hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
โคลงหริภุญชัย
โคลงหริภุญชัย' เดิมแต่งเป็นโคลงไทยเหนือ ต่อมามีผู้ถอดเป็นโคลงสี่สุภาพ สันนิษฐานว่ามีผู้แต่งคนหนึ่ง อาจชื่อหนานเจา เพราะพระยาราชสัมภารากร(เลื่อน สุรนันทน์) เขียนไว่ในฉบับคัดลอกว่า "น่าต้น โคลงหริภุญชัย เปนนิราศไปไหว้พระสุเทพ หนานเจาแต่ง แปรตามโวหาร ความเหน" แต่งไว้เป็นภาษาไทยเหนือ ต่อมามีผู้ถอดความออกเป็นภาษาไทยกลางอีกต่อหนึ่ง ผู้แต่งมีความมุ่งหมายเพื่อบรรยายความรู้สึกที่ต้องจากหญิงที่รักไปนมัสการพระธาตุหริภุญชัย ส่วนผู้ถอดโคลงนี้เป็นภาษาไทยกลางแต่ไม่ปรากฏชื่อคงมีความประสงค์เพื่อเฉลิมพระเกียรติกษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่องค์ใดองค์หนึ่ง
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงสันนิษฐานไว้ว่า อาจแต่งประมาณ พ.ศ. 2180 หรือก่อนหน้านั้นขึ้นไป ซึ่งเป็นระยะเวลาที่พระพุทธสิหิงค์ยังประดิษฐานอยู่ที่เชียงใหม่ราวรัชกาลสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง และกวีทางใต้คงนำมาดัดแปลงราวรัชกาลสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ศาสตราจารย์ประเสริฐ ณ นคร ได้ศึกษาโคลงเรื่องนี้ โดยเทียบกับต้นฉบับภาษาไทยเหนือที่เชียงใหม่และลงความเห็นว่าน่าจะแต่งขึ้นใน พ.ศ. 2060 ตรงกับรัชกาลสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 ซึ่งเป็นเวลาที่พระแก้วมรกตยังอยู่ทีเจดีย์หลวงเชียงใหม่ เนื่องจากนิราศเรื่องนี้กล่าวถึงพระแก้วมรกตด้วย๛
เริ่มบทบูชาพระรัตนตรัย บอกวันเวลาที่แต่ง แล้วกล่าวถึงการที่ต้องจากนางที่เชียงใหม่ไปบูชาพระธาตุหริภุญชัยที่เมืองหริภุญชัย (ลำพูน) ก่อนออกเดินทางได้นมัสการลาพระพุทธสิหิงค์ ขอพรพระมังราชหรือพระมังรายซึ่งสถิต ณ ศาลเทพารักษ์ นมัสการลาพระแก้วมรกต เมื่อเดินทางพบสิ่งใดหรือตำบลใดก็พรรณนาคร่ำครวญรำพันรักไปตลอดทางจนถึงเมืองหริภุญชัย ได้นมัสการพระธาตุสมความตั้งใจ บรรยายพระธาตุ งานสมโภชพระธาตุ ตอนสุดท้ายลาพระธาตุกลับเชียงใหม่
โคลงเรื่องนี้มีลักษณะเป็นการพรรณนาความอาลัยรักเกี่ยวโยงกับเหตุการณ์ สถานที่ และสภาพภูมิประเทศ ซึ่งผู้แต่งได้ประสบและนำพฤติการณ์ในชีวิตของตนไปเปรียบเทียบกับบุคคลในวรรคดีอื่น ๆ การใช้ถ้อยคำไพเราะ มีภาษาไทยเหนือปะปนอยู่มาก
นอกจากนี้ วรรณคดีเรื่องนี้ยังเป็นหลักฐานยืนยันถึงที่ตั้งปูชนียสถาน และโบราณวัตถุที่เชียงใหม่ และลำพูน เช่น พระพุทธสิหิงค์ พระแก้วมรกต ที่วัดกุฎาราม (เจดีย์หลวง) ประตูเชียงใหม่และเวียงกุมกาม (เมืองเก่าระหว่างเชียงใหม่กับลำพูน) วัดพระธาตุหริภุญชัย กล่าวถึงความเจริญทางพุทธศาสนาและวรรณคดีเรื่องอื่น ๆ เช่น สุธนู สมุทรโฆษ รามเกียรติ์ พระรถเมรี ท้าวบารสกับนางอุษา เป็นต้น
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ได้ทรงอธิบายเกี่ยวกับความสำคัญของโคลงหริภุญชัยไว้ในฉบับพิมพ์ พ.ศ. 2467 ว่า อาจเป็นต้นแบบอย่างของนิราศที่แต่งเป็นโคลงและกลอนกันในกรุงศรีอยุธยา ตลอดมาจนกรุงรัตนโกสินทร์ ถ้ามิได้เป็นแบบอย่างก็เป็นนิราศชั้นเก่าที่สุด
แพทย์
แพทย์ () หรือภาษาพูดว่า "หมอ" ในบางพื้นที่ตามชนบท อาจเรียกแพทย์ว่า "หมอใหญ่" เพื่อกันสับสนกับพยาบาลหรือเจ้าหน้าที่อื่นในทางด้านสาธารณสุข แพทย์มีหน้าที่ ซักถามประวัติ ตรวจร่างกาย และส่งตรวจวินิจฉัยเพิ่มเติม เพื่อสั่งการรักษาหรือให้การรักษาโรค ส่งเสริมฟื้นฟูสุขภาพ ให้แก่ผู้ป่วย ร่วมกับบุคลากรด้านสุขภาพอื่น ๆ
กษัตริยานุสรณ์
กษัตริยานุสรณ์ เป็นพระราชนิพนธ์ร้อยกรอง ซึ่งสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีทรงพระราชนิพนธ์ขึ้นเมื่อ พ.ศ. ๒๕๑๖ ขณะทรงศึกษาอยู่ที่โรงเรียนจิตรลดา เพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก โดยใช้เค้าโครงจากเรื่อง ไทยรบพม่า พระนิพนธ์ในสมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ
กษัตริยานุสรณ์ ประกอบด้วยร่าย และต่อด้วยโคลงสี่สุภาพจำนวน ๓๐ บทร้อยเรียงต่อกัน ตั้งชื่อว่า กษัตริยานุสรณ์ โดยอาจารย์กำชัย ทองหล่อ
สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงนำพระราชนิพนธ์กษัตริยานุสรณ์ ขึ้นทูลเกล้าฯ ถวายสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ เนื่องในวันเฉลิมพระชนมพรรษา สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ โปรดเกล้าฯ ให้หม่อมหลวงพวงร้อย อภัยวงศ์ ประพันธ์ทำนองเพลงเพื่อประกอบท่อนหนึ่งของโคลง ใช้ชื่อว่า เพลงดุจบิดามารดร
สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงอธิบายไว้ในคำนำของหนังสือกษัตริยานุสรณ์ว่า
เลย์
เลย์ () เป็นชื่อผลิตภัณฑ์ขนมขบเคี้ยว มันฝรั่งทอดกรอบ ของบริษัทฟริโต-เลย่ ประเทศสหรัฐอเมริกา สำหรับในประเทศไทย มีบริษัท เป๊ปซี่-โคล่า (ไทย) เทรดดิ้ง จำกัด (ฟริโต - เลย์) เป็นผู้ผลิตและตัวแทนจำหน่าย ซึ่งนับเป็นผู้นำในตลาดขนมขบเคี้ยวของประเทศไทย โดยมีส่วนแบ่งทางการตลาดถึง 70% มีฐานการผลิตอยู่ที่ เลขที่99/9-10 ถนนซุปเปอร์ไฮเวย์เชียงใหม่-ลำปาง หมู่ที่11 ตำบลอุโมงค์ อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน 51150 (ข้อมูลเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548)
นาย เฮอร์แมน เลย์ เริ่มทำธุรกิจมันฝรั่งแผ่นทอดกรอบที่เมืองแนชวิลล์ รัฐเทสเนสซี ในปี 1961 ดูลิน และ เลย์ ได้ตกลงที่จะร่วมกิจการระหว่างธุรกิจของพวกเขาเพื่อจัดตั้ง บริษัท Frito – Lay
ต่อมาหน่วย ธุรกิจ Frito-Lay North America ทำรายได้รวม 29 % ของรายได้ทั้งหมดของ PepsiCo และเป็น 36% ของกำไรบริษัท มีส่วนแบ่งการตลาด 70% ของธุรกิจขนมขบเคี้ยวในอเมริกาแต่ในระยะหลังมียอดการจำหน่ายที่ลดลงธุรกิจ เครื่องดื่มอัดลมของเป๊ปซี่ เล็งเห็น แนวโน้มหลักของธุรกิจนี้คือ การหันมาให้ความสำคัญกับคุณค่าของขนมขบเคี้ยวที่เพิ่มมากขึ้น โดยเชื่อว่าเป็นการรางวัลกับตัวเองด้วยของกินที่มีคุณค่าและมีรสชาติดีผู้ ผลิตหลายรายมีการพัฒนารสชาติใหม่ ขึ้นมาโดยใช้น้ำมันที่ดีต่อสุขภาพ มากขึ้น มีการปรับรสชาติให้ตรงกับความต้องการของผู้บริโภค มีการจัดทำ package ที่มีขนาดเล็กลงเพื่อให้คำนึงถึงปริมาณที่คนบริโภคมากขึ้นเพื่อหลีกเลี่ยง การกินในปริมาณที่มากเกินไปและยังสามารถพกพาได้สะดวกมากยิ่งขึ้น Frito-Lay เป็นขนมที่ครองตลาดได้มากที่สุดในอเมริกาที่วางจำหน่ายของอุปโภคสะดวกซื้อ โดยอาหารกึ่งสำเร็จรูปบรรจุห่อเพื่อให้รับประทานได้สะดวก และใช้เวลาเตรียมเพียงเล็กน้อย รวมไปถึง ขนมขบเคี้ยวที่มีรสเค็ม และหวาน เช่น มันฝรั่งทอด เพรซเซิ้ล ข้าวโพดคั่ว แครกเกอร์ ถั่ว ธัญพืช คุ้กกี้ เป็นต้น
ในปี 2008 มีการปรับปรุงประสิทธิภาพขนมขบเคี้ยวให้ดีต่อสุขภาพ เป็นการริเริ่มกลยุทธ์ใหม่ให้เป็นกลยุทธ์หลัก โดยพยายามลดส่วนประกอบที่เป็นไขมันออกจากขนมทั้งหมดของบริษัท เช่น Frito-Lay, Ruffles, Cheetos, Toritos, Doritos และมีความพยายามที่จะมองหานวัตกรรมใหม่ๆ ที่จะทำให้ขนมขบเคี้ยวให้ดีต่อสุขภาพมากขึ้น โดยเปิดตัวมันฝรั่งทอด Lay’s รสคลาสสิกที่ทอดด้วยน้ำมันดอกทานตะวัน และยังคงรักษารสชาดเดิมไว้ได้แต่สามารถลดไขมันชนิดอิ่มตัวลงได้ถึง 50%
คมชัดลึก อวอร์ด
คมชัดลึก อวอร์ด เป็นรางวัลที่มอบให้กับบุคคลในวงการบันเทิงไทย ใน 4 สาขา คือ ละครโทรทัศน์ ภาพยนตร์ เพลงไทยสากล และเพลงลูกทุ่ง จัดโดย ฝ่ายข่าวบันเทิง หนังสือพิมพ์คมชัดลึก มีพิธีมอบรางวัลเป็นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2547 จนถึงปัจจุบัน
เฉพาะ "นักแสดงนำ, นักแสดงสมทบ"
เฉพาะ "นักแสดงนำ, นักแสดงสมทบ"
ฮาร์ลีย์-เดวิดสัน
ฮาร์ลีย์-เดวิดสัน () รู้จักกันดีในชื่อ ฮาร์ลียส์ (Harleys) หรือในเมืองไทยนิยมเรียกกันว่า ฮาร์เล่ย์ เป็นบริษัทผลิตรถจักรยานยนต์ จากสหรัฐอเมริกา มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ มิลวอกี รัฐวิสคอนซิน ซึ่งฮาร์ลีย์-เดวิดสันนี้ เป็นหนึ่งในสองบริษัทผลิตมอร์เตอร์ไซค์ที่ยังคงดำเนินการอยู่ (อีกบริษัทคือ วิกตอรี) ลักษณะเด่นของรถของบริษัทนี้ คือเป็นรถที่มีลักษณะใหญ่ การออกแบบเฉพาะตัวและเสียงเครื่องยนต์ที่แตกต่าง
ฮาร์ลีย์-เดวิดสัน เริ่มต้นในปี ค.ศ. 1903 จาก วิลเลียม เอส. ฮาร์ลีย์ และ อาร์เธอร์ เดวิดสัน โดยก่อนหน้านี้ในปี 1901 ฮาร์ลีย์ได้เริ่มวางแผนในการนำเครื่อง 116 ซีซี มาใช้กับโครงจักรยาน และหลังจากนั้น ในปี 1906 ทั้งคู่ได้ตั้งโรงงานขึ้น โดยถัดมาอีกหนึ่งปีหลังจากที่ ฮาร์ลีย์ได้จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยวิสคอนซิน แมดิสัน เขาก็ได้ขยายโรงงานเพิ่ม
ในปี ค.ศ. 2017 ฮาร์ลีย์-เดวิดสันได้ประกาศแผนสร้างโรงงานในประเทศไทยเพื่อรองรับตลาดเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ อย่างไรก็ตาม แผนดังกล่าวได้ถูกปรับให้มีขนาดใหญ่ขึ้นในปี 2018 ฮาร์ลีย์-เดวิดสันประกาศแผนยุบโรงงานที่เมืองแคนซัสซิตี และแทนที่ด้วยกำลังการผลิตในประเทศไทย ซึ่งภายในปี 2027 รถจักรยานยนต์ฮาร์ลีย์ราวกึ่งหนึ่งของทั้งโลกจะถูกผลิตจากโรงงานในประเทศไทย และอีกกึ่งหนึ่งจะถูกผลิตขึ้นจากโรงงานที่เหลืออยู่ในสหรัฐและในประเทศอินเดีย
http://www.t-cycle52.com/ จำหน่ายในไทย
http://www.aasharleybangkok.com/
โรงเรียนตะละภัฏศึกษา
โรงเรียนตะละภัฏศึกษา เป็นโรงเรียนที่ตั้งอยู่ที่ เลขที่ 63 ถนนแพร่งนรา แขวงศาลเจ้าพ่อเสือ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร เป็นตำหนักไม้เก่าหลังเล็ก 2 ชั้น เดิมเคยใช้เป็นโรงละครปรีดาลัย โรงละครที่จัดแสดงละครร้องโดย พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรวรรณากร กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ ซึ่งได้รับความนิยมอย่างยิ่งในรัสมัยรัชกาลที่ 6 และรัชกาลที่ 7 มีบทละครที่ทรงประพันธ์เสร็จ ณ ที่นี่หลายเรื่อง รวมถึงเปิดแสดงด้วย เช่น "สาวเครือฟ้า" ที่ดัดแปลงมาจากบทอุปรากรเรื่อง "Madame Butterfly" ของคีตกวีชาวอิตาลี จาโกโม ปุชชีนี หรือ "อีนากพระโขนง" ที่ต่อเติมมาจากตำนานเมืองอันโด่งดังของแม่นากพระโขนง (สำหรับเรื่องนี้เมื่อทรงประพันธ์ ทรงใช้นามแฝงว่า "หมากพญา") ที่ประสบความสำเร็จอย่างมากเมื่อจัดแสดง ถึงกับมีการแสดงซ้ำต่อเนื่องกันถึง 24 คืน เป็นต้น
โดยแต่เดิมโรงละครปรีดาลัย เป็นพื้นที่ส่วนหนึ่งของวังวรวรรณ วังที่ประทับของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรวรรณากร กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ พื้นที่ส่วนใหญ่ของวังวรวรรณ ถูกเวนคืนเพื่อนำพื้นที่มาสร้างเป็นถนน และอาคารพาณิชย์ตั้งแต่รัชสมัยรัชกาลที่ 5 ซึ่งปัจจุบันนี้คือ ถนนแพร่งนรา คงเหลือแต่อาคารโรงเรียนตะละภัฏศึกษา
ประวัติของโรงเรียนตะละภัฏศึกษา เริ่มต้นหลังจากพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรวรรณากร กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ ได้ปลีกวิเวกไปใช้พระชนม์ชีพบั้นปลายที่อำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี จนกระทั่งสิ้นพระชนม์ที่นั่น เมื่อปี พ.ศ. 2474 ที่นี่ก็ถูกปล่อยทิ้งร้างระยะหนึ่ง จนกระทั่งขุนสงขลานครินทร์ อดีตมหาดเล็กในวังสระปทุม ได้รับประทานสถานที่แห่งนี้จากสมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า เพื่อให้แก่ครอบครัวตะละภัฏของขุนสงขลานครินทร์ และเริ่มเปิดเป็นโรงเรียนจากการรับลูกหลานของข้าราชการและประชาชนทั่วไปในย่านนี้มาเรียน โดยได้แบ่งเนื้อที่ออกเป็น 2 ส่วน ส่วนแรกยังคงลักษณะตึกเดิมของโรงเรียน โดยสร้างเป็นชั้นลอยโครงไม้เพิ่มต่อ มีบันไดเวียนเหล็ก เชื่อมเป็นทางขึ้นไปสู่ห้องชั้นลอย อีกส่วนหนึ่ง ปรับให้เป็นอาคารสมัยใหม่ขนาดย่อม ใช้เป็นสำนักทนายความ คือ สำนักงานตะละภัฏทนายความ
ตัวอาคารถูกสร้างขึ้นราว พ.ศ. 2420–30 ตรงกับรัชสมัยรัชกาลที่ 5 มีความสวยงามด้วยสถาปัตยกรรมแบบนีโอคลาสสิคปนตะวันออก (จีน-โปรตุเกส) มีระเบียงไม้ฉลุลายขนมปังขิงเรียงรายตามเชิงชายคาโดยรอบ
โรงเรียนตะละภัฏศึกษา ปิดกิจการลงเมื่อปี พ.ศ. 2538 ต่อมาสำนักงานตะละภัฏทนายความก็ได้ย้ายออกไปอยู่ที่อื่น ที่นี่จึงถูกปล่อยร้าง เพื่อรอวันบูรณะฟื้นฟู และอยู่ในการดูแลของสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ รวมถึงได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานแห่งหนึ่งของกรุงเทพมหานคร
อุสมาน ศรแดง
อุสมาน ศรแดง เป็นชาวกรุงเทพฯ นับถือศาสนาอิสลาม เกิดเมื่อ พ.ศ. 2474 อาชีพเดิมเป็นเด็กเลี้ยงแพะอยู่ที่คลองสาทร ได้รับความอุปการะจาก เด๊ท มิโรซา หัวหน้าคณะศรแดงที่เป็นมุสลิมด้วยกันให้เข้ามาฝึกมวยไทย
อุสมานขึ้นชกครั้งแรกเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2489 ที่เวทีราชดำเนิน ชกชนะรวดจนได้แชมป์มวยรอบรุ่น "6 ดาวทอง" กลายเป็นนักมวยดังในสมัยนั้น เมื่อเริ่มมีชื่อเสียง อุสมานหลงระเริง ใช้เวลาไปกับการเที่ยวเตร่และตระเวนร้องเพลงประกอบภาพยนตร์ จนชกแพ้น็อค วีระศักดิ์ ลูกสุรินทร์ แบบหมดฟอร์ม ทำให้อุสมานเสียใจจนหนีออกจากค่าย
อุสมานออกเที่ยวเตร่จนเป็นข่าวว่าไปมีเรื่องกับนักเลงแถวบางลำภู ในที่สุด เมื่อเงินหมดจึงกลับมาเข้าค่ายซ้อมอีกครั้ง ชกแก้มือ ชนะวีระศักดิ์ ลูกสุรินทร์ได้สำเร็จ อย่างไรก็ตาม อุสมานยังหนีวงจรเดิมไม่พ้น คือชกชนะได้เงินมาก ก็จะออกไปเที่ยวเตร่ ไม่สนใจฝึกซ้อม พอเงินหมดจึงกลับมาซ้อมใหม่ ขึ้นชกจนโด่งดังแล้วก็กลับไปเป็นแบบเดิมอีก
ต่อมา อุสมานหันมาชกมวยสากล ชนะคะแนน ฮาชิโร ทัตสุมิ อดีตแชมป์ OPBF ชาวญี่ปุ่น ทวิช จาติกวณิชย์ จึงพาไปชกที่สิงคโปร์และญี่ปุ่น ชกดีแต่ช่วงแรกๆ พอนานไปก็เป็นแบบเดิมคือหนีค่ายซ้อมจนแพ้ อุสมานกลับมาชกมวยไทยอีกระยะก็ห่างหายจากสังเวียนไป
พ.ศ. 2491 อุสมานไปก่อคดีวิวาทที่โรงฝิ่น จึงเป็นที่รู้กันว่าอุสมานติดฝิ่นอีกอย่างหนึ่ง เขาฝืนสังขารกลับมาชกอีกเมื่อ พ.ศ. 2501 แต่ไม่สำเร็จ หลังจากนั้นไม่นาน ถูกจับด้วยคดีเฮโรอีน ติดคุก 4 ปี เมื่อพ้นโทษ พยายามกลับมาชกอีกแต่ไม่สำเร็จอีกเช่นเคย จนต้องเลิกชกมวยไปโดยปริยาย ต่อมา พ.ศ. 2506 อุสมานถูกจับด้วยคดีเสพเฮโรอีนอีกครั้ง ถูกศาลตัดสินจำคุก เขาเสียชีวิตด้วยอาการลงแดงเนื่องจากติดเฮโรอีนอย่างหนัก เมื่อ พ.ศ. 2507 ขณะยังอยูในคุก รวมอายุได้ 33 ปี
ทัมโปะโปะ
ทัมโปะโปะ () คือ กลุ่มนักร้องย่อยอย่างเป็นทางการกลุ่มแรกของกลุ่มมอร์นิงมุซุเมะ แนวเพลงหลักของกลุ่มย่อยกลุ่มนี้ ส่วนใหญ่จะเป็นเพลงที่มีจังหวะช้าและมีเนื้อหาเป็นผู้ใหญ่ แต่ก็ได้รับการเปลี่ยนแปลงไปบ้างในช่วงท้าย ๆ ก่อนที่กลุ่มจะยุบตัวลงไป
ทัมโปะโปะ เริ่มก่อตั้งขึ้นเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2542 ด้วยนักร้องที่เป็นสมาชิกจำนวนสามคน ซึ่งได้แก่ อายะ อิชิงูโระ, คาโอริ อีดะ และมาริ ยางูจิ
หลังจากที่ก่อตั้งกลุ่มได้ไม่นาน พวกเธอก็สร้างผลงานเพลงซิงเกิลแรกออกมาโดยใช้ชื่อว่า "ลาสท์คิส" เพื่อนำไปใช้ประกอบอะนิเมะเรื่อง "มาจุตสึชิ ออร์เฟน (จอมขมังเวทย์ออร์เฟน)" โดยภาพลักษณ์แรกของกลุ่มที่ติดมากลับเพลงเพลงนี้จะเป็นภาพลักษณ์แบบกลุ่มนักร้องเซ็กซี่ ซึ่งพวกเธอก็ดำรงภาพลักษณ์นี้เอาไว้ในเพลงซิงเกิลที่สองและอัลบั้มชุดแรกด้วย แต่อย่างไรก็ตาม เมื่อพวกเธอได้สร้างผลงานเพลง "ทัมโปะโปะ" ออกมา ภาพลักษณ์ของพวกเธอก็เปลี่ยนไป จากที่เคยเซ็กซี่ก็กลายเป็นผู้หญิงสดใสมากกว่าเดิม แต่ภาพลักษณ์ดังกล่าวนี้ก็ไม่ได้รับความนิยมเท่ากับภาพลักษณ์เดิมเท่าไรนัก
พอมาถึงผลงานเพลงซิงเกิลที่สี่ อายะ อิชิงูโระ ก็ได้ ‘สำเร็จการศึกษา’ ออกจากกลุ่มมอร์นิงมุซุเมะและทัมโปะโปะไป ทำให้คอนเสิร์ต "เจเนอเรชัน 1.5 ทัมโปะโปะ" เหลือสมาชิกที่ขึ้นแสดงเพียงสองคนเท่านั้น
ต่อมาในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2543 ทัมโปะโปะได้เพิ่มสมาชิกรุ่นที่ 4 ของกลุ่มมอร์นิงมุซุเมะเข้าไปอีกสองคน ได้แก่ ริกะ อิชิกาวะ และไอ คาโงะ ทำให้สมาชิกรวมทั้งหมดของกลุ่มเพิ่มจากสองกลายเป็นสี่ทันที หลังจากนั้นมา แนวเพลงประจำของกลุ่มนี้ก็เริ่มเปลี่ยนแปลงไป โดยเฉพาะเมื่อกลุ่มได้ออกผลงานเพลง "โอโตเมะ พัสตะนิคันโดว" มา แนวของเพลงนี้มก็เปลี่ยนจากแนวผู้ใหญ่ไปเป็นแนววัยรุ่นสดใสคล้ายคลึงกับเพลงส่วนใหญ่ของมอร์นิงมุซุเมะมากขึ้น พวกเธอยังคงใช้แนวเพลงเช่นนี้ต่อในเพลงซิงเกิลถัดมา (ซึ่งได้รับความนิยมมากจนติดอันดับที่หนึ่งของชาร์ทโอริคอน) และในอัลบั้มที่สอง (ซึ่งเป็นอัลบั้มสุดท้ายของกลุ่ม) ด้วย
ในวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2545 ถือได้ว่าเป็นวันที่มีการปฏิรูปกลุ่มทัมโปะโปะครั้งใหญ่ที่สุดก็ว่าได้ โดยในวันนี้ คาโอริ อีดะ, มาริ ยางูจิ และไอ คาโงะ ได้ ‘สำเร็จการศึกษา’ จากกลุ่มไป และได้นำเอาอาซามิ คนโนะ และริสะ นีงากิ ที่เป็นสมาชิกรุ่นที่ 5 ของมอร์นิงมุซุเมะ บวกกับอายูมิ ชิบาตะ จากกลุ่มเมลอน คิเน็มบิ มาเสริมแทน
กลุ่มทัมโปะโปะยุคหลังการปฏิรูปกลุ่มนี้ได้มีโอกาสสร้างเพลงซิงเกิลออกมาเพียงเพลงเดียว ก่อนที่จะเข้าสู่สภาวะชะงักงันอย่างไร้กำหนด และเป็นอันต้องยุติการทำงานของกลุ่มไปในที่สุด
อินทรี (แก้ความกำกวม)
อินทรี อาจหมายถึง
นอกจากนี้ยังมี
О
O หรือ On (О, о) เป็นอักษรซีริลลิกตัวหนึ่ง ใช้แทนเสียงสระ // (โอ) หลังพยัญชนะเสียงหนัก หรือเสียง // (อะ) เมื่อมีการลดเสียงสระในภาษารัสเซีย อักษรนี้มีพัฒนาการมาจากอักษรกรีก โอไมครอน มีชื่อเดิมคือ "onǔ" ซึ่งมีความหมายว่า "เขา" หรือ "สิ่งนั้น" ในภาษาเชิร์ชสลาโวนิกยุคเก่า แต่ไม่มีค่าของเลขซีริลลิก
П
Pe (П, п) เป็นอักษรซีริลลิกตัวหนึ่ง ใช้แทนเสียงพยัญชนะ // เหมือน ป ในภาษาไทย เว้นแต่เมื่ออยู่หน้าสระที่ออกเสียงเลื่อนขึ้นไปเพดานแข็ง อักษรนี้จะออกเสียงเป็น // อักษรนี้มีพัฒนาการมาจากอักษรกรีก พาย มีชื่อเดิมว่า "pokoi" และมีค่าของเลขซีริลลิกเท่ากับ 100
ลักษณะของ П มีรูปร่างคล้ายกับสี่เหลี่ยมที่ไม่มีขีดด้านล่าง และอย่าสับสนกับ El (Л, л) ที่เส้นทางด้านซ้ายโค้งงอ อักษรตัวนี้มีรูปร่างเหมือนกับ พาย อย่างมาก ทั้งตัวเล็กและตัวใหญ่
โท้
โท้ () บางครั้งก็ถูกเรียกว่า แกว, มอน, โฮ,ไทปูง บ้าง และเป็นกลุ่มชนที่จีนเรียกว่า "ตูเยน" เป็นกลุ่มชนที่เดิมมีจำนวนมากที่สุดใน เขตปกครองตนเองกวางสีจ้วง ยิ่งเป็นกวางสีตอนใต้ มีจำนวนถึงร้อยละ 90 ของประชากรทั้งหมด ส่วนคำว่า "โท้" นั้น แปลว่า ดิน เนื่องจากชาวโท้สันทัดในการทำเกษตร
โท้ ซึ่งอยู่ทางใต้ลำน้ำแคร์ (ซงเกี๋ยม)ซึ่งอยู่ภายใต้ญวนโดยเฉพาะ (ส่วนทางตอนเหนือ เรียกตัวเองว่า "ไท") ซึ่งเดิมสองกลุ่มชนนี้เป็นพวกเดียวกันมาแต่เดิม มีลักษณะสำคัญที่เหมือนๆกัน แต่ต่อมาผิดแผกไปเพราะได้รับอิทธิพลของผู้ปกครอง โท้กับไทเป็นเครือญาติใกล้ชิดกัน แต่มีความแตกต่างที่พอจะและเห็นได้ ในขนบธรรมเนียมประเพณี เครื่องแต่งกาย และการครองชีพ ความแตกต่างนี้เกิดจากต่างฝ่ายต่างห่างเหินกัน
ชาวโท้เป็นชาวไทที่ทำเกษตรกรรมเป็นหลัก อยู่บ้านที่มีเสาเรือนสูง มีเครื่องแต่งตัวสวยงามผิดกันกันญวน ซึ่งเคยเป็นเจ้านายมาแต่ก่อน
จอภาพพลาสมา
จอภาพพลาสมา () คือ จอภาพที่ประกอบขึ้นจากแผ่นแก้วสองชุดวางชิดกัน ช่องว่างนี้จะถูกแบ่งออกเป็นเซลล์แสงกว้าง 100-200 ไมครอน มีชั้นผนัง (rib) กั้นไว้ โดยใช้ขั้วไฟฟ้าในแนวกระจกคอยควบคุมตำแหน่งของเซลล์เหล่านั้น แต่ละเซลล์จะบรรจุก๊าซที่ผสมระหว่างก๊าซซีนอนและก๊าซเฉื่อยอื่นๆ กลไกการทำงานของจอภาพพลาสมา จะมีการเรืองแสงขึ้นเองเหมือนการทำงานของหลอดไฟฟลูออเรสเซนต์ กล่าวคือ ก๊าซในเซลล์เหล่านี้เมื่อถูกกระตุ้นด้วยแรงดันไฟฟ้าจะเกิดการไอออนไนซ์ขึ้นทำให้ก๊าซแตกประจุและปล่อยแสงอุลตราไวโอเล็ตออกมา สารเรื่องแสงจะดูดซับอุลตราไวโอเล็ตและสร้างสีที่มองเห็นได้ด้วยตา ทำให้เรามองเห็นเป็นภาพได้
หัวใจของเทคโนโลยีจอภาพพลาสมาจึงอยู่ที่พลาสมาทุกหน่วยที่มาประกอบ เซลล์แสงภายในแผ่นแก้วของจอภาพพลาสมา จะแยกอิสระแต่ทำงานร่วมกัน โดยมี Pure Vision Cell Size ที่อยู่ 0.286 X 0.808 มม.
ในจอภาพพลาสมาแบบสี ภาพจะถูกสร้างขึ้นจากจุดหลายๆ จุด แต่ละจุดเรียกว่า พิกเซล แต่ละพิกเซลจะประกอบขึ้นจากเซลล์สี 3 เซลล์คือ แดง เขียว น้ำเงิน ดังนั้นความแตกต่างพื้นฐานประการหนึ่งระหว่างจอภาพพลาสมากับ CRT เช่นโทรทัศน์ธรรมดาทั่วไป จึงอยู่ตรงที่ จอภาพพลาสมา (รวมทั้งจอภาพผลึกเหลว) จะดูค่าความละเอียดที่จำนวนพิกเซล ขณะที่ CRT จะดูที่ความเร็วในการสแกนภาพ
ยังมีความแตกต่างอีกหลายประการที่ทำให้จอภาพพลาสมาโดดเด่นกว่าจอภาพ CRT เช่น ขนาดที่สามารถผลิตได้ใหญ่กว่า ความละเอียดของคุณภาพสูงกว่า คุณภาพในแง่ต่างๆ ของภาพดีกว่า รวมไปถึงนำหนักที่เบากว่า และปลอดจากการรบกวนของสนามแม่เหล็ก เป็นต้น
ปัจจุบัน จอภาพพลาสมาสามารถผลิตได้ขนาดใหญ่ที่สุดในโลก 103 นิ้ว ส่งสัญญาณภาพด้วยระบบ Full High Definition แสดงภาพได้ 1080p ผลิตโดยบริษัท มัตสุซิตะ อิเล็คทริค อินดัสเตรียล จำกัด (Panasonic) ในประเทศญี่ปุ่น และยังเป็นโรงงานที่ผลิตจอภาพพลาสมา ที่ใหญ่ที่สุดในโลกอีกด้วย
บล็อกเกอร์
บล็อกเกอร์ () เป็นบริการบล็อกของกูเกิล ภายหลังจากทดลองให้บริการในช่วงระยะพัฒนา และลงทะเบียนได้โดยไม่ขึ้นอยู่กับกูเกิล หรือไม่จำเป็นต้องใช้จีเมลมาระยะหนึ่ง ปัจจุบันการใช้บริการบล็อกเกอร์จำเป็นต้องใช้จีเมล์ในการกรอกเป็นรหัสผ่าน และสิ้นสุดเบต้าเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2549
บล็อกเกอร์ คิดค้นขึ้นโดยไพรา แลบส์ (Pyra Labs) ในปี พ.ศ. 2542 ที่อยู่ของการลงทะเบียนจะอยู่ที่ blogger.com เมื่อลงทะเบียนแล้วจะบันทึกบล็อกในรูป blogname.blogspot.com
แมงปอ ชลธิชา
แมงปอ ชลธิชา เป็นนักร้องและนักแสดงหญิงชาวไทย ที่ประสบความสำเร็จจนมีชื่อเสียงจากผลงานเพลงลูกทุ่งในค่ายนพพร ซิลเวอร์โกลด์และอาร์สยาม โดยเพลงที่มีชื่อเสียงโด่งดังเป็นจำนวนมาก อาทิ สาวนครชัยศรี , หนูกลัวตุ๊กแก , ตามหาสมชาย , คอยรักหนุ่มตังเก , คำเตือนของแม่ ,นางสาวแนนซี่ ,หนูอยากโดนอุ้ม , สมชายเปลี่ยนไป , รักเก้อเพราะก้อนอิฐ , แม่ครัวหัวไข่ , รอรักหนุ่ม อ.บ.ต. , สาวลูกทุ่ง , ท้ารัก , ชอบคนมีตังค์ , จอนห์นี่ที่รัก , โอ้โฮ้บางกอก , นักรบนิรนาม , เซ็นใบหย่า และ เปิดใจ เป็นต้น ทุกครั้งบนเวทีคอนเสิร์ต การแสดงสดแมงปอ ชลธิชา ถือว่าเป็นการแสดงสดที่ สนุก และอลังการเต็มเวทีไปหมด จนแฟนๆเรียกเธอว่า ราชินีเพลงโชว์
แมงปอ ชลธิชา มีชื่อจริงว่า พิมพ์พัชชา ทองแดง เกิดเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2526 ที่จังหวัดขอนแก่น เป็นบุตรคนโตของนายขวัญชัย ทองแดง และนางพิศมัย ทองแดง และมีน้องชายอีก 1 คน และจบการศึกษาระดับอนุปริญญาจาก คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง แมงปอ ชลธิชา เข้าสู่วงการบันเทิง โดยการแสดงละครโทรทัศน์เรื่อง "นางเอกหลังบ้าน" ทางช่อง 7ในปีพ.ศ. 2542 ใช้ชื่อในการแสดงว่า ชลธิชา เสงี่ยมลักษณ์ จนเธอได้พบกับ น้อย โพธิ์งาม จึงถูกชักชวนเข้าสู่วงการเพลงลูกทุ่งในค่าย นพพร ซิลเวอร์โกลด์
แมงปอ ชลธิชา เคยสมรสกับ อนุทัศน์ ศรีสวัสดิ์ (ไอซ์) อย่างเงียบๆ ที่สตูดิโอนพพรซิลเวอร์โกลด์ เมื่อ วันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2551 ก่อนจะแยกทางกันอยู่ ในปี พ.ศ. 2553 แต่ในต้นปี พ.ศ. 2560 ได้ประกาศผ่านเฟซบุกส่วนตัวว่า ได้ทั้งครรภ์แล้วกับแฟนหนุ่มที่อยู่กินกันมา 2 ปี คือ ปิยะพงษ์ จำปาเฟื่อง (บิ๊ก) โดยไม่คิดจะจัดงานวิวาห์กันเพราะต้องการจะเก็บเงินไว้ให้ลูก
อร อรดี
อร อรดี มีชื่อจริงว่า อรดี ขอญวนกลาง มีชื่อเล่นว่า อร เกิดเมื่อวันพุธที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2531 ที่จังหวัดสระบุรี เดิมมีชื่อว่าวนิดา ขอญวนกลาง หรือชื่อเล่นว่ายุ้ย เป็นบุตรของนายสิงห์ทอง ขอญวนกลาง และนางสมนึก ขอญวนกลาง มีพี่น้อง 2 คน โดยเธอเป็นบุตรคนโต มีฉายาว่า มนต์เสียงลูกแม่ค้าปาท่องโก๋ ชื่อ อร อรดี เป็นการตั้งให้โดย พนม นพพร นักร้องลูกทุ่งชื่อดัง และผู้บริหารค่ายเพลง นพพร ซิลเวอร์โกลด์ อร อรดี จบการศึกษาจากวิทยาลัยเทคโนโลยีละโว้ และจบการศึกษาระดับปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี จ.ลพบุรี ชั้นปีที่ 1 (พ.ศ. 2550)
คณะนิเทศศาสตร์ น้ำหนัก 48 กก. ส่วนสูง 164 ซม. ig : orn_ornradee
ยูพีเอส
ยูพีเอส (United Parcel Service - UPS) เป็น บริษัท ขนส่งสินค้า และไปรษณีย์เอกชน ที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐอเมริกาและได้มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในการรับส่งพัสดุภัณฑ์ มีการส่งพัสดุภัณฑ์ มากว่า 14 ล้านชิ้นต่อวัน ทั่วโลก
ยูพีเอสก่อตั้งเมื่อ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2450 ที่เมืองซีแอทเทิล ในรัฐวอชิงตัน ปัจจุบันได้ย้ายสำนักงานใหญ่อยู่ที่แอตแลนตา ในรัฐจอร์เจีย
สำหรับในประเทศไทย สำนักงานใหญ่ ตั้งอยู่ที่ ซอยสุขุมวิท 44/1 มีบริษัท ในเครือสำหรับสุ่งพัสดุขนาดใหญ่กว่าหรือมีน้ำหนักมาก คือ UPS-SCS services(Thailand) limited สำนักงานใหญ่อยู่ที่ สี่แยก คลองตัน และบริษัท ร่วมบริการ คือ Mail Boxes Etc. ซี่งมีสาขาบริการอยู่ตามห้างสรรพสินค้าและ แหล่งชุมชนทั่วไป
ในเดือน พฤษภาคม 2551 ยูพีเอส ได้เข้าควบรวมกิจการการขนส่งภายในประเทศ กับ ดีเอชแอล (DHL Express U.S.) เพื่อขยายการขนส่งทางอากาศ ของ ยูพีเอส ภายในประเทศสหรัฐอเมริกา
เพื่อขยายบริการโลจิสติกให้เข้าถึงกลุ่มลูกค้ามากขึ้น
ขอรับบริการ ที่ 02 762 3300
ถ้ำลัสโก
ถ้ำลัสโก () ตั้งอยู่บริเวณหุบเขาทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศฝรั่งเศส ภายในถ้ำมีภาพวาดยุดหิน มีอายุตั้งแต่ 15,000 ก่อนคริสต์ศักราช มีภาพวาดรูปสัตว์ต่าง ๆ เช่นภาพฝูงกวาง ภาพกระทิงดำขนาดใหญ่ และภาพวาดต่าง ๆ อีกประมาณ 2,000 ภาพ
ถนนวงแหวน
ถนนวงแหวน เป็นถนนหรือกลุ่มถนนที่เชื่อมต่อกันมาล้อมรอบเมือง นคร หรือประเทศ จุดประสงค์ที่พบมากสุดของถนนวงแหวน คือ ช่วยลดปริมาณการจราจรในใจกลางเมือง โดยมีถนนรอบเมืองที่ผู้ขับขี่สามารถผ่านเมืองนี้ไปได้โดยไม่ต้องติดอยู่ในใจกลางเมือง
ถนนเลี่ยงเมืองในประเทศไทย มีหลายสาย ในแต่ละจังหวัด ดูแลโดยกรมทางหลวง กรมทางหลวงชนบท และหน่วยงานท้องถิ่น เช่น
พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์
พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ () หรือในชื่อทางการว่า the Grand Louvre เป็นพิพิธภัณฑ์ทางศิลปะตั้งอยู่ในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์เป็นพิพิธภัณฑ์ที่มีชื่อเสียงที่สุด เก่าแก่ที่สุด และใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลก ซึ่งได้เปิดให้สาธารณชนเข้าชมได้เมื่อปี พ.ศ. 2336 (ค.ศ. 1793) มีประวัติความเป็นมายาวนานตั้งแต่สมัยราชวงศ์กาเปเซียง ตัวอาคารเดิมเคยเป็นพระราชวังหลวง ซึ่งปัจจุบันเป็นสถานที่ที่จัดแสดงและเก็บรักษาผลงานทางศิลปะที่ทรงคุณค่าระดับโลกเป็นจำนวนมากกว่า 35,000 ชิ้น จากตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์จนถึงศตวรรษที่ 19 อย่างเช่น ภาพเขียนโมนาลิซา, The Virgin and Child with St. Anne, Madonna of the Rocks ผลงานของเลโอนาร์โด ดาวินชี หรือภาพ Venus de Milo ของอเล็กซานดรอสแห่งแอนทีออก ในปี พ.ศ. 2549 พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์มีผู้มาเยี่ยมชมเป็นจำนวน 8.3 ล้านคน ทำให้เป็นพิพิธภัณฑ์ที่มีผู้มาเยี่ยมชมมากที่สุดในโลก และยังเป็นสถานที่ที่มีนักท่องเที่ยวมาเยือนมากที่สุดในกรุงปารีส
พีระมิดแก้วของพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ออกแบบโดย ไอ. เอ็ม. เป สถาปนิกชาวจีน-อเมริกัน ก่อสร้างเสร็จสมบูรณ์เมื่อปีค.ศ.1988 โดยเป็นหนึ่งในโครงการที่ริเริ่มของประธานาธิบดีฟร็องซัว มีแตร็อง เพื่อใช้สอยเป็นทางเข้าหลักของพิพิธภัณฑ์ โดยผู้เข้าชมจะต้องเข้าผ่านล็อบบี้ใต้ดิน ที่อยู่ใต้ฐานพีระมิด โดยโครงการถัดไปคือพีระมิดกลับหัว หรือ The Inverse Pyramid () ซึ่งเป็นพีระมิดแก้วเช่นเดียวกัน ที่สามารถมองเห็นได้จากใต้ดิน โดยฐานพีระมิดจะอยู่บนพื้นผิวระดับถนน ซึ่งโครงการนี้เสร็จสมบูรณ์ในปีค.ศ.1993
พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ ถือเป็นหน่วยงานของรัฐบาลฝรั่งเศส โดยตั้งแต่ปีค.ศ.2003 ได้มีความพยายามทำการแปรรูปขึ้น โดยเฉพาะเมื่อมีการปรับลดงบประมาณสนับสนุนจากรัฐบาลจาก 75% เหลือเพียง 62% ในปีค.ศ.2006 โดยภาพยนตร์ชื่อดังจากนวนิยายเรื่อง ดาวินชี่โค้ด ของแดน บราวน์ พิพิภัณฑ์ได้รับเงินสนับสนุนค่าพื้นที่การถ่ายทำถึง 2.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐฯ และในปีค.ศ.2008 รัฐบาลฝรั่งเศสได้สนันสนุนงบประมาณทั้งหมด 180 ล้านเหรียญฯ จากงบประมาณที่ต้องการทั้งหมด 350 ล้านเหรียญฯ โดยส่วนต่างที่เหลือมาจากเงินบริจาค และค่าเข้าชม
Р
Er (Р, р) เป็นอักษรซีริลลิกตัวหนึ่ง มีพัฒนาการมาจากอักษรกรีก โร ซึ่งมีรูปร่างเหมือนอักษรตัวใหญ่ อีกทั้งยังเหมือนอักษรละติน P อีกด้วย อักษรนี้มีชื่อเดิมว่า "rǐci" และมีค่าของเลขซีริลลิกเท่ากับ 100
อักษรนี้ใช้แทนเสียง // เหมือน ร ในภาษาไทย (เสียงรัวลิ้น) และกลายเป็น // เมื่ออยู่หน้าสระที่ออกเสียงเลื่อนไปทางเพดานแข็ง การเขียนอักษรละติน R ซึ่งมีขีดเพิ่มขึ้นมาทางด้านล่าง เป็นการทำให้เกิดความแตกต่างกับอักษรละติน P ที่กำหนดโดยชาวโรมัน ซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับรูปร่างของอักษร Er
ภาษากรูวี
ภาษากรูวี (Groovy) เป็นภาษาโปรแกรมเชิงวัตถุสำหรับแพลตฟอร์มจาวาอันหนึ่ง นอกเหนือจากภาษาจาวา เราอาจมองกรูวีเป็นเหมือนภาษาสคริปต์สำหรับแพลตฟอร์มจาวาก็ได้ เนื่องจากมันมีคุณลักษณะหลายอย่างเหมือนกับภาษาสคริปต์อย่าง ไพทอน (Python) รูบี้ (Ruby) เพิร์ล (Perl) และ สมอลทอล์ค (Smalltalk). ในบางบริบท, เราจะใช้ชื่อ JSR 241 เพื่อเรียกภาษากรูวี
โปรแกรมที่เขียนด้วยภาษากรูวี จะถูกคอมไพล์ เป็นจาวาไบต์โค้ด ซึ่งสามารถใช้งานได้บนจาวาเวอร์ชวลแมชีน (JVM) ปกติ
ขณะนี้ภาษากรูวีกำลังอยู่ในช่วงของการทำให้เป็นมาตรฐาน. ภาษากรูวีรุ่น 1.0 ออกมาเมื่อ 2 มกราคม พ.ศ. 2550
ภาษากรูวีมีคุณลักษณะหลายประการที่ไม่พบในภาษาจาวามาตรฐาน:
ตัวอย่างต่อไปนี้จะเปรียบเทียบภาษากรูวีกับภาษาจาวา:
จาวามาตรฐาน (Java 5 และสูงกว่า)
Groovy
คุณลักษณะเด่นอันหนึ่งของกรูวีก็คือ การที่มันสนับสนุนภาษามาร์กอัป (markup language) อย่าง XML และ HTML จากในตัวมันเองเลย
คุณลักษณะนี้ทำให้การสร้างและใช้งานข้อมูลจากหลายแหล่ง เป็นไปได้ในวากยสัมพันธ์ของภาษาและวิธีการเขียนโปรแกรมที่เหมือนกัน ตัวอย่างเช่น:
โค้ด Groovy ต่อไปนี้ ...
... สร้างผลลัพธ์ XML:
รางวัลความสำเร็จสูงสุดด้านการพัฒนามนุษย์
รางวัลความสำเร็จสูงสุดด้านการพัฒนามนุษย์ () เป็นรางวัลเกียรติยศด้านการพัฒนาของโครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ โดยจะมอบแก่ National Human Development Report ที่มีผลงานดีเด่นทุก 2 ปี ซึ่งแบ่งไว้เป็น 6 ประเภท โดยรางวัลเกียรติยศที่ได้ทูลเกล้าฯ ถวายพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ เป็นความคิดริเริ่มของสำนักเลขาธิการสหประชาชาติ ซึ่งเป็นกรณีพิเศษที่มอบแก่บุคคลอันเป็นรางวัลประเภท Life-long achievement ที่ริเริ่มขึ้นใหม่ โดยพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ เป็นพระองค์แรกที่ได้รับรางวัลดังกล่าว
ตัวรางวัลเป็นรูปพานทรงกลมทำด้วยเงินบริสุทธิ์ ด้านในของพานขัดมันผิวเรียบ ส่วนด้านนอกผิวมีลักษณะเป็นคลื่นคล้ายสายน้ำ ตั้งอยู่บนฐานที่ทำจากไม้สัก มีแผ่นป้ายคำจารึกที่ฐานไม้มีข้อความว่า 'To His Majesty King Bhumibol Adulyadej in Recognition of Lifetime Achievement in Human Development May 2006' เพื่อเฉลิมพระเกียรติ เนื่องในวโรกาสที่ทรงครองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี
โดยผู้คัดเลือกรูปแบบของรางวัลตั้งใจให้รางวัลเป็นรูปพานทรงกลม เพื่อสื่อความหมายถึงภาชนะที่สามารถใช้รองรับน้ำได้ เช่นเดียวกับผิวนอกของพาน ทำให้มองคล้ายสายน้ำ เนื่องจากเล็งเห็นว่าพระราชกรณียกิจด้านการพัฒนาของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ส่วนมากเกี่ยวข้องกับน้ำและการจัดการทรัพยากรน้ำ เป็นประเด็นพื้นฐานที่สำคัญที่สุดประเด็นหนึ่งในการพัฒนา จึงสมควรแก่การยกย่องเฉลิมพระเกียรติในพระปรีชาสามารถในด้านนี้เป็นกรณีพิเศษ
แอร์แคนาดา
แอร์ แคนาดา เป็นสายการบินแห่งชาติของประเทศแคนาดา อีกทั้งยังเป็นสายการบินที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ และใหญ่เป็นอันดับที่ 12 ของโลกเมื่อนับตามขนาดฝูงบิน ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1937 (พ.ศ. 2480) มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองมอนทรีอัล รัฐควิเบก สายการบินให้บริการทั้งเที่ยวบินทั่วไป เที่ยวบินเหมาลำ และบริการขนส่งสินค้าไปยังกว่า 240 จุดหมายทั่วโลก โดยมีท่าอากาศยานหลักคือท่าอากาศยานนานาชาติโทรอนโตเพียร์สัน และเป็นหนึ่งในสายการบินผู้ร่วมก่อตั้งพันธมิตรสายการบินสตาร์อัลไลแอนซ์ ในปี ค.ศ. 2006 (พ.ศ. 2549) มีผู้ใช้บริการสายการบินกว่า 32 ล้านคน
ในวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2480 สายการบินทรานส์แคนาดาแอร์ไลน์ () ได้ถูกก่อตั้งขึ้นเป็นบริษัทลูกของการรถไฟแคนาดา () โดยเที่ยวบินที่มีผู้โดยสารเที่ยวบินแรกได้เริ่มต้นขึ้นโดยใช้เครื่องบินล็อกฮีด แอล-10เอ บรรทุกผู้โดยสาร 2 คน และจดหมายจำนวนหนึ่งจากแวนคูเวอร์ ไปยังซีแอตเทิล เมื่อวันที่1 กันยายนของปีเดียวกัน ในช่วงแรก สายการบินมีสำนักงานอยู่ที่เมืองวินนิเปก แต่ได้ย้ายไปยังเมืองมอนทรีอัล ตามนโยบายของรัฐบาลกลางในปี พ.ศ. 2492 (ค.ศ. 1949) และทรานส์แคนาดาแอร์ไลน์ยังเป็นสายการบินแรกๆ ที่นำระบบคอมพิวเตอร์มาใช้ในการจองที่นั่ง หลังจากนั้นในปี พ.ศ. 2507 (ค.ศ. 1694) สายการบินได้กลายเป็นสายการบินแห่งชาติ และได้เปลี่ยนชื่อสายการบินเป็นแอร์แคนาดาในปีถัดมา ในช่วงปลายทศวววษ 1970 ได้มีการปรับโครงสร้างองค์กรใหม่ของการรถไฟแคนาดา ทำให้แอร์แคนาดาได้แยกตัวเป็นอิสระจากการรถไฟแคนาดา และเป็นบริษัทที่บริหารงานโดยรัฐ (เช่นเดียวกับการบินไทยในปัจจุบัน)
ในปี พ.ศ. 2530 (ค.ศ. 1987) แอร์แคนาดาได้กลายเป็นสายการบินแรกของโลกที่มีนโยบายห้ามสูบบุหรี่ในเที่ยวบิน และในปี พ.ศ. 2532 (ค.ศ. 1989) สายการบินได้ประสบความสำเร็จในการแปรรูปรัฐวิสาหกิจเป็นของเอกชน และได้ขายธุรกิจบัตรเครดิตของสายการบินให้กับไดเนอร์คลับ แอร์แคนาดากลายเป็นหนึ่งในสมาชิกก่อตั้งของเครือข่ายพันธมิตรสายการบินสตาร์อัลไลแอนซ์ ในปี พ.ศ. 2540 (ค.ศ. 1997) และได้มีการใช้เที่ยวบินร่วมกับสายการบินในเครือข่าย
นักบินของแอร์แคนาดาได้ทำการนัดหยุดงานเป็นครั้งแรกในวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2541 และในปลายปี พ.ศ. 2542 (ค.ศ. 1999) รัฐบาลแคนาดาได้ผ่อนปรนข้อกำหนดในการทำการบินบางข้อ ส่งผลให้สายการบินในแคนาดาเริ่มมีความพยายามที่จะควบรวมกิจการ
ณ เดือนมีนาคม พ.ศ. 2555 อายุการใช้งานเฉลี่ยของฝูงบินของแอร์แคนาดา คือ 14.5 ปี
ยอดเขาโบลีวาร์
ยอดเขาโบลีบาร์ () ตั้งอยู่ในรัฐเมรีดา ทางตะวันตกของประเทศเวเนซุเอลาเป็นส่วนปลายของเทือกเขาแอนดีส มีความสูง 4,978 เมตร และเป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในประเทศเวเนซุเอลา บนยอดเขามีหิมะปกคลุมตลอดปี และมีธารน้ำแข็งขนาดเล็ก 3 แห่ง ซึ่งสามารถขึ้นเขาได้โดยมีรถกระเช้าขึ้นเขาจากเมืองเมรีดา ซึ่งเป็นรถกระเช้าไต่เขาที่สูงที่สุดในโลก ยอดเขานี้ได้ชื่อมาจาก ซีมอน โบลีบาร์ (Simón Bolívar) นักปฏิวัติผู้ปลดปล่อยอเมริกาใต้
ในปี 2002 นักปีนเขาธรณีฟิสิกส์ ดิเอโก Deiros และ คาร์ลอโรดริเก (มหาวิทยาลัย Simon Bolivar) และ Jose นโปเลียน Hernandez (สถาบันแห่งชาติทำแผนที่); จีพีเอสวัดที่มีระดับความสูงสูงสุดที่ได้รับผลจากการ 4.978,4 เมตรเหนือน้ำทะเล nibel ด้วยข้อผิดพลาดของ± 0.4 เมตร
ถ้ำกุฟร์ ฌ็อง-แบร์นาร์
ถ้ำกุฟร์ ฌ็อง-แบร์นาร์ () ชื่อถ้ำตั้งตามผู้ค้นพบ ตั้งอยู่บริเวณเชิงเทือกเขาแอลป์ ทางใต้ของทะเลสาบเจนีวา ประเทศฝรั่งเศส ถูกค้นพบเมื่อปี ค.ศ. 1959 จัดได้ว่าเป็นถ้ำที่ลึกที่สุดในโลก คาดกันว่าลึก 2,264 เมตร วัดจากระดับน้ำทะเล
ภูเขาไฟโอโคสเดลซาลาโด
ภูเขาไฟโอโคสเดลซาลาโด (Ojos del Salado) ตั้งอยู่ในเทือกเขาแอนดีส ในเขตรอยต่อประเทศชิลีและอาร์เจนตินา เป็นภูเขาไฟที่สูงเป็นอันดับสองในเทือกเขาแอนดีส และเป็นภูเขาที่สูงที่สุดในประเทศชิลี มีความสูง 6,893 ตั้งอยู่ทางเหนือของยอดเขาอากอนกากวา 600 กิโลเมตร และเป็นภูเขาไฟที่ยังปะทุอยู่
ทะเลสาบวอลตา
ทะเลสาบวอลตา () ตั้งอยู่ในประเทศกานา เป็นหนึ่งในทะเลสาบที่มนุษย์สร้างขึ้นที่ใหญ่ที่สุดในโลก มีพื้นที่ 8,502 ตารางกิโลเมตร มีความยาวจากเหนือเขื่อนขึ้นไปเป็นระยะทางกว่า 520 กิโลเมตร ทะเลสาบวอลตาเกิดจากการสร้างเขื่อนอะโกซัมโบ กั้นแม่น้ำวอลตา
อุทยานแห่งชาติไซวาสวอมป์
อุทยานแห่งชาติไซวาสวอมป์ () เป็นอุทยานขนาดเล็กที่สุดของเคนยา มีเนื้อที่ 1,199 ไร่ หรือ 1.91 ตร.กม. จัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1974 เพื่ออนุรักษ์ ละมั่งซิทาทุงกา และสัตว์ชนิดต่าง ๆ
โรงเรียนสิรินธรราชวิทยาลัย
โรงเรียนสิรินธรราชวิทยาลัย () จังหวัดนครปฐม จัดตั้งขึ้นโดยกระทรวงศึกษาธิการ เพื่อเฉลิมพระเกียรติในวโรกาสที่ทรงเจริญพระชนมายุ 3 รอบ ในวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2534 ชื่อโรงเรียนเป็นชื่อที่ได้รับพระราชทาน โดยสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงรับโรงเรียนไว้ในพระราชูปถัมภ์ เมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2537 และเสด็จพระราชดำเนินเปิดโรงเรียนและกิจกรรมธนาคารนักเรียน เมื่อวันที่ 31 มกราคม ปีเดียวกัน ทางโรงเรียนจึงกำหนดให้วันที่ 31 มกราคม ของทุกปี เป็น "วันพระบารมีปกเกล้า" ของโรงเรียน
โรงเรียนสิรินธรราชวิทยาลัย (Princess Sirindhorn's College) จัดตั้งใรวโนกาสที่สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี
ทรงเจริญพระชนมายุครบ 3 รอบ 36 พรรษา ในวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2534 ด้วยสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณ อันสูงยิ่ง
ที่ทรงสนพระทัยในการจัดการศึกษาระดับมัธยมศึกษาให้แก่เยาวชนในชนบทห่างไกล กระทรวงศึกษาธิการ
จึงได้จัดตั้งโรงเรียนสิรินธรราชวิทยาลัยขึ้นเพื่อนเป็นการเฉลิมพระเกียรติ และเป็นอนุสรณ์ทางการศึกษา
ได้รับพระราชทานชื่อโรงเรียนว่า โรงเรียนสิรินธรราชวิทยาลัย ในชื่อภาษาอังกฤษว่า Princess Sirindhorn's College
โดยใช้พื้นที่ของโรงเรียนราชินีบูรณะ คณะสินธุรวี ณ ตำบลสนามจันทร์ อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม
ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2514 เพื่อขยายพื้นที่ของโรงเรียนราชินีบูรณะ มีเนื้อที่ 59 ไร่ 57 ตารางวา
สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงรับโรงเรียนสิรินธรราชวิทยาลัยไว้ในพระราชูปถัมภ์ เมื่อวันที่ 3 มกราคมพ.ศ. 2537
เสด็จพระราชดำเนินทรงเปิดป้ายโรงเรียนและกิจกรรมธนาคารนักเรียน เมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2537 โรงเรียนได้น้อมรำลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณ
โดยกำหนดให้วันที่ 31 มกราคมของทุกปี เป็นวันพระบารมีปกเกล้า
สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินทรงเยี่ยมโรงเรียนสิรินธรราชวิทยาลัยเป็นครั้งแรก
ทอดพระเนตรกิจการของโรงเรียน เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2538เวลา 10.45 น.
ประกอบด้วยนามาภิไธยย่อ สธ ภายใต้พระมงกุฏ
ด้านล่างประดับด้วยแพรแถบชื่อ "สิรินธรราชวิทยาลัย"
ม่วง หมายถึง สีประจำวันเสาร์ซึ่งเป็นวันพระราชสมภพสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี
ขาว หมายถึง ความสะอาด สว่าง สงบ อันเป็นสัญลักษณ์ของพระพุทธศาสนา
ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-3 มีแผนการศึกษาดังนี้ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4-6 มีแผนการศึกษาดังนี้
»หลักสูตรห้องเรียนพิเศษ«
»หลักสูตรห้องเรียนปกติ«
С
Es (С, с) เป็นอักษรซีริลลิกตัวหนึ่ง ใช้แทนเสียง // เหมือน s ในภาษาอังกฤษ หรือ ซ ในภาษาไทย หรือเปลี่ยนเป็น // เมื่อสะกดด้วยสระที่เลื่อนเสียงไปทางเพดานแข็ง
อักษรตัวนี้มีพัฒนาการมาจากอักษรกรีก ซิกมา ที่มีรูปร่างคล้ายจันทร์เสี้ยวซึ่งมีใช้ในยุคกลาง เรียกว่า ลูเนตซิกมา (Ϲ, ϲ) อักษรนี้ยังมีลักษณะเหมือนอักษรละติน C แต่ไม่มีความเกี่ยวข้องกันแต่อย่างใด ชื่อเดิมของอักษรนี้คือ "slovo" และมีค่าของเลขซีริลลิกเท่ากับ 200
ปืนกลหนัก
ปืนกลหนัก () เป็นปืนกลชนิดหนึ่งที่มีลักษณะต่างจากปืนกลเบา คือ มีขนาดและน้ำหนักของตัวปืนที่ใหญ่กว่ามาก มีอัตราการยิงสูง ส่วนใหญ่นิยมใช้สายกระสุน (Ammunition Belt) ในการบรรจุ บางรุ่นจำเป็นต้องมีขาหยั่งเพื่อติดตั้งปืนก่อนยิงเนื่องจากน้ำหนักของตัวปืนมีมาก ทำให้ไม่สามารถเคลื่อนย้ายไปไหนได้สะดวกนัก เช่น ปืนกล 93 หรือปืนกล Browning M2HB ที่จำเป็นต้องติดตั้งบนขาหยั่ง M3 ก่อนทำการยิง
สำหรับปืนกลหนักที่ใช้ในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2และในปัจจุบัน เช่น ปืนกล 93 ปืนกลหนัก 66 จำเป็นต้องมีระบบระบายความร้อนที่ดีและมีลำกล้องสำรอง เนื่องจากตัวปืนเมื่อทำการยิงไปนานๆ ลำกล้องปืนจะขยายตัวจนยิงทำกลุ่มกระสุนได้ไม่ดีนักและเกลียวลำกล้องรวมถึงชิ้นส่วนต่างๆจะสึกหรอเร็วมากจากความร้อนและการเสียดสี จึงต้องมีการพักปืนเป็นระยะหลังทำการยิงเพื่อระบายความร้อนออกไปก่อน ที่สำคัญหากทำการยิงต่อเนื่องไปเรื่อยๆจะมีการสะสมความร้อนในรังเพลิง จนอาจทำให้เกิดการ Cock Off หรือการจุดระเบิดเองของกระสุนในรังเพลิง ซึ่งจะเป็นอันตรายต่อพลยิงและสร้างความเสียหายแก่ตัวปืนได้
ปราสาทเดอรัม
ปราสาทเดอรัม (Durham Castle) เป็นปราสาทแบบนอร์มันในเมืองเดอรัม เทศมณฑลเดอรัม สหราชอาณาจักร ตั้งอยู่ตรงข้ามกับโบสถ์เดอรัม บนยอดเนินเขาเหนือแม่น้ำแวร์บนคาบสมุทรเดอรัม
ปราสาทนี้สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 11 เพื่อปกป้องบิชอปแห่งเดอรัมจากการถูกโจมตี เป็นตัวอย่างที่สมบูรณ์ของปราสาทแบบ mott and bailey ที่ได้รับอิทธิพลของนอร์มัน
ปราสาทนี้ห้องโถงขนาดใหญ่ที่สร้างขึ้นบิชอปแอนโทนี เบค เมื่อต้นศตวรรษที่ 14 เคยเป็นห้องโถงในปราสาทที่ใหญ่ที่สุดในเกาะบริเตน จนกระทั่งบิชอปริชาร์ด ฟอกซ์ ปรับขนาดห้องโถงให้เล็กลงเมื่อสิ้นศตวรรษที่ 15 ห้องโถงปัจจุบันมีความสูง 14 เมตร และยาวมากกว่า 30 เมตร
ปราสาทเดอรัมมีวิหารอยู่ 2 แห่ง คือ วิหารนอร์มัน สร้างเมื่อประมาณปี 1078 และวิหารทันสตอล สร้างในปี 1540
วิหารนอร์มันเป็นส่วนที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่มีการสำรวจในปราสาท สร้างด้วยสถาปัตยกรรมแบบแซกซอน ซึ่งอาจเป็นไปได้ว่ามีการเกณฑ์แรงงานชาวแซกซอนมาสร้าง ในศตวรรษที่ 15 หน้าต่างของวิหารทั้ง 3 บานถูกปิดผนึกหลังมีการต่อเติมป้อมปราสาท และไม่ได้ถูกใช้งานอีกจนกระทั่งปี 1841 ซึ่งถูกใช้เป็นทางเดินภายในป้อมปราสาท ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ได้ถูกใช้เป็นฐานที่มั่นสะสมกำลังและสังเกตการณ์ของกองทัพอากาศ และต่อมาเมื่อมีการสำรวจจึงได้ทราบจุดประสงค์แต่เดิมของการสร้างวิหารนี้ หลังสงครามจึงมีการบูรณะวิหารขึ้นใหม่และใช้เป็นสถานที่ประกอบพิธีกรรมมาจนทุกวันนี้
วิหารทันสตอลมีขนาดใหญ่กว่าวิหารนอร์มัน และถูกใช้งานมามากกว่า ในศตวรรษที่ 17 บิชอปคอซินและบิชอปครูว์ได้ต่อเติมส่วนของวิหารให้กว้างขวางขึ้น ที่ด้านหลังวิหาร ม้านั่งบางตัวบริเวณนี้ทำขึ้นมาตั้งแต่เมื่อศตวรรษที่ 16
ในปี 1837 บิชอปเอ็ดวาร์ด มอล์ทบี ได้มอบปราสาทให้แก่มหาวิทยาลัยเดอรัมเพื่อเป็นที่พักของนักศึกษา ได้รับการตั้งชื่อว่า University College สถาปนิกแอทโธนี ซาลวิน ได้บูรณะป้อมปราสาทที่พังทลายให้มีลักษณะเหมือนแรกเริ่ม เมื่อครั้งเปิดใช้ในปี 1840 ปราสาทรองรับนักศึกษาได้มากกว่า 100 คน ซึ่งส่วนใหญ่จะพักอาศัยอยู่ในป้อมปราสาท
ปัจจุบันนี้ ห้องโถงใหญ่ของบิชอปเบกถูกใช้เป็นโรงอาหารสำหรับนักศึกษา และห้องใต้ดินของห้องโถงถูกปรับเปลี่ยนเป็นบาร์ วิหารทั้งสองแห่งยังคงใช้งานทั้งในด้านพิธีกรรมทางศาสนาและการแสดงละคร ส่วนอื่นๆของปราสาทถูกใช้เป็นห้องสมุด ในช่วงวันหยุดของวิทยาลัย ปราสาทจะเปิดเป็นโรงแรมและห้องสัมมนา มีเพียงนักศึกษา บุคลากรของโรงแรม และแขกของโรงแรม ที่ได้รับอนุญาตให้เข้าไปภายในปราสาทได้
ปราสาทเดอรัมและมหาวิหารเดอรัมได้รับการรับรองจากองค์การยูเนสโก้ให้เป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรม ข้อความจากรัฐบาลสหราชอาณาจักรถึงเหตุผลของการเสนอชื่อปราสาทเข้ารับเลือกมีดังนี้:
วิกิข่าว
วิกิข่าว () เป็นแหล่งข้อมูลข่าวแบบเนื้อหาเสรี และเป็นโครงการของมูลนิธิวิกิมีเดีย มูลนิธิเดียวกับที่ดูแลสารานุกรมวิกิพีเดีย ใช้ซอฟต์แวร์มีเดียวิกิ โดยสัญญาอนุญาตที่ใช้ในวิกิข่าว จะเป็นครีเอทีฟคอมมอนส์ 2.5 แตกต่างจาก GFDL และ CC-BY-SA 3.0
ทอม เวลลิง
โธมัส จอห์น แพทริค "ทอม" เวลลิง () เกิดเมื่อวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2520 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักกันดีในบทบาท คลาร์ก เค้นท์ จากละครเรื่อง "สมอลล์วิลล์ (Smallville)"
เวลลิ่ง เกิดในนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา เขาจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมโอเคมอส รัฐมิชิแกน ในปี 2538 เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงจากการถูกแมวมองจับจ้องมาตั้งแต่เป็นคนงานในคาลวินคลายน์ ผลงานชิ้นแรกเริ่มจากแสดงละครซีรีส์ทางช่องซีบีเอส ในเรื่อง "Judging Amy"
เวลลิ่งได้รับการติดต่อให้แสดงละครเรื่อง "สมอลล์วิลล์" ภาคแรกหลังจากที่มีการติดต่อกับนักแสดงหลายคนเช่น เจนเซ่น แอคเคิลส์ เพื่อแสดงเป็นคลาร์ก เค้นท์ แต่สุดท้ายเวลลิ่งได้รับบทแทน ซึ่งต่อมาแอคเคิลส์ยังแสดงเป็นเจสัน ทีค แฟนใหม่ของลาน่าที่เรียนอยู่ฝรั่งเศสด้วยกันตอนสมอลล์วิลล์ภาคที่ 4 ด้วย
ปี พ.ศ. 2544 เขามีชื่อเสียงในหมู่ผู้ชมวัยรุ่นหลังจากเล่นละครเรื่อง สมอลล์วิลล์ จากละครเรื่องนี้ทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแซทเทิร์นถึง 4 ปีติดกัน
เพลงไทยเดิม
เพลงไทยเดิม หมายถึง เพลงที่มีการขับร้องด้วยวิธีการแบบไทย เช่น การเอื้อน ลงทรวง เป็นต้น พร้อมด้วยการบรรเลงดนตรีไทยไปด้วยในขณะที่กำลังขับร้องหรือบรรเลงเฉพาะดนตรีไม่มีการขับร้อง เครื่องดนตรีที่ใช้เป็นเครื่องดนตรีไทยที่ปรากฏในปัจจุบัน แม้ว่าจะมีการสันนิษฐานถึงที่มาของเครื่องดนตรีไทยในบางเครื่องว่ากำเนิดมาจากต่างชาติ แต่บรรพบุรุษไทยก็ได้เปลี่ยนแปลงและประยุกต์ให้เข้ากับเพลงไทยเดิม
คีตกวีหรือนักแต่งเพลงไทยเดิม จะแต่งทำนองขึ้นก่อนแล้วจึงตั้งชื่อเพลงนั้น สำหรับเนื้อร้องบางครั้งจะเอาเนื้อร้องจากคำประพันธ์ที่ไพเราะในวรรณคดีต่างๆ เช่นจากพระอภัยมณี พระลอ ขุนช้างขุนแผน ฯลฯ มาใส่ การแต่งเพลงขึ้นตอนแรกจะมีจังหวะปานกลาง แต่บางครั้งก็เอาทำนองนั้นไปขยายให้ยาวขึ้นและยุบทำนองให้สั้นลง แล้วนำมาบรรเลงติดต่อกันโดยเริ่มทำนองขยายก่อนด้วยจังหวะช้าเรียกว่าจังหวะ 3 ชั้น ต่อด้วยทำนองเดิมจังหวะปานกลางเรียกว่า 2 ชั้น และต่อด้วยทำนองที่ยุบให้สั้นลงด้วยจังหวะเร็วเรียกว่า ชั้นเดียว ซึ่งเรียกว่า เพลงเถา ถ้านำไปบรรเลงเพียงจังหวะเดียวเรียกเพลงเกร็ด และนำเพลงเกร็ดหลายๆ เพลงที่มีอัตราจังหวะเดียวกันมาบรรเลงติดต่อกันเรียกว่า เพลงตับ
การเอื้อน มาจากการที่เพลงไทยอาศัยเนื้อร้องจากคำประพันธ์อื่นมาสวมใส่ทำนองที่แต่งไว้แล้ว ทำนองและเนื้อร้องจึงไม่พอดีกัน โดยใช้เสียง “เออ” หรือ “เอย” และลักษณะนี้เองทำให้เพลงไทยมีเอกลักษณ์และประเทศข้างเคียงก็มีการเอื้อนเช่นเดียวกันกับไทย ซึ่งเป็นเอกลักษณ์ที่เด่นและไพเราะ
อีพิฟานี (เว็บเบราว์เซอร์)
Epiphany เป็นเว็บเบราว์เซอร์ของระบบเดสก์ท็อป GNOME พัฒนาต่อจากเว็บเบราว์เซอร์ Galeon
Epiphany เป็นหนึ่งในเบราว์เซอร์ที่ใช้ตัววาดหน้าเว็บ เว็บคิต(WebKit) ในส่วนของตัวโปรแกรมที่ติดต่อกลับผู้ใช้พัฒนาด้วย GTK+
Epiphany มีความสามารถในระดับเดียวกับเบราว์เซอร์ยุคใหม่ตัวอื่นๆ เช่น มีระบบแท็บ, คุกกี้, ระบบป้องกันป๊อบอัพ และการติดตั้งโปรแกรมเสริมที่เรียกว่า extension จุดเด่นของ Epiphany คือพัฒนาโดยอิงตาม GNOME Human Interface Guidelines ซึ่งทำให้มีส่วนติดต่อผู้ใช้เป็นมาตรฐานเดียวกับโปรแกรมอื่นๆ ของ GNOME
Epiphany พัฒนาต่อจาก Galeon โดย Marco Pesenti Gritti (ซึ่งเป็นผู้เริ่มพัฒนา Galeon เช่นกัน)
บ๊ะจ่าง
บ๊ะจ่าง ตามสำเนียงฮกเกี้ยน หรือ โร่วจ้ง ตามสำเนียงกลาง () บ้างเรียก ขนมจ้าง เป็นชื่ออาหารคาวของจีนชนิดหนึ่ง ทำด้วยข้าวเหนียวนำมาผัดน้ำมัน มีไส้หมูเค็มหรือหมูพะโล้ กุนเชียง ไข่เค็มเฉพาะไข่แดง กุ้งแห้ง เห็ดหอม เป็นต้น ห่อด้วยใบไผ่แล้วนึ่งให้สุก
นอกจากนี้ยังมีบ๊ะจ่างที่ไม่มีไส้ เรียกว่า กี่จ่าง หรือ ขนมจ้างจืด ใช้จิ้มกินกับน้ำตาล
ในสมัยเลียดก๊ก มีบุคคลหนึ่งนามว่า ชีหยวน เป็นผู้ที่มีความรอบรู้ และความสามารถรอบด้าน เป็นนักปราชญ์ราชกวีคนหนึ่ง รวมทั้งรู้จักหลักการบริหารปกครองเป็นอย่างดี ชีหยวนเป็นเชื้อสายของกษัตริย์ผู้ครองแคว้นฉู่ ชีหยวนได้รับราชการเป็นขุนนางในสมัยพระเจ้าฉู่หวายอ๋อง เป็นที่ปรึกษา และดูแลเหล่าเชื้อพระวงศ์ ชีหยวนเป็นขุนนางที่ซื่อสัตย์ และเปี่ยมด้วยความรู้ความสามารถอันสูงยิ่ง เป็นที่โปรดปรานของพระเจ้าฉู่หวายอ๋องเป็นอันมาก
เมื่อมีคนรัก แน่นอนย่อมต้องมีคนชังเป็นเรื่องธรรมดา เหล่าขุนนางกังฉินทั้งหลายต่างก็ไม่พอใจชีหยวน ด้วยความที่ชีหยวนนั้นเป็นคนที่ซื่อตรง ทำงานอย่างตรงไปตรงมา จึงมีหลายครั้งที่การทำงานของชีหยวนเป็นไปเพื่อการขัดขวางการโกงกินบ้านโกงกินเมืองของขุนนางกังฉินเหล่านั้น พวกเขาจึงรวมหัวกันพยายามใส่ไคล้ชีหยวนต่างๆ นานา จนพระเจ้าฉู่หวายอ๋องเองก็ชักเริ่มมีใจเอนเอียง ชีหยวนรู้สึกทุกข์ระทมตรมใจมาก จึงได้แต่งกลอนขึ้นเพื่อคลายความทุกข์ใจ กลอนบทนั้นมีชื่อว่า "หลีเซา" หมายถึงความเศร้าโศก จนต่อมาพระเจ้าฉู่หวายอ๋องถูกกลลวงของแคว้นฉิน และสวรรคตในแคว้นฉิน รัชทายาทของฉู่หวายอ๋องจึงได้ขึ้นครองราชบัลลังก์แทน
หลังจากที่กษัตริย์องค์ใหม่ขึ้นครองราชย์ พระองค์ได้ทรงหลงเชื่อคำยุยงของเหล่าขุนนางกังฉินพวกนั้น ในที่สุดจึงได้มีพระบรมราชโองการให้เนรเทศชีหยวนออกจากแคว้นฉู่ไป
ชีหยวนเศร้าโศกเสียใจมาก หลังจากเดินทางรอนแรมมาถึงแม่น้ำเปาะล่อกัง (บางตำราว่าเป็นแม่น้ำแยงซีเกียง) ชีหยวนจึงได้ตัดสินใจกระโดดน้ำตายในวันขึ้น 5 ค่ำ เดือน 5 นั้นเอง
พวกชาวบ้านที่รู้เรื่องการตายของชีหยวน พวกเขาต่างก็รัก และอาลัยในตัวของชีหยวน จึงได้ออกเรือเพื่อตามหาศพของชีหยวน ในขณะที่ค้นหาศพ พวกเขาก็เตรียมข้าวปลาอาหารไปโปรยลงแม่น้ำด้วย นัยว่าเพื่อล่อให้สัตว์น้ำมากิน จะได้ไม่ไปกัดกินซากศพของชีหยวน หลังจากนั้นทุกปีเมื่อถึงวันครบรอบวันตายของชีหยวน ชาวบ้านจะนำเอาอาหารไปโปรยลงแม่น้ำเปาะล่อกัง หลังจากที่ทำมาได้ 2 ปี ก็มีชาวบ้านผู้หนึ่งฝันเห็นชีหยวนที่มาในชุดอันสวยงาม กล่าวขอบคุณเหล่าชาวบ้านที่นำเอาอาหารไปโปรยให้เพื่อเซ่นไหว้ แต่เขาบอกว่าอาหารที่เหล่าชาวบ้านนำไปโปรยเพื่อเป็นเครื่องเซ่นถูกเหล่าสัตว์น้ำกินเสียจนหมดเกลี้ยง เนื่องจากบริเวณนั้นมีสัตว์น้ำอาศัยอยู่มากมาย ชีหยวนจึงแนะนำให้นำอาหารเหล่านั้นห่อด้วยใบไผ่ หรือใบจากก่อนนำไปโยนลงน้ำ เพื่อที่เหล่าสัตว์น้ำจะได้นึกว่าเป็นต้นไม้อะไรสักอย่าง จะได้ไม่กินเข้าไป
หลังจากนั้นในปีต่อมา ชาวบ้านต่างก็ทำตามที่ชีหยวนแนะนำ คือนำอาหารห่อด้วยใบไผ่ไปโยนลงน้ำเพื่อเซ่นให้แก่ชีหยวน หลังจากวันนั้นชีหยวนก็ได้มาเข้าฝันชาวบ้านอีก ว่าคราวนี้ได้กินมากหน่อย แต่ก็ยังคงโดนสัตว์น้ำแย่งไปกินได้ ชาวบ้านต้องการให้ชีหยวนได้กินอาหารที่พวกเขาเซ่นให้อย่างอิ่มหนำสำราญจึงได้ถามชีหยวนว่าควรทำเช่นไรดี ชีหยวนจึงแนะนำอีกว่าเวลาที่จะนำอาหารไปโยนลงแม่น้ำ ให้ตกแต่งเรือเป็นรูปมังกรไป เมื่อสัตว์น้ำทั้งหลายได้เห็นก็จะนึกว่าเป็นเครื่องเซ่นของพญามังกร จะได้ไม่กล้าเข้ามากิน
จากนั้นเป็นต้นมา ในแต่ละปีชาวเมืองเสฉวนซึ่งอยู่ติดกับมณฑลยูนนาน ที่ซึ่งชีหยวนปกระโดดน้ำตาย ก็จะมาร่วมกันระลึกถึงขุนนางผู้ซื่อสัตย์คนนี้ ด้วยการเอาใบจ่างมาห่อข้าวและกับ เมื่อห่อเรียบร้อยแล้วจึงเอาไปโยนลงน้ำ และนี่เองจึงเป็นที่มาของ เทศกาลไหว้ขนมจ้าง ที่ยังคงความศักดิ์สิทธิ์มาจนถึงปัจจุบัน
PROM
PROM หรือ Programmable ROM คือ หน่วยความจำ (ROM) ซึ่งผู้ใช้ไม่สามารถเขียนข้อมูลใหม่ลงไปได้ สามารถเขียนได้ครั้งเดียว ถ้ากระบวนการเขียนผิดพลาดก็ต้องเริ่มเขียนใหม่ทั้งหมด ข้อมูลที่ต้องการโปรแกรมจะถูกโปรแกรมผู้ใช้เอง โดนป้อนพัลส์แรงดันสูง (High Voltage Pulsed) ทำให้ Metal Strips หรือ Polycrystaline ที่อยู่บนตัว IC ขาดออกจากกัน ทำให้เกิดเป็นลอจิก “1” หรือ “0” ตามตำแหน่งที่กำหนดในหน่วยความจำนั้นๆ
PROM เป็นทางเลือกหนึ่ง สำหรับผู้ใช้ที่ต้องการบันทึกโค้ดโปรแกรมลงในหน่วยความจำ ซึ่งต้องใช้เครื่องมือที่เรียกว่า PROM Programmer เนื่องจาก PROM สามารถเขียนได้เพียงครั้งเดียว ดังนั้นจึงมีรอมชนิดอื่น เช่น EPROM (Erasable Programmable Read-Only Memory) และ EEPROM (Electrically Erasable Programmable Read-Only Memory) ซึ่งสามารถแก้ไขได้หลายครั้ง
EEPROM (Electrically Erasable Programmable Read-Only Memory) คือ หน่วยความจำ ROM ที่สามารถลบและแก้ไขได้หลายครั้ง ในการลบข้อมูลจะต้องลบทั้งหมด ไม่สามารถลบเพียงบางส่วนได้ โดยอาศัยแอปพลิเคชัน ที่ใช้กำลังไฟฟ้าสูง
EPROM(Erasable Programmable Read-Only Memory) คือ PROM ซึ่งสามารถลบข้อมูลโดนการนำไปตากแดดจัดๆ รังสีอัลตร้าไวโอเลตจำทำปฏิกิริยากับชีพในหน่วยความจำ และจะลบข้อมูลออกทั้งหมด
EEPROM ไม่ต้องถอดออกจากเครื่องคอมพิวเตอร์เมื่อต้องการลบข้อมูลหรือ แก้ไขข้อมูล
กลูมมีซันเดย์
กลูมมีซันเดย์ () หรือ โซโมรูวอชาร์น็อป () เป็นเพลงที่แต่งโดยแรเฌอ แชแร็ชช์ นักแต่งเพลงชาวฮังการี ในปี พ.ศ. 2476 (ค.ศ. 1933) มีข่าวลือหลายกระแสว่าเป็นเพลงที่ก่อให้เกิดกระแสการฆ่าตัวตายนับร้อยคน
เพลง "กลูมมีซันเดย์" ฉบับที่มีชื่อเสียงที่สุด ขับร้องโดยบิลลี ฮอลิเดย์ บันทึกเสียงในปี ค.ศ. 1941 โดยใช้เนื้อร้องของแซม ลิวอิส เพลงเวอร์ชันนี้ถูกห้ามออกอากาศทางบีบีซี
คนจิตอ่อนไหวเท่านั้นที่จะฆ่าตัวตายจากเพลงนี้
คริสตียาน เฮยเคินส์
คริสตียาน เฮยเคินส์ (, ; 14 เมษายน พ.ศ. 2172-8 กรกฎาคม พ.ศ. 2238) เป็นนักคณิตศาสตร์ นักดาราศาสตร์ นักฟิสิกส์ และนักประดิษฐ์นาฬิกาชาวดัตช์ เกิดที่เดอะเฮกในเนเธอร์แลนด์ เป็นลูกชายของโกนสตันไตน์ เฮยเคินส์ ชื่อของเขาเป็นที่มาของยานกัสซีนี-เฮยเคินส์ที่ใช้สำรวจดวงจันทร์ไททัน
รายการโทรทัศน์
รายการโทรทัศน์ เป็นส่วนต่าง ๆ ของการออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ การออกอากาศรายการโทรทัศน์ มีขึ้นเป็นครั้งแรก ในปี ค.ศ. 1936 ในกรุงลอนดอน
รายการโทรทัศน์ อาจออกอากาศเพียงแค่ครั้งเดียว หรือมีตอนต่อ ที่เรียกว่า ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์ (TV series) ส่วนมากมักเป็นรายการประเภทละครโทรทัศน์ ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์มักแบ่งเป็นภาค ๆ โดยในหนึ่งภาค ในสหรัฐอเมริกาจะเรียกว่า ฤดูกาล (season) แต่ในสหราชอาณาจักรจะเรียกว่า ชุด (series) แต่ละฤดูกาลหรือชุดจะมีความยาวประมาณ 6-26 ตอน
รายการโทรทัศน์ที่ออกอากาศเป็นพิเศษเพียงครั้งเดียว จะเรียกว่า รายการพิเศษ (special program) และสถานีวิทยุโทรทัศน์บางสถานี ยังมี ภาพยนตร์โทรทัศน์ (TV movies) ที่สร้างขึ้นเพื่อออกอากาศทางโทรทัศน์โดยเฉพาะ ไม่ได้ออกฉายทางโรงภาพยนตร์ หรือบันทึกลงในวิดีโอ วีซีดี ดีวีดี หรือสื่ออื่น ๆ
ทุกวันนี้ การออกอากาศ ภาพยนตร์โฆษณา (commercial advertisement) ถือเป็นส่วนสำคัญของรายการโทรทัศน์ โดยมีข้อปฏิบัติเป็นเกณฑ์ว่า ในการออกอากาศรายการโทรทัศน์ 1 ชั่วโมง จะมีภาพยนตร์โฆษณาได้ไม่เกิน 15 นาที เหมือนในโรงภาพยนตร์
ซิมอน โบลิบาร์
ซิมอน โฮเซ อันโตนิโอ เด ลายเสือ ซานติซิมา ตรินิดัด โบลิบาร์ อี ปาลาซิโอส (; 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2326)
โบลิบาร์เป็นผู้นำการเคลื่อนไหวให้ประเทศต่าง ๆ ในทวีปอเมริกาใต้เป็นอิสระ หรือที่เรียกกันในนามว่า "สงครามโบลิบาร์"
โบลิบาร์เป็นนักการต่อสู้เพื่อความอิสระให้ประเทศเวเนซุเอลา โคลอมเบีย เอกวาดอร์ เปรู ปานามา และโบลิเวีย เป็นอิสระจากอาณานิคมสเปน เป็นที่รู้จักกันทั่วไปในนาม "ผู้กู้อิสรภาพ"
ในปี พ.ศ. 2345 โบลิบาร์ได้แต่งงานกับ "มาริอา เตเรซา โรดริเกซ เดล โตโร อี อาไลซา" เธอตายเพราะโรคไข้เหลืองในปีต่อมา และโบลิบาร์ไม่แต่งงานกับใครอีก
โบลิบาร์ใช้ชีวิตอย่างโศกเศร้าในบั้นปลายชีวิต โดยยังไม่ชัดเจนว่าตายเพราะอะไรCited sources
หวุงเต่า
หวุงเต่า () เป็นเมืองในจังหวัดบ่าเสียะ-หวุงเต่า ทางตอนใต้ของประเทศเวียดนาม หวุงเต่าเป็นเมืองชายทะเลที่มีสถานที่พักผ่อนหย่อนใจ และถือว่าเป็นเมืองศูนย์กลางของอุตสาหกรรมน้ำมันและแก๊สธรรมชาติ รวมถึงอุตสาหกรรมต่อเรือของประเทศเวียดนามอีกด้วย
อยู่ห่างจากไซ่ง่อนไปทางตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 125 กิโลเมตร ด้านทิศใต้และทิศตะวันออกติดทะเล
จากนครโฮจิมินห์สู่หวุงเต่า ใช้เวลาเดินทางด้วยรถประมาณ 2 ชั่วโมง และเดินทางด้วยเรือปีกน้ำใน 1 ชั่วโมง 15 นาที
หวุงเต่าเป็นศูนย์กลางของอุตสาหกรรมปิโตรเลียมนอกชายฝั่งของประเทศ ที่ตั้งอยู่ติดทะเลทางภาคใต้ตอนปลายแหลมของประเทศ และอยู่ใกล้กับนครโฮจิมินห์ จึงเป็นเมืองหนึ่งที่ช่วยผลักดันเศรษฐกิจของเวียดนาม
ศูนย์ศึกษาวิจัยและพิพิธภัณฑ์ไดโนเสาร์ภูกุ้มข้าว
ศูนย์ศึกษาวิจัยและพิพิธภัณฑ์ไดโนเสาร์ภูกุ้มข้าว หรือ พิพิธภัณฑ์สิรินธร () เป็นศูนย์วิจัยเกี่ยวกับไดโนเสาร์และ พิพิธภัณฑ์ไดโนเสาร์แห่งแรกของประเทศไทย อยู่ที่อำเภอสหัสขันธ์ จังหวัดกาฬสินธุ์
เป็นพิพิธภัณฑ์ทางธรรมชาติวิทยา ที่มีการจัดแสดงซากกระดูกไดโนเสาร์ และแสดงความหลากหลายของสิ่งมีชีวิตในมุมมองต่างๆ ทั้งเชิงวิชาการ การอนุรักษ์ รวมไปถึงความสัมพันธ์ต่างๆ พิพิธภัณฑ์ไดโนเสาร์สิรินธร ได้รับพระราชทานนามจาก สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ว่า "พิพิธภัณฑ์สิรินธร"
เซนต์ออกัสตินส์แอบบีย์
เซนต์ออกัสตินส์แอบบีย์ หรือ อารามนักบุญออกัสติน () ในปัจจุบันเป็นอดีตแอบบีย์ที่ตั้งอยู่ในเมืองแคนเทอร์เบอรี เทศมณฑลเคนต์ ประเทศอังกฤษ
ในปี พ.ศ. 1140 สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 1 ทรงให้นักบุญออกัสตินเดินทางมายังอังกฤษ ผู้ปกครองแคว้นเคนต์ในขณะนั้นคือ กษัตริย์เอเธลเบิร์ต ผู้อภิเษกสมรสกับเบอร์ธา ซึ่งเป็นคริสต์ศาสนิกชน ทรงอนุญาตให้ออกัสตินสร้างโบสถ์ขึ้นนอกกำแพงเมืองแคนเทอร์เบอรี ซึ่งเป็นบริเวณที่มีโบสถ์ของชาวแซกซันตั้งอยู่ก่อนแล้ว 3 หลัง โบสถ์เหล่านี้สร้างขึ้นเพื่ออุทิศให้แด่นักบุญแพนครัส นักบุญเปโตร นักบุญเปาโลอัครทูต และพระแม่มารีย์ ซากโบสถ์ของนักบุญแพนครัสยังคงหลงเหลืออยู่จนถึงปัจจุบัน ส่วนโบสถ์อีก 2 หลังนั้น ชาวนอร์มันได้บูรณะและต่อเติมให้เป็นโบสถ์หลังเดียวกัน จุดประสงค์หลักแรกเริ่มของการสร้างอารามนี้คือ เพื่อเป็นที่ฝังพระศพของเหล่ากษัตริย์แห่งเคนต์และอาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรี จนกระทั่งปี พ.ศ. 1521 อาคารหลังใหม่จึงถูกสร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่อาร์ชบิชอปดันสแตน นักบุญปีเตอร์ เปาโล และออกัสติน
Ѿ
Ot (Ѿ, ѿ) เป็นอักษรซีริลลิกยุคเก่าตัวหนึ่ง เป็นอักษรรวมระหว่าง Ѡ กับ Т มีใช้บางครั้งในภาษาสลาวิกยุคเก่า (รวมทั้งภาษาเชิร์ชสลาโวนิกยุคเก่าและภาษาสลาวิกตะวันออกยุคเก่า) เพื่อใช้แทนคำบุพบท отъ ซึ่งแปลว่า "จาก" ปัจจุบันเลิกใช้แล้ว
Ѳ
Fita (Ѳ, ѳ) เป็นอักษรซีริลลิกยุคเก่าตัวหนึ่ง มีพัฒนาการมาจากอักษรกรีก ทีตา อักษรนี้ใช้เขียนชื่อเฉพาะที่ทับศัพท์มาจากภาษากรีกเป็นหลัก และตั้งแต่ภาษารัสเซียออกเสียงตัวอักษรนี้เป็น // แทนที่จะเป็น // เหมือนภาษากรีก เช่น คำว่า Theodore ก็อ่านเป็น Fyodor จึงมีการใช้ Ef (Ф, ф) แทนอักษร Fita ใน พ.ศ. 2461 (ค.ศ. 1918) และสำหรับกลุ่มภาษาสลาวิกอื่นๆ ซึ่งออกเสียงอักษรนี้เป็น // ก็เปลี่ยนไปใช้ Te (Т, т) ด้วยเช่นกัน ยกตัวอย่างภาษาบัลแกเรียจะอ่านคำว่า Theodore เป็น Teodor หรือ Todor เป็นต้น อักษรนี้จึงไม่มีที่ใช้ไปโดยปริยาย
อักษร Fita มีค่าของเลขซีริลลิกเท่ากับ 9 และอย่าสับสนกับอักษร Oe (Ө, ө) ที่มีลักษณะคล้ายกัน (มีใช้ในภาษาคาซัค ภาษาตูวา และภาษามองโกเลีย) และบางครั้งขีดตรงกลางก็ถูกเขียนให้เป็นหยัก เป็นคลื่น หรือขีดให้เกินวงกลมออกมา ดังที่ปรากฏในฟอนต์บางตัว เพื่อให้เกิดความแตกต่างกับอักษรดังกล่าว
การออกเสียงตัวอักษรของการสื่อสารวิทยุ
การออกเสียงตัวอักษรของการสื่อสารวิทยุ () เป็นการสะกดคำโดยการอ่านออกเสียงทีละตัวอักษร และตัวเลขนั้น แตกต่างกันไปในแต่ละประเทศตามสำเนียงการพูดของประเทศนั้นๆ เพื่อเป็นการหลีกเลี่ยงการเข้าใจที่อาจไม่ตรงกันหรือคลาดเคลื่อนในการติดต่อสื่อสาร จึงได้มีการกำหนดการออกเสียงตัวอักษรของการสื่อสารวิทยุขึ้น ดังตาราง