hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
วันทรงดนตรี
วันทรงดนตรี เป็นวันที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเสด็จพระราชดำเนินตามคำกราบบังคมทูลเชิญของมหาวิทยาลัยต่าง ๆ เช่น จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ เพื่อทรงดนตรีและทรงสังสรรค์ร่วมกับนิสิตนักศึกษาเป็นการส่วนพระองค์ โดยสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ รวมทั้ง สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ และสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ ก็จะโดยเสด็จพระราชดำเนิน และทรงร่วมในการแสดงดนตรีด้วย
วันทรงดนตรี ถือกำเนิดมาจากพระมหากรุณาธิคุณพิเศษที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวพระราชทานแก่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สืบเนื่องมาจากวันพระราชทานปริญญาบัตร ณ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2500 ในท้ายพระราชดำรัสพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวได้ทรงแจ้งข่าวต่อที่ประชุมว่า ""พระองค์ทรงเสียพระราชหฤทัยมากที่มิได้ประทับอยู่เพื่อเสวยพระสุธารสในวันนั้นได้ อย่างที่เคยทุก ๆ ปีมา เพราะสมเด็จพระบรมราชินีนาถกำลังจะประสูติเจ้าฟ้าฯ""
และด้วยเหตุที่สมเด็จเจ้าฟ้าพระองค์ใหม่ประสูติในช่วงเวลาที่เสด็จพระราชดำเนินมาพระราชทานปริญญาบัตรแก่นิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวจึงมีพระราชประสงค์จะพระราชทานนามให้มีคำว่า “จุฬา” อยู่ในพระนามนั้นด้วย และก็ได้พระราชทานนามว่าเจ้าฟ้า “จุฬาภรณ์”
ต่อมาคณะนิสิตได้ทำหนังสือกราบบังคมทูลขอพระราชทานพระบรมราชานุญาตเข้าเฝ้าฯ เพื่อถวายของขวัญและถวายพระพรชัยมงคลแด่ สมเด็จพระเจ้าลูกเธอเจ้าฟ้าจุฬาภรณ์ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระบรมราชานุญาตให้นิสิตเข้าเฝ้าฯ ในวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2500 ณ เวทีลีลาศ สวนอัมพร เนื่องจากวันนั้นตรง กับวันศุกร์ ซึ่งเป็นวาระที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวจะทรงดนตรีกับ วงลายคราม เพื่อออกอากาศทางสถานีวิทยุ อ.ส. ในวันนั้นพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมีรับสั่งให้นิสิตทำตัวตามสบายไม่เป็นทางการ ให้ถือว่า อยู่ในบ้านของพระองค์ท่าน พระองค์ทรงเดี่ยวแซกโซโฟนพระราชทานแก่นิสิต และผู้ขอฟังเพลง ซึ่งสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ และสมเด็จพระเจ้าลูกเธอทรงขอฟังเพลงจากวงดนตรีและให้นิสิตร้องเพลง มหาจุฬาลงกรณ์ อีกด้วย
ต่อมา ในปี พ.ศ. 2501 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวได้พระราชทานพระมหากรุณาธิคุณนำ วงลายคราม ไปแสดงดนตรีที่หอประชุมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย บรรยากาศของงานคล้ายกับการแสดงดนตรีที่สวนอัมพร จากนั้นทาง จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยจึงกราบบังคมทูลเชิญพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเสด็จพระราชดำเนินทรงดนตรีที่หอประชุมจุฬาฯ เป็นประจำทุกปี เว้นปีที่มีพระราชภารกิจมาก คือ เสด็จพระราชดำเนินต่างประเทศ และหากไม่มีพระราชภารกิจ สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ รวมทั้งสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ และสมเด็จพระเจ้าลูกเธอก็จะโดยเสด็จพระราชดำเนิน และทรงร่วมในการแสดงดนตรีด้วย
หลังจากนั้น พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวยังได้เสด็จทรงดนตรีตามคำกราบบังคมทูลเชิญของมหาวิทยาลัยต่าง ๆ อีกหลายแห่ง ได้แก่ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนคริทรทรวิโรฒ เพื่อทรงดนตรีเป็นการส่วนพระองค์อีกหลายครั้ง
วันทรงดนตรีได้ยุติลงไป เนื่องจากมีพระราชกรณียกิจมากมายและสถานการณ์ไม่เอื้อต่อการเสด็จพระราชดำเนินมาทรงดนตรี
นิวฮอไรซันส์
นิวฮอไรซันส์ (; ท. ขอบฟ้าใหม่) เป็นยานสำรวจอวกาศระหว่างดาวเคราะห์ซึ่งปล่อยเมื่อวันที่ 19 มกราคม 2549 เป็นส่วนหนึ่งของโครงการนิวฟรอนเทียส์ (New Frontiers) ของนาซา ยานสร้างโดย ห้องปฏิบัติการฟิสิกส์ประยุกต์และสถาบันวิจัยเซาท์เวสต์ โดยทีมซึ่งมีเอส. แอแลน สเทิร์น (S. Alan Stern) เป็นหัวหน้า ยานดังกล่าวมีภารกิจเพื่อศึกษาดาวพลูโต ดาวบริวารของมัน และแถบไคเปอร์ โดยบินผ่านระบบพลูโตและวัตถุแถบไคเปอร์ (Kuiper Belt Object) ตั้งแต่หนึ่งวัตถุขึ้นไป
วันที่ 15 มกราคม 2558 ยานอวกาศ"นิวฮอไรซันส์"เริ่มระยะเข้าใกล้ (approach phase) ดาวพลูโต เมื่อ 11:49 UTC ของวันที่ 14 กรกฎาคม 2558 ยานอวกาศ"นิวฮอไรซันส์" บินห่างจากพื้นผิวดาวพลูโต 12,500 กิโลเมตร เป็นยานอวกาศลำแรกที่สำรวจดาวพลูโต
ยุโรปตะวันตก
ยุโรปตะวันตก ตั้งอยู่ติดกับทะเลเหนือ ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน และ มหาสมุทรแอตแลนติก ซึ่งทำให้ดินแดนยุโรปตะวันตกนี้ไม่ห่างจากทะเลมากนัก เป็นผลทำให้มีความชื้นในอากาศสูงและอุณหภูมิหน้าหนาวไม่เย็นจัดเหมือนยุโรปที่อยู่ในภาคพื้นทวีปยุโรปเหนือ ยุโรปตะวันตกมีพื้นที่ประมาณ 36,933,412 ตารางกิโลเมตร ภาษาในภูมิภาคนี้มีมากมายเช่น กลุ่มภาษาโรมานซ์ เช่น ภาษาฝรั่งเศส ภาษาสเปน ฯลฯ กลุ่มภาษาเยอรมานิค เช่น ภาษาเยอรมัน ภาษาอังกฤษ ภาษาสวีเดน ฯลฯ และ ภาษากรีก ประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาคริสต์ทั้งนิกายโปรเตสแตนท์และโรมันคาทอลิก ความแตกต่างของประเทศในยุโรปตะวันตกกับยุโรปตะวันออกคือระบอบการปกครองและการเมืองช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่ 2
ประเทศที่มักจะกล่าวถึงว่าเป็นประเทศในยุโรปตะวันตก
แอฟริกาใต้ (ภูมิภาค)
แอฟริกาใต้ เป็นภูมิภาคที่ประกอบไปด้วยทะเลทรายและทุ่งหญ้าสะวันนา ประกอบไปด้วยฝั่งทะเลและภูเขาสูงประเทศที่อยู่ในภูมิภาคนี้คือ
แต่ในบางทีอาจจะรวมถึง
แต่ในขณะเดียวกันภูมิภาคนี้ก็ยังมีทรัพยากรธรรมชาติที่ล้ำค่าคือ ทองคำขาว เหล็ก เพชร ทองและอีกมากมาย ประเทศที่เจริญมากที่สุดในภูมิภาคนี้คือ ประเทศแอฟริกาใต้ อีกทั้งในภูมิภาคนี้ยังมีประเทศที่ปกครองโดยระบอบกษัตริย์ถึง 2 ประเทศด้วยกันคือ ประเทศเลโซโทและประเทศสวาซิแลนด์
เกาะจาร์วิส
เกาะจาร์วิส () มีพื้นที่ทั้งหมด 4.5 ตารางกิโลเมตรเป็นเกาะเดี่ยวในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนใต้ มีสภาพพื้นที่เป็นเกาะปะการัง อยู่ในเขตร้อนชื้น มีทรัพยากรธรรมชาติที่สำคัญคือมูลค้างคาว เกาะจาร์วิสไม่มีน้ำจืดอยู่บนเกาะ เกาะจาร์วิสมีสนามบินอยูหนึ่งแห่งซึ่งสร้างขึ้นในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2แต่ไม่มีท่าเรือ เกาะจาร์วิสก็เหมือนกับอาณานิคมของสหรัฐอเมริกาที่อยู่ในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนเหนือคือไม่มีรัฐบาล ไม่มีกิจกรรมทางเศรษฐกิจ และไม่มีคนอยู่อาศัย
เกาะเวก
เกาะเวก () เป็นอาณานิคมของสหรัฐอเมริกาในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนเหนือ มีพื้นทีทั้งหมด 6.5 ตารางกิโลเมตร มีสภาพพื้นที่เป็นเกาะปะการัง ใต้น้ำมีภูเขาไฟอยู่ด้วยและมีแนวปะการังรอบเกาะ เกาะเวกมีเพียงแค่บุคคลในราชการทหารสหรัฐเท่านั้นที่อาศัยอยู่ เกาะเวกมีกิจกรรมทางเศรษฐกิจทางด้านอาหาร มีระบบโทรศัพท์ดินแดนโพ้นทะเล (OTS) มีสถานีวิทยุแต่ไม่สถานีโทรทัศน์ เกาะเวกมีสนามบินอยู่หนึ่งแห่งบนเกาะเวกแต่ไม่มีท่าเรือ เกาะเวกต่างจากบรรดาดินแดนอาณานิคมของสหรัฐในแปซิฟิกเหนือบางดินแดนเนื่องจากมีกิจกรรมทางเศรษฐกิจ อีกทั้งยังเคยเป็นสมรภูมิในสงครามโลกครั้งที่ 2 อีกด้วย
บีเอ็มดับเบิลยู
บีเอ็มดับเบิลยู (BMW ย่อจาก ภาษาเยอรมัน: Bayerische Motoren Werke; ) เป็นบริษัทผลิตรถยนต์และรถจักรยานยนต์ของเยอรมนี ตั้งอยู่ที่เมืองมิวนิก ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2459 (ค.ศ. 1916) และเป็นบริษัทแม่ของมินิ ซึ่งบีเอ็มดับเบิลยูซื้อมาจากโรเวอร์
โดยปกติแล้วรถยนต์ BMW จะมีการบอกรุ่น และ รหัสต่างๆไว้ที่ด้านท้ายของรถตรงตำแหน่งด้านขวาของฝากระโปรงท้าย ยกตัวอย่าง เช่น 318iA, 523iA, X5 4.4 เป็นต้นซึ่งตัวเลขเหล่านี้จะบอกถึง ซีรีส์ของรถ และขนาดเครื่องยนต์ไว้ซึ่งเราสามารถแยกแยะ ได้ดังนี้ในกรณีที่บอกเป็นตัวเลข 3 หลัก เช่น 318iA เป็นต้น
ต่อจากรุ่นก็เป็นรหัสตัวถัง รหัสตัวถังในรุ่นใหม่จะใช้ E นำหน้า ปกติแล้วใช้เป็นการภายในของ BMW เองแต่กลับแพร่ หลายออกมาจนคนทั่วไปก็นำมาเรียกขานกัน ในบางรุ่นจะมีรหัสพิเศษต่อท้ายอีก แต่คงไม่ได้นำมาพูดถึง เช่น รหัส E36/7 จะหมายถึง Z3 ตัวปัจจุบัน เป็นต้น
เอาดี้
เอาดี้ (; บางครั้งเรียก "ออดี้" ในภาษาอังกฤษ) เป็นชื่อบริษัทผลิตรถยนต์ ของเยอรมนี มีสำนักงานอยู่ที่เมืองอิงโกล์ชตัดช์ ใกล้เมืองมิวนิก ในแคว้นบาวาเรีย ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1899 จัดว่าเป็นรถที่มีคุณภาพทัดเทียมกับเมอร์ซีเดส-เบนซ์ และ บีเอ็มดับเบิลยู ปัจจุบันอยู่ในเครือโฟล์กสวาเกน บริษัทผู้ผลิตรถยนต์รายใหญ่ในเยอรมนี ซึ่งเอาดี้ก็มีบริษัทในเครือคือลัมโบร์กีนี รถยนต์สปอร์ตจากประเทศอิตาลี
รุ่นปัจจุบันของรถเอาดี้ ได้แก่ A1, A3, A4, A5, A6, A7, A8, Q2, Q3, Q5, Q7, TT, R8
ดูได้ในตาราง
ประสิทธิภาพ
ประสิทธิภาพ () หมายถึง กระบวนการ วิธีการ หรือการกระทำใด ๆ ที่นำไปสู่ผลสำเร็จ โดยใช้ทรัพยากรต่าง ๆ อันได้แก่ ทรัพยากรทางธรรมชาติ แรงงาน เงินทุน และวิธีการดำเนินการหรือประกอบการ ที่มีคุณภาพสูงสุดในการดำเนินการได้อย่างเต็มศักยภาพ อย่างไรก็ตามการดำเนินการใด ๆ นั้นก็ขึ้นอยู่กับทรัพยากร ณ ขณะนั้นด้วยว่ามีคุณภาพและปริมาณเพียงใด หากมีคุณภาพมากการจะใช้อย่างเต็มศักยภาพได้นั้นจะต้องใช้ในปริมาณน้อยจึงจะเรียกได้ว่ามีประสิทธิภาพ ต่างกันกับทรัพยากรที่มีปริมาณมากแต่คุณภาพต่ำที่จะต้องเลือกวิธีการดึงศักยภาพของทรัพยากรออกมาให้ได้มากที่สุดจึงจะเรียกว่ามีประสิทธิภาพ
กระยาสารท
กระยาสารท (/กระยาสาด/) เป็นขนมไทย ทำจากถั่ว งา ข้าวคั่ว และน้ำตาล มักทำกันมากในช่วงสารทไทยแรม 15 ค่ำ เดือน 10 และบางท้องถิ่นนิยมรับประทานกับกล้วยไข่ มีกล่าวถึงในนิราศเดือนว่า
ขนมกระยาสารทเป็นขนมโบราณ มีความพิเศษตรงที่เป็นขนมสำหรับงานบุญประเพณีของไทย เรียกได้ว่าเป็นขนมที่มีประเพณี และวันเวลาเป็นของตัวเองชัดเจนมากเลยทีเดียว จนอาจจะทำให้หลายคนนึกสงสัยขึ้นมาได้ ว่าทำไมขนมกระยาสาทรหอมหวานที่เป็นแพเหนียว ๆ นี้ จึงมีความสำคัญมากเสียจนต้องจัดพิธีทำบุญด้วยขนมกระยาสารท
แม้ขนมกระยาสารทจะเป็นขนมไทยที่มีมาตั้งแต่สมัยกรุงสุโขทัย แต่รากศัพท์ของคำว่าสารทจริง ๆ แล้วเป็นคำในภาษาอินเดีย มีความหมายว่า ฤดูใบไม้ร่วง หรือช่วงระยะปลายฝนต้นหนาว ซึ่งเป็นเวลาเดียวกันกับฤดูการผลิดอกออกผลของพืชพันธุ์ โบราณจึงถือกันวาควรจะนำผลผลิตเหล่านั้นมาถวายแด่สิ่งศักสิทธิ์เพื่อเป็นการสักการะ และขอพรให้พืชของตนออกดอกออกผลดกดี และประเพณีนี้ก็มีในแถบประเทศจีนและตอนเหนือของยุโรปด้วย แต่สำหรับไทยแล้วประเพณีนี้มาแพร่หลายในช่วงสมัยสุโขทัย พร้อม ๆ กับพราหมณ์ที่เริ่มเข้ามามีบทบาทในไทย แต่ช่วงเวลาของประเพณีตามอินเดีย เป็นช่วงเวลาที่ตรงกับระยะข้าวเริ่มออกรวงของไทย ชาวบ้านจึงเกี่ยวข้าวที่ยังมีเปลือกอ่อน ๆ และเมล็ดยังไม่แก่ เอามาคั่วแล้วตำให้เป็นเมล็ดข้าวแบน ๆ เรียกว่า ข้าวเม่าแทน
ส่วนตำราความเชื่อของขนมกระยาสารทมีอยู่ 2 ตำราด้วยกัน ตำราหนึ่งกล่าวว่า มีพี่น้องอยู่สองคนชื่อ มหากาลผู้พี่ และจุลกาลผู้น้อง ทั้งสองทำการเกษตรกรรมร่วมกันคือ ปลูกข้าวสาลีบนที่ผืนเดียวกัน จุลกาลนั้นเห็นว่าข้าวสาลีที่กำลังท้องนั้นมีรสหวานอร่อย ก็เลยอยากนำข้าวนั้นไปถวายแด่พระสงฆ์ จึงปรึกษากับมหากาลพี่ชาย แต่มหากาลไม่เห็นด้วย มหากาลจึงแบ่งที่ดินออกเป็น 2 ส่วน เพื่อให้ต่างคนต่างนำข้าวไปใช้กิจอันใดก็ได้ จุลกาลจึงนำเมล็ดข้าวที่กำลังตั้งท้องมาผ่า แล้วต้มกับน้ำนมสด ใส่เนยใส น้ำผึ้ง น้ำตาลทรายกรวด เมื่อเสร็จแล้วจึงนำไปถวายแด่พระสงฆ์ เมื่อถวายภัตตาหารเหล่านี้แด่พระสงฆ์ จุลกาลได้ทูลความปรารถนาของตนกับพระพุทธเจ้าว่า ขอให้ตนบรรลุธรรมวิเศษก่อนใคร และเมื่อกลับบ้านไป ก็พบว่านาข้าวสาลีของตนนั้นออกรวงอุดมสมบูรณ์สวยงาม จนเก็บเกี่ยวไป 9 ครั้งก็ยังอุดมสมบูรณ์อยู่อย่างนั้นตลอดไป
เป็นอาหารที่ทำให้ฤดูสารท กระยาสารทนี้เนื่องมาจาก ข้าวมธุปายาส ซึ่งเป็นอาหารอินเดียใช้ข้าว น้ำตาล น้ำนม ผสมกัน ซึ่งนางสุชาดาหุงถวายพระพุทธเจ้าส่วนผสมของกระยาสารทไทยมีข้าวตอก ข้าวเม่า ถั่วลิสง งาคั่วให้สุกเสียก่อน แล้วนำมากวนกับน้ำอ้อยกวนให้เหนียวกรอบเกาะกันเป็นปึก จะทำเป็นกรอบเป็นก้อนหรือตัดเป็นชิ้นๆ เก็บไว้ได้นานทำจากพืชผลแรกได้กระยาสารทเป็นของหวานจัด โดยมากจะกินกับกล้วยไข่สุกทำถวายพระเพื่ออุทิศส่วนกุศลให้ผู้ที่ล่วงลับไปแล้ว กระยาสารทกำหนดทรงบาตรที่วิเศษ ในการพระราชพิธีสารทนี้ตกทอดกันมานาน
คนผู้นับถือพระพุทธศาสนาจะพากันหยุดงาน ตระเตรียมสิ่งของทำบุญที่เรียกว่ากระยาสารทเป็นของหวาน ประจำเทศกาลสารท นิยมทำกันก่อนวันสิ้นเดือนเป็นวันโกน วันแรม 14 ค่ำ เดือน 10
นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาเมื่อถึงวันแรม 15 ค่ำ เดือน 10 ซึ่งตรงกับเดือนกันยายน ชาวบ้านจะกวนกระยาสารทมาทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้แก่ญาติผู้ล่วงลับไปแล้ว จนกลายเป็นประเพณีสารทไทย หรือเทศกาลกวนขนมกระยาสารทจนถึงทุกวันนี้นั่นเอง ปรากฎคำกลอนในนิราศเดือนว่า
กระยาสารทเป็นสัญลักษณ์ของ ผลิตผลทางการเกษตรที่อุดมสมบูรณ์ รวมทั้งเป็นการทำบุญเพื่อเป็นสิริมงคลแก่ข้าวในนา ซึ่งเป็นการเก็บ พืชผลครั้งแรกอีกด้วย
อักษรเบงกาลี
อักษรเบงกาลี หรือ อักษรเบงกอล ใช้เขียนภาษาเบงกาลีและภาษาอัสสัม พัฒนามาจากอักษรพราหมีและจัดว่าใกล้เคียงกับอักษรเทวนาครี ปรากฏในคริสต์ศตวรรษที่ 11 รูปแบบที่ใช้ในการพิมพ์ เริ่มใช้ใน พ.ศ. 2321เมื่อ ชาร์ล วิลกินส์ คิดค้นระบบการพิมพ์ด้วยอักษรเบงกาลี มีการปรับปรุงเล็กน้อยใน คริสต์ศตวรรษที่ 19
০ = 0, ১ = 1, ২ = 2, ৩ = 3, ৪ = 4, ৫ = 5, ৬ = 6, ৭ = 7, ৮ = 8, ৯ = 9 
৳ = เครื่องหมายรูปีเบงกาลี 
สำหรับผู้ใช้วินโดวส์เอ็กซ์พี (Window XP) สามารถอ่านอักษรเบงกาลีหรือพิมพ์ข้อความสั้นๆด้วยโปรแกรม Character Map ฟอนต์ Vrinda
นักรบเหล็กเทวะ
นักรบเหล็กเทวะ () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น เรื่องและภาพโดย โนบุฮิโระ วาสึกิ หรือผู้สร้าง ซามูไรพเนจร ในประเทศญี่ปุ่นตีพิมพ์ลงในนิตยสารโชเน็นจัมป์ ของสำนักพิมพ์ชูเอฉะ ในประเทศไทยตีพิมพ์ลงลงในนิตยสารการ์ตูนรายสัปดาห์ ซีคิดส์ ของสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ ต่อมาได้มีการสร้างเป็นอะนิเมะ ออกอากาศทางสถานีทีวีโตเกียว
เรื่องราวทั้งหมดเกิดขึ้นในคืนหนึ่ง เมื่อ มุโต้ คาซึกิ () ถูกฆ่าตายโดยสัตว์ประหลาดเพื่อปกป้องเด็กสาวลึกลับคนหนึ่งไว้ แต่พอเขาตื่นขึ้นมา เขากลับพบว่านั่นเป็นเพียงแค่ความฝันเท่านั้น แต่ทว่ามันไม่เป็นอย่างนั้น ในช่วงเย็นของวันถัดมาเขาและน้องสาวก็ถูกโจมตีโดยสัตว์ประหลาดที่เขาคิดว่าเขาฝันเห็นเมื่อคืน ในระหว่างที่พวกเขากำลังถูกโจมตีอยู่นั้น ได้มีการติดต่อมาจากเด็กสาวลึกลับคนที่เขาปกป้องไว้เมื่อคืนให้ยื้อเวลาไว้ ในที่สุด คาซึกิก็ได้พบกับเธอ ในระหว่างการหลบหนี เธอแนะนำตัวว่าเธอชื่อ ซึมูระ โทคิโกะ () และเธอได้อธิบายว่าสัตว์ประหลาดที่กำลังไล่ล่าพวกเขาอยู่นั้นเรียกว่า โฮมุนครุส () ที่ใช้ชีวิตปะปนกับมนุษย์และกลืนกินมนุษย์เป็นอาหาร และเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อคืนว่าเป็นเรื่องจริงที่ มุโต้ คาซึกิ ได้เสียชีวิตแล้ว แต่ได้รับการช่วยเหลือจากเธอด้วยการใช้ เหล็กเทวะ ใส่เข้าไปในร่างกายของเขาแทนหัวใจที่ถูกทำลายไปแล้ว
โทคิโกะยังได้อธิบายต่อไปอีกว่า เหล็กเทวะ นั้นคืออาวุธที่ได้จากการเล่นแร่แปรธาตุ ที่สามารถมอบพลังในการต่อสู้กับโฮมุนครุสได้ ดังนั้นคาซุกิจึงได้สร้างอาวุธขึ้นมาเพื่อต่อสู้กับโฮมุนครุสที่กำลังไล่ล่าพวกเขาและกลืนกินน้องสาวของเขาเข้าไปด้วย โดยอาวุธที่เขาสร้างออกมานั้นแป็นหอกขนาดใหญ่ และได้ใช้มันกำจัดโฮมุนครุสที่กำลังไล่ล่าพวกเขา และช่วยน้องสาวของเขาออกมาได้อย่างปลอดภัย และหลังจากเหตุการณ์นี้ทำให้คาซึกิ ตั้งใจที่จะต่อสู้กับโฮมุนครุส ร่วมกับโทคิโกะและชีวิตใหม่ของเขา
ในเรื่องจะกล่าวถึงการเล่นแร่แปรธาตุ ซึ่งมีมาแต่โบราณจะมีอยู่ 2 ประเภท คือเหล็กเทวะ และ โฮมุนครุส เหล็กเทวะ คืออาวุธที่เกิดจากการเล่นแร่แปรธาตุที่ใช้ในการต่อสู้กับโฮมุนครุส ซึ่งลักษณะของเหล็กเทวะนั้นจะแตกต่างกันไปในแต่ละบุคคล โดยปกติจะพบในลักษณะเหรียญโลหะขนาดเท่าฝ่ามือ เป็นรูปทรงหกเหลี่ยม มีตัวเลขโรมันกำกับหมายเลขของเหล็กเทวะนั้นๆ
โฮมุนครุส คืออาวุธที่เกิดจากการเล่นแร่แปรธาตุ มีลักษณะเป็นตัวอ่อนที่แฝงคุณสมบัติภายในเป็นสัตว์หลากชนิด ซึ่งรูปแบบของโฮมุนครุสนั้นจะขึ้นอยู่กับเบสของสิ่งมีชีวิตนั้นๆเมื่อฝังตัวเข้าสมองมนุษย์ได้ก็จะยืดร่างนั้น และกลายเป็นมอนสเตอร์ตามเบสของสิ่งมีชีวิตที่สร้างขึ้น ซึ่งโฮมุนครุสต้องกลืนกินมนุษย์เป็นอาหาร เพื่อเป็นบ่อเกิดพลังงาน แต่การดำรงชีวิตของโฮมุนครุสไม่จำเป็นว่าต้องกลืนกินมนุษย์เสมอไป เพียงแต่ทานอาหารเหมือนมนุษย์ธรรมดาก็ได้เช่นกัน แต่จะได้พลังงานในระดับที่ต่างกันมากซึ่งเป็นชุดคลุมลักษณะคล้ายโจรสลัด ซึ่งเขาใช้ในการยิงออกไปใส่คาซุกิเพื่อสกัดการเคลื่อนไหวเหล็กเทวะที่ดร.บัตเตอร์ฟลายถือครองอยู่นั้นคือหมายเลข LXX (70) ซึ่งเป็นเหล็กเทวะของแท้หมายเลขเดียวกับที่คาซุกิถือครองอยู่
แอนโฟ
แอนโฟ () เป็นคำทับศัพท์จากภาษาอังกฤษ (ย่อจาก ammonium nitrate/fuel oil) อันเป็นส่วนผสมระหว่างสารแอมโนเนียมไนเตรตและน้ำมันเชื้อเพลิง (มักจะเป็นน้ำมันดีเซล แต่บางครั้งอาจใช้น้ำมันก๊าด หรือโมลาสส์) เป็นระเบิดที่นิยมใช้กันมากที่สุดในการทำเหมือง และการก่อสร้างต่างๆ โดยทั่วไปจะถือว่าแอนโฟเป็นระเบิดแรงสูง ต้องมีตัวส่งกำลัง เพราะมันมีความไวค่อนข้างต่ำ
ประสิทธิภาพของแอนโฟนั้น ประมาณ 80% ของ Dynamax B นั่นคือ ความสมมูล 0.8 ของ Dynamax B โดยมวล หากต้องการประสิทธิภาพสูงสุด จะมีการใช้เชื้อเพลิงชนิดอื่นนอกเหนือจากน้ำมัน และสามารถเพิ่มการตอบสนองต่อการจุดกระตุ้นโดยการเพิ่มอัตราส่วนของน้ำมันเชื้อเพลิง ซึ่งจะให้ความสมมูล 1.6 Dynamax B
ไตรไนโตรโทลูอีน
ทีเอ็นที (; ย่อจาก "ไตรไนโตรโทลูอีน" (Trinitrotoluene)) มีสารเคมีซึ่งมีสูตรคือ CH(NO)CH เป็นของแข็งสีเหลืองซึ่งบ้างใช้เป็นตัวเร่งในการสังเคราะห์เคมี แต่รู้จักกันดีที่สุดว่าเป็นวัตถุระเบิดที่มีประโยชน์โดยมีคุณสมบัติจัดการได้สะดวก
สารเคมีดังกล่าวนี้ มีการสังเคราะห์ขึ้นเป็นครั้งแรก โดยโจเซฟ วิลแบรนด์ (Joseph Wilbrand) เมื่อ ค.ศ. 1863 และการผลิตปริมาณมากครั้งแรก เกิดขึ้นในเยอรมนี เมื่อ ค.ศ. 1891
ด้วยการใช้งานอย่างกว้างขวาง ทำให้ทีเอ็นทีเป็นเกณฑ์มาตรฐานในการวัดความเข้มของระเบิด และวัตถุระเบิดอื่นๆ โดยเทียบประสิทธิภาพกับทีเอ็นที เรียกว่า "TNT equivalent"
trinitrotoluene มีลักษณะเป็นผลึกสีเหลือง เรียวคล้ายเข็ม ละลายในน้ำได้น้อยแต่จะละลายได้ดีในตัวทำละลายอินทรีย์ เช่น ether,acetone,benzene และ pyridine เนื่องจากมีจุดหลอมเหลวต่ำกว่า 80.35 °C ดังนั้นจึงสามารถหลอมละลาย TNT โดยใช้ความร้อนจากไอน้ำ TNT มีความเป็นพิษต่อร่างกายมนุษย์เมื่อถูกผิวหนังจะทำให้เกิดการแพ้ได้
ซะยะกะ อิชี
ซะยะกะ อิชี () (เกิดวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2526) คืออดีตนักร้องของกลุ่ม "มอร์นิงมุซุเมะ" ที่มีชื่อเสียงของญี่ปุ่น แลกลุ่มนักร้องอื่น ๆ ในสังกัดเฮลโล! โปรเจกต์ อย่างเช่น พุคจิโมนิ หรืออาโออิโระ 7
ปัจจุบันนี้ เธอมีครอบครัวและได้ออกจากวงการบันเทิงไปเรียบร้อยแล้ว
ซะยะกะ อิชีเข้ามาเป็นนักร้องรุ่นที่สองของมอร์นิงมุซุเมะเมื่อปีพ.ศ. 2541 จากการคัดเลือกในโครงการ "มอร์นิงมุซุเมะ สึอิกะ ออดิชัน" พร้อมกันกับมาริ ยางูจิ และเค ยาซูดะ
เธอยังได้เป็นนักร้องในกลุ่มย่อยกลุ่มอื่น ๆ อีก ได้แก่กลุ่มพุคจิโมนิ () ที่เป็นกลุ่มย่อยในมอร์นิงมุซุเมะ กลุ่มอาโออิโระ 7 ซึ่งเป็นกลุ่มพิเศษในระบบชัฟเฟิลยูนิทส์ประจำปีพ.ศ. 2543 และร่วมทำอัลบั้มเพลงแนวโฟล์คซองร่วมกับยูโกะ นากาซาวะ (สมาชิกรุ่นที่หนึ่งของมอร์นิงมุซุเมะ) อีกด้วย
ซายากะทำหน้าที่เป็นนักร้องของมอร์นิงมุซุเมะจนกระทั่งถึงเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2543 เธอก็ได้ ‘สำเร็จการศึกษา’ ออกไป เพื่อที่จะทุ่มเทให้แก่การเรียนอย่างเต็มที่ (ผลงานสุดท้ายของเธอที่ฝากเอาไว้กับกลุ่มคือเพลง "แฮปปีซัมเมอร์เว็ดดิง")
ในปีพ.ศ. 2544 เธอก็ได้หวนคืนสู่วงการเพลงอีกครั้ง โดยเธอได้ตั้งวงดนตรีขึ้นมาชื่อว่า "คิวบิคครอสส์" ในวงนี้ เธอทำหน้าที่เป็นนักร้องนำร่วมกับสมาชิกอีก 2 คน ได้แก่ ไทเซ มือคีย์บอร์ด และนาโอกิ โยชิซาวะ มือกีตาร์ นอกจากนั้นเธอยังได้ประพันธ์เพลงให้แก่วงอีก 2 เพลงด้วยกัน
ในปีพ.ศ. 2547 คิวบิคครอสส์ก็เป็นอันต้องแยกวงกัน โดยหลังจากนั้น ซายากะก็ได้อำลาวงการเพลงไปอีกครั้งอย่างเป็นทางการ พร้อมกับประกาศว่าเธอตั้งครรภ์กับนาโอกิ โยชิซาวะ มือกีตาร์ของวง และได้แต่งงานกันในที่สุด
ปี่พาทย์ออกสิบสองภาษา
ปี่พาทย์ออกสิบสองภาษา เป็นรูปแบบการบรรเลงดนตรีไทยอย่างหนึ่ง บรรเลงด้วยวงปี่พาทย์ไม้แข็งโดยบรรเลงเพลงสำเนียงภาษาต่าง ๆ ติดต่อกันไปแต่ไม่ต้องครบสิบสองภาษาก็ได้ คาดว่าได้รับอิทธิพลมาจากการสวดคฤหัสถ์ในงานศพ
เพลงไทยที่ได้รับอิทธิพลจากต่างชาติมีมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา โดยชื่อเพลงเหล่านี้มักใช้ชื่อตามภาษาเดิม เช่นเพลงเนรปาตี ปะตง มัดตรำ บ้าระบุ่น จนเข้าสู่สมัยกรุงรัตนโกสินทร์จึงมีการนำเพลงเหล่านี้มาปรับปรุงทำนองและตั้งชื่อเพลงที่ปรับปรุงใหม่ด้วยการนำชื่อชนชาติที่เป็นเจ้าของสำเนียงนั้นมานำหน้า เช่น ลาวเจริญศรี เขมรพระประทุม จีนหลวง เป็นต้น
เมื่อเพลงสำเนียงภาษาต่าง ๆ มีมากขึ้น นักดนตรีไทยจึงนำเพลงออกภาษาเล่านั้นมาบรรเลงติดต่อกันเป็นชุด โดยเริ่มจากเพลงสำเนียงไทยแล้วตามด้วยสำเนียงลาว เขมร มอญ พม่า ไปเรื่อย ๆ จนถึงฝรั่งเป็นชาติสุดท้าย ใช้เวลาราว 1 ชั่วโมง นิยมเล่นในงานศพเพื่อให้มีความสนุกสนานเร้าใจ บางครั้งจะมีจำอวดหรือตลกออกมาแสดงท่าทางตามชนชาติต่าง ๆ ด้วย การเล่นนี้เรียกว่าสิบสองภาษาแต่ไม่จำเป็นต้องออกภาษา 12 สำเนียง จะบรรเลงมากกว่าหรือน้อยกว่าก็ได้ เพราะเลข 12 เป็นจำนวนศักดิ์สิทธิ์ตามความเชื่อของคนโบราณ เช่นใช้ว่าพระเจ้าแผ่นดินมี 12 ท้องพระคลัง พ่อค้าวานิชจาก 12 ชาติภาษา โดยไม่ได้สื่อถึงการใช้เป็นจำนวนนับ
เพลงออกสิบสองภาษามักเริ่มด้วยเพลงภิรมย์สุรางค์สามชั้นก่อน แล้วจึงออกเพลงภาษา
ปิดท้ายด้วยเพลงแขกบรเทศสองชั้น
บอยสเก๊าท์
บอยสเก๊าท์ () เป็นวงบอยแบนด์ สัญชาติไทย ประกอบด้วยสมาชิกคือ ต๊ะ ฌานิศ ใหญ่เสมอ, โจ ธเนศ ฉิมท้วม และ ดิ๊บ ธนพงศ์ คล้ายพงศ์พันธ์ ที่มีผลงานในช่วงปี พ.ศ. 2536 - พ.ศ. 2539 จนมีเหตุที่ ต๊ะ ฌานิศ ใหญ่เสมอ มีข่าวเกี่ยวกับเรื่องยาเสพติด จนต้องแยกวงกันไป
โจ ต๊ะ และดิ๊บ ยังมีผลงานในวงการบันเทิงอยู่ ทั้งเล่นละครและออกแสดงคอนเสิร์ต จนกระทั่ง 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 โจได้เสียชีวิตอย่างกระทันหันบนเวทีคอนเสิร์ตในผับแห่งหนึ่ง เนื่องจากภาวะหัวใจล้มเหลวเฉียบพลัน เป็นการปิดตำนานวงบอยสเก๊าท์ที่มีสมาชิกครบทั้ง 3 คนไปโดยปริยาย
สยามโซน.คอม
สยามโซน.คอม () เป็นเว็บไซต์ที่นำเสนอข้อมูลเกี่ยวกับภาพยนตร์ และเพลง โดยเปิดบริการในช่วงเดือนมกราคม ปีพ.ศ. 2542 ซึ่งปัจจุบันเป็นแหล่งข้อมูลด้านภาพยนตร์ และเพลง ขนาดใหญ่เว็บหนึ่งในเมืองไทย
สยามโซน.คอม เป็นเว็บไซต์ที่มีผู้เข้าชมจากประเทศไทยมากเป็นอันดับที่ 156 (19 กันยายน 2557) จากการจัดอันดับโดยอะเล็กซา
อาสวกิเลส
อาสวกิเลส (อ่านว่า อาสะวะ-) แปลว่า "กิเลสที่หมักดองอยู่ในจิต"
อาสวกิเลส คือ กิเลสที่หมักหมม นอนเนื่องทับถมอยู่ในจิต ชุบย้อมจิตให้เศร้าหมอง ให้ขุ่นมัว ให้ชุ่มอยู่เสมอ เรียกย่อว่า อาสวะ ก็ได้ มี ๔ อย่าง คือ
ทิฐิ
ทิฐิ (อ่านว่า ทิดถิ) (, ) แปลว่า "การเห็น" ในพระพุทธศาสนาใช้ในความหมายเดียวกับ "มิจฉาทิฐิ" คือการเห็นผิด มี 2 ประการ ได้แก่ สัสสตทิฐิ (การเห็นว่าเที่ยง) อุจเฉททิฐิ (การเห็นว่าขาดสูญ) เป็นต้น
หากเป็นการเห็นถูก () เรียกว่า สัมมาทิฐิ เป็นองค์ประกอบหนึ่งของ ปัญญา หรือ การเห็นตรง หรือ ทิฐิวิสุทธิ ซึ่งหมายถึงความรู้เข้าใจโลกตามที่เป็นจริง ว่าเป็นองค์ประชุมของนามรูป มีเกิด ดับ เปลี่ยนแปลง ไม่อาจยึดถือเอาเป็นตัวตนเป็นสัตว์บุคคลได้ เป็นเหตุข่มความเข้าใจผิดไม่หลงเพลิดเพลินโลก
นอกจากนี้ในภาษาไทยมักใช้ในความหมายว่าความอวดดื้อถือดี ความดื้อรั้น ความตะแบงทั้งที่รู้ว่าผิดแต่ไม่ยอมรับและไม่ยอมแก้ไข เช่นที่ใช้ว่า "เขามีทิฐิมาก ไม่ยอมลงใคร" ทิฐิมานะของเขาทำให้เขาเข้ากับใครไม่ได้เลยในที่ทำงาน"
เมืองพระนคร
เมืองพระนคร () ตั้งอยู่ในจังหวัดเสียมราฐ ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา อยู่เหนือทะเลสาบเขมรไม่ไกลนัก
เมืองพระนครได้รับลงทะเบียนเป็นมรดกโลกเมื่อปี พ.ศ. 2535 และถูกจัดให้เป็นแหล่งมรดกโลกที่ตกอยู่ในภาวะอันตราย จนถึงปี พ.ศ. 2547
เมืองพระนครได้ถูกรับเลือกเป็นมรดกโลกเมื่อปี พ.ศ. 2535 โดยมีเหตุผลดังนี้
สัสสตทิฐิ
สัสสตทิฐิ (อ่านว่า สัดสะตะทิถิ) แปลว่า "ความเห็นว่าเที่ยง" เป็นทิฐิที่ตรงกันข้ามกับ อุจเฉททิฐิ (ความเห็นว่าขาดสูญ) ศาสนาพุทธถือว่าทั้งสัสสตทิฐิและอุจเฉททิฐิเป็นมิจฉาทิฐิ
สัสสตทิฐิ เป็นลัทธิความเห็นที่มีมาก่อนสมัยพุทธกาล โดยเห็นว่าอัตตาหรือตัวตนเป็นสิ่งเที่ยงแท้ ไม่มีการเปลี่ยนแปลง ไม่ขาดสูญ แม้ตายแล้วก็เพียงร่างกายเท่านั้นที่สลายหรือตายไป แต่สิ่งที่เรียกว่าอาตมันหรืออัตตา ชีวะ เจตภูติ ยังเป็นอมตะ ไม่มีวันตาย ไม่มีวันสูญ จะไปถือเอาปฏิสนธิในกำเนิดของภพอื่นต่อไป
อุจเฉททิฐิ
อุจเฉททิฐิ (อ่านว่า อุดเฉทะทิดถิ) แปลว่า "ความเห็นว่าขาดสูญ" เป็นความเห็นที่ปฏิเสธหรือตรงกันข้ามกับ สัสสตทิฐิ
อุจเฉททิฐิ คือความเห็นที่ว่าสัตว์โลกทั้งปวงเมื่อตายหรือละจากอัตภาพนี้ไปแล้วก็เป็นอันขาดสูญไม่มีอะไรที่จะไปเกิดหรือไปปฏิสนธิในภพอื่นอีก สิ่งที่เรียกว่าอาตมัน หรืออัตตา ชีวะ เจตภูติ ก็สูญไปเช่นเดียวกัน เรียกว่าขาดสูญไปทั้งหมดไม่มีอะไรเหลือให้ไปเกิดในสุคติหรือทุคติอีก
อุจเฉททิฐิ มีผลกระทบต่อผู้เห็นตามนั้น คือทำให้เป็นคนประมาทขาดสติ เห็นแก่ตัว ปฏิเสธบุญบาป ปฏิเสธนรกสวรรค์ ทำอะไรโดยไม่กลัวบาปกรรม มุ่งแต่หาความสุขในกามรมณ์ เบียดเบียนแก่งแย่งกันและกัน รบราฆ่าฟันกันเพื่อความเป็นใหญ่ ใช้ชีวิตให้คุ้มค่าก่อนที่จะตายไป
ศาลล้มละลาย (ประเทศไทย)
ศาลล้มละลาย () เป็นศาลชั้นต้นตามพระธรรมนูญศาลยุติธรรม มีลักษณะเป็นศาลชำนัญพิเศษ จัดตั้งขึ้นโดย พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลล้มละลายและวิธีพิจารณาคดีล้มละลาย พ.ศ. 2542 มีวัตถุประสงค์เพื่อให้คดีล้มละลาย ซึ่งมีลักษณะพิเศษแตกต่างจากคดีแพ่งทั่วไป ได้รับการพิจารณาพิพากษาจากผู้พิพากษาที่มีความรู้ความชำนาญเป็นพิเศษ
ปัจจุบันมีศาลล้มละลาย 1 แห่ง คือ ศาลล้มละลายกลาง มีเขตอำนาจทั่วกรุงเทพมหานคร แต่ในระหว่างที่ยังมิได้เปิดทำการศาลล้มละลายในท้องถิ่น ศาลล้มละลายกลางจึงมีเขตอำนาจทั่วราชอาณาจักร
ศาลล้มละลายกลาง ตั้งอยู่ที่ ศูนย์ราชการเฉลิมพระเกียรติฯ อาคาร A ชั้น 2-4 ถนนแจ้งวัฒนะ แขวงทุ่งสองห้อง เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร
ศาลล้มละลาย มีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีล้มละลาย ซึ่งหมายถึงคดีตามกฎหมายว่าด้วยล้มละลาย รวมไปถึงคดีแพ่งที่เกี่ยวพันกับคดีดังกล่าวด้วย ซึ่งปัจจุบันศาลล้มละลายมีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีอาญาสำหรับการกระทำอันเป็นความผิดตามกฎหมายว่าด้วยล้มละลาย ในกรณีมีปัญหาว่าคดีใดจะอยู่ในอำนาจของศาลล้มละลายหรือไม่ ไม่ว่าปัญหาดังกล่าวจะเกิดขึ้นในศาลล้มละลายหรือศาลยุติธรรมอื่น ให้ศาลนั้นรอการพิจารณาพิพากษาคดีไว้ชั่วคราว แล้วเสนอปัญหานั้นให้ประธานศาลฎีกาเป็นผู้วินิจฉัย คำวินิจฉัยของประธานศาลฎีกาให้เป็นที่สุด(พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลล้มละลายและวิธีพิจารณาคดีล้มละลาย พ.ศ.2542)
สึงกุ
สึงกุ (ญี่ปุ่น: つんく / อังกฤษและโรมะจิ: Tsunku) หรือ มิสึโอะ เทราดะ (ญี่ปุ่น: 寺田 光男 / อังกฤษและโรมะจิ: Terada Mitsuo) (เกิดวันอังคารที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2511) คือ โปรดิวเซอร์ดนตรี นักประพันธ์เพลง และนักร้องชายชาวญี่ปุ่น
ปัจจุบัน สสึงกุทำหน้าที่เป็นนักร้องนำของวงดนตรี "ชารัม คิว" เป็นผู้ผลิตและประพันธ์เพลงหลักให้กับศิลปินในสังกัดเฮลโล! โปรเจกต์ และเป็นผู้ก่อตั้งบริษัทด้านการบันเทิงที่ชื่อ "ทีเอ็นเอ็กซ์"
สึงกุ หรือ เทะระดะ มิสึโอะ เคยทำหน้าหน้าที่เป็นนักร้องนำให้แก่วงดนตรี "ชารัม คิว" ซึ่งประสบความสำเร็จมากในช่วงปีพ.ศ. 2535 ถึง 2543
ในปีพ.ศ. 2540 ได้มีการคัดเลือกนักร้องหญิงหน้าใหม่ให้เข้ามาร่วมวงกับชารัม คิว ซึ่งผลการคัดเลือกในครั้งนั้น เฮอิเกะ มิจิโยะ เป็นผู้ที่คว้าตำแหน่งชนะเลิศไป แต่กระนั้นเอง สึงกุก็ได้เล็งเห็นศักยภาพที่ยิ่งใหญ่กว่าในตัวของผู้ที่พลาดหวังจากการคัดเลือกครั้งนั้นอีกห้าคน ซึ่งได้แก่ ยูโกะ นากาซาวะ, คาโอริ อีดะ, อายะ อิชิงูโระ, นัตสึมิ อาเบะ และ อาซูกะ ฟูกูดะ เขาจึงนำทั้งห้าคนนี้มารวมเป็นกลุ่มนักร้องภายใต้ชื่อ "มอร์นิงมุซุเมะ" และท้าทายพวกเธอให้สร้างยอดขายของซีดีเพลงซิงเกิลแรกของพวกเธอให้ได้อย่างน้อย 50,000 ก๊อปปี้ภายใน 5 วัน ซึ่งเพียงวันที่ 4 เท่านั้น พวกเธอก็สามารถทำได้จริงตามคำท้า ทำให้สึงกุตกลงให้พวกเธอทั้งห้าเข้ามาร่วมงานกับเขาได้อย่างเป็นทางการ และตั้งแต่นั้นมา มอร์นิงมุซุเมะก็กลายเป็นกลุ่มนักร้องหญิงที่โด่งดังและประสบความสำเร็จอย่างสูงเรื่อยมาจนกระทั่งปัจจุบัน
ในปัจจุบัน สึงกุทำหน้าที่เป็นผู้ผลิต ผู้ริเริ่มโครงการ และผู้ประพันธ์เพลงให้กับนักร้องคนอื่น ๆ ทั้งในและนอกสังกัดเฮลโล! โปรเจกต์ นอกจากนั้น เขายังทำหน้าที่เป็นพิธีกรร่วมในรายการโทรทัศน์ที่ชื่อ "ป็อปแจม" และสร้างผลงานเพลงของตัวเองออกมาบ้างเป็นครั้งคราว และยังรับเป็นโปรดิวเซอร์ให้แก่กลุ่มนักร้องอื่น ๆ เช่น อีอีจัมพ์ เป็นต้น
สึงกุได้ออกสมุดรวมภาพถ่ายของตนเองจำนวน 2 อัลบั้มด้วยกัน ซึ่งได้แก่ "สึงกุ โฟโตกิฟท์อินลาสเวกัสแอนด์ฮาวาย ~คูล~" และ "สึงกุ โฟโตกิฟท์อินลาสเวกัสแอนด์ฮาวาย ~เนเจอรัล~" ซึ่งวางจำหน่ายไปวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2548 และในฤดูใบไม้ผลิปี พ.ศ. 2549 สึงกุได้ประกาศจะวางขายสมุดรวมภาพถ่าย ในวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2549 เป็นอัลบั้มที่ 3
วันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2549 สึงกุได้ประกาศผ่านทางเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของตนเองว่า ในเดือนกรกฎาคมปีเดียวกัน เขาจะเข้าสู่พิธีวิวาห์กับอิเดมิตสึ คานาโกะ อดีตนางแบบวัย 25 ปี จากฟูกูโอกะ
ในวันที่ 1 ตุลาคมปีเดียวกัน สึงกุได้เปิดตัวบริษัทใหม่ขึ้นมาอีกหนึ่งบริษัท โดยใช้ชื่อว่า "ทีเอ็นเอ็กซ์" สมาชิกของบริษัทนี้จะประกอบไปด้วยนักร้องหลาย ๆ คน เช่น อะมิ โทะกิโต และบุคคลจากหลายสายอาชีพ อย่างเช่น ทะสึยะ นะกะ นักมายากลผู้ที่เคยไปปรากฏตัวในรายการเฮลโล! มอร์นิง (รายการโทรทัศน์ประจำกลุ่มมอร์นิงมุซุเมะ) มาแล้ว
ปี พ.ศ. 2550 สึงกุได้ออกผลงานอัลบั้มรวมเพลงชุด "'ชารัมคิว ~ มอร์นิงมุซุเมะ' ~สึงกุ 15 เยียรส์อินเอนเตอร์เทนเมนต์คอมเมโมเรชันอัลบัม~" ในวันที่ 26 กันยายน และชุด "สึงกุเบสต์คอลเลคชัน" ในวันที่ 5 ธันวาคม โดยอัลบั้มชุดแรกเป็นงานรวมเพลงจากทั้งของวงชารัม คิว และมอร์นิงมุซุเมะมาไว้ด้วยกัน ส่วนอัลบั้มชุดที่ 2 นั้น เป็นงานรวมเพลงต่าง ๆ ที่สึงกุได้ร้องเอาไว้เอง
ในสังกัดเฮลโล! โปรเจกต์ สึงกุมีหน้าที่รับผิดชอบการประพันธ์เพลงและคำร้องให้กับศิลปินส่วนใหญ่ของสังกัด โดยผลงานการประพันธ์ของเขาที่ปรากฏชัดที่สุดก็คือผลงานของกลุ่มนักร้องหญิงมอร์นิงมุซุเมะ
ผลงานเพลงที่เขาได้ประพันธ์ส่วนจะเป็นเพลงแนวป็อปที่มีทำนองสนุกสนานจดจำง่าย และมีคำร้องโรแมนติคสามารถดึงดูใจผู้ฟังวัยหนุ่มสาวได้
ฯลฯ
อะยะ อิชิงุโระ
อายะ อิชิงูโระ () หรือ อายะ ยามาดะ () (เกิดวันศุกร์ที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2521) คือนักร้อง นักประพันธ์ และนักออกแบบงานแฟชั่นหญิงชาวญี่ปุ่น ที่คนส่วนใหญ่มักจะรู้จักกันในนามอดีตนักร้องรุ่นก่อตั้งของกลุ่ม "มอร์นิงมุซุเมะ"ในปีพ.ศ. 2540 อายะ อิชิงูโระ คือหนึ่งในผู้ที่ได้รับตำแหน่งรองชนะเลิศในโครงการคัดเลือกนักร้องให้แก่วงร็อก "ชารัม คิว" โดยหลังจากการคัดเลือกครั้งนั้นเสร็จสิ้นลง สึงกุ นักร้องนำของชารัม คิว และผู้จัดการคัดเลือกครั้งนั้น ได้นำเอาอิชิงูโระและเพื่อนที่ได้รับตำแหน่งเดียวกันอีก 4 คน ซึ่งได้แก่ นัตสึมิ อาเบะ, คาโอริ อีดะ, อาซูกะ ฟูซูกะ และยูโกะ นากาซาวะ มาทำงานเพลงร่วมกัน โดยสึงกุได้ให้สัญญาว่า เธอทั้งห้าคนจะได้ทำงานร่วมกับเขาแน่ ๆ ถ้าหากว่าพวกเธอสามารถทำให้ "ไอโนะทาเนะ" (เพลงซิงเกิลแรกของพวกเธอ) ขายได้ในจำนวน 50,000 ก๊อปปี้ขึ้นไป ภายในเวลา 5 วัน แต่ถึงแค่วันที่สี่ เธอและเพื่อนของเธอก็สามารถทำตามข้อแม้ของสึงกุได้ ทำให้พวกเธอได้ร่วมงานกันอย่างเป็นทางการภายใต้ชื่อกลุ่มว่า "มอร์นิงมุซุเมะ"
ในมอร์นิงมุซุเมะ อิชิงูโระมักจะได้รับหน้าที่นักร้องเสียงประสาน โดยเฉพาะในโทนเสียงต่ำ
ช่วงปลายปีพ.ศ. 2541 สึงกุได้นำเธอและเพื่อนอีก 2 คนได้แก่ คาโอริ อีดะ และมาริ ยางูจิ สมาชิกใหม่ในรุ่นที่สอง มาร่วมกันทำงานเพลงในกลุ่มย่อยที่ชื่อ "ทัมโปโปะ" โดยแนวเพลงของกลุ่มนี้จะมีจังหวะที่ช้า และมีเนื้อหาเป็นผู้ใหญ่กว่ามอร์นิงมุซุเมะ ซึ่งตรงจุดนี้เองที่อิชิงูโระสามารถแสดงเสียงร้องของเธอได้อย่างเต็มที่
ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2543 หลังจากที่ได้ออกผลงานเพลงซิงเกิล 11 เพลง และผลงานอัลบั้มอีก 4 อัลบั้ม (ในจำนวนนี้ได้รวมถึงเพลงซิงเกิล 4 เพลงกับอีก 1 อัลบั้มที่สร้างไว้ในฐานะของทัมโปโปะ) อายะก็ได้ตัดสินใจออกจากกลุ่มมอร์นิงมุซุเมะไป 
เดือนพฤษภาคมของปีเดียวกัน เธอได้เข้าพิธีวิวาห์กับชินยะ ยามาดะ มือกลองของวงเจ-ร็อก "ลูนาซี" (ชื่อจริงของเธอจึงได้เปลี่ยนเป็น อายะ ยามาดะ) และได้ให้กำเนิดบุตรสาวคนแรกในเดือนพฤศจิกายน และในปีถัดมาเธอก็ยังให้กำเนิดบุตรเพิ่มขึ้นมาอีก 2 คน
ขณะที่อิชิงูโระทำหน้าที่เป็นคุณแม่ เธอได้มีโอกาสไปประกอบอาชีพอื่น ๆ ที่นอกเหนือจากงานเพลง นับตั้งแต่นักออกแบบแฟชัน นักประพันธ์ (เธอเขียนหนังสือเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงของเธอจากสมาชิกมอร์นิงมุซุเมะสู่ความเป็นคุณแม่) ไปจนถึงพิธีกรรายการโทรทัศน์ (โดยเป็นรายการที่เชิญภรรยาของคนที่มีชื่อเสียงในประเทศญี่ปุ่นมาสัมภาษณ์) แต่เธอก็ยังได้กลับมาร่วมงานกับทัมโปโปะในช่วงเวลาสั้น ๆ เพื่อที่จะมาร่วมร้องในเพลง "ทัมโปโปะ" ซึ่งเป็นเพลงที่อยู่ในทุกอัลบั้มของกลุ่มย่อยกลุ่มนี้ ในรูปแบบของแกรนด์ซิมโฟนิคด้วย
งานชิ้นล่าสุดที่เธอสร้างขึ้นมา คืองานประพันธ์ที่ชื่อ "โคโซดาเตะพูโรเจกูโตะ" ซึ่งออกวางจำหน่ายในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2547
อิฏฐารมณ์
อิฏฐารมณ์ (อ่านว่า อิดถารม) แปลว่า "อารมณ์ที่น่าปรารถนา" ตรงข้ามกับ อนิฏฐารมณ์ อารมณ์ที่ไม่น่าปรารถนา
อิฏฐารมณ์ คือสิ่งที่คนปรารถนา ต้องการอยากได้ อยากมี อยากพบเห็น ได้แก่ กามคุณ ๕ คือรูป เสียง กลิ่น รส สัมผัสที่ดี ชวนให้รักให้ชอบใจ และโลกธรรมในส่วนที่ดี ๔ คือ ลาภ ยศ สรรเสริญ สุข
อิฏฐารมณ์ เป็นสิ่งที่เกิดได้แก่ทุกคน แต่มีความจริงว่าเป็นสิ่งไม่เที่ยง ทนอยู่ในสภาพนั้นๆ ไม่ได้นาน มีความแปรปรวนเปลี่ยนแปลงไปเป็นธรรมดา เกิดมีได้ก็กลับกลายเป็นอื่นไปได้
ข้อควรปฏิบัติเกี่ยวกับอิฏฐารมณ์คือเมื่อมีหรือได้รับมาก็ไม่พึงยินดีติดใจหลงใหลจนเผลอสติลืมตัว ลืมข้อเท็จจริงข้างต้นเมื่ออิฏฐารมณ์แปรเปลี่ยนไปจะได้ไม่ทุกข์ ไม่เสียใจมาก
อนิฏฐารมณ์
อนิฏฐารมณ์ (อ่านว่า อะ-นิด-ถา-รม) แปลว่า "อารมณ์ที่ไม่น่าปรารถนา" ตรงข้ามกับ อิฏฐารมณ์ อารมณ์ที่น่าปรารถนา หมายถึงสิ่งที่คนไม่ปรารถนา ไม่ต้องการอยากได้ ไม่อยากมี ไม่อยากพบเห็น ได้แก่ กามคุณ ๕ คือรูป เสียง กลิ่น รส สัมผัสที่ไม่ดี ไม่ชวนให้รักให้ชอบใจ และโลกธรรมในส่วนที่ไม่ดี ๔ คือ เสื่อมลาภ เสื่อมยศ นินทา ทุกข์
อนิฏฐารมณ์เป็นสิ่งที่เกิดได้แก่ทุกคน แม้ไม่ต้องการ แต่มีความจริงว่าอนิฏฐารมณ์ เป็นสิ่งไม่เที่ยง ทนอยู่ในสภาพนั้นๆ ไม่ได้นาน มีความแปรปรวนเปลี่ยนแปลงไปเป็นธรรมดา เกิดมีได้ก็กลับกลายเป็นอื่นไปได้เช่นเดียวกับสิ่งที่เป็นอิฏฐารมณ์
โอปปาติกะ
ในศาสนาพุทธ โอปปาติกะ () หมายถึง ผู้เกิดผุดขึ้นโดยไม่ต้องอาศัยพ่อแม่ และโตเต็มตัวในทันใด ตามแต่อดีตกรรม ได้แก่ เทวดา พระพรหม สัตว์นรก เปรต อสุรกาย
โอปปาติกะ จัดเป็นหนึ่งในโยนิ 4 ที่เหลือได้แก่ ชลาพุชะ (สัตว์เกิดในครรภ์) อัณฑชะ (สัตว์เกิดในไข่) และสังเสทชะ (สัตว์เกิดในไคล)
โยนิ (ศาสนาพุทธ)
โยนิ แปลว่ากำเนิด หมายถึงที่เกิด ที่ให้กำเนิดสัตว์
โยนิ มี ๔ ประเภท คือ
พรรคประชาราช
พรรคประชาราช (, ย่อว่า: ปชร.) เป็นพรรคการเมืองที่ก่อตั้งโดยนายเสนาะ เทียนทอง เพื่อที่จะดำเนินงานทางการเมืองหลังลาออกมาจากพรรคไทยรักไทย ได้รับอนุมัติจากคณะกรรมการการเลือกตั้งให้ตั้งเป็นพรรคเมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2549 แต่เดิมมี นายเสนาะ เทียนทอง เป็นหัวหน้าพรรค และมี นายฐานิสร์ เทียนทอง บุตรชายนายเสนาะ เป็นเลขาธิการพรรค ต่อมาในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2554 ทั้งคู่ได้ลาออกไปร่วมงานกับพรรคเพื่อไทย จึงทำให้ ดร.คัมภีร์ สุริยาศศิน รองหัวหน้าพรรค ทำหน้าที่รักษาการหัวหน้าพรรคแทน และที่ประชุมใหญ่วิสามัญของพรรค เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม 2554 มีมติแต่งตั้งให้ ดร.คัมภีร์ สุริยาศศิน เป็นหัวหน้าพรรค และนางพรพิศ โกศลจิตร เป็นเลขาธิการพรรค
พรรคประชาราช มีตราสัญลักษณ์เป็นรูป "เปลวเทียนสีแดง" หมายถึง พลังอันบริสุทธิ์ของประชาชน มีคำขวัญของพรรคว่า "ไทยวัฒนา ประชาเป็นสุข" นายเสนาะ เทียนทอง เคยอธิบายความหมายของชื่อพรรคไว้ว่า ชื่อพรรคประชาราช หมายถึง "ประชาชนผู้จงรักภักดีต่อราชบัลลังก์"
พรรคประชาราชถูกยุบพรรคตามมติในที่ประชุม กกต. ครั้งที่ ๓๓/๒๕๖๑ เมื่อวันอังคารที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 เนื่องจากในการประชุมคณะกรรมการบริหารพรรคประชาราชครั้งที่ ๑/๒๕๖๑ เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการบริหารพรรคมีมติให้ยุบเลิกพรรคตามข้อบังคับพรรคประชาราช (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๕๐ ข้อ ๑๐๘ ซึ่ง กกต. ได้มีประกาศออกมาเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2561 โดยให้มีผลตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาคือ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2561
นโยบายหลักของพรรคมีอยู่ 12 ข้อ ที่ประกาศต่อสาธารณะ 
หลังจากก่อตั้งพรรค นายเสนาะได้พยายามติดต่อผู้มีชื่อเสียงในสังคมหลายคน เข้ามารับตำแหน่งหัวหน้าพรรค เช่น ร.ต.อ.ปุระชัย เปี่ยมสมบูรณ์ อดีตรองนายกรัฐมนตรี, คุณหญิงจารุวรรณ เมณฑกา ผู้ว่าการตรวจเงินแผ่นดิน , ดร.สุเมธ ตันติเวชกุล เลขาธิการมูลนิธิชัยพัฒนา แต่ในระยะแรก นายเสนาะ เทียนทอง ได้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรค โดยมีนายประชัย เลี่ยวไพรัตน์ ผู้ก่อตั้งและอดีตผู้บริหารทีพีไอ เป็นเลขาธิการพรรค และนายประมวล รุจนเสรี เป็นรองหัวหน้าพรรค
ในวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2550 พรรคประชาราชได้มีการประชุมใหญ่สามัญประจำปี ที่ประชุมตกลงให้นายเสนาะ เทียนทอง เป็นหัวหน้าพรรค นางอนงค์วรรณ เทพสุทิน (ภรรยานายสมศักดิ์ เทพสุทิน) เป็นเลขาธิการพรรค นายประชัย เลี่ยวไพรัตน์ เป็นประธานคณะกรรมการบริหารพรรค
แต่ในวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2550 นายประชัยได้แถลงข่าวลาออก ด้วยเหตุผลว่าแนวทางทางการเมืองไปด้วยกันไม่ได้กับนายเสนาะ พร้อมกันนี้ เลขาธิการพรรคและสมาชิกพรรคส่วนหนึ่งได้ลาออกตามด้วย และหลังจากนั้นทั้งหมดพากันไปเข้าสังกัด พรรคมัชฌิมาธิปไตย ที่ก่อตั้งโดยนายสมศักดิ์ เทพสุทิน
ในการเลือกตั้งในวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 พรรคประชาราชมีแนวทางที่จะสนับสนุน นายกร ทัพพะรังสี รองหัวหน้าพรรคให้เป็นนายกรัฐมนตรี
แต่ในปลายเดือนตุลาคมปีเดียว นายกร ทัพพะรังสี ได้ลาออกจากพรรคประชาราช เพื่อไปอยู่กับพรรคชาติไทย และนายเสนาะ ก็ได้ให้โอกาสสมาชิกพรรคย้ายพรรคไปอยู่กับพรรคอื่นได้โดยอิสระ
ต่อมาในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2554 นายเสนาะ เทียนทอง พร้อมด้วยนายฐานิสร์ เทียนทอง เลขาธิการพรรค และสมาชิกพรรคบางส่วน ย้ายไปร่วมกิจกรรมทางการเมืองกับพรรคเพื่อไทย โดยมี ดร.คัมภีร์ สุริยาศศิน รองหัวหน้าพรรค ปฏิบัติหน้าที่รักษาการแทน
ตราสารหนี้ประเภทที่มีหลักทรัพย์ค้ำประกัน
ตราสารหนี้ประเภทที่มีหลักทรัพย์ค้ำประกัน (secured bond) เป็นตราสารหนี้ซึ่งส่วนใหญ่มักเป็นหุ้นกู้ที่บริษัทผู้ออกนำสินทรัพย์ของตนมาค้ำประกันการออกหุ้นกู้นั้นและผู้ถือหุ้นกู้จะมีสิทธิในสินทรัพย์ที่วางเป็นประกันนั้นเหนือเจ้าหนี้สามัญรายอื่นๆ
ไร่
ไร่ เป็นหน่วยวัดพื้นที่ของประเทศไทย
1 ไร่ มีค่าเท่ากับ
ตารางวา
ตารางวา เป็นหน่วยวัดพื้นที่ของไทย
1 ตารางวา มีค่าเท่ากับ
ในทางกลับกัน
งาน (หน่วยวัดพื้นที่)
งาน เป็นหน่วยวัดพื้นที่ของไทย
1 งาน มีค่าเท่ากับ
ในทางกลับกัน
ศอก (หน่วยความยาวไทย)
ศอก เป็นหน่วยวัดความยาวของไทย มีที่มาจากการวางแขนท่อนล่างลงบนพื้นราบ หนึ่งศอกวัดจากปลายนิ้วกลางไปจนถึงปลายข้อศอก แต่เนื่องจากระยะศอกของแต่ละคนไม่เท่ากัน "พระราชบัญญัติมาตราชั่ง ตวง วัด พระพุทธศักราช ๒๔๖๖" จึงกำหนดให้ 1 ศอกยาวเท่ากับ ½ ของเมตร (0.5 เมตร) เป็นต้นมา และใช้อักษรย่อว่า ศ.
1 ศอก มีค่าเท่ากับ
ในทางกลับกัน
วัดยานนาวา
วัดยานนาวา พระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ สังกัดมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ติดถนนเจริญกรุง แขวงยานนาวา เขตสาทร กรุงเทพมหานคร เป็นวัดโบราณมีมาตั้งแต่ครั้งกรุงศรีอยุธยา เดิมชื่อ "วัดคอกควาย" เนื่องจากมีชาวทวายมาลงหลักปักฐานอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก และชาวทวายจะนำกระบือที่เลี้ยงไว้มาทำการซื้อขายแลกเปลี่ยนกัน หมู่บ้านบริเวณนั้นจึงได้ชื่อเรียกกันต่อมาว่า "บ้านคอกควาย"
ในสมัยกรุงธนบุรีได้รับการยกฐานะวัดคอกควายขึ้นเป็นพระอารามหลวง เรียกชื่อใหม่ว่า "วัดคอกกระบือ" ต่อมารัชกาลที่ 1 ทรงสร้างพระอุโบสถใหม่ ครั้นถึงรัชกาลที่ 3 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ปฏิสังขรณ์และสร้างเรือสำเภาพระเจดีย์แทนพระสถูปเจดีย์ทั่วไป เพื่อให้คนรุ่นหลังได้เห็นรูปแบบเรือสำเภาซึ่งกำลังจะหมดไปจากเมืองไทย จึงได้เปลี่ยนชื่อจากวัดคอกกระบือเป็น "วัดยานนาวา"
ด้านในมีพระบรมสารีริกธาตุพระพุทธเจ้าให้สักการะ
สำเภายานนาวา มีความยาววัดจากหงอนข้างบนถึงท้ายบาหลี (ห้องขนาดเล็กท้ายเรือสำเภา) 21 วา 2 ศอก ความยาวส่วนล่างวัดที่พื้นดิน 18 วา 1 ศอกเศษ ความกว้างตอนกลางลำเรือ 4 วา 3 ศอก ความสูงตอนกลางลำเรือ 2 วา 3 ศอก
นอกจากนี้ยังมีพระเจดีย์องค์ใหญ่และเล็กอยู่ในลำสำเภารวม 2 องค์ ที่ห้องบาหลีมีรูปหล่อของพระเวสสันดรกับพระกัญหาชาลีประดิษฐานอยู่ อันเนื่องมาจากเนื้อความในมหาชาติคำหลวง ที่พระเวสสันดรโน้มน้าวใจพระโอรสธิดาให้อุทิศตนร่วมกับพระบิดาสร้างมหากุศล เสมือนเรือสำเภาใหญ่พามนุษยชาติข้ามโอฆสงสารไปสู่พระนิพพาน
ด้านหลังบานประตูในพระอุโบสถ (ซึ่งสร้างในสมัยรัชกาลที่ 1) มีภาพจิตรกรรมสำคัญที่รัชกาลที่ 3 โปรดเกล้าฯ ให้วาดขึ้น คือรูปกระทงใหญ่ ตามแบบที่ทำในพระราชพิธีลอยพระประทีป และโถยาคูตามแบบอย่างที่ทำเลี้ยงพระในพระราชพิธีสารทในรัชสมัยของพระองค์
พระพรหมวชิรญาณ (ประสิทธิ์ เขมงฺกโร ป.ธ.3) เป็นเจ้าอาวาส
รูปหกเหลี่ยม
มุมภายในของหกเหลี่ยมปกติ หรือหกเหลี่ยมด้านเท่า (มีความยาวด้านเท่ากันทุกด้าน และขนาดมุมเท่ากันทุกมุม) เท่ากับ 120 ° รูปหกเหลี่ยมด้านเท่าก็เหมือนกับรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส และสามเหลี่ยมด้านเท่า ที่สามารถวางเรียงในแนวระนาบต่อกันไปโดยไม่มีช่องว่าง (รูปหกเหลี่ยม 3 รูปจะบรรจบกัน (หกเหลี่ยม 3 รูปสามบรรจบกัน 3 มุมยอด) และมีประโยชน์มากสำหรับการสร้าง เทสเซลเลชัน (การวางรูปซ้ำๆ ต่อกันจนเต็มพื้นที่ โดยไม่ซ้อนทับ หรือมีช่องว่าง)
ช่องรังผึ้งช่องหนึ่งเป็นรูปหกเหลี่ยมด้วยเหตุผลดังกล่าวนี้ และเนื่องจากรูปทรงนี้ทำให้สามารถใช้วัสดุการสร้างและพื้นที่ได้อย่างมีประสิทธิภาพ สำหรับ Voronoi diagram ของตาข่ายสามเหลี่ยมด้านเท่า เป็นเทสเซลเลชั่นรังผึ้งของหกเหลี่ยมนั่นเอง
พื้นที่ของหกเหลี่ยมด้านเท่า ที่มีความยาวด้าน formula_2 มีค่า
formula_3
เส้นรอบรูป หรือความยาวรอบรูปหกเหลี่ยม ที่มีความยาวด้านละ formula_2 หน่วย มีค่าเท่ากับ formula_5 และมีเส้นผ่าศูนย์กลางยาวสุด formula_6 เส้นผ่าศูนย์กลางสั้นสุด formula_7
ไม่มีทรงตันเพลโตแบบใดที่สร้างขึ้นจากรูปหกเหลี่ยมด้านเท่าเลย ทรงตันอาร์คิมิดิสที่มีหน้าหกเหลี่ยม ได้แก่ ทรงสี่หน้าปลายตัด (truncated tetrahedron) , ทรงแปดหน้าปลายตัด (truncated octahedron) , ทรงยี่สิบหน้าปลายตัด (truncated icosahedron; รูปทรงลูกฟุตบอล และโครงสร้างฟูลเลอรีน) คิวบอกทาฮีดรอนปลายตัด (truncated cuboctahedron) และทรงสามสิบสองหน้าปลายตัด (truncated icosidodecahedron)
ในภาษาฝรั่งเศส คำว่า "l'hexagone" (รูปหกเหลี่ยม) มักจะหมายถึงประเทศฝรั่งเศส เพราะประเทศนี้มีรูปร่างคล้ายรูปหกเหลี่ยม
รูปหกเหลี่ยมปกติ สามารถสร้างได้ด้วยวงเวียนและไม้บรรทัด ต่อไปนี้เป็นภาพเคลื่อนไหวแสดงขั้นตอนการวาดรูปหกเหลี่ยมดังกล่าวตาม Proposition 15 เล่ม IV จากตำรา Elements ของยูคลิด
ฟูลเลอรีน
ฟูลเลอรีน (Fullerene) เป็นอัญรูปหนึ่งของคาร์บอนที่เพิ่งค้นพบ โดยตั้งชื่อตาม บักมินสเตอร์ ฟุลเลอร์ (Buckminster Fuller) ฟูลเลอรีนประกอบด้วยโมเลกุลของธาตุคาร์บอนทั้งหมด โดยมีรูปทรงเป็นทรงกลมกลวง ทรงรี หรือ ท่อ ฟูลเลอรีนทรงกลมนั้นบางครั้งก็เรียกว่า "บักกีบอล" (buckyballs) รูปC นั้นมักจะถูกเปรียบเทียบกับลูกฟุตบอลสีขาวดำ สำหรับฟูลเลอรีนทรงกระบอกนั้น เรียกว่า "บักกี้ทูบ" หรือ "คาร์บอนนาโนทูบ
ฟูลเลอรีนนั้นมีโครงสร้างคล้ายกับแกรไฟต์ ซึ่งประกอบด้วยแผ่นวงแหวนหกเหลี่ยม แต่มีวงแหวนห้าเหลี่ยม (หรือบางครั้งก็เป็นวงแหวนเจ็ดเหลี่ยม) ซึ่งกั้นมิให้แผ่นวงแหวนนั้นกลายเป็นแผ่นเรียบ
รายชื่อหนังสือแปล
รายชื่อหนังสือแปล
ชื่อหนังสือหรือชื่อชุดหนังสือฉบับแปล {ชื่อหนังสือต้นฉบับ หรือชุดหนังสือต้นฉบับ (ถ้ามี), ชื่อหนังสือหรือชื่อเล่มแรกหรือเล่มดังในชุด} - ผู้แต่ง1, ผู้แต่ง2(ถ้ามี)... - ผู้แปล1, ผู้แปล2(ถ้ามี)... - จำนวนหนังสือในชุด (ถ้ามี) 
[[หมวดหมู่:วรรณกรรมแปล| ]]
[[หมวดหมู่:ดัชนีรายชื่อ|วรรณกรรม]]
[[หมวดหมู่:วรรณกรรม|ปแล]]
ไม่ครบห้า
ไม่ครบห้า () เป็นหนังสือแปล เขียนโดย โอโตทาเกะ ฮิโรทาดะ แปลเป็นภาษาไทยโดย พรอนงค์ นิยมค้า จัดพิมพ์โดย สำนักพิมพ์ ส.ส.ท. เยาวชน
เรื่องราวในหนังสือ เกี่ยวกับชีวิตจริงของผู้เขียน ซึ่งเกิดมาไม่มีแขนขา ต้องนั่งเก้าอี้ล้อไฟฟ้ามาตั้งแต่เด็ก แต่ไม่ได้รู้สึกว่า ความพิการนั้นจะเป็นอุปสรรคในการดำเนินชีวิตเลย ผู้เขียนเล่าเรื่องตั้งแต่เพิ่งเกิดมาลืมตาดูโลก จนกระทั่งโต
บราเธอร์ส (วงดนตรี)
บราเธอร์ส (; ปี 2547-2548) วงบอยแบนด์สัญชาติไทย ค่ายอาร์เอส ประกอบสมาชิก มี ปรีชา นิลเจียรสกุล - ปิง, พงษ์พิพัฒน์ สง่าเม่น - จูน, ภาคิน โชติสิริกูล - เบียร์ และ สลิล สุภาวงศ์ - อ๊อคโต้ ต่อมา ปิง หนึ่งในสมาชิกวงบราเธอร์ส เดินทางไปเรียนต่อเมืองนอก 3 หนุ่มที่เหลือ ต้องยุติวงไปในที่สุด
ตะขาบยักษ์ขาเหลืองเปรู
ตะขาบยักษ์ขาเหลืองเปรู หรือ ตะขาบยักษ์อเมซอน (; ) เป็นตะขาบชนิดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในสกุล "Scolopendra" โดยปกติเมื่อโตเต็มที่จะยาว 26 เซนติเมตร (10 นิ้ว) แต่บางครั้งก็สามารถโตได้ถึง 30 เซนติเมตร (12 นิ้ว) ตะขาบชนิดนี้อาศัยอยู่ทางแถบเหนือและตะวันตกของทวีปอเมริกาใต้ และตามเกาะแก่งของประเทศตรินิแดดและจาไมกา เป็นสัตว์กินเนื้อ โดยกินจิ้งจก, กบ, นก, หนู และแม้แต่ค้างคาวเป็นอาหาร และขึ้นชื่อในเรื่องความดุร้าย
ร่างกายประกอบไปด้วยปล้องจำนวน 21-23 ปล้อง ปล้องมีสีทองแดงหรือสีแดงอมม่วง แต่ละปล้องมีขาสีเหลืองอ่อน 1 คู่ ขาแต่ละข้างสามารถเดินได้อย่างรวดเร็ว (หรือแม้แต่วิ่ง) และจับเหยื่อได้อย่างแน่นหนาก่อนที่จะฆ่า
ตะขาบชนิดนี้มีเขี้ยวที่เรียกว่า Forcipule เรียงเป็นแนวโค้งอยู่รอบ ๆ หัว ซึ่งพัฒนาให้สามารถปล่อยพิษเข้าไปในตัวเหยื่อได้ พิษประกอบด้วยสารอะเซทิลคอลีน ฮิสตามีน เซโรโทนิน ซึ่งเป็นพิษต่อร่างกายมนุษย์ ทำให้เกิดแผลเหมือนถูกตัวต่อต่อย แผลจะบวมอย่างรุนแรง และตามด้วยอาการไข้สูง
ตะขาบยักษ์ขาเหลืองเปรู เป็นสัตว์เลี้ยงที่เป็นที่นิยมในบรรดาผู้นิยมสัตว์ประเภทสัตว์แปลก ๆ แต่ไม่ควรจับมันโดยไม่มีเครื่องป้องกัน แม้เพียงแค่ผิวหนังสัมผัสถูกผิดก็ทำให้เกิดอันตรายได้ อาการที่เกิดจากการถูกพิษของตะขาบในสกุลนี้เรียกว่า "Scolopendrism"
ตะขาบขาเหลืองยักษ์เปรู ตัวเมียจะคอยดูแลและปกป้องรังที่มีไข่ของตนเอง ตัวอ่อนจะมีสีแดงเข้มหรือสีดำ ลำตัวบาง และมีหัวกลมใหญ่สีแดง มีวงจรชีวิตลอกคราบหลายครั้งก่อนที่จะโตเต็มวัย
ซิตคอม
ซิตคอม () ย่อมาจาก ซิจูเอชันคอเมดี () มีลักษณะ คือ ตัวละครจะอยู่ในสถานการณ์จำลองเดียวกันจากตอนหนึ่งไปตอนถัดไป สถานการณ์จำลองมักจะเป็นในครอบครัว ที่ทำงาน หรือ ในวงเพื่อน มุกตลกในซิตคอมมีหลากหลาย แต่ปกติแล้วจะมีลักษณะเป็นแบบตัวละครนำเรื่องไป (character-driven) นำมาซึ่งการใช้ running gags (มุกซ้ำๆประจำตัวละคร ย้ำเรื่อยๆตลอดเรื่อง)
เพื่อที่จะรักษาสถานการณ์ให้คงที่ตลอดจำนวนตอนที่มากมาย ในซิตคอมต่างๆ ตัวละครจึงมักมีความเป็นไปที่คงที่ (เช่น ถ้าเป็นเรื่องความรัก ก็จะไม่มีความคืบหน้าของความรักในแต่ละตอนมากนัก ทำให้ความสัมพันธ์ของตัวละครคงเดิม) เหตุการณ์ในแต่ละตอนก็จะมีบทสรุปภายในตอน และมีไม่บ่อยนักที่จะเกี่ยวโยงข้ามตอน
ซิตคอมเป็นละครแนวสุขนาฏกรรม เลือกที่จะมองชีวิตมนุษย์ในแง่ขบขัน ล้อเลียน เอามาทำเป็นเรื่องตลกให้คนดูหัวเราะ โดยผูกเรื่อง สร้างสถานการณ์ให้เกิดอารมณ์ขันสนุกสนาน องค์ประกอบของละครซิตคอม มีรายละเอียดดังนี้ ด้านเนื้อหา หลากหลาย มีความสัมพันธ์หลายกลุ่ม หลายบุคคล, รูปแบบการนำเสนอ ไม่สมจริง แต่เนื้อหามาจากความจริง, จังหวะและการดำเนินเรื่องรวดเร็ว จบตามเวลา, มีพื้นฐานทางอารมณ์, ความสัมพันธ์ของตัวละครตามสูตรแน่นอน, ตัวละครมีลักษณะเหมือนจริง และ การแบ่งแยกวงในและวงนอกคือระหว่างนักแสดงประจำกับดารารับเชิญ
ลิไวอะธัน (แก้ความกำกวม)
ลิไวอะธัน สามารถหมายถึง
คอนกรีต
คอนกรีต เป็นวัสดุผสมที่นิยมใช้ในงานก่อสร้างประกอบด้วย 3 ส่วนหลักคือ ปูนซีเมนต์ วัสดุผสม (เช่น หิน ทราย หรือ กรวด) และ น้ำ โดยอาจจะมีสารเคมีเติมเพิ่มเข้าไปสำหรับคุณสมบัติด้านอื่น เมื่อผสมเสร็จคอนกรีตจะแข็งตัวอย่างช้า ๆ ซึ่งน้ำและซีเมนต์จะทำปฏิกิริยาทางเคมีกันในลักษณะที่เรียกว่าการไฮเดรชัน โดยซีเมนต์จะเริ่มจับตัวกับวัสดุอื่นและแข็งตัว ซึ่งในสถานะนี้จะนิยมเรียกกันว่าคอนกรีต ความแข็งแรงของคอนกรีตจะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆหลังจากที่ผสม และยังแข็งแรงขึ้นภายหลังจากการแข็งตัว โดยประมาณหลังจากแข็งตัวแล้ว 28 วัน ความแข็งแรงจะเริ่มคงที่
คอนกรีตมีใช้กันในงานก่อสร้างหลายชนิด ซึ่งรวมถึง อาคาร ถนน เขื่อน สะพาน อนุสาวรีย์ และงานก่อสร้างต่าง ๆ ซึ่งมีเห็นได้ทั่วไป
คุณสมบัติหลักของคอนกรีตคือการรับแรงอัดสูง ในขณะที่สามารถรับแรงดึงได้ต่ำ (ประมาณ 10% ของแรงอัด) โดยเมื่อต้องการให้คอนกรีตสามารถรับแรงดึง จะมีการเสริมวัสดุอื่นเพิ่มเข้าไปในคอนกรีตโดยจะเรียกว่า คอนกรีตเสริมแรง หรือคอนกรีตเสริมเหล็กที่เรียกกัน (โดยเสริมแรงด้วยเหล็ก) วัสดุเหล่านี้จะช่วยรับแรงดึงภายในคอนกรีต ซึ่งงานโครงสร้างอาคารส่วนใหญ่นิยมใช้คอนกรีตเสริมแรงแทนที่คอนกรีตเปลือย
นอกจากนี้ในงานก่อสร้างยังมีการใช้วิธีการที่เรียกว่า คอนกรีตอัดแรง โดยทำการใส่แรงเข้าไปในคอนกรีตหล่อสำเร็จที่หล่อมาจากโรงงาน โดยเมื่อนำไปใช้งาน แรงที่ใส่เข้าไปในคอนกรีตจะหักล้างกับน้ำหนักของตัวคอนกรีตเองและน้ำหนักที่เพิ่มขึ้นมา ซึ่งวิธีการนี้จะทำให้คอนกรีตสามารถรับน้ำหนักได้เพิ่มมากขึ้น โดยงานสะพานและทางยกระดับ นิยมใช้คอนกรีตอัดแรง
มนุษย์เริ่มใช้คอนกรีตในการก่อสร้างตั้งแต่สมัยกรีกโบราณ ในอดีต ชาวกรีกและชาวโรมันใช้คอนกรีตในการก่อสร้างป้อมปราการทางการทหารและสถานที่สำคัญต่าง ๆ มากมาย
คอนกรีต จะมีสัดส่วนปูนซีเมนต์ต่อทราย ต่อหิน ดังนี้
คอร์นฟลาวเวอร์
คอร์นฟลาวเวอร์ () เป็นพืชดอกขนาดเล็กที่ออกดอกปีละครั้ง จัดอยู่ในแฟมิลี Asteraceae เป็นพืชพื้นเมืองของยุโรป
พืชชนิดนี้สูง 40-90 เซนติเมตร ลำต้นและกิ่งก้านเป็นสีเทาอมเขียว ใบเรียวแหลมยาว 1-4 เซนติเมตร ดอกสีน้ำเงินเข้ม ดอกอยู่เป็นกลุ่มโดยอยู่บนฐานรอง (capitula) เส้นผ่านศูนย์กลาง 1.5-3 เซนติเมตร ดอกวางตัวกระจายออกเป็นรัศมีรอบๆฐาน รงควัตถุสีน้ำเงินในดอกคือ โพรโทไซยานิน
ในอดีต พืชชนิดนี้เป็นวัชพืชในไร่นา แต่ปัจจุบันการเกษตรกรรมที่ขยายตัวทำให้แหล่งที่อยู่ของมันมีอันตราย เนื่องจากมีการใช้สารกำจัดวัชพืช อย่างไรก็ตาม พืชดอกชนิดนี้ได้รับการแนะนำให้ปลูกเป็นพืชประดับสวนและปลูกร่วมกับพืชเกษตรกรรม หลายๆประเทศได้มีพืชชนิดนี้ปลูกจนกลายเป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติ เช่น อเมริกาเหนือ และบางส่วนของออสเตรเลีย
ดอกคอร์นฟลาวเวอร์เป็นเครื่องตกแต่งอาหารได้ และใช้เป็นส่วนผสมในชา
เดือน
เดือนรุหิ
คำนวณจากวงโคจรของดวงจันทร์ มีระยะเวลา 27.321 661 วัน
คำนวณจากตำแหน่งของดวงอาทิตย์ที่ส่องมายังโลก มีระยะเวลา 27.321 583 วัน
เป็นระบบที่ใช้มาจนถึงปัจจุบัน ใน 1 ปี มี 12 เดือนได้แก่
ในหนึ่งปีฮิจญ์เราะหฺมี 12 เดือน คือ
เดือนทางดาราคติ (Sidereal Month) เดือนทางดาราคติ เป็นการนับการโคจรของดวงจันทร์รอบโลกโดยเทียบกับดาวฤกษ์ โดยเริ่มนับตั้งแต่ดวงจันทร์เคลื่อนที่จาก ดาวฤกษ์ ดวงหนึ่งไปจนกลับมาถึงดาวฤกษ์ดวงเดิมอีกใช้เวลาประมาณ 27.3 วัน
โรสแมรี
โรสแมรี () เป็นพืชสมุนไพรชนิดหนึ่ง เป็นพืชพื้นเมืองของแถบเมดิเตอร์เรเนียน จัดอยู่ในวงศ์กะเพรา ใบมีรูปร่างคล้ายเข็ม ยาว 2-4 เซนติเมตร กว้าง 2-5 มิลลิเมตร มีกลิ่นหอม และเขียวอยู่ตลอดปี ด้านบนของใบมีสีเขียว ด้านท้องใบเป็นสีขาวและมีขนปกคลุม ดอกมีหลายสี เช่น สีขาว สีชมพู สีม่วง หรือสีฟ้า ใช้ปรุงอาหารทำให้มีกลิ่นหอม
19 ประโยชน์และสรรพคุณของโรสแมรี่
1. โรสแมรี่เป็นสมุนไพรของเชฟ จุดเด่นคือทำให้อาหารอร่อย กลมกล่อม
2. โรสแมรี่นำไปแช่ในไวน์ หรือสปาร์คกลิ้งไวน์จะช่วยเพิ่มความหอม และลดอาการมึนเมา
3. โรสแมรี่นำไปผสมในแป้งขนมปังอบ จะช่วยให้นิ่มฟูมากขึ้น
4. โรสแมรี่มีสรรพคุณช่วยดับกลิ่นคาวปลา ใช้โรยบนสเต็กเนื้อปลาจะช่วยเพิ่มความหอมไร้ความคาว
5. สรรพคุณดีของโรสแมรี่ช่วยบรรเทาอาการคัดจมูก
6. โรสแมรี่นำไปสกัดเป็นน้ำมันหอมระเหย หยดลงในสบู่อาบน้ำช่วยลดกลิ่นเหงื่อ กลิ่นตัวได้
7. โรสแมรี่บดนำไปแช่ในน้ำอาบช่วยลดกลิ่นตัว แช่เท้าช่วยขจัดกลิ่นเท้า
8. โรสแมรี่มีสารที่มีประโยชน์ช่วยยับยั้งเซลล์มะเร็ง
9. ประโยชน์ของโรสแมรี่ช่วยให้เลือดไหลเวียนสะดวก
10. โรสแมรี่ช่วยรักษาแผลสดได้
11. โรสแมรี่มีสรรพคุณช่วยลดอาการอักเสบ
12. โรสแมรี่เป็นยารักษาไข้หวัด แก้ไอ ทำให้ชุ่มคอ
13. กลิ่นของโรสแมรี่ช่วยแก้อาการเมาเรือ วิงเวียน แก้ปวดศีรษะ
14. โรสแมรี่นำไปสกัดเป็นน้ำมันหอมระเหย หยดลงในแชมพูสระผมช่วยแก้ปัญหาผมร่วง ผมบาง และทำให้ผมนิ่ม
15. โรสแมรี่นำไปสกัดเป็นน้ำมันหอมระเหย หยดลงในแชมพูสระผมช่วยแก้ปัญหาคันศีรษะ และช่วยขจัดรังแค
16. ใบโรสแมรี่นำไปแช่ในเครื่องดื่มจะช่วยคลายความอ่อนเพลีย เพิ่มพลัง และมีสมาธิ
17. โรสแมรี่ช่วยเสริมสร้างความแข็งแรงให้กับผนังหลอดเลือด
18. สรรพคุณโรสแมรี่ช่วยให้ผิวกระชับ เสริมสร้างการผลิตคอลลาเจนในร่างกาย
19. ประโยชน์ของโรสแมรี่ช่วยให้เด็กที่มีสมาธิสั้น มีความจำและจดจ่อมากขึ้น
แกลลอน
แกลลอน () เป็นหน่วยวัดปริมาตร นอกจากนี้ในประเทศไทยคำว่า "แกลลอน" ยังหมายถึงปริมาตรของเหลวขนาดใหญ่ที่บรรจุในภาชนะ โดยไม่จำเป็นต้องเป็นปริมาตรที่กำหนดไว้ตามมาตรฐานข้างต้นอีกด้วย เช่น แกลลอน 5 ลิตร หรือ แกลลอน 20 ลิตร
มิลลิลิตร
มิลลิลิตร เป็นหน่วยวัดปริมาตร มีขนาดเท่ากับ 0.001 ลิตร
1 มิลลิลิตร มีค่าเท่ากับ
ออนซ์ (หน่วยปริมาตร)
ออนซ์ (ounce) เป็นหน่วยวัดปริมาตรในระบบอังกฤษ
วงดนตรีเดอะแฮนด์ซั่ม
วงดนตรี เดอะแฮนด์ซั่ม เป็นวงดนตรีส่วนพระองค์ในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ซึ่งเล่นดนตรีเฉพาะพระพักตร์ นักดนตรีและนักร้อง ประกอบด้วยข้าราชการ ทหาร ตำรวจในราชสำนัก ได้แก่
เล่นตำแหน่งกีตาร์
เจ้าจอมขวัญ
เจ้าจอมขวัญ เป็นเพลงพระราชนิพนธ์ในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ในรัชกาลที่ ๙ และทำนองแต่งโดยแมนรัตน์ ศรีกรานนท์
ทาสเธอ
เพลงพระราชนิพนธ์ ทาสเธอ เป็นเพลงพระราชนิพนธ์ใน สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ในรัชกาลที่ ๙
ส้มตำ (เพลงพระราชนิพนธ์)
เพลงพระราชนิพนธ์ ส้มตำ เป็นเพลงลูกทุ่ง พระราชนิพนธ์ในสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี บรรเลงครั้งแรกโดยวง อ.ส. วันศุกร์ โดยทรงขับร้องด้วยพระองค์เอง
ต่อมามีผู้ขอพระราชทานนำเพลงนี้ไปประกอบภาพยนตร์ เรื่อง ส้มตำ (พ.ศ. 2516 และ 2551) ขับร้องโดยบุปผา สายชล และนำไปขับร้องโดยพุ่มพวง ดวงจันทร์ ในงาน กึ่งศตวรรษเพลงลูกทุ่งไทย เมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2534 และขับร้องบันทึกเสียงโดยสุนารี ราชสีมา
ยูโกะ นากาซาวะ
ยูโกะ นากาซาวะ () (เกิดวันอังคารที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2516) คือสมาชิกรุ่นก่อตั้งของกลุ่มนักร้องหญิง "มอร์นิงมุซุเมะ" ของประเทศญี่ปุ่น
ปัจจุบันนี้ เธอทำหน้าที่เป็นศิลปินเดี่ยว นักแสดง และเป็นหนึ่งในพิธีกรประจำรายการโทรทัศน์ "เฮลโล! มอร์นิง" ซึ่งเป็นรายการประจำของกลุ่มมอร์นิงมุซุเมะเองยูโกะ นากาซาวะ เริ่มต้นอาชีพสายบันเทิงด้วยการเข้าร่วมโครงการคัดเลือกนักร้องหญิงให้แก่วงเจ-ร็อคที่ชื่อ "ชารันคิว" ในปี พ.ศ. 2540 ซึ่งแม้เธอจะได้ตำแหน่งรองชนะเลิศหนึ่งในห้าคนเท่านั้น แต่หลังจากการคัดเลือก สึงกุ นักร้องนำของชารัมคิวและโปรดิวเซอร์ ก็ได้รับเธอและเพื่อนอีก 4 คน ซึ่งได้แก่ คาโอริ อีดะ, อายะ อิชิงูโระ, นัตสึมิ อาเบะ และอาซูกะ ฟูกูดะ ที่ได้รับตำแหน่งเดียวกันเอาไว้ และให้โอกาสแก่พวกเธออีกครั้งหนึ่ง โดยมีข้อแม้ว่าพวกเธอทั้งห้าจะต้องทำให้เพลงซิงเกิล "ไอโนะทาเนะ" ขายได้ 50,000 ชุดภายใน 5 วัน ซึ่งผลปรากฏว่านากาซาวะและเพื่อน ๆ ของเธอสามารถทำได้ตามข้อแม้ดังกล่าวก่อนกำหนด 1 วัน เป็นผลให้สึงกุตกลงนำพวกเธอเข้ามาร่วมงานด้วยในฐานะของกลุ่มนักร้องชื่อ "มอร์นิงมุซุเมะ" (ขณะนั้นเธอมีอายุ 24 ปี)
ในมอร์นิงมุซุเมะนี้ นากาซาวะได้รับตำแหน่งเป็นหัวหน้ากลุ่ม เนื่องจากว่าเธอมีอายุมากที่สุดในบรรดาสมาชิกทุกคน แต่ในการร้องเพลง เธอมักจะได้รับบทบาทให้ร้องแนวประสานเสียงเสียเป็นส่วนใหญ่ ท่อนที่เธอจะได้ร้องเดี่ยวนั้นมีจำนวนค่อนข้างน้อย
หลังจากการก่อตั้งกลุ่มมอร์นิงมุซุเมะไม่นาน ในปี พ.ศ. 2541 นากาซาวะได้เริ่มอาชีพศิลปินเดี่ยว โดยแนวเพลงเริ่มแรกของเธอนั้นคือแนวเอ็งกะ แต่ผสมกลิ่นไอของดนตรีแนวป็อปเข้าไปด้วย ซึ่งแนวเพลงเช่นนี้จะมีจังหวะที่ค่อนข้างช้า เนื้อหาเป็นผู้ใหญ่ และออกแนวบัลลาดมากกว่าเพลงส่วนใหญ่ของเฮลโล! โปรเจกต์ (ต้นสังกัดของกลุ่มมอร์นิงมุซุเมะ)
นากาซาวะยังทำหน้าที่เป็นนักร้องประจำให้แก่งานเพลงชุด "โฟล์คซองส์" ของเฮลโล! โปรเจกต์ อีกด้วย โดยเพลงในอัลบั้มนี้จะเป็นเพลงแนวโฟล์คซองที่เธอร่วมกันสร้างกับกลุ่มนักร้องหรือศิลปินเดี่ยวคนอื่น ๆ ในสังกัดเดียวกัน นอกจากนั้น ในปี พ.ศ. 2543 เธอยังได้เข้าร่วมกับกับกลุ่ม "อากางูมิ 4" ซึ่งเป็นหนึ่งในกลุ่มนักร้องผสมของเฮลโล! โปรเจกต์ ประจำปีนี้อีกด้วย
เมื่อมาถึงฤดูใบไม้ผลิ ปี พ.ศ. 2544 นากาซาวะได้ ‘สำเร็จการศึกษา’ (ซตสึเงียว) จากมอร์นิงมุซุเมะไป เพื่อที่จะทำกิจกรรมอย่างอื่นนอกจากการร้องเพลงในช่วงอายุ 30 ปีที่จะมาถึงของเธอ (เธอสำเร็จการศึกษาไปในวัย 28 ปี) ทำให้คาโอริ อีดะ กับเค ยาซูดะ ได้รับตำแหน่งหัวหน้ากลุ่มร่วมสองคนถัดมา
หลังจากนั้น นากาซาวะได้รับเล่นละครโทรทัศน์บางเรื่องเช่น "บิวตี 7" และ "โฮมเมคเกอร์" และยังคงทำงานในฐานะศิลปินเดี่ยวต่อไป ซึ่งถือว่าประสบความสำเร็จพอสมควร แต่เธอก็ไม่ได้จากมอร์นิงมุซุเมะไปเลยทีเดียว เธอยังคงร่วมงานกับกลุ่มนักร้องกลุ่มนี้อยู่บ้าง และยังทำหน้าที่เป็นหนึ่งในพิธีกรของรายการ "เฮลโล! มอร์นิง" ซึ่งเป็นรายการโทรทัศน์ประจำของมอร์นิงมุซุเมะเองอีกด้วย
ในวันจันทร์ที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2548 นากาซาวะได้รับบทบาทนักแสดงในรายการโทรทัศน์ที่ชื่อ "ทจุเน็ง" ของทางระบบออกอากาศไมนิจิ และในวันอังคารที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2549 เธอก็ได้รับงานเดียวกันในรายการโทรทัศน์ "จิจิงปูอิปูอิ" ซึ่งเป็นรายการของไมนิจิอีกเช่นกัน
ลิ่ม
ลิ่ม เป็นเครื่องมือกลพื้นฐาน ซึ่งโดยหลักการคือการใช้พื้นเอียงในการแยกของสองสิ่งออกจากกัน การให้แรงในแนวตั้งฉากกับส่วนหัว จะทำให้เกิดการเปลี่ยนแรงตั้งฉากไปเป็นแรงในแนวตั้งฉากกับพื้นเอียง
จะทำให้เกิดการได้เปรียบเชิงกล ขึ้นอยู่กับสัดส่วนของความยาวและความกว้างของตัวลิ่ม โดย ถ้าลิ่มมีความกว้างมาก จะต้องใช้แรงมากกว่า ลิ่มที่มีความกว้างน้อยกว่า ตัวอย่างของการใช่ลิ่ม เช่น ขวาน ตะปู มีด สิ่ว เป็นต้น
formula_1
เมื่อ
การคำนวณเรื่องลิ่มใช้กฎของงาน คือ (ไม่คิดแรงเสียดทาน)
M.A. = W/E = H/Lสรุปวิทยาศาสตร์ ม.ต้น