hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ไปรษณียาคาร
ไปรษณียาคาร เดิมสะกดว่า ไปรสะนียาคาร เป็นอาคารที่ตั้งเดิมของกรมไปรษณีย์ และที่ทำการไปรษณีย์แห่งแรกของประเทศไทย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ปากคลองโอ่งอ่าง ฝั่งพระนคร อยู่ทางทิศใต้ของสะพานพุทธ
ตึกไปรสะนียาคาร สร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2414 เดิมเป็นบ้านของพระปรีชากลการ (สำอางค์ อมาตยกุล) อดีตเจ้าเมืองปราจีนบุรี ซึ่งต้องคดีข้อหา ฆ่าคนตายและทารุณกรรม แก่คนไทยที่เมืองกบินทร์บุรี พระยาปรีชากลการถูกประหารชีวิตเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2422 และถูกยึดทรัพย์ตกเป็นของแผ่นดิน
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัดตั้งกิจการไปรษณีย์ไทย เมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2426 โดยสมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ ทรงดำรงตำแหน่งอธิบดีผู้สำเร็จราชการไปรษณีย์และโทรเลขพระองค์แรก ได้ใช้บ้านเดิมของพระปรีชากลการ เป็นที่ทำการ ใช้ชื่อเรียกว่า "ไปรสะนียาคาร"
ในการเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 อาคารไปรษณีย์ยาคารเป็นสถานที่แห่งแรกที่ทางคณะราษฎรจะต้องทำการบุกยึด เนื่องจากเป็นสถานที่ ๆ เป็นชุมทางการสื่อสาร คือ โทรเลขและโทรศัพท์ เพื่อตัดระบบการสื่อสาร โดยกลุ่มคณะราษฎรสายพลเรือนที่นำโดย หลวงโกวิทอภัยวงศ์ (ควง อภัยวงศ์) และนายประยูร ภมรมนตรี เหตุเพราะรับราชการที่นี่ จึงรู้ถึงระบบการทำงานดี โดยที่มีคณะราษฎรสายทหารเรือคุ้มกันเพียงไม่กี่คน ซึ่งต้องทำการยึดและตัดการสื่อสารให้ได้ภายในเวลา 04.00 น. และต้องทำให้เสร็จก่อนเวลา 05.00 น. เพื่อมิให้ผู้คนสงสัย แม้คณะราษฎรสามารถกระทำการได้สำเร็จ แต่ทว่าก็มีเจ้าพนักงานคนหนึ่งหนีไปแจ้งความกับเจ้าหน้าที่ตำรวจได้ ทางตำรวจโดย พระยาอธิกรณ์ประกาศ (หลุย จาติกวณิช) อธิบดีกรมตำรวจจึงทราบเรื่องจากเหตุนี้เอง จึงรุดเข้าวังบางขุนพรหมเพื่อถวายรายงานแด่ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต ผู้สำเร็จราชการ
อาคารไปรษณียาคาร ถูกทุบทิ้งเมื่อ พ.ศ. 2525 เพื่อเปิดทางให้กับการก่อสร้างสะพานพระปกเกล้า ซึ่งเป็นสะพานคู่ขนานอยู่ทางทิศใต้ของสะพานพุทธ ปัจจุบันถูกสร้างขึ้นใหม่ตามแบบเดิม ในตำแหน่งใกล้เคียงกับที่ตั้งเดิม เพื่อใช้เป็นพิพิธภัณฑ์กิจการไปรษณีย์ไทย
เริงชัย ประภาษานนท์
เริงชัย ประภาษานนท์ (10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2472 - ) เป็นนักเขียนชาวไทย เจ้าของนามปากกา "เศก ดุสิต" หรือ "ศ. ดุสิต" มีผลงานเขียนนวนิยายแนวบู๊ และอาชญนิยายที่มีชื่อเสียงเป็นจำนวนมาก มีตัวละครที่เป็นที่รู้จักกันดี ชื่อ "คมน์ พยัคฆราช" ในเรื่อง สี่คิงส์ ครุฑดำ และ "โรม ฤทธิไกร" ในเรื่องชุด อินทรีแดง อินทรีทอง
เริงชัย ประภาษานนท์ เกิดที่เขตดุสิต กรุงเทพ เรียนจบชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนมัธยมนันทนศึกษา เมื่อเกิดสงครามโลกครั้งที่สอง โรงเรียนถูกปิด ออกมาทำงานที่โรงไฟฟ้าสามเสน เมื่อโรงไฟฟ้าถูกระเบิดทำลาย ได้งานใหม่เป็นช่างเรียงพิมพ์ในโรงพิมพ์ เริ่มงานเขียนเรื่องสั้น เรื่องแรกชื่อ “พรหมบันดาล” ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสาร "รัตนโกสินทร์" ใช้นามปากกาว่า “สุริยา”
เริงชัย ประภาษานนท์ เริ่มเขียนนวนิยายแนวบู๊ ใช้นามปากกา "เศก ดุสิต" เรื่อง สี่คิงส์ และครุฑดำ ตีพิมพ์กับสำนักพิมพ์อักษรสมิต แล้วเขียนเรื่องในชุด อินทรีแดง ตีพิมพ์กับสำนักพิมพ์บรรลือสาส์น มีชื่อเสียงเป็นที่นิยมจนต้องนำตัวละครจากทั้งสองเรื่อง คือ "คมน์ พยัคฆราช" และ "โรม ฤทธิไกร" มาร่วมงานกันในเรื่อง จ้าวนักเลง ในเวลาต่อมา และเรื่อง พยัคฆ์ร้ายไทยถีบ ตีพิมพ์ในนิตยสาร "อาทิตย์รายสัปดาห์" กับสำนักพิมพ์อักษรโสภณ ผลงานทั้งหมดถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์
นอกจากงานเขียนอาชญนิยาย เริงชัย ประภาษานนท์ ยังมีผลงานเขียนในแนวอื่น ใช้นามปากกา "เกศ โกญจนาศ" "ศิรษา" "ลุงเฉี่อย" ใช้เขียนนิทานพื้นบ้าน และ "ดุสิตา" ใช้เขียนบทกวี
เริงชัย ประภาษานนท์ หยุดเขียนนวนิยายตั้งแต่ พ.ศ. 2532 ต่อมาได้สนใจศึกษาวิชาโหราศาสตร์ และการพยากรณ์อย่างจริงจัง ปัจจุบันเขียนบทความเกี่ยวกับการพยากรณ์ และคอลัมน์ “รู้ชีวิต…ด้วยดวงดาว” ในนิตยสารมติชนสุดสัปดาห์
สนิท โกศะรถ
สนิท โกศะรถ (พ.ศ. 2473 - ธันวาคม พ.ศ. 2518) เป็นนักเขียนอาชญนิยายชุด เหยี่ยวราตรี เจ้าของนามปากกา "ส. เนาวราช" เป็นผู้ร่วมก่อตั้งนิตยสารสตรี ขวัญเรือน เคยสร้างและกำกับภาพยนตร์เรื่อง หนึ่งนุช (2514) จันทร์เพ็ญ (2515) และ กระสือสาว (2516)
สนิท โกศะรถ เกิดและเติบโตแถวย่านสะพานดำ กรุงเทพ เรียนชั้นมัธยมต้น เริ่มทำงานเป็นช่างเรียงพิมพ์ที่โรงพิมพ์เจริญธรรม ย่านเสาชิงช้าอยู่หลายปี และเริ่มเขียนเรื่องสั้นส่งไปตีพิมพ์ตามนิตยสาร และได้รับการสนับสนุนจากนาย "ฮ่องบุ๊น" หลานชายเจ้าของโรงพิมพ์เจริญธรรม สนับสนุนให้เป็นนักเขียน ตั้งสำนักพิมพ์อักษรสมิต เพื่อตีพิมพ์นิยายเรื่อง เหยี่ยวราตรี ของสนิท โกศะรถ โดยใช้นามปากกา "ส. เนาวราช" โดยเฉพาะ
เมื่อมีชื่อเสียง สนิท โกศะรถ ได้เขียนนวนิยายเรื่อง "18 มงกุฎ" ด้วยนามปากกา "ธัญ ธาตรี" แล้วย้ายไปเขียนหนังสือให้กับสำนักพิมพ์บางกอก และสำนักพิมพ์บรรลือสาส์น ของบรรลือ อุตสาหจิต และเป็นผู้ริเริ่มออกนิตยสาร "ศรีสยาม" และนิตยสารสตรี "ขวัญเรือน" ที่ยังมีชื่อเสียงมาจนถึงปัจจุบัน
สนิท โกศะรถ เสียชีวิตเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2518 ด้วยวัยเพียง 45 ปี
ฮาชิมะ
เกาะฮะชิมะ () หรือ กุงกันจิมะ () เป็นเกาะที่ไม่ได้เกิดขึ้นเองในธรรมชาติแต่ถูกสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1887 และเสร็จในปี ค.ศ. 1890 โดยบริษัทมิตซูบิชิเป็นผู้สร้าง เกาะฮะชิมะอยู่ห่างจากเมืองนางาซากิ ประมาณ 15 กิโลเมตร มีความยาวเกาะประมาณ 500 เมตร ไว้ใช้เพื่อเป็นที่พักของคนงานทำอุตสาหกรรมเหมืองถ่านหิน ในเมืองมี อาคารที่พัก และได้รับการบันทึกว่าเป็นเมืองที่มีผู้คนหนาแน่นมากที่สุดในช่วงนั้น (ประมาณ 5,000 คน) จนเมื่อถ่านหินไม่นิยมใช้เนื่องจากมีน้ำมันเข้ามาแทน เกาะฮะชิมะก็ปิดตัวลงในปี ค.ศ. 1974 ปัจจุบันบนเกาะไม่มีสาธารณูปโภคใด ๆ เลย ทั้งน้ำประปา, ไฟฟ้า, โทรศัพท์ หรือห้องน้ำ
เกาะฮะชิมะได้ชื่อว่าเป็นสถานที่ผีสิงที่น่ากลัวอันดับ 2 ของโลก รองจากหอคอยลอนดอน ในประเทศอังกฤษ
จอร์จ แฮมิลตัน-กอร์ดอน เอิร์ลที่ 4 แห่งแอเบอร์ดีน
จอร์จ แฮมมิลตัน-กอร์ดอน เอิร์ลที่ 4 แห่งแอเบอร์ดีน () เป็นนักการเมืองและนายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักรในคริสต์ศตวรรษที่ 19
เฮนรี จอห์น เทมเพิล ไวเคานต์พาลเมอร์สตันที่ 3
เฮนรี จอห์น เทมเพิล ไวเคานต์พาลเมอร์สตันที่ 3 () เป็นรัฐบุรุษและนักการเมืองชาวอังกฤษผู้ได้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีสองสมัยในช่วงกลางศตวรรษที่ 19 และยังเคยเป็นรัฐมนตรีการสงคราม, รัฐมนตรีต่างประเทศ ตลอดจนรัฐมนตรีปิตุภูมิ เขามักถูกเรียกโดยชื่อเล่นว่า "แพม" หรือ "พังพอน" เขาทำงานอยู่ในรัฐบาลเป็นระยะเวลายาวนานกว่า 58 ปี ตั้งแต่ ค.ศ. 1807 จนอสัญกรรมในค.ศ. 1865 โดยเริ่มงานการเมืองครั้งแรกกับพรรคทอรี ก่อนที่จะย้ายไปพรรควิกในทศวรรษที่ 1830 ในวาระที่สองของการเป็นนายกญ เขาถือเป็นนายกรัฐมนตรีคนแรกจากเสรีพรรคที่จัดตั้งขึ้นใหม่
เขาดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีในช่วงที่สหราชอาณาจักรกำลังเรืองอำนาจในเวทีโลก และเป็นช่วงเวลาที่สหราชอาณาจักรมีชัยเหนือจีนในสงครามฝิ่นครั้งที่สองและเกิดสนธิสัญญานานกิง หลังจากสงครามกับจีนสิ้นสุดลง รัฐบาลของพาลเมอร์สตันก็ต้องมุ่งความสนใจไปยังสงครามกลางเมืองอเมริกา โดยได้สนับสนุนฝ่ายสมาพันธรัฐอเมริกา ซึ่งต้องการแยกตัวจากสหรัฐอเมริกาที่นำโดยประธานาธิบดีอับราฮัม ลินคอล์น เนื่องจากหากสหรัฐอ่อนแอลงจะกลายเป็นผลดีต่อสหราชอาณาจักร อย่างไรก็ตาม ข้าวโพดจากสหรัฐฯยังมีความจำเป็นต่ออังกฤษมากกว่าฝ้ายจากสมาพันธ์ฯ ดังนั้นการเปิดศึกกับสหรัฐโดยตรงอาจได้ไม่คุ้มเสีย นอกจากนี้ รัฐบาลของพาลเมอร์สตันได้ส่งกำลังทหารไปประจำยังมณฑลแคนาดา (ขณะนั้นเป็นส่วนหนึ่งของสหราชอาณาจักร) มากขึ้น เนื่องจากถูกชักจูงว่า สหรัฐกับสมาพันธ์อาจจับมือกันรุกรานแคนาดา
แม่น้ำวัง
แม่น้ำวัง () เป็นแม่น้ำอยู่ในภาคเหนือของไทย เกิดในเทือกเขาผีปันน้ำในเขตจังหวัดเชียงราย มีความยาว 382 กิโลเมตร ไหลไปรวมกับแม่น้ำปิง ที่อำเภอบ้านตาก จังหวัดตาก ก่อนจะไหลไปที่แม่น้ำเจ้าพระยา
ลุ่มน้ำวัง เป็นลุ่มน้ำในลำดับที่ 7 จากจำนวนลุ่มน้ำทั้งหมด 25 ลุ่มน้ำของประเทศมีพื้นที่ประมาณ 10,791 ตารางกิโลเมตร หรือ 6,746,250 ไร่ เป็นแควที่มีขนาดเล็กและสั้นที่สุดของแม่น้ำเจ้าพระยา มีความยาวตามลำน้ำประมาณ 460 กิโลเมตร เกิดจากเทือกเขาผีปันน้ำ บริเวณดอยหลวง บ้านป่าหุ่ง อำเภอพาน จังหวัดเชียงราย
ลุ่มน้ำตอนบน มีเทือกเขาผีปันน้ำล้อมรอบ สภาพเป็นเนินเขามีพื้นที่ราบน้อย ตอนกลางของลุ่มน้ำเป็นที่ราบสลับเนินเขาในเขตตัวเมืองจังหวัดลำปาง ส่วนตอนล่างเป็นพื้นที่ค่อนข้างราบและไหลไปบรรจบกับแม่น้ำปิง ตอนท้ายเขื่อนภูมิพล ประมาณ 30 กิโลเมตร ที่บ้านปากวัง
ตำบลตากออก อำเภอบ้านตาก จังหวัดตาก
ลุ่มน้ำวังมีพื้นที่ครอบคลุม 2 จังหวัด คือจังหวัดลำปาง (ยกเว้น อ.งาว และ ต.แม่มอก ต.เวียงมอก อ.เถิน) และจังหวัดตาก (อำเภอสามเงา และ อำเภอบ้านตาก) มีประชากร รวม 767,816 คน (จากข้อมูล จปฐ.ปี 2546) มีพื้นที่เพื่อการเกษตร 1.177 ล้านไร่ หรือประมาณ ร้อยละ 17.5 ของพื้นที่ลุ่มน้ำ ประชากรมีรายได้เฉลี่ย 22,625 บาท/คน/ปี ภูมิอากาศมีอากาศร้อนอบอ้าวเกือบตลอดปี ฤดูร้อน ร้อนจัด และหนาวจัดในฤดูหนาว มีอุณหภูมิเฉลี่ยสูงสุด 41.6 องศาเซลเซียส เฉลี่ยต่ำสุด 10.5 องศาเซลเซียส ปริมาณน้ำฝนวัดได้ 1,105.0 มิลลิเมตรต่อปี ปริมาณน้ำท่าเฉลี่ย 1,582.24 ล้าน ลบ.ม./ปี โดยมีร้อยละ 82.84 เป็นปริมาณน้ำท่าในฤดูฝน และในฤดูแล้ง ร้อยละ 17.16 ความต้องการน้ำจากทุกภาคส่วนในปี 2547 มีปริมาณ 973.50 ล้าน ลบ.ม.และประมาณการ ในปี 2567 จะมีความต้องการน้ำจากทุกภาคส่วนมากถึง 1,149.07 ล้าน ลบ.ม.
ลุ่มน้ำวังมีลุ่มน้ำสาขาแบ่งออกเป็น 7 ลุ่มน้ำสาขา ดังนี้
การพัฒนาแหล่งน้ำในลุ่มน้ำวัง ที่ผ่านมามีโครงการพัฒนาแหล่งน้ำขนาดใหญ่ และขนาดกลาง แล้วเสร็จ จำนวน 7 โครงการ สามารถกักเก็บได้ 129.74 ล้าน ลบ.ม. ส่งน้ำให้พื้นที่ชลประทาน 0.192 ไร่ นอกจากนี้ยังมีโครงการพัฒนาแหล่งน้ำขนาดเล็ก และโครงการสูบน้ำด้วยไฟฟ้าขนาดเล็กกระจายอยู่ทั่วไป มีพื้นที่รับประโยชน์รวมประมาณ 0.417 ล้านไร่ สำหรับโครงการแหล่งน้ำขนาดใหญ่ที่ก่อสร้างเสร็จแล้ว และอยู่ระหว่างการก่อสร้าง ได้แก่
ทำให้มีน้ำไหลล้นอ่างเป็นปริมาณมาก ในช่วงฤดูฝนของทุกปี ด้วยสาเหตุดังกล่าวจึงมีความจำเป็นจะต้องหาแหล่งเก็บกักน้ำแห่งใหม่ เพื่อสนองความต้องการใช้น้ำด้านต่าง ๆ ในเขตจังหวัดลำปางที่กำลังทวีขึ้น กรมชลประทานจึงได้พิจารณาศึกษาความเหมาะสมและผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมในการพัฒนา
โครงการกิ่วคอหมา ซึ่งเป็นโครงการก่อสร้างเขื่อนเก็บกักน้ำที่อยู่ตอนบนของเขื่อนกิ่วลม และคณะรัฐมนตรีได้มีมติเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน 2546 อนุมัติให้เริ่มดำเนินการก่อสร้างโครงการกิ่วคอหมา โดยมีแผนการดำเนินงานตั้งแต่ปี พ.ศ. 2548 - 2553 วงเงินงบประมาณทั้งสิ้น 3,670.05 ล้านบาท โดยในปี พ.ศ. 2547 ได้เริ่มดำเนินการเตรียมความพร้อมของโครงการฯ
จากการเพิ่มขึ้นของประชากรการขยายตัวของชุมชน การพัฒนาด้านเศรษฐกิจและสังคม ทำให้มีการใช้ทรัพยากรธรรมชาติอย่างสิ้นเปลืองในด้านต่าง ๆ เช่น การบุกรุกทำลายพื้นที่ป่าต้นน้ำลำธาร การเปลี่ยนแปลงการใช้ที่ดินจากพื้นที่ป่าเป็นพื้นที่เพาะปลูกและที่อยู่อาศัย ทำให้เกิดปัญหาต่อเนื่องในด้านทรัพยากรน้ำ ได้แก่ ปัญหาน้ำท่วม ปัญหาขาดแคลนน้ำ และปัญหาน้ำเสีย โดยสรุปภาพรวมปัญหาด้านทรัพยากรน้ำในลุ่มน้ำวัง ในปัจจุบันมีดังนี้
ชูมี มาริตซา
ชูมี มาริตซา (, "Shumi Maritsa") เป็นชื่อเพลงชาติเพลงแรกของบัลแกเรีย ซึ่งใช้ในสมัยที่ประเทศนี้ยังเป็นราชอาณาจักรระหว่างปี พ.ศ. 2429 - พ.ศ. 2487 เนื้อร้องของเพลงนี้เดิมเป็นผลงานการประพันธ์ของนิโคลาร์ ซิฟคอฟ ครูใหญ่ของโรงเรียนแห่งหนึ่งในเมืองเวเลส (ปัจจุบันอยู่ในประเทศมาซิโดเนีย) ต่อมาได้มีการแก้ไขมาหลายครั้ง แต่เนื้อร้องซึ่งเป็นที่รู้จักกันโดยทั่วไปเป็นผลงานของกวีชื่อ อีวาน วาซอฟ ซึ่งเป็นผู้แต่งทำนองของเพลงนี้ เนื้อร้องดังกล่าวแต่งขึ้นในปี พ.ศ. 2455
ในสมัยนั้น ราชอาณาจักรบัลแกเรียยังมีเพลงอีกเพลงหนึ่งซึ่งใช้เป็นเพลงประจำราชวงศ์หรือเพลงสรรเสริญพระบารมี มีชื่อว่า "Himn na Zarstvo Balgarija" เพลงนี้มีสถานะที่สูงกว่าเพลง "ชูมี มาริตซา" และได้ใช้มาจนกระทั่งมีการล้มเลิกการปกครองระบอบกษัตริย์ลงในปี พ.ศ. 2487
เล่าฮอง
เล่าฮอง (; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก ขุนพลของจ๊กก๊ก เป็นบุตรบุญธรรมของเล่าปี่
เล่าฮองเดิมชื่อเค้าฮอง หลานเล่าปิด ลูกของเค้าล่อ ต่อมาเล่าปี่รับเป็นบุตรบุญธรรม หลังจากที่เล่าปี่ปราบกบฏเตียวบูกับตันสูน ตามคำขอของเล่าเปียวได้แล้ว จึงได้เปลี่ยนชื่อเป็นเล่าฮอง กวนอูไม่ค่อยพอใจนักกับการที่เล่าปี่รับเล่าฮอง มาเป็นลูกบุญธรรม กวนอูกล่าวกับเล่าปี่ว่า""บุตรท่านก็มีอยู่ เหตุไฉนจึงจะเอาผู้อื่นมาเป็นเนื้อ เหมือนหนึ่งเลี้ยงลูกปูลูกหอย นานไปจะได้รับความเดือดร้อน"" เล่าปี่จึงว่า ""ถึงผู้อื่นนอกเนื้อก็จริง แต่เรารักใคร่เสมอบุตร ได้เอามาเลี้ยงไว้ก็จะมีกตัญญูรักใคร่ เห็นจะไม่คิดร้ายต่อเรา"" กวนอูได้ฟังดังนั้นก็ขัดใจนิ่งอยู่มิได้ตอบประการใด และเมื่อเล่าปี่ตีเอาเมืองซงหยงได้ เล่าปี่จึงให้เล่าฮองปกครองเมืองซงหยงอยู่กับเบ้งตัด อดีตขุนนางในของเล่าเจี้ยงที่เล่าปี่ไปยึดเมืองมา
เมื่อครั้งเกงจิ๋วถูกซุนกวนยึดในปี พ.ศ. 762 ด้วยแผนของลิบอง ซึ่งขณะเดียวกันกวนอูกำลังเข้าตาจนอยู่ที่เมืองเป๊กเสีย จึงสั่งให้เลียวฮัวไปขอความช่วยเหลือจากเล่าฮองและเบ้งตัด แต่ได้รับการปฏิเสธจาก ทั้งคู่เนื่องจากเบ้งตัดยุยง ให้เล่าฮองไม่ส่งกองทัพไปช่วย ด้วยการกล่าวทำนองว่า ""ท่านคิดถึงกวนอูเป็นอา กลัวแต่ว่ากวนอูจะหาคิดว่าท่านเป็นหลานไม่ เมื่อก่อนพระเจ้าเล่าปี่เอาท่านมาเป็นบุตรเลี้ยง กวนอูมีความริษยา หาความสบายใจไม่ ครั้นเล่าปี่ได้เป็นฮันต๋งอ๋อง ได้ปรึกษาขงเบ้งว่า เราจะตั้งเล่าฮองบุตรเลี้ยงของเราให้เป็นเจ้า ต่างกรมดีหรือไม่ ขงเบ้งจึงขอให้เล่าปี่ไปปรึกษากวนอูกับเตียวหุย กวนอูทราบเรื่องก็ตอบว่าเล่าฮองนี้เป็นคนเขลา โง่เง่าหาชาติตระกูลมิได้"" แล้วก็พูดด้วยถ้อยความแทงใจดำต่าง ๆ นา ๆ เล่าฮองเห็นด้วยกับความคิดเบ้งตัดจึง ไม่ส่งทหารไปช่วย กวนอูจึงจบชีวิตลงหลังจากตีฝ่าทหารซุนกวนไม่สำเร็จในปีเดียวกัน
ต่อมาเบ้งตัดสวามิภักดิ์ต่อวุยก๊ก (ขณะนั้นอยู่ในความปกครองของโจผี) เพราะทราบว่าเล่าปี่จะส่งทหารไปลอบสังหารเบ้งตัดเนื่องจากมีส่วนทำให้กวนอูสิ้นชีวิต พระเจ้าเล่าปี่โกรธมากจึงให้เล่าฮองยกทัพปราบเบ้งต้ด แต่รบแพ้กลับมา จึงถูกเล่าปี่ สั่งประหารชีวิต ในปี พ.ศ. 764 เมื่ออายุได้ 32ปี
อิกิ๋ม
อิกิ๋ม (; ) เป็นขุนพลคนสำคัญของโจโฉ มีความซื่อสัตย์จงรักภักดี เคร่งครัดในระเบียบวินัย แต่มักอิจฉาผู้อื่นที่ทำงานเกินหน้าเกินตา อิกิ๋มเดิมเป็นโจร ต่อมาเมื่อโจโฉคิดตั้งตัวเป็นใหญ่ในดินแดนภาคตะวันออก โจโฉได้ค้นหาเหล่าที่ปรึกษาและเหล่าขุนพลมาร่วมงาน อิกิ๋มก็เป็นหนึ่งในขุนพลเหล่านั้น
เมื่อโจโฉถูกกองทัพของเตียวสิ้วตีแตก แฮหัวตุ้นแม่ทัพคนหนึ่งของโจโฉได้นำทหารไปปล้นเสบียงชาวบ้าน อิกิ๋มเห็นทนไม่ได้จึงสังหารทหารของแฮหัวตุ้นไปมากมาย จึงทำให้เกิดข่าวลือว่าอิกิ๋มทรยศต่อโจโฉ แต่อิกิ๋มยังไม่เข้าชี้แจงความจริงต่อโจโฉ เพราะต้องไปต้านทัพเตียวสิ้วที่ยกตามมา และสามารถตีทัพเตียวสิ้วให้ถอยไปได้ และเข้าชี้แจงความจริงต่อโจโฉ โจโฉชื่นชมอิกิ๋มว่าเป็นผู้รอบคอบและซื่อสัตย์ต่อหน้าที่ ส่วนแฮหัวตุ้น โจโฉได้ละเว้นโทษให้
อิกิ๋มเป็นขุนพลที่โจโฉไว้ใจมาก ใช้ให้ไปร่วมทำศึกหลายครั้ง รวมถึงให้เป็นแม่ทัพคุมกองทัพเรือแทนชัวมอ และเตียวอุ๋น ที่ถูกโจโฉสั่งประหารชีวิตไปในศึกผาแดงด้วยอุบายของจิวยี่ และเป็นผู้สังหารเล่าจ๋องและนางชัวฮูหยินตามคำสั่งของโจโฉ ต่อมาโจโฉตั้งให้อิกิ๋มเป็นแม่ทัพใหญ่คุมทัพไปช่วยสลายวงล้อมของกวนอูที่เมืองอ้วนเซียที่มีโจหยินรักษาเมืองอยู่ และให้บังเต๊กเป็นแม่ทัพหน้า บังเต๊กรบกับกวนอูได้อย่างสูสี ทำให้อิกิ๋มคิดว่าถ้าบังเต๊กสังหารกวนอูได้ ความชอบก็จะตกที่บังเต๊กผู้เดียว จึงตีม้าล่อถอยทัพทุกครั้งที่บังเต๊กได้เปรียบ ต่อมา อิกิ๋มไปตั้งทัพที่ทุ่งจันเค้า ด้วยลักษณะภูมิประเทศที่ถูกโจมตีได้ง่าย กวนอูจึงสร้างเขื่อนรอให้น้ำหลากแล้วจึงพังเขื่อนให้น้ำท่วมกองทัพของอิกิ๋ม อิกิ๋มถูกกวนอูจับได้แล้วถูกนำไปขังที่เกงจิ๋ว เมื่อซุนกวนยึดเกงจิ๋วได้จึงปล่อยตัวกลับไปวุยก๊ก โจผี (บุตรชายของโจโฉ) ได้ให้วาดรูปอิกิ๋มรอขอชีวิตต่อกวนอูไว้ที่ผนังที่ฝังศพของโจโฉ และให้อิกิ๋มเฝ้าที่ฝังศพนั้น อิกิ๋มมีความละอาย ไม่นานก็ตรอมใจตาย
อภินิหารตำนานแห่งนาร์เนีย ตอน เจ้าชายแคสเปี้ยน
อภินิหารตำนานแห่งนาร์เนีย ตอน เจ้าชายแคสเปี้ยน () ภาพยนตร์ในชุดของ ตำนานแห่งนาร์เนีย จากหนังสือเรื่อง เจ้าชายแคสเปี้ยน
1,300 ปีให้หลัง จากการสู้รบระหว่างกองทัพนาร์เนียและเทมารีน ณ ดินแดนเทลมาร์ ของชาวเทลมารีน ภรรยาของ ลอร์ดมิราซ ผู้สำเร็จราชการแห่งเทลมาร์ได้ให้กำเนิดโอรส ทำให้ลอร์ดมิราซคิดกำจัด เจ้าชายแคสเปียน ซึ่งเป็นหลานชายแท้ๆ ของเขาเอง แต่พระอาจารย์ของเจ้าชายแคสเปียน ก็ได้ช่วยให้เจ้าชายแคสเปียนหนีรอดไปได้ และได้พบกับกลุ่มชาวนาร์เนีย ซึ่งมีความแค้นกับชาวเทลมาร์ เพราะชาวเทลมาร์ได้นำกองทัพบุกทำลายชาวนาร์เนียจนต้องถอยร่นเข้ามาอยู่ในป่า
ส่วนที่กรุงลอนดอน 4 พี่น้องพีเวนซี มีชีวิตอย่างปกติสุข แต่แล้ว พวกเขาก็ได้หลุดเข้ามาในนาร์เนียอีกครั้ง และได้พบกับ ทรัมป์คิน คนแคระซึ่งอยู่ในกองทัพนาร์เนีย โดยที่ทรัมป์คินได้นำสี่พี่น้องเดินทางไปยังที่มั่นของชาวนาร์เนีย และได้พบกับเจ้าชายแคสเปียนที่นั่น
ปีเตอร์ ได้นำทัพบุกเข้าไปในปราสาทของลอร์ดมิราซในคืนหนึ่ง แต่ลอร์ดมิราซก็ได้สั่งให้ปิดประตูปราสาทขังทหารนาร์เนียเอาไว้ ทำให้ทหารบางส่วนต้องถูกฆ่าตาย หลังจากเหตุการณ์ในครั้งนั้นแล้ว ลอร์ดมิราซก็ทำพิธีราชาภิเษก สถาปนาตนเองเป็นกษัตริย์องค์ใหม่แห่งเทลมาร์
เมื่อขึ้นครองราชย์แล้ว ราชามิราซก็นำทัพมาบุกที่มั่นของชาวนาร์เนีย ทำให้เกิดสงครามขึ้นอีกครั้ง และตัวราชามิราซเองก็ถูก ลอร์ดโซเปสเปียน ซึ่งเป็นขุนนางคู่ใจทรยศสังหารในที่สุด
ขณะที่ชาวนาร์เนียกำลังรบกับกองทัพเทลมารีนอยู่นั้น ลูซี่ก็ได้เข้าป่าเพื่อตามหา อัสลาน และพบในที่สุด อัสลานกับลูซี่จึงได้นำกองทัพต้นไม้มาช่วยกองทัพนาร์เนียที่กำลังย่ำแย่ ชัยชนะจึงตกเป็นของชาวนาร์เนียในที่สุด
โรงพยาบาลท่าปลา
โรงพยาบาลท่าปลา เป็นโรงพยาบาลของรัฐ ตั้งอยู่ในตำบลท่าปลา อำเภอท่าปลา จังหวัดอุตรดิตถ์
เริ่มแรกโรงพยาบาลท่าปลา เป็นโรงพยาบาลชุมชนที่เริ่มต้นจากโรงพยาบาล 10 เตียง มีท่านผู้อำนวยการโรงพยาบาลคนแรกชื่อ นายแพทย์สมพงษ์ ลิ้มศุภวานิช และท่านผู้อำนวยการคนปัจจุบัน คือนายแพทย์เสรี นพรัตน์
ปัจจุบันโรงพยาบาลได้ขยายเป็นโรงพยาบาลชุมชนขนาด 30 เตียงเพื่อรองรับจำนวนผู้รับบริการที่เพิ่มขึ้นในแต่ละปี
ช็อนซังจีฮีเดอะเกรซ
เดอะเกรซ (; ) เป็นวงเกิร์ลกรุปของประเทศเกาหลีใต้ สังกัดค่ายเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ในปี ค.ศ. 2005 ประกอบไปด้วยสมาชิกจำนวน 3 คนคือ ลีน่า, ดาน่า และซันเดย์ (ในอดีตมีสมาชิก 4 คน อีกหนึ่งคนคือ สเตฟานี่) เปิดตัวครั้งแรกที่จีนเมื่อวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 2005 ในซิงเกิล "ทูกูด" และ "บูมเมอแรง" ในปี ค.ศ. 2007 วงชนะรางวัลเอ็มเน็ตเอเชียนมิวสิกอะวอดส์ในสาขาการแสดงประเภทเต้นกลุ่มหญิงยอดเยี่ยม จากเพลง ""วันมอร์ไทม์, โอเค?" อีกด้วย
ชื่อ "ชอนซังจีฮี" เกิดจากการนำพยางค์แรกของนามสกุลที่ใช้ในวงการของสมาชิกทั้ง 4 คน ซึ่งได้แก่ ชอนมู (สเตฟานี่), ซังหมิ (ลีน่า), จีซอง (ซันเดย์) และฮียอล (ดาน่า) มารวมกัน จึงกลายเป็น "ชอนซังจีฮี" ซึ่งมีความหมายว่า ความรอบรู้และความยินดีปิติสุขแห่งสรวงสวรรค์ มีสัญลักษณ์วงเป็นลูกโป่งสีชมพู
จิรศักดิ์ โย้จิ้ว
จิรศักดิ์ โย้จิ้ว เป็นผู้กำกับการแสดง มีผลงานกำกับทั้งละครโทรทัศน์ ละครเวที
เทศบาลตำบลลานสกา
เทศบาลตำบลลานสกา ตั้งอยู่ในเขตอำเภอลานสกา นครศรีธรรมราช
จัดตั้งเป็นสุขาภิบาล เมื่อวันที่ 26 มกราคม 2500 ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องจัดตั้งสุขาภิบาลลานสกา กิ่งอำเภอลานสกา จังหวัดนครศรีธรรมราช ลงวันที่ 28 ธันวาคม 2499 ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ฉบับพิเศษ หน้า 24 เล่ม 74 ตอน 10 วันที่ 26 มกราคม 2500ไม่มีสถาบันในสังกัดเทศบาล
ผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎร
ผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎร คือ ผู้นำของกลุ่มที่ไม่ได้เป็นรัฐบาล มีหน้าที่สำคัญคือการตรวจสอบการทำงานของรัฐบาล เรียกพรรคที่ทำหน้าที่นี้ว่า กลุ่มฝ่ายค้านหรือพรรคฝ่ายค้าน หากมีหลายพรรคเรียกว่าพรรคร่วมฝ่ายค้าน
ในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 ภายหลังที่คณะรัฐมนตรีเข้าบริหารราชการแผ่นดินแล้ว พระมหากษัตริย์จะทรงแต่งตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรผู้เป็นหัวหน้าพรรคการเมืองในสภาผู้แทนราษฎรที่สมาชิกในสังกัดของพรรคตนมิได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรี และมีจำนวนมากที่สุดในบรรดาพรรคการเมืองที่สมาชิกในสังกัดมิได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรี แต่ไม่น้อยกว่าหนึ่งในห้าของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของสภาผู้แทนราษฎรในขณะแต่งตั้ง เป็นผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎร
ในกรณีที่ไม่มีพรรคการเมืองใดในสภาผู้แทนราษฎรมีลักษณะที่กำหนด สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรผู้เป็นหัวหน้าพรรคการเมืองซึ่งได้รับเสียงสนับสนุนข้างมากจากสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในพรรคการเมืองที่สมาชิกในสังกัดของพรรคนั้นมิได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรี
เป็นผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎร ในกรณีที่มีเสียงสนับสนุนเท่ากัน ให้ใช้วิธีจับสลาก ประธานสภาผู้แทนราษฎรเป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการแต่งตั้งผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎร
ผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎรจะพ้นจากตำแหน่งเมื่อขาดคุณสมบัติดังกล่าวข้างต้น ในกรณีเช่นนี้ พระมหากษัตริย์จะได้ทรงแต่งตั้งผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎรแทนตำแหน่งที่ว่าง
วิทยาลัยเทคนิคอุดรธานี สถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ๑
วิทยาลัยเทคนิคอุดรธานี () เป็นวิทยาลัยด้านช่างอุตสาหกรรม ซึ่งหน่วยงานหนึ่งในสถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ๑ ในกำกับสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ เปิดทำการเรียนการสอนระดับ ปริญญาตรี ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) และประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) ตั้งอยู่ที่อำเภอเมืองอุดรธานี จังหวัดอุดรธานี
วิทยาลัยเทคนิคอุดรธานี มีชื่อเดิมว่าโรงเรียนช่างไม้อุดรธานี เปิดทำการสอนเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2481 ต่อมาในปี พ.ศ. 2502 ได้เปลี่ยนชื่อเป็นโรงเรียนการช่างอุดรธานี โดยได้รับความช่วยเหลือจากองค์การ ส.ป.อ. ต่อมาในปี พ.ศ. 2514 ได้เปลี่ยนชื่อเป็นโรงเรียนเทคนิคอุดรธานี โดยได้รับความช่วยเหลือภายใต้โครงการเงินกู้เพื่อพัฒนาอาชีวศึกษา ต่อมาในปี พ.ศ. 2519 ได้ยกฐานะเป็นวิทยาลัยอาชีวศึกษา โดยรวมเข้ากับวิทยาลัยอาชีวศึกษาอุดรธานี แบ่งออกเป็น 2 วิทยาลัยเขต และต่อมาเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2522 ได้แยกออกจากกันและเปลี่ยนชื่อเป็น วิทยาลัยเทคนิคอุดรธานี
วิทยาลัยเทคนิคอุดรธานี เปิดสอนระดับปริญญาตรี ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) และประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.)
หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพ
หลักสูตรปรกาศนียบีตรวิชาชีพชั้นสูง
หลักสูตรปริญญาตรี
สาขาวิชาเทคโลยียานยนต์
สาขาวิชาเทคโลยีอิเล็กทรอนิกส์
สาขาวิชาเทคโลยีแม่พิมพ์
สาขาวิชาเทคโลยีไฟฟ้า
กุสโก
กุสโก (; ) เป็นชื่อเมืองที่ตั้งอยู่ในเทือกเขาแอนดีสส่วนที่อยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของเปรู โดยอยู่บนความสูงประมาณ 3,300 เมตร เมืองกุสโกเคยเป็นเมืองหลวงของจักรวรรดิอินคา หลังจากสเปนมายึดครองและตั้งเมืองหลวงใหม่ที่ลิมา กุสโกก็ลดความสำคัญลง แต่หลังจากที่มีการค้นพบมาชูปิกชูในปี พ.ศ. 2454 เมืองกุสโกก็กลับกลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญ จนในปี พ.ศ. 2526 องค์กรยูเนสโกได้ประกาศให้เป็นมรดกโลกทางด้านวัฒนธรรม
เมืองกุสโกเป็นเมืองหลวงของจักรวรรดิอินคา ตามตำนานของอินคา เมืองกุสโกถูกสร้างโดยปาชากูตี ผู้ซึ่งทำลายเมืองเก่าและสร้างกุสโกใหม่ให้เป็นศูนย์กลางแห่งอาณาจักรอินคาที่ยิ่งใหญ่ แต่จากหลักฐานทางโบราณคดีบ่งชี้ว่าเมืองนี้ได้ค่อย ๆ พัฒนาขึ้นตั้งแต่สมัยก่อนปาชากูตีแล้ว
เมืองถูกแบ่งออกเป็นสองส่วนคือกุสโกตอนบน (Hanan) และกุสโกตอนล่าง (Urin) ซึ่งถูกแบ่งย่อยต่อไปอีกเป็น 4 เขต (suyu) ได้แก่ ชินไชย์ซูยู (เขตตะวันตกเฉียงเหนือ) อันตีซูยู (เขตตะวันออกเฉียงเหนือ) กุนตีซูยู (เขตตะวันตกเฉียงใต้) และกูยาซูยู (เขตตะวันออกเฉียงใต้) ถนนจากทั้งสี่ส่วนนี้เชื่อมต่อไปถึงสี่ภาคของอาณาจักร ผู้นำของแต่ละภาคจะต้องสร้างบ้านในเขตเมืองกุสโกและเข้ามาอาศัยอยู่ทุกปี หลังจากสมัยของจักรพรรดิปาชากูตี เมื่อกษัตริย์สิ้นพระชนม์ บัลลังก์จะตกเป็นของพระราชโอรส แต่ดินแดนของกษัตริย์จะถูกแบ่งกันในหมู่พระราชวงศ์พระองค์อื่น ๆ ดังนั้นจักรพรรดิพระองค์ใหม่จึงต้องขยายดินแดนใหม่เพิ่มให้กับจักรวรรดิ
ฟรันซิสโก ปีซาร์โร ผู้ซึ่งเอาชนะจักรพรรดิแห่งอินคาได้เดินทางมาถึงเมืองกุสโกอย่างเป็นทางการในวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2077 หลังจากนั้นมีการสร้างสถาปัตยกรรมใหม่ ๆ ที่เป็นการผสมผสานระหว่างวัฒนธรรมอินคาและอิทธิพลของศิลปะสเปนหลายแห่ง เช่นโบสถ์ซานตากลารา
รายพระนามพระมหากษัตริย์เนปาล
พระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรเนปาล เรียกโดยราชประเพณีว่า "ศรีปัญจมหาราชธิราช" (เนปาลี: श्री ५ महाराजधिराज, Śrī Pañca Mahārājdhirāj) ส่วนสมเด็จพระราชินีแห่งราชอาณาจักรเนปาล เรียก "ศรีปัญจพฑามหารานี" (เนปาลี: श्री ५ बडामहारानी, Śrī Pañca Badāmahārānī) ทั้งนี้ การปกครองประเทศเนปาลตามระบอบราชาธิปไตยนั้นได้ยกเลิกไปโดยมติของสภาร่างรัฐธรรมนูญแห่งเนปาลซึ่งให้เปลี่ยนแปลงเป็นระบอบสาธารณรัฐตั้งแต่วันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2551
ศาลรัฐธรรมนูญ
ศาลรัฐธรรมนูญ () เป็นศาลสูงที่มีอำนาจพิจารณาพิพากษาเกี่ยวกับกฎหมายรัฐธรรมนูญ โดยมีอำนาจหลักที่จะวินิจฉัยว่า กฎหมายใดมีปัญหาเรื่องความชอบด้วยรัฐธรรมนูญหรือไม่ เช่น ขัดกับสิทธิและเสรีภาพตามที่รัฐธรรมนูญรับรองไว้หรือไม่
ในหลาย ๆ ประเทศ ไม่จัดตั้งศาลรัฐธรรมนูญเป็นเอกเทศ และศาลยุติธรรมตามธรรมดาจะรับคดีดังกล่าวเอง นอกจากนี้ ในหลาย ๆ ประเทศก็ไม่เรียกองค์กรนี้ว่า "ศาลรัฐธรรมนูญ" และบางประเทศก็เรียกศาลยุติธรรมว่า ศาลรัฐธรรมนูญ เช่น ศาลสูงสุดแห่งสหรัฐอเมริกาได้ชื่อว่าเป็น "ศาลรัฐธรรมนูญที่เก่าแก่ที่สุดในโลก" เพราะเป็นศาลแรกในโลกที่วินิจฉัยความชอบด้วยรัฐธรรมนูญของกฎหมายต่าง ๆ (คดีระหว่างมาร์บิวรีกับเมดิสัน) แม้ว่าในประเทศสหรัฐอเมริกาจะไม่จัดตั้งศาลรัฐธรรมนูญเป็นการเฉพาะก็ตาม ส่วนประเทศที่สถาปนาศาลรัฐธรรมนูญอย่างเอกเทศเป็นแห่งแรกของโลกนั้น คือ ประเทศออสเตรีย ซึ่งดำเนินการใน ค.ศ. 1920 แม้ว่าจะถูกเลื่อนไปในราว ๆ ค.ศ. 1934 ถึง 1945 ตามรัฐธรรมนูญที่จัดตั้งศาลนั้น อนึ่ง ก่อนหน้านี้ มีเพียงสหรัฐอเมริกาและออสเตรเลียเท่านั้นที่รับเอาทฤษฎีการทบทวนโดยฝ่ายตุลาการมาใช้ในศาลสูงสุดของประเทศตน
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อศาลรัฐธรรมนูญที่จัดตั้งขึ้นเป็นเอกเทศ
สมเด็จพระราชาธิบดีชญาเนนทระแห่งเนปาล
สมเด็จพระราชาธิบดีชญาเนนทรวีรวิกรมศาหเทวะ (; Jñānendra Vīra Vikrama Śāhadeva; ชฺาเนนฺทฺร วีร พิกฺรม ศาหเทว) หรือ สมเด็จพระราชาธิบดีคยาเนนทรพีรพิกรมศาหเทว์ (Gyanendra Bir Bikram Shah Dev) เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์สุดท้ายแห่งราชอาณาจักรเนปาลในราชวงศ์ศาห์ เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระราชาธิบดีมเหนทระ ประสูติแต่เจ้าหญิงอินดรา มกุฎราชกุมารีแห่งเนปาล
สมเด็จพระราชาธิบดีชญาเนนทระเสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2490 ณ พระราชวังนารายัณหิตี ในกรุงกาฐมาณฑุ เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สองของมกุฎราชกุมารมเหนทระ (พระอิสริยยศในขณะนั้น) กับ เจ้าหญิงอินดรา มกุฎราชกุมารีแห่งเนปาล (สกุลเดิม: ราณา) หลังประสูติกาลโหรหลวงได้ทำนายทายทักว่าพระราชโอรสที่ประสูติใหม่จะนำโชคร้ายสู่พระชนก ดังนั้นพระองค์เมื่อยังทรงพระเยาว์จึงถูกส่งไปให้พระอัยยิกาทรงอุปถัมภ์อำรุง
ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2493 สมเด็จพระเจ้าตริภูวันและมกุฎราชกุมารมเหนทระรวมทั้งพระบรมวงศานุวงศ์พระองค์อื่นทรงลี้ภัยทางการเมืองไปยังประเทศอินเดีย โดยปล่อยให้เจ้าชายชญาเนนทระอยู่ลำพังพระองค์ ที่ต่อมาโมหัน ศัมเศร์ นายกรัฐมนตรีเนปาล ได้นำเจ้าชายเข้ามาในกาฐมาณฑุเพื่อตั้งเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ใหม่เมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายนปีเดียวกันนั้นเอง และนายกรัฐมนตรียังให้งบประมาณ 300,000 รูปีเป็นรายได้ของพระองค์ต่อปี แต่การขับไล่สมเด็จพระเจ้าตริภูวันของนายกรัฐมนตรีจากตระกูลราณานั้น ทำให้สถานะพระมหากษัตริย์ของชญาเนนทระมิได้รับการยอมรับจากนานาประเทศ
พระองค์เข้ารับการศึกษาที่วิทยาลัยเซนต์โจเซฟ เมืองดาร์จีลิง ประเทศอินเดียเช่นเดียวกับพระเชษฐา และสำเร็จการศึกษาระดับอุดมศึกษาจากมหาวิทยาลัยตริภูวัน กรุงกาฐมาณฑุ เมื่อปี พ.ศ. 2512
ในปี พ.ศ. 2518 พระองค์เป็นประธานคณะกรรมการที่ปรึกษาสำหรับพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของสมเด็จพระราชาธิบดีพีเรนทระ พระเชษฐา และเป็นกรรมการขององค์การมเหนทระเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ ที่ต่อมาคือองค์การอนุรักษ์แห่งชาติเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ () ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2525 จนกระทั่งพระองค์เสด็จขึ้นครองราชย์ครั้งที่สองเมื่อปี พ.ศ. 2544
สมเด็จพระราชาธิบดีชญาเนนทระ อภิเษกสมรสกับสมเด็จพระราชินีโกมล (สกุลเดิม: ราณา) เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2513 มีพระราชโอรส 1 พระองค์ และพระราชธิดา 1 พระองค์ ได้แก่พระองค์ได้เสวยราชสมบัติเป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรเนปาล 2 ครั้ง ครั้งแรกเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2493 ถึงวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2494 ครั้งที่สองคือเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2544 เป็นพระมหากษัตริย์ภายใต้รัฐธรรมนูญตามระบอบประชาธิปไตย ทรงเป็นนายกรัฐมนตรีและผู้บัญชาการทหารสูงสุด
หลังเกิดเหตุการณ์สังหารหมู่พระราชวงศ์เนปาล ท่ามกลางข้อกังขาว่าพระองค์อาจมีส่วนร่วมในเหตุการณ์ดังกล่าว
ในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 สมเด็จพระราชาธิบดีชญาเนนทร์ได้ทรงยึดอำนาจการปกครองจากรัฐบาลเนปาล โดยมีพระราชโองการให้รัฐสภาตามระบอบประชาธิปไตยสิ้นสุดลง และทรงปกครองประเทศด้วยพระองค์เอง ทำให้ทรงต้องเผชิญกระแสต่อต้านจากในประเทศอย่างรุนแรง
เมื่อมีการฟื้นฟูรัฐสภาตามระบอบประชาธิปไตยอีกครั้งในเดือนเมษายน พ.ศ. 2549 พระองค์จึงทรงถูกลดพระราชอำนาจและพระราชสถานะลง โดยก่อนการสละราชบัลลังก์ ก็ได้มีกระแสข่าวเกี่ยวการสละราชบัลลังก์และเสด็จไปประทับต่างประเทศ โดยจะยกราชสมบัติแก่เจ้าชายหริทเยนทรา พระราชนัดดา เนื่องจากทรงไม่พอพระทัยในตัวมกุฎราชกุมารมากนัก และทรงสละราชสมบัติอย่างเป็นทางการในวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 เนื่องจากสภาร่างรัฐธรรมนูญแห่งเนปาล (Constituent Assembly of Nepal) ได้ลงมติเป็นเอกฉันท์ให้มีการเปลี่ยนแปลงการปกครองของประเทศจากรูปแบบราชอาณาจักรมาเป็นสาธารณรัฐประชาธิปไตย
Ghoti
ghoti (ฟิช) เป็นตัวอย่างการสะกดในภาษาอังกฤษ แสดงถึงรูปแบบคำอ่านในภาษาอังกฤษที่ไม่ตรงกับรูป โดยคำว่า ghoti ใช้ในการสะกดแทนคำว่า "fish" โดย แยกเสียง
คำว่า ghoti เริ่มมีใช้ในการพิมพ์และกล่าวถึงครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1874โดยมีการอ้างถึงเพื่อการปฏิรูปการสะกดภาษาอังกฤษ (English spelling reform)
สภาร่างรัฐธรรมนูญแห่งเนปาล
สภาร่างรัฐธรรมนูญแห่งเนปาล (Nepalese Constituent Assembly) เป็นองค์กรทางการเมืองของประเทศเนปาล ประกอบด้วยสมาชิกจำนวนหกร้อยเอ็ดคนซึ่งมาจากการเลือกตั้งในวันที่ 10 เมษายน 2551 ทั้งนี้ในจำนวนหกร้อยเอ็ดคนดังกล่าว เป็นสมาชิกที่มาจากการเลือกตั้งทางตรงสองร้อยสี่สิบคน สมาชิกที่เป็นตัวแทนจากพรรคการเมืองตามระบบสัดส่วนสามร้อยสามสิบห้าคน และสมาชิกที่คณะรัฐมนตรีแต่งตั้งขึ้นยี่สิบหกคน สมาชิกจากลัทธิเหมาเจ๋อตุงในเนปาลได้รับเลือกตั้งทางตรงกว่าครึ่งหนึ่งของจำนวนข้างต้น และอีกร้อยละสามสิบได้รับเลือกสรรจากระบบสัดส่วนของพรรคการเมือง
สภาร่างรัฐธรรมนูญแห่งเนปาลมีหน้าที่ร่างรัฐธรรมนูญแห่งเนปาลฉบับใหม่ และทำหน้าที่คณะรัฐมนตรีไปพลางก่อนจนกว่าจะคณะรัฐมนตรีชุดใหม่ที่มาจากการเลือกตั้งจะเข้ารับตำแหน่งซึ่งมีกำหนดว่าต้องไม่เกินกว่าสองปี
รัฐธรรมนูญแห่งเนปาล
ขณะนี้ ประเทศเนปาลยังไม่มีรัฐธรรมนูญฉบับถาวร หากใช้ฉบับชั่วคราวซึ่งมีผลใช้บังคับเมื่อวันที่ 15 มกราคม 2550 ปกครองไปพลางก่อน ทั้งนี้ รัฐธรรมนูญแห่งเนปาลฉบับชั่วคราวดังกล่าวร่างขึ้นโดยคณะกรรมการอันมีนายลักษมัน ปราสาท อารยัล (Laxman Prasad Aryal) อดีตข้าราชการตุลาการ เป็นประธานกรรมการ เพื่อใช้แทนรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรเนปาล พ.ศ. 2533
ประเทศเนปาลประกาศใช้รัฐธรรมนูญมาแล้วดังต่อไปนี้ คือ ฉบับ พ.ศ. 2494 ฉบับ พ.ศ. 2502 ฉบับ พ.ศ. 2505 และฉบับ พ.ศ. 2533
โซยูทิงก์ยูแคนดานซ์
โซยูทิงก์ยูแคนดานซ์ () เป็นรายการเรียลลิตี้โชว์ของสหรัฐอเมริกา สร้างโดยไซมอน ฟูลเลอร์, ไนเจล ลิธโกว์, อัลเลน ชาพิโร และแบร์รี่ อเดลแมน โดยเป็นรายการแข่งขันเต้นรำในสไตล์ต่างๆ เช่น ฮิพฮอพ ไจฟ์ ลีลาศ เต้นร่วมสมัย ฮัสเซิล บรอดเวย์ ควิกสเต็ป เวสต์ โคสต์ สวิง สมูธ วอลซ์ เป็นต้น และจะมีผู้เข้าร่วมแข่งขันถูกคัดออกสัปดาห์ละ 2 คนจาก 20 คน ผู้ชนะจะได้เงินรางวัลและสิทธิพิเศษอื่น ๆ ออกอากาศในประเทศไทยโดย True Vision หรือทางช่อง AXN Asia และทางช่อง Fox ที่สหรัฐอเมริกา รวมถึงเครือข่ายโทรทัศน์อื่น ๆ อีกทั่วโลก
ออกอากาศรอบชิงชนะเลิศครั้งในสหรัฐอเมริกาวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2548 ผู้ชนะคือ นิค ลาซารินี โดยคะแนนโหวตมากกว่า 37.6% พร้อมกับตำแหน่ง "นักเต้นคนโปรดของอเมริกา"(America's Favourite Dancer) เงินรางวัลสำหรับผู้ชนะ 100,000 ดอลลาร์ รองชนะเลิศคือ เมโลดี้ ลาซาแยงก้า รวมผลโหวตสำหรับเฉพาะรอบสุดท้ายเกือบ 10 ล้านโหวต
ผู้ชนะได้แก่ เบ็นจี้ ชวิมเมอร์ ซึ่งเป็นคนแรกของรายการที่ไม่เคยได้คะแนนน้อยแม้แต่ครั้งเดียวและมีคะแนนโหวตมากที่สุดจากคะแนนมากกว่า 16.5 ล้านโหวตจากทั่วอเมริกา พร้อมกับตำแหน่ง "นักเต้นคนโปรดของอเมริกา"(America's Favourite Dancer) เงินรางวัลสำหรับผู้ชนะ 100,000 ดอลลาร์ รองชนะเลิศได้แก่ เทรวิส วอลล์
เปิดรับสมัครในนิวยอร์ก ชิคาโก ลอสแอนเจลิส และแอตแลนต้า สหรัฐอเมริกา โดยมี แคท ดีลีย์กลับมาเป็นพิธีกรอีกครั้ง ผู้ชนะเลิศได้แก่ เซบรา จอห์นสัน ซึ่งเป็นผู้หญิงคนแรกที่ชนะเลิศการแข่งขัน พร้อมกับตำแหน่ง "นักเต้นคนโปรดของอเมริกา"(America's Favourite Dancer) รองชนะเลิศได้แก่ แดนนี ทิดเวล และเป็นครั้งแรกที่เงินรางวัลสำหรับผู้ชนะสูงถึง 250,000 ดอลลาร์ รวมผลโหวตสำหรับเฉพาะรอบสุดท้ายกว่า 16 ล้านโหวต
เปิดรับสมัครวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 ในมหาวิทลัยเซาท์เทิร์นเมโธดิสต์ เมืองดัลลัส รัฐเท็กซัส ชาร์เลสตัน รัฐเซาท์แคโรไลน่า เมืองซอลท์เลค รัฐยูทาห์ วอชิงตันดี.ซี. ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย และในวิสคอนซิน โดยมีไนเจล ลิธโกว์ และแมรี่ เมอร์ฟี กลับมาเป็นกรรมการและแคท ดีลีย์ยังคงเป็นพิธีกรเช่นเดิม ทั้งเงินรางวัลสำหรับผู้ชนะจำนวน 250,000 ดอลลาร์อีกด้วย ผู้ชนะได้แก่ โจชัวร์ อาลัน ซึ่งเป็นคนที่ 2 ของรายการที่ไม่เคยได้คะแนนน้อยแม้แต่ครั้งเดียว พร้อมกับตำแหน่ง "นักเต้นคนโปรดของอเมริกา"(America's Favourite Dancer) รองลงมาได้แก่ สตีเฟน บอส และอีกหนึ่งความประหลาดใจ เนื่องจากปีนี้ผู้ชายได้เป็นผู้ชนะจึงมีการโหวตเพื่อเป็นรางวัลพิเศษ 50,000 ดอลลาร์สำหรับนักเต้นคนโปรดฝ่ายหญิงซึ่งได้แก่ แคร์ที ชาร์ล รวมผลโหวตสำหรับเฉพาะรอบสุดท้ายกว่า 60 ล้านโหวต นับเป็นผลโหวตที่มากที่สุดในประวัติศาสตร์รายการนี้
ในฤดูกาลที่ 5 การออดิชั่น เริ่มต้นขึ้นที่นิวยอร์ก ในวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 หลังจากนั้นจึงไปตามเมืองต่างๆ ได้แก่ ไมอามี่, ลอสแอนเจลิส, เดนเวอร์, เมมฟิส และ ซีแอตเทิล รายการออกอากาศตอนแรกในวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 โดยมี หลุยส์ แวน อาร์มสเทล เป็นผู้ออกแบบท่าเต้นคนใหม่ และ เชน สปาร์คส์ ได้กลับมาเป็นผู้ออกแบบท่าเต้นอีกครั้ง ผู้ชนะประจำฤดูกาลนี้และได้เป็นนักเต้นคนโปรดของอเมริกา คือ จีนีน มาสัน
ฤดูกาลที่หกนี้ออกอากาศครั้งแรกในสหรัฐวันพุธที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2552 โดยยังมีไนเจล ลิธโกว์และแมรี่ เมอร์ฟีย์เป็นกรรมการหลัก ส่วนแคท ดีลีย์ยัง คงเป็นพิธีกรเช่นเดิม อดัม แชงค์แมนร่วมเป็นกรรมการในตอนแรกของรายการนี้ ส่วนรายการสดเริ่มออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม ตัดสินรอบสุดท้ายเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม โดยนักเต้นแนวครัมพ์คนแรกของรายการรัสเซล เฟอร์กูสันได้รับตำแหน่ง "นักเต้นคนโปรดของอเมริกา" และเงินรางวัลจำนวน 250,000 ดอลลาร์สหรัฐ
กระทะ
กระทะ เป็นอุปกรณหลักชิ้นหนึ่งในครัว ไว้สำหรับทอด, ย่าง, และปรุงอาหาร โดยทั่วไปมีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางตั้งแต่ 20 ถึง 30 ซม. กระทะจะมีแอ่งเรียบตรงกลาง และมีขอบขึ้นมาเป็นวงกลม โดยปกติจะไม่มีฝา
ในสมัยก่อน กระทะจะสร้างจากเหล็กหล่อ ในปัจจุบัน เหล็กหล่อจะยังมีใช้บ้างโดยเฉพาะการทำอาหารกลางแจ้ง โดยกระทะส่วนใหญ่ในปัจจุบันจะใช้โลหะอย่างเช่น อะลูมิเนียม และ เหล็กกล้าไร้สนิม ทั้งอุปกรณ์และวิธีการสร้างของกระทะสมัยใหม่นั้นมีหลากหลายรวมทั้งนอกจากนั้นยังมีกระทะที่เคลือบด้วย Polytetrafluoroethylene หรือเทฟล่อน (Teflon) ทำให้เวลาทอดอาหาร อาหารจะไม่ติดกระทะ โดยกระทะเทฟล่อนจะเป็นที่นิยมในบ้านเรือนแต่ไม่เป็นที่นิยมในภัตตาคารหรือร้านอาหาร
ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ (ภาพยนตร์)
ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ เป็นภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องแรกของเรื่องดิจิมอนแอดเวนเจอร์เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อ 4 ปีก่อนที่พวกไทจิจะไปที่ดิจิตอลเวิลด์ เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้กลายเป็นกลุ่มเด็กที่ถูกเลือก ตอนกลางดึกของคืนหนึ่งฮิคาริลุกออกมาจากเตียงและพบดิจิทามะหลุดออกมาจากหน้าคอมพิวเตอร์ หลังจากนั้นไทจิก็เห็นด้วยกับฮิคาริคือเลี้ยงไข่ จนตอนเช้าแม่ออกไปข้างนอกมีแต่พวกไทจิ(ฮิคาริกับไทจิ)และแมวของเขา ไข่ก็แตกออกเป็นโบตามอน และก็โตอีกขั้นเป็นโคโรมอน และกลายเป็นเพื่อนกันในเวลาสั้นๆ พอตกกลางคืนโคโรมอน ก็กลายเป็น อากูมอน แต่กลับไม่ฟังใครพูด ฮิคาริ จึงติดตามไปกับ อากูมอน และไทจิ กำลังตามไปแต่ก็ไม่พบจน บนท้องฟ้า มีรูปไข่ยักษ์ ออกมา เป็น ดิจิมอน นกยักษ์ ได้ต่อสู้กับอากูมอน และ อากูมอนก็กลายเป็น เกรย์มอน สู้จนเอาเป็นเอาตาย จนสุดท้ายก็หายไปอย่างไรร่องรอยพร้อมกับนกยักษ์ หลังจาก 4 ปีผ่านไป ไทจิ ก็ได้พบกับ อากูมอน อีกครั้ง
ภาพยนตร์ตอนนี้ของดิจิม่อน เทียบได้กับ OVA Side Story ของภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ฉบับภาพยนตร์ เพราะเป็นการกล่าวถึงเหตุการณ์ในอดีต ก่อนเข้าเนื้อเรื่องหลักของตอนนั้นๆ
โซยูทิงก์ยูแคนดานซ์ ฤดูกาลที่ 1
โซยูทิงก์ยูแคนดานซ์ () เป็นรายการเรียลลิตี้โชว์ของสหรัฐอเมริกา สร้างโดยไซมอน ฟูลเลอร์, ไนเจล ลิธโกว์, อัลเลน ชาพิโร และแบร์รี่ อเดลแมน โดยเป็นรายการแข่งขันเต้นรำในสไตล์ต่างๆ เช่น ฮิพฮอพ ไจฟ์ ลีลาศ เต้นร่วมสมัย ฮัสเซิล บรอดเวย์ ควิกสเต็ป เวสต์โคสต์สวิง สมูธวอลซ์ เป็นต้น โดยออกอากาศทางช่อง ฟ็อกซ์ เมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม 2005 เป็นตอนแรก โดยมี ลอเรน ซานเชส เป็นพิธีกร และมี ไนเจล ลิธโกว์ เป็นกรรมการหลัก ร่วมกับกรรมการรับเชิญท่านอื่นๆ ได้แก่ แมรี่ เมอร์ฟี่ย์, แดน คาราตี้, มีอา ไมเคิลส์ และ ไบรอัน ฟรีดแมน และจะมีผู้เข้าร่วมแข่งขันถูกคัดออกสัปดาห์ละ 2 คนเป็นหญิง 1 คนและชาย 1 คนในทุกสัปดาห์จาก 16 คน ผู้ชนะจะได้เงินรางวัล 100,000 เหรียญสหรัฐอเมริกา นิค ลาซารินี เป็นผู้ชนะคนแรกของรายการ ได้รับตำแหน่งนักเต้นคนโปรดของอเมริกา ในวันที่ 5 ตุลาคม 2005 จากคะแนนโหวตถึง 37.7% ออกอากาศในประเทศไทยทาง True Visions ช่อง True Series ทุกวันเสาร์ เวลา 20.00 น.
สถานที่หลักที่ใช้ในการออดิชั่นได้จัดขึ้นในเมืองต่างๆ ได้แก่
ผู้ที่มาออดิชั่นนั้นจะมีเวลาคนละ 1 นาทีเพื่อแสดงการเต้นให้กรรมการชม หลังจากนั้นกรรมการจะตัดสินว่าการเต้นนั้นดีพอหรือไม่ หากไม่ดีพอก็จะถูกส่งกลับบ้าน หรือหากดีพอ ก็จะมีโอกาสได้เข้าสู่รอบเรียนท่าเต้น เพื่อมาเต้นให้กรรมการได้ชมอีกครั้ง และในที่สุดกรรมการจะคัดเลือกเอานักเต้น 50 คนเข้าสู่สัปดาห์ฮอลลีวูดต่อไป ซึ่งเกณท์ของผู้เข้าแข่งขันนั้นจะต้องมีอายุระหว่าง 18-30 ปี
กรรมการ: ไนเจล ลิธโกว์, แมรี่ เมอร์ฟี่ย์, แดน คาราตี้, มีอา ไมเคิลส์, ไบรอัน ฟรีดแมน, อเล็ก ดา ซิลวา
สัปดาห์ฮอลลีวูดนั้นจัดขึ้นที่ ฮอลลีวูด ใน ลอสแอนเจลิส, แคลิฟอร์เนีย นักเต้นชาย 25 คน และหญิง 25 คน ได้ถูกเรียกกลับมาสู่การออดิชั่นอีกครั้ง ซึ่งการออดิชั่นในครั้งนี้ จะคัดให้เหลือเพียง นักเต้นชาย 8 คน และหญิง 8 คน เท่านั้น ซึ่งเมื่อรวมแล้วจะมีนักเต้นทั้งหมด 16 คน ที่ได้เข้าสู่รอบจริงในรายการ
"กรรมการ:" ไบรอัน ฟรีดแมน, มีอา ไมเคิลส์, ไนเจล ลิธโกว์ และ แดน คาราตี้
"กรรมการ:" ไนเจล ลิธโกว์, แมรี่ เมอร์ฟี่ย์, แดน คาราตี้ และ ไบรอัน ฟรีดแมน
"กรรมการ:" มีอา ไมเคิลส์, ไบรอัน ฟรีดแมน, แมรี่ เมอร์ฟี่ย์ และ ไนเจล ลิธโกว์
"กรรมการ:" ไบรอัน ฟรีดแมน, มีอา ไมเคิลส์, ไนเจล ลิธโกว์ และ แดน คาราตี้
"กรรมการ:" แดน คาราตี้, ไนเจล ลิธโกว์, แมรี่ เมอร์ฟี่ย์ และ ไบรอัน ฟรีดแมน
"กรรมการ:" มีอา ไมเคิลส์, ไนเจล ลิธโกว์, แมรี่ เมอร์ฟี่ย์ และ แดน คาราตี้
"กรรมการ:" ไบรอัน ฟรีดแมน, มีอา ไมเคิลส์, ไนเจล ลิธโกว์, แมรี่ เมอร์ฟี่ย์ และ แดน คาราตี้
"Judges:" ไบรอัน ฟรีดแมน, มีอา ไมเคิลส์, ไนเจล ลิธโกว์, แมรี่ เมอร์ฟี่ย์ และ แดน คาราตี้
สยามนิรมิต
สยามนิรมิต เป็นโรงละครขนาดใหญ่ ตั้งอยู่บนถนนเทียมร่วมมิตร ใกล้กับศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย โรงละครการแสดงพื้นบ้านวัฒนธรรมไทยท่องป่าหิมพานต์ และท่องไปในสวรรค์ชั้นบน และนรก
องก์ที่ 1 ย้อนรอยประวัติศาสตร์
ตอนที่ 1 ล้านนานคร 
ล้านนามหานครเทวีแลเหล่านางกำนัลจัดเตรียมขบวนแห่อันวิจิตร พร้อมบรรดานางฟ้อน นางรำ พลดาบ ฝีมือกล้า ตามเสด็จองค์มหาราชา เพื่อร่วมในงานบุญตาม ประเพณี
ตอนที่ 2 การค้าขายทางด้านภาคใต้ 
ย้อนหลังไปสู่อาณาจักรศรีวิชัย จนล่วงมาอาณาจักรนครศรีธรรมราช ความรุ่งเรืองในยุคนั้น ได้เชื้อเชิญให้มหามิตรจาก แดนไกล เดินทางมาค้าขายแลกเปลี่ยนสินค้า ชมมหรสพและ การละเล่นของวัฒนธรรมชาวใต้ ที่ผสมผสานกันอย่าง กลมกลืน ทั้งไทยพุทธและมุสลิม
ตอนที่ 3 อีสาน ตำนานประสาทหิน 
บรรดาหนุ่มสาวชาวอีสานร้องรำทำเพลง เฉลิมฉลองกันอย่าง สนุกสนาน ในงานทำบุญผ้าพระเวสต่อหน้าพระธาตุพนม ตื่นตา ประสาทหินที่ถูกสร้างขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ และร่วมค้าหาความเร้นลับของนางอัปสราที่ถูกบรรจงปั้นไว้อย่างงดงาม
ตอนที่ 4 กรุงศรีฯ ราชธานีที่รุ่งโรจน์ 
ร่วมเดินทางย้อนเวลาไปกว่าสามร้อยปีสู่ กรุงศรีอยุธยาราชธานีที่รุ่งโรจน์และเกรียงไกร ได้เจริญสัมพันธไมตรีกับนานาประเทศ ประกาศถึงความมั่งคั่ง มั่นคง ดำรงไว้ซึ่งแสนยานุภาพ
องก์ที่ 2 ท่องไปในไตรภพ สู่ดินแดนแห่งจินตนาการ : นรก หิมพานต์ สวรรค์
ท่องสู่จินตนาการตามคติความเชื่อของชาวสยาม ตื่นตะลึงไปกับ ดินแดนในไตรภพ ร่วมดำดิ่งสู่ นรกภูมิ เผชิญหน้ากับยมราช และเหล่าภูตผีปีศาจที่ตื่นตะลึงไปกับป่าหิมพานต์ อันเร้นลับ สวยงาม สุดมหัศจรรย์ล่องลอยสู่สวรรค์ชั้นดาวดึงส์ ดินแดน แห่งเทพยดา และนางฟ้าทั้งหลาย ซึ่งมีอินทราเป็นเทพยดาสูงสุด
องก์ที่ 3 รื่นเริง สนุกสนาน สืบสานประเพณีไทย
ด้วยความเชื่อที่ว่าทำดีได้ดีไปสวรรค์ ชนชาวสยามจึงมีประเพณี งานบุญมากมาย ที่ผสมผสานงานรื่นเริงและ การละเล่นต่างๆ สืบทอดมานานหลายร้อยปี สยามนิรมิต จะเป็นความภาคภูมิใจของ คนไทย จะเผยแพร่ความงดงาม และความทรงคุณค่าของความเป็นไทยให้กับผู้ชมทั้งในระดับประเทศและในระดับโลก-->
หม่อมหลวงพีระพงศ์ เกษมศรี
หม่อมหลวงพีระพงศ์ เกษมศรี (24 กันยายน พ.ศ. 2475 - 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2543 ) อดีตเอกอัครราชทูตผู้แทนถาวรแห่งประเทศไทยประจำสหประชาชาติ อดีตเอกอัครราชทูตไทย ณ กรุงโตเกียว และ กรุงวอชิงตัน อดีตราชเลขาธิการ และ อดีตประธานคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ (พฤษภาคม พ.ศ. 2528 และ กรกฎาคม พ.ศ. 2529)ท่านได้ล้มป่วยด้วยโรคมะเร็งหลอดอาหาร และถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคหัวใจล้มเหลว เมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2543 ด้วยวัย 65 ปี
หม่อมหลวง พีระพงศ์ เกษมศรี หรือที่รู้จักกันในนาม หม่อมหลวง ดร.พีระพงศ์ เกษมศรี เป็นบุตรชายคนโตของ หม่อมราชวงศ์ระพีพรรณ เกษมศรี กับสุธีรา เกษมศรี ณ อยุธยา (สกุลเดิม ปันยารชุน เป็นพี่สาวคนโตของอานันท์ ปันยารชุน) มีน้องสาวคนเดียวคือ หม่อมหลวงสุรธี อิศรเสนา (สมรสกับพชร อิศรเสนา ณ อยุธยา อดีดปลัดกระทรวงพาณิชย์)
หม่อมหลวง ดร.พีระพงศ์ เกษมศรี สมรสกับ หม่อมราชวงศ์รำพิอาภา สวัสดิวัตน์ ธิดาของหม่อมเจ้านนทิยาวัด สวัสดิวัตน์กับหม่อมเจ้าหญิงสุวภาพเพราพรรณ วุฒิไชย มีบุตรธิดา 3 คน คือ
หม่อมหลวง ดร.พีระพงศ์ เกษมศรี จบการศึกษาระดับปริญญาเอก ด้านกฎหมายและการทูต จากมหาวิทยาลัยทัฟส์ สหรัฐอเมริกา
โซฟี เชวาร์ดนาดเซ
โซฟี เชวาร์ดนาดเซ ((; ; Sophie Shevardnadze) เป็นนักข่าวประจำช่อง รัสเซีย ทูเดย์ ของประเทศรัสเซีย ตั้งแต่การออกอากาศในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2549 ถึงปัจจุบัน ซึ่งถึอว่าเป็นนักข่าวของรัสเซีย ทูเดย์ คนแรก ๆ ที่ยังคงอ่านข่าวอยู่ในช่องนี้ เพราะนักข่าวคนแรก ๆ ส่วนใหญ่ได้ย้ายไปช่องอื่นหมดแล้ว เช่น Sky News, France 24 ภาษาอังกฤษ, เพรส ทีวี, อัลจาซีร่า นานาชาติ ภาษาอังกฤษ เป็นต้น
เกิดที่ประเทศจอร์เจีย เป็นลูกสาวของเอดูอาร์ด เชฟเวิร์ดนาซี (Eduard Shevardnadze) อดีตประธานาธิบดีประเทศจอร์เจีย และรัฐมนตรีกระทรวงการต่างประเทศ ของสหภาพโซเวียต จบปริญญาตรีจาก อีเมอร์สันคอลเลจ บอสตัน แมสซาชูเซตส์ สหรัฐอเมริกา และปริญญาโทจากมหาวิทยาลัยนิวยอร์ก
บานประตูวิหารวัดพระฝาง
บานประตูวัดพระฝาง เป็นบานประตูไม้จำหลักปิดทองประดับกระจกโบราณสมัยอยุธยาที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในจังหวัดอุตรดิตถ์ และเป็นบานประตูพุทธศาสนสถานที่มีความสวยงามมากที่สุด 1 ใน 3 คู่ของจังหวัดอุตรดิตถ์ คือ บานประตูวิหารวัดพระฝาง, บานประตูพระวิหารวัดพระแท่นศิลาอาสน์ และบานประตูวิหารวัดดอนสัก โดยประตูวิหารวัดพระฝางนี้เป็น 1 ใน 2 คู่ บานประตูสำคัญของจังหวัดอุตรดิตถ์ ที่ยังคงหลงเหลือมาจนถึงปัจจุบัน
ปัจจุบันบานประตูวัดพระฝางบานเดิมจัดแสดงอยู่ที่อาคารธรรมสภา วัดธรรมาธิปไตย ภายในตัวเมืองอุตรดิตถ์ ส่วนบานจำลองสร้างใหม่ติดตั้งจัดแสดงอยู่ในกรอบประตูวิหารหลวงวัดพระฝาง สามารถเข้าชมได้ทุกวัน
บานประตูวัดพระฝาง คู่นี้แกะสลักในสมัยอยุธยา เป็นบานประตูไม้จำหลักปิดทองโบราณขนาดใหญ่ แสดงถึงชั้นเชิงในฝีมือช่างไม้ของคนในสมัยอยุธยาที่ยังคงหลงเหลือมาจนถึงปัจจุบัน บานประตูคู่นี้แต่ละบานมีขนาดกว้าง 1.2 เมตร สูง 5.5 เมตร และหนาถึง 16 เซนติเมตร ทำจากไม้ปรุแกะสลักเป็นลายกนกก้านขด ลายพุ่มทรงข้าวบิณฑ์ บานละ 7 พุ่ม ระหว่างพุ่มทรงข้าวบิณฑ์มีกนกใบเทศขนาบ สองข้างขวามือด้านบนมีอกเลาประตูอยู่ตรงกลาง แกะสลักเป็นลายเทพพนม ตอนบนอกเลา 4 องค์ตอนล่างอกเลา 4 องค์ กล่าวกันว่างดงามเป็นที่สองรองจากประตูพระวิหารหลวง วัดสุทัศน์ในกรุงเทพมหานครฯ
ในพระราชหัตถเลขา พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 คราวเสด็จประพาสมณฑลฝ่ายเหนือ พุทธศักราช 2444 ได้ทรงกล่าวถึงบานประตูวัดพระฝางไว้ว่า
เดิมบานประตูคู่นี้ติดตั้งเป็นบานประตูของพระวิหารหลวงวัดมหาธาตุประจำเมืองฝาง (วัดพระฝาง) มาตั้งแต่สมัยอยุธยา ในระยะหลังเมืองฝางเสื่อมความเจริญ วัดพระฝางและวิหารหลวงจึงถูกทิ้งให้รกร้างทรุดโทรมขาดการดูแลรักษา อันตรายต่อการถูกโจรกรรมและถูกทำลายจากภัยธรรมชาติ ดังนั้นในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2494 พระสุธรรมเมธี (บันลือ ธมฺมธโช) เจ้าคณะจังหวัดอุตรดิตถ์ในสมัยนั้นจึงได้ขออนุญาตกรมศิลปากรนำมาเก็บรักษาไว้อาคารธรรมสภา วัดธรรมาธิปไตย ซึ่งอยู่ในตัวเมืองอุตรดิตถ์แทน โดยจากประกาศกรมศิลปากร เรื่อง ขึ้นทะเบียนโบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ ในรายการที่ 29.1-29.2 ลงวันที่ 9 กันยายน 2530 ซึ่งประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 104 หน้าที่ 10 ตอนที่ 235 ลงวันที่ 18 พฤศจิกายน 2530 ได้ระบุว่าบานประตูทั้งคู่นี้ ยังคงเป็น "สมบัติของวัดพระฝาง" จนถึงปัจจุบัน
ในปี พ.ศ. 2534 กรมศิลปากรได้ส่งเจ้าหน้าที่มาอนุรักษ์เนื้อไม้ด้วยกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ บานประตูวัดพระฝางจึงมีสภาพอย่างที่เห็นในปัจจุบัน
ในปี พ.ศ. 2550 สำนักศิลปากรที่ 6 สุโขทัย กรมศิลปากร กระทรวงวัฒนธรรม
ได้จัดทำบานประตูวัดพระฝางจำลอง เพื่อนำไปติดตั้งที่เดิม ยังกรอบประตูของวิหารหลวงวัดพระฝาง ในคราวงานสมโภชพระฝางทรงเครื่องจำลอง เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยว ทำให้ในปัจจุบันมีบานประตูวัดพระฝาง 2 คู่
หม่อมหลวงอนงค์ นิลอุบล
หม่อมหลวงอนงค์ นิลอุบล (ราชสกุลเดิม ชุมสาย; 15 มีนาคม พ.ศ. 2461) นักวิทยาศาสตร์ด้านเคมีอินทรีย์ ผู้ร่วมบุกเบิกงานของสำนักงานปรมาณูเพื่อสันติ เป็นสุภาพสตรีที่บุกเบิกงานขององค์กรพัฒนาเอกชน จนได้รับฉายาว่า "มารดาแห่งเอ็นจีโอเมืองไทย"
หม่อมหลวงอนงค์ นิลอุบล เกิดเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2460 (ปฏิทินสากลคือ พ.ศ. 2461) เป็นธิดาของพันเอก หลวงเอนกนัยวาที (หม่อมราชวงศ์นารถ ชุมสาย)กับเจิม ชุมสาย ณ อยุธยา (สกุลเดิม ประจันราย) เป็นน้องสาวของหม่อมหลวงมานิจ ชุมสาย และเป็นอาของอาจอง ชุมสาย ณ อยุธยา จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และระดับปริญญาโทสาขาเคมีอินทรีย์จากมหาวิทยาลัยแมรีแลนด์ สหรัฐอเมริกา สมรสกับผล นิลอุบล
หม่อมหลวงอนงค์ นิลอุบล มีผลงานสำคัญด้านการศึกษาและวิทยาศาสตร์ของไทย เป็นผู้บุกเบิกการพัฒนาสายพันธุ์พืชด้วยเคมีอินทรีย์ ที่สำนักงานปรมาณูเพื่อสันติ เคยเป็นประธานชมรมนักเรียนเก่าอิสราเอล (ปัจจุบันคือ มูลนิธิชมรมไทย-อิสราเอลในพระราชูปถัมภ์สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี) และได้รับรางวัลศิษย์เก่าดีเด่น คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หม่อมหลวงอนงค์ นิลอุบล มีบทบาทในการร่วมชุมนุมทางการเมืองกับกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย
เมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 ราชกิจจานุเบกษา เผยแพร่ประกาศศาลเยาวชนและครอบครัวกลาง เรื่องศาลมีคำสั่งให้ หม่อมหลวงอนงค์ นิลอุบล เป็นคนไร้ความสามารถ และให้อยู่ในความอนุบาลของผานิช นิลอุบล
ศุภมาศ พะหุโล
ศุภมาศ พะหุโล () หรือ เป็น พิธีกรและภัณฑารักษ์ ชาวไทย ปัจจุบันเป็นผู้ร่วมก่อตั้งและภัณฑารักษ์ บางกอก ซิตี้ซิตี้ แกลเลอรี่
ศุภมาศ พะหุโล () หรือ () เกิดเมื่อวันศุกร์ที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2522 ราศีมีน อาชีพเป็น พิธีกร ภัณฑารักษ์ และดีไซน์เนอร์ เชื้อชาติไทย สัญชาติไทย ศุภมาศ พะหุโล จบประถมศึกษาจากโรงเรียนราชวินิต และมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปทุมวัน ต่อมาได้เข้าศึกษาระดับปริญญาตรีจาก คณะโบราณคดี สาขาวิชาประวัติศาสตร์ศิลปะ มหาวิทยาลัยศิลปากร และเดินทางศึกษาต่อที่ประเทศออสเตรเลีย ได้รับประกาศนียบัตรทางด้านการออกแบบเสื้อผ้า และได้ปริญญาโทสาขาประวัติศาสตร์ศิลปะสมัยใหม่ และ การจัดการพิพิทธภัณฑ์ มหาวิทยาลัยซิดนีย์ในประเทศออสเตรเลีย
ศุภมาศ พะหุโล หรือลูกตาล เข้าสู่วงการบันเทิงตั้งแต่อายุ 14 ปี(พ.ศ. 2536) จากงานพิธีกรรายการทางช่องแชนแนลวีไทยแลนด์ อากาศทางทรูวิชั่นส์ โดยใช้คำนำหน้าว่า วีเจ ทำให้คนทั่วไปมักรู้จักในนาม วีเจลูกตาล ต่อมาใน พ.ศ. 2539 ศุภมาศ พะหุโล ได้รับบทน้ำคลำ ในภาพยนตร์ เรื่อง กลิ่นสีและทีแปรง ในปี พ.ศ. 2545 ศุภมาศ พะหุโล ได้เดินทางไปศึกษาต่อปริญญาโทที่ประเทศออสเตรเลีย ทำให้งานด้านพิธีกร ทางช่องแชนแนลวีไทยแลนด์ หยุดลง
และในปี พ.ศ. 2548 ศุภมาศ พะหุโล ได้สำเร็จการศึกษาและเริ่มต้นผลงานด้านการออกแบบเสื้อผ้า(ดีไซน์เนอร์) ให้กับแบรนด์ X=ACT ประจำประเทศไทย และมีผลงานด้านพิธีกรอีกครั้งทางรายการ คนมีของ ทางช่องไทยพีบีเอส รายการโทรทัศน์ในเครือนิตยสารฟิ้ว (พ.ศ. 2550) รวมถึงเป็นอาจารย์พิเศษให้กับ สาขาวิชาการออกแบบแฟชั่นและสิ่งทอ คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ และอาจารย์พิเศษให้กับ วิชาการจัดการพิพิธภัณฑ์ ให้นักศึกษาระดับปริญญาโท มหาวิทยาลัยมหิดล และงานประสานงานโครงการ AARA (About Art Related Activities) ประจำประเทศไทยศุภมาศ พะหุโล เป็นภัณฑารักษ์ประจำศูนย์สร้างสรรค์งานออกแบบ (Thailand Creative & Design Center - TCDC) ที่ชั้น 6 ดิ เอ็มโพเรียม ช็อปปิ้ง คอมเพล็กซ์ อยู่ระยะหนึ่ง
ปัจจุบัน ศุภมาศ พะหุโล เป็นผู้ร่วมก่อตั้งและภัณฑารักษ์ บางกอก ซิตี้ซิตี้ แกลเลอรี่ BANGKOK CITYCITY GALLERY สาทร ซอย 1 เปิดตั้งแต่ 23 สิงหาคม 2558
โรงเรียนผู้นำ
โรงเรียนผู้นำ หรือ สถาบันฝึกอบรมผู้นำ มูลนิธิพลตรีจำลอง ศรีเมือง (Leadership School) ตั้งอยู่ที่ตำบลพุประดู่ อำเภอเมืองกาญจนบุรี จังหวัดกาญจนบุรี เป็นโครงการพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้เข้าร่วมอบรม เพื่อปลูกจิตสำนึกให้ทุกคนพัฒนาตนเอง โดยฝึกฝนการใช้ชีวิตตามแนวทางแบบเศรษฐกิจพอเพียง การกินอาหารที่เป็นประโยชน์แก่ร่างกาย ผู้เข้าอบรมจะได้ฝึกฝนการใช้ชีวิตกับธรรมชาติ ทำปุ๋ย ปลูกผักกินเอง ฝึกฝนให้รู้จักตนเอง รู้จักดำรงชีวิตอย่างเรียบง่ายและอย่างมีคุณค่า โดยเน้นคุณลักษณะ 6 ประการคือ สะอาด ขยัน ประหยัด ซื่อสัตย์ เสียสละ กตัญญู ก่อตั้งมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2538
หลักสูตรของโรงเรียนผู้นำ จัดขึ้นผู้บริหารหน่วยงานเอกชน ข้าราชการ เกษตรกรและประชาชนทั่วไป ใช้เวลาฝึกอบรม 4 วัน 3 คืน ระหว่างวันพฤหัสบดี – วันอาทิตย์ ของทุกสัปดาห์
ในบริเวณใกล้เคียงกับโรงเรียนผู้นำ เป็นที่ตั้งของสวนสัตว์เลี้ยงกาญจนบุรี เป็นสถานที่ให้การคุ้มครองดูแลสัตว์ที่ตกอยู่ในอันตราย ถูกทอดทิ้ง ทุพพลภาพ ซึ่งย้ายมาจากสถานสงเคราะห์สัตว์ทุ่งสีกัน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2540 อยู่ในการดำเนินงานของมูลนิธิสงเคราะห์สัตว์ และ พ.ต.หญิงศิริลักษณ์ ศรีเมือง
ดัชเชสแห่งยอร์ก
ดัชเชสแห่งยอร์ค หมายถึงภรรยาของดยุคแห่งยอร์ค ที่มีมาตั้งแต่รัชสมัยสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษดัชเชสแห่งยอร์คพระองค์แรกคือเจ้าหญิงอิสซาเบลลาแห่งคาสตีลและมีเป็นดัชเชสแห่งยอร์คองค์ปัจจุบันคือซาราห์ ดัชเชสแห่งยอร์ค
เจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งเคนต์
เจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งเคนต์ () หรือพระนามเต็ม จอร์จ เอ็ดเวิร์ด อเล็กซานเดอร์ เอ็ดมันด์ (; "ประสูติ": 20 ธันวาคม พ.ศ. 2445; "สิ้นพระชนม์": 25 สิงหาคม พ.ศ. 2485 - ทรงอุบัติเหตุขณะเดินทางกับกองทัพที่สกอตแลนด์) เป็นสมาชิกในราชวงศ์อังกฤษ พระราชโอรสพระองค์ที่ 4 ในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 และสมเด็จพระราชินีแมรี แห่งเท็คทรงสถาปนาเป็นดยุกแห่งเคนต์ เมื่อ พ.ศ. 2477 จนกระทั่งพระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อ พ.ศ. 2485
เจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งเคนต์ ประสูติเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2445 ณ ยอร์ค คอทเทจ แซนดริงแฮม พระชนกคือ สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร พระราชโอรสพระองค์ที่สองใน สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร และ สมเด็จพระราชินีอเล็กซานดรา พระชนนีคือสมเด็จพระราชินีแมรี แห่งเท็คพระราชธิดาในเจ้าชายฟรานซิส ดยุกแห่งเท็ค และเจ้าหญิงแมรี อเดเลดแห่งแคมบริดจ์
ทรงเข้าศีลจุ่มเมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2446 ณ ปราสาทวินด์เซอร์ โดยมีพ่อแม่ทูนหัวคือสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร สมเด็จพระราชินีอเล็กซานดรา แห่งเดนมาร์ก เจ้าชายวัลเดมาร์แห่งเดนมาร์ก เจ้าหญิงหลุยส์แห่งแบ็ตเต็นเบิร์ก สมเด็จพระจักรพรรดินีมาเรีย เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย และเจ้าหญิงคริสเตียน แห่งชเลสวิก-โฮลชไตน์ฯ
เจ้าชายจอร์จ ทรงได้รับการเฉลิมพระราชอิสริยยศเป็น "ดยุกแห่งเคนต์" เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2477
เจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งเคนต์ มีพระชนมายุ 31 พรรษา ทรงเข้าอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงมารีนา แห่งกรีซ และ เดนมาร์ก
รักที่ริมขอบฟ้า
Out of Africa หรือ รักที่ริมขอบฟ้า ชื่อในThai PBS "ขอบฟ้าแห่งรัก" เป็นภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2528 กำกับโดย ซิดนีย์ พอลแลค นำแสดงโดย เมอริล สตรีพ และโรเบิร์ต เรดฟอร์ด ดัดแปลงสร้างจากหนังสืออัตชีวประวัติ "Out of Africa" และ "Shadows on the Grass" ของบารอนเนส คาเรน บลิกเซน (Baroness Karen von Blixen-Finecke) ชาวเดนมาร์กที่ใช้ชีวิตทำไร่กาแฟอยู่ที่ประเทศเคนยา แอฟริกาเป็นเวลาหลายปี ระหว่างปี พ.ศ. 2457 - พ.ศ. 2477 ใช้นามปากกา "ไอแซค ไดนีเสน" (Isak Dinesen) ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2480 หนังสือ Out of Africa แปลเป็นภาษาไทยโดย สุริยฉัตร ชัยมงคล ใช้ชื่อภาษาไทยในการตีพิมพ์ครั้งแรก ว่า "พรากจากแสงตะวัน" และใช้ชื่อ "รักที่ริมขอบฟ้า" ในการตีพิมพ์ครั้งที่สอง พ.ศ. 2536 ตามชื่อที่ใช้ในการฉายภาพยนตร์ในประเทศไทย ส่วนหนังสือ Shadows on the Grass ใช้ชื่อภาษาไทยว่า "รูปเงาบนพรมหญ้า"
ภาพยนตร์ได้รับรางวัลเป็นจำนวนถึง 28 รางวัล รวมทั้ง รางวัลออสการ์ 7 สาขา จาก ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ผู้กำกับยอดเยี่ยม บทภาพยนตร์ดัดแปลง กำกับภาพ ดนตรีประกอบ กำกับศิลป์ และตัดต่อเสียง และรางวัลลูกโลกทองคำ 3 สาขา จาก ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม นักแสดงประกอบชาย (Klaus Maria Brandauer) และดนตรีประกอบ
SD
SD สามารถหมายถึง
sd: พัฒนาบุคลากร
ฆโฎตกัจ
ฆโฏตกัจ () เป็นตัวละครในเรื่องมหาภารตะ เป็นโอรสของภีมะ กับนางรากษสหิฑิมพี ซึ่งตำนานกล่าวไว้ว่าแรกเกิดของฆโฏตกัจนั้นได้เติบโตขึ้นมาเป็นผู้ใหญ่ทันที เนื่องจากในหลายปีก่อนนั้นได้มีฤๅษีรากษสบำเพ็ญตบะอยู่หลายล้านปี พระศิวะเห็นใจจึงลงมาให้พร ซึ่งก็ได้ขอพรจากพระศิวะมากมาย และหนึ่งในพรนั้นก็คือขอให้ลูกรากษสที่เกิดมาทุกตนได้เติบโตเป็นผู้ใหญ่ทันทีหลังที่ได้กำเนิดมา
ต่อมา หลังจากที่ฝ่ายปาณฑพได้ประกาศศึกต่อฝ่ายเการพที่ทุ่งกุรุเกษตรแล้ว ฆโฏต์กัจได้มาเป็นแม่ทัพสำคัญของกองกำลังอักเษาหิณีที่ 3 และในสงครามนั้น เขาได้สังหารยักษ์อลัมพุษะ และ อลายุธ ซึ่งเป็นแม่ทัพของกองทัพอักเษาหิณีที่ 8 ตายไปด้วย
สุดท้าย ฆโฏตกัจก็ตายด้วยน้ำมือของกรรณะ ซึ่งในศึกวันที่ 14 เขาได้ต่อสู้กับกรรณะในขณะที่อาทิตย์ลับขอบฟ้าไปแล้ว แต่เขายังไม่ยอมสงบศึกกับกรรณะด้วยความแค้นที่ทำกับอภิมันยุ(ลูกชายของอรชุน)และการกระทำนั้นผิดกฎสงครามที่กำหนดไว้ ทำให้กรรณะที่มีความโกรธที่ไม่สามารถทำร้ายฆโฏตกัจได้ จึงนำหอกวาสวีศักติซึ่งใช้ได้ครั้งเดียวแล้วกลับไปหาเจ้าของเดิมออกมาขว้างใส่ฆโฏตกัจ ทำให้ฆโฏตกัจตาย เนื่องจากที่เขาตั้งใจให้เป็นแผนหลอกเอาหอกวาสวีศักติฆ่าตนเอง เพื่อไม่ให้อรชุนไม่ต้องตายในศึกแห่งนี้ด้วยหอกวาสวีศักติตามแผนของพระกฤษณะซึ่งเขาก็ยินดีร่วมแผนนี้ด้วยนั่นเอง
ไพรวัลย์ ดาเกลี้ยง
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ไพรวัลย์ ดาเกลี้ยง (6 มิถุนายน พ.ศ. 2500 — ) เป็นจิตรกรที่มีชื่อเสียงในการเขียนภาพเหมือนจริง ซูเปอร์เรียลลิสม์ สำเร็จการศึกษาด้วยเกียรตินิยมอันดับ 1 สาขาประยุกต์ศิลปศึกษา คณะมัณฑนศิลป์ จากมหาวิทยาลัยศิลปากร โดยผลงานส่วนใหญ่ของเขาใช้เทคนิคสีอะคริลิค ถ่ายทอดผลงานที่เหมือนจริงอย่างน่าอัศจรรย์ ปัจจุบันเป็นอาจารย์ภาควิชาประยุกต์ศิลปศึกษา คณะมัณฑนศิลป์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
อีส้ม สมหวัง
อีส้ม สมหวัง เป็นภาพยนตร์ไทย ในสังกัด:พระนครฟิล์ม และ ช่อง 7ที่ถ่ายทอดชีวิตเบื้องหลังของวงดนตรีลูกทุ่ง โดยมีฉากหลักเป็นวงดนตรีของ ยอดรัก สลักใจ ในเรื่องยังคงดึงเอานักแสดงตลกชั้นนำมาแสดงเช่นเดียวกับภาพยนตร์ตลกเรื่องอื่นๆ รวมถึงการดึงนางเอกละครชื่อดัง สุวนันท์ คงยิ่ง และนักร้องลูกทุ่งระดับตำนานอย่าง ยอดรัก สลักใจ
สมหวัง ชายหนุ่มที่หลงใหลในการร้องเพลงและใฝ่ฝันว่าจะเห็น ยอดรัก สลักใจนักร้องที่มีชื่อเสียงโด่งดังที่สุดในประเทศไทย สมหวังจึงได้เข้าสมัครที่วงดนตรีของยอดรัก ซึ่งมีหางเครื่องสุดสวยประจำวงคือ ส้ม สมหวังเริ่มจากงานเล็กๆน้อยๆในวง และเลื่อนขั้นมาเป็นหางเครื่องประจำวง โดยมีส้มค่อยช่วยเหลือและเป็นกำลังใจให้ ต่อมาเขาได้รับโอกาสอย่างไม่คาดคิด เป็นโอกาสที่จะทำให้เขาก้าวขึ้นเป็นนักร้องอย่างเต็มตัวในตอนแรกภาพยนตร์เรื่องนี้ได้วางตัว ส้มเช้ง สามช่า เป็น อีส้ม และ ก็อต-จักรพรรณ์ อาบครบุรี เป็น สมหวัง แต่สุดท้ายก็เปลี่ยนมาเป็น สุวนันท์ คงยิ่ง และ ปิติศักดิ์ เยาวนานนท์