hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
อโนเชาว์ ยอดบุตร
อโนเชาว์ ยอดบุตร (31 ธันวาคม พ.ศ. 2501 - 21 มีนาคม พ.ศ.2561) นักแสดงชาวไทย ที่เคยได้รับรางวัลตุ๊กตาทอง สาขานักแสดงประกอบชายยอดเยี่ยม ประจำปี พ.ศ. 2525 จากเรื่อง "เทพธิดาโรงงาน"
อโนเชาว์ ยอดบุตร เป็นบุตรชายคนสุดท้องในจำนวนบุตรชาย-หญิงทั้ง 8 คน ของ นางอำไพ ยอดบุตร กับนายเอื้อม ยอดบุตร จบการศึกษาจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น แลัวจึงเข้าสู่วงการแสดงและกำลังเริ่มมีชื่อเสียง จากการที่มีใบหน้าคล้ายกับ จตุพล ภูอภิรมย์ อดีตนักแสดงชื่อดังในบทพระเอกที่เสียชีวิตไปก่อนหน้านั้น
อโนเชาว์ ยอดบุตร ประสบอุบัติเหตุตกจากรถจี๊บขณะกำลังถ่ายทำภาพยนตร์เรื่อง "รักกันวันละนิด" ที่จังหวัดเชียงใหม่ เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2526 อโนเชาว์กระเด็นออกจากรถและศีรษะฟาดพื้น และกระทบกระเทือนก้านสมอง ทำให้ร่างกายไม่มีความรู้สึกใดๆ ต้องนอนรักษาตัวโดยไม่มีสติรับรู้เรื่อยมา
อโนเชาว์ ยอดบุตร อยู่ในความดูแลของนางอำไพ ยอดบุตร ผู้เป็นมารดามาโดยตลอด นางอำไพได้รับเลือกจากสภาสังคมสงเคราะห์ เข้ารับพระราชทานรางวัลแม่ดีเด่นแห่งชาติ ประจำปี พ.ศ. 2545 จาก พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี พระวรราชาทินัดดามาตุ ในฐานะเป็นแม่ผู้มีความอดทน ขยันหมั่นเพียรในการเฝ้ารักษาพยาบาลบุตรชายมานานกว่า 28 ปี ต่อมานางอำไพได้เสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2555 หลังจากนี้อโนเชาว์จะได้รับการดูแลจากพี่สาวที่รับปากกับมารดา ว่าจะเป็นผู้ดูแลน้องชายคนนี้ต่อไป
หลังจากนอนเป็นเจ้าชายนิทรานานกว่า 35 ปี อโนเชาว์ ยอดบุตร ได้เสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 21 มีนาคม 2561 สิริอายุ 59 ปี 285 วัน โดยจะมีพิธีรดน้ำศพ ณ ศาลา 4 วัดพระศรีมหาธาตุ บางเขน และจะมีพิธีสวดพระอภิธรรมจนถึงวันที่ 25 มีนาคม 2561 ก่อนจะทำการฌาปนกิจในวันที่ 26 มีนาคม 2561 ต่อไป
รณ ฤทธิชัย
รณ ฤทธิชัย มีชื่อจริงว่า รณฤทธิชัย คานเขต (12 กันยายน พ.ศ. 2492 - ) นักแสดงชาวไทยที่เคยได้รับรางวัลตุ๊กตาทอง ประจำปี พ.ศ. 2528 และรางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ ประจำปี พ.ศ. 2529 สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม จากภาพยนตร์สะท้อนปัญหาสังคมเรื่อง "ครูสมศรี" กำกับโดยหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล ปัจจุบันหันมาเป็นนักการเมือง
รณฤทธิชัย คานเขต เกิดที่บ้านฟ้าหยาด ตำบลฟ้าหยาด อำเภอมหาชนะชัย จังหวัดยโสธร เป็นบุตรของนายสาระคาน และนางท่อน คานเขต จบการศึกษาจาก มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ เมื่อ พ.ศ. 2517
นายรณฤทธิชัย คานเขต เริ่มทำงานการเมืองโดยสมัคร ส.ส.จังหวัดยโสธร ในนามพรรคชาติไทย เป็น ส.ส. ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2538 ต่อมาได้ย้ายเข้าร่วมงานกับ พรรคความหวังใหม่ และ พรรคไทยรักไทย ในสังกัด "กลุ่มริมน้ำ" เมื่อพรรคไทยรักไทยถูกยุบพรรค นายรณฤทธิชัยได้หันมาร่วมงานกับพรรคชาติไทยอยู่ระยะหนึ่ง ก่อนที่จะย้ายเข้ามาอยู่กับพรรคเพื่อแผ่นดิน และได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่เป็นคณะกรรมการประสานงานพรรคร่วมรัฐบาล (วิปรัฐบาล)
นายรณฤทธิชัย คานเขต เป็นสมาชิกในกลุ่มบ้านริมน้ำของนายสุชาติ ตันเจริญ ซึ่งร่วมกิจกรรมทางการเมืองกับพรรคภูมิใจไทย ในปี พ.ศ. 2553
จานเพาะเชื้อ
จานเพาะเชื้อ ใช้สำหรับเพาะไวรัสหรือโรคต่าง ๆ ปัจจุบันจะมีเป็นจานแบบพลาสติกและแก้ว แต่คนทั่วไปนิยมใช้แบบที่เป็นแก้ว โดยเมื่อใช้เสร็จบางครั้งก็จะทิ้งทันที เพราะอาจมีเชื้อหลงเหลืออยู่
จานเพาะเชื้อตรงกับคำในภาษาอังกฤษคือ Petri dish ซึ่งมาจากชื่อของยูลีอุส รีชาร์ด เพทรี นักวิทยาแบคทีเรียชาวเยอรมัน
ลุลา
กันยารัตน์ ติยะพรไชย หรือ ตุ๊กตา (ฉายา: ลุลา) เกิดเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2523 เป็นนักร้องหญิงชาวไทย
ลุลาจบมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนบดินทรเดชา(สิงห์ สิงหเสนี) อุดมศึกษาจาก Swinburne University ประเทศออสเตรเลีย เป็นที่รู้จักจากการมีผลงานเพลงเป็นครั้งแรกในอัลบั้ม "2 Become 1" หลังจากนั้นมีผลงานเพลงในแนว Bossa Nova ซึ่งเธอได้ศึกษาหาข้อมูล ฟังเพลง และฝึกฝนการร้องมากว่า 3 ปี โดยได้ร้องเพลงในอัลบั้ม "Bossa Blossom 2" ในเพลง ขอบฟ้า และ ฤดูร้อนจากนั้นมีผลงานอัลบั้มเดี่ยวเป็นครั้งแรก ในแนวเพลงที่เธอเรียกว่า Urban Bossa Nova ในชื่ออัลบั้มชื่อ "Urban Lullaby" ที่มี โตน Sofa (จักรธร ขจรไชยกุล) เป็น Producer มีเพลงอย่าง ตุ๊กตาหน้ารถ เป็นต้น และอัลบั้มพิเศษ "Swing Swing" ก่อนที่เธอจะปล่อยอัลบั้มเดี่ยวชุดที่สอง "Twist" ในปี 2553 และอัลบั้มเดี่ยวชุดที่สามของเธอ "Spring" ในปี 2555 ซึงมีแนวดนตรี ป๊อป บอสซา และอะคูสติก เพลงลุลานั้นมีเอกลักษณ์ในด้านวิธีขับร้องและน้ำเสียงของลุลาเอง
ลุลากลับมาอีกครั้งในต้นเดือนกรกฎาคม ในปี 2558 โดยการเปิดตัวซิงเกิ้ลแรก "ห่างไม่ไกล" จากอัลบั้มลำดับที่ 4 ของเธอเอง
บรรทัดห้าเส้น
บรรทัดห้าเส้น (อังกฤษอเมริกัน: staff; อังกฤษบริเตน: stave) คือกลุ่มของเส้นตรงตามแนวนอน 5 เส้น และอยู่ห่างเป็นระยะเท่ากันเป็นจำนวน 4 ช่อง ใช้สำหรับบันทึกตัวโน้ตตามระดับเสียง ซึ่งสามารถแสดงได้ด้วยความสูงต่ำของตัวโน้ตที่ปรากฏบนบรรทัดห้าเส้น การนับเริ่มต้นเส้นที่หนึ่งจากล่างสุด แล้วนับขึ้นมาตามลำดับจนถึงเส้นที่ห้า การนับช่องก็นับจากล่างขึ้นบนเช่นกัน ตัวโน้ตสามารถบันทึกให้คาบเกี่ยวกับเส้น หรือเขียนลงในช่องระหว่างเส้น เหนือหรือใต้บรรทัด ดังนั้นบรรทัดห้าเส้นจึงสามารถบันทึกระดับเสียงของตัวโน้ตได้ 11 ระดับ สำหรับเสียงที่สูงกว่าหรือต่ำกว่านี้ จะใช้เส้นน้อย (ledger line) เข้ามาช่วย
การที่จะบ่งบอกว่าตัวโน้ตที่บันทึกอยู่เป็นเสียงอะไร สามารถดูได้จากกุญแจประจำหลักที่กำกับอยู่ เช่นกุญแจซอลที่คาบอยู่บนเส้นที่สองโดยพื้นฐาน จะทำให้ทราบว่าโน้ตที่คาบอยู่บนเส้นที่สองเป็นเสียง ซอล หากไม่มีกุญแจประจำหลักบนบรรทัดห้าเส้น ก็จะไม่สามารถอ่านโน้ตได้ ปกติแล้วการอ่านโน้ตจะอ่านจากซ้ายไปขวา หมายความว่าตัวโน้ตที่อยู่ถัดจากตัวก่อนหน้าต้องเล่นทีหลัง และบรรทัดห้าเส้นมักจะแบ่งเป็นห้องเพลงด้วยเส้นกั้นห้อง เปรียบเหมือนกราฟของระดับเสียงเทียบกับเวลา
ด้านล่างนี้คือตำแหน่งของตัวโน้ต 11 ระดับเสียง ที่สามารถบันทึกบนบรรทัดห้าเส้น
การบันทึกตัวโน้ตในสมัยก่อนใช้บรรทัด 11 เส้นและมี 10 ช่อง สำหรับเครื่องดนตรีบางชนิดมีช่วงของระดับเสียงที่กว้างมากเช่น เปียโน ออร์แกน ฮาร์ป และเพื่อไม่ให้เกิดความสับสนในการอ่านโน้ต ต่อมาจึงได้แยกออกเป็นสองชุด ชุดละห้าเส้น โดยละเส้นที่หกออกไป (เส้นกลาง) ชุดบนใส่กุญแจซอลคาบเส้นที่สอง (กุญแจเทรเบิล) ชุดล่างใส่กุญแจฟาคาบเส้นที่สี่ (กุญแจเบส) แล้วใช้วงเล็บปีกกาคร่อมไว้ที่ต้นบรรทัดเพื่อบ่งบอกว่าให้เล่นพร้อมกัน เส้นกั้นห้องก็จะยาวเชื่อมกัน รวมเรียกว่า บรรทัดรวมใหญ่ (great/grand staff) สำหรับเสียงโดกลางบนบรรทัดรวมใหญ่ สามารถเขียนให้คาบเส้นน้อยใต้บรรทัดชุดบน หรือเหนือบรรทัดชุดล่าง
สเวด
สเวด () เป็นวงดนตรีออลเทอร์นาทิฟร็อกจากอังกฤษ
ออกผลงานชุดแรกที่ชื่อว่า Suede ประสบความสำเร็จทั้งในด้านยอดขายและสามารถคว้ารางวัล Mercury Music Prize มีเพลงดังอย่าง Animal Nitrate และ Metal Mickey และถัดมากับอัลบั้มชุดที่ 2 ชื่อ Dog Man Star สามารถครองอันดับ 1 UK Chart ตั้งแต่สัปดาห์แรกที่ออกจำหน่าย มีเพลงดังอย่าง The Wild One และ New Generation มาถึงอัลบั้มที่ 3 Coming Up ก็สามารถขึ้นอันดับ 1 บนชาร์ทอัลบั้มได้เช่นกัน มีเพลงดังอย่าง Trash, Beautiful Ones และ Saturday Night และอัลบั้มที่ 4 Head Music มีเพลงดังอย่าง She’s In Fashion และ Everything Will Flow และผลงาน อัลบั้มที่ 5 A New Morning จนซูเอด แยกวงในปี 2003
มนตรี เจนอักษร
มนตรี เจนอักษร (19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2498 — ) นักแสดง นักพากย์ และพิธีกรรายการโทรทัศน์ เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงตั้งแต่ปี พ.ศ. 2522 จากบทอาโยะ ชาวเขาในภาพยนตร์เรื่อง "คนภูเขา" กำกับโดย วิจิตร คุณาวุฒิ ซึ่งได้รับรางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม นอกจากนี้ ยังได้รับรางวัลผู้ใช้ภาษาไทยดีเด่น ในงานวันภาษาไทยแห่งชาติ เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 และ ผู้ใช้ภาษาไทยดีเด่น รางวัล ราชบัณฑิตยสถานสรรเสริญ พ.ศ. 2551
มนตรี เจนอักษร เกิดที่ อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม จบมัธยมปลายที่โรงเรียนสามเสนวิทยาลัย กรุงเทพมหานคร จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะอักษรศาสตร์ สาขาวิชาภาษาอังกฤษ (วิชาโท - การละคร) จากมหาวิทยาลัยศิลปากร เมื่อปี พ.ศ. 2519 ประสบการณ์เคยเป็นอาจารย์ที่คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร นครปฐม สอนวิชา Modern Drama และเป็นอาจารย์สอนวิชา English และ Modern drama ที่วิทยาลัยนาฏศิลป ที่จังหวัดกรุงเทพฯ ปัจจุบันยังคงแสดงละครโทรทัศน์ เป็นนักพากย์ ผู้บรรยายโฆษณา และเป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์ โดยงานนักพากย์นั้นส่วนใหญ่พากย์เป็นพระเอกหรือพระรอง และได้พากย์เสียงดาราฮอลลีวูดที่มีชื่อเสียงหลายคน เช่น แบรด พิตต์, แมตต์ เดมอน, นิโคลัส เคจ และ เฉินหลง เป็นต้น ได้รับรางวัลต่างๆ ทั้งตุ๊กตาทอง, สุพรรณหงส์ รวมทั้งรางวัลผู้ใช้ภาษาไทยดีเด่น ในงานวันภาษาไทยแห่งชาติ เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 อีกทั้งยังมีอัลบั้มเพลงของตนเองมาแล้ว 1 ชุด ชื่อ ทหารม้าหนุ่มโสด
ในปี พ.ศ. 2555 มนตรี เจนอักษร เป็นผู้ให้คำแนะนำแก่ หนึ่งธิดา โสภณ สำหรับการพากย์เสียงหน่อวา ซึ่งเป็นตัวละครในแอนิเมชัน "เอคโค่ จิ๋วก้องโลก"
ชีวิตครอบครัว แต่งงานแล้ว มีบุตรชาย 2 คน ชื่อ มนัญชย์ เจนอักษร , ธัญวิชญ์ เจนอักษร (ปาล์ม)
ฯลฯได้รับรางวัล นักพากย์เสียงดีเด่น จากงานประกาศผลรางวัล โทรทัศน์ทองคำ ประจำปี พ.ศ. 2556 จากผลงานที่พากย์เสียงในภาพยนตร์ ละคร และ ซีรีส์ต่างๆของทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบก ช่อง 7
โพนีเอกซ์เพรส
โพนีเอกซ์เพรส (Pony Express) คือบริการไปรษณีย์ม้าด่วนข้ามทวีปอเมริกาเหนือจากเซนต์โยเซฟ มิสซูรีไปซาคราเมนโต แคลิฟอร์เนียระหว่างเดือนเมษายน พ.ศ. 2403 - พ.ศ. 2404 โดยใช้วิธีส่งเอกสารข้อความโดยการบรรทุกหลังม้าแล้วขี่ผลัดไปตามเส้นทางที่ราบทุ่งหญ้า ทะเลทราย และภูเขาตอนกลางของ อเมริกาตะวันตก บริการนี้ช่วยร่นเวลาการจัดส่งไปรษณีย์ภัณฑ์ที่เคยส่งจากชายฝั่งแอตแลนติกไปยังฝั่งแปซิฟิกลงเหลือเพียง 10 วัน
จากการเดินทางที่ง่ายและสะดวกกว่าด้วยการขี่ม้าเมื่อเทียบกับการใช้รถสเตทโคชเทียมม้า ทำให้ผู้ริเริ่มการให้บริการโพนีเอกซ์เพรสคาดหวังว่าจะสามารถชนะและได้รับสัญญาจ้างงานจัดส่งไปษณีย์ภัณฑ์ของรัฐบาลมาไว้ในมือได้
บริการโพนีเอกซ์เพรสได้แสดงให้เห็นได้ว่าการควบรวมระบบบริการข้ามทวีปไว้ด้วยกันมีความเป็นไปได้ และจะทำให้การให้บริการทำได้ต่อเนื่องกันตลอดปี ซึ่งแต่ก่อนถือกันว่าไม่มีทางเป็นไปได้ แต่อย่างไรก็ดี โทรเลขข้ามทวีปที่ขึ้นและเข้ามาทดแทน ทำให้การให้บริการโพนีเอกซ์เพรสก้าวเข้าสู่ยุคโรมานซ์ของตำนาน ""อเมริกันตะวันตก"" () กลายเป็นบริการที่ขึ้นอยู่กับความกล้าหาญอดทนของผู้ขี่ม้าเป็นรายบุคคลที่ต้องต่อสู้กับความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีและรวมทั้งการกลายเป็นส่วนหนึ่งของตำนาน "ลูกผู้ชายอเมริกัน"
โพนีเอกซ์เพรสก่อตั้งโดย"วิลเลียม เฮปเบิร์น รัสเซลล์ วิลเลียม บี. แวดเดลล์และอเลกซานเดอร์ เมเจอร์" เปิดทำการอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2404 การให้บริการเที่ยวไปตะวันตกใช้เวลา 10 วัน 7 ชั่วโมง 45 นาที บริการเที่ยวตะวันออกใช้เวลา 11 วัน กับ 12 ชั่วโมง ใน 24 ชั่วโมงม้าและคนขี่เดินทางได้เฉลี่ยประมาณ 400 กิโลเมตร บริการโพนีเอกเพรสเริ่มกิจการก่อนสงครามกลางเมืองประมาณ 1 ปี ซึ่งสะท้อนให้เห็นความจำเป็นอย่างยิ่งที่เกิดขึ้นในการที่จะต้องติดต่อกับทางตะวันตกในขณะนั้น
เส้นทางโพนีเอกซ์เพรสผ่านไปตามเส้นทางออริกอน เส้นทางมอร์มอน และเส้นทางแคลิฟอร์เนีย หลังจากข้ามแม่น้ำมิสซูรีที่เซนต์โยเซฟที่ไปแคนซัสจะไปตามเส้นทางของทางหลวงสาย ยูเอส 36 ในปัจจุบัน ที่มีชื่อปัจจุบันว่า "ทางหลวงโพนีเอกซ์เพรส" จากนั้นก็มุ่งสู่แมรีส์วิลล์ แคนซัส และเลี้ยวขึ้นทางตะวันตกเฉียงเหนือไปตามแม่น้ำบลูริเวอร์
การขี่ม้าเดินทางเที่ยวแรกกำหนดออกจากซานฟรานซิสโกและและเซนต์โยเซฟพร้อมๆ กันในวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2404 การเริ่มของเที่ยวสายตะวันตกได้รับการประโคมข่าวมากกว่าเที่ยวตะวันออกแต่ก็ไม่ปรากฏว่ามีภาพถ่ายของการรเริ่มออกเดินทางครั้งปฐมฤกษ์ของทั้งสองเที่ยวดังกล่าวและเชื่อกันว่าไม่ได้มีการถ่ายรูปโอกาสนี้ไว้
แม้ว่าบริการของโพนีเอกซ์เพรสพิสูจน์ได้ว่าเส้นทางภาคกลางตอนเหนือมีกำไรและอยู่ได้ แต่รัสเซลล์ เมเจอร์และแวดเดิลกลับไม่ได้รับสัญญาจ้างในเส้นทางนั้น การจ้างกลับไปตกอยู่กับบริษัทโฮลลาเดย์ของเจเรมี ดีฮุต ผู้รับโอนกิจการจากบริษัทบัทเตอร์ฟิลด์สเตทในปี พ.ศ. 2404 และได้มารับช่วงสถานีม้าไปรษณีย์ของรัสเซลล์ เมเจอร์และแวดเดิลและใช้เป็นสถานีเสตทโคชของตน นับตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2404 โพนีเอกซ์เพรสให้บริการจัดส่งไปรษณีย์เฉพาะเส้นทางระหว่างซอล์ทเลกซิตีกับซาคราเมนโต โพนีเอกซ์เพรสประกาศปิดตัวเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2404 เพียงสองวันหลังจากโทรเลขข้ามทวีปเปิดบริการถึงเมืองซอลท์เลก
โพนีเอกซ์เพรสมีรายได้เพียง 90,000 ดอลลาร์สหรัฐ แต่ขาดทุนถึง 200,000 ดอลลาร์สหรัฐ หลังสงครามกลางเมืองเลิกในปี พ.ศ. 2409 โฮลลาเดย์ขายโพนีเอกซเพรสและทรัพย์สินต่างๆ ให้กับบริษัทเวลส์ฟาร์โก เป็นเงินถึง 1.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
บริษัทเวลส์ฟาร์โกใช้สัญลักษ์โพนีเอกซ์เพรสในหน่วยรักษาความปลอดภัยและรถนิรภัยที่รับซื้อกิจการรักษาความปลอดภัยนี้มาจนถึงประมาณ พ.ศ. 2538 และเลิกใช้ทั้งหมดในปี พ.ศ. 2544
โซนี บีเอ็มจี
โซนี่ บีเอ็มจี มิวสิก เอนเตอร์เทนเมนต์ เกิดจากการร่วมธุรกิจกันระหว่าง โซนี่ มิวสิก ของ โซนี่ คอร์เปอเรชัน และ บีเอ็มจี มิวสิก ของบริษัท เบอร์เทลส์แมน ในสัดส่วนร้อยละ 50 ต่อ 50 เมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2547 ในประเทศไทยนั้น โซนี่ มิวสิก บีอีซี เทโร ซึ่งเป็นบริษัทร่วมทุนอยู่แล้วต้องมีการควบรวมเช่นกันกับบีเอ็มจี ซึ่งมีเบเกอรี่ มิวสิกเป็นค่ายเพลงในเครือนั้นเกิดความไม่ลงตัวเรื่องหุ้นส่วน บีอีซีจึงต้องถอนหุ้นไปในเวลานั้น จึงถือว่า โซนี่ บีเอ็มจี เป็นผู้ถือหุ้นของตนเองทั้งหมด และเมื่อ พ.ศ. 2551 ก็ได้เกิดเหตุการณ์ครั้งสำคัญขึ้นอีกครั้ง โซนี่ คอร์เปอเรชัน ก็ได้ซื้อหุ้นอีก 50% ซึ่งเป็นของเบอร์เทลส์แมนมาครอบครองทั้งหมด จึงทำให้มีการเปลี่ยนชื่อกลับเป็นโซนี่ มิวสิก
ทอเลมี (ชื่อ)
ทอเลมี หรือ ทอเลเมียส (ภาษาอังกฤษ: Ptolemy หรือ Ptolemaeus) มาจากภาษากรีก Ptolemaios ซึ่งหมายความว่า “เช่นสงคราม” “เหมือนสงคราม” หรือ “เหมือนนักรบ” ชื่อ “ทอเลมี” หรือ “ทอเลเมียส” เป็นชื่อที่นิยมใช้กันมาก ผู้ที่ใช้ชื่อนี้ที่สำคัญที่สุดก็ได้แก่นักดาราศาสตร์ชาวกรีก-อียิปต์ คลอเดียส ทอเลเมอุส ที่รู้จักกันในนาม “ทอเลมี” และ ทอเลมีที่ 1 โซเตอร์นายทหารคนสนิทของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชผู้ก่อตั้งราชอาณาจักรทอเลมีและราชวงศ์ทอเลมีในอียิปต์
ชื่อ “ทอเลมี” ในภาษาอังกฤษมีรากมาจากภาษากรีกโบราณ Ptolemaios ซึ่งหมายความว่า “เช่นสงคราม” “เหมือนสงคราม” หรือ “เหมือนนักรบ” ซึ่งเป็นคำคุณศัพท์มาจากคำว่า “ptolemos” ซึ่งแปลว่า “สงคราม” ซึ่งเป็นคำที่ใช้แบบมหากาพย์ของโฮเมอร์
ชื่อ “Ptolemaios” เปลื่ยนแปลงวิธีสะกดไปตามกาลเวลาและประเทศที่นำไปใช้
p:t-wA-l:M-i-i-s
ชื่อที่เกี่ยวข้องกับ “ทอเลมี” ก็ได้แก่ “บาร์ ทาลมาอิ” (Bar Talmai) หรือ “ลูกของทอเลมี” ซึ่งแปลงมาเป็นภาษาอิตาลี “บาร์โทโลมีโอ” (Bartolomeo) และ “บาร์โทโลมิว” (Bartholomew) ในภาษาอังกฤษซึ่งเป็นหนึ่งในการวิวัฒนาการของชื่อ “ทอเลมี” ไปเป็นภาษาอื่น ฉะนั้น “ทอเลมี” จึงเป็นชื่อที่เผยแพร่มาจากภาษากรีกไปยังภาษาอื่นๆ ในตะวันออกกลาง และตะวันออกใกล้ ระหว่างสมัยกรีกตามรอยพระบาทของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช
ชื่อสำหรับสตรีจากคำเดียวกันคือ ทอเลเมส (Ptolemais)
นอกจากนั้นชื่อ “ทอเลมี” ยังใช้กันมากเช่น ชื่อของผู้นำและแม่ทัพชาวกรีก เช่น ทอเลมีแห่งอัลโรรอส กษัตริย์ราชวงศ์ทอเลมีแห่งอียิปต์ พระเจ้าทอเลมีที่ 2 ฟิลาเดสฟัส หรือ พระเจ้าทอเลมีที่ 10 อเล็กซานเดอร์ที่ 2 ผู้ชื่อ “ทอเลมี” อื่นๆ เช่น ทอเลมี ดีนสถาปนิกชาวอังกฤษ และการใช้ “ทอเลมี” ในกรณีอื่นๆ เช่น “โครงการทอเลมี” (Ptolemy Project) ซึ่งเป็นโครงการที่อนุญาตให้ศัลยแพทย์ในทวีปแอฟริกาสามารถดึงหนังสือแพทย์ศาสตร์ออนไลน์จากมหาวิทยาลัยโตรอนโตในประเทศแคนาดาได้ซึ่งมีอิทธิพลมาจากห้องสมุดทางแพทย์ศาสตร์ที่อเล็กซานเดรียที่ก่อตั้งโดยทอเลมีที่ 1 โซเตอร์
จอห์น (ชื่อ)
จอห์น () เป็นชื่อตัวในภาษาอังกฤษsakda
ชื่อ “จอห์น” มาจากคำว่า “יוחנן” Yôḥānnān (โยฮันนัน) ซึ่งแปลว่า “พระยาเวห์ผู้สง่า” (Yahweh is gracious) “พระยาเวห์” เป็นคำที่ชาวยิวใช้ในการกล่าวถึงพระเจ้า “โยฮันนัน” เป็นชื่อของราไบหรือนักบวชชาวยิวที่สำคัญๆ หลายคนในสมัยวัดที่สอง (Second Temple Period) ในดินแดนปาเลสไตน์ เช่น “โยคานัน เบน ซาคาอิ” (Yochanan ben Zakai)หรือ “โยคานัน เบน นูริ” (Yochanan ben Nuri)
ชื่อ “โยฮันนัน” เป็นชื่อที่นิยมกันในกลุ่มชาวยิวในแคว้นยูเดียและกาลิลีจนกระทั่งเมื่อบริเวณนี้กลายมาเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมันในปี ค.ศ. 6 ซึ่งใช้เป็นชื่อตัวของ “โยคานัน เบน แซ็คคาริอาห์” (Yochanan ben Zechariah) ซึ่งแปลว่าจอห์นลูกของแซ็คคาไรห์หรือที่รู้จักกันในภาษาอังกฤษว่า “John the Baptist” ในภาษาอังกฤษ (จอห์นแบ็พทิสต์เมื่อถอดเป็นภาษาไทย) นอกจากนั้นก็ยังเป็นชื่อของ “โยคานัน เบน เซเบดี” (Yochanan ben Zibhdi) ซึ่งแปลว่าจอห์นลูกของเซเบดีหรือที่รู้จักกันในภาษาอังกฤษว่า “John the Apostle” ในภาษาอังกฤษ (จอห์นอัครสาวกเมื่อถอดเป็นภาษาไทย) และเป็นชื่อของจอห์นอีแวนเจลลิสผู้ประพันธ์พระวรสารนักบุญจอห์น ซึ่งอาจจะเป็นคนคนเดียวกับจอห์นอัครสาวก เอกสารที่กล่าวถึง “โยคานัน” สองคนนี้ เขียนเป็นภาษากรีกและชื่อมาจากการสะกดแบบกรีกเป็น “Ἰωάννης” หรือ “Iōannēs” (ออกเสียง โย-ฮัน-เนยส์) ซึ่งเป็นชื่อที่นิยมกันมากในสมัยคริสเตียนยุคแรก ซึ่งรวมทั้ง “โยฮันเนยส์ คริสซอสโตมอส” (Ioannes Chrysostomos) หรือนักบุญจอห์น คริสซอสตอม และ “โยฮันเนยส์” ผู้เขียนหนังสือวิวรณ์
เพราะความที่ผู้นับถือคริสต์ศาสนามีความนับถือในตัวบุคคลสำคัญๆ ที่ชื่อจอห์น จึงทำให้ชื่อนึ้เผยแพร่ตามไปกับการแพร่ขยายของคริสต์ศาสนาในจักรวรรดิโรมัน แม้แต่บริเวณที่ห่างไกลจากศูนย์กลางเช่นบริเวณกอลและโรมันบริเตน ทางตะวันตกของจักรวรรดิโรมันมิได้พูดภาษากรีกเช่นเดียวกับบริเวณตะวันออก แต่พูดภาษาละติน ชื่อ “Iōannēs” จึงสะกดแบบละตินเป็น “Iohannes” แต่ออกเสียงเหมือนกัน
ประชาชนในจักรวรรดิโรมันเมื่อได้ชื่อมาก็เปลื่ยนไปตามสำเนียงท้องถิ่น เช่นบางแห่งก็ตัดคำเติมท้าย “-us” “-es” ออกจากชื่อ ภายในจักรวรรดิโรมันเช่นในภาษาเยอรมัน “Iōannēs” กลายเป็น “Johann” (โยฮันน์) ในภาษาสลาฟ กลายเป็น “Ivan” (ไอวาน หรือ อิวาน) หรือ “Ion” ในบริเวณทะเลดำที่ในปัจจุบันเป็นประเทศโรมาเนีย ที่ไกลๆ ออกไปเช่นที่ไอร์แลนด์ ผู้ที่เปลื่ยนศาสนาใช้ “Eoin” ในบางกรณี การออกเสียงจากต้นฉบับเดิม “ย” หรือ “อ” ก็เปลี่ยนเป็น “จ” ในภาษาอังกฤษ “ช” ในภาษาฝรั่งเศส และ “ฮ” หรือ “ค” ในภาษาสเปน
ในคริสต์ศตวรรษที่ 11 หลังจากการรุกรานอังกฤษจากฝรั่งเศสโดยWilliam the Conqueror สำเนียงภาษาฝรั่งเศสก็เข้ามามีอิทธิพลในอังกฤษ ชื่อ “ชอง” (Jean) ในภาษาฝรั่งเศสก็มาออกเสียงเป็น “จอห์น” (John) เช่นที่ออกเสียงกันในปัจจุบัน ซึ่งก่อนหน้าที่จะนำอักษร “J” มาใช้ภาษาอังกฤษใช้อักษร “I” หนังสือภาษาอังกฤษจากคริสต์ศตวรรษที่ 17 ยังสะกดจอห์นด้วยอักษร “I” เป็น “Iohn” แต่ตั้งแต่นั้นมาก็เปลี่ยนการสะกดโดยใช้อักษรเป็น “Johnny” เช่นปัจจุบัน
ชื่อ “Jonathan” (จอนาธาน หรือ โจนาธาน) บางครั้งย่อเป็น “Jon” (จอน) ซึ่งทำให้เข้าใจผิดว่าย่อมาจาก “John” (จอห์น) โดยเฉพาะในสหรัฐอเมริกาซึ่งบางครั้งทำให้สะกดชื่อจอนาธานผิดเป็น “Johnathan” ซึ่งแท้จริงแล้วชื่อ “John” มาจากภาษาฮิบรู “Yôḥānnān” และ “Jonathan” มาจากภาษาฮิบรูเช่นกันแต่มาจากคำว่า “יוֹנָתָן” หรือ “Yônāṯān” ซึ่งแปลว่า “ของขวัญจากพระเจ้า” ซึ่งเป็นคำที่ยาวกว่าของคำว่า “Nathan” (เนธัน)
แรงพยาบาท
แรงพยาบาท () หรือฉบับแปลใหม่ใช้ชื่อว่า "แค้นพยาบาท" เป็นผลงานเขียนแนวสืบสวนสวบสวนของเซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ เล่มแรกที่มีตัวเอกคือ เชอร์ล็อก โฮมส์ ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1887 เซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์เขียนเรื่องนี้เมื่ออายุได้ 27 ปี โดยเป็นหมอฝึกหัดอยู่ที่เซาท์ซี (Southsea) ประเทศอังกฤษ ในช่วงเวลานั้นเขาได้เขียนเรื่องสั้นก่อนแล้วหลายเรื่องในนิตยสารต่าง ๆ เช่น ลอนดอนโซไซตี นวนิยายเล่มต่อไปที่ตามมาก็คือ "จัตวาลักษณ์"
แอนเซล์มแห่งแคนเทอร์เบอรี
นักบุญแอนเซล์มแห่งแคนเทอร์เบอรี () เดิมชื่อ อันเซลโม เด กันเดีย จีเนฟรา เป็นนักบุญในคริสตจักรโรมันคาทอลิก เกิดเมื่อค.ศ. 1033 ที่เมืองอาออสตา ราชอาณาจกัรเบอร์กันดี และถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 1109 ที่เมืองแคนเทอร์เบอรี ในประเทศอังกฤษ นักบุญแอนเซล์มแห่งแคนเทอร์เบอรีเป็นนักพรตคณะเบเนดิกติน นักปรัชญาและนักเทววิทยาศาสนาคริสต์ ในด้านการปกครองคริสตจักร ท่านดำรงตำแหน่งอาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรีระหว่างปี ค.ศ. 1093 ถึงปี ค.ศ. 1109 ได้ชื่อว่าเป็นผู้ก่อตั้งลัทธิอัสสมาจารย์นิยม (scholasticism) และมีชื่อเสียงว่าเป็นผู้เริ่มข้อพิสูจน์ทางภววิทยา (ontological argument) เกี่ยวกับว่าพระเป็นเจ้ามีจริงหรือไม่และเป็นบาทหลวงผู้เป็นปฏิปักษ์อย่างเปิดเผยต่อสงครามครูเสด
พระเจ้าสุทโธทนะ
พระเจ้าสุทโธทนะ (; ; ) มักเรียกว่า พระเจ้าสิริสุทโธทน์สุทรรศน์ มีพระนามราชสกุลว่าโคตมะ เป็นพระมหากษัตริย์แคว้นสักกะ (ซึ่งมีนครหลวงคือกรุงกบิลพัสดุ์) เป็นพุทธบิดาของพระโคตมพุทธเจ้า
พระองค์เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าสีหหนุกับพระนางกัญจนา มีพระอนุชาและพระกนิษฐาร่วมพระชนกชนนีอีก 6 พระองค์ ได้แก่ สุกโกทนะ อมิโตทนะ โธโตทนะ ฆนิโตทนะ ปมิตา และอมิตา พระเจ้าสุทโธทนะ มีพระอัครมเหสีนามว่าพระนางสิริมหามายา เจ้าหญิงโกลิยวงศ์จากกรุงเทวทหะ และมีพระราชโอรสพระองค์หนึ่งคือ “เจ้าชายสิทธัตถะ” ซึ่งต่อมาตรัสรู้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า และหลังจากพระสิทธัตถราชกุมารประสูติได้ 7 วัน พระนางสิริมหามายาก็สวรรคต พระสุทโธทนะจึงอภิเษกสมรสใหม่กับพระนางมหาปชาบดีหรือโคตมี ซึ่งเป็นพระกนิษฐาร่วมชนนีกับพระนางสิริมหามายา และมีพระโอรสคือ “เจ้าชายนันทะ” และพระธิดาคือ “เจ้าหญิงรูปนันทา”
พระเจ้าสุทโธทนะเป็นกษัตริย์ที่ตั้งอยู่บนพื้นฐานของคุณธรรมและยึดมั่นในราชประเพณีอย่างเคร่งครัดในการปกครองบ้านเมือง ประชาชนอยู่เย็นเป็นสุขตลอดรัชสมัยของพระองค์ ทรงมุ่งหวังที่จะให้พระโอรสโดยเฉพาะสิทธัตถะได้รับเลือกจากสภาศากยะให้เป็นราชาสืบต่อจากตน แต่เจ้าชายสิทธัตถะเสด็จออกผนวช และพอทราบว่า เจ้าชายสิทธัตถะได้บรรลุสัมมาสัมโพธิญาณแล้ว จึงเชิญพระศาสดากลับมาที่กรุงกบิลพัสดุ์
เมื่อพระบรมศาสดาที่เสด็จมายังกรุงกบิลพัสดุ์คราวนี้ พระเจ้าสุทโธทนะได้สดับรับฟังพระธรรมเทศนา ทรงเกิดความเลื่อมใสศรัทธาในพระพุทธศาสนา บรรลุพระโสดาบันเป็นอุบาสกพุทธบริษัท
ในพรรษาที่ 5 ของพระโคตมพุทธเจ้า พระเจ้าสุทโธทนะประชวรหนัก พระบรมศาสดาเสด็จจากกูฎาคาร ป่ามหาวัน เมืองเวสาลี แคว้นวัชชี มายังเมืองกบิลพัสดุ์ แสดงธรรมโปรดพระพุทธบิดา 7 วัน ในวันสุดท้าย พระเจ้าสุทโธทนะได้บรรลุพระอรหัตผลและนิพพาน
1 ต่อ 100
1 ต่อ 100 รายการเกมโชว์ ที่ผลิตโดย บริษัท บีอีซี เทโร เอ็นเตอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2551 ในเวลา 14.15 น. ถึง 15.00 น. ทุกวันเสาร์ ทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ดำเนินรายการโดย ทิน โชคกมลกิจ
1 ต่อ 100 เป็นรายการเกมโชว์ ที่ได้รับความนิยมจากหลายประเทศ ซึ่งเป็นลิขสิทธิ์ของบริษัท Endemol ของประเทศเนเธอร์แลนด์ เจ้าของเดียวกับรายการ Deal or no deal "เอาหรือไม่เอา" ที่สร้างความฮือฮามาแล้วเมื่อปี พ.ศ. 2548 รูปแบบของรายการ ผู้เข้าแข่งขันต้องตอบคำถามร่วมกับผู้ร่วมแข่งขัน 100 คน โดยเรียกกลุ่มบุคคลเหล่านี้ว่า MOB โดยการตอบคำถามในแบบปรนัย ถ้าคนใดคนหนึ่งในกลุ่ม MOB ตอบคำถามผิด จะถูกออกจากการแข่งขันโดยทันที
จะให้ผู้เข้าแข่งขันกำจัดกลุ่ม MOB ให้หมดจนเหลือคนสุดท้ายเพราะยิ่งลดจำนวน สมาชิกของฝ่ายตรงข้ามให้ได้มากเท่าไหร่ ก็จะได้เงินรางวัลเพิ่มมากขึ้นเท่านั้น คำถามแต่ละคำถามจะมีมูลค่าเพิ่มขึ้น หากผู้เล่นสามารถกำจัดกลุ่ม MOB ได้ทั้งหมด 100 คน ผู้เข้าแข่งขัน จะได้รับเงินรางวัล 5 แสนบาท ตราบใดที่ผู้เข้าแข่งขันสามารถตอบคำถามได้อย่างถูกต้อง และ ผู้เข้าแข่งขันยังอยู่ในการแข่งขัน หลังจากที่ตอบคำถามได้ถูกต้องทุกครั้ง ผู้เล่นจะได้รับสิทธิ์ในการขอหยุดเกมและรับเงินรางวัลเท่าที่สะสมไว้ หรือเลือกกลุ่ม MOB เพื่อตอบคำถามในข้อต่อไปและเพิ่มเงินรางวัลที่มากขึ้น แต่ถ้าตอบคำถามผิด จะถูกออกจากการแข่งขันโดยทันทีและไม่ได้รับเงินรางวัลใดๆ เลย ซึ่งเงินรางวัลสะสมที่ผ่านมาทั้งหมดจะหารกับจำนวน MOB ที่เหลืออยู่จากการตอบคำถามถูกต้องในข้อนั้นๆ เงินรางวัลที่ได้รับในแต่ละข้อ จะได้มาจากจำนวน MOB ที่ตอบคำถามผิดในแต่ละข้อคูณกับจำนวนขั้นเงินรางวัลของแต่ละข้อ ซึ่งดูได้จากตารางด้านล่าง
มีทั้งหมด 3 ความช่วยเหลือ ในระหว่างการแข่งขัน ซึ่งผู้เข้าแข่งขัน สามารถใช้ความช่วยเหลือมากกว่า 1 ความช่วยเหลือในข้อเดียวกัน ได้ด้วยเช่นกัน ซึ่งความช่วยเหลือทั้ง 3 ความช่วยเหลือ ประกอบด้วย
เจ้าจอมทับทิม (แอนนากับพระเจ้ากรุงสยาม)
เจ้าจอมทับทิม ในเรื่อง แอนนากับพระเจ้ากรุงสยาม เป็นบุคคลที่แอนนา ลีโอโนเวนส์ กล่าวถึงในหนังสือเล่มที่สองชื่อ ""นิยายรักในราชสำนักฝ่ายใน"" (Romance of the Harem) และถูกนำมาขยายความในบทประพันธ์ของมาร์กาเรต แลนดอน เรื่อง ""แอนนากับพระเจ้ากรุงสยาม"" (Anna and the King of Siam) ในปี พ.ศ. 2487 และนำมาเป็นส่วนหนึ่งของละครเวทีและภาพยนตร์ ""เดอะคิงแอนด์ไอ"" (The King and I) และ ""แอนนาแอนด์เดอะคิง"" (Anna and the King)
แอนนา ลีโอโนเวนส์ เขียนไว้ว่า ทับทิม (Tuptim) เป็นลูกชาวบ้านธรรมดา เกิดประมาณปี พ.ศ. 2393-2394 เป็นอิสตรีที่มีหน้าตาสะสวยงดงาม ขณะอายุ 15 ปีได้รักใคร่เป็นผัวเมียกับนายแดง ต่อมาในปี พ.ศ. 2408 เมื่ออายุได้ 16 ปี ถูกเกณฑ์ไปเป็นคนงานก่อสร้างวัดราชประดิษฐสถิตมหาสีมารามซึ่งเป็นวัดประจำรัชกาลที่ 4
พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทอดพระเนตรเห็นนางทับทิมในวันพระราชพิธีฝังลูกนิมิตวัดประจำรัชกาล ตรัสถามข้าราชบริพารว่าเด็กคนนั้นเป็นลูกเต้าเหล่าใคร จึงได้มีผู้นำนางทับทิมเข้าวังเพื่อถวายตัวเป็นนางห้ามรับใช้ในพระบรมมหาราชวังอยู่ในความดูแลของเจ้าจอมมารดาเที่ยง โดยปกปิดว่าเป็นเมียของนายแดงอยู่ก่อนแล้ว ฝ่ายนายแดงได้อุปสมบทเป็นพระที่วัดราชประดิษฐสถิตมหาสีมาราม จนได้เป็นพระครูใบฎีกา เรียกกันว่า พระครูปลัด (Balat)
อยู่มาวันหนึ่ง เจ้าจอมทับทิมได้หายตัวไปจากพระบรมมหาราชวัง ไม่มีผู้ใดพบตัวเป็นเวลาหลายเดือน รัชกาลที่ 4 ทรงตั้งรางวัลนำจับเป็นเงิน 20 ชั่ง จนวันหนึ่งมีพระสงฆ์สองรูปพบตัวเจ้าจอมทับทิม ซ่อนตัวอยู่ในกุฏิของพระครูปลัด โดยโกนศีรษะ โกนคิ้ว สวมจีวรปลอมตัวเป็นพระ เจ้าจอมทับทิมจึงถูกจับขังพร้อมกับพระครูปลัด และเพื่อนสองคนชื่อ มะปราง (Maprang) และสุมาลา (Simlah)
จากการสอบสวนได้ความว่า เจ้าจอมทับทิมหลบหนีออกจากพระบรมมหาราชวังโดยปลอมตัวเป็นพระ และหลบออกมากับแถวพระภิกษุที่เข้าไปรับบิณฑบาตในวัง และได้เข้าไปอยู่ในวัดราชประดิษฐสถิตมหาสีมาราม ร่วมกุฏิกับพระครูปลัด โดยเจ้าจอมทับทิมยืนยันว่า พระครูปลัดไม่ทราบว่าตนเป็นหญิง และเป็นเมียเก่า และไม่ได้มีความสัมพันธ์ชู้สาวกัน
แอนนา ลีโอโนเวนส์ เขียนไว้ว่า เจ้าจอมทับทิม และพระครูปลัด ถูกประหารชีวิตในปี พ.ศ. 2410 โดยถูกเฆี่ยนตี ทรมาน และเผาทั้งเป็น และเขียนว่ารัชกาลที่ 4 ทรงสั่งให้สร้างเจดีย์ขึ้นสององค์ไว้ที่ข้างโบสถ์วัดสระเกศ เก็บอัฐิของเจ้าจอมทับทิมและพระครูปลัด ซึ่งหม่อมเจ้าจงจิตรถนอม ดิศกุลเคยทูลถามสมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช (อยู่ ญาโณทโย) เจ้าอาวาสในขณะนั้น ซึ่งได้ถวายพระพรว่าเจดีย์บรรจุอัฐิเจ้าจอมนั้นมีจริง หากแต่เพิ่งรื้อไปเมื่อมีการพัฒนาวัด
ปัจจุบันมีศาลของเจ้าจอมทับทิมตั้งอยู่ที่กรมแผนที่ทหาร ถนนกัลยาณไมตรี โดยศาลหันหน้าไปทางทิศใต้ ไปทางวัดราชประดิษฐสถิตมหาสีมาราม สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นเป็นอนุสรณ์แด่เจ้าจอม เนื่องจากบริเวณนี้เคยเป็นสวนเก่านอกกำแพงวังทางทิศตะวันออก และบริเวณศาลดังกล่าวน่าจะเป็นที่ที่เจ้าจอมและพระครูปลัดถูกประหาร
นักประวัติศาสตร์ไทยให้ความเห็นแย้งว่า เรื่องเจ้าจอมทับทิม ไม่น่าจะมีอยู่จริง เนื่องจากไม่มีบันทึกอยู่ในเอกสารอื่นเลยนอกจากบันทึกของนางลีโอโนเวนส์ อีกทั้งรายละเอียดที่ไม่ตรงกับข้อเท็จจริงในประวัติศาสตร์ เช่น เจ้าจอมคนใดที่ต้องการจะกราบบังคมทูลลาออก เพื่อไปสมรส ก็สามารถกระทำได้ อีกทั้งในประเทศสยามไม่เคยมีการลงโทษด้วยการเผาทั้งเป็น
ลาวโทรคมนาคม
ลาวโทรคมนาคม เป็นบริษัทร่วมทุนระหว่าง Shenington กับรัฐบาลของประเทศลาว ในสัดส่วนการถือหุ้นร้อยละ 49 และ 51 ตามลำดับ เพื่อดำเนินกิจการให้บริการสื่อสารโทรคมนาคมแบบครบวงจรในประเทศลาว โดยมีบริการต่างๆประกอบด้วยบริการโทรศัพท์พื้นฐานระบบ Public Switched Telephone Network (PSTN) บริการโทรศพท์เคลื่อนที่ทั้ง Postpaid และ Prepaid ในระบบ GSM 900, International Direct Dialing (IDD) โทรศัพท์สาธารณะ วิทยุติดตามตัว และบริการอินเทอร์เน็ต
ก่อนปี ค.ศ. 1993 รัฐบาลลาว ได้ดำเนินการอย่างต่อเนื่องในการพัฒนาระบบสื่อสาร โทรคมนาคม ตามแผนแม่แบบ (Master Plan) ซึ่งนับได้ว่าเป็นปัจจัยพื้นฐานของการพัฒนา ระบบโทรคมนาคม ครบวงจรโดยมี กระทรวงคมนาคมขนส่งไปรษณีย์และก่อสร้างของลาว เป็นผู้ชี้นำและคุ้มครองในนี้ บริษัท ไปรษณีย์โทรคมนาคม ลาว เป็นรัฐวิสาหกิจ 100% และเป็นผู้ดำเนินงานแต่เพียงผู้เดียว
ในปี ค.ศ. 1994 รัฐบาลได้เปิดโอกาสให้ภาคเอกชน ได้มีส่วนร่วมในการลงทุนดำเนินธุรกิจด้านโทรคมนาคมในลาว  บริษัท ชินวัตร อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด (มหาชน) ได้มีโอกาสเข้าร่วมลงทุนกับรัฐบาลและได้จัดตั้งบริษัทร่วมลงทุนขึ้นในนาม บริษัท ลาว ชินวัตร เทเลคอม จำกัด เพื่อดำเนินโครงการ พัฒนาโทรคมนาคมระยะที่ 3 ตามแผนแม่แบบ ที่รัฐบาลลาวได้วางเอาไว้ ในปี 1994
ในปี ค.ศ. 1995 รัฐบาลลาว มีนโยบายให้แยกบริษัท ไปรษณีย์ และ โทรคมนาคม ลาว ออกเป็น 2 บริษัทคือ บริษัท ไปรษณีย์ลาว และบริษัท โทรคมนาคม ลาว
ในปี ค.ศ. 1996 ความเรียกร้องต้องการใช้งานทางด้านการสือสารของลาวได้ ขยายตัวขึ้น รัฐบาล สปป.ลาว จึงได้ร่วมกับบริษัท ชินวัตร อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด (มหาชน) เพื่อจัดตั้ง บริษัท ลาว โทรคมนาคม จำกัด ขึ้นซึ่งเป็นการรวมตัวของบริษัท โทรคมนาคม ลาว กับบริษัท ลาว ชินวัตร เทเลคอม จำกัด เข้ากัน โดยรัฐบาลลาว ถือหุ้น 51% และบริษัท ชินวัตร อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด (มหาชน) ถือหุ้น 49% โดยมีระยะสัมปทาน 25 ปี
บริษัท ลาว โทรคมนาคม จำกัด จึงได้เริ่มเปิดดำเนินงานตั้งแต่วันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ.1996 โดยดำเนินธุรกิจ ให้บริการทางด้านการสื่อสารโทรคมนาคมด้านต่าง ๆ จนถึงปัจจุบัน
นูเมทัล
นูเมทัล ( "นิวเมทัล") หรือบางครั้งเรียกว่า nü metal หรือ aggro-metal เป็นแนวเพลงที่เกิดขึ้นในช่วงกลางยุคทศวรรษที่ 1990 เป็นแนวเพลงที่รวมอิทธิพลของ กรันจ์ และ อัลเทอร์เนทีฟเมทัล รวมเข้ากับ ดนตรีฟังก์ ฮิปฮอป และ เฮฟวี่เมทัล หลายแนวอย่าง แทรชเมทัล และ กรูฟเมทัล
นูเมทัล จะเน้นที่อารมณ์ จังหวะ ผิวสัมผัส มากกว่า เมโลดี้ของเพลง เพลงนิวเมทัลส่วนใหญ่จะใช้จังหวะ ลัดโน้ตของท่อนริฟฟ์ เล่นกับการกีตาร์และกลองที่มีการปรับเสียงให้ต่ำลง ให้ดูหม่นลง และเสียงที่หนาขึ้นมากกว่าเพลงร็อคทั่วไป
พงศกร อรรณนพพร
นายพงศกร อรรณนพพร สมาชิกพรรคเพื่อไทย อดีตเลขาธิการ พรรคเพื่อธรรม อดีตรองหัวหน้าพรรคเพื่อไทย อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในรัฐบาลของนายสมัคร สุนทรเวช สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดขอนแก่น 4 สมัย
นายพงศกร อรรณนพพร เกิดเมื่อ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2504 สำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษาจากโรงเรียนชุมชนหนองสองห้อง ระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนขอนแก่นวิทยายน ระดับปริญญาตรีด้านบริหารการจัดการ จากมหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต ปริญญาโทศิลปศาสตรมหาบัณฑิต และศิลปศาสตรมหาบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
นายพงศกร อรรณนพพร สมรสกับ ดวงแข อรรณนพพรสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดขอนแก่น มีบุตร-ธิดา 5 คน คือ
นายพงศกร อรรณนพพร เคยเป็นผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมาการการประถมศึกษาจังหวัดขอนแก่น ในส่วนงานการเมืองเริ่มจากตำแหน่งรองประธานกรรมการสุขาภิบาล อำเภอหนองสองห้อง จนมาเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2553 นายพงศกร อรรณนพพร ได้รับการแต่งตั้งเป็นรองหัวหน้าพรรคเพื่อไทย
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 46
ใน พ.ศ. 2561 นายพงศกรได้ลาออกจากสมาชิกพรรคเพื่อไทยและได้ย้ายมาสังกัด พรรคเพื่อธรรม พร้อมกับรับตำแหน่งเลขาธิการพรรค
ฟังก์
ฟังก์ () เป็นแนวเพลงชนิดหนึ่งเกิดขึ้นในช่วงกลางถึงปลายทศวรรษที่ 1960 เมื่อนักดนตรีชาวแอฟริกัน-อเมริกัน ได้รวมเพลงแนวโซล เข้ากับโซลแจ๊ส และอาร์แอนด์บี ให้มีจังหวะ สามารถเต้นรำได้ เกิดแนวเพลงชนิดใหม่ ฟังก์ได้ลดความเด่นของเมโลดี้และความกลมกลืนลง และนำจังหวะสนุกสนานเพิ่มขึ้นด้วยเบสอิเล็กทรอนิกและกลองให้ชัดขึ้น ไม่เหมือนกับเพลงอาร์แอนด์บีหรือโซล ที่มีการเปลี่ยนคอร์ดหลายครั้ง เพลงฟังก์มักจะมีคอร์ดเดียว
ฟังก์ประกอบด้วยจังหวะของเครื่องดนตรีอย่าง กีตาร์ไฟฟ้า เบสไฟฟ้า แฮมมอนด์ออร์แกน และกลอง เล่นในจังหวะที่เกาะเกี่ยวกัน วงฟังก์มักจะมีเครื่องเป่าอยู่ด้วย อย่าง แซกโซโฟน ทรัมเป็ต หรือในบางครั้งก็มี ทรอมโบน
ผู้มีอิทธิพลต่อดนตรีฟังก์ เช่น เจมส์ บราวน์ ,สลาย แอนด์ เดอะ แฟมิลี สโตน, จอร์จ คลินตัน แอนด์ พาร์ไลเมน-ฟังก์คาเดลิก,เคอร์ติส เมฟิลด์, เดอะ เมเตอร์ส,เดอะ ฟังก์ บราเตอร์ส, บูทซี คอลลินส์ และ พรินซ์ วงดนตรีที่เป็นที่รู้จักในทศวรรษที่ 1970 อย่าง เอิร์ธ, วินด์แอนด์ไฟร์ ,ทาวเวอร์ ออฟ พาวเวอร์, คอมโมดอร์ส และคูลแอนด์เดอะแก๊ง ที่โด่งดังหลายๆ วง ก็เล่นเพลงในแนวดิสโก้และโซลด้วย
ดนตรีฟังก์ได้มีการพัฒนาอย่างมากในช่วงทศวรรษที่ 1970 ในช่วงที่ดนตรีดิสโก้โด่งดัง มีความนิยมในการใช้ท่อมแซมเปิ้ลของดนตรีฟังก์ในดนตรีฮิปฮอป และฟังก์ยังมีอิทธิพลต่อแนวดนตรี โก-โก ฟังก์อย่างมีอิทธิพลต่อเพลงแนวนิวเวฟและโพสต์พังก์บ้าง
บุญลือ ประเสริฐโสภา
บุญลือ ประเสริฐโสภา อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในรัฐบาลของนายสมัคร สุนทรเวช และ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดราชบุรี 3 สมัย
บุญลือ ประเสริฐโสภา เกิดเมื่อ 16 มีนาคม พ.ศ. 2511 บุตรชายนายบุญชู และนางสนิท ประเสริฐโสภา ชีวิตการเมืองเคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ เคยถูกจำกัดสิทธิห้ามมิให้ลงสมัครรับเลือกตั้งจากศาลรัฐธรรมนูญเนื่องจากเกิดคดียุบพรรคการเมือง พ.ศ. 2551 ซึ่งนายบุญลือมีตำแหน่งกรรมการบริหารพรรคพลังประชาชนที่ถูกยุบ
ธงชาติอาร์มีเนีย
ธงชาติอาร์มีเนีย หรือ ธงไตรรงค์อาร์มีเนีย (, "Erraguyn") เป็นธงสามสีรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ภายในแบ่งเป็นแถบ 3 แถบ ตามแนวนอน ความกว้างเท่ากัน ประกอบด้วย สีแดง สีน้ำเงิน และสีส้ม ตามลำดับจากบนลงล่าง สภาโซเวียตสูงสุดแห่งอาร์มีเนียได้รับรองเป็นธงชาติเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2533 ส่วนกฎหมายว่าด้วยธงชาติฉบับปัจจุบัน ได้ผ่านการรับรองจากสภาแห่งชาติอาร์มีเนียเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2549
ตามประวัติศาสตร์อาร์มีเนีย ได้มีการใช้ธงต่างๆ เป็นสัญลักษณ์ของอาร์มีเนียจำนวนมาก ดังเช่นในสมัยโบราณ ราชวงศ์ของอาร์มีเนียได้ใช้ธงรูปสัตว์ต่างๆ เป็นสัญลักษณ์ ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20 อาร์มีเนียอยู่ภายใต้การปกครองของสหภาพโซเวียต ธงของสหภาพโซเวียตก็ได้มีการนำมาใช้เป็นสัญลักษณ์ของประเทศอาร์มีเนียอยู่หลายแบบด้วย
ความหมายของสีธงชาติมีการตีความไปในหลายทาง ตัวอย่างเช่น สีแดงหมายถึงเลือดของทหารชาวอาร์มีเนีย สีน้ำเงินหมายถึงท้องฟ้า สีส้มหมายถึงแผ่นดินอันอุดมสมบูรณ์และชนผู้อาศัยและทำงานบนผืนแผ่นดินนั้น
ส่วนความหมายอย่างเป็นทางการ ดังที่ปรากฏในรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐอาร์มีเนีย มีดังนี้
เนื่องจากรัฐบาลอาร์มีเนียไม่ได้กำหนดแบบสีธงมาตรฐานไว้ แบบธงที่ใช้อยู่ทั่วไปจึงปรากฏอยู่ 2 แบบ คือ แบบสีอ่อนและแบบสีเข้ม ซึ่งแบบสีเข้มนี้นิมใช้ทั่วไปมากกว่าแบบแรก ตารางเบื้องล่างนี้เป็นค่าสีในระบบ RGB โดยประมาณของธงทั้งสองแบบ
6.2.12
6.2.12 (หกสองสิบสอง) เป็นการรวมตัวของศิลปินของค่าย แกรมมี่ เอนเตอร์เทนเม้นท์ มีงานแถลงเกี่ยวกับอัลบั้มนี้ในปลายปี 2538 และออกจำหน่ายในวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2539 ศิลปินที่ร่วมร้องเพลงในอัลบั้มนี้ ประกอบด้วย คริสติน่า อากีล่าร์, เจตริน วรรธนะสิน, ปฏิภาณ ปฐวีกานต์, ทาทา ยัง, วงยูเอชที นอกจากนี้ อัลบั้มนี้ยังได้เปิดตัว นัท มีเรีย ในฐานะศิลปินเป็นครั้งแรก โดยศิลปินแต่ละคนจะร้องเพลงคนละ 2 เพลง อัลบั้ม "6.2.12" มีเพลงขึ้นชาร์ตแทบทุกเพลง อาทิ "อย่าทำ อย่าทำ" ของนัท มีเรีย, "รักกันเลย" ของมอส ปฏิภาณ, "คนแบบฉัน" ของทาทา ยัง และ "ทุกนาทีให้เธอ" ของวงยูเอชที
"6.2.12" ได้กลายเป็นปรากฏการณ์ของวงการเพลงในช่วงนั้น ซิงเกิลซีดีที่ออกจำหน่ายทำยอดขายมากกว่า 2 ล้านชุดภายในระยะเวลาเพียง 1 เดือน ยอดขายอัลบั้มเต็มได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาวภายใน 1 สัปดาห์ และเทศกาลคอนเสิร์ต 6-2-12 จัดที่สนามกีฬากองทัพบกยังกลายเป็นคอนเสิร์ตที่มีคนดูมากที่สุดของคอนเสิร์ตค่ายเพลงแกรมมี่อีกด้วย
ปี พ.ศ. 2549 รายการเพลงของแกรมมี่จัดให้ปรากฏการณ์ 6.2.12 เป็นอันดับ 10 ของ 50 ปรากฏการณ์ในวงการเพลงของแกรมมี่ที่มีคนพูดถึงที่สุด ()guirtars : ธนา ลวสุต, ไกรภพ จันทร์ดี (กบ ไมโคร)อัลบั้ม 6.2.12 มีการออก Mini CD Single 3 แผ่น
สืบเนื่องจากอัลบั้ม "6.2.12" ประสบความสำเร็จอย่างสูงในช่วงปลายปี พ.ศ. 2538 และซิงเกิลของอัลบั้มนี้มียอดขายถึง 2 ล้านชุดภายใน 1 สัปดาห์นั้นนั้น ค่ายแกรมมีจึงได้จัด "เทศกาลคอนเสิร์ต 6.2.12" เพื่อเป็นการขอบคุณแฟนเพลงทั่วประเทศ คอนเสิร์ตนี้จัดขึ้นที่สนามกีฬากองทัพบก เมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539 คอนเสิร์ตครั้งนี้มีผู้ชมเข้าชม 5 หมื่นคน ทำสถิติคอนเสิร์ตที่มีผู้ชมสูงสุดในประวัติศาสตร์ของแกรมมี่ในตอนนั้น
แกรมมี่จะจัดโปรเจกต์พิเศษ 6 2 12 เดอะรีเทิร์น ใน 3-5 พฤษภาคม 2556 โดย 5 ศิลปิน และ 1 กลุ่มอดีตบอยแบนด์จะกลับมารวมตัวกันอีกครั้ง ภายใต้ชื่อ "6 2 13 Concert" ซึ่งเป็นการเรียกร้องของแฟนเพลง โดยงานนี้คุณสายทิพย์ มนตรีกุล ณ อยุธยา จะเป็นคนควบคุมโปรเจกต์นี้ และไม่ทำให้แฟนเพลงผิดหวัง ณ รอยัลพารากอนฮอลล์ และ ปลายปีมีการ restage ณ อิมแพคอารีน่า เมืองทองธานี 9-10 พฤศจิกายน 2556
1.http://www.thaiticketmajor.com/concert/concert-detail.php?sid=1726
บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยนเรศวร
บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยนเรศวร ดำเนินการจัดตั้งโดยมีภารกิจหน้าที่ในการกำกับดูแลและควบคุมมาตรฐานการศึกษา การจัดการเรียนการสอนในระดับบัณฑิตศึกษา (ระดับปริญญาโท และปริญญาเอก) ร่วมกับคณะต่างๆ ของมหาวิทยาลัย
บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยนเรศวร มีความเป็นมาตั้งแต่เมื่อวิทยาลัยวิชาการศึกษาพิษณุโลกได้รับการยกฐานะเป็นมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒพิษณุโลก วิทยาเขตพิษณุโลก จึงมีการจัดตั้ง "บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตพิษณุโลก" ในปี พ.ศ. 2520 ต่อมาได้ยกฐานะเป็น "บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยนเรศวร" เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2533
ปัจจุบัน การศึกษาในระดับบัณฑิตศึกษาของมหาวิทยาลัยนเรศวรแบ่งออกเป็นหลักสูตรปกติ หลักสูตรนานาชาติ และโครงการพิเศษ โดยมีหลักสูตรทั้งสิ้น ดังนี้
จัตวาลักษณ์
จัตวาลักษณ์ () หรือฉบับแปลใหม่ใช้ชื่อว่า "รหัสลักษณ์แห่งสี่" เป็นนวนิยายเรื่องยาวเรื่องที่ 2 ของเซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์‎ เกี่ยวกับการสืบสวนคดีของนักสืบชื่อดัง เชอร์ล็อก โฮมส์ กับหมอวอตสัน สหายของเขา ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1890 ลงใน
เป็นเรื่องเกี่ยวกับ หญิงสาวผู้เป็นลูกความ นาม แมรี่ มอสแตน ( ภายหลังแต่งงานกับหมอวัตสัน ) กับการแย่งสมบัติอัคระ และการฆาตกรรมปริศนา
นิตยสาร Lippincott's Monthly Magazine
หมาผลาญตระกูล
หมาผลาญตระกูล () เป็นนวนิยายอาชญากรรมเรื่องที่สามจากสี่เรื่อง เขียนโดยเซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ ที่กล่าวถึงนักสืบเชอร์ล็อก โฮมส์ เดิมเขียนเป็นตอนใน "เดอะสแตรนด์แมกาซีน" (The Strand Magazine) ตั้งแต่เดือนสิงหาคม ค.ศ. 1901 ถึงเดือนเมษายน 1902 มีฉากท้องเรื่องในดาร์ตมอร์ เดวอน ในเวสต์คันทรีของประเทศอังกฤษ และบอกเล่าเรื่องของความพยายามฆ่าที่บันดาลใจจากตำนานหมาล่าเนื้อปีศาจอันมีกำเนิดเหนือธรรมชาติน่าสะพรึงกลัว เชอร์ล็อก โฮมส์ และสหายของเขา หมอวอตสัน สอบสวนคดีดังกล่าว นวนิยายเรื่องนี้เป็นการปรากฏตัวครั้งแรกของโฮมส์หลังที่ตั้งใจให้เขาตายใน "ปัจฉิมปัญหา" (The Final Problem) และความสำเร็จของ "หมาผลาญตระกูล" นำให้รื้อฟื้นตัวละครนี้ขึ้นใหม่
ใน ค.ศ. 2003 หนังสือนี้อยู่ในผลการสำรวจความคิดเห็นบิกรี้ด (Big Read) "นวนิยายอันเป็นที่รักที่สุด" ของสหราชอาณาจักรของบีบีซี ลำดับที่ 128 จากทั้งหมด 200 เล่ม ใน ค.ศ. 1999 เรื่องนี้ขึ้นเป็นนวนิยายโฮมส์ที่ดีที่สุด โดยได้คะแนนเต็ม 100 คะแนนจากนักวิชาการเชอร์ล็อก (Sherlockian scholar)
พระมหาปชาบดีโคตมีเถรี
พระมหาปชาบดีโคตมีเถรี หรือพระนามเดิม พระนางมหาปชาบดีโคตมี เป็นพระราชธิดาในพระเจ้าอัญชนาธิปราชแห่งกรุงเทวทหะ แคว้นโกลิยะ และเป็นพระขนิษฐภคินี(น้องสาว)ของพระนางสิริมหามายา ผู้เป็นพระพุทธมารดา ดังนั้นพระนางมหาปชาบดีโคตมีจึงเป็นพระมาตุจฉาของพระสมณโคดมพุทธเจ้า ทรงเป็นภิกษุณีรูปแรกในพระพุทธศาสนา และทรงได้เรียนกรรมฐานและทรงปฏิบัติอย่างจริงจัง จนได้บรรลุเป็นพระอรหันต์ พระพุทธจ้าทรงยกย่องท่านว่าเป็นเอตทัคคะ คือเลิศกว่าผู้อื่นในทางรัตตัญญู (คือผู้มีรู้ราตรีนาน)
พระนางมหาปชาบดีโคตมีเป็นพระมาตุจฉาของพระพุทธเจ้า และเมื่อพระนางสิริมหามายาสวรรคตแล้ว หลังจากที่เจ้าชายสิทธัตถะประสูติได้ 7 วัน ในกาลต่อมาพระเจ้าสุทโธทนะได้ทรงตั้งพระนางมหาปชาบดีโคตมีไว้ในตำแหน่งพระอัครมเหสี ซึ่งพระนางได้ทรงถวายการอภิบาลเจ้าชายสิทธัตถะ เสมือนเป็นพระราชโอรสของพระองค์เอง พระนางมีพระราชโอรสพระองค์หนึ่งพระนามว่า เจ้าชายนันทะ และมีพระราชธิดาพระองค์หนึ่งพระนามว่า เจ้าหญิงรูปนันทา
พระนางได้ทรงแสดงความประสงค์จะบวชต่อพระพุทธเจ้าในคราวที่พระองค์เสด็จไปโปรดพระพุทธบิดาและพระประยูรญาติ ณ กรุงกบิลพัสดุ์ แคว้นสักกะ แต่พระพุทธเจ้ามิได้ทรงอนุญาตให้พระนางผนวช เนื่องจากยังไม่เคยทรงอนุญาตให้สตรีอุปสมบทในพระพุทธศาสนา ต่อมาเมื่อพระพุทธเจ้าเสด็จไปเมืองเวสาลีและประทับอยู่ที่ กูฏาคารศาลาป่ามหาวัน พระนางปชาบดีโคตมีพร้อมด้วยเหล่านางสากิยานีจำนวนมาก จึงได้ปลงพระเกศา ห่มผ้ากาสายะ เป็นการแสดงเจตนาที่จะบวชอย่างแรงกล้า โดยเสด็จไปยังกูฏาคารศาลาป่ามหาวัน เมืองเวสาลี เพื่อทรงทูลขออุปสมบท โดยพระนางได้ทรงแจ้งพระประสงค์ต่อพระอานนท์ให้นำความไปกราบทูลพระพุทธเจ้า ขอให้พระนางพร้อมทั้งเหล่านางสากิยานีได้อุปสมบทเป็นภิกษุณีในพระพุทธศาสนา ซึ่งพระอานนท์ใช้ความพยายามอยู่หลายหน พระพุทธเจ้าจึงทรงออกหลัก ปฏิบัติเป็นพิเศษสำหรับสตรีผู้ที่จะเข้ามาบวชในพระพุทธศาสนา คือครุธรรม 8 ซึ่งพระนางมหาปชาบดีโคตมี ทรงยินดีปฏิบัติตามครุธรรม ทั้ง 8 ประการ จึงได้รับการอุปสมบทในพระพุทธศาสนา พร้อมทั้งเหล่านางสากิยานี
หลังจากการอุปสมบท พระมหาปชาบดีโคตมีเถรีได้ทรงเรียนกรรมฐานที่พระพุทธเจ้าทรงประทานและปฏิบัติอย่างจริงจัง จนได้บรรลุพระอรหันต์ แม้ภิกษุณีเหล่าสากิยานีที่อุปสมบทพร้อมกับท่านก็ได้บรรลุพระอรหันต์เหมือนกัน
หุบเขาแห่งภัย
หุบเขาแห่งภัย () หรือ "หุบเขาแห่งความกลัว" คือนวนิยายเรื่องที่ 4 ซึ่งเป็นนวนิยายเรื่องยาวของเชอร์ล็อก โฮมส์ ที่เขียนโดยเซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสารสแตรนด์ ระหว่างเดือนกันยายน ค.ศ. 1914 ถึงเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1915 รวมเล่มเป็นหนังสือครั้งแรกในนครนิวยอร์ก วันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1915
พระเจ้าพิมพิสาร
พระเจ้าพิมพิสาร (; , 14 ปีก่อนพุทธศักราช—พ.ศ. 53) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งแคว้นมคธ พระองค์ได้ครองราชสมบัติอยู่เป็นเวลา 52 ปี มีพระอัครมเหสีพระนามว่าเวเทหิ ซึ่งเป็นพระราชธิดาของพระเจ้ามหาโกศลแห่งแคว้นโกศล
พระเจ้าพิมพิสารเป็นพระสหายกับพระโคตมพุทธเจ้าสมัยที่ยังเป็นพระกุมาร ด้วยพระเจ้าสุทโธทนะทรงสนิทสนมกับพระบิดาของพระเจ้าพิมพิสาร พระองค์นับถือพระพุทธศาสนา ทรงทำนุบำรุงพระพุทธศาสนาอย่างเข้มแข็ง จนแว่นแคว้นของพระองค์มีชื่อเสียงขจรขจายไปทั่วว่าเป็นดินแดนแห่งพระธรรม
พระเจ้าพิมพิสารเป็นพระโสดาบัน มีพระอัครมเหสีพระนามว่าพระนางเวเทหิ เป็นพระกนิษฐาในพระเจ้าปเสนทิโกศล พระเจ้าปเสนทิโกศลก็ได้พระกนิษฐาของพระเจ้าพิมพิสารเป็นพระมเหสีเช่นกัน พระเจ้าพิมพิสารมีพระราชโอรสนามว่าอชาตศัตรู (ผู้เกิดมาไม่เป็นศัตรู) โหรทำนายว่าพระโอรสองค์นี้จะทำปิตุฆาต แต่พระเจ้าพิมพิสารก็มิสนพระทัยต่อคำทำนาย ทรงอบรมให้การศึกษาพระโอรสเป็นอย่างดี เจ้าชายก็อยู่ในพระโอวาทเป็นอย่างดี แต่พอเจ้าชายน้อยได้รู้จักพระเทวทัต ถูกพระเทวทัตหลอกให้เห็นผิดเป็นชอบ จนจับพระเจ้าพิมพิสารขังคุกให้อดพระกระยาหาร และทำการทรมานต่างๆ เช่น กรีดพระบาทของพระเจ้าพิมพิสาร เพื่อให้เดินจงกรมทำสมาธิไม่ได้ เป็นต้น จนพระองค์เสด็จสวรรคต ไปเกิดเป็นยักษ์ชื่อ "ชนวสภะ" ในสวรรค์ชั้นจาตุมหาราชิกา
พระเจ้าพิมพิสารเป็นกษัตริย์ผู้ทรงธรรมทรงอุปถัมภ์ศาสนาพุทธเป็นอย่างดี ทำให้พระพุทธศาสนาเจริญแพร่หลายทั่วแคว้นมคธ
เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด ผจญภัย
เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด ผจญภัย () เป็นหนังสือรวมเรื่องสั้นชุดแรกของเซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ ว่าด้วยการสืบสวนสอบสวนคดีต่าง ๆ โดยโลดโผนของเชอร์ล็อก โฮมส์ ประกอบด้วยเรื่องสั้น 12 เรื่อง ฉบับแรกมีภาพวาดประกอบโดย Sidney Paget นำเรื่องสั้นทั้ง 12 เรื่องที่เคยตีพิมพ์ในนิตยสารสแตรนด์ (Strand Magazine) ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1891 ถึงเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1892 ประกอบด้วยเรื่องดังนี้
อะนิเมจ
อะนิเมจ () นิตยสารการ์ตูนญี่ปุ่น โดยผู้ก่อตั้งนิตยสารนี้คือ โทคุมะ โชเท็น ซึ่งเล่มแรกออกเมื่อ ใน กรกฎาคม พ.ศ. 2521 รางวัลอะนิเมะกรังปรีซเป็นรางวัลการ์ตูนประจำปีที่จากการโหวตจัดโดยนิตยสาร อะนิเมะจ โดยเริ่มตั้งแต่ พ.ศ. 2522 แต่จะผลประกาศในฉบับของเดือน มกราคม พ.ศ. 2523 และผลของปีต่อไปก็จะประกาศในฉบับเดือนมิถุนายน ของทุกๆปี
เมงุมิ ฮายาชิบาระ ชนะถึง 12 ครั้ง และ อากิระ คามิยะ ชนะ 11 ครั้ง. ในปี พ.ศ. 2537, เมงุมิ โองาตะ เป็นนักพากย์ที่ชนะการพากย์ถึง 2 บทบาทคือตัวละครชาย (คุราม่า) จากเรื่องคนเก่งทะลุโลก และตัวละครหญิง (เทนโอ ฮารุกะ) จากเรื่อง เซเลอร์มูน S
เสียงเสียดแทรก ริมฝีปากกับฟัน ไม่ก้อง
เสียงเสียดแทรก ริมฝีปากกับฟัน ไม่ก้อง เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา สัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ /f/
เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ
เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ () หรือฉบับแปลใหม่ใช้ชื่อว่าชุด "ความทรงจำ" เป็นหนังสือรวมเรื่องสั้นชุดที่ 2 ของเซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์‎ ประกอบด้วยเรื่องสั้น 11 เรื่องดังนี้
เสียงเสียดแทรก ปุ่มเหงือก ไม่ก้อง
เสียงเสียดแทรก ปุ่มเหงือก ไม่ก้อง เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา สัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ /s/ ในภาษาไทยจะสะกดด้วยตัวอักษร ซ ส ศ และ ษ
เสียงกัก ปุ่มเหงือก ก้อง
เสียงกัก ปุ่มเหงือก ก้อง เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา สัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ และสัญลักษณ์ X-SAMPA คือ d เสียงนี้ในภาษาไทยจะสะกดด้วยตัวอักษร ฎ ฑ และ ด
เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด คืนชีพ
เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด คืนชีพ () หรือในฉบับแปลใหม่ใช้ชื่อว่า "การกลับมาของเชอร์ล็อก โฮมส์" คือนวนิยายเรื่องสั้นชุดที่ 3 ของเซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์‎ ประกอบด้วยเรื่องสั้น 13 เรื่องตีพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1905 ประกอบด้วยเรื่องสั้นดังนี้
เสียงนาสิก ริมฝีปาก
เสียงนาสิก ริมฝีปาก เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา สัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ และสัญลักษณ์ X-SAMPA คือ m เสียงนี้ในภาษาไทยจะสะกดด้วยตัวอักษร ม
เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด ลาโรง
เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด ลาโรง () คือนวนิยายเรื่องสั้นชุดที่ 4 ในชุด "เชอร์ล็อก โฮมส์" ของเซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์‎ ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1917 ประกอบด้วยเรื่องสั้น 8 เรื่อง ดังต่อไปนี้
เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด บันทึกคดี
เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด บันทึกคดี () หรือฉบับแปลใหม่ใช้ชื่อว่าชุด "แฟ้มคดีเด็ด" เป็นนวนิยายรวมเรื่องสั้นเล่มที่ 5 อันเป็นเล่มสุดท้ายของเซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์‎ ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1927 ประกอบด้วยเรื่องสั้นดังต่อไปนี้
เรืองวิทย์ ลิกค์
นายกองเอก เรืองวิทย์ ลิกค์ อดีตรัฐมนตรีหลายกระทรวง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดกำแพงเพชร 9 สมัย ชาวกำแพงเพชรรู้จักกันในนามผู้แทนฯ "ใจถึง พึ่งได้ พบง่าย ใช้คล่อง"
นายเรืองวิทย์ ลิกค์ เกิดเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2483 เป็นบุตรคนที่ 6 ของจำนวนพี่น้อง 9 คน ของประมวญ และอำไพวรรณ ลิกค์ สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาปีที่ 8 แผนกวิทยาศาสตร์ จากวิทยาลัยบางแสน จังหวัดชลบุรี ระดับปริญญาตรี คณะวิทยาศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี
เรืองวิทย์ เป็นนักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จในด้านการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ และเป็นเกษตรกรที่มีชื่อเสียงจากการทำฟาร์มพ่อพันธุ์โคขุนที่นำเข้ามาจากต่างประเทศ
ในรอบ 10 ปีที่ผ่านมา ลงสมัครรับเลือกตั้ง 2 ครั้ง จากการเลือกตั้งทั่วไปทั้งหมด 4 ครั้ง ได้รับการเลือกตั้ง 1 ครั้ง หลังจากนั้นถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง 5 ปี ร่วมกับบ้านเลขที่ 111 อำเภอพรานกระต่าย จังหวัดกำแพงเพชร
เสียงนาสิก ปุ่มเหงือก
เสียงนาสิก ปุ่มเหงือก เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา สัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ และสัญลักษณ์ X-SAMPA คือ n เสียงนี้ในภาษาไทยจะสะกดด้วยตัวอักษร ณ และ น ส่วนอักษร ญ ร และ ล จะออกเสียงเป็นเสียงนี้เมื่อทำหน้าที่เป็นตัวสะกด
เสียงนาสิก เพดานอ่อน
เสียงนาสิก เพดานอ่อน เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา สัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ และสัญลักษณ์ X-SAMPA คือ N เสียงนี้ในภาษาไทยจะสะกดด้วยตัวอักษร ง
ในภาษาอื่นๆรวมถึงไทยมักใช้ ng เป็นอักษรโรมันในการทับศัพท์เสียงนี้
เสียงรัว ปุ่มเหงือก
เสียงรัว ปุ่มเหงือก เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา เช่น ภาษาโปรตุเกส, ภาษารัสเซีย, ภาษาเขมร ฯลฯ เสียงนี้ในภาษาไทยจะสะกดด้วยตัวอักษร ร สัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ และสัญลักษณ์ X-SAMPA คือ r
เสียงเปิด ริมฝีปากกับเพดานอ่อน ก้อง
เสียงเปิด ริมฝีปากกับเพดานอ่อน ก้อง เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา สัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ และสัญลักษณ์ X-SAMPA คือ w เสียงนี้ในภาษาไทยจะสะกดด้วยตัวอักษร ว
เสียงเสียดแทรก เส้นเสียง ไม่ก้อง
เสียงเสียดแทรก เส้นเสียง ไม่ก้อง เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา สัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ และสัญลักษณ์ X-SAMPA คือ h เสียงนี้ในภาษาไทยจะสะกดด้วยตัวอักษร ห และ ฮ
เสียงกัก เส้นเสียง
เสียงกัก เส้นเสียง เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา สัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ และสัญลักษณ์ X-SAMPA คือ ? เสียงนี้ในภาษาไทยจะสะกดด้วยตัวอักษร อ หรือปรากฏหลังสระเสียงสั้นที่ไม่มีตัวสะกด
เสียงเปิดข้างลิ้น ปุ่มเหงือก
เสียงเปิดข้างลิ้น ปุ่มเหงือก เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา สัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ และสัญลักษณ์ X-SAMPA คือ l เสียงนี้ในภาษาไทยจะสะกดด้วยตัวอักษร ล และ ฬ
เสียงเปิด เพดานแข็ง
เสียงเปิด เพดานแข็ง เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา สัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ และสัญลักษณ์ X-SAMPA คือ j เสียงนี้ในภาษาไทยจะสะกดด้วยตัวอักษร ญ และ ย ในตำแหน่งพยัญชนะต้น ส่วนในตำแหน่งพยัญชนะท้ายจะสะกดได้ด้วย ย เท่านั้น ยกเว้นเมื่อเป็นเสียง /aj/ จะสามารถใช้ ไ และ ใ แทนเสียงดังกล่าวได้
เสียงกัก เพดานอ่อน ไม่ก้อง
เสียงกัก เพดานอ่อน ไม่ก้อง เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา สัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ และสัญลักษณ์ X-SAMPA คือ k เสียงนี้ในภาษาไทยจะสะกดด้วยตัวอักษร ก เมื่อไม่พ่นลม และ ข ฃ ค ฅ ฆ เมื่อพ่นลม
พระภัททากัจจานาเถรี
พระภัททากัจจานาเถรี หรือพระนามเดิม พระนางยโสธรา (พระนางพิมพา หรือ พระนางยโสธราพิมพา) เป็นพระชายาของเจ้าชายสิทธัตถะ หลังจากเจ้าชายสิทธัตถะได้ตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้า พระนางได้อุปสมบทเป็นภิกษุณีและบรรลุเป็นพระอรหันต์ในที่สุด
พระภัททากัจจานาเถรี ประสูติวันเดียวกันกับเจ้าชายสิทธัตถะ (พระโคตมพุทธเจ้า) ซึ่งนับพระนางเป็น 1 ในสหชาติทั้ง 7 ของพระโคตมพุทธเจ้าซึ่งประกอบด้วย
พระนางยโสธราเป็นพระราชธิดาของพระเจ้าสุปปพุทธะ และพระมารดามีพระนามว่าพระนางอมิตาเทวี ประสูติในโกลิยวงศ์ กรุงเทวทหะ แคว้นโกลิยะ เมื่อแรกประสูติพระญาติทั้งหลายได้ทรงถวายพระนามว่า "ภัททากัจจานา" เพราะพระสรีระของพระองค์ มีพระฉวีวรรณสีเหมือนทองคำอันบริสุทธิ์ พอมีพระชนม์ 16 พรรษา ได้อภิเษกสมรสกับเจ้าชายสิทธัตถะ เมื่อมีพระชนม์ 29 พรรษาได้ ประสูติพระราชโอรส โดยพระเจ้าสุทโธทนะให้พระนามว่าพระราหุล
ครั้นเจ้าชายสิทธัตถะเสด็จออกผนวช พระนางยโสธราทรงเกิดความเศร้าโศกพระทัยยิ่งนัก ได้ทรงละเว้นการตกแต่งร่างกายด้วยเครื่องประดับนานาประการ ทรงมีจิตผูกพัน และมีความรักอันลึกซึ้งต่อพระองค์ แม้วัฒนธรรมอินเดียในยุคนั้นจะถือว่าหญิงไม่มีสามีจะถือว่าไม่มีเกียรติ และหญิงนั้นสามารถมีสามีใหม่ได้ แต่พระนางก็ไม่สนพระทัยในชายอื่น พระนางยังคงทรงเฝ้ารอพระสวามีของพระนางเพียงพระองค์เดียว จนกล่าวได้ว่า
และเมื่อพระพุทธเจ้าเสด็จนิวัติกรุงกบิลพัสดุ์เพื่อโปรดพระพุทธบิดาและพระประยูรญาติ ในวันแรกพระนางมิได้ทรงออกไปรับเสด็จ แต่ในวันที่สองขณะที่พระพุทธองค์เสด็จออกไปรับบาตร พระนางยโสธราทรงชี้ให้พระราหุลได้ทอดพระเนตรพระบิดาของพระองค์แต่มิได้ออกไปทรงบาตร ทรงเก็บตัวอยู่ในพระตำหนัก และในวันที่สองเมื่อพระพุทธเจ้าทรงรับภัตตาหารในพระราชวังเสร็จ พระองค์จึงเสด็จไปโปรดพระนางในพระตำหนัก เมื่อพระนางได้ทรงพบถึงกับเข้ามากอดพระบาทร่ำไห้รำพันอย่างน่าสงสาร แต่พระพุทธองค์ก็ทรงเทศนาให้พระนางดำรงพระสติไว้ได้ และเมื่อพระพุทธเจ้าทรงเทศนาพระประยูรญาติแล้ว พระนางก็รับสั่งให้ราหุลราชโอรสตามเสด็จพระพุทธเจ้าเพื่อทูลขอราชสมบัติ พระพุทธเจ้าจึงทรงบรรพชาราหุลเป็นสามเณรและให้เสด็จติดตามพระองค์ไปด้วย
หลังจากที่พระนางอยู่ในพระตำหนักได้ 3 ปี พระเจ้าสุทโธทนะก็สวรรคต และได้ทำพิธีให้เจ้าชายมหานามะขึ้นครองราชย์สมบัติสืบแทน พระนางยโสธราพิมพาจึงออกผนวชกับมาตุคาม 1,100 คน ประมาณพรรษาที่ 5 แห่งพระผู้มีพระภาค ขอบรรพชาในสำนักของพระศาสดา พระนางยโสธราพิมพาไปยังสำนักของพระเถรี ได้รับคุรุธรรม 8 บวชแล้ว เมื่อมีพระชนมายุ 40 พรรษา มีพระนามว่า "พระภัททากัจจานาเถรี"
พระภัททากัจจานาเถรี (ยโสธรา) ต่อมารับกรรมฐานจากพระพุทธเจ้าและเจริญวิปัสสนายังไม่ทันถึง 15 วัน ก็บรรลุเป็นพระอรหันต์ ท่านเป็นผู้ช่ำชองชำนาญในอภิญญาทั้งหลายระลึกชาติได้ถึงอสงไขยหนึ่งยิ่งด้วยแสนกัปโดยการระลึกถึงเพียงครั้งเดียว เมื่อทรงสถาปนาภิกษุณีทั้งหลายไว้ในตำแหน่งเอตทัคคะต่างๆตามลำดับ จึงทรงสถาปนาพระเถรีนี้ไว้ในตำแหน่งเอตทัคคะเป็นเลิศกว่าภิกษุณีสาวิกาผู้บรรลุอภิญญาใหญ่
พระภัททากัจจานาเถรีนิพพานในพรรษาที่ 43 แห่งพระผู้มีพระภาค ขณะมีพระชนมายุได้ 78 พรรษา 
ก่อนที่พระนางจะนิพพาน พระนางได้เข้าเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้า เพื่อขอขมาในการล่วงเกินพระผู้มีพระภาคเจ้า ทั้งทางกาย วาจา ใจ ในครั้นเมื่อใช้ชีวิตคู่ร่วมกันหลายกัปในกาลก่อน แล้วทูลลาเสด็จสู่พระนิพพาน
พระราหุล
พระราหุล หรือพระนามเดิม เจ้าชายราหุล เป็นพระโอรสในเจ้าชายสิทธัตถะ (พระโคตมพุทธเจ้า) กับพระนางยโสธรา ประสูติในวันที่พระบิดาออกผนวช
ในพระไตรปิฎกว่า เจ้าชายสิทธัตถะเมื่อได้ทราบว่าพระราชโอรสประสูติ ทรงเปล่งอุทานออกมาว่า "ราหุ ชาโต พันธนัง ชาตัง" แปลว่า "'ราหุ" (บ่วง) เกิดขึ้นแล้ว พันธนาการเกิดขึ้นแล้ว" หมายความว่า พระกุมารที่ประสูติจะเป็นบ่วงร้อยรึงพระองค์ไว้กับภริยาและชีวิตฆราวาส ซึ่งพระเจ้าสุทโธทนะทรงนึกว่าสิทธัตถราชกุมารทรงตั้งพระนามโอรสอย่างนั้น จึงทรงขนานนามพระภาคิไนย (พระเจ้าหลาน) ว่า "ราหุล" อันแปลว่า "บ่วง"
อย่างไรก็ดี ตามพระวินัยของนิกายสรวาสติวาทว่าพระนาม "ราหุล" มิได้มาจากรากศัพท์ "ราหุ" ที่แปลว่า "บ่วง" แต่มาจากศัพท์ "ราหุ" ที่แปลว่า "จันทรคราส" หรือที่ในภาษาไทยว่า "ราหู"
อนึ่ง ในพระไตรปิฎกพระธรรมบท มีตอนหนึ่งว่า ความปิติปราโมทย์ที่บุรุษได้รับจากภริยาและบุตร คือ "ราหุ" (แปลว่า "บ่วง") ที่ร้อยรึงชีวิตครอบครัวผ่านประสบการณ์ต่าง ๆ ไม่ว่าทุกข์หรือสุข
เมื่อเจ้าชายสิทธัตถะได้ตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้าและเสด็จไปเผยแผ่พุทธศาสนา ณ แคว้นมคธ ก็ทรงนิวัติกลับกรุงกบิลพัสดุ์ เพื่อโปรดพระบิดาและพระญาติประยูร และมีเหล่าสาวกติดตามเสด็จมาด้วย วันหนึ่งพระนางยโสธราทรงได้พระราหุล และมีรับสั่งให้พระกุมารราหุลไปทูลขอพระราชสมบัติ พระพุทธเจ้าจึงทรงบรรพชาพระราหุลเป็นสามเณรและให้เสด็จติดตามพระองค์ไปด้วย พระกุมารราหุลจึงเป็นสามเณรรูปแรกในพุทธศาสนา
พระเจ้าสุทโธทนะทรงทราบข่าวพระราหุลได้ทำการบรรพชาเป็นสามเณรในพุทธศาสนาแล้ว ก็ทรงเสียพระทัยมาก เพราะทรงหวังให้พระราหุลเป็นรัชทายาทสืบราชสันติวงศ์ต่อไป พระองค์จึงเสด็จไปตัดพ้อต่อว่าพระพุทธเจ้า และทูลขอว่า ต่อไปถ้าจะบวชให้ใครอีก ขอให้มารดาบิดาของผู้จะบวชอนุญาตเสียก่อน พระพุทธองค์ก็ทรงอนุญาตให้เป็นไปตามคำทูลขอ โดยมีข้อกำหนดว่า ผู้ที่จะเข้ามาบวช "จะต้องได้รับอนุญาตจากบิดามารดา ผู้ปกครอง หรือผู้บังคับบัญชาเสียก่อน"
สามเณรราหุลบรรพชาเมื่ออายุ 7 ปี พระพุทธเจ้าทรงแสดงธรรมให้ฟังมากมายหลายเรื่อง เมื่ออายุครบ 20 ปี ก็ได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุ ท่านได้ตามเสด็จพระพุทธเจ้าไปยังป่าอันธวัน แขวงเมืองไพศาลี แคว้นวัชชี หลังจากได้ฟัง "จูฬราหโลวาทสูตร" จากพระพุทธองค์ ก็สำเร็จบรรลุเป็นพระอรหันต์ พระราหุลเถระ ได้รับการยกย่องจากพระพุทธองค์ว่า "เอตทัคคะ"(ผู้เลิศกว่าคนอื่นในด้านใคร่การศึกษา) คือ ชอบการศึกษาหรือขยันหมั่นในการเล่าเรียน
พระราหุลเถระนิพพานเมื่อใดไม่ปรากฏหลักฐานระบุชัด ทราบเพียงว่า ท่านปรินิพพานก่อนพระอัครสาวกทั้งสอง และก่อนพระพุทธเจ้า โดยการทูลลาพระพุทธเจ้าไปนิพพานที่สวรรค์ชั้นดาวดึงส์พระราชตระกูลในเจ้าชายราหุล
เดอร์เดนเจอร์รัสบุ๊คฟอร์บอยส์
เดอร์เดนเจอร์รัสบุ๊คฟอร์บอยส์ () เป็นหนังสือสำหรับเด็กผู้ชายตั้งแต่ 8 ขวบขึ้นไปจนถึงผู้ใหญ่ เขียนโดยคอนน์ อิกัลล์เด็น () กับฮาว อิกัลล์เด็น()
หนังสือมีเนื้อหาครอบคลุมราว ๆ 80 เรื่อง ที่เด็กผู้ชายส่วนใหญ่สนใจและอยากรู้ เช่น การสร้างบ้านต้นไม้ การทำผลึกคริสตอล การหาทิศทางจากดวงอาทิตย์ การหาทิศทางจากดวงดาว การพับเครื่องบินกระดาษ การผูกเงื่อนปมต่าง ๆ ไดโนเสาร์ อวกาศ และกลุ่มดาว เป็นต้น
หนังสือถูกพิมพ์ครั้งแรกในประเทศอังกฤษ เมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2549 โดยสำนักพิมพ์ฮาร์ปเปอร์คอลลินส์ () ติดอันดับหนังสือขายดีประเภทหนังสือไม่ใช่นิยายของอังกฤษ รวมถึงขึ้นถึงอับดับหนึ่ง หลายครั้ง ยอดขายรวมกว่าครึ่งล้านเล่ม
ปัจจุบัน หนังสือถูกจัดจำหน่ายในอังกฤษและสหรัฐอเมริกา เนื้อหาของหนังสือที่จำหน่ายในอเมริกาถูกดัดแปลงให้เข้ากับตลาดอเมริกัน เช่น การใส่ประวัติศาสตร์ของอเมริกา เรื่องของเบสบอล และรหัสของชนพื้นเมืองเผ่านาวาโฮ เป็นต้น
ปัจจุบัน หนังสือยังไม่มีการแปลเป็นภาษาไทยและดัดแปลงเนื้อหาให้เข้ากับสังคมไทย