hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
เอ็นเยื่อระหว่างกระดูกของปลายแขน
เอ็นเยื่อระหว่างกระดูกของปลายแขน (interosseous membrane of the forearm) เป็นแผ่นเส้นใยที่เชื่อมระหว่างกระดูกเรเดียส (radius) และกระดูกอัลนา (ulna) เป็นโครงสร้างหลักของข้อต่อชนิดแผ่นเยื่อคั่นเรดิโออัลนา (radio-ulnar syndesmosis) ซึ่งเป็นข้อต่อระหว่างกระดูกทั้งสองชิ้นนี้
เอ็นเยื่อระหว่างกระดูกของปลายแขนแบ่งพื้นที่ของปลายแขนออกเป็นพื้นที่ด้านหน้า (anterior compartment) และด้านหลัง (posterior compartment) เป็นบริเวณที่ยึดเกาะของกล้ามเนื้อในปลายแขน และส่งผ่านแรงจากกระดูกเรเดียส ไปยังกระดูกอัลนา ไปยังกระดูกต้นแขน (humerus)
เอ็นเยื่อระหว่างกระดูก
เอ็นเยื่อระหว่างกระดูก () เป็นแผ่นของเนื้อเยื่อเส้นใย (fibrous tissue) ที่มีความกว้างและบาง ทำหน้าที่แบ่งกระดูกหลายชิ้นในร่างกาย เป็นองค์ประกอบที่สำคัญของข้อต่อหลายชิ้น
เอ็นเยื่อระหว่างกระดูกในร่างกายมนุษย์ได้แก่
รายการ (แก้ความกำกวม)
รายการ สามารถหมายถึง
รายการ (โครงสร้างข้อมูล)
รายการ () เป็นแบบชนิดข้อมูลนามธรรมประเภทหนึ่ง ซึ่งมีลักษณะการเรียงแบบต่อเนื่องไปเป็นลำดับ ข้อมูลจะมีลำดับก่อนหลังกันคล้ายเวกเตอร์ ตัวอย่างของรายการเช่น การเรียงลำดับตัวอักษร A,B,C... ซึ่งบอกตัวก่อนหน้าและหลังตัวอักษรใดๆได้
รายการเป็นประเภทข้อมูลพื้นฐานในรูปแบบหนึ่ง ซึ่งจำลองการเรียงลำดับของหน่วยความจำได้อย่างดีคล้ายแถวลำดับ
รายการมักจะทำมาเพื่อให้เพิ่มลดข้อมูลได้ง่าย หรือเพื่อให้เกิดความสอดคล้องในข้อมูลที่ตำแหน่งมีความสำคัญ (เช่นการเก็บเลขที่เป็นลำดับ หรือการเก็บเวกเตอร์ซึ่งสลับตำแหน่งกันไม่ได้) เป็นต้น
ความเร็วที่ใช้ในการทำงานของบริการขึ้นอยู่กับการเลือกใช้โครงสร้างข้อมูลที่เหมาะสม หากใช้แถวลำดับในการทำรายการ การค้นหาแบบดัชนีอาจใช้ความเร็วเป็น O (1) แต่การค้นหาแบบไล่หาสมาชิกโดยใช้โปรแกรมวนซ้ำทำให้ต้องใช้เวลา 
formula_1
วาริสเตอร์
วาริสเตอร์ () เป็นอุปกรณ์สารกึ่งตัวนำอีกชนิดหนึ่งที่สามารถเปลี่ยนแปลงค่าความต้านทานได้ตามระดับแรงดันไฟฟ้า การทำงานของวาริสเตอร์คล้ายกับซีเนอร์ไดโอด คือ เมื่อแรงดันไฟฟ้าสูงกว่าค่าที่กำหนดมันจะยอมให้กระแสไหลผ่านตัวมันเองได้ ยังส่งผลให้สามารถรักษาระดับของแรงดันไฟฟ้าให้อยู่ในสภาพปกติ วาริสเตอร์ชนิดนี้เรามักจะเรียกว่า วีดีอาร์ (VDR : Voltage Dependent Resistor) และมีบางชนิดที่มีลักษณะการทำงานคล้ายกับไดโอดแต่จุดทำงานจะสูงตามที่กำหนด
การใช้วาริสเตอร์จะใช้เป็นวงจรป้องกันอุปกรณ์ต่างๆ ไม่ให้ได้รับความเสียหาย เมื่อกระแสไฟฟ้าหรือแรงดันไฟฟ้าในวงจรเกิดการเปลี่ยนแปลงสูงขึ้น โดยวาริสเตอร์จะทำหน้าที่แบ่งกระแสไฟฟ้าหรือลดแรงดันไฟฟ้า เมื่อกระแสไฟฟ้าหรือแรงดันไฟฟ้ามากเกินปกติ มิฉะนั้นวงจรอาจเกิดการเสียหายได้
รหัสอักขระ
รหัสอักขระ (character encoding) หรือ ชุดอักขระ (character set) หมายถึงสัญลักษณ์ ที่กำหนดให้ใช้เป็นรสแทนอักขระ หรือมีความหมายอย่างใดอย่างหนึ่งตามที่มีการตกลงกันไว้ เป็นต้นว่า ตารางรหัสแอสกี (ASCII table) และรหัสเอ็บซีดิก (EBCDIC) โปรแกรมสำเร็จบางโปรแกรมใช้รหัสเหล่านี้ผสมกับตัวอักขระบางตัวเป็นรหัสคำสั่งให้เป็นการขีดเส้นใต้ หรือ ทำตัวเอน เป็นต้น
ชุดอักษร DejaVu
ชุดอักษร DejaVu () เป็นชุดตัวอักษรหรือไทป์เฟซที่ดัดแปลงมาจาก Bitstream Vera โดยเพิ่มแบบตัวอักขระอื่นๆ นอกเหนือจากตัวอักษรภาษาละติน โดยครอบคลุมตัวอักษรของภาษาต่างๆ ตามมาตรฐานยูนิโคด เพื่อให้เป็นฟอนต์ที่ครอบคลุมจำนวนภาษาให้มากที่สุดเท่าที่เป็นไปได้
ชุดอักษร DejaVu ยังเปิดรับไทป์เฟซของภาษาอื่นๆ เพิ่มเติมอยู่เรื่อยๆ (ปัจจุบันยังไม่มีภาษาไทย) ปัจจุบัน DejaVu ถูกใช้เป็นฟอนต์ปริยายในลินุกซ์ดิสทริบิวชันหลายตัว
ชุดอักษร DejaVu ประกอบด้วยชนิดอักษรมาตรฐาน Serif, Sans-serif, Monospace และชนิด Serif Condensed กับ Sans Condensed ที่ยังอยู่ในระยะทดลองใช้
ปลานีออน
ปลานีออน หรือ ปลานีออนเตตร้า (อังกฤษ: neon, neon tetra; ชื่อวิทยาศาสตร์: "Paracheirodon innesi") เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาคาราซิน
เป็นปลาขนาดเล็กที่มีนิสัยชอบอยู่รวมเป็นฝูงใหญ่ในระดับกลางน้ำในป่าดิบชื้นที่มีไม้น้ำหนาแน่นในภาคตะวันออกเฉียงใต้ของโคลัมเบีย, ภาคตะวันออกของเปรู, และทางภาคตะวันตกของบราซิล มีรูปทรงยาวรี คล้ายเม็ดข้าวสาร ตาโต มีครีบบางใสยาวพอประมาณทั้ง 7 ครีบ (ครีบว่าย 2 ครีบท้อง 2 ครีบกระโดง 1 ครีบทวาร 1 ครีบหาง 1) มีครีบไขมันขนาดเล็ก ที่โคนหาง ลำตัวมีเกล็ดขนาดเล็กมันวาวปกคลุมทั้งตัว โดยที่ส่วนหลังจะสีเหลือบเขียวมะกอก มีเส้นเรืองแสงสีเขียวอมฟ้าพาดตั้งแต่จมูกผ่านลูกตายาวไปสุดที่ครีบไขมัน อันเป็นที่มาของชื่อ ปลานีออน ส่วนท้องเป็นสีขาวเงิน หลังจากช่องท้องไปถึงโคนหางมีสีแดงสด ขนาดโตเต็มที่ไม่เกิน 1 นิ้ว
ด้วยความสวยงามจึงนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามอีกชนิดหนึ่ง ที่มีทั้งการส่งออกจากอเมริกาใต้ และเพาะขยายพันธุ์ได้ในหลายประเทศ เช่น อินโดนีเซีย, สิงคโปร์, ไทย เป็นต้น อุณหภูมิที่เหมาะสมของปลานีออนคือไม่เกิน 30 องศาเซลเซียส ปลานีออนจะมีนิสัยรักสงบ สามารถเลี้ยงเป็นฝูงได้ ทั้งยังสามารถเลี้ยงร่วมกับปลาอื่น ๆ ที่มีขนาดไล่เลี่ยกันได้อีกด้วย แต่ปลานีออนจะมีนิสัยขี้ตื่น ชอบกระโดด ดังนั้นสำหรับการเลี้ยงในตู้จึงควรจะมีฝาปิดให้มิดชิดด้วยเพื่อกันการที่ปลานีออนจะกระโดดออกมาตายนอกตู้ หากเป็นไปได้ ควรมีสถานที่ซ่อนเวลาที่ปลานีออนตกใจ ด้วยการหาขอนไม้, หิน หรือพรรณไม้น้ำมาเป็นที่ซ่อน
ปลานีออนเป็นปลาอีกชนิดหนึ่งที่สามารถเพาะขยายพันธุ์ได้ในตู้เลี้ยง โดยใช้อัตราส่วนตัวผู้ 2–3 ต่อตัวเมีย 1 ตัว โดยปลาที่พร้อมที่จะผสมพันธุ์จะเห็นพฤติกรรมปลาตัวผู้ว่ายเคลียคลอตัวเมียอยู่ตลอดเวลา ซึ่งปลาที่มีพฤติกรรมเช่นนี้ควรแยกออกมาไว้ในตู้ที่จะใช้เพาะขยายพันธุ์
ตู้ที่ใช้สามารถใช้ตู้ขนาดเล็ก เพียงความกว้าง 20 หรือ 24 นิ้วก็สามารถใช้ได้ พื้นตู้อาจเป็นพื้นโล่งหรือมีสาหร่ายหรือสาหร่ายเทียมหรือเชือกฟางฝอยวางที่พื้นก้นตู้เพื่อป้องกันปลากินไข่ตัวเอง นำปลาชุดที่ไล่ผสมพันธุ์แยกออกมาปล่อยไว้ เมื่อปลาชินกับสถานที่อยู่และตัวเมียไข่สุกเต็มที่ ปลาจะวางไข่เม็ดลักษณะใสเม็ดขนาดเล็กหล่นลงมามากมาย เมื่อปลาวางไข่หมดแล้ว อาจนำเพศผู้ไปรวมฝูงดังเดิมแล้วนำตัวเมียแยกไว้พักฟื้นต่างหาก 1–2 วันก่อนปล่อยกลับไปรวมฝูงดังเดิม ไข่จะใช้เวลาฟักเป็นตัวราว 3 วัน ลูกปลาที่เกิดใหม่มีขนาดจิ๋วคล้ายเส้นด้าย อนุบาลลูกปลาด้วยอาหารขนาดเล็กหรือไรน้ำขนาดจิ๋ว เมื่อปลามีอายุได้ 3–6 เดือนก็พร้อมที่จะผสมพันธุ์
โรงเรียนไชยปราการ
โรงเรียนไชยปราการ () เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดเล็ก นอกเขตตัวเมืองเชียงใหม่ เป็นโรงเรียนประจำอำเภอไชยปราการ เปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6
โรงเรียนไชยปราการ ตั้งอยู่ที่ 99 หมู่ที่ 2 ถนนสายเชียงใหม่ – ฝาง ตำบลหนองบัว อำเภอไชยปราการ จังหวัดเชียงใหม่ ตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2503 ณ บริเวณป่าช้าเก่า ซึ่งประชาชน ผู้ใหญ่บ้าน กำนัน นายอำเภอฝาง ผู้ช่วยศึกษาธิการอำเภอฝาง และคณะสงฆ์ในตำบลปงตำ (เดิม) ได้ร่วมมือกันตัดโค่นต้นไม้ปรับสนามจนเรียบใช้การได้ พร้อมกันนั้น นายโท ลีฬหาชีวะ ได้มอบที่ดินของตนสมทบอีก 3 ไร่ 2 งาน รวมเป็นเนื้อที่ 13 ไร่ 1 งาน 28 ตารางวา ขณะก่อตั้งเริ่มแรกได้ไปอาศัยเรียนที่ศาลาวักสุกาวาส (วัดแม่ขิ) เปิดสอนระดับ ม.1 – ม.3 (เทียบ ป.58 – ป.7) เดิมชื่อว่า “โรงเรียนมัธยมแม่ขิ”
มีทั้งสิ้น 8 ห้องเรียน
มีทั้งสิ้น 8 ห้องเรียน
บริจิตแห่งสวีเดน
นักบุญบริจิตแห่งสวีเดน () เมื่อแรกเกิดชื่อ Birgitta Birgersdottir เป็นนักบวชคาทอลิกในคณะชั้นสามของนักบุญฟรังซิส เกิดราว ค.ศ. 1302 หรือ 1303 ที่ประเทศสวีเดน และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 1373 ที่กรุงโรม รัฐสันตะปาปา เป็นรหัสยิกและผู้ก่อตั้ง “คณะบริจิตติน” (Bridgettine Order)
นักบุญบริจิตได้เห็นนิมิตการประสูติของพระเยซู ซึ่งมีอิทธิพลต่อการสร้างงานศิลปะเกี่ยวกับการกำเนิดของพระเยซูเป็นอันมาก
นักบุญโยเซฟ
โยเซฟ ( "Yosef") ชาวคาทอลิกเรียกว่านักบุญยอแซฟ เป็นนักบุญในศาสนาคริสต์ เกิดเมื่อประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 1 และเสียชีวิตในคริสต์ศตวรรษเดียวกัน ที่เมืองนาซาเร็ธในประเทศอิสราเอลปัจจุบัน นักบุญโยเซฟสืบสายมาจากตระกูลกษัตริย์ดาวิด คัมภีร์พันธสัญญาใหม่ระบุว่าเป็นสามีของนางมารีย์ (มารดาพระเยซู) นักบุญโยเซฟมิใช่บิดาตามเชึ้อสายของพระเยซูแต่ก็ถือกันว่าเป็นบิดาบุญธรรมและเป็นหัวหน้าของ “ครอบครัวศักดิ์สิทธิ์” หรือ “ครอบครัวพระเยซู” ()
เชี้อสายตามหลักฐานของพระวรสารนักบุญมัทธิว กล่าวว่าพ่อของนักบุญโยเซฟชื่อยาโคบ แต่ตามหลักฐานของพระวรสารนักบุญลูกา กล่าวว่าพ่อของนักบุญโยเซฟชื่อเฮลี พระวรสารในสารบบไม่ได้ระบุวันและสถานที่เกิดและตายของโยเซฟ เท่าที่ทราบโยเซฟอยู่ที่เมืองนาซาเรธ ใน กาลิลี อยู่ที่เบธเลเฮม ในแคว้นยูเดียเป็นเวลาอีกสองปี และถูกบังคับให้ไปลี้ภัยไปอยู่อียิปต์อีกระยะหนึ่ง แม้ว่า “พระวรสารสหทรรศน์” จะไม่ได้กล่าวถึงอายุของโยเซฟแต่จากเอกสารอื่น ๆ โยเซฟเป็นพ่อหม้ายลูกติดเมื่อแต่งงานกับมารีย์ และมารีย์เป็นหม้ายเมื่อพระเยซูออกเทศนาและเมื่อพระเยซูทรงรับพระทรมาน ฉะนั้นจึงสันนิษฐานว่าโยเซฟเสียชีวิตก่อนที่พระเยซูสิ้นพระชนม์
อาชีพของโยเซฟตามที่บรรยายในพระวรสารว่าเป็น τεκτων, ภาษากรีกหมายถึงช่างแต่ในศาสนาคริสต์ถือกันว่าโยเซฟเป็นผู้ทำงานกับไม้หรือช่างไม้ แต่ในภาษาอังกฤษปัจจุบันใช้คำว่า “joiner” หรือ “cabinet-maker” หรือช่างทำเฟอร์นิเจอร์ซึ่งเหมาะกับความหมายในภาษากรีกมากกว่า นอกจากนั้นแล้วพระวรสารก็มิได้กล่าวถึงโยเซฟ และไม่มีบทพูด มิได้บอกสถานที่เกิดและสถานที่เสียชีวิต และเวลาต่างที่เกี่ยวกับโยเซฟก็แตกต่างกัน บางครั้งก็จะกล่าวว่าอายุมากกว่ามารีมาก และบางครั้งก็เพียงไม่กี่ปี บางวรสารกล่าวว่าโยเซฟเป็นพ่อหม้ายลูกติดเมื่อแต่งงานกับมารีย์ ในพระวรสารกล่าวถึงโยเซฟเมื่อพระเยซูไปเยรูซาเลมเมื่ออายุสิบสองปี แต่ไม่มีอะไรที่กล่าวถึงโยเซฟหลังจากนั้น เอกสารเกี่ยวกับเวลาเสียชีวิตไม่ชัดเจนแต่เมื่อพระเยซูออกเทศนามารีย์ก็เป็นหม้ายแล้ว
ในนิกายโรมันคาทอลิกถือว่านักบุญโยเซฟเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์กรรกรและมีวันสมโภชหลายวัน และในปี ค.ศ. 1870 สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 9 ประกาศให้นักบุญโยเซฟและนักบุญเปโตรเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์ของศาสนจักรคาทอลิกทั้งหมด นอกจากนั้นโยเซฟยังเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์เมืองและประเทศหลายเมืองและหลายประเทศ
นักบุญเจอโรม
นักบุญเจอโรม หรือ นักบุญเยโรม (; ; ) เป็นบาทหลวงชาวโรมัน เกิดเมื่อประมาณปี ค.ศ. 347 ที่หมู่บ้านสไตรดอน บริเวณดัลเมเชีย และเสียชีวิตเมื่อประมาณวันที่ 30 กันยายน ปี ค.ศ. 420 ที่เบธเลเฮม แคว้นยูเดีย (ปัจจุบันประเทศอิสราเอล) นักบุญเจอโรมเป็นที่รู้จักกันในผลงานการแปลคัมภีร์ไบเบิลจากภาษากรีกและภาษาฮีบรูเป็นภาษาละติน นอกจากนั้นนักบุญเจอโรมยังเป็นนักป้องกันคริสต์ศาสนา (Christian apologist) คัมภีร์ไบเบิลฉบับของนักบุญเจอโรม หรือที่เรียกว่า “” ยังเป็นคัมภีร์ฉบับสำคัญของคริสตจักรโรมันคาทอลิก นักบุญเจอโรมได้รับการประกาศเป็นนักบุญและเป็นนักปราชญ์แห่งคริสตจักร นอกจากนั้นนักบุญเจอโรมก็ยังเป็นนักบุญในคริสตจักรออร์ทอดอกซ์และรู้จักกันในชื่อ “St. Jerome of Stridonium” หรือ “Blessed Jerome” (“Blessed” คนละความหมายกับ “บุญราศี” ที่ใช้กันทางตะวันตก)
ในทางศิลปะของโรมันคาทอลิกนักบุญเจอโรมเป็นองค์อุปถัมภ์นักเทววิทยา จะเป็นรูปคาร์ดินัลเคียงข้างนักบุญออกัสตินแห่งฮิปโป นักบุญแอมโบรสแห่งมิลาน และสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 1 บางครั้งรูปนักบุญเจอโรมก็จะเป็นชายที่เกือบไม่มีเสี้อผ้าบนร่างกายอย่างนักพรต และมีเพียงกางเขน หัวกะโหลก คัมภีร์ไบเบิล และหมวกคาร์ดินัลสีแดงหรือเครื่องหมายอย่างใดอย่างหนึ่งที่แสดงฐานะว่าเป็นคาร์ดินัล ในห้องแคบ ๆ ที่อาศัย บางครั้งก็จะมีสิงโตในรูปด้วยเพราะมีตำนานว่านักบุญเจอโรมช่วยถอนหนามที่ตำอุ้งเท้าสิงห์โตออก และบางครั้งก็จะมีนกฮูกซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของความมีปัญญา เครื่องเขียนหรือทรัมเป็ตแห่งการพิพากษาครั้งสุดท้ายก็เป็นสัญลักษณ์อีกอย่างหนี่งที่ใช้
ออกัสตินแห่งฮิปโป
นักบุญออกัสตินแห่งฮิปโป () เกิดเมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 354 ที่เมืองทากาส ประเทศแอลจีเรีย มีนามเดิมว่า เอาเรลิอุส เอากุสตินุส () เป็นนักเทววิทยาศาสนาคริสต์ยุคแรก งานเขียนของท่านมีอิทธิพลอย่างมากต่อศาสนาคริสต์ตะวันตกและปรัชญาตะวันตก ได้รับแต่งตั้งเป็นบิชอปแห่งฮิปโปในปี ค.ศ. 396 ซึ่งขณะนั้นยังเป็นส่วนหนึ่งของมณฑลแอฟริกาของจักรวรรดิโรมัน ออกัสตินถือเป็นปิตาจารย์ที่สำคัญที่สุดของคริสตจักร ผลงานที่สำคัญ 2 เรื่องคือ เทวนครและคำสารภาพบาป ซึ่งเป็นที่นิยมศึกษาอยู่แม้จนทุกวันนี้
ก่อนจะมานับถือศาสนาคริสต์เข้าพิธีบัพติศมาในปี ค.ศ. 387 ออกัสตินเคยนับถือศาสนามาณีกี และยังได้รับอิทธิพลทางความคิดจากลัทธิเพลโตใหม่ของพลอไทนัส ออกัสตินจึงได้พัฒนาเทววิทยาและปรัชญาในแบบของตนเอง เมื่อจักรวรรดิโรมันตะวันตกใกล้จะแตก ท่านเล็งเห็นว่าคริสตจักรโรมันคาทอลิกจะเป็นเทวนครฝ่ายจิตวิญญาณให้กับประชาชนต่อไป แนวคิดของออกัสตินยังส่งผลมาตลอดสมัยกลาง
คริสตจักรโรมันคาทอลิกและแองกลิคันคอมมิวเนียนนับถือว่าท่านเป็นนักบุญ นักปราชญ์แห่งคริสตจักร มีวันฉลองตรงกับวันที่ 28 สิงหาคม และเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์คณะออกัสติเนียน นักพิมพ์ นักเทววิทยา ตลอดจนเมืองและมุขมณฑลอีกหลายแห่ง แม้แต่นิกายโปรเตสแตนต์โดยเฉพาะลัทธิคาลวิน ก็ยังถือว่าออกัสตินเป็นนักเทววิทยาผู้เป็นบิดาของการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์ ทางอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ก็ถือว่าออกัสตินเป็นนักบุญเช่นกัน แต่กำหนดวันฉลองตรงกับวันที่ 15 มิถุนายน
เอลเกรโก
โดเมนิคอส เทโอโทโคพูลอส ( ; ค.ศ. 1541 7 เมษายน ค.ศ. 1614) หรือที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางในชื่อ เอลเกรโก (El Greco; "ชาวกรีก") เป็นจิตรกร ประติมากร และสถาปนิกสมัยเรอเนซองซ์คนสำคัญของประเทศสเปนในคริสต์ศตวรรษที่ 16 และ 17 มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพสีน้ำมัน เอลเกรโกมักจะลงนามในภาพเขียนด้วยชื่อเต็มเป็นภาษากรีก
เอลเกรโกเกิดที่เกาะครีตซึ่งในสมัยนั้นเป็นส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐเวนิสและเป็นศูนย์กลางของศิลปะไบแซนไทน์ยุคปลาย เอลเกรโกได้รับการฝึกฝนลักษณะศิลปะไบแซนไทน์ก่อนที่เดินทางไปเวนิสเมื่ออายุ 26 ปึเช่นเดียวกับศิลปินชาวกรีกคนอื่น ๆ ในปี ค.ศ. 1570 เอลเกรโกก็ย้ายไปโรมไปเปิดโรงฝึกงานและสร้างงานเขียน ระหว่างที่อยู่ในอิตาลี เอลเกรโกก็ปรับปรุงงานของตนเองโดยการใช้วิธีการเขียนภาพแบบลัทธิแมนเนอริสม์ (Mannerism) และเรอเนซองซ์อิตาลี 
ในปี ค.ศ. 1577 เอลเกรโกก็ย้ายไปโตเลโดในประเทศสเปนซึ่งเป็นที่ที่เอลเกรโกอาศัยอยู่จนตลอดชีวิต ที่โตเลโด เอลเกรโกได้รับงานเขียนหลายชิ้นและเป็นที่สร้างผลงานที่รู้จักกันดีที่สุด
เอลเกรโกเป็นผู้ที่เป็นแนวทางต่อลัทธิแสดงพลังอารมณ์ (Expressionism) และลัทธิบาศกนิยม (Cubism) ในสมัยต่อมา นอกจากนั้นงานของเอลเกรโกยังมีแรงบันดาลใจต่อกวีและนักเขียนเช่น ไรเนอร์ มาเรีย ริลค์ (Rainer Maria Rilke) และนิคอส คาแซนท์ซาคิส (Nikos Kazantzakis) นักวิชาสมัยใหม่กล่าวว่าเอลเกรโกมีลักษณะเป็นตัวของตัวเองอย่างเด่นชัด จนไม่สามารถจัดเข้าอยู่ในกลุ่มศิลปะกลุ่มหนึ่งได้ งานที่เป็นลักษณะที่รู้จักกันคือรูปแบบที่สูงยาวอย่างบิดเบือนและการใช้สีหนักและจัดโดยผสมผสานระหว่างศิลปะไบแซนไทน์กับศิลปะตะวันตก
ดอน ดอน ลาปุส
ดอนดอน ลาปุส () นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 43 ครั้ง ชนะ 11 (น็อค 7) แพ้ 32
รามา ชาติบัณฑิต
รามา ชาติบัณฑิต สถิติการชก 5 ครั้ง ชนะ 3 (น็อค 2) แพ้ 2
เดชสยาม ศิษย์พ่อดำ
เดชสยาม ศิษย์พ่อดำ สถิติการชก 27 ครั้ง ชนะ 8 (น็อค 4) แพ้ 19
ดวงประเสริฐ ส.สมบูรณ์
ดวงประเสริฐ ส.สมบูรณ์ สถิติการชก 5 ครั้ง ชนะ 3 (น็อค 2) แพ้ 2
อยุธยา ศิษย์ฟ้าอมร
อยุธยา ศิษย์ฟ้าอมร สถิติการชก 31 ครั้ง ชนะ 10 (น็อค 2) เสมอ 1 แพ้ 20
เกล็น โดเนียรี่
เกล็น โดแนรี่ หรือ เกล็น กอนซาเลซ โดแนรี่ () นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2522 ที่เมือง Gen. Santos City สถิติการชก 20 ครั้ง ชนะ 16 (น็อค 9) เสมอ 1 แพ้ 3
โรงเรียนบ้านคลองบัว
โรงเรียนบ้านคลองบัว (เอี่ยมแสงโรจน์) เป็นโรงเรียนในเขตบางเขน ในกรุงเทพมหานคร
เดิมชื่อโรงเรียนประชาบาลบ้านบัวมล(เอี่ยมทัศน์-อนุสรณ์ ) เปิดทำการสอน เมื่อ พ.ศ. 2502 โดยอาศัยบ้านกำนันสอน เอี่ยมทัศน์ เป็นสถานศึกษา มี
นายเล็ก จันทร์เหมือน เป็นครูคนแรก มีนักเรียน 64 คน
พ.ศ. 2504 กำนันสอน เอี่ยมทัศน์ ได้บริจาคที่ดินให้ก่อสร้างอาคารเรียน (ที่ตั้งอยู่ปัจจุบัน) โดยมีคุณยายชม ช้างโรจน์ และตระกูล แสงนาค ร่วมกันบริจาคทุนทรัพย์ในการก่อสร้างอาคาร และ
ได้เปลี่ยนชื่อโรงเรียนใหม่เป็น “ โรงเรียนบ้านคลองบัว ( เอี่ยมแสงโรจน์ ) ” เพื่อเป็นอนุสรณ์แก่ผู้บริจาค
ที่ดินและทุนทรัพย์ และเปิดทำการสอนระดับประถมศึกษาปีที่ 1 – ประถมศึกษาปีที่ 6
ปัจจุบันเปิดทำการสอนตั้งแต่ระดับก่อนประถมศึกษาถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 6
ปลากรายอินเดีย
ปลากรายอินเดีย (, ; ) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลากราย (Notopteridae) มีรูปร่างทั่วไปคล้ายปลากราย ("C. ornata") เพียงแต่ปลากรายอินเดียจะมีรูปร่างที่เพรียวกว่า เกล็ดมีขนาดเล็กกว่า บริเวณสันหลังยังมีสีเหลือบทองและยังมีแถบสีเงินเป็นบั้ง ๆ ซึ่งในปลากรายจะไม่มี ลายจุดจะมีลักษณะคล้ายปลาตองลาย ("C. blanci") คือ เป็นจุดเล็กกว่าปลากราย แต่ปลากรายอินเดียจะไม่มีจุดมากเท่าปลาตองลาย หรือในบางตัวอาจไม่มีเลย และจุดดังกล่าวเป็นแต้มสีดำไม่มีขอบขาวเป็นวงรอบ และอยู่ค่อนข้างไปทางท้ายลำตัว ปลาในวัยเล็กจะยังไม่มีบั้งสีเงิน
พบในภูมิภาคเอเชียใต้ ซึ่งปลาชนิดนี้ในความเชื่อของศาสนาฮินดู พระนารายณ์ได้อวตารลงมาเป็นปลากรายทองในชื่อปาง "มัตสยาวตาร" ชาวฮินดูจึงถือว่าปลาชนิดนี้เป็นปลาศักดิ์สิทธิ์ แต่ก็นิยมใช้บริโภคในท้องถิ่น
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม แต่มีราคาสูง เนื่องจากเป็นปลาที่หายาก
อนึ่ง โดยมากแล้วในการอ้างอิงทางอนุกรมวิธาน มักจะจัดให้ปลากรายอินเดียเป็นชนิดเดียวกับปลากราย โดยใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ซ้ำซ้อนกัน แต่ความจริงแล้ว ปลาทั้งสองชนิดนี้เป็นปลาคนละชนิดกัน
แคว้นเบรอตาญ
เบรอตาญ (), แบรย์ส () หรือ บริตทานี () เป็นหนึ่งในแคว้น 18 แคว้นของประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่บนคาบสมุทรทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศฝรั่งเศส ทิศตะวันออกเฉียงเหนือติดกับแคว้นนอร์ม็องดี ส่วนทิศตะวันออกติดกับแคว้นเปอีเดอลาลัวร์ มีเมืองหลวงชื่อว่าแรน
ประกาศสิทธิมนุษยชนและพลเมือง
ประกาศสิทธิมนุษยชนและพลเมือง () เป็นเอกสารสำคัญซึ่งเกิดขึ้นในสมัยปฏิวัติฝรั่งเศส กำหนดให้สิทธิของปัจเจกชนและสิทธิมวลชลเป็นสิทธิสากล ประกาศฉบับนี้ได้รับอิทธิพลจากทฤษฎีสิทธิธรรมชาติ ซึ่งหมายความว่า สิทธิดังกล่าวมีอยู่ไม่ว่าเมื่อใดและที่ใด เนื่องจากเป็นสิทธิที่ตั้งอยู่บนพื้นฐานธรรมชาติของมนุษย์ สภาร่างรัฐธรรมนูญ (assemblée nationale constituante) รับรองร่างสุดท้ายของประกาศนี้เมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2332
แม้ว่าเอกสารดังกล่าวจะกำหนดสิทธิไว้สำหรับ "มนุษย์ทุกคนโดยปราศจากข้อยกเว้น" แต่ก็ไม่มีการเอ่ยถึงสิทธิสตรี หรือระบบทาส
เนื้อความข้อ 1:
ประกาศนี้ได้วางขอบเขตรัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบันไว้ในกฎหมายฝรั่งเศส ซึ่งสามารถยกขึ้นอ้างได้ในการโต้แย้งระหว่างการพิพากษาอรรถคดีในศาลยุติธรรมหรือศาลปกครอง
วัตถุประสงค์หนึ่งของการยกร่างประกาศนี้คือการผลักดันให้มีการเปลี่ยนแปลงระบอบการปกครองจากระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์มาเป็นระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ หลักการหลายข้อในประกาศแสดงการต่อต้าน "ระบอบเก่า" (ancien régime) โดยหลังจากการประกาศใช้ประกาศฯ ไม่นาน ฝรั่งเศสก็เปลี่ยนระบอบการปกครองเป็นสาธารณรัฐ
แนวคิดของการร่างประกาศมาจากหลักปรัชญาและการเมืองของยุคแห่งการรู้แจ้ง (les lumières) โดยที่สำคัญได้แก่ ความเป็นปัจเจกชนและสัญญาประชาคม บนพื้นฐานของทฤษฎีชองนักปรัชาญาเมธีชาวอังกฤษ จอห์น ล็อก และพัฒนาโดยปราชญ์ชาวฝรั่งเศส ฌ็อง-ฌัก รูโซ รวมถึงหลักการแบ่งแยกอำนาจในการปกครองเป็นสามฝ่ายของมงแต็สกีเยอ (อำนาจนิติบัญญัติ อำนาจบริหาร และอำนาจตุลาการ)
กล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส
ในทางกายวิภาคศาสตร์ กล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส () เป็นกล้ามเนื้อในปลายแขนของมนุษย์ ทำหน้าที่งอและกางมือออก
กล้ามเนื้อนี้เริ่มจากปุ่มมีเดียล อีพิคอนไดล์ของกระดูกต้นแขน (medial epicondyle of humerus) (เช่นเดียวกับกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ อัลนาริส) และเกาะกับด้านหน้าของฐานกระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 2 (2nd metacarpal)
กล้ามเนื้อนี้วิ่งในแนวด้านข้างของกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ ดิจิทอรุม ซุเปอร์ฟิเชียลิส (flexor digitorum superficialis) และเอ็นของกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิสสามารถเห็นได้จากด้านหน้าของปลายแขนตอนปลายๆ ใกล้ข้อมือ
ที่บริเวณปลายแขนบริเวณปลายๆ ใกล้ข้อมือ ทางขวาก่อนถึงข้อมือ จะเห็นเอ็นกล้ามเนื้อ 2-3 อัน ได้แก่ เอ็นกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิสอยู่ทางด้านข้างมากที่สุด (ใกล้กับนิ้วโป้งมากที่สุด) (ส่วนเอ็นที่อยู่ใกล้กลางที่สุดคือเอ็นกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ อัลนาริส ส่วนอันตรงกลาง (ถ้ามี) คือเอ็นกล้ามเนื้อปาล์มาริส ลองกัส)
กล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิสเลี้ยงโดยเส้นประสาทมีเดียน (median nerve) เช่นเดียวกับกล้ามเนื้อในกลุ่มกล้ามเนื้องอของมือส่วนใหญ่ และได้รับเลือดมาเลี้ยงจากหลอดเลือดแดงอัลนา (ulnar artery)
เช่นเดียวกับกล้ามเนื้อกลุ่มงออื่นๆ ในปลายแขน กล้ามเนื้อนี้สามารถฝึกความแข็งแรงได้จากการออกกำลังการต้านการงอ โดยใช้ wrist roller และ wrist curls ร่วมกับดัมบ์เบลล์ (dumbbell)
ภาคเศรษฐกิจขั้นที่ 3
ภาคเศรษฐกิจขั้นที่ 3 (บางครั้งเรียกว่า อุตสาหกรรมบริการ) เป็นภาคเศรษฐกิจที่มิได้ผลิตสิ่งบริโภคหรือผลิตสิ่งใด แต่บริการให้กับอุตสาหกรรมอื่น ๆ หรือ คนทั่วไป การธนาคาร การแต่งผม การขนส่ง และ โรงละคร เป็นต้น เหล่านี้ล้วนเป็นส่วนหนึ่งของอุตสาหกรรมบริการ
ในระบบเศรษฐกิจที่พัฒนาแล้ว อุตสาหกรรมบริการมีแนวโน้มที่จะเพิ่มความสำคัญมากขึ้นในสังคม ยกตัวอย่างเช่นในประเทศอังกฤษ (ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2488) เนื่องจากมาตรฐานการครองชีพของประชาชนที่สูงขึ้น ดังนั้นมันจึงทำให้ผู้บริโภคต้องการบริการต่าง ๆ มากขึ้น อุตสาหกรรมบริการจึงกลายเป็นแห่งจ้างงานของคนในแต่ละประเทศมากขึ้นด้วย
ประเภทวรรณคดี
ประเภทของงานวรรณกรรม (; [ˈʒã:rə]) เช่น นวนิยาย หรือ เรื่องสั้นในสมัยคลาสสิก สมัยก่อน วรรณกรรมถูกแบ่งออกเป็นสามประเภทใหญ่ คือ
ซึ่งภายหลัง ประเภททที่สาม คือ กวีนิพนธ์บทละคร ถูกแบ่งต่อไปเป็น โศกนาฏกรรม (Tragedy) และ สุขนาฏกรรม (Comedy)
งานแต่ละประเภทมีกฎตายตัว จนกระทั่งถึงศตวรรษที่ 18 (ค.ศ. 1700 หรือ พ.ศ. 2243) ประเภทของวรรณกรรมได้ถูกแบ่งแยกอย่างชัดเจนมากขึ้น แต่หลังจากนั้นไม่นาน นักเขียนต่าง ๆ ก็ได้นำรูปแบบหลาย ๆ อย่าง มาผสมกันในงานเขียนของตัวเอง ทำให้งานเขียนของตัวเองนั้นมีเอกลักษณ์
โรงเรียนอนุบาลพิบูลเวศม์
โรงเรียนอนุบาลพิบูลเวศม์ เป็นโรงเรียนระดับอนุบาล และประถมศึกษา เดิมนั้นมาจากอาคารสงเคราะห์พิบูลเวศม์ โดยใช้ศาลาฟังธรรม ในอาคารจัดสรร ตามดำริของ จอมปล ป. พิบูลสงคราม เปิดทำการสอนวันแรกในวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2498 สังกัดแผนกการศึกษาอนุบาล กองการศึกษาพิเศษ กรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ โดยมีนางพิศวง หัสนันท์เป็นครูใหญ่คนแรก จนต่อมาได้ขยายการศึกษาถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 4
โรงเรียนอนุบาลพิบูลเวศม์ได้รับเลือกเป็นโรงเรียนที่จัดกิจกรรมสหกรณ์ดีเด่น ประจำปี พ.ศ. 2529 และในปี พ.ศ. 2531 โรงเรียนอนุบาลพิบูลเวศม์ได้รับรางวัลโรงเรียนดีเด่น, โรงเรียนที่ได้รับรางวัลพระราชทานระดับประถมศึกษา เป็นต้น
ปัจจุบัน (พ.ศ. 2551) โรงเรียนอนุบาลพิบูลเวศม์มีนักเรียนจำนวน 1,772 คน บุคลากร 102 คนจัดการเรียนการสอนในระดับอนุบาล, ช่วงชั้นที่ 1 - 2, โดยมีห้องเรียน 2 ภาษา และห้องปฏิบัติการทางภาษาและคณิตศาสตร์เต็มรูปแบบอีกด้วย
โรงเรียนอนุบาลพิบูลเวศม์ ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2498 เปิดทำการสอนตั้งแต่ระดับชั้นอนุบาลปีที่ 1 ถึง ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ตั้งอยู่ที่ 259/444 ซอยปรีดีพนมยงค์ 13 ถนนสุขุมวิท 71 แขวงพระโขนงเหนือ เขตวัฒนา กรุงเทพมหานคร รหัสไปรษณีย์ 10110
โรงเรียนอนุบาลพิบูลเวศม์ ตั้งอยู่ในอาคารสงเคราะห์พิบูลเวศม์ในที่ดินของ ธนาคารอาคารสงเคราะห์ (ปัจจุบันโอนเป็นการเคหะแห่งชาติ) ซึ่งมีเนื้อที่จำนวน 1 ไร่ 2 งาน 88 ตารางวา พร้อมอาคารตึกชั้นเดียว จำนวน 2 หลัง หลังละ 2 ห้องเรียน (ได้รื้อก่อสร้างเป็นตึกอาคารเรียน 1 และอาคารเรียน 2 ในปัจจุบัน)และ อาคารศาลาทรงไทย 1 หลัง ได้มอบให้กระทรวงศึกษาธิการ เปิดทำการสอนชั้นอนุบาล เมื่อ วันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2498 โดยตั้งชื่อว่า“โรงเรียนอนุบาลพิบูลเวศม์” สังกัดแผนการศึกษาอนุบาล กองการศึกษาพิเศษ กรมสามัญศึกษา
วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2523 โอนมาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการประถมศึกษา แห่งชาติ ตามพระราชบัญญัติการโอนโรงเรียนประถมศึกษา พ.ศ. 2523
วันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2524 การเคหะแห่งชาติได้ยกกรรมสิทธิ์ การใช้ที่ดินเพิ่มให้อีก 1 แปลงมีเนื้อที่ 1 ไร่ 3 งาน 8 ตารางวา ซึ่งติดกับแปลง ที่ดินเดิม (เนื้อที่ 1 ไร่ 2 วา 88 ตารางวา) ให้กับสำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ รวมเป็นเนื้อที่ฝืนเดียวกัน รวม 3 ไร่ 2 งาน 76 ตารางวา เพื่อใช้เป็นประโยชน์
ปัจจุบันโรงเรียนอนุบาลพิบูลเวศม์ มีอาคารเรียน 3 หลัง
โทรโพสเฟียร์
โทรโพสเฟียร์ () (คำว่าโทรโพ (Tropo) มาจากภาษากรีกแปลว่า หมุน หรือ ผสม) บรรยากาศชั้นล่างสุดสูงจากผิวโลก 8 - 15 กิโลเมตร มีอิทธิพลต่อมนุษย์และสิ่งแวดล้อมมากที่สุด อากาศที่มนุษย์หายใจเข้าไปคืออากาศชั้นนี้ เมฆ  พายุ  ลม และลักษณะอากาศต่าง ๆ  เกิดขึ้นในบรรยากาศชั้นนี้  อุณหภูมิจะเปลี่ยนแปลงบ่อยครั้งและรวดเร็วกว่าบรรยากาศชั้นอื่น ๆ อยู่ระหว่าง 0-10 กม. โดยอุณหภูมิจะค่อย ๆ ลดลงตามความสูง โดยเฉลี่ยกม.ละ 6.5 องศา c เป็นชั้นที่สำคัญมากเพราะเป็นบริเวณที่มีไอนำ เมฆ หมอก และพายุ  มีก๊าซที่สำคัญคือ ไอน้ำ มีไอน้ำมหาศาล ก่อให้เกิดเมฆ หมอก พายุ และฝน
https://sites.google.com/site/jumpa7536/1-chan-thor-pho-sfeiyr-troposphere
สนธิสัญญาเบอร์ลิน (1878)
สนธสัญญาเบอร์ลิน เป็นบัญญัติสุดท้ายแห่งการประชุมใหญ่เบอร์ลิน (13 มิถุนายน – 13 กรกฎาคม ค.ศ. 1878) ซึ่งสหราชอาณาจักร ออสเตรีย-ฮังการี ฝรั่งเศส อิตาลี รัสเซียและจักรวรรดิออตโตมันภายใต้สุลต่านอับดุล ฮามิดที่ 2 ทบทวนสนธิสัญญาซันเสตฟาโนซึ่งลงนามเมื่อวันที่ 3 มีนาคม ปีเดียวกัน ภาระสำคัญที่สุดของการประชุมใหญ่นี้คือ ตัดสินชะตาของราชรัฐบัลแกเรียซึ่งสถาปนาขึ้นในสนธิสัญญาซันสเตฟาโน แม้บัลแกเรียเองจะไม่ได้รับเชิญให้เข้าร่วมประชุมเพราะการยืนกรานของรัสเซีย ในขณะนั้น บัลแกเรียยังไม่มีอยู่บนแผนที่โลก จึงไม่อยู่ในบังคับของกฎหมายระหว่างประเทศ เช่นเดียวกับชาวบัลแกเรีย การกีดกันนี้เคยมีขึ้นแล้วในการประชุมมหาอำนาจคอนสแตนติโนเปิล ซึ่งจัดขึ้นเมื่อหนึ่งปีก่อน โดยบัลแกเรียไม่ได้เข้าร่วมเช่นกัน
สนธิสัญญาดังกล่าวรับรองเอกราชของราชรัฐเอกราชโดยพฤตินัยโรมาเนีย เซอร์เบียและมอนเตเนโกร ร่วมกับอัตตาณัติของบัลแกเรีย แม้บัลแกเรียจะทำหน้าที่เป็นเอกราชโดยพฤตินัยและถูกแบ่งเป็นสามส่วน คือ ราชรัฐบัลแกเรีย จังหวัดปกครองตนเองรูเมเลียตะวันออก และมาซิโดเนีย ซึ่งคืนให้แก่ออตโตมัน ฉะนั้นจึงทำลายแผนการของรัสเซียสำหรับ "เกรทเทอร์บัลแกเรีย" เอกราชที่นิยมรัสเซีย สนธิสัญญาซันสเตฟาโนได้สร้างรัฐบัลแกเรีย ซึ่งเป็นสิ่งที่บริเตนใหญ่และออสเตรีย-ฮังการีเกรงมากที่สุด
รัฐสภาฝรั่งเศส
รัฐสภาฝรั่งเศส () เป็นสถาบันฝ่ายนิติบัญญัติในระบบการปกครองของประเทศฝรั่งเศส โดยยึดระบบสองสภา ซึ่งประกอบไปด้วยโดยผู้มีสิทธิเลือกตั้งคือชาวฝรั่งเศสทั้งหญิงและชาย มีอายุไม่ต่ำกว่า 18 ปี และไม่เป็นบุคคลต้องห้ามมิให้ใช้สิทธิเลือกตั้งตามที่กฎหมายกำหนด
งานเลี้ยงน้ำชาที่บอสตัน
งานเลี้ยงน้ำชาที่บอสตัน () เป็นการประท้วงทางการเมืองของกลุ่มซันส์ออฟลิเบอร์ตี (Sons of Liberty) ในบอสตันเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 1773 เพื่อต่อต้านพระราชบัญญัติชา ลงวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1773 ของรัฐสภาบริเตนใหญ่ ผู้ประท้วง ซึ่งบางคนแต่งกายเป็นชาวอเมริกันพื้นเมือง ทำลายการลำเลียงชาทั้งหมดที่บริษัทอินเดียตะวันออก (East India Company) จัดส่งมา โดยขึ้นเรือและโยนหีบชาลงทะเลที่ท่าบอสตัน รัฐบาลบริเตนโต้ตอบอย่างรุนแรง จนสถานการณ์บานปลายกลายเป็นการปฏิวัติอเมริกา งานเลี้ยงน้ำชานี้จึงเป็นเหตุการณ์เชิงสัญลักษณ์ในหน้าประวัติศาสตร์อเมริกา และนับแต่นั้นก็มีผู้ประท้วงทางการเมืองหลายรายอ้างตนเป็นผู้สืบทอดเชิงประวัติศาสตร์ของการประท้วงที่บอสตัน เช่น กลุ่มขบวนการงานเลี้ยงน้ำชา (Tea Party movement)
งานเลี้ยงน้ำชาดังกล่าวเป็นความสุกงอมของขบวนการต่อต้านพระราชบัญญัติชาที่เกิดขึ้นทั่วดินแดนอเมริกาของบริเตน ชาวอาณานิคมต่อต้านพระราชบัญญัตินี้ เพราะเชื่อว่า ขัดต่อสิทธิของพวกเขาในฐานะชาวอังกฤษ ที่จะ "ไม่จ่ายภาษีถ้าไม่มีผู้แทน" กล่าวคือ จะยอมจ่ายภาษีให้แก่ผู้แทนที่พวกตนเลือกตั้งมาเท่านั้น ไม่ใช่แก่รัฐสภาบริเตนที่พวกตนไม่มีผู้แทนอยู่เลย เหล่าผู้ประท้วงประสบความสำเร็จในการขัดขวางไม่ให้ขนถ่ายชาภาษีจากบริเตนเข้าสู่อาณานิคมสามแห่ง แต่ในอาณานิคมบอสตัน ธอมัส ฮัตชิงสัน (Thomas Hutchinson) ผู้ว่าการซึ่งเตรียมพร้อมรบอยู่แล้ว ได้สั่งห้ามส่งชากลับคืนไปยังบริเตน
ใน ค.ศ. 1774 รัฐสภาบริเตนตอบสนองด้วยการตรากฎหมายที่เรียก "พระราชบัญญัติเหลือทน" (Intolerable Acts) หรือ "พระราชบัญญัติบีบคั้น" (Coercive Acts) ซึ่งให้การปกครองตนเองในแมสซาชูเซตส์สิ้นสุดลง และเลิกการค้าในบอสตัน นอกเหนือไปจากบทบัญญัติอื่น ๆ พลเมืองทั่วทั้งสิบสามอาณานิคมตอบโต้พระราชบัญญัติดังกล่าวโดยประท้วงหนักขึ้น และเรียกประชุมใหญ่ประจำทวีปครั้งที่หนึ่ง (First Continental Congress) ซึ่งมีมติให้ถวายฎีกาต่อพระมหากษัตริย์บริเตนให้ทรงยกเลิกพระราชบัญญัติและไกล่เกลี่ยการต่อต้านพระราชบัญญัติเหล่านั้น ทว่า วิกฤติการณ์ยากจะยุติ นำไปสู่สงครามปฏิวัติอเมริกาใน ค.ศ. 1775
โรงเรียนสวนบัว
โรงเรียนสวนบัว เป็นโรงเรียนเอกชนประเภทสามัญศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน (สช.)
ก่อตั้งโดย ศาสตราจารย์ เกียรติคุณ เรือโท นายแพทย์ อวย เกตุสิงห์ และ ศาสตราจารย์ เกียรติคุณ แพทย์หญิง ม.ร.ว.ส่งศรี เกตุสิงห์ 
ได้รับอนุญาตให้จัดตั้งโรงเรียนเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม 2501 ตามใบอนุญาตเลขที่ 46/2501 
โดยมี ศาสตราจารย์ เกียรติคุณ เรือโท นายแพทย์ อวย เกตุสิงห์ เป็นผู้รับใบอนุญาต คุณหญิงบรรจบพันธ์ นวรัตน์ ณ อยุธยา เป็นผู้จัดการและครูใหญ่คนแรก
ครูใหญ่คนต่อมาตามลำดับดังนี้โรงเรียนตั้งอยู่เลขที่ 16/1 ซอยพหลโยธิน 5 (ราชครู) ถนนพหลโยธิน แขวงพญาไท เขตพญาไท กรุงเทพมหานคร อยู่ในเนื้อที่ 3 ไร่ 3 งาน 55 ตารางวา 
ในระยะแรกเปิดทำการสอนตั้งแต่ชั้นอนุบาลถึงประถมปีที่ 4 และได้ขอขยายชั้นเรียนขึ้นเรื่อย ๆ จนถึงระดับมัธยมปลาย ในอาคารเรียน 3 หลังจำนวนห้องเรียน 58 ห้องเรียน
ปัจจุบันโรงเรียนเปิดสอนในระดับชั้น เตรียมอนุบาล-อนุบาลปีที่ 3 และระดับประถมศึกษาปีที่ 1–6 
โรงเรียนอยู่ภายใต้การดูแลของ มูลนิธิ อวย–ส่งศรี เกตุสิงห์ โดยมี ศาสตราจารย์ เกียรติคุณ นายแพทย์ นรา แววศร เป็นผู้รับใบอนุญาต
แฟนตาซีระดับสูง
แฟนตาซีระดับสูง () เป็นสาขาย่อยแขนงหนึ่งของนวนิยายแฟนตาซี ซึ่งมีพื้นฐานบนโลกที่สร้างขึ้นใหม่หรือโลกคู่ขนาน งานแฟนตาซีประเภทนี้เกิดขึ้นจากผลงานแนวแฟนตาซีอันมีชื่อเสียงของนักเขียนหลายคน เช่น ผลงานของ ซี. เอส. ลิวอิส เป็นต้น โดยผลงานชิ้นสำคัญในงานแฟนตาซีแขนงนี้คือ ผลงานของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ผู้ประพันธ์ ลอร์ดออฟเดอะริงส์ ที่เผยแพร่ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950 แม้ว่าแฟนตาซีแขนงนี้จะเป็นแขนงใหม่ ไม่เก่าแก่เหมือนอย่างแฟนตาซีดั้งเดิมที่ประกอบด้วยดาบและเวทมนตร์ (ซึ่งมีที่มาจากงานเขียนของ โรเบิร์ต อี. โฮเวิร์ด) แต่ก็ได้เป็นหนึ่งในสองสาขาของนวนิยายแฟนตาซีที่เป็นที่รู้จักกันกว้างขวางมากที่สุด
รัศมี กัลยาณมิตร
รัศมี กัลยาณมิตร (มักอ่านผิดเป็น "รัศมี กัลยาณมิตตา") หรือ ฝน (31 มีนาคม พ.ศ. 2519 - ) นักกอล์ฟหญิงชาวไทย เริ่มเล่นในแอลพีจีเอทัวร์เป็นฤดูกาลแรกในปี พ.ศ. 2551 และได้อันดับสองร่วมในรายการเอสบีเอส โอเพ่น ที่ฮาวาย สหรัฐอเมริกา ในรายการแรกที่ลงแข่งขัน
รัศมี กัลยาณมิตร จบการศึกษาจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อ พ.ศ. 2541 เริ่มเล่นอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2544 ในระดับฟิวเจอร์สทัวร์ ก่อนเริ่มเล่นอาชีพเธอได้ตำแหน่งรองชนะเลิศ U.S. Women's Amateur Public Links Championship ในปี พ.ศ. 2543 พ่ายแพ้ให้กับ Catherine Cartwright จากสหรัฐอเมริกา
ยางเอสพี
ยางเอสพี (SP Rubber) : หมายถึงยางที่มีส่วนผสมของยางวัลคาไนซ์หรือ ยางที่มีพันธะเชื่อมโยงแล้ว ปัจจุบันมีการผลิตยางเอสพีเกรดต่าง ๆ เช่น SP20, SP40, SP50, PA57, PA80 เป็นต้น ซึ่งยางเอสพี หรือ SP นี้ย่อมาจาก superior processing ได้มีการพัฒนาขึ้นมาตั้งแต่ทศวรรษที่ 1950 แต่ก็ยังไม่มีจำหน่ายมากในปัจจุบัน
ขั้นตอนการเตรียมยางเอสพี เริ่มจากเตรียมน้ำยางวัลคาไนซ์ หรือน้ำยางที่มีพันธะเชื่อมโยง คือ การนำน้ำยางธรรมชาติที่เก็บรักษาด้วยแอมโมเนีย มาใส่สารเคมีวัลคาไนซ์ ได้แก่ ซิงออกไซด์, กำมะถัน, ZDC และ MBT ให้ความร้อนเพื่อให้เกิดการวัลคาไนซ์ที่อุณหภูมิประมาณ 85 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 2-3 ชั่วโมง และต่อจากนั้นก็นำมาผสมกับน้ำยางสด เมื่อผสมกันเรียบร้อยแล้วจึงนำมาจับตัวเป็นยางแผ่นหรือยางเครพ
ยางเอสพีนี้จะเรียกชื่อตามปริมาณพันธะเชื่อมโยง หากมีพันธะเชื่อมโยงร้อยละ 50 ลงมาจะเรียกยางเอสพีนั้นว่า SP เช่น SP40 หรือ SP20 หมายถึงยางที่มีส่วนผสมของยางที่วัลคาไนซ์อยู่ 20 ส่วนในยาง 100 ส่วน เป็นต้น แต่ถ้าหากว่ามีปริมาณพันธะเชื่อมโยงร้อยละ 50 ขึ้นไปจะเรียกว่ายางพีเอ เช่น PA80 เป็นต้น ยางเอสพีจะมีคุณสมบัติในการรักษาขนาดและรูปทรงในการเอกทรูดซ์ ซึ่งจากการนำยางธรรมชาติ, SP20 และ PA80ผสมยางธรรมชาติ มาเอกทรูดซ์เปรียบเทียบกันแล้วจะพบว่ายางธรรมชาติจะพองตัวมากกว่า SP20 และ PA80ผสมยางธรรมชาติ
โดยสรุป หากเราต้องการยางที่มีคุณสมบัติยางที่ออกจากเอกทรูดซ์ให้เรียบและรักษารูปทรงที่ดี โดยเฉพาะกรณีที่มีการเติมสารตัวเติมน้อย การเลือกใช้ยางเอสพีเป็นทางเลือกที่ดีในการนำไปใช้
อาร์ซีเอ (สถานบันเทิง)
อาร์ซีเอ หรือชื่อเต็มว่า รอยัล ซิตี้ อเวนิว () เป็นแหล่งย่านสถานบันเทิง อยู่ในเขตห้วยขวาง อาร์ซีเอเป็นถนนสายเชื่อมระหว่างถนนพระราม 9 กับถนนเพชรบุรี มีชื่อเสียงทางด้านเป็นแหล่งสถานบันเทิงมากมายไม่ว่าจะเป็น บาร์ ไนท์คลับ และ งานแสดงดนตรีต่าง ๆ โดยมากนักท่องเที่ยวจะเป็นวัยรุ่น ส่วนใหญ่เป็นนักศึกษามหาวิทยาลัย
ฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ค 2550/51
การแข่งขันฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ถ้วย ค ของประเทศไทย จัดขึ้นระหว่างวันที่ 12 ก.พ. - 18 มี.ค. 2551 โดยการแข่งขันทั้งหมด 24 ทีม แบ่งการแข่งขันเป็น 8 สายในรอบแรก โดยทีมที่ได้อันดับที่หนึ่งและสองของแต่ละสาย จะไปแข่งขันต่อในรอบแพ้คัดออก
ฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ง 2550/51
การแข่งขันฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ถ้วย ง ของประเทศไทย ประจำปี พ.ศ. 2550-2551 โดยการแข่งขันทั้งหมด 58 ทีม แบ่งการแข่งขันเป็น 19 สายในรอบแรก
โดยในรอบสุดท้ายจะเป็นการแข่งขันแบบแพ้คัดออกระหว่าง 16 ทีม
เบนอซโซ กอซโซลี
เบนนอซโซ กอซโซลิ (Benozzo Gozzoli ชื่อเมื่อแรกเกิด: Benozzo di Lese, ราว ค.ศ. 1421 - ค.ศ. 1497) เป็นจิตรกรสมัยศิลปะเรอเนซองส์คนสำคัญของประเทศอิตาลีจากฟลอเรนซ์ ของคริสต์ศตวรรษที่ 15 มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง งานของกอซโซลิที่สุดคือจิตรกรรมฝาผนังภายในวังเมดิชิ (Palazzo Medici) ซึ่งแสดงขบวนที่หรูหราที่เต็มไปด้วยรายละเอียดและมีอิทธิพลจากศิลปะกอธิคนานาชาติ (International Gothic)
ชื่อเมื่อแรกเกิดของเบนนอซโซ กอซโซลิ คือ: “เบนนอซโซ ดิ เลเซ” (“กอซโซลิ” มาเติมภายหลังโดยจอร์โจ วาซารี ในหนังสือ “ชีวิตศิลปิน” เมื่อพิมพ์ครั้งที่สองเมื่อ ค.ศ. 1568) เกิดที่หมู่บ้านซานอิลาริโอ โคลอมบาโนราวปี ค.ศ. 1421 และย้ายไปฟลอเรนซ์พร้อมกับครอบครัวราวปี ค.ศ. 1427 ตามคำเขียนของวาซารี กอซโซลิเป็นลูกศิษย์และผู้ช่วยของฟราแอนเจลิโค งานจิตรกรรมฝาผนังในคอนแวนต์ซานมาร์โค (San Marco di Firenze) ที่ฟลอเรนซ์เขียนโดยกอซโซลิตามแบบของฟราแอนเจลิโค ระหว่างปี ค.ศ. 1444 ถึงปี ค.ศ. 1447 กอซโซลิทำงานร่วมกับลอเร็นโซ กิเบอร์ติ (Lorenzo Ghiberti) และ วิตโตริโอ กิเบอร์ติ ในการสร้าง “ประตูสวรรค์” ของหอศีลจุ่มซานจิโอวานนี (Battistero di San Giovanni)
เมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม ปี ค.ศ. 1447 กอซโซลิไปโรมกับฟราแอนเจลิโคผู้ถูกเรียกตัวโดยสมเด็จพระสันตะปาปายูจีนที่ 4เพื่อไปตกแต่งชาเปลในวังวาติกัน ต่อมากอซโซลิก็เขียนภาพในชาเปลนิโคลินี (Niccoline Chapel) ให้กับสมเด็จพระสันตะปาปานิโคลัสที่ 5จนกระทั่งเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1448 กอซโซลิอาจจะเป็นผู้เขียนงานที่วัดซานตามาเรียอาราโคลี (Santa Maria in Aracoeli) งานจิตรกรรมฝาผนัง “นักบุญแอนโทนีและนักบุญสององค์” งานหลังเป็นงานร่วมกับฟราแอนเจลิโคบนเพดานมหาวิหารออร์เวียตโต (Duomo di Orvieto) ในแคว้นอุมเบรีย
เรือหลวงพฤหัสบดี
เรือหลวงพฤหัสบดี (H.T.M.S.PHARUEHATSABODI) เป็นเรืออเนกประสงค์สำหรับงานอุทกศาสตร์ของกรมอุทกศาสตร์ กองทัพเรือไทย ใช้ในงานสำรวจแผนที่ทะเลและสำรวจสมุทรศาสตร์ งานฝึก และการกู้ภัยทางทะเล ตลอดจนสนับสนุนการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมทางทะเลและชายฝั่ง เป็นโครงการจัดหาเพื่อทดแทนเรือสำรวจขนาดเล็กที่ปลดระวางประจำการและเรือเก่าที่มีอายุใช้ราชการมานาน
กองทัพเรือ กำหนดหมายเลขเรืออเนกประสงค์ เป็นหมายเลข 813 และได้กราบบังคมทูลพระกรุณาขอพระราชทานชื่อเรือ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ พระราชทานชื่อเรือว่า เรือหลวงพฤหัสบดี เขียนย่อว่า ร.ล.พฤหัสบดี ตรงกับ ภาษาอังกฤษว่า H.T.M.S. PHARUEHATSABODI เมื่อวันที่ ธันวาคม พ.ศ. 2549 ด้วยดาวพฤหัสบดีเป็นดาวเคราะห์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในระบบสุริยะ และเรือลำนี้มีระวางขับน้ำมากที่สุดในหมู่เรือสำรวจของกรมอุทกศาสตร์ กองทัพเรือ ซึ่งเดิมมีอยู่สามลำ คือ เรือหลวงจันทร เรือหลวงสุริยะ และเรือหลวงศุกร์
เรือหลวงพฤหัสบดี ต่อขึ้นที่อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี โดยบริษัท ยูนิไทย ชิปยาร์ด แอนด์เอนจิเนียริ่ง ซึ่งเป็นกิจการร่วมค้ากับบริษัท Shelde Naval Ship Building ในเครือ Damen Shipyard Group ของเนเธอร์แลนด์ ก่อสร้างโดยใช้แบบของ Damen Shipyard ด้วยงบประมาณ 900 ล้านบาท ใช้เวลาสร้าง 940 วัน
เรือหลวงพฤหัสบดี จะประกอบภารกิจแรกในเดือน สิงหาคม พ.ศ. 2551 โดยทำการสำรวจข้อมูลอุทกศาสตร์และสมุทรศาสตร์ บริเวณเกาะเต่า จังหวัดสุราษฏร์ธานี
อย่าหน่วงเหนี่ยวเราไว้
อย่าหน่วงเหนี่ยวเราไว้ หรือเดิมใช้ว่า อย่าแตะต้องเรา (; ) เป็นถ้อยคำที่พระเยซูกล่าวกับมารีย์ชาวมักดาลา เมื่อทรงพบนางหลังจากที่ทรงฟื้นขึ้นจากความตายตามที่บันทึกใน 
ประโยคนี้เป็นที่นิยมในเพลงสวดเกรกอเรียน (Gregorian chant) ในยุคกลาง และเป็นหัวข้อที่นิยมกันในงานจิตรกรรมที่เกี่ยวกับการคืนพระชนม์ของพระเยซู (Resurrection)
ประโยคเดิม “Μή μου ἅπτου” ในพระวรสารนักบุญยอห์นซึ่งเป็นภาษากรีกแปลว่า “จะหยุดยั้งเรานั้นหาได้ไม่” หรือ “จงอย่าหยุดยั้งเรา” มากกว่าที่จะแปลว่า “อย่าแตะต้องเรา” (Don't touch me) เช่นที่เคยแปลกันในบางฉบับ
Noli me tangere
Noli me tangere อาจหมายถึง
เอพีไอ
เอพีไอ หรือ ส่วนต่อประสานโปรแกรมประยุกต์ () หมายถึงวิธีการที่ระบบปฏิบัติการ ไลบรารี หรือบริการอื่นๆ เปิดให้โปรแกรมคอมพิวเตอร์สามารถติดต่อเรียกใช้งานได้ เอพีไอ แบ่งเป็น
มารีศ
มารีศ หรือ ม้ารีด เป็นยักษ์กายสีขาว เป็นบุตรของนางกากนาสูร เมื่อทศกัณฐ์ได้ฟังคำยอโฉมนางสีดาจากนางสำมนักขา ก็ให้หลงใหลอยากได้นางเป็นชายา จึงบังคับมารีศให้แปลงเป็นกวางทองเดินไปให้นางสีดาเห็น นางสีดาอยากได้กวางทองจึงอ้อนวอนให้พระรามออกไปจับมาให้ พระรามรู้ว่าเป็นยักษ์จึงใช้ศรยิงมารีศล้มลง มารีศแกล้งดัดเสียงเป็นพระรามร้องขึ้นดัง ๆ เหมือนได้รับบาดเจ็บ นางสีดาได้ยินคิดว่าพระรามมีอันตรายขอให้พระลักษมณ์ตามไปช่วย แล้วมารีศก็ขาดใจตาย
มารีศ มีบุตรคือ นนยวิก วายุเวก
อนึ่งในจิตรกรรมฝาผนังที่วัดพระศรีรัตนศาสดาราม สะกดชื่อมารีศว่า "ม้ารีด" โดยภาพของมารีศมีลักษณะคือตัวเป็นม้า หน้าเป็นยักษ์
กายสีขาว สวมมงกุฎ 3 กลีบ
พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ (ปัญญา อินฺทปญฺโญ)
พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ นามเดิม ปัญญา ทิพย์มณฑา ฉายา อินทปญฺโญ (8 ตุลาคม พ.ศ. 2465 - 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551) อดีตเจ้าอาวาสวัดไร่ขิง และผู้สร้างโรงพยาบาลเมตตาประชารักษ์
พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ เดิมชื่อ ปัญญา ทิพย์มณฑา เป็นบุตรของนายไป๋และนางแช่ม ทิพย์มณฑา อาชีพกสิกรรม เกิดเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2465 ที่อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม ได้บรรพชาเป็นสามเณรเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2477 ขณะมีอายุได้ 12 ปี ณ วัดกลางบางแก้ว อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม พระครูปัจฉิมทิศบริหาร (เกิด) วัดงิ้วลาย ตำบลงิ้วลาย อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม เป็นพระอุปัชฌาย์ ต่อมาเมื่ออายุได้ 20 ปี จึงได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุที่วัดเดิม เมื่อวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2485 โดยมีพระพุทธวิถีนายก (เพิ่ม ปุญฺญวสโน) เป็นพระอุปัชฌาย์ และได้รับฉายาว่า "อินทฺปญฺโญ"
พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ ดำรงตำแหน่งในทางปกครองคณะสงฆ์ อาทิ เจ้าอาวาสวัดไร่ขิง อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม และที่ปรึกษาเจ้าคณะภาค 14 เป็นต้น สำหรับสมณศักดิ์ชั้นสุดท้ายเป็นที่พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ พระราชาคณะเจ้าคณะรอง ชั้นหิรัญบัฏ เมื่อ พ.ศ. 2539 ตลอดชีวิตของท่าน ได้ทุ่มเทเวลาให้กับการพัฒนาด้านบริการชุมชนและสาธารณสุข โดยเฉพาะการสร้างโรงพยาบาลเมตตาประชารักษ์ (วัดไร่ขิง) ซึ่งมีชื่อเสียงในด้านการรักษาดวงตา
พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ (ปัญญา อินทปญฺโญ) มีโรดประจำตัวคือโรคเบาหวาน โรคหัวใจ และความดันโลหิตสูง และป่วยเรื้อรังมานานนับสิบปี ท่านได้เข้ารักษาตัวครั้งสุดท้ายที่โรงพยาบาลธนบุรี เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 และมรณภาพเมื่อกลางดึกวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ด้วยอาการสงบจากอาการติดเชื้อที่ปอดและกระแสโลหิต สิริรวมอายุได้ 85 ปี 4 เดือน 5 วัน พรรษา 65 พรรษา พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานน้ำสรงศพและพระราชทานโกศแปดเหลี่ยม ตามสมณศักดิ์
สยามแม็คโคร
"บทความนี้เกี่ยวกับบริษัทค้าส่งในประเทศไทย สำหรับความหมายอื่นดูที่" แม็คโคร
บริษัท สยามแม็คโคร จำกัด (มหาชน) ( ชื่อย่อ:MAKRO) เป็นธุรกิจค้าส่งในเครือเจริญโภคภัณฑ์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2531 ด้วยทุนจดทะเบียน 750 ล้านบาท โดยธุรกิจหลักของบริษัทฯ คือ การดำเนินธุรกิจศูนย์จำหน่ายสินค้าอุปโภค และบริโภค แบบชำระด้วยเงินสดและบริการตนเอง โดยจดทะเบียนภายใต้ชื่อ “แม็คโคร”
บริษัทฯ ประสบความสำเร็จอย่างต่อเนื่องในการเป็นผู้จำหน่ายสินค้าอุปโภคและบริโภค ในราคาขายส่งให้แก่กลุ่มลูกค้าที่เป็นสมาชิกจำนวนกว่า 2.4 ล้านรายทั่วประเทศ ซึ่งประกอบด้วยกลุ่มผู้ประกอบการร้านค้าปลีกรายย่อย ผู้ประกอบการธุรกิจโรงแรม ภัตตาคาร ร้านอาหาร และธุรกิจจัดเลี้ยง (โฮเรก้า) สถาบันการศึกษา และสำนักงานต่างๆ ปัจจุบันแม็คโครมีสาขารวม 84 แห่งทั่วประเทศ และเพื่อเพิ่มความเป็นมืออาชีพด้านผู้บริการอาหาร และวัตถุดิบ ได้เปิดสาขาในชื่อ แม็คโคร ฟูดเซอร์วิส (Makro Foodservice) ที่หัวหิน เป็นแห่งแรกของประเทศไทย
บริษัทประกอบธุรกิจศูนย์จำหน่ายสินค้าแบบชำระเงินสดและบริการตนเอง จำหน่ายสินค้าอุปโภคบริโภคให้แก่ลูกค้าที่เป็นสมาชิกบัตรของแม็คโคร โดยเป็นบริษัทในกลุ่มเอสเอชวีจากประเทศเนเธอร์แลนด์ ซึ่งดำเนินธุรกิจหลากหลายประเภททั่วโลก สำหรับแม็คโครในประเทศไทย บริษัทมีสำนักงานใหญ่ในกรุงเทพโดยได้เปิดห้างแม็คโคร สาขาแรก คือ สาขาลาดพร้าวในปี 2532 โดยในปี พ.ศ. 2555 บริษัทมีสาขารวมทั้งสิ้น 121 สาขา และร้านจำหน่ายอาหารแช่แข็งขนาดเล็ก “สยามโฟรเซ่น” อีก 5 แห่ง
การประกอบธุรกิจแบ่งได้ดังนี้เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
สถานีเสียงประชาชนแห่งประเทศไทย
สถานีวิทยุเสียงประชาชนแห่งประเทศไทย เป็นสถานีวิทยุซึ่งพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย ใช้เป็นกระบอกเสียงในการเผยแพร่ข่าวสารและแนวคิดอุดมการณ์คอมมิวนิสต์ สถานีนี้ใช้ความถื่คลื่นสั้น (short wave)ในการส่งออกอากาศ รับฟังได้ชัดเจนทั่วประเทศไทย เริ่มส่งกระจายเสียงประมาณปี พ.ศ. 2508 ระยะแรกส่งสัญญาณจากกรุงฮานอย ประเทศเวียดนามเหนือ (ประเทศเวียดนามในปัจจุบัน) ก่อนจะย้ายไปส่งสัญญาณที่เมืองคุนหมิง ประเทศจีน ในปี พ.ศ. 2508 จนกระทั่งวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2522 มีการเจรจาความสัมพันธ์ทางการทูตระหว่างไทยกับจีน พรรคคอมมิวนิสต์จีน ได้ขอให้สถานีดังกล่าวหยุดส่งกระจายเสียงเพื่อแลกกับการหยุดสนับสนุนก๊กมินตั๋ง ของรัฐบาลไทย ทำให้พรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย ต้องจัดตั้งสถานีวิทยุขี้นมา และส่งกระจายเสียงโดยใช้สถานีส่งต่างๆ เช่น ผาจิ จังหวัดพะเยา ภูหินร่องกล้า จังหวัดพิษณุโลก ฯลฯ ส่งได้ไม่กี่เดือน ก็ถูกทหารไทยบุกยึดเครื่องส่ง เป็นการยุติบทบาทของสถานีวิทยุเสียงประชาชนแห่งประเทศไทย
รายชื่อธงในประเทศเม็กซิโก
ภาพด้านล่างต่อไปนี้ เป็นธงต่างๆ ที่ใช้และเคยใช้ในประเทศเม็กซิโก
รัฐต่างๆ ในประเทศเม็กซิโกไม่มีธงประจำรัฐที่เป็นทางการ ตารางเบื้องล่างนี้แสดงภาพธงประจำรัฐโดยพฤตินัย (de facto flag) ที่ใช้กันโดยทั่วไป ลักษณะของธงดังกล่าวแต่ละธงใช้ธงพื้นสีขาว กว้าง 4 ส่วน ยาว 7 ส่วน เช่นเดียวกับธงชาติ กลางธงมีภาพตราประจำรัฐของแต่ละรัฐ
โรงเรียนอนุบาลเชาวน์ดี
โรงเรียนอนุบาลเชาวน์ดี ตั้งอยู่ที่ 833 ซ. กรุงธนบุรี 6 - เจริญนคร 28 เขตคลองสาน กรุงเทพฯ 10600 
โทรศัพท์ 0-2437-6270 หรือ 0-2860-9357 เปิดสอนตั้งแต่ชั้นเตรียมอนุบาล ถึง ชั้นอนุบาล 3 ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2523 โดยอาจารย์ วินัย เชาวน์ดี และ อาจารย์ จินตนา เชาวน์ดี
แม็คโคร
"บทความนี้เกี่ยวกับบริษัทข้ามชาติ สำหรับห้างค้าส่งแบบสมาชิกดูที่" สยามแม็คโคร
แม็คโคร () เป็นบริษัทที่ก่อตั้งในประเทศเนเธอร์แลนด์ โดยสมาคมโกดังสินค้า เรียกอีกชื่อว่าซื้อสินค้าด้วยเงินสดแล้วขนสินค้าไปเอง (cash and carries) ประกอบกิจการค้าส่งแบบสมาชิก เปิดสาขาแรกในปี พ.ศ. 2511 ที่กรุงอัมสเตอร์ดัม จากนั้นในปีต่อมาจึงได้เปิดสาขาเพิ่มในประเทศและขยายสู่ประเทศอื่น ๆ ในทวีปยุโรป
ปีเตอร์ แพน
ปีเตอร์ แพน () เป็นตัวละครตัวหนึ่งที่สร้างขึ้นโดยนักประพันธ์ชาวสก๊อต ชื่อ เจ. เอ็ม. แบร์รี่ เป็นเด็กชายผู้หนึ่งที่สามารถบินได้ และมีมนต์พิเศษในการปฏิเสธการเติบโตเป็นผู้ใหญ่ แต่กลับเป็นเด็กตลอดกาล เขาใช้ชีวิตวัยเด็กตลอดกาลของเขาท่องเที่ยวผจญภัยอยู่ในเกาะเล็กๆ แห่งหนึ่งในดินแดนเนเวอร์แลนด์ เป็นหัวหน้าของแก๊งเด็กหลง อยู่กับหมู่นางฟ้า และต่อสู้กับโจรสลัด ปีเตอร์ แพนจะมาพบปะกับเด็กธรรมดาๆ ในโลกภายนอกบ้างเป็นครั้งคราว
ตัวละคร ปีเตอร์ แพน ปรากฏตัวครั้งแรกในตอนหนึ่งของ ""The Little White Bird" ซึ่งเป็นนวนิยายสำหรับผู้ใหญ่ ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1902 หลังจากนั้นจึงได้พิมพ์แยกเป็นเรื่องของตนเองในปี ค.ศ. 1906 ในฐานะหนังสือเด็ก ใช้ชื่อเรื่องว่า "Peter Pan in Kensington Gardens" ปีเตอร์ แพนมีชื่อเสียงโด่งดังขึ้นมาจากการแสดงละครเวทีเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม 1904 เรื่อง "Peter Pan" หรือ "The Boy Who Wouldn't Grow Up" ต่อมามีการดัดแปลงละครเวทีเรื่องนี้ไปเป็นนวนิยาย ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1911 ใช้ชื่อเรื่องว่า "ปีเตอร์กับเวนดี้" ภายหลังเปลี่ยนชื่อเรื่องเป็น "ปีเตอร์ แพน กับเวนดี้" ชื่อสกุลของ "แพน" มาจากชื่อของเทพกรีกองค์หนึ่งผู้เป็นเทพแห่งดนตรี ซึ่งปีเตอร์มักเป่าขลุ่ยชนิดหนึ่งที่เรียกว่า "ขลุ่ยแพน"
ในเวลาต่อมา ปีเตอร์ แพน ถูกดัดแปลงและสร้างเหตุการณ์ต่อเนื่องทั้งก่อนและหลังเรื่องเล่าเดิมไปอีกมากมาย ผลงานดัดแปลงวรรณกรรมเรื่องนี้ที่มีชื่อเสียงมากที่สุด คือการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์การ์ตูนของ วอลท์ ดิสนีย์ เรื่อง "ปีเตอร์ แพน" ในปี ค.ศ. 1953 นอกจากนี้มีการแสดงละครเพลงบรอดเวย์ เรื่อง "ปีเตอร์ แพน" ภาพยนตร์เรื่อง "ฮุค" ในปี ค.ศ. 1991 ภาพยนตร์เรื่อง "ปีเตอร์ แพน" ในปี ค.ศ. 2003 และนวนิยายภาคต่อ เรื่อง "Peter Pan in Scarlet" ในปี ค.ศ. 2006 นอกจากนี้ ปีเตอร์ แพน ยังปรากฏในผลงานอื่นๆ อีกมากมาย
ชีวิตศิลปิน
ชีวิตศิลปิน หรือ ชีวิตจิตรกร, ประติมากร, และสถาปนิกผู้ดีเด่น (; ) เป็นหนังสือชีวประวัติที่เขียนในคริสต์ศตวรรษที่ 16 โดย จิตรกรและสถาปนิก จอร์โจ วาซารี ซึ่งถือกันว่าอาจจะเป็นหนังสือเกี่ยวกับศิลปะที่สำคัญที่สุดและยังใช้อ้างอิงกันมากที่สุดในวงการศิลปะ “เป็นงานเขียนเกี่ยวกับศิลปะที่สำคัญที่สุดในสมัยเรอเนซองส์” และ “เป็นรากฐานของการเขียนประวัติศาสตร์ศิลปะ” ชื่อหนังสือมักจะเรียกกันสั้นๆ ว่า “Vite” หรือ “Lives” หรือ “ชีวิตศิลปิน”
เกษมสันต์ วีระกุล
เกษมสันต์ วีระกุล คณะทำงานด้านเศรษฐกิจของพรรคชาติไทยพัฒนา อดีตรองหัวหน้าพรรครวมใจไทยชาติพัฒนา อดีตผู้อำนวยการสำนักสื่อสารองค์กร บริษัท ไทยเบฟเวอเรจ จำกัด (มหาชน) และอดีตผู้ดำเนินรายการ เหตุบ้านการเมือง ทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ปัจจุบัน เป็นนักวิชาการอิสระ และผู้เชี่ยวชาญด้าน AEC? [Need citation] และเป็นผู้ดำเนินรายการช่วงข่าวต่างๆ ทางช่อง TNN 24 สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 และ 3SD เช่น เหตุบ้านการเมือง, AEC Insight กับเกษมสันต์, AEC Plus กับเกษมสันต์, AEC World, ข่าวเช้าวันหยุด, เที่ยงวันทันโลก และคลื่นวิทยุ FM 100.5 รายการ Good Morning ASEAN ช่วง เจาะลึกอาเซียน
นายเกษมสันต์ วีระกุล ได้รับรางวัลโทรทัศน์ทองคำ รายการสถานการณ์ปัจจุบันดีเด่น ประจำปี 2542 และผู้ดำเนินรายการชายดีเด่น รายการเหตุบ้านการเมือง ประจำปี 2543 รางวัล Boss of the year 2005 นักบริหารจัดการดีเด่น สาขาบริหารจัดการธุรกิจการตลาด ประจำปี 2548, รางวัลช่อสะอาด ปี 2557 จากผลงาน “ถอดบทเรียนปราบปรามคอร์รัปชั่นโลก” เผยแพร่ทางสถานีข่าว TNN 24 ล่าสุดได้รับรางวัลพระราชทาน รางวัลเทพทอง ครั้งที่ 17 ประจำปี 2559 ด้านโทรทัศน์ดีเด่น นายเกษมสันต์ วีระกุล ผู้ดำเนินรายการ "ข่าวเช้าวันหยุด" ช่วงอะเมซิ่งเออีซีกับเกษมสันต์ ทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
เกษมสันต์ วีระกุล เกิดเมื่อวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2506 เป็นบุตรของนายธีระ วีระกุล กับนางเบญจมาภรณ์ วีระกุล เคยสมรสกับนางวงศ์ชนก วีระกุล มีบุตรสาว 1 คน คือ ศิริมานี วีระกุล ปัจจุบันได้หย่าขาดจากกันแล้ว
เกษมสันต์ วีระกุล จบการศึกษามัธยมศึกษาจาก โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย จบปริญญาตรีจาก คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และจบปริญญาโทจาก คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ภาคภาษาอังกฤษ
มัธยมศึกษา        พ.ศ. 2519-2524   โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย
ปริญญาตรี          พ.ศ. 2524 - 2527  คณะเศรษฐศาสตร์  มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ปริญญาโท          พ.ศ. 2527 - 2528 คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (ภาคภาษาอังกฤษ)
พ.ศ. 2528 - 2529 นักวิจัยทุนรัฐบาลญี่ปุ่น มหาวิทยาลัย โอซาก้า 2 ปี
ชีวิต (แก้ความกำกวม)
ชีวิต อาจหมายถึง
ฮาร์พี
ฮาร์พี () เป็นสิ่งมีชีวิตตามตำนานกรีกซึ่งมีรูปกายเป็นมนุษย์ผู้หญิง มีท่อนล่างอย่างนก และมีปีก
กล่าวกันว่าแต่เดิมฮาร์ปีมีเพียงสองตนเท่านั้น คือเอลโล และโอไซพีเทส ธิดาแห่งเธามาส และโอเชียนิดนามอิเล็กตร้า (โอเชียนิดคือนิมฟ์แห่งทะเล) เธามาสผู้นี้เป็นโอรสของพอนทัสและไกอา ทั้งพอนทัสและไกอาต่างก็เป็นเทพเจ้าโบราณของกรีก โดยพอนทัสเป็นเทพแห่งทะเล ส่วนไกอาเป็นเทพแห่งพิภพ ฮาร์ปีทั้งสองเป็นพี่น้องกับเทวีไอริส ซึ่งเป็นเทวีผู้ทำหน้าที่นำสารให้กับเหล่าเทพเจ้าต่างๆ เช่นเดียวกับเฮอร์เมส หากแต่เฮอร์เมสนั้นขึ้นตรงต่อเทพบดีซูส ในขณะที่ไอริสเป็นเทวีใต้บัญชาของเฮร่า เทวีไอริสยังมีปีกเป็นนกเช่นเดียวกับอีรอส และมักถูกกล่าวถึงในลักษณะของสาวน้อยมีปีก ถือคทานำสาร นอกจากนี้ไอริสยังเป็นเทวีพรหมจรรย์ และถือเป็นเทวีแห่งสะพานสายรุ้งอีกด้วย
เรื่องที่เป็นที่รู้จักกันดีเกี่ยวกับฮาร์ปีคือเรื่องเมื่อครั้งเรืออาร์โกมาขึ้นฝั่งที่เธรส ในตอนนั้นมีนักพยากรณ์ตาบอดผู้หนึ่งนามว่าฟีนูสนำความลับของสวรรค์มาบอกแก่คนนอกมากเกินไป เทพเจ้าซูสจึงทรงสั่งให้พวกฮาร์ปีมาขโมยอาหารของฟีนูสเป็นการทรมาน เซเทสและคาลาอีสบุตรของเทพเจ้าแห่งสายลมเหนือโบรีอัสจึงทำหน้าที่ขับไล่เหล่าฮาร์ปีนี้ไป ยังมีบางตำนานกล่าวว่าฮาร์ปีถูกเซเทสและคาลาอีสฆ่าตาย นอกนั้นเล่าว่าเทวีไอริสได้ลงมาห้ามไว้ทัน หากแต่เหล่าฮาร์ปีก็ต้องตายเพราะอดอยากอาหารอยู่ดี
ในเรื่องเจสันกับขนแกะทองคำนั้น ฮาร์พีได้ถูกกล่าวถึงว่าเป็นสุนัขล่าเนื้อของซูส การปรากฏตัวของฮาร์พีจะสร้างความน่าขยะแขยงไว้ในทุกๆที่ที่มันไป ฮาร์พีจะกินทุกสิ่งทุกอย่างที่ขวางหน้าและทิ้งมูลที่มีกลิ่นเหลือรับจนไม่ว่าสิ่งมีชีวิตใดก็ทนไม่ได้
ในเทพปกรณัมกรีกยังมีการกล่าวถึงฮาร์ปีตนอื่นๆ อีก ซึ่งคาดว่าเป็นการเสริมแต่งเข้ามาภายหลังเช่นฮาร์ปีที่มีชื่อว่าโพดาร์กซึ่งเป็นมารดาของม้าศักดิ์สิทธิ์สองตัวชื่อซานธุสและบาเลียส (ม้าของอะคิลลีส) โดยมีเทพเจ้าแห่งสายลมตะวันตกเซฟเฟอรุสเป็นบิดา
บางตำนานกล่าวว่าเป็นสมุนรับใช้ของเทพเจ้าฮาเดส โดยทำหน้าที่หาวิญญาญที่เป็นอาหารมาสังเวยให้ที่นรกทาทาร์ลัส อาศัยอยู่ที่ชั้นบรรยากาศ (หรือว่ากันว่าตามหมู่เมฆนั้นเอง) มีความสามารถเกี่ยวกับลม และมักจะเป็นตัวร้ายที่มักจะโผล่มาในการโกรษแค้นของเหล่าเทพ โดยยกตัวอย่างจากตำนานที่ทำให้นกฮาร์พีโด่งดังอันหนึ่งคือ ตำนานเจสันและขนแกะทองคำ โดนตำนานกล่าวว่า คิงเพเนอุสถูกพระเจ้า สาปไม่ให้กินอาหารได้ เพราะทุกครั้งที่จะกินอาหาร จะมีเหล่านกฮาร์พีมาบินวนโฉบแย่งอาหารไป ทำให้ไม่สามารถกินอาหารได้เลย จนกระทั่งได้รับการช่วยเหลือจากพวกเจสัน หลังจากนำเรืออาร์โก้เทียบท่า โดยการฆ่านกฮาร์พีทิ้งเสีย ว่ากันว่าฮาร์พีมี3พี่น้อง นามว่า Aello Celaeno และ Ocypete
ปฏิบัติการโอเวอร์ลอร์ด
ปฏิบัติการโอเวอร์ลอร์ด () เป็นรหัสนามสำหรับยุทธการที่นอร์ม็องดี ปฏิบัติการของฝ่ายสัมพันธมิตรที่ได้เปิดฉากการบุกครองที่ประสบความสำเร็จในดินแดนยุโรปตะวันตกที่อยู่ภายใต้การยึดครองของเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ปฏิบัติการครั้งนี้ได้เปิดฉากขึ้นเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1944 ด้วยการยกพลขึ้นบกที่นอร์ม็องดี (ปฏิบัติการเนปจูน, ยังเป็นที่รู้จักกันทั่วไปคือ ดี-เดย์) การโจมตีทางอากาศโดยเหล่าทหารโดดร่มที่มาพร้อมกับเครื่องบินบรรทุกจำนวน 1,200 ลำที่ล่วงหน้าออกไปก่อนที่จะมีการโจมตีด้วยการยกพลสะเทิ้นน้ำสะเทิ้นบกด้วยเรือจำนวน 5,000 ลำ จำนวนทหารเกือบ 160,000 นายได้ข้ามช่องแคบอังกฤษเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน และทหารของฝ่ายสัมพันธมิตรมีจำนวนมากกว่าสองล้านนายในฝรั่งเศสในช่วงสิ้นเดือนสิงหาคม
การตัดสินใจที่จะรับรองว่าจะบุกครองข้ามช่องแคบในปี ค.ศ. 1944 ได้ถูกจัดขึ้นที่การประชุมไทรเดนท์ในกรุงวอชิงตันในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1943 นายพล ดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์ ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้บัญชาการแห่งกองบัญชาการทหารสูงสุดของกองกำลังพันธมิตรรบนอกประเทศ (Supreme Headquarters Allied Expeditionary Force-SHAEF) และนายพล เบอร์นาร์ด มอนต์โกเมอรี ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้บัญชาการแห่งกองทัพที่ 21 ซึ่งประกอบไปด้วยทั้งหมดของกองกำลังทางภาคพื้นดินที่เกี่ยวข้องที่จะบุกครอง ชายฝั่งของนอร์ม็องดีบนทางด้านตะวันตกเฉียงเหนือของฝรั่งเศสได้ถูกเลือกให้เป็นที่ตั้งของการบุกครอง ด้วยฝ่ายอเมริกันได้กำหนดพื้นที่คือส่วนหนึ่งของรหัสนามว่า ยูทาห์ และโอมาฮ่า ส่วนฝ่ายอังกฤษที่ซอร์ด และโกลด์ และฝ่ายแคนาดาที่จูโน เพื่อให้เป็นไปตามสภาพที่ได้คาดหวังไว้ในหัวหาดนอร์ม็องดี เทคโนโลยีพิเศษได้ถูกพัฒนาขึ้น รวมทั้งท่าเรือเทียมสองแห่งที่ถูกเรียกว่า มัลเบอร์รี่ ฮาร์เบอร์ และขบวนของรถถังที่ศึกษาเป็นพิเศษที่มีชื่อว่า Hobart's Funnies ในช่วงเดือนที่นำไปสู่การบุกครอง ฝ่ายสัมพันธมิตรได้ดำเนินการล่อลวงทางทหารอย่างเป็นรูปธรรม ปฏิบัติการบอดีการ์ด การให้ข้อมูลข่าวสารที่ผิดทั้งอิเล็กทรอนิกส์และภาพ ด้วยเหตุนี้ทำให้เยอรมันเกิดเข้าใจผิดเกี่ยวกับวันที่และสถานที่ของการยกพลขึ้นบกหลักของฝ่ายสัมพันธมิตร ฟือเรอร์ อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ได้มอบหมายให้จอมพล แอร์วีน ร็อมเมิล ในความรับผิดชอบของการพัฒนาป้อมปราการตลอดแนวทั้งหมดของกำแพงแห่งแอตแลนติกที่ฮิตเลอร์ได้ป่าวประกาศเอาไว้ในความคาดหมายของการบุกครอง
ฝ่ายสัมพันธมิตรไม่สามารถบรรลุวัตถุประสงค์ได้เลยสำหรับวันแรก แต่พวกเขาได้ปักหลักทางภาคพื้นดินที่พวกเขาได้ค่อยๆขยายมากขึ้น เมื่อพวกเขาสามารถเข้ายึดครองท่าเรือแชร์บัวก์ เมื่อวันที่ 26 มิถุนายน และเมืองก็อง เมื่อวันที่ 21 กรกฏาคม การโจมตีตอบโต้กลับที่ล้มเหลวโดยกองทัพเยอรมัน เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม จำนวนทหารที่เหลือ 50,000 นายของกองทัพที่เจ็ดถูกดักล้อมอยู่ในวงล้อมฟาเลส์ ฝ่ายสัมพันธมิตรได้เปิดฉากการบุกครองที่สองจากทะเลเมดิเตอร์เรเนียนจากทางตอนใต้ของฝรั่งเศส(รหัสนามว่า ปฏิบัติการดรากูน) เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม และการปลดปล่อยกรุงปารีสที่ตามมา เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม กองทัพเยอรมันได้ล่าถอยไปยังตะวันออกข้ามแม่น้ำแซน เมื่อวันที่ 30 สิงหาคม ค.ศ. 1944 อันเป็นการยุติของปฏิบัติการโอเวอร์ลอร์ด
เอช. ไรเดอร์ แฮ็กการ์ด
เอช. ไรเดอร์ แฮ็กการ์ด หรือชื่อเต็มว่า เซอร์ เฮนรี ไรเดอร์ แฮ็กการ์ด (Sir Henry Rider Haggard) (22 มิถุนายน ค.ศ. 1856 - 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1925) เป็นนักเขียนนวนิยายแนวผจญภัย ที่มีฉากหลังของเรื่องอยู่ในดินแดนอันแปลกประหลาด เช่น ในแอฟริกา เป็นต้น เขายังเป็นหนึ่งในผู้ปฏิรูประบบเกษตรกรรมในดินแดนต่างๆ ในอาณาเขตของสหราชอาณาจักรด้วย เขาได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นอัศวิน ในปี ค.ศ. 1919
งานเขียนชิ้นสำคัญของแฮ็กการ์ดได้แก่ "สมบัติพระศุลี" (King Solomon's Mines) พร้อมภาคต่อคือ "อัลลัน ควาเตอร์ไมน์" (Allan Quatermain) และเรื่อง "She" กับภาคต่อคือ "Ayesha" ซึ่งทั้งหมดเป็นนวนิยายผจญภัยในดินแดนอันลึกลับแห่งแอฟริกา นอกจากนี้เขายังมีชื่อเสียงจากนวนิยายเชิงมหากาพย์ของไวกิ้ง เรื่อง "Eric Brighteyes"
แนวรบด้านตะวันตก เหตุการณ์ไม่เปลี่ยนแปลง
แนวรบด้านตะวันตก เหตุการณ์ไม่เปลี่ยนแปลง (; ) เป็นนวนิยายของเอริค มาเรีย เรอมาร์ก ทหารผ่านศึกชาวเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่ 1 สะท้อนถึงความสยดสยองของสงคราม และความรู้สึกของเหล่าทหารเมื่อต้องกลับมาใช้ชีวิตแบบพลเรือนอีกครั้ง หนังสือตีพิมพ์ครั้งแรกในเยอรมัน ใช้ชื่อเรื่องว่า Im Westen nichts Neues ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1929 และต่อมาได้แปลออกไปกว่า 25 ภาษา ตีพิมพ์จำหน่ายมากกว่า 2 ล้าน 5 แสนเล่ม ภายในเวลาเพียงสิบแปดเดือนหลังจากพิมพ์ครั้งแรก
นวนิยายฉบับภาษาไทย ใช้ชื่อว่า "แนวรบด้านตะวันตก เหตุการณ์ไม่เปลี่ยนแปลง" เป็นพระนิพนธ์แปลโดยหม่อมเจ้าขจรจบกิตติคุณ กิติยากร ตีพิมพ์ครั้งแรกในหนังสือพิมพ์รายเดือนชื่อ "ทหารราบ" ในปี พ.ศ. 2472 (ค.ศ. 1929) และรวมเล่มจำหน่ายครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2478 โดยสำนักพิมพ์จำหน่าย "โชติ แพร่พันธุ์"
ในปี ค.ศ. 1930 มีการดัดแปลงจากนวนิยายไปเป็นภาพยนตร์ กำกับโดย ลิวอิส ไมล์สโตน ใช้ชื่อเดียวกันกับชื่อหนังสือและได้รับรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และผู้กำกับยอดเยี่ยม