hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
หม่อมหลวงมานิจ ชุมสาย
พลตำรวจจัตวา หม่อมหลวงมานิจ ชุมสาย (5 ตุลาคม พ.ศ. 2451 - 3 มกราคม พ.ศ. 2552 ) นักเขียน นักภาษาศาสตร์ นักประวัติศาสตร์ นักการศึกษา
หม่อมหลวงมานิจ ชุมสาย เป็นบุตรของ พันเอก หลวงเอนกนัยวาที (หม่อมราชวงศ์นารถ ชุมสาย) มีน้องสาวคือ หม่อมหลวงอนงค์ นิลอุบล เกิดที่จังหวัดฉะเชิงเทรา จบชั้นมัธยม 8 จากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย และได้รับพระราชทานทุนเล่าเรียนหลวง ไปศึกษาอักษรศาสตร์จาก ทรินิตี้คอลเลจ มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ สำเร็จการศึกษาเมื่อปี พ.ศ. 2476 กลับมารับราชการกระทรวงศึกษาธิการ และเป็นอาจารย์สอนที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โรงเรียนหอวัง โรงเรียนอุดรพิทยานุกูล และแต่งตำรา พร้อมกับร่างหลักสูตรการเรียนการสอน ก่อตั้งโรงเรียนอนุบาลละอออุทิศ และก่อตั้งโรงเรียนฝึกหัดครู และแผนกฝึกหัดครูมัธยม หลายแห่ง เช่นที่ วังจันทรเกษม บ้านสมเด็จเจ้าพระยา โรงเรียนสตรีเพชรบุรี สวนสุนันทา โรงเรียนฝึกหัดครูประสานมิตร 
ในปี พ.ศ. 2493 หม่อมหลวงมานิจ ชุมสาย รับหน้าที่เป็นผู้เชี่ยวชาญขององค์การยูเนสโก ประจำอยู่ที่กรุงปารีส ทำหน้าที่วางโครงการช่วยเหลือด้านการศึกษาในประเทศด้อยพัฒนา โดยเฉพาะในประเทศไทย และภูมิภาคใกล้เคียง และย้ายมาประจำที่กรุงเทพในตำแหน่งรองผู้อำนวยการประจำภูมิภาคเอเชีย เป็นผู้จัดทำโครงการในการก่อตั้งมหาวิทยาลัยแห่งภูมิภาคภาคอีสานขึ้น คือ มหาวิทยาลัยขอนแก่น และคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
หม่อมหลวงมานิจ ชุมสาย ได้แต่งตำราวิชาการเป็นจำนวนมาก ที่เป็นที่รู้จักแพร่หลาย คือ พจนานุกรมฉบับภาษาอังกฤษ ภาษาฝรั่งเศส และภาษาเยอรมัน รวมทั้งงานค้นคว้าด้านภาษาศาสตร์ ประวัติศาสตร์ และวัฒนธรรมไทย ทั้งภาษาไทยและภาษาต่างประเทศ เช่น King Mongkut and British และ History of Thailand and Combodia โดยเป็นเจ้าของสำนักพิมพ์ และร้านหนังสือชื่อ "เฉลิมนิจ" (มาจากคำว่า เฉลิมขวัญ และ มานิจ)
หม่อมหลวงมานิจ ชุมสาย เกษียณอายุราชการเมื่อ พ.ศ. 2511 แล้วหันมาทำงานค้นคว้าประวัติศาสตร์ เป็นกรรมการสยามสมาคม เป็นนายกสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย นายกสมาคมผู้จัดพิมพ์และจำหน่ายหนังสือแห่งประเทศไทย
หม่อมหลวงมานิจ ชุมสาย สมรสกับ เฉลิมขวัญ ชุมสาย ณ อยุธยา ธิดา พระปทุมเทวาภิบาล (เยี่ยม เอกสิทธิ์) ข้าหลวงสมุหเทศาภิบาลประจำเมืองหนองคาย มีบุตร-ธิดา 4 คน คือ สุเมธ ชุมสาย ณ อยุธยา, อาจอง ชุมสาย ณ อยุธยา, สุชาดา (ชุมสาย ณ อยุธยา) สถิตพิทยายุทธ์ (ถึงแก่กรรม) และปาริชาติ ชุมสาย ณ อยุธยา
กล้ามเนื้อโปรเนเตอร์ เทเรส
กล้ามเนื้อโปรเนเตอร์ เทเรส () เป็นกล้ามเนื้อที่ส่วนใหญ่อยู่บริเวณปลายแขน (forearm) ของร่างกายมนุษย์ ทำหน้าที่คว่ำปลายแขนร่วมกับกล้ามเนื้อโปรเนเตอร์ ควอดราตัส (pronator quadratus)
กล้ามเนื้อโปรเนเตอร์ เทเรส มีจุดเกาะต้นอยู่ 2 อัน ได้แก่ ปลายจุดเกาะด้านกระดูกต้นแขน และปลายจุดเกาะด้านกระดูกอัลนา
โดยมีเส้นประสาทมีเดียน (median nerve) ผ่านเข้าสู่ปลายแขนระหว่างปลายจุดเกาะทั้งสองของกล้ามเนื้อนี้ และแยกจากหลอดเลือดอัลนา (ulnar artery) โดยปลายจุดเกาะด้านกระดูกอัลนา
กล้ามเนื้อนี้จะทอดตัวเฉียงข้ามปลายแขน และสิ้นสุดลงเป็นเอ็นกล้ามเนื้อแบนๆ ซึ่งเข้าเกาะปลายที่รอยประทับขรุขระที่ตรงกลางของพื้นผิวด้านข้างของตัวกระดูกเรเดียส (body of the radius) ใต้ต่อจุดเกาะปลายของกล้ามเนื้อสุพิเนเตอร์ (supinator)
ขอบด้านข้างของกล้ามเนื้อนี้เกิดเป็นขอบเขตด้านใกล้กลาง (medial boundary) ของแอ่งแขนพับ (cubital fossa) ซึ่งตั้งอยู่ด้านหน้าของข้อศอก
กล้ามเนื้อโปรเนเตอร์ เทเรส ถูกเลี้ยงโดยเส้นประสาทมีเดียน (median nerve)
ในบางครั้งอาจไม่พบปลายจุดเกาะด้านกระดูกอัลนา หรืออาจมีแผ่นส่วนเกินที่มาจากผนังกั้นมีเดียล อินเตอร์มัสคิวลาร์ (medial intermuscular septum) , จากกล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรกิไอ (biceps brachii) และจากกล้ามเนื้อเบรเคียลิส (brachialis)
กลุ่มอาการโปรเนเตอร์ เทเรส (Pronator teres syndrome) เป็นสาเหตุที่พบบ่อยอย่างหนึ่งของอาการปวดข้อมือ
ทองใบ ทองเปาด์
ทองใบ ทองเปาด์ (12 เมษายน พ.ศ. 2469 - 24 มกราคม พ.ศ. 2554) ทนายความ นักเขียน นักหนังสือพิมพ์ ผู้ได้รับรางวัลแมกไซไซ สาขาบริการสาธารณะ สมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2539 และสมาชิกวุฒิสภา
ทองใบ ทองเปาด์ เกิดที่ตำบลตลาด อำเภอเมือง จังหวัดมหาสารคาม เป็นบุตรคนสุดท้องในจำนวน 6 คนของ นายหนู และนางเหง่า มีอาชีพทำนา จบชั้นมัธยม 6 ที่จังหวัดมหาสารคาม และมาเรียนต่อที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย เข้าเรียนที่คณะสหกรณ์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ แล้วลาออกมาเรียนนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ระหว่างศึกษาในกรุงเทพ เนื่องจากครอบครัวมีฐานะยากจน จึงอาศัยเป็นเด็กวัด อยู่วัดชนะสงครามมาตลอด
หลังจบมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ได้เริ่มทำงานเป็นทนายความ ว่าความให้กับนักหนังสือพิมพ์ในคดีกบฏสันติภาพ เมื่อปี พ.ศ. 2496 พร้อมกับทำงานเป็นนักหนังสือพิมพ์ ที่หนังสือพิมพ์ "ไทยใหม่" ร่วมกับ สุภา ศิริมานนท์ ต่อมาย้ายไปหนังสือพิมพ์ "พิมพ์ไทย" ร่วมกับ ทวีป วรดิลก ย้ายไป "สยามนิกร" "สุภาพบุรุษ-ประชามิตร" และ "ข่าวภาพ" โดยมีหน้าที่เขียนข่าวการเมือง มีฉายาว่า "บ๊อบการเมือง" (เนื่องจากขณะนั้น ทองใบไว้ผมยาว ทรงบ๊อบ)
ในปี พ.ศ. 2501 ได้เดินทางร่วมคณะหนังสือพิมพ์ไปประเทศจีน ร่วมกับกุหลาบ สายประดิษฐ์ สุวัฒน์ วรดิลก และเพ็ญศรี พุ่มชูศรี เมื่อกลับมาจึงถูกจับขังคุกหลายปีโดยไม่มีความผิด ได้รับการปล่อยตัวเมื่อ พ.ศ. 2509 ออกมาทำงานเป็นทนายความ และนักข่าวหนังสือพิมพ์ เดลินิวส์
ทองใบ ทองเปาด์ ดำรงตำแหน่งนายกสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย ระหว่างปี พ.ศ. 2527 - 2529 และได้รับคัดเลือกเป็นผู้รับรางวัลรามอน แมกไซไซ สาขาบริการสาธารณะ ประจำปี 2527 แต่ทองใบปฏิเสธที่จะเดินทางไปรับรางวัลที่ประเทศฟิลิปปินส์ เนื่องจากต้องรับรางวัลจากประธานาธิบดีเฟอร์ดินานด์ มาร์กอส ซึ่งในขณะนั้นมีภาพของผู้นำเผด็จการ และละเมิดสิทธิมนุษยชน จากกรณีลอบสังหารนายเบนีโย อากีโน (สามีของนางคอราซอน อากีโน) เมื่อ พ.ศ. 2526 
ทองใบ ทองเปาด์ ได้เสียชีวิตด้วยอาการหัวใจวาย เมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2554
กล้ามเนื้อปาล์มาริส ลองกัส
กล้ามเนื้อปาล์มาริส ลองกัส () เป็นกล้ามเนื้อเล็กๆ ของปลายแขน ที่เห็นเอ็นกล้ามเนื้อเล็กๆ อยู่ระหว่างกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส (flexor carpi radialis) และกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ อัลนาริส (flexor carpi ulnaris) ในบางครั้งอาจไม่พบกล้ามเนื้อนี้ก็ได้
กล้ามเนื้อนี้ลักษณะผอม เรียงเป็นรูปกระสวย ทอดตัวอยู่ทางด้านใกล้กลาง (medial side) ของกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส กล้ามเนื้อนี้มีจุดเกาะต้นที่ปุ่มมีเดียล อีพิคอนไดล์ของกระดูกต้นแขน (medial epicondyle of the humerus) โดยเอ็นกล้ามเนื้อคอมมอนเฟลกเซอร์ (common flexor tendon) , จากผนังกั้นระหว่างกล้ามเนื้อ (intermuscular septum) ที่อยู่ระหว่างกล้ามเนื้อนี้และกล้ามเนื้อใกล้เคียง และจากพังผืดปลายแขน (antebrachial fascia)
ปลายของกล้ามเนื้อนี้มีลักาณะผอม เป็นเอ็นแบนๆ ซึ่งผ่านเหนือส่วนบนของเฟลกเซอร์ เรตินาคิวลัมของมือ (flexor retinaculum) และเข้าเกาะปลายที่ส่วนกลางของ
เฟลกเซอร์ เรตินาคิวลัมและส่วนล่างของเอ็นแผ่ฝ่ามือ (palmar aponeurosis) บางครั้งอาจส่งแผ่นเอ็นกล้ามเนื้อเข้าไปยังกล้ามเนื้อสั้นของนิ้วหัวแม่มือ
กล้ามเนื้อนี้สามารถคลำได้จากผิวหนังโดยการงอนิ้วโป้งและนิ้วก้อยเป็นอุ้งมือแล้วงอข้อมือ จะเห็นเอ็นกล้ามเนื้อนี้ (ถ้ามี) ชัดเจนอยูที่ข้อมือ
กล้ามเนื้อปาล์มาริส ลองกัสเป็นกล้ามเนื้อที่มีความแปรผันสูง ในประชากรชาวคอเคเซียน 16% ไม่มีกล้ามเนื้อนี้ และในประชากรอื่นๆ จะมีความถี่การไม่มีกล้ามเนื้อนี้น้อยกว่า ลักษณะของกล้ามเนื้อนี้อาจมีลักษณะเป็นเอ็นกล้ามเนื้อที่ด้านต้นและเป็นมัดกล้ามเนื้อในด้านปลาย หรืออาจเป็นมัดกล้ามเนื้อที่ตรงกลางขนาบด้วยเอ็นด้านบนและด้านล่าง หรืออาจเป็นมัดกล้ามเนื้อ 2 มัดที่มีเอ็นกล้ามเนื้ออยู่ตรงกลาง หรืออาจมีเฉพาะเส้นเอ็นกล้ามเนื้อตลอดทั้งเส้นก็ได้ ในบางคนอาจพบกล้ามเนื้อนี้ 2 มัด
อาจพบแผ่นเอ็นจากจุดเกาะต้นที่โคโรนอยด์ โพรเซส (coronoid process) หรือจากกระดูกเรเดียส (radius)
สำหรับจุดเกาะปลายบางส่วนหรือทั้งหมดที่พังผืดของปลายแขน เข้าไปเกาะที่กล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ อัลนาริส (Flexor carpi ulnaris) และกระดูกพิสิฟอร์ม (pisiform) , เกาะที่กระดูกสแคฟฟอยด์ (scaphoid) , และเกาะที่กล้ามเนื้อของนิ้วก้อย
เนื่องจากกล้ามเนื้อมัดนี้ไม่มีความสำคัญมาก จึงอาจใช้เพื่อผ่าตัดนำออกมาทดแทนเอ็นกล้ามเนื้ออื่นๆ ที่บาดเจ็บได้
กระดูกหน้าผาก
กระดูกหน้าผาก () เป็นกระดูกที่อยู่ในกะโหลกศีรษะของมนุษย์ มีรูปร่างเหมือนเปลือกหอยแครง ประกอบด้วย 2 ส่วน ได้แก่ขอบกระดูกของสความา ฟรอนทาลิสมีลักษณะหนา เป็นรูปฟันเลื่อยที่แข็งแรงมาก ลาดลงที่แผ่นกระดูกด้านในที่อยู่ด้านบนซึ่งเป็นที่ประกบเข้ากับกระดูกข้างขม่อม (parietal bones) และลาดลงที่แผ่นกระดูกด้านนอกของทั้งสองข้างซึ่งเป็นบริเวณที่รับแรงกดด้านข้างของกระดูกเหล่านี้ ขอบด้านนี้ต่อเนื่องลงมาทางด้านล่างเป็นพื้นผิวรูปสามเหลี่ยมขรุขระและเป็นข้อต่อกับปีกกระดูกใหญ่ของกระดูกสฟีนอยด์ (sphenoid)
ขอบกระดูกด้านหลังของแผ่นเบ้าตา (posterior borders of the orbital plates) มีลักษณะบางและเป็นฟันเลื่อยซึ่งเป็นข้อต่อกับปีกเล็กของกระดูกสฟีนอยด์
สความา (squama) และไซโกมาติก โพรเซส (zygomatic processes) มีลักษณะหนามาก ประกอบด้วยกระดูกเนื้อโปร่งซึ่งอยู่ระหว่างแผ่นกระดูกเนื้อแน่น 2 ชั้นด้านนอกที่ประกบอยู่ ในบริเวณของกระดูกที่มีโพรงอากาศหน้าผาก (frontal air sinuse) จะไม่มีส่วนของกระดูกเนื้อโปร่ง
ส่วนเบ้าตามีลักษณะบาง แสงผ่านได้บางส่วน และประกอบด้วยกระดูกเนื้อแน่นเท่านั้น
พูนภิรมย์ ลิปตพัลลภ
พลโทหญิงพูนภิรมย์ ลิปตพัลลภ (25 กรกฎาคม พ.ศ. 2498 - ) () อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงาน ในรัฐบาลของนายสมัคร สุนทรเวช สมรสกับ นายสุวัจน์ ลิปตพัลลภ อดีตรองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีหลายกระทรวง มีบุตรด้วยกัน 2 คน คือ นายพสุ ลิปตพัลลภ และ น.ส.พราวพุธ ลิปตพัลลภ พล.ท.หญิงพูนภิรมย์ มีชื่อเล่นว่า "ติ้ง" มักถูกเรียกขานจากสื่อมวลชนว่า "มาดามติ้ง"
พล.ท.หญิงพูนภิรมย์ เป็นชาวจังหวัดนครราชสีมา สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี วิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาเคมี จาก มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และระดับปริญญาโท วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาชีวเคมี จาก จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
พล.ท.หญิงพูนภิรมย์ เข้าสู่วงการเมืองครั้งแรกโดยลงสมัครรับเลือกตั้งเป็น สมาชิกวุฒิสภา ปี พ.ศ. 2549 ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 เข้าร่วมกับพรรครวมใจไทยชาติพัฒนา ที่นายสุวัจน์ เป็นแกนนำ แต่ไม่ได้ลงสมัครรับเลือกตั้ง
ต่อมาในการจัดตั้ง รัฐบาลนายสมัคร สุนทรเวช ได้ดำรงตำแหน่งเป็น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงาน ในโควตา พรรครวมใจไทยชาติพัฒนา
แผ่นดินศักดิ์สิทธิ์
แผ่นดินศักดิ์สิทธิ์ (; ; ; ; ภาษาอารามิคโบราณ: ארעא קדישא " Ar'a Qaddisha") หมายถึงดินแดนที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ในบริเวณประเทศอิสราเอลซึ่งมีความสำคัญต่อศาสนาสำคัญศาสนาอับราฮัมสามศาสนา ได้แก่ ศาสนายูดาห์ ศาสนาคริสต์ และศาสนาอิสลาม สาเหตุของความศักดิ์สิทธิ์เนื่องจากความสำคัญของกรุงเยรูซาเลมทางศาสนาและความสำคัญของการเป็นดินแดนแห่งอิสราเอล
สงครามครูเสดใช้ดินแดนศักดิ์สิทธิ์เป็นสาเหตุในการยึดคืนเพราะเป็นดินแดนที่มีความหมายต่อพันธสัญญาใหม่ ในปัจจุบันดินแดนบริเวณนี้เป็นดินแดนของความขัดแย้งระหว่างอาหรับและอิสราเอล
กุมภัณฑ์
กุมภัณฑ์ (; ) คือ เทวดากลุ่มหนึ่งตามความเชื่อในศาสนาพุทธ มีร่างสูงใหญ่ ท้องโต ตาโตแดงก่ำ เป็นบริวารของท้าววิรุฬหก กุมภัณฑ์มี 2 พวก คือ กุมภัณฑ์ชั้นสูงอาศัยในสวรรค์ชั้นจาตุมหาราชิกาและบนโลก ทำหน้าที่รักษาสถานที่ต่าง ๆ หากมีผู้ล่วงล้ำเข้าไป ก็จะจับผู้นั้นกินเสีย กุมภัณฑ์กลุ่มนี้เรียกว่ารากษส ส่วนกุมภัณฑ์ชั้นต่ำคือยมบาล อาศัยในนรกภูมิ มีหน้าที่ลงโทษสัตว์นรกต่าง ๆ ตามกรรมที่สัตว์นั้นได้ทำไว้
พิมลวรรณ หุ่นทองคำ
พิมลวรรณ หุ่นทองคำ เป็นพิธีกร นักแสดง และอดีตผู้ประกาศข่าวประจำสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
พิมลวรรณ หุ่นทองคำ (สกุลเดิม:ศุภยางค์) เกิดเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2513 เป็นชาวจังหวัดเชียงใหม่ จบการศึกษาจาก โรงเรียนเรยีนาเชลีวิทยาลัย อ.เมืองเชียงใหม่ จ.เชียงใหม่ และ โรงเรียนยุพราชวิทยาลัย อ.เมืองเชียงใหม่ จ.เชียงใหม่ เข้าเรียนต่อระดับอุดมศึกษาที่คณะสังคมศาสตร์ สาขาวิชานิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยพายัพ จ.เชียงใหม่ 
ด้านการงานในสายอาชีพนักข่าว เคยเป็นอดีตผู้สื่อข่าวผู้รายงานข่าวและผู้ประกาศข่าวประจำสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 และอดีตพิธีกรรายการผู้หญิงถึงผู้หญิงอดีตพิธีกรรายการผู้หญิงถึงผู้หญิง อดีตพิธีกรรายการอร่อยช่อง 5 ช่วงอร่อยจานเด็ด และ คอลัมนิสต์นิตยสาร At Office Column: Pimonwan's Corner รวมถึงเป็นบรรณาธิการบริหาร นิตยสาร Mother&Baby ปัจจุบันเป็น พิธีกรรายการโชว์แตกฟอง พิธีกรรายการสด-ใหม่ ช่อง 2
ด้านชีวิตส่วนตัว ปัจจุบันสมรสกับ ชัชพงษ์ หุ่นทองคำ มีบุตร 1 คน คือ พิรชัช หุ่นทองคำ (น้องภูมิ) ซึ่งปัจจุบันเรียนอยู่ต่างประเทศ
กองทัพซินดาบัดขาลิสถาน
กองทัพซินดาบัดขาลิสถาน (Khalistan Zindabad Force) เป็นกองกำลังชาวสิกข์ที่อยู่ในชัมมูในบริเวณที่มีชาวสิกข์อาศัยอยู่มาก เพื่อเรียกร้องการจัดตั้งรัฐอิสระของชุมชนชาวสิกข์ชื่อขาลิสถาน แยกจากรัฐปัญจาบในอินเดียรวมทั้งดินแดนบางส่วนของรัฐหรยณะและหิมาจัลประเทศด้วยการต่อสู้ด้วยอาวุธ
ผู้นำกลุ่มคือรณชิต สิงห์ นีตา ซึ่งเป็นหนึ่งในรายชื่อบุคคลที่รัฐบาลอินเดียต้องการตัวมากที่สุดจำนวน 20 คน เชื่อว่าปัจจุบันอยู๋ในลาฮอร์ ศูนย์กลางของจังหวัดปัญจาบในปากีสถาน เขาเป็นชาวชัมมู และกองทัพนี้มีพื้นที่ส่วนใหญ่อยู่ในเขตของชาวสิกข์ในชัมมู
ตั้งแต่ พ.ศ. 2533 เป็นต้นมา กองทัพซินดาบัดขาลิสถานจัดว่าไม่มีกิจกรรมมากนัก แต่ยังสนับสนุนให้มีการประท้วงรัฐบาลอินเดียในปัญจาบ ชัมมูและกัษมีระ และเชื่อว่าปัจจุบันมีความพยายามที่จะร่วมมือกับกองกำลังต่างๆในกัษมีระ ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2538 สหภาพยุโรปจัดให้กองทัพซินดาบัดขาลิสถานเป็นองค์กรก่อการร้ายและห้ามสมาชิกของขบวนการเข้าสู่ประเทศสมาชิก
กวาดาลูเป ปินตอร์
กัวดา ลูเป้ พินเตอร์ (Lupe Pintor) หรือ โฮเซ่ กัวดาลูเป้ ปินเตร์ กุซมาน หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ ลูเป ปินโตร์นักมวยสากลชาวเม็กซิโก เกิดเมื่อ 13 เมษายน พ.ศ. 2498 ที่เมือง กัวยีมัลปา ประเทศเม็กซิโก สถิติการชก 72 ครั้ง ชนะ 56 (น็อค 42) เสมอ 2 แพ้ 14 เป็นนักมวยสากลระดับอดีตแชมป์โลกของเม็กซิโก มีฉายาว่าจอมเพชฌฆาต เริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2517 ได้ครองแชมป์โลกของสภามวยโลกสองรุ่นคือรุ่นแบนตัมเวทและรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท แขวนนวมไปเมื่อ พ.ศ. 2538
พินเตอร์เกิดในครอบครัวที่ยากจนและเป็นกรรมกรใน Cuajimalpa นอกเมืองเม็กซิโกซิตี้เมื่อ 13 เมษายน พ.ศ. 2498 และมีปัญหาขัดแย้งกับพ่ออย่างรุนแรง จนหนีออกจากบ้านมาอาศัยอยู่ข้างถนน จนสุดท้ายหันมาสนใจการชกมวยและขึ้นชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2517 เริ่มชกครั้งแรกชนะน็อค มานูเอล วาสเกซ ยก 2 จากนั้นได้ชกชนะสร้างชื่อเสียงมาเรื่อยๆ จน 3 มิถุนายน พ.ศ. 2522 จึงได้ครองแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท WBC ชนะคะแนนคาร์ลอส ซาราเต้ ป้องกันตำแหน่งได้สองครั้งก่อนจะมาป้องกันตำแหน่งกับจอห์นนี่ โอเว่น ที่สหรัฐ การชกครั้งนี้เกิดเหตุน่าสลดใจขึ้น เมื่อโอเว่นเป็นฝ่ายแพ้น็อคพินเตอร์ในยกที่ 12 อย่างบอบช้ำโดยถูกชกลงไปนัปแปดถึงสองครั้ง ก่อนจะถูกชกจนหมดสติคาเวที โอเว่นถูกนำส่งโรงพยาบาลด้วยอาการเลือดคั่งในสมอง และไม่สามารถช่วยชีวิตไว้ได้ โอเว่นเสียชีวิตในอีก 2 เดือนต่อมา ซึ่งมีผู้วิพากษ์วิจารณ์ว่าการชกครั้งนี้น่าจะยุติลงตั้งแต่ยก 10 แล้ว
หลังจากนั้น พินเตอร์ป้องกันตำแหน่งแชมป์ได้อีก 5 ครั้งก่อนจะสละตำแหน่ง ขึ้นไปชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท WBC กับวิลเฟรโด โกเมซ เมื่อ พ.ศ. 2525 และเป็นฝ่ายแพ้น็อกในยกที่ 14 พินเตอร์หยุดชกไปใน พ.ศ. 2526 และกลับมาชกใหม่ใน พ.ศ. 2527 จน พ.ศ. 2528 พินเตอร์จึงได้ชิงแชมป์โลกรุ่นเดิมอีกครั้ง คราวนี้เป็นฝ่ายชนะคะแนน ฮวน เมซ่า ได้ครองแชมป์โลก แต่เมื่อมาป้องกันตำแหน่งครั้งแรกในประเทศไทยกับสามารถ พยัคฆ์อรุณ พินเตอร์กลับทำน้ำหนักไม่ได้ ถูกปลดจากตำแหน่ง และเมื่อขึ้นชก ก็เป็นฝ่ายแพ้น็อคสามารถในยกที่ 5
พินเตอร์หยุดชกไปหลายปี กลับมาชกใหม่ใน พ.ศ. 2537 ในรุ่นไลท์เวท แต่ก็ชกแก้มากกว่าชนะ ขึ้นชิงแชมป์ WBC Fecarbox สองครั้งก็ไม่ประสบความสำเร็จ หลังจากแพ้น็อค รัวเซลล์ มอสลีย์ ยก 2 เมื่อ พ.ศ. 2538 พินเตอร์จึงแขวนนวมไป
พินเตอร์เป็นนักมวยคนหนึ่งที่บริหารการเงินของตัวเองได้ดี เลิกชกไปแล้ว เขาเปิดโรงเรียนสอนชกมวย และมีชีวิตไม่ลำบากนัก
โฮเซ อันโตเนียว อะกีร์เร
โฮเซ่ อันโตนีโอ อคิวเร่ () มีชื่อเต็มว่า โฮเซ่ อันโตนีโอ อกิวเร บัลเดราส (Jose Antonio Aguirre Balderas) นักมวยสากลชาวเม็กซิกัน เกิดเมื่อ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1975 สถิติการชก 42 ครั้ง ชนะ 34 (น็อค 20) เสมอ 1 แพ้ 7
แด่เธอ…บทเพลงแห่งอีเธอร์
ลิลี่ ชูชู แด่เธอตลอดไป (; ) เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่น ผลงานการกำกับโดยชุนจิ อิวาอิ () ออกฉายในปี พ.ศ. 2544 ณ ประเทศญี่ปุ่น
ยูอิจิ เด็กหนุ่มผู้หลงใหลในเสียงเพลงของ "ลิลลี่" ภายนอกเค้าเป็นเพียงเด็กหนุ่มธรรมดา ที่ไม่ค่อยชอบจะสุงสิงกับใครมากนัก แต่เมื่อเค้ามาอยู่ในโลกแห่งไซเบอร์แล้ว เค้าคือผู้ตั้งเวปบอร์ดหนึ่ง ที่ซึ่งเป็นศูนย์รวมบุคคลทั้งหลายที่หลงใหลในเสียงเพลงของลิลลี่ ที่เป็นที่ซึ่งไม่มีใครรู้จักตัวตนของเค้า หรือแม้แต่คนอื่น ๆ
เพลงประกอบภาพยนตร์โดย ทาเคชิ โคบายาชิ ขับร้องโดย ซัลยู ( Salyu )
ประมาณ อดิเรกสาร
พลเอก พลตำรวจเอก ประมาณ อดิเรกสาร (31 ธันวาคม พ.ศ. 2456 - 20 สิงหาคม พ.ศ. 2553) นักการเมืองไทย อดีตรองนายกรัฐมนตรี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย กระทรวงอุตสาหกรรม กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ เคยเป็นสมาชิกพรรคเสรีมนังคศิลา เมื่อ พ.ศ. 2500 เป็นผู้ก่อตั้งพรรคชาติไทยร่วมกับ พลตรีศิริ สิริโยธิน และพลตรีชาติชาย ชุณหะวัณ (ยศในขณะนั้น) เมื่อ พ.ศ. 2517
ประมาณ อดิเรกสาร เกิดเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2456 ที่จังหวัดสระบุรี เป็นบุตรของนายเน้ย และนางจี้ อดิเรกสาร มีพี่น้อง คือ คุณหญิงสอาด ปุณณกันต์ (2449-2525) นางสาวตวงพร อดิเรกสาร(ถึงแก่กรรมเมื่อ 2546) และพลตำรวจเอกประมาณ อดิเรกสาร
ประมาณ อดิเรกสาร จบการศึกษาจากโรงเรียนเทพศิรินทร์ และโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า รับราชการเป็นนายทหารปืนใหญ่ กองทัพบก ลพบุรี ยศสูงสุดเป็นพลตรี เคยดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการองค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย รัฐมนตรีช่วยว่าการและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ระหว่าง พ.ศ. 2494-2500 ในคณะรัฐมนตรีซึ่งมีจอมพลแปลก พิบูลสงครามเป็นนายกรัฐมนตรี พ้นจากตำแหน่งจากการรัฐประหาร 16 กันยายน พ.ศ. 2500 นำโดยจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์
พลตรีประมาณ ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516 เป็นรองนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2518 และ พ.ศ. 2519 ได้รับแต่งตั้งเป็นรองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช จนกระทั่งพ้นจากตำแหน่งเนื่องจากนายกรัฐมนตรีลาออก และได้รับแต่งตั้งเป็นรองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ อีกสมัยหนึ่ง แต่ดำรงตำแหน่งเพียง 12 วัน และได้เข้าเฝ้าถวายสัตย์ปฏิญาณเพียงวันเดียวก็ต้องพ้นจากตำแหน่ง เนื่องจากการรัฐประหารของพลเรือเอก สงัด ชลออยู่
ในปี พ.ศ. 2523 ได้รับแต่งตั้งเป็นรองนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลพลเอกเปรม ติณสูลานนท์
พลตรีประมาณ ได้รับโปรดเกล้าฯ พระราชทานยศเป็น พลตำรวจเอก เป็นกรณีพิเศษเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532 ขณะดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย จนกระทั่งวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2533 พลตรีประมาณได้รับโปรดเกล้า ฯ พระราชทานยศ พลเอก เป็นกรณีพิเศษ
พลตำรวจเอกประมาณ อดิเรกสาร สมรสกับท่านผู้หญิงเจริญ อดิเรกสาร (ชุณหะวัณ) พี่สาวของพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ มีบุตรชายรวมกัน 3 คน คือ นายปองพล อดิเรกสาร, นายยงยศ อดิเรกสาร และ นายวีระพล อดิเรกสาร
พลตำรวจเอกประมาณ อดิเรกสาร เป็นผู้บุกเบิกวงการอุตสาหกรรม ด้านอุตสาหกรรมสิ่งทอของไทย และเคยได้รับการเลือกตั้งให้เป็นนายกสมาคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย "(ปัจจุบันคือ สภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย)"
พลตำรวจเอกประมาณ อดิเรกสาร ถึงแก่อนิจกรรม เมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2553 ด้วยโรคหัวใจล้มเหลวและอาการไตวาย ที่โรงพยาบาลวิชัยยุทธ สิริอายุได้ 96 ปี
พลเอก พลตำรวจเอก ประมาณ อดิเรกสาร ได้รับพระราชทานยศนายกองใหญ่แห่งกองอาสารักษาดินแดนเป็น พลเอก พลตำรวจเอก นายกองใหญ่ ประมาณ อดิเรกสาร เมื่อ พ.ศ. 2531
ฮัรกัต ญิฮาด อิสลาม
ฮัรกัต ญิฮาด อิสลาม (Harkat-ul-Jihad-Islami; ภาษาอาหรับ:حركة الجهاد الإسلامي‎) เป็นกลุ่มก่อการร้ายในประเทศบังกลาเทศ มีเขตอิทธิพลอยู่ทางภาคใต้ติดกับพรมแดนพม่า มีความเชื่อมโยงกับกลุมก่อการร้ายในไทย มาเลเซีย อุดมการณ์ของกลุ่มไม่ได้อยู่ที่การจัดตั้งรัฐอิสลาม แต่เป็นการต่อสู้เพื่อสงครามศักดิ์สิทธิ์ ต่อต้านและขับไล่คนต่างศาสนา แบบเดียวกับกลุ่มตาลีบันในอัฟกานิสถาน และได้รับแรงบันดาลใจจากการต่อสู้ในปากีสถานด้วย
นอกจากนี้ ขบวนการนี้ยังเป็นผู้ร่วมก่อตั้งแนวร่วมอิสลามข้ามชาติ ที่นำโดย โอซามา บิน ลาเดน และเป็นผู้ฝึกอาวุธให้กับเยาวชนจากไทย พม่า มาเลเซียและอินโดนีเซียเพื่อต่อต้านรัฐบาลด้วย
ฮอนนี กอนซาเลส
จอห์นนี่ กอนซาเลส () นักมวยสากลชาวเม็กซิโก เกิดเมื่อ 15 กันยายน พ.ศ. 2524 ที่ เมืองปาชูกา ประเทศเม็กซิโก สถิติการชก 60 ครั้ง ชนะ 52 (น็อค 45) แพ้ 8 
กอนซาเลซเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2542 แพ้คะแนน มาริโอ เปเรซ เขาชกชนะครั้งแรกในการชกครั้งที่สาม โดยเป็นฝ่ายชนะคะแนนมาริโอ โรดริเกวซ จากนั้นชกชนะรวดมาตลอดจนได้ครองแชมป์ NABF รุ่นแบนตัมเวท ชนะน็อค อับโลร์ โซวะห์ ยก 10 แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกก็เสียแชมป์ให้ริคาร์โด วาร์กัสไป ต่อจากนั้น กอนซาเลซได้ครองแชมป์ WBC Continental Americas รุ่นแบนตัมเวท ใน พ.ศ. 2545 ชนะน็อค ฟรานซิสโก มาเตโอส ยก 1 และยังได้ครองแชมป์เม็กซิโกรุ่นแบนตัมเวท และ แชมป์ WBO NABO รุ่นแบนตัมเวทเพิ่มขึ้นในปีต่อมา
กอนซาเลซขึ้นชิงแชมป์โลกครั้งแรกเมื่อ 29 ตุลาคม 2548 ชนะน็อค รัตนชัย ส.วรพิน ยก 7 ป้องกันตำแหน่งได้ 1 ครั้งแล้วข้ามรุ่นไปชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท WBC เมื่อ 16 กันยายน 2549 แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อค อิสราเอล วาสเควซ ยก 10 หลังจากนั้น กลับมาป้องกันแชมป์ขององค์กรมวยโลกได้อีกครั้งก็เสียแชมป์ให้เจอร์รี่ พีญาโลซาไป หลังจากนั้น กอนซาเลซข้ามมาชกในรุ่นที่ใหญ่ขึ้น และได้ชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทของสภามวยโลก ก็เป็นฝ่ายแพ้โตชิอากิ นิชิโอกะไป จากนั้น กอนซาเลซเลื่อนขึ้นมาชกในรุ่นเฟเธอร์เวท ได้ครองแชมป์ WBC Fecarbox รุ่นเฟเธอร์เวท และแชมป์โลกรุ่นเฟเธอร์เวท WBC โดยเป็นฝ่ายชนะน็อคโฮซูมิ ฮาเซกาว่า ยก 4 ป้องกันตำแหน่งได้ 4 ครั้งก็เสียแชมป์ให้ดาเนียล ปองเช่ เดอ ลีอองไป
มันเทศ
มันเทศ () เป็นพืชหัวเกรียนใต้ดินเถาเลื้อยราบไปบนพื้นดิน ปลูกเป็นพืชไร่ มีเนื้อสีหลายสีตามสายพันธุ์ ใช้ประโยชน์ได้ทุกส่วน เช่น เถา ใบ หัว นิยมนำมารับประทานโดย ต้ม หรือ เผา ทำเป็นอาหารคาวหวาน ส่วนผสมของอาหารสำหรับเด็ก ใช้เป็นอาหารสัตว์ เป็นต้น
มันเทศ เป็นพืชอายุยืน ไม่มีเนื้อไม้ รากแตกตามข้อและมีรากที่ขยายใหญ่เพื่อสะสมอาหาร มีรูปร่าง ขนาด จำนวนและสีของหัวต่างกัน ตั้งแต่สีขาว สีเหลือง สีน้ำตาล สีแดง และสีม่วง ใบเดี่ยว ไม่มีหูใบ มีต่อมน้ำหวานสองต่อมตรงขั้วใบ ก้านใบด้านบนเป็นร่องลึก กลีบดอกรูปกรวยสีขาวหรือสีม่วงแดง กลีบดอกในส่วนที่เป็นหลอดมีสีม่วง รังไข่ล้อมรอบด้วยต่อมน้ำหวานสีส้มเป็นพู ยอดเกสรตัวเมียมี 2 พู สีขาวหรือสีม่วงอ่อน ผลเป็นแบบแคบซูล มันเทศที่หัวมีสีม่วงบางครั้งเรียกมันต่อเผือกด้วย
มันเทศมีถิ่นกำเนิดในอเมริกากลางหรืออเมริกาใต้ เส้นทางการกระจายพันธุ์ของมันเทศมี 3 ทิศทางคือ เส้นทางกูมาราออกจากทางเหนือของอเมริกาเหนือไปยังแถบตะวันตกของพอลินีเซีย เส้นทางบาตาตาสเข้าสู่แอฟริกาและเอเชียผ่านทางยุโรป และเส้นทางกาโมเต จากเม็กซิโกเข้าสู่ฮาวาย กวมแล้วผ่านไปยังฟิลิปปินส์ มันเทศเป็นพืชที่ใช้หัวบริโภค ใช้เป็นอาหารสัตว์น้อย ในทางอุตสาหกรรมใช้ผลิตแป้งและแอลกอฮอล์ ในเขตร้อนของเอเชียนิยมรับประทานเป็นอาหารว่าง ส่วนในเกาะนิวกินีและแถบโอเชียเนียบางประเทศรับประทานเป็นอาหารหลัก ยอดอ่อนรับประทานเป็นผักได้ องค์ประกอบในหัวมันเทศส่วนใหญ่เป็นแป้ง หัวที่มีเนื้อสีส้มมีเบตาแคโรทีน หัวสดมีวิตามินซีมาก
แนวร่วมประชาธิปไตยแห่งชาติโบโดแลนด์
แนวร่วมประชาธิปไตยแห่งชาติโบโดแลนด์ () เป็นองค์กรทางทหารที่ต่อสู้เพื่อแยกดินแดนโบโดแลนด์สำหรับชาวโบโดจากรัฐอัสสัม ผู้นำกลุ่มคือ รันไซกระ นาบลา ไดมารี หรือฉายา รันจัน ไดมารี จัดเป็นองค์กรก่อการร้ายและรัฐบาลอินเดียพยายามเจรจาสงบศึกกับองค์กรนี้
องค์กรนี้ก่อตั้งเมื่อ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2529 ในหมู่บ้านโอทลา ขาสิทารี ใกล้กับอุทัลคุรี เริ่มแรกมีชื่อว่ากองทัพเพื่อความปลอดภัยโบโด และเปลี่ยนมาใช้ชื่อปัจจุบันเมื่อ พ.ศ. 2536 องค์กรนี้เป็นคนละองค์กรกับกองทัพพยัคฆ์ปลดปล่อยโบโด ธงขององค์กรนี้เป็นธงพื้นเขียว มีดาวสีเหลืองบนพื้นสีแดงอยู่ตรงมุมธง
องค์กรนี้ต่อสู้เพื่อจัดตั้งโบโดแลนด์ทางเหนือของแม่น้ำพรหมบุตร มีกิจกรรมต่อเนื่องตั้งแต่ พ.ศ. 2533 มีทหารประมาณ 1,000 นาย และเป็นพันธมิตรกับสภาสังคมนิยมแห่งชาตินาคาลิม และมีค่ายฝึกการก่อการร้ายอยู่ทางใต้ของภูฏาน ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2536 กองกกำลังทหารของรัฐบาลอินเดียและภูฏานได้ร่วมมือกันเข้าไปกวาดล้างค่ายก่อการร้ายของแนวร่วมในภูฏาน องค์กรนี้เกี่ยวข้องกับการลอบสังหาร พิเนศวร พรหมา นักกิจกรรมชาวฮินดูที่รณรงค์ให้เรียนภาษาโบโดที่เขียนด้วยอักษรโรมัน
ภายใต้ข้อตกลงเมื่อ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 รัฐบาลอินเดียกับแนวร่วมฯตกลงสงบศึกกันตั้งแต่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2548 เป็นต้นมา
เสวี่ยเหลียนกว่อ
เสวี่ยเหลียนกว่อ ( ;ชื่อวิทยาศาสตร์: "Smallanthus sonchifolius") หรือ ผลบัวหิมะ เป็นพืชหัวใต้ดินคล้ายมันเทศ แต่มีความหนาแน่นของแป้งน้อยกว่า มีปริมาณของน้ำมากกว่า มีรสหวานเฉพาะตัว ต้นสูง 2-3 เมตร เมื่อโตเต็มที่จะแทงดอกสีเหลืองประมาณ 4 – 5 ดอก
ทางยาสมุนไพรช่วย ลดน้ำตาล ไขมัน และคอเลสเตอรอลในเลือด เป็นการป้องกันและรักษาอาการของโรคความดันโลหิตสูงและโรคเบาหวาน
มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2548
มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส ประจำปี พ.ศ. 2548 โดยทำการเก็บตัวเพื่อร่วมทำกิจกรรมระหว่างการประกวด ที่ จังหวัดภูเก็ต และประกวด ณ ห้องบางกอกคอนเวนชั่นเซ็นเตอร์ ศูนย์การค้าเซ็นทรัล พลาซ่า กรุงเทพฯ วันที่ 26 มีนาคม 2548 โดยการประกวดในครั้งนี้ผู้ชนะจะเข้าร่วมการประกวดนางงามจักรวาลหรือมิสยูนิเวิร์ส 2005 ณ กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย นับเป็นครั้งที่สองที่ไทยได้จัดการประกวดนางงามจักรวาล โดยครั้งแรกจัดขึ้นเมื่อปี 1992 โดยมี อรอนงค์ ปัญญาวงศ์ 
เป็นตัวแทนประเทศไทยเข้าร่วมการประกวดในปีนั้น โดยในการประกวดครั้งนี้มีสาวงามเข้าร่วมการประกวด 44 คน โดยมี มรกต กิตติสาระ มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2547 เป็นผู้มอบมงกุฏให้กับ ชนันภรณ์ รสจันทน์
พรรคประชาชนมองโกเลียใน
พรรคประชาชนมองโกเลียใน () เป็นขบวนการแบ่งแยกดินแดนในเขตมองโกเลียในของประเทศจีน เริ่มก่อตั้งพรรคเมื่อ พ.ศ. 2540 ในรัฐนิวเจอร์ซีย์ เป้าหมายของขบวนการคือต้องการตั้งรัฐเอกราชในมองโกเลียใน โดยอ้างอิงถึงความหลอกลวงของรัฐบาลจีนต่อชาวมองโกลระหว่าง การปฏิวัติวัฒนธรรม อย่างไรก็ตาม เป้าหมายของกลุ่มนี้ค่อนข้างยากเมื่อพิจารณาจากความเข้มแข็งของรัฐบาลจีนและการที่ประชากรชาวจีนฮั่นในมองโกเลียในถึง 80%
พระเจ้าสิงหนวัติ
พระเจ้าสิงหนวัติ ผู้ทรงสร้างเมืองนาคพันธุ์สิงหนวัตินคร หรือ โยนกนคร โดยอพยพผู้คนประมาณแสนครัวมาจากเมืองหนองแส ตรงสมัยราชวงศ์ถังในจีน ทรงเป็นโอรสพระเจ้าเทวกาล กษัตริย์เมืองหนองแส (ตาลีฟู) หลานพ่อขุนบรม
พระเจ้าสิงหนวัติครองราชย์อยู่ได้ 52 ปี ก็สวรรคตเมื่อปี พ.ศ. 1367
ทัดดอกไม้
ทัดดอกไม้ () เป็นบริเวณของกะโหลกศีรษะที่บอบบางที่สุด อยู่ขอบหลังของข้อต่อสฟีโนพาไรทัลซูเจอร์ (sphenoparietal suture) ในระยะทารกบริเวณนี้จะเป็นแผ่นเนื้อเยื่อที่กระดูกยังไม่เจริญมาประสานกันเรียกว่า กระหม่อมสฟีนอยด์ หรือ กระหม่อมข้าง (sphenoidal fontanelle) และจะเกิดการสร้างกระดูกจนเป็นข้อต่อเมื่ออายุได้ 6-8 เดือนหลังคลอด
ทัดดอกไม้อยู่ด้านหลังประมาณ 3 เซนติเมตร และเหนือเล็กน้อยต่อระดับของส่วนยื่นกระดูกหน้าผากจดกระดูกโหนกแก้ม (zygomatic process of frontal bone)
บริเวณนี้เป็นที่บรรจบของกระดูก 4 ชิ้น ได้แก่
ทัดดอกไม้เป็นส่วนที่บอบบางที่สุดของกะโหลกศีรษะ เป็นบริเวณที่มีความสำคัญเพราะมีหลอดเลือดแดงมิดเดิลเมนินเจียล (middle meningeal artery) วิ่งอยู่ด้านในของกะโหลกศีรษะใต้ต่อทัดดอกไม้ หากมีการกระทบกระเทือนที่ทัดดอกไม้จะทำให้หลอดเลือดแดงนี้แตก และเกิดการตกเลือดเหนือเยื่อดูรา (epidural hematoma) ซึ่งอาจทำให้หมดสติได้
คำว่า "ทัดดอกไม้" มีที่มาเนื่องจากเป็นบริเวณด้านข้างของศีรษะระหว่างหูกับขมับ เมื่อนำดอกไม้มาทัดหู กลีบของดอกไม้มักจะอยู่ชิดกับบริเวณนี้
สำหรับภาษาอังกฤษ คำว่า "pterion" มีรากศัพท์มาจากภาษากรีก "pteron" แปลว่า ปีก
ในตำนานเทพปกรณัมกรีก เฮอร์มีส (Hermes) เทพเจ้าผู้สื่อสารสามารถบินได้เนื่องจากมีรองเท้ามีปีก และมีปีกที่ติดอยู่บริเวณทัดดอกไม้
อะบูซัยยาฟ
อะบูซัยยาฟ (; ตากาล็อกและ) เป็นกลุ่มแบ่งแยกดินแดนนิยมอิสลามกลุ่มหนึ่งทางภาคใต้ของฟิลิปปินส์ อยู่ในเขตบังซาโมโร (โกโล บาซีลัน และมินดาเนา) ที่ซึ่งมีกลุ่มต่าง ๆ ต่อสู้มานานเกือบ 30 ปี เพื่อจัดตั้งรัฐอิสลามแยกออกจากฟิลิปปินส์ที่ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวคริสต์ ชื่อของกลุ่มมาจากภาษาอาหรับ อะบู หมายถึง พ่อ และซัยยาฟ หมายถึง ทหาร
ตั้งแต่ พ.ศ. 2533 กลุ่มนี้ใช้การลอบวางระเบิด ลอบสังหาร ลักพาตัว และการข่มขู่ในการต่อสู้เพื่อจัดตั้งรัฐอิสลามในมินดาเนาตะวันตกและหมู่เกาะซูลู ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการสร้างรัฐอิสลามในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เริ่มตั้งแต่มินดาเนาในฟิลิปปินส์ทางตะวันออกไปจนถึงมาเลเซีย ไทย และพม่าทางตะวันตก รวมทั้งแผนการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์เพื่อต่อต้านคริสตจักรโรมันคาทอลิกในฟิลิปปินส์ สหรัฐจัดให้กลุ่มนี้เป็นกลุ่มก่อการร้าย
จุดเริ่มต้นของอะบูซัยยาฟอยู่ที่เมืองอีซาเบลา ทางเหนือของเกาะบาซีลัน ซึ่งเป็นเมืองหลวงของจังหวัดบาซีลัน อะบูซัยยาฟเป็นกลุ่มเล็ก ๆ แต่แข็งแกร่งกลุ่มหนึ่งในบรรดาขบวนการแบ่งแยกดินแดนในมินดาเนา สมาชิกอะบูซัยยาฟบางส่วนเคยเรียนหรือทำงานในซาอุดีอาระเบีย และเคยเข้าร่วมกับมูจาฮิดีนในการต่อต้านการรุกรานอัฟกานิสถานของโซเวียต อะบูซัยยาฟมีความร่วมมือกลับกลุ่มญะมาอะห์ อิสลามียะห์ในอินโดนีเซีย และได้รับการสนับสนุนจากกลุ่มอัลกออิดะฮ์
ในช่วง พ.ศ. 2513 แนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติโมโรเป็นกลุ่มกบฏมุสลิมกลุ่มหลักในบาซีลันและมินดาเนา ในช่วง พ.ศ. 2520 – 2523 อับดูรอจิก อาบูบาการ์ จันจาลอนี พี่ชายของ คาดาฟฟี จันจาลอนี ผู้ไปศึกษาภาษาอาหรับในลิเบีย ซีเรีย และซาอุดีอาระเบียได้เข้าร่วมการต่อต้านโซเวียตในอัฟกานิสถาน และได้พบกับบิน ลาดิน บิน ลาดินได้ให้เงินสนับสนุน 6 ล้านเหรียญสหรัฐเพื่อสนับสนุนแนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติโมโร และมีการจัดตั้งเขตปกครองตนเองของมุสลิมมินดาเนาเพื่อแก้ปัญหาใน พ.ศ. 2532
อับดูรอจิกกลับสู่บาซีลันเมื่อ พ.ศ. 2533 และแบ่งแยกตัวออกจากแนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติโมโรมาจัดตั้งกลุ่มอะบูซัยยาฟ กลุ่มนี้เริ่มปฏิบัติการใน พ.ศ. 2534 และเริ่มดำเนินการด้วยการก่อการร้ายครั้งแรกด้วยการโจมตีเมืองไอปีบนเกาะมินดาเนาเมื่อ พ.ศ. 2538 อะบูซัยยาฟลอบวางระเบิดหลายแห่งในฟิลิปปินส์ อับดูรอจิก จันจาลอนี ถูกสังหารเมื่อ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2541 ในการต่อสู้กับตำรวจฟิลิปปินส์ที่เกาะบาซีลัน ขณะมีอายุ 39 ปี การตายของเขาเป็นจุดเปลี่ยนของอะบูซัยยาฟ เมื่อน้องชายของเขา คาดาฟฟี จันจาลอนี ขึ้นเป็นผู้นำแทน
คาดาฟฟี จันจาลอนีขึ้นเป็นผู้นำอะบูซัยยาฟเมื่ออายุ 23 ปี กลุ่มนี้ได้เปลี่ยนมาใช้การลักพาตัวเพื่อเรียกร้องเงินและอิงศาสนาน้อยลง กลุ่มนี้ขยายตัวไปมาเลเซียเมื่อ พ.ศ. 2543
คาดว่ามีนักรบหลักประมาณ 100 คน รายได้หลักมาจากเงินค่าไถ่ตัวประกันต่างชาติและอาจได้เงินสนับสนุนจากกลุ่มมุสลิมหัวรุนแรงในเอเชียใต้และตะวันออกกลาง
ตำบลหินเหล็กไฟ (อำเภอหัวหิน)
ตำบลหินเหล็กไฟ เป็นตำบลในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ จัดตั้งเมื่อ พ.ศ. 2494 โดยใช้ชื่อ "เขาหินเหล็กไฟ" เป็นชื่อตำบลโดยแยกออกมาในปี พ.ศ. 2515 และได้รับการจัดตั้งตามพระราชบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบล เมื่อวันที่ 28 เมษายน 2539 มีประชากร 8,634 คน (พ.ศ. 2548) เป็นชาย 4,179 คน แยกเป็นหญิง 4,455 คน
สภาพพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบสูง ลักษณะดินเป็นดินปนทราย รวมพื้นที่ทั้งหมด 95 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 59,375 ไร่
กระดูกข้างขม่อม
กระดูกข้างขม่อม () เป็นกระดูกที่อยู่ในกะโหลกศีรษะของมนุษย์ ซึ่งประกอบกันอยู่ด้านข้างและเป็นหลังคาด้านบนของกะโหลกศีรษะ กระดูกข้างขม่อมมีลักษณะเป็นรูปสี่เหลี่ยมไม่สม่ำเสมอ มีพื้นผิว 2 ด้าน ขอบกระดูก 4 ขอบ และมุมกระดูก 4 มุม
พระยอดเมืองขวาง (ขำ ยอดเพชร)
พันตรี พระยอดเมืองขวาง (พ.ศ. 2395 - พ.ศ. 2443) เป็นข้าราชการฝ่ายปกครองในสังกัดกระทรวงมหาดไทย ในสมัยรัชกาลที่ 5 ตำแหน่งสุดท้ายเป็นข้าหลวง เจ้าเมืองคำม่วน เมืองคำเกิด สังกัดกองข้าหลวงเมืองลาวพวน ในบังคับบัญชาของพระเจ้าน้องยาเธอ กรมหลวงประจักษ์ศิลปาคม ข้าหลวง ซึ่งเป็นเมืองหน้าด่านที่ต่อสู้กับทหารฝรั่งเศส ในกรณีพิพาท ร.ศ. 112 (พ.ศ. 2436)
พระยอดเมืองขวาง เดิมชื่อ ขำ เป็นต้นสกุล ยอดเพ็ชร์ เกิดเมื่อปีชวด ร.ศ. 71 (พ.ศ. 2395) ที่อำเภอบรรพตพิสัย จังหวัดนครสวรรค์ เป็นบุตรของพระยาไกรเพ็ชร์ (มิตร กฤษณมิตร) เริ่มรับราชการเป็นข้าหลวงผู้ช่วยในกองข้าหลวงใหญ่นครจำปาศักดิ์ รักษาราชการกองข้าหลวงลาวกาว ต่อมาได้เป็นเจ้าเมืองเชียงขวาง และได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นพระยอดเมืองขวาง ต่อมาได้เป็นเจ้าเมืองคำม่วน เมื่อประมาณ พ.ศ. 2428 รับผิดชอบบ้านนาเป คำเกิด คำม่วน นากาย ปากพิบูลย์ และแก่งเจ๊ก มีอาณาเขตติดต่อกับเวียดนาม
ในปี พ.ศ. 2436 เกิดกรณีพิพาทระหว่างการปักปันเขตแดนฝั่งซ้ายของแม่น้ำโขงระหว่างไทยกับฝรั่งเศส เมื่อฝรั่งเศสต้องการเมืองคำม่วน กองทหารนำโดยมองซิเออร์ลูซ (Luce) บังคับให้พระยอดเมืองขวางออกจากเมืองคำม่วน เมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2436 แต่พระยอดเมืองขวางไม่ยินยอม จึงเกิดการสู้รบกันเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2436 เมื่อนายลูซ สั่งให้นายกรอสกุรัง พร้อมกับทหารญวน เข้ามาจับกุมหลวงอนุรักษ์ ผู้ช่วยของพระยอดเมืองขวาง ที่ตำบลนาหลักหิน ปลายด่านคำม่วนต่อกับเมืองท่าอุเทนของฝั่งไทย และเกิดการต่อสู้กัน ทำให้นายกรอสกุรังเสียชีวิตพร้อมกับทหารญวน 11-12 คน บาดเจ็บ 3 คน ฝ่ายทหารไทยเสียชีวิต 6 คน บาดเจ็บ 4 คน
จากเหตุการณ์นี้ นายออกุสต์ ปาวีไม่พอใจ กล่าวหาว่าพระยอดเมืองขวางเป็นฆาตกร บุกเข้าไปทำร้ายนายกรอสกุรังขณะนอนป่วยอยู่ในที่พัก และนำเรื่องขึ้นพิจารณาคดีในศาลรับสั่งพิเศษ รัชกาลที่ 5 โปรดให้พระเจ้าน้องยาเธอ กรมหลวงพิชิตปรีชากร แม่ทัพใหญ่อีสานใต้เป็นประธานคณะผู้พิพากษา ซึ่งประกอบด้วย พระยาสีหราชเดโชชัย พระยาอภัยรณฤทธิ์ พระยาเทเวศวงศ์วิวัฒน์ พระยาธรรมสารนิติ์ พระยาฤทธิรงค์ พระยาธรรมสารเนตติ์ มีหลวงสุนทรโกษา และนายหัสบำเรอ อัยการเป็นทนายฝ่ายโจทย์ มีนายตีเลกี (William Alfred Tilleke ต่อมารับราชการเป็น พระยาอรรถการประสิทธิ์ ต้นสกุล คุณะดิลก) และนายเวอร์นอน เพจ (Vernon Page ชาวอังกฤษ) เป็นทนายจำเลย
การพิจารณาคดีพระยอดเมืองขวาง ดำเนินเป็นเวลา 22 วัน ตั้งแต่ 24 กุมภาพันธ์ ถึง 16 มีนาคม พ.ศ. 2437 ศาลมีคำพิพากษาว่า พระยอดเมืองขวางไม่มีความผิดตามฟ้อง และให้ปล่อยตัวเป็นอิสระ สร้างความไม่พอใจให้กับนายลาเนสซัง ผู้สำเร็จราชการอินโดจีน และขอให้จัดตั้งศาลผสมไทย-ฝรั่งเศส ประกอบด้วยผู้พิพากษาฝรั่งเศส 3 คน เดินทางมาจากไซ่ง่อน สยาม 2 คน พิจารณาคดีเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2437 และตัดสินให้จำคุกพระยอดเมืองขวาง 20 ปี ด้วยเสียงข้างมาก 3 เสียงของฝ่ายฝรั่งเศส
พระยอดเมืองขวางถูกจำคุกอยู่ 4 ปี ก็ได้รับอิสรภาพ จากคำร้องขอของรัฐบาลฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2441 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระราชทานบำนาญให้เป็นพิเศษเดือนละ 500 บาท เขาได้รับการยกย่องในฐานะวีรบุรุษผู้รักชาติ ต่อมาได้ล้มป่วยด้วยวัณโรค และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 7 เมษายน ร.ศ. 119 (พ.ศ. 2443) อายุได้ 48 ปี เป็นต้นสกุล "ยอดเพ็ชร์" และ "กฤษณมิตร"
ชื่อของพระยอดเมืองขวาง ภายหลังได้มีการนำไปใช้เป็นชื่อค่ายทหาร 1 แห่ง และค่ายตำรวจตระเวนชายแดน 1 แห่ง เพื่อเป็นอนุสรณ์ ซึ่งได้แก่
กระดูกขมับ
กระดูกขมับ () เป็นกระดูกที่อยู่ด้านข้างและด้านฐานของกะโหลกศีรษะ กระดูกนี้ทำหน้าที่ค้ำจุนส่วนของใบหน้าที่เรียกว่า ขมับ (temple)
กระดูกขมับประกอบด้วยส่วนต่าง ๆ 5 ส่วน
โครงสร้างของสความาก็มีองค์ประกอบเหมือนกับกระดูกกะโหลกศีรษะชิ้นอื่นๆ ส่วนกกหู (mastoid portion) เป็นกระดูกเนื้อโปร่ง ส่วนพีทรัส (petrous portion) มีความแข็งและหนาแน่น
กระดูกหุ้มสมอง
กระดูกหุ้มสมอง () เป็นกระดูกส่วนบนของกะโหลกศีรษะ
แหล่งข้อมูลส่วนใหญ่จัดให้กระดูกเหล่านี้เป็นกระดูกหุ้มสมอง
ส่วนกระดูกอื่นๆ ที่บางครั้งจัดเป็นกระดูกหุ้มสมองด้วย ได้แก่
คำว่า "cranium" ในบางครั้งอาจแปลได้เหมือนคำว่า กะโหลกศีรษะ (skull) บางครั้งอาจหมายถึงกระดูกกะโหลกศีรษะทั้งหมดยกเว้นกระดูกขากรรไกรล่าง (mandible)
คำว่า นิวโรเครเนียม (neurocranium) หรือกล่องสมอง (brain box or "braincase") อาจใช้หมายถึงส่วนของกะโหลกศีรษะที่หุ้มสมอง ซึ่งมีความหมายใกล้เคียงที่สุดกับความหมายเดิมของกระดูกหุ้มสมอง)
ปิยณี เทียมอัมพร
ปิยณี เทียมอัมพร (16 เมษายน พ.ศ. 2524 - ) เป็นผู้ดำเนินรายการโทรทัศน์ของประเทศไทย ได้แก่ สถานีโทรทัศน์ไอทีวี สถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส และ สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ดาวหางเองเคอ
ดาวหางเองเคอ () หรือชื่ออย่างเป็นทางการตามระบบดาวหางว่า 2P/Encke เป็นดาวหางแบบมีคาบโคจรซึ่งตั้งชื่อตาม โยฮัน ฟรานซ์ เองเคอ ผู้ทุ่มเทศึกษาวงโคจรของมัน ทำการคำนวณมากมายเพื่อเชื่อมโยงการสังเกตการณ์หลายครั้งในปี ค.ศ. 1786 (2P/1786 B1), 1795 (2P/1795 V1), 1805 (2P/1805 U1) และ 1818 (2P/1818 W1) จนพิสูจน์ได้ว่าดางหางทั้งหมดเป็นดวงเดียวกัน เขาประกาศการค้นพบเมื่อปี ค.ศ. 1819 โดยตีพิมพ์ในวารสาร "Correspondance astronomique" และทำนายได้อย่างถูกต้องว่ามันจะกลับมาเยือนโลกอีกครั้งในปี ค.ศ. 1822 (2P/1822 L1)
ดาวหางเองเคอนับเป็นดาวหางแบบมีคาบโคจรดวงที่สอง ที่ได้รับการตั้งชื่อตามระบบการตั้งชื่อแบบใหม่ ตามหลังดวงแรกคือดาวหางฮัลเลย์ (1P/Halley) โดยใช้ชื่อของผู้คำนวณวงโคจรอย่างถูกต้องมาใช้เป็นชื่อดาวหาง แทนที่จะใช้ชื่อผู้ค้นพบคนแรกตามแบบอย่างการตั้งชื่อดาวหางตามปกติ ผู้ค้นพบดาวหางเองเคอเป็นคนแรกคือ ปิแอร์ เมอแชง (Pierre Méchain)
ที่นี่.คอม
ที่นี่ดอตคอม () เป็นเว็บท่าภาษาไทย ที่มีผู้เข้าชมจากประเทศไทยมากเป็นอันดับที่ 77 (19 กันยายน 2557) จากการจัดอันดับโดยอะเล็กซา
พระเจ้าโก๊ะล่อฝง
พระเจ้าโก๊ะล่อฝง (, ) เป็นพระโอรสของพระเจ้าพีล่อโก๊ะ (Piluoge, 皮罗阁) เสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อ พ.ศ. 1291 เมื่อพระบิดาได้สิ้นพระชนม์ เสด็จสวรรคตเมื่อ พ.ศ. 1322 รวมพระชนมายุได้ 67 พรรษา
ดาวหางเฮล-บอปป์
ดาวหางเฮล-บอปป์ () หรือชื่ออย่างเป็นทางการตามระบบดาวหางว่า C/1995 O1 นับเป็นดาวหางที่มีการเฝ้าสังเกตการณ์มากที่สุดที่คริสต์ศตวรรษที่ 20 และเป็นหนึ่งในบรรดาดาวหางที่สว่างที่สุดในช่วงหลายทศวรรษที่ผ่านมา สถิติการมองเห็นด้วยตาเปล่าสามารถเฝ้าดูอยู่ได้เป็นเวลานานถึง 18 เดือน เป็นสองเท่าของสถิติเดิมคือดาวหางใหญ่แห่งปี 1811
ดาวหางเฮล-บอปป์ถูกค้นพบโดยนักสังเกตการณ์ดาวหางสองคนซึ่งอยู่กันคนละแห่ง ได้แก่ อลัน เฮล และ โทมัน บอปป์ ที่ประเทศสหรัฐอเมริกา ตั้งแต่วันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1995 ขณะที่มันยังอยู่ห่างจากดวงอาทิตย์เป็นทางไกลมาก ทำให้คาดหมายกันว่ามันจะกลายเป็นดาวหางใหญ่ได้เมื่อเข้าใกล้ดวงอาทิตย์มากขึ้น แม้การคาดคะเนความสว่างของดาวหางจะมีปัจจัยเกี่ยวข้องหลายประการ แต่ปรากฏว่าดาวหางเฮล-บอปป์สามารถทำได้ดีกว่าการคาดหมายเมื่อมันเข้าใกล้ดวงอาทิตย์มากที่สุดเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1997 และได้รับการขนานนามให้เป็น ดาวหางใหญ่แห่งปี 1997
พระเจ้าสีนุโล
พระเจ้าสินุโล (Xinuluo , 細奴邏) ทรงเป็นโอรสของพระเจ้าเซผ่อง แห่งเผ่าม่งเส (หนองแส) พระเจ้าสินุโลเป็นผู้รวบรวมเผ่าทั้ง 6 บริเวณที่ราบสูงรอบทะเลสาบเอ๋อไห่ เข้าด้วยกัน ก่อตั้งเป็นอาณาจักรน่านเจ้า เมื่อ พ.ศ. 1192 (ค.ศ. 649) สิ้นพระชนม์เมื่อ พ.ศ. 1217
Playpark.com
Playpark.com เป็นเว็บไซต์เกมของประเทศไทย Playpark เป็นบริษัทสื่อเกมออนไลน์ภายใต้ บริษัท เอเชียซอฟท์ ซึ่งเป็นผู้นำเกมออนไลน์ในประเทศไทย
Playpark.com เป็นเว็บไซต์ที่มีผู้เข้าชมจากประเทศไทยมากเป็นอันดับที่ 137 (19 กันยายน 2557) จากการจัดอันดับโดยอะเล็กซา
คณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
คณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น () เป็นส่วนราชการไทยระดับคณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยขอนแก่น กระทรวงศึกษาธิการ เป็นคณะวิชาที่จัดตั้งขึ้นพร้อมกับคณะวิทยาศาสตร์และอักษรศาสตร์ (ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็นคณะวิทยาศาสตร์) และคณะวิศวกรรมศาสตร์ ซึ่งได้ถือว่าเป็นคณะแรกตั้งของการสถาปนามหาวิทยาลัย ถือว่าเป็นสถาบันการศึกษาทางด้านเกษตรศาสตร์แห่งแรกในภูมิภาค
รหัสหน่วยงานในระบบทะเบียน มหาวิทยาลัยขอนแก่น : 03
คณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น จัดตั้งขึ้นเพื่อสนองความต้องการเร่งด่วนในการผลิตบุคลากรที่มีความรู้ความสามารถในทางเทคโนโลยีการเกษตรแผนใหม่ เพื่อการพัฒนาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ตามมติของคณะกรรมการพัฒนาภาคตะวันออกเฉียงเหนือเมื่อ พ.ศ. 2505
คณะเกษตรศาสตร์ได้เริ่มรับนักศึกษารุ่นแรกเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2507 มีนักศึกษาทั้งสิ้น 49 คน ซึ่งการเรียนการสอนในสองปีแรกนั้น ใช้สถานที่ของคณะวิทยาศาสตร์การแพทย์ มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ (ในปัจจุบันคือ มหาวิทยาลัยมหิดล) อาจารย์ผู้สอนส่วนใหญ่เป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และอาจารย์จากคณะวิทยาศาสตร์การแพทย์ มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์
เมื่อต้นเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2509 ซึ่งเป็นปีการศึกษาที่ 3 อาจารย์และนักศึกษาทั้งหมดของคณะฯ ก็ได้ย้ายมาศึกษาที่จังหวัดขอนแก่น ณ บริเวณที่ตั้งของมหาวิทยาลัยขอนแก่นในปัจจุบัน โดยใช้สถานที่ของตึกคณะวิทยาศาสตร์และอักษรศาสตร์เป็นทั้งห้องเรียนและห้องทำงานอาจารย์ ต่อมารัฐบาลนิวซีแลนด์ ซึ่งได้ให้ความช่วยเหลือในการจัดตั้งคณะเกษตรศาสตร์มาตั้งแต่ต้น ได้อนุมัติเงินเป็นค่าก่อสร้างตึกคณะฯ ได้มีการประกอบพิธีวางศิลาฤกษ์อาคารเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2509 โดย Sir Stephen Wire เอกอัครราชทูตนิวซีแลนด์ ประจำประเทศไทย
ตึกคณะเกษตรศาสตร์สำเร็จเรียบร้อยในปี พ.ศ. 2510 และได้ใช้เป็นสถานที่ทำพิธีเปิดมหาวิทยาลัยขอนแก่น ซึ่งพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระบรมราชินีนาถ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ เสด็จพระราชดำเนินมาทรงเป็นประธานประกอบพิธี เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2510
คณะเกษตรศาสตร์ได้ดำเนินการสอนนักศึกษาในภาควิชาต่างๆ เพื่อผลิตบัณฑิตทางการเกษตรที่มีความรู้ความสามารถในด้านเกษตรทั่วไป และมีความสามารถเฉพาะสาขา และมีหน้าที่ทำการดำเนินงานวิจัยทางการเกษตร เพื่อส่งเสริมความก้าวหน้าทางวิชาการ อันจะเป็นประโยชน์ทั้งต่อการสอน การพัฒนาประเทศ โดยเฉพาะเพื่อเป็นแนวทางในการพัฒนายกระดับการเกษตรในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
สัญลักษณ์ประจำคณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น คือ ควาย และคันไถ หมายถึง การทำนาในสมัยก่อน ต้องใช้ควายและคันไถเป็นเครื่องมือในการปลูกข้าว เป็นรากฐานของการทำการเกษตร ซึ่งเป็นอาชีพหลักของชาวไทย
สีเขียว
หมายเหตุ คำนำหน้านามของผู้ดำรงตำแหน่งคณบดี และผู้รักษาการแทนคณบดี เป็นคำนำหน้านามตามตำแหน่งทางวิชาการในขณะนั้น
ดูเพิ่ม รายนามบุคคลที่มีชื่อเสียงจากมหาวิทยาลัยขอนแก่นหมายเหตุ รายนามดังกล่าว จัดเรียงชื่อและนามสกุลตามตัวอักษร
ดาวหางเวสต์
ดาวหางเวสต์ () หรือชื่ออย่างเป็นทางการตามระบบดาวหางคือ C/1975 V1, 1976 VI และ 1975n เป็นดาวหางที่โดดเด่นเป็นพิเศษ บางครั้งก็เป็นที่เรียกขานกันว่าเป็น "ดาวหางใหญ่" ด้วย ดาวหางเวสต์ถูกค้นพบเป็นครั้งแรกจากภาพถ่ายโดย ริชาร์ด เอ็ม. เวสต์ เจ้าหน้าที่หอดูดาวยุโรปใต้ เมื่อวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 1975 และเพิ่มความสว่างจนถึงจุดสูงสุดในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1976 ระดับความสว่างเมื่อเข้าใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุดอยู่ที่ -3 ระหว่างช่วงเวลาที่ดาวหางสว่างที่สุดมีรายงานจากผู้สังเกตการณ์ว่า ดาวหางมีความสว่างมากจนสามารถเฝ้าสังเกตในเวลากลางวันได้
ดาวหางเวสต์เป็นดาวหางคาบยาว การคำนวณประเมินว่าดาวหางมีคาบโคจรประมาณ 558,000 ปี
ขณะที่ดาวหางเวสต์เคลื่อนที่ผ่านเข้ามาในระบบสุริยะชั้นในเป็นครั้งแรกในรอบ 500,000 ปี มีการตรวจพบว่านิวเคลียสของดาวหางแตกออกเป็นสี่ส่วนขณะที่มันเข้าใกล้ดวงอาทิตย์ที่ระยะห่าง 30 ล้านกิโลเมตร
รายงานการแตกของดาวหางเกิดขึ้นครั้งแรกในวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 1976 โดยแตกออกเป็นสองชิ้น หลังจากนั้นจึงแตกออกอีกครั้งในเช้าวันที่ 18 มีนาคมปีเดียวกัน นับเป็นดาวหางหนึ่งในไม่กี่ดวงในประวัติศาสตร์ที่เกิดการแตกสลายระหว่างการเฝ้าสังเกตการณ์ ชิ้นส่วนทั้งสี่แยกกระจัดกระจายออกไป แต่นักดาราศาสตร์ยังคงเฝ้าติดตามชิ้นส่วนใหญ่ 2 ชิ้นอยู่อย่างต่อเนื่อง
สมาคมหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์
ประเทศสยาม
ในปี พ.ศ. 2498 สมาชิกของสมาคมหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทยกลุ่มหนึ่ง รู้สึกว่าสมาคมหนังสือพิมพ์ฯ นั้นถูกครอบงำโดยอำนาจทางการเมือง
อีกทั้งไม่พึงพอใจในการแถลงงบดุลอย่างคลุมเครือในการประชุมสามัญประจำปี จนถึงขั้นประท้วงเดินออกจากห้องประชุมจนเกือบหมด
ไม่กี่วันหลังจากนั้น นักข่าวนักหนังสือพิมพ์ส่วนหนึ่งได้จับกลุ่มกันคิดที่จะก่อตั้งสมาคมใหม่ ที่มีวัตถุประสงค์ตรงกับ อุดมการณ์ของตน และใช้ชื่อว่า "สมาคมนักข่าวแห่งประเทศไทย"
ดาวหางบีลา
ดาวหางบีลา () หรือชื่ออย่างเป็นทางการตามระบบการตั้งชื่อดาวหางคือ 3D/Biela เป็นดาวหางแบบมีคาบโคจรซึ่งค้นพบโดย วิลเลห์ม ฟอน บีลา ในปี ค.ศ. 1826 จึงได้ชื่อว่า "บีลา" ตามผู้ค้นพบ
เคยมีผู้สังเกตพบดาวหางนี้มาก่อนแล้ว คือ ชาร์ลส เมอสิเออร์ ในปี ค.ศ. 1772 และ ฌอง-หลุยส์ ปอนส์ ในปี ค.ศ. 1805 แต่วิลเลห์ม ฟอน บีลา เป็นผู้ค้นพบจุดใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุดเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ 1826 และสามารถคำนวณวงโคจรของมันออกมาได้ว่ามีคาบโคจรประมาณ 6.6 ปี นับเป็นดาวหางดวงที่สาม (หลังจากดาวหางฮัลเลย์และดาวหางเองเคอ) ที่มีการค้นพบคาบโคจร
เมื่อดาวหางกลับมาปรากฏอีกครั้งในปี ค.ศ. 1846 ผู้สังเกตการณ์พบว่าดาวหางแตกออกเป็นสองเสี่ยง หลังจากนั้นในปี ค.ศ. 1852 ชิ้นส่วนทั้งสองชิ้นพบอยู่ห่างกัน 1.5 ล้านไมล์ แต่หลังจากนั้นมันก็ไม่กลับมาให้เห็นอีกในรอบการปรากฏตัวปี 1859, 1865 และ 1872 แต่ในวันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1872 มีการค้นพบฝนดาวตกสว่างไสว (ประมาณ 3,000 ดวงต่อชั่วโมง) ส่องสว่างมาจากบริเวณของท้องฟ้าที่ควรจะเป็นตำแหน่งซึ่งดาวหางเคลื่อนผ่านในเดือนกันยายน 1872 เวลานั้นเป็นวันที่โลกโคจรตัดผ่านเส้นทางโคจรของดาวหางพอดี ฝนดาวตกเหล่านี้ต่อมาได้ชื่อว่า "ฝนดาวตกแอนโดรเมดีดส์" หรือ "ฝนดาวตกบีลา" ดูเหมือนว่า นั่นจะเป็นสัญญาณแจ้งว่า ดาวหางได้แตกสลายไปเสียแล้ว มีการค้นพบฝนดาวตกเหล่านี้อีกหลายครั้งตลอดช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ที่เหลืออยู่ แต่ปัจจุบันได้จางหายไปหมดแล้ว
อเล็กซานเดอร์ (ชื่อ)
อเล็กซานเดอร์ ("Alexander") เป็นชื่อต้นของผู้ชาย มีที่มาจากคำในภาษาละติน "Alexander" ซึ่งเป็นการถอดคำมาจากภาษากรีกจากคำว่า "Αλέξανδρος"
พระเจ้าสเวน ฟอร์กเบียร์ด
สมเด็จพระเจ้าสเวน ฟอร์คเบียร์ด หรือ สมเด็จพระเจ้าสเวนที่ 1 แห่งเดนมาร์ก () (ราว ค.ศ. 960 - ค.ศ. 1014) เป็นพระเจ้าแผ่นดินแห่งราชอาณาจักรเดนมาร์ก ราชอาณาจักรนอร์เวย์ และ ราชอาณาจักรอังกฤษ
สมเด็จพระเจ้าสเวน ฟอร์คเบียร์ด เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ ราว ค.ศ. 960 ในประเทศเดนมาร์กปัจจุบัน เป็นพระราชโอรสของสมเด็จพระเจ้าฮารัลด์ที่ 1 แห่งเดนมาร์ก (ฮาราลด์ บลูทูธ) และ กิริธ โอลาฟสดอทเทียร์ ทรงเสกสมรสกับกันฮิลด์แห่งเว็นเด็นและต่อมาอาจจะกับซิกริดผู้ทรนง และทรงราชย์บัลลังก์เดนมาร์กระหว่างค.ศ. 986 ถึง 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1014, ราชย์บัลลังก์นอร์เวย์ระหว่างค.ศ. 999 ถึง 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1014 และ ราชย์บัลลังก์อังกฤษระหว่างค.ศ. 1014 ถึง 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1014 พระเจ้าสเวน ฟอร์คเบียร์ดเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1014
พระเจ้าสเวน ฟอร์คเบียร์ด ทรงมีหลายพระนาม ในพงศาวดารแองโกล-แซ็กซอน (Anglo-Saxon Chronicles) ใช้ “Sven the Dane” หรือ “Swegen” หรือ “Tuck”; ในภาษานอร์เวย์โบราณ “Sveinn Tjúguskegg”; ในภาษานอร์เวย์ “Svein Tjugeskjegg”; ในภาษาสวีเดน “Sven Tveskägg”; ในภาษาเดนมาร์ก “Svend Tveskæg” จาก “Tjugeskæg” เดิม หรือ “Tyvskæg” พระเจ้าสเวน ฟอร์คเบียร์ดทรงเป็นผู้นำไวกิงและเป็นพระราชบิดาของสมเด็จพระเจ้าคานูทมหาราช เมื่อพระเจ้าฮาโรลด์ที่ 1พระราชบิดาเสด็จสวรรคตราวปลายปี ค.ศ. 986 หรือต้นปี ค.ศ. 987 สเวน ฟอร์คเบียร์ดก็ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าแผ่นดินแห่งเดนมาร์ก ในปี ค.ศ. 1000 ทรงเป็นพันธมิตรกับ Trondejarl Erik of Lade ซึ่งทำให้ได้ครองราชอาณาจักรนอร์เวย์เกือบทั้งหมด และเมื่อไม่นานก่อนที่จะเสด็จสวรรคตก็ได้รับชัยชนะต่ออังกฤษและได้เป็นพระเจ้าแผ่นดินแห่งราชอาณาจักรอังกฤษในปี ค.ศ. 1013 ในเดือนสุดท้ายก่อนที่จะเสด็จสวรรคตเป็นพระมหากษัตริย์แห่งจักรวรรดิทะเลเหนือ
คอนญัก
คอนญัก () คือเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ได้มาจากการกลั่นไวน์ที่หมักจนได้ที่ เก็บไว้ในถังที่ทำด้วยไม้โอ๊กเพื่อให้เหล้ามีอายุเก่าแล้วจึงนำมาบรรจุขวด มาจากจังหวัดชาร็องต์ แคว้นปัวตู-ชาร็องต์ ประเทศฝรั่งเศส มีแหล่งผลิตสำคัญคือคอนญักบรรจุขวดจะมีจำนวนดาวที่ปรากฏบนฉลาก หมายถึงคุณภาพและอายุของเหล่านั้น
อาหารจีน
อาหารจีน หมายถึงอาหารที่ประกอบขึ้นตามวัฒนธรรมของชาวจีน ซึ่งรวมทั้งจีนแผ่นดินใหญ่ ไต้หวันและ ฮ่องกง ซึ่งมีหลากหลายชนิดตามแต่ละท้องถิ่น โดยทั่วไปนิยมรับประทานอาหารจานผักและธัญพืชเป็นหลัก นอกจากในราชสำนักที่จะมีอาหารประเภทเนื้อ อาหารที่รู้จักกัน เช่น ก๋วยเตี๋ยว ติ่มซำ หูฉลาม กระเพาะปลา วัฒนธรรมการกินเป็นการกินร่วมกันโดยอุปกรณ์การกินหลัก คือตะเกียบ
อาหารจีนจะมีอุปกรณ์การทำหลักๆเพียงสี่อย่างคือ มีด เขียง กระทะก้นกลม และตะหลิว สมัยชุนชิว-จั้นกั๋ว ได้เริ่มมีการแบ่งอาหารจีนเป็น 2 ตระกูลใหญ่ คือ อาหารเมืองเหนือ และอาหารเมืองใต้ กระทั่งต้นราชวงศ์ชิง ได้มีการแบ่งอาหารเป็น 4 ตระกูลใหญ่ ได้แก่ 
และปัจจุบันมี 8 ตระกูลใหญ่ โดยเพิ่ม
และบางแหล่งก็แบ่งเป็นกลุ่มย่อยๆตามมณฑลต่างๆ ได้อีกเช่น
พระมหากษัตริย์สวีเดน
ราชาธิปไตยแห่งสวีเดน () คือระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญที่ราชอาณาจักรสวีเดนใช้มายาวนาน พระมหากษัตริย์ทรงมีตำแหน่งเป็นเพียงประมุขของประเทศเท่านั้น โดยพระองค์ไม่มีพระราชอำนาจทางการเมือง ซึ่งพระมหากษัตริย์สวีเดนทรงเป็นพระประมุขสูงสุดรวมทั้งยังได้รับความเคารพจากสังคมของสวีเดนมาโดยตลอด ทั้งนี้สวีเดนได้เริ่มใช้ระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญพร้อม ๆ กับการเริ่มใช้ระบบรัฐสภาที่มีพระราชพิธียุ่งยากมากมาย นอกจากนี้พระมหากษัตริย์ยังสามารถมีพระราชโองการไปถึงรัฐบาลและกองทัพได้อีกด้วย ในปี ค.ศ. 1810 รัฐธรรมนูญสวีเดนว่าด้วยการสืบทอดราชสมบัติได้กำหนดให้ราชวงศ์เบอร์นาดอตต์เป็นราชวงศ์แห่งสวีเดน อีกทั้งผู้สืบทอดราชสมบัติต้องนับถือศาสนาคริสต์นิกายโปรเตสแตนต์ ซึ่งพระมหากษัตริย์สวีเดนองค์ปัจจุบันก็คือสมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟ
สวีเดนมีพระมหากษัตริย์เป็นของตนเองมาตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ในช่วงศตวรรษที่ 1 แทซิทัส นักประวัติศาสตร์ของโรมันได้บันทึกว่าเผ่าซิโอเนส (เผ่าโบราณที่อาศัยอยู่บริเวณสวีเดนในปัจจุบัน) มีพระราชาปกครอง ซึ่งลำดับการสืบสันตติวงศ์ยังไม่มีผู้ใดทราบแน่ชัด มีเพียง "ซากา" (อังกฤษ: Saga เป็นบันทึกทางประวัติศาสตร์ของชาวไวกิง เกี่ยวกับดินแดนแถบสแกนดิเนเวีย) ที่ใช้อ้างอิงเท่านั้น แต่ก็ยังคงเป็นที่ถกเถียงอยู่ในปัจจุบัน
แต่เดิมพระมหากษัตริย์สวีเดนมีพระราชอำนาจเพียงเล็กน้อย ส่งผลจำกัดในเรื่องการทำศึกสงคราม โดยผู้พิพากษาและพระสงฆ์จะต้องเป็นสักขีพยานของความบกพร่องในการใช้อำนาจในครั้งนี้ด้วย ทั้งนี้ศิลาจารึกนับพันได้จารึกไว้เช่นกันแต่ไม่มีบันทึกเกี่ยวกับพระมหากษัตริย์เลย อย่างไรก็ตามพระราชอำนาจของพระมหากษัตริย์ก็ยังคงได้รับการสนับสนุนจากศาสนจักร ทำให้มีพระราชอำนาจมากขึ้นในระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 11 และในคริสต์ศตวรรษต่อมา พระราชอำนาจของพระมหากษัตริย์สวีเดนก็เพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ ตามประเพณีแล้วพระมหากษัตริย์จะทรงบรมราชาภิเษกที่แท่นหินแห่งโมรา ซึ่งเป็นสถานที่ประชาชนมีสิทธิจะยอมรับหรือไม่ยอมรับพระมหากษัตริย์พระองค์ใหม่ได้ ซึ่งพิธีกรรมนี้สืบทอดจากพระมหากษัตริย์สวีเดนพระองค์ก่อน ๆ มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1544 ซึ่งในปัจจุบันพระราชวงศ์เบอร์นาดอตต์ปกครองสวีเดนมาตั้งแต่ช่วงสงครามนโปเลียน และต่อมาสวีเดนก็ต้องสูญเสียฟินแลนด์และส่วนตะวันออกของรีล์มให้แก่จักรวรรดิรัสเซีย ทั้งนี้ตามบทบัญญัติในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรสวีเดนระบุไว้ว่าพระมหากษัตริย์ทรงเป็นเพียงประมุขแห่งรัฐเท่านั้นและไม่มีพระราชอำนาจทางการเมือง
แก่นตะวัน
แก่นตะวัน หรือ ทานตะวันหัว () เป็นพืชดอกในตระกูลทานตะวัน มีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกาเหนือ ชาวอินเดียนแดงปลูกไว้รับประทานหัว โดยเชื่อว่ามีสรรพคุณช่วยทำให้เจริญอาหาร ต่อมาจึงแพร่หลายไปในสหรัฐอเมริกาและยุโรป
แก่นตะวัน เป็นพืชล้มลุก มีหัวสะสมอาหาร หัวเป็นตะปุ่มตะป่ำ ไม่เรียบ คล้ายหัวของขิงและข่า มีสีหลายสี เช่น สีขาว สีเหลือง สีแดง สีม่วงรับประทานได้ ผิวใบสาก ใบรีรูปไข่ บางพันธุ์มีขอบใบหยักลักษณะต้น สูง 1.5-2.0 ม. มีขนตามกิ่งและใบ ดอก เป็นทรงกลมแบน สีเหลือง คล้ายดอกทานตะวัน หรือบัวตอง ออกดอกเป็นช่อ สีเหลืองคล้ายดอกทานตะวัน มีโครโมโซมเป็น hexaploid เป็นพืชวันสั้น ช่วงแสงวิกฤตน้อยกว่า 14 ชั่วโมง การเจริญเติบโตของแก่นตะวันมีสองช่วง ช่วงแรกนับตั้งแต่ปลูกจนถึงออกดอกครั้งแรก แก่นตะวันจะสะสมอาหารในใบและลำต้น ช่วงที่สองหลังจากดอกแรกบานจนถึงระยะเก็บเกี่ยว ใบจะหลุดร่วง อาหารสะสมที่ใบถูกส่งไปที่หัว
สมุนไพรแก่นตะวัน เป็นพืชที่ปลูกง่าย ลักษณะปลูกคล้ายกับ ขมิ้นชัน เติบโตในดินร่วนปนทรายได้ดี และให้ผลผลิตดีด้วยดินร่วนปนทรายสามารถปลูกได้ทุกฤดู โดยเฉพาะช่วงฤดูฝนจะดีที่สุด แต่ระวังอย่าให้น้ำขัง เพราะจะทำให้หัวแก่นตะวันเน่าได้
หัวใช้รับประทานสดเป็นผัก ใช้ทำขนมหรือต้มรับประทาน ภายในหัวมีน้ำ 80% และคาร์โบไฮเดรต ประมาณ 18% โดยคาร์โบไฮเดรตส่วนใหญ่เป็นอินนูลิน (Inulin) เป็นสารเยื่อใยอาหารที่ให้ความหวาน จะไม่ถูกย่อยในกระเพาะ และลำไส้เล็ก อยู่ในระบบทางเดินอาหารเป็นเวลานาน ทำให้ไม่รู้สึกหิว กินอาหารได้น้อย ช่วยลดความอ้วนและป้องกันโรคเบาหวาน ในเชิงอุตสาหกรรมใช้หัวแก่นตะวันเป็นวัตถุดิบสำหรับสกัดน้ำตาลอินนูลินได้
หัวแก่นตะวันใช้ปรุงอาหารแทนมันฝรั่งได้ โดยให้เนื้อสัมผัสเช่นเดียวกันแต่รสหวานกว่า เหมาะสำหรับใส่ในสลัด คาร์โบไฮเดรตในหัวจะนุ่มถ้าต้มสุก แต่จะคงสภาพได้ดีกว่านึ่ง แก่นตะวันมี โพแทสเซียม 650 mg ต่อ 150g มีเหล็กสูง และมีเส้นใย ไนอาซิน ไทอามีน ฟอสฟอรัส และทองแดง
ในเมนูอาหารไทย แก่นตะวันสามารถปรุงเป็นส้มตำได้
หัวแก่นตะวัน เป็นวัตถุดิบแปรรูปเป็นเอทานอลและสุราได้ ใน Baden-Württemberg ประเทศเยอรมัน หัวแก่นตะวันมากกว่า 90% ใช้ในการผลิตสุราเรียกว่า "Topi" หรือ "Rossler"
ลำต้นและใบใช้เป็นอาหารสัตว์ โดยมีสารอาหารที่ย่อยได้ทั้งหมดมากกว่าถั่วอัลฟัลฟา แต่มีโปรตีนน้อยกว่า ลำต้นนำไปหมักทำเอทานอลได้เช่นเดียวกัน
จินดา ศิริมานนท์
จินดา ศิริมานนท์ (6 ธันวาคม พ.ศ. 2460 - 26 เมษายน พ.ศ. 2556) นักเขียนชาวไทย เป็นภริยาและเป็นผู้อยู่เบื้องหลังการทำงานของ สุภา ศิริมานนท์ นักหนังสือพิมพ์แนวหน้าของไทย
จินดา ศิริมานนท์ มีนามเดิมว่า จินดา สุนทรโรหิต เป็นบุตรสาวของหลวงสุภาเทพ (โต สุนทรโรหิต) ยกระบัตร์ศาลอุทธรณ์ จบการศึกษาด้านการพยาบาล พบกับสุภา ศิริมานนท์ และแต่งงานกันเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2486
จินดา ช่วยงานการทำหนังสือของสุภามาโดยตลอด ช่วง พ.ศ. 2486-2488 เมื่อสุภา ศิริมานนท์ เป็นบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ "นิกรวันอาทิตย์" จินดาทำหน้าที่ช่วยคัดเลือกเรื่อง เขียนบทวิจารณ์และแนะนำหนังสือ ใช้นามปากกาว่า "จ.ส.ร" (ย่อมาจาก จินดา สุนทรโรหิต) ช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สอง สุภาก่อตั้งนิตยสาร "อักษรสาส์น" ระหว่าง พ.ศ. 2492-2495 เป็นนิตยสารหัวก้าวหน้า ซึ่งมีเนื้อหาแนวสังคมนิยมในสมัยนั้น จินดาร่วมจัดทำนิตยสารอักษรสาส์นในตำแหน่งผู้จัดการ มีหน้าที่เขียนแนะนำและวิจารณ์หนังสือ จนกระทั่งนิตยสารถูกสั่งปิด และสุภา ศิริมานนท์ ถูกจับกุมด้วยข้อหากบฏสันติภาพ เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2495 ถูกคุมขังและสอบสวนอยู่ 60 วัน 
จินดา ศิริมานนท์ หันมาทำสถานรับเลี้ยงเด็กเพื่อหารายได้พิเศษที่บ้าน และทำต่อเนื่องมาประมาณ 30 ปี จนกระทั่งสุภา ศิริมานนท์เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2529 จินดาได้ก่อตั้งกองทุนชื่อ กองทุนสุภา ศิริมานนท์ เพื่อเผยแพร่ประวัติชีวิตและงานของสามี โดยจัดพิมพ์ผลงานของสุภา เช่น "เหยียบยุโรป", "แคปิตะลิสม์", "เจ็งกิ๊ซข่าน", "วรรณสาส์นสำนึก" รวมทั้งผลักดันให้มีการจัดพิมพ์หนังสือ ผู้อยู่เหนือเงื่อนไข? เป็นนวนิยายที่สุภา ศิริมานนท์ เขียนไว้ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2496 แต่ไม่ได้เคยได้ตีพิมพ์ เพราะไม่มีสำนักพิมพ์ใดกล้าจัดพิมพ์ เนื่องจากนำเสนอข้อมูลใหม่เกี่ยวกับการปลงพระชนม์ สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ในช่วงปลายรัชสมัยกรุงธนบุรี
หลังการเสียชีวิตของสุภา ศิริมานนท์ จินดากลับมาเขียนหนังสืออีกครั้ง คือ สารคดีบันทึกการเดินทางไปอินเดีย ชื่อ "ไปเยือนถิ่นพุทธภูมิ" (พ.ศ. 2533) และบันทึกการเดินทางเมื่อครั้งเดินทางไปคารวะนายปรีดี พนมยงค์ ที่ประเทศฝรั่งเศส ชื่อ “ความทรงจำจากบ้านชานกรุงปารีส” (พ.ศ. 2536)
จินดา ศิริมานนท์ ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติ จากสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย รับรางวัลนราธิป ประจำปี พ.ศ. 2550 เมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551
อาร์ทิโชก
อาร์ทิโชก () เป็นพืชเมืองหนาว มีถิ่นกำเนิดในยุโรปเขตเมดิเตอร์เรเนียน มีสรรพคุณทางยา สามารถบริโภคสดหรือปรุงเป็นอาหาร ซึ่งเป็นเมนูสำคัญของงานเลี้ยงทางยุโรป และยังมีการนำมาสกัดสารไซนาริน
ลักษณะทรงต้นและใบจะมีขนาดใหญ่โตเต็มที่จะมีขนาด 1.80 เมตร ใบหยักเป็นแฉกลึกสีเขียวอมเทาหรือขาวอมเทา ดอกประกอบไปด้วยกลุ่มของกลีบดอกจำนวนมากเรียงซ้อนกันเป็นชั้น ๆ บนก้านดอกลักษณะของดอกทรงแตกต่างกันไปตามลักษณะสายพันธุ์ ออกดอกในช่วงเดือนเมษายน-พฤษภาคม