hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
รอยเว้าเรเดียส
รอยเว้าเรเดียส (; ละติน: "incisura radialis") เป็นรอยเว้าแคบๆ รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่อยู่ทางด้านข้างของโคโรนอยด์ โพรเซส (coronoid process) ซึ่งจะรับกับส่วนต้นของกระดูกเรเดียสเพื่อประกอบเป็นข้อต่อเรดิโออัลนาส่วนต้น (Proximal radioulnar joint) ซึ่งเกี่ยวข้องการการพลิกและการหมุนของปลายแขน
รอยเว้านี้มีลักษณะเว้าจากด้านหน้าไปด้านหลัง และมีส่วนยื่นซึ่งให้เป็นจุดเกาะของเอ็นแอนนูลาร์ (annular ligament)
ปุ่มนูนอัลนา
ปุ่มนูนอัลนา หรือ ปุ่มกระดูกอัลนา () เป็นบริเวณบนกระดูกอัลนา ตรงรอยต่อของพื้นผิวด้านหน้าและด้านล่างของโคโรนอยด์ โพรเซส และส่วนหน้าของตัวกระดูกอัลนา มีลักษณะเป็นส่วนยื่นขรุขระซึ่งเป็นจุดเกาะปลายของส่วนของกล้ามเนื้อเบรเคียลิส (Brachialis) และมีออบลีก คอร์ด (oblique cord) มายึดเกาะที่ขอบด้านข้างของปุ่มนูนอัลนา
ช่อการะเกด
ช่อการะเกด เป็นนิตยสารเรื่องสั้นที่ถือกำเนิดขึ้นพร้อมกับนิตยสาร โลกหนังสือ โดยมี สุชาติ สวัสดิ์ศรี เป็นบรรณาธิการเมื่อ พ.ศ. 2521
สามารถออกเป็นสามยุค ดังนี้
เครือจักรภพ
เครือจักรภพ () เป็นคำภาษาอังกฤษเดิมใช้กับชุมชนการเมืองที่ตั้งขึ้นเพื่อประโยชน์ร่วมกัน ในอดีต บางครั้งคำนี้สมนัยกับ "สาธารณรัฐนิยม"
ภายหลังคำนี้ใช้กับสมาคมรัฐเอกราช ที่โดดเด่นที่สุด คือ เครือจักรภพแห่งชาติ สมาคมสำหรับอดีตสมาชิกจักรวรรดิอังกฤษเป็นหลัก มักเรียกย่อเป็น "เครือจักรภพ"
แวมไพร์ไนท์
แวมไพร์ไนท์ () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชโจะ วาดโดย มัตสึริ ฮิโนะ ตีพิมพ์ลงในนิตยสาร LaLa โดยสำนักพิมพ์ฮาคุเซนฉะ ของประเทศญี่ปุ่น
เนื้อเรื่องกล่าวถึงโรงเรียนคุโรสึที่เปิดการเรียนการสอนมี 2 class คือ day class นักเรียนภาคกลางวัน และ night class นักเรียนภาคกลางคืน ซึ่งไม่มีใครในเดย์คลาสรู้ความจริงที่ว่า ไนท์คลาสทั้งหมดเป็นแวมไพร์ ผู้ที่รักษาความลับนี้ไว้คือ "การ์เดี้ยน" ที่ทำงานโดยใช้ชื่อ กรรมการรักษาระเบียบไว้
ยูกิซึ่งสูญเสียความทรงจำเมื่อ 10 ปีก่อน มีคานาเมะช่วยชีวิตจากแวมไพร์ชั่วร้าย จึงเป็นผู้ที่มีบุญคุณของยูกิ คานาเมะได้พายูกิมาฝากไว้กับผู้อำนวยการคุโรสึ และได้เป็นลูกสาวบุญธรรมของผู้อำนวยการ คานาเมะมักจะมาหายูกิทุกครั้งที่เขามาหาได้ จนวันหนึ่ง เซโร่ ที่ทั้งตัวเปื้อนเลือด ก็ได้มาอาศัยอยุ่ร่วมกับยูกิ ทำให้เรื่องราวทั้งหมดเปลี่ยนไป เขาเกลียดชังแวมไพร์ แต่ก็มียูกิซึ่งคอยปลอบใจเขาตลอดมา ต่อมาผู้อำนวยการได้จัดตั้งไนท์คลาสขึ้นมา และได้เชิญให้คานาเมะเป็นผู้ควบคุมไนท์คลาสทั้งหมด ยูกิหลงรักคานาเมะตลอดมา ทั้งที่ไม่สามารถเป็นความจริงได้ เพราะคานาเมะเป็นแวมไพร์เป็นเนื้อเรื่องที่เสริมจากเนื้อเรื่องหลักฉบับหนังสือการ์ตูนกห้หกแห้อแกื ปกด้อ
ช่วงว่างระหว่างรัชกาล (อังกฤษ)
ช่วงว่างระหว่างรัชกาลในอังกฤษ () เป็นสมัยการปกครองแผ่นดินที่ในปัจจุบัน คือ ประเทศอังกฤษ เวลส์ และ สกอตแลนด์ โดยรัฐสภาและทหารหลังจากสงครามกลางเมืองอังกฤษ ช่วงว่างระหว่างรัชกาลเริ่มด้วยการปลงพระชนม์พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 ในปี ค.ศ. 1649 และสิ้นสุดลงโดยการอัญเชิญ พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 กลับมาทรงบัลลังก์ในปี ค.ศ. 1660 ในสมัยที่เรียกว่าสมัยฟื้นฟูราชวงศ์อังกฤษ
ช่วงว่างระหว่างรัชกาลในอังกฤษแบ่งย่อยได้เป็น 4 สมัย:
พระราชบัญญัติว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ ค.ศ. 1701
พระราชบัญญัติว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ ค.ศ. 1701 () เป็นพระราชบัญญัติที่ประกาศใช้โดยรัฐสภาอังกฤษเพื่อแก้ปัญหาเกี่ยวกับการสืบราชบัลลังก์แห่งอังกฤษต่อจากสมเด็จพระราชินีนาถแอนน์แห่งบริเตนใหญ่ โดยมีการบัญญัติให้โซฟีแห่งฮันโนเฟอร์ พระราชนัดดา(หลานตา) ในพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ และผู้สืบเชื้อสายต่อจากเจ้าหญิงโซฟีโดยต้องเป็นศาสนิกชนชาวโปรเตสแทนต์ เป็นรัชทายาท
เดิมพระราชบัญญัติได้นำเสนอต่อรัฐสภาอังกฤษใน ค.ศ. 1700 และรัฐสภามีมติรับหลักการในปีถัดมา ต่อมาได้มีเสนอญัตติแก้ไขข้อความในพระราชบัญญัติครอบคลุมไปถึงราชบัลลงก์แห่งสกอตแลนด์ตามความในพระราชบัญญัติสหภาพ ค.ศ. 1707
เนื่องในการปฏิวัติอันรุ่งโรจน์ ลำดับการสืบสันตติวงศ์ของราชบัลลังก์อังกฤษจึงเป็นไปตามที่บัญญัติไว้ในพระราชบัญญัติสิทธิ ค.ศ. 1689 ซึ่งบัญญัติให้ถือว่าการเสด็จลี้ภัยไปต่างแดนของพระเจ้าเจมส์ ที่ 2เป็นการสละราชสมบัติโดยปริยาย และให้พระราชธิดาในพระเจ้าเจมส์ที่ 2 พร้อมด้วยพระราชสวามีเสด็จขึ้นทรงราชย์แทนเป็นสมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 2 และพระเจ้าวิลเลียม ที่ 3 ตามลำดับ โดยให้ปกครองประเทศร่วมกัน
ในกรณีนี้ ผู้มีสิทธิสืบราชสันตติวงศ์ต่อจากกษัตริย์ทั้งสองคือพระราชบุตรของทั้งสองพระองค์เอง ลำดับต่อมาได้แก่เจ้าหญิงแอนน์ น้องสาวของพระนางเจ้าแมรี ต่อมาได้แก่พระทายาทของเจ้าหญิงแอนน์ จากนั้นจึงเป็นพระราชบุตรของพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 หากทรงเสกสมรสใหม่ภายหลังการสวรรคตของพระนางเจ้าแมรี
อย่างไรก็ดีสมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 2 เสด็จสวรรคตเมื่อ ค.ศ. 1694 พระโอรสพระองค์สุดท้ายของเจ้าหญิงแอนน์สิ้นพระชนม์ใน ค.ศ. 1700 และพระเจ้าวิลเลียม ที่ 3 มิได้ทรงเสกสมรสใหม่ กับทั้งโอกาสที่เจ้าหญิงแอนน์จะมีพระราชบุตรอีกก็เป็นไปได้ยากเพราะมีพระชนมายุมากขึ้น จึงเกิดปัญหาว่าผู้ใดควรเป็นผู้สืบพระราชสันตติวงศ์นี้ต่อไป
รัฐบาลเห็นเป็นความจำเป็นที่จะต้องตราพระราชบัญญัตินี้เพื่อ
พระราชบัญญัตินี้มีผลใช้บังคับตั้งแต่เดือนมิถุนายน ค.ศ. 1701
พระราชบัญญัติว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ระบุว่าราชบัลลังก์อังกฤษจะผ่านไปยังสายของโซฟีแห่งฮันโนเฟอร์ พระราชนัดดาในพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษและพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ และผู้สืบเชื้อสายจากพระองค์ผู้เป็นโปรเตสแตนต์ผู้ที่ยังมิได้เสกสมรสกับผู้เป็นโรมันคาทอลิก; ผู้ที่เป็นโรมันคาทอลิกหรือเสกสมรสกับผู้เป็นโรมันคาทอลิกถูกห้ามจากการมีสิทธิในการครองราชบัลลังก์ “ตลอดกาล” อีกแปดมาตราของพระราชบัญญัติจะมีผลใช้ได้ก็เมื่อหลังจากการเสด็จสวรรคตของพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 และพระราชินีนาถแอนน์:
พระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ มุนีวงศ์
พระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ มุนีวงศ์ () เอกสารไทยในบางแห่งเรียกว่า สมเด็จพระศรีสวัสดิ์มณีวงศ์ เสด็จพระราชสมภพเมี่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2414 ที่พนมเปญ และเสด็จสวรรคตเมี่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2484 ทรงเป็นกษัตริย์แห่งกัมพูชาองค์ที่ 4 แห่งราชอาณาจักรกัมพูชา
พระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ มุนีวงศ์ เป็นพระราชโอรสองค์รองของ พระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ (นักองสีสุวัตถิ์) กษัตริย์แห่งกัมพูชาองค์ที่ 3 ทรงศึกษาที่โรงเรียนอาณานิคมและโรงเรียนทหารบกที่ซังแม็จซ็อง เมื่อจบการศึกษา ทรงได้รับยศเป็นร้อยตรีสังกัดกองทหารในฝรั่งเศส เสด็จกลับกัมพูชาเมื่อ พ.ศ. 2452 ได้เป็นผู้บัญชาการทหาร ทรงขึ้นครองราชย์เมี่อพ.ศ. 2470
ผลงานด้านวรรณกรรมของพระองค์คือ "เอกสหัสราตรี" ทรงประพันธ์เป็นคำกาพย์ มีลักษณะคล้ายนิราศ เพื่อเล่าเรื่องราวที่เสด็จทอดพระเนตรเห็นในต่างประเทศ โดยเฉพาะในดินแดนอาหรับ
พระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ มุนีวงศ์ โปรดและพอพระราชหฤทัยที่จะถูกห้อมล้อมด้วยพระชายาและพระสนมจำนวนมากมาย รวมถึงนางรำด้วย โดยพระองค์มีพระสนมที่เป็นนางรำชาวไทยหนึ่งพระองค์ คือ นางสาวแพน เรืองนนท์ ภายหลังถูกตั้งเป็นเจ้าจอมสีสุวัตถิ์ อำไพพงศ์ (Chao Chom Srivasti Amphaibongse) ต่อมาเธอได้ถูกออกจากราชสำนัก โดยทางกงสุลฝรั่งเศสในไทยได้ออกแถลงการณ์ฉบับที่ 2 ความว่า "กษัตริย์สีสุวัตถิ์ มุนีวงศ์ แห่งกัมพูชา ทรงไม่พอพระพระทัยและปฏิเสธข้อมูลที่คลาดเคลื่อนและไร้สาระจากการให้สัมภาษณ์ของบิดาของนางสาวแพน จึงทรงบัญชาให้ส่งตัวนางสาวแพนกลับกรุงเทพโดยทันที" โดยนางสาวแพนได้กลับมาในวันรุ่งขึ้น และไม่มีโอกาสได้กลับไปยังราชสำนักกัมพูชาอีกเลย
หลังจากเกิดเหตุการณ์กรณีพิพาทอินโดจีนถือเป็นคราวที่กัมพูชาเสียดินแดนพระตะบอง, เสียมราฐ และศรีโสภณในปี ค.ศ. 1941 แม้ว่าฝรั่งเศสจะไม่ยอมคืนนครวัดให้แก่ไทยก็ตาม แต่ก็เทียบไม่ได้กับดินแดนขนาดใหญ่ที่สูญเสียไป ด้วยเหตุนี้พระองค์ก็ทรงขัดเคืองและขมขื่นพระหฤทัยเป็นอันมาก ทรงปฏิเสธที่จะพบเจ้าหน้าที่ฝรั่งเศสและไม่รับสั่งภาษาฝรั่งเศสอีกเลย เพราะทรงเห็นว่าฝรั่งเศสไม่สามารถปกป้องดินแดนของพระองค์ไว้ได้ จนกระทั่งทิวงคตในเดือนเมษายนปีเดียวกันนั้น มีนักประวัติศาสตร์ชาวกัมพูชาคนหนึ่งบันทึกเหตุการณ์นี้ไว้ว่า ""โดยเจ็บพระทัยกับการแย่งชิงของสยามนี้ พระสุขภาพต้องทรุดโทรมอย่างรวดเร็ว แล้วพระบาทสีสุวัตถิ์มุนีวงศ์เสวยทิวงคต""
แต่ธิบดี บัวคำศรี ให้ความเห็นว่า ""ข้อที่ว่าการเสียดินแดนเป็นเหตุให้สมเด็จพระสีสุวัตถิ์ [มุนีวงศ์] ทรงตรมพระทัยถึงแก่สุรคุตนั้นจะจริงเท็จประการใดอาจไม่สำคัญเท่ากับการชี้ให้เห็นว่า ไม่เฉพาะแต่กษัตริย์เท่านั้น ชั้นแต่ไพร่ฟ้าพลเมืองก็ให้ความสำคัญต่อ "ดินแดน" ที่สูญเสียไปอย่างมาก""
หลังจากพระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ มุนีวงศ์ เสด็จสวรรคตเมื่อปี พ.ศ. 2484 องค์รัชทายาท คือ สมเด็จกรมพระสีสุวัตถิ์ มุนีเรศ พระราชโอรส ไม่ได้เป็นกษัตริย์สืบต่อมา เนื่องจากวิชีฝรั่งเศส ซึ่งเป็นผู้ปกครองเขมรอยู่ในขณะนั้น ได้คัดเลือกให้ หม่อมราชวงศ์นโรดม สีหนุ ซึ่งเป็นพระนัดดาที่ประสูติจาก สมเด็จพระมหากษัตริยานีสีสุวัตถิ์ กุสุมะ นารีรัตน์ สิริวัฒนา พระราชธิดาของพระองค์และเป็นเหลนของพระบาทสมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตาร ขึ้นครองราชย์แทน เนื่องจากฝรั่งเศสเห็นว่าบังคับบัญชาง่ายกว่า ทำให้การสืบราชสันตติวงศ์กลับไปยังสายของพระบาทสมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตาร หรือ นักองราชาวดีอีกครั้งหนึ่ง
โจวี่ ชาน
โจวี่ ชาน หรือ โจวี่ ชาน-ฮาล็อก () เป็นนักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2518 สถิติการชก 38 ครั้ง ชนะ 17 (น็อค 11) เสมอ 2 แพ้ 19
ชาน ขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 22 เมษายน พ.ศ. 2537 เสมอกับ โบเยต นิก ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ที่ฟิลิปปินส์ มาชกในไทยครั้งแรกเมื่อ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 ชนะน็อค ต้อยติ่ง เกียรติเพชรน้อย ยก 8 จากนั้นเขามาชกในไทยอีกหลายครั้ง ใน พ.ศ. 2538 มาชกแพ้คะแนน เด็ดดวง ป.พงษ์สว่าง แพ้คะแนน วิหค จ๊อกกี้ยิม ชนะน็อค แสงอาทิตย์ ว.สุธีรา แพ้น็อค ดัทช์บอย ดัทช์บอยยิม ยก 5 ใน พ.ศ. 2539 มาชกแพ้คะแนน ยอดชิงชัย ศรทองยิม แล้วได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2539 แพ้น็อค หลักหิน ซีพียิม ยก 2 จากนั้น ชานขึ้นชกที่ญี่ปุ่นอีกครั้ง แพ้น็อค เออิจิ คาวามูระ ยก 2 จากนั้น ชานหยุดชกไป 2 ปี กลับมาชกอีกครั้งใน พ.ศ. 2541 แม้จะแพ้มากกว่าชนะ เขามาชกในไทยอีกครั้งใน พ.ศ. 2542 แพ้คะแนน ฟ้าสั่ง พ.ธวัชชัย แพ้น็อค ยอดดำรง ศิษย์ยอดธง ยก 3 ต่อมา ได้ชิงแชมป์เงารุ่นแบนตัมเวท WBC เมื่อ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2542 ชนะน็อค เทโอ โมดิเซ ยก 1 ที่ ฟิลิปปินส์ ได้แชมป์มาครอง เขาชกป้องกันแชมป์ได้ 1 ครั้งเมื่อ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2543 ชนะน็อค ทอดด์ มาเคลิน ยก 1 ก่อนจะเสียแชมป์ไปเมื่อ 13 มกราคม พ.ศ. 2544 แพ้น็อค ริกกี กายาโม ยก 6 จากนั้น ชานขึ้นชกอีกเพียง 2 ครั้ง หลังจากที่ชกแพ้น็อค ดาวิด ซานโตส ยก 4 ที่สหรัฐเมื่อ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 ชานก็แขวนนวมไป
แจ๊ค อาซิส
แจ๊ค อาซิส () นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2525 ที่ เมือง General Santos City สถิติการชก 23 ครั้ง ชนะ 12 (น็อค 7) เสมอ 2 แพ้ 9
มานูเอล เฮซุส เอร์เรรา
มานูเอล เฮซุส เอร์เรรา () เป็นนักมวยสากลชาวโดมินิกัน เกิดเมื่อ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2507 ที่เมืองลาโรมานา สาธารณรัฐโดมินิกัน สถิติการชก 30 ครั้ง ชนะ 21 (น็อก9) เสมอ 2 แพ้ 7
ฮูลิโอ โคโรเนล
ฮูลิโอ โคโรเนล (Julio Coronel) นักมวยสากลชาวโคลัมเบีย เกิดเมื่อ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2510 ที่เมือง Polonuevo ประเทศโคลัมเบีย สถิติการชก 49 ครั้ง ชนะ 21 (น็อค 16) เสมอ 1 แพ้ 26
การพิชิตอังกฤษของชาวนอร์มัน
ชัยชนะของชาวนอร์มันต่ออังกฤษ หรือ การรุกรานของชาวนอร์มัน (ภาษาอังกฤษ: Norman conquest of England) เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1066 โดยการรุกรานราชอาณาจักรอังกฤษที่นำโดยดยุคแห่งนอร์มังดี และชัยชนะที่ได้รับที่ศึกเฮสติงส์ (Battle of Hastings) ผลของสงครามคือการปกครองของชาวนอร์มันในอังกฤษ เหตุการณ์ครั้งนี้เป็นจุดทำให้มีการเปลี่ยนแปลงสำคัญๆ หลายอย่างในประวัติศาสตร์อังกฤษ ชัยชนะของชาวนอร์มันทำให้อังกฤษเพิ่มความใกล้ชิดระหว่างอังกฤษและผืนแผ่นดินใหญ่ยุโรปโดยการนำเจ้านายนอร์มันเข้ามาปกครองบริหารอังกฤษซึ่งทำให้ลดอิทธิพลจากสแกนดิเนเวียลง ชัยชนะทำให้เกิดราชวงศ์ที่มีอำนาจมากที่สุดราชวงศ์หนึ่งในยุโรปรวมทั้งการก่อตั้งระบบการปกครองที่มีระเบียบแบบแผน และชัยชนะเปลี่ยนแปลงภาษาและวัฒนธรรมอังกฤษและเป็นพื้นฐานของความเป็นคู่แข่งระหว่างอังกฤษและฝรั่งเศสที่ต่อเนื่องกันมาเป็นพักๆ ร่วมพันปี
นอร์มังดีเป็นบริเวณทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศฝรั่งเศสปัจจุบัน ก่อนปี ค.ศ. 1066 ไวกิงเป็นจำนวนมากเดินทางมาตั้งถิ่นฐานในนอร์มังดี ในปี ค.ศ. 911 สมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ซิมเปิล (Charles the Simple) แห่งราชวงศ์คาโรลิงเกียนทรงอนุญาตให้ชาวไวกิงกลุ่มหนึ่งภายใต้การนำของโรลโลแห่งนอร์มังดี (Rollo of Normandy) ตั้งถิ่นฐานทางตอนเหนือของฝรั่งเศส โดยทรงหวังว่าไวกิงจะช่วยป้องกันดินแดนทางริมฝั่งทะเลจากการรุกรานของชาวไวกิงกลุ่มอื่นในอนาคตซึ่งก็ได้ผล ชาวไวกิงที่มาตั้งถิ่นฐานรู้จักกันว่า “Northmen” (ชาวเหนือ) ซึ่งมาเพี้ยนเป็น “Normandy” (นอร์มังดี) ต่อมา นอกจากนั้นชาวไวกิงก็ยอมรับวัฒนธรรมท้องถิ่นและละทิ้งความเชื่อลัทธิเพกัน และเปลื่ยนมานับถือคริสต์ศาสนา และเริ่มใช้ภาษาเอยล์ (Langues d'oïl) ซึ่งเป็นภาษาในกลุ่มแกลโล-โรมานซ์ที่พูดกันในท้องถิ่นแทนภาษานอร์สซึ่งกลายมาเป็นภาษานอร์มัน การยอมรับวัฒนธรรมรวมไปถึงการแต่งงานกับชนท้องถิ่น และยังใช้ดัชชีที่ได้รับมาเป็นฐานในการขยายเขตแดนไปทางตะวันตกผนวกดินแดนที่รวมทั้งเบส์แซง และแหลมโคเต็งแตง และหมู่เกาะแชนเนล (ปัจจุบันเป็นของอังกฤษ)
ในระยะเวลาเดียวกันในอังกฤษ การโจมตีของไวกิงเริ่มขึ้นอีกครั้งในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 10 และในปี ค.ศ. 991 พระเจ้าเอเธลเรดที่ 2 ทรงตกลงที่จะเสกสมรสกับเอ็มมาแห่งนอร์มังดีธิดาของดยุคแห่งนอร์มังดีซึ่งเป็นการสร้างความสัมพันธ์ในการช่วยยุติการโจมตีของไวกิง เมื่อสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1066 โดยไม่มีรัชทายาทจึงทำให้เกิดการอ้างสิทธิในราชบัลลังก์จากหลายฝ่าย ในจำนวนผู้อ้างสิทธิก็มีที่สำคัญๆ อยู่สามคน
แอนดี้ ทานาบาส
แอนดี้ ทานาบาส () หรือ อันเดร อาโบส ตานาบาส (Andre Abos Tabanas) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2512 สถิติการชก 47 ครั้ง ชนะ 40 (น็อค 24) เสมอ 2 แพ้ 5 
ทานาบาสขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 29 เมษายน พ.ศ. 2532 ชนะน็อค เซอร์จิโอ อัลโกบาร์ ยก 2 จากนั้นขึ้นชกชนะรวด รวมทั้งชนะคะแนน อีริค ชาเวซ และโจ คอนสแตนติโนด้วย จากนั้น ทานาบาสเดินทางมาชิงแชมปืโลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF ในไทยเมื่อ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2534 ซึ่งทานาบาสเป็นฝ่ายแพ้คะแนนฟ้าลั่น ลูกมิ่งขวัญไป จากนั้น ทานาบาสยังขึ้นชกชนะอย่างต่อเนื่อง และได้ไปชกมวยที่ญี่ปุ่นใช้ชื่อว่า ตานาบาส โอตสุกะ ซึ่งชกชนะที่ญี่ปุ่นถึง 6 ครั้ง แพ้ 1 ในที่สุด ทานาบาสได้ชิงแชมป์โลกอีกครั้งเมื่อ 1 เมษายน พ.ศ. 2538 โดยขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นสตรอเวท WBC ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อคริคาร์โด โลเปซในยกที่ 12
หลังจากนั้น ทานาบาสยังคงขึ้นชกชนะอย่างต่อเนื่อง รวมทั้งชนะน็อคนิกโก้ โธมัส ยก 2 ที่ ญี่ปุ่น ชนะคะแนนโดยเทคนิคแมนนี่ เมลชอร์ ชนะคะแนนเจอรี่ ปาฮายาไฮ ต่อมา ใน พ.ศ. 2542 ทานาบทสเดินทางไปชกที่สหรัฐ จนได้ครองแชมป์ WBO เอเชียรุ่นไลท์ฟลายเวท ชนะน็อค อากุส เรย์ ยก 6 ที่ สหรัฐ เมื่อ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2543 จากนั้น ทานาบาสได้ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท WBO ที่ว่างถึงสองครั้งแต่ไม่สำเร็จ โดยชิงครั้งแรกเมื่อ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544 เสมอกับ ฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์ และได้ชิงอีกครั้งเมื่อ 14 เมษายน พ.ศ. 2544 แพ้น็อค เนลสัน เดียบปา ยก 11 จากนั้น ทานาบาสได้แขวนนวมไป
พระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์
พระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ (; พระบาทสีสุวัตถิ์, ในเอกสารไทยเรียกว่า "สมเด็จพระศรีสวัสดิ์") พระมหากษัตริย์ผู้ปกครองพระราชอาณาจักรกัมพูชาระหว่างปี พ.ศ. 2447 - พ.ศ. 2470 พระองค์ทรงเป็นพระราชโอรสของสมเด็จพระหริรักษ์รามาธิบดี (นักองค์ด้วง) และเป็นพระอนุชาต่างพระมารดาของพระบาทสมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตาร (นักองค์ราชาวดี)
เสด็จพระราชสมภพเมี่อวันอังคารที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2383 ที่กรุงอุดงค์ นครหลวงเก่าของกัมพูชา ทรงเป็นกษัตริย์แห่งกัมพูชาองค์ที่ 3 แห่งราชอาณาจักรกัมพูชา
ช่วงที่พระองค์ครองราชย์ ฝรั่งเศสได้เรียกร้องเอาเมืองพระตะบอง เสียมราฐ สตึงแตรง และเกาะกง คืนจากสยามไปรวมกับกัมพูชาเหมือนเดิมพระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ ทรงขึ้นครองราชย์เมี่อ พ.ศ. 2447 สืบต่อจากพระเชษฐา สมเด็จพระนโรดมพรหมบริรักษ์
เสด็จสวรรคตที่ กรงุพนมเปญ เมี่อเวลา 16.00 น. วันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2470 รวมพระชนมายุ 88 พรรษา ทรงครองราชย์ 24 ปี
พิธีกรรมวันแรก สรงน้ำพระบรมศพ แผ่นทองที่ครอบพระพักตร์นั้น เป็นแผ่นทองที่จารึกอายตนะ 6 (พระปรมาภิไธยและวันเวลาพระราชสมภพและวันเสด็จสวรรคต) มีซับพระพักตร์ตาดเงินขาวคลุมบนแผ่นทอง และมีทรงสะพักตาดเงินขาวคลุมบนพระองค์
ตอนสรงน้ำพระศพนั้น สรงบนพระแท่นสานด้วยหวาย มีถาดหรือรางสังกะสีรองอยู่ใต้พระแท่น เมื่อสรงเสร็จแล้วก็เชิญพระศพไปประดิษฐานบนพระแท่นที่สวรรคต
วันศุกร์ที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2470 (หลังสวรรคต 1 เดือน) พระสีสุวัตถิ มุนีวงศ์ (ไทยเรียกพระศรีสวัสดิ์ มณีวงศ์)กษัตริย์พระองค์ใหม่ ถวายพระนามให้กษัตริย์ที่สวรรคตว่า "พระกรุณาในพระบรมราชานุโกศ"
พิธีในวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2471 (หลังสวรรคต 7 เดือน) อัญเชิญพระศพในพระบรมโกศทอง(สูง 2 เมตร 80 ซม.) เพื่อจะขึ้นรถแห่ไปยังพระเมรุ""มีนางร้องไห้ประจำยาม ๒๐ คน ล้วนแต่โกนผมนุ่งขาวไว้ทุกข์ ร้องยำยามตามบทที่กรมพระราชนิพนธ์" (คงจะพระนามทรงกรมของเจ้านายองค์ใดองค์หนึ่ง-จุลลดาฯ) "ได้แต่งถวายสำหรับพระบรมศพ ในเวลาที่ร้องยำยามถวายนั้น มีกลองชนะ ๑๐ จ่าปี่ ๑ จ่ากลอง ฯลฯ""
สมเด็จพระหริรักษ์รามมหาอิศราธิบดี
สมเด็จพระหริรักษ์รามมหาอิศราธิบดี หรือ นักองด้วง หรือ พระองค์ด้วง (; พระบาทองค์ด้วง) เสด็จพระราชสมภพเมี่อ พ.ศ. 2339 และสวรรคตเมี่อวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2403 ทรงเป็นปฐมกษัตริย์แห่งราชอาณาจักรกัมพูชาสมัยใหม่เป็นพระมหากษัตริย์ผู้กอบกู้เอกราชของกัมพูชา ซึ่งท่ามกลางการต่อสู้ระหว่างราชอาณาจักรสยาม และญวน
สมเด็จพระหริรักษ์รามาธิบดี หรือ นักองค์ด้วง พระราชสมภพเมี่อ พ.ศ. 2339 เป็นพระราชโอรสของ สมเด็จพระนารายณ์รามาธิบดี (นักองเอง) และพระราชอนุชาในสมเด็จพระอุทัยราชา (นักองจันทร์)
เมื่อครั้งที่สมเด็จพระนารายณ์รามาธิบดีเสด็จสวรรคตนั้น พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้ นักองจันทร์ อภิเษกขึ้นครองราชย์ที่เขมรพระราชทานนามว่า สมเด็จพระอุทัยราชา แต่เมื่อสมเด็จพระอุทัยราชาขึ้นครองราชย์แล้วมีใจออกห่างกรุงสยามโดยหันไปพึ่งญวนแทน ในช่วงนั้นเจ้านายและขุนนางเขมรจึงแบ่งออกเป็น 2 ฝ่าย กล่าวคือ ฝ่ายที่เห็นด้วยและไม่เห็นด้วยกับสมเด็จพระอุทัยราชา ฝ่ายที่ไม่เห็นด้วยนั้น ซึ่งรวมทั้ง นักองด้วง จึงต้องหนีเข้ามายังกรุงเทพมหานครในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ตั้งแต่มีพระชนมายุ 16 พรรษา โดยเข้ามาพำนัก ณ วังเจ้าเขมร ซึ่งเป็นวังที่สมเด็จพระนารายณ์รามาธิบดี พระบิดาเคยพำนักอยู่
ต่อมา ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อนักองด้วงมีพระชนมายุ 43 พรรษา หลังจากที่ทรงพำนักอยู่ในประเทศไทยเป็นเวลา 27 ปี จึงเดินทางกลับเขมรพร้อมกับกองทัพเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) เพื่อรบกับญวนที่กำลังแผ่อำนาจเข้าสู่เขมรในช่วงนั้น โดยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระบรมราชโองการว่า "หากเขมรสงบเรียบร้อยเมื่อใดให้อภิเษกพระองค์ด้วงขึ้นครองเขมร" ดังนั้น เมื่อกองทัพของเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) สามารถจัดการเหตุการณ์ในเขมรเป็นที่เรียบร้อยแล้ว จึงมีการอภิเษกนักองค์ด้วงขึ้นครองราชสมบัติที่เขมรเมื่อพระชนมายุ 51 พรรษา มีพระนามว่า ""พระหริรักษ์รามาธิบดี ศรีสุริโยพันธุ ธรรมมิกวโรดม บรมศรีอินทรา มหาจักรพรรดิราช บรมนารถบรมบพิตร สถิตย์เป็นอิศวรกัมพูชารัตนราช โอภาศชาติวรวงศ์ ดำรงกัมพูชามหาประเทศราชนคร บวรวิวัฒนาดิเรก เอกอัครมหาเขมราธิบดินทร นรินทรวิสุทธิอุดม บรมบพิตร เจ้ากรุงกัมพูชา"" เมื่อวันพฤหัสบดีเดือน 4 ขึ้น 4 ค่ำ ปีมะแม จุลศักราช 1209 ตรงกับวันพุธที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2390
ต่อมาในปี พ.ศ. 2394 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้แก้สร้อยพระนามของสมเด็จพระหริรักษ์รามาธิบดี ตามที่ทรงมีศุภอักษรเข้ามาขอเปลี่ยน เป็น ""องค์พระหริรักษ์รามมหาอิศราธิบดี ศรีสุริโยประพันธ์ ธรรมิศวโรดม บรมศิรินทร บวรมหาจักรพรรดิราช พิกาศนารถบพิตร สถิตยเป็นอิศรกัมพูชารัตนราช โอภาศชาติวรวงศ์ ดำรงกัมพูชามหาประเทศราชนคร บวรวิวัฒนาดิเรก เอกอัครมหาเขมราธิบดินทร นรินทรวิสุทธิอุดม บรมบพิตร""
สมเด็จพระหริรักษ์รามาธิบดี เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2403 ที่กรุงอุดงค์
ตามพระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชชกาลที่ 4 ฉะบับเจ้าพระยาทิพากรวงศ์ ระบุพระนามพระราชโอรสและพระราชธิดาไว้รวม 18 พระองค์ ดังนี้
พระราชโอรส 7 พระองค์ ได้แก่
พระราชธิดา 11 พระองค์ ได้แก่
จังหวัดกว๋างบิ่ญ
กว๋างบิ่ญ () เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ภาคกลางตอนบนของประเทศเวียดนาม เป็นจังหวัดที่มีแผ่นดินแคบที่สุดของเวียดนาม และเป็นจังหวัดที่เดินทางจากไทยไปใกล้ที่สุด คือระยะทาง 145 กิโลเมตรจากจังหวัดนครพนม
ทิศตะวันตกติดกับชายแดนประเทศลาว ทิศตะวันออกเป็นทะเล มีชายหาดที่มีชื่อเสียงคือ หาดด๊าหญัย () และหาดเหญิตเหละ ()
ส่วนปลายของกระดูกอัลนา
ส่วนปลายของกระดูกอัลนา เป็นส่วนของกระดูกอัลนาที่มีลักษณะเล็ก ซึ่งมีปุ่มนูน 2 อัน อันแรกอยู่ทางด้านข้างมีขนาดใหญ่กว่า รูปร่างกลม เป็นข้อต่อกับกระดูกอื่น เรียกว่า ปุ่มหัวกระดูกอัลนา (head of the ulna) อีกอันหนึ่งอยู่ทางด้านใกล้กลาง ไม่เป็นพื้นผิวข้อต่อ เรียกว่าสไตลอยด์ โพรเซส (styloid process)ปุ่มหัวกระดูกอัลนาแยกออกจากสไตลอยด์ โพรเซสโดยรอยเว้าซึ่งเป็นจุดเกาะของยอดของแผ่นรองข้อต่อรูปสามเหลี่ยม (triangular articular disk) และทางด้านหลังโดยร่องตื้นๆ สำหรับเอ็นกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ คาร์ไพ อัลนาริส (extensor carpi ulnaris)
ปุ่มหัวกระดูกอัลนา
ปุ่มหัวกระดูกอัลนา () เป็นพื้นผิวข้อต่อ ส่วนหนึ่งมีลักษณะกลม ชี้ลงล่าง ต่อกับพื้นผิวด้านบนของแผ่นรองข้อต่อรูปสามเหลี่ยม (triangular articular disk) ซึ่งแบ่งระหว่างปุ่มหัวกระดูกและข้อมือ ในขณะที่อีกส่วนจะชี้ไปทางด้านข้าง มีลักษณะแคบ นูน จะต่อกับรอยเว้าอัลนา (ulnar notch) บนกระดูกเรเดียส เพื่อประกอบเป็นข้อต่อเรดิโออัลนาส่วนปลาย (Distal radioulnar joint)
สไตลอยด์ โพรเซสของกระดูกอัลนา
สไตลอยด์ โพรเซสของกระดูกอัลนา () เป็นส่วนยื่นเล็กๆ ที่ยื่นออกมาทางด้านหลังและด้านใกล้กลางของกระดูกอัลนา ส่วนยื่นนี้จะชี้ลงล่างต่ำกว่าหัวกระดูกอัลนาเล็กน้อย มีลักษณะกลม ซึ่งเป็นจุดเกาะของเอ็นอัลนาคอลแลทเทอรัล (Ulnar collateral ligament) ซึ่งเป็นเอ็นส่วนหนึ่งของข้อมือ
ปุ่มหัวกระดูกอัลนาแยกออกจากสไตลอยด์ โพรเซสโดยรอยเว้าซึ่งเป็นจุดเกาะของยอดของแผ่นรองข้อต่อรูปสามเหลี่ยม (triangular articular disk) และทางด้านหลังโดยร่องตื้นๆ สำหรับเอ็นกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ คาร์ไพ อัลนาริส (extensor carpi ulnaris)
ธงชาติเซียร์ราลีโอน
ธงชาติเซียร์ราลีโอน เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2504 อันเป็นวันประกาศเอกราชจากสหราชอาณาจักร มีลักษณะตามที่กำหนดในรัฐธรรมนูญไว้ว่า ธงนี้เป็นธงสามสีแบ่งตามแนวนอน ประกอบด้วยแถบสีเขียว สีขาว และสีฟ้า สัดส่วนธงโดยรวมกว้าง 6 ส่วน ยาว 9 ส่วน
ความหมายของสีต่างๆ ในธงชาติ ประกอบด้วย สีเขียวซึ่งหมายถึงภูเขา เกษตรกรรม และทรัพยากรธรรมชาติ สีฟ้าซึ่งได้แก่ความหวังต่อสันติภาพ และสีขาวอันเป็นสัญลักษณ์ของความยุติธรรมและความสามัคคี
หวางตู้หลู่
หวางตู้หลู่ (ภาษาจีน : 王度盧, 2452-2520) เป็นนักเขียนนิยายกำลังภายในคนจีน เขียนออกมา 30 เรื่องได้
นิยายเรื่อง เสือหมอบมังกรซุ่ม ที่เขาเขียน ถูกทำออกมาเป็นภาพยนตร์ เรื่อง พยัคฆ์ระห่ำ มังกรผยองโลก
ซึ่งประสบความสำเร็จมากในสหรัฐอเมริกา ได้รับรางวัลออสการ์ 4 รางวัล ในปี พ.ศ. 2543
วิกิพีเดียภาษาเขมร
วิกิพีเดียภาษาเขมร () เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำในฉบับภาษาเขมร ปัจจุบันมีบทความประมาณ 4,459 บทความ (1 เมษายน 2558)
วิกิพีเดียภาษาลาว
วิกิพีเดียภาษาลาวเป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาลาว เริ่มสร้างเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2546 ปัจจุบันมีบทความมากว่า 1,369 บทความ (1 เมษายน 2558)
ธงชาติเซเชลส์
ธงชาติเซเชลส์ เป็นธงรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน พื้นธงแบ่งเป็นรัศมี 5 เส้นจากมุมธงล่างด้านคันธงไปยังด้านปลายธง เรียงเป็นสีน้ำเงิน สีเหลือง สีแดง สีขาว และสีเขียว เป็นลำดับตามเข็มนาฬิกา เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2539
ความหมายของสัญลักษณ์ต่างๆ ในธงนั้น สีน้ำเงินหมายถึงท้องฟ้าและมหาสมุทรที่โอบล้อมหมู่เกาะเซเชลล์ สีเหลืองหมายถึงดวงอาทิตย์อันเป็นที่มาของแสงสว่างและชีวิต สีแดงคือสีของประชาชน และความเด็ดเดี่ยวในการทำงานเพื่อชาติในอนาคตด้วยความรักและสามัคคี สีขาวได้แก่ความยุติธรรมทางสังคมและความปรองดองในชาติ สีเขียวหมายถึงผืนแผ่นดินและธรรมชาติ ลักษณะของแถบสีต่างๆ ที่เป็นเส้นเฉียง แสดงความหมายถึงพลวัตของประเทศเกิดใหม่ที่จะก้าวไปสู่อนาคต
เดิมธงชาติเซเชลส์แบบแรกที่ประกาศใช้เมื่อได้รับเอกราชจากสหราชอาณาจักรในวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2519 มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า ภายในแบ่งเป็น 4 ส่วนด้วยกากบาทสีขาว ช่องบนและช่องล่างที่ถูกแบ่งนั้นเป็นพื้นสีน้ำเงิน ส่วนช่องซ้ายและช่องขวาเป็นพื้นสีส้ม ต่อมาในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2520 เมื่อมีประธานาธิบดีเจมส์ แมนแชม ถูกโค่นอำนาจโดยฟรองซ์-อัลแบรต์ เรเน ผู้นำพรรคการเมืองฝ่ายตรงข้าม ธงชาติจึงถูกเปลี่ยนเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า ตอนบนเป็นสีส้ม ตอนล่างสีเขียว ทั้งสองสีถูกแบ่งด้วยแนวเส้นคดสีขาว ซึ่งเป็นธงของพรรคเซเชลล์ พีเพิล ยูไนเต็ด และได้ใช้สืบมาจนถึงปี พ.ศ. 2539 จึงได้เปลี่ยนมาเป็นธงแบบปัจจุบัน
เบอร์นาร์ด เฮอร์มานน์
เบอร์นาร์ด เฮอร์มานน์ "(Bernard Herrmann)" (29 มิถุนายน ค.ศ. 1911 - 24 ธันวาคม ค.ศ. 1975) เป็นนักประพันธ์ดนตรีประกอบภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียง โดยเฉพาะดนตรีประกอบภาพยนตร์ของอัลเฟร็ด ฮิตช์ค็อกหลายเรื่อง เช่น เรื่อง "Psycho" (ไซโค - ปี 1960) "Vertigo" (พิศวาสหลอน - ปี 1958) "North by Northwest" (ปี 1959) "The Man Who Knew Too Much" (ปี 1956) นอกจากนี้ยังเป็นผู้ประพันธ์ดนตรีประกอบภาพยนตร์เรื่อง "Citizen Kane" (1941), "Anna and the King of Siam" (1946), "Cape Fear" (1962) รวมทั้งภาพยนตร์ของ ฟรองซัว ทรุฟโฟต์ "Fahrenheit 451" (1966) และ มาร์ติน สกอร์เซซี "Taxi Driver" (1976) และดนตรีประกอบละครวิทยุ "The War of the Worlds" ฉบับของ ออร์สัน เวลส์ ในปี ค.ศ. 1938
เบอร์นาร์ด เฮอร์มานน์ ได้รับรางวัลออสการ์จากภาพยนตร์เรื่อง "The Devil and Daniel Webster" ในปี ค.ศ. 1941 และรางวัลบาฟตา จากเรื่อง Taxi Driver ในปี ค.ศ. 1976
ขามนุษย์
ขาของมนุษย์ () หมายถึง รยางค์ล่าง (lower limb) ของร่างกายมนุษย์ นับตั้งแต่สะโพก (hip) ไปจนถึงข้อเท้า (ankle) ได้แก่ ต้นขา (thigh) , เข่า (knee) , ปลายขา (cnemis) กระดูกที่ใหญ่ที่สุดในร่างกายมนุษย์คือ กระดูกต้นขา (femur) ก็อยู่ในขาด้วย
ในทางกายวิภาคศาสตร์มนุษย์ ขาเป็นส่วนหนึ่งของรยางค์ล่างที่อยู่ระหว่างเข่าและข้อเท้า (ส่วนที่อยู่เหนือขึ้นไปจนถึงสะโพกจะเรียกว่า ต้นขา) ส่วนบริเวณที่เราเรียกกันทั่วไปว่า ขา คือนับตั้งแต่สะโพกตลอดถึงข้อเท้าจะใช้ว่า "รยางค์ล่าง" (lower limb) ซึ่งในบทความนี้จะใช้นิยามของ ขา ตามที่เรียกกันทั่วไป
ส่วนของขาที่นับจากเข่าถึงข้อเท้าเรียกว่า ปลายขา (cnemis หรือ crus) โดยส่วนหลังเรียกว่า น่อง (calf) และส่วนหน้าเรียกว่า แข้ง (shin)
ในหลายวัฒนธรรม ขาเป็นอุปมาถึงความแข็งแรงหรือการเคลื่อนที่ ขาอาจหมายความถึงส่วนประกอบของสิ่งของที่ทำหน้าที่รองรับ เช่น ขาเก้าอี้ เป็นต้น
ขาทำหน้าที่ในการยืน, การเดิน, การกระโดด, การเตะ และหน้าที่อื่นๆ ที่คล้ายคลึงกัน ขานับเป็นส่วนประกอบที่สำคัญของน้ำหนักมนุษย์
"พื้นที่ด้านหน้าปลายขา" (anterior compartment)
"พื้นที่ด้านหลังปลายขา" (posterior compartment)
(กล้ามเนื้อทั้งหมดนี้มีจุดเกาะปลายที่กระดูกส้นเท้า (calcaneus) โดยเอ็นร้อยหวาย (Achilles' tendon))
"พื้นที่ด้านหลังปลายขาชั้นลึก" (deep posterior compartment)
"พื้นที่ด้านข้างปลายขา" (lateral compartment)
สารบบเว็บ
สารบบเว็บ หรือ เว็บไดเรกทอรี () หมายถึงสารบบหนึ่งบนเวิลด์ไวด์เว็บ ที่เชื่อมโยงกับเว็บไซต์อื่นและแบ่งแยกหมวดหมู่ไว้สำหรับการเชื่อมโยงเหล่านั้น
สารบบเว็บไม่ใช่เสิร์ชเอนจิน และไม่แสดงรายการเว็บเพจจากคำหลัก (keyword) แทนที่จะเป็นเช่นนั้น สารบบเว็บจะแสดงรายการเว็บไซต์ตามหมวดหมู่และหมวดหมู่ย่อย ซึ่งการจัดหมวดหมู่นี้แบ่งตามประเภทของเว็บไซต์ทั้งเว็บ มากกว่าการแบ่งทีละหน้าหรือการแบ่งโดยกลุ่มของคำหลัก เว็บไซต์ต่างๆ มักจำกัดให้จัดอยู่ในหมวดหมู่เพียงไม่กี่หมวดหมู่เท่านั้น สารบบเว็บมักอนุญาตให้เจ้าของเว็บไซต์สามารถเพิ่มรายชื่อเว็บไซต์ได้โดยตรง และมีผู้แก้ไขกลั่นกรองข้อมูลเพิ่มเติมอีกชั้นหนึ่ง
"สารบบอาร์เอสเอส" (RSS directory) มีลักษณะคล้ายกับสารบบเว็บ แต่เป็นการรวบรวมแหล่งข้อมูลป้อนเข้าสำหรับอาร์เอสเอส แทนที่จะป็นการเชื่อมโยงไปยังเว็บไซต์
สารบบเว็บ หรือ "เว็บไดเร็คทอรี่" ส่วนมากมีขอบเขตที่ไม่เฉพาะเจาะจง และแสดงรายการเว็บไซต์ข้ามหมวดหมู่ ภูมิภาค และภาษาอย่างกว้างขวาง แต่ก็มีสารบบเว็บจำนวนมากที่สงวนไว้สำหรับภูมิภาคจำกัด ภาษาเดียว หรือส่วนของผู้ชำนาญเฉพาะทาง เป็นต้น ประเภทหนึ่งในจำนวนนี้ที่มีอยู่จริงเช่น สารบบการเลือกซื้อ (shopping directory) จะรวบรวมเว็บไซต์เฉพาะที่เกี่ยวข้องกับการพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์
สารบบเว็บแห่งหนึ่งซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีเช่น Open Directory Project (ODP) ซึ่งมีความสำคัญเนื่องจากการแบ่งหมวดหมู่ที่สามารถขยายเพิ่มเติมไปได้เรื่อยๆ มีรายการเว็บไซต์จำนวนมาก และเป็นเนื้อหาเสรีที่สามารถนำไปใช้โดยเสิร์ชเอนจินและสารบบเว็บอื่นๆ
อย่างไรก็ตาม ข้อถกเถียงเกี่ยวกับคุณภาพของสารบบและฐานข้อมูลก็ยังคงดำเนินอยู่ ดังเช่นในเสิร์ชเอนจินที่ใช้เนื้อหาของ ODP โดยไม่มีการรวมเข้ากับสิ่งที่เป็นจริง และการทดลองบางอย่างที่ใช้การกระจายข้อมูล (data clustering) มีความพยายามหลายอย่างเรื่อยมาที่จะทำให้การพัฒนาสารบบสามารถทำได้ง่ายขึ้น อาทิการส่งข้อมูลเว็บไซต์ที่เกี่ยวข้องถึงกันโดยอัตโนมัติด้วยสคริปต์หรือโปรแกรม เมื่อไม่นานมานี้ซอฟต์แวร์ทางสังคม (social software) ได้ใช้เทคนิคใหม่โดยการใช้แท็ก (tag) เข้ามาช่วยในการจัดแบ่งหมวดหมู่
สารบบเว็บมีคุณลักษณะของการแสดงรายการที่แตกต่างกันไป ซึ่งมักขึ้นอยู่กับการจ่ายค่าธรรมเนียมเพิ่มเติมเพื่อให้ได้คุณลักษณะใหม่ ตัวอย่างเช่น
ตัวอย่างเว็บไดเร็กทอรี่แบบเสียค่าใช้จ่าย
106
106 (หนึ่งร้อยหก) เป็น จำนวนธรรมชาติ อยู่ถัดจาก 105 (หนึ่งร้อยห้า) และอยู่ก่อนหน้า 107 (หนึ่งร้อยเจ็ด)
"ตัวเอียง"
จูลี แอนดรูส์
คุณหญิงจูเลีย เอลิซาเบท แอนดรูส์ (อังกฤษ: Dame Julia Elizabeth Andrews, DBE; เกิดวันที่ 1 ตุลาคม ปี ค.ศ. 1935) นักร้อง นักแสดงชาวอังกฤษ ที่มีชื่อเสียงจากละครบรอดเวย์เรื่อง "My Fair Lady" (ชื่อไทย บุษบาริมทาง ปี 1956) และ "Camelot" (ปี 1960) และภาพยนตร์เพลง เรื่อง "Mary Poppins" (ปี 1964) และ "The Sound of Music" (ชื่อไทย มนต์รักเพลงสวรรค์ ปี 1965) จูลี แอนดรูส์ ได้รับรางวัลการแสดงมากมาย ทั้งรางวัลออสการ์ รางวัลเอมมี รางวัลลูกโลกทองคำ รางวัลบาฟตา
จูลี่ เอลิซาเบท แอนดรูว์ส มีชื่อเดิมว่า จูลี่ เอลิซาเบท เวลส์ เกิดในครอบครัวนักแสดง ที่เซอร์เรย์ ประเทศอังกฤษ เข้าสู่วงการแสดงครั้งแรกเมื่ออายุ 10 ปี ในการแสดงของครอบครัว และเริ่มร้องเพลงโอเปร่าเมื่ออายุ 12 ปี ที่ลอนดอน
เธอเริ่มแสดงบรอดเวย์ ที่นิวยอร์กเป็นครั้งแรก เมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1954 ก่อนจะถึงวันเกิดอายุครบ 19 ปี และได้ร่วมการแสดงของบิง ครอสบี ในปีถัดมา ในปี ค.ศ. 1956 เธอได้รับบทนำในละครบรอดเวย์เรื่อง "My Fair Lady" (บุษบาริมทาง) ดัดแปลงจากบทประพันธ์ของ จอร์จ เบอร์นาร์ด ชอว์ คู่กับ เร็กซ์ แฮริสัน รับบทซินเดอเรลลา ในละครโทรทัศน์ความยาว 60 นาที ของร็อดเจอร์ส และแฮมเมอร์สไตน์ แสดงสดทางสถานี ซีบีเอส ในปี ค.ศ. 1957 และละครบรอดเวย์เรื่อง "Camelot" ดัดแปลงจากตำนานเรื่องกษัตริย์อาเธอร์ รับบทราชินีกีเนเวียร์ คู่กับ ริชาร์ด เบอร์ตัน ในปี ค.ศ. 1960
เมื่อมีการนำ My Fair Lady มาสร้างภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1963 ปรากฏว่า วอร์เนอร์ บริษัทผู้สร้างตัดสินใจไม่ให้แอนดรูว์ส รับบทนำ เพราะคิดว่าเธอไม่มีชื่อเสียงเพียงพอ และเลือกให้ ออดรีย์ เฮปเบิร์น เป็นผู้แสดง โดยให้นักร้องอาชีพเป็นผู้ขับร้องเพลงแทน จูลี แอนดรูส์ หันไปแสดงภาพยนตร์เรื่อง "Mary Poppins" สร้างโดยดิสนีย์ เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกแทน ปรากฏว่าภาพยนตร์ประสบความสำเร็จเป็นอย่างสูง จูลี แอนดรูส์ ได้รับรางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ทั้งรางวัลออสการ์ และรางวัลลูกโลกทองคำ ในปีนั้น
ในปีต่อมา เธอได้รับบทนำในภาพยนตร์เรื่อง "The Sound of Music" ซึ่งเป็นภาพยนตร์เพลงที่ประสบความสำเร็จสูงสุด ขับร้องเพลงของริชาร์ด ร็อดเจอร์ส และออสการ์ แฮมเมอร์สไตน์ที่ 2 เธอได้รับการเสนอเข้าชิงรางวัลออสการ์ และได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ
ในปี ค.ศ. 1997 จูลี แอนดรูส์ ต้องงดการแสดงชั่วคราว เพื่อผ่าตัดเนื้องอกที่กล่องเสียง หลังการผ่าตัด เธอยังคงรับงานแสดงภาพยนตร์ รับบทใน "The Princess Diaries" และภาพยนตร์ภาคต่อ "" และพากย์เสียงในภาพยนตร์ เชร็ค ภาค 2 และ 3
ดัฟฟี (นักร้อง)
ไอมี แอน ดัฟฟี () เกิดเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 1984 เป็นที่รู้จักในนามดัฟฟี เป็นนักร้อง นักแต่งเพลงชาวเวลช์
ดัฟฟีเริ่ม เขียนเพลงด้วยตัวเองตั้งแต่อายุเพียง 10 ปี เธอมีเพลงซิงเกิลอันดับ 1 ในสหราชอาณาจักรคือเพลง ‘Mercy’ ขึ้นอันดับหนึ่ง อยู่ 4 สัปดาห์ อัลบั้มแรกของเธอ Rockferry ได้ร่วมงานกับเบอร์นาด บัตเลอร์ (มือกีต้าร์วงซูเอด) และเดวิด แม็กอัลมอนต์อีกด้วย
มโนราห์ (รำ)
มโนราห์ หรือ มโนห์รา หรือเรียกโดยย่อว่า โนรา เป็นชื่อศิลปะการแสดงพื้นเมืองอย่างหนึ่งของภาคใต้ มีแม่บทท่ารำอย่างเดียวกับละครชาตรี บทร้องเป็นกลอนสด ผู้ขับร้องต้องใช้ปฏิภาณไหวพริบ สรรหาคำให้สัมผัสกันได้อย่างฉับไว มีความหมายทั้งบทร้อง ท่ารำและเครื่องแต่งกายเครื่องดนตรีประกอบด้วย กลอง ทับคู่ ฉิ่งโหม่ง ปี่นอก หรือ ปี่ใน และกรับ ปัจจุบันพัฒนาเอาเครื่องดนตรีสากลเข้าร่วมด้วย เดิมนิยมใช้ผู้ชายล้วนแสดง แต่ปัจจุบันมีผู้หญิงเข้าไปแสดงด้วย
การแข่งมโนรา หรือ มโนราประชันโรง เพื่อจะพิสูจน์ว่าใครเล่นหรือรำดีกว่า มีศิลปในการรำเป็นอย่างไรการว่ามุตโต (กลอนสด) ดีกว่ากัน ถ้าโรงไหนดีกว่าโรงนั้นก็จะมีคนดูมาก และเป็นผู้ชนะ การแข่งมโนรานี้มีพิธีที่คณะมโนราต้องทำมาก กลางคืนก่อนแข่งมีการไหว้ครูเชิญครู แล้วเอาเทริดผูกไว้ที่เพดานโรง เอาหมาก 3 คำ และจุดเทียนตามเอาไว้ จากนั้นหมอก็ทำพิธีปิดตู (ประตู) กันตู (ประตู) โดยชักสายสิญจน์กันไว้ หมอและคณะจะไม่นอนกันทั้งคืน หมอทำพิธีประพรมน้ำมนต์ไปเรื่อย (หมอประจำโรงต้องจ้างเป็นพิเศษไปกับคณะ สมัยก่อนเมื่อมีการแข่งครั้งหนึ่งหมอจะได้รับค่าจ้าง 1 เหรียญ หรือ 50 เบี้ย)
การเอาเทริดผูกไว้ที่เพดานเพื่อที่จะเสี่ยงทายเอาเคล็ด คือ ให้หันเทริดเวียน 3 ที แล้วคอยดูว่าเมื่อหยุดเทริดจะหันหน้าไปทางไหน ถ้าเทรอดหันหน้าไปทางคู่แข่งมีหมายความว่ารุ่งเช้าจะแข่งชนะ ถ้าเทริดหันไปทางอื่นหมายความว่าแพ้
เมื่อถึงเวลาแข่งก็มีการรำอย่างธรรมดา คือ ออกนางรำทุกๆคน ประมาณ 4-5 คน แล้วก็ถึงตัวมโนราใหญ่ (นายโรง) นายโรงจะออกมารำ แต่ยังไม่สวมเทริดแล้วหมอก็จะนำหน้าลงมาจากโรงเพื่อทำพิธีเวียนโรงเป็นทักษิณาวัด 3 รอบ (ขณะเวียนโรงดนตรีเชิด) หมอถือน้ำมนต์นำหน้า มโนราใหญ่เดินตามหลัง การเวียนโรงทำเพื่อโปรดสัตว์ แผ่เมตตา มีเมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา สพเพ สตตา กรุณา อุเบกขา มุทิตา สพเพ สตตา สุขี โหนตุ แผ่เมตตาแก่ผู้ดูและสรรพสัตว์ทั้งหลายให้อยู่เย็นเป็นสุข แล้วก็กลับขึ้นโรงตามเดิม
ท่ารำของโนราที่เป็นหลัก ๆ นั้นเมื่อแกะออกมารวมประมาณ 83 ท่ารำ ดังนี้โนราโรงครูมี 2 ชนิด คือ
การจัดพิธีกรรมโนราโรงครูวัดท่าแค เริ่มตั้งแต่การไหว้พระภูมิโรงพิธีพระ แล้วเข้าโรงในวันแรกซึ่งเป็นวันพุธตอนเย็น จากนั้นจึงทำพิธีเบิกโรง ลงโรง กาศครู เชิญครู กราบครู โนราใหญ่รำถวายครู จับบทตั้งเมือง การรำทั่วไป วันที่สองซึ่งเป็นวันพฤหัสบดีถือเป็นพิธีใหญ่ เริ่มตั้งแต่ ลงโรง กาศโรง เชิญครู เอาผ้าหุ้มต้นโพธิ์ที่เชื่อกันว่าเป็นที่เผาศพและฝังกระดูกของขุนศรีศรัทธา เซ่นไหว้ครูหมอตายายโนราทั่วไป รำถวายครู การรำสอดเครื่องสอดกำไล ทำพิธีตัดจุก ทำพิธีครอบเทริด หรือผูกผ้าใหญ่ พิธีแก้บนด้วยการรำถวายครูและออกพราน พิธีผูกผ้าปล่อย การรำทั่วไปในเวลากลางคืน ส่วนวันที่สาม เริ่มตั้งแต่ลงโรง กาศครู เชิญครู การรำทั่วไป รำบทสิบสองเพลง สิบสองบท เหยียบเสน ตัดผมผีช่อ รำบทคล้องหงส์ รำบทแทงเข้ รำส่งตายาย เป็นอันเสร็จพิธี
มรดกใต้
ปักษ์ใต้
เดอะฮูซิเออร์ส
เดอะฮูซิเออร์ส () เป็นวงอินดี้ร็อกจากประเทศอังกฤษ ประกอบด้วยสมาชิกคือ Irwin Sparkes (ร้องนำ กีตาร์), Martin Skarendahl (เบส) และ Alfonso Sharland (กลอง)
สมาชิกในวงมาจากเอ็กซิเตอร์, เรดิง จากอังกฤษ และ สตอกโฮล์ม จากประเทศสวีเดน อัลฟองโซ (มือกลอง) และ เออร์วิน (นักร้องนำ) เจอกันเมื่อตอนที่เรียนหนังสือในอเมริกา และได้แรงเชียร์จากอาจารย์วิชาเคมีให้พวกเขาตั้งวงดนตรี ซึ่งตอนนั้นทั้งคู่เป็นนักฟุตบอลนักเรียนทุนของมหาวิทยาลัยแห่งอินเดียนาโปลิส และหลังจากที่รวบรวมผลงานที่แต่งไว้มากพอที่จะรวมเป็นอัลบั้มได้ ทั้งคู่ก็เดินทางกับมาลอนดอน และได้พบกับมาร์ติน (มือเบส) อดีตนักดับเพลิงที่หันมาเอาดีในการเป็นซาวน์ดเอนจิเนียร์ ทั้งสามคนได้เซ็นสัญญากับ RCA
แนวเพลงของพวกเขาได้รับอิทธิพลมาจาก เดอะเคียวร์ (The Cure), เจฟฟ์ บั๊กลีย์ (Jeff Buckley), The Flaming Lips และ XTC
พวกเขามีซิงเกิลแรก "Worried About Ray" สามารถขึ้นถึงอันดับ 5 ใน UK Singles Chart เมื่อเดือนกรกฎาคมปี 2007 ซิงเกิลที่ 2 "Goodbye Mr A" อยู่ในอันดับ 4 เมื่อเดือนตุลาคม จากนั้นก็วางขายอัลบั้ม The Trick To Life เมื่อวันที่ 22 ตุลาคม และขึ้นสูงถึงอันดับ 1 ใน UK Albums Chart อัลบั้มชุดนี้โปรดิวซ์โดย Toby Grafty-Smith อดีตสมาชิกวงจามิโรไคว (Jamirouquai)
ร็อค ฮัดสัน
ร็อค ฮัดสัน (17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1925 - 2 ตุลาคม ค.ศ. 1985) นักแสดงชาวอเมริกัน มีผลงานแสดงภาพยนตร์ และโทรทัศน์ ระหว่างช่วงทศวรรษ 1950 - 1960 มีผลงานแสดงภาพยนตร์ประมาณ 70 เรื่อง ตลอดช่วงอายุการแสดงประมาณ 40 ปี
ร็อค ฮัดสัน มีชื่อจริงว่า รอย แฮโรลด์ เชอร์เรอร์ จูเนียร์ หลังจบไฮสกูล เขาเข้าร่วมรบในสงครามโลกครั้งที่สอง ที่ฟิลิปปินส์ เป็นช่างซ่อมเครื่องบินในกองทัพเรือสหรัฐ หลังสงคราม สมัครเข้าเรียนการแสดงในมหาวิทยาลัย แต่เรียนไม่จบ และเริ่มอาชีพการแสดงในปี ค.ศ. 1948 โดยเริ่มรับบทเล็กๆ ในภาพยนตร์ โดยใช้ชื่อว่า ร็อค ฮัดสัน ซึ่ง เฮนรี วิลสัน ตัวแทนผู้ชักนำเข้าสู่วงการ เป็นผู้ตั้งชื่อให้ มาจากชื่อ "Rock of Gibraltar" ที่ยิบรอลตาร์ และ "แม่น้ำฮัดสัน" ที่ไหลผ่านรัฐนิวยอร์กและนิวเจอร์ซีย์
ร็อค ฮัดสัน เริ่มมีชื่อเสียงจากภาพยนตร์ปี ค.ศ. 1954 เรื่อง "Magnificent Obsession" คู่กับ เจน ไวย์แมน และมีชื่อเสียงสูงสุดขณะแสดงภาพยนตร์เรื่อง "Giant" ในปี 1956 คู่กับ เอลิซาเบท เทย์เลอร์ และเจมส์ ดีน โดยทั้ง ฮัดสัน และ ดีน ต่างได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำชาย ในปีนั้น
ในระยะหลัง ร็อค ฮัดสัน หันมาแสดงภาพยนตร์โทรทัศน์ หลายเรื่องแสดงคู่กับนักร้อง ดอริส เดย์ ซึ่งกลายเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน ร็อค ฮัดสัน ยังได้ร่วมแสดงภาพยนตร์ซีรีส์ "Dynasty" ซึ่งมีชื่อเสียงระหว่างปี ค.ศ. 1981-1985
ชีวิตส่วนตัว ร็อค ฮัดสัน สมรสกับ ฟิลิส เกตส์ เลขานุการของเอเยนต์ส่วนตัว โดยรสนิยมทางเพศส่วนตัวเป็นชายรักร่วมเพศ ในบั้นปลายชีวิต เขาป่วยด้วยโรคมะเร็งปอด และติดเชื้อเอชไอวี ซึ่งอ้างว่าติดมาจากการถ่ายเลือด เนื่องจากในขณะนั้นยังไม่มีการตรวจไวรัสเอชไอวี ในโลหิตที่ได้มาจากการบริจาค
ร็อค ฮัดสัน เสียชีวิตเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 1985 ในวัย 59 ปี นับเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงคนแรก ที่เสียชีวิตด้วยโรคเอดส์
ภาพยนตร์เรื่อง "The Undefeated" (1969) ฮัดสันแสดงนำคู่กับ จอห์น เวย์น มีชื่อไทยว่า "สองสิงห์ตะลุยศึก" เข้าฉายที่โรงภาพยนตร์สกาล่า สยามสแควร์ เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2512 เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกที่เข้าฉายที่โรงภาพยนตร์นี้
รถไฟฟ้าปารีส สาย 1
รถไฟฟ้าปารีส สาย 1 () เป็นรถไฟฟ้าสายแรกของกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส เปิดให้บริการครั้งแรกในปี พ.ศ. 2443 ซึ่งปัจจุบันเชื่อมต่อสถานีลา ดฟ็องส์เข้ากับสถานีชาโตเดอแว็งแซน โดยมีความยาวทั้งสิ้น 16.5 กิโลเมตร สาย 1 เป็นสายที่เชื่อมต่อระหว่างตะวันตกกับตะวันออก โดยตัดผ่านจุดสำคัญของกรุงปารีส ถ้าไม่รวมรถไฟฟ้าแอร์เออแอร์แล้ว สาย 1 เป็นสายรถไฟฟ้าที่มีผู้ใช้มากที่สุดถึง 165,921,408 คนในปี พ.ศ. 2547 และ 561,000 คนต่อวันโดยเฉลี่ย
ระบบตรวจสอบลายพิมพ์นิ้วมืออัตโนมัติ
ระบบตรวจสอบลายพิมพ์นิ้วมืออัตโนมัติ "(Automated Fingerprint Identification System)" หรือ "AFIS" เป็นการนำเอาเทคโนโลยีทางด้านคอมพิวเตอร์มาใช้งานร่วมกับหลักวิชาการทางด้านการตรวจสอบลายพิมพ์นิ้วมือบุคคล เพื่อใช้ในการตรวจสอบประวัติข้อมูลของผู้กระทำความผิด ร่วมกับการตรวจสอบข้อมูลจากระบบฐานข้อมูลทะเบียนประวัติอาชญากรของสำนักงานนิติวิทยาศาสตร์ตำรวจ
ลายพิมพ์นิ้วมือของมนุษย์ ถือเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของแต่ละบุคคลที่ไม่สามารถปลอมแปลงหรือสร้างทดแทนขึ้นได้ มนุษย์ทุกคนภายในโลกไม่สามารถมีลายพิมพ์นิ้วมือที่ซ้ำกันได้ แม้จะเป็นพ่อแม่หรือญาติพี่น้อง รวมทั้งฝาแฝดที่เกิดจากไข่ใบเดียวกัน ก็ไม่สามารถมีลายพิมพ์นิ้วมือที่เหมือนกันได้
ซือซื่อสือซือสื่อ
ซือซื่อสือซือสื่อ (จีนตัวย่อ: 施氏食狮史; จีนตัวเต็ม: 施氏食獅史; พินอิน: Shī Shì shí shī shǐ) หรือที่รู้จักกันในภาษาอังกฤษว่า "Lion-Eating Poet in the Stone Den" เป็นตัวอย่างคำในภาษาจีนที่มีชื่อเสียง แต่งขึ้นโดย หยวน เริน เจ้า ประกอบด้วยตัวอักษร 92 ตัว ซึ่งทุกตัวออกเสียงว่า "ซือ" แต่มีเสียงวรรณยุกต์แตกต่างกัน
สัญญามรณะ ธิดาอเวจี
สัญญามรณะ ธิดาอเวจี () เป็นอะนิเมะแนวลึกลับสยองขวัญ แต่งโดย ฮิโรชิ วาตานาเบะ ต่อมาได้ถูกดัดแปลงเป็นหนังสือการ์ตูน ละครโทรทัศน์ นวนิยาย และเกม สำหรับในด้านของตัวอะนิเมะเองนั้น ก็ได้มีการสร้างภาคต่อ โดยภาคสองใช้ชื่อภาคว่า "ฟุตะโคะโมะริ" (二籠) ภาค 3 โดยใช้ชื่อว่า "มิตสึนะงะเอะ" (三鼎) และภาค 4 ใช้ชื่อว่า "โยอิ โนะ โทกิ" (宵伽)
ในประเทศไทย สัญญามรณะ ธิดาอเวจี (ภาคแรก) ออกวางจำหน่ายในรูปแบบวีซีดี-ดีวีดี โดย TIGA ส่วนฉบับหนังสือการ์ตูนได้ลิขสิทธิ์จัดพิมพ์โดย สำนักพิมพ์บงกช และใช้ชื่อภาษาไทยว่า "HELL GIRL สาวน้อยจากนรก"
ในปัจจุบัน ได้มีตำนานประจำเมืองเล่าขานต่อกันมาว่า "หากคลิกเข้าไปในเว็บไซต์ 'สาสน์ถึงอเวจี' ในเวลาเที่ยงคืนตรง จากนั้นพิมพ์ชื่อคนที่เราเกลียดชังหรืออยากแก้แค้นลงไป และกดปุ่มส่ง คนผู้นั้นก็จะถูกลากตัวไปลงนรก" ทว่านี่ไม่ใช่เพียงตำนานหรือข่าวลือ หากแต่เป็นเรื่องจริง
หลังจากพิมพ์ชื่อคนที่เราอยากแก้แค้นลงไป และกดปุ่มส่ง เด็กสาวผมยาวสีดำขลับในชุดเครื่องแบบนักเรียนก็จะปรากฏตัวขึ้น เด็กสาวผู้นั้นคือ ธิดาอเวจี หรือในอีกนามหนึ่งว่า เอ็นมะ ไอ เธอจะมอบตุ๊กตาฟางให้กับ 'ผู้ร้องขอ' และพูดว่า เมื่อใดที่เธอตกลงใจที่จะแก้แค้นจริงๆ ก็จงดึงด้ายแดงเส้นนี้ออก และเธอก็จะทำสัญญากับฉันอย่างสมบูรณ์ คนผู้นั้นจะถูกส่งไปลงนรกทันที แต่ว่า การสาปแช่งจะย้อนผลสู่ตัว เมื่อเธอตายแล้ว วิญญาณของเธอจะถูกส่งลงนรกไปด้วย โดยจะไม่ไปสู่ภพหน้าแต่จะต้องร่อนเร่พเนจรพบกับความเจ็บปวดและทุกข์ทรมานไปจนตราบชั่วนิจนิรันดร์ หลังจากที่มอบตุ๊กตาฟางเรียบร้อยแล้ว ธิดาอเวจีก็จะหายตัวไป พร้อมกับทิ้งคำพูดไว้ว่า "ที่เหลือขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของเธอ" ซึ่งหมายความว่า ตัว 'ผู้ร้องขอ' จะต้องเลือกว่าจะดึงด้ายเพื่อชำระความแค้น และยอมพบกับความทุกข์ทรมานไปตลอดกาล หรือจะยอมลดละความแค้นของตนเองเสียแต่ถ้าผู้ร้องขอดึงด้ายแดงออกธิดาอเวจีก็จะแก้แค้นให้และก็จากไป...http://jigokutsushin.awardspace.info/
กระดูกแข้ง
กระดูกแข้ง หรือ กระดูกทิเบีย () เป็นหนึ่งในสองกระดูกของขาท่อนล่างใต้เข่า มีขนาดใหญ่กว่ากระดูกน่อง พบในสัตว์มีกระดูกสันหลัง
ในมนุษย์ กระดูกแข้งจะพบอยู่ด้านใกล้กลางและด้านหน้ามากกว่ากระดูกน่อง (fibula) เป็นกระดูกที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสองในร่างกายมนุษย์รองจากกระดูกต้นขา (femur) กระดูกแข้งเกิดข้อต่อด้านบนกับกระดูกต้นขาและกระดูกสะบ้า (patella) ด้านข้างกับกระดูกน่อง และด้านล่างกับกระดูกทาลัส (talus)
ในเพศชาย กระดูกแข้งจะวางตัวในแนวดิ่งขนานกับกระดูกแข้งอีกข้าง แต่ในเพศหญิง กระดูกจะวางตัวในแนวเฉียงเล็กน้อยไปทางด้านล่างและด้านข้างเพื่อชดเชยกับความเอียงของกระดูกต้นขา
โครงสร้างของกระดูกแข้งเป็นรูปคล้ายปริซึม ส่วนบนกว้างเกิดข้อต่อเข่า ส่วนล่าง 1/3 (below third) คอดลง และกว้างขึ้นอีกครั้งแต่ไม่กว้างเท่าส่วนด้านบน
กระดูกแข้งเชื่อมติดกับกระดูกน่องโดยเอ็นเยื่อระหว่างกระดูกของขา (interosseous membrane) เกิดเป็นข้อต่อชนิดแผ่นเยื่อคั่น (syndesmoses)
กระดูกแข้งได้รับเลือดแดงมาจาก 2 แหล่ง
Buffalo buffalo Buffalo buffalo buffalo buffalo Buffalo buffalo
Buffalo buffalo Buffalo buffalo buffalo buffalo Buffalo buffalo เป็นประโยคในภาษาอังกฤษที่ประกอบด้วยคำพ้องความหมายคือคำว่า "buffalo" ซึ่งมีความหมายได้ 3 แบบ ได้แก่
โดยประโยคดังกล่าวเรียงอยู่ในรูปแบบ
ซึ่งมีความหมายว่า "ควายในเมืองบัฟฟาโล ซึ่งถูกควายในเมืองเดียวกันทำให้กลัว ไปขู่ควายตัวอื่นซึ่งอยู่ในเมืองบัฟฟาโลเช่นเดียวกัน"
กระดูกน่อง
กระดูกน่อง หรือ กระดูกฟิบูลา เป็นกระดูกที่อยู่ด้านข้างของกระดูกแข้ง (tibia) ซึ่งกระดูกสองชิ้นนี้มีข้อต่อกันทางด้านบนและด้านล่าง กระดูกนี้มีขนาดเล็กกว่ากระดูกแข้ง เมื่อเทียบสัดส่วนกับความยาวจะพบว่ากระดูกน่องเป็นกระดูกที่ผอมที่สุดในบรรดากระดูกยาวทั้งหมด ส่วนต้นกระดูกมีขนาดเล็ก วางตัวอยู่ด้านหลังของหัวกระดูกแข้งใต้ต่อระดับข้อเข่า และไม่ได้เป็นกระดูกองค์ประกอบของข้อเข่า ส่วนปลายของกระดูกนี้เอียงยื่นไปทางด้านหน้าเล็กน้อย ปลายล่างของกระดูกนี้ยื่นลงต่ำกว่าปลายกระดูกแข้ง สร้างเป็นส่วนด้านข้างของข้อเท้า
กระดูกน่องประกอบด้วยส่วนต่างๆ ดังนี้
หลอดเลือดที่เลี้ยงกระดูกน่องมีความสำคัญในการวางแผนผ่าตัดขนถ่ายเนื้อเยื่ออิสระ (free tissue transfer) เนื่องจากกระดูกนี้มักจะใช้ในการศัลยกรรมตกแต่งกระดูกขากรรไกรล่าง (mandible) ส่วนกลางของกระดูกน่องถูกเลี้ยงโดยหลอดเลือดสารอาหารขนาดใหญ่จากหลอดเลือดแดงพีโรเนียล (peroneal artery) และยังได้รับสารอาหารที่กำซาบจากเยื่อหุ้มกระดูก (periosteum) ซึ่งรับสารอาหารมาจากแขนงเล็กๆ จำนวนมากของหลอดเลือดแดงพีโรเนียล ส่วนหัวของกระดูกและเอพิไฟซิส (epiphysis) ได้รับเลือดมาจากแขนงของหลอดเลือดแดงแอนทีเรียร์ทิเบียล (anterior tibial artery) การนำกระดูกมาใช้ในการศัลยกรรมจะใช้บริเวณตรงกลาง 1/3 และเก็บส่วนปลายกระดูกเอาไว้ (ส่วนต้น 4 ซม. และส่วนปลาย 6 ซม.)
กระดูกน่องนี้เกิดกระบวนการสร้างกระดูก (ossified) จากศูนย์เริ่มสร้างกระดูก 3 บริเวณ บริเวณแรกอยู่ที่ส่วนตัวหรือส่วนกลางของกระดูกน่อง อีกสองบริเวณอยู่ที่ปลายหัวกระดูกทั้งสอง การสร้างกระดูกเริ่มขึ้นที่ตัวกระดูกประมาณเมื่อทารกในครรภ์มีอายุประมาณ 8 สัปดาห์ แล้วจึงขยายไปยังปลายกระดูก เมื่อคลอดส่วนปลายกระดูกจะยังเป็นกระดูกอ่อน
การสร้างกระดูกที่ปลายล่างเริ่มขึ้นเมื่ออายุ 2 ปี และที่ปลายส่วนต้นประมาณอายุ 4 ปี เอพิไฟซิสส่วนล่างซึ่งเป็นบริเวณที่เกิดการกลายเป็นกระดูกเป็นบริเวณแรกนั้นจะเชื่อมกับบริเวณตัวกระดูกเมื่ออายุประมาณ 12 ปี และเอพิไฟซิสส่วนบนจะเชื่อมเมื่ออายุ 25 ปี
หมู่บ้านน้ำวิ่ง
หมู่บ้านน้ำวิ่ง หรือ บ้านน้ำวิ่ง เป็นชื่อหมู่บ้านแห่งหนึ่งซึ้งตั้งอยู่ใน ตำบลทุ่งนางาม อำเภอลานสัก จังหวัดอุทัยธานี  มีเขตติดต่อกับหลายหมู่บ้าน เช่น หมู่บ้านป่ากล้วยป่าเลา หมู่บ้านห้วยโศก (ห้วยเจริญ) เป็นต้น หมู่บ้านน้ำวิ่งปัจจุบันมีนายฉลวย ทองศรี (กำนันตำบลทุ่งนางาม) เป็นผู้ใหญ่บ้าน หมู่บ้านนี้มีสินค้า "OTOP" เช่น แชมพูสระผมที่ทำจาก มะนาว มะกรูด ขนมจีนน้ำยาแม่สำรี สมัคร์เขตกิจ และอื่น ๆ อีกมากมาย ปัจจุบันแม่สำรีได้แปรรูปจากเดิมทำแค่ ขนมจีนเส้นสดอย่างเดียว ก็นำแป้งสดที่ได้รับการนวดจนเหนียวนำมาปิ้ง หรือที่เรียกว่า แป้งจี่ ในภาษาพื้นบ้าน ภาคกลาง ในการดำรงชีวิตวิถีแห่งชาวบ้าน ขนมจีนแม่สำรีถือว่า เป็นสิ่งที่ขาดไม่ค่อยได้ ในงานพิธีต่าง อาทิ งานบวช งานแต่งงาน เป็นต้น แม่สำรี ให้ข้อคิดจากการทำขนมจีนตั้งแต่ยุคแรก คือหาบเร่ขาย เพื่อเลี้ยงลูก 3 คน จนเติบโต ดังนี้ "การค้าขาย อย่าอายคน ห้ามท้อแท้ ถ้าขายไม่ได้ แต่สิ่งสำคัญคือ แจกหรือให้เขาไปบ้าง เพื่อวันหน้าเข้าจะมาซื้อเราอีก"
พระเจ้าริชาร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษ
สมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษ () (6 มกราคม ค.ศ. 1367 – 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1400) เป็นพระเจ้าแผ่นดินราชวงศ์แพลนทาเจเน็ทของราชอาณาจักรอังกฤษ
พระเจ้าริชาร์ดที่ 2 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 1367 ที่บอโดซ์ในประเทศฝรั่งเศส เป็นพระราชโอรสของเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด เจ้าชายแห่งเวลส์ หรือเจ้าชายดำ และ โจนแห่งเค้นท์ เจ้าหญิงแห่งเวลส์ ทรงเสกสมรสกับสมเด็จพระราชินีแอนน์และต่อมา สมเด็จพระราชินีอิสซาเบลลาแห่งวาลัวร์ส และทรงราชย์ระหว่างวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1377 จนกระทั่งถูกปลดจากราชบัลลังก์เมื่อวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 1399 พระเจ้าริชาร์ดที่ 2 เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 1399 ที่ปราสาทพอนติแฟรคท์, ยอร์คเชอร์ตะวันตก, อังกฤษ (ไม่แน่ชัดว่าทรงถูกลอบปลงพระชนม์หรือไม่)
บทบาทในการปกครองของพระองค์เป็นผลให้เกิด การกบฏชาวนา (Peasants' Revolt) ในปี ค.ศ. 1381 และในการใช้อำนาจการปกครองอย่างไม่เหมาะสม ทั้งสองสาเหตุนี้ทำให้ทรงถูกปลดจากราชบัลลังก์ และเป็นต้นเหตุของสงครามดอกกุหลาบ
กระดูกยาว
กระดูกยาว () เป็นประเภทหนึ่งของกระดูกที่มีความยาวมากกว่าความกว้าง ซึ่งมีการเติบโตแบบปฐมภูมิโดยการยืดออกของไดอะไฟซิส (diaphysis) โดยมีเอพิไฟซิส (epiphysis) อยู่ที่ปลายของกระดูกที่เจริญ ปลายของเอพิไฟซิสถูกคลุมด้วยกระดูกอ่อนชนิดไฮยาลิน คาร์ทิเลจ (hyaline cartilage) (หรือ "articular cartilage") การเจริญเติบโตทางยาวของกระดูกยาวเป็นผลจากการสร้างกระดูกแบบแทนที่กระดูกอ่อน (endochondral ossification) ที่บริเวณแผ่นเอพิไฟเซียล (epiphyseal plate) การยืดยาวออกของกระดูกถูกกระตุ้นโดยการสร้างโกรทฮอร์โมน (growth hormone) ซึ่งหลั่งจากต่อมใต้สมองส่วนหน้า
ตัวอย่างของกระดูกยาว เช่น กระดูกต้นขา กระดูกแข้ง และกระดูกน่องของขา กระดูกต้นแขน กระดูกเรเดียส กระดูกอัลนาของแขน กระดูกฝ่ามือและกระดูกฝ่าเท้า (metatarsal) ของมือและเท้า และกระดูกนิ้วมือและกระดูกนิ้วเท้า กระดูกยาวของขามนุษย์มีความยาวเกือบเป็นครึ่งหนึ่งของความสูงในผู้ใหญ่ นอกจากนั้นโครงสร้างที่เป็นกระดูกที่ประกอบเป็นความสูงก็ได้แก่กระดูกสันหลังและกะโหลกศีรษะ
ด้านนอกของกระดูกประกอบด้วยชั้นของเนื้อเยื่อเกี่ยวพันที่เรียกว่า เยื่อหุ้มกระดูก (periosteum) นอกจากนี้เปลือกนอกของกระดูกยาวเป็นกระดูกเนื้อแน่น หรือกระดูกทึบ (compact bone) ชั้นลึกลงไปเป็นชั้นกระดูกฟ่าม, กระดูกฟองน้ำ, กระดูกพรุน หรือกระดูกโปร่ง (cancellous bone หรือ spongy bone) ซึ่งมีไขกระดูก (bone marrow) ส่วนด้านในของกระดูกยาวเป็นช่องว่างเรียกว่า medullary cavity ซึ่งแกนกลางของโพรงกระดูกประกอบด้วยไขกระดูกเหลือง (yellow marrow) ในผู้ใหญ่ ซึ่งจะพบมากในผู้หญิง
ยูล บรีนเนอร์
ยูล บอริสโซวิช บรีนเนอร์ (11 กรกฎาคม ค.ศ. 1911 - 10 ตุลาคม ค.ศ. 1985) นักแสดงละครบรอดเวย์และภาพยนตร์ฮอลลีวู้ดชาวรัสเซีย ที่มีชื่อเสียงในสหรัฐอเมริกา เป็นที่จดจำจากบทบาทการแสดงเป็นคิงมงกุฏ ในละครบรอดเวย์ และภาพยนตร์ ของริชาร์ด ร็อดเจอร์ส และออสการ์ แฮมเมอร์สไตน์ที่ 2 เรื่อง "เดอะคิงแอนด์ไอ" บทฟาโรห์รามเสสที่สอง ในภาพยนตร์ "บัญญัติสิบประการ" และบทคาวบอย ในภาพยนตร์ "เจ็ดสิงห์แดนเสือ"
ยูล บรีนเนอร์ เกิดที่วลาดิวอสต็อก รัสเซีย มีชื่อจริงว่า Yuliy Borisovich Brynner (รัสเซีย: Юлий Бори́сович Бри́ннер) บิดาเป็นชาวสวิส มารดาเป็นชาวรัสเซีย หลังจากบิดามารดาแยกทางกัน ยูลและน้องสาวอยู่กับมารดา และย้ายไปอยู่ที่เมืองฮาร์บิน ประเทศจีน และย้ายไปอยู่ที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1934 และใช้ชีวิตที่นั่นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ทำงานเป็นโฆษกวิทยุภาษาฝรั่งเศส
ยูล บรีนเนอร์ เข้าสู่วงการแสดงแต่ไม่มีชื่อเสียงนัก เขาเริ่มประสบความสำเร็จจากละครบรอดเวย์เรื่อง เดอะคิงแอนไอ ในปี ค.ศ. 1951 โดยต้องโกนศีรษะเพื่อรับบทคิงมงกุฎ พระเจ้ากรุงสยาม เป็นบทที่สร้างชื่อเสียงให้กับบรีนเนอร์ตลอดชีวิตการแสดง ซึ่งรับบทนี้ถึงห้าครั้ง เป็นจำนวน 4,626 รอบ ในปี ค.ศ. 1951 ในภาพยนตร์ปี ค.ศ. 1956 ละครเพลงฉบับสร้างใหม่ในปี ค.ศ. 1977 และ 1985 และละครทางโทรทัศน์ในปี ค.ศ. 1972 ยูล บรีนเนอร์ได้รับรางวัลออสการ์ และรางวัลโทนีจากบทนี้ในปี ค.ศ. 1956 และโกนศีรษะตลอดตลอดมา จนถึงบั้นปลายชีวิต
ยูล บรีนเนอร์ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 1985 (เสียชีวิตวันเดียวกับ ออร์สัน เวลส์) ขณะมีอายุ 65 ปี ด้วยโรคมะเร็ง เนื่องจากสูบบุหรี่จัด ศพของเขาฝังอยู่ที่สุสานในประเทศฝรั่งเศส
อีวาน เคย์
อีวาน เคย์ (Iwan Key) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 12 ครั้ง ชนะ 6 เสมอ 2 แพ้ 4 
การชกครั้งแรกของเคย์ที่บันทึกไว้ใน boxrec.com คือการชกชิงแชมป์ WBO เอเชียแปซิฟิกรุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2545 ซึ่งเคย์เป็นฝ่ายแพ้คะแนนโดยเทคนิค นำชัย รัตนชัยยิม จากนั้น เคย์ชกชนะ 3 ครั้งรวด รวมทั้งชกชนะ เบนจี้ โซรอลลาและจูน อาร์ลอสด้วย เคย์ได้ขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 16 กันยายน พ.ศ. 2546 และเป็นฝ่ายชนะคะแนน ลา ชูกูร์ ได้แชมป์มาครอง จากนั้น เคย์ได้ขึ้นชิงแชมป์ PABAรุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2546 แต่ก็เป็นฝ่ายแพ้น็อค พรสวรรค์ ป.ประมุขไปอีก
ในช่วง พ.ศ. 2547 – 2548 เคย์ขึ้นชกอีกหลายครั้ง แต่ส่วนใหญ่จะแพ้และเสมอ และยังหยุดชกไปถึง 3 ปี หลังจากที่เสมอกับเฮรี่ อาโมล เมื่อ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2548 เคย์กลับมาชกอีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2551 แต่ก็พบกับความพ่ายแพ้ติดต่อกันสามครั้งรวด ได้มาชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นแบนตัมเวทที่ประเทศไทยเมื่อ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2554 ก็เป็นฝ่ายแพ้น็อค ทับทิมแดง ณ ราชวัตร ยก 3 เคย์ขึ้นชกอีกเพียง 2 ครั้ง หลังจากที่ชกแพ้คะแนน เอน นูร์ยันโต เมื่อ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 ก็ไม่ได้ขึ้นชกอีก
จูฮารุม ซีลาบัน
จูฮารุม ซีลาบัน () นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 16 ครั้ง ชนะ 6 (น็อก 1) เสมอ 1 แพ้ 9 
ซีลาบันขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 9 มกราคม พ.ศ. 2544 ชนะคะแนน แอนโทเนียส โมเซส จากนั้นชกขนะอีก 1 ครั้ง ในการชกครั้งที่สามก็ได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นมินิมัมเวท ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อก พรสวรรค์ กระทิงแดงยิม ยก 3 ที่สระแก้ว หลังจากนั้น ซีลาบันสามารถคว้าแชมป์อินโดนีเซียรุ่นมินิมัมเวทมาครองได้เมื่อ 28 กันยายน พ.ศ. 2545 ชนะคะแนน รีโน อูกรู แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรก ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนมาร์ตี โปลีอี เสียแชมป์ไปในปีเดียวกันนั้น
หลังจากเสียแชมป์อินโดนีเซียไป ซีลาบันเริ่มชกแพ้เป็นส่วนใหญ่ รวมทั้งมาชกนอกรอบในไทย แพ้น็อก แสงเพชร ส.สกุลภัณฑ์ ยก 1 จน 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 ซีลาบันจึงได้มาชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวทกับรัตนพล ส. วรพินที่กาฬสินธุ์ แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อกในยกที่ 2 จากนั้น ซีลาบันขึ้นชกอีกเพียงครั้งเดียวเมื่อ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 แพ้น็อก แจ๊ค อามิซา ยก 2 แล้วแขวนนวมไป
อังเคล อัลเมนา
อังเคล อัลเมนา (Angel Almena) หรือ อังเคล อัลเมนา-มาร์เกซ นักมวยสากลชาวปวยร์โตรีโก เกิดเมื่อ 23 เมษายน พ.ศ. 2517 สถิติการชก 19 ครั้ง ชนะ 14 (น็อค 9) แพ้ 5
คิลเบร์โต กอนซาเลซ
คิลเบร์โต กอนซาเลซ (Gilberto Gonzalez) นักมวยสากลชาวเวเนซุเอลา เกิดเมื่อ 6 มีนาคม พ.ศ. 2513 สถิติการชก 27 ครั้ง ชนะ 21 (น็อก 20) เสมอ 1 แพ้ 5
ตาตุ่มนอก
ตาตุ่มนอก () หรือ ส่วนปลายของกระดูกน่อง () เป็นส่วนของกระดูกน่อง (fibula) ที่มีรูปร่างคล้ายพีระมิด บางครั้งอาจแบนในด้านข้าง ตาตุ่มนอกจะอยู่ต่ำกว่าตาตุ่มใน (medial malleolus)
พื้นผิวด้านข้าง (lateral surface) มีลักษณะนูน อยู่ชั้นใต้ผิวหนัง ต่อเนื่องกับพื้นผิวรูปสามเหลี่ยมใต้ชั้นผิวหนังที่อยู่ด้านข้างของตัวกระดูกน่อง
พื้นผิวด้านใกล้กลาง (medial surface) อยู่ด้านหน้า มีลักษณะเป็นพื้นผิวเรียบรูปสามเหลี่ยม นูนจากบนลงล่าง ซึ่งเป็นข้อต่อกับพื้นผิวด้านข้างกระดูกทาลัส ด้านหลังและด้านใต้ต่อพื้นผิวข้อต่อนี้เป็นรอยเว้าขรุขระซึ่งให้เป็นจุดเกาะของเอ็นโพสทีเรียร์ทาโลฟิบูลาร์ (posterior talofibular ligament)
ขอบด้านหน้า (anterior border) มีลักษณะหนาและขรุขระ ด้านล่างมีรอยเว้าสำหรับเป็นจุดเกาะของเอ็นแอนทีเรียร์ทาโลฟิบูลาร์ (anterior talofibular ligament)
ขอบด้านหลัง (posterior border) กว้างและมีร่องตื้นมาลีโอลาร์ (shallow malleolar sulcus) เป็นทางผ่านสำหรับเอ็นกล้ามเนื้อพีโรเนียส ลองกัสและเบรวิส (Peronæi longus and brevis.)
ที่ส่วนยอดมีลักษณะกลม เป็นจุดเกาะของเอ็นแคลคานีโอฟิบูลาร์ (calcaneofibular ligament)
เมื่อผู้ป่วยเกิดกระดูกหักที่ข้อเท้า กระดูกนี้จะมีอาการเจ็บปวดจากรอยแตกหรือความเสียหายที่สำคัญอื่นๆ
ตาตุ่มใน
ตาตุ่มใน () เป็นตำแหน่งส่วนปลายของกระดูกแข้งมีลักษณะยื่นลงด้านล่างเกิดเป็นส่วนยื่นแข็งแรงรูปพีระมิดที่ยอดของตาตุ่มในด้านหลังมีลักษณะเป็นร่องขรุขระ เป็นที่เกาะของเอ็นเดลทอยด์ (deltoid ligament)