4 มีนาคม 2002) อดีตนักฟุตบอลและผู้จัดการทีมชาวเซอร์เบียหนึ่งในตำนานของสโมสร ปาร์ตีซาน เบลเกรด และเป็นหนึ่งในกองหลังที่ดีที่สุดในยุคของเขาและเขาเป็นกัปตันทีม อายักซ์ อัมสเตอร์ดัม ชุดคว้าแชมป์ ยูโรเปียนคัพ เมื่อ ค.ศ. 1971 ซึ่งนับเป็นแชมป์สมัยแรกจากทั้งหมด 4 สมัย
หลังจากความพ่ายแพ้ต่อ เรอัลมาดริด ในรอบชิงชนะเลิศยูโรเปียนคัพเมื่อ ค.ศ. 1966 เขาก็ได้ย้ายมาร่วมทีมอายักซ์ อัมสเตอร์ดัมในยุคที่มี ไรนุส มิเชลส์ เป็นผู้จัดการทีมโดยวาโซวิชได้เข้าชิงชนะเลิศยูโรเปียนคัพเป็นครั้งที่ 2 เมื่อ ค.ศ. 1969 แต่ก็พ่ายแพ้ต่อ เอซี มิลาน กระทั่งมาประสบความสำเร็จในครั้งที่ 3 เมื่อสามารถเอาชนะ ปานาซีไนโกส ในรอบชิงชนะเลิศเมื่อ ค.ศ. 1971 โดยเขาสวมปลอกแขนกัปตันทีมชูถ้วยแชมป์ยูโรเปียนคัพก่อนจะประกาศแขวนสตั๊ดหลังจากจบฤดูกาลนั้นด้วยวัยเพียง 32 ปีเนื่องจากอาการบาดเจ็บเรื้อรัง
บุญหลง พหลพลพยุหเสนา
ท่านผู้หญิงบุญหลง พหลพลพยุหเสนา ภริยาพลเอกพระยาพหลพลพยุหเสนา นายกรัฐมนตรีไทย เป็นน้องสาวของ คุณหญิงพิจ พหลพลพยุหเสนา อดีตภริยาคนแรกของพลเอกพระยาพหลพลพยุหเสนา
ท่านผู้หญิงบุญหลง พหลพลพยุหเสนา เกิดที่จังหวัดกาญจนบุรี
ท่านผู้หญิงบุญหลง พหลพลพยุหเสนา มีบุตร-ธิดา รวม 7 คน คือ
อาหารอิหร่าน
อาหาพื้นเมืองและสมัยใหม่ของอิหร่าน
ในตำนานเรื่องเล่าของอิหร่านมีการกล่าวกันว่า สไตล์และปรุงอาหารของอิหร่านได้เริ่มขึ้นในรัชสมัยของกษัตริย์ ฎอฮาก (Zahhak). ก่อนหน้านั้นปิศาจ (demon) มีความคุ้นเคยกับศิลปะอันนี้ โดยสามารถปรุงอาหารที่อร่อยได้หลากหลายรสชาติ ไม่ว่าจะเป็นซุปต่างๆ ขนมต่างๆ .จากงานเขียนในยุคสมัยพะลาวีย์ในหนังสือ คุซรู วา รีดค์ ได้อธิบายถึงอาหาร และวิธีการปรุงอาหารในยุคสมัยของจักรวรรดิแซสซานิดเอาไว้ ซึ่งเป็นตัวบ่งบอกถึงประวัติความเป็นมาของการประกอบอาหารในอิหร่านได้เป็นอย่างดี. ชื่อของอาหารอิหร่าน (เปอร์เซีย) จำนวนมาก ถูกใช้เรียกจนติดปากในภาษาอาหรับ ซึ่งสามารถพบเจอได้ในตำราอาหารภาษาอาหรับ. ในภาษาอาหรับมีหนังสือมากมายที่ถูกเขียนขึ้นเกี่ยวกับการประกอบอาหาร ซึ่งต่างมีความเกี่ยวเนื่องกับการประกอบอาหารของชาวอิหร่านอยู่ด้วย ไม่ว่าจะเป็นชื่อที่ใช้เรียก หรือคำต่างๆ ของทั้งสองชาติที่มีความคล้ายคลึงกัน. สิ่งเหล่านั้อาจเนื่องมาจากที่คนอิหร่านจำนวนมากในยุครัชสมัยแห่งคะลีฟะฮ์อับบาซีย์ได้เข้ามาช่วยบริหารกิจการบ้านเมือง และได้นำเอาวิถีชีวิตของพวกเขา (อาหารการกิน) มาเผยแพร่ในสังคมอาหรับ, ตัวอย่างที่เด่นชัดคือ วิธีการประกอบอาหารอิหร่านในช่วงสมัยอับบาซีย์ที่ได้รับความสนใจอย่างมากมายนั้นเอง. ในฉบับภาษาเปอร์เซีย มีหนังสือที่เฉพาะ เกี่ยวกับการประกอบอาหารอยู่ ๔ เล่ม ดังนี้ อาหารทั้งหลายจะถูกแบ่งเป็นประเภทต่างๆ โดยขึ้นอยู่กับคุณสมบัติและเอกลักษณ์ที่เฉพาะ เช่นประเภทของอาหาร , วิธีการผลิตและการปรุงแต่ง , ความหลากหลายของวัตถุดิบที่ใช้ในการผลิต หรือแม้กระทั่งความแตกต่างทางภูมิศาสตร์ สิ่งเหล่านี้คือตัวแสดงถึงอัตลักษณ์และประเภท ที่ทำให้ถูกรู้จักได้เป็นอย่างดี. หนึ่งในอาหารที่ขึ้นชื่อที่สุดของอิหร่านคือ ออบกุช (Abgoosht) , กุรเมะฮ์ ซับซีย์ (Ghormeh sabzi) และเคบาบอิหร่าน.
การประกอบอาหารของอิหร่านมีวิธีการที่คล้ายคลึงกับของประเทศเพื่อนบ้านอย่างเช่น อัฟกานิสถาน ,ทาจิกิสถาน , อาเซอร์ไบจาน , อาร์เมเนีย , อิรัก และตุรกี.
 อาหารเช้า ถือเป็นอาหารหลักของวัฒนธรรมอิหร่าน. อะดะซีย์ , หะลีม และกัลเละพอเชะฮ์ คืออาหารมื้อเช้าที่เฉพาะและมีความสำคัญเป็นที่สุด ซึ่งมีผู้คนให้ความสนใจในการเลือกรับประทานเป็นจำนวนมาก และโดยเฉพาะวันหยุด ชาวอิหร่านจะเลือกอาหารประเภทนี้มารับประทานกัน. โดยประกอบจากวัตถุดิบ เช่น ธัญพืช (ข้าวสาลี) , ถั่ว , สัตว์เนื้อขาว (White meat) (มีในฮะลีม โดยส่วนมากจะใช้เนื้อไก่งวง) และน้ำมันพืช. โดยส่วนมาก ฮะลีม จะรับประทานในช่วงหน้าหนาว.
ไซอิ๋ว อภินิหารลิงเทวดา
ไซอิ๋ว อภินิหารลิงเทวดา ( ) เป็นละครโทรทัศน์ที่ดัดแปลงเรื่องราวมาจากวรรณกรรมชิ้นเอกของ อู๋ เฉิงเอิน เรื่อง ไซอิ๋ว และภาพยนตร์เรื่อง ไซอิ๋ว 95 เดี๋ยวลิงเดี๋ยวคน ภาค 1 และภาค 2 นำแสดงโดย หวง จื่อเทา, หยิน เจิ้ง, จ้าว อี้, หลิว เทียนซั่ว, เหวิน ชิน, ตู้ รั่วซี ออกอากาศทางช่อง iQiyi , LeTV video , Tencent video , Mango TV ในประเทศจีน และออกอากาศทางช่องเวิร์คพอยท์ ใน ประเทศไทย
เรื่องราวของการเดินทางไปยังชมพูทวีป (อินเดีย) เพื่ออัญเชิญคัมภีร์พระพุทธศาสนาของหลวงจีนชื่อ พระถังซำจั๋ง (อ้างอิงจากผู้มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ มีนามว่าพระเสวียนจั้ง 玄奘大師) โดยมีสัตว์ 3 ตัวเป็นเพื่อนร่วมทาง คือ เห้งเจีย (ลิง) ตือโป๊ยก่าย (หมู) และซัวเจ๋ง (ปีศาจปลา) ซึ่งระหว่างการเดินทางต้องพบกับการขัดขวางของเหล่าปิศาจมากมาย
ชาอิงลิชเบรกฟาสต์
อิงลิชเบรกฟาสต์ (อังกฤษ: English breakfast tea) เป็นชาที่มีต้นกำเนิดจากการผสมชาอัสสัม ชาซีลอนและชาเคนยา เป็นหนึ่งในชาเบลนด์ (อังกฤษ:Blend tea) ที่ได้รับความนิยม
อิงลิชเบรกฟาสต์มิได้มีต้นกำเนิดในประเทศอังกฤษ โดยครั้งแรกพ่อค้าชาชื่อ ริชารด์ เดวีส์ (อังกฤษ : Richard Davies) ได้ทำการผสมขึ้นที่ นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา สมัยครั้งเมื่ออยู่ภายใต้การปกครองของอังกฤษในปี ค.ศ.1843
อิงลิชเบรกฟาสต์ เป็นชื่ออย่างเป็นทางการเนื่องมาจาก สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักรได้ทดลองเสวยและได้แพร่หลายไปทั่วอังกฤษ ภายหลังจึงเรียกว่าอิงลิชเบรกฟาสต์นับแต่นั้น
อิงลิชเบรกฟาสต์เป็นชาดำผสม เวลาดื่มนิยมใส่นมและน้ำตาล คนอังกฤษมักทานในเวลาเช้าพร้อมกับอาหารเช้าแบบอังกฤษ
บูลูอัน (จังหวัดมากินดาเนา)
บูลูอัน หรือชื่ออย่างเป็นทางการ เทศบาลบูลูอัน () เป็นเมืองศูนย์กลางของจังหวัดมากินดาเนา ประเทศฟิลิปปินส์ ในปี ค.ศ. 2015 มีประชากรทั้งหมด 50,008 คน ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเมืองศูนย์กลางประจำจังหวัดโดยนิตินัยเมื่อปี ค.ศ. 2014
บูลูอันแบ่งการปกครองออกเป็น 7 บารังไกย์ ดังนี้
ซลัตโก ดาลิตช์
ซลัตโก ดาลิตช์ (; ; 26 ตุลาคม ค.ศ. 1966 – ) เป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวโครเอเชีย และอดีตนักฟุตบอลที่ทำหน้าที่ในตำแหน่งกองกลางตัวรับ ปัจจุบันเขาเป็นผู้จัดการทีมชาติโครเอเชีย
ก่อนหน้านี้เขาเคยทำงานร่วมกับดราเซ็น ลาดิตช์ ในฟุตบอลทีมชาติโครเอเชียรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี ในตำแหน่งผู้ช่วยผู้ฝึกสอน
เขาเกิดในลิฟโน สาธารณรัฐสังคมนิยมบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา โดยมีบิดาชื่ออีวัน มารดาชื่อคาทา ดาลิตช์ แต่เขาอาศัยและทำงานในประเทศโครเอเชีย แล้วได้สิทธิความเป็นพลเมืองโครเอเชีย ในปี ค.ศ. 1992 เขาแต่งงานกับดาโวกา โปรปาดาโล ซึ่งเขามีบุตรชายสองคน คือโทนี และบรูโน
รอส อูลบริซท์
รอส วิลเลียม อูลบริซท์ (; เกิด 27 มีนาคม ค.ศ. 1984) เป็นอดีตพ่อค้ายาเสพติดชาวอเมริกันและผู้ประกอบการค้าตลาดมืด เป็นที่รู้จักกันอย่างดีจากการสร้างและดำเนินการในเว็บไซต์ที่ชื่อว่า ซิลก์ โร้ด (Silk Road) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2011 จนกระทั่งเขาถูกจับกุมในปี ค.ศ. 2013 เขาได้เป็นที่รู้จักกันภายใต้นามแฝงว่า เดรด ไพเรต โรเบิร์ตส์ (Dread Pirate Roberts)
อูลบริซท์ถูกตัดสินว่ามีความผิดในข้อหาการฟอกเงิน การแฮกคอมพิวเตอร์ การสมรู้ร่วมคิดในการปลอมแปลงเอกสารข้อมูลประจำตัวและการสมรู้ร่วมคิดในการประกอบการค้ายาเสพติดในเดือนกุมภาพันธ์ ปี ค.ศ. 2015 เขาได้ถูกตัดสินโทษด้วยการจำคุกตลอดชีวิตโดยไม่มีสิทธิได้รับทัณฑ์บน ศาลอุทธรณ์ภาคสองแห่งสหรัฐอเมริกาได้ยืนยันคำตัดสินและลงโทษในปี ค.ศ. 2017. ศาลสูงสุดสหรัฐได้ปฏิเสธในการรับฟังคำอุทธรณ์ต่อไปในปี ค.ศ. 2018
ชาไอริชเบรกฟาสต์
ไอริชเบรกฟาสต์ (อังกฤษ: Irish breakfast tea) เป็นชาดำเบลนด์ชนิดหนึ่ง มีความเข้มข้นกว่าชาอิงลิชเบรกฟาสต์ เนื่องจากมีปริมาณของชาอัสสัมในส่วนผสมมากกว่า
ชาไอริชเบรกฟาสต์เป็นชาที่มีความเข้มเป็นอย่างมาก มักทานโดยการเติมนมลงไปโดยการเติ่มครีมหรือน้ำตาลได้
เลดีเกรย์
เลดีเกรย์ (อังกฤษ: Lady Gray) เป็นชาดำเบลนด์ชนิดหนึ่ง ปรุงแต่งขึ้นมาจากชาเอิร์ลเกรย์โดยบริษัททไวนิงส์ มีกลิ่นของน้ำมันมะกรูดและเปลือกส้ม
ทไวนิงส์ปรุงแต่งชาเลดีเกรย์ขึ้นในปี ค.ศ.1990 เพื่อตีตลาดกลุ่มประเทศนอร์ดิก เนื่องจากชาเอิร์ลเกรย์มีรสชาติที่เข้มข้นจึงมีการปรุงชาสูตรใหม่ขึ้นที่มีรสชาติอ่อนกว่ารวมทั้งมีการผสมผิวเลมอนและผิวส้มลงไป ทำให้มีกลิ่นของส้มออกมาเวลาดื่ม
เลดีเกรย์เริ่มจำหน่ายที่ประเทศนอร์เวย์เป็นประเทศแรกในปี ค.ศ.1994 และเริ่มจำหน่ายในสหราชอาณาจักรเมื่อปี ค.ศ.1996
ระบบแอล
ระบบ L (L-system) หรือ ระบบลินเดินไมเยอร์ (Lindenmayer system) เป็นวิธีการสร้างรูปชนิดหนึ่ง ซึ่งคิดค้นขึ้นในปี 1968 โดยอริสติด ลินเดินไมเยอร์ (Aristid Lindenmayer) นักพฤกษศาสตร์ชาวฮังการี ระบบ L นิยมใช้ในการสร้างแบบจำลองพืช และสิ่งมีชีวิตอื่นๆ รวมไปถึงอะไรที่มีลักษณะคล้ายๆกัน
เส้นโค้งค็อค：
ไลเคน หรือ พืชไม่มีท่อลำเลียง：
ชารอน เทต
ชารอน มารี เทต โปลันสกี (24 มกราคม ค.ศ. 1943 – 9 สิงหาคม ค.ศ. 1969) เป็นนักแสดงหญิงชาวอเมริกันและนางแบบ ในช่วงปี ค.ศ. 1960 เธอได้เล่นบทบาทเล็กๆในโทรทัศน์ก่อนที่จะปรากฏตัวในภาพยนตร์และเป็นดาวเด่นตลอดในนิตยสารแฟชั่นในฐานะนางแบบและสาวหน้าปก ภายหลังได้รับการวิพากษ์วิจาร์ณในด้านบวกสำหรับความตลกขบขันและการแสดงที่น่าทึ่งของเธอ เทตได้รับการต้อนรับว่าเป็นหนึ่งในนักแสดงหน้าใหม่ที่ฉายแววมากที่สุดในวงการฮอลลีวูด
เธอได้เปิดตัวการแสดงครั้งแรกในภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1961 ที่ได้สวมบทบาทเป็นแพทริเซียนในสังเวียนใน Barrabas พร้อมกับแอนโทนี ควินน์ เธอได้ปรากฏตัวต่อไปในปี ค.ศ. 1966 ด้วยหัวข้อเกี่ยวกับความลี้ลับในเรื่อง Eye of the Devil ผลงานการแสดงของเธอได้เป็นที่จดจำมากที่สุดคือบทบาทการรับบทเป็น Jennifer North ในปี ค.ศ. 1967 ภาพยนตร์เกินวิสัย, Valley of the Dolls ซึ่งได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำ ภาพยนตร์ครั้งสุดท้ายของเทตได้เสร็จสมบูรณ์, เรื่อง 12+1 ได้ออกฉายหลังจากที่เธอเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1969 กับนักแสดงหญิงที่ได้รับค่าตัวที่มากที่สุด
เมื่อวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 1968 เทตได้สมรสกับโรมัน โปลันสกี ผู้กำกับของเธอและนักแสดงร่วมในภาพยนตร์เรื่อง The Fearless Vampire Killers ในปี ค.ศ. 1967 เมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1969 เทตและคนอื่นๆอีกสี่คนถูกฆาตกรรมโดยสมาชิกครอบครัวแมนสันในบ้านของเธอที่อาศัยอยู่ร่วมกับโปลันสกี ช่วงเวลาที่เธอเสียชีวิต เธอได้ตั้งครรภ์ลูกชายประมาณ 8 เดือนครึ่ง
ในรอบสิบปีหลังการฆาตกรรมเทต มารดาของนักแสดงที่ชื่อว่า ดอริส เทต ได้ออกมาตอบโต้ต่อสาวกที่คลั่งไคลฆาตกรที่กำลังเติบโตและความเป็นไปได้ที่พวกเขาจะได้รับทัณฑ์บน ได้มีการรณรงค์สาธารณะที่มีผลต่อการแก้ไขกฏหมายทางอาญารัฐแคลิฟอร์เนีย มารดาของเทตได้กล่าวต่อว่า กฏหมายน่าจะ"ช่วยเปลี่ยนอนุสรณ์ของชารอนจากเหยื่อฆาตกรรมให้เป็นสัญลักษณ์ของสิทธิเหยื่อ" หนังสือโดยน้องสาวของเทต, ดรารา เทต เรื่อง ชารอน เทต:การรำลึก ได้รับการตีพิมพ์เผยแพร่ในปี ค.ศ. 2014
ยูนิเวอร์แซลอินดิเคเตอร์
ยูนิเวอร์แซลอินดิเคเตอร์ () เป็นตัวบ่งชี้พีเอชที่ประกอบด้วยสารละลายหลายชนิด โดยจะให้สีที่ชัดเจนในแต่ละช่วงของ pH 0 ถึง pH 14 โดยทั่วไปแล้ว ส่วนประกอบของยูนิเวอร์แซลอินดิเคเตอร์จะประกอบด้วยน้ำ, 1-โพรพานอล, ฟีนอล์ฟทาลีน, โซเดียมไฮดรอกไซด์, เมทิลเรด, บรอมอไทมอลบลูและไทมอลบลู สีของสารละลายหลังผสมกับยูนิเวอร์แซลอินดิเคเตอร์จะได้ตามตาราง
ยูนิเวอร์แซลอินดิเคเตอร์มีทั้งแบบกระดาษและสารละลาย โดยแบบกระดาษจะใช้วิธีจุ่มในสารละลายหรือหยดบนกระดาษ หากกระดาษเปลี่ยนเป็นสีแดง สารละลายจะเป็นกรด แต่หากเป็นสีน้ำเงิน สารละลายจะเป็นเบส ส่วนแบบสารละลายจะเป็นสารผสมระหว่างไทมอลบลู, เมทิลเรด, บรอมอไทมอลบลูและฟีนอล์ฟทาลีน ใช้หยดในสารละลายที่ไม่มีสี
มิกิชิ อะเบะ
มิกิชิ อะเบะ เกิดเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1883 เป็นสถาปนิกและวิศวกรชาวญี่ปุ่น รู้จักในดุษฎีนิพนธ์เกี่ยวกับคอนกรีตเสริมแรง[1]
พรรคบายัน มูนา
พรรคบายัน มูนา (เป็นไปตามตัวอักษร, "พรรคชาติแรก") เป็นพรรคการเมืองประเทศฟิลิปปินส์ ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1999 มีอุดมการณ์ชาตินิยมแบบฝ่ายซ้าย มีคำขวัญพรรคว่า การเมืองใหม่ การเมืองที่เปลี่ยน ปัจจุบันพรรคบายัน มูนา ได้ที่นั่งในสภาผู้แทนราษฎรจำนวน 2 ที่นั่งจาก 287 ที่นั่ง
มาร์ติน โรมวัลเดซ
มาร์ติน โรมวัลเดซ (เกิด 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1963) เป็นนักการเมืองชาวฟิลิปปินส์ เคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดเลเต 3 สมัย เคยเป็นผู้ท้าชิงตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภาในปี ค.ศ. 2016 แต่แพ้การเลือกตั้ง ปัจจุบันเป็นประธานพรรคลากาส-ซีเอ็มดี
บองบอง มาร์กอส
เฟอร์ดินาน มาร์กอส จูเนียร์ (เกิด 13 กันยายน ค.ศ. 1957) เป็นนักการเมืองชาวฟิลิปปินส์และเคยเป็นวุฒิสภาประเทศฟิลิปปินส์ เป็นบุตรชายคนเดียวของเฟอร์ดินานด์ มาร์กอสและอีเมลดา มาร์กอส
มาร์กอสเคยเป็นผู้ว่าการจังหวัดฮีลากังอีโลโคส (1983–1986, 1998–2007) และเป็นผู้แทนราษฎรเขต 2 จังหวัดอีโลโคส โซเชียลมีเดียครอบครัวมาร์กอส
โรลันโด อันดายา จูเนียร์
โรลันโด อันดายา จูเนียร์ (เกิด 10 มีนาคม ค.ศ. 1969) เป็นสมาชิกสภาครองเกรสชาวฟิลิปปินส์ จังหวัดตีโมกคามารีเนส เป็นรองประธานสภาผู้แทนราษฎร เมื่อวันที่ 16 สิงหาคม ค.ศ. 2016 และเคยเป็นเลขานุการกระทรวงงบประมาณและการจัดการ ตั้งแต่วันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2006 จนถึงวันที่ 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010
เจ้าชายฟรันซ์ ดยุกแห่งบาวาเรีย
งานเลี้ยงวันประสูติ 80 ชันษาของพระองค์ในปี 2556 จัดขึ้นที่พระราชวังSchleissheim ใกล้มิวนิก มีผู้เข้าร่วมงาน 2,500 คน รวมทั้งอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงประธานาธิบดีบาวาเรีย พระองค์ทรงมีมีกิจการหัตถกรรมเครื่องปั้นดินเผาและพระราชวังที่ประทับใน มิวนิก ชีวิจส่วนพระองค์นั้นทรงครองสถานะภาพโสด ไม่เสกสมรส
โรงพยาบาลพะเยา
โรงพยาบาลพะเยา เป็นโรงพยาบาลทั่วไปประจำจังหวัดพะเยา ตั้งอยู่บนถนนพหลโยธิน เป็นโรงพยาบาลทั่วไป ขนาด 440 เตียง สังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข มีพื้นที่ทั้งหมดรวมกว่า 42 ไร่ ติดกับกว๊านพะเยา ปัจจุบัน โรงพยาบาลพะเยา เป็น ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลพะเยา ของคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา
ปัจจุบัน ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลพะเยา จัดการเรียนการสอนในระดับชั้นคลินิก ตามหลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิต ของคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา ใน 1 หลักสูตร คือ
การขนส่งระบบรางในนครวาติกัน
การขนส่งระบบรางในนครวาติกัน ประกอบด้วยทางรถไฟสายวาติกัน () ที่มีความยาว 300 เมตร สำหรับขนส่งผู้โดยสารและสินค้าที่สถานีรถไฟนครวาติกัน () ซึ่งเป็นสถานีรถไฟเพียงแห่งเดียวในนครรัฐวาติกัน และถือเป็นชาติที่มีการขนส่งระบบรางที่สั้นที่สุดในโลก เส้นทางสายนี้เชื่อมเข้ากับทางรถไฟของอิตาลีโดยได้รับการรับรองจากสนธิสัญญาลาเตรันเมื่อปี ค.ศ. 1929 ทางรถไฟและตัวสถานีถูกสร้างขึ้นในรัชสมัยของสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 11 เพื่อความสะดวกในการขนส่งสินค้าและผู้คนจากอิตาลีเข้าสู่ภายในนครวาติกัน
ปัจจุบันทางรถไฟสายนี้จะบริการขนส่งสินค้าขาเข้าเป็นส่วนใหญ่ มีขนส่งผู้โดยสารเข้ามาเป็นครั้งคราว ซึ่งโดยมากมักจะมาในรูปแบบเชิงสัญลักษณ์หรือเชิงพิธีการเสียมากกว่า
แต่เดิมทางรถไฟไม่ได้รับการอนุญาตให้ก่อสร้างในเขตนครรัฐวาติกัน ปรากฏในรัชกาลสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 16 มีพระราชวินิจฉัยมิให้ก่อสร้างทางรถไฟ และทรงกล่าวว่า "รางรถไฟคือทางของนรกภูมิ" () หลังสิ้นรัชกาลเก่า สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 9 จึงดำรงตำแหน่งประมุขแห่งคริสตจักรสืบมา พระองค์เริ่มก่อสร้างเส้นทางรถไฟจากโบโลญญาไปอังโกนา แต่ถูกกองทัพของราชอาณาจักรซาร์ดิเนียยึดครองในปี ค.ศ. 1861 ก่อนที่จะสร้างทางรถไฟสำเร็จ
ในรัชสมัยของสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 11 มีการก่อสร้างเส้นทางรถไฟและสถานีรถไฟในเขตนครรัฐวาติกันเชื่อมต่อกับเส้นทางรถไฟของประเทศอิตาลีตามสนธิสัญญาลาเตรันเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1929 โดยกระทรวงโยธาธิการของราชอาณาจักรอิตาลีเป็นผู้ดำเนินการก่อสร้างเมื่อวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 1929 โดยยกมูนดินให้สูงขึ้น 38 เมตรจากระดับน้ำทะเลเท่ากับระดับความสูงของสถานีรถไฟโรมาซันปีเอโตรของประเทศอิตาลี หลังจากนั้นจึงได้ก่อสร้างสะพานทอดไปยังเขตแดนของวาติกันโดยรัฐบาลอิตาลีออกใช้จ่ายให้ ส่วนเงินที่ใช้ในการก่อสร้างสถานีรถไฟนครวาติกันคือทุนที่ได้รับตามข้อตกลงในสนธิสัญญา จำนวน 750 ล้านลีราอิตาลี โดยตัวสถานีสร้างตั้งแต่ปี ค.ศ. 1929–1933
มีรถจักรไอน้ำเข้าไปวาติกันครั้งแรกเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 1932 ก่อนจะมีพิธีเปิดสถานีรถไฟนครวาติกันอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 1934 โดยการรถไฟแห่งประเทศอิตาลีได้ให้ประโยชน์ในกิจการรถไฟสายนี้ให้แก่สันตะสำนักสำหรับใช้ประโยชน์ร่วมกันระหว่างสองประเทศเมื่อวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1934 กระทั่งเดือนตุลาคมปีเดียวกัน กระทรวงโยธาธิการจึงได้ส่งมอบเส้นทางรถไฟที่สมบูรณ์แก่การรถไฟแห่งประเทศอิตาลีและสันตะสำนัก
สถานีรถไฟนครวาติกัน () เป็นสถานีรถไฟเพียงแห่งเดียวในทางรถไฟสายวาติกัน ตั้งอยู่ห่างจากประตูข้ามพรมแดนวาติกัน-อิตาลีราว 20 เมตร ออกแบบโดยจูเซปเป โมโม เริ่มก่อสร้างเมื่อวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 1929 ก่อนเปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1933 ตัวอาคารมีขนาด 61 x 21.5 เมตร สร้างด้วยหินอ่อนสีขาว ตรงกลางมีความสูง 16.85 เมตร และด้านข้าง 5.95 เมตร เฮนรี วอลลัม มอร์ตัน นักเขียนชาวอังกฤษ อธิบายลักษณะของตัวอาคารไว้ว่า "เหมือนธนาคารบาร์คลีส์สาขาลอนดอน"
ปัจจุบันส่วนหนึ่งของอาคารยังใช้เป็นสถานีรับ-สังผู้โดยสารและสินค้า ส่วนหนึ่งถูกดัดแปลงเป็นพิพิธภัณฑ์กษาปณ์และตราไปรษณียากร และอีกส่วนถูกดัดแปลงเป็นห้างสรรพสินค้าปลอดภาษีเปิดบริการเฉพาะบุคคลที่มีสัญชาติวาติกันและนักการทูตเท่านั้น
ทอง กันทาธรรม
นายทอง กันทาธรรม เป็นอดีตรัฐมนตรีที่ไม่ได้ประจำกระทรวง อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทยของไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแพร่ 5 สมัย สังกัดพรรคชาตินิยม และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเพียงคนเดียวของพรรคชาตินิยมที่ได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500 อดีตหัวหน้าเสรีไทยสายแพร่
ทอง กันทาธรรม หรือเป็นที่รู้จักว่า "พ่อเลี้ยงทอง" เกิดเมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2454 ที่อำเภอหนองม่วงไข่ จังหวัดแพร่ เป็นบุตรชายคนที่ 2 ในจำนวนพี่น้อง 3 คน ของนายเทพ กันทาธรรม กับนางศรีเวย กันทาธรรม บิดามีเชื้อสายเจ้านายของเมืองเชียงแสน ส่วนมารดาสืบเชื้อสายจากเจ้านายของพวกไทยลื้อ มีพี่ชายเติบโตมาด้วยกันคือ นายอุทัย หรือพ่อเลี้ยงอุทัย กันทาธรรม และน้องชายคือ นายสม หรือพ่อเลี้ยงสม กันทาธรรม เข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนพิริยาลัยจังหวัดแพร่ ต่อมาย้ายไปศึกษาที่โรงเรียนยุพราชวิทยาลัย จนถึงชั้นมัธยมปีที่ 7 จากนั้นจึงย้ายเข้าไปศึกษาต่อที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย จนจบการศึกษาชั้นมัธยมปีที่ 8 ต่อมาในปี พ.ศ. 2473 เข้ารับการศึกษาที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
เมื่อปี พ.ศ. 2477 ทอง กันทาธรรม เข้าทำงานประจำที่แผนกตรวจสอบเรื่องและความเห็น สำนักงานเลขานุการคณะรัฐมนตรี จากนั้นย้ายไปประจำที่แผนสัญญาทางพระราชไมตรี กองการต่างประเทศ กรมมหาดไทย กระทั่งในปี พ.ศ. 2479 ได้รับแต่งตั้งเป็นนายอำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่ แต่ทำงานได้เพียง 9 เดือน ก็ลาออกจากราชการเพื่อลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
ทอง กันทาธรรม เป็นนักการเมืองชาวจังหวัดแพร่ เคยได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแพร่ครั้งแรก ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2480 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2481 และการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มกราคม พ.ศ. 2489 โดยไม่สังกัดพรรคการเมือง
ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 และในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500 ได้รับเลือกตั้งในนามพรรคชาตินิยม ซึ่งในการเลือกตั้งเดือนธันวาคม พ.ศ. 2500 เขาเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเพียงคนเดียวของพรรคชาตินิยมที่ได้รับเลือกตั้ง
ทอง กันทาธรรม เคยตั้งกระทู้ถามกระทรวงมหาดไทย เกี่ยวกับอำนาจในการออกหมายค้น เมื่อปี พ.ศ. 2482
ทอง กันทาธรรม ได้รับแต่งตั้งเป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย (นาวาเอก บุง ศุภชลาศัย) ในปี พ.ศ. 2487 และเป็นรัฐมนตรีที่ไม่ประจำกระทรวงในปี พ.ศ. 2488 ในรัฐบาลของนายทวี บุณยเกตุ และรัฐบาลของหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช และในรัฐบาลของพลเรือตรี ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ (ยศขณะนั้น) และในปี พ.ศ. 2490 ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย
ทอง กันทาธรรม ถูกกล่าวหาว่าเป็นกบฎจากรัฐบาลที่มาจากการรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2490 ภายใต้การนำของจอมพล ผิน ชุณหะวัณ และเขาต้องรับโทษจำคุกถึง 3 ครั้ง ครั้งแรกเป็นเวลา 100 วัน ครั้งที่สองเป็นเวลากว่า 2 เดือน และครั้งที่สามเป็นเวลา 20 วัน กระทั่งเกิดเหตุการณ์สังหารรัฐมนตรีที่เคยร่วมงานกับขบวนการเสรีไทย คือ ถวิล อุดล ทองอินทร์ ภูริพัฒน์ จำลอง ดาวเรือง และทองเปลว ชลภูมิ ส่งผลให้นายทอง กันทาธรรม ต้องลี้ภัยไปอยู่ที่เมืองยองห้วย เขตเชียงตุง ประเทศพม่า จนเหตุการณ์คลี่คลายขึ้น นายทอง กันทาธรรม จึงกลับมาสมัครรับเลือกตั้งอีกครั้งหนึ่ง
ฟูอัด อัสลานอฟ
ฟูอัด อัสลานอฟ (Fuad Aslanov) นักมวยสากลสมัครเล่นชาวอาเซอร์ไบจาน เกิดเมื่อ 2 มกราคม พ.ศ. 2526 ที่อาเซอร์ไบจาน ติดทีมชาติอาเซอร์ไบจานเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2547 ที่เอเธนส์ ประเทศกรีซ ในรุ่นฟลายเวท รอบแรก คู่ชกถอนตัว รอบสอง ชนะ นิโกลาส อีโซเรีย จาก จอร์เจีย เมื่อ 21 สิงหาคม รอบก่อนรองชนะเลิศ ชนะ อันเดรซ รานี จากโปแลนด์ เมื่อ 25 สิงหาคม รอบรองชนะเลิศ แพ้ เชโรเมอ โตมาส จากฝรั่งเศส เมื่อ 27 สิงหาคม ได้เหรียญทองแดง ปัจจุบันอัสลานอฟเป็นกรรมการตัดสินมวยสากลสมัครเล่น
กิเยร์โม ริกอนโด
กิเยร์โม ริกอนโด ออร์ติซ () เป็นนักมวยสากลชาวคิวบา เกิดเมื่อ 30 กันยายน พ.ศ. 2523 ที่ซานเตียโกเดกูบา ประเทศคิวบา เขาประสบความสำเร็จในการชกมวยทั้งมวยสากลสมัครเล่นและมวยสากลอาชีพ โดยได้เหรียญทองกีฬาโอลิมปิก 2 ครั้ง และยังเป็นแชมป์โลกหลายสถาบันด้วย
ริกอนโดติดทีมชาติคิวบาเข้าแข่งขันโอลิมปิก 2 ครั้ง ครั้งแรก โอลิมปิก พ.ศ. 2543 ที่ซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย รอบแรก ชนะน็อก โมเอซ เซมเซมี จากตูนิเซีย ยก 1 เมื่อ 16 กันยายน รอบสอง ชนะอาร์เอสซี คาซูมาซะ สึจิโมโตะ จากญี่ปุ่น ยก 3 เมื่อ 21 กันยายน รอบก่อนรองชนะเลิศ ชนะ อะอาซี อะกากูว์โลลู จากตุรกี เมื่อ 26 กันยายน รอบรองชนะเลิศ ชนะ คลอเรนซ์ วิลสัน จากสหรัฐ เมื่อ 28 กันยายน รอบชิงชนะเลิศ ชนะ เรียมกุล มาลักเบกอฟ จากรัสเซีย เมื่อ 30 กันยายน ได้เหรียญทอง
ต่อมา ริกอนโดติดทีมชาติเข้าแข่งขัน โอลิมปิก พ.ศ. 2547 ที่เอเธนส์ ประเทศกรีซ รอบแรก ชนะ หลิว ยฺเหวียน จากจีน เมื่อ 17 สิงหาคม รอบสอง ชนะอาร์เอสซี เมห์รุลลอห์ ลาสซี จากปากีสถาน ยก 3 เมื่อ 20 สิงหาคม รอบก่อนรองชนะเลิศ ชนะ เกนนาดี โกวัลยอฟ จากรัสเซีย เมื่อ 23 สิงหาคม รอบรองชนะเลิศ ชนะ บาโฮดีร์จอน ซุลโตนอฟ จากอุซเบกิสถาน เมื่อ 27 สิงหาคม รอบชิงชนะเลิศ ชนะ วรพจน์ เพชรขุ้ม จากไทย เมื่อ 29 สิงหาคม ได้เหรียญทอง
ริกอนโดไม่ไปปรากฏตัวในการแข่งขันกีฬาแพนอเมริกันที่บราซิลใน พ.ศ. 2550 และมีข่าวว่าเขาจะลี้ภัยไปสหรัฐเพื่อชกมวยสากลอาชีพเช่นเดียวกับยัน บาร์เตเลมี, ยูริออร์กิส กัมโบอา และออดลานิเอร์ โซลิสที่ลี้ภัยไปก่อนหน้านี้ในปีเดียวกัน อีกเดือนต่อมา เขามอบตัวกับตำรวจบราซิลเพื่อกลับคิวบา แต่ประธานาธิบดีฟิเดล กัสโตร ประกาศว่าริกอนโดไม่สามารถติดทีมชาติคิวบาได้อีก ริกอนโดลี้ภัยอีกครั้งผ่านเม็กซิโกไปยังไมอามีใน พ.ศ. 2552 และขึ้นชกมวยสากลอาชีพในที่สุด
ริกอนโดได้ครองแชมป์โลกในรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวตหลายสถาบัน ทั้ง WBA WBO ระหว่าง พ.ศ. 2556 - 2560 ใน พ.ศ. 2560 เขาได้รับยกย่องจากเดอะริงว่าเป็นนักมวยยอดเยี่ยมในรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวต และนักมวยยอดเยี่ยมปอนด์ต่อปอนด์ในลำดับที่เก้า ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2560 ริกอนโดเลื่อนรุ่นขึ้นมาชิงแชมป์โลกในรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวต แพ้วาซิล โลมาเชนโก
ทางรถไฟสายรีมีนี–ซานมารีโน
ทางรถไฟสายรีมีนี–ซานมารีโน () คือเส้นทางรถไฟระหว่างประเทศสายหนึ่งที่ใช้ระบบจ่ายไฟฟ้า เดินรถระหว่างเมืองรีมีนี ประเทศอิตาลี กับกรุงซานมารีโน ประเทศซานมารีโน มีความยาว 32.5 กิโลเมตร เปิดการเดินรถใน ค.ศ. 1932 และยุติการเดินรถช่วงสงครามโลกครั้งที่สองในปี ค.ศ. 1944
ทางรถไฟสายรีมีนี–ซานมารีโนก่อสร้างโดยบริษัท ทางรถไฟและทางรถรางหุบเขาโป จำกัด (มหาชน) () ก่อนเปิดการเดินรถใน ค.ศ. 1932 เส้นทางประกอบด้วยอุโมงค์ 12 แห่ง และสะพานหลักอีก 6 แห่ง แต่ต่อมาเมื่อเกิดสงครามโลกครั้งที่สองจึงยุติการเดินรถในปี ค.ศ. 1944 และมิได้เปิดให้บริการอีกหลังสิ้นสุดสงคราม หลังจากนั้นจึงมีประชาชนสร้างบ้านเรือนทับเส้นทางรถไฟที่มีอยู่เดิม บางส่วนถูกใช้เป็นถนนหรือเส้นทางจักรยาน
ในช่วงสงคราม รถไฟฟ้าที่เคยให้บริการในเส้นทางสายนี้ถูกเก็บไว้ในอุโมงค์มาตลอด 67 ปีหลังสิ้นสงคราม ประชาชนชาวซานมารีโนมีแนวคิดที่จะบูรณะรถไฟคันนี้กลับประเทศ หลังการซ่อมแซมรถไฟฟ้าจนกลับมาใช้งานได้ จึงมีการก่อสร้างรางรถไฟความยาว 6.5 เมตร เดินรถครั้งแรกเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 2012
เกาะซาวู
ซาวู (), ซาบู () หรือ ฮาวู () เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในบรรดากลุ่มเกาะ 3 เกาะที่ตั้งอยู่กึ่งกลางระยะทางระหว่างเกาะซุมบากับเกาะโรเต (ทางทิศตะวันตกของเกาะติมอร์) ในจังหวัดนูซาเติงการาตะวันออกของประเทศอินโดนีเซีย มีเรือข้ามฟากเชื่อมต่อเกาะเหล่านี้ไปยังเมืองไวงาปูบนเกาะซุมบา และเมืองกูปังในติมอร์ตะวันตก นอกจากนี้ยังสามารถเดินทางโดยเครื่องบินจากซาวูไปยังติมอร์ตะวันตกด้วย
เกาะซุมบา
ซุมบา () เป็นเกาะหนึ่งในหมู่เกาะซุนดาน้อยทางตอนกลางค่อนไปทางตะวันออกของประเทศอินโดนีเซีย มีเนื้อที่ 11,059.6 ตารางกิโลเมตร (4,270.1 ตารางไมล์) และคาดว่ามีประชากรจำนวน 755,849 คนใน พ.ศ. 2558 ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะเป็นที่ตั้งของเกาะซุมบาวา อีกฟากหนึ่งของช่องแคบซุมบาทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือเป็นที่ตั้งของเกาะโฟลเร็ซ อีกฟากหนึ่งของทะเลซาวูทางทิศตะวันออกเป็นที่ตั้งของเกาะติมอร์ และอีกฟากหนึ่งของมหาสมุทรอินเดียทางทิศใต้เป็นที่ตั้งของประเทศออสเตรเลีย
เกาะโฟลเร็ซ
โฟลเร็ซ () เป็นเกาะในหมู่เกาะซุนดาน้อยซึ่งเป็นกลุ่มเกาะในภาคตะวันออกของประเทศอินโดนีเซีย จากสำมะโนประชากร พ.ศ. 2553 เกาะนี้มีประชากรจำนวน 1,831,000 คน เมืองใหญ่ที่สุดบนเกาะคือเมาเมเร
โฟลเร็ซตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของเกาะซุมบาวาและเกาะโกโมโด ทางทิศตะวันตกของเกาะเลิมบาตาและกลุ่มเกาะอาโลร์ และทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะติมอร์ อีกฟากหนึ่งของช่องแคบซุมบาทางทิศใต้เป็นที่ตั้งของเกาะซุมบา และพ้นทะเลโฟลเร็ซขึ้นไปทางทิศเหนือเป็นที่ตั้งของเกาะซูลาเวซี ในบรรดาเกาะทั้งหมดที่ประกอบเป็นดินแดนอินโดนีเซีย โฟลเร็ซเป็นเกาะที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับที่ 10 รองจากเกาะชวา, เกาะสุมาตรา, เกาะบอร์เนียว, เกาะซูลาเวซี, เกาะนิวกินี, เกาะบาหลี, เกาะมาดูรา, เกาะลมบก และเกาะติมอร์ และยังเป็นเกาะที่มีพื้นที่มากที่สุดเป็นอันดับที่ 10 ของอินโดนีเซียอีกด้วย
เกาะโฟลเร็ซเดิมมีชื่อเรียกว่า "นูซานีปา" แปลว่า เกาะงู ส่วนชื่อ "โฟลเร็ซ" มีที่มาจาก "กาบูดือโฟลรึช" (, แปลว่า แหลมดอกไม้) ซึ่งเป็นชื่อที่ชาวโปรตุเกสใช้เรียกพื้นที่ด้านตะวันออกของเกาะ (เดิมมีชื่อว่า "โกปนได") เนื่องจากในบริเวณนั้นมีต้นหางนกยูงฝรั่งออกดอกบานสะพรั่ง
เวนดี (นักร้อง)
ซน ซึง-วาน" (เกาหลี: 손승완) มีชื่อภาษาอังกฤษว่า เวนดี (เกาหลี: 웬디) เกิดวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1994 รู้จักกันในชื่อ เวนดี้ เป็นนักร้องชาวเกาหลีใต้ หนึ่งในสมาชิกและนักร้องเสียงหลักของวงเกิร์ลกรุ๊ปสัญชาติเกาหลีใต้ วงเรดเวลเวต"' มีสีฟ้าเป็นสีประจำตัว
เจ้าชายเว็นท์เซิสเลาส์แห่งลิกเตนสไตน์
เจ้าชายเว็นท์เซิสเลาส์แห่งลิกเตนสไตน์ () เจ้าชายเว็นท์เซิสเลาส์แห่งลิกเตนสไตน์ ประสูติเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2517 ณ เบลเยียม เป็นพระโอรสพระองค์กลางใน เจ้าชายฟิลิป เออมันต์แห่งลิกเตนสไตน์ และ อิซาเบล เดอ ลา อัลเบอร์ เดอ มาเลนเดอร์ โดยเมื่อพระองค์และพระเชษฐาพระอนุชาประสูตินั้น ทรงดำรงพระยศที่ เจ้าชายแห่งลิกเตนสไตน์ เคานต์แห่งริสเบิร์ก เจ้าชายเว็นท์เซิสเลาส์มีพระเชษฐา พระอนุชาดังนี้
พระองค์ทรงเป็นหุ้นส่วนวิกตอเรียส์ซีเคร็ต บางคนเชื่อว่าพระองค์นั้นทรงงานหนักจนไม่ได้เสกสมรส อาดรียานา ลีมา อาสาเป็นนางแบบให้ โดยนักข่าวจะเรียกพระนามพระองค์ว่า เจ้าชายเวนซ์ เป็นพระนามเล่นของพระองค์
นาบี เกอีตา
นาบี ลาย เกอีตา (; เกิด 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1995) เป็นนักฟุตบอลชาวกินี ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางให้กับลิเวอร์พูล และทีมชาติกินี
ในวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 2017 ลิเวอร์พูลได้มีการตกลงกับ แอร์เบ ไลพ์ซิช เซ็นสัญญาล่วงหน้า เกอีตาจะย้ายร่วมทีมเป็นทางการในวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2018 ต่อมา ในวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 2018 เกอีตาลงเล่นให้กับ ลิเวอร์พูล เป็นนัดแรกในนัดที่ ลิเวอร์พูล เปิดสนามแอนฟีลด์เอาชนะ เวสต์แฮมยูไนเต็ด 4-0
ผลงานด้านการแสดงของเอ็นซีที
เอ็นซีที (, ) เป็นวงบอยแบนด์สัญชาติเกาหลี จากค่าย SM เอนเตอร์เทนเมนต์ โดยชื่อวงตั้งตามชื่อโปรเจกต์ Neo Culture Technology โดย อี ซู-มัน ผู้ก่อตั้งและประธานบริษัท SM เอนเตอร์เทนเมนต์ ได้อธิบายแนวคิดของเอ็นซีทีว่าไม่มีการจำกัดจำนวนของสมาชิกในวง และจะมีการเปิดตัวยูนิตย่อยตามหลายเมืองต่าง ๆ ทั่วโลก
มาร์ค ลี
มาร์ค ลี (ชื่อเกาหลี: 이민형 อังกฤษ: Mark Lee เกิดวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 1999) รู้จักกันในชื่อที่ใช้ในวงการคือ มาร์ค เป็นนักร้องและแร็ปเปอร์ชาวเกาหลีใต้ หนึ่งในสมาชิกวงบอยแบนด์ NCT ภายใต้สังกัด SM เอนเตอร์เทนเมนต์ รวมทั้งยังมีผลงานในฐานะสมาชิกของยูนิตย่อยวง NCT U NCT 127 และ NCT DREAM
แบ็งฌาแม็ง ปาวาร์
แบ็งฌาแม็ง ปาวาร์ (; เกิด 28 มีนาคม ค.ศ. 1996) เป็นนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหลังให้กับเฟาเอ็ฟเบ ชตุทท์การ์ท และทีมชาติฝรั่งเศส
น้ำอ้อย ชนะพาล
น้ำอ้อย ชนะพาล หรือ มอส เป็นนางงามผู้ครองตำแหน่งมิสแกรนด์ภูเก็ต 2018 และมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2018
น้ำอ้อย ชนะพาล (ชื่อเล่น: มอส) ภูมิลำเนาเป็นคนอำเภอคอนสวรรค์ จังหวัดชัยภูมิ เธอเป็นผู้ชนะมิสแกรนด์ภูเก็ต 2018 และมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2018 ซึ่งเป็นผู้ชนะคนที่ 6 ที่ชนะในการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์มอสได้สมัครเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์ภูเก็ต 2018 และในรอบตัดสินเมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2561 เธอสามารถคว้าชัยชนะในการประกวดมิสแกรนด์ภูเก็ต 2018 มาครองได้สำเร็จ และนับว่าเธอเป็นมิสแกรนด์ภูเก็ตคนที่ 3 ของจังหวัดภูเก็ตและประเทศไทย
มอสเป็นตัวแทนจังหวัดภูเก็ตในการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2018 ในการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2018 ในการประกวดรอบรางวัลพิเศษ เธอได้ตำแหน่งรองชนะเลิศอันดับ 1 ในการประกวดขวัญใจภูเก็ต และเข้ารอบ 5 คนสุดท้ายเบสท์วอยซ์ เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 ในการประกวดรอบตัดสิน เธอก็สามารถคว้าตำแหน่งชนะเลิศมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2018 มาครองได้สำเร็จ พร้อมกับรางวัลพิเศษนางงามยิ้มสวย และนับว่าเธอเป็นคนแรกของมิสแกรนด์ภูเก็ต ที่สามารถคว้าชัยชนะในการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ และเป็นตัวแทนจากภาคใต้คนที่สี่ที่ชนะเลิศในการประกวด
มอสเป็นตัวแทนประเทศไทยในการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2018 ในการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2018 ณ ประเทศเมียนมาร์ โดยสามารถผ่านเข้ารอบ 20 คนสุดท้ายและได้รับรางวัลชุดราตรียอดเยี่ยม
ฌอร์ฌิญญู (นักฟุตบอลเกิด พ.ศ. 2534)
ฌอร์ฌี ลูอิส เฟรลู ฟิลยู () หรือ ฌอร์ฌิญญู (; เกิดวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 1991) เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิลเชื้อสายอิตาลี ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรเชลซีและทีมชาติอิตาลี
ฌอร์ฌิญญูเกิดในบราซิล เขาย้ายมาอยู่อิตาลีเมื่ออายุ 15 ปี และเริ่มต้นอาชีพนักฟุตบอลกับทีมเยาวชนของเวโรนาก่อนจะเลื่อนชั้นขึ้นมาเล่นในทีมชุดใหญ่ ในฤดูกาล 2010–2011 เขาถูกยืมตัวไปเล่นให้กับซัมโบนีฟาเชเซ ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2014 เขาย้ายไปนาโปลีซึ่งเป็นผู้ชนะเลิศโกปปาอีตาเลียและซูแปร์โกปปาอีตาเลียนาในฤดูกาลนั้นเอง
หลุยส์ ที. ลีโอโนเวนส์
หลุยส์ ที. ลีโอโนเวนส์ (; 25 ตุลาคม 1856 – 17 กุมภาพันธ์ 1919) นักธุรกิจชาวอังกฤษผู้เป็นบุตรชายของ แอนนา ลีโอโนเวนส์ หรือ แหม่มแอนนา พระอาจารย์สอนภาษาอังกฤษของ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งทั้งสองเป็นตัวละครเอกในนวนิยายเรื่อง แอนนาและพระเจ้าแห่งกรุงสยาม ที่ตีพิมพ์เมื่อ ค.ศ. 1944
เดินทางมาสยามพร้อมมารดา เมื่ออายุ 7 ปี ในเวลาต่อมาหลุยส์ได้เข้ารับราชการเป็นทหารมหาดเล็กรักษาพระองค์ก่อนจะลาออกจากราชการมาเปิดบริษัทแลกเปลี่ยนสินค้าที่ยังคงอยู่จนถึงปัจจุบันคือ บริษัท หลุยส์ ที. ลีโอโนเวนส์ จำกัด
ใน ค.ศ. 1881 ขณะอายุได้ 25 ปีหลุยส์เดินทางกลับมายัง สยาม อีกครั้งหลังเดินทางออกจากสยามไปหลายปีโดยได้รับตำแหน่งกัปตันในกองทหารมหาดเล็กรักษาพระองค์ใน พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
ต่อมาใน ค.ศ. 1884 เขาลาออกจากกองทัพและเริ่มต้นธุรกิจค้าไม้สักกระทั่ง ค.ศ. 1905 หลุยส์ได้ตั้งบริษัท หลุยส์ โทมัส ลีโอโนเวนส์ จำกัดขึ้นก่อนจะเปลี่ยนชื่อเป็น หลุยส์ ที. ลีโอโนเวนส์ จำกัด ในภายหลัง เป็นธุรกิจสัมปทานไม้สัก รับเป็นผู้แทนบริษัทผลิตซีเมนต์ นำเข้าแชมเปญ วิสกี้ เครื่องพิมพ์ดีด ผลิตภัณฑ์ด้านวิศวกรรม และ ธุรกิจประกันภัย และได้เดินทางออกจากสยามเป็นครั้งสุดท้ายเมื่อ ค.ศ. 1913 โดยมิได้เดินทางกลับมายังสยามอีกเลยจนสิ้นชีวิต
หลุยส์ โทมัส กันนิส ลีโอโนเวนส์ แต่งงานทั้งหมด 2 ครั้งกับ
หลุยส์ ที. ลีโอโนเวนส์ ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1919 ที่ กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษระหว่างเกิดการระบาดใหญ่ทั่วโลกของ ไข้หวัดใหญ่สเปน โดยศพของเขาถูกฝังเคียงข้างกับภรรยาคนที่ 2 ที่ สุสานบรอมพ์ตัน ในกรุงลอนดอน
เกาะเซรัม
เซรัม (), เซรัน () หรือ เซรัง () เป็นเกาะหลักและเกาะที่ใหญ่ที่สุดของจังหวัดมาลูกู ประเทศอินโดนีเซีย (ถึงแม้ว่าเกาะอัมบนซึ่งอยู่ใกล้เคียงจะมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์เช่นกัน) เกาะเซรัมตั้งอยู่ทางทิศเหนือของเกาะอัมบนและเกาะเล็ก ๆ อีกบางเกาะ เช่น เกาะฮารูกู, เกเซร์, นูซาเลาต์, บันดา, ซาปารูวา เป็นต้น
ชาวอำเภอมาลูกูกลางส่วนใหญ่ถือว่าเซรัมเป็นบ้านเกิดบรรพบุรุษดั้งเดิมของตนและยังคงเรียกเกาะนี้อย่างไม่เป็นทางการว่า "นูซาอีนา" (เกาะแม่)
ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 และ 16 เซรัมอยู่ในเขตอิทธิพลของอาณาจักรสุลต่านเตอร์นาเต แต่มักถูกปกครองโดยตรงจากบูรูซึ่งขึ้นกับเตอร์นาเต กองเรือสำรวจของอังตอนียู ดือ อาเบรว (ในฐานะกัปตัน) และฟรังซิชกู ซือเรา มองเห็นและสำรวจทั่วทั้งชายฝั่งตอนใต้ของเซรัมในต้น ค.ศ. 1512 นับเป็นครั้งแรกสำหรับชาวยุโรป มิชชันนารีชาวโปรตุเกสเข้ามามีบทบาทอย่างต่อเนื่องในคริสต์ศตวรรษที่ 16 เนเธอร์แลนด์ตั้งสถานีการค้าในตอนต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 และเกาะตกอยู่ใต้การควบคุมของเนเธอร์แลนด์เพียงในนามเมื่อราว ค.ศ. 1650 ในคริสต์ทศวรรษ 1780 เซรัมเป็นฐานสำคัญในการสนับสนุนเจ้าชายนูกูแห่งตีโดเรเพื่อต่อต้านการปกครองของเนเธอร์แลนด์ และระหว่าง ค.ศ. 1954–1962 พื้นที่ภูเขาของเซรัมเป็นสถานที่แห่งหนึ่งที่มีการสู้รบแบบกองโจรของขบวนการสาธารณรัฐโมลุกกะใต้เพื่อต่อต้านสาธารณรัฐอินโดนีเซีย
เกาะยซ ซูดาร์โซ
เกาะยซ ซูดาร์โซ () หรือ เกาะโดลัก () เป็นเกาะหนึ่งในท้องที่อำเภอเมอเราเก จังหวัดปาปัว ประเทศอินโดนีเซีย ถูกแยกจากเกาะนิวกินีด้วยแม่น้ำมูลีหรือช่องแคบมูลี มีรูปร่างคล้ายใบไม้ มีความยาวประมาณ 165 กิโลเมตร มีเนื้อที่ประมาณ 11,740 ตารางกิโลเมตร
ในสมัยที่อินโดนีเซียเป็นอาณานิคมของเนเธอร์แลนด์ เนเธอร์แลนด์ตั้งชื่อเกาะนี้ว่า เกาะเฟรเดอริก แฮ็นดริก () ตามพระนามของเจ้าชายแฮ็นดริก (ค.ศ. 1820–1879) ต่อมาเมื่อเนเธอร์แลนด์ได้ส่งมอบนิวกินีตะวันตกแก่อินโดนีเซียในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1963 รัฐบาลอินโดนีเซียได้เปลี่ยนชื่อเกาะเพื่อเป็นเกียรติแก่พลเรือจัตวา ยซ ซูดาร์โซ ซึ่งเสียชีวิตในยุทธนาวีที่ทะเลอาราฟูราระหว่างอินโดนีเซียกับเนเธอร์แลนด์ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1962 ชื่อท้องถิ่นและชื่ออื่น ๆ ของเกาะนี้ได้แก่ โดลก (Dolok), กีมาอัม (Kimaam) และ โกเลปม (Kolepom)
ด้วยจำนวนประชากรประมาณ 11,000 คน ทำให้เกาะยซ ซูดาร์โซ มีความหนาแน่นประชากรน้อยกว่า 1 คนต่อตารางกิโลเมตร ประชากรพื้นเมืองของเกาะพูดภาษากลุ่มโกเลปมซึ่งได้แก่ ภาษากีมากีมา, ภาษาอึนดม และภาษารียันตานา/กีมาอัม ชุมชนบนเกาะได้แก่ กาบา, กีมาอัน, กลาดาร์, เป็มเบร, วัน และโยมูกา โดยกีมาอัน (หรือกีมาอัม) เป็นชุมชนหลักของเกาะ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ใกล้กับช่องแคบบูวายาซึ่งแยกเกาะโกโมรันออกจากเกาะยซ ซูดาร์โซ
สเตฟาน โควัชส์
สเตฟาน โควัชส์ (; 2 ตุลาคม 1920 – 12 พฤษภาคม 1995) อดีตนักฟุตบอลและโค้ชชาวโรมาเนียซึ่งประสบความสำเร็จจากการคว้าแชมป์มากถึง 15 รายการสำคัญนับเป็นผู้จัดการทีมที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดคนหนึ่งในประวัติศาสตร์วงการฟุตบอล
หลังจาก ไรนุส มิเชลส์ อำลาทีม อายักซ์ ไปเมื่อ ค.ศ. 1971 โควัชส์ซึ่งก่อนหน้านั้นคุมทีม สเตอัว บูคาเรสต์ ได้แชมป์ลีก 1 สมัยและแชมป์บอลถ้วยถึง 2 สมัยเข้ามาคุมทีมแทนโดยได้เข้ามาสานต่อปรัชญาสไตล์ "โททั่ล ฟุตบอล" ของมิเชลส์พร้อมกับคว้าดับเบิลแชมป์ทั้งแชมป์ลีกและ ยูโรเปียนคัพ ใน ค.ศ. 1972 และ 1973 ก่อนจะย้ายไปคุม ฟุตบอลทีมชาติฝรั่งเศส เมื่อ ค.ศ. 1973 จากนั้นจึงได้ย้ายไปคุมทีมทั้งในระดับสโมสรและระดับทีมชาติ
จากนั้นในปี ค.ศ. 1981 จึงได้ย้ายมาคุมทีม ปานาซีไนโกส พร้อมกับได้แชมป์บอลถ้วยกับสโมสรปานาซีไนโกส 1 สมัยในปีแรกที่เข้ามาคุมทีมและได้อำลาทีมไปเมื่อ ค.ศ. 1983 โดยได้เข้ามาคุมทีม โมนาโก เป็นสโมสรสุดท้ายเมื่อ ค.ศ. 1986 และได้วางมือจากการคุมทีมเมื่อ ค.ศ. 1987
เขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1995 หรือ 12 วันก่อนที่่ต้นสังกัดเก่าอย่าง อายักซ์ จะสามารถคว้าแชมป์ยุโรปได้เป็นสมัยที่ 4
เจ้าหญิงซีนาตี เซเอโซแห่งเลโซโท
เจ้าหญิงซีนาตี เซโอโซแห่งเลโซโท ()
เจ้าหญิงซีนาตี เซโอโซแห่งเลโซโท ประสูติเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2544 ณ มาเซรู ประเทศเลโซโท ทรงเป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ้ใน สมเด็จพระราชาธิบดีเลตซีที่ 3 แห่งเลโซโท และ สมเด็จพระราชินีมาเซเนต โมฮาโต เซเอโซ เมื่อพระองค์ประสูติ พระองค์ได้รับการคาดการว่าจะเป็นรัชทายาทแห่งเลโซโท และว่าที่ สมเด็จพระราชินีนาถแห่งเลโซโท พระองค์แรกหากพระราชบิดาและพระราชมารดาไม่มีพระราชโอรส แต่แล้ว เมื่อปี พ.ศ. 2550 พระราชมารดาทรงมีพระประสูติกาลพระราชโอรสคือ เจ้าชายเลโรโทรี เซเอโซ พระอนุชา จึงทำให้ตำแหน่งรัชทายาทตกไปเป็นของพระอนุชาทันที
พระองค์มีพระนาม แมรี ซึ่งเป็นพระนามแบบชาวตะวันตก โดยได้รับพระนามนี้เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554
กองทัพผู้ก่อการกำเริบยูเครน
กองทัพกบฎยูเครน (, "Ukrayins’ka Povstans’ka Armiya", UPA) เป็นกองกำลังกึ่งทหารชาตินิยมยูเครนและต่อมากลายเป็นกองทัพพลพรรคที่ได้เข้าร่วมในหนึ่งของการสู้รบแบบกองโจรในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองซึ่งได้ต่อกรกับนาซีเยอรมนี สหภาพโซเวียต, เชโกสโลวาเกีย และโปแลนด์ทั้งรัฐใต้ดินและคอมมิวนิสต์ กองทัพกบฏได้เกิดขึ้นจากการก่อตั้งกองกำลังรบที่แยกต่างหากขององค์กรชาตินิยมยูเครน-ฝ่ายบันเดรา (the OUN-B) กองกำลังรบอื่น ๆ ที่มีความรักชาติ ผู้แปรพัตร์บางส่วนของตำรวจกองหนุนยูเครน (Ukrainian Auxiliary Police) การรวมตัวของประชากรท้องถิ่นและอื่น ๆ ความเป็นผู้นำทางการเมืองของกองทัพเป็นขององค์กรชาตินิยมยูเครน-บันเดรา เป็นพวกกระทำความผิดตั้งแต่แรกของการสังหารหมู่ชาวโปลใน Volhynia และตะวันออกของกาลิเซีย
วันที่ก่อตั้งอย่างเป็นทางการคือวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 1942 งานเลี้ยงของวันการร้องขอความกรุณาต่อมารดาพระเจ้า (Intercession of the Theotokos) กองทัพปฏิวัติประชาชนชาวยูเครนในช่วงตั้งแต่เดือนธันวาคม ค.ศ. 1941 จนถึงเดือนกรกฏาคม ค.ศ. 1943 มีชื่อเดียวกัน (กองทัพกบฎยูเครน หรือ UPA)
Mint To Be นายนั่นแหละ… คู่แท้ของฉัน
Mint To Be นายนั่นแหละ… คู่แท้ของฉัน เป็นละครชุด (ซีรีส์) ประเภทโรแมนติกคอมเมดี้ มีเค้าโครงมาจากนิยาย "Mint To Be เขาว่ากันว่า… นายเกิดมาเพื่อเป็นของฉัน!" ของ may112 จากสำนักพิมพ์แจ่มใส ผลิตโดยจีเอ็มเอ็มทีวี และ บาแรมยู กำกับการแสดงโดย ขนิษฐา ขวัญอยู่ ออกอากาศทางช่องจีเอ็มเอ็ม 25 ทุกวันอาทิตย์ เวลา 20.30 - 21.45 น. สามารถรับชมย้อนหลังได้ทางไลน์ทีวี เวลา 22.30 น. อีกทั้งยังออกอากาศในประเทศจีนทางแพลตฟอร์มเทนเซ็นต์วิดีโอ พร้อมกับการแพร่ภาพในประเทศไทย เริ่มตอนแรกวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2561
เมื่อกรุงเทพฯ มีแววจะเกิดน้ำท่วมครั้งใหญ่ ทำให้เน็ตไอดอลสาวสวยอย่าง “บีบี” และน้องสาวซุปเปอร์ติ่งดาราจีนอย่าง “แบมแบม” ถูกแม่ของพวกเธอจับส่งไปอยู่กับยายที่ต่างจังหวัดเพื่อหนีน้ำท่วม ทำให้ภาพอดีตที่บีบีอยากลืมสมัยที่เธอยังเป็นสก๊อยชื่อดังประจำตำบลหวนกลับมาอีกครั้งอย่างเลี่ยงไม่ได้ บีบีพบว่าอะไรหลายอย่างที่นี่เปลี่ยนไปมาก โดยเฉพาะ “มินท์” อดีตแฟนเก่าที่เคยเป็นเด็กแว้นไม่มีอนาคต แต่ตอนนี้กลายเป็นเจ้าของกิจการสวนไม้ที่เนื้อหอมจนสาวน้อยสาวใหญ่ต่างก็หลง ไม่เว้นแม้กระทั่ง “ทับทิม" ลูกสาวกำนันอดีตอริเก่าของบีบีที่คอยตามตื๊อมินท์ทั้งวันทั้งคืนเพื่ออยากจะคว้ามินท์มาเป็นแฟนให้ได้ ส่วนแบมแบมก็ต้องกลับมาเจอ “โบ” เด็กรับใช้บ้านยายสุดซื่อที่แอบชอบแบมแบมมาตั้งแต่เด็ก แต่โบก็ดูจะสับสนกับแบมแบมคนใหม่ไม่น้อย ที่ตอนนี้แบมแบมไม่มีความเป็นติ่งหมอลำเหมือนแต่ก่อนเหลืออยู่เลย
เรื่องราววุ่น ๆ เริ่มขึ้นเมื่อบีบีต้องเข้าร่วมโครงการช่วยเหลือผู้ประสบภัยน้ำท่วมที่มีมินท์เป็นหัวเรือใหญ่อย่างจำใจ เพื่อหักห้ามใจจากมินท์ บีบีต้องคอยสะกดจิตตัวเองอยู่ตลอดเวลาว่าตอนนี้เธอคือบีบีคนใหม่ที่ทิ้งอดีตไปหมดแล้ว แต่เมื่อต้องกลับมาใกล้ชิดกับมินท์ทุกวันเหมือนเมื่อก่อน ทำให้บีบีชักเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าเธอควรทิ้งความรักในอดีตไว้ข้างหลังหรือจะกลับมาคว้ามันไว้ดี...
เจ้าหญิงหลุยส์แห่งเบลเยียม (ประสูติ ค.ศ. 1858)
เจ้าหญิงหลุยส์แห่งเบลเยียม ()
เจ้าหญิงหลุยส์แห่งเบลเยียม ประสูติเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2401 ณ บรัสเซลส์ เบลเยียม เป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ใน สมเด็จพระเจ้าเลออปอลที่ 2 แห่งเบลเยียม และ มารี เฮนรีทเทอแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งเบลเยียม 
เจ้าหญิงหลุยส์แห่งเบลเยียม ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายฟิลิปแห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2418 ขณะเจ้าหญิงมีพระชันษาเพียง 17 ปี โดยรับพระราชทานพระอิสริยยศที่ เจ้าหญิงฟิลิปแห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา มีพระบุตร 2 พระองค์คือ
การสมรสของทั้ง 2 ไม่เป็นที่น่าพอใจของพระราชบิดาในเจ้าหญิง เนื่องจากพระสวามีทรงมีความใกล้ชิดกับ ปรัสเซีย แต่การสมรสครั้งนี้เกิดขึ้นได้เพราะความเข้าพระราชหฤทัยของพระราชมารดา ชีวิตของทั้ง 2 ไม่ได้เรียบหรูและไม่มีความสุขนัก พระสวามีกล่าวว่า เจ้าหญิงหลุยส์ทรงควบคุมพระจริยวัตรและทรงใช้เงินจากราชวงศ์ของพระสวามีเป็นจำนวนมาก และหย่าขาดกันในที่สุด
เจ้าหญิงคลิเมนไทน์แห่งเบลเยียม
เจ้าหญิงคลิเมนไทน์แห่งเบลเยียม ()
เจ้าหญิงคลิเมนไทน์แห่งเบลเยียม ประสูติเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2415 ณ บรัสเซลส์ เบลเยียม เป็นพระราชธิดาใน สมเด็จพระเจ้าเลออปอลที่ 2 แห่งเบลเยียม และ มารี เฮนรีทเทอแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งเบลเยียม พระองค์ทรงถูกเลี้ยงจากพระราชมารดา พระขนิษฐาของพระองค์ เจ้าหญิงลูอีสแห่งเบลเยียม ทรงเสกสมรสขณะมีพระชันษาเพียง 17 ปี 
พระองค์ทรงมีความรักหลายครั้ง ครั้งแรกนั้นเกิดขึ้นกับ เจ้าชายโบดวงแห่งเบลเยียม พระโอรสใน เจ้าชายฟิลิป เคานต์แห่งแฟลนเดอส์ พระญาติของพระองค์เอง แต่ต่อมาเจ้าชายโบดวงสิ้นพระชนม์ลงขณะมีพระชันษา 21 ชันษา ความรักครั้งที่ 2 จึงเกิดขึ้นกับ บารอนออกัส ออเฟรนเนส ซึ่งเป็นพระราชวงศ์ของเบลเยียมพระองค์หนึ่ง แต่อย่างไรก็ตาม บารอนออกัสก็มิได้เป็นสมาชิกพระราชวงศ์ ความรักทั้ง 2 จึงล่มสลายอีกครั้ง และความรักครั้งที่ 3 กับ วิกตอร์ เจ้าชายนโปเลียน และเสกสมรสกัน เมื่อเสกสมรส พระองค์ได้รับสถาปนาที่ เจ้าหญิงนโปเลียน มีพระบุตรดังนี้
เจ้าชายโบดวงแห่งเบลเยียม
เจ้าชายโบดวงแห่งเบลเยียม ()
เจ้าชายโบดวงแห่งเบลเยียม ประสูติเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2412 ณ บรัสเซลส์ เบลเยียม เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ใน เจ้าชายฟิลิป เคานต์แห่งแฟลนเดอส์ และ เจ้าหญิงมารีแห่งโฮเฮนซอลเลิร์น-ซิกมาริงเงิน ทรงเป็นพระราชนัดดาใน สมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 1 แห่งเบลเยียม โดยเมื่อพระองค์ประสูตินั้น มีการเฉลิมฉลองไปทั่วประเทศและสร้างความปิติยินดีแก่พระอัยกาอย่างมาก โดยเมื่อพระองค์ประสูตินั้นทรงอยู่ในลำดับที่ 2 ต่อจากพระบิดา ซึ่งพระองค์ทรงถูกเลี้ยงดูจาก สมเด็จพระเจ้าเลออปอลที่ 2 แห่งเบลเยียม พระราชปิตุลาอย่างดียิ่ง
เจ้าชายโบดวงแห่งเบลเยียม สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2434 ณ พระราชวังเคานต์แฟลนเดอส์ เนื่องจากก่อนหน้านี้พระองค์ได้เสด็จไปเยี่ยมพระอาการประชวรของ เจ้าหญิงเฮนเรียตตาแห่งเบลเยียม จนทำให้พระองค์ติดโรคไข้หวัดมา
แอ็นสท์ เทลมัน (ภาพยนตร์)
แอ็นสท์ เทลมัน () เป็นภาพยนตร์แนวชีวประวัติจากเยอรมนีตะวันออก ภาพยนตร์มีทั้งหมด 2 ภาค ภาพยนตร์เรื่องนี้เล่าชีวประวัติของแอ็นสท์ เทลมัน นักคอมมิวนิสต์ นักกิจกรรม และ เลขาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์แห่งเยอรมนี ในช่วงยุคของสาธารณรัฐไวมาร์ ภาพยนตร์กำกับโดย คูร์ท แมทซิช (Kurt Maetzig) และนักแสดง กึนเทอร์ ซีม็อน (Günther Simon) นำแสดงบทนำ ภาคที่ 1 "Ernst Thälmann - Sohn seiner Klasse" (ลูกของชนชั้น) เข้าฉายในปี 1954 ก่อนที่ภาคต่อจะเข้าฉายในปี 1955 ในชื่อ "Ernst Thälmann - Führer seiner Klasse" (ผู้นำชนชั้น)
ไทยลีก 4 ฤดูกาล 2561 – โซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
ไทยลีก 4 ฤดูกาล 2561 โซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ () เป็นฤดูกาลที่ 10 ของการแข่งขันลีก นับแต่ก่อตั้งลีกเมื่อ พ.ศ. 2552. และเป็นระดับที่ 4 ของระบบฟุตบอลลีกไทย
ฤดูกาล 2561 มี 14 สโมสรเข้าแข่งขันในโซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ได้แก่
หมายเหตุ:
สถิตินับถึงวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2561 ซึ่งเป็นวันสุดท้ายของการแข่งขันในโซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
ในโซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือมีการทำแฮตทริกเกิดขึ้น 4 ครั้ง ได้แก่
ภาษาอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม
ภาษาอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม (Proto-Indo-European หรือ PIE) คือภาษาบูรณะ ซึ่งเป็นภาษาจากการสมมุติฐานที่คาดว่าบรรพบุรุษของอินโด-ยูโรเปียนเคยพูดภาษาเดียวกัน
ภาษาอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิมคือภาษาดั้งเดิมที่เป็นที่สนใจมากที่สุด รวมถึงเข้าใจมากที่สุดอีกด้วย งานส่วนใหญ่ของนักภาษาศาสตร์ในช่วงศตวรรษที่ 19 มักจะเป็นเรื่องบูรณะภาษานี้ และภาษาลูกหลานเช่น ภาษาเจอร์แมนิกดั้งเดิม และมักจะใช้วิธีการเปรียบเทียบเช่นเดียวกับที่ปัจจุบันใช้กัน วิธีการนี้ทำให้สามารถเข้าใจภาษาในหลายหลายอย่าง ถึงแม้จะไม่เคยมีการจดบันทึกภาษานี้ในประวัติศาสตร์เลยก็ตาม
ภาษาอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิมประมาณว่าเคยพูดเป็นภาษาเดียวกันระหว่าง 4500 ถึง 2500 ปีก่อนคริสตกาล ในยุคหินใหม่ ถึงแม้จะประมาณไปไกลหลายพันปี แต่ตามสมมติฐานคุร์กัน บ้านเกิดของภาษานี้น่าจะอยู่ในทุ่งหญ้าสเตปป์พอนติก-แคสเปียนในยุโรปตะวันออก การบูรณะภาษาอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิมยังให้ให้ข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับศาสนาและวัฒนธรรมของผู้พูดอีกด้วยภาษาอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิมเป็นภาษาที่มีการผัน หมายถึงมีการผันหน่วยคำต่าง ๆ เพื่อแสดงหน้าที่ในภาษาแตกต่างกัน และภาษานี้มีการสร้างหน่วยคำจากการใช้หน่วยคำเติม แสดงว่ารากคำต่าง ๆ ในภาษาอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม คือ คำรวมกับหน่วยคำเติมเป็นหัวคำ แล้วนำหัวคำมาผันรุปตามหน้าที่นั้น ๆ ในประโยค
หน่วยคำภาษาอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิมจำนวนมากมี "e" เป็นสระแท้ การเปลี่ยนส่วนของคำของภาษานี้มักจะเปลี่ยน "e" สั้นเป็น "o" สั้น เปลี่ยน "e" ยาว (ē) เป็น "o" ยาว ("ō") หรือไม่มีสระเลย การแปลงสระนี้มีความเกี่ยวข้องทั้งการผันคำนามและกริยา
ภาษาอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิมมีการผันคำนาม 8-9 รูปแบบคือ
และมีเพศสามเพศได้แก่ เพศชาย เพศหญิง และเพศกลาง
ภาษาอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิมนั้นสามารถสืมหาคำสรรพนามได้ยาก เนื่องจากภาษาหลัง ๆ ได้มีการแปลงเป็นหลายแบบ ภาษาอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิมมีบุรุษสรรพนาม ในบุรุษที่ 1 และ 2 ในขณะที่บุรุษที่ 3 มีการใช้นิยมสรรพนาม (เช่น นี่ นั่น โน่น) แทน บุรุษสรรพนามของภาษานี้แต่ละอย่างเป็นเอกลักษณ์ตัวมันเอง และบางตัวมีการใช้สองแบบ เป็นเรื่องชัดเจนในบุรุษสรรพนามที่ 1 แบบเอกพจน์ ที่แบบแรกจะเก็บไว้ในขณะแบบที่ 2 มีไว้สำรองซึ่งปรากฎในภาษาอังกฤษทั้งสองแบบคือ "I" และ "me" และยังมีการผันกรรมการก สัมพันธการก และสัมปทานการกสองแบบอีกด้วย
คล้ายกับคำนาม ล้วนมีผลกับเสียงสระ การแบ่งกริยาภาษานี้แบ่งตามวิธีพื้นฐานมุมมองทางไวยากรณ์
คำกริยาสามารถแบ่งรูปแบบได้เป็น
คำกริยามีวาจกสองแบบคือ
คำกริยามีบุรุษอยู่สามแบบ (ที่ 1, ที่ 2, ที่ 3)
คำกริยามีจำนวนอยู่สามแบบ
ด้านล่างคือการผันคำกริยาตามคำลงท้ายที่เป็นไปได้จาก Sihler ซึ่งเป็นที่ยอมรับในปัจจุบัน
สามารถบูรณะได้ตามนี้
100, น่าจะมีความหมายเริ่มแรกว่าจำนวนใหญ่
เจ้าหญิงอ็องเรียตแห่งเบลเยียม
เจ้าหญิงอ็องเรียตแห่งเบลเยียม ()
เจ้าหญิงอ็องเรียตแห่งเบลเยียม ประสูติเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2413 ณ บรัสเซลส์ เบลเยียม เป็นพระธิดาพระองค์ที่ 2 และพระองค์แรกใน เจ้าชายฟิลิป เคานต์แห่งแฟลนเดอส์ และ เจ้าหญิงมารีแห่งโฮเฮนซอลเลิร์น-ซิกมาริงเงิน ทรงเป็นพระราชนัดดาในพระเจ้าเลออปอลที่ 1 แห่งเบลเยียม โดยทรงมีพระขนิษฐาฝาแฝดคือ เจ้าหญิงฌอเซฟีน มารีแห่งเบลเยียม ซึ่งสิ้นพระชนม์เมื่อประสูติได้เพียง 6 สัปดาห์
เจ้าหญิงอ็องเรียตแห่งเบลเยียม เสกสมรสกับ เจ้าชายเอ็มมานูเอล ดยุกแห่งเวนมอนต์ เมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2439 รับพระราชทานพระอิสริยยศ เจ้าหญิงแห่งออร์เลอ็อง ดัชเชสแห่งเวนมอนต์ พระชายา มีพระบุตรดังนี้
เจ้าหญิงเฮนเรีตตาเป็นที่จับตามองในฐานะพระราชวงศ์ที่งามที่สุดพระองค์หนึ่งในยุโรป โดยพระองค์ทรงมีความสนพระทัยตั้งแต่ก่อนเสกสมรสในเรื่องการกีฬาต่างๆ ทรงมีความถนัดในเกือบทุกชนิดจนได้รัสมญานามว่า ดัชเชสแห่งการกีฬา โดยในปี พ.ศ. 2451 พระองค์พร้อมด้วยพระสวามีเสด็จเยือนเทือกเขาร็อกกี เพื่อทรงใช้เวลาว่างในการยิงหมีกริซลี
เจ้าหญิงเฮรเรีตตา สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2491 สิริพระชันษา 77 ชันษา
เจ้าหญิงโฌเซฟีน มารีแห่งเบลเยียม
เจ้าหญิงโฌเซฟีน มารีแห่งเบลเยียม ()
เจ้าหญิงโฌเซฟีน มารีแห่งเบลเยียม ประสูติเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2413 ณ บรัสเซลส์ เบลเยียม เป็นพระธิดาพระองค์ที่ 3 และพระองค์ที่ 2 ใน เจ้าชายฟิลิป เคานต์แห่งแฟลนเดอส์ และ เจ้าหญิงมารีแห่งโฮเฮนซอลเลิร์น-ซิกมาริงเงิน ทรงเป็นพระราชนัดดาในพระเจ้าเลโอปอลที่ 1 แห่งเบลเยียม โดยทรงมีพระภคินีฝาแฝดคือ เจ้าหญิงอ็องเรียตแห่งเบลเยียม
เจ้าหญิงโฌเซฟีน มารี สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2414 สิริพระชันษาเพียง 6 สัปดาห์
นิวะ นากาฮิเดะ
นิวะ นากาฮิเดะ ( ญี่ปุ่น : 丹羽 長秀) (16 ตุลาคม ค.ศ.1535-15 พฤษภาคม ค.ศ.1585) มีอีกนามหนึ่งว่า โกโระซาเอมง ( 五郎左衛門 ) เป็นขุนศึกประจำตระกูลโอะดะในช่วงยุคเซ็นโกคุและยุคอะซุจิ-โมโมยามะของประเทศญี่ปุ่น
เขาเป็นนายทหารที่โอดะ โนบุนากะไว้ใจมากเป็นคนหนึ่ง เขาเป็นกุนซือช่วยโนบุนากะในหลายด้าน หลังจากที่เหตุการณ์วัดฮอนโนจิใน ค.ศ.1582 เขาก็ได้ช่วยเหลือโทโยโทมิ ฮิเดโยชิในการปราบปรามอะเกะชิ มิสึฮิเดะ จนสามารถล้างแค้นให้โนบุนากะได้สำเร็จ
ในการประชุมครั้งต่อมาในปราสาทคิโยสุ นากาฮิเดะก็ได้รับตำแหน่งจากฮิเดโยชิและได้เมืองอิชิเซนและคางะ ที่มีมูลค่ากว่า 1,200,000 โคะกุ เขาจึงกลายเป็นหนึ่งในไดเมียวผู้มีอำนาจมากที่สุด อย่างไรก็ตามเขาเสียชีวิตในปี ค.ศ.1585 มีบันทึกที่ขัดแย้งกันว่าเขาไม่ได้ป่วยตาย แต่เมื่อเห็นฮิเดโยชิมีอำนาจมากขึ้นแทนที่ตระกูลโอดะที่เขาเคยรับใช้ เมื่อผ่านไปนานวันเข้า เขาก็ตัดสินว่าเขาไม่ได้อยู่เพื่อโนบุนากะ จึงตัดสินใจปลิดชีพตนเอง
จากนั้น นิวะ นากาชิเกะ ผู้เป็นลูกชายก็ได้เป็นผู้ครองปราสาทชิราคาวะในทางตอนเหนือของญี่ปุ่น จนมาถึงสมัยหลานของตัวเองคือ นิวะ มิตสึชิเกะ ซึ่งได้รับเงินถึง 100,000 โคะกุ และย้ายที่อยู่ไปยังนิฮอนมัตสึ และตระกูลนิวะก็อยู่มาจนถึงยุคเอโดะ
เจ้าชายเอ็มมานูเอล ดยุกแห่งเวนมอนต์
เจ้าชายเอ็มมานูเอล ดยุกแห่งเวนมอนต์ ()
เจ้าชายเอ็มมานูเอล ดยุกแห่งเวนมอนต์ ประสูติเมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2415 ณ มารีโน เป็นพระโอรสใน เจ้าชายเฟอร์ดินานด์ ดยุกแห่งอาล็องซง และ ดัชเชสโซฟี ชาลอตต์แห่งบาวาเรีย ทรงมีพระภคินี 1 พระองค์คือ ลูอีส เดอ ออร์เลอ็อง
พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เจ้าหญิงเฮนเรียตตาแห่งเบลเยียม เมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2439 โดยเจ้าหญิงทรงรับพระราชทานพระอิสริยยศ เจ้าหญิงแห่งออร์เลอ็อง ดัชเชสแห่งเวนมอนต์ พระชายา มีพระบุตรดังนี้
ฐานะครอบครัวของพระองค์นั้นอยู่ในฐานะปลานกลาง โดยทรงมีธุรกิจใน เบลเยียม ฝรั่งเศส สวิตเซอร์แลนด์ จนกระทั่ง สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง จบลงทำให้สภาวะการเงินในครอบครัวพระองค์นั้นย่ำแย่ลงอย่างมาก และทรงจำเป็นต้องขายธุรกิจ ต่อมาเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2474 พระองค์สิ้นพระชนม์ลงด้วยพระอาการพระหัทยล้มเหลว ณ คานส์ ฝรั่งเศส
แองกัส กันน์
แองกัส เฟรเซอร์ เจมส์ กันน์ (; เกิด 22 มกราคม 1996) นักฟุตบอลอาชีพชาวอังกฤษในตำแหน่งผู้รักษาประตูให้กับสโมสรในพรีเมียร์ลีก เซาแทมป์ตัน และเป็นนักเตะ ทีมชาติอังกฤษรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี เขาเริ่มต้นอาชีพกับสโมสรในบ้านเกิด นอริชซิตี
แองกัสเกิดที่เมือง นอริช เป็นบุตรชายของอดีตผู้รักษาประตูและอดีตผู้จัดการทีมนอริชซิตี ไบรอัน กันน์ และศิลปิน ซูซาน กันน์
กันน์เริ่มต้นอาชีพกับสโมสรในบ้านเกิดอย่าง นอริชซิตี ก่อนย้ายไปร่วมทีม แมนเชสเตอร์ซิตี เมื่อ ค.ศ. 2011 ด้วยค่าตัว ₤250,000
กรรตุการก
กรรตุการก ( อ่านได้ทั้ง "กันตุการก" หรือ "กัดตุการก") คือการกของคำนามหรือวจีวิภาคอื่น ๆ ที่จะมีการบ่งชี้ประธานของคำกริยาหรือนามภาคแสดงหรือคำคุณศัพท์ภาคแสดง โดยทั่วไปแล้ว คำนาม "ที่กระทำบางอย่าง" คือกรรตุการก และกรรตุการกมักจะเป็นรูปที่อยู่ในพจนานุกรม
กรรตุการกมาจากคำว่า "กรรตุ" รวมกับ "การก" โดยกรรตุแปลว่าผู้ทํา มาจากภาษาบาลี "กตฺตุ" และการก มาจากภาษาบาลี "การก" ซึ่งแปลได้เป็น "การกของผู้กระทำ"
กรรตุการกบ่งชี้ประธานของกริยา เมื่อกริยามีการกระทำ กรรตุการกคือคนหรือสิ่งของที่กระทำนั้น เมื่อเป็นกริยาอยู่ในรูปกรรมวาจก กรรตุการกคือคนที่ได้รับการกระทำ
ในประโยค copular หรือประโยคที่ในภาษาอังกฤษเชื่อมด้วย verb to be กรรตุการกใช้ทั้งประธานและภาคแสดง
วิลเฮ็ล์ม พีค
ฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม ไรน์ฮ็อลท์ พีค () เป็นนักการเมืองและนักลัทธิคอมมิวนิสต์ชาวเยอรมัน เขากลายเป็นประธานาธิบดีคนแรกของสาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมนี ซึ่งตำแหน่งถูกยกเลิกหลังพีคถึงแก่อสัญกรรม ผู้สืบต่อในฐานะประมุขแห่งรัฐของเขาคือ วัลเทอร์ อุลบริชท์ ซึ่งทำหน้าที่เป็นประธานสภาแห่งรัฐ
พีคเป็นลูกชายของฟรีดริช พีค คนขับรถม้า กับเอากุสเทอ ภรรยาของเขาในภาคตะวันออกของกูเบิน เยอรมนี (ปัจจุบันคือกูบิน โปแลนด์) สองปีต่อมาแม่ของพีคได้เสียชีวิตลง พ่อของพีคจึงแต่งงานใหม่กับวิลเฮ็ลมีเนอ บาโร หลังจากเข้าเรียนในโรงเรียนประถม เด็กหนุ่มวิลเฮ็ล์มได้ฝึกงานช่างไม้เป็นเวลา 4 ปี ในฐานะที่เป็นคนงานเขาเดินเข้าไปเข้าร่วมกับสมาคมแรงงานช่างไม้เยอรมันในปี 1894
ในฐานะช่างไม้ใน ค.ศ. 1894 พีคเข้าร่วมสหพันธ์กรรมกรไม้ซึ่งนำพาเขาไปสู่พรรคสังคมประชาธิปไตยแห่งเยอรมนี (เอ็สเพเด) ในปีต่อมา พีคกลายเป็นประธานของพรรคในเขตเมืองใน ค.ศ. 1899 และใน ค.ศ. 1906 ได้กลายเป็นเลขาธิการเต็มเวลาของพรรคสังคมประชาธิปไตย ใน ค.ศ. 1914 เขาย้ายไปอยู่ที่อะพาร์ตเมนต์ 3 ห้องในชเตกลิทซ์ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1915 เขาถูกจับในการประท้วงของผู้หญิงที่หน้าไรชส์ทาค และถูกอยู้ไว้ใน "การดูแลคุ้มครอง" จนถึงเดือนตุลาคม ในฐานะเลขานุการพรรคเบรเมินใน ค.ศ. 1916 พีคได้ขอให้อันโตน ปันเนอกุก สอนทฤษฎีสังคมนิยมต่อในโรงเรียนของพรรค แม้ว่าส่วนใหญ่ของพรรคสังคมประชาธิปไตยสนับสนุนรัฐบาลเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง พีคเป็นสมาชิกพรรคฝ่ายซ้ายซึ่งต่อต้านสงคราม การเปิดกว้างของพีค ในการทำเช่นนั้นทำให้เขาถูกจับกุมและคุมขังในเรือนจำทหาร หลังจากได้รับการปล่อยตัว พีคจึงได้ลี้ภัยไปอยู่ที่กรุงอัมสเตอร์ดัมชั่วคราว เมื่อเขากลับมายังกรุงเบอร์ลินใน ค.ศ. 1918 พีคได้เข้าร่วมกับพรรคคอมมิวนิสต์แห่งเยอรมนี
ในวันที่ 16 มกราคม ค.ศ. 1919 พีคถูกจับกุมพร้อมกับโรซา ลุกเซิมบวร์ค และคาร์ล ลีพคเน็ชท์ ในระหว่างการประชุมที่โรงแรมเบอร์ลินอีเดน ลุกเซิมบวร์ค และ ลีพคเน็ชท์ถูกฆ่าในขณะที่ "ถูกพาตัวเข้าคุก" โดยหน่วยไฟรคอร์ ขณะที่ทั้งสองกำลังถูกฆ่า พีคสามารถหลบหนีออกมาได้ ใน ค.ศ. 1922 เขาได้กลายเป็นสมาชิกผู้ก่อตั้งของ International Red Aid ซึ่งเคยดำรงตำแหน่งเป็นกรรมการบริหารเป็นครั้งแรก ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1925 เขาก็กลายเป็นประธานของ Ride Hilfe
ในวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1933 หนึ่งวันก่อนการเลือกตั้งสมาชิกไรชส์ทาค ครอบครัวของพีคอพยพออกจากอะพาร์ตเมนต์ที่ชเตกลิทซ์ และย้ายไปอยู่ในห้องปรุงอาหาร ลูกชายและลูกสาวของเขาเคยอยู่ในสหภาพโซเวียตตั้งแต่ ค.ศ. 1932 ขณะที่เอ็ลลี วินเทอร์ ยังคงอยู่ในเยอรมนี เมื่อถึงต้นเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1933 เขาจึงได้เดินทางไปกรุงปารีสก่อน แล้วจึงไปกรุงมอสโก ในกรุงมอสโก พีคทำหน้าที่พรรคคอมมิวนิสต์ในหน้าที่ที่หลากหลาย ตั้งแต่ ค.ศ. 1935–1943 เขาดำรงตำแหน่งเลขาธิการองค์การคอมมิวนิสต์สากล และในปีเดียวกัน พีคเป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งคณะกรรมาธิการแห่งชาติเพื่อการปลดปล่อยเยอรมนี ซึ่งวางแผนไว้สำหรับอนาคตของเยอรมนีหลังสงครามโลกครั้งที่สอง
ในตอนท้ายของสงครามใน ค.ศ. 1945 พีคกลับไปเยอรมนีกับกองทัพแดงที่มีชัย อีกหนึ่งปีต่อมาเขาช่วยในการรวมพรรคคอมมิวนิสต์และพรรคประชาธิปไตยสังคมเป็นพรรคเอกภาพสังคมนิยมแห่งเยอรมนี เขาได้รับเลือกให้เป็นประธานร่วมของพรรคที่ควบรวมร่วมกับอ็อทโท โกรเทอโวล อดีตผู้นำพรรคเอกภาพสังคมนิยม
แสง สุทธิพงศ์
นายแพทย์ แสง สุทธิพงศ์ หรือ พระชาญวิธีเวช (แสง สุทธิพงศ์) เป็นอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในรัฐบาลของพลเรือตรี ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์
แสง สุทธิพงศ์ เกิดเมื่อวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2417 ที่อำเภอบางพลัด จังหวัดธนบุรี เป็นบุตรของนายใช้ และนางชื่น สุทธิพงศ์ มีพี่ชาย 2 คน คือ นายเทียม สุทธิพงศ์ และนายสือ สุทธิพงศ์ ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับนางพร้อม สุทธิพงศ์
แสง สุทธิพงศ์ เข้าศึกษาชั้นประถมที่โรงเรียนวัดราชบพิธ ชั้นมัธยมที่โรงเรียนอัสสัมชัญ บางรัก จากนั้นเข้าศึกษาที่โรงเรียนราชแพทยาลัย สอบได้ประกาศนียบัตรแพทย์ เมื่อ พ.ศ. 2457 ต่อมาในปี พ.ศ. 2468 สอบได้ทุนไปเล่าเรียนที่มหาวิทยาลัยจอนส์ฮอปกินส์
แสง สุทธิพงศ์ ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2512 ด้วยโรคมะเร็งตับอ่อนและมีงานพระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุหน้าพลับพลาอิสริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส เมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2513
แสง สุทธิพงศ์ เคยเป็นแพทย์ประจำโรงพยาบาลศิริราช โรงพยาบาลกลาง ต่อมาในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2490 ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในรัฐบาลของพลเรือตรี ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ จนกระทั่งในเดือนพฤศจิกายนของปีเดียวกัน ต้องพ้นจากตำแหน่งเนื่องจากมีการรัฐประหารขึ้นโดยคณะทหาร เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490