hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
แลนด์โรเวอร์
แลนด์โรเวอร์ คือผู้ผลิตรถยนต์ขับเคลื่อน 4 ล้อเอนกประสงค์ ที่มีฐานการผลิตอยู่ที่เมืองโซลิฮอลประเทศอังกฤษ ปัจจุบันดำเนินการภายใต้หน่วยงานธุรกิจ จากัวร์ แลนด์โรเวอร์ โดยมีทาทามอเตอร์สเป็นเจ้าของ
แรกเริ่ม ชื่อ แลนด์โรเวอร์ นั้นหมายถึงรถยนต์รุ่นหนึ่ง (ปัจจุบันรถรุ่นนี้ถูกเรียกรวมๆว่า แลนด์โรเวอร์ ซีรีส์) ซึ่งรถที่ถือเป็นผู้นำในด้านรถยนต์ขับเคลื่อนสี่ล้อเอนกประสงค์ สำหรับพลเรือนรุ่นนี้ เปิดตัวสู่ท้องตลาดเมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2491 (ค.ศ. 1948) ในงานแสดงรถยนต์ อัมสเตอร์ดัม มอเตอร์ โชว์ แต่ภายหลังชื่อ แลนด์โรเวอร์ จึงได้กลายมาเป็นรถยนต์ยี่ห้อหนึ่ง ที่ทำตลาดด้วยรถยนต์หลายรุ่น ซึ่งรถแลนด์โรเวอร์ทุกรุ่นจะต้องมีความสามารถหนึ่งที่เหมือนกัน นั่นคือมีระบบขับเคลื่อนแบบสี่ล้อ
จากจุดเริ่มต้นที่เป็นเพียงชื่อรุ่นรถยนต์รุ่นหนึ่งของรถยนต์ยี่ห้อโรเวอร์ และได้พัฒนามาจนเป็นรถยนต์ยี่ห้อหนึ่ง จากนั้นจึงแยกตัวเองออกมาเป็นบริษัทที่ทำการผลิตรถยนต์ขับเคลื่อนสี่ล้อรุ่นต่างๆ บริษัทก็พบกับหลากหลายบริษัทแม่ ที่เข้ามารับช่วงกันดูแล ได้แก่ บริติช เลย์แลนด์ บริติช แอโรสเปซ และ บีเอ็มดับเบิลยู ในปีพ.ศ. 2543 (ค.ศ. 2000) บริษัทถูกขายทอดตลาดโดยบีเอ็มดับเบิลยู ให้แก่ฟอร์ดมอเตอร์ และได้กลายเป็นหนึ่งใน Premier Automotive Group (PAG) และในช่วงเดือน มิถุนายน พ.ศ. 2551 (ค.ศ. 2008) ฟอร์ดก็ขายกิจการของจากัวร์ และ แลนด์โรเวอร์ ให้แก่ ทาทามอเตอร์ส
หากไม่นับรถยนต์ประเภทรถบรรทุกขนาดใหญ่แล้ว แลนด์โรเวอร์ ถือเป็นหนึ่งในบรรดาผู้ผลิตรถยนต์ประเภทขับเคลื่อนสี่ล้อ ที่มีอายุในการทำตลาดยืนยาวที่สุด โดยเป็นรองเพียงจี๊ป เท่านั้น
สุทิน วรรณบวร
สุทิน วรรณบวร (เกิด: พ.ศ. 2492) นักข่าวการเมืองอาวุโส สังกัดสำนักข่าวเอพี เจ้าของฉายา "นักข่าวสายโจร" มีชื่อเสียงจากการตั้งคำถามที่ดุดัน จนเป็นไม้เบื่อไม้เมากับแหล่งข่าวหลายคน เคยปะทะคารมกับนักการเมืองหลายคน เช่น สมัคร สุนทรเวช
สุทิน เป็นชาวจังหวัดตรัง เริ่มต้นการทำข่าวตั้งแต่ช่วงสงครามอินโดจีน เคยสังกัดสำนักข่าวยูพีไอ และสำนักข่าวรอยเตอร์ส นอกจากนี้สุทิน วรรณบวร ยังเป็นนักแปลวรรณกรรมการเมือง มีผลงานแปลหนังสือมาแล้ว 26 เล่ม มีผลงานเขียนหนังสือ ชื่อ "เรื่องอยากเล่าของนักข่าวสายโจร"
สุทินลาออกจากตำแหน่งผู้สื่อข่าวอาวุโส สำนักข่าวเอพี เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2551 โดยให้เหตุผลว่า ต้องการเป็นแนวร่วมให้กับกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย ระหว่างการชุมนุมขับไล่รัฐบาลนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ นายกรัฐมนตรีในขณะนั้น ปัจจุบันหลังเสร็จสิ้นการชุมนุม เขาทำงานเป็นบรรณาธิการอาวุโสให้กับสถานีโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมภาคภาษาอังกฤษ TAN Network ของเอเอสทีวี ที่มี นางสาวสโรชา พรอุดมศักดิ์ เป็นผู้อำนวยการช่อง
คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี
คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี จัดตั้งมาโดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อการเรียนการสอนและการค้นคว้าวิจัยทางด้านรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ในเขตภูมิภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี เกิดจากการสนับสนุนทางวิชาการจาก ศ.ดร.บุญทัน ดอกไธสง อดีตศาสตราจารย์ประจำคณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ และอดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดนครราชสีมา และรองประธานวุฒิสภา ซึ่งท่านได้มีโอกาสเข้ามาเป็นกรรมการพิจารณาหลักสูตรรัฐประศาสนศาสตร์ ระดับปริญญาตรีและโทในปลายปี พ.ศ. 2547 ต่อมา ศ.ดร.บุญทัน ดอกไธสง ได้เสนอให้เปิดรัฐประศาสนศาสตร์ระดับปริญญาเอกเมื่อปี พ.ศ. 2548
เดิมคณะรัฐศาสตร์สังกัดคณะนิติศาสตร์และรัฐศาสตร์ ตอนแรกมหาวิทยาลัยอุบลราชธานีได้ริเริ่มจัดตั้งคณะนิติศาสตร์ก่อน โดยอาจารย์ทางรัฐศาสตร์ช่วยสอนวิชาพื้นฐาน จากนั้นไม่นานกลับปรากฏว่างานทางรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ขยายตัว เนื่องจากแนวโน้มของการกระจายอำนาจไปสู่ท้องถิ่นและการพัฒนาความรู้ทางด้านจัดการภาครัฐแนวใหม่ อีกทั้งการศึกษารัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์มีความเด่น เป็นที่รู้จักแพร่หลายและเป็นวิชาชีพที่มีประโยชน์ต่อการปฏิบัติโดยตรง ขณะเดียวกันความต้องการของผู้เรียนในพื้นที่ก็มีเพิ่ม มากขึ้นเรื่อย ๆ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานีซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยหลักในภาคอีสานตอนใต้จึงต้องการพัฒนาเพื่อเป็นศูนย์กลางของการเรียนการสอนและการวิจัยทางรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ การที่รัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์รวมอยู่กับนิติศาสตร์ในตอนต้นนั้นจึงกลายเป็นอุปสรรค เพราะลักษณะวิชานิติศาสตร์กับรัฐศาสตร์แตกต่างกันมาก กับทั้งในทรรศนะของมหาวิทยาลัย อื่น ๆ แล้ว ต่างก็เป็นคณะที่ใหญ่ด้วยกัน ซึ่งแต่ละคณะมีกลุ่มเป้าหมายและสาขาแยกย่อยออกไปอีกจำนวนมาก โดยเฉพาะการพัฒนาทางรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์มีหลักสูตร ที่แตกแขนงออกถึง 8 หลักสูตร ได้แก่
คณะรัฐศาสตร์ แยกตัวออกมาจากคณะนิติศาสตร์ เมื่อกลางปี พ.ศ. 2549 โดยผ่านการประชุมคณะกรรมการบริหารมหาวิทยาลัยเมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2549 และสภามหาวิทยาลัยมีมติเมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2549 ได้จัดตั้งเป็น วิทยาลัยรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ปัจจุบันได้เปลี่ยนชื่อเป็น คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี และเป็นคณะรัฐศาสตร์แห่งแรกของภูมิภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
สีแสด เปรียบเสมือนว่า แสงอาทิตย์ที่ขึ้นก่อนใครในสยาม และแผ่นดินอีสานที่เป็นดินทราย แห้งแล้ง เจิดจ้าเต็มไปด้วยแสงอาทิตย์
= ปรัชญา =
“สร้างสติและปัญญาแก่สังคม บนพื้นฐานคุณธรรม ตามหลักการประชาธิปไตย”
“ภูมิปัญญาทางรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์แห่งภูมิภาคลุ่มน้าโขง”
= อาคารเรียน =
รายนามผู้อำนวยการโครงการจัดตั้งวิทยาลัยรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี มีดังนี้
รายนามคณบดีคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานีตั้งแต่ก่อตั้งจนถึงปัจจุบันมีดังนี้
หมายเหตุ คำนำหน้านามของผู้ดำรงตำแหน่งผูอำนวยการ คณบดี และรักษาการราชการแทนคณบดี เป็นคำนำหน้านามในขณะนั้น
ปัจจุบัน คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี เปิดทำการเรียนการสอนในสาขาวิชา ดังต่อไปนี้กิจกรรม
งานประเพณีสิงห์สัมพันธ์ ครั้งที่ 11 ปี 2561
เจ้าภาพ ณ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 3
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 3 เป็นการมอบรางวัลสำหรับภาพยนตร์ที่เข้าฉายตั้งแต่วันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1929 ถึงวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1930 ในครั้งนี้ Thomas A. Edison และ George Eastman ได้รับแต่งตั้งให้เป็นสมาชิกกิตติมศักดิ์
ในครั้งนี้รูปปั้นรางวัลออสการ์ทำจากบรอนซ์แล้วชุบด้วยทองคำ 24k ปีต่อๆมาทำจากบริทานเนียมแล้วชุบด้วยทองคำ
หมายเหตุ: ในใบลงคะแนนเสียงรอบสุดท้าย George Arliss ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงจากภาพยนตร์ 2 เรื่อง คือ "Disraeli" และ "The Green Goddess" แต่เมื่อมอบรางวัลกลับประกาศว่าได้รับรางวัลจากเรื่อง "Disraeli" เพียงเรื่องเดียวหมายเหตุ: ในใบลงคะแนนเสียงรอบสุดท้าย Norma Shearer ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงจากภาพยนตร์ 2 เรื่อง คือ "The Divorcee" และ "Their Own Desire" แต่เมื่อมอบรางวัลกลับประกาศว่าได้รับรางวัลจากเรื่อง "The Divorcee" เพียงเรื่องเดียว
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 4
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 4 เป็นการมอบรางวัลสำหรับภาพยนตร์ที่เข้าฉายตั้งแต่วันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1930 ถึงวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1931 งานจัดขึ้นที่ Sala D'Oro โรงแรม Biltmore ลอสแอลเจลลิสสำหรับ อุปกรณ์บันทึกเสียงชนิดตัดเสียงรบกวน
สำหรับ ภาพยนตร์ช่วงคลื่นเดียว (Panchromatic film) ที่ละเอียดมาก
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 5
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 5 เป็นงานมอบรางวัลสำหรับภาพยนตร์ที่เข้าฉายตั้งแต่วันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1931 ถึงวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1932 งานจัดขึ้นที่ Fiesta Room โรงแรมแอมบาสซาเดอร์ ลอสแอนเจลิสได้รางวัล 2 คน
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 6
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 6 เป็นการมอบรางวัลสำหรับภาพยนตร์ที่เข้าฉายตั้งแต่วันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1932 ถึง 31 ธันวาคม ค.ศ. 1933 โดยงานจัดขึ้นที่ Fiesta Room โรงแรมแอมบาสซาเดอร์ ลอสแอนเจลิส
ผู้ได้รับรางวัลจะอยู่ในรูปแบบตัวหนา
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 7
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 7 เป็นงานมอบรางวัลสำหรับภาพยนตร์ที่เข้าฉายในปี ค.ศ. 1934 งานจัดขึ้นที่ Biltmore Bowl โรงแรม Biltmore ลอสแอลเจลลิส ในครั้งนี้มีการอนุญาตให้เขียนแสดงความคิดเห็นเพิ่มเติมลงในใบลงคะแนนเสียงรอบสุดท้าย เนื่องจากหลายฝ่ายไม่พอใจที่ Bette Davis จากภาพยนตร์เรื่อง "Of Human Bondage" และ Myrna Loy จากภาพยนตร์เรื่อง "The Thin Man" ไม่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1935 - ค.ศ. 1938 รางวัลดนตรีประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (Best Score) จะมอบให้กับค่ายเพลงแทนที่จะมอบให้กับนักแต่งเพลงเหมือนครั้งอื่น ๆ
พอล แม็กคาร์ตนีย์
เซอร์ เจมส์ พอล แม็กคาร์ตนีย์ () เกิดเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 1942 เป็นนักร้องเพลงร็อกชาวอังกฤษ มือกีตาร์เบส นักประพันธ์เพลง โปรดิวเซอร์เพลง ผู้สร้างภาพยนตร์ นักลงทุน นักกิจกรรมต่อสู้ด้านสิทธิสัตว์ นักมังสวิรัติ เขามีชื่อเสียงอย่างมากในการเป็นสมาชิกวงเดอะบีทเทิลส์ ร่วมกับ จอห์น เลนนอน ,จอร์จ แฮร์ริสัน และ ริงโก สตาร์
เขาเกิดในครอบครัวชนชั้นแรงงานที่เมืองลิเวอร์พูล ประเทศอังกฤษ บิดาเป็นนักทรัมเป็ตและเปียโนในวงแจ๊สซึ่งสนับสนุนการเล่นดนตรีมาแต่เล็ก โดยเล่นทูบา เป็นเครื่องดนตรีชิ้นแรกต่อมาเปลี่ยนเป็นทรัมเป็ต ต่อมาในยุคความนิยมดนตรีสกิฟเฟิล (Skiffle) พอลจึงหันมาเล่นกีตาร์ จนในยุคที่ร็อกแอนด์โรลโด่งดัง เพื่อนของเขา จอห์น เลนนอนจึงชวนมาตั้งวงที่ชื่อ "แควร์รี่ เมน" (Quarry Men) ต่อมาเปลี่ยนเป็นชื่อ เดอะบีทเทิลส์ จนโด่งดังไปทั่วโลก ซึ่งเขาและจอห์นก็ร่วมแต่งเพลงฮิตมากมายหลายเพลง เช่น Lady Madonna, Here Today, Wanderlust , Yesterday จนในปี 1970 วงเดอะบีทเทิลส์ก็แตกวงไป พอแยกมาทำอัลบั้มร่วมกับภรรยา ลินดา แม็กคาร์ตนีย์ ในชื่อ "วิงส์" (Wings)
พอลได้รับการจดบันทึกในกินเนสบุ๊กว่า เป็นนักดนตรีและนักแต่งเพลงที่ประสบความสำเร็จที่สุดในประวัติศาสตร์ดนตรีป๊อป เขาได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำ 60 ครั้ง ขายได้กว่า 100 ล้านซิงเกิล และเพลง Yesterday ที่เขาร่วมแต่งกับจอห์นก็เป็นเพลงที่ถูกนำมาคัฟเวอร์มากที่สุดในโลก ถูกแพร่ภาพและเสียงในอเมริกากว่าเจ็ดล้านครั้ง
เขาได้รับตำแหน่ง "เซอร์" จากสมเด็จพระราชินีอังกฤษเมื่อปี 11 มีนาคม ค.ศ. 1997
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 8
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 8 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 1936 ที่ Biltmore Bowl, Biltmore Hotel ลอสแอนเจลิส ในครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้ายมีการอนุญาตให้เขียนแสดงความคิดเห็นเพิ่มเติมลงในใบลงคะแนนเสียงรอบสุดท้ายเช่นเดียวกับครั้งที่ผ่านมา นอกจากนี้ ยังเป็นครั้งแรกที่บริษัท Price Waterhouse ซึ่งเป็นองค์กรภายนอกได้เป็นผู้นับคะแนนเสียงอีกด้วย
ในงานครั้งนี้ มีสมาชิกออสการ์หลายคนได้คว่ำบาตรไม่เข้าร่วมงานประกาศผล เนื่องจากเกิดข้อพิพาทระหว่างสมาคมอุตสหกรรมภาพยนตร์กับอคาเดมีในเรื่องแถลงการณ์สหภาพแรงงาน
ตั้งแต่ปีค.ศ. 1935 - ค.ศ. 1938 รางวัลดนตรีประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (Best Score) จะมอบให้กับค่ายเพลงแทนที่จะมอบให้กับนักแต่งเพลงเหมือนครั้งอื่นๆ
ผู้ที่ได้รับรางวัลจะอยู่ในรูปแบบตัวหนา
Dudley Nichols ปฏิเสธไม่ขึ้นรับรางวัล เนื่องจากคว่ำบาตรอคาเดมี แต่อย่างไรก็ตามได้มีการบันทึกว่า เขาได้ถ้วยรางวัลไปในปีค.ศ. 1949
Hal Mohr เป็นบุคคลเดียวที่ได้รับรางวัลจากการเขียนแสดงความคิดเห็นเพิ่มเติมในใบลงคะแนนเสียง โดยที่ก่อนหน้านี้ไม่ได้ถูกเสนอชื่อเข้าชิงอย่างเป็นทางการเลย
รางวัลนี้มีการมอบเพียง 3 ปีเท่านั้น (ค.ศ. 1935 - ค.ศ. 1937).
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 9
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 9 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1937 ที่ Biltmore Bowl, Biltmore Hotel ลอสแอนเจลิส ในครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่มีการมอบรางวัลนักแสดงสมทบยอดเยี่ยม แต่ 7 ปีแรกของการมอบรางวัลนี้ ผู้ที่ได้รับรางวัลจะได้รับแท่นหินสลักแทน ซึ่งต่อมาได้มอบรูปปั้นออสการ์ชดเชยให้
ตั้งแต่ปีค.ศ. 1935 - ค.ศ. 1938 รางวัลดนตรีประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (Best Score) จะมอบให้กับค่ายเพลงแทนที่จะมอบให้กับนักแต่งเพลงเหมือนครั้งอื่นๆ
ผู้ที่ได้รับรางวัลจะแสดงในรูปแบบตัวหนา
รางวัลนี้มีการมอบเพียง 3 ปีเท่านั้น (ค.ศ. 1935 - ค.ศ. 1937)
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 10
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 10 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1938 ที่ Biltmore Bowl, Biltmore Hotel ลอสแอนเจลิส งานในครั้งนี้ต้องเลื่อนออกไปจากกำหนดการจริงถึง 1 สัปดาห์ เนื่องจากมีฝนตกหนัก
ตั้งแต่ปีค.ศ. 1935 - ค.ศ. 1938 รางวัลดนตรีประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (Best Score) จะมอบให้กับค่ายเพลงแทนที่จะมอบให้กับนักแต่งเพลงเหมือนครั้งอื่นๆ
ผู้ที่ได้รับรางวัลจะแสดงในรูปแบบตัวหนาในงานประกาศผล มีมิจฉาชีพอ้างตัวเป็นตัวแทนขึ้นรับรางวัลแทน Alice Brady เนื่องจากเธอไม่สามารถมาได้ จนปัจจุบันก็ยังไม่สามารถตามจับได้ ก่อนที่อเคเดมีจะสืบสวนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นและทำถ้วยรางวัลชดเชยให้เธอ Alice Brady ก็เสียชีวิตไปแล้วรางวัลนี้มีการมอบเพียง 3 ปีเท่านั้น (ค.ศ. 1935 - ค.ศ. 1937)
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 11
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 11 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1939 ที่ Biltmore Bowl, Biltmore Hotel ลอสแอนเจลิส
ผู้ที่ได้รับรางวัลจะแสดงในรูปแบบตัวหนาLouise Treadwell ภรรยาของ Spencer Tracy เป็นตัวแทนขึ้นรับรางวัล
วันที่ 19 กรกฎาคม ค.ศ. 2001 Steven Spielberg ได้ซื้อรูปปั้นรางวัลของ Bette Davis จากงานประมูลของ Christie แล้วคืนให้กับอคาเดมี เพื่อป้องกันการใช้ประโยชน์ทางการค้าอย่างไม่ถูกต้อง นับเป็นครั้งที่ 2 ในรอบ 5 ปีแล้วที่เขาทำเช่นนี้
George Bernard Shaw ไม่ขึ้นรับรางวัล เนื่องจากไม่พอใจที่ Lloyd C. Douglas ซึ่งเป็นผู้ประกาศรางวัลกล่าวแบบติดตลกว่า "บทภาพยนตร์ของคุณ Shaw ช่างเหมือนเดิมกับเมื่อสามพันปีก่อนเลยนะครับ" George กล่าวว่าในภายหลังว่า "มันเหมือนกับพวกเขามอบรางวัลให้เพื่อประชดผม เสมือนว่าพวกเขาไม่เคยเห็นผลงานของผมมาก่อน ซึ่งมันก็คงจะเป็นอย่างนั้นจริงๆ พวกเขาน่าจะเอารางวัลนั้นไปมอบให้กับพระเจ้าจอร์จในฐานะที่ทรงเป็นกษัตริย์อังกฤษนะ" เมื่อ George Bernard Shaw เสียชีวิต บ้านของเขาที่ Ayot St Lawrence ประเทศอังกฤษ ได้เปลี่ยนเป็นพิพิธภัณฑ์ รูปปั้นออสการ์ของเขาอยู่ในสภาพที่ไม่ได้รับการดูแล หัวหน้าผู้ดูแลพิพิธภัณฑ์กล่าวว่า ในอดีต George ใช้เป็นที่คั่นประตู แต่ปัจจุบันรูปปั้นรางวัลนั้นได้รับการซ่อมแซมให้มีสภาพดีและจัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์ดังกล่าว
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 12
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 12 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 29 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1940 ที่ Cocoanut Grove, Ambassador Hotel ลอสแอนเจลิส
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 13
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 13 เป็นการมอบรางวัลสำหรับภาพยนตร์ที่เข้าฉายในปีค.ศ. 1940 จัดขึ้นที่ Biltmore Bowl, Biltmore Hotel ลอสแอนเจลิส เนื่องจากในครั้งที่แล้ว หนังสือพิมพ์ลอสแอนเจลิสไทม์ทราบผลรางวัลและได้นำไปตีพิมพ์สู่สาธารณชนก่อนวันงานประกาศผลจริง ในครั้งนี้จึงเป็นครั้งแรกที่มีการนำผลรางวัลใส่ในซองจดหมายปิดผนึก โดยบริษัท Price Waterhouse เป็นผู้นับคะแนน
นอกจากนี้ ประธานาธิบดี แฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์ ยังได้ให้สุนทรพจน์ความยาว 6 นาที กระจายเสียงสดผ่านทางวิทยุจากทำเนียบขาวส่งตรงสู่ผู้เข้าร่วมงาน นับเป็นครั้งแรกที่ประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกามีส่วนร่วมในงานประกาศผลรางวัลออสการ์
มีการมอบรางวัลบทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยมเป็นครั้งแรก ซึ่งได้มอบเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน
Best Picture : "Rebecca"
Best Director : - ""
Best Actor : - ""
Best Supporting Actor : - ""
Best Actress : - ""
Best Supporting Actress : - ""
Best Original Screenplay : - "
Best Original Story : และ - ""
Best Screenplay : - ""
หอคำหลวง
หอคำหลวง เป็นอาคารหลังหนึ่งในงานมหกรรมพืชสวนโลกเฉลิมพระเกียรติฯ ราชพฤกษ์ 2549 สร้างด้วยสถาปัตยกรรมท้องถิ่นล้านนา ภายใต้แนวคิดว่า “พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว คือ ศูนย์รวมจิตใจของปวงชนชาวไทย” เป็นส่วนหนึ่งของโครงการเฉลิมพระเกียรติฯ หอคำหลวง ที่มีหม่อมเจ้าภีศเดช รัชนี เป็นประธานคณะอนุกรรมการ
อาคารหอคำหลวง ตั้งอยู่บนเนินดิน พื้นที่ 3,000 ตารางเมตร ออกแบบสถาปัตยกรรมโดยนายรุ่ง จันตาบุญ จำลองมาจากภาพหอคำหลวงของเจ้าเมืองเชียงใหม่ในอดีต และออกแบบศิลปกรรมภายในอาคาร โดยนายปรีชา เถาทอง เน้นการถึงพระอัจฉริยภาพด้านการเกษตร ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว
หอคำหลวง เป็นหนึ่งในสถานที่ถ่ายทำละครโทรทัศน์เรื่อง "เพลิงพระนาง" ที่ออกอากาศและได้รับความนิยมทางช่อง 7 เมื่อต้นปี พ.ศ. 2560 โดยใช้สมมติเป็นหอคำ หรือท้องพระโรงตามเนื้อเรื่อง
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 14
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 14 เป็นงานมอบรางวัลสำหรับภาพยนตร์ที่เข้าฉายในปีค.ศ. 1941 จัดขึ้นที่ Biltmore Bowl, Biltmore Hotel ลอสแอนเจลิส งานในครั้งนี้เกือบจะต้องถูกยกเลิกเนื่องจากผลของการโจมตีเพิร์ลฮาร์เบอร์ในปลายปีค.ศ. 1941 ประธานอคาเดมี Bette Davis เสนอว่าให้ย้ายไปจัดงานที่หอประชุมแทนและเปิดขายบัตรให้ประชาชนทั่วไปเข้าร่วมงานโดยรายได้มอบให้กับสภากาชาด แต่แล้วก็ต้องจัดงานเล็กๆ แบบงานเลี้ยงอาหารค่ำและห้ามใส่ชุดพิธีการ
Best Picture : "How Green Was My Valley"
Best Director : - "How Green Was My Valley"
Best Actor : - ""
Best Supporting Actor : - "How Green Was My Valley"
Best Actress : - ""
Best Supporting Actress : - ""
Best Original Screenplay : และ Orson Welles - "Citizen Kane
วันที่ 19 กรกฎาคม ค.ศ. 2003 รูปปั้นรางวัลออสการ์ Orson Welles ได้ถูกนำไปขายที่งานประมูลของ Christie นิวยอร์ก แต่ก็ถูกนำออกจากการประมูล ดังนั้นอคาเดมีจึงซื้อคืนมาด้วยเงินเพียง 1 ดอลลาร์สหรัฐ รูปปั้นรางวัลนี้นำออกมาขายโดย Beatrice Welles ลูกสาวคนเล็กของเขาเอง
Best Original Story : และ - ""
Best Screenplay : และ - ""
Best Art Direction (Black and White) : , และ - "How Green Was My Valley"
Best Art Direction (Color) : , และ - ""
Best Cinematography (Black and White) : - "How Green Was My Valley"
Best Cinematography (Color) : และ - ""
Best Documentary (Short Subject) : ""
Best Film Editing : - ""
Best Music Score of a Dramatic Picture : Bernard Herrmann - ""
Best Scoring of a Musical Picture : และ - "Dumbo"
Best Song : และ Oscar Hammerstein II เพลง "The Last Time I Saw Paris" - ""
Best Short Subject (Cartoon) : Walt Disney (โปรดิวเซอร์) - ""
Best Short Subject (One-Reel) : ""
Best Short Subject (Two-Reel) : ""
Best Sound Recording : (กำกับเสียง, General Service Sound Department) - ""
Best Special Effects : , และ - ""
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 15
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 15 เป็นงานมอบรางวัลสำหรับภาพยนตร์ที่เข้าฉายในปีค.ศ. 1942 จัดขึ้นที่ Cocoanut Grove โรงแรมแอมบาสซาเดอร์ ลอสแอนเจลิส ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่รูปปั้นรางวัลออสการ์ทำจากพลาสติก เนื่องมาจากผลกระทบของสงครามโลกครั้งที่ 2 ซึ่งหลังสงครามสิ้นสุดจึงเปลี่ยนเป็นแบบปกติให้กับเจ้าของรางวัล นอกจากนี้ยังมีการประกาศในงานว่ามีสมาชิกทั้งสิ้น 27,677 คน เข้าประจำการในสงครามด้วย
Best Picture : "Mrs. Miniver"
Best Director : - "Mrs. Miniver"
Best Actor : - ""
Best Supporting Actor : - ""
Best Actress : - "Mrs. Miniver"
Best Supporting Actress : - "Mrs. Miniver"
Best Original Screenplay : และ - "
Best Original Story : - ""
Best Screenplay : , , และ - "Mrs. Miniver"
Best Documentary : ""
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 16
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 16 เป็นงานมอบรางวัลสำหรับภาพยนตร์ที่เข้าฉายในปีค.ศ. 1943 จัดขึ้นที่ Grauman's Chinese Theater ซึ่งเป็นครั้งแรกที่จัดขึ้นที่ที่สาธารณะขนาดใหญ่ และยังเปิดให้ประชาชนทั่วไปที่แต่งชุดพิธีการเข้าโดยไม่คิดค่าใช้จ่าย นอกจากนี้ยังเป็นครั้งแรกที่ผู้ที่ได้รับรางวัลสาขานักแสดงสมทบยอดเยี่ยมได้รับรางวัลเป็นรูปปั้นออสการ์แทนแท่นหินเหมือนครั้งก่อนๆ
Best Picture : "Casablanca"
Best Director : , "Casablanca"
Best Actor : , ""
Best Supporting Actor : , ""
Best Actress : , ""
Best Supporting Actress : , ""
Best Original Screenplay : , ""
Best Original Story : , ""
Best Screenplay : , และ , "Casablanca"
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 17
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 17 เป็นงานมอบรางวัลสำหรับภาพยนตร์ที่เข้าฉายในปีค.ศ. 1944 จัดขึ้นที่ Grauman's Chinese Theater ครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้าย (ครั้งที่ 3) ที่รูปปั้นรางวัลออสการ์ทำจากปูนปลาสเตอร์ ซึ่งจะมอบเป็นของจริงในภายหลัง นอกจากนี้ครั้งนี้ยังเป็นครั้งแรกที่ได้กระจายเสียงผ่านวิทยุทางช่อง ABC Radio
ภาพยนตร์ที่เข้าชิงรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยมในครั้งนี้จะมีแค่ 5 เรื่องเท่านั้น ส่วนผู้ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงในรางวัลสาขาการแสดงจะมาจากภาพยนตร์เพียงเรื่องเดียวที่ตนเองแสดงเท่านั้น ซึ่งธรรมเนียมปฏิบัติในครั้งนี้ก็ได้สืบทอดมาจนถึงปัจจุบัน
Best Picture : "Going My Way"
Best Director : Leo McCarey, "Going My Way"
Best Actor : Bing Crosby, "Going My Way"
Best Supporting Actor : Barry Fitzgerald, "Going My Way"
Best Actress : Ingrid Bergman, "Gaslight"
Best Supporting Actress : Ethel Barrymore, "None But the Lonely Heart"
Best Original Screenplay : Lamar Iotti, "Wilson
Best Original Story : Leo McCarey, "Going My Way"
Best Screenplay : Frank Butler และ Frank Cavett, "Going My Way"
ชินณิชา วงศ์สวัสดิ์
ชินณิชา วงศ์สวัสดิ์ (30 ธันวาคม พ.ศ. 2524 — ) ประธานกรรมการและประธานเจ้าหน้าที่บริหาร บริษัท เอ็ม ลิงก์ เอเชีย คอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน) เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดเชียงใหม่ สังกัดพรรคเพื่อไทย และเป็นบุตรสาวของนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ อดีตนายกรัฐมนตรี กับนางเยาวภา วงศ์สวัสดิ์ อดีตแกนนำพรรคไทยรักไทย และยังเป็นหลานสาวของ ดร.ทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรี กับนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร นายกรัฐมนตรี คนที่ 28 ของไทย ปัจจุบันศึกษาปริญญาเอก คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
ชินณิชา วงศ์สวัสดิ์ มีชื่อเล่นว่า "เชียร์" เกิดเมื่อวันที่ เป็นบุตรสาวของนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ นายกรัฐมนตรี คนที่ 26 ของประเทศไทย กับนางเยาวภา วงศ์สวัสดิ์ มีพี่น้องทั้งหมด 3 คน และยังเป็นหลานสาวของ ดร.ทักษิณ ชินวัตร อีกด้วย
ก่อนที่นางสาวชินณิชาจะเข้าสู่การเมือง ได้ทำธุรกิจเกี่ยวกับธุรกิจประเภทบริหารคลังสินค้า ในนามบริษัทวิโคสท์ อินดัสเทรียล พาร์ค นอกจากนี้ชื่อของเธอยังเป็นชื่อของหมู่บ้านหรู ชินณิชาวิลล์ และเป็นเจ้าบริษัทก่อสร้าง "แอสคอน คอนสตักชั่น" ที่เป็นบริษัทรับเหมาในส่วนสร้างสนามบินสุวรรณภูมิ นอกจากนั้นยังเป็นผู้ถือหุ้น บริษัท แอสคอน คอนสตรัคชั่น จำกัด (มหาชน)ชินณิชา วงศ์สวัสดิ์ ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดเชียงใหม่ เขต 1 ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 ในนามพรรคพลังประชาชน "(ปัจจุบันคือ พรรคเพื่อไทย)" และได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรที่อายุน้อยที่สุด (ขณะนั้นอายุ 25 ปี 11 เดือน 23 วัน) ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรอีกสมัย ในเขตเลือกตั้งจังหวัดเชียงใหม่
ในวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2555 ศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง ได้มีคำพิพากษาให้นางสาวชินณิชา พ้นจากตำแหน่ง ส.ส. และห้ามมิให้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองหรือดำรงตำแหน่งใดในพรรคการเมืองเป็นเวลา 5 ปี นับจากวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2555 และให้จำคุกเป็นเวลา 2 เดือน พร้อมทั้งปรับเงิน 4,000 บาท แต่โทษจำคุกให้รอการลงโทษมีกำหนด 1 ปี จากกรณีแจ้งบัญชีทรัพย์สินหนี้สินเป็นเท็จ
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 18
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 18 เป็นงานมอบรางวัลสำหรับภาพยนตร์ที่เข้าฉายในปีค.ศ. 1945 จัดขึ้นที่ Grauman's Chinese Theater ครั้งนี้เป็นงานครั้งแรกหลังจากสงครามโลกครั้งที่ 2 สิ้นสุด ดังนั้นงานจึงจัดยิ่งใหญ่กว่าครั้งก่อนๆ และไม่ใช้ปูนปลาสเตอร์ทำรูปปั้นรางวัลอีกต่อไป
Best Picture : "The Lost Weekend"
Best Director : Billy Wilder, "The Lost Weekend"
Best Actor : Ray Milland, "The Lost Weekend"
Best Supporting Actor : James Dunn, "A Tree Grows in Brooklyn"
Best Actress : Joan Crawford, "Mildred Pierce"
Joan Crawford แสร้งว่าป่วยและไม่ยอมไปงาน เธอฟังวิทยุถ่ายทอดงานประกาศผลอยู่ที่บ้าน เมื่อเธอทราบว่าตนเองได้รับรางวัล เธอก็นำสื่อมวลชนมาทำข่าวที่ห้องนอนของเธอ ซึ่งเธอได้บอกไปว่าที่นี่คือสถานที่ที่เธอได้รับรางวัล
Best Supporting Actress : Anne Revere, "National Velvet"
Best Original Screenplay : Richard Schweizer, "Marie-Louise"
Best Original Story : Charles G. Booth, "The House on 92nd Street"
Best Screenplay Charles Brackett และ Billy Wilder, "The Lost Weekend"
ในวันที่ 10 กันยายน ค.ศ. 2001 Kevin Spacey ได้ซื้อรูปปั้นรางวัลออสการ์ของ George E. Stoll (ได้รางวัล Best Music, Scoring of a Musical Picture) จากงานประมูล Butterfields ในลอสแอนเจลิส และได้คืนให้กับ AMPS
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 19
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 19 เป็นงานมอบรางวัลสำหรับภาพยนตร์ที่เข้าฉายในปีค.ศ. 1946 จัดขึ้นที่ Shrine Auditorium ภาพยนตร์ยอดเยี่ยมในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1940 นั้นมักจะเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับสังคมในสมัยนั้น เช่น ภาพยนตร์เรื่อง "The Best Years of Our Lives" เป็นเรื่องราวของทหารผ่านศึกสามคนจากสามเหล่าทัพกลับมาใช้ชีวิตที่บ้านของตนหลังสงครามโลกครั้งที่ 2
Best Picture : "The Best Years of Our Lives"
Best Director : William Wyler, "The Best Years of Our Lives"
Best Actor : Frederic March, "The Best Years of Our Lives"
Fredric March ไม่ได้มาร่วมงานในครั้งนี้ Cathy O'Donnell เป็นตัวแทนขึ้นรับรางวัล
Best Supporting Actor : Harold Russell, "The Best Years of Our Lives"
Best Actress : Olivia de Havilland, "To Each His Own"
Best Supporting Actress : Anne Baxter, "The Razor's Edge"
Best Original Story : Clemence Dane, "Vacation From Marriage"
Best Original Screenplay : Muriel Box and Sydney Box, "The Seventh Veil"
Best Screenplay : Robert E. Sherwood, "The Best Years of Our Lives"
Best Art Direction (Black and White) : Art direction: Lyle Wheeler, William Darling, Interior Decoration: Thomas Little, Frank E. Hughes, "Anna and the King of Siam"
Best Art Direction (Color) : Art direction: Cedric Gibbons, Paul Groesse, Interior Decoration: Edwin B. Willis, "The Yearling"
Best Cinematography (Black and White) : Arthur Miller, "Anna and the King of Siam"
Best Cinematography (Color) : Charles Rosher, Leonard Smith, Arthur Arling, "The Yearling"
Best Documentary : United States Department of War, "Seeds of Destiny"
Best Film Editing : Daniel Mandell, "The Best Years of Our Lives"
Best Music (Music Score of a Dramatic or Comedy Picture) : Hugo Friedhofer, "The Best Years of Our Lives"
Best Music (Scoring of a Musical Picture) : Morris Stoloff, "The Jolson Story"
Best Music (Song) : ทำนอง: Harry Warren, เนื้อร้อง: Johnny Mercer, "On the Atchinson, Topeka and the Santa Fe", "The Harvey Girls"
Best Short Subject (Cartoon) : Frederick Quimby, Producer, "The Cat Concerto"
Best Short Subject (One Reel) : Gordon Hollingshead, Producer, "Facing Your Danger"
Best Short Subject (Two Reel) : Gordon Hollingshead, Producer, "A Boy and His Dog"
Best Sound Recording : Columbia Studio Sound Department, John Livadary, Sound Director, "The Jolson Story"
Best Special Effects : Thomas Howard, "Blithe Spirit"
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 20
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 20 เป็นงานมอบรางวัลสำหรับภาพยนตร์ที่เข้าฉายในปีค.ศ. 1947 จัดขึ้นที่ Shrine Auditorium ในครั้งนี้ไม่มีภาพยนตร์เรื่องใดเลยที่ได้รับรางวัลเกิน 3 รางวัล เหตุการณ์เช่นนั้นไม่เกิดบ่อยนัก ครั้งล่าสุดเมื่องานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 78
Best Picture : "Gentleman's Agreement"
Best Director : Elia Kazan - "Gentleman's Agreement"
Best Actor : Ronald Colman - "A Double Life"
Best Supporting Actor : Edmund Gwenn - "Miracle on 34th Street"
Best Actress : Loretta Young - "The Farmer's Daughter"
Best Supporting Actress : Celeste Holm - "Gentleman's Agreement"
Best Original Story : Valentine Davies - "Miracle on 34th Street"
Best Original Screenplay : Sidney Sheldon - "The Bachelor and the Bobby-Soxer"
Best Screenplay: George Seaton - "Miracle on 34th Street"
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 21
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 21 เป็นงานมอบรางวัลสำหรับภาพยนตร์ที่เข้าฉายในปีค.ศ. 1948 จัดขึ้นที่ The Academy Theater ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ภาพยนตร์จากต่างประเทศ (อังกฤษ) ได้รับรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม คือเรื่อง "Hamlet" แสดงและกำกับเองโดย Laurence Olivier นอกจากนั้นเขายังได้รางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมอีกด้วย
Best Picture : "Hamlet"
Best Director : John Huston - "The Treasure of the Sierra Madre"
Best Actor : Laurence Olivier - "Hamlet"
Laurence Olivier ไม่ได้มาร่วมงานในครั้งนี้ Robert Montgomery เป็นตัวแทนขึ้นรับรางวัล
Best Supporting Actor : Walter Huston - "The Treasure of the Sierra Madre"
Best Actress : Jane Wyman - "Johnny Belinda"
Best Supporting Actress : Claire Trevor - "Key Largo"
Best Original Story : Richard Schweizer และ David Wechsler - "The Search"
Best Screenplay : John Huston - "The Treasure of the Sierra Madre"
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 22
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 22 เป็นงานมอบรางวัลสำหรับภาพยนตร์ที่เข้าฉายในปีค.ศ. 1949 จัดขึ้นที่ RKO Pantages Theatre
ผู้ที่ได้รับรางวัลแต่ละหมวดหมู่จะแสดงในรูปแบบตัวหนา
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 23
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 23 เป็นงานมอบรางวัลสำหรับภาพยนตร์ที่เข้าฉายในปีค.ศ. 1950 จัดขึ้นที่ RKO Pantages Theatre
ผู้ที่ได้รับรางวัลแต่ละหมวดหมู่จะแสดงในรูปแบบตัวหนา
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 24
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 24 เป็นงานมอบรางวัลสำหรับภาพยนตร์ที่เข้าฉายในปีค.ศ. 1951
ผู้ที่ได้รับรางวัลแต่ละหมวดหมู่จะแสดงในรูปแบบตัวหนา
"An American in Paris" ... Arthur Freed, producer (MGM)
Humphrey Bogart ... ("The African Queen")
Vivien Leigh ... ("A Streetcar Named Desire")
Karl Malden ... ("A Streetcar Named Desire")
Kim Hunter ... ("A Streetcar Named Desire")
George Stevens ... ("A Place in the Sun")
Paul Dehn and James Bernard ... ("Seven Days to Noon")
Michael Wilson and Harry Brown ... ("A Place in the Sun")
Alan Jay Lerner ... ("An American in Paris")
William C. Mellor ... ("A Place in the Sun")
Alfred Gilks and John Alton ... ("An American in Paris")
Richard Day, art direction; George James Hopkins, set decoration ... ("A Streetcar Named Desire")
Cedric Gibbons and Preston Ames, art direction; Edwin B. Willis and Keogh Gleason, set decoration ... ("An American in Paris")
MGM Studio Sound Dept. ... ("The Great Caruso")
"In the Cool, Cool, Cool of the Evening" ... ("Here Comes the Groom"); Hoagy Carmichael, music; Johnny Mercer, lyrics
Franz Waxman ... ("A Place in the Sun")
Johnny Green and Saul Chaplin ... ("An American in Paris")
William Hornbeck ... ("A Place in the Sun")
Edith Head ... ("A Place in the Sun")
Orry-Kelly, Walter Plunkett and Irene Sharaff ... ("An American in Paris")
"When Worlds Collide" ... Paramount
"Kon-Tiki" (Artfilm Production; RKO Radio)
Arthur Freed
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 25
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 25 เป็นงานมอบรางวัลสำหรับภาพยนตร์ที่เข้าฉายในปีค.ศ. 1952 ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่มีการออกอากาศผ่านโทรทัศน์ และมีการจัดงานในฮอลิวูดและนิวยอร์กพร้อมกัน
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 26
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 26 เป็นงานมอบรางวัลสำหรับภาพยนตร์ที่เข้าฉายในปีค.ศ. 1953 ครั้งนี้เป็นครั้งที่สองที่ออกอากาศทางโทรทัศน์ มีผู้ชมประมาณ 43 ล้านคนWalt Disney achieved a milestone in the 1954 awards ceremony - as the individual with the most Oscar wins in a single year. He won the award in four awards categories: Best Cartoon Short Subject: "Toot, Whistle, Plunk and Boom" (1953), Best Documentary Short Subject: "The Alaskan Eskimo" (1953), Best Documentary Feature: "The Living Desert" (1953), and Best Two-Reel
Short Subject: "Bear Country" (1953).
ไทยถีบ
ภาพยนตร์ไทยเรื่อง ไทยถีบภาพยนตร์ประเภท ตลก/แอ็คชั่น ออกฉายเมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2549 กำกับโดย พิสุทธิ์ แพร่แสงเอี่ยม และ นักแสดงนำโดย ทศพร รถกิจ จัดจำหน่ายโดย อาร์เอส พ.ศ. 2485 เมื่อกองทัพญี่ปุ่นรุกคืบเข้าสู่เอเชียอาคเนย์ เพื่อยึดครองพื้นที่ในการทำสงครามกับฝ่ายสัมพันธมิตร ประเทศไทยในเวลานั้น ยินยอมให้กองทหารญี่ปุ่นใช้เส้นทางผ่าน เพื่อลำเลียงกำลังพลและอาวุธยุทโธปกรณ์ไปยังเอเชียกลาง ท่ามกลางความขัดแย้งของคนในชาติบางกลุ่ม ซึ่งประกาศขอต่อต้านกองทัพญี่ปุ่นทุกรูปแบบ
คม วังหิน (หมอก - ทศพร รถกิจ) จอมโจร 18 มงกุฎชื่อกระฉ่อน วางแผนปล้นครั้งใหญ่ โดยมีทองคำที่กองทัพญี่ปุ่นลำเลียง ผ่านเส้นทางเดินรถไฟทางภาคใต้เป็นเดิมพัน คม วังหิน เดินหมากเคลื่อนไหวอย่างเงียบๆ ดึงเอาผู้คนหลากหลายวงการเข้ามาร่วมแผนการลับ อันประกอบด้วย นักเลงคู่แค้น อย่าง ใหญ่ ท่าเรือ (ธันญ์ ธนากร), แหลม 18 อวน (สหัสชัย ชุมรุม) เจ้าพ่อผู้มีอิทธิพลในแถบพื้นที่ภาคใต้, นายพลสันต์ (สมเล็ก ศักดิกุล) นายทหารเจ้าเล่ห์ที่ไว้ใจไม่ได้
ขณะเดียวกัน โต ตีนหนัก (เทพ โพธิ์งาม) ผู้นำขบวนการไทยถีบ ซึ่งเป็นกลุ่มชาวบ้านที่รวมตัวกัน เป็นขบวนการใต้ดินต่อต้านกองทัพญี่ปุ่น ก็รู้เรื่องขบวนรถขนทองของญี่ปุ่น และวางแผนเตรียมขัดขวางการขนทองครั้งนี้ กลุ่มไทยถีบได้รับการร้องขอจากเสรีไทยกลุ่มหนึ่ง ให้ช่วยเหลือ ซีน่า (ซาร่า เล็กจ์) สายลับฝ่ายสัมพันธมิตรที่ถูกฝ่ายทหารญี่ปุ่นจับตัวไป โดยมี แพ๊ตตี้ (อัมธิดา เงินเจริญ) สายลับสัมพันธมิตรอีกคน จะเข้ามาร่วมงานด้วย
การเคลื่อนไหวของท่านนายพลสันต์ กับ สองจอมโจร ใหญ่และคม ในช่วงเวลาที่ขบวนรถไฟขนทองมูลค่ามหาศาลของญี่ปุ่น กำลังเดินทางผ่านเส้นทางประเทศไทยพอดิบพอดี ทำให้สายลับ แพ๊ตตี้เข้าใจผิดว่าใหญ่และคมเป็นหัวหน้ากลุ่มไทยถีบ จึงเข้าติดต่อตามแผนการที่นัดเอาไว้กับกลุ่มไทยถีบ และเพื่อไม่ให้แผนปล้นทองของตัวเองเปิดเผยไป จอมโจรทั้งสองจึงตกกระไดพลอยโจน จำยอมร่วมทำงานกับสายลับแพ๊ตตี้ ทั้งๆ ที่เวลาที่ขบวนรถไฟขนทองกำลังมาถึง และใกล้เข้ามาทุกขณะ
เมื่อโจรถูกเข้าใจผิดว่าเป็นวีรบุรุษ ทั้งฝ่ายวีรชนและจอมโจรต่างก็มีแผนการล้ำลึกอยู่ในมือ วีรกรรมระดับชาติกำลังจะเปลี่ยนเป็นความโกลาหล
ทั้งฝ่ายวีรชนและจอมโจร ต่างก็มีแผนการล้ำลึกอยู่ในมือ วีรกรรมระดับชาติกำลังจะเปลี่ยนเป็นความโกลาหล เรื่องอลเวงระหว่างสองจอมโจรหนุ่มรูปหล่อ, กลุ่มไทยถีบผู้หาญกล้า, สายลับสาวสวยสองสาว รวมถึงท่านนายพลผู้ทรงอิทธิพล จะลงเอยอย่างไร...
เอ็มไอเอ็ม-104 แพทริออต
MIM-104 แพทริออต หรือ จรวดแพทริออต (, ย่อมาจาก "Phased Array Tracking Radar to Intercept Of Target") เป็นระบบขีปนาวุธจากพื้นสู่อากาศ ของกองทัพเรือสหรัฐ และประเทศพันธมิตร
ระบบแพทริออต ออกแบบโดยเรธีออน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1969 เพื่อใช้เป็นระบบป้องกันขีปนาวุธ เริ่มผลิตตั้งแต่ปี ค.ศ. 1976 และประจำการในกองทัพสหรัฐตั้งแต่ปี ค.ศ. 1981 และจำหน่ายให้ประจำการในกองทัพของมิตรประเทศที่ประกอบด้วย โปแลนด์ ไต้หวัน อียิปต์ เยอรมนี กรีซ อิสราเอล ญี่ปุ่น คูเวต เนเธอร์แลนด์ ซาอุดิอาระเบีย จอร์แดน และสเปน และอยู่ระหว่างการจัดซื้อโดยเกาหลีใต้
จรวดแพทริออตเป็นที่รู้จักกันทั่วไปในสงครามอ่าวเปอร์เซีย เมื่อ พ.ศ. 2533 จากบทบาทการป้องกันกรุงเยรูซาเล็ม ของอิสราเอล จากการระดมยิงขีปนาวุธสกั๊ด โดยอิรัก
โทมัส รุฟ
โทมัส รุฟ () (เกิดที่ Zell am Harmersbach ประเทศเยอรมนี ในปี ค.ศ. 1958) เป็นศิลปินถ่ายภาพชาวเยอรมันที่มีชื่อเสียงในระดับสากล ทำงานและอาศัยอยู่ที่เมือง ดึสเซิลดอร์ฟ ประเทศเยอรมนี
รุฟเรียนด้านถ่ายภาพจากปี ค.ศ. 1977 จนถึงปี ค.ศ. 1985 กับ Bernd and Hilla Becher ที่ Kunstakademie Düsseldorf (Düsseldorf Art Academy) งานของรุฟได้รับอิทธิพลจาก Walker Evans, Eugene Atget, Karl Bloßfeld, Stephen Shore และ William Eggleston 
ตั้งแต่ปี 2000 ถึง 2005 รุฟสอนด้านการถ่ายภาพที่เดียวกับที่เขาเรียนมาจาก Kunstakademie Düsseldorf
ระหว่างรุฟเรียนอยู่ที่ Düsseldorf เขาได้พัฒนาวิธีการของตัวเองในการสร้างซีรีส์ภาพถ่ายแบบ Conceptual ในช่วงเริ่มแรก รุฟถ่ายภาพสถาปัตยกรรมภายในของบ้านพักอาศัยคนเยอรมันที่มีอย่างโดดเด่นในยุค 1950s ถึง 1970 ในภาพชุดนี้ประกอบไปด้วยภาพห้อง และรายละเอียดของการออกแบบห้องและเฟอร์นิเจอร์ 
ตามมาด้วยงานถัดมาของเขา ภาพถ่ายตึก (สถาปัตยกรรมภายนอก) ที่แต่ละรูปออกจะดูคล้ายคลึงกัน ตามมาด้วยรูปพอร์เทรตของเพื่อนและคนรู้จักของเขา ภาพเหล่านั้นล้วนปราศจากการแสดงความรู้สึก, ขนาดใหญ่มาก, ถ่ายแบบภาพติดบัตรประจำตัว และเต็มไปด้วยรายละเอียด ในบทสนทนาของเขากับ Philip Pocock (Journal for Contemporary Art, 1993) รุฟได้พูดถึงความข้องเกี่ยวระหว่างรูปถ่ายพอร์เทรตของเขากับวิธีการเฝ้าสังเกตการณ์ของตำรวจในยุค 70s ในเรื่องของอาชีพต้องห้าม และผู้ก่อการร้าย
ภาพถ่ายตึกของรุฟมีทิศทางไปในทางเดียวกันทั้งซีรีส์ และถูกปรับแต่ง ตัดต่อภาพโดยใช้คอมพิวเตอร์ ซึ่งวิธีการเหล่านี้ทำให้เกิดผลแบบภาพตัวอย่าง ซึ่งรุฟกล่าวว่า "“ตึกประเภทนี้เหมือนเป็นสัญลักษณ์ ไม่มากก็น้อยของแนวคิดอันเป็นรากฐานของสังคม และเศรษฐกิจเมื่อสามสิบปีที่แล้วในเยอรมันตะวันตก”" วิธีการถ่ายภาพของเขาพยามที่จะให้ภาพอยู่ในมาตรฐานเดียวกัน ทั้งในเรื่องแสง มุมมอง และสถานที่บันทึกภาพ
ตามมาด้วยผลงานใหม่ในปี 1989 ภาพท้องฟ้าในตอนกลางคืน ซึ่งเขาไม่ได้ทำการบันทึกภาพด้วยตนเอง แต่เป็นการใช้ฟิล์มจากแหล่งอื่นนำมาสร้างงานต่ออีกที, ในปี 1992 ถึง 1995 เขาได้สร้างงานภาพถ่ายตอนกลางคืน (ภาพถ่ายตึก) โดยใช้กล้องถ่ายภาพกลางคืนที่ถูกใช้ในการทหารและการจารกรรม งานนี้ถูกตามมาด้วยงานภาพถ่ายแบบสามมิติ ในปี 1994 ถึง 1996 ซีรีส์ถัดจากนั้นในช่วงปี 90s รุฟสะสมภาพถ่ายจากหนังสือพิมพ์ เขานำภาพมาขยาย โดยปราศจากชื่อภาพต้นฉบับ
ในปี 2003 Thomas รุฟ ได้จัดพิมพ์หนังสือ ซีรีส์ใหม่ "Nudes" โดยที่มี Michel Houellebecq เขียนบทความ ภาพในซีรีส์นี้ เขาได้นำภาพถ่ายโป๊มาจากอินเทอร์เน็ต
โดยที่นำมาปรับแต่งในคอมพิวเตอร์และทำให้ภาพพร่ามัว แต่ซีรีส์นี้ของรุฟก็ถูกต่อต้านอย่างรุนแรง
แม็ก ชวนชื่น
แม็ก ชวนชื่น หรือชื่อจริงว่า กนกพงศ์ อนุรักษ์จรรยง เกิดเมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2524 เจ้าของฉายา แม็กก้า ที่ใช้ในวงการเพลง เป็นดาราตลก มีผลงานเพลงแร็ปอัลบั้มแรก กับเพลงแรก "ไม่เป็นถั่วแระ" ภายใต้สังกัด "สวัสดี เรคคอร์ด" ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ โดยอัลบั้มแรกนี้เขายังได้เขียนเพลงเองถึง 9 เพลงจากทั้งหมด 10 เพลง ต่อมาเขาย้ายสังกัดมาอยู่เอ็นวายยูคลับ และเขายังคงเล่นละครอยู่หลายเรื่อง และก็ยังคงเล่นตลกคาเฟ่อยู่ ตอนนี้คุกคดีค้ายา
ในปี 2551 มีซิงเกิลอยู่ในอัลบั้มครบรอบ 8 ปี เอ็นวายยูคลับ "N.Y.U.Club - The 8th Anniversary Album" คือเพลง "Hand's Up" และเพลง "ไม่เป็นเพื่อนซี้"
ในวันที่ 22 มีนาคม 2556 ตำรวจ สน.ห้วยขวาง ได้ทำการเข้าจับกุม "แม็ก ชวนชื่น" พร้อมหลักฐานมียาไอซ์ไว้ในครอบครอง รับสารภาพว่าเครียดเพราะไม่มีงานบันเทิงเข้ามา
กองพลน้อยผู้พลีชีพอัลอักซา
กองพลน้อยผู้พลีชีพอัลอักซา (, ) เป็นกลุ่มทหารของปาเลสไตน์ที่เป็นกลุ่มย่อยของฟาตะห์ มีอุดมการณ์ต่อต้านอิสราเอล ต้องการขับไล่ชาวยิวออกจากเวสต์แบงก์ ฉนวนกาซาและเยรูซาเลม เพื่อจัดตั้งรัฐปาเลสไตน์ เป้าหมายของกลุ่มเป็นพลเรือน อิสราเอล สหรัฐอเมริกาและสหภาพยุโรปจัดให้กลุ่มนี้เป็นกลุ่มก่อการร้าย กลุ่มนี้ตั้งชื่อตามมัสยิดอัลอักซา ซึ่งเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของศาสนาอิสลาม สมาชิกของกลุ่มแยกมาจากตันซีมหลังยัสเซอร์ อาราฟัตเสียชีวิตเมื่อ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547
กลุ่มนี้เริ่มต้นโดยมีเป้าหมายที่กองทหารอิสราเอลในเวสต์แบงก์และฉนวนกาซา และเริ่มโจมตีพลเรือนเมื่อ พ.ศ. 2545 หลังจากเหตุการณ์ระเบิดพลีชีพของกลุ่มเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2545 เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2547 มามุด อับบาสนายกรัฐมนตรีของเขตปกครองตนเองปาเลสไตน์กล่าวว่ากลุ่มนี้เป็นส่วนหนึ่งของฟาตะห์ อย่างไรก็ตาม ฟาตะห์เริ่มติดต่อกับกลุ่มนี้เมื่อประธานาธิบดีอิหร่าน มะห์มูด อะห์มะดีเนจาด เรียกร้องให้ชาวอาหรับลบอิสราเอลออกจากแผนที่โลกเมื่อ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2546
ใช้การต่อสู้โดยการลอบยิงและระเบิดพลีชีพ เพื่อโจมตีทหารอิสราเอลรวมทั้งชาวปาเลสไตน์ที่ร่วมมือกับอิสราเอล กลุ่มนี้มีมือระเบิดพลีชีพเป็นผู้หญิงด้วย มักโจมตีในฉนวนกาซา เวสต์แบงก์ และบริเวณอื่นๆของอิสราเอล
แฮ็นดริก โลเรินตส์
แฮ็นดริก อันโตน โลเรินตส์ (; 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1853 - 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1928) เป็นนักฟิสิกส์ชาวดัตช์ ได้รับรางวัลโนเบลเมื่อปี ค.ศ. 1902 ร่วมกับปีเตอร์ เซมัน จากผลงานการค้นพบและตั้งทฤษฎีเพื่ออธิบายปรากฏการณ์เซมัน นอกจากนั้น เขายังเป็นคนคิดสมการแปลงที่อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ นำไปใช้อธิบายทฤษฎีทางด้านเอกภพและเวลา
Nepenthes adrianii
Nepenthes adrianii ได้ชื่อตามแอดเรียน ยูซูฟ (Adrian Yusuf), ผู้ค้นพบในปี ค.ศ. 2004 เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิง ถิ่นเดียวของจังหวัดชวากลาง นอกจาก "Nepenthes gymnamphora" และ "N. pectinata" หรือ "N. xiphioides" ถ้ามันถูกพิจารณาว่าเป็นคนละชนิดกัน มันสามารถพบได้ที่ความสูงราวๆ 950 เมตร บนต้นไม้อื่นที่สูงประมาณ 15-25 เมตร ในป่าที่มีความชุ่มชื้นสูง
"N. adrianii" คล้ายกับ "N. spathulata" หม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวของสุมาตรา นักพฤกษศาสตร์บางคนจึงจัดให้เป็นชนิดเดียวกัน
"N. adrianii" ไม่มีลูกผสมตามธรรมชาติ ไม่มีรูปแบบและความหลากหลายสำหับจำแนก ถึงแม้ว่าประชากรตามธรรมชาติของมันจะต่างกัน
Nepenthes alata
Nepenthes alata ( มาจากภาษาละติน: "alatus" = มีปีก) เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงท้องถิ่นของประเทศฟิลิปปินส์ เป็นชนิดหนึ่งที่ได้รับความนิยมและง่ายในการปลูกเลี้ยง
"N. alata" พบในป่ามอสส์ที่ระดับความสูง 800 ถึง 2,400 เมตร
"N. alata" เป็นญาติใกล้ชิดกับ "N. copelandii", "N. eustachya", "N. mindanaoensis", "N. philippinensis", และ "N. saranganiensis".
"N. × mirabilata" ("N. alata" × "N. mirabilis") และ "N. × tsangoya" (("N. alata" × "N. merrilliana") × "N. mirabilis") ถูกจัดเป็นลูกผสมตามธรรมชาติใน "Guide to Nepenthes Hybrids (คู่มือหม้อข้วหม้อแกงลิงลูกผสม)" (1995), อย่างไรก็ตามเท่าที่รู้การกระจายตัวของพ่อและแม่ในป่านั้นไม่มีการซ้อนทับกัน
ทีอาร์ที 3
ทีอาร์ที 3 () เป็นสถานีโทรทัศน์ของประเทศตุรกี อยู่ภายใต้การควบคุมของสำนักบริหารงานกิจการการกระจายเสียงและโทรทัศน์แห่งชาติ ของประเทศตุรกี
สถานีโทรทัศน์ทีอาร์ที 3 ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 1989 โดยในขณะนั้นเป็นเพียงการทดลองออกอากาศ และในช่วงทดลอง มีแค่ "TV 3" พิมพ์ขึ้นหน้าจอในด้านซ้ายบน จนถึง ค.ศ. 2001 ปัจจุบันเป็นช่องที่ออกอากาศตลอด 24 ชั่วโมง เน้นถ่ายทอดรายการกีฬาเป็นส่วนใหญ่ แต่ก็มีละครโทรทัศน์ที่มีชื่อเสียงระดับโลกหลายเรื่องได้ออกฉายในตุรกีเป็นครั้งแรกทางช่องนี้เช่นกัน
สถานีโทรทัศน์นี้ชาวตุรกีรู้จักกันดีว่าเป็นผู้ถ่ายทอดสดโอลิมปิกฤดูร้อน ในตุรกี ช่องนี้ออกอากาศ 24 ชั่วโมง ต่างจากช่องของทีอาร์ทีอึ่นๆ ที่มีเวลาปิดสถานีและเปิดเพลงชาติตุรกีเพื่อเปิดสถานี
กองทัพพยัคฆ์ปลดปล่อยทมิฬอีแลม
กองทัพพยัคฆ์ปลดปล่อยทมิฬอีแลม (Liberation Tigers of Tamil Eelam; ) มีชื่ออื่นๆได้แก่ สมาคมทมิฬระดับโลก สหพันธ์ของสมาคมทมิฬแคนาดา กองทัพเอลอัลลานี ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2519 มีจุดประสงค์เพื่อก่อตั้งรัฐทมิฬ เริ่มต่อสู้ด้วยการก่อการร้ายตั้งแต่ พ.ศ. 2526 หัวหน้ากลุ่มคือ เวลูปิลลัย ประภากาเรา
ใช้การสู้รบแบบกองโจร เพื่อทำลายเป้าหมายสำคัญของศรีลังกา นิยมใช้ระเบิดพลีชีพ
มีพื้นที่หลักในชายฝั่งตอนเหนือและตะวันออกของศรีลังกา แต่จะก่อการร้ายทั่วประเทศศรีลังกา สมาชิกส่วนใหญ่อยู่ในศรีลังกา คาดว่ามีราว 8,000 – 10,000 คน เป็นนักรบ 3,000 – 6,000 คน
กลุ่มนี้เปิดเผยตัวเองอย่างชัดแจ้งในการสนับสนุนการแบ่งแยกดินแดนทมิฬ และวิ่งเต้นขอความช่วยเหลือจากประเทศต่างๆรวมทั้งสหประชาชาติ ได้รับความช่วยเหลือจากชาวทมิฬที่อาศัยในยุโรป อเมริกาเหนือและเอเชีย
หลังทำสงครามกลางเมืองศรีลังกามายาวนานเกือบ 26 ปี ในที่สุด กลุ่มพยัคฆ์ทมิฬอีแลมก็เป็นฝ่ายปราชัย โดย
หลังวันที่ 18 กลุ่มพยัคฆ์ทมิฬอีแลมก็สูญเสียดินแดนทางตอนเหนือและตะวันออกจนหมดสิ้น และสิ้นสุดสถานภาพทางการสู้รบ
พัพพาร์ ขาลสา
พัพพาร์ ขาลสา (Babbar Khalsa International; ภาษาปัญจาบ: ਬੱਬਰ ਖ਼ਾਲਸਾ, babbar ḵẖālsā) เป็นองค์กรทางทหารที่เก่าที่สุดในบรรดาองค์กรของผู้นับถือศาสนาสิกข์ เพื่อเรียกร้องการจัดตั้งรัฐสิกข์อิสระในชื่อขาลิสถาน (ดินแดนแห่งความบริสุทธิ์) ซึ่งรวมรัฐปัญจาบและบริเวณที่มีผู้พูดภาษาปัญจาบในรัฐหรยณะ หิมาจัลประเทศ และราชสถาน กลุ่มนี้มีกิจกรรมมากในช่วง พ.ศ. 2513 – 2532 ผู้สนับสนุนส่วนใหญ่เป็นชาวสิกข์ในอังกฤษและแคนาดา กลุ่มนี้จัดเป็นกลุ่มก่อการร้ายโดยอังกฤษ ,สหภาพยุโรป, แคนาดา อินเดีย และสหรัฐ
กลุ่มนี้เริ่มต้นจากขบวนการพัพพาร์ อกาลีเมื่อ พ.ศ. 2463 เพื่อต่อต้านอังกฤษ การต่อต้านในยุคใหม่ของพัพพาร์ ขาลสาคาดว่ามาจากการต่อสู้ระหว่างนิรัณการีและอขัณฑ์ กิรตานี ชาถะที่ไวสาขิเมื่อ พ.ศ. 2521 ซึ่งทำให้ชาวสิกข์ 13 คน และนิรัณการี 3 คนตาย นิรัณการีเป็นกลุ่มที่เคยนับถือศาสนาสิกข์มาก่อนแต่ถูกตัดออกไปเพราะสอนศาสนาผิดไปจากหลักการของศาสนาสิกข์ส่วนใหญ่ ต่อมา 24 เมษายน พ.ศ. 2523 คุรพาฉัน สิงห์ บิดาของกลุ่มนิรัณการีถูกฆ่าและเชื่อว่าเป็นฝีมือของพัพพาร์ ขาลสา
สุขเทพ สิงห์ พัพพาร์และตัลวินเดอร์ สิงห์ ปาร์มา เป็นสมาชิกที่สำคัญของขบวนการ ตัลวินเดอร์เป็นผู้ก่อตั้งกลุ่มนี้ขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2524 สุขเทพเป็นผู้ดูแลสมาชิกในอินเดีย ต่อมาตัลวินเดอร์แยกออกไปตั้งกลุ่มใหม่ของตนเองเรียก พัพพาร์ ขาลสา ปาร์มา
ความอ่อนแอของพัพพาร์ ขาลสาเกิดจากการตายของสุขเทพเมื่อ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535 และตัลวินเทอร์ เมื่อ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2535 เชื่อว่าตัลวินเทอร์ถูกสังหารโดยตำรวจอินเดียและเครือข่ายความร่วมมือทางวิทยุกระจายเสียงของแคนาดา
พัพพาร์ ขาลสาเป็นองค์กรทียังมีกิจกรรมอยู่แม้จะไม่มากเท่ายุคแรกๆ ประเทศที่กลุ่มพัพพาร์ ขาลสาดำเนินกิจกรรมอยู่ได้แก่ สหรัฐ แคนาดา อังกฤษ เยอรมัน ฝรั่งเศส เบลเยียม นอร์เวย์ สวิตเซอร์แลนด์และปากีสถาน กลุ่มปาร์มามีกิจกรรมอยู่ในอังกฤษ เยอรมัน เบลเยียม และสวิตเซอร์แลนด์ ผู้นำคนปัจจุบันคือ วธวะ สิงห์ พัพพาร์ กลุ่มพัพพาร์ ขาลสากล่าวอ้างว่ามีส่วนเกี่ยวข้องในการลอบสังหารรัฐมนตรีปัญจาบเมื่อ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2538
เมื่อ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 สมาชิกกลุ่มพัพพาร์ ขาลสาสองคนคือพัลวินเทอร์ สิงห์ และชคนัถ ยทัพ ถูกจับพร้อมกับข้อหาลอบวางระเบิดโรงภาพยนตร์ ในกรุงนิวเดลลีเมื่อ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 ต่อมาในวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2538 ตำรวจในเดลลียึดอาวุธและดินระเบิดได้ในบ้านของชัชปัล สิงห์ รวมทั้งเครื่องแบบตำรวจปัญจาบและใบขับขี่หลายใบ อีกสัปดาห์ต่อมา ตำรวจในเดลลีจับกุมหัวหน้าของพัพพาร์ ขาลสาในอินเดียคือ ชัคตาร์ สิงห์ หวระ โดยหวระนี้เพิ่งหลบหนีออกจากคุกของอินเดียเมื่อหนึ่งปีก่อนหน้านี้ และคาดว่าเขามีส่วนเกี่ยวข้องในการลอบสังหารรัฐมนตรีปัญจาบเมื่อ พ.ศ. 2538 ด้วย
ตำรวจอินเดียจับกุมสมาชิกของพัพพาร์ ขาลสาได้อีก 3 คนเมื่อ 21 มีนาคม พ.ศ. 2549 นอกจากนั้นยังจับตัว หาร์ปัล สิงห์ ชีซีมา ที่มีความเกี่ยวข้องกับองค์กรศาสนาสิกข์โดยเฉพาะพัพพาร์ ขาลสา
คนไร้ความสามารถ
คนไร้ความสามารถ () คือ คนวิกลจริตถึงขนาดที่ไม่มีทางดูแลตัวเองหรือผลประโยชน์ของตัวเองได้เลย ซึ่งศาลสั่งให้เป็นคนไร้ความสามารถตามคำร้องขอของ คู่สมรส, บุพการี, ผู้สืบสันดาน, ผู้ปกครอง, ผู้พิทักษ์, ผู้ดูแลรักษาทั่วไป หรือพนักงานอัยการ ซึ่งการเป็นคนไร้ความสามารถจะมีผลนับแต่ศาลมีคำสั่งเป็นต้นไป
คนวิกลจริตถึงขนาดที่ไม่มีทางดูแลตัวเองหรือผลประโยชน์ของตัวเองได้เลย ซึ่งศาลสั่งให้เป็นคนไร้ความสามารถตามคำร้องขอของ คู่สมรส, บุพการี, ผู้สืบสันดาน, ผู้ปกครอง, ผู้พิทักษ์, ผู้ดูแลรักษาทั่วไป หรือพนักงานอัยการ ซึ่งการเป็นคนไร้ความสามารถจะมีผลนับแต่ศาลมีคำสั่งเป็นต้นไป
คนไร้ความสามารถนั้นกฎหมายจำกัดสิทธิไว้มิให้ทำนิติกรรมได้โดยลำพังเลย นิติกรรมทั้งปวงที่คนไร้ความสามารถทำตกเป็นโมฆียะ ซึ่งรวมถึงพินัยกรรมด้วย หากคนไร้ความสามารถต้องการทำนิติกรรมแล้ว บุคคลที่เรียกว่า "ผู้อนุบาล" จะทำแทนเขาเอง
นอกจากนี้ ตามกฎหมายไทยแล้ว คนไร้ความสามารถที่กระทำความผิดอาญาก็ให้พ้นจากความรับผิดในการกระทำนั้น แต่ความรับผิดทางแพ่งมิได้สิ้นสุดลงไปด้วย โดยในทางแพ่ง บิดา มารดา หรือผู้อนุบาลของคนไร้ความสามารถต้องร่วมรับผิดในการกระทำอันเป็นละเมิดของคนไร้ความสามารถไปด้วย เว้นแต่สามารถพิสูจน์ได้ว่าได้ดูแลรักษาบุคคลนั้นอย่างระมัดระวังเต็มที่แล้ว
บุคคลจะพ้นจากความเป็นคนไร้ความสามารถเมื่อศาลสั่งตามร้องขอของคู่สมรส, บุพการี, ผู้สืบสันดาน, ผู้ปกครอง, ผู้พิทักษ์, ผู้ดูแลรักษาทั่วไป, พนักงานอัยการ หรือตัวคนไร้ความสามารถเอง การพ้นจากความเป็นคนไร้ความสามารถจะมีผลนับแต่ศาลมีคำสั่งเป็นต้นไป
คำสั่งให้บุคคลใดเป็นคนไร้ความสามารถหรือพ้นจากความเป็นคนไร้ความสามารถต้องประกาศในราชกิจจานุเบกษาด้วย
ผู้อนุบาล () เป็นบุคคลที่ศาลแต่งตั้งให้ปกครองดูแลคนไร้ความสามารถ ซึ่งตามกฎหมายไทยแล้วกำหนดกรณีดังต่อไปนี้
1.บุคคลใดจะบรรลุนิติภาวะหรือไม่ก็ตาม ถ้ายังมิได้สมรสและศาลสั่งให้เป็นคนไร้ความสามารถ ให้ผู้ใช้อำนาจปกครอง คือ บิดามารดาทั้งสองฝ่ายหรือฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งในกรณีที่อีกฝ่ายไม่มีอำนาจปกครองแล้ว หรือผู้ปกครอง เป็นผู้อนุบาลคนไร้ความสามารถผู้นั้น เว้นแต่ศาลจะสั่งเป็นอื่น
2. ในกรณีที่ศาลสั่งให้บุคคลที่มีคู่สมรสเป็นคนไร้ความสามารถ ก็ให้คู่สมรสอีกฝ่ายเป็นผู้อนุบาล เว้นแต่ศาลจะสั่งเป็นอื่นตามที่ผู้มีส่วนได้เสียหรือพนักงานอัยการร้องขอ หรือในกรณีมีเหตุอันควร
ผู้อนุบาลนั้นมีอำนาจหน้าที่ในการดูแลรักษาผลประโยชน์ของคนไร้ความสามารถ ทำนิติกรรมแทนคนไร้ความสามารถ บอกล้างโฆยีกรรมของคนไร้ความสามารถที่พิจารณาแล้วเห็นว่าอาจเป็นการเสียเปรียบของคนไร้ความสามารถที่ตนอนุบาลอยู่ และให้สัตยาบันในโมฆียกรรมของคนไร้ความสามารถที่พิจารณาแล้วเห็นว่ามีแต่ได้กับได้
นอกจากนี้ ผู้อนุบาลต้องร่วมรับผิดทางแพ่งในการกระทำอันเป็นละเมิดที่คนไร้ความสามารถในความอนุบาลของตนได้กระทำลงไป เว้นแต่เขาสามารถพิสูจน์ได้ว่าได้ดูแลรักษาบุคคลนั้นอย่างระมัดระวังเต็มที่แล้ว
คนเสมือนไร้ความสามารถ
คนเสมือนไร้ความสามารถ () คือ บุคคลที่ไม่สามารถจัดการงานของตนเองได้ เพราะกายพิการ จิตฟั่นเฟือนไม่สมประกอบ ประพฤติสุรุ่ยสุร่ายเสเพลเป็นอาจิณ หรือติดสุรายาเมา และศาลได้สั่งให้เป็นคนเสมือนไร้ความสามารถ
แกรนด์ดัชชีเฮ็สเซิน
แกรนด์ดัชชีเฮ็สเซิน () เคยเป็นแกรนด์ดัชชีหรือของจักรวรรดิเยอรมัน ได้รับการสถาปนาขึ้นในปี ค.ศ. 1806 หลังจากที่จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ล่มสลายจากการบุกโจมตีของนโปเลียน นโปเลียนยกฐานะจากรัฐลันด์กราฟแห่งเฮ็สเซิน-ดาร์มชตัดท์ (Landgraviate of Hesse-Darmstadt) ซึ่งเป็นรัฐหนึ่งในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ให้กลายเป็นแกรนด์ดัชชีอย่างเต็มตัว จากเหตุผลนี้ในบางครั้งผู้คนจึงเรียกอาณาจักรดยุกนี้ว่า แกรนด์ดัชชีเฮ็สเซิน - ดาร์มชตัดท์ (Hesse-Darmstadt)
แกรนด์ดัชชีเฮ็สเซินเคยเป็นรัฐสมาชิกรัฐหนึ่งในสมาพันธรัฐแห่งลุ่มแม่น้ำไรน์ซึ่งก่อตั้งขึ้นโดยนโปเลียน ซึ่งถูกบังคับให้ยินยอมยกดินแดนส่วนต่างๆให้แก่สหพันธ์ฯ ตามข้อตกลงของการประชุมแห่งเวียนนาในปี ค.ศ 1815 และอาณาเขตของอาณาจักรดยุกพาเลียตะวันตกที่ได้รับมาจากการประณีประนอมเขตแดนของเยอรมันมา ก็ต้องยินยอมยกดินแดนให้กับราชอาณาจักรปรัสเซีย แต่ถึงอย่างไรก็ตามแกรนด์ดัชชีเฮ็สเซินก็ยังได้รับดินแดนฝั่งตะวันตกของแม่น้ำไรน์ รวมถึงป้อมปราการของสหพันธ์แห่งลุ่มแม่น้ำไรนน์ที่เมืองไมนซ์
แกรนด์ดัชชีได้ทำการสถาปนานามใหม่โดยใช้นามว่า แกรนด์ดัชชีเฮ็สเซินแห่งลุ่มแม่น้ำไรน์ (; ) ในปี ค.ศ. 1816 และในปี ค.ศ. 1867 แกรนด์ดัชชีเฮ็สเซินส่วนที่เป็นฝั่งทางด้านทิศเหนือ (ถูกแบ่งออกเป็นฝากเหนือและฝากใต้โดยมีรัฐอื่นเป็นรัฐแบ่งกั้น) ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของสหพันธ์เยอรมันเหนือ (North German Confederation) ในขณะที่แกรนด์ดัชชีทางฝั่งใต้ซึ่งเป็นฝั่งที่ตั้งของเมืองหลวงและศูนย์กลางการปกครองของอาณาจักรยังคงมิได้เข้าร่วมกับสหพันธ์ฯ จนกระทั่งมาในปีค.ศ. 1871 ได้กลายเป็นรัฐสามชิกรัฐหนึ่งของจักรวรรดิเยอรมัน โดยดยุกองค์สุดท้าย ดยุกเอ็รนท์ ลุดวิก (พระนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย และ พระอนุชาในสมเด็จพระจักรพรรดินีอเล็กซานดรา เฟโอโดรอฟนา แห่งจักรวรรดิรัสเซีย) ทรงถูกบีบบังคับให้ยกมอบราชบัลลังก์ของพระองค์ในช่วงสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และได้รับสถาปนานามใหม่ว่า รัฐประชาชนแห่งเฮ็สเซิน (, ) โดยประชากรส่วนใหญ่ของรัฐได้อพยพไปยังที่เมืองแฟรงค์เฟิร์ตรวมถึงประชากรในภูมิภาคลุ่มแม่น้ำไรน์ และประชากรชาวปรัสเซียบริเวณภูมิภาคเฮ็สเซินแนสซาวน์ไปยังรัฐเฮ็สเซินแห่งใหม่หลังจากผ่านพ้นช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ยกเว้นเขตมอนทาบัวส์จากรัฐเฮ็สเซินแนสซาวน์และบางส่วนของรัฐเฮสเซ็น - ดาร์มชตัดท์ ทางฝากซ้ายของแม่น้ำไรนน์ (เขตไรนิช เฮ็สเซิน) ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของรัฐไรน์แลนด์ พาลาทิเนท (Rhineland-Palatinate) และพื้นที่ของเฮสเซ็น - ดาร์มชตัดท์ ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของรัฐบาเดิน - เวือร์ทเทมแบร์ก
Nepenthes copelandii
Nepenthes copelandii ( ได้ชื่อตาม อี.บี. คอปแลนด์ () , ผู้ดูแลหอพรรณไม้กรุงมะนิลา ) เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงท้องถิ่นของเกาะมินดาเนาในประเทศฟิลิปปินส์ มันเป็นพืชถิ่นเดียวของภูเขาอาโป (Apo) ใกล้เมืองดาเวา (Davao) และภูเขาพาเซียน (Pasian) ใกล้บิสลิก (Bislig) กายวิภาคของประชากรหม้อข้าวหม้อแกงลิงในถิ่นอาศัยทั้งสองที่ ต่างกันน้อยมาก "N. copelandii" เป็นญาติใกล้ชิดกับ "N. alata".
"N. copelandii" ไม่มีลูกผสมตามธรรมชาติ ไม่มีรูปแบบและความหลากหลายที่ถูกจำแนกไว้
Nepenthes singalana
Nepenthes singalana ( ได้ชื่อตามภูเขา Singgalang, เกาะสุมาตราตะวันตก) ในประเทศอินโดนีเซีย เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงที่สูงของสุมาตรา มีญาติใกล้ชิดคือ "N. diatas" และ "N. spathulata".
ในปี ค.ศ. 2001, Charles Clarke ได้ทำการวิเคราะห์ลำดับชั้นบนพื้นฐานของการวิวัฒนาการชาติพันธุ์ของ "หม้อข้าวหม้อแกงลิง" บนเกาะสุมาตราและเพนนิซูล่า มาเลเซีย โดยใช้รูปร่างลักษณะ 70 ลักษณะของอนุกรมวิธาน ตามส่วนของแผนภาพวิวัฒนาการชาติพันธุ์ที่ได้ แสดงในส่วนของ "เครือบรรพบุรุษที่ ( Clade 3)", ซึ่งประกอบด้วย "N. singalana" และชนิดอื่นที่เป็นเครือญาติอีกสามชนิด
ลิฟแอนด์เล็ตดาย (เพลง)
Live and Let Die เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง พยัคฆ์มฤตยู 007 ภาพยนตร์เจมส์ บอนด์ เรื่องที่ 8 ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2516 ผู้สร้างภาพยนตร์เรื่องนี้มอบหมายให้ จอร์จ มาร์ติน ซึ่งเป็นโปรดิวเซอร์ของวงเดอะบีทเทิลส์ เป็นผู้ทำดนตรีประกอบภาพยนตร์เรื่องนี้
จอร์จ มาร์ติน ได้ขอร้องให้พอล แม็คคาร์ตนีย์ ช่วยแต่งเพลงธีมหลักของภาพยนตร์เรื่องนี้ให้ และได้มอบหมายให้ วิงส์ ซึ่งเป็นวงดนตรีส่วนตัวของ พอล และลินดา แม็คคาร์ตนีย์ ภรรยา เป็นผู้บันทึกเสียงสำหรับใช้ในไตเติลเปิดเรื่อง และอัลบั้มดนตรีประกอบภาพยนตร์
เพลง Live and Let Die นี้ สามารถขึ้นถึงอันดับ 2 ในชาร์ตสหรัฐอเมริกา และอันดับ 7 ในอังกฤษ และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ ในสาขาเพลงประกอบภาพยนตร์ แต่พ่ายแพ้ให้กับเพลง The Way We Were ที่ขับร้องโดย บาร์บรา สไตรแซนด์ เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เจมส์บอนด์เพลงแรก ที่ได้ชิงรางวัลออสการ์
เพลง Live and Let Die นี้ได้รับการยอมรับว่าเป็นเพลงที่มีชื่อเสียงที่สุดของวิงส์ กลายเป็นเพลงเอกที่ใช้ในการแสดงคอนเสิร์ตทุกครั้งของวง
ในปี ค.ศ. 1991 กันส์แอนด์โรสเซส ได้นำเพลงนี้มาขับร้องใหม่ในอัลบั้ม Use Your Illusion I เป็นเพลงหนึ่งของวงที่ประสบความสำเร็จ นอกเหนือจากเพลง November Rain
โครงสร้างพื้นฐานด้านข้อมูลปริภูมิ
โครงสร้างพื้นฐานด้านข้อมูลปริภูมิ () เป็นคำที่นำมาใช้เรียกแนวทางการพัฒนา ระบบภูมิสารสนเทศ โดยมาจากคำในภาษาอังกฤษ มีระดับของแนวทางการพัฒนาที่หลากหลาย ตั้งแต่ระดับ Global ระดับ Regional และลงไปในระดับที่ใช้เป็นแนวทางการจัดการในระดับโครงการหรือ Project เลยก็ว่าได้ ในบางครั้งการนำเอาคำ คำนี้มาใช้ในภาษาไทยอาจเรียกว่า โครงสร้างพื้นฐานภูมิสารสนเทศแห่งชาติ ก็ได้ ทั้งนี้เพราะคำว่า Spatial Data นั้นมีการใช้คำในภาษาไทยซึ่งเป็นที่เข้าใจตรงกันหลายๆ คำ อาทิ ข้อมูลปริภูมิ หรือ ข้อมูลเชิงปริภูมิ ข้อมูลภูมิสารสนเทศ ข้อมูลเชิงพื้นที่ เป็นต้น โดยคำทั้งหมดที่กล่าวมานั้น เป็นที่เข้าใจตรงกันว่า หมายถึงข้อมูลที่มีการอ้างอิงทางตำแหน่งบนผิวโลก เช่นเดียวกับความว่าข้อมูลในระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์
แนวทางการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานปริภูมิ ประกอบด้วยแนวทาง 4 ด้านที่สำคัญได้แก่
พระพุทธรูปทรงเครื่อง
พระพุทธรูปทรงเครื่องสมัย เป็นพระพุทธรูปแบบหนึ่งที่นิยมสร้างขึ้นในสมัยอยุธยา พระพุทธรูปทรงเครื่องที่วัดหน้าพระเมรุ เป็นพระพุทธรูปปางหนึ่งที่ปรากฏในพุทธประวัติ เรียกอีกชื่อหนึ่งว่า ปางทรมานพญามหาชมพู เช่นเดียวกับพระพุทธรูปทรงเครื่องสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้นที่วัดนางนอง