hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
โรเบิร์ต ดาลินเซ
โรเบิร์ต ดาลินเซ (Roberto Dalisay) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2525 สถิติการชก 53 ครั้ง ชนะ 22 (น็อค 7 ) เสมอ 5 แพ้ 26
ดาลินเซขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 29 มกราคม พ.ศ. 2542 แพ้น็อค ออร์ลันโด ปาดีโญ ยก 1 การชก 6 ครั้งแรกของดาลินเซมีแต่แพ้และเสมอ เริ่มชกชนะในการขกครั้งที่ 7 จากนั้น ก็ชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้มาชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2546 แพ้คะแนน สมศักดิ์ ศิษย์ชัชวาลย์ในไทย ไม่ได้แชมป์ จากนั้นได้ชิงแชมป์ IBF รุ่นเฟเธอร์เวทที่ว่างเมื่อ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2546 แพ้คะแนน ฟ้าประกอบ รักเกียรติยิม ไม่ได้แชมป์ ต่อมาใน พ.ศ. 2547 ดาลินเซได้เข้าร่วมการแข่งขันมวยสากลลีกรุ่นแบนตัมเวทของฟิลิปปินส์ ซึ่งดาลินเซเข้าถึงรอบแปดคนสุดท้าย ก่อนจะแพ้คะแนนโดยเทคนิค อีริค บาร์เซโลนาเมื่อ 3 มีนาคม พ.ศ. 2547 ดาลินเซมาชกไนไทยเมื่อ พ.ศ. 2548 แพ้น็อค ทอง ป.โชคชัย จากนั้นขึ้นชิงแชมป์ ABCO รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 30 มกราคม พ.ศ. 2549 แพ้น็อค แสงหิรัญ ลูกบ้านใหญ่ ยก 5 และมาชกแพ้คะแนนโดยเทคนิค แสงหิรัญ ลูกบ้านใหญ่ ในอีก 5 เดือนต่อมา ดาลินเซยังขึ้นชกอย่างต่อเนื่อง ดาลินเซมีโอกาสชิงแชมป์อีก 2 ครั้ง คือ ชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิกรุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 5 กันยายน พ.ศ. 2550 แพ้น็อค ฟ้าใส ศักดิ์กรีรินทร์ ยก 7 และชิงแชมป์ IBO เอเชียรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทที่อินโดนีเซียเมื่อ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2551 แพ้คะแนน ซิมสัน บูตาร์บูตาร์ จากนั้น ดาลินเซก็แขวนนวมไป
บ๊อบบี้ ปาเกียว
บ๊อบบี้ ปาเกียว หรือ อัลเบอร์โต ดี ปาเกียว (Bobby Pacquiao) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2523 สถิติการชก 44 ครั้ง ชนะ 29 (น็อค 14) เสมอ 3 แพ้ 15 เป็นน้องชายของแมนนี่ ปาเกียว
โอโบเต้ อาเมเม่
โอโบเต้ อาเมเม่ (Obote Ameme)นักมวยสากลชาวแทนซาเนีย เกิดเมื่อ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2521 ที่เมืองตันกา ประเทศแทนซาเนีย สถิติการชก 52 ครั้ง ชนะ 33 (น็อค 26) เสมอ 2 แพ้ 17
อีริค บาร์เซโลนา
อีริค บาร์เซโลนา (Eric Barcelona) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2524 สถิติการชก 72 ครั้ง ชนะ 51 (น็อค 19) เสมอ 4 แพ้ 17
มูฮัมมัด รัคมัน
มูฮัมมัด รัคมัน () มีชื่อเต็มว่า โมฮามัด รัคมัน ซาวาลูดิน บิน ซูไฮมัต () เกิดเมื่อ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2514 ที่เมืองเมอเราเก จังหวัดปาปัว ประเทศอินโดนีเซีย เป็นอดีตแชมป์โลกในรุ่นมินิมัมเวต (105 ปอนด์) 2 สมัย ใน 2 สถาบัน คือ สหพันธ์มวยนานาชาติ (ไอบีเอฟ) และสมาคมมวยโลก (ดับเบิลยูบีเอ)
รัคมันเป็นแชมป์โลกคนที่ 4 ของอินโดนีเซียต่อจากเอ็ลลี ปีกัล, นิกโก้ โธมัส และคริส จอห์น รัคมัน เป็นแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวต สหพันธ์มวยนานาชาติ ที่ได้แชมป์จากดาเนียล เรเยส ฉายา "เดอะร็อกเบรกเกอร์" ของรัคมันได้มาจากหลังจากชนะเออร์เนสโต้ รูบิลลาร์ ซึ่งมีฉายาว่า "เดอะร็อก" ซึ่งรัคมันได้เสียแชมป์ให้โฟลรันเต คอนเดส นักมวยชาวฟิลิปปินส์
ใน พ.ศ. 2549 รัคมันเข้าเรียนกฎหมายที่มหาวิทยาลัยปูตราบังซา อินโดนีเซีย
ใน พ.ศ. 2554 รัคมันสามารถเอาชนะน็อกขวัญไทย ศิษย์หมอเส็ง นักมวยชาวไทยได้ถึงประเทศไทย ทำให้ได้แชมป์โลกในสมัยที่ 2 ของสมาคมมวยโลก แต่เมื่อป้องกันตำแหน่งครั้งแรกก็เสียแชมป์ทันทีเมื่อเป็นฝ่ายแพ้คะแนนอย่างไม่เป็นเอกฉันท์ ต่อพรสวรรค์ ป.ประมุข นักมวยชาวไทยอีกเช่นกัน ซึ่งทางรัคมันไม่ยอมรับผลการตัดสินในครั้งนี้
ในวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2558 รัคมันมีโอกาสขึ้นชิงแชมป์โลกเฉพาะกาลในรุ่นมินิมัมเวต สมาคมมวยโลก กับน็อคเอาท์ ซีพีเฟรชมาร์ท เจ้าของตำแหน่งชาวไทย ที่เวทีมวยชั่วคราว ลานหน้าศาลากลางจังหวัดจันทบุรี ในฐานะรองแชมป์โลกอันดับ 9 ท่ามกลางเสียงวิจารณ์จากสื่อมวลชน เพราะรัคมันขึ้นชกเพียง 2 ครั้งเท่านั้นในช่วง 3 ปีที่ผ่านมา อีกทั้งมีวัยกว่า 43 ปีแล้ว ผลการชก รัคมันเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปอย่างเป็นเอกฉันท์
เดชฤทธิ์ อิทธิอนุชิต
ร.ต.เดชฤทธิ์ อิทธิอนุชิต มีชื่อจริงว่า ทองปลิว ศรีนพ ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อจริงจากทองปลิวมาเป็นเดชฤทธิ์ตามชื่อในวงการ (ชื่อเล่น: ปลิว; 17 ตุลาคม พ.ศ. 2483 — ) ที่คลองขวางบน อำเภอบางน้ำเปรี้ยว จังหวัดฉะเชิงเทรา เป็นนักมวยไทยชื่อดังรุ่นเดียวกับอภิเดช ศิษย์หิรัญ ได้รับฉายาจากแฟนมวยว่า "ไอ้ปลิว" หรือ "ไอ้ปลิวใจเพชร"
เดชฤทธิ์เริ่มหัดชกมวยตั้งแต่อายุ 6 ขวบ หลังจากที่ครอบครัวย้ายมาอยู่ที่ มักกะสัน กรุงเทพมหานคร แล้ว เมื่อเรียนหนังสือจบชั้นป.4 โดยครูมวยคนแรก คือ สุดใจ อมรฤทธิ์
ชกมวยตามต่างจังหวัดจนมีชื่อเสียงแล้วจึงย้ายมาอยู่ ค่ายยนตรกิจ และ อิทธิอนุชิต ตามลำดับ เคยตระเวนชกโชว์ศิลปะมวยไทยไปทั่วโลกกับคณะของ อาจารย์เจือ จักษุรักษ์ เคยชกกับนักมวยชื่อดังรุ่นเดียวกันหลายคน เช่น ราวี เดชาชัย, สมพงษ์ เจริญเมือง, อดุลย์ ศรีโสธร โดยเฉพาะกับ อภิเดช ศิษย์หิรัญ ถือได้ว่าเป็นคู่รักคู่แค้นกันโดยตลอด ซึ่งทั้งคู่เคยชกกันถึง 12 ครั้ง ระหว่าง พ.ศ. 2506 ถึง พ.ศ. 2513 เป็นมวยไทย 11 ครั้ง และ มวยสากลอาชีพ 1 ครั้ง โดยเดชฤทธิ์เป็นฝ่ายชนะไปแค่ 4 ครั้ง และในแบบมวยสากลอาชีพ เดชฤทธิ์เป็นฝ่ายแพ้น็อกไปในยกที่ 7 เดชฤทธิ์เคยครองแชมป์มวยไทยรุ่นเฟเธอร์เวทและไลท์เวทของเวทีราชดำเนิน
ในแบบมวยสากล เคยชิงแชมป์ในรุ่นจูเนียร์เวลเตอร์เวทของเวทีราชดำเนิน แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อกไปอย่างพลิกล็อก
เดชฤทธิ์ จบการศึกษาชั้นสูงสุด คือ ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) จากโรงเรียนการช่างอินทราชัย แขวนนวมไปในปี พ.ศ. 2517 หลังแขวนนวมแล้วได้รับราชการเป็นทหารบกชั้นประทวน สังกัดกรมสารวัตรทหารบก (สห.ทบ.) โดยถือเป็นนักมวยไทยรายแรกด้วยที่เมื่อแขวนนวมแล้วมีรถเบนซ์เป็นของตนเอง ที่ได้มาจากค่าแรงของตนเมื่อครั้งชกมวย
ปัจจุบัน เดชฤทธิ์เป็นข้าราชการบำนาญ เข้าร่วมกิจกรรมกับชมรมนักมวยเก่าโดยมีฐานะเป็นกรรมการบริหาร รวมถึงหารายได้พิเศษด้วยการร้องเพลงลูกทุ่งอยู่ที่โรงแรมอลิซาเบธ สะพานควาย
ด้านชีวิตส่วนตัว เดชฤทธิ์สมรสกับ นิตยา ศรีนพ มีบุตรด้วยกัน 5 คน เป็นชาย 1 คนและหญิง 4 คน
ราวี เดชาชัย
ราวี เดชาชัย มีชื่อจริงคือ สมพงษ์ จันทร์แพทย์รักษ์ เกิดวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2485 ที่กรุงเทพมหานคร เป็นนักมวยไทยชาวไทย ผู้ถนัดการใช้ศอก มีอาวุธเด็ดคือเตะขวา ค่าตัวสูงสุดสมัยนั้นอยู่ที่ 30,000 บาท และใน พ.ศ. 2555 เขาได้รับรางวัลฮอลออฟเฟม สยามกีฬาอวอร์ดส์ ครั้งที่ 6
ราวี เป็นบุตรของนายสมาน และนางแสวง จันทร์แพทย์รักษ์ แต่เขาได้กำพร้าพ่อแม่ตั้งแต่อายุ 5 ปี จึงอาศัยอยู่กับยาย สำเร็จการศึกษาชั้น ป.4 จากโรงเรียนไทยนิยมสงเคราะห์ เริ่มหัดมวยที่คณะเดชาชัยของ น.ต.แสวง โชติช่วง เริ่มขึ้นชกมวยที่เวทีราชดำเนินตั้งแต่อายุ 18 ปี โดยใช้ชื่อว่า ราวี เดชาชัย
ราวีขึ้นชกกับนักมวยชื่อดังในยุคเดียวกันหลายคน เช่น อดุลย์ ศรีโสธร, เดชฤทธิ์ อิทธิอนุชิต, แดนชัย ยนตรกิจ, สมพงษ์ เจริญเมือง, วิชาญ ศ.พินิจศักดิ์ รวมทั้ง นักมวยคิกบ็อกซิ่งชาวญี่ปุ่น ที่มีชื่อว่า เคนจิ คูโรซากิ ซึ่งเป็นทั้งผู้ฝึกสอนนักมวยคิกบ็อกซิ่ง และเป็นอดีตนักคาราเต้แถวหน้าที่มีฝีมือระดับสูงมาก โดยการแข่งขันครั้งดังกล่าว ราวีเป็นฝ่ายชนะน็อค
ราวีเคยครองแชมป์มวยไทยรุ่นไลท์เวทของเวทีราชดำเนิน เมื่อเลิกชกมวยแล้ว ทำงานเป็นช่างซ่อมบำรุงที่กรมสรรพาวุธ กองทัพอากาศจนเกษียณอายุ ปัจจุบันพักทีบ้านพักย่านอนุสาวรีย์บางเขน และมีกิจกรรมพิเศษคือการสอนมวยที่สนามมวยนานาชาติรังสิต
ด้านชีวิตส่วนตัว ราวีสมรสกับ สุนีย์ จันทร์แพทย์รักษ์ และมีบุตรธิดารวม 5 คน
จอห์นนี่ บราโว
จอห์นนี่ บราโว () เป็นการ์ตูนทีวีแอนิเมชันประเภทการ์ตูนตลก จากประเทศสหรัฐอเมริกา ผลิตโดย Van Partible
"จอห์นนี่ บราโว" เป็นเรื่องราวของผู้ชายอเมริกันผมบลอนด์ชื่อ จอห์นนี่ บราโว อาศัยอยู่ในเมืองชื่ออาร์รอนซิตี้ เขาเป็นผู้ชายโง่ที่สุดในโลกแต่เชื่อว่าตนเองมีสเน่ห์และมีกิจวัตรประจำวันคึอการจีบผู้หญิง แต่มักได้รับการปฏิเสธบ่อยครั้ง
แรกเริ่ม"จอห์นนี่ บราโว" เขียนแบและทำแอนิเมชันโดย Van Partible, บุตช์ ฮาร์ตแมน และ Seth MacFarlane แต่ต่อมาในฤดูกาลที่สอง ได้มีการออกแบบตัวละครและเปลี่ยนทำแอนิเมชันใหม่ เพิ่มตัวละครใหม่และเขียนบทใหม่ โดยที่ Van Partible ไม่ได้มีส่วนร่วมในฤดูกาลนี้ แต่ต่อมาในฤดูกาลที่ 3 ทั้งสามคนได้กลับมาร่วมงานอีกครั้งและแก้ไขแอนิเมชันให้กลับไปเป็นแบบฤดูกาลแรก แต่ก็ทำให้ได้ความนิยมตกต่ำลงและออกฉายเพียงไม่กี่ตอนเท่านั้น
ซัลมัน รัชดี
เซอร์ อาเหม็ด ซัลแมน รัชดี () (19 มิถุนายน พ.ศ. 2490 - ) นักเขียนลูกครึ่งอินเดีย-อังกฤษ เกิดที่เมืองบอมเบย์ ผู้เคยได้รับรางวัลแมนบุคเคอร์ จากผลงานเขียนชิ้นที่สอง เมื่อ พ.ศ. 2524
ผลงานชิ้นที่สี่ของรัชดี มีชื่อว่า "The Satanic Verses" (โองการปีศาจ) ตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2531 ได้รับการประท้วงอย่างกว้างขวางในหมู่มุสลิม ทำให้เขาถูกขู่สังหารชีวิต รวมถึงประกาศ "ฟัตวา" โดยอะญาตุลลอฮ์ โคไมนี อดีตผู้นำสูงสุดของอิหร่าน เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532 ให้ชาวมุสลิมสังหารเขา โทษฐานดูหมิ่นศาสนาอิสลาม ซึ่งทำให้เขาต้องใช้ชีวิตหลบซ่อนตัวเป็นเวลานับสิบปี
ปัจจุบัน ซัลแมน รัชดี เป็นผู้บรรยายอยู่ที่มหาวิทยาลัยอีมอรี เมืองแอตแลนตา รัฐจอร์เจีย สหรัฐอเมริกา รัฐบาลอิหร่านประกาศเมื่อ พ.ศ. 2541 ว่าไม่ได้สนับสนุนให้มีการสังหารรัชดี แต่ก็ไม่อาจยกเลิกประกาศฟัตวา ของอะญาตุลลอฮ์ โคไมนี ได้
ในปี พ.ศ. 2550 รัฐบาลอังกฤษประกาศมอบรางวัลเหรียญเกียรติยศจากราชวงศ์อังกฤษ ให้กับรัชดี และประกาศแต่งตั้งให้เป็นอัศวิน จากผลงานประพันธ์หนังสือเกี่ยวกับนวนิยายและวรรณกรรม ท่ามกลางความไม่เห็น และประท้วงอย่างกว้างขวางทั้งจากต่างประเทศ และในประเทศอังกฤษ
ยูพอร์น
ยูพอร์น (YouPorn) เป็นเว็บโป๊ฟรีในอินเทอร์เน็ต ที่มีลักษณะคล้าย ๆ กับยูทูบ เริ่มเปิดบริการเมื่อเดือน สิงหาคม 2006 เป็นหนึ่งในเว็บโป๊ที่นิยมมากที่สุดในโลก. เคยมีการแข่งขันกันระหว่างเว็บ พอร์โนทูบ (PornoTube) ซึ่งเป็นเว็บโป๊ที่มีมาก่อนยูพอร์น ที่เริ่มต้นเมื่อเดือน กรกฎาคม 2006 กับเว็บยูพอร์น ผลปรากฏว่ายูพอร์นเป็นเว็บโซท์ได้รับความนิยมมาก ตามที่เว็บอเล็กซา รายงาน เป็นเว็บที่อยู่ในอันดับที่ 31 ของโลก และได้รับความนิยมมากจากประเทศเยอรมนี ต่อมาได้มีเว็บโป๊อีกจำนวนมากที่เลียนแบบเว็บไซต์ยูพอร์น
เยื่อเพีย
เยื่อหุ้มสมองชั้นใน หรือ เยื่อเพีย (; มาจากภาษาละตินซึ่งแปลมาจากภาษาอาหรับอีกที แปลว่า "มารดาที่อ่อนโยน") เป็นชั้นเยื่อหุ้มสมองและไขสันหลังที่อยู่ในสุด
เยื่อเพียมีลักษณะบาง คล้ายกับตาข่าย หุ้มอยู่บนผิวทั้งหมดของสมอง และคลุมแนบไปบนร่องของคอร์เท็กซ์ของสมอง และมีส่วนเชื่อมกับอีเพนไดมา (ependyma) ซึ่งบุรอบโพรงสมองเพื่อสร้างเป็นคอรอยด์ เพล็กซัส (choroid plexus) ซึ่งทำหน้าที่ในการผลิตน้ำหล่อสมองไขสันหลัง (cerebrospinal fluid)
ในไขสันหลัง เยื่อเพียจะติดกับเยื่อดูรา (dura mater) โดยโครงสร้างที่เรียกว่า เดนติคูลาร์ ลิกาเมนท์ (denticular ligaments) ผ่านเยื่ออะแร็กนอยด์ (arachnoid membrane)
เยื่อเพียเจริญมาจากเซลล์นิวรัล เครสท์ (neural crest)
รูฮุลลอฮ์ โคมัยนี
อายะตุลลอฮ์ รูฮุลลอฮ์ โคมัยนี (เปอร์เซีย : ; อังกฤษ : Ruhollah Khomeini) (24 กันยายน ค.ศ. 1902 - 3 มิถุนายน ค.ศ. 1989) อดีตผู้นำสูงสุดแห่งอิหร่าน ผู้นำการปฏิวัติที่นำไปสู่การล้มล้างพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากประเทศสหรัฐอเมริกา และต่อมาประกาศสงครามกับอิรักเมื่ออิรักบุกข้ามพรมแดนอิหร่านในเดือนกันยายน พ.ศ. 2523 เกิดเป็นสงครามอิหร่าน-อิรัก
Direct methanol fuel cell
Direct Methanol Fuel Cell (DMFC) เป็น Fuel Cell ชนิดใหม่ ซึ่งมีลักษณะคล้ายกับ Fuel Cell
ชนิด PEFC ตรงที่ทั้งสองชนิดใช้เป็น Membrane ชนิด Polymer เป็นอิเล็กโทรไลท์ อย่างไรก็ตามใน Fuel Cell
ชนิดนี้ตัวมันเองจะเป็น Anode catalyst ดึงไฮโดรเจนออกจากเมททานอลเหลว (Liquid Methanol)
Fuel Cell ชนิดนี้ถูกคาดว่าจะมีประสิทธิภาพประมาณ 40% อุณหภูมิใช้งานประมาณ 50-80 องศาเซลเซียส
และหากต้องการให้มีประสิทธิภาพมากขึ้นต้องเพิ่มอุณหภูมิใช้งานให้สูงขึ้น
เยื่ออะแร็กนอยด์
เยื่อหุ้มสมองชั้นกลาง หรือ เยื่ออะแร็กนอยด์ () เป็นหนึ่งในชั้นของเยื่อหุ้มสมองและไขสันหลัง อยู่ระหว่างชั้นเยื่อดูรา (dura mater) ที่อยู่ด้านบนและเยื่อเพีย (pia mater) ที่อยู่ด้านล่างลึกลงไป โดยมีช่องว่างระหว่างเยื่อเพียและเยื่ออะแร็กนอยด์เรียกว่า ช่องว่างใต้เยื่ออะแร็กนอยด์ (subarachnoid space)
เยื่ออะแร็กนอยด์มีลักษณะบาง คล้ายกับใยแมงมุม ยึดติดกับด้านในของเยื่อดูรา หุ้มรอบสมองและไขสันหลังแต่ไม่ได้แนบไปกับร่องหรือรอยพับของสมอง ข้างใต้เยื่อนี้ลงไปจะมีน้ำหล่อสมองไขสันหลัง (cerebrospinal fluid) อยู่ภายในช่องว่างใต้เยื่อหุ้มสมองชั้นกลาง (subarachnoid space) ซึ่งเต็มไปด้วยเส้นใยละเอียดของเยื่ออะแร็กนอยด์ยื่นลงไปยึดกับเยื่อเพีย
ส่วนของเยื่ออะแร็กนอยด์ที่คลุมรอบสมองและไขสันหลังเรียกอย่างเฉพาะเจาะจงว่า "arachnoidea encephali" และ "arachnoidea spinalis" ตามลำดับ
ในบางครั้งเราอาจเรียกเยื่ออะแร็กนอยด์และเยื่อเพียรวมเป็นโครงสร้างเดียวกัน เรียกว่า "เลปโตเมนิงซ์" (leptomeninges; มาจากรากศัพท์ภาษากรีก "Lepto-" แปลว่า บาง) และเรียกชั้นเยื่อดูราว่า "แพคีเมนิงซ์" (pachymeninx)
เพลงชาติเติร์กเมนิสถาน
เพลงชาติเติร์กเมนิสถานมีชื่อเต็มว่า เพลงชาติเติร์กเมนิสถานอันเป็นเอกราชและเป็นกลาง (เติร์กเมน: Garaşsyz, baky Bitarap Türkmenistanyň Döwlet Gimni แปลตามตัวคือ เอกราช, ความเป็นกลาง, เพลงประจำรัฐเติร์กเมนิสถาน) ใช้เป็นเพลงชาติของประเทศนี้มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2540 ประพันธ์ทำนองโดยเวลี มูคาตอฟ (Veli Mukhatov) คำร้องโดย ซาปาร์มูรัต นิยาซอฟ (Saparmurat Niyazov) ประธานาธิบดีคนแรกแห่งสาธารณรัฐเติร์กเมนิสถาน
ในเพลงนี้ ได้มีการสรรเสริญนิยาซอฟด้วยคำว่า "เติร์กเมนบาชี" (เติร์กเมน: Türkmenbaşy) ซึ่งแปลว่า "ประมุขแห่งชาวเติร์กเมนทั้งมวล" ภายหลังเมื่อนายนิยาซอฟถึงแก่กรรมในวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2549 สองปีต่อมารัฐสภาของเติร์กเมนิสถานจึงได้ตรากฎหมายแก้ไขเพลงชาติเติร์กเมนิสถานใหม่ โดยทำนองหลักของเพลงยังคงไว้เช่นเดิม แต่บทแรกของเพลงได้ถูกตัดออก และคำว่า "ประมุขแห่งชาวเติร์กเมนทั้งมวล" ซึ่งอ้างถึงนายนิยาซอฟ ได้ถูกแทนที่ด้วยคำว่า "ประชาชน" (เติร์กเมน: 
Halkyň) ในทุกแห่ง
เยื่อดูรา
เยื่อหุ้มสมองชั้นนอก หรือ เยื่อดูรา (; มาจากภาษาละติน แปลว่า "hard mother") เป็นเยื่อหุ้มสมองชั้นนอกสุดที่แข็ง หยาบ และไม่ยืดหยุ่นที่หุ้มสมองและไขสันหลัง โดยมีเยื่อหุ้มสมองชั้นอื่นๆ คือเยื่อเพีย (pia mater) และเยื่ออะแร็กนอยด์ (arachnoid mater) อยู่ด้านใต้ลึงลงไป เยื่อดูราจะไม่แนบสนิทกับไขสันหลัง โดยยื่นเลยผ่านไขสันหลังที่ระดับกระดูกสันหลังส่วนบั้นเอวชิ้นที่ 2 ถึงประมาณกระดูกสันหลังส่วนกระเบนเหน็บชิ้นที่ 2
หินออบซิเดียน
หินออบซิเดียน (Obsidian) เกิดจากการระเบิดอย่างรุนแรงของภูเขาไฟ เกิดจากหินหนืดที่มีซิลิกาสูงมากทำให้มีความหนืดสูง ทำให้เกิดการอัดตัวของแก๊สและกลายเป็นสาเหตุของการระเบิดที่รุนแรง ทำให้ลาวาแข็งตัวลงอย่างรวดเร็วผลึกแร่จึงไม่มีเวลาตกผลึก จึงเป็นหินที่มีผลึกเล็กมากหรือแทบไม่มีผลึก ลักษณะคล้ายแก้ว หินออบซิเดียนจึงถูกเรียกว่าแกรนิตเนื้อแก้ว ลักษณะหินมักมีสีดำเนื้อหินละเอียด มีความแข็งและขอบคม ในยุคโบราณมีการนำหินออบซิเดียนมาทำเป็นอาวุธ ในหินออบซิเดียนที่สัมผัสกับน้ำก็จะทำให้เกิดผลึกเส้นใยสีขาว กระจายคล้ายเกล็ดหิมะ ในประเทศไทยแทบไม่มีการพบ
ศูนย์ศึกษาการพัฒนาอ่าวคุ้งกระเบน
ศูนย์ศึกษาการพัฒนาอ่าวคุ้งกระเบน อันเนื่องมาจากพระราชดำริ เป็นโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ ที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ทรงพระราชทานพระราชดำริไว้ เมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2524 ตั้งอยู่บริเวณอ่าวคุ้งกระเบน ตำบลคลองขุด อำเภอท่าใหม่ จังหวัดจันทบุรี มีเนื้อที่รอบชายฝั่งประมาณ 2,000 ไร่
ศูนย์ศึกษาการพัฒนาแห่งนี้ยังเป็นสถานที่ท่องเที่ยวของจังหวัดจันทบุรี ได้รับรางวัลสถานที่ท่องเที่ยวดีเด่น ในปี พ.ศ. 2545 จากองค์กรอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว เนื่องจากเป็นสถานที่ท่องเที่ยวยอดเยี่ยมเชิงพัฒนาและการวิจัย สอนให้นักท่องเที่ยวได้เรียนรู้ สภาพนิเวศและป่าชายเลน ริมชายฝั่งของจังหวัดจันทบุรี
มาร์กุส อันโตนิอุส
มาร์กุส อันโตนิอุส มาร์กี ฟีลิอุส มาร์กี แนโปส (; 14 มกราคม 83 ปีก่อนคริสต์ศักราช - 1 สิงหาคม 30 ปีก่อนคริสต์ศักราช) หรือที่เรียกทั่วไปว่า มาร์ก แอนโทนี () เป็นนักการเมืองและแม่ทัพของสาธารณรัฐโรมัน ในฐานะผู้บัญชาการทหารและผู้ปกครอง เขาเป็นผู้สนับสนุนคนสำคัญและเพื่อนผู้ภักดีของลูกพี่ลูกน้องของมารดา จูเลียส ซีซาร์ หลังการลอบสังหารซีซาร์ แอนโทนีตั้งพันธมิตรทางการเมืองอย่างเป็นทางการกับอ็อกตาวิอานุส (หรือจักรพรรดิเอากุสตุสในเวลาต่อมา) กับมาร์กุส ไอมิลิอุส แลปิดุส ซึ่งนักประวัติศาสตร์ปัจจุบันเรียกว่า คณะสามผู้นำที่สอง (Second Triumvirate)
คณะสามผู้นำแตกเมื่อ 33 ปีก่อน ค.ศ. ความไม่ลงรอยระหว่างอ็อกตาวิอานุสกับแอนโทนีปะทุเป็นสงครามกลางเมืองที่เรียกว่า สงครามครั้งสุดท้ายของสาธารณรัฐโรมัน เมื่อ 31 ปีก่อน ค.ศ. แอนโทนีพ่ายแพ้ต่ออ็อกตาวิอานุสในยุทธนาวีที่อักติอูง และในยุทธการสั้น ๆ ที่อเล็กซานเดรีย เขาและชู้รัก คลีโอพัตรา ทำอัตวินิบาตกรรมไม่นานหลังจากนั้น อาชีพและความพ่ายแพ้ของเขาเป็นเหตุการณ์สำคัญในการแปรสภาพของโรมจากสาธารณรัฐเป็นจักรวรรดิ
มารีย์ชาวมักดาลา
มารีย์ชาวมักดาลา หรือพบเขียนว่าแมรี แม็กดาเลน (, ) เป็นหนึ่งในผู้ติดตามพระเยซูที่ได้รับการสรรเสริญสูงสุดคนหนึ่ง และเป็นสาวกสตรีคนสำคัญที่สุดในการเคลื่อนไหวของพระเยซู พระเยซูทรงขับ "เจ็ดผี" ออกจากตัวนาง ซึ่งตามฉบับนั้นตีความว่าหมายถึงอาการป่วยอันซับซ้อน เธอโดดเด่นขึ้นมาในช่วงวันสุดท้ายของพระเยซู โดยไปปรากฏตัวที่กางเขนหลังสาวกชาย (ยกเว้นยอห์นอัครทูต) ต่างพากันหลบหนีไป และที่พิธีฝังพระศพ เธอเป็นบุคคลแรกที่เห็นพระเยซูหลังพระองค์ฟื้นคืนพระชนม์ชีพ ตามพระคัมภีร์ยอห์น 20 และมะระโก 16:9
มารีย์มักดาลาได้รับพิจารณาจากทั้งคริสตจักรโรมันคาทอลิก อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ แองกลิคัน และลูเทอแรนว่าเป็นนักบุญ โดยมีวันฉลองตรงกับวันที่ 22 กรกฎาคม ศาสนจักรออร์โธด็อกซ์ตะวันออกยังเฉลิมฉลองเธอในวันอาทิตย์แห่งผู้ถือของหอม (myrrhbearer)
ใน พระวรสารนักบุญลูกา 8:2-3, กล่าวว่ามารีย์ชาวมักดาลาเป็นสตรีคนหนึ่งในกลุ่มที่เป็นผู้ “ปรนนิบัติพระองค์ด้วยการถวายสิ่งของของเขา” ในบทเดียวกัน กล่าวถึงการไล่สิ่งชั่วร้ายออกจากร่างของมารีย์ และครั้งหนี่งไล่ผีออกได้ถึงเจ็ดผี สตรีกลุ่มนี้หลังจากที่ได้รับการรักษาแล้ว ก็ได้ร่วมเดินทางไปกรุงเยรูซาเลมกับพระเยซูเป็นครั้งสุดท้าย (มัทธิว 27:55; มาระโก 15:41; ลูกา 23:55) และได้เป็นพยานในการตรึงพระเยซูที่กางเขน มารีย์ชาวมักดาลาอยู่ต่อถึงการอัญเชิญพระศพลงจากกางเขนและนำไปไว้ในที่บรรจุศพที่เตรียมไว้โดยนักบุญโยเซฟแห่งอาริมาเธีย
รุ่งเช้ามารีย์ชาวมักดาลากับมารีย์แม่ของนักบุญยอห์นผู้น้อย (มัทธิว 28:1; มาร์ค 16:2; พระวรสารนักบุญเปโตร 12) กลับไปที่ที่เป็นที่ไว้ร่างพระเยซูเพื่อจะเอาน้ำมันหอมไปพรมร่างพระเยซูแต่กลับพบว่าที่นั้นว่างเปล่า และมีทูตสวรรค์มาปรากฏ (มัทธิว 28:5) เมื่อเห็นเช่นนั้นมารีย์ก็ไปบอกนักบุญเปโตร และ “สาวกผู้ที่เป็นที่รัก” ของพระเยซู (ยอห์น 20:1–2) ทำให้มารีย์ชาวมักดาลาได้ชื่อว่าเป็น “อัครทูตของอัครทูต” พอบอกเสร็จมารีย์ก็รีบกลับไปที่ไว้ศพอีกครั้ง มารีย์ไปถึงก็นั่งร้องไห้อยู่ที่ประตู
ตามคำของนักบุญยอห์นผู้นิพนธ์พระวรสาร มารีย์ชาวมักดาลาเป็นคนแรกที่ได้เห็นพระเยซูหลังจากที่ทรงคืนพระชนม์ แต่เมื่อเห็นพระเยซูมาปรากฏตัวมารีย์ชาวมักดาลาก็จำพระเยซูไม่ได้ แต่เมี่อพระเยซูทรงเอ่ยนามมารีย์ มารีย์จึงจำได้แล้วจึงร้องว่า “รับโบนี” (อาจารย์) (ยอห์น 20:16) มารีย์อยากจะเข้าไปเกาะพระองค์แต่ก็ทรงห้ามไว้ (ยอห์น 20:17) “พระเยซูตรัสกับเธอว่า "อย่าหน่วงเหนี่ยวเราไว้ เพราะเรายังมิได้ขึ้นไปหาพระบิดาของเรา แต่จงไปหาพวกพี่น้องของเรา และบอกเขาว่า เราจะขึ้นไปหาพระบิดาของเรา และพระบิดาของท่านทั้งหลาย ไปหาพระเจ้าของเรา และพระเจ้าของท่านทั้งหลาย"”
ข้อความนี้เป็นสิ่งสุดท้ายที่กล่าวถึงมารีย์ชาวมักดาลาในพระวรสารผู้ซึ่งหลังจากนั้นก็กลับไปเยรูซาเลม มารีย์ชาวมักดาลาอาจจะเป็นหนึ่งในกลุ่มสตรีที่ไปยังกรุงเยรูซาเลมกับอัครทูตหลังจากพระเยซูเสด็จขึ้นสู่สวรรค์ (กิจการของอัครทูต 1:14)
โรเซลิโต คัมปาน่า
โรเซลิโต คัมปาน่า (Roselito Campana) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดที่ เซบู ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 39 ครั้ง ชนะ 18 (น็อค 5) เสมอ 3 แพ้ 18 
คัมปานาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2543 ชนะคะแนน โรดอลโฟ โตลิบาส ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ โดยเคยชกชนะคะแนน เจอรี่ ปาฮายาไฮ เมื่อ พ.ศ. 2545 และในปีเดียวกันนั้นได้ชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นฟลายเวท เมื่อ 20 พฤศจิกายน ชนะคะแนน อาร์ชี วิลลามอร์ ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น มาชิงแชมป์ PABA รุ่นเดียวกันในไทยเมื่อ 21 มีนาคม พ.ศ. 2546 แพ้น็อค คมฤทธิ์ สามเคแบตเตอรี ยก 3 จากนั้น คัมปานามาชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2546 แพ้น็อค ประมวนศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ ยก 8
ต่อมา คัมปานเข้าร่วมการแข่งขัน 2004 2nd NATIONAL INVITATIONAL PPBL รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวทเมื่อ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 รอบ 16 คน แพ้คะแนน อีริค บาร์เซโลนา แต่ได้เข้าไปชกในรอบต่อไปเพราะ ตาตา โพลินาร์ได้รับบาดเจ็บและขอถอนตัวไป คัมปานาจึงได้ขึ้นในรอบ 8 คน พบกับอัลลัน ฟูเอนเตสแทน และคัมปานาเป็นนฝ่ายชนะคะแนน ได้เข้าไปชกในรอบสี่คนสุดท้าย แต่ก็แพ้คะแนน เชอร์วิน ปาโรไปเมื่อ 23 เมษายน พ.ศ. 2547 คัมปานายังคงขึ้นชกอย่างต่อเนื่อง และเคยมาชกในไทย เสมอกับประมวนศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ เมื่อ พ.ศ. 2548 หลังจากนั้น คัมปานา ชกอีกเพียง 2 ครั้ง หลังจากที่ชกชนะคะแนนโดยเทคนิค ฮิโรชิ นากาโน เมื่อ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2548 คัมปานาหยุดชกไป 4 ปี กลับมาชกอีกครั้งใน พ.ศ. 2552 แต่ก็ชกแพ้เป็นส่วนใหญ่ ได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2555 แพ้คะแนน เรเน เบสตูดิโอ ไม่ได้แชมป์ คัมปานาขึ้นชกมวยครั้งสุดท้ายเมื่อ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2556 แพ้น็อค อัล ริเวรา ยก 6 จากนั้นก็แขวนนวมไป
ซอนนี มานาคาเน
ซอนนี มานาคาเน () นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 14 ครั้ง ชนะ 9 (น็อค 4) เสมอ 1 แพ้ 4 
มานาคาเนขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2544 แพ้คะแนนมิเนกาซุ อิมูระ ที่ ญี่ปุ่น จากนั้น มานาคาเนขึ้นชกในอินโดนีเซีย ชนะ 4 ครั้ง เสมอ 1 โดยชนะน็อค ชวาลย์ ส. วรพิน นักมวยสากลชาวไทย ยก 3 ด้วย จากนั้น มานาคาเนขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท เมื่อ พ.ศ. 2546 ซึ่งเป็นฝ่ายชนะคะแนนวิกกี้ เจเปอร์ ได้แชมป์มาครอง
หลังจากได้แชมป์อินโดนีเซีย มานาคาเนเดินทางมาชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิกที่นครราชสีมาเมื่อ พ.ศ. 2547 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อคฟ้าประกอบ รักเกียรติยิมในยกที่ 4 จากนั้น มานาคาเนขึ้นชกชนะรวดอีกสี่ครั้งที่อินโดนีเซีย รวมทั้งชนะคะแนน สมิงหนุ่ม ว.วิวัฒนานนท์ และขนะน็อคพรชัย ศิษย์พระพรหม ยก 9 ก่อนจะไปชกแพ้น็อค ซี กอร์เรส ยก 4 ที่ ฟิลิปปินส์เมื่อ พ.ศ. 2549 และมาชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2550 แพ้น็อค พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิมแค่ยกแรก
มานาคาเนขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียอีกถึง 2 ครั้ง แต่ไม่สำเร็จ โดยเมื่อ พ.ศ. 2551 ชิงแชมป์รุ่นเฟเธอร์เวท แพ้น็อค โมฮัมหมัด นูร์ฮูดา ยก 12 ส่วนใน พ.ศ. 2552 ลดรุ่นลงมาชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท ปรากฏว่าทำได้แค่เสมอกับมารังกิน มาร์บุน มานาคาเนมาประสบความสำเร็จเมื่อ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2552 เมื่อขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียเฉพาะกาลรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท ชนะน็อค คริสเตียน เซียนตูรี ยก 2 จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 ชนะน็อค ฟ้าสังหาร อ.เบญจมาศ ยก 3 แต่พอขึ้นชกป้องกันตำแหน่งครั้งแรกก็แพ้น็อค เดียเนเวอร์ โอร์คาเลส ยก 3 เมื่อ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2553 เสียแชมป์ไป
หลังจากเสียแชมป์ มานาคาเนมาชกนอกรอบในไทย แพ้น็อคเทอดเกียรติ จันทร์แดง ยก 4 จากนั้นขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ พ.ศ. 2554 ต่ทำได้เพียงแค่เสมอกับ โรเบิร์ต โกปา ปาลูว จากนั้น ไปชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทที่เกาหลีใต้เมื่อ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 แพ้น็อค คิม แตกมิน ยก 5 จนล่าสุดเมื่อ 25 มีนาคม พ.ศ. 2555 มานาคาเนเพิ่งได้ครองแชมป์อินโดนีเซียรุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อเป็นฝ่ายชนะคะแนนอารีฟ บราเดอร์
อาซาดิน อันฮาร์
อาซาดิน อันฮาร์ (Azadin Anhar) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 25 ครั้ง ชนะ 10 (น็อค 4) แพ้ 15 
อันฮาร์ขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2528 ชนะน็อค ลิตเติล โปโน่ ยก 1 หลังจากชกชนะบ้าง แพ้บ้างอีก 3 ครั้ง อันฮาร์ก็ขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2528 ชนะน็อค ลิตเติล โปโน่ ยก 10 และต่อมาก็ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท IBFเมื่อ 8 กันยายน พ.ศ. 2530 แพ้น็อค ชอย จุมฮวาน ยก 3 ที่อินโดนีเซีย หลังจากนั้น อันฮาร์ก็เสียแชมป์อินโดนีเซียโดยเป็นฝ่ายแพ้คะแนน อูดิน บาฮารุดดินไปเมื่อ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2530
อันฮาร์กลับมาชกสร้างฟอร์มใหม่ ชนะ 5 แพ้ 1 แล้วจึงไปชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2531 แพ้น็อค ชุง ซุงยอง ยก 12 ที่เกาหลีใต้ จากนั้น อันฮาร์ขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นไลท์ฟลายเวทกับคู่ปรับเก่า อูดิน บาฮารุดดินเมื่อ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2533 คราวนี้ อันฮาร์เป็นฝ่ายชนะคะแนนได้แชมป์ไปครอง หลังจากนั้น อันฮาร์ไปชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวทที่เกาหลีใต้อีกครั้ง เมื่อ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2534 แต่ก็แพ้น็อค ชา นัมฮุน ยก 7 จากนั้น อันฮาร์ มาชกแพ้คะแนน ฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์ ที่ กทม. และเมื่อสถาบันสหพันธ์มวยโลกเข้ามาเผยแพร่ในประเทศไทย และมีการจัดชกชิงแชมป์ของสถาบันนี้ครั้งแรกเมื่อ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2537 อันฮาร์ได้มาชิงแชมป์ WBF รุ่นไลท์ฟลายเวทที่ว่างกับสายรุ้ง อ.สุวรรณศิลป์ แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อคไปในยกที่ 5 หลังจากนั้น อันฮาร์หยุดชกไป 5 ปี กลับมาชกอีก 3 ครั้งในช่วง พ.ศ. 2542 – 2544 แต่ก็แพ้ตลอด หลังจากที่ชกครั้งล่าสุด แพ้น็อค ฮูลิโอ ดีลาบาเซส ยก 6 เมื่อ 3 เมษายน พ.ศ. 2544 อันฮาร์ก็แขวนนวมไป
ฟาลาโซนา ฟีดัล
ฟาลาโซนา ฟีดัล () นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 20 ครั้ง ชนะ 7 (น็อก 4) แพ้ 13 
สถิติการชกครั้งแรกของฟีดัลที่มีบันทึกใน Boxrec.com คือขึ้นชกชิงแชมป์เงารุ่นไลต์ฟลายเวต WBO แพ้คะแนน อีริค จามิลี่ ที่ฟิลิปปินส์ เมื่อ 12 กันยายน พ.ศ. 2541 จากนั้นขึ้นชกแพ้คะแนน มูฮัมมัด ราชมัน และขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นไลต์ฟลายเวตเมื่อ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2543 แพ้คะแนน วิคกี้ ทาฮูมิล จากนั้น ได้ชิงแชมป์ PABA สองครั้งรวดแต่ไม่สำเร็จ โดยชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวตเมื่อ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2544 แพ้คะแนน เด่นเก้าแสน เก้าวิชิต และชิงแชมป์ PABA รุ่นไลต์ฟลายเวตเมื่อ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544 แพ้คะแนน ดีเด่น เก่งการุณ จากนั้น ฟีดัลชกชนะคะแนนเมลวิน มากราโม ก่อนจะมาชิงแชมป์ WBO เอเชียแปซิฟิครุ่นซูเปอร์ฟลายเวต แพ้น็อก ประมวนศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ ยก 8 ฟีดัลยังเคยไปชกนอกรอบที่ออสเตรเลียระหว่าง พ.ศ. 2546 – 2547 แพ้คะแนน ฮุสเซน ฮุสเซนและแพ้น็อก วิค ดาร์ชิเนียน ยก 2 และมาแพ้คะแนนเทิดเกียรติ จันทร์แดง เมื่อ พ.ศ. 2548
ต่อมา ฟีดัลขึ้นชิงแชมป์ PABA รุ่นแบนตัมเวต แพ้น็อก ทับทิมแดง ณ ราชวัตร ยก 4 เมื่อ 27 มกราคม พ.ศ. 2549 และชิงแชมป์ WBC เอเชียแปซิฟิครุ่นซูเปอร์ฟลายเวตเมื่อ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 แพ้น็อก เดวิด ลูกมหานาค ยก 6 จากนั้น ฟีดัลประสบความสำเร็จในการชิงแชมป์ครั้งแรกเมื่อขึ้นชิงแชมป์ IBO เอเชียรุ่นซูเปอร์ฟลายเวต ชนะน็อก สายรุ้ง อ.สุวรรณศิลป์ ยก 5 จากนั้นมาชิงแชมป์ PABA รุ่นแบนตัมเวตกับทับทิมแดงอีกครั้งเมื่อ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 แก็แพ้น็อกไปแค่ ยก 4 ในช่วง พ.ศ. 2551 – 2552 ฟีดัลมาชกนอกรอบในประเทศหลายครั้ง ชกแพ้ ศิริชัย เอกจุมพล เด่นเก้าแสน เก้าวิชิต และรัตนชัย ส.วรพิน ก่อนจะได้ครองแชมป์อินโดนีเซียเฉพาะกาลรุ่นแบนตัมเวตเมื่อ 25 เมษายน พ.ศ. 2552 ชนะคะแนน นาวล์ดี้ มานากาเน แต่เมื่อขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นแบนตัมเวตเมื่อ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ฟีดัลเป็นฝ่ายแพ้น็อก อีซัค จูเนียร์ ยก 10
ฟีดัลยังได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวตเมื่อ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2553 แพ้คะแนน ซอน จุงโอห์ ที่เกาหลีใต้ และใน พ.ศ. 2554 ยังมาชกนอกรอบในไทย แพ้คะแนน เพชรบางบอน ก่อเกียรติยิม และราชศักดิ์ ก่อเกียรติยิม มาชิงแชมป์เงา WBC เอเชียรุ่นเฟเธอร์เวตเมื่อ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 แพ้คะแนน แก้วฟ้า ต.บัวมาส จากนั้นมาชกแพ้คะแนนนรสิงห์ ก่อเกียรติยิม และขึ้นชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นแบนตัมเวตเมื่อ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2554 แพ้คะแนน ทับทิมแดง ณ ราชวัตร โดยในการชกครั้งนี้ ฟีดัลถูกสั่งตัดคะแนนไปสองคะแนนด้วย จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์ WBC เอเชียเฉพาะกาลรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวตเมื่อ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 แพ้น็อก สด ปูนนกอินทรียิม ยก 5 จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์ WBC เอเชียเฉพาะกาลรุ่นแบนตัมเวต แพ้น็อก ไทเกอร์ ต.บัวมาส ยก 7 ฟีดัลกลับไปชกชนะที่อินโดนีเซียสองครั้ง จากนั้นมาชกนอกรอบในไทย แพ้น็อก ไมค์ พ.ธวัชชัย ยก 6 เมื่อ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2555 จากนั้นก็ไม่ได้ขึ้นชกมวยอีก
วันเดอร์บอย โรยา
วันเดอร์บอย โรยา (Wonder Boy Roya) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 8 ครั้ง ชนะ 2 (น็อค 2) เสมอ 1 แพ้ 5 
สถิติการชกครั้งแรกของโรยาที่บันทึกไว้ใน Boxrec.com คือครั้งที่มาชิงแชมป์ PABA รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544 แพ้น็อค ดีเด่น เก่งการุณ ยก 10 จากนั้น โรยาขึ้นชกที่อินโดนีเซีย แพ้น็อค ฮูลิโอ ดีลาบาเซส ยก 7 และชกชนะครั้งแรกใน พ.ศ. 2545 เมื่อเป็นฝ่ายชนะน็อค มาร์เทน ปาลาอาร์ ยก 7 จากนั้นโรยาขึ้นชกที่อินโดนีเซียตลอดจนถึง พ.ศ. 2547 แพ้บ้าง ชนะบ้าง โดยเคยชนะน็อค ไชโย ส.เทียบคุณ นักชกไทยในยกที่ 4 เมื่อ พ.ศ. 2546 ด้วย แต่โรยาก็ไม่ได้ขึ้นชิงแชมป์ใดๆอีกเลย หลังจากที่ชกแพ้น็อค อีร์ฟาน โอกะห์ ยก 3 เมื่อ 18 มีนาคม พ.ศ. 2547 โรยาก็แขวนนวมไป
เซลโซ่ แดงก๊อด
เซลโซ แดงก๊อด () นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2519 ที่เมืองมูตินลูปา ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 83 ครั้ง ชนะ 37 (น็อค 10) เสมอ 16 แพ้ 30
แดงก๊อดขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2536 เสมอกับ คิด เอนดิโน จากนั้นขึ้นชกที่ฟิลิปปินส์ตลอดและชนะเป็นส่วนใหญ่ รวมทั้งเคยชนะคะแนนเจอรี่ ปาฮายาไฮ ด้วย แดงก๊อดมาชกในไทยเมื่อ พ.ศ. 2543 โดยมาแพ้คะแนนฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์ จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์ PABA รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 8 กันยายน พ.ศ. 2543 ปรากฏว่าเสมอกับดีเด่น เก่งการุณ ไม่ได้แชมป์ จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นไลท์ฟลายเวท IBF แพ้คะแนน อานิส โรก้าไปอย่างเป็นเอกฉัมท์ที่อินโดนีเซียเมื่อ 3 เมษายน พ.ศ. 2544 จากนั้น มาชิงแชมป์ PABA กับดีเด่นอีกเมื่อ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2544 ก็เสมอกันไปอีก
แดงก๊อดได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544 เมื่อชกชนะคะแนน โจวาน เพรสบิเตโร แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกก็เสียแชมป์ให้ เวนเดล คอจูเลส โดยเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปเมื่อ 8 กมภาพันธ์ พ.ศ. 2545 จากนั้น ได้ไปชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBF ที่ว่างเมื่อ 21 พฤษภาคม ที่ลอนดอน ปรากฏว่าแดงก๊อดเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป ก่อนที่จะขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวทเมื่อ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2545 และเป็นฝ่ายชนะคะแนน โรเดล โอราอิส ได้แชมป์มาครอง และป้องกันแชมป์ไว้ได้ถึง 3 ครั้งก่อนจะเสียแชมป์ แพ้คะแนน อีริค บาร์เซโลนา เมื่อ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 โดยที่ระหว่างครองแชมป์ฟิลิปปินส์นี้ แดงก๊อดยังเดินทางมาชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นฟลายเวทเมื่อ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 แพ้คะแนน เด่นเก้าแสน เก้าวิชิต และหลังจากที่เสียแชมป์ฟิลิปปินส์ไปแล้ว ก็ได้ชิงแชมป์ WBC เอเชียรุ่นฟลายเวทเมื่อ 19 มกราคม พ.ศ. 2549 แพ้คะแนน พนมรุ้งเล็ก กระทิงแดงยิม มาชกนอกรอบแพ้คะแนน แมกไซไซ ศิษย์สายทอง และได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 21 กันยายน พ.ศ. 2550 แพ้คะแนน ดวงเพชร ก่อเกียรติยิม หลังจากนั้น แดงก๊อดยังขึ้นชกต่อมาจนถึง พ.ศ. 2554 แต่ชกแพ้เกือบทั้งหมดและไม่ได้ชกชิงแชมป์ใดๆอีกเลย หลังจากที่ขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2554 แพ้น็อค เจฟฟรีย์ จิเมเนซ ยก 2 แดงก๊อดก็แขวนนวมไป
เออร์เนสโต้ รูบิลลาร์
เออร์เนสโต รูบิลลาร์ (Ernesto Rubillar) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2513 ที่เมืองตาคุม ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 78 ครั้ง ชนะ 38 (น็อค 14) เสมอ 7 แพ้ 33
อเล็กซานเดอร์ ทีรานอฟ
อเล็กซานเดอร์ ทีรานอฟ (Alexander Tiranov) นักมวยสากลชาวรัสเซีย เกิดเมื่อ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 ที่ รัสเซีย สถิติการชก 19 ครั้ง ชนะ 7 (น็อค 2) เสมอ 1 แพ้ 11
ดาเนียล ปอนเซ เด เลออง
ดาเนียล ปองเช่ เดอ ลีออง (Daniel Ponce de Leon) นักมวยสากลชาวเม็กซิโก เกิดเมื่อ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2523 ที่เมือง Cuauhtemoc ประเทศเม็กซิโก สถิติการชก 35 ครั้ง ชนะ 34 (น็อค 30) แพ้ 1
ไมเคิล โดมิงโก
ไมเคิล โดมิงโก (Michael Domingo) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2522 ที่ เมือง Libac, Sultan Kudarat ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 55 ครั้ง ชนะ 39 (น็อค 17) เสมอ 2 แพ้ 14
อัลแบร์โต อากวีลานี
อัลแบร์โต อากวีลานี (Alberto Aquilani) นักฟุตบอลชาวอิตาลี เกิดที่โรม ประเทศอิตาลี เมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2527 ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางในฟีออเรนตีนา ที่ ประเทศอิตาลี และยังเป็นกองกลาง ที่เคยเล่นให้กับ สโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล ใน พรีเมียร์ลีก ประเทศอังกฤษ และ ทีมชาติอิตาลีชุดปัจจุบันด้วย
อากวีลานีเริ่มเล่นฟุตบอลมาตั้งแต่เด็กเฉกเช่นเดียวกันกับวัยรุ่นในอิตาลีส่วนใหญ่ เขาเริ่มเข้าสู่สโมสรเยาวชนของโรม่า เนื่องจากทั้งเขาและครอบครัวผูกพันกับโรม เหมือนโรมานิสตาทุก ๆ คน อากวีลานีเติบโตมากับโรมา เขาเล่นได้ดีในตำแหน่งกองกลางตัวรุก แต่เขามักจะมีปัญหาอาการบาดเจ็บบ่อยครั้ง นอกจากนี้เขายังสามารถเล่นได้ทั้งตำแหน่ง ปีกซ้ายและขวา หรือกองกลางตัวรับก็ได้เช่นเดียวกัน 
ในปี 2001 เมื่ออากวีลานีมีอายุครบ 16 ปี สโมสรยักษ์ใหญ่แห่งเกาะอังกฤษอย่างเชลซีได้ยื่นข้อเสนอขอซื้อตัวเขา แต่อากวีลานีได้ปฏิเสธด้วยเหตุผลที่ว่า เขาต้องการเล่นให้กับสโมสร โรมา เท่านั้น ซึ่งเป็นสโมสรที่เขารัก แต่ด้วยสภาพร่างกายที่เจอกับปัญหาอาการบาดเจ็บ จนต้องพลาดการลงสนามบ่อยครั้ง ทำให้โรมาที่ประสบปัญหาการเงินอย่างหนัก ต้องตัดสินใจขายเขาออกมา และอากวีลานีเลือกที่จะไม่เล่นในอิตาลีต่อเพื่อเป็นการเคารพต่อต้นสังกัด ประกอบกับในช่วงก่อนเริ่มฤดูกาล 2009-10 ลิเวอร์พูลได้ติดต่อขอซื้อตัว ทำให้อากวีลานีตกลงรับข้อเสนอในที่สุด
อากวิลานี่ เซ็นสัญญากับลิเวอร์พูลในวันที่ 6 สิงหาคม 2552 ด้วยค่าตัว 18 ล้านปอนด์ โดยสัญญาจะมีอายุ 5 ปี และเขาเลือกใส่เบอร์ 4 ลงเล่น
เฉิน กวานซี
เฉิน กวานซี (; ) เป็นนักแสดง นักร้อง ชาวฮ่องกง เกิดเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 1980 ที่แวนคูเวอร์ แคนาดา มีเชื้อสายโปรตุเกสปนอยู่บ้าง สามารถพูดภาษาจีนกลาง ภาษากวางตุ้ง ภาษาญี่ปุ่นและภาษาอังกฤษ หลังจากเติบโตในประเทศแคนาดา ก็ย้ายไปอยู่ฮ่องกงกับครอบครัว
เฉิน กวานซีมีชื่อเล่นว่า Eddie, Illkid จบการศึกษา R.C. Palmer Secondary ( Richmond, Canada ) ครอบครัวของเขามีสมาชิกอีก 4 คน คือ พ่อ ซึ่งเป็นมหาเศรษฐีคนดังของฮ่องกง ชื่อ เฉิน เจ๋อเหวิน แม่ และพี่สาวอีก 2 คน ได้แก่ Tricia และ Olivia เขาเริ่มเข้าวงการเมื่อตอนระหว่างที่เขากลับมาเที่ยวฮ่องกงหลังจบมัธยมศึกษาตอนปลายที่โตรอนโต โดยเล่นภาพยนตร์โฆษณาบัตรเครดิตที่หลี่หมิงเป็นผู้กำกับฯ และหน้าตาของเขาก็เริ่มเป็นที่สนใจของคนในวงการบันเทิง โดยเฉพาะใบหน้าของเขาที่หลายคนต่างบอกว่าคล้ายพระเอกกู่เทียนเล่อหลังจากนั้นได้เล่นภาพยนตร์โฆษณารถไฟฟ้าใต้ดินกับเซซิเลีย เจิ้ง หรือจาง ป๋อจือ
ในปี ค.ศ. 2000 บริษัทเจซีกรุ๊ปของเฉินหลง ได้เซ็นสัญญากับเขาเพื่อให้เป็นดาราหน้าใหม่ทันที บทแรกที่ได้รับคือเป็นพระเอกในภาพยนตร์เรื่อง "ตำรวจพันธุ์ใหม่" หรือ เจน วาย ค็อปส์ เป็นผลงานการแสดงเรื่องแรกของเขา โดยบทที่ได้รับเดิมทางบริษัทได้ติดต่อพระเอกเซียะถิงฟงเอาไว้แต่ไม่สามารถมารับบทได้ และเขาก็มีชื่อเสียงนับแต่นั้นมา เขายังมีผลงานการแสดงอีกกว่า 20 เรื่อง เคยมีผลงานระดับฮอลลีวูดจาก "The Grudge 2" เมื่อปี ค.ศ. 2006 และมีผลงานภาพยนตร์ต่อๆ มา ได้แก่ เจ็น วาย คอปส์ภาค 2 ,Dead of Alive 2 และที่โด่งดังมากคือ Infernal Affairs (2 คน 2 คม) ทั้งภาค 1 และ 2
ส่วนด้านงานเพลง เฉิน กวานซีไม่ประสบความสำเร็จเท่ากับงานแสดง เขาเซ็นสัญญากับบริษัทมิวสิกพลัส ในเครืออีอีจี บริษัทใหญ่ของฮ่องกง โดยมีเลสลี่ จาง เขียนเพลงให้ เฉิน กวานซีจึงได้ร้องเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่องแรกของตัวเองไปโดยปริยาย เขาออกอัลบั้มชุดแรกชื่อ EP ในปี ค.ศ. 2000 จนถึงปัจจุบัน เขาได้ออกอัลบั้มทั้งหมด 16 ชุด เฉิน กวานซี หลังจากเข้าวงการเพลงได้เพียงครึ่งปี เขาก็ได้รับรางวัลนักร้องหน้าใหม่ยอดเยี่ยม
นอกจากนี้เขายังมีธุรกิจส่วนตัว คือขายหมวกและเสื้อผ้าแนวฮิปฮอป มีร้านที่ชื่อว่า Juice เปิดอยู่ 2 สาขาคือที่เซี่ยงไฮ้และฮ่องกง จากการที่เขาเป็นดาราที่ร่ำรวยและมีชื่อเสียงมากจึงมักมีข่าวกับสาวๆ บ่อยจนได้รับฉายาว่า "คาสโนว่าแห่งฮ่องกง"
ในปี 2551 เฉิน กวานซี มีข่าวภาพหลุดของตัวเองและดาราหญิงของฮ่องกงอีก 3 ราย ออกมาทางอินเทอร์เน็ต โดยออกมาเปิดใจต่อสาธารณชนครั้งแรกเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2551 ผ่านทางเว็บบล็อกของเขา โดยไม่มีการยืนยันหรือปฏิเสธจากเจ้าตัวว่าภาพดังกล่าวเป็นของจริงหรือตัดต่อ แต่ขอร้องให้ผู้ใดก็ตามที่มีภาพเหล่านั้น หยุดการเผยแพร่และทำลายมันเสีย จนกระทั่งวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 หลังจากหายหน้าที่ต่างประเทศอยู่นานนับเดือน โดยเขายอมรับเป็นครั้งแรกว่าภาพทั้งหมดเป็นฝีมือของเขาเอง แต่ไม่มีเจตนาจะให้ภาพทั้งหมดเผยแพร่ต่อทางสาธารณชนแต่อย่างใด และยังได้ขอขมาต่อสาวๆ ทุกคนที่ต้องมารับกรรมจากการกระทำอันรู้เท่าไม่ถึงการณ์ของเขาในครั้งนี้ และประกาศว่าจะออกไปจากวงการบันเทิงของฮ่องกงตั้งแต่บัดนี้
เครื่องยนต์ดีเซล
เครื่องยนต์ดีเซล () เป็นเครื่องยนต์ประเภทหนึ่ง คิดค้นโดยรูด็อล์ฟ ดีเซิล วิศวกรชาวเยอรมัน ในปี ค.ศ. 1897 อาศัยการทำงานของกลจักรการ์โน (Carnot's cycle) ซึ่งคิดขึ้นโดยชาวฝรั่งเศสชื่อ ซาดี การ์โน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1824 เครื่องยนต์ชนิดนี้ไม่มีหัวเทียน การจุดระเบิดอาศัยหลักการอัดอากาศและเชื้อเพลิงให้มีความดันสูงจนเชื้อเพลิงสามารถติดไฟได้
หลักการทำงานของเครื่องยนต์ดีเซล คือ อากาศเมื่อถูกอัดตัวจะมีความร้อนสูงขึ้น แต่ถ้าอากาศถูกอัดตัวอย่างรวดเร็วโดยไม่มีการสูญเสียความร้อน ทั้งแรงดันและความร้อนจะสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว เมื่อฉีดละอองน้ำมันเชื้อเพลิงเข้าไปในอากาศที่ร้อนจัดจากการอัดตัว ก็จะเกิดการเผาไหม้ขึ้นอย่างทันทีทันใด ทำให้เกิดกำลังงานขึ้น กำลังงานที่เกิดขึ้นจะนำไปใช้ประโยชน์ในรูปของแรงขับหรือแรงผลักดัน ผ่านลูกสูบและก้านสูบทำให้เพลาข้อเหวี่ยงหมุน ณ กำลังอัดเดียวกัน อากาศที่อุณหภูมิเริ่มต้นสูงกว่า เมื่อถูกอัดย่อมมีอุณหภูมิสูงกว่าหรือร้อนกว่า
เครื่องยนต์ดีเซลแบ่งออกเป็นแบบใหญ่ๆ ได้เป็น 2 แบบคือ
เครื่องยนต์ดีเซลมีสามกลุ่มขนาด คือ
พระราชวังจันทรเกษม
พระราชวังจันทรเกษม หรือวังหน้า ตั้งอยู่ริมแม่น้ำป่าสัก (คลองคูขื่อหน้า) ตำบลหัวรอ อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นพระราชวังที่ปรากฏหลักฐานตามพระราชพงศาวดารสันนิษฐานได้ว่า สร้างขึ้นประมาณปี พ.ศ. 2120 ในสมัยสมเด็จพระมหาธรรมราชาธิราช เพื่อให้เป็นที่ประทับของสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ยามเสด็จจากเมืองพิษณุโลกเพื่อมาเฝ้าพระราชบิดาที่กรุงศรีอยุธยา พระราชวังแห่งนี้พระนเรศวรทรงใช้เป็นกองบัญชาการรับศึกหงสาวดีเมื่อปี พ.ศ. 2129 นอกจากนี้ยังเคยเป็นที่ประทับของพระมหากษัตริย์และพระมหาอุปราชที่สำคัญถึง 8 พระองค์ คือ สมเด็จพระนเรศวรมหาราช สมเด็จพระเอกาทศรถ เจ้าฟ้าสุทัศน์ สมเด็จพระนารายณ์มหาราช ขุนหลวงสรศักดิ์ (พระเจ้าเสือ) สมเด็จพระเจ้าท้ายสระ สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ กรมพระราชวังบวรมหาเสนาพิทักษ์
ภายหลังจากการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 ในปี พ.ศ. 2310 พระราชวังจันทรเกษมได้ถูกทิ้งร้างไป จนกระทั่งในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ในปี พ.ศ. 2404 ทรงโปรดฯให้พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าชิดเชื้อพงศ์เป็นแม่กองในการดูแลก่อสร้างพระตำหนักและพลับพลาที่ประทับ จึงได้มีปรับปรุงบูรณะ เพื่อใช้สำหรับเป็นที่ประทับในเวลาที่พระองค์เสด็จประพาสพระนครศรีอยุธยา และโปรดพระราชทานนามว่า พระราชวังจันทรเกษม เมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2436 ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวพระราชทานพระราชวังจันทรเกษมให้เป็นที่ทำการของมณฑลกรุงเก่า โดยใช้พระที่นั่งพิมานรัตยาเป็นที่ทำการ จนพระยาโบราณราชธานินทร์ ดำรงตำแหน่งสมุหเทศาภิบาลมณฑลกรุงเก่า ได้มีการจัดสร้างอาคารที่ทำการภาค ขึ้น แล้วย้ายที่ว่าการมณฑลจากพระที่นั่งพิมานรัตยามาตั้งที่อาคารที่ทำการภาค พระยาโบราณราชธานินทร์ ได้รวบรวมวัตถุสิ่งของสำคัญในบริเวณกรุงเก่าและบริเวณใกล้เคียงไว้เป็นจำนวนมาก มาเก็บรักษาไว้ที่พระราชวังจันทรเกษม จนในปี พ.ศ. 2445 สมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ได้ทรงแนะนำให้พระยาโบราณราชธานินทร์ จัดตั้งเป็นพิพิธภัณฑ์ ที่เรียกว่า โบราณพิพิธภัณฑ์ โดยใช้ตึกโรงม้าพระที่นั่งเป็นที่เก็บรวมรวม
ต่อมาในปี พ.ศ. 2447 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระราชดำริโปรดเกล้าฯ ให้ย้ายวัตถุต่างๆ จากโรงม้าพระที่นั่งเข้ามาเก็บรักษาและตั้งแสดงที่บริเวณอาคารพลับพลาจตุรมุข และต่อเติมระเบียงตามแนวอาคารด้านทิศเหนือและทิศตะวันออก เพื่อจัดตั้งวัตถุ ศิลาจารึก และประติมากรรมต่างๆ ใช้ชื่อพิพิธภัณฑ์ว่า อยุธยาพิพิธภัณฑ์ ต่อมา ในวันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2479 กรมศิลปากร ได้ประกาศให้อยุธยาพิพิธภัณฑ์เป็นพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ในนาม พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ จันทรเกษม
สิ่งก่อสร้างที่ปรากฏอยู่ในปัจจุบัน ส่วนใหญ่สร้างขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งใช้เป็นที่ประทับของพระมหากษัตริย์และที่ทำการมณฑลเทศาภิบาล จนกระทั่งในสมัยรัชกาลที่ 7 ได้มีการบูรณะซ่อมแซมอีกครั้ง
มอรมอน
มอรมอน () เป็นคริสต์ศาสนิกชนกลุ่มหนึ่งในขบวนการวิสุทธิชนยุคสุดท้าย ซึ่งโจเซฟ สมิธ เป็นผู้ริเริ่มขบวนการนี้ขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1820 ปัจจุบันชาวมอรมอนส่วนใหญ่เป็นสมาชิกศาสนจักรของพระเยซูคริสต์แห่งวิสุทธิชนยุคสุดท้าย ชาวมอรมอนมีบทบาทมากในรัฐยูทาห์ สหรัฐอเมริกา แต่ศาสนิกชนส่วนมากอาศัยอยู่นอกสหรัฐ
ชาวมอรมอนยอมรับคัมภีร์ไบเบิลและคัมภีร์อื่น ๆ ด้วยโดยเฉพาะพระคัมภีร์มอรมอน และเชื่อว่าโจเซฟ สมิธ เป็นผู้ฟื้นฟูคริสตจักรของพระคริสต์ และยังมีการสืบทอดตำแหน่งผู้เผยพระวจนะและอัครทูตในฐานะผู้นำคริสตจักร
ในปี ค.ศ. 2015 มีชาวมอรมอนอยู่ทั่วโลกราว 15 ล้านคน ในประเทศไทยมีชาวมอรมอนราว 20,730 คน คิดเป็นร้อยละ 0.0323 ของประชากรทั้งหมด
เมื่อปีคริสต์ศักราช 1854 บริคัม ยัง ผู้นำศาสนาคริสต์นิกายมอรมอนได้ส่งผู้สอนศาสนามายังประเทศไทยที่ยังชื่อว่า สยาม ท่านได้อยู่ประเทศไทยเป็นเวลา 4 เดือน
ต่อมาเมื่อคริสต์ศักราช 1950 ศาสนาคริสต์นิกายมอรมอนได้เข้ามาอย่างไม่เป็นทางการเป็นระยะ ๆ เมื่อมีครอบครัวที่เป็นมอรมอนได้เข้ามาอยู่ในกรุงเทพและได้จัดตั้งที่ประชุมเล็ก ๆ เป็นการนมัสการในภาษาอังกฤษจนค่อย ๆ มีคนไทยมาสนใจมากขึ้นจนถึงปี 1966
ศาสนาคริสต์นิกายมอรมอนได้เข้ามาในประเทศไทยอย่างเป็นทางการโดย กอร์ดอน บี ฮิงค์ลี่ ผู้นำศาสนจักร เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน 1966 และผู้สอนศาสนาได้ถูกส่งมาที่ประเทศไทยและได้เรียนภาษาไทยและได้สอนคนไทยให้เข้าโบสถ์เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ
เมื่อปีคริสต์ศักราช 1974 เดวิด บี. เฮท ผู้นำศาสนาคริสต์นิกายมอรมอนในสมัยนั้นได้ประกาศสร้างโบสถ์อย่างเป็นทางการ 3 โบสถ์แรกที่ได้รับการสร้างคือ บางนา ธนบุรีและเชียงใหม่
ปัจจุบันมีชาวมอรมอนในประเทศไทยทั้งหมด 21,274คน และอาคารประชุม (โบสถ์) ทั้งหมด 40 แห่งทั่วประเทศไทยสำนักงานศูนย์บริการประเทศไทยปัจจุบันตั้งอยู่ที่ 1645/6 ถนนเพชรบุรีตัดใหม่ แขวงมักกะสัน เขตราชเทวี กรุงเทพฯ 10400
อาร์ชดยุกรูดอล์ฟแห่งออสเตรีย (ค.ศ. 1919–2010)
อาร์ชดยุกรูดอล์ฟแห่งออสเตรีย (พระนามเต็ม: รูดอล์ฟ ซีรินกัส ปีเตอร์ คาร์ล ฟรานซ์ โจเซฟ โรเบิร์ต อ๊อตโต้ แอนโตนิอุส มาเรีย พิอุส เบเนดิกต์ อิกเนเชียส ลอว์เรนเชียส จัสติเนียนิ, ภาษาอังกฤษ: Rudolph Syringus Peter Karl Franz Joseph Robert Otto Antonius Maria Pius Benedikt Ignatius Laurentius Justiniani von Habsburg-Lorraine) ประสูติเมื่อวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2462 ณ เมืองนีญง ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 35 และพระราชบุตรองค์ที่ 6 ในจักรพรรดิคาร์ลที่ 1 แห่งออสเตรียและเจ้าหญิงซีตาแห่งบูร์บอง-ปาร์มา
พระองค์อภิเษกสมรสครั้งแรกกับเคาน์เตส ซีเนีย แห่งเชอร์นิสชิว่า-เบโซบราซอฟ เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2496 ณ นครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ทั้งสองพระองค์มีพระธิดา 1 พระองค์ และพระโอรส 4 พระองค์ แต่อมาเคาน์เตสถึงแก่กรรมกะทันหันเมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2511 พระองค์จึงทรงอภิเษกสมรสอีกครั้งกับ เจ้าหญิงแอนนา กาเบรียลแห่งเวรด พระราชธิดาในเจ้าชายคาร์ลและอีวา แค็ททารีน่า โควาร์ซ เดอ โควาซฟาล ทั้งสองพระองค์มีพระธิดาอีก 1 พระองค์ รวมแล้ว อาร์ชดยุกรูดอล์ฟมีพระราชบุตรที่ประสูติแต่พระชายาทั้ง 2 พระองค์ รวมทั้งหมด 5 พระองค์ ได้แก่
โรงเรียนมัธยมวัดเขาสุกิม
โรงเรียนมัธยมวัดเขาสุกิม เป็นโรงเรียนในจังหวัดจันทบุรี
กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศจัดตั้งโรงเรียนมัธยมศึกษาขึ้นในหมู่ 12 ตำบลเขาบายศรี อ.ท่าใหม่ จ.จันทบุรี เมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2522
สังกัดกองการมัธยม กรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ
การดำริในการสร้างโรงเรียนมัธยมแห่งนี้ เนื่องจากพระเดชพระคุณท่านพระอาจารย์สมชาย ฐิตวิริโย ประธานสงฆ์วัดเขาสุกิม ได้เล็งเห็นความจำเป็นทางด้านการศึกษาระดับมัธยมศึกษา เพื่อช่วยเหลือชุมชนเขาสุกิมและบริเวณใกล้เคียง ให้ได้รับการศึกษาในระดับสูงให้เท่าเทียมกับชุมชนอื่นๆ ท่านพระอาจารย์จึงได้จัดซื้อที่ดิน ด้านหน้าวัดของนางแอบ เจริญจิตต์ และนางระพีพรรณ บูรณคุณ รวม 2 แปลง เป็นเนื้อที่ 41 ไร่ 1 งาน 55 ตารางวา ในราคา 620,000 บาท เมื่อได้ที่ดินแล้ว ท่านพระอาจารย์ได้ร่วมกับศิษยานุศิษย์จัดสร้างเหรียญของท่านขึ้นมาจำหน่ายสำหรับเป็นทุนในการก่อสร้าง อาคารเรียน จัดซื้อวัสดุอุปกรณ์ เพื่อให้เหมาะกับสถานศึกษาระดับมัธยมศึกษา และได้ทำพิธีเปิดเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2522 โดยผู้ว่าราชการจังหวัดจันทบุรี นายพิบูลย์ ธุรภาคพิบูลย์ เป็นประธานและให้ชื่อโรงเรียนแห่งนี้ว่า โรงเรียนเขาสุกิมโรตารี่อุปถัมภ์
ต่อมาปี พ.ศ. 2523 วัดเขาสุกิมมีความจำเป็นต้องขยายเขตวัด เพื่อใช้ที่ดินที่ตั้งโรงเรียนในขณะนั้นขุดสระน้ำ เพื่อช่วยเหลือชาวสวนในหมู่บ้าน ท่านพระอาจารย์จึงซื้อที่ดินของนายมนตรี บูรณคุณ เป็นเนื้อที่ 50 ไร่ 2 งาน 26 ตารางวา ในราคา 650,000 บาท แล้วทำการเคลื่อนย้ายอาคารเรียนออกจากที่เดิมมาทำการปลูกสร้างใหม่ และได้ทำพิธีเปิดเมื่อวันที 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2525 และเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2529
กระทรวงศึกษาธิการ โดยนายชวน หลีกภัย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ได้อนุมัติให้เปลี่ยนชื่อโรงเรียนจาก โรงเรียนเขาสุกิมโรตารี่อุปถัมภ์
เป็นโรงเรียนมัธยมวัดเขาสุกิม จนถึงปัจจุบัน
แบรด เรนโฟร
แบรด บาร์รอน เรนโฟร () (25 กรกฎาคม ค.ศ. 1982-15 มกราคม ค.ศ. 2008) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน แจ้งเกิดกับบทเด็กข้างถนนที่หนีการตามล่าของมาเฟียในหนังเรื่อง "The Client" (1994) กำกับโดยโจล ชูมัคเกอร์ ตามมาด้วยบทเด็กที่สร้างมิตรภาพกับเด็กที่ติดเชื้อเอดส์ใน "The Cure" (1995) และบทนักเรียนผู้บ้าคลั่งอดีตนาซีใน "Apt Pupil" (1998)
เรนโฟรเคยถูกจับในข้อหามียาเสพติดในช่วงที่ "Apt Pupil" ออกฉาย หลังจากนั้น หนังต่อ ๆ มาของเขาก็ไม่ประสบความสำเร็จอีก และมีผลงานอย่าง "Tom&Huck", "Sleepers", "Telling Lies in America" และ "17 (Seventeen)" จนในปี 2001 เขารับบทวัยรุ่นที่วางแผนฆ่าเพื่อนจิตโหดใน "Bully" และผลงานเรื่องสุดท้ายของเขาคือเรื่อง "The Informers" ซึ่งว่าด้วยเซ็กซ์ ยา และความรุนแรงในลอสแอนเจลิส
เรนโฟรเคยได้รับรางวัลจาก “Hollywood Reporter’s Young Star Award in 1995” และเคยได้รับการโหวตให้เป็นหนึ่งใน “People magazine’s Top 30 under 30”
เรนโฟรเสียชีวิตเมื่อวันที่ 15 มกราคม ค.ศ. 2008 ที่อพาร์ทเมนต์ของเขาในลอสแอนเจลิส ซึ่งมีการรายงานว่าคืนก่อนเขาเสียชีวิต เขาสังสรรค์อยู่กับเพื่อน ส่วนสาเหตุการตายมาจากการได้รับเฮโรอีนเกินขนาด
แบรด เรนโฟร เกิดใน น็อกซ์วิลล์ เทนเนสซี สหรัฐอเมริกา เขาเป็นบุตรชายคนโตของ แองเจล่า โอลเซน และ มาร์ค เรนโฟรเขามีพี่น้องทั้งหมด 2 คน แบรดมีน้องสาวและน้องชาย ชื่อว่า เฮลี่ย์ โรส (อายุน้อยกว่าเขา) และ ดอน
แบรดได้เริ่มเข้าวงการ ตั้งแต่เขาอายุได้ 11 ขวบ
พระประดิษฐไพเราะ
พระประดิษฐไพเราะ อาจหมายถึง
อาจสับสนกับ หลวงประดิษฐไพเราะ (ศร ศิลปบรรเลง)
อโศกอินเดีย
อโศกอินเดีย หรือ อโศกเซนต์คาเบรียล () เป็นไม้ยืนต้นสูง ในวงศ์ Annonaceae 
มีลักษณะเป็นไม้ไม่ผลัดใบ ทรงพุ่มเป็นรูปปิรามิดแคบ ๆ สูงเต็มที่ได้ถึง 25 เมตร กิ่งโน้มลู่ลงทั้งต้น ทำให้แลดูต้นสูงชลูดมาก เปลือกต้นเกลี้ยงสีเทาเข้ม หรือเทาปนน้ำตาล ใบเดี่ยวรูปใบหอกแคบ ๆ ปลายแหลมยาว 15 - 20 เซนติเมตร สีเขียวเป็นมันเงางาม ขอบใบเป็นคลื่น
ออกดอกในระหว่างเดือนมีนาคม - เมษายน จะออกดอกสีเขียวอ่อนเป็นกระจุกตามข้างๆ กิ่ง แต่ละดอกเป็นรูปดาว 6 แฉก กลีบดอกเป็นคลื่นน้อย ๆ ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 1.5 - 2 เซนติเมตร ดอกบานอยู่นาน 3 สัปดาห์
ผลรูปไข่ ยาว 2 เซนติเมตร เมื่อสุกมีสีดำ  เป็นไม้ต้นทรงสูงชะลูด สามารถสูงได้เกินกว่า 30 ฟุต เป็นแท่งกลมปลายแหลม ทรงพุ่มแผ่นทึบ ใบรูปหอก แนว ยาวสีเขียวเข้ม ขอบใบเป็นคลื่น ดอกออกเป็นช่อสีเขียวอ่อน รูปดาว 6 แฉก ดอกมีกลิ่นอ่อน นิยมปลูกเป็นไม้ประดับและเป็นร่มเงา มีถิ่นกำเนิดอยู่ที่ประเทศอินเดียและศรีลังกา
ตามบันทึกทางประวัติศาสตร์ นักบวชในคริสต์ศาสนานิกายโรมันคาทอลิกได้นำต้นอโศกชนิดนี้เข้ามาเมื่อปี พ.ศ. 2459 และนำมาปลูกไว้ที่หน้าวัดนักบุญฟรังซิสเซเวียร์ต้นหนึ่ง และที่โรงเรียนเซนต์คาเบรียลอีกต้นหนึ่ง ต่อมาโรงเรียนเซนต์คาเบรียลได้ขยายพันธุ์และปลูกไว้ในโรงเรียนเป็นจำนวนมาก รวมทั้งมีการแจกจ่ายไปยังสถานที่ต่าง ๆ ชาวบ้านจึงเรียกต้นนี้ว่า อโศกเซนต์คาเบรียล
วงดนตรีสุนทราภรณ์มีเพลงที่เกี่ยวกับอโศก คือเพลงกลิ่นดอกโศก
อัลเฟรน บูเลลา
อัลเฟรน บูเลลา (Alfren Bulala) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 32 ครั้ง ชนะ 18 (น็อค 6) เสมอ 1 แพ้ 13
บูเลลาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542 ชนะคะแนน จูน บลาส ที่ ฟิลิปปินส์ ขึ้นชกเพียงไม่กี่ครั้งก็ได้มาชกในไทยเมื่อ พ.ศ. 2543 แพ้น็อค สมาน ส.จาตุรงค์ ยก 4 และมาชกชนะน็อค เม็ดเงิน กระทิงแดงยิม ยก 7 เมื่อ พ.ศ. 2544 หลังจากนั้น ได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวทที่ว่างเมื่อ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2544 แพ้คะแนน จิมเร็กซ์ จาคา ไม่ได้แชมป์ จากนั้นมาชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท WBF เมื่อ 19 เมษายน พ.ศ. 2545 แพ้คะแนน แซมซั่น ดัทช์บอยยิม ซึ่งบูเลลาเป็นผู้ท้าชิงคนสุดท้ายของแซมซั่น หลังการชกครั้งนี้แซมซั่นได้สละแชมป์และแขวนนวมไป
บูเลลาขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2545 แพ้คะแนน โรเจอร์ กาลิเซีย ไม่ได้แชมป์ จากนั้นมาชิงแชมป์ ABCO รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทที่ว่างกับคู่ปรับเก่าที่เคยชนะมาแล้วคือเม็ดเงิน กระทิงแดงยิมเมื่อ 31 มกราคม พ.ศ. 2546 แต่คราวนี้ บูเลลาเป็นฝ่ายแพ้คะแนน ไม่ได้แชมป์ จากนั้น ได้มาชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นเฟเธอร์เวท เมื่อ 12 มีนาคม พ.ศ. 2547 แพ้คะแนน เทอดศักดิ์ ก่อเกียรติยิม และมาชิงแชมป์ PABA รุ่นเฟเธอร์เวท เมื่อ 3 มกราคม พ.ศ. 2548 แพ้น็อค เสาหิน ศรีไทยคอนโด ยก 11 จากนั้นบูเลลาหยุดชกไปถึง 3 ปี กลับมาชกอีกครั้งใน พ.ศ. 2551 และไม่ได้ชิงแชมป์อีกเลย เขาขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 แพ้คะแนน ราเนล ซูโก จากนั้น ก็แขวนนวมไป
พรรคสหประชาไทย
พรรคสหประชาไทย (ตัวย่อ: ส.ป.ท.) พรรคการเมืองในอดีตของประเทศไทยที่เคยเป็นพรรคที่ชนะการเลือกตั้งและเป็นพรรคที่เป็นแกนนำในการจัดตั้งรัฐบาลก่อตั้งเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2511 หลังจากมีพระราชบัญญัติพรรคการเมือง พุทธศักราช 2511 ออกมาใช้มี จอมพล ถนอม กิตติขจร นายกรัฐมนตรี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม และ ผู้บัญชาการทหารสูงสุด เป็นหัวหน้าพรรค มีรองหัวหน้าพรรค 3 คน คือ พลเอกประภาส จารุเสถียร รองนายกรัฐมนตรี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย และ ผู้บัญชาการทหารบก พลตำรวจเอก ประเสริฐ รุจิรวงศ์ อธิบดีกรมตำรวจ และนาย พจน์ สารสิน อดีตนายกรัฐมนตรี โดยมี พลอากาศเอก ทวี จุลละทรัพย์ เป็นเลขาธิการพรรค
ในการเลือกตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2512 พรรคสหประชาไทย ได้รับเลือกตั้งด้วยจำนวนเสียงมากที่สุด คือ 75 เสียง ได้เป็นแกนนำในการจัดตั้งรัฐบาล แต่ยังไม่ถึงกึ่งหนึ่งของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จำต้องหาเสียงสนับสนุนเพิ่มเติม โดยมีข้อต่อรองเรื่องผลประโยชน์เป็นการตอบแทน
พรรคสหประชาไทยจึงได้เป็นแกนกลางจัดตั้งรัฐบาลเมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2512 โดยมีจอมพลถนอม กิตติขจร เป็นนายกรัฐมนตรี แต่รัฐบาลก็มีปัญหาวุ่นวายตามมาไม่สิ้นสุด อันเนื่องจากการต่อรองขอผลประโยชน์ของสมาชิกพรรคเองรวมถึงงบประมาณรายจ่ายประจำปีงบประมาณ 2515
เรื่องราวความวุ่นวายไม่จบ ซ้ำยังบานปลาย จนกระทั่งในที่สุด จอมพลถนอม กิตติขจร จึงตัดสินใจทำการรัฐประหารตัวเอง ในวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 ยึดอำนาจตัวเองเหมือนจอมพล ป. พิบูลสงคราม ที่เคยกระทำในปี พ.ศ. 2494 พร้อมทั้งประกาศยกเลิกรัฐธรรมนูญ, วุฒิสภา, สภาผู้แทนราษฎรและคณะรัฐมนตรี, ยกเลิกพรรคการเมืองและประกาศห้ามมั่วสุมทางการเมืองตั้งแต่ 5 คนขึ้นไป บทบาทของพรรคสหประชาไทยจึงได้ยุติแต่เพียงเท่านี้ แต่ผลจากการรัฐประหารตนเองในครั้งนี้ เป็นมูลเหตุของการชุมนุมใหญ่ในวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516 ในอีก 2 ปี ถัดมา
ต่อมาในวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2561 ได้มีกลุ่มบุคคลยื่นจดทะเบียนจัดตั้งพรรคสหประชาไทยขึ้นมาอีกครั้งโดยมิได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับพรรคสหประชาไทยในอดีตแม้แต่น้อย
ต่อมาในวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2511 พรรคสหประชาไทยได้มีการเปลี่ยนแปลงคณะกรรมการบริหารพรรคโดยได้แต่งตั้งให้
อเล็กซานเดอร์ แพ็ก
อเล็กซานเดอร์ แพ็ก (Alexander Pak) นักมวยสากลชาวรัสเซีย เกิดเมื่อ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2514 สถิติการชก 19 ครั้ง ชนะ 13 (น็อค 4) เสมอ 1 แพ้ 5
พรรคเสรีมนังคศิลา
พรรคเสรีมนังคศิลา เป็นพรรคการเมืองในลำดับแรกประเทศไทย จดทะเบียนเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2498 หลังจากมี ออกมาใช้ ซึ่งถือว่าเป็นกฎหมายที่เปิดให้จดทะเบียนพรรคการเมืองได้เป็นครั้งแรกของประเทศไทย มีหัวหน้าพรรค คือ จอมพล ป. พิบูลสงคราม เลขาธิการพรรคคือ พลตำรวจเอกเผ่า ศรียานนท์ อธิบดีกรมตำรวจ มีรองหัวหน้าพรรคได้แก่ จอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์, พลตรีประภาส จารุเสถียร เป็นต้น มีที่ทำการพรรคอยู่ที่บ้านมนังคศิลา อันเป็นที่มาของชื่อพรรคโดยได้มีพิธีเปิดป้ายที่ทำการพรรคเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499
พรรคเสรีมนังคศิลา เอาชนะการเลือกตั้งได้ในการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 ซึ่งเป็นการเลือกตั้งที่ได้ชื่อว่าสกปรกที่สุดในประวัติศาสตร์ เพราะมีการใช้กลโกงต่าง ๆ สารพัด ผลการเลือกตั้งในกรุงเทพมหานคร พรรคเสรีมนังคศิลาได้รับเลือกตั้งมาทั้งหมด 6 คน และผลรวมทั้งประเทศได้ 83 คน จากจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 160 คน แต่ผลการเลือกตั้งและจัดตั้งรัฐบาลไม่เป็นที่ยอมรับได้จากประชาชน วันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2500 นิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยและประชาชนทั่วไปได้เดินขบวนประท้วงการเลือกตั้งไปยังทำเนียบรัฐบาล มีการลดธงครึ่งเสาเพื่อไว้อาลัยการเลือกตั้ง เหตุการณ์บานปลายต่อเนื่องจนกลายเป็นความขัดแย้งระหว่างกลุ่มทหารของจอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ และกลุ่มทหารของจอมพล ป. และกลุ่มตำรวจของ พล.ต.อ.เผ่า ศรียานนท์ จนกลายเป็นการรัฐประหารในวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2500 ภายหลังการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม 2500 ทางพรรคได้ถูกยุบรวมเข้ากับ พรรคชาติสังคม ก่อนที่จอมพลสฤษดิ์จะกระทำการ รัฐประหารซ้ำอีกครั้งในปี พ.ศ. 2501 ซึ่งประกาศของคณะรัฐประหารในครั้งนี้ ได้ยกเลิกรัฐธรรมนูญ วุฒิสภา สภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด รวมทั้งพรรคการเมืองด้วย บทบาทของพรรคเสรีมนังคศิลา ก็ยุติลงแต่เพียงเท่านี้
ชเว ยง-ซู
ชเว ยง-ซู (; 20 สิงหาคม พ.ศ. 2515) นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดที่จังหวัดชุงช็องใต้ ประเทศเกาหลีใต้ สถิติการชก 34 ครั้ง ชนะ 29 (น็อค 19) เสมอ 1 แพ้ 4
ชเวขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2533 ชนะคะแนน ปาร์ค เซืองยอง ที่เกาหลีใต้ จากนั้นขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ครองแชมป์เกาหลีใต้รุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 21 มีนาคม พ.ศ. 2536 ชนะคะแนน อัน บยุงแซ ป้องกันตำแหน่งได้ 1 ครั้ง ก็ขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2536 ชนะน็อค ลี อุนซิก ยก 3 ได้แชมป์มาครอง ป้องกันตำแหน่งได้ 1 ครั้ง ชเวก็เดินทางไปชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท WBA เมื่อ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2538 ที่อาร์เจนตินา ซึ่งชเวเป็นฝ่ายชนะน็อค วิคตอร์ ฮูโก ปาซ ยก 10 ได้แชมป์มาครอง
หลังจากได้ครองแชมป์โลก ชเวขึ้นชกป้องกันตำแหน่งได้ต่อเนื่องถึง 7 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ไปเมื่อ 5 กันยายน พ.ศ. 2541 แพ้คะแนน ทากาโนริ ฮาทาเกยามา ที่ญี่ปุ่น หลังจากเสียแชมป์ ชเวขึ้นชกอีกเพียง 3 ครั้งใน พ.ศ. 2542 ก็หยุดชกมวยไปถึง 3 ปีกลับมาชกอีกครั้งใน พ.ศ. 2545 ซึ่งชเวขึ้นชกในญี่ปุ่นตลอด โดยชกชนะน็อคนักมวยชาวไทย 2 คนคือ เพชรเจริญ ว.สุรพล และ ศุภชัย ป.สุรศักดิ์ จากนั้น ชเวขึ้นชิงแชมปืโลกรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท WBC เมื่อ 13 มกราคม พ.ศ. 2546 แพ้คะแนน ศิริมงคล สิงห์มนัสศักดิ์ จากนั้น ก็แขวนนวมไป