hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ปางปฐมบัญญัติ
ปางปฐมบัญญัติ เป็นพระพุทธรูปอยู่ในอิริยาบถประทับนั่งขัดสมาธิ ยกฝ่าพระหัตถ์ทั้งสองข้างตะแคงยื่นออกไปข้างหน้า เชื่อว่าเป็นพระพุทธรูปประจำปีวอก
ในสมัยที่พระพุทธเจ้าประทับอยู่ที่นครเวสาลี สุทินกลันทบุตรได้ฟังพระธรรมเทศนา บังเกิดความเลื่อมใสจึงทูลขอบรรพชาอุปสมบท แต่พระพุทธองค์ไม่ทรงประทานให้เพราะจะต้องขออนุญาตจากมารดาบิดาเสียก่อน สุทินจึงกลับไปที่บ้านไปขออนุญาตจากมารดาบิดาให้บรรพชาอุปสมบทแต่มารดาบิดามิยินยอมให้เพราะสุทินเป็นบุตรชายเพียงคนเดียวที่จะต้องมาดูแลสมบัติของตระกูล แม้อ้อนวอน 3 ครั้งก็ไม่ยินยอมเช่นกัน สุทินจึงนอนลงกับพื้นอดอาหารเป็นเวลา 7 วัน มารดาบิดาจึงอ้อนวอนให้ล้มความตั้งใจแต่ไม่ยอม พวกเพื่อนๆมาอ้อนวอนก็ไม่ยอมอีก พวกเพื่อนๆจึงอ้อนวอนมารดาบิดาของสุทินยอมให้สุทินอุปสมบทโดบให้เหตุผลว่า ถ้าสุทินไม่ได้บวชก็จะต้องตายเป็นแน่แท้ แต่ถ้ายอมให้สุทินอุปสมบทแล้วเกิดไม่ยินดีในพรหมจรรย์ก็จะลาสิกขาบทออกมาเอง มารดาบิดาจึงยินยอมในที่สุด สุทินก็ดีใจจึงลุกขึ้นจากพื้นและทานอาหารแล้วไปเข้าเฝ้าทูลขอบรรพชาอุปสมบทจากพระพุทธองค์ เมื่อบวชแล้วจึงประพฤติปฏิบัติอย่างเคร่งครัดอยู่ที่วัชชีคาม
ต่อมาบิดามารดาอยากให้สึกมาดูแลสมบัติของตระกูล พระสุทินยังยินดีในพรหมจรรย์ บิดามารดาจึงออกอุบายต่างๆเพื่อให้พระสุทินสึกออกมาเช่นเอาทรัพย์มาล่อ นำภรรยาเก่ามาแต่งตัวสวยให้พระสุทินหลงใหลแต่ไม่สำเร็จ ต่อมามารดาพระสุทินได้รอให้ภรรยาเก่าของพระสุทินมีระดู(ประจำเดือน)ซึ่งกำหนดจะมีบุตร จึงพางนางไปหาพระสุทินที่ป่ามหาวัน นิมนต์ให้สึกแต่พระสุทินก็ไม่ยินยอมอีก มารดาจึงขอพืชพันธุ์ไว้สืบสกุลเพราะหากไม่มีผู้สืบสกุล ทรัพย์สินทั้งหมดจะถูกยึดตามธรรมเนียมของแคว้นวัชชี พระสุทินจึงคิดว่าพอทำได้เพราะไม่มีการบทบัญญัติสิกขาห้ามเสพเมถุน จึงได้ร่วมประเวณีกับภรรยาเก่าตามคำขอร้องและได้บุตรชายคนหนึ่งเรียกว่า เจ้าพืช ภรรยาของพระสุทินจึงถูกเรียกว่า มารดาของเจ้าพืช ต่อมาในภายหลังทั้งสองมารดาลูกก็ได้ออกบวชบรรลุเป็นพระอรหันต์
ต่อมาพระสุทินเกิดรู้สึกไม่สบายใจจึงเล่าให้ภิกษุทั้งหลายทราบ ภิกษุทั้งหลายก็ติเตียนพระสุทินและนำความกราบทูลแก่พระพุทธองค์ เมื่อความทราบถึงพระพุทธองค์ จึงทรงเรียกประชุมสงฆ์ ทรงไต่สวนกับพระสุทิน พระสุทินก็ยอมรับ พระพุทธองค์ก็ทรงติเตียนพระสุทินเป็นอย่างมาก(ทรงเรียกพระสุทินอย่างแรงด้วยคำว่า โมฆะบุรุษ) ที่ทำกรรมที่ไม่สมควรอย่างยิ่งแก่สมณะ จึงบัญญัติสิกขาบทว่า "ภิกษุเสพเมถุนต้องอาบัติปาราชิกคือขาดจากความเป็นภิกษุทันที" นับเป็นปฐมบัญญัติ คือ ข้อแรกในพระวินัยของพระภิกษุ การประพฤติของพระสุทินสมัยนั้นถือว่ายังไม่ขาดจากความเป็นภิกษุ พระพุทธองค์ไม่ทรงเอาผิด เพราะยังมิได้มีสิกขาบทห้ามไว้ แต่ทรงเอาไว้เป็นอาทิกัมมิกะซึ่งหมายถึงผู้ก่อเหตุให้บัญญัติสิกขาบท เป็นตัวอย่างไว้เพื่อไม่ให้เป็นเยี่ยงอย่าง แต่ถ้าภิกษุใดทำเช่นนี้อีก ถือว่าปาราชิก ขาดจากความเป็นภิกษุทันที
มาลี บุญศิริพันธ์
รองศาสตราจารย์ มาลี บุญศิริพันธ์ คณบดีคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย อดีตคณบดีคณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
รองศาสตราจารย์มาลี บุญศิริพันธ์ เกิดเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2491 ที่กรุงเทพมหานคร จบการศึกษาระดับมัธยมจากโรงเรียนสตรีศรีสุริโยทัย เข้าศึกษาระดับอุดมศึกษา ในแผนกอิสระวารสารศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชนในปัจจุบัน) จบการศึกษาในปี พ.ศ. 2512 จึงเข้าทำงานในตำแหน่งประชาสัมพันธ์ของมหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2513
ต่อมา ในปี พ.ศ. 2514 ทางคณะวารสารศาสตร์ฯ ขอตัวไปเป็นอาจารย์ประจำ หลังจากนั้นจึงเดินทางไปศึกษาระดับปริญญาโทที่มหาวิทยาลัยมิชิแกน สหรัฐอเมริกา โดยได้รับทุนของรัฐบาลแคนาดา
หลังจากจบปริญญาโท ได้อบรมด้านเทคนิคการสอนวารสารศาสตร์ ที่ Tomson Foundation ประเทศอังกฤษ เป็นเวลา 3 เดือนเศษ แล้วต่อด้วยการอบรมด้านการทำหนังสือพิมพ์ที่ประเทศเยอรมนี จากนั้นจึงเดินทางกลับสู่เมืองไทย และเป็นอาจารย์ประจำคณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน ตราบจนปัจจุบัน
มีผลงานมากมาย ทั้งงานเขียนและงานวิจัย งานด้านวิชาการเป็นกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ ในคณะกรรมการปรับปรุงหลักสูตร นิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ และเป็นกรรมการกำกับมาตรฐานการศึกษา ในมหาวิทยาลัยรัฐและเอกชนหลายแห่ง
รองศาสตราจารย์มาลี บุญศิริพันธ์ เข้ารับตำแหน่ง คณบดีคณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชนมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2549 และในปัจจุบัน ได้ปฏิบัติงานในตำแหน่งคณบดี คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย
ด้วยกลวิธีการจัดการเรียนการสอน ลีลาการออกข้อสอบ การตัดเกรด รวมทั้งบรรยากาศภายในชั้นเรียนที่กดดันนักศึกษาแบบไม่เหมือนใคร ทำให้ รศ.มาลี บุญศิริพันธ์ เป็นที่เลื่องลือในหมู่นักศึกษาคณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน โดยเฉพาะอย่างยิ่งนักศึกษาระดับปริญญาโท แต่ถ้าอยู่นอกบรรยากาศของห้องเรียนแล้ว เป็นที่ทราบกันดีเช่นกันว่ารศ.มาลีเป็นอาจารย์ที่ใจดีมาก และที่ต้องกดดันนักศึกษานั้น เพราะต้องการให้นักศึกษาเป็นนักสื่อสารมวลชนที่มีคุณภาพ
รศ.มาลี บุญศิริพันธ์ ถือว่าเป็นคัมภีร์ทางด้านวารสารศาสตร์ที่สำคัญอีกคนหนึ่งของคณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เช่นเดียวกับ อ.สุภา ศิริมานนท์ และ อ.ประชัน วัลลิโก เป็นที่ทราบกันดีว่า รศ.มาลี บุญศิริพันธ์ มีความเชี่ยวชาญทางด้านสื่อสารมวลชนเป็นอย่างยิ่ง โดยเฉพาะความรู้ทางด้านสื่อสิ่งพิมพ์ เพราะได้เขียนตำราทางวิชาการมากมาย และได้อ้างอิงข้อมูลจากคณาจารย์ในหนังสือทางด้านสื่อสารมวลชนอยู่เสมอ และยังไม่รวมถึงงานวิจัยจำนวนมากที่เป็นประโยชน์ต่อวงการสื่อสารมวลชน นอกจากนี้ รศ.มาลี บุญศิริพันธ์ ยังได้รับเชิญไปเป็นวิทยากร กรรมการประจำสมาคม-หน่วยงานต่างๆ รวมถึงเป็นผู้ตัดสินรางวัลทางด้านสื่อสารมวลชนอยู่เสมอ เช่น
-กรรมการกำกับมาตรฐานการศึกษาระดับอุดมศึกษาเอกชน สาขานิเทศศาสตร์ ทบวงมหาวิทยาลัย
- ที่ปรึกษาและผู้ทรงคุณวุฒิโครงการนำร่องความปลอดภัยบนถนนด้านการให้ความรู้และการวาง แผนการ 
รณรงค์สร้างจิตสำนึกความปลอดภัยของบริษัท SWEROAD และกระทรวงคมนาคม ฯลฯ
- ประธานคณะกรรมการประชาสัมพันธ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
- รองประธานกรรมการและประธานอนุกรรมการฝ่ายวิชาการโครงการบัญญัติศัพท์ วิชาการ หนังสือพิมพ์
- ที่ปรึกษาโครงการรณรงค์เสริมสร้างวินัยจราจรเด็กและเยาวชน กระทรวงศึกษาธิการ และกระทรวง คมนาคม
- ประธานกรรมการจัดสัมมนาระหว่างประเทศร่วมกับมหาวิทยาลัยแดนเบอร์ร่า ประเทศออสเตรเลีย
- กรรมการสภาอาจารย์ (2 สมัย)
- อนุกรรมการประชาสัมพันธ์คณะกรรมการป้องกันอุบัติภัยแห่งชาติ
- กรรมการจรรยาบรรณวิชาชีพหนังสือพิมพ์ สมาคมนักข่าวแห่งประเทศไทย พ.ศ. 2550
- กรรมการพิจารณาวารสารดีเด่นสำหรับเยาวชน สำนักงานคณะกรรมการประสาน
ปางปลงกรรมฐาน
ปางปลงกรรมฐาน เป็นพระพุทธรูปอยู่ในอิริยาบถประทับยืน พระหัตถ์ซ้ายทรงธารมะกร (ไม้เท้า) ยื่นพระหัตถ์ขวาออกไปข้างหน้า ทอดพระเนตรลงเบื้องต่ำ เป็นกิริยาชักผ้าบังสุกุล บางแบบพระหัตถ์ซ้ายห้อยลงทาบที่พระเพลา (ตัก) หรือเรียกอีกอย่างว่าปางชักผ้าบังสุกุล
ครั้งหนึ่งพระพุทธเจ้า มีพระประสงค์จะนำผ้าขาวที่ห่อศพมาซักย้อมเป็นผ้าสังฆาฏิ จึงเสด็จไปพิจารณาปฏิกูลสัญญา แล้วทรงชักผ้าบังสุกุลและนำมาซักตากให้หมดกลิ่นซากศพ แล้วเย็บเป็นจีวร ในพุทธประวัติเล่าว่าท้าวสักกเทวราชเสด็จลงมาช่วยทำจีวร ตักแต่ซัก ตาก และเย็บเสร็จภายในคืนเดียว ผ้าจีวรผืนนี้พระพุทธองค์ทรงนำมาทำผ้าสังฆาฏิ ภายหลังได้ประทานผ้าผืนนี้แก่พระมหากัสสปะ ผู้เป็นเอตทัคคะด้านถือธุดงค์
ปางอธิษฐานเพศบรรพชิต
ปางอธิษฐานเพศบรรพชิต เป็นพระพุทธรูปอยู่ในอิริยาบถประทับนั่งขัดสมาธิ พระหัตถ์ซ้ายหงายบนพระเพลา (ตัก) พระหัตถ์ขวายกขึ้น ตั้งฝ่าพระหัตถ์เสมอพระอุระ (อก) เบนฝ่าพระหัตถ์ไปทางซ้าย อันเป็นกิริยาสำรวมจิตอธิษฐานเพศบรรพชิต
เมื่อพระโพธิสัตว์เจ้าชายสิทธัตถะเสด็จออกพ้นเขตกรุงกบิลพัสดุ์จนมาถึงฝั่งแม่น้ำอโนมา จึงเสด็จลงจากหลังม้า ประทับเหนือหาดทรายริมฝั่งแม่น้ำ รับสั่งแก่นายฉันนะว่า พระองค์จักบรรพชาถือเพศเป็นบรรพชิต ณ ที่นี้ ให้นำเครื่องประดับและม้ากัณฐกะกลับพระนคร เจ้าชายสิทธัตถะทรงตั้งพระทัยว่า เมื่อได้ตรัสรู้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแล้ว จะเสด็จกลับมาเทศนาโปรดพระประยูรญาติ
ม้านิลมังกร
ม้านิลมังกร หรือ ม้ามังกร สัตว์ประหลาดในวรรณคดีไทยเรื่องพระอภัยมณี ตามจินตนาการของสุนทรภู่ เป็นพาหนะของสุดสาคร โดยสุนทรภู่ได้รจนาถึงลักษณะของม้านิลมังกรไว้ว่า
โดยที่สุนทรภู่แต่งให้ม้านิลมังกร ปรากฏตัวครั้งแรกที่ชายหาด เกาะแก้วพิสดาร และสุดสาครไปพบเข้า เป็นสัตว์ดุร้าย มีอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ต่าง ๆ สุนทรภู่ได้ให้รายละเอียดความเป็นมาของสัตว์ประหลาดนี้ โดยแต่งให้พระโยคีหรือพระฤๅษีแห่งเกาะแก้วพิสดาร ได้รับฟังคำบอกเล่าของสุดสาครแล้วเพ่งดูทางใน จึงรู้ถึงที่มาของสัตว์ประหลาดนี้ ว่า
พระทรงศิลป์ยินสุดสาครบอก นึกไม่ออกอะไรกัดหรือมัจฉา
จึงเล็งญาณฌานชิดด้วยฤทธา ก็รู้ว่าม้ามังกรสมจรกัน
ครั้นลูกมีศีรษะมันเหมือนพ่อ ตัวตีนต่อจะเหมือนแม่ช่างแปรผัน
หางเป็นนาคมาข้างพ่อมันต่อพันธุ์ พระนักธรรม์แจ้งกระจ่างด้วยทางฌาน
จึงนึกว่าม้านี้มันมีฤทธิ์ จำจะคิดจับไว้ให้พระหลาน
ได้ตามติดบิตุรงค์พบวงศ์วาน สิทธาจารย์ดีใจจึงไขความ
ม้าตัวนี้ดีจ้านเจียวหลานเอ๋ย เป็นกะเทยเขี้ยวเพชรไม่เข็ดขาม
จับไว้ขี่มีสง่ากล้าสงคราม จะได้ตามบิตุเรศไปเขตคัน
กล่าวคือ สัตว์ประหลาดนี้เป็นลูกผสม เกิดจากการผสมพันธุ์ระหว่างม้า (แม่) กับมังกร (พ่อ) ลูกที่ออกมาเป็นครึ่งม้าครึ่งมังกร ส่วนหัวเป็นมังกรเหมือนพ่อ ส่วนตัวจนถึงขาเป็นม้าเหมือนแม่ มีหางนาค และเป็นกะเทย (สุนทรภู่น่าจะได้ความคิดมาจากการผสมข้ามพันธุ์ม้ากับลา ทำให้ได้ลูกออกมาเป็นล่อ ซึ่งจะไม่สามารถสืบพันธุ์ต่อได้)
พระโยคีได้สอนมนต์ให้สุดสาครใช้กำราบม้ามังกร รวมทั้งให้ไม้เท้าวิเศษของตนไปใช้ต่อสู้กับม้ามังกรด้วย ในที่สุด ม้านิลมังกร ก็ถูกปราบจนเชื่องกลายเป็นสัตว์พาหนะของสุดสาคร และเป็นสัตว์เลี้ยงที่ซื่อสัตย์ภักดีต่อนาย จากการมาช่วยสุดสาครที่ตกหน้าผาจากการทำร้ายของชีเปลือย
ลักษณะของม้านิลมังกร ตัวเป็นม้าหัวเป็นมังกร หางเหมือนนาค ลำตัวเป็นเกล็ดสีดำแวววาว เหมือนดั่งชื่อ กินอาหารได้หลายอย่าง สันนิษฐานว่า สุนทรภู่จินตนาการมาจาก กิเลน (Kirin)ของจีน ในวรรณคดีของจีนเรื่องต่าง ๆ ที่เข้าสู่ประเทศไทยแล้วในเวลานั้น เช่น ไซฮั่น เพราะไม่ปรากฏสัตว์ลักษณะเช่นนี้ในความเชื่อหรือวรรณคดีเรื่องใดของไทยมาก่อน
ปัจจุบัน ม้านิลมังกรใช้เป็นทั้งสัญลักษณ์และฉายาของสโมสรระยองเอฟซี สโมสรฟุตบอลในระดับไทยลีกดิวิชั่น 1
ภาษาดอตเน็ต
ภาษาดอตเน็ต () เป็นประเภทภาษาโปรแกรม โดยโปรแกรมที่พัฒนาจะทำงานบนดอตเน็ตเฟรมเวิร์ก ซึ่งไม่ว่าภาษาดอตเน็ตไหนที่ใช้ ตัวแปลโปรแกรมจะทำการแปลมาเป็นภาษากลาง (MSIL) และเมื่อโปรแกรมถูกเรียกใช้ CLR ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของดอตเน็ตเฟรมเวิร์กจะทำการแปลเป็นโค้ดที่เหมาะสมสำหรับเครื่องคอมพิวเตอร์นั้นๆ ขั้นตอนนี้สามารถทำได้ในการแปลครั้งแรกเช่นกันหากต้องการ
ปัจจุบันนี้มีภาษาดอตเน็ตมีมากกว่า 40 ภาษา โดยไมโครซอฟท์ได้พัฒนาและรองรับภาษาดอตเน็ตหลักๆคือ C# VB.NET และ C++/CLI ซึ่งที่เหลือนั้นพัฒนาโดยผู้อื่น"โปรดทราบ: หลายภาษาในนี้มีทั้งรุ่นที่ทำงานบนดอตเน็ต และรุ่นธรรมดา"
ยอดเขาอากอนกากวา
อากอนกากวา () ตั้งอยู่ในประเทศอาร์เจนตินา เป็นยอดเขาที่ตั้งอยู่บนเทือกเขาแอนดีสที่มีแนวยาวที่สุดในโลก ใกล้เขตติดต่อพรมแดนประเทศชิลี มีความสูง 6,959 เมตร ซึ่งเป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในทวีปอเมริกาใต้และเคยเป็นแหล่งที่อยู่ของชนเผ่าต่าง ๆ แล้ว ยังมีเมืองลอยฟ้าอันเป็นโบราณสถานสำคัญอีกด้วย
นั่งร้าน
นั่งร้าน เป็นโครงสร้างชั่วคราวใช้ในงานก่อสร้างและซ่อมแซม ใช้สำหรับให้ช่างก่อสร้างปีนขึ้นไปที่สูง และเหยียบขึ้นไปเพื่อทำงาน รวมถึงใช้ในการวางสิ่งของที่จำเป็น และเมื่อก่อสร้าง ซ่อมแซมงานเสร็จ จะเก็บนั่งร้านออกทันที ไม่มีการเก็บนั่งร้านไว้
วัสดุที่ใช้ทำนั่งร้านมีความหลากหลายขึ้นอยู่กับสภาพแวดล้อมและงบประมาณ โดยนั่งร้านที่นิยมใช้จะสร้างจากเหล็กท่อ และมีแผ่นไม้วางพาดสำหรับวางยืน ในขณะที่บางท้องที่อาจมีการใช้ไม้ไผ่ได้
ประเภทของนั่งร้านที่ใช้โดยทั่วไป แบ่งออกเป็น 6 ประเภท
นั่งร้านแต่ละประเภทย่อมมีความเหมาะสมในการใช้งานเฉพาะอย่างตามสภาพการก่อสร้าง ผู้ใช้งานจะต้องเลือกประเภทให้เหมาะสมกับแต่ละงาน เพื่อความปลอดภัยในการใช้นั่งร้านควรพิจารณาดังนี้
ประกาศกระทรวงมหาดไทยฉบับนี้ ได้กำหนดสาระในเรื่อง การออกแบบนั่งร้าน การสร้างนั่งร้าน การใช้นั่งร้าน นั่งร้านมาตรฐาน การคุ้มครอง ความปลอดภัย มาตรฐานเกี่ยวกับอุปกรณ์คุ้มครองความปลอดภัย โดยมีสาระสำคัญดังนี้ 
การทำงานสูงเกิน 2 เมตรขึ้นไป ต้องสร้างนั่งร้าน 
กรณีไม่ปฏิบัติตามข้อกำหนดแบบ นั่งร้านมาตรฐาน ต้องจัดให้มีวิศวกรเป็น ผู้ออกแบบ และกำหนด รายละเอียดนั่งร้าน 
กรณีที่มีการใช้ลิฟท์ขนส่งวัสดุชั่วคราว ห้ามยึดโยงหอลิฟท์กับนั่งร้าน และต้องป้องกัน การกระแทกนั่งร้านระหว่างขนวัสดุขึ้น-ลง 
พื้นนั่งร้านต้องมีความกว้างไม่น้อยกว่า 35 เซนติเมตร 
ต้องทำราวกันตกสูงจากพื้นนั่งร้าน 0.40-1.10 เมตร โดยรอบๆ นอกนั่งร้าน 
ต้องจัดทำบันไดเพื่อใช้ขึ้น-ลงในนั่งร้าน 
ต้องจัดผ้าใบหรือวัสดุอื่นปิดคลุมโดยรอบๆ นอกนั่งร้าน 
ต้องมีแผงไม้หรือผ้าใบปิดคลุมส่วนที่กำหนดเป็นช่องทางเดินใต้นั่งร้าน 
กรณีมีการทำงานหลายๆ ชั้นพร้อมกัน ต้องจัดสิ่งป้องกันอันตรายต่อผู้ที่ทำงาน ในขั้นถัดลงไป 
กรณีพื้นนั่งร้านลื่นหรือมีพายุฝน ห้ามลูกจ้างทำงานบนนั่งร้าน 
กรณีติดตั้งนั่งร้านใกล้สายไฟที่ไม่มีฉนวนหุ้ม หรืออุปกรณ์ไฟฟ้า ต้องให้ดำเนินการ จัดให้มีการหุ้มฉนวนที่เหมาะสม 
ต้องจัดอุปกรณ์คุ้มครองความปลอดภัยส่วนบุคคลให้ลูกจ้างสวมใส่ตามประเภท ของงานตลอดเวลาการทำงาน
การแบ่งโหลดของน้ำหนักคำนวณabbtool.com
scaffoldthai.com/th/articles
maxliger.co.th
โรงเรียนเทศบาล 4 (บ้านเชียงราย)
โรงเรียนเทศบาล 4 (บ้านเชียงราย) เป็นโรงเรียนตั้งอยู่ที่จังหวัดลำปาง
เอตทัคคะ
เอตทัคคะ หมายถึง ผู้ยอดเยี่ยมในทางใดทางหนึ่งเป็นพิเศษ เป็นตำแหน่งที่พระพุทธเจ้าได้ประทานแต่งตั้งให้พระสาวกของพระองค์ คือ ภิกษุ ภิกษุณี อุบาสก อุบาสิกา ผู้มีความรู้ความสามารถเด่นกว่าท่านอื่น ๆ ในด้านนั้น ๆ และตำแหน่งเอตทัคคะแต่ละตำแหน่งทรงแต่งตั้งเพียงรูปเดียวท่านเดียวเท่านั้น ในแต่ละพุทธบริษัทแต่ละฝ่าย
เอตทัคคะ นั้น คือ ตำแหน่งที่พระพุทธเจ้ายกย่องพุทธสาวก ว่า เป็นผู้ยอดเยี่ยมในทางใดทางใดหนึ่ง เป็นผู้ประเสริฐสุด ตำแหน่ง เอตทัคคะ นี้ ย่อมได้โดยเหตุ 4 ประการคือ
ประพันธ์ศักดิ์ กมลเพ็ชร
ประพันธ์ศักดิ์ กมลเพ็ชร (7 ธันวาคม พ.ศ. 2481 -) สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ระดับอุดมศึกษาจากคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นอดีตอาจารย์ประจำคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในช่วงเหตุการณ์ 14 ตุลา พ.ศ. 2516 เป็น 1 ใน 13 นักเคลื่อนไหวทางการเมืองที่ถูกจับเนื่องจากแจกใบปลิวเรียกร้องรัฐธรรมนูญ ที่เรียกว่า "13 ขบถ รัฐธรรมนูญ" และเขียนหนังสือเรื่อง ธารอธิปไตย หลังจากเหตุการณ์นี้ ได้เป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ที่ประชุมร่างรัฐธรรมนูญ ที่ราชตฤณมัยสมาคม (สนามม้านางเลิ้ง) ด้วย
นายประพันธ์ศักดิ์ เคยเล่นการเมือง เคยเป็นผู้สมัคร ส.ส. สังกัดพรรคไทยธิปัตย์ ในปี พ.ศ. 2512 และได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516 กระทั่งตั้งพรรคการเมืองมาหลายพรรค อาทิ พรรครัฐบุรุษ พรรคไทยธิปัตย์ แต่ไม่ประสบความสำเร็จ ปัจจุบันยังติดตามการเมืองอย่างใกล้ชิดและเข้มข้น โดยทำการเมืองภาคประชาชน โดยมีแนวความคิดเรื่อง "สภาราษฎร" ที่จะให้ราษฎรทั่วไปเป็นเจ้าของสภาและประชาธิปไตยอย่างแท้จริง ในเหตุการณ์การขับไล่ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ให้ลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2549 ได้เข้าร่วมมาตั้งแต่ต้นและแสดงความคิดเห็น วิพากษ์วิจารณ์อย่างรุนแรง แม้ร่างกายจะไม่เอื้ออำนวยก็ตาม เนื่องจากเป็นอัมพฤกษ์ต้องนั่งอยู่บนรถเข็น
ฟุตบอลทีมชาติคีร์กีซสถาน
ฟุตบอลทีมชาติคีร์กีซสถาน เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนจากประเทศคีร์กีซสถาน ภายใต้การดูแลของสหพันธ์ฟุตบอลสาธารณรัฐคีร์กีซ ทีมชาติคีร์กีซสถานเริ่มครั้งแรกภายหลังจากที่ ประเทศคีร์กีซสถานได้แยกตัวออกจากสหภาพโซเวียต โดยเกมแรก แข่งกับทีมชาติอุซเบกิสถาน ในวันที่ 23 สิงหาคม 2535 (ค.ศ. 1992) โดยในปี 2537 (ค.ศ. 1994) ได้เข้าร่วมกับฟีฟ่าและเอเอฟซี
ทีมชาติคีร์กีซสถานนั้นยังไม่มีผลงานที่โดดเด่นในระดับโลกหรือในระดับเอเชียเท่าใดนัก แต่ในปี 2549 (ค.ศ. 2006) ได้อันดับที่ 3 ในฟุตบอลเอเอฟซีแชลเลนจ์คัพ
พระอสีติมหาสาวก
พระอสีติมหาสาวก คือ พระสาวกผู้ใหญ่ 80 องค์ของพระพุทธเจ้า
คำว่า "อสีติมหาสาวก" เป็นคำสมาสประกอบด้วยคำ "อสีติ" และ "มหาสาวก" คำว่า "อสีติ" แปลว่า แปดสิบ ส่วน "มหาสาวก" ประกอบด้วยคำว่า "มหา" ซึ่งเป็นคุณศัพท์แปลว่า ใหญ่, มาก, สำคัญ และคำว่า "สาวก" ซึ่งเป็น คำนามกิตก์ ประกอบรูปมาจากธาตุ "สุ" (ฟัง) ลง ณฺวุ ปัจจัย สำเร็จรูปเป็น "สาวก" แปลว่า "ผู้ฟัง"
คำว่า "อสีติมหาสาวก" ไม่มีในพระไตรปิฎก แต่ปรากฏอยู่ในหนังสืออรรถกถาต่าง ๆ คือ ธัมมปทัฏฐกถา สุมังคลวิลาสินี และปรมัตถทีปนี โดยไม่ระบุรายนามว่ามีท่านใดบ้าง
เนื่องจากไม่ปรากฏรายนามพระอสีติมหาสาวกในคัมภีร์ นักวิชาการสมัยหลังจึงตั้งเกณฑ์กำหนดพระอสีติมหาสาวกขึ้นเอง เช่น สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส ทรงวินิจฉัยไว้ในหนังสือ "อนุพุทธประวัติ" ดังนี้
รวมเป็น 69 องค์ ที่เหลืออีก 11 องค์ ทรงวินิจฉัยเลือกพระสาวกในมัชฌิมโพธิกาลและปัจฉิมโพธิกาลจนได้ครบ 80 องค์
อนึ่ง ในการเลือกพระสาวกแล้วจัดเข้า เป็นพระอสีติมหาสาวกนั้น ยังมีข้อที่น่าศึกษาเพิ่มเติมคือ เกิดมีขึ้นในยุคใด จากเหตุผลที่กล่าวมานี้ทำให้สันนิษฐานได้ว่า น่าจะมีเค้ามาตั้งแต่สมัยพุทธกาลแล้ว โดยเห็นได้จากคำเรียกที่ว่า ‘พระสาวกเถระ ผู้มีชื่อเสียง’ ซึ่งเท่าที่ระบุนามไว้ ก็เป็นอสีติมหาสาวกทั้งหมด แต่มาเด่นชัดขึ้นในยุคสมัยของพระอรรถกถาจารย์ในลังกา
ทั้งนี้เพราะธัมมปทัฏฐกถา ก็ดี สุมังคลวิลาสินี ก็ดี ซึ่งเป็นคัมภีร์ที่มีคำว่า “มหาสาวก” และ ‘อสีติมหาสาวก’ ปรากฏอยู่ล้วนเป็นคัมภีร์ที่แต่งขึ้นในลังกา หรือในยุคที่การศึกษาพระพุทธศาสนาในลังกากำลังรุ่งเรือง โดยพระอรรถกถาจารย์ผู้มีชื่อเสียงคือพระพุทธโฆษาจารย์ ผู้มีชีวิตอยู่ระหว่าง ปี พ.ศ. 900-1000 พุทธศาสนิกชนในยุคนั้นและยุคต่อมาทั้งพระและฆราวาส ต่างนิยมยกย่องในตัวพระอสีติมหาสาวกมาก คัมภีร์มหาวงศ์กล่าวว่า
พระเจ้าพุทธทาสแห่งลังกามีพระราชบุตร 8 องค์ล้วนทรงสุรภาพแกล้วกล้าการรณรงค์สงคราม ทรงขนานนามพระกุมารนั้นตามพระอัชฌาสัยของพระองค์ให้คงนามพระอสีติมหาสาวกทั้งหลาย พระเจ้าพุทธทาสองค์นี้ ได้แวดล้อมด้วยพระราชบุตรทั้งหลายอันทรงพระนามตาม พระอสีติมหาสาวกว่า สารีบุตร เป็นอาทิ พระองค์ทรงรุ่งเรืองอยู่ดูประหนึ่งว่าองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ฉะนั้น
สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส ทรงวินิจฉัยรายนาม "พระสาวกผู้ใหญ่ 80 รูป" ไว้ในหนังสือ"พุทธานุพุทธประวัติ" ดังนี้
สมาคมขนส่งทางอากาศระหว่างประเทศ
สมาคมขนส่งทางอากาศระหว่างประเทศ ( - IATAS) หรือ ไออาตา
เป็นองค์การระหว่างประเทศที่ดำเนินงานโดยภาคเอกชนระดับโลก ที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2488 ที่กรุงฮาวานา ประเทศคิวบา โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อส่งเสริมความปลอดภัยการขนส่งทางอากาศ และถูกต้องตามหลักเศรษฐกิจ หาทางให้มีการร่วมมือกันระหว่างสายการบินสมาชิก ส่งเสริมมาตรฐานการบริการการด้านการขนส่งทางอากาศ
สมาคมขนส่งทางอากาศระหว่างประเทศ จัดตั้งขึ้นตามกฎหมายพิเศษของประเทศแคนาดา ปัจจุบันมีสมาชิกรวมกันมากว่า 112 สายการบิน มีหน้าที่หลักคือ
ท่าอากาศยานภูเก็ต
ท่าอากาศยานนานาชาติภูเก็ต หรือ สนามบินภูเก็ต เป็นสนามบินตั้งอยู่ที่ เหนือสุดของเกาะภูเก็ตเป็นท่าอากาศยานที่มีเที่ยวบินหนาแน่นเป็นอันดับที่สามของประเทศ รองจากท่าอากาศยานนานาชาติสุวรรณภูมิ และท่าอากาศยานนานาชาติดอนเมือง มีเที่ยวบินทั้งในและต่างประเทศ บินมาลงทุกวัน ซึ่งเป็นจังหวัดที่มีมาตรฐานทั้งในด้านการท่องเที่ยว เศรษฐกิจ ท่าอากาศยานนานาชาติภูเก็ต ตั้งอยู่เลขที่ 222 ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4026 ตำบลไม้ขาว อำเภอถลาง จังหวัดภูเก็ต ห่างจากตัวเมืองภูเก็ตประมาณ 32 กิโลเมตร เนื้อที่โดยประมาณ 94,800 ตารางเมตร แท๊กซี่เวย์ 8 จุด ทิศเหนือเป็นภูเขา ทิศใต้เป็นสวนยางพารา ทิศตะวันตกเป็นชายฝั่งทะเลอันดามัน สามารถรองรับผู้โดยสารได้ 6,500,000 คนต่อปี โดยในปี พ.ศ. 2557 บริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน) มีแผนที่จะขยายสนามบินแห่งนี้ ซึ่งจะช่วยให้สนามบินสามารถรองรับผู้โดยสารได้ 12,500,000 คนต่อปี ปัจจุบันส่วนต่อขยายอาคารผู้โดยสารระหว่างประเทศแห่งใหม่ได้เปิดใช้บริการแล้ว ในปี พ.ศ. 2561 ท่าอากาศยานภูเก็ต รับผู้โดยสารทั้งหมด 25 ประเทศทั่วโลก ได้แก่
ประเทศอังกฤษ ประเทศอิตาลี ประเทศเยอรมนี ประเทศจีน ประเทศรัสเซีย ประเทศสวีเดน ประเทศกาตาร์ ประเทศมาเลเซีย ประเทศอินเดีย ประเทศตุรกี ประเทศเกาหลีใต้ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ประเทศฟินแลนด์ ประเทศคีร์กีซสถาน ประเทศเวียดนาม ประเทศสิงคโปร์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ประเทศกัมพูชา ประเทศพม่า ประเทศออสเตรเลีย ประเทศยูเครน ประเทศเดนมาร์ก ประเทศโปแลนด์ ประเทศอิหร่าน ประเทศนอร์เวย์
โดยประเทศนอร์เวย์ทำการบินเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม 2561 สายการบิน TUI Nordic จาก ท่าอากาศยานออสโล การ์เดอร์มอน และประเทศอิตาลี โดยสายการบิน Neos ทำการบินจาก ท่าอากาศยานมิลาโนมัลเปนซาเมืองมิลานแวะ ท่าอากาศยานนานาชาติฟู้โกว๊ก ปลายทางท่าอากาศยานภูเก็ต ในเที่ยวบิน NO279ไม่รวม ฮ่องกง และ มาเก๊า ซึ่งเป็นเขตบริหารพิเศษ
ในวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2562 สายการบินอุซเบกิสถานแอร์เวย์ ทำการบินจากเมืองทาชเคนต์ ประเทศอุซเบกิสถาน มายังท่าอากาศยานภูเก็ตในเที่ยวบิน HY535/HY536 นับเป็นประเทศล่าสุดที่ทำการบินมายังท่าอากาศยานภูเก็ต
โรงเรียนพยัคฆภูมิวิทยาคาร
โรงเรียนพยัคฆภูมิวิทยาคาร เป็นโรงเรียนประจำอำเภอพยัคฆภูมิพิสัย จังหวัดมหาสารคาม เปิดการเรียนการสอนระดับมัธยมศึกษา สังกัดสนักงานเขตพื้นที่การศึกษามหาสารคาม เขต 2 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ เครือข่ายพัฒนาคุณภาพการศึกษา สารคามใต้ความเป็นมาการก่อตั้ง โรงเรียนพยัคฆภูมิวิทยาคารก่อตั้งเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2511 สังกัดกองการมัธยมศึกษา กรมสามัญศึกษา เปิดทำการสอบระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น เมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2511 โดยระยะแรกได้อาศัยอาคารเรียนของโรงเรียนพยัคฆภูมิพิสัย ซึ่งเป็นโรงเรียนประถมศึกษาตอนปลาย กรมสามัญศึกษา เป็นสถานที่เรียนชั่วคราว
ในปี พ.ศ. 2511 ได้รับงบประมาณก่อสร้างอาคารเรียนแบบ 212 จำนวน 4 ห้องเรียน 1 หลัง ณ บริเวณที่ตั้ง โรงเรียนพยัคฆภูมิวิทยาคารในปัจจุบัน
วันที่ 16 พฤษภาคม 2512 ได้ย้ายมาเรียนที่โรงเรียนพยัคฆภูมิวิทยาคารโดยมี นายสุรศักดิ์ ภูมิภักดิ์ ศึกษาธิการอำเภอพยัคฆภูมิพิสัย รักษาการในตำแหน่งครูใหญ่เป็นคนแรก ต่อมา นายบุญเสริม พลศรีพิมพ์ ได้ย้ายมาดำรงตำแหน่งครูใหญ่
ปี พ.ศ. 2519 กระทรวงศึกษาธิการ ได้ประกาศยุบโรงเรียนพยัคฆภูมิพิสัย สังกัดกองประถมศึกษา กรมสามัญศึกษา รวมกับโรงเรียนพยัคฆภูมิวิทยาคาร เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอชื่อว่า "โรงเรียนพยัคฆภูมิวิทยาคาร" มาจนกระทั่งปัจจุบัน
ในปี พ.ศ. 2521 โรงเรียนได้รับอนุมัติให้เปิดสอนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย
ในปี พ.ศ. 2531 โรงเรียนได้รับอนุมัติตำแหน่งหัวหน้าสถานศึกษาให้เป็นผู้อำนวยการระดับ 8 และผู้ช่วยผู้อำนวยการระดับ 7
ปัจจุบัน มีนักเรียน 2,826 คน บุคลากรทางการศึกษา 107 คน (ข้อมูล ณ วันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2560)
เนื้อที่ทั้งหมดของโรงเรียน มี 115 ไร่ 2 งาน 82 ตารางวา โดยที่ดินของโรงเรียนแบ่งเป็น 2 แปลง แปลงที่ 1 อยู่ติดถนนสุวรรณวงศ์ เนื้อที่ 37 ไร่ 3 งาน 90 ตารางวา เป็นที่ตั้งอาคารเรียนปัจจุบัน แปลงที่2 อยู่ติดถนนสายบ้านสี่เหลี่ยม-พยัคฆ์ เนื้อที่ 77 ไร่ 2 งาน 92 ตารางวา เป็นที่ตั้งบ้านพักครูและสนามกีฬา
สำนักงานบริหารการบินแห่งชาติ
สำนักงานบริหารการบินแห่งชาติ () เป็นหน่วยงานที่รับผิดชอบด้านการบินแห่งชาติของสหรัฐอเมริกา อยู่ในสังกัดกระทรวงคมนาคม คอยวางระเบียบและควบคุมตลอดจนตรวจสอบงานการบินพลเรือนของอเมริกา และยังเป็นผู้ให้คำแนะนำแก่หน่วยงานด้านการบินพลเรือนของประเทศต่างๆทั่วโลก เมื่อแรกก่อตั้งใช้ชื่อว่า สำนักการบินแห่งชาติ (Federal Avation Agency) ก่อนที่จะเปลี่ยนมาใช้ชื่อปัจจุบันในปี พ.ศ. 2509
สำนักงานบริหารการบินแห่งชาติมีสำนักงานใหญ่อยู่ในวอชิงตัน ดี.ซี. และยังมีศูนย์อุตุนิยมวิทยาการบินอยู่อีก 11 แห่งในรัฐนิวเจอร์ซีย์, โอคลาโฮมา, อลาสกา, วอชิงตัน, แคลิฟอร์เนีย, เท็กซัส, มิสซูรี, อิลลินอยส์, จอร์เจีย, นิวยอร์ก และ แมสซาชูเซตส์
80 pan
80_pan หรือ 80★PAN! เป็นวงดนตรี เจ-ป๊อป ในสังกัดของ Victor Entertainment โดยเพลงของพวกเธอผสมผสานไปด้วย ป็อป,แร็พ และ ร็อค โดยพวกเธอเปิดตัวครั้งแรกในเดือน สิงหาคม 2005 ภายใต้ชื่อว่า ฮาเร็นชิ☆พันช์ โดยมาเปลี่ยนชื่อวงเป็น 80★PAN! ในวันที่ 26 มีนาคม 2550 และเป็น 80_pan เมื่อ 5 เมษายน 2551
Harenchi☆Punch เป็นวงไอดอลของ Victor Entertainment ที่ประกอบไปด้วยนักร้องสาว 3 คนที่อาศัยในเขตคันไซ โดยเริ่มจาก โอกาซาวาระ โทโมมิ ได้ถูกค้นพบด้วยนิตยสาร Kyoto CD! ในขณะที่นิตยสารนั้นกำลังประกาศรับสมัครไอดอลหน้าใหม่ เปิดตัวครั้งแรกในปี 2004 โทโมมิ ฝันไว้ว่าจะตั้งวงดนตรี จึงได้ไปเสนอกับโปรดิวเซอร์ว่า "พวกเราจะเป็นไอดอลที่ร้องเพลงไปด้วย!" วงดนตรีของพวกเธอนั้นดูคล้ายกับนักร้องดังอย่าง Avril Lavigne, Ashley Simpson และ Hilary Duff ด้วยการผสมผสานเสียงที่ไพเราะชวนฟังของพวกเธอทำให้ได้รับกระแสตอบรับจากแฟนๆ เป็นอย่างมาก
ชื่อวงนี้มีความหมายถึงการที่จะกำจัดความโกหกหลอกลวงในโลกทุกๆ วันนี้ และเพื่อจะทำให้โลกที่กลายเป็นที่ๆ ดีกว่าให้ได้
ในวันที่ 26 มีนาคม 2550 โทโมมิได้ประกาศว่าจะเปลี่ยนชื่อวงเป็น "80★PAN!" ในงานคอนเสิร์ตของพวกเธอเอง
เจ้าพระยายมราช (ปั้น สุขุม)
มหาอำมาตย์นายก มหาเสวกเอก นายพลเสือป่า นายพันเอก นายนาวาอากาศเอก เจ้าพระยายมราช (ปั้น สุขุม) (15 กรกฎาคม พ.ศ. 2405 - 30 ธันวาคม พ.ศ. 2481) อดีตผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล อภิรัฐมนตรี เสนาบดีกระทรวงโยธาธิการ เสนาบดีกระทรวงนครบาล ทั้งยังเป็นผู้ควบคุมการก่อสร้าง การประปานครหลวง การไฟฟ้ามหานคร ถนนและสะพานในกรุงเทพมหานครอีกด้วยท่านเจ้าพระยายมราช สมรสกับ ท่านผู้หญิงตลับ ยมราช
(สกุลเดิม: ณ ป้อมเพชร์) ธิดาพระยาไชยวิชิตสิทธิศาสตรา (นาค ณ ป้อมเพชร์) กับมีภรรยาอื่น ชื่อ คุณโต (ณ ป้อมเพชร), คุณน้อม (ธิดานายกวด), คุณปุก ท่านมีบุตร-ธิดา ดังรายนามต่อไปนี้
1.พระยาสุขุมนัยวินิต (สวาท สุขุม) สมรสกับ คุณหญิงถนิม และ คุณหญิงพวง
2.คุณไสว สุขุม (ถึงแก่กรรมแต่เล็ก)
3.คุณแปลก สุขุม (ถึงแก่กรรมแต่เล็ก)
4.หม่อมประยูร โสณกุล ณ อยุธยา ในพระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นพิทยลาภพฤฒิยากร
5.หลวงพิสิฐสุขุมการ (ประพาศ สุขุม) สมรสกับ คุณประยงค์ สุขุม และ คุณมาลี (กิติโกเศศ) 
6.พระพิศาลสุขุมวิท (ประสพ สุขุม) สมรสกับ คุณผะอบ (จันเจือมาศ)
7.คุณประยงค์ สุขุม
8.คุณประสาท สุขุม สมรสกับเจ้าพันธุ์คำ ณ เชียงใหม่ (พระปนัดดาในพระเจ้าอินทวิชยานนท์ )
9.หลวงสุขุมนัยประดิษฐ์ (ประดิษฐ์ สุขุม) สมรสกับ คุณรัตนา (ล้วน ญาณวารี), คุณเพิ่มศิริ (อมาตยกุล) และ ฯลฯ
10.คุณประวัติ สุขุม สมรสกับ คุณชำนัญ (โอสถานนท์)
11.คุณเล็ก สุขุม (ถึงแก่กรรมแต่เล็ก)
12.คุณประนอม (นุ้ย) ณ นคร สมรสกับ รองเสวกตรีหยิบ ณ นคร
13.คุณหญิงประจวบ สุขุม (2453-2540:87 ปี) สมรสกับ พลเอก พลเรือเอก เจ้าพระยารามราฆพ (ม.ล.เฟื้อ พึ่งบุญ)
14.พลตำรวจตรีนิตย์ สุขุม สมรสกับ หม่อมหลวงกมลา สุทัศน์
15.คุณปอง นิติพน สมรสครั้งแรกกับ หม่อมเจ้ารุจยากร อาภากร และครั้งที่สองกับ นายสวัสดิ์ นิติพน
16.คุณประณีต (แจ๋ว) ณ นคร สมรสกับ นายลาภ ณ นคร
ประธานนักเรียน
ประธานนักเรียน คือ บุคคลที่ทำหน้าที่เป็นผู้ประสานงานระหว่างนักเรียนและครู และยังมีหน้าที่ช่วยผลักดัน ส่งเสริมนโยบายที่มีประโยชน์ให้สังคมภายในโรงเรียนอยู่ในความเป็นระเบียบเรียบร้อย น่าอยู่ อีกทั้งผลักดันให้นักเรียนมีส่วนร่วมในการพัฒนาโรงเรียนให้ดี เด่น ดัง พร้อมด้วยคุณธรรมอย่างยั่งยืน ผู้ที่เป็นประธานนักเรียนจะต้องมีสมาชิกในการทำงานเป็นส่วนใหญ่
พระยายมราช (แก้ความกำกวม)
"พระยายมราช สามารถหมายถึง
สัญญาอนุญาตซอฟต์แวร์
สัญญาอนุญาตซอฟต์แวร์ หรือบ้างก็เรียกทับศัพท์ว่า ไลเซนซ์ (; ศัพท์บัญญัติว่า "ใบอนุญาตซอฟต์แวร์") คือเอกสารทางกฎหมาย (ซึ่งมักจะเป็นรูปแบบหนึ่งของสัญญาและไม่จำเป็นต้องพิมพ์อยู่บนกระดาษ) ที่ควบคุมการใช้หรือการเผยแพร่ซอฟต์แวร์ โดยปกติซอฟต์แวร์ทั้งหมดมีลิขสิทธิ์คุ้มครอง เว้นแต่จะระบุไว้ว่าเป็นสาธารณสมบัติ การใช้เอกสารสัญญาจึงเป็นอีกวิธีการหนึ่งเพื่อการคุ้มครองซอฟต์แวร์ สัญญาอนุญาตซอฟต์แวร์ทั่วไปมักจะอนุญาตให้ผู้ใช้ขั้นปลาย ใช้ซอฟต์แวร์และสำเนาด้วยแนวทางที่มันควรจะเป็น มิฉะนั้นจะทำให้เกิดการละเมิดลิขสิทธิ์ของผู้สร้างซอฟต์แวร์ภายใต้กฎหมายลิขสิทธิ์
ซอฟต์แวร์บางชนิดได้สัญญาอนุญาตเมื่อซื้อจากตัวแทนจำหน่าย หรือได้สัญญาอนุญาตแบบผู้ผลิตอุปกรณ์เดิม (โออีเอ็ม) เมื่อถูกรวบชุดกับฮาร์ดแวร์ ซอฟต์แวร์อาจอยู่ในรูปแบบฟรีแวร์หรือแชร์แวร์ก็ได้ สัญญาอนุญาตซอฟต์แวร์สามารถแบ่งได้สองประเภทใหญ่ได้แก่ สัญญาอนุญาตกรรมสิทธิ์ และสัญญาอนุญาตเปิดหรือเสรี ซึ่งประเภทหลังประกอบด้วยสัญญาอนุญาตซอฟต์แวร์เสรี และสัญญาอนุญาตโอเพนซอร์ซอื่น ๆ คุณลักษณะดังกล่าวแบ่งออกตามผลกระทบที่จะเกิดแก่สิทธิของผู้ใช้ขั้นปลาย
ลินุกซ์ซิส
ลินุกซ์ซิส (Linux SIS : Linux Simple Internet Server) เป็นระบบปฏิบัติการที่มีต้นแบบมาจากลินุกซ์ (Fedora Core) ซึ่งถูกพัฒนาขึ้นโดย Nectec และทีม OpenTLE ซึ่งเป็นโครงการโอเพนซอร์ส ที่ทุกคนสามารถพัฒนาได้
ไมโครซอฟท์ ซีควลเซิร์ฟเวอร์
ไมโครซอฟท์ ซีควลเซิร์ฟเวอร์ หรือ ไมโครซอฟท์ เอสคิวแอลเซิร์ฟเวอร์ () คือระบบจัดการฐานข้อมูลพัฒนาโดยไมโครซอฟท์ ซึ่งใช้ภาษา T-SQL ในการดึงเรียกข้อมูล
ไมโครซอฟท์ ซีควลเซิร์ฟเวอร์ 2005 รุ่นล่าสุดได้แบ่งเป็นรุ่นดังนี้:
ซีควลเซิร์ฟเวอร์ เอกซ์เพรส เอดิชัน เป็นรุ่นที่สามารถแจกจ่าย และดาวน์โหลดได้ฟรี โดยมีเป้าหมายสำหรับการใช้งานส่วนตัว ทดสอบ หรือขนาดย่อม
เจ้าพระยายมราช
เจ้าพระยายมราช สามารถหมายถึง
ค่าใช้จ่าย
ค่าใช้จ่าย คือ มูลค่าเงินที่ใช้เป็นค่าบริการหรือสินค้าต้องจ่ายเมื่อทำกิจกรรมใดๆ โดยอาจจ่ายในรูปแบบเงินสดหรือเครดิต
รายงานค่าใช้จ่าย (Expense Report)
เล็ก นานา
นายเล็ก นานา (18 มีนาคม พ.ศ. 2468 - 1 เมษายน พ.ศ. 2553) เลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์ คนที่ 9 อดีตรัฐมนตรีหลายกระทรวง และอดีต สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร หลายสมัย
นายเล็ก นานา เข้าสู่วงการการเมืองโดยถือเป็นสมาชิกพรรคประชาธิปัตย์ในยุคก่อตั้ง ในสมัยที่มี นายควง อภัยวงศ์ เป็นหัวหน้าพรรค โดยเป็น ส.ส. กรุงเทพมหานคร หลายสมัย และเคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีในหลายกระทรวง
นายเล็ก นานา ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ในรัฐบาลหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช แต่รัฐบาลคณะดังกล่าว ไม่ได้รับความไว้วางในจากสภาผู้แทนราษฎรในการแถลงนโยบายต่อรัฐสภา ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ครั้งที่ 2 ในรัฐบาลหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช (ครม.37) จนกระทั่งพ้นจากตำแหน่งเนื่องจากนายกรัฐมนตรีลาออก หลังจากรับตำแหน่งได้ 5 เดือน และได้รับแต่งตั้งอีกสมัยหนึ่ง แต่ดำรงตำแหน่งเพียง 12 วัน และได้เข้าเฝ้าถวายสัตย์ปฏิญาณเพียงวันเดียวก็ต้องพ้นจากตำแหน่ง เนื่องจากการรัฐประหารของพลเรือเอก สงัด ชลออยู่ รวมระยะเวลาในการดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ใน 3 คณะรัฐมนตรี เพียง 6 เดือนเศษ
ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและการพลังงาน ในสมัยรัฐบาล พล.อ.เปรม ติณสูลานนท์ ในวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2528 แทนนายดำรง ลัทธพิพัฒน์ รัฐมนตรีคนก่อนและอดีตเลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์ ซึ่งเสียชีวิตจากการทำอัตตวินิบาตกรรม
นายเล็ก นานา เป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งพรรคประชาธิปัตย์มาแต่แรกเริ่ม เป็นเจ้าของที่ดินหลายแห่งในกรุงเทพมหานคร ตั้งแต่สมัยราคาที่ดิน ยังไม่แพงนัก และกรุงเทพมหานครยังไม่เจริญเหมือนปัจจุบัน โดยได้รับสืบทอดมาจากบรรพบุรุษ จนได้ฉายาในยุคนั้นว่า "ราชาที่ดินกรุงเทพ" จากการมีที่ดินมากในกรุงเทพมหานคร มีซอยหนึ่งในถนนสุขุมวิทตั้งชื่อซอยตามนามสกุลของนายเล็ก คือ ซอยนานา หรือ สุขุมวิทซอย 4 ซึ่งเป็นที่ตั้งของบริษัทธุรกิจประเภทต่าง ๆ มากมาย รวมถึงพื้นที่บริเวณนั้นก็ถูกเรียกว่า ย่านนานา นายเล็ก นานา เป็นเลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์ในสมัยที่ นายพิชัย รัตตกุล เป็นหัวหน้าพรรค และได้ยกที่ดินส่วนตัว ในซอยเศรษฐศิริ เขตพญาไท ให้เป็นที่ทำการถาวรของพรรคประชาธิปัตย์มาจนถึงปัจจุบัน
นายเล็ก นานา เป็นชาวไทยเชื้อสายอินเดีย นับถือศาสนาอิสลามนิกายสุหนี่ โดยมีบรรพบุรุษมาจากอินเดีย ซึ่งต้นตระกูลนานา คือ อาลีสาย อะหะหมัด เทปาเดีย ซึ่งมีถิ่นกำเนิดที่เมืองแรนเดอร์ รัฐคุชราต ได้เข้ามาอาศัยและประกอบธุรกิจในประเทศไทยตั้งแต่รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
นายเล็ก นานา ได้ถึงแก่กรรม เมื่อเวลา 02.41 น. ของวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2553 ด้วยโรคหัวใจ ที่โรงพยาบาลปิยะเวช สิริอายุได้ 85 ปี
มารุต บุนนาค
ศาสตราจารย์พิเศษ มารุต บุนนาค อดีตประธานรัฐสภา และประธานสภาผู้แทนราษฎร ประธานตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ และรัฐมนตรีหลายกระทรวง ปัจจุบันวางมือทางการเมือง แต่ยังคงดำรงตำแหน่งกรรมการที่ปรึกษาพรรคประชาธิปัตย์
ศ. (พิเศษ) มารุต บุนนาค เกิดเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2467 เป็นบุตรของ พระสุทธิสารวินิจฉัย (มะลิ บุนนาค) กับนางผ่องศรี บุนนาค (สกุลเดิม: เวภาระ) ธิดาขุนหลวงพระยาไกรสี (เปล่ง เวภาระ) กับคุณหญิงทองคำ เรียนมัธยมที่ โรงเรียนเทพศิรินทร์ (DSA57) และจบการศึกษากฎหมายจากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์เมื่อปี พ.ศ. 2490 ในสมัยที่มหาวิทยาลัยยังใช้ชื่อว่า " มหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง " และได้รับปริญญานิติศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, นิติศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง, ศิลปศาสตรดุษฎีบัณฑิต กิตติมศักดิ์ สาขารัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม , ปริญญาบัตรกิตติมศักดิ์ ว.ป.อ.วุฒิบัตรกิตติมศักดิ์ วิทยาลัยการทัพบก
ชีวิตส่วนตัว ศ.(พิเศษ) มารุต บุนนาค สมรสกับ คุณหญิงพันทิพา บุนนาค (สกุลเดิม "พันธุ์มณี") มีธิดาคือ นางมฤทุ บุนนาค มอริ เจ้าหน้าที่ระดับสูงใน องค์การสหประชาชาติ สำนักงานข้าหลวงใหญ่ผู้ลี้ภัยที่ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และมีบุตรคือ นายรุจิระ บุนนาค สำเร็จนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เนติบัณฑิตไทยสำนักอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภา สำเร็จปริญญาโทกฎหมายระหว่างประเทศ 2 ปริญญา ที่มหาวิทยาลัยทูเรนและมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย สหรัฐอเมริกา ปัจจุบันดูแลสำนักงานต่างประเทศ
ตำแหน่งทางวิชาการ เป็นกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิของสภามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ปี พ.ศ. 2517 - พ.ศ. 2519 และปี พ.ศ. 2521 และปัจจุบัน เป็นประธานร้านธรรมศาสตร์กาชาดและเป็นอุปนายกสมาคมตั้งแต่ปี พ.ศ. 2513 จนถึงปัจจุบัน เป็นกรรมการของสมาคมมิตรภาพไทย-จีน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2522 - พ.ศ. 2526
มีประสบการณ์ทำงานเป็นทนายความที่มีชื่อเสียงโด่งดังมาก่อน ก่อนที่จะเข้าสู่แวดวงการเมืองด้วยการได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516 และเป็นสมาชิกวุฒิสภาในปี พ.ศ. 2518 หลังเหตุการณ์ 14 ตุลา ต่อมาจึงได้เข้าสู่พรรคประชาธิปัตย์และลงเลือกตั้งในกรุงเทพมหานคร เขต 2 คือ เขตพญาไทและเขตป้อมปราบศัตรูพ่าย ในการเลือกตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2522 แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง ต่อมาในปี พ.ศ. 2526 ศ. (พิเศษ) มารุต ได้ลงเลือกตั้งอีกครั้ง คราวนี้ประสบความสำเร็จได้รับเลือกตั้ง และได้เป็น ส.ส. ในเขตกรุงเทพมหานคร นับแต่นั้นเป็นต้นมา
ได้รับเลือกให้เป็นเลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์สมัย พ.อ. (พิเศษ) ถนัด คอมันตร์ เป็นหัวหน้าพรรค แม้จะไม่ได้รับเลือกตั้งก็ตาม และดำรงตำแหน่งมากมาย ได้แก่ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม พ.ศ. 2524 - พ.ศ. 2526 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข พ.ศ. 2526 – พ.ศ. 2529 และ พ.ศ. 2532 - พ.ศ. 2533 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. 2529 – พ.ศ. 2531 ประธานรัฐสภา ประธานตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ และประธานสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2535 - พ.ศ. 2538 และทำหน้าที่เป็นประธานสภาชั่วคราว ในการคัดเลือกประธานสภา หลังการเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2548 จากฐานะเป็น ส.ส.ที่อาวุโสที่สุดของสภา
ปัจจุบัน ประกาศวางมือจากการเมืองแล้วเมื่อกลางปี พ.ศ. 2549 มีตำแหน่งเป็นที่ปรึกษาของพรรคประชาธิปัตย์ ศ. (พิเศษ) มารุต บุนนาค มีสำนักงานทนายความของตนเอง ชื่อ สำนักงานทนายความมารุต – รุจิระ
หม่อมหลวงเสรี ปราโมช
หม่อมหลวงเสรี ปราโมช อดีตนักการเมืองและนักดนตรีชาวไทย
หม่อมหลวงเสรี ปราโมช เกิดในปี พ.ศ. 2476 มีชื่อเล่นว่า "ต้อย" เป็นบุตรชายคนโต ของหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช และท่านผู้หญิงอุศนา ปราโมช (นามสกุลเดิม ศาลิคุปต์) ในจำนวนพี่น้องทั้งสิ้น 3 คน 
ชีวิตส่วนตัวสมรสกับคุณหญิงทิพยวดี ปราโมช ณ อยุธยา (นามสกุลเดิม มาลากุล ณ อยุธยา บุตรสาวหม่อมหลวงปีกทิพย์ มาลากุล) ในปี พ.ศ. 2507 มีบุตรทั้งหมด 3 คน ซึ่งบุตรชายคนกลางเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักดี คือ อชิตะ ปราโมช ณ อยุธยา เป็นนักร้อง นักดนตรีในสังกัดแกรมมี่ และมีบุตรชายอีกคนหนึ่งที่มิได้เกิดจากคุณหญิงทิพยวดี คือ คำรณ ปราโมช ณ อยุธยา ผู้ก่อตั้งและบรรณาธิการนิตยสารอิมเมจ
ม.ล.เสรี เริ่มต้นการศึกษาที่ประเทศสหรัฐอเมริกาเนื่องจากตามบิดา คือ ม.ร.ว.เสนีย์ ไปอาศัยอยู่ที่นั่น หลังจาก ม.ร.ว.เสนีย์ได้รับการแต่งตั้งเป็นเอกอัครราชทูตผู้มีอำนาจเต็ม ณ ประเทศสหรัฐอเมริกา ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สองยุติลง ได้เดินทางกลับประเทศไทยและจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย และเคยไปศึกษาต่อที่เมืองจีลอง ประเทศออสเตรเลีย สำเร็จการศึกษาระดับอุดมศึกษาทางด้านเศรษฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ประเทศอังกฤษ และเข้าทำงานมีตำแหน่งสูงสุดเป็นประธานกรรมการฝ่ายอำนวยการธนาคารกรุงเทพฯ พาณิชย์การ
ม.ล.เสรี ปราโมช ถึงแก่กรรมในปี พ.ศ. 2537
ในทางการเมืองเคยลงรับเลือกตั้งในจังหวัดนครปฐม สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ในปี พ.ศ. 2518 ตามคำเชื้อชวนของ นายสราวุธ นิยมทรัพย์ ส.ส.เขตพื้นที่ของพรรค ม.ล.เสรี ปราโมช ไม่ได้รับการเลือกตั้ง จากนั้นในปี พ.ศ. 2522 ม.ล.เสรี ปราโมช ได้ลงรับเลือกตั้งอีก ในเขตกรุงเทพมหานครในทีมเดียวกับ ศาสตราจารย์ (พิเศษ) มารุต บุนนาค ก็ปรากฏว่าไม่ได้รับการเลือกตั้งอีก จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2529 ม.ล.เสรี ปราโมช จึงได้รับการเลือกตั้ง โดยได้รับการเลือกตั้งในเขตพระนคร เขตสัมพันธวงศ์ เขตบางรัก เขตปทุมวัน เขตพญาไท และเขตป้อมปราบศัตรูพ่าย
ซึ่งในระหว่างที่ ม.ร.ว.เสนีย์ ผู้เป็นบิดาดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีในระหว่างปี พ.ศ. 2518-พ.ศ. 2519 อยู่นั้น ม.ล.เสรี อยู่ในฐานะเลขานุการส่วนตัวนายกรัฐมนตรี เหมือนเช่น นายกล้าณรงค์ จันทิก แต่ทว่ามิได้ถูกแต่งตั้งให้เป็นเลขาธิการนายกรัฐมนตรีอย่างเป็นทางการ ทั้งที่เป็นบุคคลที่มีความรู้ ความสามารถเต็มที่ เมื่อมีผู้ถามถึงในเรื่องนี้ ม.ร.ว.เสนีย์ เฉลยว่าเป็นเหตุผลของความเหมาะสม
ม.ล.เสรี ปราโมช นิยมการเล่นดนตรี โดยเฉพาะดนตรีสากลตามบิดา คือ ม.ร.ว.เสนีย์ ปราโมช และเคยเข้าร่วมเป็นสมาชิกวง อ.ส.วันศุกร์ เล่นดนตรีร่วมและถวายแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ร่วมกับบิดา และน้องชาย ม.ล.อัศนี ปราโมช ด้วย
ศูนย์บริการประกันคุณภาพอาหาร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ศูนย์บริการประกันคุณภาพอาหาร สถาบันค้นคว้าและพัฒนาผลิตภัณฑ์อาหาร เป็นหน่วยงานในสังกัด มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ศูนย์บริการประกันคุณภาพอาหาร สถาบันค้นคว้าและพัฒนาผลิตภัณฑ์อาหาร ตั้งอยู่ ณ อาคารอมรภูมิรัตน ชั้น 8 ภายในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ บางเขน
ศูนย์บริการประกันคุณภาพอาหาร สถาบันค้นคว้าและพัฒนาผลิตภัณฑ์อาหาร เดิมคือ งานบริการด้านการวิเคราะห์/ทดสอบที่ปฏิบัติอยู่ภายใต้ฝ่ายต่าง ๆ ได้แก่ งานบริการวิเคราะห์/ทดสอบทางด้านเคมีและกายภาพ ทางด้านจุลชีววิทยา สังกัดภายใต้ฝ่ายควบคุมคุณภาพและฝ่ายค้นคว้าและวิจัย งานบริการทดสอบการกระจายความร้อนในหม้อฆ่าเชื้อ และการทดสอบหาค่า Fo ในผลิตภัณฑ์อาหาร ดำเนินการภายใต้ฝ่ายผลิตทดลอง งานบริการทดสอบทางชีวภาพด้ายโภชนาการและพิษวิทยาอาหาร ดำเนินงานภายใต้ฝ่ายค้นคว้าและวิจัย การปฏิบัติงานบริการวิเคราะห์/ทดสอบ ได้ดำเนินการมาตั้งแต่มีการจัดตั้งสถาบันค้นคว้าและพัฒนาผลิตภัณฑ์อาหาร เมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2511 โดยมีศาสตราจารย์ อมร ภูมิรัตน เป็นผู้อำนวยการคนแรก
สถาบันค้นคว้าและพัฒนาผลิตภัณฑ์อาหาร ได้เสนอขออนุมัติโครงการจัดตั้งศูนย์บริการประกันคุณภาพผลิตภัณฑ์อาหาร เป็นโครงการภายใน ซึ่งได้รับอนุมัติให้บรรจุในแผนกการพัฒนาเสนอต่อ สภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เมื่อวันจันทร์ที่ 14 กรกฎาคม 2540 ได้พิจารณาแล้วมีมติอนุมัติโครงการจัดตั้งศูนย์บริการประกันคุณภาพผลิตภัณฑ์อาหาร
ในปี 2544 สถาบันค้นคว้าและพัฒนาผลิตภัณฑ์อาหาร ย้ายหน่วยงานมาอยู่ ณ อาคารอมรภูมิรัตน บริเวณใกล้อาคารสารนิเทศ 50 ปี และในเดือนมกราคม 2545 ได้ปรับโครงสร้างองค์กรและแบ่งการบริหารงานออกเป็น 4 กลุ่ม คือ
ต่อมาศูนย์บริการประกันคุณภาพผลิตภัณฑ์อาหาร ได้เปลี่ยนชื่อเป็น ศูนย์บริการประกันคุณภาพอาหาร ซึ่งอยู่ภายใต้กลุ่มงานบริการวิชาการ และเมื่อวันที่ 29 เมษายน 2547 ศูนย์บริการประกันคุณภาพอาหาร ได้เปิดดำเนินการให้บริการวิเคราะห์/ทดสอบนับแต่นั้นเป็นต้นมา และเป็นหน่วยงานหลักในการสนับสนุนงานของ KU-First-ศูนย์วิจัยนวัตกรรมอาหารและบริการที่ปรึกษา-มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
เว็บไซต์ศูนย์บริการประกันคุณภาพอาหาร
การวิเคราะห์อาหาร
การวิเคราะห์อาหาร คือ การวิเคราะห์หรือทดสอบ องค์ประกอบของอาหารเพื่อดูคุณค่าทางโภชนาการ เช่น ปริมาณโปรตีน ไขมัน คาร์โบไฮเตรต (แป้งและน้ำตาล) พลังงาน เกลือแร่ แร่ธาตุ วิตามิน รวมทั้ง การปนเปื้อนจากสารเคมี เช่น ยาฆ่าแมลง สารปฏิชีวนะ และจากจุลินทรีย์ที่ก่อให้เกิดโรค
วิทยาลัยอาชีวศึกษาเสาวภา สถาบันการอาชีวศึกษากรุงเทพมหานคร
วิทยาลัยอาชีวศึกษาเสาวภา  เป็นวิทยาลัยด้านคหกรรมและศิลปกรรม สังกัดสถาบันการอาชีวศึกษากรุงเทพมหานคร ตั้งอยู่ในเขตพระนคร กรุงเทพมหานคร ดยเปิดสอน 3 หลักสูตร คือ ปวช., ปวส. และปริญญาตรี (ต่อเนื่อง)
วิทยาลัยอาชีวศึกษาเสาวภา เดิมคือ "โรงเรียนเสาวภา" จัดตั้งขึ้นด้วยพระมหากรุณาธิคุณของสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนี พระพันปีหลวง (พระนามเดิม พระองค์เจ้าเสาวภาผ่องศรี) ทรงบริจาคพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์ตั้งโรงเรียนสำหรับสตรี และพระราชทานพระนามาภิไธยของพระองค์เป็นชื่อโรงเรียน ต่อมา เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2523 กระทรวงศึกษาธิการ ได้เปลี่ยนชื่อเป็น “วิทยาลัยอาชีวศึกษาเสาวภา” แต่เดิมเปิดสอนวิชาชีพด้านคหกรรมศาสตร์ ปี พ.ศ. 2519 เปิดสอนหลักสูครศิลปหัตถกรรมเป็นปีแรก ปัจจุบัน วิทยาลัยอาชีวศึกษาเสาวภาเป็นวิทยาเขตในส่วนสถาบันการอาชีวศึกษามหานคร สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ เปิดสอนในระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช) และระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส)
วิทยาลัยอาชีวศึกษาเสาวภาดำเนินการทางการศึกษา โดยแบ่งออกเป็น 10 แผนกวิชา ได้แก่ การจัดการอาชีวศึกษาระบบทวิภาคี (Dual Vocational Training: DVT) เป็นความร่วมมือระหว่างสถานศึกษาและสถานประกอบการโดยสถานศึกษาจะเน้นการจัดการเรียนการสอนภาคทฤษฎีและการปฏิบัติขั้นพื้นฐานสถานประกอบการจะเน้นการฝึกทักษะอาชีพการปฏิบัติจริงในสาขาวิชาชีพนั้น ๆ นักศึกษาในระบบทวิภาคี จะมีระยะเวลาการฝึกอาชีพเป็นเวลาครึ่งหลักสูตร แต่นักเรียนนักศึกษาปกติจะฝึกงาน 1 ภาคเรียน เมื่อสำเร็จการศึกษานักศึกษาทวิภาคีจะได้รับประกาศนียบัตรการฝึกอาชีพจากสถานประกอบการอีกด้วย รถโดยสารประจำทางที่ผ่าน ได้แก่ 2,3,5,6,7ก,8,9,ปอ506,42,47,53,82,ปอ73,ปอ42
ลำดับเหตุการณ์แห่งอาร์ดา
บทความนี้แสดงลำดับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในตำนานของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน
ลำดับปีต่อไปนี้ยังคงแสดงเป็นวาเลียนศก แต่หลังจากปี ว.ศ.4580 เป็นต้นไป ไม่สามารถระบุปีที่เกิดเหตุการณ์ได้อย่างแน่ชัดยุคที่หนึ่งของเหล่าบุตรแห่งอิลูวาทาร์เริ่มขึ้นตั้งแต่ในยุคแห่งพฤกษา โดยเริ่มนับตั้งแต่การตื่นขึ้นของเหล่าเอลฟ์การนับปีในยุคต่อไปนี้เป็นการนับแบบปีตะวัน ซึ่งเป็นการนับปีแบบปกติที่พวกเราเข้าใจ ลำดับเหตุการณ์นำมาจาก "เกรย์อันนัล (Grey Annals)" ซึ่งปรากฏในหนังสือ "สงครามแห่งอัญมณี (The War of Jewels)" ในชุดหนังสือประวัติศาสตร์มิดเดิลเอิร์ธ เรียบเรียงโดย คริสโตเฟอร์ โทลคีน การนับศักราชจะเริ่มต้นที่ 1 อีกครั้ง แม้จะยังคงอยู่ในช่วงยุคที่หนึ่งแห่งอาร์ดาก็ตาม
ลำดับเหตุการณ์ต่อไปนี้นำมาจาก "บันทึกศักราชของยุคที่หนึ่ง (The Tale of Years of the First Age)"ยุคที่สองแห่งอาร์ดากินเวลาทั้งสิ้น 3,441 ปี ลำดับเหตุการณ์ต่อไปนี้นำมาจากภาคผนวก ข ของ ลอร์ดออฟเดอะริงส์ ยกเว้นจุดที่ระบุไว้ต่างหากยุคที่สามมีความยาว 3,021 ปี ลำดับเหตุการณ์ต่อไปนี้นำมาจากภาคผนวก ข ของ เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์
หมายเหตุว่าด้วยไชร์ศักราช : ปีที่ 1601 ของยุคที่สาม เป็นปีที่เริ่มก่อตั้งอาณาจักรไชร์ นับเป็นปีที่ 1 ของไชร์ศักราช ดังนั้นการคำนวณไชร์ศักราชจึงเท่ากับ พรายศักราช ลบด้วย 1600ลำดับเหตุการณ์ต่อไปนี้นำมาจากภาคผนวก ข ของ เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ยุคแห่งพฤกษา
ยุคแห่งตะวัน
นอกจากนี้ยังมีการรบย่อยๆ อีก เช่น สมรภูมิทุ่งทุมฮาลัด การล่มสลายของกอนโดลิน การโจมตีโดริอัธครั้งที่หนึ่ง และครั้งที่สอง (ครั้งแรกโดริอัธถูกคนแคระโจมตี ส่วนครั้งที่สองเป็นสงครามประหัตประหารญาติครั้งที่สอง) การโจมตีเมืองท่าปากแม่น้ำซิริออน (เป็นสงครามประหัตประหารญาติครั้งที่สาม)
การสัก
การสัก คือการเขียนสีและลวดลายต่างๆ บนร่างกาย ซึ่ง รอยสัก อาจคงอยู่ชั่วคราวหรือถาวร การสักของแต่ละวัฒนธรรมมีความหมายเฉพาะตัวต่างกันไป
เริ่มต้นจากที่กรีก การสักเป็นการทำสัญลักษณ์เฉพาะใบหน้าของทาส และ อาชญากร ต่อมาการสักเริ่มแพร่หลายในทวีปยุโรป
ต่อมาประมาณ ค.ศ. 787 การสักบนใบหน้าถือเป็นการลบหลู่ต่อพระผู้เป็นเจ้า
ในประเทศไทย การสัก หรือ สักเลขนั้นเป็นการทำเครื่องหมายที่ข้อมือ เพื่อแสดงการขึ้นทะเบียนเป็นไพร่หลวงที่มีสังกัดกรมกอง แต่ถูกยกเลิกไปในรัชสมัยรัชกาลที่ 4
ส่วนที่หน้าผาก หรือการสักท้องแขนใช้กับผู้ต้องโทษจำคุก แต่ยกเลิกในปี พ.ศ. 2475
รวมทั้งการสักยันต์เป็นเหมือนเครื่องรางของขลังตามความเชื่อ
ในญี่ปุ่น การสักเรียกว่า Irezumi ซึ่งมีความหมายว่าการเติมหมึก คาดว่าเริ่มปรากฏในประมาณศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล ต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 8 การสักจะประทับตาคนกลุ่มต่างๆ เพื่อแบ่งแยกเช่น เพชฌฆาต สัปเหร่อ อาชญากร
จนกระทั่งเริ่มมีการสักแบบ Horibari ที่มักจะสักลวดลายต่างๆทั่วร่างกาย และเริ่มแพร่หลายในปี ค.ศ. 1750 โดยนิยมมากในหมู่ Eta ซึ่งเป็นกลุ่มคมฐานะชั้นต่ำที่สุดลวดลายต่างๆมักเป็นจิตรกรรมที่มีชื่อเสียง ตลอดจนเทพเจ้า ตามความเชื่อทางศาสนา และนิทานพื้นบ้านปัจจุบันการการสักพัฒนาไปมาก เครื่องมือที่เป็นที่นิยมที่สุดเป็นเข็มที่ใช้มอเตอร์ในการทำให้ขยับแทงในผิวหนังลึกระหว่าง0.6-22 มิลลิเมตร เมื่อแทงลงไปหมึกจะแพร่กระจายไปสู่เนื้อเยื่อ ดูดซึมเก็บสะสมไว้ โอกาสที่จะเปิดปฏิกิริยาที่เป็นเชิงลบจากหมึกที่ใช้สักมีน้อยมาก โดยปกติแล้วสิ่งแปลกปลอมจะถูกขจัดจากร่างกายโดยใช้กลไกป้องกันตามธรรมชาติ แต่อนุภาคของหมึกนั้นใหญ่เกินกว่าที่จะถูกขจัดออกไปด้วยกลไกนี้ได้
ขณะเดียวกันการสักอาจจะก่อให้เกิดอันตรายจากการติดเชื้อโรคชนิดต่างๆ เช่น impetigo, staph infection, cellulitis ตลอดจนปฏิกิริยาจากสีซึ่งสักลงไปปัจจุบันใช้สารที่นิยมใช้เป็นสีหลายชนิดมักเป็นโลหะหนัก เช่น สารปรอท แร่เหล็ก แร่โคบอลด์ สารเหล่านี้ทำให้เกิดปัญหาบางอย่างโดยเฉพาะสารสีแดง (cinnabar) ของโลหะจะพบได้บ่อยที่สุด
เฟนรีร์
ในตำนานเทพเจ้าสแกนดิเนเวีย หมาป่าเฟนริล (ภาษานอร์สโบราณ Fenrir: "ผู้อาศัยในบึงเลน" Fenrisúlfr: "หมาป่าเฟนรีร์" Hróðvitnir: "หมาป่าที่เลื่องลือ" หรือ Vánagandr: "อสูรกายแห่งแม่น้ำวาน") เป็นหมาป่าขนาดมหึมา มีตัวตนอยู่ในบทกวีเอ็ดดา (Poetic Edda) ที่เรียบเรียงในคริสต์ศตวรรษที่ 13 จากต้นฉบับโบราณ และร้อยแก้วเอ็ดดา (Prose Edda) และ ฮีมสกรินก์กา (Heimskringla) ที่เขียนขึ้นในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 13 โดยสนอร์รี สเทอร์ลิวซัน (Snorri Sturluson) ทั้งในบทกวีเอ็ดดาและมหากาพย์เอ็ดดาเฟนรีร์เป็นหนึ่งในบุตรของโลกิ เป็นบิดาแห่งหมาป่าสกอลล์ (Sköll) และฮาตี (Hati Hróðvitnisson) เป็นหนึ่งในลางบอกเหตุที่จะทำให้เกิดวันแร็กนาร็อก
หมาป่าตนนี้เจริญเติบโตขึ้นทุกวันกลายเป็นหมาป่าที่ดุร้ายและมีกำลังมหาศาล โอดินจึงสั่งให้พันธนาการเฟนรีร์ไว้ด้วยริบบิ้นไกลพ์นิร์ของเหล่าคนแคระที่แข็งแกร่งเหนือสิ่งอื่นใด เมื่อเหล่าเทพแอซิร์จะหลอกพันธนาการเฟนริร์ มันเรียกร้องให้เหล่าเทพพิสูจน์ความบริสุทธิ์ใจโดยการวางมือลงในปากของมัน เทพทิร์อาสาทำหน้าที่นี้ เมื่อเฟนริร์เห็นว่าตนเองโดนหลอกและไม่สามารถดิ้นหลุดจากโซ่ได้จึงกัดมือของทิร์ขาด จากคำทำนายในวันแร็กนาร็อก เฟนริร์จะหลุดออกมาได้ และสังหารโอดิน แต่ในเวลาต่อมาเฟนริร์จะถูกวีดาร์ หนึ่งในบุตรของโอดินสังหาร หมาป่าเฟนริร์เป็นการสะท้อนความเชื่อ และความรู้สึกอย่างหนึ่งของชาวไวกิ้งที่มองเห็นเหล่าหมาป่าเป็นศัตรูเป็นปีศาจร้าย นอกเหนือจากเหล่ายักษ์น้ำแข็ง (หิมะและหน้าหนาว) และยักษ์เพลิง (ภูเขาไฟ)
เมกะโฟน
เมกะโฟน () เป็นซิงเกิ้ลที่สองของวง Harenchi☆Punchวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน 2005 ในสังกัด SWEETSTAR ซึ่งมีวางจำหน่าย 2 เวอร์ชัน เวอร์ชันธรรมดา (VICL-35913) และเวอร์ชันลิมิตซึ่งจะรวม DVD มาด้วย (VICL-35912) 
Total Sales: 1,173
ริซะโกะ ซุงะยะ
ริซะโกะ ซุงะยะ () เป็นนักร้องวัยรุ่น และสมาชิกของ Hello! Project Kids เกิด 4 เมษายน พ.ศ. 2537 ที่จังหวัดคานางาวะ ได้ผ่านการคัดเลือกเข้าเป็น H!P Kids และเริ่มผลงานชิ้นแรกของเธอในวงการแสดงเมื่ออายุ 8 ขวบในเดือนมิถุนายน ปี พ.ศ. 2545
หลังจากงานชิ้นแรกของเธอเพียงไม่นาน ผลงานของเธอปรากฏอีกครั้งโดยแสดงนำในละครซีรีส์แนว controversial comedy drama (ละครชีวิตที่มีปมขัดแย้ง แทรกมุขขบขัน) เรื่อง "Shonan Kawarayane Monogatari" (พ.ศ. 2545) โดยรับบทเป็นเด็กน้อยผู้มีนิสัยลึกลับ (mysterious little girl) ชื่อ Siiko และในปีเดียวกันนั้นเอง เธอก็ได้มีส่วนร่วม แสดงหนังเรื่อง "Minimoni Ja Movie, Okashina Daibouken" พร้อมกับเด็กอีก 3 คนจาก H!P Kids ร่วมงานกับ มาริ ยางูจิ และ มินิโมนิ ใน "Hello Kids", มิกิ ฟูจิโมโตะ กับ อายะ มัตสึอุระ ในการแสดงร้องเพลงสด และ ริกะ อิชิกาวะ ในโฆษณาทีวี ระหว่างนั้นเอง เธอได้ผ่านการคัดเลือกให้แสดงหนังเรื่อง "Hotaru no Hoshi" และยังได้เดินบนพรมแดง ในงานเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโตเกียว ปี 2003 มาแล้ว
ขณะที่งานด้านนักแสดงของเธอประสบความสำเร็จก้าวหน้าไปด้วยดีนั้น ริซาโกะก็ได้ถูกคัดเลือกให้เป็นหนึ่งใน เบอร์รีซ์โคโบ กลุ่มย่อยใหม่ของ Hello! Project ในเดือนมกราคมปี พ.ศ. 2547 เธอทุ่มเวลาส่วนมากในปีนั้นของเธอไปกับเบอร์รีซ์โคโบ ซึ่งกลุ่มเบอร์รี่ซ์นี้ได้ออกผลงานมาแล้วถึง 5 single กับอีก 1 อัลบั้ม ในเวลาเพียง 9 เดือนแรก
ปัจจุบัน (พ.ศ. 2549) ริซาโกะและกลุ่มเบอร์รี่ซ์ ยังคงได้รับความนิยมเพิ่มมากขึ้นอย่างต่อเนื่องและรวดเร็ว
อำเภอเมืองลำปาง
เมืองลำปาง () เป็นอำเภอศูนย์กลางการบริหาร ธุรกิจ และวัฒนธรรมของจังหวัดลำปาง
อำเภอเมืองลำปางตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
อำเภอเมืองลำปางแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 19 ตำบล 179 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอเมืองลำปางประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 15 แห่ง ได้แก่ในเขตเทศบาลนครลำปาง
ขนส่งอากาศยาน
ขนส่งอากาศยาน () คือสายการบินที่มีจุดมุ่งหมายเฉพาะการส่งสินค้าเพียงอย่างเดียว โดยขนส่งอากาศยานบางสายการบิน อาจจะเป็นสายการบินที่แยกส่วนกิจการออกจากสายการบินรับส่งผู้โดยสารทั่วไป
ชอบ
ชอบ เป็นความหมายอธิบายความรู้สึกผูกพันน้อยกว่ารัก หรือความพึงพอใจ กับอย่างใดอย่างซึ่งอาจจะหมายถึงบุคคล สัตว์เลี้ยง งานอดิเรก สิ่งของ ฯลฯ
คำว่า like อาจใช้สำหรับ:
เพอร์คัชชัน
ในทางดนตรี เครื่องเพอร์คัชชัน (percussion) หมายถึงวัตถุที่ให้เสียงจากการตี กระทบ ถู เขย่า หรือการกระทำลักษณะที่ใกล้เคียงกันที่ทำให้วัตถุสั่นและเกิดเสียง เพอร์คัชชันนั้นหมายความรวมทั้งเครื่องดนตรีที่รู้จักกันทั่วไป เช่น กลอง ฉาบ ฆ้อง แทมบูรีน ไซโลโฟน หรือสิ่งของซึ่งถูกนำมาใช้ในดนตรีสมัยใหม่หลายชนิด เช่น ไม้กวาด ท่อโลหะ เป็นต้น
เครื่องเพอร์คัชชันมีทั้งเครื่องดนตรีที่มีระดับเสียงและไม่มีระดับเสียง เครื่องดนตรีที่มีระดับเสียง ซึ่งหมายถึงว่าเสียงที่ออกมานั้นมีความถี่ที่ซับซ้อนจนมาสามารถตั้งเป็นตัวโน้ตได้เช่น กลองทิมปานี มาริมบา ไซโลโฟน ระนาด และเครื่องที่ไม่มีระดับเสียง เช่น กลองสแนร์ ฉาบ ไทรแองเกิล เป็นต้น
คำว่าเพอร์คัชชัน มีที่มาจากภาษาละตินว่า "percussio" ซึ่งมีความหมายว่า"ตี" ในภาษาอังกฤษ คำว่าเพอร์คัชชันไม่ได้จำกัดการใช้เฉพาะในทางดนตรี ในภาษาไทย บางครั้งจะเรียกเครื่องเพอร์คัชชันว่า เครื่องกระทบ เครื่องตี หรือเครื่องเคาะ รวมถึงเครื่องให้จังหวะ  และเครื่องประกอบจังหวะ
ในวงออร์เคสตรา เพอร์คัชชันถือเป็นหนึ่งในสี่ส่วนประกอบอันได้แก่ เครื่องสาย เครื่องเป่าลมไม้ เครื่องเป่าลมทองเหลือง และเพอร์คัชชัน เครื่องดนตรีที่มักจะใช้ในวงออร์เคสตราได้แก่ ทิมปานี กลองสแนร์ กลองใหญ่ ฉาบ ไทรแองเกิล แทมแทม กลอกเคนสปีล ไซโลโฟน เซเลสทา และไชมส์ นอกจากนี้ ฝ่ายเพอร์คัชชันยังรับผิดชอบการสร้างเสียงอื่นๆ เช่น คาวเบลล์ วูดบลอก และเครื่องดนตรีแปลกๆอีกหลายชนิด โดยทั่วไปนักเพอร์คัชชันจะถูกฝึกให้เล่นได้ทุกเครื่อง แต่นักทิมปานีมักจะเล่นทิมปานีเป็นหลักแม้ว่าจะถูกฝึกมาแบบนักเพอร์คัชชันก็ตาม นอกจากนักทิมปานี ผู้เล่นคนอื่นจะต้องพร้อมกับการเล่นทุกเครื่อง รวมถึงเครื่องดนตรีแปลกๆอย่างกลองบองโกหรือมาราคัส ในหนึ่งเพลงผู้เล่นอาจจะต้องเล่นมากกว่าหนึ่งเครื่องดนตรี ซึ่งหลายครั้งต้องเปลี่ยนระหว่างเครื่องอย่างรวดเร็ว หรือแม้แต่เล่นสองเครื่องในเวลาเดียวกัน
เครื่องดนตรีเพอร์คัชชันแบบมาร์ช จะถูกออกแบบมาเป็นพิเศษสำหรับการเล่นในขณะที่มีการเคลื่อนไหว และมีเสียงดังเพราะกิจกรรมดนตรีแบบมาร์ชมักจะอยู่ภายนอกอาคาร เครื่องดนตรีประเภทนี้ ใช้ในวงมาร์ช ดรัมคอร์ป ในขณะที่อองซอมเบิลที่ใช้เครื่องดนตรีเพอร์คัชชันแบบมาร์ชมักรู้จักในชื่อดรัมไลน์
เครื่องดนตรีเพอร์คัชชันแบบมาร์ชชิงที่ใช้ ได้แก่ กลองสแนร์ กลองใหญ่ ฉาบ กลองเทเนอร์ เป็นต้น โดยเครื่องดนตรีแบบมาร์ชจะมีความแตกต่างจะเครื่องดนตรีชนิดเดียวกันที่ใช้ในวงออร์เคสตรา นอกจากนี้ ในวงมาร์ชและดรัมคอร์ป อาจจะมีเครื่องเพอร์คัชชันแบบออร์เคสตราตั้งอยู่ด้านข้างของสนาม มักเรียกว่า "พิท"
ในดนตรีไทย เครื่องตีเป็นหนึ่งสี่ประเภทเครื่องดนตรีอันได้แก่เครื่องดีด สี ตี และเป่า
วงศ์ปลาลิ้นหมา
วงศ์ปลาลิ้นหมา () เป็นวงศ์ของปลากระดูกแข็ง ในอันดับ Pleuronectiformes เป็นปลาลิ้นหมาที่มีลำตัวแบนราบ ใช้ชื่อวงศ์ว่า Soleidae (/โซล-อิ-ดี้/)
มีตาเล็กอยู่ชิดกันที่ด้านเดียวกัน โดยส่วนหัวจะหันไปทางขวา โดยมีครีบหลังอยู่ด้านบน รูปร่างเป็นรูปไข่หรือวงรี เรียวที่ด้านท้าย ปากเล็กเป็นรูปโค้งอยู่ปลายสุดของจะงอยปาก ครีบอกและครีบก้นเล็ก ครีบหลังยาวตลอดลำตัว มีก้านครีบอ่อนสั้น ๆ เชื่อมต่อกับครีบหางและครีบก้น เกล็ดเล็กเป็นแบบสาก ลำตัวด้านบนมีสีคล้ำ มีลวดลายต่าง ๆ และเส้นข้างลำตัวหลายเส้น ลำตัวด้านล่างสีขาว เมื่อยังเป็นปลาวัยอ่อนจะมีตาอยู่คนละซีกเหมือนปลาทั่ว ๆ ไป แต่จะย้ายมาอยู่ข้างเดียวกันเมื่อโตขึ้น และลำตัวด้านซ้ายจะกลายเป็นด้านที่ไม่มีตาและอยู่ด้านล่างแทน มีรูก้นและช่องท้องอยู่ชิดกับส่วนล่างของหัวด้านท้าย
อาศัยอยู่บริเวณพื้นท้องน้ำ ว่ายน้ำโดยขนานกับพื้นและพริ้วตัวตามแนวขึ้นลง สามารถมุดใต้พื้นทรายหรือโคลนได้เวลาตกใจ กินสัตว์หน้าดินขนาดเล็กเป็นอาหาร เช่น ไส้เดือนน้ำ, ลูกกุ้ง, ลูกปลาขนาดเล็ก
พบในทะเลเขตร้อนและอบอุ่นทั่วโลก พบทั้งหมด 22 สกุล 89 ชนิด
VBA (แก้ความกำกวม)
VBA อาจหมายถึง
ปลาหยะเค
ปลาหยะเค เป็นภาษากะเหรี่ยง ที่หมายถึงปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Gagata dolichonema " อยู่ในวงศ์ปลาแค้ (Sisoridae) 
มีลักษณะลำตัวทรงกระบอก แบนข้างเล็กน้อย หัวทู่ ตาใหญ่ แต่ม่านตาเล็กคล้ายตางู ปากเล็ก มีหนวด 4 คู่ ครีบหลังยกสูง ครีบไขมันเล็ก ครีบหางเว้าลึก ลำตัวมีสีสันสดใสสวยงาม โดยมีสีฟ้า สีขาว เหลือบเหลืองทองหรือเขียวสลับกันไปทั้งตัวและมีแต้มสีคล้ำ ท้องสีจาง ครีบใส ครีบไขมันมีขอบสีคล้ำ ครีบหางมีแถบสีคล้ำ เป็นปลาขนาดเล็ก ลำตัวกว้างประมาณ 5 เซนติเมตร ยาวประมาณ 10 เซนติเมตร ขนาดใหญ่สุด 13 เซนติเมตร
กินอาหารได้แก่ ไส้เดือนน้ำ, แมลงน้ำขนาดเล็ก, ตะไคร่น้ำ โดยมีพฤติกรรมอยู่ในบริเวณใกล้พื้นท้องน้ำ พบอาศัยอยู่ในน้ำไหลที่มีพื้นเป็นทรายหรือโคลนของลุ่มแม่น้ำสาละวินเท่านั้น ตั้งแต่มณฑลยูนนานในประเทศจีน เป็นปลาที่พบได้ทุกฤดูกาล ใช้บริโภคในพื้นที่ และเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ซึ่งนานครั้งจึงจะพบในขายในตลาดปลาสวยงาม และเป็นชนิดที่เลี้ยงยาก เพราะต้องอาศัยอยู่ในน้ำไหลแรงและสะอาดมีปริมาณอ็อกซิเจนละลายในน้ำสูงเหมือนปลาแค้ขี้หมู ("Erethistes maesotensis")
คำว่า "หยะเค" หรือ "หยะคุย" หรือ "ยะคุย" เป็นภาษาของชาวกะเหรี่ยง ใช้เรียกปลาในตระกูลปลาแค้โดยไม่แยกชนิด โดยที่คำว่า "หยะ" หรือ "ยะ" แปลว่า "ปลา"
ปลาใบไม้
"สำหรับปลาใบไม้ชนิดอื่น ดูที่: ปลาใบไม้"
ปลาใบไม้ (; ) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาลิ้นหมา (Soleidae) มีรูปร่างคล้ายปลาลิ้นหมาน้ำจืด ("B. panoides") ที่อยู่ในสกุลเดียวกัน เพียงแต่ปลาใบไม้มีรูปร่างคล้ายหยดน้ำ ตาอยู่ชิดกัน ปากเล็กและเบี้ยว ครีบมีลักษณะเชื่อมต่อกันเกือบทั้งลำตัว ครีบอกเล็กมาก ลำตัวด้านบนเป็นสีน้ำตาลเข้ม มีแต้มสีคล้ำตลอดทั้งลำตัว มีแต้มจุดสีคล้ำตลอดแนวครีบ ครีบมีขอบสีจาง มีจุดประสีคล้ำกระจาย ลำตัวด้านล่างสีขาว เกล็ดเป็นแบบสาก ขนาดลำตัวประมาณ 10 เซนติเมตร มีพฤติกรรมคล้ายกับปลาลิ้นหมาน้ำจืด พบในถิ่นที่อยู่เดียวกัน เพียงแต่ใบไม้จะพบในภาคอีสานและลุ่มแม่น้ำโขงด้วย
ใช้บริโภคโดยปรุงสดและทำปลาตากแห้ง มีราคาค่อนข้างสูง และนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย
มีชื่อเรียกในภาษาอีสานว่า "เป"
วัดด่าน
"วัดด่าน สามารถหมายถึง"