hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ประโยค 1–2
ประโยค 1–2 เป็นระดับชั้นเริ่มต้นของการศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลีของคณะสงฆ์ไทย ที่ภิกษุสามเณรผู้เรียนต้องทำความเข้าใจและศึกษาไวยากรณ์บาลีและฝึกการแปลภาษามคธในระดับให้เข้าใจพอแปลภาษาบาลีเริ่มต้นได้
ในอดีตชั้นเริ่มต้นในการสอบไล่เปรียญนั้นจะเริ่มแต่ชั้นเปรียญธรรม 3 ประโยคขึ้นไป โดยการสอบไล่ประโยค 1–2 นี้ยังไม่ถือว่าผู้สอบได้เป็นเปรียญ และไม่สามารถเก็บประโยคชั้นที่สอบได้ เอาไว้สอบในปีต่อไปได้ แต่เมื่อเปลี่ยนการสอบไล่บาลีมาเป็นแบบข้อเขียน ก็เริ่มมีการจัดสอบเก็บประโยคนี้ขึ้น เพื่อเป็นการแบ่งเนื้อหาในการเรียนการสอนให้ไม่ยากและหนักเกินไป
ในชั้นนี้ ผู้สอบได้จะยังไม่ได้เข้ารับพระราชทานสมณศักดิ์พัดยศทรงตั้งเป็นเปรียญ แต่ในอดีตนั้นพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยขณะดำรงพระยศเป็นกรมพระราชวังบวรสถานมงคล ทรงเคยรับพระราชภาระอุปถัมภ์ผู้สอบผ่านในชั้นนี้ โดยมีการถวายพัดไตรจีวรให้แก่ผู้สอบได้เป็นกำลังใจ เรียกกันในสมัยนั้นว่า "เปรียญวังหน้า" ซึ่งปัจจุบันไม่มีแล้ว
ปัจจุบันผู้สอบได้ประโยค 1–2 จะได้รับใบ "วุฒิบัตร" รับรองจากสำนักงานแม่กองบาลีสนามหลวง ซึ่งต่างจากผู้สอบได้ในชั้น ป.ธ. 3 ขึ้นไปที่จะได้รับ "ประกาศนียบัตร" เพราะได้รับการตั้งเป็นเปรียญแล้ว
ในชั้นนี้ แม่กองบาลีสนามหลวงกำหนดวิชาในการศึกษาไว้ 2 วิชา คือ
วิชาแปลมคธเป็นไทย คือ วิชาแปลภาษาบาลีเป็นภาษาไทย ในชั้นนี้กำหนดเป็น แปลโดยพยัญชนะและอรรถ โดยให้ฝึกการแปลภาษาบาลีจากหนังสือ ธมฺมปทฏกถา
ใช้หนังสืออรรถกถาธรรมบท 4 เล่ม คือ
แบ่งข้อสอบในวิชานี้ออกเป็น 2 ชั้นคือ 
การตรวจข้อสอบ กำหนดจากเกณฑ์การทำข้อสอบผิด หากผิดมากกว่า 18 คะแนนขึ้นไป ถือว่าตกในวิชานี้ ใช้หลักสูตรหนังสือบาลีไวยากรณ์ ของสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส จำนวน 4 เล่ม คือ 
นาม - อัพยยศัพท์ การสอบในวิชานี้จะเน้นการจำเป็นหลัก
กล่าวคือ ผู้เรียนประโยค 1–2 ต้องท่องหนังสือทั้ง 4 เล่มให้ได้จึงสามารถสอบวิชานี้ผ่านได้
พระภิกษุสามเณรที่มีสิทธิ์สอบไล่ในชั้นประโยค 1–2 นี้ ต้องสอบไล่ได้นักธรรมชั้นตรีก่อนจึงจะมีสิทธิ์สอบไล่ในชั้นนี้ได้
ภิกษุสามเณรผู้สอบไล่ได้ในชั้นนี้จะได้รับวุฒิบัตร รับรองจากแม่กองบาลีสนามหลวง โดยมีการจัดพิธีมอบวุฒิบัตรอย่างสมเกียรติ เพื่อเป็นการถวายกำลังใจ
อุมเบร์โต กอนซาเลซ
อุมเบร์โต กอนซาเลซ () เกิดเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2509 ที่เมืองเนซาวัลโกโยตล์ กอนซาเลซเป็นนักมวยชาวเม็กซิกันที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งในรุ่นเล็ก ด้วยความเป็นนักมวยที่ชกสนุก เดินหน้าบุกตะลุยตลอดไม่มีถอยหลัง และมักจะปักหลักดวลหมัดกับคู่ต่อสู้ด้วยการเปิดหน้าตลอด ไม่มีการ์ด ไม่มีฟุตเวิร์ก แม้จะเป็นนักมวยรูปร่างเล็กแต่มีช่วงชกที่ยาว ร่างกายแข็งแกร่งกำยำด้วยกล้ามเนื้อ ซ้ำยังมักตีหน้ายักษ์ขู่คู่ต่อสู้อีกต่างหาก จึงได้รับฉายาเป็นภาษาสเปนว่า "Chiquita" หมายถึง ไอ้ตัวเล็ก หรือ เปี๊ยก
กอนซาเลซทำสถิติชนะรวดถึง 27 ครั้ง ก่อนจะชิงแชมป์โลกในรุ่นไลต์ฟลายเวต สภามวยโลก (WBC) ด้วยการชนะลี ยุลวู นักมวยชาวเกาหลีใต้ ที่เมืองชอนจู ประเทศเกาหลีใต้ประเทศของแชมป์โลก เมื่อปี พ.ศ. 2532
จากนั้นกอนซาเลซป้องกันตำแหน่งได้ถึง 5 ครั้ง และได้เสียแชมป์โลกไปสมัยแรกด้วยการแพ้น็อกยก 6 โรลันโด ปัสกวา นักมวยชาวฟิลิปปินส์ อย่างไม่ได้คาดคิด เมื่อปี พ.ศ. 2533 เพราะก่อนการชก กอนซาเลซเป็นต่อปัสกวานักมวยโนเนมอย่างทาบไม่ติด จากนั้นกอนซาเลซอุ่นเครื่องอีกหนึ่งครั้ง และกลับมาเป็นแชมป์โลกสมัยที่สอง ด้วยการชนะคะแนน เมลชอร์ ค็อป คาสโตร นักมวยชาวเม็กซิโกด้วยกัน ที่สามารถแย่งแชมป์โลกมาจากปัสกวาได้ จากนั้นกอนซาเลซก็ป้องกันตำแหน่งแชมป์ไว้ได้อีก 4 ครั้งติด ๆ กัน รวมทั้งเอาชนะนภา เกียรติวันชัย อดีตแชมป์โลกในรุ่นสตรอว์เวตของไทย และเอาชนะเมลชอร์ ค็อป คัสโตร คู่ปรับเก่าได้ด้วย ก่อนที่จะเปิดศึกกับยอดแชมป์โลกในรุ่นนี้ด้วยกันชาวอเมริกันคือ ไมเคิล คาร์บาฮาล ซึ่งการชกกอนซาเลซสามารถชกคาร์บาฮาลได้นับ 8 ถึง 2 ครั้ง เกือบจะชนะน็อกอยู่แล้ว แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อกเองในยกที่ 7
กอนซาเลซกลับมาอุ่นเครื่องอีก 2 ครั้ง ก่อนจะพบกับคาร์บาฮาลอีกครั้ง ในปี พ.ศ. 2536 คราวนี้กอนซาเลซเป็นฝ่ายชนะคะแนนไปได้ ได้ครองแชมป์ไลท์ฟลายเวทถึง 2 สถาบัน และได้พบกับคาร์บาฮาลอีกเป็นครั้งที่ 3 ซึ่งการชกครั้งนี้เป็นไปด้วยความจืดชืด และกอนซาเลซก็เป็นฝ่ายย้ำแค้นชนะคะแนนไปได้อีกครั้ง แต่ปฏิกิริยาจากผู้ชมหลังการชกไม่ดีเลย เมื่อครบ 12 ยก ผู้ชมต่างพากันเขวี้ยงเบาะรองนั่งเก้าอี้ปลิวว่อนไปทั่วทั้งสนาม กอนซาเลซป้องกันตำแหน่งครั้งนี้ไว้ได้เพียง 3 ครั้ง ก่อนจะแพ้น็อกอย่างบอบช้ำที่สุดแก่ สมาน ส.จาตุรงค์ นักมวยโนเนมชาวไทย ในปี พ.ศ. 2538 ที่ใคร ๆ ต่างคิดว่ากอนซาเลซน่าจะเอาชนะไปได้ไม่ยาก แต่ผลการชกกลับคล้ายกับการที่กอนซาเลซเสียแชมป์โลกครั้งแรกต่อปัสกวา หากแต่ครั้งนี้กอนซาเลซบอบช้ำมากกว่าด้วยซ้ำ ซึ่งก่อนการชกกอนซาเลซประสบปัญหาเรื่องลดน้ำหนักตัวอย่างมาก ประกอบกับประมาทผู้ท้าชิงชาวไทย จึงทำให้พ่ายแพ้ไปอย่างบอบช้ำที่สุด หลังจากนั้นกอนซาเลซก็ได้แขวนนวมไปทันที
สมเด็จพระราชินีโซเฟียแห่งสเปน
สมเด็จพระราชินีโซเฟีย () เป็นพระมเหสีใน สมเด็จพระราชาธิบดีควน การ์โลสที่ 1 สมเด็จพระราชินีโซเฟียทรงเป็นเจ้าหญิงแห่งกรีซโดยพระกำเนิด เป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ใน สมเด็จพระเจ้าปัฟโลสแห่งกรีซ และ สมเด็จพระราชินีเฟรเดริกาแห่งกรีซ โดยทีมีพระนามในภาษากรีกว่า "โซเฟีย มาร์การีตา วิกตอเรีย เฟรเดรีกี" () โดยพระองค์มีพระราชอนุชาและพระราชขนิษฐาคือ สมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 2 แห่งกรีซ และ เจ้าหญิงไอรีนแห่งกรีซและเดนมาร์ก
สมเด็จพระราชินีโซเฟีย เดิม เจ้าหญิงโซเฟียแห่งกรีซและเดนมาร์ก ทรงเป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ใน สมเด็จพระราชาธิบดีพอลที่ 1 แห่งกรีซ และ เฟรเดอริกาแห่งฮาโนเวอร์ สมเด็จพระราชินีแห่งกรีซ ทรงเป็นพระภคินีใน สมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 2 แห่งกรีซ เสด็จพระราชสมภพ ณ กรุงเอเธนส์ เมืองหลวงของประเทศกรีซ พระองค์ทรงใช้พระชนม์ชีพวัยเด็กในประเทศอียิปต์ โดยทรงศึกษา ณ มหาวิทยาลับ เออ จอร์จ คอนแวน ในซานเดรีย แอฟริกาใต้ และได้เสด็จไปศึกษาต่อ ณ มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์
เจ้าหญิงโซเฟียทรงพบกับเจ้าชายควน กาโลส พระญาติในพระองค์ชั้นที่ 3 ขณะเจ้าชายทรงล่องเรือในหมู่เกาะกรีซในปี พ.ศ. 2497 และทรงพบกันอีกครั้งในงานสมรสของเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเคนต์ ณ โบสถ์ยอร์กมินสเตอร์
ทั้ง 2 เสกสมรสกันเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2505 ในโบสถ์กรุงเอเธนส์ โดยมี เจ้าหญิงไอรีนแห่งกรีซและเดนมาร์ก พระขนิษฐาเป็นเพื่อนเจ้าสาว และยังมีพระราชวงศ์อื่นๆ เสด็จมา อาทิ อินฟันตาปีลาร์ ดัชเชสแห่งบาดาโคซ เจ้าหญิงไอรีนแห่งเนเธอร์แลนด์ เจ้าหญิงอเล็กซานดรา เลดีโอกิลวี เจ้าหญิงเบเนดิกเทอแห่งเดนมาร์ก เจ้าหญิงอาน ดัชเชสแห่งกาลาเบรีย โดยได้รับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงโซเฟียแห่งอัสตูเรียส ต่อมาเมื่อพระสวามีขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2518 เฉลืมพระปรมาภิไธยเป็น สมเด็จพระราชาธิบดีควน การ์โลสที่ 1 แห่งสเปน พระองค์จึงได้รับการสถาปนาเป็น สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน
ในฐานะของสมเด็จพระราชินี พระองค์ทรงเป็นประธานมูลนิธิ Queen Sofía และยังทรงเป็นประธานลูกเสือกิติมศักดิ์แห่งสเปน 
โดยพระองค์เป็นตัวแทนพระราชวงศ์เสด็จพระราชดำเนินไปทรงร่วมงานอภิเษกสมของ เจ้าหญิงวิกตอเรีย มกุฎราชกุมารีแห่งสวีเดน และ เจ้าชายดาเนียล ดยุกแห่งเวสเตร์เยิตลันด์ และ เสด็จพระราชดำเนินไปทรงร่วมงาน พระราชพิธีเสกสมรสระหว่างเจ้าชายวิลเลียมกับแคเธอริน มิดเดิลตัน และเมื่อปี พ.ศ. 2549 พระองค์เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ สมเด็จพระราชาธิบดีควน การ์โลสที่ 1 แห่งสเปน มายัง ราชอาณาจักรไทย ใน พระราชพิธีฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี ของ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
ยอดสายลับ007
ยอดสายลับ007 หรือ ยอดจารชน () เป็นชื่อของนวนิยายเรื่องหนึ่งของ เอียน เฟลมมิ่ง เป็นเรื่องแรกในนวนิยายชุด เจมส์ บอนด์ เป็นเรื่องเกี่ยวกับสายลับอังกฤษ ที่ทำงานให้กับองค์กร MI6 และเขามีใบอนุญาตฆ่าคนซึ่งทำให้เขาสามารถฆ่าคนได้ไม่ผิดกฎหมาย และใช้รหัส 007 ซึ่ง 00 เป็นรหัสที่แสดงว่าเขาฆ่าได้ไม่ผิดกฎหมาย และเลข 7 ก็เป็นเลขที่เขาได้ในฐานะสายลับ หนังสือเล่มนี้ตีพิมพ์ครั้งแรกใน พ.ศ. 2496 โดย โจนาธาน เคป (Jonathan Cape)
หนังสือเล่มนี้ ได้รับการนำไปตีพิมพ์หลายครั้ง
การตีพิมพ์ใน พ.ศ. 2512 เป็นการตีพิมพ์โดย แพน บุ๊คส์ (Pan Books)
การตีพิมพ์ใน พ.ศ. 2545 เป็นการตีพิมพ์โดย เพนกวิน บุ๊คส์ (Penguin Books)
และนวนิยายเรื่องนี้ ได้ถูกดัดแปลงเป็นละครโทรทัศน์ 1 ครั้ง ในปี พ.ศ. 2497 นำแสดงโดยแบร์รี เนลสัน และภาพยนตร์ 2 ครั้ง ในปี พ.ศ. 2510 นำแสดงโดยเดวิด นิเวน, วูดดี อัลเลน, และปีเตอร์ เซลเลอร์ และในปี พ.ศ. 2549 นำแสดงโดยแดเนียล เคร็ก
มิล เอ็มไอ-28
มิล เอ็มไอ-28 () (นาโต้ใช้ชื่อรหัสว่า"'ฮาว็อค") เป็นเฮลิคอปเตอร์จู่โจมต่อต้านยานเกราะ ทุกสภาพอากาศ กลางวันและกลางคืน สองที่นั่งเรียงเดี่ยวของรัสเซีย มันเป็นเฮลิคอปเตอร์จู่โจมที่ไม่มีความสามารถรองในการขนส่ง มันเหนือกว่ามิล เอ็มไอ-24 ในด้านการต่อต้านยานรถถัง มันมีปืนที่ใต้จมูกพร้อมกับอาวุธอีกมากที่ปีกทั้งสองข้างของมัน
มิล เอ็มไอ-24
มิล เอ็มไอ-24 (, ) ชื่อรายงานนาโต: ไฮนด์) เป็นเฮลิคอปเตอร์ติดตั้งปืนและเฮลิคอปเตอร์โจมตีขนาดใหญ่ และอากาศยานลำเลียงพลขีดความสามารถต่ำซึ่งสามารถบรรทุกผู้โดยสารได้ 8 คน ผลิตโดย มิล มอสโก เฮลิคอปเตอร์ แพลนท์ และทำหน้าที่ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2515 โดยกองทัพอากาศโซเวียต, ในประเทศที่แยกตัวออกมาจากสหภาพโซเวียต และประเทศอื่นอีกมากกว่าสามสิบประเทศ
โลกของจอม
โลกของจอม เป็นนวนิยายโดย ทินกร หุตางกูล นำเสนอเรื่องราวจินตนาการและวิทยาศาสตร์ ผ่านความคิดของ "จอม" เด็กชายกำพร้าอายุสิบแปดปี ผอม ผิวซีด และไม่เคยออกจากห้องพักบนชั้นที่ 58 ของตึกสูง 60 ชั้นใจกลางกรุงเทพ เนื่องจากเป็นโรคกลัวที่กว้าง
เรื่องในหนังสือเล่มนี้เคยผ่านการตีพิมพ์เป็นตอน ๆ ในเซคชั่น เสาร์สวัสดี ของหนังสือพิมพ์กรุงเทพธุรกิจ มาแล้ว
โดยได้นำมาลำดับใหม่ในหนังสือ จนมีลักษณะเหมือนนิยาย
นักวิจารณ์วรรณกรรมจำนวนหนึ่งเห็นว่า ลักษณะการคัดเลือกข้อมูลและกลวิธีในการเล่าเรื่องใน "โลกของจอม" นั้น ได้ทำลายเส้นแบ่งระหว่างวรรณกรรมและสารคดีลง
หนังสือเล่มนี้ เข้ารอบสุดท้ายรางวัลซีไรต์ประเทศไทย พ.ศ. 2546
โดกาปองรอบโลก
โดกาปองรอบโลก () วางจำหน่ายเมื่อ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547
เป็นเกมในซีรีส์ Dokapon โดยกราฟิกในเกมภาคนี้ ตัวละครต่างๆจะเป็นลักษณ์ 2D คล้ายๆเหมือนตัววาดละครต่างลงกระดาษแล้วตัดให้เป็นรูปร่างของตัวละครนั้นๆ
ระบบการเล่นของภาคนี้ตัวละครจะเดินทางในทวีปต่างๆบนโลกของเรา เช่น เอเชีย ยุโรป ออสเตรเลีย อเมริกาเหนือ อเมริกาใต้ และนอกจากนี้ยังมีดินแดนลึกลับ โดยเริ่มจากทวีปเอเชียเป็นทวีปแรก 
โดยการผ่านไปยังทวีปอื่นๆได้นั้น จำเป็นจะต้องปราบบอสตามเนื้อเรื่องของทวีปนั้นให้สำเร็จเสียก่อน จึงจะสามารถผ่านไปยังทวีปต่อไปได้
Dokapon ภาคนี้เป็นภาคที่มีอาชีพหลายอาชีพมาก ได้แก่ Novice, Fighter, Mage, Priest, Knight, Archmage, Necromancer, Sword Master, High Priest, Exorcist, Thief, Ninja, Dancer, Wrestler, Carpenter, Nurse, Alien, Queen, Devil man, Cyborg,
อาชีพในเกม เริ่มต้นคือ Mage Priest Theif Fighter และยังสามารถupgradeอาชีพนั้นได้โดยเมื่อเราทำการต่อสู้กับมอนเตอร์ จะมีโอกาสสุ่มได้ดาว 1 ดวง เมื่อครบ 5 ดาว
(สามารถCheck ดาวของอาชีพได้โดยคำสั่งOption แล้วดูข้อมูลของตัวละคร จะปรากฏดาวในช่อง Job)ก็สามารถupgradeอาชีพขั้นสูงต่อไปได้ ดังนี้
Fighter > Knight > Sword Master
เป็นอาชีพที่เน้นหนักไปทางค่าของAT และDF ที่สูง ซึ่งได้เปรียบในปราบมอนเตอร์ที่มีLVสูง 
ความสามารถและAbilityของ Fighter มีโอกาสเพิ่มค่าAT ชั่วขณะหนึ่ง
ความสามารถและAbilityของ Knight มีโอกาสเพิ่มค่าAT และDF พร้อมกันชั่วขณะหนึ่ง
ความสามารถและAbilityของ Sword Master มีโอกาสเพิ่มค่าAT, DFและSP พร้อมกันชั่วขณะหนึ่ง
Mage > Archmage > Necromancer
เป็นอาชีพที่เน้นหนักไปทางค่าของMG สามารถใช้หนังสือเวทมนตร์ได้อย่างมีประสิทธิภาพ
ความสามารถของ Mage N/A
ความสามารถของ ArcMage N/A
ความสามารถของ Necromancer โจมตีใส่ผู้เล่นด้วยเวทมนตร์ที่รุนแรง ,Ability สุ่มสาปเวทมนตร์ซึ่งสร้างความปั่นป่วนอย่างมากใส่ศัตรู
Priest > HighPriest > Exorcist
เป็นอาชีพที่เน้นหนักไปทางค่าของHP มีความสามารถในการฟื้นฟูHP
ความสามารถของ Priest มีโอกาสฟื้นฟูHPเล็กน้อยหากได้รับความเสียหาย
ความสามารถของ HighPriest มีโอกาสฟื้นฟูHPจำนวนมากหากได้รับความเสียหาย
ความสามารถของ Exorcist มีโอกาสฟื้นฟูHPจนเต็มหากได้รับความเสียหาย และยังสามารถแก้สถานะผิดปกติต่างๆทันที
Thief > (Ninja)
เป็นอาชีพที่เน้นหนักไปทางSP และความสามารถก่อกวนตัวละครอื่นๆได้
ความสามารถของ Theif จะสุ่มขโมยItem 1 ชิ้น โดยสุ่มจากตัวละคร 1 ตัวที่ไม่ใช่ตัวเอง ,Ability สุ่มขโมยitem 1 ชิ้นจากศัตรู
เมื่อสามารถเคลียร์เนื้อเรื่องไป3-6ทวีป จะมีเหตุการณ์เงินจากปราสาทDokaponถูกขโมย ส่งผลให้เงินของตัวละครทุกตัวโดนหักเป็นจำนวนมาก ให้นำตัวละครเดินทางไปยังปราสาทDokapon
จะได้รับคำสั่งไปปราบนินจา(ガママル)ซึ่งหลบซ่อนอยู่ในถ้ำที่เป็นที่อยู่ของบอสแห่งทวีปเอเชีย เมื่อปราบนินจาเสร็จก็จะผ่านเนื้อเรื่องนี้ไปโดยที่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น เมื่อเล่นเกมไปสักระยะหนึ่งปราสาทก็ถูกขโมยเงินอีกครั้ง
ซึ่งครั้งนี้ถ้าเราสามารถปราบนินจาในถ้ำเดิมได้สำเร็จ เราก็สามารถเปลื่ยนเป็นอาชีพNinjaทันทีที่ปราบบอสลง
Iทุกครั้งที่เราเดินลงช่องสีเทาปกติ จะมีโอกาสที่จะเจอบุคคลและเหตุการณ์ต่างๆดังนี้
2.นกส่งสารจะอาสาสุ่มเก็บเงินกำไรจะเมืองที่เรายึด 1 เมืองมาให้เราทันที โดยแลกกับค่าเดินทางเล็กน้อย
แมกซ์ทอน
แมกซ์ทอน (Maxthon: ['mækstən] "th อ่านเป็น t") เดิมชื่อ มายไออี2 (MyIE2) เป็นเว็บเบราว์เซอร์ของจีนประเภทฟรีแวร์ หรือระบุให้เจาะจงคือซอฟต์แวร์รับบริจาค (donateware) เริ่มต้นพัฒนาโดยชาวจีนชื่อ ช่างโหยว (畅游 "Chàngyóu") ปัจจุบันแมกซ์ทอนพัฒนาถึงรุ่นที่ 2 เบตา แมกซ์ทอนใช้ตัววาดหน้าเว็บ Trident เหมือนอินเทอร์เน็ตเอกซ์พลอเรอร์ แต่ในขณะเดียวกันก็สามารถเปลี่ยนไปใช้ตัววาดหน้าเว็บ Gecko ที่ใช้ในไฟร์ฟอกซ์ได้เช่นกัน
แมกซ์ทอนเป็นเว็บเบราว์เซอร์ที่ได้รับความนิยมเป็นอันดับสองในประเทศจีน และมีการดาวน์โหลดไปใช้งานมากกว่า 85.8 ล้านครั้ง
ที-26
ที-26 () เป็นรถถังขนาดเบา มีใช้ในสหภาพโซเวียต ตั้งแต่ทศวรรษ 1930 กระทั่งสงครามโลกครั้งที่สอง การออกแบบอาศัยต้นแบบจากรถถัง วิคเกอร์-6 ตัน ของอังกฤษ ซึ่งถือว่าเป็นแบบที่ประสบความสำเร็จกว้างขวางที่สุดแบบหนึ่งในทศวรรษ 1930
ลิฟแอนด์เล็ตดาย
Live And Let Die เป็นนวนิยายเรื่องที่ 2 ในนวนิยายชุด เจมส์ บอนด์ ที่ เอียน เฟลมมิ่ง แต่งขึ้น พิมพ์จำหน่ายครั้งแรกใน พ.ศ. 2497 และจนถึงปัจจุบัน มีการตีพิมพ์จำหน่ายไปแล้วหลายครั้ง จากหลายสำนักพิมพ์ที่ซื้อลิขสิทธิ์ต่อกันเป็นทอดๆ เช่น โจนาธาน เคป (Jonathan Cape) ที่เป็นบริษัทและสำนักพิมพ์ที่พิมพ์จำหน่ายเป็นสำนักพิมพ์แรก และตามด้วย แม็คมิลลัน (Macmillan) , เปอร์มาบุ๊คส์ (Permabooks) , แพนบุ๊คส์ (Pan Books) , ไทรแอด/แพนเทอร์ (Triad/Panther) , ไทรแอด/แกรนาด้า (Triad/Granada) , โคโรเน็ตบุ๊คส์ (Coronet Books) , วิคิง/เพ็นกวิน (Viking/Penguin) และ เพนกวินบุ๊คส์ (Penguin Books) ตามลำดับ
เขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง
เขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง หรือ กวางสี หรือ กวางไซ (; จ้วง: Gvangjsih Bouxcuengh Swcigih) หรือชื่อย่อว่า กุ้ย (; จ้วง: Gvei) เป็นเขตปกครองตนเองระดับจังหวัดตั้งอยู่ทางภาคใต้ของประเทศจีน มีเมืองเอกคือหนานหนิง
เขตปกครองตนเองกวางซีจ้วงมีพื้นที่ติดต่อดังนี้
เขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วงแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 14 เมือง หรือจังหวัด (市) 7 เทศมณฑลระดับเมือง 56 เทศมณฑล (县) 34 เขต (区) และ 12 เขตปกครองตนเอง (自治县)
กว่างซีมีลักษณะพื้นที่เป็นที่ราบแอ่งกระทะและเทือกเขาขนาดเล็กที่ยาวคดเคี้ยวติดต่อกันเทือกเขาสำคัญได้แก่ ภูเขาต้าหมิงซันและต้าเหยาซัน เป็นต้น
สภาพอากาศแบบเขตร้อน โดยทางเหนือเป็นเขตร้อนแถบเอเชียกลาง ทางใต้เป็นเขตร้อนแถบเอเชียใต้ อุณหภูมิเฉลี่ย 16-23 องศาเซลเซียส มีฝนตกชุก ฤดูร้อนยาวนานกว่าฤดูหนาว อุณหภูมิสูงสุดในเดือนกรกฎาคม ประมาณ 27-29 องศาเซลเซียส และต่ำสุดในเดือนมกราคมประมาณ 5.5-15.2 องศาเซลเซียส ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ย 1,000-2,800มิลลิเมตรต่อปี
กว่างซีเป็นหนึ่งในสิบเขตมณฑลที่ผลิตแร่ที่สำคัญของประเทศที่มีการสำรวจพบปริมาณสะสมมากติดอันดับ 1 ใน 10 ของประเทศ
ปี พ.ศ. 2546 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (จีดีพี) มีมูลค่าถึง 273,321 ล้านหยวน เพิ่มขึ้น 10.2% มูลค่าการเติบโตในภาคเกษตรกรรม 62,818 ล้านหยวน เพิ่มขึ้น 4.0% ภาคอุตสาหกรรม 100,592 ล้านหยวน เพิ่มขึ้น 14.5% ภาคบริการ 109,911 ล้านหยวน เพิ่มขึ้น 10.0% สัดส่วนจีดีพีในการผลิตทั้งสามภาคคิดเป็น 23.0 : 36.8 : 40.2
ปี พ.ศ. 2546 มูลค่าการผลิตโดยรวมของสินค้าเกษตรกรรม ปศุสัตว์และประมงรวม 96,558 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 4.0% มีการลดพื้นที่การเพาะปลูกลง 3.6 % ปริมาณการผลิตตลอดปี 14.84 ล้านตัน ลดลง 645,600 ตัน คิดเป็น 4.2 % การใช้พื้นที่สำหรับพืชเศรษฐกิจเ
พิ่มขึ้น 2.4 % โดยเฉพาะพื้นที่ปลูกข้าว เพิ่มขึ้น 70 % น้ำตาลเพิ่มขึ้น 32.8 % ขณะที่มูลค่าการผลิตด้านการปศุสัตว์และประมง มีสัดส่วนเป็น 44.9 % ผลผลิตหลักคือ ข้าวนาน้ำ ข้าวโพด มัน เป็นต้น
อุตสาหกรรมหลัก ได้แก่ พลังงานไฟฟ้า รถยนต์ เครื่องจักรกล การถลุงโลหะ ทำน้ำตาล อาหาร เป็นต้น อุตสาหกรรมที่ได้รับการสนับสนุนพิเศษได้แก่ อุตสาหกรรมอะลูมิเนียม
โรเบิร์ต บราวน์ (นักแสดง)
โรเบิร์ต บราวน์ () เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ มีชื่อเต็มว่า โรเบิร์ต เจมส์ บราวน์ (Robert James Brown) เกิดเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2464 ที่เมืองสวาร์เนจ (Swanage) , ดอร์เซต (Dorset) , สหราชอาณาจักร
ก่อนจะมาเข้าวงการภาพยนตร์เจมส์ บอนด์ เขาเคยแสดงภาพยนตร์ที่โด่งดังมา 2 เรื่อง คือ The Third Man ในค.ศ. 1949 และ Ben-Hur ใน ค.ศ. 1959
และเคยแสดงในละครโทรทัศน์ที่โด่งดังเรื่องหนึ่ง คือ Ivanhoe ใน ค.ศ. 1958
บทที่เป็นที่รู้จักกันมากที่สุดในชีวิตของเขา คือบท เอ็ม ในภาพยนตร์ชุด เจมส์ บอนด์ เป็นจำนวน 4 ตอน ตั้งแต่ตอน เพชฌฆาตปลาหมึกยักษ์ ซึ่งเป็นเรื่องที่ 13 ไปจนถึงตอน รหัสสังหาร ซึ่งเป็นตอนที่ 16
แต่โรเบิร์ต เริ่มเข้าสู่วงการภาพยนตร์เจมส์ บอนด์ครั้งแรกในตอน พยัคฆ์ร้ายสุดที่รัก ซึ่งเป็นเรื่องที่ 10 โดยรับบทเป็น แอดไมรัล ฮาร์เกรฟส์ และต่อมาเมื่อ เบอร์นาร์ด ลี เสียชีวิตไปหลังจากที่ตอน พยัคฆ์ร้ายเหนือเมฆ ออกฉายเล็กน้อย ทำให้ตอน เจาะดวงตาเพชฌฆาต ไม่มีเอ็ม และในช่วงเวลานั้นเอง เขาก็ได้รับคัดเลือกให้รับบทเป็น เอ็ม ต่อจาก เบอร์นาร์ด ลี เขาแสดงไปได้ 4 ตอน แต่เมื่อถึงตอน พยัคฆ์ร้าย 007 รหัสลับทลายโลก บท เอ็ม ก็ถูกแทนที่โดย จูดี้ เด็นช์ และเขาก็ไม่ได้มีผลงานเด่นๆชิ้นอื่นอีกนัก จนเสียชีวิตในวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546
โก๊ะตี๋ อารามบอย
เจริญพร อ่อนละม้าย (เกิด 31 ธันวาคม พ.ศ. 2523) ชื่อในการแสดงว่า โก๊ะตี๋ อารามบอย หรือเดิมใช้ว่า โก๊ะตี๋ ผีน่ารัก เป็นนักแสดงชาวจังหวัดอ่างทอง จุดเด่นคือรูปร่างอ้วนและเหมือนเด็ก แทนตัวเองว่า "หนู" มีผลงานการแสดงหลายด้าน ทั้งตลก ภาพยนตร์ และละคร นอกจากนี้ ยังเป็นนักธุรกิจแอมเวย์ระดับแพลตินัมสองผู้สถาปนา
โก๊ะตี๋ ในวัยเด็ก เรียนชั้นประถมที่ โรงเรียนวัดท่าอิฐ จังหวัดอ่างทอง มีผลการเรียนดีมาก และเรียนถึงมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่โรงเรียนโพธิ์ทองจินดามณี จังหวัดอ่างทอง แต่ด้วยความเกเรตามเพื่อนจึงไม่ได้สอบ และหนีออกจากบ้านไปอยู่กับคณะลิเกอยู่พักนึง ก่อนจะไปช่วยพี่สาวขายผักที่พิจิตร และได้ร้องลิเกขายผักจนมีคนแนะนำให้ไปหาพระที่เป็นที่นับถือของนักร้องนักแสดงเพื่อให้ช่วยเหลือ
โก๊ะตี๋ เริ่มเข้าสู่วงการเมื่ออายุประมาณ 13-14 ปี โดยร่วมงานกับคณะตลก เอ็ดดี้ ผีน่ารัก ตอนนั้นใช้ชื่อในการแสดงว่า โก๊ะตี๋ ผีน่ารัก เพราะไว้ผมโก๊ะ และเปลี่ยนชื่อเป็น โก๊ะตี๋ อารามบอย ภายหลังจากมีชื่อเสียงจากภาพยนตร์เรื่อง โก๊ะตี๋ วีรบุรุษอารามบอย และแยกออกมาตั้งคณะตลกของตัวเอง
มีธุรกิจข้าวมันไก่ โก๊ะตี๋ เป็นของตัวเอง
[[หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทย]]
[[หมวดหมู่:นักแสดงตลกไทย]]
[[หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทย]]
[[หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดอ่างทอง‎‎]]
[[หมวดหมู่:นักแสดงลิเก]]
[[หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวไทย]]
จังหวัดทตโตริ
จังหวัดทตโตริ () เป็นจังหวัดหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่บริเวณภูมิภาคชูโงกุ มีเมืองหลักอยู่ที่เมืองทตโตริ
จังหวัดทตโตริตั้งอยู่ทางตะวันตกของเกาะฮนชู ทิศเหนือติดต่อกับทะเลญี่ปุ่น ทิศตะวันออกติดต่อกับจังหวัดเฮียวโงะ ทิศใต้ติดต่อกับจังหวัดโอกายามะและจังหวัดฮิโรชิมะ และทิศตะวันตกติดต่อกับจังหวัดชิมาเนะ
จังหวัดทตโตริประกอบด้วย 4 เมือง 5 อำเภอ 14 ตำบล และ 1 หมู่บ้าน ได้แก่
จังหวัดโอกายามะ
จังหวัดโอกายามะ () ตั้งอยู่บริเวณภาคชูโงกุบนเกาะฮนชู ประเทศญี่ปุ่น มีเมืองหลวงอยู่ที่โอกายามะ
จังหวัดโอกายามะอยู่ทางตะวันตกของเกาะฮนชู ทิศเหนือติดต่อกับจังหวัดทตโตริ ทิศตะวันออกติดต่อกับจังหวัดเฮียวโงะ ทิศใต้ติดต่อกับทะเลเซโตะในซึ่งกั้นระหว่างจังหวัดโอกายามะและจังหวัดคางาวะบนเกาะชิโกกุ และทิศตะวันตกติดต่อกับจังหวัดฮิโรชิมะ
จังหวัดโอกายามะประกอบด้วย 15 เมือง 10 อำเภอ 10 ตำบล และ 2 หมู่บ้าน ได้แก่
จังหวัดโอกายามะมีสโมสรฟุตบอลอาชีพได้แก่ฟาเจียโน โอกายามะในเจลีก ดิวิชัน 2 และมิตซูบิชิ มิซูชิมะในชูโงกุซ็อกเกอร์ลีก และมีสโมสรวอลเลย์บอลอาชีพได้แก่โอกายามะซีกัลส์ในวี.ลีก 1
จังหวัดยามางูจิ
จังหวัดยามางูจิ () เป็นจังหวัดในประเทศญี่ปุ่นในภูมิภาคชูโกกุบนเกาะฮนชู ยามางูจิเป็นเมืองเอกของจังหวัด แต่เมืองใหญ่ที่สุดคือชิโมโนเซกิ
จังหวัดยามางูจิตั้งอยู่ทางด้านตะวันตกสุดของเกาะฮนชู โดยทิศเหนือของจังหวัดติดต่อกับทะเลญี่ปุ่น จังหวัดชิมาเนะ และจังหวัดฮิโรชิมะ ทิศตะวันตกติดต่อกับทะเลญี่ปุ่น ส่วนทิศใต้และทิศตะวันออกติดต่อกับทะเลเซโตะใน ทางตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัดติดต่อกับช่องแคบคัมมงซึ่งกั้นระหว่างเกาะฮนชูและเกาะคีวชู โดยมีสะพานแขวนคัมมงทอดข้ามระหว่างชิโมโนเซกิและคิตะกีวชู
จังหวัดยามางูจิประกอบด้วย 13 เมือง 4 อำเภอ และ 6 ตำบล ได้แก่
จังหวัดโทกูชิมะ
จังหวัดโทกูชิมะ () ตั้งอยู่บริเวณภาคชิโกกุ ของญี่ปุ่น มีเมืองหลักอยู่ที่โทกูชิมะ
จังหวัดโทกูชิมะตั้งอยู่ทางตะวันออกของเกาะชิโกกุ มีอาณาเขตติดต่อกับบริเวณต่าง ๆ ดังนี้
จังหวัดโทกูชิมะประกอบด้วย 8 เมือง 8 อำเภอ 15 ตำบล และ 1 หมู่บ้าน ได้แก่
จังหวัดโทกูชิมะเคยเป็นเจ้าภาพการแข่งขันบาสเกตบอลชิงแชมป์เอเชียใน พ.ศ. 2550 นอกจากนี้จังหวัดโทกูชิมะยังมีสโมสรฟุตบอลอาชีพได้แก่โทกูชิมะ วอร์ติส ซึ่งแข่งขันในเจลีก ดิวิชัน 2 ในฤดูกาล 2018 และมีสโมสรเบสบอลอาชีพได้แก่โทกูชิมะ อินดิโกซ็อกซ์
จังหวัดเอฮิเมะ
จังหวัดเอฮิเมะ () ตั้งอยู่บนเกาะชิโกกุ มีมัตสึยามะเป็นเมืองหลวง เป็นแหล่งต่อเรือที่สำคัญ รวมไปถึงอุตสาหกรรมสิ่งทอ กระดาษ เคมีภัณฑ์ และขุดเจาะน้ำมัน และมีส้มเป็นสินค้าขึ้นชื่อ
จังหวัดเอฮิเมะตั้งอยู่ทางตะวันตกของเกาะชิโกกุ มีพรมแดนติดต่อกับจังหวัดอื่นอีกสามจังหวัดบนเกาะชิโกกุได้แก่จังหวัดคางาวะและจังหวัดโทกูชิมะทางทิศตะวันออกและจังหวัดโคจิทางทิศใต้ ในขณะที่ด้านทิศเหนือและทิศตะวันตกเป็นชายฝั่งทะเล ทิศเหนือติดกับทะเลเซโตะใน ทิศตะวันตกติดกับช่องแคบบุงโงะ โดยทางตะวันตกของจังหวัดมีซึ่งเป็นคาบสมุทรที่แคบที่สุดในญี่ปุ่น
จังหวัดเอฮิเมะประกอบด้วย 11 เมือง 7 อำเภอ และ 9 ตำบล ได้แก่
จังหวัดโคจิ
จังหวัดโคจิ () เป็นจังหวัดในประเทศญี่ปุ่นตั้งอยู่บริเวณชายฝั่งภาคใต้ของเกาะชิโกกุ มีเมืองหลักอยู่ที่เมืองโคจิ
บริเวณที่เป็นจังหวัดโคจิในปัจจุบันนั้นเคยเป็นแคว้นชื่อแคว้นโทซะ ซึ่งปกครองโดยตระกูลโชโซกาเบะในยุคเซ็งโงกุ และตระกูลยามาอูจิในยุคเอโดะ ก่อนที่ระบบแคว้นจะถูกยกเลิกภายหลังการฟื้นฟูเมจิ
จังหวัดโคจิเป็นบ้านเกิดของซากาโมโตะ เรียวมะ ซามูไรที่มีบทบาทสำคัญในการล้มล้างรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ และอิวาซากิ ยาตาโร ผู้ก่อตั้งบริษัทมิตซูบิชิ
จังหวัดโคจิตั้งอยู่ทางใต้ของเกาะชิโกกุและมีพื้นที่มากที่สุดในเกาะ พื้นที่ของจังหวัดโคจิเป็นลักษณะโค้งไปตามชายฝั่งด้านใต้ของเกาะ โดยมีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดโทกูชิมะและจังหวัดเอฮิเมะทางด้านเหนือ และติดต่อกับมหาสมุทรแปซิฟิกทางด้านใต้
จังหวัดโคจิประกอบด้วย 11 เมือง 6 อำเภอ 17 ตำบล และ 6 หมู่บ้าน ได้แก่
จังหวัดฟูกูโอกะ
จังหวัดฟูกูโอกะ () เป็นจังหวัดในประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่บริเวณภาคคีวชู มีเมืองหลักอยู่ที่ฟูกูโอกะ นอกจากนี้ยังมีความสัมพันธ์เป็นเมืองพี่น้องกับกรุงเทพมหานคร
จังหวัดฟูกูโอกะมีพื้นที่ติดกับทะเลด้านเหนือติดต่อกับจังหวัดยามางูจิบนเกาะฮนชู และมีอาณาเขตติดต่อกับ 3 จังหวัดบนเกาะคีวชู ได้แก่ จังหวัดซางะ จังหวัดโออิตะ และจังหวัดคูมาโมโตะ
จังหวัดฟูกูโอกะเป็นที่ตั้งของ 2 เมืองใหญ่ ๆ บนเกาะคีวชู ได้แก่ฟูกูโอกะและคิตะกีวชู โดยเป็นเมืองอุตสาหกรรมที่มีความสำคัญบนเกาะคีวชู นอกจากนี้ยังรวมถึงเกาะขนาดเล็กจำนวนหนึ่งใกล้กับชายฝั่งทางเหนือของเกาะคีวชู
จังหวัดฟูกูโอกะประกอบด้วย 29 เมือง 11 อำเภอ 29 ตำบล และ 2 หมู่บ้าน ได้แก่
จังหวัดฟูกูโอกะมีสินค้าที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจ จัดเป็นสินค้าส่งออกอันดับหนึ่ง คือ หอยนางรม ที่มีการเลี้ยงกันในน่านน้ำแถบนี้ โดยเนื้อหอยจะมีรสชาตินุ่มละมุนกว่าหอยนางรมจากที่อื่น เนื่องจากอุณหภูมิของน้ำที่ค่อนข้างเย็น
จังหวัดคูมาโมโตะ
จังหวัดคูมาโมโตะ () ตั้งอยู่บริเวณภาคคีวชูของญี่ปุ่น มีเมืองหลักอยู่ที่เมืองคูมาโมโตะ
จังหวัดคูมาโมโตะตั้งอยู่ทางตะวันตกของเกาะคีวชูและมีอาณาเขตครอบคลุมหมู่เกาะอามากูซะที่อยู่ทางตะวันตกด้วย ชายฝั่งด้านตะวันตกของจังหวัดคูมาโมโตะส่วนที่อยู่บนเกาะคีวชูติดต่อกับทะเลอาริอาเกะ ทิศเหนือติดต่อกับจังหวัดฟูกูโอกะและจังหวัดโออิตะ ทิศตะวันออกติดต่อกับจังหวัดโออิตะและจังหวัดมิยาซากิ ทิศใต้ติดต่อกับจังหวัดคาโงชิมะ
จังหวัดคูมาโมโตะในอดีตใช้ชื่อว่าจังหวัดฮิโงะ () ก่อนจะเปลี่ยนชื่อมาเป็นจังหวัดคูมาโมโตะหลังจากการยกเลิกระบบแคว้น
ใน พ.ศ. 2559 เกิดเหตุการณ์แผ่นดินไหวขนาด 7.0 แมกนิจูด มีผู้เสียชีวิต 42 คน
จังหวัดคูมาโมโตะประกอบด้วย 14 เมือง 9 อำเภอ 23 ตำบล และ 8 หมู่บ้าน ได้แก่
จังหวัดโออิตะ
จังหวัดโออิตะ () ​ ตั้งอยู่บริเวณภาคคีวชูของประเทศญี่ปุ่น มีเมืองหลวงอยู่ที่เมืองโออิตะ (โออิตะชิ)
จังหวัดมิยาซากิ
จังหวัดมิยาซากิ ตั้งอยู่บริเวณภาคคีวชูของญี่ปุ่น มีเมืองหลักคือมิยาซากิ
ผู้รับจ้างก่อสร้าง
ผู้รับจ้างก่อสร้าง หรือชื่อเรียกทั่วไปว่า ผู้รับเหมา () หมายถึง ผู้ชนะการประกวดราคา หรือผู้ที่เจ้าของงาน (ผู้ว่าจ้าง) เลือกให้เป็นผู้ทำงานก่อสร้างตามที่ระบุไว้เอกสารสัญญาผู้รับจ้างก่อสร้างจะต้องปฏิบัติงานทุกอย่างให้เป็นไปตามเอกสารสัญญา ด้วยวัสดุและฝีมือแรงงาน ตามที่กำหนดไว้ในเอกสารสัญญา โดยเฉพาะอย่างยิ่งต้องเป็นไปตาม ข้อกำหนดทางเทคนิค และแบบ
จังหวัดคาโงชิมะ
จังหวัดคาโงชิมะ ตั้งอยู่บนเกาะคีวชูทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ของญี่ปุ่น มีคาโงชิมะเป็นเมืองเอก ซึ่งในอดีตนั้นก็เป็นเมืองหลวงของแคว้นซัตสึมะ และเป็นบ้านเกิดของท่านเท็นโชอิง ที่นี้นั้นมี มันเทศ หัวไชเท้า ข้าว ถ้วยชามดินเผา เป็นสินค้าขึ้นชื่อ นอกจากนั้นยังมีแหล่งมรดกโลกอีกแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ในจังหวัดนี้ คือ เกาะยากุ
จังหวัดคาโงชิมะตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะคีวชู โดยมีพื้นที่อยู่บนคาบสมุทรสองคาบสมุทร ได้แก่และ และมีตั้งอยู่ระหว่างคาบสมุทรทั้งสอง ทิศเหนือของจังหวัดติดต่อกับจังหวัดคูมาโมโตะ ทิศตะวันออกของจังหวัดติดต่อกับจังหวัดมิยาซากิ ส่วนทิศใต้และทิศตะวันตกติดต่อกับทะเลจีนตะวันออก
นอกจากนี้เขตการปกครองของจังหวัดคาโงชิมะยังครอบคลุมหมู่เกาะนอกชายฝั่งของเกาะคีวชูด้วย ซึ่งบางส่วนของเกาะเหล่านี้อยู่ในการปกครองของกิ่งจังหวัดสองกิ่งจังหวัดได้แก่และ
ในอ่าวคาโงชิมะมีภูเขาไฟซากูราจิมะซึ่งเป็นภูเขาไฟที่มีพลังมากที่สุดในญี่ปุ่น ซากูราจิมะเคยเป็นเกาะแยกกับแผ่นดินใหญ่ของเกาะคีวชู แต่การปะทุใน พ.ศ. 2457 ทำให้ลาวาไหลออกมาเชื่อมต่อกับเกาะคีวชูเป็นแผ่นดินผืนเดียวกัน
จังหวัดคาโงชิมะเคยเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นซัตสึมะซึ่งเป็นแคว้นไดเมียวที่ทรงอิทธิพลที่สุดแคว้นหนึ่งในยุคเอโดะ
ใน พ.ศ. 2405 เกิดเหตุการณ์กรณีนามามูงิ เมื่อชาลส์ เลนน็อกซ์ ริชาร์ดสัน พ่อค้าชาวอังกฤษถูกสังหาร ซึ่งนำไปสู่การปะทะทางทหารระหว่างแคว้นซัตสึมะและสหราชอาณาจักร
จังหวัดคาโงชิมะประกอบด้วย 19 เมือง 8 อำเภอ 20 ตำบล และ 4 หมู่บ้าน ได้แก่
ถนนอังรีดูนังต์
ถนนอังรีดูนังต์ () เป็นถนนในท้องที่แขวงปทุมวัน เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร เริ่มต้นจากถนนพระรามที่ 1 (สามแยกเฉลิมเผ่า) ถึงถนนพระรามที่ 4 (สี่แยกอังรีดูนังต์) เดิมเรียกถนนสายนี้ว่า "ถนนสนามม้า" เนื่องจากผ่านสนามม้าปทุมวัน (ปัจจุบันคือราชกรีฑาสโมสร) ตัดผ่านสถานที่สำคัญ คือ สถานเสาวภา สภากาชาดไทย โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปทุมวัน สยามสแควร์ โรงพยาบาลตำรวจ และ สำนักงานตำรวจแห่งชาติ
ในวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2508 ซึ่งตรงกับวันกาชาดสากล ทางการได้เปลี่ยนชื่อถนนสนามม้าเป็นถนนอังรีดูนังต์ หลังจากที่สภากาชาดสากลได้เสนอให้ประเทศสมาชิกจัดทำอนุสรณ์เนื่องในโอกาสครบรอบ 100 ปีกาชาดสากล และระลึกถึงอ็องรี ดูว์น็อง (Henri Dunant) ชาวสวิส ผู้ริเริ่มกิจการกาชาดสากล
แต่เดิมถนนสายนี้จะมี "คลองอรชร" ขนานอยู่ด้านตะวันตกหน้าจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ซึ่งเป็นคลองที่เชื่อมระหว่างคลองหัวลำโพง (โดยมีถนนหัวลำโพงนอกตัดข้ามคลองอรชรที่สะพานเฉลิมศักดิ์ 43 ปัจจุบันคือสี่แยกอังรีดูนังต์ ถนนพระรามที่ 4) และคลองบางกะปิ หรือคลองแสนแสบ (ส่วนบริเวณสุดถนนอังรีดูนังต์ ยังมีถนนพระรามที่ 1 ข้ามคลองอรชร ที่สะพานเฉลิมเผ่า 52 ปัจจุบันคือสามแยกเฉลิมเผ่า) แต่ปัจจุบันได้ถมคลองตลอดช่วงถนนอังรีดูนังต์ไปแล้ว และขยายเป็นพื้นที่การจราจรแทน
บนถนนสายนี้มีท่าปล่อยรถประจำทาง สาย 16, 21 และ 141 บริเวณหน้าสถานเสาวภา และช่วงจากประตูรัฐศาสตร์ ถึงสามแยกเฉลิมเผ่ายังเป็นเส้นทางรถโดยสารภายในจุฬาฯ สาย 1, 3 และ 4
เรียงลำดับจากแยกอังรีดูนังต์ถึงแยกเฉลิมเผ่า
หลวงบรรณสารประสิทธิ์ (สิทธิ โรจนวิภาต)
หลวงบรรณสารประสิทธิ์ (สิทธิ โรจนวิภาต) เป็นบุตรของหลวงพิจารณาคดีราษฎร์ (สมบุญ โรจนวิภาต) และนางอั๊ว โรจนวิภาต(เกิดศร) (นางอั๊วเป็นลูกพี่ลูกน้องกับนางพิจารณาคดีราษฎร์(วรรณ โรจนวิภาต)มารดาพระยาอาชญาจักร์ (บุญมา โรจนวิภาต)) นามเดิมว่า "เนื่อง" เกิดเมื่อวันพฤหัสบดีขึ้น 4 ค่ำ เดือนยี่ ปีมะโรง ตรงกับวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2435 ที่จังหวัดอ่างทอง
ท่านได้รับการศึกษาเบื้องต้นที่จังหวัดอ่างทองต่อมาบิดาได้ส่งเข้าเรียนที่กรุงเทพฯที่โรงเรียนวัดเบญจมบพิตร ( โรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตรในปัจจุบัน ) เมื่อพระยาบรรหารทัณฑกิจ (ลำใย โรจนวิภาต) รับราชการเป็นผู้ช่วยอธิบดีกรมราชทัณฑ์ได้เอาตัวหลวงบรรณสารประสิทธิ์มาใช้สอยใกล้ชิดและได้ฝากให้รับราชการในกระทรวงนครบาล 
ต่อมาได้เรียนวิชากฎหมายเป็น[[เนติบัณฑิตไทย]หลังจากที่ท่านได้เกษียณอายุท่านได้เข้าไปดูแลรักษาในพระราชวังและคอยรับและดูแลรับใช้พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวอยู่เสมอ
[[หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดอ่างทอง‎‎]]
[[หมวดหมู่:ข้าราชการพลเรือนชาวไทย]]
[[หมวดหมู่:บรรดาศักดิ์ชั้นหลวง]]
[[หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร]]
[[หมวดหมู่:ผู้ว่าราชการจังหวัดของประเทศไทย]]
[[หมวดหมู่:ผู้ว่าราชการจังหวัดนครนายก]]
พาราเวิลด์
พาราเวิลด์ () เป็นเกมส์ชนิด Real-Time Strategy ของเกมส์คอม ผลิตเมื่อ 25 กันยายน ค.ศ. 2006 (2549) เป็นเกมส์จากประเทศเยอรมนี ตัวเกมส์ของพาราเวิลด์นี้เป็นเกมส์คนขี่ไดโนเสาร์หรือสู่รบกันเองตัวต่อตัว มีให้เลือก 3 เผ่าพันธุ์ ด้วยกันคือ ป่าเต็มไปด้วยพืชพรรณมากมาย มีสิ่งมีชีวิตอาศัยอยู่และเป็นที่ตั้งของหมู่บ้านเผ่ามังกร
เป็นโซนทะเลทราย และเป็นที่อยู่ของเผ่า dustrider
ดินแดนทางตอนเหนือ มีสัตว์ที่อยู่ในนี้ เช่น ช้างแมมมอธ กวางตัวผู้ แมวเขี้ยวดาบ ไทรันโนซอรัส เป็นที่ตั้งของ norsemen
นันโทปนันทะ
พญานันโทปนันทนาคราช เป็นพญานาคตนหนึ่งซึ่งอาศัยอยู่บนสวรรค์ชั้นจาตุมหาราชิกา มีพลพรรคมากเป็นหนึ่งในสัตว์ในตำนานอ้างอิงของพระพุทธศาสนาตนหนึ่งซึ่งมีมิจฉาทิฏฐิ แต่ภายหลังถูกพระโมคคัลลานะปราบ จึงละมิจฉาทิฏฐิ และนับถือพระพุทธเจ้าเป็นสรณะ
พญานันโทปนันทนาคราช เป็นพญานาคมีทิฏฐิมานะ มีฤทธิ์มาก ครั้งหนึ่งพระผู้มีพระภาคพร้อมพระสาวกเหาะไปในอากาศด้วยกำลังอภิญญาผ่านเศียรของพญานันโทปนันทนาคราช ด้วยความโกรธพญานาคนี้จึงแสดงฤทธิ์ พระพุทธองค์จึงมีพุทธบัญชาให้พระมหาโมคคัลลานะไปปราบ พระมหาโมคคัลลานะจึงแปลงเป็นพญานาคราช อันมีอัตภาพใหญ่โตกว่าพญานันโทปนันทนาคราชถึงสองเท่า ทั้งสองได้แสดงฤทธิ์สู้กัน แต่พญานันโทปนันทนาคราชสู้ไม่ได้ในที่สุดจึงยอมแพ้ พญานันโทปนันทนาคราชทราบว่าพญานาคแปลงนี้ คือพระอรหันต์สาวกของพระบรมศาสดา จึงมีอานุภาพมากเกินที่ตนจะต้านทานได้
เมื่อพญานันโทปนันทนาคราชสำนึกผิด พระเถระจึงคลายฤทธิ์เนรมิตกลายเป็นพระมหาโมคคัลลานะดังเดิม พญานันโทปนันทนาคราชได้แปลงกายเป็นมาณพหนุ่มยืนถวายอัญชลีด้วยความเคารพ พระโมคคัลคานะจึงนำพญานาคผู้คลายทิฐิไปเข้าเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้า
ในครั้งนั้นพระพุทธองค์ได้แสดงเทศนาธรรมโปรด ครั้งนั้น พญานันโทปนันทนาคราชได้นับถือพระรัตนตรัยและตั้งอยู่ในธรรม งดการกระทำปาณาติบาต ล่วงซึ่งชีวิตของสัตว์อื่น
ประวัติศาสตร์เพชรบุรี
นักโบราณคดีไทยได้แบ่งสมัยแห่งประวัติศาสตร์ในประเทศไทยไว้เป็น ๓ ยุคคือ
สมัยหัวเลี้ยวประวัติศาสตร์ คือ ยุคสุวรรณภูมิซึ่งมีอาณาจักรฟูนาน เริ่มแต่พุทธศตวรรษที่ ๖ - ๑๒ นั้น หนังสือ “สมุดเพชรบุรี” กล่าวว่ามีความเชื่อตาม ดร.จัง บัวเซอร์ ลิเอร์ (Jean Boisselier) ว่าอาณาจักรนี้มีอาณาเขตตั้งแต่แถบลุ่มน้ำเจ้าพระยาตลอดไปถึงลุ่มแม่น้ำโขงตอนกลางและเวียดนามใต้ทั้งนี้ เพราะได้ขุดพบโบราณวัตถุหลายอย่างแสดงว่าเป็นแหล่งและสมัยเดียวกัน และยังเชื่อว่าอาณาจักรนี้จะต้องคลุมถึงราชบุรี เพชรบุรี ตลอดไปจนถึงชุมพรโดยได้สันนิษฐานว่าเมื่อปี พ.ศ. ๒๕๑๘ ชาวบ้านได้ขุดพบโบราณวัตถุต่าง ๆ เช่น ลูกปัด ศิวลึงค์ ฐานตั้งศิวลึงค์ ที่เขาสามแก้ว อำเภอเมืองชุมพร โดยเฉพาะลูกปัดเป็นชนิดเดียวกัน นอกจากนี้ได้พบลูกปัดสมัยทวารวดีอีกเป็นจำนวนมาก จึงได้สันนิษฐานว่าเมืองเพชรบุรีคงอยู่ในอาณาจักร ดังกล่าวว่าดังงงงงงง
อาณาจักรทวารวดีอยู่ในสมัยพุทธศตวรรษที่ ๑๑ - ๑๖ อาณาจักรนี้มีกล่าวไว้ใน จดหมายเหตุจีนและจดหมายเหตุการเดินทางของหลวงจีน เรียกอาณาจักรนี้ว่า ตุยลอปาตี หรือ สุ้ยล้อปึ๊งตี๋ ซึ่งรวมเมืองราชบุรี เพชรบุรี คูบัว พงตึก นครปฐมกำแพงแสน ลพบุรี นครสวรรค์ ลำพูน ฯลฯ นักโบราณคดีเชื่อกันว่า ชนชาติที่อาศัยอยู่ในแถบนี้เป็นชนชาติมอญ ศิลปวัฒนธรรมที่ได้พบในภาคกลางโดยเฉพาะที่เพชรบุรี ราชบุรี นครปฐม ส่วนใหญ่เป็นศิลปะที่มีฝีมือดีกว่าแถบอื่น (ผู้เขียนเชื่อว่าอาณาจักรนี้เลยลงไปถึงเมืองปราณบุรี และชุมพรดังหลักฐานที่ได้กล่าวมาแล้ว) สำหรับเมืองหลวงของอาณาจักรนี้ บ้างก็ว่าเป็นนครปฐม บ้างก็ว่าเป็นเมืองอู่ทอง เพราะทั้งสองแห่งได้พบโบราณสถานขนาดใหญ่
จากคำให้การของชาวกรุงเก่าได้กล่าวถึงพระเจ้าอู่ทองสร้างเมืองเพชรบุรีไว้ว่า พระอินทราชาซึ่งเป็นเชื้อพระวงศ์ของพระเจ้าชาติราชาได้ครองเมืองสิงห์บุรี พระอินทราชาไม่มีโอรส จึงทรงมอบราชสมบัติให้พระราชอนุชาครองราชสมบัติแทน พระนามว่าพระเจ้าอู่ทอง ส่วน พระองค์ได้เสด็จไปซ่อมแปลงเมืองเพชรบุรีเป็นเมืองหลวง บ้างก็กล่าวว่าพระองค์ถูกพระอนุชาและพระมเหสีคบคิดกันจะลอบปลงพระชนม์ พระองค์จึงหนีไปสร้างเมืองเพชรบุรี ต่อมาทรงได้พระราชโอรสองค์หนึ่งทรงพระนามว่า พระอู่ทอง ตามชื่อพระเจ้าอา พระโอรสองค์นี้ประสูติแต่พระมเหสีชื่อ มณีมาลา เมื่อพระอู่ทองมีพระชนม์ได้ ๑๖ พรรษา พระอินทราชาสวรรคต พระองค์จึงได้ขึ้นครองราชย์ ทรงพระนามว่า พระเจ้าอู่ทอง มเหสีทรงพระนามว่า พระนางภูมมาวดีเทวี
 ๑. พระพนมทะเลศรีมเหนทราชาธิราช
ชาลเลนเจอร์ 1
เอฟวี 4030/4 ชาลเลนเจอร์ 1 () เป็นรถถังที่เคยประจำการอยู่ในกองทัพสหราชอาณาจักรระหว่างปี ค.ศ. 1983 ถึงกลางทศวรรษ 1990 ปัจจุบันปลดประจำการในกองทัพสหราชอาณาจักทั้งหมดแล้ว และถูกแทนที่ด้วยรถถังชาลเลนเจอร์ 2 และยังคงมีประจำการในกองทัพจอร์แดน
กอนดอร์
กอนดอร์ () คือชื่ออาณาจักรมนุษย์แห่งหนึ่งบนทวีปมิดเดิลเอิร์ธ ในจินตนิยายของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ปรากฏในนวนิยายแฟนตาซีเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ก่อตั้งโดย อิซิลดูร์ และ อนาริออน โอรสของ เอเลนดิล เมื่อปีที่ 3320 ของยุคที่สอง หลังจากการล่มสลายของอาณาจักรนูเมนอร์ มีอาณาจักรอาร์นอร์ ทางเหนือ (ซึ่งก่อตั้งโดยเอเลนดิลเอง) เป็นอาณาจักรคู่กัน
ชื่อ กอนดอร์ เป็นคำภาษาซินดาริน มาจากคำว่า "กอนดฺ (gond)" หมายถึง ก้อนหิน และ "(น)ดอร์ ((n)dor)" หมายถึง แผ่นดิน ชื่อรวมจึงหมายถึง ดินแดนแห่งศิลา เข้าใจว่าเป็นเพราะภูมิประเทศส่วนใหญ่ของอาณาจักรที่ตั้งอยู่บนเทือกเขาเอเร็ดนิมไรส์ (Ered Nimrais) และเทือกเขาอื่นๆ ที่ต่อเนื่องกันนั่นเอง ส่วนในภาษาเควนยาจะเรียกว่า "ออนโดโนเร (Ondonórë)"
ทั้งอาณาจักรกอนดอร์และอาร์นอร์ บางครั้งเรียกรวมกันว่าเป็น "อาณาจักรของชาวดูเนไดน์ผู้ลี้ภัย"
กอนดอร์ประกอบด้วยแว่นแคว้นต่างๆ ดังต่อไปนี้ดินแดนตลอดแหลมอันดรัสต์ไม่ค่อยมีประชากรอาศัยอยู่ ส่วนแคว้นศักดินาต่างๆ ปกครองโดยบรรดาเจ้านายและขุนนางชั้นสูง ในยุคที่สี่ เจ้านายชั้นสูงสุดในกอนดอร์มีสององค์คือ เจ้าชายแห่งอิธิลิเอน และ เจ้าชายแห่งโดลอัมรอธ
นอกจากนี้ยังมีดินแดนอื่นๆ ที่เคยอยู่ใต้อาณัติของกอนดอร์ คือเมืองสำคัญในกอนดอร์ประกอบด้วย
นอกจากนี้ยังมีสถานที่น่าสนใจอื่นๆ อีก คือ
ทะเกะชิ โคะโนะมิ
ทะเกะชิ โคะโนะมิ () เกิดวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2513 เป็นนักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น เริ่มต้นอาชีพการวาดการ์ตูนในปี พ.ศ. 2540 กับเรื่อง Cool และผลงานที่เป็นที่รู้จักดีคือ ปริ๊นซ์ ออฟ เทนนิส ในปี พ.ศ. 2542
ทอล์กโชว์
ทอล์กโชว์ () หรือ แชตโชว์ () เป็นรายการโทรทัศน์หรือทางวิทยุที่มีรูปแบบการสนทนาในหัวข้อที่หลากหลาย โดยมีพิธีกรเป็นผู้ดำเนินรายการและซักถาม โดยส่วนใหญ่ทอล์กโชว์จะมีแขกรับเชิญซึ่งเป็นกลุ่มคนที่มีความรู้หรือมีประสบการณ์ในประเด็นต่าง ๆ ที่สนทนา โดยบางรายการมีการรับสายโทรศัพท์จากทางบ้าน
รายการรูปแบบทอล์กโชว์ได้มีการออกอากาศมานานแล้ว โดยทอล์กโชว์ช่วงค่ำที่เก่าแก่ที่สุดรายการหนึ่งคือ "RTÉ's The Late Late Show" ในไอร์แลนด์ ทอล์กโชว์ช่วงค่ำในสหรัฐอเมริกา เช่น "The Tonight Show", "Late Show with David Letterman" ที่ได้ออกอากาศมาแล้วหลายปี รูปแบบเป็นการเชิญคนดังมาสนทนา
ในสหรัฐอเมริกา ทอล์กโชว์ที่มีชื่อเสียงเช่น "The Oprah Winfrey" โดย โอปราห์ วินฟรีย์, "The Jerry Springer Show" โดย เจอร์รี สปริงเกอร์ เป็นต้น
สำหรับในประเทศไทย ทอล์กโชว์รายการแรก คือ "ที่นี่..กรุงเทพ" ออกอากาศทางช่อง 5 ในปี พ.ศ. 2534 และรายการที่ออกอากาศยาวนานที่สุดคือ "เจาะใจ" ทางช่อง 5 ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2534 เช่นเดียวกัน และยังคงออกอากาศอย่างต่อเนื่องมาถึงปัจจุบันด้วย จนนับเป็นรายการโทรทัศน์ที่ออกอากาศยาวนานที่สุดในประเทศไทย
ลูกแกะหลงทาง
ลูกแกะหลงทาง เป็นบทความที่มาจากความคิดเห็นในเว็บไซต์ผู้จัดการในหัวข้อ จากกัลยาณมิตรถึงนายกฯทักษิณ ชินวัตร (15) : ประธานวุฒิสภาต้องลาออก เปิดทางให้วุฒิสภาแก้ปัญหา ส่งเรื่องกลับศาลรัฐธรรมนูญ โดย เซี่ยงเส้าหลง ในวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2548 โดยส่งมาเป็นความคิดเห็นที่ 9 ผู้ส่งใช้นามแฝงว่า "555" ซึ่งผู้เห็นครั้งแรกคือ นายคำนูณ สิทธิสมาน
นายสนธิ ลิ้มทองกุลนำมาอ่าน 2 ครั้ง ครั้งแรกในวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2548 ในการเสวนาสาธารณะเรื่องพระราชอำนาจ ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ และครั้งที่ 2 คือ วันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2548 ในตอนท้ายรายการเมืองไทยรายสัปดาห์ทางโมเดิร์นไนน์ทีวี ซึ่งเป็นเหตุให้ทางผู้บริหาร บริษัท อสมท จำกัด (มหาชน) ถอดรายการนี้ออกในสัปดาห์ต่อมา
ยอดเขาฮะรุนะ
ยอดเขาฮารุนะ () เป็นภูเขาไฟที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกของเกาะฮอนชู ประเทศญี่ปุ่น มีความสูง 1,449 เมตร
อุทยานแห่งชาติเขาค้อ
อุทยานแห่งชาติเขาค้อ เป็นอุทยานแห่งชาติในท้องที่อำเภอหล่มเก่า อำเภอหล่มสัก อำเภอเขาค้อ และอำเภอเมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์
อุทยานแห่งชาติเขาค้อจัดตั้งอย่างไม่เป็นทางการเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 อยู่ในพื้นที่ของจังหวัดเพชรบูรณ์ บริเวณเขตป่าสงวนแห่งชาติป่าเขาโปลกหล่น ซึ่งเดิมนั้นเป็นวนอุทยานน้ำตกธารทิพย์ เดิมมีเนื้อที่ประมาณ 14 ตารางกิโลเมตร หรือ 8,750 ไร่
มีลักษณะเป็นภูเขาทอดยาวตามแนวทิศเหนือไปทิศใต้ ตอนบนสุดเป็นภูเขาสูงชัน มีความสูง จากระดับน้ำทะเลปานกลาง ตั้งแต่ 155 เมตร จนถึง จุดสูงสุด 1,593 เมตร และเนื่องจากภูเขาในแถบนี้เป็นภูเขาที่การจากการยกตัวในอดีตทำให้มีลักษณะเป็นภูเขาหินทรายยอดราบ หรือมีที่ราบอยู่บานยอดเขา เช่น แหล่งท่องเที่ยวของเพชรบูรณ์ “ภูทับเบิก” เป็นภูสูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง 1,786 เมตร และบริเวณตอนใต้ของพื้นที่สำรวจในเขตอำเภอเขาค้อ และอำเภอเมืองเพชรบูรณ์ (บริเวณเขาย่า) จะมีลักษณะเป็นสันเขายาวลาดลงทางทิศเหนือ – ตะวันตก แต่บริเวณเชิงเขาค้อ ในเขตอำเภอหล่มเก่า อำเภอหล่มสัก อำเภอเขาค้อ (ทางส่วนตะวันตก) จะเป็นหน้าผาสลับซับซ้อน อันเนื่องมาจากการกัดเซาะ เพราะบริเวณขอบเขานั้น เป็นหินทรายที่ยังจับตัวกันไม่แน่น ทำให้ง่ายต่อการกัดเซา
เขาค้อเป็นแหล่งกำเนิดของแม่น้ำลำธาร มากมายหลายสายซึ่งทางด้านทิศตะวันออก จะไหลลงสู่แม่น้ำป่าสัก ส่วนทางด้านทิศตะวันตกจะไหลลงสู่ แม่น้ำยม และแม่น้ำน่าน
ฤดูหนาว ประมาณเดือนพฤศจิกายน-กลางเดือนกุมภาพันธ์ อุณหภูมิค่อนข้างหนาวเย็น
ฤดูร้อน ประมาณกลางเดือนกุมภาพันธ์-กลางเดือนพฤษภาคม มีอุณหภูมิเฉลี่ยตลอดปีประมาณ 21.93 องศาเซลเซียส อากาศค่อนข้างร้อนช่วงกลางวัน
ฤดูฝน ประมาณกลางเดือนพฤษภาคม-เดือนตุลาคม ปริมาณน้ำฝนค่อนข้างสูง ถึงประมาณ 1,425.75 มิลิเมตรต่อปี มีฝนตกปีละ 126 วัน จะมีฝนตกชุก 70% ของทั้งปี
อุทยานแห่งชาติเขาค้อมีทั้งป่าธรรมชาติและป่าปลูก (เป็นป่าปลูกกว่าร้อยละ 50 ของพื้นที่) ประกอบด้วยป่าเบญจพรรณ ป่าเต็งรังหรือป่าแดง ป่าดงดิบ ทุ่งหญ้า มีพันธุ์ไม้มีค่าทางเศรษฐกิจหลายชนิด เช่น ยาง สัก ประดู่ แดง มะค่าโมง เต็ง รัง ตะเคียนทอง สนเขา ก่อ สมุนไพร กล้วยไม้ป่าต่างๆ นอกจากนี้ยังพบสัตว์ป่า เช่น ช้างป่า เสือไฟ หมูป่า กระจง เม่น กระต่ายป่า ค่าง อีเห็น ตะกวด ไก่ป่า ลิงลมหรือนางอาย งูชนิดต่าง ๆ และนกชนิดต่าง ๆ มากกว่า 100 ชนิด
ฮารุนะ
ฮารุนะ สามารถหมายถึง
เซ็ตสึนะ
เซ็ตสึนะ หรือ เซสึนะ (หรืออาจสะกดทับศัพท์ในแบบอื่น ๆ) () เป็นชื่อบุคคลญี่ปุ่น สามารถหมายความถึง "สักครู่" หรือ "หิมะสงบ"
ชื่อนี้มี การ ออกเสียง ภาษา ญี่ปุ่น ระยะ เดียวกัน ของ พุทธ: หมาย "แยก ที่ สอง" ซึ่ง นำ เข้า จาก ประเทศจีน (ใน รูป แบบ ตัว อักษร ตัวอักษรจีน: 刹那 chànà) แต่ มา ใน ประเทศอินเดีย (ใน ภาษาสันสกฤต: क्षण ksana).
ชื่อดังกล่าวอาจหมายความถึง
แขวงหลวงน้ำทา
หลวงน้ำทา () เป็นหนึ่งในแขวงของประเทศลาว ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือสุดของประเทศ ทิศเหนือติดกับประเทศจีน ทิศใต้ติดกับแขวงบ่อแก้ว ทิศตะวันออกติดกับแขวงอุดมไซ และทิศตะวันตกติดกับประเทศพม่า
พื้นที่แขวงนี้เดิมเป็นส่วนหนึ่งของแขวงหัวของ ต่อมาแขวงหัวของถูกยุบลงและแยกออกเป็น 2 แขวง บริเวณศูนย์กลางของแขวงหัวของเดิมได้เปลี่ยนชื่อเป็นแขวงบ่อแก้ว ส่วนพื้นที่ทางเหนือของแขวงหัวของเดิมกลายเป็นแขวงใหม่คือแขวงหลวงน้ำทาในปัจจุบัน
ประชากรส่วนใหญ่ของแขวงหลวงน้ำทาเป็นชาวไทลื้อ เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรเชียงแขง (เชียงลาบ) ซึ่งเป็นอาณาจักรของชาวไทลื้อ มีพื้นที่ครอบคลุมสองฝั่งของแม่น้ำโขง คือบริเวณเมืองยอง รัฐฉาน ประเทศพม่า กับเมืองสิงห์ แขวงหลวงน้ำทาของลาวในปัจจุบัน เมื่อฝรั่งเศสขยายอิทธิพลเข้ามาบริเวณนี้ จึงได้ตกลงกับอังกฤษแบ่งเมืองเชียงแขงออกเป็นสองส่วน ฝั่งขวาแม่น้ำโขงเป็นของอังกฤษ ส่วนฝั่งซ้ายแม่น้ำโขงเป็นของฝรั่งเศสและตกเป็นของประเทศลาวในเวลาต่อมา
ระหว่างปี พ.ศ. 2498–2518 พื้นที่แถบนี้เคยเป็นสมรภูมิรบระหว่างขบวนการปะเทดลาวและกลุ่มกองโจรของพวกชาวเขา ส่วนใหญ่เป็นชาวม้งที่ได้รับการหนุนหลังจากสำนักข่าวกรองกลางของสหรัฐอเมริกา ส่งผลให้ตัวเมืองถูกทำลายจนไม่สามารถซ่อมแซมได้ ต้องย้ายไปสร้างเมืองใหม่ที่ริมฝั่งแม่น้ำทา ห่างจากที่ตั้งเดิมไปทางเหนือ 7 กิโลเมตร ใกล้กับทางหลวงที่ใช้ไปยังเมืองสิงห์ อุดมไซ และบ่อเต็น
หลวงน้ำทา. ภูมิประเทศ
เป็นเทือกเขาสลับซับซ้อน จึงเป็นที่อยู่อาศัยของชาวเขาเผ่าต่าง ๆ ได้แก่ ม้ง ขมุ ไทเหนือ ไทดำ ไทแดง ไทขาว ไทยวน ไทลื้อ ละวิด ละเมด สีดา อีก้อ มูเซอ กะลอม ไทใหญ่ ฯลฯ
แม้ว่าทางการจะย้ายเมืองหลวงใหม่ไปแล้วก็ตาม แต่สถานที่ท่องเที่ยวส่วนใหญ่จะอยู่ในเมืองเก่า ชาวหลวงน้ำทาเรียกเขตนี้ว่า "เมือง" และเรียกเขตที่สร้างใหม่ว่า "แขวง" นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่จะเข้ามาแวะพักเพื่อเดินทางต่อไปยังเมืองสิงห์ แขวงบ่อแก้ว หรือไม่ก็ไปจีน ภายตัวเมืองหลวงน้ำทามีที่พักค่อนข้างมาก ปัจจุบันหลวงน้ำทามีถนนสายกว้าง ถ้าเดินมาทางเชิงสะพานด้านตะวันออกของถนนสายหลักในยามเช้า จะเห็นผู้คนออกมาจับจ่ายซื้อของที่ตลาดซึ่งอยู่ทางตอนใต้ของสถานีขนส่ง ถัดจากเมืองประมาณ 2 กิโลเมตรไปตามเส้นทางเมืองสิงห์ จะพบศูนย์หัตถกรรมหลวงน้ำทาซึ่งสหภาพยุโรปเป็นผู้ออกเงินสร้างเพื่อให้เป็นที่จำหน่ายสินค้าหัตถกรรมของชาวบ้านการเดินทางมายังหลวงน้ำทา มีรถประจำทางไว้บริการจากหลวงพระบางและห้วยทรายทุกวัน และจากหลวงน้ำทาก็มีรถประจำทางมายังเมืองสิงห์เช่นกัน ระยะทางประมาณ 59 กิโลเมตร ใช้เวลา 1 ชั่วโมง 30 นาที
สวนสัตว์ลพบุรี
สวนสัตว์ลพบุรี หรือชื่อเดิมว่า สวนสัตว์สระแก้ว ตั้งอยู่ด้านหลังของโรงภาพยนตร์ทหารบก หรืออยู่จากอนุสาวรีย์จอมพล ป.พิบูลสงคราม ประมาณ 100 เมตร สวนสัตว์นี้สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2483 สมัยจอมพล ป.พิบูลสงคราม สัตว์ดาวเด่นขวัญใจชาวลพบุรีและชาวไทยคือลิงอุรังอุตัง
พิธีกระทำสัตย์ปฏิญาณตนต่อธงชัยเฉลิมพล
พิธีกระทำสัตย์ปฏิญาณตนต่อธงชัยเฉลิมพล หรือภาษาปากว่า พิธีสาบานธง เป็นพิธีการทางทหารซึ่งจัดขึ้นเป็นประจำทุกปีในวันกองทัพไทย และวันสำคัญของแต่ละเหล่าทัพ ผู้ที่เป็นทหารทุกคนจะต้องผ่านการเข้าร่วมพิธีดังกล่าว เพื่อแสดงถึงความเป็นทหารอย่างสมบูรณ์ พิธีนี้เรียกชื่อเป็นภาษาอังกฤษว่า "The Ceremony of Taking the Oath of Allegiance to the Colours"
พิธีกระทำสัตย์ปฏิญาณตนต่อธงชัยเฉลิมพล สันนิษฐานว่ามีขึ้นครั้งแรกเท่าที่ปรากฏหลักฐานเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2470 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยจัดขึ้นที่ลานพระราชวังดุสิต ในครั้งนั้นเป็นการประกอบพิธีของหน่วยทหารบก ทหารรักษาวัง และทหารเรือ ที่ประจำอยู่ในกรุงเทพ ฯ ซึ่งพระองค์ได้เสด็จพระราชดำเนินเป็นองค์ประธานพิธีสวนสนามครั้งนี้
การจัดหน่วยสวนสนามในครั้งนั้นประกอบด้วย
ต่อมาในปี พ.ศ. 2493 กระทรวงกลาโหมได้สั่งการให้แต่ละเหล่าทัพแยกกันทำพิธีกระทำสัตย์ปฏิญาณตนต่อธงชัยเฉลิมพล สำหรับกองทัพบกได้จัดให้มีขึ้นในวันที่ 8 พฤศจิกายน ของทุกปี
พ.ศ. 2500 ได้มีการประกอบพิธี กระทำสัตย์ปฏิญาณตนต่อธงชัยเฉลิมพลของทหารทั้งสามเหล่าทัพ ในเขตพระนครและธนบุรีร่วมกันอีกครั้งหนึ่ง และต่อมาก็ได้กำหนดให้หน่วยทหารในแต่ละพื้นที่จัดทำพิธี ฯ ภายในหน่วย เพื่อลดปัญหาการจราจร
พิธีกระทำสัตย์ปฏิญาณตนฯ เดิมกระทำในวันที่ 25 มกราคม ของทุกปี เนื่องจากวันดังกล่าวเป็นวันกองทัพไทย และในวันดังกล่าวทหารใหม่ได้ฝึกเสร็จสิ้นแล้วตามหลักสูตร และพร้อมที่จะทำการรบได้ นอกจากนี้ยังเป็นวันระลึกถึงวีรกรรมที่ยิ่งใหญ่ที่สมเด็จพระนเรศวรมหาราช ทรงกระทำยุทธหัตถีได้รับชัยชนะต่อข้าศึกด้วย ต่อมาเมื่อนักประวัติศาสตร์ได้ตรวจสอบวันกระทำยุทธหัตถีของสมเด็จพระนเรศวรมหาราชใหม่จึงพบว่า วันกระทำยุทธหัตถีที่ถูกต้องนั้น ตรงกับวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2135 กองบัญชาการทหารสูงสุดจึงมีคำสั่งเปลี่ยนแปลงวันกองทัพไทยมาเป็นวันที่ 18 มกราคม ของทุกปีแทน โดยเริ่มตั้งแต่ พ.ศ. 2550 เป็นต้นไป
สำหรับหน่วยทหารอื่นที่มีที่ตั้งนอกเขตจังหวัดทหารบกกรุงเทพฯ ซึ่งตั้งอยู่ในจังหวัดใกล้เคียงกัน กระทำพิธีรวมกันหรือจะกระทำพิธี ณ ที่ตั้งหน่วยทหาร หรือพื้นที่ที่เหมาะสม
โนะโดะกะ
โนะโดะกะ หรือ โนโดกะ () เป็นชื่อบุคคลญี่ปุ่น สามารถหมายถึง
เขตพิเศษไชยสมบูรณ์
เขตพิเศษไชยสมบูรณ์ ( สะกด "เขดพิเสดไซสมบูน"; ) เป็นเขตการปกครองในประเทศลาว แต่ถูกยุบเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2549 ตามดำรัสนายกรัฐมนตรี (คำสั่งนายกรัฐมนตรี) เลขที่ 10/ນຍ. ลงวันที่ 13 มกราคม 2549 โดยเมืองท่าโทมถูกรวมกับแขวงเชียงขวาง และเมืองไชยสมบูรณ์ถูกรวมกับแขวงเวียงจันทน์
มฤตยู มูนแรคเกอร์
มฤตยู มูนแรคเกอร์ () ในที่นี้หมายถึง ชื่อนวนิยายเรื่องที่ 3 ในนวนิยายชุด เจมส์ บอนด์ ที่ เอียน เฟลมมิ่ง เป็นผู้ประพันธ์ขึ้น เป็นนวนิยายประเภทสายลับ/จารกรรม ตีพิมพ์ออกจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2498 โดยสำนักพิมพ์ โจนาธาน เคป และตามด้วยอีกมากมายหลายสำนักพิมพ์ มีการพิมพ์ออกจำหน่ายครั้งแล้วครั้งเล่า ลิขสิทธิ์ในการพิมพ์จำหน่ายถูกซื้อขายเป็นทอดๆไปหลายสำนักพิมพ์ จนถึงปัจจุบันนี้สำนักพิมพ์ที่ถือลิขสิทธิ์คือสำนักพิมพ์ เพนกวินบุ๊คส์ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับภารกิจของบอนด์ที่ให้ไปสืบราชการลับจากการที่อังกฤษถูกขโมยยานกระสวยอวกาศชื่อ มูนเรเกอร์ ไป
ภาษาโอริยา
ภาษาโอริยา (Oriya, ଓଡ଼ିଆ "oṛiā") เป็นภาษาที่ใช้ในรัฐโอริศาของอินเดีย และเนื่องจากมีการอพยพของแรงงาน รัฐคุชราต ก็มีคนพูดภาษาโอริยาพอสมควรด้วย (เมืองสุรัตเป็นเมืองที่มีคนพูดภาษาโอริยามากที่สุดเป็นอันดับ 2 ของอินเดีย) และเป็นภาษาราชการของอินเดียด้วย ภาษาโอริยาเป็นภาษาตระกูลอินโด-ยุโรเปียน สาขาอินโด-อารยัน และคาดว่าน่าจะพัฒนามาจากภาษาปรากฤตที่ใช้พูดในอินเดียเมื่อ 1,500 ปีก่อน มีลักษณะคล้ายกับภาษาเบงกาลี ภาษาไมถิลี และภาษาอัสสัม เป็นภาษาที่ได้รับอิทธิพลจากภาษาอาหรับและภาษาเปอร์เซียน้อยที่สุดในบรรดาภาษาในอินเดียเหนือด้วยกัน แต่ได้รับอิทธิพลจากศาสนาพุทธและศาสนาเชนมาก เขียนด้วยอักษรโอริยา
ทีเกอร์ 1
ทีเกอร์1 เป็นยานเกราะขนาดหนักที่ถูกใช้ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 โดยถูกสร้างในช่วงปลายปี ค.ศ. 1942 เพื่อที่จะใช้ตอบโต้ความแข็งแกร่งยานเกราะที-34 และรถถังคลีเมนต์ โวโรชีลอฟ ของ สหภาพโซเวียต ในช่วงเริ่มต้นของ ปฏิบัติการบาร์บารอสซา ลักษณะการออกแบบของทีเกอร์1 ทำให้ทีเกอร์1 เป็นยานเกราะของเวร์มัคท์ คันแรกที่ติดปากกระบอกปืนขนาด 88 มิลลิเมตร โดยปากกระบอกปืนนี้ได้ถูกทดสอบมาก่อนว่ามีประสิทธิภาพสูงในการยิงต่อต้าน รถถัง และ เครื่องบิน ในช่วงระหว่างสงคราม ทีเกอร์ 1 ได้ถูกนำไปใช้ในในการรบแนวหน้าของเยอรมัน โดยปกติแล้วทีเกอร์1 ถูกนำมาแยกเป็นหน่วยยานเกราะอิสระ ซึ่งทำให้หน่วยทีเกอร์1 สามารถปฏิบัติการได้อย่างค่อนข้างมีประสิทธิภาพ
แม้ว่าทีเกอร์1 เป็นที่น่าเกรงขามต่อศัตรูเป็นอย่างมากก็ตาม ทว่า ในขณะเดียวกัน ทีเกอร์1 เป็นยานเกราะที่มีลักษณะซับซ้อนในการสร้าง ต้นทุนสูง และใช้เวลาในการผลิตยาวนานอีกทั้งทีเกอร์1 มักจะประสบปัญหาเครื่องจักรกลล่มบ่อยครั้งจึงทำให้ยานเกราะชนิดนี้ถูกยกเลิกการผลิตไป มีเพียงจำนวน 1347 คันเท่านั้นที่ถูกผลิตขึ้นมา ในช่วงระยะเวลา สิงหาคม ค.ศ. 1942 ถึง สิงหาคม ค.ศ. 1944 และทีเกอร์1I ได้ถูกผลิตขึ้นมาแทนที่
ยานเกราะนี้ถูกตั้งชื่อเล่นโดย Ferdinand Porche และตัวเลขโรมันได้ถูกเพิ่มเติมหลังจากที่ยานเกราะทีเกอร์ 2 ได้ถูกนำมาผลิต โดยแท้จริงแล้ว ยานเกราะชนิดนี้มีชื่ออย่างเป็นทางการ คือ Panzerkampfwagen VI Ausführung H (ยานเกราะ Panzer VI รุ่น H หรือมีชื่อย่อว่า PzKpfw VI Ausf. H) แต่อย่างไรก็ตาม ยานเกราะนี้ได้ถูกนำมาออกแบบใหม่อีกครั้งเป็น PzKpfw VI Ausf. E ในเดือน มีนาคม 1943 และมีลักษณะการออกแบบปืนใหญ่ของ SdKfz 181 เช่นเดียวกัน.
ในปัจจุบันนี้ มีทีเกอร์1 ไม่กี่คันเท่านั้นที่ยังคงเหลืออยู่ให้โดยถูกนำมาแสดงในพิพิธภัณฑ์และงานแสดงทั่วโลก ตัวอย่างของยานเกราะที่ยังคงมีสภาพสมบูรณ์ที่สุด คือ พิพิธภัณฑ์ยานเกราะ Bovington ทีเกอร์ 131 ซึ่งเป็นยานเกราะคันเดียวที่ยังคงสามารถใช้ได้อยู่ในปัจจุบันนี้
ยานเกราะทีเกอร์มีลักษณะแนวคิดการออกแบบที่แตกต่างจากรถยานเกราะรุ่นแรกๆทั่วไปของเยอรมัน โดยรถยานเกราะของเยอรมันในรุ่นเริ่มต้นมีความสมดุลในการขับเคลื่อน เกราะป้องกันและการทำลายล้าง จึงทำให้บางครั้งพ่ายแพ้ต่อรถยานเกราะของฝ่ายศัตรูเพราะเป็นรถถังที่ไม่มีจุดเด่นเลย
ยานเกราะทีเกอร์1เป็นตัวอย่างที่แสดงเห็นถึงแนวคิดการออกแบบแบบใหม่ที่เน้นไปในด้านการทำลายล้างและเกราะป้องกันโดยแลกกับความสามารถในการขับเคลื่อน แนวคิดการออกแบบสำหรับยานเกราะขนาดหนักได้เริ่มต้นในปี 1937 โดยที่ยังไม่มีแผนงานในด้านการผลิต ความสามารถในการเจาะเกราะของทีเกอร์มีแนวคิดมาจากประสิทธิภาพยานเกราะของโซเวียตรุ่น T-34 ซึ่งเป็นยานเกราะหลักของโซเวียตในการต่อต้านเยอรมันในปี 1941 ถึงแม้ว่าลักษณะการออกแบบภายนอกมีลักษณะเหมือนยานเกราะขนาดกลางรุ่น Panzer IV ทว่า ทีเกอร์มีน้ำหนักมากกว่ายานเกราะขนาดกลางนี้ถึงสองเท่าตัว เพราะทีเกอร์มีเกราะป้องกันที่หนากว่ามาก ปืนที่ใหญ่กว่า น้ำหนักของน้ำมัน ความสามารถในการพกพาจำนวนกระสุนปืน น้ำหนักของเครื่องยนต์ และลักษณะที่ถูกสร้างให้หนาแน่นกว่า
ทีเกอร์ 2
ทีเกอร์ 2 (; ) เป็นรถถังประเภทรถถังหนักหรือเฮฟวี่แทงค์ (Heavy tank) ที่ถูกใช้ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ปลายปี ค.ศ. 1942 คำว่า " ทีเกอร์ 2 " นั้นเป็นชื่อที่ฝ่ายสัมพันธมิตรใช้เรียก นอกจากคำว่า ทีเกอร์ 2 แล้ว ยังใช้คำว่า "คิงทีเกอร์" และ "รอยัลทีเกอร์" อีกด้วย
ทีเกอร์ 2 เป็นรุ่นต่อจากทีเกอร์ 1 เนื่องจากการคาดการณ์ของเสนาธิการเยอรมันว่า โซเวียตกำลังผลิตรถถังที่ทรงอานุภาพมากยิ่งขึ้น รถถังรุ่นนี้ก็ถูกผลิตโดยสองบริษัทเฮนเซลและปอร์เช่ แต่สองบริษัทนั้นได้ออกแบบรถถังที่มีความแตกต่างกันโดยเฉพาะป้อมปืน ป้อมปืนของปอร์เช่มีข้อด้อยกว่าของเฮนเซลเพราะส่วนโค้งด้านหน้าป้อมของปอร์เช่นั้นมีความหนา 110 มิลลิเมตร บางกว่าป้อมของเฮนเซลถึง 70 มิลลิเมตร และป้อมผ.บ.รถของปอร์เช่ที่ยื่นออกมานั้นมีเกราะที่บางมากซึ่งอันตรายมากหากถูกยิง กองทัพเยอรมันเลิกใช้ป้อมปืนของปอร์เช่และหันมาใช้ป้อนปืนของเฮนเซลแทน (ในตอนแรกป้อมปืนของปอร์เช่ถูกผลิตออกมาเพียง 50 ป้อมเท่านั้น) นอกจากเกราะที่หนาแล้ว ทีเกอร์ 2 ยังติดปืนขนาด 88 มม. L71 ซึ่งมีอานุภาพสูงกว่าปืนต่อสู้รถถังทุกชนิดในยุคนั้น แต่จุดอ่อนก็คือ เครื่องยนต์ที่คิงทีเกอร์ใช้เป็นเครื่องยนต์แบบเดียวกันกับทีเกอร์ 1 เครื่องรุ่นเดียวกัน แต่รับน้ำหนักมากกว่า จึงมีปัญหากินน้ำมันอย่างมากและปัญหาขัดข้องด้วย อย่างไรก็ตาม เครื่องยนต์รุ่นนี้ก็ถือว่าทรงอานุภาพที่สุด
แฟร์ดีนันท์ พอร์เชอ ตั้งชื่อเล่นพร้อมกับทีเกอร์ 1 หลังจากทีเกอร์ 2 ถูกผลิตขึ้น โดยแท้จริงแล้ว ยานเกราะชนิดนี้มีชื่ออย่างเป็นทางการ คือ Panzerkampfwagen VI Ausführung B Tiger 2 แต่อย่างไรก็ตามเหล่าทหารเยอรมันได้ตั้งชื่อเล่นอีกชื่อว่า คิงทีเกอร์ (KingTiger)
ข้อมูลการรบเท่าที่มีการบันทึกไว้ คือข้อมูลของทหารสหรัฐในยุทธการที่ป่าอาร์เดนส์ ประเทศเบลเยียม หรือที่เรียกว่า ยุทธการตอกลิ่ม โดยคิงทีเกอร์ได้สร้างความตกตะลึงให้แก่ฝ่ายพันธมิตรอย่างมาก เพราะพวกเขาพบว่า ปืนใหญ่แทบทุกชนิดของฝ่ายพันธมิตร ไม่สามารถสร้างความเสียหายใด ๆ ให้คิงทีเกอร์ได้เลย แต่อย่างไรก็ตามรถถังคิงทีเกอร์เป็นรถถังที่รับน้ำหนักมากทำให้เกิดปัญหากินน้ำมันจนทำให้น้ำมันในตัวหมดซึ่งทางกองทัพเยอรมันไม่มีน้ำมันมากพอที่จะเติมมันได้ ทำให้พลขับรถถังต้องสละทิ้งรถถังไปทำให้การรุกของกองทัพเยอรมันต้องหยุดชะงักลงและพ่ายแพ้ในที่สุด
แต่ข้อมูลการรบของฝ่ายเยอรมันนั้นแทบไม่มีเลย เพราะมีข้อมูลที่เปิดเผยในช่วงหลังสงครามว่า ในช่วงปลายสงครามและเยอรมนีใกล้แพ้ ศูนย์ยุทธการทหารบกเยอรมันที่เมืองพอทสดัมได้เผาทำลายเอกสารข้อมูลและรูปถ่ายที่ได้มาระหว่างสงครามไปเกือบหมด รวมทั้งข้อมูลของคิงทีเกอร์ด้วย ซึ่งถ้าพิจารณาทฤษฏีนี้ ก็มีความเป็นไปได้สูงว่า ข้อมูลของคิงทีเกอร์นั้นได้ถูกทำลายไปหมดแล้ว
หลังจากที่สงครามโลกครั้งที่ 2 สิ้นสุดลงและนาซีเยอรมันพ่ายแพ้ให้กับสัมพันธมิตร รถถังรุ่นนี้ได้ถูกยกเลิกผลิตและปลดประจำการในกองทัพเยอรมัน แต่อย่างไรก็ตามในปัจจุบัน ทีเกอร์ II ไม่กี่คันเท่านั้นที่ยังคงเหลืออยู่ให้โดยถูกนำมาแสดงในพิพิธภัณฑ์และงานแสดงทั่วโลก ตัวอย่างของยานเกราะที่ยังคงมีสภาพสมบูรณ์ที่สุด คือ ยานเกราะที่ Musée de Blindés ในซามัวร์ประเทศฝรั่งเศส ซึ่งเป็นยานเกราะเพียงคันเดียวที่ยังคงสามารถใช้งานได้
ทีเกอร์ 2 คาดว่าผลิตมา เพียง 492 คัน และได้มีโอกาสได้ร่วมสงครามแค่ 1 ปีเท่านั้นก่อนที่เยอรมันจะได้แพ้สงครามไป