hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
การทดลองอาวุธนิวเคลียร์
การทดลองระเบิดนิวเคลียร์ ใต้ดินก่อให้เกิดคลื่นสั่นสะเทือนคล้ายคลื่นแผ่นดินไหว ดังนั้นเราอาจสามารถเทียบหาอำนาจทำลายของระเบิดนิวเคลียร์ (เทียบกับระเบิดทีเอ็นที) จากค่าขนาดที่ตรวจได้จากคลื่นสั่นสะเทือน Paul G. Richards and John Zavales (1996) ได้แสดงความสัมพันธ์ระหว่างขนาดคลื่นหลักกับอำนาจทำลายของระเบิดนิวเคลียร์ดังนี้
David Bowers, et al., (2001) ให้ความสัมพันธ์ดังนี้
เมื่อ Ms เป็นขนาดคลื่นพื้นผิว Y เป็นอำนาจทำลายของระเบิดนิวเคลียร์ (กิโลตันทีเอ็นที)
รัฐบาลกลาง
รัฐบาลกลาง เป็นรัฐบาลของรัฐชาติ และเป็นคุณลักษณะที่พบได้มากกว่าในรัฐเดี่ยว รัฐบาลกลางคืออย่างเดียวกับรัฐบาลสหพันธรัฐ ซึ่งรัฐบาลสหพันธรัฐอาจมีการให้อำนาจแก่รัฐสมาชิกหรือรัฐสมาชิกมอบอำนาจให้แก่รัฐบาลสหพันธรัฐมากน้อยแตกต่างกันในแต่ละระดับ แม้บางครั้งจะใช้คำคุณศัพท์ "กลาง" อธิบายรัฐบาลสหพันธรัฐ โครงสร้างของรัฐบาลกลางมีหลากหลาย หลายประเทศสร้างเขตปกครองตนเองโดยมอบอำนาจจากรัฐบาลกลางแก่รัฐบาลในระดับต่ำกว่าชาติ เช่น ระดับภูมิภาค ท้องถิ่นหรือรัฐ ตามการจำกัดความระบบการเมืองพื้นฐานอย่างกว้าง มีรัฐบาลตั้งแต่สองระดับขึ้นไปในดินแดนที่ได้รับการสถาปนาและปกครองผ่านสถาบันร่วมที่มีอำนาจทับซ้อนกันหรือจัดสรรตามที่ระบุในรัฐธรรมนูญหรือกฎหมายอื่น
ความรับผิดชอบทั่วไปของรัฐบาลกลางซึ่งมิได้ให้แก่รัฐบาลระดับต่ำกว่า คือ การรักษาความมั่นคงของชาติและการดำเนินการทูตระหว่างประเทศ รวมทั้งสิทธิในการลงนามสนธิสัญญาอันมีผลผูกพัน โดยพื้นฐาน รัฐบาลกลางมีอำนาจออกกฎหมายบังคับใช้ทั่วประเทศ ซึ่งตรงข้ามกับรัฐบาลท้องถิ่น
รัฐบาลท้องถิ่น
รัฐบาลท้องถิ่น () เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า "รัฐบาลรัฐ" จะทำหน้าที่เกี่ยวกับผลประโยชน์ของท้องถิ่นเป็นหลัก เพื่อความสะดวกรวดเร็วในการบริหาร เช่นกิจกรรมสาธารณะต่างๆ อีกทั้งยังมีอำนาจในการตรากฎหมายเอกชนต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นกฎหมายอาญา หรือ กฎหมายแพ่ง เช่นการเกิด การตาย การเสียภาษี และคดีอาญาต่างๆโดยไม่ขึ้นกับรัฐบาลกลาง
โปรเจกต์อุลตร้าแมน
โปรเจกต์อุลตร้าแมน () เป็นภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์เกี่ยวกับอุลตร้าซีรีส์ ที่ผลิตโดยบริษัทในประเทศไทย ร่วมทุนกับบริษัทในประเทศจีน
โปรเจกต์อุลตร้าแมน เป็นการร่วมทุนระหว่างบริษัท ไชโยโปรดักชั่นส์ จำกัด ร้อยละ 50 กับบริษัท ริวชิ คัลเจอร์ ดีเวลลอปปิ้ง จำกัด ร้อยละ 40 และบริษัท เอเพ็กซ์ทอย จำกัด ร้อยละ 10และมีบริษัท อาร์เอสไอ ดรีม เป็นผู้ร่วมร่วมเซ็นสัญญาซื้อลิขสิทธิ์ มีกำหนดการฉายทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ในตอนแรก แต่เนื่องจากกรณีพิพาทเรื่องลิขสิทธิ์ของอุลตร้าแมน ระหว่างประเทศไทย และประเทศญี่ปุ่นจึงถูกระงับการออกอากาศตามคำสั่งศาล
เจมี่ บูเฮอร์
เจมี่ ชู บูเฮอร์ หรือ ศศมล บูเฮอร์ เป็นที่รู้จักในชื่อ เจมี่ บูเฮอร์ เกิดเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2525 เป็นนักแสดงหญิงลูกครึ่งไทย-อเมริกัน
เจมี่ ชู บูเฮอร์ หรือ ศศมล บูเฮอร์ เกิดเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2525 เป็นบุตรคนที่สองจากจำนวนพี่น้องสามคน เธอมีน้องสาวคือ เอมิกา บูเฮอร์ ซึ่งเป็นนักแสดงเช่นเดียวกัน ครอบครัวของเธอนับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก ส่วนตัวเธอได้หันมานับถือศาสนาพุทธตั้งแต่อายุ 18 ปี
เจมี่สำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษาจากโรงเรียนพระแม่มารี และระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนปานะพันธุ์วิทยา ในพระบรมราชูปถัมภ์ โดยบทบาทของเธอส่วนใหญ่จะได้รับบทเป็นนางร้าย เข้าวงการครั้งแรกด้วยงานโฆษณาเอเวอร์เซนส์ และภาพยนตร์เรื่อง "ไนน์ตี้ช็อก เตลิดเปิดโลง"
ท้าวสมศักดิ์ (หม่อมราชวงศ์ปุย มาลากุล)
ท้าวสมศักดิ์ (หม่อมราชวงศ์ปุย มาลากุล) เกิดเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2429 เป็นธิดาของพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าขจรจรัสวงศ์ กรมหมื่นปราบปรปักษ์กับหม่อมเพิ่ม ถวายตัวในสมเด็จพระศรีพัชรินทราฯ เมื่ออายุได้ 11 ปี เมื่ออายุมากขึ้นรับหน้าที่จัดเครื่องฉลองพระองค์สมเด็จพระศรีพัชรินทราฯ ตลอดจนเก็บเครื่องเพชรและเครื่องทอง ต่อมาเมื่อหม่อมราชวงศ์แป้ว มาลากุล ถึงแก่อนิจกรรม ท่านได้เป็นผู้รับใช้คนสนิทของสมเด็จพระศรีพัชรินทราฯ ต้องอยู่ใกล้ชิดพระองค์เพื่อรับพระราชเสาวนีย์ต่างๆ เมื่อประชวรก็ได้อยู่เฝ้าถวายการปรนนิบัติดูแลจนกระทั่งสมเด็จพระศรีพัชรินทราฯ สวรรคต
ในรัชกาลที่ 7 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นท้าวสมศักดิ์ รับราชการส่วนพระองค์ในสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินีในรัชกาลที่ 7 จนถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2513 ได้รับพระราชทานโกศแปดเหลี่ยม และ พระราชทานเพลิงศพ ณ ณ เมรุหน้าพลับพลาอิสริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส ในวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2514
ยอด นครนายก
ยอด นครนายก เป็นนักแสดงตลกชาวไทยซึ่งเอกลักษณ์ประจำตัวคือหัวล้าน มีชื่อจริงว่า สมัคร ผลประเสริฐ เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2492 ที่จังหวัดนครนายก จบการศึกษาจากการศึกษานอกโรงเรียน และมหาวิทยาลัยปทุมธานี
เข้าสู่วงการปี 2507 โดยอยู่วงดนตรีลูกทุ่ง และ เริ่มเล่นตลกคาเฟ่จากคณะสี่ดาว สมาชิกประกอบด้วย แดน บุรีรัมย์ ยอด นครนายก ตุ๊ยตุ๋ย น้ำเชื่อมหยด และ ศรีแพร ต่อมาตั้งคณะรวมดาว ประมาณปี 2530 ประกอบด้วย ยอด ตุ๊ยตุ๋ย ยาว ดาร์กี้ โย่ง อยู่ด้วยกันได้ 3 ปี ยาว โย่ง ไปตั้งคณะ จึงเปลี่ยนเป็นคณะ ยอด นครนายก และ มีผลงานการแสดงต่าง ๆ มากมาย รวมถึงเคยเป็นอาสาสมัครของมูลนิธิป่อเต็กตึ๊งนานถึง 20 ปีด้วย
ชีวิตส่วนตัว เคยผ่านมาสมรสมาแล้วถึง 2 ครั้ง มีบุตรทั้งหมด 4 คน ภรรยาคนปัจจุบัน ชื่อ วรรณทิพย์ ขุนทิพย์แสง เป็นข้าราชการระดับ 6 ของเทศบาลเมืองคูคต โดยทำพิธีสมรสไปเมื่อต้นปี พ.ศ. 2552
นอกจากนี้แล้ว ยังเป็นนักการเมืองในท้องถิ่นของจังหวัดปทุมธานี ด้วยการเป็นรองนายกเทศมนตรีเมืองคูคต อำเภอลำลูกกา มาแล้ว 5 สมัย และในการเลือกตั้งทั่วไปในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 ได้ลงรับสมัครเลือกตั้งเป็น ส.ส. ในเขต 6 จังหวัดปทุมธานี สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ด้วย แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง
และเป็นพิธีกรในรายการ "สน.อาสา" ทางบลูสกายแชนแนล คู่กับมัลลิกา บุญมีตระกูล เป็นบางครั้ง
ปัจจุบันเป็นพิธีในรายการ "ข่าวบ่ายคลายเครียด" ทางฟ้าวันใหม่ คู่กับ หยอง ลูกหยี และกล้วย เชิญยิ้ม
กึ่งประชาธิปไตย
ประชาธิปไตยครึ่งใบ หรือ กึ่งประชาธิปไตย () หมายถึงรัฐที่มีระบอบการปกครองลักษณะทั้งประชาธิปไตยและเผด็จการ เช่น ไทย
วงศ์ปลากัด ปลากระดี่
วงศ์ปลากัด ปลากระดี่ () เป็นวงศ์ปลาน้ำจืดวงศ์ใหญ่ ใช้ชื่อวงศ์ว่า Osphronemidae (/ออฟ-โฟร-นิ-มิ-ดี้/)
พบกระจายอย่างกว้างขวางตั้งแต่ภูมิภาคเอเชียใต้, อนุทวีปอินเดีย, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ไปจนถึงเกาหลี โดยมากปลาที่อยู่ในวงศ์นี้จะมีลักษณะเป็นปลาขนาดเล็ก ลำตัวป้อมแบน เกล็ดสากเป็นแบบทีนอยด์ มีสีสันสวยงาม ตัวผู้มีขนาดใหญ่และสีสดสวยกว่าตัวเมีย ครีบอกคู่แรกเป็นเส้นยาวใช้สำหรับสัมผัส มีความสามารถพิเศษคือ มีอวัยวะช่วยในการหายใจอยู่ในเหงือก เรียกว่า "อวัยวะเขาวงกต" (Labyrinth organ) จึงทำให้สามารถฮุบอากาศจากบนผิวน้ำได้โดยตรง โดยไม่ต้องผ่านเหงือกเหมือนปลาทั่วไป จึงสามารถอยู่ในน้ำที่มีออกซิเจนต่ำได้ มักอยู่ในแหล่งน้ำนิ่งขนาดเล็ก เช่น ห้วย, หนอง, บึง, นาข้าว หรือ ร่องสวนมากกว่าแหล่งน้ำขนาดใหญ่ เช่น คลอง หรือ แม่น้ำ ในบางสกุล ตัวผู้จะใช้น้ำลายผสมกับอากาศเรียกว่า "หวอด" ก่อติดกันเป็นกลุ่มก้อนเพื่อวางไข่ และตัวผู้จะเป็นผู้ดูแลรักษาไข่และตัวอ่อน เป็นปลาที่มีนิสัยก้าวร้าว ในบางชนิดตัวผู้เมื่อพบกันจะกัดกันจนตายกันไปข้าง
ปลาในวงศ์นี้ส่วนใหญ่มีขนาดไม่เกิน 10 เซนติเมตร และมีสีสันสวยงาม จึงนิยมนำมาเลี้ยงเป็นปลาสวยงามมากกว่าบริโภค เป็นที่รู้จักกันดีเช่น ปลากัด ("Betta spendens") , ปลากระดี่นางฟ้า ("Trichogaster trichopterus") ปลาพาราไดซ์ ("Macropodus opercularis") เป็นต้น
อย่างไรก็ตาม ปลาบางชนิดเป็นปลาเศรษฐกิจที่นำมาบริโภคได้ เช่น ปลาสลิด ("Trichogaster pectoralis") และปลาแรด ("Osphronemus goramy") สำหรับปลาแรดซึ่งมีขนาดใหญ่ได้ถึง 90 เซนติเมตร และพบได้ทุกภาคในประเทศไทย ตลอดไปจนถึงมาเลเซียและอินโดนีเซีย
วงศ์ย่อย Belontiinae ได้แก่
วงศ์ย่อย Luciocephalinae ได้แก่
วงศ์ย่อย Macropodinae ได้แก่
วงศ์ย่อย Osphroneminae ได้แก่
นอกจากนี้แล้ว ยังมีปลาจำพวกอื่นที่มีลักษณะคล้ายเคียงกัน แต่ถูกแยกออกเป็นวงศ์ต่างหากอีก ได้แก่
ซาโตรุ อิวาตะ
ซาโตรุ อิวาตะ (ภาษาญี่ปุ่น: 岩田 聡, 6 ธันวาคม พ.ศ. 2502 – 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2558) เป็นประธานเจ้าหน้าที่บริหาร (CEO) ของบริษัทนินเทนโดคนที่ 4 ดำรงตำแหน่งต่อจากฮิโรชิ ยามาอูจิเมื่อปี พ.ศ. 2545 (ค.ศ. 2002)
ลัทธิเลนิน
ในปรัชญาลัทธิมากซ์ ลัทธิเลนิน () เป็นทฤษฎีการเมืองส่วนสำหรับการจัดระเบียบพรรคการเมืองแนวหน้าปฏิวัติอย่างเป็นประชาธิปไตย และการบรรลุลัทธิเผด็จการโดยชนกรรมาชีพซึ่งเป็นประชาธิปไตยทางตรง เช่นเดียวกับสังคมนิยม เลนินเป็นผู้พัฒนา และเป็นชื่อของลัทธิเลนิน ประกอบด้วยทฤษฎีการเมืองและเศรษฐกิจสังคมนิยม พัฒนามาจากลัทธิมากซ์ และการตีความทฤษฎีลัทธิมากซ์ของเลนิน เพื่อการประยุกต์ปฏิบัติเข้ากับสภาพทางสังคมและการเมืองของจักรวรรดิรัสเซียซึ่งเป็นประเทศเกษตรกรรมในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ในเดือนกุมภาพันธ์ 1917 เป็นเวลาห้าปี ลัทธิเลนินเป็นการประยุกต์ปรัชญาเศรษฐกิจและการเมืองลัทธิมากซ์ของรัสเซีย ผู้นำไปปฏิบัติ คือ พรรคบอลเชวิก
ในการนำไปปฏิบัติ พรรคแนวหน้าแบบลัทธิเลนินให้ความสำนึกทางการเมือง (การศึกษาและการจัดระเบียบ) แก่ชนชั้นกรรมกร และผู้นำปฏิบัติที่จำเป็นต่อการโค่นทุนนิยมในจักรวรดิรัสเซีย หลังการปฏิวัติตุลาคม ค.ศ. 1917 ลัทธิเลนินเป็นรุ่นของลัทธิมากซ์ที่เด่นในรัสเซีย และต่อมาเป็นอุดมการณ์ของรัฐอย่างเป็นทางการของประชาธิปไตยแบบโซเวียต (โดยสภากรรมกร) ในสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย ก่อนควบเข้ากันเป็นสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตในปี 1922 ยิ่งไปกว่านั้น ในยุคหลังเลนิน โจเซฟ สตาลินรวมลัทธิเลนินเข้ากับเศรษฐศาสตร์แบบมากซ์ และ พัฒนาลัทธิมากซ์–เลนิน ซึ่งต่อมาเป็นอุดมการณ์รัฐคอมมิวนิสต์ของสหภาพโซเวียต
ประพันธ์โดย เลนิน:
บทความที่เกี่ยวข้อง:
ศพ
ศพ คือ ร่างของมนุษย์ที่ตายแล้ว สำหรับร่างของสัตว์ที่ตายแล้ว เรียก "ซาก"
รายชื่อท่าอากาศยานในประเทศสิงคโปร์
รายชื่อ ท่าอากาศยาน ใน ประเทศสิงคโปร์
ธงชาติบาฮามาส
ธงชาติบาฮามาส เป็นธงรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ​พื้นธงภายในแบ่งเป็นแถบแนวนอน 3 แถบ มีแถบสีเหลืองอยู่ตรงกลาง แถบสีฟ้าขนาบที่ตอนบนและตอนล่าง ที่ด้านคันธงมีรูปสามเหลี่ยมด้านเท่าสีดำ ปลายชี้ไปทางด้านปลายธง ธงนี้เป็นแบบธงที่ชนะเลิศการประกวดแบบธงชาติบาฮามาส และประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 อันเป็นวันที่ประกาศเอกราชจากสหราชอาณาจักร
พื้นสีดำ หมายถึงเอกภาพและความเด็ดเดี่ยวของประชาชนชาวบาฮามาส ผู้ซึ่งสืบเชื้อสายมาจากชาวแอฟริกา รูปสามเหลี่ยมที่หันปลายไปยังแถบสีทั้งสามแถบ หมายถึง ขอบเขตของทรัพยากรธรรมชาติในประเทศ ได้แก่ท้องทะเล ซึ่งแสดงด้วยแถบสีฟ้า 2 แถบ และแสงอาทิตย์ ซึ่งแสดงด้วยแถบสีทองที่ตอนกลาง
ธงราชนาวีสำหรับกองทัพเรือบาฮามาสนั้น มีลักษณะคล้ายกับธงราชนาวีสหราชอาณาจักร กล่าวคือ เป็นธงพื้นสีขาวมีรูปกางเขนสีแดง ที่มุมธงบนด้านคันธงมีภาพธงชาติ ส่วนธงเรือช่วยรบ มีลักษณะอย่างเดียวกันกับธงราชนาวีบาฮามาส แต่เปลี่ยนจากกางเขนสีแดงเป็นสีนำ้เงิน และ ธงสำหรับเรือพลเรือนนั้น จะใช้พื้ธงสีกลับกัน คือใช้ธงพื้นแดงมีรูปกางเขนขาวประกอบเข้ากับธงชาติฃ
สเตโกซอรัส
สเตโกซอรัส (Stegosaurus) สเตโกซอรัส (กิ้งก่ามีหลังคา) เป็นไดโนเสาร์กินพืชจำพวกสะโพกนก (Ornithischia) ที่มีเกราะป้องกันตัวจำพวกแรกๆ
มีลักษณะโดดเด่น มีขาหน้าสั้น และปากเล็ก มีแผ่นเกล็ดเรียงบนหลังยาวไปจนถึงปลายหางแผ่นเกล็ดนี้มีไว้ขู่ศัตรูโดดสูบฉีดเลือดไปที่เกล็ด ซึ่งสันนิษฐานว่ามันมีเส้นเลือดเป็นจำนวนมากในบริเวณนี้ และแผ่นกระดูกนี้ไม่ได้มีไว้สำหรับป้องกันตัว แต่มีไว้เพื่อช่วยในการควบคุมอุณหภูมิของร่างกาย นอกจากนี้มันยังหนามแหลมที่ปลายหาง ซึ่งเอาไว้ป้องกันตัวจากไดโนเสาร์กินเนื้อในยุคนั้นได้ดี อย่าง อัลโลซอรัส
รูปร่างดูน่ากลัวแต่สมองมันเล็กกว่าถั่วเขียวและหนักไม่ถึง 70 กรัม ลำตัวยาว 9 เมตรหนัก 2-3 ตันอาศัยอยู่ยุคจูแรสซิก 170-130 ล้านปี
รายชื่อดาราจักร
รายชื่อของดาราจักรที่น่าสนใจ
เดอะซิมส์ 2 สี่ฤดูแสบ
เดอะซิมส์ 2 สี่ฤดูแสบ () เป็นภาคเสริมตัวที่ 6 ของเกมชุดเดอะซิมส์ 2 วางจำหน่ายในไทยเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2550 เป็นภาคที่เกี่ยวกับฤดูกาล 4 ฤดูกาลให้ชาวซิมส์ได้สนุกสนาน ไม่ว่าจะเป็น ฤดูหนาว ฤดูร้อน ฤดูฝน ฤดูใบไม้ผลิ ฤดูหนาวจะมีหิมะตกทำให้ชาวซิมส์ได้สนุกสนานกับการเล่นหิมะปั้นตุ๊กตาหิมะ ฤดูร้อนจะทำให้ชาวเดอะซิมส์ร้อนจนอยู่ในบ้านไม่ไหวจนต้องออกมาเล่นน้ำอาบแดดกัน ฤดูฝนจะทำให้ชาวซิมส์ออกจากไปจนเป็นหวัดบางทีก็จะมีพายุมาทำให้ชาวซิมส์เดือดร้อน ฤดูใบไม้ผลิจะทำให้ชาวซิมส์มีความสุขกับฤดูใบไม้ผลิ ทั้งยังสามารถจับผีเสื้อใส่กระป๋องมาดูเล่นหรืออาจเก็บหิ่งห้อยใส่ขวดโหลก็ได้
ธงชาติตรินิแดดและโตเบโก
ธงชาติตรินิแดดและโตเบโก มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า พื้นสีแดง กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ภายในธงมีแถบสีดำขอบสีขาว พาดจากมุมธงบนด้านคันธงไปยังมุมธงล่างด้านปลายธง เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2505 หลังการประกาศเอกราชจากสหราชอาณาจักร
ความหมายขององค์ประกอบต่างๆ ในธงนั้น สีแดงคือสัญลักษณ์ของความกระปี้กระเปร่าของแผ่นดินและประชาชน และหมายถึงความอบอุ่น ความแข็งแกร่ง และพลังงานจากดวงอาทิตย์ สีขาวหมายถึงทะเลที่ล้อมรอบหมู่เกาะ แหล่งกำเนิดแห่งมรดกของชาติ ความปรารถนาอันบริสุทธิ์ และความเสมอภาคของมวลมนุษย ส่วนสีดำหมายถึงความแข็งแกร่ง เอกภาพ ความปรารถนา ความมั่งคั่งด้วยทรัพยากรในผืนแผ่นดิน สีเหล่านี้ยังได้นำมาใช้เพื่อแสดงถึงธาตุดิน ธาตุน้ำ และธาตุไฟ ซึ่งครอบคุลมทั้งอดีต ปัจจุบัน และอนาคตของประเทศ และเป็นแรงบันดาลใจให้ประชาชนหลอมรวมเป็นหนึ่ง มีอิสระ มีความกระตือรือล้นและความเสียสละ
สำหรับธงเรือพลเรือนของตรินิแดดและโตเบโกนั้น ใช้ธงลักษณะอย่างเดียวกับธงชาติ แต่สัดส่วนธงนั้นเป็น 1:2 ส่วนธงของกองทัพเรือ ใช้ธงขาวกางเขนแดงมีรูปธงชาติที่มุมธงบนด้านคันธง เช่นเดียวกับธงราชนาวี
ต้นไม้ (โครงสร้างข้อมูล)
ต้นไม้ () เป็น แบบชนิดข้อมูลนามธรรม ประเภทหนึ่ง มีลักษณะการเรียงเป็นกิ่งก้านสาขาแตกแขนงออกไป จะไม่มีวงวน (loop) โยงในสมาชิกตัวต่างๆ 
โดยสมาชิกจะถูกเก็บไว้ในประเภทข้อมูลชนิดวัตถุ (Object) หรือโครงสร้าง (Structure) เรียกว่าปม (node) ซึ่งจะมีตัวแปรซึ่งเก็บตัวชี้ (Pointer) ไปยังปมอื่นๆได้
ต้นไม้ถูกใช้ในการจัดการข้อมูลที่เปรียบเทียบกันได้ (comparable) อย่างรวดเร็วเช่น ตัวเลข หรือ การเรียงลำดับความสำคัญของข้อมูล เช่น การคำนวณที่มีวงเล็บ เป็นอาทิต้นไม้เป็นโครงสร้างที่เน้นข้อมูลที่เปรียบเทียบกันได้ (comparable) เช่นต้นไม้ค้นหา หรือมีลำดับความสำคัญเป็นขั้นตอน เช่นฮีป มักใช้ในการจัดการค้นหาอย่างรวดเร็วเป็น O (log n) หรือการจัดลำดับความสำคัญ เช่นการจัดนิพจน์ ซึ่งเรียงลำดับการทำงานโดยต้นไม้นิพจน์
ต้นไม้เน้นการทำงานอย่างรวดเร็วโดยการตัดทอนกิ่งที่ไม่สนใจ เช่นต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาคที่สามารถไล่ไปตามกิ่งของต้นไม้ ทำให้อย่างมากที่สุด การค้นหาก็จะผ่านจำนวนข้อมูลเท่ากับความสูงของต้นไม้ ซึ่งความสูงของต้นไม้ที่น้อยที่สุดเป็น O (log n) จึงทำให้บริการที่เร็วที่สุดเป็น O (log n) อย่างไรก็ตาม หากจัดการไม่เหมาะสม ความสูงของต้นไม้อาจยืดเป็น O (n)ได้ส่งผลให้บริการช้า จึงต้องมีการจำกัดความสูงและคงสมดุลของต้นไม้ให้เหมาะสม
การแวะผ่านต้นไม้ (tree traversal) หมายถึงการทำงานผ่านต้นไม้ใดๆ เช่นการไล่พิมพ์สมาชิก การสร้างแถวลำดับเก็บทุกสมาชิกของต้นไม้ ฯลฯ ที่จำเป็นต้องผ่านสมาชิกทุกๆตัวในต้นไม้ ซึ่งการเรียงลำดับการแวะผ่านต้นไม้จำเป็นต้องใช้ความสัมพันธ์เวียนเกิด การแวะผ่านต้นไม้มีสามแบบดังต่อไปนี้
กิเหลง
กิเหลง (; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊กขุนพลของอ้วนสุด เป็นชาวซานตุง มีอาวุธเป็นง้าว 3 คม หนัก 50 ชั่ง เมื่อเล่าปี่ยกมาตีลำหยง อ้วนสุดได้ให้กิเหลงเป็นแม่ทัพหน้าต้านเล่าปี่ กิเหลงปะทะกับกวนอู รบไม่แพ้ชนะกัน ต่อมาเล่าปี่ถูกลิโป้ยึดเมืองชีจิ๋ว
ลิโป้ให้เล่าปี่อยู่เมืองเสียวพ่าย อ้วนสุดได้ให้กิเหลงเป็นแม่ทัพหน้านำทหารสิบหมื่นไปตีเมืองเสียวพ่าย เล่าปี่จึงส่งจดหมายไปขอความช่วยเหลือจากลิโป้ ลิโป้จึงเรียกทั้งเล่าปี่และกิเหลงมาที่ค่ายของตนและอ้างมติสวรรค์ยิงเกาทัณฑ์ให้โดนปลายทวน โดยนำทวนไปปักที่ประตูค่ายห่างจากจุดที่ลิโป้ยืน 150 ก้าว ถ้ายิงเกาทัณฑ์ไม่โดนปลายทวนให้ทั้งสองทัพทำสงครามกันต่อไปโดยลิโป้ไม่ขอยุ่งเกี่ยวอีกต่อไป แต่ถ้ายิงถูกปลายทวนทั้งสองฝ่ายต้องเลิกรบกัน ผลปรากฏว่าลิโป้ยิงถูกปลายทวนได้อย่างแม่นยำ ทำให้เล่าปี่รอดจากการโจมตีของกิเหลง ต่อมาเล่าปี่ยกมาตีอ้วนสุดที่กำลังเดินทัพไปหาอ้วนเสี้ยวผู้พี่ อ้วนสุดได้ให้กิเหลงออกรบ กิเหลงรบกับเตียวหุยและถูกเตียวหุยฆ่าตาย
ลุดตัดกุด
ลุดตัดกุด (Wu Tugu) เป็นเจ้าเมืองออโกก๊กในดินแดนม่านภายใต้การบัญชาของเบ้งเฮ็ก ทหารออโกก๊กเป็นทหารที่สวมเกราะหวาย ซึ่งเป็นเกราะที่ชุบน้ำมันถึงครึ่งปี ทำให้ฟันแทงไม่เข้าและสามารถลอยน้ำได้
หลังจากเบ้งเฮ็กถูกขงเบ้งจับตัวครั้งที่ 6 แล้วถูกปล่อยไป เบ้งเฮ็กได้ไปร้องขอต่อลุดตัดกุดให้ยกทหารเกราะหวายไปรบกับขงเบ้ง ในศึกแรก กองทัพของขงเบ้งนำโดยจูล่งและอุยเอี๋ยนได้แพ้ทหารเกราะหวายของลุดตัดกุด ขงเบ้งจึงคิดอุบายให้อุยเอี๋ยนไปรบกับลุดตัดกุดและแกล้งแพ้หลายๆครั้งและถอยไปยังหุบเขา ลุดตัดกุดหลงกลเข้าไปในหุบเขาที่ขงเบ้งได้ทิ้งดินระเบิดไว้ แล้วขงเบ้งจึงสั่งให้ทหารจุดเพลิงและทิ้งไปในหุบเขา เกราะหวายเป็นเกราะชุบน้ำมันจึงติดไฟได้ง่าย ทำให้ทหารเกราะถูกเพลิงเผาทั้งเป็นตายสิ้นรวมทั้งลุดตัดกุดด้วย
จกหยง
จกหยง (; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก เป็นภรรยาของเบ้งเฮ็ก เธอเป็นพี่สาวของตั้วไหล 'จกหยง'เป็นผู้หญิงที่มีฝีมือการรบเก่งกล้าไม่แพ้ชาย ครั้งหนึ่งนางจกหยงอาสาเบ้งเฮ็กออกรบกับขงเบ้ง และสามารถจับตัวเตียวหงีกับม้าตงได้ ขงเบ้งจึงใช้อุบายจับตัวนางจกหยงได้ และใช้นางมาแลกตัวกับมาตงและเตียวหงี
ธงชาติเซนต์คริสโตเฟอร์-เนวิส-แองกวิลลา
ธงชาติเซนต์คริสโตเฟอร์-เนวิส-แองกวิลลา อดีตอาณานิคมโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร (พ.ศ. 2501 - 2526) มีลักษณะเป็นธงสามสีสามแถบแนวตั้ง พื้นเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า ภายในแบ่งเป็นสามแถบตามแนวตั้ง เรียงเป็นแถบสีเขียว สีเหลือง และสีฟ้า ตามลำดับจากด้านคันธง แต่ละแถบกว้างเท่ากัน ที่กลางแถบสีเหลืองนั้นมีภาพต้นปาล์มสีดำมีกิ่งก้านแผ่ออกไป 3 ด้าน หมายถึงดินแดน 3 ส่วนที่ประกอบเข้าเป็นอาณานิคมแห่งนี้ ได้แก่ แองกวิลลา เกาะเซนต์คริสโตเฟอร์ และเกาะเนวิส ธงดังกล่าวนี้ใช้อยู่ในช่วงปี พ.ศ. 2510 - พ.ศ. 2526
ส่วนธงที่ใช้ในช่วงก่อนหน้า (พ.ศ. 2501 - 2510) ใช้ธงตามแบบอาณานิคมของสหราชอาณาจักรทั่วไป กล่าวคือ ธงเรือแสดงสัญชาติสีน้ำเงิน มีภาพตราอาณานิคม ซึ่งตราแผ่นดินประจำดินแดนในกรอบวงกลมสีขาว ตรานี้มีลักษณะเป็นตราอาร์มรูปโล่ ภายในโล่แบ่งเป็นสามส่วน โดยช่องซ้ายบนมีภาพกะลาสี (เป็นสัญลักษณ์แทนตัวคริสโตเฟอร์ โคลัมบัส) ยืนบนหัวเรือเพื่อส่องกล้องสำรวจแผ่นดินใหม่ หมายถึงเกาะเซนต์คริสโตเฟอร์ (ปัจจุบันเรียกว่าเกาะเซนต์คิตส์) ที่ช่องขวาบนเป็นภาพสตรี 3 คนกำลังชำระกายในน้ำตก หมายถึงเกาะเนวิส ช่องกลางล่างเป็นภาพชาวประมงกับเรือแคนูบนชายหาด หมายถึงแองกวิลลา ที่ตอนบนของโล่มีภาพปลาโลมา 3 ตัวหันตัวตามแนวตั้งแหงนหน้าขึ้นด้านบน มีเกี้ยวรัดรอบตัวปลาโลมาทั้งสามนั้นรวมกัน
เนินครูซิฟอร์ม
เนินครูซิฟอร์ม () เป็นสันที่อยู่บนพื้นผิวด้านในของกระดูกท้ายทอย
สามารถแบ่งพื้นผิวดังกล่าวออกเป็นแอ่งเว้า 4 แอ่ง ได้แก่
ที่จุดบรรจบตรงกลางของเนินครูซิฟอร์มทั้งสี่เรียกว่าปุ่มในของท้ายทอย (internal occipital protuberance)
ปุ่มในของท้ายทอย
ปุ่มในของท้ายทอย () เป็นที่จุดบรรจบตรงกลางของเนินครูซิฟอร์ม (cruciate eminence) ทั้งสี่ อยู่ภายในกระดูกท้ายทอย (occipital bone)
ร่องหว่างขม่อม
ร่องหว่างขม่อม (sagittal sulcus) เป็นร่องเว้าในแนวตั้งที่ปรากฏอยู่ที่ส่วนบนของเส้นแนวกลางตัว ปรากฏอยู่บนพื้นผิวด้านในของกระดูกหน้าผาก (frontal bone) ส่วนสความา ฟรอนทาลิส (squama frontalis) ขอบของร่องนี้รวมกันเป็นสันเรียกว่า สันหน้าผาก (frontal crest) ร่องหว่างขม่อมเป็นที่อยู่ของแอ่งเลือดดำซุพีเรียร์ ซาจิตตัล ไซนัส (superior sagittal sinus) ในขณะที่ขอบและสันเป็นจุดเกาะของฟอล์กซ์ ซีรีไบร (falx cerebri)
ร่องหว่างขม่อมนี้ยังเป็นส่วนหนึ่งของกระดูกข้างขม่อม (parietal) และกระดูกท้ายทอย (occipital bone)
สันด้านในของท้ายทอย
สันด้านในของท้ายทอย (internal occipital crest) เป็นสันนูนที่อยู่ส่วนล่างของเนินครูซิฟอร์ม (cruciate eminence) ในกระดูกท้ายทอย (occipital bone) สันนี้จะแยกออกเป็น 2 แนวใกล้ๆ กับฟอราเมน แมกนัม (foramen magnum) และให้เป็นจุดเกาะของฟอล์กซ์ ซีรีเบลไล (falx cerebelli) ที่ขอบยึดเกาะของฟอล์กซ์ ซีรีเบลไลเป็นแอ่งเลือดดำออกซิปิทัล ไซนัส (occipital sinus)
ที่ส่วนบนของสันด้านในของท้ายทอยมีรอยเว้าที่เรียกว่า แอ่งเวอร์เมียน (vermian fossa) ซึ่งเป็นที่อยู่ของส่วนเวอร์มิส (vermis) ของซีรีเบลลัม (cerebellum)
ฟุตซอลชิงแชมป์เอเชีย 2008
การแข่งขัน ฟุตซอลชิงแชมป์เอเชีย 2008 จัดขึ้นที่ กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย ในระหว่างวันที่ 11-18 พฤษภาคม 2551 ทำการแข่งขันที่อาคารนิมิตรบุตร และอินดอสเตเดี้ยม หัวหมาก โดยทีมที่ได้อันดับ 1-4 ในการแข่งขันนี้จะได้สิทธิ์ไปทำการแข่งขัน ฟุตซอลชิงแชมป์โลก 2008 ที่ประเทศบราซิล
การแข่งขันรอบคัดเลือกมีขึ้นที่ รัฐเซอลาโงร์ ประเทศมาเลเซีย ระหว่างวันที่ 26-30 มีนาคม 2551 โดยการแข่งขันทั้งหมดมีขึ้นที่ มัตซูชิตา สปอร์ต คอมเพล็กซ์ ชาห์อาลัม
การแข่งขันรอบสุดท้ายมี 16ทีม เข้าทำการแข่งขัน โดยแบ่งเป็น4กลุ่ม กลุ่มละ4ทีม ทำการแข่งขันแบบพบกันหมด คัดเอา 2ทีม ที่คะแนนดีที่สุดเข้ารอบต่อไป
ปลาซีลาแคนท์
ซีลาแคนท์ (, ดัดแปลงมาจากคำละตินสมัยใหม่ "Cœlacanthus" เมื่อ cœl-us + acanth-us จากภาษากรีกโบราณ κοῖλ-ος [โพรง] + ἄκανθ-α [กระดูกสันหลัง]) เป็นชื่อสามัญของปลาออร์เดอร์หนึ่งที่รวมถึงสายพันธุ์ของปลาในปัจจุบันที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่รู้จักในปัจจุบันพวก gnathostomata นักวิทยาศาสตร์เคยเชื่อว่าปลาซีลาแคนท์มีความเกี่ยวข้องสัมพันธ์กับปลาปอดและเตตราพอดที่เคยเชื่อกันว่าสูญพันธุ์ไปเมื่อครั้งสิ้นสุดยุคครีเทเชียส จนกระทั่งมีการพบปลา "แลติเมอเรีย" ครั้งแรกที่นอกชายฝั่งด้านตะวันออกของแอฟริกาใต้เลยแม่น้ำชาลัมนาออกมาในปี ค.ศ. 1938 และปลาเหล่านั้นจึงเป็นพวกลาซูรัส ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1938 เป็นต้นมา ปลาซีลาแคนท์ "Latimeria chalumnae" ก็มีการถูกค้นพบในคอโมโรส เคนยา แทนซาเนีย โมซัมบิก มาดากัสการ์ และในอุทยานป่าชุ่มน้ำซิแมงกาลิโส กวาซูลู-นาทัล ในแอฟริกาใต้ สายพันธุ์ที่สอง "Latimeria menadoensis" พบที่เกาะซูลาเวซี อินโดนีเซีย ในปี ค.ศ. 1999 ทำให้ทราบว่าปลาซีลาแคนท์ไม่มีปอดและมีโครงสร้างที่ไม่เกี่ยวข้องกับเตตราพอดแต่อย่างใด ปลาซีลาแคนท์ไม่มีคุณค่าทางการค้าอย่างแท้จริงนอกเสียจากจะแปรสภาพเป็นวัตถุจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์และการเก็บสะสมส่วนตัว ในแง่ของการเป็นอาหารแล้ว ปลาซีลาแคนท์เกือบไม่มีค่าเอาเสียเลยด้วยเนื้อเยื่อของมันมีน้ำมันไหลซึมออกมาแม้ว่าจะตายไปแล้วก็ตาม และเนื้อของมันทั้งเหนียวและมีกลิ่นเหม็นด้วย
ปลาซีลาแคนท์พบเป็นฟอสซิลครั้งแรกในยุคดีโวเนียนตอนกลาง ปลาซีลาแคนท์ดึกดำบรรพ์อาศัยอยู่ในน้ำในช่วงปลายของมหายุคพาลีโอโซอิกและมีโซโซอิก
ซีลาแคนท์เป็นปลาที่มีครีบมีลักษณะเป็นพลูอยู่ที่ทรวงอกและก้นอยู่บนแท่งก้านเนื้อเยื่อที่รองรับโดยกระดูกและมีครีบหางที่แตกออกแยกเป็น 3 พลู โดยที่พลูตรงกลางจะรวมถึงชุดของโนโตคอร์ด ปลาซีลาแคนท์มีเกล็ดที่บางกว่าเกล็ดของปลาพวกคอสมอยด์จริง ๆ ปลาซีลาแคนท์มีอวัยวะพิเศษสำหรับตอบรับทางไฟฟ้าที่เรียกกันว่าอวัยวะคล้ายตะขออยู่ทางด้านหน้าของกะโหลกที่อาจจะใช้ช่วยในการตรวจจับเหยื่อ อวัยวะเล็ก ๆ นี้อาจช่วยรักษาสมดุลของตัวปลาได้ด้วย การค้นหาตำแหน่งด้วยคลื่นเสียงสะท้อนก็อาจเป็นปัจจัยหนึ่งในวิถีทางการเคลื่อนที่ของตัวปลา
แม้ว่าในปัจจุบันจะมีการค้นพบรู้จักปลาซีลาแคนท์ที่มีชีวิตอยู่เพียง 2 ชนิดเท่านั้น แต่พบว่าครั้งหนึ่งพวกมันกลับเคยประสบความสำเร็จด้วยการพบเป็นฟอสซิลที่หลากหลายสกุลและหลากหลายชนิดจากยุคดีโวเนียนจนถึงสิ้นสุดยุคครีเทเชียสซึ่งเป็นจุดช่วงเวลาที่พวกมันต้องเผชิญกับความยากลำบากจนเกือบต้องสูญพันธุ์ไปทั้งหมด มักจะมีความเข้าใจกันว่าปลาซีลาแคนท์แทบจะไม่มีลักษณะที่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆตลอดช่วงระยะเวลาหลายล้านปีมานี้ แต่ที่แท้จริงแล้วชนิดที่มีชีวิตทั้งสองชนิดหรือแม้แต่สกุลก็ตามไม่เคยพบในรูปของฟอสซิลเลย อย่างไรก็ตามสายพันธุ์ฟอสซิลบางชนิดโดยเฉพาะอย่างยิ่งฟอสซิลยุคครีเทเชียสสกุล "มาโครโปมา" ที่มีลักษณะใกล้ชิดกันกับสกุลมีชีวิตในปัจจุบันมาก เหตุผลในเรื่องนี้เป็นไปได้ว่าพวกที่สูญพันธุ์ไปนั้นเป็นพวกที่อาศัยอยู่ในน้ำตื้น ขณะที่สายพันธุ์ฟอสซิลชนิดที่อาศัยอยู่ในน้ำลึกพบว่าเป็นการยากที่จะถูกยกตัวขึ้นมาให้นักบรรพชีวินวิทยาให้สามารถค้นพบเพื่อทำการศึกษาได้ ทำให้พวกที่เป็นปลาน้ำลึกไม่พบบันทึกเป็นฟอสซิลให้เห็น สิ่งเหล่านี้ยังคงอยู่ภายใต้การสำรวจและศึกษาต่อไปโดยนักวิทยาศาสตร์
บางทีชั้นย่อย Coelacanthimorpha (Actinistia) ก็ถูกจัดให้เป็นกลุ่มของปลา Sarcopterygian ด้วยที่รวมถึง Coelacanthiformes ด้านล่างนี้เป็นการจำแนกวงศ์และสกุลของปลาซีลาแคนท์การตีพิมพ์เผยแพร่อย่างกว้างขวางของปลาซีลาแคนท์ในฐานะ “ฟอสซิลมีชีวิต” พบได้ในดนตรี วิดีโอเกมส์ นิยาย และโทรทัศน์
ศุกร์รัตติกาล
ศุกร์รัตติกาล เป็นหนังสือเล่มที่ 5 ของหนังสือชุดอาณาจักรแห่งกาลเวลา ของ การ์ธ นิกซ์ นักเขียนชาวออสเตรเลียปัจจุบันได้รับการแปลเป็นภาษาไทยแล้ว โดยสำนักพิมพ์ "แจ่มใส" ปัจจุบันออกจำหน่ายแล้ว 6 เล่ม อีก 5 เล่มคือจันทร์มหันตภัย อังคารอหังการ พุธเพชฌฆาต พฤหัสเจ้าศาสตรา และเสาร์มนตรา
ผู้ดูแลสี่ในเจ็ดคนได้ถูกพิชิตแล้ว กุญแจสี่ดอกแรกอยู่ในมือของอาเธอร์ แต่แผนการร้ายของวันข้างหน้ายังคงดำเนินต่อไป เท่านั้นยังไม่พอ คนเป่าปี่ ลูกชายของมหาสถาปนิกได้ปรากฏตัวขึ้นและอ้างสิทธิ์เป็นทายาทของบ้านโดยชอบธรรม พร้อมกับทหารนิทลิ่งใหม่ที่พร้อมจู่โจมทุกเมื่อ
แต่ศึกครั้งนี้ก็ต้องสงบลงชั่วคราว เมื่อมีผู้ส่งสาสน์จากท่านหญิงวันศุกร์ ซึ่งขอสละอำนาจของตนเอง ทิ้งกุญแจดอกที่ห้าและจากไปในอาณาจักรชั้นที่สอง มายังอาเธอร์ คนเป่าปี่ และเสาร์เลอเลิศ จนเกิดศึกเล็กๆ ขึ้รระหว่างทั้งสาม ถึงแม้มันอาจเป็นแผนลวง แต่อาเธอร์ก็ต้องตอบรับ และพาตัวเองเข้าสู่ดินแดนที่เหน็บหนาวที่สุดของบ้าน
ภารกิจต่อไป ไม่ธรรมดา ไม่เหมือนกับวันก่อนๆ อาเธอร์ เพนฮาลิกอน เด็กชายอายุ 12 ปีธรรมดาๆ ที่ไม่ธรรมดา และกุญแจดอกที่สี่ จำต้องเดินทางไปยังบ้านเบื้องกลางอันลึกลับ ที่ซึ่งมีคลองหลวงขับกระดาษ และที่ราบสูงสามชั้นเป็นปราการ เพื่อเดินทางไปยัง "หออาลักษณ์" ณ ชั้นบนสุดของบ้านเบื้องกลาง อาเธอร์จะต้องค้นหาพินัยกรรมส่วนที่ห้า และไปให้ถึงกุญแจดอกที่ห้าก่อนสองพลเมืองผู้ยิ่งใหญ่จะพบเข้าเสียก่อน
ในขณะเดียวกัน พลังที่แทรกซึมเข้าสู่ร่างกายของเด็กชาย กำลังกัดกินตัวตนเขาและเปลี่ยนแปลงให้เขาเป็นผู้ "ไม่" รู้ตายเข้าไปทุกที..."ดูเพิ่มที่ ท่านหญิงวันศุกร์""ดูเพิ่มที่ แฮริสัน
ดูเพิ่มที่ ป้ามะม่วง"ดูเพิ่มที่ ลูกทะเล
"ดูเพิ่มที่ บ้านเบื้องกลาง"
"ดูเพิ่มที่ สถานปลีกวิเวกของท่านหญิงวันศุกร์"
จาก"ศุกร์รัตติกาล" ข้อความนี้ได้เขียนอยู่บนเศษกระดาษชิ้นเล็กๆ ซึ่งซูซี่บอกว่าได้มาจากอูแกม ซึ่งก็ได้มาจากหนูเติบโตอีกทอดหนึ่ง หนูเติบโตยอมสละชีวิตเพื่อข้อความดังกล่าว ดังที่พวกอูแกมได้พบก่อนที่จะเจออาเธอร์ มันถูกฉีกออกมาจากกระดาษแผ่นที่ใหญ่กว่า และขอบยังปรากฏให้เห็นเป็นรอยประทับ ข้อความนี้คาดว่าเป็นข้อความที่วันเสาร์ต้องส่งเฟทเชอร์ออกมาตามหาระหว่างที่อาเธอร์อยู่ที่ทุ่งราบของบ้านเบื้องกลาง
"For the last time, I do not wish to intervene. Manage affairs in the House as you wish. It will make little difference in the end. S"
"ขอกล่าวเป็นครั้งสุดท้ายว่าฉันไม่ต้องการเข้าไปยุ่งเกี่ยว เชิญจัดการกิจในบ้านตามที่เธอปรารถนา เพราะถึงอย่างไรสุดท้ายมันก็ไม่ต่างกัน อ. "
จากข้อมูล "อ." น่าจะหมายถึงลอร์ดวันอาทิตย์ เพราะวันเสาร์ไม่ลงชื่อตัวเองเป็นชื่อย่ออยู่แล้ว ดังที่ปรากฏอยู่ในจดหมายของนาง หรือจากคำสั่งของนาง มักจะลงท้ายด้วย "วันเสาร์" หรือ "ท่านหญิงวันเสาร์"(จดหมายทางการ)- สคูลไลบรารี่จัวแนล - ชิลเดนส์ลิตเทอเรเจอร์ - กลุ่มผู้สนับสนุนสิทธิ์เสียงของเยาวชน (VOYA)
มะรุฟุจิ โช
มะรุฟุจิ โช () หรือ "Syrus Truesdale" สำหรับภาพยนตร์การ์ตูนที่ออกอากาศในสหรัฐอเมริกา และประเทศอื่นๆ คือหนึ่งในตัวละครหลักของเรื่องเกมกลคนอัจฉริยะ GX พากย์เสียงโดย มาซามิ ซูซูกิ
ใช้การ์ดตระกูลรอยด์เป็นหลัก มีลักษณะเป็นคนร่างเล็กใส่เว่น และเป็นน้องของมะรุฟุจิ เรียว ในช่วงเริ่มแรกมีปัญหากับความแตกต่างระหว่างตนเองกับพี่ของตน เป็นเด็กอ่อนที่ไม่ค่อยจะมั่นใจในตัวเองสักเท่าไรนัก แต่หลังจากผ่านประสบการณ์ต่างๆ ผ่านเพื่อนสนิทที่ตนเองเรียกว่า ""อะนิกิ"" หรือ ""ลูกพี่"" ยูกิ จูได ฝีมือของเขาเองได้เก่งกาจขึ้นเรื่อยๆ
หลังจากเห็นยูกิ จูไดสู้กับอาจารย์โครนอสแล้ว โชได้หลงใหลในความกล้าหาญและอุปนิสัยของจูได ตั้งแต่นั้นมาจึงเริ่มเรียกจูไดว่า "อะนิกิ" และประจำอยู่ที่หอโอซิริสเรด ร่วมห้องกับจูได และมะเอะดะ ฮะยะโตะ ส่วนตัวแล้วมีนิสัยชอบน้อยเนื้อต่ำใจกับความแตกต่างระหว่างตนกับพี่ เป็นคนใจอ่อน แต่กล้าที่จะทำ เช่นพยายามที่จะออกจากเกาะหรือโรงเรียนคนเดียว หรือตามหาจูไดด้วยตัวคนเดียว
หลังจากได้รับชัยชนะในการต่อสู้กับโกะโจรัง โชได้รับเลื่อนขึ้นมาอยู่ที่หอราเยลโล่ มักจะทะเลาะกับทีระโนะ เคนซังผู้ที่เรียกจูไดว่าอะนิกิเช่นเดียวกับเขา แต่แท้ที่จริงแล้วสนิทกันมาก ในช่วงต้นของการแข่งขันเจเนกซ์ โชได้เอาแต่หนีการต่อสู้ไปวันๆ แต่เมื่อมะรุฟุจิ เรียว พี่ของตนเดินทางเข้ามา เขาจึงได้เข้าร่วมการแข่งขันอีกครั้ง เขามีโอกาสได้ต่อสู้กับเรียวถึงแม้จะได้รับความปราชัย อย่างไรก็ตามสิ่งนี้เองที่ทำให้โชเก่งกาจขึ้นมาอย่างมาก
เมื่อขึ้นปีที่สามแล้ว โชได้ขึ้นไปอยู่หอโอเบริสก์บลู แต่ด้วยตระหนักว่าตนเองนั้นยังไม่ถึงระดับเก่ง โชจึงกลับมาอยู่ที่ราเยลโล่อีกครั้ง แต่เมื่อถูกส่งไปอีกโลกหนึ่งพร้อมกับโรงเรียนและนักเรียนคนอื่นๆ โชได้กลายมาเป็นซอมบี้เช่นเดียวกับนักเรียนคนอื่นๆ เพื่อขัดขวางจูไดไม่ให้ไปขัดขวางการคืนชีพของเทพอสูรทั้ง 3 หลังจากกลับมาโลกปัจจุบันแล้ว โชได้เดินทางไปอีกโลกหนึ่งเพื่อไปตามหาโยฮัน แอนเดอร์เซนอีกครั้ง แต่เมื่อได้เห็นการเปลี่ยนแปลงในตัวของจูได โชจึงเกิดความหวาดระแวง ด้วยเหตุนี้ตัวอักษร "疑" จึงจารึกอยู่บนใบหน้าของเขา และเริ่มดูหมิ่นเหยียดหยามจูได
หลังจากนั้นเขาก็ได้แยกทางกับจูได แต่ก็ได้มาพบกับเรียว และโอจะมะเยลโล่ (มอนสเตอร์ตัวหนึ่งของมันโจโมะ) พร้อมกับตัดสินใจว่าจะเป็นผู้ที่ดูความเป็นไปของจูได ซึ่งต่อมาเขาก็ได้เดินทางในฐานะเป็นผู้สังเกตการณ์เรื่อยมา กระทั่งพบกับโอไบรเอน โชได้ชักชวนโอไบรเอนให้มาเป็นผู้ร่วมสังเกตการณ์ด้วยกัน แต่เขากลับต้องตามโอไบรเอนที่เข้าไปในปราสาทของฮะโอ (บุคลิกอีกประเภทหนึ่งของจูได)
ตั้งแต่ช่วงที่ออกห่างจากจูได โชมิใด้เรียกจูไดว่า "อะนิกิ" เหมือนแต่ก่อน แต่เรียกชื่อว่า "จูได" แต่เมื่อจบภาคสามในศึกระหว่างจูไดกับยูเบลในขณะที่จูไดบอกลานั้น โชกลับร้องไห้ขึ้นมา ทำให้คำที่จารึกอยู่บนใบหน้าของเขาสลายออกไปพร้อมกับกลับมาเรียกจูไดว่า "อะนิกิ" ดั้งเดิม
เมื่อโชกลับมาโลกปัจจุบันแล้ว เขาก็เกิดแค้นตนเองว่าทำไมถึงไม่สามารถเข้าใจจูได เขานั่งร้องไห้อยู่ริมทะเลในขณะที่มีดาวตกปรากฏขึ้นมา เขาได้อธิษฐานว่าให้จูไดได้กลับมา และปรากฏว่าดาวตกตรงนั้นคือจูไดนั่นเอง
โชได้กลับเข้าไปในหอโอเบริสก์บลูอีกครั้ง ห้องที่เข้าอยู่นั้นก็เป็นห้องที่เรียวได้อยู่มาก่อน ในการต่อสู้กับอิโนะสึเมะมะโคะโตะ (猪爪誠) โชได้สร้าง deck ไพ่ใหม่โดยการรวม deck ของเขาเองเข้ากับของเรียว ในการสอบจบการศึกษา โชได้พ่ายแพ้ให้กับมิสเตอร์ T และถูกพาไปที่โลกของดาร์กเนส แต่ด้วยคำที่จูไดพูดเตือนสติ โชและผู้ที่ถูกพาไปอีกจำนวนมากจึงได้กลับมาโลกปัจจุบันอีกครั้ง
โชพร้อมด้วยมันโจเมะ และเทนโจอิง อะซึกะ ได้รับคัดเลือกให้เป็นผู้มีความเป็นเลิศในการดูเอลจบการศึกษา
จังหวัด 77
จังหวัด 77 (Province 77) เป็นภาพยนตร์ไทย ผลงานการกำกับโดย สมิธ ทิมสวัสดิ์ และ พันธกานต์ ทองเจือ ออกฉายในวันที่ 29 สิงหาคม ปี พ.ศ. 2546 ใน ประเทศไทย
ไทยทาวน์ คือ ย่านหนึ่งที่อยู่ใกล้กับฮอลลีวู้ด ในนครลอสแอนเจลิส ประเทศสหรัฐอเมริกา ย่านแห่งนี้ถือได้ว่าเป็นบ้านหลังหนึ่งของคนไทยกว่า 5 หมื่นคนเลยก็ว่าได้ ที่อพยพเข้ามาในประเทศนี้ ด้วยเหตุที่ย่านนี้เป็นเสมือนประตูเข้าสู่ประเทศอเมริกาสำหรับคนไทย ย่านนี้จึงได้รับการขนานนามว่าเป็นเสมือนจังหวัดที่ 77 ของประเทศไทย ครอบครัวคนไทยครอบครัวหนึ่งที่ประกอบกิจการร้านอาหาร ต้องดิ้นรนต่อสู้เพื่อเลี้ยงชีวิตให้อยู่รอด ท่ามกลางสังคมบริโภคนิยมที่มีความเจริญเติบโตที่รวดเร็วมาก ในขณะที่ตัวพวกเขาเอง พยายามคงไว้ซึ่งประเพณีและวัฒนธรรมดั้งเดิมของตัวเองเอาไว้ การต่อสู้ทางวัฒนธรรม ระหว่างความเป็นไทย กับวัฒนธรรมของชาวอเมริกาในย่านชายฝั่งตะวันตก ที่เต็มไปด้วยเพลงฮิพฮอพ ยาเสพติด การแข่งรถบนท้องถนนและความรุนแรงต่างๆ ทั้งหมดนี้ส่งผลให้แพท (ไมค์ กิ่งโพยม) เด็กหนุ่มคนหนึ่งต้องเสียคน
ปลากริมมุก
ปลากริมมุก หรือ ปลากริมสี (; ) ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ Macropodinae ซึ่งอยู่ในวงศ์ใหญ่ Osphronemidae
มีรูปร่างเรียวยาว แบนข้าง ปากมีขนาดเล็ก พื้นลำตัวสีน้ำตาลอมเขียว เกล็ดข้างลำตัวสะท้อนแสงแวววาว ข้างลำตัวมีแถบสีคล้ำพาดยาวตามความยาวลำตัว 1 แถบ เหนือแถบมีจุดสีน้ำตาลกระจายเรียงเป็นแถว ครีบมีลักษณะโปร่งใสและมีจุดสีน้ำตาลขนาดเล็กกระจายอยู่ทั่ว ปลายหางมน ตรงกลางเป็นติ่งยื่นยาวเล็กน้อย ปลายขอบครีบมีสีแดงสด มีขนาดความยาวไม่เกิน 4 เซนติเมตร จัดเป็นปลากริมที่มีขนาดเล็กที่สุดในโลก
พฤติกรรมชอบอยู่รวมเป็นฝูงในแหล่งน้ำนิ่งตื้น ๆ ขนาดเล็ก เช่น หนองหรือบึงน้ำ พบได้ในประเทศไทยทุกภาค และพบทั่วไปในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีนิสัยก้าวร้าวชอบกัดกันเองในฝูงอยู่เป็นประจำ แต่ไม่ขั้นกัดกันจนตายเหมือนปลากัด สามารถฮุบอากาศเหนือผิวน้ำได้โดยไม่ต้องผ่านเหงือกเหมือนปลาชนิดอื่น ปลาตัวผู้มีสีสดกว่าตัวเมีย แพร่พันธุ์ด้วยการก่อหวอดใต้ร่มไม้หรือติดกับพืชน้ำ ใช้เวลาฟักไข่ประมาณ 2 วัน โดยตัวผู้จะเป็นฝ่ายดูแลไข่และตัวอ่อน โดยไม่ให้ตัวเมียเข้ามายุ่งเกี่ยวด้วยเลย นิยมเลี้ยงเป็นปลาตู้สวยงาม
ปลากัดเขียว
ปลากัดเขียว หรือ ปลากัดอีสาน () เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็ก อยู่ในวงศ์ Macropodinae ซึ่งอยู่ในวงศ์ปลากัด ปลากระดี่ (Osphronemidae) มีรูปร่างและพฤติกรรมคล้ายปลากัดภาคกลาง ("B. splendens") แต่มีรูปร่างที่เพรียวยาวกว่า เกล็ดมีสีเขียวมากกว่าทั้งที่ข้างแก้มและลำตัว ในบางตัวอาจมีเหลือบสีฟ้า ครีบมีสีเขียวหรือฟ้าและมีลายประสีดำ
พบในแหล่งน้ำตื้นที่นิ่งและไหลเอื่อย ๆ ในพื้นที่ภาคอีสานของประเทศไทย และประเทศลาว ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 5-6 เซนติเมตร
ปลากัดเขียว ที่พบในพื้นที่บึงโขงหลง พื้นที่ชุ่มน้ำขนาดกว้างใหญ่ในจังหวัดบึงกาฬ พบมีลักษณะที่เด่นเฉพาะตัว คือ ก้านครีบหางจะมีการแตกตัว บางตัวอาจแตกได้มากถึง 4 ก้าน และในครีบหางจะมีลายขึ้นเป็นเส้นเต็มช่องระหว่างก้านหาง เริ่มตั้งแต่โคนหางกระจายออกไปจนอาจสุดปลายหาง มองดูคล้ายลักษณะของแมงมุม ปลาที่มีลักษณะเช่นนี้เรียกว่า "ปลากัดป่าหางลาย" หรือ "ปลากัดป่ากีตาร์" เนื่องจากเมื่อแผ่ครีบพองเหงือกเมื่อเจอกับปลากัดตัวอื่น ครีบท้องหรือครีบอกข้างใดข้างหนึ่งจะกระดิก คล้ายกับเวลามีผู้ดีดกีตาร์นอกจากนี้แล้ว ปลากัดเขียว ในพื้นที่ต่าง ๆ ก็ยังมีสีสันและขนาดลำตัว ตลอดจนลักษณะครีบต่าง ๆ แตกต่างกันซึ่งอาจเป็นไปได้ว่าเป็นชนิดใหม่ แต่เรื่องนี้ยังมิได้มีการศึกษาทางวิทยาศาสตร์กันอย่างแท้จริง
ปลากัดป่าภาคใต้
ปลากัดป่าภาคใต้ หรือ ปลากัดภาคใต้ () เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็ก อยู่ในวงศ์ Macropodinae ซึ่งอยู่ในวงศ์ใหญ่ Osphronemidae
มีลักษณะคล้ายปลากัดภาคกลาง ("B. splendens") และปลากัดอีสาน ("B. smaragdina") แต่มีรูปร่างเรียวยาวและครีบหลังค่อนไปทางด้านหลังลำตัว มีพฤติกรรมก้าวร้าวน้อยกว่าปลากัดทั้ง 2 ชนิดข้างต้น มีลำตัวสีน้ำตาลอ่อนเหลือบแดงและน้ำเงิน ครีบหลังและครีบก้นสีคล้ำแดงมีแถบสีฟ้าเรืองแสง ปลายครีบก้นมีแต้มสีแดงสด มีขลิบสีขาว
พบในภาคใต้ของประเทศไทย มีขนาดยาวประมาณ 5 เซนติเมตร ส่วนปลาที่พบในประเทศกัมพูชาแถบจังหวัดสตึงแตรงนั้น จะมีลำตัวและครีบสีดำคล้ำ
ธงชาติแอนติกาและบาร์บูดา
ธงชาติแอนติกาและบาร์บูดา มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน พื้นธงมีสีแดง ภายในมีรูปสามเหลี่ยมหัวกลับแบ่งพื้นสีแดงออกเป็นสองส่วน ในรูปสามเหลี่ยมนั้นแบ่งออกเป็นสามส่วนใหญ่ๆ ตามแนวนอน ตอนล่างเป็นสีขาว ตอนกลางเป็นสีฟ้า ตอนบนสุดเป็นพื้นสีดำมีรัศมีดวงอาทิตย์สีเหลือง รัศมีดังกล่าวมี 9 แฉก ธงนี้เป็นเป็นแบบที่ชนะเลิศการประกวดธงชาติ ออกแบบโดย เรจินัลด์ ซามูเอลส์ (Reginald Samuels) อาชีพครู และได้รับรองให้เป็นธงชาติแอนติกาและบาร์บูดาอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2510
ในธงชาตินั้น รูปดวงอาทิตย์หมายถึงแสงแห่งวันใหม่ของประเทศแอนติกาและบาร์บูดา สีดำหมายถึงมรดกจากชาวแอฟริกาที่สืบทอดมายังประชาชนผู้เป็นลูกหลาน สีฟ้าหมายถึงความหวัง สีแดงหมายถึงพลังงาน นอกจากนี้ สีเหลือง สีฟ้า และสีขาว ที่เรียงลำดับต่อเนื่องกัน ยังหมายถึง ดวงอาทิตย์ ทะเล (ทะเลแคริบเบียน) และหาดทราย อันเป็นลักษณะของธรรมชาติในประเทศอย่างชัดเจน รูปสามเหลี่ยมหัวกลับนั้น มีลักษณะคล้ายอักษร "V" หมายถึงคำว่า "victory" ในภาษาอังกฤษ แปลว่า ชัยชนะ
สำหรับธงราชนาวีของหน่วยรักษาชายฝั่งของแอนติกาและบาร์บูดานั้น ใช้ธงพื้นขาวมีกางเขนสีแดงอยู่กลาง ที่มุมธงบนด้านคันธงมีภาพธงชาติ เช่นเดียวกับธงราชนาวี
กลุ่มภาษาคอเคซัสใต้
กลุ่มภาษาคอเคซัสใต้ () เป็นภาษาที่มีผู้พูดส่วนใหญ่อยู่ในจอร์เจีย มีบางส่วนอยู่ในตุรกี อิหร่าน รัสเซีย และอิสราเอล ผู้พูดกลุ่มภาษานี้มีราว 5.2 ล้านคนทั่วโลก เป็นกลุ่มภาษาที่มีประวัติความเป็นมาเก่าแก่กลุ่มหนึ่ง มีจุดกำเนิดย้อนหลังไปถึง 5,457 ปีก่อนพุทธศักราช กลุ่มภาษานี้ไม่มีความสัมพันธ์อย่างชัดเจนกับกลุ่มภาษาใดๆ หลักฐานที่เป็นลายลักษณ์อักษรครั้งแรก (จารึกอับบา อันโตนี เขียนด้วยอักษรจอร์เจียโบราณในยุคราชวงศ์จอร์เจีย ใกล้เบธเลเฮ็ม) มีอายุราว พ.ศ. 938
กลุ่มย่อยของภาษาเหล่านี้มีความสัมพันธ์กัน ในกรณีของภาษาเมเกรเลียและภาษาลาซ บางครั้งรวมกันเป็นภาษาซาน เชื่อกันว่าภาษาในกลุ่มนี้แยกตัวออกจากภาษาคาร์ทเวเลียดั้งเดิม ซึ่งน่าจะเคยใช้พูดในจอร์เจียและทางเหนือของตุรกีตั้งแต่เมื่อราว 2,457 – 1,457 ปีก่อนพุทธศักราช เมื่อดูจากระดับของความเปลี่ยนแปลง คาดว่าภาษาสวานเป็นภาษาที่แยกตัวออกมาเมื่อ ราว 1,457 ปีก่อนพุทธศักราชหรือก่อนหน้านี้ ในขณะที่ภาษาเมเกรเลียและภาษาลาซแยกตัวออกจากภาษาจอร์เจียในอีก 1,000 ปีต่อมา จากนั้นอีกราว 500 ปี ภาษาเมเกรเลียและภาษาลาซจึงแยกออกจากกัน
ภาษายิวจอร์เจียถือว่าเป็นสำเนียงของภาษาจอร์เจีย ซึ่งมีคำยืมจากภาษาฮีบรูและภาษาอราเมอิกเป็นจำนวนมาก
ไม่มีความเกี่ยวข้องกับกลุ่มภาษาอื่นแม้แต่กับกลุ่มภาษาคอเคซัสเหนือ นักภาษาศาสตร์บางคนจัดให้อยู่ในตระกูลภาษานอสตราติกแต่การยอมรับความสัมพันธ์ระหว่างภาษาตระกูลนี้กับกลุ่มภาษาคอเคซัสใต้ยังเป็นที่โต้แย้งกันอยู่ เนื่องจากภาษาในกลุ่มนี้มีความสัมพันธ์กับภาษาบาสก์โดยฌพาะระบบการกจึงมีนักภาษาศาสตร์บางท่านกล่าวว่าภาษาทั้งสองนี้อาจมีบรรพบุรุษร่วมกัน
อย่างไรก็ตาม พบความใกล้เคียงทางสัทวิทยาที่เกิดจากการติดต่อกับภาษาในบริเวณใกล้เคียง เช่นการยืมคำระหว่างกันได้มาก รวมทั้งได้รับอิทธิพลทางไวยากรณ์ระหว่างกันด้วย
ภาษาจอร์เจียเป็นภาษาราชการของจอร์เจีย มีผู้ใช้ 90% ของประชากรทั้งหมดและยังเป็นภาษาเขียนหลักและภาษาทางธุรกิจด้วย เขียนด้วยอักษรจอร์เจียที่มีประวัติย้อนหลังไปถึง พ.ศ. 1043
ภาษาเมเกรเลียเขียนด้วยอักษรจอร์เจียตั้งแต่ พ.ศ. 2407 โดยเฉพาะในช่วงจาก พ.ศ. 2473 – 2480 และหลังจาก พ.ศ. 2532 ภาษาลาซเริ่มมีการใช้เป็นภาษาเขียนตั้งแต่ช่วง พ.ศ. 2470 – 2480 และปัจจุบันในตุรกีเขียนด้วยอักษรละติน ผู้พูดภาษาลาซในปัจจุบันลดน้อยลงโดยหันไปใช้ภาษาตุรกีแทน
เทนโจอิง อาซึกะ
เทนโจอิง อาซึกะ (; ) เป็นตัวละครหลักของอะนิเมะเรื่องเกมกลคนอัจฉริยะ GX สำหรับภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องนี้ออกอากาศในสหรัฐอเมริกา และประเทศอื่น ๆ พากย์เสียงโดยซานาเอะ โคบายาชิ
การ์ดที่ใช้หลัก ๆ คือการ์ดตระกูลไซเบอร์เกิรล์ หรือไซเบอร์แองเจิล ประจำอยู่หอโอเบริสก์บลู
อาซึกะมีความสนใจในตัวของยูกิ จูไดตั้งแต่ตอนเข้าโรงเรียนใหม่ ๆ และหลังจากได้ดูการต่อสู้ระหว่างจูไดกับมันโจเมะครั้งแรก เธอก็เริ่มเข้ามามีความเกี่ยวข้องกับตัวเรื่องยิ่งขึ้น ในช่วงภาคนี้มักจะออกมาพร้อมกับเพื่อนร่วมหอจุงโกะและโมโมเอะ อาซึกะและมารุฟุจิ เรียวมักจะแลกเปลี่ยนข้อมูลของพี่ของตน เทนโจอิง ฟุบุกิอยู่เสมอ ถึงแม้จะเธอชอบบ่นเกี่ยวกับการกระทำของพี่ตนเอง แต่สิ่งนั้นกลับให้เห็นถึงความเป็นห่วงเป็นใยฟุบุกิอยู่บ่อยครั้ง
อาซึกะปฏิเสธการเป็นดาวโรงเรียนจากอาจารย์โครนอสและฟุบุกิ พร้อมกับย้ายไปอยู่ในอาคารพิเศษที่มันโจเมะสร้างขึ้นที่หอโอซิริสเรด
อาซึกะถูกล้างสมองจากพวกสมาคมแห่งแสง (光の結社, Society of Light) หลังจากพ่ายแพ้ให้กับมันโจเมะ อย่างไรก็ตามเธอก็มิได้กลายมาเป็นคนเย็นชาเช่นเดียวกับคนอื่น ๆ ที่เป็นเหมือนกัน แต่เธอกลับช่วยไม่ให้จุงโกะและโมโมเอะเข้ามาร่วมด้วยกับเธอ พร้อมกับถือคติว่า "เพื่อรักษาความภาคภูมิของสตรีแห่งโอเบริสก์บลู" หลังจากนั้นอาซึกะก็กลับมาเป็นเหมือนเดิมเมื่อได้สู้กับจูได
อาซึกะมีหน้าที่ปกป้องโรงเรียนจากมอนสเตอร์หลังจากตัวโรงเรียนและนักเรียนถูกส่งไปอีกมิติหนึ่งโดยยูเบลและในขณะที่จูได โยฮัน แอนเดอร์เซน ฯลฯ เดินทางไปนำยาเพื่อมารักษาซาโอโตเมะ เร หลังจากได้กลับมายังมิติปัจจุบันแล้ว อาซึกะพร้อมกับคนอื่น ๆ ได้เดินทางกลับไปเพื่อช่วยตามหาโยฮันอีกรอบ ในการต่อสู้ระหว่างจูไดกับอสูรบรอน อาซึกะพร้อมกับมันโจเมะ ฟุบุกิ และทีราโน่ เคนซันได้ถูกส่งตัวไปกักขังไว้ในต่างมิติ แต่เมื่อเหตุการณ์สิ้นสุดลง เธอก็ถูกส่งกลับมามิติปัจจุบันดังเดิม
อาซึกะได้ย้ายกลับเข้าไปอยู่ในหอโอเบลิสก์บลูดังเดิม เธอตัดสินใจว่าหลังจากจบการศึกษาแล้วก็จะไปศึกษาต่อในวิทยาลัยในทวีปอเมริกาเหนือ อาซึกะยังได้คู่กับจูไดในการต่อสู้กับทีระโนะ เคนซัง และซาโอโตเมะ เร อาซึกะได้สังเกตเห็นและกังวลถึงความเปลี่ยนแปลงในตัวของจูไดอยู่เสมอ แต่หลังจากคืนนั้นเธอก็ผ่อนคลายและดีใจกับการที่จูไดได้กลับมาเป็นตัวของตัวเองดั้งเดิม เมื่อมิสเตอร์ทีบุกดูเอล อคาเดมี อะซึกะพร้อมด้วยอีกหลายคนได้พยายามต่อสู้กับพวกมัน แต่พวกเธอกลับพ่ายแพ้และตกเข้าไปอยู่ในโลกของดากร์เนส แต่ในที่สุดทุกสิ่งก็กลับมาเป็นเหมือนเดิมด้วยความช่วยเหลือของจูได
โชพร้อมด้วยมันโจเมะ และ อาซึกะ ได้รับคัดเลือกให้เป็นผู้มีความเป็นเลิศในการดูเอลจบการศึกษา
กลุ่มภาษาคอเคเซียน
กลุ่มภาษาคอเคเซียน ()เป็นกลุ่มภาษาใหญ่ที่มีผู้พูดมากกว่า 10 ล้านคนในบริเวณเทือกเขาคอเคซัสของยุโรปตะวันออกและเอเชียตะวันตกซึ่งอยู่ระหว่างทะเลดำกับทะเลสาบแคสเปียน นักภาษาศาสตร์จัดแบ่งภาษาในบริเวณนี้ออกเป็นหลายตระกูล ภาษาบางกลุ่มไม่พบผู้พูดนอกบริเวณเทือกเขาคอเคซัสจึงเรียกว่ากลุ่มภาษาคอเคซัส
ภาษาส่วนใหญ่ที่ใช้พูดในเทือกเขาคอเคซัสจัดแบ่งลงในตระกูลภาษาต่างๆได้หลายตระกูล ส่วนภาษาที่จัดเป็นกลุ่มภาษาคอเคซัส ได้แก่
ลักษณะร่วมกันของกลุ่มภาษาคอเคซัส ได้แก่ การมีพยัญชนะเสียงเป่าลม และโครงสร้างแบบรูปคำติดต่อชัดเจนมาก นอกจากภาษาเมเกรเลียแล้ว ภาษาในกลุ่มนี้มีลักษณะของการกเกี่ยวพันสูง
โดยทั่วไปเชื่อว่าภาษาในกลุ่มนี้มีเสียงพยัญชนะมาก แต่ความเป็นจริงจะถูกต้องเฉพาะกับกลุ่มภาษาคอเคเซียนตะวันตกเฉียงเหนือและกลุ่มภาษาคอเคเซียนตะวันออกเฉียงเหนือเท่านั้น (มีถึง 80 - 84 เสียงในภาษาอูบึก) พยัญชนะของกลุ่มภาษาคอเคเซียนใต้ไม่ต่างไปจากภาษาตระกูลอื่นมากนัก เช่นภาษาจอร์เจียมี 28 เสียง ภาษาลาซ 30 เสียง เมื่อเทียบกับภาษาอาหรับ 28 เสียง และภาษารัสเซีย 35-37 เสียง
ภาษาอื่นๆที่ใช้พูดในบริเวณเทือกเขาคอเคซัสได้แก่ตระกูลภาษาอินโด-ยุโรเปียน เช่น ภาษาอาร์มีเนีย ภาษากรีก กลุ่มภาษาอิหร่าน (ภาษาออสเซติก ภาษาตาลิซ) กลุ่มภาษาสลาวิก (ภาษารัสเซีย) และตระกูลภาษาอัลไตอิก เช่น กลุ่มภาษาเตอร์กิก (ภาษาอาเซอรี ภาษาการาเชย์-บัลการ์)และกลุ่มภาษามองโกล เช่น ภาษาคัลมึก
หัวข้อที่เป็นที่สนใจในการศึกษาเกี่ยวกับกลุ่มภาษานี้คือจะจัดจำแนกกลุ่มภาษาคอเคเซียนทั้งสามกลุ่มเข้าในหมวดหมู่ที่สูงกว่านี้ได้อย่างไร แต่การศึกษาก็มีความซับซ้อน ทั้งในด้านวัฒนธรรมและการเมือง ทำให้มีข้อโต้แย้งในการศึกษาและยังหาข้อสรุปที่แน่นอนไม่ได้
นักภาษาศาสตร์บางส่วนเห็นว่าควรรวมกลุ่มภาษาคอเคเซียนตะวันตกเฉียงเหนือและกลุ่มภาษาคอเคเซียนตะวันออกเฉียงเหนือเข้าด้วยกันเป็นกลุ่มภาษาคอเคเซียนเหนือ แต่ยังไม่ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวาง
ไม่มีความเกี่ยวข้องอย่างชัดเจนระหว่างกลุ่มภาษาคอเคซัสใต้และกลุ่มภาษาคอเคซัสเหนือ แต่มีนักภาษาศาสตร์บางคนรวมภาษาสองกลุ่มนี้เข้าด้วยกัน เรียกว่ากลุ่มภาษาไอเบอโร-คอเคเซียน คำว่าไอเบอโรนั้น อ้างถึงราชอาณาจักรไอบีเรียคอเคซัสในจอร์เจียตะวันออกและไม่ได้เกี่ยวข้องกับคาบสมุทรไอบีเรีย
หลังจากที่เริ่มมีการศึกษาภาษาศาสตร์เปรียบเทียบในพุทธศตวรรษที่ 24 ได้มีความพยายามในการหาความเกี่ยวข้องระหว่างกลุ่มภาษาคอเคเซียนกับภาษาอื่นๆในบริเวณเดียวกัน ซึ่งพบความเกี่ยวข้องระหว่างกลุ่มภาษาคอเคซัสตะวันออกเฉียงเหนือกับกลุ่มภาษาคอเคซัสตะวันตกเฉียงเหนือ และภาษาตายที่เคยใช้พูดในอนาโตเลียและเมโสโปเตเมียเหนือบางภาษา
เร็กซอน ฟลอเรส
เร็กซอน ฟลอเรส (Rexon Flores) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 18 มกราคม พ.ศ. 2526 ที่เมืองกาดิซ ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 30 ครั้ง ชนะ 20 (น็อค 9) เสมอ 4 แพ้ 6
อัน คยุงดุก
อัน คยุงดุก () นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดเมื่อ 21 กันยายน พ.ศ. 2505 สถิติการชก 31 ครั้ง ชนะ 29 (น็อค 12) แพ้ 2
พระยานิพัทธ์กุลพงศ์ (ชิน บุนนาค)
อำมาตย์เอก พระยานิพัทธ์กุลพงศ์ (ชิน บุนนาค) เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2423 เป็นบุตรของพระยาประภากรวงศ์วรวุฒิภักดี (ชาย) กับ มารดาชื่อ ชื่น มีพี่น้องร่วมบิดามารดาคือ หลวงประสิทธิราชศักดิ์ (ไชย บุนนาค) นายร้อยเอก กรมจเร ทหารม้า ทางด้านชีวิตครอบครัวมีบุตรธิดา 7 คน โดยบุตรที่เกิดกับคุณหญิงเปลื้อง ได้แก่ ชับ โชน และหม่อมปริม บุนนาค หม่อมในพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธ์ยุคล และ มีบุตรธิดาที่เกิดกับคุณหญิงเทียบ (ธิดานายจ่าง บุนนาค) ได้แก่ ชินเล็ก และกุลพันธ์
ด้านการศึกษาเข้าศึกษาที่โรงเรียนวัดพิชยญาติการาม และโรงเรียนพระตำหนักสวนกุหลาบและโรงเรียนเทพศิรินทร์ เป็นนักเรียนทุนเล่าเรียนหลวงคนที่ 2 ของโรงเรียนต่อจากนายพุ่ม สาคร เมื่อปี พ.ศ. 2439 สอบได้ทุนรัฐบาลไปศึกษาต่อที่ประเทศอังกฤษ เข้าเรียนที่ราชวิทยาลัยแห่งลอนดอน (King's College London) มหาวิทยาลัยลอนดอน สำเร็จวิชาวิศวกรรมโยธา ในปี พ.ศ. 2447 หลังจากศึกษาจบเข้ารับราชการในตำแหน่งนายช่าง กรมคลอง กระทรวงเกษตราธิการอยู่ 5 ปี ย้ายไปเป็นนายช่างรถไฟ หลวงสายใต้ กรมรถไฟ กระทรวงโยธาธิการ หลังจากนั้นได้เป็นคณบดีคนแรกของคณะยันตรศึกษาหรือคณะวิศวกรรมศาสตร์ กรมมหาวิทยาลัย กระทรวงธรรมการ เมื่อปี พ.ศ. 2460 และได้เป็นหัวหน้าแผนก 4 กรมยุทธโยธาทหารเรือ และผู้บังคับการ กองช่างนวกรรม กรมยุทธโยธาทหารเรือ กระทรวงทหารเรือ ต่อมาได้รับเป็น ตำแหน่งอธิการหอ “วังวินเซอร์” จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พระยานิพัทธ์กุลพงศ์ (ชิน บุนนาค) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2465 จนได้ออกรับพระราชทานบำนาญ เมื่อ พ.ศ. 2469
พระยานิพัทธ์กุลพงศ์ ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ตริตาภรณ์ช้างเผือก เหรียญดุษฎีมาลา และเข็มศิลปวิทยา
หลังจากออกจากราชการแล้ว ได้ไปทำไร่ที่ตำบลบางพระ อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี ถึงอนิจกรรม เมื่อ พ.ศ. 2487 สิริอายุ 60 ปี
ราฟาเอล เฮอร์รีรา
ราฟาเอล เฮอร์รีรา (Rafael Herrera) นักมวยสากลชาวเม็กซิโก เกิดเมื่อ 7 มกราคม พ.ศ. 2488 ที่เมืองยาลิสโก ประเทศเม็กซิโก สถิติการชก 61 ครั้ง ชนะ 48 เสมอ 4 แพ้ 9
เฮอร์รีราเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2506 และได้ครองแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท WBC และ WBA ชนะน็อค รูเบน โอลิวาเรส ยก 8 เมื่อ พ.ศ. 2515 และเสียแชมป์ไปในการชกป้องกันตำแหน่งครั้งแรกกับเอนริกิว ปินเดอร์ ต่อมาปินเดอร์ได้สละแชมป์ของ WBC เพราะปฏิเสธที่จะชกป้องกันตำแหน่งแชมป์โลก กับโรดอลโฟ มาร์ติเนซ เฮอร์รีราได้ชิงแชมป์โลกที่ว่างกับมาร์ติเนซ และเป็นฝ่ายชนะน็อค ได้ครองแชมป์โลกอีกสมัย เขาป้องกันตำแหน่งได้สองครั้ง รวมทั้งชนะเวนิส บ.ข.ส. อดีตแชมป์โลกรุ่นฟลายเวทชาวไทยที่ข้ามรุ่นขึ้นมาชิงด้วย ก่อนจะเสียแชมป์ให้มาร์ติเนซใน พ.ศ. 2517 การชกครั้งนี้เกิดข้อโต้แย้งตามมา เพราะเฮอร์รีราลุกขึ้นมาได้เมื่อกรรมการผู้ห้ามบนเวทีนับถึง 7 และบอกกรรมการว่าพร้อมจะสู้ต่อ แต่กรรมการกลับหันไปชูมือให้มาร์ติเนซเป็นฝ่ายชนะน็อคไป
ธงชาติเกรเนดา
ธงชาติเกรนาดา ที่ใช้ในปัจจุบัน เริ่มใช้เมื่อประเทศเกรนาดาได้ประกาศเอกราชจากสหราชอาณาจักร ในวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2517 ลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 3 ส่วน ยาว 5 ส่วน ตอนในแบ่งเป็นสี่ส่วนตามแนวทแยงที่เรียกว่ากางเขนนักบุญแอนดรูว์ ภายในช่องซ้ายและขวาเป็นพื้นสีเขียว ช่องบนและช่องล่างเป็นพื้นสีเหลือง ตรงกลางเป็นวงกลมสีแดงมีรูปดาวห้าแฉกสีเหลือง 1 ดวง ที่ช่องสีเขียวฝั่งซ้ายมีภายใบลูกจันทน์เทศ 1 ใบ พื้นธงชั้นนอกเป็นขอบสีแดง ในขอบนั้นมีดาวห้าแฉกสีเหลือง 6 ดวง อยู่ด้านบน 3 ดวง ด้านล่าง 3 ดวง
ดาวสีเหลือง 6 ดวงที่ขอบธงหมายถึงเขตการปกครองทั้ง 6 เขตของเกรนาดา (ซึ่งเรียกในภาษาอังกฤษว่า parish) ดาวดวงใหญ่ที่อยู่ในวงกลมสีแดง หมายถึง เมืองเซนต์จอร์เจส ซึ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศ ใบลูกจันทน์หมายถึงสินค้าสำคัญของเกรนาดา (ประเทศนี้ได้ชื่อว่าเป็น "หมู่เกาะเครื่องเทศ") ส่วนสีแดง เหลือง และเขียน เป็นการแสดงถึงอัตลักษณ์ความเป็นแอฟริกันของประเทศ แต่ละสีมีความหมายย่อยลงไปอีกคือ สีแดงหมายถึงความมีชีวิตชีวา สีเหลืองคือความอบอุ่นและปัญญา สีเขียวหมายถึงการเกษตร
ธงนี้ออกแบบโดยแอนโทนี่ ซี. จอร์จ ชาวเมืองซูบีส เขตเซนต์แอนดรูว์ ประเทศเกรเนดา
ลี เจืองแจ
ลี เจืองแจ (Jeung Jae Lee) นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ สถิติการชก 3 ครั้ง แพ้ 3
เนลสัน เดียปปา
เนลสัน เดียบปา หรือ เนลสัน เดียบปา-เกเรนา (Nelson Dieppa) นักมวยสากลชาวปวยร์โตรีโก เกิดเมื่อ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2514 สถิติการชก 33 ครั้ง ชนะ 25 (น็อค 14) เสมอ 2 แพ้ 5
อะแพโทซอรัส
อะแพทโทซอรัส หรือ อะแพตโตซอรัส () หรือชื่อที่คุ้นเคยกันในอดีตว่า บรอนโตซอรัส (Brontosaurus) เป็นไดโนเสาร์ยักษ์ในยุคจูแรสซิก กินพืชเป็นอาหาร เคยมีสมญาว่า ยักษ์ใหญ่ไร้พิษสง อาศัยอยู่บนโลกนี้เมือประมาณ 190-135 ล้านปีที่ผ่านมา ชื่อของไดโนเสาร์ชนิดนี้เมื่อแปลออกมาแล้วจะมีความหมายว่า "กิ้งก่าปลอม"
อะแพโทซอรัสเป็นไดโนเสาร์ที่ตัวใหญ่มาก เมื่อโตเต็มที่จะยาวถึง 75 ฟุต สูงกว่า 15 ฟุต (แต่ขนาดใหญ่ที่สุดที่เคยพบคือ 85 ฟุต) หางยาวอะแพโทซอรัสมีน้ำหนัก 24-35 ตัน ถูกค้นพบในยุคแรก ๆ ของสงครามล่ากระดูกไดโนเสาร์ในอเมริกา ปลายคริสศตวรรษที่ 19 (สูสีกับดิพโพลโดคัสมากนะครับ)
ลักษณะตามแบบตระกูลซอโรพอด คือ คอยาว หางยาวมาก ๆ ประมาณ 23-26 เมตร หัวเล็ก ดูเผิน ๆ เหมือนกับนกไม่มีหัว ขา 4 ข้างใหญ่เหมือนเสา สามารถรับน้ำหนักตัวมันได้ แม้จะอยู่บนบก หรือ ยืน 2 ขาขึ้นเพื่อหาใบไม้อ่อนยอดสูงกิน ที่เท้าหน้าของอะแพโทซอรัสมีเล็บแหลมตรงนิ้วโป้ง ซึ่งปัจจุบันนักโบราณชีววิทยาสันนิษฐานว่า น่าจะเป็นอาวุธใช้ป้องกันตัวต่อสู้กับพวกอัลโลซอรัส ด้วยการยืน 2 ขา แล้วใช้เล็บแหลมนี้ทิ่มจิกนักล่า
ลักษณะที่สำคัญไดโนเสาร์ชนิดนี้มีความประหลาดมาก คือมีหัวใจ 7-8 ดวงเรียงจากอกถึงลำคอเพื่อช่วยในการสูบฉีดเลือดเพราะมีลำตัวยาวมาก นอกจากนี้ พวกนี้มีฟันรูปร่างคล้ายแท่งดินสอที่ไม่แข็งแรงเคี้ยวอะไรไม่ได้ นอกจากพืชน้ำที่นิ่มที่สุดเท่านั้น (บางข้อมูลก็เชื่อว่า มันใช้ฟันแท่งดินสอเหล่านี้รูดใบไม้อ่อนตามยอดต้นไม้กิน)
หัวของมันก็เล็กจิ๋ว เมื่อเทียบกับความใหญ่โตของลำตัว สมองของอะแพโทซอรัสจึงจิ๋วตามหัวไปด้วย แต่รูจมูกของมันจะอยู่กลางกระหม่อม สันนิษฐานว่าเพื่อประโยชน์ในการใช้ชีวิตในแหล่งน้ำ ทำให้อะแพโทซอรัสสามารถดำน้ำได้นาน เพราะขณะดำน้ำ มันจะชูคอโผล่แต่กระหม่อมขึ้นมาเหนือน้ำ ส่วนตัวก็อยู่ใต้น้ำ ที่มันต้องดำน้ำก็เพราะที่อยู่ของเจ้าอะแพโทซอรัสเป็นถิ่นที่อยู่ของไดโนเสาร์กินเนื้อพันธุ์ดุร้ายมากมายนั่นเอง และใต้น้ำก็มีต้นไม้อ่อน ๆ นิ่ม ๆ ไม่เหมือนต้นไม้บนบกที่มีใบแข็ง มันจึงต้องดำน้ำหรืออยู่ใกล้แหล่งน้ำเสมอ
อย่างไรก็ดี ทฤษฎีการดำน้ำของอะแพโทซอรัสหรือซอโรพอดอื่น ๆ เริ่มเป็นที่ถกประเด็นในยุคหลังว่าเป็นได้จริงแค่ไหน โดยนักชีววิทยามีความเห็นว่า หากซอโรพอดต้องหลบศัตรูโดยดำน้ำลงไปลึกเกือบ 10 เมตรจริง ลำคอและปอดของมันจะทนทานแรงกดดันของน้ำลึกได้ขนาดนั้นหรือไม่
ภาพพจน์ในอดีตของอะแพโทซอรัสถูกมองว่าเป็นยักษ์ไร้พิษสง มักจะพบภาพของมันถูกวาดให้โดนไดโนเสาร์นักล่าตะครุบขย้ำเป็นอาหาร (ในจำนวนนี้ มีมากที่เป็นภาพไทรันโนซอรัสกำลังล่าอะแพโทซอรัส ผิดจากความเป็นจริงที่ว่า เหยื่อกับนักล่า 2 พันธุ์นี้มีชีวิตอยู่คนละยุคห่างกันหลายสิบล้านปี ไม่สามารถมาเผชิญหน้ากัน) เนื่องจากลักษณะของมันไม่มีอาวุธป้องกันตัวที่เด่น เช่น เขาขนาดใหญ่แบบไทรเซอราทอปส์ หรือหนาม-ตุ้มที่หางแบบไดโนเสาร์หุ้มเกราะ แต่การค้นคว้าสมัยหลัง ๆ เชื่อว่า มันไม่ใช่เหยื่อตัวยักษ์ที่หวานหมูนักล่าขนาดนั้น ด้วยขนาดตัวที่ใหญ่กว่านักล่าหลายเท่านั้นก็เป็นอุปสรรคแก่นักล่าระดับหนึ่งแล้ว เช่นเดียวกับช้างในปัจจุบัน
อะแพโทซอรัสมีหางที่ยาวมากเพื่อถ่วงคานน้ำหนักกับส่วนคอที่ยาวของมัน คำนวณกันมาว่า หากไม่มีส่วนหาง อะแพโทซอรัสจะไม่สามารถยกคอมันขึ้นจากพื้นได้ นอกจากนี้ หางใหญ่ของมันยังเป็นอาวุธป้องกันตัวสำคัญใช้ฟาดอย่างแรงเมื่อถูกอัลโลซอรัสหรือนักล่าอื่น ๆโจมตี ส่วนตรงปลายหางที่เรียวเล็กก็ใช้หวดต่างแส้ได้เช่นกัน
สติแรโคซอรัส
สไตราโคซอรัส (, หมายถึง "กิ้งก่าหัวแหลม" มาจากภาษากรีกโบราณ "สไทรักซ์/στύραξ" "หัวหอก" และ "ซอรัส/σαῦρος" "กิ้งก่า") เป็นสกุลของไดโนเสาร์กินพืชในอันดับเซราทอปเซีย มีชีวิตอยู่ในยุคครีเทเชียส (ช่วงแคมปาเนียน) เมื่อประมาณ 76.5 ถึง 75.0 ล้านปีมาแล้ว มันมีเขา 4-6 อัน ยื่นออกมาจากแผงคอ และยังมีเขาที่มีขนาดเล็กยื่นออกมาบริเวณแก้มแต่ละข้าง และมีเขาเดี่ยวยื่นออกมาบริเวณเหนือจมูก ซึ่งน่าจะมีความยาวถึง 60 เซนติเมตร (2 ฟุต) และกว้าง 15 เซนติเมตร (6 นิ้ว) ส่วนหน้าที่ของเขาและแผงคอยังไม่มีการยืนยันเป็นที่แน่นอนมาจนถึงปัจจุบัน
สติแรโคซอรัสเป็นไดโนเสาร์ที่มีลักษณะค่อนข้างใหญ่ โดยมีความยาวถึง 5.5 เมตร (18 ฟุต) และหนักเกือบ 3 ตัน เมื่อมันยืนจะมีความสูงประมาณ 1.8 เมตร (6 ฟุต) สติแรโคซอรัสมีขาที่สั้น 4 ขาและมีลำตัวที่ใหญ่ มีหางค่อนข้างสั้น มันมีจะงอยปากและแก้มแบน บ่งชี้ว่าอาหารของมันคือพืชซึ่งเหมือนกันกับไดโนเสาร์จำพวกเซราทอปเซียสกุลอื่น ไดโนเสาร์ชนิดนี้เป็นสัตว์ที่อยู่รวมกันเป็นฝูง และเดินทางกันเป็นกลุ่มใหญ่
ชื่อของไดโนเสาร์ถูกตั้งโดย ลอว์เรนซ์ แลมเบอ ในปี ค.ศ. 1913 สติแรโคซอรัสเป็นสมาชิกของวงศ์ย่อย Centrosaurinae 2 สปีชี่ส์ ซึ่งได้แก่ "S. albertensis" และ "S. ovatus" ในปัจจุบันถูกกำหนดให้อยู่ในสกุลสติแรโคซอรัส
ธงชาติจาเมกา
ธงชาติจาเมกา เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ภายในแบ่งเป็น 4 ส่วนด้วยกากบาททแยงสีทอง ช่องสามเหลี่ยมช่องบนและช่องล่างเป็นสีเขียว ส่วนช่องซ้ายและช่องขาวเป็นพื้นสีดำ แบบธงที่ใช้อยู่นี้เป็น แบบที่ชนะเลิศการประกวดธงชาติจาเมกา และเริ่มใช้อย่างเป็นทางการหลังประกาศเอกราชจากสหราชอาณาจักร เมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2505
แต่ละสีในธงมีความหมายต่างๆ กล่าวคือ พื้นสีดำในธงหมายถึงกำลังและความคิดสร้างสรรค์ของชาวจาเมกา สีเหลืองทองเป็นตัวแทนของแสงอาทิตย์และความมั่งคั่งด้วยทรัพยากรธรรมชาติ สีเขียวคือความหวังต่ออนาคตกาลและความมั่งคั่งด้วยเกษตรกรรม
ธงเรือแห่งชาติของจาเมกา ได้รับอิทธิผลมาจากธงเรือของสหราชอาณาจักร ที่ใช้เป็นธงประจำอาณานิคม โดยมีตราแผ่นดินวางที่ปลายธง สำหรับธงเรือราชการของรัฐบาล กล่าวคือ เพิ่มรูปธงชาติจาเมกาลงบนมุมบนด้านคันธงของธงแสดงสัญชาติสีน้ำเงิน ส่วนธงนาวีกองเรือรักษาฝั่งของจาเมกานั้น ใช้ตามอย่างธงราชนาวี กล่าวคือ เพิ่มรูปธงชาติจาเมกาลงบนมุมบนด้านคันธงของธงเซนต์จอร์จ (ธงพื้นขาวมีรูปกากบาทแดง)