hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ปาปิญอง มิว
ปาปิญอง มิว ตัวละครในเซนต์เซย่าภาคเจ้านรกฮาเดส เป็น 1 ใน 108 สเป็คเตอร์ มีบทบาทอย่างมากในภาคแซงค์ทัวรี่
ขณะที่อาริเอส มู เข้าไปในปราสาทปูยักษ์ เหล่าสเป็คเตอร์ที่นำโดยไซคลอปส์ คีกันต์ก็ปรากฏตัวขึ้น มูซึ่งขยับตัวไม่ได้กำลังจะถูกคีกันต์เล่นงาน แต่มีเสียงหนึ่งขวางขึ้นจากด้านหลัง โดยบอกว่า ตนจะเป็นผู้จัดการกับมูเอง คีกันต์แรกทีเดียวไม่ยอมทำตาม แต่ก็มิกล้าขัดเจ้าของเสียงนั้น คือ ปาปิญอง มิว เมื่อคีกันต์และเหล่าสเป็คเตอร์ไปหมดแล้ว มิวซึ่งใช้ไซโคคิเนซิสมัดตัวมูไว้อยู่ ได้ปล่อยตัวมูลง มูจึงพบว่าศัตรูในครั้งนี้เป็นสิ่งมีชีวิตประหลาดที่เป็นกองอะไรสักอย่างที่ขยับได้ พูดได้ และเจ้ากองนั้นได้ปล่อยสารบางอย่างออกมาชื่อ อั๊กลี่ อีรัพชั่น
จากนั้นก็มีหนอนขนาดยักษ์ที่มีฟันแหลมคมกระโดดออกมาจากกองประหลาดนั่น เจ้าหนอนได้ปล่อยเส้นไยไหมชื่อ ซิลด์กี้ สเลด ออกมาพันร่างของมูไว้จนไม่อาจขยับได้และสลบไป เพราะปาปิญอง มิว ต้องการเวลาสักครู่เพื่อพัฒนาร่างให้สู่ร่างที่สุดยอด ขณะนั้นมูที่ถูกไยไหมมัดตัวจนไม่อาจทำอะไรได้ ชิริวได้วิ่งผ่านมา และสัมผัสได้เพียงพลังคอสโม่อ่อน ๆ ก็ไม่สงสัยและวิ่งผ่านไป
มูรวบรวมพลังทะลวงตัวเองออกมาจากไยไหมได้สำเร็จ บนเพดานปราสาทปรากฏดักแด้ขนาดใหญ่ ที่บอกว่า ขอเวลาสักครู่เพื่อที่จะพัฒนาร่างกาย มูจึงรู้ว่า สเป็คเตอร์ตนนี้ไม่ใช่สเป็คเตอร์ธรรมดา ๆ ทั่วไป หากแต่มันเปลี่ยนแปลงร่างตัวเองได้ เหมือนวงจรชีวิตของผีเสื้อ
ในที่สุดร่างที่แท้จริงของปาปิญอง มิว ก็ปรากฏออกมา มิวมีพลังไซโคคิเนซิสเหมือนมู และใช้พลังนี้เล่นงานมู จนมูต้องหายตัวอยู่หลายครั้ง แต่มิวก็ใช้แฟร์รี่ คือ ผีเสื้อโลกันต์ ตามหาตัวมูจนเจอในที่สุด มิวใช้พลัง แฟร์รี่ สลองกิ้ง จัดการกับมู ในที่สุดมูต้องใช้ท่าไม้ตายใหม่คือ คริสตัล เน็ท ดักจับฝูงผีเสื้อของมิวติดกับตาข่ายแก้ว เมื่อทั้งมิวและฝูงผีเสื้อไม่อาจขยับได้แล้ว จึงถูกมูจัดการด้วยท่าไม้ตาย สตาร์ไลท์ เอ็กทิงชั่น แต่กระนั้นก็ยังหลงเหลือแฟร์รี่อยู่อีกตัว ซึ่งจะบินตามเหล่าสเป็คเตอร์และคนทั้งหมดในแซงค์ทัวรี่รายงานสถานการณ์ให้ราดาแมนทีสและแพนโดร่าได้ทราบ
ปาปิญอง มิว เป็นสเป็คเตอร์ที่แปลกไปกว่าสเป็คเตอร์ตนอื่น ๆ ด้วยการมีถึง 4 ร่าง โดยร่างสุดท้ายที่สมบูรณ์แล้ว สวมชุดเซอร์พลิสปาปิญอง คือ ผีเสื้อ นั่นเอง
สเคลลิตัน มาคิโน่
สเคลลิตัน มาคิโน่ (; ) เป็นตัวละครในเซนต์เซย่าภาคเจ้านรกฮาเดส มีบทบาทเป็นสีสันในภาคอินเฟอร์โน่
มาคิโน่ เป็นเพียงพลทหารธรรมดา ๆ ในยมโลก มีหน้าตาประหลาดคล้ายมนุษย์ต่างดาว รูปร่างผอม ตัวเล็ก หัวล้านเลี่ยน หูกาง ทำหน้าที่นำพาคนตายไปสู่วิหารตัดสินโทษและบอกให้ทุกคนเงียบ เพราะบัลร็อค รูเน่ ผู้พิพากษาที่ทำหน้าที่นี้แทนกริฟฟอน มีนอส เป็นผู้ไม่ชอบเสียงดังเป็นอย่างยิ่ง
แต่เมื่อเซย่าและชุนข้ามฟากมาถึง มาคิโน่มาพบและบอกให้ทั้ง 2 เงียบ แม้แต่จะหายใจหรือจะจามจะไอเสียงดังก็ไม่ได้ แต่เซย่าไม่เชื่อและแกล้งทำเสียงดังจนมาคิโน่เผลอตัวตะโกนเสียงดังออกมาเอง เมื่อรูเน่ปรากฏตัวขึ้น รูเน่ได้สั่งให้มาคิโน่เงียบเสียง มิคิโน่ตัวสั่นด้วยความกลัวพร้อมระล่ำระลักว่าต่อไปจะไม่ทำแบบนี้อีกแล้ว แต่เสียงเมื่อตะกี้ไม่ใช่ตนทำ และเดินออกไป แต่แล้วจู่ ๆ มิคิโน่ก็ทะเล่อทะล่าวิ่งเข้ามาตะโกนด้วยเสียงดังว่า ขณะนี้มีรายงานว่าเซนต์แห่งอาธีน่าข้ามแม่น้ำมาในวิหารตัดสินโทษแล้ว รูเน่จึงใช้แส้ไฟเออร์ วิป รัดตัวมาคีโน่ไว้ และเมื่อสะบัดแส้ออก ปรากฏว่าร่างของมาคิโน่ถูกตัดเป็นชิ้น ๆ ทันทีจากแส้
มาคิโน่ เป็นพลทหารเดินเท้า ชุดเซอร์พลิสที่สวมเป็นรูปสเคลลิตัน หรือ โครงกระดูก มีเคียวขนาดใหญ่เป็นอาวุธ
เรียวโกะ ฮิโระซุเอะ
เรียวโกะ ฮิโระซุเอะ () เกิดเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2523 ในเมืองโคจิ ประเทศญี่ปุ่น เป็นนักแสดง-นักร้อง ชาวญี่ปุ่น มีผลงานทั้งการแสดงละคร, ภาพยนตร์, โฆษณา และการร้องเพลง
เรียวโกะ เข้าวงการมาด้วยการประกวดโมเดลของ P&G ในปี 1994 และชนะการประกวดมาด้วยวัยเพียง 14 ปี
วัดพร้าว (จังหวัดตาก)
วัดพร้าว ตั้งอยู่ที่บ้านวัดพร้าว ตำบลหนองหลวง อำเภอเมือง จังหวัดตาก สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีพื้นที่ 3 ไร่เศษ อยู่ติดกับแม่ปิง มีธรณีสงฆ์สองแปลง พื้นที่ 12 ไร่เศษ
วัดพร้าว สร้างเมื่อประมาณ ปี พ.ศ. 2396 ต่อมาทางคณะสงฆ์ และข้าราชการได้ให้รวมวัดดอนไชยเข้าเป็นวัดเดียวกันกับวัดพร้าว เมื่อปี พ.ศ. 2489 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อปี พ.ศ. 2501 อุโบสถสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2401 มีขนาดกว้าง 5 เมตร ยาว 8 เมตร ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2509 มีขนาดกว้าง 6 เมตร ยาว 12 เมตร หอสวดมนต์สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2476 มีขนาดกว้าง 6 เมตรยาว 14 เมตร นอกจากนี้ยังมีหอระฆัง ศาลาบาตร วิหาร และศาลาบำเพ็ญกุศล
เทมส์
เทมส์ หรือ เธมส์ (Thames) อาจหมายถึง
ซีฮอร์ส ไบอัน
ซีฮอร์ส ไบอัน ตัวละครในเซนต์เซย่าภาคเจ้าสมุทรโปเซดอน เป็น 1 ใน 7 ขุนพลมารีนเนอร์ ทำหน้าที่พิทักษ์เสาค้ำมหาสมุทรแปซิฟิกเหนือ
เมื่อเพกาซัส เซย่า วิ่งไปถึงเสาค้ำมหาสมุทรแปซิฟิกเหนือ ได้ปล่อยหมัดดาวตกพุ่งไปที่เสา แต่ถูกมือของไบอันรับเอาไว้ เซย่าพยายามปล่อยหมัดเข้าใส่ไบอัน แต่ถูกพลังป้องกันของไบอันกันไว้ได้หมด ด้วยการหมุนมืออย่างรวดเร็วจนเกิดเป็นกระแสอากาศ ไบอันใช้ได้ท่าไม้ตาย ก็อด บรีส ซึ่งเป็นเพียงการหายใจออกใส่เซย่า และใช้ท่าไม้ตายสูงสุด ไรซิ่ง บีโลว์ ส่งเซย่าลอยไปจนถึงผิวน้ำ เซย่าได้รำพันว่า ไบอันมีพลังไม่แพ้โกลด์เซนต์เลย
แต่เซย่ารวบรวมพลังกลับมาสู้ใหม่ และสามารถเจาะกระแสอากาศป้องกันของไบอันได้ และระเบิดพลังคอสโมออกมาจนชุดเพากาซัสคล็อธเปล่งประกายสีทองออกมา และในที่สุดเซย่าก็สามารถล้มซีฮอร์ส ไบอัน ลงได้
ไบอันสวมชุดสเกลรูปม้าน้ำ หรือ ฮิปโปแคมปัส ซึ่งเป็นม้าที่มีท่อนล่างเป็นปลา เป็นพาหนะของโปเซดอน ในเทพนิยายกรีก
แม่น้ำเทมส์
แม่น้ำเทมส์ ( - ออกเสียง : tɛmz) เป็นแม่น้ำใหญ่ที่ไหลในอังกฤษตอนใต้ และเป็นที่รู้จักมากที่สุดเพราะแม่น้ำไหลผ่านใจกลางกรุงลอนดอน นอกจากนี้ แม่น้ำยังไหลผ่านเมืองอื่น ๆ เช่น เมืองอ็อกซ์ฟอร์ด รีดดิง และ วินด์เซอร์ เป็นต้น
หุบเขาเทมส์ ส่วนหนึ่งของอังกฤษ อยู่ตรงกลางแม่น้ำระหว่างออกซฟอร์ด และ ลอนดอนตะวันตก ถูกตั้งชื่อตามแม่น้ำแห่งนี้
หองจูเปียน
อ๋องแห่งหงหนง () หรือพระนามเดิมว่า เปี้ยน ตามสำเนียงกลาง หรือ เปียน ตามสำเนียงฮกเกี้ยน () หรือมักเรียกกันว่า หวังเช่าเปี้ยน ตามสำเนียงกลาง หรือ หองจูเปียน ตามสำเนียงฮกเกี้ยน (; "เปี้ยนเจ้าชายน้อย") เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 25 แห่งราชวงศ์ฮั่น (พระองค์ที่ 13 แห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันออก) เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าเลนเต้และนางโฮเฮา มีพระอนุชาต่างพระมารดาคือ หองจูเหียบ
ในปี พ.ศ. 732 พระเจ้าเลนเต้สิ้นพระชนม์ โฮจิ๋นพี่ชายของนางโฮเฮาผู้เป็นแม่ทัพใหญ่ทูลเชิญหองจูเปียนขึ้นสืบราชบัลลังก์ ขณะนั้น หองจูเปียนมีพระชนม์ได้ 14 พรรษา ต่อมา โฮจิ๋นถูกสิบขันทีฆ่า และสิบขันทีถูกกำจัด ตั๋งโต๊ะได้เข้ามามีอำนาจแทน แล้วถอดหองจูเปียนออกจากพระราชบัลลังก์ ลดฐานันดรจากพระมหากษัตริย์เป็นอ๋อง (เจ้าชาย) มีบรรดาศักดิ์ว่า "อ๋องแห่งหงหนง" แล้วให้ตั้งหองจูเหียบเป็นพระมหากษัตริย์พระนามว่า พระเจ้าเหี้ยนเต้ แล้วตั้งตนเองเป็นเจ้าพระยามหาอุปราช (นายกรัฐมนตรี) ต่อมาในพ.ศ. 733 ตั๋งโต๊ะจึงส่งคนสนิทไปประหารหองจูเปียนพร้อมทั้งพระราชชนนีและพระสนม
ยักษ์
ยักษ์ เป็นอมนุษย์ชนิดหนึ่งที่มีกล่าวถึงทั้งในทางศาสนาและวรรณคดี ยักษ์ในความเชื่อของไทยมักได้รับอิทธิพลจากศาสนาพราหมณ์และศาสนาพุทธ ในขณะที่ความเชื่อในบริเวณอื่น ๆ ของโลกก็มีเรื่องเล่าเกี่ยวกับอมนุษย์ที่มีร่างกายใหญ่โต ชอบของสดคาว ซึ่งเทียบได้กับยักษ์ในความเชื่อของคนไทยเช่นกัน
ยักษ์จะมีหลายระดับขึ้นกับบุญบารมี ยักษ์ชั้นสูง จะมีวิมานเป็นทอง มีรูปร่างสวยงาม มีเครื่องประดับ มีรัศมี แต่ผิวจะดำ ดำอมเขียว อมเหลือง ดำแดงก็มี แต่ว่าดำเนียน มีอาหารทิพย์ มีบริวารคอยรับใช้ ปกติไม่เห็นเขี้ยว เวลาโกรธจึงจะมีเขี้ยวงอกออกมา ยักษ์ชั้นกลาง ส่วนใหญ่จะเป็นบริวารคอยรับใช้ของยักษ์ชั้นสูง ส่วนยักษ์ชั้นต่ำที่บุญน้อยก็จะมีรูปร่างน่าเกลียด ผมหยิก ตัวดำ ตาโปน ผิวหยาบ เหมือนกระดาษทราย นิสัยดุร้าย
ยักษ์เกิดได้ 3 แบบ คือ 
ที่อยู่ของยักษ์ มักอยู่ตามถ้ำ ตามเขา ในน้ำ ในดิน พื้นมนุษย์ ในอากาศ และมีวิมานอยู่ที่เขาสิเนรุในสวรรค์ชั้นจาตุมหาราชิกา พวกยักษ์จะอยู่ในการปกครองของท้าวเวสสุวรรณ หรือท้าวกุเวรมหาราชผู้ปกครองสวรรค์ชั้นจาตุมหาราชิกาด้านทิศเหนือ เหตุที่มาเกิดเป็นยักษ์เพราะทำบุญเจือด้วยความโกรธ มักหงุดหงิดรำคาญใจ
ยักษี หรือ ยักษิณี หรือ นางยักษ์ ogress หมายถึงยักษ์เพศหญิง ซึ่งมีบทบาทอยู่ในวรรณกรรมและตำนานต่าง ๆ มากมายหลายเรื่อง ในเย น กาหนฺติ โอวาทํ พระพุทธเจ้าท่านตรัสถึงนางยักษิณีว่า
ยักษิณีที่ปรากฏในตำนานและนิทานพื้นบ้านของไทยมีหลายเรื่อง ได้แก่
หน่วยคำเติม
หน่วยคำเติม () เป็นหน่วยคำชนิดหนึ่งที่ไม่สามารถใช้ในภาษาตามลำพังได้ แต่จะต้องใช้ร่วมกับหน่วยคำประเภทอื่นเสมอ
การคมนาคมลอนดอน
การคมนาคมลอนดอน ( - ย่อว่า "TfL") เป็นหน่วยงานราชการส่วนท้องถิ่น ที่มีหน้าที่รับผิดชอบระบบการคมนาคมในนครลอนดอนและปริมณฑลในประเทศอังกฤษ บทบาทของการคมนาคมลอนดอน คือการทำให้กลยุทธ์ทางการเดินทางต่าง ๆ สำเร็จ และบริหารบริการการเดินทางในลอนดอน
องค์การฯ ควบคุมโดยคณะผู้บริหารที่แต่งตั้งโดยนายกเทศมนตรีลอนดอน ซึ่งปัจจุบันคือ บอริส จอร์นสัน จากพรรคอนุรักษ์นิยม ผู้ซึ่งเป็นประธานคณะผู้บริหารด้วยเช่นเดียวกัน
การคมนาคมลอนดอนตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2543 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสำนักเขตนครลอนดอนและปริมณฑล ตามกฎหมายสำนักเขตนครลอนดอนและปริมณฑล พ.ศ. 2542 อย่างไรก็ตาม องค์การไม่ได้รับผิดชอบรถไฟใต้ดินลอนดอน จนกระทั่งปี พ.ศ. 2546
อสูรรับใช้ของยาย 0 สนิท
อสูรรับใช้ของยาย 0 สนิท () เป็นไลท์โนเวลที่แต่งโดย โนะโบะรุ ยะมะกุชิ ต่อมาได้มีการนำซีรีส์เรื่องนี้ไปสร้างเป็นสื่อต่าง ๆ เช่น ภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์ หนังสือการ์ตูน และเกม
เนื้อเรื่องของ อสูรรับใช้ ของยาย 0 สนิท นั้น กล่าวถึง หลุยส์ และ อสูรรับใช้ของเธอ ที่ชื่อ ไซโตะ ซึ่งเป็นมนุษย์ และที่สำคัญ เธอเป็นคนที่ใช้เวทมนตร์แทบจะไม่ได้เลยแม่แต่อย่างเดียว
หลุยส์ นักเรียนเวทมนตร์ใน โรงเรียนเวทมนตร์เทริสเตน ซึ่งผู้ที่ใช้เวทมนตร์ไม่ได้ จนเธอมักจะได้รับการขนานนามว่า "ยาย 0 สนิท" จากเพื่อนร่วมชั้นตลอดเวลา วันหนึ่งมีการจัดให้นักเรียนเวทมนตร์อัญเชิญอสูรรับใช้ หลุยส์ ได้อัญเชิญอสูรรับใช้ออกมาเป็นมนุษย์จากอีกโลกหนึ่ง จากประเทศญี่ปุ่น ที่ชื่อ ไซโตะ ด้วยความผิดพลาดการอัญเชิญอสูรรับใช้ เธอจึงจำใจต้องรับไซโตะอย่างไม่มีข้อแม้ใดๆ และเธอก็ตกหลุมรักเขาเข้าอย่างจัง แต่ก็ไม่ยอมแสดงออก (ปากไม่ตรงกับใจ) และเวลาที่ไซโตะไปยุ่งกับผู้หญิงอื่นที่หน้าอกโตกว่า จะใช้แส้หางม้าฟาด หรือไม่ก็มักจะเสกเวทมนตร์ที่ใช้ได้เพียงอย่างเดียวคือ ระเบิด นั่นเองอิอิ ฮ่าว่ะ
เขียนโดย วีระศักดิ์ แสนทวีสุข
โยฮัน พาลีซา
โยฮัน พาลีซา (; 6 ธันวาคม พ.ศ. 2391 – 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2468) เป็นนักดาราศาสตร์ชาวออสเตรีย เกิดที่เมืองทร็อพเพาในแคว้นไซลีเซีย (ปัจจุบันคือเมืองโอปาวาในประเทศเช็กเกีย) เป็นผู้ค้นพบดาวเคราะห์น้อยทั้งหมด 122 ดวง
จุดปลายระยะทางวงโคจร
ในทางดาราศาสตร์ จุดปลายระยะทางวงโคจร () หมายถึง จุดในวงโคจรของวัตถุที่อยู่ใกล้ที่สุดหรือไกลที่สุดจากจุดศูนย์กลางมวลที่มันโคจรรอบ
จุดที่เคลื่อนเข้าไปใกล้จุดศูนย์กลางมวลมากที่สุด เรียกว่า จุดใกล้ที่สุด (periapsis หรือ pericentre) จุดที่เคลื่อนออกไปไกลที่สุดเรียกว่า จุดไกลที่สุด (apoapsis, apocentre หรือ apapsis) เส้นตรงที่ลากจากจุดใกล้ที่สุดไปยังจุดไกลที่สุด เรียกว่า "line of apsides" ซึ่งก็คือแกนเอกของวงรี หรือเส้นที่ยาวที่สุดภายในวงรีนั่นเอง
นอกจากนี้มีคำศัพท์เฉพาะอื่นๆ ที่ใช้เรียกจุดใกล้ที่สุดหรือจุดไกลที่สุดในการโคจรรอบเทหวัตถุบางชนิด จุดใกล้ที่สุดและจุดไกลที่สุดในการโคจรรอบโลก เรียกว่า perigee และ apogee ตามลำดับ จุดใกล้ที่สุดและจุดไกลที่สุดในการโคจรรอบดวงอาทิตย์ เรียกว่า perihelion และ aphelion ตามลำดับ
กึ่งแกนเอก
ระยะกึ่งแกนเอก () ในทางเรขาคณิต หมายถึงความยาวครึ่งหนึ่งของแกนเอก ซึ่งใช้แสดงถึงมิติของวงรีหรือไฮเพอร์โบลา
ความเยื้องศูนย์กลาง (คณิตศาสตร์)
ในทางเรขาคณิต ความเยื้องศูนย์กลาง () เป็นตัวแปรที่กำหนดในภาคตัดกรวยแต่ละชนิด มีความหมายถึงความเบี่ยงเบนไปจากวงกลมของรูปนั้น
เกรเทอร์ลอนดอน
เกรเทอร์ลอนดอน () เป็นเทศมณฑลพิธีและภาคการปกครองหนึ่งของประเทศอังกฤษ ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1965 ครอบคลุมนครลอนดอนและ 32 ลอนดอนบุรี อาณาเขตนี้ใช้แนวแบ่งเขตเดียวกับภาคสำนักการปกครองลอนดอนและเขตเลือกตั้งสมาชิกรัฐสภายุโรปลอนดอน
เกรเทอร์ลอนดอนครอบคุลมพื้นที่ทั้งหมด 1579 ตารางกิโลเมตร (609 ตารางไมล์) และจากการทำสำมะโนครัวประชากรประมาณเมื่อกลางปี พ.ศ. 2549 พบว่ามีประชากรทั้งหมด 7,512,400 คน คำว่า "เกรเทอร์ลอนดอน" เริ่มใช้มาก่อน ค.ศ. 1965 แต่มีความหมายต่าง ๆ กันไป ทั้งเพื่อระบุถึงบริเวณที่ใหญ่กว่าเทศมณฑลลอนดอนและหลาย ๆ ครั้งก็คล้ายคลึงกับเขตตำรวจนครบาล
คาบดาราคติ
ในทางดาราศาสตร์ คาบดาราคติ () คือระยะเวลาที่วัตถุหนึ่งใช้ในการโคจรรอบวัตถุอื่นที่ใช้ในทางดาราศาสตร์ ซึ่งคาบดาราคตินั้นมีประโยชน์อย่างมากสำหรับนักดาราศาสตร์ ที่จะต้องใช้คาบดาราคติในการคำนวณระยะเวลาของดาวดวงหนึ่งโคจรรอบดาวอีกดวงหนึ่ง
คาบดาราคติยังแบ่งออกได้เป็นหลายแบบ ดังนี้
รายชื่อตัวละครในตำนานจักรพรรดิ อภินิหารฝ่ามือยูไล
รายชื่อตัวละครจากการ์ตูนจีน เรื่องตำนานจักรพรรดิ อภินิหารฝ่ามือยูไล ที่ปรากฏในหนังสือการ์ตูน
กระดูกสั้น
กระดูกสั้น () เป็นกระดูกที่อยู่ในบริเวณที่ต้องการความแข็งแรง และความกระชับอัดแน่น และเป็นบริเวณที่มีการเคลื่อนไหวน้อย บริเวณนั้นจะประกอบด้วยกระดูกสั้นจำนวนมาก เช่นในกระดูกข้อมือ (carpus) และกระดูกข้อเท้า (tarsus) รูปร่างของกระดูกสั้นจะมีความยาวใกล้เคียงกับความกว้าง
กระดูกสั้นจะประกอบด้วยกระดูกฟ่าม, กระดูกฟองน้ำ, กระดูกพรุน, หรือกระดูกโปร่ง (cancellous tissue) หุ้มด้วยแผ่นของเนื้อเยื่อกระดูกเนื้อแน่นหรือกระดูกทึบ (compact substance) บางๆ
กระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อ (sesamoid bone) เช่นกระดูกสะบ้า (patellae) มักจะเป็นกระดูกสั้น กระดูกสั้นหลายชิ้นที่มักแตกง่ายกว่ากระดูกขนาดใหญ่เนื่องจากไม่มีสิ่งรองรับและมีไขกระดูกจำนวนมาก
บุลเลตฟอร์มายวาเลนไทน์
บุลเลตฟอร์มายวาเลนไทน์ (, มักใช้อักษรย่อว่า BFMV) เป็นวงเมทัลคอร์สี่ชิ้น จากบริดเจนด์ เวลส์ ประกอบด้วยสมาชิก แมททิว "แมต" ทัค (ร้องนำ, กีตาร์), ไมเคิล "แพดจ์" พาเจ็ต (กีตาร์ลีด), เจมี แมเทียส (เบส) และเจสัน โบวด์ (กลอง)
บุลเลตฟอร์มายวาเลนไทน์ ออกผลงานผลงานชุดแรก "The Poison" ที่ทำยอดขายหลักล้านก๊อปปี้ทั่วโลก คว้ารางวัลจากนิตยสารดนตรีร็อกชั้นแนวหน้าจากทั้งอังกฤษและอเมริกาอย่าง Kerrang, Metal Hammer, Revolver รวมทั้งยังได้รับเลือกให้เป็นวงไฮไลต์ในงานเทศกาลดนตรีทั่วโลก ร่วมกับวงอย่าง Metallica, Guns ’N’ Roses, Iron Maiden ส่วนอัลบั้มชุดที่ 2 "Scream Aim Fire" มีโปรดิวเซอร์คือ Colin Richardson ที่เคยร่วมงานกับวงดัง ๆ อย่างแมชชีนเฮดและฟันเนอรัล ฟอร์ อะ เฟรนด์
ดิออน วอร์วิค
ดิออน วอร์วิค () เกิดเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 1940 เป็นนักร้องชาวอเมริกันเจ้าของรางวัลแกรมมี่ 5 ครั้ง เป็นนักแสดง นักสังคมสงเคราะห์ ทูตองค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติ ผลงานเพลงของเธอเป็นที่รู้จักดีโดยทำงานร่วมกับนักประพันธ์เพลง โปรดิวเซอร์ ชื่อดังอย่าง เบิร์ท บาคารัค และ ฮัล เดวิด
ดิออน วอร์วิคเติบโตในรัฐนิวเจอร์ซีย์ เมื่อตอนยังเด็กได้ร้องเพลง กับคณะร้องเพลงประสานเสียงในโบสถ์ หลังจากนั้นก่อตั้งคณะทรีโอกับญาติ คือดี ดี วอร์วิคและซิสซี่ ฮูสตัน(แม่ของวิทนีย์ ฮูสตัน) วอร์วิคร้องเพลงไว้เยอะมากที่โด่งดัง มีหลายเพลงที่ทำงานร่วมกับ เบิร์ท บาคารัค และ ฮัล เดวิด อย่างเช่นเพลง Walk On By, I'll Never Fall in Love Again, Heartbreaker, I Say A Little Prayer เป็นต้น และมีเพลงที่ขึ้นอันดับ 1 Billboard อย่างเพลง 'That's What Friends Are For' ที่ร้องร่วมกับสตีวี่ วันเดอร์ เอลตัน จอห์น และแกลดี้ส์ ไนท์
ดิออนมีจำนวนเพลงติดอันดับ Billboard มากที่สุดเป็นอันดับที่สองของนักร้องหญิงรองจากอารีธา แฟรงคลิน
พระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษ
พระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษ () (25 มีนาคม ค.ศ. 1133 – 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1189) เป็นพระเจ้าแผ่นดินราชอาณาจักรอังกฤษองค์แรกในสมัยราชวงศ์แพลนแทเจเนต
พระเจ้าเฮนรีที่ 2 เสด็จพระราชสมภพที่เลอ มองส์ ในประเทศฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 1133 ซึ่งเป็นวันปึใหม่ตามประเพณีในเวลานั้น เจฟฟรีย์ที่ 5 เคานต์แห่งอ็องฌูและจักรพรรดินีมาทิลดา พระราชบิดาและมารดาทรงอ้างสิทธิในราชบัลลังก์อังกฤษเพราะจักรพรรดินีมาทิลดาเป็นพระราชธิดาในพระเจ้าเฮนรีที่ 1 แห่งอังกฤษ เมื่อยังทรงพระเยาว์เฮนรีใช้ชีวิตอยู่ที่บริเวณอ็องฌู เมื่อพระชนมายุได้ 9 พรรษา โรเบิร์ต เอิร์ลที่ 1 แห่งกลอสเตอร์ ก็นำตัวเฮนรีไปอังกฤษปีหนี่ง ซึ่งเป็นที่ที่เฮนรีได้รับการศึกษาจากมาสเตอร์แม็ทธิวแห่งบริสตอล จากนั้นเฮนรีก็กลับไปอังกฤษอีกเมื่อ เมื่อพระชนมายุได้ 16 พรรษาเพื่อช่วยพระมารดาชิงราชบัลลังก์อังกฤษ
พระเจ้าเฮนรีอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1152 ที่ มหาวิหารบอร์โดซ์เมื่อพระชนมายุได้ 19 พรรษากับเอลินอร์แห่งอากีแตนเป็นพิธีอย่างง่าย “โดยไม่มีพิธีรีตองตามที่ควรแก่ตำแหน่ง” ส่วนหนึ่งอาจจะเป็นเพราะสองเดือนก่อนหน้านั้นการแต่งงานของเอลินอร์กับพระเจ้าหลุยส์ที่ 7 แห่งฝรั่งเศสเพิ่งถูกประกาศให้เป็นโมฆะ ความสัมพันธ์ระหว่างสองพระองค์เป็นความสัมพันธ์ที่รุนแรงและในที่สุดก็สิ้นสุดลงหลังจากที่เอเลเนอร์ยุให้พระโอรสแข็งข้อต่อเฮนรีในปี ค.ศ. 1173 เฮนรีจึงทรงกักตัวเอเลเนอร์ไว้ในวังเป็นเวลา 16 ปี
พระเจ้าเฮนรีและเอลินอร์แห่งอากีแตนมีพระราชโอรสและธิดาด้วยกัน 8 พระองค์ คือ วิลเลียม เคานต์แห่งปัวตีเย เฮนรียุวกษัตริย์ พระเจ้าริชาร์ดที่ 1 แห่งอังกฤษ เจฟฟรีย์ที่ 2 ดยุกแห่งบริตตานี พระเจ้าจอห์นแห่งอังกฤษ มาทิลดาแห่งอังกฤษ ดัชเชสแห่งแซกโซนี เลโอโนราแห่งอังกฤษ สมเด็จพระราชินีแห่งคาสตีล และโจนแห่งอังกฤษ สมเด็จพระราชินีแห่งซิซิลี วิลเลียมสิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ เฮนรีเคานต์แห่งอ็องฌูจึงได้รับราชาภิเษกเป็นพระมหากษัตริย์ร่วมแทนที่ แต่ในเมื่อเฮนรีมิได้เป็นพระมหากษัตริย์ด้วยพระองค์เองจึงได้เรียกกันในพระนาม “เฮนรียุวกษัตริย์” (Henry the Young King) แทนที่จะมีพระนามว่าพระเจ้าเฮนรีที่ 3 ตามนิตินัยเฮนรีควรจะเป็นผู้สืบราชบัลลังก์ต่อจากพระราชบิดา ริชาร์ดควรจะได้ดินแดนของพระราชมารดา และจอห์นควรจะเป็นลอร์ดแห่งไอร์แลนด์ แต่เหตุการณ์มิได้เป็นไปตามที่คาดหมายกันว่าควรจะเป็น
จอห์น สปีดสันนิษฐานกันว่าพระเจ้าเฮนรีและเอลินอร์มีพระโอรสด้วยกันอีกองค์หนึ่งเป็นผู้ชายชื่อฟิลลิปแต่คงจะเสียชีวิตตั้งแต่ยังเป็นทารก
นอกพระราชโอรสธิดากับเอลินอร์แล้วพระเจ้าเฮนรีก็ยังมีพระราชบุตรนอกสมรสอีกหลายคน ถึงแม้ว่าพระราชบุตรเหล่านี้จะไม่มีสิทธิในราชบัลลังก์ตามกฎหมายแต่ก็ยังเป็นสิ่งอาจจะทำให้เกิดปัญหากับผู้มิสิทธิโดยตรงต่อมา วิลเลียมแห่งลองสปีเป็นหนึ่งในจำนวนพระราชบุตรนอกสมรสแต่ก็เป็นผู้ที่มีความพอใจกับตำแหน่งและที่ดินที่ได้มาในฐานะลูกนอกกฎหมาย แต่เจฟฟรีย์ บิชอปแห่งยอร์กเป็นอีกเรื่องหนึ่ง และเห็นกันว่าอาจจะเป็นปัญหาแก่พระเจ้าริชาร์ดที่ 1 ได้ในอนาคต เจฟฟรีเป็นผู้เดียวที่ดูแลพระเจ้าเฮนรีเมื่อใกล้จะสวรรคตซึ่งแม้แต่จอห์น แลกแลนด์พระราชโอรสองค์โปรดก็ทรงละทิ้งพระราชบิดา เพื่อให้เจฟฟรีเลิกความหวังที่จะมีตำแหน่งสูงการปกครองพระเจ้าริชาร์ดก็ทรงบังคับให้เจฟฟรีย์ไปบวชที่ยอร์ก พระราชบุตรนอกสมรสอีกองค์หนึ่ง มอร์แกนเป็นบิชอปแห่งเดอแรมแต่ก็มิได้รับการสถาปนาอย่างเป็นทางการเพราะถูกขัดขวางโดยสมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 3.http://web.archive.org/20000301045857/www.geocities.com/wilaip/royal_scandals4.html
สคิวล่า อิโอ
สคิวล่า อิโอ ตัวละครในเซนต์เซย่าภาคเจ้าสมุทรโปเซดอน เป็น 1 ใน 7 ขุนพลมารีนเนอร์ผู้พิทักษ์เสาค้ำมหาสมุทรแปซิฟิกใต้
ขณะที่อันโดรเมด้า ชุน วิ่งเข้าสู่เสาค้ำมหาสมุทรแปซิฟิกใต้ โซ่เหลี่ยมที่แขนขวาก็มีปฏิกิริยาบอกว่ามีศัตรูอยู่ข้างหน้า ชุนปล่อยโซ่ไปโจมตี แต่ปรากฏว่าเป็นผู้หญิง ชุนจึงหยุดโซ่ แต่แล้วจู่ ๆ ท่อนล่างของผู้หญิงนั่นกลับกลายเป็นสัตว์ป่าที่ดุร้ายทั้งหมด 6 ชนิดเข้าโจมตี แต่ชุนใช้โซ่วงกลมโรลลิ่ง ดีเฟนท์ ป้องกันไว้ได้ สคิวล่า อิโอ จึงปรากฏตัวขึ้น
สคิวล่า อิโอ มีท่าไม้ตายทั้งหมด 6 ท่า ตามสัตว์ป่าแต่ละชนิดที่มี ได้แก่ วูล์ฟ'ส แฟงก์ (เขี้ยวหมาป่า) ควีน บี สติงเกอร์ (เหล็กไนนางพญาผึ้ง) อีเกิล ครัช (กรงเล็บอินทรี) แวมไพร์ อินเฮล (ค้างคาวดูดเลือด) เซอร์เพนท์ สไตเกอร์ (งูเหลือมรัด) กริสลี่ สครับ (หมีตบ) ได้โจมตีท่าทั้งหมดใส่ชุน และเมื่ออิโอจะโจมตีอีกครั้ง ชุนสามารถแก้ได้ด้วยการใช้โซ่เปลี่ยนไปเป็นกับดักดักสัตว์แต่ละชนิด ชุดสเกลของอิโอจึงแตกเป็นเสี่ยง ๆ แต่อิโอยังมีท่าไม้ตายสูงสุดที่ไม่ต้องการใช้ชุดสเกล คือ บิ๊ก ทอร์นาโด ชุนต้องระเบิดพลังคอสโม่ออกมา ทำให้ชุดคล็อธเปล่งประกายสีทองดุจเดียวกับโกลด์คล็อธ และใช้โซ่ทองคำมัดอิโอไว้ เพราะชุนไม่ต้องการทำร้ายอิโอ
เมื่อกิกิวิ่งนำชุดไลบร้าคล็อธมาถึง ชุนใช้กระบองสองท่อนพุ่งทำลายเสามหาสมุทรแปซิฟิกใต้ อิโอได้กระโดดขวางเพื่อปกป้องเสาด้วยชีวิต ก่อนจะสิ้นลม อิโอได้บอกกับชุนว่า ถ้าชุนต้องการที่จะอยู่ในสนามรบต่อไปต้องเลือดเย็นให้มากกว่านี้ มิเช่นนั้นจะถูกศัตรูฆ่าตาย
อิโอ สวมชุดสเกลรูปสคิลล่า ซึ่งเป็นพรายทะเลในตำนานกรีก ด้านบนเป็นผู้หญิงสาวสวย แต่ด้านล่างเป็นหัวสุนัขดุร้าย 6 หัว ปรากฏอยู่ในมหากาพย์โอดิสซี่
ราชวงศ์นอร์มัน
ราชวงศ์นอร์มัน () เป็นชื่อของราชวงศ์ที่ปกครองราชอาณาจักรอังกฤษตั้งแต่ชัยชนะของชาวนอร์มันต่ออังกฤษ ในปีค.ศ. 1066 มาจนถึงราชวงศ์แพลนทาเจเน็ทในปี ค.ศ. 1154 ปฐมกษัตริย์ของราชวงศ์นอร์มันคือสมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษ พระมหากษัตริย์ราชวงศ์นอร์มันพระองค์อื่น ๆ มีดังนี้:
คริสซาออร์ กฤษณะ
คริสซาออร์ กฤษณะ ตัวละครในเซนต์เซย่าภาคเจ้าสมุทรโปเซดอน เป็น 1 ใน 7 ขุนพลมารีนเนอร์ผู้พิทักษ์เสาค้ำมหาสมุทรอินเดีย
ขณะที่ดราก้อน ชิริว วิ่งเข้าสู่เสาค้ำมหาสมุทรอินเดีย คริสซาออร์ กฤษณะ ก็ปรากฏตัวขึ้น และได้โจมตีชิริวด้วยหอกทองคำในมือ โดยไม่ถามชื่อทันที จนชิริวได้รับบาดเจ็บไปทั่ว ขณะที่สลบอยู่นั้น ชิริวเห็นภาพของแคปริคอร์น ชูร่า บอกว่าที่มือขวาของชิริวมีวิญญาณของข้า คือ ดาบเอ็กคาริเบอร์สิงสถิตย์อยู่ ซึ่งสามารถตัดทุกสิ่งทุกอย่างได้ เมื่อชิริวฟื้นขึ้นมาพยายามตัดหอกทองคำของกฤษณะแต่ก็ไม่สำเร็จ ชิริวจึงต้องสละชุดคล็อธออก และรวบรวมคอสโม่ให้ถึงขีดสุด จึงสามารถใช้เอ็กคาริเบอร์ตัดหอกทองคำของกฤษณะลงได้ อีกทั้งชุดสเกลก็แตกเป็น 2 ส่วนด้วย
แต่กระนั้น กฤษณะก็ยังไม่หมดท่า กฤษณะได้นั่งลงและทำสมาธิทำตัวสามารถลอยในอากาศได้ และใช้พลังจากจักระในร่างกาย รวบรวมพลังกุดาลินี่ ปล่อยท่าไม้ตายสูงสุด มหาโรสินี ซึ่งเป็นแสงสว่างมากโจมตีใส่ชิริว จนตาของชิริวพร่ามัวและบอดในที่สุด ซึ่งก่อนที่ชิริวจะตาบอด ชิริวได้รวบรวมพลังคอสโม่ทั้งหมดขอให้เห็นจักระในร่างกายของกฤษณะ จึงสามารถเห็นได้ในที่สุดเป็นจุดเรียงกันเป็นแนวตรงตามร่างกาย ชิริวใช้เอ็กคาริเบอร์ผ่าจักระทั่งหมดของกฤษณะ และล้มกฤษณะลงได้
กฤษณะสวมชุดสเกลคริสซาออร์ ซึ่งในเรื่องบอกว่า เป็นบุตรชายของโปเซดอน มีหอกทองคำเป็นอาวุธ แต่ในตำนานกรีกนั้น คริสซาออร์เป็นม้าบินอีกตัวหนึ่งที่เกิดมาจากเลือดคอที่พุ่งของเมดูซ่า โดยการตัดของเปอร์ซิอุส โดยเกิดมาพร้อมกับเพกาซัส ชื่อของคริสซาออร์ แปลว่า "หอกทองคำ" และการที่ผู้แต่งมาซามิ คุรุมาดะ ให้คริสซาออร์เป็นบุตรชายของโปเซดอน เชื่อว่า เป็นเพราะก่อนที่เมดูซ่าจะกลายร่างเป็นกอร์กอน ก็เคยเป็นผู้หญิงงามและตกเป็นมเหสีของโปเซดอนมาก่อน
ลิมนาเดส คาสะ
ลิมนาเดส คาสะ ตัวละครในเซนต์เซย่าภาคเจ้าสมุทรโปเซดอน เป็น 1 ใน 7 ขุนพลมารีนเนอร์ ผู้พิทักษ์เสาค้ำมหาสมุทรแอนตาร์กติก
ขณะที่ชิริวสามารถล้มคริสซาออร์ กฤษณะ และทำลายเสาค้ำมหาสมุทรอินเดียได้แล้วนั้น ซีดราก้อน คาน่อนพูดกับไซเรน โซเรนต์ว่า พวกบรอนเซนต์สามารถทำลายเสาค้ำมหาสมุทรไปได้ถึง 3 เสาแล้ว แต่โซเรนท์บอกว่า อย่าห่วง ตราบใดที่ยังมีลิมนาเดส คาสะ อยู่ เพราะคาสะจัดว่าเป็นขุนพลมารีนเนอร์ที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดในบรรดา 7 ขุนพลมารีนเนอร์
เมื่อซิกนัส เฮียวกะ วิ่งเข้าสู่เสาค้ำมหาสมุทรแอนตาร์กติก ได้พบกับอควอเรียส คามิว อาจารย์ของตนที่เสียชีวิตไปแล้วในศึก 12 ปราสาทแซงค์ทัวรี่ เฮียวกะไม่เชื่อว่าคามิวยังมีชีวิตอยู่ คามิวจึงต้องใช้ท่าไม้ตายสุงสุด ออโรร่า เอ็กคิวชั่น จัดการกับเฮียวกะ เฮียวกะจึงเชื่ออย่างสนิทใจว่า บุคคลที่อยู่ตรงหน้าเป็นคามิวจริงๆ และเมื่อเฮียวกะเผลอ คามิวก็โจมตีใส่เฮียวกะจนสลบไป
ต่อมาเพกาซัส เซย่า มาถึงก็ได้พบกับมารีน อาจารย์ของตนที่เซย่าสงสัยว่าเป็นเซกะ พี่สาวของตนที่หายสาบสูญไป มารีนถอดหน้ากากออก ปรากฏว่าเป็นเซกะจริงๆ เมื่อเซย่าโผเข้ากอด และเมื่อเผลอเซกะก็โจมตีใส่เซย่าทันที
ชุนเป็นคนสุดท้ายที่มาถึง เมื่อมาถึงก็ได้พบร่างของเฮียวกะและเซย่านอนอยู่ ลิมนาเดส คาสะ จึงได้ปรากฏตัวขึ้น และบอกว่าตนเป็นคนโจมตีใส่ทั้ง 2 เอง ด้วยการแปลงร่างเป็นคนรักของคนทั้ง 2 ชุนแค้นในพฤติกรรมของคาสะมาก จึงโจมตีใส่ด้วยธันเดอร์ เวฟ แต่คาสะได้เปลี่ยนร่างเป็นอิคคิ พี่ชายของชุนที่ชุนผูกพันมาก ชุนแม้จะรู้ว่าเป็นร่างแปลงของคาสะ แต่ก็ไม่อาจทำอะไรได้ จึงโดนโจมตีจนสลบไปอีกคน คาสะจึงคืนร่างเดิมและหัวเราะด้วยความลำพองที่สามารถกำจัดบรอนเซนต์ลงได้ถึง 3 คนพร้อมกัน แต่ขณะนั้นจู่ ๆ ก็ได้พลังคอสโม่อย่างรุนแรงขึ้นมาโจมตีคาสะโดยไม่รู้ตัว เจ้าของคอสโม่นั้นคือ ฟีนิกซ์ อิคคิ แม้คาสะจะพยายามสู้กับอิคคิด้วยท่าไม้ตาย ซาลาแมนเดอร์ ช็อก แต่ก็ไม่อาจทำอะไรอิคคิได้ จนต้องกลายร่างเป็นชุน แต่อิคคิก็ไม่หลงกลและต่อยทะลวงหัวใจของคาสะในร่างชุนโดยไม่ลังเล ก่อนตายคาสะล้วงลึกเข้าไปในความทรงจำของอิคคิ และได้เจอเอสเมรัลด้า อดีตคนรักของอิคคิที่เกาะเดธ ควีน แต่พอได้ทราบว่าคนไร้หัวใจอย่างอิคคิก็ยังมีจุดอ่อนในจิตใจคาสะก็สิ้นลม อิคคิทำลายเสาค้ำมหาสมุทรแอนตาร์กติกลงได้ในที่สุด
คาสะสวมชุดสเกลรูปลิมนาเดส ซึ่งเป็นพรายน้ำในเทพนิยายกรีกชนิดหนึ่ง ที่สามารถแปลงร่างเป็นคนรักของผู้ที่ถูกล่อลวง และเมื่อเหยื่อถูกล่อลงน้ำมันก็จะกระชากลงไปฆ่าในน้ำทันที แต่รูปร่างของสเกลในเรื่อง กลับมีรูปร่างคล้ายซาลาแมนเดอร์ยักษ์
คราเคน ไอแซ็ค
คราเคน ไอแซ็ค ตัวละครในเซนต์เซย่าภาคเจ้าสมุทรโปเซดอน เป็น 1 ใน 7 ขุนพลมารีนเนอร์ผู้พิทักษ์เสาค้ำมหาสมุทรอาร์กติก
เมื่อซิกนัส เฮียวกะ ฟื้นขึ้นมาจากการถูกลิมนาเดส คาสะ โจมตีใส่แล้ว เฮียวกะได้ฉีกผ้าที่กางเกงออกมาพันคอตัวเองที่ถูกคาสะโจมตีใส่จนเกิดเป็นแผลใหญ่ที่ต้นคอด้านหลัง เฮียวกะปฏิญาณตนว่าจะเข้มแข็งให้มากกว่านี้ ขณะที่วิ่งเข้าสู่เสาค้ำมหาสมุทรอาร์กติก ก็รู้สึกถึงพลังเย็นที่คุ้นเคย เมื่อขุนพลมารีนเนอร์ผู้พิทักษ์เสาปรากฏตัวขึ้น ปรากฏว่ามารีนเนอร์ผู้นั้นคือ ไอแซ็ค เพื่อนเก่าของเฮียวกะที่เคยฝึกวิชาด้วยกันมาก่อนที่ไซบีเรียตะวันออกกับอาจารย์คามิวนั่นเอง
ไอแซ็ค มีบาดแผลใหญ่บนใบหน้าที่เกิดจากการลงไปช่วยเฮียวกะในกระแสน้ำแข็งที่ไหลเชี่ยว เฮียวกะสำนึกผิดและขอให้ไอแซ็คทำใบหน้าตนให้มีแผลเช่นเดียวกัน แม้เฮียวกะจะมีแผลแบบเดียวกันแล้วแต่ก็ไม่อาจลบแค้นในอดีตที่มีต่อกันได้ ซึ่งเมื่อทั้งคู่ยังฝึกวิชาอยู่ด้วยกันนั้น ไอแซ็คเข้มแข็งและเก่งกว่าเฮียวกะมาก ไอแซ็คโกรธเฮียวกะเมื่อรู้ว่า เฮียวกะต้องการเป็นเซนต์ไปเพียงจะกู้ซากเรือของแม่ตนที่จมลงไปในทะเลน้ำแข็งเท่านั้น เพราะไอแซ็คต้องการเป็นเซนต์เพื่อผดุงคุณธรรม เมื่อเฮียวกะลงไปหาแม่ที่ใต้ทะเล จู่ ๆ ก็เกิดกระแสน้ำวนขึ้น ไอแซ็คกระโดดลงไปช่วยและสามารถช่วยเฮียวกะขึ้นมาได้ แต่ตัวเองกลับถูกหินแหลมกระแทกได้รับบาดเจ็บตาบอดและล่องลอยไปตามน้ำ และได้คราเคนมาช่วยไว้
จากนั้นไอแซ็คจึงกลายเป็นขุนพลมารีนเนอร์ของโปเซดอน และทำทุกอย่างเพื่อโปเซดอน ทั้งคู่จึงต่อสู้กัน ไอแซ็คใช้ท่าไม้ตาย ออโรร่า บอเรียริส ซึ่งเป็นพลังเย็นที่ชั่วร้าย เฮียวกะเสียท่าและล้มลง กิกินำชุดไลบร้าคล็อธมาถึงพอดี ไอแซ็คทำร้ายกิกิเพื่อชิงไลบร้าคล็อธมาทำลาย เมื่อเฮียวกะฟื้นขึ้นและรวบรวมพลังคอสโม่ทั้งหมดจนชุดคล็อธกลายเป็นสีทอง จนล้มไอแซ็คได้ในที่สุด ก่อนไอแซ็คจะกระอักเลือดตายได้บอกเฮียวกะถึงบุคคลที่อยู่เบื้องหลังการต่อสู้ทั้งหมดนี้ นั่นก็คือ ซีดราก้อน คาน่อน นั่นเอง
ไอแซ็คสวมชุดสเกลรูปคราเคน ซึ่งเป็นสัตว์ประหลาดทะเลในยุคกลาง ที่เชื่อว่ามักโจมตีใส่เรือขนาดใหญ่ มีรูปร่างคล้ายหมึกยักษ์ขนาดใหญ่ แต่รูปร่างของคราเคนในเรื่องมีลักษณะคล้ายปลากระเบนหรือแมงดาทะเล
ไซเรน โซเรนต์
ไซเรน โซเรนต์ เป็นตัวละครในเซนต์เซย่าที่มีบทบาททั้งในภาคอัศวินแห่งเอสการ์ด เจ้าสมุทรโปเซดอน และเจ้านรกฮาเดส เป็น 1 ใน 7 ขุนพลมารีนเนอร์ผู้พิทักษ์เสาค้ำมหาสมุทรแอตแลนติกใต้
ไซเรน โซเรนต์ ปรากฏตัวขึ้นในปลายภาคนี้ เพื่อประกาศว่าการต่อสู้ทั้งหมดเป็นไปตามคำบัญชาของโปเซดอน และโดเบ ซิกฟรีดก็ได้สละชีวิตตัวเองทะยานขึ้นฟ้าไปพร้อมกับโซเรนต์ จากนั้นเนื้อเรื่องก็เข้าสู่ภาคเจ้าสมุทรโปเซดอน
ไซเรน โซเรนต์ เป็นมารีนเนอร์ที่อาสาขอเป็นผู้เด็ดหัวโกลด์เซนต์ที่ไปเฝ้าพวกเซย่าที่นอนรักษาตัวที่โรงพยาบาลในญี่ปุ่นเอง โซเรนต์สามารถเอาชนะทอรัส อัลเดบารันได้ และได้หน้ากากทอรัสกลับมาปราสาทใต้สมุทร แต่อาธีน่าก็ได้ติดตามมาด้วย โซเรนต์เกรงกลัวในพลังคอสโม่ที่เมตตาของอาธีน่ามาก
โซเรนต์สงสัยในตัวของซีดราก้อนจากพฤติกรรมทั้งหมดที่ผ่านมา ขณะที่ทั้งคู่กำลังจะปะทะกัน ก็เกิดพลังคอสโม่ 2 สายมุ่งไปยังเสาค้ำมหาสมุทรที่ทั้งคู่พิทักษ์อยู่ จึงต้องแยกย้ายกันไปพิทักษ์เสา สำหรับเสาค้ำมหาสมุทรแอตแลนติกใต้ของโซเรนต์ เป็นอันโดรเมด้า ชุน โซเรนต์จัดการกับชุนด้วยท่าไม้ตาย เดธ เอ็น ซิมโฟนี่ ซึ่งถึงแม้ใช้กระแสอากาศจากการป้องกันของโซ่วงกลมของชุน ก็ไม่อาจป้องกันได้ ที่สุดชุนต้องใช้ท่าไม้ตายสูงสุด เนบิวล่า สตอร์ม เอาชนะโซเรนต์ได้ และโซเรนต์ก็ได้เปลี่ยนใจเมื่อได้รับรู้ว่าแท้จริงแล้ว ผู้อยู่เบื้องหลังการต่อสู้ทั้งหมดคือ ซีดราก้อน นั่นเอง จึงพากิกิไปที่เสาค้ำมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือขณะที่ซีดราก้อนกำลังสู้กับฟีนิกซ์ อิคคิ และให้อิคคิใช้โล่แห่งไลบร้าทำลายเสาค้ำมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือเสีย
โซเรนต์ เป็นมารีนเนอร์คนเดียวที่รอดชีวิตมาได้ เมื่อการต่อสู้ได้จบลง โปเซดอนกลับไปเป็น จูเลี่ยน โซโล ดังเดิม โซเรนต์ปรากฏตัวขึ้นริมทะเลพร้อมแนะนำตัวว่า เป็นนักเรียนดนตรีออสเตรีย และขอติดตามจูเลี่ยนไปในที่ต่าง ๆ เพื่อช่วยเหลือเด็ก ๆ ที่ประสบภัยจากน้ำท่วมโลก
ขณะที่พวกเซย่ากำลังต่อสู้กับทานาทอสอยู่ที่เอริเซี่ยน โปเซดอนได้เข้าสิงร่างจูเลี่ยน โซโล อีกครั้ง เพื่อให้ความช่วยเหลือพวกเซย่า ด้วยการส่งชุดโกลด์คล็อธข้ามห้วงจักรวาลผันแปรไปยังเอริเซี่ยน ขณะที่โซเรนต์เป็นผู้ติดตามจูเลี่ยน โซโล และอวยพรในใจขอให้พวกเซย่าสามารถเอาชนะฮาเดสได้
โซเรนต์สวมชุดสเกลรูปไซเรน ซึ่งเป็นพรายน้ำชนิดหนึ่งในเทพนิยายกรีก ปรากฏในมหากาพย์โอดิสซี่ เป็นพรายน้ำที่มีเสียงไพเราะและเป็นผู้หญิงที่มีรูปร่างหน้าตาเย้ายวน
โช ชองมุน
โช ชองมุน () นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ สถิติการชก 1 ครั้ง แพ้ 1
นีล กาก้า
นีล กาก้า () นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 34 ครั้ง ชนะ 14 (น็อค 2) แพ้ 20 
กากาขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 17 มีนาคม พ.ศ. 2533 ชนะคะแนน เอ็ดวิน ตาลิตา ที่ฟิลิปินส์ การชกในช่วงแรกของกากาชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนในช่วง พ.ศ. 2535 เริ่มชกแพ้บ่อยขึ้น กากาเดินทางมาชกในไทยครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2538 แพ้น็อค พิชิต ช.ศิริวัฒน์ ยก 2 จากนั้นมาชกในเมืองไทยอีกหลายครั้งในช่วง พ.ศ. 2538 – 2540 มีแพ้คะแนน เอกวิทย์ สิงห์ชัชวาลย์ แพ้คะแนน พะเนียง พูนธรัตน์ แพ้คะแนน ชัยเดช จ.เจริญ และได้ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBU เมื่อ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2540 แพ้น็อค ศรพิชัย พิษณุราชันย์ ยก 2 ไม่ได้แชมป์ หลังจากชิงแชมป์ไม่สำเร็จ กากาหยุดชกไปสองปี กลับมาชกอีกใน พ.ศ. 2542 แต่ไม่ได้ชิงแชมป์ใดๆอีก มาชกในไทยอีกสองครั้ง แพ้คะแนน ฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์ และแพ้น็อครัตนชัย ส.วรพิน ยก 2 กากาขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 ปพ้คะแนน โนเอล ซุงกาอิด จากนั้นก็แขวนนวมไป
ผู้ใหญ่ลี
ผู้ใหญ่ลี เป็นเพลงลูกทุ่งเสียดสีสังคม ที่ขับร้องโดย ศักดิ์ศรี ศรีอักษร และโด่งดังในช่วงประมาณ พ.ศ. 2504 ในยุคของจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ สะท้อนให้เห็นถึงการสื่อสารระหว่างข้าราชการกับชาวบ้านอย่างมีอารมณ์ขัน
เพลงผู้ใหญ่ลีแต่งโดยพิพัฒน์ บริบูรณ์ หัวหน้าวงพิพัฒน์ บริบูรณ์ ซึ่งเป็นสามีของศักดิ์ศรี ศรีอักษร ดัดแปลงมาจากรำโทน เรื่องราวของชายชาวอีสานชื่อ "ลี" มีตำแหน่งเป็นผู้ใหญ่บ้าน ที่ทางวงเคยมาร้องล้อเลียนและได้รับความนิยม พิพัฒน์ บริบูรณ์ได้ใช้นามแฝงว่า "อิง ชาวอีสาน" เพลงนี้ได้รับการบันทึกเสียงในปี พ.ศ. 2507 กลายเป็นเพลงฮิตและส่งให้ศักดิ์ศรี ศรีอักษร กลายเป็นนักร้องชื่อดัง ได้เข้าไปขับร้องในไนต์คลับหรูในกรุงเทพ และมีการดัดแปลงคำร้องเป็นเพลงภาคต่ออีกหลายฉบับ เช่น ผู้ใหญ่ลีเข้ากรุง ผู้ใหญ่ลีหาคู่ เมียผู้ใหญ่ลี ลูกสาวผู้ใหญ่ลี ผู้ใหญ่ลีผู้ใหญ่มา และนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์เรื่อง "ลูกสาวผู้ใหญ่ลี" (2507) นำแสดงโดยศักดิ์ศรี ศรีอักษร และดอกดิน กัญญามาลย์ ต่อมาศักดิ์ศรี ศรีอักษร ได้นำมาขับร้องใหม่ในจังหวะวาทูซี (Watusi) ใช้ชื่อเพลงว่า"ผู้ใหญ่ลีวาทูซี่" นอกจากนี้ยังมีเวอร์ชันของแหม่มสาวชื่อ หลุยส์/ลูอิส เคนเนดี้ เจ้าหน้าที่หน่วยงานของสหรัฐในเมืองไทย ผู้ชื่นชอบเพลงนี้อย่างมาก จนได้บันทึกลงแผ่นซิงเกิลสปีด 45 และร้องออกรายการทางไทยทีวีช่อง 4 บางขุนพรหม รวมทั้งเวอร์ชันของคณะสามศักดิ์ นำโดยอรสา อิศรางกูร ณ อยุธยา ด้วย
เพลงผู้ใหญ่ลีได้รับเลือกเป็นเพลงลูกทุ่งดีเด่นจากงานกึ่งศตวรรษเพลงลูกทุ่งไทย ครั้งที่ 2 ประจำปี พ.ศ. 2534 และได้รับการบันทึกเสียงใหม่อีกหลายครั้งโดยนักร้องคนอื่น ๆ เช่น นุภาพ สวันตรัจฉ์, หนู มิเตอร์, ไก่ พรรณิภา และถูกนำมาดัดแปลงเป็นภาพยนตร์โฆษณาของธนาคารกรุงไทย เมื่อ พ.ศ. 2547 จนถูกประท้วงจากสมาคมกำนันผู้ใหญ่บ้านแห่งประเทศไทย
พอศอสองพันห้าร้อยสี่ ผู้ใหญ่ลีตีกลองประชุม
ชาวบ้านต่างมาชุมนุม มาประชุมที่บ้านผู้ใหญ่ลี
ต่อไปนี้ผู้ใหญ่ลีจะขอกล่าว ถึงเรื่องราวที่ได้ประชุมมา
ทางการเขาสั่งมาว่า ทางการเขาสั่งมาว่า
ให้ชาวนาเลี้ยงเป็ดและสุกร
ฝ่ายตาสีหัวคลอน ถามว่าสุกรนั้นคืออะไร
ผู้ใหญ่ลีลุกขึ้นตอบทันใด ผู้ใหญ่ลีลุกขึ้นตอบทันใด
สุกรนั้นไซร้คือหมาน้อยธรรมดา
หมาน้อย หมาน้อยธรรมดา หมาน้อย หมาน้อยธรรมดา
สายันต์ตะวันร้อนฉี่ ผู้ใหญ่ลีขี่ม้าบักจอน
แดดฮ้อนฮ้อนใส่แว่นตาดำ
ผู้ใหญ่ลีกลัวฝนจะตกฮำ ผู้ใหญ่ลีกลัวฝนจะตกฮำ(ฮำ หมายถึงฝนตกใส่ เป็นภาษาอิสาน)
ถอดแว่นตาดำฟ้าแจ้งจางปาง
ฟ้าแจ้ง ฟ้าแจ้งจางปาง ฟ้าแจ้ง ฟ้าแจ้งจางปาง
คอกลมเหมือนดั่งคอช้าง เอวบางเหมือนยางรถยนต์
รูปหล่อเหมือนตอไฟลน หน้ามนเหมือนเขียงน้อยซอยซา
เขียงน้อย เขียงน้อยซอยซา เขียงน้อย เขียงน้อยซอยซา(หมายถึง กัญชา ในภาษาอิสาน)
มะซะโมะริ โทะกุยะมะ
มะซะโมะริ โทะกุยะมะ () หรือในชื่อจริง ฮอง ชางซู () หรือ ฮอง ชางซู นักมวยสากลชาวเกาหลีเหนือ เกิดเมื่อ 17 กันยายน พ.ศ. 2517 ที่ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 36 ครั้ง ชนะ 32 (น็อค 8) เสมอ 1 แพ้ 3 เป็นแชมป์โลกมวยสากลคนแรกของประเทศเกาหลีเหนือ
เจอร์รี่ พีญาโลซ่า
เจอร์รี่ พีญาโลซ่า หรือ เกโรนีโม พีญาโลซ่า () นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2515 ที่เมืองซาน การ์โลส ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 64 ครั้ง ชนะ 52 เสมอ 2 แพ้ 6 พีญาโลซาเป็นนักมวยที่มีการป้องกันที่ดีมากและชกแบบบุกตะลุย เขาไม่เคยถูกนับในการชกมวยอาชีพของเขาทั้งหมด (ถึงแม้ว่าเขาจะแพ้ TKO ให้กับฮวน มานูเอล โลเปซ ) Freddie Roach กล่าวว่าพีญาโลซา เป็นนักมวยที่มีเทคนิคที่ดีที่สุดที่เคยมาจากฟิลิปปินส์
พีญาโลซาเคยเป็นแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBC และแบนตัมเวท WBO เดิมเป็นชาวเมืองซาน การ์โลส ปัจจุบันอยู่ในมะนิลา เทรนเนอร์ของเขาคือ Freddie Roach พี่ชายของเขา โดดี้ พีญาโลซา เป็นอดีตแชมป์โลกคนหนึ่งของฟิลิปปินส์
พีญาโลซาเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2532 และได้ครองแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทของสภามวยโลก ชนะฮิโรชิ คาวาชิมา เมื่อ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540 ป้องกันตำแหน่งได้สามครั้ง ก่อนจะเสียตำแหน่งให้ โช อินจู เมื่อ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2541 เขาพยายามแก้มืออีกครั้งแต่ไม่สำเร็จ จนกระทั่ง 24 กันยายน พ.ศ. 2544 เขาขึ้นชิงแชมป์โลกกับมาซาโมริ โทกูยาม่าอีกครั้งแต่ไม่สำเร็จ จึงหยุดชกไปชั่วคราว เมื่อ พ.ศ. 2545 พีญาโลซาหยุดชกไปสองปี กลับมาครองแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBF เมื่อ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547 ชนะน็อค บางแสน ศิษย์พระพรหม ต่อมา เมื่อ 17 มีนาคม พ.ศ. 2550 เขาขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท WBO กับดาเนียล ปองเช่ เดอลีออง ซึ่งพีญาโลซาได้แสดงความฉลาดและทักษะการชกมวยที่ดี เดอ ลีอองที่เป็นราชาน็อคเอาต์ ไม่สามารถชกพีญาโลซาลงไปนับได้ และชนะไปแค่คะแนนเท่านั้น
หลังจากนั้น พีญาโลซาลดลงมาชกในรุ่นแบนตัมเวท และขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท WBO ชนะจอห์นนี่ กอนซาเลซ ได้ครองแชมป์โลกเป็นสมัยที่สอง และป้องกันตำแหน่งครั้งแรกชนะรัตนชัย ส.วรพิน อดีตแชมป์โลกรุ่นนี้ชาวไทย ต่อมา 25 เมษายน พ.ศ. 2552 พีญาโลซาพบกับฮวน มานูเอล โลเปซ แชมป์โลกรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท WBO ซึ่งถือเป็นการชกระหว่างแชมป์โลก ในช่วงเริ่มต้นของการต่อสู้ โลเปซได้เปรียบเล็กน้อยจากการชกที่ใบหน้าและลำตัวของพีญาโลซา แต่หลังจากนั้น โลเปซคุมเกมการชกได้อย่างสิ้นเชิงและชนะน็อคพีญาโลซาได้ในที่สุด ถือเป็นนักมวยคนแรกที่ชนะน็อคเขาได้ ต่อมา พีญาโลซาถูกปลดจากตำแหน่งแชมปืโลกรุ่นแบนตัมเวทเพราะไม่ป้องกันตำแหน่งครบ 1 ปี ใน พ.ศ. 2553 เขาขึ้นชิงแชมปืโลกอีกครั้งกับอีริค โมเรล แต่ไม่ประสบความสำเร็จ
นอกสังเวียนมวยนั้น พีญาโลซาได้รับรางวัลในเกมโชว์ Wheel of Fortuneที่จัดขึ้นในฟิลิปปินส์ เมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2551 ได้เงินรางวัลมูลค่า 3,791 เหรียญ สหรัฐ เป็นเทรนเนอร์ของโนนิโต โดแนร์ แชมป์โลกรุ่นฟลายเวท IBF และเป็นผู้เขียนบทความเกี่ยวกับกีฬา
ธงชาติกาบอง
ธงชาติกาบอง เป็นธงสามสีรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 3 ส่วน ยาว 4 ส่วน ซึ่งสัดส่วนที่กล่าวมานั้นใกล้เคียงกันรูปสี่เหลี่ยมจตุรัสมาก ภายในแบ่งเป็น 3 แถบตามแนวนอน สีเขียว-สีขาว-สีฟ้า เรียกจากบนลงล่าง ทุกแถบมีความกว้างเท่ากัน เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อได้รับอิสรภาพจากฝรั่งเศสในวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2503 ก่อนหน้าที่กาบองจะประกาศเอกราชนั้น ธงชาติกาบองภายใต้การปกครองของฝรั่งเศสมีลักษณะที่คล้ายกับธงปัจจุบัน แต่แถบสีเหลืองนั้นจะแคบกว่าแถบอื่น และที่มุมธงบนด้านคันธงจะมีภาพธงชาติฝรั่งเศสอยู่ด้วย
สีเขียว หมายถึง ทรัพยากรธรรมชาติอันอุดมสมบูรณ์. (ป่าไม้ และ เกษตรกรรม อันเป็นทรัพยากรหลักที่สร้างรายได้ให้ประเทศ) as well as its "extensive forested area" that the Gabonese people are economically dependent on in the form of lumber. สีเหลือง หมายถึง เส้นศูนย์สูตรที่พาดผ่านดินแดนกาบอง – และ การนิยามความหมายที่ต่างออกไปอีกแบบหนึ่ง ซึ่งสื่อถึง พระอาทิตย์. สีฟ้า หมายถึง ท้องทะเล (ดินแดนชายฝั่งของกาบองติดกับมหาสมุทรแอตแลนติกใต้ ที่เรียกว่า "extensive coast") แต่ Whitney Smith ใน"สารานุกรมบริตานิกา" และ Dorling Kindersley's "Complete Flags of the World" ได้อธบายเฉดสีของแถบสีเหลืองที่กลางธง "The World Factbook" อาจใช้สีเหลือง หรือ สีทอง.
สัดส่วนธงของธงชาติกาบองมีขนาด 3:4. ตามกฎหมายกาบอง, is shared by the flags of only three other countries – สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก (ส่วนใหญ่ทุกประเทศใช้สัดส่วนธง 2:3), ปาปัวนิวกินี และ ซานมาริโน. หลายประเทศในทวีปแอฟริกา ส่วนใหญ่ใช้ธงสีเขียว-เหลือง-แดง สีเหล่านี้มีที่มาจากสีพันธมิตรแอฟริกา. เช่นเดียวกับประเทศที่เคยเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศส.
ธงชาติสาธารณรัฐคองโก
ธงชาติสาธารณรัฐคองโก เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ภายในมีแถบสีเหลือง พาดเป็นแนวทแยงมุมจากมุมธงบนด้านปลายธงมายังมุมธงล่างด้านคันธง แบ่งพื้นธงที่เหลือออกเป็น 2 ส่วน ด้านที่ติดคันธงเป็นพื้นสีเขียว ด้านปลายธงพื้นสีแดง สีเหล่านี้มีที่มาจากสีพันธมิตรแอฟริกาและธงชาติเอธิโอเปีย เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2501 ต่อมาถูกห้ามใช้ในปี พ.ศ. 2513 เนื่องจากประเทศเปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นระบอบคอมมิวนิสต์ในชื่อสาธารณรัฐประชาชนคองโก จนกระทั่งถึงวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2534 ธงนี้ก็ได้กลับมาใช้เป็นธงชาติคองโกอีกครั้ง หลังสิ้นสุดการปกครองของสาธารณรัฐประชาชนคองโก
ธงชาติเซาตูเมและปรินซีปี
ธงชาติเซาตูเมและปรินซีปี มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน พื้นธงแบ่งเป็นแถบแนวนอน 2 แถบ มีแถบสีเหลืองอยู่กลาง ขนาบด้วยแถบสีเขียวที่ตอนบนและล่าง โดยแถบสีเหลืองนี้กว้างกว่าแถบสีเขียวเล็กน้อย และภายในมีรูปดาวห้าแฉกสีดำ 2 ดวง ที่ด้านคันธงนั้นมีรูปสามเหลี่ยมสีแดง แบบของธงนี้มาจากธงของขบวนการปลดปล่อยเซาตูเมและปรินซีปี และได้เริ่มใช้อย่างเป็นทางการในฐานะธงชาติเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2518 อันเป็นวันประกาศเอกราชจากโปรตุเกส
สามเหลี่ยมสีแดงหมายถึงการต่อสู้อย่างหนักเพื่อให้ได้มาซึ่งเอกราช ดาว 2 ดวงหมายถึงเกาะหลักของประเทศทั้งสองเกาะ ส่วนสีเขียว สีเหลือง และสีดำ เป็นสีพันธมิตรแอฟริกา แสดงถึงความเป็นส่วนหนึ่งของทวีปแอฟริกา
ชาร์ลตัน เฮสตัน
ชาร์ลตัน เฮสตัน มีชื่อจริงว่า จอห์น ชาร์ลส คาร์เตอร์ (4 ตุลาคม ค.ศ. 1923 - 5 เมษายน ค.ศ. 2008) เป็นนักแสดงชาวอเมริกันที่มีชื่อเสียงจากบทบาทวีรบุรุษในภาพยนตร์มหากาพย์หลายเรื่องในช่วงทศวรรษ 1950 เคยรับบท มาร์ค แอนโทนี รวมสามครั้ง ใน "Julius Caesar" (1950 ,1970) และ "Antony & Cleopatra" (1972) ,เป็นโมเสส ใน "The Ten Commandments" (ชื่อไทย บัญญัติสิบประการ ปี 1956) ,เป็น เบน-เฮอร์ ใน "Ben-Hur" ( 1959) และเป็น เอลซิด ใน "El Cid" (1961)
ชาร์ลตัน เฮสตัน จบการศึกษาด้านการแสดงจากมหาวิทยาลัยนอร์ทเวสเทิร์น และเล่นละครเวทีก่อนจะเข้าวงการภาพยนตร์ เคยเคลื่อนไหวเพื่อสิทธิมนุษยชนร่วมกับมาร์ติน ลูเทอร์ คิง จูเนียร์ และมาร์ลอน แบรนโด ใน "March on Washington for Jobs and Freedom" เมื่อปี ค.ศ. 1963
บั้นปลายชีวิต ชาร์ลตัน เฮสตัน ป่วยเป็นโรคอัลไซเมอร์ และเสียชีวิตจากอาการติดเชื้อที่ปอด เมื่อวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 2008 อายุ 84 ปี
ชาเด
ชาเด อาดู หรือเรียกสั้นๆ ว่า ชาเด () (16 มกราคม ค.ศ. 1959 - ) เป็นนักร้องและนักแต่งเพลงชาวอังกฤษสาวลูกครึ่งไนจีเรีย-อังกฤษ ที่มีชื่อเสียงจากเพลง "Smooth Operator" (ใช้ทำนองเดียวกับเพลง "ไม่สายเกินไป" ของเรวัต พุทธินันทน์)
ชาเด อาดู มีชื่อจริงว่า เฮเลน ฟอลาชาเด อาดู เกิดที่ประเทศไนจีเรีย จากบิดาชาวไนจีเรีย และมารดาชาวอังกฤษ เมื่ออายุ 4 ขวบ มารดาแยกทางกับบิดา และเดินทางกลับอังกฤษพร้อมกับชาเดและพี่ชาย
ชาเดเริ่มร้องเพลงตั้งแต่ปี พ.ศ. 2526 โดยร่วมกับเพื่อนอีก 4 คน ตั้งวงดนตรีชื่อ "ชาเด" มีผลงานทั้งสิ้น 5 อัลบั้ม มีเพลงดัง 2 เพลง คือ "Smooth Operator" และ "The Sweetest Taboo" เธอเคยแสดงภาพยนตร์ ในปี พ.ศ. 2528
เรณู จีนเจริญ
เรณู จีนเจริญ (ณู - Mrs. Renu Cheencharoen) เกิดวันพุธที่ ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม 2557 สิริอายุ 75 ปี 10 เดือน เป็นศิลปินกรมศิลปากร มีผลงานการแสดงที่สำคัญหลายอย่าง อาทิเช่น นางวาทิน ในละครเรื่องสามัคคีเภท นางจันทร์สุดา ในละครดึกดำบรรพ์ เรื่องหลวิชัย คาวี นางจันท์ ในละครเรื่องสังข์ทอง เป็นต้น
นางเรณู จีนเจริญ เป็นบุตรของนายพิษณุ แช่มบางและนางบุญยืน แช่มบาง สมรสกับ นายจารุวัฒน์ จีนเจริญ มีบุตร-ธิดาด้วยกัน 3 คน คือ นางเครือมาศ โพธิ์ทอง น.ส. บุษบรรณ จีนเจริญ และนายณัฐวุฒิ จีนเจริญ
นางเรณู จีนเจริญ จบจาก วิทยาลัยนาฏศิลปเมื่อปีพ.ศ. 2504 วิชาเอก นาฏศิลปละคร (นาง)เครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นสูงสุดที่ได้รับคือ ทช. ทม.
จัตุรัสชาร์ล เดอ โกล
จัตุรัสชาร์ล เดอ โกล () หรือในอดีต จัตุรัสแห่งดวงดาว () เป็นจัตุรัสในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส โดยมีถนน 12 สายมาบรรจบกันทำให้มีลักษณะเหมือนดวงดาว ตรงกลางของจัตุรัสเป็นที่ตั้งของประตูชัยฝรั่งเศสอีกด้วย จัตุรัสชาร์ล เดอ โกลเป็นส่วนหนึ่งของแกนกลางอันเก่าแก่ ("Axe historique") อันเลื่องชื่อ
ชื่อเดิมของสถานที่แห่งนี้คือ เนินชาโย ("Butte de Chaillot") ซึ่งต่อมามาริญีก็มีโครงการปรับแนวดินให้เสมอกัน (บริเวณชาโย) และกำลังปรับปรุงชองป์-เซลิเซ่อีกครั้งหนึ่ง ซึ่งโครงการนี้ได้เร็จลุล่วงในปี พ.ศ. 2320
ชื่อ "ดวงดาว" ("l'Étoile") เป็นชื่อเดิมของสถานที่แห่งนี้ สืบเนื่องมาจากถนนหลายสายที่มาบรรจบกันทำให้มีลักษณะเหมือนดวงดาว จึงเป็นที่มาของชื่อ "จัตุรัสแห่งดวงดาว" ("Place de l'Étoile") ซึ่งในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 18 นั้น สถานที่แห่งนี้เป็นเพียงทางแยกล่าสัตว์เท่านั้น
การก่อสร้างประตูชัยฝรั่งเศสกลางจัตุรัสได้เสร็จสิ้นในปี พ.ศ. 2379 ในรัชสมัยพระเจ้าหลุยส์-ฟิลิปป์ที่ 1
จัตุรัสแห่งดวงดาว ("Place de l'Étoile") ได้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น จัตุรัสชาร์ล เดอ โกล ("Place Charles de Gaulle") หลังจากการอสัญกรรมของประธานาธิบดีชาร์ล เดอ โกล ในปี พ.ศ. 2513 เพื่อเป็นการรำลึก แต่ถึงกระนั้นชื่อจัตุรัสแห่งดวงดาว ("Place de l'Étoile") ก็ยังเป็นที่นิยมเรียกในปัจจุบัน
ถนน 12 สายมาบรรจบกัน ณ จัตุรัสแห่งนี้ทำให้มีรูปร่างเป็นดวงดาว ถนนทั้ง 12 สาย (ตามเข็มนาฬิกาจากทิศเหนือ) มีดังนี้ :จัตุรัสมีสัดส่วนรับกันทำให้เกิดแกนขึ้นมา 6 แกนดังนี้ :จัตุรัสชาร์ล เดอ โกล (และประตูชัยฝรั่งเศส) เป็นส่วนหนึ่งของเขตที่ 8 เขตที่ 16 และเขตที่ 17 :จัตุรัสชาร์ล เดอ โกลถูกล้อมรอบด้วยถนน 2 สายทำให้เกิดรูปร่างวงกลมขึ้นมา: ถนนแพร็สบูร์ ("Rue de Presbourg") และถนนตีลซิต ("Rue de Tilsitt") ซึ่งถูกตั้งชื่อในปี พ.ศ. 2407 เมื่อการทูตในรัชสมัยนโปเลียนลุล่วง
"La Place de l'Étoile" เป็นชื่อหนังสือนวนิยาย ประพันธ์โดยปาทริค โมดียาโนในปี พ.ศ. 2511 ก่อนที่จะมีการเปลี่ยนชื่อสถานที่แห่งนี้
โจฮวน
พระเจ้าโจฮวน (; ) เป็นฮ่องเต้พระองค์สุดท้ายของวุย ก๊ก ซึ่งถูกสุมาเอี๋ยน (Sima Yan) ขับออกจากราชบังลังก์และสถาปนาราชวงศ์จิ้นขึ้นแทนที่ราชวงศ์วุยและเปลี่ยนชื่อก๊กจากวุยก๊กเป็นไต้จิ้น
โจฮวน ตอนเกิดชื่อ โจฮวง (Cao Huang 曹璜 ) เป็นบุตรของโจฮู (Cao Yu) ซึ่งเป็นบุตรคนที่ 3 ของโจโฉกับนางฮวนฮูหยิน (บุตรคนโตของโจโฉกับนางฮวนฮูหยินคือโจฉอง ซึ่งได้ชื่อว่ามีสติปัญญาคิดวิธีชั่งน้ำหนักช้างได้ แต่เสียชีวิตตั้งแต่ยังเด็ก) ในปี ค.ศ. 258 ขณะโจฮวนทรงมีพระชนมายุได้ 12 พรรษา ทรงได้รับการแต่งตั้งเป็น ดยุคแห่ง Changdao ( "Duke of Changdao District" (常道鄉公) ) ซึ่งอยู่ในเขตซานตง ().
หลังจากพระเจ้าโจมอถูกปลงพระชนม์ พระองค์ได้รับเชิญให้ขึ้นครองราชย์และเปลี่ยนชื่อเป็นโจฮวน เนื่องจากชื่อเดิมของพระองค์เขียนคล้ายกับคำหลายคำที่ใช้กันทั่วไป (เช่นคำว่าเหลือง "yellow" (黃) หรือฮ่องเต้ "emperor" (皇)) โดยทั้งนี้เพื่อป้องกันการใช้ชื่อซ้ำกับพระองค์ (ตามธรรมเนียมจีน ดูที่ ) ในรัชสมัยของพระองค์อำนาจต่าง ๆ ได้ตกอยู่กับตระกูลสุมาทั้งหมดแล้ว ในปี ค.ศ. 263 เมื่อทรงพระชนมายุได้ 17 พรรษาได้ทรงอภิเษกกับ และตั้งเป็นจักรพรรดินี
ในปีแรก ๆ ในรัชสมัยของพระองค์มีการโจมตีจากจ๊กก๊ก ()อย่างต่อเนื่องภายใต้การนำของเกียงอุย () แม้โดยส่วนมากทัพเกียงอุยจะถูกตีกลับโดยง่าย แต่ในที่สุดสุมาเจียว () ก็ตัดสินใจโจมตีจ๊กก๊กกลับด้วยกำลังทหาร 180000 นายภายใต้การนำของจงโฮย() และเต็งงาย() ในช่วงท้ายของ ค.ศ. 263 พระเจ้าเล่าเสี้ยน (Liu Shan)แห่งจ๊กก๊กได้ยอมจำนนต่อเต็งงายทำให้จ๊กก๊กล่มสลาย ต่อมาจงโฮยได้กล่าวหาเต็งงายว่าเป็นกบฏ และเข้ายึดอำนาจจากเต็งงาย ในต้นปี 264 จงโฮยได้วางแผนกับเกียงอุยเพื่อฟื้นฟูจ๊กก๊กและได้คิดกำจัดแม่ทัพวุยก๊กที่ไม่เห็นด้วยทั้งหมด แต่แม่ทัพวุยก๊กได้รวมตัวกันต่อต้านและสังหารจงโฮยและเกียงอุยเสีย ทำให้จ๊กก๊ก (ปัจจุบันคือ เสฉวน () ฉงชิง ( ) ยูนนาน () ทางใต้ของส่านซี () และทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของ กานซู่ () ) ถูกผนวกเข้ากับแคว้นวุยโดยสมบูรณ์
ในปี 263 สุมาเจียวได้บังคับพระเจ้าโจฮวนให้มอบบรรดาศักดิ์เก้าขั้น ( (Chinese: 九錫; pinyin: "jǐu xī") แก่เขา ซึ่งเป็นการแสดงว่าขุนนางผู้ได้รับนั้นมีอำนาจบารมีมากและมีความตั้งใจที่จะยึดบัลลังก์ในไม่ช้า ในปี 264 สุมาเจียวได้รับการแต่งตั้งเป็นอ๋องแห่งจิ้น (Prince of Jin) ซึ่งเป็นขั้นสุดท้ายของการยึดบัลลังก์ สุมาเจียวได้ตายลงเสียก่อนในปี 265 สุมาเอี๋ยน () ได้สืบทอดเจตนารมณ์ของบิดา บังคับพระเจ้าโจฮวนให้สละราชสมบัติ และก่อตั้งราชวงศ์จิ้น () ส่วนโจฮวนได้รับการแต่งตั้งเป็นตันลิวอ๋อง (Prince of Chenliu) ซึ่งพระองค์อยู่ในตำแหน่งนั้นจนสิ้นพระชนม์ในปี 303 เมื่อพระชนม์มายุ 57 พรรษาในรัชกาลของพระเจ้า ( โอรสของพระเจ้าสุมาเอี๋ยน)
ไม่ได้มีบันทึกมากนักเกี่ยวกับพระเจ้าโจฮวนหลังสละราชสมบัติ โดยพระเจ้าสุมาเอี๋ยนได้ทรงอนุญาตให้โจฮวนใช้ธงจักรพรรดิ (imperial banner) และรถพระที่นั่งของจักรพรรดิ์ตามเดิม และอนุญาตให้โจฮวนไม่จำเป็นต้องเรียกตัวเองว่าอยู่ใต้การปกครองของพระเจ้าสุมาเอี๋ยน
กฎหมายแซลิก
กฎหมายแซลิก (; ) หรือ ประชุมกฎหมายอนารยชน () เป็นกลุ่มกฎหมายเกี่ยวกับชนชาติแฟรงค์แซเลียน (Salian Franks) เมื่อต้นยุคกลางระหว่างรัชสมัยของพระเจ้าโคลวิสที่ 1 แห่งฝรั่งเศสในคริสต์ศตวรรษที่ 6 โดยสันนิษฐานกันว่ากฎหมายแซลิกรวบรวมขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 507 ถึงปี ค.ศ. 511 บทที่สำคัญที่สุดของกฎหมายแซลิกคือบทที่ว่าด้วยการสืบมรดก โดยห้ามสตรีสืบมรดก โดยเฉพาะ ห้ามครองประเทศหรือแว่นแคว้น จึงมีผู้ใช้ "กฎหมายแซลิก" เป็นคำพ้องความหมายกับ "กฎหมายมรดก" แต่ตามความเป็นจริงแล้วกฎหมายแซลิกยังครอบคลุมไปถึงกฎหมายอื่น ๆ นอกจากกฎหมายมรดก และเป็นรากฐานของกฎหมายต่าง ๆ ในทวีปยุโรปปัจจุบัน
บัญญัติพระเจ้าชาร์เลอมาญมีพื้นฐานมาจากกฎหมายแซลิกและมีอิทธิพลพอ ๆ กับกฎหมายของกรีซ และ โรม กฎหมายแซลิกจึงเป็นรากฐานของกฎหมายที่มีอิทธิพลมาจนถึงสมัยปัจจุบันในยุโรปตอนกลาง โดยเฉพาะในกฎหมายของประเทศเยอรมนี ประเทศฝรั่งเศส ประเทศเนเธอร์แลนด์ บางส่วนของประเทศอิตาลีและออสเตรีย และบางส่วนของยุโรปตะวันออก
กฎหมายแซลิกครอบคลุมกฎเกี่ยวกับมรดก, กฎหมายอาญา และการฆาตกรรม กฎหมายระบุว่าค่าเสียหายและค่าปรับต้องจ่ายให้กับผู้เสียหายส่วนหนึ่งและอีกส่วนหนึ่งให้แก่ค่าใช้จ่ายของศาล การตีความหมายในการตัดสินทำโดยลูกขุน กฎหมายแซลิกทำให้มองเห็นถึงภาพลักษณ์ของสังคมของชนแฟรงค์ เช่น กฎหมายแซลิกว่า ผู้ใดที่มิได้เป็นส่วนหนึ่งของครอบครัว ผู้นั้นจะได้รับการปกป้องโดยกฎหมาย
สุกัญญา วงศ์สถาปัตย์
สุกัญญา วงศ์สถาปัตย์ (ชื่อเล่น ปุ๊กกี้) เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ ผู้ควบคุมงานสร้าง ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ เริ่มทำงานที่ Casting Unity Production House หลังจากนั้นเป็นโปรดิวเซอร์ บริษัท อาร์.เอส.โปรโมชั่น จำกัด และยังมีงานรับเป็นโปรดักชันเมเนเจอร์ให้กับภาพยนตร์ โลกทั้งใบให้นายคนเดียว, ล่องจุ๊น, ปาฏิหาริย์ … โอมสมหวัง
ระหว่างปี 2543-2548 เป็นไลน์โปรดิวเซอร์ บริษัท บาแรมยู จำกัด ภาพยนตร์เรื่อง ปอบ หวีด สยอง, 7 ประจัญบาน, 999-9999 ต่อติดตาย ฯลฯ และเป็นโปรดิวเซอร์ให้ภาพยนตร์ องค์บาก, สยิว, FAKE โกหกทั้งเพ, เฮี้ยน, ตะเคียน, บอดี้การ์ดหน้าเหลี่ยม, ฟอร์มาลีน แมน รักเธอเท่าฟ้า, คนผีปีศาจ, เกิดมาลุย, เอ็กซ์แมน แฟนพันธุ์เอ็กซ์, 7 ประจัญบาน 2, เฉิ่ม, ต้มยำกุ้ง1-2 ฯลฯ
นอกจากนั้นยังเคยกำกับภาพยนตร์ เรื่อง อาข่าผู้น่ารัก (หมี่จู) (พ.ศ. 2546) หรือ บ้านนอกทีวี แต่ออกฉายในปี พ.ศ. 2551
พระเจ้าสตีเฟนแห่งอังกฤษ
พระเจ้าสตีเฟนแห่งอังกฤษ หรือ สตีเฟนแห่งบลัว () (ราว ค.ศ. 1096 – 25 ตุลาคม ค.ศ. 1154) เป็นพระเจ้าแผ่นดินราชอาณาจักรอังกฤษสมัยราชวงศ์นอร์มัน
พระเจ้าสตีเฟนเสด็จพระราชสมภพเมื่อราว ค.ศ. 1096 ที่บลัวในประเทศฝรั่งเศส เป็นพระราชโอรสในสตีเฟนที่ 2 เคานต์แห่งบลัวและพระนางอเดลาแห่งนอร์มังดีพระธิดาของพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 ได้อภิเษกสมรสกับพระนางมาทิลดาแห่งบูลอญ และทรงราชย์ระหว่างวันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 1135 ถึงเดือนเมษายน ค.ศ. 1141 และระหว่างเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1141 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1154 ที่โดเวอร์ ประเทศอังกฤษ นับเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์สุดท้ายของราชวงศ์นอร์มัน
สตีเฟนถูกส่งไปเติบโตในราชสำนักอังกฤษของพระปิตุลาพระเจ้าเฮนรีที่ 1 ในปี ค.ศ. 1106 ในปี ค.ศ. 1115 ก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็นเคานต์แห่งมอร์เทนและอภิเษกสมรสกับมาทิลดาธิดาของเคานต์แห่งบูลอญ เมื่อปี ค.ศ. 1125 ไม่นานหลังจากนั้นมาทิลดาก็ได้เป็นเคานเทสแห่งบูลอญต่อจากพระบิดา ชีวิตการแต่งงานเป็นชีวิตที่มีความสุข มาทิลดาเป็นผู้สนับสนุนอย่างขันแข็งต่อการอ้างสิทธิในการสืบราชบัลลังก์อังกฤษของสามี สตีเฟนเป็นผู้ครองบูลอญร่วมกับมาทิลดาเมื่อปี ค.ศ. 1128
มีผู้อ้างตัวว่ามีสิทธิในราชบัลลังก์ด้วยกันสามฝ่าย คือ ผู้ที่ได้รับความนิยมน้อยที่สุดคือจักรพรรดินีมาทิลดาพระราชธิดาในพระเจ้าเฮนรีที่ 1 มิใช่เพียงแต่ทรงเป็นสตรีแต่เพราะเจฟฟรีย์ที่ 5 เคานต์แห่งอ็องฌู พระราชสวามีของพระนางเป็นศัตรูของชาวนอร์มัน ผู้อ้างสิทธิอีกสองคนคือ โรเบิร์ต เอิร์ลแห่งกลอสเตอร์ และ สตีเฟน อึกผู้หนึ่งคือน้องชายของสตีเฟน ทีโอบอลด์ เคานต์แห่งบลัว แต่ทีโอบอลด์ไม่ต้องการราชอาณาจักรเพียงพอที่จะเข้าร่วมในการแข่งขัน ก่อนที่พระเจ้าเฮนรีที่ 1 จะเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1135 ขุนนางส่วนใหญ่สาบานว่าจะสนับสนุนจักรพรรดินีมาทิลดา แต่เมื่อพระเจ้าเฮนรีที่ 1 เสด็จสวรรคต สตีเฟนผู้ก็เป็นพระนัดดาของพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 ก็อ้างสิทธิในราชบัลลังก์โดยอ้างว่าพระเจ้าเฮนรีที่ 1 ทรงเปลี่ยนพระทัยก่อนเสด็จสวรรคตโดยทรงแต่งตั้งสตีเฟนให้เป็นรัชทายาท หลังจากพระราชพิธีราชาภิเษกพระเจ้าสตีเฟนก็ได้รับการสนับสนุนจากขุนนางข้างมากรวมทั้งสมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 2
ประเทศเชโกสโลวาเกีย
เชโกสโลวาเกีย เป็นอดีตประเทศในยุโรปกลาง ปัจจุบันแยกออกเป็นสาธารณรัฐเช็กและประเทศสโลวาเกียคริสต์
ซาร์
ซาร์ () เป็นชื่อเรียกตำแหน่งผู้ปกครองสูงสุดของชาติพันธุ์สลาฟ ซึ่งรวมถึงพระเจ้าแผ่นดินแห่งอาณาจักรซาร์รัสเซียและจักรวรรดิรัสเซีย คำว่าซาร์มาจากภาษาละตินว่า "คาเอซาร์" ("Caesar") ซึ่งเป็นผู้ปกครองแผ่นดินโรมัน ซาร์อาจมีอิสริยยศเป็นกษัตริย์หรือจักรพรรดิก็ได้
เตียวล่อ
เตียวล่อรู้ดีว่ากองทัพของตนไม่มีทางสู้กับโจโฉได้ แต่เหมือนสวรรค์บันดาลเมื่อ บังเต๊ก ทหารเอกของม้าเฉียวยังอยู่ เพราะตอนที่ม้าเฉียวไปช่วยเล่าเจี้ยงตอนนั้นบังเต๊กป่วยจึงไม่ได้ไปด้วย เตียวล่อจึงให้บังเต๊กเป็นแม่ทัพไปรบกับโจโฉ แต่ก็ถูกกลลวงของโจโฉจึงต้องเป็นพวกกับโจโฉ เตียวโอย น้องชายจึงอาสาไปรบแทนแต่ก็ถูกเคาทูฆ่าตายในสนามรบ เตียวล่อหมดทางสู้จึงยอมจำนนต่อโจโฉ นครฮันต๋งจึงตกอยู่ภายใต้อำนาจของโจโฉแต่สุดท้ายเมืองฮันต๋งก็ถูกเล่าปี่ยึดไปได้ด้วยกลยุทธ์อันล้ำลึกของขงเบ้ง
ขบวนการอาเจะฮ์เสรี
ขบวนการอาเจะฮ์เสรี () หรือ แนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติอาเจะฮ์สุมาตรา () เป็นขบวนการแบ่งแยกดินแดนที่เรียกร้องเอกราชในบริเวณอาเจะฮ์ที่อยู่ในเกาะสุมาตราของอินโดนีเซีย การต่อสู้ด้วยความรุนแรงขององค์กรยุติลงหลังจากการเจรจาสันติภาพกับรัฐบาลอินโดนีเซีย เมื่อ พ.ศ. 2548 ปัจจุบันรัฐบาลอินโดยนีเซียเรียกกลุ่มนี้ว่า ขบวนการก่อกวนความปลอดภัยในอาเจะฮ์ (Aceh Security Disturbance Movement)
ต้นกำเนิดของการต่อสู้ของขบวนการไม่ได้มาจากแรงบันดาลใจทางศาสนาเพียงอย่างเดียวแต่มีภูมิหลังทางประวัติศาสตร์ร่วมด้วย อาเจะฮ์ไม่ได้อยู่ภายใต้การควบคุมโดยตรงของเนเธอร์แลนด์.เช่นเดียวกับอาณานิคมอื่นๆในอินโดนีเซียที่ประกาศเอกราชเมื่อ พ.ศ. 2492 อาเจะฮ์เลือกรวมเข้ากับสาธารณรัฐอินโดนีเซียเมื่อ พ.ศ. 2502 โดยทางรัฐบาลกลางยอมให้อาเจะฮ์คงเอกลักษณ์ของตนเองที่เกี่ยวกับศาสนาอิสลาม รวมทั้งการใช้กฎหมายอิสลาม การรวมอำนาจเข้าสู่ศูนย์กลางของซูฮาร์โต ทำให้ ฮะซัน ดี ติโร ซึ่งสืบเชื้อสายาจากสุลต่านองค์สุดท้ายของอาเจะฮ์ก่อตั้งขบวนการอาเจะฮ์เสรี เมื่อ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2519. และประกาศเอกราชของอาเจะฮ์ โดยประกาศว่าอาเจะฮ์ถูกปกครองในฐานะอาณานิคมของชวา
ในช่วงแรก สงครามกองโจรของขบวนการอาเจะฮ์เสรีไม่ประสบความสำเร็จและถูกรัฐบาลควบคุมได้ใน พ.ศ. 2520 ต่อมา กลุ่มได้มีการปรับองค์กรใหม่เมื่อราว พ.ศ. 2523 โดยได้รับความช่วยเหลือทางการเงินจากลิเบียและอิหร่าน แต่เนื่องจากกิจกรรมของกลุ่มไม่ได้รับการสนับสนุนอย่างกว้างขวาง การดำเนินงานของกลุ่มเป็นเหตุให้รัฐบาลซูฮาร์โตส่งทหารเข้ามาปราบปรามอย่างรุนแรงจนเกิดการละเมิดสิทธิมนุษยชนในอาเจะฮ์
ใน พ.ศ. 2539 รัฐบาลอินโดนีเซียประกาศว่ากิจกรรมของขบวนการอาเจะฮ์เสรีในอาเจะฮ์สิ้นสุดลงแล้วแต่การปราบปรามอย่างรุนแรงยังคงดำเนินต่อไป พ.ศ. 2542 มีการประกาศถอนกำลังทหารออกจากอาเจะฮ์แต่ปรากฏว่ายังมีกองทหารราว 35,000 คนในอาเจะฮ์ในสมัยรัฐบาลของนางเมกาวตี ซูการ์โนบุตรีเมื่อ พ.ศ. 2545 คาดการณ์ว่ามีผู้เสียชีวิตจากความขัดแย้งนี้ถึง 15,000 คน
ผู้นำของขบวนการอาเจะฮ์เสรีที่สำคัญรวมทั้ง ฮะซัน ดี ติโร ได้ลี้ภัยทางการเมืองไปอยู่สวีเดน กลุ่มนี้เริ่มเจรจาสันติภาพกับรัฐบาลเมื่อราว พ.ศ. 2533 โดยการประสานงานของรัฐบาลสวีเดน ใน พ.ศ. 2542 ขบวนการอาเจะฮ์เสรี แตกแยกออกเป็นสองกลุ่ม คือกลุ่มดั้งเดิม (มีอีกชื่อหนึ่งว่าแนวร่วมปลดปล่อยชาติอาเจะฮ์แห่งสุมาตรา) และกลุ่มสภาแห่งรัฐขบวนการอาเจะฮ์เสรี ในช่วง พ.ศ. 2545 – 2547 ขบวนการถูกรัฐบาลปราบปรามอย่างหนัก ผู้นำคนสำคัญ เช่น อับดุลลอหฺ ไซเฟอีย์ ถูกสังหาร เมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2545
ความเสียหายที่เกิดขึ้นเนืองจากเหตุการณ์คลื่นสึนามิเมื่อ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2547 ทำให้ขบวนการอาเจะฮ์เสรีประกาศสงบศึกเมื่อ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2547 และยอมรับความช่วยเหลือจากรัฐบาลอินโดนีเซีย หลังจากนั้นได้มีการประชุมเจรจาสันติภาพระหว่างกันเมื่อ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 ที่ประเทศฟินแลนด์และมีการลงนามในสนธิสัญญาสันติภาพเมื่อ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2548 โดยรัฐบาลอินโดนีเซียยอมถอนกำลังทหารและตำรวจที่ไม่ใช่ของท้องถิ่นออกไปภายในสิ้นปี พ.ศ. 2548 และนิรโทษกรรมให้สมาชิกขบวนการอาเจะฮ์เสรีราว 500 คนที่ลี้ภัยไปอยู่ต่างประเทศ และปล่อยสมาชิกอีกราว 1,400 คนที่ถูกฝ่ายรัฐบาลคุมขัง ยอมให้มีการตั้งพรรคการเมืองท้องถิ่นขึ้นในอาเจะฮ์ ต่อมา 27 ธันวาคม พ.ศ. 2548 ผู้นำของขบวนการอาเจะฮ์เสรีประกาศยกเลิกกองกำลังติดอาวุธ โดยประกาศจะเข้าร่วมกิจกรรมในสังคมเพื่อสร้างสันติภาพ
ในการเลือกตั้งเมื่อ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2549 ขบวนการอาเจะฮ์เสรีแตกออกเป็นสองส่วน และต่างส่งผู้สมัครของตนเองลงรับเลือกตั้ง ทั้งนี้ อิรวันดี ยูซุฟที่เคยเป็นผู้เจรจาของขบวนการอาเจะฮ์เสรีได้รับการเลือกตั้ง