hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
กฎของบีโอต์-ซาวารต์
กฎของบีโอต์-ซาวารต์ (อ่านว่า ซาวา) () เป็นกฎทางฟิสิกส์ว่าด้วยสนามแม่เหล็ก ณ จุดใด ๆ ที่อยู่ห่างไปจากแหล่งกำเนิดสนามแม่เหล็กที่มีกระแสไฟฟ้าหรือประจุไฟฟ้าเคลื่อนที่อยู่ โดยระบุได้ทั้งขนาดและทิศทางของสนามแม่เหล็กซึ่งเป็นปริมาณเวกเตอร์ จุดเด่นของกฎของบีโอต์-ซาวารต์นั้นก็คือเป็นคำตอบกำลังสองผกผันของกฎของอองแปร์ กฎนี้ตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่ชอง-บับตีสต์ บีโอต์ (Jean-Baptiste Biot) และเฟลีส์ ซาวารต์ (Félix Savart) นักฟิสิกส์ชาวฝรั่งเศส
กฎของบีโอต์-ซาวารต์ เป็นสมการสำหรับอธิบายสนามแม่เหล็ก ณ จุดใด ๆ ที่ห่างออกไประยะหนึ่งจากบริเวณที่มีการไหลของกระแสไฟฟ้า หรือมีประจุไฟฟ้าเคลื่อนที่อยู่ ไม่จำกัดว่าจะไหลผ่านโลหะหรือพลาสมา ทั้งนี้ การไหลของกระแสไฟฟ้านั้นจะต้องคงตัวไม่แปรปรวน จึงจะสามารถใช้สมการดังต่อไปนี้ได้ สำหรับสมการอธิบายสนามแม่เหล็กย่อย formula_1 เป็นดังนี้
โดยที่
ซึ่งการคำนวณตามกฎนั้น จะต้องเลือกจุดหนึ่งจุดใดบนตัวนำ และถือว่าจุดนั้นมีขนาดเล็กมาก ๆ กำหนดทิศทางของกระแสไฟฟ้าเพื่อกำหนดเวกเตอร์ทิศทาง แล้วกำหนดจุดที่ต้องการจะหา จากนั้นแทนค่าในสมการ แล้วหาปริพันธ์จากปลายตัวนำหนึ่งไปหาอีกปลายหนึ่งอย่างระมัดระวัง
มิสเอเชียแปซิฟิกอินเตอร์เนชันแนล
"นางงามเอเชียแปซิฟิกนานาชาติ" () หรือ มิสเอเชียแปซิฟิกอินเตอร์เนชันนัล หรือเรียกโดยย่อว่า มิสเอเชียแปซิฟิก เป็นตำแหน่งสำหรับผู้ชนะเลิศในการประกวดความงามที่มีเป็นรายการของทวีปเอเชีย เริ่มประกวดครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2511 ใช้ชื่อว่า "นางงามเอเชีย" หรือ "มิสเอเชีย" โดยใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า ()
ในปี พ.ศ. 2528 การประกวดเปลี่ยนชื่อเป็น "นางงามเอเชียแปซิฟิก" หรือ "มิสเอเชียแปซิฟิก" () เพื่อรับผู้เข้าร่วมจากภูมิภาคแปซิฟิก เช่น ทวีปอเมริกาเหนือ และอเมริกาใต้ ด้วย และเปลี่ยนชื่อเป็น "นางงามเอเชียแปซิฟิกนานาชาติ" () ในปี พ.ศ. 2548 เพื่อให้ครอบคลุมประเทศอื่น ๆ ยิ่งขึ้น
ซูเปอร์โมเดลอินเตอร์เนชันแนล
ซูเปอร์โมเดลอินเตอร์เนชันแนล () เป็นตำแหน่งสำหรับผู้ชนะเลิศในการประกวดความงามที่มีเป็นรายการของทวีปเอเชีย เริ่มครั้งแรกเมื่อ ใน พ.ศ. 2554 ใช้ชื่อว่า "ซูเปอร์โมเดลออฟเอเชียแปซิฟิก" โดยใช้ภาษา () ก่อตั้งโดย ประดิษฐ์ ประดินันทน์
ปัจจุบันมีผู้เข้าร่วมประกวดจากประเทศต่าง ๆมากยิ่งขึ้นใน พ.ศ. 2555 และมีการเปลี่ยนชื่อการประกวดเป็น "ซูเปอร์โมเดลอินเตอร์เนชันแนล" โดยใช้ภาษา (อังกฤษ Supermodel International) เพื่อรับผู้เข้าร่วมจากภูมิภาคอื่นๆทั่วโลก เช่น ทวีปอเมริกาเหนือ และอเมริกาใต้ ด้วย เพื่อให้ครอบคลุมประเทศอื่น ๆ ยิ่งขึ้น
เอออร์ตา
เอออร์ตา เป็นหลอดเลือดแดงที่ใหญ่ที่สุดในร่างกายมนุษย์ เริ่มต้นจากหัวใจห้องล่างซ้าย และนำเลือดที่มีออกซิเจนสูงไปเลี้ยงส่วนต่าง ๆ ของร่างกายในระบบการไหลเวียนเลี้ยงกาย (systemic circulation)
เอออร์ตาแบ่งออกได้เป็น 5 ส่วน ได้แก่
เอออร์ตาเป็นหลอดเลือดแดงประเภท elastic artery ที่มีความยืดหยุ่นสูง สามารถยืดออกได้เล็กน้อย เมื่อหัวใจห้องล่างซ้ายบีบตัวเพื่อสูบฉีดเลือดเข้าสู่เอออร์ตา เอออร์ตาจะขยายออก ซึ่งความยืดหยุ่นนี้ที่ช่วยรักษาพลังงานที่จะรักษาความดันเลือดในระหว่างช่วงหัวใจคลายตัว (diastole) ซึ่งเอออร์ตาจะหดตัวด้วยแรงยืดของมันเอง
อัสซีซี
อัสซีซี () เป็นโคมูนี (เทศบาล) ที่ตั้งอยู่ในจังหวัดเปรูจา แคว้นอุมเบรีย อยู่ทางตะวันตกของภูเขาซูบาซิโอ (Mt. Subasio) อัสซีซีเป็นเมืองเกิดของนักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซีผู้ก่อตั้งคณะฟรันซิสกันในปี ค.ศ. 1208 และนักบุญกลาราแห่งอัสซีซีผู้ก่อตั้งคณะกลาริส และนักบุญกาเบรียลแห่งแม่พระระทมทุกข์ในคริสต์ศตวรรษที่ 19
บาซิลิกาเซ็นต์ฟรานซิสแห่งอาซิซิและคริสต์ศาสนสถานในเมืองอัสซีซีได้รับเลือกโดยองค์การยูเนสโกให้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก เมื่อปีค.ศ. 2000
จูลิอาโน ดา ซานกาลโล
จูลิอาโน ดา ซานกาลโล ( ; ประมาณปี ค.ศ. 1443 - ปี ค.ศ. 1516) เป็นประติมากรและวิศวกรทางยุทธศาสตร์ ชาวอิตาลีสมัยเรอเนซองส์
จูลิอาโน ดา ซานกาลโล เกิดที่เมืองฟลอเรนซ์ เป็นลูกของฟรานเชสโก จิแอมเบอร์ติ (Francesco Giamberti) ผู้มีอาชีพเป็นช่างแกะไม้และสถาปนิกที่ทำงานกับโคสิโม เดอ เมดิชิ น้องชายของจูลิอาโนชื่ออันโตนิโอ ดา ซานกาโล ผู้พ่อ(Antonio da Sangallo the Elder) และ หลาน อันโตนิโอ ดา ซานกาลโล ผู้ลูก (Antonio da Sangallo the Younger) ต่างก็เป็นสถาปนิก ลูกชายของจูลิอาโน ฟรานซิสโก ดา ซานกาโล (Francesco da Sangallo) เป็นประติมากร จูลิอาโนเองเป็นสถาปนิกคนโปรดของลอเร็นโซ เดอ เมดิชิ งานหลายชิ้นจึงเป็นงานที่ตระกูลเมดิชิจ้าง
งานระยะแรกจูลิอาโนเป็นงานที่ทำกับลอเรนโซ เดอ เมดิชิซึ่งก็ได้แก่วัง Poggio a Caiano เมื่อปีค.ศ. 1485 ตั้งอยู่ระหว่างฟลอเรนซ์กับพิสโตเอีย และเสริมป้อมที่ฟลอเรนซ์ คาสเตลลานา (Castellana) และที่อื่นให้แข็งแรงขึ้น นอกจากนั้นลอเร็นโซยังจ้างให้จูลิอาโนสร้างสำนักสงฆ์ลัทธิออกัสติเนียนนอกประตูซานกาลโลที่ของเมืองฟลอเรนซ์ซึ่งถูกทำลายระหว่างที่เมืองฟลอเรนซ์ถูกล้อมเมื่อปีค.ศ. 1530
งานสร้างวัดที่ประตูซานกาลโลทำให้จูลิอาโนได้รับชื่อ “ซานกาลโล” ซึ่งต่อมาเป็นชื่อที่สถาปนิกชาวอิตาลีใช้ ขณะที่ยังอยู่ภายใต้การอุปถัมภ์ของลอเร็นโซจูลิอาโนเดินทางไปเนเปิลส์เพื่อไปทำงานให้กับผู้ครองนครเนเปิลผู้ที่ส่งจูลิอาโนกลับไปฟลอเรนซ์พร้อมกับเงิน ถาดและรูปปั้นเก่า สิ่งหลังนี้จูลิอาโนมอบให้กับลอเร็นโซ หลังจากลอเร็นโซเสียชีวิตเมื่อปีค.ศ. 1492 จูลิอาโนก็เดินทางไปโลเร็ตโตไปสร้างโดมที่วัดคาซาซานตาโลเร็ตโต (Chiesa della Casa Santa Loreto) ทั้งที่เสาของสิ่งก่อสร้างที่มีอยู่แล้วไม่ถูกลักษณะ จูลิอาโนใช้เถ้า pozzolana จากโรมเป็นส่วนผสมในซีเมนต์ในการสร้างโดมเพื่อทำให้สิ่งก่อสร้างแข็งแรงขึ้น
หลังจากนั้นจูลิอาโนก็ถูกเรียกตัวไปโรมโดยสมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 6เพื่อออกแบบเพดานวัดซานตามาเรียมายอเร (Santa Maria Maggiore) งานส่วนใหญ่ของจูลิอาโนได้รับจากสมเด็จพระสันตะปาปาจูเลียสที่ 2 ทั้งเสริมป้อมรอบปราสาทเซ็นต์แอนเจโล (Castel Sant'Angelo) หน้ามหาวิหารเซนต์ปีเตอร์และสร้างวังติดกับวัดเซนต์ปีเตอร์ในวินโคลิ (San Pietro in Vincoli) ซึ่งเป็นวัดที่พระสันตะปาปาจูเลียสที่ 2 เคยเป็นคาร์ดินาล จูลิอาโนต้องผิดหวังเมื่อโดนาโต ดันเจโล บรามันเตได้รับเลือกเป็นสถาปนิกในการก่อสร้างมหาวิหารเซนต์ปีเตอร์ใหม่แทนที่ จูลิอาโนจึงกลับไปฟลอเรนซ์ งานระยะนี้เป็นงานวิศวกรรมสิ่งก่อสร้างทางยุทธศาสตร์โดยการสร้างป้อมระหว่างสงครามระหว่างฟลอเรนซ์และปิซา ไม่นานหลังจากนั้นจูลิอาโนก็ถูกเรียกตัวกลับไปโรมอีกครั้งหนึ่งเพราะความสามารถทางวิศวกรรมยุทธศาสตร์เมื่อโรมถูกโจมตีโดยโบโลนยา
ระหว่างปี ค.ศ. 1514 ถึงปี ค.ศ. 1515 จูลิอาโนเป็นสถาปนิกร่วมกับราฟาเอลในการสร้างมหาวิหารเซนต์ปีเตอร์ แต่เนื่องจากจูลิอาโนอายุมากขึ้นสุขภาพเสื่อมลงจึงได้ลาออกสองปีก่อนที่จะเสียชีวิต
อาบูจา
อาบูจา () เป็นเมืองหลวงของประเทศไนจีเรีย เป็นเมืองที่สร้างใหม่ราวปลายคริสต์ศตวรรษที่ 80 กรุงอาบูจาเป็นเมืองที่มีชื่อเสียงในแอฟริกาในด้านของการผังเมือง โดยใช้แนวคิดของการสร้างกรุงบราซีเลียเมืองหลวงของประเทศบราซิลเป็นแบบอย่าง ได้รับการประกาศให้เป็นเมืองหลวงแทนที่นครเลกอสในวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 1991
ปลาทรงเครื่อง
ปลาทรงเครื่อง เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Epalzeorhynchos bicolor" อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
มีรูปร่างคล้ายปลากา ("Labeo chrysophekadion") ซึ่งเป็นปลาในวงศ์เดียวกัน แต่มีรูปร่างที่เพรียวยาว มีขนาดเล็กกว่ามาก สีลำตัวสีแดงอ่อน ครีบหางสีแดงเข้ม มีขนาดโตเต็มที่ไม่เกิน 12 เซนติเมตร
พบเฉพาะในประเทศไทยเท่านั้น บริเวณแม่น้ำเจ้าพระยาตอนบน ปัจจุบันเชื่อว่า สูญพันธุ์ไปแล้วจากธรรมชาติ เนื่องจากถูกคุกคามถิ่นที่อยู่อาศัยและถูกจับไปเป็นปลาสวยงาม ซึ่งปลาที่ขายกันในตลาดปลาสวยงามเป็นปลาที่เกิดจากการผสมเทียมทั้งสิ้น
ปลาทรงเครื่องยังมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีกในวงการปลาสวยงาม เช่น "ปลาฉลามทรงเครื่อง" หรือ "ปลาหมูทรงเครื่อง" เป็นต้น
โจเซฟ ปาเด็น
โจเซฟ ปาเด็น () นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2514 ที่ ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 65 ครั้ง ชนะ 38 (น็อค 12) เสมอ 1 แพ้ 26 
ปาเด็นขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 7 มกราคม พ.ศ. 2532 ชนะน็อค เท็ด อันดามอน ยก 4 จากนั้น ก็ชกชนะรวดมาตลอด มาแพ้ครั้งแรกเมื่อแพ้น็อคแอนดี้ ทานาบาส ปลายปี พ.ศ. 2532 หลังจากนั้น ปาเด็นก็ยังชกชนะเป็นส่วนใหญ่ โดยเคยชนะคะแนนทีโอฟีโล ทูนาเกา เมื่อ พ.ศ. 2535 มาชกนอกรอบในไทย แพ้น็อค โตโต้ ป.พงษ์สว่าง ยก 4 และไปชกที่เกาหลีใต้ แพ้น็อค ชา นัมฮุน ยก 1 เมื่อ พ.ศ. 2536 จากนั้น ปาเด็นได้ขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นฟลายเวท IBF ที่อินโดนีเซียเมื่อ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2536 แพ้น็อค แอบดี โปฮัง ยก 4 ไม่ได้แชมป์
ปาเด็นขึ้นชกชนะที่ฟิลิปปินส์อีกหลายครั้ง รวมทั้งชนะคะแนน คิด ราฟามอนเต เมื่อ พ.ศ. 2538 จากนั้นมาชกนอกรอบไนไทย แพ้น็อค ฉัตรชัย อีลิทยิม ยก 3 ต่อมาใน พ.ศ. 2543 มาชกนอกรอบ แพ้น็อค แสน ส.เพลินจิต ยก 4 นอกจากนั้น ปาเด็นเคยชกชนะคะแนน ลี เอสโคปิโด เมื่อ พ.ศ. 2545 และในปีเดียวกันนี้ก็ได้มาชิงแชมป์เงารุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท WBC เมื่อ 30 มีนาคม ซึ่งปาเด็นเป็นฝ่ายแพ้น็อคนภาพล เกียรติศักดิ์โชคชัยยกแรก หลังจากนั้น ปาเด็นมาชกแพ้น็อคสายรุ้ง อ.สุวรรณศิลป์ ยก 1 ในเดือนสิงหาคม และขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2545 แพ้น็อค ดิออสกาโด กาบี ยก 1 จากนั้นก็แขวนนวมไป
เฟอร์นันโด มอลทิญญ่า
เฟอร์นันโด มอนทิลล่า หรือ เฟอร์นันโด มอลทิญญ่า (Fernando Montilla) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2520 ที่เมืองอัมบน ประเทศอินโดนีเซีย สถิติการชก 58 ครั้ง ชนะ 33 (น็อค 22) เสมอ 4 แพ้ 21
พรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม
พรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม () เป็นพรรคการเมืองที่ถูกกฎหมายพรรคเดียวในเวียดนาม เป็นพรรคนิยมลัทธิมากซ์-เลนินที่สนับสนุนโดยแนวหน้าปิตุภูมิเวียดนาม
ผู้ก่อตั้งพรรคคือโฮจิมินห์และชาวเวียดนามที่ลี้ภัยในจีนโดยใช้ชื่อพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม โดยมีการประชุมพรรคครั้งแรกที่ฮ่องกงเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2472 ซึ่งในการประชุมครั้งนั้นได้ตกลงรวมพรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีน () และพรรคคอมมิวนิสต์อันนัม () เข้าด้วยกัน โดยที่กลุ่มนิยมลัทธิมาร์กอีกกลุ่มหนึ่งของเวียดนามคือพันธมิตรคอมมิวนิสต์อินโดจีน () ไม่ได้ถูกเชิญให้เข้าร่วมประชุมในฮ่องกง แต่สมาชิกของกลุ่มนี้เข้าเป็นสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์ภายหลัง
หลังจากนั้นไม่นาน พรรคเปลี่ยนชื่อเป็นพรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีนภายใต้การนำขององค์การคอมมิวนิสต์สากล การประชุมพรรคครั้งแรกเป็นการประชุมลับที่มาเก๊าเมื่อ พ.ศ. 2478 ในเวลาเดียวกัน ทางมอสโกได้ออกนโยบายต่อต้านลัทธิฟาสซิสต์และสนับสนุนให้แนวร่วมคอมมิวนิสต์ทั่วโลกทำตามรวมทั้งต้องการให้ขบวนการคอมมิวนิสต์ทั้งหมดในอินโดจีนเป็นพันธมิตรกัน อย่างไรก็ตามพรรคนี้สลายตัวไปเมื่อ พ.ศ. 2488 กลายเป็นสมาคมนิยมลัทธิมาร์กและเวียดมินห์ซึ่งเป็นแนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติ
พรรคนี้ก่อตั้งใหม่อีกครั้งในนามพรรคแรงงานเวียดนาม () เมื่อปี พ.ศ. 2494 ในการประชุมใหญ่ระดับชาติของพรรคครั้งที่ 2 ในสงครามอินโดจีนครั้งแรก การประชุมใหญ่ของพรรคครั้งที่ 3 จัดขึ้นที่ฮานอยเมื่อ พ.ศ. 2503 ซึ่งเน้นการเผยแพร่ลัทธิคอมมิวนิสต์ในเวียดนามเหนือหรือสาธารณรัฐประชาธิปไตยเวียดนาม รวมทั้งให้มีการสนับสนุนการปลดปล่อยในภาคใต้ การประชุมใหญ่ครั้งที่ 4 มีขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2519 หลังสิ้นสุดสงครามเวียดนามและเปลี่ยนชื่อพรรคเป็นพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม
ส่วนที่มีอำนาจสูงสุดของพรรคคือคณะกรรมการกรมการเมืองศูนย์กลางพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามที่นำโดยเลขาธิการใหญ่ คณะกรรมการกรมการเมืองศูนย์กลางพรรคเลือกตั้งโดยคณะกรรมการศูนย์กลางพรรคและคณะกรรมการกลางเลือกตั้งจากการประชุมใหญ่ของพรรค หลังจากการรวมชาติเวียดนาม มีการเพิ่มจำนวนคณะกรรมการศูนย์กลางจาก 77 คนเป็น 133 คน และเพิ่มคณะกรรมการกรมการเมืองศูนย์กลางพรรคจาก 11 เป็น 17 คน จำนวนสมาชิกเพิ่มจาก 760,000 คน เมื่อ พ.ศ. 2509 เป็น 1,553,500 ใน พ.ศ. 2519 คิดเป็น 3.1% ของประชากรทั้งหมด และเป็นเกือบสองล้านคนเมื่อ พ.ศ. 2529
หัวหน้าคณะกรรมการกลางของพรรคระหว่าง พ.ศ. 2494 – 2512 นำโดยโฮจิมินต์ซึ่งถือเป็นผู้นำสูงสุดของพรรค การประชุมใหญ่ของพรรคมีทุกๆ 5 ปี การประชุม 4 ครั้งแรกไม่ได้กำหนดเวลาที่แน่นอนเนื่องจากสงครามกับฝรั่งเศสและสหรัฐอเมริกา การประชุมใหญ่ที่จัดขึ้นได้แก่
ผู้ที่ได้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรคคนที่ 1 (2503–2519) และเลขาธิการใหญ่ (2473–2503 และ 2519–ปัจจุบัน) ได้แก่
พันธมิตรการสถาปนาราชวงศ์แห่งเวียดนาม
พันธมิตรการสถาปนาราชวงศ์แห่งเวียดนาม ( ; ) เป็นองค์กรต่อต้านคอมมิวนิสต์ ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2536 โดย เหงียน ฟุก บูจาญซึ่งกล่าวอ้างว่าเป็นสมาชิกราชวงศ์ของเวียดนามที่ลี้ภัยออกจากประเทศตั้งแต่ พ.ศ. 2518 องค์กรนี้เป็นองค์กรที่ได้รับการสนับสนุนจากสหรัฐพื่อจัดตั้งรัฐบาลแทนที่รัฐบาลคอมมิวนิสต์ในปัจจุบัน เป้าหมายของขบวนการคือสืบทอดอำนาจของจักรพรรดิเบ๋าได่ซึ่งถือเป็นผู้นำตามกฎหมายของเวียดนาม
ใน พ.ศ. 2540 จักรพรรดิเบ๋าได่สิ้นพระชนม์และพระโอรสของพระองค์คือ เจ้าชายเบ๋าลองขึ้นเป็นผู้นำของราชวงศ์เหงียน พระองค์ยืนยันไม่ยุ่งเก่ยวกับการเมืองและประทับที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศสจนสิ้นพระชนม์เมื่อ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 ผู้นำราชวงศ์องค์ต่อมาคือ เจ้าชายเบ๋าทาง ผู้ประกาศตัวต่อสาธารณชนเมื่อ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2547 ในชื่อบูจาญ
เจ้าชายเบ๋าลองเคยทำงานกับเจ้าชายเบ๋าวางและได้รับตำแหน่งมังกรแห่งอันนัมซึ่งไม่มีบทบาททางการเมืองในเวียดนาม กลุ่มพันธมิตรนี้ต้องการต่อสู้เพื่อฟื้นฟูระบอบราชวงศ์เช่นที่เป็นในประเทศไทยและประเทศกัมพูชา แต่ไม่ได้เป็นความปรารถนาของเจ้าชายเบ๋าลองหรือเจ้าชายเบ๋าทางเท่าใดนัก
สมาชิกของพันธมิตรส่วนมากเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐบาลเวียดนามใต้ที่ลี้ภัยมาอยู่ที่สหรัฐ แคนาดา ยุโรปและออสเตรเลีย การต่อสู้ขององค์กรเน้นการสร้างแรงกดดันต่อรัฐบาลคอมมิวนิสต์ของเวียดนามโดยไม่ใช้ความรุนแรง
พันธมิตรได้รับการสนับสนุนจากเงินบริจาคของชาวเวียดนามที่ลี้ภัยอยู่ใน สหรัฐ แคนาดา ยุโรปและออสเตรเลีย
แนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติเวียดนามใต้
แนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติเวียดนามใต้ หรือ เวียดกง หรือ เหวียดกง () ก่อตั้งเมื่อ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2503 เป็นตัวแทนของพรรคคอมมิวนิสต์ในเวียดนามใต้ เพื่อหาเสียงสนับสนุนจากประชาชนและต่อต้านรัฐบาลของโง ดิ่ญ เสี่ยม เวียดกงได้รับการสนับสนุนทางอาวุธยุทโธปกรณ์จากฝ่ายคอมมิวนิสต์ในเวียดนามเหนือ และกองทัพประชาชนเวียดนาม แนวร่วมนี้ก่อตั้งตามแนวชายแดนกัมพูชา ประธานคือ เหงียน หืว เถาะ
พรรคนี้ได้เข้าร่วมในรัฐบาลปฏิวัติเฉพาะกาลแห่งสาธารณรัฐเวียดนามใต้ เมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2512 เมื่อรัฐบาลในไซ่ง่อนล้มลงเมื่อ พ.ศ. 2518 แนวร่วมนี้ได้รวมเข้ากับแนวร่วมปิตุภูมิเวียดนามซึ่งเป็นองค์กรคู่ขนานในเวียดนามเหนือหลังชัยชนะของฝ่ายเวียดนามเหนือต่อเวียดนามใต้ และเกิดการรวมประเทศเวียดนามในที่สุด
โอะซะมุ ซะโต
โอะซะมุ ซะโต () นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2519 ที่เมืองโกเบ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 33 ครั้ง ชนะ 27 (น็อค 16) เสมอ 3 แพ้ 3
ทรอน
ทรอน () เป็นภาพยนตร์ไซไฟของดิสนีย์ ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2525 เขียนบทและกำกับโดย สตีเวน ลิสเบอร์เกอร์ ภาพยนตร์ออกฉายพร้อมกับการวางจำหน่ายเกมตู้ และเกมคอมพิวเตอร์บนเครื่องอาตาริ ในชื่อเดียวกัน และเป็นเกมที่ปรากฏในภาพยนตร์
ทรอน เป็นภาพยนตร์เรื่องแรก ๆ ที่มีการใช้คอมพิวเตอร์กราฟิกส์เป็นองค์ประกอบหลักของเรื่อง
ปัจจุบันดิสนีย์มีภาคต่อของ "ทรอน" แล้ว ใช้ชื่อว่า "Tron Legacy" นำแสดงโดยเจฟ บริดเจส (เควิน ฟลินน์), บรูซ บ็อกซ์ลีทเนอร์ (ทรอน) และแกร์เรต เฮดลันด์ (แซม ฟลินน์ ลูกชายวัยรุ่นของเควิน) ในระบบสามมิติ และ IMAX 3D
ทรอน เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับโปรแกรมเมอร์ชื่อ เควิน ฟลินน์ (รับบทโดย เจฟ บริดเจส) เป็นนักเขียนโปรแกรมเกมคอมพิวเตอร์ให้กับบริษัทชื่อ ENCOM วันหนึ่งโปรแกรมที่เขาเขียน ถูกขโมยโดยเพื่อนร่วมงานชื่อ เอด ดิลลิงเจอร์ (รับบทโดย เดวิด วอร์เนอร์) และฟลินน์ถูกไล่ออกจากงาน ส่วนดิลลิงเจอร์ กลับเติบโตเป็นผู้บริหารระดับสูงในบริษัท
สามปีถัดมา ฟลินน์ลักลอบเจาะข้อมูลเข้าไปในระบบเมนเฟรมของ ENCOM เพื่อหาหลักฐานว่าเขาถูกใส่ร้าย โดยใช้โปรแกรมประตูหลังที่เขาเขียนขึ้นเอง ชื่อว่า คลู ฟลินน์พลาดท่าถูกระบบป้องกันของคอมพิวเตอร์ซึ่งมีปัญญาประดิษฐ์ ใช้เลเซอร์ยิงใส่ และแปลงให้เขาอยู่ในรูปข้อมูลดิจิทัล
ฟลินน์พบว่าตัวเองอยู่ในอีกโลกหนึ่ง ซึ่งเป็นดิจิทัล มีชื่อว่า คลู ได้พบกับ ทรอน ซึ่งเป็นระบบรักษาความปลอดภัยที่เขียนโดย อลัน แบรดลีย์ (รับบทโดย บรูซ บ็อกซ์ลีทเนอร์) และ โยริ โปรแกรมของ ลอร่า อดีตแฟนเก่า (รับบทโดย ซินดี มอร์แกน) ฟลินน์ พยายามหาทางออกจากระบบ ด้วยความช่วยเหลือของ ทรอน และ โยริ โดยเขาต้องต่อสู้กับตัวละครในเกมที่เขาเป็นคนเขียนขึ้น ในด่านสุดท้าย ฟลินน์ต้องต่อสู้กับ ซาร์ค โปรแกรมของดิลลิงเจอร์ (รับบทโดย เดวิด วอร์เนอร์)
เกมมหัศจรรย์คนพันลึก
เกมมหัศจรรย์คนพันลึก () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวแฟนตาซีวิทยาศาสตร์ ผลงานของ มินาริ เอ็นโด เริ่มลงตีพิมพ์ในนิตยสาร G แฟนตาซีรายเดือน ตั้งแต่ฉบับประจำเดือนธันวาคม พ.ศ. 2542 จากนั้นก็ย้ายไปลงตีพิมพ์ในนิตยสาร คอมิก ZERO-SUM ตั้งแต่ฉบับประจำเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2545 จนถึงปัจจุบัน โดยมีฉบับรวมเล่มออกมาถึงเล่ม 10 ส่วนในประเทศไทย ได้ลิขสิทธิ์จัดพิมพ์โดย สยามอินเตอร์คอมิกส์
ในปี พ.ศ. 2547 เกมมหัศจรรย์คนพันลึก ได้ถูกดัดแปลงเป็นดราม่าซีดี และในปี พ.ศ. 2551 ก็ได้รับการสร้างเป็นอะนิเมะ ความยาว 10 ตอนจบ ออกอากาศในระบบ UHF
รายชื่อตัวละครในมาสค์ไรเดอร์เดนโอ
ปรากฏในภาค EPISODE YELLOW นักล่าสมบัติดิเอนด์ เป็นเดนโอที่คอยตามจับกุมอิมเมจินที่ก่อกวนกาลเวลาในอดีต และ เป็นหนึ่งในสมาชิกของพื้นที่เวลากำลังตำรวจเรียกว่า G Men สามารถเดินทางไปในกาลเวลาในอดีตได้โดยไม่ต้องใช้เดนไลเนอร์ หรือ ซีโร่ไลเนอร์ มีอิมเมจินเทียมอยู่ใน ไรเดอร์พาสของ G เดนโอ อาวุธประจำตัว คือ เดนแกสเซอร์ เช่นเดียวกับ เดนโอ และ นิวเดนโอ G เดนโอสามารถได้อย่างรวดเร็ว คล่องแคล่ว โดยมีอิมเมจินเทียมคอยช่วย ภายหลังอิมเมจินเทียมได้หักหลัง เรย์จิ แล้วแยกออกมาแปลงร่างเป็น G เดนโอแล้ว อาลาวาดไปทั่วเมือง
เจ้าชายลอเรนซ์แห่งเบลเยียม อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอสเต
เจ้าชายคลอแรนแห่งเบลเยี่ยม อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอสต์ (พระนามเต็ม: "ลอแรน ออตโต คาร์ล อเมดิอุส ธาดิอุส มาเรีย ปิอุส แอนเดรียส์ ฟอน ฮับส์บูร์ก-ฮับส์บูร์ก-โลทริงเงิน") ประสูติเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2498 ณ โรงพยาบาลเบลเวอแดร์ เมืองฮอยส์ เดอ ซายน์ ประเทศฝรั่งเศส เป็นพระโอรสองค์โต และพระราชบุตรองค์ที่ 2 ใน อาร์ชดยุกโรแบร์ตแห่งออสเตรีย-เอสเต และ อาร์คดัชเชสมาเกอริต้าแห่งออสเตรีย-เอสต์ เป็นพระนัดดาใน เจ้าชายอเมดิโอ ดยุกที่ 3 แห่งออสตา พระองค์ทรงเป็นองค์พระประมุของค์ปัจจุบันแห่งพระราชอิสริยยศอาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอสต์; Archduke of Austria-Este และดยุคแห่งโมเดน่า (Duke of Modena) หลังจากที่พระบิดาของพระองค์สิ้นพระชนม์
พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงอัสตริด อาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย-เอสเต ซึ่งเป็นพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวในสมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 และ สมเด็จพระราชินีเปาลาแห่งเบลเยียม เมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2527 มีพระโอรส-พระธิดารวมทั้งสิ้น 5 พระองค์ ดังนี้พระองค์ทรงได้รับพระอิสริยยศเป็น เจ้าชายแห่งเบลเยียม เมื่อวันที่10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2538 ตามพระราชกฤษฎีกา และพระราชโองการของสมเด็จพระราชาธิบดีแห่งเบลเยียม ปัจจุบัน พระองค์มีพระอิสริยยศอย่างเป็นทางการว่า อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอสต์ และ เจ้าชายแห่งเบลเยียม
เรือกอนโดลา
เรือกอนโดลา ("gondola") เป็นเรือพายพื้นบ้านของชาวเวนิส ใช้เป็นพาหนะหลักของการเดินทางในเมืองเวนิส ประเทศอิตาลี มานานหลายร้อยปี
ลามาร์คัส แอดนา ทอมป์สัน
ลามาร์คัส แอดนา ทอมป์สัน (อังกฤษ: "LaMarcus Adna Thompson", 8 มีนาคม พ.ศ. 2391 - 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2462) เป็นนักประดิษฐ์ชาวอเมริกัน ผู้ประดิษฐ์เครื่องเล่นรถไฟเหาะตีลังกา
เทศบาลตำบลหนองบัวบาน
เทศบาลตำบลหนองบัวบาน ตั้งอยู่ที่บ้านหนองบัวบาน อำเภอหนองวัวซอ จังหวัดอุดรธานี เป็นพื้นที่ที่มีชาติพันธุ์ซึ่งมีเอกลักษณ์เป็นของตัวเอง แตกต่างจากพื้นที่อื่นในอำเภอหนองวัวซอ เช่น ภาษาในการพูด จะพูดสำเนียงภาษาคล้ายทางภาคเหนือของประเทศลาว จังหวัดเลย และเพชรบูรณ์
ตำบลหนองบัวบาน บ้านหนองบัวบาน มีบรรพบุรุษอยู่ที่แขวงไชยบุรีและแขวงหลวงพระบาง ประเทศลาว ได้อพยพมาตั้งถิ่นฐานบริเวณบ้านผาน้อย - บ้านโคกมน อำเภอวังสะพุง จังหวัดเลย ได้ทำการเดินทางมาค้าขายระหว่างจังหวัดอุดรธานีและจังหวัดเลย มาพบลำห้วยซึ่งเป็นแหล่งอุดมสมบูรณ์ ในช่วงเวลานั้นจังหวัดเลยเกิดความแห้งแล้งมากมาเป็นเวลา 7 ปี ผู้คนอดอยากกินหัวมันหัวกลอยแทนข้าว ขุนศรีวงษาบ้านโคกมน จึงได้ชวนลูกหลานอพยพเดินทางมาอยู่ที่หนองบัวบาน เป็นหนองน้ำที่มีดอกบัวบานสพรั่งจึงตั้งชื่อว่า "บ้านหนองบัวบาน" ในปี พ.ศ. 2462 บ้านหนองบัวบานในอดีตเป็นป่าดงพงลึกมากมีสัตว์ป่านานาชนิดมากมาย
บ้านหนองบัวบาน ในอดีตนั้นเคยมีกลุ่มแนวร่วมคอมมิวนิสต์ด้วยเขตเทศบาลตำบลหนองบัวบาน จำนวน 9 หมู่บ้าน (ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย ลงวันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2540 มีเนื้อที่ 78,368 ตารารกิโลเมตร หรือ 48,980 ไร่)
พื้นที่สภาตำบลหนองวัวซอ (ยุบรวม 5 หมู่บ้าน) มีเนื้อที่ 28 ตารางกิโลเมตร หรือ 17,500 ไร่ รวมพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลหนองบัวบาน (เดิม) ทั้งหมด 106,368 ตารางกิโลเมตร หรือ 66,480 ไร่ (ในปี พ.ศ. 2548) 
ภูมิประเทศเป็นที่ราบรุ่มลักษณะเป็นเอ่งน้ำ เนื่องจากมีคูเขื่อนห้วยหลวงล้อม หน้าฝนมีน้ำท่วมขัง เหมาะแก่ทำการประมง และการเกษตร ส่วนด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนือดอนติดเขตทหารจำนวนหมู่บ้านในเขตเทศบาลตำบลหนองบัวบาน ทั้งหมดจำนวน 14 หมู่บ้าน
ในเขตเทศบาลตำบลหนองบัวบาน จำนวน 14 หมู่บ้าน
อาชีพ ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพการเกษตร ทำนา ปลูกสวนยางพารา ปลูกบวบหอม ปลูกอ้อย มันสำปะหลัง ประมง เป็นหลัก
สามารถเดินทางจากตัวจังหวัดอุดรธานี โดยเส้นทางอุดรธานี - หนองบัวลำภู ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 210 ระยะทางประมาณ 22 กม.
ผลิตภัณฑ์ชุมชน
แคว้นโอแวร์ญ
โอแวร์ญ () เป็นอดีตแคว้นในประเทศฝรั่งเศส (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นโอแวร์ญ-โรนาลป์) ตั้งอยู่บริเวณกลางประเทศฝรั่งเศสเยื้องลงมาทางทิศใต้ ทิศเหนือติดกับแคว้นซ็องทร์-วาลเดอลัวร์และแคว้นบูร์กอญ ทิศตะวันตกติดกับแคว้นลีมูแซ็ง ทิศตะวันออกติดกับแคว้นโรนาลป์ ส่วนทางทิศใต้ติดกับแคว้นมีดี-ปีเรเนและแคว้นล็องก์ด็อก-รูซียง
ประหยัด มากแสง
ประหยัด มากแสง (30 มกราคม พ.ศ. 2509 - ) หรือ โปรหมาย เป็นนักกอล์ฟชาวไทย
ปัจจุบันเล่นอยู่ในเจแปน ซีเนียร์ ทัวร์ เริ่มเล่นกอล์ฟตั้งแต่อายุ 14 ปี และเล่นอาชีพตั้งแต่ พ.ศ. 2534 และได้แชมป์มาแล้ว 41 รายการ
ประหยัดเคยร่วมการแข่งขันรายการเมเจอร์ครั้งแรกในรายการบริติชโอเพน ปี 1999 และได้รับเชิญเข้าร่วมการแข่งขัน "เดอะ มาสเตอร์ส" ยูเอสมาสเตอร์ส 2008 ที่สนามออกัสตา ระหว่างวันที่ 10-13 เมษายน พ.ศ. 2551 นับเป็นคนไทยคนที่สามที่ได้ร่วมแข่งในรายการนี้ ต่อจากสุกรี อ่อนฉ่ำ (พ.ศ. 2513-14) และธงชัย ใจดี (พ.ศ. 2549)
ประหยัดเป็นนักกอล์ฟอาวุโสคนแรกที่สามารถคว้าแชมป์ เจแปน ซีเนียร์โอเพ่น กอล์ฟแชมเปี้ยนชิพ 3 ปีติดต่อกันได้สำเร็จ (พ.ศ. 2559-2561)
มหาสมุทร บุณยรักษ์
มหาสมุทร บุณยรักษ์ เกิดเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523 เป็นนักแสดงและนักดนตรีชาวไทย จบชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียน ชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนประจำในประเทศอังกฤษ จบไฮสกูลจากเคมบริดจ์ และจบการศึกษาจาก London College of Printing ประเทศอังกฤษเป็นบุตรชายคนเดียวในพี่น้อง 3 คนของ พิจิตรา บุณยรัตน์พันธ์ ดีไซเนอร์ และเจ้าของห้องเสื้อชื่อดัง "พิจิตรา" และบิดาชื่อ อุดมเดช บุณยรักษ์ มีผลงานการถ่ายแบบและถ่ายโฆษณา และเคยมีผลงานในมิวสิกวิดีโอของโมเดิร์นด็อก และยังเป็นนักดนตรีและนักร้องวง ซาไลว่า บาสตาร์ดส์
มีผลงานการแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกเรื่อง "หมานคร" ผลงานของวิศิษฏ์ ศาสนเที่ยง โดยการการแสดงได้ไปเรียนการแสดงกับภัทราวดี มีชูธน และต่อมากับ "เดอะเลตเตอร์ เขียนเป็นส่งตาย"
ในปี พ.ศ. 2553 ได้ร่วมร้องในเพลง "แค่เพียงได้รู้" ของลุลา
ภาพยนตร์ชีวประวัติ
ภาพยนตร์ชีวประวัติ ( หรือเรียกอย่างสั้นว่า biopic) เป็นภาพยนตร์ประเภทหนึ่งที่ได้รับความนิยมสูง ที่เล่าเรื่องชีวิตของคน มักมีโครงสร้างที่ค่อนข้างตายตัว คือเล่าตั้งแต่เกิดจนตายโดยเน้นช่วงสำคัญในชีวิตคนแต่ละประเภทแตกต่างกัน หากเป็นศิลปิน อาจเล่าถึงแรงบันดาลใจในการสร้างสรรค์ผลงาน หากเป็นกีฬา หนังอาจถ่ายทอดความกดดันในเกมแข่งขัน หรือหากเป็นนักรบ หนังก็อาจเล่าถึงช่วงเวลาที่ถือเป็นความพ่ายแพ้ที่สุดในชีวิต
ภาพยนตร์ชีวประวัติที่มีชื่อเสียงเช่น "Edvard Munch" (พ.ศ. 2537) เล่าชีวิตของ เอ็ดเวิร์ด มุงค์ ศิลปินชาวนอร์เวย์, "American Spendor" (พ.ศ. 2546) เล่าชีวิตของ ฮาร์วีย์ เพ็กการ์ นักวาดการ์ตูน, "La Vie en Rose" (พ.ศ. 2550) เล่าชีวิตของ อีดิธ เพียฟ นักร้องชื่อดังชาวฝรั่งเศส, "Nightwatching" (พ.ศ. 2550) เล่าเรื่องของจิตรกรชาวเนเธอร์แลนด์ แรมบรังด์
ครีบยันลอย
ครีบยันลอย () ในทางสถาปัตยกรรม ครีบยันลอยเป็นครีบยัน (Buttress) ประเภทหนึ่งที่มักจะใช้ในการก่อสร้างคริสต์ศาสนสถาน โดยเฉพาะกับสถาปัตยกรรมกอทิก เพื่อแบ่งรับน้ำหนักจากหลังคามาสู่ครีบยันที่กระจายออกไปเป็นระยะ ๆ ซึ่งอาจจะเป็นช่องทางเดินข้าง (aisle) คูหาสวดมนต์ หรือระเบียงนอกสิ่งก่อสร้าง ครีบยันลอยต่างกับครีบยันตรงที่จะมีลักษณะที่กางออกไปจากตัวสิ่งก่อสร้างแทนที่จะเป็นส่วนหนึ่งหรือแนบกับตัวสิ่งก่อสร้างของครีบยัน การใช้ครีบยันลอยทำให้ทุ่นการรับน้ำหนักหรือแรงกดดันกำแพงที่แต่เดิมต้องรับน้ำหนักและความกดดันทั้งหมด จึงทำให้สามารถทำหน้าต่างได้กว้างขึ้นได้ ซึ่งถ้าทำเช่นนั้นโดยไม่มีครีบยันลอยก็จะทำให้กำแพงไม่แข็งแรง
จุดประสงค์ของครีบยันลอยก็เพื่อช่วยลดน้ำหนักกดดันของกำแพงทางเดินกลาง แรงกดดันและน้ำหนักส่วนใหญ่จะอยู่ส่วนบนของครีบยันฉะนั้นเมื่อทำครีบยันเป็นครึ่งซุ้มโค้งก็ทำให้สามารถรับน้ำหนักได้เท่า ๆ กับครีบยันที่ตัน นอกจากนั้นยังทำให้ครีบยันเบาขึ้นและราคาถูกกว่าที่จะสร้าง ฉะนั้นกำแพงจึง “บิน” (flying) ออกไปจากสิ่งก่อสร้างแทนที่จะเป็นกำแพงทึบ จึงทำให้เรียกกันว่า “ครีบยันลอย”
วิธีการก่อสร้างที่ใช้ครีบยันมีมาตั้งแต่สมัยสถาปัตยกรรมโรมันและต้นโรมาเนสก์แต่สถาปนิกมักจะพรางครีบยันโดยการซ่อนไว้ใต้หลังคา เมื่อมาถึงคริสต์ศตวรรษที่ 12 สถาปนิกเมื่อมีการวิวัฒนาการการสร้างครีบยันลอยกันขึ้น นอกจากสถาปนิกจะเห็นถึงความสำคัญของครีบยันที่ใช้แล้ว ก็ยังหันมาเน้นการใช้ครีบยันเป็นสิ่งตกแต่งสิ่งก่อสร้างเช่นที่มหาวิหารชาทร์ มหาวิหารเลอม็อง (Le Mans Cathedral) มหาวิหารโบแว (Beauvais Cathedral) มหาวิหารแร็งส์ และมหาวิหารน็อทร์-ดามแห่งปารีสเอง
บางครั้งเมื่อเพดานสูงมากๆ สถาปนิกก็อาจจะใช้ครีบยันลอยซ้อนกันสองชั้นหรือบางครั้งการจ่ายน้ำหนักก็จะกระจายออกไปกับครีบยันสามสี่อัน ตามปกติแล้วน้ำหนักของครีบยันก็จะเพิ่มน้ำให้กับตัวอาคารพอสมควร ฉะนั้นครีบยันจึงกลายเป็นส่วนหนึ่งของสิ่งก่อสร้างที่สำคัญ การใช้ครีบยันดิ่งเป็นระยะ ๆ ทำให้เพิ่มการรับน้ำหนักและแรงกดทับได้ดีขึ้นกว่าที่จะสร้างตลอดแนวกำแพง ครีบยันดิ่งที่ใช้ในการก่อสร้างมหาวิหารลิงคอล์น แอบบีเวสต์มินสเตอร์อยู่ภายนอกหอประชุมสงฆ์ ครีบยันดิ่งมักจะใช้ยอดแหลม (pinnacle) เหนือครีบยันในการสร้างแรงต่อต้านการรับน้ำหนักของสิ่งก่อสร้างเพิ่มขึ้น
วิธีการก่อสร้างนี้ถูกนำไปใช้โดยสถาปนิกชาวแคนาดาวิลเลียม พี แอนเดอร์สันในการสร้างประภาคารเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20
นิวอิงแลนด์ เพเทรียตส์
นิวอิงแลนด์ เพเทรียตส์ () เป็นทีมอเมริกันฟุตบอลของสหรัฐอเมริกา ปัจจุบันแข่งขันอยู่ในอเมริกันฟุตบอลคอนเฟอร์เรนซ์ ในดิวิชันตะวันออก ภายในลีกเอ็นเอฟแอล ชื่อเดิมของเปลี่ยนจาก "บอสตัน เพเทรียตส์" ที่ใช้ในช่วงก่อตั้งทีมจนกระทั่งปี พ.ศ. 2513 (1970) ทีมได้ย้ายสนามเหย้ามาเล่นที่เมือง ฟอกซ์โบโร
เพเทรียตส์ชนะการแข่งขันซูเปอร์โบวล์ 5 ครั้ง ชนะเลิศในคอนเฟอร์เรนซ์ทั้งหมด 9 ครั้ง และชนะเลิศในดิวิชันตะวันออก ทั้งหมด 16 ครั้ง
ชื่อนิวอิงแลนด์มาจากเขตนิวอิงแลนด์ของทีมที่ตั้งอยู่ โดยชื่อเล่นของทีมคือ "แพท" ซึ่งเป็นชื่อของสัญลักษณ์ทหารประจำทีม จากชื่อเต็มว่า "แพท เพเทรียตส์" (Pat Patriots)
ไฟร์ฟอกซ์ (ภาพยนตร์)
Firefox (ชื่อไทย: "แผนจารกรรมมิก 31") เป็นภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2525 อำนวยการสร้าง, กำกับ และแสดงนำโดยคลินต์ อีสต์วูด จากหนังสือนิยายของ เครก โทมัส ที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2521
ในภาพยนตร์ ไฟร์ฟอกซ์ เป็นชื่อเรียกขานของนาโตสำหรับ มิก-31 เครื่องบินขับไล่รุ่นใหม่ของโซเวียตที่มีสมรรถนะสูง สามารถบินได้ด้วยความเร็ว 6 มัค, เรดาร์จับภาพไม่ได้ และระบบอาวุธที่บังคับด้วยสมองโดยการคิด ขณะที่ในความเป็นจริง เครื่องบินขับไล่มิโคยัน-กูเรวิชค์ มิก-31ของโซเวียต มีรหัสเรียกขานของนาโตว่า "ฟอกซ์ฮาวด์" ("Foxhound") พัฒนามาจากเครื่องบินมิโคยัน-กูเรวิชค์ มิก-25 "ฟอกซ์แบท" ("Foxbat")
คลินต์ อีสต์วูด รับบทเป็นอดีตนักบินในสงครามเวียดนามที่สามารถพูดภาษารัสเซียได้ ต้องลักลอบโจรกรรมเครื่องบินต้นแบบลำหนึ่งจากฐานทัพโซเวียต กลับไปสหรัฐอเมริกา และต้องต่อสู้กับเครื่องบินต้นแบบอีกลำหนึ่งที่ขับโดยสายลับเคจีบี ในภาพยนตร์นักบินต้องคิดเป็นภาษารัสเซีย เพื่อบังคับระบบอาวุธของเครื่องบินได้
ภาพยนตร์ถ่ายทำที่เวียนนา ออสเตรีย ในขณะนั้นความสัมพันธ์ระหว่างประเทศของสหรัฐอเมริกา และโซเวียต อยู่ในภาวะตึงเครียดเนื่องจากสงครามเย็น
ปลาราฟิโอดอน
ปลาราฟิโอดอน () ​เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่งอยู่ในวงศ์ปลาฟันสุนัข (Cynodontidae) ในอันดับปลาคาราซิน (Characiformes) มีรูปร่างภายนอกเหมือนปลาฝักพร้า ("Macrochirichthys macrochirus") มาก ซึ่งเป็นปลาคนละวงศ์ และคนละอันดับ และเป็นปลาที่พบกันคนละทวีปด้วย ซึ่งเป็นผลของการวิวัฒนาการเข้าหากัน เว้นแต่ปลาราฟิโอดอนจะมีครีบไขมัน ซึ่งปลาฝักพร้าไม่มี แต่มีพฤติกรรมที่คล้ายคลึงกัน มีลักษณะลำตัวยาวและแบนข้างมาก ท้องเป็นสันแคบ ตาโต ปากกว้างเฉียงขึ้นด้านบน ลำตัวสีเงินแวววาว ครีบใส ครีบอกใหญ่และยาวแหลม ครีบท้องและครีบหลังเล็ก แต่ครีบก้นมีฐานครีบยาว ครีบหางเล็กและไม่แยกเป็นสองแฉก มีครีบไขมัน ภายในปากจะเห็นฟันเป็นซี่ ๆ แหลมคมจำนวนมาก
เป็นปลาเพียงชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล "Rhaphiodon" (โดย "Rhaphiodon" มาจากภาษากรีกคำว่า "rhaphis" (ραφής) หมายถึง "เข็ม", "odous" (οδούς) หมายถึง "ฟัน" และ "vulpinus" เป็นภาษาละตินหมายถึง "หมาจิ้งจอก") มีพฤติกรรมนิยมอยู่รวมเป็นฝูง ออกล่าเหยื่อเป็นปลาขนาดเล็กบริเวณผิวน้ำ ขนาดเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 70 เซนติเมตร
พบในแม่น้ำอเมซอนและลำน้ำสาขา ในเปรู, ปารากวัย, อุรุกวัย และกายอานา มีชื่อเรียกกันในท้องถิ่นว่า เบียอาร่า (Biara)
ใช้เป็นปลาบริโภคในท้องถิ่นและตกเป็นเกมกีฬา นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามราคาแพง โดยถูกนำเข้ามาจำหน่ายพร้อมกับปลาสคอมบิรอยด์ ("Hydrolycus scomberoides") ซึ่งพฤติกรรมในตู้เลี้ยงพบว่า มีนิสัยขี้ตกใจมาก
คณะฟรันซิสกัน
คณะฟรันซิสกัน () บางแห่งเรียกว่าคณะฟรังซิสกัน เป็นกลุ่มคณะนักบวชคาทอลิกที่นักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซีได้ก่อตั้งขึ้น นอกจากในคริสตจักรโรมันคาทอลิกแล้วยังมีคณะฟรันซิสกันในคริสตจักรคาทอลิกเก่า นิกายแองกลิคัน และประชาคมฟรังซิสกันสากล (ecumenical Franciscan communities) ด้วย
กลุ่มที่โดดเด่นที่สุดคือคณะภราดาน้อย (Order of Friars Minor) หรือที่รู้จักกันในนามคณะฟรันซิสกัน ซึ่งได้ชื่อนี้เพราะไฟรเออร์ในคณะถือวัตรปฏิบัติตามแบบที่นักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซีได้วางแนวทางและก่อตั้งคณะไว้ มีลักษณะเป็นคณะนักบวชภิกขาจาร คณะฟรันซิสกันยังประกอบด้วยคณะย่อย 3 คณะ โดยแต่ละคณะมีการปกครองตนเองเป็นอิสระต่อกัน ได้แก่ คณะผู้ถือวินัย (Observants) เรียกอีกชื่อว่าคณะภราดาน้อย คณะภราดาน้อยกาปูชิน และคณะภราดาน้อยคอนเวนชวล ทุกคณะยึดถือวินัยของนักบุญฟรังซิสเป็นวินัยประจำคณะ
คณะฟรันซิสกัน แบ่งออกเป็น 3 ชั้น ดังนี้
ไซโทพลาซึม
ไซโทพลาซึม
ไซโทพลาซึม (cytoplasm) คือส่วนประกอบของเซลล์ที่อยู่ภายใต้เยื่อหุ้มเซลล์ แต่อยู่นอกนิวเคลียส หรือเรียกได้ว่า ไซโทพลาซึมเป็นส่วนของโพรโทพลาสซึมที่อยู่นอกนิวเคลียส ไซโทพลาซึมประกอบไปด้วยส่วนที่เป็นโครงสร้างย่อย ๆ ภายในเซลล์ เรียกว่าออร์แกเนลล์ (organelle) และส่วนที่เป็นของกึ่งเหลว เรียกว่าไซโทซอล (cytosol) องค์ประกอบประมาณ 80% ของไซโทพลาซึมเป็นน้ำ และมักไม่มีสี ในเซลล์โพรแคริโอต (ซึ่งไม่มีนิวเคลียส) เนื้อในของเซลล์ทั้งหมดจะอยู่ในไซโทพลาซึม สำหรับเซลล์ยูแคริโอต องค์ประกอบภายในนิวเคลียสจะแยกออกจากไซโทพลาซึม และมีชื่อเรียกแยกว่า นิวคลิโอพลาซึม
กิจกรรมต่างๆ ในระดับเซลล์มักเกิดขึ้นในไซโทพลาซึม เช่น ไกลโคไลซิส และการแบ่งเซลล์ บริเวณเนื้อด้านในๆ ของไซโทพลาซึมเรียกว่า เอนโดพลาซึม (endoplasm) ส่วนเนื้อด้านนอกของไซโทพลาซึมที่อยู่ถัดจากเยื้อหุ้มเซลล์ลงมา เรียกว่า เอกโตพลาซึม หรือ เซลล์คอร์เทกซ์ (cell cortex) ในเซลล์ของพืช จะมีการไหลเวียนของไซโทพลาซึมภายในเซลล์เพื่อลำเลียงสารจากบริเวณหนึ่งของเซลล์ไปยังอีกบริเวณหนึ่ง เรียกการไหลเวียนนี้ว่า ไซโทพลาสมิก สตรีมมิ่ง (cytoplasmic streaming) หรือ ไซโคลซิส (cyclosis)
หน้าที่ของไซโทพลาสซึม
• เป็นบริเวณที่เกิดปฏิกิริยาเคมีของเซลล์
• สลายวัตถุดิบเพื่อให้ได้พลังงานและสิ่งที่จำเป็นสำหรับเซลล์
• สังเคราะห์สารที่จำเป็นสำหรับเซลล์
• เป็นที่เก็บสะสมวัตถุดิบสำหรับเซลล์
• เกี่ยวข้องกับกระบวนการขับถ่ายของเสียของเซลล์
พัฒน์ชัย ภักดีสู่สุข
พัฒน์ชัย ภักดีสู่สุข เป็นนักร้องนำวงโปเตโต้ ขึ้นเป็นนักร้องนำ หลังการเสียชีวิตของปีย์ชนิตถ์ อ้นอารี
พัฒน์ชัย ภักดีสู่สุข ชื่อเล่น ปั๊บ เกิดวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2517 ที่จังหวัดเชียงใหม่ จบการศึกษาจาก โรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย ตั้งแต่ระดับชั้นอนุบาล 3 จนถึงระดับมัธยมศึกษาปีที่ 3 จากนั้นเรียนต่อที่โรงเรียนยุพราชวิทยาลัย และ เรียนจบปริญญาตรี คณะนิเทศศาสตร์ สาขาวิชาการโฆษณา มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย ประสบความสำเร็จจากการเป็นสมาชิกวงโปเตโต้ และขึ้นเป็นนักร้องนำ
รายชื่อธงในประเทศกานา
หน้านี่แสดงรายชื่อธงประเภทต่างๆ ของประเทศกานา
แพทย์มือใหม่ หัวใจเกินร้อย
แพทย์มือใหม่ หัวใจเกินร้อย () เป็นรายการดราม่าโทรทัศน์อเมริกันที่เกี่ยวกับแพทย์ ซึ่งได้รับรางวัลเอ็มมี่และลูกโลกทองคำมาแล้ว โดยออกอากาศครั้งแรกที่สถานีโทรทัศน์ ABC ในช่วง Midseason Replacement ณ วันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 2005 ซึ่งออกอากาศต่อจาก Desperate Housewives ภาพยนตร์ชุดนี้ถ่ายทอดชีวิตของแพทย์หญิง Meredith Grey (Ellen Pompeo) และเรื่องราวต่างๆ รอบๆ ตัวเธอ เมื่อเธอใช้ชีวิตเป็นศัลยแพทย์อินเทิร์น ณ โรงพยาบาล Seattle Grace (ในซีแอตเทิล, รัฐวอชิงตัน เธอและเพื่อนอินเทิร์นของเธอได้กลายเป็นแพทย์เรซิเด้นท์ ผ่านอุปสรรคต่างๆนานา จนได้เป็นอาจารย์แพทย์ในที่สุด ในภาพยนตร์ชุดนี้ประกอบด้วยนักแสดงทั้งหมดร่วมแสดง แต่ Meredith นั้นเป็นตัวละครกลาง และเป็นผู้บรรยายในตอนต้นและท้ายของรายการทุกๆ ตอนเป็นส่วนใหญ่
ชื่อของภาพยนตร์ชุดนี้เป็นการอ้างอิงถึงหนังสือเรียนกายวิภาคศาสตร์ชื่อ "Gray's Anatomy" ซึ่งเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยให้เป็นชื่อของตัวละครกลาง (Meredith Grey)
ในประเทศไทย สามารถรับชมรายการนี้ได้ผ่านทาง Star World
ตัวละครของภาพยนตร์ชุดนี้รวมถึงกลุ่มศัลยแพทย์อินเทิร์นและแพทย์สาขาต่างๆ ซึ่งเป็นที่ปรึกษาของอินเทิร์นทั้งชีวิตด้านการงานและด้านส่วนตัว ฃ
อินเทิร์น:
โรงเรียนมงคลวิทยา
โรงเรียนมงคลวิทยา เป็นโรงเรียนเอกชนที่เก่าแก่แห่งหนึ่งในจังหวัดลำพูน เดิมเป็นโรงเรียนจีน ชื่อ "โรงเรียนหวุนเจิ้ง" (เจริญและเที่ยงธรรม) ต่อมาในปี พ.ศ. 2492 ได้เปลี่ยนชื่อเป็นโรงเรียนมงคลวิทยา ปัจจุบันเปิดทำการสอนตั้งแต่ชั้น อนุบาล 1 ถึง ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 รับนักเรียนทั้งชายและหญิง และมีสถานรับเลี้ยงเด็ก "บ้านเด็กมงคลวิทยา" ซึ่งดูแลเด็กตั้งแต่อายุ 1-3 ปี อยู่ในความดูแลของโรงเรียน
ศาสนาพุทธในสหรัฐอเมริกา
พระพุทธศาสนา เริ่มเผยแผ่เข้าสู่สหรัฐอเมริกาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2424 โดยพันเอก เอช. เอส. ออลคอตต์ ได้แต่งหนังสือชื่อ "ปุจฉาวิสัชชนาทางพระพุทธศาสนา" (Buddhist Catechism ) ขึ้นเผยแผ่แต่คนยังไม่ได้ให้ความสนใจเท่าใดนัก จนกระทั่งใน พ.ศ. 2436 อนาคาริก ธรรมปาละ พุทธศาสนิกชาวลังกาได้เดินทางเข้าไปเผยแผ่พระพุทธศาสนาเป็นครั้งแรกในสหรัฐอเมริกา จึงเริ่มมีผู้นับถือพระพุทธศาสนาเพิ่มขึ้น ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นชาวจีนและชาวญี่ปุ่นเท่านั้น
ใน พ.ศ. 2448 ได้สร้างวัดทางพระพุทธศาสนานิกายสุขาวดี ขึ้นที่นครซานฟรานซิสโก โดยชาวญี่ปุ่นเพื่อใช้ประโยชน์ในการบำเพ็ญศาสนกิจ และเป็นศูนย์กลางในการปฏิบัติธรรม ซึ่งทำให้ชาวอเมริกันเริ่มหันมาให้ความสนใจกับพระพุทธศาสนามากขึ้น
ใน พ.ศ. 2457 ได้มีการจัดตั้งสมาคมพระพุทธศาสนาแห่งสหรัฐอเมริกาขึ้น ซึ่งสมาคมนี้ในปัจจุบันก็ยังดำรงอยู่และขยายสาขาไปยังรัฐต่างๆ เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ โดยมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ เมืองซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย
ใน พ.ศ. 2504 มหาวิทยาลัยวิสคอนซินได้เปิดการสอนหลักสูตรพุทธศาสตร์ ขึ้นในระดับปริญญาเอก และต่อมาในปี พ.ศ. 2518 จึงได้ตั้งมหาวิทยาลัยพุทธธรรม ขึ้นในรัฐแคลิฟอร์เนีย โดยเปิดสอน สาขาวิชาพระพุทธศาสนา ตั้งแต่ระดับปริญญาตรีจนถึงปริญญาเอก ซึ่งการเผยแผ่พระพุทธศาสนาในสหรัฐอเมริกานั้น จัดว่ามีความสมบูรณ์ทุกประการ เช่น การจัดปาฐกถา การอภิปราย สนทนาธรรม สัมมนาทางวิชาการ การจัดอบรมทางพระพุทธศาสนาภาคฤดูร้อน เปิดโรงเรียนพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ การแสดงพระธรรมเทศนา การบำเพ็ญกุศลในวันสำคัญทางพระพุทธศาสนา นอกจากนี้ยังมีวารสารนวสูร ที่มีบทบาทสำคัญในการเผยแผ่พระพุทธศาสนาขององค์การพระพุทธศาสนานานาชาติอีกด้วย
ประเทศสหรัฐอเมริกานับว่ามีกิจกรรมต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับพระพุทธศาสนาแพร่หลายและกว้างขวางที่สุด ที่เป็นเช่นนี้เพราะมีชาวไทยและชาวเอเชียที่นับถือพระพุทธศาสนาอยู่กระจัดกระจายตามรัฐต่าง ๆ ในสหรัฐอเมริกาเป็นจำนวนมากไม่ต่ำกว่า 600,000 คน ส่วนใหญ่เป็นชาวเอเชียที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในสหรัฐอเมริกา โดยเฉพาะคนไทยที่อยู่กันหนาแน่ในบางเมือง เช่น ลอสแอนเจลิส ซานฟรานซิสโก ชิคาโก เป็นต้น ก็ได้ร่วมกันจัดตั้งวัดไทยขึ้นในชุมชนของตน เพื่อประกอบพิธีกรรมทางศาสนาและเป็นแหล่งที่ใช้พบปะสังสรรค์กันระหว่างชาวพุทธ วัดไทยในสหรัฐอเมริกาจึงมีกระจัดกระจายอยู่ตามรัฐต่างๆ เป็นอันมาก ซึ่งมีบทบาทนอกเหนือจากศาสนากิจแล้ว ยังเผยแพร่วัฒนธรรมประเพณีของไทยไปด้วย ได้แก่ การเปิดโรงเรียนพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์และภาคฤดูร้อนให้เด็ก ๆ ลูกหลานไทยที่เกิดเติบโตในสหรัฐอเมริกาได้เรียนรู้พระพุทธศาสนา ภาษาไทย ที่มีความสนใจในพระพุทธศาสนาเข้ามาศึกษาพระพุทธศาสนา และวัฒนธรรมไทยด้วย
โรงเรียนโชตินันต์
โรงเรียนโชตินันต์ ตั้งอยู่เลขที่ 46/3 หมู่ 2 ถนนแสงชูโต ตำบลท่าล้อ อำเภอท่าม่วง จังหวัดกาญจนบุรี มีเนื้อที่ประมาณ 4 ไร่เศษ ด้านหน้าติดถนนแสงชูโต ด้านหลังติดคลองชลประทาน และอยู่ในเขตชุมชนที่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม การปลูกผัก การเลี้ยงสัตว์ และแหล่งสร้างสรรค์งานภูมิปัญญาท้องถิ่น
โรงเรียนโชตินันต์ เป็นโรงเรียนในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน (สช) กระทรวงศึกษาธิการ เปิดดำเนินการตั้งแต่วันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2529 ด้วยอาคารเรียน 2 หลัง คือ อาคารก่อนวัยเรียน และอาคารของนักเรียนชั้นอนุบาล 1-3 จัดการเรียนการสอนเพื่อพัฒนาเด็กโดยเน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ ให้ผู้เรียนได้เรียนรู้จากประสบการณ์ตรงผ่านกระบวนการเล่น ในปี พ.ศ. 2530 ทางโรงเรียนได้จัดขยายชั้นเรียนจากระดับชั้นอนุบาลถึงประถมศึกษาปีที่ 6 จัดซื้อที่ดินเพิ่มขึ้น 2 ไร่ 1 งาน รวมเป็นที่ดินของโรงเรียน 6 ไร่ 3 งาน และอนุญาตให้จัดสร้างอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กสูง 3 ชั้น จำนวน 10 ห้องเรียน และขออนุญาตเปิดใช้เป็นอาคารเรียนของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2530 เป็นต้นมา โดยจัดให้มีการเรียนการสอนตามหลักสูตรกระทรวงศึกษาธิการ ภายใต้คำขวัญที่ว่า "ศึกษาดี ความรู้เด่น เน้นคุณธรรม" เป็นหลักในการร่วมจัดกระบวนการเรียนการสอน เพื่อช่วยพัฒนาให้นักเรียนมีประสิทธิภาพในการเรียนอย่างเต็มความสามารถ
ในปี พ.ศ. 2531 ทางโรงเรียนดำเนินการก่อสร้างอาคารโภชนาการ ห้องปฏิบัติการทางภาษา (SOUND LAB) ห้องสมุดและห้องคอมพิวเตอร์ (COMPUTER) เพื่อใช้ในการส่งเสริมให้การเรียนการสอนมีคุณภาพมากยิ่งขึ้น โรงเรียนโชตินันต์มาจากคำว่า โชติ หมายถึง ความรุ่งเรือง ความสว่าง อนันต์ หมายถึง ตลอดกาล ไม่สิ้นสุด เมื่อรวมกันเป็น โชตินันต์ จึงมีความหมายว่า ความรุ่งเรืองตลอดกาล หรือความสว่างโชติช่วงตลอดกาล ซึ่งความหมายของความรุ่งเรืองตลอดกาล หมายถึง ความรู้ทางการศึกษาที่ทางโรงเรียนเป็นผู้มอบให้แก่นักเรียนติดตัวไป ความรู้นี้เปรียบเสมือนแสงสว่างที่จะนำทางชีวิตของนักเรียนไปสู่สิ่งที่ดีงาม สู่ความเจริญรุ่งเรือง เป็นสมบัติติดตัวไปตลอดไม่มีการสูญหาย ไม่มีสิ้นสุด ผู้ตั้งชื่อโรงเรียนให้ได้แก่ สมเด็จพระมหาธีรราม เจ้าอาวาสวัดปทุมคงคาราม ซึ่งท่านเป็นที่เคารพนับถือของผู้ก่อตั้งโรงเรียนเป็นผู้ตั้งให้
อาคารเรียน หลังที่ 2 อาคารเรียนในระดับชั้นประถมศึกษา เป็นอาคาร 3 ชั้น ประกอบด้วย
โรงเรียนโชตินันต์ปิดเมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2554
การเผยแผ่ศาสนาพุทธในสหราชอาณาจักร
การเผยแผ่ศาสนาพุทธในสหราชอาณาจักร พระพุทธศาสนาเริ่มเผยแผ่เข้าสู่ประเทศอังกฤษ เมื่อประมาณ พ.ศ. 2393 โดยนายสเปนเซอร์ อาร์คี ได้พิมพ์หนังสือศาสนจักรแห่งบูรพาทิศออกเผยแพร่ แต่ไม่มีผู้สนใจมากนัก จนกระทั่ง เซอร์เอดวินด์ อาโนลด์ ได้เขียนหนังสือ ประทีปแห่งเอเชียขึ้น และได้พิมพ์เผยแพร่ใน พ.ศ. 2422 ก็ได้รับความสนใจจากชาวอังกฤษอย่างกว้างขวาง ทำให้ชาวอังกฤษเริ่มหันมาเลื่อมใสศรัทธาในพระพุทธศาสนามากขึ้น พ.ศ. 2424 ศาสตรจารย์ ที ดับเบิลยู ริส เดวิดส์ ได้จัดตั้ง สมาคมบาลีปกรณ์ ขึ้น โดยมีวัตถุประสงฆ์เพื่อจัดพิมพ์พระไตรปิฎกเป็นภาษาอังกฤษออกเผยแพร่
ใน พ.ศ. 2450 มีการจัดตั้งพุทธสมาคมแห่งเกรตบริเตนและไอร์แลนด์ขึ้นในกรุงลอนดอน พร้อมกับพิมพ์วารสาร พุทธศาสตร์ปริทัศน์ ออกเผยแพร่นอกจากนี้ได้มีการจัดตั้งวิหารทางพระพุทธศาสนาขึ้นหลายแห่งในประเทศอังกฤษ เช่น พุทธวิหารลอนดอน ของประเทศศรีลังกา วัดไทย ของมูลนิธิสงฆ์อังกฤษที่ถนนอัมสตรีท กรุงลอนดอน และวัดพุทธประทีปของประเทศไทย ซึ่งตั้งอยู่ในกรุงลอนดอน เป็นต้น
ในปัจจุบัน มีชาวอังกฤษหันมานับถือพระพุทธศาสนาเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จากรายงานในวารสารทางสายกลางของพุทธสมาคมลอนดอน ระบุว่า มีสมมาคมองค์กรต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับพระพุทธศาสนาจัดตั้งอยู่ในประเทศอังกฤษประมาณ 30 แห่ง เพื่อเผยแผ่พระพุทธศาสนาในหมู่ชนชาวอังกฤษ จึงก่าวได้ว่า พระพุทธศาสนาในประเทศอังกฤษค่อยๆ เป็นปึกแผ่นมั่นคงและก้าวหน้าไปโดยลำดับ
นอกจากนี้ประเทศอังกฤษยังมีความสัมพันธ์กับชาวพุทธในประเทศไทยโดยประธานสังฆสมาคม แห่งประเทศอังกฤษ ได้ทำหนังสือผ่านสถานเอกอัครราชทูตไทย ประจำกรุงลอนดอนขอเชิญผู้แทนสงฆ์ไทยพร้อมด้วยอธิบดีกรมการศาสนา เดินทางไปประเทศอังกฤษเพื่อทำการเผยแผ่พระพุทธศาสนาและจัดหลักสูตรการศึกษาธรรม ซึ่งเรื่องนี้ได้รับการอนุมัติให้ดำเนินการจาก ฯพณฯ นายกรัฐมนตรี เมื่อ พ.ศ. 2507 กรมการศาสนาจึงได้ส่งคณะธรรมทูตออกเดินทางไปยังประเทศอังกฤษ และต่อมาได้มีการสร้างวัดไทย และตั้งมูลนิธิพุทธศาสนาขึ้น ณ กรุงลอนดอน วัดไทยวัดแรกคือ วัดพุทธปทีป มีพระสงฆ์ไทยอยู่จำพรรษา และประกอบศาสนกิจ มีชาวพุทธที่เป็นทั้งชาวไทย และชาติอื่นๆ ที่อยู่ในประเทศอังกฤษ มาประกอบกิจกรรมที่วัดไทยอยู่เสมอ เป็นจำนวนมาก ต่อมาก็มีวัดไทยตั้งขึ้นอีกหลายวัด เช่น วัดพุทธปทีป, วัดสังฆทาน, วัดป่าจิตตวิเวก, วัดป่าสันติธรรม, วัดพุทธวิหาร
แบ่งเป็นวัดมหานิกาย 4 วัดและวัดพุทธของชาวต่างชาติอีก 5 วัด
วงศ์เขียดงู
วงศ์เขียดงู (; วงศ์: Ichthyophiidae) เป็นวงศ์ของสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกในอันดับ Gymnophiona ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Ichthyophiidae
มีลักษณะโดยรวม คือ มีกระดูกกะโหลกเชื่อมรวมกันมากขึ้นและไม่มีปล้องลำตัวจำนวนมากและเป็นลักษณะเด่น ประกอบด้วยปล้องลำตัวปฐมภูมิ ปล้องลำตัวทุติยภูมิ และปล้องลำตัวตติยภูมิ มีเกล็ดอยู่ในร่องปล้องลำตัวส่วนมาก ตาอยู่ในร่องของกระดูกใต้ผิวหนังแต่มองเห็นได้ชัดเจน ปากอยู่ที่ปลายสุดของหัวหรือต่ำลงมาเล็กน้อย ช่องเปิดของหนวดอยู่ระหว่างตากับช่องเปิดจมูกแต่อยู่ใกล้กับตามากกว่า ส่วนหางมีลักษณะคล้ายกับเขียดงูในวงศ์ Rhinatrematidae ที่พบในอเมริกาใต้
มีความยาวเฉลี่ยประมาณ 20-30 เซนติเมตร แต่บางชนิด เช่น "Caudacaecilia nigroflava" และ"Ichthyophis glutinosus" มีความยาวลำตัวประมาณ 40-50 เซนติเมตร อาศัยอยู่ในโพรงดิน ตัวเมียวางไข่ในโพรงดินใกล้กับแหล่งน้ำและเฝ้าดูแลไข่จนกระทั่งตัวอ่อนออกจากไข่ ตัวอ่อนเมื่อออกจากไข่แล้วจะลงสู่แหล่งน้ำและอาศัยอยู่ในน้ำในช่วงต้นของวงจรชีวิต
แบ่งออกได้เป็น 2 สกุล พบราว 37 ชนิด พบกระจายพันธุ์ในทวีปเอเชีย เช่น อินเดีย, ศรีลังกา, เอเชียอาคเนย์, ฟิลิปปิน, มาเลเซีย, บอร์เนียว, สุมาตรา เป็นต้น ในประเทศไทยล้วนแต่พบเฉพาะในวงศ์นี้ราว 7 ชนิด เช่น เขียดงูดำ ("Caudacaecilia larutensis"), เขียดงูเกาะเต่า ("Ichthyophis kohtaoensis"), เขียดงูดอยสุเทพ ("I. youngorum") เป็นต้น
พระเศวตวชิรพาห
พระเศวตวชิรพาหฯ เป็นช้างเผือกประจำรัชกาลพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระเศวตวชิรพาหฯ เป็นช้างพลายป่า เกิดที่จังหวัดพิจิตร พระยาเพ็ชรพิไลยศรีสวัสดิ์ เป็นผู้คล้องได้ และน้อมเกล้าน้อมกระหม่อมถวายเมื่อ พ.ศ. 2454 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้ประกอบพระราชพิธีสมโภชขึ้นระวาง ณ มณฑลพระราชพิธี สวนมิสกวัน พระราชทานนามว่า
พระเศวตวชิรพาหฯ ยืนโรงอยู่ ณ โรงช้างต้น พระราชวังดุสิต (ปัจจุบันคือ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ช้างต้น) เป็นเวลา 34 ปี จึงล้มลงในปี พ.ศ. 2488
วิหารคด
วิหารคด คือส่วนหนึ่งของสถาปัตยกรรมพุทธศาสนสถาน มีลักษณะเป็นวิหารล้อมรอบลานด้านในของวิหารหลักและคดเป็นข้อศอกตรงมุม มีลักษณะเทียบได้กับ ระเบียงฉันนบถ ในสถาปัตยกรรมตะวันตก
วิหารคด คือส่วนหนึ่งวัดในสถาปัตยกรรมไทย โดยเฉพาะวัดที่มีขนาดใหญ่ทื่อาจจะเป็นที่ตั้งพระพุทธรูปรอบระเบียง หรือมีจิตรกรรมฝาผนัง
ระเบียงฉันนบถ () ชาวคาทอลิกมักเรียกว่าเขตพรต มาจากภาษาละติน “claustrum” เป็นส่วนหนึ่งของสถาปัตยกรรม ของอาสนวิหาร อาราม และแอบบี มักจะเป็นระเบียงสี่ด้านรอบลานกลางด้านในของโบสถ์ เพื่อใช้เป็นทำงานหรือกิจการอื่นๆ ทางศาสนา จะเป็นสถานที่ที่มีอากาศถ่ายเทได้เพราะเป็นสิ่งก่อสร้างที่กึ่งเปิด การที่โบสถ์มีระเบียงฉันนบถมักจะเป็นเครื่องหมายว่าเป็นอาราม หรือเคยเป็นอารามมาก่อน ระเบียงมักจะสร้างติดกับตัวอาสนวิหารทางด้านใต้เพราะเป็นด้านที่ได้รับแสงอาทิตย์มากกว่าจึงอุ่นกว่า
ในยุคกลางระเบียงฉันนบถจะใช้เป็นที่ของการอธิษฐาน การเพ่งพินิจ เรียนหนังสือ คัดหนังสือ หรือกิจธุระอย่างอื่นเช่นซักล้างเช่นระเบียงฉันนบถที่มหาวิหารกลอสเตอร์ที่มีรางน้ำยาว 
ระเบียงฉันนบถที่ยาวที่สุดในโลกอยู่ที่แชร์โตซาดีปาโดวาทางใต้ของประเทศอิตาลี ซึ่งมีเนี้อที่ทั้งหมด 12000 ตารางเมตร
เพดานพัด
เพดานพัด () เป็นเพดานที่ใช้ในสถาปัตยกรรมกอธิคเพอร์เพ็นดิคิวลาร์ ซึ่งเป็นสมัยหนึ่งของสถาปัตยกรรมกอธิคอังกฤษซึ่งสันของเพดานแยกออกไปเป็นแฉกคล้ายรูปพัด ซึ่งเป็นสถาปัตยกรรมที่มีเฉพาะในอังกฤษ
เพดานพัดพบครั้งแรกเมื่อประมาณปีค.ศ. 1351ซึ่งจะเห็นได้จากทางเดินด้านใต้ของระเบียงคดที่มหาวิหารกลอสเตอร์ที่สร้างโดยทอมัสแห่งเคมบริดจ์ (Thomas of Cambridge) ในคริสต์ศตวรรษที่ 14 สิ่งก่อสร้างนี้เป็นที่รู้จักกันว่าแอบบีกลอสเตอร์ (Abbey Church at Gloucester) งานที่แสดงลักษณะของเพดานพัดที่ดีที่สุดแห่งหนึ่งคือเพดานเหนือบันไดที่มหาวิหารออกซฟอร์ด และเพดานพัดที่ใหญ่ที่สุดในโลกอยู่ที่ชาเปลคิงส์คอลเลจที่ เคมบริดจ์
การสร้างเพดานพัดเริ่มขึ้นที่มหาวิหารกลอสเตอร์เมื่อกลางคริสต์ศตวรรษที่ 14 ภายในทางเดินด้านตะวันออกของระเบียงคด ตัวอย่างอื่นๆ ก็พบในเมืองกลอสเตอร์ซึ่งแสดงว่าช่างหินในบริเวณนี้มีบทบาทสำคัญในการสร้างเพดานแบบนี้
ฟรังซิสแห่งอัสซีซี
นักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซี () มีนามเดิมว่า ฟรันเชสโก ดี ปีเอโตร ดี แบร์นาร์โดเน เป็นไฟรเออร์และนักเทศน์ในนิกายโรมันคาทอลิกชาวอิตาลี ผู้ก่อตั้งคณะฟรันซิสกัน คณะกลาริส และคณะชั้นสามของนักบุญฟรังซิส แม้นักบุญฟรังซิสจะไม่ใช่บาทหลวง แต่ถือเป็นศาสนบุคคลที่ไดัรับการเคารพนับถือมากที่สุดคนหนึ่งในประวัติศาสตร์
ในวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1228 ภราดาฟรันเชสโกได้รับการประกาศเป็นนักบุญโดยสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 9 และได้รับยกย่องเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์สัตว์ สิ่งแวดล้อม พาณิชย์ และประเทศอิตาลี นิกายโรมันคาทอลิกและแองกลิคันจึงมีพิธีอวยพรแก่สัตว์ทั้งหลายในวันฉลองนักบุญฟรังซิสซึ่งตรงกับวันที่ 4 ตุลาคมของทุกปี
อุปมานิทัศน์
อุปมานิทัศน์ () มาจากภาษากรีก “αλλος” หรือ “allos” ที่แปลว่า “อื่น” และคำว่า “αγορευειν” หรือ “agoreuein” ที่แปลว่า “การพูดในที่สาธารณะ” ซึ่งหมายถึงศิลปะที่ใช้สัญลักษณ์แทนความหมายโดยตรงในภาษาเขียน
อุปมานิทัศน์มิได้ใช้แต่ในงานวรรณกรรม แต่อาจจะใช้ทางจักษุศิลป์ซึ่งมักจะพบในจิตรกรรมหรือประติมากรรม หรือ การแสดงสัญลักษณ์ทางศิลปะอื่นๆ
ความหมายทางภาษาศาสตร์จะกว้างกว่าที่ใช้กันโดยทั่วไป ความหมายของ “อุปมานิทัศน์” จะมีน้ำหนักกว่ามากกว่าการใช้ “อุปลักษณ์” (metaphor) และเมื่อใช้ก็จะทำให้ผู้รับเกิดแรงบันดาลใจทางจินตนาการมากกว่า ขณะที่ “แนวเทียบ” (analogy) จะคำนึงถึงเหตุผลและตรรกศาสตร์มากกว่า เช่น “นิทานคติสอนใจ” (parable) จะเป็น “แนวเทียบ” ที่มีคำสอนทางจริยธรรมเพียงหัวข้อเดียว
ความหมายของ “อุปมานิทัศน์” มักจะเป็นสัญลักษณ์แทนความหมายของหัวข้อที่กว้างกว่าการใช้ “แนวเทียบ” ฉะนั้นในงาน “อุปมานิทัศน์” ชิ้นหนึ่งก็อาจจะมี “แนวเทียบ” หลายประเด็น จึงทำให้ตีความหมายกันไปได้หลายอย่าง ซึ่งบางครั้งก็อาจจะบิดเบือนไปจากความหมายที่ศิลปินตั้งใจเอาไว้ เช่นบางคนให้ความเห็นว่า “อุปมานิทัศน์” ของ “เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์” คือสงครามโลกเป็นต้น แต่วรรณกรรมชิ้นนี้เขียนก่อนที่สงครามโลกครั้งที่สอง จะเกิดขึ้น และถึงแม้ว่า เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ผู้ประพันธ์จะกล่าวไว้ในคำนำในฉบับพิมพ์อเมริกันว่า “(หนังสือเล่มนี้) ไม่ใช่อุปมานิทัศน์หรือหัวข้อ...กระผมไม่ชอบอุปมานิทัศน์ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบไหน ...”
นิทานคติสอนใจ
นิทานคติสอนใจ () หมายถึงวรรณกรรมหรือโคลงกลอนสั้นๆ ที่แฝงคำสอนหรือบทเรียนทางจริยธรรม หรือทางศาสนา “นิทานคติสอนใจ” ต่างจาก “นิทานอุทาหรณ์” (Fable) ตรงที่นิทานเฟเบิลจะใช้สัตว์ ต้นไม้ สิ่งของ หรือธรรมชาติเป็นองค์ประกอบของเรื่อง ขณะที่องค์ประกอบของ “ตำนานแฝงคำสอน” จะเป็นมนุษย์
นักวิชาการทางพันธสัญญาใหม่จะใช้คำว่า “นิทานคติสอนใจ” เฉพาะนิทานคติสอนใจที่เกี่ยวกับพระเยซูเท่านั้น ซึ่งตามความหมายจริงๆ ของคำนี้จะกว้างกว่านั้น
คำว่า “นิทานคติสอนใจ” มาจากภาษากรีก “παραβολή'” หรือ “parabolē” ที่เป็นคำที่นักวาทศาสตร์ชาวกรึกใช้ในการบรรยายการใช้เรื่องที่แต่งขึ้นมาสั้นๆ เพี่อเป็นตัวอย่าง ต่อมาความหมายก็เปลี่ยนไปเป็นการเล่าเรื่องที่แฝงคำสอนทางจริยธรรม
ตัวอย่าง “นิทานคติสอนใจ” ที่เป็นที่รู้จักกันก็ได้แก่ตำนานของพระเยซูเรื่อง “นิทานคติสอนใจเรื่องลูกคนโปรด” (Parable of the Prodigal Son) หรือตำนานที่เขียนโดยอิกเนซิ คราซิคิ (Ignacy Krasicki) ผู้เป็นบาทหลวงชาวโปแลนด์ เรื่อง “ตำนานคนตาบอดกับคนขาหัก” (The Blind Man and the Lame)
ประหยัด ไพทีกุล
ประหยัด ไพทีกุล (6 พฤษภาคม พ.ศ. 2455---24 ตุลาคม พ.ศ. 2530) เป็นผู้ก่อตั้งโรงเรียนชลประทานวิทยา อดีตหัวหน้าแผนกอาณาบาลกรมชลประทาน เกิดเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2455 ที่ตำบลดุสิต เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรชายคนโตของนายประยูร ไพทีกุล และนางเฮียง ไพทีกุล มีน้องชาย 2 คน คือ นายประสิทธิ์ ไพทีกุล และนายประยงค์ ไพทีกุล สำหรับชีวิตสมรส อาจารย์ประหยัด ไพทีกุล ได้สมรสกับนางแถบ ศรีตะปันย์ ที่จังหวัดนครนายก มีบุตรธิดาด้วยกัน 3 คน คือ
ในวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2530 อาจารย์ประหยัด ไพทีกุล ได้จากไปด้วยอาการสงบ ในขณะมีอายุได้ 75 ปี
ในวัยเด็กได้เข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมโสมนัสวิหาร สอบได้ชั้นมัธยมปีที่ 3 ต่อมาภิกษุเขมรสี (ขณะที่ยังเป็นถวัลย์ ชาติอาษา) ได้ชักชวนให้ไปศึกษาต่อที่โรงเรียนเซนต์คาเบรียล 2 ปี และโรงเรียนอัสสัมชัญ 1 ปี ต่อมาเมื่อได้จัดตั้งโรงเรียนและเป็นครู ที่โรงเรียนนายกวัฒนากร สอบชุดครู พ.ม.ได้ ต่อมาศึกษาวิชากฎหมายที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมืองจนสำเร็จเป็นธรรมศาสตร์บัณฑิต เมื่อปี พ.ศ. 2495 นอกจากนั้นยังศึกษาภาษาอังกฤษด้วยตัวเองจนแตกฉานทั้งการพูด และการเขียนในระหว่างที่อุปสมบทอยู่ที่วัดมหาธาตุสอบได้เปรียญธรรม 3 ประโยค จึงมีความรู้ด้านภาษาไทยและภาษาบาลี
นอกจากหน้าที่การงานดังกล่าวแล้ว อาจารย์ประหยัด ไพทีกุล ยังมีหน้าที่การงานพิเศษคือ ระหว่างวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2488 ถึงวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2489 ในขณะเป็นครูอยู่ที่จังหวัดนครนายก โดยให้ทำหน้าที่เป็นล่ามทำการติดต่อประสานงานระหว่าง คณะกรรมการจังหวัดปราจีนบุรี คณะกรรมการอำเภอนครนายก กับนายทหารฝ่ายสหประชาชาติ และทำหน้าที่แปลเอกสารทางราชการซึ่งเป็นภาษาต่างประเทศ
ด้านการพัฒนาการศึกษา อาจารย์ประหยัด ไพทีกุล ได้มีโอกาสไปศึกษาดูงานในประเทศต่างๆ เพื่อนำเอาสิ่งที่ได้ไปดูงาน มาปรับปรุงโรงเรียนชลประทานวิทยา อาทิเช่น พ.ศ. 2509 กรมชลประทานส่งไปดูงานการศึกษาในประเทศภาคพื้นยุโรป 9 ประเทศ ได้แก่ ประเทศกรีซ อิตาลี สเปน สวิสเซอร์แลนด์ ออสเตรีย เยอรมันตะวันตก ฝรั่งเศส อังกฤษ และเดนมาร์ก และได้เดินทางไปศึกษาดูงานที่ประเทศพม่า และอินเดีย
ทางพิเศษสาย S1
ทางพิเศษสาย S1 หรือ ทางด่วนขั้นที่ 3 สายใต้ ตอน S1 เป็นเส้นทางของการทางพิเศษแห่งประเทศไทย เป็นทางพิเศษยกระดับขนาด 6 ช่องจราจร มีจุดเริ่มต้นจากปลายทางพิเศษฉลองรัช ซ้อนทับไปตามแนวทางพิเศษเฉลิมมหานครเดิม (ราบโรงกลั่น) เชื่อมต่อกับทางพิเศษบูรพาวิถี ระยะทาง 4.7 กิโลเมตรรู้จักในนาม ทางพิเศษสายบางนา-อาจณรงค์ ก่อสร้างแล้วเสร็จและเปิดใช้เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2548 ซึ่งมีพิธีเปิดบริเวณ ด่านบางนา กม.6 ขาเข้า โดยพ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร นายกรัฐมนตรีในขณะนั้นเป็นประธานในพิธี มีด่านเก็บค่าผ่านทางพิเศษจำนวน 1 ด่านคือ ด่านบางจาก ซึ่งเป็นด่านของทางพิเศษเฉลิมมหานคร
โทโมเอะ โฮตารุ
โทโมเอะ โฮตารุ (Tomoe Hotaru) เป็นตัวละครจากเรื่อง เซเลอร์มูน
นักพากย์ญี่ปุ่น : Fujii Yukiyo
นักพากย์ไทย : ศรีอาภา เรือนนาค (ช่อง 9 อ.ส.ม.ท.), (ทีไอจีเอ)
"ชื่อ-นามสกุล" : โทโมเอะ โฮตารุ
"วันเกิด" : 6 มกราคม
"ราศี" : มังกร
"กรุ๊ปเลือด" : AB
"ส่วนสูง" : 147 ซม. (Sailor Stars), 150 ซม. (ภาค S)
"สีผม" : สีดำ
"งานอดิเรก" : อ่านหนังสือ, รวบรวมข้อมูลวิจัย
"สีที่ชอบ" : สีม่วง
"วิชาที่ชอบ" : ประวัติศาสตร์
"วิชาที่ไม่ชอบ" : พละ
"อาหารที่ชอบ" : โซบะ
"อาหารที่ไม่ชอบ" : นม
"สิ่งที่ไม่ชอบ" : เดินทางไกล
"ความสามารถพิเศษ" : ปฐมพยาบาล
"ความฝัน" : นางพยาบาล
"อัญมณีประจำราศี" : โกเมน
โฮตารุ มีนิสัยอ่อนโยน บางครั้งอ่อนแอแต่มีความอดทนต่อสู้กับความอ่อนแอทางร่างกายอยู่บ่อยครั้ง
เซเลอร์แซทเทิร์น เป็นอัศวินเซเลอร์แห่งการทำลายล้างและการกำเนิด โดยปกติเซเลอร์แซทเทิร์นจะอยู่ในสภาพจำศีลแต่เมื่อใดที่ทาลิสแมนทั้ง 3 เกิดปฏิกิริยาพร้อมกัน เมื่อนั้นเซเลอร์แซทเทิร์นจะตื่นจากการจำศีลในทันที การตื่นจากการจำศีลของเซเลอร์แซทเทิร์นนั้นหมายถึงหายนะที่มีต่อเจ้าหญิงเซเรนิตี้ได้คืบคลานเข้ามาใกล้และหายนะเหล่านั้นจะถูกทำลายลงพร้อมกับการลงทัณฑ์ด้วยง้าวและการลงทัณฑ์ด้วยง้าวของเธอนั้นทำให้ใครหลายๆ คนมักเปรียบเทียบเธอว่าเป็นตัวหายนะและถูกตั้งแง่รังเกียจจากคนรอบข้างเสมอๆ การลงทัณฑ์ด้วยง้าวของเซเลอร์แซทเทิร์นนั้น ทำให้ร่างกายของเธอมีอายุขัยที่สั้นลงทุกครั้งที่ง้าวแห่งความเงียบสงัดตวัดลงบนความหายนะทุกครั้งนั่นเท่ากับเธอได้เตรียมใจแล้วว่าความตายและการเกิดใหม่กำลังรอเธอจึงเป็นสาเหตุให้เธอเป็นอัศวินเซเลอร์ที่มีอายุขัยสั้นที่สุดในบรรดาอัศวินเซเลอร์แห่งระบบสุริยะจักรวาลทั้งมวล แต่ภายหลังจากการต่อสู้กับ เดธบัสเตอร์ อายุขัยของเธอได้ถูกปรับเปลี่ยนโดยให้มีอายุขัยเทียบเท่ากับเซเลอร์คนอื่นๆ คำพูดที่มักจะได้ยินตอนปรากฏตัวคือ เทพีแห่งความเงียบสงัด ผู้ปกป้องดาวเสาร์ ดวงดาวแห่งนิรันดร์ เซเลอร์แซทเทิร์น หรือ เทพีแห่งการทำลายและการกำเนิด เซเลอร์แซทเทิร์น
แฟนพันธุ์แท้ 2008
รายการแฟนพันธุ์แท้ในปี 2008 ยังคงรูปแบบการแข่งขันส่วนใหญ่จากในปี 2007 แต่มีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยในรอบ 4 คน และรอบชิงชนะเลิศ โดยมี แทนคุณ จิตต์อิสระ เป็นพิธีกร โดยจะเริ่มออกอากาศตอนแรกในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2551 ออกอากาศครั้งสุดท้ายในวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2552 และรางวัลสำหรับสุดยอดแฟนพันธุ์แท้แห่งปียังคงเป็นบ้านและรถยนต์รวมมูลค่ากว่า 4,000,000 บาท เช่นเดียวกับปีที่ผ่านมา
ซึ่งในปี 2008 นี้ มีแฟนพันธุ์แท้ทั้งหมด 23 เรื่อง เป็นเรื่องใหม่ 16 เรื่อง เรื่องเก่าที่นำมาจัดแข่งขันใหม่ 8 เรื่อง มีสุดยอดแฟนพันธุ์แท้ทั้งหมด 24 คน ตอบคำถามสุดยอดแฟนพันธุ์แท้ถูก 22 คน ตอบผิด 2 คน (โดยเป็นเรื่องเดียวกันทั้ง 2 คน ที่ตอบคำถามผิด) และในปีนี้มีสุดยอดแฟนพันธุ์แท้ที่เข้าร่วมชิงชัยสุดยอดแฟนพันธุ์แท้แห่งปี 2008 รวมทั้งสิ้น 22 คน และสุดยอดแฟนพันธุ์แท้แห่งปี 2008 มี 2 คน ก็คือ ณัฐพงษ์ ชวาลรัตนสกุล สุดยอดแฟนพันธุ์แท้พระเหรียญ และ ชัชวนันท์ สันธิเดช สุดยอดแฟนพันธุ์แท้สามก๊ก
หลังจากการแข่งขันสุดยอดแฟนพันธุ์แท้จบลง แฟนพันธุ์แท้ได้นำเสนอสรุปเรื่องราวที่สุด 4 สุดยอดในเรื่องต่างๆของแฟนพันธุ์แท้ ตลอดระยะเวลา 8 ปีที่ออกอากาศ ในตอน แฟนพันธุ์แท้ 444 อีก 2 เทปต่อมา ก่อนที่แฟนพันธุ์แท้จะยุติออกอากาศชั่วคราวเป็นเวลา 2 ปี เนื่องจากช่อง 5 ได้ยกเลิกสัญญากับรายการ11