hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
กองบัญชาการกองทัพไทย
กองบัญชาการกองทัพไทย () เป็นส่วนราชการขึ้นตรงต่อ กองทัพไทย กระทรวงกลาโหม ซึ่งแปรสภาพมาจากกองบัญชาการทหารสูงสุด (Supreme Command Headquarters) มีหน้าที่ควบคุม อำนวยการ สั่งการและกำกับดูแลการดำเนินงานของส่วนราชการในกองทัพไทยในการเตรียมกำลัง การป้องกันราชอาณาจักร และการดำเนินการเกี่ยวกับการใช้กำลังทหารตามอำนาจหน้าที่ของกระทรวงกลาโหมให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุดมีผู้บัญชาการทหารสูงสุดเป็นผู้บังคับบัญชารับผิดชอบ มีที่ตั้งอยู่ที่ เลขที่ 127 หมู่ 3 ถนนแจ้งวัฒนะ แขวงทุ่งสองห้อง เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร 10210 ผู้บังคับบัญชา ปัจจุบันคือ พลเอก พรพิพัฒน์ เบญญศรี ผู้บัญชาการทหารสูงสุด, พลเอก บัณฑิตย์ บุณยะปาน รองผู้บัญชาการทหารสูงสุด (คนที่ 1), พลเอก วีรชัย อินทุโศภน รองผู้บัญชาการทหารสูงสุด (คนที่ 2), พลเรือเอก นวพล ดำรงพงศ์ รองผู้บัญชาการทหารสูงสุด (คนที่ 3), พลอากาศเอก วันชัย นุชเกษม รองผู้บัญชาการทหารสูงสุด (คนที่ 4), พลเอก ชัยชนะ นาคเกิด เสนาธิการทหาร
ก่อนหน้านี้ กองบัญชาการทหารสูงสุดได้จัดตั้งขึ้นมาแล้ว 2 ครั้ง ครั้งแรกในช่วงปี พ.ศ. 2483 เนื่องในกรณีพิพาทอินโดจีนฝรั่งเศส และในปีถัดมา จากการที่ไทยเข้าร่วมสงครามมหาเอเชียบูรพา เพื่อทำหน้าที่ด้านบัญชาการรบในแต่ละคราว จัดเป็นกองบัญชาการเฉพาะกิจ โดยมีจอมพล ป. พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรีในเวลานั้น ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารสูงสุด ซึ่งเมื่อเสร็จสิ้นสงครามแต่ละคราวแล้ว ทางราชการจึงได้ยุบกองบัญชาการทหารสูงสุดลง
ตำแหน่งผู้บัญชาการทหารสูงสุดได้รับการรื้อฟื้นอีกครั้ง เมื่อจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ ได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารสูงสุด ในวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2500 โดยมีกรมเสนาธิการกลาโหม กระทรวงกลาโหม ทำหน้าที่เป็นส่วนบัญชาการของผู้บัญชาการทหารสูงสุด
ต่อมา ใน พ.ศ. 2503 ทางราชการได้เล็งเห็นความจำเป็นในการจัดตั้งกองบัญชาการทหารสูงสุดเป็นการถาวร เพื่อทำหน้าที่ในการเตรียมกำลังรบและป้องกันประเทศ จึงได้มีการแปรสภาพกรมเสนาธิการกลาโหมเป็นกองบัญชาการทหารสูงสุด พร้อมทั้งปรับปรุงและเพิ่มหน่วยงานต่างๆ เพื่อให้สามารถดำเนินได้อย่างมีประสิทธิภาพ ตามพระราชบัญญัติจัดระเบียบราชการกระทรวงกลาโหม พุทธศักราช 2503
ในระยะเริ่มแรก กองบัญชาการทหารสูงสุด ได้แบ่งส่วนราชการออกเป็น 4 ฝ่าย คือ ฝ่ายเสนาธิการ ฝ่ายกิจการพิเศษ ฝ่ายยุทธบริการ และฝ่ายการศึกษา ต่อมาได้มีการปรับโครงสร้างองค์กรอีกหลายครั้ง จนกระทั่งในปัจจุบันนี้ กองบัญชาการทหารสูงสุดจึงได้แบ่งส่วนราชการออกเป็น 5 ส่วน คือ ส่วนการบังคับบัญชา ส่วนเสนาธิการร่วม ส่วนปฏิบัติการ ส่วนกิจการพิเศษ และส่วนการศึกษา
ใน พ.ศ. 2551 ได้มีการจัดส่วนราชการในกระทรวงกลาโหมใหม่ ตามพระราชบัญญัติจัดระเบียบราชการกระทรวงกลาโหม พุทธศักราช 2551 ประกาศใช้เมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2551 ซึ่งตามมาตรา 17 ของพระราชบัญญัติฉบับนี้ กองบัญชาการทหารสูงสุดได้แปรสภาพเป็นกองบัญชาการกองทัพไทย โดยเป็นส่วนราชการในกองทัพไทย กระทรวงกลาโหม มีหน้าที่ควบคุม อำนวยการ สั่งการ และกำกับดูแลการดำเนินงานของส่วนราชการในกองทัพไทย ในการเตรียมกำลัง การป้องกันราชอาณาจักร และการดำเนินการเกี่ยวกับการใช้กำลังทหารตามอำนาจหน้าที่ของกระทรวงกลาโหมให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุด มีผู้บัญชาการทหารสูงสุดเป็นผู้รับผิดชอบ
กองบัญชาการกองทัพไทยจัดผังการแบ่งส่วนราชการ ดังนี้
ถนนสายเศรษฐกิจตะวันออก-ตะวันตก
ถนนสายเศรษฐกิจตะวันออก-ตะวันตก หรือ EWEC (East-West Economic Corridor) เป็นเส้นทางขนส่งมี ความยาวประมาณ 1,500 กิโลเมตร เป็นทางลัดเชื่อมทะเลจีนใต้กับมหาสมุทรอินเดีย เริ่มจากต้นทางที่ท่าเรือดานัง ในภาคกลางของประเทศเวียดนาม เข้าสู่ประเทศลาว จากนั้นข้ามสะพานมิตรภาพไทย - ลาวแห่งที่ 2 (มุกดาหาร - สุวรรณเขต) เข้าสู่ประเทศไทยที่อำเภอเมืองมุกดาหาร จังหวัดมุกดาหาร แล้วเข้าสู่ประเทศพม่า ที่สะพานมิตรภาพไทย - พม่า ผ่านด่านแม่สอด-เมียวดี อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก ไปออกมหาสมุทรอินเดียที่เมืองท่ามะละแหม่งในอ่าวเมาะตะมะของประเทศพม่า
เส้นทางในประเทศไทยเริ่มที่สะพานมิตรภาพไทย - ลาวแห่งที่ 2 (มุกดาหาร - สุวรรณเขต) ผ่านเข้าทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 ช่วงมุกดาหาร - อำเภอสมเด็จ - กาฬสินธุ์ - อำเภอยางตลาด - ขอนแก่น - อำเภอชุมแพ - อำเภอหล่มสัก - พิษณุโลก - สุโขทัย - อำเภอบ้านด่านลานหอย - ตาก - อำเภอแม่สอด และสิ้นสุดที่สะพานมิตรภาพไทย - พม่า อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก
เส้นทางนี้ช่วยร่นระยะทางได้ราว 4,000 กิโลเมตร เทียบกับการขนส่งทางเรือไปอ้อมช่องแคบมะละกา และ ร่นระยะเวลาได้ 14 วันเป็นอย่างน้อย
แถบ นีละนิธิ
ศาสตราจารย์ แถบ นีละนิธิ (1 กรกฎาคม 2450 - 10 สิงหาคม 2523) อดีตราชบัณฑิต สำนักวิทยาศาสตร์ ราชบัณฑิตยสถาน, อดีตนายกสภามหาวิทยาลัยและอธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, อดีตคณบดีคณะวิทยาศาสตร์ และอดีตคณบดีบัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ศาสตราจารย์ แถบ นีละนิธิ หรือที่รู้จักในนามของ ศาสตราจารย์ ดร.แถบ นีละนิธิ เกิดเมื่อ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2450 เป็นบุตรของพระราชสุภาวดี (สิน นีละนิธิ) กับนางราชสุภาวดี (นวล นีละนิธิ)
ศาสตราจารย์ แถบ นีละนิธิ เข้าเรียนระดับชั้นประถมศึกษาที่โรงเรียนวัดสุทัศน์ และชั้นมัธยมศึกษา (ม.8) ที่โรงเรียนสวนกุหลาบ 
เมื่ออายุ 17 ปี ได้เข้าสอบชิงทุนเล่าเรียนหลวงของกระทรวงธรรมการเพื่อไปศึกษาต่อที่ วิทยาลัยของเทศบาลนครปอร์ตสมิธ (Portsmouth Municipal College) ประเทศอังกฤษ สาขาวิทยาศาสตร์ 2 ปี หลังจากนั้น จึงได้เข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยลิเวอร์พูล เป็นเวลา 3 ปี จนได้รับปริญญาวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาเคมีมาตรฐานชั้นสูง เมื่อปี พ.ศ. 2472 และเข้าศึกษาต่ออีก 1 ปี ขั้น Honours School จนได้รับปริญญาวิทยาศาสตรบัณฑิต เกียรตินิยมอันดับ 1 สาขาวิชาเคมี จากมหาวิทยาลัยเดียวกัน เมื่อปี พ.ศ. 2473 ซึ่งนับเป็นคนไทยคนแรกที่เข้าศึกษาในมหาวิทยาลัยแห่งนี้ และสามารถจบด้วยเกียรตินิยมอันดับ 1 ในสาขาเคมี
หลังจากนั้น ได้รับทุนจากมูลนิธิร็อกกี้เฟลเลอร์ไปศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยคอร์เนลล์ สหรัฐอเมริกา โดยสำเร็จปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาเคมี เมื่อปี พ.ศ. 2474 และใช้เวลาต่อมาอีกเพียง 2 ปี ก็สำเร็จปริญญาเอก (Ph.D.) สาขาอินทรีย์เคมี จากมหาวิทยาลัยเดียวกัน เมื่อปี พ.ศ. 2476
หลังจากจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยคอร์เนลล์แล้ว ศ.ดร.แถบ ได้เดินทางกลับมาประเทศไทย และเข้ารับราชการเป็นอาจารย์สอนวิชาเคมีที่คณะอักษรศาสตร์และวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยได้รับตำแหน่งหัวหน้าแผนกวิชาเคมี เมื่อ 13 กันยายน พ.ศ. 2479
เมื่อ 15 เมษายน พ.ศ. 2492 ท่านได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ และวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2493 ศ.ดร.แถบ ได้ดำรงตำแหน่งคณบดีคณะวิทยาศาสตร์ หลังจากนั้น เมื่อ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2500 และได้รับตำแหน่งรองอธิการบดีด้วยอีกตำแหน่งหนึ่ง
ต่อมา พ.ศ. 2506 จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยได้ขยายระดับการศึกษาโดยจัดตั้งบัณฑิตวิทยาลัยขึ้น ท่านได้รับตำแหน่งคณบดีบัณฑิตวิทยาลัยเป็นคนแรกด้วย
ศ.ดร.แถบ นีละนิธิ หลังจากเกษียณอายุราชการแล้ว ท่านยังคงดำรงตำแหน่งรักษาการอธิการบดี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งอธิการบดี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นท่านที่ 8 เมื่อ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2512 โดยท่านดำรงตำแหน่งเป็นเวลา 2 ปี หลังจากนั้น ยังได้ดำรงตำแหน่งนายกสภามหาวิทยาลัยติดต่อกัน 3 วาระ รวมเป็นเวลา 6 ปี
ท่านถึงแก่อนิจกรรม เมื่อ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2523
เมื่อเริ่มเข้ารับราชการ ท่านเป็นผู้จัดทำหลักสูตรปริญญาบัณฑิตทางเคมี และเป็นผู้สอนเอง นับว่าเป็นอาจารย์ต้นตำรับการผลิตวิทยาศาสตร์บัณฑิตคนแรกของประเทศ ขณะดำรงตำแหน่งคณบดีคณะวิทยาศาสตร์ ท่านได้ริเริ่มขยายหลักสูตรวิทยาศาสตร์บัณฑิต เพื่อให้สอดคล้องกับ แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ โดยการเปิดวิทยาศาสตร์บัณฑิต สาขาธรณีเคมีเทคนิค ขณะดำรงตำแหน่งคณบดีบัณฑิตวิทยาลัย ท่านได้ร่วมกำหนดมาตรฐานและระเบียบต่างๆขึ้น รวมถึงจัดตั้งคณะบัณฑิตวิทยาลัยขั้นจัดการ และจัดตั้งหน่วยคอมพิวเตอร์ขึ้น ซึ่งหน่วยงานนี้เป็นผู้บุกเบิกด้านคอมพิวเตอร์และอินเทอร์เน็ตอย่างเป็นทางการแห่งแรกของประเทศไทย 
ผลงานหน้าที่อื่นๆ เช่น
เขื่อนน้ำอูน
เขื่อนน้ำอูน เป็นเขื่อนดินกั้นแม่น้ำอูน อำเภอพังโคน จังหวัดสกลนคร ห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 54 กิโลเมตร เริ่มก่อสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2510 ตัวเขื่อนสร้างเสร็จ พ.ศ. 2517 งานระบบส่งน้ำเสร็จ พ.ศ. 2524
ตัวเขื่อนน้ำอูน มีความสูง 29.50 เมตร สันเขื่อนยาว 3,000 เมตร เก็บน้ำได้ 520 ล้านลูกบาศก์เมตร ใช้ประโยชน์เพื่อการเพาะปลูกในฤดูฝน 185,800 ไร่ ในฤดูแล้ง 63,000 ไร่และช่วยบรรเทาอุทกภัยในลุ่มน้ำอูน
มูลนิธิร็อกเกอะเฟลเลอร์
มูลนิธิร็อกเกอะเฟลเลอร์ () เป็นองค์กรวิจัยเกี่ยวกับด้านวิทยาศาสตร์ตั้งอยู่ที่นครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ก่อตั้งโดย จอห์น ดี ร็อกกี้เฟลเลอร์ ในปี พ.ศ. 2456 มีการให้การสนับสนุนการวิจัยในด้านการแพทย์ทั่วโลก
มูลนิธิร็อกเกอะเฟลเลอร์เป็นมูลนิธิที่มุ่งเน้นเรื่องแหล่งพลังงานทั้งห้า ได้แก่ 1. พื้นฐานการอยู่รอด เช่น อาหาร น้ำและที่อยู่อาศัย 2. สุขภาพ ในเรื่องของ ความเหมาะสมและความเป็นธรรมในด้านระบบหรือการบริหารด้านสุขภาพ 3.ภูมิอากาศและสิ่งแวดล้อม 4. การเจริญเติบโตของเมืองอย่างรวดเร็ว 5. ประกันสังคมและเศรษฐกิจ
ฟะตะห์
ฟะตะห์ หรือ ฟัตห์ (; ) เป็นพรรคการเมืองของปาเลสไตน์ ซึ่งเป็นขั้วอำนาจปาเลสไตน์กับกลุ่มฮะมาส ได้สู้รบกันมาตลอด และต่อมาได้เจรจาหยุดยิงและมีการเลือกตั้งในปาเลสไตน์ 25 มกราคม พ.ศ. 2549 ร่วมตั้งรัฐบาลผสมกับพรรคฮะมาสที่ชนะการเลือกตั้ง ก่อนถูกประกาศยกเลิก เนื่องจากกลุ่มฮะมาสไม่เป็นที่ยอมรับของรัฐบาลหลายประเทศ
โรงเรียนศรีพฤฒา
โรงเรียนศรีพฤฒา เป็นโรงเรียนสหศึกษาระดับมัธยมศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา กรุงเทพมหานคร เขต 2 กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่เลขที่ 61 ในหมู่บ้านนักกีฬาแหลมทอง ถนนนักกีฬาแหลมทอง แขวงทับช้าง เขตสะพานสูง กรุงเทพมหานคร 10250 มีเนื้อที่ 21 ไร่
โรงเรียนศรีพฤฒา เดิมชื่อว่า โรงเรียนสตรีมหาพฤฒาราม สาขา ๒ 
โดยได้รับที่ดินในหมู่บ้านนักกีฬาแหลมทอง จากการเคหะแห่งชาติ หัวหมาก จำนวน ๒๒ ไร่ ๒ งาน ๔๒ ตารางวา
๒๔ เมษายนพ.ศ. ๒๕๒๑ โรงเรียนสตรีมหาพฤฒารามและสมาคมสตรีมหาพฤฒาราม มีหนังสือที่ ศธ.๐๘๐๗๑๕/๒๕ 
เพื่อกราบบังคมทูลพระกรุณาโปรดเกล้าฯ อัญเชิญนาม "ศรีพฤฒา" แทนชื่อโรงเรียนสตรีมหาพฤฒาราม สาขา ๒
๑๑ สิงหาคมพ.ศ. ๒๕๒๑ กระทรวงศึกษาธิการโดย นายก่อ สวัสดิพานิชย์ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ขณะนั้น
ประกาศตั้งโรงเรียนมัธยมศึกษา ปีการศึกษา ๒๕๒๑ แขวงสะพานสูง เขตสะพานสูง กรุงเทพมหานคร โดยใช้ชื่อโรงเรียนว่า ศรีพฤฒา
คำขวัญประจำโรงเรียนว่า "ความเป็นเลิศทางวิชาการและคุณธรรม"
ปรัชญาการจัดการศึกษา “ทนฺโต เสฐโฐ มนุษ เสสุ”
นางดาวเรือง รัตนินทร์ ดำรงตำแหน่งครูใหญ่ คนแรกของโรงเรียน
สัญลักษณ์ เป็นพระมหาพิชัยมงกุฎ สีทอง ครอบอักษรย่อ ศ.ฒ. ใต้มงกุฏ
รายนามผู้บริหาร(ผู้อำนวยการโรงเรียน)
๒๕๒๑-๒๕๒๘ นางดาวเรื่อง รัตนิน
๒๕๒๘-๒๕๓๔ นายบรรจบ เสริมทอง
๒๕๓๔-๒๕๓๙ นายปรีชา สนแจ้ง
๒๕๓๙-๒๕๔๒ นายวิรัตน์ ศิริบูรณ์
๒๕๔๒-๒๕๔๔ นางสาวอรุณี นาคทัต
๒๕๔๔-๒๕๕๒ นายวันชัย เทียมทัด
๒๕๕๒-๒๕๕๖ นางทิพย์รัตน์ เด่นดำรงวิทย์
๒๕๕๖-๒๕๕๗ นายประสงค์ สุบรรณพงษ์
๒๕๕๗-๒๕๕๙ นาย เกษม สมภักดี
๒๕๕๙–ปัจจุบัน นายวีระ  เจนชัย
คดีปริศนาเส้นตายสู่สวรรค์
คดีปริศนาเส้นตายสู่สวรรค์ () ; () เป็นตอนพิเศษของภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยอดนักสืบจิ๋ว โคนัน ตอนที่ 5 ในประเทศไทยออกอากาศทางฟรีทีวีทางโมเดิร์นไนน์ ทีวี ในวันหยุดนักขัตฤกษ์ 2 ครั้ง ในวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2547 เวลา 08.00-10.00 น. และวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 เวลา 08.00-10.00 น.
เพลงจบ : "Always" by Mai Kuraki
อุทยานแห่งชาติทองผาภูมิ
อุทยานแห่งชาติทองผาภูมิ อยู่ในเขตป่าสงวนแห่งชาติป่าห้วยเขย่งและ ป่าเขาช้างเผือก ในเขตท้องที่ อำเภอทองผาภูมิ และ อำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรี
โดยรถยนต์
จากกรุงเทพ มหานคร ถึงตัวเมืองกาญจนบุรี ระยะทางประมาณ 123 กิโลเมตร จากตัวเมืองกาญจนบุรี ใช้ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 323 หรือ ถนนแสงชูโต สายกาญจนบุรี-ทางผาภูมิ ถึงตลาดอำเภอทองผาภูมิ ระยะทางประมาณ 141 กิโลเมตร จากตัวอำเภอทางผาภูมิ ใช้ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3272 สายทองผมภูมิ-บ้านไร่-ปิล๊อก ถึงสามแยกบ้านไร่เลี้ยวซ้าย ไปตามเส้นทางคนเคี้ยวบนเขา จนไปถึงอุทยานแห่งชาติทองผาภูมิ ซึ่งจะตั้งอยู่ระหว่างหลักกิโลเมตรที่ 24-25
โดยรถโดยสารประจำทาง
- จากสถานีขนส่งสายใต้ลงที่สถานีขนส่งจังหวัดกาญจนบุรี และต่อรถประจำทางสายกาญจนบุรี-ทองผาภูมิ ลงที่ตลาดอำเภอทองผาภูมิ จากนั้นต่อรถสายประจำทางสายทองผาภูมิ-บ้านอีต่อง ก็จะถึงที่ทำการอุทยานแห่งชาติทองผาภูมิ
- จากสถานีขนส่งหมอชิตใหม่ ขึ้นรถประจำทาง บขส. 999 ซื้อตั๋วได้ที่ช่องจำหน่ายตั๋วหมายเลข 21 ชั้น 1 รถเที่ยวแรกออกตี 5 ราคาค่าโดยสาร 227 บาท ไปลงที่ทองผาภูมิ หลังจากนั้นต่อรถประจำทางไปอุทยานแห่งชาติ (เป็นรถสองแถวสีเหลือง) อีก 70 บาท (ควรจะขึ้นรถจากกรุงเทพฯคันแรก ตอนตี 5 ไม่งั้นจะไม่ทันรถประจำทางคันสุดท้าย)
นำชัย ชีววิวรรธน์
นำชัย ชีววิวรรธน์ ผู้อำนวยการฝ่ายเผยแพร่วิทยาศาสตร์ สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
ดร.นำชัย ชีววิวรรธน์ จบชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนมณีวิทยา มัธยมศึกษาตอนต้นจาก โรงเรียนทวีธาภิเศก มัธยมศึกษาตอนปลายจาก โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ปริญญาตรีชีววิทยา สาขาสัตววิทยา จากคณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปริญญาโทชีวเคมี จากคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล และปริญญาเอกด้าน Molecular Genetics จาก Kumamoto University ประเทศญี่ปุ่น
เมื่อจบการศึกษาแล้ว ดร.นำชัย ชีววิวรรธน์ ทำงานเป็นนักวิจัยอยู่หน่วยพันธุวิศวกรรมจุลินทรีย์ (Microbial Genetic Engineering Unit) ซึ่งเป็นหน่วยวิจัยในความร่วมมือของศูนย์พันธุวิศวกรรมและเทคโนโลยีชีวภาพ กับ ศ.ดร.สกล พันธุ์ยิ้ม ผู้อำนวยการสถาบันอณูชีววิทยาและพันธุศาสตร์ ม.มหิดล ในขณะนั้น ปัจจุบันนี้ ห้องปฏิบัติการนี้ย้ายมาอยู่ภายใต้การบริหารจัดการของหน่วยปฏิบัติการวิจัยกลาง ไบโอเทค 
ปัจจุบัน ทำงานด้านการสื่อสารวิทยาศาสตร์ เคยมีงานเขียนด้านวิทยาศาสตร์ลงในนิตยสาร Science World โลกวิทยาศาสตร์ (เลิกผลิตแล้ว) ปัจจุบัน มีงานเขียนลงเป็นระยะๆ ในนิตยสารอัปเดต, นิตยสาร สารคดี (คอลัมน์ วิทย์(ทด)ลองของ) และคอลัมน์ โลกในมือคุณ ในหนังสือพิมพ์กรุงเทพธุรกิจ
ที่เขียน/ร่วมเขียน, แปล หรือร่วมเรียบเรียง/จัดทำ รวม 28 เล่ม (ในจำนวนนี้เป็นพจนานุกรม 2 เล่ม และสารานุกรม 1 เล่ม) ประกอบด้วย
เป็นบรรณาธิการ 6 เล่ มนอกจากนี้ ยังสนใจในการปาฐกถา อบรมให้ความรู้ และการเป็นนักสื่อสารวิทยาศาสตร์
ตัวอย่างมหาวิทยาลัย หรือหน่วยงานในมหาวิทยาลัย ที่เคยเป็นอาจารย์พิเศษ หรือกรรมการสอบวิทยานิพนธ์นักศึกษา หรือวิทยากรพิเศษตัวอย่างสถาบันการศึกษาอื่น นอกเหนือจากมหาวิทยาลัย ที่เคยเป็นอาจารย์พิเศษ หรือวิทยากรพิเศษ
ตัวอย่างองค์กรหรือหน่วยงานภาครัฐ นอกเหนือจากสถาบันการศึกษา ที่เคยเป็นวิทยากรพิเศษตัวอย่างองค์กรหรือหน่วยงานภาคเอกชน ที่เคยเป็นวิทยากรพิเศษ
* 2547 - วิทยากร การเสวนา "คลื่นลูกที่ 4 วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีในศตวรรษที่ 21" ณ โรงแรมสยามซิตี้ กรุงเทพฯ (18 ก.พ. 2547)
ตัวอย่างคอร์สนานาชาติที่เคยสอน
ตัวอย่างการประชุมระดับนานาชาติที่เคยเข้าร่วม
ตัวอย่างการประกวดที่ทำหน้าที่เป็นกรรมการตัดสิน
ตัวอย่างรายการโทรทัศน์ที่เคยจัด
ตัวอย่างรายการโทรทัศน์ที่เคยร่วมรายการ
ตอน 1 https://www.youtube.com/watch?v=ZjgIN9KeNTM 
ตำแหน่งทางวิชาการอื่นๆ ที่เคยเป็นหรือเป็นอยู่
กิจกรรมกับเอกชนที่เคยร่วมประวัติโดยรวม
https://www.facebook.com/notes/namchai-chewawiwat/%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4-%E0%B8%94%E0%B8%A3%E0%B8%99%E0%B8%B3%E0%B8%8A%E0%B8%B1%E0%B8%A2-%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%A7%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%98%E0%B8%99%E0%B9%8C/700318303343333
แคมเปญ Singha Discovers 500 Galapagos
http://www.singhadiscovers.com/?i=idex
ทหารของชาติ
เพลงทหารของชาติ เป็นเพลงปลุกใจจังหวะมาร์ช ประพันธ์คำร้องโดยหลวงวิจิตรวาทการ ทำนองโดยพระเจนดุริยางค์ เพลงนี้เป็นเพลงที่กองทัพบกไทยใช้บรรเลงเป็นเพลงเดินสวนสนามในพิธีกระทำสัตย์ปฏิญาณตนต่อธงชัยเฉลิมพล
อนึ่ง คำว่าทหารของชาตินี้ ยังใช้เป็นคำพูดที่เน้นย้ำถึงความสำคัญของทหารที่มีต่อประเทศอยู่เสมอ
แม่น้ำสะโตง
แม่น้ำสะโตง หรือ แม่น้ำซิตอง (, ) เป็นแม่น้ำในประเทศพม่ามีความยาว 420 กิโลเมตร เป็นเส้นแบ่งเขตแดนระหว่างเขตหงสาวดีกับรัฐมอญ
แม่น้ำสะโตงเป็นแม่น้ำสายใหญ่ที่เมื่อถึงฤดูน้ำหลาก ความกว้างจากฝั่งหนึ่งไปยังอีกฝั่งหนึ่งอาจกว้างได้ถึง 3 กิโลเมตร มีความสำคัญในประวัติศาสตร์ไทยเมื่อครั้งที่สมเด็จพระนเรศวรมหาราช เสด็จหลบหนีกองทัพพม่าของพระมหาอุปราชมังสามเกียด พระองค์ได้หลบหนีข้ามพ้นมาและได้แสดงวีรกรรมยิงพระแสงปืนข้ามลำน้ำสะโตง คือ ยิงปืนคาบศิลาจากอีกฝั่งของแม่น้ำถูกแม่ทัพพม่า ชื่อ สุรกรรมา เสียชีวิตคาคอช้าง เมื่อปี พ.ศ. 2127 ซึ่งต่อมาพระแสงปืนกระบอกนี้ได้ถูกขนามนามว่า "พระแสงปืนต้นข้ามแม่น้ำสะโตง"
แม่น้ำอิรวดี
แม่น้ำอิรวดี (, , ออกเสียง "เอยาวะดี") เป็นแม่น้ำที่ไหลจากเหนือจรดใต้ผ่านประเทศพม่า เป็นแม่น้ำที่ใหญ่สุดในประเทศและเป็นเส้นทางการค้าที่สำคัญที่สุด ชื่ออิรวดีในพม่ามาจาก ภาษาบาลี "Irāvatī" "Airavati" "Erāvatī" เป็นชื่อบาลีของช้างเอราวัณพาหนะของพระอินทร์ ช้างมักถูกใช้เป็นสัญลักษณ์สำหรับน้ำ และถูกนำมาใช้เป็นชื่อของแม่น้ำอื่น ๆ ในหลายภูมิภาคเช่น แม่น้ำอจิรวดี ในอินเดีย
แม่น้ำอิรวดีมีต้นกำเนิดจากจุดบรรจบกันของ แม่น้ำมะลิขา และ แม่น้ำเมขา ที่ไหลลงมาจากธารน้ำแข็งบริเวณเทือกเขาหิมาลัยทางตอนเหนือของปูตาโอในพม่าตอนบน แม่น้ำค่อนข้างไหลเป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ผ่านดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำอิรวดี และไหลลงสู่ทะเลอันดามัน แม่น้ำอิรวดีมีพื้นที่ลุ่มน้ำ 404,200 ตารางกิโลเมตร (156,026 ตารางไมล์) ครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของประเทศพม่า นักกวีชาวอังกฤษ รัดยาร์ด คิปลิง มีการบรรยายถึงแม่น้ำอิรวดีในบทกวีที่เขาแต่งเรื่อง 'ถนนสู่มัณฑะเลย์'
กว่าหกศตวรรษที่แม่น้ำถูกใช้สำหรับการค้าขายและการขนส่ง แม่น้ำมีความสำคัญต่อจักรวรรดิอังกฤษหลังได้พม่าเข้ามาอยู่ในอาณานิคมได้มีการพัฒนาเครือข่ายคลองชลประทาน แม่น้ำยังคงมีความสำคัญในปัจจุบันเนื่องจากเป็นเส้นทางการจราจรและเป็นเส้นทางของสินค้าส่งออกจำนวนมาก ข้าวมีการผลิตในเขตดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำอิรวดีซึ่งมีการใช้น้ำจากแม่น้ำ
ในปีพ.ศ. 2550 รัฐบาลพม่าได้ลงนามในข้อตกลงกับบริษัทสัญชาติจีนในการก่อสร้างเขื่อนไฟฟ้าพลังน้ำจำนวนเจ็ดเขื่อน ซึ่งมีกำลังผลิตรวม 13,360 เมกะวัตต์ในแม่น้ำมะลิขา และ แม่น้ำเมขา รวมถึงเขื่อน มยิตโซน เขื่อนใหญ่ขนาด 6,000 เมกะวัตต์ บริเวณที่บรรจบกันของแม่น้ำทั้งสองแห่ง กำลังไฟฟ้าที่เกิดจากเขื่อนจะถูกส่งไปยังประเทศอื่น ๆ ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ แต่โดยส่วนใหญ่จะถูกส่งไปยังประเทศจีน และมีเป้าหมายการส่งออกพลังงานไปยัง ประเทศไทย, อินเดีย และ บังคลาเทศ องค์กรด้านสิ่งแวดล้อมได้ยกความกังวลเกี่ยวกับผลกระทบต่อระบบนิเวศบนความหลากหลายทางชีวภาพของแม่น้ำ สัตว์ที่อาจได้รับผลกระทบได้แก่ โลมาอิรวดี และปลาฉลามในแม่น้ำอิรวดี ซึ่งเป็นสัตว์ใกล้สูญพันธุ์ ปัจจุบันโครงการเขื่อนใหญ่ มยิตโซน ถูกระงับไว้เนื่องจากมีการประท้วงและผู้ไม่เห็นด้วยจำนวนมาก
คดีปริศนาระเบิดระฟ้า
คดีปริศนาระเบิดระฟ้า () ; ) เป็นตอนพิเศษของภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ตอนที่ 1
คุโด้ ชินอิจิในร่างเด็ก หรือ เอโดงาว่า โคนัน ได้รับเชิญไปร่วมงานปาร์ตี้ของนักสถาปนิกชื่อดัง ศาสตราจารย์โมริยะ เทจิ เนื่องจากชินอิจิได้กลายเป็นเด็กไปแล้ว จึงขอร้องให้โมริ รันช่วยไปแทน แต่รันกลับมีข้อแลกเปลี่ยนว่า วันเสาร์ที่ 3 พฤษภาคมนี้ ต้องไปดูหนังเรื่อง ตำนานด้ายแดง วันอังคารที่ 29 เมษายน เอโดงาว่า โคนัน, โมริ รัน, และโมริ โคโกโร่จึงได้ไปที่งานเลี้ยง วันหนึ่งก็มีโทรศัพท์ปริศนาจากชายลึกลับที่ขู่วางระเบิดตามสถานที่ต่างๆโทรมาหาที่หมายเลขโทรศัพท์ที่บ้านของชินอิจิ โคนันได้ไปหยุดการระเบิด และนำระเบิดไปทิ้งได้ จนกระทั่งโทรศัพท์จากชายดังกล่าวก็ได้เข้ามาอีกครั้ง แล้วบอกว่าจะมีการวางระเบิดขบวนรถไฟสายโทโตะ ซึ่งถูกวางระเบิดถึง 5 ลูก โดยระเบิดจะทำงานเมื่อพระอาทิตย์ลับขอบฟ้า แต่โคนันก็สามารถหาที่วางของระเบิดได้ครบ เมื่อโคนันสังเกตได้ว่าการวางระเบิดช่วงนี้เป็นสถานที่ที่ศาสตราจารย์โมริยะ เทจิ เป็นคนออกแบบจึงพบเขาที่บ้าน และก็ได้ค้นพบว่าคนวางระเบิดนั้นก็คือศาสตราจารย์โมริยะ เทจินั่นเอง แต่แล้วระเบิดลูกสุดท้ายที่เขาได้วางไว้คือสถานที่ที่ชินอิจิ และรันนัดดูหนังกัน โคนันจึงรีบไปช่วยรันจากตึกเบกะซิตี้ เนื่องจากประตูทางเข้าล็อบบี้พังจึงไปช่วยรันไม่ได้ โคนันจึงบอกให้รันเป็นคนปลดระเบิดเอง และแล้วรันก็ปลดระเบิดจะสำเร็จแล้ว แต่ก็เหลือสายไฟคู่สุดท้าย สีแดง และสีน้ำเงิน แต่รันก็เลือกตัดสายไฟสีน้ำเงิน ซึ่งไม่เข้าทางของศาสตราจารย์โมริยะ เทจิ ทำให้รันและคนที่ติดในห้องล็อบบี้ปลอดภัย
คดีฆาตกรรมไพ่ปริศนา
คดีฆาตกรรมไพ่ปริศนา ; () เป็นตอนพิเศษของภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ตอนที่ 2
เกิดเหตุมือลึกลับคอยลอบทำร้ายบุคคลต่างๆอย่างต่อเนื่อง ตั้งแต่ สารวัตรเมงูเระ จูโซที่ถูกลูกธนูหน้าไม้ยิง ขณะที่วิ่งออกกำลังกาย, คิซากิ เอริ ทนายความ แม่ของรันถูกวางยาพิษในช็อกโกแลต และดร.อากาสะ ฮิโรชิ ที่ถูกหน้าไม้ยิงขณะที่เปิดประตูบ้าน โดยที่แต่ละคนจะมีชื่อที่เกี่ยวข้องกับสัญลักษณ์หรือจำนวนบนไพ่ และยังเป็นบุคคลที่มีความเกี่ยวข้องกับ โมริ โคโกโร่ ด้วย ผู้ที่ถูกสงสัยมากที่สุดคือ มุราคามิ โจ อดีตนักพนันที่เพิ่งออกจากคุกซึ่งมีความแค้นกับโคโกโร่ ในเหตุการณ์ๆหนึ่ง อันเป็นเหตุการณ์ที่ทำให้รันคิดว่าเป็นสาเหตุให้โคโกโร่ และเอริ ต้องแยกทางกัน แต่ทว่าบุคคลที่เกี่ยวข้องกับโคโกโร่ที่มีชื่อเป็นจำนวนตัวเลขก็ยังตกเป็นเป้าหมายในการลอบทำร้ายต่อไปคือสึจิ ฮิโรกิ แต่เส้นยาแดงผ่าแปด สึจิ ฮิโรกิรอดชีวิต แต่ก็ต้องพลาดโอกาสการแข่งขันอเมริกันโอเพนไป โคโกโร่นึกชื่อบุคคลต่อไปที่น่าจะมีเลขประกอบนั่นคือ สึจิ ฮิโรกิ พวกเขาจึงพากันไปคุ้มครองและได้ไปที่อะควาเรียมคริสตัล ของคุณอาซาฮี คาสึโยชิ และเจอบุคคลอีกกลุ่มหนึ่งประกอบด้วย นิชินะ มิโนรุ ,ปีเตอร์ ฟอร์ด ,ชิชิโด เอเม ,โอสะนาอิ นานะและซาวากิ โคเฮ ซึ่งชื่อของทุกคนมีตัวเลขเป็นตัวประกอบทั้งสิ้น แต่แล้วสถานที่แห่งนี้ก็กลายเป็นกับดักกลางทะเลที่คนร้ายวางแผนไว้ และก็เกิดการฆาตกรรมขึ้นโดยโอสะนาอิ นานะ ถูกแทง และอาซาฮี คาสึโยชิด้วย พวกโคนันจึงต้องสืบเรื่องราวพร้อมๆกับหาทางหนีออกจากอะควาเรียมคริสตัล จนกระทั่งโคนันพบตัวคนร้ายนั่นคือ ซาวากิ โคเฮ หลังจากคนร้ายจนมุมจึงจับรันเป็นตัวประกัน แต่แล้วโคนันก็ได้ยิงที่ขาของรันเพื่อช่วยชีวิตรันไว้ แล้ว ซาวากิ โคเฮ ก็ถูกจับ
ส่วนอีกคนซึ่งมีชื่อเป็นหมายเลขไพ่ แต่ไม่ได้ถูกปองร้าย คือ โอกาโนะ โทวาโกะ เพราะ โท (十) ในชื่อ โทวาโกะ แปลว่า 10 (十)
ปริศนาพ่อมดคนสุดท้ายแห่งศตวรรษ
ปริศนาพ่อมดคนสุดท้ายแห่งศตวรรษ () ; () เป็นตอนพิเศษของภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยอดนักสืบจิ๋ว โคนัน ตอนที่ 3 ในประเทศไทยออกอากาศทางฟรีทีวีทางโมเดิร์นไนน์ ทีวี ในวันหยุดนักขัตฤกษ์ ในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2546 เวลา 08.00-10.00 น.
เอโดงาว่า โคนัน, โมริ รัน, และโมริ โคโกโร่ ได้รับเชิญจาก รายชื่อตัวละครในยอดนักสืบจิ๋วโคนัน#อื่นๆ|สึสึกิ ชิโร่]]ให้มาที่เมืองโอซาก้า เพื่อช่วยปกป้องอิมพีเรียล อีสเตอร์ เอ้ก ไข่ที่กษัตริย์รัสเซียสั่งให้ทำขึ้นเพื่อเป็นของขวัญแก่พระราชินี โดยเป็นใบที่ 51 หรือ เม็มโมรี่ เอ้ก ให้พ้นจากการขโมยของ จอมโจรคิด โดยได้รับความช่วยเหลือจาก นากาโมริ กินโซ, ฮัตโตริ เฮย์จิ, และตำรวจโอซาก้า แต่ถึงกระนั้น ด้วยแผนการอันชาญฉลาดของจอมโจรคิดและการคาดคะเนเวลาปรากฏตัวของจอมโจรคิดผิดพลาด เม็มโมรี่ เอ้กจึงตกอยู่ในมือของจอมโจรคิด แต่ในตอนที่จอมโจรคิดกำลังใช้เครื่องร่อนบินหนี ก็โดนบุคคลนิรนามยิงเข้าที่ตาขวาแต่โชคดีที่มีกระจกกันเอาไว้ ทำให้โคนันซึ่งตามจอมโจรคิดมาสามารถที่จะเก็บรักษาเม็มโมรี่ เอ้กไว้ได้ วันต่อมา เม็มโมรี่ เอ้กจึงถูกส่งกลับโตเกียวด้วยเรือของตระกูลสึสึกิเพื่อตรวจดูความเสียหาย
บุคคลที่อยู่บนเรือนอกจากพวกของโคนันแล้ว ได้แก่โคซากะ นัตสึมิ, ซาวาเบะ คุระโนสึเกะ ซึ่งเดินทางมาเพื่อบอกเรื่องราวเกี่ยวกับภาพร่างเม็มโมรี่ เอ้ก จากคุณตาทวดของเขา ทำให้โคนันและทุกคนทราบว่ามีเม็มโมรี่ เอ้กอีก 1 ใบอยู่ที่ปราสาทชิโยโกสึกะ นิชิโนะ มาซาโตะ, เซลเก้ ออฟตินนิคอฟ, อินุอิ โชอิจิ,โฮชิ เซรัน และซางาวะ ริว ซึ่ง 1 ในบุคคลเหล่านี้ก็มีสกอร์เปี้ยนรวมอยู่ด้วย บนเรือจึงเกิดคดีฆาตกรรมขึ้น ซางาวะ ริว ถูกฆ่าโดยสกอร์เปี้ยนเนื่องจากไปล่วงรู้ความลับของสกอร์เปี้ยนโดยไม่ได้ตั้งใจ จึงฆ่าปิดปากเขา โดยป้ายความผิดให้กับนิชิโนะ มาซาโตะ สารวัตรเมงูเระจึงต้องเดินทางมาพร้อมกับตำรวจ ซึ่งเหตุการณ์บนเรือก็ทำให้รันและผู้หมวดชิราโทริเริ่มสงสัยในตัวโคนัน เมื่อบุคคลที่เหลืออยู่เดินทางมาที่ปราสาทชิโยโกสึกะ ก็เดินสำรวจปราสาท จนกระทั่งโคนันเจอทางลับใต้ดินของปราสาท ระหว่างเดินในทางใต้ดินก็เจอกับพวกเด็ก ๆ ที่ตกมาจากหอคอยเล็กข้างปราสาท ในทางใต้ดินนี้เอง ที่โคนันเจอกลไกและความลับของเม็มโมรี่ เอ้กที่ซ่อนไว้ แต่แล้วก็เกิดการฆาตกรรมและการขโมยเม็มโมรี่ เอ้กขึ้น โคนันจึงวิ่งตามคนร้ายไปบนปราสาทที่กำลังลุกไหม้เพราะฝีมือของสกอร์เปี้ยน โคนันได้เจอกับสกอร์เปี้ยนตัวจริงนั่นก็คือ โฮชิ เซรัน และไขคดีทั้งหมด โฮชิ เซรันพยายามฆ่าโคนันแต่ก็ไม่เป็นผล เมื่อโฮชิ เซรันถูกจัดการจนสลบไป ผู้หมวดชิราโทริก็เข้ามาช่วยโคนัน แต่ไฟก็โหมไหม้ปราสาทรุนแรง คนที่อยู่ทางใต้ดินก็ขึ้นมาหมดแล้ว เหลือเพียงคนที่อยู่ในปราสาทเท่านั้น
หลังเหตุการณ์ทั้งหมดก็แยกย้ายกันกลับ ส่วนรันที่สงสัยในตัวโคนัน ก็เลิกสงสัยเมื่อจอมโจรคิด ปลอมตัวเป็นคุโด้ ชินอิจิต่อหน้าโคนัน เพื่อช่วย โดยจอมโจรคิดก็ได้ทราบถึงตัวจริงของโคนัน ก็เพราะได้ติดตามดูท่าทางมาตลอด โดยปลอมตัวเป็นหมวดชิราโทริ
คดีฆาตกรรมนัยน์ตามรณะ
คดีฆาตกรรมนัยน์ตามรณะ () ; () เป็นตอนพิเศษของภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ตอนที่ 4 ในประเทศไทยออกอากาศทางฟรีทีวีทางโมเดิร์นไนน์ ทีวี ในวันหยุดนักขัตฤกษ์ 2 ครั้ง ในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2547 เวลา 09.30-11.30 น. และในวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2548 เวลา 08.00-10.00 น.
คดีฆาตกรรมต่อเนื่องที่ชีวิตนายตำรวจมากมายใช้เป็นเครื่องสังเวย และชะตากรรมของ โมริ รัน ก็กำลังไปสู่ความน่ากลัวนั้น "NEED NOT TO KNOW...ไม่จำเป็นต้องรู้" ในงานอวยพรการแต่งงานของน้องสาวสารวัตรชิราโทริ ได้เกิดการลอบสังหารหมวดซาโต้ขึ้นต่อหน้ารัน ทำให้รันช็อคและความจำเสื่อม คนร้ายรู้ว่ารันเห็นหน้าเขาจึงต้องฆ่าปิดปาก โคนันจึงเข้ามาช่วยฟื้นความจำรัน และปกป้องรันจากเงื้อมมือฆาตกร
คดีฆาตกรรมแห่งเมืองปริศนา
คดีฆาตกรรมแห่งเมืองปริศนา () ; () เป็นตอนพิเศษของภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยอดนักสืบจิ๋ว โคนัน ตอนที่ 7 ในประเทศไทยออกอากาศทางฟรีทีวีทางโมเดิร์นไนน์ ทีวี ในวันหยุดนักขัตฤกษ์ 2 ครั้ง ในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 เวลา 08.00-10.00 น. และ วันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2550 เวลา 08.00-10.00 น.
เกิดคดีฆาตกรรมต่อเนื่องซึ่งผู้ตายทั้งหมดมีหนังสือ กิเคคิ ไว้ครอบครอง หนึ่งฆาตกรในกลุ่มโจรได้ขโมยพระเก็นจิโบตารุทิ้งปริศนาเพื่อใช้ค้นหาพระพุทธรูปซึ่งหายไปเมื่อหลายปีก่อน ทำให้โคนันต้องมาคลี่คลายคดีนี้ขณะที่ ฮัตโตริ นักสืบโอซาก้า ก็มาร่วมงานด้วยเพราะต้องการที่จะมาหาหญิงสาวที่เป็นที่รักแรกฮัตโตริคิดว่าเธอคือเจ้าของอัญมณีสีขาวที่เป็นเป้าหมายของฆาตกรและเป็นพ่อแท้ ๆ ของจิคาซึสึ
แท้จริงแล้วคือ หนึ่งในแก๊งโจร เก็นจิโบตารุ ชื่อจริงว่า อิเซโนะ ซาบุโร่
แท้จริงแล้วคือ หนึ่งในแก๊งโจร เก็นจิโบตารุ ซึ่งถูกเรียกว่า มุซาชิโบ เบ็งเค ในแก๊งโจรไทม์อาฟเตอร์ไทม์ ~ฮานะมาอุมาชิเดะ~ () by Mai Kuraki
มนตราแห่งรัตติกาลสีเงิน
มนตราแห่งรัตติกาลสีเงิน () ; () เป็นตอนพิเศษของภาพยนตร์เรื่องยอดนักสืบจิ๋ว โคนัน ตอนที่ 8 ออกฉายในประเทศไทยในวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2548 ที่โรงภาพยนตร์เมเจอร์ซีนีเพล็กซ์ รัชโยธิน และออกอากาศทางฟรีทีวีทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ในช่วงหนังรอบเช้าวันหยุด วันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2553 เวลา 08.00-10.00 น.
เพลงจบ : "Dream X Dream" by Rina Aiuchi
ยุทธการเหนือห้วงทะเลลึก
ยุทธการเหนือห้วงทะเลลึก () ; () เป็นตอนพิเศษของภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยอดนักสืบจิ๋ว โคนัน ตอนที่ 9กัปตันเรือยาชิโระที่1 และเป็นพ่อของอาคิโยชิ มินาโกะ เสียชีวิตจากเหตุการณ์เรือล่มเมื่อ15ปีก่อน
เพลงจบ : Natsu o Matsu Sail no Yō ni" (夏を待つセイル(帆)のように) [Like a Sail Waiting for Summer] by ZARD
บทเพลงมรณะแด่เหล่านักสืบ
บทเพลงมรณะแด่เหล่านักสืบ () ; () เป็นตอนพิเศษของภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยอดนักสืบจิ๋ว โคนัน ตอนที่ 10 ออกฉายในประเทศไทยในวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2549 ที่โรงภาพยนตร์เซ็นจูรี่ และออกอากาศทางฟรีทีวีทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ในช่วงหนังรอบเช้า วันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2554 เวลา 08.30-10.25 น.
ตำรวจ
เพลงจบ : "Yuruginai mono Hitotsu" (ゆるぎないものひとつ) [One Unshakeable Truth] by B'z
มี 3 แบบ
มี 2 แบบ คือ Single Collection และ Limited Collectionภาพยนตร์การ์ตูนตอนนี้ เป็นตอนเดียวที่มีการขึ้นคำเตือนในฉากที่มีตัวละครในเรื่องสูบบุหรี่ ว่า "การสูบบุหรี่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ" และเซ็นเซอร์มีดในฉากที่อายูมิถูกคนร้ายวิ่งราวจับเป็นตัวประกัน ทั้งใน VCD และ DVD จึงทำให้มีการวิพากษ์วิจารณ์เป็นอย่างมาก ในเรื่องของคุณภาพ ที่ไม่ควรมีคำเตือนและการเซ็นเซอร์ในแผ่น VCD และ DVD โดยเฉพาะแผ่น DVD ซึ่งไม่ควรมี เพราะเอามาจากต้นฉบับของญี่ปุ่น
ซึ่งภายหลัง ในตอนที่ 11 เป็นต้นไป ทาง TIGA ได้ขึ้นคำเตือนเกี่ยวกับสุรา,บุหรี่ และความรุนแรง ก่อนเข้าเมนูDVDของแต่ละตอน
การก่อสร้าง
การก่อสร้าง () คือกิจกรรมหรือการกระทำที่ทำให้เกิด การประกอบหรือการติดตั้ง ให้เกิดเป็นอาคาร โครงสร้าง ระบบ
1+1 =2 สาธารณูปโภค หรือส่วนประกอบของสิ่งที่กล่าวข้างต้น และมักจะหมายถึงงานทางด้านโยธาเป็นส่วนใหญ่
การก่อสร้างเป็นการปฏิบัติวิชาชีพแขนงหนึ่ง ซึ่งประกอบด้วยงานไม้ งานคอนกรีต งานปูนก่อฉาบ งานเหล็ก ช่างซึ่งปฏิบัติงานในงานแขนงนั้นๆ ก็จะเรียกตามประเภทของงานนั้นๆ เช่น ช่างไม้ ช่างปูน ฯลฯ คำที่เรียกโดยรวมก็คือ ช่างก่อสร้าง และผู้ที่มีอาชีพลงทุนรับจ้างทำงานก่อสร้างจะเรียกทั่วๆ ไปว่า ผู้รับเหมา ผู้รับเหมาก่อสร้างที่จดทะเบียนในรูปแบบนิติบุคคล จะมีชื่อเรียกโดยทั่วไปว่า บริษัทรับสร้างบ้าน123456789
ประเภทของโครงการก่อสร้าง ได้แก่
งานอาคาร ได้แก่
งานถนนและระบบสาธารณูปโภคด้านขนส่ง ได้แก่ ๏ทศกัณฐ์๛
งานระบบชลประทาน ได้แก่
งานระบบสาธารณูปโภค อื่น ๆ ได้แก่ ῼ«ṊṎṔḚ»ῼ
ซีมง เดอ ลา ลูแบร์
ซีมง เดอ ลา ลูแบร์ (; 21 เมษายน พ.ศ. 2185-26 มีนาคม พ.ศ. 2272) เป็นราชทูตของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส ได้เดินทางเข้ามาใน
ประเทศไทยในรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราชเพื่อเจริญสัมพันธไมตรีกับไทย โดยเดินทางมาที่กรุงศรีอยุธยาพร้อมกับเจ้าพระยาโกษาธิบดี (ปาน) และทหารของฝรั่งเศสประมาณ 600 คน
เดอ ลา ลูแบร์ ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นหัวหน้าคณะทูตฝรั่งเศสร่วมกับกล๊อด เซเบอเร็ต ดูว์ บูเลย์ (Claude Céberet du Boullay) เดินทางมาอยุธยาเพื่อเจรจาเรื่องศาสนาและการค้าของฝรั่งเศสในอาณาจักรอยุธยาเมื่อ พ.ศ. 2230 ในการเจรจานั้นอยุธยาไม่สู้จักยินยอมรับข้อเสนอของฝรั่งเศส ทำให้เสียเวลาในการเจรจาหลายสัปดาห์ ในที่สุดฝ่ายไทยก็ยินยอมรับข้อเสนอตามความประสงค์ของฝรั่งเศสและทั้งสองฝ่ายได้ลงนามในสัญญาการค้าที่เมืองลพบุรีเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม
นอกจากจะเป็นหัวหน้าคณะทูตจากฝรั่งเศสแล้ว เดอ ลา ลูแบร์ ยังได้รับคำสั่งให้สังเกตเรื่องราวต่าง ๆ เกี่ยวกับอาณาจักรอยุธยาและบันทึกข้อสังเกตทั้งหลายเหล่านั้นกลับไปรายงานให้ราชสำนักของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ได้รับทราบด้วย จดหมายเหตุเหล่านี้ได้กลายเป็นหลักฐานทางประวัติศาสตร์ที่มีคุณค่าต่อแวดวงวิชาประวัติศาสตร์ไทยสมัยอยุธยา เพราะกล่าวถึงชีวิตความเป็นอยู่ สังคม ประเพณี ประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม หลายสิ่งหลายอย่างของคนในสมัยกรุงศรีอยุธยา จึงนับได้ว่าเป็นหลักฐานทางประวัติศาสตร์ที่มีจารึกเป็นลายลักษณ์อักษร
พระวิสุทธิกษัตรีย์
พระวิสุทธิกษัตรีย์ หรือคำให้การชาวกรุงเก่าออกพระนามว่าพระบรมเทวี มีพระนามเดิมว่า สมเด็จพระเจ้าลูกเธอพระสวัสดิราชธิดา เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระมหาจักรพรรดิ ประสูติแต่พระสุริโยทัย ภายหลังได้รับการสถาปนาเป็นพระอัครมเหสีในสมเด็จพระมหาธรรมราชาธิราช และเป็นพระราชชนนีในพระสุพรรณกัลยา สมเด็จพระนเรศวรมหาราช และสมเด็จพระเอกาทศรถ
พระวิสุทธิกษัตรีย์ มีพระนามเดิมว่า "สมเด็จพระเจ้าลูกเธอพระสวัสดิราชธิดา" เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระมหาจักรพรรดิ ประสูติแต่พระสุริโยทัย มีพระเชษฐาและพระขนิษฐาร่วมพระราชชนกชนนีคือ พระราเมศวร สมเด็จพระมหินทราธิราช พระบรมดิลก และพระเทพกษัตรีย์
"พระราชพงศาวดาร ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม)" ระบุว่าหลังสมเด็จพระมหาจักรพรรดิเสวยราชย์จากความช่วยเหลือจากขุนพิเรนทรเทพ ขุนอินทรเทพ หมื่นราชเสน่หา และหลวงศรียศบ้านลานตากฟ้า จึงทรงปรึกษาพระธรรมนูญหอหลวงเพื่อพระราชทานบำเหน็จรางวัล และมีพระราชดำรัสว่าจะพระราชทานสมเด็จพระเจ้าลูกเธอพระสวัสดิราชธิดาแก่ขุนพิเรนทรเทพ แล้วจึงถวายพระนามให้ใหม่ว่า "วิสุทธิกษัตรีย์" เป็นตำแหน่งพระอัครมเหสีเมืองพิษณุโลก พร้อมพระราชทานเครื่องราชูปโภค ศักดิฝ่ายทหารพลเรือน เรือชัยพื้นดำแดงคู่หนึ่ง และเครื่องราชกกุธภัณฑ์
ขณะที่ "คำให้การชาวกรุงเก่า" ระบุว่าสมเด็จพระมหาธรรมราชามีพระนามาภิไธยเดิมว่าพระไชย เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระมหาจักรพรรดิ ประสูติแต่พระมหาเทวี ต่อมาโปรดให้ไปครองเมืองพิษณุโลก มีพระอัครมเหสีชื่อ "พระบรมเทวี" และประสูติกาลพระราชบุตรสามพระองค์คือ พระสุวรรณกัลยา พระนเรศวร และพระเอกาทศรถ
"พระราชพงศาวดาร ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม)" ระบุว่าหลังการเสวยราชย์ครั้งที่สองของสมเด็จพระมหาจักรพรรดิ เวลานั้นพระวิสุทธิกษัตรีย์ยังประทับอยู่ที่เมืองพิษณุโลกร่วมกับสมเด็จพระเอกาทศรถ สมเด็จพระมหินทราธิราชเกรงว่าพระภคินีและพระราชนัดดาจะเป็นอันตราย เพราะทรงพิจารณาแล้วว่าสมเด็จพระมหาธรรมราชาเอาใจออกห่างไปเข้าฝ่ายหงสาวดี สมเด็จพระมหาจักรพรรดิและสมเด็จพระมหินทราธิราชจึงไปชิงตัวพระวิสุทธิกษัตรีย์และสมเด็จพระเอกาทศรถเสด็จลงมา ณ กรุงอโยธยา ครั้นสมเด็จพระมหาธรรมราชาทรงทราบข่าวจึงทูลฟ้องพระเจ้าบุเรงนอง พระเจ้าบุเรงนองจึงยกทัพใหญ่ไปตีกรุงอโยธยา สามารถปิดล้อมกรุงอโยธยาไว้ได้ แต่ตีพระนครแต่ไม่สำเร็จ ระหว่างนั้นสมเด็จพระมหาจักรพรรดิประชวรได้ 25 วันก็เสด็จสวรรคต
พระวิสุทธิกษัตรีย์เป็นตัวละครในภาพยนตร์และละครโทรทัศน์ ดังนี้
ปัตตาเวีย
ปัตตาเวีย อาจหมายถึง
คันทวย
คันทวย หรือ ทวย () คือส่วนหนึ่งของสถาปัตยกรรมทำหน้าที่ค้ำยันชายคา ระเบียง หรือ หลังคาของสิ่งก่อสร้าง
คันทวย หรือ ทวย คือส่วนหนึ่งของสถาปัตยกรรมไทยทำหน้าที่ค้ำยันชายคา มักแกะสลักหรือหล่อเป็นลวดลายสวยงาม คันทวย มีทั้งที่เป็นไม้ และปูนปั้น ตามแต่ประเภทของอาคาร
คันทวย ทางภาคเหนือ จะเรียกทวยหูช้าง มีลักษณะเป็นแผ่นไม้รูปสามเหลี่ยมติดกับเสาหรือผนัง บนแผ่นไม้มีการสลักลายหรือลายฉลุโปร่ง เป็นรูปนาค ลายดอกไม้ หรือลายต่าง ๆ ตามแต่การออกแบบ
สัดส่วนที่สวยงามของคันทวย คือ 4 คูณ 6 หรือ 4 คูณ 7 หรือ 4 คูณ 8 (4 คือส่วนกว้าง 6 7 และ 8 คือส่วนสูง)
สถาปัตยกรรมของประเทศจีน ตามธรรมเนียมการก่อสร้างของจีนจะเรียกคันทวยว่า “dougong” ซึ่งใช้กันมาตั้งแต่ก่อนคริสตกาล
คำว่า คันทวย ในสถาปัตยกรรมตะวันตก คือก้อนหินหรือที่ยื่นออกมาจากผนังหรือกำแพงเพื่อรับน้ำหนักของสิ่งก่อสร้างที่ยื่นออกมา ถ้าเป็นทวยไม้ก็จะเรียกว่า “tassel” หรือ “bragger” การใช้คันทวยเริ่มใช้กันตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์แต่มานิยมกันในยุคกลางและสถาปัตยกรรมขุนนางสกอตแลนด์
คำว่า “corbel” มาจากภาษาฝรั่งเศสเก่าซึ่งมาจากภาษาละติน “corbellus” แปลว่ากา (นก) แปลงมาจากคำว่า “corvus” ซึ่งหมายถึงลักษณะจะงอยปากนก ฉะนั้นฝรั่งเศสจึงเรียกคันทวยว่า “corbeau” ซึ่งแปลว่านกกา และ “cul-de-lampe” สำหรับคันทวยที่อยู่ภายนอกอาคารที่ใช้รองรับหลังคา หรือ “modillon” สำหรับคันทวยที่รองรับน้ำหนักภายในสิ่งก่อสร้าง
คันทวยของสิ่งก่อสร้างแบบโรมาเนสก์มักจะเรียบแต่จะมีการแกะสลักเป็นรูปหน้าคน หัวสัตว์ หรือสัตว์ในจินตนาการ อย่างที่วัดคิลเพ็ค (Kilpeck) อังกฤษที่ยังมีคันทวยจากสมัยนั้นเหลืออยู่เกือบทั้งหมด--85 คันทวยจากเดิม 91
ในสมัยสถาปัตยกรรมอังกฤษตอนต้นประมาณปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 การแกะสลักคันทวยก็เริ่มหรูหราขึ้นเช่นคันทวยที่มหาวิหารลิงคอล์น บางครั้งคันทวยก็จะดูเหมือนงอกออกมาจากกำแพงรองรับด้วยเทวดาหรือรูปสลักอื่นๆ สมัยต่อมาก็มีการแกะคันทวยเป็นใบไม้หรือรูปตกแต่งอื่นๆ ซึ่งคล้ายกับการแกะหัวเสา
คันทวยที่รับน้ำหนักระเบียงในประเทศอิตาลี หรือ ประเทศฝรั่งเศส จะค่อนข้างใหญ่กว่าและตกแต่งอย่างวิจิตรกว่าอย่างเช่นคันทวย “Cinquecento” จากคริสต์ศตวรรษที่ 16 ในอังกฤษจะใช้คันทวยในการก่อสร้างบ้านไม้แบบที่เรียกว่า “half-timber” เพื่อรับน้ำหนักชั้นบนที่มักจะยื่นออกมาจากชั้นล่าง
ฐานคันทวย (corbel table) คือบัวแนวคันทวยที่ยื่นออกมาซึ่งมักจะใช้รองรับรางน้ำ แต่บริเวณลอมบาร์ดึทางตอนเหนือของประเทศอิตาลีจะใช้ฐานคันทวยเป็นเครื่องตกแต่งสิ่งก่อสร้างเช่นใช้แบ่งสิ่งก่อสร้างเป็นชั้นๆ หรือตกแต่งกำแพงที่ว่างเปล่า
การใช้ฐานคันทวยในประเทศอิตาลีหรือฝรั่งเศสมักจะทำกันอย่างซับซ้อนบางครั้งก็จะเป็นคันทวยซ้อนกันหลายชั้นเช่นในการทำฐานรับเชิงเทินบนป้อม (machicolation) ของปราสาททั้งในอังกฤษและฝรั่งเศส
ในการก่อสร้างปล่องไฟสมัยใหม่จะใช้ฐานคันทวยในการก่อสร้างปล่องเป็นฐานคอนกรีตรอบภายในปล่องรับด้วยคันทวย คันทวยอาจจะหล่อพร้อมคอนกรีต หรือเป็นคันทวยสำเร็จรูป
ดนตรีไทย
ดนตรีไทย เป็นศิลปะแขนงหนึ่งของไทย ได้รับอิทธิพลมาจากประเทศต่าง ๆ เช่น อินเดีย, จีน, อินโดนีเซีย และอื่น ๆ เครื่องดนตรีมี 4 ประเภท ดีด สี ตี เป่า
ในสมัยกรุงสุโขทัย ดนตรีไทยมีลักษณะเป็นการขับลำนำ และร้องเล่น วรรณคดี "ไตรภูมิพระร่วง" กล่าวถึงเครื่องดนตรี ได้แก่ ฆ้อง กลอง ฉิ่ง แฉ่ง (ฉาบ) บัณเฑาะว์ พิณ ซอ ปี่ไฉน ระฆัง กรับ และกังสดาล
สมัยกรุงศรีอยุธยา มีวงปี่พาทย์ที่ยังคงรูปแบบปี่พาทย์เครื่องห้าเหมือนเช่นสมัยกรุงสุโขทัย แต่เพิ่มระนาดเอกเข้าไป นับแต่นั้นวงปี่พาทย์จึงประกอบด้วย ระนาดเอก ปี่ใน ฆ้องวงใหญ่ กลองทัด ตะโพน ฉิ่ง ส่วนวงมโหรีพัฒนาจากวงมโหรีเครื่องสี่ เป็นมโหรีเครื่องหก เพิ่มขลุ่ย และรำมะนา รวมเป็นมี ซอสามสาย กระจับปี่ ทับ (โทน) รำมะนา ขลุ่ย และกรับพวง
ถึงสมัยรัตนโกสินทร์ เริ่มจากรัชกาลที่ 1 เพิ่มกลองทัดเข้าวงปี่พาทย์อีก 1 ลูก รวมเป็น 2 ลูก ตัวผู้เสียงสูง ตัวเมียเสียงต่ำ รัชกาลที่ 2 ทรงพระปรีชาสามารถการดนตรี ทรงซอสามสาย คู่พระหัตถ์คือซอสายฟ้าฟาด และทรงพระราชนิพนธ์เพลงไทย บุหลันลอยเลื่อน รัชสมัยนี้เกิดกลองสองหน้าพัฒนามาจากเปิงมางของมอญ พอในรัชกาลที่ 3 พัฒนาเป็นวงปี่พาทย์เครื่องคู่ มีการประดิษฐ์ระนาดทุ้มคู่กับระนาดเอก และฆ้องวงเล็กให้คู่กับฆ้องวงใหญ่
รัชกาลที่ 4 เกิดวงปี่พาทย์เครื่องใหญ่พร้อมการประดิษฐ์ระนาดเอกเหล็ก และระนาดทุ้มเหล็ก รัชกาลที่ 5 สมเด็จฯ กรมพระยานริศรานุวัติวงศ์ทรงคิดค้นวงปี่พาทย์ดึกดำบรรพ์ประกอบการแสดงละครดึกดำบรรพ์ ในรัชกาลที่ 6 นำวงดนตรีของมอญเข้าผสมเรียกวงปี่พาทย์มอญโดยหลวงประดิษฐไพเราะ (ศร ศิลปบรรเลง) มีการนำอังกะลุงเข้ามาเผยแพร่เป็นครั้งแรก และนำเครื่องดนตรีต่างชาติ เช่น ขิม ออร์แกนของฝรั่งมาผสมเป็นวงเครื่องสายผสม แล้วจึงเป็นดนตรีไทยที่เราได้เห็นจนถึงปัจจุบันนี้ ทั้งความแตกต่างระหว่างวงต่างๆ ผู้ประพันธ์ท่านต่างๆ
เครื่องดนตรีไทยแบ่งตามลักษณะการทำให้เกิดเสียงได้เป็น 4 ประเภท คือ เครื่องดีด เครื่องสี เครื่องตี และเครื่องเป่า
แบ่งได้เป็น 4 แบบคือ
วัง (แก้ความกำกวม)
วัง อาจหมายถึง
_.กูชื่อ วุฒิชัยไมหมาด เลขบัตรประชาชน_1-8204-0004-8435_ชื่อจริง สมเด็จเจ้ายุหัวพระมหาธีรราชเจ้าในสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้ายุหัว อายุตอนนี้_26_27_ปี_ ราชกาลที่6.แห่งนครรัฐสลามสยาม จังหวังพังงา ประเทศไทย ไม่เคยได้รับเงินรับทองจากพ่อยุหัวมงกุฏเกล้าเจ้าหัวเลยแม้แต่บาทเดียว_เมื่อตั้งแต่_แม่โสมเสาวนีเสียชีวิตตั้งแต่_พุทธศักราช_2534ปลายปี_และพ่อมงกุฏเกล้าไม่เคยเสด็จกลับมาอีกเลย_ตอนนี้ลำบากมากมีแต่รูปถ่าย_ของกระผมตอนขึ้นครองราชเท่านั้น_ณ.ราชอณาจักรสยามประเทศหลังส่วน จังหวัดประจวบชุมพร เขต วังหลวงราชอณาจักรสยามประเทศ (เงินทองของใช้ส่วนตัวถูกลักทรัพย์หมดตั้งแต่แม่กระผมโสมเสาวนีลูกท้าวเทพกษัตริย์ตรีเสียชีวิต_ตั้งแต่_พุทธศักราช_2534ปลายปี
ข้อต่ออโครมิโอคลาวิคิวลาร์
ข้อต่ออโครมิโอคลาวิคิวลาร์ () เป็นหนึ่งในสองข้อต่อในบริเวณส่วนไหล่ที่เชื่อมต่อระหว่างกระดูกไหปลาร้า (clavicle) และปลายอโครเมียนของกระดูกสะบัก (acromion of scapula) และเป็นข้อต่อที่ช่วยในการเคลื่อนไหวของไหล่และต้นแขน
ข้อต่ออโครมิโอคลาวิคิวลาร์จะช่วยเพิ่มระยะการเคลื่อนไหวของข้อต่อกลีโนฮิวเมอรัล (glenohumeral joint) ซึ่งเป็นข้อต่อหลักของไหล่ โดยการช่วยในการเคลื่อนไหวของกระดูกสะบักไปในแนวด้านหน้า-หลัง แนวบน-ล่าง และแนวรอบแกนหมุน จึงทำให้สามารถยกแขนให้สูงขึ้นเหนือศีรษะ หรือเอื้อมหยิบจับวัตถุที่ไกลออกไปได้อย่างมีประสิทธิภาพ
ข้อต่ออโครมิโอคลาวิคิวลาร์จะมีเอ็นรอบข้อต่อเพื่อเพิ่มเสถียรภาพอยู่ด้วยกันสามชุด ได้แก่
พรรคก้าวหน้า (พ.ศ. 2488)
พรรคก้าวหน้า เป็นพรรคการเมืองแรกของประเทศไทยที่กำเนิดขึ้นมาภายใต้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2489 ที่ให้สิทธิเสรีภาพในการตั้งพรรคการเมือง โดยที่ยังมิได้มีพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยพรรคการเมืองแต่อย่างใด จึงมิได้เป็นพรรคการเมืองที่จดทะเบียนอย่างถูกต้องตามกฎหมาย หากแต่มีรัฐธรรมนูญให้การรับรอง มีหัวหน้าพรรค คือ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช และสมาชิกคนสำคัญ เช่น นายสุวิชช พันธเศรษฐ, นายสอ เศรษฐบุตร, พระยาสุรพันธุ์เสนี, ดร.โชติ คุ้มพันธ์, ม.ร.ว.นิมิตรมงคล นวรัตน, พระยาโทณวณิกมนตรี, นายเลียง ไชยกาล, นายบุญเท่ง ทองสวัสดิ์ ซึ่งเป็นกลุ่มบุคคลที่มีความคิดเห็นตรงข้ามกับคณะราษฎรหลายประการ และหลายคนได้เข้าร่วมกับกบฏบวรเดช และถูกจับกุม เมื่อพ้นโทษออกมาจึงได้ร่วมกันก่อตั้งพรรคขึ้น ต่อมาใน ปี พ.ศ. 2489 ได้มีการตั้งพรรคประชาธิปัตย์ขึ้นมา พรรคก้าวหน้าจึงยุบเข้ารวมเป็นพรรคเดียวกัน
โบอิงบิซิเนสเจ็ต
โบอิง บิซิเนส เจ็ต เป็นอากาศยานที่มีการตกแต่งพิเศษเป็นเครื่องบินส่วนตัว ผลิตร่วมกันระหว่างฝ่ายผลิตเครื่องบินพาณิชย์โบอิง และเจเนรัล อิเลคทริค โดยถือหุ้นส่วน 50/50
แรกเริ่มนั้นได้นำเอาเครื่องรุ่น 737 มาปรับการตกแต่งภายในใหม่ ด้วยสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ นั่นคือ ห้องนอนใหญ่ ห้องอาบน้ำ ห้องประชุม/ห้องรับประทานอาหาร และห้องนั่งเล่น สำหรับการตกแต่งแบบมาตรฐาน ต่อมาภายหลังได้มีโครงการที่จะนำเอารุ่น โบอิง 777, โบอิง 787 และโบอิง 747-8 อินเตอร์คอนติเนนตัล มาใช้ด้วย และมีข้อเสนอให้ลูกค้าสามารถปรับเปลี่ยนการตกแต่งได้ตามความต้องการ
โดยลูกค้าจะสั่งผลิตผ่านแผนกโบอิง บิซิเนส เจ็ต ให้มีการตกแต่งเป็นเครื่องบินส่วนตัว
ผู้ใช้สถานะ VIP
ภาษาเซบัวโน
ภาษาเซบู (; ; เซบู: ) เป็นภาษาตระกูลออสโตรนีเซียน มีผู้พูดในฟิลิปปินส์ 18 ล้านคน ชื่อในภาษาอังกฤษมาจากชื่อเกาะเซบู รวมกับปัจจัยจากภาษาสเปน -ano หมายถึง ที่เกี่ยวกับเชื้อชาติ
มีผู้พูดเป็นภาษาแม่ในเกาะเซบู เกาะโบโฮล ทางตะวันออกของเกาะเนโกรส ทางตะวันตกของเกาะเลเตและบีลีรัน ทางใต้ของเกาะมัสบาเต และเกือบตลอดเกาะมินดาเนา มีผู้พูดเป็นบางเมืองในเกาะซามาร์ กระทั่ง พ.ศ. 2518 ภาษานี้เป็นรองภาษาตากาล็อกในด้านจำนวนผู้พูดทั้งหมด แต่ภาษาเซบูมีผู้พูดเป็นภาษาแม่มากกว่า การอพยพจากเซบู โบโฮล และเนโกรสเข้าสู่มินดาเนา ทำให้มีประชากรที่พูดภาษาเซบูมากขึ้น บางสำเนียงของภาษาเซบูเรียกชื่อเป็นภาษาใหม่ ผู้อยู่ในโบโฮลมักเรียกภาษาเซบูว่า โบล-อาโนน ในขณะที่ผู้พูดภาษาเซบูในเลเตเรียกภาษาของตนเองว่ากานา
นอกจากนั้น ภาษานี้ยังใช้โดยชาววาไรในซามาร์และเลเต ชาวโปโรฮาโนนในโปโร ชาวอีลองกอสในเนโกรสโอรีเยนตัล ชาวเอสกายาในโบโฮล และโดยชนกลุ่มน้อยทั้งที่เป็นชนพื้นเมืองและผู้อพยพในมินดาเนา ภาษาเซบูเรียงประโยคแบบกริยา-ประธาน-กรรม ส่วนแรกของประโยคเป็นส่วนที่เน้น คำนามและคำคุณศัพท์เชื่อมเข้าด้วยกันด้วยคำเชื่อม nga
ภาษาเซบูมีพยัญชนะ 17 เสียง p, t, k, ʔ, b, d, g, m, n, ng, s, h, w, l, r, y, และ j มีสระ 4 เสียง คือ : i, e, a, และ u/o u และ o แทนเสียงเดียวกันโดย u มักใช้ต้นพยางค์ ส่วน o ใช้ตอนท้ายของพยางค์ แต่ก็มีข้อยกเว้น เช่น kamatuoran (ความจริง) hangtúd (จนกระทั่ง) e พบในคำบางคำเช่น babaye (เด็กหญิง/ผู้หญิง) parayeg (ความรัก) pangadye (สวดมนต์) ในพยางค์ท้าย e มักเป็น I คำที่มี e มักเป็นคำยืมจากภาษาสเปน
ภาษาเซบูมีคำยืมจากภาษาสเปนมาก เช่น krus มาจาก cruz หมายถึง ตัด ข้าม merkado มาจาก mercado หมายถึงตลาด และมีคำยืมจากภาษาอังกฤษที่เปลี่ยนเสียงไปบ้าง เช่น hayskul มาจาก high school syapin มาจาก shopping และ drayber มาจาก driver ส่วนคำยืมจากภาษาอื่น ๆ ได้แก่ ภาษาอาหรับที่เข้ามาพร้อมศาสนาอิสลาม เช่น imam, sharif, jihad และภาษาสันสกฤต เช่น mahárlika karma เป็นต้น
คำนามในภาษาเซบูผันตามบุคคล จำนวนและการก บุรุษที่หนึ่เอกพจน์ไม่มีการแยกเพศ แต่มีการแยกสรรพนามรวมและไม่วมผู้ฟังสำหรับบุรุษที่หนึ่ง พหูพจน์ มีสี่การกคือสมบูรณ์ ความเป็นเจ้าของ (กำหนดก่อนหรือหลัง) และกรรม
ทั้งสองคำหมายถึง ที่ไหน แต่ใช้ต่างกันในการเขียนที่เป็นทางการ
ภาษาเซบูที่ใช้ในการพูดปัจจุบัน มักใช้ asa แทนที่ hain จะพบการใช้ hain น้อยมาก และมักเป็นการใช้ของผู้พูดภาษาเซบูเป็นภาษาแม่ที่อายุมาก
การใช้ภาษาตากาล็อกเป็นพื้นฐานของภาษาฟิลิปปินส์สร้างปัญหาให้กับผู้พูดภาษาอื่น ๆ ในฟิลิปปินส์ มีบางกลุ่มออกมาต่อต้าน บางกลุ่มใช้ภาษาเซบูแทนภาษาฟิลิปปินส์เช่นบนเกาะเซบู กลุ่มที่สนับสนุนภาษาเซบูมีเหตุผลดังนี้
ภาษาเลปชา
ภาษาเลปชา(อักษรเลปชา: ; "Róng ríng")เป็นภาษาที่พูดโดยชาวเลปชา ในรัฐสิกขิม อินเดีย รวมทั้งบางส่วนของเนปาลและภูฏาน เขียนด้วยอักษรเลปชา ต้นกำเนิดของอักษรนี้ยังคลุมเครือ เริ่มแรกเขียนในแนวตั้งแบบเดียวกับอักษรจีน จัดเป็นภาษาท้องถิ่นในบริเวณที่ใช้พูด มีผู้พูดราว 50,000 คน
ภาษาเลปชาใช้พูดโดยชนกลุ่มน้อยในรัฐสิกขิม และรัฐเบงกอลตะวันตกรวมทั้งในเนปาลและภูฏาน ภาษานี้จัดเป็นภาษาดั้งเดิมก่อนการมาถึงของภาษาทิเบตและภาษาเนปาลี ผู้พูดภาษาเลปชามีหลายกลุ่ม โดยกลุ่มที่อยู่ในอินเดียมีมากกว่าเนปาลและภูฏาน โดยประมาณ คาดว่าผู้พูดภาษาเลปชามีประมาณ 53,000 คน โดยมีผู้พูดเป็นภาษาแม่ราว 30,000 คน
ภาษาเลปชาเป็นภาษาที่จัดจำแนกได้ยาก Van Driem (2001) เสนอว่าเป็นภาษาใกล้เคียงกับกลุ่มภาษามหากิรันตี ซึ่งเป็นกลุ่มย่อยของกลุ่มภาษาหิมาลัย ในอีกด้านหนึ่ง SILได้จัดให้ภาษาเลปชาอยู่ในกลุ่มภาษาหิมาลัย ซึ่งจัดเป็นกลุ่มพี่น้องกับภาษาทิเบต-กานุยรีภาษาเลปชาเป็นภาษาที่หลากหลาย มีรากศัพท์ที่ได้รับอิทธิพลจากภาษาอื่นๆหลายกลุ่ม โดยเฉพาะภาษาเนปาลและภาษาสิกขิม
ภาษาเลปชาเป็นภาษาในกลุ่มภาษาทิเบต-พม่าที่ไม่มีวรรณยุกต์ แม้จะมีเครื่องหมายกำกับเสียงในอักษรเลปชา รากศัพท์เป็นคำพยางค์เดียว
อักษรเลปชาเป็นการเขียนแบบพยางค์ ที่มีเครื่องหมายและการเชื่อมต่อ ในช่วงแรก อักษรเลปชาเขียนในแนวตั้ง ซึ่งแสดงอิทธิพลจากภาษาจีน ก่อนที่จะมีอักษรเลปชา เคยเขียนด้วยอักษรทิเบต มีการนำอักษรโรมันมาใช้กับภาษานี้ซึ่งมีหลายระบบ ทั้งระบบที่อิงตามภาษาอังกฤษ ภาษาฝรั่งเศส หรือภาษาเยอรมัน ซึ่งใช้โดยนักวิชาการชาวตะวันตก
การเรียงคำเป็นแบบประธาน-กรรม-กริยา ลักษณะของภาษาเป็นแบบรูปคำติดต่อทำให้คำในภาษาเลปชามี 1-2 พยางค์ นอกจากนั้นยังมีลักษณะของการกเกี่ยวพันในการบรรยายเหตุการณ์ ภาษาเลปชามีการกสำหรับนาม 2 การก มีคำนำหน้านามชี้เฉพาะ –re และการกกรรม –m เครื่องหมายอื่นๆแสดงด้วยปรบท
สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 8
สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 8 (อังกฤษ: Leo VIII) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 964 ถึง ค.ศ. 965
สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 5
สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 5 (อังกฤษ: Benedict V) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาในปี ค.ศ. 964 และถูกปลดจากตำแหน่งหลังจากนั้นประมาณหนึ่งเดือน
สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 12
สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 12 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 955 ถึง ค.ศ. 964 เมื่อมีอายุเพียง 18 ปี
สมเด็จพระสันตะปาปาอกาเปตุสที่ 2
สมเด็จพระสันตะปาปาอกาเปตุสที่ 2 (อังกฤษ: Agapetus II) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 946 ถึง ค.ศ. 955
สมเด็จพระสันตะปาปามารินุสที่ 2
สมเด็จพระสันตะปาปามารินุสที่ 2 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 942 ถึง ค.ศ. 946
สมเด็จพระสันตะปาปาสตีเฟนที่ 9
สมเด็จพระสันตะปาปาสตีเฟนที่ 9 (อังกฤษ: Stephen IX) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1057 ถึง ค.ศ. 1058
โบอิง วาย1
โบอิง วาย1 เป็นโครงการของฝ่ายผลิตเครื่องบินพาณิชย์โบอิง เพื่อทดแทนเครื่องบินรุ่น 737-700, 737-800, 737-900 และ757-200 นอกจากนี้ยังอาจจะทดแทนเครื่องบินรุ่น 717 และ737-600 ด้วยเช่นกัน
โบอิง วาย1 หรืออาจจะรู้จักกันในอีกชื่อว่า 737RS (737 Replacement Study) เป็นหนึ่งในโครงการเยลโลสโตน ที่พัฒนาเครื่องบินรุ่นใหม่ขึ้นมาทดแทนเครื่องรุ่นเก่า เช่น การนำเอาวัสดุคอมโพสิตเป็นวัตถุดิบทำลำตัวเครื่องบิน หรือการพัฒนาเครื่องยนต์โทรโบแฟนที่มีประสิทธิภาพมากขึ้น ซึ่งมี 787 เป็นเครื่องแบบแรกจากโครงการที่เริ่มผลิตออกจำหน่ายในเชิงพาณิชย์
ในด้านของแอร์บัส ก็กำลังพัฒนาเครื่องรุ่นใหม่ แอร์บัส เอ็นเอสอาร์ เพื่อแข่งขันกับ วาย1 เช่นกัน
สมเด็จพระสันตะปาปาสตีเฟนที่ 8
สมเด็จพระสันตะปาปาสตีเฟนที่ 8 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 939 ถึง ค.ศ. 942
สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 7
สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 7 (อังกฤษ: Leo VII) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 936 ถึง ค.ศ. 939
สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 11
สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 11 (อังกฤษ: John XI) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 931 ถึง ค.ศ. 935
สมเด็จพระสันตะปาปาสตีเฟนที่ 7
สมเด็จพระสันตะปาปาสตีเฟนที่ 7 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 928 ถึง ค.ศ. 931
สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 6
สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 6 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาในปี ค.ศ. 928
สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 10
สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 10 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 914 ถึง ค.ศ. 928
สมเด็จพระสันตะปาปาลันโด
สมเด็จพระสันตะปาปาลันโด (อังกฤษ: Lando) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 913 ถึง ค.ศ. 914
สมเด็จพระสันตะปาปาอนาสตาซิอุสที่ 3
สมเด็จพระสันตะปาปาอนาสตาซิอุสที่ 3 (อังกฤษ: Anastasius III) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 911 ถึง ค.ศ. 913
สมเด็จพระสันตะปาปาเซอร์จิอุสที่ 3
สมเด็จพระสันตะปาปาเซอร์จิอุสที่ 3 (อังกฤษ: Sergius III) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 904 ถึง ค.ศ. 911
สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 5
สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 5 (อังกฤษ: Leo V) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาในปี ค.ศ. 903 เป็นเวลาประมาณ 30 วัน ก่อนถูกปลดจากตำแหน่งและปลงพระชนม์
สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 4
สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 4 (อังกฤษ: Benedict IV) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 900 ถึง ค.ศ. 903
สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 9
สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 9 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 898 ถึง ค.ศ. 900
สมเด็จพระสันตะปาปาธีโอดอร์ที่ 2
สมเด็จพระสันตะปาปาธีโอดอร์ที่ 2 (อังกฤษ: Theodore II) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาในปี ค.ศ. 897 เป็นเวลาสั้นๆ ประมาณ 20 วัน
สมเด็จพระสันตะปาปาโรมานุส
สมเด็จพระสันตะปาปาโรมานุส (อังกฤษ: Romanus) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาในปี ค.ศ. 897 ขณะเสียชีวิต ท่านมีสถานะเป็นนักบวชธรรมดา มิได้เป็นพระสันตะปาปา
ภาพลวงตา
ภาพลวงตา () หมายถึง ภาพที่หลอกตาให้มองเห็นและรับรู้ผิดพลาดไปจากความเป็นจริง ส่วนใหญ่สายตาจะรับรู้ผิดพลาดเกี่ยวกับรูปทรง ขนาด และสี
ในบางครั้งตาของคนเราก็ไม่ได้เห็นสิ่งที่เป็นอยู่จริงเสมอไปและสามารถถูกหลอกได้ง่าย ตาและสมองของคนเราจะทำงานประสานกันอย่างใกล้ชิดมาก โดยตาทำหน้าที่รับภาพเข้ามา ส่วนสมองทำหน้าที่ประมวลผลและวิเคราะห์ว่าภาพที่รับเข้ามาเป็นภาพอะไร มีสีอะไร เป็นภาพเคลื่อนไหวหรือภาพนิ่ง เมื่อแสงจากวัตถุกระทบกับเลนส์ตาจะเกิดการหักเหและเกิดเป็นภาพจริงบริเวณจอตา(retina) และจอตาก็จะดูดซับและแปลงภาพให้เป็นสัญญาณไฟฟ้าส่งต่อไปยังสมอง
สาเหตุที่คนเราเห็นภาพลวงตานั้นมาจากวิวัฒนาการของสมองด้านการประมวลผลภาพ หากสมองใช้เวลานานมากเกินไปในการประมวลผลภาพอาจจะทำให้เกิดผลเสียขึ้นได้ เช่น ถ้าเราขับรถอยู่และสมองต้องประมวลผลทุกสิ่งทุกอย่างที่เห็นทุก ๆ ครั้ง กว่าจะรับรู้ว่ามันคืออะไรและควรทำอย่างไร ก็คงจะขับรถชนมันไปก่อนแล้ว สมองจึงต้องใช้วิธีลัดทุกวิธีที่จะได้ผลลัพธ์ออกมาให้เร็วที่สุด มันจึงเชื่อมโยงสิ่งที่เห็นเข้ากับสมมติฐานจากประสบการณ์ประกอบเป็นสิ่งที่เรารับรู้
"สาเหตุของการเกิดภาพลวงตาสามารถแบ่งออกได้ดังนี้"
ศาสนาพุทธในประเทศนิการากัว
พุทธศาสนาในประเทศนิการากัว เริ่มต้นขึ้นในศตวรรษที่ 19 มีการอพยพของชาวจีนโพ้นทะเลมาตั้งถิ่นฐานในประเทศนิการากัว ในปัจจุบันในประเทศนิการากัวมีชาวพุทธประมาณ 0.1% ซึ่งมีจำนวนน้อยมาก และบางส่วนก็ได้หันไปนับถือศาสนาคริสต์
ชาวพุทธกลุ่มแรกเริ่มเข้าสู่ประเทศนิการากัวในศตวรรษที่ 19 โดยชาวจีนโพ้นทะเล เริ่มต้นอพยพมา และส่วนมากชาวจีนโพ้นทะเลกลุ่มนี้อพยพมาจากกวางตุ้ง (广东)
วาเนสซา เมย์
วาเนสซ่า เมย์ () เกิดวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2521 ที่สิงคโปร์ เป็นนักไวโอลิน ลูกครึ่งไทย-สิงคโปร์
วาเนสซ่า เมย์ มีชื่อจริงว่า วาเนสซ่า วรรณกร นิโคลสัน และชื่อภาษาจีนว่า (陳美; Chén Měi) เกิดเมื่อวันที่ ในประเทศสิงคโปร์ คุณพ่อเป็นคนไทยชื่อ วรพงษ์ วรรณกร ทำงานเป็นผู้จัดการโรงแรมเดอะพลาซ่าที่สิงคโปร์ ส่วนคุณแม่ชื่อ พาเมลล่า ตัน (Pamela Tan) เป็นคนจีนสิงคโปร์ มีอาชีพเป็นทนาย แต่เมื่อเมย์อายุได้ 4 ปี แม่ก็ได้แต่งงานใหม่กับทนายความชาวอังกฤษชื่อ "เกรแฮม นิโคลสัน" เธอจึงย้ายตามไปอยู่ที่ ลอนดอน
วาเนสซ่า เมย์ เริ่มเล่นเปียโน ตั้งแต่อายุ 3 ปี และเริ่มหันมาเล่นไวโอลิน เมื่ออายุได้ 5 ปี และเมื่ออายุ 8 ปี ก็ได้เข้าเรียนไวโอลินที่ Central Conservatoire of China ที่กรุงปักกิ่ง ต่อมาเมื่ออายุ 11 ปี ก็ไปเข้าเรียนที่ราชวิทยาลัยดุริยางคศิลป์ (Royal College of Music) ในกรุงลอนดอน หลังจบการศึกษา วาเนสซาได้ทำงานเพลงและออกผลงานแรก "The Violin Player" เมื่อปี พ.ศ. 2538 เธอได้เป็นพรีเซ็นเตอร์รถยนต์มิตซูบิชิ แลนเซอร์ ในประเทศไทย และได้เดินทางมาแสดงคอนเสิร์ตโดยการสนับสนุนของบริษัทรถยนต์ดังกล่าว เมื่อวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2539 ณ ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์
นอกจากผลงานเพลง วาเนสซายังสนใจในการเล่นสกี โดยเริ่มเล่นสกีตั้งแต่อายุ 4 ปี เธอได้พยายามขอเป็นตัวแทนประเทศไทยเข้าแข่งขันกีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010 แต่ติดปัญหาเรื่องการสละสัญชาติอังกฤษมาใช้สัญชาติไทย เธอได้ซื้อบ้านพักใกล้รีสอร์ทสกีในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เพื่อฝึกซ้อม กระทั่งในปี พ.ศ. 2557 วาเนสซาก็ได้รับสิทธิ์ลงแข่งขันอัลไพน์สกีในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 ที่ประเทศรัสเซีย ในฐานะนักกีฬาทีมชาติไทย โดยใช้ชื่อในการแข่งขันว่า "วาเนสซา วรรณกร"
ศูนย์ส่งดาวเทียมจิ่วเฉฺวียน
ศูนย์ส่งดาวเทียมจิ่วเฉฺวียน (; ) เป็นสถานีปล่อยจรวดขนส่งดาวเทียมของประเทศจีน อยู่ในมณฑลกานซู่ ทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของจีน ห่างจากกรุงปักกิ่งประมาณ 1,600 กิโลเมตร
ทะเลอาหรับ
ทะเลอาหรับ (, ) เป็นบริเวณหนึ่งของมหาสมุทรอินเดีย ทิศตะวันออกติดกับประเทศอินเดีย ทิศเหนือติดประเทศปากีสถานและประเทศอิหร่าน ทิศตะวันตกติดกับคาบสมุทรอาหรับ
ส่วนที่ลึกที่สุดของทะเลอาหรับลึก 4,652 เมตร ส่วนที่ยาวที่สุดยาว 2,400 กิโลเมตร แม่น้ำสายที่ใหญ่ที่สุดที่ไหลลงทะเลอาหรับคือแม่น้ำสินธุ
ซูการ์โน
ซูการ์โน (; เกิด 6 มิถุนายน ค.ศ. 1901 เสียชีวิต 21 มิถุนายน ค.ศ. 1970) เป็นประธานาธิบดีคนแรกของประเทศอินโดนีเซีย เขามีส่วนสำคัญในการประกาศเอกราชของอินโดนีเซียต่อประเทศเนเธอร์แลนด์ และดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีระหว่างปี ค.ศ. 1945 - ค.ศ. 1967 ซูการ์โนถูกบีบให้ลงจากอำนาจโดยอดีตลูกน้องของเขาคือนายพลซูฮาร์โต ซึ่งรับตำแหน่งประธานาธิบดีในปี ค.ศ. 1967
ลูกสาวของเขาคือ เมกาวาตี ซูการ์โนบุตรี ได้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนที่ห้าของอินโดนีเซีย
ชื่อ "ซูการ์โน" นั้นถอดสะกดเป็นอักษรโรมันตามระบบใหม่ของอินโดนีเซียว่า "Sukarno" เริ่มใช้ในปี 1947 ก่อนหน้านั้นสะกดว่า "Soekarno" ตามอักขรวิธีของภาษาดัตช์ ชาวอินโดนีเซียจะจดจำเขาในนาม บุงการ์โน (Bung Karno) หรือ ปะก์การ์โน (Pak Karno) เขามีเพียงชื่อเดียวเฉกเช่นชาวชวาทั่วไปที่ไม่ใช้นามสกุล เขามีชื่อทางศาสนาคือ อัคมัด ซูการ์โน ส่วนชื่อ "ซูการ์โน" เป็นคำยืมจากภาษาสันสกฤตในภาษาชวา "สุกรฺโณ" มีความหมายว่า "กรรณะผู้ประเสริฐ"
รายนามประธานาธิบดีอินโดนีเซีย
รายนามผู้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีของประเทศอินโดนีเซีย ตำแหน่งประธานาธิบดีนี้ได้รับการสถาปนาขึ้นในช่วงของการก่อตั้งประเทศอันเป็นผลมาจากรัฐธรรมนูญฉบับคณะกรรมการสืบสวนเพื่องานเตรียมความพร้อมสำหรับเอกราช (เบเปอูเปกา) ซึ่งเป็นธรรมนูญฉบับร่างเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการประกาศเอกราชของอินโดนีเซีย เคยใช้ในปี พ.ศ. 2488 จากนั้นในวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2488 รัฐธรรมนูญฉบับคณะกรรมการเตรียมความพร้อมสำหรับเอกราชอินโดนีเซีย (เปเปกาอี) อันเป็นฉบับที่ถูกร่างขึ้นในวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2488 ก็ได้ถูกนำมาใช้อย่างถาวรแทนที่ฉบับเดิม โดยในรัฐธรรมนูญฉบับดังกล่าวได้เลือกซูการ์โนขึ้นดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเป็นคนแรกของประเทศ