hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
แม็กนาวอกซ์โอดีสซี
แม็กนาวอกซ์โอดีสซี (Magnavox Odyssey) เป็นเครื่องเล่นเกมเครื่องแรกขอกโลก โดยเริ่มนำมาแสดงสาธิตการใช้งานในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2515 เป็นเครื่องเล่นเกมที่ออกมาก่อน ป็อง ของอาตาริหลายปี เครื่องเล่นนี้ออกแบบโดย นายราล์ฟ แบร์ ซึ่งได้วางต้นแบบสำเร็จในปี พ.ศ. 2511 โดยมีต้นแบบชื่อว่า กล่องน้ำตาล (Brown Box") โดยเครื่องต้นแบบปัจจุบันอยู่ที่พิพิธภัณฑ์สมิธโซเนียน ในวอร์ชิงตัน ดีซี
แม็กนาวอกซ์โอดีสซีออกวางจำหน่ายในฤดูใบไม้ผลิ พ.ศ. 2515 แต่ไม่ประสบความสำเร็จเพราะการตลาดที่อ่อนแอของร้านค้าตัวแทนจำหน่ายของแม็กนาวอกซ์ ในอีกไม่กี่เดือนถัดมา ผู้บริโภคหลายคนถูกทำให้เชื่อว่าเครื่องเล่นเกมนี้สามารถเล่นได้กับเฉพาะเครื่องรับโทรทัศน์ของแม็กนาวอกซ์เท่านั้น ด้วยเหตุผลดังกล่าว ทำให้เครื่องเล่น ป็อง ของอาตาริที่ออกตัวในภายหลังได้อธิบายอย่างชัดเจนว่า "เครื่องเล่นเกม ป็อง สามารถเล่นได้กับเครื่องรับโทรทัศน์ทุกเครื่องไม่ว่าจะเป็นขาวดำ หรือสี" แม็กนาวอกซ์ได้ฟ้องศาลแก่ นายโนลัน บุชเนลล์ ในเรื่องการละเมิดลิขสิทธิ์การออกแบบของเครื่องเล่น ป็อง ที่มีเกมปิงปองเหมือนกันกับโอดีสซี ในช่วงทศวรรษหลังจากนั้น แม็กนาวอกซ์ได้ดำเนินการฟ้องร้องบริษัทใหญ่ๆ หลายบริษัท เช่น โคเลโก, แมทเทล, ซีเบิร์ก, แอคติวิชัน เป็นต้น ซึ่งผลก็มีทั้งชนะความ และชนะการบังคับคดีอีกด้วย.
ในปี พ.ศ. 2528 แม็กนาวอกซ์ถูกฟ้องร้องโดยนินเท็นโดแทน และพยายามที่จะให้สิทธิบัตรของนายราล์ฟ แบร์ เป็นโมฆะ โดยนินเทนโดกล่าวว่าเครื่องเล่นวิดิโกมเครื่องแรกคือเกม Tennis For Two ของฮิกกินโบธแฮม (Higginbotham's Tennis For Two) ที่สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2501 แต่ศาลตัดสินว่าเกมของฮิกกินโบธแฮม ไม่ได้ใช้ระบบส่งสัญญาณวิดีโอ จึงไม่เป็นเครื่องวิดีโอเกม ผลการตัดสินทำให้นินเท็นโดพ่ายไปในที่สุด และจ่ายค่าเสียหายให้กับ Sanders Associates
นายราล์ฟ แบร์ ดำเนินการคิดค้นเครื่องเล่นเกมแบบคลาสสิก "ไซมอน" ให้กับแมทเทลใน พ.ศ. 2521 ในเวลาต่อมา แม็กนาวอกซ์ได้วางจำหน่ายเครื่องเล่นเกมที่มีลักษณะคล้ายเครื่องเล่น ป็อง ที่มีขนาดย่อส่วนลงมาภายใต้ชื่อเดิม "โอดีสซี" (เป็นรุ่นที่ไม่ใช้ตลับเกม) และอีกรุ่นหนึ่งถัดมา "โอดิสซี²" ที่ใช้ตลับเกมและสามารถตั้งโปรแกรมได้
การร่วมทุนครั้งแรกในวงการเกมอิเล็กทรอนิกส์ของนินเท็นโด คือการกระจายสินค้าแม็กนาวอกซ์โอดีสซีในประเทศญี่ปุ่นใน 1975 ก่อนที่นินเท็นโดจะผลิตเครื่องเล่นเกมเป็นของตนเอง
ซอมอง
พลเอกอาวุโส ซอมอง (; พ.ศ. 2471 – 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2540) อดีตประธานสภาฟื้นฟูกฎหมายและระเบียบแห่งรัฐ (สลอร์ก) เป็นผู้นำเผด็จการของรัฐบาลทหารของพม่า หลังการรัฐประหารล้มอำนาจพลเอก เนวี่น เมื่อ พ.ศ. 2531
พลเอกอาวุโส ซอมอง ลาออกจากตำแหน่งประธานสภาฟื้นฟูกฎหมายและระเบียบแห่งรัฐเมื่อ พ.ศ. 2535 หลังการรัฐประหารซึ่งนำโดยพลเอกอาวุโส ต้านชเว โดยให้เหตุผลว่ามีปัญหาด้านสุขภาพ
พลเอกอาวุโส ซอมอง ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2540 รวมอายุได้ 68 ปี
แอนดี้ เขมพิมุก
แอนดี้ เขมพิมุก (เกิด 18 มิถุนายน พ.ศ. 2521) เป็นนักร้อง นักแสดง ดีเจ และพิธีกรลูกครึ่งไทย-จีน-เกาหลี เกิดที่ลอสแอนเจลิสในรัฐแคลิฟอร์เนีย มีชื่อเสียงจากการเป็นสมาชิกวงดราก้อนไฟว์และเป็นดีเจ เคยเป็นพิธีกรรายการ "เวทีทอง" ร่วมกับวีเจภูมิ หลังจากห่างหายไปจากวงการเพลงถึง 4 ปี เขาได้ร่วมรายการเรียลลิตี้ "ซูปเปอร์สตาร์ ที่สุดแห่งดาว" หลังจากนั้นแอนดี้ได้เซ็นสัญญากับสังกัดกรูฟวินแมนในเครือของจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
ในด้านการศึกษา แอนดี้เข้าเรียนในระดับอนุบาลที่โรงเรียนอนุบาลพันธ์ทิพย์ ระดับประถมศึกษาที่โรงเรียนสมาคมสตรีไทย ระดับมัธยมตอนต้นที่โรงเรียนวัดเบญจมบพิตร (ปัจจุบันคือโรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร) หลังจากนั้น เขาย้ายมาศึกษาต่อในประเทศสหรัฐอเมริกาในระดับ ม.2 ที่เจ. ฮอลล์ สคูล และย้ายมาศึกษาต่อที่ทอแรนส์ไฮสคูลจนจบระดับมัธยมปลาย ต่อมา แอนดี้เข้าศึกษาต่อที่วิทยาลัยเอลคามิโน คณะบริหารธุรกิจ และจบการศึกษาในระดับปริญญาโทที่วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยมหิดล คณะการตลาดระหว่างประเทศ
ด้านชีวิตส่วนตัว ได้สมรสกับแฟนสาวนอกวงการ ชื่อ อ้วน วรรณ์ลดา และมีบุตรชาย 1 คน ชื่อ“น้องอองเดรย์” ซึ่งแปลว่า “เด็กที่กล้าหาญ” 
ทาง ช่องวัน
ลาสแองเจิล
ลาส แองเจิ้ล ฟีเจอริ่ง โทโฮชินกิ () เป็นซิงเกิลที่ 38 ของคุมิ โคดะ วางจำหน่ายในวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 และเป็นซิงเกิลแรกของคุมิที่ร้องร่วมกันกับนักร้องร่วมค่ายอย่างโทโฮชินกิ โดยเปิดตัวสัปดาห์แรกที่อันดับ 3 ของออริกอนชาร์ตด้วยยอดขาย 57,310 แผ่น และมียอดขายรวมประมาณ 89,620 แผ่น
เพลง LAST ANGEL เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่องผีชีวะ 3 สงครามสูญพันธุ์ไวรัส และยังเป็นเพลงโฆษณาของ music.jp อีกด้วย
ในประเทศไทยซิงเกิล LAST ANGEL feat.東方神起 เคยมีตารางการวางจำหน่ายในประเทศไทยโดยบริษัท จีเอ็มเอ็มแกรมมี่ เป็นผู้จัดจำหน่ายในรูปแบบ ซีดี+วีซีดี แต่สุดท้ายได้ยกเลิกการผลิตในประเทศไทยด้วยเหตุผลปัญหาทางลิขสิทธิ์ในบางประการ
คีนหญุ่น
พลเอก คีนหญุ่น (, ; เกิด 11 ตุลาคม พ.ศ. 2482) เป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 9 ของพม่า สืบต่อตำแหน่งจากพลเอกอาวุโส ต้านชเว เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2546 เป็นชาวพม่าเชื้อสายจีน
พลเอก คีนหญุ่น ถูกบีบให้ลาออกจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2547 และถูกกักบริเวณให้อยู่ในบริเวณบ้านพัก กระทั่งวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2554 จึงได้รับการปล่อยตัว
วีรดิษฐ์ ศรีมาลัย
วีรดิษฐ์ ศรีมาลัย หรือ กัส เกิดเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2529 นักแสดงดาวรุ่งหน้าใหม่ จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยเกริก มีผลงานถ่ายแบบนิยสาร เดินแบบ และผลงานการแสดงต่อเนื่อง อย่างเช่นภาพยนตร์เรื่อง ไฉไล , หอแต๋วแตก, เพื่อน...กูรักมึงว่ะ
โฟโตกราวัวร์
Photogravure เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1830 โดย Henry Fox Talbot ชาวอังกฤษ Nicéphore Niépce ชาวฝรั่งเศส แต่ยังไม่เป็นที่รู้จักมากนัก จนในปี ค.ศ.1878 Karel Klitsch ได้พัฒนาและทำให้ Photogravure เป็นที่รู้จักในวงกว้าง กระบวนการนี้ใช้จนมาถึงปัจจุบัน หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า Talbot-Klič process Photogravure ได้ถูกพัฒนาขึ้นมาเพราะมีจุดประสงค์ที่จะเตรียมหนทางถาวรที่จะทำให้เกิดการทำภาพซ้ำขึ้นอีก 
การพิมพ์กราวัวร์ หรือ โรโตกราววัวร์ (rotogravure) หรือ โฟโตกราวัวร์ (photogravure) มีพัฒนาการมาจากการพิมพ์อินทาลโย คำว่า "roto" มีความหมายว่า"หมุนรอบ" หมายถึง โครงสร้างของแม่พิมพ์ที่เป็นโลหะรูปทรงกระบอกหมุนรอบขณะทำการพิมพ์ ส่วนคำว่า "photo" มีความหมายถึงการนำเอาเทคนิคการถ่ายภาพมาใช้ในกระบวนการทำแม่พิมพ์
กระบวนการพิมพ์
กระบวนการพิมพ์แกะสลักด้วยการถ่ายภาพบนโลหะ เป็นการพิมพ์ร่องลึกอีกแบบหนึ่ง มีแม่พิมพ์เป็นโลหะ ทรงกระบอก ทำแม่พิมพ์โดยภาพถ่ายกัดกรดให้เป็นหลุมเล็ก ๆ มีขนาดหรือความตื้นลึกแตกต่างกัน ซึ่งมีผลให้งานพิมพ์มีความเข้มของสีแตกต่างกัน วิธีนี้สามารถพิมพ์บนวัสดุได้หลายชนิด เช่น การพิมพ์กระดาษปิดฝาผนัง แสตมป์ และบรรจุภัณฑ์เป็นต้น โมแม่พิมพ์กราวัวร์ถูกสร้างขึ้นโดยการถ่ายทอดภาพลงสู่ผิวหน้าโมแม่พิมพ์นั้น แล้วนำไปกัดด้วยวิธีทางเคมี ปัจจุบันยังสามารถสร้างภาพโดยวิธีการเจาะโมแม่พิมพ์ด้วยเครื่องเจาะหัวเพชรหรือเครื่องยิงแสงเลเซอร์ บริเวณภาพบนแม่พิมพ์ประกอบด้วยบ่อหมึกขนาดเล็กๆ จำนวนมาก บ่อหมึกแต่ละบ่อจะแยกจากกันโดยมีผนังหรือกำแพงกั้นอยู่ โมแม่พิมพ์ส่วนใหญ่ทำจากเหล็กกล้าที่นำมาชุบด้วยนิเกิลและทองแดงตามลำดับ จากนั้นจึงทำการสร้างภาพบนผิวโมแม่พิมพ์ทองแดงนั้น เสร็จแล้วนำไปชุบเคลือบผิวด้วยโครเมียมอีกครั้งเพื่อเพิ่มความแข็งให้กับแม่พิมพ์
การพิมพ์กราวัวร์ใช้หลักวิธีการพิมพ์ทางตรง โดยในขณะพิมพ์นั้นบางส่วนของโมแม่พิมพ์จะแช่อยู่ในอ่างหมึกพิมพ์ หมึกพิมพ์ที่ใช้จะมีความหนืดต่ำ มีลักษณะเหลวคล้ายน้ำ โมแม่พิมพ์จะหมุนรอบตัวเองเพื่อรับหมึกพิมพ์อยู่ตลอดเวลา หมึกพิมพ์จะไหลเข้าเกาะตามบ่อหมึกต่างๆ มากบ้างน้อยบ้างตามขนาดและความลึกของแต่ละบ่อ หมึกพิมพ์ส่วนเกินซึ่งเกาะอยู่ตามบริเวณผิวแม่พิมพ์จะถูกปาดออกด้วยใบปาดหมึกให้กลับลงไปในอ่างหมึกพิมพ์ เมื่อวัสดุใช้พิมพ์เคลื่อนมาสัมผัสกับโมแม่พิมพ์ จะเกิดการถ่ายโอนหมึกพิมพ์จากบ่อหมึกเหล่านั้นลงสู่วัสดุใช้พิมพ์ โดยอาศัยแรงกดพิมพ์จากลูกโมกดพิมพ์ซึ่งจะใช้แรงกดโดยเฉลี่ยน้อยกว่าการพิมพ์อินทาลโยประมาณ 5-10 เท่า
โดยทั่วไปแล้วเครื่องพิมพ์กราวัวร์ถูกออกแบบมาสำหรับใช้พิมพ์บนวัสดุใช้พิมพ์ประเภทป้อนม้วนซึ่งจะพิมพ์ได้ด้วยความเร็วสูง จุดเด่นประการหนึ่งของการพิมพ์กราวัวร์ คือ สามารถพิมพ์บนวัสดุใช้พิมพ์ได้หลายประเภท เช่น กระดาษ ฟิล์มพลาสติก อะลูมิเนียมเปลว ( Aluminium foil) และวัสดุที่ลามิเนตแล้วชนิดต่างๆ นอกจากนี้ยังให้ผลงานพิมพ์ที่มีคุณภาพสูงเป็นที่น่าพอใจอีกด้วย แต่ในขณะเดียวกันค่าใช้จ่ายในการทำแม่พิมพ์ก็สูงมากเช่นกัน จึงเหมาะสำหรับงานพิมพ์ที่มีปริมาณการผลิตสูงเท่านั้น
เพนแท็กซ์
เพนแท็กซ์ คอร์ปอเรชัน () () เป็นบริษัทสัญชาติญี่ปุ่น ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2462 โดยชื่อที่ใช้ก่อตั้งคือ Asahi Optical Joint Stock Co. () โดยเป็นบริษัทที่ผลิตเลนส์ใช้ในงานเฉพาะ
บริษัท "Asahi Optical Joint Stock Co." ได้เปลี่ยนชื่อบริษัทเป็น "Asahi Optical Stock Co.of Tokyo,Japan" ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2481 และเริ่มมีการผลิตเลนส์สำหรับอุตสาหกรรมการภ่ายภาพนิ่ง และภาพยนตร์ ต่อมา ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 Asahi Optical ใช้ระยะเวลาเป็นส่วนมากในการผลิตเครื่องมือเพื่อใช้สนับสนุนทางการทหาร จนกระทั่งสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 2 บริษัทได้ถูกสั่งให้หยุดการผลิตทั้งหมด และเริ่มต้นการผลิตใหม่ในปี พ.ศ. 2491 โดยการผลิตอุปกรณ์ทางการถ่ายภาพและการมองเห็นอีกครั้ง เช่น กล้องส่องทางไกล และเลนส์สำหรับกล้องถ่ายภาพแบบมาตรฐานให้กับ Konishiroku และ Chiyoda Kōgaku Seikō (ภายหลังเป็นบริษัทโคนิก้า และมินอลต้า ตามลำดับ) ต่อมาในปี พ.ศ. 2495 Asahi Optical ได้เปิดตัวกล้องถ่ายรูปของตนเองเป็นครั้งแรก คือ อาซาฮีเฟล็กซ์ (Asahiflex - และเป็นกล้องถ่ายภาพเลยส์เดี่ยว ขนาด 35 มม. เครื่องแรกของประเทศญี่ปุ่น) และกลายเป็นที่รู้จักทั่วไปด้วยสินค้าเกี่ยวกับการถ่ายภาพในเวลาต่อมา สินค้าด้านการถ่ายภาพของบริษัทได้ส่งออกไปยังประเทศสหรัฐอเมริกาตั้งแต่ช่วงปี 1950 จนถึงช่วงกลางปี 1970 โดยบริษัทฮันนีเวลล์ คอร์ปอเรชัน (Honeywell Corporation) และใช้ชื่อสินค้า ฮันนีเวลล์ เพนแท็กซ์ (Honeywell Pentax) แทนที่ Asahi Pentax ที่เป็นชื่อของสินค้าที่ถูกกระจายออกไปที่อื่น ๆ ทั่วโลกนอกเหนือจากสหรัฐอเมริกา บริษัทได้เปลี่ยนแปลงชื่อบริษัทของตนเป็น เพนแท็กซ์ คอร์ปอเรชัน ในปี พ.ศ. 2545
เพนแท็กซ์ถือเป็นหนึ่งในบริษัทขนาดใหญ่ของโลกที่ผลิตอุปกรณ์ถ่ายภาพ ได้แก่ กล้องถ่ายภาพนิ่ง กล้องส่องทางไกล และเลนส์ใช้ในงานเฉพาะ รวมไปถึงผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวข้องอื่น ๆ ในปี พ.ศ. 2547 เพนแท็กซ์มีพนักงานประมาณ 6,000 คน
ในปี พ.ศ. 2549 เพนแท็กซ์ถูกควบกิจการเข้ากับบริษัทโฮยา แต่กระบวนการดังกล่าวหยุดชะงักในช่วงเมษายน พ.ศ. 2550 อย่างไรก็ตาม การควบรวมเพนแท็กซ์ของโฮยาเสร็จสิ้นในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2551 ต่อมาในปี พ.ศ. 2554 โฮยาได้ขายกิจการเพนแท็กซ์ให้แก่บริษัทริโกห์เป็นมูลค่ากว่า 10 พันล้านเยน (124.2 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) ปัจจุบันกิจการเพนแท็กซ์ภายใต้การบริหารจัดการของริโคห์ใช้ชื่อว่า Ricoh Imaging Company Ltd.
ลัคนา
ลัคนา (Ascendant) หรือลัคน์ หมายถึง ตำแหน่งของขอบฟ้าด้านทิศตะวันออก ซึ่งในทางโหราศาสตร์ถือว่าเป็นจุดกำเนิดของบุคคลหรือเหตุการณ์ใด ๆ ลัคนาในทางโหราศาสตร์ตะวันตกจะเขียนแทนด้วย As ส่วนทางโหราศาสตร์ไทย เขียนแทนด้วย ล, ลั หรือ ส การที่จะดูว่าลัคนาสถิตราศีใด ๆ นั้น เราจะดูว่าราศีใดเพิ่งโผล่พ้นขอบฟ้าและยังไม่พ้นหมดราศี ก็ให้ถือว่าลัคนาสถิตอยู่ ณ ราศีนั้น ๆ
ลัคนาจัดเป็นจุดที่มีความสำคัญต่อการพยากรณ์มาก นั่นคือ เป็นตำแหน่งของตัวบ่งความเป็นตัวตน หรือทางโหรเรียกว่าตนุ (ลัคน์) ของบุคคลหรือเหตุการณ์ และเมื่อใดก็ตามที่มีเทวดานพเคราะห์เข้ามาสถิตในราศีเดียวกับลัคน์ ก็จะเกิดผลต่อบุคคลหรือเหตุการณ์นั้น ๆ ในด้านความเป็นไป ส่วนราศีอื่น ๆ ที่เหลือจากลัคน์จะจัดให้อยู่เป็นภพต่าง ๆ เพื่ออธิบายเรื่องต่าง ๆ ทางการพยากรณ์
หม่อง เอ
พลเอก หม่อง เอ (; ), เกิด 25 ธันวาคม พ.ศ. 2480) ผู้นำอันดับสองของรัฐบาลทหารพม่า ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารบกพม่า ในปี พ.ศ. 2536 และได้รับแต่งตั้งเป็นรองประธานสภาฟื้นฟูกฎหมายและระเบียบแห่งรัฐ  (SLORC ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็น สภาสันติภาพ และการพัฒนาแห่งรัฐ - SPDC) รองจาก พลเอกอาวุโส ตาน ฉ่วย‎ ตั้งแต่ พ.ศ. 2537 ถึง พ.ศ. 2554
สบชัย ไกรยูรเสน
สบชัย ไกรยูรเสน เกิดวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2512 จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษา จากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย นนทบุรี และระดับอุดมศึกษา จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง เริ่มเข้าวงการจากความสำเร็จของอัลบั้ม "ถามรักเธอ (จนเจอ) ฟอร์ด" มีเพลงดังอย่างเพลง "รักเธอ"
ฟอร์ดยังเป็นโปรดิวเซอร์ในแนวดนตรีฮิปฮอป ให้กับศิลปิน "Temple Dogz" ในอัลบั้ม "Go" จนได้เข้าชิงรางวัลสีสันอวอร์ดในสาขาอัลบั้มยอดเยี่ยม รวมทั้งยังเป็นโปรดิวเซอร์ให้กับ "เจนนิเฟอร์ คิ้ม" ในอัลบั้ม "Nothing To Lose" อย่างเพลง Missed Call และเพลง สายไป
ทางด้านชีวิตส่วนตัว ฟอร์ด เข้าพิธีสมรสกับแอร์โฮสเตสสาว “เมย์ สุภัตรา วงศ์เทียนชัย” ซึ่งงานแต่งของทั้งคู่นี้เลือกร้าน รูท 66 ย่านถนนอาร์ ซี เอ มีบุตรชาย 1 คน ชื่อ น้อง เฮง เฮง
รอแบร์ ปีแร็ส
รอแบร์ ปีแร็ส () มีชื่อเต็มว่า รอแบร์ แอมานุแอล ปีแร็ส () เกิดเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 1973 ที่เมืองแร็งส์ในประเทศฝรั่งเศส เขาเป็นนักฟุตบอลทีมชาติฝรั่งเศสซึ่งมีเชื้อสายโปรตุเกสและอัสตูเรียส โดยปกติเขาเล่นในตำแหน่งปีกซ้าย แต่สามารถเล่นตำแหน่งกองกลางได้ทุกตำแหน่ง หรือเล่นเป็นตัวสนับสนุนกองหน้า
ปีแร็สเคยเป็นผู้เล่นหลักของสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล ปัจจุบันเขาเล่นฟุตบอลในอินเดียน ซุปเปอร์ลีก กับสโมสรเอฟซี กัว
แคว้นมาดริด
แคว้นมาดริด () เป็นหนึ่งในแคว้นปกครองตนเองสิบเจ็ดแคว้นของประเทศสเปน ตั้งอยู่ในภาคกลางของประเทศ โดยเป็นส่วนหนึ่งส่วนเดียวกับจังหวัดมาดริดและเป็นที่ตั้งของกรุงมาดริดซึ่งเป็นเมืองหลักของจังหวัดและของแคว้น และเป็นเมืองหลวงของประเทศ แคว้นมาดริดนี้มีเทศบาลอยู่ 179 แห่ง
แคว้นมาดริดมีอาณาเขตทางทิศเหนือและทิศตะวันตกติดต่อกับแคว้นกัสติยาและเลออน (จังหวัดอาบิลาและจังหวัดเซโกเบีย) ส่วนทางทิศตะวันออกและทิศใต้ติดต่อกับแคว้นกัสติยา-ลามันชา (จังหวัดกัวดาลาฆารา จังหวัดกูเองกา และจังหวัดโตเลโด)
ประชากรของแคว้นมาดริดจำนวนกว่าครึ่งหนึ่งอาศัยอยู่ในเมืองหลวง ส่วนเมืองสำคัญทางการค้าหรือประวัติศาสตร์อื่น ๆ ที่ตั้งอยู่ในแคว้นนี้ได้แก่ อัลกาลาเดเอนาเรส โกสลาดา ตอร์เรฆอนเดอาร์โดซ เคตาเฟ โมสเตเลส ซานโลเรนโซเดเอลเอสโกเรียล นาบัลการ์เนโร และอารังฆูเอซ
ก่อนหน้าที่จะเป็นแคว้นนั้น จังหวัดมาดริดเป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคกัสติยาใหม่ (แคว้นกัสติยา-ลามันชาปัจจุบัน) มาก่อน เมื่อรูปแบบการปกครองแบบแคว้นปกครองตนเองได้รับการจัดตั้งขึ้นตามบทบัญญัติในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรสเปน พ.ศ. 2521 จึงมีการตั้งจังหวัดนี้ให้มีฐานะเป็นแคว้นในตนเอง เนื่องจากสภาพความแตกต่างทางเศรษฐกิจระหว่างจังหวัดนี้กับท้องที่อื่น ๆ ในแคว้นกัสติยา-ลามันชา โดยมาดริดได้รับการจัดตั้งขึ้นเป็นแคว้นตามกฎหมายเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2526 ส่วนกฎหมายปกครองตนเองก็ผ่านการอนุมัติในวันที่ 1 มีนาคม ปีเดียวกัน
แคว้นภูมิภาคมูร์เซีย
ภูมิภาคมูร์เซีย () เป็นหนึ่งในแคว้นปกครองตนเองสิบเจ็ดแห่งของประเทศสเปน ตั้งอยู่ริมฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศระหว่างแคว้นอันดาลูซิอากับแคว้นบาเลนเซีย มีพื้นที่ 11,313 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรประมาณ 1.2 ล้านคน ซึ่งหนึ่งในสามอาศัยอยู่ในเมืองหลักของแคว้นคือมูร์เซีย
แคว้นภูมิภาคมูร์เซียประกอบด้วยเขตการปกครองระดับรองหนึ่งจังหวัด (คือจังหวัดมูร์เซีย) ซึ่งต่างจากแคว้นส่วนใหญ่ที่แบ่งออกเป็นหลายจังหวัด ด้วยเหตุผลดังกล่าวนี้ ทางแคว้นปกครองตนเองและทางจังหวัดจึงเปิดทำการในหน่วยงานเดียว โดยมูร์เซียเป็นที่ตั้งของหน่วยงานราชการต่าง ๆ ยกเว้นสภานิติบัญญัติของแคว้นซึ่งตั้งอยู่ที่การ์ตาเฆนา
อาณาเขตทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ติดต่อกับแคว้นอันดาลูซิอา (จังหวัดอัลเมริอาและจังหวัดกรานาดา) ทิศตะวันตกและทิศเหนือติดต่อกับแคว้นกัสติยา-ลามันชา (จังหวัดอัลบาเซเต) ทิศตะวันออกติดต่อกับแคว้นบาเลนเซีย (จังหวัดอาลิกันเต) และทิศใต้จรดทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ภูเขาที่สูงที่สุดในแคว้นชื่อ เรโบลกาโดเรส สูง 2,015 เมตร แม่น้ำสำคัญคือแม่น้ำเซกูรา
แคว้นนี้เป็นผู้ผลิตผลไม้ ผัก และดอกไม้รายใหญ่ โดยส่งไปภายในประเทศและส่งออกไปยังประเทศต่าง ๆ ในยุโรป มีการบุกเบิกจัดตั้งโรงผลิตไวน์ชั้นดีหลายแห่งใกล้เมืองบูยัส เยกลา และฆูมิยา เช่นเดียวกับโรงผลิตน้ำมันมะกอกใกล้เมืองโมราตายา มูร์เซียเป็นแคว้นที่มีภูมิอากาศหลักเป็นแบบอบอุ่น ซึ่งเหมาะแก่การประกอบเกษตรกรรม อย่างไรก็ตาม ปริมาณน้ำฝนในแถบนี้ก็ค่อนข้างต่ำและการจัดส่งน้ำเข้าไปในพื้นที่เพาะปลูกก็ยังเป็นปัญหาอยู่ทุกวันนี้
จูเลีย มาร์กาเร็ต คาเมรอน
จูเลีย มาร์กาเร็ต คาเมรอน (11 มิถุนายน ค.ศ. 1815 - 26 มกราคม ค.ศ. 1879) นักถ่ายภาพสมัครเล่นชาวอังกฤษ ซึ่งมีชื่อเสียงในการถ่ายภาพบุคคลผู้ที่มีชื่อเสียงในเวลานั้น รวมถึงเรื่องราวเกี่ยวกับ กษัตริย์อาเธอร์ แห่งอังกฤษ และ ภาพถ่ายเกี่ยวกับ จินตนาการในนวนิยายต่างๆ จูเลีย มีอาชีพถ่ายภาพเพียงระยะเวลาสั้นๆแค่ 12 ปี ในบั้นปลายอายุของเธอเท่านั้น เธอใช้กล้องที่มีเลนส์ไม่ดีนักเพื่อกลบเกลื่อนตำหนิอื่นๆ ก่อนถ่ายภาพเธอได้ศึกษาเกี่ยวกับการประกอบภาพและบุคลิคลักษณะของคน เธอถ่ายภาพโดยมุ่งเน้นด้านบุคลิคภาพเป็นสำคัญ ภาพของเธอเป็นภาพที่แสดง
ถึงอารมณ์ต่างๆตามธรรมชาติของแต่ละคน ให้เป็นจริงไม่ใช่เป็นการแสร้งหรือฝืนทำ
จูเลีย มาร์กาเร็ต คาเมรอน เกิดที่กรุงกัลกัตตา ประเทศอินเดีย ในปี ค.ศ. 1815 บิดาชื่อ James Pattle (เจมส์ แพทเทิล) เป็นพนักงานชาวอังกฤษของบริษัท East India Company 
มารดาชื่อ Adeline de l'Etang (แอนเดอลิน เดอ อิแตง) เป็นลูกผู้ดีชาวฝรั่งเศสเธอจบการศึกษาที่ประเทศฝรั่งเศสแล้วเดินทางกลับประเทศอันเดีย ในปี ค.ศ. 1838 เพื่อแต่งงานกับ
ชาล เฮ คาเมรอน ซึ่งเป็นผู้พิพากษาและเป็นกรรมการกฎหมายที่เมืองกัลกัตตาในปี ค.ศ. 1848 สามีของเธอเกษียณอายุราชการ ทั้งครอบครัวได้เดินทางไปอยุ่ที่ กรุงลอนดอนประเทศอังกฤษ ซึ่งที่นั่นมีน้องสาวของเธอที่ชื่อว่า ซาร่า ได้เปิดร้านทำผมอยู่ที่บ้าน Little Holland House ซึ่งเป็นบ้านที่มักมีศิลปินและนักแสดงสาวsexyมาเยี่ยมเยียนบ่อยๆ ในปี ค.ศ. 1860
จูเลียได้มีโอกาสไปเยี่ยมบ้านของนักประพันธ์ชื่อ Alfred Lord Tennyson (อัลเฟรด ลอด เทนิสัน) ที่บนเกาะไวท์ เธอประทับใจสถานที่แห่งนั้น จึงตัดสินใจซื้อที่ในเวลาต่อมาและตั้งชื่อว่า Dimbola Lodge ในปี ค.ศ. 1863 ขณะที่เธออายุ 48 ปี ลูกสาวของเธอได้มอบกล้องถ่ายรูปให้เธอเป็นของขวัญ ซึ่งเป็นที่มาในอาชีพถ่ายภาพของเธอ ในเวลา 1 ปีเธอได้เป็นสมาชิกของชมรมภาพถ่ายของ ลอนดอน และ สก๊อตแลนด์ เพื่อนบ้านที่ชื่อ Alfred Lord Tennyson มักพาเพื่อนๆมาถ่ายรูปร่วมกับเธอเสมอ เธอมีความมุ่งหมายม่ากในอาชีพใหม่ของเธอ และผลที่ได้คือเธอสามารถสร้างภาพที่ไม่เหมือนภาพถ่ายที่ถ่ายกันทั่วไปคือ จะได้ภาพที่กลมกลืนกัน มีลักษณะชัดเจน และโฟกัสเลนส์ที่คมชัด การถ่ายภาพแบบนี้ทำให้นักถ่ายภาพในยุคเดียวกับเธอแสดงความดีใจกับเขา
เธอได้จดทะเบียนลิขสิทธิ์ภาพแต่ละภาพไว้จึงทำให้ผลงานของเธอปรากฏอยู่ถึงปัจจุบัน นิทรรศการภาพถ่ายมีเพียงครั้งเดียว เป็นรูปเกี่ยวกับประวัติศาสตร์หรือภาพลามกและสาวงามsexyไว้ม่ากหมาย ในปี ค.ศ. 1875 จูเลียเดินทางกลับศรีลังกา เธอพยายามทำการถ่ายภาพต่อไปแต่ก็ลำบากเพราะ ขาดสารเคมีและน้ำบริสุทธิ์ในการล้างรูปเธอไม่ได้ติดต่อกลับไปยังบ้าน Little Holland House เลย ที่นี่เธอไม่มีลูกค้าเกี่ยวกับการถ่ายภาพเหมือนที่ อังกฤษจึงทำให้มีผลงานเพียง 2-3 ชิ้นเท่านั้น เธอเสียชีวิตลงในปี ค.ศ. 1879 ที่ประเทศศรีลังกา
สหรัฐอเมริกาในโอลิมปิก
สหรัฐอเมริกาในโอลิมปิก
เนวี่น
พลเอก เนวี่น (, ; เกิด 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2453 หรือ 24 พฤษภาคม หรือ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2454 – 5 ธันวาคม พ.ศ. 2545) เป็นผู้นำเผด็จการของรัฐบาลทหารของพม่า ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีพม่าอย่างยาวนานถึง 26 ปี ตั้งแต่ พ.ศ. 2505 ถึง พ.ศ. 2531 ขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนที่ 3 ของพม่าภายหลังการรัฐประหารรัฐบาลอู้นุเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2505
เนวี่นลาออกจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 หลังการรัฐประหารที่นำโดยพลเอกอาวุโส ซอมอง ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2545 อายุ 92 ปี
ประเทศไทยในโอลิมปิก
ประเทศไทยเข้าร่วมกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1952 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา ยกเว้นในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ซึ่งไทยได้ร่วมการคว่ำบาตรที่นำโดยสหรัฐอเมริกา ประเทศไทยยังได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งแรกในปี ค.ศ. 2002
นับตั้งแต่ประเทศไทยส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันครั้งแรก นักกีฬาไทยได้เหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 33 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 9 เหรียญทอง 8 เหรียญเงิน 16 เหรียญทองแดง
โซ่วี่น
พลเอก โซ่วี่น (, ; พ.ศ. 2491 – 12 ตุลาคม พ.ศ. 2550) เป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 10 ของประเทศพม่า ได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2547 โดยสภาสันติภาพและการพัฒนาแห่งรัฐ พลเอก โซ่วี่น เป็นผู้ใกล้ชิดพลเอกอาวุโส ต้านชเว และได้รับความไว้วางใจเป็นอย่างดี
โซ่วี่นถูกส่งตัวเข้ารับการรักษาตัวที่โรงพยาบาลในประเทศสิงคโปร์ ด้วยโรคลูคีเมีย (ไม่ได้รับการยืนยันจากทางการพม่า) ตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2550 สภาสันติภาพและการพัฒนาแห่งรัฐได้มอบหมายให้พลโท เต้นเซน รักษาการแทนตั้งแต่วันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2550
โซ่วี่นเดินทางกลับเข้าประเทศพม่าเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2550 เข้ารักษาตัวที่โรงพยาบาลทหาร มีรายงานว่าเขาเสียชีวิตในวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2550 อายุ 59 ปี แต่ข่าวจากแหล่งอื่นระบุว่าเขายังมีชีวิตอยู่ ภายใต้การดูแลจากแพทย์อย่างใกล้ชิด
พลโท โซ่วี่น เสียชีวิตเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2550 เวลา 17.30 น.
เต้นเซน
พระมหาพุทธะเต้นเซนบวรธรรม หรือ พลเอก เต้นเซน (, ) อดีตประธานาธิบดีของสาธารณรัฐแห่งสหภาพพม่า ซึ่งก่อนหน้านี้เคยดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนที่ 11 ของพม่า ระหว่าง พ.ศ. 2550–2554 หลังจากลงจากตำแหน่งเขาได้อุปสมบทเป็นภิกษุสงฆ์
เต้นเซนได้รับการแต่งตั้งให้เป็นรักษาการนายกรัฐมนตรีเมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2550 โดยสภาสันติภาพและการพัฒนาแห่งรัฐซึ่งเป็นคณะทหารที่ปกครองประเทศพม่า แทนที่พลเอก โซ่วี่น ผู้ซึ่งกำลังอยู่ในระหว่างได้รับการรักษา ก่อนที่จะเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งอย่างถาวรเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2550 หลังจากการถึงแก่อนิจกรรมของโซ่วี่นเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2550
เต้นเซนมีตำแหน่งเป็นเลขานุการเอกของสภาสันติภาพและความมั่นคงของรัฐ และเป็นนายพลสูงสุดลำดับที่ 4 ในประเทศ และเป็นผู้ดำเนินการเจรจาระดับสูงกับบังกลาเทศและกัมพูชา
ไม่นานหลังจากที่เขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นนายกรัฐมนตรีอย่างเป็นทางการ เขาก็ได้รับการเลื่อนยศจากพลโทเป็นพลเอก ในระหว่างการเดินทางเยือนต่างประเทศเป็นครั้งแรกในฐานะนายกรัฐมนตรี เต้นเซนยังได้ดำเนินกาารเจรจาระดับสูงกับลาว เวียดนาม และกัมพูชา
ในฐานะหัวหน้าพรรคสหสามัคคีและการพัฒนา หนึ่งในพรรคการเมืองซึ่งลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งทั่วไปใน พ.ศ. 2553 ผลปรากฏว่า พรรคของเขาได้รับชัยชนะ เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 เต้นเซนได้รับมติจากรัฐสภาให้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนใหม่ของประเทศพม่า และเป็นประธานาธิบดีพลเรือนคนแรกภายใต้การปกครองของรัฐบาลทหาร ซึ่งเกิดขึ้นเป็นเวลากว่า 50 ปีแล้ว
พระปัทมปาณิโพธิสัตว์
พระปัทมปาณิโพธิสัตว์ ( ) เป็นพระโพธิสัตว์ที่มีผู้นับถือตั้งแต่ช่วงแรก ๆ ก่อนการกำเนิดของนิกายตันตระ ชื่อของท่านหมายถึงผู้ถือดอกบัวปรากฏคู่กับพระวัชรปาณีโพธิสัตว์ในศิลปะอินเดียแบบมถุระเมื่อพุทธศตวรรษที่ 7 บางครั้งปรากฏคู่กับพระมัญชุศรีและพระวัชรปาณิเพื่อเป็นตัวแทนของพระโพธิสัตว์จากโคตรทั้งสามคือ ปัทมโคตร ตถาคตโคตร และวัชรโคตร ตามลำดับ รูปลักษณ์ของท่านต่างไปในแต่ละท้องที่ โดยมากเป็นรูปผู้ชายถือดอกบัว ต่อมาได้เพิ่มแจกันใส่น้ำทิพย์ด้วย บางท้องที่ถือว่าเป็นภาคสำแดงของพระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์
พระรัตนปาณีโพธิสัตว์
พระรัตนปาณีโพธิสัตว์ ( , ) หมายถึงพระโพธิสัตว์ผู้ถือดวงแก้ว อยู่ในรัตนโคตรของพระรัตนสัมภวะพุทธะ ไม่เป็นที่รู้จักแพร่หลายเท่าใดนัก รูปแบบของท่านที่เห็นทั่วไปคือนั่งขัดสมาธิบนดอกบัว มือซ้ายทำสมาธิ มือขวาถือจินดามณี หรือมิฉะนั้นก็มีจินดามณีวางบนหน้าตัก ในบรรดามหาโพธิสัตว์ 7 พระองค์ที่ระบุในอมิตายุรธยานสูตรไม่ได้กล่าวถึงพระรัตนปาณีไว้ จึงทำให้ข้อมูลเกี่ยวกับท่านมีจำกัดและได้รับการนับถือน้อยกว่าพระโพธิสัตว์องค์อื่นๆ
ชัมภละ
ชัมภละ เป็นเทพเจ้าที่ชาวทิเบตให้ความเคารพนับถือมาก่อนจะนับถือพุทธศาสนา โดยเป็นเทพแห่งความมั่งคั่ง เมื่อหันมานับถือพุทธศาสนาแล้ว เทพชัมภละกลายเป็นยิดัมสังกัดรัตนโคตร รูปบูชาของท่านเป็นเพศชาย กายสีน้ำเงิน มี 6 แขน รูปร่างอ้วน ถือเพชรนิลจินดาหรือถุงเงิน บางแห่งกำหนดให้เป็นภาคสำแดงของกุเวระหรือมหากาฬ
อิตถีภาวะของชัมภละคือวสุธาราถือว่าเป็นเทวีแห่งแผ่นดิน กายสีเหลือง มีแขน 2-6 ข้าง ตามแต่ความเชื่อ ถือรวงข้าวและอุ้มแจกันใส่เพชรพลอย ในเนปาลมีกายสีขาว ถือรวงข้าว ปีกนกยูงและลูกศร เชื่อกันว่าท่านเป็นเทพีแห่งโลกที่เป็นประจักษ์พยานในการตรัสรู้ของพระพุทธเจ้าและบิดน้ำออกจากมวยผมเพื่อขับไล่พวกมาร เช่นเดียวกับพระธรณีตามความเชื่อของชาวพุทธในไทย
สามก๊ก (การ์ตูน)
สามก๊ก () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่องยาว ที่แปลมาจาก วรรณกรรรมจีน เรื่องสามก๊ก วาดภาพโดย มิตสึเทรุ โยโกยามะ ต่อมาได้ถูกสร้างเป็นอะนิเมะ ในปี พ.ศ. 2534 ออกอากาศทางสถานีทีวีโตเกียว และสร้างเป็นเกม สำหรับเครื่องนินเทนโดดีเอส ในปี พ.ศ. 2550 เนื้อเรื่องในการ์ตูน แปลมาจาก หนังสือสามก๊กฉบับภาษาญี่ปุ่น ของเออิจิ โยชิคาวะ ซึ่งจะแตกต่างจาก สามก๊กฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน)หรือ สามก๊กฉบับวณิพกของยาขอบเล็กน้อย สามก๊กเป็นนิยาย ที่เต็มไปด้วย แผนการรบและกลอุบาย จนมีคำกล่าวว่า "อ่านสามก๊กครบสามจบ คบไม่ได้" ในประเทศไทย สำนักพิมพ์จัมโบ้ จัดพิมพ์สามก๊กเป็นเล่มใหญ่ โดยแบ่งเป็น 15 เล่ม
หนังสือสามก๊ก ฉบับการ์ตูน เริ่มต้นฉบับในแม็กกาซีน "คิโบ โน โทโมะ" (Kibō no Tomo) แม้ว่าเออิจิ โยชิคาวะ จะเขียนเนื้อเรื่องถึงแค่ตอนที่ ขงเบ้งเสียชีวิต หนังสือการ์ตูนได้เขียนจนถึง ตอนที่จกก๊กล่มสลาย หนังสือสามก๊กนี้ ทำให้ผู้เขียน มิตสึเทรุ โยโกยามะ ได้รับรางวัลการ์ตูนยอดเยี่ยม จากสมาคมนักการ์ตูนญี่ปุ่น ในปี 2534 การ์ตูนสามก๊ก Yokoyama Mitsuteru Sangokushi
ลิ้นจี่
ลิ้นจี่ เป็นชื่อของผลไม้ประเภทผลเดี่ยวซึ่งมีลักษณะเปลือกสีแดงชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์ SAPINDACEAE (ซึ่งก็คือวงศ์เดียวกับเงาะและลำไยนั้นเอง) ลิ้นจี่นั้นเป็นผลไม้ที่มีรสชาติอร่อยให้ผลผลิตคุ้มค่ากับการลงทุนจึงถือว่าเป็นผลไม้ทางเศรษฐกิจที่สำคัญของประเทศไทยที่สามารถนำผลผลิตที่ได้มาจำหน่ายในรูปของผลไม้สดและผลไม้แปรรูป ปัจจุบันนี้ลิ้นจี่ได้รับการพัฒนาสายพันธุ์ให้มีความหลากหลายขึ้นเรื่อยๆจากสายพันธุ์ดั้งเดิมที่มีอยู่แล้ว
ลิ้นจี่ถูกกล่าวถึงในประวัติศาสตร์จีนในสมัยราชวงศ์ถัง โดยเป็นผลไม้โปรดของหยางกุ้ยเฟย พระสนมของจักรพรรดิถังเสวียนจง ทรงบัญชาให้ทหารม้านำลิ้นจี่จากแหล่งปลูกทางตอนใต้ของจีน เดินทางข้ามวันข้ามคืนมาถวายที่ฉางอาน
เปลือกผลของลิ้นจี่มีฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ
วิลเลียม ฟอกซ์ แทลบอต
วิลเลียม เฮนรี ฟอกซ์ แทลบอต ( William Henry Fox Talbot ) (11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1800 - 17 กันยายน ค.ศ. 1877) นักวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ชาวอังกฤษ ได้ทดลองค้นคว้าเกี่ยวกับสารเคมีไวแสงที่จะนำมาฉาบลงบนกระดาษมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1833 จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1835 เขาได้ค้นพบว่า “เงินคลอไรด์”( Silver Chloride ) เป็นสารที่มีความไวต่อแสงสว่าง ซึ่งสามารถฉาบลงบนกระดาษได้ ทำให้ได้กระดาษไวแสงที่จะนำไปอัดภาพ เขาได้ทดลองนำใบไม้ ขนนก มาวางทับกระดาษไวแสง พบว่า ส่วนที่วัตถุทับอยู่จะเป็น สีขาวแต่ส่วนที่ถูกแสงสว่างจะเป็นสีดำ เมื่อนำไปล้างในสารละลายเข้มข้นของโซเดียมคลอไรด์ ได้ภาพที่เรียกว่า “ภาพPhotogenic Drawing” ที่มีลักษณะเป็นสีตรงข้ามกับต้นแบบคือ ขาวเป็นดำ และดำเป็นขาว หรือที่เรียกว่า "ภาพเนกาตีฟ" ในปัจจุบัน ซึ่งแทลบอตใช้เป็นต้นแบบในการอัดภาพ ภาพต่อๆ มาจะเป็นภาพโพสิตีฟ ฉะนั้นวิธีการของแทลบอตจึงดีเท่ากระบวนการของดาร์แกโรไทพ์ ตรงนี้สามารถอัดภาพได้หลายภาพตามต้องการ แต่ก็มีข้อด้อยตรงที่เมื่อเก็บไว้นาน ๆ สีของภาพจะซีดจางลง 
ต่อมาแทลบอตได้ปรับปรุงกระบวนการของเขาหลายขั้นตอนทั้งการถ่ายและการล้างทำให้ได้ภาพที่ดีขึ้นเท่าเดิม ซึ่งเขาตั้งชื่อกระบวนการนี้ว่า 
“คาโลไทพ์” ( Calotype ) ซึ่งแปลว่า ความประทับใจในภาพที่สวยงามแต่เพื่อน ๆ ของเขาแนะนำว่าควรใช้ชื่อ แทลบอตไทพ์ (Talbotype ) 
ในปี ค.ศ. 1844 แทลบอตได้เผยแพร่ผลงานของเขาโดยเขียนหนังสือ " The pencil of Nature " แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับการถ่ายภาพ ซึ่งได้รับความสนใจเป็นอย่างมาก
สิ่งที่ทำให้แทลบอตมีชื่อเสียง ได้แก่ ผลงานเกี่ยวกับหนังสือที่เขาเขียนขึ้น เมื่อ ค.ศ. 1844
เขาเขียนหนังสือเล่มหนึ่ง ชื่อ “The pencil of nature” ซึ่งใช้แสงสว่างมาวาดภาพให้สวยงามเหมือนธรรมชาติโดยใช้กระดาษไวแสงแทนกระดาษวาดภาพ หนังสือเล่มนี้ไม่ได้มีจำนวนตีพิมพ์มากนัก ในเล่มมีภาพประกอบเป็นจำนวนมาก ทั้งภาพบุคคล ทิวทัศน์ ธรรมชาติ และความเป็นอยู่ของคน หลังจากหนังสือได้เผยแพร่ออกไปทำให้ประชาชนนิยมวิธีการแทลบอต ไทพ์มากขึ้น
สามก๊ก (แก้ความกำกวม)
สามก๊ก สามารถหมายถึง
มะดัน
มะดัน ( pierre.)หรือส้มไม่รู้ถอย หรือส้มมะดัน เป็น ผลไม้ที่เป็นประเภทไม้ยืนต้น ไม่ผลัดใบ อยู่ในวงศ์ GUTTIFERAE มีกิ่งก้านเล็กๆจำนวนมาก โคนกิ่งเล็กเป็นเต้านูน บางต้นมีกิ่งเล็กๆงอกสานกันคล้ายรังนก เรียกรกมะดัน ใบเดี่ยวรูปไข่ ปลายแหลม ดอกสีเขียว ผลมะดันนั้นมีลักษณะที่ยาวรีสีเขียวและเปรี้ยวจัด เป็นผลไม้ที่มีวิตามินซีสูง เปลือกหุ้มเมล็ดแข็งและขรุขระ 
มะดัน ใช้กินสดเป็นผลไม้ จิ้มพริกกับเกลือหรือนำไปดอง แช่อิ่ม ยอดอ่อนและใบอ่อนใช้กินเป็นผัก ในทางยา ผลมะดันขับเสมหะ แก้คออักเสบ เป็นยาระบาย รกมะดัน ใช้แก้ไข้ทับระดู รากและใบ รสเปรี้ยวแก้กระษัย แก้ระดูเสีย กัดเสมหะ บับฟอกโลหิต แก้หวัด และระบายท้อง รกมะดัน รสเปรี้ยว แก้ไข้ทับระดู และระดูทับไข้ ผล รสเปรี้ยว แก้สอเสมหะ ขับเสมหะ ระบายท้อง และฟอกโลหิตระดู
มะซะชิ อะกิยะมะ
มะซะชิ อะกิยะมะ () นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 8 มกราคม พ.ศ. 2467 ที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เสียชีวิตเมื่อ 3 กันยายน พ.ศ. 2523 ที่โตเกียว สถิติการชก 109 ครั้ง ชนะ 73 (น็อค 23) เสมอ 8 แพ้ 28
โบนี่ เอสปิโนซา
โบนี่ เอสปีโนซ่า นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 36 ครั้ง ชนะ 20 (น็อค 3) เสมอ 3 แพ้ 13 
เอสปีโนซาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491 แพ้คะแนน เดวิด กุยกองยัง ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ และเคยไปชกชนะที่ฮาวายหลายครั้ง จนกระทั่งได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์เวทเมื่อ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2495 ชนะคะแนน สปีดี้ คาบาเนลลา ที่ ฟิลิปปินส์ ได้แชมป์มาครอง จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวทเมื่อ 20 กันยายน พ.ศ. 2497 ชนะคะแนน มาซาชิ อากิยามา ที่ ญี่ปุ่น ได้แชมป์มาครอง ป้องกันตำแหน่งได้ครั้งเดียวเมื่อ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2497 ชนะคะแนนโดยเทคนิค คัตสุมิ โกซากะ ที่ ญี่ปุ่น ก่อนจะเสียแชมป์เมื่อ 10 เมษายน พ.ศ. 2498 แพ้คะแนน ออมทรัพย์ แหลมฟ้าผ่า ที่ กรุงเทพฯ
เอสปีโนซายังคงขึ้นชกอย่างต่อเนื่อง จนได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์เวทอีกครั้งเมื่อ 19 มกราคม พ.ศ. 2501 ชนะคะแนน ทอมมี โรมูโล ที่ ฟิลิปปินส์ ป้องกันแชมป์ได้ 1 ครั้งก็เสียแชมป์ แพ้น็อค เบิร์ต โซโมดิโอ ยก 7 เมื่อ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2502 จากนั้น ขึ้นชกแก้มือ ชนะคะแนน โซโมดิโอ ได้แชมป์คืนเมื่อ 6 กันยายน ปีเดียวกัน แต่เมื่อให้โซโมดิโอแก้มืออีกครั้ง ก็เป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 9 เสียแชมป์ไปอีกเมื่อ 7 มีนาคม พ.ศ. 2503 จากนั้น เอสปีโนซาขึ้นชกอีกเพียงครั้งเดียว เมื่อ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2503 ชนะคะแนน เทดดี ดาวิด แล้วก็แขวนนวมไป
โอเกอร์ดูสตาด
"สำหรับดีวีดีในชื่อเรียกเดียวกันนี้ ดูที่บทความ โอเกอร์ดูสตาด (ดีวีดี)"
โอเกอร์ดูสตาด ( , "ณ ใจกลางสนามกีฬาแห่งฝรั่งเศส") เป็นอัลบัมบันทึกการแสดงสดลำดับที่ 4 ของเซลีน ดิออน โดยเป็นอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสลำดับที่ 20 และเป็นอัลบั้มลำดับที่ 25 ของทั้งหมด ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2542
"โอเกอร์ดูสตาด" เป็นอัลบัมบันทึกจากการแสดงสดครั้งสุดท้ายก่อนการพักงานเซลีน ดิออน การแสดงสดดังกล่าวจัดขึ้นที่สนามกีฬาแห่งฝรั่งเศส หรือสตาดเดอฟร็องซ์ ซึ่งเป็นการแสดงสดสองรอบในระหว่างวันที่ 19 - 20 มิถุนายน พ.ศ. 2542 มีผู้ชมมากถึงเก้าหมื่นคนต่อรอบ คิดเป็นจำนวนทั้งสิ้นหนึ่งแสนแปดหมื่นคน เพลงส่วนใหญ่ที่ขับร้องในคอนเสิร์ตครั้งนี้มากจากอัลบัม "ซีลซูฟีเซเดเม" กับทั้งยังมีเพลงฝรั่งเศสในยุคแรก ๆ ของเซลีน เป็นต้นว่า "เซอเนเตเกิงแรฟ" (), "ดามูร์อูดามีตีเอ" () และ "มงนามีมากีเต" () รวมตลอดถึงเพลงภาษาอังกฤษจากอัลบัม "เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ" คือ เพลง "เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ" และ "มายฮาร์ตวิลโกออน" การแสดงดังกล่าวเป็นส่วนหนึ่งของคอนเสิร์ตทัวร์เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ
อัลบัมการแสดงสดนี้ไม่ได้ประกอบด้วยเพลงทั้งหมดที่เซลีนแสดงไป ซึ่งฉบับเต็มสามารถรับชมได้จากดีวิดีโอเกอร์ดูสตาดซึ่งวางแผงเมื่อ พ.ศ. 2542
ดีวิดีโอเกอร์ดูสตาดยังนำมาวางแผงอีกครั้งพร้อมกับ"อาโลแล็งปียา" เมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2547
ได้มีการประชาสัมพันธ์อัลบัมโอเกอร์ดูสตาดนี้โดยการเผยแพร่การแสดงเพลง "ดองเซิงโนตเรอมงด์" สดผ่านทางสถานีโทรทัศน์
ขึ้นสู่อันดับ 1 ใน ประเทศ ดังต่อไปนี้ ฝรั่งเศส, สวิตเซอร์แลนด์ และเบลเยี่ยม
เลียว อลอนโซ่
เลียว อลอนโซ่ นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 40 ครั้ง ชนะ 26 (น็อค 10) เสมอ 3 แพ้ 11
อลอนโซ่ ขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2495 ชนะคะแนน อัลเฟรโด บาเร็ตโต ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ และเคยชนะน็อค ลาร์รี บาตาน ยก 4 และได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์เวทเมื่อ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2498 ชนะคะแนน แฟลช อีลอร์เด้ ป้องกันแชมป์ได้ 1 ครั้ง แล้วขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท เมื่อ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2498 ชนะน็อค จิโร ซาวาดา ยก 4 ป้องกันแชมป์ได้ 3 ครั้ง แล้วจึงสละแชมป์ จากนั้น อลอนโซขึ้นชกชนะที่ ญี่ปุ่นอีกครั้ง แล้วจึงเดินทางไปชกที่สหรัฐ จนถึง พ.ศ. 2500 จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2500 แพ้คะแนน แฟลช อีลอร์เด ไม่ได้แชมป์ อลอนโซยังคงชกมวยต่อมาจนถึง พ.ศ. 2506 โดยไม่ได้ชิงแชมป์ใดๆอีก และเคยชกชนะคะแนน สุทธิชัย คะนองศึกเมื่อ พ.ศ. 2505 ที่ ฟิลิปปินส์ หลังจากที่อลอนโซชกแพ้น็อค คาซุโอะ ทากายามะ ยก 2 ที่ ญี่ปุ่นเมื่อ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2506 ก็ไม่ได้ขึ้นชกอีกสถิติการชก boxrec.com
ญัง เพาลิโน
ญัง เพาลิโน นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 9 ครั้ง ชนะ 4 (น็อค 3) แพ้ 5
เท่าที่มีบันทึกใน boxrec.com เพาลิโนขึ้นชกมวยครั้งแรกเมื่อ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2497 ขนะคะแนน โกโก โอกาวา ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้นขึ้นชกแพ้มิลตัน รอส และอีตาโล สกอร์ติชินี ที่ฟิลิปปินส์ใน พ.ศ. 2498 จากนั้น ได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นเวลเตอร์เวทเมื่อ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2498 แพ้คะแนน สมเดช ยนตรกิจ ที่ ฟิลิปปินส์ ใน พ.ศ. 2499 เพาลิโนขึ้นชกสองครั้ง แพ้คะแนน สตีฟ โทนี ที่ฟิลิปปินส์ และชนะน็อค มิลตัน รอส ยก 3 ที่ ฟิลลิปปินส์ เพาลิโนขึ้นชกอีกครั้งใน พ.ศ. 2501 ชนะน็อค แซ ชุลกัง ยก 4 ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้น ใน พ.ศ. 2502 เขาขึ้นชกชิงแชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวทที่สิงคโปร์ พบกับดาวทอง สิงหพัลลภ เมื่อ 17 พฤษภาคม ซึ่งเพาลิโนเป็นฝ่ายชนะคะแนนไปอย้างน่ากังขา เพาลิโนมาชกป้องกันแชมป์กับดาวทองอีกครั้งที่กรุงเทพฯ เมื่อ 23 กรกฎาคม ปีเดียวกัน ซึ่งเพาลิโนเป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 5 จากนั้นก็ไม่ได้ชกมวยอีก
แฟลนเดอส์
ฟลานเดอร์ () ในความหมายปัจจุบันหมายถึงพื้นที่ทางตอนเหนือของเบลเยียม ซึ่งใช้ภาษาดัตช์ (หรือฟลามส์) ในทางประวัติศาสตร์ ฟลานเดอร์เป็นพื้นที่ ครอบคลุมบางส่วนของประเทศเบลเยียม ฝรั่งเศส และเนเธอร์แลนด์ ในทางการปกครอง ฟลานเดอร์ประกอบด้วยชุมชนฟลามส์และเขตฟลามส์
คำว่า ฟลานเดอร์ มีหลายความหมาย
โลกรอญโญ
โลกรอญโญ () ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำเอโบรทางภาคเหนือของประเทศสเปน เป็นเมืองหลักของแคว้นปกครองตนเองลาริโอฆาซึ่งเดิมเป็นที่รู้จักกันในชื่อจังหวัดโลกรอญโญ ศูนย์กลางการผลิตไวน์ริโอฆาซึ่งทำให้พื้นที่แถบนี้มีชื่อเสียง และมีอุตสาหกรรมผลิตภัณฑ์จากสิ่งทอ โลหะ และไม้ อยู่ห่างจากเมืองบิลบาโอ 152 กิโลเมตร ห่างจากกรุงมาดริด 336 กิโลเมตร และห่างจากเมืองบาร์เซโลนา 468 กิโลเมตร ในปี ค.ศ. 2006 มีประชากร 147,036 คน
โลกรอญโญเป็นที่ตั้งถิ่นฐานเก่าของชาวโรมันในช่วงแรกและชาวเคลต์ในช่วงต่อมา ในฐานะเมืองการค้าที่มีชื่อว่า "วาเรย์อา (Vareia)" จนกระทั่งในคริสต์ศตวรรษที่ 10 กษัตริย์แห่งนาวาร์และกษัตริย์แห่งกัสติยาต่างแย่งชิงอำนาจปกครองเหนือเมืองนี้ และในที่สุดก็ถูกผนวกเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรกัสติยา
พรรคสันนิบาตแห่งชาติรัฐฉานเพื่อประชาธิปไตย
พรรคสันนิบาตแห่งชาติรัฐฉานเพื่อประชาธิปไตย () เป็นพรรคการเมืองในรัฐฉาน มีสมาชิกเป็นทั้งชาวไทใหญ่และชนกลุ่มน้อยอื่น ๆ ในรัฐฉาน เช่น ชาวปะหล่อง ชาวปะโอ เป็นพรรคการเมืองของชนกลุ่มน้อยที่ใหญ่พรรคหนึ่งในพม่า ในการเลือกตั้งเมื่อ พ.ศ. 2533 ได้ 23 ที่นั่ง มีบทบาทในการเคลื่อนไหวทางการเมืองภายในพม่าเป็นหลัก
ตีกัล
ตีกัล () คือซากเมืองโบราณขนาดใหญ่ที่สุดของอารยธรรมมายา ปัจจุบันตั้งอยู่ในเขตเอลเปเตน ประเทศกัวเตมาลา (พิกัด ) ปัจจุบันได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกของยูเนสโก และยังเป็นแหล่งท่องเที่ยวยอดนิยมอีกด้วย
ตีกัลคือเมืองที่สำคัญเมืองหนึ่งในอารยธรรมมายา สถาปัตยกรรมที่ตั้งอยู่ภายในที่เก่าแก่ที่สุดมีอายุตั้งแต่ 400 ปีก่อนคริสตกาล ช่วงเวลาที่เมืองเจริญถึงขีดสุดคือช่วงยุคคลาสสิก คือ ค.ศ. 200 ถึง 900 ซึ่งช่วงนั้นเมืองตีกัลเป็นศูนย์กลางทั้งการปกครอง เศรษฐกิจ และการทหาร เนื่องจากเมืองตั้งอยู่ในจุดที่เชื่อมโยงกับพื้นที่อื่นๆ ของเมโสอเมริกาได้ทั้งหมด เช่น เมืองเม็กซิกัน เมืองติโอติวากัน
หลังจากสิ้นสุดยุคคลาสสิก ไม่มีสถานที่สร้างขึ้นมาใหม่ และสถานที่บางแห่งถูกเผาทำลาย รวมถึงมีประชากรลดลง และในที่สุดเมืองก็ถูกละทิ้งในปลายศตวรรษที่ 10
เมืองโบราณตีกัลตั้งอยู่ในที่ลุ่มป่าดิบชื้น แต่เมืองก็ไม่มีน้ำสะสมไว้ใต้ดินที่มาจากฝน ตั้งแต่ปลายศตวรรษที่แล้ว นักโบราณคดีได้พยายามค้นหาแหล่งน้ำใต้ดินที่ชาวมายันได้กักเก็บเพื่อไว้ใช้ และได้ค้นพบว่าบ่อน้ำ แม่น้ำ หรือทะเลสาบใกล้ๆ เมืองมีความผิดปกติเกิดความแห้งแล้ง แต่อย่างไรก็ตาม เมืองตีกัลก็มีภูมิปัญญาทำการเกษตรที่ยอดเยี่ยม ซึ่งนักโบราณคดีได้ตั้งทฤษฎีว่าก้าวหน้ากว่าการถางป่าเพื่อทำการเกษตร แต่การพึ่งแต่ฝนตกตามฤดูกาลทำให้เมืองตีกัลแห้งแล้ง ในปัจจุบันจึงเรียกตีกัลว่าเป็นต้นกำเนิดของ "การพังทลายของยุคมายาคลาสสิก" (Classic Maya Collapse)
นักปกครองของตีกัลในสมัยโบราณมีดังนี้
สะพานโนวีโมสต์
สะพานโนวีโมสต์ () เป็นสะพานข้ามแม่น้ำดานูบในเมืองบราติสลาวา เมืองหลวงของประเทศสโลวาเกีย ก่อสร้างในระหว่างปีค.ศ. 1967-1972 และเปิดใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 1972 เป็นสะพานที่สองที่ข้ามแม่น้ำดานูบของเมืองบราติสลาวา
สะพานโนวีโมสต์ มีทางสำหรับรถวิ่ง 4 ช่องทางอยู่ชั้นบน มีทางสำหรับรถจักรยานและคนเดินอยู่ชั้นล่าง
อะนิวเดย์... ไลฟ์อินลาสเวกัส
อะนิวเดย์... ไลฟ์อินลาสเวกัส () เป็นอัลบั้มบันทึกการแสดงสดภาษาอังกฤษอัลบั้มแรกของเซลีน ดิออน วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2547 เป็นอัลบั้มภาษาอังกฤษที่ 11 และอัลบั้มที่ 31 เมื่อนับรวมทั้งหมด
"อะนิวเดย์... ไลฟ์อินลาสเวกัส" มีบทเพลงทั้งสิ้น 13 เพลง 11 เพลงแรกเป็นการบันทึกเสียงจากการแสดงสดชุด "อะนิวเดย์..." ของเธอที่ลาสเวกัส ส่วน 2 เพลงหลังนั้นเป็นเพลงบันทึกเสียงในสตูดิโอ คือเพลง "ยูแอนด์ไอ" และ "เอนท์กอนนาลุกดิอาเทอเวย์" พร้อมดีวีดี/วีซีดีพิเศษในชื่อว่า "วันเยียร์วันฮาร์ต" ความยาว 45 นาทีซึ่งบรรจุเบื้องหลังการบันทึกเสียงอัลบั้ม "วันฮาร์ต" และการแสดง "อะนิวเดย์..."
"อะนิวเดย์... ไลฟ์อินลาสเวกัส" บรรจุเพลงที่ไม่เคยบรรจุลงในอัลบั้มไหนของเซลีนมาก่อน อันประกอบไปด้วย "ฟีเวอร์", "ไอว์ก็อดเดอะเวิลด์ออนเดอะสตริง", "ไอวิช", "อิฟไอคูด" และ "ว็อทอะวันเดอร์ฟูลเวิลด์" (2 เพลงหลังได้อัดเสียงในสตูดิโอในอัลบั้มต่อมา "มิราเคิล")
"อิฟไอคูด" เดิมเป็นเพลงของแนนซี่ วิลสัน ในอัลบั้ม"แนนซี่นาว!" ในปี พ.ศ. 2531 และในปี พ.ศ. 2536 เรย์ ชาร์ลบันทึกเสียงเพลงนี้ในอัลบั้ม "มายเวิลด์" และรีจีนา เบลล์ในอัลบั้ม "แพชชั่น" บาบรา สรัยซันในอลบั้ม "ไฮเออกราวด์" ในปี พ.ศ. 2540
ในฉบับภาษาฝรั่งเศสของ "อะนิวเดย์... ไลฟ์อินลาสเวกัส" ได้บรรจุเพลง "กงตร์นาตูร์" เป็นเพลงพิเศษ
เดิมดีวีดีบันทึกการแสดง"อะนิวเดย์"ในชื่อว่า "ไลฟ์อินลาสเวกัส - อะนิวเดย์..." มีกำหนดวางแผงช่วงฤดูใบไม้ร่วง ปี พ.ศ. 2547 แต่ได้ถูกเลื่อนเนื่องจากการเปลี่ยแปลงและพัฒนาการแสดง และได้บันทึกภาพใหม่เมื่อวันที่ 17 - 21 มกราคม พ.ศ. 2550 และวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2550 เป็นดีวีดี 2 แผ่น ความยาวมากกว่า 5 ชั่วโมง เพลง "แนเธอร์บอย", "แอตลาสต์", "ฟีเวอร์", "เอเชอแตมอองกอร์" และ "ว็อดอะวันเดอร์ฟูลเวิลด์" บรรจุใน "อะนิวเดย์... ไลฟ์อินลาสเวกัส" เพราะการแสดงได้นำเพลงนี้ออกในช่วงบันทึกดีวีดี
ควรได้รับรองสถานะเป็นโกลด์ (50,000 แผ่น)
อีวานเกเลียน: ปัจฉิมภาค
อีวานเกเลียน: ปัจฉิมภาค (, ) เป็นภาพยนตร์อะนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2540 เขียนและกำกับโดย ฮิเดะอะกิ อันโนะ เนื้อเรื่องเป็นส่วนที่ต่อจากอะนิเมะฉบับโทรทัศน์ "อีวานเกเลียน มหาสงครามวันพิพากษา" โดยแบ่งเนื้อหาออกเป็น 2 ตอนต่อจากภาคโทรทัศน์คือ ตอนที่ 25 และ ตอนที่ 26 ซึ่งผู้จัดทำยังคงเป็นทีมงาน Gainax
ส่วนต่อของเรื่อง อีวานเกเลียน จากการสู้รบระหว่างเทวทูตและมนุษย์ ระบบอีวา เริ่มไม่เสถียรภาพ เริ่มอาละวาดและ กลุ่มผู้ก่อตั้ง เซเล่ ได้สูญเสียหอกพระเจ้า ลองกินุส แผนการพัฒนามนุษยชาติกำลังจะเริ่มต้นขึ้น หลังจากสูญเสียหอกลองกินุสไป ทางคณะกรรมการเซเล่ไม่สามารถจะใช้ลิลิธในแผนการได้อีกแล้ว ดังนั้นสิ่งที่มีสภาพเดียวกับลิลิธที่เหลืออยู่เพียงอย่างเดียวก็คือ " อีวานเกเลี่ยน 01 " ตัวเดียวที่สร้างมาจากลิลิธเท่านั้น เพื่อให้ได้สิ่งนี้มา เซเล่จึงต้องบุกยึดศูนย์บัญชาการใหญ่ของเนิร์ฟที่ญี่ปุ่น โดยขอความร่วมมือจากเนิร์ฟสาขาอื่นทั่วโลก
อีวา 02 ได้ถูกพบแล้วว่าอยู่ใต้ทะเลสาบจึงถูกโจมตีอย่างหนัก อาสึกะได้สติและเริ่มกลัวว่าตัวเองจะต้องตายแล้ว อีวา 02 ทำงานอีกครั้งและสามารถจัดการกองทัพผู้บุกรุกได้อย่างราบคาบ เซเล่จึงส่ง " อีวาซีรีส์ " 9 ตัวเพื่อจัดการอีวา 02 และเริ่มแผนพัฒนามนุษยชาติที่นี่เลย อาสึกะต้องต่อสู้กับอีวาซีรีส์ตามลำพัง ถูกหอกลองกินุส เสียบ และ อีวาซีรีส์ เข้ารุมกัดกินอีวา 02 จนหมด หอกลองกินุสกลับมาสู่มือของผู้ใช้หอกที่แท้จริงแล้วนั่นคืออีวา 01 และให้อีวาซีรีส์นำตัวอีวา 01 ขึ้นไปตั้งที่แผนผังศักดิ์สิทธิ์ เพื่อทำให้จีโอ ฟร้อนท์คืนสู่สภาพเดิมก็คือ " ไข่ของลิลิธ แหล่งกำเนิดชีวิต "
ชินจิกำลังจะทำลายล้างโลกและสร้างโลกในอุดมคติของตัวเองตามที่หวังต่อไปหรือไม่...
อีวานเกเลียน: ปัจฉิมภาค ได้วางขายในญี่ปุ่น ไปกับหนังสือ "Dragon Magazine" เล่ม 4 ระหว่าง สิงหาคม ปี พ.ศ. 2540- มกราคม พ.ศ. 2541 A
โดยในปี พ.ศ. 2550 ได้มีการวางจำหน่ายอีกครั้ง โดยเพิ่ม ระบบเสียง 6.1 DTS และ 5.1 Dolby พร้อมเพิ่มบทแปลภาษาอื่นๆอีกด้วย
ปี พ.ศ. 2545 ได้มีการวางจำหน่าย กำเนิดใหม่อีวานเกเลียน 1.0
ถนนศรีนครินทร์
ถนนศรีนครินทร์ () เป็นถนนที่ตั้งชื่อขึ้นเพื่อเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี มีจุดเริ่มต้นจากถนนลาดพร้าวที่เขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร ไปบรรจบกับถนนสุขุมวิทที่อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ ลักษณะถนนแบบ 6-8 ช่องจราจร ระยะทางทั้งหมด 20.181 กิโลเมตร โดยมีระยะทางอยู่ในพื้นที่กรุงเทพมหานคร 12.5 กิโลเมตร ในพื้นที่จังหวัดสมุทรปราการ 7.681 กิโลเมตร ตลอดแนวถนนไปจนถึงทางแยกศรีเทพาเป็นเส้นทางส่วนใหญ่ของรถไฟฟ้ามหานคร สายสีเหลือง ช่วงลาดพร้าว-สำโรง ซึ่งตั้งอยู่บริเวณเกาะกลางถนน
ถนนศรีนครินทร์ช่วงตั้งแต่กิโลเมตรที่ 0 (ทางแยกบางกะปิ) จนถึงกิโลเมตรที่ 10 มีหน่วยงานที่รับผิดชอบเส้นทางคือ สำนักการจราจรและขนส่ง และสำนักการโยธา กรุงเทพมหานคร และช่วงตั้งแต่กิโลเมตรที่ 10 (ทางแยกศรีอุดม) ไปจนถึงกิโลเมตรที่ 20+181 (ทางแยกการไฟฟ้า) มีหน่วยงานที่รับผิดชอบเส้นทางคือ หมวดทางหลวงศรีนครินทร์ แขวงทางหลวงสมุทรปราการ กรมทางหลวง ช่วงที่สองนี้มีฐานะเป็น ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3344 สายอุดมสุข–สมุทรปราการ
ไข่ข้าว
ไข่ข้าว คือไข่ที่มีเชื้อผสมเรียบร้อยแล้วแต่ฟักไม่ออก มีทั้งแบบที่ไม่เป็นตัว และแบบที่มีตัวอ่อนฟักอยู่ภายใน
ชื่อเรียกอื่น ๆ ได้แก่ ไข่ค้างฮัง,ไข่ลูก
มิราเคิล
"เพลงในชื่อเรียกเดียวกันนี้ ดูบทความที่ มิราเคิล (เพลงเซลีน ดิออน)"
"หนังสือในชื่อเรียกเดียวกันนี้ ดูบทความที่ มิราเคิล (หนังสือ)"
มิราเคิล () เป็นอัลบั้มภาษาอังกฤษที่ 12 และอัลบั้มที่ 32 ในทั้งหมด (นับรวมอัลบั้มภาษาฝรั่งเศส) ของเซลีน ดิออน วางแผงเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2547 และ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2547 ในประเทศไทย
"มิราเคิล" เป็นส่วนหนึ่งของชุดสะสมซีดี และดีวีดีของเซลีน ดิออน และภาพสายสัมพันธ์แม่ และลูกของแอน เกดเดส เพลงอำนวยการสร้างโดยเดวิด ฟอสเตอร์ ซึ่งกลับมาทำงานร่วมกันอีกครั้ง หลังไม่ได้ร่วมงานกันมาตั้งแต่ พ.ศ. 2542
ท่ามกลางบทเพลงในอัลบั้มนี้ มีเพลงที่นำมาขับร้องใหม่มากมาย อาทิ เพลง "บิวตี้ฟูลบอย" ของจอห์น เลนนอน, "ว็อทอะวันเดอร์ฟูลเวิลด์" ของลูอิส อาร์มสตรอง, "เดอะเฟิสไทม์เอเวอร์ไอซอยัวร์เฟซ ของโรเบอร์ตา เฟลค, "บราห์มเลอลาบาย" ของโยฮัน บราห์ม คีตกวีชาวเยอรมัน เป็นต้น
มีบทเพลงอีกหลายเพลงที่เป็นเพลงต้นตำรับ เพลง "มิราเคิล" เป็นเพลงที่เฉลิมฉลองการกำเนิดลูกชายของเซลีน ในตอนแรกนั้นจะนำเพลงนี้บรรจุลงในอัลบั้ม "อะนิวเดย์แฮสคัม" ซึ่งได้กำหนดมาลงอัลบั้มนี้ในภายหลัง
บางเพลงเป็นเพลงที่เคยบรรจุลงในอัลบั้มของเซลีนมาแล้ว อาทิ "บราห์มเลอลาบาย" ในอัลบั้ม "ดีสอาร์สเปเชียลไทม์", "เดอะเฟิสไทม์เอเวอร์ไอซอยัวร์เฟซ" ในอัลบั้ม "ออลเดอะเวย์... อะดิเคดออฟซอง" เพลงในแบบร้องสดของ "อิฟไอคูด" และ "ว็อทอะวันเดอร์ฟูลเวิลด์" ในอัลบั้ม "อะนิวเดย์... ไลฟ์อินลาสเวกัส", "อะมาเทอร์เพรเยอร์" เป็นเพลงแบบร้องเดี่ยว โดยใช้เพลงที่เคยร้องกับอานเดรอา โบเชลลี ในปี พ.ศ. 2541 "เดอะเพรเยอร์"
มิราเคิลวางจำหน่ายในรูปแบบต่างๆกัน อาทิ ซีดี, ซีดีและดีวีดี พร้อมหนังสือภาพ 60 หน้า และหนังสือมิราเคิล "เชอลุยดีเร" สามารถพบได้ในอัลบั้ม "อวีนฟีย์เอกาตร์ตีป" และบรรจุในอัลบั้มนี้ในซีดีที่จำหน่ายในฝรั่งเศส
"บิวตี้ฟูลบอย" เผยแพร่ในฐานะซิงเกิลแรกในอเมริกาเหนือ และบางที่ในยุโรป ตามด้วย "อินซัมสมอลเวย์" ในสหรัฐอเมริกา และแคนาดา, "เชอลุยดีเร" ในประเทศที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส ทุกซิงเกิลเปนรูปแบบซิงเกิลวิทยุเท่านั้น
ควรรับรองสถานะ พลาตตินัม (100,000 แผ่น)
แดล
แดล () คืออัลบั้มภาษาฝรั่งเศสของเซลีน ดิออน ที่ออกจำหน่ายในช่วงวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 - 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ในบางประเทศในยุโรปที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส แคนาดา และญี่ปุ่น รูปแบบการจำหน่ายประกอบไปด้วยรูปแบบซีดีธรรมดา, รูปแบบดิจิแพ็ก และรูปแบบกล่องนักสะสม นับเป็นอัลบั้มชุดที่ 34 ของเซลีน และเป็นอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสลำดับที่ 23
"แดล" สร้างสรรค์ขึ้นบนแนวคิดเชิดชูความเป็นอิตสรี โดยมีนักแต่งเพลงภาษาฝรั่งเศสทั้งชาวแคนาดาเชื้อสาวฝรั่งเศสและชาวฝรั่งเศสเองร่วมกันประพันธ์เพลงในอัลบั้มกว่า 10 คน เริ่มบันทึกเสียงตั้งแต่ช่วงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2549 เสร็จสิ้นในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 ณ พิกโคโลสตูดิโอส์ (Piccolo Studios) ในมอนทรีออลและมหานครนิวยอร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกา โดยใช้เพลง "เอซีลนองแรสเตกวีน (เชอเซอเรแซลเลอ-ลา)" เป็นซิงเกิลในการประชาสัมพันธ์ยอดขายอัลบั้มเป็นซิงเกิลแรก เริ่มจำหน่ายเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2550 และมีการเผยแพร่เพลงอื่นๆ ในแต่ละสถานที่แตกต่างกันไป
เซลีนประชาสัมพันธ์อัลบั้มดังกล่าวด้วยการบันทึกเทปรายการพิเศษ 2 รายการในฝรั่งเศสและแคนาดา โดยมีการนำเทปบันทึกรายการพิเศษดังกล่าวออกอากาศทางช่อง TF1 และ TVA ในฝรั่งเศสและแคนาดาตามลำดับ และออกอากาศในเมืองมอนทรีออลเมื่อวันที่ 11 - 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2550
อัลบั้ม "แดล" สร้างสรรค์ขึ้นโดยแนวคิดที่เชิดชูความเป็นอิตสรี เนื้อร้องของเพลงทั้งสิบสามเพลงในอัลบั้มจึงมีนักประพันธ์สตรีเลื่องชื่อซึ่งเป็นชาวฝรั่งเศสและชาวแคนาดาเชื้อสายฝรั่งเศสแต่งขึ้นทั้งสิ้น อาทิ ฟรองซัว โดแร็ง (), คริสตีน ออบัง (), นีนา บูราอุย (), มารี บาแบช (), ลีส เปแย็ต (), เดอนีส บงบาดีเย (), นาตาลี แนชเชน (), โชแวต อาลีส แบนีเย (), ชาแนต แบตรอง () และบารอนชอช ซอง ()
เพลง "เอซีลนองแรสเตกวีน (เชอเซอเรแซลเลอ-ลา)" เป็นซิงเกิลแรกและเป็นซิงเกิลเดียวในอัลบั้มนีที่ก้าวขึ้นสู่อันดับ 1 ในชาร์ตซิงเกิลของประเทศฝรั่งเศส นอกจากนี้ เพลงหลายเพลงจากอัลบั้มนี้ อาทิ "อิมมองซีเต", "เลอตองกีกง", "องเซแอมเมอาโกส" และ "อาโกส" ยังได้รับการเผยแพร่ทางวิทยุในประเทศฝรั่งเศสและโปแลนด์ กับทั้งเซลีน ดิออนได้ร้องเพลง "อาโกส" ระหว่างการเยือนฝรั่งเศสเมื่อกลางเดือนตุลาคม พ.ศ. 2550 อีกด้วย
แดล วางแผงใน 3 รูปแบบคือ
เซลีน ดิออนบันทึกรายการโทรทัศน์พิเศษ 2 รายการเพื่อเป็นการโปรโมทอัลบั้ม "แดล" รายการแรกสำหรับเครือข่ายโทรทัศน์ฝรั่งเศส TF 1 และอีกรายการหรึ่งสำหรับ Quebecer TVA ซึ่งบันทึกภาพที่มอนทรีออล ระหว่างวันที่ 11 - 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2550
แดล ขึ้นสู่อันดับสูงสุดของชาร์ทอัลบั้มชาวแคนาดา ด้วยยอดขายกว่า 72,200 แผ่น (รวมไปถึง 69,285 ในควิเบก) และอันดับ 1 ในฝรั่งเศส กับยอดขายหว่า 55,244 แผ่น และขึ้นสู่อันดับ 1 ในเบลเยี่ยม 25,000 แผ่น (โกลด์) ในสวิตเซอร์แลนด์อยู่ในอันดับที่ 3
โซล่า (การ์ตูนญี่ปุ่น)
โซระ () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ผลงานการประพันธ์ของ นาโอกิ ฮิซายะ (ผู้แต่งเรื่อง คาน่อน) ออกแบบตัวละครโดย นารุ นานาโอะ มังงะเรื่องนี้ ลงในนิตยสารเด็งเงคิไดโอรายเดือน เมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2549 จากสำนักพิมพ์ มีเดียเวิร์กส ส่วนภาคอะนิเมะได้เริ่มฉายในเดือนเมษายน ปี พ.ศ. 2550 ทางสถานีโทรทัศน์ต่างๆ ในญี่ปุ่น เช่น จิบะทีวี ไอจิทีวี คานากาว่าทีวี โอซาก้าทีวี ไซตามะทีวี ใน DVD แผ่นที่ 4 และ 5 จะมีตอนพิเศษแถมท้ายแผ่นละ 1 ตอน รวมเป็น 2 ตอน
โซล่าเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับ เด็กหนุ่มชื่อ โมริมิยะ โยริโตะ ผู้ใช้ชีวิตอยู่ที่บ้านคนเดียว เนื่องจากพี่สาวซึ่งเป็นญาติเพียงคนเดียว ป่วยและจำเป็นต้องเข้ารับการรักษาตัวในโรงพยาบาลตั้งแต่ 3 เดือนก่อน โยริโตะคลั่งไคล้ในการถ่ายภาพท้องฟ้าเป็นอย่างมาก เขาเที่ยวถ่ายรูปท้องฟ้าจากหลากหลายสถานที่ จากช่วงเวลาต่างๆ แม้กระทั่งที่โรงเรียน ก็จะหาโอกาสขึ้นไปถ่ายรูปท้องฟ้าอยู่บนดาดฟ้าเสมอๆ
สถานที่โปรดที่เขารู้สึกว่าท้องฟ้าสวยงามที่สุด คือที่ริมอ่าว เช้าตรู่ เมื่อดวงอาทิตย์กำลังขึ้น และที่นี่เอง ในเวลารุ่งเช้าวันหนึ่ง โยริโตะก็ได้พบกับหญิงสาวน่ารักสาวหมวกทรงกลม เธอดูค่อนข้างแปลกแตกต่างจากคนทั่วไป เธอกำลังพยายามใช้กำลัง จัดการกับเครื่องขายเครื่องดื่มกระป๋องอัตโนมัติ ซึ่งไม่ยอมจ่ายซุปมะเขือเทศกระป๋อง(ของโปรด) แม้ว่าเธอจะจ่ายเงินเข้าเครื่องไปแล้ว โยริโตะก็ได้พูดคุยกับเธออย่างสนุกสนาน แต่พอรุ่งเช้าเธอก็หายไป
ชิโฮ มัทสึริ คือชื่อของเธอ โยริโตะหาโอกาสไปพบเธออีกหลายครั้ง จนได้ทราบความพิเศษต่างๆเกี่ยวกับตัวเธอ เธอไม่อาจถูกแสงอาทิตย์ เธอถูกคนตามล่า และเธอไม่เคยเห็นความงดงามของท้องฟ้าในเวลากลางวัน โยริโตะชวนเธอมาอยู่ด้วยที่บ้าน โดยพยายามปกปิดไม่ให้คนอื่นทราบเรื่อง และสัญญาว่าวันนึงจะทำให้เธอได้เห็นความงดงามของท้องฟ้าจริงๆ
เมื่อเวลาผ่านไป โยริโตะก็ได้ทราบเรื่องเกี่ยวกับมัทสึริมากขึ้นเรื่อยๆ จนได้รู้ความจริงอันน่าตกใจเกี่ยวกับตนเอง ทราบถึงความผูกพันอันเป็นปริศนา ของตนเองและพี่สาว กับมัทสึริ และบุรุษผู้ตามล่าเธอ
กระบองเพชร
กระบองเพชร (Mila sp.) เป็นพืชชนิดหนึ่งที่อยู่ในทะเลทราย ต้นกระบองเพชรสามารถยืนต้นอยู่ได้ แม้อยู่ในทะเลทรายที่แห้งแล้งกันดาร โดยไม่ตาย เพราะนานๆ ครั้งหนึ่งจะมีฝนตกจำนวนมาก โดยต้นกระบองเพชรจะเก็บน้ำไว้ในลำต้นเป็นจำนวนมาก มันจะใช้น้ำตลอดระยะเวลาแห้งแล้งที่ยาวนาน และมันจะเปลี่ยนใบเป็นหนามเพื่อลดการคายน้ำแต่คงยังคายน้ำอยู่ ดังนั้นมันจึงสามารถอยู่ในทะเลทรายได้
สรรพคุณทางสมุนไพรของกระบองเพชร สามารถใช้บรรเทาโรคบิดได้ สารสกัดกระบองเพชรช่วยลดอาการเมาค้าง
กระบองเพชรมีชื่ออื่นดังนี้ : โบตั๋น ท้าวพันตา
มีหลายชนิดที่อยู่ในทะเลทราย แต่บางชนิดอยู่ตามป่าธรรมดาหรือสภาพแวดล้อมทั่วไป กระบองเพชรส่วนใหญ่จะมีตามทะเลทรายมากกว่า
ต้นกระบองเพชรที่
ขายทั่วไปที่จะเป็นแบบบอนไซหรือชนิดที่มีขนาดปกติ แบบทั่วไปที่มีขนาดปานกลางเท่ากับต้นจริง
กระบองเพชรจะเปลี่ยนใบเป็นหนาม เพื่อลดการคายน้ำแต่คงยังคายน้ำอยู่
เป็นไม้ประดับ
ลักษณะทั่วไป กระบองเพชรเป็นพรรณไม้ยืนต้นขนาดเล็กถึงขนาดกลาง ลำต้นมีความสูงประมาณ 1 - 12 ฟุต ลำต้นมีสีเขียวหรือเขียวคล้ำ
มีขนหรือหนามรอบต้นหรือไม่มีก็ได้แล้วแต่ชนิดพันธุ์ ลักษณะต้นเป็นเหลี่ยมรูปทรงกระบอกรูปทรงกลม หรือแล้วแต่ชนิดพันธุ์ หนามคือส่วนของลำต้นที่ทำหน้าที่แทนใบ หรือบางชนิดก็มีใบแบนกลมหนาใหญ่ อาจมีดอกสีแดง สีเหลือง หรือสีขาว ลักษณะดอกและขนาดดอกขึ้นกับชนิดพันธุ์
การปลูกแบ่งเป็น 2 วิธีการเป็นมงคล คนไทยโบราณเชื่อว่าบ้านใดปลูกต้นกระบองเพชรไว้ประจำบ้านจะทำให้เกิดโชคลาภ เพราะถ้าผู้ใดปลูกต้นกระบองเพชรให้
เกิดดอกได้มากและสวยงามแสดงว่าผู้นั้นจะมีโชคลาภ ดังนั้นคนไทยโบราณถือว่าเป็นไม้เสี่ยงทายชนิดหนึ่ง นอกจากนี้ยังเชื่ออีกว่ายังสามารถป้องกันศัตรูจากภายนอกได้อีกด้วย เพราะต้นกระบองเพชรมีหนามและความคงทนแข็งแรง ดังนั้นคนไทยโบราณจึงนิยมปลูกตามแนวรั้วบ้าน เพื่อให้เป็นที่กลัวเกรงของศัตรูภายนอกตำแหน่งที่ปลูกและผู้ปลูก เพื่อเป็นสิริมงคลแก่บ้านและผู้อาศัย ควรปลูกต้นกระบองเพชรไว้ทางทิศตะวันตก ผู้ปลูกควรปลูกในวันเสาร์ เพราะโบราณเชื่อว่าการปลูกไม้เพื่อเอาคุณทั่วไปให้ปลูกในวันเสาร์
ต้นกระบองเพชรแต่ละชนิดจะแตกต่างกันตามพันธุ์ของมัน และกระบองเพชรบางชนิดจะมีดอกด้วย
เลปลุสแบลชองซงดามูร์
เลปลุสแบลชองซงดามูร์ (, "เพลงรักที่ไพเราะที่สุด") เป็นอัลบั้มรวมเพลงของเซลีน ดิออนในยุคแรกๆของเธอในภาษาฝรั่งเศส วางแผงเมื่อ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546 ในญี่ปุ่น ยอดขาย 100,000 แผ่นทั่วโลก
รุ้งกินน้ำ
รุ้งกินน้ำ เป็นปรากฏการณ์ทางธรรมชาติที่เกิดขึ้นหลังจากฝนตก โดยเกิดขึ้นจากแสงแดดส่องผ่านละอองน้ำในอากาศ ทำให้แสงสีต่าง ๆ เกิดการหักเหขึ้น จึงเห็นเป็นแถบสีต่าง ๆ ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า รุ้งปฐมภูมิจะประกอบด้วยสีม่วง คราม น้ำเงิน เขียว เหลือง แสด และแดง โดยมีสีม่วงอยู่ชั้นในสุดและสีแดงอยู่ชั้นนอกสุด ส่วนรุ้งทุติยภูมิจะมีสีเช่นเดียวกันแต่เรียงลำดับในทิศทางตรงกันข้าม
[[ไฟล์:Rainbow formation.png|thumb|200px|ลักษณะการเกิดรุ้งกินน้ำ]
เราสามารถมองเห็นรุ้งกินน้ำได้เมื่อมีละอองน้ำในอากาศและมีแสงอาทิตย์ส่องมาจากด้านหลังของผู้สังเกตการณ์ในมุมที่สูงจากพื้นไม่มากนัก โดยส่วนใหญ่รุ้งกินน้ำจะปรากฏให้เห็นชัดเจนเมื่อท้องฟ้าส่วนมากค่อนข้างมืดครึ้มด้วยเมฆฝน ส่วนผู้สังเกตการณ์อยู่ในที่พื้นที่สว่างซึ่งมีดวงอาทิตย์ จะทำให้มองเห็นรุ้งกินน้ำพาดผ่านฉากหลังสีเข้ม
ปรากฏการณ์รุ้งกินน้ำยังอาจพบเห็นได้ในบริเวณใกล้กับน้ำตกและน้ำพุ หรืออาจสร้างขึ้นเองได้โดยการพ่นละอองน้ำไปในอากาศกลางแสงแดด รุ้งกินน้ำยังอาจเกิดจากแสงอื่นนอกจากแสงอาทิตย์ ในคืนที่แสงจันทร์มีความสว่างมากๆ อาจทำให้เกิดรุ้งกินน้ำก็ได้ เรียกว่า "moonbow" แต่ภาพรุ้งที่เกิดขึ้นจะค่อนข้างจางมองเห็นได้ไม่ชัด และมักมองเห็นเป็นสีขาวมากกว่าจะเห็นเป็นเจ็ดสี
การถ่ายภาพวงโค้งสมบูรณ์ของรุ้งกินน้ำทำได้ยาก เพราะจำเป็นต้องกระทำในมุมมองประมาณ 84° ถ้าใช้กล้องถ่ายภาพแบบปกติ (35 mm) จะต้องใช้เลนส์ขนาดความยาว 19 mm หรือเลนส์ไวด์แองเกิลจึงจะใช้ได้ ถ้าผู้สังเกตการณ์อยู่บนเครื่องบิน อาจมีโอกาสมองเห็นรุ้งกินน้ำแบบเต็มวงได้ โดยมีเงาของเครื่องบินอยู่ที่ศูนย์กลางวง โดยรุ้งกินน้ำนั้น สีที่เราเห็นมักจะมองเห็นไม่ครบ 7 สี เพราะ สีบางสีจะกลืนซึ่งกันและกัน
แสงที่เกิดเป็นรุ้งนั้นคือแสงขาว และเกิดการหักเหจนเกิดเป็นแถบสี 7 แถบ โดยสีม่วงจะมีการหักเหมากที่สุด สีแดงมีการหักเหน้อยที่สุด
[[หมวดหมู่:รุ้งกินน้ำ| ]]
[[หมวดหมู่:ปรากฏการณ์ทางแสงในบรรยากาศ]]
อวีนฟีย์เอกาตร์ตีป
อวีนฟีย์เอกาตร์ตีป (, "หนึ่งสาวสี่ชาย") เป็นอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสที่ 21 และเป็นอัลบั้มที่ 30 เมื่อนับรวมทั้งหมด ของเซลีน ดิออน วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2546
ในอัลบั้มนี้ เซลีน ดิออน ได้ร่วมงานกับนักแต่งเพลง, โปรดิวเซอร์ชื่อดัง อาทิ ชาก เวอเนอรูโซ, เอริก บองซี, ชีลดา อาร์เซล และชอง-ชาก โกลด์แมน
อัลบั้มนี้นำเพลงเก่ามาขับร้องใหม่ 3 เพลงอันได้แก่ "Tu nages" ฉบับดั้งเดิมของ Anggun (พ.ศ. 2543), "Retiens-moi" ของ Nanette Workman (พ.ศ. 2539), และ "Rien n'est vraiment fini" ของ Leyla Doriane (พ.ศ. 2543)
"อวีนฟีย์เอกาตร์ตีป" ออกจำหน่ายใน 3 รูปแบบ ได้แก่ ซีดี และแบบจำกัดอีก 2 แบบอันประกอบด้วย ซีดี และหนังสือภาพ 50 หน้า และซีดี กับดีวีดีเบื้องหลังการถ่ายทำ "ตูลอร์เดซอม" แต่อย่างไรก็ตามฉบับจำกัดออกจำหน่ายในฝรั่งเศสที่เดียว
ในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2546 เซลีนได้บันทึกเทปรายการโทรทัศน์พิเศษอวีนฟีย์เอกาตร์ตีป ที่โรงแรมซีซ่าร์ พาเลซ ในลาสเวกัส ในที่ที่เธอจัดการแสดงชุด "อะนิวเดย์" เพื่อสนับสนุนยอดขายอัลบั้ม
ภายหลังการออกจำหน่ายซิงเกิล 3 ซิงเกิลอันประกอบด้วย "ตูลอร์เดซอม", "เอเชอแตมอองกอร์" และ "กงตร์นาตูร์" แต่มีซิงเกิลที่ 4 ได้ออกมาคือ "เชอลุยดีเร" แต่ออกมาในช่วงการโปรโมตอัลบั้ม "มิราเคิล" ซึ่งเป็นหนึ่งในเพลงพิเศษในอัลบั้มมิราเคิล เฉพาะที่จำหน่ายในประเทศฝรั่งเศส
"เอเชอแตมอองกอร์" เป็นเพลงในภาษาฝรั่งเศสของเพลง "เชอแตมอองกอร์" ซึ่งบันจุในอัลบั้มก่อนหน้านี้ "วันฮาร์ต" และการร้องสดได้ออกมาในรูปแบบซีดีเพลง "อะนิวเดย์... ไลฟ์อินลาสเวกัส" (แสดงในช่วงพฤศจิกายน พ.ศ. 2546 และ พฤศจิกายน พ.ศ. 2547)
ทุกซิงเกิลจากอัลบั้มนี้ได้ปรากฏอีกครั้งในอัลบั้มรวมเพลงฮิต "องเนอชองช์ปา" (พ.ศ. 2548)
เบื้องหลังผลงาน "อวีนฟีย์เอกาตร์ตีป" และการถ่ายทำมิวสิกวิดีโอ "กงตร์นาตูร์" ได้รวมรวมไว้ในดีวีดี "องเนอชองช์ปา"
"อวีนฟีย์เอกาตร์ตีป " ไม่ได้ถูกรับรองใน 1 ประเทศ: