hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
เออร์เนสต์ เฮมิงเวย์
เออร์เนสต์ มิลเลอร์ เฮมิงเวย์ (; พ.ศ. 2442-2504) นักประพันธ์นวนิยายและนักเขียนเรื่องสั้นชาวอเมริกันผู้ใช้ลีลาภาษาที่สั้นกระชับ เกิดที่ โอค ปาร์ก รัฐอิลลินอยส์ เริ่มทำงานเป็นผู้สื่อข่าวกับหนังสือพิมพ์ "เดอะแคนซัสซิตีสตาร์" เข้าเป็นทหารในสงครามโลกครั้งที่ 1 ประจำรถพยาบาลทหารจนได้รับบาดเจ็บเมื่อปี พ.ศ. 2461 ทำให้เฮมิงเวย์ได้รับเหรียญกล้าหาญ
งานสำคัญชิ้นแรกของเฮมิงเวย์ได้แก่งานรวบรวมเรื่องสั้นในชื่อ "ในสมัยของเรา" (In Our Time พ.ศ. 2468) งานที่ทำให้เฮมิงเวย์ประสบผลสำเร็จโดยแท้จริงได้แก่เรื่อง "แล้วดวงตะวันก็ฉายแสง" (The Sun Also Rises พ.ศ. 2469) ซึ่งได้แรงบันดาลใจจากประสบการณ์จากการเข้า "กลุ่มวัยที่ถูกทอดทิ้ง" (lost generation) ของบรรดาหนุ่มต่างด้าวที่ใช้ชีวิตผจญภัยในฝรั่งเศสและสเปน ความหลงใหลไฝ่ฝันในวีรกรรมของลูกผู้ชายเกี่ยวกับการทำสงคราม การล่าสัตว์ การตกปลาและการสู้วัวกระทิงทำให้งานต่าง ๆ ของเฮมิงเวย์รวมทั้ง "รักระหว่างรบ" (A Farewell to Arms พ.ศ. 2472) และ "ความตายในช่วงบ่าย" (Death in the Afternoon พ.ศ. 2475) "ศึกสเปน" (For Whom the Bell Tolls พ.ศ. 2483) และ "เฒ่าผจญทะเล" (The Old Man and the Sea เขียนจบเมื่อปี พ.ศ. 2495 และ ทำให้เขาได้รับรางวัลรางวัลพูลิตเซอร์ในปีต่อมา)
ในปี พ.ศ. 2497 เฮมิงเวย์ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ในฐานะผู้สื่อข่าวในสงครามโลกครั้งที่ 2 เฮมิงเวย์ได้เข้าร่วมในวันดีเดย์ (พ.ศ. 2487) ด้วย หลังจากสงครามกลางเมืองสเปนสิ้นสุดลง เฮมิงเวย์ได้อาศัยอยู่ในคิวบาและอาศัยอยู่ที่นั่นตลอดมาจนเกิดการปฏิวัติในปี พ.ศ. 2503 จึงได้ย้ายกลับสหรัฐ
เออร์เนสต์ เฮมิงเวย์ผ่านการแต่งงาน 4 ครั้ง และมักเป็นโรคเครียดและหดหู่ เนื่องจากความกลัวเรื่องสุขภาพและความเจ็บป่วย เพราะในครอบครัวเขามีบรรพบุรุษที่ป่วยด้วยโรคที่ถ่ายทอดทางพันธุกรรม หลังจากป่วยเรื้อรังและดื่มสุรามานาน เฮมิงเวย์ได้ฆ่าตัวตายด้วยปืนลูกซองแฝดสำหรับล่าสัตว์
ปราสาทพระเทพบิดร
ปราสาทพระเทพบิดร เป็นปราสาทเพียงองค์เดียวในวัดพระศรีรัตนศาสดาราม เป็นปราสาทจตุรมุข ยอดปรางค์มีนภศูล และมงกุฎอยู่บนยอด ประดับกระเบื้องเคลือบ องค์เดียวในประเทศไทย
ปราสาทพระเทพบิดร สร้างขึ้นในสมัยรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อปี พ.ศ. 2398 เดิมชื่อว่า พุทธปรางค์ปราสาท เมื่อแรกนั้นมีพระราชประสงค์จะอัญเชิญพระแก้วมรกตมาไว้ แต่เมื่อสร้างเสร็จเห็นว่าคับแคบไม่เหมาะแก่การพระราชพิธี จึงมิได้อัญเชิญพระแก้วมรกตมาประดิษฐานดังพระราชดำริ
ในปี พ.ศ. 2446ได้มีการซ่อมแซมแล้วให้เปลี่ยนนามเป็น ปราสาทพระเทพบิดร พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้อัญเชิญพระบรมรูปพระบูรพกษัตริย์ แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ทั้ง 5 องค์มาไว้ ทั้งมีพระบรมราชโองการให้มีการถวายบังคมพระบรมรูป เป็นประจำทุกปีในวันที่ 6 เมษายน ซึ่งทรงกำหนดให้เป็นวันจักรี ตั้งแต่ พ.ศ. 2461 เป็นต้นมา จากนั้นในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ยังทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้มีการถวายบังคมพระบรมรูป เป็นประจำทุกปีในวันที่ 5 พฤษภาคม ซึ่งตรงกับวันฉัตรมงคล วันที่ 13-15 เมษายน เนื่องในวันสงกรานต์ หรือทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้มีการถวายบังคมในโอกาสวันสำคัญต่างๆ ในบางปี หรือทุกปี เช่น วันปิยมหาราช วันที่ 23 ตุลาคม ตั้งแต่ พ.ศ. 2554 ปัจจุบันได้มีการประดิษฐานพระบรมรูปเพิ่มตามการเปลี่ยนรัชสมัย จนถึงรัชกาลที่ 8 แล้ว
บนฐานไพทีด้านหน้า และรอบๆ ปราสาทพระเทพบิดรจะมีรูปหล่อโลหะเป็นรูปสัตว์หิมพานต์ ซึ่งหล่อในสมัยรัชกาลที่ 5 สร้างเป็นคู่ ตัวผู้ตัวเมีย รวม 7 คู่ ดังนี้
สดุดีมหาราชา
ปัจจุบันเพลงนี้มีการขับร้องเพื่อถวายพระพรพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ เนื่องในวโรกาสวันเฉลิมพระชนมพรรษาของทั้งสองพระองค์อยู่เสมอ โดยถือเป็นธรรมเนียมทั่วไปว่าเพลงนี้ต้องขับร้องหลังการร้องเพลงสรรเสริญพระบารมี และมีการจุดเทียนชัยถวายพระพร
รัฐบาลได้จัดเพลงนี้ให้เป็น 1 ใน 6 เพลงสำคัญของแผ่นดิน ตามมติคณะรัฐมนตรีลงวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2546
สมุทัย
สมุทัย หรือ ทุกขสมุทัย หรือ ทุกขสมุทัยอริยสัจ เป็นหลักธรรมข้อหนึ่งในหมวดอริยสัจ หรือ อริยสัจ ๔ หมายถึง เหตุปัจจัยที่ทำในเกิดทุกข์ ซึ่งเกิดจากตัณหา
เทศบาล
เทศบาล เป็นรูปแบบการปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบหนึ่งที่ใช้ในประเทศไทยปัจจุบัน การปกครองรูปแบบเทศบาลเป็นการกระจายอำนาจให้แก่ท้องถิ่นดำเนินการปกครองตนเองตามระบอบประชาธิปไตย เกิดขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยเริ่มจากการจัดตั้งสุขาภิบาลกรุงเทพฯ ร.ศ.116 (พ.ศ. 2440) โดยมีพระราชกำหนดสุขาภิบาลกรุงเทพฯ ร.ศ. 116 ในส่วนภูมิภาค มีการตราพระราชบัญญัติจัดการสุขาภิบาลท่าฉลอม ร.ศ. 124 (พ.ศ. 2448) ขึ้นมีวิวัฒนาการเรื่อยมา จนถึงปี พ.ศ. 2475 ได้มีการเปลี่ยนแปลงการปกครอง ได้มีการกระจายอำนาจการปกครองที่สมบูรณ์แบบยิ่งขึ้น
โดยมีการจัดตั้งเทศบาลขึ้นในปี พ.ศ. 2476 โดยมีการตราพระราชบัญญัติจัดระเบียบเทศบาล พ.ศ. 2476 มีการยกฐานะสุขาภิบาลขึ้นเป็นเทศบาลหลายแห่ง ต่อมาได้มีการแก้ไขเปลี่ยนแปลงยกเลิกกฎหมายเกี่ยวกับเทศบาลหลายครั้ง จนในที่สุดได้มีการตราพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. 2496 ยกเลิกพระราชบัญญัติเดิม ทั้งหมดขณะนี้ยังมีผลบังคับใช้ซึ่งมีการแก้ไขครั้งสุดท้าย โดยพระราชบัญญัติเทศบาล (ฉบับที่ 12) พ.ศ. 2543 ในปัจจุบันเทศบาลทั่วประเทศมีจำนวนประมาณสองพันแห่ง
4 กรกฎาคม พ.ศ. 2532 กระทรวงมหาดไทยได้มีการประกาศ กำหนดให้ 24 เมษายน เป็นวันเทศบาล
การปกครองท้องถิ่นได้เริ่มต้นมาเป็นเวลานานพอสมควรแล้ว แต่การปกครองท้องถิ่นไม่ว่าจะเป็นรูปใดก็ยังไม่เข้มแข็งพอแต่พอจะเป็นหลักได้บ้างก็คือการปกครองท้องถิ่นรูปแบบของกรุงเทพมหานครและเทศบาลเท่านั้น ซึ่งรัฐบาลหลายรัฐบาลได้พยายามที่จะพัฒนารูปแบบให้เหมาะสมกับประเทศไทยอยู่หลายครั้ง โดยมีการทดลองรูปแบบเมืองพัทยาแต่ก็ไม่ได้ผลเท่าที่ควร จึงกลับมาดำเนินการในรูปแบบเทศบาล โดยให้เมืองพัทยาบริหารตามรูปแบบของเทศบาลนคร ในปัจจุบันนี้กฎหมายรัฐธรรมนูญได้บัญญัติให้สามารถรวมการปกครองท้องถิ่นในจังหวัดให้เป็นท้องถิ่นขนาดใหญ่ทั้งจังหวัดได้ดังนี้
"มาตรา 78 รัฐต้องกระจายอำนาจให้ท้องถิ่นพึ่งตนเองและตัดสินใจในกิจการท้องถิ่นได้เอง พัฒนาเศรษฐกิจท้องถิ่นและระบบสาธารณูปโภคและสาธารณูปการ ตลอดทั้งโครงสร้างพื้นฐานสารสนเทศในท้องถิ่นให้ทั่วถึงและเท่าเทียมกันทั่วประเทศ รวมทั้งพัฒนาจังหวัดที่มีความพร้อมให้ เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นขนาดใหญ่โดยคำนึงถึงเจตนารมณ์ของประชาชนในจังหวัดนั้น"
พระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะของสุขาภิบาลเป็นเทศบาล พ.ศ. 2542 ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเมื่อ 24 กุมภาพันธ์ 2542 มีผลบังคับเมื่อพ้น 90 วันนับแต่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ทำให้สุขาภิบาลทั่วประเทศเปลี่ยนแปลงฐานะเป็นเทศบาลไปพร้อมกัน
เทศบาลในประเทศไทยแบ่งออกเป็น 3 ประเภทตามจำนวนประชากรและรายได้ของเทศบาลนั้น ๆ ในพระราชบัญญัติเทศบาล พุทธศักราช 2496 มาตรา 9, 10, 11 ได้กำหนดขนาดเทศบาลดังนี้
ทั้งนี้ สภาเทศบาลประกอบไปด้วยประธานสภาเทศบาลหนึ่งคนและรองประธานสภาเทศบาลสองคน
เทศบาลแต่ละแห่งมีนายกเทศมนตรีทำหน้าที่เป็นผู้บริหารงานในท้องที่เทศบาลนั้นทั้งหมด ปัจจุบันเทศบาลทุกประเภทมีฝ่ายบริหารที่มาจากการเลือกตั้งผู้บริหารท้องถิ่นโดยตรง
อำเภอเถิน
เถิน () เป็นหนึ่งใน 13 อำเภอของจังหวัดลำปาง เป็นอำเภอที่มีพื้นที่มากเป็นอันดับที่ 2 ของจังหวัดรองจากอำเภองาว
อำเภอเถินตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด ห่างจากตัวเมืองลำปาง 90 กิโลเมตร ตามถนนพหลโยธินสายลำปาง-ตาก มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
อำเภอเถินมีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดสุโขทัยและจังหวัดตาก มีประวัติศาสตร์อันยาวนานตั้งแต่เป็นเมืองหน้าด่านของอาณาจักรล้านนาก่อนจะถึงเมืองลำปาง และเป็นเส้นทางผ่านของกองทัพกรุงศรีอยุธยา บางคราวก็ตกอยู่ในอำนาจของอาณาจักรล้านนา บางคราวก็ขึ้นกับพม่า เวลามีศึกสงครามระหว่างกรุงศรีอยุธยากับพม่า เมืองเถินจึงเป็นเส้นทางผ่านในการเดินทัพ เนื่องจากเมืองเถินนั้นเป็นแค่เมืองเล็กไม่มีกำลังที่จะต้านทัพที่ขอผ่านได้ จึงต้องยอมให้ทั้งกองทัพอยุธยาและพม่าเดินผ่าน ชาวเมืองเถินได้รับความเดือดร้อนจากศึกสงคราม ด้วยกองทัพที่เดินผ่านต่างสร้างความเดือดร้อนแก่ชาวเมือง ดังนั้นชาวเมืองเถินจึงได้ทิ้งเมืองหนีเข้าไปจนหมดสิ้น ทิ้งเมืองให้กลายเป็นเมืองร้างในช่วงเวลาระยะหนึ่ง
ปี พ.ศ. 2310 เจ้านายเชื้อเจ้าเจ็ดตน มีพระเจ้ากาวิละเป็นปฐม ได้รวบกำลังเข้าสามิภักดิ์กับสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช โดยหยุดเดินทัพเพื่อระดมพลกำลังที่เมืองเถิน แล้วค่อยตีทยอยตีเมืองขึ้นที่พม่าปกครอง ตั้งแต่ลำปาง ลำพูน จนกระทั่งนครเชียงใหม่ ในที่สุดพระองค์ก็ได้ตีทัพพม่าจนถอยพ่ายออกไปจากแผ่นดินล้านนาได้สำเร็จ เมืองเถินจึงมิได้เป็นทางผ่านของกองทัพอีก
ต่อมาเมื่อถึงแผ่นดินกรุงรัตนโกสินทร์ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชได้ทรงสถาปนาพระเจ้ากาวิละขึ้นเป็นพระเจ้าเชียงใหม่พระองค์ที่ 1 และได้ทยอยผู้คนที่หนีภัยสงครามรวมทั้งข้าต่างเมืองที่ได้เทครัวจากการทำศึกสงครามมาอยู่ในเมืองเถิน มีผู้คนมาอยู่อาศัยเพิ่มมากขึ้น จนกลายเป็นเมืองที่มีความเจริญรุ่งเรืองเมืองหนึ่งของล้านนาและเมืองลำปางตราบเช่นทุกวันนี้
อำเภอเถินแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 8 ตำบล 95 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอเถินประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่สถานตั้งอยู่ที่ ถ.พหลโยธิน ต.แม่ถอด อ.เถิน จ.ลำปาง
ตั้งอยู่ที่ ถ.เถิน-สวรรคโลก บ้านท่าเกวียน ต.เวียงมอก อ.เถิน จ.ลำปาง
บริษัทผู้เดินรถ ได้แก่ บขส. สมบัติทัวร์ สยามเฟิร์สทัวร์ พรพิริยะทัวร์ นิววิริยะทัวร์ เชิดชัยทัวร์ รุ่งประเสริฐทัวร์ อินทราทัวร์ นครชัยแอร์ เอื้องหลวงทัวร์ บุษราคัมทัวร์
โลกไซเบอร์
โลก/สังคมที่มีการใช้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์หรือทันสมัยกันทั่วโลก
ไซเบอร์สเปซ
ไซเบอร์สเปซ () หรือ ปริภูมิไซเบอร์ เป็นภาวะนามธรรมเชิงอุปลักษณ์ ใช้ในด้านปรัชญา หรือ คอมพิวเตอร์ เป็นความจริงเสมือนซึ่งแทนโลกในทฤษฎีทางปรัชญาของ คารล์ ปอปเปอร์ (Karl Popper) ซึ่งรวมทั้งสิ่งต่างๆ ในคอมพิวเตอร์จนถึงระบบเครือข่าย
ความหมายมีหลากหลายรูปแบบ เช่น หมายถึงปริภูมิของวัตถุและเอกลักษณ์หรือความเป็นตัวตนของมันในโลกอินเทอร์เน็ต หรือพื้นที่ ช่องว่างในโลกของเกม รวมถึงสภาวะแวดล้อมสามมิติที่ผู้ใช้เหมือนจมลึกเข้าไปข้างใน ประกอบด้วยสิ่งสังเคราะห์ต่างๆ หรือบางครั้งก็หมายถึงแหล่งที่อยู่ที่สร้างขึ้น แต่งเติมขึ้นเอง ไม่มีอยู่จริง เป็นต้น โดยอาจมีตัวตนของผู้ใช้งาน โดยในการพัฒนาตัวตนของ ไซเบอร์สเปซ นั้นมีความสามารถในการยืนยันตัวตน สามารถตรวจสอบและนำพาไปยังผู้ใช้จริงในโลกจริง ที่มิใช่ ไซเบอร์สเปซ
ในทางสังคมมีการนำไซเบอร์สเปซ มาใช้ในชีวิตประจำวันเรียกว่ากลุ่มคน หรือสมาคมหนึ่งที่มีการเชื่อมต่อทางระบบอินเทอร์เน็ตผ่านทางไซเบอร์สเปซ รูปแบบใดก็ตาม ที่สามารถพบเจอได้ในชีวิตประจำวัน และกำลังเป็นที่นิยมเช่น facebook Twitter หรือ สมาคมกลุ่มคนที่มีความชอบ ความต้องการในทางเดียวกัน เช่น กลุ่มผู้นิยมดนตรี เพลง ละคร ตัวนักแสดง หรือสิ่งใดสิ่งหนึ่งที่มีการเผยแพร่ในทางสาธารณะและมีผู้คนนิยม เป็นจำนวนหนึ่งก็จะมีการก่อตัวขึ้นในโลกไซเบอร์สเปซ
บริตป็อป
บริตป็อป () เป็นแนวเพลงย่อยของป็อปร็อกและออลเทอร์นาทิฟร็อกที่เกิดขึ้นในสหราชอาณาจักร ซึ่งเป็นการเคลื่อนไหวทางวัฒนธรรมครั้งใหญ่ครั้งหนึ่งของอังกฤษช่วงกลางยุค 1990 ในเพลงจะเน้นความเป็นอังกฤษ ท่าทางและสว่างไสวแบบเพลงป็อป ที่ต้องการแสดงปฏิกิริยาต่อเพลงแนวกรันจ์จากอเมริกาและชูเกซซิงจากอังกฤษ วงบริตป็อปที่ประสบความสำเร็จและรู้จักกันมากที่สุดคือ โอเอซิส, เบลอ, พัลป์, และ สเวด ถึงแม้ว่าบริตป็อปจะถูกมองว่าเป็นเครื่องมือสื่อสารการตลาดมากกว่าทางวัฒนธรรมในการอ้างถึงแนวดนตรี แต่มีวงบริตป็อปได้อิทธิพลจากดนตรีอื่นเช่นองค์ประกอบจากเพลงป็อปอังกฤษในยุค 1960 แกลมร็อกและพังก์ร็อกในยุค 1970 และอินดี้ป็อปในยุค 1980 แม้กระทั่งทัศนคติและเครื่องแต่งกายที่ได้อิทธิพลจากมอร์ริสซีย์นักร้องนำวงเดอะสมิธส์ที่ได้ทำให้นึกถึงบริเตน บริตป็อปมุ่งเน้นวงดนตรีจากพวกเพลงใต้ดินในช่วงต้นยุค 1990 ที่เกี่ยวข้องกับคูลบริทานเนียซึ่งต่อจากแฟชันแบบสวิงกิงซิกซ์ตีส์และความเสื่อมคลายของดนตรีแบบกีตาร์ป็อปของอังกฤษ
การตื่นตัวในการบุกอังกฤษโดยวงกรันจ์จากอเมริกา วงดนตรีอังกฤษที่เกิดขึ้นมาใหม่ เช่น สเวดและเบลอ ได้เริ่มทำการเคลื่อนไหวทันที มักกล่าวถึงดนตรีแบบกีต้าร์ของอังกฤษในอดีตและการเขียนเพลงเกี่ยวกับเรื่องที่สำคัญของอังกฤษ วงดนตรีอื่นซึ่งต่อมาก็ได้แก่ โอเอซิส, เดอะเวิร์ฟ, พัลป์, พลาซีโบ, ซูเปอร์กราส, แคสต์, สเปซ, สลีปเปอร์ และ อีลาสติกา
บริตป็อปนำวงออลเทอร์นาทิฟร็อกของอังกฤษเข้าสู่กระแสะหลัก ก่อให้เกิดแกนนำการเคลื่อนไหวทางวัฒนธรรมในอังกฤษ เรียกว่า คูลบริทานเนีย (Cool Britannia)
การแข่งขันชิงความเป็นใหญ่ในทำเนียบเพลงชาร์จเพลงกับวงบริตป็อประหว่างเบลอและโอเอซิส ได้ให้ขนานนามว่า "The Battle of Britpop" ซึ่งสื่อมวลชนของอังกฤษได้ให้ความสนใจในปี 1995 อย่างไรก็ตามในปี 1997 การเคลื่อนไหวของบริตป็อปได้เริ่มโรยรา หลายวงก็เริ่มถึงจุดสะดุดและเริ่มแยกวง สไปซ์เกิลส์ได้เข้าเป็นที่นิยมแทนบริตป็อป แม้ว่าบางวงได้ประสบความสำเร็จในต่างประเทศโดยเฉพาะอย่างยิ่งสหรัฐอเมริกา ซึ่งทำให้การเคลื่อนไหวของบริตป็อปมาถึงจุดสิ้นสุด
โทชิยาสึ ลอเรนส์ คูนิอิ
โทชิยาสึ ลอเรนส์ คูนิอิ () เป็นบิดาแห่งวงการคอมพิวเตอร์กราฟิกส์หรือเรขภาพคอมพิวเตอร์แห่งเอเชีย ผู้นำเสนอแนวคิดโลกไซเบอร์ขึ้นในปี ค.ศ. 1968 สำเร็จการศึกษาปี ค.ศ. 1967 และเป็นศาสตราจารย์อยู่ที่มหาวิทยาลัยโตเกียว ระหว่างปี ค.ศ. 1978-1993 เคยได้รับรางวัลด้านการศึกษาเทย์เลอร์ แอล บูธ ในปี ค.ศ. 1998 (Taylor L. Booth Education Award) ของสมาคมคอมพิวเตอร์ไอทริปเปิลอี () ซึ่งเป็นรางวัลสูงสุดทางด้านการศึกษาของสมาคมฯ ที่มอบให้เฉพาะบุคคลสำหรับ "การเป็นผู้ริเริ่มและสนับสนุนการศึกษาวิทยาการคอมพิวเตอร์และสารสนเทศ และการผนวกรวมการเรียนรู้ด้วยคอมพิวเตอร์สำหรับการศึกษาแขนงอื่น ๆ" อีกทั้งได้รับเลือกเป็นวุฒิบัณฑิตทางด้านคอมพิวเตอร์วิทัศน์ (Visual Computer) และการคำนวณวิทัศน์ (Visual Computation) ของสมาคมไอทริปเปิลอี และยังได้รับรางวัล "ผู้มีส่วนร่วมในระดับนานาชาติในการบุกเบิกและก่อตั้งศาสตร์การคำนวณด้านคอมพิวเตอร์วิทัศน์"จากประเทศญี่ปุ่น
นอกจากนี้ศาสตราจารย์ คูนิอิ ยังเป็นผู้ริเริ่มโครงการด้าน แรสเตอร์กราฟิกส์ (Raster Graphics) เป็นคนแรก และได้รับเลือกเป็นหนึ่งในกลุ่มนักวิจัยกลุ่มแรกของโลกที่ได้นำเสนอบทความเปิดการประชุมเรื่อง "อินแฟดส์ : ระบบออกแบบแฟชั่นเชิงโต้ตอบ" ในการประชุมวิชาการซิกกราฟ (SIGGRAPH) ครั้งแรกของโลกในปี ค.ศ. 1975
ปัจจุบันศาสตราจารย์ คูนิอิ ดำรงตำแหน่งเป็นศาสตราจารย์ทางด้านคอมพิวเตอร์ผู้ยิ่งใหญ่ของประเทศญี่ปุ่น โดยเป็นผู้ดูแลโครงการสำคัญอย่าง โครงการการบูรณาการและปฏิบัติการข้ามระบบสารสนเทศ โครงการคลังชุดคำสั่งเปิดเผยในระดับนานาชาติ และยังนำเสนองานวิจัยแนวคิดการจำลองแบบเชิงแนวคิดโลกไซเบอร์อย่างต่อเนื่อง
รางวัลด้านการศึกษาเทย์เลอร์ แอล บูธ
รางวัลด้านการศึกษาเทย์เลอร์ แอล บูธ (Taylor L. Booth Education Award) เป็นรางวัลสูงสุดทางด้านการศึกษาของสมาคมคอมพิวเตอร์ไอทริปเปิลอี (IEEE) ที่มอบให้กับผู้ที่มีผลงานโดดเด่นในวงการศึกษาด้านวิทยาการคอมพิวเตอร์และวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ โดยผู้ได้รับรางวัลต้องมีคุณสมบัติตามเกณฑ์ต่อไปนี้อย่างน้อยสองข้อในสาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์และวิศวกรรมคอมพิวเตอร์
รัฐบาลเงา
รัฐบาลเงา () หรือ คณะรัฐมนตรีเงา () คือกลุ่มนักการเมืองอาวุโสที่เป็นกระบอกเสียงของฝ่ายค้าน ซึ่งในระบบการเมืองอังกฤษที่เรียกว่า "ระบบเวสต์มินสเตอร์" ซึ่งอยู่ภายใต้การนำของผู้นำฝ่ายค้าน ที่ได้รวมตัวกันตั้งตนเป็น "รัฐมนตรีเงา" ประกบรัฐมนตรีตัวจริงของรัฐบาล และเมื่อฝ่ายพรรคฝ่ายค้านมีโอกาสได้เป็นรัฐบาล รัฐมนตรีเงามักได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรี ทำหน้าที่ความรับผิดชอบของรัฐมนตรีเงา คือการทำหน้าที่วิพากษ์วิจารณ์การทำงานของรัฐบาลและรัฐมนตรีจริง การออกหรือการแก้ไขกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการบริหารงาน ตลอดจนให้ข้อเสนอแนะเกี่ยวกับแนวนโยบายทางเลือกต่าง ๆ ต่อสาธารณะ
ในอังกฤษและแคนาดา พรรคฝ่ายค้านหลัก โดยเฉพาะคณะรัฐมนตรีเงา จะเรียกว่าเป็น "ฝ่ายค้านผู้จงรักภักดีในสมเด็จพระราชินี" (Her Majesty's Loyal Opposition) เหตุที่ใช้คำว่า "ผู้จงรักภักดี" นั้นเนื่องจากถึงแม้บทบาทของฝ่ายค้านคือการติติงคัดค้าน "รัฐบาลในสมเด็จพระราชินี" (Her Majesty's Government) แต่ฝ่ายค้านไม่ปฏิเสธสิทธิ์ของสมเด็จพระราชินีในราชบัลลังก์ ดังนั้นฝ่ายค้านจึงไม่ปฏิเสธความชอบธรรมของรัฐบาลในสมเด็จพระราชินี อย่างไรก็ตาม ในบางประเทศที่ใช้ระบบเวสต์มินสเตอร์ เช่น ออสเตรเลีย และนิวซีแลนด์ จะเรียกฝ่ายค้านเพียงว่า "ฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎร" โดยละเว้นการกล่าวถึงสมเด็จพระราชินี พรรคการเมืองในระบอบรัฐสภาบางพรรค เช่น พรรคแรงงานของอังกฤษ และพรรคแรงงานออสเตรเลียจะมีการออกเสียงเลือกรัฐมนตรีเงาโดยการหย่อนบัตรคะแนนเลือกผู้สมควรเป็นรัฐมนตรีเงา จากนั้นหัวหน้าพรรคฝ่ายค้านจะเป็นผู้กำหนดขอบเขตการปฏิบัติหน้าที่ของรัฐมนตรีเงาที่ได้รับเลือก แต่สำหรับพรรคการเมืองในระบอบรัฐสภาในประเทศอื่นนอกเหนือจากนี้ให้อำนาจสิทธิ์ขาดแก่หัวหน้าพรรคฝ่ายค้านเป็นผู้เจาะจงเลือกแต่ผู้เดียวก็มี
ประเทศที่มีระบบรัฐบาลเงามีทั้งประเทศในเครือจักรภพที่ใช้การเมืองระบบเวสต์มินสเตอร์ เช่น ประเทศแคนาดา ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ อินเดีย จาเมกา มาเลเซีย สิงคโปร์ และมอลตา ประเทศที่ใช้ระบอบกึ่งประธานาธิบดี เช่น ฝรั่งเศส ประเทศที่เปลี่ยนมาใช้การปกครองแบบรัฐสภา เช่น ญี่ปุ่น รวมทั้งประเทศประชาธิปไตยเกิดใหม่ เช่น โปแลนด์ ยูเครน คอซอวอ เป็นต้น
สำหรับประเทศไทย เริ่มมีการจัดตั้งคณะรัฐมนตรีเงาเป็นครั้งแรกในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 เมื่อ นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ผู้นำฝ่ายค้าน พรรคประชาธิปัตย์ ได้ประกาศจัดตั้งคณะรัฐมนตรีเงา เพื่อติดตามการทำงานของรัฐบาลผสมที่มีพรรคพลังประชาชนเป็นแกนนำ และมีนายสมัคร สุนทรเวชเป็นนายกรัฐมนตรี
บัวขาว (แก้ความกำกวม)
บัวขาว อาจหมายถึง ชื่อต่อไปนี้
สถาบันเกอเธ่
สถาบันเกอเธ่ () เป็นองค์กรทางด้านวัฒนธรรมที่ไม่แสวงหาผลกำไรของเยอรมนีที่มีสำนักงานอยู่ทั่วโลก มีจุดมุ่งหมายเพื่อส่งเสริมการเรียนการสอนภาษาเยอรมัน สนับสนุนกิจกรรมทางด้านวัฒนธรรม และยังเผยแพร่ความรู้เกี่ยวกับประเทศเยอรมนีทั้งทางด้วยวัฒนธรรม สังคม และการเมือง
ค.ศ. 1951 สถาบันเกอเธ่ก่อตั้งขึ้นโดยรับช่วงต่อมาจาก Deutsche Akademie ซึ่งเป็นองค์กรลักษณะเดียวกันที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1925
ค.ศ. 1953 เปิดสอนชั้นเรียนภาษาเยอรมันเป็นครั้งแรกที่เมือง Bad Reichenhall และต่อ มาก็เปิดศูนย์การเรียนรู้แห่งใหม่ที่เมือง Murnau และ Kochel โดยตั้งใจเลือกเมืองเล็ก ๆ ที่สวยงามและแสดงให้เห็นถึงเยอรมนีช่วงหลังสงครามได้เป็นอย่างดี ชั้นเรียนภาษาเยอรมันของสถาบันใช้ตำราเรียนชื่อ Schulz-Griesbach ซึ่งกลายเป็นตำราเรียนภาษาเยอรมันระดับตำนานไปแล้ว
ค.ศ. 1953 - 1955 The first foreign lectorships of what was the German Academy are taken on by the Goethe-Institut. Responsibilities include German tuition, teacher training and providing a program of cultural events to accompany courses.
ค.ศ. 1959 - 1960 On the initiative of the head of the arts sector of the Foreign Office, Dieter Sattler, the Goethe-Institut gradually takes over all of the German cultural institutes abroad. This development of a broad international institute network signals an intensification of Germany's foreign cultural policy.
ค.ศ. 1968 Influenced by the student revolts of the late 1960s the Goethe-Institut readjusts its program of cultural events to include socio-political topics and avant-garde art.
ค.ศ. 1970 Acting on behalf of the Foreign Office Ralf Dahrendorf develops his "guiding principles for foreign cultural policy". Cultural work involving dialog and partnership is declared the third pillar of German foreign policy. During the Willy Brandt era the concept of "extended culture" forms the basis of activities at the Goethe-Institut.
ค.ศ. 1976 The Foreign Office and the Goethe-Institut sign a general agreement governing the status of the Goethe-Institut, henceforth an independent cultural organization.
ค.ศ. 1980 A new concept regarding the location of institutes within Germany is drawn up. Places of instruction in small towns, mostly in Bavaria, are replaced by institutes in cities and university towns.
ค.ศ. 1989/1990 The fall of the Berlin Wall also marks a turning point for the Goethe-Institut. Its activities in the 1990s are thus strongly centred on Eastern Europe. Numerous new institutes are set up as a result.
ค.ศ. 2001 The Goethe-Institut merges with Inter Nationes.
ค.ศ. 2004 The Goethe-Institut establishes the first Western information centre in Pyongyang, North Korea (closed in 2009).[1]
The Goethe-Institut Inter Nationes reverts to its original and official name, Goethe-Institut (GI).
ค.ศ. 2005 The Goethe-Institut is honored with the Prince-of-Asturias Prize of Spain
ค.ศ. 2007 For the first time in more than ten years the German parliament decides to increase the funds of the Goethe-Institut.
It is named after German polymath Johann Wolfgang von Goethe.
สถาบันเกอเธ่ ประเทศไทยมีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า "สถาบันวัฒนธรรมไทย-เยอรมัน" ตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2505 มีสำนักงานอยู่ที่ บ้านพระอาทิตย์ เขตพระนคร ปัจจุบันย้ายมาอยู่ที่ ซอยอรรถการประสิทธิ์ ถนนสาธรใต้ เขตสาทร ตั้งแต่ พ.ศ. 2533
สำเนียงอิงแลนด์
ภาษาอังกฤษสำเนียงอิงแลนด์ () หรือ ภาษาอังกฤษถิ่นอิงแลนด์ เป็นคำที่ใช้เรียก ภาษาถิ่นย่อย หรือสำเนียงย่อย ของภาษาอังกฤษ ที่พูดกันในอิงแลนด์ สำหรับในประเทศที่พูดภาษาอังกฤษนอกจากสหราชอาณาจักรนั้น มักจะใช้คำว่า ภาษาอังกฤษสำเนียงบริเตน (British English) เพื่อหมายถึงภาษาถิ่นย่อยนี้ของภาษาอังกฤษ แต่มีข้อเสนอจาก Peter Trudgill ในหนังสือ "Language in the British Isles" ให้ใช้คำว่า "ภาษาอังกฤษสำเนียงอิงแลนด์" นี้ และในปัจจุบันคำนี้เริ่มมีการรับรู้และใช้ทั่วไปในงานวิชาการจำนวนมาก พอๆ กับ การใช้คำว่า "Anglo-English" และ "English in England" (ซึ่งล้วนหมายถึงภาษาถิ่นเดียวกันนี้ทั้งสิ้น)
ในการใช้เช่นนี้ คำว่า "ภาษาอังกฤษสำเนียงอิงแลนด์" จึงมีความหมายที่กว้างกว่า และใช้เพื่อบรรยายคุณลักษณะที่มีร่วมกันในภาษาถิ่นภาษาอังกฤษสำเนียงอิงแลนด์, อังกฤษเวลช์ (Welsh English) , อังกฤษไฮเบอร์โน (Hiberno-English) และอังกฤษสกอตแลนด์ (Scottish English) ด้วย
ภาษาอังกฤษแบบบริติช
ภาษาอังกฤษแบบบริติช () เป็นคำที่ใช้แยกแยะรูปแบบของภาษาอังกฤษที่ใช้ในหมู่เกาะบริเตน (British Isles) และที่ใช้ในภูมิภาคอื่น ๆ
คำว่า "ภาษาอังกฤษแบบบริติช" นี้ ยังหมายรวมถึงภาษาถิ่นย่อยทั้งหมดของภาษาอังกฤษ ทั้งที่ใช้ในหมู่เกาะบริเตนทั้งหมด (รวมสกอตแลนด์ ไอร์แลนด์ และเวลส์ด้วย) คำนี้มักจะนิยมใช้เป็นพิเศษในหมู่ชาวอเมริกัน (รวมทั้งนักภาษาศาสตร์และนักเขียนพจนานุกรม) ส่วนชาวอังกฤษนั้น ปกติแล้วจะใช้คำว่า "ภาษาอังกฤษมาตรฐาน" (Standard English) หรือเรียกสั้น ๆ ว่า "ภาษาอังกฤษ" (English) เท่านั้น
ความแตกต่างเด่นที่สุดของภาษาอังกฤษแบบบริติชกับภาษาอังกฤษแบบอเมริกันคือ แบบบริติชจะออกเสียงคำอย่างตรงตัว a จะออกเป็น อา ตรง ๆ ไม่ออกว่า แอ อย่างแบบอเมริกัน เสียง t จะเน้นมาก และชาวสหราชอาณาจักรจะไม่นิยมการออกเสียงตัว r ท้ายคำ ถึงออกก็เพียงออกไปนิดเดียว นอกจากนั้นอังกฤษแบบบริติชจะออกเสียงลงคอดั่งเช่นภาษาเยอรมันและภาษาฝรั่งเศส เช่นคำว่า schedule ซึ่งภาษาอังกฤษแบบบริติชจะมีออกเสียงลงคอตรงท่อน sche ซึ่งเป็นเสียงควบระหว่าง ซ กับ ค
จากยอดดอย
เพลงนี้เป็นที่รู้จักกันทั่วไปเมื่อ จรัล มโนเพ็ชร ขอพระราชทานพระราชานุญาต นำมาขับร้องในอัลบั้ม "จากยอดดอย" เมื่อ พ.ศ. 2522 ในรูปแบบเพลงโฟล์คซอง ปัจจุบันเป็นเพลงประจำสถาบันของมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์
จากยอดดอยแดนไกลใครจะเห็น
ยากลำเค็ญเพียงใดใจยังมั่น
จะปกป้องผองภัยชั่วนิรันดร์
สิ้นชีวันก็ยังห่วงหวงแผ่นดิน
ด้วยหน้าที่ชีวิตรับผิดชอบ
คือคำตอบที่รบอยู่มิรู้สิ้น
ความภูมิใจลึกล้ำด่ำอาจิณ
รักแผ่นดินรักเกียรติศักดิ์นักรบไทย
คิดถึงยอดหฤทัยใจจะขาด
แต่ไม่อาจตัดใจทิ้งไปได้
ด้วยหน้าที่ศรัทธาสาใจกาย
คงความหมายเกินค่ากว่าชีวี
ส่งใจข้ามขอบฟ้าห่วงหาเสมอ
หวังเพียงเธอคิดถึงผู้ที่นี่
ขอให้รอวันรุ่งของพรุ่งนี้
ฟ้าคงมีพรชัยให้กับเรา
ภาษาถิ่น
วิก
ภาษาถิ่นสามารถจำแนกความหมายได้สองนัยดังนี้
สำหรับนัยยะที่สองจะเรียกนัยยะที่หนึ่งว่า สำเนียง และนัยยะที่หนึ่งจะเรียกนัยยะที่สองว่า ต่างภาษา
อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล
อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ("America's Next Top Model" หรือในชื่อย่อว่า "ANTM") เป็นรายการเรียลลิตี้โชว์ที่ทำการคัดเลือกหญิงสาวจากรัฐต่างๆ ของสหรัฐอเมริกา ที่ใฝ่ฝันอยากที่จะเป็นนางแบบ โดยผู้เข้าแข่งขันต้องขับเคี่ยวกันจากบททดสอบมากมาย ตั้งแต่การถ่ายภาพ การถ่ายโฆษณา ที่ล้วนต้องอาศัยความสามารถระดับสูงก่อนจะมาเป็นสุดยอดนางแบบของอเมริกา ซึ่งผู้ชนะในแต่ละฤดูกาลจะได้รับรางวัลดังนี้
โดยมี ไทรา แบงก์ส ทำหน้าที่เป็นทั้งโปรดิวเซอร์ ผู้ตัดสิน และผู้ดำเนินรายการหลัก ซึ่งคณะกรรมการในฤดูกาลแรกจะประกอบไปด้วย แจนิส ดิกคินสัน, คิโมร่า ลี ซิมมอนส์ และโบว์ คิลเลี่ยน ก่อนที่ฤดูกาลถัดมาจะเปลี่ยนคณะกรรมการไปเรื่อยๆ ได้แก่ ไนเจล บาร์คเกอร์, โนเล่ แมริน, เอริค นิโคลสัน, ทวิกกี้, พอลลีน่า โพริซโคว่า, อังเดร ลีออน ทอลลีย์, เจ.อเล็กซานเดอร์ และเคลลี่ ครูโทน
นอกจากนี้ หลายๆ ประเทศยังได้ติดต่อขอซื้อลิขสิทธิ์รูปแบบรายการไปสร้างและออกอากาศในประเทศนั้นๆ ด้วย ได้แก่ สหราชอาณาจักร, ออสเตรเลีย, ออสเตรีย, โปแลนด์, อิตาลี, ฮอลแลนด์, ,ยูเครน, แคนาดา, ฝรั่งเศส, เยอรมนี, แอฟริกาใต้, บราซิล, แอลเบเนีย, เบลเยียม, เบเนลักซ์, บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา, แคริบเบียน, อเมริกากลาง, โครเอเชีย, เอสโตเนีย, จอร์เจีย, กรีซ, ฮังการี, อิสราเอล, เม็กซิโก, มอลตา, นิวซีแลนด์, เปรู, โรมาเนีย, รัสเซีย, เซอร์เบีย, สโลวาเกีย, สโลวีเนีย, สเปน, สวิสเซอร์แลนด์, ตุรกี, สแกนดิเนเวีย, นอร์เวย์, เดนมาร์ก, สวีเดน, ฟินแลนด์, กลุ่มประเทศในทวีปเอเชีย เวียดนาม, กัมพูชา, อินเดีย, จีน, สิงคโปร์, เกาหลีใต้, ฟิลิปปินส์ และ ไทย เป็นต้น
ในสหรัฐอเมริกา อเมริกาส์ เน็กซ์ ท็อป โมเดล ออกอากาศทางช่อง UPN ก่อนที่จะย้ายมาออกอากาศในช่อง The CW ในปี 2006 เนื่องจากการรวมตัวกันของช่อง UPN และช่อง The WB เช่นเดียวกับละครและเรียลลิตี้โชว์เก่าของ The WB อย่างสมอลล์วิลล์, ซูเปอร์เนเจอรัล โดยทำเรตติ้งคนดูในทุกฤดูกาลเป็นอันดับที่ 1 ของสถานีมาตลอดนับตั้งแต่ออกฉาย และจะยังคงออกฉายต่อไปจนถึงปี 2009-10 เป็นอย่างน้อย
ในขณะที่ 22 กำลังออกอากาศอยู่นั้น ข่าวการยกเลิกการสร้างรายการ ได้รับการยืนยัน ในวันที่ 14 ตุลาคม 2558 โดยได้ข้อสรุปว่า ในวันที่ 4 ธันวาคม 2558 จะเป็นการออกอากาศครั้งสุดท้ายของรายการ แต่ในเดือน กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 ได้มีการประกาศว่า รายการจะได้กลับมาออกอากาศอีกครั้ง แต่เปลี่ยนช่องทางออกอากาศ เป็นช่อง VH1 และ ไทรา แบงก์ส จะไม่ได้กลับไปเป็นกรรมการหลักในรายการอีกต่อไป แต่จะยังคงทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยการสร้างเช่นเดิม โดยคณะกรรมการตัดสินจะถูกปรับเปลี่ยนใหม่ทั้งหมด ต่อมา จึงได้ประกาศว่า นักร้องและนักแสดงชาวอังกฤษชื่อดัง ริต้า โอรา จะได้เป็นกรรมการหลักคนใหม่ให้กับฤดูกาลใหม่ที่จะเริ่มต้นขึ้นในช่วงฤดูใบไม่ร่วง ปี พ.ศ. 2559 โดยมีคณะกรรมการที่เหลือประกอบด้วย คือ สุดยอดนางแบบชื่อดัง แอชลีย์ กราแฮม, หัวหน้าฝ่ายความคิดสร้างสรรค์จากนิตยสาร เปเปอร์ แม็กกาซีน ดรูว์ เอลเลียต และสไตลิสต์ชื่อดัง ลอว์ โรช
ในประเทศไทย อเมริกาส์ เน็กซ์ ท็อป โมเดล ออกอากาศทุกคืนวันพุธ เวลาประมาณ 22.00 น. ทางช่องทรูอินไซด์ ของสถานีเคเบิลโทรทัศน์ทรูวิชั่นส์ ปัจจุบันออกอากาศฤดูกาลที่ 10 จบไปแล้ว ซึ่งต่อมาช่อง Channel [V] Thailand ได้ซื้อลิขสิทธิ์ฤดูกาลที่ 11 มาออกอากาศทุกคืนวันเสาร์ เวลาประมาณ 21.00 น. โดยฉายจบไปแล้วเช่นกัน จากนั้นในฤดูกาลที่ 12 เป็นต้นมาก็ถูกนำกลับมาออกอากาศที่ช่องทรูอินไซด์ตามเดิม
วิลเลียม กิลเบิร์ต
วิลเลียม กิลเบิร์ต (William Gilbert) เกิดเมื่อ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1544 โคลเชสเตอร์ ในอังกฤษ และถึงแก่กรรมเมื่อ 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1603 (อาจจะในลอนดอน) เป็นนักวิทยาศาสตร์, นายแพทย์หลวงประจำพระราชินี อะลิซาเบธที่ 1 และพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ ทั้งยังเป็นนักดาราศาสตร์และนักค้นคว้าวิจัยด้านวิทยาศาสตร์ เกี่ยวกับแม่เหล็กและไฟฟ้า ที่สำคัญคือ เขาเป็นคนค้นคิดคำ "electricity" หรือ ไฟฟ้า นั่นเอง
ผลงานชิ้นแรกของเขา คือ "De Magnete, Magneticisque Corporibus, et de Magno Magnete Tellure" (ว่าด้วยแม่เหล็ก และวัตถุสภาพแม่เหล็ก และว่าด้วยแม่เหล็กใหญ่ของโลก) ตีพิมพ์เมื่อ ค.ศ. 1600 ในงานชิ้นนี้ เขาได้บรรยายถึงการทดลองของเขามากมายด้วยลูกโลกจำลอง ที่เรียกว่า "เทอร์เรลลา" (terrella)
จากการทดลองของเขา เขาสรุปได้ว่าโลกนั้น ก็คือตัวแม่เหล็กเอง และสรุปว่า นี่คือเหตุผลที่ทำให้เข็มทิศชี้ไปทางทิศเหนือ (ก่อนนี้บางคนเชื่อว่า เข็มทิศชี้ไปหาดาวเหนือ หรือเกาะแม่เหล็กขนาดใหญ่ทางขั้วโลกเหนือ ซึ่งเป็นตัวดึงดูดเข็มทิศ)
ในหนังสือเล่มนี้ เขายังได้ศึกษาถึงไฟฟ้าสถิต โดยการใช้แท่งอำพัน (อำพัน เป็นยางไม้แข็ง สีเหลืองอมน้ำตาล ในภาษากรีกเรียกว่า เอเล็กตรอน (elektron) ด้วยเหตุนี้ กิลเบิร์ตจึงเรียกปรากฏการณ์ที่ตนค้นพบว่า "electric force" (แรงไฟฟ้า)
สิ่งที่กิลเบิร์ตเรียกว่า สภาพแม่เหล็ก นั้น คือแรงที่มองไม่เห็น ที่นักปรัชญาธรรมชาติคนอื่นๆ จำนวนมาก เช่น โยฮันส์ เคปเลอร์ เคยเชื่อมั่น ว่าเป็นตัวควบคุมการเคลื่อนไหวต่างๆ ของสิ่งที่สังเกตเห็นได้
หน่วย "กิลเบิร์ต" อันเป็นหน่วยของ แรงเคลื่อนแม่เหล็ก (magnetomotive force) ซึ่งเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า magnetic potential นั้น ก็ตั้งขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่วิเลียม กิลเบิร์ตนี่เอง
อำเภอวังเหนือ
วังเหนือ () เป็นอำเภอที่อยู่เหนือสุดของจังหวัดลำปาง เป็นต้นกำเนิดแม่น้ำวัง ชุมชนในท้องถิ่นมีวิถีการดำเนินชีวิตแบบเรียบง่าย อยู่กับธรรมชาติ
อำเภอวังเหนือตั้งอยู่ทางทิศเหนือสุดของจังหวัด ห่างจากตัวเมืองลำปาง108 กิโลเมตร แต่อยู่ห่างจากตัวเมืองพะเยาเพียง 55 กิโลเมตร และห่างจากตัวเมืองเชียงใหม่ประมาณ 99 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
อำเภอวังเหนือเดิมชื่อว่า เมืองวัง หรือ เวียงวัง สันนิษฐานว่าได้ตั้งขึ้นในสมัยพุทธศตวรรษที่ 6 (พ.ศ. 500-599) ซึ่งปรากฏตามหลักฐานในหนังสือพงศาวดารชาติไทยเล่ม 2 ของพระบริหารเทพธานี ได้กล่าวถึงแว่นแคว้นยวนเชียง (หน้า 4 บรรทัดที่ 4-6) ว่า "เมื่อภายหลัง พ.ศ. 590 แว่นแคว้นยวนเชียงก็แยกตั้งบ้านเมืองออกไปทางทิศตะวันตกอีกหลายเมือง เช่น เวียงกาหลง (เวียงป่าเป้า) เวียงฮ่อ ดงเวียง เมืองวัง (วังเหนือ) แจ้ห่ม เป็นต้น" และในหนังสือประวัติศาสตร์เชียงรายซึ่งจัดพิมพ์ในงานฉลอง 25 พุทธศตวรรษ หน้า 13 ก็ปรากฏความคล้ายกันคือ "ในราวพุทธศตวรรษที่ 5 มีพวกไทยถอยร่นจากตอนใต้ประเทศจีนปัจจุบันมาสมทบกับพวกไทยที่เมืองเชียงลาวเพิ่มขึ้นมากทุกที ซึ่งขยายเมืองให้กว้างขวางออกไปอีก เรียกว่า แคว้นชุนยางหรือยวนเชียว มีอาณาเขตแผ่ไปถึงหลายเมือง เช่น เวียงกาหลง (เวียงป่าเป้า) แจ้ห่ม เวียงฮ่อ ดงเวียง เวียงวัง (วังเหนือ) และเชียงแสน ทั้งนี้ภายหลัง พ.ศ. 590 เป็นต้นมา"
ได้แก่แม่น้ำวัง ลุ่มน้ำวังเป็นลุ่มน้ำสำคัญลุ่มน้ำหนึ่งทางภาคเหนือของประเทศไทย พื้นที่ลุ่มน้ำประมาณ 10,791 ตารางกิโลเมตร มีต้นกำเนิดแม่น้ำบริเวณเทือกเขาทางตอนเหนือของจังหวัดลำปาง
(อำเภอวังเหนือ) แล้วไหลลงสู่ทางใต้โดยบรรจบกับแม่น้ำปิง บริเวณทางเหนือของอำเภอบ้านตาก จังหวัดตาก กลายเป็นแม่น้ำปิง ไหลลงสู่แม่น้ำเจ้าพระยาต่อไป
อำเภอวังเหนือแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 8 ตำบล 80 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอวังเหนือประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 9 แห่ง ได้แก่สามารถเดินทางมาอำเภอวังเหนือ ได้ 4 เส้นทางหลักจาก อำเภอเมืองลำปาง จ.พะเยา จ.เชียงใหม่ และ จ.เชียงราย ดังนี้
* โรงเรียนวังเหนือวิทยา
 * โรงเรียนบ้านใหม่วิทยา (พระภิกษุ-สามเณร)
 * โรงเรียนทุ่งฮั้ววิทยา
 * โรงเรียนอนุบาลวังเหนือ
1.โรงเรียนบ้วนห้วนก้อด
2.โรงเรียนบ้านแม่สง
โภคิน พลกุล
รองศาสตราจารย์ ดร. โภคิน พลกุล นายกสมาคมวัฒนธรรมและเศรษฐกิจไทย-จีน กรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี (ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร) อดีตรองประธานศาลปกครองสูงสุด อดีตรองนายกรัฐมนตรี อดีตประธานสภาผู้แทนราษฎร และอดีตประธานรัฐสภา
โภคิน พลกุล เกิดวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2495 ที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรของนายศรีกรุง พลกุล ซึ่งเป็นบุตรของเจ้าดวงพิกุล พลกุล (สกุลเดิม ณ เชียงใหม่) กับพลเรือตรี พระยาวินัยสุนทร (วิม พลกุล) สืบทอดเชื้อสายเจ้าหลวงเศรษฐีคำฝั้น เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ องค์ที่ 3 (เป็นลำดับชั้นที่ 9 แห่งราชวงศ์ทิพย์จักราธิวงศ์)
โภคิน พลกุล จบการศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญ จบการศึกษานิติศาสตรบัณฑิต (เกียรตินิยมดี) มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อปี พ.ศ. 2517 ในปีถัดมาได้ศึกษาจนสำเร็จเนติบัณฑิตไทย สำนักอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภา และปี พ.ศ. 2520 จบประกาศนียบัตรชั้นสูง กฎหมายมหาชน จากมหาวิทยาลัยปารีส 2 ประเทศฝรั่งเศส อีกสองปีถัดจากนั้นก็ได้สำเร็จประกาศนียบัตรชั้นสูง ความรู้เกี่ยวกับโลกที่สาม และ พ.ศ. 2523 สำเร็จการศึกษาปริญญาเอก กฎหมายมหาชน จากมหาวิทยาลัยแห่งเดียวกัน
ในปี พ.ศ. 2525
หลังจากจบการศึกษาในปี พ.ศ. 2517 นายโภคิน ได้เข้ารับราชการเป็นนายเวร สังกัดกรมองค์การระหว่างประเทศ กระทรวงการต่างประเทศ ต่อมาในปี พ.ศ. 2518 ได้โอนมารับราชการเป็นอาจารย์ประจำคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง และได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งทางวิชาการ เป็นผู้ช่วยศาสตราจารย์ ในปี พ.ศ. 2525 และเป็นรองศาสตราจารย์ ในปี พ.ศ. 2529 ในด้านการบริหาร ได้รับแต่งตั้งเป็นรองอธิการบดีฝ่ายวิชาการและวิเทศสัมพันธ์ ในระหว่างปี พ.ศ. 2532 ถึงปี พ.ศ. 2534 และในปี พ.ศ. 2536 ถึง พ.ศ. 2538 ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้อำนวยการบัณฑิตศึกษา คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
ต่อมาได้ลาออกมารับตำแหน่งทางการเมือง เป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในระหว่างปี พ.ศ. 2538 ถึง พ.ศ. 2540 และเข้าทำงานด้านตุลาการในปี พ.ศ. 2543 - 2545 เป็นรองประธานศาลปกครองสูงสุด จากนั้นได้เข้าร่วมงานการเมืองกับพรรคความหวังใหม่ และพรรคไทยรักไทยตามลำดับ
ในรัฐบาลของทักษิณ ชินวัตร ได้รับแต่งตั้งเป็นรองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ต่อมาได้รับเลือกจากสภาผู้แทนราษฎร และได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นประธานสภาผู้แทนราษฎร ในปี พ.ศ. 2548 จนกระทั่งมีการยุบสภาในปี พ.ศ. 2549
ต่อมาในปี พ.ศ. 2550 ได้ถูกตัดสิทธิทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทยซึ่งถูกยุบในคดียุบพรรคการเมือง พ.ศ. 2549
ในรัฐบาลของนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร เขาได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี ต่อมาได้ขอลาออกจากตำแหน่งเมื่อเดือนมกราาคม พ.ศ. 2557
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 11
อำเภอห้างฉัตร
ห้างฉัตร () เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดลำปาง เดิมชื่อว่า "อำเภอหางสัตว์" ต่อมาเปลี่ยนเป็น "ห้างฉัตร" ในปี พ.ศ. 2452 เป็นอำเภอที่มีแหล่งท่องเที่ยวที่มีความโดดเด่นหลายแห่ง เช่น ศูนย์อนุรักษ์ช้างไทย ตลาดทุ่งเกวียน เป็นต้น
อำเภอห้างฉัตรตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ห้างฉัตร เป็นอำเภอที่มีความเจริญตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน มีตำนานเล่าว่า เมื่อพระนางจามเทวีเสด็จมาสร้างวัดพระธาตุลำปางหลวง ได้ใช้เส้นทางห้างฉัตรเป็นทางติดต่อ เมื่อเดินทางถึงห้วยแม่ตาลได้หยุดพักพลที่นี้ บรรดาชาวเมืองจึงตกแต่งที่ประดับด้วยราชวัตรฉัตรอันงดงาม ภายหลังที่แห่งนั้นได้เป็นเมืองขึ้นมา จึงเรียกว่าเมืองนั้นว่า เมืองห้างฉัตร แต่ต่อมาชาวบ้านออกเสียงเพี้ยนเป็น "หางสัตว์" เมื่อตั้งเป็นอำเภอจึงเรียกว่า อำเภอหางสัตว์ จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2483 ทางราชการจึงประกาศเปลี่ยนนามอำเภอนี้เป็น อำเภอห้างฉัตร เพื่อให้ถูกต้องตามความหมายเดิม
อำเภอห้างฉัตรแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 ตำบล 73 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอห้างฉัตรประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
อำเภอดอกคำใต้
ดอกคำใต้ () เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดพะเยาและอยู่ใกล้กับตัวเมืองพะเยามากที่สุด อยู่ห่างตัวเมืองเพียง 11 กิโลเมตร ดอกคำใต้เป็นที่รู้จักกันในนามแม่หญิงงามดอกคำใต้ ซึ่งผู้หญิงในอำเภอดอกคำใต้นั้นมีความงดงามทั้งหน้าตาและกิริยา สมกับเป็นหญิงงามแห่งเมืองเหนือ ประวัติอำเภอดอกคำใต้ ในสมัยสุโขทัยเป็นราชธานี ซึ่งมีพ่อขุนรามคำแหงเป็นกษัตริย์ ได้มีสัมพันธ์ไมตรีอย่างดียิ่งกับ
เมืองภูกามยาว( จังหวัดพะเยาในปัจจุบัน ) ซึ่งมีพ่อขุนงำเมืองเป็นกษัตริย์ พ่อขุนรามคำแหงได้เสด็จมาเยี่ยมเป็นประจำ โดยยกขบวนช้าง ม้า บริวาร มาเป็นอันมาก โดยเสด็จผ่านทางเวียงโกศัย( เมืองแพร่ ) ผ่านมาทางอำเภอดอกคำใต้ จนถึงเมืองภูกามยาว จนเกิดรอยตีนช้าง ตีนม้า เมื่อฝนตกทำให้น้ำไหลตามรอยตีนช้าง ตีนม้า จนกลายเป็นร่องลึก เรียกว่า “แม่น้ำร่องช้าง” ประชาชนเห็นว่าเป็นแหล่งที่อุดมสมบูรณ์จึงมาตั้งบ้านแปงเมืองอยู่ตามลำน้ำ และประกอบกับสองฝั่งลำน้ำร่องช้างมีต้นดอกคำใต้ขึ้นเป็นอันมาก จึงตั้งชื่อชุมชนนี้ว่า บ้านดอกคำใต้ ต่อมาชุมชนมีขนาดใหญ่ขึ้น และยกฐานะเป็นอำเภอเมื่อ พ.ศ. 2397 และถูกยุบเป็นตำบล เมื่อ พ.ศ. 2457 จนถึง พ.ศ. 2500 ได้ยกฐานะเป็นกิ่งอำเภอ และเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2508 ได้ยกฐานะเป็นอำเภออีกครั้งจนถึงปัจจุบัน
อำเภอดอกคำใต้เป็นอำเภอที่อยู่ใกล้อำเภอเมืองพะเยามากที่สุดระยะห่างจากตัวเมืองประมาณ 11 กม จึงทำให้อำเภอดอกคำใต้ได้รับความเจริญคล้ายกับอำเภอเมืองมากและมีโรงแรม,ธนาคาร,โรงงานอุตสหกรรม,แหล่งท่องเที่ยวมากมายรวมทั้งมีทั้งถนนเส้นทาง ผ่านไปยัง 1021 ไปยัง อำเภอจุน,อำเภอเชียงคำ,อำเภอภูซาง ถนน 1251 ไป อำเภอเชียงม่วน และถนน 1091 ไป อำเภอปง อำเภอเชียงม่วน สิ้นสุดระยะทางที่จังหวัดน่าน ฯลฯ
อำเภอดอกคำใต้ตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
อำเภอดอกคำใต้แบ่งเขตการปกครองเป็น 12 ตำบล 125 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอดอกคำใต้ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 11 แห่ง ได้แก่
ประเทศโตโก
โตโก () หรือชื่อทางการคือ สาธารณรัฐโตโก () เป็นประเทศหนึ่งในภูมิภาคแอฟริกาตะวันตก (เขตที่ราบสูงกินี) มีอาณาเขตติดต่อกับประเทศกานาทางทิศตะวันตก ทิศตะวันออกติดกับประเทศเบนินทิศเหนือติดกับประเทศบูร์กินาฟาโซ ทิศใต้จรดอ่าวกินี กรุงโลเมที่เป็นเมืองหลวงก็ติดกับอ่าวกินี
โตโกเป็นดินแดนภายใต้การปกครองแบบอาณานิคมของเยอรมันตั้งแต่ พ.ศ. 2427 ต่อมาในปี 2457 ถูกปกครองโดยกลุ่มประเทศพันธมิตร และในปี พ.ศ. 2462 ถูกแบ่งสรรเป็นเขตในการปกครองของอังกฤษ (British Togoland) และของฝรั่งเศส (French Togo) หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ดินแดนโตโกทั้งสองส่วนตกเป็นดินแดนภายใต้การอารักขาของสหประชาชาติ ดินแดนในส่วนการปกครองของอังกฤษหรือ British Togoland ได้รวมกับ Gold Coast และกลายเป็นประเทศกานา ส่วนดินแดนในส่วนการปกครองของฝรั่งเศสหรือ French Togo ได้รับสิทธิในการปกครองตนเองบางส่วนในปี พ.ศ. 2499 และเมื่อวันที่ 27 เมษายน 2503 ก็เป็นประเทศเอกราชและมีนาย Sylvanus Olympio ได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีคนแรก
โลเม เป็นเมืองหลวงของประเทศโตโก มีประชากรประมาณ 700,000 คน ตั้งอยู่ที่ปากแม่น้ำกินี โลเมเป็นศูนย์กลางการปกครองและการอุตสาหกรรมของประเทศ ภายในเมืองมีท่าเรือ สินค้าส่งออกที่สำคัญของประเทศคือ กาแฟ, โกโก้, โกปรา และแก่นปาล์ม นอกจากนั้นยังมีโรงกลั่นน้ำมันอยู่อีกด้วย
โตโกแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 5 เขต โดยแบ่งย่อยออกเป็น 30 จังหวัด ได้แก่
เศรษฐกิจของโตโกต้องพึ่งพาเกษตรกรรมเชิงพาณิชย์ และเป็นเกษตรกรรมที่มีผลิตผลเพียงพอเฉพาะบริโภคภายในประเทศ โดยแรงงานประมาณร้อยละ 65 อยู่ในภาคเกษตรกรรม โกโก้ กาแฟ และฝ้ายยังนำรายได้จากการส่งออกเข้าประเทศถึงร้อยละ 30 และโตโกเป็นประเทศที่สามารถพึ่งพาตนเองได้ในเรื่องอาหาร หากการเก็บเกี่ยวเป็นไปตามฤดูกาล ในภาคอุตสาหกรรม การทำเหมืองฟอสเฟตยังเป็นอุตสาหกรรมที่สำคัญที่สุด แม้ว่าจะได้รับผลกระทบจากราคาฟอสเฟตโลกตกต่ำและมีการแข่งขันจากต่างประเทศเพิ่มขึ้น นอกจากนี้ โตโกยังเป็นศูนย์กลางทางด้านพาณิชย์และการค้าในภูมิภาคด้วย รัฐบาลโตโกได้พยายามดำเนินมาตรการปฏิรูปเศรษฐกิจ และจูงใจให้มีการลงทุนจากต่างประเทศมากขึ้น รวมทั้งการจัดเก็บรายได้ของรัฐให้สอดคล้องกับรายจ่ายโดยได้รับความช่วยเหลือจากธนาคารโลกและกองทุนการเงินระหว่างประเทศ
อย่างไรก็ตาม ความไม่สงบทางการเมือง รวมทั้งการนัดหยุดงานของภาครัฐและเอกชนในช่วงปี 2535 - 2536 ได้ส่งผลกระทบต่อโครงการปฏิรูปเศรษฐกิจของรัฐบาล รวมทั้งกิจกรรมเศรษฐกิจที่สำคัญด้านอื่น ๆ การลดค่าเงินถึงร้อยละ 50 เมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2537 เป็นcรงกระตุ้นสำคัญในการปรับโครงสร้างทางเศรษฐกิจครั้งใหม่ประกอบกับการต่อสู้ทางการเมืองต่าง ๆ ได้เริ่มสงบลง ความคืบหน้าในการปฏิรูปเศรษฐกิจยังขึ้นอยู่กับการแปรรูปรัฐวิสาหกิจที่ยังดำเนินการอยู่ รวมทั้งความโปร่งใสของรัฐบาล โดยเฉพาะการจัดสรรเงินในเรื่องสวัสดิการสังคม การลดขนาดของกองทัพซึ่งรัฐบาลยังต้องพึ่งพาเพื่อความอยู่รอดของตนเอง อย่างไรก็ตาม การที่ขาดแคลนความช่วยเหลือประกอบกับราคาโกโก้ที่ตกต่ำลง ทำให้การเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจในปี 2541 ลดลงร้อยละ 1 แต่ก็กลับมาเช่นเดิมในปี 2542 หากบรรยากาศทางด้านการเมืองไม่เลวร้ายลง เป็นที่คาดว่าการเจริญเติบโตในปี 2543 - 2544 ควรจะสูงถึงร้อยละ 5
ประชากรโตโกนับถือศาสนาคริสต์ 29% นับถือศาสนาอิสลาม 20%
ที่เหลือนับถือผีและความเชื่อดั้งเดิมรวมถึงคนที่ไม่มีศาสนา
ลมหวน
เพลง "ลมหวน" เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "แม่สื่อสาว" ประพันธ์คำร้องและทำนองโดย หม่อมหลวงพวงร้อย สนิทวงศ์ และหม่อมหลวงประพันธ์ สนิทวงศ์ ขับร้องโดย โสภา อุณหกะ เมื่อ พ.ศ. 2481 ภายหลังมีการนำมาขับร้องใหม่ เช่น สวลี ผกาพันธ์, ดนุพล แก้วกาญจน์ และ อรวรรณ เย็นพูนสุข
"แม่สื่อสาว" เป็นภาพยนตร์ขาวดำ สร้างโดย บริษัทไทยฟิล์ม นำแสดงโดย ศักดิ์ วีรศร และ โสภา อุณหกะ ฉายเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2481
คำร้องโดย พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธ์ยุคล ทำนองโดย หม่อมหลวงพวงร้อย สนิทวงศ์ และหม่อมหลวงประพันธ์ สนิทวงศ์
ลมหวน (นวนิยาย)
ลมหวน เป็นชื่อนวนิยายของโสภาค สุวรรณ สร้างเป็นภาพยนตร์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2508 โดยดอกดิน กัญญามาลย์ นำแสดงโดยมิตร ชัยบัญชา, เพชรา เชาวราษฎร์, วิไลวรรณ วัฒนพานิช
ล่าสุดถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ ฉายทางไทยทีวีสีช่อง 3 เมื่อ พ.ศ. 2549 ผลิตโดย ทีวีซีน นำแสดงโดย อธิชาติ ชุมนานนท์, พรชิตา ณ สงขลา
ลมหวน เป็นละครโทรทัศน์แนวดราม่า บทประพันธ์ของ โสภาค สุวรรณ บทโทรทัศน์โดย เอกลิขิต กำกับการแสดงโดย กฤษณ์ ศุกระมงคล ผลิตโดย บริษัท ทีวีซีน จำกัด ออกอากาศทุกวันศุกร์–อาทิตย์ เวลา 20.30 - 22.30 น. ทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 นำแสดงโดย อธิชาติ ชุมนานนท์, พรชิตา ณ สงขลา และนักแสดงชั้นนำอีกมากมาย เริ่มตอนแรกวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2549–15 เมษายน พ.ศ. 2549
ตัณหา
ตัณหา เป็นหลักธรรมข้อหนึ่งในพุทธศาสนา หมายถึง ความติดใจอยาก ความยินดี ยินร้าย หรือติดในรสอร่อยของโลก ประกอบด้วย ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจ เพลิดเพลินยิ่งนักในอารมณ์นั้นๆ และ ตัณหาย่อมเจริญแก่ผู้ประพฤติประมาท ซ่านไปในอารมณ์ต่างๆ ครอบงำบุคคลใด ความโศกทั้งหลายย่อมเจริญแก่บุคคลนั้น ดังนั้น ความทุกข์ย่อมเกิดขึ้นบ่อยๆ เมื่อบุคคลยังถอนเชื้อตัณหาไม่ได้
ในหลักปฏิจจสมุปบาท ตัณหาเกิดจากเวทนาเป็นปัจจัย โดยมี อวิชชาเป็นมูลราก ควรเห็นตัณหา เป็นดังเครือเถาที่เกิดขึ้น แล้ว จงตัดรากเสียด้วยปัญญาควรเจริญอริยมรรคอันประกอบด้วยองค์ 8 เพื่อความรู้ยิ่ง เพื่อกำหนดรู้ เพื่อความสิ้นไป เพื่อละตัณหา 3 อย่างนี้
ตัณหา 6 หมวด ได้แก่
ความเกิดขึ้น ความตั้งอยู่ ความบังเกิด ความปรากฏแห่งตัณหาทั้ง6นี้ เป็นความเกิดขึ้นแห่งทุกข์ ความดับโดยไม่เหลือ ความสงบระงับ ความสูญแห่งตัณหาทั้ง6นี้ เป็นความดับโดยไม่เหลือแห่งทุกข์ ตัณหาทั้ง 6 นี้ ไม่เที่ยง มีอันแปรปรวนเป็นอย่างอื่นเป็นธรรมดา ผู้เห็นอยู่อย่างนี้ ย่อมเบื่อหน่าย ย่อมคลายกำหนัด
ลมหวน (แก้ความกำกวม)
ลมหวน อาจหมายถึง
เงาไม้
เพลงเงาไม้ เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "ลูกทุ่ง" ของบริษัทไทยฟิล์ม ประพันธ์คำร้องโดยพระยาโกมารกุลมนตรี (ชื่น โกมารกุล ณ นคร) ทำนองโดยหม่อมหลวงพวงร้อย สนิทวงศ์ เมื่อ พ.ศ. 2483 ร้องโดยนภา หวังในธรรม
ในปี พ.ศ. 2503 พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล ทรงนำเพลงเงาไม้มาใส่ในภาพยนตร์เรื่อง เรือนแพ ที่อัศวินภาพยนตร์กำลังสร้าง ร้องโดยสวลี ผกาพันธ์ เป็นเพลงประกอบคู่กับเพลงเรือนแพ ซึ่งชรินทร์ นันทนาคร ร้องไว้ด้วย[[หมวดหมู่:เพลงลูกกรุง]
วัดพระธาตุดอยสุเทพราชวรวิหาร
วัดพระธาตุดอยสุเทพราชวรวิหาร () พระอารามหลวง ชั้นโท ชนิดราชวรวิหาร ตั้งอยู่บนยอดดอยสุเทพ เป็นหนึ่งในวัดที่มีความสำคัญมากที่สุดของจังหวัดเชียงใหม่ ก่อสร้างตามแบบศิลปะล้านนา มีเจดีย์ทรงเชียงแสน ฐานสูงย่อมุมระฆังทรงแปดเหลี่ยมปิดด้วยทองจังโก 2 ชั้น ลานเจดีย์เป็นจุดชมทิวทัศน์เมืองเชียงใหม่ ทางขึ้นเป็นบันไดนาคเจ็ดเศียรก่อปูน เจ้าอาวาสรูปปัจจุบันคือพระธรรมเสนาบดี (ธงชัย สุวณฺณสิริ)
วัดพระธาตุดอยสุเทพราชวรวิหาร สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 1927 (จ.ศ. 746) ในสมัยพญากือนา กษัตริย์องค์ที่ 6 แห่งอาณาจักรล้านนา ราชวงศ์มังราย พระองค์ทรงได้อัญเชิญพระบรมสารีริกธาตุองค์ใหญ่ ที่ได้ทรงเก็บไว้สักการบูชาส่วนพระองค์ถึง 13 ปี มาบรรจุไว้ที่นี่ ด้วยการทรงอธิษฐานเสี่ยงช้างมงคลเพื่อเสี่ยงทายสถานที่ประดิษฐาน พอช้างมงคลเดินมาถึงยอดดอยสุเทพ มันก็ร้องสามครั้ง พร้อมกับทำประทักษิณสามรอบ แล้วล้มลง พระองค์จึงโปรดเกล้าฯให้ขุดดินลึก 8 ศอก กว้าง 6 วา 3 ศอก หาแท่นหินใหญ่ 6 แท่น มาวางเป็นรูปหีบใหญ่ในหลุม แล้วอัญเชิญพระบรมสารีริกธาตุลงประดิษฐานไว้ จากนั้นถมด้วยหิน แล้วก่อพระเจดีย์สูง 5 วา ครอบบนนั้น ด้วยเหตุนี้จึงห้ามพุทธศาสนิกชนที่ไปนมัสการสวมรองเท้าใน บริเวณพระธาตุ และมิให้สตรีเข้าไปบริเวณนั้น 
ในปี พ.ศ. 2081 สมัยพระเมืองเกษเกล้า กษัตริย์องค์ที่ 12 ได้โปรดฯให้เสริมพระเจดีย์ให้สูงกว่าเดิม เป็นกว้าง 6 วา สูง 11 ศอก พร้อมทั้งให้ช่างนำทองคำทำเป็นรูปดอกบัวทองใส่บนยอดเจดีย์ และต่อมาเจ้าท้าวทรายคำ ราชโอรสได้ทรงให้ตีทองคำเป็นแผ่นติดที่พระบรมธาตุ
ในปี พ.ศ. 2100 พระมหาญาณมงคลโพธิ์ วัดอโศการาม เมืองลำพูนได้สร้างบันไดนาคหลวงทั้ง 2 ข้าง เพื่อให้ประชาชนขึ้นไปสักการะได้สะดวกขึ้น และกระทั่งถึงสมัยครูบาศรีวิชัย ท่านได้สร้างถนนขึ้นไป โดยถนนที่สร้างนี้มีความยาวถึง 11.53 กิโลเมตร
วัดพระธาตุดอยสุเทพราชวรวิหาร ได้รับการประกาศเป็นโบราณสถานสำหรับชาติ ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 52 ตอนที่ 0ง วันที่ 8 มีนาคม 2478 พร้อมกับวัดอีกหลายแห่งในจังหวัดเชียงใหม่
ประเทศบอตสวานา
บอตสวานา (อังกฤษและ) หรือชื่อทางการคือ สาธารณรัฐบอตสวานา (; ) เป็นประเทศหนึ่งในภูมิภาคแอฟริกาใต้ และเป็นประเทศที่ไม่มีทางออกสู่ทะเล มีอาณาเขตดังนี้ ทิศใต้ติดกับประเทศแอฟริกาใต้ ทิศตะวันตกติดกับประเทศนามิเบีย ทิศเหนือติดกับประเทศแซมเบีย ทิศตะวันออกเฉียงเหนือติดกับประเทศซิมบับเว
บอตสวานามีพื้นที่ 600,370 ตารางกิโลเมตรและใหญ่เป็นอันดับที่ 45 ของโลก (มีขนาดใกล้เคียงกับประเทศมาดากัสการ์) พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบ และพื้นดินกว่าร้อยละ 70 ถูกครอบคลุมโดยทะเลทรายกาลาฮารี บอตสวานามีโอคาวันโกเดลตาซึ่งเป็นพื้นที่ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำที่ใหญ่ที่สุดในโลกอยู่ทางตะวันตก และมัคกาดิคกาดี ซึ่งเป็นทะเลสาบเกลือที่ใหญ่ที่สุดในโลกอยู่ทางตอนเหนือ ด้านตะวันออกเฉียงใต้เป็นที่ราบลุ่มแม่น้ำลิมโปโป ซึ่งเป็นภูมิลักษณ์ของพื้นที่ส่วนใหญ่ในแอฟริกาใต้ แม่น้ำโชบีอยู่ทางเหนือของประเทศและเป็นเขตพรมแดนกั้นระหว่างบอตสวานาและนามิเบีย
ดินแดนนี้เป็นที่อยู่ของชาวบุชแมนมาก่อนที่ชาวบันตูจะเคลื่อนย้ายเข้ามา ในช่วงทศวรรษที่ 19 เกิดสงครามระหว่างชนพื้นเมือง โชนา ที่อาศัยอยู่ใน บัตสวานากับชนเผ่าเดเบเล่ที่อพยพมาจาก อาณานิคมในทะเลทรายกาลาฮารี ความตึงเครียดจากพวกบัวร์ในทรานสวาล พ.ศ. 2429 บอตสวานากลายเป็นดินแดนในอารักขาของอังกฤษเพื่อป้องกันการโจมตีของพวกบัวร์และเยอรมัน ได้รับเอกราช เมื่อ 30 กันยายน พ.ศ. 2509
ประเทศบอตสวานาแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 10 เขต (district) ได้แก่
ตั้งแต่ได้รับเอกราช บอตสวานาเป็นหนึ่งในประเทศที่มีอัตราเจริญเติบโตของรายได้เฉลี่ยต่อหัวสูงที่สุดในโลก และสามารถพัฒนาตัวเองขึ้นจากหนึ่งในประเทศที่ยากจนที่สุดในโลกมาเป็นประเทศรายได้ระดับกลางซึ่งมีจีดีพีเฉลี่ย (PPP) 16,516 ดอลลาร์สหรัฐ ในปี 2550 มีการประเมินว่าบอตสวานามีรายได้มวลรวมประชาชาติโดยวัดจากความเท่าเทียมกันของอำนาจซื้อสูงเป็นอันดับ 4 ในทวีปแอฟริกา ทำให้มีมาตรฐานการครองชีพใกล้เคียงกับเม็กซิโกและตุรกี
จากสถิติของกองทุนการเงินระหว่างประเทศ บอตสวานามีอัตราการเติบโตทางเศรษฐกิจเฉลี่ยร้อยละ 9 ตั้งแต่ปี 2509 ถึง 2542 บอตสวานามีเสรีภาพทางเศรษฐกิจที่สูงเมื่อเทียบกับประเทศแอฟริกาอื่น ๆ เป็นประเทศที่ได้รับการจัดอันดับความน่าเชื่อถือสูงที่สุดในแอฟริกา และมีเงินสำรองแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศมากกว่า 7 พันล้านดอลลาร์ในปี 2548-2549 (ซึ่งคิดเป็นมูลค่าการนำเข้าประมาณ 2 ปีครึ่ง) สภาพเศรษฐกิจที่มั่นคงของบอตสวานามีรากฐานมาจากการนำรายได้จากการทำเหมืองเพชรในประเทศมาพัฒนาประเทศผ่านนโยบายทางการเงินและนโยบายต่างประเทศที่รอบคอบ อย่างไรก็ตาม การพัฒนาประเทศที่มีพื้นฐานจากอุตสาหกรรมเพชรนี้ทำให้โครงสร้างทางเศรษฐกิจผิดเพี้ยนในหลายรูปแบบ เช่นรัฐบาลมีอำนาจมากจนทำให้ภาคเอกชนไม่พัฒนา อัตราว่างงานสูง
รัฐบาลถือหุ้นร้อยละ 50 ของเดบสวานา ซึ่งเป็นบริษัทเหมืองเพชรที่ใหญ่ที่สุดในบอตสวานา. อุตสาหกรรมการทำเหมืองแร่สร้างรายได้ให้รัฐบาลถึงร้อยละ 40 ของรายได้ทั้งหมด ในต้นพุทธทศวรรษที่ 2550 มีการค้นพบแร่ยูเรเนียมในบอตสวานาและโครงการเหมืองแร่ยูเรเนียมมีกำหนดจะเริ่มในปี พ.ศ. 2553 บริษัทเหมืองแร่ข้ามชาติหลายแห่งที่ตั้งสำนักงานใหญ่ประจำพื้นที่ในบอตสวานาโดยหวังที่จะมีโอกาสทำเหมืองเพชร ทอง ยูเรเนียม ทองแดง หรือแม้แต่น้ำมัน รัฐบาลบอตสวานาประกาศเมื่อต้นปี 2552 ว่าจะพยายามลดการพึ่งพาอุตสาหกรรมเพชรให้น้อยลง เนื่องจากความกังวลจากการพยากรณ์ว่าเพชรจะหมดไปจากบอตสวานาในอีกไม่กี่สิบปีข้างหน้า
งานวันวิสาขบูชาโลก
งานวันวิสาขบูชาโลก เป็นการจัดงาน เฉลิมฉลอง วันวิสาขบูชา วันสำคัญสากล ของสหประชาชาติ ภายใต้งาน คุณูปการของพระพุทธศาสนา ต่อสันติภาพโลก และการพัฒนาที่ยั่งยืน และจะพัฒนาพุทธศาสนา ให้เป็นศูนย์กลาง พระพุทธศาสนาโลก เริ่มต้นตามมติสหประชาชาติ ในปี พ.ศ. 2547 โดยประเทศไทยเป็นเจ้าภาพ ในปี 2548 และ 2549
ครม. ได้มีการอนุมัติงบประมาณ 69 ล้านบาท ดำเนินกิจกรรมต่างๆ ดังนี้
ระหว่างวันที่ 18-21 พฤษภาคม 2548 ซึ่งมีชาวพุทธนานาชาติจาก 42 ประเทศ เข้าร่วมและมีมติลงนามในแถลงการณ์ร่วมให้พุทธมณฑลเป็นศูนย์พระพุทธศาสนาโลก และให้จัดฉลองวันวิสาขบูชาโลกในไทยต่อไป โดยให้ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัยเป็นองค์กรประสานงานและดำเนินการนั้น งานในปี 2548 ยังมีกิจกรรมมากมาย รวมทั้งการร่วมทำการ์ด 1คน1สัจจะ ทำดีได้ไม่ต้องเดี๋ยว แจกผู้เข้าร่วมงานให้ทุกคนเขียนคำอธิษฐาน ตั้งใจว่าทำความดีเป็นการให้สัจจะไว้กับสิ่งศักดิ์สิทธิ์จากนั้นจะได้ส่งมอบให้กับนายกรัฐมนตรีทักษิณ ชินวัตร มีการประชาสัมพันธ์ ตัวมาสคอต (Mascot) สีขาวที่มีชื่อว่า "ดี" และสีดำที่ชื่อว่า "เดี๋ยว" นอกจากนี้ยังมีการประชุมชาวพุทธนานาชาติ ที่ศูนย์ประชุมองค์การสหประชาชาติ, นิทรรศการสัปดาห์พระพุทธศาสนาขึ้น ที่ท้องสนามหลวง โดยพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระบรมราชานุญาต ให้อัญเชิญพระบรมสารีริกธาตุ ออกมาให้ประชาชนได้มีโอกาสสักการบูชา และเวียนเทียน เพื่อเป็นสิริมงคลต่อชีวิต, การจัดสัมมนาวิชาการ, ทัศนศึกษาศาสนสถาน เพื่อเฉลิมฉลองเนื่องในวโรกาสที่สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เจริญพระชนมพรรษา 50 พรรษา เป็นการเริ่มจัดงานเฉลิมฉลองบูชาพิเศษกว่าที่มีมา โดยยึดแบบอย่างจารีตประเพณีในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น สมัยรัชกาลที่ 2
คณะกรรมการโครงการรวม ดวงใจศิลปิน เพื่อพระพุทธศาสนาร่วม กับบรรดาองค์กร ทางพระพุทธศาสนาต่าง ๆ จึงจัด "มหกรรมละครพุทธประวัติ" เรื่อง "สิทธัตถะ พุทธบารมี" เป็นการประชาสัมพันธ์การจัดเฉลิมฉลองดังกล่าวโดยมี ดาราและนักแสดงกิตติมศักดิ์ร่วมแสดง อาทิ ต่อ-นันทวัฒน์ อาศิรพจนกุล รับบทเป็นเจ้าชายสิทธัตถะและ บุ๋ม-ปนัดดา วงศ์ผู้ดี เป็นพระแม่ธรณีบีบมวยผม ส่วนนักแสดงกิตติมศักดิ์ คุณหญิงพันธุ์เครือ ยงใจยุทธ เป็นพระนางสิริมหามายา ศุภชัย ไพจิตร เป็นพระสันตดุสิตโพธิสัตว์ และ วรภัทร วิลาวรณ์ เป็นเจ้าชายเทวฑัต พร้อมผู้แสดงอื่น ๆ อีกมากมายโดยมีกำหนดแสดงในวันที่ 16 พ.ค. 2547 ณ หอประชุมใหญ่ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ 18.00 น. นำรายได้สมทบกองทุนยาพระวรราชาทินัดดามาตุฯ และสมทบกองทุนเผยแผ่ ธรรมะทางวิทยุโทรทัศน์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
ชอลิ้วเฮียง
นวนิยายชุดชอลิ้วเฮียง (; Chu Liu Xiang Xi Lie) เป็นนิยายที่โด่งดังมากชุดหนึ่งของโกวเล้ง เขียนขึ้นระหว่างปี พ.ศ. 2502 ถึงปี พ.ศ. 2522 และถือเป็นหนึ่งในนิยายที่โกวเล้งเขียนนานที่สุด ชุด ชอลิ้วเฮียงประกอบด้วยตอนย่อย 8 ตอน โดย น.นพรัตน์ได้แปลแบ่งเป็นตอนเช่นเดียวกับโกวเล้ง เรียงเป็นลำดับตามการตีพิมพ์ได้แก่
1. กลิ่นหอมกลางธารเลือด 2. พายุทะเลทราย 3. ศึกวังน้ำทิพย์ 4. ยืมศพคืนวิญญาณ 5. ศึกวังค้างคาว 6. ดวงชะตาดอกท้อ 7. ตำนานกระบี่หยก 8. กล้วยไม้เที่ยงคืน
ชอลิ้วเฮียง (; Chu Liu Xiang) ขุนโจรทิ้งกลิ่นหอม ผู้ที่ไม่มีสิ่งใดที่เขาปรารถนาจะขโมยแล้วขโมยไม่ได้ กำลังภายในสูงส่ง วิชาตัวเบาลึกล้ำ ไม่ทราบสังกัดสำนักอาจารย์ ไม่ใช้อาวุธคู่กายใด ๆ มีเพียง หนึ่งสมอง สองมือ และ ดรรชนีปาฏิหาริย์ เท่านั้น รูปพรรณสัณฐาน และ อายุ ไม่ระบุชัด แต่มีพฤติกรรมแปลก ๆ ที่ชอบจับจมูกของตนเอง เวลาคิดเรื่องต่าง ๆ เนื่องจากเป็นโรคทางจมูก (ไซนัส) จึงทำให้ชอลิ้วเฮียงฝึกวิชาที่สามารถหายใจผ่านผิวหนังได้ ขุนโจรแซ่ชอ อาศัยอยู่บนเรือสำราญ กับหญิงสาวสะคราญโฉมคู่ใจ 3 นางที่มีความเป็นมาลึกลับไม่ต่างกับเขา
เพื่อนสนิทที่สุด เติบโตมาด้วยกันแต่เยาว์วัย คือ โอ๊วทิฮวย แมวเมามาย
ศัตรูสำคัญของเขา มีทั้ง หลวงจีนบ้อฮวย (ไร้บุปผา) เจี๊ยะกวนอิม (กวนอิมศิลา) เจ้าแม่วังน้ำทิพย์ ฯลฯ
แต่ด้วยปฏิภาณไหวพริบ ทำให้เขารอดพ้นภัยอันตรายมาได้ทุกครั้ง
สุริชัย หวันแก้ว
ศาสตราจารย์ สุริชัย หวันแก้ว (7 พฤษภาคม พ.ศ. 2492 — ) ผู้อำนวยการศูนย์ศึกษาสันติภาพและความขัดแย้ง จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย อดีตผู้อำนวยการสถาบันวิจัยสังคม และอาจารย์ประจำภาควิชาสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย อดีตผู้อำนวยการศูนย์ศึกษาการพัฒนาสังคม คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย อดีตผู้อำนวยการหลักสูตรการพัฒนาระหว่างประเทศ และปัจจุบันเป็นรองผู้อำนวยการฝ่ายวิจัย สถาบันเอเชียศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ประธาน Asian Rural Sociological Association (ARSA) ที่ปรึกษาโครงการแม่น้ำเพื่อชีวิต เคยเป็นหนึ่งในคณะกรรมการอิสระเพื่อความสมานฉันท์แห่งชาติ (กอส.) ดำรงตำแหน่งเลขานุการของกอส.ในการแก้ปัญหาเหตุการณ์ไม่สงบในภาคใต้ และเป็นอดีตประธานคณะกรรมการรณรงค์เพื่อประชาธิปไตย (ครป.) ผู้เชี่ยวชาญประเด็นด้าน การพัฒนา คนชายขอบ และโลกาภิวัตน์
อาจารย์สุริชัยเป็นนักวิจัยทางสังคมศาสตร์ โดยเฉพาะสังคมวิทยา และการมีส่วนร่วม เป็นอดีตผู้อำนวยการสถาบันวิจัยสังคม (CUSRI)ของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และเป็นบุคลากรขององค์กรประชาธิปไตย คนสำคัญของประเทศไทย ในปี พ.ศ. 2549 อาจารย์สุริชัย เคยได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งสมาชิก สภานิติบัญญัติแห่งชาติ ซึ่งได้ลาออกก่อนครบกำหนด เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม 2550 โดยให้เหตุผลว่า สภานิติบัญญัติฯในช่วงเปลี่ยนผ่านนี้กำลังหมดความชอบธรรมลงแล้วจึงไม่สมควรผ่านร่างกฎหมายต่างๆ อย่างเร่งรีบเกินสมควรดังที่เป็นอยู่ อาจารย์สุริชัย ได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้า ฯ แต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง ศาสตราจารย์ สาขาวิชาสังคมวิทยา ภาควิชาสังคม วิทยาและมานุษยวิทยา คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ตั้งแต่วันที่ 16 กันยายน 2552 ตามประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี ฉบับที่ 2 ประกาศ ณ วันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2554
อาจารย์สุริชัย จบการศึกษาระดับปริญญาโท และได้รับ Ph.D. Candidate สาขาสังคมศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น สมรสแล้ว กับ รศ.ดร.ฉันทนา (บรรพศิริโชติ) หวันแก้ว อาจารย์คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย