hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 14
สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 14 (อังกฤษ: Benedict XIV) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1740 ถึง ค.ศ. 1758 ประสูติเมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1675 สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1758 รวมพระชนมายุได้ 83 พรรษา
สมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 12
สมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 12 (อังกฤษ: Clement XII) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1730 ถึง ค.ศ. 1740 ประสูติเมื่อวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 1652 สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1740 รวมพระชนมายุได้ 87 พรรษา
สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 13
สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 13 () มีพระนามเดิมว่า ปีเอโตร ฟรันเชสโก ออร์ซีนี (Pietro Francesco Orsini) ประสูติวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1649 ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1724 จนกระทั่งสิ้นพระชนม์วันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1730 รวมพระชนมายุได้ 81 พรรษา
เมื่อทรงปฏิญาณตนเป็นไฟรเออร์คณะดอมินิกัน มีพระนามฉายาว่า วินเซนโซ มาเรีย ออร์ซีนี (Vincenzo Maria Orsini) เคยดำรงตำแหน่งอาร์ชบิชอปแห่งมันเฟรโดเนีย อาร์ชบิชอปแห่งเซเซนา และอาร์ชบิชอปแห่งเบเนเวนโต ก่อนขึ้นดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปา หลังจากสิ้นพระชนม์ทรงได้รับแต่งตั้งเป็นผู้รับใช้พระเป็นเจ้า
สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 13
สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 13 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1720 ถึง ค.ศ. 1724 ประสูติเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1655 สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 1724 รวมพระชนมายุได้ 68 พรรษา
สมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 11
สมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 11 (อังกฤษ: Clement XI) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1700 ถึง ค.ศ. 1721 ประสูติเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1649 สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 19 มีนาคม ค.ศ. 1721 รวมพระชนมายุได้ 71 พรรษา
สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 12
สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 12 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1691 ถึง ค.ศ. 1700 ประสูติเมื่อวันที่ 13 มีนาคม ค.ศ. 1615 สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 1700 รวมพระชนมายุได้ 85 พรรษา
สมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 8
สมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 8 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1689 ถึง ค.ศ. 1691 ประสูติเมื่อวันที่ 22 เมษายน ค.ศ. 1610 สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1691 รวมพระชนมายุได้ 80 พรรษา
สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 11
สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 11 (อังกฤษ: Innocent XI) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1676 ถึง ค.ศ. 1689 ประสูติเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1611 สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 1869 รวมพระชนมายุได้ 78 พรรษา
สมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 10
สมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 10 (อังกฤษ: Clement X) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1670 ถึง ค.ศ. 1676 ประสูติเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม ค.ศ. 1590 สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1676 รวมพระชนมายุได้ 86 พรรษา
สมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 9
สมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 9 (อังกฤษ: Clement IX) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1667 ถึง ค.ศ. 1669 ประสูติเมื่อวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 1600 สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 1669 รวมพระชนมายุได้ 69 พรรษา
สมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 7
สมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 7 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1655 ถึง ค.ศ. 1667 ประสูติเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1599 สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1667 รวมพระชนมายุได้ 68 พรรษา
สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 10
สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 10 ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1644 ถึง ค.ศ. 1655 ประสูติเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1574 สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 1655 รวมพระชนมายุได้ 80 พรรษา
สมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 8
สมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 8 (อังกฤษ: Urban VII) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1623 ถึง ค.ศ. 1644 ประสูติเมื่อวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 1568 สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1644 รวมพระชนมายุได้ 76 พรรษา
สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 15
สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 15 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1621 ถึง ค.ศ. 1623 ประสูติเมื่อวันที่ 9 มกราคม ค.ศ. 1554 สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1623 รวมพระชนมายุได้ 69 พรรษา
สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 5
สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 5 (อังกฤษ: Paul V) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1605 ถึง ค.ศ. 1621 ประสูติเมื่อวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 1552 สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 1621 รวมพระชนมายุได้ 68 พรรษา
สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 11
สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 11 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาในปี ค.ศ. 1605 ประสูติเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน ค.ศ. 1535 สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 27 เมษายน ค.ศ. 1605 รวมพระชนมายุได้ 69 พรรษา
สมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 8
สมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 8 (อังกฤษ: Clement VIII) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1592 ถึง ค.ศ. 1605
สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 9
สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 9 (อังกฤษ: Innocent IX) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาในปี ค.ศ. 1591
สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 14
สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 14 (อังกฤษ: Gregory XIV) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1590 ถึง ค.ศ. 1591
สมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 7
สมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 7 (อังกฤษ: Urban VII) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาในปี ค.ศ. 1590
สมเด็จพระสันตะปาปาซิกซ์ตุสที่ 5
สมเด็จพระสันตะปาปาซิกส์ตุสที่ 5 (อังกฤษ: Sixtus V) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1585 ถึง ค.ศ. 1590
สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 13
สมเด็จพระสันตะปาปาเกรโกรีที่ 13 (อังกฤษ: Gregory XIII) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1572 ถึง ค.ศ. 1585 เกิดเมื่อ 7 มกราคม ค.ศ. 1502 (พ.ศ. 2044) เสียชีวิตเมื่อ 10 เมษายน ค.ศ. 1585 (พ.ศ. 2128) เป็นชาวอิตาลี พระสันตะปาปาพระองค์นี้มีบทบาทสำคัญอย่างมากต่อชาวโลก คือเป็นผู้ทำปฏิทิน โดยปรับปรุงของเก่าที่มีอยู่เดิมคือ ปฏิทินจูเลียนของ จูเลียส ซีซาร์ แห่งโรมัน (จึงใช้ชื่อนี้ แทนในเดือน 7 - July) ที่แต่เดิมมีจำนวนเดือนเพียงแค่ 8 เดือนโดยไม่นับฤดูหนาว ทำให้มีปัญหาในการนับเวลา ดังนั้นประสันตะปาปาเกรโกรีจึงปรับปรุงใหม่ให้มี 12 เดือนจนถึงทุกวันนี้ ดังนั้นปฏิทินที่ใช้อยู่ทุกวันนี้ จึงมีชื่อว่า ปฏิทินเกรโกเรียน ตามพระนามของท่าน
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 5
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 5 หรือ นักบุญปิอุสที่ 5 (; ) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1566 ถึง ค.ศ. 1572 เป็นผู้มีบทบาทสำคัญในการสังคายนาแห่งเทรนต์ การปฏิรูปคาทอลิก และปรับปรุงจารีตโรมันในคริสตจักรละตินให้มีมาตรฐาน
ในทางการเมือง พระองค์ได้ขับสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ ออกจากศาสนจักร เพราะพระนางสนับสนุนให้คริสตจักรแห่งอังกฤษแยกตัวออกจากสันตะสำนัก และยังเบียดเบียนคริสตชนคาทอลิกจำนวนมากในอังกฤษ พระองค์ยังร่วมก่อตั้งสันนิบาตศักดิ์สิทธิ์ (ค.ศ. 1571) เพื่อต่อต้านทัพมุสลิมของจักรวรรดิออตโตมัน เมื่อสันนิบาตได้รับชัยชนะ พระองค์ได้ยกย่องว่าเป็นผลจากการอธิษฐานของพระนางมารีย์พรหมจารี และตั้งวันฉลองแม่พระแห่งชัยชนะขึ้นเป็นครั้งแรก (ปัจจุบันเรียกว่า "แม่พระแห่งลูกประคำ")
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 4
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 4 (อังกฤษ: Pius IV) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1559 ถึง ค.ศ. 1565
สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 4
สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 4 (อังกฤษ: Paul IV) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1555 ถึง ค.ศ. 1559
สมเด็จพระสันตะปาปามาร์เซลลุสที่ 2
สมเด็จพระสันตะปาปามาร์เซลลุสที่ 2 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาในปี ค.ศ. 1555
สมเด็จพระสันตะปาปายูลิอุสที่ 3
สมเด็จพระสันตะปาปายูลิอุสที่ 3 (ละติน: Julius III) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1550 ถึง ค.ศ. 1555
สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 3
สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 3 () (29 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1468 - 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1549) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1534 หลังจากกรุงโรมแตกในปี ค.ศ. 1527 และทรงดำรงตำแหน่งมาจนเมื่อเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1549 มีพระนามว่า อาเลสซันโดร ฟาร์เนเซ สมณสมัยของพระองค์เป็นช่วงที่คริสตจักรโรมันคาทอลิกกำลังระส่ำระสายจากการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์ และเป็นช่วง “การปฏิรูปคาทอลิก” ที่เกิดคณะนักบวชคาทอลิกต่าง ๆ มากมาย เช่น คณะแห่งพระเยซูเจ้า คณะเตอาติน คณะบาร์นาไบต์ และคณะนักบุญฟีลิปโป เนรี คณะเหล่านี้ล้วนแต่มีผู้ติดตามกันอย่างกว้างขวาง และทรงเรียกประชุมสภาสังคายนาแห่งเทรนต์ในปี ค.ศ. 1545 นอกจากนั้นแล้วพระองค์ก็ยังทรงเป็นผู้อุปถัมภ์คนสำคัญของศิลปะและสถาปัตยกรรม และใช้คติเห็นแก่ญาติในการสร้างเสริมบารมีให้แก่ตระกูลฟาร์เนเซของพระองค์
สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 10
สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 10 (อังกฤษ: Leo X) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1513 ถึง ค.ศ. 1521 เป็นลูกของ ลอเรนโซ เดอ เมดิชิ พระองค์เป็นพระสันตะปาปาที่ทำให้คริสต์ศาสนจักรเกิดความเสื่อมเสีย เนื่องจากพระองค์สนใจทางโลกมากกว่าศาสนา จึงได้เข้าไปมีส่วนร่วมการเมือง และใช้ชีวิตอย่างหรูหราจนเกือบไม่มีกษัตริย์องค์ใดสู้ได้ซึ่งนักบวชไม่ควรดำเนินชีวิตอย่างนั้น นอกจากนั้นพระองค์ได้หาเงินด้วยการค้าใบบุญไถ่บาปเป็นเพราะพระองค์มีความประสงค์ที่จะบูรณะโบสถ์ให้ดูสวยงามที่เต็มไปด้วยศิลปกรรมวิจิตรงดงามซึ่งต้องใช้เงินจำนวนมากในการบูรณะ แต่การค้าใบบุญไถ่บาปของพระองค์นั้นกลับทำให้นักบวชมาร์ติน ลูเทอร์ไม่พอใจและได้ตั้ง "ญัตติ 95 ข้อ" (The 95 Theses) ไปปิดไว้ที่ประตู้หน้าโบสถ์เมืองวิตเทนบูร์ก ซึ่งมีเนื้อหาประณามการขายใบยกโทษบาปของสันตะปาปา ทำให้พระองค์ไม่พอใจมากและได้ขับไล่มาร์ติน ลูเทอร์ออกจากศาสนจักร แต่การขับไล่นั้นกลับทำให้นำไปสู่การปฏิรูปการศาสนา เพราะมาร์ติน ลูเทอร์ได้ก่อตั้งนิกายลูเทอแรนซึ่งได้ถือว่าเป็นการก่อตั้งนิกายโปรเตสแตนต์เพื่อต่อต้านศาสจักรโรมันคาทอลิก แต่พระองค์ไม่ได้สนพระทัยในเรื่องนี้นักและไม่คิดจะปฏิรูปการศาสนาใดๆ จนกระทั่งพระองค์ทรงสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ.1521
สมเด็จพระสันตะปาปายูลิอุสที่ 2
สมเด็จพระสันตะปาปายูลิอุสที่ 2 (ละติน: Julius II) พระสันตะปาปายูลิอุสที่ 2 มีพระฉายานามว่า “พระสันตะปาปาผู้เหี้ยมโหด” (Il Papa Terribile) พระนามเมื่อเกิดคือจูเลียโน จูลิอาโน เดลลา โรเวเร ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาระหว่างปี ค.ศ. 1503 ถึง ค.ศ. 1513 สมัยของพระองค์เป็นสมัยที่รู้จักกันว่าเป็นสมัยที่มีนโยบายต่างประเทศที่รุนแรง, สมัยของการก่อสร้าง และสมัยของการอุปถัมภ์ศิลปะ
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 3
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 3 ( พระนามเดิม:ฟรานเชสโก โทเดสชินี พิคโคโลมินิ (Francesco Todeschini Piccolomini)) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาในปี ค.ศ. 1503
สมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 6
สมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 6 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1492 ถึง ค.ศ. 1503
สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 8
สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 8 (อังกฤษ: Innocent VIII) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1484 ถึง ค.ศ. 1492
สมเด็จพระสันตะปาปาซิกซ์ตุสที่ 4
สมเด็จพระสันตะปาปาซิกส์ตุสที่ 4 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1471 ถึง ค.ศ. 1484
ท่าอากาศยานนานาชาติไคโร
ท่าอากาศยานนานาชาติไคโร (อาหรับ: مطار القاهرة الدولي) ตั้งอยู่ที่กรุงไคโร ประเทศอียิปต์ ห่างจากตัวเมืองไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือประมาณ 15 กิโลเมตร เป็นประตูสำคัญในการเข้าออกอียิปต์ และยังเป็นท่าอากาศยานหลักของอียิปต์แอร์
ไคโรเป็นท่าอากาศยานที่มีผู้ใช้บริการมากเป็นอันดับ 2 ของทวีปแอฟริกา เป็นรองจากท่าอากาศยานนานาชาติโออาร์ แทมโบ ที่เมืองโจฮันเนสเบิร์ก
สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 2
สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 2 (lang-en|: Paul II) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1464 ถึง ค.ศ. 1471
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 2
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 2 (อังกฤษ: Pius II) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1458 ถึง ค.ศ. 1464
สมเด็จพระสันตะปาปากัลลิสตุสที่ 3
สมเด็จพระสันตะปาปาคาลิกซ์ตุสที่ 3 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1455 ถึง ค.ศ. 1458
สมเด็จพระสันตะปาปานิโคลัสที่ 5
สมเด็จพระสันตะปาปานิโคลัสที่ 5 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1447 ถึง ค.ศ. 1455
สมเด็จพระสันตะปาปายูจีนที่ 4
สมเด็จพระสันตะปาปายูจีนที่ 4 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1431 ถึง ค.ศ. 1447
สมเด็จพระสันตะปาปามาร์ตินที่ 5
สมเด็จพระสันตะปาปามาร์ตินที่ 5 (อังกฤษ: Martin V) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1417 ถึง ค.ศ. 1431
สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 12
สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 12 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1406 ถึง ค.ศ. 1415 พระองค์ทรงเป็นสมเด็จพระสันตะปาปาองค์ที่ 2 ที่ทรงประกาศสละตำแหน่งพระสันตะปาปาเพื่อยุติ "ความแตกแยกครั้งใหญ่ในคริสต์ศาสนา"
สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 7
สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 7 (อังกฤษ: Innocent VII) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1404 ถึง ค.ศ. 1406
สมเด็จพระสันตะปาปาบอนิเฟซที่ 9
สมเด็จพระสันตะปาปาโบนิเฟสที่ 9 (อังกฤษ: Boniface IX) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1389 ถึง ค.ศ. 1404
มาตราเมร์กัลลี
มาตราเมร์กัลลี () เป็นมาตราสำหรับใช้กำหนดขั้นความรุนแรงของแผ่นดินไหว คิดค้นโดยจูเซปเป เมร์กัลลี (Giuseppe Mercalli) ผู้เชี่ยวชาญแผ่นดินไหวชาวอิตาลี เมื่อ พ.ศ. 2445 โดยแบ่งไว้ 10 อันดับ ต่อมาในปี พ.ศ. 2474 แฮร์รี โอ. วูด และแฟรงก์ นิวแมนน์ นักวิทยาแผ่นดินไหวชาวอเมริกันได้นำมาตราเมร์กัลลีมาปรับปรุงทำให้มาตรานี้เพิ่มเป็น 12 อันดับ เรียกว่า Modified Mercalli Intensity Scale อักษรย่อ MM ปัจจุบันมาตราเมร์กัลลีไม่ค่อยเป็นที่นิยม
มาตราเมร์กัลลีบ่งบอกว่าบริเวณที่เกิดแผ่นดินไหวได้รับผลกระทบและเกิดความเสียหายมากน้อยเพียงใด โดยจัดระดับความรุนแรงเป็น 12 ระดับ ด้วยเลขโรมันตั้งแต่ I ถึง XII ดังนี้
กาตาร์แอร์เวย์
กาตาร์แอร์เวย์ () เป็นสายการบินที่มีฐานอยู่ที่กรุงโดฮา ประเทศกาตาร์ ให้บริการบินสู่จุดหมายมากกว่า100แห่งทั่วโลก จัดเป็นหนึ่งในสายการบินที่เติบโตเร็วที่สุด และเป็น 1 ใน 5 สายการบินที่ได้รับการจัดอันดับจาก Skytrax ให้อยู่ในอันดับ 5 ดาวในแต่ละปีมีผู้โดยสารใช้บริการถึง 12 ล้านคน
ปัจจุบันกาตาร์แอร์เวย์ให้บริการ 78 เมืองทั่วโลกและเปิดเส้นทางใหม่ในอนาคตเช่น สตอกโฮล์ม (ประเทศสวีเดน) Ahmedabad ประเทศอินเดีย และเพิ่งเปิดเส้นทางใหม่ 3 เส้นทางประกอบด้วย วอชิงตัน ดี.ซี. สหรัฐอเมริกา, นูอาร์ก สหรัฐอเมริกา, และเจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
กาตาร์แอร์เวย์ให้บริการสู่ทวีปอเมริกาเหนือเริ่มในวันที่ 26 มิถุนายน 2007 โดยให้บริการ 3 เที่ยวบินต่อสัปดาห์สู่ นูอาร์ก โดยใช้เตรื่องแอร์บัส เอ 330 200 โดยผ่าน เจนีวา ซึ่งเป็นเส้นทางใหม่ใน ทวีปยุโรป ให้บริการทุกวันสู่ วอชิงตัน ดี.ซี. เริ่อมในวันที่ 19 กรกฎาคม 2007 ด้วยเครื่อง A340-600HGW ในฤดูร้อนปี 2007 กาตาร์แอร์เวย์ เที่ยวบินเส้นทางสู่ มาดริด ประเทศสเปน จะเปลี่ยนเครื่องที่บริการจาก A330-200 เป็น A340-600R ส่วนในเส้นทาง โดฮา-เบอร์ลิน ทางสายการบินได้เปลี่ยนเป็นเครื่อง Airbus A319LR และกาตาร์แอร์เวย์ยังร่วมมือกับรัฐบาลออสเตรเลียในการเปิดเส้นทาง โดฮา-ซิดนีย์และเมลเบิร์น
กาตาร์แอร์เวย์ให้บริการด้านขนส่งสินค้าโดยใช้เครื่องโบอิง 777-200F และแอร์บัส A300-600F ที่ท่าอากาศยานโดฮาแห่งใหม่ (ท่าอากาศยานนานาชาติฮาหมัด) เส้นทางในยุโรปและเอเชียณ เดือนมีนาคม พ.ศ. 2558 ฝูงบินของสายการบินกาตาร์แอร์เวย์ทั้งหมดประกอบไปด้วยเครื่องบินดังต่อไปนี้
สมาชิกของกาตาร์แอร์เวย์ สามรถสะสมไมล์ร่วมกับ ลุฟท์ฮันซา สายการบินของตะวันออกกลาง ออล นิปปอน แอร์เวย์ ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ ยูเอสแอร์เวย์และยังสามารถใช่ร่วมกับโรงแรมที่เข้าร่วมและบริษัทเช่ารถยนต์ได้
ทุกที่นั่งของกาตาร์แอร์เวย์ มีจอโทรทัศน์และมียังสามารถส่งสัญญานดาวเทียมได้ สามารถใช้ได้เฉพาะ A330 และ A340 เครื่องบินทุกเครื่องของ กาตาร์แอร์เวย์มีจะโทรทัศน์ส่วนตัวทุกที่นั่งในปี 2007
วันที่ 1 มิถุนายน 2006 เครื่องแอร์บัส เอ 330-200 (เที่ยวบิน QR889) ออกจากโดฮาถึงเซี่ยงไฮ้ ประสบเหตุเครื่องยนต์ที่ 2 มีไฟลุกก่อนถึงท่าอากาศยานเซี่ยงไฮ้ นักบินได้ขอลงจอดฉุกเฉินที่ท่าอากาศยานเซี่ยงไฮ้
วันที่ 19 เมษายน 2007 แอร์บัส เอ 300-600R ทะเบียน A7-ABV เกิดไฟไหม้ที่ขณะซ่อมที่ท่าอากาศยานนานาชาติอาบูดาบี ได้รับความเสียหายหนักจนต้องปลดระวางไป
อียิปต์แอร์
อียิปต์แอร์ (อาหรับ: مصر للطيران) เป็นสายการบินแห่งชาติ และเป็นรัฐวิสาหกิจของประเทศอียิปต์ ให้บริการในเส้นทางมากกว่า 75 จุดหมายปลายทาง โดยให้บริการหลักจากท่าอากาศยานนานาชาติไคโร ในกลุ่มประเทศตะวันออกกลาง, ยุโรป, เอเชีย และอเมริกา
อียิปต์แอร์ ยังเป็นสมาชิกของอาหรับแอร์ แคริเออร์ ออร์แกไนเซชั่น (الإتحاد العربي للنقل الجوي) และกำลังเจรจาเข้าร่วมเป็นพันธมิตรสายการบินสตาร์อัลไลแอนซ์ โดยมีลุฟต์ฮันซาให้การสนับบสนุน นอกจากนี้อียิปต์แอร์ยังเป็นสายการบินขนาดใหญ่เป็นอันดับ 2 ของทวีปแอฟริกา เป็นรองจากแอฟริกันแอร์เวย์
อียิปต์แอร์ถือหุ้นโดยรัฐบาล 100 เปอร์เซ็นต์ บริษัทอียิปต์แอร์ โอลดิ้ง ก่อตั้งขึ้นในปี 2545 และมีบริษัทในเครืออีก 9 บริษัท ดังต่อไปนี้
อียิปต์แอร์ ยังถือหุ้นอยู่ในแอร์ซีไน (100 %) และแอร์ไคโร (40 %) อีกด้วย
ณ พฤษภาคม พ.ศ. 2550 อายุการใช้งานเฉลี่ยของฝูงบินของอียิปต์แอร์ คือ 7.6 ปี
ท่าอากาศยานนานาชาติโทรอนโตเพียร์สัน
ท่าอากาศยานนานาชาติโทรอนโต เพียร์สัน (Toronto Pearson International Airport) หรือท่าอากาศยานเพียร์สัน (Pearson Airport) ตั้งอยู่ที่เมืองมิสซิสซูกา ซึ่งอยู่ห่างออกไปทางตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 27 กิโลเมตร (17 ไมล์) ของโทรอนโต รัฐออนแทรีโอ ประเทศแคนาดา เป็นประตูหลักในการเข้าสู่แคนาดา และเป็นท่าอากาศยานหลักของแอร์แคนาดา และเวสต์เจ็ต
ท่าอากาศยานแห่งนี้เดิมชื่อว่า ท่าอากาศยานมอลตัน และต่อมาได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น ท่าอากาศยานนานาชาติโทรอนโต ในปีพ.ศ. 2503 และท่าอากาศยานนานาชาติเลสเตอร์ บี. เพียร์สัน ในปีพ.ศ. 2527 เพื่อเป็นเกียรติต่ออดีตนายกรัฐมนตรีคนที่ 14 ของแคนาดา เลสเตอร์ บี. เพียร์สัน
ท่าอากาศยานนานาชาติมอนทรีอัล ปิแอร์ อิลเลียต ทรูโด
ท่าอากาศยานนานาชาติมอนทรีอัล ปิแอร์ อิลเลียต ทรูโด () เดิมคือ ท่าอากาศยานนานาชาติมอนทรีอัล ดอร์วาล ตั้งอยู่ที่เมืองดอร์วาล, มอนทรีอัล รัฐควิเบก ประเทศแคนาดา ห่างจากตัวเมืองประมาณ 20 กิโลเมตร เป็นท่าอากาศยานหลักของแอร์แคนาดา และแอร์ทรานแซต และยังเป็น 1 ใน 8 ของท่าอากาศยานในแคนาดาที่เป็นที่ตั้งของด่านตรวจลงตราล่วงหน้าของสหรัฐอเมริกา
ท่าอากาศยานแห่งนี้เปลี่ยนมาใช้ชื่อปัจจุบัน เพื่อเป็นเกียรติต่อ ปิแอร์ อิลเลียต ทรูโด อดีตนายกรัฐมนตรีคนที่ 15 ของแคนาดา เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2547
อำเภอบึงโขงหลง
อำเภอบึงโขงหลง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดบึงกาฬ ซึ่งแยกออกมาจากจังหวัดหนองคาย ตาม อันมีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2554 เป็นต้นไป
อำเภอบึงโขงหลงตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกสุดของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้
บึงโขงหลงได้รับการยกฐานะขึ้นเป็น กิ่งอำเภอบึงโขงหลง เมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2529 และยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอบึงโขงหลง เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 มีพื้นที่ส่วนหนึ่งติดแม่น้ำโขง แต่เดิมเป็นอำเภออยู่ในเขตการปกครองของจังหวัดหนองคาย หลังจากพระราชบัญญัติตั้งจังหวัดบึงกาฬ พ.ศ. 2554 ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 128 ตอนที่ 18 ก เมื่อวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2554 มีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2554 แยกพื้นที่ 8 อำเภอได้แก่ บึงกาฬ เซกา โซ่พิสัย บุ่งคล้า บึงโขงหลง ปากคาด พรเจริญ และศรีวิไล ออกจากการปกครองของจังหวัดหนองคายรวมตั้งขึ้นเป็นจังหวัดบึงกาฬ อำเภอบึงโขงหลงจึงกลายเป็น 1 ใน 8 อำเภอของจังหวัดบึงกาฬตั้งแต่บัดนั้นมา
อำเภอบึงโขงหลง แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 57 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอบึงโขงหลงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
บึงโขงหลง เป็นบึงน้ำขนาดใหญ่ เป็นพื้นที่ชุ่มน้ำของโลก อันดับที่ 1,098 ของโลก (Wetland of International Importance) ในปี พ.ศ. 2544 มีชายหาดคำสมบูรณ์สำหรับการพักผ่อนหย่อนใจและเล่นน้ำ อยู่ห่างจากตัวอำเภอบึงโขงหลงเพียง 3 - 4 กิโลเมตร มีบริการร้านอาหารบริเวณรอบบึง เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 ได้มีปรากฏการณ์คล้ายพญานาคเล่นน้ำในบึงโขงหลง ซึ่งสื่อมวลชนจำนวนมากได้เสนอข่าวดังกล่าว และมีการทำนายว่า วันออกพรรษาจะมีปรากฏการณ์พญานาคเล่นน้ำในบึงโขงหลงอีกครั้ง และอาจจะเกิดปรากฏการณ์บั้งไฟพญานาคในบึงโขงหลง ซึ่งโดยทั่วไปบั้งไฟพญานาคจะขึ้นในแม่น้ำโขงในจังหวัดหนองคายในวันออกพรรษาของทุกปี
นอกจากนั้นยังมีภูลังกาและสถานที่สวยงามบนภูหลายแห่ง เช่น เจดีย์หลวงปู่เสาร์ กันตสีโล เจดีย์หลวงปู่วัง ฐิติสาโร พระแกะสลักบนหน้าผาภูลังกา น้ำตก และสถานที่ท่องเที่ยวทางธรรมชาติอีกหลายแห่ง
อุทยานแห่งชาติกีนาบาลู
อุทยานแห่งชาติกีนาบาลู () เป็นอุทยานแห่งชาติแห่งแรก ๆ ในมาเลเซีย ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2507 และเป็นสถานที่แห่งแรกในมาเลเซียที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2543 เนื่องจากถือว่าเป็นสถานที่ที่มีความหลากหลายทางชีวภาพมากที่สุดแห่งหนึ่งในโลก
อุทยานแห่งนี้ตั้งอยู่ที่ชายฝั่งด้านตะวันตกของรัฐซาบะฮ์บนเกาะบอร์เนียว ทางตะวันออกของมาเลเซีย มีพื้นที่ 754 ตารางกิโลเมตร หรือ 471,250 ไร่ อยู่รอบ ๆ ภูเขากีนาบาลูซึ่งสูง 4,095.2 เมตร และเป็นภูเขาที่สูงที่สุดบนเกาะบอร์เนียว
ภายในอุทยานเป็นแหล่งที่อยู่ของพันธุ์พืชและสัตว์หลากหลายชนิด โดยแบ่งเขตแหล่งที่อยู่ออกตามสภาพทางภูมิศาสตร์ออกได้เป็น 4 เขต ได้แก่ ป่า lowland dipterocarp ป่าสนเขา ทุ่งหญ้าบนที่สูง และพุ่มไม้บนยอดเขา บริเวณภูเขาเป็นแหล่งที่พบกล้วยไม้และพืชกินแมลงหลายสายพันธุ์ ที่มีชื่อเสียงคือสายพันธุ์ "Nepenthes rajah" และยังเป็นถิ่นอาศัยของสัตว์ประจำถิ่นอีกมากมาย เช่น ปลิงแดงยักษ์กีนาบาลู ไส้เดือนยักษ์กีนาบาลู นกเขียวก้านตองปีกสีฟ้ากีนาบาลู
ที่ทำการอุทยานอยู่ห่างจากโกตากีนาบาลู 88 กิโลเมตร เข้าถึงได้ง่ายจากทางด่วน ตั้งอยู่ที่ชายขอบเขตอุทยานด้านทิศใต้ บนระดับความสูง 1,563 เมตร
บริการที่ทำการเป็นที่ตั้งของสถานพักตากอากาศ ร้านอาหาร และศูนย์แสดงนิทรรศการ นักปีนเขาและผู้มาเยี่ยมชมที่ต้องการค้างคืนภายในอุทยานจะต้องลงทะเบียนที่ที่ทำการเสียก่อน
เดือนอ้าย
เดือน 1 คือเดือนแรกของปี อาจหมายถึงเดือนมกราคมตามปฏิทินเกรกอเรียน หรือเดือนแรกตามปฏิทินจันทรคติ และเนื่องจากปฏิทินจันทรคติกำหนดตามดิถีจันทร์ เดือน 1 จึงไม่ตรงกันทุกปีเมื่อเทียบกับปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน แบ่งได้เป็น
ตามปฏิทินจันทรคติไทย เดือน 1 หรือเดือนอ้ายมักเริ่มในเดือนพฤศจิกายนหรือธันวาคม มี 29 วัน คือ ตั้งแต่ขึ้น 1 ค่ำ เดือน 1 ถึงแรม 14 ค่ำ เดือน 1 มีช่วงเวลาดังนี้
ตามปฏิทินจีน เดือน 1 มักเริ่มในเดือนมกราคมหรือกุมภาพันธ์ วันแรกของเดือนตรงกับตรุษจีน พร้อมกับเปลี่ยนปีนักษัตรตามคติจีน มีช่วงเวลาดังนี้
ท่าอากาศยานนานาชาติแวนคูเวอร์
ท่าอากาศยานนานาชาติแวนคูเวอร์ (Vancouver International Airport) ตั้งอยู่ที่ริชมอนด์, บริติชโคลัมเบีย ประเทศแคนาดา ห่างจากตัวเมืองแวนคูเวอร์ประมาณ 15 กิโลเมตร เป็นท่าอากาศยานหลักของแอร์แคนาดา และเป็นท่าอากาศยานรองของเวสต์เจ็ต
แวนคูเวอร์ ยังเป็น 1 ใน 8 ของท่าอากาศยานในแคนาดา ที่เป็นที่ตั้งของด่านตรวจลงตราล่วงหน้าของสหรัฐอเมริกา
Gates: A1-A5, B11-B22, C32-42, C50-C52. (C50-C52 are gates which can be used for international flights.)
Gates: D50-D78 (D71-D78 are gates which can be used for transborder flights.)
Note: US-bound flights from this terminal do not go through border preclearance.
Gates: E71-E96 ( E71-E78 are gates between the international and transborder terminals.)
Note: US-bound flights from this terminal pass through border preclearance.
NOTE: both KAL and PAL have announced increases in their services to YVR to daily.
เดือนยี่
เดือน 2 คือเดือนที่สองของปี อาจหมายถึงเดือนกุมภาพันธ์ตามปฏิทินเกรกอเรียน หรือเดือนที่สองตามปฏิทินจันทรคติ และเนื่องจากปฏิทินจันทรคติกำหนดตามดิถีจันทร์ เดือน 2 จึงไม่ตรงกันทุกปีเมื่อเทียบกับปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน แบ่งได้เป็น
ตามปฏิทินจันทรคติไทย เดือน 2 หรือเดือนยี่มักเริ่มในเดือนธันวาคมหรือมกราคม มี 30 วัน คือ ตั้งแต่ขึ้น 1 ค่ำ เดือน 2 ถึงแรม 15 ค่ำ เดือน 2 มีช่วงเวลาดังนี้
ตามปฏิทินจีน เดือน 2 มักเริ่มในเดือนกุมภาพันธ์หรือมีนาคม มีช่วงเวลาดังนี้
เดือน 3
เดือน 3 คือเดือนที่สามของปี อาจหมายถึงเดือนมีนาคมตามปฏิทินเกรกอเรียน หรือเดือนที่สามตามปฏิทินจันทรคติ และเนื่องจากปฏิทินจันทรคติกำหนดตามดิถีจันทร์ เดือน 3 จึงไม่ตรงกันทุกปีเมื่อเทียบกับปฏิทินสุริยคติแxcx
บบเกรกอเรียน แบ่งได้เป็น
ตามปฏิทินจันทรคติไทย เดือน 3 มักเริ่มในเดือนมกราคมหรือกุมภาพันธ์ มี 29 วัน คือ ตั้งแต่ขึ้น 1 ค่ำ เดือน 3 ถึงแรม 14 ค่ำ เดือน 3 มีช่วงเวลาดังนี้
วันสำคัญในเดือนนี้คือวันมาฆบูชา ตรงกับวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 3 หากปีใดมีอธิกมาส (มีเดือน 8 สองหน) วันมาฆบูชาจะเลื่อนไปยังวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 4
ตามปฏิทินจีน เดือน 3 มักเริ่มในเดือนมีนาคมหรือเมษายน มีช่วงเวลาดังนี้
เดือน 4
เดือน 4 คือเดือนที่สี่ของปี อาจหมายถึงเดือนเมษายนตามปฏิทินเกรกอเรียน หรือเดือนที่สี่ตามปฏิทินจันทรคติ และเนื่องจากปฏิทินจันทรคติกำหนดตามดิถีจันทร์ เดือน 4 จึงไม่ตรงกันทุกปีเมื่อเทียบกับปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน แบ่งได้เป็น
ตามปฏิทินจันทรคติไทย เดือน 4 มักเริ่มในเดือนกุมภาพันธ์หรือมีนาคม มี 30 วัน คือ ตั้งแต่ขึ้น 1 ค่ำ เดือน 4 ถึงแรม 15 ค่ำ เดือน 4 มีช่วงเวลาดังนี้
หากปีใดมีอธิกมาส (มีเดือน 8 สองหน) วันมาฆบูชา ซึ่งปกติตรงกับวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 3 จะถูกเลื่อนมาอยู่ในวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 4
ตามปฏิทินจีน เดือน 4 มักเริ่มในเดือนเมษายนหรือพฤษภาคม มีช่วงเวลาดังนี้
ท่าอากาศยานเลโอนาร์โด ดา วินชี-ฟีอูมีชีโน
ท่าอากาศยานเลโอนาร์โด ดา วินชี-ฟีอูมีชีโน () หรือที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อ ท่าอากาศยานฟีอูมีชีโน เป็นท่าอากาศยานที่ใหญ่ที่สุดในอิตาลี ด้วยจำนวนผู้โดยสาร 35,226,351 คนใน พ.ศ. 2551 ตั้งอยู่ในเมืองฟีอูมีชีโน ห่างจากศูนย์กลางทางประวัติศาสตร์ของโรม 35 กิโลเมตร
นอกจากนี้ ยังเป็นท่าอากาศยานที่มีผู้โดยสารคับคั่งมากเป็นอันดับที่ 27 ของโลกใน พ.ศ. 2552 และเป็นท่าอากาศยานหลักของสายการบินอัลอิตาเลีย
ชื่อของท่าอากาศยานชื่อของเลโอนาร์โด ดา วินชี ผู้เชี่ยวชาญหลากหลายสาขาวิชาชาวอิตาลี ผู้ออกแบบต้นแบบของเฮลิคอปเตอร์และเครื่องจักรมีปีกบินได้เป็นคนแรกของโลก
ท่าอากาศยานเลโอนาร์โด ดา วินชี อยู่ห่างจากศูนย์กลางทางประวัติศาสตร์ของโรมเป็นระยะทางถนนรถยนต์ประมาณ 35 กิโลเมตร มีทางหลวงพิเศษเอ 91 โรม-ฟีอูมีชีโน ความกว้างหกช่องทางเป็นเส้นทางเข้าถึงท่าอากาศยาน และมีรถประจำทางและรถแท็กซี่คอยรับส่งเป็นจำนวนมาก
ที่อาคารผู้โดยสารมีสถานีสำหรับรถไฟด่วนเลโอนาร์โดที่ดำเนินงานโดย Trenitalia วิ่งไปยังปลายทางที่สถานีเตร์มินีในโรมโดยไม่จอดสถานีระหว่างทาง ใช้เวลา 30 นาที นอกจากนี้ยังมีรถไฟท้องถิ่นที่ออกจากท่าอากาศยานทุก 15 นาที โดยจอดทุกสถานี
ท่าอากาศยานมิลาโนมัลเปนซา
ท่าอากาศยานมิลาโนมัลเปนซา (Aeroporto internazionale Milano-Malpensa) ตั้งอยู่ที่เมืองวาแรส ในแคว้นลอมบาร์เดีย ประเทศอิตาลี รองรับการจราจรทางอากาศของเมืองมิลาน เป็นท่าอากาศยานที่มีจำนวนผู้โดยสารระหว่างประเทศใช้บริการมากที่สุดของอิตาลี แต่ในส่วนของจำนวนผู้โดยสารรวมทั้งหมดจะเป็นรองท่าอากาศยานเลโอนาร์โด ดา วินชี-ฟิอูมิชิโน
มัลเปนซา ยังเป็นท่าอากาศยานหลักของอัลอิตาเลีย สายการบินแห่งชาติของอิตาลี
เออร์ซูลา แอนเดรส
เออร์ซูลา แอนเดรส (Ursula Andress) เป็นนักแสดงชาวสวิส เกิดเมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2478 (ค.ศ. 1936) ที่กรุงแบร์น ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เธอเริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงจากการรับจ้างเป็นนางแบบในกรุงโรม และต่อมาก็เริ่มเข้าสู่วงการภาพยนตร์และละครอิตาลี และในที่สุดก็ได้เริ่มเข้าสู่วงการภาพยนตร์สากล แต่ก็ยังไม่ทำให้เธอโด่งดังเท่าใด บทบาทที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดของเธอและทำให้เธอโด่งดัง คือบท ผู้หญิงของบอนด์คนแรก คือ ฮันนี ไรเดอร์ ในภาพยนตร์เรื่อง พยัคฆ์ร้าย 007 แสดงคู่กับ ฌอน คอนเนอรี่
เธอแต่งงานใน พ.ศ. 2500 กับดาราและผู้กำกับ ชื่อ จอห์น ดีเร็ค (John Derec) และหย่าใน พ.ศ. 2509
จับเวลาแจก
จับเวลาแจก เป็นรายการเกมโชว์ที่ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7ทุกวันจันทร์ถึงวันอังคารเวลา 15.30-16.00 น. ผลิตรายการโดย บริษัท เจ เอส แอล จำกัด มีผู้ดำเนินรายการ 2 ท่าน ได้แก่ สันติสุข พรหมศิริ และ วรรธนะ กัมทรทิพย์ โดยมีรางวัลแจ็คพอตคือ รถจักรยานยนต์ 1 คัน
สำหรับรายการจับเวลาแจกในปี 2551 นี้ได้มีการเพิ่มช่วงใหม่ของรายการนั่นคือช่วง ตัวเลขปริศนา ซึ่งกติกามีอยู่ว่าผู้แข่งขันทางบ้าน 4 คนจะต้องหาคำตอบเป็นตัวเลขออกมาให้ถูกต้องตามสถานที่กำหนดโดยมีพิธีกรภาคสนามทำหน้าที่ในช่วงนั้น ถ้าผู้แข่งขันคนใดตอบตัวเลขได้ใกล้เคียงที่สุด 2 คนแรก ทั้ง 2 คนจะได้สิทธิ์เข้าไปเล่นเกมในสตูดิโอ เพื่อหาผู้แข่งขันหนึ่งเดียวเท่านั้นไปเล่นเกมในรอบลุ้นชิงรถ
สำหรับรูปแบบใหม่นั้นจะมีผู้แข่งขัน 2 ท่าน โดยวิธีการสุ่มจากผู้ชมในห้องส่งที่สมัครมาเล่นเกมซึ่งทั้งสองต้องมาแข่งกัน กับเกมที่ทางรายการกำหนด โดยจะมีนาฬิกาเรือนใหญ่เป็นการจับเวลา ถ้าพิธีกรให้สัญญาณเริ่มแข่งได้ เข็มของนาฬิกาจะเริ่มเดิน ซึ่งผู้แข่งขันในแต่ละฝ่ายจะมีลูกสีที่จะต้องรักษาลูกสีของแต่ละท่านให้ดี เมื่อเข็มนาฬิกามาใกล้ที่ลูกสีของใคร ผุ้แข่งขันจะต้องนำลูกสีออกมาเพื่อพ้นเข็มนาฬิกาให้ได้ เมื่อพ้นแล้วเอากลับเข้าที่เดิม ในการแข่งขันถ้าใครเล่นเกมที่กำหนดได้สำเร็จก่อน ผู้แข่งขันท่านนั้นจะต้องไปกดหยุดเวลาก่อนจึงจะเป็นผู้ชนะ แต่ถ้าทำเสร็จแล้วผิดกติกา อีกฝ่ายจะชนะทันที ในขณะเดียวกันถ้าลูกสีของใครแตกก่อนก็จะแพ้ในเกมนั้นทันที โดยผู้แพ้จะได้รับเงินรางวัล 2,000 บาท
ในส่วนของรอบแจ็คพ็อตลุ้นชิงรถ ผู้แข่งขันที่ชนะจะต้องเลือกรถจักรยานยนต์เพียง 1 คัน จากทั้งหมด 7 คัน โดยทางรายการจะมีกุญแจให้ ถ้าสตาร์ทติดก็ขับกลับบ้านไปเลย แต่ถ้าสตาร์ทไม่ติด ก็จะได้รับรางวัลปลอบใจมูลค่า 3,000 บาท
สำหรับรูปแบบของรายการนั้นในแต่ละวันจะมีผู้แข่งขัน 1 ท่าน จากการสุ่มเลือกจากผู้ชมในห้องส่งที่สมัครมาแข่งขัน จากนั้นผู้แข่งขันจะได้รับเงินรางวัล 1,000 บาท ไปก่อน จากนั้นจึงเลือกแผ่นป้ายเล่นเกมที่กำหนดโดยมีเวลา 100 วินาที ซึ่งถ้าเหลือเวลาอยู่เท่าไรก็เท่ากับว่าเวลานั้นจะเป็นตัวกำหนดในการหมุนวงล้อหาเวลาปริศนา ซึ่งถ้าผู้แข่งขันทำได้ในเวลาที่กำหนดจะได้รับไปเลย 100,000 บาท
ผู้ชมในห้องส่งที่รอเล่นเกมก็มีโอกาสได้รับรางวัลเช่นเดียวกัน นั่นคือ
รายการ จับเวลาแจก ช่อง 7 Part 1/6
ขบวนการนักผจญภัย โบเคนเจอร์
โกโก เซนไท โบเคนเจอร์ () เป็นภาพยนตร์แนวขบวนการนักสู้ลำดับที่30และเป็นการเฉลิมฉลอง 30 ขบวนการนักสู้ด้วย เริ่มออกอากาศเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2006 จนถึงวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2007 ตั้งแต่เวลา 7:30 ทางสถานีโทรทัศน์ทีวีอาซาฮี ประเทศญี่ปุ่น ออกอากาศทั้งหมด49 ตอน และ มีภาคพิเศษอีก 2 ตอนคือ The Movie ตอน The Greatest of Precious สุดยอดของพรีเซียส (ลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยบริษัท DEX) และ Boukenger vs Super Sentai (ลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยบริษัท Dream Vision)
ในประเทศไทย ลิขสิทธิ์ในการจัดจำหน่ายโดยโรส มีเดียแอนด์เอนเตอร์เทนเมนต์ในชื่อ"ขบวนการนักผจญภัย โบเคนเจอร์" ฉายทาง สถานีโทรทัศน์ช่อง 5 ในรายการแก็งการ์ตูน ทุกเช้าวันเสาร์ เวลา 7.35-8.00 น. โดยเริ่มฉายในวันเสาร์ที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2551 และในปี พ.ศ. 2552 ได้เปลี่ยนเวลาเป็น 7.00-7.30 น. และถูกเปลี่ยนเป็นรายการช่อง 5 การ์ตูน ของบริษัท ตูนทาวน์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด และฉายในช่อง ทรู สปาร์ค ทางทรู วิชั่นส์ ทุกวันจันทร์ถึงวันศุกร์ เวลา 19.30-20.00 น. โดยเริ่มฉายในวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2551 และฉายจบในวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2551
ในโลกที่มีสมบัติล้ำค่ามหาศาลถูกซุกซ่อนอยู่ในสถานที่ต่างๆ องค์กร SGS (ชัซเซส : Search Guard Successor) ถูกจัดตั้งขึ้นมา เพื่อปกป้องสมบัติล้ำค่าต่างๆบนโลก และเรียกสมบัติล้ำค่านั้นว่า "พรีเชียส"
พรีเซียส ทั้งหมด ได้ถูกเก็บรักษาไว้อย่างดีใน พิพิธภัณฑ์ SGS เพื่อมิให้ผู้ไม่หวังดีเอาพรีเชียสไปใช้ในทางมิชอบ เพื่อป้องกันไม่ให้พรีเซียสตกอยู่ในมือผู้ไม่หวังดี SGS จึงจัดตั้ง "โบเคนเจอร์" ขึ้นมา เพื่อทำหน้าที่ปกป้องพรีเซียสและเข้าต่อกรกับผู้ไม่หวังดีด้วยวิทยาการอันทันสมัย
โบเคนเจอร์ ต้องเผชิญหน้ากับ กอร์ดอม จาริว ดาร์คชาโดว์ และ เควสเตอร์อาชูว์ โดยทั้งหมดถูกเรียกว่า "เนกาทีฟ ซีนดิเคด" ผู้ก่อการร้ายที่หวังจะใช้พรีเซียสในการยึดครองโลก และ ครอบครองเป็นสมบัติของตน รวมถึงการไขปริศนาความลับของโลกในแง่มุมต่างๆ
ดู ตัวละครในโบเคนเจอร์
"ดู สารานุกรม 30 ขบวนการนักสู้"
ท่าอากาศยานโบโลญญา
ท่าอากาศยานโบโลญญา (อิตาลี: Aeroporto di Bologna) หรือ ท่าอากาศยานโบโลญญา กูกลีเอลโม มาร์โคนี (อิตาลี: Aeroporto Guglielmo Marconi di Bologna) ตั้งอยู่ห่างจากเมืองโบโลญญา ในแคว้นเอมีเลีย-โรมัญญา ประเทศอิตาลี ไปทางตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 6 กิโลเมตร (3.75 ไมล์)
โดยท่าอากาศยานแห่งนี้ตั้งชื่อตามวิศวกรไฟฟ้าชาวอิตาลี กูกลีเอลโม มาร์โคนี ผู้ซึ่งได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ ในปีพ.ศ. 2452
ท่าอากาศยานนานาชาติมาร์โค โปโล
ท่าอากาศยานนานาชาติมาร์โค โปโล (Aeroporto Marco Polo di Venezia) หรือ ท่าอากาศยานเวนิส (Aeroporto di Venezia-Tessera) ตั้งอยู่ที่เมืองเทสเซรา ในแคว้นเวเนโต ประเทศอิตาลี ใกล้กับเมืองเวนิส ตั้งชื่อตามนักเดินทางชาวเวเนเชียน มาร์โค โปโล
ท่าอากาศยานนานาชาติเนเปิลส์
ท่าอากาศยานนานาชาติเนเปิลส์ (Aeroporto di Napoli-Capodichino) ตั้งอยู่เมืองเนเปิลส์ ในแคว้นกัมปาเนีย ประเทศอิตาลี
กลุบอัตเลติโกริเบร์เปลต
กลุบอัตเลติโกริเบร์เปลต หรือ ริเวอร์เพลต () เป็นทีมสโมสรฟุตบอลที่ใหญ่ทีมหนึ่งในอาร์เจนตินา ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1901 ที่ตั้งของสโมสรอยู่ในกรุงบัวโนสไอเรส ซึ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศอาร์เจนตินา คำว่าริเบร์เปลต (ริเวอร์เพลต) ที่ใช้ในภาษาอังกฤษหมายถึงริโอเดลาปลาตาซึ่งเป็นชื่อแม่น้ำและชะวากทะเลใกล้กับกรุงบัวโนสไอเรส เป็นหนึ่งในห้าของสโมสรฟุตบอลใหญ่ในอาร์เจนตินา (อีก 4 สโมสรคืออินเดเปนดิเอนเต, โบกายูนิออร์ส, ราซิง และซานโลเรนโซ)
สโมสรริเบร์เปลต ก่อตั้งขึ้นในวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1901 ใกล้กับลาโบกาซึ่งเป็นที่ตั้งของสโมสรฟุตบอลโบกายูนิออร์ส แต่ในภายหลังสโมสรริเบร์เปลตได้ย้ายไปอยู่ที่ย่านนุญเญซ ทางตอนเหนือของกรุงบัวโนสไอเรส ในปี ค.ศ. 1923
ท่าอากาศยานนานาชาติตูริน
ท่าอากาศยานนานาชาติตูริน-คาเซลลี ซานโดร เปร์ตินี (Aeroporto internazionale Sandro Pertini di Torino-Caselle) หรือ ท่าอากาศยานนานาชาติตูริน (Aeroporto di Torino-Caselle) ตั้งอยู่ที่เมืองคาเซลลี, ตูริน ในแคว้นพีดมอนต์ ประเทศอิตาลี เป็นท่าอากาศยานหลักของแอร์วัน
ท่าอากาศยานแห่งนี้ตั้งชื่อตามอดีตประธานาธิบดีคนที่ 7 ของอิตาลี อเล็กซานโดร เปร์ตินี
ท่าอากาศยานเวโรนา
ท่าอากาศยานเวโรนา-วิลลาฟรองคา วาเลริโอ คาตูลโล (Aeroporto Valerio Catullo di Verona-Villafranca) หรือ ท่าอากาศยานเวโรนา (Aeroporto di Verona-Villafranca) ตั้งอยู่ที่เมืองเวโรนา ในแคว้นเวเนโต ประเทศอิตาลี ห่างจากตัวเมืองประมาณ 12 กิโลเมตร
ท่าอากาศยานแห่งนี้ตั้งชื่อตาม กาอิโอ วาเลริโอ คาตูลโล กวีชาวโรมัน
เรือหลวงธนบุรี
เรือหลวงธนบุรี เป็นเรือรบประเภทเรือปืนยามฝั่งของกองทัพเรือไทย ซึ่งมีบทบาทสำคัญในช่วงกรณีพิพาทอินโดจีน ก่อนที่ไทยเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่สองอย่างเต็มตัวในปี พ.ศ. 2484
เรือหลวงธนบุรีเป็นเรือรบประเภทเรือปืนยามฝั่ง จัดอยู่ในชั้นเรือเดียวกันกับเรือหลวงศรีอยุธยา ต่อขึ้นที่อู่ต่อเรือกาวาซากิ เมืองโกเบ ประเทศญี่ปุ่น เมื่อปี พ.ศ. 2479 เป็นขุมกำลังสำคัญของกองทัพเรือไทยในช่วงกรณีพิพาทระหว่างไทย - อินโดจีนฝรั่งเศส โดยเรือหลวงธนบุรีได้เข้าทำการรบอย่างกล้าหาญในยุทธนาวีเกาะช้างเมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2484 จนสามารถขับไล่ข้าศึกได้สำเร็จ แต่เรือได้รับความเสียหายอย่างหนักมาก เรือหลวงช้างจึงลากจูงให้มาเกยตื้นในเย็นวันเดียวกันที่แหลมงอบ จังหวัดตราด
ภายหลังเมื่อมีการกู้เรือหลวงธนบุรีแล้ว กองทัพเรือได้ลากจูงเรือมาทำการซ่อมใหญ่ในวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2484 แต่เมื่อตรวจสอบแล้วพบว่าเสียหายหนักเกินกว่าจะซ่อมแซมได้ จึงปลดระวางจากการเป็นเรือรบ และใช้เป็นกองบังคับการลอยน้ำของกองเรือตรวจอ่าว กองเรือยุทธการ จนปลดระวางประจำการเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2502 ทางราชการจึงได้นำส่วนป้อมปืนเรือและหอบังคับการของเรือหลวงธนบุรีมาจัดตั้งเป็นอนุสรณ์สถานเรือหลวงธนบุรี เพื่อรำลึกถึงเหตุการณ์ยุทธนาวีเกาะช้าง ซึ่งปัจจุบันตั้งอยู่ภายในโรงเรียนนายเรือ จังหวัดสมุทรปราการ
ชื่อของเรือหลวงธนบุรีได้มาจากนาม "กรุงธนบุรีศรีมหาสมุทร" อันเป็นนามของราชธานีไทยในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช (พ.ศ. 2310 - 2325)
หลังสิ้นสุดกรณีพิพาทอินโดจีน เรือหลวงธนบุรีได้รับพระราชทานเหรียญกล้าหาญเป็นเครื่องเชิดชูเกียรติจากการปฏิบัติหน้าที่ในยุทธนาวีเกาะช้าง ปรากฏหลักฐานในแจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญกล้าหาญ ลงวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2484 ตีพิมพ์ในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 57 หน้า 2810 ลงวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2484 ทั้งนี้ มีกำลังพลของกองทัพเรือที่ได้รับพระราชทานเหรียญกล้าหาญพร้อมกัน จำนวน 18 นาย ในจำนวนนี้เป็นกำลังพลของเรือหลวงธนบุรี 14 นาย ซึ่งได้แก่
กูกอล
กูกอล (อังกฤษ: googol) หมายถึง จำนวนมหาศาล (large number) จำนวนหนึ่งซึ่งมีค่าเท่ากับ 10 นั่นคือมีเลข 1 แล้วตามด้วยเลข 0 อีก 100 ตัวในเลขฐานสิบ หรือเท่ากับ 
คำนี้ถูกกำหนดขึ้นในปี ค.ศ. 1920 โดยเด็กอายุ 9 ขวบชื่อว่า มิลทัน ซิรอตทา (Milton Sirotta) หลานชายของนักคณิตศาสตร์ชาวอเมริกัน เอดเวิร์ด แคสเนอร์ (Edward Kasner) ซึ่งแคสเนอร์เป็นคนเสนอแนวความคิดนี้ให้เป็นที่รู้จักในหนังสือ "Mathematics and the Imagination (คณิตศาสตร์กับจินตนาการ) "
กูกอลมีอันดับของปริมาณ (order of magnitude) เท่ากับแฟกทอเรียลของ 70 (70! ≈ 1.198 กูกอล ≈ 10) และตัวประกอบเฉพาะของกูกอลก็มีเพียง 2 กับ 5 เป็นจำนวน 100 คู่ สำหรับเลขฐานสองต้องใช้ถึง 333 บิตในการบันทึกค่านี้
กูกอลมักไม่มีนัยสำคัญในทางคณิตศาสตร์โดยเฉพาะ แต่ก็อาจมีประโยชน์เมื่อใช้เปรียบเทียบกับปริมาณมหาศาลอื่นๆ เช่น จำนวนอนุภาคภายในอะตอมในเอกภพที่มองเห็น หรือจำนวนความน่าจะเป็นทั้งหมดของการเล่นหมากรุก แคสเนอร์สร้างขึ้นเพื่อแสดงให้เห็นถึงความแตกต่างระหว่างจำนวนมหาศาลกับอนันต์
กูเกิล (Google) ที่ทำหน้าที่เป็นเครื่องมือค้นหาบนอินเทอร์เน็ต ได้รับแรงบันดาลใจจากชื่อของจำนวนนี้ แลร์รี เพจ (Larry Page) หนึ่งในผู้ก่อตั้งกูเกิลกล่าวว่า เขาหลงใหลในคณิตศาสตร์และจำนวนกูกอล แต่เขาก็ตั้งชื่อเว็บไซต์เป็น "กูเกิล" ด้วยเหตุที่ว่าเขาสะกดชื่อผิด
ในขณะที่คำนี้ได้เผยแพร่ออกไปใน ค.ศ. 1920 กูกอลจึงดูเหมือนจำนวนมหาศาลที่หาค่าเปรียบมิได้ แต่ปัจจุบันการประดิษฐ์คอมพิวเตอร์ที่เร็วขึ้นและการคิดค้นขั้นตอนวิธีให้คำนวณเร็วขึ้น การคำนวณในระดับจำนวนกูกอลจึงสามารถทำได้เป็นนิจ แม้แต่ปัญหาที่ยากยิ่งในการแยกตัวประกอบเฉพาะของตัวเลขจำนวน 100 หลักก็สามารถทำได้ แต่อย่างไรก็ตาม การเพิ่มค่าขึ้นหรือการลดค่าลงทีละกูกอลนั้นยังไม่สามารถก้าวไปถึงได้
กูกอลเพลกซ์ เป็นจำนวนที่มีเลข 1 แล้วตามด้วยเลข 0 เป็นจำนวน 1 กูกอลตัว หรือหมายถึง 10 ยกกำลัง 1 กูกอล
นิวออร์เดอร์
นิวออร์เดอร์ () เป็นวงดนตรีร็อกจากเมืองแมนเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1980 หลังการเสียชีวิตของเอียน เคอร์ติส นักร้องนำวงจอยดิวิชัน โดยสมาชิกที่เหลือ 3 คน ได้แก่ เบอร์นาร์ด ซัมเนอร์, สตีเฟน มอร์ริสและปีเตอร์ ฮุก ตั้งวงดนตรีนี้ขึ้นร่วมกับกิลเลียน กิลเบิร์ตในตำแหน่งมือคีย์บอร์ด
ปีเตอร์ ฮุกและเบอร์นาร์ด ซัมเนอร์ร่วมกันก่อตั้งวงจอยดิวิชัน วงดนตรีแนวโพสต์พังก์ที่มีเพลงดังอย่าง "Love Will Tear Us Apart" หลังจากเอียน เคอร์ติส นักร้องนำของวงฆ่าตัวตายในปี 1980 ฮุกและซัมเนอร์ได้ชักชวนมือกลองของวงคือ สตีเฟน มอร์ริสและกิลเลียน กิลเบิร์ต สมาชิกใหม่ในตำแหน่งมือคีย์บอร์ดตั้งวงนิวออร์เดอร์ขึ้น
ในเดือนมีนาคม 1981 นิวออร์เดอร์ออกซิงเกิลแรก "Ceremony" ซึ่งเดิมทีเป็นงานที่แต่งไว้ตั้งแต่ทำวงจอยดิวิชัน หลังจากนั้นไม่กี่เดือน วงก็ออกอัลบั้มแรก "Movement" ที่มีแนวเพลงคล้าย ๆ กับสมัยจอยดิวิชัน หลังจากนั้นได้ออกซิงเกิลใหม่คือ "Everything's Gone Green"
ซิงเกิล "Temptation" ในปี 1982 ก็ออกมาในแนวเดียวกันและได้รับความนิยมจากผู้ที่ชอบเที่ยวคลับ หลังจากนั้นนิวออร์เดอร์ก็หยุดพักไป 1 ปีและกลับมาอีกครั้งในปี 1983 ด้วยเพลงอย่าง "Blue Monday" ซึ่งเป็นซิงเกิล 12 นิ้ว ที่มียอดขายกว่า 3 ล้านแผ่นทั่วโลก ในปีเดียวกันพวกเขาออกอัลบั้มที่ 2 "Power, Corruption and Lies" และออกอัลบั้มที่ 3 "Low-Life" ในปี 1985
ปี 1986 วงออกอัลบั้มที่ 4 "Brotherhood" พร้อมซิงเกิล "Bizarre Love Triangle" ที่เจาะตลาดเพลงป็อปได้สำเร็จ ปีถัดมา นิวออร์เดอร์ออกอัลบั้มรวมเพลง "Substance" งานชุดนี้ทำให้นิวออร์เดอร์เป็นที่รู้จักทั่วไป โดยติดท็อป 40 ของอันดับประเภทอัลบั้มด้วย มีเพลงใหม่ในอัลบั้มที่ถูกตัดเป็นซิงเกิลด้วยคือ "True Faith" ซึ่งขึ้นถึงอันดับ 32 ในตารางเพลงบิลบอร์ดของอเมริกา ส่วนซิงเกิล "Blue Monday" ถูกนำมารีมิกซ์และออกจำหน่ายใหม่อีกครั้งในชื่อ "Blue Monday 1988" ส่วนในปี 1989 นิวออร์เดอร์ออกอัลบั้มที่ 5 "Technique" ซึ่งเน้นแนวดนตรีแดนซ์
นิวออร์เดอร์ได้บันทึกเสียงเพลงธีมประจำการแข่งขันฟุตบอลโลกให้ประเทศอังกฤษในปี 1990 คือ "World In Motion" (ซึ่งต่อมาในปี 2002 เพลงนี้ก็ถูกตัดเป็นซิงเกิลขายใหม่)
หลังจากความนิยมเริ่มถดถอยในยุค 90 สมาชิกหลายคนไปประสบความสำเร็จกับโปรเจกต์ส่วนตัว ซัมเนอร์ร่วมกับจอห์นนี มาร์ อดีตมือกีตาร์วง The Smiths ตั้งวงชื่อ Electronic ขณะที่ฮุกไปได้ดีกับโปรเจกต์อย่าง Revenge และ Monaco ขณะที่สองสมาชิกที่เหลือของวงก็ไปตั้งวงเฉพาะกิจอย่าง The Other Two ในปี 1993 วงออกอัลบั้มชุดที่ 6 "Republic" ที่เกือบจะติดท็อป 10 ในอเมริกา ก่อนจะแยกวง
นิวออร์เดอร์กลับมาอีกครั้งในปี 1998 และออกอัลบั้มที่ 7 "Get Ready" ในปี 2001 และอัลบั้มที่ 8 "Waiting for the Siren's Call" เมื่อปี 2005 ที่เข้าอันดับ 5 ในชาร์ตของอังกฤษ ในปี 2007 ฮุกเผยแพร่ข้อความในมายสเปซของเขาว่านิวออร์เดอร์ได้แยกวงอีกครั้ง ด้านซัมเนอร์ได้ก่อตั้งวงใหม่คือวง Bad Lieutenant และออกซิงเกิลแรก "Sink Or Swim" ในปีเดียวกัน
ในปี 2011 นิวออร์เดอร์กลับมารวมวงอีกครั้ง โดยได้ทอม แชปแมนมาเป็นมือเบสแทนฮุก ในปี 2013 พวกเขาออกอัลบั้มที่ 9 และอัลบั้มรวมเพลงชื่อ "Lost Sirens" ต่อมาในปี 2015 นิวออร์เดอร์ออกอัลบั้มที่ 10 คือ "Music Complete"
ท่าอากาศยานนานาชาติเวียนนา
ท่าอากาศยานนานาชาติเวียนนา (เยอรมัน: Flughafen Wien-Schwechat) ตั้งอยู่ที่กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย ห่างจากตัวเมืองไปทางตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 18 กิโลเมตร (11 ไมล์) เป็นท่าอากาศยานหลักของออสเตรียนแอร์ไลน์ และนิกิแอร์ไลน์
นาตาชา เบดิงฟิลด์
นาตาชา เบดิงฟิลด์ () เกิดเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1981 ผลงานอัลบั้มแรก ‘Unwritten’ ที่ขายได้ 3 รางวัลแผ่นเสียงทองคำขาว (Platinum) ออกขายในปี 2004
เพลง ‘Unwritten’ เข้าชาร์ท UK Album Chart ในอันดับที่ 1 ทันทีที่ออกวางขาย มีซิงเกิ้ลฮิตคือ ‘Single’, ‘These Words’ และ ‘Unwritten’ ก่อนที่เพลงนี้จะเป็นเพลงอันดับ 1 ในฝั่งอเมริกาบนชาร์ทบิลบอร์ด และเป็นเพลงที่ถูกเปิดมากที่สุดอีกเพลงหนึ่งทางคลื่นสถานีวิทยุที่นั่น
เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ ในสาขา Best Female Pop Vocal Performance ส่วนยอดขายอัลบั้ม ‘Unwritten’ ในอเมริกานั้นมากถึง platinum เช่นกัน กับยอดขายของอัลบั้มแรกที่มากกว่า 6.5 ล้านแผ่นทั่วโลกของอัลบั้ม ‘Unwritten’
อัลบั้มชุดที่สองในชื่อ ‘N.B’ อัลบั้มชุดใหม่นี้ได้สะท้อนความเป็นตัวตนของเธอในหลายๆ แง่มุม แต่ละเพลงพูดถึงเรื่องราว “ความสัมพันธ์” และประสบการณ์ต่างๆ ที่ผ่านมาของเธอ ไม่ว่าจะเป็นเพลงช้าซึ้งๆ อย่าง ‘Soulmate’ ไปจนถึงเพลงที่มีจังหวะจะโคนสนุกๆ อย่าง ‘How Do You Do’ และซิงเกิ้ลแรกติดหูอย่าง ‘I Wanna Have Your Babies’
อัลบั้มชุดนี้บันทึกเสียงในลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา โดย นาตาชา รับหน้าที่ร่วมแต่งและโปรดิวซ์อัลบั้มชุดนี้ ร่วมกับโปรดิวเซอร์ และ ศิลปินดังๆ หลายราย ไม่ว่าจะเป็น Mike Elizondo (โปรดิวซ์ให้ Eminem/Dre/50Cent), Adam Levine (นักร้องนำ มารูน ไฟฟ์ ที่มาร่วมร้องในเพลง “Say It Again”), ร่วมด้วยโปรดิวเซอร์ที่เคยทำงานร่วมกันมาแล้วในชุดแรกอย่าง Steve Kipner (โปรดิวซ์เพลง ‘These Words’) Danielle Brisbois (ที่โปรดิวซ์เพลง ‘Unwritten’)
แมนิกสตรีตพรีชเชอส์
แมนิกสตรีตพรีชเชอส์ () คือวงอัลเทอร์เนทีฟร็อกจากเวลส์ ก่อตั้งวงในปี 1986 มีบทบาทสำคัญกับยุคบริทป็อปเป็นวงที่ได้รับความนิยมสูงอีกวงหนึ่งของอังกฤษในปลายยุค 1990 นักฟังเพลงรู้จักพวกเขาในฐานะวงปัญญาชนที่ทำเพลงวิพากษ์วิจารณ์การเมือง
วงประกอบด้วยสมาชิก เจมส์ ดีน แบรดฟิลด์ (ร้อง, กีตาร์), นิกกี ไวร์ (เบส, ร้องในบางครั้ง) และ ฌอน มัวร์ (กลอง, ร้องประสาน, ทรัมเปตในบางครั้ง) เดิมทีพวกเขามี 4 คน กับสมาชิกอีกคนคือริชชี เอดเวิร์ดส นักแต่งเพลงและกีตาร์ริทึม ที่หายตัวไปตั้งแต่วันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1995 ต่อมามีการสมมติฐานว่าเขาเสียชีวิตแล้วในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2008
ในยุคแรก ดนตรีของ The Manics ถูกจัดไว้ในพวกพังค์-ร็อก ซึ่งการเปลี่ยนแปลงซาวน์ดนตรีต่อมาพวกเขาถูกจัดไว้ในกลุ่มอัลเทอร์เนทีฟ ร็อก และมีแฟนเพลงเหนียวแน่นไม่เฉพาะในอังกฤษ แต่ยังข้ามมาถึงญี่ปุ่น อเมริกา ไม่เว้นแต่ในบ้านเราที่ทำให้เกิดกระแสดนตรีอัลเทอร์เนทีฟขึ้นมา มือกีตาร์และนักแต่งเพลงคนสำคัญของวง Richey James Edwards หายตัวไปอย่างลึกลับในปี 1995 และไม่มีใครพบเขาเลยนับตั้งแต่บัดนั้น
จากการเติบโตมาในย่านแบล็ควูด ทางตอนใต้ของเวลส์ ในช่วงที่มีการสไตรค์ของชาวเหมืองในยุค 1980s The Manics จึงวางตัวเองเป็นวงสังคมนิยม เป็นกระบอกเสียงในชนชั้นแรงงาน ซึ่งสะท้อนจากเนื้อหาของเพลงและบทบาททางสังคมการเมืองของพวกเขา และต่อไปนี้คือเรื่องราวของ The Manic Street Preachers จากคำบอกเล่าของ Nicky Wire มือเบสและนักแต่งเพลงของวง "นับตั้งแต่ Everything Must Go และ This Is My Truth Tells Me Your เราพยายามที่จะลดตัวเองลงให้เท่ากับก้อนยางเล็กๆ ในการทำ Send Away The Tigers เรากลับไปนั่งฟังงานเก่าๆ อย่าง Everything Must Go และแม้แต่งานในอุดมคติของวัยหนุ่มสาวอย่าง ‘Generation Terrorists’ เอาตัวเองกลับไปเด็กอายุ 18 หรือ 21 อีกครั้ง การเสียดสีแดกดันเป็นเรื่องฉลาด แต่เรามาถึงจุดที่ว่ามันไม่ได้ช่วยอะไรขึ้นมาถ้าเราอยู่ในวงดนตรี"
ปี 2007 ได้ออกอัลบั้ม Send Away The Tigers พวกเขาได้แต่งเพลงทั้งหมดเกือบ 30 เพลงสำหรับอัลบั้มนี้ และเลือก 10 เพลงที่ดีที่สุด แค่ 38 นาทีทั้งอัลบั้ม 
อัลบั้มนี้เริ่มแต่งอัลบั้มนี้ตั้งแต่ปลายปี 2005 และเริ่มบันทึกเสียงเมื่อเดือนมีนาคม 2006 กับ Dave Eringa ที่ Stir Studio ใน Cardiff เวลส์ และ Grouse Lodge ในไอร์แลนด์ อัดเสียงเสร็จเดือนพฤศจิกายน 2006 และมิกซ์เสียงที่แคลิฟอร์เนียโดย Chris Lord-Alge (กรีน เดย์, มาย เคมิคอล โรแมนซ์ )
ซิงเกิ้ลแรกของอัลบั้มคือ ‘Your love alone is not enough ’ โดยได้ Nina Persson แห่งวงเดอะ คาร์ดิแกนส์
สตีวี วันเดอร์
สตีวี วันเดอร์ (Stevie Wonder มีชื่อตามเกิด Stevland Hardaway Judkins ภายหลังเปลี่ยนเป็น Stevland Hardaway Morris) เกิดเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1950 เป็นนักร้องชาวอเมริกัน นักประพันธ์เพลง และโปรดิวเซอร์ดนตรี
สตีวี วันเดอร์มีเพลงติดท็อปเท็น มากกว่า 30 เพลงในอเมริกา ได้รับรางวัลแกรมมี่ 22 ครั้ง ยังได้รับรางวัลออสการ์สาขาเพลงยอดเยี่ยม
สตีวี วันเดอร์ตาบอดมาตั้งแต่เด็ก เขาเซ็นสัญญากับโมทาวน์ตั้งแต่อายุ 11 ปี และเริ่มแสดงและบันทึกเสียงกับค่ายเพลง โดยมีเพลงอันดับ 1 เพลงแรก Fingertips (Pt. 2) ตั้งแต่อายุ 13 ปี และมีเพลงอันดับ 1 ในอเมริการวม 9 เพลง มียอดขายอัลบั้มมากกว่า 100 ล้านชุด นอกจากนั้นเขายังเป็นนักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์ให้กับศิลปินดังหลายๆ คน ตัวเขาสามารถเล่นดนตรีได้หลายชนิดเช่น กลอง ,เบสกีตาร์,ออร์แกน,ฮาร์โมนิกา,เปียโน,เครื่องสังเคราะห์เสียง และอื่นๆ โดยเฉพาะเสียงฮาร์โมนิกาของเขาที่เป็นเอกลักษณ์
ศิลปกรรมเมืองเพชร
เพชรบุรี เป็นเมืองเก่าแก่ที่มีความเจริญมานาน จึงพบงานสร้างสรรค์ที่เป็นมรดกทางวัฒนธรรม โดยเฉพาะด้านศิลปกรรมอยู่มากมายหลายสาขา และเนื่องจากลักษณะทางสังคมของคนไทยสมัยก่อนผูกพันกับศาสนาพุทธที่เป็นเครื่องยึดเหนี่ยวทางใจ ดังนั้นวัดต่าง ๆ ในจังหวัดเพชรบุรีเป็นส่วนใหญ่ จึงเป็นเสมือนศูนย์รวมศิลปกรรมสาขาต่าง ๆ ที่งอกงาม ซึ่งเป็นผลจากฝีมือของชาวเพชรบุรีในยุคสมัยต่าง ๆ ที่ช่วยกันสร้างสรรค์ไว้และจรรโลงสืบต่อมา
วิชาที่เรียนกันสมัยก่อนมีอยู่มากมายหลายสาขา เช่น การเรียนหนังสือให้อ่านออก เขียนได้ การเรียนด้านตำราพิชัยสงคราม หรือจะเป็นทางช่าง ที่นี่ก็มีหลายแขนง ดังที่เรียกว่า “ ช่างสิบหมู่” ซึ่งหมายถึงหมู่ช่างศิลปะ เช่น ช่างกระจก ช่างไม้ ช่างแกะ ช่างเขียน ช่างทอง ช่างดอกไม้เพลิง ฯลฯ ช่างเมืองเพชรมักจะสร้างงานที่มีเอกลักษณ์ที่เป็นของตนเอง ดังนั้นผู้ที่มีความรู้เรื่องศิลปะถึงได้เรียกว่า เป็นสกุลช่างเมืองเพชร
ศิลปกรรมเมืองเพชร เป็นผลงานที่เกิดจากช่างพื้นบ้าน และได้พัฒนาทั้งระดับฝีมือ รูปแบบ เนื้อหา จนเป็นลักษณะเฉพาะของสกุลช่างเมืองเพชรบุรี และพร้อมกันนั้นก็ได้มีการถ่ายโอน ค้นคว้า ศึกษาวิธีการทางศิลปกรรมจากกลุ่มช่างต่าง ๆ อันได้แก่ สกุลช่างจากวัดต่าง ๆ เช่น กลุ่มช่างวัดใหญ่ กลุ่มช่างวัดพระทรง กลุ่มช่างวัดเกาะ กลุ่มช่างวัดยาง ฯลฯวรรณกรรมเมืองเพชร เพชรบุรีเป็นเมืองที่มีความเจริญในด้านศิลปวัฒนธรรมแขนงต่าง ๆ และมีการสั่งสมมรดกทางศิลปวัฒนธรรม
สืบทอดมาหลายยุคหลายสมัย ที่แสดงถึงความเจริญรุ่งเรืองมาในอดีต โดยเฉพาะงานวรรณกรรมที่มีอยู่มากตามพระอารามต่าง ๆ ซึ่งส่วนใหญ่
อยู่ในสภาพชำรุดและเป็นคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนา เช่น พระอภิธรรม พระมาลัย มหาชาติ พระปฐมสมโพธิ คาถาอาคม นิทาน นิราศ
กฎหมาย บทละคร วรรณคดี เลขโบราณ ฯลฯ
ในการนี้ ศูนย์วัฒนธรรมสถาบันราชภัฏเพชรบุรีได้พิจารณากำหนดตามลักษณะคำประพันธ์ไว้ ดังนี้
นอกจากนี้ ยังมีวรรณกรรมประเภทแบบเรียน เช่น ปฐมมาลา ปฐม ก กา หัดอ่าน ปทานุกรม จินดามณี และศรีสวัสดิวัตร ฯลฯ
ปัจจุบันงานวรรณกรรมต่าง ๆ จะปรากฏในใบลานและสมุดข่อยโดยเก็บรักษาไว้ตามวัดต่าง ๆ เช่น วัดขุนตรา วัดเกาะ วัดพระรูป
วัดหนองกาทอง วัดต้นสน วัดบางทะลุ วัดโคก วัดศาลาเขื่อน ฯลฯ
คิส (วงดนตรีเกาหลี)
คิส ( หรือ K.I.S.S. ) เป็นวงดนตรีเกาหลีแนวป๊อปซึ่งประกอบด้วยสมาชิก 3 คนคือ Mini, Jini และ Umji
ในปี 2002 ได้ออกซิงเกิ้ลแรกชื่อ "여자 이니까" หรือในชื่อภาษาอังกฤษว่า "Because I'm a girl" และได้กลายเป็นมิวสิควิดีโอที่แพร่หลายทางอินเทอร์เน็ต จนทำให้วงคิสติดอันดับชาร์ทอย่างรวดเร็ว หลังจากนั้นไม่นานก็ได้ยุบวง โดยมีรายงานว่าเกิดจากการไม่ลงรอยกันภายใน และปัจจุบันมีข่าวจากเว็บไซต์ของ Jini หนึ่งในสมาชิกวงที่เป็นลูกครึ่งเกาหลี - อเมริกันว่าเธอกำลังเจรจาสัญญากับค่ายเพลงอยู่
รักเธอทุกวัน
รักเธอทุกวัน เป็นละครโทรทัศน์แนวโรแมนติกดรามา ออกอากาศทางช่อง 3 ในวันพุธ - พฤหัสบดี เวลา 20.20 น. เรื่องราวเกี่ยวกับความรักระหว่างหนุ่มไฮโซ "วาทิน" ที่หลงรัก สาวกำพร้า "ไอริสา" ตั้งแต่แรกพบ
วิตรูวิอุส
วิตรูวิอุส มีชื่อเต็มว่า มาร์กุส วิตรูวิอุส ป็อลลิโอ (; เกิดในช่วง 80-70 ปีก่อนคริสต์ศักราช - 25 ปีก่อนคริสต์ศักราช) เป็นนักเขียน สถาปนิก และวิศวกรแห่งอาณาจักรโรมัน เป็นบุคคลที่มีบันทึกเกี่ยวกับประวัติชีวิตส่วนตัวน้อยมาก สิ่งที่คนรุ่นหลังรู้จักเกี่ยวกับตัวเขาคือผ่านผลงานของเขา
วิตรูวิอุสเกิดในสถานภาพราษฎรโรมันเต็มตัว ได้เข้ารับราชการทหารและประจำอยู่ในกองวิศวกรรมซึ่งมีหน้าที่สร้างเครื่องกลต่าง ๆ เพื่อใช้ในการทำสงคราม ต่อมาได้รับการว่าจ้างจากจักรพรรดิเอากุสตุสให้ทำงานกับราชสำนัก วันเวลาของการเสียชีวิตของวิตรูวิอุสนั้นนักประวัติศาสตร์ไม่สามารถหาหลักฐานที่ชัดเจนได้ แสดงให้เห็นถึงความเป็นไปได้ว่า ในยุคสมัยที่เขาอยู่นั้น เขาไม่ได้เป็นคนสำคัญที่มีชื่อเสียงแต่อย่างใด
นักประวัติศาสตร์เชื่อว่า วิตรูวิอุสเป็นผู้เขียนศาสตรนิพนธ์ชื่อ "ว่าด้วยสถาปัตยกรรม" () โดยเขียนเป็นภาษาละตินและภาษากรีก เป็นงานที่เขียนถวายให้กับจักรพรรดิเอากุสตุส และเป็นหนังสือเกี่ยวกับสถาปัตยกรรมเพียงเล่มเดียวในยุคนั้นที่มีหลักฐานหลงเหลือมาจนถึงปัจจุบัน
ข้อความเขียนโดยวิตรูวิอุสที่ได้รับการอ้างอิงมากที่สุดและยังคงใช้กันมาต่อเนื่องจนถึงปัจจุบัน คือ สถาปัตยกรรมต้องมีคุณลักษณะสามประการ ได้แก่ ความแข็งแรงมั่นคง (), การใช้ประโยชน์ได้ () และความงาม ()
แนวคิดที่สำคัญอีกประการของวิตรูวิอุสนั้นคือ แนวคิดเกี่ยวกับการมองสถาปัตยกรรมเป็นการสร้างสรรค์เลียนแบบองค์ประกอบของธรรมชาติ เพราะมนุษย์ต้องใช้วัสดุจากธรรมชาติมาสร้างสถาปัตยกรรม ภาษาของสถาปัตยกรรมที่เกิดขึ้นต้องมีความสัมพันธ์กับลักษณะทางธรรมชาติของมนุษย์ ชาวกรีกได้นำหลักการนี้ไปเป็นพื้นฐานในการพัฒนาองค์ประกอบของสถาปัตยกรรมคลาสสิก เช่น เสาแบบดอริก เสาแบบไอออนิก หรือเสาแบบคอรินเทียน ทุกสัดส่วนที่เกิดขึ้นนั้นมีจุดศูนย์กลางอยู่ที่งานอันเป็นสุดยอดแห่งการสร้างสรรค์ของธรรมชาติ ได้แก่ร่างกายของมนุษย์นั่นเอง แนวคิดเกี่ยวกับร่างกายมนุษย์ดังกล่าวได้รับการนำไปถ่ายทอดเป็นภาพเขียนที่มีชื่อเสียงชื่อ "วิทรูเวียนแมน" หรือมนุษย์วิตรูวิอุส ซึ่งเขียนโดยเลโอนาร์โด ดา วินชี
โดนาโต ดันเจโล บรามันเต
โดนาโต ดันเจโล บรามันเต (ค.ศ. 1444 - 11 มีนาคม ค.ศ. 1514) เป็นสถาปนิกชาวอิตาลี ซึ่งเป็นผู้นำรูปแบบหรือสไตล์ที่เรียกว่าเออร์ลี่เรเนซองส์เข้ามาในเมืองมิลาน และไฮเรเนซองส์สู่โรม ซึ่ง ณ โรมแห่งนี้ เขาได้ทำการออกแบบผลงานที่เป็นที่รู้จักทั่วโลกได้แก่มหาวิหารเซนต์ปีเตอร์  (St. Peter's Basilica)
ฟีลิปโป บรูเนลเลสกี
ฟีลิปโป บรูเนลเลสกี (Filippo Brunelleschi) (ค.ศ. 1377 - 15 เมษายน ค.ศ. 1446) เป็นสถาปนิกชาวอิตาลี และเป็นหนึ่งในสถาปนิกกลุ่มแรกที่เข้าร่วมกระบวนการเรอเนซองซ์ในเมืองฟลอเรนซ์ งานออกแบบส่วนใหญ่ของเขาจะอยู่ที่เมืองฟลอเรนซ์แห่งนี้ บรูเนลเลสกีเป็นสถาปนิกที่โด่งดังและได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางในยุคของเขา ผลงานหนึ่งที่สำคัญของเขาอันเป็นสิ่งที่มีอิทธิพลต่อวงการออกแบบสถาปัตยกรรมของโลกมาจนถึงทุกวันนี้คือ การคิดค้นระบบการเขียนแบบทัศนียภาพหรือเพอร์สเปกทีฟ (perspective)
แม่น้ำบางตะบูน
แม่น้ำบางตะบูน เป็นสาขาของแม่น้ำเพชรบุรี ซึ่งไหลย้อนขึ้นไปทางเหนือผ่านอำเภอเขาย้อย อำเภอบ้านแหลม ออกสู่อ่าวไทยที่ปากอ่าวบางตะบูน อำเภอบ้านแหลม มีความยาวประมาณ 13 กิโลเมตร
สหภาพระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ
สหภาพระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ () หรือ ไอยูซีเอ็น (IUCN) ชื่อเต็มว่า สหภาพระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติและทรัพยากรธรรมชาติ (International Union for Conservation of Nature and Natural Resources) เป็นองค์การระหว่างประเทศที่ทำงานด้านการอนุรักษ์ธรรมชาติและการใช้ทรัพยากรธรรมชาติอย่างยั่งยืน โดยมีส่วนร่วมในการรวบรวมและวิเคราะห์ข้อมูล วิจัย ทำโครงการภาคสนาม ให้การสนับสนุน และจัดการศึกษา ภายใต้ภารกิจ "ชักจูง กระตุ้น และสงเคราะห์สังคมทั่วโลกให้อนุรักษ์ธรรมชาติ และสร้างความเชื่อมั่นว่า การใช้ทรัพยากรธรรมชาติด้วยประการใด ๆ จะเป็นไปอย่างเสมอภาคและมีความยั่งยืนทางนิเวศ" ("influence, encourage and assist societies throughout the world to conserve nature and to ensure that any use of natural resources is equitable and ecologically sustainable")
หลายสิบปีที่ผ่านมา ไอยูซีเอ็นขยายเป้าหมายออกไปยังการอนุรักษ์ระบบนิเวศ และปัจจุบันได้รวมประเด็นต่าง ๆ ทางด้านการพัฒนาอย่างยั่งยืนเข้าไว้ในโครงการของตนด้วย แต่ไอยูซีเอ็นต่างจากองค์การระหว่างประเทศด้านสิ่งแวดล้อมองค์การอื่น ๆ ตรงที่ไอยูซีเอ็นไม่มีเป้าหมายโดยตรงที่จะระดมการสนับสนุนจากสาธารณชนในการอนุรักษ์ธรรมชาติ แต่พยายามจะชักจูงกิจกรรมของภาครัฐและภาคเอกชนโดยการให้ข้อมูลข่าวสารและคำแนะนำ ตลอดจนการสร้างแนวร่วม ไอยูซีเอ็นมีชื่อเสียงมากในการประมวลและเผยแพร่บัญชีแดงไอยูซีเอ็นเกี่ยวกับสายพันธุ์ที่ถูกคุกคาม (threatened species) ซึ่งมีการประเมินสถานะการอนุรักษ์สิ่งมีชีวิตสายพันธุ์ต่าง ๆ ทั่วโลก
ไอยูซีเอ็นมีมีสมาชิกเป็นองค์การรัฐบาลและองค์การนอกรัฐบาลกว่า 1,400 แห่ง คณะกรรมการของไอยูซีเอ็นมีนักวิทยาศาสตร์และผู้เชี่ยวชาญเข้าร่วมโดยสมัครใจกว่า 16,000 คน ไอยูซีเอ็นยังมีพนักงานราว 1,000 คนที่ทำงานเต็มเวลาในประเทศกว่า 50 แห่ง ส่วนไอยูซีเอ็นเองนั้นมีสำนักงานใหญ่อยู่ ณ แกลนด์ สวิตเซอร์แลนด์
ไอยูซีเอ็นมีผู้สังเกตการณ์ประจำอยู่ ณ สหประชาชาติ และมีอำนาจให้คำปรึกษาแก่สหประชาชาติ ทั้งมีบทบาทในการบังคับใช้อนุสัญญาระหว่างประเทศหลายฉบับเกี่ยวกับการอนุรักษ์ธรรมชาติและความหลากหลายทางชีวภาพ ไอยูซีเอ็นมีบทบาทในการจัดตั้งกองทุนทั่วโลกเพื่อธรรมชาติ (World Wide Fund for Nature) และศูนย์เฝ้าระวังการอนุรักษ์โลก (World Conservation Monitoring Centre) ไอยูซีเอ็นยังเคยถูกวิจารณ์ที่ให้ความสำคัญแก่ธรรมชาติยิ่งกว่าผู้คนดั้งเดิมในท้องถิ่น ทั้งความสัมพันธ์ใกล้ชิดที่ไอยูซีเอ็นมีต่อภาคธุรกิจในปัจจุบันนั้นก็เป็นที่ถกเถียงกันมาก
ไอยูซีเอ็นจัดตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1948 ระหว่าง ค.ศ. 1948–1956 ใช้ชื่อว่า สหภาพระหว่างประเทศเพื่อพิทักษ์ธรรมชาติ (International Union for the Protection of Nature) และระหว่าง ค.ศ. 1990–2008 ใช้ชื่อว่า สหภาพอนุรักษ์โลก (World Conservation Union)