hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
สัญญาณว้าว!
Wow! signal เป็นชื่อเรียกสัญญาณวิทยุ ที่ตรวจพบโดย ดร.เจอร์รี อาร์. เอฮ์แมน นักดาราศาสตร์ชาวอเมริกันที่ทำงานให้กับโครงการเซติ ของหอดูดาว The Big Ear แห่งมหาวิทยาลัยโอไฮโอสเตต เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2520
สัญญาณที่ ดร.เอฮ์แมน ตรวจพบนี้ มีความเข้มสูงมาก ความยาว 72 วินาที และมีความเป็นไปได้ที่ จะเป็นสัญญาณจากนอกโลก และนอกระบบสุริยะ ด้วยความประหลาดใจ ดร.เอฮ์แมน ทำเครื่องหมายบนกระดาษคอมพิวเตอร์ เขียนข้อความว่า ว้าว! ("WOW!") และเป็นที่มาของชื่อสัญญาณนี้
รหัสตัวอักษรและตัวเลขที่วงกลมไว้ 6EQUJ5 จะอธิบายถึงการเปลี่ยนแปลงความเข้มของสัญญาณ ช่องว่างจะหมายถึงความเข้มระหว่าง 0 และ 1, ตัวเลข 1 ถึง 9 แสดงถึงความเข้มตามลำดับหมายเลข (1.000-10.000), และความเข้มเท่ากับ 10.0 และสูงกว่าจะแสดงด้วยตัวอักษร ('A' สอดคล้องกับความเข้มระหว่าง 10.0 และ 11.0, 'B' สอดคล้องกับความเข้มระหว่าง 11.0 ถึง 12.0 ฯลฯ ) ค่า 'U' (ความเข้มระหว่าง 30.0 และ 31.0) เป็นค่าความเข้มระดับสูงสุดที่ตรวจพบโดยกล้องโทรทรรศน์วิทยุ; ในขนาดสเกลเชิงเส้นมันเป็นสัญญาณที่ปรากฏเป็นจำนวนกว่า 30 ครั้งที่ดังกว่าอวกาศห้วงลึกตามปกติ ความเข้มในกรณีนี้คือ ปริมาณที่ไม่มีหน่วยของอัตราส่วนของสัญญาณต่อสัญญาณรบกวน (unitless signal-to-noise ratio), เมื่อสัญญาณรบกวนเป็นค่าเฉลี่ยสำหรับย่านความถี่ในช่วงไม่กี่นาทีก่อนหน้านี้
สองค่าที่แตกต่างกันของสัญญาณคลื่นความถี่ที่ได้รับ ได้แก่: ที่ระดับความถี่ 1420.356 เมกกะเฮิร์ต (MHz) (ค้นพบโดยนักวิทยาศาสตร์ ชื่อ ด๊อกเตอร์ เจ ดี คราวส (J. D. Kraus)) และ ความถี่ 1420.4556 เมกกะเฮิร์ต (MHz) (ค้นพบโดยนักวิทยาศาสตร์ ชื่อ ด๊อกเตอร์ เจ อาร์ เอฮ์แมน (J. R. Ehman))
การกำหนดตำแหน่งที่แม่นยำในท้องฟ้าที่ซับซ้อนโดยใช้กล้องโทรทรรศน์ เดอะบิ๊กเอียร์ (the Big Ear telescope) ที่เป็นสายอากาศลำโพงแบบฟีดฮอร์น (Feed horn) สองตัว เพื่อค้นหาสัญญาณนั้น, สายอากาศแต่ละข้างจะชี้ไปยังทิศทางที่แตกต่างกันเล็กน้อยในท้องฟ้าตามการหมุนของโลก; สัญญาณ ว้าว! ถูกตรวจพบได้ในสายอากาศข้างหนึ่ง และข้อมูลที่ถูกประมวลผลได้อยู่ในลักษณะที่ว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่จะกำหนดขนาดของสัญญาณที่จะป้อนเข้ามาสู่สายอากาศลำโพงทั้งสองนั้นกันได้เอาเองแบบตามใจชอบ ดังนั้นจึงมีค่าไรต์แอสเซนชั่นที่มีความเป็นไปได้สองค่า:
เดคลิเนชันถูกกำหนดอย่างไม่น่าสงสัยที่จะเป็น -27 ° 03 '± 20' ค่าก่อนหน้านี้จะแสดงทั้งหมดในเทอมของวิษุวัต B1950.0
อาณาบริเวณของท้องฟ้าที่เป็นปัญหานั้นตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของกระจุกดาวทรงกลม เอ็ม55 (globular cluster of M55) ในกลุ่มดาวคนยิงธนู, ประมาณ 2.5 องศาทางตอนใต้ขนาด5-แมกนิจูด (fifth-magnitude) ของกลุ่มดาวไคในกลุ่มดาวคนยิงธนู (Chi Sagittarii) , และประมาณ 3.5 องศาใต้ของระนาบสุริยวิถี (plane of the ecliptic) ดาวที่อยู่ใกล้ที่สุดที่สามารถมองเห็นได้อย่างง่ายดาย คือ ดาวเทาในกลุ่มดาวคนยิงธนู (Tau Sagittarii)
กล้องโทรทรรศน์ "หูใหญ่" (The Big Ear) ได้รับการติดตั้งให้อยู่ประจำตำแหน่งอย่างคงที่และใช้การหมุนของโลกในการสแกนไปในท้องฟ้าเบื้องบนแทน
ยีนส์
ยีนส์ () คือกางเกงที่ทำจากผ้าฝ้ายหยาบ แต่เพื่อความหลากหลายมักใช้ผ้าที่มีริ้ว เดิมทีผลิตเพื่อการทำงาน แต่ได้รับความนิยมในหมู่วัยรุ่นเริ่มจากทศวรรษที่ 50 มีแบรนด์ที่มีชื่อเสียงอย่าง ลีวายส์ แรงเลอร์ เป็นต้น ทุกวันนี้ยีนส์ถือว่าเป็นเครื่องแต่งกายที่ได้รับความนิยมทั่วทุกมุมโลก มีหลากหลายรูปแบบและสีสัน
ยีนส์เริ่มมีครั้งแรกที่เมืองเจโนวา เมืองท่าของประเทศอิตาลี โดยจุดประสงค์เพื่อกะลาสีชาวเจนัว ไว้ใส่เพื่อรองรับต่อสภาพแห้งหรือเปียกได้ดี และสามารถถกขากางเกงได้ขณะอยู่บนดาดฟ้าเรือ 
ผ้ายีนส์ที่ทำขึ้นมาในนครเจโนอา กลางศตวรรษที่ 19 ซึ่งทางประเทศอังกฤษสั่งนำเข้าผ้าชนิดนี้ ด้วยความทึ่งในความทนทาน และเรียกผ้านี้รวมๆว่า Fustian ซึ่งแปลว่าผ้าสีเนื้อหยาบ ต่อมาระหว่างที่เรือขนส่งสินค้าเดินทางจากอิตาลีมาอังกฤษ ต้องผ่านประเทศฝรั่งเศส ซึ่งคนเมืองเรียกเมืองเจนัวว่า แชน (Gênes) และเรียกสินค้าจากเจนัวว่า ชีน (Jene) ซึ่งภายหลังเปลี่ยนมาเป็น ชอง (Jean) พอมาถึงอังกฤษ ชาวอังกฤษจะอ่านคำว่า Jean ว่า จีน หรือยีน เช่นเดียวกับคนอเมริกันที่พูดภาษาอังกฤษ ซึ่งเมื่อคนนำผ้ายีนส์นี้ไปตัดกางเกง ก็ต้องเป็นคำที่เติม s จึงเรียกว่า Jeans ยีนส์
จนกระทั่งราวปี ค.ศ. 1850 หรือ พ.ศ. 2393 ลีวาย สเตราส์ (Levi Strauss) ชาวเยอรมันที่อาศัยอยู่ที่ซานฟรานซิสโกได้ผลิตกางเกงยีนส์ในชื่อ ลีวายส์ โดยตั้งชื่อกางเกงยีนส์ตามชื่อผ้าฝ้าย โดยผ้าฝ้ายนำมาจากผู้ผลิตที่เมืองเจนัว (Genoa)
แต่ในภาพรวมแล้วเหมือนกัน
นีโอนาซี
นีโอนาซี () คือลัทธิที่เคลื่อนไหวหลังสงครามโลกครั้งที่สอง เพื่อฟื้นคืนลัทธินาซี ซึ่งโดยส่วนมากแล้ว สมาชิกกลุ่มคนเหล่านี้มักเป็นกลุ่มคนผิวขาว (คอเคซอยด์) เนื่องจากกลุ่มคนเหล่านี้ยังมีความเชื่อที่ว่าคนผิวขาวเป็นใหญ่เหนือเผ่าพันธุ์อื่นๆ สืบมาตั้งแต่ยุคล่าอาณานิคม ซึ่งสอดคล้องกับหลักการของนาซี
นโยบายของลัทธินีโอนาซีมีความแตกต่างกันไป แต่มักสวามิภักดิ์ต่ออดอล์ฟ ฮิตเลอร์, เหยียดเชื้อชาติต่างๆ, เหยียดสีผิว, เทิดทูนคนอารยันเยอรมัน, เหยียดเกย์ เหยียดยิว สลาฟ ฯลฯ
พวกเขามักใช้สัญลักษณ์เป็นสวัสดิกะ มีบางประเทศในทวีปยุโรปมีกฎหมายห้ามลัทธินาซี การเหยียดผิว การเหยียดเชื้อชาติ กลุ่มนีโอนาซีจะพบแถวชายแดนระหว่างประเทศที่ติดกับเยอรมัน โดยเฉพาะในรัสเซียพบมากที่สุดในกรุงมอสโก เหยื่อผู้เคราะห์ร้ายของบุคคลกลุ่มนี้ได้แก่ ชนชาติที่เป็นต่างชาติและที่มีอยู่ในรัสเซียอยู่แล้วเช่น ยิว สลาฟ เอเชีย ตาตาร์ ยูเครน เบลารุส แอฟริกันอเมริกัน ลูกครึ่ง รัสเซียและกลุ่มชนชาติต่างๆ ที่อยู่ในรัสเซียและมาจากต่างประเทศ ชาวรัสเซียคนหนึ่งบอกว่า ที่ประเทศเขามีประชากรเป็นรัสเซีย 81% ต่างชาติ 19% อาทิ ยิว สลาฟ ตาตาร์ ยูเครน เบลารุส เยอรมัน ฯลฯ เขาบอกว่าพวกนีโอนาซีจะเป็นพวกเยอรมันที่อยู่ในรัสเซียที่เป็นชุมชนเยอรมัน เขายังบอกอีกว่าชาวต่างชาติที่อยู่ในประเทศเขาที่ไม่ใช้เยอรมันมักถูกทำร้ายจนตายทั้งที่มาจากต่างประเทศและชนชาติกลุ่มต่างๆ ในรัสเซียที่ไม่ใช่เยอรมัน
มีนีโอนาซีบางกลุ่มพยายามที่จะรื้อฟื้นลัทธินี้ อาทิ Colin Jordan, George Lincoln Rockwell, Savitri Devi, Francis Parker Yockey, William Luther Pierce, Eddy Morrison และ David Myatt
นีโอนาซีมักจะโกนหัว ชื่อของทรงผมสกินเฮดที่เรียกชื่อกันอยู่นั้นมีต้นกำเนิดมาจากพวกนี้ เชื่อว่าคนขาวที่เป็นเยอรมันเป็นเผ่าพันธุ์ที่ดีที่สุด แต่งกายคล้ายพังก์ สักลาย สวัสดิกะ หรือ สัญลักษณ์นาซีไว้ที่ตัว บูชา อดอล์ฟ ฮิตเลอร์, แฮร์มันน์ เกอริง, ไฮน์ริช ฮิมม์เลอร์ บ้างไล่ตระเวนไล่ทำร้ายชาวต่างชาติ เช่น ยิว สลาฟ เอเชีย ตาตาร์ ยูเครน เบลารุส นิโกร ลูกครึ่ง รัสเซีย สเปน กรีก อิตาลี และกลุ่มชนชาติต่างๆ ซึ่งอาจรวมอังกฤษด้วย
สมาชิกนีโอนาซีส่วนมากมักจะเป็นคนเชื้อสายเจอร์แมนิกในหลายประเทศ ได้แก่ เยอรมนี, สวีเดน, เดนมาร์ก, นอร์เวย์, สหราชอาณาจักร, ไอซ์แลนด์, ออสเตรีย, สวิตเซอร์แลนด์, เนเธอร์แลนด์ และเบลเยียม ส่วนเขตอิทธิพลของนีโอนาซีในประเทศอื่นๆ ได้แก่ รัสเซีย, โครเอเชีย, ฝรั่งเศส, เซอร์เบีย, บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา, เอสโตเนีย, ฮังการี, กรีซ, ยูเครน, ตุรกี, อิสราเอล, ซีเรีย, มองโกเลีย, พม่า, ไต้หวัน, เซอร์เบีย, สหรัฐอเมริกา, แคนาดา, คอสตาริกา, บราซิล และชิลี
แม้ว่าประเทศเยอรมนีจะเป็นประเทศที่เสียหายอย่างย่อยยับในสงครามโลกครั้งที่สอง และมีการทำลายลัทธินาซีทุกวิถีทาง แม้กระทั่งการแสดงสัญลักษณ์สวัสดิกะก็ผิดกฎหมายของชาติ ทำให้กลุ่มคนเหล่านี้มันรวมตัวกันใต้ดินเป็นหลัก
หลังจากการรวมชาติเยอรมนีในวันที่ 3 ตุลาคมพ.ศ. 2533 กลุ่มนีโอนาซีจึงหาสมาชิกมาได้เพิ่มเติมจากเยอรมันตะวันออก ส่วนมากเป็นวัยรุ่น โดยกลุ่มวัยรุ่นเข้าร่วมกลุ่มนีโอนาซีเพื่อต่อต้านลัทธิคอมมิวนิสต์
เนื่องจากกลุ่มคนผิวขาวในสหรัฐอเมริกามักเกลียดชาวผิวสีอยู่แล้ว จึงทำให้สหรัฐอเมริกามีกลุ่มนีโอนาซีอยู่ค่อนข้างเยอะ ในประเทศสหรัฐอเมริกา ลัทธินาซีคงอยู่ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองในรูปแบบของพรรคการเมือง และกลุ่มคูคลักซ์แคลน ที่ถูกจัดตั้งอย่างแอบๆ โดยพรรคเดโมแครต เพื่อกั้นโอกาสที่คนผิวสีจะเข้ามามีสิทธิ์เป็นผู้แทน
การเมืองฝ่ายซ้าย–ฝ่ายขวา
คำว่า ฝ่ายซ้าย-ฝ่ายขวา () เป็นระบบจำแนกจุดยืน อุดมการณ์ทางการเมืองและพรรคการเมือง การเมืองฝ่ายซ้ายและการเมืองฝ่ายขวามักถูกนำเสนอว่าขัดแย้งกัน แม้ว่าปัจเจกบุคคลหรือกลุ่มอาจมีจุดยืนฝ่ายซ้ายในประเด็นหนึ่ง และจุดยืนฝ่ายขวาในอีกประเด็นหนึ่งก็ได้ ในประเทศฝรั่งเศส ซึ่งเป็นที่กำเนิดของคำดังกล่าว ฝ่ายซ้ายถูกเรียกว่า "ขบวนการเคลื่อนไหว" (party of movement) และฝ่ายขวาถูกเรียกว่า "ขบวนการระเบียบ" (party of order) จุดยืนแบบเป็นกลางเรียกว่า สายกลาง (centrism) และบุคคลที่มีจุดยืนดังกล่าวเรียกว่า กลุ่มสายกลางหรือผู้เดินสายกลาง (moderate)
มีความเห็นพ้องทั่วไปว่า
ขั้นตอนวิธีเชิงสัทลักษณ์
ขั้นตอนวิธีเชิงสัทลักษณ์ () คือขั้นตอนวิธีสำหรับการกำหนดดัชนีของคำต่างๆ โดยใช้การออกเสียงเป็นเกณฑ์ ขั้นตอนวิธีเชิงสัทลักษณ์ส่วนใหญ่พัฒนาขึ้นเพื่อใช้กับภาษาอังกฤษ ดังนั้นการใช้กฎเกณฑ์ดังกล่าวกับคำในภาษาอื่นอาจไม่ให้ผลลัพธ์ที่มีความหมาย ขั้นตอนวิธีเหล่านั้นมีความซับซ้อนด้วยกฎและข้อยกเว้นหลายประการ เนื่องจากการสะกดคำ และการออกเสียงในภาษาอังกฤษถูกทำให้ยุ่งยากด้วยการเปลี่ยนแปลงทางประวัติศาสตร์และคำที่ยืมมาจากภาษาอื่นหลายภาษา
ขั้นตอนวิธีเชิงสัทลักษณ์ที่เป็นที่รู้จักมีดังนี้
อารยธรรมมายา
อาณาจักรมายา เป็นอาณาจักรโบราณในอเมริกากลาง มีพื้นที่บริเวณประเทศเม็กซิโกคาบเกี่ยวกับประเทศเบลีซ และประเทศกัวเตมาลา มีความรุ่งเรืองช่วง 500 ปีก่อนคริสตกาลจนถึง ค.ศ. 1502 มีจุดศูนย์กลางอยู่ที่นครวากา ปัจจุบันคือ เอลเปรู มีอายุร่วมสมัยเดียวกับอารยธรรมเตโอตีอัวกาน ()
อาณาจักรมายาปกครองด้วยระบบกษัตริย์ เรียกว่า คูฮุลอะฮอว์ ("K'uhul ajaw") หรือ เทวกษัตริย์
ชาวมายาใช้อักษรภาพในการบันทึก มีความสามารถทางดาราศาสตร์ จนสามารถทำนายเวลาเกิดสุริยุปราคา และจันทรุปราคาได้ล่วงหน้าเป็นเวลานาน รู้จักทำปฏิทินใช้ รู้จักประดิษฐ์เลขศูนย์ใช้ในวิชาคณิตศาสตร์ รู้จักค้าขายเกลือ หยก และเครื่องปั้นดินเผา แต่ชาวมายาไม่รู้จักใช้ล้อและไม่รู้จักการถลุงแร่ ซึ่งแสดงว่าชาวมายาดำรงชีวิตเหมือนมนุษย์หินที่รู้จักใช้เพียงไม้ กระดูกสัตว์ หินปูน และหินทรายในการสร้างเมือง
ชาวมายานับถือเทพเจ้ามาก และมีเทพเจ้ามากมาย ทั้งสุริยเทพ วสันตเทพ และมรณเทพ เทพเจ้าเหล่านี้ทรงโปรดปรานการเสวยเลือด ดังนั้นจึงมีพิธีบูชายัญด้วยชีวิตของหญิงพรหมจารี(บริสุทธิ์)เพื่อถวายเทพ
พีระมิดของชาวมายามีความสูงกว่า 150 ฟุต บนยอดพีระมิดจะแบนราบแตกต่างไปจากของอียิปต์ที่ปลายแหลม ประกอบด้วยบันไดทางขึ้น 4 ด้าน บันไดด้านละ 91 ขั้น รวมกับยกพื้นที่ฐานของพีระมิดอีกนับรวมเป็นได้ 365 ครบหนึ่งปี ถือเป็นปฏิทินถาวรอย่างหนึ่งของชาวมายา หนึ่งปีของชาวมายามี 13 เดือน และฤดูกาลอีก 4 ฤดู
ประกอบด้วยเมืองสำคัญ ๆ คือ
ภาษาราชพังสี
ภาษาราชพังสี หรือภาษารังปุรีเป็นภาษาทางตะวันออกของอินเดีย อยู่ในตระกูลอินโด-ยุโรเปียน ใช้พูดโดยชาวราชพังสี 1 ล้านคนในบังกลาเทศและ 5 ล้านคนในอินเดีย ส่วนใหญ่จะพูดได้สองภาษาโดยพูดภาษาเบงกาลีหรือภาษาอัสสัมได้ด้วยมีขบวนการสนับสนุนการใช้ภาษานี้ในเบงกอลตะวันตก
ภาษารังปุรีมีหลายชื่อ ในบังกลาเทศได้แก่ รังปุรี บะเหบังกลา อันชาลิตบังกลา กัมตะโปเลีย ในอินเดียเรียกว่ากัมตะปุรี ราชพังสี ราชพันสี ราชพงสี โฆอัลปาเรีย โกจราชพังสี และทัชปุรี
สำเนียงหลักของภาษาคือราชพังสีกลาง ราชพังสีตะวันตก ราชพังสีตะวันออก และราชพังสีแถบเทือกเขาหรือโกจราชพังสี สำเนียงกลางเป็นสำเนียงที่มีผู้พูดมาก และใช้เป็นมาตรฐาน สำเนียงตะวันตกมีความหลากหลายที่สุด ความคล้ายคลึงของรากศัพท์ระหว่าวทั้งสามสำเนียงเป็น 77 - 89% สำเนียงที่พูดตามแถบเทือกเขาจะได้รับอิทธิพลจากภาษาของขนเผ่าต่างๆในบริเวณนั้น และต่างจากภาษาราชพังสีสำเนียงอื่นๆมาก มีคำศัพท์คล้ายกับภาษาเบงกาลี 48 - 55% และคล้ายกับภาษาฮินดีและภาษาเนปาลี 43 - 49%
เพิร์ท (ออสเตรเลีย)
เพิร์ท () เป็นเมืองหลวงของรัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย ในประเทศออสเตรเลีย มีประชากรอาศัยอยู่ 1,507,900 (ธันวาคม 2006) ทำให้เพิร์ทเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในรัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย และเป็น 3 ใน 4 ของรัฐ ความหนาแน่นของประชากรอยู่ที่อันดับที่ 4 ในออสเตรเลีย ด้วยอัตราการเจริญเติบโตร้อยละ 2.1 (2006) และคาดว่าจะเจริญได้ถึงร้อยละ 2.5 ในปี 2007
เพิร์ทถูกค้นพบโดยกัปตัน เจมส์ สเตอร์ลิง เมื่อวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 1829 เพิร์ทอยู่ชายฝั่งตะวันตกของประเทศออสเตรเลีย ติดกับมหาสมุทรอินเดีย ตั้งอยู่บนสองฝั่งของแม่น้ำสวอน (Swan River) เป็นเมืองทันสมัย ในเมืองมีตึกสูงใหญ่
ภาษาโดกรี
ภาษาโดกรีเป็นภาษาในจัมมูร์และแคชเมียร์ รวมทั้งในรัฐปัญจาบและรัฐหิมาจัลประเทศ มีผู้พูดราว 2.1 ล้านคน แต่ก่อนถือว่าเป็นภาษาถิ่นของภาษาปัญจาบ แต่ปัจจุบันได้รับการยอมรับว่าเป็นอีกภาษาหนึ่งในอดีตเขียนด้วยอักษรตกริ ซึ่งคล้ายกับอักษรสรทะที่ใช้เขียนภาษาแคชเมียร์ ปัจจุบันเขียนด้วยอักษรเทวนาครีหรืออักษรอาหรับ-เปอร์เซียแบบนัสตาลิก
ปูโตมีชาวกรีกในสมัยพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชได้กล่าวถึงชาวโดกรีว่า “ครอบครัวชาวโดกรีผู้กล้าหาญที่อยู่ในหุบเขาศิวาลิก ใน พ.ศ. 1860 อามีร์ ขุสโร กวีที่มีชื่อเสียงในภาษาฮินดีและภาษาเปอร์เซียได้กล่าวถึงภาษาโดกรีในการอธิบายถึงภาษาและสำเนียงในอินเดีย "
นักปราชญ์ในสมัยพระเจ้ารับบีร สิงห์มหาราชแห่งชัมมูและกัษมีระ อธิบายคำว่า Duggar ว่ามาจากคำว่า Dwigart หมายถึงผ่านไปทั้งสอง ซึ่งอาจจะอ้างถึงทะเลสาบมันสัรและสรุอินสัร 
มีนักภาษาศาสตร์ได้เชื่อมโยงคำว่า Duggar เข้ากับคำว่า Doonger ในภาษาราชสถาน ซึ่งหมายถึงเนินเขาและ Dogra กับคำว่า Dongar ความเห็นนี้ขาดการสนับสนุนเท่าที่ควรเพราะมีการเปลี่ยนแปลงอย่างชัดเจนระหว่างภาษาราชสถานกับภาษาโดกรี และขาดเหตุผลว่าทำไมจึงเปลี่ยนแปลงไปเช่นนั้น
ข้อสันนิษฐานอีกข้อหนึ่งคือมาจากศัพท์ Durger ซึ่งคำนี้หมายถึงไม่พ่ายแพ้ในหลายภาษาทางอินเดียเหนือ และอาจจะกลายมาเป็นคำที่ชาวโดกรียืมมาใช้ เพื่อสื่อถึงความเข้มแข็งและประวัติศาสตร์ด้านการทหารและการปกครองตนเองในสังคมชาวโดกรี
ใน พ.ศ. 2519 ในการประชุมวิชาการเรื่องอินเดียแห่งตะวันออกทั้งหมด ได้ปฏิเสธสมมติฐาน Dwigart และสมมติฐาน Durger แต่ยอมรับสมมติฐาน Doonger-Duggar ในการประชุมต่อมาใน พ.ศ. 2525 นักภาษาศาสตร์ยอมรับว่าวัฒนธรรม ภาษา และประวัติศาสตร์ของชาวราชสถานและชาวโดกรีมีบางส่วนคล้ายคลึงกัน ศัพท์ Duggar และ Dogra เป็นศัพท์ทั่วไปในภาษาราชสถาน
การแปลภาษาสันสกฤตเป็นภาษาโดกรี เขียนด้วยอักษรตกริเริ่มปรากฏเมื่อ พ.ศ. 1657 ภาษาโดกรีเองมีกวีนิพนธ์ นิยาย และละครพื้นเมืองเป็นของตนเองเช่นกันโดยมีประวัติสืบค้นได้ถึงพุทธศตวรรษที่ 23 มีสถานีวิทยุและโทรทัศน์ออกอากาศเป็นภาษาโดกรีในรัฐชัมมูและกัษมีระ
เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2512 ภาษาโดกรีได้รับการยอมรับให้เป็นภาษาเขียนเอกเทศในอินเดีย เป็นภาษาประจำรัฐภาษาหนึ่งของรัฐชัมมูและกัษมีระ ต่อมาในวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2546 ภาษาโดกรีได้รับการยอมรับให้เป็นภาษาประจำชาติของอินเดีย ในปากีสถาน ภาษานี้มีชื่อว่าภาษาปาหารี ยังมีผู้ใช้อยู่มากแต่ยังไม่ได้รับการยอมรับให้เป็นภาษาราชการ
ภาษาโดกรี ภาษาแคชเมียร์ ภาษาปัญจาบ ภาษาอูรดู และภาษาฮินดี ต่างเป็นภาษาที่ใช้พูดในบริเวณที่มีความขัดแย้งสูง ทำให้เกิดปัญหาว่าภาษาเหล่านี้เป็นภาษาเอกเทศหรือสำเนียง ในบางครั้งถือว่าภาษาปาหารีตะวันตกเป็นสำเนียงของภาษาปัญจาบ ภาษาปาหารีตะวันตกบางสำเนียงเช่นรัมบานี เคยถูกจัดเป็นสำเนียงของภาษาแคชเมียร์ ในบางครั้งภาษาปัญจาบก็เคยถูกจัดเป็นสำเนียงของภาษาฮินดี นักภาษาศาสตร์สมัยใหม่จัดให้ภาษาโดกรี ภาษาแคชเมียร์ ภาษาปัญจาบ ภาษาอูรดู และภาษาฮินดีเป็นภาษาเอกเทศในภาษากลุ่มอินโด-อิหร่าน ภาษาเหล่านี้จะมีภาษามาตรฐานที่ใช้ในการเขียนและมีสำเนียงย่อยๆอีกมาก
วัดพระบรมธาตุดอยเกิ้ง
วัดพระบรมธาตุดอยเกิ้ง เป็นวัดใน อำเภอดอยเต่า จังหวัดเชียงใหม่ มีครูบาบุญศรี เจ้าอาวาสวัด
วัดพระบรมธาตุดอยเกิ้ง ตั้งอยู่ในป่าบนเทือกเขา ห่างจากหมู่บ้านเป็นระยะทาง 14 กิโลเมตร 
วัดพระบรมธาตุดอยเกิ้งนี้ มีปูชนียสถานที่สำคัญคือ เจดีย์ที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุของพระพุทธเจ้า ส่วนพระนลาสเบื้องซ้าย (กระดูกหน้าผากด้านซ้าย) 
ตามประวัติ พระนางจามเทวีได้ขึ้นมานมัสการพระบรมธาตุดอยเกิ้งครั้งที่จะมาครองเมืองหริภุญชัย(ลำพูน) เมื่อ พ.ศ. 1200 และในปี 2463-2464 ท่านครูบาเจ้าศรีวิชัย นักบุญแห่งล้านนา ได้ขึ้นมาบูรณะและสร้างเจดีย์ครอบเจดีย์องค์เก่าไว้ 
และในวันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2464 สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ ได้เสด็จขึ้นมานมัสการพระบรมธาตุดอยเกิ้งพร้อมกับนมัสการท่านครูบาศรีวิชัยในครานั้น ต่อมาก็ได้รกร้างไปจนถึง พ.ศ. 2529 ครูบาบุญศรี อภิปุณโณ ได้ธุดงค์ขึ้นมา และได้บูรณะสร้างเสนาสนะต่างๆ จนถึงปัจจุบัน
แกงเหลือง
แกงส้มปักษ์ใต้ เป็นอาหารชนิดหนึ่งในภาคใต้ของประเทศไทย ในท้องถิ่นเรียกว่า แกงส้ม ซึ่งมีความแตกต่างจากแกงส้มของภาคอื่น ทั้งในด้านรสชาติ เครื่องปรุง วิธีการปรุง กลิ่น และสีสันของน้ำแกงที่ปรุงเสร็จแล้ว
ส่วนวัตถุดิบที่นิยมนำมาทำเป็นแกงเหลืองนั้นคล้ายกับแกงส้มของไทย เช่น ปลา กุ้ง หรือ หมูสามชั้น และใช้ผักต่างๆ เพื่อเพิ่มปริมาณและรสชาติ หรือบางครั้งใช้หน่อไม้ดอง
เครื่องปรุงต่างขึ้นอยู่กับปริมาณของวัตถุดิบ ของปลา กุ้ง ผัก และรสชาติตามชอบ
เครื่องสถานะจำกัด
เครื่องสถานะจำกัด หรือ ไฟไนต์สเตตแมชชีน () คือวงจรเชิงลำดับซึ่งออกแบบเป็นสถานะการทำงาน (state) ของวงจรออกเป็นหลายๆ สถานะ แต่ละสถานะมีลอจิกการทำงานที่ต่างกัน เพื่อกำเนิดค่าเอาต์พุตและค่าสถานะถัดไป มีสัญญาณสถานะที่กำหนดว่าสถานะปัจจุบันเป็นสถานะไหน สัญญาณของสถานะจะถูกเก็บไว้ในเรจิสเตอร์ ดังนั้นสถานะจะสามารถเปลี่ยนแปลงได้ที่ขอบขาของ clock เท่านั้น
เอาต์พุตของเครื่องสถานะจำกัดมี 2 ประเภท คือ
โครงสร้างของเครื่องสถานะจำกัดโดยทั่วไปประกอบด้วย 3 ส่วนหลัก คือ
บอระเพ็ด
"บรเพรช" เป็นไม้เถาเลื้อยที่จัดอยู่ในประเภทไม้เนื้ออ่อนซึ่งมีคุณค่าทางสมุนไพรชนิดหนึ่ง 
มีสรรพคุณ เถา เป็นยาแก้ไข้ ขับเหงื่อ แก้กระหายน้ำ แก้ร้อนใน ใบ แก้รำมะนาด ปวดฟัน แก้ไข้ แก้โรคผิวหนัง ดับพิษปวดแสบปวดร้อน ฆ่าแมลงที่หู บำรุงน้ำดี ฆ่าพยาธิไส้เดือน ผล แก้ไข้ แก้เสมหะเป็นพิษ ราก แก้ไข้ขึ้นสูงที่มีอาการเพ้อคลั่ง ดับพิษร้อน ถอนพิษไข้ เจริญอาหาร เป็นยาอายุวัฒนะ แก้มะเร็งเม็ดเลือด แก้ท้องเฟ้อ มดลูกเสีย กินทุกวันทำให้ร่างกายแข็งแรง ไม่เป็นหวัด ในขณะเดียวกันมีผลข้างเคียงได้ การรับประทานต่อเนื่องเป็นระยะเวลานาน อาจมีผลต่อหัวใจ เพราะเป็นยารสขม
ชาวโอรังอัสลีในรัฐเประ ประเทศมาเลเซีย ใช้กิ่งบรเพชรนำไปต้มใช้รักษาโรคเบาหวาน ในตำรายา บางครั้งเรียกโหราอมฤต ภาษาสันสกฤตเรียกอัมชิตา ใช้เป็นยาแก้ไข้ ดีซ่าน ซิฟิลิส
น้ำพริกกะปิ
น้ำพริกกะปิ เป็นน้ำพริกซึ่งนิยมรับประทานกันในประเทศไทย เป็นอาหารประเภทน้ำพริกอย่างหนึ่งที่มีส่วนประกอบหลัก คือ กะปิ โดยใช้กะปิเผาไฟ โขลกกับเครื่องปรุงต่างๆในครก น้ำพริกกะปิเมื่อทำเสร็จแล้วจะมีสีน้ำตาลอมม่วง โรยหน้าด้วยมะเขือพวงและพริก น้ำพริกกะปิจะรับประทานคู่กับปลาทูทอดหรือไข่ทอดชะอม
สูตรที่นิยมทำทานกันดั้งเดิมจะมีส่วนประกอบดังนี้
หอยหลอด
หอยหลอด เป็นชื่อสามัญของหอยทะเลกาบคู่หลายชนิดในวงศ์ Solenidae ชนิดที่พบในไทย เช่น "S. corneus", "S. exiguus", "S. malaccensis", "S. regularis", "S. strictus", "S. thailandicus" ในสกุล "Solen" เป็นต้น
หอยหลอดจะฝังตัวตามแนวดิ่งในตะกอนดินโคลนบริเวณปากแม่น้ำ โดยอาศัยอยู่ห่างจากชายฝั่งทะเลตั้งแต่ 50 เมตรไปจนถึง 3 กิโลเมตรแล้วแต่ชนิด บริเวณที่มีหอยหลอดเป็นจำนวนมากในไทยคือดอนหอยหลอด จังหวัดสมุทรสงคราม นอกจากที่ดอนหอยหลอดแล้ว ยังพบตามชายฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามันของจังหวัดอื่นด้วย. ชนิด "S. corneus", "S. regularis", "S. strictus" และ "S. thailandicus" พบมากที่จังหวัดตราด จันทบุรี สมุทรปราการ สมุทรสาคร สมุทรสงคราม (ดอยหอยหลอด) และเพชรบุรี; ชนิด "S. vagina" พบมากที่จังหวัดตรัง ส่วนชนิด "S. grandis" และ "S. exiguus" พบที่จังหวัดสตูล แต่มีปริมาณน้อย
เปลือกคล้ายใบมีดโกนบาง มีสีเขียว เขียวอมเหลือง หรือน้ำตาลอมเหลือง ประกบกันเป็นรูปทรงกระบอกแต่ไม่สนิท ยังมีช่องเปิดทั้งด้านหน้าและด้านท้าย มีเอ็นยึดฝาทั้งสองและมีฟัน 2-3 ซี่ มีเท้าเป็นแท่งกลมใหญ่อยู่ที่ส่วนปลายด้านหนึ่ง และมีท่อน้ำเข้าและท่อน้ำออกอยู่ที่ส่วนปลายของอีกด้านหนึ่ง
ขนาดของหอยหลอดแตกต่างกันไปตามชนิด เช่น ชนิด "S. grandis" มีความยาวสูงสุด 15 เซนติเมตร; ชนิด "S. strictus" มีความยาวสูงสุด 8 เซนติเมตร แต่มีความกว้างน้อยกว่าชนิด "S. corneus" ซึ่งมีความยาวสูงสุด 6 เซนติเมตร; ชนิด "S. vagina" มีความยาวสูงสุด 7 เซนติเมตร; ชนิด "S. regularis" มีความยาวสูงสุด 5 เซนติเมตร; ชนิด "S. thailandicus" มีความยาวสูงสุด 4.5 เซนติเมตร และหอยหลอดที่ยังจำแนกอนุกรมวิธานไม่ได้ ("Solen" sp.) บางชนิดมีความยาวสูงสุด 2.5 เซนติเมตร
หอยหลอดชนิดที่พบมากและมีคุณค่าทางเศรษฐกิจสูงในไทยได้แก่ "S. regularis", "S. strictus" และ "S. thailandicus" เนื้อหอยนำมาประกอบอาหารได้หลายประเภท ทั้งตากแห้ง ทอดกรอบ ต้มยำ ผัดกะเพรา และผัดฉ่า วิธีจับหอยหลอดจะใช้ปูนขาวหยอดลงในรู หอยหลอดจะรู้สึกระคายเคืองและโผล่ขึ้นมาให้จับได้ง่าย ช่วงที่เหมาะสำหรับการจับมากที่สุดคือเดือนมกราคม-พฤษภาคม เพราะตอนกลางวันน้ำจะลดลงมากทำให้สันดอนโผล่พ้นน้ำ
มุทิตา
มุทิตา แปลว่า "ความยินดี", "ความเป็นผู้มีความยินดี"
มุทิตา หมายถึงความพลอยยินดีเมื่อผู้อื่นได้ดี คือเมื่อผู้อื่นได้รับความสำเร็จ มีความสุขความเจริญก้าวหน้า ก็พลอยชื่นชมยินดีในสิ่งที่เขาได้รับ ไม่มีความอิจฉาริษยาในความสำเร็จของเขา ด้วยการพูดแสดงความยินดีบ้าง ส่งบัตรอวยพรไปแสดงความยินดีบ้าง มอบของขวัญมอบกระเช้าดอกไม้แสดงความยินดีบ้างเป็นต้น
ลักษณะของผู้มีมุทิตา คือเป็นคนไม่ริษยา ยอมรับในความดีและความสำเร็จของคนอื่น แสดงความชื่นชมยินดีกับความสำเร็จของคนอื่นได้ด้วยความเต็มใจ
มุทิตา เป็นคุณธรรมของผู้ใหญ่และเป็นหลักที่ผู้ใหญ่พึงประพฤติ เมื่อเกิดขึ้นแล้วก็จะกำจัดความไม่ยินดี ความขึ้งเคียด ความอิจฉาริษยาลงได้
อุทยานพระบรมราชานุสรณ์ พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย
อุทยานพระบรมราชานุสรณ์ พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย หรือ อุทยาน ร.2 ตั้งอยู่ริมแม่น้ำแม่กลอง ต.อัมพวา อ.อัมพวา จ.สมุทรสงคราม มีเนื้อที่ 11 ไร่ บริเวณที่ก่อสร้างอุทยานพระบรมราชานุสรณ์นี้ พระราชสมุทรเมธี เจ้าอาวาสวัดอัมพวันเจติยาราม เป็นผู้น้อมเกล้าฯ ถวาย ซึ่งที่บริเวณนี้มี ความสำคัญเพราะเป็นที่พระราชสมภพของรัชกาลที่ 2
ภายในอุทยานพระบรมราชานุสรณ์มีสิ่งที่น่าสนใจ มีเรือนไทยหมู่ 5 หลัง ใช้เป็นพิพิธภัณฑ์พระพุทธเลิศหล้านภาลัย 4 หลัง จัดแสดงศิลปวัตถุในสมัยต้นรัตนโกสินทร์ เครื่องใช้ส่วนพระองค์ของร.2 เช่น พระแท่นบรรทมศิลปะจีน นอกจากนี้ยังแสดงความเป็นอยู่ของชาวไทยในสมัย ร.2 จัดแสดงอาวุธสงครามโบราณและข้าวของเครื่องใช้ของสตรีมีฐานะในอดีต เรือนไทยอีกหลังใช้เป็นสถานที่ซ้อมโขนละคร ในวันที่ 24 กพ. ของทุกปีจะมีการจัดแสดงโขนถวายหน้าพระที่นั่งในสวนของอุทยานฯ เนื่องในวันคล้ายวันพระราชสมภพของรัชกาลที่ 2
มีสิ่งที่น่าสนใจดังนี้หอกลาง ประดิษฐานพระบรมรูป ร.2 และโบราณวัตถุ หอนอนชาย แสดงให้เห็นลักษณะความเป็นอยู่ของชาวไทย หอนอนหญิงแสดงให้เห็นลักษณะความเป็นอยู่ของหญิงโบราณชานเรือน จัดแสดงตามแบบบ้านไทยโบราณห้องครัว และห้องน้ำ แสดงลักษณะครัวไทยและห้องน้ำของชนชั้นกลาง นอกจากนี้ยังมีโรงละครกลางแจ้ง สวนพฤกษชาติ เป็นสวนพันธุ์ไม้ในวรรณคดีนานาชนิดกว่า 140 ชนิด เช่น ยี่สุ่น ช้างโน้ม ทับทิมหนู สารภี และมีมะพร้าวพญาซอซึ่งเป็นพันธุ์หายากที่สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี โปรดเกล้าฯ ให้นำมาปลูกภายในอุทยานฯ
การเดินทางไปอุทยานฯ ใช้เส้นทางหลวงหมายเลข 35 ถึงกิโลเมตรที่ 63 เลี้ยวขวาเข้าทางหลวงหมายเลข 325 เข้าจังหวัดสมุทรสงคราม 6 กิโลเมตร ถึงบริเวณอุทยานฯ (มีป้ายบอกตลอดทาง) จากตัวเมืองมีรถประจำทางสาย บางมูลนากผ่าน ขึ้นได้ที่ตลาดเทศบาลเมือง
ทิวลิป
ทิวลิป เป็นดอกไม้เมืองหนาวที่เป็นสัญลักษณ์ของฮอลแลนด์ มีอยู่หลายสี ดอกทิวลิปจะปลูกได้ต้องใช้อุณหภูมิที่เหมาะสม คือไม่เกิน 25 องศาเซลเซียส
แม้ว่าทิวลิปจะเป็นดอกไม้ที่ทำให้นึกถึงฮอลแลนด์ แต่ทั้งดอกไม้และชื่อมีที่มาจากจักรวรรดิเปอร์เชีย ทิวลิปหรือ “lale” (จากเปอร์เชีย لاله, “lâleh”) เช่นเดียวกับที่เรียกกันในตุรกี เป็นดอกไม้ท้องถิ่นของตุรกี, อิหร่าน, อัฟกานิสถาน และบางส่วนของเอเชียกลาง แม้ว่าจะไม่ทราบว่าผู้ใดเป็นผู้นำทิวลิปเข้ามาทางตะวันตกเฉียงเหนือของยุโรปแต่ที่สำคัญคือตุรกีเป็นผู้ทำให้ทิวลิปมีชื่อเสียงที่นั่น เรื่องที่เป็นที่ยอมรับกันก็คือ Oghier Ghislain de Busbecqไปเป็นราชทูตของสมเด็จพระจักรพรรดิเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในราชสำนักของสุลต่านสุลัยมานมหาราชแห่งจักรวรรดิออตโตมันในปี ค.ศ. 1554 Busbecq บรรยายในจดหมายถึงดอกไม้ต่างๆ ที่เห็นที่รวมทั้งนาร์ซิสซัส ดอกไฮยาซินธ์ และทิวลิปที่ดูเหมือนจะบานในฤดูหนาวที่ดูเหมือนผิดฤดู (ดู Busbecq, qtd. in Blunt, 7) ในวรรณคดีเปอร์เชียทั้งสมัยโบราณและสมัยใหม่ต่างก็ให้ความสนใจกับดอกไม้ชนิดนี้
คำว่า “tulip” ที่ในภาษาอังกฤษสมัยแรกเขียนเป็น “tulipa” หรือ “tulipant” เข้ามาในภาษาอังกฤษจากฝรั่งเศสที่แผลงมาจากคำว่า “tulipe” และจากคำโบราณว่า “tulipan” หรือจากภาษาลาตินสมัยใหม่ “tulīpa” ที่มาจากภาษาตุรกี “tülbend” หรือ “ผ้ามัสลิน” (ภาษาอังกฤษว่า “turban” (ผ้าโพกหัว) บันทึกเป็นครั้งแรกในภาษาอังกฤษในคริสต์ศตวรรษที่ 16 และอาจจะมาจากภาษาตุรกีอีกคำหนึ่งว่า “tülbend” ก็เป็นได้)
ในประเทศไทย สำนักงานเกษตรที่สูงดอยผาหม่น ได้ปลูกดอกทิวลิป ในพื้นที่เกษตรที่สูง ดอยผาหม่น ต.ตับเต่า อ.เทิง จ.เชียงราย ตั้งปี พ.ศ. 2549 เพื่อการท่องเที่ยว
เซเลอร์มูน (อนิเมะ)
เซเลอร์มูน ภาคอนิเมะ เป็นผลงานการสร้างของโตเอแอนิเมชัน กำกับโดย จุนอิจิ ซาโต้ (ภาคแรก) คุนิฮิโกะ อิคุฮาระ (R, S, SuperS) และ ทาคุยะ อิงาราชิ (เซเลอร์สตาร์ส) ออกแบบตัวละครโดย คาซึโกะ ทาดาโนะ (ภาคแรก, R) อิคุโกะ อิโต้ (S, SuperS) และ คัตสึมิ ทาเมงาอิ (เซเลอร์สตาร์ส)
เซเลอร์มูน ภาคอนิเมะ เริ่มออกอากาศครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่น ทุกวันเสาร์ เวลา 19.00 - 19.30 น. (ตามเวลาประเทศญี่ปุ่น) ทางสถานี ทีวีอาซาฮี ตั้งแต่วันที่ 7 มีนาคม ปี พ.ศ. 2535 ถึง 8 กุมภาพันธ์ ปี พ.ศ. 2540 มีความยาวทั้งสิ้น 200 ตอน สำหรับในประเทศไทย เคยออกอากาศครั้งแรกในช่วง ปี พ.ศ. 2537และ ออกอากาศอีกครั้ง วันที่ 31 ธันวาคม  ปี พ.ศ. 2554 ทาง ช่อง 9 อ.ส.ม.ท. ทุกเช้าวันเสาร์-อาทิตย์ ในช่วงเวลาของช่อง 9 การ์ตูน (ปัจจุบันคือ โมเดิร์นไนน์การ์ตูน) โดยใช้ชื่อภาษาไทยว่า "เซเลอร์มูน ขบวนการสาวสาวสาว" "นักรบสาวแห่งจันทรา"
กลิ้งไว้ก่อนพ่อสอนไว้
กลิ้งไว้ก่อน พ่อสอนไว้ นำมาสร้างครั้งแรกเป็นภาพยนตร์ไทย ออกฉายเมื่อกลางปี พ.ศ. 2534 กำกับภาพยนตร์โดย คิง-สมจริง ศรีสุภาพ นำแสดงโดย มอส ปฏิภาณ และ ศักดิ์สิทธิ์ แท่งทอง
กลิ้งไว้ก่อนพ่อสอนไว้เป็นภาพยนตร์วัยรุ่นที่โด่งดังมากมาก สร้างสถิติภาพยนตร์ไทยที่ทำรายได้สูงที่สุดในประวัติศาตร์ในเวลานั้น คือเป็นภาพยนตร์ไทยเรื่องแรกที่ทำรายได้เกิน 25 ล้านบาท เป็นผลงานภาพยนตร์เรื่องแรกของ มอส ปฏิภาณ และ ศักดิ์สิทธิ์ แท่งทอง และยังได้แจ้งเกิดพวกเขาในวงการบันเทิง
กลิ้งไว้ก่อน พ่อสอนไว้ เป็นเรื่องของ 4 หนุ่มนักเรียนชั้น ม.6 กลุ่มหินกลิ้ง ที่เป็นก๊วนแสบประจำโรงเรียน นักเรียนรุ่นน้องชั้น ม.5 อยากสืบทอดเจตนารมณ์
ซึ่งในอีกหลายปีต่อมา คิง สมจริง ผู้กำกับหนังเรื่องนี้ซึ่งในขณะนั้นเป็นผู้บริหาร โพลีพลัส ได้หยิบหนังเรื่องนี้มาปัดฝุ่นทำใหม่ในรูปแบบละครโดยในตอนแรกๆของเรื่อง มอส ปฏิภาณ นักแสดงจากเวอร์ชันหนังได้ให้เกียรติมาร่วมรับเชิญในฐานะรุ่นพี่หินกลิ้งและยังมี ชาตรี ชมพู นักแสดงอีกคนจากในหนังก็กลับมารับบทเดิมอีกครั้งคือ อาจารย์ฝ่ายปกครอง โดยหลายอย่างจากเวอร์ชันหนังยังคงอยู่แต่ได้มีการดัดแปลงให้ทันสมัยขึ้น
กลิ้งไว้ก่อนพ่อสอนไว้ เป็นเรื่องราวของเด็กนักเรียนชั้น ม.6 กลุ่มหนึ่ง ชื่อ กลุ่มหินกลิ้ง มี ก้าน (มอส - ปฏิภาณ ปฐวีกานต์) ประธานกลุ่มหินกลิ้ง ผู้มีพรสวรรค์ทางด้านศิลปะ แต่ชอบใช้ในทางที่ไม่ค่อยได้เรื่อง, หมี (แท่ง - ศักดิ์สิทธิ์ แท่งทอง) เป็นนักรัก แต่อกหักตลอดเรื่อง, บิ๊ก ประธานชมรมบาสเก็ตบอลหน้าตาดี แต่ตดเหม็นมาก และก๋อย ผู้มีความสามารถทางด้านภาษาไทย คือพูดติดอ่างทุกคำ พวกเขาทั้งสี่เป็นกลุ่มนักเรียนแสบซ่า สร้างปัญหาให้กับโรงเรียนทุกปี
แต่อย่างไรก็ตาม ก็ยังมีรุ่นน้อง ม.5 ชื่อ แฉก (โมทย์ - ปราโมทย์ แสงศร) ที่ขอสืบทอดเจนารมย์ของกลุ่มหินกลิ้งต่อไป กลุ่มหินกลิ้งถูกสบประมาทจากกลุ่มเพื่อนผู้หญิงว่า เป็นกลุ่มบ๊วย ไม่มีอนาคต อยู่เสมอ แต่กลุ่มหินกลิ้งก็ไม่หยุดซ่า สร้างวีรกรรมมิได้หยุดหย่อน พวกเขาได้ไปมีเรื่องทะเลาะวิวิทกับนักเรียนต่างโรงเรียนเพราะไปแย่งจีบหญิงคนเดียวกัน ทำให้พวกเขาถูกทำทัณฑ์บน และพวกเขาได้ไปมีเรื่องกับเด็กนักเรียนต่างห้องที่เกเรไม่แพ้กัน ชื่อ กรด (เอ - วิทิต แลต) มีฝีมือในการชู้ตบาสที่ไม่มีใครเหมือน การมีเรื่องในครั้งนี้เป็นจุดเริ่มต้นสัมพันธภาพระหว่างเพื่อน กรด ได้เข้ามาอยู่ในกลุ่มหินกลิ้งในเวลาต่อมา
วันหนึ่ง แฉกถูกคู่อริที่เคยมีเรื่องกันครั้งก่อนตีหัวสลบเกือบเอาชีวิตไม่รอด และกรด ต้องลาออกจากโรงเรียนไปทำงานเพราะไม่มีเงินเรียน ก้านเริ่มตระหนักถึงเรื่องความไม่แน่นอน และอนาคตของตัวเอง พวกเขากลับตัวกลับใจ เริ่มต้นเป็นคนดีของพ่อแม่ ครู อาจารย์ และเพื่อน ก่อนจบการศึกษาทุกคนได้มีส่วนร่วมในการทำกิจกรรมครบรอบ 25 ปีของโรงเรียน ก่อนถึงวันงาน ก้านตั้งปณิธานกับตัวเองและเพื่อนๆ ว่า "พรุ่งนี้จะเป็นวันของเรา" วันงานพวกเขาตั้งใจทำอย่างดีที่สุด และแล้วทุกกิจกรรมที่พวกเขาทำล้วนประสบความสำเร็จสร้างความภาคภูมิใจให้กับตัวของพวกเขาเอง ว่า ครั้งหนึ่ง พวกเขาเคยทำประโยชน์ให้กับโรงเรียนที่พวกเขารักเช่นกัน หลังจากนี้พวกเขาจะต้องแยกย้ายไปตามทางของตัวเอง พวกเขามีฝันความฝันและต้องทำให้เป็นจริงให้ได้ เพราะพวกเขาเชื่อว่า "พรุ่งนี้จะเป็นวันของเรา"
เดอะบิ๊กเอียร์
เดอะบิ๊กเอียร์ เป็นกล้องโทรทรรศน์วิทยุที่ตั้งอยู่ภายในบริเวณหอดูดาวเพอร์กินส์ เมืองเดลาแวร์ รัฐโอไฮโอ สหรัฐอเมริกา อยู่ในการดูแลของมหาวิทยาลัยโอไฮโอสเตต
กล้องโทรทรรศน์วิทยุแห่งนี้ออกแบบโดย ดร.จอห์น ดี. เคราส์ สร้างบนเนื้อที่ 20 เอเคอร์ มีขนาดกว้าง 360 ฟุต ยาว 500 ฟุต สูง 70 ฟุต เริ่มใช้งานตั้งแต่ปี พ.ศ. 2506 ถึง พ.ศ. 2541 กล้องโทรทรรศน์วิทยุอีกแห่งหนึ่งที่ออกแบบโดย ดร.เคราส์ ผู้ออกแบบเดอะบิ๊กเอียร์ และมีชื่อเสียง คือ กล้องโทรทรรศน์วิทยุแนนเคย์ เมืองแนนเคย์ ประเทศฝรั่งเศส
กล้องโทรทรรศน์วิทยุเดอะบิ๊กเอียร์ มีบทบาทหลักในโครงการSETI เพื่อค้นหาสัญญาณวิทยุที่ส่งมาจากนอกโลก ได้รับการบันทึกโดยกินเนสส์บุ๊กในปี พ.ศ. 2538 ว่าเป็นกล้องที่ปฏิบัติงานให้กับโครงการเซติ อย่างต่อเนื่องยาวนานที่สุด
เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2520 ดร.เจอร์รี อาร์. เอฮ์แมน นักดาราศาสตร์ที่ทำงานให้กับโครงการเซติ ได้ตรวจพบว่าสัญญาณวิทยุที่กล้องโทรทรรศน์วิทยุแห่งนี้บันทึกไว้เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ความยาว 72 วินาที มีความเข้มสูงมาก และมีความเป็นไปได้ที่จะเป็นสัญญาณที่ส่งมาจากนอกโลก และนอกระบบสุริยะ สัญญาณวิทยุที่ตรวจพบนี้ เป็นที่รู้จักในชื่อ "Wow! signal" เป็นสัญญาณจากนอกโลกเพียงครั้งเดียวที่ตรวจพบ ตลอดระยะเวลาของโครงการเซติ
ปี พ.ศ. 2541 มหาวิทยาลัยโอไฮโอสเตต ขายที่ดินบริเวณนี้ให้กับนักพัฒนาที่ดิน ซึ่งรื้อโครงสร้างกล้องโทรทรรศน์ออก เพื่อขุดทะเลสาบเป็นส่วนหนึ่งของสนามกอล์ฟ
ขบวนการนวพล
นวพล เป็นขบวนการที่จัดตั้งตามแผนปฏิบัติการของกองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายใน (กอ.รมน.) ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี 2517 โดยมี ดร.วัฒนา เขียววิมล เป็นผู้นำกลุ่ม และดำเนินงานร่วมกับบุคคลใน กอ.รมน. พล.ต.ท. สุรพล จุลละพราหมณ์ (ผู้บัญชาการตำรวจตระเวนชายแดน) พล.อ. สายหยุด เกิดผล เสนาธิการ กอ.รมน. พล.อ. วัลลภ โรจนวิสุทธิ์ เจ้ากรมข่าวกองทัพทหาร และ พล.ท. สำราญ แพทยกุล นวพลร่วมมือกับอดีตแม่ทัพภาค ธานินทร์ กรัยวิเชียร ได้รับการดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนที่ 14
"นวพล" แปลว่า “พลังเก้า” หมายถึงพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ดร. วัฒนา เขียววิมลได้อธิบายว่านวพลคือพลังใหม่ 3 ประการ คือ กษัตริย์ ชาติ ศาสน์
นวพลก่อตั้งขึ้นมาเพื่อร่วมมือกับองค์กร SEATO สร้างสัมพันธ์และช่วยเหลือสถาบันกษัตริย์ในยุคนั้น และได้ดำเนินการอยู่ในกลุ่มข้าราชการระดับ โดยยืนยันเป้าหมายและนโยบายที่เป็นเครือค่ายระหว่างคอมมิวนิสต์ที่เข้ามาสร้างสัมพันธไมตรีในประเทศไทย
มีบทบาทในการล้อมฆ่านักศึกษาในเหตุการณ์ 6 ตุลา 2519
เซลล์ (ดราก้อนบอล)
เซลล์ หรือ เซล เป็นตัวละครการ์ตูนจากการ์ตูนเรื่องดราก้อนบอล ให้เสียงพากย์โดยโนะริโอะ วะกะโมะโตะ
ปีศาจชีวภาพที่ ดร.เกโร่ สร้างขึ้นมาเพื่อฆ่าโกคู โดย ดร.เกโร่นั้นนำข้อมูลจากหุ่นแมลงสปายโรบอทขนาดจิ๋วที่ส่งไปติดตามข้อมูลพวกโกคู เก็บรวบรวม DNA ส่งข้อมูใส่คอมพิวเตอร์ เพื่อสร้างเซลขึ้นมา แต่การสร้างนั้นใช้เวลานาน ดร.เกโรจึงให้คอมพิวเตอร์ทำต่อไป ส่วนตนก็ทำวิจัยเรื่องหุ่นมนุษย์ดัดแปลงต่อ โดยเซลมีเลือดของโกคู พิคโกโร่ ชาวไซย่าอย่าง โกฮัง ราดิช นัปปะ เบจิต้า กับพวกกองทัพพ่อลูกฟรีเซอร์ที่เคยมาบุกโลกแต่ถูกทรังค์จากอนาคตฆ่าไป ซึ่งใช้เวลาหลาย 30 ปี พอเกิดขึ้นมา ยังไม่ใช่ร่างที่สมบูรณ์ จึงต้องดูดกลืนหมายเลข 17 และหมายเลข 18
เซลเกิดมาในอนาคตของทรังค์จากอนาคตหลังจากผ่าน 6 ปี(ตอนนั้นทรังค์อายุ 23 เพราะตอนทรังค์ย้อนเวลาไปฆ่ารีเซอร์อายุ 17 กับการพลังงานของไทม์แมชชีนใช่เวลา 3 ปี ไปกลับได้อย่างละครั้ง แต่ทรังค์ไปกลับมา 2 ครั้ง) ตอนนั้นทรังค์ที่หาทางหยุดมนุษย์ดัดแปลงในอนาคตลงได้ ด้วยรีโมทหยุดการทำงาน คิดย้อนอดีตไปบอกพวกโกคู ช่วงศึกชาวไซย่ากับศึกนาเม็ก กำลังจะไปอดีตครั้งที่ 3 เซลที่ตอนแรกไม่รู้เรื่องก็ออกตามหากับคอยดูดพลังานชีวิตของสิ่งมีชีวิตเป็นอาหารกับเพิ่มพลัง พอเจอทรังค์จึงฆ่าทิ้งและขึ้นไทม์แมชชีนกลับมาสู่ยุคปัจจุบัน แต่ไทม์แมชชีนนั้นส่งไปในช่วง 4 ปีก่อนที่มนุษย์ดัดแปลงจะตื่น คือช่วงที่เบจิต้ากับนัปปะมาโลกนั่นเอง เซลอยู่ในสภาพไข่ กับกลายจะโตขึ้นอีกครั้งใช้เวลา 4 ปี
เซลปรากฏตัวขึ้นในเมืองเล็กๆ และดูดกลืนชาวบ้านในเมืองนั้นได้สู้กับพิคโกโร่ ซึ่งเซลร่างแรกนั้นไม่อาจสู้กับพิคโกโร่ที่รวมร่างกับพระเจ้าจนมีพลังมหาศาลได้ จึงหลบหนีไปดูดกลืนคนตามที่ต่างๆ กับหนีพวก พิคโกโร่ไปในตัว ซึ่งเมื่อปรากฏตัวอีกครั้งพลังก็เหนือกว่าพิคโกโร่ สู้กับหมายเลข 16 ได้สูสี แต่ดูดหมายเลข 16 ไม่ได้ เพราะเป็นเครื่องจักร จนเซลดูดกลืนหมายเลข 17 สำเร็จ
เซลในร่างที่ 2 นั้นมีพลังมหาศาลขนาดหมายเลข 16 เทียบไม่ติด แต่เซลสู้ทรังค์หรือเบจิต้าที่ออกมาจากห้องกาลเวลาไม่ได้ จึงท้าทายเบจิต้า ให้ตนได้ร่างสมบูรณ์ จนเซลดูดกลืนหมายเลข 18 เข้าไปจนมีร่างสมบูรณ์
พอได้ร่างสมบูรณ์มาก็จัดการเบจิต้ากับทรังค์ได้อย่างง่ายดาย กับบอกว่าจะจัดแข่งเซลเกมในอีก 10 วัน พอเริ่มแข่งเซลเกมนั้นสูสีกับโกคู จนโกคูขอยอมแพ้ พอสู้กับโกฮังกับได้เปรียบ แต่โกฮังโกรธเป็นซูเปอร์ไซย่า 2 เซลสู้ไม่ไหว จนเผลอคายหมายเลข 18 ออกมา กับคืนร่างเป็นร่างที่สูบหมายเลข 17 ไป กับอ่อนแอลง เซลจึงคิดระเบิดตัวเอง แต่โกคูพาย้ายไปดาวไคโอเหนือ แต่เซลที่ระเบิดนั้นรอดตาย เพราะเซลนั้นแม้จะเหลือแค่เซลเดียวก็จะคืนชีพกลับมาใหม่และแข็งแกร่งยิ่งกว่าเดิม กับกลายเป็นร่างสมบูรณ์ที่มีพลังมากกว่ากับใช้วิชาเคื่อนย้ายข้ามมิติ กลับไปโลกฆ่าทรังค์ในอนาคต สู้กับโกฮังจนในที่สุดถูกพลังคลื่นเต่าของโกฮังจัดการสลายไปไม่เหลือแม้แต่เซลล์เดียวจนเสียชีวิตในที่สุด
ในคอมพิวเตอร์ที่ให้ไว้ เซลในร่างสมบูรณ์จะพร้อมไปด้วยพลัง ความเร็วและความคิด รวมถึงความสามารถพิเศษอื่น ๆ เช่นลอกเลียนแบบท่าไม้ตายของคู่ต่อสู้รวมด้วย เบจิต้าไม่สามารถต่อกรได้ รวมถึงโกคูด้วย
เนื่องจากเซลล์มีเลือดของ โกคู,เบจีต้า,เท็นชินฮัง,พิคโคโล่,พ่อลูกฟรีสเซอร์ จึงทำให้สามารถใช้ท่าไม้ตายของแต่ละคนได้ดังนี้
เพื่อความสนุกที่จะได้ต่อสู้กับโกคูที่ฝึกฝีมืออยู่ในห้องกาลเวลา เซลจึงได้จัดเซลเกมส์ขึ้น โดยเซลเกมส์นี้ประยุกต์มาจากการประลองศึกชิงเจ้ายุทธภพที่เคยมีในอดีต
เซลตัวน้อยที่เซลปล่อยออกมาเพื่อต่อสู้กับพวกโกคูเพื่อยั่วให้โกฮังระเบิดพลังที่แท้จริงออกมา เซลจูเนียร์นี้มีพลังที่ร้ายกาจขนาดที่มีพลังสูสีกับเบจิต้าและทรังส์
รัฐประหารในประเทศไทย เมษายน พ.ศ. 2476
เหตุการณ์ 1 เมษายน พ.ศ. 2476 เกิดขึ้นเมื่อวันเสาร์ที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2476 โดยที่พระยามโนปกรณ์นิติธาดา นายกรัฐมนตรีได้ประกาศพระราชกฤษฎีกาปิดสภาผู้แทนราษฎร พร้อมงดใช้รัฐธรรมนูญบางมาตรา
เหตุสืบเนื่องจากการนำเสนอเค้าโครงเศรษฐกิจของนายปรีดี พนมยงค์ ฉบับที่เรียกว่า "สมุดปกเหลือง" ที่ถูกหลายฝ่ายมองว่าเป็นคล้ายกับเค้าโครงเศรษฐกิจของคอมมิวนิสต์ บ้างถึงกับกล่าวว่าถ้านายปรีดีไม่ลอกมาจากสตาลิน สตาลินก็ต้องลอกมาจากนายปรีดี ก่อให้เกิดความเห็นขัดแย้งกันอย่างรุนแรงในหมู่คณะราษฎรด้วยกันเองและบรรดาข้าราชการ ซึ่งพระยาทรงสุรเดช 1 ใน 4 ทหารเสือผู้เปลี่ยนแปลงการปกครอง ได้นำพระยาฤทธิอัคเนย์ และ พระประศาสน์พิทยายุทธ ทหารเสืออีก 2 คน สนับสนุนพระยามโนปกรณ์ฯ ซึ่งคัดค้านเค้าโครงเศรษฐกิจฉบับนี้ แต่ในส่วนของบรรดานายทหารคณะราษฎรส่วนใหญ่ยังคงให้การสนับสนุนนายปรีดีอยู่
โดยความตอนหนึ่งในคำแถลงการณ์ปิดสภาฯของพระยามโนปกรณ์นิติธาดา ความว่า
สำหรับตัวพระยามโนปกรณ์นิติธาดาเองนั้น ไม่เห็นด้วยกับเค้าโครงเศรษฐกิจฉบับนี้ คณะนายทหารที่สนับสนุนพระยามโนปกรณ์ฯ โดย พระยาทรงสุรเดชจึงขู่ฝ่ายที่สนับสนุนนายปรีดีโดยการใช้กำลังทหารพร้อมอาวุธปืนและลูกระเบิดตรวจค้นสมาชิกสภาฯ ก่อนจะเข้าที่ประชุม ดังที่วิเทศกรณีย์บันทึกไว้ว่า
และยกพวกไปล้อมบ้านพักของนายปรีดี เป็นเหตุให้ต้องใช้พระราชกฤษฎีกาปิดสภาผู้แทนราษฎร พร้อมงดใช้รัฐธรรมนูญบางมาตรา ซึ่งถือได้ว่าเป็นการ รัฐประหารเงียบ พร้อมบีบบังคับนายปรีดีไปที่ประเทศฝรั่งเศส และได้ออกพระราชบัญญัติป้องกันการกระทำอันเป็นคอมมิวนิสต์ พ.ศ. 2476 ออกมาใช้ด้วย มีการกวาดล้างจับกุมชาวเวียดนามที่สงสัยว่าเป็นคอมมิวนิสต์ ขณะเดียวกันคณะกรรมการพรรคคอมมิวนิสต์สยามก็ถูกจับและถูกจำคุก ทั้งนี้มีบันทึกที่ไม่เป็นทางการว่า พระยามโนปกรณ์นิติธาดา และ พระยาทรงสุรเดช ร่วมมือกันในการขจัดบทบาททางการเมืองของคนสำคัญในคณะราษฏรเอง เช่น นายปรีดี พนมยงค์ และหลวงพิบูลสงคราม เป็นต้น
เหตุความขัดแย้งขึ้นยังคงดำเนินต่อมา นำไปสู่การปิดหนังสือพิมพ์บางฉบับที่ให้การสนับสนุนคณะราษฎร จนทำให้เกิดเหตุรัฐประหารอีกครั้งด้วยกำลังทหารในอีก 69 วันต่อมา ซึ่งตรงกับวันที่ 20 มิถุนายน ปีเดียวกัน ซึ่งคณะนายทหารคณะราษฎรได้รัฐประหารรัฐบาลพระยามโนปกรณ์นิติธาดา เรียกตัวนายปรีดีกลับมา และเนรเทศพระยามโนปกรณ์นิติธาดาไปปีนังแทนด้วยรถไฟ และถึงแก่กรรมที่นั่นในที่สุด สำหรับพระยาทรงสุรเดช นี่เป็นจุดเริ่มต้นความขัดแย้งที่นำไปสู่การกล่าวหาในเหตุการณ์กบฏพระยาทรงสุรเดชต่อไป
ฟิล์มที่ใช้เกลือเงินเฮไลด์
ฟิล์มที่ใช้เกลือเงินเฮไลด์ () เป็นผลึกไวแสงจะไวต่อแสงคลื่นสั้น เช่น แสงอัลตร้าไวโอเลตและแสงในช่วงคลื่นสีน้ำเงิน ฟิล์มประเภทนี้เรียกว่า ฟิล์มที่ไวต่อแสงสีน้ำเงิน (blue-sensitive) ดังนั้น จึงมีการเติมสีย้อม (color dyes) เพื่อขยายช่วงความไวแสงของฟิล์มออกไป ฟิล์มที่มีการเติมสีย้อมลงไปในลักษณะดังกล่าว ได้แก่ ฟิล์มที่ไวต่อแสงสีน้ำเงินและแสงสีเขียว (orthochromatic) และฟิล์มที่ไวต่อแสงทุกสี (panchromatic) ดังนั้น การแบ่งประเภทของฟิล์มตามความไวแสงจึงแบ่งได้เป็นสามประเภท ได้แก่ ฟิล์มที่ไวต่อแสงสีน้ำเงิน ฟิล์มที่ไวต่อแสงสีน้ำเงินและแสงสีเขียว และฟิล์มที่ไวต่อแสงทุกสี
ในช่วงปี ค.ศ. 1727 - ค.ศ. 1777 ช่วงนี้ถือว่าเป็นจุดเริ่มต้นของสาขาเคมีโดย โจฮันน์ ไฮน์ริช ชคัลซ์ ชาวเยอรมัน พบว่าสารผสมของชอล์กกับเกลือเงินไนเตรทเมื่อถูกแสง แล้วจะทำให้เกิดภาพสีดำ ในปี ค.ศ. 1771 นักเคมีชาวสวีเดนชื่อ คาร์ล วิลเลี่ยม ชีล (Carl William Scheele) ได้ค้นพบว่าเกลือเงินเปลี่ยนเป็นโลหะเงินโดยปฏิกิริยาของแสง ซึ่งนำไปสู่การค้นพบสารละลายใหม่ เขาค้นพบครั้งนี้โดยทำการทดลองกับเกลือเงินไนเตรด และเงินคลอไรด์ อีกทั้งยังได้ให้ข้อสักเกตไว้ด้วยว่า แสงสีม่วงของสเปคตรัม มีผลแรงมากที่สุดที่ทำให้เกลือเงินเป็นสีดำ ดังนั้นจึงต้องผลิตสารละลายในการถ่ายรูปให้ไวต่อแสงสีม่วงและสีน้ำเงิน
ต่อมาในปี ค.ศ. 1777 วิลเลี่ยมพบว่าแสงสีน้ำเงินและสีม่วงของ Positive มีผลทำให้เกลือเงินไนเตรทและเกลือเงินคลอไรด์ เปลี่ยนเป็นสีดำได้มากกว่าแสงสีแดง จนเมื่อ ค.ศ. 1826 โจเซฟ เนียพฟอร์ เนียพซ์ (Joesph Nicephore Niepce) ชาวฝรั่งเศส ได้ใช้แผ่นดีบุกผสมตะกั่วฉาบด้วยสารไวแสงบีทูเมน ซึ่งมีสีขาว ใส่ในกล้อง ออบสคิวรา ถ่ายภาพทิวทัศน์จากหน้าต่างบ้านเขาเองที่เมืองแกรส โดยใช้เวลานานถึง 8 ชั่วโมงเมื่อนำแผ่นดีบุกไปล้างด้วยน้ำมันจากต้นลาเวนเดอร์ทำให้ส่วนที่ถูกแสงที่เป็นส่วนโพสิทีฟแข็งตัว ส่วนที่ไม่ถูกแสงจะถูกล้างออกไปหมด เหลือแต่ส่วนที่เป็นสีดำ ต่อมา วิลเลี่ยม ฟอกซ์ ทัลบอต และ หลุยส์ ดาแกร์ คิดค้นวิธีบันทึกภาพได้ในเวลาไล่เลี่ยกับการถ่ายภาพด้วยวิธีดาแกร์เลิกใช้กันแล้ว แต่เทคนิคที่ทัลบอตพัฒนาขึ้นในต้นคริสตศตรรษที่ 18 ยังใช้ต่อมาถึงปัจจุบัน ทัลบอตใช้วิธีจุ่มกระดาษลงในสารละลายเกลือเงินซิลเวอร์คลอไรด์ ที่มีคุณสมบัติเปลี่ยนเป็นสีดำ เมื่องถูกแสงตกสู่กระดาษก็จะได้ภาพเนกาทีฟที่กลับดำเป็นขาวและขาวเป็นดำ ทัลบอตใช้กระบวนการเช่นเดียวกันนี้ในการอัดภาพโพซิทีฟหรือภาพเหมือนจริงได้มากเท่าที่ต้องการ
จากภาพโพสิทีฟ ที่ไม่สามารถไปอัดขยายเพิ่มได้อีก จึงได้มีการพัฒนามาเป็นการค้นพบภาพเนกาทีฟ โดย วิลเลี่ยม ฟอกซ์ ทัลบอต (William Fox Talbot) โดยใช้กระดาษไวแสงเคลือบละลายเงินไนเตรดและกรดแกลลิก เมื่อนำไปถ่ายภาพแล้วนำไปล้างในน้ำยาเงินไนเตรตและโพแทสเซียมไอโอไดด์ จะทำให้ภาพค่อยปรากฏให้เห็นเป็น ภาพเนกาตีฟ ซึ่งสามารถนำไปอัดขยายต่อได้
แด่พระผู้ทรงธรรม
แด่พระผู้ทรงธรรม เป็นภาพยนตร์ไทยเฉลิมพระเกียรติ เนื่องในในศุภวาระพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงเจริญพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม พ.ศ. 2550 จัดสร้างโดยสำนักงานศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย กระทรวงวัฒนธรรม
แด่พระผู้ทรงธรรมประกอบด้วยภาพยนตร์สั้นจำนวน 9 เรื่อง กำกับโดยผู้กำกับภาพยนตร์ ที่มีชื่อ 1 คน คือ บัณฑิต ฤทธิ์ถกล และผู้กำกับภาพยนตร์ร่วมสมัย ที่เคยได้รับรางวัลศิลปาธร อีก 3 คน คือ เป็นเอก รัตนเรือง, อภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล, วิศิษฏ์ ศาสนเที่ยง สำหรับภาพยนตร์สั้นอีก 5 เรื่อง มาจากการคัดเลือกโครงเรื่อง ของผู้กำกับรุ่นใหม่ โดยมีโครงเรื่องที่ส่งเข้าประกวดทั้งหมดจำนวน 57 เรื่อง ภาพยนตร์เฉลิมพระเกียรติ แด่พระผู้ทรงธรรม จะไปฉายในงานเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติ เมืองฟุกุโอะกะ และกวางเจา
Pictorialism
Pictorialism เป็นความเคลื่อนไหวในวงการถ่ายภาพช่วงราวๆ ปี ค.ศ. 1885 ทำให้เกิดแนวทางในการใช้กระบวนการ Dry-Plate อย่างกว้างขวาง ซึ่งได้รับความนิยมสูงสุดในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 และลดความนิยมลงอย่างรวดเร็วหลังปี 1914 หลังจากการได้รับความนิยมอย่างกว้างขวางของศิลปะสมัยใหม่
โดยทั่วไปแล้ว Pictorialism เป็นส่วนหนึ่งของแนวความคิดการถ่ายภาพศิลปะที่ต้องการให้ภาพถ่ายเหมือนเป็นภาพวาด และรูปสลัก ส่วนมากของรูปภาพเหล่านี้เป็นสีขาว-ดำ หรือซีเปียในวิธีการถ่ายภาพ เป็นการใช้โฟกัสต่ำ ซอฟต์โฟกัส ฟิลเตอร์พิเศษ และเคลือบผิวเลนส์ ขั้นตอนหลาย ๆ ขั้นตอนในห้องมืดที่ใช้ล้างฟิล์ม และกระบวนการการพิมพ์ที่มาจากต่างประเทศ กระดาษอัดรูปที่มีพื้นผิวขรุขระ ได้ถูกเพิ่มเข้ามาใช้เป็นองค์ประกอบของรูป เพื่อเบรกความชัดเจนของรูปให้น้อยลง
เพื่อการบรรลุผลงานของศิลปินทั้งหลาย Pictorialists ใช้เทคนิคแตกต่างกันไป อย่างเช่น
ศิลปินจำนวนหนึ่ง ใช้การแกะสลัก พื้นผิวของพวกเขานั้น เป็นการใช้เทคนิคจากเข็ม ทำให้เกิดพื้นผิว เป้าหมายของการใช้เทคนิคเป็นที่ยอมรับ โดยในปี 1911 สารานุกรมบริเตนนิกายอมรับให้ Pictorialism เป็น “ศิลปะส่วนบุคคล”
แม้ว่าจุดมุ่งหมายของการแสดงความรู้สึกของศิลปินดีที่สุดของภาพถ่าย ก็คล้ายคลึงกับแนวคิดอิมเพรสชันนิส ที่เป็นการวาดรูปในขณะเกิดความประทับใจ มองย้อนกลับไปจากปัจจุบันนี้ เรายังคงสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจน ในความคล้ายคลึงกันระหว่างองค์ประกอบ และสิ่งที่อยู่ในภาพวาด ของวิธีการวาดภาพและจำนวนของศิลปินการถ่ายภาพในแนว pictorialist
ในปี 1911 สารานุกรมบริเตนนิกาได้ให้ข้อสังเกตว่า ในส่วนของความเคลื่อนไหวที่มีความชัดเจนของการถ่ายภาพแบบ pictorial เป็นสิ่งที่มีความสำคัญเริ่มต้นที่อังกฤษ ถึงแม้ว่าในระยะต่อมาจะได้รับการยอมรับอย่างมาก ในการถ่ายภาพที่สหรัฐอเมริกา
สิ่งพิมพ์ที่มีความสำคัญอย่างมากในการเผยแพร่ศิลปินแนว Pictorialism คือหนังสือของ Alfred Stieglitz ที่มีชื่อว่า Camera Work ในปี 1903-1917 ซึ่งในการพิมพ์ออกมาแต่ละครั้งจะมีแม่พิมพ์สูงถึง 12 แม่พิมพ์ ที่เป็นการนำกลับมาใช้ใหม่ใน Photogravure, Halftone หรือ Collotype แม่พิมพ์นี้ปัจจุบันนี้ได้ถูกรวบรวมและเป็นที่ต้องการอย่างมากในโลกศิลปะ ช่างถ่ายภาพส่วนใหญ่นั้นได้สร้างประเด็นในการถ่ายภาพขึ้น “Photo-Succession” เป็นสมาชิกของกลุ่มที่ประกาศว่าการถ่ายภาพเป็นศิลปะ
Alfred Stieglitz เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีว่าเป็นบิดาแห่ง Pictorialism
Stieglitz ยังคงนำมาซึ่ง Picasso, Matisse, Rodan และช่างวาดภาพสำคัญคนอื่นๆ ซึ่งเป็นที่รู้จักกันอย่างดีในศิลปะแห่งสหรัฐอเมริกา
Stieglitz ไม่เพียงแต่เป็นช่างภาพผู้บุกเบิกในยุคแรกเท่านั้น แต่ยังคงเป็นบรรณาธิการ และเป็นเจ้าของแกลอรี เขาและช่างภาพคนอื่นๆ ผู้ที่ได้แบ่งปันความทุกข์จากการถูกกล่าวหาต่างๆในการก่อตั้งกลุ่มที่ถูกเรียกว่า Photo-Succession ซึ่งเป็นการสนับสนุนให้ความสำคัญในด้านฝีมือที่เกี่ยวข้องกับการถ่ายภาพ
เจี๊ยบ เชิญยิ้ม
เจี๊ยบ เชิญยิ้ม หรือชื่อจริงว่า เฉลิม ปานเกิด เกิดเมื่อ (18 ธันวาคม พ.ศ. 2516) เป็นนักแสดงตลกหนึ่งในคณะเชิญยิ้ม ซึ่งเป็นลูกชายของสีหนุ่ม เชิญยิ้ม ซึ่งเจี๊ยบมีน้องชายคือ แจ็ค เชิญยิ้ม จบการศึกษาที่ วิทยาลัยเทคนิคบริหารธุรกิจพิษณุโลก เคยมีผลงานเขียนพ็อคเก็ตบุ๊ก แฉคาเฟ่
ดาร์กคิงดอม
ดาร์กคิงดอม (Dark Kingdom) กลุ่มตัวละครฝ่ายร้ายในเรื่อง เซเลอร์มูน เป็นเหล่ามนุษย์โลกที่ก่อกบฏต่อต้านอาณาจักรโลก และอาณาจักรซิลเวอร์มิลเลนเนี่ยมแห่งดวงจันทร์ นำโดย ควีนเบรีล และ ควีนเมตาเลีย เป้าหมายคือต้องการชิง "ผลึกเงินมายา" มาใช้สร้างพลังให้แก่ตัวควีนเมตาเลีย เพื่อที่จะยึดครองโลก
เป็นปีศาจบนจุดดำบนดวงอาทิตย์ มีรูปร่างไม่แน่นอน คล้ายหมอกไฟสีดำ ใช้พลังอำนาจล้างสมองมนุษย์ให้ขึ้นมาทำลายล้างคนบนดวงจันทร์ จนกระทั่งถูกควีนเซเรนิตี้ (คุณแม่ของเซเลอร์มูน) ใช้พลังของผลึกเงินมายาสะกดเอาไว้ในระดับหนึ่ง ขังไว้ที่ทวีปอาร์กติก ภายหลังถูกเซเลอร์มูนสะกดและทำลายล้างจนสิ้นซาก
สาวงามผมยาวสีแดง อดีตชาติเป็นหญิงสาวชาวมนุษย์ที่แอบหลงรักเจ้าชายเอนดิเมี่ยน (หน้ากากทักซิโด้) แต่เพราะอิจฉาที่เจ้าชายแบ่งปันความรักให้เจ้าหญิงเซเรนิตี้ (เซเลอร์มูน) จึงได้ขายวิญญาณให้กับควีนเมตตาเลีย เพื่อแลกกับการล้างสมองชาวโลกให้ขึ้นมาทำสงครามบนดวงจันทร์ เธอถูกควีนเมตาเลียเข้าสิงแล้วฆ่าเจ้าชายเอนดิเมี่ยน แล้วจึงถูกเซเลอร์วีนัสฆ่าเธอตายตาม ภายหลังฟื้นคืนชีพขึ้นมาใหม่ และก็ถูกเซเลอร์วีนัสกำจัดด้วยดาบผลึกเงินมายา แต่ในอะนิเมะถูกเซเลอร์มูนปราบด้วยผลึกเงินมายา
ในอดีตชาติ จตุรเทพทั้ง 4 เคยเป็นทหารอารักขาของเจ้าชายเอนดิเมี่ยน และได้เสียชีวิตไปในการก่อกบฏพร้อมกับเจ้าชาย แต่เมื่อกลับชาติมาเกิดใหม่ กลับถูกควีนเบริลปลุกวิญญาณขึ้นมาใหม่ให้เป็นลูกน้องของตน โดยปิดความทรงจำเรื่องอดีตชาติที่เป็นองครักษ์ของเจ้าชายเอนดิเมี่ยนเอาไว้
เจไดท์ 
ในมังงะเป็นคู่กับเซเลอร์มาร์ส และถูกสังหารด้วยท่า Fire Shoor ของเซเลอร์มาร์ส ส่วนในอะนิเมะ ถูกควีนเบริลฆ่าตายด้วยการแช่แข็งในแท่งผลึกแก้ว เนื่องจากกำจัดพวกเซเลอร์มูนไม่สำเร็จ
เนฟไลท์
ซอยไซท์ 
นักรบคนที่ 3 ของดาร์คคิงดอม มีจุดเด่นที่ใบหน้าสวยงามคล้ายผู้หญิง มีผมหยักศกเป็นลอนยาวสีน้ำตาลอ่อน อายุราว 16 - 17 ปี มีหน้าที่ในการตามหาผลึกเงินเล็ก ที่จะเป็นหนทางไปสู่การตามหาผลึกเงินมายา มักมีกลีบดอกกุหลาบวนรอบตัวเขาทุกครั้งที่ปรากฏตัว
คุนไซท์ 
บทสรุปของของ 4 จตุรเทพในแต่ละภาค
ไซเบอร์เซ็กซ์
ไซเบอร์เซ็กซ์ () หรือ ออนไลน์เซ็กซ์ เป็นคำทับศัพท์ที่หมายถึงการมีเพศสัมพันธ์ หรือการช่วยตัวเองแบบต่างๆ และอาจจะมีเซ็กส์ทอยเข้ามาเสริมขณะมีกิจกรรมทางเพศโดยผ่านทางเครือข่ายอินเทอร์เน็ต โดยการแชท ผ่านโปรแกรมสนทนาต่างๆ เช่น Camfrog, เอ็มเอสเอ็น, Yahoo, Skype ฯลฯ ซึ่งรวมถึงการกระทำต่างๆ ที่ปลุกเร้าอารมณ์ทางเพศ เช่น ถอดเสื้อผ้า, เปลือยกาย, สำเร็จความใคร่ด้วยตัวเอง หรือร่วมเพศ เป็นต้น ต่อหน้าเว็บแคม ซึ่งจะมีบุคคลอื่นได้รับชมการถ่ายทอดสดทางอินเทอร์เน็ต
ผู้นิยมไซเบอร์เซ็กซ์ส่วนใหญ่เป็นวัยรุ่น รวมถึงวัยทำงานที่มีความเครียดมากกว่างานอื่น และไม่เท่านั้นกลุ่มผู้ที่ชอบแบบแปลกๆ หรือชอบคนแปลกหน้า มีทั้งที่เป็นชายจริงหญิงแท้ และกลุ่มรักเพศเดียวกัน โดยนัดทางกลุ่มโซเชียลมีเดีย สังคมออนไลน์ และการโฆษณาผ่านสื่อลามกเว็ปหนังโป๊ต่างๆ (/)
ข้อเสียของไซเบอร์เซ็กส์ถือว่าเป็นความเสี่ยงมากต่อความเป็นส่วนตัว อาจเกิดการแบล็คเมล์ หรือการอัดวีดีโอไว้ทำให้เสื่อมเสียชื่อเสียงได้
วอน บิน
วอน บิน (Won Bin) เกิดเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2520 เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ มีผลงานละครเรื่อง รักนี้ชั่วนิรันดร์ ( Autumn in My Heart )
วอน บิน เริ่มเข้าวงการในช่วงเดือนพฤศจิกายนปี 2538 เขามีงานโฆษณาและถ่ายแบบมาแล้วมากมาย ตลอดจนผลงานละครทีวีหลายต่อหลายเรื่องได้แก่ Our Story, Ready, Go, Maniac, Alight at the Small Station, Kocgi และบทที่ทำให้เป็นที่รู้จักทั่วเอเชียคือละครเรื่อง Autumn in My Heart ( รักนี้...ชั่วนิรันดร์) เรื่องนี้เขารับบทเป็น “เทซก“ ลูกชายเจ้าของโรงแรมผู้ร่ำรวยที่ยอมเปลี่ยนแปลงนิสัยของตัวเองทุกอย่างเพื่อคนที่เขารัก จากบทบาทในละครเรื่องนี้ ทำให้เขาได้รับรางวัลด้านการแสดงถึง 2 รางวัลในปีเดียวกัน ได้แก่ นักแสดงนำชายยอดเยี่ยมจากงาน KBS Award และนักแสดงหน้าใหม่ยอดเยี่ยมจากงาน Baek-Sang Award
ต่อมา วอนบิน ได้แสดงภาพยนตร์แนวแอ๊คชั่นคอมเมดี้เป็นครั้งแรกคือเรื่อง Guns & Talks ต่อมา ปี 2545 วอนบิน กลับมารับงานละครเรื่อง Friends ที่ร่วมทุนสร้างระหว่างเกาหลีและญี่ปุ่น คู่กับดาราญี่ปุ่นชื่อดัง เคียวโกะ ฟูคาดะ และจากละครเรื่อง Friends นี้เองที่ทำให้ วอนบิน เป็นที่นิยมไปทั่วทั้งญี่ปุ่น จนทำให้เขาได้รับรางวัล Bulgari Brilliant Dreams Award
ต่อมาปี พ.ศ. 2547 วอน บิน มีผลงานภาพยนตร์ชิ้นใหม่เรื่อง “เท กึก กี เลือดเนื้อเพื่อฝัน วันสิ้นสงคราม“ มหากาพย์ภาพยนตร์ ซึ่งถูกสร้างขึ้นเพื่อรำลึกถึง 50 ปี สงครามเกาหลี ด้วยทุนสร้างสูงสุดของเกาหลีกว่า 12.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐ สร้างสถิติเป็นภาพยนตร์ทำเงินสูงสุดตลอดกาลของเกาหลีใต้ โดยขึ้นอันดับหนึ่งบอกซ์ออฟฟิศ นานถึง 6 สัปดาห์ ผลงานการกำกับของกัง เจ-กิว
กีตาร์ไฟฟ้า
กีตาร์ไฟฟ้า () คือ กีตาร์ ที่มีการติดตั้งอุปกรณ์ที่มักเรียกว่า Pick Up ทำหน้าที่แปลงเสียงที่เกิดจากสั่นของสายกีตาร์ให้กลายเป็นสัญญาณอิเล็คทรอนิคส์ ส่งผ่านสายสัญญาณ (Cable) ไปยังเครื่องขยายสัญญาณ (แอมปลิฟายเออร์)และออกสู่ลำโพงในที่สุด
กีตาร์ไฟฟ้ามีความแตกต่างจากกีต้าร์โปร่ง (Acoustic Guitar) และ กีต้าร์โปร่งไฟฟ้า (Acoustic Electric Guitar) ตรงที่ลำตัวของกีตาร์ไฟฟ้าโดยส่วนมากจะไม่มีโพรงเสียง หรืออาจเรียกว่า "ลำตัวตัน" (Solid Body) อย่างไรก็ดี กีตาร์ไฟฟ้าอาจหมายรวมถึง กีตาร์ที่มีโพรงเสียงบางประเภทที่มีการติดตั้ง Pick Up (Hollow Body Guitar)ซึ่งนิยมใช้เล่นในแนวดนตรีประเภทแจ๊ส หรือ บูลย์
ปัจจุบันนิยมนำสัญญาณเสียงที่ได้จากกีตาร์ไฟฟ้ามาดัดแปลงผ่านอุปกรณ์ดัดแปลงสัญญาณ (Guitar Effect) ก่อนเข้าสู่เครื่องขยายสัญญาณกีตาร์ เพื่อให้ได้ลักษณะเสียงที่มีความแตกต่างหลากหลายมากขึ้นจากกีตาร์ตัวเดียว
กีตาร์ไฟฟ้าเป็นที่นิยมแพร่หลายทั่วโลก และใช้เล่นกันในแทบทุกประเภทดนตรี เนื่องจากความสะดวกในการใช้งานและการปรับแต่งเสียง กีตาร์ไฟฟ้าผลิตออกมาในหลายระดับคุณภาพและราคา บริษัทที่ผลิตกีตาร์ไฟฟ้ามีหลายบริษัทอาทิเช่น gibson fender prs framus B.C Rich guitars ESP Ibanez
Ernie Ball - Musicman Rickenbacker Schecter Washburn YAMAHA Epiphone เป็นต้น
เซ็กส์
เซ็กซ์ (ภาษาอังกฤษ: sex จากภาษาละตินว่า sexus)
แดลลัส
แดลลัส ( ) เป็นเมืองขนาดใหญ่ในสหรัฐอเมริกาตั้งอยู่ในรัฐเทกซัส มีพื้นที่ 385 ตร.ไมล์ (997 ตร.กม.) ซึ่งเมื่อ กรกฎาคม 2549 มีประชากร 1,250,280 คน แดลลัสตั้งอยู่เป็นเมืองคู่กับเมืองฟอร์ตเวิร์ธ
แดลลัสก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2384 และถูกกำหนดให้เป็นเมืองเมื่อ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2399 โดยเมืองแดลลัสนี้เป็นที่รู้จักในอุตสาหกรรม ปิโตรเลียม, การขนส่ง, การธนาคาร, คอมพิวเตอร์, การสื่อสารโทรคมนาคม มีบริษัทชั้นนำที่มีสำนักงานใหญ่อยู่บริเวณแดลลัสได้แก่ เอกซอนโมบิล บริษัทน้ำมันที่ใหญ่ที่สุดในโลก, เอทีแอนด์ที, เซเว่น-อีเลฟเว่น (และมีจุดเริ่มต้นแห่งแรกจากเมืองนี้), บล็อกบัสเตอร์, คิมเบอร์ลี-คลาร์ก, แมรีเคย์, สายการบินเซาท์เวสต์, คอมพ์ยูเอสเอ, เทกซัสอินสทรูเมนต์, เซลส์ นอกจากนี้ยังมีบริษัทที่ตั้งบริเวณปริมณฑลแดลลัสในเขตเมืองแพลโน ได้แก่ ฟริโตเลย์, ดอกเตอร์เปปเปอร์ และ เจซีเพนนีย์
มหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงได้แก่ มหาวิทยาลัยเทกซัส แดลลัส  (UTD), มหาวิทยาลัยเซาเทิร์น เมธอดิสต์  (SMU) เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนที่มีชื่อเสียงเป็นที่ยอมรับทางด้านกฎหมายและบริหารธุรกิจ
ในส่วนทีมกีฬาที่เป็นที่รู้จักได้แก่ แดลลัส คาวบอยส์ (อเมริกันฟุตบอล) , แดลลัส แมเวอริกส์ (บาสเกตบอล) , เอฟซีแดลลัส (ฟุตบอล) , เทกซัสเรนเจอรส์ (เบสบอล) , แดลลัส สตารส์ (ฮอกกี)
คอนเสิร์ตไลฟ์เอด
คอนเสิร์ตไลฟ์เอด () เป็นคอนเสิร์ตที่จัดขึ้นเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2528 โดยบ็อบ เกลดอฟ เพื่อระดมเงินบริจาคเพื่อช่วยเหลือผู้ยากไร้เนื่องจากความแห้งแล้งในประเทศเอธิโอเปีย คอนเสิร์ตนี้จัดขึ้นพร้อมกันในหลายประเทศทั่วโลก โดยการแสดงหลักอยู่ที่สนามกีฬาเวมบลีย์ ลอนดอน ประเทศอังกฤษ (มีผู้ชมในสนามประมาณ 72,000 คน) และสนามกีฬาเจเอฟเค ฟิลาเดลเฟีย สหรัฐอเมริกา (มีผู้ชมในสนามประมาณ 90,000 คน) นอกจากนี้ยังมีการแสดงที่ซิดนีย์ และมอสโก
การแสดงนี้มีการถ่ายทอดสดผ่านดาวเทียม และถ่ายทอดโทรทัศน์ไปมากกว่า 100 ประเทศ มีจำนวนผู้ชมประมาณ 1,500 ล้านคน เดิมผู้จัดตั้งเป้าจะระดมทุนให้ได้ 1 ล้านปอนด์สเตอร์ลิง และสามารถระดมเงินบริจาคได้ประมาณ 150 ล้านปอนด์ (ประมาณ 283.6 ล้านดอลลาร์สหรัฐ)
จดหมายเสียง
จดหมายเสียง () มีลักษณะคล้ายกับ จดหมายอิเล็กทรอนิกส์ (e-mail) แต่จะเก็บข้อมูลเป็นเสียงและข้อความเสียง เพื่อส่งต่อไปยังปลายทางที่ต้องการส่ง
เขตวัลลูน
เขตวัลลูน (; ; ) เรียกอีกอย่างว่า "วาโลเนีย" เป็นเขตการปกครองตามรัฐธรรมนูญของประเทศเบลเยียม ร่วมกับเขตฟลามส์และเขตเมืองหลวงบรัสเซลส์ มีเนื้อที่ 55% ของเนื้อที่ประเทศ แต่มีประชากรเป็นอันดับที่ 3 แม้ว่าประชากรส่วนใหญ่พูดภาษาฝรั่งเศส แต่เขตวัลลูนก็มิได้รวมเข้ากับชุมชนฝรั่งเศสแห่งเบลเยียมเหมือนในกรณีของเขตฟลามส์ซึ่งรวมเป็นหนึ่งเดียวกันกับชุมชนฟลามส์ นอกจากนี้ในเขตวัลลูนยังมีประชาคมผู้ใช้ภาษาเยอรมัน ซึ่งอยู่ในทิศตะวันออกที่มีสภาแยกดูแลในด้านการศึกษาและวัฒนธรรมโดยเฉพาะ เช่นเดียวกับเขตอื่น ๆ เขตวัลลูนมีสภาและรัฐบาลดูแลกิจการภายในเขต ตามที่กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญ เมืองหลวงของเขตคือนามูร์ มีภาษาราชการคือภาษาฝรั่งเศสและภาษาเยอรมัน
ในช่วงการปฏิวัติอุตสาหกรรม วาโลเนียนั้นเป็นเพียงอันดับสองรองจากสหราชอาณาจักรในด้านอุตสาหกรรมหนัก โดยเฉพาะการถลุงเหล็กและถ่านหิน ซึ่งนำมาซึ่งความมั่งคั่งทางเศรษฐกิจของเขตภูมิภาควัลลูน ตั้งแต่สมัยคริสต์ศตวรรษที่ 19 จนถึงช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 วัลลูนถือเป็นครึ่งหนึ่งของเบลเยียมที่ร่ำรวยที่สุด แต่ตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่ 2 ทำให้ความสำคัญของอุตสาหกรรมหนักลดลงอย่างมาก ทำให้เขตฟลามส์นั้นก้าวหน้าขึ้นกว่าเขตวัลลูนในด้านเศรษฐกิจ ในปัจจุบันเขตวัลลูนนั้นมีปัญหาด้านอัตราผู้ไม่มีงานทำค่อนข้างสูง และยังมีผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศต่อหัวประชากร (GDP per Capita) ต่ำกว่าเขตฟลามส์อย่างมีนัยสำคัญ เนื่องจากปัญหาความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจและภาษาของทั้งสองภูมิภาคหลักของเบลเยียมนั้นได้นำพามาซึ่งปัญหาความขัดแย้งทางการเมืองในระดับประเทศในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา
เมืองหลวงของวาโลเนียตั้งอยู่ที่นามูร์ แต่เขตเมืองที่ใหญ่ที่สุดนั้นคือลีแยฌ ส่วนเขตเทศบาลเดียวที่มีประชากรมากที่สุดคือ ชาร์เลอรัว เมืองใหญ่ต่างๆในวาโลเนียนั้นตั้งอยู่บริเวณลุ่มแม่น้ำซอมบร์ และแม่น้ำเมิส อันประกอบด้วยจำนวนประชากรทั้งหมดกว่าสองในสามของเขต อันเป็นเขตอุตสาหกรรมในอดีตของเบลเยียม ด้านทิศเหนือนั้นเป็นที่ราบลุ่มภาคกลางของเบลเยียม ซึ่งเหมือนกับเขตฟลามส์ อันมีความอุดมสมบูรณ์และเหมาะสมต่อการทำเกษตรกรรม ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้นั้นเป็นเขตอาร์เดนน์ ซึ่งประกอบด้วยภูเขาสลับอย่างหนาแน่น พรมแดนของเขตวัลลูนทางด้านเหนือนั้นติดกับเขตฟลามส์ และประเทศเนเธอร์แลนด์ ด้านใต้และตะวันตกจรดกับประเทศฝรั่งเศส ส่วนทิศตะวันออกนั้นติดกับประเทศเยอรมนี และประเทศลักเซมเบิร์ก
เขตวัลลูนนั้นแบ่งการปกครองออกเป็นห้ามณฑล (Province) ได้แก่ วัลลูนบราบันต์, แอโน, ลีแยฌ, ลักเซมเบิร์ก และ นามูร์ ตามหมายเลขหนึ่งถึงห้าที่อยู่ในรูปภาพมุมบนขวา โดยแบ่งย่อยการปกครองลงไปเป็นเขตการปกครองท้องถิ่น () จำนวน 20 เขตปกครอง อันประกอบด้วยเทศบาลทั้งหมดถึง 262 แห่ง
เมืองสำคัญในเขตวัลลูนที่มีจำนวนประชากรหนาแน่นได้แก่
ประทีป อึ้งทรงธรรม ฮาตะ
ประทีป อึ้งทรงธรรม ฮาตะ (9 สิงหาคม พ.ศ. 2495 - ) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ "ครูประทีป" อดีตสมาชิกวุฒิสภากรุงเทพมหานคร, นักสิทธิมนุษยชน ซึ่งปฏิบัติงานช่วยเหลือเด็กยากไร้ ภายในชุมชนแออัดคลองเตย, ผู้ก่อตั้งมูลนิธิดวงประทีป และมูลนิธิเด็กอ่อนในสลัม
ประทีปเป็นผู้รับมอบรางวัลแมกไซไซ สาขาบริการสาธารณะ ประจำปี พ.ศ. 2521 นอกจากนี้ ประทีปยังเป็น นักเคลื่อนไหวทางการเมืองเพื่อประชาธิปไตย โดยเข้าร่วมกับสมาพันธ์ประชาธิปไตย องค์กรหลักของผู้ชุมนุม ในเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ เมื่อ พ.ศ. 2535 และเป็นหนึ่งในแกนนำชุดที่ 2 ของแนวร่วมประชาธิปไตยขับไล่เผด็จการ (นปก.) ซึ่งเป็นการรวมกลุ่มขององค์กร ซึ่งมีจุดยืนต่อต้านรัฐประหาร ที่คณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข (คปค.) ก่อขึ้นเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2549
ประทีปสมรสกับทัตซึยะ ฮาตะ นักสังคมสงเคราะห์ชาวญี่ปุ่น มีบุตรชายด้วยกันสองคนคือ อิสระและมิ่งบุญ ฮาตะ