วัชระ เพชรทอง
นายวัชระ เพชรทอง เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคประชาธิปัตย์ บรรณาธิการผู้พิมพ์ผู้โฆษณา และเจ้าของคอลัมน์ "วัชรทัศน์" ของ นสพ.แนวหน้า รายวัน
นายวัชระ เพชรทอง มีชื่อเล่นว่า แจ็ค เกิดวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2508 ที่ อำเภอศรีสำโรง จังหวัดสุโขทัย แต่ต่อมาครอบครัวได้ย้ายลงไปปักหลักที่ จังหวัดสุราษฎร์ธานี บิดาชื่อ นายถวิล เพชรทอง อดีตข้าราชการครูโรงเรียนทวีธาภิเศก มารดาชื่อนางรัชนี แซ่เฮง(ติวุตานนท์) นายวัชระจบประถมศึกษาโรงเรียนมานิตานุเคราะห์ ระดับมัธยมศึกษา ม.ศ.4ที่โรงเรียนสุราษฎร์ธานี(นายวัชระเป็นประธานนักเรียน)และย้ายมาเรียนต่อจนจบระดับมัธยมศึกษา ม.ศ.5โรงเรียนกุนนทีรุทธารามวิทยาคม จ.กรุงเทพฯ จากนั้นไปศึกษาต่อมหาวิทยาลัยรามคำแหง และเป็นแกนนำนักศึกษาที่มีบทบาทในการประท้วงในเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ พ.ศ. 2535 เมื่อครั้งยังเป็นนักศึกษาอยู่คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง โดยก่อตั้งพรรคสัจธรรม พรรคนักศึกษาในมหาวิทยาลัยรามคำแหงที่นายวัชระดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรคคนแรก นอกจากบทบาทต่อต้านคณะ รสช. ในเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ ยังมีบทบาทเป็นแกนนำขบวนการนักศึกษารามคำแหงในการเคลื่อนไหวอื่นๆ เช่น คัดค้านการขึ้นราคาตำราเรียนจนสำเร็จ, คัดค้านการขึ้นค่าโดยสารรถเมล์ ขสมก. เป็นต้น ภายหลังสำเร็จการศึกษานายวัชระยังคงมีบทบาททางการเมืองมาโดยตลอด โดยมักจะแสดงความคิดเห็น วิพากษ์วิจารณ์พร้อมกับออกหนังสือมาหลายเล่มและดำเนินกิจกรรรมทางการเมืองในแง่มุมของกฎหมายพร้อมกัน เคยเป็นประธานทนายความรุ่นที่ 16 ของสภาทนายความ (ประเทศไทย)
หลังรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557 เขาถูกฟ้องร้องในข้อหาหมิ่นประมาทโดยนาย ชัชวาล อภิบาลศรี สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
ในการเลือกตั้งทั่วไปเมื่อปี พ.ศ. 2544 นายวัชระได้ลงสมัคร ส.ส. สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ในพื้นที่กรุงเทพมหานคร เขต 37 ซึ่งประกอบด้วยเขตทวีวัฒนา แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง ในการเลือกตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2548 ได้ลงในเขตเดิม พื้นที่เดิม โดยสังกัดพรรคประชาธิปัตย์อีกครั้ง แม้จะไม่ได้รับเลือกตั้ง แต่เมื่อพิจารณาคะแนนที่ได้รับ พบว่าได้รับคะแนนมากที่สุดในบรรดาผู้สมัคร ส.ส. พรรคประชาธิปัตย์ ใน กรุงเทพมหานคร
ในการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาในเดือนเมษายน พ.ศ. 2549 นายวัชระได้ลาออกจากพรรคประชาธิปัตย์ เพื่อลงรับสมัคร ส.ว. หรือวุฒิสภาชิกในเขตกรุงเทพมหานคร ได้เบอร์ 54 แต่ก็ไม่ได้รับการเลือกตั้งอีก
นายวัชระเคยดำรงตำแหน่งเป็นบรรณาธิการผู้พิมพ์ผู้โฆษณาและคอลัมนิสต์ของหนังสือพิมพ์แนวหน้า อีกทั้งยังจัดรายการวิทยุท้องถิ่นในรายการชื่อ ปากเสียงชาวบ้าน ทางคลื่น A.M.873 KHz และยังคงทำกิจกรรมทางการเมืองมาอย่างต่อเนื่อง
ในการเลือกตั้งในปลายปี พ.ศ. 2550 นายวัชระลงรับสมัครอีกครั้ง ในเขต 11 กรุงเทพมหานคร ประกอบด้วย เขตภาษีเจริญ เขตบางแค และ เขตหนองแขม พรรคประชาธิปัตย์ คู่กับ นายโกวิทย์ ธารณา และ นางอรอนงค์ คล้ายนก ซึ่งนายโกวิทย์และนางอรอนงค์ได้รับเลือกตั้งทั้งคู่ แต่นายวัชระไม่ได้รับการเลือกตั้ง โดยมีคะแนนน้อยกว่าผู้ได้ลำดับที่ 3 คือ นายสุธา ชันแสง จาก พรรคพลังประชาชน เพียง 539 คะแนน (นายวัชระได้ 94,407 คะแนน)
วันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2551 เมื่อนายสุธา ชันแสง ลาออกไปเนื่องจากปัญหาสุขภาพ และยุติบทบาททางการเมืองทั้งหมด นายวัชระลงเลือกตั้งเขตเดิมอีกครั้ง ในสังกัดพรรคประชาธิปัตย์เช่นเคย และได้รับเลือกตั้งไปด้วยคะแนน 49,346 ชนะคู่แข่งคือ นายแสวง ฤกษ์จรัล จาก พรรคพลังประชาชน ที่ได้ 42,537 คะแนน
ปลายปี พ.ศ. 2552 สื่อมวลชนประจำรัฐสภา ได้ตั้งฉายานักการเมืองให้นายวัชระ-นายจตุพร ว่าเป็น "คู่กัดแห่งปี" แม้ว่าทั้งคู่จะจบการศึกษาจากสถาบันเดียวกัน แต่ก็มีการวิวาทะกันบ่อยครั้งในสภาฯ
ในการเลือกตั้งปี พ.ศ. 2554 นายวัชระได้ย้ายจากแบบแบ่งเขตไปลงแบบบัญชีรายชื่อ โดยหลีกทางให้ นายเอกนัฏ พร้อมพันธุ์  ลงแทน ซึ่งนายวัชระก็ได้ลงในลำดับที่ 45 ได้รับเลือกตั้งไปแบบเฉียดฉิว อันเนื่องจากนายสุวโรช พะลัง ผู้สมัครของพรรคลำดับที่ 24 เสียชีวิตลงระหว่างการเลือกตั้ง นายวัชระจึงได้รับเลือกตั้งแทน