hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
คาเรน สปาร์ค โจนส์
คาเรน สปาร์ค โจนส์ ( FBA) (26 สิงหาคม พ.ศ. 2478 – 4 เมษายน พ.ศ. 2550) เป็นนักวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ชาวอังกฤษ เธอเป็นผู้บุกเบิกสาขาสารสนเทศศาสตร์
คาเรน สปาร์ค โจนส์ เกิดในเมืองฮัดเดอร์สฟิลด์ ยอร์กเชียร์ อังกฤษ พ่อของเธอคือ Owen Jones อาจารย์เคมี และแม่ของเธอคือ Ida Spärck ชาวนอร์เวย์ซึ่งย้ายมาอยู่สหราชอาณาจักรในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง. สปาร์ค โจนส์ ได้รับการศึกษาและเข้าเรียนต่อที่ Girton College มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2496 ถึง 2499 ในด้านประวัติศาสตร์. และเริ่มอาชีพในคราวแรกเป็นครูในโรงเรียน
เธอเริ่มทำงานที่ห้องปฏิบัติการคอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2517 และเกษียณอย่างเป็นทางการเมื่อ 30 กันยายน พ.ศ. 2545 (หลังเข้ารับการรักษาโรคมะเร็ง) ในตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านคอมพิวเตอร์และสารสนเทศ แต่เธอยังคงมาทำงานที่ห้องปฏิบัติการคอมพิวเตอร์ จวบจนกระทั่งสองสามสัปดาห์ก่อนเสียชีวิต. สาขาวิจัยหลักที่เธอสนใจ ตั้งแต่ปลายคริสต์ทศวรรษที่ 1950 คือการประมวลผลภาษาธรรมชาติและการค้นคืนสารสนเทศ.
หนึ่งในผลงานที่สำคัญที่สุดของเธอก็คือแนวคิดเรื่องการถ่วงน้ำหนักแบบ IDF (inverse document frequency) ในการค้นคืนสารสนเทศ ซึ่งเธอเสนอในผลงานตีพิมพ์เมื่อปี พ.ศ. 2515. IDF นี้ใช้กันแพร่หลายในเสิร์ชเอนจินส่วนใหญ่ในปัจจุบัน โดยมากเป็นส่วนหนึ่งของการถ่วงน้ำหนักแบบ TF-IDF.
ศ. สปาร์ค โจนส์ เคยเป็นสมาชิกบริติชอคาเดมี (สมาคมวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์แห่งสหราชอาณาจักร) ซึ่งเธอเคยเป็นรองประธานระหว่าง พ.ศ. 2543 ถึง 2545. เธอยังเคยเป็นสมาชิกของทั้ง AAAI และ ECCAI, และเป็นประธานของ Association for Computational Linguistics ในปี พ.ศ. 2547. เธอได้รับรางวัลหลายรางวัลสำหรับงานวิจัยของเธอ ซึ่งรวมถึงรางวัล Gerard Salton Award (1988) , รางวัล ASIS&T Award of Merit (2002) , รางวัล ACL Lifetime Achievement Award (2004) , เหรียญ BCS Lovelace Medal (2007) และรางวัล ACM-AAAI Allen Newell Award (2007).
เธอแต่งงานกับนักวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์เพื่อนร่วมงานที่เคมบริดจ์ Roger Needham ตราบจนกระทั่งเขาเสียชีวิตเมื่อ พ.ศ. 2546
เธอเสียชีวิตเมื่อเช้าวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2550 ที่ Willingham ใน Cambridgeshire ขณะอายุ 71 ปี
รอเบิร์ต เดอ นิโร
รอเบิร์ต มาริโอ เดอ นิโร จูเนียร์ () เกิดเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 1943 เป็นนักแสดงชาวอเมริกันเชื้อสายอิตาเลียน ผู้กำกับ ผู้สร้างภาพยนตร์ เคยได้รับรางวัลออสการ์ 2 ครั้งและ ผู้ชนะจากรางวัลลูกโลกทองคำ
รอเบิร์ต เดอนิโร เริ่มการแสดงครั้งแรกในภาพยนตร์ เรื่อง "The Wedding Party" ของผู้กำกับชื่อดัง ไบรอัน เดอพัลมา ซึ่งได้รับคำชมจากนักวิจารณ์หลายสถาบัน และจากนั้นก็ได้แสดงใน "The Godfather II" (1974) ในบทวิโต คอร์ลีออเน่ ซึ่งเขาก็ได้รับรางวัลออสการ์สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม
ต่อมาในปี 1981 เขาได้รับรางวัลออสการ์เป็นตัวที่สองแต่ในสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม จากเรื่อง "Raging Bull" (1980) จากบท เจค ลาม็อตทา นอกจากนี้ เขายังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงออสการ์อีกถึง 4 ครั้ง จากผลงานในเรื่อง "Taxi Driver" (1976), "Deer Hunter" (1978), "Awakenings" (1990) และ "Cape Fear" (1991)
ผลงานการแสดงของเขาในยุคหลังๆ เช่น "Jackie Brown" (1997), "Wag the Dog" (1997) และ "Great Expectations" (1998) หลังจากนั้น เดอนิโรหันมาสวมบทที่เบา ๆ ลงบ้าง เช่นบทตลกในเรื่อง "Analyze This" ในปี 1999 และ "The Adventures of Rocky and Bullwinkle" ในปี 2000 หรือ "Star Dust" ในปี 2007 เป็นต้น
Pussy
คำว่า pussy เป็นคำนาม คำคุณศัพท์ และในบางครั้งใช้เป็นคำกริยาในภาษาอังกฤษ คำว่า pussy มีหลายความหมาย มีใช้เป็นสแลง การเกลื่อนคำ และเป็นคำหยาบ นี้มักใช้เป็นคำสองแง่สองง่าม เนื่องจากมีความหมายหลากหลายทั้งความหมายโดยนัยเชิงบริสุทธิ์และหยาบคาย
ที่มาของคำดังกล่าวยังไม่เป็นที่แน่ชัด แต่ละความหมายของคำต่างมีประวัติและจุดกำเนิดแตกต่างกัน
ความหมายทั่วไปของคำว่า pussy คือ "แมว" "คนขี้ขลาดหรือคนอ่อนแอ" และ "โยนีหรือช่องคลอดของมนุษย์" หรือเป็นสัมพจนัยแปลว่า "การร่วมเพศกับผู้หญิง" ความหมายแบบคุณศัพท์จะเกี่ยวข้องกับความหมายแบบคำนาม pussy ยังเป็นคำพ้องรูปหมายถึง "ประกอบด้วยหนอง" (pus) โดยในความหมายนี้ คำจะออกเสียบงว่า พะซี () ขณะที่คำในรูปแบบอื่นทั้งหมดจะออกเสียงว่า พุซี () ความหมายแบบคุณศัพท์อีกความหมายหนึ่งนั้นเป็นภาษาอังกฤษตอนเหนือพบได้ยากหรือล้าสมัยไปแล้ว มาจากคำว่า "pursy" หมายถึง "อ้วน" หรือ "สั้นกะทัดรัด" ความหมายแบบคำกริยามีความหมายเกี่ยวข้องกับคำนาม หมายถึง "กระทำอย่างแมว" "กระทำอย่างคนขี้ขลาด" หรือ "มีเพศสัมพันธ์กับผู้หญิง"
กลุ่มอาการสายตาคอมพิวเตอร์
กลุ่มอาการสายตาคอมพิวเตอร์ () เป็นภาวะชั่วคราวอันเกิดจากการโฟกัสตาที่หน่วยแสดงผลคอมพิวเตอร์เป็นระยะเวลานานต่อเนื่อง อาการของกลุ่มอาการนี้ เช่น ปวดศีรษะ สายตาพร่ามัว ปวดคอ ตาแดง ล้า ตาล้า ตาแห้ง ตาระคายเคือง การเห็นภาพซ้อน รู้สึกหมุน/เวียนศีรษะ เห็นเป็นหลายภาพ และโฟกัสตาใหม่ลำบาก อาการเหล่านี้สามารถกระตุ้นได้เพิ่มขึ้นโดยสภาพไฟส่องสว่างที่ไม่เหมาะสม (เช่น แสงจ้าหรือไฟส่องสว่างเหนือศีรษะจ้า) หรือการเคลื่อนของอากาศผ่านตา (เช่น ช่องลมเหนือศีรษะ ลมตรงจากพัดลม)
สัตยยุค
สัตยยุค (เทวนาครี : सत्य युग) เป็นยุคแห่งสัจธรรมอันมั่นคง มีพระพรหมองค์เดียวเป็นใหญ่ ไม่มีเทพเทวาอื่นๆ ไม่มีมาร ใครปรารถนาสิ่งใดก็สำเร็จตามปรารถนา ไม่มีการค้าขาย แลกเปลี่ยน ไม่มีโลภ โกรธ หลง ทุจริต คดโกง และไม่มีความเศร้าเสียใจใดๆ บุคคลที่เกิดในยุคนี้จะเป็น "สัตตบุรุษ" ทั้งหมด ไม่มีบุคคลที่เป็น "อันธพาล"
เป็นสังคมที่น่าอยู่ มีแต่บัณฑิต ไม่ทำบาป ไม่เบียดเบียนกัน มีคุณธรรมสูง ทำให้อยู่ร่วมกันด้วยความผาสุก
สัตยยุค มีชื่อเรียกอื่นๆ อีก เช่น สัตยุค หรือ กฤตยุค นับว่าเป็นยุคทองของมนุษยชาติ สัตยยุค มีอายุ 1,728,000 ปี บ้างก็ว่า 100,000 ปี โคธรรมะ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์หมายถึงศีลธรรมนั้น ยืน 4 ขาในยุคนี้ ต่อมาในเตรตยุคจะยืน 3 ขา ในทวาปรยุค ยืน 2 ขา และปัจจุบัน (กลียุค) ยืนขาเดียว
โจเอล เอสคอล
โจเอล เอสคอล (Joel Escol) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2524 สถิติการชก 28 ครั้ง ชนะ 8 (น็อค 5) เสมอ 3 แพ้ 17
เอสคอลขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2545 เสมอกับ ออร์ลัน เอนริเกวซ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จากนั้น ได้มาชกในไทยเป็นครั้งแรกเมื่อ 22 เมษายน พ.ศ. 2548 และเป็นการชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิกที่ว่างในรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท ซึ่งเอสคอลเป็นฝ่ายชนะน็อค ฟ้าใส ศักดิ์กรีรินทร์ ยก 6 ได้แชมป์มาครอง แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกเมื่อ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 ก็เป็นฝ่ายแพ้น็อค ฟ้าสั่ง ศักดิ์กรีรินทร์ ยก 2 เสียแชมป์ไป จากนั้น เอสคอลขึ้นชกแพ้เป็นส่วนใหญ่มีชกชนะน็อค รอลลี ญีโน ยก 3 เมื่อพ.ศ. 2557 เพียงครั้งเดียวเท่านั้น และไม่ได้ขึ้นชกชิงแชมป์ใดๆอีก หลังจากที่ชกแพ้น็อค จอห์น มาร์ก อะโปลินาริโอ ยก 1 เมื่อ 11 มกราคม พ.ศ. 2558
ซูการ์โน เบนจาโอ
ซูการ์โน เบนจาโอ (Sukarno Banjao) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดที่เมือง Cadiz City ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 30 ครั้ง ชนะ 19 (น็อค 13) เสมอ 1 แพ้ 10
เบนจาโอขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 18 กันยายน พ.ศ. 2542 ชนะน็อค หลุยส์ เอสกามีญาส ยก 1 ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึนชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 แต่แพ้คะแนน โจวาน เพรสบีเตโร ไม่ได้แชมป์ จากนั้น เดินทางมาชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวทในไทย เมื่อ 16 เมษายน พ.ศ. 2545 แพ้คะแนน เด่นเก้าแสน เก้าวิชิต จากนั้นเบนจาโอยังขึ้นชกอย่างต่อเนื่อง และเคยมาชกในไทย แพ้คะแนน ดวงเพชร แสงมรกตและวิษณุ ก่อเกียรติยิมเมื่อ พ.ศ. 2546 จากนั้น ได้ขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นฟลายเวท WBF ที่ว่าง เมื่อ 25 กันยายน พ.ศ. 2547 ชนะน็อค ยองกี้ อาฟรีซัด ยก 6 ได้แชมป์มาครอง และขึ้นชกป้องกันแชมป์ได้ 1 ครั้ง เมื่อ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547 ชนะน็อค วิษณุ ก่อเกียรติยิม ในยกที่ 9 ต่อจากนั้น เบนจาโอได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทที่ว่างเมื่อ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2548 แพ้คะแนน เซลโซ่ แดงก๊อด ไม่ได้แชมป์ เบนจาโอขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 แพ้น็อค ฮาเวียร์ มาลูลัน ยก 4 จากนั้นก็แขวนนวมไป
ยอดชาย เมฆสุวรรณ
ยอดชาย เมฆสุวรรณ (ชื่อเล่น: เปี๊ยก, เชียร) เกิดเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2488 เป็นนักแสดงชาวไทย เริ่มการศึกษาชั้นประถมที่โรงเรียนหอทะเบียนที่ดิน(ปัจจุบันคือโรงเรียนเทศบาลนครนนท์ 3 วัดท้ายเมือง) จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนทวีธาภิเศก และปริญญาตรีจากคณะบริหารการตลาด มหาวิทยาลัยหอการค้า ทำงานที่บริษัท บาจา ตำแหน่งออกแบบตกแต่งตู้โชว์จัดดิสเพลย์ เข้าสู่วงการหลังการเสียชีวิตแล้วของ มิตร ชัยบัญชา ในปี พ.ศ. 2513 โดยคำชักชวนของสุคนธ์ คิ้วเหลี่ยม ดาวตลก ได้ชักชวนให้พบกับ อัมพร ประทีปเสน ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ไทย โดยไปพบเจอยอดชายขณะเป็นเซลล์แมนขายรองเท้าบาจาในตู้โชว์ที่สยามสแควร์ ได้แสดงเป็นพระเอกในภาพยนตร์เรื่องแรกคือ "น้ำใจพ่อค้า" และแจ้งเกิดได้สำเร็จ
ยอดชายเป็นพระเอกที่มีนางเอกคู่ขวัญคือ ภาวนา ชนะจิต มีผลงานร่วมกันหลายเรื่อง ส่วนใหญ่เป็นแนว พ่อแง้แม่งอน กุ๊กกิ๊ก ที่ดังก็ "พรุ่งนี้ฉันจะรักคุณ" และได้แสดงกับสุภัค ลิขิตกุล นางเอกที่ก้าวมาจากเวทีนางงาม ทั้งสองจับคู่กันอยู่หลายเรื่อง มีผลงานของเขาที่เล่นด้วยกัน เช่น "นางร้อยชื่อ", "สาวเกาะสมุย", "แม่ผัว", "แรกรัก", "แม่นาคพระโขนง", "แม่นาคอาละวาด"
นอกจากนี้ยอดชาย ยังเป็นประติมากร เขาเป็นคนริเริ่มที่คิดปั้น หุ่นขี้ผึ้งของนักแสดงไทยในอดีต ผลงานล่าสุดให้ความร่วมมือปั้นรูปหล่อสำริด จำนง รังสิกุล ผู้บุกเบิกโทรทัศน์ไทย จัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์การกระจายเสียง กรมประชาสัมพันธ์ เมื่อ พ.ศ. 2556
ปัจจุบันเขากลับมาแสดงอีกครั้งทั้งในภาพยนตร์ อาทิ "บางระจัน" ,"นายขนมต้ม" และละครโทรทัศน์อีกหลายเรื่อง อาทิ "น้ำใจพ่อค้า", "พรุ่งนี้ฉันจะรักคุณ", "วิวาห์เงินผ่อน", "แม่นาคพระโขนง", "โอ้มาดา", "แรงรัก" และ "เหล็กไหล"
เนื่องจากคุณยอดชายเป็นผู้หลงใหลในศิลปะงานเขียนรูป งานปั้นรูปเป็นอย่างมาก จึงได้สร้างพิพิธภัณฑ์บันเทิงไทยชื่อว่า "ยอดชาย เมฆสุวรรณ มิวเซี่ยม ออฟ อาร์ท" ซึ่งเป็นพิพิธภัณฑ์ในรูปคฤหาสน์ยุโรปยุคเรอเนซองส์ ตั้งอยู่สุดปลายทางของถนนบรมราชชนนี เส้นทางที่มุ่งหน้าไปยังจังหวัดนครปฐม บนพื้นที่กว่า 8 ไร่
อีล-เดอ-ฟร็องส์
อีล-เดอ-ฟร็องส์ () อาจหมายถึง
ปีเตอร์ คัลชอร์
ปีเตอร์ คัลชอร์ () นักมวยสากลชาวอังกฤษ เกิดเมื่อ 15 มีนาคม พ.ศ. 2516 ที่เมืองลิเวอร์พูล ประเทศอังกฤษ สถิติการชก 27 ครั้ง ชนะ 24 (น็อค 12) เสมอ 1 แพ้ 2
แคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์
อีล-เดอ-ฟร็องส์ () เป็นหนึ่งในแคว้น 18 แคว้นของประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่บริเวณกลางประเทศเยื้องไปทางทางทิศเหนือ
ธีระ สลักเพชร
นายธีระ สลักเพชร (9 พฤศจิกายน 2500 - ) อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม รองเลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์ และ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตราด หลายสมัย
นายธีระ สลักเพชร เป็นบุตรของ นายเพียรพาสน์ สลักเพชร และนางยุพิน สลักเพชร มีพี่น้องทั้งหมดรวม4คน คือ 1.นายพงศธร สลักเพชร 2.นายพิจารณ์ สลักเพชร 3.นางนิศารัตน์ เกิดศักดิ์สิทธิ์
จบมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนบดินทรเดชา(สิงห์ สิงหเสนี) จบปริญญาตรี สาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล เมื่อปี พ.ศ. 2526 และปี พ.ศ. 2535 ได้ปริญญาโท วิศวกรรมโยธา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
นายธีระ สลักเพชร สมรสกับ แพทย์หญิงกรพินธุ์ สุดโต เมื่อเดือน กันยายน พ.ศ. 2550
นายธีระ สลักเพชร เข้าสู่วงการเมือง ได้เป็น ส.ส. สมัยแรกเมื่อ ปี พ.ศ. 2539 โดยลงสมัครที่จังหวัดตราด และเป็น ส.ส.ผูกขาด ของจังหวัดตราด ที่ชนะการเลือกตั้งมาโดยตลอดทุกครั้งที่ลงสมัคร แม้แต่ในการเลือกตั้งปี พ.ศ. 2548 ซึ่งพรรคไทยรักไทยครองพื้นที่ ระยอง จันทบุรี และตราด นายธีระ ยังคงเป็น ส.ส.ประชาธิปัตย์ คนเดียวที่สามารถชนะการเลือกตั้งใน 3 จังหวัดดังกล่าว
นายธีระ สลักเพชร มีประสบการณ์ทำงานเป็น รองประธานคณะกรรมาธิการการท่องเที่ยว และ ประธานกรรมาธิการการสาธารณสุขสภาผู้แทนราษฎร ของสภาผู้แทนราษฎร และในฝ่ายบริหารเคยดำรงตำแหน่ง เลขานุการรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
ในการเลือกตั้งวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 นายธีระ ลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส. จังหวัดตราด ชนะการเลือกตั้งได้คะแนนเป็นอันดับ 1 รวม 62,160 คะแนน ทิ้งห่าง นายนฤปนาถ สว่างไสว ผู้สมัครจากพรรคพลังประชาชน ที่ได้ 34,163 คะแนน อย่างขาดลอย
ภายหลังการจัดตั้ง รัฐบาลนายสมัคร สุนทรเวช ทำให้ พรรคประชาธิปัตย์ มีสถานะเป็นพรรคฝ่ายค้านพรรคเดียวในสภาผู้แทนราษฎร พรรคประชาธิปัตย์จึงประกาศจัดตั้ง คณะรัฐมนตรีเงา หรือ ครม.เงา ขึ้น เพื่อติดตามตรวจสอบ และเสนอแนะการบริหารงานของรัฐบาล ตามรูปแบบที่มีในต่างประเทศ นายธีระ สลักเพชร ได้รับเลือกจากทางพรรคให้ทำหน้าที่ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรมเงา
เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 พรรคประชาธิปัตย์ได้จัดการประชุมใหญ่วิสามัญประจำปี เพื่อเลือกตั้งคณะกรรมการบริหารพรรคชุดใหม่ตามข้อบังคับพรรค และ นายธีระ สลักเพชร ได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่ง รองเลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์
ในการจัดตั้งรัฐบาลของพรรคประชาธิปัตย์ช่วงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2551 นายธีระ สลักเพชร ได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม และพ้นจากตำแหน่งเมื่อมีการปรับคณะรัฐมนตรีเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2553 และได้รับการแต่งตั้งจากพรรคประชาธิปัตย์ให้เป็นรัฐมนตรีกระทรวงวัฒนธรรมเงาอีกครั้งหนึ่ง ในปี พ.ศ. 2554
ตำแหน่งทางการเมือง
กฤษดา สุโกศล แคลปป์
กฤษดา สุโกศล แคลปป์ หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ น้อย วงพรู (ชื่อเล่น: น้อย) เกิดเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2513 เป็นนักร้องนำวงพรู นักแสดงชาวไทย นอกเหนือจากผลงานการแสดงเขายังเป็นผู้บริหารกิจการโรงแรม เดอะ สยามร่วมกับครอบครัว กมลา สุโกศล หลังห่างหายไปถึงสิบสองปี น้อยก็กลับมาในฐานะศิลปินเดี่ยว โดยได้ศิลปินมาช่วยแต่งเพลงอย่าง บอย โกสิยพงษ์ อภิวัชร์ เอื้อถาวรสุข และ ตรัย ภูมิรัตน
กฤษดา เป็นลูกชายคนเล็กของตระกูลไทย-อเมริกัน เป็นน้องชายของสุกี้ กมล สุโกศล แคลปป์ จบปริญญาตรีด้านมานุษยวิทยา จากมหาวิทยาลัยบอสตัน จากนั้นใช้ชีวิตนักแสดงตามเวทีและสถานที่เล็ก ๆ ในนิวยอร์ก เรียนการแสดง เล่นละครเวทีไปด้วยและทำงานเสิร์ฟอาหารไปด้วยอยู่ 3 ปี จึงกลับประเทศไทย จากนั้นก็ได้ฟอร์มวงพรู
มีผลงานการแสดงภาพยนตร์ไทยอย่าง "คนกราบหมา" (2539) "หัวใจทรนง" (2547) "ทวารยังหวานอยู่" (2547) และ "13 เกมสยอง" (2549) ซึ่งจากเรื่องนี้เองทำให้กฤษดาได้รับรางวัลผู้แสดงนำชายยอดเยี่ยม รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ประจำปี 2549น้อย วงพรูได้ร้องเพลง "เหนื่อยใจ" ในอัลบั้ม Ford & Friends Sing Stone อัลบั้มรวมเพลงจากคอนเสิร์ต “Ford & Friends Let’s Sing Stone and 90th’s Memory” โดยได้คัดเลือกจากบทเพลงดังในอดีตที่ดีที่สุด ของค่าย Stone Entertainment ที่นำมาทำใหม่
น้อย วงพรูได้เป็นผู้บริหารกิจการโรงแรม เดอะ สยาม ริมแม่น้ำเจ้าพระยา กรุงเทพฯ (3/2 ถ.ขาว วชิรพยาบาล ดุสิต ดุสิต, กรุงเทพมหานคร 10300) ตั้งใกล้กับสะพานซั้งฮี้ ซึ่งโรงแรมได้เปิดให้บริการมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2555 โดยมีผลตอบรับค่อนข้างดี และยังได้ลงนิตยสารเมืองนอก Travel + Leisure และได้ Top 20 โรงแรมของโลกและได้รับโหวตให้เป็น number one city hotel of the world โดยถูกออกแบบโดยสถาปนิกชื่อดังระดับโลก บิล เบนส์เล 
การตกแต่งจะใช้โทนสีขาว และดำแซมด้วยเฟอร์นิเจอร์สมัยโบราณ ผสานกลิ่นตะวันตก เข้ากับความคลาสสิกและอบอุ่น อ่อนโยนแบบไทยสมัยรัชกาลที่ 5 ห้องพัก ทั้งหมดมี 39 ห้องมีพื้นที่ใช้สอยเริ่มต้น 80-160 ตร.ม. ภายในมีเตียงขนาดใหญ่เพดานสูง แต่ละห้องตกแต่งโดยธีม ที่แตกต่างกัน ประดับด้วยเฟอร์นิเจอร์หรู งานศิลปะ และวัตถุโปราณ แฝงมนต์สเน่ห์และกลิ่นอายอารยธรรมร่วมสมัย
โดยมีสิ่งอำนวยความสะดวก สระว่ายน้ำแบบอินฟินิตี้, ฟิตเนส และเวทีมวยไทย พร้อมเทรนเนอร์ส่วนตัว, โยคะกลางแจ้ง, ห้องสมุด, ห้องฉายภาพยนตร์ สไตล์ย้อนยุค, ห้องประชุมสัมมนา, แกลเลอรี่วัตถุโบราณหายาก (ของสะสมส่วนตัวของน้อย วงพรู), ท่าเรือส่วนตัว พร้อมสปีดโบ๊ต และไวไฟฟรี
น้อย วงพรูสมรสกับนางเมลานี สุโกศล แคลปป์เป็นลูกครึ่งฮ่องกง - อังกฤษเป็นคุณครูโรงเรียนนานาชาติและมีลูกสองคน (ลูกครึ่งจีน-สิงคโปร์) ชื่อว่า ฟินน์และโรซี่
น้อย วงพรู เคยต้องรักษาอาการบาดเจ็บจากขามาแล้วสองครั้ง และทุกครั้งมันจะเกิดในช่วงสำคัญ ครั้งแรกเกิดขึ้นโชว์หนึ่งก่อนคอนเสิร์ต Pru & Modern Dog – ทุกสิ่ง (For Fat Live Pru & Modern Dog) ซึ่งเขาโลดโผนกับโชว์จนตกเวที อีกครั้งคือช่วงก่อนอัลบั้มชุดที่สอง (Zero) น้อยไปเล่นกีฬาแล้วหัวเข่าหักจนต้องใส่เฝือกโปรโมตอัลบั้มนั้นในช่วงแรก โดยน้อยกำลังอยู่ในช่วงรักษาอาการเส้นประสาทที่ขาอักเสบ ซึ่งต้องฟื้นฟูและบำบัดโดยการกระตุ้นด้วยไฟฟ้าที่เรียกว่า Electrical Stimulation โดยคาดว่าจะหายในราวสี่เดือน
การจัดการกระบวนการทางธุรกิจ
การจัดการกระบวนการทางธุรกิจ () คือ การจัดการกระบวนการทางธุรกิจ ซึ่งระบบปัจจุบันเป็นระบบที่แยกออกจากกันเป็น Silo การที่จะใช้งานร่วมกันค่อนข้างยากจึงมีแนวคิดในการ Integrate และปรับปรุงกระบวนการทำงานทางธุรกิจ เพื่อให้สามารถเชื่อมโยงและทำงานกันได้อย่างมีประสิทธิภาพและนำกลับมาใช้ใหม่ได้ จึงต้องทำการจัดการกระบวนการทางธุรกิจ (BPM) ซึ่งเกิดแนวคิดในการ share service กันเพื่อให้แต่ละ Business สามารถใช้งาน service ที่ต้องการรวมกันได้ SOA จึงเป็นแนวคิดที่นำมาประยุกต์ใช้งานเพื่อการปรับเปลี่ยนโครงสร้างแบบ Silo มาเป็น SOA ซึ่ง Technology ที่มาตอบโจทย์ในการ Implement แนวคิดนี้คือ Web Service เนื่องจากไม่ขึ้นกับ Platform และสะดวกในการเรียกใช้งาน (Service)
แคว้นซ็องทร์-วาลเดอลัวร์
ซ็องทร์-วาลเดอลัวร์ () เป็นหนึ่งในแคว้น 18 แคว้นของประเทศฝรั่งเศส มีพื้นที่ครอบคลุมตอนกลางของหุบเขาลัวร์และตอนในของประเทศ เมืองศูนย์กลางการปกครองของแคว้นคือออร์เลอ็อง แต่เมืองใหญ่ที่สุดของแคว้นคือตูร์
ระหว่างปี พ.ศ. 2525–2558 แคว้นซ็องทร์-วาลเดอลัวร์มีชื่อว่า "ซ็องทร์" ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น "ซ็องทร์-วาลเดอลัวร์" เมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2558 ในช่วงที่มีการเสนอให้จัดระเบียบแคว้นของฝรั่งเศสใหม่ "วาลเดอลัวร์" เป็นชื่อที่มีความเกี่ยวข้องกับภาพลักษณ์เชิงบวกของหุบเขาลัวร์ เช่น ปราสาท ครรลองชีวิตที่นุ่มนวลและมีรสนิยมดี ไวน์ และภูมิอากาศที่อบอุ่น ซึ่งทั้งหมดได้ดึงดูดนักท่องเที่ยวให้เข้ามาเยี่ยมเยียน นอกจากนี้ยังมีการใช้ตราสัญลักษณ์ใหม่ของแคว้นเช่นกัน
ศรัณย์ สาครสิน
ศรัณย์ สาครสิน (ชื่อเล่น: เล็ก) หรือชื่อจริง สมนึก สาครสิน เกิดเมื่อวันศุกร์ที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2518 อดีตนักแสดงชายชาวไทย เป็นคนจังหวัดนครสวรรค์ คุณพ่อเสียชีวิตตั้งแต่เขายังไม่เกิด ส่วนคุณแม่แต่งงานมีครอบครัวใหม่ ทำให้ต้องอยู่กับอาม่าเง็กซิม แซ่ลิ้ม
ศรัณย์เข้าสู่วงการบันเทิงในปี พ.ศ. 2534 โดยการชักชวนของ พจน์ อานนท์ ในการถ่ายแบบลงนิตยสารวัยรุ่น ก่อนที่จะมีงานแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "สะแด่วแห้ว" ก็เริ่มมีชื่อเสียง และได้แสดงหนังอีกหลายเรื่องไม่ว่าจะเป็น "ตุ๊ต๊ะต๋อมแต๋ม สุภาพบุรุษตัว ต.", "ม.6/2 ห้องครูวารี", "ม.6/2 ห้องครูวารี เทอม 2 ตอน 6 เดือนไม่ขาดเพื่อนสักวัน", "มัจจุราชตามล่าข้าไม่สน", "ตัวเก็งเต็งหนึ่ง", "ก ข ค โรงเรียนนอก" ทางด้านงานละคร มีผลงานอย่าง "กุหลาบในเปลวไฟ", "เพลงใบไม้ร่วง", "ปูลม", "กว่าจะถึงวันนั้น" ฯลฯ จนกระทั่งงานแสดงเรื่องสุดท้ายกับละครเรื่อง "คู่เขย-คู่ขวัญ"
ทางด้านชีวิตส่วนตัว ศรัณย์ได้คบกับแฟนสาวที่ชื่อ ลันดา โสภาพรรณ ซึ่งเป็นแอร์โฮสเตสบริษัทการบินไทย และเป็นอดีตดาราตัวประกอบ (มีศักดิ์เป็นลูกบุญธรรมของปทุมวดี โสภาพรรณ) มา 6-7 ปี โดยศรัณย์มีอายุน้อยกว่าแฟนสาว 5 ปี
เมื่อวันจันทร์ที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541 ศรัณย์ได้หายตัวไปจากบ้านพักอย่างลึกลับหลังจากไปให้ของขวัญวันเกิดกับแฟนสาว ก่อนที่ช่วงสายๆของวันถัดมา นายสมศักดิ์ หงษ์อ่อน อายุ 50 ปี เรือหางยาวรับจ้างในแถวคลองลาดพร้าวพบศพศรัณย์ในลักษณะไม่ใส่เสื้อผ้า ใส่เพียงกางเกงวอร์มสีเทา จึงแจ้งตำรวจให้มาตรวจสอบ สภาพศพเบื้องต้นมีเลือดออกทางปากและจมูก ใบหน้ามีรอยเขียวช้ำและบวม ท้องบวม ร่างกายบวมและเริ่มอืด ซึ่งวันก่อนหน้านั้นมีคนมาแจ้งว่าศรัณย์ได้กระโดดลงน้ำดำเหม็นคลุ้งลึกกว่า 5 เมตรและจมหายไป
แคว้นช็องปาญาร์แดน
ช็องปาญาร์แดน () เป็นอดีตแคว้นในประเทศฝรั่งเศส ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นกร็องแต็สต์
แคว้นฟร็องช์-กงเต
ฟร็องช์-กงเต () เป็นอดีตแคว้นในประเทศฝรั่งเศส ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นบูร์กอญ-ฟร็องช์-กงเต
หอการค้านานาชาติแห่งประเทศไทย
หอการค้านานาชาติแห่งประเทศไทย ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2542 ด้วยความร่วมมือของ สภาหอการค้าแห่งประเทศไทย สภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย และสมาคมธนาคารไทย โดยเข้าเป็นสมาชิก ของ หอการค้านานาชาติ หรือ ไอซีซี
มีวัตถุประสงค์เพื่อสนับสนุนและส่งเสริมให้ภาคธุรกิจไทยมีบทบาทโดยตรง ในการร่วมกำหนดนโยบายทางการค้า และการลงทุนในเวทีโลก
หอการค้านานาชาติ หรือ ไอซีซี (International Chamber of Commerce – ICC) เป็นองค์กรเอกชนนานาชาติ ก่อตั้งขึ้นเมื่อในปี พ.ศ. 2462 ปัจจุบันมีสมาชิกและเครือข่ายเป็นองค์กรธุรกิจหลายพันราย ในกว่า 130 ประเทศทั่วโลก มีภารกิจหลักในการส่งเสริมการค้า และการลงทุนระหว่างประเทศ
ปัจจุบัน สมยศ ตั้งมีลาภ ดำรงตำแหน่งเป็น ประธานคณะกรรมการบริหาร หอการค้านานาชาติแห่งประเทศไทย
นอกจากการเป็นผู้กำหนดและจัดทำกฎระเบียบการค้าและการลงทุนระหว่างประเทศ ไอซีซียังมีบทบาทระงับข้อพิพาททางการค้าระหว่างประเทศ ผ่านทาง ศาลอนุญาโตตุลาการระหว่างประเทศของไอซีซี (ICC International Court of Arbitration) ที่จัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2466 โดยนับตั้งแต่มีการจัดตั้ง ศาลอนุญาโตตุลาการระหว่างประเทศของไอซีซี ได้จัดการคดีทางการค้าระหว่างประเทศไปแล้วกว่า 13,000 คดี โดยเกี่ยวพันกับคู่พิพาทและอนุญาโตตุลาการ ประมาณ 180 ประเทศทั่วโลก ข้อพิพาทที่เกิดขึ้น มักเกิดจากการที่คู่พิพาทมีพื้นฐานทางกฎหมาย เศรษฐกิจ วัฒนธรรม หรือภาษาแตกต่างกัน และคู่พิพาทอาจต้องการหลีกเลี่ยงการฟ้องร้องต่อศาลภายในประเทศ เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาความอคติ ความไม่คุ้นเคยต่อการดำเนินคดีของศาลในประเทศ หรือป้องกันไม่ให้มีการเผยแพร่ข้อเท็จจริงที่ไม่สมควรออกสู่สาธารณะ เฉพาะในปี ค.ศ. 2006 มีการดำเนินการอนุญาโตตุลาการของไอซีซีใน 52 ประเทศ เกี่ยวพันกับคู่กรณี 1,613 ราย ใน 125 ประเทศ
การอนุญาโตตุลาการโดยไอซีซี จึงเป็นทางเลือกที่น่าสนใจ ทำให้คู่พิพาทได้รับคำวินิจฉัยชี้ขาดเป็นที่สุดและเป็นอิสระ โดย อนุญาโตตุลาการ ผู้ทำหน้าที่ชี้ขาดข้อพิพาทจะได้รับแต่งตั้งในนามของคู่พิพาท จากผู้ที่มีความเป็นกลาง มีประสบการณ์ เป็นผู้ที่มีความรู้ความเชี่ยวชาญในประเด็นพิพาท การอนุญาโตตุลาการมีความแตกต่างจากกระบวนการฟ้องคดีในศาล เพราะเป็นกระบวนการที่มีความยืดหยุ่น และสามารถปรับเปลี่ยนเพื่อให้การระงับข้อพิพาท กระทำได้ในระยะเวลาและค่าใช้จ่ายที่เหมาะสม นอกจากนี้คำวินิจฉัยของอนุญาโตตุลาการระหว่างประเทศของไอซีซี ยังสามารถอ้างอิงเพื่อบังคับใช้ระหว่างประเทศ ได้ง่ายกว่าคำพิพากษาของศาลภายในประเทศ ในกรณีที่ฝ่ายแพ้คดีไม่ปฏิบัติตามคำชี้ขาดอีกด้วย
แคว้นโอต-นอร์ม็องดี
โอต-นอร์ม็องดี () เป็นอดีตแคว้นในประเทศฝรั่งเศส (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นนอร์ม็องดี) สภาพพื้นที่เป็นที่ราบกว้างใหญ่ มีการเพาะปลูกพวกธัญพืชและผลไม้ โดยส่วนใหญ่ผลไม้ที่ปลูกนั้นจะเป็นแอปเปิล และนอกจากนี้ยังมีทุ่งหญ้าที่กว้างใหญ่ซึ่งเหมาะแก่การเลี้ยงสัตว์ สัตว์ที่เลี้ยงก็จะเป็นพวกม้าและวัว ซึ่งม้าและวัวของที่นี่ถือว่าเป็นม้าและวัวที่ดีที่สุดของประเทศฝรั่งเศส แคว้นนี้ยังเป็นแหล่งผลิตเนยแข็งที่มีชื่อเสียง เช่น กาม็องแบร์ ปงเลแว็ก และนอกจากนี้ยังมีน้ำผลไม้ที่ขึ้นชื่อ ก็คือ น้ำแอปเปิล ซึ่งจะผลิตในช่วงเดือนกันยายน–เดือนธันวาคม แคว้นนี้ยังเป็นเมืองอุตสาหกรรม มีทั้งอุตสาหกรรมอาหาร อุตสาหกรรมเครื่องไฟฟ้า อุตสาหกรรมเครื่องปั้นดินเผาของรูอ็อง อุตสาหกรรมเครื่องยนต์และรถยนต์
เกียรติ สิทธีอมร
นายเกียรติ สิทธีอมร อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ พรรคประชาธิปัตย์ อดีตประธานผู้แทนการค้าไทย และคณะทำงานด้านเศรษฐกิจพรรคประชาธิปัตย์ อดีตประธานคณะกรรมการบริหาร หอการค้านานาชาติแห่งประเทศไทย เกิดวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2502 สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนอัสสัมชัญ ปริญญาตรี วิศวกรรมศาสตร์บัณฑิต จาก จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปริญญาโทด้านการต่างประเทศ จากมหาวิทยาลัยทัฟส์ และ ประกาศนียบัตรชั้นสูงด้านการบริหาร จาก Harvard Business School ได้รับประกาศนียบัตรชั้นสูง สาขาการเมืองการปกครองในระบอบประชาธิปไตย จากสถาบันพระปกเกล้า
หลังเลือกตั้ง 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 พรรคประชาธิปัตย์เป็นฝ่ายค้านพรรคเดียวในสภาผู้แทนราษฎร ได้ประกาศจัดตั้ง ครม.เงา ขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 และ นายเกียรติ สิทธีอมร ได้รับเลือกจาก ที่ประชุมพรรคประชาธิปัตย์ให้ทำหน้าที่ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์เงา
ภายหลังจากที่นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ เข้ารับตำแหน่งนายกรัฐมนตรี และจัดตั้งผู้แทนการค้าไทยขึ้น ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2552 นายเกียรติ สิทธีอมร จึงได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้แทนการค้าไทย ตั้งแต่วันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2552
เทศบาลตำบลท่ามะเดื่อ
เทศบาลตำบลท่ามะเดื่อ เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในเขตอำเภอบางแก้ว จังหวัดพัทลุง
เทศบาลตำบลท่ามะเดื่อมีฐานะเป็นสุขาภิบาลตั้งแต่วันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2499 จนได้รับการยกฐานะเป็นเทศบาลเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 ตามพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะของสุขาภิบาลเป็นเทศบาล พุทธศักราช 2542 ซึ่งประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 116 ตอนที่ 9 ก. วันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542
ครอบคลุมบางส่วนของหมู่ที่ 1 และหมู่ที่ 6 ตำบลท่ามะเดื่อ และหมู่ที่ 1 ตำบลโคกสัก มีพื้นที่ประมาณ 2 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 1,250 ไร่
มาเรีย เทเรซา แห่งเนเปิลส์และซิซิลี
มาเรีย เทเรซา แห่งเนเปิลส์และซิซิลี (; ) เป็นพระมเหสีองค์ที่ 2 ของจักรพรรดิฟรันซ์ที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เป็นจักรพรรดินีแห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ จนถึงเมื่อมีการรุกรานของนโปเลียน โบนาปาร์ต จนต้องยุบจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์เมื่อปีพ.ศ. 2349 พระองค์จึงเปลี่ยนพระอิสริยยศเป็นจักรพรรดินีแห่งออสเตรีย และสมเด็จพระราชินีแห่งฮังการี
พระนางมาเรีย เทเรซาประสูติเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2315 ณ เมืองเนเปิลส์ ราชอาณาจักรซิซิลีทั้งสอง (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของประเทศอิตาลี) เป็นพระราชธิดาองค์โตในสมเด็จพระเจ้าแฟร์ดีนันด์ที่ 1 แห่งซิซิลีทั้งสอง และอาร์ชดัชเชสมารี แคโรไลน์แห่งออสเตรีย (พระราชธิดาในจักรพรรดิฟรันซ์ที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และจักรพรรดินีนาถมาเรีย เทเรซ่าแห่งออสเตรีย)
พระองค์สมรสกับพระญาติของพระองค์ อาร์ชดยุกฟรันซ์ มกุฎราชกุมารแห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (พระมารดาของมาเรีย เทเรซาเป็นพระปิตุจฉาในอาร์ชดยุกฟรันซ์) เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2333 เมื่อพระสวามีได้ทรงสืบราชสมบัติต่อจากจักรพรรดิเลโอโปลด์ ผู้เป็นพระราชบิดาเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2335 ทั้งสองพระองค์จึงทรงได้เป็นจักรพรรดิ และจักรพรรดินีแห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ แต่เมื่อนโปเลียน โบนาปาร์ต ได้นำกองทัพของจักรวรรดิฝรั่งเศส เข้ามารุกรานและก้าวก่ายทางการเมืองการปกครอง รวมทั้งราชสำนัก จักรพรรดิฟรันซ์จึงทรงเปลี่ยนแปลงการปกครองครั้งใหญ่ในรูปแบบของจักรวรรดิออสเตรีย โดยยุบจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ลง ทั้งสองพระองค์จึงทรงได้เป็นจักรพรรดิ และจักรพรรดินีแห่งออสเตรียเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2347
จักรพรรดิฟรันซ์ และจักรพรรดินีมาเรีย เทเรซามีพระราชโอรส 4 พระองค์ และพระราชธิดา 8 พระองค์ รวมพระราชบุตร 12 พระองค์ ดังนี้
จักรพรรดินีมาเรีย เทเรซาสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2350 รวมพระชนมพรรษาเพียง 35 พรรษา พระศพถูกฝังอย่างสมพระเกียรติที่วิหารฮับส์บูร์ก กรุงเวียนนา
ปานเลขา ว่านม่วง
ปานเลขา ว่านม่วง หรือชื่อจริงในปัจจุบัน รัฐธยาน์ ธิติสุรนันท์ เป็นมิสไทยแลนด์เวิลด์คนแรก ในปี พ.ศ. 2528
ปานเลขา ว่านม่วง เกิดเมื่อวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2506 บิดาชื่อ "พันตำรวจโท ปน ว่านม่วง" มารดาชื่อ "ลัจจา" ถึงแก่กรรมแล้ว เป็นอดีตครูสอนรำไทยที่โรงเรียนศรีวิกรม์ ส่วนชื่อปานเลขา คุณหญิงชิ้น ศิลปบรรเลง เป็นคนตั้งให้ ปอเริ่มเรียนชั้นอนุบาลถึงชั้นประถม 7 ที่ โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร จบปริญญาตรี สาขามนุษย์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ระหว่างที่เรียนปริญญาตรีได้สมัครมิสไทยแลนด์เวิลด์ 1985 ซึ่งจัดขึ้นเป็นครั้งแรกได้ตำแหน่งมิสไทยแลนด์เวิลด์คนแรกของประเทศไทยและเป็นตัวแทนสาวไทยไปประกวดมิสเวิลด์ 1985 ที่ประเทศอังกฤษ ต่อมาได้เรียนต่อจนจบและใช้ชีวิตเป็นแม่บ้าน ช่วงแรกทำงานที่บริษัทการบินไทย ได้ลาออกจนได้กลับเข้าสู่วงการบันเทิง ถ่ายแบบปกนิตยสาร เดินแบบแฟชั่นจนเป็นอาชีพ
ธานินทร์ อินทรเทพ
ธานินทร์ อินทรเทพ มีชื่อจริงว่า ธานินทร์ อินทรแจ้ง นักร้องเพลงลูกกรุงอาวุโส มีชื่อเสียงจากเพลง "รักเอย เหมือนคนละฟากฟ้า นกขมิ้น หากรู้สักนิด ขาดฉันแล้วเธอจะรู้สึก และ ทำไมถึงต้องเป็นเรา" (โดยเฉพาะเพลงขาดฉันแล้วเธอจะรู้สึก มีชื่อเสียงจนถูกนำไปแต่งเพลงล้อเลียน ชื่อ "ขาดฉันแล้วเธอจะเซ้งตึก" แปลงเพลงโดย ซูม แห่งหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ)
สมเด็จพระสันตะปาปาเปโตรที่ 2
สมเด็จพระสันตะปาปาเปโตรที่ 2 () เป็นพระนามพระสันตะปาปาที่สมมุติขึ้น และในระยะหลังนี้ เป็นชื่อสามัญของกลุ่มเซเดวาแคนทิซึม (Sedevacantism) ที่อุปโลกน์ตัวเป็นสันตะปาปา
นอกเหนือไปจากนักบุญเปโตรอัครทูตซึ่งชาวคริสต์ถือกันว่าเป็นสมเด็จพระสันตะปาปาพระองค์แรกนั้น ไม่มีพระสันตะปาปาพระองค์ใดเคยใช้พระนามว่า "เปโตร" อีกเลย และเป็นที่เล็งเห็นได้ว่า จะไม่มีพระสันตะปาปาพระองค์ใดในอนาคตกาลจะทรงเลือกใช้พระนามเช่นนั้นด้วย กระนั้น มีพระสันตะปาปาหลายพระองค์ที่ทรงใช้ชื่อบัพติศมาว่า "เปโตร" (อาจสะกดต่างออกไปสุดแต่ภูมิภาค) หนึ่งในนั้นคือสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 13 ซึ่งทรงมีชื่อบัพติศมาว่า เปียโตร ออร์ซีนี (Pietro Orsini)
ทั้งนี้ เป็นเพราะวรรคสุดท้ายของสันตะวจนะ (Prophecy of the Popes) บทประพันธ์อันเป็นที่รู้จักกันกว้างขวางในวงการคาทอลิก และว่ากันว่าเป็นผลงานของนักบุญแมลาไค (St. Malachy) นั้น บรรยายไว้ทำนองพยากรณ์ว่า "เปโตรชาวโรมัน" (Petrus Romanus) จะเป็นพระสันตะปาปาพระองค์สุดท้าย วรรคนั้นว่า
"ระหว่างการประหัตประหารสุดท้ายของพระศาสนจักรโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ บัลลังก์จักถูกครองโดยปีเตอร์ ชาวโรมัน ผู้ซึ่งจะเลี้ยงดูฝูงแกะของเขาอย่างแสนยากเย็น และเมื่อการนี้บรรลุ นครสัตบริภัณฑ์จักถึงแก่กาลวินาศ ตุลาการผู้น่าหวั่นเกรงจักพิพากษาหมู่ชนของเขา สิ้นแล"
"In persecutione extrema S.R.E. sedebit Petrus Romanus, qui pascet oves in multis tribulationibus: quibus transactis civitas septicollis diruetur, et Iudex tremêndus iudicabit populum suum. Finis."
"During the final persecution of the Holy Roman Church, the seat will be occupied by Peter the Roman, who will feed his sheep in many tribulations; and when these things are finished, the seven-hilled city will be destroyed, and the formidable Judge will judge his people. The End."
มีการตีความวรรคข้างต้นกันไปต่าง ๆ นานา กระแสหลักนั้นเห็นว่า สมเด็จพระสันตะปาปาปีเตอร์ที่ 2 จะเสด็จขึ้นสู่ตำแหน่งถัดจากสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16
ผู้อ้างตนเป็นพระสันตะปาปาหลายคนได้เลือกใช้นามว่า "เปโตรที่ 2" โดยเฉพาะสันตะปาปาเท็จที่อ้างว่าได้ตำแหน่งมาเพราะพระผู้เป็นเจ้าทรงแต่งตั้งให้เป็นการเฉพาะตัว สันตะปาปาเท็จผู้ใช้นามนี้และโด่งดังที่สุด คือ มานูเอล อาลอนโซ คอร์รัล (Manuel Alonso Corral) แต่มานูเอลบอกปัดอย่างแจ้งชัดว่า ตนมิใช่ "เปโตรชาวโรมัน" ตามสันตะวจนะ
ในนวนิยายชุดเรื่อง "เลฟต์บีไฮนด์ (Left Behind)" ปีเตอร์ แมธิวส์ (Peter Mathew) มุขนายกคาทอลิกผู้มีใจคด ได้รับเลือกตั้งเป็นพระสันตะปาปาพระนามว่า เปโตรที่ 2 และต่อมาก็ได้เป็นประมุขแห่งศาสนาเอกภพแห่งบาบิลอนลึกลับ (Enigma Babylon One World Faith)
ส่วนนิยายเรื่อง "เดอะเธิร์ดซีเคร็ต (The Third Secret)" ของสตีฟ เบร์รี (Steve Berry) นั้น พระคาร์ดินัลอัลเบอร์โต วาเลนเดรีย (Alberto Valendrea) รัฐมนตรีแห่งวาติกันผู้มีใจทะเยอทะยาน ได้รับเลือกตั้งเป็นพระสันตะปาปาพระนามว่า เปโตรที่ 2
จอร์โจเน
จอร์โจเน (ภาษาอังกฤษ: Giorgione หรือ Giorgio Barbarelli da Castelfranco) (ราว ค.ศ. 1477 - ค.ศ. 1510) เป็นจิตรกรสมัยศิลปะเรอเนซองส์คนสำคัญของเวนิสในประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ถึง 16 มีชื่อเสียงว่าเขียนภาพอย่างมีอรรถรส (elusive poetic quality) ทั้งๆ ที่มีภาพที่เป็นที่ทราบแน่นอนว่าเขียนโดยจอร์โจเนเพียงประมาณ 6 ภาพไม่นับภาพอื่นที่สันนิษฐานว่าเขียนโดยจอร์โจเนด้วย เพราะความที่ไม่ทราบว่าเป็นใครแน่และความหมายของภาพเขียนจึงทำให้งานเขียนของจอร์โจเนเป็นงานที่ยังลึกลับต่อการตีความหมายที่สุดในบรรดางานจิตรกรรมตะวันตก
จอร์โจ วาซารีบรรยายชีวิตของจอร์โจเนในหนังสือ “ชีวิตจิตรกร” (Le Vite) ว่าจอร์โจเนมาจากเมืองเล็กๆ ชื่อคาสเตลฟรังโค เวเนโต ไม่ใกลจากเวนิส บางครั้งก็จะรู้จักกันในนามว่า “ซอร์โซ” (Zorzo) หรือ “ซอร์ซอน” (Zorzon) ซึ่งเป็นอีกวิธีหนึ่งที่ใช้เรียก “จอร์โจเน” ซึ่งอาจจะแปลว่า “จอร์โจเนใหญ่” ชีวิตสมัยเด็กที่เวนิสไม่มีหลักฐานอะไรให้ทราบ แต่คาร์โล ริดอล์ฟินักเขียนประวัติจิตรกรกล่าวว่าจอร์โจเนฝึกงานกับจิโอวานนี เบลลินี
เอกสารร่วมสมัยบันทึกว่างานของจอร์โจเนเริ่มมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักกันตั้งแต่ ค.ศ. 1500 เมื่ออายุได้เพียง 23 ปีและได้รับเลือกให้เขียนภาพเหมือนของดยุกอากอสติโน บาร์เบริโก (Doge Agostino Barberigo) และทหารรับจ้างคอนซาลโว เฟอร์รันเต (Consalvo Ferrante) ในปี ค.ศ. 1504 ก็ได้รับสัญญาให้วาดฉากแท่นบูชาเป็นอนุสรณ์แก่ทหารรับจ้างอีกคนหนึ่งชื่อมัทเทโอ คอสแตนโซ (Matteo Costanzo) ภายในมหาวิหารที่เมืองบ้านเกิด ใน ค.ศ. 1507 จอร์โจเนได้รับสัญญาจากสภาเทศบาลทึ่จ่ายเป็นสิบงวดสำหรับเขึยนภาพภายในท้องพระโรง (Hall of the Audience) ภายในวังของดยุก ระหว่างปี ค.ศ. 1507 ถึงปี ค.ศ. 1508 จอร์โจเนและช่างเขียนคนอื่นๆ เพื่อเขียนจิตรกรรมฝาผนังภายนอกหอพ่อค้าเยอรมัน (Fondaco dei Tedeschi)  ที่เวนิสหลังจากที่ได้ทำงานที่คล้ายคลึงกันที่คฤหาสน์ซอรันโซ (Casa Soranzo), วังกริมานีอาลลิแซวิ (Casa Grimani alli Servi) และวังอื่นๆ ที่เวนิส แต่ปัจจุบันไม่มีเหลือแล้ว
นอกจากที่กล่าวมาแล้ววาซารียังกล่าวถึงเหตุการณ์สำคัญเหตุการณ์หนึ่งในชึวิตของจอร์โจเนซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่มีอิทธิพลต่องานของจอร์จิโอต่อมาซึ่งการที่จอร์จิโอพบกับเลโอนาร์โด ดา วินชีในโอกาสที่ ดา วินชีมาเมืองเวนิสเมื่อปี ค.ศ. 1500 ในเดือนกันยายนหรือเดือนตุลาคมปึ ค.ศ. 1510 จอร์โจเนเสียชีวิตเมื่อกาฬโรคระบาดที่เมืองเวนิส เพียงไม่กี่วันหลังจากที่จอร์โจเนเสียชีวิต ก็มีจดหมายจากอิสซาเบลลา เดสเตผูอุปถัมภ์ศิลปะเขียนจากมานตัวถามถึงเพลงที่เขียนโดยจอร์โจเน
รายชื่อข้างล่างเป็นเพียงบางส่วนของงานของจอร์เจโน
นริศ อารีย์
นริศ อารีย์ (31 ธันวาคม พ.ศ. 2473 - 30 กันยายน พ.ศ. 2554) เป็นนักร้องเพลงลูกกรุงรุ่นใหญ่ ที่ได้รับการยกย่องเป็นหนึ่งในสามขุนพลเพลงลูกกรุง ร่วมกับ สุเทพ วงศ์กำแหง และชรินทร์ นันทนาคร
นริศ อารีย์ เป็นน้องชายแท้ๆของ วรนุช อารีย์ นักร้องนำวงสุนทราภรณ์ ชอบร้องเพลงประกวดตามงานวัด หลังจากชนะเลิศการประกวดร้องเพลงที่วิทยาลัยบพิตรพิมุขจึงได้เข้าสู่วงการ แสดงละครวิทยุและร้องเพลงกับคณะละครพันตรีศิลปะ และร้องเพลงสลับฉากที่ศาลาเฉลิมไทย และศาลาเฉลิมกรุง รุ่นเดียวกับสุเทพ วงศ์กำแหง และชรินทร์ นันทนาคร
เพลงของนริศ อารีย์ ที่มีชื่อเสียง คือเพลง "ชัวนิจนิรันดร" (พยงค์ มุกดา) "คอย" และ "สักวันหนึ่ง" (ป. ชื่นประโยชน์) "ผู้ครองรัก" และ "ผู้แพ้" (รัก รักษ์พงษ์ หรือ สมณะโพธิรักษ์) "เปียจ๋า" และ "ม่วยจ๋า" (สุรพล โทณะวณิก) "กลิ่นเกล้า" และ "แม้พี่นี้จะขี้เมา" (ไพบูลย์ บุตรขัน)
นริศ อารีย์ เสียชีวิตในวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2554 ด้วยโรคพาร์กินสัน และโรคเบาหวาน ซึ่งตรงกับช่วงที่ กาเหว่า เสียงทอง ผู้เป็นนักร้องชาวไทย ได้เสียชีวิตในช่วงเดียวกัน
เป็ดพม่า
เป็ดพม่า หรือ เป็ดรัดดี (; ชื่อวิทยาศาสตร์: "Tadorna ferruginea") เป็นนกอพยพชนิดหนึ่ง ในวงศ์ Anatidae พบตามแม่น้ำสายใหญ่ เช่น แม่น้ำโขง นาเกลือ ตามชายทะเล และบึง แพร่กระจายพันธุ์ในทวีปยุโรป, แอฟริกา และเอเชีย ลำตัวมีขนาดใหญ่ ยาว 61-67 เซนติเมตร คล้ายห่าน ขนมีสีน้ำตาลแกมแดงหรือส้มเป็นหลัก ตัวผู้มีสร้อยรอบคอสีดำ ตัวเมียมีใบหน้านวลมากกว่า แต่ตัวเล็กกว่าตัวผู้
มีพฤติกรรมอยู่รวมตัวกันเป็นฝูงใหญ่ บางครั้งอาจถึงพันตัว ในพื้นที่ชุ่มน้ำต่าง ๆ สามารถกินได้ทั้งพืชและสัตว์ขนาดเล็กทั่วไป
เป็ดพม่าอพยพมาช่วงนอกฤดูผสมพันธุ์ มีรายงานการพบ
และมีสถานะเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535
นกแต้วแร้วท้องดำ
นกแต้วแร้วท้องดำ หรือ นกแต้วแล้วท้องดำ (, ) เป็นนกที่พบในพม่าและไทย ปัจจุบันพบได้ที่ เขานอจู้จี้ ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาประ-บางคราม อำเภอคลองท่อม จังหวัดกระบี่ และบางส่วนในประเทศพม่า
นกแต้วแร้วท้องดำถูกค้นพบครั้งแรกในปี ค.ศ. 1875 ในเขตตะนาวศรี ประเทศพม่า โดยชื่อสามัญในภาษาอังกฤษและชื่อวิทยาศาสตร์ตั้งขึ้นเป็นเพื่อเป็นเกียรติแก่ จอห์น เฮนรี เกอนีย์ นายธนาคารและนักปักษีวิทยาสมัครเล่นชาวอังกฤษ มีรายงานการพบครั้งสุดท้าย ในประเทศพม่าปี ค.ศ. 1914 และไม่พบอีกเลยติดต่อกันนานถึง 50 ปี ทำให้ CITES ขึ้นบัญชีเป็นสัตว์ที่สูญพันธุ์ ต่อมาในปี ค.ศ. 1986 ถูกค้นพบในประเทศไทยโดย ฟิลิป ดี. ราวด์ และ อุทัย ตรีสุคนธ์ โดยพบ 44-45 คู่ แต่ในปี ค.ศ. 1997 เหลือเพียง 9 คู่เท่านั้น ปัจจุบันคาดว่ามีอยู่ประมาณ 13-20 คู่เท่านั้น จึงถูกให้เป็นสัตว์ป่าสงวน 15 ชนิดของไทย ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535 ซึ่ง IUCN เคยประเมินสถานภาพให้อยู่ในระดับใกล้สูญพันธุ์อย่างยิ่ง (CE) แต่จากการที่การสำรวจพบประชากรของนกชนิดนี้ในประเทศพม่ามากขึ้น ในปี ค.ศ. 2008 จึงปรับสถานภาพให้ดีขึ้นเล็กน้อยเป็นใกล้สูญพันธุ์ (EN)
นกแต้วแร้วท้องดำ เป็นหนึ่งในนกแต้วแร้ว 12 ชนิดที่พบได้ในประเทศไทย รูปร่างอ้วนป้อม คอสั้น หัวโต หางสั้น ลำตัวยาว 22 เซนติเมตร ตัวผู้หัวมีสีดำ กระหม่อมและท้ายทอยสีน้ำเงินเหลือบฟ้า หางสีน้ำเงินอมเขียว ท้องสีเหลืองสดมีริ้วสีดำบาง ๆ พาดสลับตลอดช่วงท้อง ใต้ท้องมีแต้มสีดำ อันเป็นที่มาของชื่อ ตัวเมียกระหม่อมสีเหลืองอ่อน มีแถบดำผ่านใต้ตาลงไปถึงแก้ม ท้องสีขาว มีแถบสีน้ำตาลขวางจากอกลงไปถึงก้น
อาศัยอยู่ในป่าดิบที่ราบต่ำ ซึ่งมีระดับความสูงไม่เกิน 200 เมตรจากระดับน้ำทะเล มักพบตามที่ราบ ใกล้ร่องน้ำหรือลำธารที่ชื้นแฉะ ไม่ชอบอยู่บริเวณที่มีไม้พื้นล่างขึ้นรกทึบ
หากินด้วยการกระโดดหาแมลงบนพื้นดินกินหรืออาจขุดไส้เดือนดินขึ้นมากิน บางครั้งอาจจับกบ และสัตว์เลื้อยคลานขนาดเล็กด้วย โดยเฉพาะในช่วงมีลูกอ่อน
นกตัวผู้จะร้องหาคู่ด้วยเสียง 2 พยางค์ เร็ว ๆ ว่า "ท-รับ" แต่ถ้าตกใจจะร้องเสียงว่า "แต้ว แต้ว" เว้นช่วงแต่ละพยางค์ประมาณ 7-8 วินาที และอาจร้องนานเป็นชั่วโมง ส่วนเสียงที่ใช้ในการสื่อสารกันระยะใกล้จะใช้เสียงนุ่มดังว่า "ฮุ ฮุ"
มีฤดูผสมพันธุ์อยู่ในช่วงเดือนมีนาคม-มิถุนายน ออกไข่คราวละ 3-4 ฟอง
แอนโทนีแห่งปาดัว
นักบุญแอนโทนี (หรืออันตน) แห่งปาดัว () เป็นนักบุญในศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก และเป็นไฟรอาร์สังกัดคณะฟรันซิสกัน เกิดวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1195 ที่เมืองลิสบอน ประเทศโปรตุเกส และถึงแก่มรณกรรมวันที่ 13 มิถุนายน ค.ศ. 1231 ที่เมืองปาโดวา ประเทศอิตาลี นักบุญแอนโทนีแห่งปาดัวเป็นหนึ่งใน "นักปราชญ์แห่งคริสตจักร" ชื่อเสียงในการเทศน์ให้คนต่างศาสนาเปลี่ยนใจมาศรัทธานิกายโรมันคาทอลิกเป็นจำนวนมาก ว่ากันว่าหลังจากการฝังศพท่านไปเกือบ 40 ปี เมื่อมีการขุดศพขึ้นมาเพื่อทำเป็นเรลิกบูชาในมหาวิหาร กลับพบชิ้นส่วน "ลิ้น" ของท่านที่ยังคงสีแดงสดในขณะที่ร่างกายส่วนอื่นเน่าเปื่อยหมดแล้ว ซึ่งเป็นเครื่องหมายของการเทศนาอันดีเยี่ยมนั่นเอง จึงทำให้ท่านได้รับการประกาศเป็นนักบุญในคริสต์ศาสนา
นักบุญอันตนแห่งปาดัว เกิดที่เมืองลิสบอน จากบิดาชื่อมาร์ติโน เด โบยญอน ซึ่งเป็นผู้ว่าราชการของเมืองลิสบอน และมารดาชื่อเทเรซา คาเวรา ท่านได้ถูกตั้งชื่อว่า แฟร์นันโด เด โบยญอน ครอบครัวของแฟร์นันโดเป็นครอบครัวจากตระกูลขุนนางที่ร่ำรวย บิดาของท่านต้องการสนับสนุนท่านให้ได้รับการศึกษาอย่างดีและให้ชีวิตของท่านประสบความสำเร็จทางด้านสังคม แต่จิตใจของท่านมีความรักที่จะเจริญชีวิตในความยากจน และอุทิศตนเพื่อเพื่อนมนุษย์ตามแบบอย่างของพระเยซู
เมื่ออายุได้ 15 ปี ท่านได้เข้าเป็นนักบวชคณะออกัสติเนียน ที่อารามนักบุญวินเซนต์ นอกกำแพงเมืองลิสบอน ตลอด 2 ปีที่ใช้ชีวิตนักบวชอยู่ที่นั่นมักมีมิตรสหายเก่ามาเยี่ยมเยียนมิได้ขาด ท่านจึงขออนุญาตย้ายไปอยู่ในที่อารามซานตาครุส ซึ่งเป็นบ้านแม่ของคณะ อยู่ห่างจากกรุงลิสบอนเกือบร้อยไมล์ ท่านใช้เวลา 8 ปีที่นี่ ในความนบนอบ ในการภาวนา ในการศึกษาเล่าเรียน ท่านได้มีโอกาสรู้จักกับไฟรอาร์ห้าท่านในคณะฟรันซิสกัน และท่านก็เริ่มสนใจพวกเขาเป็นการส่วนตัว ซึ่งต่อมาไฟรอาร์ทั้งห้าท่านได้กลายเป็นมรณสักขีที่ประเทศโมรอกโก ท่านจึงตัดสินใจเป็นนักบวชคณะฟรันซิสกัน และได้รับนามใหม่ว่า อันตน
เม็กกาโลดอน
เม็กกาโลดอนอังกฤษ megalodon; ชื่อวิทยาศาสตร์: Carcharocles megalodon) มีชีวิตอยู่ในราว 23 ถึง 2.6 ล้านปีก่อน (ไมโอซีนตอนต้นถึงไพลโอซีน) ถึงโดยแหวกว่ายอยู่ในมหาสมุทรในแถบทวีปอเมริกาใต้ในปัจจุบัน นักวิทยาศาสตร์เชื่อว่า เม็กกาโลดอนกินอาหารโดยไม่เลือก และอาจจะกินวาฬได้ด้วย เนื่องจากมีการขุดค้นพบกระดูกวาฬที่มีรอยฟันคล้ายรอยฟันของปลาฉลามกัด
นักวิทยาศาสตร์เชื่อว่ามีรูปร่างและลักษณะรวมทั้งพฤติกรรมคล้ายคลึงกับปลาฉลามขาว (C. carcharias) และได้จัดให้อยู่ในสกุล Carcharodon อันเป็นสกุลเดียวกับฉลามขาว แต่ทว่า เม็กกาโลดอนมีขนาดลำตัวที่ใหญ่กว่ามาก
เม็กกาโลดอน มีชีวิตอยู่ในช่วงยุคนีโอจีน (23-1.5ล้านปีก่อน) โดยแหวกว่ายอยู่ในมหาสมุทรในแถบทวีปอเมริกาใต้ในปัจจุบัน นักวิทยาศาสตร์เชื่อว่า เม็กกาโลดอนกินอาหารโดยไม่เลือก และอาจจะกินวาฬได้ด้วย เนื่องจากมีการขุดค้นพบกระดูกวาฬที่มีรอบฟันคล้ายรอยฟันของฉลามกัด เชื่อว่าเป็นรอยฟันของเม็กกาโลดอน
โดยเหยื่อของเม็กกาโลดอนชนิดหนึ่ง คือ ออโดเบ็นโอเซ็ทออป ซึ่งเป็นวาฬในยุคก่อนประวัติศาสตร์ที่มีลักษณะคล้ายนาวาฬในยุคปัจจุบัน
ขนาดของเม็กกาโลดอน อาจมีความยาวประมาณ 20–22 เมตร (มากกว่า 60 ฟุต) ฟันของเม็กกาโลดอน มีความยาวประมาณ 21 เซนติเมตร พบที่รัฐนอร์ทแคโรไลนา และมีขนาดกรามใหญ่ถึง 2 เมตร นักวิทยาศาสตร์เชื่อว่าเม็กกาโลดอน น่าจะมีขนาดของเม็กกาโลดอน อาจมีความยาวประมาณ 14-18 เมตรหรือยาวกว่านั้น ฟันของเม็กกาโลดอน มีความยาวประมาณ 18 เซนติเมตร และมีขนาดกรามใหญ่ถึง 2 เมตร นักวิทยาศาสตร์เชื่อว่าเม็กกาโลดอนที่ยังอ่อน จะอาศัยอยู่ตามชายฝั่งทะเล และตัวใหญ่จะออกหากินตามทะเลเปิดและก้นมหาสมุทร โดยสามารถว่ายน้ำและโจมตีเหยื่อได้อย่างรวดเร็ว
ปัจจุบัน เม็กกาโลดอนได้สูญพันธุ์ไปหมดแล้วราว 2 ล้านปีก่อน คาดว่าอาจเป็นเพราะ วาฬเริ่มอพยพสู่เขตน้ำเย็น ซึ่งเม็กกาโลดอนอาศัยอยู่ได้แค่เขตน้ำอุ่นเท่านั้น มันไม่สามารถเพิ่มอุณหภูมิในร่างกายได้เหมือน ปลาฉลามขาว จึงไม่มีอาหารขนาดใหญ่พอสำหรับมัน จึงเป็นสาเหตุให้เม็กกาโลดอนเริ่มสูญพันธุ์ไปจนหมด แต่ยังเหลือปลาที่มีความใกล้เคียงกันที่สุดก็คือ ปลาฉลามขาว ความใหญ่และน่ากลัวของเม็กกาโลดอนทำให้มีผู้นำไปสร้างเป็นนวนิยายและภาพยนตร์หลายต่อหลายเรื่อง เช่น "" ในปี ค.ศ. 2002, นวนิยายเรื่อง "Megalodon เขี้ยวมหึ...สึนามิ" นวนิยายแนววิทยาศาสตร์สยองขวัญ โดย ดร.ธรณ์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ นักเขียนและนักสมุทรศาสตร์ชาวไทย ในปี ค.ศ. 2005 หรือสารคดีทางโทรทัศน์เรื่อง "" เมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2013 ทางช่องดิสคัฟเวอรี
อย่างไรก็ดี ในปี ค.ศ. 1933 มีชายชาวอเมริกันคนหนึ่งอ้างว่า เขาได้พบเห็นปลาฉลามตัวหนึ่งที่มีขนาดใหญ่กว่าปลาฉลามปกติทั่วไปหลายเท่า โดยพบที่มหาสมุทรแปซิฟิกนอกชายฝั่งของสหรัฐอเมริกา เขาอ้างว่าเฉพาะหัวส่วนของมันมีขนาดใหญ่ราว 10 ฟุต
อนึ่ง เมื่อไม่นานมานี้ นักวิทยาศาสตร์กลุ่มหนึ่งได้ติดตั้งกล้องน้ำลึกเพื่อบันทึกภาพการกินเหยื่อของฉลาม และพบฉลามตัวหนึ่งที่มีขนาดใหญ่มาก โดยที่นักวิทยาศาสตร์ไม่รู้ว่า มันคือปลาฉลามชนิดไหน แต่อาจมีความเป็นไปได้ว่า คือ เม็กกาโลดอน (แต่มีผู้สันนิษฐานว่า คือ ปลาฉลามสลีปเปอร์แปซิฟิก ("Somniosus pacificus") ซึ่งโตเต็มที่ยาวได้ 7 เมตร)
รถเมล์นายเลิศ
รถเมล์นายเลิศ หรือ รถเมล์ขาว เป็นรถโดยสารประจำทางสายแรกของไทย ผู้ริเริ่มคือพระยาภักดีนรเศรษฐ หรือนายเลิศ เศรษฐบุตร เริ่มจากกิจการบริการรถม้าเช่า ซึ่งนายเลิศเป็นผู้ออกแบบตัวรถเอง โดยคิดค่าโดยสารสำหรับรถม้าเดี่ยวชั่วโมงละ 75 สตางค์ รถม้าคู่ชั่วโมงละ 1 บาท แต่นายเลิศเห็นว่าเป็นการทรมานสัตว์ จึงคิดเปลี่ยนมาใช้รถยนต์ เมื่อประมาณ พ.ศ. 2453
รถเมล์นายเลิศมีลักษณะเฉพาะคือ ทาสีขาวทั้งคัน มีตราประจำรถเป็นรูปขนมกง นายเลิศเป็นผู้ออกแบบตัวถังรถเมล์ด้วยตัวเอง โดยเขียนแบบด้วยชอล์กบนพื้นปูน ให้ช่างไม้ชาวเซี่ยงไฮ้เป็นผู้ต่อ โดยใช้เครื่องยนต์ที่สั่งซื้อมาจากประเทศอังกฤษ นายเลิศมีนโยบายในการเดินรถว่า "สุภาพ ซื่อสัตย์ ประหยัด ทันใจ เอากำไรแต่น้อย บริการผู้มีรายได้น้อย"
รถเมล์สายแรกของนายเลิศ วิ่งจากประตูน้ำไปสี่พระยา เมื่อกิจการเจริญก้าวหน้าจึงขยายออกไปจนเกือบทั่วกรุงเทพมหานคร คนทั่วไปเรียกรถของท่านว่า "รถเมล์ขาว" ตามสีของรถ ต่อมานายเลิศได้ริเริ่มบริการเรือเมล์ที่ชาวบ้านเรียก "เรือขาว" รับส่งผู้โดยสารตามคลองแสนแสบ ผ่านหนองจอก มีนบุรี แล้วมาสุดทางที่ประตูน้ำ เชื่อมโยงกับเส้นทางของรถเมล์ขาว กิจการนี้เป็นที่ประทับใจของคนทั่วไป และสร้างชื่อเสียงให้ท่านมาก
กิจการรถเมล์นายเลิศ ดำเนินการมานานถึง 70 ปี ได้รับสัมปทานเดินรถประจำทางในกรุงเทพฯ ถึง 36 สาย มีรถประมาณ 700 คัน มีพนักงาน 3,500 คน นับเป็นบริษัทรถเมล์ที่ใหญ่ที่สุด แต่ได้เลิกกิจการลงในปี พ.ศ. 2520 เมื่อรัฐบาลมีนโยบายรวมกิจการรถเมล์ทุกสายในกรุงเทพมหานครมาอยู่ในความดูแลของ องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ (ขสมก.) ซึ่งเป็นรัฐวิสาหกิจ
ก้องฤกษ์ ว.เจริญรัตน์
ก้องฤกษ์ ว.เจริญรัตน์ สถิติการชก 2 ครั้ง ชนะ 1 (น็อค 1) แพ้ 1
เรย์ โอราอิส
เรย์ โอราอิส () หรือเรย์นัลโด โอราอิส นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2527 ที่เมืองมาลิตโบก จังหวัดเลย์เตใต้ ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 25 ครั้ง ชนะ 9 (น็อค 2) เสมอ 1 แพ้ 15 
โอราอิสขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 29 เมษายน พ.ศ. 2543 เสมอกับ จอยเซน อาลอง ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ โดยเคยชกชนะคะแนน โจโจ้ โรดรีโก โอราอิสได้ขึ้นชิงแชมป์ครั้งแรกเมื่อ 6 กันยายน พ.ศ. 2545 โดยมาชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นไลท์ฟลายเวท WBC แพ้คะแนน สาลิกาเล็ก อ.เอกรินทร์ มาชกนอกรอบ ชนะคะแนน สำราญศักดิ์ สิงห์มนัสศักดิ์ จากนั้นขึ้นชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 14 มีนาคม พ.ศ. 2546 แพ้คะแนน โอเล่ห์ดง ศักดิ์เสมอชัย จากนั้นมาชกแพ้น็อค ขุนศึก ลูกพระบาท ยก 1 แพ้คะแนน วิษณุ ก่อเกียรติยิม ไปชกนอกรอบที่ญี่ปุ่น ชนะน็อค มาโกโตะ มิยากิ ยก 8 และแพ้คะแนน เคน นากาจิมะ เมื่อ พ.ศ. 2547 จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์ WBF รุ่นมินิมัมเวทที่ว่าง แพ้น็อค เบนจี้ โซรอลลา ยก 7 เมื่อ 25 กันยายน พ.ศ. 2547
โอราอิสได้ชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นมินิมัมเวท WBC กับโอเล่ห์ดงอีกครั้งเมื่อ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 แต่คราวนี้เป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 6 มาชกในไทยเมื่อ พ.ศ. 2549 แพ้คะแนน สายรุ้ง อ.สุวรรณศิลป์ แต่ก็ขึ้นชกในฟิลิปปินส์ชนะคะแนน โรแลนโด ทูยูกอน และชนะน็อค โนเอล ทูนาเกา ยก 3 จากนั้น มาชิงแชมป์ PABA รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 แพ้น็อค เนตร ศศิประภายิม ยก 3 โดยโอราอิสถูกเนตรชกลงไปนับแปดถึง 2 ครั้งในยกที่ 2 ก่อนจะแพ้น็อคไปในที่สุด โอราอิสไปชกชนะที่ฟิลิปปินส์อีก 3 ครั้ง ก่อนจะมาชิงแชมป์ WBC เอเชียรุ่นฟลายเวทเมื่อ 21 มีนาคม พ.ศ. 2551 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อคเด่นเก้าแสน เก้าวิชิต ยก 3 จากนั้น โอราอิสก็ไม่ได้ขึ้นชกมวยอีกเลย
โรเดล โอราอิส
โรเดล โอราอิส (Rodel Orais) เกิดเมื่อ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2522 ที่เมือง Marbel ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 33 ครั้ง ชนะ 14 (น็อค 6) เสมอ 1 แพ้ 18
อาร์มัน เดอ ลาครูซ
อาร์มัน เดอ ลาครูซ () นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2527 ที่ เมือง Guindulman จังหวัดโบโฮล ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 35 ครั้ง ชนะ 21 (น็อค 8) เสมอ 3 แพ้ 11 
เดอลาครูซขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2544 แพ้คะแนน แจ๊กกี้ คอลลามาร์ หลังจากนั้น ก็ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่น มินิมัมเวท WBC ที่ว่างเมื่อ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2545 แพ้คะแนน โอเล่ห์ดง ศิษย์เสมอชัย ต่อมา ได้ขึ้นชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นไลท์ฟลายเวท WBC เมื่อ 14 มีนาคม พ.ศ. 2546 ซึ่งคราวนี้เดอลาครูซเป็นฝ่ายชนะน็อค สาลิกาเล็ก อ.เอกรินทร์ ยก 2 ได้แชมป์มาครอง แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรก ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน สาลิกาเล็ก เสียแชมป์ไปเมื่อ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2546 จากนั้น เดอลาครูซได้ขึ้นชกในรายการ 2003 PPBL FLYWEIGHT TOURNAMENT เมื่อ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2546 ปรากฏว่าเสมอกับจูน อีบาเล ตกรอบ ต่อมา เดอลาครูซขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 26 กันยายน พ.ศ. 2546 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายชนะคะแนนเออร์เนสโต รูบิลลาร์ ได้แชมป์ไปครอง จากนั้น เดอลาครูซไปชกนอกรอบชนะที่ญี่ปุ่นสองครั้ง และชกชนะน็อค เดชศักดิ์ ศิษย์สายทอง ยก 1 ที่ฟิลิปปินส์ ก่อนจะขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นมินิม้มเวทเมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2549 แพ้น็อค ฟลอเรนเต คอนเดส ยก 5 ได้ไปชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท IBO ที่แอฟริกาใต้ในปีเดียวกันนั้นก็เป็นฝ่ายแพ้น็อค ไม่ได้แชมป์
เดอลาครูซได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 ชนะคะแนน ฟาบิโอ มาร์ฟา ได้แชมป์มาครอง แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกก็เสียแชมป์ แพ้คะแนน เดนเวอร์ คูเอโญ เมื่อ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 ต่อมา ได้ชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2550แพ้น็อค วันเฮง มีนะโยธิน ยก 5 และเมื่อขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์คืนจากคูเอโญเมื่อ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ก็ทำได้เพียงเสมอกันโดยเทคนิคเพราะหัวชนกันแตกโดยอุบัติเหตุ เดอลาครูซได้ครองแชมป์อีกครั้งเมื่อ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2551 เมื่อชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิกรุ่นไลท์ฟลายเวทที่ว่าง ชนะน็อค สำราญศักดิ์ สิงห์มนัสศักดิ์ ยก 1 แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกก็เป็นฝ่ายแพ้น็อค ซอนนี บอยจาโร ยก 6 เสียแชมป์ไปเมื่อ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 จากนั้นก็ไม่ได้ชกมวยอีกเล
สาวิกา ไชยเดช
สาวิกา ไชยเดช มีชื่อเล่นว่า พิ้งกี้ (19 มิถุนายน พ.ศ. 2529) เป็นนักแสดงและอดีตนักร้องหญิงชาวไทย ที่มีผลงานทางละคร เพลง และภาพยนตร์ไทย รวมทั้งมีผลงานภาพยนตร์อินเดีย
สาวิกา ไชยเดช มีชื่อเล่นว่า พิ้งกี้ เกิดเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2529 ที่โรงพยาบาลเพชรเวช กรุงเทพมหานคร ในครอบครัวที่นับถือศาสนาอิสลาม เป็นบุตรคนเล็กจากทั้งหมดสามคนของสมาน กับสรินยา ไชยเดช มีพี่ชายอีกสองคน สาวิกามีเชื้อสายไทย, อังกฤษ, จีน, มอญ และปากีสถาน เธอกล่าวว่าสมาน บิดาของเธอเป็นมุสลิมที่มีเชื้อสายจีน
เข้ารับการศึกษาระดับอนุบาลที่โรงเรียนพระหฤทัยพัฒนเวศม์ ระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเพ็ญสมิทธ์ และระดับอุดมศึกษาจากคณะศิลปศาสตร์ เอกภาษาอังกฤษ มหาวิทยาลัยรังสิต ระดับปริญญาโทจากมหาวิทยาลัยเฉลิมกาญจนา
เธอมีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องทางฝ่ายมารดากับอมลรดา ไชยเดช (ชื่อเดิม อนุธิดา อิ่มทรัพย์) ซึ่งเป็นนักแสดงเช่นกัน และมีหลานสาวคนหนึ่งชื่อสุพิชยา ไชยเดช ซึ่งเป็นบุตรของพี่ชาย เคยร่วมเดินแบบกับสาวิกา
เข้าวงการบันเทิงตั้งแต่อายุเจ็ดขวบ ได้รับการชักชวนโดยบังเอิญจากแมวมอง ขณะเดินเล่นกับครอบครัวที่ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งย่านรามคำแหง โดยเริ่มจากการถ่ายโฆษณา มีผลงานแรกคือ โซนีไตรนิตรอน และมีผลงานอีกหลายโฆษณา เริ่มงานละครทางช่อง 3 เรื่อง "ไฟในดวงตา" รับบทเป็นลูกของจันทร์จิรา จูแจ้ง หลังจากนั้นมาเล่นละครกับทางช่อง 7 เรื่องแรกคือ "วันนี้ที่รอคอย" ส่วนละครที่ทำให้เธอเป็นที่รู้จักคือ “ดาวพระศุกร์” รับบทเป็นดาวพระศุกร์ตอนเด็ก
ต่อมามีผลงานเพลงในปี พ.ศ. 2543 สังกัด จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ออกอัลบั้มเพลงแนวป็อป วง "บั๊ก บันจี้" (Bug Bunji) กับเพื่อนอีก 3 คน คือวนัสนันท์ ธรรมบูรณะวงษ์, ธัชชา พุ่มอ่อน และเจนนิเฟอร์ ชวโนวานิช
พ.ศ. 2544 สาวิกากลับมาเล่นละครเรื่อง "ปิ่นไพร" จากนั้นมีผลงานเรื่อง "กษัตริยา" รับบทมณีอินทร์ มเหสีของพระเอกาทศรถ และยังมีละคร "น้องเหมียวเขี้ยวเพชร"
หลังจากเกิดปัญหาพิพาทเรื่องความสัมพันธ์กับสัญชัย เองตระกูลช่วงปี พ.ศ. 2553 เธอมีผลงานในวงการภาพยนตร์กอลลีวูดระยะหนึ่งคือเรื่อง "Markandeyan" จนในปี พ.ศ. 2555 เธอได้กลับมาแสดงละครไทยอีกครั้งรับบทนางเอกละคร "ทองประกายแสด" และรับบทเป็นนางร้ายในละครเรื่อง "มารยาริษยา"
ในวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 เธอได้เดินทางไปร่วมงานกับภาพยนตร์ตอลลีวูดของอินเดียเรื่อง "Emo Gurram Egaravachu"
ในปี พ.ศ. 2553 เธอได้ตกเป็นข่าวดังในกรณีมีความสัมพันธ์กับร้อยโทสัญชัย เองตระกูล สามีของธัญญาเรศ เองตระกูลซึ่งเป็นนักแสดงเช่นกัน ทำให้เกิดข้อพิพาทระหว่างเธอกับธัญญาเรศ จากเหตุการณ์นั้นทำให้สาวิกาหายหน้าไปจากวงการบันเทิง และถูกสื่อมวลชนตั้งฉายาให้ว่า ""อีพิ้งคนเริงเมือง"" และ ""ส่าหรีลี้รัก"" กระทั่งเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2561 สาวิกาและธัญญาเรศได้กลับมาร่วมงานกันอีกครั้งในงาน "เที่ยวให้สุด ปักหมุดแดนใต้" ซึ่งจัดโดยการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย ทั้งสองกล่าวว่าได้อโหสิกรรมต่อกันและไม่มีเรื่องหมางใจกันอีก
สาวิกาสมรสกับอิทธิ ชวลิตธำรง นักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ย่านพัทยา เมื่อวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2557 ตามธรรมเนียมศาสนาอิสลาม แต่สามีมิได้เปลี่ยนศาสนา ภายหลังทั้งสองได้เลิกรากันช่วงต้นเดือนตุลาคม พ.ศ. 2560 โดยที่ไม่มีบุตรด้วยกัน
เทศบาลเมืองหัวหิน
เทศบาลเมืองหัวหิน เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ อันเป็นที่ตั้งของพระราชวังไกลกังวล ศูนย์ราชการอำเภอ หรือที่ว่าการอำเภอ ย่านธุรกิจประจำอำเภอหัวหิน และเป็นพื้นที่ท่องเที่ยว ตากอากาศที่สำคัญแห่งหนึ่งของประเทศไทย และระดับโลก เช่นเดียวกับเมืองพัทยา จ.ชลบุรี
ในอดีตหัวหินเป็นพื้นที่ขึ้นตรงกับแขวงปราณบุรี จังหวัดปราณบุรี (หลังจากได้ย้ายศาลากลางจังหวัดไปที่ตำบลเกาะหลัก จึงได้เปลี่ยนเป็นจังหวัดประจวบคีรีขันธ์) บางช่วงสมัยแขวงเมืองปราณบุรีถูกยุบรวมกับเมืองเพชรบุรี หัวหินจึงถูกอยู่ในความดูแลของจังหวัดเพชรบุรี ภายหลังจึงได้มีการยกฐานะหัวหินขึ้นเป็นกิ่งอำเภอหัวหินขึ้นตรงกับอำเภอปราณบุรี และเป็นอำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เมื่อพ.ศ. 2492 เทศบาลตำบลหัวหินจึงอยู่ในเขตพื้นที่อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
พ.ศ. 2480ได้มีพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลตำบลหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ดูแลพื้นที่ตำบลหัวหิน และตำบลหนองแก กิ่งอำเภอหัวหิน อำเภอปราณบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เป็นเทศบาลตำบลหัวหิน มีพื้นที่รับผิดชอบ 72 ตารางกิโลเมตร ต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลตำบลหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ พ.ศ. 2538 โดยขยายเขตเพิ่มเติมจากเดิม 72 ตารางกิโลเมตร เป็น 86.36 ตารางกิโลเมตร มาจนถึงปัจจุบัน ซึ่งขยายพื้นที่ลงไปในทะเล 500 เมตรด้วย
ระยะแรกการจัดตั้งเทศบาลตำบลหัวหินมีราษฎรประมาณ 4,000 คน มีบ้านเรือนประมาณ 500 หลัง และมีรายได้ประมาณ 30,000-40,000 บาท และเมื่อ พ.ศ. 2492 กิ่งอำเภอหัวหินยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอหัวหิน และต่อมาเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 ได้มีการประกาศกระทรวงมหาดไทยเปลี่ยนแปลงฐานะจากเทศบาลตำบลหัวหินเป็นเทศบาลเมืองหัวหิน
เทศบาลเมืองหัวหิน มีจำนวนประชากร 55,415 คน (ข้อมูล ณ วันที่ 31สิงหาคม 2553)
เทศบาลเมืองหัวหิน มีพื้นที่ครอบคลุม 2 ตำบลคือ ตำบลหัวหินและตำบลหนองแก มีพื้นที่รวม 86.36 ตารางกิโลเมตรหรือ 53,975 ไร่
รัฐบาลของนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะมีโครงการจะจัดตั้งเป็นเมืองพิเศษเช่นเดียวกับเมืองพัทยาในโครงการ"คิงส์โคสต์ : เมืองต้นแบบการพัฒนาอย่างยั่งยืน"