hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ซอฟต์แวร์จำกัดสิทธิ์
ซอฟต์แวร์จำกัดสิทธิ์ หรือ ซอฟต์แวร์กรรมสิทธิ์ (proprietary software) คือ ซอฟต์แวร์ที่สิทธิ์ในการใช้งาน ทำซ้ำ ดัดแปลง หรือ เผยแพร่ ถูกจำกัดหรือสงวนสิทธิ์ไว้โดยเจ้าของซอฟต์แวร์หรือผู้จัดทำ ผู้อื่นไม่สามารถนำมาใช้งาน ทำซ้ำ ดัดแปลง หรือ เผยแพร่ ได้นอกจากได้รับอนุญาตในสิทธิ์นั้นจากเจ้าของ. ซอฟต์แวร์จำกัดสิทธิ์ อาจไม่ได้เป็น ซอฟต์แวร์ลิขสิทธิ์ เสมอไป, แต่โดยมากแล้ว เจ้าของซอฟต์แวร์มักจะใช้กลไกของระบบกฎหมายลิขสิทธิ์ในปัจจุบัน เพื่อเป็นเครื่องมือในการสงวนสิทธิ์ของตนเองไว้, ทำให้ซอฟต์แวร์กลายเป็น ซอฟต์แวร์จำกัดสิทธิ์. ตัวอย่างของ ซอฟต์แวร์จำกัดสิทธิ์ ที่เป็นที่รู้จักกันดี ได้แก่ ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ หรือ อะโดบี โฟโตชอป
คำว่า "โพรไพรเอทารีซอฟต์แวร์" เป็นคำจำกัดความที่ทางมูลนิธิซอฟต์แวร์เสรี (Free Software Foundation, FSF) ได้สร้างขึ้นเพื่อใช้อธิบายถึงซอฟต์แวร์ที่ไม่ใช่ซอฟต์แวร์เสรี เพื่อ ไว้เรียกเปรียบเทียบกับ ซอฟต์แวร์เสรี หรือ ซอฟต์แวร์ที่เปิดให้ผู้อื่นใช้งาน แจกจ่าย และ ดัดแปลงแก้ไขได้
ในประเทศไทย บางทีจะใช้คำทับศัพท์ว่า "โพรไพรเอทารีซอฟต์แวร์" หรือมีการใช้คำว่า "ซอฟต์แวร์เอกสิทธิ์เฉพาะ"
ถ้าดูความหมายตามตัวอักษรแล้ว คำภาษาอังกฤษว่า proprietary software (ซอฟต์แวร์กรรมสิทธิ์) จะหมายถึงซอฟต์แวร์ที่มีเจ้าของหรือผู้ครอบครองกรรมสิทธิ์ (proprietor) - ดังนั้นคำๆ นี้จึงอาจใช้เรียกซอฟต์แวร์ทุกตัวที่ไม่ได้เป็นสาธารณสมบัติ (public domain) ก็ได้เช่นกัน อย่างไรก็ตาม FSF ใช้คำๆ นี้เพื่ออธิบายถึงหัวใจสำคัญขั้นพื้นฐานของซอฟต์แวร์นั้นๆ โดยที่ "ซอฟต์แวร์เสรี" นั้น ยึดเอาเสรีภาพเป็นสิ่งสำคัญขั้นพื้นฐาน ในขณะที่ "proprietary software" ยึดเอาผู้ที่ถือกรรมสิทธิ์ในตัวซอฟต์แวร์เป็นสำคัญ
คำภาษาอังกฤษว่า "non-free software" (ซอฟต์แวร์ไม่ใช่เสรี) มักจะถูกใช้เพื่อหมายถึง proprietary software เช่นเดียวกัน. บางครั้งริชาร์ด สตอลแมน (Richard Stallman) ผู้ก่อตั้งโครงการกนู และมูลนิธิซอฟต์แวร์เสรี ก็ใช้คำว่า "user subjugating software" (ซอฟต์แวร์กดขี่ผู้ใช้) ในขณะที่ Eben Moglen ใช้คำว่า "unfree software" (ซอฟต์แวร์ไร้เสรี) ในการสนทนาของเขา โดยปกตินักพัฒนาของ Debian มักจะใช้คำว่า "non-free" (ไม่ใช่เสรี) แต่บางทีพวกเขาก็จะพูดถึงหรือใช้คำว่า "proprietary software" ด้วยเช่นกัน ส่วน Open Source Initiative (องค์กรริเริ่มและส่งเสริมโอเพนซอร์ส) จะนิยมใช้คำว่า "closed source software" (ซอฟต์แวร์ไม่เปิดเผยต้นฉบับ)
โดยมีหลักเกณฑ์ทั้งในเชิงกฎหมายและเชิงเทคนิคที่จะพิจารณาว่าซอฟต์แวร์นั้นเป็นซอฟต์แวร์เสรีหรือเป็น proprietary software ดังนี้ ถ้าผู้ถือกรรมสิทธิ์ซอฟต์แวร์ใช้วิธีการทางเทคนิคที่จะขัดขวางไม่ให้ผู้ใช้แก้ไขซอฟต์แวร์ เช่น การปกปิดรหัสต้นฉบับ (source code) ของซอฟต์แวร์ ซอฟต์แวร์นั้นก็จะถูกจัดว่าเป็น proprietary software หรือ ถ้าผู้ถือกรรมสิทธิ์ใช้วิธีการทางกฎหมาย เช่น ลิขสิทธิ์ เพื่อขัดขวางไม่ให้ผู้ใช้แจกจ่ายซอฟต์แวร์ทั้งที่เป็นของเดิมหรือที่ถูกปรับแต่งโดยผู้ใช้ นั้นก็จัดว่าเป็น proprietary software เช่นเดียวกัน
ในกรณีที่ไม่มีข้อห้ามหรือข้อจำกัดทั้งทางกฎหมายหรือทางเทคนิคดังกล่าวข้างต้นนั้น - กล่าวคือผู้ใช้มีอิสระในการใช้งาน ศึกษาการทำงาน ปรับแต่ง และแจกจ่ายซอฟต์แวร์นั้นๆ - ซอฟต์แวร์นั้นจะไม่จัดว่าเป็น proprietary software; และจัดว่าเป็นซอฟต์แวร์เสรี
กรีก
กรีก (Greek) อาจหมายถึงนอกจากนี้อาจหมายถึง
ความหมายอื่น
พลังงานศักย์
ในฟิสิกส์ พลังงานศักย์ () คือ พลังงานที่มีในวัตถุเนื่องด้วยตำแหน่งในสนามแรง หรือมีในระบบนั้นเนื่องด้วยการกำหนดค่าในส่วนนั้น ชนิดของพลังงานศักย์ที่พบได้บ่อยคือ พลังงานศักย์โน้มถ่วงของวัตถุที่ขึ้นอยู่กับมวลและตำแหน่งแนวดิ่ง พลังงานศักย์ยืดหยุ่น ของสปริงที่ยืดหยุ่น และพลังงานศักย์ไฟฟ้าของประจุในสนามไฟฟ้า หน่วยเอสไอของพลังงานนี้คือ จูล (สัญลักษณ์คือ J)
เวิน เจียเป่า
เวิน เจียเป่า () เป็นอดีตนายกรัฐมนตรีของสาธารณรัฐประชาชนจีน ขึ้นดำรงตำแหน่งต่อจากนายจู หรงจี เมื่อเดือนมีนาคม 16 มีนาคม ค.ศ. 2003 เวินเป็นชาวเมืองเทียนจิน เกิดเมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 1942 สำเร็จการศึกษาจากสถาบันธรณีวิทยาปักกิ่ง (Beijing Institute of Geology) เข้าเป็นสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์จีนในปี ค.ศ. 1965 และเริ่มทำงานให้พรรคในอีกสองปีต่อมา
เวินเป็นสมาชิกพรรคที่มีผลงานโดดเด่นเป็นที่ประจักษ์ และเป็นสมาชิกคนเดียวที่เคยทำงานรับใช้เลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์จีนถึงสามคน คือ
หู จิ่นเทา
หู จิ่นเทา (; เกิด 21 ธันวาคม พ.ศ. 2485) เป็นหัวหน้าคณะผู้นำจีนรุ่นที่ 4 แห่งพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศจีน เคยดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศจีน, ประธานคณะกรรมาธิการการทหารส่วนกลาง และประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน
หู จิ่นเทา เป็นคนท้องถิ่นจี้ซือ มณฑลเจียงซู เกิดเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2485 โดยพื้นเพครอบครัวค้าขายชาอยู่ในเขตจีซี มณฑลอานฮุย ชีวิตวัยเด็กของเขาค่อนข้างยากจน กำพร้าแม่ตั้งแต่อายุ 7 ขวบ บิดาของหู จิ่นเทาตกเป็นเป้าโจมตี โดนจับแห่ประจานเช่นเดียวกับพ่อค้าวาณิชย์ ผู้ดีเก่า ปัญญาชน และกลุ่มคนหัวอนุรักษนิยมจำนวนมาก ในช่วงปฏิวัติวัฒนธรรม
หู จิ่นเทาจบการศึกษาด้านเอกสถานีไฟฟ้าพลังน้ำ คณะวิศวกรรมชลประทาน จากมหาวิทยาลัยชิงหวา กรุงปักกิ่ง ระหว่างที่เรียนอยู่เขาได้พบกับคู่ชีวิตคือ หลิว หย่งชิง และแต่งงานสร้างครอบครัวด้วยกัน จนมีลูกชายลูกสาวอย่างละหนึ่งคน ด้วยประวัติการศึกษาและกิจกรรมดีเลิศ หูเป็นสมาชิกพรรคยุวชนคอมมิวนิสต์ก่อนเกิดการปฏิวัติวัฒนธรรม พ.ศ. 2507
หลังจากสำเร็จการศึกษา เขาได้เป็นผู้ช่วยสอนด้านการเมืองในภาควิชาวิศวกรรมชลประทาน จน พ.ศ. 2511 เขาถูกส่งตัวไปคุมงานก่อสร้างเขื่อนในมณฑลกานซู ซึ่งอยู่ในถิ่นทุรกันดารห่างไกลความเจริญ และยังเป็นวิศวกรคุมงานสร้างเขื่อนอีกหลายแห่งเป็นเวลาต่อเนื่องนับสิบปี ได้รับคัดเลือกเป็นคณะกรรมการสำรองพรรคคอมมิวนิสต์ในพ.ศ. 2523 การทำงานในตำแหน่งบริหารของเขาไปเข้าตา หู เหยาปัง ซึ่งเป็นสมาชิกคณะกรรมการกรมการเมืองประจำพรรคคอมมิวนิสต์ ทำให้เขาได้รับเลื่อนขั้นเป็นเลขาธิการพรรคประจำมณฑลกุ้ยโจว มีโอกาสได้แสดงฝีมือพัฒนามณฑลทุรกันดารแห่งนี้ให้เจริญขึ้นได้อย่างเหลือเชื่อ และต่อมาเขาก็ถูกย้ายไปเป็นเลขาธิการพรรคประจำทิเบต ซึ่งเขามีส่วนในการบรรเทาความขัดแย่งระหว่างชาวทิเบตกับทางการจีน
ในปี พ.ศ. 2517 หูจิ่นเทาได้คุมงานก่อสร้างเขื่อนแห่งหนึ่งในมณฑลกานซู ที่ได้ชื่อว่าทุรกันดารมากกว่าสิบปี จนได้ดำรงตำแหน่ง เลขาธิการคณะกรรมาธิการสันนิบาตเยาวชนแห่งพรรคคอมมิวนิสต์ประจำมณฑลกานซู แล้วก็ขึ้นเป็นเลขาธิการคณะกรรมาธิการกลางพรรคฯแห่งมณฑลกุ้ยโจว
พ.ศ. 2531 หู จิ่นเทาได้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการคณะกรรมาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์ประจำเขตปกครองตนเองทิเบต หลังจากนั้นในปี พ.ศ. 2535 ได้เป็นกรรมการประจำกรมการเมืองของคณะกรรมาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์ฯ ควบตำแหน่งเลขานุการสำนักงานเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์ฯ จน พ.ศ. 2541 ได้เป็นรองประธานาธิบดี และในที่สุด พ.ศ. 2545 ได้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการทั่วไปพรรคคอมมิวนิสต์จีน
ไฮเดรนเจีย
ไฮเดรนเจีย () เป็นสกุลของพืชมีดอก 70-75 ชนิดที่เป็นพืชพื้นเมืองในเอเชียใต้และเอเชียตะวันออก (จีน ญี่ปุ่น คาบสมุทรเกาหลี เทือกเขาหิมาลัย อินโดนีเซีย) อเมริกาเหนือ และอเมริกาใต้ ความหลากหลายส่วนใหญ่อยู่ในทวีปเอเชีย โดยเฉพาะจีน ญี่ปุ่น คาบสมุทรเกาหลี
กาฬสินธุ์ (แก้ความกำกวม)
กาฬสินธุ์ อาจหมายถึง
บัวตอง
บัวตอง (; (Hemsl.) A.Gray.) เป็นพืชพื้นเมืองของประเทศเม็กซิโก เป็นไม้ดอกมีอายุยืนยาวหลายปี สามารถสูงได้ถึง 5 เมตร ออกดอกเป็นช่อเดียว บริเวณปลายกิ่ง มีสีเหลืองคล้ายดอกทานตะวัน แต่มีขนาดเล็กกว่า ดอกวงนอกเป็นหมัน กลีบเรียวมีประมาณ 12–14 กลีบ ดอกวงในสีเหลืองส้มเป็นดอกสมบูรณ์เพศ ใบของบัวตองเป็นใบเดี่ยว รูปไข่หรือแกมขอบขนาน มีขนขึ้นเล็กน้อยประปราย บริเวณ ปลายใบเว้า มีขนขึ้นเล็กน้อยประปราย ปลายใบเว้าลึก 3–5 แฉก ชอบขึ้นในพื้นที่ที่มีอากาศเย็น จะออกดอกสวยงามที่สุดบนยอดดอยที่สูงกว่า 800 เมตรขึ้นไป โดยจะออกดอกในช่วงระหว่างเดือนพฤศจิกายนถึงต้นเดือนธันวาคมเท่านั้น ขยายพันธุ์ด้วยการเพาะเมล็ด
ในประเทศไทย บัวตองมิใช่เป็นพืชพื้นเมือง แต่มีสถานที่ที่มีดอกบัวตองขึ้นอย่างงดงามกว้างขวางเป็นทุ่งและมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักโดยทั่วไป คือ ดอยแม่อูคอ อำเภอขุนยวม จังหวัดแม่ฮ่องสอน มีที่มาจากการที่บาทหลวงชาวเม็กซิโกผู้หนึ่งนำมาปลูก และต้องใช้เวลาหลายปีกว่าที่กลายมาเป็นทุ่งบัวตองอย่างในปัจจุบัน และถือเป็นดอกไม้ประจำจังหวัดแม่ฮ่องสอน
บัวตองเป็นพืชที่ทนต่อความร้อนและความแห้งแล้ง สามารถขยายทรงพุ่มให้เจริญเติบโตได้อย่างรวดเร็ว ในต่างประเทศเช่น ประเทศในหมู่เกาะแปซิฟิกและออสเตรเลีย จะพบตามข้างถนนและรบกวนพืชท้องถิ่นได้เป็นวงกว้าง มีการปล่อยสารพิษยับยั้งการเติบโตของพืชต้นอื่น มีอายุยืนยาว ต้นแตกหน่อได้ดี นอกจากนี้บัวตองมีเมล็ดที่มีน้ำหนักเบาและผลิตได้จำนวนมาก จึงสามารถแพร่พันธุ์ไปได้อย่างรวดเร็ว
บัวตองเป็นพืชที่มักก่อความเสียหายต่อระบบนิเวศ โดยเฉพาะพื้นที่ต้นน้ำ พบบัวตองระบาดในพื้นที่สูงเกินระดับ 800 เมตรจากระดับน้ำทะเลปานกลางขึ้นไป พบระบาดมากในจังหวัดแม่ฮ่องสอน ระบาดปานกลางในเชียงใหม่และเชียงราย ระบาดน้อยในพื้นที่จังหวัดลำปาง ลำพูน สุโขทัย พิษณุโลก เพชรบูรณ์ และเลย
บัวตองไม่สามารถกำจัดโดยการถางหรือขุดทำลายได้ และเป็นไม้ดอกที่มีความสวยงาม ทำให้คนนำเมล็ดไปขยายพันธุ์และหลุดเข้าสู่ธรรมชาติ จึงควรควบคุมโดยการห้ามไม่ใหคนนำเมล็ดไปเพาะขยายพันธุ์ ส่วนที่เป็นวัชพืชในธรรมชาติ ถ้ายังระบาดไม่มาก สามารถควบคุมโดยการถางลำต้นและขุดรากทำลายทิ้งก่อนที่จะมีการออกดอก แต่ถ้าพื้นที่การระบาดมีวงกว้าง ควรใช้สารเคมีในการควบคุม เช่น สารเคมีในกลุ่มไกลโฟเสท
ชาปัตตาเวีย
ชาปัตตาเวีย หรือ ชาใบมัน ( ; L.) เป็นพืชมีดอกในวงศ์ Malpighiacea และเป็นพืชท้องถิ่นในแถบแคริบเบียน บางครั้งเรียกว่าโฮลลีแคระเพราะรูปร่างของใบ แต่เป็นพืชคนละชนิดกับโฮลลี่ที่อยู่ในสกุล "Ilex" มีดอกสีขาว ผลแบบเบอร์รี่สีแดง และเป็นอาหารของนก ซึ่งช่วยในการกระจายพันธุ์ นิยมนำมาทำบอนไซ
ชะพลู
ชะพลู หรือ ช้าพลู (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Piper sarmentosum" Roxb.) เป็นพืชในวงศ์ Piperaceae มักสับสนกับพลู แต่ใบรสไม่จัดเท่าพลูและมีขนาดเล็กกว่า ชะพลูเป็นพันธุ์ไม้ที่ชอบพื้นที่ลุ่ม มีความชื้น ขยายพันธุ์ด้วยวิธีการปักชำ โดยการเลือกกิ่งที่มีใบอ่อนและใบแก่ เด็ดใบแก่ออกและนำไปปักชำได้
ชะพลูมีชื่อพื้นเมืองอื่น ๆ อีกคือทางภาคเหนือเรียกว่า "ผักปูนา" "ผักพลูนก" "พลูลิง" "ปูลิง" "ปูลิงนก" ทางภาคกลาง เรียกว่า "ช้าพลู" ทางภาคอีสานเรียกว่า "ผักแค" "ผักปูลิง" "ผักนางเลิด" "ผักอีเลิด" และ ทางภาคใต้เรียกว่า "นมวา"
ใบมีลักษณะคล้ายรูปหัวใจรูปทรงคล้ายกับใบพลู แต่มีขนาดใบเล็กกว่า มีสีเขียวเข้มเป็นใบเดี่ยว รสชาติเผ็ดอ่อน ๆ ดอกออกบริเวณปลายยอด มีสีขาวอัดแน่นกันเป็นทรงกระบอกขนาดเล็ก ลักษณะคล้ายดีปลีแต่สั้นกว่าชะพลูพบในเขตร้อนของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ทางตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดีย และตอนใต้ของจีน และไกลถึงหมู่เกาะอันดามัน
ในใบชะพลูมีสารบีตา-แคโรทีนสูงมาก ใบนำมารับประทานกับเมี่ยงคำ นำมาแกงใส่กะทิ ข้าวยำ ห่อหมก หรือเป็นผักจิ้มน้ำพริก ทางภาคใต้ใส่ในแกงกะทิหอยขม แกงคั่วปูในจังหวัดจันทบุรีใส่ในแกงป่าปลา ในใบมีออกซาเลทสูง จึงไม่ควรรับประทานมากเป็นประจำ
ชะพลูเป็นพืชที่มีสรรพคุณทางยา ดอกทำให้เสมหะแห้ง ช่วยขับลมในลำไส้ รากขับเสมหะให้ออกมาทางระบบขับถ่าย ขับลมในลำไส้ ทำให้เสมหะแห้ง ต้นขับเสมหะในทรวงอก ใบมีรสเผ็ดร้อน ทำให้เจริญอาหาร ขับเสมหะ ใบ ต้น และดอกใช้ขับเสมหะ รากใช้ขับลม น้ำต้มทั้งต้นช่วยลดน้ำตาลในเลือดของกระต่ายที่เป็นเบาหวานได้
ใบสั่งยา
℞ เป็นสัญลักษณ์ที่ใช้ในใบสั่งยาจากแพทย์ถึงเภสัชกร เริ่มแรกเข้าใจว่าเป็นการเขียนอักขระลงเลขยันต์เพราะสมัยก่อนการแพทย์ยังไม่เจริญก้าวหน้าและมีประสิทธิภาพเช่นปัจจุบัน โอกาสที่คนไข้จะหายหรือตายไม่ต่างกันมากนัก การอาศัยโชคช่วยจึงมีส่วนในการรักษา โดยการเขียนคำในภาษาลาตินว่า recipe (เรซิพี) หมายถึง "สูตร ตำรับ" เขียนไปเขียนมามีการตัดหางตัวอาร์เลยกลายเป็น ℞ ที่เห็นกันในปัจจุบัน
แดง (แก้ความกำกวม)
แดง สามารถหมายถึง
นามิ
นามิ ตัวละครการ์ตูนจากเรื่องวันพีซ ต้นหนเรือของกลุ่มโจรสลัดหมวกฟางลูฟี่
นามิเป็นต้นหนของเรือ และเป็นคนที่ 3 ของกลุ่มโจรสลัดหมวกฟาง เธอเป็นคนแรกของกลุ่มโจรสลัดหมวกฟางที่โผล่มาในอะนิเมะ ในหนังสือ เธอเป็นคนที่ 3 ที่ยอมร่วมกลุ่มจริงๆ ก็เป็นคนที่ 5 เธออาจจะเป็นต้นหนที่ดีที่สุดในแกรนด์ไลน์ และเธอก็เป็นนักล่าสมบัติอีกด้วย นอกจากนี้เธอยังเป็นนักล้วงกระเป๋าที่ชำนาญมาก ๆ ด้วย
นามิเป็นต้นหนที่ดีมาก สามารถบ่งบอกความแตกต่างของอากาศได้ ทำให้กลุ่มโจรสลัดหมวกฟางหลุดพ้นจากอากาศแสนวุ่นวายของแกรนด์ไลน์ได้ มีอยู่ 2 อย่างที่เธอชอบที่สุดนั่นคือ เงิน และ “Mikan” ซึ่งเป็นส้มชนิดหนึ่ง เพราะเธอรักเบลล์เมียร์ซึ่งคือแม่เลี้ยงของเธอ ความฝันของนามิคือการได้วาดแผนที่โลกที่สมบูรณ์แบบของโลก ซึ่งเป็นสิ่งที่ยังไม่สำเร็จสำหรับทุกคนเป็นเพราะทะเลที่ห้าวหาญของแกรนด์ไลน์ แผนที่แรกที่นามิวาดคือแผนที่ของเกาะที่หมู่บ้านโคโคยาชิอยู่
ลักษณะของนามิคือ มีรอยสักที่แขนด้านซ้ายของเธอ ซึ่งหมายถึง “Mikan” ซึ่งเป็นส้มชนิดหนึ่ง และเกวียน หมายถึงอดีตของเธอ ซึ่งตอนแรกจะเป็นรอยสักที่บ่งบอกว่าเป็นพวกของกลุ่มโจรสลัดอารอน เธอมีความสูง 169cm สัดส่วน 36-22-36 อาจารย์โอดะเคยบอกว่านามิถูกเปรียบเทียบเหมือนกับแมว และสีที่บ่งบอกเกี่ยวกับเธอคือสีส้ม มีกลิ่นตัวเหมือนส้ม “Mikan” และเงิน อาจารย์โอดะก็บอกด้วยว่า สิ่งที่นามิชอบกินที่สุดคือส้มและผลไม้ทุกชนิด
ในเรื่องของการต่อสู่ นามิไม่ชำนาญในด้านการต่อสู้เหมือนทุกคนในกลุ่ม แต่เธอก็ยังสามารถป้องกันตัวได้อย่างเล็กน้อยด้วยกระบองของเธอ และสามารถกำจัดโจรสลัดธรรมดาๆ หรือทหารเรือธรรมดาได้ แม้จะมีปัญหาเล็กน้อย เธอสามารถปล่อยพลังโจมตีที่ทั้งเร็วทั้งแรง และเมื่อเธออยู่ที่อลาบาสตาและหลังจากนั้น เธอใช้กระบองที่มีความสามรถเปลี่ยนสภาพอากาศอยู่ข้างในที่อุซปสร้างให้ ตอนแรกๆ กระบองถูกสร้างมาเพื่อใช้ในงานปาร์ตี้ แต่เมื่อนำท่าต่างๆ มาใช้ร่วมกันแล้ว นามิเปลี่ยนกระบองที่ใช้ในงานปาร์ตี้มาเป็นกระบองที่แสนอันตราย แต่หลังจากนั้น กระบองคุริมะได้กลายเป็น “กระบองคุริมะ ฉบับสมบูรณ์” ซึ่งกระบองนี้สามารถทำลายกลุ่มทหารเรือได้กลุ่มใหญ่เลย เทคนิคบางอย่าง คือ “ทันเดอร์โบลท์ เทมโป” ที่ใช้คูลบอลกับฮีทบอลผสมกันให้เป็นเมฆ และส่งทันเดอร์บอลไปบนเมฆทำให้เกิดสายฟ้าฟาดขนาดใหญ่และสามารถสร้างภาพมิราจ เป็นต้น แต่ต่อมาอีก 2 ปี นามิได้อยู่บนเกาะท้องฟ้าที่ใช้วิทยาศาสตร์ในการควบคุมสภาพอากาศกระบองคุริมะจึงเปลี่ยนเป็น "กระบองคุริมะซอคเซรี่" แล้วพอจบศึกเดรสโรซ่าอุซปได้ดัดแปลงให้กระบองคุริมะมีความสามารถที่ดียิ่งกว่าเดิม แต่อุซปลืมใส่ไป 1 อย่าง
ค่าหัวของนามิ 16 ล้านเบรี หลังจากจัดการแคริฟอร์และองค์กร CP9
ค่าหัวของนามิ 66 ล้านเบรี หลังจากจัดการกลุ่มโดฟลามิงโก้
การแปลงฟูรีเยต่อเนื่อง
การแปลงฟูรีเยต่อเนื่อง () เป็นตัวดำเนินการเชิงเส้นแบบหนึ่งซึ่งทำการแมพฟังก์ชันหนึ่งไปยังอีกฟังก์ชันหนึ่ง อีกนัยหนึ่งการแปลงฟูรีเยนั้นเป็นการแยกองค์ประกอบของฟังก์ชัน ตามสเปกตรัมของความถี่ที่มีค่าต่อเนื่อง และใช้หมายถึง ค่าสัญญาณใน "โดเมนของความถี่" ในทางฟิสิกส์และวิศวกรรม
สมมุติ "f" เป็นฟังก์ชัน ที่มีค่าเป็นจำนวนเชิงซ้อน และสามารถหาปริพันธ์ลูเบกได้ การแปลงฟูรีเยต่อเนื่อง "F" และการแปลงกลับ จะกำหนดโดย
โดยที่ จำนวนจริง "ω" คือค่าความถี่เชิงมุม และมีค่าของการแปลง "F(ω)" เป็นจำนวนเชิงซ้อน ประกอบด้วย ขนาด และ มุม ขององค์ประกอบของฟังก์ชัน "f(t)" ที่แต่ละความถี่
สัมประสิทธิ์ของการปรับขนาด (normalization factor) formula_1 ที่อยู่ในส่วนการแปลง และ การแปลงกลับนั้น สามารถเปลี่ยนแปลงได้ โดยมีเงื่อนไขที่ผลคูณของสัมประสิทธิ์การแปลงไปและกลับ จะต้องเท่ากับ formula_2 เช่น อาจเลือกสัมประสิทธิ์ของการแปลงเท่ากับ 1 และสัมประสิทธิ์ของการแปลงกลับเท่ากับ formula_2 (ซึ่งเป็นค่าที่นิยมใช้ในทางฟิสิกส์และวิศวกรรม ส่วนค่าสัมประสิทธิ์ที่ใช้ในนิยามด้านบนนั้นนิยมใช้ในทางคณิตศาสตร์เนื่องจากความสมมาตร) เหตุผลของเงื่อนไขผลคูณของสัมประสิทธิ์นี้ เพื่อให้การแปลงครบรอบนั้นเป็นการแปลงเอกลักษณ์ เช่น เมื่อทำการแปลง "f(t)" ไปเป็น "F(ω)" และแปลงกลับ จะได้ "f(t)" โดยไม่มีการเปลี่ยนแปลงขนาด เรียกคุณสมบัติว่า ยูนิแทรี (unitary)
ในทางฟิสิกส์และวิศวกรรม อาจใช้การแปลงไปเป็นฟังก์ชันของความถี่ แทนที่จะเป็นความถี่เชิงมุม "ω" นิยมใช้สัญลักษณ์ "f" หรือ formula_4 แทนความถี่โดยที่ formula_5
ตารางต่อไปนี้สรุปการแปลงฟูรีเยต่อเนื่องแบบต่างๆ ที่นิยมใช้ เพื่อป้องกันความสับสน ในตารางข้างล่างนี้ "f" หมายถึงความถึ่ ส่วนฟังก์ชัน ใช้ "x(t)" แทน "f(t)" ส่วนเนื้อหาในหัวข้อถัดๆไป จะใช้การแปลงแบบแรกในตารางเป็นหลัก
คู่ของการแปลงไปกลับดังกล่าวข้างต้น จึงสามารถเขียนอยู่ในรูปทั่วไปดังนี้
โดยที่ ค่าคงที่ "a" และ "b" เป็นจำนวนจริงใด ๆ ที่สามารถเลือกได้โดยอิสระตามบริบท ของการประยุกต์ใช้งาน ตามบริบทของบทความนี้ในนิยามข้างต้นเลือก formula_6 สำหรับการแปลงไม่เป็นยูนิทารี formula_7
ค่า "a" และ "b" ที่นิยมใช้ใน การประมวลผลสัญญาณคือ formula_8 ซึ่งในกรณีนี้ formula_9 จะหมายถึงความถี่ (แทนที่จะเป็นความถี่เชิงมุม) และมักจะเขียนแทนด้วยสัญญลักษณ์ formula_4 หรือ "f" ในกรณีที่ "a" และ "b" เป็นค่าที่มีหน่วย ผลคูณของทั้งสองจะต้องเป็นค่าทีไม่มีหน่วย เช่น หาก "a" มีหน่วยเวลา "b" จะมีหน่วยเป็น เฮิรตซ์ หรือ เรเดียนต่อวินาที
สำหรับฟังก์ชัน "f"(x) ของ เวกเตอร์ x ซึ่งเป็นเวกเตอร์ในปริภูมิมิติ N และ k (หรือเรียก เวกเตอร์คลื่น) เป็นเวกเตอร์ในปริภูมิของการแปลง การแปลงฟูรีเยต่อเนื่องจะกำหนดโดย
โดยที่ dx เป็นอนุภาคของปริมาตรในมิติ N และสัญลักษณ์การคูณในค่ายกกำลัง หมายถึง การคูณภายใน () และจากคุณสมบัติ ออทอโกนัล ในมิติ N:
เราจะได้การแปลงกลับ ดังนี้:
ตรารางแสดงคู่ของการแปลงที่สำคัญ โดยใช้การแปลงตามนิยามในตอนต้นของบทความ
โดยที่สัญลักษณ์ formula_14 หมายถึง formula_15
หมายเหตุ : * คือ คู่ของการแปลง ที่อาจมีสัมประสิทธิ์ formula_16 แตกต่างไป ขึ้นกับสัมประสิทธิ์ของการปรับขนาดที่ใช้ในนิยามของการแปลง
ซารุโทบิ ซาสึเกะ
ซารุโทบิ ซาสึเกะ () เป็นนินจาที่มีชื่อเสียงในนิทานพื้นบ้านของญี่ปุ่น ซึ่งในปัจจุบันยังสรุปไม่ได้ว่าซารุโทบิ ซาสึเกะ เป็นนินจาในนิยายยุคเมจิ เขียนโดยทาจิคาวะ หรือว่าเป็นนินจาตัวจริงที่เป็น 1 ใน 10 นินจาคนสนิทของซานาดะ ยูคิมูระ
ชื่อของซารุโทบิ ซาสึเกะผสมจากคำว่า 猿 (ซารุ) ที่แปลว่า ลิง และ 飛 (โทบิ) ที่แปลว่าการกระโดด ซึ่งซารุโทบิ ซาสึเกะ เป็นที่ขึ้นชื่อว่ามีการเคลื่อนไหวที่ว่องไวเหมือนลิง
ชื่อของเขาได้มีการถูกนำมาใช้ในการ์ตูนเรื่อง นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ จาก ซารุโทบิ อาสึมะ อุจิวะ ซาสึเกะ และ โฮคาเงะที่ 3ที่มักจะถูกเรียกว่า "ซารุโทบิ"
บัตรเอทีเอ็ม
บัตรเอทีเอ็ม () เป็นบัตรที่ได้รับการรับรองโดยธนาคารหรือสถาบันการเงินที่ออกให้ ใช้ทำธุรกรรมบนเครื่องรับจ่ายเงินอัตโนมัติ () สามารถใช้ฝาก ถอน โอน ชำระค่าสาธารณูปโภค หรือแก้ไขข้อมูลบัญชีที่ผูกอยู่กับบัตรเอทีเอ็มใบนั้น ในขณะเดียวกันก็อาจใช้จ่ายแทนเงินสดเรียกว่าบัตรเดบิต ซึ่งเมื่อชำระค่าสินค้าและบริการ เงินจะถูกหักออกจากบัญชีโดยตรง แต่บัตรเอทีเอ็มอาจไม่ใช่บัตรเดบิตทุกใบ (ใช้ทำธุรกรรมภายในบัญชีอย่างเดียว) ส่วนบัตรเครดิตก็อาจใช้เป็นบัตรเอทีเอ็มได้ ขึ้นอยู่กับการสมัครขอใช้บริการ
บัตรเอทีเอ็มสร้างขึ้นจากพลาสติกแข็งด้วยขนาดมาตรฐานตาม ISO 7810 และ ISO 7813 อาจเป็นสมาร์ตการ์ดหรือบัตรแม่เหล็ก หรือทั้งสองอย่างรวมกัน
บัตรเอทีเอ็มถือกำเนิดขึ้นในประเทศสหรัฐอเมริกาในคริสต์ทศวรรษ 1960 แต่ได้ถูกนำมาใช้จริงเป็นที่แรกในอังกฤษ ก่อนที่จะแพร่หลายไปทั่วโลกรวมทั้งประเทศไทย
ฟลิคเกอร์
ฟลิคเกอร์ (Flickr) เป็น เว็บไซต์สำหรับเก็บรูปภาพดิจิตัล โดยอัปโหลดจากผู้ใช้งาน และสามารถแบ่งปันให้ผู้อื่นดูได้
บริการของฟลิคเกอร์เป็นที่นิยมสำหรับผู้ที่ใช้เขียนบล็อก เนื่องจากสามารถนำรูปจากฟลิคเกอร์มาใช้ในบล็อกได้โดยตรง โดยเนื่องจากความสามารถในการแท็กเขียนคำอธิบายรูป และค้นหาตามชื่อที่เขียนโดยผู้ใช้งาน
นอกจากผู้ใช้จะสามารถอัปโหลดไฟล์ภาพจากในเครื่องคอมพิวเตอร์แล้ว ยังสามารถอัปโหลดภาพโดยตรงจากโทรศัพท์มือถือ (Nokia Nseries) บางรุ่น ขึ้น Flickr ได้โดยตรงอีกด้วย
ฟลิคเกอร์พัฒนาในบริษัทลูดิคอร์ป (Ludicorp) โดยแคเทอรินา เฟก (Caterina Fake) และ สจ๊วร์ต บัตเตอร์ฟิลด์ (Stewart Butterfield) โดยได้พัฒนาระบบการจัดเก็บข้อมูลโดยคำนึงถึงระดับของผู้ใช้งาน โดยให้มีการเชื่อมโยงข้อมูลเชื่อมถึงกันได้ในทุกส่วน ซึ่งเป็นจุดเด่นของฟลิคเกอร์ที่ทำให้ทางบริษัทยาฮู! สนใจพัฒนาเว็บจัดการภาพของตัวเองมีคุณภาพเทียบเท่า โดยทางยาฮู! ได้จ้างนักศึกษาปริญญาเอกจากสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ (MIT) มาคิดค้นระบบจัดเก็บข้อมูลในลักษณะเดียวกันแต่ไม่ประสบความสำเร็จ จนในเดือน มีนาคม พ.ศ. 2548 บริษัทยาฮู! ได้ซื้อฟลิคเกอร์ (ในขณะที่ยังเป็นรุ่นเบต้า) พร้อมทั้งบริษัทลูดิคอร์ป ในราคาประมาณ 2 พันล้านบาท (50 ล้านดอลลาร์สหรัฐ)
นอกจากนี้ความสามารถพื้นฐานเช่นการเขียนข้อความแสดงความคิดเห็นของภาพ รวมถึงการใส่ชื่อเพื่อนไว้ในรายชื่อเพื่อน เหมือนเว็บไซต์สังคมออนไลน์ทั่วไป
ฟลิคเกอร์สามารถให้ผู้ใช้กำหนดสัญญาอนุญาตแบบต่างๆ ซึ่งรวมถึงสัญญาอนุญาตแบบครีเอทีฟคอมมอนส์ โดยความสามารถของแท็ก อนุญาตให้ผู้ใช้ค้นหาภาพภายใต้ลิขสิทธิ์ที่กำหนดได้
การสะกดชื่อ Flickr แบบไม่มีตัว e ของฟลิคเกอร์ กลายเป็นความนิยมของเว็บในยุค Web 2.0 ที่เว็บจะตั้งชื่อแบบตัดสระทิ้งหรือเติมตัวอักษรซ้ำเข้าไป เพื่อให้จดจำง่าย เช่นเว็บ Digg หรือ Tumblr
ชื่อ "Flickr", "Organizr", และ "Uploadr" เป็นชื่อเฉพาะสะกดตามที่ใช้ในเว็บฟลิคเกอร์การเข้าผ่าน แอปต่างๆ เวฟใชน์ต่างๆ
โดยไม่ใด้รับอนุญาต มีการล็อกอินเอาใว้
ถ้ามีคนล่วงเกิน มีความผิดตามกฎหมาย
ที้คุ้มครองสิทธิส่วนตัว หรือ หร่วงระเมิดสิทธิส่วนบัคคล ตามลิขสิท พ_ร_บ,คุ้มครองมนุษย์ชิยชน ตามกฎหมายใน นานาชาติ
Taih tran dher an craeh 
speed miay rimit fhokg 
cat hear noa ar Fha Ba Maex Wootoo
ceat fro logk on wileart Miay freestary
Harb tho on internขet Fiet Good Hial
fho KILo WaTan hert crah an witkinaw
แมจิก จอห์นสัน
เออร์วิน "แมจิก" จอห์นสัน () เกิดเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม ค.ศ. 1959 เป็นนักบาสเกตบอลชาวอเมริกัน เขาเป็นนักบาสที่มีชื่อเสียงโด่งดังที่สุดคนหนึ่งในลีกบาสเก็ตบอลอาชีพอย่าง เอ็นบีเอ 
ด้วยความสูงถึง 6 ฟุต 9 นิ้ว หนัก 255 ปอนด์ เออร์วิน จอห์นสัน เป็นผู้เล่นตำแหน่ง พอยท์การ์ด ที่ตัวสูงที่สุดคนหนึ่งเลยทีเดียว ทั้งๆที่ปกติตำแหน่งนี้เหมาะกับคนตัวเล็กๆเพราะจำเป็นที่จะต้องเลี้ยงลูกครองบอล ซึ่งปกติคนตัวสูงๆจะทำไม่ได้ดีนัก แต่สำหรับ แมจิก จอห์นสัน คนนี้แล้ว มันไม่ใช่อุปสรรคสำหรับเขาเลย
ด้วยความสามารถของเขาที่หาจับตัวได้ยาก เออร์วิน จอห์นสัน ได้ฉายา "แมจิก" ซึ่งก็สมควรจะถูกขนานนามอย่างนั้น เพราะการที่สามารถควบคุมบอลได้คล่องแล้วราวกับคนตัวเล็กๆ, ความสามารถที่ไม่มีใครเทียบได้ และ นิสัยอารมณ์ดี ทั้งหมดนี้จึงไม่แปลกที่เขาจะเป็นฮีโร่ในดวงใจของเด็กๆหรือเหล่านักบาสทั่วโลก
ในสมัยที่ แมจิก จอห์นสัน เล่นให้กับมหาวิทยาลัยอย่าง มหาวิทยาลัยมิชิแกนสเตต แมจิก จอห์นสัน เป็นเหมือนกับคู่แข่งกับตำนานอีกคนอย่าง แลรี่ เบิร์ด ทั้งคู่สู้กันมาตั้งแต่เกมระดับ เอ็นซีดับเบิลเอ (NCAA ลีกระดับมหาวิทยาลัย) จนกระทั่งไปถึง เอ็นบีเอ เลยทีเดียว โดย แมจิก จอห์นสัน ถูกดราฟท์โดยทีมชื่อดังอย่าง ลอสแอนเจลิส เลเกอรส์
ในปี 1991 เขาออกมาประกาศว่าเขาเป็นหนึ่งในผู้ที่ติดเชื้อเอชไอวี พร้อมยอมรับว่ามีเพศสัมพันธ์กับหญิงสาวมากหน้าหลายตา แต่ภรรยาและลูกของเขามีผลการตรวจเลือดเป็นลบ (Negative) จากนั้นก็เขาได้ประกาศรีไทร์ ปัจจุบันเขายังมีร่างกายแข็งแรง และยังทำหน้าที่รณรงค์การป้องกันโรคเอดส์ตลอดมา
ญาบิร
อะบูมูซา ญาบิร บินฮัยยาน ที่ชาวตะวันตกเรียกว่า เกเบอร์ (Geber) ขึ้นชื่อลือชาว่าเป็นบิดาแห่งเคมี ท่านเป็นนักเคมีที่ยิ่งใหญ่มาก ตำราชื่อ Kitab al-Kimya, Kitab al-Sab'een เป็นตำราถูกแปลเป็นภาษาของยุโรปหลายภาษา เช่น ภาษาลาติน ภาษาฮีบรู ภาษาอังกฤษ ภาษาเยอรมัน ภาษาฝรั่งเศส มีอิทธิผลต่อนักเคมีชาวยุโรปต่อมาอีกหลายศตวรรษ
ญาบิร บินฮัยยานเกิดราวปี ค.ศ. 721 และเสียชีวิตในเมืองกูฟะหฺ ประเทศอิรักราวปี ค.ศ. 815 (บ้างก็ว่า 803) หลังจากเกิดมาได้ไม่นาน บิดาของเขา ซึ่งพัวพันกับการก่อกบฏล้มรัฐเคาะลีฟะฮ์อุมัยยะฮ์ ก็ถูกประหารชีวิต ญาบิรถูกส่งไปแผ่นดินอาระเบีย ที่นั่นเขาได้เข้านับถือมัซฮับชีอะหฺ และเข้าสมัครเป็นลูกศิษย์ของอิมามญะอฺฟัร อัศศอดิก ในเมืองมะดีนะหฺ เนื่องจากท่านมีความสนใจในเรื่องเคมีและคณิตศาสตร์เป็นทุนเดิม อิมามญะอฺฟัรจึงประสิทธิ์ประสาทวิชาของนบีมุฮัมมัดที่ไม่เคยเผยแพร่ให้ใครมาก่อนแก่ญาบิร จนได้กลายเป็นนักวิทยาศาสตร์ที่เด่นที่สุดในสมัยนั้น และภายหลังได้กลายเป็นนักเคมีแห่งราชสำนักของฮารูน อัรรอชีด
ญาบิร บินฮัยยานได้แต่งหนังสือและบทบันทึกเกี่ยวกับเคมี และวิทยาศาสตร์รวมทั้งหมดราว 2,000 เล่ม ในวิทยาการต่าง ๆ รวมทั้งแผนที่ ซึ่งส่วนหนึ่งเป็นบันทึกข้อมูลที่เขาเรียนรู้มาจากท่านอิมามญะอฺฟัร และส่วนหนึ่งแปลจากภาษาสันสกฤต ชาวยุโรปได้เริ่มแปลหนังสือของเขาเป็นภาษาละตินในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 11 และ 13 หลายเล่ม และเป็นที่ยอมรับว่าเป็นหนังสือที่เขียนได้ดีมาก และกว่าจะหาผู้ที่เขียนได้เทียมเท่าก็อีก 8 ศตวรรษต่อมา
แม้ว่าเขาจะลือชื่อว่าเป็นบิดาแห่งแห่งนักเคมีอาหรับเปอร์เซีย แต่นักวิชาการเชื่อว่า บุคคลที่อยู่เบื้องหลังเขาก็คือยอดอัจฉริยะ นั่นคือท่านอิมามญะอฺฟัร ผู้เป็นปรมาจารย์
ทาลลินน์
ทาลลินน์ (; เยอรมัน; สวีเดน: Reval "เรวัล" เป็นชื่อประวัติศาสตร์ในภาษาเยอรมัน และ ภาษาสวีเดน) เป็นเมืองหลวงและเมืองท่าหลักของประเทศเอสโตเนีย ตั้งอยู่บนชายฝั่งทะเลบอลติกทางด้านเหนือของประเทศ อยู่ห่างจากกรุงเฮลซิงกิ (เมืองหลวงของประเทศฟินแลนด์) 80 กิโลเมตร
กรุงทาลลินน์ตั้งอยู่ริมชายฝั่งใต้ของอ่าวฟินแลนด์ ในภาคกลางตอนบนของประเทศเอสโตเนีย ทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุดในกรุงทาลลินน์คือ ทะเลสาบอือเลมิสเต (Lake Ülemiste) (มีพื้นที่ 9.6 ตารางกิโลเมตร) ซึ่งเป็นแหล่งน้ำจืดหลักของเมืองที่ใช้ในการอุปโภคบริโภค ทะเลสาบฮาร์กู (Lake Harku) เป็นทะเลสาบแห่งที่ 2 ภายในเขตแดนของกรุงทาลลินน์ มีพื้นที่ 1.6 ตารางกิโลเมตร
จุดสูงสุดของกรุงทาลลินน์มีความสูง 64 เมตรจากระดับน้ำทะเล ตั้งอยู่ในเขต Nõmme ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเมือง
เมืองนี้ความยาวของชายฝั่งทะเล 46 กิโลเมตร ประกอบด้วย 3 คาบสมุทร คือ คาบสมุทรโคปลี (Kopli peninsula) คาบสมุทรปัลยัสซารี (Paljassaare peninsula) และคาบสมุทรคาคูเม (Kakumäe peninsula)
กรุงทาลลินน์แบ่งออกเป็น 8 เขต (administrative districts - "linnaosad")
รีกา
รีกา ( ) เป็นเมืองหลวงของประเทศลัตเวีย ตั้งอยู่ริมฝั่งทะเลบอลติก บนปากแม่น้ำเดากาวา (Daugava) มีพิกัดภูมิศาสตร์อยู่ที่ละติจูด 56°58′เหนือ กับลองจิจูด 24°8′ตะวันออก กรุงรีกาเป็นเมืองใหญ่ที่สุดในกลุ่มรัฐบอลติก และเป็นศูนย์กลางวัฒนธรรม การศึกษา การเมืองการปกครอง ธุรกรรม พาณิชยกรรม และอุตสาหกรรมในแถบนี้
นอกจากนี้ ศูนย์ประวัติศาสตร์รีกา (Historic Centre of Riga) ยังได้รับการประกาศจากองค์การยูเนสโกให้เป็นแหล่งมรดกโลกด้วย
วิลนีอุส
วิลนีอุส () (ภาษาเบลารุส "Вільня", ภาษาโปแลนด์ "", ภาษารัสเซีย "Вильнюс", อดีต "Вильно", ภาษาเยอรมัน "Wilna") เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดของประเทศลิทัวเนีย มีจำนวนประชากรมากกว่า 540,000 คน ในปี พ.ศ. 2546 นอกจากนี้ยังมีฐานะเป็นเมืองศูนย์กลางการบริหารของเทศบาลนครวิลนีอัส (Vilnius city municipality) และเทศบาลเขตวิลนีอัส (Vilnius district municipality) รวมทั้งเป็นที่ตั้งเทศมณฑลวิลนีอัสด้วย
กรุงวิลนีอุสตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศลิทัวเนีย (ละติจูด 54°41′ เหนือ และลองจิจูด 25°17′ ตะวันออก) ตรงจุดบรรจบระหว่างแม่น้ำวิลเนียและแม่น้ำเนริส
กรุงวิลนีอัสอยู่ห่างจากทะเลบอลติกและไคลเปดา (เป็นเมืองท่าหลักของลิทัวเนีย) 312 กิโลเมตร เมืองหลักอื่น ๆ ของประเทศ เช่น เคานัส (ห่างออกไป 102 ก.ม.) ชาอูเล (214 ก.ม.) และปาเนเวจิส (135 ก.ม.) สามารถไปถึงกันได้อย่างรวดเร็วและง่ายดาย
ปัจจุบันกรุงวิลนีอุสมีพื้นที่ 402 ตารางกิโลเมตร ตึกอาคารสูงกินเนื้อที่ร้อยละ 20.2 ของเขตเมือง นอกนั้นก็เป็นพื้นที่สีเขียว (ร้อยละ 43.9) และแหล่งน้ำ (ร้อยละ 2.1)
ในปี พ.ศ. 2544 มีการสำรวจสำมะโนประชากรโดยสำนักงานสถิติภูมิภาควิลนีอุส พบว่าในเขตเทศบาลนครวิลนีอุสมีประชากร 542,287 คน โดยร้อยละ 57.8 เป็นชาวลิทัวเนีย ร้อยละ 18.7 เป็นชาวโปแลนด์ ร้อยละ 13.9 เป็นชาวรัสเซีย ร้อยละ 4.0 เป็นชาวเบลารุส ส่วนจำนวนที่เหลือเป็นเชื้อชาติอื่น ๆ หรือเป็นผู้ปฏิเสธจะตอบคำถาม
ยะฮ์ยา
นบียะฮ์ยา ในอัลกุรอาน หรือ โยฮันนา หรือ ยอห์น ในไบเบิล เป็นนบีท่านหนึ่งที่มีชีวิตร่วมสมัยกับนบีอีซา (พระเยซู) ท่านเป็นบุตรของนบีซะกะรียา มารดาของยะฮ์ยาเป็นพี่น้องของมารดามัรยัม หรือ มาเรีย ซึ่งเป็นมารดาของนบีอีซา
ยะฮ์ยา ในคติของศาสนาอิสลาม เป็นนบีของอัลลอห์ ปรากฏในอัลกุรอาน โดยตรงกับยอห์นผู้ให้บัพติศมาในพันธสัญญาใหม่ (อาจเรียกว่า จอห์น, โยฮันเนส หรือโยฮัน
นบียะฮ์ยา เป็นบุตรของนบีซะกะรียา มีชีวิตอยู่ในสมัยพระเจ้าเฮโรด (Herod The Great) 
โดยมารดาของ ยะฮ์ยา และมารดาของมัรยัม เป็นพี่น้องกัน (มัรยัม ในคติของคริสต์คือนางมารีย์ เป็นมารดาของนบีอีซา ซึ่งในคติของคริสต์คือ พระเยซู)
ท่านมีชีวิตอยู่ในประเทศอิสราเอล ในสมัยของกษัตริย์เฮโรด (Herod the great) และลูกชายของกษัตริย์เฮโรด คือ เฮโรด อันทีพาส ตลอดชีวิตของท่านได้ออกสั่งสอนคนให้กลับใจใหม่ ท่านคือ "เสียงร้องในถิ่นทุรกันดาร" ที่ถูกกล่าวถึงในพยากรณ์ของหนังสืออิสยาห์ บทที่ 40
อย่างไรก็ตาม การสั่งสอนของท่าน ทำให้เฮโรด อันทีพาส ขุ่นเคืองพระทัย เนื่องจาก พระองค์ได้รับเอา นางเฮโรเดียส ภรรยาของฟีลิป น้องชายของตนมาเป็นภรรยา ซึ่งผิดต่อพระธรรมบัญญัติ จึงจับท่านขังคุก และสังหารด้วยการตัดศีรษะในเวลาต่อมา
ในคติของศาสนาคริสต์ ท่านเป็น เมสสิอาห์ ในพระวรสารทั้ง 4 เล่มกล่าวไว้ตรงกัน คือพระเยซูทรงรับบัพติศมาจากนบียะฮ์ยา และตามพระวรสารนักบุญลูกา (กิตติคุณลูกา) กล่าวว่า ท่านเป็นบุตรของนักบุญเศคาริยาห์ (ซะกะรียา) และนางเอลีซาเบธ ซึ่งเป็นญาติห่าง ๆ ของนางมารีย์ (มัรยัม)
อัซซิซตานีย์
อายะตุลลอฮฺ อัลอุซมา ซัยยิด อะลีย์ ฮุซัยนีย์ อัซซิซตานีย์ (นิยมเรียกสั้น ๆ ว่า "อายะตุลลอหฺ ซิซตานีย์" อาหรับ: السيد علي الحسيني السيستاني เปอร์เซีย: سید علی حسینی سیستانی) ผู้นำคนสำคัญที่สุดในโลกอิสลามชีอะหฺ เป็นมัรญิอฺตักลีดที่มีผู้ตามมากที่สุดในโลก และเริ่มเป็นที่รู้จักทั่วโลกหลังจากสหรัฐอเมริกาเข้ายึดครองอิรักในปี ค.ศ. 2003
ถือกำเนิดในปี ฮ.ศ. 1349 (ค.ศ. 1930) ในเมืองมัชฮัด ประเทศอิหร่าน ในครอบครัวของนักการศาสนาที่มีพื้นเพเดิมมาจากซิซตาน ในอิหร่าน ซึ่งสืบเชื้อสายจากนบีมุฮัมมัด หลังจากได้ศึกษาวิชาการศาสนาขั้นพื้นฐานจบเรียบร้อยแล้ว ได้ศึกษาวิชาปรัชญา และศาสนศาสตร์ต่อ และจบหลักสูตรการศึกษาในระดับสูงเกี่ยวกับกฎหมายอิสลาม (ฟิกหฺ) ที่เมืองมัชฮัด ประเทศอิหร่าน ซึ่งวิชาการส่วนมากท่านได้รับการถ่ายทอดจากท่านมิรฺซา มะหฺดีย์ อิศฟะฮานีย์
ในปี ฮ.ศ. 1368 ท่านได้เข้าศึกษาวิชา ฟิกฮฺ และอุศูลต่อ กับท่านซัยยิดฮุซัยนฺ บุรูญิดดี ซึ่งเป็นมัรฺญิอฺตักลีดในสมัยนั้น และท่านยังได้ทำการศึกษาวิชาการแขนงต่าง ๆ จากผู้ทรงคุณวุฒิมากมายในสมัยนั้น ท่านอายะตุลลอหฺ อัซซิซตานีย์ถือว่าเป็นลูกศิษย์เอกคนหนึ่งของท่านอายะตุลลอหฺ บุรูญิดดี ด้านวิชาฟิกห,ฺ อุศูล, อิลมุ อ้รริญาล และวิชาฮะดีษซึ่งนอกจากจะศึกษาจากท่านอายะตุลลอหฺบุรูญิรฺดี แล้วท่านยังได้ศึกษากับผู้เชี่ยวชาญพิเศษด้านกฎหมายอิสลาม และเป็นนักปราชญ์ผู้ทรงเกียรติท่านหนึ่งในสมัยนั้น คือท่านซัยยิด ฮุจญะติกูฮฺ กอมารีและศึกษากับนักปราชญ์ท่านอื่น ๆ
หลังจากปี ฮ.ศ. 1371 ท่านได้ออกจากเมืองกุม ประเทศอิหร่าน มุ่งหน้าไปยังเมืองนะญัฟ ในอิรัก อันเป็นศูนย์วิชาการความรู้ของชีอะหฺในสมัยนั้น เพื่อศึกษาวิชาฟิกหฺ และอุศูลเพิ่มเติมจากผู้ทรงคุณวุฒิไม่ว่าจะเป็นท่านอายะตุลลอหฺ ฮะกีม, เชคฮุเซน อัลฮิลลีย์ และอายะตุลลอหฺ อัลคูอีย์ ท่านใช้เวลาศึกษาอยู่นานนับ 10 ปี ตั้งแต่นั้นมา อายะตุลลอหฺ อัซซิซตานีย์ ก็ได้ถือสัญชาติอิรัก
ในปี ฮ.ศ. 1381 อายะตุลลอหฺ อัซซิซตานีย์ได้เริ่มสอนวิชาฟิกหฺในระดับสูงโดยใช้หนังสือ มะกาซิบ ของเชค อัลอันศอรีย์เป็นพื้นฐานในการสอน หลังจากนั้นได้เริ่มสอน ชัรฮุ อุรฺวะตุลวุษกอ บทที่ว่าด้วยเรื่องฏอฮาเราะหฺแต่ส่วนมากท่านจะสอนบทที่เป็นเครื่อข่ายของนมาซและบางส่วนที่ว่าด้วยเรื่องคุมซุหลังจากนั้นในปีฮ.ศ. 1384 ท่านได้เริ่มสอนวิชาอุศูลในระดับสูง ซึ่งรอบที่สามของการสอนได้จบลงเมื่อ เดือนชะอฺบาน ปี ฮ.ศ. 1411 ซึ่งส่วนมากของบรรดาศานุศิษย์ของท่านได้ทำการจดบันทึก ท่านได้สมรสกับบุตรีของอายะตุลลอหฺ อัลคูอีย์
อายะตุลลอหฺ อัซซิซตานีย์ ได้เริ่มสอนวิชาฟิกหฺ อุศูลในระดับสูงเมื่อมีอายุกว่า 40 ปี ท่านได้สอนอุศูลในดับสูงจบเป็นครั้งที่สาม ซึ่งได้มีศานุศิษย์ของท่านบางคนเช่น ซัยยิดมุรฺตะฎอ อิศฟะฮานี อัลลามะหฺ ซัยยิด อะฮฺมัด มะดัดดี อัลลามะฮฺเชคบากิรฺ อีระวานี เชคมะฮฺดีมูรฺวารีด ซัยยิดหะบีบ ฮุซัยนียาน และบรรดาคณาจารย์บางส่วนของสถาบันศาสนาได้ทำการตรวจทานและพิมพ์เป็นรูปเล่มท่านอายะตุลลอหฺ อัซซิซตานีย์ ระหว่างที่ทำการสอนท่านได้เขียนตำราไว้หลายเล่มด้วยกัน นอกจากนั้นแล้วท่านยังได้ทำการเขียนชัรฮุ(อรรถกถา) ตำราต่าง ๆ ไว้หลายเล่ม
วิธีการสอนของท่านแตกต่างไปจากวิธีการสอนของบรรดาคณาจารย์ทั่วๆ ไป เช่นการสอนอุศูลในระดับสูงท่านได้ใช้วิธีเช่นนี้
อายะตุลลอหฺ อัลคูอีย์ ได้เลือกอายะตุลลอหฺ อัซซิซตานีย์ ให้เป็นมัรฺญิอฺคนต่อมาหลังจากท่านเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1992
แอตแลนตา ฮอกส์
แอตแลนต้า ฮอกส์ เป็นทีมบาสเกตบอลในลีก เอ็นบีเอ ตั้งอยู่ที่ แอตแลนต้า รัฐจอร์เจีย
เดิมทีทีมแอตแลนตา ฮอกส์ ไม่ได้ตั้งอยู่ที่ แอตแลนต้า ทีมนี้ถูกก่อตั้งในปี ค.ศ. 1946 ภายในเขตเมือง 3 เมืองติดกัน(ไทร-ซิตี้)ของเมือง ดาเวนพอร์ท (รัฐไอโอวา) และเมืองโมลีนกับเมืองร็อคไอส์แลนด์ (รัฐอิลลินอยส์) โดยใช้ชื่อว่า ไทร-ซิตี้ แบลคฮอกส์ ก่อนที่จะย้ายไปเมืองมิลวอกี ใน ค.ศ. 1951 โดยเปลี่ยนชื่อจาก "แบล็คฮอกส์" ไปเป็น "ฮอกส์" และก็ย้ายไปอยู่ที่ เซนต์หลุยส์ ในปี ค.ศ. 1955 ก่อนจะย้ายไปอยู่ที่เมือง แอตแลนต้า ในปัจจุบันตั้งแต่ปี ค.ศ. 1968-ปัจจุบัน
รายชื่อนักกีฬาที่ติด ฮอลออฟเฟม
เกลือแร่
เกลือแร่ () มีบทบาทและหน้าที่สำคัญใน ร่างกายหลายอย่างโดยเฉพาะอย่างยิ่งทำหน้าที่เป็นโครงสร้างของร่างกาย เป็นองค์ประกอบของ เซลล์เนื้อเยื่อและเส้นประสาท เป็นองค์ประกอบของเอนไซม์ ฮอร์โมน และวิตามิน นอกจากนี้ เกลือแร่ยังทำหน้าที่ควบคุมการทำงานของกล้ามเนื้อในทุกอวัยวะ จากความสำคัญและหน้าที่ ดังกล่าวนั้น จะเห็นว่า เกลือแร่เป็นสารอาหารที่มีความสำคัญยิ่งต่อร่างกาย ซึ่งร่างกายต้องได้ รับเพียงพอ ร่างกายจึงจะเจริญเติบโตได้อย่างเต็มที่และแข็งแรง อาหารทั่วไปที่เป็นแหล่งของเกลือแร่ทั้งชนิดหลักและชนิดปริมาณน้อยแตกต่างกันออกไปแล้วแต่ชนิดของอาหาร ตัวอย่าง เกลือแร่ที่มีความสำคัญต่อร่างกายประกอบด้วย แคลเซียม ฟอสฟอรัส ไอโอดีน เหล็ก แมกนีเซียม สังกะสี ทองแดง และโพแทสเซียม
ร่างกายมีเกลือแร่ 4% ของน้ำหนักร่างกายทั้งหมด เกลือแร่ที่ร่างกายต้องการมีดังต่อไปนี้
มุฮัมมัด อิบน์ มูซา อัลคอวาริซมีย์
อะบู อับดัลลาหฺ มุฮัมมัด อิบน์ มูซา อัลคอวาริซมีย์ ("Abū ʿAbdallāh Muḥammad ibn Mūsā al-Khwārizmī") (ค.ศ. 780-ค.ศ. 850) เป็นนักวิทยาศาสตร์ นักคณิตศาสตร์ นักดาราศาสตร์ นักโหราศาสตร์ นักภูมิศาสตร์ อีกทั้งยังเป็นนักเขียน และนักแปล
อัลคอวาริซมีย์ เกิดในคอวาริซมฺ เขตการปกครองคุรอซาน ในเปอร์เซีย (ปัจจุบันมีชื่อว่าคีวา อยู่ในอุซเบกิสถาน) มีความเห็นที่แตกต่างกันในเรื่องช่วงชีวิตของเขา บ้างก็ว่า เกิด ค.ศ. 780 และตาย ค.ศ. 840 ภาษาดั้งเดิมของเขาน่าจะเป็นภาษาเปอร์เซีย แต่งานเขียนของเขา เท่าที่ทราบ เขียนในภาษาอาหรับเท่านั้น หนังสือที่เขียนส่วนใหญ่เกี่ยวกับคณิตศาสตร์ ภูมิศาสตร์และแผนที่ ดาราศาสตร์ ปฏิทินและเวลา นาฬิกาและแอสโตรแลบ
ชีวิตในวัยเยาว์ไม่เป็นที่ทราบกันมากนัก ทราบว่ามีชื่อเสียงอยู่ในสมัยอัลมะอ์มูน แห่งราชวงศ์อับบาซียะห์ ซึ่งได้สนับสนุนงานวิชาการเป็นอย่างสูงได้ตั้งสถาบันการเรียนรู้และห้องสมุดมีชื่อว่า ดาร อัลฮิกมะหฺ (ทำเนียบแห่งปัญญา) มีนักปรัญาและนักวิทยาศาสตร์ทำงานค้นคว้าและแปลตำราจากภาษากรีก ภาษาละติน และภาษาฮินดี ซึ่งนับเป็นห้องสมุดแห่งแรกของโลก หลังจากห้องสมุดในอเล็กซานเดรีย มีการสะสมงานที่สำคัญๆ ของโรมันมากมาย และได้มีการสร้างหอดูดาวขึ้นมา
อัลคอวาริซมีย์และคณะเช่น ผู้คนในตระกูลมูซา เป็นนักวิชาการของสถาบันการเรียนรู้แห่งแบกเดด งานส่วนหนึ่งคืองานแปลและศึกษาต้นฉบับงานทางวิทยาศาสตร์ของกรีก อัลคอวาริซมีย์ได้เขียนตำราเสนอแก่ คอลีฟะหฺอัลมะอ์มูนหลายฉบับ เช่น ตำราทางคณิตศาสตร์ชื่อ "ฮิซาบ อัลญับริ วะ อัลมุกอบะละหฺ" ซึ่งเป็นผลงานที่มีชื่อเสียงมากของอัลคอวาริซมีย์ ชื่อของตำรานี้เป็นที่มาของคำว่า "Algebra" หรือ พีชคณิต คำว่า อัลญับรฺ หมายถึง การกลับคืนค่า (Restoring) เป็นกระบวนการทำให้ค่าทั้งสองข้างของสมการ มีค่าเท่ากัน และคำว่า อัลมุกอบะละหฺ หมายถึง การเปรียบเทียบ ทั้งสองข้างของสมการซึ่งมีค่าเท่ากัน
ศัพท์ Algebra (พีชคณิต) นั้นมีรากศัพท์มาจากชื่อหนังสือ Al-Jabr wa-al-Muqabilah ของเขา ซึ่งอัลคอวาริซมีย์ได้รับการยกย่องให้เป็นบิดาของพีชคณิตอีกด้วย นอกจากนั้นหนังสือ Liber Algoritmi de numero Indorum ทำให้เกิดศัพท์ algorithm (อัลกอริทึม) ขึ้นในคณิตศาสตร์
นอกจากนี้แล้ว อัล คอวาริศมียังได้สร้างตารางค่า sine,เริ่มใช้ ระบบเลขฐานสิบ, ศึกษาระบบรูปทรงภาคตัดกรวย (conic section), calculus of 2 error, ใช้เลข 0 เป็นทศนิยม เป็นต้น ตำราของท่านใช้ในสถาบันต่าง ๆ ถึงปี 1600
ความหมายโดยนัย
ความหมายโดยนัย หมายถึง ความหมายของคำ หรือข้อความ ในแง่มุมอื่น ๆ ที่มิใช่ความหมายหลักหรือความหมายที่รู้กันโดยทั่วไป เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า "ความหมายแฝง" นั่นเอง
อนึ่ง คำว่า "นัย" นั้นหมายถึง ข้อสำคัญ, ความ, ความหมาย, แนว, ทาง หรือ แง่
ศิลาจารึก
ศิลาจารึก เป็นวรรณกรรมชนิดลายลักษณ์อักษรอย่างหนึ่ง อาศัยการบันทึกบนเนื้อศิลา ทั้งชนิดเป็นแผ่น และเป็นแท่ง โดยใช้โลหะแหลมขูดเนื้อศิลาให้เป็นตัวอักษร เรียกว่า จาร หรือ การจารึก
ศิลาจารึกมีคุณค่าในเชิงบันทึกทางประวัติศาสตร์ ผู้จารึกหรือผู้สั่งให้มีศิลาจารึกมักจะเป็นผู้มีอำนาจ มิใช่บุคคลทั่วไป เนื้อหาที่จารึกมีความหลากหลายตามความประสงค์ของผู้จารึก เช่น บันทึกเหตุการณ์ บันทึกเรื่องราวในศาสนา บันทึกตำรับตำราการแพทย์และวรรณคดี เป็นต้น
จารึกบนแท่งศิลานั้นมีความคงทน คงสภาพอยู่ได้นับพันๆ ปี ด้วยเหตุนี้ นักประวัติศาสตร์และนักภาษาศาสตร์จึงสามารถสืบสานความรู้ย้อนไปได้นับพันๆ ปี โดยเฉพาะความรู้ด้านอักษร และภาษา ซึ่งมีการเปลี่ยนแปลงเรื่อยมา
จารึกที่มีชื่อเสียงในประวัติศาสตร์ ได้แก่
วันอาชูรออ์
อาชูรออฺ แปลว่า วันที่ 10 ในที่นี้คือวันที่ 10 เดือนมุฮัรรอม(เดือนแรกพภของอิสลาม)
เป็นวันที่มีเกียรติในศาสนาอื่นด้วย เช่น ศาสนายิว เพราะเป็นวันที่ท่านนบีมูซา อะลัยฮิสสลาม ได้รับความปลอดภัยจากฟิรเอานฺ จึงเป็นวันแห่งการขอบคุณของบนีอิสรออีล และเป็นที่รู้กันดีว่าท่านนบีมูซาได้ถือศีลอดในวันนี้ เมื่อท่านนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม อพยพไปยังเมืองมะดีนะฮฺ และท่านได้ทราบว่าชาวยิวที่อาศัยอยู่ในเมืองมะดีนะฮฺกำลังถือศีลในวันนั้น ท่านนบีจึงประกาศให้เป็นวันถือศีลอดของชาวมุสลิมด้วย โดยกล่าวว่า “ฉันมีข้อเกี่ยวพันกับมูซามากกว่าพวกท่าน(โอ้ชาวยิว)” ท่านนบีจึงถือศีลอดวันนั้นและใช้ให้บรรดามุสลิมีนถือศีลอดด้วย” (บันทึกโดยบุคอรียฺและมุสลิม)
บรรดานักปราชญ์อิสลามชี้แจงว่า ในช่วงแรกการถือศีลอดวันอาชูรออฺ(สิบมุฮัรรอม)เป็นวาญิบ(จำเป็นต้องปฏิบัติ) เพราะก่อนหน้านี้ยังไม่มีการใช้ให้ถือศีลอดเดือนรอมฎอน จึงถือเป็นการถือศีลอดฟัรฎูของมุสลิม แต่หลังจากที่มีบทบัญญัติใช้ให้บรรดามุสลิมีนถือศีลอดเดือนรอมฎอนเป็นฟัรฎูแล้ว ท่านนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ก็ไม่ได้บังคับให้ถือศีลอดในวันนี้ แต่ยืนยันในความประเสริฐด้วยถ้อยคำอันชัดเจน ท่านนบีถูกถามถึงการถือศีลอดในวันอาชูรออฺ ท่านตอบว่า “ลบล้างความผิดตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมา”
อาชูรออ์ แปลว่า วันที่ 10 เป็นวันไว้อาลัยโศกนาฏกรรมที่เกิดขึ้นต่ออิมามฮุเซน บินอะลีย์ บินอะบีฏอลิบ เนื่องจากถูกสังหารในแผ่นดินกัรบาลา เมื่อวันที่ 10 มุฮัรรอม ฮ.ศ. 61 ซึ่งตรงกับวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 1223 อิมามฮุเซนและครอบครัวและบรรดาซอฮาบะฮของท่านได้ร่วมกันต่อสู้กับกองทหารของอิบนีซิยาด ตั้งแต่เช้าจนถึงเวลาบ่าย ซึ่งในการต่อสู้ครั้งนี้ท่านอิมามฮุเซน ลุงอับบาส ลีอัซกัร อาลีอักบัร กอซิม โฮรซึ่งเป็นทาสผิวดำ และบรรดาซอฮาบะฮของท่านและเหลือท่านอิมามซัยนุลอาบิดีนบุตรชายคนหนึ่งของท่านที่ไม่สามารถออกรบได้ เพราะป่วยอยู่ในขณะนั้น และยังเหลือบรรดาสตรี ท่านหญิงซัยนับ รูกัยยะอ สุกัยนะ อุมมุนกุลซูมซึ่งพวกเขาถูกจับเป็นเชลยไปยังเมืองชาม
ชาวมุสลิมชีอะหฺจะไว้อาลัยฮุเซนในวันอาชูรออ์ โดยการจัดพิธีกรรม เช่นการเล่าเรื่องอิมามฮุเซนจากประวัติศาสตร์ การขอดุอาอ์ การร้องไห้ การเลี้ยงอาหารและน้ำให้แก่คนยากจน สถานที่จัดคือที่มัสยิด หรือฮุซัยนียะหฺ
อาชูรอคือเสียงป่าวร้องของการต่อสู้กับการบิดเบือนอิสลาม คือเสียงป่าวร้องต่อต้านการทำเป็นทองไม่รู้ร้อนและการวางเฉยในสงครามระหว่างธรรมะกับอธรรม และอาชูรอคือสุรเสียงแห่งการคัดค้านของอิมามฮุซัยน์ (อ) หัวหน้าของบรรดาชะฮีดต่อการนั่งเก้าอี้ปกครองประชาชาติอิสลามของเหล่าคนพาล
อาชูรอประณามการวางเฉยของรัฐเกี่ยวกับประเด็นสำคัญสามประการ: ความจริง, ความยุติธรรม และศีลธรรมอันดีงาม อาชูรอถือว่าการปกป้องและเข้าข้างความเท็จ ความอธรรม และความเสื่อมเสียนั้นคือความชั่วทางสังคมที่ร้ายแรงที่สุด ซึ่งอิมามฮุซัยน์ (อ) อิมามแห่งบรรดาชะฮีดได้ลุกขึ้นต่อต้านความชั่วร้ายนั้นพร้อมกับแบกรับความเจ็บปวดรวดร้าวทั้งหมดไว้ในการบำราบความชั่วที่ร้ายแรงดังกล่าว
ขบวนการของอิมามฮุซัยน์ (อ) มิใช่การการเดินทางท่องเที่ยว ค้าขาย หรือแม้กระทั่งการเดินทางด้วยเจตนาไปทำหัจญ์และอุมเราะฮ์ หรือการเดินทางไปเยี่ยมเยียนศาสนสถาน แต่การเดินทางไปกัรบะลาของอิมามฮุซัยน์ (อ) นั้นเป็นการอพยพในมิติของการปกป้อง มิติของการเคารพภักดีพระเจ้า และมิติของการเผยแผ่สาส์นด้วยเจตนาในการทำหน้าที่อันสำคัญและหนักอึ้ง หน้าที่ของการต่อสู้อันเป็นสากล
อาชูรอมีบทเรียน อนุสติ และภาพลักษณ์ที่ฉายออกมาให้เห็นมากมายซึ่งทุกปีจะถูกกล่าวซ้ำและนำเสนอโดยปวงปราชญ์ นักวิชาการศาสนา นักเผยแผ่ที่เคร่งครัด และนักกวีแห่งกัรบะลา
ศึกชิงจ้าวยุทธภพ
ศึกชิงจ้าวยุทธภพ (天下一武道会, "เทนกะอิจิบุโดไก", ความหมายตามตัวอักษร: การแข่งขันศิลปะการต่อสู้ของผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในใต้หล้า) เป็นชื่อของเหตุการณ์ในการ์ตูนเรื่องดราก้อนบอล โดยเป็นการจัดการแข่งขันหาผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก จัดขึ้นทุก 5 ปี (โดยในภายหลังได้เปลี่ยนเป็นจัดขึ้นทุก 3 ปี) กฎกติกาการแข่งขัน โดยตัดสินแบบแพ้คัดออก หรือที่เรียกว่าทัวร์นาเมนต์ ตัดสินกันโดยล้มเกินกว่าสิบวินาที โดยผู้ที่ตกเวที หรือขอยอมแพ้ นอกจากนี้การฆ่าคู่ต่อสู้ โจมตีบริเวณดวงตา และการใช้อาวุธ ถือว่าเป็นข้อห้ามในการแข่งขัน
ครั้งที่ 21 ของการแข่งขัน เป็นครั้งแรกของการ์ตูนเรื่องดราก้อนบอล
ผู้ชนะเลิศการแข่งขัน ซุน โกคู ชนะ พิคโกโร่
รอบแรก
เทนชินฮัง ชนะ เถาไปไป (เวอร์ชันไซบอร์ก)
ซุน โกคู ชนะ จีจี้
พิกโกโร่ ชนะ คุริริน
เชน(คนที่พระเจ้าสิงร่างมา) ชนะ หยำฉา
รอบรองชนะเลิศ
ซุน โกคู ชนะ เทนชินฮัง
พิกโกโร่ ชนะ เชน
รอบชิงชนะเลิศ
ซุน โกคู ชนะ พิกโกโร่
ไม่มีข้อมูล
เซลได้จัดขึ้นโดยถ้าเซลชนะก็ได้ครองโลก
โดยมีพิคโกโร่และเท็นชินฮังสู้กับเซลร่าง1
เซลร่าง2 เบจิต้าและทรังคส์สู้ 
เซลร่างสมบูรณ์ โงกุนและโกฮังสู้
สุดท้ายโกฮังสู้จนชนะด้วยท่าพลังคลื่นเต่า
รอบแรก
ปัง ชนะ โม่เค็กโค่
ซุน โกคู ชนะ อุบุ
เบจิต้า ชนะ น็อค
ทรังคซ์ ชนะ ตุ๊ดซี่
คิลาโน่ ชนะ ชิคเก้น
โกเท็น แพ้ บู
รอบรองชนะเลิศ
ปัง ชนะ ซุน โกคู (สมมุติว่าปังชนะ)
เบจิต้า ชนะ ทรังคซ์
คิลาโน่ แพ้ บู
รอบชิงชนะเลิศ
ปัง แพ้ เบจิต้า
เบจิต้า แพ้ บู
บู แกล้งแพ้ มร.ซาตาน
ไฮเจีย
ไฮเจีย (; ) ตามความเชื่อของกรีก เป็นเทพีแห่งสุขภาพอนามัย ความสะอาด และสุขลักษณะ เป็นธิดาของอัสคลิปิอุส (Asclepius) ที่มีหน้าที่ในการรักษาโรคภัยไข้เจ็บ ไฮเจียจะมีหน้าที่ป้องกันการเจ็บไข้ได้ป่วย และการทำให้มีสุขภาพดีอย่างต่อเนื่อง
คำว่า Hygieia เป็นรากศัพท์ของหลายคำที่ใช้อักษรละติน เช่นคำว่า hygiene ในภาษาอังกฤษที่ความหมายว่าสุขภาพ
ประยงค์ รณรงค์
ประยงค์ รณรงค์ ผู้รับได้รางวัลแมกไซไซ สาขาผู้นำชุมชน พ.ศ. 2547 และรางวัลปราชญ์เกษตรของแผ่นดิน สาขาผู้นำชุมชน พ.ศ. 2551
ประยงค์ รณรงค์ เกิดเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2480 ที่อำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช สมรสกับนางแนบ รณรงค์ มีบุตรธิดา 5 คน จบการศึกษาชั้นประถมศึกษา จากโรงเรียนบ้านนาเส ตำบลนากะชะ อำเภอฉวาง
ประยงค์ รณรงค์ ประกอบเกษตรกรรม คือ ทำสวนยางพารา สวนผลไม้ เป็นผู้นำการก่อตั้งกลุ่มเกษตรกรทำสวนยาง ตำบลไม้เรียง เมื่อปี พ.ศ. 2527 เป็นที่ปรึกษาคณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติ (คมช.) ในปี พ.ศ. 2549 และได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ พ.ศ. 2549
ประยงค์ รณรงค์ ได้รับรางวัลแมกไซไซ สาขาผู้นำชุมชน พ.ศ. 2547 และรางวัลบุคคลดีเด่นของชาติ พ.ศ. 2549 รวมถึงรางวัลปราชญ์เกษตรของแผ่นดิน สาขาผู้นำชุมชน พ.ศ. 2551 และรางวัลอื่นๆ อีกหลายรางวัล
ประยงค์ รณรงค์ เป็นผู้ที่มีบทบาทสำคัญในด้านต่างๆ จนได้รับการมอบปริญญากิตติมศักดิ์ จากมหาวิทยาลัยหลายแห่ง ได้แก่
ธงชาติลิทัวเนีย
ธงชาติลิทัวเนีย มีลักษณะคล้ายกับธงชาติพม่า แต่ไม่มีดาว และออกจะเข้มด้วย ธงสามสีแบ่งตามแนวนอน พื้นสีเหลือง สีเขียวและสีแดง เรียงจากบนลงล่าง ความกว้างแต่ละแถบเท่ากัน ธงนี้เริ่มใช้เมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2532 ซึ่งเป็นเวลาเกือบ 2 ปี ก่อนการล่มสลายของสหภาพโซเวียตและการประกาศเอกราช ก่อนหน้านี้ธงนี้เคยใช้เป็นธงชาติลิทัวเนียในช่วงปี พ.ศ. 2461 - 2483 ซึ่งเป็นช่วงที่ลิทัวเนียอยู่ภายใต้การยึดครองของสหภาพโซเวียต โดยที่สีในธงดังกล่าวสว่างกว่าสีที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน ต่อมาหลังการยึดครองระยะสั้นของนาซีเยอรมนีช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ลิทัวเนียมีฐานะเป็นสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลิทัวเนีย ธงชาติในยุคนี้เริ่มแรกเป็นธงแดงแบบธงชาติสหภาพโซเวียตพร้อมอักษรบอกนามประเทศ ต่อมาจึงเปลี่ยนเป็นธงแดงแบบโซเวียตมีแถบสีขาวและสีเขียวอยู่ตอนล่าง
ธงชาติลิทัวเนียที่ใช้อยู่ในปัจจุบันนี้เป็นการปรับปรุงจากธงชาติสมัยประกาศเอกราชเล็กน้อย โดยแก้สัดส่วนธงเดิมจาก 1:2 เป็น 3:5 ใน พ.ศ. 2547
วันสหประชาชาติ
วันสหประชาชาติ ได้ประกาศอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม มีวัตถุประสงค์เพื่อแจ้งให้ผู้คนทั่วโลกทราบถึงเป้าหมาย จุดประสงค์และการบรรลุผลของสหประชาชาติ โดยกำหนดวันที่กฎบัตรสหประชาชาติ มีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2488 เป็นวันกำเนิดขององค์การสหประชาชาติ และในวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2514 ได้มีมติของสหประชาชาติที่ 2782 (XXVI) สนับสนุนให้วันสหประชาชาติเป็นวันหยุดประจำชาติในประเทศสมาชิกทุกๆ ประเทศ
อาณาจักรหอคำเชียงรุ่ง
อาณาจักรหอคำเชียงรุ่ง คือ อาณาจักรที่เคยตั้งอยู่ในเขตสิบสองปันนา มณฑลยูนนาน ประเทศจีน แต่ไม่ค่อยจะมีข้อมูลในประวัติศาสตร์
อาณาจักรหอคำเชียงรุ่ง หรือ อาณาจักรเชียงรุ้ง เป็นอาณาจักรที่เคยทรงอำนาจมากในเขตประเทศจีนตอนใต้ ทั้งยังขยายอิทธิพลไปตีเอาเมืองใกล้เคียง เช่น
มีวัฒนธรรมที่โดดเด่นเป็นของตนเอง ใกล้เคียงกับวัฒนธรรมของพม่า ล้านนา สยาม ลาว และ เวียดนาม โดยแบ่งระบบการปกครองเป็น 12 พันนา 12000 พันนา หรือ 12 เขตการปกครอง โดยแต่ละเมือง จะมีเมืองเล็กๆหลายๆเมือง มารวมกันอยู่เมืองใหญ่ หรือ พันนา พูดอีกนัยหนึ่งก็คือ การปกครองแบบ สหพันธรัฐ และมีเมืองหลวงอยู่ที่ เมืองเชียงรุ่ง การแบ่งเช่นนี้ก็เพราะว่า ความสะดวกในการปกครองและการเก็บส่วยอากร เก็บเครื่องบรรณาการส่งไปยังเชียงรุ่งซึ่งเป็นเมืองหลวง
ที่จริงการแบ่งเขตแบบพันนานี้ นิยมใช้ในภูมิภาคแถวๆนั้น ลงมาจนถึงดินแดนล้านนา อีกอาณาจักรหนึ่งที่เป็นที่รู้จักก็คือ แคว้นสิบสองจุไทย ของชาวไทดำ
ในอาณาจักรล้านนานั้นก็เช่นเดียว โดยจะเห็นได้จากตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่ ซึ่งกล่าวถึงเขตแดนของเมืองเชียงแสนที่สร้างขึ้น บริเวณเมืองเงินยางเดิมโดยพญาแสนภู พระราชนัดดาของ พระยามังรายมหาราชเมื่อปี พ.ศ. 1871 ตอนหนึ่งว่า "ดังมักแคว้นเขตแดนเมืองเชียงแสนทั้งเมือง มี 32 พันนาแล"
หลังจากนั้น อาณาจักรนี้ก็ถูกโจมตี จนอาณาจักรหอคำเชียงรุ่งล่มสลาย กลายเป็นแคว้นสิบสองปันนา
เวียงปรึกษา
เวียงปรึกษา(เวียงเปิกสา) หรือ เวียงเชียงแสนน้อย ตั้งอยู่ที่บ้านสบคำ อำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย
ภายหลังจากการล่มสลายของเวียงโยนกไชยบุรีศรีช้างแส่น และสิ้นราชวงศ์สิงหนติแล้ว ขุนพันนาและนายบ้านกลุ่มชนที่เหลือรอดได้อพยพมาสร้างเมืองใหม่ นำโดยขุนลัง ริมฝั่งแม่น้ำโขงฝั่งตะตก และอยู่ทางทิศตะวันออกของเมืองโยนกนครฯ เรียกว่าเวียงเปิกสา (เวียงปรึกษา) หรือเวียงเชียงแสนน้อย โดยผู้ที่ครองเวียงเปิกสานั้น จะต้องได้รับการเปิกสา(ปรึกษา) คัดเลือกจากประชาชนในเมืองทั้งหมด คล้ายกับแนวทางของระบอบประชาธิปไตย เรียกว่า ไพร่แต่งเมือง รวมเป็นขุนผู้ครองเวียงเปิกสา 16 คน แต่จากหลักฐานทางโบราณคดีในเวียงเปิกสา(ปรึกษา) มีความเก่าถึงแค่ยุคล้านนาเท่านั้น ไม่ได้มีอายุเท่าตามที่ตำนานอ้าง
ในขณะที่ตั้งเวียงปรึกษานั้น เวลาเดียวกัน ได้เกิดกลุ่มอำนาจใหม่บริเวณที่ราบดอยตุง โดยลาวจังกราช ปฐมกษัตริย์หิรัญนครเงินยางเชียงลาว ได้รวบรวมผู้คนตั้งเมืองหิรัญนครเงินยางเชียงลาวและสถาปนาราชวงศ์ลาวขึ้น ซึ่งจะเป็นสายสกุลของพญามังราย ปฐมกษัตริย์แห่งอาณาจักรล้านนา
(หมายเหตุ รายชื่อขุนพันนาเวียงเปิกสา(ปรึกษา) อ้างอิงจากตำนานสิงหนติโยนก ฉบับวัดลำเปิง จ.เชียงราย เป็นหลัก)
ประเทศเบลีซ
เบลีซ () เป็นชาติขนาดเล็ก ตั้งอยู่บนฝั่งตะวันออกของอเมริกากลาง ริมทะเลแคริบเบียน มีอาณาเขตจรดประเทศเม็กซิโกทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ และจรดประเทศกัวเตมาลาทางทิศตะวันตกและทิศใต้ มีประเทศฮอนดูรัสเป็นประเทศเพื่อนบ้านที่อยู่ใกล้เคียง ห่างออกไปเพียง 75 กิโลเมตร (47 ไมล์) ตามอ่าวฮอนดูรัสทางด้านตะวันออก
ชื่อประเทศมีต้นกำเนิดมาจากชื่อแม่น้ำเบลีซ ซึ่งเมืองเบลีซซิตี (เมืองหลวงเก่า) ก็ได้ชื่อมาจากแม่น้ำนี้ด้วยเช่นกัน ในภาษาสเปนมักจะเรียกว่า "Belice"
เบลีซเป็นสมาชิกของประชาคมแคริบเบียน (CARICOM) และ the Sistema de Integracion Centro Americana (SICA) และจัดว่าตนเองอยู่ทั้งในกลุ่มประเทศแคริบเบียนและอเมริกากลาง
ประวัติศาสตร์ของเบลีซเริ่มต้นเมื่อ 1,500 ปีก่อนคริสตกาล เมื่อประเทศถูกครอบครองโดยอารยธรรมมายา มีแหล่งโบราณคดีจำนวนมากกระจายไปทั่วประเทศเช่น El Caracol, Lamanai และ Xunantunich สะท้อนให้เห็นถึงอดีตของประเทศและประชากรที่อาศัยอยู่
ช่วงกลางศตวรรษที่ มีหนัง118+ ชาว Baymen จากอังกฤษและสกอตแลนด์ได้กระจายอำนาจและเริ่มเข้ามาตั้งรกรากในเบลีซ สเปนก็ได้ใช้ความพยายามในการเข้าควบคุมประเทศ แต่ในที่สุดเบลีซก็ได้ถูกก่อตั้งให้เข้ามาร่วมอยู่จักรวรรดิอังกฤษ หลังจากสงครามเซนต์จอร์จเบอร์ (St. George’s Caye) ในปี ค.ศ. 1798 และ อยู่ภายใต้การปกครองของสหราชอาณาจักร มีสถานะเป็นอาณานิคมจนถึงปี ค.ศ. 1973 จนกระทั่งได้รับเอกราชในปี ค.ศ. 1981
เบลีซมีการปกครองระบอบประชาธิปไตยแบบรัฐสภา ซึ่งพระมหากษัตริย์จะทรงอยู่ภายใต้รัฐธรรมนูญ มีสมเด็จพระราชินีนาถอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักรเป็นประมุขพระองค์ปัจจุบัน ทรงใช้พระราชอำนาจผ่านผู้สำเร็จราชการ (Governor-General)
ฝ่ายนิติบัญญัติ เป็นระบบสภาคู่
นายกรัฐมนตรี เป็นหัวหน้าพรรคการเมืองที่มีเสียงข้างมากจะได้รับการแต่งตั้งจากผู้สำเร็จ ราชการ ส่วนคณะรัฐมนตรี ได้รับการเสนอชื่อโดยนายกรัฐมนตรี และแต่งตั้งโดยผู้สำเร็จราชการ
หัวหน้าผู้พิพากษาได้รับการแต่งตั้งจากผู้สำเร็จราชการ โดยการเสนอชื่อจากนายกรัฐมนตรี
พรรคการเมืองสำคัญ People's United Party ( PUP) (พรรครัฐบาล)United Democratic Party (UDP)
เบลีซแบ่งออกเป็น 6 เขต (districts) ได้แก่
มีประชากรประมาณ 224,900 คน ชาวเบลีซส่วนใหญ่เป็นพวกมายา อินคา และครีโอล มีภาษามายา
นับถือศาสนาคริสต์ นิกายแองกลิแกน โปรแตสแตนท์ โรมันคาทอลิก
ภาษาอังกฤษใช้เป็นภาษาทางการ และ ภาษาครีโอลเป็นภาษาพูด
ดอยอินทนนท์
ดอยอินทนนท์ เป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในประเทศไทย ตั้งอยู่ที่อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่ เดิมมีชื่อว่า "ดอยหลวง" หรือ "ดอยหลวงอ่างกา" ชื่อของ "ดอยอินทนนท์" เป็นชื่อของกษัตริย์พระนามว่าพระเจ้าอินทวิชยานนท์ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ ทรงเป็นผู้ที่ห่วงใยในป่าทางภาคเหนือและพยายามรักษาไว้ ภายหลังเสด็จพิราลัย พระอัฐิส่วนหนึ่งได้เชิญไปประดิษฐาน ณ พระสถูปบนยอดดอยหลวง และเปลี่ยนชื่อเพื่อเป็นเกียรติ
มีลักษณะอากาศตั้งแต่แบบร้อนชื้นบริเวณเชิงเขาจนถึงแบบมรสุมเขตอบอุ่นบริเวณยอดเขา
อำเภอคลองหลวง
คลองหลวง เป็นอำเภอที่สำคัญอำเภอหนึ่งของจังหวัดปทุมธานี เพราะเป็นที่ตั้งขององค์กรสำคัญหลายแห่ง ท้องที่อำเภอคลองหลวง แต่เดิมเป็นที่รกร้างว่างเปล่า เรียกว่า ทุ่งหลวง ต่อมา พ.ศ. 2446 บริษัทขุดคลองแลคูนาสยาม ได้ขุดคลองรังสิต และคลองซอยต่าง ๆ ราษฎรจึงพากันอพยพเข้าไปตั้งถิ่นฐาน ประกอบอาชีพในการทำนา ในที่สุดได้ตั้งขึ้นเป็นอำเภอ เมื่อ พ.ศ. 2447
อำเภอคลองหลวงแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 7 ตำบล แต่ละตำบลแบ่งเป็น หมู่บ้าน รวม 106 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอคลองหลวงมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
อำเภอคลองหลวงมีถนนพหลโยธิน (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1) ตัดผ่าน อันเป็นทางสำคัญในการเดินทางไปยังภาคเหนือและภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 
ส่วนถนนสายสำคัญอื่น ๆ ได้แก่ ถนนกาญจนาภิเษก (ทางหลวงพิเศษหมายเลข 9) 
ถนนลำลูกกา-วังน้อย (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 352) 
ถนนคลองหลวง (ทางหลวงจังหวัดหมายเลข 3214)
ถนนสายรองที่สำคัญ ได้แก่
ถนนเลียบคลองสาม
ถนนเลียบคลองห้า
ประเทศโบลิเวีย
โบลิเวีย () หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า รัฐพหุชนชาติแห่งโบลิเวีย () เป็นประเทศที่ไม่มีทางออกสู่ทะเลในตอนกลางของทวีปอเมริกาใต้ มีอาณาเขตจรดประเทศบราซิลทางทิศเหนือและทิศตะวันออก จรดประเทศปารากวัยและอาร์เจนตินาทางทิศใต้ และจรดประเทศชิลีและเปรูทางทิศตะวันตก
คำว่า "โบลิเวีย" มาจากชื่อของซีมอง โบลีวาร์ ผู้ซึ่งช่วยให้โบลิเวียเป็นประเทศเอกราชจากสเปน
โบลิเวียแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 9 แคว้น () ชื่อเมืองหลวงอยู่ในวงเล็บ
แต่ละแคว้นแบ่งออกเป็นจังหวัด ()
เมืองซูเกรเป็นเมืองหลวงตามกฎหมายและเป็นที่ตั้งของศาลยุติธรรม แต่เมืองที่เป็นศูนย์กลางการปกครอง คือ ลาปาซ
ผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ(GDP) : 23.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2554)
GDP รายบุคคล : 4,800 ดอลลาร์สหรัฐ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2555)
อัตราการเจริญเติบโต GDP :5% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2554)
GDP แยกตามภาคการผลิต : ภาคอุตสาหกรรม 38%, ภาคการเกษตร 12%, ภาคการบริการ 50% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)
อัตราการว่างงาน : 7.6% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2554)
อัตราเงินเฟ้อ (Consumer Prices) : 10.1% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2554)
ผลผลิตทางการเกษตร : ถั่วเหลือง กาแฟ โคคา ฝ้าย อ้อย ไม้
อุตสาหกรรม : ทำเหมือง ถลุงแร่ ปิโตรเลียม อาหารและเครื่องดื่ม ยาสูบ หัตถกรรม สิ่งทอ
อัตราการเติบโตภาคอุตสาหกรรม : 4% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2554)
หนี้สาธารณะ : 38% ของ GDP (ค่าประมาณ พ.ศ. 2554)
ดุลบัญชีเดินสะพัด : 1.211 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2554)
มูลค่าการส่งออก : 8.188 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2554)
สินค้าส่งออก : แก๊สธรรมชาติ, ถั่วเหลืองและผลิตภัณฑ์จากถั่วเหลือง, น้ำมันดิบ, แร่สังกะสี, ดีบุก
ประเทศคู่ค้า (ส่งออก)ที่สำคัญ : บราซิล 43.5% สหรัฐอเมริกา 12.3% เปรู 6.8% โคลัมเบีย 5.5% ญี่ปุ่น 5.1% อาร์เจนตินา 4.8% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)
มูลค่าการนำเข้า : 6.385 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2554)
สินค้านำเข้า : ผลิตภัณฑ์จากปิโตรเลียม พลาสติก กระดาษ เครื่องบินและชิ้นส่วนเครื่องบิน อาหาร รถยนต์ ยาฆ่าแมลง ถั่วเหลือง
ประเทศคู่ค้า (นำเข้า)ที่สำคัญ : บราซิล 27.4% อาร์เจนตินา 17.3% สหรัฐอเมริกา 11.9% เปรู 9.6% ชิลี 7.8% จีน 4.1% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)
ทรัพยากรธรรมชาติ : ปิโตรเลียม แก๊สธรรมชาติ ถ่านหิน แร่เหล็ก นิเกิล ทองคำ ทองแดง
ประเทศเอลซัลวาดอร์
เอลซัลวาดอร์ () หรือชื่อทางการ สาธารณรัฐเอลซัลวาดอร์ (สเปน: ) เป็นประเทศในแถบอเมริกากลาง มีจำนวนประชากรเกือบ 6.7 ล้านคน เป็นประเทศที่มีความหนาแน่นของประชากรมากที่สุดในแผ่นดินใหญ่ของ (ทวีป) อเมริกา (โดยเฉพาะในเขตเมืองหลวงซานซัลวาดอร์) และเป็นประเทศที่มีการพัฒนาอุตสาหกรรมมากที่สุดในภูมิภาค ประเทศเอลซัลวาดอร์ได้ยกเลิกสกุลเงินโกลอนและเปลี่ยนมาใช้สกุลเงินดอลลาร์สหรัฐแทนในปี ค.ศ. 2001
ประเทศเอลซัลวาดอร์ได้รับประกาศอิสรภาพจากสเปนในปี ค.ศ. 1821 และจากสหรัฐอเมริกากลางในปี ค.ศ. 1839
เอลซัลวาดอร์แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 14 จังหวัด (department) ได้แก่
ประเทศเอลซัลวาดอร์ตั้งอยู่ในอเมริกากลาง มีพื้นที่ประเทศมาณ 21,040 ตารางกิโลเมตร หรือ 8,123 ตารางไมล์ เป็นประเทศที่เล็กที่สุดในอเมริกากลาง ลักษณะภูมิอากาศเป็นแบบร้อนชื้น
ประเทศเอลซัลวาดอร์มีขนาดเศรษฐกิจใหญ่เป็นอันดับที่ 3 ในอเมริกากลางรองจาก กัวเตมาลา และ คอสตาริกา เมื่อเปรียบเทียบกันด้วยขนาดจีดีพี เศรษฐกิจของเอลซัลวาดอร์แยกเป็น ด้านบริการ 64.1% อุตสหกรรม 24.7% และเกษตรกรรม 11.2%
ประเทศเอลซัลวาดอร์มีประชากรประมาณ 6,948,073 คน แบ่งได้เป็นเมสติโซ (เชื้อสายผสมสเปน-พื้นเมือง) ร้อยละ 90 ผิวขาวร้อยละ 9 อเมรินเดียนร้อยละ 1
ยาลดความดัน
ยาลดความดัน () เป็นกลุ่มของยาที่ใช้ในทางการแพทย์
และ เภสัชกรรมเพื่อใช้รักษาโรคความดันโลหิตสูงปัจจัยหลักในการเลือกยารักษาโรคความดันคือ ผลข้างเคียง (side-effects) ในการใช้ยาตัวอย่างเช่น
ลิเวอร์พูล (แก้ความกำกวม)
ลิเวอร์พูล สามารถหมายถึงนอกจากนี้ลิเวอร์พูลยังเป็นชื่อเมือง
อาร์เซนอล (แก้ความกำกวม)
อาร์เซนอล สามารถหมายถึงได้หลายอย่าง
นอกจากนี้ คำว่า arsenal (อาร์เซนอล) ในภาษาอังกฤษ หมายถึง ยุทโธปกรณ์