hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
เจ้าหญิงปีศาจ
เจ้าหญิงปีศาจ ( ; ) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นและแอนิเมชันผลงานของ "ยาสุโนริ มิตสุนากะ" หนังสือการ์ตูนฉบับภาษาญี่ปุ่นตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์โคดันชะ จัดจำหน่ายครั้งแรกเมื่อเดือนกรกฎาคม ปี พ.ศ. 2548 ลิขสิทธิ์ในประเทศไทยเป็นของ "บงกช พับลิชชิ่ง"
สำหรับฉบับแอนิเมชันจัดทำโดย "แมดเฮาส์" โดยจัดทำทั้งหมด 26 ตอน (24 ตอนปกติ กับ 2 ตอนพิเศษ) ออกฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2550 ทางสถานีโทรทัศน์โตเกียวบรอดแคสติงซิสเตม (TBS), BS-i, CBC และ KBS Kyoto ฉบับโอวีเอจัดทำโดย "ทาสึโนโกะ โปรดักชั่น" (Tatsunoko Production) จัดจำหน่ายเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม ปี พ.ศ. 2553
ฮิโระ ได้เดินทางเพื่อจะไปอยู่กับพี่สาวที่ทำงานเป็นคนรับใช้ให้กับบ้านหลังหนึ่ง แต่เขาต้องมาตายระหว่างทางที่ตามหาพี่สาว แต่แล้วเขาก็กลับฟื้นคืนชีพด้วยน้ำมือของ "ฮิเมะ" หญิงสาวที่เขาพบระหว่างทางก่อนเสียชีวิต ซึ่งฮิเมะก็คือเจ้าหญิงแห่งเผ่าปีศาจ มีความสามารถในการชุบชีวิตคนตายให้คืนชีพได้ โดยผู้ที่ถูกฮิเมะชุบชีวิตต้องไปรับใช้เธอ ฉะนั้น ฮิโระจึงต้องทำงานรับใช้โดยเป็นผู้คุ้มครองฮิเมะ และเขาไม่สามารถไปจากฮิเมะได้ เพราะชีวิตที่ฮิเมะมอบให้มีจำกัด ฮิเมะจึงต้องคอยต่อชีวิตให้เขาอยู่ตลอด ส่วนบ้านที่พี่สาวเขาทำงานก็คือบ้านของฮิเมะนั่นเอง ตัวของฮิเมะเองก็มีศัตรูที่คอยจ้องทำร้ายเธอมากมาย เพราะเหตุที่เธอเป็นทายาทของเผ่าปีศาจ เธอจึงต้องต่อสู้แย่งชิงบัลลังก์กับพี่น้องของเธอ ขนาดต้องเอาชีวิตกัน รวมถึงผู้ที่ต้องการพลังของเธอด้วย ด้วยเหตุนี้ ทั้งฮิเมะและฮิโระต้องเผชิญกับอันตรายนับไม่ถ้วน
สำหรับฉบับแอนิเมชันที่ฉายทางสถานีโทรทัศน์ทำออกมาค่อนข้างต่างจากฉบับหนังสือการ์ตูน โดยฉบับหนังสือการ์ตูนเล่าการตายครั้งแรกของฮิโระ ว่าเขาตายเพราะฟรานเด้ไปลากรถเข็นกลางถนน เป็นสาเหตุให้รถที่ขับมาต้องหลบและไปชนฮิโระเข้า ส่วนฉบับแอนิเมชันกลับเล่าว่าฮิโระตายเพราะเอาตัวเองไปรับคานเหล็กที่หล่นลงมาแทนฮิเมะฉบับแอนิเมชันที่ฉายทางสถานีโทรทัศน์ทำออกมาค่อนข้างแตกต่างจากฉบับหนังสือการ์ตูน ส่วนฉบับ OVA จะทำออกมาใกล้เคียงกับหนังสือการ์ตูนมากที่สุด ยกตัวอย่างเช่น
ดอนนี ออสมอนด์
โดนัลด์ คลาร์ก ออสมอนด์ () เกิดเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 1957 ที่ออกเดน ยูทาห์ สหรัฐอเมริกา เป็นนักร้องชาวอเมริกัน นักดนตรี นักแสดง ออสมอนด์ยังเป็นพิธีกรรายการทอล์กโชว์ เกมโชว์ โปรดิวเซอร์เพลง นักแข่งรถ นักเขียน เขาเป็นที่รู้จักโดยเป็นสมาชิกวง ดิ ออสมอนด์ส และคู่ดูโอกับน้องสาวในวง ดอนนีแอนด์แมรี
ดิ ออสมอนด์ส
ดิ ออสมอนด์ส () เป็นกลุ่มนักร้องพี่น้องเพลงป็อป ประสบความสำเร็จในช่วงทศวรรษ 1970 ประกอบด้วยสมาชิก อลัน ออสมอนด์,เวย์น ออสมอนด์ ,เมอร์ริลล์ ออสมอนด์ และเจย์ ออสมอนด์ ต่อมามีสมาชิกเพิ่มคือ ดอนนี ออสมอนด์ ,มารี ออสมอนด์ และจิมมี ออสมอนด์ โดยดอนนีเป็นชุดสนใจ (เหมือนในวงเดอะ แจ็กสัน ไฟฟ์ ที่มีไมเคิล แจ็กสัน) ประสบความสำเร็จอย่างมาในช่วงปี 1971-1972 จนมาหยุดอยู่ที่ปี 1974 หลังจากนั้นก็มีสมาชิกเริ่มผันตัวไปทำรายการโทรทัศน์ (ดอนนีและมารี) ส่วนสมาชิกคนอื่นไปเป็นศิลปินแนวคันทรี
พวกเขามีเพลง "One Bad Apple" ที่ขึ้นอันดับ 1 ในชาร์ทซิงเกิลของอเมริกาเป็นเวลา 5 สัปดาห์
ดิจิมอนเซฟเวอร์ส
ดิจิมอนเซฟเวอร์ส (Digimon Savers) () เป็นหนึ่งในชุดภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์ ดิจิตอลมอนสเตอร์ ชุดที่ 5 ผลิตโดย โตเอะ แอนิเมชัน ฉายทางสถานีโทรทัศน์ ฟูจิทีวี เริ่มออกอากาศเมื่อ 2 เมษายน ค.ศ. 2006 ถึงวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 2007 จำนวนตอนทั้งหมด 48 และตอนพิเศษอีก 2 ตอนคือ ดิจิมอนเซฟเวอร์ส THE MOVIE สุดยอดพลัง! เบิรสต์โหมด ออกเต็มที่!! และ ดิจิมอนเซฟเวอร์ส 3D คิคิ อิปะสึ
ในชุด ภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์ดิจิตอลมอนสเตอร์ยังมี ดิจิมอนแอดเวนเจอร์, ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ 02 ดิจิมอนเทมเมอร์, ดิจิมอนฟรอนเทียร์ และ ดิจิมอนครอสวอร์ส
ในอเมริกา ดิจิมอนเซฟเวอร์ส ใช้ชื่อว่า "Digimon Data Squad"
ในประเทศไทย ออกอากาศเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2551 ถึงวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2552 เวลา 08.30-09.00 น. ทางโมเดิร์นไนน์ ทีวี และลิขสิทธิ์ในการจัดจำหน่ายในรูปแบบ VCD ของบริษัท ทีไอจีเอ (TIGA) จำกัด
"ดูบทความ รายชื่อตัวละครในดิจิมอนเซฟเวอร์ส"
ปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ
ปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ () เป็นชุดงานเขียนขนาดยาวของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน นักประพันธ์ชาวอังกฤษ ว่าด้วยโลกแฟนตาซีในจินตนาการของเขาคือ โลกอาร์ดา ประกอบด้วยงานเขียนหลายชิ้นที่เขาใช้เวลาเขียนตั้งแต่มีอายุได้ 22 ปี ไปจนตลอดชั่วชีวิตของเขา คำว่า "Legendarium" นำมาใช้โดยโทลคีนและนักวิจารณ์อื่น ๆ เกี่ยวกับงานเขียนชุดนี้โดยเฉพาะ
เรื่องราวในปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธเริ่มตั้งแต่กาลกำเนิดของพิภพจากการสร้างสรรค์ของมหาเทพอิลูวาทาร์ การกำเนิดปวงเทพ การกำเนิดมนุษย์ และสิ่งมีชีวิตต่าง ๆ การกำเนิดดินแดนต่าง ๆ ได้แก่ อามัน รวมถึง มิดเดิลเอิร์ธ ซึ่งกลายมาเป็นชื่อของชุดปกรณัมด้วย เหตุการณ์ต่าง ๆ ในยุคที่หนึ่ง ยุคที่สอง ยุคที่สาม และยุคที่สี่ของอาร์ดา รวมถึงงานเขียนที่กล่าวอ้างถึงสถานที่หรือบุคคลที่เกี่ยวข้องอยู่ในปกรณัม แต่ไม่สามารถระบุได้ว่าเรื่องนั้นเกิดขึ้นในยุคสมัยใด เช่น "Smith of Wootton Major" และ "Roverandom" เป็นต้น
รายชื่องานเขียนจิตนิมิตในปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธนี้ได้แก่
รายชื่องานเขียนในปกรณัมชุดอื่นก่อนหน้าเจ. อาร์. อาร์. โทลคีนนี้ได้แก่
หมายเหตุ มิดเดิลเอิร์ธ คือส่วนที่เกิดขึ้นหลังจากการอพยพของพระบุตรของพระผู้เป็นเจ้าองค์อิลูวาทาร์
งานเขียนและงานแสดงของริชาร์ด วากเนอร์ เกิดขึ้นเมื่อ 200 ปีที่แล้ว
ส่วนงานเขียนของเจ. อาร์. อาร์. โทลคีนเกิดขึ้นเมื่อ 100 ปีที่แล้ว
ซอยคาวบอย
ซอยคาวบอย เป็นย่านสถานบันเทิงยามค่ำคืนในกรุงเทพมหานคร ซึ่งทราบกันโดยทั่วไปว่ามีการแอบแฝงค้าประเวณีอยู่ในซอยแห่งนี้ เช่นเดียวกับนานาพลาซ่าและพัฒน์พงษ์ ซอยคาวบอยเป็นซอยสั้นๆ ประกอบไปด้วยบาร์ต่างๆ กว่า 40 บาร์ การบริการเน้นไปที่ลูกค้านักท่องเที่ยวและชาวต่างชาติที่มาเมืองไทย
บาร์เกือบทั้งหมดในซอยคาวบอยจะเป็นรูปแบบบาร์อะโกโก้ ซึ่งเหมือนกับที่อื่นๆ ในประเทศไทย โดยจะมีเครื่องดื่มแอลกอฮอล์จำหน่าย และมีผู้หญิงใส่ชุดว่ายน้ำเต้นอยู่บนเวที ในบาร์บางแห่งผู้หญิงเหล่านี้จะเปลือยท่อนบนหรือแม้กระทั่งเปลือยทั้งตัว ซึ่งถือว่าผิดกฎหมาย ผู้หญิงที่เต้นนี้ส่วนใหญ่มักจะขายบริการทางเพศด้วย พวกเธอจะดูแลลูกค้าที่จ่ายค่าธรรมเนียมบาร์ (Barfine) ซึ่งเงินส่วนหนึ่งจะถูกแบ่งให้กับพวกเธอ ส่วนการบริการทางเพศจะไม่ทำในบาร์ โดยจะทำในห้องโรงแรมของนักท่องเที่ยวหรือแล้วแต่การตกลงกัน ลูกค้าชาวไทยมักจะถูกปฏิเสธให้เข้าบาร์เหล่านี้ ยกเว้นจะมากับชาวต่างชาติ
ซอยคาวบอยตั้งอยู่ระหว่างถนนสุขุมวิท ซอย 21 (ถนนอโศกมนตรี) กับ ถนนสุขุมวิท ซอย 23 สามารถเดินมาจากรถไฟฟ้าบีทีเอส สถานีอโศก และรถไฟฟ้ามหานคร สถานีสุขุมวิท ใกล้กับโรงแรมแกรนด์มิลเลนเนียม
ซอยคาวบอยตั้งชื่อตามทหารอากาศอเมริกันที่เกษียณแล้วคนหนึ่ง ชื่อว่า ที. จี. เอ็ดเวิร์ดส์ ที่มีชื่อเล่นหรือฉายาว่า "คาวบอย" ซึ่งเช่าพื้นที่ของ นายมนตรี สิงหเสมานนท์ ผู้บุกเบิกถนนสายนี้ มาเปิดกิจการบาร์ชื่อ "คาวบอย" ในซอยนี้ในปี พ.ศ. 2520 เอ็ดเวิร์ดส์เป็นชาวแอฟริกันอเมริกัน (อเมริกันสี) เหตุได้ชื่อเล่นว่า "คาวบอย" มาจากการที่เขามักจะใส่หมวกคาวบอยเป็นประจำ
ปี พ.ศ. 2543 วงดนตรีสัญชาตินอร์เวย์ Getaway People ได้แต่งเพลงชื่อ "Soi Cowboy" ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับซอยแห่งนี้ ในขณะเดียวกันวงดนตรีร็อกอเมริกัน Sun City Girls ก็มีบทเพลงชื่อ "Soi Cowboy" ในอัลบั้ม "330,003 Crossdressers From Beyond The Rig Veda" ออกในปีพ.ศ. 2539
ฮิวจ์ แกรนท์และผู้ติดตามได้ไปที่ซอยคาวบอยในเดือนธันวาคม ปี พ.ศ. 2546 ขณะที่ถ่ายทำภาพยนตร์อยู่ที่เมืองไทยเรื่อง Bridget Jones: The Edge of Reason ซึ่งสาวๆ จากซอยคาวบอยบางคนก็ได้แสดงในเรื่องนั้นด้วย แท็บลอยด์ของลอนดอน ชื่อ The Sun ฉบับวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2546 กล่าวว่า ฮิวจ์ แกรนท์ได้ถูกผู้หญิงในบาร์ Tilac ไล่ตามซึ่งเขาก็วิ่งหนี
เมื่อช่วงหน้าร้อนปี พ.ศ. 2547 ซีรีส์ตลกดรามาของอังกฤษเรื่อง Auf Wiedersehen, Pet มี 2 ตอนที่บางฉากถ่ายทำที่ซอยคาวบอย
ปี พ.ศ. 2548 บาร์ Moonshine Joint และ Dollhouse ในซอยคาวบอยปรากฏในสารคดีของ Jodan Clark เรื่อง Falang: Behind Bangkok's Smile หรือ Bangkok Girl ซึ่งได้สัมภาษณ์นักท่องเที่ยวที่มาใช้บริการทางเพศในซอยคาวบอย
ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2549 ภาพยนตร์เรื่อง Bangkok Dangerous ถ่ายทำที่ซอยคาวบอย
ปีพ.ศ. 2556 นิกกี้ หรือ สุระ ธีระกล เจ้าของฉายา นิกกี้เก้านิ้ว ได้แต่งและขับร้องบทเพลง G-String ซึ่งเนื้อหาช่วงหนึ่งบอกว่า ตัวนิกกี้เป็นเพลย์บอยที่ยืนอยู่คนเดียวอย่างเปล่าเปลี่ยวที่ ซอยคาวบอย
พฤกษาขาวแห่งกอนดอร์
พฤกษาขาวแห่งกอนดอร์ () เป็นต้นไม้ในปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน เป็นสัญลักษณ์ของอาณาจักรกอนดอร์ ตั้งอยู่ในอุทยานของเมืองมินัสทิริธซึ่งเป็นเมืองหลวง พฤกษาขาวยังปรากฏอยู่บนธงของกอนดอร์ ร่วมกับมงกุฎปีกและดาวเจ็ดดวง เป็นสัญลักษณ์ของราชวงศ์เอเลนดิล
พฤกษาขาวต้นแรกเกิดขึ้นจากผลของนิมล็อธ พฤกษาขาวแห่งนูเมนอร์ ที่อิซิลดูร์ลอบนำออกมาจากอุทยานแห่งนูเมนอร์ก่อนที่จะถูกเซารอนทำลาย และก่อนเกาะนั้นจะจมลง อิซิลดูร์ต้องได้รับบาดเจ็บปางตายเพื่อจะนำผลของนิมล็อธหนีออกมาได้ แล้วนำลงเรือแล่นออกจากนูเมนอร์ ลี้ภัยมายังมิดเดิลเอิร์ธ
อิซิลดูร์นำผลของนิมล็อธมาปลูกที่อุทยานของมินัสอิธิล ซึ่งเป็นเมืองที่สร้างสำหรับตัวเขา แต่ต่อมามินัสอิธิลถูกเซารอนตีแตกและยึดเมืองไปได้ ส่วนต้นพฤกษาขาวที่ปลูกไว้ที่อุทยานก็ถูกทำลาย
อิซิลดูร์หนีออกจากมินัสอิธิลได้ และได้นำต้นอ่อนของพฤกษาขาวมาด้วย เขานำมาปลูกไว้ที่อุทยานของมินัสอะนอร์หน้าหอคอยขาว พฤกษาขาวต้นนี้ตายไปเมื่อคราวเกิดโรคระบาดใหญ่ในปีที่ 1636 ของยุคที่สาม
กษัตริย์ทารอนดอร์เป็นผู้ปลูกพฤกษาขาวต้นที่สามในปีที่ 1640 ของยุคที่สาม ต้นนี้ยืนต้นอยู่จนถึงปีที่ 2872 และตายลงไปในยุคของเสนาบดี เบเลคธอร์ที่ 2
ในครั้งนี้ไม่มีเมล็ดของต้นพฤกษาขาวเหลืออีก เพราะหลังจากสิ้นราชวงศ์กษัตริย์ ต้นไม้นี้ก็ไม่ค่อยออกดอกอีก จึงไม่ค่อยออกผล พฤกษาขาวยืนต้นตายอยู่ที่อุทยานหน้าหอคอยขาวเพื่อ "รอกษัตริย์คืนบัลลังก์"
หลังจากที่อารากอร์นได้เป็นกษัตริย์แห่งกอนดอร์ เขาได้พบต้นอ่อนของพฤกษาขาวอีกครั้ง (ด้วยความช่วยเหลือของแกนดัล์ฟ) บนไหล่เขามินโดลลูอิน ที่อยู่สูงเหนือนคร เขานำต้นอ่อนมาปลูกใหม่ที่อุทยาน ส่วนต้นเก่าที่ยืนต้นตายถูกถอนออกไปนำไปไว้ที่สุสานกษัตริย์ เมื่อถึงเดือนมิถุนายน ปี 3019 ยุคที่สาม พฤกษาขาวต้นนี้ก็ออกดอกสีขาวเต็มต้น
เดอะเบิร์ธเดย์~ทีอาโม~
"เดอะเบิร์ธเดย์~ที อาโม~" () เป็นซิงเกิลที่ 28 ของเอ็กซ์ไซล์ ออกจำหน่ายวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2551 โดยเป็นซิงเกิลฉลองครบ 7 ปีก่อตั้งวงเอกซ์ไซล์ โดยมีเพลง "Ti Amo" เป็นเพลงหลัก เปิดตัวโดยขึ้นชาร์ตออริกอนในอันดับที่ 1 ด้วยยอดขาย 171,435 แผ่นในสัปดาห์แรก
ส่วนเพลง "ซูเปอร์ชายน์" ได้ร้องร่วมกับ VERBAL จากวง m-flo เพลง "24karats" ได้ J Soul Brothers มาร้องแทนในส่วนของ Sowelu และเพลง "ยัวร์อายส์ออนลี~曖昧なぼくの輪郭~" ได้มีการเปลี่ยนทำนองใหม่และ TAKAHIRO ร้องแทนในส่วนของ SHUN ที่ลาออกจากวงไป
มิวสิกวิดีโอเพลง "ทีอาโม" ได้แบ่งเป็น 2 ตอน โดยในตอนที่ 1 บรรจุอยู่ในดีวีดี และตอนที่ 2 จะอยู่ในอัลบั้ม "เอกซ์ไซล์บัลลาดเบสต์"
ซิงเกิล "เดอะเบิร์ธเดย์~ทีอาโม~" ได้รับรางวัลพลาตินัมจาก RIAJ เป็นเวลา 1 ปี กับอีก 9 เดือนครั้งสุดท้ายในซิงเกิล "Lovers Again"
นิมล็อธ
นิมล็อธ () เป็นชื่อต้นไม้ในตำนานปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ซึ่งสืบตระกูลมาจากพฤกษาขาว เคเลบอร์น และ กาลาธิลิออน และ เทลเพริออน พฤกษาเงินแห่งวาลินอร์
พวกเอลฟ์แห่งโทลเอเรสเซอาได้มอบหน่ออ่อนของเคเลบอร์นให้เป็นของขวัญแก่ชาวนูเมนอร์ ซึ่งพวกเขานำมาปลูกไว้ที่อุทยานหลวงในกรุงอาร์เมเนลอส เมืองหลวงของนูเมนอร์ ต่อมาเมื่อเซารอนเข้ามามีอิทธิพลในนูเมนอร์ นิมล็อธถูกเซารอนโค่นลงและเผาทำลายทิ้งจนหมด อย่างไรก็ดี อิซิลดูร์ได้ลอบเข้ามาขโมยผลของนิมล็อธหนีไปได้ทัน และนำไปปลูกบนมิดเดิลเอิร์ธ กลายเป็น พฤกษาขาวแห่งกอนดอร์ ในเวลาต่อมา
นิมล็อธ ยังเป็นชื่อของเอลฟ์นรีนางหนึ่ง คือบุตรีของกาลาธิล บุตรของกาลาธอน ซึ่งเป็นบุตรของเอลโม เอลโมผู้นี้เป็นน้องชายของโอลเวแห่งอัลควาลอนเด และเอลเว ซิงโกลโล (หรือธิงโกล) ราชาแห่งชาวซินดาร์ ต่อมานางได้แต่งงานกับ ดิออร์ บุตรชายของเบเรนและลูธิเอน ทั้งสองมีบุตรด้วยกันคือ เอลูเรด เอลูรีน และเอลวิง บางครั้งชาวลินดอนเรียกนางว่า เลดี้ลินดิส
นิมล็อธเสียชีวิตในเหตุการณ์สงครามประหัตประหารญาติครั้งที่สอง ในเมเนกร็อธ
ตาลปัตร
ตาลปัตร (อ่านว่า ตาละปัด) ตามรูปศัพท์แปลว่า "พัดใบตาล", "พัดใบลาน"
ตาลปัตร ของเดิมเป็นพัดที่ทำจากใบตาลหรือใบลานสำหรับพัดตัวเองเวลาร้อนหรือพัดไฟ ใช้กันทั้งพระและคฤหัสถ์ ต่อมามีการต่อด้ามให้ยาวขึ้นและใช้บังหน้าเวลาทำพิธีทางศาสนาของพระสงฆ์ เช่นในเวลาให้ศีลและให้พร และแม้ภายหลังจะใช้ผ้าสีต่างๆ หุ้มลวดหรือไม้ไผ่ซึ่งขึ้นรูปเป็นพัดก็อนุโลมเรียกว่าตาลปัตร
ตาลปัตร ปัจจุบันนิยมปักลวดลายศิลปะแสดงสัญลักษณ์ของงานและอักษรบอกงานพร้อมวันเดือนปีไว้ด้วย ทำให้มีคุณค่าทางศิลปะขึ้นนอกเหนือจากวัตถุประสงค์เดิม
ตาลปัตร ที่ใช้ทั่วไปเรียกว่า พัดรอง เป็นคู่กับคำว่า พัดยศ ซึ่งเป็นพัดพระราชทานบอกตำแหน่งชั้นสมณศักดิ์ จึงนิยมเรียกันว่า ตาลปัตรพัดยศ
สาละ
สาละ เป็นพืชในวงศ์ Dipterocarpaceae เป็นไม้ศักดิ์สิทธิ์ในศาสนาฮินดู เป็นที่ประทับของพระเจ้า และเป็นสัญลักษณ์แห่งอินทรา ในทางพุทธศาสนา ต้นสาละคือต้นที่พระพุทธมารดายืนเหนี่ยวกิ่งในขณะประสูติไม่ใช่ต้นสาละลังกา เป็นไม้เนื้อแข็งที่มีความสำคัญในอินเดีย ใช้ในการก่อสร้างโดยเฉพาะกรอบประตูและหน้าต่าง
ในศาสนาฮินดู ถือว่าสาละเป็นไม้โปรดของพระวิษณุ คำว่าสาละมาจากภาษาสันสกฤต (शाल, śāla, ตรงตัว "บ้าน") ชื่ออื่นๆในภาษาสันสกฤตได้แก่ อัศวกรรณ (ashvakarna) ชิรปรรณ (chiraparna) และ สรรชะ (sarja) ต้นสาละมักจะสับสนกับต้นอโศก (Saraca indica) ในวรรรณคดีอินเดียโบราณ ศาสนาเชนเชื่อว่ามหาวีระองค์ที่ 24 ติรถันกะระ จะตรัสรู้ใต้ต้นสาละ
ชาวพุทธเชื่อว่าพระนางสิริมหามายาประสูติพระโคตมพุทธเจ้าใต้ต้นสาละในสวนลุมพินีทางตอนใต้ของเนปาลปัจจุบันระหว่างเดินทางกลับไปยังกรุงเทวทหะ และพระพุทธเจ้าทรงปรินิพพานใต้ต้นสาละคู่ นอกจากนั้นยังเชื่อว่ามีพระพุทธเจ้าตรัสรู้ใต้ต้นสาละ 2 องค์ คือพระโกญทัญญพุทธเจ้าและพระเวสสภูพุทธเจ้า
ในศาสนาพุทธ การบานในช่วงสั้นๆของต้นสาละเป็นสัญลักษณ์ของการไร้ความสามารถและความรุ่งโรจน์ที่ผ่านไปอย่างรวดเร็ว ศาสนาพุทธในญี่ปุ่น สิ่งนี้เป็นที่รู้จักกันดีในช่วงเริ่มต้นของ "เรื่องเล่าของเฮอิเกะ" – เรื่องเล่าของความตกต่ำและรุ่งเรืองของตระกูลที่เคยมีอำนาจ ,
ในศรีลังกา ชาวพุทธมักเข้าใจว่าต้น"Couroupita guianensis" เป็นต้นสาละที่พระพุทธเจ้าทรงประสูติ
สาละเป็นไม้เนื้อแข็งที่สำคัญในอินเดีย เมื่อตัดครั้งแรกสีอ่อนและสีจะเข้มขึ้นเมื่อสัมผัสกับอากาศ เนื้อไม้มีเรซินและทนทาน เหมาะกับการทำกรอบประตูและหน้าต่าง ใบแห้งของสาละใช้ทำจานใบไม้และชามใบไม้ทางเหนือและตะวันออกของอินเดีย ซึ่งหลังจากใช้งานจะกลายเป็นอาหารของแพะ ใบสดใช้กินกับหมาก และของว่าง ในเนปาล ใช้ใบไปทำเป็นจานและชามเช่นกัน
เรซินของสาละใช้เป็นยาฝาดตามตำราอายุรเวท ใช้เป็นธูปในงานฉลองของศาสนาฮินดู เมล็ดและผลของสาละใช้เป็นแหล่งของน้ำมันตะเกียงและน้ำมันมังสวิรัตน์
พัดรอง
พัดรอง คือพัดหรือตาลปัตรที่พระมหากษัตริย์โปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นถวายแก่พระสงฆ์เป็นที่ระลึกในการพระราชพิธีสำคัญ หรือที่ประชาชนสร้างขึ้นเองตามคติทางพระพุทธศาสนา
พัดรอง เป็นพัดที่ทำขึ้นเพื่อให้พระสงฆ์ในพิธีทำบุญทั่วไป จัดเป็นพัดสำรองหรือแทนพัดยศเพราะพัดยศใช้เฉพาะในงานพระราชพิธีเท่านั้น ในงานทั่วไปจึงนิยมสร้างพัดสำรองถวาวยพระสงฆ์ใช้ในงาน แต่เรียกกร่อนไปว่า พัดรอง
พัดรอง โดยทั่วไปจะมีรูปเป็นพัดหน้านาง (เหมือนพัดยศ) คือเป็นรูปไข่คล้ายใบหน้าสตรี ปักลวดลายและอักษรตามต้องการ
วรรณคดีสโมสร
วรรณคดีสโมสร จัดตั้งขึ้นโดยพระราชกฤษฎีกาตั้งวรรณคดีสโมสร พ.ศ. 2457 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว มีวัตถุประสงค์เพื่อส่งเสริมการแต่งหนังสือให้ถูกต้องตามหลักภาษาไทย ได้สาระประโยชน์ โดยคัดเลือกหนังสือดีที่เป็นตัวอย่างชั้นเลิศในการประพันธ์ประเภทต่างๆ ซึ่งต้องเป็นหนังสือดีและแต่งดี วรรณคดีสโมสรจึงจะรับไว้พิจารณา หนังสือที่พิจารณาจัดไว้ทั้งสิ้น 5 ประเภท
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงตราพระราชกฤษฎีกา ตั้งวรรณคดีสโมสร ขึ้นเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2457 เพื่อส่งเสริมการแต่งหนังสือให้ถูกต้องตามหลักภาษาไทย และได้สาระประโยชน์ เนื่องจากในยุคนั้นการแต่งหนังสือมักเลียนแบบการแต่งหนังสือภาษาต่างประเทศ ทำให้หลักไวยากรณ์ผิดเพี้ยนไป คำว่า "วรรณคดี" ก็ได้เกิดขึ้นเป็นครั้งแรกพร้อมกับพระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ เพื่อให้มีความหมายสอดคล้องกับคำว่า "literature" ในภาษาอังกฤษ
คณะกรรมการของวรรณคดีสโมสรเป็นผู้ทรงคุณวุฒิที่ทรงแต่งตั้งขึ้นทำหน้าที่คัดเลือกหนังสือดี หนังสือที่ได้รับคัดเลือกจะได้รับพระราชทานรางวัล และได้รับพระบรมราชานุญาตให้ประทับตราพระราชลัญจกรรูปพระคเณศร์ นับเป็นการมอบรางวัลทางวรรณกรรมอย่างเป็นทางการครั้งแรกในประเทศไทย
ตามพระราชกฤษฎีกา ได้แบ่งประเภทของหนังสือไว้ 5 ประเภท ดังนี้
วรรณคดีสโมสร ยุติบทบาทลงในปี พ.ศ. 2468 แต่หลังจากนั้น สมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ได้ทรงก่อตั้ง "สมาคมวรรณคดี" ขึ้นเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2474 และยังใช้มาตรฐานเดิมในการพิจารณาวินิจฉัย หนังสือกลอนลิลิต อยู่
โรงเรียนอินทร์บุรี
โรงเรียนอินทร์บุรี (In-Buri School) สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 5 เป็นโรงเรียนประจำอำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม 2495 ภายใน วัดโบสถ์ (พระอารามหลวง) ตำบลอินทร์บุรี อำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี ก่อนที่จะย้ายมาตั้งอยู่ ฝั่งตรงข้าม ณ บ้านเลขที่ 109 หมู่ที่ 1 ถนนเทพสุทธิโมลี ตำบลอินทร์บุรี อำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี ในปัจจุบัน
โรงเรียนอินทร์บุรี เป็นโรงเรียนสหศึกษา เป็นสถานศึกษาประเภทโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่ จัดการศึกษาในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-6 ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2551 มีนักเรียนประมาณ 1,768 คน ครูและบุคลากรทางการศึกษาประมาณ 80 คน
โรงเรียนอินทร์บุรี ก่อตั้งขึ้น เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม 2495 โดย พระเทพสุทธิโมลี (ผึ่ง บัวสรวง) เจ้าคณะจังหวัด สิงห์บุรี-อุทัยธานี (ธรรมยุต) ในปีแรกอาคารเรียนยังไม่มี ต้องขออาศัยโรงเรียนวัดโบสถ์ เป็นสถานที่เรียนและทำงานของครู โดยเปิด ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 (ม.1) จำนวน 1 ห้อง มีนักเรียน 36 คน เป็นชาย 31 คน เป็นหญิง 5 คน ครู 2 คน คือ นายยงยุทธ โคตมะ ดำรงตำแหน่งครูใหญ่ และ นายอิสระ ธรรมานุกูล
วันที่ 26 มิถุนายน 2508 ม.ล.ปิ่น มาลากุล รัฐมนตรีว่าการ กระทรวงศึกษาธิการมา เป็นประธาน ในการเปิดและให้ชื่ออาคารว่า
"ตึกสิงหบุรจารย์อนุสรณ์" เป็นอาคารทรงไทยประยุคก์ ปัจจุบันนี้กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานและขออนุญาตใช้เป็นที่ทำการของสาขา หอสมุดแห่งชาติ อินทร์บุรี เพราะ โรงเรียนเลิกใช้ เนื่องจากสภาพทรุดโทรมมาก ส่วนอาคารหลังที่ 2 ชื่ออาคารว่า "สงวน-ต่อจรัส" เป็นส่วนหนึ่งของอาคารเรียนโรงเรียนอนุบาลวัดโบสถ์
พ.ศ. 2529 โรงเรียนได้เปิดรับนักเรียนชั้นมัธยมปีที่ 1 (ม.1) จำนวน 10 ห้อง ชั้นมัธยมปีที่ 4 (ม.4) จำนวน 8 ห้อง แบ่งแผนชั้นเรียนเป็น 10-10-10/8-8-8 มีนักเรียน 2,357 คน ครู 114 คน
พ.ศ. 2538 กรมสามัญศึกษาอนุมัติให้โรงเรียนเปิดสอนวิชาชีพ หลักสูตร ประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.)ในระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย มีครู-อาจารย์ จำนวน 101 คน เปิดสอนในระดับชั้น ม.1-ม.6 แบ่งแผนชั้นเรียนเป็น 10-10-10/8-8-8 รวม 54 ห้อง นักเรียน 2,377 คน เป็นนักเรียนชาย 1,077 คน นักเรียนหญิง 1,300 คน นักการภารโรง 14 คน ยาม 2 คน
พ.ศ. 2539 ได้รับรางวัลโรงเรียนพระราชทาน ประเภท โรงเรียนมัธยมขนาดใหญ่
ปัจจุบัน ตั้งอยู่เลขที่ 109 หมู่ 1 ถนนเทพสุทธิโมลี ตำบลอินทร์บุรี อำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี บนที่ดินของวัดโบส์ถ (พระอารามหลวง) จำนวน 45 ไร่ 2 งาน โรงเรียนมีครู-อาจารย์ จำนวน 83 คน เปิดสอนในระดับชั้น ม.1-ม.6 แบ่งแผนชั้นเรียนเป็น 7-7-7/7-6-5 รวม 39 ห้อง นักเรียน 1,768 คน เป็นนักเรียนชาย 807 คน นักเรียนหญิง 961 คน นักการภารโรง 11 คน ยาม 2 คน
เป็นรูปพระอินทร์ทรงช้างเอราวัญ
มั่นคุณธรรม ล้ำเลิศวิชา รู้หน้าที่ มีน้ำใจ
สุวิชาโนภวํ โหติ ผู้รู้ดี คือ ผู้เจริญ
โรงเรียนอินทร์บุรี มีอาคารเรียนหลัก 4 หลัง และอาคารประกอบอื่น ๆ อีก 10 หลัง คือ
ต้อเนื้อ
ต้อเนื้อ () หมายถึงเนื้องอกของเยื่อตา (conjunctiva) ต้อเนื้อมักเจริญมาจาก[limbal epithelium] ด้านใกล้กลาง (ด้านติดจมูก) ต้อเนื้อเชื่อกันว่ามีสาเหตุมาจากการได้รับรังสีอัลตราไวโอเล็ตเช่นจากแสงแดด อากาศแห้ง และจากฝุ่นละออง สาเหตุที่ต้อเนื้อมักเกิดบริเวณด้านใกล้กลางน่าจะเป็นเพราะแสงแดดผ่านจากด้านข้างของดวงตา ผ่านกระจกตา (cornea) แล้วเกิดการโฟกัสของแสงที่คอร์เนียล ลิมบัสด้านใกล้กลาง (medial limbus) ในทางกลับกันแสงที่มาจากอีกด้านจะมีจมูกช่วยบังแสงแดดที่จะเข้ามาและโฟกัสยังคอร์เนียล ลิมบัสด้านข้าง (temporal limbus)
แอร์ทรานแอร์เวย์
แอร์ทรานแอร์เวย์ () เป็นสายการบินต้นทุนต่ำในสหรัฐอเมริกา มีสำนักงานใหญ่ที่ออร์แลนโด รัฐฟลอริดา มีบริษัทแม่คือ แอร์ทรานโฮลดิ้งส์ ให้บริการเที่ยวบินกว่า 750 เที่ยวในเขตภูมิภาคตะวันออกและมิดเวสต์ของเอมริกา เป็นสายการบินที่มีจำนวนฝูงบินของเครื่องบินโบอิ้ง 717 มากที่สุดในโลก มีฐานบินใหญ่อยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติฮาร์ทสฟิลด์-แจ็คสัน แอตแลนตา
ปัจจุบันมีจุดหมายปลายทั้งสิ้น 56 จุดหมายในสหรัฐอเมริกา ในอนาคตจะเพิ่มเป็น 57 จุดหมายเมื่อยกเลิกเส้นทางสู่ ซาวันนาห์, รัฐจอร์เจีย ในวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2551 และเริ่มบินเส้นทางสู่โคสัมบัส, รัฐโอไฮโอ และเส้นทางแฮร์ริสเบิร์ก, รัฐเพนซิลเวเนีย ในวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551
ความกล้าหาญ
ความกล้าหาญ () รวมทั้ง ความทรหดอดทน (fortitude) หรือ เจตจำนง (will) คือความสามารถในการเผชิญหน้ากับความกลัว ความเจ็บปวด อันตราย การเสี่ยงภัย ความไม่แน่นอน การข่มขู่ "ความกล้าหาญภายนอก" คือความกล้าหาญหรือความอดทนเมื่อต้องพบกับความเจ็บปวดทางกาย ความลำบาก ความตาย การคุกคามเอาชีวิต "ความกล้าหาญภายใน" คือความสามารถในการทำงานหรือกิจการต่างๆ อย่างถูกต้องเป็นธรรม ถึงแม้ว่าจะต้องพบกับการคัดค้านอย่างกว้างขวาง ถึงแม้ว่าจะต้องพบกับความอับอาย เรื่องอื้อฉาว และการบั่นทอนกำลังใจ
ฟ้า (แก้ความกำกวม)
ฟ้า หรือ สีฟ้า อาจหมายถึง
ศรีเมือง เจริญศิริ
ดร.ศรีเมือง เจริญศิริ อดีตสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดมหาสารคาม อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สังกัดพรรคพลังประชาชน
ศรีเมือง เจริญศิริ เกิดเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2485 ที่ จังหวัดมหาสารคาม เป็นบุตรของนายเสี่ยวเพ็ง กับ นางแก่น เจริญศิริ สมรสกับนาง รังสิมา เจริญศิริ มีบุตร 2 คน คือ ดร.มติ เจริญศิริ และ ดร.ชนาวีร์ เจริญศิริ จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษา จากโรงเรียนสารคามพิทยาคม จบการศึกษาระดับปริญญาตรี วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต (วิศวกรรมโทรคมนาคม) จากสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง (รุ่นที่ 1) จบการศึกษาระดับปริญญาโท พาณิชยศาสตรมหาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และจบการศึกษาระดับปริญญาเอก รัฐประศาสนศาสตรดุษฎีบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี และยังได้รับปริญญา รัฐประศาสนศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จาก มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม อีกด้วย
นอกจากนี้ยังได้รับประกาศนียบัตรในด้านต่างๆ จากหลายสถาบัน อาทิ
ดร.ศรีเมือง เจริญศิริ เริ่มรับราชการในสังกัดกรมไปรษณีย์โทรเลข กระทรวงคมนาคม จากนั้นจึงย้ายมาเป็นพนักงานรัฐวิสาหกิจ สังกัดการสื่อสารแห่งประเทศไทย และเป็นผู้ก่อตั้งสหภาพแรงงานการสื่อสารแห่งประเทศไทย ในปี พ.ศ. 2520 ได้รับตำแหน่งสำคัญ ๆ หลายตำแหน่ง อาทิผู้อำนวยการกองขนส่ง ผู้อำนวยการฝ่ายโทรคมนาคมภูมิภาค จนตำแหน่งสุดท้าย คือ ผู้ตรวจการใหญ่ ฝ่ายโทรคมนาคม การสื่อสารแห่งประเทศไทย
ต่อมาได้ลงสมัครและได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดมหาสารคาม ในปี พ.ศ. 2543 และได้รับตำแหน่งประธานคณะกรรมาธิการคมนาคม วุฒิสภา ต่อจากนั้นได้เข้าร่วมงานกับพรรคพลังประชาชน และได้รับตำแหน่งกรรมการบริหารพรรค ระหว่างวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2550 - 2 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ดร.ศรีเมือง ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบสัดส่วน ในสังกัดพรรคพลังประชาชน ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 และได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ตั้งแต่วันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2551 กระทั่งถูกตัดสิทธิ์ทางการเมืองในคดียุบพรรคพลังประชาชน เมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ภายหลังพ้นจากการถูกตัดสิทธิทางการเมือง ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาที่จังหวัดมหาสารคาม 
ในการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาเป็นการทั่วไป เมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2557 และได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา ซึ่งคณะกรรมการการเลือกตั้งได้ประกาศรับรองผลในวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2557
ดร.ศรีเมือง เจริญศิริ เข้าร่วมชุมนุมกับแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติที่เวทีสะพานผ่านฟ้า เมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2553
นอกจากหน้าที่การราชการแล้ว ยังเคยมีหน้าที่ทางสังคมอีกหลายหน้าที่ อาทิ ประธานชมรมสมาชิกวุฒิสภาอีสาน ประธานมูลนิธิส่งเสริมการศึกษาชาวมหาสารคาม ประธานสถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตมหาสารคาม นายกสมาคมศิษย์เก่าโรงเรียนสารคามพิทยาคม กรรมการสภามหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม และนายสมาคมศิษย์เก่าสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง
ฮิปโปแคมปัส (เทพปกรณัมกรีก)
ฮิปโปแคมปัส (; กรีก: ἵπποκαμπος) เป็นสัตว์ตามจินตนาการในเทพปกรณัมกรีก เป็นม้าทะเลที่มีท่อนบนเป็นม้า ท่อนล่างเป็นปลา มีเกล็ดและหางขดโค้งเหมือนหางเงือก ฮิปโปแคมปัสเป็นสัตว์เลี้ยงตัวโปรดของโพไซดอน เทพเจ้าแห่งมหาสมุทร ฮิปโปแคมปัสมีนิสัยกล้าหาญและจะเชื่องกับเจ้าของมาก นอกจากนี้ฮิปโปแคมปัสยังเป็นเทียมรถศึกของโพไซดอนอีกด้วย
คำว่า "ฮิปโปแคมปัส" มาจากภาษากรีกคำว่า ἵππος (hippo) ที่แปลว่า "ม้า" และ κάμπος (campus) ที่แปลว่า "สัตว์ประหลาด" บ่อยครั้งในอังกฤษก็เรียกว่า "ม้าน้ำ" (Sea - horse) บางครั้งก็เรียกว่า "ไฮดริปปัส" มาจากภาษากรีกคือ Hydro ที่แปลว่า "น้ำ"
ในทางวิทยาศาสตร์คำว่าฮิปโปแคมปัสหมายถึงส่วนหนึ่งของสมอง เนื่องจากสมองส่วนนั้นมีลักษณขดโค้งคล้ายหางของฮิปโปแคมปัส และยังใช้เป็นชื่อวิทยาศาสตร์ของปลาจำพวกม้าน้ำ
พรรคสู้เพื่อไทย
พรรคสู้เพื่อไทย (อักษรย่อ: สพท. ) เดิมมีชื่อว่า "พรรคเกษตรกรไทย" (อักษรย่อ: กกท. ) จดทะเบียนจัดตั้ง เมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2547 และได้เปลี่ยนชื่อเป็นพรรคสู้เพื่อไทยเมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2551
พรรคสู้เพื่อไทยมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ เลขที่ 909 ซอยสุทธิพร แขวงดินแดง เขตดินแดง กรุงเทพมหานคร (ย้ายมาจาก เลขที่ 224 หมู่ 5 ถนนสูงเนิน-อากาศอำนวย ตำบลสว่าง อำเภอพรรณานิคม จังหวัดสกลนคร) โดยมี นายชูวิทย์ กมลวิศิษฎ์ เป็นหัวหน้าพรรค และ นายชัยวัฒน์ ไกรฤกษ์ เป็นเลขาธิการพรรคพรรคเกษตรกรไทยมีสัญลักษณ์เป็นรูปชาวนากำลังเกี่ยวข้าวอยู่ในนา แต่หลังจากที่เปลี่ยนชื่อเป็นพรรคสู้เพื่อไทยก็ได้เปลี่ยนสัญลักษณ์ของพรรคเป็นรูปกำปั้น
พรรคสู้เพื่อไทย มีจำนวนสมาชิกพรรคไม่ถึง 5,000 คน ตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญ ว่าด้วยพรรคการเมือง พ.ศ. 2550 คณะกรรมการการเลือกตั้ง จึงมีมติใหพรรคสู้เพื่อไทยสิ้นสภาพพรรคการเมือง ตั้งแต่วันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2552
เจียร จารุจรณ
นายรงภักดี (เจียร จารุจรณ) ศิลปินแห่งชาติ พ.ศ. 2529 สาขาศิลปะการแสดง (นาฏศิลป์) ผู้มีบทบาทอันสำคัญยิ่งในการเป็นต้นแบบสาธยายท่ารำหน้าพาทย์องค์พระพิราพต่อเบื่องพระพักตร์ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช โดยมี คุณหญิงนัฏฏานุรักษ์ (เทศ สุวรรณภารต) ภรรยา พระยานัฏกานุรักษ์ (ทองดี สุวรรณภารต) อดีตเจ้ากรมมหรสพ ผู้ปรดิษฐ์ท่ารำหน้าพาทย์องค์พระพิราพ ร่วมดูเป็นประจักษ์พยานในความถูกต้อง และนายรงภักดีถ่ายทอดท่ารำหน้าพาทย์องค์พระพิราพให้กับนาฏศิลปินโขนยักษ์เป็นสมบัติทางวัฒนธรรมอันล้ำค่าที่ถูกสืบทอดมาจนถึงปัจจุบันนี้
นายรงภักดีเข้ารับการฝึกหัดโขนยักษ์ ในรัชสมัย พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๖ ครูที่ประสิทธิ์ประสาทวิชานาฏศิลปไทยได้แก่
และยังมีครูอาจารย์ทั้งชายและหญิงอีกหลายท่าน 
นายรงภักดี รับราชการ เป็นศิลปิน แสดงโขนเป็นตัวเอกในเรื่อง รามเกียรติ์ เช่น พิราพ รามสูร กุมภกรรณ มัยราพณ์ วิรุญจำบัง และตัวอื่นๆอีก ได้แสดงโขนหน้า พระที่นั่งถวายพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวหลายครั้ง
ต่อมา ได้เข้ารับราชการเป็นตำรวจหลวง ร.อ. ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๗ (และยังมีหน้าที่เป็นครูสอนโขน ฝ่ายยักษ์อีกด้วย) จนถึงรัชกาลที่ 9 เมื่อมีอายุครบ 60 ปี ตามปกติจะต้องพ้นจากหน้าที่ราชการ (ครบเกษียณอายุ) รับพระราชทานบำเหน็จ บำนาญ แต่ด้วยความรู้ ความสามารถในการปฏิบัติราชการ จึงให้รับราชการต่อไป เป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (นาฏศิลป์) พ.ศ. 2529 ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2531 สิริอายุได้ 90 ปี
หลังจากรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว มีศิลปินที่สามารถรำเพลงหน้าพาทย์องค์พระพิราพได้ เหลืออยู่เพียงผู้เดียวคือ นายรงภักดี (เจียร จารุจรณ) แต่ท่านก็มิอาจถ่ายทอดให้แก่ศิษยานุศิษย์ผู้หนึ่งผู้ใดได้ หากมิได้รับพระบรมราชโองการ จากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเสียก่อน เมื่อนายธนิต อยู่โพธิ์ ขณะดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมศิลปากรได้พยายามทุกวิถีทางที่จะให้ศิลปินอาวุโสของกรมศิลปากร ได้รับการถ่ายทอดการรำหน้าพาทย์เพลงองค์พระพิราพ ความทราบถึงฝ่าละอองธุลีพระบาท พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ภูมิพลอดุลยเดช จึงมีพระบรมราชโองการ โปรดเกล้า โปรดกระหม่อมให้ นายรงภักดี ( เจียร จารุจรณ ) ครูผู้ใหญ่ในพระราชสำนัก ประกอบพิธีครอบองค์พระพิราพ ให้แก่ศิลปินอาวุโสของกรมศิลปากร ณ บริเวณโรงละคร พระที่นั่งอัมพรสถาน พระราชวังดุสิตเมื่อวันที่ ๒๔ มกราคม ๒๕๐๖ ศิลปินอาวุโสที่ได้รับครอบองค์พระพิราพ จำนวน ๔ ท่าน คือ
รูปจากหนังสืออนุสรณ์งานพระราชทานเพลิงศพ นายรงภักดี ( เจียร จารุจรณ )
ดาวมาคีมาคี
มาคีมาคี (; ; ภาษาราปานุย: มาเกมาเก ) มีชื่อเดิมว่า (136472) มาคีมาคี เป็นดาวเคราะห์แคระที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่ 3 ในระบบสุริยะ (เท่าที่ค้นพบแล้วในขณะนี้) และเป็นหนึ่งในสองวัตถุที่ใหญ่ที่สุดของแถบไคเปอร์ (KBO) ซึ่งอยู่ในหมู่วัตถุชั้นเอกของแถบไคเปอร์ ดาวมาคีมาคีมีเส้นผ่านศูนย์กลางสามในสี่ของดาวพลูโต ไม่มีดวงจันทร์บริวาร ซึ่งแปลกจากวัตถุขนาดใหญ่อื่น ๆ แถบไคเปอร์ด้วยกัน อุณหภูมิเฉลี่ยที่ต่ำมากของดาวดวงนี้ (ประมาณ 30 เคลวิน) แสดงให้เห็นว่าพื้นผิวของมันถูกปกคลุมด้วยมีเทน อีเทน และอาจจะมีไนโตรเจนแข็งด้วย
จากเริ่มแรกที่มีชื่อว่า (และต่อมามีหมายเลขดาวเคราะห์น้อย 136472 กำกับ) ดาวมาคีมาคีถูกค้นพบเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2548 โดยไมเคิล อี. บราวน์ (Michael E. Brown) พร้อมทีมค้นหา ประกาศการค้นพบเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 และในวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2551 สหภาพดาราศาสตร์นานาชาติได้รวมมาคีมาคีไว้ในรายชื่อวัตถุที่มีสภาพเหมาะสมที่จะได้รับสถานะ "พลูตอยด์" (Plutoid) ซึ่งเป็นคำที่ใช้เรียกประเภทของดาวเคราะห์แคระที่อยู่เลยวงโคจรของดาวเนปจูนออกไป บริเวณเดียวกับดาวพลูโตและดาวอีริส ในที่สุดมาคีมาคีก็ได้รับการจัดให้เป็นพลูตอยด์อย่างเป็นทางการในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2551
ดาวมาคีมาคีถูกค้นพบเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2548 จากพร้อมทีมค้นหาที่มีไมเคิล อี. บราวน์เป็นผู้นำ มีการเผยแพร่ข่าวการค้นพบสู่สาธารณะเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 ซึ่งเป็นวันเดียวกับที่มีการประกาศค้นพบดาวอีริสและตามหลังการประกาศค้นพบดาวเฮาเมอาเมื่อสองวันก่อน
แม้ว่าดาวมาคีมาคีจะมีความสว่างอยู่บ้าง แต่กลับไม่มีผู้ค้นพบมันจนกระทั่งหลังจากที่วัตถุแถบไคเปอร์อื่น ๆ จางลงมาก การค้นหาดาวเคราะห์น้อยส่วนใหญ่จะค้นหาจากท้องฟ้าที่อยู่ใกล้กับแนวสุริยวิถี (บริเวณบนท้องฟ้าที่ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดาวเคราะห์ต่าง ๆ ปรากฏเมื่อมองจากโลก) เนื่องจากมีความเป็นไปได้สูงมากที่จะพบวัตถุฟากฟ้าใหม่ ๆ ที่บริเวณนั้น แต่เนื่องจากวงโคจรของดาวมาคีมาคีมีระนาบเอียงมาก และยังอยู่ในระยะไกลจากแนวสุริยวิถีมากที่สุดในขณะที่ถูกค้นพบ (ทางด้านเหนือของกลุ่มดาวผมเบเรนิซ) จึงเป็นไปได้ว่ามันอาจจะรอดพ้นจากการถูกตรวจพบในการสำรวจครั้งก่อน ๆ ไปได้
นอกจากดาวพลูโตแล้ว ดาวมาเกมาเกเป็นดาวเคราะห์แคระเพียงดวงเดียวที่สว่างมากพอที่ไคลด์ ทอมบอ (Clyde Tombaugh) อาจค้นพบได้ระหว่างการค้นหาดาวเคราะห์พ้นดาวเนปจูนประมาณคริสต์ทศวรรษ 1930 ในช่วงเวลาที่ทอมบอทำการสำรวจอยู่นั้น มาคีมาคีมีตำแหน่งอยู่ห่างจากแนวสุริยวิถีเพียงไม่กี่องศา ใกล้กับเขตแดนของกลุ่มดาววัวและกลุ่มดาวสารถี โดยมีอัตราความสว่างปรากฏอยู่ที่ 16.0 อย่างไรก็ตาม ตำแหน่งนี้ก็ยังอยู่ใกล้กับทางช้างเผือก จึงแทบเป็นไปไม่ได้ที่จะพบดาวดวงนี้ท่ามกลางพื้นหลังที่หนาแน่นไปด้วยดวงดาว ทอมบอยังคงค้นหาต่อไปอีกหลายปีหลังจากที่เขาค้นพบดาวพลูโต แต่เขาก็ประสบความล้มเหลวในการค้นพบดาวมาเกมาเกหรือดาวเคราะห์ดวงอื่น ๆ ที่อยู่ถัดจากดาวเนปจูนออกไป
ดาวมาเกมาเกมีชื่อชั่วคราวว่า เมื่อข่าวการค้นพบได้รับการเผยแพร่สู่สาธารณะ โดยก่อนหน้านั้นทีมค้นหาได้ใช้ชื่อรหัสว่า อีสเตอร์บันนี (Easter Bunny) เรียกดาวดวงนี้ เพราะได้พบมันไม่นานหลังจากวันอีสเตอร์ได้ผ่านไป
และในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2551 เพื่อให้สอดคล้องกับกฎการตั้งชื่อของสหภาพดาราศาสตร์นานาชาติสำหรับวัตถุชั้นเอกในแถบไคเปอร์ ดาว ก็ได้รับการตั้งชื่อตามชื่อของเทพผู้สร้างพระองค์หนึ่ง โดยชื่อมาคีมาคี (Makemake) เทพเจ้าผู้ให้กำเนิดมนุษยชาติและเทพเจ้าแห่งความอุดมสมบูรณ์ในเทวตำนานของชาวราปานุยซึ่งเป็นชนพื้นเมืองของเกาะอีสเตอร์ ได้รับการคัดเลือกให้เป็นส่วนหนึ่งในการรักษาความเชื่อมโยงระหว่างดาวดวงนี้กับวันอีสเตอร์ไว้
โกนาโดโทรฟิน
โกนาโดโทรฟิน () เป็นฮอร์โมนกลุ่มไกลโคโปรตีนจากต่อมใต้สมองส่วนหน้า เรียกย่อว่า Gn ประกอบด้วย ฟอลลิเคิลสติมิวเลติงฮอร์โมน (follicle stimulating hormone) เรียกย่อว่า FSH และ ลูทิไนซิงฮอร์โมน (luteinizing hormone) เรียกย่อว่า LH
โพรแลกติน
โพรแลกติน (บางตำราอ่านเป็น โพรแลกทิน)() เป็นฮอร์โมนกลุ่มโปรตีน มีโครงสร้างคล้ายกับโกรทฮอร์โมน ประกอบด้วยกรดอะมิโนประมาณ 199 หน่วย จากต่อมใต้สมองส่วนหน้า มีหน้าที่กระตุ้นให้เกิดการสร้างและหลั่งต่อมน้ำนม (lactation) ให้นมบุตร เพื่อเลี้ยงลูกอ่อนหลังคลอด โดย PRL มีผลโดยตรงต่อเนื้อเยื่อและต้องอาศัยการออกฤทธิ์ของฮอร์โมนอื่น ร่วมด้วย เช่นอีสโทรเจน(estrogen) โพรเจสเทอโรน(progesterone) คอร์ติโคสเตอโรน (corticosterone) และอินซูลิน (insulin) เมื่อต่อมน้ำนมได้รับฮอร์โมนเหล่านี้ก่อนแล้ว PRL จึงจะทำให้เกิดการหลั่งน้ำนมได้ อีกทั้งการทำงานของโพรแลกตินมีการทำงานคล้ายกับออกซิโทซิน
การหลั่งของ PRL ถูกควบคุมโดยโพรแลกทิน รีลิสซิงฮอร์โมน แฟคเตอร์(prolactin releasing hormone factor: PRF) และโพรแลกทิน อินฮิบิทิงฮอร์โมน(prolactin inhibiting hormone:PIF ) จากไฮโพทาลามัส โดยมีการเปลี่ยนแปลงการหลั่งตามการเปลี่ยนแปลงของ ฮอร์โมนเพศในรอบเดือน (menstruation cycle)
ในช่วงระยะที่มีการเพิ่มของเซลล์เยื่อบุมดลูกก่อนที่มีการตกไข่ จะมีPIF จากไฮโพทาลามัส ไปยับยั้งการหลั่ง PRF ที่ต่อมใต้สมองส่วนหน้า เมื่อระดับอีสโทรเจนและโพรเจสเทอโรนลดน้อยลง ในระยะท้ายของหลังไข่ตก การหลั่ง PIF จะลดน้อยลง ระดับของ PRF จะสูงขึ้น อย่างไรก็ตามระดับของPRF ในเลือดไม่นานพอที่จะมีผลต่อเต้านม แต่ในบางคนอาจทำให้เต้านมนุ่มในรอบก่อนที่จะมีประจำเดือน
เมื่อเข้าสู่วัยรุ่น ฮอร์โมนอีสโทรเจนจะกระตุ้นให้มีการเจริญเติบโตของเต้านม มีการสร้างสาขาของท่อน้ำนม(duct)ออกมากขึ้น หลังจากนั้นอีสโทรเจนจะให้โพรเจสเทอโรนร่วมทำงานทำให้ท่อน้ำนมและถุงน้ำนม(alveoli)เจริญอย่างสมบูรณ์ เต้านมมีขนาดใหญ่ขึ้นตึงตัวขึ้น (glandular development) ในขณะตั้งครรภ์ฮอร์โมนทั้งหมดนี้จะมีจำนวนมากขึ้นทำให้เต้านมมีขนาดใหญ่ขึ้น แต่โพรแลกทินยังไม่ได้กระตุ้นการสร้างน้ำนมเพราะถูกยับยั้งโดยฮอร์โมนอีสโทรเจนที่สร้างจากรกในระดับสูงในระดับที่สูงระหว่างตั้งครรภ์ หลังคลอดรกลอกตัวแล้วระดับฮอร์โมนอีสโทรเจนลดน้อยลง และการดูดนมของทารกจะกระตุ้นโพรแลกทินให้ทำงานได้เต็มที่ ในขณะที่ต่อมใต้สมองส่วนหลังจะมีการหลั่งออกซิโทซินออกมากระตุ้นให้ถุงน้ำนมขับน้ำนมออกมาสู่ท่อน้ำนมแล้วมาที่หัวนม(nipple)
ฮอร์โมนโพรแลกตินมีความสำคัญในระบบสืบพันธุ์ ได้แก่ เป็นฮอร์โมนที่สำคัญในช่วงการตั้งครรภ์ของสัตว์บางชนิดเช่น สุนัข โรเด็นท์ (rodent) และเป็นฮอร์โมนที่สำคัญในสัญชาตญาณของการเป็นมารดาในสัตว์บางชนิด(maternal behavior) เช่น การทำรัง เป็นต้นนอกจากนี้โพรแลกทินมีส่วนเกี่ยวข้องกับการทำงานของระบบภูมิคุ้มกัน( immune function) โดยจากการศึกษาพบว่าหนูที่ทดลองเอายีนโพรแลกทินออกจะมีความผิดปกติของภูมิ คุ้มกัน ทั้งนี้เนื่องจากพบตัวรับสัญญาณโพรแลกทินในเซลล์ของระบบภูมิคุ้มกัน เช่น ลิมโพไซด์(lymphocytes) บางชนิด
ความผิดปกติของฮอร์โมนโพรแลกติน การมีภาวะโพรแลกตินในกระแสโลหิตสูงหรือเรียกว่าไฮเปอร์โพรแลคตินอีเมีย (hyperprolactinemia) ที่พบบ่อยคือการมีฮอร์โมนเพิ่มมากเกินไปซึ่งอาจเกิดจากการมีเนื้องงอกที่ต่อมใต้สมอง ทำให้มีการหลั่งฮอร์โมนออกมามากทำให้ระงับการตกไข่จึงไม่มีบุตร(infertile)ไม่มีรอบระดูหรืออะเมนนอรีเรีย (amenorrhea ) มีน้ำนมไหลหรือกาเลคโตเรีย (galactorrhea) ถ้าพบในผู้ชายจะทำให้ความรู้สึกทางเพศตรงข้ามลดลงและหย่อนสมรรถภาพทางเพศ (impotence) เป็นหมัน เต้านมขยายเหมือนผู้หญิง (gynaecomastia)
เสียงนาสิก เพดานแข็ง
เสียงนาสิก เพดานแข็ง เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา เช่น ภาษาสเปน, ภาษาโปรตุเกส, ภาษาฝรั่งเศส ฯลฯ สัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ และสัญลักษณ์ X-SAMPA คือ J เสียงนี้เป็นเสียงเดิมของ ญ ซึ่งปัจจุบันไม่ปรากฏในภาษาไทยมาตรฐาน และภาษาไทยถิ่นใต้ แต่ยังพบได้ในสำเนียงสุโขทัย, 
ภาษาไทยถิ่นอีสาน และภาษาไทยถิ่นเหนือ การทับศัพท์จึงมักใช้ ญ ตามไปด้วย
อิทธพร ศุภวงศ์
พลอากาศเอก อิทธพร ศุภวงศ์ ปัจจุบันเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ เขาเป็นผู้ปฏิบัติงานในกองอำนวยการแก้ไขสถานการณ์ฉุกเฉิน (กอฉ.)ตามคำสั่งสำนักนายกรัฐมนตรีที่ 98/2552 ในเหตุการณ์ ความไม่สงบทางการเมืองในประเทศไทย เมษายน พ.ศ. 2552
และที่ปรึกษาคณะรักษาความสงบแห่งชาติ และอดีตผู้บัญชาการทหารอากาศ
พล.อ.อ.อิทธพร ศุภวงศ์ เกิดเมื่อวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2495 จบการศึกษาจากโรงเรียนเซนต์คาเบรียล รุ่นปี พ.ศ. 2510 จากโรงเรียนเตรียมทหาร รุ่นที่ 11 และโรงเรียนนายเรืออากาศ รุ่นที่ 18 นอกจานั้นยังได้เข้ารับการศึกษาอบรมที่โรงเรียนเสนาธิการทหารอากาศ รุ่นที่ 31 วิทยาลัยการทัพอากาศ รุ่นที่ 34 และวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 47
ชีวิตส่วนตัว พล.อ.อ.อิทธพร มีชื่อเล่นว่า ""เฟื่อง"" โดยมาจากชื่อจริงในอดีตว่า "เฟื่องฟู" แต่ต่อมาบิดาได้ขอพระราชทานชื่อใหม่จากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเป็น "อิทธพร" ตั้งแต่อายุ 12 จึงใช้ชื่อนี้เป็นชื่อเล่นมาโดยตลอด ทำให้บางครั้งสื่อมวลชนจะเรียกฉายาว่า ""บิ๊กเฟื่อง"" ชีวิตครอบครัวสมรสกับ นางนภาพร ศุภวงศ์ (นามสกุลเดิม สถิตพิทยายุทธ์) มีบุตรด้วยกัน 2 คน
พล.อ.อ.อิทธพร เข้ารับราชการในสังกัดกองทัพอากาศ เคยเป็นผู้บังคับฝูงบิน 103 กองบิน 1 ในปี พ.ศ. 2531 เป็นเสนาธิการกองบิน 1 ปี พ.ศ. 2534 และได้รับแต่งตั้งในตำแหน่งที่สูงขึ้นเรื่อยมาจนในปี พ.ศ. 2538 ได้รับตำแหน่งผู้บังคับการกองบิน 21 เป็นเจ้ากรมยุทธการทหารอากาศ พ.ศ. 2547 เป็นผู้ช่วยเสนาธิการทหารอากาศฝ่ายยุทธการ พ.ศ. 2549 เป็นรองเสนาธิการทหารอากาศ พ.ศ. 2550 และเป็นเสนาธิการทหารอากาศในปีเดียวกัน
กระทั่งในปี พ.ศ. 2551 ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการทหารอากาศ จนเกษียณอายุราชการในปี พ.ศ. 2555
พล.อ.อ.อิทธพร ได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารอากาศจาก พล.อ.อ.ชลิต พุกผาสุข ผู้บัญชาการทหารอากาศคนก่อนและเป็นหนึ่งในสมาชิกคณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติ (คมช.) ซึ่งทาง พล.อ.อ.ชลิต ได้กล่าวถึง พล.อ.อ.อิทธพรว่า เป็นทหารของประชาชนโดยขนานแท้
ในกรณีที่เจ้าหน้าที่ตำรวจจับกุม พล.ต.จำลอง ศรีเมือง แกนนำพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยไปในระหว่างการชุมนุม 193 วัน นั้น พล.อ.อ.อิทธพร ได้กล่าวแสดงความคิดเห็นว่า อย่าเลือกปฏิบัติ หากมีการออกมาเรียกร้องให้มีการดำเนินการต่าง ๆ ซึ่งต้องทำอย่างเสมอภาค ถ้าเห็นว่า มีการเลือกปฏิบัติ หรือถูกกระทำเพียงฝ่ายเดียว ต้องระวัง เพราะจะเป็นตัวเร่ง อาจจะตกหลุมพรางในสิ่งที่คาดไม่ถึงได้ หากกฎหมายเป็นกฎหมาย และถูกปฏิบัติเหมือนกันทั้งสองฝ่าย คงไม่มีเหตุการณ์ที่รุนแรงเกิดขึ้น
ในปี พ.ศ. 2557 ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
โพทะเล (แก้ความกำกวม)
โพทะเล อาจหมายถึง
โอเอซิส ซีเวิลด์
โอเอซิส ซีเวิลด์ เป็นสถานที่เปิดแสดง โลมาโชว์ ให้คุณได้สัมผัสกับความฉลาดและน่ารักของโลมาของ 2 โลมาสายพันธุ์ไทย เจ้าโลมาหัวบาตรที่น่ารัก และ เจ้าโลมาปากขวดหรือโลมาสีชมพูที่หาชมได้ยาก
จุดเริ่มต้นของ โอเอซิส ซีเวิลด์ เริ่มจากคุณวิชัย วัฒนพงศ์หรือที่คนในพื้นที่เรียกกันว่าลุงแดง ลุงแดงเป็นคนพื้นที่ใน อ.แหลมสิงห์ จ.จันทบุรี ซึ่งเป็นอำเภอที่อยู่ติดกับทะเลประชากรส่วนมากจึงทำอาชีพด้านประมง และลุงแดงก็มักจะพบว่ามีโลมาว่ายมาติดอวนของชาวประมงอยู่บ่อยครั้ง โลมาที่ว่ายมาติดอวนของชาวประมงก็จะถูกชาวประมงฆ่านำมาชำแหละเนื้อขายในราคากิโลกรัมละ 20-30 บาท ลุงแดงเห็นเข้าก็เกิดความรู้สึกสงสารต่อโลมาเหล่านั้น และเกรงว่าถ้าเป็นเช่นนี้ต่อไปโลมาไทยอาจสูญพันธ์ ลุงแดงจึงเกิดความคิดที่จะช่วยอนุรักษ์โลมาไทยเหล่านี้ ในช่วงปลายปี 2531 ลุงแดงได้เริ่มศึกษาและทดลองนำโลมามาเลี้ยง โดยนำโลมาที่มาติดอวนชาวประมงมาทดลองเลี้ยงในบ่อเลี้ยงกุ้ง ที่ อ.แหลมสิงห์ จ.จันทบุรี เป็นการชั่วคราว ดูแลในเรื่องของสุขภาพและรักษาบาดแผลของโลมาที่เกิดจากการติดอวนจนหายดี
ในช่วงที่ลุงแดงเลี้ยงดูโลมาเหล่านั้นอย่างใกล้ชิดนั้น ก็ได้เห็นความฉลาด แสนรู้ และความน่ารักของโลมา หลังจากเลี้ยงดูอย่างใกล้ชิดผ่านไป 20 วันโลมาก็เรียนรู้ที่จะว่ายมากินอาหารจากมือของลุงแดง ซี่งนี่เป็นจุดเริ่มต้นของการขยายแนวความคิดการการเผยแพร่ ความสามารถ ความฉลาด ความน่ารัก ของโลมา ในรูปแบบ โลมาโชว์ ไปสู่สายตาประชาชนชาวโลก
ซึ่งแนวคิดนี้เป็นจริงเมื่อปี 2533 ในวันที่ 1 มิถุนายน 2533 โอเอซีส ซีเวิลด์ ได้เปิดดำเนินการและจดทะเบียนในนาม บ.โอเอซีส ซีเวิลด์ แต่ในปัจจุบันได้เปลี่ยนชื่อบริษัทเป็น บ.ไทยดอลฟินแนเรียม แต่ยังคงเปิดการแสดงในชื่อ โอเอซิส ซีเวิลด์ เหมือนเดิม และโลมาโชว์ของ โอเอซีส ซีเวิลด์ นั้นยังถือเป็นหนึ่งในความภาคภูมิใจของคนไทย ที่บริหารงานโดยคนไทยทั้งหมด ตั้งแต่ผู้บริหาร ไปจนถึงครูฝึกโลมา โอเอซิส ซีเวิลด์ มีรายการโชว์กว่า 30 รายการ ไม่ว่าจะเป็นโลมากระโดดลอดห่วง โลมากระโดดสูงเหนือผิวน้ำ กระโดดสูงเหนือผิวน้ำแล้วบิดตัวกลางอากาศ และอีกหนึ่งการแสดงที่โอเอซีส ซีเวิลด์ภูมิใจเสนอคือสกีโลมาซี่งเป็นการแสดงที่รวมใจเป็นหนึ่งเดียวกันของเทรนเนอร์และโลมา 2 ชีวิต และพากันสกีโชว์ไปรอบ ๆ สระแสดงที่ท่านผู้ชมหลายท่านการันตีว่าการแสดงที่ โอเอซีส ซีเวิลด์ ไม่ด้อยไปกว่าต่างประเทศเลย ซึ่งการแสดงดีๆเหล่านี้ไม่ได้เกิดขึ้นได้จากการฝึกซ้อมเพียงอย่างเดียวเท่านั้นแต่ยังมีปัจจัยสำคัญอีกอย่างหนึ่งนั่นก็คือ ความรัก ความเอาใจใส่ ที่ทีมงาน โอเอซิส ซีเวิลด์ ทุกคนมีให้กับโลมาของเรา
บ.ไทยดอลฟินแนเรียม (โอเอซีส ซีเวิลด์ ) จำกัด
48/2 หมู่ 5 ต.ปากน้ำ ฯ อ.แหลมสิงห์ จ.จันทบุรี 22130
โทร. 039-499-222 , 039-363-238 Fax : 039-363-239 , 039-499-223
www.thaioasisseaworld.com
พบกับการแสดงของโลมา 2 สายพันธุ์ไทย เจ้าโลมาหัวบาตรที่น่ารัก และ เจ้าโลมาปากขวดหรือโลมาสีชมพูที่หาชมได้ยาก
รอบการแสดงโลมา (รอบละประมาณ 40 นาที)
- 09.00 น.
- 11.00 น.
- 13.00 น.
- 15.00 น.
- 17.00 น.
วันเสาร์ – อาทิตย์และวันหยุดนักขัตฤกษ์ เพิ่มรอบแรก 07.00 น.
- ผู้ใหญ่ 130 บาท
- เด็ก 80 บาท
- ผู้ใหญ่ต่างชาติ 300 บาท
- เด็กต่างชาติ 200 บาท
โจ ไบเดิน
โจเซฟ โรบิเนตต์ ไบเดิน จูเนียร์ () หรือเรียกอย่างง่ายว่า โจ ไบเดิน เป็นนักการเมืองชาวอเมริกัน ดำรงตำแหน่งเป็นรองประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกาคนที่ 47 ระหว่าง พ.ศ. 2552 ถึง 2560
ไบเดินเกิดที่เมืองสแครนตัน ในรัฐเพนซิลเวเนีย และอาศัยอยู่ที่เมืองนี้จนอายุได้ 10 ขวบจึงได้ย้ายมาอยู่ที่เมืองเดลาแวร์จนกระทั่งปัจจุบัน ไบเดินเคยทำงานเป็นทนายความตั้งแต่ปี 2512 และได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งในคณะลูกขุนเมื่อปี 2513 ไบเดินเข้ามารับตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรกในปี 2515 โดยการเลือกตั้ง ทำให้กลายเป็นสมาชิกวุฒิสภาที่อายุน้อยที่สุดเป็นอันดับ 5 ที่ได้เข้ามารับตำแหน่งในประวัติศาสตร์การเมืองของสหรัฐอเมริกา จากนั้น เขาก็ชนะการเลือกตั้งอีกครั้งในปี 2521, 2527, 2533, 2539 และ 2545 นับว่าเป็นสมาชิกวุฒิสภาที่ครองตำแหน่งมานานที่สุดเป็นอันดับ 6 ในประวัติศาสตร์อีกด้วย
ไบเดินเป็นสมาชิกของคณะกรรมการความสัมพันธ์ต่างประเทศมายาวนานจนปัจจุบันได้เข้ามาดำรงตำแหน่งประธานของคณะกรรมการชุดนี้ ศิลปะการเจรจาของเขาเคยนำมาซึ่งความช่วยเหลือทางการทหารของสหรัฐและการเข้าแทรกแซงในสงครามบอสเนีย เขาออกเสียงสนับสนุนนโยบายการแก้ปัญหาสงครามอิรักแต่ต่อมาได้ประกาศจุดยืนว่าอยากให้มีการเปลี่ยนแปลงยุทธศาสตร์ของสหรัฐตรงจุดนี้ นอกจากนั้น ไบเดินยังได้ดำรงตำแหน่งประธานของคณะกรรมการศาลยุติธรรมสำหรับสมาชิกวุฒิสภาอีกด้วย โดยมีส่วนในเรื่องของยาเสพติด อาชญากรรม การป้องกันภัย และสิทธิพลเมือง และยังเป็นแกนนำในการเสนอกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาชญากรรมการใช้ความรุนแรงและการบีบบังคับ และกฎหมายว่าด้วยการคุกคามสตรี
ไบเดินเคยลงสมัครชิงตำแหน่งตัวแทนพรรคเดโมแครตเพื่อเข้าชิงตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาในปี 2531 และ 2551 แต่ไม่ประสบความสำเร็จทั้งสองครั้ง แต่ในครั้งนี้ บารัก โอบามา ผู้สมัครที่ได้ตำแหน่งตัวแทนพรรคเดโมแครตในครั้งนี้ได้ตัดสินใจเลือกนายไบเดินเป็นตัวแทนพรรคเดโมแครตเข้าชิงตำแหน่งรองประธานาธิบดี ในการเลือกตั้ง ค.ศ. 2551 นี้ และได้รับเลือกตั้งให้เป็นรองประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา
โรคเท้าช้าง
โรคเท้าช้าง () เป็นโรคที่มีลักษณะผิวหนังและเนื้อเยื่อข้างใต้หนาตัวขึ้น โดยเฉพาะบริเวณขาและอวัยวะเพศ ในบางครั้งอาจมีการบวมของอัณฑะ โดยมียุงเป็นพาหะนำโรค
สาเหตุของโรคเท้าช้างมักมาจากหนอนพยาธิ เช่น "Wuchereria bancrofti", "Brugia malayi", และ "B. timori" ซึ่งมียุงเป็นพาหะ มักเกิดมากในเขตร้อนเช่นเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และแอฟริกา โดยจะเกิดการอุดกั้นหลอดน้ำเหลือง น้ำเหลืองเกิดการคั่งและทำให้ลำตัวส่วนล่าง รวมทั้งขาและอวัยวะเพศบวม ในปัจจุบันสาเหตุของการอุดกั้นยังไม่เป็นที่แน่ชัดว่าเกิดจากตัวพยาธิเองหรือเกิดจากการตอบสนองของระบบภูมิคุ้มกันต่อพยาธิ โรคเท้าช้างจากสาเหตุนี้มักเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า ฟิลาริเอสิสของระบบน้ำเหลือง (lymphatic filariasis) เพราะมีสาเหตุมาจากหนอนพยาธิขนาดเล็ก โดยจะมีเฉพาะหนอนพยาธิตัวเต็มวัยเท่านั้นที่อาศัยในระบบน้ำเหลืองของมนุษย์
นอกจากนี้ โรคเท้าช้างอาจไม่ได้มีสาเหตุมาจากพยาธิ เรียกว่าโรค Nonfilarial elephantiasis หรือ Podoconiosis ซึ่งมีรายงานการพบที่ประเทศยูกันดา แทนซาเนีย เคนยา รวันดา บุรุนดี ซูดาน และเอธิโอเปีย โดยประเทศที่พบโรคนี้มากที่สุดคือประเทศเอธิโอเปีย ซึ่งมีประชากรถึงร้อยละ 6 เป็นโรคนี้ในบริเวณที่มีการระบาด โรคนี้เชื่อว่าเกิดจากการสัมผัสดินที่ก่อให้เกิดความระคายเคืองเป็นเวลานาน โดยเฉพาะอย่างยิ่งดินเหนียวสีแดง (red clay) ซึ่งอุดมไปด้วยโลหะอัลคาไลน์เช่นโซเดียมและโพแทสเซียม และมาจากหินภูเขาไฟ
สวนสัตว์ย่างกุ้ง
สวนสัตว์ย่างกุ้ง (; ) เป็นสวนสัตว์ขนาดใหญ่ ตั้งอยู่ในตัวเมืองย่างกุ้ง ถนนพระเจดีย์กะบะ อเย
สวนสัตว์ย่างกุ้ง เปิดดำเนินกิจการครั้งแรก ในวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2449 ในชื่อ Victoria Memorial Park and Zoological Gardens เพื่อเฉลิมพระเกียรติพระราชินีวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร ซึ่งตรงกับรัชสมัยพระเจ้าธีบอ กษัตริย์พระองค์สุดท้ายในพม่า
สวนสัตว์ย่างกุ้งมีอาณาบริเวณกว้างขวางร่มรื่น จนถึงปัจจุบันมีการขยายเนื้อที่ออกไปรวมเป็นประมาณ 173 ไร่ (เทียบกับสวนสัตว์ดุสิตของไทยที่มีเนื้อจำกัดกว่า คือ 118 ไร่)
แต่สวนสัตว์ย่างกุ้งถูกทอดทิ้ง ถูกขโมยทรัพย์สินและถูกฉกฉวยเอาสัตว์ออกไปในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 และตกอยู่ในสภาพทรุดโทรม เพิ่งจะพัฒนาอย่างจริงจังเมื่อกว่า 10 ปีมานี้ วันนี้กลายเป็นสวนสัตว์ทันสมัย ภายในยังมีพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติ มีพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำและสวนสนุกสำหรับเด็ก ๆ
สวนสัตว์ย่างกุ้งในปัจจุบันมีสัตว์เหลืออยู่ประมาณ 200 ตัว และเสียตำแหน่งสวนสัตว์ใหญ่ที่สุดในพม่า ให้แก่สวนสัตว์แห่งใหม่ในเมืองหลวงใหม่ คือ เนปยีดอ ที่ดูสมัยกว่าและเป็นแบบสวนสัตว์ซาฟารี มีเนื้อที่กว้างใหญ่กว่า มีการโยกย้ายสัตว์หลายชนิดจากย่างกุ้งไปไว้ที่นั่น
"สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม"
"สัตว์ปีก"
"สัตว์เลื้อยคลาน"
โรคพยาธิไส้เดือน
โรคพยาธิไส้เดือน () เป็นโรคของมนุษย์ซึ่งเกิดจากพยาธิไส้เดือน ("Ascaris lumbricoides") ประมาณกันว่าหนึ่งในสี่ของประชากรโลกมีการติดเชื้อพยาธิดังกล่าว โรคพยาธิไส้เดือนมักเกิดในเขตร้อนและในบริเวณที่สุขลักษณะไม่ดี
การติดเชื้อพยาธิไส้เดือนมักเกิดจากการรับประทานอาหารที่ปนเปื้อนไข่พยาธิ ตัวอ่อนของพยาธิจะออกมาจากไข่และไชผ่านผนังลำไส้ เข้าไปสู่ปอด และออกมายังทางเดินหายใจ ก่อนจะถูกกลืนกลับเข้าไปและเจริญเป็นตัวเต็มวัยในลำไส้ซึ่งมีความยาวถึง 30 เซนติเมตร (ประมาณ 12 นิ้ว) เกาะติดกับผนังของลำไส้
ผู้ที่ติดเชื้อพยาธิไส้เดือนอาจไม่มีอาการหากมีการติดเชื้อในปริมาณน้อย ผู้ป่วยที่มีอาการมีการอักเสบ ไข้ และท้องเสีย และมีอาการแทรกซ้อนจากการไชไปตามส่วนต่าง ๆ ของร่างกายของพยาธิตัวอ่อน
ไข่จะเริ่มปรากฏในอุจจาระประมาณวันที่ 60-70 อาการจากการติดเชื้อพยาธิตัวอ่อนจะเกิดราว 4-16 วันหลังจากการติดเชื้อ อาการสุดท้ายคือปวดท้อง อาเจียน เป็นไข้ พบไข่พยาธิในอุจจาระ ผู้ป่วยบางคนอาจมีอาการเกี่ยวกับปอดหรือความผิดปกติของระบบประสาทจากการไชผ่านร่างกายของพยาธิตัวอ่อน อย่างไรก็ตามทั่วไปมักมีอาการน้อยหรือไม่มีอาการ ก้อนกระจุกของพยาธิอาจอุดกั้นทางเดินอาหาร การไชของตัวอ่อนอาจทำให้เกิดปอดอักเสบหรืออีโอสิโนฟิเลีย (eosinophilia)
ธิดาวานร
ธิดาวานร (Jungle Girls) เป็นละครโทรทัศน์ ผลิตโดยดีด้า วิดีโอ โปรดักชั่น บทประพันธ์และบทโทรทัศน์โดยวรพันธ์ รวี ออกอากาศทางช่อง 7 สี มีจำนวนทั้งหมด 3 ภาค
เรื่องราวของเมงกาเลีย สาวน้อยชาวป่าที่ถูกรับเลี้ยงดูจากลิงอุรังอุตังแม่ลูกคู่หนึ่งจนคิดว่าเธอมีแม่เป็นลิง เมงกาเลียหรือที่ใครๆเรียกว่า อิยวดี (อิ-ยะ-วะ-ดี) ต้องดำเนินใช้ชีวิตแบบชาวป่าทำให้ชาวบ้านต่างเรียกขานเธอว่าเป็นคนป่า, ผีสาง, เสือสมิง หรือแม้แต่ ปีศาจ จนกระทั่ง พนา ชายหนุ่มผู้รักการผจญภัย ได้รู้จักและสอนการใช้ชีวิตในแบบมนุษย์ปุถุชนทั่วไป
อิยวดี และพนา ต้องเผชิญหน้ากับการตามล่าเพชรสีชมพูจากโจรร้ายทั้ง2กลุ่ม โดยต้องหนีจากพรานเส็งกับสุชาติ ผู้ที่คิดครอบครองเพชรสีชมพูมาเป็นของตนพร้อมทั้งจับอิยวดีไปเป็นสินค้าของแปลกในงานวัดต่างๆ และคำรณ ผู้หมายจะเอาชีวิตอิยวดีและคิดต้องการครอบครองเพชรสีชมพูเพียงคนเดียว ซึ่งแผนร้ายทั้งหมดเกิดจากความละโมบของนาตยาและเอมฤดี 2แม่ลูก(ในฐานภรรยาน้อย)ของดำรง ที่คิดจะเป็นภรรยาหลวงโดยการกำจัดศัตรูหัวใจด้วยการแอบตัดสายเบกรถยนต์เมื่อ10ปีก่อนจนทำให้อิยวดีและบัวบาน(แม่ของเมงกาเลีย)ต้องประสบอุบัติเหตุรถตกเหวและต้องการทรัพย์สมบัติของดำรงเสียเอง
การปกป้องเพชรสีชมพูอันล่ำค่าและการตามหาความจำที่หายไปของอิยวดีได้เริ่มต้นขึ้นพร้อมกับความรักที่มีต่อพนา ชายหนุ่มเพียงคนเดียวของเธอ
ละครธิดาวานร ผ่านการพิจารณาอนุมัติของบอร์ดคณะกรรมการพิจารณาการบริหารช่องเจ็ด
ถ้ำฝาโถ
ถ้ำฝาโถ อยู่เลยถัดมาไม่ห่างจากถ้ำฤๅษีมากนัก สามารถเดินเท้าได้ ด้านในพบพระพุทธรูปนอนผินเศียรไปทางทิศใต้ มีประภามณฑลประดับด้วยลวดลายสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนสลับด้วยลายก้านขดสองชั้นเหนือพระเศียรขึ้นไปเป็นลายปูปั้นรูปต้นสาละที่ประดับด้วยผ้าและเครื่องประดับต่างๆ ด้านบนปรากฏรูปเทพชุมนุมประมาณ 6-8 องค์ ใบหน้ายิ้ม ริมฝีปากหนา สวมกุณฑลวงใหญ่ จากลักษณะดังกล่าว พระพุทธรูปองค์นี้จึงน่าจะเป็นรูปพระพุทธรูปปางมหาปรินิพพาน
ผนังด้านตรงข้ามมีภาพสาวก 2-3 องค์ ยืนไขว้แขนทั้งสองข้างไว้ที่หน้าอกแสดงความเคารพ เช่นเดียวกับภาพพระวิษณุที่ถ้ำพระโพธิสัตว์ จังหวัดสระบุรีที่แสดงความเคารพด้วยการไขว้พระหัตถ์แนบไว้ที่พระอุระ อันเป็นการแสดงความเคารพต่อพระพุทธเจ้าซึ่งแสดงธรรมโปรดเทพเจ้า
สันนิษฐานว่าภาพสาวกนี้น่าจะเป็นภาพที่แสดงเหตุการณ์หลังจากพระมหากัสสปะเถระ พร้อมด้วยพระสาวกองค์อื่นๆทราบข่าวการปรินิพพานของพระพุทธเจ้าจากอาชีวก ผู้ถือดอกมณฑารพกันแดดสวนทางมา จึงได้ไต่ถามข้อเท็จจริง จึงทราบว่าพระพุทธองค์ปรินิพพานแล้ว พระมหากัสสปะจึงปลงสังเวชดังพุธประวัติปฐมโพธิกฐา กล่าวว่า
"พระภิกษุทั้งหลายที่ยังเป็นปุถุชน เมื่อได้ฟังข่าวร้ายนั้นก็ตกใจ ต่างพากันร่ำไห้เสียใจรำพันถึงพระผู้มีพระภาคเจ้า ส่วนท่านที่เป็นอรหันต์หมดกิเลสแล้วก็มีสติสัมปชัญญะอดกลั้นความโศกเศร้าได้แล้วก็ปลงสังเวช ดังนั้น ภาพดังกล่าวจึงน่าจะเป็นพระสาวกอันหมายถึงพระมหากัสสปะเถระพร้อมด้วยสาวกที่ปลงธรรมสังเวช คราวเมื่อพระพุทธองค์ทรงปรินิพพานไปแล้ว"
ถ้ำจาม
ถ้ำจาม เป็นถ้ำที่อยู่ด้านในสุดบนเขาลูกเดียวกับถ้ำจีน ภายในด้านขวาของถ้ำพบภาพพระพุทธรูปแสดงปางต่างๆและภาพต้นไม้ สันนิษฐานว่าเป็นภาพพุทธประวัติตอน ยมกปาฏิหาริย์ที่เมืองสาวัตถี โดยพุทธองค์ทรงปรากฏพระองค์ในปางต่างๆเป็นคู่ๆ ภาพพุทธประวัติตอนนี้มีความนิยมสร้างทั่วไปในทุกนิกาย แต่เป็นที่สังเกตว่าในที่นี้ปรากฏผลมะม่วแทรกอยู่ตามต้นไม้ แสดงให้เห็นว่า การแสดงยมกปาฏิหาริย์นี้ทรงแสดงบนต้นมะม่วงซึ่งสอดคล้องกับคัมภีร์ ชาดกอรรถกถา ของนิกายเถรวาท กล่าวว่า ครั้นเมื่อพระพุทธองค์เสวยผลมะม่วงแล้วได้ทรงนำเมล็ดไปปลูกทันที ทันใดนั้นเมล็ดได้เติบโตขึ้นออกผลให้ภิกษุเก็บไปฉัน ... เมื่อพระพรหมประทับข้างขวา พระอินทร์ประทับข้างซ้ายแล้ว พญานาคชื่อนัทะ และอุปนัทะ ได้เนรมิตดอกบัวขึ้น มีพระพุทธเจ้าประทับอยู่อีกองค์หนึ่ง และพระพุทธองค์ยังทรงเนรมิตพระพุทธเจ้าอีกเป็นจำนวนนับไม่ถ้วน บางพระองค์ทรงจงกรม บางพระองค์ประทับ บางพระองค์ยืน บางพระองค์บรรทม ดังนั้นพระพุทธรูปองค์นี้จึงน่าจะอยู่ในนิกายเถรวาทนี่เอง
นอกจากภาพยมกปาฏิหาริย์ มีภาพปูนปั้นรูปต้นมะม่วงแล้ว ด้านซ้ายของถ้ำยังพบพระพุทธรูปสลักนูนต่ำปางมหาปรินิพพานใต้ต้นสาละซึ่งมีลักษณะใกล้เคียงกับที่ถ้ำฝาโถ พระพุทธรูปองค์นี้จึงน่าจะเป็นภาพพุทธประวัติตอนเดียวกันและอยู่สมัยเดียวกัน ซึ่งก็คือ ช่วงพุทธศตวรรษที่13-14
ถัดมาพบรูปบุคคลยืนซ้อนกันเป็นแนวยาว อาจเป็นรูปสาวกที่มายืนเฝ้าพระพุทธองค์ตอนปรินิพพานก็เป็นได้ ส่วนรูปพญานาคที่อยู่ถัดมา คาดว่าน่าจะเป็นพระพุทธรูปนาคปรก แต่ไม่พบองค์พระพุทธรูป เหตุผลที่คาดว่ารูปนาคนี้น่าจะเป็นรูปนาคปรก เนื่องจากในศิลปทวารวดีนี้ ก็มีการสร้างพระพุทธรูปนาคปรกเช่นเดียวกัน ดังที่พบที่อำเภอลำปลายมาศ จังหวัดบุรีรัมย์นั้น ก็เป็นพระพุทธรูปนาคปรกที่นักวิชาการหลายท่านให้ความเห็นว่าเป็นพระพุทธรูปนาคปรกที่เก่าที่สุดในศิลปะทวารวดี และหัวนาคนั้นจะมีลักษณะคล้ายลิง ซึ่งต่างจากแบบเขมรที่จะหน้ายื่นกว่า คล้ายหมู
อาโซกา ทาโน
อาโซก้า ทาโน (Ahsoka Tano) เป็นตัวละครในเรื่องแต่งชุด"สตาร์ วอร์ส" มีบทบาทในภาพยนตร์การ์ตูน "" และภาพยนตร์การ์ตูนชุดทางโทรทัศน์ ""
อาโซก้า ทาโน ถูกเรียกโดยอนาคินว่า สนิปส์ และถูกเรียกโดยโพล คูนว่า โซกาน้อย เป็นพาดาวันเจไดชาวโทกรูตาที่ได้รับการมอบหมายโดยอาจารย์เจได โยดา ให้เป็นศิษย์ของอัศวินเจได อนาคิน สกายวอล์คเกอร์ ในช่วงสงครามโคลน และได้แสดงความตั้งใจในการเข้าเป็นศิษย์ของอนาคินอย่างแรงกล้า ทาโนมีส่วนร่วมในการเอาชนะฝ่ายแบ่งแยกในยุทธการคริสทอปซิส และรอดชีวิตจากการเผชิญหน้ากับเจไดมืด อาซาจ เวนเทรสส์ ในช่วงยุทธการเทธ อาโซก้ามีบทบาทร่วมกับอนาคินในการจัดเส้นทางปลอดภัยผ่านจักรวาลถิ่นฮัทท์ให้กับสาธารณรัฐกาแลกติกด้วยการร่วมช่วยเหลือรอตตา บุตรชายของแจบบา เดซิลิจิก ทิอูเร เป็นการสมานสัมพันธ์ระหว่างสาธารณรัฐกับพวกฮัทท์เอาไว้
ในขณะที่ร่วมปฏิบัติงานกับอาจารย์ของตน อาโซก้าได้เข้าช่วยเหลืออาจารย์เจไดโพล คูน และทหารในสังกัดระหว่างยุทธการโบธาวุย ต่อมาอาโซก้าจะได้ต่อสู้กับนายพลกรีวัส และมีส่วนร่วมในเหตุการณ์ในเนบิวลากาลีดา
ต่อมาเธอถูกใส่ร้ายป้ายสีว่าเป็นฆาตรกรสังหารผู้ก่อการร้ายที่ระเบิดวิหารเจไดจนถูกจับและถูกลงโทษด้วยปลดออกจากการเป็นพาดาวัน แต่อนาคิน สกายวอลเกอร์สามารถจับตัวคนร้ายที่ใส่ร้ายป้ายสีอาโซกาได้สำเร็จ คือ แบร์รี่ ออฟฟรี(Barriss Offee) อัศวินเจไดที่ได้เป็นสายลับของฝ่ายแบ่งแยกและเป็นเพื่อนของอาโซกาทำให้เธอพ้นผิดไป แม้เธอจะได้รับการยืนยันบริสุทธิ์แต่เธอสูญเสียความศรัทธาต่อนิกายเจไดจึงตัดสินใจออกจากนิกายเจไดเพื่อไปตามเส้นทางของตนเองในอนาคต
หลายปีต่อมา เธอได้ปรากฏตัวอีกครั้งในช่วงที่จักรวรรดิกาแลคติกเรืองอำนาจซึ่งโตเป็นผู้ใหญ่ เธอได้เป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งกลุ่มพันธมิตรกบฏเพื่อต่อต้านจักรวรรดิกาแลคติก โดยได้ตั้งรหัสตัวเองว่า Fulcrum
วัดแจ้ง (จังหวัดฉะเชิงเทรา)
วัดแจ้ง ภายในมีรูปปั้นยักษ์ตั้งอยู่ และมีพระอุโบสถเป็นศิลปะไทยปนกับจีน ที่ตั้งของวัดแจ้ง อยู่ที่ถนนระเบียบกิจอนุสรณ์ บริเวณตลาดบางคล้า ในอำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา ไม่ปรากฏหลักฐานที่แน่ชัดว่าก่อสร้างขึ้นเมื่อใด มีเพียงคำบอกเล่าว่าในสมัยรัชกาลที่ 1 ขณะพระองค์เสด็จนำทัพไปตีเมืองเขมร กองทัพของพระองค์มาถึงวัดนี้ตอนรุ่งสางพอดี จึงใช้ชื่อวัดมาแต่บัดนั้น