hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
สรุปเหรียญรางวัลโอลิมปิกตลอดกาล
สรุปเหรียญรางวัลโอลิมปิกตลอดกาล เป็นรายชื่อประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกสมัยใหม่ที่ได้รับเหรียญรางวัลและประเทศที่ยังไม่เคยได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ เลย ทั้งโอลิมปิกฤดูร้อนและโอลิมปิกฤดูหนาว โดยนับถึงการแข่งขันครั้งล่าสุดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร และโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 ณ เมืองโซชิ ประเทศรัสเซีย
สรุปเหรียญรางวัลโอลิมปิกแต่ละประเทศแบ่งตามประเทศ ตั้งแต่การแข่งขันโอลิมปิกสมัยใหม่ครั้งแรก
เฟื่องวิชชุ์ อนิรุทธเทวา
พันเอก เฟื่องวิชชุ์ อนิรุทธเทวา เกิดเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2506 เป็นบุตรชายของ พลเอก เฟื่องเฉลย อนิรุทธเทวา และ หม่อมราชวงศ์หญิงวิมลโพยม (สวัสดิวัตน์) มีชื่อเล่นว่า "แซม" สืบตระกูลโดยเป็นหลานชายของพระยาอนิรุทธเทวา (หม่อมหลวงฟื้น พึ่งบุญ) ผู้เป็นเจ้าของบ้านพิษณุโลก น้องชายของเจ้าพระยารามราฆพ (หม่อมหลวงเฟื้อ พึ่งบุญ) ผู้เป็นเจ้าของบ้านนรสิงห์ โดยที่ตระกูลอนิรุทธเทวารับราชการทหารมาตั้งแต่รัชสมัยล้นเกล้ารัชกาลที่ 6
เฟื่องวิชชุ์ อนิรุทธเทวา จบการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้ารุ่นที่ 33 (จปร.33) ปริญญาโทด้านการจัดการจากสถาบันบัณฑิตบริหารธุรกิจศศินทร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มีความสามารถทางด้านกีฬาโดยเป็นนักกีฬาขี่ม้าทีมชาติไทย เป็นกัปตันทีมขี่ม้า เคยได้รับเหรียญทองจากการแข่งขันในกีฬาซีเกมส์และเอเชียนเกมส์
ในการเลือกตั้งปี พ.ศ. 2548 พ.อ.เฟื่องวิชชุ์ ได้ลงรับสมัครเลือกตั้งเป็น ส.ส. ในสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ในเขต 11 กรุงเทพมหานคร ซึ่งประกอบด้วยเขตดินแดงอย่างกระทันหัน แทนที่ ส.ส. เก่าคือ นายพีระพันธุ์ สาลีรัฐวิภาค ที่ย้ายไปลงในระบบบัญชีรายชื่อแทน โดย พ.อ.เฟื่องวิชชุ์ ต้องเผชิญกับคู่แข่งคนสำคัญจากพรรคไทยรักไทยคือ นายยุรนันท์ ภมรมนตรี ผลการเลือกตั้ง นายยุรนันท์ได้รับการเลือกตั้งด้วยคะแนนที่ห่างจาก พ.อ.เฟื่องวิชชุ์ พอสมควร (นายยุรนันท์ได้ 40,176 คะแนน พ.อ.เฟื่องวิชชุ์ได้ 30,497 คะแนน)
พ.อ.เฟื่องวิชชุ์ มีตำแหน่งเป็นเลขานุการ นายพีระพันธุ์ สาลีรัฐวิภาค รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม ในสมัยรัฐบาลที่มีนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ เป็นนายกรัฐมนตรี
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 83 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
เจริญ คันธวงศ์
เจริญ คันธวงศ์ (ร้อยตรี เจริญ คันธวงศ์) กรรมการที่ปรึกษาพรรคประชาธิปัตย์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ เป็นอดีตประธาน ส.ส. พรรคประชาธิปัตย์
ร้อยตรี เจริญ คันธวงศ์ หรือ ดร.เจริญ คันธวงศ์ เกิดเมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2476 เป็นบุตรของนายคำมูลและนางน้อย คันธวงศ์ สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมปลายจากโรงเรียนอัสสัมชัญ บางรัก ปริญญาตรีจากคณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (เกียรตินิยมอันดับ 2) ปริญญาโท ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ และปริญญาเอก การบริหารอุดมศึกษา จากมหาวิทยาลัยซีราคิวส์ สหรัฐอเมริกา
ดร.เจริญ เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) กรุงเทพมหานคร ในเขตสาทร ยานนาวาและบางคอแหลมมาอย่างยาวนานต่อเนื่องถึง 8 สมัย โดยสังกัดพรรคประชาธิปัตย์มาโดยตลอด มีเพียงครั้งเดียวที่ไม่ได้รับการเลือกตั้งคือ ในการเลือกตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2535 ครั้งที่หนึ่ง ซึ่งกระแสพรรคพลังธรรมมาแรงในเวลานั้น และในการเลือกตั้งปี พ.ศ. 2548 ได้ย้ายไปลงในระบบบัญชีรายชื่อ
เขาเคยได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516
ในปี พ.ศ. 2552 สื่อมวลชนประจำรัฐสภาตั้งฉายาให้ ดร.เจริญ คันธวงศ์ เป็น "คนดีศรีสภาฯ" เนื่องจากได้ลงชื่อเข้าร่วมประชุมสภาถึง 88 ครั้งจากจำนวน 100 ครั้ง แม้ว่าจะต้องรักษาตัวจากอาการโรคมะเร็ง และในปี พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 13 และได้รับเลือกตั้งอีกสมัย
ดร.เจริญ คันธวงศ์ เป็นที่ปรึกษาอาวุโส บริษัทติลลิกี แอนด์ กิบบินส์ อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด
ดร.เจริญ คันธวงศ์ เป็นผู้ริเริ่มก่อตั้งสถาบันอุดมศึกษาเอกชน คือ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ในปี พ.ศ. 2505 โดยดำรงตำแหน่งเป็นอธิการบดีคนแรกด้วยวัยเพียง 29 ปี ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเป็นกรรมการสภามหาวิทยาลัยกรุงเทพ และได้รับการยกย่องให้เป็น "อธิการบดีกิตติคุณก่อตั้ง" หรือ Emeritus (เอเมริตุส) อีกทั้งยังมีอาคารเพื่อเป็นการรำลึกถึงคือ อาคาร ดร.เจริญ คันธวงศ์ ที่วิทยาเขตกล้วยน้ำไทด้วย
ภาษาฮินดูสตานี
ภาษาฮินดูสตานี (เทวนาครี: ; อาหรับ: ) เป็นคำที่เกิดในสมัยที่อังกฤษครอบครองอินเดียและปากีสถาน โดยอังกฤษนำภาษาฮินดีกับภาษาอูรดูมารวมกันแล้วให้ชื่อว่าฮินดูสตานี เขียนได้ทั้งอักษรไกถี อักษรเทวนาครี และอักษรอาหรับ แต่คำศัพท์และไวยากรณ์ของสองภาษานั้นแตกต่างกันมาก เนื่องจากภาษาฮินดีได้รับอิทธิพลมาจากภาษาสันสกฤตและภาษาปรากฤต แต่ภาษาอูรดูได้รับอิทธิพลมาจากภาษาเปอร์เซียและภาษาอาหรับ ในทางภาษาศาสตร์จึงไม่ถือว่าเป็นภาษาใหม่ ปัจจุบันยังคงแยกเป็นภาษาฮินดีซึ่งเป็นภาษาทางการของอินเดีย และภาษาอูรดูซึ่งเป็นภาษาทางการของปากีสถาน
เยื่อเมือก
เยื่อเมือก () เป็นชั้นที่บุผิวที่มักเจริญมาจากเอนโดเดิร์ม (endoderm) ปกคลุมด้วยเนื้อเยื่อบุผิว มีส่วนเกี่ยวข้องในการดูดซึมและหลั่งสาร เยื่อเมือกจะดาดอยู่ที่หลายช่องว่างของอวัยวะซึ่งติดต่อกับสิ่งแวดล้อมภายนอกและอวัยวะภายใน เยื่อเมือกในหลายที่ที่ติดต่อมาจากผิวหนัง เช่นที่รูจมูก (nostril) , ริมฝีปาก, หู บริเวณอวัยวะสืบพันธุ์ และทวารหนัก สารข้นเหนียวที่หลั่งออกมาจากเยื่อเมือกและต่อมเรียกว่า เมือก หรือมูก (mucus)
ช่องว่างภายในร่างกายที่พบเยื่อเมือกนี้รวมถึงส่วนใหญ่ของระบบทางเดินหายใจ ลึงค์ (ส่วนหัวขององคชาต) และส่วนหัวของคลิตอริส และภายในของหนังหุ้มปลายองคชาต (prepuce หรือ foreskin) ต่างเป็นเยื่อเมือก ไม่ใช่ผิวหนัง
ชั้นใต้เยื่อเมือก
ในทางเดินอาหาร ชั้นใต้เยื่อเมือก () เป็นชั้นของเนื้อเยื่อร่างแห (loose connective tissue) ซึ่งค้ำจุนชั้นเยื่อเมือก รวมทั้งเชื่อมชั้นเยื่อเมือกและกล้ามเนื้อเรียบที่อยู่ข้างใต้ (เส้นใยกล้ามเนื้อรอบวงอยู่ภายในกล้ามเนื้อตามยาว)
หลอดเลือด, หลอดน้ำเหลือง, และเส้นประสาท (ทั้งหมดเลี้ยงชั้นเยื่อเมือก) จะวิ่งผ่านชั้นนี้
ข่ายประสาทพาราซิมพาเทติกอยู่กระจายทั่วไปรอบๆ รวมเป็นข่ายประสาทไมสส์เนอร์หรือข่ายประสาทใต้เยื่อเมือก (submucosal plexus หรือ Meissner's plexus) ที่ซึ่งเส้นประสาทก่อนไซแนปส์ (preganglionic parasympathetic neurons) มาเชื่อมต่อ (ไซแนปส์) กับเส้นประสาทหลังไซแนปส์ (postganglionic nerve fibers) ซึ่งเลี้ยงมัสคิวลาริส มิวโคซา (muscularis mucosae)
ชั้นแอดเวนทิเชีย
ชั้นแอดเวนทิเชีย () เป็นชั้นเนื้อเยื่อเกี่ยวพันที่อยู่ชั้นนอกสุดที่ปกคลุมอวัยวะ, หลอดเลือด หรือโครงสร้างอื่นๆ ตัวอย่างเช่น เนื้อเยื่อเกี่ยวพันที่คลุมรอบหลอดเลือดแดงจะเรียกว่า ทูนิกา แอดเวนทิเชีย (tunica adventitia) เพราะอยู่ชั้นนอกสุดของหลอดเลือดแดง
ในบางครั้งเนื้อเยื่อชั้นแอดเวนทิเชียก็มีหน้าที่เหมือนกับชั้นเยื่อเลื่อม (serosa) ซึ่งเป็นชั้นเนื้อเยื่อที่คลุมรอบอวัยวะเช่นกัน ในช่องท้อง อวัยวะใดจะคลุมด้วยชั้นแอดเวนทิเชียหรือชั้นเยื่อเลื่อมก็ขึ้นกับว่าเป็นอวัยวะในเยื่อบุช่องท้องหรืออวัยวะหลังเยื่อบุช่องท้อง
ในทางเดินอาหาร ชั้นกล้ามเนื้อ (muscularis externa) จะอยู่ติดกับชั่นเยื่อเลื่อม แต่ที่หลอดอาหารส่วนอก ลำไส้ใหญ่ส่วน ascending colon, descending colon และไส้ตรง ชั้นกล้ามเนื้อจะอยู่ติดกับชั้นแอดเวนทิเชีย ส่วนชั้นกล้ามเนื้อของลำไส้เล็กส่วนต้น (duodenum) จะยึดติดกับเนื้อเยื่อทั้งสองชนิด
เนื้อเยื่อเกี่ยวพันของถุงน้ำดีถูกปกคลุมด้วยชั้นแอดเวนทิเชียในส่วนที่ติดกับตับ แต่ส่วนที่เหลือจะปกคลุมด้วยชั้นเยื่อเลื่อม
เฮอร์แมน เมลวิลล์
เฮอร์แมน แมลวิลล์ () (1 สิงหาคม พ.ศ. 2362 – 28 กันยายน พ.ศ. 2434) เป็นนักเขียนชาวอเมริกัน แต่งทั้งนวนิยาย เรื่องสั้น เรียงความ และบทกวี วรรณกรรมชิ้นเอกของเขาคือ โมบี-ดิก (Moby Dick) ซึ่งพิมพ์เผยแพร่ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2394 เมื่อเฮอร์แมนมีอายุ 32 ปี
ปาล์มแชมเปญ
ปาล์มแชมเปญ เป็นปาล์มมีลักษณะเด่นที่ลำต้นป่องตรงกลาง ลักษณะใบเป็นแบบขนนก ใบย่อยเป็นรูปตัววีคว่ำ ขอบใบมีสีน้ำตาลเล็กน้อย ลำต้นโตประมาณ 30 - 40 ซ.ม. รอยกาบที่ลำต้นสั้น ในรอบปีใบใหม่ที่ออกมาแทนใบเก่าที่หลุดร่วงประมาณ 4-6 ใบเท่านั้น การเจริญเติบโตช้ามาก ลักษณะผล ออกเป็นทะลาย ทะลายยาวประมาณ 30 ซ.ม. ขนาดผลรูปลูกรักบี้ โตประมาณ 1 - 1.5 ซ.ม. ใน 1 ผล มี 1 เมล็ด งอกได้ต้นเดียว สีของผลเมื่ออ่อนสีเขียวอ่อน เมื่อแก่สีจะเขียวเข้ม เมื่อสุกผิวจะนิ่ม กลิ่นหอมเหมือนกล้วยหอม เปลือกข้างในเป็นสีดำและแข็งคล้ายกะลามะพร้าว เมล็ดที่นำไปขยายพันธุ์จะงอกช้ามาก 3-8 เดือน
คุณค่าทางเศรษฐกิจของปาล์มแชมเปญ นิยมนำมาเป็นไม้ประดับและจัดสวน บอนไปปลูกง่าย เลี้ยงง่าย ศัตรูพืชที่สำคัญสำหรับปาล์มแชมเปญคือด้วง และมดคันไฟ ที่จะเข้ากัดกินเยื่อเจริญที่ยอดอ่อน ส่วนแมลงอื่นที่กินใบภายนอก ไม่ทำให้ต้นตาย แต่ก็ทำให้ไม่งาม
รายชื่อสถานีโทรทัศน์ในประเทศญี่ปุ่น
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อสถานีโทรทัศน์ในประเทศญี่ปุ่น ทั้งสถานีที่ออกอากาศทั้งประเทศและสถานีที่ออกอากาศในภาคต่างๆ
จีน เว็บสเตอร์
จีน เว็บสเตอร์ หรือชื่อจริง อลิซ เจน แชนด์เลอร์ เว็บสเตอร์ () เกิดเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2419 ที่เมืองฟรีโดเนีย รัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา มีชื่อเดิมว่า อลิซ จีน แซนเดอร์ เว็บสเตอร์ (Alice Jean Chandler Webster) เป็นลูกของเจ้าของสำนักพิมพ์ Charles L. Webster Publishing จากการที่เธอได้ดูผลงานหนังสือหลากหลายที่ตีพิมพ์ เธอสนใจงานวรรณกรรมมากที่สุดตั้งแต่ยังเด็ก เธอเข้าเรียนในระดับปริญญาตรีในวิทยาลัยวาสซาร์ใน พ.ศ. 2440 และเริ่มเขียนวรรณกรรมในช่วงประมาณ พ.ศ. 2442 ในขณะที่เธอกำลังเรียนในวิทยาลัยวาสซาร์ โดยผลงานในช่วงแรกมักเป็นเรื่องสั้นขำขันสะท้อนชีวิตในมหาวิทยาลัย โดยมีเพื่อนในมหาวิทยาลัยเป็นตัวต้นแบบในนวนิยาย
จีน เว็บสเตอร์ จบการศึกษาในระดับปริญญาตรีศิลปศาสตรบัณฑิตสาขาวิชาภาษาอังกฤษ และเศรษฐศาสตร์ จากวิทยาลัยวาสซาร์ใน พ.ศ. 2444 เธอเริ่มเดินทางท่องเที่ยวไปตามสถานที่รับเลี้ยงเด็กกำพร้าแห่งต่างๆ และนำข้อมูลและประสบการณ์มาแต่งงานประพันธ์
ผลงานที่มียอดขายดีที่สุดในบรรดางานประพันธ์ 8 เล่มตลอดชีวิตของเธอ คือ เรื่อง Daddy Long Legs หรือ คุณพ่อขายาว ที่เธอแต่งขึ้นในช่วงประมาณราวพ.ศ. 2455 มีการไปประยุกต์ไปสู่รูปแบบต่างๆมากมาย
จีน เว็บสเตอร์ สมรสกับนายเกล็น ฟอร์ด แม็คคินนีย์ (Glenn Ford McKinney) เมื่อเธอตั้งครรภ์ได้สักพักก็เริ่มมีอาการป่วย อาการดีขึ้นและแย่ลงสลับสับเปลี่ยนกันไปเรื่อย แต่ในที่สุด เมื่อเธอคลอดบุตรสาวเมื่อเวลา 22 นาฬิกา 30 นาที ของวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2459 เป็นทารกมีน้ำหนักตัวประมาณ 6.25 ปอนด์ อาการป่วยของเธอหนักขึ้นและเสียชีวิตในเวลา 7 นาฬิกา 30 นาที ของวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2459
ภาษากอตต์
ภาษากอตต์ () เป็นภาษากลุ่มเยนิสเซเอียนที่เคยใช้พูดในไซบีเรียกลาง บริเวณชายฝั่งแม่น้ำมานา ซึ่งเป็นสาขาของแม่น้ำเยนิลเซย ภาษานี้กลายเป็นภาษาตายเมื่อราว พ.ศ. 2393 นักภาษาศาสตร์บางส่วนเชื่อว่าภาษาอัสซานเป็นลูกหลานของภาษากอตต์ ภาษากอตต์นี้ใกล้เคียงกับภาษาเกตที่ใช้พูดทางเหนือของแม่น้ำเยนิลเซย
ถนนนิตโย
ถนนนิตโย หรือ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 22 สายอุดรธานี–นครพนม เป็นทางหลวงแผ่นดินแนวตะวันตก–ตะวันออก เชื่อมต่อจังหวัดอุดรธานี จังหวัดสกลนคร และจังหวัดนครพนมเข้าด้วยกัน มีระยะทางประมาณ 240.746 กิโลเมตร และเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงเอเชียสาย 15
ถนนนิตโยเริ่มจากบริเวณห้าแยกวงเวียนน้ำพุ ซึ่งเป็นจุดตัดระหว่างถนนทหาร ถนนอุดรดุษฎี ถนนอดุลยเดช และถนนโพศรีทั้งฝั่งทิศตะวันตกและทิศตะวันออกของวงเวียน (ถนนทหาร และถนนอุดรดุษฎี เป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2) ในเขตเทศบาลนครอุดรธานี จังหวัดอุดรธานี มีเส้นทางไปทางทิศตะวันออก ผ่านเทศบาลตำบลหนองบัวในเขตอำเภอเมืองอุดรธานี ผ่านอำเภอหนองหาน อุทยานประวัติศาสตร์บ้านเชียง และเข้าสู่เขตจังหวัดสกลนครที่อำเภอสว่างแดนดิน ผ่านอำเภอสว่างแดนดิน อำเภอพังโคน อำเภอพรรณานิคม อำเภอเมืองสกลนคร เทศบาลตำบลท่าแร่ อำเภอกุสุมาลย์ และเข้าสู่เขตจังหวัดนครพนมที่อำเภอเมืองนครพนมไปบรรจบเส้นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 212 (ถนนสุนทรวิจิตร) ในเขตเทศบาลเมืองนครพนม รวมระยะทางทั้งสิ้นประมาณ 240.746 กิโลเมตร
ถนนนิตโยเดิมมีชื่อเรียกว่า "ทางหลวงแผ่นดินสายอุดรธานี-ธาตุนาเวง-นครพนม" ได้รับการตั้งชื่อดังกล่าวเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2493 ในสมัยที่จอมพล ป. พิบูลสงครามเป็นนายกรัฐมนตรี เพื่อเป็นเกียรติแก่นายโสภณ นิตตะโย อดีตนายช่างกำกับแขวงการทางชุมแพ
ภาษาชะกะไต
ภาษาชะกะไต (ภาษาชะกะไต: جغتای ; ภาษาตุรกี: Çağatayca; ภาษาอุยกูร์: چاغاتاي Chaghatay; ภาษาอุซเบก: ﭼىﻐﺎتوي Chig'atoy) เป็นภาษากลุ่มเตอร์กิกที่ตายแล้ว เคยใช้พูดในเอเชียกลางและบริเวณโคราซาน คำว่า “ชะกะไต” มีความเกี่ยวพันกับเขตของชะกะไตข่านทางตะวันตกของจักรวรรดิมองโกเลียที่อยู่ในความครอบครองของชะกะไตข่าน ลูกชายคนที่สองของเจงกีสข่าน ชาวตุรกีชะกะไตและชาวตาตาร์จำนวนมากที่เคยพูดภาษานี้เป็นลูกหลานที่สืบตระกูลมาจากชะกะไตข่าน
ภาษานี้พัฒนาระบบการเขียนโดยใช้อักษรอาหรับ ได้รับอิทธิพลจากภาษาอาหรับและภาษาเปอร์เซียมาก เคยเป็นภาษากลางในเอเชียกลาง แบ่งได้เป็นสามยุคคือ 
ปัจจุบันในบริเวณที่เคยใช้ภาษาชะกะไต เป็นบริเวณที่ใช้ภาษาอุซเบกและภาษาอุยกูร์ ในอุซเบกิสถาน ภาษาชะกะไตถูกแทนที่ด้วยภาษาอุซเบกเมื่อราว พ.ศ. 2464 ผู้พูดภาษาชะกะไตคนสุดท้ายคาดว่าตายเมื่อ พ.ศ. 2533 วรรณคดีภาษาชะกะไตที่มีชื่อเสียงคือบทกวีของ Mir Alisher Navoi จนบางครั้งมีผู้เรียกภาษาชะกะไตว่า ภาษาของโนวอย
เฟร์นันโด มอนติเอล
เฟร์นันโด มอนติเอล (Fernando Montiel) นักมวยสากลชาวเม็กซิโก เกิดเมื่อ 1 มีนาคม พ.ศ. 2522
การผจญภัยของบิลลี่และแมนดี้
การผจญภัยของบิลลี่และแมนดี้ () สร้างโดย "แมกซ์เวลล์ อะตอมส์" () การ์ตูนเรื่องนี้เป็นเรื่องราวของ "เดอะ กริม รีปเปอร์" () ยมทูตที่ต้องมาเป็นเพื่อนรักตลอดกาลของเด็กสองคน บิลลี่และแมนดี้ เพราะว่าตนเองแพ้เกมลิมโบ้ที่เด็กทั้งสองคนทำข้อแลกเปลี่ยนไว้เพื่อแลกกับวิญญาณแฮมสเตอร์ของบิลลี่ที่ตนต้องมาเก็บ
แรกเริ่มการ์ตูนเรื่องนี้กับการ์ตูนเรื่อง "อีวิล คอน คาร์เน่" () ได้ฉายอยู่ในเรื่องเดียวกันในชื่อ "กริมและอีวิล" () แต่ต่อมาทางการ์ตูนเน็ตเวิร์คต้องการสร้างการ์ตูนตอนเรื่องยาวเรื่อใหม่ โดยให้โหวตกันผ่านอินเทอร์เน็ตในชื่อรายการ Big Pick โดยในรอบสุดท้ายมีผู้ผ่านเข้ารอบคือ กริมและอีวิล, เกิดอะไรขึ้นกับโรบ็อท โจนส์ และ Longhair and Doubledome ในท้ายที่สุดกริมและอีวิลก็เป็นผู้ชนะ จึงได้มีการแยกการ์ตูนเรื่องนี้เป็นสองเรื่องคือเรื่อง"การผจญภัยของบิลลี่และแมนดี้" และ "อีวิล คอน คาร์เน่"
เมื่อแฮมสเตอร์ของบิลลี่ที่ชื่อ " คุณสนั๊คเกิ้ล " ตาย ยมทูต กริม รีปเปอร์จึงมารับวิญญาณของมัน แต่แมนดี้เพื่อนของบิลลี่ได้ท้าให้กริมแข่งเกมลิมโบ้ ถ้าชนะก็จะได้วิญญาณแฮมสเตอร์ไป แต่ถ้าแพ้ กริมต้องเป็นเพื่อนรักของบิลลี่กับแมนดี้ไปตลอดกาล เมื่อกริมแพ้ กริมเลยต้องอยู่กับเด็กทั้งสองเรื่อยมา ( โดยไม่เต็มใจอย่างยิ่ง )
อูโก คาซาเรส
อูโก คาซาเรส (Hugo Cázares) นักมวยสากลชาวเม็กซิโก เกิดเมื่อ 24 มีนาคม พ.ศ. 2521 ที่ ลอสโมชิส ประเทศเม็กซิโก สถิติการชก 29 ครั้ง ชนะ 25 (น็อค 19) แพ้ 3 สถิติการชก boxrec.com
โทนี่ อัลคีเกอร์
โทนี่ อัลคีเกอร์ นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 8 ครั้ง ชนะ 4 เสมอ 1 แพ้ 3 
อัลคีเกอร์ขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2495 ชนะคะแนน เฮนรี่ เดฟ ที่ ฟิลิปปินส์ อัลคีเกอร์ขึ้นชกอีก 3 ครั้ง ก็ขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวทที่ว่าง เมื่อ 22 มีนาคม พ.ศ. 2497 แพ้น็อค ฮาชิโร ทัตสุมิ ยก 6 ที่ ญี่ปุ่น อัลคีเกอร์ขึ้นชิงแชมป์รุ่นเดิมและแก้มือกับทุตสุมิอีกครั้งที่ญี่ปุ่นเมื่อ 19 เมษายน พ.ศ. 2497 แต่ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปอีก อัลคีเกอร์ขึ้นชกชนะคะแนน เตรุโอะ มัตสุยามา ที่ญี่ปุ่นอีกครั้งในอีกเดือนต่อมา แล้วมาชิงแชมป์ OPBF รุ่นเวลเตอร์เวทในไทยเมื่อ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2497 แพ้น็อค สมเดช ยนตรกิจ ยก 5 จากนั้นก็ไม่ได้ขึ้นชกมวยอีก
ทาเกโอะ อูโงะ
ทาเกโอะ อูโงะ () นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 29 เมษายน พ.ศ. 2471 ที่จังหวัดอากิตะ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 6 ครั้ง ชนะ 2 แพ้ 4
สตาร์ มัตนอก
สตาร์ มัตนอก นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 20 ครั้ง ชนะ 6 (น็อค 1) เสมอ 6 แพ้ 8 
มัตนอกขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 11 มีนาคม พ.ศ. 2494 เสมอกับ สตรอง ลาโยเนส ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกแพ้บ้าง ชนะบ้างที่ฟิลิปปินส์ เคยชกแพ้คะแนน สปีดี้ คาบาเนลลา เมื่อ พ.ศ. 2496 มัตนอกได้เดินทางมาชิงแชมป์ OPBF รุ่นเวลเตอร์เวทเมื่อ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2498 ที่กรุงเทพฯ ซึ่งเขาเป็นฝ่ายแพ้น็อค สมเดช ยนตรกิจไปแค่ ยก 2 ไม่ได้แชมป์ หลังจากนั้น มัตนอกขึ้นชกที่ฟิลิปปินส์อีก 3 ครั้ง หลังจากที่ชกเสมอกับ คิด โทนี เมื่อ พ.ศ. 2501 เขาก็หยุดชกไป 2 ปี กลับมาชกอีกเมื่อ 24 เมษายน พ.ศ. 2503 เสมอกับ อาดอร์ ปลาซา ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้นก็ไม่ได้ชกมวยอีก
ฟุมิโอะ ไคซุ
ฟุมิโอะ ไคซุ () นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2481 ที่จังหวัดนีงะตะ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 74 ครั้ง ชนะ 53 (น็อค 23) เสมอ 2 แพ้ 19
อำเภอแม่จริม
อำเภอแม่จริม () เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดน่าน
ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัด ห่างจากตัวจังหวัดตามทางหลวงหมายเลข 1168 ประมาณ 38 กิโลเมตร อำเภอแม่จริมมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
แม่จริมรู้จักกันในชื่อเดิมว่า "บ่อว้า" อยู่ในเขตการปกครองของอำเภอเมืองน่าน และเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2515 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกตำบลพงษ์ ตำบลหนองแดง และตำบลหมอเมืองออกจากการปกครองของอำเภอเมืองน่าน รวมตั้งเป็น กิ่งอำเภอแม่จริม ต่อมาเมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2520 จึงมีพระราชกฤษฎีกาฯ ให้ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอแม่จริม
ในวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2522 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกบางหมู่บ้านออกจากการปกครองของตำบลหมอเมือง รวมตั้งเป็นตำบลน้ำพาง ในวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2523 มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกบางหมู่บ้านออกจากการปกครองของตำบลหมอเมือง รวมตั้งเป็นตำบลน้ำปาย ในวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2525 มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกบางหมู่บ้านออกจากการปกครองของตำบลหนองแดง รวมตั้งเป็นตำบลแม่จริม และในวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2526 มีพระราชกฤษฎีกาฯ เปลี่ยนแปลงเขตอำเภอแม่จริม กับกิ่งอำเภอสันติสุข จังหวัดน่าน โดยให้โอนตำบลพงษ์ อำเภอแม่จริม ไปขึ้นกับกิ่งอำเภอสันติสุข จนถึงปัจจุบัน
อำเภอแม่จริมแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 38 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอแม่จริมประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
กองทุนน้ำมันเชื้อเพลิง
กองทุนน้ำมันเชื้อเพลิง ตั้งขึ้นด้วยวัตถุประสงค์ตามเจตนารมณ์ของ พระราชกำหนดแก้ไขและป้องกันภาวะการขาดแคลนน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ. 2516 โดยใช้เป็นกลไกของรัฐในการป้องกันภาวะการขาดแคลนน้ำมันเชื้อเพลิง และใช้ในการรักษาระดับราคาขายปลีกน้ำมันเชื้อเพลิงของประเทศ จากกรณีที่ราคาในตลาดโลกสูงขึ้น เพื่อให้เกิดผลกระทบต่อเศรษฐกิจและความเดือดร้อนของประชาชนให้น้อยที่สุด
* หน่วย: บาท/กิโลกรัม
** กองทุนน้ำมันเชื้อเพลิงจ่ายเงินอุดหนุน
คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่โจ้
คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่โจ้ เป็นหน่วยงานหนึ่งของมหาวิทยาลัยแม่โจ้ สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2546 เดิมสังกัดทบวงมหาวิทยาลัย ได้รับการจัดตั้งตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 110 ตอนที่ 34 เมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2536
แต่เดิมคณะวิทยาศาสตร์ถือเป็นกลุ่มหมวดวิชาในภาควิชาศึกษาทั่วไป คณะธุรกิจการเกษตร ในแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 7 (พ.ศ. 2535 – พ.ศ. 2539) ได้กำหนดนโยบายด้านการผลิตและพัฒนากำลังคนในสาขาวิชาที่ขาดแคลนโดย เฉพาะด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเพื่อ สนองนโยบายดังกล่าว มหาวิทยาลัยแม่โจ้จึงได้ยกฐานะงานเดิมจากหมวดวิทยาศาสตร์ รวมกับหมวดคณิตศาสตร์และสถิติ ภาควิชาศึกษาทั่วไปคณะธุรกิจการเกษตรจังตั้งขึ้นเป็นคณะวิทยาศาสตร์ และในระยะเริ่มต้นคณะกรรมการทบวงมหาวิทยาลัย ได้มีมติเห็นชอบให้จัดตั้งคณะวิทยาศาสตร์โดยแบ่งส่วนราชการให้มีสำนักงานเลขานุการเพียงหน่วยงานเดียวส่วนภาควิชาต่าง ๆ ยังไม่อนุมัติให้มีการแบ่งส่วนราชการ เนื่องจากเป็นระยะเริ่มต้นของการจัดตั้งคณะ ฯ โดยมีการพัฒนาเป็นลำดับดังนี้
เปิดทำการสอนหลักสูตรต่างๆ ในระดับปริญญาตรี 9 หลักสูตร ปริญญาโท 5 หลักสูตร ปริญญาเอก 3 หลักสูตร รวมทั้งสิ้น 16 หลักสูตร ได้แก่
ก๊อง ไอ้แสบดึกดำบรรพ์
ก๊อง ไอ้แสบดึกดำบรรพ์ () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น เรื่องและภาพโดยมาซาชิ ทานากะ เป็นการ์ตูนที่มีแต่ภาพไม่มีตัวหนังสือบรรยาย ซึ่งเป็นความตั้งใจของผู้แต่ง เป็นเรื่องราวของไดโนเสาร์ในโลกล้านปี ผจญภัยในดินแดนต่างๆตั้งแต่ป่าอัฟริกาถึงขั้วโลก "ก๊อง ไอ้แสบดึกดำบรรพ์" ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์แอนิเมชัน มีกำหนดออกฉายในปี พ.ศ. 2550
ในป่าอันกว้างใหญ่ที่สงบสุข ทว่าท้องฟ้าแปรปวนสภาพจู่ก็มีตัวประหลาดที่ชื่อ "ก๊อง" ตกลงมาจากท้องฟ้า เป็นจุดกำเนิดของเรื่องก๊อง ไอ้แสบดึกดำบรรพ์
ไทกร พลสุวรรณ
นายไทกร พลสุวรรณ นักเคลื่อนไหวทางการเมืองชาวอีสาน นายไทกร พลสุวรรณเคยเป็นสมาชิกพรรคประชาธิปัตย์และพรรคชาติไทยมาก่อน แต่ต่อมาได้ลาออกและได้จัดตั้งพรรคการเมืองของตนเองขึ้น ชื่อ "พรรคประชาชนไทย" แต่ไม่ประสบความสำเร็จ
จากนั้นจึงก่อตั้งขบวนการประชาชนขึ้นมา ชื่อว่า ขบวนการอีสานกู้ชาติ เพื่อทำการต่อต้านระบอบทักษิณโดยเฉพาะ นายไทกรเป็นที่รู้จักขึ้นมา จากการเป็นผู้เปิดโปงการทุจริตและประพฤติมิชอบต่าง ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในรัฐบาลชุด พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร
ในคดียุบพรรคประชาธิปัตย์และไทยรักไทย นายไทกรเป็นผู้มีบทบาทอย่างมากในการสืบหาหลักฐานที่พรรคไทยรักไทยจ้างวานพรรคเล็กเพื่อให้ลงเลือกตั้งในวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2549 แต่ทางพรรคไทยรักไทยโต้กลับมาว่า นายไทกรใส่ความพรรคไทยรักไทยและสนิทสนมกับทางนายสุเทพ เทือกสุบรรณ เลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์ ซึ่งคำพิพากษาของคณะตุลาการศาลรัฐธรรมนูญชี้ว่าการกระทำของนายไทกรเป็นการกระทำส่วนตัวไม่เกี่ยวข้องกับพรรคประชาธิปัตย์แต่อย่างใด
ปัจจุบัน นายไทกรยังคงดำเนินกิจกรรมทางการเมืองอยู่ในลักษณะการเคลื่อนไหวภาคประชาชน ร่วมกับนายอธิวัฒน์ บุญชาติ แกนนำกลุ่มอีสานกู้ชาติ (อดีตโฆษกสหพันธ์นักศึกษาแห่งชาติ ม.รามฯ) ในการชุมนุมของพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย ปี พ.ศ. 2551-2552 การชุมนุมขององค์การพิทักษ์สยาม(ม็อบเสธอ้าย) ปี พ.ศ. 2555 โดยมักจะเคลื่อนไหวออกมาเป็นระยะ ๆ และได้เข้าเป็นสมาชิกพรรคมัชฌิมาธิปไตย และลงสมัครรับเลือกตั้งในจังหวัดขอนแก่น ปลายปี พ.ศ. 2550 แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง และยังเป็นประธานชมรมไทยเป็นหนึ่งเดียว ก่อนจะลงสมัครรับเลือกตั้งครั้งล่าสุดในนามพรรครักษ์สันติ
ล่าสุดนายไทกร ได้เข้าร่วมชุมนุมกับคณะเสนาธิการร่วม กองทัพประชาชนโค่นระบอบทักษิณ
ศาลล้มละลายกลางมีคำพิพากษาให้เขาเป็นบุคคลล้มละลายรหว่างวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2551ถึง 7 กันยายน พ.ศ. 2553
ในวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2557 เขาถูกจำคุกที่เรือนจำพิเศษกรุงเทพ 
- เกิดวันเสาร์ ที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2511 ณ ศูนย์อนามัยแม่และเด็ก
- ประถมศึกษาปีที่ 1-4 โรงเรียนเทศบาลบ้านหนองแวง จังหวัดขอนแก่น
- ประถมศึกษาปีที่ 5-6 โรงเรียนสนามบิน จังหวัดขอนแก่น
- มัธยมศึกษาปีที่ 1-6 โรงเรียนขอนแก่นวิทยายน จังหวัดขอนแก่น
- ปริญญาตรี คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
- 2538 ผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขตเลือกตั้งที่ 3 จ.ขอนแก่น สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
- 2539 ผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขตเลือกตั้งที่ 3 จ.ขอนแก่น สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
- 2548 ผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาชนไทย
- 2550 ผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขตเลือกตั้งที่ 1 จ.ขอนแก่น สังกัดพรรคมัชฌิมาธิปไตย
- 2554 ผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขตเลือกตั้งที่ 1 จ.ขอนแก่น สังกัดพรรครักษ์สันติ
กลุ่มอาการเพรเดอร์-วิลลี
กลุ่มอาการเพรเดอร์-วิลลี () เป็นอาการป่วย ซึ่งผู้ป่วยจะมีรูปร่างอ้วนมาก มือเท้าเล็ก กินจุ ภาวะทางด้านสมองที่อาจจะมีความฉลาดน้อย มีความบกพร่องทางสติปัญญา มีพฤติกรรมแปลกๆ เช่น พูดช้า มีภาวะเป็นออทิสติกร่วมด้วย ซึ่งทั้งหมดเกิดจากความผิดปกติของโครโมโซม 15 สาเหตุเกิดจากพันธุกรรม
สมพงษ์ เลือดทหาร
นายสมพงษ์ เลือดทหาร (เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2504 ที่จังหวัดขอนแก่น) เป็นอดีตคนขับรถแท็กซี่ เคยตกเป็นข่าวในกรณีที่มีผู้อ้างว่าเป็น รปภ.ของสนามบินดอนเมืองชื่อ "วิโรจน์" โทรศัพท์เข้าไปแจ้งกับสถานีวิทยุร่วมด้วยช่วยกัน (FM 99.5 MHz) ว่า มีคนขับรถแท็กซี่ (คือนายสมพงษ์) เก็บกระเป๋าบรรจุเงินสดของผู้โดยสารต่างประเทศได้และนำมาคืนเจ้าของ เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2540 แต่ความปรากฏภายหลังว่า ทั้งหมดเป็นเรื่องโกหก ซึ่งถือได้ว่าเป็นข่าวทางสังคมที่ครึกโครมเรื่องหนึ่งในปี พ.ศ. 2540
นายสมพงษ์อ้างว่าเมื่อเวลา 07.00 น. ของวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2540 นายสมพงษ์ รับผู้โดยสารชาวต่างชาติชื่อ มิสเตอร์จอห์น เป็นชาวฝรั่งเศส พร้อมกระเป๋าใบใหญ่ 2 ใบ และกระเป๋าถืออีก 2 ใบ หน้าโรงแรมแอมบาสซาเดอร์ สุขุมวิท พาไปส่งยังสนามบินดอนเมือง เมื่อส่งผู้โดยสารถึงที่หมายพร้อมสัมภาระก็รับผู้โดยสารชาวต่างชาติรายใหม่จากสนามบินดอนเมืองไปส่งย่านราชเทวี
และผู้โดยสารรายใหม่นี้พบกระเป๋าใบหนึ่งตกอยู่ที่เบาะหลัง และได้สอบถามนายสมพงษ์ด้วยภาษาไทยแบบกระท่อนกระแท่นว่า นี่เป็นกระเป๋าของนายสมพงษ์ใช่หรือไม่ เมื่อส่งผู้โดยสารรายนี้แล้ว นายสมพงษ์ได้เปิดกระเป๋าออกและพบว่าภายในบรรจุเงินสดจำนวนมากและโฉนดที่ดินจำนวนหนึ่ง นายสมพงษ์จึงรู้ว่าเป็นกระเป๋าของผู้โดยสารที่ชื่อ มิสเตอร์จอห์น นายสมพงษ์จึงขับรถกลับไปที่สนามบินดอนเมืองอีกครั้งเพื่อส่งกระเป๋าคืน
เมื่อไปถึงพบเจ้าของกระเป๋านั่งร้องไห้อยู่หน้าอาคารผู้โดยสารในประเทศ แต่เมื่อเห็นนายสมพงษ์นำกระเป๋ามาคืน ก็โผเข้ากอดและยกร่างจนตัวลอยด้วยความดีใจเต็มที่ อีกทั้งผู้ที่อยู่ในบริเวณนั้นพบเห็นเหตุการณ์ก็ได้ชื่นชมต่อการกระทำของนายสมพงษ์
หลังจากนั้นไม่นาน กรณีนี้ก็เป็นที่รู้จักกันโดยกว้างขวาง เมื่อพนักงานรักษาความปลอดภัย (รปภ.) ของสนามบินดอนเมืองชื่อ วิโรจน์ ได้โทรศัพท์ไปเล่าเรื่องราวนี้ต่อสถานีวิทยุร่วมด้วยช่วยกัน จนเป็นข่าวโด่งดัง มีการแจกรางวัลจากหน่วยงานต่าง ๆ รวมทั้งนักการเมืองและสื่อมวลชนประเภทต่าง ๆ ได้ออกข่าวยกย่องการกระทำครั้งนี้ มีการเชิญตัวนายสมพงษ์พร้อมครอบครัวออกรายการโทรทัศน์
หลังจากที่ตกเป็นข่าวแล้วไม่นาน มีผู้ตั้งข้อสังเกตว่า หลักฐานทั้งหมดที่นายสมพงษ์อ้างอยู่ที่ไหน เพราะไม่มีหลักฐานอะไรยืนยันถึงการกระทำของนายสมพงษ์ได้จริง ๆ แม้แต่อย่างเดียว พยานบุคคลต่าง ๆ ก็ไม่มีใครแสดงตัวออกมา เมื่อเกิดข้อสงสัย พล.ต.ต.กว้าง ชาญศิลป์ ผู้กำกับการตำรวจท่องเที่ยวในเวลานั้น ได้เปิดเทปบันทึกดูบริเวณอาคารผู้โดยสารขาออกต่างประเทศ ในวันและเวลาตามที่นายสมพงษ์กล่าวอ้าง ผลปรากฏว่าไม่พบรถแท็กซี่ของนายสมพงษ์และเหตุการณ์ดังที่นายสมพงษ์กล่าวอ้าง
จากการสอบสวน นายสมพงษ์ยอมรับว่าได้กุข่าวนี้ขึ้นมาทั้งหมด ที่ทำไปก็เพื่อความสนุกส่วนตัว ไม่คิดว่าจะเป็นเรื่องราวใหญ่โต และเสียงของ รปภ. ที่อ้างว่าชื่อวิโรจน์ แท้จริงแล้วก็คือ เสียงของตนเองโดยใช้มือข้างหนึ่งอุดจมูกไว้ นายสมพงษ์ จึงตกเป็นผู้ต้องหาหลอกลวงประชาชน และฉ้อโกง
เมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2540 นายสมพงษ์ ถูกศาลอาญาพิพากษาจำคุกเป็นเวลา 3 ปี แต่จำเลยให้การรับสารภาพจึงลดโทษให้กึ่งหนึ่งเหลือ 1 ปี 6 เดือนแต่ด้วยความประพฤติที่เรียบร้อยเป็นนักโทษชั้นดี ทำให้นายสมพงษ์ ติดคุกเพียง 1 ปี 2 เดือน และศาลยังพิพากษาให้คืนเงินรางวัลที่ได้รับมาจำนวนเงินประมาณ 200,500 บาท
หลังจากพ้นโทษออกมา นายสมพงษ์ได้ประกอบอาชีพทำนากุ้ง แต่ไม่ประสบความสำเร็จ ขาดทุนอย่างหนัก ปัจจุบันนายสมพงษ์ได้ประกอบอาชีพเป็นนักร้องเพลงลูกทุ่ง มาตั้งแต่สมัยที่นายสมพงษ์ยังเป็นคนขับรถแท็กซี่ เนื่องจากมีผู้กล่าวว่า มีหน้าตาละม้ายคล้ายคลึงกับทศพล หิมพานต์ นักร้องเพลงลูกทุ่งชื่อดัง โดยใช้ชื่อว่า "พลพิมพ์ ฉิมมะวัล"
ตึกไครสเลอร์
ตึกไครสเลอร์ () เป็นอาคารที่มีชื่อเสียงอีกแห่งในนครนิวยอร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกา ตัวอาคารตกแต่งตามสถาปัตยกรรม อาร์ตเดคโค ( Art Deco) ตั้งอยู่ด้านตะวันออกของเกาะแมนฮัตตัน บริเวณจุดตัดของถนน 42 Avenue และ ถนนเลกซิงตัน (Lexington Avenue) มีความสูงทั้งสิ้น 77 ชั้น ด้วยความสูง 1,046 ฟุต กับอีก 4.5 นิ้ว หรือประมาณ 319 เมตร
ตึกไครสเลอร์ เคยเป็นอาคารสูงที่สุดในโลกตั้งแต่ พ.ศ. 2473 นาน 11 เดือนก่อนที่จะถูกล้มตำแหน่งโดย ตึกเอ็มไพร์สเตต (Empire State Building) ที่สร้างเสร็จใน พ.ศ. 2480 (1931)
ตึกไครสเลอร์เป็นตัวอย่างที่คลาสสิกของสถาปัตยกรรม อาร์ตเดคโค (Art Deco) ออกแบบโดยสถาปนิกชื่อ วิลเลียม แวน อเล็น (William Van Alen) และผ่านการพิจารณาโดยสถาปนิกร่วมสมัยว่าเป็นหนึ่งในอาคารที่ดีที่สุดในนครนิวยอร์ก ในปี 2007
ชัยพฤกษ์ (แก้ความกำกวม)
ชัยพฤกษ์ อาจหมายถึง
ชัยพฤกษ์ (นิตยสาร)
นิตยสารชัยพฤกษ์ เป็นนิตยสารรายปักษ์ภาษาไทย ที่เน้นเนื้อหาสาระสำหรับเยาวชน จัดทำโดยสำนักพิมพ์ไทยวัฒนาพานิช ตีพิมพ์ฉบับแรกเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2497 และตีพิมพ์ต่อเนื่องมานานหลายปี ต่อมาได้ตีพิมพ์ฉบับเสริมที่เน้นเฉพาะความรู้ทางวิทยาศาสตร์ ใช้ชื่อว่า ชัยพฤกษ์วิทยาศาสตร์ และการ์ตูน ใช้ชื่อว่า ชัยพฤกษ์การ์ตูน
ปัจจุบันทั้ง ชัยพฤกษ์ ชัยพฤกษ์วิทยาศาสตร์ และชัยพฤกษ์การ์ตูน ไม่มีการตีพิมพ์แล้ว
ความพิเศษอย่างหนึ่งของชัยพฤกษ์ก็คือ มีการนำภาพเขียนของท่านเหม เวชกร มาลงไว้ในปกท้ายจำนวนหลายสิบฉบับติดต่อกัน ทำให้เป็นที่ต้องการของนักสะสมหนังสือ นอกจากนี้ยังมีภาพปกเป็นภาพในวัยเด็กของพระราชโอรส และพระราชธิดา ในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว จำนวนหลายภาพ
โรงเรียนธาตุนารายณ์วิทยา
โรงเรียนธาตุนารายณ์วิทยา เป็นโรงเรียนในจังหวัดสกลนคร
โรงเรียนธาตุนารยณ์วิทยา (Thatnaraiwittaya School) อักษรย่อ (ธ.น.ว) เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ 
สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 23 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (เดิมสังกัดกรมสามัญศึกษา) กระทรวงศึกษาธิการ ได้นามและสัญญาลักษณ์ประจำโรงเรียนจากพระธาตุนารายณ์เจงเวง โบราณสถานสำคัญจังหวัดสกลนคร เป็นโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร เปิดสอนภาษาเวียดนาม อังกฤษ จีน และญี่ปุ่น
ประกาศตั้งเมื่อวันที่ 27 มกราคม 2526 ได้นามและสัญลักษณ์ประจำโรงเรียนจากพระธาตุนารายณ์เจงเวง โบราณสถานสำคัญประจำจังหวัดสกลนคร มีนายพินิจ ภคสมบัติ เป็นครูใหญ่คนแรก ในระยะแรกเริ่มเต็มไปด้วยความยากรำบาก จาก พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ลุ่ม น้ำท่วมขัง ไม่ใช้สามารถเป็นที่เรียนได้ จึงขออาศัยที่เรียนของ โรงเรียนเมืองสกลนครเป็นที่เรียนชั่วคราว ต่อมาชาวบ้านได้ช่วยกันบริจาคทรัพย์ช่วยโรงเรียน และร่วมแรงร่วมใจกันสร้างอาคารแบบ 5 ห้องเรียน 1 หลัง เป็นการชั่วคราว ทางโรงเรียนได้รับเกียรติจาก นายชวน หลีกภัย อดีต นายกรัฐมนตรีในสมัยนั้น ได้มาตรวจเยี่ยมโรงเรียนและเป็นประทานเปิดป้ายอาคารเรียน เพื่อเป็นศิริมงคลแก่โรงเรียน ตั้งแต่นั้นมา โรงเรียนมีการพัฒนาและมีการปรับปรุง
สภาพแวดล้อมมาอย่างต่อเนื่อง
โรงเรียนธาตุนารายณ์วิทยา มีพื้นที่ประมาณ 30ไร่เศษ มีลำน้ำห้วยทรายไหลผ่าน ซึ่งเป็นลำน้ำที่เกิดจากเทือกเขาภูพานไหลผ่านลงสู่หนองหาร หนองหารเป็นน้ำที่ใหญ่ที่สุดในภาคอีสาน
โรงเรียนธาตุนารายณ์วิทยา มีพื้นที่ทั้งหมด 30 ไร่ เศษ
ชุมชนรุ่งพัฒนา ตำบลธาตุเชิงชุม อำเภอเมือง จังหวัดสกลนคร
ชุมชนดงพัฒนา ตำบลธาตุเชิงชุม อำเภอเมือง จังหวัดสกลนคร
"สิ่งศักดิ์สิทธิ์พระธาตุนารายณ์ ลำน้ำห้วยทรายไหลเย็น 
โดดเด่นอาคารเฉลิมพระเกียรติ งามละเมียดมารยาทไทย 
วิสัยทัศน์กว้างไกลการเรียนสี่ภาษา พัฒนายิ่งใหญ่เทคโนโลยี 
สุขีกับแมกไม้นานา สุดหรรษาที่พักริมธาร"
ชุติมา นัยนา
ชุติมา นัยนา ดารา นักแสดง นางแบบหญิงชาวไทย และเป็นอดีตนางสาวไทย ปี พ.ศ. 2530
ชุติมา นัยนา หรือชื่อจริง อุมาพร นัยนานนท์ เกิดเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2510 จบมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนบดินทรเดชา(สิงห์ สิงหเสนี) นักแสดง อดีตนางสาวไทย ปี พ.ศ. 2530 เป็นตัวแทนสาวไทยไปประกวดนางงามจักรวาล 1987ที่สิงคโปร์ หลังจากได้ตำแหน่งได้เริ่มแสดงละครเรื่อง แผลเก่า รับบทเป็น "เรียม" ออกอากาศทางช่อง 7 สี และมีผลงานละครมากมายหลายเรื่องทั้งจอเงินและจอแก้ว ชุติมา นัยนา ยังเคยมีผลงานอัลบั้มเพลงเป็นของตนเอง 1 ชุดในค่ายคีตา ชื่อ หัวงู และประสบผลสำเร็จในระดับกลางถึงดีงานล่าสุดในละคร บ้านนี้มีรัก
เชียรช่วง กัลยาณมิตร
ดร.เชียรช่วง กัลยาณมิตร อดีตเลขาธิการพรรคประชาราช อดีตคณะทำงานด้านการประชาสัมพันธ์ของพรรคประชาธิปัตย์
เชียรช่วง กัลยาณมิตร เป็นบุตรชายของนายช่วง กัลยาณมิตร จบการศึกษาระดับปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยพอร์ตแลนด์ รัฐออริกอน ด้านวิศวกรรมวางระบบและบริหารงานผลิต มีประสบการณ์การทำงานในสหรัฐอเมริกาหลายปี ก่อนกลับมาใช้ชีวิตอยู่ในประเทศไทย
มีตำแหน่งเป็นคณะกรรมการบริหารงานสถาบันวิจัยและพัฒนาอุตสาหกรรมโทรคมนาคม อีกทั้งยังเป็นกรรมการบริหาร บริษัท สเติร์น สจ๊วต (ประเทศไทย) จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทที่ปรึกษาของสำนักงานคณะกรรมการนโยบายรัฐวิสาหกิจ (สคร.) ที่ให้นำระบบบริหารที่ใช้ชื่อว่า EVA (ECONOMIC VALUE ADDED) มาใช้บริหารจัดการองค์กรรัฐวิสาหกิจ ซึ่งระบบนี้ใช้เป็นมาตรฐานในองค์กรชั้นนำ ทั้งในและต่างประเทศ และเป็นหนึ่งในคณะกรรมการของสภาวิจัยแห่งชาติ สาขาเศรษฐศาสตร์
ดร.เชียรช่วง ได้เข้าไปร่วมงานเคยร่วมงานกับนายอานันท์ ปันยารชุน สมัยดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีในการแก้ปัญหาจราจรในกรุงเทพมหานคร และเคยร่วมงานกับพรรคพลังธรรมในปี พ.ศ. 2535 เป็นระยะเวลาสั้น ๆ โดยไม่มีบทบาทอะไรมาก และในการเลือกตั้งเมื่อปลายปี พ.ศ. 2539 ดร.เชียรช่วง ได้เข้าไปทำงานด้านประชาสัมพันธ์ให้กับทางพรรคประชาธิปัตย์ซึ่งในครั้งนั้นแข่งขันกับทางพรรคความหวังใหม่ โดยเป็นผู้คิดประโยคที่ว่า ""ไม่เลือกเรา เขามาแน่""
ในรัฐบาล พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ดร.เชียรช่วง เป็นผู้หนึ่งที่ออกมาเคลื่อนไหวต่อต้านรัฐบาล โดยเป็นผู้ต่อต้านกฎหมายขายชาติ 11 ฉบับ ร่วมกับ นายอัมรินทร์ คอมันตร์ และ นายประชัย เลี่ยวไพรัตน์
หลังการรัฐประหารในปี พ.ศ. 2549 ดร.เชียรช่วงถูกกล่าวหาว่าถูกรับจ้างให้ทำงานด้านการประชาสัมพันธ์ให้กับคณะมนตรีความมั่นคง (คมช.) ด้วยจำนวนเงินที่สูงถึง 12 ล้านบาท ด้วยความที่เป็นญาติผู้น้องของ พล.อ.สพรั่ง กัลยาณมิตร ผู้ช่วยผู้บัญชาการทหารบก
ในวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2550 ดร.เชียรช่วง กัลยาณมิตร ได้รับการเลือกจากสมาชิกพรรคประชาราชให้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรคแทนที่นางอนงค์วรรณ เทพสุทิน ที่ลาออกไป แต่ในวันรุ่งขึ้น คือ วันที่ 20 ตุลาคม ที่มีข่าวว่าพรรคประชาราช พรรคมัชฌิมาธิปไตย และพรรครวมใจไทยชาติพัฒนา จะรวมกันนั้น นายเสนาะได้กล่าวที่บ้านของนายไกรศักดิ์ ชุณหะวัณ สมาชิกพรรคประชาธิปัตย์ ที่ซอยราชครูว่า ดร.เชียรช่วง มีตำแหน่งอยู่ในหลายบริษัท หลายที่ ที่อาจใช้การเมืองเอื้อประโยชน์ให้แก่ตนเองได้ จึงไม่เหมาะสมกับตำแหน่งเลขาธิการพรรค และได้ขอลาออกไป
ในปี 2558 ทางวัดกัลยาณมิตรวรมหาวิหารได้มีการทุบโบราณสถานีภายในวัด ส่งผลให้เจดีย์บรรจุอัฐิและอังคารของราชสกุล "ประวิตร" และสกุล "กัลยาณมิตร" ได้รับความเสียหาย จึงได้มีการเตรียมฟ้องร้องเอาที่ดินคืนจากทางวัด
วันเทคโนโลยีของไทย
วันเทคโนโลยีของไทย (19 ตุลาคม) เป็นวันเทิดพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช โดย กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี เป็นหน่วยงานหลักในการจัดงาน และกิจกรรมเกี่ยวกับการเทิดพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ในฐานะที่ทรงเป็น “พระบิดาแห่งเทคโนโลยีของไทย” โดยมีการเริ่มจัดงานครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2544
จากการประชุมคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2543 ได้มีมติว่า ให้ความเห็นชอบในการเทิดพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ในฐานะทรงเป็น "พระบิดาแห่งเทคโนโลยีของไทย" และให้วันที่ 19 ตุลาคมของทุกปีเป็น "วันเทคโนโลยีของไทย" เนื่องจากวันที่ 19 ตุลาคม
ภาษาเบรนฟัก
ภาษาเบรนฟัก () คือภาษาโปรแกรมเชิงความลับที่มีจุดเด่นในเรื่องการทำซอร์สโค้ดและคอมไพเลอร์ให้เล็กที่สุด ออกแบบขึ้นเพื่อท้าทายและสร้างความสับสนให้โปรแกรมเมอร์ แต่ไม่เหมาะสำหรับใช้งานในทางปฏิบัติ ชื่อของภาษาเบรนฟักในภาษาอังกฤษมักจะถูกปิดบังให้เป็น "brainf*ck" หรือ "brainfsck" เพื่อหลีกเลี่ยงคำว่า fuck ที่มักถือกันว่าเป็นคำหยาบ และจะไม่มีการเน้นอักษรตัวใหญ่ที่ตัว "b" เมื่อไม่ใช่ต้นประโยค ถึงแม้จะเป็นชื่อเฉพาะก็ตาม
ภาษาเบรนฟักสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2536 (ค.ศ. 1993) โดยอูร์บัน มึลเลอร์ (Urban Müller) ด้วยความตั้งใจที่จะออกแบบภาษาโปรแกรมให้คอมไพเลอร์มีขนาดเล็กที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากคอมไพเลอร์ของภาษาฟอลซ์ (FALSE) ที่มีขนาดเพียง 1,024 ไบต์ ในขณะที่คอมไพเลอร์ของภาษาเบรนฟักมีขนาดเล็กกว่าคือไม่เกิน 200 ไบต์ (บางรุ่นมีขนาดเพียง 125 ไบต์) นอกจากนี้มึลเลอร์ยังสร้างคอมไพเลอร์ของภาษานี้สำหรับคอมพิวเตอร์อะมิก้า (Amiga) อีกด้วย
ภาษาเบรนฟักประกอบด้วยคำสั่งเพียง 8 ชนิด เขียนแทนด้วยอักษรหนึ่งตัวต่อหนึ่งคำสั่ง โปรแกรมภาษาเบรนฟักจะทำงานตามคำสั่งไปทีละตัวอักษร ในขณะที่อักษรอื่นที่ปรากฏจะถูกข้ามไป อักษรทั้ง 8 ตัวมีความหมายที่เทียบเท่ากับภาษาซีสามารถแจกแจงได้ดังนี้
ภาษาเบรนฟักทำงานบนอาร์เรย์ขนาด 30,000 เซลล์ (ช่อง) โดยมีตัวแปรพอยเตอร์ที่เคลื่อนย้ายได้เป็นตัวชี้ตำแหน่งเซลล์ปัจจุบัน เมื่อเริ่มต้นโปรแกรม ทุกเซลล์จะมีข้อมูลเป็นศูนย์ และพอยเตอร์ชี้ที่เซลล์แรกเสมอ (ที่ดัชนีของเซลล์เท่ากับศูนย์) โปรแกรมจะดำเนินตามคำสั่งในซอร์สโค้ดไปทีละคำสั่งจนกระทั่งสิ้นสุดที่อักษรตัวสุดท้าย การแสดงผลบนจอภาพและการรับข้อมูลเข้าจากคีย์บอร์ดเป็นตัวอักษรจะอ้างถึงค่าตามรหัสแอสกี (หรือรหัสอักขระตามที่คอมพิวเตอร์ใช้)
โปรแกรมต่อไปนี้จะพิมพ์คำว่า Hello World! และขึ้นบรรทัดใหม่บนจอภาพ
[>+++++++>++++++++++>+++>+««-] วนรอบค่าต่างๆ ที่มีประโยชน์เก็บไว้ในอาร์เรย์
>++. พิมพ์ 'H'
>+. พิมพ์ 'e'
+++++. พิมพ์ '.
. พิมพ์ 'l'
+. พิมพ์ '.
>++. พิมพ์ ' '
«+++++++++++++++. พิมพ์ 'W'
>. พิมพ์ 'o'
+. พิมพ์ '.
------. พิมพ์ 'l'
--------. พิมพ์ 'd'
>+. พิมพ์ '!'
>. ขึ้นบรรทัดใหม่ (พิมพ์อักขระ newline)
ซอร์สโค้ดข้างต้นมีการตัดขึ้นบรรทัดใหม่เพื่อให้สามารถอ่านได้ง่าย ซึ่งภาษาเบรนฟักจะทำงานเฉพาะโค้ด codice_3 เท่านั้น อักษรอื่นๆ จะถูกข้ามไป จึงสามารถตัดบรรทัดหรือใส่หมายเหตุได้โดยไม่ต้องมีเครื่องหมายกำกับ สำหรับซอร์สโค้ดล้วนของโปรแกรมดังกล่าวสามารถเขียนได้ดังนี้
การทำงานจะเริ่มจากบรรทัดแรก ซึ่งเพิ่มค่าเซลล์ที่ 0 ให้เป็น 10 โดยการเพิ่มค่าทีละหนึ่งเป็นจำนวน 10 ครั้ง การวนรอบในบรรทัดที่สองเป็นการกำหนดค่าต่างๆ ไว้ในอาร์เรย์ดังนี้คือ เซลล์ที่ 1 เท่ากับ 70 (ใกล้กับ 72 ซึ่งเป็นรหัสแอสกีของ 'H'), เซลล์ที่ 2 เท่ากับ 100 (ใกล้กับ 101 ของ 'e'), เซลล์ที่ 3 เท่ากับ 30 (ใกล้กับ 32 ซึ่งเป็นรหัสของช่องว่าง), และเซลล์ที่ 4 เท่ากับ 10 (อักขระ newline) การวนรอบดังกล่าวจะทำงานแทนการคูณค่า 10 ในเซลล์ที่ 0 เข้ากับ 7, 10, 3, และ 1 ตามลำดับ และบันทึกผลคูณไว้ต่างเซลล์กัน หลังจากการวนรอบสิ้นสุดแล้ว บรรทัดที่สามคือการเลื่อนพอยเตอร์ไปยังเซลล์ที่ 1 แล้วเพิ่มค่าขึ้นอีกสองจนได้ 72 จากนั้นจึงพิมพ์อักขระ 'H' ออกมา บรรทัดถัดไปเป็นการย้ายพอยเตอร์ไปยังเซลล์ที่ 2 แล้วบวกหนึ่งจนได้ 101 ซึ่งเป็นอักขระ 'e' แล้วแสดงผลบนหน้าจอ บรรทัดต่อๆ ไปก็มีการย้ายพอยเตอร์และมีการเพิ่มค่าหรือลดค่าไปตามคำสั่งคล้ายกันนี้ กระทั่งพิมพ์ Hello World! ออกมาครบทุกตัวอักษร (รวมทั้งการขึ้นบรรทัดใหม่)
อำเภอท่าวังผา
ท่าวังผา () ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัดน่าน เป็นเมืองที่รองรับการขยายตัวเศรษฐกิจแห่งที่1 ของจังหวัดน่านตอนเหนือ
อำเภอท่าวังผา เป็นแหล่งท่องเที่ยวอีกแห่งหนึ่งของดินแดนน่านเหนือ อาทิ อุทยานแห่งชาตินันทบุรี บ่อน้ำร้อนโป้งกิ อีกทั้ง วัดหนองบัว ซึ่งเป็นสถานที่สะท้อนให้เห็นถึงวิถีชีวิตของชาวไทลื้อผ่านภาพจิตรกรรมฝาผนัง แบบเดียวกันกับที่ปรากฏบนผนังของวัดภูมินทร์
อำเภอท่าวังผาตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ความเป็นมาของนามท่าวังผานั้นคือ ลักษณะของเกาะแก่งในแม่น้ำน่าน ซึ่งมีแต่หินผาและเป็นวังน้ำอยู่มากมาย ซึ่งเป็นเส้นทางคมนาคมระหว่างเมืองปัวกับเมืองน่านในอดีต หากมุมมองด้านโบราณคดีแล้ว พบชุมชนโบราณต้นกำเนิดเมืองน่านซึ่งมีอายุกว่า 800 ปี สร้างในสมัยพญาภูคา ปฐมกษัตริย์น่านแห่งราชวงค์ภูคา อยู่ในท้องที่ตำบลยม (รวมจอมพระด้วย) ซึ่งในปัจจุบันยังคงสภาพสมบูรณ์อยู่ในท้องที่บ้านเสี้ยว บ้านลอมกลาง บ้านทุ่งฆ้อง บ้านนานิคม บ้านถ่อน จากสภาพชุมชนนั้นเป็นชุมชนเมืองขนาดใหญ่ เพราะมีการค้นพบกำแพงเมือง วัดร้าง และพระพุทธรูปเป็นจำนวนมากในบริเวณลุ่มแม่น้ำย่าง ฉะนั้นท่าวังผาในอดีตเป็นส่วนหนึ่งของเมืองปัว จึงเป็นเมืองเก่าแก่ ยุคเดียวกับสุโขทัย
ท้องที่อำเภอท่าวังผาเดิมอยู่ในเขตการปกครองของอำเภอปัว ต่อมาเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2505 ได้มีประกาศกระทรวงมหาไทยให้แบ่งตำบลริม ตำบลป่าคา ตำบลตาลชุม และตำบลยม ออกจากการปกครองของอำเภอปัวรวมตั้งเป็น กิ่งอำเภอท่าวังผา และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกาฯ ยกฐานะเป็น อำเภอท่าวังผา เมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2508 ตั้งที่ว่าการอำเภอ ณ บ้านสบยาว หมู่ที่ 4 ตำบลท่าวังผา อำเภอท่าวังผา
อำเภอท่าวังผาแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 10 ตำบล 91 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอท่าวังผาประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 10 แห่ง ได้แก่
ประชาชนส่วนใหญ่เป็นชาวไทเชื้อสายยวนเชียงแสน นอกจากนั้นยังมีชาวไทลื้อ ชาวม้ง ชาวเย้า และขมุ
แม่น้ำสำคัญของอำเภอท่าวังผา
อำเภอเมืองน่าน
เมืองน่าน () เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดน่าน
อำเภอเมืองน่านมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
อำเภอเมืองน่านแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 11 ตำบล 109 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอเมืองน่านประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 11 แห่ง ได้แก่
อำเภอขุนตาล
ขุนตาล () เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดเชียงราย
อำเภอขุนตาลจัดตั้งตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2535 โดยแบ่งพื้นที่ปกครองออกจากอำเภอเทิงตั้งเป็น กิ่งอำเภอขุนตาล และได้รับการยกฐานะเป็น อำเภอขุนตาล เมื่อปี พ.ศ. 2539 มีผลบังคับใช้ตั่งแต่วันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2539 มีเนื้อที่ 255.5 ตารางกิโลเมตร ลักษณะพื้นที่โดยทั่วไปส่วนใหญ่เป็นที่ราบเชิงเขาจากทิศเหนือถึงทิศใต้
ชื่อ "ขุนตาล" ที่นำมาตั้งเป็นชื่อของอำเภอขุนตาลนั้นได้มาจากหลักฐานคำบอกเล่าสืบต่อกันมา โดยตั้งชื่อตามลำห้วยขุนตาลซึ่งเป็นห้วยขนาดใหญ่ไหลผ่านในเขตตำบลป่าตาล เปรียบเสมือนเป็นเส้นโลหิตใหญ่ที่หล่อเลี้ยงพื้นที่บริเวณนี้ แต่จากหลักฐานที่ปรากฏชัดแจ้งในปัจจุบัน คำว่า "ขุนตาล" นั้นน่าจะมาจากชื่อของพระธาตุขุนตาล อันเป็นปูชนียสถานอันศักดิ์สิทธิ์ เป็นที่เคารพของประชาชนในบริเวณนี้ และทุก ๆ ปีในวันมาฆบูชาจะมีการสรงน้ำและจัดกิจกรรมเป็นพุทธบูชาในช่วงเทศกาลต่าง ๆ ปัจจุบันพระธาตุขุนตาลตั้งอยู่บริเวณหลักกิโลเมตรที่ 84 บนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1020 [แยกทางหลวงหมายเลข 1 (เชียงราย)-เชียงของ]
อำเภอขุนตาลตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัดเชียงราย ระหว่างละติจูด 19 องศา 45–56 ลิปดาเหนือ และลองจิจูด 100 องศา 20-25 ลิปดาตะวันออก อยู่ห่างจากตัวจังหวัดเชียงรายประมาณ 62 กิโลเมตร ตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1152 [แยกทางหลวงหมายเลข 1020 (หัวดอย)-บรรจบทางหลวงหมายเลข 1020 (ต้าตลาด)] และมีทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1020 [แยกทางหลวงหมายเลข 1 (เชียงราย)-เชียงของ] ผ่านหน้าที่ว่าการอำเภอขุนตาล พื้นที่การปกครองของอำเภอขุนตาลมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
อำเภอขุนตาลแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 3 ตำบล 55 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอขุนตาลประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
เขื่อนแก่งกระจาน
เขื่อนแก่งกระจาน เป็นเขื่อนดินกั้นแม่น้ำเพชรบุรี ที่บริเวณเขาเจ้า และเขาไม้รวกประชิดกับ ตำบลแก่งกระจาน อำเภอแก่งกระจาน จังหวัดเพชรบุรี อยู่ทางด้านเหนือน้ำ ของเขื่อนเพชรขึ้นไปตามถนน 27 กิโลเมตร สันเขื่อนยาว 760 เมตร กว้าง 8 เมตร สูง 58 เมตร ระดับสันเขื่อน 106 เมตร จากระดับน้ำทะเลปานกลาง ฐานตอนที่กว้างที่สุด 250 เมตร สร้างเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2509 เป็นทะเลสาบน้ำจืดขนาดใหญ่ เหมาะสำหรับท่องเที่ยวพักผ่อนหย่อนใจ
เขื่อนแก่งกระจาน อยู่ห่างจากตัวเมืองเพชรบุรี 53 กิโลเมตร และห่างจากอุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน 3 กิโลเมตร เดินทางตามเส้นทางเดียวกับอุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน
การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย ได้พิจารณาติดตั้งเครื่องกำเนิดไฟฟ้าที่เขื่อนแก่งกระจาน โดยติดตั้งเครื่องกำเนิดไฟฟ้า 1 เครื่อง ขนาดกำลังผลิต 19,000 กิโลวัตต์ ให้พลังงานไฟฟ้าเฉลี่ยปีละ 70 ล้านกิโลวัตต์ชั่วโมงโดยมีสายส่งไฟฟ้าจากเขื่อนแก่งกระจานไปยังสถานีไฟฟ้าแรงสูงชะอำ เป็นระยะทาง 40-41 กิโลเมตร เริ่มดำเนินการก่อสร้างเมื่อเดือน พฤศจิกายน 2514 แล้วเสร็จและผลิตไฟฟ้าไดั เมื่อเดือนสิงหาคม
เขื่อนแก่งกระจานเป็นเขื่อนอเนกประสงค์ ประโยชน์ที่ได้จากเขื่อนมีหลายประการ คือ
วาเลรี ฌิสการ์ แด็สแต็ง
วาเลรี มารี เรอเน ฌอร์ฌ ฌิสการ์ แด็สแต็ง (, 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2469 — ) อดีตประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส
จีระ บุญมาก
จีระ บุญมาก เป็นนักศึกษาปริญญาโทสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ที่ถูกยิงเสียชีวิตบริเวณหน้ากรมประชาสัมพันธ์ ในเหตุการณ์ 14 ตุลา เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516 เวลาประมาณ 12.00 น. เป็นศพแรก
จีระ บุญมาก จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ (สมัยนั้นชื่อ วิทยาลัยวิชาการศึกษาประสานมิตร) และกำลังเรียนปริญญาโท ในวันเกิดเหตุจีระพาลูกออกไปเดินเล่นซื้อของ เมื่อกลับมาบ้านได้ฟังวิทยุรายงานข่าวว่านักเรียนนักศึกษากำลังจะก่อการจลาจล และบุกเข้ายึดวังสวนจิตรลดา จีระไม่เชื่อว่าข่าววิทยุจะเป็นความจริง จึงออกจากบ้านเพื่อมาดูสถานการณ์
จีระซื้อส้มมาด้วย เมื่อมาถึงก็แจกส้มให้นักเรียนช่างกล บอกว่าทหารเขามาทำตามหน้าที่ ให้ใจเย็น อย่าทำอะไรรุนแรง เดี๋ยวจีระจะเข้าไปพูดคุยกับทหารเอง จีระ บุญมากถือธงชาติเดินเข้าหาทหาร ขอร้องว่าทหารอย่าทำร้ายเด็กนักเรียนที่ไม่มีอาวุธ แล้วหยิบส้มที่เตรียมมา โยนให้ทหารกิน ทหารที่ระวังอยู่เข้าใจว่าจีระจะทำร้าย จึงยิงปืนใส่ เสียชีวิตทันที
นักศึกษาที่อยู่บริเวณนั้น นำธงชาติเข้ามาเช็ดเลือดจีระ ห่มร่างด้วยธงชาติ และนำศพขึ้นไปวางบนพานรัฐธรรมนูญที่อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย และแห่ศพข้ามสะพานพระปิ่นเกล้าไปที่สี่แยกบ้านแขก วงเวียนใหญ่ ฝั่งธนบุรี
ชื่อของจีระ บุญมาก ถูกตั้งเป็นชื่อห้องประชุมของสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 4
สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 4 () ,() เป็นสาธารณรัฐที่ปกครองประเทศฝรั่งเศสระหว่าง พ.ศ. 2489 - พ.ศ. 2501 โดยมีรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฉบับที่ 4 ถือว่าเป็นสาธารณรัฐที่ได้ฟื้นฟูมาจากสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 3 ที่ได้ก่อตั้งหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 แต่ก็ได้ประสบปัญหาและล้มเหลวในกาลต่อมา เนื่องจากนโยบายการปกครองที่ผิดพลาด มีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2489 ซึ่งก็ทำให้สาธารณรัฐฝรั่งเศสได้เริ่มก่อตั้งขึ้น
มีการพยายามที่จะทำให้การปกครองฝ่ายบริหารนั้นแข็งแรงและมั่นคง เพื่อที่จะป้องกันเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในสมัยก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2 แต่ความอ่อนแอและไม่มั่นคงก็ยังคงอยู่และก็ได้มีการเปลี่ยนแปลงบ่อยครั้งในรัฐบาล ซึ่งในยุคนี้ก็ได้เห็นการเจริญเติบโตอย่างเข้มแข็งของเศรษฐกิจฝรั่งเศส
อย่างไรก็ตาม รัฐบาลฝรั่งเศสตัดสินใจที่จะปลดปล่อยอาณานิคมที่เหลืออยู่ เนื่องจากปัญหาและการก่อจลาจลในอาณานิคมของฝรั่งเศส การจลาจลในแอลจีเรียเป็นการสิ้นสุดสาธารณรัฐที่ 4 และชาร์ลส์ เดอ กอลส์ก่อตั้งสาธารณรัฐที่ 5
สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 5
สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 5 เป็นสาธารณรัฐปัจจุบันของประเทศฝรั่งเศสที่ถือกำเนิดขึ้นเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2501 เกิดจากการล่มสลายของสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 4 โดยเปลี่ยนแปลงจากระบอบรัฐสภามาเป็นระบอบกึ่งประธานาธิบดี
แรงผลักดันที่ทำให้สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 5 ก่อกำเนิดนั้นมีแรงจูงใจมาจาก วิกฤตการณ์พฤษภาคม พ.ศ. 2501 (รัฐประหาร 13 พฤษภา / รัฐประหารแอลเจียร์) แม้ว่าฝรั่งเศสได้ถอนตัวจากเมืองขึ้นจำนวนมากของตนแล้ว ส่วนมากในแอฟริกาตะวันตกและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ แต่แอลจีเรียก็ยังคงเป็นส่วนหนึ่งของฝรั่งเศส และยังต้องส่งตัวแทนของตนไปยังรัฐสภาฝรั่งเศส 
ความห่างไกลจากแผ่นดินใหญ่และความแตกต่างทางวัฒนธรรม ด้วยอยู่กันคนละทวีปและที่สำคัญคือความแตกต่างเรื่องศาสนานำไปสู่ความกดดันที่เพิ่มขึ้นในการจะแยกตัวออยากจากประเทศฝรั่งเศส
แต่สถานการณ์ก็ดูเป็นที่สับสน เพราะเหตุการณ์นี้ไม่ได้เป็นแค่เรื่องเมืองขึ้นต้องการเอกราช แต่เป็นความต้องการที่จะแบ่งแยกดินแดนมากกว่า ในขณะเดียวกันก็มีผู้ไม่เห็นด้วยกับการแยกตัวจากผืนแผ่นดินใหญ่ของแอลจีเรีย ทำให้สงครามแอลจีเรียนไม่ได้เป็นเพียงการเคลื่อนไหวแบ่งแยกดินแดน แต่เป็นสงครามการเมืองพ่วงเข้ามาอีก ความวุ่นวายถาโถมเข้ามาเพิ่มขึ้น เพราะเหล่าทหารได้ทำการหนุนหลังพวกแอลจีเรียฝรั่งเศส (Algérie française) อย่างเปิดเผย
ชาร์ล เดอ โกลได้ประณามการกระทำนี้ว่า เป็นก่อการร้ายทั้งในอัลจีเรียและฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่ และก็ได้ทำให้เกิดความโกรธแค้นในระหว่างสองฝ่าย ซึ่งรวมแนวหน้าทางการเมืองในปัจจุบัน เช่น ฌ็อง-มารี เลอ แปน จากการไปเจรจาต่อรองกับพวกกบฏชาตินิยม ในที่สุดอัลจีเรียก็ได้เป็นเอกราชในวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2505
เดอ โกล ได้ใช้วิกฤตการณ์นี้เพื่อที่จะได้ก่อตั้งระบอบการปกครองของฝรั่งเศสใหม่ เนื่องจากในยุคสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 4 นั้น รัฐบาลต่าง ๆ ก็ได้ล้มเหลวตั้งแต่การเริ่มต้นของสงครามโลกครั้งที่ 2 แล้ว และไม่มีพรรคการเมืองใดที่สามารถครองใจประชาชนชาวฝรั่งเศสได้เลย และตำแหน่งประธานาธิบดีในสมัยนั้นไม่ได้มีอำนาจเท่ากับสมัยปัจจุบัน ซึ่งเดอ โกลได้เสนอที่จะให้ประธานาธิบดีมีวาระ 7 ปี ตั้งแต่ที่ลดลงเหลือ 5 ปี และควรมีอำนาจบริหารประเทศควบคู่กับนายกรัฐมนตรี ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากประธานาธิบดี และต้องได้รับการเลือกตั้ง และมาจากรัฐสภาฝรั่งเศส
แนวคิดของเขานั้นเป็นที่ยอมรับประมาณร้อยละ 79.2 จากทั้งหมดที่ได้ลงประชามติในวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2501 เนื่องจากการเปลี่ยนรัฐธรรมนูญทำให้เกิดสาธารณรัฐใหม่ขึ้นมา ประเทศฝรั่งเศสจึงก้าวจากสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 4 เข้าสู่สมัยสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 5
ในเบื้องต้น ตำแหน่งประธานาธิบดีนั้นจะได้รับการเลือกตั้งจากคณะผู้เลือกตั้งเท่านั้น แต่ในปี พ.ศ. 2505 ชาร์ล เดอ โกลได้เสนอให้มีการเลือกตั้งประธานาธิบดีโดยประชาชน แม้ว่าข้อเสนอของเดอ โกลนั้น เขาตั้งใจที่จะให้มีการแข่งขันกันระหว่างพรรคการเมือง ยกเว้นโกลิสต์ ถึงกระนั้นข้อเสนอนี้ได้เป็นที่ยอมรับจากคณะผู้เลือกตั้งทั้งหลาย
ปัจจุบันการเลือกตั้งตำแหน่งประธานาธิบดีฝรั่งเศสนั้นจัดขึ้นทุก ๆ 5 ปี แบ่งออกเป็น 2 รอบ รอบแรกนั้นจะเปิดให้ผู้สมัครทั้งหมดเข้ารับการเลือกตั้ง และอาจจะได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานาธิบดี ถ้าได้รับคำแนนเสียงอย่างเด็ดขาด แต่ถ้าไม่มีผู้ชนะในรอบแรก ผู้สมัคร 2 คนที่ได้คะแนนเยอะสุดนั้น จะมาแข่งขันกันต่อในการเลือกตั้งประธานาธิบดีรอบที่ 2
ดูรายละเอียดได้ที่บทความรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส
โกลลิสม์ สีน้ำเงิน, สังคมนิยม สีแดง
"รายละเอียดเพิ่มเติมดูได้ที่ ประธานาธิบดีฝรั่งเศส / รายนามประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส"
"รายละเอียดเพิ่มเติมดูได้ที่ นายกรัฐมนตรีฝรั่งเศส / รายนามนายกรัฐมนตรีฝรั่งเศส"
ตำบลเวียง
ตำบลเวียง หมายถึงตำบลอันเป็นที่ตั้งของเวียง หรือเมืองในสมัยก่อนเชียงแสน จนถึงล้านนา มีหลายเวียง ได้แก่
สำหรับเวียงอื่นๆ ดูเพิ่มที่ เวียง เทศบาลตำบลเวียง และ องค์การบริหารส่วนตำบลเวียง
ภาษาเควนยา
ภาษาเควนยา () เป็นภาษาหนึ่งซึ่ง เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ประดิษฐ์ขึ้น และใช้ในนวนิยายของเขา คือในโลกมิดเดิลเอิร์ธ โดยเป็นภาษาของเอลฟ์ หรือชาวเควนดิ ซึ่งเป็นบุตรของมหาเทพอิลูวาทาร์
ภาษาเควนยานับได้ว่าเป็นภาษาแรกๆ ที่โทลคีนประดิษฐ์ขึ้นตั้งแต่ยังเป็นนักศึกษา โดยได้รับแรงบันดาลใจมาจากภาษาฟินแลนด์ ซึ่งเป็นภาษาที่โทลคีนชอบมาก เขาศึกษาภาษาฟินนิชด้วยตัวเองเพราะต้องการจะอ่านมหากาพย์ "คาเลวาลา" ในต้นฉบับฟินนิช อันเป็นแรงบันดาลใจในการสร้าง "โลกอาร์ดา" ของเขาในเวลาต่อมา
โทลคีนสร้างตัวอักษรสำหรับภาษาเควนยา สร้างไวยากรณ์สำหรับภาษาเควนยา หลังจากสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และโทลคีนได้กลับมาทำงานที่ออกซฟอร์ดอีกครั้ง เขาได้ปรับปรุงแก้ไขภาษาเควนยาอย่างจริงจัง โดยใช้ภาษานี้ในการเขียนบันทึกประจำวัน แต่เนื่องจากโครงสร้างภาษายังไม่แน่นอน มีการเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา ภายหลังโทลคีนเองก็สับสนและเลิกเขียนบันทึกด้วยวิธีนี้ เพราะลืมไปแล้วว่าขณะที่เขียนบันทึก เขาใช้โครงสร้างไวยากรณ์แบบไหน ช่วงแรกโทลคีนเรียกภาษานี้ว่า Qenya
การสร้างภาษาเควนยา เป็นจุดเริ่มต้นที่สำคัญจุดหนึ่ง (แม้จะมีปัจจัยอื่นๆ ประกอบอีก) ที่ทำให้โทลคีนบังเกิดความคิดให้มีผู้คนที่ใช้ภาษานี้ขึ้นมาจริงๆ อันเป็นที่มาของเหล่าเอลฟ์ ในเรื่อง "ซิลมาริลลิออน"
ตลอดช่วงชีวิตของโทลคีน เขาได้แก้ไขปรับปรุงโครงสร้างภาษานี้ จนกระทั่งมันสามารถใช้งานได้จริง สมบูรณ์ยิ่งกว่าภาษาประดิษฐ์อื่นๆ ของโทลคีน
ภาษานี้พัฒนาขึ้นมาจากภาษาคอมมอนเอลดาริน อันเป็นภาษาดั้งเดิมของพวกเอลฟ์ แต่เมื่อพวกชาววันยาร์และโนลดอร์เดินทางอพยพออกจากมิดเดิลเอิร์ธมาถึงอามันแล้ว ภาษาของพวกเขาก็มีการวิวัฒนาไปจนกลายมาเป็นภาษาเควนยาในที่สุด
ครั้นเมื่อชาวโนลดอร์หวนคืนสู่มิดเดิลเอิร์ธ พวกเขาได้นำภาษาเควนยากลับมาเผยแพร่ด้วย ในยุคสมัยต่อมา ภาษาเควนยามีที่ใช้งานบนมิดเดิลเอิร์ธในฐานะภาษาชั้นสูงที่ใช้สำหรับการจารึกพงศาวดาร และใช้ในหมู่เจ้านายชาวโนลดอร์กับข้าราชบริพารเท่านั้น เนื่องจากกษัตริย์ธิงโกลมีบัญชาห้ามชาวซินดาร์บนแผ่นดินเบเลริอันด์ใช้ภาษานี้อีก หลังจากทรงทราบเรื่องการสังหารหมู่ที่อัลควาลอนเด ซึ่งกองทัพของเฟอานอร์ได้สังหารพระญาติของพระองค์ในนครอัลควาลอนเดอย่างอยุติธรรม
แหวนแห่งบาราเฮียร์
แหวนของบาราเฮียร์ เป็นแหวนวงหนึ่งในปกรณัมของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน เรื่อง ซิลมาริลลิออน
ตามปกรณัมของโทลคีน แหวนวงนี้แต่เดิมเป็นแหวนเอลฟ์ เป็นแหวนของกษัตริย์ฟินร็อด เฟลากุนด์ แห่งราชวงศ์ฟินาร์ฟิน หัวแหวนเป็นรูปงูสองตัวกระหวัดหางเกี่ยวกัน ศีรษะเทินมรกตดวงใหญ่เอาไว้ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ประจำราชวงศ์ฟินาร์ฟิน ฟินร็อดประทานแหวนนี้ให้แก่บาราเฮียร์ วีรชนชาวมนุษย์ เนื่องจากเขาได้ช่วยชีวิตของพระองค์เอาไว้ และทรงให้คำสัญญาว่า จะให้ความช่วยเหลือทุกประการแก่ทายาทของบาราเฮียร์ต่อไปด้วย
เบเรน บุตรแห่งบาราเฮียร์ ได้ใช้แหวนนี้ขอความช่วยเหลือจากกษัตริย์ฟินร็อด ในคราวที่เขาออกไปปฏิบัติภารกิจชิงซิลมาริลจากมงกุฎของมอร์กอธ
แหวนนี้ได้ตกทอดสืบต่อลงมาสู่ดิออร์ บุตรของเบเรน และ เอลวิง บุตรีของดิออร์ และ เอลรอส บุตรชายคนโตของเอลวิง ซึ่งต่อมาได้เป็นปฐมกษัตริย์แห่งนูเมนอร์ แหวนนี้จึงได้เป็นมรดกอยู่ในราชวงศ์แห่งเอลรอสจนตกมาถึงซิลมาริเอน พระธิดาองค์ใหญ่ของทาร์-เอเลนดิล นางมอบแหวนนี้ให้แก่วาลันดิล บุตรชายของนาง ผู้เป็นเจ้าครองนครอันดูนิเอ แหวนนี้จึงตกไปสู่สายวงศ์แห่งอันดูนิเอ มิได้อยู่ในราชวงศ์นูเมนอร์
เอเลนดิล ได้นำแหวนนี้ติดตัวมายังมิดเดิลเอิร์ธด้วยเมื่อครั้งหนีออกจากเหตุวินาศคราวเกาะนูเมนอร์จมสมุทร อิซิลดูร์โอรสองค์ใหญ่ได้รับมอบมรดกประจำตระกูลชิ้นนี้สืบต่อมา แหวนนี้จึงสืบทอดอยู่ในสายราชวงศ์แห่งอาร์นอร์ จนตกทอดมาถึงอารากอร์น ในที่สุด
เชฟฟีลด์
เชฟฟีลด์ () เป็นชื่อเมืองและเขตมหานครในเซาท์ยอร์กเชียร์เคาน์ตี แคว้นอังกฤษ โดยมีที่มาของชื่อมาจากแม่น้ำเชฟ (Sheaf River) ที่ไหลผ่านใจกลางเมือง
ตัวเมืองเชฟฟีลด์มีประชากร 520,700 คน (ข้อมูล ค.ศ. 2005) และเป็นหนึ่งในแปดเมืองใหญ่ของอังกฤษ (ไม่นับลอนดอน) ซึ่งรวมตัวกันเป็นกลุ่มแปดเมืองหลักของอังกฤษ (English Core Cities Group) ส่วนเขตเมืองทั้งหมดของเชฟฟีลด์มีประชากรทั้งสิ้น 640,720 คน
เชฟฟีลด์มีชื่อเสียงในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 จากการผลิตเหล็กกล้า เทคโนโลยีด้านการหลอมเหล็กและสเตนเลสสตีลทำให้เชฟฟีลด์มีประชากรเพิ่มขึ้นกว่าสิบเท่าในยุคปฏิวัติอุตสาหกรรม
เชฟฟีลด์เป็นที่ตั้งของสโมสรฟุตบอลที่เก่าแก่ที่สุดในโลกคือ สโมสรฟุตบอลเชฟฟีลด์ (Sheffield F.C.) ก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 1857 และปัจจุบันมีทีมฟุตบอลเล่นอยู่ในฟุตบอลลีกแชมเปี้ยนชิป 2 ทีม คือ สโมสรฟุตบอลเชฟฟีลด์ยูไนเต็ดและสโมสรฟุตบอลเชฟฟีลด์เวนส์เดย์
เชฟฟีลด์ยังเป็นที่ตั้งของครูซิเบิลเทียเตอร์ซึ่งเป็นสถานที่จัดการแข่งขันสนุกเกอร์ชิงแชมป์โลกเป็นประจำทุกปี
เมืองเชฟฟีลด์มีมหาวิทยาลัย 2 แห่ง คือ มหาวิทยาลัยเชฟฟีลด์ (University of Sheffield) และมหาวิทยาลัยเชฟฟีลด์ฮาลแลม (Sheffield Hallam University) ซึ่งมีนักศึกษารวมกันมากกว่า 55,000 คนต่อปี นอกจากนี้เชฟฟีลด์ยังมีสถาบันการศึกษาระดับสูงอย่างวิทยาลัยเชฟฟีลด์ (Sheffield College) มีโรงเรียนระดับประถม 141 แห่ง และโรงเรียนระดับมัธยมอีก 27 แห่ง
โรงละครครูซิเบิล
โรงละครครูซิเบิล () เป็นชื่อโรงละครแห่งหนึ่งซึ่งตั้งอยู่ในเมืองเชฟฟิลด์ สหราชอาณาจักร อยู่ภายใต้การดูแลของกลุ่มโรงละครเชฟฟิลด์ (Sheffield Theatres Group) โรงละครครูซิเบิลนี้ก่อสร้างและเปิดใช้ครั้งแรกใน พ.ศ. 2514 มีที่นั่งผู้ชมเก้าร้อยแปดสิบที่นั่ง
โรงละครครูซิเบิลมีชื่อเสียงในระดับนานาชาติ เนื่องจากใช้จัดการแข่งขันกีฬาสนุกเกอร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการแข่งขันสนุกเกอร์ชิงแชมป์โลก ซึ่งจัดที่โรงละครครูซิเบิลมาตั้งแค่ พ.ศ. 2520
โรงละครครูซิเบิลยังเคยได้รับการใช้เป็นห้องประชุม ซึ่งส่งผลให้เกิดการก่อตั้งสโมสรฟุตบอลในเมืองเชฟฟิลด์สามแห่ง คือ สโมสรฟุตบอลเชฟฟิลด์ สโมสรฟุตบอลเชฟฟิลด์ยูไนเต็ด และสโมสรฟุตบอลเชฟฟิลด์เวนส์เดย์