hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 1
กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 1 หรือ กระดูกฝ่ามือของนิ้วหัวแม่มือ () เป็นกระดูกฝ่ามือ (metacarpal bones) ที่รองรับนิ้วหัวแม่มือ โดยลักษณะสำคัญคือจะสั้นและกว้างกว่ากระดูกฝ่ามือชิ้นอื่นเล็กน้อย และขอบด้านฝ่ามือมีความโค้งเข้าหาตัวฝ่ามือ
ตัวกระดูกด้านหลังมือ (dorsal surface) มีลักษณะแบนและกว้าง และไม่มีสันเหมือนในกระดูกฝ่ามือชิ้นอื่นๆ พื้นผิวด้านฝ่ามือ (volar surface) เว้าจากบนลงล่าง
ขอบทางด้านเรเดียส (ด้านนิ้วหัวแม่มือ) จะเป็นจุดเกาะปลายของกล้ามเนื้อออพโพเนนส์ พอลิซิส (Opponens pollicis muscle) ขณะที่ขอบทางด้านที่ติดกับนิ้วชี้จะให้เป็นจุดเกาะต้นของปลายจุดเกาะด้านข้าง (lateral head) กล้ามเนื้ออินเตอร์ออสเซียสด้านหลังมือ (Dorsal interosseus muscles) ที่ยึดระหว่างนิ้วหัวแม่มือและนิ้วชี้
ทางด้านฐานกระดูกจะเป็นรอยเว้าที่รองรับกับกระดูกทราพีเซียม (greater multangular) ส่วนด้านข้างไม่มีหน้าประกบที่เกิดข้อต่อ แต่ด้านเรเดียล (ด้านนิ้วหัวแม่มือ) มีปุ่มกระดูกสำหรับจุดเกาะปลายของกล้ามเนื้อแอบดักเตอร์ พอลิซิส ลองกัส (Abductor pollicis longus)
ขณะที่ทางด้านหัวกระดูกจะมีลักษณะโค้งนูนน้อยกว่ากระดูกฝ่ามือชิ้นอื่น และมีความกว้างในทางด้านข้างมากกว่าทางแนวหน้าหลัง
พื้นผิวด้านฝ่ามือ (volar surface) มีส่วนนูนซึ่งเป็นข้อต่อ 2 อัน โดยอันที่อยู่ด้านข้างกว่ามีขนาดใหญ่กว่า ข้อต่อทั้งสองเกิดกับกระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อ (sesamoid bone) 2 ชิ้นที่อยู่ในเอ็นกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ พอลิซิส เบรวิส (flexor pollicis brevis muscle)
3 จี
3 จี () เป็นมาตรฐานโทรศัพท์มือถือในยุคที่ 3 ถูกพัฒนาเพื่อแทนที่ ระบบโทรศัพท์ 2G ซึ่ง 3G นั้นได้รับการพัฒนาบนพื้นฐานของมาตรฐาน IMT-2000 ภายใต้กลุ่มของสหภาพโทรคมนาคมระหว่างประเทศ
มาตรฐานโทรศัพท์มือถือยุคที่ 3 หรือที่เรียกว่า ระบบ UMTS หรือ WC ในระบบจีเอสเอ็ม (GSM) ใช้ช่วงความถี่ตั้งแต่ 850 , 900 , 1800 , 1900 และ 2100 ผสานเทคโนโลยีในปัจจุบันเข้าด้วยกัน มีความสามารถในการนำเสนอข้อมูล ใช้งานด้านมัลติมีเดีย ส่งผ่านข้อมูลทั้งภาพและเสียงในระบบไร้สายด้วยความเร็วที่สูงมาตรฐาน ยูเอ็มทีเอส (Universal Mobile Telecommunications Services ออกแบบมาสำหรับผู้ให้บริการเครือข่ายโทรศัพท์เคลื่อนที่ได้นำ ไปพัฒนาต่อจากยุค 2G/2.5G/2.75G เพื่อเข้าสู่มาตรฐานยุค3จี (3G) ได้รับการพัฒนามาตรฐานโดยองค์กร 3จีพีพี (3GPP) มีเทคโนโลยีหลักที่มีการยอมรับใช้งานอย่างกว้างขวางทั่วโลกคือมาตรฐาน Wideband Code Division Multiple Access (W-CDMA) ซึ่งจะมีการพัฒนาต่อไปสู่มาตรฐาน HSDPA (High Speed Downlink Packet Access) สามารถสื่อสารด้วยอัตราเร็วสูงถึง 14 เมกะบิต/วินาที เร็วกว่า 2.75G ประมาณ 36 เท่า มาตรฐาน W-CDMA ได้รับการยอมรับจากบริษัท NTT DoCoMo ของประเทศญี่ปุ่นผู้ให้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ไอ-โหมด (I-mode) เปลี่ยนเป็นมาตรฐาน 3G ภายใต้เครื่องหมายการค้า FOMA โดยเปิดให้บริการในประเทศญี่ปุ่นอย่างเป็นทางการตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2544 ปัจจุบัน W-CDMA เป็นเครือข่าย 3G ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศญี่ปุ่น
ดับเบิ้ลยู-ซีดีเอ็มเอ (W-CDMA หรือ WCDMA (Wideband Code-Division Multiple Access)) เป็นมาตรฐานหนึ่งในระบบการสื่อสารแบบไร้สาย ภายใต้ IMT-2000 มีความสามารถในการรับส่งข้อมูลแบบไร้สาย เช่น โทรศัพท์เคลื่อนที่ หรือ อุปกรณ์สื่อสารแบบไร้สาย ด้วยความเร็วสูง สามารถรับส่งข้อมูล ภาพ เสียง หรือ รูปแบบวิดีโอ ด้วยความเร็วสูง 2 เมกะบิต/วินาที
กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 2
กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 2 หรือ กระดูกฝ่ามือของนิ้วชี้ () เป็นกระดูกฝ่ามือซึ่งมีความยาวที่สุด รองรับนิ้วชี้ และที่ฐานมีขนาดใหญ่ที่สุดรองจากกระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 1
ฐานของกระดูกนี้ยืดยาวไปทางด้านบนและด้านใกล้กลาง (medialward) เกิดเป็นสันนูนเด่น
กระดูกนี้มีหน้าประกบซึ่งเป็นข้อต่อกับกระดูกชิ้นอื่น 4 หน้า โดย 3 หน้าอยู่ทางด้านบน และอีกด้านหนึ่งอยู่ด้านอัลนา (ด้านใกล้นิ้วกลาง)
หน้าประกบที่อยู่ทางพื้นผิวด้านบน
และยังมีหน้าประกบที่เกิดข้อต่อกับกระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 3 (third metacarpal) ที่พื้นผิวด้านอัลนาของกระดูกชิ้นนี้
ที่พื้นผิวด้านหลังมือของกระดูกชิ้นนี้ จะเป็นจุดเกาะปลายของกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส ลองกัส (Extensor carpi radialis longus muscle) ส่วนทางด้านตรงข้ามคือด้านฝ่ามือของฐานกระดูก จะเป็นจุดเกาะปลายของกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส (Flexor carpi radialis muscle)
กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 3
กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 3 หรือ กระดูกฝ่ามือของนิ้วกลาง () เป็นกระดูกฝ่ามือชิ้นที่รองรับนิ้วกลาง และมีขนาดเล็กกว่ากระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 2 เล็กน้อย
ที่พื้นผิวด้านหลังมือของฐานของกระดูกนี้จะมีส่วนที่ยื่นลงมาทางด้านเรเดียส (ด้านที่ติดกับนิ้วชี้) เรียกว่า สไตลอยด์ โพรเซส (styloid process) ซึ่งยื่นขึ้นมาประกอบกับทางด้านหลังของกระดูกแคปปิเตต (capitate) และด้านปลายของสไตลอยด์ โพรเซสมีพื้นผิวขรุขระซึ่งเป็นจุดเกาะปลายของกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส เบรวิส (Extensor carpi radialis brevis muscle)
หน้าประกบซึ่งเกิดข้อต่อด้านกระดูกข้อมือ (carpal) ด้านหลังมีลักษณะเว้า ด้านหน้าแบน เกิดเป็นข้อต่อกับกระดูกแคปปิเตต
นอกจากนี้ที่ด้านเรเดียส (ด้านที่ติดนิ้วชี้) มีลักษณะเป็นหน้าประกบเรียบ เว้า ซึ่งเกิดข้อต่อกับกระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 2 และ ด้านอัลนา (ด้านที่ติดนิ้วนาง) มีหน้าประกบรูปวงรีขนาดเล็ก 2 อันซึ่งเกิดข้อต่อกับกระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 4 ด้วย
กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 4
กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 4 หรือ กระดูกฝ่ามือของนิ้วนาง () เป็นกระดูกฝ่ามือที่รองรับนิ้วนาง มีขนาดเล็กและสั้นกว่ากระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 3 ที่ฐานของกระดูกมีขนาดเล็กและเป็นรูปสี่เหลี่ยม พื้นผิวด้านบนมีหน้าประกบ 2 หน้า อันที่ใหญ่กว่าอยู่ทางด้านใกล้กลาง (ด้านที่ติดกับนิ้วก้อย) จะเกิดข้อต่อกับกระดูกฮาเมต (hamate) ส่วนหน้าประกบอันเล็กกว่าซึ่งอยู่ทางด้านข้าง (ด้านที่ติดกับนิ้วกลาง) จะเกิดข้อต่อกับกระดูกแคปปิเตต (capitate)
และทางด้านเรเดียส (ด้านติดกับนิ้วกลาง) ยังมีหน้าประกบรูปวงรีอีก 2 หน้า ซึ่งเกิดรอยต่อกับกระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 3 (third metacarpal) และทางด้านอัลนา (ด้านติดกับนิ้วก้อย) ก็มีหน้าประกบเว้า ซึ่งเป็นข้อต่อกับกระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 5 (fifth metacarpal) ด้วย
กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 5
กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 5 หรือ กระดูกฝ่ามือของนิ้วก้อย () เป็นกระดูกฝ่ามือชิ้นที่อยู่ด้านข้างลำตัวที่สุด รองรับนิ้วก้อย
ที่ฐานของกระดูกจะมีหน้าประกบขนาดใหญ่ 1 อันทางด้านบน (superior surface) มีลักษณะเว้า-นูน เกิดเป็นข้อต่อกับกระดูกฮาเมต (hamate) และทางด้านเรเดียส (ด้านติดกับนิ้วนาง) มีหน้าประกบอีกอันซึ่งเกิดข้อต่อกับกระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 4 (fourth metacarpal)
ทางด้านอัลนา (ด้านใกล้กลาง) ของกระดูกจะมีปุ่มที่เป็นจุดเกาะปลายของกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ คาร์ไพ อัลนาริส (Extensor carpi ulnaris muscle)
พื้นผิวด้านหลังของตัวกระดูกถูกแบ่งออกโดยสันเฉียง ซึ่งยาวมาจากใกล้ๆ กับด้านอัลนาของฐานกระดูกมายังด้านเรเดียลของหัวกระดูก
ส่วนด้านข้าง (lateral part) ของพื้นผิวนี้ให้เป็นจุดเกาะของกล้ามเนื้ออินเตอร์ออสเซียสด้านหลังมือ (Interosseus dorsalis) และส่วนด้านใกล้กลาง (medial part) มีลักษณะเป็นรูปสามเหลี่ยม เรียบ ถูกคลุมด้วยเอ็นกล้ามเนื้อกลุ่มเหยียด (Extensor tendons) ของนิ้วก้อย
กระดูกนี้เป็นกระดูกที่มักจะหักหรือได้รับบาดเจ็บเมื่อเหวี่ยงหมัด เรียกรอยแตกนี้ว่า Boxer's fracture
กระดูกเนื้อแน่น
กระดูกเนื้อแน่น หรือ กระดูกทึบ () เป็นเนื้อเยื่อกระดูก (osseous tissue) ประเภทหนึ่ง กระดูกเนื้อแน่นจะมีความหนาแน่นและเรียงตัวเป็นพื้นผิวของกระดูก คิดเป็นน้ำหนักประมาณ 80% ของน้ำหนักโครงกระดูกมนุษย์ทั้งหมด ส่วนของกระดูกนี้จะหนา เกิดจากชั้นของกระดูกเรียงตัวเป็นชั้นๆ อัดแน่นโดยมีช่องว่างระหว่างชั้นน้อยมาก หน้าที่หลักของกระดูกนี้คือเพื่อค้ำจุนร่างกาย ป้องกันอวัยวะต่างๆ ช่วยเป็นคานในการเคลื่อนไหว และเก็บแร่ธาตุ (ร่วมกับกระดูกเนื้อโปร่ง)
กระดูกอีกประเภทหนึ่งคือ กระดูกเนื้อโปร่ง (cancellous bone) ซึ่งมีรูพรุนเหมือนฟองน้ำ ประกอบกันขึ้นเป็นส่วนโพรงด้านในของกระดูกต่างๆ รวมทั้งกระดูกสันหลัง
กมลชนก เขมะโยธิน
กมลชนก โกมลฐิติ เกิดเมื่อวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2510 เป็นนักแสดง พิธีกร นางแบบและนักร้องชาวไทย มีผลงานสร้างชื่อจากบทบาทอังศุมาลิน ในละครเรื่อง "คู่กรรม" ที่แสดงนำร่วมกับ ธงไชย แมคอินไตย์
กมลชนก โกมลฐิติ (เดิมมีชื่อจริงว่า กมลา) เกิดเมื่อวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2510 ศึกษาระดับอุดมศึกษาที่คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เริ่มมีผลงานการแสดง ในปี 2529 จากเรื่อง "เฮงได้เฮงดีรักนี้" คู่กับ อำพล ลำพูน หนังของพรพจน์ กนิษฐเสน และมีผลงานละครอย่างญาติกา, อาญารัก และคู่กรรม เป็นละครที่สร้างชื่อเสียงให้เธอมากที่สุด ในบทบาท อังศุมาลิน แสดงคู่กับ ธงไชย แมคอินไตย์ ซึ่งเธอรับบทนางเอกอย่างต่อเนื่องจนพลิกบทบาทร้ายกับละคร "บ่วงเล่ห์เสน่หา" เพียงเรื่องเดียว เคยมีผลงานเพลงออกอัลบั้มเดี่ยวอีกครั้งกับแกรมมี่ ชื่ออัลบั้ม "หัวใจยิ้มได้" ในปี 2536 นอกจากนี้เธอยังเคยออกอัลบั้มคู่กับสามี นุติ เขมะโยธิน ด้วย ชื่ออัลบั้ม "Dear Knot" นอกจากนี้ยังเป็นพิธีกรอย่างรายการน่ารักน่ารู้
ทางด้านชีวิตส่วนตัว มีน้องชาย 1 คน และน้องสาว 1 คน ซึ่งเป็นนักแสดงด้วยกัน คือ น้ำฝน โกมลฐิติ และด้านครอบครัว สมรสกับ นุติ เขมะโยธิน มีบุตรด้วยกัน 2 คน
กระดูกเนื้อโปร่ง
กระดูกเนื้อโปร่ง, กระดูกฟ่าม, กระดูกฟองน้ำ, หรือกระดูกพรุน () เป็นเนื้อเยื่อกระดูกชนิดหนึ่งซึ่งมีความหนาแน่นและความแข็งแกร่งน้อยกว่า แต่มีพื้นที่ผิวมากกว่า กระดูกชนิดนี้มีลักษณะโปร่งคล้ายเส้นใยสานกันจะอยู่ภายในโพรงของกระดูกยาว ชั้นนอกของกระดูกเนื้อโปร่งจะประกอบด้วยไขกระดูกแดง (red bone marrow) ซึ่งเป็นแหล่งที่ผลิตองค์ประกอบของเลือด (ที่เรียกกันว่า การกำเนิดเซลล์เม็ดเลือด (hematopoiesis)) กระดูกเนื้อโปร่งนี้จะเป็นที่อยู่ของหลอดเลือดแดงและหลอดเลือดดำ
เนื้อเยื่อกระดูกอีกชนิดหนึ่งเรียกว่า กระดูกเนื้อแน่น (cortical bone) ซึ่งจัดเรียงตัวเป็นผิวแข็งชั้นนอกของกระดูก
พระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ 1
สมเด็จพระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ 1 แห่งอังกฤษ หรือ สมเด็จพระเจ้าเอ็ดมันด์ผู้อาวุโส หรือ สมเด็จพระเจ้าเอ็ดมันด์ผู้ยุติธรรม (; ) (ค.ศ. 922 - 26 พฤษภาคม ค.ศ. 946) เป็นพระเจ้าแผ่นดินราชวงศ์เวสเซ็กซ์ของราชอาณาจักรอังกฤษ
พระเจ้าเอ็ดมันด์เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ ค.ศ. 922 ที่เวสเซ็กซ์ อังกฤษ เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้อาวุโส และ เอ็ดจิวาแห่งเค้นท์ และเป็นพระอนุชาของสมเด็จพระเจ้าเอเธลสตันแห่งอังกฤษ ทรงเสกสมรสกับเอเธลเฟลดแห่งดาเมอแรม และทรงราชย์ระหว่างวันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 939 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 946
เมื่อพระเจ้าเอเธลสตันเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 939 พระเจ้าเอ็ดมันด์ก็เสด็จขึ้นครองราชต่อจากพระเชษฐา หลังจากที่ขึ้นครองราชย์ก็ทรงประสพปัญหาทางทหารหลายด้านที่เป็นอันตรายต่อราชอาณาจักร สมเด็จพระเจ้าโอลาฟที่ 1 แห่งดับลินทรงได้รับชัยชนะต่อนอร์ทธัมเบรียและรุกรานมาทางมิดแลนดส์ เมื่อพระเจ้าโอลาฟเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 942 พระเจ้าเอ็ดมันด์ก็ยึดมิดแลนดส์คืน ในปี ค.ศ. 943 ทรงเป็นพ่อทูลหัวของพระเจ้าโอลาฟแห่งยอร์ค ในปี ค.ศ. 944 พระเจ้าเอ็ดมันด์ก็ทรงได้รับความสำเร็จในการกู้นอร์ทธัมเบรียคืน ในปีเดียวกันหลังจากที่พระเจ้าโอลาฟแห่งยอร์คผู้เป็นพันธมิตรของพระเจ้าเอ็ดมันด์ก็ทรงสูญเสียราชบัลลังก์ พระองค์ก็เสด็จไปเป็นพระเจ้าแผ่นดินของดับลินในไอร์แลนด์ ในพระนามว่าโอลาฟ คิวอารัน (Olaf Cuaran หรือ Amlaíb Cuarán) ในปี ค.ศ. 945 พระเจ้าเอ็ดมันด์ทรงได้รับชัยชนะต่อดินแดนสตรัธไคลด์ (Strathclyde) แต่ทรงสละสิทธิ์บริเวณที่ทรงยึดครองให้กับพระเจ้ามัลคอล์มที่ 1 แห่งสกอตแลนด์เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนกับข้อตกลงในสนธิสัญญาที่ทั้งสองฝ่ายให้การสนับสนุนต่อกันและกันในทางทหาร พระเจ้าเอ็ดมันด์ทรงมีนโยบายที่จะรักษาความมั่นคงและความสงบระหว่างพรมแดนอังกฤษและสกอตแลนด์
พระเจ้าเอ็ดมันด์ถูกปลงพระชนม์ในปี ค.ศ. 946 ระหว่างการต่อสู้โดยโจรเลโอฟา ขณะที่ทรงร่วมงานฉลองที่ปราสาทพัคเคิลเชิร์ชทรงเห็นเลโอฟาในกลุ่มผู้ร่วมงานจึงทรงพยายามไล่แต่เลโอฟาไม่ยอมออกจากงาน พระเจ้าเอ็ดมันด์และที่ปรึกษาจึงทรงต่อสู้กับเลโอฟา ทั้งพระเจ้าเอ็ดมันด์และเลโอฟาเสียชีวิต เมื่อพระเจ้าเอ็ดมันด์เสด็จสวรรคตพระอนุชาก็ขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระเจ้าเอเดรดแห่งอังกฤษ
พระราชโอรสพระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ได้ปกครองอังกฤษได้แก่:
โซฟี โดโรเทอา แห่งฮันโนเฟอร์
โซเฟีย โดโรเธียแห่งฮาโนเวอร์ พระราชินีแห่งปรัสเซีย หรือ โซเฟีย โดโรเธียแห่งฮาโนเวอร์ (; 16 มีนาคม ค.ศ. 1687 - 28 มิถุนายน ค.ศ. 1757) เป็นพระราชินีแห่งปรัสเซียประสูติเมื่อวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 1687 ที่ฮาโนเวอร์ เยอรมนี เป็นพระราชธิดาของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งบริเตนใหญ่และโซเฟีย โดโรเธียแห่งเซลล์ เป็นพระราชินีในพระเจ้าฟรีดริช วิลเลียมที่ 1 แห่งปรัสเซีย ระหว่างวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1713 ถึงวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1740 และสิ้นพระชนม์เมื่อ 28 มิถุนายน ค.ศ. 1757 ที่พระราชวังมอนบิจู เบอร์ลิน เยอรมนี
โซเฟีย โดโรเธียแห่งฮาโนเวอร์เมื่อทรงพระราชสมภพมีพระนามว่า “ดัชเชสโซเฟีย โดโรเธียแห่งบรันสวิค-ลืนเนอเบิร์ก” เมื่อพระเจ้าฟรีดริช วิลเลียมที่ 1 แห่งปรัสเซียพระสวามีเสด็จสวรรคตพระราชโอรสองค์โตเจ้าชายฟรีดริชก็ขึ้นครองราชสมบัติเป็นพระเจ้าฟรีดริชที่ 2 แห่งปรัสเซีย โซเฟีย โดโรเธียแห่งฮาโนเวอร์ก็มีพระราชอิสริยศเป็นพระชนนี
โซฟีแห่งฮันโนเฟอร์
โซฟีแห่งพาลาทิเนต () หรือ โซฟีแห่งฮันโนเฟอร์ () หรือ โซเฟียแห่งแฮโนเวอร์ () เป็นเจ้าหญิงเยอรมัน-สกอตแลนด์ ผู้กลายเป็นทายาทโดยสันนิษฐานแห่งราชบัลลังก์อังกฤษ จากการที่นางเป็นพระราชนัดดา (หลานตา) ในพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษทำให้เธอมีสิทธิในราชบัลลังก์อังกฤษ
ท่านหญิงโซฟีเกิดเมื่อ 14 ตุลาคม ค.ศ. 1630 ที่กรุงเฮกในเนเธอร์แลนด์ เป็นพระธิดาคนเล็กของฟรีดริชที่ 5 ผู้คัดเลือกแห่งพาลาทิเนต แห่งราชวงศ์วิทเทลส์บัค กับเจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งสกอตแลนด์ โซฟีแห่งฮันโนเฟอร์มักจะรู้จักกันในชื่อ "ดัชเชสโซฟี" เพื่อบางครั้งป้องกันการสับสนกับเจ้าหญิงโซฟี โดโรเธีย แห่งเซลล์ ผู้เป็นลูกสะใภ้
ใน ค.ศ. 1701 หลังจากที่รัฐสภาอังกฤษไม่เห็นทางที่เป็นไปได้ว่าพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 หรือสมเด็จพระราชินีนาถแอนน์ จะมีทายาทสืบบัลลังก์อังกฤษได้ รัฐสภาอังกฤษจึงตราพระราชบัญญัติว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ ค.ศ. 1701 ขึ้นเพื่อเป็นการป้องกันมิให้ทายาทสายอื่นที่นับถือโรมันคาทอลิกขึ้นครองราชบัลลังก์อังกฤษ พระราชบัญญัติบัญญัติไว้ว่า สิทธิสืบราชบัลลังก์ถัดจากทายาทในสมเด็จพระราชินีนาถแอนน์ และทายาทในพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 แล้ว จะตกเป็นของเจ้าหญิงโซฟีแห่งฮันโนเฟอร์และผู้สืบเชื้อสายจากพระองค์ ในฐานะที่ทรงเป็นหลานตาในพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งราชวงศ์สจวต และทรงนับถือนิกายโปรเตสแตนต์
ทางรัฐสภามิได้พิจารณาพระประยูรญาติอีกหลายพระองค์เนื่องจากพระญาติเหล่านั้นเป็นโรมันคาทอลิก ฉะนั้นเจ้าหญิงโซฟีจึงกลายมาเป็นรัชทายาทแห่งราชบัลลังก์อังกฤษโดยนิตินัย อย่างไรก็ตาม เจ้าหญิงโซฟีสิ้นพระชนม์ในวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 1714 เพียงสามสัปดาห์ก่อนการสวรรคตของสมเด็จพระราชินีนาถแอนน์เพียง 23 วัน ดังนั้นแล้ว สิทธิในราชบัลลังก์อังกฤษจึงตกไปเป็นของโอรสองค์โตของเจ้าหญิงโซฟี คือ ดยุกจอร์จ หลุยส์ แห่งเบราชไวน์-ลือเนบูร์ก ซึ่งขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งบริเตนใหญ่ เป็นกษัตริย์อังกฤษองค์แรกแห่งราชวงศ์สจวต-ฮันโนเฟอร์
ร่างพระราชบัญญัติว่าด้วยสิทธิพื้นฐานของพลเมือง ค.ศ. 1689
ร่างพระราชบัญญัติว่าด้วยสิทธิพื้นฐานของพลเมือง ค.ศ. 1689 () หรือที่มีชื่อเต็มว่า “พระราชบัญญัติประกาศสิทธิและเสรีภาพของพสกนิกรและการสืบราชสันตติวงศ์” () เป็นพระราชบัญญัติที่รัฐสภาแห่งอังกฤษประกาศใช้ในปี ค.ศ. 1689 ซึ่งถือกันว่าเป็นกฎหมายหนึ่งที่เป็นรากฐานของกฎหมายรัฐธรรมนูญของประเทศอังกฤษที่นอกเหนือไปจากมหากฎบัตร พระราชบัญญัติการสืบสันตติวงศ์ ค.ศ. 1701 และกฎหมายอื่น ๆ ที่ประกาศใช้มาโดยรัฐสภาแห่งอังกฤษ นอกจากนั้นพระราชบัญญัติสิทธิ ค.ศ. 1689 ก็ยังเป็นรากฐานของกฎหมายอันสำคัญหลายฉบับของบรรดาประเทศในเครือจักรภพอีกด้วย เช่น พระราชบัญญัติว่าด้วยการประกาศสิทธิ ค.ศ. 1689 (Claim of Right Act 1689) ของประเทศนิวซีแลนด์และประเทศแคนาดา
สาระสำคัญของร่างพระราชบัญญัติดังกล่าวเป็นการรับรองสิทธิพื้นฐานของประชาชนของราชอาณาจักร สิทธิดังกล่าวก็ยังถือปฏิบัติอยู่จนกระทั่งทุกวันนี้และไม่แต่จะมีผลต่อพสกนิกรชาวอังกฤษเท่านั้นแต่ยังต่อพสกนิกรภายใต้อาณาจักรที่อยู่ภายในร่มเครือจักรภพด้วย โดยให้การรับรองพสกนิกรแห่งประเทศอังกฤษให้มีสิทธิที่จะทูลเกล้าฯ ถวายฎีกาต่อพระมหากษัตริย์ และมีสิทธิที่จะชักอาวุธเพื่อป้องกันตนเอง นอกจากนี้ ยังบัญญัติไว้อีกว่าพระราชกิจของพระมหากษัตริย์ในอันที่เกี่ยวข้องกับราชการบ้านเมืองต้องได้รับอนุมัติจากรัฐสภาแห่งอังกฤษก่อนจึงจะมีผลบริบูรณ์
ระหว่างการปฏิวัติอันรุ่งโรจน์ เจ้าชายวิลเลียมแห่งออเรนจ์จากประเทศเนเธอร์แลนด์ทรงได้รับการอัญเชิญจากขุนนางอังกฤษให้เข้ามารุกรานราชอาณาจักร พระองค์เสด็จขึ้นฝั่งอังกฤษเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1688 พระเจ้าเจมส์ที่ 2 ทรงพยายามต่อต้านแต่ไม่เป็นผล และในที่สุดพระองค์ก็ต้องเสด็จลี้ภัยออกไปจากพระราชวังเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม ค.ศ. 1688 รัชกาลพระเจ้าเจมส์ที่ 2 จึงสิ้นสุดลงแต่เพียงเท่านั้น
เจ้าชายวิลเลียมแห่งออเรนจ์ และเจ้าหญิงแมรีแห่งอังกฤษ ทรงปราบดาภิเษกขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์แห่งอังกฤษรัชกาลใหม่โดยทรงปกครองร่วมกัน
ทั้งนี้ ก่อนที่ทั้งสองพระองค์จะเสด็จขึ้นทรงราชย์ รัฐสภาแห่งอังกฤษได้นำร่างพระราชบัญญัติสิทธิฉบับนี้มาทูลเกล้าฯ ถวายเพื่อทรงพระราชวิจารณ์ ทรงเห็นพ้องด้วยและพระราชทานพระราชานุมัติให้ประกาศใช้ได้ รัฐสภาจึงลงมติเห็นชอบด้วยในอันที่จะให้ทั้งสองพระองค์เสด็จขึ้นทรงราชย์
อนึ่ง ในปีเดียวกัน รัฐสภาแห่งสกอตแลนด์ก็ได้ประกาศใช้พระราชบัญญัติว่าด้วยการประกาศสิทธิ ค.ศ. 1689 เมื่อวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 1689 พระราชบัญญัตินี้มีเนื้อหาสาระใกล้เคียงกับพระราชบัญญัติสิทธิ ค.ศ. 1689 ของอังกฤษดังกล่าว โดยความตอนหนึ่งว่า ให้เจ้าชายวิลเลียมแห่งออเรนจ์และเจ้าหญิงแมรีแห่งอังกฤษเป็นพระมหากษัตริย์แห่งสกอตแลนด์ด้วย
กะหล่ำปลี
กะหล่ำปลี หรือ กะหล่ำใบ เป็นชื่อไม้ล้มลุกชนิด "Brassica oleracea" L. var. "capitata" ในวงศ์ Cruciferae มีสัณฐานกลม ส่วนใหญ่สีเขียว แต่สีอื่นก็มี อาทิ ขาวและม่วง มีถิ่นกำเนิดอยู่แถวเมดิเตอเรเนียน ต่อมาแพร่กระจายทั่วไป แขนงที่งอกใหม่จากต้นกะหล่ำปลีหลังจากเก็บเกี่ยวแล้ว เรียกว่า ยอดผัก หรือ ผักแขนง
ชื่อของกะหล่ำปลี คำว่ากะหล่ำเพี้ยนมาจากคือ "芥藍" และคำว่าปลีจากภาษาแต้จิ๋วคือ "璃" ภาษาจีนกลางเรียกว่าเจวี่ยนซินช่าย (อักษรจีน:卷心菜, พินอิน:Juăn-xīn-cài) และภาษาจีนไถวานเรียกว่าผักเกาหลี (อักษรจีน:高麗菜, พินอิน:Gāo-lì-cài)
แยกได้เป็นสามสายพันธุ์ คือในกะหล่ำปลีมีสารเอสเมธิลเมโธโอนิน สามารถรักษาโรคกระเพาะอาหารและมีสารกอยโตรเจนที่ซึ่งเป็นสาเหตุของโรคคอพอก นอกจากนั้นยังพบว่ามีสารต้านมะเร็งโดยเฉพาะหยุดยั้งการเจริญเติบโตของเซลล์มะเร็งลำไส้ มีการวิจัยพบกะหล่ำปลีใช้ประคบเต้านมลดปวดแก้นมคัดแม่หลังคลอด
เตงจี๋
เตงจี๋ (; ) ทูตลิ้นทองของฝ่ายจ๊กก๊ก มีชื่อรองว่า โป๊ะโหมว เป็นชาวเมืองซินเอี๋ย เริ่มรับราชการในตำแหน่งเสนาบดีของราชวงศ์ฮั่น และหลังจากที่ราชวงศ์ฮั่นล่มสลายได้ย้ายไปอยู่ที่เสฉวน อาศัยอยู่ที่เซ็งโต๋ แรกทีเดียวมีหน้าที่เป็นขุนนางเล็ก ๆ คอยรับใช้ในในราชสำนัก ต่อมาได้สร้างชื่อเสียงด้วยวาทะศิลป์และความเฉลียวฉลาด พระเจ้าเล่าเสี้ยนจึงได้แต่งตั้งให้มีตำแหน่งสูงขึ้น
เมื่อโจผีขึ้นครองราชย์แทนโจโฉแล้ว ได้ยกกองทัพทั้งหมด 4 สาย และอีกหนึ่งสายโดยส่งจดหมายไปขอความร่วมมือกับซุนกวน ให้ง่อก๊กยกไปตีจ๊ก๊กพร้อมกันตามคำแนะนำของสุมาอี้รวมทั้งหมดเป็น 5 สาย พระเจ้าเล่าเสี้ยนซึ่งเพิ่งครองราชย์ใหม่ ๆ ไม่รู้จะจัดการกับปัญหาอย่างไร เพราขงเบ้งก็ไม่ออกว่าราชการโดยอ้างว่า ป่วย บรรดาขุนนางทั้งหลายรุดไปเยี่ยม แต่ขงเบ้งก็ไม่เปิดบ้านพบ พระเจ้าเล่าเสี้ยนต้องเสด็จไปเอง เมื่อได้สนทนาไปแล้ว ขงเบ้งบอกว่าทัพ 4 สายของโจผี ตนได้สลายไปแล้วด้วยแผนของตน ขาดแต่ทัพของง่อก๊กเท่านั้น ที่ยังขาดคนที่เหมาะสมเป็นทูตไปเจรจากับซุนกวน เกลี้ยกล่อมให้ซุนกวนเปลี่ยนใจมาเป็นพันธมิตรกับจ๊กก๊กดังเดิม
เมื่อพระเจ้าเล่าเสี้ยนได้ยินดังนั้นก็คลายพระทัย และเสด็จกลับ แต่ขงเบ้งก็ยังไม่ยอมให้เหล่าขุนนางเข้าพบอีก มีแต่เตงจี๋คนเดียวที่หัวเราะอยู่ข้างนอกเพราะรู้ถึงใจขงเบ้ง ขงเบ้งเห็นเช่นนั้น จึงให้เตงจี๋เข้าพบคนเดียวเท่านั้น เมื่อได้สนทนากับเตงจี๋ ขงเบ้งถามเตงจี๋ว่า สถานการณ์เช่นนี้ท่านเห็นเป็นอย่างไร เตงจี๋ตอบว่า ควรเป็นพันธมิตรกับซุนกวนเพื่อต่อต้านวุยก๊กที่เข้มแข็งกว่า ขงเบ้งเห็นด้วยเพราะตรงกับความคิดตน และบอกว่า ท่านเป็นผู้ที่เหมาะสมที่สุดในการเป็นทูตครั้งนี้
เมื่อเตงจี๋เดินทางไปถึงง่อก๊ก ฝ่ายซุนกวนไม่รู้จะทำอย่างไร แต่ได้ตั้งหม้อน้ำเดือดใบใหญ่ไว้หน้าท้องพระโรงเพื่อขู่เตงจี๋ เตงจี๋คาราวะซุนกวน แต่ไม่ก้มกราบ เตียวเจียวถามว่า ไฉนท่านจึงไม่ก้มกราบ เตงจี๋ตอบว่า ทูตของก๊กที่ใหญ่กว่าไม่ต้องกราบเจ้าก๊กที่เล็กกว่าหรอก บรรดาขุนนางง่อก๊กไม่พอใจ เตงจี๋จึงพูดว่า เรามาดี เพื่อชี้ให้เห็นถึงข้อดีร้ายต่อการณ์ครั้งนี้ แต่ท่านไม่จริงใจต่อข้าพเจ้า ตั้งหม้อเดือดไว้จะต้มข้าพเจ้า เช่นนั้นข้าพเจ้าสู้ลงไปต้มให้สุกสมใจท่านดีกว่า ว่าแล้วเตงจี๋ก็จะวิ่งลงหม้อ ซุนกวนตกใจได้ห้ามปรามไว้ เตงจี๋หัวเราะ และสั่งให้เตงจี๋ไปเจรจากับตนเป็นการส่วนตัวหลังท้องพระโรง เมื่อได้เจรจากันแล้วเตงจี๋ชี้ให้เห็นว่า จ๊กก๊กกับง่อก๊กอ่อนกว่าควรจะรวมมือกันเพื่อต่อต้านวุยก๊กที่แข็งกว่า ถ้าจ๊กก๊กล่มสลาย ง่อก๊กก็อยู่ไม่ได้ และถ้าง่อก๊กล่มสลาย จ๊กก๊กก็อยู่ไม่ได้อีกเช่นกัน ซุนกวนได้ยินดังนั้นจึงชอบใจมาก ยกย่องเตงจี๋ว่าเป็นทูตลิ้นทอง และตกลงเป็นสัมพันธมิตรกับจ๊กก๊ก
รัฐบริติชโคลัมเบีย
รัฐบริติชโคลัมเบีย (ภาษาอังกฤษ: British Columbia; ภาษาฝรั่งเศส: la Colombie-Britannique) คือรัฐหนึ่งของประเทศแคนาดา ที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกสุดของประเทศ
รัฐบริติชโคลัมเบีย มีเมืองหลวงชื่อว่า "วิคตอเรีย" มีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่ 15 ของประเทศ โดยมีเมืองที่ใหญ่ที่สุดในรัฐคือเมือง "แวนคูเวอร์" ซึ่งเมืองแวนคูเวอร์นี้ เป็นเมืองที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่ 3 ของประเทศ.
ในปี ค.ศ. 2009 รัฐบริติชโคลัมเบีย มีการประเมินจำนวนประชากรอยู่ที่ประมาณ 4,419,974 คน
อะฟลาทอกซิน
อะฟลาทอกซิน () เป็นสารเคมีมีพิษและก่อมะเร็งที่ผลิตจากราบางชนิด ("Aspergillus flavus" และ "Aspergillus parasiticus") ซึ่งเจริญในดิน พืชพรรณที่ย่อยสลาย ฟางและเมล็ดพืช มักพบในโภคภัณฑ์สำคัญที่เก็บอย่างไม่เหมาะสม เช่น มันสำปะหลัง พริกไทย ข้าวโพด เมล็ดฝ้าย ข้าวเดือย ถั่วลิสง ข้าวฟ่าง เมล็ดดอกทานตะวัน ผลเปลือกแข็งเมล็ดเดียว ข้าวสาลี และเครื่องเทศหลายชนิด เมื่ออาหารที่ปนเปื้อนถูกแปรรูป อะฟลาทอกซินจะเข้าสู่แหล่งอาหารทั่วไปซึ่งมีการพบทั้งในอาหารคนและสัตว์ เช่นเดียวกับในอาหารสัตว์สำหรับสัตว์ทางการเกษตร สัตว์ที่ได้อาหารที่ปนเปื้อนสามารถผ่านผลิตภัณฑ์การแปลงอะฟลาทอกซินสู่ไข่ ผลิตภัณฑ์นมและเนื้อสัตว์ได้
เด็กได้รับผลกระทบจากการสัมผัสอะฟลาทอกซินมากเป็นพิษ ทำให้การเติบโตช้า พัฒนาการช้า ตับเสียหายและมะเร็งตับ ผู้ใหญ่มีความทนต่อการสัมผัสมากกว่า แต่ก็ยังมีความเสี่ยง ไม่มีสัตว์ชนิดใดมีภูมิต้านทาน อะฟลาทอกซฺนจัดเป็นสารก่อมะเร็งได้มากที่สุดชนิดหนึ่งเท่าที่ทราบ หลังเข้าสู่ร่างกาย อะฟลาทอกซินจะถูกตับสร้างและสลายเป็นสารตัวกลางอีพอกไซด์กัมมันต์หรือถูกย่อยสลายด้วยน้ำกลายเป็นอะฟลาทอกซิน เอ็ม ซึ่งเป็นอันตรายน้อยกว่า
อะฟลาทอกซินส่วนใหญ่ได้จากการกิน แต่อะฟลาทอกซินชนิดบี ซึ่งเป็นพิษมากที่สุด สามารถผ่านเข้าทางผิวหนังได้
ค่าระดับการแสดงฤทธิ์ที่องค์การอาหารและยาสหรัฐ (FDA) กำหนดสำหรับอะฟลาทอกซินในอาหารหรืออาหารสัตว์อยู่ที่ 20 ถึง 300 ส่วนต่อพันล้านส่วน FDA ยังสามารถประกาศเรียกคืนอาหารคนและสัตว์ได้เป็นมาตรการล่วงหน้าเพื่อป้องกันการสัมผัส
คำว่า "อะฟลาทอกซิน" มาจากชื่อของราตัวหนึ่งที่ผลิตสารนี้ คือ "Aspergillus flavus" มีการประดิษฐ์คำนี้ประมาณ ค.ศ. 1960 หลังการค้นพบว่าสารนี้เป็นบ่อเกิดของ "โรคไก่งวงเอกซ์" อัฟลาทอกซินเป็นพิษเห็ดรากลุ่มใหญ่กลุ่มหนึ่ง
รัฐแอลเบอร์ตา
รัฐแอลเบอร์ตา คือรัฐหนึ่งของประเทศแคนาดา ที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกของประเทศ เป็นหนึ่งในสองรัฐของประเทศที่ไม่มีส่วนที่ติดกับทะเล รัฐแอลเบอร์ตาจัดเป็นรัฐที่เจริญในด้านต่าง ๆ มากที่สุดใน 3 รัฐบนทุ่งหญ้าแพร์รีของแคนาดา
รัฐแอลเบอร์ตาเป็นรัฐที่มีขนาดใหญ่คล้ายกับประเทศฝรั่งเศสและรัฐเทกซัสของประเทศสหรัฐอเมริกา โดยมีประชากรอาศัยอยู่ราวๆ 3.7 ล้านคน ในปี ค.ศ. 2009 รัฐแอลเบอร์ตาถูกจัดตั้งขึ้นเป็นขึ้นในวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1905 (ปี พ.ศ. 2448)
รัฐแอลเบอร์ตามีเมืองหลวงชื่อว่าเอดมันตัน ตั้งอยู่บริเวณภาคกลางตอนล่างของรัฐ โดยมีระยะทางประมาณ 300 กิโลเมตร (190 ไมล์) และติดต่อกับเมืองคัลการีทางตอนใต้ นอกจากนี้รัฐแอลเบอร์ตายังเป็นศูนย์กลางทางการค้าและการคมนาคมที่สำคัญของประเทศแคนาดา
โยโย มา
โยโย มา () นักดนตรีสัญชาติอเมริกันเชื้อสายจีน เป็นนักเดี่ยวเชลโลที่มีชื่อเสียง เกิดเมื่อ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2498 ที่ปารีส พ่อของเขาเป็นนักไวโอลินและแม่เป็นนักร้อง เมื่อตอนเด็กเขาเริ่มเล่นไวโอลิน วิโอลา และ ในที่สุดเลือกที่จะเล่นเชลโล
กระดูกต้นขา
กระดูกต้นขา () เป็นกระดูกยาวที่อยู่ภายในต้นขา (thigh) ในมนุษย์ถือว่าเป็นกระดูกที่ยาวที่สุด มีปริมาตรมากที่สุด และแข็งแรงที่สุด ความยาวของกระดูกต้นขาโดยเฉลี่ยของมนุษย์ประมาณ 48 เซนติเมตร และเส้นรอบวงโดยเฉลี่ย 2.34 ซม. และสามารถรับน้ำหนักได้ถึง 30 เท่าในผู้ใหญ่ กระดูกนี้รับเข้ากับส่วนของสะโพก (ที่เบ้าหัวกระดูกต้นขา (acetabulum)) และส่วนของเข่า
แอ่งระหว่างคอนไดล์ () เป็นแอ่งกระดูกที่อยู่ระหว่างคอนไดล์ (condyles) ที่ส่วนปลายของกระดูกต้นขา ซึ่งรับเข้ากับเนินระหว่างคอนไดล์ (intercondylar eminence) บนผิวบนของกระดูกแข้ง บริเวณของกระดูกแข้งดังกล่าวประกอบด้วยบริเวณโพสทีเรียร์ อินเตอร์คอนไดลาร์ (posterior intercondylar area) และบริเวณแอนทีเรียร์ อินเตอร์คอนไดลาร์ (anterior intercondylar area) ซึ่งเป็นที่ที่เอ็นแอนทีเรียร์ครูชิเอท (anterior cruciate) และเอ็นโพสทีเรียร์ครูชิเอท (posterior cruciate) มายึดเกาะตามลำดับ
อาณาจักรมอญ
อาณาจักรมอญ หรือ รามัญประเทศ เป็นอาณาจักรของชนชาติมอญซึ่ง อาจแบ่งได้เป็น 3 ยุค
ยุคแรกคือยุคราชวงศ์สะเทิม อาณาจักรสุธรรมวดี มีกษัตริย์ปกครอง 59 พระองค์ เริ่มจากสมัยพระเจ้าสีหราชา มาจนถึงสมัยพระเจ้ามนูหา เชื่อว่ายุคนี้ครอบครองพื้นที่ได้ ทั้งทวารวดีและสะเทิม ยุคแรกสิ้นสุดลงเมื่อพระเจ้าอโนรธาแห่งอาณาจักรพุกาม ยกทัพมาตีเมืองสะเทิมในสมัยพระเจ้ามนูหะ ซึ่งนักประวัติศาสตร์ไทยบางท่านเชื่อว่าพระเจ้าอโนรธาน่าจะยกมาตีถึงนครปฐม
ยุคที่สองคือยุคราชวงศ์เมาะตะมะ-หงสาวดี หรือยุคอาณาจักรหงสาวดี‎ เริ่มจากสมัยที่พม่าซึ่งอ่อนแอจากการรุกรานของมองโกล พระเจ้าวาเรรูหรือพระเจ้าฟ้ารั่ว (มะกะโท) ได้ทรงกอบกู้เอกราชมอญจากพม่าและสถาปนาอาณาจักรหงสาวดี พระองค์มีมเหสีเป็นราชธิดาของพ่อขุนรามคำแหง กษัตริย์ของไทย มีศูนย์กลางการปกครองอยู่ที่เมาะตะมะ ต่อมาในสมัยพญาอู่ ได้ย้ายราชธานีมาอยู่ ณ เมืองพะโคหรือหงสาวดี ราชบุตรของพระองค์คือพญาน้อย ซึ่งต่อมาก็คือพระเจ้าราชาธิราช ผู้ทำสงครามยาวนานกับกษัตริย์พม่าอาณาจักรอังวะ ในสมัยพระเจ้าฝรั่งมังศรีชวา กับสมัย พระเจ้าฝรั่งมังฆ้อง ขุนพลสำคัญของพระเจ้าราชาธิราช คือ สมิงพระราม สมิงนครอินทร์ และแอมูน-ทยา ในสมัยของพระเจ้าราชาธิราชนั้นหงสาวดีกลายเป็นอาณาจักรที่มีอาณาเขตกว้างใหญ่ ครอบคลุมตั้งแต่ชายฝั่งทะเลอ่าวเบงกอลจากแม่น้ำอิรวดีขยายลงไปทางตะวันออกถึงแม่น้ำสาละวิน และเป็นศูนย์กลางทางการค้าที่ใหญ่โต มีเมืองท่าที่สำคัญหลายแห่งในหลายลุ่มน้ำ เช่น เมาะตะมะ สะโตง พะโค พะสิม อาณาจักรมอญยุคนี้เจริญสูงสุดในสมัยพระนางเชงสอบูและสมัยพระเจ้าธรรมเจดีย์ หลังจากนั้นในสมัยพระเจ้าสการะวุตพี หงสาวดีก็เสียแก่พระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ ในปี พ.ศ. 2094
ยุคที่สามยุคฟื้นฟูหรือยุคอาณาจักรหงสาวดีใหม่ พ.ศ. 2283 สมิงทอพุทธกิตติ กู้เอกราชคืนมาจากพม่าได้สำเร็จและได้ยกทัพไปตีเมืองอังวะ ในปี พ.ศ. 2290 พญาทะละได้ครองอำนาจแทนสมิงทอพุทธกิตติและขยายอาณาเขตอย่างกว้างขวาง ทำให้อาณาจักรตองอูของพม่าสลายตัวลง จนในปี พ.ศ. 2300 พระเจ้าอลองพญา แห่งราชวงศ์คองบองก็กู้อิสรภาพของพม่ากลับคืนมาและได้โจมตีมอญ การล่มสลายของอาณาจักรหงสาวดีใหม่เป็นการสิ้นสุดเอกราชและอำนาจของชาวมอญที่เคยมีมาหลายร้อยปีในพม่าตอนล่าง กองทัพของราชวงศ์คองบองกดดันให้ชาวมอญต้องอพยพไปยังสยาม ในช่วงต้นพุทธศตวรรษที่ 24 การแต่งงานข้ามกลุ่มชาติพันธุ์ และการอพยพของชาวพม่าจากทางเหนือ ทำให้ชาวมอญกลายเป็นชนกลุ่มน้อย
สถานีรถไฟนครศรีธรรมราช
สถานีรถไฟนครศรีธรรมราช ตั้งอยู่ที่ ถนนยมราช ตำบลท่าวัง อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นสถานีปลายทางที่แยกมาจากสถานีชุมทางเขาชุมทอง เป็นสถานีรถไฟชั้น 1 ของทางรถไฟสายใต้
ดาวหางแฮลลีย์
ดาวหางแฮลลีย์ () มีชื่อตามระบบดาวหางอย่างเป็นทางการว่า 1P/Halley ตั้งชื่อตาม เอ็ดมันด์ แฮลลีย์ (Edmond Halley) ผู้ซึ่งคำนวณคาบโคจรและทำนายการปรากฏตัวของดาวหางได้อย่างถูกต้องเป็นครั้งแรก ดาวหางแฮลลีย์มีคาบโคจรรอบละประมาณ 75-76 ปี นับเป็นดาวหางแบบมีคาบโคจรที่มีชื่อเสียงที่สุด แม้ในทุกศตวรรษจะมีดาวหางคาบยาวอื่น ๆ อีกหลายดวงที่สว่างกว่าและสวยงามมากกว่า แต่ดาวหางแฮลลีย์นับเป็นดาวหางคาบสั้นเพียงดวงเดียวที่มีความสว่างมากจนสามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า และเป็นดาวหางที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าเพียงดวงเดียวที่หวนกลับมาให้เห็นได้อีกในช่วงชีวิตของคน ๆ หนึ่ง ดาวหางแฮลลีย์โคจรเข้ามายังระบบสุริยะชั้นในครั้งล่าสุดเมื่อปี ค.ศ. 1986 และจะกลับมาอีกครั้งในราวกลางปี ค.ศ. 2061
เอ็ดมันด์ แฮลลีย์
เอ็ดมันด์ แฮลลีย์ () (8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1656 - 14 มกราคม ค.ศ. 1742) เป็นนักดาราศาสตร์ นักคณิตศาสตร์ นักวิชาการฝนดาวตก และนายแพทย์ชาวอังกฤษ เป็นผู้คำนวณและทำนายการปรากฏตัวของดาวหางแบบมีคาบโคจรได้สำเร็จเป็นครั้งแรก โดยเขาเสนอว่า ดาวหางที่ปรากฏในปี ค.ศ. 1531, 1607 และ 1682 น่าจะเป็นดาวหางดวงเดียวกัน และจะกลับมาปรากฏตัวอีกครั้งในปี ค.ศ. 1759 การคำนวณและทำนายของเขาถูกต้อง แต่น่าเสียดายที่เขามีชีวิตอยู่ไม่ทันเห็นดาวหางแฮลลีย์ที่เขาได้ทำนายไว้ ดาวหางดวงนั้นจึงได้ชื่อตามชื่อของเขาว่า ดาวหางแฮลลีย์ นับเป็นดาวหางแบบมีคาบโคจรดวงแรกที่มีการค้นพบ
ดาวหางโบร์เรลลี
ดาวหางโบร์เรลลี () หรือชื่อตามระบบดาวหางอย่างเป็นทางการ เรียกว่า 19P/Borrelly เป็นดาวหางแบบมีคาบโคจรซึ่งค้นพบโดย อัลฟองเซ หลุยส์ นิโคลัส โบร์เรลลี ระหว่างการสำรวจดาวหางบนท้องฟ้าตามปกติ ที่เมืองมาร์แซล ประเทศฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 28 ธันวาคม ค.ศ. 1904 ยานอวกาศ ดีปสเปซ 1 ได้ไปเยือนดาวหางดวงนี้เมื่อวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 2001 และเก็บข้อมูลพื้นผิวดาวหาง ทำให้ทราบว่าพื้นผิวดาวหางมีความร้อนสูงมาก และแห้ง ไม่มีน้ำแข็งบนพื้นผิว
จับยัยตัวจุ้นมาแต่งงาน
จับยัยตัวจุ้นมาแต่งงาน (My Little Bride) เป็นภาพยนตร์เกาหลีแนวโรแมนติคคอมเมดี้ที่เข้าฉายในปี ค.ศ. 2004 กำกับโดยคิม โฮ-จุน เป็นภาพยนตร์ที่ได้รับความนิยมสูงสุดเป็นอันดับ 2 ในปี ค.ศ. 2004 ตามหลังภาพยนตร์เรื่องยอดอย่าง เท กึก กี เลือดเนื้อเพื่อฝัน วันสิ้นสงคราม เพียงเรื่องเดียวมียอดผู้ชมกว่า 3,149,500 คน
โบยุน (มูน กึน-ย็อง) นักเรียนมัธยมปลายสาวอายุ 16 ปี กำลังวุ่นใจกับการสอบวัดผลSATอย่างเดียวไม่พอแต่ยังต้องว้าวุ่นในเรื่องที่เธอไปหลงรักนักเบสบอลหนุ่มฝีมือฉกาจประจำโรงเรียนที่ชื่อ จุงวู (ปาร์ค จิน-วู) เข้าเสียอีกด้วย แต่แล้ววันหนึ่งคุณปู่ของเธอก็สั่งให้เธอแต่งงานกับ ซังมิน (คิม แร-ว็อน) เนื่องมาจากเมื่อตอนที่ทั้งคู่ยังเป็นเด็กคุณปู่ของทั้งคู่ได้หมั้นหมายทั้งคู่ไว้ให้แก่กัน แม้ทั้งคู่จะรู้จักกันตั้งแต่ยังเป็นเด็กเล็กๆ แต่ซังมินที่ปัจจุบันเป็นนักศึกษาหนุ่มเจ้าเสน่ห์ กลับคอยเอาแต่แกล้งแหย่และยังทำกับเธอราวกับว่าเธอเป็นเด็กเสียอีก แน่นอนว่าทั้งสองคนไม่ได้มีความสุขนักกับการคลุมถุงชนแบบนี้ ซังมินเองไม่ต้องการเสียความเป็นอิสระในการออกเที่ยวหาความสนุกสนานกับสาวๆ สวยๆ หลากหลายที่มารายล้อมเขา ในขณะที่โบยุนเองก็หัวใจสลายเพราะเธอรักเพียงแต่จุงวูผู้เดียวเท่านั้น
แม้จะไม่ชอบขี้หน้ากันเท่าไหร่นักแต่ทั้งสองก็ถูกบังคับให้แต่งงานกันจนได้ในที่สุด อันเป็นผลมาจากอิทธิพลล้นเหลือของคุณปู่ของฝ่ายเจ้าสาว แล้วโบยุนก็ตัดสินใจกลายเป็นเจ้าสาวนอกเครื่องแบบ ปกปิดชีวิตแต่งงานทำตัวเหมือนว่าเธอไม่มีสามีแล้วก็เริ่มต้นออกเดทกับจุงวูด้วยความเชื่อว่าเธอสามารถรับมือกับผู้ชายสองคนกับการใช้ชีวิตสองแบบได้ในเวลาเดียวกัน เรื่องราวผ่านไปได้ด้วยดีจนกระทั่งซังมินได้มาเป็นครูฝึกสอนที่โรงเรียนของโบยุนและที่นั้นเองที่เขาได้ค้นพบความจริงเกี่ยวกับจุงวู...
พระเจ้าลีออนิดัสที่ 1
พระเจ้าลีออนิดัสที่ 1 (; , ""; และ : , "เล-ออ-นี-แดส", ) , สวรรคต 480 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นพระมหากษัตริย์นักรบกล้าหาญแห่งนครรัฐกรีกสปาร์ตา พระองค์ทรงนำกำลังทัพสปาร์ต้าระหว่างการบุกครองกรีซครั้งที่สองของเปอร์เซียและทรงเป็นที่จดจำสำหรับการสวรรคตที่ยุทธการที่เทอร์มอพิลี
กระดูกสะบ้า
กระดูกสะบ้า หรือ สะบ้าหัวเข่า () เป็นกระดูกหนารูปสามเหลี่ยม ซึ่งเกิดเป็นข้อต่อกับกระดูกต้นขาและอยู่คลุมและปกป้องทางด้านหน้าของข้อเข่า กระดูกสะบ้านับเป็นกระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อ (sesamoid bone) ที่ใหญ่ที่สุดในร่างกายมนุษย์ กระดูกนี้ยึดเกาะกับเอ็นกล้ามเนื้อของกล้ามเนื้อกลุ่มควอดริเซ็บ ฟีเมอริส (quadriceps femoris) ซึ่งทำหน้าที่เหยียดข้อเข่า กล้ามเนื้อวาสตัส อินเตอร์มีเดียส (vastus intermedius) เกาะกับฐานของกระดูกสะบ้า และกล้ามเนื้อวาสตัส แลทเทอราลิส (vastus lateralis) กับกล้ามเนื้อวาสตัส มีเดียส (vastus medialis) เกาะกับขอบกระดูกด้านข้างกับด้านใกล้กลางของกระดูกสะบ้าตามลำดับ
กระดูกสะบ้าสามารถวางตัวอยู่อย่างเสถียรได้เนื่องจากมีกล้ามเนื้อวาสตัส มีเดียสมาเกาะปลายและมีส่วนยื่นของคอนไดล์ด้านหน้าของกระดูกต้นขา (anterior femoral condyles) ซึ่งป้องกันไม่ให้ข้อเคลื่อนไปทางด้านข้างลำตัวระหว่างการงอขา นอกจากนี้เส้นใยเรตินาคิวลัม (retinacular fibre) ของกระดูกสะบ้าก็ช่วยให้กระดูกสะบ้าอยูมั่นคงระหว่างการออกกำลังกาย
หน้าที่หลักของกระดูกสะบ้า คือเมื่อเกิดการเหยียดข้อเข่า (knee extension) กระดูกสะบ้าจะเพิ่มกำลังงัดของคานซึ่งเอ็นกล้ามเนื้อสามารถออกแรงบนกระดูกต้นขาโดยการเพิ่มมุมที่แรงของเอ็นกระทำ
การสร้างกระดูกของกระดูกสะบ้าเกิดขึ้นเมื่ออายุ 2-6 ปี แต่ในบางคนอาจไม่พบกระบวนการนี้เนื่องจากความพิการแต่กำเนิด ในจำนวนร้อยละ 2 ของประชากรมีกระดูกสะบ้าแบ่งออกเป็น 2 ส่วนซึ่งไม่เกิดอาการแสดงใดๆ
สำหรับในสัตว์ชนิดอื่นๆ กระดูกสะบ้าจะเจริญเต็มที่เฉพาะในยูเธอเรีย (eutheria; หรือสัตว์ที่มีรก) แต่ในสัตว์พวกมาร์ซูเปียเลีย (marsupial; หรือสัตว์ที่มีกระเป๋าหน้าท้อง) จะไม่มีการสร้างเป็นกระดูก
เพลงการ์ตูน
เพลงการ์ตูน () () เป็นแนวเพลง ที่เป็นเพลงอยู่ในภาพยนตร์อนิเมะและภาพยนตร์โทคุซัทสึและยังเป็นหนึ่งในดนตรีของญี่ปุ่นอีกด้วย และยังมีเพลงประกอบต่างๆ อีกด้วย ในเพลงการ์ตูนเพลงเปิดเรื่องจะเรียกว่า OP (OPening theme) ส่วนเพลงปิดเรียกว่า ED (EnDing theme) และเพลงประจำตัวละครจะเรียกว่า character song (คาแรกเตอร์ซอง) ซึ่งเพลงการ์ตูนบางเพลงก็ได้รับความนิยมและติดชาร์ตในญี่ปุ่นอีกด้วย
เพลงประกอบการ์ตูนนั้นมีองค์ประกอบหลักๆ คือเนื้อเพลงซึ่งเนื้อเพลงในแต่ละเพลงนั้นส่วนใหญ่จะมีเนื้อหาที่เกี่ยวข้องกับภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องนั้นและทำนองเพลงที่แปลกใหม่ต่างกับเพลงทั่วๆ ไปโดยเนื้อหาในเพลงส่วนใหญ่จะใช้เป็นเพลง OP ส่วนเพลงประกอบและเพลงประจำตัวของตัวละครนั้นเนื้อเพลงจะมีเนื้อหาที่เกี่ยวข้องกันไปด้วย
นักร้องเพลงการ์ตูนนั้นส่วนใหญ่มักจะมีชื่อเสียงในการเป็นนักร้องเจ-ป็อปมาแล้วหรือเป็นนักร้องมือใหม่
วงดนตรีของญี่ปุ่นนั้นจะมีวงที่ร้องเพลงแนวการ์ตูนอยู่บ้างเช่น
ในค่ายเพลงญี่ปุ่นมักจะมีธุรกิจเพลงแนวการ์ตูนอยู่บ้างเช่น
กันดั้มเอเปี้ยน
OZ-13MS กันดั้มเอพพิอ้อน () () เป็นโมบิลสูทที่มีบทบาทสำคัญในการ์ตูนญี่ปุ่น อะนิเมะ บันทึกการยุทธ์บทใหม่ กันดั้มวิง ออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ ชื่อ "เอพพิอ้อน" เป็นภาษากรีกแปลว่า "ต่อไป"
กันดั้มเอพพิอ้อนเป็นหนึ่งในโมบิลสูทที่เทรซ คุชรีนาด้าออกแบบโดยใช้ข้อมูลของกันดั้มทั้งห้าเครื่องและทอลกีส ซึ่งเทรซได้มอบให้ฮีโร่ ยุยนำไปใช้ในตอนที่ 34 ซึ่งฮีโร่ได้นำไปต่อสู้กับวิงกันดั้มซีโร่ของเซคส์ มาควิสก่อนจะแลกเปลี่ยนกัน เซคส์ได้ใช้กันดั้มเอพพิอ้อนเป็นโมบิลสูทประจำตัวเพื่อนำการกบฏโดยกองกำลังไวท์แฟงก์
กันดั้มเอพพิอ้อนได้รับความเสียหายในการต่อสู้กับวิงกันดั้มซีโร่ของฮีโร่ ยุยในปราการอวกาศ ลิบร้า ก่อนที่เซคส์จะใช้กันดั้มเอพพิอ้อนช่วยทำลายชิ้นส่วนของลิบร้าที่กำลังตกลงไปบนโลก ซึ่งทั้งเซคส์และกันดั้มเอพพิอ้อนได้หายสาบสูญไป แม้ว่าเซคส์จะกลับมาอีกครั้งในOVA กันดั้มวิง เอนด์เลสวอลซ์ แต่กันดั้มเอพพิอ้อนไม่ได้ปรากฏตัวในภาคนี้ จึงเป็นกันดั้มเพียงเครื่องเดียวในกันดั้มวิงที่ไม่ได้รับการออกแบบใหม่โดยฮาจิเมะ คาโทกิ
เทรซได้ออกแบบกันดั้มเอพพิอ้อนเพื่อเป็นสัญลักษณ์ของนักรบที่แท้จริง กันดั้มเอพพิอ้อนจึงเป็นกันดั้มเพียงเครื่องเดียวในศักราช After Colony ที่ไม่มีอาวุธยิงติดตั้งไว้เลย อาวุธหลักของกันดั้มเอพพิอ้อนก็คือบีมซอร์ดที่เชื่อมพลังงานโดยตรงจากเตาปฏิกรณ์ทำให้สามารถยืดออกไปโจมตีศัตรูจากระยะไกลได้และมีพลังทำลายสูง โล่ของกันดั้มเอเปี้ยนยังมีแส้ความร้อนติดตั้งไว้เป็นอาวุธเสริม
กันดั้มเอพพิอ้อนยังสามารถแปลงร่างเป็นโมบิลอาเมอร์ลักษณะคล้ายมังกรสองหัวเพื่อเพิ่มความเร็วและบินในชั้นบรรยากาศโลกได้ นอกจากนี้กันดั้มเอพพิอ้อนยังเป็นโมบิลสูทเครื่องที่สองซึ่งมีซีโร่ซิสเต็ม(ZERO = Zoning and Emotional Range Omited)ซึ่งเป็นระบบที่ประมวลผลความเป็นไปได้ทั้งหมดของเหตุการณ์ในอนาคตจากสภาพแวดล้อมและสภาพจิตใจของนักบินแล้วจึงส่งข้อมูลสู่สมองของนักบินโดยตรงเช่นเดียวกับของวิงกันดั้มซีโร่ ซึ่งซีโร่ซิสเต็มของกันดั้มเอพพิอ้อนจะส่งข้อมูลผ่านหมวกนักบินแทนหน้าจอในห้องควบคุม ซีโร่ซิสเต็มสามารถคำนวณเหตุการณ์ในอนาคตได้ แต่เนื่องจากการใช้งานระบบนี้นั้นสภาพจิตใจของนักบินจะอยู่ในสภาพตึงเครียดมากเพราะจิตใจที่วอกแวกจะทำให้ภาพอนาคตที่ซีโร่ซิสเต็มคำนวณออกมานั้นผิดเพี้ยนไปได้ ซึ่งผลที่ออกมานั้นมักจะมีภาพความตายของนักบินอยู่ด้วยเสมอ การใช้งานซีโร่ซิสเต็มเป็นเวลานานจึงอาจทำให้เสียสติได้
OZ-14MS กันดั้มอควอเรียสปรากฏตัวในวิดีโอเกม "SD Gundam G Generation F" กันดั้มอควอเรียสตั้งชื่อตามราศีกุมภ์และได้รับการออกแบบโดยจุนยะ อิชิงาคิ
กันดั้มอควอเรียสเป็นกันดั้มเครื่องที่สองซึ่งออกแบบโดยเทรซ คุชรีนาด้า เพื่อใช้สนับสนุนกันดั้มเอพพิอ้อนในการต่อสู้กับโมบิลดอลซึ่งเป็นโมบิลสูทแบบไร้คนบังคับโดยเฉพาะ ด้านหลังของกันดั้มอควอเรียสมีแผงเสาอากาศสำหรับกระจายไวรัสคอมพิวเตอร์เพื่อใช้หยุดการทำงานของโมบิลดอล กันดั้มอควอเรียสใช้ท่อขับดันที่มีกำลังมากเพื่อให้สามารถบินด้วยความเร็วใกล้เคียงกับกันดั้มเอพพิอ้อนในร่างยานได้ แต่แผงเสาอากาศด้านหลังมีน้ำหนักมากจึงไม่คล่องตัวนัก เนื่องจากระบบต่อต้านโมบิลดอลของกันดั้มอควอเรียสต้องใช้พลังงานในการใช้งานมาก กันดั้มอควอเรียสจึงไม่สามารถใช้งานอาวุธบีมได้และมีอาวุธติดตัวเป็นแส้ความร้อนที่แขนสองข้างเท่านั้น
การก่อสร้างกันดั้มอควอเรียสหยุดไปก่อนจะเสร็จสิ้นเนื่องจากเทรซต้องรับตำแหน่งผู้นำกองทัพโลกในการต่อสู้กับไวท์แฟงก์
สมบัติการสลับที่
ในคณิตศาสตร์ สมบัติการสลับที่ () คือกระบวนการเปลี่ยนลำดับของบางสิ่ง โดยไม่ทำให้ผลลัพธ์สุดท้ายเปลี่ยนแปลง เป็นสมบัติเบื้องต้นของการดำเนินการทางคณิตศาสตร์หลายชนิด และการพิสูจน์หลายอย่างก็ขึ้นอยู่กับสมบัตินี้
สมบัติการสลับที่ของการดำเนินการพื้นฐาน อาทิการบวกหรือการคูณของจำนวน ถูกสมมติขึ้นโดยไร้ข้อกังขามาเป็นเวลายาวนาน และสมบัตินี้ไม่เคยมีการตั้งชื่อหรือการให้เหตุผลจนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 19 ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่นักคณิตศาสตร์เริ่มจัดระเบียบแบบแผนของทฤษฎีต่างๆ ทางคณิตศาสตร์
สมบัติการสลับที่ (หรือกฎการสลับที่) เป็นสมบัติที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินการทวิภาคและฟังก์ชัน และในทางเดียวกัน ถ้าสมบัติการสลับที่มีอยู่สำหรับสมาชิกคู่หนึ่ง ภายใต้การดำเนินการทวิภาคที่แน่นอนแล้ว เราจะกล่าวได้ว่าสมาชิกสองตัวนั้นสามารถสลับที่ (commute) บนการดำเนินการดังกล่าว
ในทฤษฎีกรุปและทฤษฎีเซต เราจะเรียกโครงสร้างเชิงพีชคณิตว่าเป็นโครงสร้างสลับที่ได้ (commutative) เมื่อมีตัวดำเนินการที่แน่นอนทำให้เกิดสมบัติการสลับที่ ในสาขาทางคณิตศาสตร์ที่สูงขึ้นไป เช่นคณิตวิเคราะห์หรือพีชคณิตเชิงเส้น สมบัติการสลับที่ของการดำเนินการที่รู้จักเป็นอย่างดี (อย่างการบวกและการคูณของจำนวนจริงและจำนวนเชิงซ้อน) มักจะมีการใช้งานมาก (หรือสมมติขึ้นมา) ในการพิสูจน์ต่างๆ
คำว่า "สลับที่" (commute) หรือ "สลับที่ได้" (commutative) มีการใช้งานในหลายประเด็นดังนี้ 
ตัวอย่างการดำเนินการทวิภาคที่มีสมบัติการสลับที่ ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีได้แก่
ตัวอย่างการดำเนินการอื่นๆ เช่น การบวกและการคูณของจำนวนเชิงซ้อน การบวกของเวกเตอร์ อินเตอร์เซกชันและยูเนียนของเซต เป็นต้นตัวอย่างการดำเนินการทวิภาคที่ไม่มีสมบัติการสลับที่เช่น
สวานเต อาร์เรเนียส
สวานเต ออกัส อาร์เรเนียส (Svante August Arrhenius -19 กุมภาพันธ์, พ.ศ. 2402 - 12 ตุลาคม, พ.ศ. 2470) นักวิทยาศาสตร์ชาวสวีเดน เดิมเป็นนักฟิสิกส์ แต่ส่วนใหญ่ในวงการยอมรับและเรียกอาร์เรเนียสว่าเป็นนักเคมี เป็นผู้ร่วมก่อตั้งวิชาวิทยาศาสตร์สาขาเคมีฟิสิกส์ ได้มีการตั้งชื่อสมการ "สมการอาร์เรเนียส" และ "หลุมอุกกาบาตดวงจันทร์อารร์เนเนียส" เพื่อเป็นเกียรติแก่เขา นอกจากนี้อาร์เรเนียสยังเป็นผู้คำนวณและพิสูจน์หาปริมาณความร้อนในปรากฏการณ์เรือนกระจกที่โจเซฟ ฟูริเออร์เป็นผู้ค้นพบอีกด้วย
สวานเต ออกัส อาร์เรเนียส เกิดที่เมืองวิค ใกล้นครอัปป์ซาลา ประเทศสวีเดน บิดาเป็นช่างสำรวจภูมิประเทศสังกัดมหาวิทยาลัยอัปป์ซาลาซึ่งต่อมาเลื่อนเป็นผู้ตรวจการ เมื่ออายุ 3 ขวบ อาร์เรเนียส เรียนการอ่านและเขียนหนังสือด้วยตนเอง และยังคอยสังเกตจดจำการจดและการบวกเลขในสมุดจดบัญชีของบิดา ต่อมาอาร์เรเนียสได้กลายเป็นเด็กอัจฉริยะทางเลขคณิตGermany
อินทร์ (แก้ความกำกวม)
อินทร์ หรือ อินทรา สามารถหมายถึง
บิโชโจะ
บิโชโจะ () เป็นคำในภาษาญี่ปุ่น แปลว่า "เด็กผู้หญิงสวย" มักนำมาใช้แสดงถึงประเภทของการ์ตูนและเกมที่มีจุดเด่นเป็นตัวละครหญิงที่มีหน้าตาและรูปร่างสวยงาม
เกมบิโชโจะ
เกมบิโชโจะ () แปลตรงตัวว่า เกมสาวน้อย เป็นวิดีโอเกมญี่ปุ่น ซึ่งมีจุดเด่นเป็นตัวละครหญิงมีหน้าตาและรูปร่างสวยงาม
เกมบิโชโจะบางเกมเป็นเกมจีบสาว () และบางเกมเป็นเกมเร้ากำหนัด ()
วิชวลโนเวล
วิชวลโนเวล () เป็นประเภทของวิดีโอเกมที่มีจุดเด่นที่กราฟิก ซึ่งมักจะเป็นภาพแบบการ์ตูนญี่ปุ่น เนื้อหาของเกมเป็นแบบอินเตอแรกทีฟ คือเป็นการดำเนินเรื่องโต้ตอบกับตัวละครต่าง ๆ
ปลาออสการ์
ปลาออสการ์ (; ) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae) เป็นปลาพันธุ์พื้นเมืองของลุ่มแม่น้ำโอริโนโก, แม่น้ำอะเมซอน และแม่น้ำลา พลาตา ในทวีปอเมริกาใต้อย่างกว้างขวาง เช่น ประเทศบราซิล, โคลอมเบีย, เปรู, เฟรนช์เกียนา, อุรุกวัย, เวเนซุเอลา และอาร์เจนตินา
เป็นปลาที่หากินในบริเวณแหล่งน้ำที่เป็นน้ำตื้นทีมีพื้นท้องน้ำเป็นโคลนปนทรายหรือกรวดทราย ขนาดเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 45.7 เซนติเมตร คุณภาพของน้ำในแหล่งที่พบอาศัยมีอุณหภูมิระหว่าง 22-25 องศาเซลเซียส ค่าความเป็นกรดเป็นด่าง (pH) ประมาณ 6.0-8.0
มีรูปร่างแบนข้างและลำตัวป้อม ส่วนหัวค่อนข้างใหญ่ ตาโต ปากกว้าง ริมฝีปากหนา ลำตัวมีสีน้ำตาลอมเขียว ที่ขอบของแผ่นกระดูกปิดเหงือกและด้านล่างของลำตัวมีสีส้มอมแดงหรือส้มจาง ๆ ที่ด้านบนของคอดหางมีจุดกลมสีดำคล้ายลูกตาดำและมีวงสีส้มอมแดงล้อมรอบ เป็นปลาที่ว่ายน้ำช้า กินสัตว์อื่นเป็นอาหารได้หลากหลาย ทั้งสัตว์น้ำชนิดต่าง ๆ และแมลงด้วย
ปลาออสการ์ เป็นปลาที่ใช้บริโภคกันในพื้นถิ่น โดยจะพบวางขายกันในตลาดสด มีชื่อเรียกในภาษาถิ่นว่า Acará-acu และเป็นที่รู้จักกันดีในฐานะการเป็นปลาสวยงาม ซึ่งนิยมเลี้ยงกันมาอย่างยาวนาน จัดเป็นปลาที่มีนิสัยดุร้ายก้าวร้าวชนิดหนึ่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงที่เลี้ยงดูลูกอ่อน ทั้งเพศผู้และเพศเมีย
ในราวต้นพุทธทศวรรษ 2500 ถือเป็นปลาหมอสีชนิดแรก ๆ ที่นำเข้ามาสู่ประเทศไทย ในฐานะปลาสวยงาม ซึ่งมีราคาซื้อขายแพงมาก โดยตกคู่ละ 500 บาท (ราคาทองคำแท่งในขณะนั้นบาทละ 400 บาท)
ปัจจุบัน มีการเพาะเลี้ยงกันจนมีสีสันที่สวยงามกว่าสายพันธุ์ดั้งเดิมมาก เช่น ปลาเผือก, สีเหลืองสดหรือสีทองหรือสีแดงสดทั้งตัว รวมทั้งมีแบบที่มีครีบยาวกว่าปกติด้วย
โดยชื่อ "ออสการ์" นั้นมาจากชื่อกลางของนักมีนวิทยาชาวสวีเดน สเวน ออสการ์ คูลเลนเดอร์ ที่ศึกษาโดยเฉพาะกับปลาในวงศ์ปลาหมอสี
อาวุธช็อกไฟฟ้า
อาวุธช็อกไฟฟ้า เป็นอาวุธที่ใช้สำหรับทำให้บุคคลไร้ความสามารถโดยให้การช็อกไฟฟ้าโดยมุ่งรบกวนการทำงานของกล้ามเนื้อผิวและ/หรือทำให้เกิดความเจ็บปวดโดยไม่ทำอันตรายอย่างสำคัญต่อบุคคล
ตามกฎหมายประเทศไทย เครื่องช๊อตไฟฟ้าเป็นอาวุธโดยสภาพ ผิดกฎหมายความผิดลหุโทษ ในมาตรา 371 สามารถใช้เพื่องานราชการเท่านั้น
ปลาหมอ
ปลาหมอ ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Anabas testudineus" ในวงศ์ปลาหมอ (Anabantidae) มีรูปร่างป้อม ลำตัวแบนข้าง ตาโต ปากกว้าง ขอบฝาปิดเหงือกหยักแข็ง เกล็ดใหญ่คลุมทั้งลำตัว มีขอบเกล็ดแบบหยัก ผิวสาก เส้นข้างลำตัวขาดตอน ครีบหลังยาวเกือบเท่าความยาวลำตัว มีก้านครีบแข็งแหลมคมจำนวนมากเช่นเดียวกับครีบก้น แต่ครีบก้นสั้นกว่า ครีบอกเล็กเป็นรูปไข่ ครีบหางปลายมน ตัวมีสีเขียวมะกอกและมีลายประสีคล้ำที่ข้างลำตัว ครีบใส ลำตัวด้านท้องมีสีเหลือง ขอบฝาปิดเหงือกตอนบนมีแต้มสีคล้ำ มีอวัยวะช่วยหายใจเป็นแผ่นริ้วย่น ๆ อยู่ตอนบนของของช่องเหงือก จึงสามารถฮุบอากาศจากบนผิวน้ำได้โดยตรงโดยไม่ต้องรอให้ออกซิเจนละลายในน้ำ และสามารถอยู่บนบกหรือพื้นที่ขาดน้ำได้เป็นระยะเวลานาน ๆ ซึ่งในฤดูฝนบางครั้งจะพบปลาหมอแถกเหงือกไถลคืบคลานไปบนบกเพื่อหาที่อยู่ใหม่ได้ ด้วยความสามารถอันนี้ในภาษาอังกฤษจึงเรียกปลาชนิดนี้ว่า "Climbing perch" หรือ "Climbing gourami"
ความยาวยาวประมาณ 10-13 เซนติเมตร ใหญ่สุดพบถึง 20 เซนติเมตร มีพฤติกรรมการวางไข่โดยตัวผู้และตัวเมียช่วยกันปรับที่วางไข่ โดยวางไข่ลอยเป็นแพ แต่จะปล่อยให้ลูกปลาเติบโตขึ้นมาเอง
ปลาหมอเป็นปลาที่สามารถพบได้ในทุกแหล่งน้ำ กระจายอยู่ทั่วไปในทวีปเอเชีย สำหรับในประเทศไทยพบทุกภาค และเป็นปลาที่คนไทยรู้จักกันเป็นอย่างดี ด้วยใช้เป็นอาหารมาช้านาน และมีความเชื่อว่าหากปล่อยปลาหมอจะทำให้ไม่เป็นโรคหรือหายจะโรคได้ ด้วยชื่อที่มีความหมายถึงหมอหรือแพทย์ผู้รักษาโรค และนิยมเลี้ยงเป็นปลาเศรษฐกิจในปัจจุบัน อีกทั้งในปลาที่มีสีกลายไปจากสีปกติ เช่น สีทองยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ที่มีราคาขายแพงอีกด้วย
มีชื่อเรียกอื่น ๆ เช่น "ปลาหมอไทย", "ปลาเข็ง" หรือ "ปลาสะเด็ด" ในภาษาอีสาน เป็นต้น ในขณะที่ภาษายาวีเรียกว่า "อีแกปูยู"
มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2549
มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2549 การประกวดมิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์สประจำปี พ.ศ. 2549 โดยทำการเก็บตัวเพื่อร่วมทำกิจกรรมระหว่างการประกวด ที่ จังหวัดนครสวรรค์ และประกวด ณ ห้องบางกอกคอนเวนชั่นเซ็นเตอร์ ศูนย์การค้าเซ็นทรัล พลาซ่า กรุงเทพฯ วันที่ 25 มีนาคม 2549 โดยผู้ได้รับตำแหน่งจะได้เป็นตัวแทนสาวไทย เดินทางไปประกวดนางงามจักรวาลหรือมิสยูนิเวิร์ส ปี 2006 ณ ประเทศสหรัฐอเมริกา มีสาวงามเข้าร่วมการประกวด 44 คน โดยมี นาตาลี เกลโบวา นางงามจักรวาล 2548 เป็นผู้มอบมงกุฏให้กับ ชาม ไอยวริญท์ โอสถานนท์
ทูเลิฟยูมอร์
"ทูเลิฟยูมอร์" () คือซิงเกิลของเซลีน ดิออน ออกจำหน่ายทางการค้าในประเทศญี่ปุ่น วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2538
"ทูเลิฟยูมอร์" บันทึกเสียงในฐานะเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์ชุด เรื่อง "Koibito Yo" (แปลว่า "คู่รัก") และได้บรรจุในอัลบั้ม "เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟ" ซึ่งวางจำหน่ายอีกครั้งในวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2538
เพลงนี้ออกจำหน่ายอีกครั้งในวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2542 ในประเทศญี่ปุ่น ซึ่งเป็นเวลาเดียวกันกับที่ออกซิงเกิลแม็กซิ โดยโทนี มอแรน
"ทูเลิฟยูมอร์" ออกจำหน่ายอีกครั้งในฐานะของซิงเกิลวิทยุในแคนาดาจากอัลบั้ม "ไลฟ์อาปารี" ในสหรัฐอเมริกาในฐานะซิงเกิลวิทยุจากอัลบั้ม "เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ" ออกเผยแพร่เมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2541 และ "ทูเลิฟยูมอร์" ก็เป็นซิงเกิลวิทยุในบราซิลในปีถัดมา
เพลงนี้ได้บรรจุในอัลบั้มต่างๆดังต่อไปนี้
ในปี พ.ศ. 2539 โซนี มิวสิกแพร่ภาพวิดีโอเพื่อการประชาสัมพันธ์ของการแสดงสด "ทูเลิฟยูมอร์" ในคอนเสิร์ตทัวร์ฟอลลิงอินทูยู คู่กับทาโร ฮากาสะ ผู้เล่นไวโอลิน
"ทูเลิฟยูมอร์" ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำในประเทศญี่ปุ่นในสาขา "ซิงเกิลยอดเยี่ยมแห่งปี"
ฉบับบันทึกการแสดงสดสามารถพบได้ใน "วิดีโอไลฟ์อินเมมฟิส" , "ดีวีดีอูร์เกอร์ดูสตาร์ด" และดีวีดี "ออลเดอะเวย์... อะดิเคดออฟซองแอนด์วิดีโอ"
นอกจากนี้เซลีนยังแสดงเพลงนี้ในการแสดงชุด"อะนิวเดย์..." ที่ลาสเวกัสอีกด้วย
"ทูเลิฟยูมอร์" เป็นเพลงยอดนิยมอย่างมากในประเทศญี่ปุ่น อันดับ 1 กว่า 5 สัปดาห์ ยอดขายซิงเกิลกว่า 1,238,97 แผ่น เซลีนเป็นนักร้องสากลคนแรกที่ครองอันดับ 1 ชาร์ตเพลงโอริคอนของประะเทศญี่ปุ่นหลังจากอารีนา คารา เคยทำสถิติไว้ในปี พ.ศ. 2526 และเพลงนี้ก็ยังคงเป็นเพลงที่ได้รับความนิยม เซลีนเป็น 1 ใน 3 ศิลปินสากลที่ยอดขายซิงเกิลมากกว่า 1 ล้านแผ่น ("บิวตีฟูลเดย์ ซันเดย์/สลีปปีแฮนด์" จากแดเนียล โบน และ "ออลไอว้อนฟอร์คริสต์มาสอิสยู" จากมารายห์ แครี)
ในแคนาดา "ทูเลิฟยูมอร์" ขึ้นอันดับสูงสุดที่ 4 ชาร์ตควิเบกแอร์เพล และที่ 5 ชาร์ตเพลงร่วมสมัยชาวแคนาดา
"ทูเลิฟยูมอร์" ยังประสพความสำเร็จในชาร์ตวิทยุของอเมริกา ขึ้นชาร์ตเพลงร่วมสัมยอันดับ 1 กว่า 8 สัปดาห์และชาร์ตแอร์เพลย์ยอดนิยม 100 เพลง ในอันดับที่ 11
เพลงนี้ยังบรรจุลงในซิงเกิล "เทกกิงแชนเซส" ของประเทศญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2550
ซิงเกิลซีดี 2 เพลง - (ญี่ปุ่น, 1995)
ซิงเกิลซีดี 4 เพลง - (ญี่ปุ่น, 1999)เพลงนี้นำมาขับร้องใหม่โดยซาราห์ กีโรนีโม นักร้องชาวฟิลิปปินส์ ขึ้นอันดับชาร์ตเพลงของฟิลิปปินส์
โกโก ลีแสดงเพลงนี้ในรูปแบบคาราโอเกะ
มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2551
มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2551 เป็นการประกวด มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์สปีที่ 9 นับจากการจัดครั้งแรกในปี 2543 ที่สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบก ช่อง 7 ได้ดำเนินการจัดขึ้น เพื่อสรรหาสาวไทยที่มีความงาม มีกริยามารยาทที่งดงามแบบไทย มีความคิดอ่านเฉลียวฉลาด ทันสมัย มั่นใจในตนเอง และเหมาะสมที่จะรับหน้าที่ในนามตัวแทนประเทศไทย ไปสู่การประชาสัมพันธ์และสร้างชื่อเสียงเกียรติคุณอันดีงามให้กับประเทศ ทั้งนี้ทางฝ่ายจัดได้เลื่อนกำหนดการเดิมจากปกติทุกๆ ปี จะมีการประกวดในช่วงเดือนมีนาคม แต่ในปีนี้เลื่อนออกไปเป็นเดือนพฤษภาคม เพื่อรอให้พระราชพิธีบำเพ็ญพระราชกุศลครบ 100 วัน พระศพ สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ได้เสร็จสิ้นเสียก่อน และปีนี้ได้ย้ายสถานที่จัดการประกวด จากโรงแรมโซฟิเทล เซ็นทารา แกรนด์ กรุงเทพ เป็นโรงละครอักษรา คิง พาวเวอร์ คอมเพล็กซ์ ถนนรางน้ำ กรุงเทพมหานคร ซึ่งจะจัดในวันที่ 24 พฤษภาคม 2551 โดยผู้ได้รับตำแหน่งจะได้เป็นตัวแทนสาวไทย เดินทางไปประกวดนางงามจักรวาลหรือมิสยูนิเวิร์ส ปี 2008 ณ ประเทศเวียดนาม โดยมี ฟ้ารุ่ง ยุติธรรม มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2550 เป็นผู้มอบมงกุฏให้กับ กวินตรา โพธิจักร
บ้านลม
บ้านลม หรือ สไลเดอร์ยักษ์ () เป็นเครื่องเล่นเป่าลม มีตั้งแต่ขนาดเล็กไปจนถึงขนาดใหญ่ หาเล่นได้ตามตลาดนัด ห้างสรรพสินค้า หรือตามงานต่าง ๆ โดยทั่วไป ลักษณะของบ้านลมมีหลายแบบ แล้วแต่จะออกแบบตามความคิดสร้างสรรของแต่ละผู้ผลิด ปัจจุบันมีทั้งการนำเข้ามาจากต่างประเทศ และผลิตเองในประเทศ
อุปกรณ์ที่ใช้ในการติดตั้งบ้านลมคือ เครื่องเป่าลมแรงดันสูง รอก ขาตั้งสำหรับห้อยรอกยกบ้านลม ผ้าปูพื้น อุปกรณ์บางชนิดเป็นอุปกรณ์เฉพาะหาซื้อตามตลาดไม่ได้ การผลิตบ้านลมมีหลายแบบ เช่น ผลิตจากโรงงาน เย็บเอง การเย็บต้องอาศัยความชำนาญและประสบการณ์เป็นพิเศษ วัสดุในการผลิตบ้านลมจะใช้ผ้าใบ ซึ่งเป็นผ้าที่กันลม และน้ำได้เป็นอย่างดี และมีความแข็งแรง ทนทาน
สไลเดอร์ ชิงช้า แป้นบาส
อาณาจักรพุกาม
อาณาจักรพุกาม (; ) เป็นอาณาจักรโบราณในช่วง พ.ศ. 1587 - 1830 พุกามเป็นอาณาจักรและราชวงศ์แห่งแรกในประวัติศาสตร์ของชาวพม่า มีศูนย์กลางอยู่ที่เมืองพุกามในปัจจุบัน เดิมมีชื่อว่า "ผิวคาม" (แปลว่า หมู่บ้านของชาวผิว) เป็นเมืองเล็ก ๆ ริมทิศตะวันออกของแม่น้ำอิระวดี สภาพส่วนใหญ่เป็นทะเลทรายแห้งแล้ง เป็นที่อยู่ของชาวผิว ซึ่งเป็นชนพื้นเมือง ในปี พ.ศ. 1587 พุกามถูกสถาปนาโดยพระเจ้าอโนรธามังช่อ พระองค์ทำสงครามกับชาวมอญที่อยู่ทางใต้ชนะ แล้วจึงสถาปนาชื่ออย่างเป็นทางการของพุกามว่า "ตะริมันตระปุระ" (အရိမဒ္ဒနာပူရ; หมายความว่า เมืองที่ปราบศัตรูราบคาบ) รอบ ๆ เมืองพุกาม มีหมู่บ้านเล็ก ๆ ชื่อ "มินดาตุ" ซึ่งเป็นเขตเมืองโบราณ 4 แห่ง ล้อมรอบอยู่ด้วย
ในรัชสมัยพระเจ้าจั่นซิตาพระเจ้าพุกามพระองค์ที่ 4 เป็นสมัยที่พระพุทธศาสนาเจริญรุ่งเรืองถึงขีดสุด ชาวมอญที่อยู่หงสาวดีทางตอนใต้ ได้ทำสงครามชนะพุกามและครอบครองดินแดนของพุกาม พระองค์จึงรวบรวมชาวพม่าตีโต้คืน จึงสามารถยึดพุกามกลับมาไว้ได้
อาณาจักรพุกามเจริญรุ่งเรืองถึงขีดสุดทางด้านศิลปวิทยาการในสมัยพระเจ้าอลองสิธูใน พ.ศ. 1687 พระองค์ได้โปรดให้สร้างเจดีย์ชื่อ "ตะเบียงนิว" (แปลว่า เจดีย์แห่งความรู้) ซึ่งเป็นเจดีย์ที่สูงที่สุดในพุกามไว้
พระเจ้าพุกามพระองค์สุดท้ายคือพระเจ้านรสีหบดี สร้างเจดีย์องค์สุดท้ายแห่งพุกามเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 1819 และเมื่อสร้างเจดีย์องค์นี้เสร็จ ได้มีผู้ทำนายว่าอาณาจักรพุกามจะถึงกาลอวสาน ซึ่งต่อมาก็เป็นจริงดังนั้น เมื่อกองทัพราชวงศ์หยวนยกทัพเข้ามาบุกในปี พ.ศ. 1827 และอาณาจักรพุกามถึงคราวล่มสลายในปี พ.ศ. 1830 รวมระยะเวลาแล้ว 243 ปี มีกษัตริย์อยู่ทั้งหมดทั้งสิ้น 11 พระองค์
อาณาจักรพุกามหลังปี พ.ศ. 1830 ถูกมองโกลยึดครองและแบ่งดินแดนออกเป็น 2 มณฑล คือ "ดูบทความหลักที่ พุกาม"
ปัจจุบัน พุกามได้ชื่อว่าเป็นเมืองแห่งทะเลเจดีย์หรือดินแดนแห่งเจดีย์สี่พันองค์ เพราะในสมัยรุ่งเรืองเคยมีเจดีย์มากมายถึง 4,446 องค์ ปัจจุบันเหลือเพียง 2,217 องค์ เจดีย์แห่งแรกของพุกามคือ "เจดีย์ชเวซีโกน" สร้างโดยพระเจ้าอโนรธามังช่อ พุกามเป็นเมืองที่มีชื่อเสียงทางด้านการท่องเที่ยวที่สำคัญแห่งหนึ่งของพม่า และทางรัฐบาลพม่าได้พยายามเสนอชื่อพุกามให้เป็นมรดกโลกทางศิลปวัฒนธรรมแห่งต่อไป
สมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงพิทักษมนตรี
สมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงพิทักษมนตรี (2 กันยายน พ.ศ. 2313 - 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2365) หรือพระนามเดิมว่า จุ้ย พระโอรสลำดับที่ 5 ในสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากรมพระศรีสุดารักษ์ กับเจ้าขรัวเงิน แซ่ตัน ประสูติในสมัยกรุงธนบุรี เมื่อวันเสาร์ เดือน 10 ขึ้น 12 ค่ำ ปีขาล โทศก จ.ศ. 1132 ตรงกับวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2313
เมื่อพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชปราบดาภิเษกในปี พ.ศ. 2325 จึงได้รับสถาปนาเป็น"สมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้าจุ้ย" ถึง พ.ศ. 2346 ได้เลื่อนเป็น"กรมขุนพิทักษ์มนตรี" และในวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2349 (นับแบบปัจจุบันเป็น พ.ศ. 2450) จึงโปรดให้เลื่อนเป็น"กรมหลวงพิทักษ์มนตรี"
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย พระองค์มีพระอิสริยยศเป็น"สมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ" โปรดให้กำกับกรมวังและกรมมหาดไทย
พระองค์ทรงเชี่ยวชาญด้านงานช่างและนาฏศิลป์ รวมทั้งทรงเป็นกวี พระองค์ทรงเป็นผู้ที่คิดค้น เกรินบันไดนาค ที่ใช้ในงานพระราชพิธีพระบรมศพซึ่งเป็นงานฝีพระหัตถ์ทรงประดิษฐ์ ของพระองค์ตั้งแต่ต้นกรุงรัตนโกสินทร์
กรมหลวงพิทักษ์มนตรีประชวรเปนพระยอดในพระศอมาตั้งแต่เดือน 3 ปีมะเส็ง ตรีศก สิ้นพระชนม์เมื่อวันจันทร์ ขึ้น 7 ค่ำ เดือน 7 ปีมะเมีย จัตวาศก จ.ศ. 1184 เวลาเช้า 5 โมง 4 บาท ตรงกับวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2365 พระชันษา 52 ปี ทรงเป็นต้น
หม่อมเจ้าชาย 15 พระองค์ หม่อมเจ้าหญิง 22 พระองค์ สถาปนาขึ้นเป็นพระวงศ์เธอ พระองค์เจ้าชาย 1 พระองค์
กระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อ
กระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อ หรือ กระดูกเซซามอยด์ () ในทางกายวิภาคศาสตร์เป็นกระดูกชนิดหนึ่งที่ฝังอยู่ในเอ็นกล้ามเนื้อ รูปร่างของกระดูกจะคล้ายเมล็ดงา มักจะพบในตำแหน่งที่เอ็นกล้ามเนื้อพาดข้ามข้อต่อ เช่นในมือ, เข่า, และเท้า
หน้าที่ของกระดูกชนิดนี้คือทำหน้าที่ปกป้องเอ็นกล้ามเนื้อและช่วยเพิ่มความได้เปรียบเชิงกล การมีกระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อจะช่วยให้เอ็นกล้ามเนื้ออยู่ห่างจากศูนย์กลางของข้อเล็กน้อย ซึ่งช่วยทำให้เพิ่มความยาวแขนโมเมนต์ในการหมุน นอกจากนั้นกระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อยังช่วยป้องกันไม่ให้เอ็นแบนเข้าไปในข้อต่อเมื่อความตึงมากขึ้น และช่วยคงให้แขนโมเมนต์คงที่ไม่ว่าจะต้องรับแรงมากเท่าใด กระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อแตกต่างจากเมนิสคัส (Meniscus) ซึ่งเป็นกระดูกอ่อนที่ทำหน้าที่ช่วยกระจายน้ำหนักของร่างกายที่ลงบนข้อต่อและช่วยลดแรงเสียดทานขณะที่เคลื่อนไหว
กระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อสามารถพบได้ในข้อต่อต่างๆ ทั่วร่างกาย
กระดูกรูปร่างไม่แน่นอน
กระดูกรูปร่างไม่แน่นอน () เป็นกระดูกชนิดหนึ่งซึ่งที่ลักษณะแปลกเฉพาะ ไม่สามารถจัดให้อยู่ในกลุ่มของกระดูกยาว, กระดูกสั้น, กระดูกแบน, หรือกระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อได้ กระดูกชนิดนี้มีหน้าที่หลากหลายภายในร่างกาย เช่น ปกป้องเนื้อเยื่อประสาท (เช่นกระดูกสันหลังช่วยปกป้องไขสันหลัง) , เป็นจุดเกาะของกล้ามเนื้อโครงร่าง (skeletal muscle) (เช่นในกระดูกใต้กระเบนเหน็บ (sacrum)) , ช่วยค้ำจุนคอหอย (pharynx) และท่อลม (trachea) , และเป็นจุดเกาะของลิ้น (เช่น กระดูกไฮออยด์ (hyoid)) กระดูกรูปร่างไม่แน่นอนประกอบด้วยชั้นกระดูกเนื้อแน่น (compact bone) บางๆ ที่หุ้มล้อมรอบกระดูกเนื้อโปร่ง (cancellous tissue)
ตัวอย่างของกระดูกรูปร่างไม่แน่นอน ได้แก่ กระดูกสันหลัง (vertebræ) , กระดูกใต้กระเบนเหน็บ (sacrum) , กระดูกก้นกบ (coccyx) , กระดูกขมับ (temporal) , กระดูกสฟีนอยด์ (sphenoid) , กระดูกเอทมอยด์ (ethmoid) , กระดูกโหนกแก้ม (zygomatic) , กระดูกขากรรไกรบน (maxilla) , กระดูกขากรรไกรล่าง (mandible) , กระดูกเพดานปาก (palatine) , กระดูกก้นหอยของจมูกชิ้นล่าง (inferior nasal concha) , และกระดูกไฮออยด์ (hyoid)