hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
แนวร่วมปลดปล่อยอิสลามโมโร
แนวร่วมปลดปล่อยอิสลามโมโร () เป็นกบฏแบ่งแยกดินแดนของชาวมุสลิม มีที่ตั้งอยู่ทางภาคใต้ของฟิลิปปินส์ ทางกลุ่มเรียกบริเวณที่ตนเองมีอิทธิพลว่าบังซา โมโร ซึ่งครอบคลุมทางใต้ของเกาะมินดาเนา หมู่เกาะซูลู ปาลาวัน บาซิลัน และเกาะข้างเคียง มีชาวมุสลิมประมาณ 4.5 ล้านคนในฟิลิปปินส์และส่วนใหญ่อยู่ในบริเวณนี้
แนวร่วมปลดปล่อยอิสลามโมโรเดิมมีศูนย์กลางอยู่ในแนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติโมโรที่ก่อตั้งเมื่อราว พ.ศ. 2503 กลุ่มนี้มีความต้องการจัดตั้งรัฐอิสลามโมโรและดำเนินการก่อการร้ายเพื่อสนับสนุนแนวคิดนี้ รัฐบาลฟิลิปปินส์ไม่ยอมรับแนวคิดการจัดตั้งรัฐอิสลามและส่งกองทหารเข้ามาปราบปราม แนวร่วมปลดปล่อยอิสลามโมโรแยกตัวออกมาเมื่อ พ.ศ. 2524 หลังจากที่แนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติโมโรยอมเจรจาสันติภาพกับรัฐบาล.
แนวร่วมปลดปล่อยอิสลามโมโรกลายเป็นกลุ่มแบ่งแยกดินแดนที่ใหญ่ที่สุดในฟิลิปปินส์ มีการทำความตกลงหยุดยิงกับรัฐบาลเมื่อ พ.ศ. 2540 แต่ข้อตกลงนี้ถูกละเมิดเมื่อ พ.ศ. 2543 โดยรัฐบาลของโจเซฟ เอสตราด้า แนวร่วมปลดปล่อยอิสลามโมโรได้ประกาศญิฮาด และมีการกล่าวอ้างว่ากลุ่มนี้มีความสัมพันธ์กับอาบูไซยาฟและอัลกออิดะฮ์
ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2548 แนวร่วมปลดปล่อยอิสลามโมโรเข้าโจมตีกองทหารของรัฐบาลในมากวินดาเนา ทำให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 23 คน อาบู โซเฟียและอาบูไซยาฟเข้ามาเกี่ยวข้องในวันที่มีการต่อสู้ด้วย แต่แนวร่วมปลดปล่อยอิสลามโมโรออกมาปฏิเสธภายหลังว่าไม่ได้เกี่ยวข้องกับการโจมตีนี้และปฏิเสธความเกี่ยวข้องกับอัลกออิดะฮ์ในทุกกรณี
วันที่ 7 ตุลาคม 2555 ประธานาธิบดีเบนิกโน อากีโนประกาศข้อตกลงแลกประโยชน์สันติภาพกับแนวร่วมปลดปล่อยอิสลามโมโร
รายพระนามพระมหากษัตริย์ที่ได้รับสมัญญานามมหาราช
มหาราช () เป็นชื่อต่อท้ายพระนามของกษัตริย์หรือผู้ปกครองที่ได้ทำภารกิจอย่างมากมายช่วยเหลือผู้คนทั้งด้านการรบ การแก้ไขปัญหาภายในประเทศ การรักษาเอกราชของประเทศ คงไว้ด้วยความยุติธรรมอันเป็นแบบอย่างที่ดี ในกลุ่มคนที่พูดภาษานั้น ๆ จึงได้รับการยกย่องว่าเป็น "มหาราช" เขียนไว้ที่ท้ายพระนาม
สมัญญานาม "มหาราช" สันนิษฐานว่ามาจาก "มหาราชา" ของเปอร์เซีย โดยสมัญญานาม "มหาราช" นี้ถูกใช้ครั้งแรกโดยกษัตริย์ผู้พิชิต พระเจ้าไซรัสที่ 2 แห่งเปอร์เซีย
หลังจากนั้น สมัญญานามดังกล่าวถูกนำไปใช้โดย พระเจ้าอเล็กซานเดอร์ที่ 3 แห่งมาซิดอน เมื่อกองทัพของพระองค์ยึดครองจักรวรรดิเปอร์เซีย และฉายานี้ก็ได้กลายเป็นตำแหน่งคู่กายของพระองค์ การอ้างอิงถึงในครั้งแรกในละครของพลอตัสได้สันนิษฐานว่าทุกคนรู้จัก "พระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช" อย่างไรก็ตาม ไม่เคยปรากฏหลักฐานก่อนหน้านั้นว่าพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ที่ 3 แห่งมาซิดอนเคยได้รับฉายาว่า "มหาราช"
ต่อมา กษัตริย์ของจักรวรรดิเซลลูซิดในช่วงต้น ซึ่งเป็นจักรวรรดิที่เกิดขึ้นภายหลังจักรวรรดิเปอร์เซีย ได้ใช้สมัญญานาม "มหาราช" ในพงศาวดารท้องถิ่น แต่กษัตริย์ที่มักจะเป็นที่รู้จักกัน คือ พระเจ้าแอนไทโอคัสมหาราช
ผู้นำและผู้บัญชาการทหารในเวลาต่อมาได้เริ่มใช้สมัญญานาม "มหาราช" ด้วยเช่นกัน อย่างเช่น แม่ทัพปอมปีย์มหาราชชาวโรมัน ซึ่งใช้เป็นชื่อส่วนตัว ส่วนอีกหลายคนหรือพระองค์ได้รับสมัญญานามนี้ในภายหลัง เมื่อสมัญญานามนั้นได้นำไปใช้ในปัจจุบัน และยังมีผู้ที่ได้รับฉายาที่ให้เกียรตินี้ ซึ่งเป็นผู้ที่ไม่มีอำนาจทางการเมือง อย่างเช่น นักปราชญ์ อัลเบอร์ตัส แม็กนัส เป็นต้น
ซุนเหลียง
พระเจ้าซุนเหลียง () เป็นพระราชโอรสองค์เล็กในพระเจ้าซุนกวนและครองราชย์ต่อจากซุนกวน ตอนแรกอำนาจตกอยู่กับจูกัดเก๊กจึงให้ซุนจุ้นจัดการสังหารจูกัดเก๊กเสีย เมื่อซุนจุ้นเสียชีวิตอำนาจก็ตกอยู่กับซุนหลิมจึงตั้งใจจะสังหารซุนหลิมเสียแต่ซุนหลิมจับได้เสียก่อนจึงบังคับให้สละราชสมบัติและให้ซุนฮิวโอรสองค์ที่หกของพระเจ้าซุนกวนขึ้นครองราชย์แทนและให้พระเจ้าซุนเหลียงเป็นอ๋อง ต่อมาถูกลดตำแหน่งเป็นจ้าวและเนรเทศไปที่ชายแดนจึงตรอมใจและฆ่าตัวตาย
หรีด
หรีด () เป็นดอกไม้ที่จัดแต่งขึ้นตามโครงรูปต่าง ๆ เช่น วงกลม วงรี มักมีใบไม้เป็นส่วนประกอบด้วย ใช้เพื่อวัตถุประสงค์หลายประการ เช่น เคารพศพ ประดับตกแต่ง หรือทำเป็นมงคล (เครื่องสวมศีรษะ)
พวงหรีดมีต้นกำเนิดตั้งแต่สมัยอารยธรรมอีทรัสคันในแถบทวีปยุโรปตอนใต้ จากการพบมงกุฎทองสำหรับนักรบเมื่อเวลาออกรบเพื่อเป็นเกียรติยศโดยแกะเป็นลายใบไม้และดอกไม้ อายุราว 400 ปีก่อนคริสตกาล ในยุคโรมันโบราณมีการใช้หรีดมาประดับศีรษะ โดยเรียกว่า ลอเรลหรีธ (laurel wreath) โดยใช้ใบไม้สานกัน
อารยธรรมตะวันตกเริ่มแพร่หลายอย่างมากในยุคล่าอาณานิคม หรือในสมัยรัชกาลที่ 5 ซึ่งมีการรับเอาอารยธรรมตะวันตกหลายอย่างเข้ามาในประเทศไทย โดยปรากฏหลักฐานภาพถ่ายการนำดอกไม้หลากหลายชนิดมาตกแต่งเป็นพวงกลมคล้ายพวงหรีดครั้งแรก ในพระเมรุของสมเด็จพระปิยมาวดีศรีพัชรินทรมาตา หรือ เจ้าจอมมารดาเปี่ยม พระสนมเอกในรัชกาลที่ 4 ในพ.ศ. 2447 ด้วยเหตุนี้เองทำให้คาดการณ์ได้ว่าพวงหรีดได้ถูกนำเข้ามาในประเทศไทยและใช้เป็นสื่อแทนความโศกเศร้าตั้งแต่สมัยนั้น
ในปัจจุบันพวงหรีดนอกจากพวงหรีดที่ทำมาจากดอกไม้สดแล้ว ยังมีพวงหรีดแบบใหม่ ๆ เกิดขึ้นมาอีกหลายชนิด เช่น พวงหรีดดอกไม้สด พวงหรีดดอกไม้แห้งหรือดอกไม้ประดิษฐ์ พวงหรีดผ้าชนิดต่าง ๆ พวงหรีดพัดลม พวงหรีดต้นไม้ (ส่วนมากนิยมเป็นต้นโมกเพราะเป็นต้นไม้มงคล) พวงหรีดนาฬิกา และพวงหรีดหนังสือ เป็นต้น โดยจุดประสงค์ของพวงหรีดชนิดใหม่ ๆ เกิดขึ้นมาเพราะ สมัยก่อนคนนิยมสั่งพวงหรีดดอกไม้สด โดยเฉพาะงานศพของผู้มีชื่อเสียง เป็นที่รู้จัก ก็มักจะได้พวงหรีดมาก บางครั้งก็เต็มจนล้นศาลาวัด ทำให้บางครั้งเป็นภาระของทางวัดที่ต้องเป็นผู้จัดการพวงหรีดที่ใช้แล้ว จึงมีคนเสนอให้มีการใช้พวงหรีดชนิดใหม่ ๆ เช่น พวงหรีดผ้า พวงหรีดพัดลม ซึ่งเมื่อใช้แล้วก็เหมือนเราบริจาคผ้าหรือพัดลมให้วัด ทางวัดก็จะสามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้ต่อไป ไม่ต้องนำไปทิ้งเหมือนพวงหรีดดอกไม้สด หรือพวงหรีดที่เป็นต้นไม้ซึ่งโดยส่วนมากนิยมเป็นต้นโมก เพราะเป็นต้นไม้มงคล ทางวัดก็จะสามารถนำไปปลูกต่อไป ช่วยลดปัญหาโลกร้อนได้
ในสมัยก่อนหากคนต้องการจะไปงานศพ ก็มักจะไปสั่งพวงหรีดเอาที่ร้านพวงหรีดซึ่งโดยมากตั้งอยู่ตามข้างวัด โดยเฉพาะวัดดัง ๆ ซึ่งมีจัดงานศพบ่อย เป็นประจำ แต่เนื่องจากในปัจจุบันสภาพสังคมเปลี่ยนไป บางคนต้องทำงานจนดึกกว่าจะเลิกงานก็ไปสั่งพวงหรีดไม่ทันเพราะต้องเจอปัญหารถติดหลังเลิกงาน หรือบางบริษัทก็ต้องส่งพวงหรีดไปงานศพของญาติลูกน้องแต่ไม่มีเวลาไปร้านพวงหรีดเนื่องจากไม่ได้ไปงานศพเองหรืองานศพจัดที่ต่างจังหวัด เป็นต้น ทำให้ปัจจุบันมีการสั่งพวงหรีดออนไลน์เกิดขึ้น ตามยุคสมัยที่เทคโนโลยีมีความก้าวหน้าและเจริญขึ้น ซึ่งก็ได้รับความนิยมและสามารถอำนวยความสะดวกได้อย่างมาก
ทรีซัม (ภาพยนตร์)
ทรีซัม () เป็นภาพยนตร์ในปี พ.ศ. 2537 กำกับและเขียนบทโดย แอนดรูว์ เฟลมมิง เป็นภาพยนตร์อัตชีวประวัติที่ผสมความตลก โดยเขียนมาจากชีวิตในช่วงศึกษาในวิทยาลัยของเฟลมมิง นำแสดงโดย ลาร่า ฟลินน์ บอยล์ จอช ชาร์ลส์ และ สตีเฟ่น บอลด์วิน
เอ็ดดี้ (จอช ชาร์ลส) กับสจ๊วต (สตีเฟ่น บอลด์วิน) เป็นเพื่อนร่วมหอพักนักศึกษา แล้ววันหนึ่งก็ได้ต้อนรับเพื่อนร่วมห้องคนใหม่คือ อเล็กซ์ (ลาร่า ฟลินน์ บอยล์) ซึ่งหอพักเป็นหอพักชาย แต่ด้วยความผิดพลาดที่อเล็กซ์ชื่อเหมือนผู้ชายจึงเกิดความเข้าใจผิด เธอจึงถูกส่งไปอยู่ในห้องพักของสองชายหนุ่ม แต่ทั้งสามคนก็ใช้ชีวิตอยู่ในห้องพักเดียวกัน จนอเล็กซ์หลงรักเอ็ดดี้และพยายามจะยั่วเอ็ดดี้ ขณะที่สจ๊วตนั้นปิ๊งอเล็กซ์ แต่เอ็ดดี้รู้สึกสับสนว่าตัวเองเป็นเกย์ แถมยังแอบชอบสจ๊วตอีกต่างหาก ทั้งสามคนเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันและตกลงกันว่าจะไม่มีความสัมพันธ์เกินเลยต่อกัน แต่แล้วมีความสัมพันธ์เกินเลยและจากคืนนั้นอเล็กซ์ก็สงสัยว่าตนเองท้อง
หลังจากนั้นทั้งสามคนก็แยกตัวกันไป สามอาทิตย์ต่อมาเมื่อปิดภาคเรียน อเล็กซ์ย้ายไปอยู่หอหญิง เอ็ดดี้แยกไปอยู่ห้องเดี่ยวโดยไม่มีเพื่อนร่วมห้อง และทั้งสามคนตกลงแยกกันไป ภายหลังเรียนจบ เอ็ดดี้ก็กำลังหาเพื่อนชาย สจ๊วตมีชีวิตครอบครัวแบบผัวเดียวเมียเดียว อเล็กซ์เป็นโสด และมีโอกาสมากินข้าวกลางวันบางครั้ง และความเป็นเพื่อนยังคงอยู่
สัทธรรมปฏิรูป
สัทธรรมปฏิรูป หมายถึง พระสัทธรรมเทียม พระสัทธรรมปลอม เมื่อพระสัทธรรม คือคำสอนของพระพุทธเจ้า เลือนหายไป
ความเลือนหายแห่งพระสัทธรรม หรือ สัทธรรมปฏิรูป เกิดขึ้นจากเหตุผล 5 ประการ คือ พุทธบริษัท 4 (ภิกษุ ภิกษุณี อุบาสก อุบาสิกา)
กีฬาพื้นบ้าน
กีฬาพื้นบ้าน เป็นการละเล่นที่มีในกลุ่มสังคมท้องถิ่น
ในอดีตมีกีฬาพื้นบ้านต่างๆให้เล่นมากมายตั้งแต่รุ่นก่อนๆจนกระทั่งถึงรุ่นปัจจุบันก็ยังมีให้เห็นอยู่ซึ่งแต่ก็น้อยกว่าในสมัยก่อนมากเพราะสมัยปัจจุบันมีเทคโนโลยีเข้ามามากจึงทำให้คนรุ่นใหม่ไม่ค่อยได้เล่นกันนัก
แอร์แม็ส
เริ่มแรก Hermès เป็นที่รู้จักในฐานะชนชั้นสูงและเป็นบ้านที่รักอานม้า ซึ่งได้รับมอบหมายให้เป็นผู้จัดหาอานม้าให้กับจักรพรรดิ นโปเลียนที่ 3 เมื่องานเอ็กซ์โปปี 1867 Hermès นำรองเท้าแตะมาโชว์ ได้รับรางวัลเหรียญเงินทำให้มูลค่าของ Hermès สูงขึ้นทันที
ปี 1879 ชาร์ลส์ เอมิล แอร์เมส (Charles Émile Hermès) ทายาทรุ่น 2 ได้ย้ายสตูดิโอมาอยู่ที่ ถนน Rue du Faubourg Saint-Honore (ที่ตั้งในปัจจุบัน) สร้างเป็นร้านรองเท้าแตะ ทั้งผลิต ขายส่ง ขายปลีก ในอดีตถนนสายนี้เคยเป็นที่อยู่อาศัยของขุนนางชั้นสูง  แอร์เมสให้กลยุทธ์การขายปลีกโดยตั้งร้านในแหล่งที่อยู่อาศัยของขุนนางชั้นสูง เพื่อเข้าถึงลูกค้าและสร้างความสัมพันธ์กันง่ายขึ้น อานม้าของ Hermès ได้รับรางวัลเหรียญเงินในงานเอ็กซ์โป 2 ครั้ง ทำให้มีชื่อเสียงมากขึ้น
ปี 1892 Hermès เปิดตัวกระเป๋ารุ่น Haut à Courroies ซึ่งภายหลังคือรุ่น Birkinกระเป๋าที่ผู้หญิงทั่วโลกปรารถนา เอมิล โมริซ แอร์เมส (Émile Maurice Hermès)ทายาทรุ่นที่ 3 หลังจากได้ราชวงศ์ยุโรปมาเป็นลูกค้า ก็ออกไปแนะนำตัวถึงเมืองเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก และสามารถขายอานม้าให้กับ กษัตริย์รัสเซีย จนอยู่ในฐานะผู้ค้าอานม้าที่สามารถติดต่อได้กับคนทั่วโลกแต่ ในปี 1923 ช่วงยุคของรถม้าจบลง Hermèsหันมาผลิตและขายกระเป๋าสตรี กระเป๋าสตางค์ของที่ทำด้วยหนังชิ้นเล็กๆ
ปี1935 Hermès เปิดตัวกระเป๋าถือของ Haut à Courroies ที่ชื่อ Sac Haut a Courroie ซึ่งเป็นกระเป๋าที่พระราชินี เกรซ (อดีตนักแสดง เกรซ เคลลี่ (Grace Kelly)) แห่งโมนาโค นำมาบังท้อง ขณะถูกถ่ายภาพ ตั้งแต่นั้นกระเป๋ารุ่นนี้จึงมีชื่อเรียกว่า Kelly Bag
ปี 1937 Hermès เปิดตัวผ้าพันคอสินค้าที่มีชื่อเสียงที่สุดของแอร์เมส คือ ผ้าพันคอไหม ซึ่งผลิตครั้งแรกในปีค.ศ. 1928โดยได้รับแรงบันดาลมาจากผ้าพันคอของทหารในกองทัพนโปเลียน ในการทำผ้าพันคอของแอร์เมสในปัจจุบัน ที่มีขนาด 90ตร.เซนติเมตร หนัก 65 กรัมนั้น เริ่มต้นจากคัดเลือกเส้นไหมที่มีคุณภาพ โดยต้องใช้รังไหมแท้ถึง 250 รัง และเทคนิคการทอแบบ16 รังไหม ขณะที่ของคนอื่นใช้แค่ 8 รังไหม ทอโดยช่างฝีมือของโรงงานแอร์เมสในลียง ประเทศฝรั่งเศส ด้วยกรรมวิธีการผลิตที่พิถีพิถัน โดยช่างฝีมือชาวฝรั่งเศส พิมพ์ลายด้วยการซิลสกรีนด้วยมือล้วนๆ ซึ่งในผืนหนึ่งๆอาจมีถึง30 กว่าสี การพิมพ์ลายให้เนียนสวยและงดงามได้ขนาดนี้ จึงต้องใช้ช่างฝีมือระดับเซียนจริงๆ และมีขั้นตอนการทำกว่า 40 ขั้นตอนกว่าจะมาเป็นผ้าพันคอแต่ละผืน เรียกได้ว่าการผลิตผ้าพันคอของแอร์เมสเทียบชั้นได้กับงานศิลปะภาพพิมพ์ต่างๆนั่นเลย จึงไม่น่าแปลกใจเลยว่าทำไมผ้าพันคอของแอร์เมสบางผืนจึงมีราคาเหยียบแสน
ตั้งแต่ปีค.ศ. 1937 เป็นต้นมา แอร์เมสออกผ้าพันคอมาแล้วกว่า25,000 ลาย โดยในแต่ละปีแอร์เมสจะออกผ้าพันคอมา 2 คอลเลคชั่น และอาจมีรุ่น limited edition มาเสริมในโอกาสพิเศษต่างๆ นอกจากนี้ผ้าพันคอของแอร์เมสยังเป็นที่นิยมมากในหมู่สะสม โดยเฉพาะรุ่นหายากต่างๆนั้น เป็นที่ต้องการและไล่ล่ากันไม่แพ้งานศิลปะของศิลปินดังๆนั่นเลยเทียว
ปี 1945 Hermèsกำหนด รถม้าสี่ล้อกับผู้ติดตามให้เป็นเครื่องหมายการค้า
ปัจจุบัน แอร์เมสมีสินค้าหลากหลายชนิด ตั้งแต่เครื่องม้า กระเป๋า เสื้อผ้า รองเท้า ผ้าพันคอ เนกไท จิวเวลรี่ นาฬิกา จานชาม เครื่องเขียน เสื้อผ้าของใช้เด็ก ยันไปถึงของใช้จุกจิก เช่น ที่เปิดขวดไวน์ ตลับเมตร สายคล้องมือถือ ฯลฯ แอร์เมสมีของเกือบทุกอย่างแต่ที่ไม่มีก็คือแว่นตา
โพสต์กรันจ์
โพสต์กรันจ์ () เป็นแนวเพลงร็อกประเภทหนึ่ง โดยทั่วไปวงส่วนใหญ่จะได้รับอิทธิพลจากกรันจ์ โดยอาจใช้การบิดเสียงของกีตาร์ เนื้อเพลงที่เต็มไปด้วยความทุกข์ และความเคลื่อนไหวแบบ "ดัง-ค่อย" ของกรันจ์ แต่ทำให้ง่ายลงให้สามารถเปิดออกอากาศประชาสัมพันธ์ทางวิทยุได้
ลิเกป่า
ลิเกป่า หรือ ลิเกรำมะนา หรือ ลิเกบก เป็นการละเล่นพื้นเมืองของชาวปักษ์ใต้ของไทย ลิเกป่านิยมแถบจังหวัดพัทลุง กระบี่ ตรัง นครศรีธรรมราช สงขลา สตูล ใช้เครื่องดนตรีประกอบด้วย กลองรำมะนา หรือ โทน 2 - 3 ใบ ฉิ่ง ปี่ ฉิ่ง 1 คู่ กรับ 1 คู่ บางคณะอาจจะมีโหม่ง และทับด้วย ลิเกป่ามีนายโรงเช่นเดีวกับหนังตะลุง และมโนราห์ และโร สำหรับการแสดงก็คล้ายกับโรงมโนราห์ ผู้แสดงลิเกป่า คณะหนี่งมีประมาณ 6-8 คน ถ้ารวมลูกคู่ด้วยก็จะมีจำนวนคนพอ ๆ กับมโนราห์หนึ่งคณะ การแสดงจะเริ่มด้วยการโหมโรง "เกริ่นวง" ต่อจากเกริ่นวงแขกขาวกับแขกแดงจะออกมาเต้นและร้องประกอบ โดยลูกคู่จะรับไปด้วย หลังจากนั้นจะมีผู้ออกมาบอกเรื่อง แล้วก็จะเริ่มแสดงเลย
สยิว
สยิว เป็นภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2546 ผลงานกำกับและเขียนบทชิ้นแรกของ คงเดช จาตุรันต์รัศมี และเกียรติ ศงสนันทน์ อำนวยการสร้างโดย ปรัชญา ปิ่นแก้ว และทำดนตรีประกอบโดย สี่เต่าเธอ เป็นเรื่องเกี่ยวกับเด็กหญิงทอมบอย นักศึกษามหาวิทยาลัย ที่ทำงานเสริมเป็นนักเขียนเรื่องประโลมโลก ลงในนิตยสารปลุกใจเสือป่า เป็นหนังสะท้อนสังคมในยุคปี พ.ศ. 2535 ซึ่งเป็นยุคทองของหนังสือโป๊ใต้ดิน
บทภาพยนตร์เรื่องสยิว ฉบับดั้งเดิมเขียนโดยคงเดช และ เกียรติ เพื่อเข้าประกวดโครงการประกวดบทภาพยนตร์ขนาดสั้น "โครงการส่งฝันสู่ฟิล์ม" เมื่อ พ.ศ. 2541 จัดโดยนิตยสารซีเนแมกซ์ ซึ่งได้ซื้อลิขสิทธิ์บทภาพยนตร์ไว้ เพื่อนำไปสร้างภาพยนตร์ขนาดยาว และต่อมาได้ตัดสินใจให้ คงเดช และ เกียรติ ซึ่งเป็นผู้เขียนบทดั้งเดิม เป็นผู้กำกับภาพยนตร์นั้นเสียเอง
ภาพยนตร์ได้ร่วมฉายในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติหลายแห่งในปี พ.ศ. 2546 เช่นที่ แวนคูเวอร์ สตอกโฮล์ม ซีแอทเทิล
โรงภาพยนตร์เฮาส์
โรงภาพยนตร์เฮาส์ เป็นโรงหนังที่ตั้งอยู่ย่านบันเทิงอาร์ซีเอ อยู่ในพื้นที่เดียวกับโรงภาพยนตร์ ยูเอ็มจี อาร์ซี บนอาคารชั้น 3 ซึ่งเคยเป็นโรง UMG 4 และ 5 มีอยู่ 2 โรง ซึ่งโรงใหญ่จุประมาณ 200 ที่นั่ง ส่วนโรงเล็กมีเก้าอี้ประมาณ 140 ตัว ภายในบริเวณยังมีพื้นที่สำหรับการสัมมนา หรือ เวิร์กช็อป เล็กๆ รวมถึงการแสดงผลงานทางศิลปะ เพื่อให้นักเรียน นักศึกษา สามารถมาจัดแสดง ก่อตั้งโดย ยุทธนา บุญอ้อม พงศ์นรินทร์ อุลิศ (เฮนรี จ๋อง) พรชัย วิริยะประภานนท์ (นรา) และ ชมศจี เตชะรัตนประเสริฐ
โรงภาพยนตร์เฮาส์ เป็นโรงหนังที่เน้นฉายภาพยนตร์ที่เข้าฉายแบบจำกัดโรง อย่างเช่นเรื่อง AMELIE, LOST IN TRANSLATION, SEA BISCUIT, NOT ONE LESS, MY BIG FAT GREEK WEDDING, HIGH FIDELITY ฯลฯ และในทุกๆ ปีจะมีการจัดเทศกาลหนังขึ้นมาปีละประมาณ 3 ครั้ง เป็นอย่างน้อย ซึ่งจะแบ่งเป็นหมวดหมู่ของหนัง อาทิ เทศกาลหนังแอนิเมชัน , เทศกาลหนังสยอง, เทศกาลหนังสารคดี เทศกาลภาพยนตร์สั้น เป็นต้น
โรงภาพยนตร์เฮาส์ มีกำหนดย้ายไปยังโครงการสามย่านมิตรทาวน์ บริเวณแยกสามย่าน ในช่วงเดือนกันยายน 2562
พงศ์นรินทร์ อุลิศ
พงศ์นรินทร์ อุลิศ (เฮนรี่ จ๋อง) จบการศึกษาจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย และศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาที่คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ภาควิชาวารสารสนเทศ เอกวิชา การหนังสือพิมพ์ รุ่น 25 เป็นผู้ปริหารโรงภาพยนตร์เฮาส์ อาร์ซีเอ เป็นอดีตผู้บริหารคลื่นแฟต เรดิโอและอดีตนักจัดรายการ “หนังหน้าไมค์” ทางแฟตเรดิโอ ยังมีผลงานการแสดงอย่าง รักแห่งสยาม หมากเตะรีเทิร์นส
ปัจจุบันเป็นผู้บริหารคลื่นแคท เรดิโอ และ นักจัดรายการ "หนังหน้าแมว" ทางคลื่นดังกล่าวเช่นกัน
นครลอนดอน
นครลอนดอน () ในทางภูมิศาสตร์เป็นพื้นที่ตอนกลางของลอนดอน ประเทศอังกฤษ นครแห่งนี้ในอดีตเป็นหัวใจสำคัญของลอนดอน เขตแดนของตัวเมืองแทบจะไม่เปลี่ยนแปลงตั้งแต่ยุคกลาง และดังนั้นมันจึงเป็นส่วนเล็ก ๆ ในเกรเทอร์ลอนดอนซึ่งใหญ่กว่ามาก ในภาษาอังกฤษ นครลอนดอนถูกเรียกย่อ ๆ ว่า พระนคร (The City - เดอะ ซิตี้") หรือ Square Mile ("สแควร์ไมล์") เนื่องจากพื้นที่ในนครแทบจะเท่ากับหนึ่งตารางไมล์ (สแควร์ไมล์ แปลว่า ตารางไมล์ ประมาณ 2.6 กม.²)
นครลอนดอนไม่ใช่หนึ่งใน 32 ลอนดอนบุรี มีฐานะเป็นมณฑลในประเทศอังกฤษ เทียบเท่ากับเกรเทอร์ลอนดอน เพียงแค่อยู่ในขอบเขตของเกรเทอร์ลอนดอนเท่านั้น จึงไม่ได้หมายความว่ามณฑลแห่งนี้จะเป็นหนึ่งในลอนดอนบุรี
ในยุคกลาง นครเต็มเป็นขอบเขตการขยายอย่างเต็มที่ของลอนดอน หลังจากนั้น ได้มีการแยกเขตเวสต์มินสเตอร์ออกมา ซึ่งต่อมากลายเป็นนครเวสต์มินสเตอร์ ขณะนี้คำว่า "ลอนดอน" ส่วนใหญ่หมายถึงบริเวณตัวเมืองที่ขยายออกแต่ยังเป็นส่วนหนึ่งของลอนดอน ซึ่งรวม 'นคร' ทั้งสองเอาไว้ด้วย นครหลวงลอนดอนยังคงเป็นส่วนหนึ่งของใจกลางเมืองลอนดอน ทุกวันนี้ นครลอนดอนเป็นศูนย์กลางทางการค้าขาย การลงทุน และธุรกิจ ซึ่งอยู่ในระดับเดียวกับนิวยอร์กซิตีในฐานะศูนย์กลางผู้นำของการลงทุนทั่วโลก
นครถูกปกครองโดยบรรษัทนครลอนดอน ที่มีความรับผิดชอบแปลก ๆ บางอย่างสำหรับหน่วยงานปกครองท้องถิ่น เช่น เป็นหน่วยงานตำรวจสำหรับนครหลวง นอกจากนี้มันยังมีความรับผิดชอบและการเป็นเจ้าของที่วางอยู่บนขอบเขตนครหลวง
คำขวัญภาษาละตินของนครลอนดอน คือ ""Domine dirige nos"" ซึ่งแปลเป็นภาษาไทยว่า ""พระเจ้าทรงนำทางพวกเรา""
โรงแรมม่านรูด
โรงแรมม่านรูด เป็นโรงแรมรูปแบบหนึ่ง เปิดให้เข้าพักแบบชั่วคราว สำหรับผู้เดินทางไกล มีรูปแบบคล้ายกับโมเตล คืออยู่ใกล้ถนนใหญ่ มีที่จอดรถที่หน้าห้องพักแต่ละห้อง ในประเทศไทยมีลักษณะพิเศษ คือ เมื่อนำรถเข้าจอด จะมีพนักงานเข้ามารูดม่านปิดให้เป็นสัดส่วน ซึ่งเป็นที่มาของชื่อ "ม่านรูด"
โรงแรมม่านรูดในประเทศไทย มักมีค่าเข้าพักไม่แพง และเป็นสถานที่ที่คู่รักบางคู่ใช้เป็นสถานที่ประกอบกิจกรรมทางเพศแบบไม่ค้างคืน เนื่องจากเป็นส่วนสัดและให้ความเป็นส่วนตัว บางแห่งอาจมีการค้าประเวณีด้วย
รหัสยศาสตร์
รหัสยศาสตร์ () หมายความว่า ความรู้เกี่ยวกับสิ่งเร้นลับ (knowledge of the hidden)
โดยทั่วไปในภาษาอังกฤษใช้คำนี้หมายถึง ความรู้เกี่ยวกับเรื่องเหนือธรรมศาสตร์ (paranormal) ซึ่งตรงกันข้ามกับเรื่องที่ชี้วัดได้ (measurable) แม้ว่าบางทีคำนี้ใช้หมายถึง ความรู้ที่มีไว้สำหรับคนบางคน และฉะนั้นจึงเป็นความรู้ที่ต้องรักษาไว้ให้มิดชิด แต่สำหรับเหล่ารหัสยบุคคล (occultist) ส่วนใหญ่แล้ว คำนี้มีความหมายเพียงว่า การศึกษาสัจธรรมทางจิตวิญญาณที่ลึกซึ้งยิ่งกว่าเรื่องที่ใช้เหตุผลอธิบายได้เต็มร้อยหรือยิ่งกว่าสิ่งที่จับต้องทางกายภาพได้
อนึ่ง คำนี้ยังใช้เรียกคณะบุคคลหรือองค์การทางไสยศาสตร์ วิชาความรู้ที่บุคคลเหล่านั้นสั่งสอน ตลอดจนปรัชญาและวรรณกรรมที่เกี่ยวเนื่องกับเรื่องดังกล่าว
วารินทร์ สัจเดว
วารินทร์ สัจเดว เป็นผู้ประกาศข่าว, นักจัดรายการวิทยุ และนักแสดงชาวไทยเชื้อสายอินเดีย นับถือศาสนาฮินดู สำเร็จการศึกษาสาขานิเทศศาสตรมหาบัณฑิต วิทยาลัยเอเมอร์สัน บอสตัน สหรัฐ (นักเรียนทุนฟุลไบรท์), บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และเศรษฐศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง)
วัลดัส อะดัมคุส
วัลดัส อะดัมคุส (Valdas Adamkus) เกิดเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2469 (ค.ศ. 1926) เคยดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีลิทัวเนียมาแล้ว 1 สมัย ระหว่างปี พ.ศ. 2541-2546 (ค.ศ. 1998-2003) ต่อมาในการเลือกตั้งประธานาธิบดีเมื่อปี พ.ศ. 2546 (ค.ศ. 2003) นายอะดัมคุสประสบความพ่ายแพ้ในการเลือกตั้งต่อนายโรลันดัส ปัคซัส ในการเลือกตั้งประธานาธิบดีรอบที่สองเมื่อวันที่ 5 มกราคม 2546 (ค.ศ. 2003)
พระเจ้าไซรัสมหาราช
พระเจ้าไซรัสที่ 2 แห่งเปอร์เซีย (, , เปอร์เซียสมัยใหม่: کوروش, "คูรูฌ") หรือพระคริสตธรรมเรียก ไซรัสกษัตริย์ของเปอร์เซีย (Cyrus king of Persia) หรือมักเรียกกันว่า พระเจ้าไซรัสมหาราช (Cyrus the Great; ประสูติราวปีที่ 600 หรือ 576 ก่อนคริสตกาล, สวรรคตเมื่อ 4 ธันวาคม ปีที่ 530 ก่อนคริสตกาล) เป็นปฐมกษัตริย์แห่งจักรวรรดิอาคีเมนิด (Achaemenid Empire) ซึ่งพระองค์ทรงผนวกขึ้นจากอารยรัฐแถบตะวันออกใกล้แต่เดิม และทรงขยายจนเจริญกว้างขวางกระทั่งทรงมีชัยเหนือเอเชียตะวันตกเฉียงใต้ เอเชียกลางส่วนใหญ่ ยุโรปบางส่วน และคอเคซัส (Caucasus) ด้วย พระองค์จึงเฉลิมนามรัชกาลว่า "พระมหาราชผู้เป็นพระเจ้ากรุงเปอร์เซีย พระเจ้ากรุงอันชัน พระเจ้ากรุงมีเดีย พระเจ้ากรุงแบบาลอน พระเจ้ากรุงซูเมอร์กับแอแกด พระเจ้าแว่นแคว้นทั้งสี่แห่งแผ่นดินโลก" ในราวปีที่ 539 ถึง 530 ก่อนคริสตกาล พระองค์ยังได้ตราจารึกทรงกระบอก เรียก "กระบอกพระเจ้าไซรัส" (Cyrus Cylinder) มีเนื้อหาซึ่งถือกันว่าเป็นประกาศสิทธิมนุษยชนฉบับต้น ๆ ของโลกด้วย
บัณฑิต กันตะบุตร
‎ศาสตราจารย์บัณฑิต กันตะบุตร (23 ตุลาคม พ.ศ. 2458 - 2 ธันวาคม พ.ศ. 2543) ผู้ซึ่งนำระบบคอมพิวเตอร์เข้ามาใช้ในประเทศไทยเป็นคนแรก และเป็นผู้ริเริ่มการสอนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ในมหาวิทยาลัย เป็นบุตรของ อำมาตย์เอก พระยาราชวรัยการ และ คุณหญิง บุญรอด ได้เกิดที่จังหวัดลำปาง เมื่อวันที่ 23 ตุลาคม 2458 หลังจากเรียนจบชั้นมัธยม 8 ที่โรงเรียนอัสสัมชัญกรุงเทพฯ ท่านเดินทางไปศึกษาต่อในประเทศฟิลิปปินส์ จนสำเร็จปริญญาตรี (B.S.) จาก Far Eastern University และ ปริญญาโท (M.S.) จาก The University of Philippines หลังจากนั้นท่านบินข้ามทวีป ไปศึกษาต่อ ณ.ประเทศสหรัฐอเมริกา ที่ มหาวิทยาลัยชิคาโก (University of Chicago) ได้รับปริญญา MBA เน้นหนักวิชาคณิตศาสตร์ และเศรษฐศาสตร์
ระหว่างที่ศาสตราจารย์ บัณฑิต กันตะบุตร ดำรงตำแหน่งเป็นเลขาธิการสำนักงานสถิติแห่งชาติ (สสช.) พร้อม ๆ กับเป็นผู้ก่อตั้ง และหัวหน้าภาควิชาสถิติ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ท่านมองเห็นศักยภาพของเครื่องคอมพิวเตอร์ที่สามารถปฏิวัติการศึกษา และการพัฒนาประเทศไทย ท่านจึงได้หาเงินทุนสนับสนุนจากองค์กรระหว่างประเทศ และทรัพยากรอื่น ตลอดจนผู้เชี่ยวชาญจากแหล่งต่าง ๆ เพื่อจัดหา และติดตั้งระบบคอมพิวเตอร์สองระบบแรกของประเทศไทย คือ เครื่อง IBM 1620 ที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และเครือ่ง IBM 1401 ที่สำนักงานสถิติแห่งชาติ ในเวลาไล่เลี่ยกัน ในปี พ.ศ. 2506
สำหรับการสอนเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ ศาสตราจารย์บัณฑิต กันตะบุตร ได้จัดหลักสูตรสอนการเขียน Machine Language, Symbolic Language, FORTRAN และ COBOL เป็นแห่งแรกของประเทศ ที่ภาควิชาสถิติ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยใช้เครื่อง IBM 1620 ให้นิสิตใช้เรียน และใช้วิ่งโปรแกรมได้เต็มที่ ขณะเดียวกันก็ยังมีสถาบันการศึกษาต่าง ๆ มาขอใช้เครื่องคอมพิวเตอร์ดังกล่าว ทั้งเพื่อการเรียนการสอน และเพื่อการทำวิจัยมากกมาย กล่าวได้ว่า จากวิสัยทัศน์ที่ล้ำสมัยนี้ เป็นจุดเริ่มต้น ของการผลิตบุคลากรชั้นนำด้านไอที ให้กับประเทศ ซึ่งมีผลจนถึงทุกวันนี้ หลักสูตรคอมพิวเตอร์ที่ภาควิชาสถิตินี้ ยังเปิดโอกาสให้บุคคลภาคนอก เข้ารับการอบรมด้วย จึงเป็นแรงผลักดันสำคัญอย่างหนึ่ง ของการพัฒนาไอที และเศรษฐกิจของประเทศในช่วงเวลาต่อมา ส่วนเครื่อง IBM 1401 ที่ สสช. ก็ใช้ปฏิบัติงานด้านประมวลข้อมูลจำนวนมาก ๆ เช่นงานสำมโนประชากรเป็นต้น 
ศาสตราจารย์ บัณฑิต กันตะบุตร ยังเป็นผู้บุกเบิกด้านธุรกิจประกันภัย และประกันชีวิต โดยที่ท่านและภรรยา (อาจารย์ประภา กันตะบุตร) เป็นนักคณิตศาสตร์ประกันชีวิตรุ่นบุกเบิกของประเทศไทย
ศาสตราจารย์ บัณฑิตกันตะบุตร ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ และรางวัลมากมาย จากการรับใช้ชาติบ้านเมือง ล่าสุดท่านได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ ประถมาภรณ์มงกุฎไทย ทวิติยาภรณ์ช้างเผือก ท่านได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากมหาวิทยาลัยสามสถาบันภายในประเทศ และได้รับ Professional Achievement Citation จากสมาคมศิษย์เก่าแห่งมหาวิทยาลัยชิคาโก ศาสตราจารย์ บัณฑิตกันตะบุตร ไดัรับยกย่องให้เป็น บิดาของวิชาสถิติ และเป็นผู้บุกเบิกด้านคอมพิวเตอร์ของประเทศไทย
โรงเรียนภูเก็ตวิทยาลัย
โรงเรียนภูเก็ตวิทยาลัย () (อักษรย่อ ภ.ว.,P.K.W) คนส่วนใหญ่มักจะเรียกสั้นๆว่า ภว.เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ ประเภทสหศึกษา ตั้งอยู่ในเขตเทศบาลนครภูเก็ต โรงเรียนภูเก็ตวิทยาลัย สอนในระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1-6 ตั้งขึ้นครั้งแรกใน ปี พ.ศ. 2440 เดิมเป็น โรงเรียนสอนภาษาไทยอยู่ใน บริเวณวัดมงคลนิมิตร นับว่าเป็นโรงเรียนสอนหนังสือแห่งแรกในมณฑลภาคใต้ฝั่งตะวันตก ปัจจุบันตั้งอยู่ที่ 73/3 ถนนเทพกระษัตรี ตำบลตลาดใหญ่ อำเภอเมืองภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต 83000 มีเนื้อที่ 23 ไร่ 1 งาน 50 ตารางวา ประกอบด้วยอาคารเรียน 5 หลัง (1, 2, 4, 5, 6, 3 ก่อสร้างใหม่)
โรงเรียนภูเก็ตวิทยาลัย ตั้งขึ้นครั้งแรกใน ปี พ.ศ. 2440 เดิมเป็น โรงเรียนสอนภาษาไทยอยู่ใน บริเวณวัดมงคลนิมิตร ในสมัยที่พระยาทิพโกษา เป็นข้าหลวงเทศาภิบาล พระเทวพรหมาบดี เป็นผู้อำนวยการศึกษามณฑลภูเก็ต นับว่าเป็นโรงเรียนสอนหนังสือแห่งแรกในมลฑลภาคใต้ฝั่งตะวันตกมี พระวิสุทธิวงศาจารย์ สังฆปาโมกข์ (เพรา พุทธสโร) เป็นผู้ดำเนินการ (ครูใหญ่) ท่านผู้นี้ได้สร้างความเจริญ ในด้านการศึกษาให้แก่โรงเรียนเป็นอย่างมาก จนได้รับการยกย่องว่าเป็นบูรพาจารย์ท่านแรกของโรงเรียน ปัจจุบันโรงเรียนภูเก็ตวิทยาลัย เปิดการเรียนการสอนมายาวนานกว่า 116 ปีตั้งแต่ปีพุทธศักราช 2440 ถึงปัจจุบัน โรงเรียนภูเก็ตวิทยาลัยมีผู้บริหารทั้งหมด 31 ท่าน
โรงเรียนภูเก็ตวิทยาลัย มีแผนการจัดชั้นเรียน มีดังนี้ แผนการเรียนวิทยาศาสตร์ 
แผนการเรียนศิลปศาสตร์
การจัดการศึกษาทางด้านศิลปศาสตร์ (ศิลป์ภาษา)
วิทยาลัยควีนแมรี มหาวิทยาลัยลอนดอน
ควีนแมรี่ มหาวิทยาลัยลอนดอน (Queen Mary University of London: QMUL ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1887 โดยเข้าเป็นหนึ่งในวิทยาลัยในเครือมหาวิทยาลัยลอนดอน ในปี ค.ศ. 1915 และเข้าเป็นหนึ่งในสมาชิก Russell Group ซึ่งเป็นกลุ่มมหาวิทยาลัยชั้นนำและมีความเป็นเลิศด้านการวิจัยของสหราชอาณาจักรในปี ค.ศ. 2012
ควีนแมรี่ถูกจัดว่าเป็นหนึ่ง​ในวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดในบรรดาเครือมหาวิทยาลัยลอนดอน มีจำนวนนักศึกษาที่ลงทะเบียนกว่า 20,000 คน ทั้งในระดับปริญญาตรี โท และเอก นับว่าเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยที่มีการแข่งขันสูงในการรับสมัครเข้าเรียน อีกทั้งควีนแมรี่ยังเป็นวิทยาลัยแห่งเดียวในเครือมหาวิทยาลัยลอนดอนที่เป็น campus-based university ซึ่งมีพื้นที่สำหรับการเรียนการสอน ที่พัก ห้องสมุด ศูนย์อาหาร ฯลฯ ที่ตั้งอยู่ภายในบริเวณเดียวกัน
ควีนแมรี่ยังมีชื่อเสียงด้านวิชาการและผลงานการวิจัยสาขาต่างๆ อย่างกว้างขวางในสหราชอาณาจักร มีวิทยาเขตครอบคลุมทั้งในใจกลางและทางด้านตะวันออกของกรุงลอนดอน ประกอบด้วยวิทยาเขตหลักที่ย่าน Mile End วิทยาเขต Whitechapel ซึ่งเป็นที่ตั้งของ The Barts and The London School of Medicine and Dentistry, วิทยาเขต Lincoln's Inn Fields ซึ่งทำการเรียนการสอนด้านกฎหมายเป็นการเฉพาะ
นอกเหนือจากนี้ ควีนแมรี่ถูกจัดอันดับโดย QS และ Times Higher Education ให้เป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดติดหนึ่งในร้อยอันดับแรกของมหาวิทยาลัยทั่วโลก
ข้อมูลเพิ่มเติม www.qmul.ac.uk
ผู้ที่มีชื่อเสียงที่สำเร็จการศึกษาจากควีนแมรี่คอลเลจ มหาวิทยาลัยลอนดอน ด้านเศรษฐศาสตร์
ชูจิ เทรายามะ
ชูจิ เทรายามะ () (10 ธันวาคม ค.ศ. 1935 - 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1983) เป็นศิลปินหัวก้าวหน้าชาวญี่ปุ่นที่มีผลงานโดดเด่นในช่วงคริสต์ศตวรรษ 1960’s – 1980’s แต่น่าเสียดายที่เขากลับไม่เป็นที่รู้จักในระดับนานาชาติเท่ากับผู้กำกับแหวกกระแสร่วมชาติอย่างโชเฮ อิมามูระ นางิสะ โอชิมะ ยาซูโซะ มาซูมูระ หรือแม้แต่เซจุง ซูซูกิ เขาเกิดเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 1935 ณ จังหวัดอาโอโมริทางตอนเหนือของประเทศญี่ปุ่นและสูญเสียบิดาไปจากการเข้าร่วมรบในสงครามโลกครั้งที่สองเมื่ออายุได้เพียง 9 ขวบ ชูจิต้องอาศัยอยู่กับญาติที่เมืองมิซาวะ ในขณะที่มารดาของเขาต้องไปรับจ้างทำงานให้กับฐานทัพสหรัฐ ณ ต่างเมือง ที่เมืองมิซาวะนี้เองที่ชูจิต้องอาศัยพื้นที่ว่างหลังจอภาพยนตร์เป็นที่หลับนอน เปิดโอกาสให้เขาได้สัมผัสใกล้ชิดกับสื่อชนิดนี้มาตั้งแต่เด็กโดยปริยาย
เมื่ออายุได้ 19 ปี ชูจิ เทรายามะก็สามารถสอบเข้าเรียนด้านภาษาและวรรณคดีญี่ปุ่นที่มหาวิทยาลัยวาเซดะอันเลื่องชื่อได้ แต่น่าเสียดายที่เขาเกิดล้มป่วยด้วยโรคไตจึงไม่สามารถเรียนต่อให้จบ เขาจึงหันมาประกอบอาชีพเป็นนักเขียนมีผลงานบทกวี นิยาย บทความ บทวิจารณ์ตีพิมพ์ในสื่อต่าง ๆ มากมาย ปี ค.ศ. 1967 เขาได้ก่อตั้งคณะละครชื่อเท็นโจ ซาจิกิ (Tenjou Sajiki) ซึ่งเป็นคำแปลภาษาญี่ปุ่นของชื่อหนัง Les enfants du paradis (1945) กำกับโดยผู้กำกับฝรั่งเศส Marcel Carne ที่ชูจิ เทรายามะชื่นชอบ เขาและคณะได้เปิดการแสดงละครแนว avant-garde ชิ้นสำคัญหลาย ๆ เรื่องในช่วงปลายยุค 1960’s อาทิ ‘Bluebeard’, ‘Yes’ และ ‘The Crime of Fatso Oyama’
ในช่วงนี้เองที่ ชูจิ เทรายามะ เริ่มมีผลงานภาพยนตร์สั้นเรื่องแรกคือ Catology (ปัจจุบันหนังเรื่องนี้ได้หายสาบสูญไปแล้ว) ก่อนที่จะมีโอกาสกำกับหนังขนาดยาวสองเรื่องในปี 1971 นั่นคือ Emperor Tomato Ketchup และ Throw Away Your Books, Rally in the Streets ซึ่งทำให้ชื่อของเขาเป็นที่รู้จักกันในวงการหนังทดลองพันธุ์ระห่ำแห่งยุค 1970’s ในทันที หลังจากนั้น ชูจิ เทรายามะ ก็มีผลงานทั้งละครเวทีและภาพยนตร์ทดลองทั้งยาวและสั้นต่อเนื่องมาเรื่อย ๆ กระทั่งโรคไตของเขากำเริบขึ้นมาอีกครั้งและถึงแก่ชีวิตไปเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1983
พระเจ้าวิลเลียมที่ 2 แห่งอังกฤษ
สมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 2 แห่งอังกฤษ () (ราว ค.ศ. 1056 – 2 สิงหาคม ค.ศ. 1100) เป็นพระเจ้าแผ่นดินราชวงศ์นอร์มันของราชอาณาจักรอังกฤษ
พระเจ้าวิลเลียมที่ 2 เสด็จพระราชสมภพเมื่อราว ค.ศ. 1056 ที่นอร์ม็องดี ฝรั่งเศส เป็นพระราชโอรสองค์ที่สามในสมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษ และ มาทิลดาแห่งฟลานเดอร์ส และทรงราชย์ระหว่างวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 1087 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 1100 ที่นิวฟอเรสต์ อังกฤษ พระเจ้าวิลเลียมที่ 2 มีพระนามเล่นว่า “รูฟัส” ซึ่งอาจจะมาจากการที่มีพระพักตร์แดง
แม้ว่าพระเจ้าวิลเลียมจะทรงเป็นนายทหารผู้มีความสามารถ แต่ทรงเป็นประมุขที่ไม่มีความปราณีจึงไม่เป็นที่นิยมของผู้อยู่ใต้การปกครองของพระองค์ “บันทึกแองโกล-แซ็กซอน” กล่าวว่าพระองค์ทรงเป็นที่เกลียดชังของประชาชนเกือบทุกคน แต่ผู้บันทึกในสมัยนั้นอาจจะมีทัศนคติในทางลบต่อพระเจ้าวิลเลียมเพราะผู้บันทึกเป็นนักบวชซึ่งเป็นสถาบันที่พระเจ้าวิลเลียมทรงมีความขัดแย้งอยู่ด้วยเป็นเวลานาน นอกจากนั้นพระเจ้าองค์ก็ยังทรงดูถูกสิ่งที่เป็นอังกฤษและวัฒนธรรมอังกฤษ
พระเจ้าวิลเลียมมีพระลักษณะที่เป็นผู้ชอบความหรูหรา มีพระอารมณ์ร้าย ไม่ทรงเสกสมรสหรือมีพระโอรสธิดา คนโปรดของพระเจ้าวิลเลียมคือเรนัลฟ ฟลามบาร์ด (Ranulf Flambard) ผู้ที่ทรงแต่งตั้งให้เป็นบาทหลวงแห่งเดอแรมในปี ค.ศ. 1099 ซึ่งเป็นตำแหน่งที่ประทานให้เพราะเป็นเหตุผลทางการเมืองสำหรับสังฆมณฑลที่มีอำนาจทางการเมือง พระเจ้าวิลเลียมทรงถูกประณามในการแต่งตั้งและหลังจากเสด็จสวรรคตในเรื่องการที่ทรงมีคนรักที่เป็นเพศเดียวกันมากมาย
วันประสูติที่แน่นอนของพระองค์ไม่เป็นที่ทราบแต่สันนิษฐานกันว่าราวระหว่างปี ค.ศ. 1056 และปี ค.ศ. 1060 เป็นพระราชโอรสองค์ที่สามในพระราชโอรสสี่พระองค์ของดยุคแห่งนอร์ม็องดี เป็นพระอนุชาของโรเบิร์ต เคอธอส (Robert Curthose) เมื่อยังทรงพระเยาว์ทรงได้รับการศึกษาจากอัครบาทหลวงลองฟรองลองฟรอง (Lanfranc) อนาคตของพระองค์ดูเหมือนว่าจะได้เป็นขุนนางผู้มีอำนาจแต่มิใช่เป็นพระมหากษัตริย์เพราะเป็นพระราชโอรสองค์รอง แต่เมื่อริชาร์ดพระราชโอรสองค์ที่สองสิ้นพระชนม์ พระองค์ก็กลายเป็นผู้มีสิทธิในการสืบราชบัลลังก์ วิลเลียมเป็นพระราชโอรสองค์โปรดของพระราชบิดาและทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากพระราชบิดาเมื่อเสด็จสวรรคต วิลเลียมและโรเบิร์ต เคอธอสพระเชษฐาองค์โตไม่ทรงถูกชะตากันเท่าใดนัก แต่ทั้งสองคนก็คืนดีกันหลังจากการพยายามโค่นราชบัลลังก์ในปี ค.ศ. 1091 โดยพระอนุชาองค์เล็กเฮนรี
ความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้องทั้งสามองค์เป็นความสัมพันธ์ที่ไม่ค่อยดีนัก นักบันทึกประวัติศาสตร์ออร์เดอริค ไวทาลิส (Orderic Vitalis) กล่าวถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1077 และปี ค.ศ. 1078 ที่วิลเลียมและเฮนรีทรงรู้สึกเบื่อจากการโยนลูกเต๋าจึงตัดสินใจล้อพี่ชายโดยเทน้ำเสียจากระเบียงชั้นบนลงบนพระเศียรของโรเบิร์ตซึ่งทำให้โรเบิร์ตทรงรู้สึกมีความขายพระพักตร์และพิโรธ จึงเกิดการทะเลาะกันจนพระราชบิดาต้องทรงเข้าห้าม
สภาวิททัน
สภาวิททัน (ภาษาอังกฤษ: Witan หรือ Witenagemot) เป็นสถาบันทางการเมืองของแองโกล-แซ็กซอนอังกฤษซึ่งมีบทบาทระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 7 ถึง คริสต์ศตวรรษที่ 11
คำว่า “witenagemot” มาจากภาษาอังกฤษเก่าจากคำว่า “การพบปะของผู้อาวุโส” (“wita” คือ ผู้มีปัญญา หรือ ที่ปรึกษา (พหูพจน์ “witan”); “gemot” คือ การประชุม) ที่มาของสภาวิททันมาจากการประชุมของประเพณีของการปกครองของชนเผ่าในสมัยโบราณ ซึ่งต่อมามามีอำนาจและที่ดินมากขึ้น สมาชิกสภานอกจากจะเป็นผู้มีอำนาจและก็ยังรวมนักบวชอาวุโสและข้าราชสำนักของพระมหากษัตริย์ด้วย
ริค วชิรปิลันธิ์
วชิรปิลันธิ์ โชคเจริญรัตน์ หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ ริค วชิรปิลันธิ์ หรือ วชิรปิลันธิ์ เจ.อิศวเรศ์ เป็นนักร้องหญิงที่มีผลงานการร้องและแต่งเพลง ในแนวดนตรีที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะของตัวเอง ซึ่งได้รับอิทธิพลมาจากความเชื่อทางศาสนาที่นับถืออยู่ มีเสียงเครื่องดนตรีอินเดียอยู่ทั่วไป ที่เห็นได้ชัดคือเครื่องเคาะ และซีต้าร์ ปะปนกับเครื่องดนตรีไทย เครื่องดนตรีสมัยใหม่ ทั้งกีต้าร์ไฟฟ้า เปียโน ไปจนถึงเสียงสังเคราะห์ ภาพโดยรวมเป็น World music ที่นำ Rock, Blues, Trance และแม้แต่วิธีการอ่านทำนองร้อยแก้วแบบไทยเดิมเข้ามาผสมได้อย่างลงตัว เนื้อหามักจะกล่าวถึงวัฏฏะสงสาร การเกิด การตาย การเสพสังวาส และการบูชาเทพต่าง ๆ ในคติฮินดู ไปจนถึงพระศรีศากยมุณีของคติพุทธ เขียนเพลงโดยใช้ชื่อแฝงสามชื่อ คือ "วชิรปิลันธิ์", "จันกาลี" และ "ธุมา" แทนบุคลิกภาพแห่งการ สร้างสรรค์ ทำลาย และ เศร้าสร้อย ของตนตามลำดับ
ริค วชิรปิลันธิ์ เธอเคยศึกษาโรงเรียนนารีวิทยา โรงเรียนประจำในจังหวัดราชบุรี ส่วนตัวเธอนับถือศาสนาพุทธนิกายวัชรยาน และบูชาเจ้าแม่กาลี ทั้งนี้เธอกล่าวว่าเธอมิใช่ฮินดูเพียงแต่เชื่อในพลังของเทพสตรี เธอมีบุตรคนโตชื่อ จัศมินท์ อิศวเรศ์ มหามิตร (ชื่อเล่น ฬามเม) ต่อมาเธอสมรสกับไอยเรศ ศรีพยัคฆ์ มีบุตรด้วยกันหนึ่งคนชื่อ รัศมิรามม์ อิศวเรศ์ ศรีพยัคฆ์ (ชื่อเล่น เลลิน)
ริคเข้าสู่วงการจากการเข้าประกวดเป๊ปซี่มิวสิคอะวอร์ด เมื่อปี พ.ศ. 2536 กับวงดนตรีชื่อ Mad Hot โดยร้องนำในแนวเดธเมตัล เป็นที่สะดุดตาของกมล สุโกศล แคลปป์ ซึ่งชักชวนให้มาเข้าสังกัดเบเกอรี่มิวสิกในปี พ.ศ. 2538
ริค มีผลงานร้องเพลงร่วมกับศิลปินหลายคนเช่น เพลง "กัด" "แหก" และ "เฉย" ร่วมกับโจอี้ บอย เพลง "รามซิงค์เรดิโอ" ร่วมกับโยคีเพลย์บอย อัลบั้ม Vision ของ Pixyl มีผลงานเดี่ยวชุดแรกชื่อชุด "ปฐม" ในปี พ.ศ. 2542 (ใช้เวลาทำ 5 ปี ตั้งแต่ พ.ศ. 2537) โดยดนตรีของริค วชิรปิลันธิ์ มีกลิ่นอายของวัฒนธรรมอินเดีย
หลังจากหมดสัญญากับเบเกอรี ริคย้ายมาสังกัดหัวลำโพงริดดิม ได้ร่วมงานกับ นรเศรษฐ์ หมัดคง ในอัลบั้ม "สุนทราภรณ์อีเคลกติก" ซึ่งนำเพลงของสุนทราภรณ์มาเรียบเรียงใหม่แบบร่วมสมัย ร้องเพลง "ทะเยอทะยาน" ของ Day Tripper ทำเพลงประกอบโฆษณา และเพลงประกอบภาพยนตร์ "บุปผาราตรี" และ "วิญญาณโลกคนตาย" มีงานแสดงสดชื่อ "เหนืออาณาจักรแห่งสายเสียง" ในปี พ.ศ. 2549
Studio Album
Single
Single จากชุด ปฐม
Single จากชุด ราสมาลัย Chapter 1
Single จากชุด Trois
เพลงประกอบหนังสือ รวมเรื่องสั้น : Erotica เสียงครางของวีนัสหนังสือรวมเรื่องสั้นแนว Erotic โดยนักเขียน 6 ท่าน จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ Symphony Of Voice (BookArea)
เรื่องสั้นของริคอยู่ในลำดับที่ 6 (Erotica NO.6) ในชื่อเรื่อง "วงหน้าที่ 2 ราชินีพระจันทร์" ใช้นามปากกาว่า "Rik W.Sindongma"
และยังประพันธ์เพลงประกอบหนังสือเล่มนี้ในชื่อ "เสียงครางของวีนัส" เป็นรูปแบบ Digital mp.3
เจ้าชายวงศ์สว่าง มกุฎราชกุมารแห่งลาว
เจ้าฟ้าชายมงกุฎราชกุมารวงศ์สว่าง ( "เจ้าฟ้าชายมงกุดลาชะกุมานวงสะหว่าง"; ประสูติ: 27 กันยายน พ.ศ. 2474 - สิ้นพระชนม์: เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2524) มกุฎราชกุมารแห่งราชอาณาจักรลาวพระองค์สุดท้าย เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าศรีสว่างวัฒนา กับพระนางคำผูย เป็นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ลาวถัดจากพระราชบิดา แต่หลังจากฝ่ายประเทศลาวยึดอำนาจสถาปนาสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว พระองค์ถูกจับไปเข้าค่ายสัมมนาที่เมืองเวียงไซ แขวงหัวพัน และคาดว่าพระองค์จะประชวรสิ้นพระชนม์ในศูนย์สัมมนาหมายเลข 5 ก่อนพระนางคำผุย และพระเจ้ามหาชีวิตที่ถูกกุมขังอยู่ที่เดียวกัน ทั้งนี้รัฐบาลลาวไม่เคยเปิดเผยเรื่องการสิ้นพระชนม์และสถานที่คุมขังเลยและถือว่าเป็นความลับของชาติด้วย
แอนน์ ไฮด์
เลดี้แอนน์ ไฮด์ () เกิดเมื่อวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 1638 และเสียชีวิตเมื่อ 31 มีนาคม ค.ศ. 1671 เลดี้แอนน์ ไฮด์เป็นธิดาของ เอ็ดเวิร์ด ไฮด์ เอิร์ลแห่งแคลเร็นดอนที่ 1 และ ฟรานซ ไฮด์ เคานทเตสแห่งแคลเร็นดอน แอนน์ ไฮด์เป็นภรรยาคนแรกของดยุคเจมส์แห่งยอร์คผู้ต่อมาขึ้นครองราชบัลลังก์อังกฤษเป็นสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ และเป็นพระมารดาของสมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 2 แห่งอังกฤษ และ สมเด็จพระราชินีนาถแอนน์แห่งบริเตนใหญ่
อี โซ-ย็อน
อี โซ-ย็อน (; 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2521 — ) เป็นนักบินอวกาศหญิงคนแรกของประเทศเกาหลีใต้ อี โซ-ย็อน นักศึกษาปริญญาผ่านการคัดเลือกจากผู้ที่สมัครทั้งหมดราว 36,000 คน โดยกระทรวงวิทยาศาสตร์เกาหลีใต้ ถูกส่งไปฝึกที่ศูนย์ฝึกการบินอวกาศกาการิน ประเทศรัสเซีย ตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2550 และได้เดินทางไปกับยานอวกาศโซยูซของรัสเซีย เพื่อเดินทางไปยังสถานีอวกาศนานาชาติในเดือนเมษายน พ.ศ. 2551 ทำให้เกาหลีใต้เป็นประเทศที่ 36 ที่ส่งคนขึ้นไปบนอวกาศได้สำเร็จ
เอ็ดเวิร์ดผู้อาวุโส
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้อาวุโส (; ) เป็นพระเจ้าแผ่นดินราชวงศ์เวสเซ็กซ์ของราชอาณาจักรอังกฤษ ประสูติเมื่อคริสต์ทศวรรษ 870 และสวรรคตเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 924
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้อาวุโสเสด็จพระราชสมภพเมื่อประมาณปี ค.ศ. 870 ที่เวสเซ็กซ์ ในอังกฤษ เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าอัลเฟรดมหาราช และ เอลสวิธ ทรงเสกสมรสกับ เอ็กกวินน์, เอลฟ์เฟลด และ อีดกิฟู และทรงราชย์ระหว่างวันที่ 26 ตุลาคม ค.ศ. 899 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 924 ที่ฟาร์นดัน ออน ดี, เชสเชอร์, อังกฤษ
ในบรรดาพระราชโอรสธิดาห้าพระองค์ที่เกิดแก่พระเจ้าอัลเฟรดและเอลสวิธที่รอดมาจนโต เอ็ดเวิร์ดเป็นพระราชบุตรองค์แรกและพระราชโอรสองค์ที่สอง พระนามที่ได้รับเป็นพระนามใหม่ในบรรดาผู้ปกครองในแซ็กซอนตะวันตก พระขนิษฐาและอนุชาต่างก็ได้รับพระนามตามพระราชบิดาหรือพระเจ้าแผ่นดินองค์ก่อนๆ พระนามของพระองค์อาจจะมาจาก “Eadburh” ซึ่งเป็นพระนามของพระอัยกีทางพระมารดาที่มีเชื้อสายเมอร์เซียและอาจจะมีความเกี่ยวดองกับพระเจ้าแผ่นดินเมอร์เซีย “Coenwulf of Mercia” และ “Ceolwulf I of Mercia” ก็เป็นได้ วันประสูติของพระองค์ไม่เป็นที่ทราบแน่นอนแต่สันนิษฐานกันว่าอาจจะราวคริสต์ทศวรรษ 870 และอาจจะระหว่างปี ค.ศ. 874 ถึงปี ค.ศ. 877
ใน “พระราชประวัติของพระเจ้าอัลเฟรด” แอสเซอร์บันทึกว่าเอ็ดเวิร์ดทรงได้รับการศึกษาภายในราชสำนักพร้อมกับพระขนิษฐาเอลฟริธ เคานท์เตสแห่งฟลานเดอร์ส (Ælfthryth, Countess of Flanders) พระขนิษฐาอีกพระองค์หนึ่งมีความตั้งใจที่จะใช้ชีวิตภายในศาสนามาตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์อาจจะเป็นด้วยว่าพระสุขภาพพลานามัยไม่ค่อยแข็งแรง ต่อมาก็ได้เป็นเจ้าอาวาสที่ชาฟสบรี ส่วนพระอนุชาองค์เล็กสุด เอเธลเวียรด (Æthelweard) ทรงได้รับการศึกษาภายในราชสำนักเช่นกันโดยทรงเรียนภาษาละตินซึ่งแสดงว่าคงตั้งใจว่าจะบวช เอ็ดเวิร์ดและเอลฟริธเรียนภาษาอังกฤษเก่าพร้อมทั้งความรู้เกี่ยวกับราชสำนักซึ่งแอสเซอร์กล่าวว่าเป็นการศึกษาที่เหมาะสมกับการเป็นเจ้านาย
หลักฐานแรกที่กล่าวถึงเอ็ดเวิร์ดพบในหลักฐานที่เขียนในปี ค.ศ. 892 ที่เรียกพระองค์ว่า “filius regis” ที่หมายถึงพระโอรสของกษัตริย์ในเอกสารมอบที่ดินที่นอร์ธ นิวน์ตันใกล้พิวซีย์ในวิลท์เชอร์ให้แก่เอิร์ลเอเธลเฮลม (Æthelhelm) แม้ว่าเอ็ดเวิร์ดจะเป็นพระโอรสองค์โตของกษัตริย์แต่มิได้หมายความว่าจะทรงเป็นมกุฏราชกุมาร จนกระทั่งคริสต์ทศวรรษ 890 ผู้ที่น่าจะได้สืบราชบัลลังก์ต่อจากพระเจ้าอัลเฟรดในขณะนั้นคือพระภาคิไนยของเอ็ดเวิร์ด เอเธลโวลด์แห่งเวสเซ็กส์ (Æthelwold of Wessex) และ เอเธลเฮลม พระราชโอรสของเอเธลเรดแห่งเวสเซ็กส์ (Æthelred of Wessex) พระเชษฐาของพระเจ้าอัลเฟรดผู้เป็นกษัตริย์ก่อนพระองค์ เอเธลโวลด์และเอเธลเฮลมมีพระชนมายุแก่กว่าเอ็ดเวิร์ดราวสิบปี หลักฐานเกี่ยวกับเอเธลเฮลมหายไปราวคริสต์ทศวรรษ 890 คงจะเป็นเพราะเสียชีวิต แต่ใบประกาศ (charter) จากช่วงเวลานั้นแสดงหลักฐานว่าเอเธลโวลด์เป็นพยานต่อหน้าเอ็ดเวิร์ด ซึ่งเชื่อกันว่าอาจจะเกี่ยวกับตำแหน่งฐานะของทั้งสองคน เมื่อกล่าวถึงความเหมาะสมในการขึ้นครองราชย์แล้วเอเธลโวลด์ก็มีภาษีดีกว่าเอ็ดเวิร์ดตรงที่ว่ามีอายุมากกว่าและมีประสบการณ์มากกว่า และขณะที่พระมเหสีของพระเจ้าอัลเฟรดมิได้ถูกเรียกว่าพระราชินีและไม่เคยได้รับการราชาภิเษก แต่พระมารดาของเอเธลโวลด์และเอเธลเฮลมถูกเรียกว่าพระราชินี
น้ำตกอ้ายเขียว
น้ำตกอ้ายเขียว หรือ น้ำตกในเขียว ต้นน้ำเกิดจากภูเขา"ไอ้เขียว"ซึ่งเป็นภูเขาลูกหนึ่งในเทือกเขานครศรีธรรมราช น้ำจาก น้ำตกนี้เป็นต้นกำเนิดคลองปากพะยิง ซึ่งไหลผ่าน ตำบลคีรี อำเภอพรหมคีรี แล้วไหลไปสู่อ่าวนครที่ปากน้ำปากพะยิง น้ำตกอ้ายเขียวเปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าไป เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2524 ยังคงมีสภาพธรรมชาติและป่าไม้ค่อนข้างสมบูรณ์ น้ำตกมีน้ำมากและไหลแรง มีนักท่องเที่ยวจำนวนมากที่พากันมาเที่ยวโดยเฉพาะช่วงเทศกาลต่างๆ ภายในบริเวณน้ำตก ก็จะมีซุ้มไว้เป็นที่นั่งพักผ่อนของนักท่องเที่ยวหลายซุ้ม บริเวณที่จะเข้าน้ำตกก็จะมีร้านค้ามากมาย น้ำตกแห่งนี้ถือว่ามีความปลอดภัยมาก มีแอ่งน้ำที่ไม่ลึกมากเหมาะสำหรับการเล่นน้ำของเด็กๆและมีทิวทัศน์ที่สวยงามมาก เหมาะสำหรับการถ่ายรูปไว้เป็นที่ระลึก.
น้ำตกอ้ายเขียวหรือน้ำตกในเขียวตั้งอยู่ในตำบลทอนหงส์ อำเภอพรหมคีรีห่างจากตัวเมืองนครศรีธรรมราชไปทางตะวันตก ไปตามถนนสาย นคร-นบพิตำ (ทางหลวงหมายเลข 4016) ประมาณ 25 กิโลเมตร อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอพรหมคีรีประมาณ4 กิโลเมตร เมื่อเราเดินทางไปทางตะวันตกไปตามถนนสายนคร-นบพิตำ เมื่อถึงจะมีป้ายบอกทางว่า "ทางเข้าน้ำตกอ้ายเขียว"อยู่ทางซ้ายมือ ตามทางก็จะมีป้ายบอกทางน้ำตกตลอดทาง เมื่อไปถึงก็จะมีด่านจะเก็บเงินเพื่อบำรุงรักษาน้ำตก
น้ำตกพรหมโลก
น้ำตกพรหมโลก ตั้งอยู่ในเขตตำบลพรหมโลก น้ำตกพรหมโลกจัดว่าเป็นน้ำตกขนาดใหญ่ที่มีลานหินกว้างและสวยงามแห่งหนึ่งในภาคใต้ มีต้นน้ำกำเนิดจากเทือกเขานครศรีธรรมราชไหลลงมาบนแผ่นหิน 3 หนาน (ชั้น) ไหลผ่านหมู่ไม้นานาพรรณริมเชิงเขา สร้างความชุ่มฉ่ำแก่ภูมิประเทศในแถบนั้นแล้วไหลไปเป็นคลองท่าแพและลงสู่อ่าวไทยที่ตำบลปากพูน การเดินทางใช้เส้นทางสายนครศรีธรรมราช-พรหมคีรี ถึงกิโลเมตรที่ 20 มีทางแยกซ้ายเข้าทางหลวง 4132 อีกประมาณ 5 กิโลเมตร ก็จะถึงตัวน้ำตก
การเดินทางใช้เส้นทางสายนครศรีธรรมราช-พรหมคีรี ถึงกิโลเมตรที่ 20 มีทางแยกซ้ายเข้าทางหลวง 4132 อีกประมาณ 5 กิโลเมตร ก็จะถึงตัวน้ำตก
อูโก ราฟาเอล โซโต
อูโก ราฟาเอล โซโต () นักมวยสากลชาวอาร์เจนตินา เกิดเมื่อ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2510 ที่เมืองกาตามาร์กา สถิติการชก 69 ครั้ง ชนะ 55 (น็อก 37) เสมอ 2 แพ้ 10
อากีเลส กุซมัน
อากีเลส กุซมัน () นักมวยสากลชาวเวเนซุเอลา เกิดเมื่อ 13 เมษายน พ.ศ. 2508 สถิติการชก 31 ครั้ง ชนะ 14 (น็อค 8) เสมอ 3 แพ้ 14
กุซแมนขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2528 เสมอกับ โฮเซ่ จี คัสตีโญ ที่ เวเนซุเอลา การชกในช่วงแรกของกุซแมนส่วนใหญ่จะแพ้กับเสมอ และเคยชกแพ้คะแนน เจซัส โรฮาสด้วย จนกระทั่งชกชนะน็อค เอดิสัน ทอร์เรส ยก 6 เมื่อ 27 กันยายน พ.ศ. 2534 ได้ครองแชมป์เวเนซุเอลารุ่นฟลายเวท ต่อจากนั้นก็ได้ครองแชมป์ WBA Fedelatin รุ่นฟลายเวท เมื่อ 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535 ชนะน็อค อีวาน โมราเลส ยก 10 และหลังจากนั้น กุซแมนก็มีโอกาสได้ขึ้นชิงแชมป์โลกครั้งแรก โดยเดินทางไปชิงแชมปืโลกรุ่นฟลายเวท WBA ที่เกาหลีใต้เมื่อ 26 กันยายน พ.ศ. 2535 ซึ่งกุซแมนเป็นฝ่ายชนะคะแนน คิม ยองกัง ได้แชมป์มาครอง แต่พอชกป้องกันตำแหน่งครั้งแรกก็แพ้คะแนน เดวิด กรีแมนไปเมื่อ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2535 เสียแชมป์ไป
กุซแมนขึ้นชกชนะอีก 2 ครั้ง ก็ได้ชิงแชมป์โลกรุ่นเดิมอีกครั้งเมื่อ 12 มิถุนายน พ.ศ.2537 แพ้คะแนน แสน ส.เพลินจิต ไม่ได้แชมป์ จากนั้น กุซแมนขึ้นชิงแชมป์ WBA Fedelatin รุ่นฟลายเวท เมื่อ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 ผลปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนนลีโอ กาเมซ ต่อใน ในเดือนพฤศจิกายน ปีเดียวกัน ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBA ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อค อลิมี กอยเตีย ยก 5 ต่อมา ใน พ.ศ. 2539 กุซแมนได้ชิงแชมป์ WBA Fedelatin รุ่นฟลายเวทอีกครั้งเมื่อ 7 ตุลาคม ซึ่งเป็นฝ่ายชนะคะแนน ลีโอ กาเมซ ได้แชมป์ไปครอง จากนั้น ได้ชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBA อีกครั้งเมื่อ 1 มีนาคม พ.ศ. 2540 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนน หยกไท ศิษย์ อ. ไป เมื่อกลับมาชกป้องกันแชมป์ WBA Fedelatin ก็เป็นฝ่ายแพ้น็อค กิลเบอร์โต กอนซาเลซ ยก 6 เมือ 27 กันยายน พ.ศ. 2540 เสียแชมป์ไป
หลังจากนั้น กุซแมนหยุดชกไปถึง 3 ปี กลับมาชกอีกครั้งเมื่อ 27 กันยายน พ.ศ. 2543 โดยเป็นการชิงแชมป์ WBA Fedelatin รุ่นแบนตัมเวท ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนน ราฟาเอล มาร์เกวซ กุซแมนขึ้นชกอีกเพียงสองครั้งเท่านั้น หลังจากที่ชกแพ้น็อค เอดิสัน ทอร์เรส ยก 4 เมื่อ 9 กันยายน พ.ศ. 2544 กุซแมนก็แขวนนวมไป
โฮซูเอ กามาโช
โฮซูเอ กามาโช ซานเตียโก () นักมวยสากลชาวปวยร์โตรีโก เกิดเมื่อ 31 มกราคม พ.ศ. 2512 ที่ เมืองไกวนาโบ สถิติการชก 25 ครั้ง ชนะ 16 (น็อค 6) แพ้ 9
โยคาจาร
นิกายโยคาจารตั้งขึ้นโดยเมตตรัยนาคซึ่งเกิดหลังนาคารชุนราว 100 ปี ชื่ออื่นๆของนิกายนี้คือ นิกายวิญญาณวาท หรือนิกายวิชญาณวาท สานุศิษย์ที่สืบต่อนิกายนี้คือ พระอสังคะ และพระวสุพันธุ พระทินนาคะ และพระธรรมปาละ เป็นต้น
คัมภีร์ที่สำคัญของนิกายนี้มี 5 คัมภีร์ คือ อวตังสกสูตร สันธินิรโมจนสูตร ลังกาวตารสูตร คันธวยูหสูตร และอภิธรรมสูตร นอกจากนี้ยังมีปกรณ์สำคัญเช่นโยคาจารภูมิศาสตร์ และคัมภีร์ปการณารวาจาศาสตร์
คัมภีร์ปการณารวาจาศาสตร์ (Prakaranaryavaca-sastra หรือ 顯揚聖敎論) แปลว่าการประกาศอันสอนคือปกรณ์แห่งพุทธศาสนา รจนาขึ้นโดยพระโพธิสัตว์อสังคะ เป็นตำราคำสอนสำคัญของนิกายโยคาจาร หรือนิกายธรรมลักษณ์ ขยายความคัมภีร์โยคาจารภูมิศาสตร์ อันเป็นตำราสำคัญของนิกายนี้ คัมภีร์ปการณารวาจาศาสตร์มีจำนวนทั้งสิ้น 20 ผูก แปลจากสันสกฤตเป็นภาษาจีนโดยพระเสวียนจั้ง หรือพระถังซำจั๋ง สมัยราชวงศ์ถัง
หนึ่งในคำสอนสำคัญของตำรานี้คือ การกล่าวว่า อาลัยวิญญาณเป็นภาวะเดียวกับตถาคตครรภ์ เมื่อเข้าใจอาลัยวิญญาณจะเข้าใจตถาคตครรภ์
อาลัยวิญญาณ หรือมูลวิญญาณ เป็นที่เก็บ พีชะ (เมล็ดพันธุ์แห่งการนำไปให้เกิด) อันเป็นมูลให้เกิดนามและรูป คือร่างกายและจิตใจสรรพชีวิตทั้งหลาย
นิกายนี้ถือว่าเฉพาะจิตเท่านั้นที่เป็นจริง ทุกอย่างคือจิตหรือมาจากจิต สิ่งอื่นนอกจากจิตไม่เป็นจริง เป็นแต่มายาของจิต มีอยู่ เป็นอยู่เพราะการคิดของจิต ทั้งสังขตธรรมและอสังขตธรรมเกิดมาจากจิต จิตเรียกอีกอย่างว่าอาลยวิญญาณ หรือธาตุรู้ ซึ่งเป็นบ่อเกิดและมูลฐานของทุกสรรพสิ่ง มีหน้าที่ 3 ประการคือ
วิญญาณนี้มีพีชะอาศัยอยู่ อาลยวิญญาณจะเก็บพีชะไว้ แล้วนำมาก่อและปรุงแต่งจนกลายเป็นวิบากของพีชะ พีชะจะเกิดดับอยู่ตลอดเวลาเป็นสันตติ นิกายนี้ถือว่ามีความจริงตามธรรมชาติอยู่ 3 อย่างคือ ปริกัลปิตลักษณะ ความจริงที่ไม่มีอยู่เลย เช่น หนวดเต่า เขากระต่าย ปรตันตสภาวะ คือความจริงแบบสมติสัจจะ และปริณิษปันนสภาวะคือความจริงแทหรือปรมุตถสัจจะ วิปัสสนาญาณเป็นวิธีเดียวที่จะเข้าถึงปรมัตถสัจจะได้ เหตุผลทางตรรกศาสตร์ไม่อาจเข้าถึงมหายานได้ นิกายนี้แบ่งบุคคลตามพีชะที่ฝังอยู่ในอาลยวิญญาณได้ 5 ระดับ เรียกว่าปัญจโคตร คือ
นิกายนี้ได้ติเตียนนิกายมาธยมิกหรือฝ่ายศูนยวาทินอย่างรุนแรงว่าเป็นมิจฉาทิฐิ เป็นอุจเฉทวาทะ และนัตถิกวาทะ ส่วนฝ่ายศูนยวาทินโจมตีนิกายนี้ว่าเป็นสัสสตทิฐิคือเห็นว่าเที่ยง
นิกายโยคาจารในจีนมีชื่อเรียกว่านิกายฝ่าเซียงหรือนิกายเว่ยซื่อ พระถังซัมจั๋งหรือสฉวนจั้ง เป็นผู้นำมาสู่ประเทศจีน ศิษย์คนสำคัญของท่านคือ ข่วยชิเป็นผู้สืบทอดต่อมา คัมภีร์สำคัญคือ มหายานสังคหะ
นิกายโยคาจารในญี่ปุ่นเรียกว่านิกายฮอสโส ท่านโคโซเป็นคนนำนิกายนี้จากจีนมาเผยแพร่ในญี่ปุ่นเมื่อ พ.ศ. 1192
กลุ่มภาษาอินโด-อารยัน
กลุ่มภาษาอินโด-อารยัน เป็นสาขาย่อยของกลุ่มภาษาอินโด-อิหร่าน ตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน จากรายงานใน พ.ศ. 2548 กลุ่มภาษาอินโด-อารยันมีความแตกต่างกันถึง 209 แบบ มีจำนวนผู้พูดเป็นภาษาแม่มาก ได้แก่ ภาษาฮินดูสถาน (ภาษาฮินดีและภาษาอูรดูรวม 540 ล้านคน) ภาษาเบงกาลี (ราว 200 ล้านคน) ภาษาปัญจาบ (ราว 100 ล้านคน) ภาษามราฐี (ราว 90 ล้านคน) ภาษาคุชราต (ราว 45 ล้านคน) ภาษาเนปาล (ราว 40 ล้านคน) ภาษาโอริยา (ราว 30 ล้านคน) ภาษาสินธี (ราว 20 ล้านคน) และ ภาษาอัสสัม (ราว 14 ล้านคน) รวมมีผู้พูดเป็นภาษาแม่มากกว่า 900 ล้านคน
หลักฐานเริ่มแรกของกลุ่มภาษานี้เริ่มจากภาษาพระเวทที่ใช้เขียนคัมภีร์พระเวทของศาสนาพราหมณ์ในสมัยโบราณ เมื่อราว 3,457 ปีก่อนพุทธศักราช ภาษาสันสกฤตได้ถูกปรับปรุงและจัดมาตรฐานโดยปาณินี เรียกว่าภาษาสันสกฤตคลาสสิก ในแบบเดียวกับภาษาปรากฤตหลากหลายสำเนียงได้ถูกพัฒนาขึ้นมาในยุคกลาง ภาษาปรากฤตได้เกิดความหลากหลายกลายเป็นสำเนียงต่างๆมากมาย ในอินเดียยุคกลางตั้งแต่ พุทธศตวรรษที่ 11 - 18 บางสำเนียงได้มีการใช้ในวรรณกรรม
การเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญต่อมาคือการรุกรานอินเดียของชาวมุสลิมในพุทธศตวรรษที่ 18-21 ในยุคจักรวรรดิโมกุล ภาษาเปอร์เซียเป็นภาษาที่มีอิทธิพลมาก ต่อมาจึงถูกแทนที่ด้วยภาษาอูรดู ซึ่งเป็นภาษาในกลุ่มอินโด-อารยัน ที่ใช้ศัพท์จากภาษาเปอร์เซีย แต่ใช้ไวยากรณ์แบบภาษาท้องถิ่น ภาษาหลักๆที่เข้ามาแทนที่ภาษาในยุคกลางได้แก่ ภาษาเบงกาลีและภาษาฮินดี ภาษาอื่นๆได้แก่ ภาษาคุชราต ภาษาโอริยา ภาษามราฐี และภาษาปัญจาบ
ในหมู่ผู้พูดภาษาฮินดี รูปแบบหลักคือภาษาพรัชที่เคยใช้พูดในปัจจุบัน และถูกแทนที่ด้วยภาษาขาริโพลีในพุทธศตวรรษที่ 24 คำศัพท์ที่ในภาษาพูดของภาษาฮินดีส่วนใหญ่มาจากภาษาเปอร์เซียและภาษาอาหรับ จนกระทั่งการแบ่งแยกอินเดียใน พ.ศ. 2490 ภาษาฮินดูสถาน (อูรดู) ถูกแทนที่ด้วยภาษาฮินดีมาตรฐานซึ่งเป็นภาษาราชการของอินเดีย ศัพท์บางส่วนที่มาจากภาษาเปอร์เซียและภาษาอาหรับถูกแทนที่ด้วยศัพท์จากภาษาสันสกฤตเพื่อทำให้เป็นอินเดียมากขึ้น
ความแตกต่างระหว่างภาษาในกลุ่มนี้ไม่ชัดเจน จึงไม่มีการแบ่งแยกที่เป็นมาตรฐาน โดยทั่วไปนิยมจัดแบ่งดังนี้
บลูสวาท
บลูสวาท (; ) เป็นภาพยนตร์โทคุซัทสึแนว เมทัลฮีโร ที่ 13 ออกอากาศวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2537 ถึงวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2538 ออกอากาศทั้งหมด 51 ตอน และมีภาพยนตร์ตอนพิเศษทางภาพยนตร์อีก 1 ตอน
ในประเทศไทยเคยจัดจำหน่ายรูปแบบวิดีโอเป็นของบริษัทวิดีโอสแควร์ ในชื่อ "หน่วยพิฆาตต่างดาว บลูสวาท"
ในโลกมนุษย์มีองค์กรอาญญากรรมจากอวกาศที่มีชื่อว่า "สเปซมาเฟีย" ทำให้พวกเอเลี่ยนได้อินเวดร่างมนุษย์เพื่อที่จะยึดครองโลกอย่างเงียบเชียบ แต่แล้วมนุษย์เริ่มรับรู้การมาเยือนที่ไม่เป็นมิตรของสเปซมาเฟีย จึงได้จัดตั้งองค์กรต่อต้านสเปซมาเฟียขึ้นมาอย่างลับๆ และมีฐานทัพที่สถาบันโจนัน ชื่อองค์กรที่ต่อต้านสเปซมาเฟีย นั้น มีชื่อว่า บลูสวาท ,บลูสวาทจัดตั้งขึ้นเพื่อปกป้องโลกและความสงบสุขของมวลมนุษย์ ในขณะที่บลูสวาทได้ทำการสืบค้นเรื่องราวและที่มาของสเปซมาเฟียอยู่นั้นวิกฤตของบลูสวาทเริ่มต้นขึ้นเมื่อสเปซมาเฟียได้อินเวดร่างมนุษย์และทำลายฐานทัพสถาบันโจนันอย่างย่อยยับจนเหลือเพียงผู้ที่รอดทั้งสามคือ "นารุมิ โช" (โช), "มิสุงิ ซาร่า" (ซาร่า) และ "ซี้ก" บลูสวาทที่เหลือทั้ง 3 คน จึงต้องต่อสู้กับสเปซมาเฟีย เพียงลำพังและเต็มไปด้วยความอยากลำบาก
ต่อมาได้ผู้ที่สนับสนุนบลูสวาท เพิ่มขึ้นอีก 2 คน คือ "อูซามิ เซจิ" นักเรียนอัจฉริยะด้านคอมพิวเตอร์ ผู้เป็นมันสมองของบลูสวาท และ "อาโซ สึมิเระ" หญิงสาวนิสัยร่าเริง สนุกสนาน ที่เข้าร่วมบลู รีเซิร์ทเพื่อที่สนับสนุนบลูสวาท
ภายหลัง บลูสวาท ได้พันธมิตรจากต่างดาว ผู้เป็นนักรบสีทองในตำนาน โกลด์แพล็ตตินัม มาเป็นกองหนุนเสริม และทั้งหมดจึงร่วมมือกันปกป้องโลกจากการรุกรานของสเปซมาเฟีย
สเปซมาเฟียเป็นอาญากรแห่งอวกาศที่ชั่วร้ายโดยมีความสามารถอินเวดร่างมนุษย์โดยสิงร่างมนุษย์เพื่อที่จะยึดครองโลกโดยไม่มีการปรากฏร่างแท้จริง
อักซิสตอริก
อักซิสตอริก (, "แกนกลางอันเก่าแก่") เป็นแนวเส้นตรงของอนุสาวรีย์ ตึก และทางสัญจรขนาดใหญ่จากกลางกรุงปารีสไปยังทิศตะวันตก ยังเป็นที่รู้จักในชื่อ "วัวทรียงฟาล" (, "ทางแห่งชัยชนะ") และ "วัวรัวยาล" (, "ทางหลวง")
อักซิสตอริกได้เริ่มขึ้นเมื่อมีการสร้างช็องเซลีเซ ซึ่งออกแบบในคริสต์ศตวรรษที่ 17 เพื่อที่จะสร้างทัศนียภาพออกไปทางทิศตะวันตกและขยายถนนไปยังสวนและพระราชวังตุยเลอรี ในปัจจุบันสวนตุยเลอรี (Jardins des Tuileries) ยังมีถนนทางเดินขนาดกว้าง แม้ว่าพระราชวังจะถูกเผาทำลายไปในเหตุการณ์เทศบาลปารีสในปี พ.ศ. 2414 ก็ตาม
รัฐศรีจนาศะ
แคว้นศรีจนาศะตามจารึกหลักที่ 118 พบที่บ่ออีกา ทางใต้ของเมืองโคราชเก่า จังหวัดนครราชสีมา ระบุศักราช 790 ตรงกับ พ.ศ. 1411 และจารึกหลักที่ 117 ซึ่งสันนิษฐานว่าถูกเคลื่อนย้ายมาจากที่อื่น สองหลักยืนยันถึงการมีอยู่จริงของอาณาจักรศรีจนาศะ เพราะมีรายชื่อกษัตริย์ผู้ปกครอง กล่าวถึงดินแดนนอกกัมพุชเทศ แสดงให้เห็นถึงความเป็นรัฐอิสระที่นับถือทั้งศาสนาพุทธและศาสนาฮินดูลัทธิไศวนิกาย อย่างน้อยก็ช่วงพุทธศตวรรษที่ 12-15 นักปราชญ์หลายท่านเชื่อว่าศรีจนาศะตั้งอยู่บริเวณลุ่มแม่น้ำมูลคือ เมืองเสมา-โคราช หรืออำเภอสูงเนินในปัจจุบัน
อะโครโพลิส
อะโครโพลิส (Acropolis) คือ ป้อมปราการที่อยู่บนเทือกเขาสูง มีรากศัพท์คือ Acro มาจาก Akros แปลว่าสูง และ Polis แปลว่าเมือง ซึ่งมีอยู่หลายจุดในประเทศกรีซ โดยทั่วไปจะมีวิหารสำหรับเทพผู้พิทักษ์เมือง อะโครโพลิสที่มีชื่อเสียงที่สุดคือ อะโครโพลิสแห่งเอเธนส์ ซึ่งมีวิหารสามแห่ง คือ วิหารพาร์เทนอน (Parthenon) วิหารอิเรกเทียม (Erechtheum) และมีโรงละครอีกสองแห่งคือ โรงละครเฮโรเดส อัตติกัส (Theatre of Atticus) และโรงละครไดอะไนซัส (Theatre of Dionysus)
The "แม่แบบ:โครงส่วน" template doesn't yet have a description, but there might be some information on the template's page.
เขาแอทอส
เขาแอทอส (; ; ; ) เป็นภูเขา คาบสมุทร และเขตปกครองตนเองในภูมิภาคมาซิโดเนีย ประเทศกรีซ และเป็นที่ตั้งของอารามในศาสนาคริสต์นิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ 20 แห่ง ภายใต้อำนาจของอัครบิดรแห่งคอนสแตนติโนเปิล ในปัจจุบัน ชาวกรีกโดยทั่วไปมักเรียกเขาแอทอสว่า "ภูเขาอันศักดิ์สิทธิ์" ()
เขาแอทอสมีพื้นที่ขนาด 10 กม.x 48 กม. เริ่มมีนักพรตเข้ามาอาศัยอยู่ตั้งแต่สมัยจักรวรรดิไบแซนไทน์ ปัจจุบันมีนักพรตกว่า 2,000 รูป และเป็นที่เก็บศิลปะโบราณมากมาย มีกฎเหล็กที่บัญญัติเมื่อปี ค.ศ. 1045 ซึ่งอนุญาตให้เฉพาะชายที่บรรลุนิติภาวะและมีใบอนุญาตเท่านั้นที่จะเดินทางไปได้ รวมถึงห้ามนำสัตว์เพศเมียทุกชนิดเขามาด้วย
เขาแอทอสจัดเป็นมรดกโลกทั้งทางธรรมชาติและทางวัฒนธรรมตั้งแต่ปี พ.ศ. 2531
พ.ศ. 2577
พุทธศักราช 2577 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 2034 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันอาทิตย์ตามปฏิทินเกรกอเรียน และเป็น
พ.ศ. 2579
พุทธศักราช 2579 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 2036 เป็นปีอธิกสุรทินที่วันแรกเป็นวันอังคารตามปฏิทินเกรกอเรียน และเป็น
พ.ศ. 2580
พุทธศักราช 2580 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 2037 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันพฤหัสบดีตามปฏิทินเกรกอเรียน และเป็น
พ.ศ. 2581
พุทธศักราช 2581 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 2038 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันศุกร์ตามปฏิทินเกรกอเรียน และเป็น
พ.ศ. 2582
พุทธศักราช 2582 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 2039 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันเสาร์ตามปฏิทินเกรกอเรียน และเป็น
พ.ศ. 2583
พุทธศักราช 2583 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 2040 เป็นปีอธิกสุรทินที่วันแรกเป็นวันอาทิตย์ตามปฏิทินเกรกอเรียน และเป็น
พ.ศ. 2584
พุทธศักราช 2584 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 2041 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันอังคารตามปฏิทินเกรกอเรียน
พ.ศ. 2585
พุทธศักราช 2585 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 2042 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันพุธตามปฏิทินเกรกอเรียน
พ.ศ. 2586
พุทธศักราช 2586 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 2043 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันเสาร์ตามปฏิทินเกรกอเรียน
พ.ศ. 2587
พุทธศักราช 2587 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 2044 เป็นปีอธิกสุรทินที่วันแรกเป็นวันศุกร์ตามปฏิทินเกรกอเรียน
พ.ศ. 2588
พุทธศักราช 2588 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 2045 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันอาทิตย์ตามปฏิทินเกรกอเรียน
พ.ศ. 2589
พุทธศักราช 2589 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 2046 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันจันทร์ตามปฏิทินเกรกอเรียน
พ.ศ. 2590
พุทธศักราช 2590 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 2047 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันอังคารตามปฏิทินเกรกอเรียน
พ.ศ. 2591
พุทธศักราช 2591 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 2048 เป็นปีอธิกสุรทินที่วันแรกเป็นวันพุธตามปฏิทินเกรกอเรียน
พ.ศ. 2592
พุทธศักราช 2592 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 2049 เป็นปีสุรทินที่วันแรกเป็นวันตามปฏิทินเกรกอเรียน
พ.ศ. 2593
พุทธศักราช 2593 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 2050 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันเสาร์ตามปฏิทินเกรกอเรียน
พ.ศ. 2594
พุทธศักราช 2594 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 2051 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันอาทิตย์ตามปฏิทินเกรกอเรียน
พ.ศ. 2595
พุทธศักราช 2595 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 2052 เป็นปีอธิกสุรทินที่วันแรกเป็นวันจันทร์ตามปฏิทินเกรกอเรียน
แคปซูลกาลเวลา
แคปซูลกาลเวลา () คือสิ่งที่เก็บรวบรวมสิ่งของหรือข้อมูลที่สำคัญในอดีตไว้ เพื่อให้คนในอนาคตได้ทราบถึงเหตุการณ์ในอดีต