เทกกิงแชนเซส
เทกกิงแชนเซส () คืออัลบั้มภาษาอังกฤษของเซลีน ดิออน ออกจำหน่ายในวันที่ 7 - 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ทั่วโลก เป็นอัลบั้มภาษาอังกฤษชุดที่ 13 และเมื่อนับรวมอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสแล้ว อัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มที่ 35 ในส่วนของรูปแบบกล่องนักสะสมอันประกอบไปด้วยซีดี, ดีวีดี และน้ำหอม ออกจำหน่ายในวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ในอเมริกาเหนือ และระหว่างวันที่ 8 และ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ในยุโรป
"เทกกิงแชนเซส" เริ่มบันทึกเสียงในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2550 ที่สตูดิโอปาล์มส์ ในเบื้องต้นได้มีการกำหนดชื่ออัลบั้มว่า "เดอะวูแมนอินมี" () แต่เนื่องจากมีชื่อซ้ำกับอัลบั้มฮิตของชาเนีย ทเวนอันออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2538 จึงได้มีการทำสำรวจจากผู้ชมคอนเสิร์ตของเธอที่ลาส เวกัส และได้ใช้ชื่ออัลบั้มใหม่นี้ว่า "เทกกิงแชนเซส"
อัลบั้มนี้ใช้เพลง "เทกกิงแชนเซส" เป็นซิงเกิลแรก และออกจำหน่ายซิงเกิลดังกล่าวในรูปธรรมเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2550 โดยมีเพลง "แมปทูมายฮาร์ต" () บรรจุในแผ่นซิงเกิลดังกล่าว และไม่มีการบรรจุเพลงนี้ลงในอัลบั้มแต่อย่างใด ยกเว้นฉบับในประเทศญี่ปุ่นอันมีเพลงพิเศษ 2 เพลง คือ "แมปทูมายฮาร์ต" และ "เดอะรีซันไอโกออน"
เซลีนประชาสัมพันธ์อัลบั้มนี้ผ่านรายการโทรทัศน์หลายรายการ ทั้งในอเมริกา และยุโรป ได้แก่ สหราชอาณาจักร, ฝรั่งเศส, อิตาลี และเยอรมนี นอกจากนี้เซลีนยังจัด "คอนเสิร์ตทัวร์เทกกิงแชนเซส" ไปยังเมืองสำคัญทั่วโลก เพื่อประชาสัมพันธ์อัลบั้มนี้อีกด้วย
ภายหลังว่างเว้นการออกอัลบั้มภาษาอังกฤษกว่า 3 ปี เซลีนได้กลับเข้าสู่สตูดิโอเพื่อบันทึกเสียงอีกครั้ง โดยใช้ช่วงเวลาวันหยุดพักผ่อนของเธอจากการแสดงชุด "อะนิวเดย์..." ระหว่างวันที่ 2 กรกฎาคม - 15 สิงหาคม พ.ศ. 2550 โดยมี 4 เพลงได้บันทึกเสียงก่อนหน้าเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2550 แล้ว เซลีนบันทึกเสียงอัลบั้มนี้ที่สตูดิโอปาล์มส ในลาสเวกัส เรอเน อองเชลลีล สามีและผู้จัดการส่วนตัวของเซลีนได้กล่าวว่าอัลบั้มนี้จะมีความเป็นร็อกมากขึ้น
อัลบั้มนี้เซลีนได้ร่วมงานกับโปรดิวเซอร์ใหม่ๆหลายคน อาทิจอห์น แชงส์ โปรดิวเซอร์เจ้าของรางวัลแกรมมีด้านอำนวยการผลิตในเพลงเปิดตัวอัลบั้ม "เทกกิงแชนเซส" และเพลง "อะเวิลด์ทูบีลีฟอิน", เบ็น มูดดี อดีตสมาชิกวงอีวานเอสเซนและเดวิด ฮอดเจส ในเพลง "อะโลน" เป็นต้น
ช่วงการบันทึกเสียงอัลบั้มนี้ทั้งหมดได้บันทึกเพลงทั้งสิ้น 19 เพลง โดยบรรจุลงในอัลบั้มนี้ 16 เพลง ยกเว้นฉบับของประเทศญี่ปุ่นและไอทูนส์ที่ได้เพิ่มเพลง "แมปทูมายฮาร์ต" () และ "เดอะรีซันไอโกออน" () นอกจากนี้ยังได้บันทึกเสียงเพลง "เล็ตมีบียัวร์โซลเดอร์" () แต่มิได้นำลงบรรจุในอัลบั้มนี้ ต่อมาได้บรรจุเพลงนี้ลงในอัลบั้มเพลงฮิต "" () โดยใช้ชื่อใหม่ว่า "แดร์คัมส์อะไทม์" () ผลงานอำนวยการสร้างของ Emanuel Kiriakou
"เทกกิงแชนเซส" เป็นอัลบั้มที่มีเพลงแนวร็อกมากขึ้น นับเป็นการเปลี่ยนแนวเพลงของเซลีนไปจากเดิม เห็นได้จากการร่วมงานกับโปรดิวเซอร์ใหม่ๆ อาทิ จอห์น แชงส์, เบ็น มูดดี, เดวิด ฮอดเจส เป็นต้น และการนำเพลงเก่าในแนวร็อกมาขับร้องใหม่หลายเพลง อาทิ "แคนต์ไฟต์เดอะฟิลลิน" (), เพลง "อะโลน" () ผลงานการประพันธ์ของบิลลี สตีนเบิร์ก และทอม เคลลี อันเป็นเพลงเดิมของวงฮาร์ต, เพลง "นิวดอร์น" () เพลงเดิมของลินดา เพอร์รี ผู้ประพันธ์เพลง และอำนวยการสร้างเพลง "มายเลิฟ" () ในอัลบั้มนี้ เพลง "ไรต์เน็กซ์ทูเดอะไรต์วัน" () ผลงานการประพันธ์และขับร้องโดยทิม คริสเทนเซน เป็นต้น
อย่างไรก็ดี อัลบั้มชุดนี้ยังคงบรรจุเพลงป็อป อันเป็นแนวเพลงของเซลีนเอง อาทิ เพลง "มายเลิฟ", เพลง "อะเวิลด์ทูบีลีฟอิน" ซึ่งภายหลังได้ขับร้องร่วมกับยูนะ อิโตะ นักร้องสาวชาวญี่ปุ่น
ในเดือนตุลาคม และพฤศจิกายน พ.ศ. 2550 เซลีนเริ่มต้นการประชาสัมพันธ์อัลบั้ม "เทกกิงแชนเซส" ในยุโรป (สหราชอาณาจักร, ฝรั่งเศส, อิตาลี และเยอรมนี) และอเมริกาเหนือ ผ่านรายการโทรทัศน์หลายรายการ อาทิ ดิโอปราห์วินฟรีย์โชว์ (), "The Ellen DeGeneres Show", "ทูเดย์โชว์" (), "เดอะวิว" ()", "เออร์ลีมอร์นิงโชว์" ()", "แดนซิงวิธเดอะสตาร์ส" ()" และ "ออลมายชิลเดรน" () ในอเมริกา และรายการในสหราชอาณาจักรได้แก่รายการ "ดิเอกซ์แฟกเตอร์" (), "BAFTA", "แซตเทอร์เดย์ไนต์ดีวา" () และ "แอนออเดียนวิธเซลีนดิออน" () แสดงในปารีส ประเทศฝรั่งเศส ในรายการ "สตาร์อะเคดิมี" () และ "Vivement dimanche" ในโรม ประเทศอิตาลี ในวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 และในเยอรมนี ในรายการ "Wetten Dass...?" หลังจากนั้นก็จะกลับไปยังสหรัฐอเมริกาเพื่อประชาสัมพันธ์อัลบั้มเธอต่อไป
ในวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2550 สถานีโทรทัศน์ไอทีวีของสหราชอาณาจักรได้แพร่ภาพโทรทัศน์รายการพิเศษ "แอนออเดียนวิธเซลีน ดิออน" ความสำเร็จของโทรทัศน์รายการพิเศษนี้ทำให้ได้จัดรายการโทรทัศน์พิเศษ "แดตส์จัสต์เดอะวูแมนอินมี" ออกอากาศเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ทางช่องซีบีเอส ในสหรัฐอเมริกา และแคนาดาทางช่องซีทีวี
ในประเทศไทยได้มีการจัดงาน "เซลีน ดิออนเพื่อเด็ก และสตรี" ที่ห้างสรรพสินค้าเซ็นทรัล ชิดลม บริเวณลานหน้าร้านบีทูเอส เมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 และจัดโทรทัศน์รายการพิเศษ "เทกกิงแชนเซส ทีวีสเปเชียล" ทางสถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์ทีวี เมื่อวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2550 โดยมีการแพร่ภาพจากการแสดงชุด "อะนิวเดย์..." ของเซลีน ดิออน ในเพลง "แอมอะไลฟ์", "มายฮาร์ตวิลโกออน" และมิวสิกวิดีโอเพลง "เทกกิงแชนเซส"
นอกจากนี้เซลีนยังจัด "คอนเสิร์ตทัวร์เทกกิงแชนเซส" เพื่อประชาสัมพันธือัลบั้มนี้อีกทางหนึ่ง โดยเป็นการจัดคอนเสิร์ตทัวร์ทั่วโลกไปยังเมืองสำคัญๆ ทั้ง 5 ทวีป โดยเริ่มต้นเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ณ เดอะโคคา-โคลาโดม เมืองโจฮันเนสเบิร์ก ประเทศแอฟริกาใต้ และสิ้นสุดในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 ณ Qwest Center Omaha เมือง Omaha ประเทศสหรัฐอเมริกา
อัลบั้ม "เทกกิงแชนเซส" ออกจำหน่ายทั่วโลก โดยเริ่มจำหน่ายวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ในประเทศญี่ปุ่นเป็นที่แรก โดยมีซิงเกิลประชาสัมพันธ์อัลบั้มซิงเกิลแรกคือ "เทกกิงแชนเซส" เพลงนี้เริ่มต้นการประชาสัมพันธ์ผ่านทางสถานีวิทยุแล้วตั้งแต่วันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2550 และออกจำหน่ายในรูปแบบซิงเกิลซีดีเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2550 ในประเทศญี่ปุ่นเป็นที่แรก เพลงนี้ขึ้นชาร์ตเพลงร่วมสมัยผู้ใหญ่ของแคนาดา (Canadian Adult Contemporary Chart) และชาร์ต"บิลบอร์ด"แดนซ์คลับเพลย์ (Billboard Hot Dance Club Play) ของสหรัฐอเมริกาในอันดับสูงสุดคืออันดับที่ 1
ซิงเกิลที่ 2 จากอัลบั้มนี้แตกต่างกันไปในแต่ละภูมิภาคของโลก อันได้แก่ ในสหราชอาณาจักรได้ประชาสัมพันธ์เพลง "อายส์ออนมี" เป็นซิงเกิลที่ 2 โดยขึ้นชาร์ตอันดับสูงสุดในชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร (UK Singles Chart) ในอันดับสูงสุดเพียงอันดับที่ 113 ส่วนในยุโรปและอเมริกาเหนือ และไทยได้ประชาสัมพันธ์เพลง "อะโลน" ซึ่งเป็นซิงเกิลที่ 2 ยกเว้นในสหราชอาณาจักรที่ประชาสัมพันธ์เพลงนี้เป็นซิงเกิลที่ 3 โดยขึ้นชาร์ตเพลงร่วมสมัยผู้ใหญ่ของแคนาดาสูงสุดในอันดับที่ 7 เท่านั้น และญี่ปุ่นประชาสัมพันธ์เพลง "อะเวิลด์ทูบีลีฟอิน" เป็นซิงเกิลที่ 2 โดยเผยแพร่ในฉบับที่เซลีน ร้องคู่กับยูนะ อิโตะ นักร้องสาวชาวญี่ปุ่น ในชื่อเพลงใหม่ว่า "อะนะตะ กะ อิรุ คะงิริ~อะเวิลด์ทูบีลีฟอิน~" ในวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2551 ซิงเกิลนี้เปิดตัวในอันดับที่ 8 ชาร์ตออริกอนของประเทศญี่ปุ่น ด้วยยอดขาย 11,778 ชุด
จากรายงานของ IFPI อัลบั้ม "เทกกิงแชนเซส" มียอดขายกว่า 3.1 ล้านชุดในสิ้นปี พ.ศ. 2550 และเป็นอัลบั้มขายดีที่สุดลำดับที่ 19 แห่งปี แม้ว่าจะออกจำหน่ายในเดือนพฤศจิกายนก็ตาม ปัจจุบันอัลบั้มนี้มียอดขายกว่า 3,500,000 ชุดทั่วโลก และได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำในหลายประเทศ รวมถึงรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาว และรางวัลอื่นๆอีกมากมาย ความสำเร็จของอัลบั้มนี้เห็นได้ชัดจากยอดจำหน่ายในแคนาดา ซึ่งอัลบั้มนี้ขึ้นชาร์ตอันดับที่ 1 มียอดขายในสัปดาห์แรกสูงสุดในปี พ.ศ. 2550 คือ 79,354 ชุด และกลายเป็นอัลบั้มที่ขายดีที่สุดในแคนาดาในปีนั้น (340,000 ชุด) ปัจจุบันมียอดการจำหน่ายกว่าอีก 400,000 ชุด แล้วได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาว 4 แผ่น
"เทกกิงแชนเซส" ขึ้นชาร์ต 1 ใน 10 ในหลายประเทศ และมียอดจำหน่ายทั่วโลกเป็นที่น่าพึงพอใจ อาทิ สหราชอาณาจักร มียอดจำหน่ายกว่า 365,000 ชุด และได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาว ในประเทศญี่ปุ่น อัลบั้มนี้กลายเป็นอัลบั้มของเซลีนที่ประสบความสำเร็จสูงสุดหลังจากอัลบั้ม "อะนิวเดย์แฮสคัม" ด้วยยอดจำหน่ายกว่า 125,000 ชุด และในสหรัฐอเมริกาขึ้นชาร์ตครั้งแรกในอันดับที่ 3 ด้วยยอดขาย 214,556 ชุด และมียอดขายรวมกว่า 1,000,000 ชุด ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาว
"เทกกิงแชนเซส" ได้เปลี่ยนแนวการร้องเพลงของเซลีน จากเพลงป็อป บัลลาด สู่แนวเพลงร็อก เพื่อขยายฐานแฟนเพลงมากขึ้น โดยได้รับการวิพากษ์วิจารณ์จากสื่อหลายแขนงทั้งในด้านบวก และด้านลบ อาทิ เว็บไซต์"เดอะสตาร์" กล่าวว่า "อัลบั้มร็อกนี้ไม่ได้ทำให้แฟนเพลงพันธุ์แท้ห่างเหินนัก แต่อาจทำให้ได้แฟนเพลงใหม่ๆอีกด้วย" นพปฏล พรศิลป์ จากนิตยสาร "เอนเตอร์เทน" กล่าวว่าอัลบั้มนี้โดยรวมออกมาดี แต่เซลีนไม่สามารถสร้างความเป็นตัวของตัวเองได้ในทางดนตรี และกล่าวว่า " "เทกกิงแชนเซส" ไม่มีอะไรให้นึกถึงมากนัก ก็แค่อีกหนึ่งอัลบั้มที่เซลีนโชว์ของให้เห็นว่าเธอก็ร้องเพลงแบบนี้ได้ก็เท่านั้น" รอบ เชฟฟิลด์ จากนิตยสาร "โรลลิงสโตน" กล่าวว่าเสียงของเซลีนยังคง "น่าเกลียดอย่างไม่ธรรมดา" และการที่เธอร่วมงานกับนี-โย ในเพลง "ไอก็อตนอตติงเลฟ" และเดอะดรีม ในเพลง "สกายส์ออฟแอล.เอ." ได้ผลลัพธ์ที่แย่มาก Sal Cinquemani จากนิตยสาร "สแลนต์ " วิจารณ์ภาพปกของเซลีนว่า "น่าหวาดกลัว"