hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ปลาค้าวขาว
ปลาค้าวขาว หรือ ปลาเค้าขาว () เป็นชื่อปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์ปลาเนื้ออ่อน (Siluridae) มีส่วนหัวและจะงอยปากปากยื่นแหลม ปากกว้างมาก มุมปากอยู่เลยด้านหลังของลูกตา มีฟันแหลมเล็กบนขากรรไกร ตาเล็ก มีหนวดที่ริมฝีปากยาวถึงครีบก้น หัวและลำตัวตอนหน้าแบนข้างเล็กน้อย แต่ตอนท้ายแบนข้างมาก ส่วนหลังป่องออก ครีบหลังอันเล็กมีปลายแหลม ครีบหางเว้า ตื้น ครีบก้นยาว ครีบอกใหญ่ ตัวมีสีเงินวาวอมเขียวอ่อนที่ด้านหลัง ในปลาบางตัวมีแถบยาวสีคล้ำที่ด้านข้างลำตัว ด้านท้องสีจาง บางตัวอาจมีครีบสีคล้ำอมเหลืองอ่อน มีขนาดโดยเฉลี่ย 70–80 เซนติเมตร พบใหญ่สุดถึง 2 เมตร มักหากินในเวลากลางคืน อาหารได้แก่ ปลาและสัตว์น้ำขนาดเล็กกว่า เวลาล่าเหยื่อจะว่องไวและดุดันมาก ในบางครั้งที่ล่าเหยื่อบนผิวน้ำกระแทกตัวกับน้ำจนเกิดเสียงดัง
พบในแม่น้ำสายใหญ่ ตั้งแต่ประเทศอินเดีย, ปากีสถาน, บังกลาเทศ, แม่น้ำสาละวินถึงแม่น้ำโขง พบน้อยในภาคใต้และคาบสมุทรมลายู เป็นปลาที่นิยมบริโภคโดยปรุงสด รมควัน มีราคาค่อนข้างสูง นอกจากนี้แล้วยังนิยมตกเป็นเกมกีฬาและเลี้ยงเป็นปลาสวยงามได้ โดยมีชื่อเรียกในภาคอีสานว่า "ค้าวคูน"
ปลาแดง
ปลาแดง ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Phalacronotus bleekeri" อยุ่ในวงศ์ปลาเนื้ออ่อน (Siluridae) มีรูปร่างลักษณะคล้ายปลาน้ำเงิน ("P. apogon") ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน แต่ปากล่างยื่นน้อยกว่า ตาโต ปากกว้าง แต่ส่วนคางไม่เชิดขึ้น มีหนวดสั้น ๆ 2 คู่ที่มุมปากและใต้คาง ส่วนหลังไม่ยกสูง และครีบหางเว้าตื้น ฟันบนเพดานเป็นแผ่นรูปโค้ง ตัวค่อนข้างใสและมีสีเงินวาวอมแดงเรื่อ หรือมีสีเหลืองอ่อนเหลือบเขียวที่ด้านบนลำตัว หรือสีขาวอมชมพู โดยสีเหล่านี้จะแตกต่างกันไปในแต่ละแหล่งน้ำ ครีบก้นสีจาง ไม่มีแถบสีคล้ำ มีขนาดลำตัวประมาณ 30 เซนติเมตร พบใหญ่สุด 80 เซนติเมตร มีน้ำหนักได้ถึง 8.3 กิโลกรัม
มีพฤติกรรมคล้ายคลึงกับปลาน้ำเงิน โดยมักอาศัยในแหล่งน้ำเดียวกันและอาจปะปนกันในฝูง แต่พบในภาคใต้มากกว่า ซึ่งในการตกปลาชนิดนี้ (รวมถึงปลาน้ำเงินด้วย) พรานเบ็ดมักใช้เหยื่อกลิ่นฉุนเช่น แมลงสาบ เป็นต้น เนื่องจากเป็นปลาที่ชอบกินอาหารกลิ่นแรง ทำให้ในบางคนไม่นิยมรับประทานโดยอ้างว่าเนื้อมีกลิ่นฉุน
มีชื่อเรียกในภาคอีสานแถบแม่น้ำโขงว่า "เซือม", "นาง" หรือ "นางแดง" เป็นต้น
ปลาแดง ถือเป็นปลาที่มีราคาซื้อขายกันสูงโดยเฉพาะในพื้นที่บึงบอระเพ็ด โดยขายกันในราคากิโลกรัมละ 200 กว่าบาท ถือเป็นปลาที่มีราคาซื้อขายสูงที่สุดในพื้นที่นี้ด้วย
ปลาขาไก่
ปลาขาไก่ (; ) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาเนื้ออ่อน (Siluridae) มีรูปร่างเพรียว ลำตัวแบนข้าง ส่วนหัวสั้น ปากเล็ก ตาโตอยู่ต่ำกว่ามุมปาก ส่วนหลังไม่ยกสูง มีหนวดยาว 2 คู่ หนวดที่ริมฝีปากยาวถึงบริเวณขอบฝาปิดเหงือก หนวดใต้คางสั้น ครีบหลังเล็กมากเห็นเป็นเส้นสั้น ๆ ครีบอกใหญ่มีก้านแข็งที่ยาวเกือบเท่าความยาวของครีบ ครีบก้นยาว มีหางเว้าตื้น ตัวมีสีเหลืองอ่อนเหลือบเขียว ตัวค่อนข้างใส ครีบสีจาง ขอบครีบก้นมีสีคล้ำเช่นเดียวกับครีบหาง ครีบอกในตัวผู้ที่โตเต็มวัยมีสีคล้ำ มีความยาวประมาณ 10 เซนติเมตร พบใหญ่สุด 20 เซนติเมตร
อาศัยอยู่เป็นฝูงใหญ่ มักย้ายถิ่นขึ้นมาในบริเวณน้ำหลากในฤดูฝน โดยกินอาหารได้แก่ แมลงและสัตว์น้ำขนาดเล็ก พบในแม่น้ำของทุกภาค ยกเว้นแม่น้ำสาละวิน บริโภคโดยการปรุงสด หรือนำมาทำเป็นปลาแห้ง ปลารมควัน นอกจากนี้ยังมีการรวบรวมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามอีกด้วย แค่ค่อนข้างเลี้ยงยาก เนื่องจากเป็นปลาขี้ตกใจ ตายง่าย
ปลาขาไก่ มีชื่อเรียกที่เรียกกันหลากหลายแตกต่างกันออกไป เช่น "ปลาเพียว" ที่ภาคอีสาน "ปลากะปิ๋ว" ที่ จังหวัดปราจีนบุรี "ปลาปีกไก่" หรือ "ปลานาง" หรือ "ปลาดอกบัว" ในแถบแม่น้ำโขงและแม่น้ำมูล หรือบางครั้งเรียก "ปลาหางไก่" หรือ "ปลาไส้ไก่" เป็นต้น ซึ่งนอกจากปลาชนิดนี้แล้ว ชื่อเหล่านี้ยังเป็นชื่อที่เรียกปลาชนิดอื่น ๆ ในสกุลเดียวกันที่มีลักษณะคล้ายคลึงกันอีกด้วย
ปลาชะโอน
ปลาชะโอน เป็นชื่อปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Ompok bimaculatus" อยู่ในวงศ์ปลาเนื้ออ่อน (Siluridae) มีรูปร่างหัวสั้นและแบนข้างเล็กน้อย ลำตัวแบนข้าง ส่วนหลังยกสูงเล็กน้อย ปากเล็ก ตาโตอยู่เหนือมุมปาก หนวดที่ริมฝีปากยาวถึงบริเวณท้อง หนวดใต้คางสั้น ครีบหลังเล็ก ครีบอกใหญ่ ครีบหางเว้าตื้นมีปลายแฉกมน ตัวมีสีตามสภาพน้ำ ปลาที่อาศัยในแหล่งน้ำใส ตัวมักมีสีคล้ำและมีจุดประสีคล้ำ ที่เหนือครีบอกมีแต้มกลมสีคล้ำ ในบริเวณน้ำขุ่นมักมีตัวสีขุ่น ขาวซีด ครีบใส มีแต้มสีคล้ำบริเวณโคนหาง มีขนาดประมาณ 15 - 20 เซนติเมตร พบใหญ่สุดถึง 40 เซนติเมตร
อาศัยเป็นฝูงเล็ก ๆ ในแหล่งน้ำนิ่งและแม่น้ำของทุกภาค ตั้งแต่แม่น้ำแม่กลองถึงแม่น้ำโขง บริโภคโดยปรุงสด โดยเฉพาะทอดกรอบ มีรสชาติดีมาก ปลารมควัน และปลาเค็ม เคยเป็นสินค้ามีชื่อของทะเลสาบเขมรด้วย อีกทั้งยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยเฉพาะปลาที่เป็นสีเผือก
ปลาชะโอน มีชื่อเรียกต่างออกไปตามถิ่นต่าง ๆ เช่น "ปลาสยุมพร", "ปลาเนื้ออ่อน" ในภาษาอีสานเรียก "ปลาเซือม" และเรียกสั้น ๆ ในภาษาใต้ว่า "ปลาโอน" เป็นต้น
รายชื่อตัวละครใน ขบวนการสปอร์ตเรนเจอร์
"ดูบทความหลักที่ ขบวนการสปอร์ตเรนเจอร์"
สิ่งที่ทำให้ ขบวนการสปอร์ตเรนเจอร์ มีสีสันเพิ่มขึ้น นั่นก็คือ การมีตัวละครที่หลากหลาย หลากนิสัย หลากที่มา
อุปาทาน
อุปาทาน คือ การยึดมั่นถือมั่นทางจิตใจ เช่น พุทธภาษิตมีอยู่ว่า "เมื่อกล่าวโดยสรุปแล้ว เบญจขันธ์ที่ประกอบอยู่ด้วยอุปาทานนั่นแหละเป็นตัวทุกข์"
ดังนั้น เบญจขันธ์ที่ไม่มีอุปาทานครอบงำนั้นหาเป็นทุกข์ไม่ ฉะนั้น คำว่าบริสุทธิ์หรือหลุดพ้นจึงหมายถึง การหลุดพ้นจากอุปาทานว่า"ตัวเรา" ว่า"ของเรา"นี้โดยตรง ดังมีพุทธภาษิตว่า "คนทั้งหลายย่อมหลุดพ้นเพราะไม่ยึดมั่นถือมั่นด้วยอุปาทาน"
ปูนซิเมนต์ไทย
เอสซีจี หรือ บริษัท ปูนซิเมนต์ไทย จำกัด (มหาชน) ( ชื่อย่อ: SCG) เอสซีจี หรือเรียกสั้นๆว่า "ปูนใหญ่" เป็นกลุ่มบริษัทชั้นนำในภูมิภาคอาเซียนที่ดำเนินธุรกิจมากว่า 100 ปี ก่อตั้งในประเทศไทยเมื่อปี 2456 ตามพระบรมราชโองการในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6 เพื่อผลิตปูนซีเมนต์ วัสดุก่อสร้าง
ปัจจุบันเอสซีจีประกอบด้วย 3 กลุ่มธุรกิจหลัก ได้แก่ เอสซีจี ซิเมนต์-ผลิตภัณฑ์ก่อสร้าง เอสซีจี เคมิคอลส์ และ เอสซีจี แพคเกจจิ้ง
ในปีพุทธศักราช 2456 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 6) มีพระบรมราชโองการ โปรดเกล้าฯ ให้ก่อตั้ง บริษัท ปูนซิเมนต์ไทย จำกัด ขึ้น ด้วยพระราชประสงค์ที่จะให้ประเทศไทยผลิตปูนซีเมนต์ใช้เอง ลดการพึ่งพาการนำเข้าจากต่างประเทศ และเพื่อจัดสรรการใช้ทรัพยากรภายในประเทศอย่างคุ้มค่า
ปัจจุบันประกอบด้วย 3 กลุ่มธุรกิจ ได้แก่ เอสซีจี ซิเมนต์-ผลิตภัณฑ์ก่อสร้าง เอสซีจี เคมิคอลส์ และเอสซีจี แพคเกจจิ้ง
ธุรกิจซีเมนต์ถือเป็นธุรกิจแรกของ SCG เกิดขึ้นพร้อมกับการก่อตั้งบริษัทปูนซิเมนต์ไทย จำกัด ในปี พ.ศ. 2456 และถือเป็นผู้ผลิตปูนซีเมนต์รายแรกของประเทศไทย แรกเริ่มมีผลิตภัณฑ์ คือ ปูนตราช้าง ปูนตราเสือ ปูนตราแรด ปูนตราซุปเปอร์ และ ปูนตราเอราวัณ (ในอดีต) เป็นหลัก ในปัจจุบัน SCG Cement ได้มีการขยายธุรกิจอย่างต่อเนื่องประกอบกับการวิจัยและพัฒนาทำให้มีผลิตภัณฑ์และบริการออกสู่ท้องตลาดอีกหลากหลาย อาทิเช่น ปูนซีเมนต์ คอนกรีตผสมเสร็จ ผลิตภัณฑ์คอนกรีต ปูนซีเมนต์ขาว และ วัสดุทนไฟ รวมทั้งให้บริการด้านเทคนิคและการติดตั้งโรงงานแก่ลูกค้าทั้งในและนอก SCG โดยมีบริษัทหลักคือ บริษัท ปูนซิเมนต์ไทยอุตสาหกรรม จำกัด และมีธุรกิจปูนซีเมนต์ในประเทศกัมพูชา K-Cement
SCG เริ่มเข้าสู่ธุรกิจผลิตภัณฑ์ก่อสร้าง ในปี พ.ศ. 2481 นับเป็นธุรกิจที่สองของ SCG โดยเริ่มจากการผลิตกระเบื้องมุงหลังคา
ปัจจุบันธุรกิจผลิตภัณฑ์ก่อสร้างมีการผลิตและจำหน่ายวัสดุก่อสร้าง และสินค้าตกแต่ง ประกอบด้วย ผลิตภัณฑ์หลังคา กระเบื้องเซรามิก สุขภัณฑ์ ก๊อกน้ำ บล็อกปูถนน ฉนวนกันความร้อน ถังเก็บน้ำ ถังบำบัด และบ้านเอสซีจี ไฮม์ (SCG HEIM)
SCG เข้าสู่ธุรกิจกระดาษ ในปี พ.ศ. 2519 ปัจจุบันธุรกิจกระดาษมีการผลิตและจำหน่ายผลิตภัณฑ์กระดาษ ประกอบด้วย เยื่อกระดาษ กระดาษพิมพ์เขียน กระดาษอุตสาหกรรม และบรรจุภัณฑ์
SCG เข้าสู่ธุรกิจเคมีภัณฑ์ในปี พ.ศ. 2526 ปัจจุบัน ธุรกิจเคมีภัณฑ์ ผลิตและจำหน่าย เคมีภัณฑ์ครบวงจร ตั้งแต่ขั้นต้น ได้แก่ โอเลฟินส์ ขั้นกลาง ได้แก่ 
สไตรีนมอนอเมอร์ พีทีเอ และเอ็มเอ็มเอ และขั้นปลาย ได้แก่ เม็ดพลาสติกหลักทั้ง 4 ประเภท ได้แก่ โพลิเอททีลีน โพลิโพรไพลีน พอลิไวนิลคลอไรด์ และพอลิสไตรีน โดยมีบริษัทหลักคือ บริษัท เอสซีจี เคมิคอลส์ จำกัด
แม่น้ำกระบุรี
แม่น้ำกระบุรี หรืออีกชื่อหนึ่งของคนในท้องถิ่นว่า แม่น้ำปากจั่น ภาษาพม่าเรียก แม่น้ำจัน (, BGN/PCGN: myitkyina) เป็นพรมแดนธรรมชาติระหว่างประเทศไทยกับประเทศพม่า มีความยาวตลอดสายประมาณ 60 กิโลเมตร บางแห่งว่า 95 กิโลเมตร บางแห่งว่า 125 กิโลเมตร มีต้นน้ำมาจากเทือกเขาตะนาวศรี ไหลผ่านพื้นที่อำเภอกระบุรี อำเภอละอุ่น และอำเภอเมือง จังหวัดระนอง
แม่น้ำสายนี้มีลักษณะพิเศษทางภูมิประเทศที่เป็นเอกลักษณ์ เรียกว่า ชะวากทะเล หมายถึงบริเวณปากแม่น้ำมีระยะห่างระหว่างฝั่งทั้งสองค่อย ๆ ขยายกว้างออกไปจนเป็นอ่าว อันเกิดจากแผ่นดินมีการยุบตัวลง มีอิทธิพลน้ำเค็มจากทะเลเข้าไปได้ สองฝั่งแม่น้ำจึงมีสภาพนิเวศแบบป่าชายเลนไปตลอดจนถึงเขตอำเภอละอุ่น บริเวณปากคลองละอุ่นจึงเริ่มเป็นบริเวณที่แม่น้ำมีความกว้างเป็นปรกติ โดยมีความกว้างสุด 6 กิโลเมตร ก่อนออกสู่ทะเลนั้นก็มีลำน้ำสาขาไหลออกสู่แม่น้ำกระบุรี คือ คลองบางหมี คลองขี้นาค คลองลำเลียง คลองบางสองรา คลองบางใหญ่เหนือ คลองบางใหญ่ คลองละอุ่น คลองจิก คลองหลุมถ่าน คลองเส็ตกวด และคลองหินช้าง
ประชาชนทั้งสองฝั่งแต่เดิมเป็นคนพื้นเมืองปักษ์ใต้ หมู่บ้านที่อยู่ตรงข้ามกับอำเภอกระบุรี (เมืองตระในอดีต) คือหมู่บ้านหมาราง หมู่บ้านตลิ่งชัน ขึ้นกับเมืองมะลิวัลย์ ซึ่งแต่เดิมเป็นดินแดนของราชอาณาจักรสยาม ได้เสียให้แก่อังกฤษไปในสมัยรัชกาลที่ 4 พร้อมกับเมืองมะริด ทวาย และตะนาวศรี แม่น้ำสายนี้ตั้งอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติลำน้ำกระบุรี
ซูเปอร์ฮีโร
ซูเปอร์ฮีโร () หรือ ยอดมนุษย์ ในภาษาไทย เป็นลักษณะของตัวละครที่แต่งขึ้นที่มีลักษณะพิเศษ และมีความสามารถพิเศษเหนือมนุษย์ทั่วไป โดยมักจะมีลักษณะเสื้อผ้าเครื่องแต่งกายที่มีสีโดดเด่น โดยตัวละครซูเปอร์ฮีโรตัวแรกที่สร้างจากค่ายดีซีคอมิกส์คือซูเปอร์แมน ในปี พ.ศ. 2481
ค่ายการ์ตูนที่มีชื่อเสียงคือ ดีซีคอมิกส์ ที่สร้างซูเปอร์แมนและแบทแมน และอีกค่ายที่มีชื่อเสียงคือ มาร์เวลคอมิกส์ ที่เป็นผู้สร้าง สไปเดอร์แมน และ เอ็กซ์เมน
โดยคำว่า "ยอดมนุษย์" ในภาษาไทย ผู้บัญญัติศัพท์นี้ขึ้นมาคือสมโพธิ แสงเดือนฉาย นักสร้างภาพยนตร์ชาวไทยที่มีส่วนในการสร้างซีรีส์อุลตร้าแมน โดยมีความหมายสื่อถึง พระพุทธเจ้าที่สามารถผจญเอาชนะมาร คือ ความชั่ว ได้ เพราะแก่นของซูเปอร์ฮีโรคือความดีย่อมชนะความชั่ว
วิมุตติ
วิมุตติ คือ ความหลุดพ้น เป็นวัตถุประสงค์มุ่งหมายของการปฏิบัติธรรมในพระพุทธศาสนา ดังพุทธภาษิตว่า
เปรียบเทียบได้ว่า อย่างแรกนั้นอาศัยอำนาจของการประจวบเหมาะ อย่างที่ 2 หรืออย่างกลางนั้นอาศัยอำนาจของจิตที่ปฏิบัติถูกวิธี ส่วนอย่างที่ 3 หรืออย่างสูงนั้นอาศัยอำนาจของปัญญา
วิมุตติ 2 คือ ความหลุดพ้นด้วยสมาธิและปัญญา ได้แก่
นอกจากนี้ยังมี วิมุตติ 5 มีความหมายเดียวกับ นิโรธ 5
สกทาคามี
สกทาคามี (; ) หรือ สกิทาคามี แปลว่า "ผู้จะมาสู่โลกนี้เพียงอีกครั้งเดียว" เป็นชื่อเรียกพระอริยบุคคลลำดับที่ 2 ใน 4 ประเภท
คัมภีร์สุมังคลวิลาสินีอธิบายว่าคำว่า "โลกนี้" หมายถึงกามาวจรโลก กล่าวคือ ผู้บรรลุสกทาคามีในมนุษยโลกแล้วไปเกิดในเทวโลก สามารถบรรลุเป็นพระอรหันต์ในเทวโลกนั้นได้ หากไม่ได้อรหัตตผล จะมาเกิดเป็นมนุษย์แล้วบรรลุอรหัตตผลอย่างแน่นอน ฝ่ายผู้บรรลุสกทาคามีในเทวโลกแล้วมาเกิดในมนุษยโลก สามารถบรรลุอรหัตตผลในมนุษยโลกนั้นได้ หากไม่ได้ จะกลับไปเกิดในเทวโลกแล้วบรรลุอรหัตตผลอย่างแน่นอน
เมื่อละสังโยชน์เบื้องต่ำ 3 ประการ เป็นพระโสดาบันได้แล้ว และทำสังโยชน์เบื้องต่ำอีกสองประการที่เหลือให้เบาบางลงด้วย จึงเป็นพระสกทาคามี ได้แก่ 
หากสังโยชน์เบื้องต่ำทั้งสองประการนี้หมดไปก็จะเป็นพระอนาคามี
ในพระไตรปิฎกภาษาบาลี ไม่ได้ระบุประเภทของพระสกทาคามีไว้ มีเพียงคัมภีร์ชั้นหลัง เช่น
คัมภีร์ปรมัตถโชติกา แบ่งไว้ 3 ประเภท คือ สกทาคามีในกามภพ 1 ในรูปภพ 1 และในอรูปภพ 1
คัมภีร์ปรมัตถมัญชุสา แบ่งไว้ 5 ประเภท คือ ผู้บรรลุใน (มนุษย) โลกนี้แล้วปรินิพพานในโลกนี้เอง 1 ผู้บรรลุในโลกนี้แล้ว ปรินิพพานในเทวโลก 1 ผู้บรรลุในเทวโลกแล้ว ปรินิพพานในเทวโลกนั้นเอง 1 ผู้บรรลุในเทวโลกแล้ว เกิดในโลกนี้จึงปรินิพพาน 1 ผู้บรรลุในโลกนี้แล้ว ไปเกิดในเทวโลกหมดอายุแล้ว กลับมาเกิดในโลกนี้จึงปรินิพพาน 1 ทั้งนี้ พระสกทาคามีที่กล่าวถึงในพระไตรปิฎกภาษาบาลีหมายเอาประเภทที่ 5 อย่างเดียว
เพลงยาวพยากรณ์กรุงศรีอยุธยา
เพลงยาวพยากรณ์กรุงศรีอยุธยา เป็นบทร้อยกรองประเภทเพลงยาว มีเนื้อหาเกี่ยวกับการทำนายสถานการณ์ของกรุงศรีอยุธยาในอนาคตว่าจะประสบวิบัติภัยนานา โดยคาดว่าประพันธ์ขึ้นราวสมัยรัชกาลสมเด็จพระเจ้าปราสาททองถึงสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ส่วนผู้ประพันธ์ยังไม่อาจระบุตัวได้แน่ชัด
เพลงยาวพยากรณ์กรุงศรีอยุธยาแต่งขึ้นเลียนแบบมหาสุบินชาดก และนิทาน "พยาปัถเวนทำนายฝัน" ชาดกและนิทานดังกล่าวเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับพระสุบินนิมิตสิบหกประการของประการของพระเจ้าปเสนทิโกศลที่ได้ทูลถามคำพยากรณ์จากพระโคตมพุทธเจ้า
เพลงยาวฯ นี้ ปรากฏอยู่ในหนังสือ "อธิบายแผนที่พระนครศรีอยุธยา" ซึ่งมหาอำมาตย์โท พระยาโบราณราชธานินทร์ (พร เดชะคุปต์) อดีตสมุหเทศาภิบาลมณฑลอยุธยา และอดีตอุปนายกราชบัณฑิตยสภา แผนกโบราณคดี พิมพ์ทูลเกล้าฯ ถวายพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวในการพระราชพิธีทรงบวงสรวงอดีตมหาราชเจ้าที่พระนครศรีอยุธยา เมื่อ พ.ศ. 2459
สันนิษฐานว่าเพลงยาวนี้มีมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา แต่นักวิชาการยังไม่อาจสรุปแน่ชัดว่าใครเป็นผู้แต่ง แม้ว่าในตอนท้ายของบทกลอนได้บันทึกกำกับไว้ว่า "พระนารายณ์เป็นเจ้านพบุรีทำนาย..." หากว่าเป็นจริงตามนั้น "พระนารายณ์" ก็หมายถึงสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ส่วน"นพบุรี" คือเมืองลพบุรี
สมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ได้ทรงอธิบายไว้ในคำนำหนังสือดังกล่าว มีความตอนหนึ่งว่า "...เพลงยาวพยากรณ์กรุงศรีอยุธยา อ้างไว้ข้างท้ายว่าเปนพระราชนิพนธ์ของสมเด็จพระนารายณ์มหาราช เพลงยาวนี้มีหลักฐานควรเชื่อแต่ว่าแต่งเมื่อครั้งกรุงศรีอยุธยาเปนราชธานี ด้วยในคำให้การของพวกชาวกรุงเก่าที่พม่าจับไปถามคำให้การเมื่อครั้งเสียกรุงศรีอยุธยาได้กล่าวอ้างถึง แต่ข้อที่ว่าเปนพระราชนิพนธ์สมเด็จพระนารายณ์มหาราชนั้นไม่มีหลักฐานอย่างอื่นนอกจากที่มีเขียนอ้างไว้กับเพลงยาว ปลาดอยู่ที่เพลงยาวบทนี้ยังมีผู้ท่องจำกันมาได้แพร่หลายจนในกรุงรัตนโกสินทร์นี้ แต่เรียกกันว่าเพลงยาวพุทธทำนาย...”
ในหนังสือ “คำให้การชาวกรุงเก่า” ก็มีเรื่องคำพยากรณ์กรุงศรีอยุธยานี้เช่นกัน กล่าวว่าเป็นพระราชนิพนธ์ของพระพุทธเจ้าเสือ มีเนื้อความสั้นกว่าและปรากฏความเป็นร้อยแก้ว ซึ่งสันนิษฐานเพิ่มเติมได้อีกว่า เพลงยาวฯ นี้อาจแต่งขึ้นเพื่อใช้ทำลายขวัญกำลังใจสาธารณะอันเป็นจิตวิทยาทางการเมือง เพราะบทกลอนดังกล่าวมีเนื้อความคล้ายกับร่ายของพระเจ้าสุริเยนทราธิบดีหรือพระเจ้าเสือที่ทรงประพันธ์ขึ้นมาเพื่อใช้ในปฏิบัติการจิตวิทยาทางการเมืองในปลายรัชสมัยของสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ซึ่งต่อมาผู้นำในสมัยรัตนโกสินทร์ก็ใช้ประโยชน์จากบทกลอนดังกล่าวมาอธิบายเหตุการณ์การเสียกรุงศรีอยุธยาโดยมีเป้าหมายในทางการเมืองที่ต่างไปจากพระเจ้าเสือ
สรุปก็คือ ถ้าหากว่าเพลงยาวนี้ได้ถูกแต่งในสมัยอยุธยาจริง อาจกล่าวได้ว่า
1. ผู้แต่งจะต้องเป็นบุคคลที่มีความสำคัญอย่างยิ่ง มีความสามารถในทางโหราศาสตร์หรือทางจิตวิทยาและเป็นนักประพันธ์นำมาผนวกกับเรื่องราวของพุทธทำนายดังกล่าวข้างต้น
2. เพลงยาวฯ นี้อาจใช้เป็นจุดประสงค์ในทางการเมือง
ข้อสังเกตอีกประเด็นหนึ่งก็คือ การทำนายชะตาบ้านเมืองไปในทางเลวร้ายเช่นนี้ถือเป็นเรื่องคอขาดบาดตายและเป็นการอัปมงคล หากเป็นการแต่งโดยบุคคลธรรมดาก็อาจจะถูกลงโทษสถานหนัก ดังนั้นผู้ที่สามารถทำนายกล่าวอ้างออกมาได้และทำให้ผู้คนยอมรับและจดจำกันได้นั้น ก็ย่อมต้องเป็นบุคคลที่มีความสำคัญระดับพระมหากษัตริย์ หรือบุคคลที่พระมหากษัตริย์ให้การยอมรับนับถือ
Pay per click
Pay per click เป็นการ โฆษณา ผ่านทางตัวแทนเว็บ เพื่อทำการ โฆษณา เว็บของคุณ โดย ค่าใช้จ่าย จะคิดจากจำนวนคลิกเป็นหลัก หากไม่มีจำนวนของการคลิก ก็จะไม่เสียเงินค่าโฆษณาแต่อย่างใด แต่อาจจะมีแตกต่างไปบ้างตามแต่ข้อตกลงแต่ละค่าย เช่น อาจจะมีการคิดเพิ่มเติมในรูปแบบของ ePPM หรือ จำนวนการแสดงโฆษณาต่อการแสดงหนึ่งพันครั้ง
ในปี 2550 กูเกิล ได้เสนอระบบใหม่ Pay-Per-Action ซึ่งอยู่ในขั้นทดลอง โดยเปลี่ยนจากระบบการจ่ายเงินค่าโฆษณาตามจำนวนที่มีคนคลิกเข้าไปดู เป็นการจ่ายเงินตามการกระทำที่กำหนด เช่น ซื้อของอย่างน้อยหนึ่งชิ้น หรือเข้าดูหน้าใดหน้าหนึ่ง
โฆษณา PPC นั้นคือการลงโฆษณาผ่าน search engine ต่าง ๆ เช่น Google, Yahoo, MSN ใน keyword ที่เกี่ยวข้องกับสินค้าหรือบริการของคุณ วิธีนี้จะคล้ายคลึงกับการทำ SEO (Search Engine Optimization) เพียงแต่เว็บของคุณจะปรากฏอยู่ทางขวามือในส่วนของโฆษณา (ในขณะที่ SEO จะอยู่ทางด้านซ้ายมือ) โดยคุณจะเสียเงินค่าโฆษณาก็ต่อเมื่อมีคนคลิกโฆษณาของคุณเท่านั้น หากแสดงเฉย ๆ จะไม่เสียเงินค่าโฆษณา
กูเกิล แอดเซนส์
กูเกิล แอดเซนส์ () เป็นชื่อของบริการโฆษณาบน เว็บไซต์ให้บริการโดยบริษัทกูเกิล โดยเจ้าของเว็บไซต์สามารถนำ ข้อความ ภาพ หรือ วิดีโอ ไปติดตั้งบนเว็บไซต์ของตนเอง เพื่อใช้เป็นพื้นที่ในการโฆษณา และเมื่อมีผู้อ่านกดเข้าไปดูโฆษณานั้น ทางเจ้าของเว็บไซต์จะได้เงินจากการโฆษณา โดยระบบทั้งหมดจัดการโดยทางบริษัทกูเกิล เจ้าของเว็บไซต์สามารถสมัครเพื่อขอรับ รหัสโฆษณา จากกูเกิล ได้โดยไม่เสียค่าใช้จ่ายใด ๆ ทั้งสิ้น โดย แอดเซนส์ จะสามารถทำรายได้ ได้โดย Pay-per-Click หรือ per-thousand-impressions โดยในล่าสุดนี้มีระบบใหม่ขึ้นมาคือ pay-per-action
สำหรับผู้ต้องการติดต่อโฆษณาผ่านทางระบบแอดเซนส์ สามารถทำได้โดยผ่านทางระบบที่เรียกว่า กูเกิล แอดเวิร์ด (Google AdWords)
เว็บไซต์ต่อไปนี้เป็นเว็บที่ห้ามนำ โฆษณาในของกูเกิลแอดเซนส์ไปลง ซึ่งถ้าถูกตรวจพบจะถูกยกเลิกทันที
เกลือ (เคมี)
ในทางเคมี เกลือ เป็นสารประกอบไอออนิก ประกอบด้วยแคตไอออนและแอนไอออน ทำให้ผลผลิตที่ได้เป็นกลาง (ประจุสุทธิเป็นศูนย์) ไอออนเหล่านี้อาจเป็นอนินทรีย์ (Cl) กับอินทรีย์ (CHCOO) หรือไอออนอะตอมเดี่ยว (F) กับไอออนหลายอะตอม (SO) ก็ได้ เกลือจะเกิดขึ้นได้เมื่อกรดและเบสทำปฏิกิริยากัน
เกลือส่วนมากมีลักษณะใสและไม่มีสี ในหลายกรณี สีและความใสจะถูกกำหนดโดยขนาดของรูปผลึก
เกลือมีสีก็มี ตัวอย่างเช่น
แร่ธาตุและรงควัตถุส่วนใหญ่ รวมไปถึง สีย้อมอินทรีย์เป็นเกลือ สีของเกลือแต่ละชนิด ขึ้นกับการคงอยู่ของอิเล็กตรอนที่ไม่เกิดพันธะใน d-orbital ของธาตุโลหะทรานซิชัน
เกลือที่แตกต่างกันสามารถล้วงเอารสชาติออกมาได้ทั้ง 5 รสพื้นฐาน ตัวอย่างเช่น รสเค็ม (โซเดียมคลอไรด์),รสหวาน (เลตไดอะซิเตต),รสเปรี้ยว(โพแทซเซียม ไบทาร์เทต),รสขม (แมกนีเซียมซัลเฟต),และรสอูมามิ (โมโนโซเดียมกลูตาเมต) เค็มๆ
เกลือของกรดแก่และเบสแก่ เป็นเกลือที่ไม่สามารถระเหยได้ และไม่มีกลิ่น แต่เกลือของกรดอ่อนและเบสอ่อน สามารถเกิดกลิ่นได้หลังจากกระบวนการการเกิดคู่กรด-เบส (เช่นสารประกอบอะซิเตต สามารถให้อะซิเตตไอออน (น้ำส้มสายชู) หรือ สารประกอบไซยาไนด์ สามารถให้ไฮโดรเจนไซยาไนด์ (อัลมอนด์)) ของไอออนประกอบ กระบวนการนี้เกิดขึ้นอย่างช้าๆ และส่วนใหญ่จะถูกเร่งโดยกระบวนการไฮโดรไลซิสอันเกิดจากการมีน้ำหรืออยู่ในสภาพสารละลาย
ชื่อของเกลือเริ่มด้วยการเรียกชื่อของแคทไอออน (เช่น โซเดียม หรือ แอมโมเนียม) ตามด้วยชื่อของแอนไอออน (เช่นคลอไรด์ หรือ อะซิเตต) เกลือมักถูกกล่าวถึงโดยชื่อของแคทไอออนเพียงอย่างเดียว (เช่น เกลือโซเดียม หรือ เกลือแอมโมเนียม) หรือเรียกโดยชื่อของแอนไอออน (เช่น เกลือคลอไรด์ หรือ เกลืออะซิเตต)
แคทไอออนพื้นฐานที่เป็นองค์ประกอบสามัญ ประกอบด้วย:
แอนไอออนพื้นฐานที่เป็นองค์ประกอบสามัญ ประกอบด้วย:
เกลือสามารถสังเคราะห์จากปฏิกิริยาเคมีระหว่าง:
วิทยาลัยวิทยาศาสตร์สาธารณสุข จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
วิทยาลัยวิทยาศาสตร์สาธารณสุข จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นหน่วยงานประเภทวิทยาลัยของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เปิดสอนเฉพาะหลักสูตรนานาชาติเท่านั้น มุ่งเน้นในงานวิชาการและการบริการทางวิชาการด้านสาธารณสุขและวิทยาศาสตร์สาธารณสุข เป็นส่วนงานของมหาวิทยาลัยที่มีความร่วมมือกับองค์กรนานาชาติหลายแห่ง เช่น องค์การอนามัยโลกตั้งอยู่ในพื้นที่ใกล้เคียงกับคณะเภสัชศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย บริเวณด้านหลังสยามสแควร์
เกิดขึ้นจากการหลอมรวมกันของวิทยาลัยการสาธารณสุข และสถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์การแพทย์ ตามมติที่ประชุมสภามหาวิทยาลัยเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2550 มีผลบังคับใช้ในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2550 โดยวิทยาลัยการสาธารณสุข ได้รับการจัดตั้งขึ้นเมื่อปี  พ.ศ. 2534 เป็นสถาบันที่จัดให้มีการเรียนการสอนแบบสหศาสตร์ (Multidisciplinary) นั่นคือ การนำเอาความรู้จากหลากหลายสาขามาประยุกต์ใช้ เพื่อนำไปสู่ความเข้าใจถึงปัญหาทางสาธารณสุขของประเทศ ซึ่งหลักสูตรจะมุ่งเน้นไปในด้านการพัฒนาความคิด วิเคราะห์ การวางแผน การวิจัย และการให้บริการ เพื่อแก้ปัญหาสาธารณสุขของประชาชน วิทยาลัยวิทยาศาสตร์สาธารณสุข จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นศูนย์ความร่วมมือด้านการวิจัยและฝึกอบรมพัฒนาการสาธารณสุข - WHO Collaborating Centre for Research and Training in Public Health Developmentและ ศูนย์ความร่วมมือเพื่อการวิจัยและฝึกอบรมด้านการติดสารเสพติด - WHO Collaborating Centre for Research and Training in Drug Dependence
พระราชอุดมมงคล (เอหม่อง อุตฺตมรมฺโภ)
พระราชอุดมมงคล (หลวงพ่ออุตตมะ) (พ.ศ. 2453 - 18 ตุลาคม พ.ศ. 2549) พระเกจิอาจารย์ชื่อดัง เจ้าอาวาสวัดวังก์วิเวการาม ตำบลหนองลู อำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรี เป็นพระภิกษุที่ได้ความเคารพเลื่อมใสในหมู่คนไทยเชื้อสายมอญและชาวพุทธทั่วไป เป็นพระนักเดินธุดงคกรรมฐาน ออกเดินธุดงค์ไปบำเพ็ญธรรมอยู่บนเขา หลายครั้งเป็นเวลานาน
หลวงพ่ออุตตมะ เดิมชื่อ เอหม่อง เกิดเมื่อ พ.ศ. 2453 ที่หมู่บ้านโมกกะเนียง ตำบลเกลาสะ อำเภอเย จังหวัดเมาะลำเลิง ประเทศพม่า เป็นบุตรคนโตในครอบครัวเชื้อสายมอญ จำนวน 12 คน ของนายโง และนางทองสุก หลังเรียนหนังสือจบจากพม่าเมื่ออายุ 18 ปี ได้บรรพชาเป็นสามเณรที่วัดเกลาสะ ได้ศึกษาภาษาบาลี และพระปริยัติธรรมจนสอบได้นักธรรมชั้นโท อุปสมบทเป็นพระภิกษุที่วัดเกลาสะ ได้รับฉายาว่า อุตตมรัมโภ แปลว่า ผู้มีความพากเพียรอันสูงสุด โดยได้ตั้งเจตจำนงที่จะบวชไม่สึกจนตลอดชีวิต
เมื่อ พ.ศ. 2475 อุตตมรัมโภภิกขุสามารถสอบได้นักธรรมชั้นเอก จากสำนักเรียนวัดปราสาททอง อำเภอเย จังหวัดมะละแหม่ง ต่อมา พ.ศ. 2484 สอบได้เปรียญธรรม 8 ประโยค ซึ่งเป็นชั้นสูงสุดของคณะสงฆ์ในประเทศพม่า ที่สำนักเรียนวัดสุขการี อำเภอสะเทิม จังหวัดสะเทิม อุตตมรัมโภภิกขุจึงได้เดินทางไปศึกษาวิปัสสนากรรมฐานที่วัดตองจอย และวัดป่าเลไลยก์ จนมีความรู้ความสามารถในเรื่องวิปัสสนากรรมฐาน ตลอดจนวิชาไสยศาสตร์และพุทธาคมเป็นอย่างดี และชอบออกเดินธุดงค์ไปตามที่ต่าง ๆ ในประเทศพม่า
อุตตมรัมโภภิกขุเข้ามาในประเทศไทยครั้งแรกทางจังหวัดเชียงใหม่ เมื่อ พ.ศ. 2486 โดยเดินธุดงค์มาจำพรรษาอยู่ที่วัดสวนดอก ก่อนจะออกธุดงค์ไป แม่ฮ่องสอน ตาก เชียงราย น่าน กาญจนบุรี
เนื่องจากเหตุการณ์บ้านเมืองในประเทศพม่าขณะนั้น อุตตมรัมโภภิกขุจึงเดินทางเข้าสู่ประเทศไทยอีกครั้งทางหมู่บ้านอีต่อง ตำบลปิล็อก อำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรี ขณะจำพรรษาอยู่ที่วัดเกาะ อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี มีคนมาแจ้งข่าวว่าที่สังขละบุรีมีชาวมอญจากบ้านเดิมของท่าน อพยพเข้าเมืองไทย และต้องการนิมนต์ท่านไปเยี่ยม ท่านได้พบกับชาวมอญที่อพยพมาจากโมกกะเนียง เจ้าคะเล และมะละแหม่ง และพาชาวมอญเหล่านี้ไปอาศัยอยู่ที่บ้านวังกะล่าง ถือเป็นจุดกำเนิดของชุมชนชาวมอญในสังขละบุรี
ในปี พ.ศ. 2499 หลวงพ่ออุตตมะร่วมกับชาวบ้านชาวกะเหรี่ยงและชาวมอญ ได้พร้อมใจกันสร้างศาลาวัดขึ้น มีฐานะเป็นสำนักสงฆ์ แต่ชาวบ้านโดยทั่วไปเรียกว่า วัดหลวงพ่ออุตตมะ ตั้งอยู่บนเนินสูงในบริเวณที่เรียกว่าสามประสบ เพราะมีแม่น้ำ 3 สายไหลมาบรรจบกัน คือแม่น้ำซองกาเลีย แม่น้ำบีคลี่ แม่น้ำรันตี ในปี พ.ศ. 2505 ได้รับอนุญาตจากกรมการศาสนาให้ใช้ชื่อว่า "วัดวังก์วิเวการาม" ซึ่งตั้งตามชื่ออำเภอวังกะ ในวัดมีการก่อสร้างเจดีย์จำลองแบบจากวัดมหาโพธิ เมืองพุทธคยา ประเทศอินเดีย เริ่มก่อสร้าง พ.ศ. 2518 แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2529
ต่อมาทางการไฟฟ้าฝ่ายผลิตได้ก่อสร้างเขื่อนวชิราลงกรณ์ ซึ่งเมื่อกักเก็บน้ำในปี พ.ศ. 2527 น้ำในเขื่อนเขาแหลมจะท่วมตัวอำเภอเก่ารวมทั้งหมู่บ้านชาวมอญ ทางวัดจึงได้ย้ายมาอยู่บนเนินเขาในที่ปัจจุบัน โดยทางราชการได้ช่วยเหลือในการอพยพผู้คนซึ่งมีอยู่ราว 1,000 หลังคาเรือน บนพื้นที่ 1,000 ไร่เศษ ส่วนบริเวณวัดหลวงพ่ออุตตมะเดิม ปัจจุบันจมอยู่ใต้น้ำ และมีชื่อเสียงเป็นสถานที่ท่องเที่ยว Unseen Thailand เป็นที่รู้จักในชื่อว่า วัดใต้น้ำ สังขละบุรีหลวงพ่ออุตตมะ เข้ารับรักษาตัวที่โรงพยาบาลศิริราช ตั้งแต่วันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547 ด้วยโรคไต โรคหัวใจ โรคปอด สมองขาดเลือดไปเลี้ยง ท่านไม่รู้สึกตัวและไม่สามารถลืมตาเองได้เป็นเวลากว่า 1 ปี จนกระทั่งเกิดอาการติดเชื้ออย่างรุนแรง และมรณภาพจากการติดเชื้อในกระแสโลหิตจากภาวะปอดอักเสบ เมื่อเวลา 7.22 น. ของวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2549 อายุรวม 97 ปี
ลูกเดือย
ลูกเดือย เป็นธัญพืชประเภทคาร์โบไฮเดรตเดือยเป็นพืชพื้นเมืองของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ที่มีเส้นใยอาหารสูง เป็นพืชตระกูลเดียวกับข้าว โดยมีลักษณะเป็นเม็ดสีขาว เม็ดจะออกกลม ๆ รี ๆ รสชาติออกมันเล็กน้อย 
เดือย เป็นหญ้าที่แตกกอมาก ดอกแยกเพศไม่แยกต้น ใบขนาดใหญ่มีกาบใบ กาบใบสั้น ผิวเกลี้ยง หรือมีขนยาวปกคลุมในส่วนปลาย ลิ้นใบสั้น มีลักษณะเป็นเยื่อบาง ดอกช่อ ผลเทียมอยู่ด้านนอกเป็นสีน้ำตาลอมเหลืองหรือสีม่วง ผลแท้มีเปลือกหุ้มแข็งสีแดงเข้ม พันธุ์ที่เปลือกอ่อนจะเป็นสีน้ำตาล เดือยมี 4 สายพันธุ์ได้แก่
เดือยพบตามธรรมชาติในเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เป็นพืชอาหารที่แพร่หลายในจีนก่อนที่จะปลูกข้าวและข้าวโพดกันอย่างแพร่หลาย เมล็ดเดือยนำมาหุงได้เช่นเดียวกับข้าว และใช้รับประทานแทนข้าวได้ ใช้ทำขนมหรือทำเค้กได้ แป้งจากเดือยเมื่อนำไปอบจะไม่ฟูเพราะไม่มีกลูเต็น เมล็ดเดือยดิบมีรสหวาน ในญี่ปุ่นนำเมล็ดเดือยไปคั่วแล้วชงเป็นชา ในฟิลิปปินส์และชาวเขาในอินเดียนำเมล็ดไปตำละเอียดแล้วหมักเป็นเบียร์ ลำต้นใช้เลี้ยงสัตว์ได้ หรือนำมามุงหลังคา เมล็ดที่มีเปลือกแข็งนำมาร้อยเป็นลูกประคำ หรือใช้ในงานฝีมือต่างๆ เมล็ดเดือยมีไขมันและโปรตีนสูงกว่าข้าวและข้าวสาลี มีสาร coixol มีฤทธิ์เป็นยาบรรเทาปวด อิกบี๋ยิ้งนี้ตำรายาจีนใช้เป็นยาต้านภูมิแพ้ รักษาสิวและฝีหนอง
ลูกเดือยมีคุณค่าทางอาหารสูง เพราะมีปริมาณโปรตีน 13.84% คาร์โบ-ไฮเดรต 70.65% ใยอาหาร 0.23% ไขมัน 5.03% แร่ธาตุต่างๆ อีกมากมาย โดยเฉพาะฟอสฟอรัส ซึ่งช่วยบำรุงกระดูก มีอยู่ในปริมาณสูง รวมทั้งวิตามินเอ ที่ช่วยบำรุงสายตา วิตามินบี 1 และวิตามินบี 2 โดยเฉพาะวิมามินบี 1 มีในปริมาณ มาก (มีมากกว่าข้าวกล้อง) ซึ่งช่วยแก้โรค เหน็บชาด้วย ลูกเดือยยังมีกรดอะมิโนทุกชนิดที่สูงกว่าความต้องการตามมาตรฐานขององค์การอนามัยโลก ยกเว้นเมทไธโอนีนและไลซีน เช่น มีกรดกลูตามิกในปริมาณมากตามด้วยลูซีน, อลานีน,โปรลีน วาลีน, ฟินิลอลานีน, ไอโซลูซีน และอาร์จีนีนลดหลั่นลงมา มีกรดไขมันจำเป็นชนิดที่ไม่อิ่มตัวด้วย เช่น กรดโอเลอิค และกรดลิโนเลอิก รวมแล้วถึง 84% และเป็นกรดไขมันชนิดอิ่มตัว คือ ปาล์มิติก และสเตียริก เพียง 16% เท่านั้น
เซเรซโซ โอซากะ
เซเรซโซ โอซากะ () เป็นทีมฟุตบอลในประเทศญี่ปุ่น จากเมืองโอซากะ จังหวัดโอซากะ ปัจจุบัน ฤดูกาล 2011 เล่นในเจลีก ดิวิชัน 1 โดยคำว่า "เซเรซโซ" เป็น ภาษาสเปน หมายถึงดอกซากูระ ซึ่งเป็นดอกไม้ประจำเมืองโอซากะ
ทีมฟุตบอลเป็นทีมของบริษัทยันมาร์ และเล่นภายใต้ชื่อ ยันมาร์ หรือ ยันมาร์ ดีเซล และต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น เซเรซโซ โอซากะ สิ้นสุดฤดูกาล ในปี 2537 ทีมได้ชนะเลิศ เจแปนฟุตบอลลีก และได้เลื่อนชั้นมาเล่นในเจลีกในปีต่อมา ในปี 2544 ได้อยู่อันดับสุดท้ายของเจลีก และถูกลดชั้นไปเล่นใน J2 ซึ่งต่อมาในปี 2546 ได้กลับมาขึ้นมาเล่นใน J1 อีกครั้งหนึ่ง
อดีตมีนักฟุตบอลชาวไทยร่วมทำหน้าที่กับสโมสรแห่งนี้ด้วยคือ วิทยา เลาหกุล และปัจจุบันมีนักฟุตบอลชาวไทยร่วมทำหน้าที่กับสโมสรแห่งนี้ด้วยคือ เชาว์วัฒน์ วีระชาติ โดยเล่นอยู่กับทีม เซเรซโซ โอซากะรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี
"ข้อมูลล่าสุด 19 ธันวาคม 2017"
วัดวังก์วิเวการาม
วัดวังก์วิเวการาม หรือ วัดหลวงพ่ออุตตมะ เป็นวัดที่หลวงพ่ออุตตมะ ร่วมกับชาวบ้านอพยพชาวกะเหรี่ยงและชาวมอญ ได้ร่วมกันสร้างขึ้น ในปี พ.ศ. 2496 ที่บ้านวังกะล่าง อำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรี ใกล้กับชายแดนไทย-พม่า ห่างจากอำเภอเมืองกาญจนบุรี ประมาณ 220 กิโลเมตร
ในระยะแรกมีเพียงกุฏิและศาลา มีฐานะเป็นสำนักสงฆ์ แต่ชาวบ้านโดยทั่วไปเรียกว่า วัดหลวงพ่ออุตตมะ ตั้งอยู่บนเนินสูงในบริเวณที่เรียกว่า สามประสบ ซึ่งเป็นจุดที่แม่น้ำ 3 สาย คือแม่น้ำซองกาเลีย แม่น้ำบีคลี่ แม่น้ำรันตี ไหลมาบรรจบกัน ในปี พ.ศ. 2505 ได้รับอนุญาตจากกรมการศาสนาให้ใช้ชื่อว่า วัดวังก์วิเวการาม ซึ่งตั้งตามชื่ออำเภอเดิม คืออำเภอวังกะ-สังขละบุรี ซึ่งต่อมาถูกยุบเป็นกิ่งอำเภอ ก่อนที่จะยกฐานะเป็น อำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรีในปี พ.ศ. 2508
วัดวังก์วิเวการาม ก่อสร้างด้วยศิลปะแบบมอญ มีพระพุทธรูปหินอ่อน และ งาช้างแมมมอธ มีเจดีย์พุทธคยาจำลอง สร้างจำลองแบบจาก เจดีย์พุทธคยา ประเทศอินเดีย โดยเริ่มก่อสร้าง พ.ศ. 2518 แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2529 สะพานมอญ เป็นสะพานไม้ที่ยาวที่สุดในประเทศไทย ยาวประมาณ 900 เมตร
เมื่อ พ.ศ. 2527 การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยได้ก่อสร้างเขื่อนเขาแหลม หรือ เขื่อนวชิราลงกรณ์ ซึ่งเมื่อกักเก็บน้ำแล้ว น้ำในเขื่อนเขาแหลมจะท่วมตัวอำเภอเก่ารวมทั้งบริเวณหมู่บ้านชาวมอญทั้งหมด ทางวัดจึงได้ย้ายมาอยู่บนเนินเขาในที่ปัจจุบัน หลวงพ่ออุตตมะได้จัดสรรที่ดินของวัดวังก์วิเวการามให้ชาวบ้านครอบครัวละ 30 ตารางวา ปัจจุบันหมู่บ้านชาวมอญมีพื้นที่ราว 1,000 ไร่เศษ มีผู้อาศัยราว 1,000 หลังคาเรือน ชาวบ้านเกือบทั้งหมดจัดเป็นผู้พลัดถิ่นสัญชาติพม่าซึ่งไม่มีบัตรประชาชน หาเลี้ยงชีพโดยการปลูกพืชผักสวนครัวตามชายน้ำ ทำประมงชายฝั่ง คนหนุ่มสาวส่วนหนึ่งนิยมเป็นลูกจ้างในโรงงานเย็บเสื้อที่อยู่ไม่ห่างจากหมู่บ้าน
ส่วนบริเวณวัดหลวงพ่ออุตตมะเดิม ปัจจุบันพระอุโบสถหลังเก่าจมอยู่ใต้น้ำ และมีชื่อเสียงเป็นสถานที่ท่องเที่ยว Unseen Thailand เป็นที่รู้จักในชื่อว่า วัดใต้น้ำ สังขละบุรี
ถนนสีลม
ถนนสีลม () ถนนสำคัญในเขตบางรัก กรุงเทพมหานคร เป็นถนนคอนกรีตขนาดกว้าง 6 ช่องทางจราจร มีช่องจอดรถและบาทวิถีทั้งสองข้าง ความยาวประมาณ 2.78 กิโลเมตร เริ่มตั้งแต่ถนนเจริญกรุง (แยกบางรัก) ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ตัดกับถนนมเหสักข์-ถนนสุรศักดิ์ (แยกสุรศักดิ์) ซอยประมวญ (แยกประมวญ) ถนนเดโช (แยกเดโช) ถนนนราธิวาสราชนครินทร์ (แยกสีลม-นราธิวาส) และซอยคอนเวนต์ (แยกคอนเวนต์) และไปสิ้นสุดที่ถนนพระรามที่ 4 (แยกศาลาแดง) สีลมเป็นถนนที่มีเกาะกลางและมีต้นไม้ใหญ่ปลูกเรียงรายไปตลอดแนวถนนจำนวน 483 ต้น และเป็นถนนสำคัญสายแรกที่เดินสายไฟฟ้าและสายโทรศัพท์ไว้ใต้ดิน
ถนนสีลมสร้างขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 4 พร้อม ๆ กับถนนเจริญกรุง ถนนบำรุงเมือง และถนนเฟื่องนคร เดิมเรียกชื่อว่า "ถนนขวาง" เดิมเป็นคันดินที่เกิดจากการขุดคลองเพื่อเชื่อมคลองบางรักกับคลองถนนตรง คันดินจึงกลายเป็นถนนที่เรียกกันว่าถนนขวาง ชาวต่างประเทศได้นำเครื่อง "สีลม" ซึ่งใช้สำหรับการวิดน้ำมาติดตั้งที่ถนนขวาง โดยที่บริเวณทั่วไปยังเป็นทุ่งนาโล่ง เครื่องสีลมวิดน้ำจึงดูเด่นและกลายเป็นชื่อเรียกของถนนมาถึงปัจจุบัน
ปัจจุบันถนนสีลมนับเป็นถนนธุรกิจสายสำคัญสายหนึ่งของกรุงเทพมหานคร มีผู้ขนานนามถนนสีลมว่า "วอลล์สตรีตของกรุงเทพฯ" ถนนสีลมมีสำนักงานใหญ่ธนาคาร โรงแรม อาคารสำนักงาน ตลอดจนศูนย์การค้าขนาดใหญ่เรียงรายอยู่ทั้งสองฟากถนน เป็นถนนท่องเที่ยวที่เป็นแหล่งซื้อสินค้าและขายของที่ระลึกสำหรับนักท่องเที่ยวตามบาทวิถีในเวลากลางคืน รวมทั้งใน "ซอยละลายทรัพย์" นอกจากนี้ ยังเคยมีโครงการวัฒนธรรมปิดเป็นถนนคนเดินในวันอาทิตย์ ถนนสีลมยังได้ชื่อว่าเป็นถนนการเมืองยุคใหม่จากการเดินขบวนของนักธุรกิจเพื่อขับไล่พลเอกชวลิต ยงใจยุทธ และพันตำรวจโททักษิณ ชินวัตรให้ออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี
ถนนสีลมมีรถไฟฟ้าแล่นผ่านจากถนนพระรามที่ 4 ขึ้นลงที่สถานีศาลาแดงและเลี้ยวออกไปถนนสาทรที่สถานีช่องนนทรี
ไทหย่า
ไทหย่า คือกลุ่มชนชาวไทกลุ่มหนึ่ง ซึ่งมีถิ่นอาศัยเดิมในตำบลโมซาเจียง อำเภอซินผิง จังหวัดยิ่วซี มณฑลยูนนาน ประเทศจีน ชาวจีนเรียกคนไทกลุ่มนี้ว่าฮวาเย่าไต แปลว่าไทเอวลาย ชาวไทหย่าบางส่วนได้อพยพมายังสิบสองปันนา บางส่วนเข้าสู่พม่าและไทยมีประชากร 60,000 คน พูดภาษาไท (ไทตะวันตกเฉียงใต้) ซึ่งเป็นภาษาในกลุ่มภาษากัม-ไท ตระกูลภาษาไท-กะได
ชื่อของชาวไทหย่าหรือไตหย่า ซึ่งแท้จริงแล้วคือชื่อเมืองหย่าในมณฑลยูนนาน ประเทศจีน ซึ่งเป็นถิ่นฐานเดิมของชาวไทกลุ่มนี้ จึงเรียกว่าไทหย่าหรือไตหย่า มีผู้กล่าวไว้เพื่อจะดึงดูดศาสนิกไว้ว่าเป็นคำที่พวกไทด้วยกันเรียกชาวไทพวกหนึ่งที่มิได้นับถือพระพุทธศาสนา ซ้ำอธิบายด้วยว่า พระพุทธเจ้าเสด็จมาพบพวกนี้ ทรงเห็นว่าเป็นพวกกิเลสหนาและโของประเทศจีนง่เขลาจนไม่สามารถจะเข้าใจพุทธวจนะ เปรียบดังเหล่าเวไนยสัตว์ ที่พระพุทธเจ้าทรงเปรียบเป็นดอกบัวใต้น้ำลึกมาก ไม่สามารถที่จะโผล่ขึ้นมารับแสงดวงอาทิตย์ได้ เป็นพวกที่พระพุทธเจ้าเองก็ไม่สามารถจะสอนได้ พระพุทธเจ้าตัดสินพระทัยไม่สอน คนไทพวกนี้จึงถูกเรียกว่า "ไทหย่า" เป็นพวกไม่มีศาสนาจนทุกวันนี้ ชาวไทหย่ายังนับถือศาสนาคริสต์อยู่ร้อยละ 96 นับถือศาสนาพุทธร้อยละ 3 และไม่มีศาสนาอยู่ร้อยละ 1
ชื่อชาวไท หรือไตนั้นมาจากกลุ่มชนที่อยู่เทือกเขาภาคเหนือของไทย พม่า และตอนใต้ ทางตะวันตกเฉียงเหนือของจีน มีภาษาในตระกูลไทเช่นเดียวกัน ชาวไตหรือไทนั้นมีหลายกลุ่ม อพยร่นลงมาจนถึง 12 ปันนา เป็นหนึ่งในอณาจักรน่านเจ้าในอดีต 
พระพทธเจ้าไม่เคยมาสอนหรือเจอกลุ่มไทหย่า ตามที่อ้าง ไทหย่าเป็นกลุ่มที่ไม่ได้อพยมาจาก 12 ปันนาสู่ประเทศไทย อาศัยเมืองที่แยกกันตรงนั้นเรียกเมืองหย่า ต่อมาส่วนหนึ่งนับถือศาสนาคริสต์จึงอพยจาก 12 ปันนาเข้าสู่ประเทศไทย
ภาษาอโตนี
ภาษาอโตนี (Atoni) หรือ ภาษาอโตอิน เมโต ภาษาดาวัน เป็นภาษาของชนกลุ่มน้อยบนเกาะติมอร์ มีผู้พูดราว 600,000 คน จัดอยู่ในกลุ่มมาลาโย-โพลิเนเซียตะวันออกตอนกลาง สาขาติมอร์ ภาษานี้แบ่งเป็น 2 ภาษา ด้วยเหตุผลทางการเมืองคือ ภาษาอูอับ เมโต ในติมอร์ตะวันตก และภาษาบายเกโนในติมอร์-เลสเต
อักษรลัณฑา
อักษรลัณฑะ (Laṇḍā) พัฒนามาจากอักษรศารทา เมื่อราว พ.ศ. 1500 ใช้เขียนภาษาปัญจาบ โดยชาวปัญจาบและชาวสินธ์ แต่ไม่เหมาะสม เพราะภาษาปัญจาบมีเสียงเพิ่มเติมขึ้น จนราว พ.ศ. 2100 อักษรนี้เป็นแม่แบบ ในการประดิษฐ์อักษรใหม่คือ อักษรคุรมุขีที่เหมาะกับภาษาปัญจาบมากกว่า เมื่อประมาณ พ.ศ. 2390 นำอักษรลัณฑะมาใช้เขียนภาษาสินธี ในช่วงสั้นๆ ก่อนจะเปลี่ยนมาใช้ อักษรเทวนาครีและอักษรอาหรับดัดแปลงแทน ในอีก 50 ปีต่อมา
อักษรเรชัง
อักษรเรชัง (Rejang, บางครั้งอาจสะกดเป็น Redjang) พัฒนามาจากอักษรพราหมี โดยผ่านทางอักษรปัลวะ หรืออักษรกวิ นักภาษาศาสตร์บางคนเชื่อว่า มีความต่อเนื่องระหว่าง อักษรเรชัง ไฮโรกลิฟฟิคของอียิปต์ และอักษรตระกูลเซมิติก เช่น อักษรฮีบรู
ฟ้าสั่ง ป.พงษ์สว่าง
ฟ้าสั่ง ป.พงษ์สว่าง หรือ นายวิทยา สมเพชร เกิดเมื่อ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2520 ที่ จ.ร้อยเอ็ด สถิติการชก 22 ครั้ง ชนะ 18 (น็อค 8) แพ้ 4
ฟ้าสั่ง ป. พงษ์สว่าง เริ่มชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 19 กันยายน พ.ศ. 2536 ชนะน็อค บอยเชส พิริเชส ยก 2 จากนั้น ขึ้นชกชนะรวดอีก 5 ครั้ง รวมทั้งชนะคะแนน เจอรี่ ปาฮายาไฮ จากนั้นขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBF เมื่อ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 ซึ่งฟ้าสั่งเป็นฝ่ายชนะคะแนน รอนนี่ มากราโม ได้แชมป์มาครอง แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกโดยเดินทางไปให่มากราโมแก้มือที่ฟิลิปปินส์ ปรากฏว่าฟ้าสั่งเป็นฝ่ายแพ้น็อค ในยก 10 เสียแชมป์ไป ฟ้าสั่งขึ้นชิงแชมป์เป็นการแก้มือกับมากราโมอีกครั้งใน เมื่อ 29 กันยายน พ.ศ. 2539 ซึ่งคราวนี้ ฟ้าสั่งเป็นฝ่ายชนะคะแนน ได้แชมป์มาครองเป็นสมัยที่สอง หลังจากนั้น ฟ้าสั่งป้องกันตำแหน่งได้ 1 ครั้งใน พ.ศ. 2540 หลังจากนั้น ความนิยมในสถาบันสหพันธ์มวยโลกในไทยลดลง ฟ้าสั่งไม่ได้ชกป้องกันตำแหน่งอีกเลย ได้แต่ชกนอกรอบ ชนะนักมวยฟิลิปปินส์ 3 ครั้ง ก็เดินทางไปชกป้องกันตำแหน่งที่แอฟริกาใต้เมื่อ 25 กันยายน พ.ศ. 2542 ปรากฏว่าฟ้าสั่งเป็นฝ่ายแพ้คะแนน เสียแชมป์ไป
ใน พ.ศ. 2543 ฟ้าสั่งขึ้นชกนอกรอบ ชนะรวดอีก 5 ครั้ง และได้ไปชิงแชมป์เงารุ่นไลท์ฟลายเวท WBC ที่ ฟิลิปปินส์เมื่อ 28 เมษายน พ.ศ. 2544 ปรากฏว่าฟ้าสั่งเป็นฝ่ายแพ้น็อค ฮวนนิโต รูบิลลาร์ ไม่ได้แชมป์ ฟ้าสั่งกลับมาชกในไทยอีกเพียงครั้งเดียวเมื่อ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2544 แพ้คะแนน ป้อมเพชร ส.สมพงษ์ จากนั้นก็แขวนนวมไป
สายรุ้ง ดัทซ์บอยยิม
สายรุ้ง ดัทซ์บอยยิม เป็นชาวจังหวัดสกลนคร เกิดเมื่อ 30 เมษายน พ.ศ. 2518 สถิติการชก 52 ครั้ง ชนะ 42 (น็อค 26) แพ้ 10
ยอดดำรงค์ ศิษย์ยอดธง
ยอดดำรงค์ ศิษย์ยอดธง หรือ ยอดดำรงค์ สิงห์วังชา มีชื่อจริงว่า ดำรงค์ คงสุข เกิดวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2524 ที่จังหวัดอุทัยธานี เป็นทั้งนักมวยไทยและมวยสากล เคยเป็นแชมป์โลกในรุ่นซูเปอร์แบนตั้มเวทของสมาคมมวยโลก หรือ WBA ในช่วงสั้น ๆ
ยอดดำรงค์ขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 1มิถุนายน พ.ศ. 2539 ชนะคะแนน สันทรัพย์ สิงห์เมืองคูณ ที่ลุมพินี จากนั้นก็ชกชนะมาตลอดรวมทั้งชนะคะแนน ดีเด่น เก่งการุณ เมื่อ พ.ศ. 2540 จากนั้น ชิงแชมป์มวยสากลเวทีลุมพินีเมื่อ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2541 ชนะคะแนน เลิศไทย ใหม่เมืองคอน ได้แชมป์มาครอง และชกป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 3 ครั้ง โดยชนะคะแนนดีเด่น เก่งการุณ ชนะน็อค วิหค จ๊อกกี้ยิม ยก 1 และชนะคะแนน สิงห์แสน ป.เปาอินทร์ จน 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2542 ยอดดำรงค์ขึ้นชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท ชนะคะแนน เฮอรี่ มากาวิมบัง จากนั้น ป้องกันตำแหน่งได้ 2 ครั้ง และขึ้นชกนแกรอบ ชนะคะแนนรัตนชัย ส.วรพิน เมื่อ พ.ศ. 2544 และได้ไปชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทกับบูลัน บูเกียร์โซ่ แชมป์ตัวจริงที่อินโดนีเซีย เมื่อ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2544 ซึ่งยอดดำรงเป็นฝ่ายชะนะน็อคในยกที่ 6 โดยผู้แพ้คือบูเกียร์โซ่มีอาการบาดเจ็บทางสมองจนต้องพักรักษาตัวในโรงพยาบาล
หลังจากนั้น ยอดดำรงค์ขึ้นชกนอกรอบชนะนักมวยจากฟิลิปปินส์อีกสองครั้ง ก็ได้ชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท WBA เมื่อ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545 ซึ่งยอดดำรงค์เป็นฝ่ายชนะคะแนนโยเบิร์ต ออร์เตก้าได้แชมป์มาครอง แต่พอป้องกันตำแหน่งแชมป์ครั้งแรกก็ไปเสียแชมป์ให้โอซามุ ซาโตะที่ญี่ปุ่น หลังจากเสียแชมป์ ยอดดำรงค์ยังขึ้นชกต่อไป โดยขึ้นชกนอกรอบชนะ 4 ครั้งรวด จึงขึ้นชิงแชมป์ PABA เฉพาะการรุ่นเฟเธอร์เวท ชนะคะแนน รุด โฟร์เค คาเคฟเซ่ เมื่อ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2546 ยอดดำรงค์ป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 1 ครั้ง ก็ได้ไปชิงแชมป์โลกรุ่นเดิมกับมาห์ยาร์ มงชิปัวร์ที่ฝรั่งเศส เมื่อ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547 ซึ่งยอดดำรงค์เป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 6 หลังจากนั้น ยอดดำรงค์กลับมาชกนอกรอบชนะอีก 5 ครั้งระหว่าง พ.ศ. 2548 – 2549 จากนั้นการชกของยอดดำรงค์ก็แย่ลง ไปชกนอกรอบแพ้ที่ญี่ปุ่นสองครั้งใน พ.ศ. 2549 ขึ้นชิงแชมป์ WBC เอเชียรุ่นเฟเธอร์เวทกับชลธาร อ. อุกฤษณ์ สองครั้งใน พ.ศ. 2549 – 2550 ก็เป็นฝ่ายแพ้ทั้งสองครั้ง ยอดดำรงค์ขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2550 แพ้น็อค ไท ต.ศิลาชัย ยก 5 จากนั้นก็แขวนนวมไป
หลังจากเลิกชกมวย ได้เข้าทำงานที่บริษัทเครื่องดื่มยี่ห้อหนึ่ง ในแผนกควบคุมสินค้าและขับรถ ยอดดำรงค์ มีภรรยาชื่อ จันจิรา จันภูมิ เป็นชาวอำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี แต่ไม่มีบุตรด้วยกัน โดยเช่าบ้านพักอยู่กับภรรยาที่ตลาดนาเกลือ อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี ยอดดำรงค์เคยป่วยเป็นโรคปอด เนื่องจากสูบบุหรี่จัด เมื่อประมาณ 1 ปีก่อนเสียชีวิต แต่ได้เข้ารักษาตัวที่โรงพยาบาลบางละมุง จนอาการดีขึ้น ออกมาทำงานได้ตามปกติ จนกระทั่งเมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2554 ยอดดำรงค์ประสบอุบัติเหตุลื่นล้มในห้องน้ำ ศีรษะฟาดพื้น เกิดอาการเลือดคั่งในสมองอย่างรุนแรง และได้ถูกนำตัวส่งโรงพยาบาล ในจังหวัดชลบุรี แต่ไม่สามารถยื้อชีวิตได้ จึงเสียชีวิตลงในที่สุด เมื่อเวลา 16.40 น.รวมอายุได้เพียง 31 ปีเท่านั้น
ถนนคนเดิน
ถนนคนเดิน () เป็นการใช้พื้นที่ถนนสำหรับการจัดกิจกรรม อาจมีการปิดการจราจรชั่วคราว หรือถาวร เพื่อให้คนเดินเท้าสามารถใช้พื้นที่ถนนในการทำกิจกรรมต่างๆได้ เช่น เป็นที่จัดงานทางด้านวัฒนธรรม การแสดง ขายสินค้า ขายอาหาร งานพาเรด ตัวอย่างถนนที่มีการจัดเป็นถนนคนเดินในกรุงเทพฯ เช่น ถนนสีลม, ถนนข้าวสาร, ถนนพระอาทิตย์, ถนนพระจันทร์, ซอยประชานฤมิตร (ตรอกข้าวหลาม), ถนนเยาวราช, ถนนราชดำเนิน, ฯลฯ นอกจากกรุงเทพแล้ว ต่างจังหวัดยังมีถนนคนเดินอีกเป็นจำนวนมาก เช่น 
แนวความคิดถนนคนเดินในประเทศไทยเริ่มต้นในสมัยที่ ดร.พิจิตต รัตตกุล เป็นผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ราวปี พ.ศ. 2540 และเป็นที่นิยมอย่างสูงสุด ในช่วงปี พ.ศ. 2544-2545 เกิดโครงการถนนสายวัฒนธรรมสายต่างๆ ทั่วประเทศ
ต่อศักดิ์ ศศิประภายิม
ต่อศักดิ์ ศศิประภายิม มีชื่อจริงว่า ต่อศักดิ์ ผ่องสุภา เกิดเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2511 ที่ย่านลาดพร้าว กรุงเทพมหานคร มีชื่อเล่นว่า "สิงห์" เป็นลูกชายคนที่ 2 ของ ร้อยเอกไฉน ผ่องสุภา อดีตผู้จัดการทีมมวยสากลสมัครเล่นทีมชาติไทย เจ้าของฉายา "ผู้หมวดเจ้าน้ำตา"
ต่อศักดิ์จบการศึกษาระดับอนุบาลจากโรงเรียนมิสกวัน มัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนปานะพันธุ์วิทยา เมื่อปี พ.ศ. 2526 มัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนบางกะปิ อุดมศึกษาที่มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ในระหว่างนี้ต่อศักดิ์ได้ขึ้นชกมวยสากลสมัครเล่นในระดับเยาวชน โดยชกในนามสถาบันการศึกษา มีผลงานดีได้รับหลายรางวัลในระดับเยาวชน จนกระทั่งได้ติดทีมชาติคัดเลือกตัวไปชกในโอลิมปิคที่โซล ประเทศเกาหลีใต้ โดยต้องพบกับ วิชัย ขัดโพธิ์ ผลการชกปรากฏว่าต่อศักดิ์เป็นฝ่ายแพ้แตก จึงเบนเข็มมาชกมวยสากลอาชีพ ชกชนะรวด 7 ครั้ง มีแพ้เพียงครั้งเดียวแก่ ถนอมศักดิ์ ศิษย์โบ๊เบ๊ นักมวยดาวรุ่งด้วยกันในขณะนั้น ต่อมาต่อศักดิ์ได้เป็นแชมป์เงาของ WBC ในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท ด้วยการเอาชนะน็อค ดาดอย แอนดูจาร์ นักมวยชาวฟิลิปปินส์ จึงได้มีโอกาสชิงแชมป์โลกกับ มูน ซัง กิล นักมวยชาวเกาหลีใต้ผู้เคยชนะ เขาค้อ แกแล็คซี่ มาแล้ว ซึ่งในการชกครั้งนี้ ต่อศักดิ์เปิดเผยว่าถูกฝ่ายมูน ซัง กิล เอาเปรียบสารพัด เช่น นำไปปล่อยให้อยู่ในโรงยิมฯในสภาพอากาศที่หนาวเหน็บ โดยที่ไม่มีฮีตเตอร์ พร้อมกับริคาร์โด โลเปซ แชมป์โลกรุ่นสตอร์วเวท WBC ที่ชกในรายการเดียวกัน ซึ่งผลการชกต่อศักดิ์ก็เป็นฝ่ายแพ้น็อกไปในยกที่ 6
หลังจากนั้นมา เส้นทางสู่แชมป์โลกของต่อศักดิ์ก็ดูเหมือนว่าจะปิดลง ต่อศักดิ์ได้เข้าทำงานในบริษัทโอสถสภาในตำแหน่ง ประชาสัมพันธ์ อีกหลายปีต่อมา คือ ในกลางปี พ.ศ. 2539 ต่อศักดิ์ก็ได้มีโอกาสชิงแชมป์โลกเป็นครั้งที่ 2 แม้จะเป็นเพียงสถาบันเล็ก ๆ อย่าง WBF กับนักมวยชาวออสเตรเลีย ซึ่งต่อศักดิ์ก็สามารถทำได้แม้การชกจะเป็นไปอย่างทุลักทุเล ซึ่งต่อศักดิ์ต้องการจะเป็นแชมป์โลกสักครั้ง เพราะค่ายมวยศศิประภายิมของครอบครัว เคยมีนักมวยได้แชมป์มาทุกรายการแล้ว ไม่ว่าจะเป็นมวยไทย มวยสากลสมัครเล่น ขาดแต่เพียงแชมป์โลกมวยอาชีพอย่างเดียวเท่านั้น ซึ่งต่อศักดิ์ก็เคลื่อนไหวชกหลังจากนี้อีก 2 ครั้งก็แขวนนวมไปในที่สุด
ปัจจุบันทำงานเป็นเทรนเนอร์ในค่ายศศิประภายิม มีสถิติการชกทั้งหมด 30 ครั้ง ชนะ 27 (น็อค 17) แพ้ 3
ชนะ ป.เปาอินทร์
ชนะ ป.เปาอินทร์ มีชื่อจริงว่า คูณ หมดมา เกิดเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2509 ที่บ้านเลขที่ 191 หมู่ 12 บ้านน้ำหลุม ตำบลบ้านกลาง อำเภอหล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์ มีสถิติการชกทั้งหมด 61 ครั้ง ชนะ 54 (น็อก 19) เสมอ 3 แพ้ 4 แต่ชนะเกิดทีหลังด้วยความเชื่อของคนต่างจังหวัด จึงนับว่าเป็นพี่ ชนะได้รับฉายาจากแฟนมวยชาวไทยว่า "แชมป์โลกจอมคาถา" เนื่องจากมีรอยสักยันต์ที่กลางหลัง และก่อนชกพี่เลี้ยงจะบริกรรมคาถาให้ทุกครั้งเหมือนการชกมวยไทย
ชนะเป็นบุตรชายของนายหำ และนางทองปาน หมดมา โดยเป็นน้องชายฝาแฝดของสงคราม ป.เปาอินทร์ ชนะและสงครามได้เข้ามาอยู่ในสังกัดของนิวัฒน์ เหล่าสุวรรณวัฒน์ เมื่อนิวัฒน์ไปเที่ยวที่เพชรบูรณ์ และได้พบกับคู่แฝดนี้โดยบังเอิญ และหมายมั่นว่าจะปั้นให้เป็นแชมป์โลกคู่แฝดอีกคู่หนึ่งเหมือนเขาทราย-เขาค้อ แกแล็คซี่ ในอดีต ชนะ ป.เปาอินทร์ เป็นนักมวยรูปร่างเล็ก ไม่มีที่เด็ดทีขาดอะไร แต่มีความทรหดและใจสู้ สามารถชกได้ตลอด 12 ยก โดยไม่หมดแรง
ชนะขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ `23 พฤษภาคม พ.ศ. 2531 ชนะน็อค รันแต เลือดอยุธยา ยก 3 จากนั้นขึ้นชกชนะรวด รวมทั้งชนะคะแนนฟ้าลั่น ลูกมิ่งขวัญด้วย ต่อมา ได้ครองแชมป์มวยสากลเวทีราชดำเนินรุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2531 ชนะคะแนน เด็ด ดอนเจดีย์ จากนั้น ชกชนะรวดในช่วง พ.ศ. 2532 – 2535 รวมทั้ง ชนะคะแนน แมนนี่ เมลชอร์ ริค มากราโม จูเนียร์ และเออร์เนสโต้ รูบิลลาร์ จนได้เป็นรองแชมป์โลกอันดับ 1 ในรุ่นมินิมัมเวท WBA จึงได้มีโอกาสไปถึงแชมป์โลกถึงที่ประเทศญี่ปุ่นในไฟต์บังคับเมื่อ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2536 กับ ฮิเดยูกิ โอฮาชิ ผลปรากฏว่าชนะเป็นฝ่ายชนะคะแนน กลายเป็นแชมป์โลกคนที่ 18 ของประเทศไทย และป้องกันแชมป์ไว้ได้ถึง 8 ครั้ง รวมทั้งเอาชนะการ์โลส มูรีโย นักมวยอันตรายชาวปานามาถึง 2 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ไปอย่างไม่มีใครคาดคิดด้วยการแพ้คะแนน 12 ยก แก่โรเซนโด อัลบาเรซ นักมวยชาวนิการากัว ที่จังหวัดสระแก้ว ในปลายปี พ.ศ. 2538 ทั้ง ๆ ที่รูปแบบน่าจะออกเสมอกันมากกว่า อีกทั้งเป็นการชกในประเทศด้วย
หลังจากเสียแชมป์ ชนะยังคงชกมวยอย่างต่อเนื่องและชกชนะเป็นส่วนใหญ่ และไปชกที่ญี่ปุ่นเมื่อ พ.ศ. 2542 ชนะคะแนน เคอิสุเกะ โยโกฮาม่า จน 16 เมษายน พ.ศ. 2543 ได้ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBA อีกครั้ง และเป็นฝ่ายชนะคะแนน เคอิทาโร่ โฮชิโน ได้แชมป์มาครอง แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกเมื่อ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2543 ก็เสียแชมป์ แพ้คะแนน ยูทากะ นิอิดะ หลังจากเสียแชมป์โลก ชนะยังคงขึ้นชกชนะรวด และได้ชิงแชมป์เฉพาะกาลรุ่นมินิมัมเวท WBA เมื่อ 31 มกราคม พ.ศ. 2547 แพ้คะแนน ฮวน โฮเซ่ ลันดาเอตา ที่ เวเนซุเอลา ไม่ได้แชมป์ ชนะได้ชิงแชมป์แก้มือกับลันดาเอตาอีกครั้งเมื่อ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 แต่ทำได้เพียงแค่เสมอกัน ไม่ได้แชมป์ หลังจากนั้น ชนะชกมวยต่อมาจนถึง พ.ศ. 2549 แต่เสมอและแพ้มากกว่าชนะ เขาขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2549 เสมอกับ คัตสุฮิโตะ อิเอซูมิ ที่ญี่ปุ่น จากนั้นก็แขวนนวมไป
ปัจจุบัน ชนะมีกิจการร้านขายข้าวสารอยู่ที่อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี มีความเป็นอยู่ตามอัตภาพ
สงคราม ป.เปาอินทร์
สงคราม ป.เปาอินทร์ อดีตแชมป์เฉพาะกาลของสมาคมมวยโลก (WBA) และแชมป์ของสมาคมมวยแห่งทวีปเอเชีย (PABA) ในรุ่นมินิมั่มเวท (พิกัดน้ำหนัก 105 ปอนด์) เป็นน้องชายฝาแฝดของ ชนะ ป.เปาอินทร์ อดีตแชมป์โลกในรุ่นเดียวกันนี้ของ WBA
สงคราม เกิดเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2509 ที่บ้านเลขที่ 191 หมู่ 12 บ้านน้ำหลุม ตำบลบ้านกลาง อำเภอหล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์ มีชื่อจริงว่า ค้ำ หมดมา เป็นบุตรชายของนายหำ และนางทองปาน หมดมา สงครามแท้ที่จริงแล้วเป็นพี่ชายของชนะ โดยคลอดก่อน แต่ตามความเชื่อของชาวพื้นบ้านที่ว่า ฝาแฝดที่คลอดทีหลังจะเป็นพี่ สงครามจึงกลายเป็นพี่ชายของชนะไปตามความเชื่อนี้
การศึกษาจบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 (ม.6)
เมื่อชนะได้เป็นแชมป์โลกแล้ว ทางผู้จัดการคือ "แชแม้" นิวัฒน์ เหล่าสุวรรณวัฒน์ ต้องการจะสร้างสงครามให้เป็นแชมป์โลกฝาแฝดอีกคน เหมือนเช่น เขาทราย-เขาค้อ แกแล็คซี่ ซึ่งเป็นคู่แชมป์โลกฝาแฝดคู่แรกของตนที่เคยโด่งดังมาก่อน
ก่อนจะมาชกมวยสากล สงครามเคยชกมวยไทยมาก่อน และเป็นแชมป์ถึง 5 สมัย ของสนามมวยเวทีลุมพินี โดยเริ่มการชกมวยไทยจากแถบจังหวัดภาคเหนืออันเป็นบ้านเกิด เป็นรองแชมป์ของภูมิภาค ใช้ชื่อว่า "ลมเหนือ ศักดิ์ชัยณรงค์"
ในปลายปี พ.ศ. 2538 เมื่อชนะเสียแชมป์โลกให้กับ โรเซนโด อัลวาเรซ นักมวยชาวนิคารากัวไปอย่างไม่คาดฝัน ในต้นปี พ.ศ. 2540 สงครามจึงได้มีโอกาสขึ้นชิงแทน แต่ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อกไปอย่างหมดรูป
ต่อมาในต้นปี พ.ศ. 2542 สงครามจึงได้มีโอกาสชิงแชมป์อีกครั้ง แต่เป็นแชมป์เฉพาะกาล กับ รอนนี่ มากราโม นักมวยชาวฟิลิปปินส์ ที่พัทยา โดยเกิดอุบัติเหตุหัวทั้งคู่ชกกันเกิดเป็นแผลแตก เมื่อรวมคะแนนกันแล้ว สงครามเป็นฝ่ายชนะคะแนนไปอย่างค้านสายตา แต่ต่อมาทางสมาคมมวยโลกก็ได้ปลดสงครามออกจากตำแหน่ง
ปัจจุบัน สงครามได้แขวนนวมแล้วพร้อมกับชนะ พี่ชายฝาแฝด โดยก่อนแขวนนวมได้เดินทางไปชกที่ประเทศญี่ปุ่น อยู่ 2 ครั้งด้วย รวมสถิติการชกทั้งหมด 30 ครั้ง ชนะ 23 (น็อค 12) เสมอ 2 แพ้ 5
ซึ่งหลังแขวนนวมแล้ว ปรากฏว่าทั้งสงครามและชนะมีข่าวคราวว่า มีสภาพความเป็นอยู่ที่ไม่ค่อยดีนัก และต้องการความช่วยเหลือ
สาริกาเล็ก อ.เอกรินทร์
สาริกาเล็ก อ.เอกรินทร์ หรือ นายจรัญ แซ่หว่าง เกิดเมื่อ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2526 ที่ จ.นครศรีธรรมราช สถิติการชก 26 ครั้ง ชนะ 23 (น็อค 8) แพ้ 3
ยอดแสนเก่ง ซีพียิมส์
ยอดแสนเก่ง ซีพียิมส์ หรือ มีชื่อจริงว่า อนันต์ แซ่อ้วย เกิดเมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2528 ที่ จังหวัดชัยภูมิ สถิติการชก 18 ครั้ง ชนะ 12 (น็อค 8) แพ้ 6 (แพ้น็อค 6)
ปัจจุบัน ยอดแสนเก่งแขวนนวมแล้ว และป่วยเป็นโรคหลอดเลือดสมองตีบเมื่อ พ.ศ. 2555 อยู่ที่บ้านพักในอำเภอเทพสถิต จังหวัดชัยภูมิ มีมารดาคือนางสมบัติ ชำนาญ เป็นผู้ดูแล
มงคล จ.เจริญ
มงคล จ.เจริญ มีชื่อจริงว่า ประสิทธิ์ ศรีมนต์ใต้ เกิดเมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2521 ที่จังหวัดขอนแก่น มีสถิติการชก 28 ครั้ง ชนะ 25 (น็อค 8) แพ้ 3
มงคล เคยเป็นนักมวยดาวรุ่ง มีความหวังในการเป็นแชมเปี้ยนโลกในราวปี พ.ศ. 2538 คู่กับวันดี จ.เจริญ ซึ่งมงคลเคยได้แชมป์โลกในรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท ของสหพันธ์มวยโลก (WBF) ซึ่งเป็นสถาบันเล็ก ในปี พ.ศ. 2539 จากนั้นได้ป้องกันตำแหน่งแชมป์ไว้ได้ 3 ครั้ง ซึ่งหนึ่งในนั้นเป็นศึกสายเลือด เป็นการชกป้องกันตำแหน่งกับนักมวยชาวไทยด้วยกันเองด้วย คือ พรชัย ศิษย์พระพรหม ซึ่งเป็นนักมวยรุ่นพี่ ผลปรากฏว่า มงคลเป็นฝ่ายเอาชนะคะแนนไปได้อย่างขาดลอย
ต่อมาในต้นปี พ.ศ. 2540 มงคลได้ลดรุ่นไปชิงแชมป์โลกในรุ่นสตอร์วเวท ของสภามวยโลก (WBC) ซึ่งเป็นสถาบันที่ได้รับการยอมรับมากกว่า กับริคาร์โด โลเปซ แชมป์โลกอันตรายชาวเม็กซิกัน มงคลในวันนั้นได้ชกอย่างรัดกุมและระมัดระวังตัวมาก จึงทำให้โลเปซไม่อาจทำอะไรได้อย่างถนัดถนี่ ผลการชกปรากฏว่า แม้มงคลเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป แต่โลเปซได้กล่าวชื่นชมมงคลว่า เป็นนักมวยไทยที่ฝีมือดีที่สุดเท่าที่ตนเคยชกมา และถือเป็นนักมวยไทยคนแรกและคนเดียวเท่านั้นที่โลเปซไม่อาจจะน็อกได้
หลังจากนั้น มงคลยังได้พากเพียรในการขึ้นชิงแชมป์อีกหลายครั้ง แต่ไม่ประสบความสำเร็จถึงขั้นที่สุด สุดท้ายต้องแขวนนวมไป จากการป่วยเป็นโรคนิ่วในระบบทางเดินปัสสาวะ
หม่อมเจ้าสิทธิพร กฤดากร
หม่อมเจ้าสิทธิพร กฤดากร (10 เมษายน พ.ศ. 2426 — 22 มิถุนายน พ.ศ. 2514) พระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากฤษดาภินิหาร กรมพระนเรศร์วรฤทธิ์ ที่ประสูติแต่ หม่อมสุภาพ กฤดากร ณ อยุธยา ทรงได้รับการยกย่องเป็น บิดาแห่งการเกษตรแผนใหม่
หม่อมเจ้าสิทธิพร เสด็จไปศึกษาต่อที่ประเทศอังกฤษตั้งแต่ทรงพระเยาว์ ทรงศึกษาวิชาวิศวกรรมศาสตร์ ที่กรุงลอนดอน เริ่มรับราชการที่กระทรวงพระคลัง เมื่อ พ.ศ. 2444 ต่อมาทรงดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมกษาปณ์ และอธิบดีกรมฝิ่น
ทรงมีหม่อมท่านหนึ่งคือ หม่อมทิพ หรือ หม่อมคำทิพย์ ในปี พ.ศ. 2447 มีบุตรชายหนึ่งคนคือ หม่อมราชวงศ์อำนวยพร แต่หม่อมทิพก็ถึงแก่กรรมในเวลาไม่นาน ต่อมาพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงขอเจ้าศรีพรหมาให้อภิเษกสมรสกับหม่อมเจ้าสิทธิพร กฤดากร ในปี พ.ศ. 2459 มีบุตรธิดาด้วยกัน 2 คน คือ หม่อมราชวงศ์อนุพร และหม่อมราชวงศ์เพ็ญศรี
เมื่อ พ.ศ. 2464 ทรงลาออกจากราชการ เพื่อทรงประกอบอาชีพเกษตรกรรม ณ บ้านบางเบิด อำเภอบางสะพานน้อย จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ หม่อมเจ้าสิทธิพร ได้ทรงบุกเบิกการเกษตรแผนใหม่ ณ ฟาร์มบางเบิด ทรงริเริ่มนำรถแทรกเตอร์มาใช้ในการเกษตรเป็นครั้งแรก ทรงเลี้ยงไก่พันธุ์เล็กฮอร์น สายพันธุ์ไข่ดก เป็นครั้งแรกที่บางเบิด ทรงสั่งพันธุ์แตงโมจากสหรัฐอเมริกา เพื่อปลูกจำหน่ายรู้จักกันทั่วไปในชื่อ แตงโมบางเบิด
หม่อมเจ้าสิทธิพร ทรงริเริ่มทดลองปลูกยาสูบพันธุ์เวอร์จิเนีย ซึ่งบ่มด้วยความร้อนจนเป็นผลสำเร็จ ณ สถานีทดลองเกษตรแม่โจ้ ซึ่งต่อมากลายเป็นอุตสาหกรรมที่ทำรายได้ให้แก่เกษตรกรทางภาคเหนือ
หม่อมเจ้าสิทธิพร กฤดากร ถูกกล่าวหาว่าเป็นผู้ร่วมก่อการกับ พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบวรเดช พระเชษฐา ในกบฏบวรเดช เมื่อ พ.ศ. 2476 ถูกตัดสินลงโทษจำคุกตลอดชีวิต คุมขังที่เรือนจำบางขวาง แล้วย้ายไปคุมขังที่ทัณฑนิคม เกาะตะรุเตา ก่อนย้ายมาเกาะเต่า ก่อนจะได้รับพระราชทานอภัยโทษในปี พ.ศ. 2487
หม่อมเจ้าสิทธิพร กฤดากร ทรงดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร เมื่อปี พ.ศ. 2490 และ พ.ศ. 2491 ในรัฐบาลนายควง อภัยวงศ์ ทรงเป็นประธานคณะกรรมการข้าวระหว่างชาติ ในการประชุมเมื่อปี พ.ศ. 2492, 2493 และ 2495 ได้รับรางวัลแมกไซไซ ด้านบริการสาธารณะ เมื่อ พ.ศ. 2510
นอกจากนี้แล้ว ยังเคยเป็นนักฟุตบอลทีมชาติไทย ในตำแหน่งกองหน้า เมื่อปี พ.ศ. 2458 ซึ่งถือว่าเป็นทีมชาติไทยชุดแรกด้วย
หม่อมเจ้าสิทธิพร กฤดากร ถึงชีพิตักษัย เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2514
สโมสรฟุตบอลปาอี
สโมสรฟุตบอลปาอีหรือ สโมสรฟุตบอลออร์กัสเฟิร์ส ( ) เป็นสโมสรฟุตบอล ของกองทัพประเทศจีน ในช่วงปี 2494-2546 โดยปัจจุบันทีมนี้ได้ยุบไปแล้ว
ชื่อของปาอี (八一) หมายความว่า ปา (八) คือ"แปด" และ อี (一) คือ"หนึ่ง" ชื่อนี้มาจากการจัดตั้งคนของกองทัพปลดปล่อยใน 1 สิงหาคม 2570
สโมสรฟุตบอลปาอีแต่เดิมมาจากเมืองปักกิ่ง แต่ภายหลังประสบปัญหาเรื่องผู้สนับสนุน จึงได้ย้ายเมืองไปตามเมืองต่างๆ รวมถึงเปลี่ยนชื่อสโมสรตามผู้สนับสนุนใหม่เรื่อยๆ จนกระทั่งในปี 2546 สโมสรได้ถูกยุบโดยทางกองทัพจีน
ชนะเลิศ (5):ไชน่าเจีย-เอลีก(Jia-A League) 2496, 2517, 2520, 2524 และ 2529
ในอดีต ปาอี เคยมาเล่นในประเทศไทย ในชื่อ "ออกัสเฟิร์ส" และชนะเลิศการแข่งขันควีนส์คัพ แชมป์ร่วมกับการท่าเรือในปี 2522 และ ได้รองชนะเลิศในปี 2523
วากยสัมพันธ์
ในทางภาษาศาสตร์ วากยสัมพันธ์ (อังกฤษ : syntax) หมายถึง การศึกษาว่าด้วยกฎของความสัมพันธ์ของแบบแผนองค์ประกอบของประโยคในภาษา อันเป็นส่วนหนึ่งของหลักไวยกรณ์ของภาษา ในภาษาไทย "วากยสัมพันธ์" เป็นส่วนหนึ่งของหลักไวยกรณ์ไทยที่กำหนดขึ้นเป็นหนึ่งในแบบแผนหรือไวยกรณ์ของภาษาไทย ซึ่งประกอบด้วย 4 แบบแผนหลัก ได้แก่ อักขรวิธี ซึ่งศึกษาว่าด้วยอักษร, วจีวิภาค ศึกษาว่าด้วยคำ, วากยสัมพันธ์ ศึกษาว่าด้วยความสัมพันธ์ของคำในประโยค, และ ฉันทลักษณ์ คือ กฎเกณฑ์ของการเขียนภาษาในรูปแบบต่างๆ
วากยสัมพันธ์ ยังเป็นชื่อตำราไวยากรณ์ไทยว่าด้วยประโยค และความเกี่ยวข้องของส่วนต่างๆ ในประโยค การศึกษากฎหรือความสัมพันธ์ของภาษาอย่างเป็นแบบแผน ที่ควบคุมการเรียงคำเป็นวลี และวลีเป็นประโยค
ในภาษาต่างๆมีการเรียงลำดับคำในประโยคดังนี้ (แสดงประธานด้วยคำว่าฉัน แสดงกรรมด้วยคำว่าข้าวและแสดงกริยาด้วยคำว่ากิน)
ภาษาส่วนใหญ่ในโลกเรียงประโยคแบบประธาน-กริยา-กรรม และ ประธาน-กรรม-กริยา ส่วนแบบกรรม-ประธาน-กริยา พบน้อยมาก
สโมสรฟุตบอลแอร์ฟอร์ซ เซ็นทรัล
สโมสรฟุตบอลแอร์ฟอร์ซ เซ็นทรัล เดิมชื่อ สโมสรฟุตบอลทหารอากาศ เป็นสโมสร ฟุตบอลในประเทศไทย ปัจจุบันแข่งขันในไทยลีก ในอดีตชนะเลิศไทยลีก 2 ครั้ง และ ควีนส์คัพ ชนะเลิศ 3 ครั้ง
สโมสรฟุตบอลทหารอากาศ เริ่มก่อตั้งในปี พ.ศ. 2489 ในสมัยที่ จอมพลอากาศเฉลิมเกียรติ วัฒนางกูร เป็น ผู้บัญชาการทหารอากาศ โดยทางผู้บังคับบัญชาท่านให้การสนับสนุน ถึงขนาดที่ท่านลงมาดูแลการซ้อมและควบคุมด้วยตัวเอง ซึ่งทำให้สโมสรทหารอากาศประสบความสำเร็จอย่างมากมาย โดยในยุคนั้นจะมีสโมสรต่างๆเช่น ทีมธนาคารรวม ทีมมุสลิม ทีมชายสด ทีมกรมมหรสพ ที่ลงเล่นอยู่ในฟุตบอล ถ้วยพระราชทานประเภท ก. แต่สโมสรก็สามารถคว้าตำแหน่งชนะเลิศ ถ้วยพระราชทานประเภท ก. มากที่สุดถึง 14 ครั้ง และในจำนวนนี้เป็นการชนะเลิศติดต่อกัน 7 สมัยซ้อน ซึ่งยังเป็นสถิติที่ไม่มีสโมสรใดทำลายได้ จนถึงปัจจุบัน และรวมไปถึงการชนะเลิศฟุตบอลถ้วยพระราชทานครบ 4 ระดับเป็นสโมสรฯแรกๆในประเทศ
ในยุคต่อมาสโมสรทหารอากาศ ได้รับการสนับสนุนจาก พลอากาศเอกบุญชู จันทรุเบกษา ผู้บัญชาการทหารอากาศในขณะนั้นซึ่งในห้วงเวลานี้เองที่สโมสรได้ผลักดันนักฟุตบอลคนสำคัญอย่าง ปิยะพงษ์ ผิวอ่อน รวมไปถึงนักฟุตบอลร่วมรุ่นอย่าง ไพโรจน์ พ่วงจันทร์, ชลทิศ กรุดเที่ยง, ประทีป ปานขาว, นราศักดิ์ บุญเกลี้ยง, ชลอ หงษ์ขจร, วีระพงษ์ เพ็งลี, วิชิต เสชนะ เป็นต้น
และในวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 สโมสรฟุตบอลทหารอากาศ ได้เปลี่ยนแปลงตราสัญลักษณ์ และทำการปรับปรุงระบบการทำงานเข้าสู่ความเป็นมืออาชีพ ตามกฎเกณฑ์และระเบียบต่างๆที่สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ และสมาคมฟุตบอลแห่งเอเชียได้กำหนดไว้ถึงการเป็นนิติบุคคลอย่างสมบูรณ์เพื่อให้เข้าสู่มาตรฐานการแข่งขันหนึ่งเดียวกับนานาชาติ โดยได้ร่วมกับบริษัท แอร์ฟอร์ซ ยูไนเต็ด จำกัด เพื่อทำการ Re-Branding สู่ชื่อและภาพลักษณ์ใหม่ภายใต้ชื่อ สโมสรฟุตบอลแอร์ฟอร์ซ ยูไนเต็ด หรือ Air Force United Football Club ร่วมกับสโมสรสมาชิกอื่นๆอีกว่าร้อยองค์กร สำหรับการแข่งขันฟุตบอล ตราบจนถึงปัจจุบันนี้