hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ไทม์
ไทม์ (Time หรือตามเครื่องหมายการค้าคือ TIME) เป็นนิตยสารข่าวรายสัปดาห์ของสหรัฐอเมริกา เริ่มพิมพ์ฉบับแรก โดยเป็นนิตยสารข่าวรายสัปดาห์เล่มแรกของประเทศ โดยในปัจจุบันไทม์มีจัดพิมพ์หลายแห่งทั่วโลก โดยในยุโรปใช้ชื่อว่า "ไทม์ยุโรป" (หรือที่ในอดีตเรียกว่า ไทม์แอตแลนติก) มีสำนักงานอยู่ที่ลอนดอน และออกจำหน่ายในยุโรป ตะวันออกกลาง แอฟริกา รวมถึงละตินอเมริกา ส่วนในเอเชีย ใช้ชื่อว่า "ไทม์เอเชีย" มีสำนักงานที่ฮ่องกง ขณะที่ "ไทม์แคนาดา" เป็นฉบับสัญชาติแคนาดาซึ่งจัดจำหน่ายในประเทศแคนาดา และ "ไทม์เซาท์แปซิฟิก" ซึ่งจัดจำหน่ายครอบคลุมออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ และหมู่เกาะแปซิฟิก มีสำนักงานอยู่ที่ซิดนีย์
ในปัจจุบัน นิตยสารไทม์จัดการโดยบริษัทไทม์วอร์เนอร์ สำนักงานใหญ่อยู่ที่นิวยอร์ก และมีนายริชาร์ด สเตนเจล เป็นบรรณาธิการบริหาร
ไทม์ก่อตั้งโดย บริตัน แฮดเดน และ เฮนรี ลูซในปี พ.ศ. 2466 (ค.ศ. 1923) ถือได้ว่าเป็นนิตยสารข่าวรายสัปดาห์ของสหรัฐอเมริกาหัวแรกในประวัติศาสตร์ของสหรัฐฯ ก่อนหน้านี้ ทั้งสองทำงานร่วมกันในฐานะประธานและบรรณาธิการบริหาร เยลเดลี่นิวส์ (Yale Daily News) ซึ่งเป็นหนังสือพิมพ์ที่ตีพิมพ์โดยนักศึกษามหาวิทยาลัยเยล นิตยสารไทม์ถูกวิพากษ์วิจารณ์โดยผู้อ่านหลายคนว่า มีความจริงจังน้อยเกินไปกับข่าวที่เคร่งเครียดและเหมาะสมกับการทำข่าวเกี่ยวกับบุคคลผู้มีชื่อเสียง (ซึ่งรวมถึงนักการเมืองด้วย) อุตสาหกรรมบันเทิง และวัฒนธรรมป็อป เป็นเวลาหลายทศวรรษซึ่งปกของนิตยสารเป็นรูปของบุคคลคนเดียว "ไทม์" ฉบับแรกตีพิมพ์เมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2466 โดยปกเป็นรูปของนายโจเซฟ จี. แคนนอน โฆษกสภาผู้แทนราษฎรแห่งสหรัฐอเมริกาซึ่งปลดเกษียณแล้ว นิตยสาร "พีเพิล" ก็ยังได้รับแรงบันดาลใจแรกเริ่มจากหน้าข่าวบุคคลของ"ไทม์"อีกด้วย
เมื่อนายแฮดเด้นถึงแก่กรรมในปี พ.ศ. 2472 นายลูซจึงเป็นผู้ควบคุม "ไทม์" แต่เพียงผู้เดียวและได้กลายเป็นบุคคลสำคัญคนหนึ่งในประวัติศาสตร์วงการสื่อสมัยศตวรรษที่ 20
โดยทั่วไปแล้ว ไทม์เป็นนิตยสารที่เป็นกลางทางการเมือง แม้ว่านิตยสารจะตีพิมพ์บทความของ ชาร์ลส์ เคราแธมเมอร์ (Charles Krauthammer) ซึ่งเป็นนักวิจารณ์สังคมฝ่ายอนุรักษนิยมสมัยใหม่ก็ตาม
ตลอดอายุแปดสิบสามปีของนิตยสาร ฉบับหัวข้อบุคคลแห่งปีนั้นเป็นฉบับที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุด โดย "ไทม์"จะทำการยกย่องบุคคลหรือกลุ่มบุคคลซึ่งได้สร้างผลกระทบมากที่สุดต่อเหตุการณ์ในระหว่างปีนั้น ถึงแม้จะตั้งหัวเรื่องว่า 'บุคคล'แห่งปี แต่ผู้ได้รับการคัดเลือกก็ไม่จำเป็นต้องเป็นมนุษย์เสมอไป ดังเช่นในปี พ.ศ. 2525 ซึ่งเครื่องคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลได้รับการยกย่องให้เป็น "เครื่องจักรแห่งปี"
นอกจากนั้น หัวข้อในปี พ.ศ. 2542 ก็ถูกเปลี่ยนเป็น "บุคคลแห่งศตวรรษ" และผู้ได้รับการคัดเลือกคือ อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์
เป็นครั้งคราวซึ่งมีการถกเถียงกันถึงความเหมาะสมในการคัดเลือกเมื่อปรากฏว่าผู้นำเผด็จการหรือผู้ก่อสงครามได้ถูกคัดเลือกให้รับตำแหน่ง "บุคคลแห่งปี" ทั้งนี้ หลักเกณฑ์สำคัญในการคัดเลือกคือ บุคคลคนนั้นเป็นผู้ที่มีบทบาทต่อเหตุการณ์ในปีนั้นมากที่สุด ไม่ว่าจะในทางที่ดีหรือร้ายก็ตาม ในบางครั้งตำแหน่งนี้จึงไม่ใช่การยกย่องหรือเป็นเกียรติประวัติแต่อย่างใด ในอดีต กระทั่งบุคคลอย่าง อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ หรือ โจเซฟ สตาลิน ก็เคยได้รับการคัดเลือกมาแล้ว
กบฏเสนาธิการ
กบฏเสนาธิการ หรือ กบฏนายพล หรือ กบฏ 1 ตุลาคม เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2491 เมื่อนายทหารระดับเสนาธิการของกองทัพ เช่น พลตรีสมบูรณ์ ศรานุชิต และ พล.ต.เนตร เขมะโยธิน เป็นหัวหน้าคณะนายทหารกลุ่มหนึ่ง วางแผนที่จะเข้ายึดอำนาจการปกครอง และปรับปรุงกองทัพจากความเสื่อมโทรม และได้ให้ทหารเล่นการเมืองต่อไป แต่รัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงคราม ทราบแผนการล่วงหน้าและทำการจับกุมผู้คิดก่อการได้
การกบฏครั้งนี้ เกิดหลังรัฐประหาร พ.ศ. 2490 ที่จอมพล ป. พิบูลสงครามเป็นหัวหน้าคณะรัฐประหาร ยึดอำนาจจากรัฐบาลพลเรือตรีถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ ประมาณหนึ่งปี และหลังจากกบฏเสนาธิการไม่ถึงหนึ่งปี ก็เกิดกบฏซ้ำอีกครั้ง คือ กบฏวังหลวง เมื่อ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2492 และหลังจากนั้นอีกครั้ง คือ กบฏแมนฮัตตัน เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2494.
ความพยายามยึดอำนาจจากจอมพล ป. พิบูลสงคราม ประสบผลสำเร็จในที่สุด ในวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2500 เมื่อจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ ได้เป็นหัวหน้าคณะรัฐประหารทำการโค่นล้มรัฐบาลของจอมพล ป. พิบูลสงคราม
การก่อการกบฏจะเริ่มขึ้นในเวลา 20.00 น. ซึ่งในขณะนั้นมีงานเลี้ยงสมรสระหว่าง พันเอกสฤษดิ์ ธนะรัชต์ (ยศในขณะนั้น) กับ นางสาววิจิตรา ชลทรัพย์ ที่ทำเนียบรัฐบาล แต่ทว่าฝ่ายรัฐบาลได้ทราบก่อน จึงส่งกองกำลังทหารที่นำโดย พ.อ.สฤษดิ์ และกองกำลังตำรวจที่นำโดย พลตำรวจตรีเผ่า ศรียานนท์ ล้อมกระทรวงกลาโหมไว้ ซึ่งเป็นสถานที่ก่อการและวางแผนของฝ่ายกบฏ ทางฝ่ายกบฏได้ยิงปืนออกมาสู้ แต่ตกอยู่ในฝ่ายเสียเปรียบ จึงยอมจำนน และเจรจากันโดยยอมมอบตัว ซึ่งต่อมามีการจับกุมและส่งฟ้องร้องต่อศาลหลายคน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นบุคคลที่เคยร่วมรัฐบาลที่มีนายปรีดี พนมยงค์ และ พล.ร.ต.ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ เป็นนายกรัฐมนตรี นอกเหนือจาก 2 นายทหารที่ได้กล่าวถึงข้างต้นแล้ว ยังมีนักการเมืองพลเรือน อาทิ นายดิเรก ชัยนาม, นายทวี บุณยเกตุ, นายจำลอง ดาวเรือง, นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์, ดร.ทองเปลว ชลภูมิ เป็นต้น
ต่อมาทางฝ่าย พล.ต.เนตร เขมะโยธิน หนึ่งในคณะกบฏได้มาทำงานร่วมคณะของ จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ เมื่อดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี โดยเป็นเลขาธิการทำเนียบนายกรัฐมนตรี และเป็นคนสนิทบุคคลหนึ่งของจอมพลสฤษดิ์ด้วย
กบฏแบ่งแยกดินแดน
กบฏแบ่งแยกดินแดน เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491 ได้มีการจับกุมสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรภาคอีสานหลายคน เช่น นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์ นายถวิล อุดล นายเตียง ศิริขันธ์ นายฟอง สิทธิธรรม โดยกล่าวหาว่ารวมกันดำเนินการฝึกอาวุธ เพื่อแบ่งแยกดินแดนภาคอีสานออกจากประเทศไทย แต่รัฐบาลไม่สามารถดำเนินการจับกุมได้ เนื่องจากสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมีสิทธิคุ้มครองทางการเมือง
ที่สุดกรมตำรวจ จึงใช้วิธีใช้อำนาจและเล่ห์เหลี่ยมในการจับกุม 4 อดีตรัฐมนตรีจากภาคอีสาน ประกอบด้วย จำลอง ดาวเรือง ถวิล อุดล ทองอินทร์ ภูริพัฒน์ และ ดร.ทองเปลว ชลภูมิ ซึ่งทั้งหมดเป็นอดีตรัฐมนตรีและนักการเมืองในสังกัดของนายปรีดี พนมยงค์ และเตียง ศิริขันธ์
จากนั้นจึงนำไปยิงทิ้ง เมื่อเวลา 03:00 คืนวันที่ 4 มีนาคม 2492 ที่ถนนพหลโยธิน ก.ม.ที่ 11 บริเวณบางเขน (ใกล้แยกรัชโยธิน) โดยทั้งหมดถูกยิงเสียชีวิตอย่างน่าสงสัยบนรถขนนักโทษของตำรวจ แต่ทางตำรวจแถลงว่าเกิดจากการปะทะกับโจรมลายูที่จะมาชิงตัวนักโทษ ซึ่งไม่มีใครเชื่อถือ
กบฏ ร.ศ. 130
"สำหรับการกบฏครั้งนี้หมายถึงการกบฏในประเทศไทย หากเป็นการปฏิวัติในประเทศจีน ดูที่: การปฏิวัติซินไฮ่"
กบฏ ร.ศ. 130 หรือ กบฏเก็กเหม็ง หรือ กบฏน้ำลาย เกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2455 (ร.ศ. 130) ก่อนการปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 สองทศวรรษในสมัยรัชกาลที่ 6 เมื่อนายทหารและปัญญาชนกลุ่มหนึ่ง วางแผนปฏิบัติการโดยหมายให้พระมหากษัตริย์พระราชทานรัฐธรรมนูญให้ และเปลี่ยนแปลงการปกครองสู่ระบอบประชาธิปไตย แต่แผนการแตกเสียก่อน จึงมีการจับกุมผู้คิดก่อการหลายคนไว้ได้ 91 คน คณะตุลาการศาลทหารมีการพิจารณาตัดสินลงโทษให้จำคุกและประหารชีวิต โดยให้ประหารชีวิตหัวหน้าผู้ก่อการจำนวน 3 คน คือ ร.อ.เหล็ง ศรีจันทร์ ร.ท.จรูญ ณ บางช้าง และ ร.ต.เจือ ศิลาอาสน์ ลงโทษจำคุกตลอดชีวิต 20 คน จำคุกยี่สิบปี 32 คน จำคุกสิบสองปี 30 คน และจำคุกสิบห้าปี 6 คน แต่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวได้มีพระบรมราชวินิจฉัย และได้มีพระบรมราชโองการพระราชทานอภัยโทษ ละเว้นโทษประหารชีวิต ด้วยทรงเห็นว่า ทรงไม่มีจิตพยาบาทต่อผู้คิดประทุษร้ายแก่พระองค์
คณะผู้ก่อการได้รวมตัวกันเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2455 (นับเวลาแบบสากล คือ เริ่มปี พ.ศ. 2455 วันที่ 1 มกราคม แต่บางตำราจะเขียนเป็น 13 มกราคม พ.ศ. 2454 เพราะนับเวลาแบบสยามในครั้งนั้นที่ เริ่มปีใหม่ ในวันที่ 1 เมษายน) ประกอบด้วยผู้ร่วมคณะเริ่มแรกจำนวน 7 คน คือ
คณะผู้ก่อการวางแผนจะก่อการในวันที่ 1 เมษายน ซึ่งเป็นวันพระราชพิธีถือน้ำพระพิพัฒน์สัตยา และวันขึ้นปีใหม่ ผู้ที่จับฉลากว่าต้องเป็นคนลงมือลอบปลงพระชนม์ คือ ร.อ.ยุทธ คงอยู่ (หลวงสินาดโยธารักษ์) เกิดเกรงกลัวความผิด จึงนำความไปแจ้งหม่อมเจ้าพันธุ์ประวัติ ผู้บังคับการกรมทหารช่างที่ 1 รักษาพระองค์ และพากันนำความไปแจ้ง สมเด็จพระอนุชาธิราช เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ
ความทราบไปถึงพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่ประทับอยู่ที่พระราชวังสนามจันทร์ จังหวัดนครปฐม คณะทั้งหมดจึงถูกจับกุมเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ถูกส่งตัวไปคุมขังที่คุกกองมหันตโทษ ที่สร้างขึ้นใหม่
และได้รับพระราชทานอภัยโทษในพระราชพิธีฉัตรมงคล เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2467 ครบรอบปีที่ 15 ของการครองราชย์
ดอกประดู่ (เพลง)
เพลง ดอกประดู่ หรือที่นิยมเรียกกันอีกอย่างว่าเพลง "หะเบสสมอพลัน" เป็นบทเพลงพระนิพนธ์ใน พลเรือเอก พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตรอุดมศักดิ์ เดิมเรียกชื่อว่า "Comin Thro' the Rye" ตามชื่อทำนองเพลงเดิมในภาษาอังกฤษ (เพลงนี้เป็นเพลงสก็อต เข้าใจกันว่าดัดแปลงทำนองมาจากเพลง Auld Lang Syne อีกทีหนึ่ง) แรงบันดาลใจสำคัญในการทรงนิพนธ์เพลงนี้คือเหตุการณ์วิกฤตการณ์ปากน้ำ ร.ศ. 112 (พ.ศ. 2436) ซึ่งเป็นที่จดจำกันได้ดีทุกคนสำหรับคนไทยในยุคนั้น สันนิษฐานว่าทรงนิพนธ์เพลงดอกประดู่เมื่อ พ.ศ. 2448
เพลงนี้ถือเป็นเพลงสัญลักษณ์ของกองทัพเรือไทยที่คนไทยรู้จักกันดี และเป็นที่มาของการเปรียบเทียบตนเองของทหารเรือไทยว่า เป็น "ลูกประดู่" มาจนถึงทุกวันนี้
หะเบสสมอพลัน ออกสันดอนไป
ลัดไปเกาะสีชัง จนกระทั่งกระโจมไฟ
เที่ยวหาข้าศึก มิได้นึกจะกลับมาใน
ถึงตายตายไป ตายให้แก่ชาติของเรา
พวกเราดูรู้ เจ็บแล้วต้องจำ
ลับดาบไว้พลาง ช้างบนยอดกาฟฟ์จะนำ
สยามเป็นชาติของเรา ธงทุกเสาชักขึ้นทุกลำ
ถึงเรือจะจมในน้ำ ธงไม่ต่ำลงมา
เกิดมาเป็นไทย ใจร่วมกันแหละดี
รักเหมือนพี่เหมือนน้อง ช่วยกันป้องปฐพี
สยามเป็นชาติของเรา อย่าให้เขามาย่ำมายี
ถึงตายตายดี ตายในหน้าที่ของเรา
พวกเราทุกลำ จำเช่นดอกประดู่
วันไหนวันดี บานคลี่พร้อมอยู่
วันไหนร่วงโรย ดอกโปรยตกพรู
ทหารเรือเราจงดู ตายเป็นหมู่เพื่อชาติไทย
ออร์ฮัน ปามุก
เฟอริต ออร์ฮัน ปามุก () เป็นนักเขียนแนวโพสต์โมเดิร์นชาวตุรกีคนแรกที่ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม
ปามุกเกิดเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 1952 ณ นครอิสตันบูล ประเทศตุรกี จบการศึกษาทางด้านวารสารศาสตร์จากมหาวิทยาลัยอิสตันบูล เขาแต่งงานในปีค.ศ. 1982 แต่ก็หย่าในปีค.ศ. 2001 เขาเริ่มสร้างงานเขียนในปีค.ศ. 1974 โดยผลงานชิ้นแรกมีชื่อว่า Karanlık ve Işık (ความมืดและแสงสว่าง) และมีผลงานชิ้นอื่น ๆ ออกมาอย่างต่อเนื่อง
เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 2006 ปามุกได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม โดยเป็นนักเขียนคนแรกจากประเทศตุรกี และเป็นนักเขียนคนที่สองจากประเทศมุสลิมที่ได้รับรางวัลนี้
แตรนอน
แตรนอน (Taps) เป็นสัญญาณแตรเดี่ยวบอกเวลานอนสำหรับทหารในยามปกติ แต่เพลงนี้ก็ใช้เป็นเพลงในพิธีศพของทหารด้วยเช่นกัน โดยจะเป่าในเวลาที่กำลังฝังร่างผู้ตายลงหลุมศพ หรือในเวลาจุดไฟเผาศพ
เพลงนี้มีที่มาจากเหตุการณ์สงครามกลางเมืองในสหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1862 ซึ่งในเวลานั้นประเทศสหรัฐอเมริกาได้แตกแยกออกเป็นฝ่ายเหนือและฝ่ายใต้ ร้อยเอกโรเบิร์ท เอลลิคอมแห่งกองทัพสหพันธรัฐฝ่ายเหนือซึ่งตั้งมั่นอยู่ค่ายแฮริสัน ในรัฐเวอร์จิเนีย ได้สูญเสียลูกชาย (ซึ่งเดินทางไปเรียนวิชาดนตรีที่ดินแดนฝ่ายใต้ก่อนเกิดสงครามไม่นานและได้สมัครเป็นทหารของฝ่ายใต้) จากการรบในที่นั้น ร้อยเอกเอลลิคอมผู้พ่อจึงร้องขอผู้บังคับบัญชาจัดทำพิธีศพลูกชายเช่นเดียวกับทหารฝ่ายเหนือ ผู้บังคับบัญชาของเขาได้ปฏิเสธคำขอนี้เนื่องจากผู้ตายเป็นทหารฝ่ายศัตรู แต่อนุญาตจัดพลทหารดุริยางค์คนหนึ่งบรรเลงในงานศพนี้ได้เพราะยังเห็นแก่ความเป็นพ่อของร้อยเอกเอลลิคอม เขาจึงเลือกพลแตรเดี่ยวมาบรรเลงเพลงตามโน้ตดนตรีที่เขาพบจากเศษกระดาษในกระเป๋าเสื้อเครื่องแบบของลูกชาย ซึ่งเพลงนี้ก็คือเพลงแตรนอนที่ใช้ในพิธีศพทหารมาจนถึงทุกวันนี้
ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา (ประเทศไทย)
ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา เป็นภาษีทางตรงซึ่งที่จัดเก็บตามบทบัญญัติประมวลกฎหมายรัษฎากร จัดเก็บจากเงินได้ทุกประเภท ตามหลักเกณฑ์เงินสด หากเงินได้ประเภทใดที่ได้รับการยกเว้นไม่ต้องเสียภาษีนั้น จะต้องบัญญัติไว้โดยกฎหมายว่าเงินได้ประเภทนั้นได้รับการยกเว้น หน่วยงานรัฐบาลที่มีหน้าที่จัดเก็บภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา คือ กรมสรรพากร
ประเทศไทยจัดเก็บภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา ตามหลักแหล่งเงินได้และหลักถิ่นที่อยู่
ตามหลักแหล่งเงินได้นั้น ไม่สำคัญว่าบุคคลนั้นจะมีสัญชาติใด และไม่สำคัญว่าเงินได้พึงประเมินนั้นจะจ่ายจากหรือจ่ายในประเทศไทย หากมีเงินได้พึงประเมินในปีปฏิทินที่ผ่านมา จากหน้าที่งานหรือกิจการที่ทำในประเทศไทย หรือเนื่องจากกิจการของนายจ้างในประเทศไทย หรือเนื่องจากทรัพย์สินที่อยู่ในประเทศไทย บุคคลนั้น ต้องเสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา จากเงินได้พึงประเมินที่ได้รับตามบทบัญญัติในประมวลรัษฎากร
ในส่วนของหลักถิ่นที่อยู่ ผู้ที่อยู่ในประเทศไทยอย่างน้อย 180 วันในหนึ่งปีปฏิทินนั้น ถือว่าเป็นผู้อยู่ในประเทศไทย เมื่อมีเงินได้พึงประเมินในปีภาษีที่ล่วงมาแล้ว จากหน้าที่งานหรือกิจการที่ทำในต่างประเทศ หรือ เนื่องจากทรัพย์สินที่อยู่ในต่างประเทศ ต้องเสียภาษีตามบทบัญญัติในประมวลรัษฎากร เมื่อนำเงินได้นั้นเข้ามาในประเทศไทย ในปีปฏิทินเดียวกันกับที่ได้รับเงินได้พึงประเมินนั้น
ประมวลรัษฎากรบัญญัติประเภทของเงินได้พึงประเมินไว้ใน มาตรา 40 แห่งประมวลรัษฎากร โดยแบ่งออกเป็น 8 ประเภท ดังนี้
เงินได้พึงประเมินที่ได้รับการยกเว้น ไม่ต้องนำมารวมคำนวณเพื่อเสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดานั้น บัญญัติไว้ในมาตรา 42 แห่งประมวลรัษฎากร และกฎกระทรวงฉบับที่ 126 (พ.ศ. 2509) ซึ่งได้มีการแก้ไขเพิ่มเติมอีกหลายครั้ง โดยกฎกระทรวงที่ออกมาในภายหลัง เงินได้พึงประเมินที่ได้รับยกเว้นที่สำคัญๆนั้น สามารถยกตัวอย่างได้ดังต่อไปนี้เป็นต้น
ผู้มีหน้าที่เสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา ได้แก่ในส่วนของคู่สามีภริยาที่ความเป็นสามีภรรยาคงอยู่ตลอดปีภาษีนั้น
ให้ต่างฝ่ายต่างมีหน้าที่ยื่นรายการและเสียภาษี ต่างมีหน้าที่ยื่นรายการและเสียภาษีต่างหากจากกัน และแบ่งเงินได้พึงประเมินที่สามีและภริยาทำร่วมกัน หรือสามีและภริยาจะตกลงเลือกยื่นรายการและเสียภาษีรวมกันก็ได้
กรณีเงินได้พึงประเมินที่ไม่อาจแยกได้อย่างชัดแจ้งว่าเป็นของสามี หรือภริยาฝ่ายละจำนวนเท่าใดตามมาตรา 40(2) - 40(8) ให้แบ่งสัดส่วนคนละ 50% ของเงินได้ประเภทนั้น เฉพาะเงินได้ตามมาตรา 40 (8) จากการขายสินค้า การพาณิชย์ การขนส่ง ฯลฯ ให้สามีภรรยาเลือกแบ่งเป็นของแต่ละฝ่ายตามส่วนที่ตกลงกันก็ได้ แต่รวมกันต้องไม่น้อยกว่าเงินได้พึงประเมินที่ได้รับ ถ้าตกลงกันไม่ได้ให้แบ่งกันฝ่ายละกึ่ง ส่วนสิทธิประโยชน์ที่สามีภริยาได้รับเพิ่ม กรณีการหักค่าลดหย่อน มี 3 รายการ คือ ค่าลดหย่อนบุตรได้คนละ 15,000 บาท ค่าลดหย่อนการศึกษาบุตรได้คนละ 2,000 บาท และค่าลดหย่อนดอกเบี้ยกู้ยืมซื้อที่อยู่อาศัย สามีและภริยาต่างฝ่ายต่างกู้ยืม มีเงินได้ทั้ง 2 ฝ่าย ต่างฝ่ายหักได้คนละ 100,000 บาท
พุดตาน (แก้ความกำกวม)
พุดตาน สามารถหมายถึง
อำเภอคลองใหญ่
คลองใหญ่ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดตราด
อำเภอคลองใหญ่เดิมอยู่ในเขตการปกครองของจังหวัดปัจจันตคีรีเขตร์ (ปัจจุบันคือจังหวัดเกาะกงของกัมพูชา) พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ทำสนธิสัญญากับฝรั่งเศส และยกฐานะเป็น กิ่งอำเภอคลองใหญ่ เมื่อ พ.ศ. 2455 และยกฐานะเป็น อำเภอคลองใหญ่ เมื่อ พ.ศ. 2502 อยู่ทางตะวันออกของจังหวัดตราด
อำเภอคลองใหญ่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้สุดของจังหวัด ห่างจากอำเภอเมืองตราด 74 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
อำเภอคลองใหญ่แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 3 ตำบล 20 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอคลองใหญ่ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
แมงมุม
แมงมุม จัดเป็นสิ่งมีชีวิตพวกสัตว์ขาปล้อง หรืออาร์โธพอด เช่น เดียวกับแมลง, กิ้งกือ, ปู เป็นต้น จัดอยู่ในอันดับ Araneae (/อา-รัค-เน/) มีรูปทรง ลักษณะ และขนาดแตกต่างหลากหลายกันออกไป บางชนิดมีลำตัวที่กว้างมาก บางชนิดมีรูปร่างที่เพรียวยาว ขณะที่บางชนิดกลับมีรูปร่างที่คล้ายกับสัตว์หรือสิ่งมีชีวิตประเภทอื่น เช่น มด หรือปู เพื่อใช้ในการพรางตัว
โดยแมงมุมนั้นถูกค้นพบแล้วกว่า 40,000 ชนิด และก็ยังมีชนิดใหม่ ๆ ถูกค้นพบเพิ่มขึ้นทุกปี ซึ่งนักวิทยาศาสตร์ประเมินว่าจำนวนที่ถูกค้นพบนี้เป็นเพียงแค่ครึ่งเดียวของทั้งหมดที่มีเท่านั้น โดยแมงมุมขนาดเล็กที่สุด พบที่โคลัมเบีย ในทวีปอเมริกาใต้ มีความยาวเพียง 0.4 มิลลิเมตรเท่านั้น และที่ชนิดที่ใหญ่ที่สุดในโลก คือ แมงมุมกินนกโกไลแอท มีความยาวลำตัว 12–13 เซนติเมตร หรือขนาด 25–33 เซนติเมตรเลยทีเดียว
แมงมุมพบได้ในแทบทุกภูมิภาคของโลก ไม่เว้นแม้กระทั่งในทะเลทรายที่แห้งแล้งและร้อนอบอ้าว หรือในถ้ำลึก หรือภูเขาสูง หรือในน้ำ แต่ทั้งหมดเป็นสัตว์กินเนื้อ
แมงมุมกินอาหารจำพวก เพลี้ยอ่อน, ตัวหนอน, ผีเสื้อ, แมลงวัน, ยุง, ปลวก, ด้วง, มด เป็นตัน จึงมีความสำคัญในระบบนิเวศทางการเกษตร และระบบนิเวศทั่วไป โดยส่วนใหญ่เมื่อจะล่าเหยื่อจะสร้างใยเพื่อเป็นรังอาศัย และดักเหยื่อ ในขณะที่บางชนิดไม่สร้างใยก็มี ซึ่งก็จะมีการใช้เส้นใยที่แตกต่างกันออกไปในแต่ละชนิด ขึ้นอยู่กับรูปแบบการอยู่อาศัยของแมงมุมในแต่ละชนิดในพื้นที่นั้น ๆ
อำเภอตากใบ
ตากใบ เป็นอำเภอในจังหวัดนราธิวาสที่มีเขตแดนติดรัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย
อำเภอตากใบตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
เมื่อครั้งรัฐกลันตันต้องเสียดินแดนให้แก่อังกฤษในการทำสนธิสัญญาตาบาระหว่างรัฐบาลสยามกับรัฐบาลอังกฤษเพื่อตกลงเรื่องอาณาเขต ฝ่ายสยามได้อ้างเหตุผลว่าบริเวณนี้เป็นที่อยู่ของคนไทยมาช้านาน โดยใช้วัดชลธาราสิงเหและวัดพระพุทธเป็นหลักฐาน อังกฤษจึงกำหนดเอาแนวแม่น้ำโก-ลกเป็นเขตแดน ต่อมาได้ยกฐานะตากใบเป็นอำเภอในวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2453
การปกครองของอำเภอตากใบมี 8 ตำบล 55 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอตากใบประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
มีประชากรเชื้อชาติไทย ไทยเชื้อสายมลายู ไทยเชื้อสายจีน และมลายู ประชากรนับถือศาสนาอิสลามและศาสนาพุทธ ส่วนใหญ่ทำอาชีพเกษตรกรรมและประมง
ปัจจุบันประเทศมาเลเซียเพิ่มความเข้มงวดในการตรวจสอบเอกสารการเดินทางของคนไทยในการเข้าประเทศ ผู้ที่จะเดินทางเข้าประเทศมาเลเซีย จะต้องทำหนังสือเดินทาง (passport) หรือหนังสือผ่านแดน (border pass) อย่างใดอย่างหนึ่ง พร้อมบัตรประจำตัวประชาชน การทำหนังสือเดินทางหรือหนังสือผ่านแดน ทำได้ดังนี้
สังฆราช
สังฆราช คือพระมหาเถระผู้เป็นใหญ่สูงสุดในสังฆมณฑล ในแต่ละประเทศ เช่น ประเทศพม่า ประเทศไทย ประเทศกัมพูชา มักมีพระสังฆราชเป็นของตน พระสังฆราชอาจเป็นประมุขเฉพาะคณะสงฆ์นิกายหนึ่งหรือเป็นประมุขคณะสงฆ์ทั้งปวงทุกนิกายในประเทศนั้น (ซึ่งเรียกว่าสกลมหาสังฆปริณายก) คำว่า สังฆราช เป็นคำสมาสจากคำว่า สงฺฆ (พระสงฆ์) + ราช (พระราชา) ซึ่งแปลว่า พระราชาแห่งคณะสงฆ์
พระสังฆราชของประเทศไทยเรียกว่า สมเด็จพระสังฆราช และมีตำแหน่งเป็นสกลมหาสังฆปริณายก เพราะทรงเป็นประมุขปกครองบัญชาการคณะสงฆ์ทุกนิกายในประเทศไทย และมีพระอิสริยยศเสมอด้วยพระองค์เจ้าต่างกรม พระราชบัญญัติคณะสงฆ์ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2560 ฉบับปัจจุบันให้พระมหากษัตริย์ไทยเป็นผู้สถาปนาสมเด็จพระราชาคณะขึ้นเป็นสมเด็จพระสังฆราช
สมเด็จพระสังฆราชพระองค์ล่าสุดคือ สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช (อัมพร อมฺพโร) ซึ่งดำรงตำแหน่งมาตั้งแต่วันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560
ช่วง พ.ศ. 2398-2524 ประเทศกัมพูชามีสมเด็จพระสังฆราช 2 พระองค์ คือฝ่ายมหานิกายและฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ในปี พ.ศ. 2524 ได้มีการรวมคณะสงฆ์ทั้งสองนิกายเป็นหนึ่งเดียว โดยมีสมเด็จพระมหาสุเมธาธิบดี (เทพ วงศ์) เป็นประมุข ต่อมาในปี พ.ศ. 2534 พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ ทรงสถาปนาบัวร์ กรี เป็นสมเด็จพระอภิสิรีสุคนธามหาสังฆราชาธิบดี สมเด็จพระมหาสังฆราชในคณะธรรมยุติกนิกาย ทำให้คณะสงฆ์กัมพูชาแบ่งการปกครองเป็นสองนิกายอีกครั้ง โดยสมเด็จพระมหาสุเมธาธิบดี (เทพ วงศ์) เป็นประมุขเฉพาะฝ่ายมหานิกาย และในปี พ.ศ. 2549 สมเด็จพระมหาสุเมธาธิบดี (เทพ วงศ์) ได้เลื่อนสมณศักดิ์เป็นสมเด็จพระอัครมหาสังฆราชาธิบดี และสมเด็จนนท์ แงด ได้รับสถาปนาเป็นสมเด็จพระมหาสุเมธาธิบดี สมเด็จพระสังฆนายกฝ่ายมหานิกายสืบแทนมาจนปัจจุบัน ในปัจจุบันประเทศกัมพูชาจึงมีสมเด็จพระมหาสังฆราช 2 พระองค์
วิจิททูลคิท
ในทางคอมพิวเตอร์ วิจิททูลคิท (อังกฤษ Widget toolkit) หมายถืงชิ้นส่วนพื้นฐานในการสร้างส่วนต่อประสานกราฟิกกับผู้ใช้ (GUI) วิจิททูลคิทมักอยู่ในรูปไลบรารี หรือ application framework
วิจิททูลคิท จะมี API ที่ใช้จัดการการสร้างและการทำงานของส่วนต่อประสานกราฟิกกับผู้ใช้ ดังนี้
วิจิททูลคิท อาจกำหนดหน้าตาของวิจิทไว้ตายตัวในโปรแกรม หรือให้ผู้เขียนโปรแกรมสามารถปรับแต่งได้
วิจิททูลคิท แบ่งได้เป็นระดับต่ำหรือระดับสูง ขึ้นอยู่กับว่าต้องเขียนโปรแกรมละเอียดแค่ไหนในส่วนต่อประสานกราฟิกกับผู้ใช้ ถ้าเป็นระดับสูง ทูลคิทจะช่วยจัดการเรื่องต่าง ๆ ให้มากกว่า ทำให้เขียนโปรแกรมได้สั้นและสะดวกกว่า
ตัวอย่างทูลคิทประเภทนี้ที่อยู่รวมกับระบบปฏิบัติการเช่น
ส่วนทูลคิทที่แยกออกจากระบบปฏิบัติการเช่น
วัดพระพุทธฉาย
วัดพระพุทธฉาย ตั้งอยู่ที่ หมู่ 1 บ้านพระพุทธฉาย ตำบลหนองปลาไหล อำเภอเมืองสระบุรี จังหวัดสระบุรี เป็นวัดราษฎร์ วัดพระพุทธฉายอยู่ที่เชิงเขาปถวี (เขาปฐวี) ที่ตำบลหนองปลาไหล เข้าทางเดียวกับอุทยานแห่งชาติพระพุทธฉาย
พระพุทธฉาย หรือ รอยพระพุทธรูป อยู่บนแผ่นหินซึ่งตั้งอยู่บนชะง่อนผา นอกจากนี้ยังมีภาพเขียนลายเส้นยุคก่อนประวัติศาสตร์ที่บริเวณเชิงผา ได้แก่ ภาพสัตว์ลายเส้นคล้ายตัวกวาง บริเวณข้าง ประตูเข้าพระพุทธฉายพบภาพเหมือนคน และภาพสัญลักษณ์ บริเวณจากจากถ้ำฤๅษี ไปทางพระพุทธฉาย ทางทิศตะวันตก พบภาพเขียนรูปไก่ ภาพพระพุทธรูป และภาพสัญลักษณ์ และบริเวณหน้าผา จปร. พบภาพลายเส้นขนาดใหญ่ที่มีความซับซ้อน คล้ายภาพเขียนก่อนประวัติศาสตร์ที่เคยถูกค้นพบที่ผาแต้ม จังหวัดอุบลราชธานีเขียนด้วยยางไม้ มีอายุเก่าแก่ประมาณ 3,000 ปี โดยเขียนสัญลักษณ์ใช้สื่อความหมายที่เข้าใจในหมู่เดียวกัน และอาจจะเป็นสื่อทางพิธีกรรม และความเชื่อของคนในยุคนั้น และยังพบรอยพระพุทธบาท เมื่อ พ.ศ. 2437 กรมศิลปากรได้ทำการซ่อมมณฑปบนภูเขาบริเวณวัดพระพุทธฉาย และเมื่อรื้อพื้นซีเมนต์ ก็ได้มีการพบรอยพระพุทธบาทเบื้องขวาอยู่ใต้ทรายปรากฏเห็นเป็นรูปรอยประทับในหิน
วัดเสด็จ
วัดเสด็จ อาจหมายถึง
วัดเสด็จ ในที่นี้หมายถึง วัดเสด็จ บ้านตอน หมู่ ๔ ตำบลนาจักร อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่ ซึ่งเป็นวัดที่สร้างมาแล้ว ๓๐๗ ปี (สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๒๕๐) มีพระธาตุเสด็จ เป็นสัญญลักษณ์ ประจำวัด และ หลวงปู่พระมหาโพธิวงศาจารย์ สมัยบวชเป็นสามเณร เคยอาศัยอยู่เพื่อศึกษาพระปริยัติธรรม พร้อมกับได้ช่วยงานพระครูมาส สร้างอุโบสถหลังปัจจุบันนี้
วัดพระสมุทรเจดีย์
วัดพระสมุทรเจดีย์ หมู่ 3 บ้านเจดีย์ ตำบลปากคลองบางปลากด อำเภอพระสมุทรเจดีย์ จังหวัดสมุทรปราการ เป็นวัดราษฎร์ ฝั่งตรงข้ามศาลากลางจังหวัดสมุทรปราการ มีผู้คนมาเคารพสักการบูชา และยังเป็นสัญลักษณ์ประจำจังหวัดสมุทรปราการ ผู้คนทั่วไปจะเรียกกันติดปากว่า พระเจดีย์กลางน้ำ เนื่องจากเดิม บริเวณที่ก่อสร้างพระสมุทรเจดีย์เป็นเกาะแม่น้ำ ต่อมาชายตลิ่งฝั่งขวาของแม่น้ำตื้นเขินงอกออกมา เชื่อมติดกับเกาะอันเป็นที่ตั้งพระเจดีย์ สมุทรปราการ เป็นเมืองที่สร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยา ตัวเมืองเก่าอยู่แถบอำเภอพระประแดงและมีชื่อเรียกว่า “เมืองพระประแดง” เป็นสถานที่พักของเมืองสินค้าต่างชาติที่มาติดต่อค้าขายกับไทย ที่บริเวณริมทะเลมีการสร้างป้อมค่ายคูเมืองอย่างมั่นคงแข็งแรง ต่อมา ในสมัยกรุงธนบุรี สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช โปรดให้รื้อกำแพงเมืองพระประแดงออก
ในปี พ.ศ. 2362 สมัยแผ่นดินพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย (รัชกาลที่ 2) ทรงเห็นว่าจะเป็นช่องทางที่ข้าศึกจะยกทัพมาได้ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างเมืองสมุทรปราการขึ้นที่ตำบลปากน้ำ โดยใช้เวลาสร้าง 3 ปี และได้จัดสร้างป้อมปราการขึ้นทั้งสองฝั่งแม่น้ำถึง 6 ป้อม คือ ป้อมประโคนชัย ป้อมนารายณ์ปราบศึก ป้อมปราการ ป้อมประกายสิทธิ์ ป้อมนาคราช และป้อมผีเสื้อสมุทร ในขณะที่สร้างเมืองนั้น รัชกาลที่ 2 ได้เสด็จทอดพระเนตรหลายครั้งและทรงสร้างพระมหาเจดีย์ ขึ้นที่เกาะกลางน้ำแล้วพระราชทานนามว่า “พระสมุทรเจดีย์” การสร้างยังมิทันเสร็จได้เสด็จสวรรคตเสียก่อน ต่อมา ในรัชกาลที่ 3 ได้ทรงสร้างต่อจนสำเร็จและสร้างป้อมขึ้นอีก 3 แห่ง คือ ป้อมตรีเพชร ป้อมคงกระพัน และป้อมเสือซ่อนเล็บ
ต่อมาในปี พ.ศ. 2402 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5) ได้ทรงปฏิสังขรณ์พระสมุทรเจดีย์ให้สูงขึ้นและทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างป้อมชายทะเลอีกแห่งหนึ่ง พระราชทานนามว่า “ป้อมพระจุลจอมเกล้า” ซึ่งในปัจจุบันป้อมต่างๆ ได้ปรักหักพังลงคงเหลือแต่ป้อมผีเสื้อสมุทรและป้อมพระจุลจอมเกล้าเท่าทุกวันนี้
บ้านสาขลา ตั้งอยู่ ใน ต.นาเกลือ อ.พระสมุทรเจดีย์ จ.สมุทรปราการ เป็นชุมชนชาวประมงเก่าแก่ริมปากอ่าวไทยที่ตั้งถิ่นฐานในบริเวณนี้มาช้านานหลายชั่วอายุคน
"สันนิษฐานว่าหมู่บ้านนี้มีมาตั้งแต่สมัยสุโขทัยหรือต้นอยุธยาตอนต้น ต่อมาสมัยรัชกาลที่ 1 เกิดสงคราม 9 ทัพขึ้น ผู้ชายทุกคนในหมู่บ้านถูกเกณฑ์ไปเป็นทหารหมด เหลือแต่ผู้หญิง คนแก่ และเด็ก ยุคนั้นหมู่บ้านนี้ถือเป็นแหล่งเสบียงสำคัญเพราะมีทรัพยากรอุดมสมบูรณ์ ทัพพม่าเมื่อเคลื่อนทัพผ่านมาจึงกวาดต้อนคนไทยและพยายามยามยึดเอาเสบียงอาหารไป แต่ชาวบ้านในหมู่บ้านนี้ไม่ยอมจึงได้รวมพลังผู้หญิง เด็ก และคนชรา จับอาวุธเท่าที่หาได้ไม่ว่าจะเป็นดาบ มีด พร้า รวมถึงสากตำข้าวขนาดใหญ่ออกมาต่อสู้กับพม่าอย่างห้าวหาญ และด้วยแผนการรบที่ดีและความชำนาญภูมิประเทศ ทำให้สาวๆในหมู่บ้านนี้รบกับกองลาดตระเวนของพม่าจนพม่าต้องพ่ายแพ้ถอยทัพกลับไป"
วัดพระแท่นดงรังวรวิหาร
พระแท่นบรรทมของวัดนี้ จึงเป็นพระแท่นจำลอง สร้างเป็นหินแท่งทึบหน้าลาดรูปคล้ายแท่นหรือเตียงนอน เดิมมีต้นรังอยู่ริมพระแท่นข้างละต้น โน้มยอดเข้าหากัน ในบริเวณวัดยังมีโบราณสถานที่เกี่ยวข้องกับพุทธประวัติ เช่น บ่อบ้วนพระโอษฐ์ วิหารพระอานนท์ ฯลฯ และยังมีพิพิธภัณฑ์พื้นบ้าน ทุก ๆ ปีประมาณกลางเดือน 4 ของไทยจะมีงานนมัสการอย่างยิ่งใหญ่
วัดพระแท่นดงรังวรวิหาร สร้างขึ้นมาแต่สมัยใดไม่ปรากฏหลักฐาน สันนิษฐานว่า คงสร้างพร้อมกับการค้นพบปูชนียสถานพระแท่นดงรังในสมัยพระเจ้าบรมโกศ ซึ่งก็มีการกล่าวถึงวัด และวิหารพระแท่นในนิราศพระแท่นดงรังของสามเณรกลั่น ซึ่งได้เดินทางมามนัสการพระแท่นดงรังกับสุนทรภู่ เมื่อปี พ.ศ. 2376
ต่อมา พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว พระราชทานพระบรมราชานุญาต ยกวัดพระแท่นดงรังเป็น พระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดวรวิหาร เพื่อเฉลิมพระเกียรติในพระราชพิธีสถาปนา สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร
วัดพระบรมธาตุวรวิหาร
วัดพระบรมธาตุ วรวิหาร ตั้งอยู่บนฝั่งขวาของแม่น้ำเจ้าพระยา หมู่ 6 ตำบลชัยนาท อำเภอเมืองชัยนาท จังหวัดชัยนาท เป็น พระอารามหลวง ชั้นโท เป็นวัดเก่า สร้างตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาตอนต้น ตั้งอยู่ที่บ้านท้ายเมือง ตำบลชัยนาท อำเภอเมืองชัยนาท อยู่ห่างจากตัวเมืองชัยนาท 4 กม. ภายในวัดนี้มีเจดีย์พระบรมธาตุรูปแบบสถาปัตยกรรมอู่ทองบรรจุพระบรมสารีริกธาตุของพระพุทธเจ้า มีงานเทศกาลสมโภชพระบรมธาตุในวันเพ็ญ เดือน 6
วัดพระบรมธาตุเป็นวัดโบราณ มีพระปรางค์สร้างด้วยศิลาแลงสูง ๗ วา รูปทรงสี่เหลี่ยม ฐานแต่ละด้านกว้างประมาณ ๓ วาเศษ (6 เมตร)
สร้างในสมัยพระศรีธรรมาโศกราช โดยพระอรหันต์ได้อัญเชิญพระบรมสารีริกธาตุมา และได้สร้างพระปรางค์ด้วยศิลาแลง บรรจุพระบรมสารีริกธาตุไว้ในพระปรางค์
แผ่นศิลาจารึก ไม่ได้กล่าวถึงผู้สร้างวัดนี้กล่าวแต่เพียงผู้เดิมพระปรางค์องค์นี้หุ้มด้วยโลหะสีขาว ต่อมาบูรณะใช้หินและปูนหุ้มไว้
งานนมัสการและปิดทองพระปรางค์ในวันขึ้น ๑๔ - ๑๕ ค่ำ และ วันแรม ๑ ค่ำ เดือน ๖ และในวันแรม ๔ ค่ำ เดือน ๑๑
น้ำอภิเษกจากจังหวัดชัยนาทมีอยู่ ๒ แห่ง คือ น้ำตักที่หน้าวัดพระบรมธาตุ และน้ำตักที่หน้าวัดธรรมามูลวรวิหาร วัดพระบรมธาตุ เป็นสถานที่ประกอบพิธีน้ำอภิเษก
วัดสังกัสรัตนคีรี
วัดสังกัสรัตนคีรี เป็นวัดราษฎร์ ตั้งอยู่เชิงเขาสะแกกรังเดิมชื่อ หมู่บ้านสะแกกรัง หมู่ 3 ตำบลน้ำซึม อำเภอเมืองอุทัยธานี จังหวัดอุทัยธานี
วัดสังกัสรัตนคีรี เป็นวัดเก่าตรงข้ามศาลาประชาคมจังหวัดอุทัยธานี
หมู่บ้านสะแกกรัง สมัยสุโขทัย เรียกว่าอู่ไทย หมายถึงที่อยู่ของคนไทย เป็นเมืองหน้าด่านสมัยกรุงศรีอยุธยา เป็นสมรภูมิสำคัญในการขับไล่พม่าสมัยกรุงธนบุรี ย้ายเมืองอู่ไทยมาไว้ที่ที่บ้านสะแกกรัง จนกลายเป็นชุมชนเติบโตถึงปัจจุบัน
พ.ศ. 2335 - 2342 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช โปรดเกล้าฯ ให้นำพระพุทธรูปขนาดย่อมที่ชำรุดไปไว้ตามหัวเมืองต่างๆ เมืองอุทัยธานีได้รับ 3 องค์ พระพุทธรูป องค์ที่ 1 นำมาประดิษฐานไว้ที่วัดขวิด เป็นพระพุทธรูปขนาดใหญ่เป็นพระเนื้อทองสำริด ปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 3 ศอก สร้างในสมัยพระมหาธรรมราชาที่ 1 ฝีมือช่างสุโขทัยยุค 2 มีส่วนเศียรกับส่วนองค์พระเป็นคนละองค์ เข้าใจว่าคงซ่อมเป็นองค์เดียวกันก่อนนำมาไว้ที่เมืองอุทัยธานี
ต่อมาเมื่อยุบวัดขวิดไปรวมกับวัดทุ่งแก้ว จึงได้ย้ายพระพุทธรูปองค์นี้ไปไว้ที่ วัดสังกัสรัตนคีรี และได้บรรจุพระบรมสารีริกธาตุไว้ในพระเศียร พร้อมกับถวายนามว่า พระพุทธมงคลศักดิ์สิทธิ์สร้างมาแล้วนาน 214 ปี
ภายในวิหารเป็นที่ประดิษฐาน พระพุทธมงคลศักดิ์สิทธิ์ เป็นปูชนียวัตถุที่ประชาชนให้ความศรัทธาและศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งเป็นพระพุทธรูปคู่บ้านคู่เมืองอุทัยธานีเนื่องจากเมื่อยุบวัดขวิดไปรวมกับวัดทุ่งแก้ว จึงได้ย้ายพระพุทธรูปพระพุทธมงคลศักดิ์สิทธิ์ไปไว้ที่วัดสังกัสรัตนคีรี และได้ทำพิธีบรรจุพระบรมสารีริกธาตุไว้ในพระเศียร ของพระพุทธมงคลศักดิ์สิทธิ์ ในวันแรม 1 ค่ำเดือน 11
มิวทอร์เรนต์
มิวทอร์เรนต์ (µTorrent) เป็นโปรแกรมบิตทอร์เรนต์บนระบบปฏิบัติการไมโครซอฟท์ วินโดวส์ เขียนด้วยภาษา C++ โดยทั้งโปรแกรมมีขนาดเพียง 214 kB (อ้างจากรุ่น 1.7.7 build 8179) โปรแกรมออกแบบมาเน้นใช้ทรัพยากรคอมพิวเตอร์อย่างประหยัด โดยที่ยังมีความสามารถเทียบเท่ากับโปรแกรมบิตทอร์เรนต์อื่นๆ เช่น Azureus หรือ BitComet
ผู้พัฒนาโปรแกรมยังไม่ได้ตัดสินใจว่าแอปพลิเคชันนี้จะออกเสียงอย่างไร ผู้พัฒนากล่าวว่า เขาเรียกโปรแกรมว่า "ยูทอร์เรนต์" (u-torrent) อาศัยสะดวกเรียก แต่ก่อนหน้านี้ก็เรียกว่า "มายทอร์เรนต์" (my-torrent) บ้าง "ไมโครทอร์เรนต์" (micro-torrent) บ้างโดย "ไมโคร" เป็นการออกเสียงตามตัวอักษร "µ" ของหน่วย SI ที่มีค่าเท่ากับ 10 เพราะต้องการเทียบกับขนาดที่เล็กของโปรแกรม. ดังนั้นจึงมีการอ่านออกเสียงว่า "มิวทอร์เรนต์" (mu-torrent) ตามตัวอักษรกรีก "µ"
โดยความที่ไม่พอใจกับซอฟร์แวร์ที่ใช้ทรัยากรระบบมาก หรือที่เรียกว่า "bloatware" Serge Paquet เลยแนะนำ Ludvig Strigeus ให้เขาทำโปรแกรมบิตทอร์เรนต์ที่มีขนาดเล็กแต่มีประสิทธิภาพ Strigeus จึงเริ่มกำหนดกรอบความคิดของการพัฒนาโปรแกรม ซึ่งในเวลานั้นยังไม่ได้พัฒนาให้มีความสามารถมากนัก แต่หลังจากการได้เริ่มพัฒนาไปได้สักหนึ่งเดือน ในช่วงเดือนตุลาคม 2547 โดยเขาอาศัยเวลาส่วนใหญ่จากเวลาว่างก่อนและหลังทำงาน แต่แล้วเขาก็หยุดพัฒนาไปเป็นปี และกลับมาเริ่มทำต่อเมื่อเดือนพฤศจิกายน 2548 โดยแจกจ่ายรุ่นแรกแก่สาธารณะ (รุ่น 1.1 เบต้า) วันที่ 18 พฤศจิกายน 2548 ถ้าอิงจากรุ่น 1.7.7 build 8179 ขนาดของไฟล์ที่รันคำสั่งได้ (executable) ของ µTorrent จะมีขนาดใหญ่เป็น 2.8 เท่าเทียบจากรุ่นเริ่มแรกซึ่งมีขนาดเพียง 77 KB
µTorrent จัดได้ว่าเป็นโปรแกรมที่มีความสามารถหลายอย่างตามแบบไคลเอนต์อื่น ๆ เช่น Azureus BitComet หรือ BitTornado แต่ยังคงใช้หน่วยความจำระบบเพียงเล็กน้อยเท่านั้น โดยปกติโปรแกรมจะใช้หน่วยความจำน้อยกว่า 6 เมกะไบต์ และใช้การประมวลผลของซีพียูต่ำเพียงพอที่จะทำงานในเครื่องคอมพิวเตอร์รุ่นเก่ารวมถึงตระกูล 486
คุณสมบัติที่รู้จักกันดีใน µTorrent มีดังนี้
WebUI หรือ Web User Interface คือระบบควบคุม uTorrent ผ่านหน้าเว็บ (web-based) โดยเราสามารถควบคุมรายละเอียดการโหลดทั้งหมดได้จากระยะไกล โดยไม่ต้องใช้ Remote desktop ซึ่งดีต่อผู้ใช้เพราะ เข้าได้ทุกที่ทุกเวลา และปลอดภัย เพราะมีการใช้ password ร่วมด้วย ปัจจุบันอยู่ในช่วงการพัฒนา สนับสนุนเบราว์เซอร์หลายตัว เช่น Internet Explorer 7 , Firefox 2 , Safari 3 , Opera 9 ฯลฯ ซึ่งสามารถดาวน์โหลด webui v0.310 beta 2 ได้จากเว็บไซต์ ของ µTorrent เลย
เป็นโปรแกรมที่ทำงานได้ด้วยเพียงไฟล์เดียว (stand-alone executable) มีขนาดเพียง 214 kB (ตามรุ่น 1.7.7 Build 8179) ตัวซอฟต์แวร์ไม่จำเป็นต้องติดตั้งก่อนการใช้ แต่ก็มีโปรแกรมพร้อมชุดติดตั้งหากต้องการ μTorrent มีขนาดที่เล็กมาก เพราะในขั้นตอนการพัฒนาผู้พัฒนาพยายามที่จะไม่ใช้ไลบรารีขนาดใหญ่มากเกินไป (ส่วนใหญ่ใช้ไลบรารีมาตรฐานในชุดค่ำสั่ง C++ และ stream facilities) และมีการสร้างชุดคำสั่งมาเพื่อโปรแกรมนี้โดยเฉพาะ ตัวโปรแกรมถูกย่อขนาดลงไปเกือบครึ่งด้วยการใช้ PECompact2 เข้าช่วยไข่อีสเตอร์เป็นลูกเล่นที่แอบซ่อนไว้ของผู้พัฒนาโปรแกรม
วัดพระธาตุเสด็จ
วัดพระธาตุเสด็จ ()ห่างจากตัวเมืองตามเส้นทางลำปาง-งาว ประมาณ 19 กิโลเมตร แยกซ้ายกิโลเมตรที่ 17 ไปอีกประมาณ 2 กิโลเมตร ตำบลบ้านเสด็จ อำเภอเมืองลำปาง วัดพระธาตุเสด็จเป็นโบราณสถานอีกแห่งหนึ่งของจังหวัดลำปาง มีตำนานกล่าวว่าสร้างขึ้นในสมัยพระนางจามเทวี อุโบสถและวิหารต่างๆ ซึ่งเป็นโบราณสถานที่เก่าแก่ ได้รับการบูรณะใหม่ทั้งหมดแต่ยังคงสภาพศิลปะโบราณให้เห็นได้อยู่จนปัจจุบัน กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนไว้เป็นโบราณสถานของชาติแล้ว พุทธสถานที่สำคัญคือ องค์พระธาตุเสด็จ บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ เป็นเจดีย์แบบล้านนา ลักษณะคล้ายพระธาตุลำปางหลวงแต่องค์เล็กกว่า นอกจากนี้ยังมีวิหารใหญ่ เรียกว่า “วิหารกลาง” ประดิษฐานพระพุทธรูปสำริดปางลีลาองค์ใหญ่มีพุทธลักษณะงดงามนามว่า “หลวงพ่อห้ามญาติ” วิหารหลวง เรียกว่า “วิหารจามเทวี” ประดิษฐานพุทธรูปสำริดปางมารวิชัย ศิลปะเชียงแสน และวิหารพระพุทธมีพระพุทธรูปชื่อ “พระเจ้าดำองค์อ้วน” เป็นพระพุทธรูปสำริดปางมารวิชัย
วัดสวนตาล
วัดสวนตาล ถนนมหายศ ตำบลในเวียง อำเภอเมืองน่าน จังหวัดน่าน เป็นวัดราษฎร์ ประดิษฐานพระพุทธรูป พระเจ้าทองทิพย์
ส.ณ ไกรภพ ไชยวงค์ เป็นผู้สร้างวัดสวนตาล
เจ้าพระยาผากอง สร้างเมืองน่าน
พระเจ้าติโลกราชแห่งนครเชียงใหม่ ได้สร้างพระพุทธรูป พระเจ้าทองทิพย์ เป็นพระพุทธรูปทองสำริด ปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 10 ฟุต สูง 14 ฟุต 4 นิ้ว (4.11 เมตร) พระพุทธรูป พระเจ้าทองทิพย์เป็นพระพุทธรูปทองสำริดองค์ใหญ่ปางมารวิชัย เป็นพระประธานในวิหารวัดสวนตาล
พ.ศ. 2457 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระเจ้าสุริยพงษ์ผริตเดชฯ พระเจ้าน่าน ได้ทรงบูรณะรูปทรงเป็นเจดีย์ยอดปรางค์ดังที่เห็นในปัจจุบัน 
ส่วนฐานเป็นฐานหน้ากระดานสี่เหลี่ยมซ้อนกัน รองรับเรือนธาตุย่อเก็จ 
ส่วนยอดเป็นพุ่มข้าวบิณฑ์ มีปล้องไฉนและปลียอด ตามแบบเจดีย์พุ่มข้าวบิณฑ์ ศิลปะสุโขทัย
สร้างมาแล้วเป็นเวลา 632 ปี
ดิน ตะไคร่น้ำแห้ง ที่ใบเสมารอบพระอุโบสถวัดสวนตาล และทองคำเปลวบนองค์พระพุทธรูป พระเจ้าทองทิพย์อันศักดิ์สิทธิ์ที่ประชาชนเคารพบูชา ถูกนำมาเป็นมวลสารใช้สร้างพระสมเด็จจิตรลดา
และสรงน้ำ จัดขึ้นเป็นประจำในเทศกาลสงกรานต์ วันที่ 13 เมษายน ทุกปี
เจ้าอาวาสชื่อ ส.ณ ไกรภพ ไชยวงค์ เกิดที่ปัว บ้านสถาน ต.สถาน อ.ปัว จ.น่าน 
พ่อชื่อ จวบ แม่ชื่อ ดา ไชยวงค์
พระธาตุเขาน้อย
วัดพระธาตุเขาน้อย ตำบลดู่ใต้ อำเภอเมืองน่าน จังหวัดน่าน เป็นวัดราษฎร์ องค์พระธาตุตั้งอยู่บนยอดดอยเขาน้อย ซึ่งอยู่ด้านตะวันตกของตัวเมืองน่าน สร้างในสมัยเจ้าปู่แข็ง เมื่อปี พ.ศ. 2030 องค์พระธาตุเป็นเจดีย์ก่ออิฐถือปูนทั้งองค์ เป็นศิลปะพม่าผสมล้านนา ภายในบรรจุพระเกศาธาตุขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่ในสมัยพระเจ้าสุริยพงศ์ผริตเดชฯ ระหว่างปี พ.ศ. 2449-2454 โดยช่างชาวพม่า และวิหารสร้างในสมัยนี้เช่นกัน
จากวัดพระธาตุเขาน้อย สามารถมองเห็นทิวทัศน์โดยรอบของตัวเมืองน่าน ปัจจุบันบริเวณลานชมทิวทัศน์ ประดิษฐานพระพุทธมหาอุดมมงคลนันทบุรีศรีน่าน ซึ่งเป็นพระพุทธรูปปางประทานพร บนฐานดอกบัวสูง 9 เมตร บนยอดพระเกศาทำจากทองคำหนัก 27 บาท สร้างขึ้นเนื่องในมหามงคลที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่ฯ ทรงเจริญพระชนมพรรษา 6 รอบ เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2542
วัดท่าถนน (อุตรดิตถ์)
วัดท่าถนน เดิมชื่อ วัดวังเตาหม้อ อยู่ตรงข้ามสถานีรถไฟอุตรดิตถ์ ประดิษฐานหลวงพ่อเพ็ชร พระพุทธรูปเชียงแสนสิงห์ 1 หล่อด้วยทองสัมฤทธิ์ทั้งองค์ ในบริเวณวัดมีอาคารศิลปะแบบตะวันตก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2474 เป็นโรงเรียนปริยัติธรรมและภาษาบาลีของพระภิกษุสามเณรในเมือง มีลักษณะสถาปัตยกรรมสวยงาม และอุโบสถซึ่งมีภาพจิตรกรรมฝาผนังซึ่งได้รับยกย่องว่าสวยงามที่สุดในจังหวัดอุตรดิตถ์
หลวงพ่อเพ็ชรเป็นพระพุทธรูปสำริดปางมารวิชัยขัดสมาธิเพชร ศิลปะเชียงแสนสิงห์หนึ่ง หน้าตักกว้าง 32 นิ้ว มีพุทธลักษณะงดงามมาก ชาวอุตรดิตถ์นับถือว่า เป็นพระพุทธรูปสำคัญประจำเมืองอุตรดิตถ์ มีงานนมัสการประจำปีในวันกลางเดือนสี่ของทุกปี
เมื่อปี พ.ศ. 2436 หลวงพ่อด้วง เจ้าอาวาสวัดหมอนไม้ อำเภอบางโพ ซึ่งเป็นอำเภอเมืองปัจจุบัน จังหวัดอุตรดิตถ์ ได้เดินทางผ่านบริเวณวัดไผ่ล้อม ต.ทุ่งยั้ง ได้พบจอมปลวกขนาดใหญ่แห่งหนึ่งรูปร่างรูปแหลมผิดกลับจอมปลวกทั่วไป จึงได้เอาไม้เคาะปลายแหลมที่เป็นยอดของจอมปลวกนั้นจนดินหลุดออก เห็นเกศพระพุทธรูปโผล่ออกมา หลวงพ่อด้วงจึงสั่งให้พระและลูกศิษย์วัดที่ร่วมเดินทางไปด้วยช่วยกันขุดดิน จอมปลวกออก ก็พบพระพุทธรูปขนาดค่อนข้างใหญ่ ฝังอยู่ในจอมปลวกแห่งนั้น จึงได้อัญเชิญพระพุทธรูปองค์นั้นไปไว้ที่วัดหนอนไม้
ต่อมาหลวงพ่อด้วงเห็นว่า วัดหมอนไม้ไม่มีพระอุโบสถที่จะประดิษฐานพระพุทธรูปได้อย่างเหมาะสม ประกอบกับมีประชาชนที่ทราบข่าวพระพุทธรูปองค์นี้ ได้มากราบไหว้บูชาสักการะเป็นจำนวนมาก นอกจากนั้น ยังอาจมีปัญหาเรื่องโจรผู้ร้าย จึงพิจารณาเห็นว่า หากเชิญพระพุทธรูปองค์นี้ไปประดิษฐานที่วัดวังเตาหม้อ (คือวัดท่าถนนในปัจจุบัน) ซึ่งมีหลวงพ่อเพ็ชรเป็นเจ้าอาวาสอยู่ วัดแห่งนี้มีพระอุโบสถ และตั้งอยู่ในที่ชุมนุมชน สะดวกแก่การไปนมัสการของประชาชน ท่านจึงได้อัญเชิญพระพุทธรูปไปประดิษฐานไว้ที่วัดวังเตาหม้อ และถวายพระนามพระพุทธรูปองค์นี้ว่า หลวงพ่อเพ็ชร
ปี พ.ศ. 2443 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ฯ ทรงสร้างวัดเบญจมบพิตร ได้มีการรวบรวมพระพุทธรูปที่เก่าแก่และสวยงาม ที่อยู่ตามหัวเมืองต่าง ๆ มาประดิษฐานไว้ที่วัดเหล่านี้ พระพุทธรูปหลวงพ่อเพ็ชร มีพุทธลักษณะงาม ก็ได้รับเลือกสรรให้อัญเชิญมาประดิษฐานที่วัดเบญจมบพิตร พร้อมกับพระพุทธรูปองค์อื่น ๆ จากทั่วราชอาณาจักร การที่ต้องนำหลวงพ่อเพ็ชรไปจากวัดลังเต้าหม้อทำให้เจ้าอาวาสเสียใจมาก จึงได้ออกจากวัดธุดงค์ไปในที่ต่าง ๆ สุดท้ายได้มรณภาพบนภูเขาในป่า บ้านนาตารอด ตำบลบ้านด่าน อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์
ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2453 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้า ฯ ได้โปรดเกล้า ฯ ให้อัญเชิญพระพุทธรูปหลวงพ่อเพ็ชร กลับคืนไปประดิษฐานไว้ที่วัดวังเตาหม้อตามคำขอของชาวเมืองอุตรดิตถ์ ดังข้อความซึ่งปรากฏอยู่ที่ฐานของพระพุทธรูป " หลวงพ่อเพ็ชร " ว่า
"พระพุทธรูปองค์นี้ เมื่อ ร.ศ.119 พระจุลจอมเกล้ารัชกาลที่ 5 ได้อัญเชิญจาก วัดท่าถนนไปไว้ วัดเบญจมบพิตร ครั้น ร.ศ. 129 หลวงนฤบาล ( จะพันยา ) อัญเชิญกลับมาไว้ วัดท่าถนน "
เหตุที่มีรับสั่งให้นำหลวงพ่อเพ็ชรมาคืนชาวอุตรดิตถ์ครั้งนี้มี มีคำบอกเล่ามาว่าเทวดาประจำองค์หลวงพ่อได้ไปเข้าสุบินสมเด็จพระพุทธเจ้าหลวงว่า อยากกลับอุตรดิตถ์ พระองค์จึงทรงทำตามพระสุบินนั้น
เมื่อปี พ.ศ. 2473 พระครูธรรมกิจจาภิบาล (ทองสุก) หรือพระสุธรรมเมธี อดีตเจ้าคณะจังหวัดอุตรดิตถ์ ร่วมกับประชาชนชาวเมืองอุตรดิตถ์ได้ช่วยกันสร้างพระวิหารขึ้นใหม่ และอัญเชิญพระพุทธรูปหลวงพ่อเพ็ชรมาประดิษฐานไว้ในพระวิหาร เพื่อให้ประชาชนได้เข้ามาสักการบูชาได้สะดวก
ปัจจุบันหลวงพ่อเพ็ชรประดิษฐานอยู่ในวิหารทางด้านทิศเหนือของอุโบสถ
มวลสารวัตถุจากโบราณสถาน และโบราณวัตถุในที่นี้ รัชกาลที่ ๙ ได้นำมาเป็นส่วนประกอบในการทำพระสมเด็จจิตรลดา
ปราสาทหินพนมวัน
ปราสาทหินพนมวัน ตั้งอยู่ที่บ้านมะค่า ตำบลบ้านโพธิ์ ถนนสายโคราช-ขอนแก่น จังหวัดนครราชสีมา เป็นโบราณสถานสถาปัตยกรรมในคติความเชื่อของเขมรโบราณ สร้างราวพุทธศตวรรษที่ 16-17 เพื่อเป็นเทวสถาน ต่อมาภายหลังดัดแปลงเป็นพุทธสถาน เป็นปราสาทหินที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 5 ของประเทศไทย
ตัวปราสาทหินพนมวันสร้างเป็นปรางค์มีฉนวน (ทางเดิน) ติดต่อกันเป็นรูปสี่เหลี่ยมยาว 25.50 เมตร กว้าง 10.20 เมตร พระปรางค์มีประตูซุ้ม 3 ด้าน ซุ้มประตูด้านทิศเหนือ ประดิษฐานพระพุทธรูปยืนปางประธานอภัย 1 องค์ ลักษณะศิลปะแบบอยุธยา รอบปราสาทเป็นลานกว้างมีระเบียงคดก่อด้วยหินกว้าง 54 เมตร ยาว 63.30 เมตร ประกอบด้วยประตูทางเข้า 4 ทิศ ทางด้านทิศตะวันออกมี “บาราย” หรือสระน้ำขนาดใหญ่ประจำชุมชน เรียกว่า "สระเพลง"
พระธาตุหนองสามหมื่น
วัดพระธาตุหนองสามหมื่น ตั้งอยู่ที่ หมู่ 1 บ้านแก้ง ภูเขียว ชัยภูมิ วัดราษฎร์ เป็นโบราณสถานที่มีความสำคัญและน่าสนใจมากแห่งหนึ่งของชัยภูมิ ตั้งอยู่ที่บ้านแก้ง จากตัวเมืองชัยภูมิเดินทางไปตามทางหลวงหมายเลข 201 ผ่านอำเภอภูเขียวไปจนถึงบ้านหนองสองห้องระยะทางประมาณ 80 กิโลเมตร เลี้ยวซ้ายเข้าทางหลวงหมายเลข 2055 อีก 9 กิโลเมตรถึงบ้านแก้งและแยกซ้ายไปวัดพระธาตุหนองสามหมื่นอีกประมาณ 5 กิโลเมตร พระธาตุหนองสามหมื่น เรียกชื่อตามหนองน้ำ ซึ่งอยู่ห่างออกไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของวัด เป็นพระธาตุที่มีลักษณะสวยงาม และสมบูรณ์ที่สุดองค์หนึ่ง ไม่ปรากฏหลักฐานว่าสร้างขึ้นเมื่อใดแต่จากลักษณะทางด้านสถาปัตยกรรมและศิลปกรรมที่ปรากฏ เกิดจากการผสมผสานกันระหว่างศิลปล้านนา ล้านช้าง และอยุธยา สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นราวพุทธศตวรรษที่ 21-22 ในสมัยพระไชยเชษฐาธิราชแห่งราชอาณาจักรลาว
พระธาตุหนองสามหมื่นมีลักษณะเป็นเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสอง ตั้งอยู่บนฐานเขียงรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส มีความสูงประมาณ 45 เมตร มีบันไดทางขึ้นทั้งสี่ด้าน เหนือฐานเขียงเป็นฐานบัวคว่ำบัวหงายรองรับองค์พระธาตุ ซึ่งมีซุ้มทั้งสี่ทิศ ประดิษฐานพระพุทธรูปปางรำพึง และปางลีลา ภายในองค์พระธาตุบรรจุพระบรมสารีริกธาตุของพระพุทธเจ้า รูปแบบดังกล่าวอาจเปรียบเทียบได้กับพระธาตุอื่นๆ ทั้งในนครเวียงจันทน์และในเขตไทย เช่น พระธาตุวัดเทพพล เมืองเวียงคุก จังหวัดหนองคาย พระธาตุศรีเมือง นครเวียงจันทน์ เป็นต้น
จากหลักฐานทางโบราณคดีพบว่าบริเวณนี้เคยเป็นเมืองโบราณขนาดใหญ่สมัยทวารวดี อายุราวพุทธศตวรรษที่ 12-16 ปรากฏร่องรอยของคูน้ำ คันดิน และโคกเนินโบราณสถานหลายแห่ง โบราณวัตถุสำคัญที่พบทั้งในและนอกเขตคูเมืองหลายชิ้นได้นำมาเก็บรักษาไว้ที่วัด เช่น กลุ่มใบเสมาหินทราย บางแผ่นก็มีจารึกอักษรปัลลวะภาษาสันสกฤต อายุราวพุทธศตวรรษที่ 12-14 และมีแผ่นหนึ่งนำไปตั้งเป็นหลักเมืองประจำอำเภอภูเขียวด้วย นอกจากนี้ยังมีประติมากรรมรูปเคารพอีก 2 ชิ้น สภาพชำรุดชิ้นหนึ่งคล้ายเศียรพระพุทธรูปนาคปรกในศิลปะขอมแบบบายน อายุราวพุทธศตวรรษที่ 18
พระธาตุหนองสามหมื่น เป็นพระธาตุที่มีลักษณะสวยงามและสมบูรณ์ ที่สุดองค์หนึ่ง ไม่ปรากฏหลักฐานว่าสร้างขึ้นเมื่อใด แต่จาก ลักษณะสถาปัตยกรรมและศิลปกรรมที่ผสมผสานกันระหว่างล้านนา ล้านช้างและอยุธยา สันนิษฐานว่าสร้าง ขึ้นในราวพุทธศตวรรษที่ ๒๑ - ๒๒ ในสมัยพระไชยเชษฐาธิราชแห่งราชอาณาจักรลาว นอกจากนี้ บริเวณ ที่ตั้งพระธาตุหนองสามหมื่นแต่เดิม เคยเป็นเมืองโบราณสมัยทวาราวดีที่มีขนาดใหญ่เมืองหนึ่ง อายุราว พุทธศตวรรษที่ ๑๒ - ๑๖ เนื่องจากปรากฏร่องรอยของคูน้ำคันดิน และโคกเนินโบราณสถานหลายแห่ง รวมทั้งโบราณวัตถุหลายชิ้น เช่น กลุ่มใบเสมาหินทราย สันนิษฐานว่าเป็นเมืองขนาดใหญ่ ปรากฏในตำนานอุรังคนิทาน ว่ามีเมืองหนึ่ง อยู่ด้านทิศตะวันตกของเมืองหนองหาร ชื่อว่า อโยธยา หรือกุรุนทนคร โดยส่วนใหญ่จะเข้าใจว่าจะเป็นแถบจังหวัดนครปฐม เพราะความหมายกำกวม ในที่นี้อาจจะเป็นเป็นเมืองกรุนทนคร ขึ้นตรงกับอาณาจักรทวารวดี(อโยธยา)ก็อาจเป็นได้
ประเพณีรำผีฟ้า เป็นการรำบวงสรวงเป็นกลุ่มๆ ที่ภูพระ ซึ่งมีพระเจ้าองค์ตื้อ เป็นพระพุทธรูปแกะสลักหินทราย สูงประมาณ 2 เมตร ชาวบ้านเชื่อว่า มีความศักดิ์สิทธิ์มาก การรำบวงสรวงนี้ จะมีขึ้นในระหว่างวันขึ้น 13-15 ค่ำ เดือน 5 คือเดือนเมษายน และในวันเข้าพรรษา วันออกพรรษา ซึ่งจะมีประชาชนไปทำบุญเป็นจำนวนมาก
วัดมหาพุทธาราม
วัดมหาพุทธาราม บ้านเมืองเหนือ อำเภอเมืองศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ ตั้งอยู่กลางเมืองศรีสะเกษ มีวิหารซึ่งเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปคู่บ้านคู่เมืองและเป็นที่เคารพสักการะของชาวศรีสะเกษคือ หลวงพ่อโต เป็นพระพุทธรูปองค์ใหญ่ปางมารวิชัย มีความสูงจากฐานถึงยอดเกศ 6.85 เมตร หน้าตักกว้าง 3.50 เมตร เดิมเป็นพระพุทธรูปศิลาจำหลัก สันนิษฐานว่าเป็นพระพุทธรูปสมัยขอมซึ่งมีอายุร่วมพันปีมาแล้วแต่มาสร้างเพิ่มเติมขึ้นเมื่อใดไม่ปรากฏแน่ชัด
ภายในวัดมีวิหารซึ่งเป็นที่ประดิษฐานหลวงพ่อโต พระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์เป็นที่เคารพสักการะของชาวศรีสะเกษ
วัดมหาพุทธาราม ตั้งอยู่ใกล้บริเวณสถานีรถไฟศรีสะเกษ สามารถเดินทางมาท่องเที่ยวได้โดยรถไฟ
วัดมหาวนาราม
วัดมหาวนาราม เดิมชื่อว่า วัดป่าหลวงมณีโชติศรีสวัสดิ์ นิยมเรียกว่า วัดป่าใหญ่ เป็นพระอารามหลวง เป็นวัดเก่าแก่คู่บ้านคู่เมืองของจังหวัดอุบลราชธานี ตั้งอยู่บนถนนหลวง ตำบลในเมือง อำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี
พระปทุมวรราชสุริยวงศ์(ท้าวคำผง - ต้นสายสกุล " ณ อุบล " ) เจ้าเมืองอุบลราชธานีคนแรก ได้ได้ก่อสร้างวัดที่ริมฝั่งแม่น้ำมูล ตั้งชื่อว่า วัดหลวง เพื่อให้เป็นสถานที่บำเพ็ญกุศลแก่ประชาชนทั่วไป
เมื่อพระมหาเถระได้เข้ามาอยู่จำพรรษาแล้วท่านเห็นว่า วัดนี้เป็นวัดบ้าน หรือ ฝ่ายคามวาสีไม่เหมาะแก่การปฏิบัติสมณธรรม]วิปัสสนากรรมฐาน จึงได้หาสถานที่ใหม่ คือ ป่าดงอู่ผึ้ง ห่างจากวัดหลวงไปทางทิศเหนือ 100 เส้น มีหนองน้ำ ชื่อว่า หนองสะพัง เป็นสถานที่อันสงบวิเวก เหมาะจึงได้ก่อตั้งขึ้นเป็นสำนักสงฆ์ (พ.ศ. 2322) ชื่อว่า วัดป่าหลวงมณีโชติศรีสวัสดิ์ เพื่อให้คู่กับวัดหลวงซึ่งก่อตั้งขึ้นก่อนแล้วนั้น แต่ก็ยังไม่ทันได้ตั้งเป็นวัดให้เรียบร้อยสมบูรณ์ เจ้าเมืองคือ พระปทุมวรราชสุริยวงศ์ (ท้าวคำผง - ต้นสายสกุล " ณ อุบล " ) ได้ถึงแก่อนิจกรรมเสียก่อนเมื่อ พ.ศ. 2338)
พ.ศ. 2348 เจ้าเมืองคนที่ 2 คือ พระพรหมวรราชสุริยวงศ์ (ท้าวทิดพรหม - ต้นสายสกุล " พรหมวงศานนท์ " ) ได้มาก่อสร้างวิหารอารามในวัดป่าหลวงมณีโชติศรีสวัสดิ์ต่อจนสำเร็จใน พ.ศ. 2350 และได้ยกฐานะเป็นวัดชื่อว่า วัดป่าหลวงมณีโชติ แต่ชาวบ้านเรียกว่า วัดหนองตะพังหรือหนองสระพัง ตามชื่อหนองน้ำที่อยู่ใกล้เคียง (มีหลักฐานการสร้างวัดอยู่ที่ ศิลาจารึก ซึ่งตั้งอยู่ข้างหลัง (ด้านซ้าย) ของพระเจ้าใหญ่อินทร์แปงระบุปีที่สร้างวัดนี้ ตรงกับ พ.ศ. 2350) โดยมีพระมหาราชครูศรีสัทธรรมวงศาเป็นเจ้าอาวาสรูปแรก และเป็นผู้สร้างพระพุทธรูปพระอินแปง หรือ พระเจ้าใหญ่อินทร์แปลง
พ.ศ. 2484 ได้เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น วัดมหาวัน หรือ วัดป่าใหญ่ และได้เปลี่ยนชื่ออีกครั้งตามสมัยนิยมเรียกว่า วัดมหาวนาราม ความหมายของวัด ก็ยังคงเป็นเช่นเดิม คือ แปลว่า ป่าใหญ่
วัดนี้ได้รับพระราชทานโปรดเกล้า ฯ ยกฐานะขึ้นเป็นพระอารามหลวง เมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2521
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระเจ้าใหญ่อินทร์แปลง เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยลักษณะศิลปะแบบลาว ขนาดหน้าตักกว้างประมาณ 3 เมตร สูงจากเรือนแท่นถึงเปลวพระโมลี 5 เมตร ก่ออิฐถือปูน ลงรักปิดทอง เป็นพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์
วัดพระบรมธาตุไชยาราชวรวิหาร
วัดพระบรมธาตุไชยาราชวรวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นเอก ชนิดราชวรวิหาร สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่เลขที่ 50 ถนนรักษ์นรกิจ หมู่ 3 ตำบลเวียง อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี พระบรมธาตุไชยาเป็นสถานที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า นับเป็นปูชนียสถานสำคัญคู่บ้านคู่เมือง ของจังหวัดสุราษฎร์ธานี และเป็นหนึ่งในสามของ โบราณสถานอันศักดิ์สิทธิ์ที่เคารพบูชาของภาคใต้ ได้แก่ พระบรมธาตุไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี เจดีย์พระมหาธาตุวัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร จังหวัดนครศรีธรรมราช และพระพุทธไสยาสน์ในถ้ำคูหาภิมุข บริเวณวัดคูหาภิมุข จังหวัดยะลา
วัดพระบรมธาตุไชยา เป็นที่ตั้งของโรงเรียนวัดพระบรมธาตุไชยา โรงเรียนสงฆ์ และ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ไชยาลำดับการสถาปนาเป็นพระอารามหลวง
"ระดับแรก(เริ่มต้น)" วัดพระธาตุไชยา(วัดราษฎร์)
"ระดับที่สอง" วัดพระบรมธาตุไชยา พระอารมหลวง(พระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ)
"ระดับที่สาม" วัดพระบรมธาตุไชยาราชวรวิหาร(พระอารามหลวงชั้นเอก ชนิดราชวรวิหาร)
วัดมัชฌิมาวาส (จังหวัดสงขลา)
วัดมัชฌิมาวาส เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี เดิมเป็นชนิดวรวิหาร ปัจจุบันเป็นชนิดสามัญ ตั้งอยู่ที่ 222 หมู่ 11 ถนนไทรบุรี ตำบลบ่อยาง อำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา
วัดมัชฌิมาวาส เดิมชื่อ วัดเลียบ วัดกลาง วัดยายศรีจันทร์ เมื่อ 400 ปีมาแล้ว ยายศรีจันทร์ คหบดีผู้มั่งคั่งในเมืองสงขลา ได้อุทิศเงินสร้างขึ้น ต่อมาประชาชนพากันเรียกว่า "วัดกลาง" มีผู้สร้างวัดในจังหวัดสงขลาขึ้นทางทิศเหนือวัดหนึ่งชื่อวัดเลียบ แล ทิศใต้สร้างอีกวัดหนึ่งชื่อวัดโพธิ์ ชาวสงขลาจึงเรียกวัดยายศรีจันทร์ว่าวัดกลาง พ.ศ. 2431 พระเจ้าน้องยาเธอ กรมหมื่นวชิรญาณวโรรส เสด็จเมืองสงขลา ทรงเปลี่ยนชื่อวัดเป็นภาษาบาลีว่า วัดมัชฌิมาวาส
พิพิธภัณฑ์ภัทรศีลสังวร เป็นที่เก็บวัตถุโบราณต่าง ๆ ซึ่งรวบ รวมได้จากเมืองสงขลา สทิงพระ ระโนด และอื่น ๆ ซึ่งเป็นหลักฐานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์
ศักดิ์สิทธิ์ แท่งทอง
ศักดิ์สิทธิ์ แท่งทอง หรือรู้จักในชื่อเล่นว่า แท่ง เป็นนักแสดง นักร้อง พิธีกร ชาวไทย มีชื่อเสียงจาก ภาพยนตร์ เรื่อง กลิ้งไว้ก่อนพ่อสอนไว้ และ ละครซิตคอม 3 หนุ่ม 3 มุม และละครหลังข่าวอีกหลายเรื่อง รวมถึงซิตคอม อย่าง บางรักซอย 9 ที่เป็นที่มาของละครเวที ก่อนจะถึง บางรักซอย 9 on stage และมีวงดนตรีของตัวเองที่ตั้งขึ้นมาจากกลุ่มเพื่อนทีม แมงปอล้อคลื่น ที่ใช้ชื่อว่า พลพรรครักเอย และนอกจากนี้แท่งยังเคยเล่นฟุตบอลอาชีพให้กับทีม สโมสรฟุตบอลสุราษฎร์ธานี อีกด้วย และในปี พ.ศ. 2557 สโมสร ซีคเคอร์ เอฟซี ทีมในศึกดิวิชั่น 2 โซนภาคกลางและตะวันตก คว้าตัว "แท่ง" ศักดิ์สิทธิ์ แท่งทอง นักร้องนักแสดงชื่อดังมาร่วมทีมเป็นที่เรียบร้อยแล้วโดยเซ็นสัญญา 1 ปี ในตำแหน่งกองกลาง สวมเสื้อหมายเลข 1
ศักดิ์สิทธิ์ แท่งทอง เกิดเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2510 ที่ จังหวัดอุดรธานี เป็นลูกชายคนแรกของครอบครัวและมีน้องชาย 1 คนและเติบโตตามจังหวัดต่างๆในประเทศไทย เนื่องจากคุณพ่อมีอาชีพรับราชการ จึงทำให้ต้องย้ายไปประจำตามจังหวัดต่างๆ จากนั้นพออายุได้ 15 ปี เริ่มเข้าเรียนที่กรุงเทพฯครั้งแรกชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ที่โรงเรียนรุจิเสรีวิทยา และจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาปีที่ 6 จาก โรงเรียนวัดราชาธิวาส และต่อระดับอุดมศึกษาที่ คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ และทำงานไปด้วยระหว่างที่เรียนโดยการเข้าไปช่วยงานเบื้องหลังฝ่ายศิลป์ในรายการทีวี "ผู้หญิงวันนี้" และ บริษัทโฆษณา "สยามสตูดิโอ" ทำให้มีผลงานบันเทิงงานแรกคือการถ่ายโฆษณาของ ธนาคารกรุงเทพพาณิชยการ และต่อมาก็มีผลงานภาพยนตร์โฆษณาตามมาอีก 3 เรื่อง คือ กางเกงยีนส์แม็ค, น้ำส้มกรีนสปอร์ต, เนสกาแฟเชค จนมาถึงจุดเปลี่ยนชีวิตคือได้รับคัดเลือกให้มารับบทเป็น "นายโอฬาร หรือ หมี ณ หินกลิ้ง" ในภาพยนตร์เรื่อง "กลิ้งไว้ก่อน พ่อสอนไว้" กำกับโดย สมจริง ศรีสุภาพ และในเวลาไล่เลี่ยกันก็ได้รับบทเป็น "ทศพล" ในละครซิตคอมเรื่อง 3 หนุ่ม 3 มุม และต่อมาได้แสดงในภาพยนตร์เรื่องที่ 2 เรื่อง "ปีหนึ่งเพื่อนกันและวันอัศจรรย์ของผม" ออกฉายเมื่อวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2536 กับผู้กำกับคนเดิมสมจริง ศรีสุภาพ และได้แสดงนำร่วมกับ ปฏิภาณ ปฐวีกานต์
แท่งยังได้รวมตัวกันตั้งทีมฟุตบอล แมงปอล้อคลื่น เริ่มเตะฟุตบอลเพื่อการกุศลอย่างเป็นจริงเป็นจังเมื่อประมาณปี 2538 นอกจากนี้แท่งยังมีผลงานเพลง โดยในปี 2539 กับผลงานเดี่ยวชุด "มินิอัลบั้ม ชุดเด็กหลังห้อง" ต่อมาได้รวมตัวกันตั้งวง พลพรรครักเอย และมีผลงานออกอัลบั้มชื่อชุด "พักรบ" เมื่อเดือนมิถุนายน 2548 และ ชุด "พบรัก" ในปี 2549
แท่งและเพื่อน ๆ ได้รวมตัวตั้งกลุ่ม แมงปอล้อคลื่น ที่อยากจะออกกำลังกาย พบปะสังสรรค์ โดยใช้ฟุตบอลเป็นตัวกลาง จนกลายมาเป็นทีมฟุตบอลที่ตระเวนเตะหารายได้เพื่อการกุศลมาแทบจะทั่วประเทศ โดยเริ่มเตะฟุตบอลเพื่อการกุศลอย่างเป็นจริงเป็นจังเมื่อประมาณปี 2538 เมื่อแหม่ม สุริวิภา ชักชวนแท่งร่วมทำบุญเพื่อสร้างอาคารเรียน ให้โรงเรียนที่จังหวัดสกลนคร จึงเกิดความคิดที่จะเปิดรับบริจาคเงินจากบุคคลทั่วไป โดยจัดเป็นการเตะฟุตบอลเพื่อการกุศล จากนั้นองค์กรการกุศลต่างๆก็เริ่มติดต่อชักชวน พลพรรคแมงปอฯ ร่วมเตะฟุตบอลการกุศล
แท่งมีส่วนร่วมในกิจกรรมการกุศลอย่างเช่น ในโครงการ "คนหล่อขอทำดี" ของ นิตยสารสุดสัปดาห์ ฉลองการก้าวเข้าสู่ปีที่ 26 ในโครงการ โดยไปร่วมเล่นดนตรีร้องเพลงให้กับผู้ต้องขังหญิงที่ทัณฑสถาน เมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2551 ร่วมกับ พลพรรครักเอย, โจอี้ บอย และ สมเจต พยัฆโส
ไมโครซอฟท์ ดอตเน็ต
ไมโครซอฟท์ดอตเน็ต () นั้นเป็นแนวคิดที่ริเริ่มโดยบริษัทไมโครซอฟท์สำหรับในการแลกเปลี่ยนข้อมูลระหว่าง ระบบ ผู้คน อุปกรณ์หลากหลายชนิด ให้เชื่อมโยงกันโดยใช้เว็บเซอร์วิซ. ซึ่งสามารถหมายถึงกลุ่มผลิตภัณฑ์ และเทคโนโลยีจากไมโครซอฟท์ ตัวอย่างเช่น Windows Live ID .NET Framework เป็นต้น
ว.ณ เมืองลุง
ว.ณ เมืองลุง เป็นนามปากกาของ ชิน บำรุงพงศ์ (11 กันยายน 2471- 26 กรกฎาคม 2547 ) เป็นนักเขียน และนักแปลหนังสือไทย
นามปากกา "ว.ณ เมืองลุง" ว. เป็นชื่อของวิไลสาวคนรักที่พบกันเมื่อท่านไปทำงานที่จังหวัดพัทลุง จึงเกิดเป็นนาม ว.ณ เมืองลุง
ชิน บำรุงพงศ์ เกิดเมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2471ที่อำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก เสียชีวิตเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม 2547 ที่กรุงเทพมหานคร สิริอายุรวม 77 ปีเริ่มงานเขียนแปลหนังสือกำลังภายในเมื่อปี 2506 นิยายแปลเรื่องแรกคือเรี่อง กระบี่ล้างแค้น สำหรับการแปลในเรื่องต่อมาคือ วีรบุรุษนิรนาม เขาใช้วิธีการพูดใส่เทปให้คนถอดเสียง นับว่าเป็นมิติใหม่ของการแปล นวนิยายกำลังภายในจีนได้รับความนิยมเป็นจำนวนมากจากนักอ่านชาวไทย จึงทำให้ว. ณ เมืองลุงแปลออกมาไม่ต่ำกว่า 300 เรื่อง และเรื่องที่ได้รับการตีพิมพ์ซ้ำมากที่สุดของว. ณ เมืองลุง คือ ฤทธิ์มีดสั้น งานระยะแรก พิมพ์โดยสำนักพิมพ์เพลินจิตต์ จนกระทั่งสำนักพิมพ์หยุดกิจการ จึงเมอบหมายให้สำนักพิมพ์ประพันธ์สาส์น เป็นผู้พิมพ์ต่อมา และยังมีผลงานตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์เดลิเมล์วันจันทร์ ไทยรัฐ และเดลินิวส์
ผลงานการแปลส่วนหนึ่ง
พิณมัจจุราช
พิณมัจจุราช เป็นวรรณกรรมจีน แปลโดยภักดี เป็นเรื่องราวชาวบู๊ลิ้มที่แย่งชิงคัมภีร์และกระบี่เทพยดา เพื่อช่วงชิงความเป็นหนึ่งในแผ่นดิน
เนื้อเรื่องผูกเรื่องได้สนุกตื่นเต้นไม่เบื่อหน่าย เห้งบุ้งแช (พระเอก) ต้องตามหาคัมภีร์ที่หายสาบสูญไปเพื่อนำมาคืนให้แก่หกเจ้าสำนัก ซึ่งเป็นฝ่ายธัมมะ การตามหาคัมภีร์เต็มไปด้วยการยอกย้อนซ่อนเงื่อน ซึ่งเป็นอุปสรรคต่อการตามหาเป็นอย่างยิ่ง และทุกสำนักล้วนมีแต่ยอดฝีมือที่น่ากลัว เห้งบุ้งแชมีแต่ความเคียดแค้นสุมอยู่ในอกตลอดเวลา เนื่องเพราะบิดามารดาถูกสังหาร จึงมีภารกิจมากมายที่ต้องสะสาง หนึ่งตามแก้แค้นผู้ที่สังหารบิดามารดา สองตามหาคัมภีร์ที่สูญหายไป สามพิทักษ์กระบี่เทพเจ้าซึ่งเป็นกระบี่ที่กวาดล้างอสูรร้ายมารชั่ว และสี่ช่วยจรรโลงบู๊ลิ้มที่กำลังเผชิญหายนะให้อยู่อย่างสงบสุขตลอดไป ภารกิจหน้าที่นี้นับว่าหนักหนาสาหัส จนความตามก็มิอาจมาพรากชีวิตไปได้ ถ้าหน้าที่ยังไม่สิ้นสุด
โคมเก้ามังกร
โคมเก้ามังกร เป็นนวยายที่แปลโดย ส. สมสกุล แต่งโดยฉิ่นอั้ง กล่าวถึงอาจารย์ผู้หนึ่งได้มีลูกศิษย์เก้าคน ศิษย์คนที่เก้าคือพ่อของพระเอก วันหนึ่งพ่อพระเอกถูกลอบทำร้ายจนหายสาบสูญ พระเอกได้สืบค้นภูมิหลังของศิษย์ผู้พี่ของพ่อ เพราะหนึ่งในเก้าคนนี้ถูกคนร่ำลือว่าเป็นมือสังหารชื่อฮั้งเล้งเซี้ยชิ้ว และหนึ่งในแปดคนนี้คือผู้ลอบฆ่าพ่อพระเอก
ยอดขุนโจร
ยอดขุนโจร (; "Huo Bing Xiao Shi Yi Lang") เป็นตอนที่สองของชุดบุตรที่สิบเอ็ด ผลงานการประพันธ์ของโกวเล้ง หลังจากที่ตอนจบของตอนที่ 1 ในชุดนี้ เซียวจับอิดนึ้งเดินสู่เส้นทางแห่งความตายโดยท้าสู้กับเทพสำราญเพียงเท่านั้น ปล่อยนักอ่านขบคิดคาดเดาต่าง ๆ นานา จวบกระทั่งสี่ปีให้หลัง โก้วเล้งจึงเขียนยอดขุนโจรออกมา แฟนนักอ่านค่อยทราบว่าเซียวจับอิดนึ้งยังไม่ตาย เลี่ยงเซี้ยเปียะยังแทนที่ตำแหน่งของเทพสำราญ กลายเป็นผู้สืบทอดหน่วยงานฟ้า ดังนั้นการต่อสู้ที่ประลองปัญญาและประลองกำลังจึงเปิดฉากขึ้น
กระบี่ล้างแค้น
กระบี่ล้างแค้น เป็นผลงานแปลเรื่องแรกในชีวิตที่สร้างชื่อ ว.ณ เมืองลุง โดยเป็นหนึ่งในวรรณกรรมจีนกำลังภายในเรื่องเยี่ยม ผลงานแห่งความภาคภูมิใจของ "อ้อเล้งเซ้ง" ขุนพลมือหนึ่งในยุทธจักรนิยายไต้หวัน
กระบี่ล้างแค้นเป็นเรื่องราวของ ฉื่อง่วนเพ้ง บุรุษหนุ่มเข็ญใจ มีความเจ็บปวดรวดร้าวของความอาฆาต แค้นที่ฝังรากเหง้าอยู่ในจิตใจมาสิบเก้าปี ด้วยบิดามารดาถูกสังหารอย่างอำมหิต เป็นชนวนให้ติดตามหาคู่อาฆาตผู้เป็นปีศาจในคราบนักบุญ จนต้องใช้กระบี่ล้างแค้น แต่ศัตรูคู่แค้นนั้นเคยช่วยชีวิตตนไว้
เรื่องนี้ อ้อเล็งเซ็งแต่งไว้เพียง 1/3 เท่านั้น และตัดจบห้วนๆด้วยสาเหตุไม่ทราบ โดยให้พระเอกถูกฆ่าตายอย่างง่ายๆ ทั้งนี้คาดว่าจะมีปัญหาขัดแย้งกับสำนักพิมพ์ ส่วนที่แต่งต่อ จึงมีเนื้อหาและสำนวนที่แตกต่างไปค่อนข้างมาก
รอยสักมังกร
รอยสักมังกร เป็นบทประพันธ์ของ โกวเล้ง แปลเป็นภาษาไทยโดย ว.ณ เมืองลุง
เป็นเรื่องราวของ ชายพเนจรอาภรณ์ดำ นาม ซอฮุ้น ผู้มีอดีตอันเศร้าสลดรันทด และมีความเจ็บปวดรวดร้าวอยู่ในจิตสำนึกที่ยากจะลืมเลือน ผู้มีความเป็นมา ประสบภัยพิบัติของครอบครัว และยังถูกตามล่าสังหารจากภรรยาที่เคยมีความรักอันดื่มด่ำมาด้วยกัน ชอฮุ้นตกอยู่ในวังวนของความอาฆาตแค้นอันยิ่งใหญ่ แต่หัวใจอ่อนไหวเปราะบาง