hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
หอยเสียบ
หอยเสียบ ("Pharella javanica") บางแห่งอาจเรียก หอยมีดโกน หอยเสียบ หอยเสียบทราย ชื่อสามัญ : Razor clam, Knife jacked clam, Cultellus clam บางครั้งอาจจะทำให้สับสนซึ่งชื่อตามภาษาไทยในท้องถิ่น เหมือนกันกับหอยเสียบ (หอยเสียบทราย)ที่มีชื่อสามัญ Donax wedge shell หรือ Pacific bean donex ซึ่งแท้ที่จริงแล้วอยู่ต่างจำพวกกัน
หอยเสียบเป็นหอยจำพวกกาบคู่ ตัวเล็ก เปลือกบาง ความยาวประมาณ 5-7 เซนติเมตร
เนื้อใช้รับประทาน นิยม นำมาแกะเปลือกเอาเนื้อทำหอยแห้ง ผัด แกง ส่วนเปลือกบดผสมลงในอาหารสัตว์
หอยชนิดนี้พบได้บริเวณชายหาดที่มีโคลนเหมาะแก่การอยู่อาศัย ในจังหวัดเพชรบุรี ตั่งแต่บริเวณตำบล บางขุนไทรถึงแหลมหลวง โดยเป็นแหลมยื่นไปในทะเลเป็นแนวเขตแบ่งทะเลกับหาดทรายและหาดโคลน 
โดยส่วนมากจะอาศัยในพื้นกระซ้าผสมโคลนตมที่อยู่ในทะเล โดยในอดีตการเก็บหอยเริ่มต้นจากการชาวบ้านมาหาหอยแคงที่มีอยู่ตามหาดโคลนชายฝั่ง
จะเริ่มการเก็บหอย บริเวณน้ำแห้งหลังจากที่น้ำลงแล้วจะปรากฏรูของหอย ซึ่งมักจะออกมาหาหอยเป็นอาหารเลี้ยงครอบครัวในช่วงหลังฤดูทำนาอันเป็นอาชีพหลักในสมัยก่อน
แต่ได้มีการเล่าว่าชาวนาจากบ้านนาบัว (ทุ่งบางแก้วในอดีต)ในตำบลบางแก้ว ใช้คานหลาว ซึ่งเป็นอุปกรณ์แทงมัดข้าวเปลื่อกฟ่อนก่อนเอาไปนวด เอามาใช้หาบหอย ต่อมาคานหลาวนั้นได้หักลง จึงได้ใช้คานหลาวที่เป็นไม้ไผ่แทงลงพื้นดินทะเล ปรากฏว่า พบหอยเสียบเป็นจำนวนมาก จึงทำให้ผู้มาหาหอยเสียบ ทำไม้ปลายแหลมเช่นเดียวกับปลายของคานเหลาวมาขุดแทงเพื่อเก็บหอย ความที่เป็นไม้ไผ่จึงไม่คงทน จึงทำให้ต่างคนต่างก็คิดดัดแปลงมาเป็นเหล็ก จึงได้มี
ลักษณะเป็น หอก โดยนำมาใช้ขุดหอย จึงเป็นที่มาของอุปกรณ์หาหอยในพื้นที่กับหอยชนิดนี้ นอกจากหอยเสียบแล้วยังใช้หาหอยปากเป็ด หอยหลอด ได้อีกด้วย
ข้อมูลผลิตภัณฑ์ตำบล
ซานซีโร
ซานซีโร หรือ สตาดีโอจูเซปเปเมอัซซา () เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลอินเตอร์นาชีโอนาเล มีลาโน หรืออินเตอร์ มิลาน และ เอซี มิลาน สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1925 และเปิดใช้การเมื่อ 19 กันยายน ค.ศ. 1926 หรือเมื่อ พ.ศ. 2469 ขนาดสนามหญ้ามีขนาด 105m x 68m ความจุทั้งหมด 82,955 ที่นั่ง ในปี ค.ศ.2016 (พ.ศ. 2559 สนามซาน ซีโร่ ถูกใช้ให้เป็นสนามนัดชิงชนะเลิศในรายการยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
จิวฉอง
จิวฉอง (; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก เป็นชาวกวนซี หน้าดำ รูปร่างสูงใหญ่ เคราดก ท่าทางสง่าผ่าเผย บ่าทั้งสองข้างมีกำลังมาก แบกของหนักได้พันชั่ง ว่ายน้ำเก่ง เคยเป็นกำลังโจรโพกผ้าเหลือง ภายหลังเข้าสวามิภักดิ์กับกวนอู เป็นคนสนิทของกวนเป๋งและกวนหิน เมื่อกวนอูตายเพราะโดนลิบองสั่งประหาร จิวฉองรู้ข่าวจึงเสียใจมากแล้วก็กระโดดจากกำแพงลงมาเพื่อฆ่าตัวตายตาม จึงได้รับการยกย่องว่าเป็นคนที่รักเจ้านายยิ่งชีพ
ซาดี การ์โน
ซาดี การ์โน () อาจหมายถึง
ม้าเท้ง
ม้าเท้ง (; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก ที่มีตัวตนจริงตามประวัติศาสตร์ เป็นขุนศึก ในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก และสามก๊กของจีน ปกครองเมืองเสเหลียง(มลฑลเหลียงโจว) ด้วยกันกับหันซุย น้องร่วมสาบานของเขาม้าเท้งและหันซุย ใช้ความมุมานะพยายามเป็นแรมปี เพื่อที่จะแยกตัวเป็นอิสระจากแผ่นดินส่วนกลาง ม้าเท้งเป็นบิดาของม้าเฉียวและเป็นอาของม้าต้าย ผู้ที่รับใช้ต่อจ๊กก๊กในภายหลัง
ม้าเท้ง เป็นบุตรของม้าเป้ง ซึ่งเป็นข้าราชการเล็ก ๆ ในเมืองเทียนซุย แต่เพราะมีการโต้เถียงหลายอย่าง เขาจึงถูกปลดออกจากตำแหน่งและไปอยู่อาศัยกับชนชาวเกียง(ทางทิศตะวันตกของจีน) เขาได้แต่งงานกับหญิงชาวเกียง ซึ่งก็คือผู้ที่ให้กำเนิดม้าเท้ง ม้าเท้งในวัยเยาว์นั้น เขามีฐานะยากจนมาก ว่ากันว่าเขาต้องขึ้นไปเก็บฟืนบนเขา เพื่อเอามาขาย เมื่อเขาเติบโตขึ้นกล่าวกันว่า เขาสูงถึง 8 เชียะ (ประมาณ184 ซ.ม.) ม้าเท้งเป็นคนที่ใจดีกับผู้อื่น และเป็นคนสุขุม มีผู้นับหน้าถือตามากมาย
ในปี พ.ศ. 727 เมื่อสิ้นสุดยุคสมัยของพระเจ้าเลนเต้แห่งราชวงศ์ฮั่น ชนชาวเกียงจับอาวุธขึ้นเพื่อต่อต้านราชสำนัก และมีขุนพลผู้ที่เข้าร่วมคือหันซุย ราชสำนักก็ได้ให้แม่ทัพหลวงนำทัพ เพื่อปราบกบฏชาวเกียง และม้าเท้งก็ได้เข้าสมัครเป็นพลทหารเข้าร่วมทัพ ปราบกบฏ ทักษะความสามารถของเขาในสนามรบนั้นเป็นที่ยอมรับ เขามุ่งทะลวงทัพกบฏเข้าไปอย่างไม่ลดละ อย่างไรก็ตามเมื่อแม่ทัพหลวงถูกกบฏฆ่าตายม้าเท้งกลับแปรภักดิ์ไปเข้ากับหันซุย แม่ทัพฝ่ายกบฏ และในที่สุดกองทัพกบฏ ก็พ่ายแพ้ต่อแม่ทัพฮั่นนามว่า ฮองฮูสง แต่ม้าเท้งก็สามารถหนีมากับแม่ทัพกบฏได้ สุดท้ายม้าเท้งและเพื่อนร่วมทัพกบฏก็จะได้รับยศจากราชสำนัก
ในคราวที่ลิฉุยและกุยกี ยึดอำนาจจากเมืองเตียงฮัน หลังจากที่ตั๋งโต๊ะถูกสังหาร ม้าเท้ง และหันซุยได้เข้าสวามิภักดิ์พวกเขาและได้รับบรรดาศักดิ์เป็นแม่ทัพปราบตะวันออก (征東将軍) และแม่ทัพป้องกันตะวันตก (鎮西将軍) ตามลำดับ ถึงกระนั้น ความสัมพันธ์ของทั้งสองฝ่ายก็แย่ลงอย่างรวดเร็ว ม้าเท้งและหันซุยได้นำทัพบุกตีเมืองเตียงฮัน แต่พวกเขาก็ได้รับความปราชัย และด้วยเสบียงที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิดจึงยกทัพกลับเมือง แม้ว่าม้าเท้งและหันซุย จะทำสงครามมากมายเพื่อขยายเขตแคว้นของพวกเขา จนถึงจุดที่ต้องฆ่าลูกเมียของเจ้าเมือง เมืองอื่น ๆ โจโฉ ผู้มีชัยเหนืออ้วนเสี้ยว จากสงครามศึกกัวต๋อ ซึงได้ทำลายความสงบสุขระหว่างม้าเท้งและหันซุย ผู้ที่เข้าสวามิภักดิ์ต่อโจโฉ หลังจากนั้นก็มีคำสั่งจากราชสำนักให้ม้าเท้ง และครอบครัวของเขา เข้าไปในภาคกลาง ซึ่งเหลือเพียงม้าเฉียว ลูกคนโตของเขาเท่านั้นที่อยู่ในเมืองกับหันซุย เมื่อคราวที่ม้าเฉียว และหันซุยตั้งตนเป็นปรปักษ์กับโจโฉ และนำกองทัพบุกโจโฉ เพื่อแก้แค้นให้กับม้าเท้ง และครอบครัวของเขา ที่ถูกสังหาร
ในวรรณกรรมสามก๊ก ม้าเท้งเป็นผู้ที่ภักดีต่อราชวงศ์ฮั่น ได้เข้าร่วมแผนการลอบสังหารโจโฉ กับเล่าปี่ และตังสินแต่แผนการล้มเหลวจึงกลับเมือง ต่อมาจึงถูกโจโฉลวงเข้าเมืองฮูโต๋ เขาจึงวางแผนลอบสังหารโฉอีกคราหนึ่งแต่โจโฉผู้มีเล่เหลี่ยมก็ได้วางแผนล้างแค้นด้วยการจับกุม และประหารม้าเท้ง พร้อมกับบุตรทั้งสอง เมื่อได้ทราบว่าพ่อและน้องๆของตนถูกโจโฉลวงไปฆ่า ม้าเฉียวผู้เกรี้ยวกราดจึงจัดทัพนำกำลังบุกโจโฉเรื่องของการประหารม้าเท้ง และการกบฏของม้าเฉียวนั้นได้มีบันทึกอยู่ในพงศาวดาร
เฟรเดริก บาซีย์
ฌ็อง เฟรเดริก บาซีย์ (; 6 ธันวาคม ค.ศ. 1841 - 28 พฤศจิกายนน ค.ศ. 1870) เป็นจิตรกรสมัยอิมเพรสชันนิสม์ของประเทศฝรั่งเศสในคริสต์ศตวรรษที่ 19 มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพคน
เฟรเดริก บาซีย์เกิดที่เมืองมงเปอลีเย จังหวัดเอโร ในครอบครัวชนชั้นกลาง และเริ่มมีความสนใจในการเขียนภาพเมื่อได้เห็นงานเขียนของเออแฌน เดอลาครัว  ครอบครัวของบาซีย์ยอมให้ศึกษาการเขียนภาพถ้าบาซีย์เข้าศึกษาทางการแพทย์ไปด้วย
บาซีย์เริ่มเรียนการแพทย์เมื่อปี ค.ศ. 1859 ย้ายไปปารีสเมื่อปี ค.ศ. 1862 เพื่อศึกษาต่อ ที่ปารีสบาซีย์พบกัลปีแยร์-โอกุสต์ เรอนัวร์ซึ่งทำให้เริ่มสนใจการเขียนภาพแบบอิมเพรสชันนิสม์และเริ่มเข้าศึกษากับห้องเขียนภาพของมาร์ก-ชาร์ล-กาเบรียล แกลร์ (Marc-Charles-Gabriel Gleyre) หลังจากไม่ประสพความสำเร็จในการเรียนแพทย์เมื่อปี ค.ศ. 1864 บาซีย์ก็หันมาเรียนการเขียนภาพอย่างเต็มที่ เพื่อนสนิทของบาซีย์ก็ได้แก่ โกลด มอแน, อัลเฟรด ซิสลีย์ และเอดัวร์ มาแน บาซีย์มาจากครอบครัวที่มีฐานะดีพอที่จะแบ่งห้องวาดภาพและอุปกรณ์การเขียนเพื่อช่วยเหลือให้เพื่อนศิลปินบางคนได้บ้าง
เมื่อมีอายุได้เพียง 23 ปี บาซีย์ก็วาดภาพที่มีชื่อเสียงหลายภาพรวมทั้ง “ชุดสีชมพู” (La Robe rose) และภาพ “รวมญาติ” (Réunion de Famille) ที่เป็นภาพที่รู้จักกันที่สุดในปี ค.ศ. 1867–1868
บาซีย์สมัครเป็นทหารในกอง Zouave เมื่อเดือนสิงหาคมปี ค.ศ. 1870 หนึ่งเดือนหลังจากสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย (Franco-Prussian War) เริ่ม บาซีย์เสียชีวิตในหน้าที่ในปีเดียวกันที่โบน-ลา-โรแลนด์เมื่ออายุได้เพียง 29 ปี
ถนนพัฒนาการ
"สำหรับถนนพัฒนาการในฝั่งธนบุรี ดูที่ ถนนเทอดไท"
ถนนพัฒนาการ () เป็นถนนสายสำคัญสายหนึ่งของกรุงเทพมหานคร มีระยะทางประมาณ 10.3 กิโลเมตร เป็นถนนขนาด 6 ช่องทางจราจร เริ่มจากทางแยกคลองตัน ซึ่งมีถนนเพชรบุรี ถนนรามคำแหง และถนนสุขุมวิท 71 มาบรรจบกันในพื้นที่แขวงสวนหลวง เขตสวนหลวง มุ่งไปทางทิศตะวันออก ตัดกับทางพิเศษฉลองรัช และซอยพัฒนาการ 25 ข้ามคลองลาวเข้าพื้นที่แขวงพัฒนาการ ตัดกับถนนศรีนครินทร์ที่ทางแยกพัฒนาการ ข้ามคลองบึงเข้าพื้นที่แขวงประเวศ เขตประเวศ จากนั้นตรงไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ข้ามคลองประเวศบุรีรมย์ ตัดกับถนนอ่อนนุชที่ทางแยกต่างระดับอ่อนนุช-พัฒนาการ ไปทางทิศเดิมจนกระทั่งบรรจบถนนเฉลิมพระเกียรติ ร.9 ในพื้นที่แขวงดอกไม้ โดยมีอุโมงค์กลับรถบริเวณซอยพัฒนาการ 44 ด้วย
จุดเริ่มต้นของถนนพัฒนาการเกิดจากนักธุรกิจภาคเอกชนต้องการบุกเบิกที่ดินซึ่งแต่เดิมถือว่าเป็นที่ตาบอดต้องเดินทางด้วยเรือทางคลอง จึงได้ร่วมกันลงทุนตัดถนนพัฒนาการขึ้นจุดเริ่มต้นจากทางแยกคลองตันไปบรรจบกับถนนเฉลิมพระเกียรติ ร.9 ซึ่งใช้เงินลงทุนประมาณกิโลเมตรละ 1 ล้านบาท เริ่มแรกเป็นเพียงถนนเอกชน ต่อมาจึงยกให้ราชการ ซึ่งหลังจากยกให้ราชการแล้วจึงได้ขยายถนนให้กว้างขึ้น ผลจากการตัดถนนพัฒนาการทำให้สามแยกคลองตันเดิมกลายเป็นสี่แยกคลองตัน
หัวหิน (แก้ความกำกวม)
หัวหิน สามารถหมายถึง
แมนเดรก (แก้ความกำกวม)
แมนเดรก (Mandrake) สามารถหมายถึง
มณฑลนครราชสีมา
มณฑลนครราชสีมา หรือ มณฑลลาวกลาง ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2436 เป็นมณฑลแรกของประเทศสยาม ในช่วงแรกมีเมืองเพชรบูรณ์และเมืองหล่มสักรวมอยู่ด้วย แต่ได้แยกออกไปเป็นอีกมณฑลหนึ่งในปี พ.ศ. 2442
ประกอบด้วย 3 เมือง (จังหวัด) 16 อำเภอ ได้แก่
|--- valign=top
ดอกดิน กัญญามาลย์
ดอกดิน กัญญามาลย์ (25 ตุลาคม พ.ศ. 2467 - 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2561) ชื่อเล่น ดินนักแสดง ผู้กำกับภาพยนตร์ ผู้สร้างภาพยนตร์ ได้รับการเชิดชูเกียรติรางวัลนราธิปประจำปี พ.ศ. 2550 และศิลปินแห่งชาติ ประจำปี พ.ศ. 2555 สาขาศิลปะการแสดง (ภาพยนตร์)
ดอกดิน มีชื่อจริงว่า ธำรง และชื่อเล่นว่า ดิน เนื่องจากตัวดำ ชอบร้องลิเก เพลงพิ้นบ้าน จนได้ฝึกและออกแสดงครั้งแรกกับคณะสวดคฤหัสถ์ ประมาณอายุ 11 ขวบ ในปี พ.ศ. 2478 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 เริ่มเข้าสู่วงการจากการเล่นจำอวดร่วมกับ อบ บุญติด แล้วหันมาเล่นละครย่อย ร้องเพลงหน้าม่าน และเล่นลิเก ในคณะศิวารมย์ ของครูเนรมิต
ต่อมาในปี พ.ศ. 2493 ได้เล่นละครกับ คณะอัศวินการละคร ของพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล เล่นเป็นตัวตลก และเริ่มใช้ชื่อในการแสดงว่า ดอกดิน กัญญามาลย์
ดอกดินเริ่มสร้างภาพยนตร์ 16 มม. ขาวดำชุดสามเกลอ ตั้งแต่ พ.ศ. 2495 ร่วมกับ ล้อต๊อก และ สมพงษ์ พงษ์มิตร ตามด้วยเรื่องต่อมา ทุกเรื่องประสบความสำเร็จ
เมื่อเริ่มมีโทรทัศน์ในเมืองไทย ดอกดินได้ทำรายการตลกทางโทรทัศน์ ชื่อรายการ ""ดอกดินพาเหรด""
ดอกดิน กัญญามาลย์ มีผลงานสร้างภาพยนตร์ทั้งสิ้น 32 เรื่อง ในชื่อ "กัญญามาลย์ภาพยนตร์" มักเป็นภาพยนตร์บู๊ปนตลก มีเอกลักษณ์คือ เมื่อภาพยนตร์เรื่องใดมีรายได้เกิน 1 ล้านบาท จะทำป้ายโฆษณาขนาดใหญ่ และประชาสัมพันธ์ว่า "ล้านแล้ว...จ้า" ทุกครั้ง ตั้งแต่ภาพยนตร์เรื่อง นกน้อย (2507) เป็นต้นมา ในจำนวนภาพยนตร์ 32 เรื่องของดอกดิน ทำรายได้เกิน 1 ล้านบาททั้งสิ้น 24 เรื่อง
ดอกดินได้ถึงแก่กรรม เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 เวลาประมาณ 02.00 น. ที่โรงพยาบาลวิชัยยุทธ เลขที่ 53 ถนนเศรษฐศิริ เขตพญาไท กรุงเทพฯ เนื่องจากหัวใจล้มเหลว สิริอายุ 93 ปี 7 เดือน
แบล็ค ผมทอง
แบล็ค ผมทอง หรือ เสมอ แก้วชน เป็นนักแสดงชาวไทยที่มักได้รับบทแสดงประกอบเป็น นักเลง หรือเจ้าพ่อ เคยได้รับรางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง สาขานักแสดงประกอบชายยอดเยี่ยม จากเรื่อง "เรื่องตลก 69"
แบล็ค ผมทอง ทำธุรกิจส่วนตัว เป็นผู้ผลิตยาสระผม ครีมบำรุงผม ยาปลูกหนวดเครา น้ำมันสมุนไพร ใช้ชื่อผลิตภัณฑ์ว่า "แบล็คผมทอง"
ซัวเจ๋ง
ซัวหงอเจ๋ง หรือสำเนียงกลางว่า ชา อู้จิ้ง () หรือ ซัวเจ็ง (沙僧) เป็นตัวละครในเรื่อง ไซอิ๋ว เดิมเป็นเทวดาบนสวรรค์ แต่ทำความผิดจึงถูกสาปให้ทรมานทุกวันโดยให้มีด 7 ด้ามตามแทงหัวใจ อยู่มาวันหนึ่งคิดการใหญ่จึงหนีดำลงไปใต้บาดาล และกลายเป็นพรายน้ำชอบจับผู้คนกินเป็นอาหาร ต่อมาได้พบพระถังซัมจั๋ง ได้รับฟังพระธรรมเทศนาจึงกลับตัวเป็นคนดี ออกติดตามไปอัญเชิญพระไตรปิฎกด้วย โดยมากจะรับหน้าที่แบกสัมภาระ มีอาวุธคือ พลั่วพระธรรม เป็นท่อนยาวด้านหนึ่งคล้ายเสี้ยวพระจันทร์ อีกด้านหนึ่งเป็นเหล็กสี่เหลี่ยมคล้ายจอบ หรือพลั่ว ภายหลังเสร็จสิ้นภารกิจไปอัญเชิญพระไตรปิฏกแล้ว จึงพ้นโทษกลับไปเป็นเทวดาบนสวรรค์ตามเดิม
องค์การบริหารส่วนตำบลแตล
องค์การบริหารส่วนตำบลแตล เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแห่งหนึ่งตั้งอยู่ในเขตอำเภอศีขรภูมิ จังหวัดสุรินทร์
บ้านแตลเป็นหมู่บ้านหนึ่งที่มีประชาชนอาศัยอยู่หนาแน่นและมีอายุการตั้งหมู่บ้านมานานพร้อมกับชาวสุรินทร์ทั่วไปที่เป็นชาวกูย (ชาวส่วย) พื้นเพดั้งเดิม ตามประวัติของจังหวัดสุรินทร์กล่าวว่า ชาวตำบลแตลอพยพมาจากแขวงอัตตะปือ แขวงจำปาศักดิ์ และแขวงสาละวันซึ่งตั้งอยู่ตอนใต้ของประเทศลาว เข้ามาอยู่ในพื้นที่ที่เป็นจังหวัดสุรินทร์ในปัจจุบันตั้งแต่รัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ราว พ.ศ. 2199-2231 และอพยพตามกันมาเรื่อย ๆ ผ่านพื้นที่จังหวัดอุบลราชธานีทางอำเภอโขงเจียม อำเภอวารินชำราบ อำเภอเดชอุดม อำเภอนาจะหลวย อำเภอน้ำยืน ผ่านพื้นที่จังหวัดศรีสะเกษ อำเภออุทุมพรพิสัย อำเภอเมือง อำเภอกันทรารมย์ อำเภอปรางค์กู่ อำเภอไพรบึง อำเภอขุขันธ์ อำเภอขุนหาญ อำเภอกันทรลักษ์ และผ่านจังหวัดสุรินทร์ กระจายอยู่ทุกอำเภอในจังหวัดสุรินทร์ ชาวบ้านแตลก็คงมาพร้อม ๆ กับชาวสุรินทร์ทั่วไป แต่มาตั้งถิ่นฐานที่บ้านแตลจริง ๆ ก็ในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลายต่อเนื่องสมัยต้นกรุงธนบุรี ประมาณ พ.ศ. 2303-2310 การอพยพไม่ได้ลงมาในคราวเดียวกัน คงอพยพตามกันมาเป็นระลอก จากเริ่มแรก 3 หลังคาเรือน จนกลายเป็นชุมชนใหญ่และอยู่ในเขตการปกครองของอำเภอท่าตูม ต่อมาปี พ.ศ. 2485 ได้อยู่ในเขตการปกครองของอำเภอศีขรภูมิ
องค์การบริหารส่วนตำบลแตลจัดตั้งขึ้นตามประกาศกระทรวงมหาดไทย ลงวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2539 เรื่องการจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบล โดยที่มาตรา 40 และมาตราที่ 41 แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบลในปีพุทธศักราช 2537 ได้บัญญัติให้จัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบล และให้โอนงบประมาณ ทรัพย์สิน สิทธิ สิทธิเรียกร้อง หนี้ และเจ้าหน้าที่ของสภาตำบลไปเป็นองค์การบริหารส่วนตำบล โดยยกฐานะจากสภาตำบลแตลเป็น องค์การบริหารส่วนตำบลแตล ตามประกาศราชกิจจานุเบกษา ฉบับประกาศทั่วไป เล่ม 113 ตอนที่ 9 ง ลงวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2539 ทำให้การจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบลทั้ง 2,142 แห่ง มีผลใช้บังคับในวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2539
ไฮเปอเรียนกันดั้ม
ไฮเปอเรียนกันดั้ม (ญี่ปุ่น:"ハイペリオンガンダム" ; อังกฤษ:Hyperion Gundam) เป็นโมบิลสูทซึ่งเป็นมีบทบาทสำคัญในการ์ตูนญี่ปุ่น มังงะ โมบิลสูทกันดั้มซี้ด เอ็กซ์แอสเทรย์ ไฮเปอเรียนกันดั้มได้รับการออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ
โมบิลสูทรุ่นต้นแบบของสหพันธ์ยูเรเซียนโดยใช้ข้อมูลจาก NMS-X07PO เกลฟินิโตของบริษัทแอคทายออน ไฮเปอเรียนกันดั้มมีทั้งหมดสามยูนิตคือ CAT1-X1/3, CAT1-X2/3 และ CAT1-X3/3 ซึ่งทั้งหมดมีข้อแตกต่างกันแค่สีเท่านั้น ไฮเปอเรียนกันดั้มมีอาวุธหลักเป็นปืนกลบีม"ซาสตาวา สติกแมต"และมีดบีม"รอมเทคนิกา" ในขณะที่อาวุธของโมบิลสูทรุ่นอื่นๆในขณะนั้นจะใช้พลังงานจากแบตเตอรีของโมบิลสูทเอง อาวุธทั้งสองอย่างของไฮเปอเรียนมีแบตเตอรี่เป็นแหล่งพลังงานในตัว โดยในกรณีของปืนกลบีมนั้น แบตเตอรี่จะสามารถถอดมาเปลี่ยนได้และมีดบีมก็สามารถใช้เป็นอาวุธขว้างได้ อาวุธอื่นๆของไฮเปอเรียนก็คือบีมแคนน่อนแฝด"ฟอร์ฟานทรี"ซึ่งอยู่ที่แบ็คแพ็ค
ไฮเปอเรียนกันดั้มไม่มีเกราะ PSเหมือนกันดั้มส่วนใหญ่ แต่มีโล่แสงอามิวเร ลูมิเอลซึ่งติดอยู่ที่แขนทั้งสองข้างและแบ็คแพ็ค ซึ่งโล่แสงนี้จะมีคุณสมบัติเหมือนร่มแห่งอัลเทมิสซึ่งสามารถป้องกันการโจมตีได้ทุกรูปแบบ โดยส่วนแขนจะใช้สร้างบีมชิลด์ทรงสามเหลี่ยมและส่วนแบ็คแพ็คจะกางออกมาสร้างบีมบาเรียร์คลุมไว้โดยรอบตัวไฮเปอเรียนกันดั้ม ซึ่งไฮเปอเรียนยังสามารถยิงโจมตีศัตรูจากภายในบาเรียนี้ได้ อามิวเร ลูมิเอลยังสามารถใช้เป็นอาวุธได้ จุดอ่อนของโล่แสงนี้ก็คือใช้พลังงานมาก การกางอามิวเร ลูมิเอลรอบตัวจะใช้งานได้ประมาณ5นาทีเท่านั้น
ไฮเปอเรียนกันดั้มเครื่องที่หนึ่งนั้นเป็นของคานาร์ด พาร์ส ซึ่งเป็นซูเปอร์โคออดิเนเตอร์เช่นเดียวกับคิระ ยามาโตะ แต่เป็นผลงานที่ล้มเหลว คานาร์ดใช้ไฮเปอเรียนในการตามล่าคิระเพื่อพิสูจน์ตัวเอง เครื่องที่สองของบลอสซัม อาเรนท์ถูกคานาร์ดทำลายหลังจากที่แยกตัวจากสหพันธ์ยูเรเซียน ซึ่งคานาร์ดนั้นภายหลังได้อัพเกรดไฮเปอเรียนกันดั้มหมายเลข1ด้วยนิวตรอนแจมเมอร์แคนเซลเลอร์และเตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์ ทั้งยังดัดแปลงให้อาวุธใช้พลังงานจากเตาปฏิกรณ์ได้โดยตรง ทำให้สามารถใช้อาวุธและบาเรียร์ได้แบบไม่จำกัดเวลา แต่ในที่สุดก็ถูกทำลายในการต่อสู้กับ YMF-X000A เดรดน็อตกันดั้ม
ไฮเปอเรียนกันดั้มเครื่องที่สามปรากฏตัวในนิยายประกอบภาพถ่าย "แอสเทรย์ บี" และถูกทำลายในการต่อสู้กับบลูเฟรมเซคันด์Lของไก มุราคุโมะ โดยไกใช้ดาบแทคติคอลอาร์มซึ่งหุ้มบีมโค้ตติ้งไว้เจาะทะลุอามิวเร ลูมิเอลแล้วใช้ปืนแก็ตลิ่งยิงจากภายใน ซึ่งต่อมาจั๊งค์กิลด์ได้ซ่อมเครื่องนี้แล้วมอบให้อิวาน ซันฮวาซซึ่งใช้ไฮเปอเรียนเครื่องที่สามต่อสู้เพื่อปลดปล่อยสหพันธ์ยูเรเซียนจากกลุ่มพันธมิตรโลก
เนื่องจากสหพันธ์แอตแลนติกครองอำนาจส่วนใหญ่ในกลุ่มพันธมิตรโลกไว้ จึงบีบบังคับทางการเมืองให้ยูเรเซียนหยุดการพัฒนาโมบิลสูทของตัวเองเสีย แต่บริษัทแอคทายออนได้พัฒนาไฮเปอเรียนต่อมาเป็นรุ่นทดลองผลิตจำนวนมากสำหรับรบภาคพื้นดินจำนวนสิบสองเครื่องเรียกว่า "CAT1-XG(1~12)/12 ไฮเปอเรียนG" โดยเปลี่ยนส่วนเซนเซอร์เป็นแบบแด็กเกอร์ เพื่อประหยัดพลังงานของอามิวเร ลูมิเอลจึงถอดแบ็คแพ็คด้านซ้ายออกเหลือแต่ด้านขวาจึงใช้อามิวเรลูมิเอลป้องกันได้แค่ด้านหน้า ส่วนด้านซ้ายจะเป็นล็อกสำหรับแก็บอาวุธ อามิวเร ลูมิเอลที่แขนถูกถอดออกและใช้โล่ของแด็กเกอร์แทน ไฮเปอเรียนGเป็นโมบิลสูทที่ใช้งานโดยสาธารณรัฐเอเชียตะวันออก เครื่องหมายเลขหนึ่งนั้นเป็นของทรี โซเซียสซึ่งเป็นคอมแบทโคออดิเนเตอร์โซเซียสซีรีส์ซึ่งยังเหลืออยู่ในกองทัพพันธมิตรโลก ส่วนเครื่องหมายเลขสองนั้นมอบให้ไก มุราคุโมะที่ได้รับการจ้างให้ต่อสู้กับกองโจรต่อต้านและทาเป็นสีน้ำเงิน แต่ไกพบว่าไฮเปอเรียนGไม่สามารถต่อสู้ได้ดีนักในพื้นที่ป่าทึบ จึงดัดแปลงกันดั้มแอสเทรย์บลูเฟรมเป็นร่างสามแล้วใช้งานแทน
พีซี-บีเอสดี
พีซี-บีเอสดี (PC-BSD) เป็นเหมือนกับ Unix ตัวหนึ่ง เป็นระบบปฏิบัติการแบบ คอมพิวเตอร์แบบตั้งโต๊ะ ที่มีพื้นฐานบน FreeBSD ซึ่งคล้ายกับ DesktopBSD มันมีจุดมุ่งหมายเพื่อให้ง่ายต่อการติดตั้ง โดยใช้กราฟิกในการติดตั้งโปรแกรม และง่ายต่อการใช้งาน โดยมีค่าพื้นฐานมาจากระบบปฏิบัติการ KDE ก่อนการติดตั้งมีการติดต่อกับผู้ใช้เป็นระบบกราฟิก PC-BSD ยังเตรียมไดร์ฟเวอร์ของ nVidia ไว้เพื่อ ความง่ายและรวดเร็วของฮาร์ดแวร์ และมีข้อกำหนดในการติดต่อเป็นแบบ 3D Desktop Project PC-BSD ในปัจจุบันเป็นซอฟต์แวร์ติดตั้งแบบกราฟิกที่กำลังพัฒนา ซึ่งจะติดตั้งเป็นแบบ package ในเดือน สิงหาคม 2006 มันถูกโหวดให้เป็น สุดยอดระบบปฏิบัติการที่เป็นมิตรกับผู้เริ่มต้น โดยเวป OSWeekly.com ตั้งแต่ วันที่ 10 ตุลาคม 2006 iXsystems เป็นผู้สนับสนุน ในเรื่องการแก้ปัญหาฮาร์ดแวร์ให้กับ PC-BSD ในเดือน พฤศจิกายน 2007 iXsystems ได้มีข้อตกลงที่จะให้แจกจ่ายให้ Fry's Electronics ได้มีส่วนร่วมกับ PC-BSD เวอร์ชัน 1.4 ในเดือน มกราคม 2008 iXsystems ได้มีข้อตกลงที่คล้ายๆกัน ให้กับ Micro Center
FreeBSD ได้รวมรวบเอาระบบปฏิบัติการต่างๆที่มีไว้ใน PC-BSD
การจัดการ package ของ PC-BSD ได้หยิบเอาความต่างที่เข้าใกล้กับการติดตั้งระบบปฏิบัติการ Unix อื่นๆ แทนการใช้ประโยชน์ FreeBSD port หรือ ระบบ package PC-BSD ใช้ไฟล์ ชนิด .txz เมื่อคุณ ดับเบิ้ลคลิ้ก จะมีหน้าต่างแสดงขึ้นมาให้คุณติดตั้ง ซอฟต์แวร์ package และ Library ทั้งหมดจะถูกติดตั้งเองใน directory ชื่อ /usr/local เพื่อลดความสับสนว่า Binary Program อยู่ที่ใด และลดความเป็นไปได้ที่จะเกิดความเสียหายกับ system library เมื่อถูก upgrade หรือ เปลี่ยนแปลง การจัดการ package ของ PC-BSD ยังใส่ใจในเรื่องของการสร้างลิงก์ใน KDE menu บน KDE desktop
ในปัจจุบันผู้พัฒนา PC-BSD กำลังพัฒนา ระบบ txz แบบใหม่ ซึ่ง รวบรวม track FreeBSD และกำเนิด txz ใหม่จาก port เหล่านั้น โดยอัตโนมัติ ให้เป็นประจำ
โครงการ PC-BSD ได้ถูกเรียกร้องให้เป็นแบบของการจัดการ package ซึ่ง จะคล้ายๆกับ ระบบปฏิบัติการหลักของ Microsoft Windows จะใช้ง่ายกว่าระบบปฏิบัติการ Unix ตัวอื่นๆ
ตั้งแต่มีการขอ License ก็ได้มีความขัดแย้งในเรื่องของอุดมการณ์ระหว่าง General Public License (GPL) กับ BSD License จุดมุ่งหมายทั่วไปจากการประเมินงานของค่าย BSD เกี่ยวกับ PC-BSD ต้นฉบับได้มี code ที่อยู่ภายใต้ License ของ GPL ขณะที่ Open Source BSD ที่สืบทอด License ส่วนมาก ไม่ได้รวมอยู่ภายใต้ BSD License GPL ต้นฉบับถูกใช้เพราะ PC-BSD project ใช้ QT toolkit จากการพัฒนาส่วนติดต่อ และผู้พัฒนาอยู่ภายใต้ ความติดใจที่จะใช้ application นั้น QT toolkit จะต้อง License ภายใต้ GPL หรือ QPL อย่างไรก็ตาม นี่คือสิ่งที่ไม่ถูกต้อง และ PC-BSD project หลังจากที่ License ใหม่อีกครั้ง code นี้ก็อยู่ภายใต้ BSD License
จู๊ด ลอว์
เดวิด จู๊ด เฮย์เวิร์ธ ลอว์ (; เกิด 29 ธันวาคม ค.ศ. 1972) เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ
จู๊ด ลอว์เติบโตในลอนดอน เป็นลูกของ แมกกี และ ปีเตอร์ ลอว์ ที่มีอาชีพเป็นครู เขาได้เข้าร่วม National Youth Music Theatre เมื่อตอนอายุ 13 ปี และได้แสดงละครเวทีหลาย ๆ เรื่อง เช่น "Joseph and the Technicolor Dreamcoat" พออายุได้ 16 ปี ก็ออกจากโรงเรียน ได้รับบทเด็กวัยรุ่นที่หนีออกจากบ้านในละครโทรทัศน์เรื่อง "Families" ช่วงหลาย ๆ ปีต่อมา เขาได้รับบทในละครเวทีเดินสายแสดง เรื่อง "Pygmalion" และ "The Fastest Clock in the Universe" ในลอนดอน ในปี 1992 และยังมีผลงานทางโทรทัศน์ทั้งในอังกฤษและอเมริกาอย่าง ตอนหนึ่งของเรื่อง เชอร์ล็อก โฮมส์ ทางสถานีพีบีเอส และ "Mystery" ในปี 1990
ในปี 1994 เขาได้แสดงภาพยนตร์เรื่องแรกคือ "Shopping" แต่ล้มเหลวทางด้านรายได้ โดยเรื่องนี้เขาได้แสดงร่วมกับ ซาดี้ ฟรอสต์ ภรรยาที่แต่งงานกันในปี 1997 ทั้งสองมีลูกชายด้วยกันหนึ่งคน ชื่อ ราฟเฟอร์ตี้ ฟรอสต์ มีลูกชายอีกคนหนึ่ง เป็นลูกติด ชื่อ ฟินเลย์) และเมื่อเดือนตุลาคม ปี 2000 พวกเขาก็มีลูกคนที่สาม เป็นลูกสาว ชื่อว่า ไอริส แต่เขาได้หย่าร้างกับภรรยาในปี 2003
ในช่วงแรกของการแสดง จู๊ด ลอว์ ประสบความสำเร็จกับงานละครเวทีมากกว่างานภาพยนตร์ เขาแสดงละครเวทีลอนดอนเรื่อง "Les Parents Terribles" ในปี 1995 และในเรื่อง "Indiscretions" เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล โทนี่ อวอร์ด ในฐานะนักแสดงนำชาย จากบทลูกชายที่มีเพศสัมพันธ์กับมารดาของตัวเอง นอกจากนี้เขายังได้แสดงภาพยนตร์อเมริกันหลายเรื่อง ในช่วงแรกๆ แต่ไม่ประสบความสำเร็จเท่าไรนัก ทั้งในเรื่องรายได้และเสียงวิจารณ์ จนในปี 1997 เขาได้แสดงในหนังยุคอนาคตเรื่อง Gattaca ที่แสดงนำโดย อีธาน ฮอว์ค และ อูม่า เธอร์แมน และ เรื่องถัดมาเป็น "Midnight in the Garden of Good and Evil" ที่กำกับโดย คลินท์ อีสต์วูด และร่วมแสดงโดย เควิน สเปซีย์ และ จอห์น คูแซค และอีกเรื่องคือ Wilde ทั้งสามเรื่องที่กล่าวมาทำรายได้พอใช้ หลังจากนั้นเขาแสดงในหลังฟอร์มเล็กๆ อย่างเรื่อง "I Love You, I Love You Not" ที่แสดงกับ แคลร์ เดนส์ และ "Music From Another Room" ในปี 1998 และ "The Wisdom of Crocodiles" ในปี 1998 (ฉายในอเมริกาในปี 2000)
ต่อมาในปี 1999 เขาได้ก่อตั้งบริษัทสร้างภาพยนตร์ บริษัท เนเชอรัล ไนล่อน ร่วมกับเพื่อนนักแสดงอย่าง จอนนี่ ลี มิลเลอร์, อีวาน แมคเกรเกอร์ และ ฌอน เพิร์ทวี และภรรยาของเขา ฟรอสต์ สร้างภาพยนตร์เรื่องแรกคือ "eXistenZ" ซึ่ง ลอว์ แสดงคู่กับ เจนนิเฟอร์ เจสัน ลี และในปีต่อมาเขาได้รับเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ในฐานะนักแสดงสมทบยอดเยี่ยม จากบท ดิคกี้ กรีนลีฟ เรื่อง "The Talented Mr. Ripley" ซึ่งเขาประชันบทกับแมทท์ เดมอน, กวินเน็ธ พัลโทรว์ และเคต แบลนเชตต์
ในปี 1999 เขาแสดงในละครเวทีในลอนดอน เรื่อง "Tis Pity She’s a Whore" ส่วนในปี 2001 นี้ เขาประกบกับ เอ็ด แฮร์ริส และ โจเซฟ เฟียนเนส ในหนังดราม่าเกี่ยวกับสงครามโลกครั้งที่ 2 เรื่อง "Enemy at the Gates"
ธงชาติสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
ธงชาติสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ (ภาษาอาหรับ: علم الإمارات العربية المتحدة) เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2514 ลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า ใช้สีพันธมิตรอาหรับสี่สี ได้แก่ สีแดง สีเขียว สีขาว และ สีดำ โดยจัดให้มีแถบแนวตั้งสีแดงที่ด้านติดคันธง ความกว้างเป็น 1 ใน 5 ส่วนของด้านยาวธงทั้งหมด ส่วนที่เหลือแบ่งเป็นแถบสามสีตามแนวนอน อันได้แก่ สีเขียว สีขาว และสีดำ เรียงตามลำดับจากบนลงล่าง ความกว้างแต่ละแถบเท่ากัน
สัญลักษณ์ในธงชาติสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์มีความหมายดังนี้
รัฐเจ้าผู้ครองนครทั้เจ็ดนั้น มีธงประจำรัฐเป็นของตนเอง โดยชัก หรือ ประดับร่วมกับธงสหพันธรัฐ, ยกเว้นรัฐฟูไจราห์ใช้ธงสหพันธรัฐเป็นธงประจำรัฐของตน.
เดิมนั้นสีแดงเคยใช้เป็นธงของกลุ่มชาติรอบอ่าวเปอร์เซีย. ในสมัยรัฐในอารักขาของจักรวรรดิบริติช ตั้งแต่ ค.ศ. 1820, ต่อมาได้เพิ่มสีขาวบนธงพื้นสีแดง. โดยมีแบบอย่างมาจาก ธงชาติบาห์เรน และ ธงชาติกาตาร์, ธงเหล่านั้นใช้มาจนถึงสมัยการรวมชาติเอมิเรตส์เมื่อ พ.ศ. 2514.
ธงรัฐอาบูดาบี มีลักษณะเป็นธงพื้นสีแดงเกลี้ยง ประกอบสี่เหลี่ยมสีขาวขนาดย่อมที่มุมบนคันธง.
ธงรัฐดูไบ และ รัฐอัจมาน ทั้งสองรัฐนั้นเดิมใช้ธงพื้นสีแดงเกลี้ยง. ต่อมาจึงได้เพิ่มแถบแนวตั้งสีแดงที่ด้านติดคันธง.
ธงรัฐฟูไจราห์ เดิมใช้ธงพื้นสีแดงเกลี้ยงจนถึง ค.ศ. 1952 . ต่อมาได้เพิ่มขอบสีขาวลงบนธง ซึ่งธงผืนนี้ได้ใช้เป็นธงเรือของตน. ใช้สืบต่อมาถึงสมัยของ ชีคฮะมัด บิน มุฮัมมัด อัชชัรกี ได้ยกเลิกการใช้ธงแดงเกลี้ยง และ เปลี่ยนมาใช้ธงสหพันธรัฐเมื่อ ค.ศ. 1975.
ธงรัฐราสอัลไคมาห์ และ รัฐชาร์จาห์ ใช้ธงพื้นสีขาวประกอบสี่เหลี่ยมสีแดงที่ตรงกลางธง.
ธงรัฐอุมม์อัลไกไวน์ เดิมใช้ธงประจำรัฐรัฐดูไบ และ อัจมาน ต่อมาได้มีการเพิ่มรูปดาวห้าแฉกสีขาว และ พระจันทร์เสี้ยว โดยปลายหันเข้าหาด้านเสาธง มีลักษณะคล้ายกับธงชาติตุรกี.
อิชี บิลาดี
เพลงชาติสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ มีชื่อเรียกในภาษาอาหรับว่า "อิชี บิลาดี" (عيشي بلادي, Ishy Bilady: แปลว่า ประเทศของเราจงเจริญ) ประพันธ์โดย ซาอัด อับเดล วาฮับ (Saad Abdel Wahab) (ผู้เป็นหลานชายของมูฮัมหมัด อับเดล วาฮับ (Mohammed Abdel Wahab) นักร้องและนักประพันธ์เพลงชาวอียิปต์) ทำนองของเพลงนี้ได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการมานับตั้งแต่ พ.ศ. 2514
ณวัฒน์ กุลรัตนรักษ์
ณวัฒน์ กุลรัตนรักษ์ (เกิด 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2521) ชื่อเล่น ป้อง เป็นนักแสดงชาวไทย เข้าวงการจากการเป็นหนุ่มแพรวปี 2000 หลังจากนั้นเขาเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงกับบริษัท เอ็กแซ็กท์ จำกัด ก่อนเข้าวงการเคยรับราชการเป็นนักเศรษฐกร ประจำกระทรวงการคลัง ณวัฒน์จบระดับมัธยมที่โรงเรียนเซนต์คาเบรียล ระดับอุดมศึกษาที่คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และระดับปริญญาโทที่คณะเศรษฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยโฆษณา
Tipco
Colgate
Dapper
Spectra ban
Synda
SK-II MEN
Betagro
MC Jeans
King power
Mille
Hotta
ตราแผ่นดินของเลบานอน
ตราแผ่นดินของเลบานอน (شعار لبنان) มีลักษณะเป็นรูปโล่อาร์มลายธงชาติเลบานอนพาดตามแนวทแยงจากขวาลงมาซ้าย (bend sinister) กลางแถบสีขาวมีรูปต้นซีดาร์สีเขียวอย่างที่ปรากฏในธงชาติ
นิยามของตราอย่างเป็นทางการตามหลักวิชามุทราศาสตร์ (Heraldry) มีดังนี้
โรงเรียนวัดราชโอรส
โรงเรียนวัดราชโอรส เดิมเป็นโรงเรียนประชาบาล ตั้งอยู่ในเขตวัดราชโอรสาราม ด้านหน้าติดกับคลองสนามชัย หรือ คลองด่าน เดิมชื่อโรงเรียนประสิทธิ์วิทยาคม ต่อมาได้โอนเป็นโรงเรียนรัฐบาลขึ้นกับกระทรวงธรรมการ โดยรองอำมาตย์เอกหลวงพิรุณพิทยาพรรณเจ้าหน้าที่กระทรวงธรรมการกับพระธรรมุเทศาจารย์ เจ้าอาวาส ได้พิจารณาร่วมกันว่ายังไม่มีโรงเรียนมัธยมในละแวกนี้จึงเสนอให้โอนโรงเรียนประสิทธิ์วิทยาคมไปขึ้นกับกระทรวงธรรมการ มีชื่อว่า โรงเรียนวัดราชโอรส ในวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2457 เปิดสอนครั้งแรกเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2458 แต่ปัจจุบันมีชั้นเรียนตั้งแต่ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่1-6 โดยมีเนื้อที่ทั้งสิ้น 21 ไร่ 262 ตารางวา
โรงเรียนวัดราชโอรส เดิมเป็นโรงเรียนประชาบาล ตั้งอยู่ในเขตวัดราชโอรสาราม ด้านหน้าติดกับคลองสนามไชย ชื่อโรงเรียนประสิทธิ์วิทยาคม ต่อมาได้โอนเป็นโรงเรียนรัฐบาลขึ้นกับกระทรวงธรรมการ โดยรองอำมาตย์เอกหลวงพิรุณพิทยาพรรณ เจ้าหน้าที่กระทรวงธรรมการกับพระธรรมุเทศาจารย์ เจ้าอาวาส ได้พิจารณาร่วมกันว่ายังไม่มีโรงเรียนมัธยมในละแวกนี้ จึงเสนอให้โอนโรงเรียนประสิทธิ์วิทยาคมไปขึ้นกับกระทรวงธรรมการ มีชื่อว่า โรงเรียนวัดราชโอรส 
ในวันที่ 19 มีนาคม 2457 เปิดสอนในวันที่ 17 พฤษภาคม 2458 โดยมี ขุนจงจิตต์ฝึก (ราชบุรุษโชติ ไวยกฎ) ดำรงตำแหน่งครูใหญ่และคนแรก 
ระยะแรกโรงเรียนนี้เป็นโรงเรียนสหศึกษา เปิดสอนเพียง 2 ชั้น คือ ประถมปีที่ 1 และประถมปีที่ 2 ในช่วงเวลา 13 ปี ที่ขุนจงจิตต์ฝึกเป็นครูใหญ่ ได้ขยายการศึกษาอย่างเต็มที่ คือมีชั้นเรียนตั้งแต่ประถมศึกษาปีที่ 1, 2 และ 3 ถึงมัธยมศึกษาปีที่ 6
แพทริเซีย คอร์นเวล
แพทริเซีย คอร์นเวล (Patricia Cornwell) 9 มิถุนายน พ.ศ. 2499 คือนักเขียนนวนิยายแนวสืบสวนสอบสวนชื่อดัง เธอเป็นที่รู้จักในงานเขียนซี่รีชุด คุณหมอเคย์ สการ์เพตตา เกิดที่ไมอามี่ ฟลอริดา หลังจากเรียนจบจากวิทยาลัยเดวิดสันในปี 1979 ได้เริ่มทำงานให้กับหนังสือพิมพ์ชาร์ล็อตต์ ออบเซิร์ฟเวอร์ จนได้รับรางวัลการรายงานข่าวเชิงสืบสวนและเจาะลึกจากสมาคมนักหนังสือพิมพ์ แห่งนอร์ทแคโรไลนาสำหรับสารคดีชุดเกี่ยวกับโสเภณีและอาชญากรรมในกลางเมืองชา ร์ล็อตต์ ระหว่างปี 1984-1990 เป็นผู้เขียนรายงานทางวิชาการและนักวิเคราะห์งานคอมพิวเตอร์ที่สำนักงานหัว หน้าแพทย์ชันสูตรศพในริชมอนด์ เวอร์จิเนีย
จักรพรรดิหงซี
สมเด็จพระจักรพรรดิหมิงเหยินจง จูเกาจื้อ พระราชโอรสในหมิงเฉิงจู่ องค์ชายจูเกาจื้อ ( 朱 高 熾 ) ขึ้นครองราชย์ต่อจากพระราชบิดา มีพระนามว่าหมิงเหยินจง ( 仁 宗 )ใช้ศักราชหงซี ( 洪 熙 )พระองค์เลื่อมใสในลัทธิขงจื้อ จึงยกเลิกกองเรือมหาสมบัติของพระราชบิดาและมีพระราชดำริที่จะย้ายเมืองหลวงลงไปอยู่ที่หนานกิง ตามเดิม แต่เนื่องจากทรงครองราชย์เพียงสิบเดือนก็ประชวรสวรรคตไปก่อน แผนการต่างๆ จึงยุติไปโดยปริยาย พระบรมศพถูกอัญเชิญไปบรรจุที่สุสาน เสียนหลิง
จักรพรรดิเซฺวียนเต๋อ
สมเด็จพระจักรพรรดิหมิงซวนจง หรือ จูเจียนจี หรือ องค์ชายจู () ( ค.ศ. 1426-1435 ) ครองราชย์ทรงพระนามว่าหมิงซวนจง ( 宣 宗 ) รัชศกซวนเต๋อ ( 宣 徳 ) ทรงเป็นจักรพรรดิที่พระทัยอ่อน ในตอนต้นรัชกาลมีพระญาติก่อกบฏเมื่อปราบปรามได้สำเร็จพระองค์ก็มิได้ลงโทษ ในปี ค.ศ. 1431 มีพระบรมราชโองการให้เจิ้งเหอเป็นแม่ทัพนำกองเรือออกเดินทางอีกเป็นครั้งที่ 7 ( ครั้งสุดท้าย ) กลับเข้ามาถึงปักกิ่งเมื่อ 1433 ทรงครองราชย์นาน 10 ปี สวรรคตเมื่อพระชนมพรรษา 36 พรรษา พระบรมศพถูกอัญเชิญไปบรรจุที่สุสาน จิ่นหลิง
จักรพรรดิเจิ้งถ่ง
จู ฉีเจิ้น (; 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1427 – 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1464) เป็นจักรพรรดิจีนแห่งราชวงศ์หมิง เสวยราชย์ 2 ครั้ง ครั้งแรกระหว่าง ค.ศ. 1435–49 ใช้พระนามว่า เจิ้งถ่ง () แปลว่า "ครองธรรม" นับเป็นรัชกาลที่ 6 แห่งราชวงศ์หมิง ครั้งที่ 2 ระหว่าง ค.ศ. 1457–64 ใช้พระนามว่า เทียนชุ่น () แปลว่า "ภักดิ์ฟ้า" นับเป็นรัชกาลที่ 8 แห่งราชวงศ์หมิง นอกจากนี้ ยังเรียกขานพระนามตามวัดประจำรัชกาลที่ชื่อ อิงจง () แปลว่า "วีรวงศ์"
จู ฉีเจิ้น เป็นโอรสของจู จานจี (朱瞻基) หรือจักรพรรดิเซฺวียนเต๋อ (宣德) กับมเหสีองค์ที่สอง คือ จักรพรรดินีซุน (孫)
ขณะพระชนม์ได้ 8 ชันษา จู ฉีเจิ้น ได้สืบสมบัติต่อจากเซฺวียนเต๋อพระบิดา ใช้พระนามว่า "เจิ้งถ่ง" (正統) แปลว่า "ครองธรรม"
เมื่อแรกเสวยราชย์นั้น ราชวงศ์หมิงรุ่งเรืองถึงขีดสุดเพราะการปกครองอันชาญฉลาดในรัชกาลพระบิดา แต่เพราะจู ฉีเจิ้น ยังเยาว์นัก เหล่าขันทีพี่เลี้ยง โดยเฉพาะหวัง เจิ้น (王振) จึงมีอิทธิพลเหนือพระองค์มาก พระองค์อาศัยความคิดอ่านของขันทีเป็นหลักในการว่าราชกิจ
ครั้น ค.ศ. 1449 พระชนม์ได้ 21 ชันษา จู ฉีเจิ้น นำทัพหลวงออกรบกับชาวมองโกลซึ่งนำโดยราชครูเหย่เซียน (也先太師; Esen Taishi) จากเผ่าหว่าล่า (瓦剌; Oirat) ณ ปราการถู่มู่ (土木) เสด็จไปครั้งนั้นมีขันทีหวัง เจิ้น เป็นที่ปรึกษาประจำทัพ แต่เกิดโกลาหล ทัพหลวงแตกพ่าย หวัง เจิ้น ถูกฆ่าตาย และจู ฉีเจิ้น ถูกมองโกลจับเป็นเชลย เหตุการณ์ครั้งนี้เป็นที่รู้จักในชื่อ วิกฤติถู่มู่ (土木之變)
แม้จู ฉีเจิ้น จะอยู่แคว้นมองโกลในฐานะเชลย แต่ก็ได้เป็นมิตรสนิทสนมกับราชครูเหย่เซียน และข่านทัวทัวปู้ฮวา (脱脱不花)
อย่างไรก็ดี การที่พระมหากษัตริย์ถูกจับเป็นเชลย ทำให้เกิดภาวะไร้ผู้นำจนแผ่นดินจีนสั่นคลอน เพื่อระงับสถานการณ์ จู ฉี-อฺวี้ (朱祁鈺) พระอนุชา ประกาศถอดจู ฉีเจิ้น ออกจากราชสมบัติ และประทานสมัญญาพระเจ้าหลวง (太上皇) ให้ แล้วจู ฉี-อฺวี้ ขึ้นเสวยราชย์เป็นพระเจ้าแผ่นดินพระองค์ใหม่ ใช้พระนามว่า "จิ่งไท่" (景泰) แปลว่า "มองไกล" กับทั้งได้เสนาบดียฺหวี เชียน (于谦) ช่วยประคับประคองกิจการบ้านเมือง ราชวงศ์หมิงจึงดำเนินต่อไปด้วยดี
ใน ค.ศ. 1450 ชาวมองโกลปล่อยจู ฉีเจิ้ง เป็นไทให้กลับไปยังดินแดนจีน แต่ทันทีที่จู ฉีเจิ้น ย่างพระบาทเข้าสู่มาตุภูมิ จู ฉี-อฺวี้ ก็ให้กุมพระองค์ไปกักบริเวณไว้ ณ ตำหนักฝ่ายใต้ในพระราชวังต้องห้าม แล้วถอดจู เจี้ยนจฺวิ้น (朱見濬) โอรสของจู ฉีเจิ้น ออกจากตำแหน่งรัชทายาท ตั้งจู เจี้ยนจี้ (朱見濟) โอรสของตัว ขึ้นเป็นรัชทายาทแทน
จู ฉีเจิ้น ทรงน้อยพระทัยนัก ถูกกักบริเวณอยู่ตำหนักใต้ถึง 7 ปี กระทั่งจู เจี้ยนจี้ ประชวรสิ้นพระชนม์ จู ฉี-อฺวี้ โทมนัสจนประชวรไปด้วย จู ฉีเจิ้น จึงอาศัยโอกาสนี้รัฐประหารจู ฉี-อฺวี้ เป็นผลสำเร็จ
จู ฉีเจิ้น ถอดจู ฉี-อฺวี้ ออกจากตำแหน่งกษัตริย์ลงเป็นองค์ชาย ให้กักบริเวณไว้ที่ซี-ยฺเวี่ยน (西苑) หนึ่งเดือนให้หลัง จู ฉีเจิ้น ให้ขันทีวางยาฆ่าจู ฉี-อฺวี้ ตาย
ตัวจู ฉีเจิ้น นั้นกลับขึ้นเสวยราชย์อีกครั้ง ใช้พระนามว่า "เทียนชุ่น" (天順) แปลว่า "ภักดิ์ฟ้า" อยู่ในราชสมบัติ 7 ปี ก็เสด็จนฤพานใน ค.ศ. 1464 สิริพระชนม์ 36 พรรษา ก่อนสิ้นพระชนม์ จู ฉีเจิ้น ได้ออกพระราชกฤษฎีกายกเลิกประเพณีฝังนางสนมกำนัลทั้งเป็นเพื่อตามไปถวายการรับใช้ในปรโลก พระราชกฤษฎีกานี้เป็นที่ยกย่องอย่างยิ่งในภายหลัง
จู เจี้ยนจฺวิ้น โอรสจู ฉีเจิ้น สืบบัลลังก์ต่อ ใช้พระนามว่า "เฉิงฮว่า" (成化) แปลว่า "ปฏิรูปเป็นผล"
มิรเรอร์เคิลเวิลด์
มิรเรอร์เคิลเวิลด์ () เป็นซิงเกิลที่ 44 ของอายูมิ ฮามาซากิ ออกจำหน่ายในวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2551 โดยเพลง "มิรเรอร์เคิลเวิลด์" เป็นเพลงเต็มของเพลง "มิรเรอร์" ในอัลบั้ม "กิลตี" ของอายูมิ โดยมิวสิกวีดีโอถ่ายทำที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส
"มิรเรอร์เคิลเวิลด์" แบ่งออกเป็น 2 แบบเพื่อฉลองครบรอบ 10 ปีของอายูมิในวงการเพลง โดยมี 2 ฉบับ คือ "ฉบับยู" และ "ฉบับดีเพนด์ออนยู"
เพลง "มิรเรอร์เคิลเวิลด์" เป็นเพลงประกอบโฆษณากล้องถ่ายรูปดิจิตอลของพานาโซนิค โดยมีการถ่ายทำโฆษณานี้ที่เมืองเวนิสในประเทศอิตาลี
เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2551 ซิงเกิล "มิรเรอร์เคิลเวิลด์" ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาวจาก RIAJ หลังจากได้ครั้งสุดท้ายในซิงเกิล "บลูเบิร์ด" เมื่อปี พ.ศ. 2549
1. Mirrorcle World (Original Mix)
2. Life (Original Mix)
3. YOU (10th Anniversary version)
4. Mirrorcle World (Instrumental)
5. Life (Instrumental)
6. YOU (10th Anniversary version-Instrumental-)
1. Mirrorcle World (Original Mix)
2. Life (Original Mix)
3. Depend on you (10th Anniversary version)
4. Mirrorcle World (Instrumental)
5. Life (Instrumental)
6. Depend on you (10th Anniversary version-Instrumental-)
1. Mirrorcle World (Music Video)
2. Mirrorcle World (Making Clip)
โรงเรียนประสารวิทยา
โรงเรียนประสารวิทยา เป็นโรงเรียนเอกชนประเภทสามัญศึกษา สังกัดสำนักบริหารงาน คณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่เลขที่ 162/5 หมู่ 14 ถนนเทศบาล 8 ตำบลสีคิ้ว อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา จัดตั้งขึ้นโดยนางเครือวัลย์ วัลลิภากร ตามพระราชบัญญัติโรงเรียนเอกชน ใบอนุญาตเลขที่ 6 / 2523 ลงวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2523 มีเนื้อที่ 2 ไร่ 2 งาน 24 ตารางวา เปิดดำเนินการสอนตั้งแต่ระดับก่อนประถมศึกษา จนถึงระดับประถมศึกษาปีที่ 6 โดยมี นางเครือวัลย์ วัลลิภากร เป็นผู้รับใบอนุญาตและครูใหญ่ ความจุนักเรียนครั้งแรก 450 คน
ปัจจุบันโรงเรียนประสารวิทยา บริหารงานโดย นางจินตนา ลวิตรังสิมา เป็นผู้รับใบอนุญาต และ ผู้จัดการ นางสาวปิยนุช ด่านกุล เป็นผู้อำนวยการสถานศึกษา เปิดดำเนินการสอนตั้งแต่ระดับปฐมวัยจนถึงมัธยมศึกษาปีที่ 3 ความจุนักเรียน 1,680 คน มีเนื้อที่ 13 ไร่ มีอาคารเรียน 5 หลัง อาคารเอนกประสงค์ 2 หลัง มีห้องประกอบการเรียนการสอน คือ ห้องปฏิบัติการทางภาษา ( Sound Lab ) ห้องนาฏศิลป์ ห้องวิทยาศาสตร์ ห้องสมุด ห้องเตรียมความพร้อมเด็กปฐมวัย ห้องดนตรีไทยและดนตรีสากล ห้องจริยธรรม ห้องศิลปะ ห้องปฏิบัติการคอมพิวเตอร์ และ จัดให้มีการเรียนการสอนว่ายน้ำสำหรับเด็กชั้นอนุบาลปีที่ 2 ถึง ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนได้รับการคัดเลือกให้เป็น สถานศึกษาที่ได้รับรางวัลพระราชทานระดับก่อนประถมศึกษา (ขนาดใหญ่)
ปัจจุบันมีหลักสูตร IEP ดำเนินการสอนโดยครูต่างชาติ และมีการสอนภาษาจีนให้กับนักเรียนอีกด้วย
ตราประจำโรงเรียน คือ รูปเทียนอยู่ในวงรี เปล่งรัศมี อักษรย่อ ป.ว. ทับต้นเทียน ใต้ต้นเทียนมีชื่อโรงเรียนอยู่ในกรอบรองรับ
ปรัชญาของโรงเรียน คือ "เรียนดี มีวินัย ใฝ่คุณธรรม นำพัฒนาการ"
จีระนันท์ จิระบุญยานนท์
จีระนันท์ จิระบุญยานนท์ เป็นคนไทยเชื้อสายจีน (เกิดวันเสาร์ที่ 15 พฤศจิกายน 2512) นักการตลาด ครีเอทีฟ copy writer รวมทั้งเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านโหราศาสตร์ และซินแสฮวงจุ้ย เคยทำหน้าที่เป็น พิธีกรกิตติมศักดิ์ วิเคราะห์รายการบิ๊กบราเธอร์ ร่วมกับคุณ บุญยอด สุขถิ่นไทย ใน รายการบิ๊กบราเธอร์ ซีรีส์ 1 ปี 2548 และเป็นผู้วิเคราะห์รายการ(รับเชิญ) ในช่วง inside BB ในปี 2549
ล่าสุดในปี 2551 เป็นสุดยอดแฟนพันธุ์แท้การ์ตูนญี่ปุ่นยุคคลาสสิก และได้รับการบันทึกลงในกินเนสส์บุ๊ค เวิร์ล ออฟ เรคคอร์ค ว่าเป็นผู้ทำสถิติดูทีวีมาราธอนนานที่สุดในโลก 70 ชม. 31 นาที
ธันวา ราศีธนู
ธันวา ราศีธนู เกิดเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2513 ที่ อ.ศรีบุญเรือง จ.อุดรธานี (ปัจจุบันคือจังหวัดหนองบัวลำภู) เป็นคนสุดท้องในจำนวนพี่น้อง 3 คน ในครอบครัวจัดอยู่ในฐานะที่ลำบากพอสมควร ธันวาและพี่ ๆ จึงต้องทำงานในวันหยุดเรียนเพื่อแบ่งเบาภาระของครอบครัว จนจบเพียงชั้นประถม 6 แม่ก็เสียชีวิตไปด้วยโรคมะเร็ง เมื่อไม่มีโอกาสได้เรียนต่อในระดับสูง ๆ จึงต้องไปทำงานเป็นเด็กท้ายรถ สายศรีบุญเรือง-ขอนแก่น อยู่ได้ 2 ปี พ่อก็มีแต่งงานใหม่ จึงต้องย้ายตามพ่อมาอยู่กับแม่ใหม่ที่ จังหวัดเพชรบูรณ์ แต่พี่น้อง 3 คนเข้ากับแม่ใหม่และลูก ๆ ไม่ได้ ทั้ง 3 จึงตัดสินใจเข้ามาเสี่ยงโชคในกรุงเทพ
จากความรู้ที่จบแค่ชั้น ป.6 งานที่ธันวาได้ทำก็คืองานกรรมกรก่อสร้างใน อ.พระประแดง จ.สมุทรปราการ เมื่ออายุ 20 ปี หลังจากนั้นก็เปลี่ยนเป็นพนักงานเสิร์ฟ แถวสามแยกพระประแดง ที่เป็นจุดเริ่มต้นในการร้องเพลงและเล่นดนตรี เป็นบ๋อยเสิร์ฟอาหาร รินเหล้าอยู่นานหลายปี แล้ววันหนึ่งได้เจอกับเพื่อนเก่าที่เป็นนักดนตรี จึงชวนธันวามาร่วมวงทานตะวัน ด้วย
จนกระทั่งวงทานตะวันแยกย้ายไป ในต้นปี พ.ศ. 2544 ธันวาจึงทำอัลบั้มออกมาเป็นชุดแรกด้วยเงินทุนเก็บของตนเอง ชื่อ "แผ่ราศี" โดยที่เจ้าตัวทำเองหมดทุกอย่าง และปลายปี พ.ศ. 2545 เมื่อได้เงินคืนมาจากการทำอัลบั้มชุดแรก อัลบั้มที่สองก็ออกมาในชื่อ "นักสู้ของแม่" โดยที่ธันวาและพรชัย ทัดละม่อม (ติ๊ก สันกาลา) เป็นโปรดิวเซอร์ ซึ่งทั้งสองชุดนี้ ธันวาจะขายเทปเองด้วยตามตลาดนัดหรือตลาดเปิดท้ายของของในที่ต่าง ๆ
เดือนตุลาคม ปี พ.ศ. 2547 หลังจากเป็นศิลปินใต้ดินมาสองชุด อัลบั้มที่สามจากใต้ดินสู่บนดิน "วันที่ฉันรอ" ถึงแม้จะไม่ใช่บนดินเต็มตัวมากนัก แต่ก็เป็นอัลบั้มที่ธันวาบอกว่าพอใจในระดับหนึ่ง เพราะได้บริษัทไล้ท์มีเดียบางกอก จัดจำหน่าย แต่เจ้าตัวก็ยังคงทำหน้าที่ขายเทปตามตลาดเปิดท้ายเหมือนเดิมตั้งแต่อัลบั้ม แผ่ราศี, นักสู้ของแม่ และล่าสุด วันที่ฉันรอ ก็ยังทำหน้าที่นั้นอยู่ต่อไป
จนกระทั่งในเดือนกันยายน ปี พ.ศ. 2549 อัลบั้มชุดที่สี่ "ตำนานนักสู้" ก็ได้ออกมา มีเพลงอยู่เพลงนี้ในอัลบั้มนี้ที่ได้รับความนิยม คือ "ไก่ตาฟาง" ที่ได้รับความนิยมในหน้าปัดวิทยุทางภาคใต้ ก่อนจะมาได้รับความนิยมในคลื่นลูกทุ่งมหานคร F.M. 95 MHZ ในกรุงเทพ และค่อย ๆ ทวีความนิยมจนกลายมาเป็นเพลงที่หลายคนรู้จักในปัจจุบัน รวมถึงในประเทศเพื่อนบ้านอย่าง กัมพูชา พม่า และจีน
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นสถิตย์ธำรงสวัสดิ์
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นสถิตย์ธำรงสวัสดิ์ (3 มีนาคม พ.ศ. 2388 - 14 ธันวาคม พ.ศ. 2433) มีพระนามเดิมว่า พระองค์เจ้าชายเนาวรัตน์ ทรงเป็นพระราชโอรสองค์ที่ 20 ในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงเป็นต้น
พระองค์เจ้าเนาวรัตน์ ประสูติเมื่อวันอังคาร เดือน 7 ขึ้น 4 ค่ำ ปีมะเส็ง สัปตศก จุลศักราช 1207 ตรงกับวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2388 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นพระราชโอรสลำดับที่ 4 ในเจ้าคุณจอมมารดาเอมหรือเจ้าคุณพระชนนี ทรงมีเจ้าพี่และเจ้าน้องร่วมพระชนนีเดียวกันดังนี้ทรงเป็นผู้บัญชาการพระราชพิธีของวังหน้า ทรงเชี่ยวชาญด้านการดนตรีไทยและบทขับร้อง ในขณะที่ทรงเป็นปฏิคมของหอพระสมุดวชิรญาณ ได้นิพนธ์เรื่องเกี่ยวกับเพลงพื้นบ้านลงพิมพ์ในหนังสือวชิรญาณโดยพิสดาร งานพิพนธ์ "เรื่องขับร้อง" ของพระองค์ถือได้ว่าเป็นบทความทางคีตศิลป์ไทยเล่มแรกของสยาม นอกจากนั้นทรงนิพนธ์บทความเกี่ยวกับพระราชพิธี และงานประเพณีชาวบ้านอื่น ๆ ไว้ด้วย อีกทั้งยังทรงเป็นจิตรกร สามารถวาดภาพสีน้ำมันได้ดี ภาพฝีพระหัตถ์เหตุการณ์ในประวัติศาสตร์สยามครั้งกรุงศรีอยุธยาและรัตนโกสินทร์หลายภาพปัจจุบันได้รับการติดตั้งไว้ในหอศิลปแห่งชาติ ถนนจ้าฟ้า ทรงรับราชการจนถึงรัชกาลที่ 5 ได้รับการสถาปนาเป็น กรมหมื่นสถิตย์ธำรงสวัสดิ์ เมื่อวันศุกร์ ขึ้น 13 ค่ำ เดือน 12 ปีมะเส็ง ตรงกับ พ.ศ. 2424
กรมหมื่นสถิตย์ธำรงสวัสดิ์ สิ้นพระชนม์ด้วยพระอาการสงบ ณ วังริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในรัชกาลที่ 5 เมื่อ เดือนอ้าย ขึ้น 3 ค่ำ ปีขาล รัตนโกสินทร์ศก 109 ตรงกับวันอังคารที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2433 พระชันษา 46 ปี
โมแกเล-อึมแบมเบ
โมแกเล-อึมแบมเบ (; ลิงกาลา: ) เป็นชื่อเรียกของสัตว์ลึกลับขนาดใหญ่ที่พบในหนองน้ำหรือทะเลสาบของตอนกลางของทวีปแอฟริกา ได้แก่บริเวณลุ่มแม่น้ำคองโกของประเทศแคเมอรูน, สาธารณรัฐคองโก, สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก และแซมเบีย โมแกเล-อึมแบมเบมีรูปร่างคล้ายไดโนเสาร์จำพวกซอโรพอด เช่น แบรคิโอซอรัสหรือบรอนโตซอรัส โดยชื่อนี้เป็นภาษาลิงกาลามีความหมายว่า "ผู้เดียวที่หยุดการไหลของน้ำได้"
โมแกเล-อึมแบมเบเป็นสัตว์ที่อยู่ในตำนานเล่าขานของชนเผ่าพื้นเมือง เช่น ปิกมี ว่าเป็นสัตว์ดุร้าย มักทำร้ายคนหรือสัตว์ที่เข้าใกล้ตัว โดยจะฆ่าให้ถึงตายแต่จะไม่กิน มีรายงานการพบเห็นอย่างเป็นทางการครั้งแรกใน ค.ศ. 1766 โดยบาทหลวงชาวฝรั่งเศสที่เข้าไปเผยแพร่ศาสนาในแคเมอรูนชื่อ ลีแว็ง บอนาว็องตูร์ ว่าพบเห็นรอยเท้าขนาด 3 ฟุต ที่มีนิ้วเท้า 3 นิ้ว ริมแม่น้ำ พร้อมกับเรื่องเล่าจากชาวพื้นเมือง จากนั้นก็มีรายงานการพบเห็นอีกครั้งต่อมาในปี ค.ศ. 1909 โดยพอล กราตซ์ ได้บันทึกว่าเขาพบโมแกเล-อึมแบมเบในขณะที่มันว่ายน้ำอยู่ในบึงอย่างสบายอารมณ์ใกล้กับทะเลสาบบังเวอูลูของประเทศแซมเบีย และเรียกชื่อมันว่า อึนซังกา (Nsanga)
จากนั้นก็มีการอ้างว่าพบเห็นอีกหลายครั้ง โดยนักสำรวจหรือนักผจญภัยชาวตะวันตกในอีกหลายปีต่อมา จนกระทั่งในทศวรรษที่ 90 มีปฏิบัติการตามล่าอย่างจริงจังถึง 2 ครั้งใหญ่ รวมทั้งมีการบันทึกภาพได้ด้วยในระยะไกลโดยนักท่องเที่ยวชาวญี่ปุ่น ใน ค.ศ. 1988 และพบสิ่งที่คล้ายรอยเท้า แต่ก็ยังไม่มีใครพบหลักฐานหรือสิ่งที่ยืนยันได้จะจะจริง ๆ แต่พอสรุปรูปร่างและขนาดของโมแกเล-อึมแบมเบได้ว่า มีความยาวลำตัว 5-10 เมตร คอยาว 1.6-3.3 เมตร หางยาว 1.6-3.3 เมตร มีผิวสีน้ำตาลแดง ไม่มีเกล็ด กินพืช 2 ชนิดเป็นอาหาร การพบเห็นครั้งสุดท้ายเกิดขึ้นเมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 2000 ในประเทศแคเมอรูน โดยเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่าแคเมอรูน 2 คนมีความเชื่อว่าเนื้อโมแกเล-อึมแบมเบมีอาถรรพ์ด้วย เนื่องจากมีเรื่องเล่าว่าเผ่าปิกมีกลุ่มหนึ่งได้ฆ่ามันและกินเนื้อของมัน แล้วจู่ ๆ ทุกคนที่ได้กินเนื้อของมันได้ตายอย่างลึกลับทุกคน ปัจจุบันคาดว่า โมแกเล-อึมแบมเบอาจสูญพันธุ์ไปแล้วก็เป็นได้
เรื่องราวของโมแกเล-อึมแบมเบได้ถูกอ้างอิงถึงในภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 2012 เรื่อง "The Dinosaur Project"
นอกจากนี้แล้วชื่อของโมแกเล-อึมแบมเบยังได้ถูกตั้งเป็นชื่อวิทยาศาสตร์ของปลาน้ำจืดจำพวกปลาไบเคอร์ ซึ่งเป็นฟอสซิลที่มีชีวิตจำพวกหนึ่ง ที่พบในทวีปแอฟริกาด้วย คือ "Polypterus mokelembembe"
ศานตนุ
ท้าวศานตนุ เป็นโอรสของราชาประตีปะ ซึ่งครองกรุงหัสตินาปุระ แคว้นกุรุ ส่วนตัวของท้าวศานตนุ มีพี่น้องรวมอุทร ๓ คน คือ เทวาปิ(ภายหลังได้รับพรให้เป็นอมตะไป)พี่คนโต พาหลีกะ หรือ วาหลีกะ น้องชายคนสุดท้าย และท้าวศานตนุเป็นคนกลาง ซึ่งต่อมาได้ขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์ ในขณะนั้นได้เป็นผู้ให้กำเนิดบุคคลสำคัญของเรื่องมหากาพย์มหาภารตะอีกคนหนึ่ง นั่นก็คือ เจ้าชายเทวพรต หรือตอนหลังถูกขนานนามว่า ภีษมะ นั่นเอง ซึ่งเป็นพระโอรสของท้าวศานตนุและพระแม่คงคา หลังจากอยู่กินกับพระแม่คงคาได้ไม่นาน ก็ได้พระโอรสออกมาหนึ่งพระองค์ ท้าวศานตนุดีใจมาก แต่เมื่อจะเสด็จไปหาพระแม่คงคา ปรากฏว่าพระนางนั้นไม่อยู่กับที่ประทับ และกลับทิ้งพระโอรสลงไปในแม่น้ำ โดยทำอย่างนี้กับพระโอรสถึงเจ็ดพระองค์ด้วยกัน (เมื่อครั้งที่ท้าวศานตนุได้เจอกับพระแม่คงคานั้น ได้ให้สัญญาไว้ว่า จะไม่โกรธไม่เกลียดและจะไม่ซักถามเกี่ยวกับสิ่งที่พระแม่คงคาทำทั้งสิ้น) แต่เมื่อพระแม่คงคาได้ให้ประสูติพระโอรสองค์ที่แปดออกมาท้าวศานตนุก็ทนไม่ไหวและซักถามพระแม่คงคา พระนางจึงตรัสบอกกับพระองค์ว่าจะนำพระโอรสองค์ที่ ๘ (ซึ่งก็คือเจ้าชายเทวพรตหรือภีษมะ) ไปเลี้ยงดูเอง
หลังจากนั้น ๑๖ ปีพระแม่คงคาก็นำพระโอรสองค์ที่ ๘ มาคืนกับท้าวศานตนุ ท้าวศานตนุอยู่กับเจ้าชายเทวพรตอย่างมีความสุขมาประมาณ ๔ ปี และตั้งให้เจ้าชายเทวพรตเป็นพระยุพราช (ผู้มีตำแหน่งจะได้ครอบครองบัลลังก์ต่อจากกษัตริย์) พระองค์ก็เจอกับลูกสาวชาวประมงซึ่งมีกลิ่นกายหอมมาก ชื่อว่า สัตยวดี จึงไปสู่ขอนางกับพ่อของนาง แต่พ่อของนางกลับบอกว่าต้องให้ลูกที่เกิดจากนางสัตยวดีเป็นกษัตริย์ต่อจากท้าวศานตนุแทนเจ้าชายเทวพรต ท้าวศานตนุไม่ตรัสอะไรและกลับไปยังพระราชวัง จากนั้นก็ซึมเศร้าตลอดมา เจ้าชายเทวพรตจึงไปไถ่ถามกับสารถีของพระบิดาว่าเหตุใดหลังจากกลับมาแล้วพระองค์ดูเศร้าโศกผิดปกติ สารถีจึงตอบไปตามความ
เจ้าชายเทวพรตเมื่อเห็นพระบิดาเศร้าโศกเสียพระทัยก็ไม่สบายใจจึงไปที่บ้านของชาวประมงและตกลงว่าพระองค์จะให้ตำแหน่งพระยุพราชแก่น้องชายที่เกิดจากท้าวศานตนุและนางสัตยวดี แต่พ่อของนางกลับไม่พอใจแค่นั้น กลับพูดทำนองที่ว่า "ข้าจะมั่นใจได้อย่างไรว่าลูกหลานที่เกิดจากท่าน เจ้าชายเทวพรต จะไม่มาชิงบัลลังก์ของหลานชายข้า" เจ้าชายเทวพรตก็ค่อนข้างหงุดหงิดแต่ก็ต้องการทำตามพระประสงค์ของพระบิดาจึงให้คำสาบานต่อฟ้าดินว่าจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับบัลลังก์พระราชาและจะไม่แต่งงานมีลูกกับผู้หญิงคนใดอีกตลอดชีวิตอย่างหนักแน่น จึงเป็นที่มาของชื่อที่รู้จักกันดีคือ ภีษมะ
เมื่อท้าวศานตนุอภิเษกสมรสกับนางสัตยวดีไม่นานก็มีพระโอรสสองพระองค์คือ จิตรางคทะ และ วิจิตรวีรยะ จากนั้นไม่นานพระองค์ก็สิ้นพระชนม์
ธงชาติมัลดีฟส์
ธงชาติสาธารณรัฐมัลดีฟส์ มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า พื้นสีเขียว ขอบสีแดง กลางธงมีรูปพระจันทร์เสี้ยวสีขาวปลายหันหลังให้ด้านเสาธง ประกาศใช้อย่างเป็นทางการพร้อมกันกับตราแผ่นดินของมัลดีฟส์ เมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1965 (พ.ศ. 2508)
ธงแบบแรกสุดของหมู่เกาะมัลดีฟส์ ปรากฏหลักฐานแน่นอนว่าเป็นธงพื้นสีแดงเกลี้ยง ซึ่งสุลต่านแห่งมัลดีฟส์ได้ใช้มาจนถึงช่วงประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 20 ต่อมาจึงเพิ่มแถบสีดำสลับขาวที่เรียกในภาษามัลดีฟส์ว่า "ธันทิมาถี" ("Dhandimathi"ދަނޑިމަތި) ไว้ที่ด้านคันธง เพื่อให้เกิดความแตกต่างจากธงอื่นที่ชัดเจนขึ้น สันนิษฐานว่ามีที่มาจากเสาธงเรือตามธรรมเนียมเดิมของมัลดีฟส์ จะมีการทาสีเป็นเกลียวสีขาวสลับดำ ธงนี้มักมีการเข้าใจผิดว่ามีความหมายเกี่ยวข้องกับลัทธิคอมมิวนิสต์ แต่แท้จริงแล้วไม่ได้เป็นเช่นนั้น เพราะกำเนิดของธงนี้มีมาก่อนลัทธิคอมมิวนิสต์อยู่มาก
ต่อมาในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ผลจากการรณรงค์ให้มีการใช้รูปพระจันทร์เสี้ยวเป็นสัญลักษณ์ของศาสนาอิสลามโดยจักรวรรดิออตโตมัน ทำให้เอเมียร์ อับดุล มายิด ดิดี อัครมหาเสนาบดีแห่งรัฐสุลต่านมัลดีฟส์ ตัดสินใจเพิ่มรูปดังกล่าวลงบนธงสีแดงซึ่งใช้มาแต่เดิม โดยรูปพระจันทร์เสี้ยวนั้นเอาปลายหันหน้ามาทางด้านคันธง บรรจุอยู่ในรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าบนพื้นสีแดงอีกชั้นหนึ่ง ลักษณะธงดังที่ได้บรรยายมานี้ ได้ใช้เป็นธงชาติมัลดีฟส์ต่อมาจนถึงปี ค.ศ. 1947 (พ.ศ. 2490)
เมื่อมูฮัมหมัด จาเมเอล ดีดี ได้เริ่มประพันธ์เนื้อร้องของเพลงชาติมัลดีฟส์ใน ค.ศ. 1948 (พ.ศ. 2491) เขาไม่ได้กล่าวถึงแถบสีดำสลับขาวในธงชาติไว้ในเพลง ซึ่งอาจเป็นไปได้ว่า เพราะประชาชนชาวมัลดีฟส์เริ่มเล็งเห็นว่าส่วนดังกล่าวเป็นส่วนที่แปลกแยกไปจากธงชาติ แถบดังกล่าวจึงถูกยกออกไปจากธงชาติมัลดีฟส์ คงไว้แต่รูปธงพระจันทร์เสี้ยวสีขาวบนพื้นสีเขียวขอบแดงเท่านั้น ดังที่ปรากฏอยู่ในปัจจุบัน ธงนี้ได้ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1965 (พ.ศ. 2508) ในปีเดียวกันนั้นเองสุลต่านมูฮัมหมัด ฟารีด ดิดี ได้ประกาศใช้ธงประจำพระองค์สุลต่าน ลักษณะอย่างธงชาติ แต่เพิ่มรูปดาวห้าแฉกสีขาวหน้าพระจันทร์เสี้ยว ซึ่งปัจจุบันนี้ยังคงใช้อยู่ในฐานะธงประธานาธิบดี
ในธงชาติมัลดีฟส์ พื้นนอกสีแดงหมายถึงโลหิตของวีรบุรุษของชาติ ไม่ว่าจะอยู่ในอดีต ปัจจุบัน หรืออนาคต ที่พร้อมจะยอมสละได้เพื่อประเทศชาติ พื้นในสีเขียว หมายถึงสีของต้นมะพร้าว อันเป็นพืชที่มีอยู่มากในท้องถิ่นของประเทศนี้ และเป็นพืชเศรษฐกิจสำคัญมาตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน พระจันทร์เสี้ยวสีขาว หมายถึงศาสนาอิสลาม อันเป็นศาสนาประจำชาติ
ระดับน้ำทะเล
ระดับทะเลปานกลาง* (Mean Sea-Level) หรือ ร.ท.ก. เป็นค่าการวัด ระดับน้ำทะเลขึ้นสูงสุด (High Tide : HT) และลงต่ำสุด (Low Tide : LT) ของแต่ละวันในช่วงระยะเวลาที่กำหนด แล้วนำค่ามาเฉลี่ยเป็นระดับน้ำทะเลปานกลาง สำหรับระยะเวลาที่ทำการรังวัดโดยทั่วไปจะต้องวัดเป็นเวลา 18.6 ปี ตามวัฏจักรของน้ำ ระดับน้ำทะเลปานกลางของแต่ละบริเวณทั่วโลกอาจจะมีความสูงไม่เท่ากัน
ในประเทศไทยใช้เวลาในการวัด 5 ปี โดยเลือกที่ ถนนเกาะหลัก ตำบลเกาะหลัก จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เป็นที่วัด แล้วนำมาหาค่าเฉลี่ย 
เพื่อใช้เป็นค่าระดับน้ำทะเลปานกลาง ให้มีค่า 0.000 เมตร ที่ 11°47'42.92"N/ 99°47'31.40"E ทำการถ่ายโยงมายังหมุด BM-A (ซึ่งถือว่าเป็นหมุดหลักฐานหมุดแรกของประเทศไทย) ที่ 13°46'23.74"N/100°31'45.39"E ซึ่งมีค่าระดับน้ำทะเลปานกลาง 1.4477 เมตร
ประโยชน์ของการวัดระดับน้ำทะเลปานกลาง เพื่อใช้เป็นมาตรฐานในการเปรียบเทียบระดับความสูงต่ำของดิน หรือสิ่งก่อสร้างในงานสำรวจฯ งานก่อสร้างฯ และงานทั่วไป
*มักถูกเขียนว่า ระดับน้ำทะเลปานกลาง หากอ้างอิงจากพจนานุกรมศัพท์ภูมิศาสตร์ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน เล่มพิมพ์ครั้งที่ 4 ใช้คำว่า "ระดับทะเลปานกลาง" 
http://www.rtsd.mi.th/sections/Geodesy/index.php/2011-06-30-04-50-26.html
สมศักดิ์ เทพานนท์
สมศักดิ์ เทพานนท์ (5 มีนาคม พ.ศ. 2467 - 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2537) นักดนตรี และนักประพันธ์คำร้องหลากหลายแนวให้กับ วงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์ และ วงสุนทราภรณ์
ชื่อจริง สมศักดิ์ ทัพทัต เป็นบุตรของนายทองย้อย กับนางระเบียบ ทัพทัต ส่วนนามสกุล เทพานนท์ เป็นนามสกุลของคุณยาย และใช้ในวงการเพลงเท่านั้น เกิดที่ตำบลสำราญราษฎร์ ศึกษาที่โรงเรียนวัดสุทัศน์และโรงเรียนวัดสระเกศ และเข้าศึกษาต่อที่คณะเภสัชศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย แต่เรียนไม่จบเพราะบิดาเสียชีวิต และไม่มีทุนเรียนต่อ
สมัครเข้ารับราชการที่ กองดุริยางค์ทหารเรือ รุ่นเดียวกับ สมยศ ทัศนพันธ์ เสน่ห์ โกมารชุน และสุรสิทธิ์ สัตย์วงศ์ ต่อมาย้ายไปอยู่คณะละครนิยมไทย วงดนตรีเทศบาลนครกรุงเทพ และ วงดนตรีดุริยะโยธินของกองทัพบกไทย
ในปี พ.ศ. 2496 ขณะอายุได้ 29 ปี ครูเวส สุนทรจามร ชวนมาอยู่วงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์ ในตำแหน่งมือกลอง ต่อมาได้เป็นนักร้องและประพันธ์คำร้องให้ครูเอื้อ สุนทรสนาน
เกษียณอายุราชการเมื่อ พ.ศ. 2528 แต่ยังแต่งคำร้องและทำนองไว้อีกหลายเพลง ทั้งเป็นนักร้องรับเชิญให้กับ วงดนตรี สังคีตสัมพันธ์ ของ วินัย จุลละบุษปะ เป็นครั้งคราว
ป่วยเป็นโรคเบาหวาน ในระยะหลังเกิดอาการแทรกซ้อน จนเสียชีวิตเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2537 ขณะอายุได้ 70 ปีขับร้องเพลงไพเราะเป็นที่รู้จักกันทั่วไป เช่น "บ้านนาราตรี" (คู่กับ มาริษา อมาตยกุล) และแต่งคำร้องเพลงจำนวนมาก เช่น "ไทยเพื่อไทย ,แดนดินถิ่นรัก ,รักเธอเสมอ ,เที่ยงคืน ,รักใครกันแน่ ,ไม่รักใครเลย ,รักเถอะรักกันไว้ ,เริงลีลาศ ,เริงเพลงลิมโบ้ ,รักฉันสักคน ,ช่า ช่า ช่า กล่อมใจ ,จุดใต้ตำตอ ,รักต่างแดน ,เปลี่ยวใจ ,สั่งใจ ,ขอให้ได้ดังใจนึก ,นกเขาไพร ,มนต์นางรำ ,ไพรพิศดาร ,หนีไม่พ้น ,พี่รักจริง ,ชีวิตชาวเขา,แม่เนื้อทอง ,ตลุงตื่นเถิดเรา ,เรือนหอรอรัก ฯลฯ
อาร์เธอร์ อีแวนส์
เซอร์อาเธอร์ จอห์น อีแวนส์ อังกฤษ: Sir Arthur John Evans (8 กรกฎาคม พ.ศ. 2394 - 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2484 นักโบราณคดีผู้มีชื่อเสียงของอังกฤษผู้ขุดค้นวังนอสซัสบนเกาะครีต ประเทศกรีก อีแวนส์เกิดที่เมืองแนชมิลลส์ ประเทศอังกฤษ เข้าศึกษาขั้นต้นที่โรงเรียนแฮโรว์ และเข้าศึกษาระดับมหาวิทยาลัยที่วิทยาลัยบราเซโนส มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด และมหาวิทยาลัยกอตติงเก็น ประเทศเยอรมนี
ก่อนที่อีแวนส์จะเริ่มงานที่เกาะครีต นักโบราณคดีชื่อ "มิโนส คาโลไคไนโนส" ได้เปิดหลุมขุดค้นข้องเก็บของที่วังนอสซัสแล้วสองห้องเมื่อ พ.ศ. 2347 แต่รัฐบาลตุรกีได้ยับยั้งการขุดค้นนี้ไว้ก่อนงานขุดค้นจะแล้วเสร็จ อีแวนส์ได้ถอดรหัสที่จารึกบนตราที่ทำด้วยหินบนเกาะครีตในปีเดียวกันและเมื่อครีตได้ประกาศเอกราชเมื่อ พ.ศ. 2443 อีแวนส์ได้ซื้อบริเวณซากวังนอสซัสและเริ่มงานขุดค้น เซอร์อาเธอร์ อีแวนส์ได้ค้นพบ แผ่นดินเผาจากการขุดค้นมากถึง 3,000 แผ่นและเริ่มงานคัดลอกและถอดระหัส และจากการคัดลอกและถ่ายทอดนี้เป็นที่ชัดเจนว่าข้อความบนแผ่นดินเผาเป็นบทเขียนที่มากกว่าหนึ่งบท จากหลักฐานของเซรามิกและและวิชาการลำดับชั้นหิน (stratigraphy) อีแวนส์สรุปว่าอารยธรรมบนเกาะครีตมีมาก่อนอารยธรรมที่เป็นที่รับรู้เมื่อเร็วนี้โดยนักโบราณคดี-นักผจญภัยชื่อ"ไฮน์ริช ชรีมานน์"เป็นผู้เปิดเผย คืออารยธรรมไมซีนี (Mycenae) และไทรีนส์ (Tiryns)
ซากโบราณที่วังนอสซัสแผ่กว้างเป็นเนื้อที่มากถึง 12.5 ไร่ และมีลักษณะความวกวนที่ทำให้อีแวนศนึกถึงเขาวงกตที่มีกล่าวไว้ในเรื่องปรัมปราของกรีกที่สร้างโดยกษัตริย์ไมโนสเพื่อซ่อนพระโอรสประหลาด (monstrous child - คนศีรษะวัว) ดังนั้น อีแวนส์จึงตั้งชื่ออารยธรรมที่เคยมีอยู่ที่พระราชวังยิ่งใหญ่นี้ว่า "อารธรรมมิโนน () เมื่อถึง พ.ศ. 2446 งานขุดค้นวังนอสซัสแล้วเสร็จลงเกือบทั้งหมด เผยให้เห็นความก้าวหน้าของเมืองที่เต็มไปด้วยงานศิลปะและตัวอย่างงานเขียนจำนวนมาก ภาพที่เขียนบนผนังมีภาพวัวเป็นจำนวนมากทำให้อีแวนส์สรุปว่าชาวมิโนนบูชาวัวอย่างแน่นอน
อีแวนส์ได้รับบรรดาศักดิ์เมื่อ พ.ศ. 2454 จากผลงานด้านโบราณคดีและได้มีการจัดสร้างอนุสาวรีย์ของเขาทั้งที่นอสซัสและที่พิพิธภัณฑ์แอชโมลีน ในปี พ.ศ. 2456 เซอร์อีแวนส์ได้ใช้เงินส่วนตัวจำนวน 100 ปอนด์เพื่อเพิ่มทุนการศึกษาที่ร่วมกันตั้งโดยมหาวิทยาลัยลอนดอนและสมาคมโบราณคดีให้เพิ่มเป็นสองเท่าเพื่อเป็นอนุสรณ์แก่ออกัสตัส โวลลาสตัน แฟรงค์ ผู้ได้ทุนในปีนั้นได้แก่มอร์ติเมอร์ วีลเลอร์
เซอร์อาเธอร์ อีแวนส์สมควรที่จะได้รับการจดจำจากความดื้อดึงในการยึดครีตเป็นศูนย์กลางที่นำไปสู่การโต้เถียงที่ไม่มีความเป็นมิตรระหว่างอีแวนส์กับนักโบราณคดีบนแผ่นดินใหญ่ คือคาร์ล เบลเจน และอลัน วาซ
ความชื้นสัมพัทธ์
ความชื้นสัมพัทธ์ () เป็นหน่วยวัดหนึ่งที่นิยมใช้วัดระดับความชื้นในอากาศ มีนิยามคือ อัตราส่วนโดยมวลของไอน้ำในอากาศในขณะหนึ่ง(ที่อุณหภูมิหนึ่ง) ต่อ ไอน้ำสูงสุดที่อากาศ (ที่อุณหภูมินั้น) สามารถแบกรับไว้ได้
เอกลัพย์
เอกลัพย์ (एकलव्य) เป็นบุตรของท้าวหิรัญธนุส ผู้เป็นราชาของชนเผ่านิษาท(พรานป่า) แคว้นนิษาท กับนางสุเลขา เอกลัพย์เป็นผู้ที่มีฝีมือการยิงธนูยอดเยี่ยม และปรารถนาจะเป็นศิษย์ของโทรณาจารย์ แต่โทรณาจารย์ปรารถนาที่จะเป็นครูสอนเฉพาะชนชั้นวรรณะกษัตริย์เท่านั้น จึงไม่รับเอกลัพย์ซึ่งเป็นชนนอกวรรณะเป็นศิษย์ เอกลัพย์ไม่ได้โกรธเคืองโทรณาจารย์แต่อย่างใด และไปฝึกยิงธนูเองในป่าพร้อมกับปั้นรูปโทรณาจารย์ขึ้นมาจากดินที่โทรณาจารย์เคยเหยียบด้วยความศรัทธา เหมือนกับโทรณาจารย์เป็นผู้สอนวิชายิงธนูให้กับตนเอง
วันหนึ่งอรชุนเจอเอกลัพย์เข้าจึงถามชื่อเสียงเรียงนาม ปรากฏว่าเอกลัพย์บอกว่าตนเป็นศิษย์ของโทรณาจารย์ อรชุนเคืองโทรณาจารย์เพราะเคยให้สัญญากันไว้ว่าจะสอนวิชายิงธนูพิเศษให้กับอรชุนเพียงคนเดียว เมื่อโทรณาจารย์ทราบเรื่องจึงให้เอกลัพย์ทำพิธีคุรุทักษิณา(ทำภารกิจเพื่อครูเป็นค่าสอน)โดยการตัดนิ้วหัวแม่มือข้างขวาของเอกลัพย์ ทำให้เอกลัพย์ยิงธนูไม่ได้ เขาจึงเดินกลับ หายเข้าไปในป่าไม่ออกมาอีกเลย และโทรณาจารย์ก็บอกกับอรชุนว่า อรชุนจะเป็นยอดธนูหนึ่งเดียวในปฐพี
ในบางตำนานเล่าว่าเอกลัพย์ไปฝึกยิงธนูโดยไม่ต้องใช้นิ้วหัวแม่มือ และไปเป็นนักธนูของท้าวชราสันธ์ เอกลัพย์ถูกพระกฤษณะสังหารตายในที่สุด
บุตรของเอกลัพย์ คือ เจ้าชายเกตุมัต ต้องการแก้แค้น จึงนำทัพแคว้นนิษาท เข้าร่วมสงครามทุ่งกุรุเกษตร เขาถูกภีมะสังหารในวันที่ 2 ของสงคราม