hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
โรงเรียนทัพทันอนุสรณ์
ประวัติ
เมื่อ พ.ศ. 2501 สมัยนายวีระ กาญจนเสถียร เป็นนายอำเภอ นายศิริ ศรีสุวรรณ เป็นศึกษาธิการ ได้ติดต่อขอที่ดินจากชาวบ้านเพื่อที่จะสร้างโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอ ได้ที่ดินมา 10 ไร่ แต่ทางการก็ยังมิได้จัดตั้งโรงเรียนแต่อย่างใด จนเวลาล่วงเลยมาถึง 9 ปี 
ต่อมาเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2510 ทางอำเภอทัพทัน สมัยนายพรหม ขวัญสกุล เป็นนายอำเภอ นายวินัย หาญสาริกัน เป็นศึกษาธิการ ได้ยื่นเรื่องราวขอตั้งโรงเรียนมัธยม-ศึกษาตอนต้นประจำอำเภอขึ้นเป็นครั้งแรกแต่เนื่องจากยังไม่ถูกต้องตามหลักเกณฑ์ของกระทรวงศึกษาธิการ คือ ต้องมีที่ดินถึง 15 ไร่ ฉะนั้นจึงยังมิได้รับอนุมัติ จำเป็นต้องหาที่ดินเพิ่ม ดังนั้น นายพรหม ขวัญสกุล นายวินัย หาญสาริกัน จึงได้ติดต่อขอที่ดินเพิ่มเติมจากเจ้าของเดิมซึ่งได้อุทิศให้เมื่อปี 2501 โดยมิได้ขัดข้องและมีผู้บริจาคเพิ่มอีก ได้ที่ดินมา 15 ไร่ 1 งาน 88 ตารางวา และนายอำเภอได้รายงานให้กรมสามัญศึกษาทราบ กรมฯ ก็ได้ส่งเจ้าหน้าที่มาดูสถานที่ (ปัจจุบันเป็นที่ว่าการอำเภอทัพทัน) และให้นายอำเภอสร้างอาคารเรียนชั่วคราว ขนาด 3 ห้องเรียน เพื่อเตรียมเปิดให้ทันปีการศึกษา 2511
ในปี พ.ศ. 2514 [นายก่อ สวัสดิพานิช] อธิบดีกรมสามัญได้มาเยี่ยมโรงเรียน และได้มาดูสถานที่ที่หาไว้ เห็นว่าที่เก่าไม่พอขยายแน่ จึงให้ย้ายโรงเรียนมาสร้างใหม่ คือ อาคารผ่องนภาปัจจุบัน เสร็จเมื่อ พ.ศ. 2515 วันที่ 1 มิถุนายน 2515 ได้ย้ายโรงเรียนจากเดิมมาอยู่โรงเรียนใหม่ (ที่ปัจจุบัน) 
ในปี 2524 กรมสามัญศึกษาได้แต่งตั้งให้ นายเสวก ใหลสกุล ไปดำรงตำแหน่งอาจารย์ใหญ่โรงเรียนพยุหะวิทยาคม จ.นครสวรรค์ และให้ นายเสถียร กองแม่ มาดำรงตำแหน่งแทน จนถึงปี 
พ.ศ. 2527 นายเสถียร กองแม่ ได้รับแต่งตั้งให้ไปดำรงตำแหน่ง ผู้อำนวยการโรงเรียนคำชะอีวิทยาคาร จังหวัดมุกดาหาร และได้แต่งตั้งให้ นายนิวัฒน์ รังษิมาศ มาดำรงตำแหน่งแทน 
นายจักรกฤษ แย้มสรวล อาจารย์ใหญ่โรงเรียนลานสักวิทยา มาดำรงตำแหน่งแทน 
ปัจจุบันมีนายวิรัช วิริยาภรณ์ประภาส ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียน
โรงเรียนทัพทันอนุสรณ์ 95 ม.8 ต.ทัพทัน อ.ทัพทัน จ.อุทัยธานี 61120
สัญลักษณ์ : ดาบเมืองอุทัยธานี
ฉายา : มดแดง
ดอกไม้ประจำโรงเรียน: ดอกการเวก
สัตว์ประจำโรงเรียน : มดแดง
สีประจำโรงเรียน : ฟ้า-เหลือง
ต้นไม้ประจำโรงเรียน : ต้นประดู่
คติพจน์ : เรียนดี ประพฤติดี มีความสะอาด
การทับศัพท์ภาษาสเปน
"ข้อมูลในหน้านี้อาจมีการดัดแปลงหลายครั้งตามนโยบายวิกิพีเดีย สำหรับข้อมูลต้นฉบับสามารถดูได้ที่ เว็บไซต์ราชกิจจานุเบกษา"
การทับศัพท์ภาษาสเปนนี้เป็นหลักการที่กำหนดตามสำนักงานราชบัณฑิตยสภา สำหรับศัพท์บางคำที่มีการอ่านออกเสียงผิดไปจากปรกติ ให้ถือการทับศัพท์ตามการออกเสียงของคำนั้น
1. การทับศัพท์ภาษาสเปนตามหลักเกณฑ์นี้ยึดการออกเสียงเป็นหลัก โดยถ่ายเสียงพยัญชนะและสระตามการออกเสียงในภาษาสเปนแบบกัสติยา (Castilian Spanish) ซึ่งเป็นตัวแบบมาตรฐานของภาษาสเปนที่ใช้ในประเทศสเปน มีตารางเทียบเสียงพยัญชนะ สระเดี่ยว สระเรียงสองเสียง และสระประสมสองเสียง โดยใช้รูปเขียนเป็นตัวตั้งเนื่องจากคำภาษาสเปนโดยทั่วไปออกเสียงตรงตามรูปเขียน
2. การแบ่งพยางค์สำหรับพยัญชนะในตำแหน่งกลางคำ มีข้อกำหนดดังนี้
3. พยัญชนะควบในตำแหน่งต้นพยางค์ ในภาษาสเปนมี 12 รูป ให้ทับศัพท์เป็นพยัญชนะควบดังนี้
4. รูปเขียน ps ในตำแหน่งต้นคำไม่ออกเสียง p เมื่อทับศัพท์ให้ถอดเสียงเฉพาะ s เช่น
5. หน่วยเสียงพยัญชนะกัก , , ในภาษาสเปนแบบกัสติยามีหน่วยเสียงย่อยเป็นเสียงกัก , , และเสียงเปิด , , ในการทับศัพท์ให้ใช้รูปพยัญชนะไทยตัวเดียวกันคือ บ, ด และ ก ตามลำดับ เช่น
6. รูปเขียน h ในคำภาษาสเปนโดยทั่วไปไม่ออกเสียง เมื่ออยู่ในตำแหน่งต้นคำหรือระหว่างสระให้ทับศัพท์โดยใส่ อ เพื่อเป็นทุ่นให้สระเกาะ เช่น
7. สระที่เรียงกัน 2 ตัว สระเดี่ยวในภาษาสเปนแบ่งออกเป็นสระเสียงเบา ได้แก่ i, u และสระเสียงหนัก ได้แก่ a, e, o เมื่อสระเหล่านี้เรียงต่อกัน 2 ตัว จะออกเสียงเป็นสระประสมสองเสียงและสระเรียงสองเสียง มีหลักเกณฑ์การทับศัพท์ดังนี้
8. สระประสมสามเสียง ในภาษาสเปนมักพบในรูปกริยาที่กระจายแล้ว เช่น cambiáis, acariciéis, averiguáis, habituéis ซึ่งโดยปรกติไม่จำเป็นต้องทับศัพท์ จึงมิได้ตั้งหลักเกณฑ์สำหรับสระประสมสามเสียง
9. การใช้เครื่องหมายทัณฑฆาต มีหลักเกณฑ์ดังนี้
10. การเขียนคำทับศัพท์ชื่อเฉพาะ มีหลักเกณฑ์ดังนี้
11. คำบอกประเภทสถานที่ เช่น ชื่อถนน ชื่อเมือง ชื่อหมู่เกาะ ให้เขียนได้ 2 แบบโดยทับศัพท์หรือแปลก็ได้ เช่น
12. คำที่มีเครื่องหมายยัติภังค์ ให้ทับศัพท์โดยคงเครื่องหมายยัติภังค์ไว้ตามภาษาสเปน เช่น
13. คำย่อ ให้เขียนชื่อตัวอักษรนั้น ๆ เป็นภาษาไทย ดังนี้
อักษรคุรมุขี
อักษรคุรมุขี หรือ อักษรกูร์มูคี หรือ อักษรเกอร์มุกห์ เป็นอักษรที่ใช้เขียนภาษาปัญจาบ ประดิษฐ์โดยคุรุนานักเทพ คุรุคนแรกของศาสนาซิกข์ และเผยแพร่โดยคุรุอังกัตเทพ คุรุคนที่ 2 เมื่อราว พ.ศ. 2100 พัฒนามาจากอักษรสรทะ ใช้เขียนคัมภีร์คุรุครันถสาหิบทั้ง 1,430 หน้า คำว่าคุรมุขีแปลว่า “มาจากปากของคุรุ” ภาษาอื่นที่เขียนด้วยอักษรคุรมุขีได้คือ ภาษาพรัช ภาษาฮินดี ภาษาสันสกฤต และภาษาสินธี
ต้นกำเนิดของอักษรนี้คืออักษรพราหมี อักษรคุรมุขีรุ่นแรกพัฒนามาเป็นอักษรคุปตะเมื่อราว พ.ศ. 900–1300 ตามด้วยอักษรสรทะ เมื่อราว พ.ศ. 1300 สุดท้ายปรับรูปเป็นอักษรสรทะแบบเทวเสศะเมื่อราว พ.ศ. 1500–1900 อักษรคุรมุขีปัจจุบันประดิษฐ์โดยคุรุองค์ที่ 2 ของศาสนาสิกข์คือ คุรุอังกัตเทพ แต่ก็อาจกล่าวได้ว่าที่จริงแล้วคุรุท่านนี้ได้จัดมาตรฐานของอักษรนี้ใหม่มากกว่า รูปแบบของอักษรคุรมุขีพบในอักษรโบราณตั้งแต่ราว พ.ศ. 1000–1500 แม้แต่คุรุนานักเทพ ก็เคยใช้อักษรแบบอักษรคุรมุขีในงานเขียนของท่าน
คุรุอังกัตเทพปรับปรุงอักษรนี้เพื่อใข้เขียนคัมภีร์ของศาสนาสิกข์ อักษรที่ใช้เขียนภาษาปัญจาบมาก่อนหน้านี้คืออักษรตกริและอักษรลันทะ อักษรลันทะที่แปลว่า “ไม่มีหาง” เป็นอักษรที่ใช้ทั่วไปในชีวิตประจำวันและการค้า แต่ไม่ใช้ในทางวรรณกรรมเพราะไม่มีรูปสระ จึงเป็นเหตุให้ท่านคุรุไม่นำอักษรนี้ไปใช้เพราะจะเกิดปัญหาในการออกเสียง
การที่อักษรนี้ใช้เขียนคัมภีร์ศาสนาสิกข์จึงทำให้มีความสำคัญในทางวรรณกรรมสำหรับชาวสิกข์ อักษรนี้เป็นอักษรราชการของปัญจาบตะวันออก ส่วนปัญจาบตะวันตกใช้อักษรอาหรับดัดแปลงแบบอูรดูเรียกว่า ชาร์มูคี
อักษรคุรมุขีมี 35 ตัว 3 ตัวแรกเป็นฐานของเสียงสระไม่ใช่พยัญชนะ และมีพยัญชนะอีก 6 ตัวสร้างขึ้นโดยเติมจุดใต้พยัญชนะเดิม พยัญชนะทุกตัวมีพื้นเสียงเป็นอะ สระลอยคือ อุระ ไอระ และอิริ นอกจากไอระที่ใช้แทนเสียง /อ/ แล้ว ไม่มีรูปพยัญชนะใดที่เขียนโดยไม่มีรูปสระ
การถอดเป็นอักษรไทยตามรูป ใช้กับภาษาที่จัดพยัญชนะวรรคตามแบบภาษาบาลี, ภาษาสันสกฤตเท่านั้นดูเพิ่มที่พยัญชนะวรรค
ਅ = อะ (a), ਆ = อา (aa), ਇ = อิ (i), ਈ = อี (ii), ਉ = อุ (u), ਊ = อู (uu), ਏ = เอ (e), ਐ = ไอ (ai), ਓ = โอ (o), ਔ = เอา (au)
ਕ = ka, ਕਾ = kaa, ਕੀ = ki, ਕਿ= kii, ਕੁ = ku, ਕੂ = kuu, ਕੇ = ke, ਕੈ = kai, ਕੋ = ko, ਕੌ = kau
ੴ ใช้ในทางศาสนา หมายถึง พระเจ้าองค์เดียว
สำหรับผู้ใช้วินโดวส์เอ็กซ์พี (Windows XP) สามารถอ่านอักษรคุรมุขีหรือพิมพ์ข้อความสั้น ๆ ด้วยโปรแกรม Character Map ฟอนต์ Raavi
เกาะเบเกอร์
เกาะเบเกอร์ () เป็นเกาะทางมหาสมุทรแปซิฟิกตอนเหนือ เป็นดินแดนของสหรัฐอเมริกา ไม่มีประชากรอยู่อย่างถาวร ไม่มีกิจกรรมทางเศรษฐกิจ แต่มีทรัพยากรที่มีคุณค่าเช่น ฟอสเฟต เกาะเบเกอร์มีสนามบินอยู่หนึ่งแห่ง เกาะบาร์เกอร์มีพื้นที่ทั้งหมด 1.4 ตารางกิโลเมตร
อักษรทานะ
อักษรทานะ (ތާނަ) ใช้เขียนภาษามัลดีฟส์ เริ่มใช้ในเอกสารราชการของสาธารณรัฐมัลดีฟส์ตั้งแต่ พ.ศ. 2246 โดยใช้แทนอักษรเดิมคืออักษรดิเวส อกุรุ
ต้นกำเนิดของอักษรนี้ต่างจากอักษรอื่น กล่าวคือ สระได้รูปแบบมาจากเครื่องหมายเสียงสระของอักษรอาหรับ อักษร 9 ตัวแรก (h – v) มาจากเลขอารบิก อีก 9 ตัวถัดมาได้มาจากตัวเลขของอินเดีย อักษรที่เหลือที่ใช้กับคำยืม (z – ch) ได้จากอักษรพื้นเมือง มีแต่ตัว y ที่ไม่รู้ที่มา
อักษรทานะเขียนจากขวาไปซ้าย พยัญชนะทุกตัวต้องมีสระ (ฟิลิ) หรือสุกุนกำกับ ฟิลิมี 5 ตัวใช้แทนสระเสียงสั้น สระเสียงยาวใช้ฟิลิ 2 ตัว อักษรอลิฟุไม่มีเสียงในตัวเองใช้ต่างกัน 3 แบบคือ เป็นส่วนที่ 2 ของสระประสม เมื่อเกาะกับสุกุนแสดงการซ้ำเสียงของพยัญชนะที่ตามมา ถ้าอลิฟุกำกับด้วยสุกุนอยู่ท้ายคำแสดงว่าลงท้ายด้วย /eh/
อักษรต่อไปนี้ใช้ถ่ายเสียงภาษาอาหรับ การถอดเป็นอักษรไทยตามเสียงของอักษรเหล่านี้ดูตามการถอดเสียงอักษรอาหรับ
ނަ = na, (นะ)
ނާ = naa, (นา)
ނި = ni, (นิ)
ނީ = nee, (นี)
ނު = nu, (นุ)
ނޫ = noo, (นู)
ނެ = ne, (เน)
ނޭ = ney (เนย)
ނޮ = no (โน)
ނޯ = noa (เนา)
ން = เป็นตัวสะกด 
สำหรับผู้ใช้วินโดวส์เอกซ์พี (Window XP) สามารถอ่านอักษรทานะหรือพิมพ์ข้อความสั้น ๆ ด้วยโปรแกรม Character Map ฟอนต์ MV Boli
สถาบันสถาปนิกอเมริกัน
สถาบันสถาปนิกอเมริกัน () หรือย่อว่า เอไอเอ (AIA) เป็นองค์กรวิชาชีพที่ทำหน้าที่จรรโลงและพัฒนาวิชาชีพสถาปัตยกรรมของสหรัฐอเมริกาแต่ไม่มีอำนาจควบคุมสถาปนิกตามกฎหมาย ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2400 (ค.ศ. 1857) สถาบันนี้ทำหน้าที่ในการสนับสนุนการปฏิบัติวิชาชีพ แลกเปลี่ยนความรู้ จัดกิจกรรมเพื่อยกระดับความสามารถของสมาชิก จัดทำมาตรฐานระเบียบปฏิบัติวิชาชีพ จัดรางวัลดีเด่นด้านต่างๆ ในการออกแบบสถาปัตยกรรม
เอไอเอมีสถานะเทียบเท่าสมาคมวิชาชีพเช่นเดียวกับสมาคมสถาปนิกสยามในประเทศไทย ส่วนองค์กรควบคุมวิชาชีพสถาปัตยกรรมของสหรัฐฯ ที่ทำหน้าที่ตามกฎหมายคล้ายสภาสถาปนิกของประเทศไทยมีชื่อว่า "สมัชชาจดทะเบียนสถาปัตยกรรมแห่งชาติ" (National Council of Architectural Registration Board - NCARB) ประกอบด้วยผู้แทนจากรัฐต่างๆ ร่วมเป็นสมัชชา
ปัจจุบันสำนักงานใหญ่ของเอไอเออยู่ที่ วอชิงตัน ดี.ซี.
กีฬามวย
มวย เป็นกีฬาที่ผู้เล่นสองฝ่ายต่อสู้กันด้วยหมัด มวยเป็นกีฬาที่มีในทั่วโลก
หมายถึงกีฬา 2 ชนิดคือ
คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ถือกำเนิดภายใต้มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ อันอุดมไปด้วยทรัพยากรทางวิชาการทางด้านนิเวศวิทยา สิ่งแวดล้อม วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี จึงมุ่งมั่นที่จะผลิตบัณฑิตผู้รับผิดชอบในการสร้างสรรค์งานสถาปัตยกรรม ภูมิสถาปัตยกรรม และเมือง โดยใช้เทคโนโลยีที่เหมาะสมผสานความต้องการของมนุษย์เข้ากับธรรมชาติได้อย่างกลมกลืน และเกิดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมน้อยที่สุด
คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ก่อกำเนิดจากสาขาวิชาบริหารก่อสร้าง หนึ่งในสาขาวิชาในภาควิชาวิศวกรรมโยธา คณะวิศวกรรมศาสตร์ ตามนโยบายการขยายโอกาสทางการศึกษาของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ซึ่งมุ่งหวังที่จักเปิดโอกาสทางการศึกษา และขยายองค์ความรู้ให้ครบวงจรในฐานะมหาวิทยาลัยของรัฐในลำดับต้น แผนการก่อตั้งคณะจึงเริ่มถูกบรรจุนับตั้งแต่แผนพัฒนาการศึกษาระดับอุดมศึกษา ฉบับที่ 7 และได้รับอนุมัติจากทบวงมหาวิทยาลัยให้บรรจุลงในแผนพัฒนาฯ ฉบับที่ 8 โดยการก่อตั้งเป็นภาควิชาในระยะแรกเริ่ม
คณะทำงานร่างหลักสูตร และจัดตั้งภาควิชาสถาปัตยกรรม ได้รับมอบหมายจากมหาวิทยาลัยให้ดำเนินการจัดทำหลักสูตร และโครงการจัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2534 โดยการรวมบุคลากรในสังกัดภาควิชาวิศวกรรมโยธา เพื่อเป็นบุคลากรหลักในการก่อตั้งภาควิชา และในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2537 ภาควิชาสถาปัตยกรรมศาสตร์ จึงถือกำเนิดอย่างเป็นทางการโดยการเปิดสอนเป็นปีแรก
ภายหลังการเปิดสอนมาเป็นเวลา 6 ปีเต็ม สภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ได้มีมติเห็นชอบให้ประกาศปรับภาควิชาสถาปัตยกรรมศาสตร์ เป็น คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2543 เป็นต้นมา
ภาควิชา สำนัก สถาบัน และศูนย์ ภายในคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์หมายเหตุ คำนำหน้านามของผู้ดำรงตำแหน่งคณบดี เป็นคำนำหน้านามตามตำแหน่งทางวิชาการในขณะนั้น
เทเบิลเทนนิส
เทเบิลเทนนิส หรือ ปิงปอง"เป็นกีฬาโดยมีผู้เล่นสองหรือสี่คน ซึ่งยืนเล่นกันคนละด้านของโต๊ะปิงปอง โดยตีลูกโต้กันให้ข้ามตาข่ายเน็ตกั้นกลางโต๊ะปิงปองไปมา ผู้เล่นมีสิทธิ์ให้ลูกบอลเด้งกระดอนตกพื้นโต๊ะฝั่งตนเองได้เพียง 1 ครั้งเท่านั้น แล้วจึงตีโต้ข้ามฟากให้เด้งกระดอนไปกระทบกับพื้นโต๊ะฝ่ายตรงข้าม "
ถ้าลูกบอลไม่กระทบกับพื้นโต๊ะของฝ่ายตรงข้ามก็ถือว่าเสีย แต่ถ้าเป็นลูกดีฝ่ายตรงข้ามก็จะตีโต้กลับมาฝั่งเรา
เทเบิลเทนนิสเป็นเกมที่โต้รับกับอย่างรวดเร็ว ผู้เล่นที่มีฝีมือสามารถตีลูกสปินได้ ทำให้บอลนั้นหมุนเร็ว ซึ่งจะทำให้ฝ่ายตรงข้ามรับได้ยากยิ่งขึ้น
เทเบิลเทนนิสเป็นที่นิยมอย่างมาก โดยเฉพาะในแถบเอเชียตะวันออก และเมื่อเทียบกันกับกีฬาชนิดอื่นแล้วปิงปองถือว่าเป็นกีฬาที่ได้รับความนิยมอย่างยิ่ง ในฐานะที่เป็นกีฬาชนิดใหม่ที่กำลังได้รับความนิยมอย่างมากในปัจจุบันเทเบิลเทนนิสเป็นกีฬาโอลิมปิก โดยมีผู้เล่นสองหรือสี่คนตีลูกบอลกระทบหน้าไม้หรือหลังไม้ให้ข้ามไปยังอีกฝากหนึ่งของโต๊ะ ซึ่งมันคล้ายกับกีฬาเทนนิส กฎกติกามีความแตกต่างกันบ้าง แต่มองภาพรวมแล้วเทเบิลเทนนิสกับเทนนิสมีลักษณะคล้ายกัน ในเกมเดียว ไม่จำเป็นต้องตีลูกบอลให้ข้ามไขว้จากฝั่งขวามือของผู้ส่งไปยังฝั่งขวามือของผู้รับ(หรือซ้ายมือผู้ส่ง ไปยังซ้ายมือของผู้รับ)เหมือนกับเทนนิส อย่างไรก็ดี การเสิร์ฟไขว้ในลักษณะนั้นจำเป็นต้องมีในเกมเล่นคู่ ลูกสปิน ลูกเร็ว ลูกหยอด ซึ่งกลยุทธ์และเทคนิคการเล่นก็มีความสำคัญสำหรับเกมแข่งขันที่มีการชิงชัยชนะความเร็วของลูกบอลนั้นเริ่มจากการพุ่งด้วยความเร็วต่ำๆ ไปจนถึงการพุ่งด้วยความเร็วสูง ๆ โดยเฉพาะในลูกสปิน ซึ่งสามารถทำความเร็วได้ที่ 112.5 กิโลเมตรต่อชั่วโมง หรือ 69.9 ไมล์ต่อชั่วโมง
กีฬาเทเบิลเทนนิสมักใช้เนื้อที่ในการเล่นทางยาวประมาณ2. เมตร ทางกว้างประมาณ 1.525 เมตร และสูงจากพื้นราวเอวประมาณ 0.76 เมตร แต่ทางสมาพันธ์กีฬาเทเบิลเทนนิสสากล กำหนดไว้ว่าต้องมีเนื้อที่เล่นทางยาวไม่น้อยกว่า 14 เมตร ทางกว้าง 7 เมตร และสูงจากพื้นประมาณ 5 เมตร สำหรับเกมการแข่งขัน ไม้ตีปกติแล้วมีแผ่นยางบางติดอยู่หน้าไม้ ยางมีปุ่มเล็กๆอยู่ด้านหนึ่ง เป็นชั้นบาง ๆอยู่ระหว่างตัวไม้ตีกับผิวหน้าฟองน้ำรองหน้าไม้อีกชั้นหนึ่ง ตั้งแต่การเล่นสปินได้เข้ามามีบทบาทเพิ่มขึ้นอย่างมากในกีฬาเทเบิลเทนนิสของปัจจุบัน ได้มีการปรับคุณภาพของตัวยาง ฟองน้ำ และวิธีการประกอบยางเข้ากับตัวฟองน้ำ เพื่อเพิ่มความเร็วและอัตราการหมุนของลูกจากปกติ ส่วนเทคนิคการปรับเพิ่มคุณภาพอย่างอื่นได้แก่ การใช้คาร์บอนหรือวัสดุสังเคราะห์อื่นเข้ามาประกอบกัน เพื่อทำให้เพิ่มความแม่นยำในการตีลูกให้มากขึ้นลูกบอลที่ใช้ในกีฬาเทเบิลเทนนิสมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 40 มม. มักทำมาจากเซลลูลอยด์และมีด้านในกลวง ๆ ตราสามดาวที่ติดอยู่บนลูกบอล หมายถึง คุณภาพที่ดีเยี่ยมของลูกนั้นเองเมื่อเปรียบเทียบกับลูกอื่น ๆ ผู้ชนะ คือ คนที่ทำแต้มได้ 11 คะแนนก่อน และมีการเปลี่ยนเสิร์ฟลูกในทุกๆ 2 แต้ม หากมีผลการแข่งกันเป็น 10-10 ผู้เล่นจะสลับกันเสิร์ฟ(และผู้เล่นชนะ คือคนที่ทำคะแนนได้ 2 แต้มติดต่อกัน) เกม 11 คะแนน เป็นเกมการแข่งขันที่ได้มีขึ้นจากสมาพันธ์กีฬาเทเบิลเทนนิสสากล(ITTF) การเปลี่ยนแปลงนี้ได้มีขึ้นในปี ค.ศ. 2001 ทุกเกมที่เล่นกันในระดับชาติหรือระดับทัวร์นาเม้นต์สากลมักเป็นเกม 11 คะแนน ส่วนระดับชิงแชมป์เป็นเกม 7 คะแนน และในระดับที่ย่อมลงมาเป็นเกม 5 คะแนน
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นภูมินทรภักดี
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าลดาวัลย์ กรมหมื่นภูมินทรภักดี เป็นพระราชโอรสลำดับที่ 15 ในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว และเจ้าจอมมารดาเอมน้อย ประสูติเมื่อวันพุธ แรม 10 ค่ำ เดือนยี่ ตรงกับวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2358
พระองค์เจ้าลดาวัลย์ ทรงรับราชการกำกับกรมช่างสิบหมู่ ทรงเป็นผู้กำกับการก่อสร้างพระพุทธไสยาส วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สถาปนาเป็นกรมหมื่นภูมินทรภักดี
เมื่อทรงพระชราภาพ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นภูมินทรภักดี ประชวรดวงพระเนตรเป็นต้อ ทอดพระเนตรไม่เห็น พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้ติดต่อแพทย์ชาวดัตช์เข้ามาผ่าตัดพระเนตรจนหายเป็นปกติ พร้อมกับเจ้าพระยาทิพากรวงศ์มหาโกษาธิบดี (ขำ บุนนาค) ซึ่งป่วยเป็นต้อเช่นกัน
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นภูมินทรภักดี สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 5 เมื่อวันเสาร์ ขึ้น 14 ค่ำ เดือน 8 บูรพาษาฒ ปีจอ ตรงกับวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2417
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าลดาวัลย์ กรมหมื่นภูมินทรภักดี ทรงเป็นต้น (รัชกาลที่ 6 โปรดเกล้าฯ พระราชทานแก่หม่อมเจ้าเพิ่ม พระโอรสลำดับที่ 24 เมื่อ พ.ศ. 2458)
พระอรรคชายาเธอ พระองค์เจ้าอุบลรัตนนารีนาค กรมขุนอรรควรราชกัลยา
พระอรรคชายาเธอ พระองค์เจ้าอุบลรัตนนารีนาค กรมขุนอรรควรราชกัลยา พระมเหสีในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อแรกประสูติมีพระนามว่า หม่อมเจ้าบัว ลดาวัลย์ เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นภูมินทรภักดี ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาจีน เมื่อวันอาทิตย์ ที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2389
หม่อมเจ้าบัว ลดาวัลย์ เมื่อทรงพระเยาว์ประทับอยู่ที่วังของพระบิดา โดยมีสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาสุดารัตนราชประยูร พระปิตุจฉา(เป็นพระเชษฐภคินีต่างมารดาของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นภูมินทรภักดี) ทรงเป็นผู้อภิบาล หม่อมเจ้าบัวมีเจ้าน้องร่วมพระมารดาเดียวกันอีก 2 องค์ คือ หม่อมเจ้าปิ๋ว และหม่อมเจ้าสาย ลดาวัลย์
ในปี พ.ศ. 2416 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระราชทานพระนามใหม่ให้หม่อมเจ้าบัว ว่า "หม่อมเจ้าอุบลรัตนนารีนาค" พร้อมกับพระราชทานพระนามใหม่ให้หม่อมเจ้าปิ๋วว่า "หม่อมเจ้าเสาวภาคย์นารีรัตน์"
หม่อมเจ้าอุบลรัตนนารีนาคและขนิษฐาทั้งสองได้เข้ารับราชการฝ่ายในเป็นพระภรรยาเจ้าชั้น "หลานหลวง" ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดย
ภายหลังการประสูติพระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าเยาวมาลย์นฤมล พระองค์ได้รับพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานเครื่องยศตั้งอยู่ในตำแหน่งพระอรรคชายาเธอ ต่อมา ในปี พ.ศ. 2431 พระองค์จึงได้รับการสถาปนาขึ้นเป็น พระอรรคชายาเธอ พระองค์เจ้า พร้อมกันนี้โปรดเกล้าฯ สถาปนาขึ้นเป็นพระองค์เจ้าต่างกรมฝ่ายใน มีพระนามตามจารึกในพระสุพรรณบัฏว่า พระอรรคชายาเธอ พระองค์เจ้าอุบลรัตนนารีนาค กรมขุนอรรควรราชกัลยา
พระอรรคชายาเธอ พระองค์เจ้าอุบลรัตนนารีนาค กรมขุนอรรควรราชกัลยา ทรงเป็นองค์อุปนายิกาสภาอุณาโลมแดง(สภากาชาดไทย)สมัยหนึ่ง พระองค์ประชวรด้วยพระโรคจุกแน่นและกระตุกลง สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2444 สิริพระชันษา 55 ปี
พระอรรคชายาเธอ พระองค์เจ้าเสาวภาคย์นารีรัตน์
พระอรรคชายาเธอ พระองค์เจ้าเสาวภาคย์นารีรัตน์ พระมเหสีในรัชกาลที่ 5 หรือพระนามเดิม หม่อมเจ้าปิ๋ว ลดาวัลย์ เป็นพระธิดาพระองค์รองในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าลดาวัลย์ กรมหมื่นภูมินทรภักดี อันประสูติแต่เจ้าจอมมารดาจีน เมื่อวันศุกร์ที่ ๒๖ มกราคม พ.ศ. ๒๓๙๗
หม่อมเจ้าปิ๋ว ลดาวัลย์ เมื่อประสูติทรงประทับอยู่ที่วังของพระบิดา โดยมีกรมสมเด็จพระสุดารัตนราชประยูร  (ทูลกระหม่อมแก้ว) ทรงเป็นผู้อภิบาล มีพระเชษฐภคินีและพระขนิษฐาที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาจีน ๒ พระองค์ และได้ถวายพระองค์เป็นพระอรรคชายาเธอใน พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทั้งสามพระองค์ คือ
หม่อมเจ้าปิ๋ว ลดาวัลย์ ทรงรับราชการฝ่ายในเป็นพระมเหสีทรงอิสริยยศเป็น มีพระราชธิดา ๑ พระองค์ คือ
ภายหลังมีพระประสูติกาลพระราชธิดาแล้ว ได้รับสถาปนาเป็น พระอรรคชายาเธอ หม่อมเจ้าเสาวภาคย์นารีรัตน์ คนทั่วไปขนาดพระนามว่า ท่านพระองค์กลาง
หม่อมเจ้าเสาวภาคย์นารีรัตน์ ทรงเป็นที่โปรดปรานของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาสุดารัตนราชประยูรมาก ถึงกับทรงตั้งพระทัยจะให้ดำรงตำแหน่งสมเด็จพระอัครมเหสีเลยทีเดียว แต่ว่าหม่อมเจ้าเสาวภาคยนารีรัตนมีพระพลานามัยไม่สู้จะสมบูรณ์นัก ประสูติพระราชธิดาพระองค์ ๑ แล้วก็ประชวรกระเสาะกระแสะเรื่อยมา จนกระทั่ง สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ ๒๑ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๔๓๐ พระองค์ได้รับการสถาปนาพระอิสริยยศหลังจากสิ้นพระชนม์ขึ้นเป็นพระองค์เจ้าออกพระนามว่า พระอรรคชายาเธอ พระองค์เจ้าเสาวภาคย์นารีรัตน์ ทรงศักดินา ๑๕๐๐๐ เสมอพระองค์เจ้าต่างกรมในพระบรมมหาราชวัง ตามตำแหน่งพระอรรคชายาเธอ
ในปีนั้นพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงสูญเสียพระอรรคชายาเธอ พระราชโอรส และพระราชธิดาในสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถถึง ๓ พระองค์ ในปีเดียวกัน คือ พระอรรคชายาเธอ พระองค์เจ้าเสาวภาคย์นารีรัตน์ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าศิริราชกกุธภัณฑ์ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าพาหุรัดมณีมัย กรมพระเทพนารีรัตน์ และสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าตรีเพชรุตม์ธำรง จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างอนุสาวรีย์ราชานุสรณ์เมื่อ พ.ศ. ๒๔๓๑ เพื่อระลึกถึงพระอรรคชายาเธอ พระราชโอรส และพระราชธิดาที่สิ้นพระชนม์ในปีเดียวกัน อนุสาวรีย์ราชานุสรณ์ทำด้วยหินอ่อนแกะสลักพระรูปเหมือนทั้ง 4 พระองค์ ตั้งอยู่ใกล้กับอนุสาวรีย์พระนางเรือล่ม ที่พระราชวังบางปะอิน
ลูกผสม
ลูกผสม เป็นลูกของสัตว์หรือพืชต่างพันธุ์ ผสมกันจะได้เป็นอีกพันธุ์เช่น เสือ+สิงโตคือไลเก้อ
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจันทราสรัทวาร กรมขุนพิจิตรเจษฎ์จันทร์
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจันทราสรัทวาร กรมขุนพิจิตรเจษฎ์จันทร์ (15 เมษายน พ.ศ. 2416 - 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2448) พระราชธิดาลำดับที่ 8 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่พระอรรคชายาเธอ พระองค์เจ้าเสาวภาคนารีรัตน์
เมื่อแรกประสูติมีพระนามว่า พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าจันทราสรัทวาร ต่อมา พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาพระราชโอรสและพระราชธิดาที่ประสูติแต่พระอรรคชายาเธอขึ้นเป็นเจ้าฟ้า ดังนั้น พระองค์จึงได้รับสถาปนาเป็น พระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจันทราสรัทวาร และเมื่อรับพระสุพรรณบัตรทรงเลื่อนขึ้นเป็น สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจันทราสรัทวาร วโรฬารลักษณสมบัติ รัตนกุมารี พระองค์นับเป็นเจ้าฟ้าหญิงชั้นโทพระองค์แรกในรัชกาลที่ 5 ชาววังออกพระนามลำลองว่า "สมเด็จหญิงใหญ่"
สิ้นพระชนม์ด้วยพระอาการไข้พิษ ณ วรนาฎเกษมสานต์ พระราชวังบางปะอิน เมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2448 ระหว่างการเสด็จพระราชดำเนินไปในงานบำเพ็ญพระราชกุศลพระศพของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศรีวิลัยลักษณ์ กรมขุนสุพรรณภาควดี หลังจากนั้น พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้สถาปนาเป็นเจ้าฟ้าต่างกรมฝ่ายใน มีพระนามตามว่า สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจันทราสรัทวาร วโรฬารลักษณสมบัติ รัตนกุมารี กรมขุนพิจิตรเจษฎ์จันทร์
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจันทราสรัทวาร ทรงสร้างสะพานโสภาคย์ โดยสร้างเพื่อเป็นสาธารณประโยชน์ซึ่งแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2444 นอกจากนี้ยังทรงเป็นองค์อุปนายิกาสภาอุณาโลมแดง (สภากาชาดไทย)
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าเยาวมาลย์นฤมล กรมขุนสวรรคโลกลักษณวดี
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าเยาวมาลย์นฤมล กรมขุนสวรรคโลกลักษณวดี เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่พระอรรคชายาเธอ พระองค์เจ้าอุบลรัตนนารีนาค กรมขุนอรรควรราชกัลยา เมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2416 เมื่อแรกประสูติทรงพระนามว่า "พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าเยาวมาลย์นฤมล"
เมื่อปี พ.ศ. 2431 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาพระราชโอรสและพระราชธิดาที่ประสูติแต่พระอรรคชายาเธอขึ้นเป็นเจ้าฟ้า ดังนั้น พระองค์จึงได้รับสถาปนาขึ้นเป็น"พระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าเยาวมาลย์นฤมล" หลังจากนั้นพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวพระราชทานพระสุพรรณบัตรเลื่อนเป็น"สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าเยาวมาลย์นฤมล สรรพสกนธ์กัลยานี" ทรงศักดินา 20,000 ต่อมาทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ เฉลิมพระเกียรติเป็น"สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าเยาวมาลย์นฤมล สรรพสกนธ์กัลยาณี กรมขุนสวรรคโลกลักษณวดี"
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าเยาวมาลย์นฤมล กรมขุนสวรรคโลกลักษณวดี ทรงเป็นองค์อุปนายิกาสภาอุณาโลมแดง (หรือภายหลังคือสภากาชาดไทย)
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าเยาวมาลย์นฤมล กรมขุนสวรรคโลกลักษณวดี ประชวรพระวัณโรค สิ้นพระชนม์เมื่อวันเสาร์ที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2452 เวลาบ่ายโมง สิริพระชันษา 36 ปี ประดิษฐานพระศพ ณ หอธรรมสังเวช
คราเคน
คราเคน :D () เป็นสัตว์ยักษ์ในตำนานที่ชาวทะเลเหนือหวาดกลัว มักเล่าว่าคล้ายหมึกกล้วยขนาดยักษ์ โผล่ขึ้นจากน้ำพรวดเดียวก็สูงกว่าเสากระโดงเรือ ชอบโจมตีเรือเดินสมุทรอย่างกะทันหัน โอบหนวดของมันรัดลำเรือเอาไว้ หนวดที่เหลือมันจะรัดลูกเรือจนกระดูกแหลกเหลว บ้างก็รัดเข้ามาป้อนเข้าปากอันน่ากลัว
คราเคนถูกเล่าขานมานานเท่าใดไม่ปรากฏ แต่บันทึกที่เป็นหลักฐานครั้งแรก มาจากนอร์เวย์ เป็นเรื่องราวที่อ้างถึงสิ่งมีชีวิตขนาดเท่าเกาะ ในหนังสือชื่อ "The Natural History of Norway" ที่เขียนโดยบิชอปแห่งเบอร์เก้น Erik Ludvigsen Pontoppidan ท่านได้บรรยายเกี่ยวกับคราเคนเอาไว้ว่า มันเปรียบเสมือนเกาะลอยน้ำขนาดย่อม ลำตัวยาวถึงครึ่งไมล์
เรื่องราวในช่วงถัดมาเกี่ยวกับคราเคนก็ค่อยๆ ลดขนาดของมันลงเรื่อยๆ ไม่มหึมาโอฬาร แต่ก็ยังมีขนาดยักษ์
นักชีววิทยาเชื่อว่า ที่แท้เป็นหมึกมหึมาชนิดหนึ่ง อยู่ในทะเลลึก และเมื่อตายจะเป็นซากลอยเกยหาด จนชาวประมงพบเห็นและจินตนาการเพิ่มเติมเกินจริง หมึกมหึมามีขนาดใหญ่จริง แต่ไม่เท่าเรื่องเล่าในตำนาน มีซากตัวอย่างที่ยาวเท่าเรือเร็ว และมีหลักฐานจากซาก วาฬสเปิร์ม ว่าวาฬพยายามกินหมึกชนิดนี้ และต่อสู้กัน
ใน พ.ศ. 1930 มีรายงานการโจมตีเรือของหมึกดังกล่าว นักชีววิทยาและผู้ชำนาญการคาดว่า หมึกมหึมา โจมตีเพราะเรือมีลักษณะคล้ายปลาวาฬศัตรูของหมึกจนเข้าใจผิด และจากรายงานของผู้ประสบเหตุอ้างว่า หมึกดังกล่าวมีขนาดมหึมา โดยเฉลี่ยประมาณ 100 ฟุต น้ำหนักประมาณ 2-3 ตัน ส่วนมากเกิดกับเรือเดินทะเลที่ข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกเท่านั้น
หม่อมราชวงศ์จัตุมงคล โสณกุล
หม่อมราชวงศ์จัตุมงคล โสณกุล (28 กันยายน 2486 - ) หัวหน้าพรรครวมพลังประชาชาติไทย กรรมการกฤษฎีกา ประธานกรรมการธนาคารแห่งประเทศไทยและรองประธานกรรมการมูลนิธิสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก อดีตผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย และอดีตปลัดกระทรวงการคลัง สื่อมวลชนเรียก หม่อมราชวงศ์จัตุมงคล โสณกุล กันติดปากว่า หม่อมเต่า
หม่อมราชวงศ์จัตุมงคล โสณกุล โอรสของพลตรี หม่อมเจ้าฉัตรมงคล โสณกุล พระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสณบัณฑิต กรมขุนพิทยลาภพฤฒิธาดา กับพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุไรรัตนศิริมาน พระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต เป็นโอรสคนสุดท้องในจำนวนสี่คน คือ
หม่อมราชวงศ์จัตุมงคล จบการศึกษาจากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย และโรงเรียนแฮร์โรว์ จบปริญญาตรีสาขาวิศวกรรมศาสตร์และเศรษฐศาสตร์จาก มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ เมื่อ พ.ศ. 2508 ปริญญาโทบริหารรัฐกิจ จาก Kennedy School of Government มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด เมื่อ พ.ศ. 2512 และวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร เมื่อ พ.ศ. 2532
หม่อมราชวงศ์จัตุมงคล สมรสกับ รัชนี คชเสนี มีบุตร 1 คน คือ
หม่อมราชวงศ์จัตุมงคล สมรสครั้งที่สองกับ คุณหญิงบูลย์วิภา โสณกุล ณ อยุธยา (สกุลเดิม ทองไข่มุกข์) มีบุตร 2 คน คือ
หม่อมราชวงศ์จัตุมงคล โสณกุล เริ่มรับราชการสำนักงานเศรษฐกิจการคลัง จนกระทั่งดำรงตำแหน่งรองผู้อำนวยการสำนักงานเศรษฐกิจการคลัง ในภายหลังได้ดำรงตำแหน่ง อธิบดีกรมบัญชีกลาง อธิบดีกรมสรรพสามิต อธิบดีกรมสรรพากร และปลัดกระทรวงการคลัง เป็นสมาชิกวุฒิสภาในปี พ.ศ. 2539 เมื่อปี พ.ศ. 2540 ขณะดำรงตำแหน่งปลัดกระทรวงการคลัง เกิดความขัดแย้งด้านนโยบายการคลังกับรัฐบาลในยุคพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ และถูกคำสั่งย้ายไปประจำสำนักนายกรัฐมนตรี จึงลาออกจากราชการทันที ต่อมาได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2541 ในรัฐบาลชวน หลีกภัย
หม่อมราชวงศ์จัตุมงคล ถูกปลดออกจากตำแหน่งผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2544 เนื่องจากไม่เห็นด้วยกับนโยบายของรัฐบาล พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ที่ต้องการให้ธนาคารแห่งประเทศไทย ทบทวนนโยบายด้านดอกเบี้ยเพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจ
หลังจากเกษียณราชการแล้ว ได้หันมาประกอบธุรกิจส่วนตัว ร้านอาหาร Orangery และ Lemongery ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ ร้านเสื้อผ้า และร้านชุดชั้นในสตรี
ซีเอซี 40
ซีเอซี 40 () เป็นชื่อดัชนีตลาดหลักทรัพย์ของประเทศฝรั่งเศส โดยมีเกณฑ์คัดเลือกคือนำหลักทรัพย์ทั้งหมด 40 ตัวที่มีมาร์เก็ตแคปมากที่สุด โดยได้เริ่มใช้คำนวณในวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2530
แอ็สแอนเซแอ็ฟ
บริษัททางรถไฟแห่งชาติฝรั่งเศส () หรือ แอ็สแอนเซแอ็ฟ () เป็นบริษัทบริการรถไฟที่ใหญ่ที่สุดในฝรั่งเศส ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2481 โดยเป็นผู้ให้บริการรถไฟความเร็วสูงหรือเตเฌเว (TGV) มาตั้งแต่ ค.ศ. 1978
รายชื่อหุ่นยนต์ใน After Colony
รายชื่อของหุ่นยนต์จากกันดั้มซีรีส์ที่ใช้ระบบปฏิทิน After Colony
วันรณรงค์ลดการใช้รถส่วนบุคคล
วันปลอดรถ หรือ Car Free Day ตรงกับวันที่ 22 กันยายน ของทุกปี องค์กรในประเทศต่าง ๆ ทั่วโลก จะรณรงค์ให้ประชาชนลดการใช้รถยนต์ส่วนบุคคล หันมาใช้รถขนส่งมวลชน และรถจักรยานเพิ่มขึ้น เพื่อลดปริมาณรถยนต์ในท้องถนน อันส่งผลถึงการลดปัญหามลพิษทางอากาศจากยานพาหนะ และยกระดับคุณภาพอากาศให้ดีขึ้น รวมทั้งลดปัญหาการจราจรติดขัด การเกิดอุบัติเหตุ ช่วยประหยัดเวลาในการเดินทาง และจะส่งผลต่อการประหยัดพลังงานน้ำมัน รวมทั้งช่วยลดค่าใช้จ่ายในการเดินทาง การรณรงค์จะจัดขึ้นในวันที่ 22 กันยายน และทุกวันอาทิตย์ตลอดเดือนกันยายน
การรณรงค์ลดการใช้รถยนต์ส่วนบุคคล มีขึ้นตั้งแต่ ค.ศ. 1958 ในนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ค.ศ. 1968 ในเนเธอร์แลนด์ และค.ศ. 1972 ในฝรั่งเศส
ในปี ค.ศ. 2005 มีการจัดรณรงค์ชื่อ In town without my car! พร้อมกันใน 1500 เมืองทั่วโลก โดยมีผู้ร่วมกิจกรรมมากกว่า 100 ล้านคน
ยุกิรุ ซุงิซะกิ
ยูคิรุ สุงิซากิ () เป็นนักวาดการ์ตูน และนักวาดภาพประกอบชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม ราศีมกร หมู่โลหิต O งานอดิเรกคือ เล่นเกม และสะสมทุกอย่างที่เกี่ยวกับกระต่าย นอกจากชื่อ ยูคิรุ สุงิซากิ แล้ว เธอยังมีนามปากกาอีกชื่อหนึ่งว่า スギサキユキル ซึ่งอ่านว่า ยูคิรุ สุงิซากิ เหมือนกัน แต่เขียนในแบบคาตาคานะ
หลังจากได้รับรางวัลนักเขียนหน้าใหม่ของ "ASUKA" ในปี ค.ศ. 1994 เธอก็เขียนเรื่อง Namaiki no N. (ナマイキ のN) ออกมาเป็นผลงานเรื่องแรก จากนั้นก็มีผลงานเรื่องอื่น ๆ ตามออกมาอีกหลายเรื่อง ทั้งในแบบการ์ตูนผู้ชาย และการ์ตูนผู้หญิง โดยผลงานที่ทำให้ชื่อของเธอก็เป็นที่รู้จักมากที่สุดคือ โซสึเกียวเอ็ม และ ดี.เอ็น.แองเจิ้ล
รายชื่ออักษรในภาษาต่าง ๆ แบ่งตามทิศทางการเขียน
รายชื่ออักษรในภาษาต่าง ๆ แบ่งตามทิศทางการเขียน
คือเขียนจากขวาไปซ้าย แล้ว เขียนจากซ้ายไปขวา แนวนอน (Boustrophedon)
รายชื่ออักษรในภาษาต่าง ๆ แบ่งตามชนิดอักษร
อักษรในภาษาต่าง ๆ แบ่งตามชนิดอักษร
มีแต่พยัญชนะหรือพยัญชนะกับสระบางตัว อาจเติมเครื่องหมายแทนเสียงสระได้แต่ไม่ใช่รูปแบบปกติ
รัตนชัย ส.วรพิน
รัตนชัย ส.วรพิน มีชื่อว่า ไชยา โพธิ์ทอง เกิดเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2520 ที่ตำบลห้วยบง อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา เป็นน้องชายแท้ ๆ ของ รัตนพล ส.วรพิน อดีตแชมป์โลกรุ่นมินิมั่มเวท IBF 2 สมัย
อีเกิ้ล อากากูร่า
อีเกิ้ล อากากูร่า หรือ อีเกิ้ล เคียวว่า หรือ อีเกิ้ล เด่น () มีชื่อจริงว่า เด่น จุลพันธ์ เกิดเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2521 ที่อำเภอบางมูลนาก จังหวัดพิจิตร  มีสถิติการชก 20 ครั้ง ชนะ 18 (น็อค 6) แพ้ 2
เด่นเดิมใช้ชื่อ เด่น ส.จาตุรงค์ ชกมวยอยู่ในเครือของ สหสมภพ ศรีสมวงศ์ ตัวแทนของสถาบัน WBC ในประเทศไทย ต่อมาในปี พ.ศ. 2543 สหสมภพได้ถึงแก่กรรมไปอย่างกะทันหันทำให้เด่นต้องระหกระเหินไปใช้ชีวิตอยู่ที่ประเทศญี่ปุ่นกับ ทาคาโกะ ภรรยาที่เป็นนักมวยไทยชาวญี่ปุ่น ที่พบเมื่อครั้งที่ทาคาโกะมาฝึกมวยที่ค่ายของเด่นในเมืองไทย แรกทีเดียวเด่นต้องไปทำงานที่ร้านซักรีดเสื้อผ้า ในขณะที่ทาคาโกะทำงานเป็นพนักงานขายอาหารทะเลในซูเปอร์มาร์เก็ต ในที่สุดเด่นก็ได้ปรึกษากับภรรยาว่าอยากจะขึ้นชกมวยอีกครั้งจึงเดินทางไปขอซ้อมที่ค่าย "คาโดเอบิ ยิม" โดยแลกกับการเป็นพนักงานทำความสะอาดไปด้วย ก่อนที่จะค่อย ๆ พัฒนาฝีมือการชกขึ้นมาจนเป็นมวยเอกของค่ายในที่สุด โดยใช้ชื่อว่า "อีเกิ้ล เคียวว่า" หรือ "อีเกิ้ล อากากูร่า" เด่นขึ้นชกชนะมารวดจนกระทั่งผู้สนับสนุนลงทุนให้ชิงแชมป์มินิมั่มเวต WBC กับเจ้าของตำแหน่งชาวเม็กซิกัน โฮเซ่ อันโตนิโอ อาควิเร่ ผู้ที่ได้ตำแหน่งมาจากการเอาชนะคะแนน วันดี สิงห์วังชา แชมป์คนเก่าชาวไทยได้ถึงเมืองไทย ที่โตเกียว เด่นไม่ทำให้ผู้สนับสนุนและชาวไทยผิดหวัง สามารถอาชนะคะแนนไปขาดลอยคว้าแชมป์โลกไปครองอย่างสุดสวย เด่นป้องกันตำแหน่งครั้งแรกไปได้ด้วยการสอนเชิงผู้ท้าชิงชาวญี่ปุ่น แล้วชนะคะแนนทางเทคนิคขาดลอย แต่ไฟต์ต่อมากลับพลาดท่ากระดูกไหล่ขวาหักชกต่อไปไม่ไหว ต้องขอยอมแพ้ ไอแซ็ค บัสโต๊ส ผู้ท้าชิงชาวเม็กซิกันเสียแชมป์ไปในยกที่ 4 อย่างน่าเจ็บใจ
เด่นได้โอกาสขึ้นชิงแชมป์คืนจากแชมป์คนใหม่ชาวญี่ปุ่น คาสึนาริ ทาคายาม่า ที่ชนะคะแนนแย่งแชมป์ไปได้จากบัสโต๊ส เมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2548 และเด่นก็สอนเชิงเอาชนะคะแนนไปขาดลอย ได้เป็นแชมป์โลกสมัยที่ 2 อีกครั้ง และยังสามารถป้องกันแชมป์ครั้งแรกชนะที.เค.โอ.ยก 7 เคน นากาจิม่า ไปอย่างสวยงาม ก่อนที่จะป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2 เอาชนะคะแนนนักมวยกำปั้นหนัก โรเดล มายอล จากฟิลิปปินส์ไปอย่างสวยงาม
เด่นขึ้นชกป้องกันตำแหน่งครั้งที่ 3 กับ ลอเรนโซ่ เทรโฮ่ อดีตแชมป์ NABF ชาวเม็กซิกัน เมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 แม้ว่าเด่นจะได้นับก่อนในยกที่ 3 แต่ในยกที่ 6 เด่นเกือบไม่รอดเมื่อพลาดโดน 2 นับ ก่อนจะหลับมาฮึดทำคะแนนชนะไปเอกฉันท์ฉิวเฉียด ล่าสุด เด่นป้องกันตำแหน่งครั้งที่ 4 เอาไว้ได้งดงามด้วยการถลุง อากีร่า ยาอีกาชิ ผู้ท้าชิงชาวญี่ปุ่นแตกเละและได้นับในยกที่ 10 ก่อนจะชนะคะแนนไปขาดลอย
ต่อมาเด่นต้องเปลี่ยนชื่อในการขึ้นชกจาก อีเกิ้ล เคียวว่า เป็น อีเกิ้ล เด่น เนื่องจากสัญญากับสปอนเซอร์เดิมนั้นหมดอายุลง ต่อมา เด่นขึ้นชกป้องกันแชมป์ไฟต์บังคับกับ โอเล่ห์ดง กระทิงแดงยิม นักมวยรุ่นน้องผู้ไม่เคยแพ้ใครชาวไทย และเป็นฝ่ายแพ้คะแนน เสียแชมป์โลกไปในการชกป้องกันตำแหน่งที่กรมทหารราบที่ 11 รักษาพระองค์ บางเขน ที่ประเทศไทย และนับแต่นั้นมาเด่นก็ยังมิได้ขึ้นชกอีกเลย เหตุเพราะขาดผู้สนับสนุน ประกอบกับเจ้าตัวก็เกิดความเบื่อหน่าย
ปัจจุบัน เด่นได้เปลี่ยนสัญชาติเป็นญี่ปุ่น และมีลูกกับภรรยา 2 คน เป็นชายหนึ่ง หญิงหนึ่ง ต่อมาได้เลิกกับ ทาคาโกะ ภรรยาคนเดิม และแต่งงานกับภรรยาชาวญี่ปุ่นคนใหม่ชื่อ เฮียวโงะ และย้ายที่อยู่จากไซตะมะไปโอซะกะ โดยมีค่ายมวยเป็นของตนเอง โดยรับเป็นคู่ซ้อมของนักมวยสากลชาวญี่ปุ่นคนอื่น ๆ บ้างเป็นบางครั้ง มีฐานะความเป็นอยู่สุขสบายดีตามอัตภาพ
การสืบพันธุ์
การสืบพันธุ์ หรือ การขยายพันธุ์ () หมายถึง การเพิ่มจำนวนลูกหลานที่มีลักษณะเหมือนเดิมของสิ่งมีชีวิต โดยที่สิ่งมีชีวิตรุ่นใหม่ที่เกิดขึ้นนี้จะทดแทนสิ่งมีชีวิตรุ่นเก่าที่ล้มหายตายจากไป ทำให้สิ่งมีชีวิตเหลือรอดอยู่ในโลกได้โดยไม่สูญพันธุ์ไป
การสืบพันธุ์ของสัตว์แบ่งออกเป็น 2 ประเภท คือ
การสืบพันธุ์ของสิ่งมีชีวิตเซลล์เดียวมีทั้งแบบอาศัยเพศ และไม่อาศัยเพศ
สิ่งมีชีวิตเซลล์เดียวบางชนิดบางครั้งก็มีการสืบพันธุ์แบบอาศัยเพศ เช่น พารามิเซียม(เซลล์มี 2 นิวเคลียส คือ ไมโครนิวเคลียส (Micronucleus) และแมโครนิวเคลียส (Macronucleus) พารามิเซียม 2 เซลล์จะจับคู่กัน (Conjugation) เพื่อแลกเปลี่ยนสารพันธุกรรม จากนั้นจึงแยกกัน และแบ่งเซลล์เพิ่มจำนวนตามปกติ)
การสืบพันธุ์ของสัตว์มีทั้งแบบอาศัยเพศและไม่อาศัยเพศ การสืบพันธุ์แบบไม่อาศัยเพศพบในสัตว์ที่มีร่างกายไม่ซับซ้อน และมีความสามารถในการงอกใหม่ เช่น พลานาเรีย ดาวทะเล สัตว์พวกนี้สามารถ สืบพันธุ์ด้วยวิธีการงอกใหม่ ซึ่งเกิดขึ้นโดยส่วนของร่างกายที่ขาดออกไป หรือสูญเสียไปด้วยสาเหตุใดก็ตาม ก็สามารถเจริญเติบโตเป็นตัวใหม่ได้ ทำให้มีจำนวนเพิ่มขึ้น
สัตว์หลายชนิด เช่น ฟองน้ำ และ ไฮดรา สามารถสร้างสิ่งมีชีวิตใหม่จากเซลล์ และกลุ่มเซลล์ของเดิม เรียกว่า การแตกหน่อ ซึ่งจะเจริญจนกระทั่งได้เป็นสิ่งมีชีวิตตัวใหม่ที่เหมือนเดิม แต่มีขนาดเล็กกว่า ต่อมาหน่อจะหลุดออกมาจากตัวเดิมและเจริญเติบโตต่อไป
การสืบพันธุ์แบบอาศัยเพศเกิดจาก การปฏิสนธิ (Fertilization) ของเซลล์สืบพันธุ์เพศผู้หรืออสุจิ กับเซลล์สืบพันธุ์เพศเมียหรือเซลล์ไข่ อาจจะเกิดภายในหรือภายนอกร่างกายของสัตว์เพศเมียก็ได้ โดยเซลล์ไข่ที่ได้รับการผสมแล้วเรียกว่าไซโกต จะเจริญเติบโตเป็นเอ็มบริโอ และตัวเต็มวัยที่สามารถสืบพันธุ์เพิ่มจำนวนประชากรต่อไปได้
สัตว์ส่วนใหญ่มีอวัยวะเพศแยกกันอยู่คนละตัวเป็นสัตว์เพศผู้และเพศเมีย แต่บางชนิดจะมีทั้งสองเพศในตัวเดียวกันเรียกว่า กะเทย (Hermaphrodite) เช่นไส้เดือนดิน เป็นต้น
กะหรี่ปั๊บ
กะหรี่ปั๊บ เป็นอาหารแบบตะวันตกผสมกับอินเดีย ได้รับความนิยมจากชาวมุสลิมในประเทศไทย สันนิษฐานว่าดัดแปลงมาจากขนมโปรตุเกสคือ ปัสแตล โดยท้าวทองกีบม้าได้นำมาเผยแพร่ในราชสำนัก ตั้งแต่สมัยอยุธยาตอนกลาง ตอนแรกใช้ชื่อว่า curry puff (พัฟฟ์ผงกะหรี่) ต่อมาได้เพี้ยนมาเป็น กะหรี่พัฟฟ์ และเพี้ยนเป็นกะหรี่ปั๊บในที่สุด กะหรี่ปั๊ปไส้ไก่เป็นที่นิยมมาก
กะหรี่ปั๊บขึ้นชื่อในอำเภอมวกเหล็ก จังหวัดสระบุรี จนมีคำขวัญของอำเภอว่า "เนื้อนุ่ม นมดี กะหรี่ดัง"
สิทธิบัตรซอฟต์แวร์
สิทธิบัตรซอฟต์แวร์จะปกป้องผู้เขียนจากการคัดลอกและอ้างสิทธิในการเขียนซอฟต์แวร์ แต่สิทธิบัตรไม่ได้เกิดขึ้นอัตโนมัติ ผู้เขียนจะต้องร้องขอสิทธิบัตรในแต่ละประเทศหรือภูมิภาค (เช่น สำนักงานสิทธิบัตรแห่งยุโรป) เอง โดยที่ในสิทธิบัตรนี้จะต้องเปิดเผยวิธีการที่จะสร้างและใช้ซอฟต์แวร์ในระดับที่เพียงพอในระดับที่ผู้อื่นที่มีความสามารถในการเขียนโปรแกรมนั้นสามารถจะนำไปเขียนใหม่ได้โดยไม่ต้องทดลองใหม่ และใช้ซอฟต์แวร์ถ้าหากการใช้นั้นไม่ได้เป็นไปแบบชัดแจ้ง
ขณะที่ ลิขสิทธิ์ซอฟต์แวร์นั้นคุ้มครองทันทีโดยผู้เขียนไม่ต้องร้องขอเพื่อป้องกันการคัดลอกรหัสต้นฉบับ
เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 รัฐบาลสหราชอาณาจักรให้ความเห็นอย่างเป็นทางการว่า
ไม่ควรมีสิทธิบัตรใด ๆ สำหรับการคิดค้นที่ทำให้เกิดความก้าวหน้าแค่เพียงในสาขาซอฟต์แวร์
และแม้ว่าในบางเขตกฎหมาย เช่น สหรัฐอเมริกา จะเปิดเสรีกว่าในการออกสิทธิบัตรสำหรับการคิดค้นที่เกี่ยวกับซอฟต์แวร์
แต่สิทธิบัตรเหล่านั้นจะไม่สามารถบังคับใช้ได้สหราชอาณาจักร
การทับศัพท์ภาษาอิตาลี
"ข้อมูลในหน้านี้อาจมีการดัดแปลงหลายครั้งตามนโยบายวิกิพีเดีย สำหรับข้อมูลต้นฉบับสามารถดูได้ที่ เว็บไซต์ราชบัณฑิตยสถาน
การเขียนคำทับศัพท์ภาษาอิตาลีนี้ เป็นหลักการทั่วไปที่กำหนดตามราชบัณฑิตยสถาน สำหรับศัพท์บางคำที่มีการอ่านออกเสียงผิดไปจากปรกติ ให้ถือการทับศัพท์ตามการออกเสียงของคำนั้น
1. สระ ให้ถอดตามการออกเสียงในพจนานุกรมภาษาอิตาลี ตามปรกติสระที่เรียงกันตั้งแต่ 2 ตัวขึ้นไป จะออกเสียงแยกกันเสมอ เว้นแต่สระที่เรียงกันอยู่นั้นมีสระ i หรือ u ผสมอยู่และไม่ได้ลงเสียงหนักที่ i หรือ u ในกรณีนี้จะออกเสียงเป็นเสียงสระผสม การเทียบเสียงสระภาษาไทยให้เป็นไปตามตารางเทียบเสียงสระภาษาอิตาลี เช่น
2. พยัญชนะ ให้ถอดเป็นพยัญชนะไทยตามหลักเกณฑ์ในตารางเทียบเสียงพยัญชนะภาษาอิตาลี เช่น
3. ตัวอักษรภาษาอิตาลี ในการเขียนตัวย่อ ใช้ดังนี้
4. หลักเกณฑ์อื่น ๆ เช่น การใช้เครื่องหมายทัณฑฆาต ไม้ไต่คู้ เครื่องหมายวรรณยุกต์ ให้ถือตามหลักเกณฑ์การทับศัพท์ภาษาอังกฤษ
ตัวเลขจีน
เลขจีน คืออักษรจีนที่ใช้สำหรับเขียนแทนจำนวนในภาษาจีน ในทุกวันนี้ผู้พูดภาษาจีนใช้ระบบเลขสามแบบ คือ เลขอารบิกสมัยใหม่ และเลขจีนโบราณอีกสองระบบ การเขียนและการอ่านเลขจีนเขียนคล้ายจำนวนในภาษาไทย คือมีเลขโดดและค่าประจำหลัก แต่ก็มีหลักเกณฑ์บางอย่างที่ต่างออกไป
จำนวนธรรมดาในที่นี้หมายถึงจำนวนเต็มบวกและศูนย์ ภาษาจีนมีอักษรที่ใช้แทนค่าเลขโดดตั้งแต่ 0 ถึง 9 กับอักษรแทนค่าประจำหลักอีกจำนวนหนึ่งใช้แทน 10, 100, 1000 ฯลฯ ประกอบกันเป็นจำนวนโดยเรียงลำดับหลักจากมากไปหาน้อย คล้ายกับการอ่านจำนวนในภาษาไทย อักษรจีนที่ใช้แทนจำนวนมีอยู่สองชุด ชุดหนึ่งสำหรับใช้ในงานการบัญชีเพื่อป้องกันการแก้ไขจำนวน เรียกว่า "ตัวเขียนใหญ่" () และอีกชุดหนึ่งสำหรับใช้ในชีวิตประจำวัน เรียกว่า "ตัวเขียนเล็ก" () ตัวอย่างเช่นจำนวน 30 กับ 5,000 ตัวเขียนใหญ่จะเขียนว่า 叁拾 กับ 伍仟 ส่วนตัวเขียนเล็กจะเขียนว่า 三十 กับ 五千 ตามลำดับ สำหรับการอ่านและแปลความหมายจำนวนจะกล่าวถึงในหัวข้อถัดไป
สมมติให้ (ต) หมายถึงอักษรจีนตัวเต็ม และ (ย) หมายถึงอักษรจีนตัวย่อ
ระบบเลขจีนมีแนวคิดสเกลสั้นและยาว (long and short scales) เหมือนกับระบบเลขของตะวันตก สำหรับอักษรจีนที่มีค่ามากกว่า 万 (10,000) จะมีสี่ระบบที่ใช้แทนความหมายทั้งแบบโบราณและแบบยุคใหม่
ในภาษาจีนยุคใหม่ใช้เพียงระบบที่สองเท่านั้น ถึงแม้จะยังมีการถกเถียงเกี่ยวกับค่าของ 兆 การให้อักษรตัวนี้มีค่าเท่ากับ 10 นั้นสอดคล้องกันทั้งในจีน ญี่ปุ่น และเกาหลี ตัวอย่างหนึ่งของความกำกวมของ 兆 คือการใช้แทนความหมายของ 10 ในเรื่องของเทคโนโลยีสารสนเทศในหลายปีที่ผ่านมา (โดยเฉพาะจีนแผ่นดินใหญ่) เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหานี้ รัฐบาลจีนจึงไม่ใช้อักษรตัวนี้ในเอกสารราชการ แต่จะใช้ 万亿 (10·10) แทน เช่นเดียวกับรัฐบาลไต้หวัน
จำนวนที่มากกว่า 载 นำมาจากข้อความพุทธศาสนาในภาษาสันสกฤต แต่จำนวนเหล่านี้เป็นการใช้เฉพาะสมัยโบราณเท่านั้น
ตัวอักษรต่อไปนี้ใช้เพื่อแสดงอันดับของขนาดในภาษาจีนในสมัยโบราณ อักษรบางตัวก็ยังใช้อยู่ในปัจจุบันเพื่อให้เข้ากับคำอุปสรรคในหน่วยเอสไอ ในขณะที่อักษรอื่นกลายเป็นคำที่ไม่ได้ใช้
หม่อมราชวงศ์เกษมสโมสร เกษมศรี
หม่อมราชวงศ์เกษมสโมสร เกษมศรี (9 มีนาคม  พ.ศ. 2473 -) อดีตรองนายกรัฐมนตรี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ และเอกอัครราชทูตไทยประจำกรุงปักกิ่ง จาการ์ตา และกรุงวอชิงตัน เป็นบุตรของหม่อมเจ้าสโมสรเกษม เกษมศรี พระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเกษมศรีศุภโยค กรมหมื่นทิวากรวงศ์ประวัติ และหม่อมเจ้าแขไขจรัสศรี เทวกุล พระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเทวัญอุไทยวงศ์ กรมพระยาเทวะวงศ์วโรปการ
หม่อมราชวงศ์เกษมสโมสร จบการศึกษาจากโรงเรียนเซนต์คาเบรียล, โรงเรียนอำนวยศิลป์ จบปริญญาตรี สาขาเศรษฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ เมื่อ พ.ศ. 2497 และปริญญาโท สาขาเศรษฐศาสตร์ เมื่อ พ.ศ. 2530
หม่อมราชวงศ์เกษมสโมสร เริ่มรับราชการกระทรวงการต่างประเทศ จนกระทั่งได้ดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูตไทยประจำจาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย และได้ดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูตไทยประจำกรุงปักกิ่งคนแรก หลังจากการสถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตในรัฐบาลหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช เมื่อ พ.ศ. 2516-2523
จากนั้นหม่อมราชวงศ์เกษมสโมสร ย้ายไปดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูตไทยประจำกรุงวอชิงตัน ระหว่าง พ.ศ. 2525-2529 และดำรงตำแหน่งปลัดกระทรวงการต่างประเทศ ระหว่าง พ.ศ. 2523-2525, 2529-2533 จนเกษียณอายุราชการ
หม่อมราชวงศ์เกษมสโมสร ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี เมื่อ พ.ศ. 2532 และ พ.ศ. 2534 รองนายกรัฐมนตรี 2 สมัย เมื่อ พ.ศ. 2535 และ 2539 ในโควตาของพรรคชาติไทย และเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ พ.ศ. 2538-2539 และในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ พรรคชาติไทย
ปัจจุบัน หม่อมราชวงศ์เกษมสโมสร เกษมศรี ดำรงตำแหน่งกรรมการมูลนิธิรางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดล ในพระบรมราชูปถัมภ์ ตั้งแต่ครั้งก่อตั้งมูลนิธิ เมื่อ พ.ศ. 2534
การทับศัพท์ภาษารัสเซีย
การเขียนคำทับศัพท์ภาษารัสเซีย เป็นการเขียนคำทับศัพท์ภาษารัสเซียนี้ เป็นหลักการทั่วไปที่กำหนดตามราชบัณฑิตยสถาน สำหรับศัพท์บางคำที่มีการอ่านออกเสียงผิดไปจากปรกติ ให้ถือการทับศัพท์ตามการออกเสียงของคำนั้น
การทับศัพท์ภาษามลายู
"ข้อมูลในหน้านี้อาจมีการดัดแปลงหลายครั้งตามนโยบายวิกิพีเดีย สำหรับข้อมูลต้นฉบับสามารถดูได้ที่ เว็บไซต์ราชกิจจานุเบกษา"
การทับศัพท์ภาษามลายูที่ใช้ในประเทศมาเลเซีย สิงคโปร์ และบรูไนนี้เป็นหลักการที่กำหนดตามสำนักงานราชบัณฑิตยสภา
1. หลักเกณฑ์นี้ใช้สำหรับเขียนทับศัพท์คำภาษามลายูตามที่เขียนด้วยอักษรโรมัน (รูมี) โดยมีตารางเทียบอักษรโรมันกับอักษรไทยที่ใช้ในการทับศัพท์และมีตัวอย่างประกอบ
2. การทับศัพท์ตามหลักเกณฑ์นี้ยึดการออกเสียง 2 แบบ ได้แก่ การออกเสียงตามรูปเขียน () ใช้อักษรย่อว่า และการออกเสียงแบบที่ใช้สื่อสารในชีวิตประจำวัน () ใช้อักษรย่อว่า ในตารางได้ให้ตัวอย่างไว้ทั้ง 2 แบบ โดยใส่วงเล็บกำกับ เช่น
3. คำที่ไทยรับมาใช้เป็นเวลานานจนเป็นที่ยอมรับกันทั่วไปแล้ว อาจใช้ต่อไปตามเดิมหรือใช้ตามหลักเกณฑ์นี้ ตัวอย่างในที่นี้ใส่คำทับศัพท์ตามหลักเกณฑ์และวงเล็บคำที่นิยมใช้มาแต่เดิมไว้ด้วย เช่น
4. คำทับศัพท์ที่มีประกาศในราชกิจจานุเบกษา เช่น คำในพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน, ชื่อประเทศ ดินแดน เขตการปกครอง และเมืองหลวง, ชื่อแร่และชื่อธาตุ ฯลฯ ให้ใช้ตามประกาศครั้งล่าสุด
5. ตัวอย่างคำภาษามลายูที่ให้ไว้ในหลักเกณฑ์นี้สะกดตามระบบใหม่ แต่ในเอกสารโบราณหรือชื่อบุคคลอาจพบคำที่สะกดตามระบบเดิมอยู่บ้าง ที่พบมากมีดังนี้
6. พยัญชนะในภาษามลายูหลายตัวไม่มีเสียงในภาษาไทย จำเป็นจะต้องเลือกอักษรไทยที่มีเสียงใกล้เคียง และหลายเสียงต้องใช้อักษรไทยตัวเดียวกันแทนเสียงพยัญชนะที่มีเสียงต่างกันในภาษามลายู ดังนี้
7. ทวิอักษรต่อไปนี้แทนเสียง 1 เสียง กำหนดให้ทับศัพท์ด้วยอักษรไทยตัวเดียว ดังนี้
8. พยัญชนะ h และ r ที่อยู่ท้ายพยางค์ ภาษามลายูออกเสียงพยัญชนะตัวนั้นด้วยแต่ไม่ได้ออกเสียงเหมือนตัวสะกดในภาษาไทย ในการทับศัพท์ให้ใส่เครื่องหมายทัณฑฆาตกำกับไว้ เพื่อแสดงว่าเป็นเสียงพยัญชนะท้ายของพยางค์ เช่น
9. พยัญชนะ k ระบบการออกเสียงภาษามลายูจากหนังสือ ของสถาบันภาษาและวรรณกรรม () กำหนดให้ออกเสียงพยัญชนะ k ได้ 4 แบบตามอักษรอาหรับ (ยาวี) คือ
10. พยางค์ per ที่เป็นหน่วยคำเติมหน้า ให้ทับศัพท์เป็น เปอร์
11. สระเดี่ยว ในภาษามลายูมี 5 รูป 6 เสียง ได้แก่
12. สระประสม ในภาษามลายูมี 3 เสียง คือ ai, au และ oi กำหนดให้ทับศัพท์เป็นสระ ไ–, เ–า และ โ–ย ตามลำดับ เช่น
13. สระเรียง สระที่เรียงกันหลายตัวในภาษามลายู ถ้าไม่ใช่สระประสมตามข้อ 12. จะออกเสียงทีละตัวเป็นสระเรียง แต่จะออกเสียงต่อเนื่องโดยมักแทรกเสียง ย หรือ ว ระหว่างสระ เสียงสระที่เรียงกันนี้ไม่แยกกันชัดเจนเป็นคนละพยางค์อย่างในภาษาไทย ในการทับศัพท์มีหลักเกณฑ์ดังนี้
14. คำที่ประกอบด้วยคำหลายคำ ถ้าเป็นชื่อภูมิศาสตร์ให้เขียนทับศัพท์ติดกัน เช่น
15. ชื่อภูมิศาสตร์ที่มีคำบอกประเภทวิสามานยนามกำกับอยู่ ให้แปลคำบอกประเภทวิสามานยนามเป็นภาษาไทย แล้วเขียนติดกับคำทับศัพท์ เช่น
16. ชื่อบุคคลที่มาจากภาษาอาหรับ ให้ทับศัพท์ตามหลักเกณฑ์การทับศัพท์ภาษามลายู เนื่องจากผู้พูดภาษามลายูออกเสียงชื่อเหล่านั้นตามภาษามลายู เช่น
17. คำประกอบชื่อบุคคล ชื่อบุคคลในภาษามลายูจะมีคำนำหน้าชื่อ คำแสดงความยกย่อง และคำแสดงยศหรือตำแหน่งอยู่หน้าชื่อ ส่วนผู้ที่ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์จะเขียนชื่อเครื่องราชอิสริยาภรณ์ตามหลังชื่อด้วย ในการทับศัพท์ให้เขียนตามการเขียนในภาษามลายู เช่น
18. ชื่อที่เขียนแบบย่อ ให้เขียนทับศัพท์เป็นคำเต็ม เช่น
19. คำที่มีเครื่องหมายยัติภังค์ ให้ทับศัพท์โดยคงเครื่องหมายไว้ตามภาษามลายู เช่น
20. คำย่อ คำภาษามลายูที่ใช้ในประเทศมาเลเซีย สิงคโปร์ และบรูไน ถ้าเป็นอักษรย่อที่อ่านเรียงตัวอักษร เช่น ชื่อเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ให้เขียนทับศัพท์ตามชื่ออักษรย่อนั้น ๆ ตามเสียงในภาษาอังกฤษ ดังนี้
ตำนานนางพญางูขาว
นางพญางูขาว () เป็นนิทานพื้นบ้านของชาวเมืองหังโจว ดัดแปลงเป็นภาพยนตร์หลายครั้ง อีกทั้งยังเคยสร้างเป็นภาพยนตร์อนิเมะ ซึ่งถือเป็นภาพยนตร์อนิเมะเรื่องยาวเรื่องแรกของญี่ปุ่นด้วย
นางพญางูขาวปรากฏโฉมครั้งแรกในวรรณกรรม จองจำงูขาวชั่วนิรันดร์ในเจดีย์เหลยเฟิง (白娘子永鎮雷峰塔) ในบันทึกจิ่งซื่อทงเหยียน (警世通言) ของเฝิง เมิ่ง หลง (馮夢龍) โดยบันทึกดังกล่าวค้นพบในระหว่างยุคราชวงศ์หมิง (ค.ศ. 1368 - ค.ศ. 1644)
นางพญางูขาว กล่าวถึงเรื่องราวของบัณฑิตหนุ่มที่ตกหลุมรักสตรีผู้โสภานางหนึ่ง สตรีผู้นี้แท้จริงแล้วเป็นปิศาจงูขาวที่จำแลงกายมา พระเถระมีความต้องการช่วยเหลือบัณฑิตหนุ่มให้พ้นจากการดูดกลืนวิญญาณของปิศาจงูขาว จึงได้ต่อสู้กับปิศาจงูขาว และจับนางไปจองจำไว้ใต้เจดีย์เหลยเฟิง (ฟ้าคำรณ)
เมื่อกาลเวลาผ่านไป ได้มีการเพิ่มเติมเสริมแต่งรายละเอียดต่างๆ มากขึ้น โดยนางพญางูขาวได้กลายเป็นตำนานความรักอันลึกซึ้งระหว่างบัณฑิตหนุ่ม กับปิศาจงูขาว ซึ่งบำเพ็ญตบะมาเป็นระยะเวลากว่า 1,000 ปี ได้จำแลงกายเป็นมนุษย์ในรูปของหญิงสาวที่มีรูปร่างหน้าตางดงาม มีนามว่า ไป๋ซู่เจิน ความรักของทั้งสองถูกขัดขวางโดยพระเถระฝาไห่ (ธรรมสาคร) เนื่องจากความรักระหว่างคนกับปิศาจไม่อาจอยู่ร่วมกันได้ เพราะผิดกฎสวรรค์ แต่ละเรื่องราวก็มีตอนจบและรายละเอียดอื่นๆ แตกต่างกันออกไปเช่นเดียวกัน เช่น บางเรื่องกล่าวว่างูขาวเป็นสัตว์เลี้ยงที่บัณฑิตเลี้ยงไว้ขณะยังเป็นร่ำเรียนหนังสือ หรือบางเรื่องก็เล่าว่าบัณฑิตหนุ่มถูกขับไล่จากสวรรค์ให้ลงมาเป็นมนุษย์ธรรมดา หรือแม้แต่บัณฑิตหนุ่มเคยช่วยชีวิตงูขาวเอาไว้ งูขาวจึงจำแลงกายกลับมาตอบแทนบุญคุณก็มี
ส่วน เสี่ยวชิง ซึ่งเป็นตัวละครที่เพิ่มเติมขึ้นมา ก็มีการกล่าวถึงในแง่มุมที่แตกต่างกันออกไปเช่นกัน โดยมีทั้งเป็นงูเขียว งูดำ หรือแม้แต่ปลาไน ซึ่งบทบาทของเสี่ยวชิงจะมาในรูปแบบของผู้ช่วยที่ใกล้ชิดของไป๋ซู่เจิน อาจเป็นน้องสาว หรือคนรับใช้ตามบันทึกจิ่งซื่อทงเหยียนเดิมงูขาวไม่มีชื่อ แต่ภายหลังมีการเพิ่มชื่อให้เป็น ไป๋ซู่เจิน และตามเนื้อเรื่องดั้งเดิมกล่าวถึงการต่อสู้ระหว่างธรรมะและอธรรม โดยพระเถระเป็นฝ่ายช่วยเหลือบัณฑิตให้พ้นจากการทำอันตรายโดยปิศาจงูขาว ภายหลังมีการดัดแปลงเพิ่มเติมให้เป็นเรื่องของความรักระหว่างมนุษย์และปิศาจ แต่อย่างไรก็ดี เรื่องราวที่ดัดแปลงไปมีหลากหลายแบบ ยกตัวอย่างเช่น
รายนามนักมวยสากลชาวไทยที่เป็นแชมป์ระดับภูมิภาค
ทุกตำแหน่งแชมป์เรียงตามลำดับการครองตำแหน่งครั้งแรกในแต่ละสถาบัน
ธงชาติเกาหลีใต้
ธงชาติสาธารณรัฐเกาหลี หรือ ธงชาติเกาหลีใต้ มีชื่อเรียกเฉพาะว่า แทกึกกี () มีลักษณะเป็นธงพื้นสีขาว กลางธงมีรูปวงกลม "แทกึก" สีแดง-น้ำเงิน ล้อมข้างด้วยขีดสามเส้นรูปต่างๆ ตามคัมภีร์อี้จิงของจีน 4 รูปตามแต่ละมุมของธง ธงนี้ออกแบบโดยปัก ยอง ฮโย (Bak Yeong-hyo) ราชทูตเกาหลีประจำประเทศญี่ปุ่น ซึ่งต้องการให้มีธงเพื่อแสดงความเป็นชาติให้ญี่ปุ่นซึ่งกำลังรุกรานเกาหลีในเวลานั้นได้เห็น พระเจ้าโกจงแห่งราชวงศ์โชซ็อนได้มีพระบรมราชโองการประกาศใช้เป็นธงชาติเกาหลีเมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2426
รูปวงกลมตรงกลางซึ่งมีชื่อเรียกว่า "แทกึก" นั้น เป็นสัญลักษณ์ของต้นกำเนิดสรรพสิ่งในจักรวาลตามลัทธิเต๋า กล่าวคือ ทุกสิ่งทุกอย่างย่อมมีของคู่กันเสมอทั้งด้านลบ (หยิน) และด้านบวก (หยาง) ในวงกลมนี้ หยินแทนด้วยสีน้ำเงิน หยางแทนด้วยสีแดง วงกลมแทกึกนี้ทั้งสองด้านถูกแบ่งอย่างเท่ากัน แสดงถึงความสมดุลและกลมกลืนประสานสอดคล้องอย่างสมบูรณ์ ทั้งแสดงถึงการเคลื่อนไหวอย่างต่อเนื่องไม่มีที่สิ้นสุด
รูปขีดสามเส้นในธงมีที่มาจากสัญลักษณ์ 4 ใน 8 อย่างจากคัมภีร์อี้จิงของจีน (ภาษาจีนเรียกว่า "ข่วย") ซึ่งใช้เป็นสัญลักษณ์แทนปรัชญาของจักรวาล 4 อย่าง คือ ความกลมกลืน ความสมดุล ความสมมาตร และการหมุนเวียน รูปที่ปรากฏในธงมีดังนี้
ตามความเชื่อโบราณแล้ว รูปขีดสามเส้นเหล่านี้มีความสัมพันธ์กับธาตุทั้งห้าของจีน ซึ่งได้แก่ ธาตุไม้ ธาตุไฟ ธาตุดิน ธาตุทอง และธาตุน้ำ โดยใช้เป็นเครื่องหมายแสดงความแตกต่างของภาวะตรงข้ามกับความสมดุลของธาตุแต่ละธาตุ
พื้นสีขาวหมายถึงความสะอาดบริสุทธิ์ของประชาชน และน้ำใจที่รักสงบ
โดยรวมแล้ว ธงชาติเกาหลีจึงเป็นสัญลักษณ์แสดงอุดมคติของประชาชนเกาหลี ในการพัฒนาอย่างไม่หยุดยั้งอย่างประสานกลมกลืนกับจักรวาล
แบบสีธงอย่างมาตรฐานมีดังนี้:
โอเปก
องค์การกลุ่มประเทศผู้ส่งออกน้ำมัน () หรือ โอเปก () กำเนิดใน พ.ศ. 2503 มีสมาชิกก่อตั้ง 5 ประเทศ ประกอบด้วยประเทศซาอุดีอาระเบีย อิรัก อิหร่าน คูเวต และเวเนซุเอลา เดิมมีสำนักงานใหญ่ที่ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ปัจจุบัน โอเปกมีสมาชิกเพิ่มอีก 10 ประเทศ คือ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ กาตาร์ ไนจีเรีย แอลจีเรีย ลิเบีย กาบอง (ต่อมาถอนตัวในปี ค.ศ. 2008 แล้วกลับมาในปี ค.ศ. 2016) เอกวาดอร์ (เคยเป็นสมาชิกในปี ค.ศ. 1973 แล้วถอนตัวไป แล้วกลับมาในปี ค.ศ. 2007) แองโกลา อิเควทอเรียลกินี และล่าสุดสาธารณรัฐคองโก รวมเป็น 15 ประเทศ โดยได้ย้ายสำนักงานใหญ่ไปที่กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย ตั้งแต่ ค.ศ. 1965
มาริ ยางูจิ
มาริ ยางูจิ (ญี่ปุ่น : 矢口真里/อังกฤษและโรมะจิ : Yaguchi Mari) (เกิดวันพฤหัสบดีที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2526) เป็นนักร้องหญิงชาวญี่ปุ่น สังกัดค่ายเฮลโล! โปรเจกต์ เธอคืออดีตสมาชิกของกลุ่มนักร้องหญิงญี่ปุ่น มอร์นิงมูซูเมะ, กลุ่มนักร้องย่อย ทัมโปโปะ (กลุ่มย่อยกลุ่มแรกของมอร์นิงมูซูเมะ), กลุ่มนักร้องย่อย มินิโมนิ รุ่นก่อตั้ง, กลุ่มนักร้องย่อย ซิกซ์, และกลุ่มนักร้อง โรแมนซ์
นอกจากกลุ่มทั้งหมด เธอยังเคยเป็นหัวหน้ากลุ่มของกลุ่มย่อย มอร์นิงมูซูเมะ ซากูระกูมิ (กลุ่มย่อยที่เกิดขึ้นเมื่อมอร์นิงมูซูเมะถูกแยกออกเป็น 2 กลุ่มเพื่อความสะดวกในการตระเวนแสดงคอนเสิร์ตทั่วประเทศญี่ปุ่น) หลังจากที่นัตสึมิ อาเบะได้ ‘สำเร็จการศึกษา’ ออกไป
มาริ ยางูจิ ได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกรุ่นที่ 2 ของกลุ่มมอร์นิงมูซูเมะผ่านโครงการ “มอร์นิงมูซูเมะ สึอิกะออดิชัน” ในปี พ.ศ. 2541 โดยบทบาทของมาริในกลุ่มนี้ มักจะไม่โดดเด่นมากนัก แต่สิ่งที่สำคัญมากกว่าจากการที่เธอเข้ามาทำงานในกลุ่มนี้ก็คือ เธอสามารถทำให้ภาพลักษณ์และความก้าวหน้าของตันสังกัดเฮลโล! โปรเจกต์ ดีและเพิ่มมากขึ้น
ในช่วงแรกที่มาริเข้ามาอยู่ในกลุ่ม เธอถือได้ว่าเป็นสมาชิกที่ไม่ค่อยเป็นที่รู้จักมากนัก แต่เมื่อเวลาผ่านไปสู่สมัยแห่งรุ่นที่ 4 ของกลุ่ม เธอเริ่มที่จะสร้างจุดเด่นของเธอเองมากขึ้น โดยการไปย้อมสีผมตัวเองให้เป็นสีบลอนด์ และทำตัวกระตือรือร้นมากกว่าเดิม 
ในเพลงซิงเกิลของมอร์นิงมูซูเมะที่ชื่อ “โคอิโนะ แดนซ์ไซท์” มีเนื้อเพลงอยู่ท่อนหนึ่งที่ยางูจิจะต้องร้องคนเดียวว่า “เซ็กซี่บีม!” โดยท่อนเพลงสั้น ๆ ท่อนนี้เองที่ทำให้เธอมีสัญลักษณ์ใหม่ขึ้นมา โดยคำว่า “เซ็กซี่บีม” หรือ “ลำแสงเซ็กซี่” คำนี้ได้กลายเป็นวลีประจำปากของเธอ และเป็นที่รู้กันในหมู่เพื่อนนักร้องและแฟนเพลงด้วย
เมื่อมาถึงปีที่ 7 ของมาริในมอร์นิงมูซูเมะ เธอก็ได้ขอปลดตัวเองออกไปจากกลุ่มอย่างกะทันหัน โดยที่เธอได้ให้เหตุผลของการกระทำครั้งนี้ว่า เธอต้องการจะขยับไปสร้างอาชีพที่มีความเป็น ‘ผู้ใหญ่’ มากขึ้น แต่ก็มีบางคนที่กล่าวว่า ความจริงแล้วเธอต้องออกไปก่อนเพราะมีคนจับได้ว่า เธอกำลังมีความสัมพันธ์กับนักแสดงหนุ่มที่ชื่อ โองูริ ชุง ในขณะที่ตอนนั้นเธอมีอายุเพียง 22 ปี
หลังจากที่ยางูจิได้อำลาจากมอร์นิงมูซูเมะไป เธอก็ได้หันไปสร้างงานเพลงเดี่ยว โดยผลงานชิ้นแรกของเธอมีชื่อว่า “นิงิยากะนะฟูยุ” ซึ่งเป็นงานที่ได้กลุ่มนักร้องเด็ก “เบอรรีซ์ โควโบว” มาช่วยร้อง โดยเพลงนี้ยังมีท่อนที่เอาไปเชื่อมต่อกับเพลงซิงเกิลที่ชื่อ “กัก 100 ไคบุงไอชิเตกูดาไซ” ของทางเบอรรีซ์ โควโบว ด้วย
ในปัจจุบันนี้ นอกจากงานเพลงแล้ว ยางูจิยังได้ทำงานอื่น ๆ อีก โดยได้เป็นนักแสดงในละครโทรทัศน์ของญี่ปุ่นชื่อ “เกียะรูซ่า” หรือ “เกิร์ลเซอร์เคิล” และเป็นพิธีกรให้แก่รายการโทรทัศน์ที่ชื่อ “ยางูจิฮิโตริ” และในรายการคอนเสิร์ตของเฮลโล! โปรเจกต์ ด้วย
ส่วนข่าวคราวความสัมพันธ์กับโองูริ ชุง ก็มีผู้รายงานออกมาว่า ในขณะนี้เธอและเขาได้เลิกลากันไปนานแล้ว เนื่องจากว่าไม่ได้พบหน้ากันเลยตั้งแต่เดือนเมษายน ของปีพ.ศ. 2548 ซึ่งเป็นช่วงที่เกิดเรื่องราวที่ทำให้เธอต้องปลดตัวเอง แต่ก็มีบางคนที่กล่าวว่าพวกเขาเลิกกันเนื่องจากฝ่ายชายหันไปหารักใหม่ของเขาที่ชื่อ มิโฮะ ทานากะ ซึ่งเป็นนางแบบชาวญี่ปุ่น
ในวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 จนถึง 6 มิถุนายน ปีเดียวกัน ยางูจิจะได้เล่นละครเวทีเรื่อง "แดมน์แยงกีส์" (ละครเพลงบรอดเวย์ที่โด่งดังมากเรื่องหนึ่งในปีพ.ศ. 2498) โดยการแสดงครั้งนี้จะจัดขึ้นที่โรงละครโตเกียวอาโอยามะ
ช่วงฤดูร้อนปีเดียวกัน ยางูจิได้รับเลือกให้เป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์ 2 รายการ ได้แก่ "มิดทาวน์ทีวี" (ประจำวันพฤหัสบดี) และ "Ciao TV" โดยในรายการ Ciao TV นั้น เธอได้ทำหน้าที่พิธีกรร่วมกับสมาชิกสังกัดเฮลโล! โปรเจกต์เอกส์ อีก 7 คน
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมขุนขัตติยกัลยา
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมขุนขัตติยกัลยา (10 ธันวาคม พ.ศ. 2398 - 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2425) มีพระนามเดิมว่าพระองค์เจ้ากรรณิกาแก้ว เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพรรณราย และเป็นพระโสทรเชษฐภคินีในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมขุนขัตติยกัลยา ประสูติเมื่อวันจันทร์ เดือนอ้าย ขึ้น 2 ค่ำ ปีเถาะ สัปตศก จุลศักราช 1217 ตรงกับวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2398 เป็นพระราชธิดาลำดับที่ 21 ในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพรรณราย มีพระอิสริยยศเป็น "พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้ากรรณิกาแก้ว"
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์มีพระอิสริยยศเป็น"พระเจ้าน้องนางเธอ" และสิ้นพระชนม์เมื่อวันพุธ เดือน 7 ขึ้น 14 ค่ำปีมะเมีย สัปจศก จุลศักราช 1244 ตรงกับวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2425 สิริพระชันษา 26 ปี ต่อมาโปรดให้สถาปนาพระอัฐิเป็น"พระเจ้าน้องนางเธอ กรมขุนขัติยกัลยา" เมื่อวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2425 และสถาปนาเป็น "พระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้ากรมขุนขัติยกัลยา" พร้อมกับทรงสถาปนา"พระเจ้าน้องยาเธอ พระองค์เจ้าจิตรเจริญ" ขึ้นเป็น"พระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้ากรมขุนนริศรานุวัดติวงษ์" ที่ทรงสถาปนาเป็นเจ้าฟ้านั้นเพราะในฐานะที่เจ้าฟ้าหญิงพระองค์นี้เป็นพระขนิษฐาที่ใกล้ชิดที่สุด (รองจากสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจันทรมณฑล โสภณภควดี กรมหลวงวิสุทธิกระษัตริย์ ซึ่งเป็นพระเจ้าน้องนางเธอร่วมพระมารดา) เพราะพระมารดาคือพระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพรรณรายนั้นเป็นพระมาตุจฉาของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (ตรัสเรียกว่า น้าแฉ่)
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดให้เปลี่ยนคำนำพระนามเป็น"พระเจ้าบรมวงษ์เธอ" ตั้งแต่วันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2453
บางแหงสะกดว่า ขัติยกัลยา
ธีรพงษ์ ไดสตาร์ยิม
ธีรพงษ์ ไดสตาร์ยิม หรือ ธีระพงษ์ แก้วหนองเสม็ด เป็นชาวจังหวัดนครศรีธรรมราช เกิดเมื่อ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2522 สถิติการชก 24 ครั้ง ชนะ 23 (น็อค 6)แพ้ 1