hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ชู้ตติ้งการ์ด
ชู้ตติ้งการ์ด () เป็นหนึ่งในตำแหน่งผู้เล่นในทีมบาสเกตบอล มักจะตัวเตี้ยกว่า ผอมกว่า และเร็วกว่าฟอร์เวิร์ด และมักรับหน้าที่ทำคะแนนและคุมผู้เล่นวงนอกที่เก่งที่สุดของของฝ่ายตรงข้าม ชื่อเรียกอื่นชู้ตติ้งการ์ดได้แก่ ทูการ์ด (2-guard) , บิ๊กการ์ด (big guard) และ ออฟการ์ด (off guard) แต่บางทีมก็มอบหมายหน้าที่ในการนำลูกเข้าแดนฝ่ายตรงข้ามด้วย เรียกผู้เล่นเหล่านี้ว่า คอมโบการ์ด (combo guard) ชู้ตติ้งการ์ดหลายคนที่มีรูปร่างใหญ่สามารถเล่นตำแหน่งสมอลฟอร์เวิร์ดได้ด้วย ผู้เล่นที่สามารถเล่นสลับระหว่างชู้ตติ้งการ์ดกับสมอลฟอร์เวิร์ดเรียกว่า สวิงแมน (swingman)
แม้ว่าชู้ตติ้งการ์ดหลายคนเป็นผู้ที่สามารถจัมพ์ชู้ต (jump shoot, ชู้ตลูกระหว่างการกระโดด) ระยะไกลได้ดีที่สุดในทีม ส่วนใหญ่ยังสามารถนำลูกไปทำคะแนนใกล้ห่วงได้ดีอีกด้วย ชู้ตติ้งการ์ดที่ดีควรมีทักษะการส่งลูกที่ดีพอควรแต่หน้าที่หลักของชู้ตติ้งการ์ดคือการทำคะแนน ส่วนการแจกจ่ายลูกมักปล่อยเป็นหน้าที่ของพอยท์การ์ด ชู้ตติ้งการ์ดในระดับอาชีพมักสูงระหว่าง 6 ฟุต 2 นิ้ว (1.88 เมตร) ถึง 6 ฟุต 9 นิ้ว (2.06 เมตร)
ไมเคิล จอร์แดน (Michael Jordan) นักบาสเกตบอลที่มีชื่อเสียงที่สุดในประวัติศาสตร์ก็เป็นชู้ตติ้งการ์ด แต่ทักษะการเข้าไปทำคะแนนใต้แป้นทำให้มองว่าเขาเล่นเหมือนสมอลฟอร์เวิร์ดมากกว่า ในทางกลับกัน เรกจี มิลเลอร์ (Reggie Miller) เล่นในแบบฉบับของชู้ตติ้งการ์ด มีท่าจัมพ์ชู้ตที่แม่นยำ ตัวอย่างชู้ตติ้งการ์ดอื่นที่สำคัญในอดีตเช่น
ผู้เล่นชู้ตติ้งการ์ดที่เด่นในปัจจุบันเช่น โคบี ไบรอันต์ (Kobe Bryant) , ดเวน เหว็ด (Dwyane Wade) , เทรซี แม็คเกรดี (Tracy McGrady) แม้ว่าเขาจะเล่นตำแหน่งสมอลฟอร์เวิร์ดบ่อย ๆ, เรย์ อัลเลน (Ray Allen) , วินซ์ คอร์เตอร์ (Vince Carter) , เจสัน ริชาร์ดสัน (Jason Richardson) , ไดอานา ทอราซิ (Diana Taurasi) ในดับบลิวเอ็นบีเอ, ริชาร์ด แฮมิลตัน (Richard Hamilton) , มานู จิโนบิลลี (Manu Ginobili) , ไมเคิล เรดด์ (Michael Redd) และ พอล เพียร์ซ (Paul Pierce)
พอยท์ฟอร์เวิร์ด
พอยท์ฟอร์เวิร์ด () เป็นตำแหน่งผู้เล่นในบาสเกตบอลที่ไม่เป็นทางการ ใช้เรียกผู้เล่นที่มีลักษณะของทั้งพอยท์การ์ดและฟอร์เวิร์ดรวมกัน คือเล่นในตำแหน่งฟอร์เวิร์ดแต่มีหน้าที่ถือลูกและสร้างเกมบุกเหมือนพอยท์การ์ด
ผู้เล่นยิ่งใหญ่อย่างออสการ์ รอเบิร์ตสัน (Oscar Robertson) ถือเป็นต้นแบบผู้เล่นในลักษณะนี้ก่อนที่จะคิดตำแหน่งพอยท์ฟอร์เวิร์ดขึ้น แมจิก จอห์นสัน (Magic Johnson) ถึงแม้ว่าเล่นในตำแหน่งพอยท์การ์ดและไม่นับเป็นพอยท์ฟอร์เวิร์ด ก็มีความสูงถึง 6 ฟุต 9 นิ้ว และอาศัยความได้เปรียบในเรื่องความสูงมาเล่นจนได้ผลงานที่โดดเด่น
การใช้ผู้เล่นทักษะสูงและตัวใหญ่มาถือบอลสร้างความได้เปรียบคิดขึ้นโดยดอน เนลสัน (Don Nelson) ซึ่งเป็นผู้ที่เชี่ยวชาญในด้านการบุกขณะที่เป็นโค้ชทีมมิลวอกี บักส์ ผู้เล่นที่อาจถือได้ว่าเป็นพอยท์ฟอร์เวิร์ดเป็นคนแรก คือ พอล เพรสสี (Paul Pressey) ภายใต้การคุมทีมของเนลสันในช่วงกลาวคริสต์ทศวรรษ 1980 ผู้เล่นอื่น ๆ ก่อนหน้านั้นที่อาจพอนับเป็นพอยท์ฟอร์เวิร์ดได้ เช่น จอห์น จอห์นสัน (John Johnson) และ ริค บาร์รี (Rick Barry) ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1970
แต่ผู้เล่นที่เล่นในลักษณะนี้ปรากฏไม่บ่อยนักจนกระทั่ง สกอตตี พิพเพน (Scottie Pippen) สร้างความนิยมผู้เล่นตำแหน่งนี้ขณะเล่นให้ทีมชิคาโก บุลส์ปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 ภายใต้การนำของโค้ชฟิล แจ็คสัน (Phil Jackson) ด้วยความสามารถทางกีฬา การทำคะแนน การส่งลูก และการตั้งรับผู้เล่นที่ดีที่สุดของฝ่ายตรงข้ามแม้กระทั่งพอยท์การ์ดก็ตาม พิพเพนถูกจัดให้เป็นหนึ่งในผู้เล่น 50 คนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาลของเอ็นบีเอ
ต่อจากพิพเพน นักบาสเกตบอลหลายคนก็มีความสามารถหลากหลายพอที่จะรับหน้าที่พอยท์ฟอร์เวิร์ด เช่น แกรนท์ ฮิลล์ (Grant Hill) และ เพนนี ฮาร์ดอะเวย์ (Penny Hardaway) แต่ว่าทั้งสองก็สร้างผลงานไม่ดีเท่าเดิมหลังบาดเจ็บจากการเล่น นับแต่นั้นมาผู้เล่นอื่นที่เล่นในหน้าที่พอยท์ฟอร์เวิร์ดเช่น แอนโทไวน์ วอร์คเกอร์ (Antoine Walker) , เบรนท์ บาร์รี (Brent Barry) , เดเรียส ไมลส์ (Darius Miles) และ จาเลน โรส (Jalen Rose)
พอยท์ฟอร์เวิร์ดในปัจจุบันได้แก่ เลอบรอน เจมส์ (LeBron James) ของทีมไมอามี่ ฮีท และ ลามาร์ โอดม (Lamar Odom) ของทีมลอสแอนเจลิส เลเกอรส์
โยชิกิ ฮายาชิ
โยชิกิ () ชื่อแต่เกิดว่า โยชิกิ ฮายาชิ () (เกิด 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2508 (ค.ศ. 1965) นักดนตรีชาวญี่ปุ่นมีชื่อเสียงจากวง X Japan ภายหลังจากยุบวง X Japan โยชิกิได้เป็นโปรดิวซ์เซอร์ให้กับวง Dir en Grey ที่ ฮอลลีวูด รัฐแคลิฟอร์เนีย และกลับมามาทำงานใหม่ในอัลบั้มของตัวเองชื่อ Violet UK
ชีวิตในวัยเรียนของเขาจะเล่นดนตรีเป็นส่วนใหญ่แต่เขาก็ยังเกเรเหมือนเดิม ต่อมาเมื่อเขาพบกับปัญหาการเข้าเรียนมหาวิทยาลัย นอกจากโยชิกิและโทชิ แล้ว สมาชิกคนอื่น ๆ ขอถอนตัวหมด เขาหาจึงสมาชิกใหม่และเปลี่ยนชื่อวงใหม่ว่า X ก็เริ่มทำเพลงของตัวเองด้วย เพลง I'LL KILL YOU ที่พวกเรารู้จักกันก็เป็นเพลงที่แต่ในตอนนี้ด้วย แม้สมาชิกจะลาออกไปแต่โยชิกิและโทชิก็เห็นว่าควรทำวงต่อ ความหวังของเขาคือเข้าเรียนในมหาวิทยาลัยดนตรี เพราะเขาอยากเป็นนักเปียโน ก็คิดว่าถ้าไม่จริงจังคงไม่เรียนต่อในมหาวิทยาลัยแน่นอน การที่เขาล้มเลิกการเข้าเรียนต่อ เขาก็นัดแนะกับโทชิว่าจะไปโตเกียวหลังจากที่เรียนจบ ม.6 เพื่อที่จะทำให้วง X เจริญเติบโตขึ้น เขากับโทชิเริ่มทำงานพิเศษพร้อมกับหาสมาชิกไปด้วย ทั้ง 2 เช่าอพาร์ตเมนท์อยู่ด้วยกัน ทำงานพิเศษทุกอย่าง ระหว่างทำงาน ก็ทำเพลงไปเสนอค่ายเทปด้วย
เนื่องจากวง X ที่ต้องเปลี่ยนสมาชิกบ่อย ๆ ทำให้ โยชิกิท้อแท้และพูดว่า "เลิกซะดีมั้ย" สมาชิกของ X ตอนนั้นมีแค่โยชิกิและโทชิเท่านั้น การซ้อมที่มีมือกลองและนักร้องนำนั้นทำไม่ได้ โทชิบอกว่าตอนนั้นรู้สึกว่าควรทำอะไรให้มันติดต่อกัน หลังจากนั้นเมื่อโยชิกิสามารถทำให้ทาอิจิยอมเข้าวงได้ ก็เริ่มการแสดงสดอย่างจริงจัง แถมยังมีการอาละวาดบนเวที ล่างเวทีก็ทะเลาะกับเจ้าหน้าที่ในงานดื่มฉลองหลังเสร็จงาน ทั้งผู้เกี่ยวข้องและไม่เกี่ยวข้อง นักดนตรีและแฟนเพลงแน่นไปหมด จึงทะเลาะกันใหญ่เป็นประจำทุกวัน โยชิกิชอบทำแก้วในร้านแตกหมดและชอบเหวี่ยงขวดเบียร์หลาย 10 ขวด จนเป็นข่าวลืออยู่เป็นประจำ เลยทำให้ร้านเหล้าห้ามไม่ให้เขาเข้ามากขึ้น
หลังจากโยชิกิสามารถรวบรวมสมาชิกของ X ได้ลงตัวที่สุดก็เริ่มทำวงดนตรีอย่างจริงจังมากขึ้นจนได้เดบิวท์ และประสบความสำเร็จมากมาย และได้เปลี่ยนชื่อวงเป็น X Japan และในปี พ.ศ. 2540 โทชิได้ตัดสินใจออกจากวง โยชิกิและสมาชิกที่เหลือจังได้ตัดสินใจประกาศยุบวง ในวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2540
วันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2541 ฮิเดะ หนึ่งในอดีตสมาชิกวง X Japan ได้เสียชีวิตกะทันหัน เมื่อโยชิกิได้รู้ข่าวนี้เขาตกใจมาก เขาไปร่วมพิธีศพ ที่จัดขึ้นในวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2541 และหลังจากนั้นโยชิกิก็ได้ย้ายไปอาศัยอยู่ที่ลอสแอนเจลิส ก็เก็บตัวเงียบหายไปอีก 2 ปี ช่วงเวลานี้โยชิกิ ได้เป็นโปรดิวซ์เซอร์ให้กับวง Dir en Grey
ในปี พ.ศ. 2543 โยชิกิได้เปิดค่ายเพลง Extasy Records International และ Extasy Records North (สตูดิโอบันทึกเสียง) ขึ้นใน ฮอลลีวูด รัฐแคลิฟอร์เนีย แล้วหลังจากนั้นโยชิกิได้กลับมาทำงานโซโลโปรเจ็กต์ที่มีชื่อว่า "Violet UK" เป็นโครงการที่เขาได้คิดริเริ่มมาราว 10 ปี ได้แล้ว
และในวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2548 Violet UK ได้ออกซิงเกิล Sex and Religion ให้ดาวน์โหลดผ่าน iTunes Music Store ซึ่งเป็นวันครบรอบ 8 ปีของการยุบวง X Japan
ปลายปี พ.ศ. 2549 โยชิกิได้ประกาศว่าเค้าได้เริ่มทำวงดนตรีวงใหม่โดยมี แก๊กต์ นักร้องชื่อดังของญี่ปุ่นและอดีตนักร้องนำวง Malice Mizer ทำหน้าที่ร้องนำและ สึกิโซะ อดีตมือกีตาร์วง Luna Sea เป็นมือกีตาร์ โดยโยชิกิรับหน้าที่มือกลองและเปียโนเหมือนตอนอยู่วง X Japan และสมาชิกคนที่4คือ มิยาบิ อดีตมือกีตาร์วง Dué le quartz ได้ประกาศเข้าร่วมวงอย่างเป็นทางการในงาน J rock festival และได้ตั้งชื่อวงว่า "S.K.I.N." โดยทั้ง4จะเริ่มการแสดงครั้งแรกที่งาน Anime Expo convention ใน ลอง บีช,แคลิฟอร์เนีย ใน 29 มิถุนายน 2007
สมอลฟอร์เวิร์ด
สมอลฟอร์เวิร์ด () เป็นผู้เล่นตำแหน่งหนึ่งในบาสเกตบอล สมอลฟอร์เวิร์ดมักผอมเรียวกว่า เตี้ยกว่า แต่เร็วกว่า ผู้เล่นตำแหน่งเพาเวอร์ฟอร์เวิร์ดและเซ็นเตอร์ แต่หลายครั้งก็อาจสูงเท่ากัน ชื่อสมอลฟอร์เวิร์ดอาจบ่งบอกว่าตัวเล็กแต่นักบาสเกตบอลระดับอาชีพในเอ็นบีเอไม่เป็นเช่นนั้น สมอลฟอร์เวิร์ดมักมีส่วนสูงระหว่าง 6 ฟุต 5 นิ้ว ถึง 6 ฟุต 11 นิ้ว (1.96 ถึง 2.13 เมตร)
หน้าที่หลักของสมอลฟอร์เวิร์ดคือการทำคะแนน แต่บางคนมีหน้าที่เป็นพอยท์ฟอร์เวิร์ดและรับผิดชอบการส่งบอลด้วย แต่อย่างไรก็ตามสมอลฟอร์เวิร์ดส่วนใหญ่ก็เป็นตัวทำคะแนนให้ทีม ส่วนรูปแบบการทำคะแนนแตกต่างกันออกไปขึ้นกับนักกีฬา บางคนเป็นคนชู้ตที่แม่นจากระยะไกล แต่บางคนชอบที่จะกระแทกเข้าหาห่วงเพื่อทำแต้ม แต่สิ่งหนึ่งที่เหมือนกันก็คือการที่ได้ฟาล์วจากผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามที่เข้ามาป้องกัน การชู้ตลูกโทษที่แม่นยำถือเป็นทักษะที่จำเป็นสำหรับสมอลฟอร์เวิร์ด และหลายคนทำคะแนนจากการชู้ตลูกโทษได้เป็นจำนวนมาก
การตั้งรับมักไม่ใช้เรื่องหลักของสมอลฟอร์เวิร์ด เนื่องจากตำแหน่งการยืนจึงจำกัดเพียงพยายามขโมยลูกหรือรีบาวด์ แต่บางคนก็เก่งเรื่องการป้องกันมากเช่น รอน อาร์เทสต์ (Ron Artest) ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้เล่นตั้งรับที่เก่งที่สุดในเอ็นบีเอปัจจุบัน ลาร์รี เบิร์ด (Larry Bird) ก็เป็นผู้เล่นฝ่ายรับที่ฉลาดมากคนหนึ่ง สกอตตี พิพเพน (Scottie Pippen) เล่นป้องกับแบบหนึ่งต่อหนึ่งดีที่สุดคนหนึ่งตลอดอาชีพการเล่นในเอ็นบีเอ พูดโดยคร่าว ๆ ถ้าผู้เล่นหนึ่งสำคัญสำหรับการรุกทำคะแนน ก็มักจะสงวนพลังงานโดยไม่ค่อยเล่นตั้งรับมากและเป็นการป้องกันถูกเรียกฟาล์วอีกด้วย
สมอลฟอร์เวิร์ดหลายคนยังเล่นตำแหน่งชู้ตติ้งการ์ดได้ด้วย ผู้เล่นเหล่านี้เรียกว่าสวิงแมน สมอลฟอร์เวิร์ดที่เด่นในอดีตได้แก่ พิพเพน, เบิร์ด, โดมินิก วิลคินส์ (Dominique Wilkins) , จูเลียส เออร์วิง (Julius Erving) และ เจมส์ เวอร์ที (James Worthy) ส่วนสมอลฟอร์เวิร์ดในเอ็นบีเอปัจจุบันเช่น อาร์เทสต์, ราชาร์ด ลูวิส (Rashard Lewis) , คาร์เมโล แอนโทนี (Carmelo Anthony) , แกรนท์ ฮิลล์ (Grant Hill) , ลามาร์ โอดม (Lamar Odom) , เพยา สโตยาโควิช (Peja Stojakovic) , ชอน มาริออน (Shawn Marion) , อังเดร คิริเลนโก (Andrei Kirilenko) และ เลอบรอน เจมส์ (LeBron James) ส่วน เดิร์ก โนวิตสกี (Dirk Nowitzki) ถึงแม้ว่ามีทักษะของสมอลฟอร์เวิร์ดที่ยอดเยี่ยม แต่ด้วยความสูงถึง 7 ฟุต จึงเล่นในตำแหน่งเพาเวอร์ฟอร์เวิร์ดเป็นหลักในอาชีพการเล่นในเอ็นบีเอ
พ.ศ. 2036
พุทธศักราช 2036 ใกล้เคียงกับ
ประเวศ วะสี
ศาสตราจารย์เกียรติคุณ นายแพทย์ ประเวศ วะสี ราชบัณฑิตกิตติมศักดิ์ กรรมการสภามหาวิทยาลัยมหิดลกรรมการสภามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ กรรมการ
สภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิของมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ราษฎรอาวุโส เป็นนักวิชาการด้านสาธารณสุข และนักวิชาการเกี่ยวกับการศึกษา ทั้งเป็นผู้สนับสนุนงานค้นคว้าวิจัยต่างๆที่เกี่ยวกับการแก้ปัญหาและพัฒนาชีวิต นายแพทย์ประเวศ วะสี เกิดเมื่อวันที่ ตำบลเกาะสำโรง บนฝั่งลำน้ำแควน้อย จังหวัดกาญจนบุรี เป็นบุตรคนที่ 4 ของนายคลายและนางกิม วะสี ศึกษาชั้นมูลฐานในวัยเยาว์ที่โรงเรียนวัดเหนือ ชั้นประถมศึกษาที่ โรงเรียนประชาบาลตำบลเกาะสำโรง ชั้นมัธยมที่โรงเรียนวิสุทธรังษี จนถึง พ.ศ. 2490 ได้เข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ในปี พ.ศ. 2492 สามารถสอบเข้าเรียนต่อชั้นเตรียมแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และศึกษาต่อคณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล จบการศึกษาได้รับปริญญาแพทยศาสตร์เกียรตินิยม และได้รับรางวัลเหรียญทองในฐานะที่ได้คะแนนเป็นที่หนึ่งตลอดหลักสูตร
นายแพทย์ประเวศ วะสี ได้เข้ามามีบทบาททางการเมือง ภายหลังการชุมนุมของกลุ่มคนเสื้อแดง พ.ศ. 2553 ยุติลง โดยเข้ามาทำหน้าที่ประธานคณะสมัชชาปฏิรูปประเทศ ซึ่งประกอบด้วยคณะกรรมการ จำนวน 27 คน เพื่อรวบรวมข้อมูล รับฟังความคิดเห็น และนำไปสู่นโยบายในการปฏิรูปประเทศไทย
มิสึเมเตะไนท์
มิสึเมเตะไนท์(ญี่ปุ่น: みつめてナイト "มิสึเมเตะไนโตะ" ; อังกฤษ: Mitsumete Knight) เป็นเกมซิมูเลชั่นแนวจีบสาว ออกวางจำหน่ายในรูปแบบของเกมเพลย์สเตชัน ซึ่งพัฒนาโดยบริษัท เรดคัมปะนี (ปัจจุบันคือ เรด เอนเตอร์เทนเมนต์) ที่เคยทำให้ ซากุระไทเซ็น ประสบความสำเร็จมาแล้ว และ โคนามิ ที่เคยทำให้ โทคิเมคิ เมโมเรียล โด่งดังสุดขีดมาแล้วเช่นกัน
ตัวผู้เล่นจะรับบทเป็นทหารรับจ้างหนุ่มชาวตะวันออก ที่เดินทางมายัง "อาณาจักรดอลฟาน" ซึ่งตั้งอยู่ทางใต้สุดของยุโรป โดยตลอดระยะเวลา 3 ปีที่อาศัยอยู่ใน "อาณาจักรดอลฟาน" นอกจากจะต้องทำการฝึกฝนตัวเองให้เป็นทหารยอดฝีมือ เพื่อที่จะได้ทำการรบอย่างมีประสิทธิภาพแล้ว ยังต้องหาทางพิชิตใจหญิงสาวที่ตัวเองหมายปองให้ได้อีกด้วย ระบบของเกมจะคล้ายกับ โทคิเมคิ เมโมเรียล มาก แต่ต่างกันที่มีระบบวางแผนการรบแทรกเข้ามาเป็นช่วงๆ เนื่องจากตัวเอกมีอาชีพเป็นทหารรับจ้าง จึงถูกหมายเรียกตัวให้ออกไปทำสงครามกับกองทัพต่างแดนอยู่เสมอๆ
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ
นายพลเอก มหาอำมาตย์เอก สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ (21 มิถุนายน พ.ศ. 2405 - 1 ธันวาคม พ.ศ. 2486) เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 57 ในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาชุ่ม พระองค์ยังทรงเป็นต้น
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 57 ในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาชุ่ม ภายในพระบรมมหาราชวัง เมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2405 พระองค์ได้รับพระราชทานพระนามจากสมเด็จพระบรมชนกนาถในวันสมโภชเดือนและขึ้นพระอู่ โดยมีรายละเอียดว่า
"สมเด็จพระปรเมนทรมหามงกุฎ พระจอมเกล้าเจ้าแผ่นดินสยามผู้พระบิดา ขอตั้งนามกุมารบุตรที่เกิดแต่ชุ่มเล็กเป็นมารดานั้น และซึ่งคลอดในวันเสาร์ แรม 9 ค่ำ เดือน 7 ปีจอจัตวาศกนั้น ว่าดังนี้ พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าดิศวรกุมาร นาคนาม ขอจงเจริญชนมายุ วรรณ สุข พล ปฏิภาณ สรรพสิริสวัสดิพิพัฒนมงคลทุกประการ สิ้นกาลนานต่อไปเทอญ"
ชาววังโดยทั่วไป เรียกกันว่า "เสด็จพระองค์ดิศ" โดยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงนำเอานามของพระอัพภันตริกามาตย์ (ดิศ โรจนดิศ) ซึ่งเป็นพระอัยกาของพระองค์และเป็นบิดาของเจ้าจอมมารดาชุ่มมาตั้งพระราชทาน เนื่องจากทรงพระราชดำริว่าท่านเป็นคนซื่อตรง
พระองค์ทรงเริ่มเรียนหนังสือไทยชั้นต้นจากสำนักคุณแสงและคุณปาน ราชนิกุล ในพระบรมมหาราชวัง ทรงศึกษาภาษาอังกฤษในโรงเรียนหลวง ซึ่งมีมิสเตอร์ ฟรานซิส ยอร์ช แพตเตอร์สัน เป็นพระอาจารย์
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ได้ทรงประกอบพระกรณียกิจด้านต่าง ๆ และทรงเป็นที่ไว้วางพระราชหฤทัยในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ถึงขนาดตรัสชมว่า ทรงเป็นเสมือน "เพชรประดับพระมหาพิชัยมงกุฎ"
ต่อมาในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ก็ได้สนองพระเดชพระคุณตลอดมา ตราบจนชราทุพพลภาพ ไม่สามารถทำราชการหนักในตำแหน่งต่อไปอีก จึงกราบถวายบังคมลาออกจากตำแหน่งเสนาบดีกระทรวงมหาดไทยในปี พ.ศ. 2458 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงสถาปนาเป็นเสนาบดีที่ปรึกษา
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ เริ่มประชวรด้วยโรคพระหทัย (หัวใจ) พิการมาตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2484 จึงเสด็จกลับมารักษาพระอาการประชวรประเทศไทย พระอาการทรงและทรุดเรื่อยมาจนสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2486 ที่วังวรดิศ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล รวมพระชันษาได้ 81 ปี
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงเป็นต้นราชสกุลดิศกุล มีหม่อม 11 ท่าน ได้แก่ 
โดยมีพระโอรสธิดารวมทั้งหมด 37 องค์ เป็นชาย 14 องค์ หญิง 21 องค์ และไม่ปรากฏว่าเป็นหญิงหรือชาย 2 องค์
กระทรวงมหาดไทย ได้จัดสร้างพระราชานุสาวรีย์สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ในลักษณะประทับนั่ง บริเวณด้านหน้าศาลาว่าการกระทรวงมหาดไทย ถนนอัษฎางค์ เขตพระนคร กรุงเทพฯ
วันดำรงราชานุภาพ ตรงกับวันที่ 1 ธันวาคม ของทุกปี กำหนดขึ้นเพื่อเป็นการระลึกถึงสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ตรงกับวันคล้ายวันสิ้นพระชนม์ของพระองค์ สืบเนื่องจากการที่พระองค์เป็นบุคคลไทยพระองค์แรกที่ได้รับการยกย่องจากองค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (UNESCO) ให้เป็นบุคคลสำคัญของโลก เมื่อปี พ.ศ. 2505 และทรงได้รับการถวายพระนามเป็น "พระบิดาแห่งประวัติศาสตร์ไทย"
สุวรรณภิงคาร
สุวรรณภิงคาร เครื่องราชูปโภคชนิดหนึ่ง มีลักษณะคล้ายคนโท ภิงคาร แปลว่า หม้อ, หม้อน้ำ + สุวรรณ แปลว่า ทอง ใช้เพื่อใส่น้ำเย็นให้พระมหากษัตริย์ บ้างก็ว่าเป็นพระเต้าทักษิโณทก ใช้สำหรับกรวดน้ำ หรือแสดงสิทธิ์ขาด เช่นคราวที่สมเด็จพระนเรศวรทรงใช้พระสุวรรณภิงคารหลั่งทักษิโณทก ประกาศอิสรภาพให้แก่ปวงชนชาวไทย
สุวรรณภิงคาร ที่จะเห็นได้ในรูปนั้น เป็นเครื่องราชูปโภคที่พบในกรุพระปรางค์วัดราชบูรณะ พระนครศรีอยุธยา มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 13.6 เซนติเมตร สูงพร้อมฝา 18.5 เซนติเมตร ฝาสูง 6.8 เซนติเมตร ฝากว้าง 4.5 เซนติเมตร และ น้ำหนักรวม 600 กรัม ปัจจุบัน เก็บรักษาอยู่ที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ เจ้าสามพระยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
นอกจากพระสุวรรณภิงคารที่เป็นเครื่องราชูปโคประจำองค์พระมหากษัตริย์แล้งยังมีเครื่องราชูปโภคชนิดอื่นอีก เช่น พระสุพรรณราชทองคำเกลี้ยง พานพระศรีทองคำ เป็นต้น
อิเล็กโทรไลต์
อิเล็กโทรไลต์คือสารที่สามารถแตกตัวเป็นไอออนอิสระเมื่อละลายน้ำหรือหลอมเหลว ทำให้สามารถนำไฟฟ้าได้เนื่องจากโดยทั่วไป สารละลายนั้นจะประกอบไปด้วยไออนจึงมักเรียกกันว่า สารละลายไอออนิก ในบางครั้งอาจเรียกสั้นๆ ว่า ไลต์
โดยปกติแล้วอิเล็กโทรไลต์จะอยู่ในรูปของกรด เบส หรือเกลือ นอกจากนี้ แก๊สบางชนิดอาจทำตัวเป็นอิเล็กโทรไลต์ได้ภายใต้อุณหภูมิสูงและความดันต่ำ
การจำแนกอิเล็กโทรไลต์ออกเป็นอิเล็กโทรไลต์เข้มข้นหรือเจือจางสามารถจำแนกได้จากความเข้มข้นของไอออน ถ้าความเข้มข้นมาก จะเรียกว่า อิเล็กโทรไลต์เข้มข้น แต่ถ้ามีความเข้มข้นของไอออนน้อยจะเรียกว่า อิเล็กโทรไลต์เจือจาง ถ้าสัดส่วนการแตกตัวเป็นไอออนของสารใดมีมาก จะเรียกว่าอิเล็กโทรไลต์แก่ แต่ถ้าสัดส่วนนั้นน้อย(ส่วนใหญ่ไม่แตกตัวเป็นไอออน) จะเรียกว่าอิเล็กโทรไลต์อ่อน
ในทางสรีรวิทยา จะมีไอออนเบื้องต้นคือ โซเดียม โพแทสเซียม แคลเซียม แมกนีเซียม คลอไรด์ ฟอสเฟต และไบคาร์บอเนต
สิ่งมีชีวิตชั้นสูงต้องการความสมดุลระหว่างอิเล็กโทรไลต์ภายนอกและภายในเซลล์ การแลกเปลี่ยนไอออนจึงมีความสำคัญอย่างมาก เช่น สารบางชนิดสามารถควบคุมความเป็นกรด-เบส ในเลือดหรือมีความสำคัญต่อการทำงานของระบบประสาทและกล้ามเนื้อ เป็นต้น
การควบคุมสมดุลของไอออนถูกควบคุมโดยการกินอาหารที่มีสารอิเล็กโทรไลต์ และควบคุมโดยฮอร์โมน ซึ่งส่วนใหญ่จะส่งไปควบคุมไตให้ขับไอออนส่วนเกินให้เหลือไว้ในร่างกายเท่าที่ต้องการ ในมนุษย์ การควบคุมไอออนควบคุมโดยฮอร์โมน เช่น แอนติไดยูเรติก อัลโดสเตอโรน และพาราไทรอยด์ การที่มีไอออนในร่างกายไม่เหมาะสมจะส่งผลต่อการทำงานของหัวใจและระบบประสาท ซึ่งเป็นอันตรายอย่างมากในทางการแพทย์
การวัดปริมาณของอิเล็กทรไลต์ในร่างกายสามารถทำได้โดยการตรวจเลือดหรือปัสสาวะ แต่ต้องทำไปควบคู่กับการตรวจการทำงานของไต และใช้ข้อมูลจากผลการตรวจที่ผ่านมา โดยการตรวจนี้มักวัดปริมาณของโซเดียมและโพแทสเซียมไอออน แต่การวัดปริมาณคลอไรด์ไอออนต้องใช้วิธีการที่มากกว่านั้น
เครื่องดื่มที่เป็นอิเล็กโทรไลต์จะประกอบไปด้วยเกลือโซเดียมและโพแทสเซียมซึ่งช่วยเพิ่มปริมาณน้ำและไอออนในร่างกายหลังจากที่เสียน้ำออกจากร่างกายจากกการออกกำลังกาย ท้องเสีย อดอาหารหรืออาเจียน การให้น้ำบริสุทธิ์ไม่ใช่ทางที่ดีที่สุดในการรักษาระดับของเหลวในร่างการเพราะน้ำจะไปทำให้เกลือในเซลล์ในร่างกายเจือจางลง ส่งผลต่อการทำปฏิกิริยาเคมีในเซลล์ทำให้เกิดความมึนเมาได้
เครื่องดื่มเกลือแร่หลังการเล่นกีฬาก็เป็นอิเล็กโทรไลต์ที่มีการใส่คาร์โบไฮเดรต เช่น กลูโคส เข้าไปเพิ่มเติมอีกเป็นจำนวนมาก เพื่อให้พลังงาน เครื่องดื่มเหล่านี้มีทั้งที่มีความเข้มข้นเท่าเซลล์(ไอโซโทนิก) ความเข้มข้นน้อยกว่าเซลล์(ไฮโพโทนิก) และความเข้มข้นมากกว่าเซลล์(ไฮเพอร์โทนิก) ซึ่งขึ้นอยู่กับความต้องการของแต่ละคน
เครื่องดื่มอิเล็กโทรไลต์สามารถทำเองได้โดยการผสมน้ำตาล เกลือและน้ำในสัดส่วนที่เหมาะสม
ภาษาอิตาลี
ภาษาอิตาลี ( หรือ lingua italiana ; ) เป็นภาษาในกลุ่มภาษาโรมานซ์,โดยส่วนใหญ่ภาษาอิตาลีเป็นภาษาที่ใกล้เคียงกับภาษาละตินมากที่สุดในภาษากลุ่มโรมานซ์ด้วยกัน, ภาษาอิตาลีเป็นภาษาทางการในอิตาลี, สวิตเซอร์แลนด์, ซานมารีโน, นครรัฐวาติกัน และอิสเตรียตะวันตก (ในสโลวีเนียและโครเอเชีย), เคยมีสถานะเป็นภาษาทางการของแอลเบเนีย, มอลตา และ โมนาโก ซึ่งมีการพูดภาษานี้กันอย่างกว้างขวางรวมทั้งอดีตแอฟริกาตะวันออกของอิตาลีและแอฟริกาเหนือของอิตาลี (ปัจจุบันคือประเทศลิเบีย), มีการพูดภาษาอิตาลีในกลุ่มผู้อพยพชาวอิตาเลียนขนาดใหญ่ในอเมริกาและออสเตรเลีย, มีสถานะเป็นภาษาทางการของชนกลุ่มน้อยในบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา, สโลวีเนีย, โครเอเชีย และ โรมาเนีย
พระราชธรรมนิเทศ (พยอม กลฺยาโณ)
พระราชธรรมนิเทศ มีนามเดิมว่า พยอม จั่นเพชร ฉายา กลฺยาโณ เป็นพระราชาคณะ นักเทศน์ และนักสังคมสงเคราะห์ชาวนนทบุรี ผู้ก่อตั้งมูลนิธิสวนแก้ว
พระราชธรรมนิเทศ เกิดเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2492 อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี บรรพชาเมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2502 และอุปสมบทเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2513 ณ วัดสังวรพิมลไพบูลย์ อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี สำเร็จการศึกษานักธรรมชั้นเอกในปี พ.ศ. 2516 และได้ไปจำพรรษาอยู่กับท่านพุทธทาสที่สวนโมกขพลารามในการปฏิบัติธรรม แล้วจึงได้กลับมาทำการเผยแผ่พระพุทธศาสนาและพัฒนาวัดสวนแก้ว จังหวัดนนทบุรี
ทั้งนี้ ท่านอาจารย์พยอม กัลยาโณ เป็นศิษย์คนสำคัญท่านหนึ่งของท่านพุทธทาสด้วยเช่นกัน
พระพยอมได้รับการยกย่องว่าเป็นพระนักเทศน์และพระผู้เสียสละ ดังกวีนิพนธ์ โดย อาจารย์เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์
วัดสวนแก้ว ตั้งอยู่ตำบลบางเลน อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี แต่เดิมวัดนี้ชื่อ "วัดแก้ว" เป็นวัดร้างมา 80 ปี จนกระทั่งหลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ และพระภิกษุอีก 3-4 รูป ได้เข้ามาพำนักแต่พื้นที่ของวัดเต็มไปด้วยสวนต่างๆ หลวงพ่อไม่สามารถจะบูรณะได้ เพราะขาดบุคลากร ที่จะช่วย พัฒนา เมื่อปี พ.ศ. 2521 พระพยอม กัลยาโณ และเพื่อนพระภิกษุอีก 2 รูปได้เดินทางมาจากสวนโมกขพลาราม เพื่อขอทำโครงการบวชเณร ภาคฤดูร้อนที่วัดแห่งนี้ หลังจากนั้นในปี พ.ศ. 2522 หลวงพ่อได้มอบหมายให้พระพยอมและเพื่อนพระภิกษุเป็นผู้ดูแลรักษาวัด เนื่องด้วยหลวงพ่อเทียนนั้นดำริจะเดินทางกลับจังหวัดเลย
ต่อมาภายหลังจึงได้เปลี่ยนชื่อวัดเป็นวัดสวนแก้ว และได้จัดตั้งมูลนิธิสวนแก้ว ขึ้น โดยมีวัตถุประสงค์หลัก 3 ประการ คือ
ในปี พ.ศ. 2548 “มูลนิธิสวนแก้ว” ได้ถูกรับรองเป็น “องค์กรสาธารณประโยชน์” (ทะเบียนเลขที่ 0163) ตามความในมาตรา 34 แห่งพระราชบัญญัติส่งเสริมการจัดสวัสดิการสังคม พ.ศ. 2546 เมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2548 ภายใต้ของสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการจัดสวัสดิการสังคมแห่งชาติ กระทรวงพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์
โดยมีวัตถุประสงค์หลัก 6 ประการ คือ
วัดนี้มีอาณาบริเวณกว้างขวางมาก ตลอดทางเดินเข้าสู่ตัววัดมีไม้ใหญ่เขียวครึ้ม ติดป้ายคำขวัญเป็นข้อความเตือนสติพร้อมทั้งยังมีภาพวาดที่สวยงามอยู่ภายในวัด ด้านหน้าวัดมีร้านขายของที่ระลึก และร้านค้าเล็กๆมากมาย เมื่อเดินเข้าไปด้านในวัด จะพบลานโค้งและพระอุโบสถธรรมชาติ ซึ่งแต่ละวัน จะมีพุทธศาสนิกชนมาฟังเทศน์ฟังธรรมกันเป็นจำนวนมาก
พระพรหมมังคลาจารย์ (ปั่น ปทุมุตฺตโร)
พระพรหมมังคลาจารย์ (ปั่น ปทุมุตฺตโร) (11 พฤษภาคม พ.ศ. 2454 – 10 ตุลาคม พ.ศ. 2550) หรือที่รู้จักกันทั่วไปว่า หลวงพ่อปัญญานันทภิกขุ ท่านเป็นที่รู้จักในฐานะพระสงฆ์ผู้ปฏิรูปแนวทางการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระสงฆ์ไทย ผู้เป็นสหธรรมิกร่วมอุดมการณ์คนสำคัญของพระธรรมโกศาจารย์ (เงื่อม อินทปัญโญ) และผู้อุทิศชีวิตให้กับการเผยแผ่พระพุทธศาสนาจนวาระสุดท้ายของชีวิต
พระพรหมมังคลาจารย์กำเนิดที่ ตำบลคูหาสวรรค์ อำเภอเมือง จังหวัดพัทลุง เมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2454 เดิมมีนามว่า ปั่น เสน่ห์เจริญ หลังใช้ชีวิตฆราวาสจนมีอายุได้ 18 ปี ได้บรรพชาเป็นสามเณรที่วัดอุปนันทนาราม จังหวัดระนอง โดยมีพระรณังคมุนีเป็นพระอุปัชฌาย์ เมื่ออายุครบ 20 ปีบริบูรณ์จึงได้อุปสมบทเป็นภิกษุที่วัดนางลาด อำเภอเมือง จังหวัดพัทลุง โดยมีพระจรูญกรณีย์เป็นอุปัชฌาย์เมื่อปี พ.ศ. 2474
หลังจากอุปสมบทได้ไม่นาน ได้เดินทางไปศึกษาหาหลักธรรมในบวรพุทธศาสนาหลายจังหวัดที่มีสำนักเรียนธรรมะ เช่น นครศรีธรรมราช สงขลา และกรุงเทพมหานคร จนหลวงพ่อปัญญานันทภิกขุสามารถสอบได้นักธรรมชั้นตรีเป็นที่ 1 ของสังฆมณฑลภูเก็ต และสามารถสอบได้นักธรรมชั้นโท และเอกในปีถัดมาที่ จ.นครศรีธรรมราช จากนั้นท่านได้เดินทางไปศึกษาต่อด้านภาษาบาลีจนสามารถสอบเปรียญธรรม 4 ประโยค ที่สำนักเรียนวัดสามพระยา กรุงเทพมหานคร แต่เนื่องจากเกิดสงครามโลกครั้งที่สอง ทำให้หลวงพ่อต้องหยุดการศึกษาไว้เพียงเท่านั้น แล้วเดินทางกลับพัทลุงภูมิลำเนาเดิมและได้เริ่มแสดงธรรมในพื้นที่ต่างๆ ของภาคใต้ รวมทั้งเดินทางไปจำพรรษาที่วัดสีตวนารามและวัดปิ่นบังอร รัฐปีนัง ประเทศมาเลเซีย ในระหว่างที่จำพรรษาอยู่นี้ก็ได้ศึกษาทั้งภาษาอังกฤษและภาษาจีน เพื่อเป็นพื้นฐานในการเผยแพร่ธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าต่อไปพ.ศ. 2477 หลวงพ่อได้เดินทางไปจำพรรษากับพระธรรมโกศาจารย์ (พุทธทาสภิกขุ) ที่สวนโมกขพลาราม อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี และร่วมเป็นสหายธรรมดำเนินการเผยแพร่หลักธรรมที่แท้จริงตามหลักคำสอนขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา
ได้เขียนหนังสือที่เกี่ยวข้องกับพระพุทธศาสนาไว้มากมาย เช่น
พระพรหมังคลาจารย์ถึงแก่มรณภาพเมื่อเวลา 9.09 น. ในวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2550 ณ โรงพยาบาลศิริราช ด้วยเหตุติดเชื้อในกระแสโลหิต สิริรวมอายุได้ 96 ปี 5 เดือน พรรษา 76 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวได้พระราชทานโกศแปดเหลี่ยมและรับศพไว้ในพระราชานุเคราะห์
บลูทูธ
บลูทูธ (Bluetooth) เป็นข้อกำหนดสำหรับอุตสาหกรรมเครือข่ายส่วนบุคคล (Personal Area Networks - PAN) แบบ..ไร้สาย บลูทูธช่วยให้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์สามารถเชื่อมต่อกันได้ เช่น โทรศัพท์มือถือ พีดีเอ คอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล โดยผ่านทางคลื่นวิทยุ
ที่มาของชื่อบลูทูธนั้นนำมาจากพระนามพระเจ้าฮาราลด์ บลูทูท (King Harald Bluetooth) ของประเทศเดนมาร์ก เพื่อเป็นการรำลึกถึงกษัตริย์ Bluetooth ผู้ปกครองประเทศกลุ่มสแกนดิเนเวีย ซึ่งในปัจจุบันเป็นกลุ่มผู้นำในด้านการผลิตโทรศัพท์มือถือป้อนสู่ตลาดโลก และระบบ Bluetooth นี้ ก็ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อใช้กับโทรศัพท์มือถือ และเริ่มต้นจากประเทศในแถบนี้ด้วยเช่นกัน
Bluetooth จะใช้สัญญาณวิทยุความถี่สูง 2.4 GHz. (จิกะเฮิร์ซ) แต่จะแยกย่อยออกไป ตามแต่ละประเทศ อย่างในแถบยุโรปและอเมริกา จะใช้ช่วง 2.400 ถึง 2.4835 GHz. แบ่งออกเป็น 79 ช่องสัญญาณ และจะใช้ช่องสัญญาณที่แบ่งนี้ เพื่อส่งข้อมูลสลับช่องไปมา 1,600 ครั้งต่อ 1 วินาที ส่วนที่ญี่ปุ่นจะใช้ความถี่ 2.402 ถึง 2.480 GHz. แบ่งออกเป็น 23 ช่อง ระยะทำการของ Bluetooth จะอยู่ที่ 5-100 เมตร โดยมีระบบป้องกันโดยใช้การป้อนรหัสก่อนการเชื่อมต่อ และ ป้องกันการดักสัญญาณระหว่างสื่อสาร โดยระบบจะสลับช่องสัญญาณไปมา จะมีความสามารถในการเลือกเปลี่ยนความถี่ที่ใช้ในการติดต่อเองอัตโนมัติ โดยที่ไม่จำเป็นต้องเรียงตามหมายเลขช่อง ทำให้การดักฟังหรือลักลอบขโมยข้อมูลทำได้ยากขึ้น
โดยหลัก ของบลูทูธจะถูกออกแบบมาเพื่อใช้กับอุปกรณ์ที่มีขนาดเล็ก เนื่องจากใช้การขนส่งข้อมูลในจำนวนที่ไม่มาก อย่างเช่น ไฟล์ภาพ, เสียง, แอปพลิเคชันต่างๆ และสามารถเคลื่อนย้ายได้ง่าย ขอให้อยู่ในระยะที่กำหนดไว้เท่านั้น (ประมาณ 5-100 เมตร) นอกจากนี้ยังใช้พลังงานต่ำ กินไฟน้อย และสามารถใช้งานได้นาน โดยไม่ต้องนำไปชาร์จไฟบ่อยๆ ด้วย
ความสามารถในการส่งข้อมูลของบลูทูธนั้นขึ้นกับแต่ละ class ที่ใช้ ซึ่งมี 4 class ดังนี้
ข้อกำหนด และคุณสมบัติของ Bluetooth แบ่งเป็นรุ่นต่างๆ ดังนี้EDR (Enhanced Data Rate) คือ ระบบอิเล็กทรอนิกส์หรือคอมพิวเตอร์ที่ได้รับการปรับปรุงให้สามารถสื่อสารข้อมูลผ่านเครือข่ายได้เร็วขึ้น ทั้งนี้พัฒนาจากรุ่น 1.1 ที่ส่งข้อมูลด้วยอัตราความเร็ว 1 เมกะบิตต่อวินาที จนถึงรุ่น 1.2 ที่ปรับปรุงสัญญาณและคลื่นความถี่ บลูทูท 2.0+ EDR ส่งข้อมูลด้วยอัตราความเร็ว 3 เมกะบิตต่อวินาที
ภาษาเดนมาร์ก
ภาษาเดนมาร์ก ( "แดนฺสฺก") เป็นภาษาในกลุ่มภาษาเจอร์แมนิกเหนือ(หรือภาษาสแกนดิเนเวีย) ซึ่งเป็นกลุ่มย่อยของกลุ่มภาษาเจอร์แมนิก สาขาของภาษาตระกูลอินโด-ยูโรเปียน ภาษาเดนมาร์กเป็นภาษาราชการภาษาเดียวของเดนมาร์ก และเป็นภาษาราชการหนึ่งในสองภาษาของเกาะกรีนแลนด์และหมู่เกาะแฟโร ซึ่งมีฐานะเป็นดินแดนปกครองตนเองของเดนมาร์ก นอกจากนี้ภาษาเดนมาร์กยังพูดกันในหมู่ชนกลุ่มน้อยทางตอนเหนือของประเทศเยอรมนี ในประเทศไอซ์แลนด์ ภาษาเดนมาร์กเป็นภาษาต่างประเทศภาษาที่สอง(ต่อจากภาษาอังกฤษ)ที่มีการเรียนการสอนกันในสถาบันการศึกษาแพร่หลายที่สุด
สีชมพู
สีชมพู เป็นสีที่เกิดจากการผสมสีแดงและสีขาว ในบางครั้งจะถูกกล่าวถึงในลักษณะสีแดงอ่อน สีชมพูมักจะถูกใช้ในการกล่าวถึงลักษณะของเด็กหญิง ซึ่งนิยมใช้ควบคู่กับ สีน้ำเงินหรือสีฟ้า ที่จะแสดงถึงเด็กชาย ในภาษาเหนือ เรียกสีชมพูว่า "จมออน" (จม-ออน)
คำว่า "ชมพู" อาจมาจากภาษาสันสกฤต "ชมฺพุ" หมายถึง ต้นชมพู่ และชมพูทวีป (ทวีปที่เต็มไปด้วยต้นชมพู่) ทั้งนี้เนื่องจากดอกชมพู่นั้นมีสีชมพู หรือชมพูอมแดง ในภาษาอินโดนีเซีย ก็เรียกสีชมพูว่า จัมปู (jampu)
คำว่า "pink" (พิงก์) ในภาษาอังกฤษ เป็น สีที่ไม่ได้มีการกล่าวถึงในวรรณกรรมของวิลเลียม เชกสเปียร์ คำว่า pink ถูกใช้ในการกล่าวถึงสีของดอกไม้ "Dianthus"
เมอเรียด็อค แบรนดี้บั๊ก
เมอเรียด็อค แบรนดี้บั๊ก หรือชื่อเล่นในหมู่เพื่อนว่า เมอร์รี่ เป็นตัวละครในจินตนิยายเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ซึ่งประพันธ์โดย เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน เป็นชาวฮอบบิท ในตระกูลใหญ่แห่งบั๊กแลนด์ เขาเกิดในปีที่ 2982 ของยุคที่สาม เป็นลูกชายคนเดียวของซาราด็อค แบรนดี้บั๊ก ผู้นำแคว้นบั๊กแลนด์ เขาจึงเป็นทายาทของผู้ครองแคว้น แม่ของเขาคือเอสเมอรัลดา ตุ๊ค น้องสาวของเธนพาลาดิน ตุ๊ค เมอร์รี่จึงเป็นลูกพี่ลูกน้องกับปิ๊ปปิ้น ซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของเขาด้วย
เมอร์รี่เป็นทั้งเพื่อนสนิทและญาติห่างๆ ของโฟรโด แบ๊กกิ้นส์ เขาชอบการพายเรือเล่น (เช่นเดียวกับชาวบั๊กแลนด์ส่วนใหญ่) และชื่นชอบการศึกษาแผนที่ เมอร์รี่ถูกกล่าวถึงหลายครั้งในหนังสือในแง่ของความเฉลียวฉลาด
เปเรกริน ตุ๊ก
เปเรกริน ตุ๊ก () หรือที่เพื่อนๆ ชอบเรียกชื่อเล่นว่า ปิ๊ปปิ้น เป็นตัวละครในนิยายเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ซึ่งประพันธ์โดย เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ปิ๊ปปิ้นเป็นฮอบบิทที่ได้ร่วมคณะพันธมิตรแห่งแหวน ร่วมเดินทางไปกับ โฟรโด แบ๊กกิ้นส์ เขาเป็นสหายอายุน้อยที่สุดของโฟรโด และยังเป็นญาติของโฟรโดด้วย
ปิ๊บปิ้นเป็นลูกชายคนเดียวของพาลาดิน ตุ๊ก ที่สอง เธนแห่งไชร์ (คือตำแหน่งประมุขสูงสุดผู้ครองแคว้น) เขาจึงได้สืบทอดตำแหน่งเธนหลังจากบิดาถึงแก่กรรมในปีที่ 13 ของยุคที่สี่ ปิ๊บปิ้นมีพี่สาวอีกสามคนคือ เพิร์ล, พิมเพอร์เนล และเพอร์วินคา ตุ๊ก เพื่อนสนิทของปิ๊ปปิ้น คือ เมอเรียด็อค แบรนดี้บั๊ก (เมอร์รี่) ยังเป็นลูกพี่ลูกน้องกับเขาด้วย เพราะเมอร์รี่เป็นลูกชายของเอสเมอรัลดา แบรนดี้บั๊ก ซึ่งเป็นน้องสาวของเธนพาลาดิน
อารากอร์น
อารากอร์น () หรือ อารากอร์นที่สอง บุตรแห่งอาราธอร์นที่สอง เป็นหนึ่งในตัวละครที่สำคัญในเรื่อง "ลอร์ด ออฟ เดอะ ริงส์" ของเจ. อาร์. อาร์. โทลคีน เขาปรากฏตัวในช่วงกลางของหนังสือลอร์ดออฟเดอะริงส์ ตอน มหันตภัยแห่งแหวน เมื่อเขาได้พบกับ โฟรโด แบ๊กกิ้นส์ และคณะ เขามีเชื้อสายของ อิซิลดูร์ กษัตริย์องค์สุดท้ายของอาณาจักร กอนดอร์ และเป็นทายาทเพียงผู้เดียวที่หลงเหลืออยู่
หลังจากสิ้นสุดสงครามแหวน อารากอร์นได้รวมสองอาณาจักรแห่งอาร์นอร์และกอนดอร์ไว้ด้วยกัน และปกครองอย่างร่มเย็นต่อเนื่องมาจนจวบสิ้นอายุขัย
อารากอร์น เป็นชื่อที่ตั้งตาม อารากอร์นที่หนึ่งผู้เป็นบรรพบุรุษ เกิดเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ในปีที่ 2931 แห่งยุคที่สาม เป็นบุตรของอาราธอร์นที่สองและภรรยากิลไรน์ อารากอร์นสืบเชื้อสายโดยตรงมาจากเอเลนดิล ซึ่งเขาเป็นผู้ที่มีลักษณะและหน้าตาคล้ายกับเอเลนดิลมากที่สุดในหมู่ทายาททุกคน เขายังมีเชื้อสายของ เอลรอส ทาร์-มินยาตูร์ ฝาแฝดครึ่งเอลฟ์ของลอร์ดเอลรอนด์ และกษัตริย์องค์แรกของนูเมนอร์ บรรพบุรุษของเขาอาร์เวดุยได้แต่งงานกับฟิริเอลจากสายตระกูลของอนาริออน มีบุตรคือ อารานาร์ธ นั่นทำให้อารากอร์นเป็นทายาทคนสุดท้ายทางฝั่งของอนาริออนด้วย
เมื่ออารากอร์นอายุเพียง 2 ปี บิดาของเขาถูกสังหารระหว่างตามล่าพวกออร์ค เอลรอนด์จึงรับเขาเป็นบุตรบุญธรรมและอาศัยอยู่ในริเวนเดลล์ ตามความประสงค์ของมารดา เชื้อสายของเขาจึงถูกเก็บเป็นความลับ ด้วยนางกลัวว่าถ้าอารากอร์นรู้ความจริง เขาจะต้องพบชะตากรรมเดียวกับที่บิดาและปู่ของเขาได้รับ อารากอร์นถูกเปลี่ยนชื่อเป็น เอสเตล (ภาษาซินดารินแปลว่า 'ความหวัง') และไม่ให้บอกความจริงแก่เขาจนกว่าอารากอร์นจะอายุครบ 20 ปี
เมื่อถึงเวลานั้น เอลรอนด์ก็ได้บอกความจริงแก่"เอสเตล" เรื่องชื่อและประวัติของบรรพบุรุษของเขา และได้มอบ เศษดาบนาร์ซิลและแหวนแห่งบาราเฮียร์ ให้แก่อารากอร์น อารากอร์นได้พบกับอาร์เวนเป็นครั้งแรกเมื่อเขาอายุได้ 20 ปี เวลานั้นอาร์เวนกลับมาจากลอธลอริเอนเพื่อมาเยี่ยมบ้าน อารากอร์นตกหลุมรักอาร์เวนทันที
ปี 2956 ของยุคที่สาม อารากอร์นได้พบกับ แกนดัล์ฟ และต่อมาทั้งสองก็กลายเป็นเพื่อนสนิทกัน จากคำแนะนำของแกนดัล์ฟ อารากอร์นและเหล่าคนจรแห่งแดนเหนือจึงได้ร่วมกันระแวดระวังภัยแผ่นดินโดยรอบแว่นแคว้นเล็กๆ ที่มีชื่อว่า ไชร์ ดินแดนอาศัยของเหล่าฮอบบิท อารากอร์นเป็นที่รู้จักกันในชื่อว่า สไตรเดอร์
ระหว่างปี 2957 - 2980 อารากอร์นเดินทางท่องเที่ยวไปทั่ว เขาได้ไปรับราชการอยู่กับ กษัตริย์เธงเกล แห่ง โรฮัน และสจ๊วตเอคเธลิออนที่สองแห่งกอนดอร์ เขาใช้ชื่อในระหว่างปลอมตัวนี้ว่า โธรองกิล (หมายถึง อินทรีแห่งดวงดาว) เขาเคยนำกองเรือเล็กๆ ไปปราบกบฏในอุมบาร์เมื่อปี 2980 ได้เผากองเรือคอร์แซร์ไปมากและสังหารผู้นำของคนเถื่อนพวกนั้น หลังจากชัยชนะในอุมบาร์ "โธรองกิล" ก็จากไป
หลังจากนั้น อารากอร์นเดินทางไปยังลอธลอริเอน และได้พบกับอาร์เวนอีกครั้ง เขามอบมรดกประจำตระกูลคือ แหวนแห่งบาราเฮียร์ ให้แก่อาร์เวน แล้วที่บนเนินเครินอัมรอธ อาร์เวนจึงได้ตัดสินใจมอบความรักให้แก่เขา เป็นการละทิ้งความเป็นเอลฟ์ เลือกเดินสู่ชะตากรรมของมนุษย์ คือความตาย
วันที่ 30 กันยายน ปี 3018 ของยุคที่สาม อารากอร์นได้พบกับ โฟรโด แบ๊กกิ้นส์ ทายาทของบิลโบ และผองเพื่อนฮอบบิทของเขาที่โรงเตี๊ยมแพรนซิ่งโพนี่ ที่เมืองบรี ขณะที่ฮอบบิททั้งสี่เดินทางออกจากไชร์เพื่อนำแหวนเอกไปส่งที่ริเวนเดลล์ เวลานั้นอารากอร์นอายุได้ 87 ปี เขาช่วยพวกฮอบบิทให้หนีพ้นจากพวกนาซกูล ไปจนถึงริเวนเดลล์ได้ หลังจากนั้นจึงได้เข้าร่วม คณะพันธมิตรแห่งแหวน ร่วมกับตัวแทนชนเผ่าต่างๆ รวมทั้งสิ้น 9 คน เพื่อนำแหวนเอกไปทำลายที่เมาท์ดูม
กิมลี
กิมลี เป็นตัวละครสำคัญตัวหนึ่งในจินตนิยายชุด เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน เขาเป็นคนแคระ ซึ่งเป็นบุตรหลานว่านเครือของ ดูริน เจ้าแห่งคนแคระผู้ยิ่งใหญ่ในยุคโบราณ
กิมลี เป็นบุตรของโกลอิน คนแคระที่ได้ร่วมผจญภัยกับ บิลโบ แบ๊กกิ้นส์ ในเรื่องเดอะฮอบบิท เป็นบุตรหลานผู้สืบตระกูลของ ดูรินผู้เป็นอมตะ ผู้นำของเจ็ดบิดาของคนแคระผู้ยิ่งใหญ่ในยุคโบราณกาล กิมลีมีกำเนิดในตระกูลเจ้าแห่งคนแคระ แต่ไม่ได้อยู่ในลำดับสืบสันตติวงศ์โดยตรง เขายังเป็นญาติใกล้ชิดกับ บาลิน เจ้าผู้ครองคาซัดดูม ในยุคที่สาม ซึ่งเคยร่วมเดินทางผจญภัยกับบิลโบ แบ๊กกิ้นส์ ด้วยเช่นกัน
กิมลีเดินทางมายังริเวนเดลล์พร้อมกับบิดา เพื่อแจ้งข่าวสถานการณ์ในเอเรบอร์ เขาได้เข้าร่วมในที่ประชุมของเอลรอนด์ และได้รับเลือกให้เข้าร่วมเป็นหนึ่งในคณะพันธมิตรแห่งแหวน ในฐานะตัวแทนของเหล่าคนแคระ
กิมลีมีอคติกับพวกเอลฟ์มาแต่ไหนแต่ไร และมักมีเหตุขัดแย้งกับเลโกลัส เจ้าชายเอลฟ์แห่งเมิร์ควู้ดอยู่เนืองๆ จนเมื่อเขาได้พบกับเลดี้กาลาเดรียล แห่งลอธลอริเอน ความคิดเกี่ยวกับเอลฟ์ของเขาจึงเปลี่ยนไป ด้วยความงดงาม ความเมตตา และความปรานีของนางประทับใจกิมลีอย่างมาก เมื่อคณะพันธมิตรแห่งแหวนจะออกเดินทางจากลอธลอริเอน กาลาเดรียลขอให้แต่ละคนขอของขวัญสำหรับตัวได้ กิมลีไม่ได้ขอสิ่งมีค่าอันใดเลยนอกจากเส้นเกศาสีทองเหลือบเงินอันงดงามของนาง ซึ่งนางได้มอบเส้นเกศาให้แก่กิมลีถึง 3 เส้น หลังจากนั้น สัมพันธภาพระหว่างกิมลีกับเลโกลัสก็ดีขึ้นเป็นลำดับ
กิมลีได้แสดงความสามารถในการรบเป็นที่ประจักษ์หลายครั้งในสมรภูมิต่างๆ ของสงครามแหวน โดยเฉพาะอย่างที่การรบที่เฮล์มสดีพ หลังสิ้นสุดสงครามแหวน กิมลีได้นำเหล่าคนแคระพลเมืองของดูรินจำนวนมากมาตั้งอาณาจักรใหม่ขึ้นที่อะกลารอนด์ เขาได้ขึ้นเป็นลอร์ดแห่งอะกลารอนด์คนแรก เหล่าคนแคระช่วยกันซ่อมแซมฟื้นฟูสภาพอันพินาศจากสงครามให้กลับคืนดี ผลงานที่สำคัญของพวกเขาคือ ประตูใหญ่ของนครมินัสทิริธ ซึ่งสร้างขึ้นด้วยโลหะและมิธริล และยังช่วยซ่อมแซมสถานที่สำคัญต่างๆ ในนครอีกเป็นจำนวนมาก
ไม่มีที่ใดบันทึกว่า กิมลีเสียชีวิตเมื่อใด แต่ตามที่ปรากฏในหนังสือสมุดปกแดงแห่งเวสต์มาร์ช หลังจากที่กษัตริย์อารากอร์นสิ้นพระชนม์ในปีที่ 120 ของยุคที่สี่ กิมลีได้ออกเดินทางไปยังดินแดนอมตะทางทิศประจิมพร้อมกับเลโกลัส
โบโรเมียร์
โบโรเมียร์ เป็นตัวละครตัวหนึ่งในนิยายเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ งานประพันธ์ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ปรากฏในหนังสือภาคแรกและช่วงต้นของภาคที่สอง 
โบโรเมียร์เป็นมนุษย์ชาวกอนดอร์ บุตรชายคนโตของเดเนธอร์ สจ๊วตแห่งกอนดอร์คนสุดท้าย และเป็นพี่ชายของฟาราเมียร์ เขาเกิดในปีที่ 2978 ของยุคที่สาม มีร่างกายสูงใหญ่ ผมสีดำ นัยน์ตาสีเทา เป็นผู้ทระนงองอาจ เก่งกล้าในการรบ และมีความเชื่อมั่นในศักดิ์ศรีของอาณาจักรแห่งชาวดูเนไดน์มาก โบโรเมียร์ได้เป็นผู้นำกองกำลังชาวกอนดอร์เข้าต่อกรกับทัพของเซารอนหลายครั้ง ก่อนที่เขาจะออกเดินทางไปยังริเวนเดลล์ เนื่องจากนิมิตฝันที่มองเห็น "ยมทูตแห่งอิซิลดูร์"
ที่ริเวนเดลล์ โบโรเมียร์ได้เข้าร่วมในที่ประชุมของเอลรอนด์ และได้เข้าร่วมคณะพันธมิตรแห่งแหวน โดยในเบื้องต้นเขาคิดจะเดินทางกลับไปยังแผ่นดินเกิดที่กอนดอร์ และจะแยกจากคณะที่นั่น ทว่าเมื่อเดินทางไปได้เพียงชายแดนกอนดอร์ โบโรเมียร์ก็ได้หลงใหลในตัวแหวนเอกเข้าจึงพยายามเกลี้ยกล่อมแกมบังคับโฟรโด แบ๊กกิ้นส์ให้มอบแหวนเอกแก่ตนเพื่อนำไปที่มินัสทิริธและนำไปใช้สู้กับเซารอน แต่โฟรโดไม่ยอมให้ โบโรเมียร์จึงได้ใช้กำลังแย่งแหวนทำให้โฟรโดหวาดกลัวจึงใช้แหวนเอกในการหลบหนีไป เมื่อโฟโดรหายตัวไปทำให้โบโรเมียร์โกรธและว่ากล่าวร้ายโฟรโดและฮอบบิท แต่ก็ได้สติก็เกิดเสียใจและเรียกร้องให้โฟรโดกลับมาหาตน แต่โฟรโดก็ไม่กลับมาเลย ทำให้คณะพันธมิตรแห่งแหวนต้องออกตามหาโฟรโดกันใหญ่ แต่ระหว่างนั้นเมอร์รี่และปิ๊นปิ๊นก็ถูกพวกออร์คมาจับตัวไป โบโรเมียร์ได้เข้าช่วยเหลือพวกเขาอย่างกล้าหาญ จนถูกสังหารในที่สุด
ก่อนตาย โบโรเมียร์ได้สารภาพผิดต่อ อารากอร์นว่า ตนพยายามจะแย่งแหวนจากโฟรโด และขอร้องให้ช่วยเหลือเมืองมินัสทิริธและกอร์ดอร์ให้ได้ หลังจากนั้น อารากอร์น เลโกลัส และกิมลี ช่วยกันนำร่างของโบโรเมียร์ใส่ลงในเรือ พร้อมอาวุธและแตรแห่งกอนดอร์ที่แตกเป็นสองเสี่ยง ลอยเรือออกไปจนเรือล่วงผ่านน้ำตกเรารอส ในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ปีที่ 3019 ของยุคที่สาม
สมเด็จพระญาณสังวร
สมเด็จพระญาณสังวร เป็นราชทินนามที่พระราชทานแก่พระเถระผู้ทรงคุณทางวิปัสสนาธุระโดยเฉพาะ ซึ่งในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์มีเพียง 2 องค์
สถาบันวิชาชีพวิศวกรไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์
สถาบันวิชาชีพวิศวกรไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ (Institute of Electrical and Electronics Engineers) หรือ IEEE (อ่านว่า "ไอทริปเพิลอี") เป็นสถาบันวิชาชีพ (professional organization) ระดับนานาชาติที่ไม่หวังผลกำไร ทำหน้าที่ดูแลเทคโนโลยีที่เกี่ยวกับไฟฟ้าและคอมพิวเตอร์ โดย IEEE เป็นสถาบันวิชาชีพที่มีสมาชิกมากที่สุดในโลก (มากกว่า 360,000 คนใน 175 ประเทศ)
สถาบันวิศวกรไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์นานาชาติเป็นศูนย์กลางแลกเปลี่ยนความรู้วิทยาการใหม่ๆ ด้านอิเล็กทรอนิกส์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1963 ในประเทศสหรัฐอเมริกา โดยการรวมตัวของ 2 สถาบัน คือ AIEE และ TRE ซึ่งดำเนินกิจกรรมวิจัยและพัฒนาศาสตร์ด้านการโทรคมนาคม ระบบแสง ไฟฟ้ากำลัง และอื่นๆมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1884
IEEE เป็นสถาบันที่กำกับดูแลมาตรฐานทางไฟฟ้า เป็นผู้นำในการวิจัยและพัฒนา เพื่อสร้างองค์ความรู้ใหม่ๆ รวมทั้งเผยแพร่ความรู้ ผลงานวิจัยในสาขาวิชาวิศวกรรมศาสตร์ เน้นไฟฟ้ากำลัง คอมพิวเตอร์ โทรคมนาคม ระบบวัดคุม และอิเล็กทรอนิกส์ ตลอดจนเรื่อง Hi-Tech ทุกเรื่องที่เกี่ยวข้อง
IEEE มีสมาชิกเป็นวิศวกร นักวิจัย ที่มีความรู้ ความสามารถจากทั่วโลก โดยสมาชิกจะแบ่งกลุ่มศึกษาเรื่องตามความเชี่ยวชาญเฉพาะทางของแต่ละบุคคล IEEE จึงมีกลุ่มศึกษาเรื่องเฉพาะด้าน หลายสิบกลุ่ม ทุกกลุ่มมีบทบาทในการสร้างองค์ความรู้ใหม่ ทั้งจัดประชุมวิชาการประจำปี จัดประชุมวิชาเฉพาะเรื่อง กำหนดมาตรฐานทางไฟฟ้า คิดค้นนวัตกรรมและเขียนรายการเผยแพร่ในรูปวารสารวิชาการ องค์ความรู้ทั้งหมดได้ถูกรวบรวมเพื่อจัดเก็บอย่างมีระบบ และสามารถค้นคืน เพื่อการนำไปประยุกต์ใช้งานได้อย่างรวดเร็ว
อีฟ ปานเจริญ
อีฟ ปานเจริญ (7 สิงหาคม พ.ศ. 2524) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ ปาล์มมี่ () นักร้องลูกครึ่งไทย-เบลเยี่ยม แนวป็อปร็อก สังกัด GMM Grammy ปาล์มมี่จบการศึกษาจากโรงเรียนพระแม่มารีสาทร และศึกษาต่อที่ Holy Cross High School เมือง ซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลียนอกจากคอนเสิร์ตในประเทศไทยแล้ว ปาล์มมี่ยังมีคอนเสิร์ตและการแสดงในต่างประเทศอีกด้วย
DOS (แก้ความกำกวม)
DOS อาจหมายถึง
แอสกี
แอสกี้(ASCII) หรือ รหัสมาตรฐานของสหรัฐอเมริกาเพื่อการแลกเปลี่ยนสารสนเทศ () เป็นรหัสอักขระที่ประกอบด้วยอักษรละติน เลขอารบิก เครื่องหมายวรรคตอน และสัญลักษณ์ต่างๆ โดยแต่ละรหัสจะแทนด้วยตัวอักขระหนึ่งตัว เช่น รหัส 65 (เลขฐานสิบ) ใช้แทนอักษรเอ (A) พิมพ์ใหญ่ เป็นต้น
รหัสแอสกีมีใช้ในระบบคอมพิวเตอร์ และเครื่องมือสื่อสารแบบดิจิทัลต่างๆ พัฒนาขึ้นโดยคณะกรรมการ X3 ซึ่งอยู่ภายใต้การดูแลของสมาคมมาตรฐานอเมริกา (American Standards Association) ภายหลังกลายเป็น สถาบันมาตรฐานแห่งชาติอเมริกา (American National Standard Institute : ANSI) ในปี ค.ศ. 1969 โดยเริ่มต้นใช้ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1967 ซึ่งมีอักขระทั้งหมด 128 ตัว (7 บิต) โดยจะมี 33 ตัวที่ไม่แสดงผล (unprintable/control character) ซึ่งใช้สำหรับควบคุมการทำงานของคอมพิวเตอร์บางประการ เช่น การขึ้นย่อหน้าใหม่สำหรับการพิมพ์ (CR & LF - carriage return and line feed) การสิ้นสุดการประมวลผลข้อมูลตัวอักษร (ETX - end of text) เป็นต้น และ อีก 95 ตัวที่แสดงผลได้ (printable character) ดังที่ปรากฏตามผังอักขระ (character map) ด้านล่าง
รหัสแอสกีได้รับการปรับปรุงล่าสุดเมื่อ ค.ศ. 1986 ให้มีอักขระทั้งหมด 256 ตัว (8 บิต) และเรียกใหม่ว่าแอสกีแบบขยาย อักขระที่เพิ่มมา 128 ตัวใช้สำหรับแสดงอักขระเพิ่มเติมในภาษาของแต่ละท้องถิ่นที่ใช้ เช่น ภาษาเยอรมัน ภาษารัสเซีย ฯลฯ โดยจะมีผังอักขระที่แตกต่างกันไปในแต่ละภาษาซึ่งเรียกว่า โคดเพจ (codepage) โดยอักขระ 128 ตัวแรกส่วนใหญ่จะยังคงเหมือนกันแทบทุกโคดเพจ มีส่วนน้อยที่เปลี่ยนแค่บางอักขระ
อักขระที่ไม่แสดงผลเหล่านี้ถูกใช้เป็นรหัสควบคุมการพิมพ์บนเครื่องพิมพ์ หรือใช้เป็นตัวแบ่งข้อมูลในสื่อบันทึกข้อมูลบางชนิด (เช่นเทป) อักขระตัวแทนที่ปรากฏในตารางเป็นเพียงการแสดงว่า ณ ตำแหน่งนั้นมีรหัสดังกล่าวอยู่ ไม่ใช่สัญลักษณ์ที่จะนำมาแสดงผลเป็นหลัก
เจมส์ จูล
เจมส์ เพรสคอต จูล () นักฟิสิกส์ชาวอังกฤษ เป็นผู้ค้นพบธรรมชาติของความร้อนและความสัมพันธ์กับพลังงานกล ซึ่งก่อให้เกิดหลักการอนุรักษ์พลังงาน ซึ่งนั่นก็คืออุณหพลศาสตร์ และเขายังได้ค้นพบความสัมพันธ์ของความต้านทานไฟฟ้าและความร้อนที่ปล่อยออกมา ซึ่งนั้นคือ กฎของจูล ต่อมาชื่อของเขาได้ถูกตั้งให้เป็นชื่อหน่วยของงานและพลังงาน ในระบบหน่วยเอสไอ
เจมส์ จูล เกิดที่เมืองแซลฟอร์ด ใกล้กับเมืองแมนเชสเตอร์ พ่อชื่อ เบนจามิน จูล ซึ่งร่ำรวยจากธุรกิจผลิตสุรา เจมส์ จูล ได้เรียนหนังสือที่บ้าน อายุ 16 ปี ได้ไปศึกษากับจอห์น ดาลตันในวิชาคณิตศาสตร์และเรขาคณิต แต่ศึกษาได้เพียงสองปี ดาลตันก็เจ็บป่วยจนต้องเลิกสอน จูลสนใจในวิชาไฟฟ้ามาก
ต่อมาเขาต้องรับช่วงกิจการของพ่อ แต่กิจการถูกขายไปเมื่อ พ.ศ. 2377
เจมส์ จูล ถึงแก่กรรม เมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2432 อายุได้ 71 ปี
เมื่อ พ.ศ. 2390 จูลได้ทดลองเอาค้อนทุบปลายท่อนเหล็กแล้วลองจับดู จะรู้สึกว่าร้อน ทั้งนี้เป็นเพราะการเปลี่ยนรูปพลังงานจากพลังงานกลของแขนไปเป็นพลังงานความร้อนและพลังงานรูปอื่นๆ ซึ่งเขาได้ทดลองหลายครั้งจนค้นพบว่า สมมูลกลของความร้อน คือปริมาณงานที่สิ้นเปลืองไปในการทำให้เกิดความร้อน 1 หน่วยพอดี
ออนซ์
ออนซ์ ( - อ่านว่า อาวซ์) อาจหมายถึง
หมู่เกาะแฟโร
หมู่เกาะแฟโร ( "เฟอรยาร" แปลว่า "เกาะแห่งแกะ"; ) เป็นหมู่เกาะในทวีปยุโรป ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของมหาสมุทรแอตแลนติก ระหว่างสกอตแลนด์ นอร์เวย์ และไอซ์แลนด์ หมู่เกาะแฟโรเป็นเขตการปกครองตนเองของเดนมาร์ก ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2491 โดยมีสถานภาพเหมือนกับกรีนแลนด์ มีอำนาจในการปกครองตนเองทุกด้าน ยกเว้นด้านการต่างประเทศและการทหาร (ไม่มีกองทัพ มีเพียงตำรวจและหน่วยลาดตระเวนชายฝั่งเท่านั้น) แต่อย่างไรก็ตาม หมู่เกาะแฟโรก็มีตัวแทนเป็นของตนเองในคณะมนตรีนอร์ดิก
หมู่เกาะแฟโรเป็นกลุ่มของเกาะ 18 เกาะ ตั้งอยู่นอกชายฝั่งภูมิภาคยุโรปเหนือ ระหว่างทะเลนอร์วีเจียนและมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ ประมาณระยะครึ่งทางจากประเทศไอซ์แลนด์ถึงประเทศนอร์เวย์ มีพิกัดภูมิศาสตร์อยู่ที่ 62 องศาเหนือ กับ 06 องศา 47 ลิปดาตะวันตก มีพื้นที่ 1,399 ตารางกิโลเมตร มีชายฝั่งทะเลยาว 1,117 กิโลเมตร ไม่มีอาณาเขตติดต่อกับประเทศใด ๆ เกาะเดียวของหมู่เกาะแฟโรที่ไม่มีคนอาศัยอยู่คือเกาะ Lítla Dímun
กระรอกบินเท้าขน
กระรอกบินเท้าขน (; ) เป็นกระรอกบินที่อาศัยอยู่ในภูเขาของเทือกเขาหิมาลัยทางทิศตะวันออก, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้และจีนตอนใต้จนถึงเกาะไต้หวัน จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล "Belomys"
กระรอกบินเท้าขน มีขนเป็นสีน้ำตาลแดงที่ด้านบนและสีขาวที่ด้านล่าง ลักษณะเป็นขนยาวที่เท้าซึ่งครอบคลุมกรงเล็บเพื่อป้องกันความหนาวเย็นในระดับความสูงที่สูงมาก กระรอกบินเท้าขนมีความยาวประมาณ 22 เซนติเมตร และมีหางยาว 13 เซนติเมตร โดยที่ไม่ได้จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองในประเทศไทยแต่อย่างใด
เฮนรี คาเวนดิช
เฮนรี คาเวนดิช () (10 ตุลาคม พ.ศ. 2274–24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2353) เป็นหลานของดยุคที่สองแห่งเดวอนไชร์ (Second Duke of Devonshire) ได้เข้าศึกษาในมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ แต่ต้องออกกลางคัน เขามีความสนใจในวิทยาศาสตร์เป็นอย่างมาก และงานของเขาส่วนใหญ่ก็มิได้ถูกตีพิมพ์ตอนที่เขายังมีชีวิตอยู่ นอกเหนือจากนี้ เขายังเป็นผู้ค้นพบไฮโดรเจน และการชั่งมวลโลกอีกด้วย
เฮนรี คาเวนดิช ได้ค้นพบแก๊สชนิดนี้ จากการที่เขาได้อธิบายความหนาแน่นของ"แก๊สไวไฟชนิดหนึ่ง ซึ่งถ้าเผาแล้วจะได้น้ำ" ลงในหนังสือชื่อ "On Factitious Airs" ในปี พ.ศ. 2309 ต่อมา อองตวน ลาวัวซิเอ ได้ทดลองซ้ำ และตั้งชื่อแก๊สนี้
นอกจากนี้ เฮนรี่ คาเวนดิช ได้รู้จักกันดีว่าเป็นผู้ค้นพบค่าคงตัวโน้มถ่วงสากล ค่านั้นคือ 6.67x10¹¹ (G) ซึ่งได้จากการทดลองด้วยเครื่องมือที่สร้างโดยจอห์น มิตเชล ซึ่งถึงแก่กรรมก่อนที่คาเวนดิชจะทดลองเสียอีก เครื่องมือที่ว่านั้นประกอบด้วยตาชั่งแบบบิด สำหรับใช้วัดแรงดึงดูดของลูกกลมตะกั่วสองลูก ทำให้เขาได้ค่าคงตัวโน้มถ่วงสากลตามกฎแรงดึงดูดระหว่างมวลของนิวตัน และเขาได้นำไปคำนวณมวลของโลก ซึ่งค่านี้เป็นที่ยอมรับมาจนถึงช่วงศตวรรษที่ 20
ค่ามวลของโลกที่ยอมรับกันในปัจจุบัน ผิดจากของคาเวนดิชไปเพียง 1% เท่านั้น
อาร์เวน
อาร์เวน อุนโดเมียล (Arwen Undómiel) เป็นตัวละครในจินตนิยายเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ซึ่งประพันธ์โดย เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน มีกำเนิดเป็นมนุษย์กึ่งเอลฟ์ และมีชีวิตอยู่ในช่วงยุคที่สามถึงต้นยุคที่สี่ของโลกอาร์ดา
ชื่อ 'อาร์เวน' เป็นคำในภาษาซินดาริน ประกอบด้วยคำว่า 'อาร์' ('ar') หมายถึง 'สูงศักดิ์' และ 'เวน' ('wen') หมายถึง ผู้หญิง ดังนั้นชื่อ 'อาร์เวน' จึงหมายถึง 'หญิงผู้สูงศักดิ์' ส่วน 'อุนโดเมียล' เป็นสมญาของเธอ มีความหมายว่า 'ดวงดาราสนธยา' (Evenstar) ซึ่งหมายถึงดวงดาวที่เจิดจรัสที่สุดในยามย่ำค่ำ คือดาวประจำเมือง
อาร์เวนเป็นบุตรสาวคนเล็กของเอลรอนด์ ลอร์ดแห่งริเวนเดลล์ กับเคเลเบรียน บุตรีของเลดี้กาลาเดรียลกับลอร์ดเคเลบอร์น เกิดในปีที่ 241 ของยุคที่สาม นางมีพี่ชายสองคนเป็นฝาแฝด คือ เอลลาดาน และ เอลโรเฮียร์
เนื่องจากเอลรอนด์เป็นบุตรของ เออาเรนดิลนักเดินทาง อาร์เวนจึงเป็นหลานสาวของเออาเรนดิล มีเชื้อสายราชสกุลฟิงโกลฟินแห่งโนลดอร์จากฝ่ายมารดาของเออาเรนดิล คือเจ้าหญิงอิดริลแห่งกอนโดลิน มีเชื้อสายตระกูลฮาดอร์จากฝ่ายบิดาของเออาเรนดิล คือทูออร์แห่งกอนโดลิน มารดาของเอลรอนด์คือเอลวิง อาร์เวนจึงมีเชื้อสายตระกูลเบออร์จาก เบเรน ปู่ของเอลวิง และมีเชื้อสายซินดาร์-ไมอาร์จาก ลูธิเอน ย่าของเอลวิง
ทางฝั่งเคเลเบรียนมารดาของเธอเป็นบุตรีของเลดี้กาลาเดรียล อาร์เวนจึงเป็นหลานสาวของกาลาเดรียล และมีเชื้อสายราชสกุลฟินาร์ฟินแห่งโนลดอร์และเชื้อสายวันยาร์จากฝ่ายบิดาของกาลาเดรียล เชื้อสายเทเลริแห่งอามันจากฝ่ายมารดาของกาลาเดรียลด้วย
อันที่จริงอาร์เวนเป็นญาติห่างๆ ของอารากอร์น เพราะอารากอร์นเป็นผู้สืบตระกูลมาจากเอลรอส กษัตริย์องค์แรกของนูเมนอร์ พี่ชายของเอลรอนด์ และเป็นลุงของเธอ
อาร์เวนเติบโตขึ้นในลอธลอริเอนภายใต้การดูแลของกาลาเดรียลยายของเธอ จนเมื่อเธอมีอายุกว่า 2700 ปี จึงได้เดินทางกลับมาริเวนเดลล์ และได้พบกับอารากอร์นเป็นครั้งแรก อารากอร์นตกหลุมรักเธอนับแต่แรกเห็น เวลาผ่านไปสามสิบปี ทั้งสองได้มาพบกันอีกครั้งในลอธลอริเอน แล้วอาร์เวนจึงรับรัก ทั้งสองมอบสัญญารักต่อกันบนเนินเครินอัมร็อธ
เอลรอนด์พยายามชักชวนให้อาร์เวนเดินทางไปยังแผ่นดินอมตะด้วยกัน แต่ในที่สุดอาร์เวนตัดสินใจเลือกที่จะเป็นมนุษย์เพื่อแต่งงานกับอารากอร์น เธอได้อภิเษกเป็นราชินีแห่งอาร์นอร์และกอนดอร์ มีบุตรกับอารากอร์นเป็นชายหนึ่งคนคือ เอลดาริออน และบุตรีอีกอย่างน้อยสองคนที่ไม่ได้ระบุชื่อไว้ในตำนาน
หลังจากกษัตริย์อารากอร์นสิ้นพระชนม์ในปีที่ 120 ของยุคที่สี่ อาร์เวนเดินทางกลับไปลอธลอริเอน และตรอมใจตายในปีถัดมาคือปีที่ 121 ของยุคที่สี่ รวมอายุได้ 2,901 ปี
เธโอเดน
เธโอเดน () เป็นตัวละครชาวมนุษย์ในจินตนิยายเรื่องเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ปรากฏในนิยายตอนหอคอยคู่พิฆาต และตอนกษัตริย์คืนบัลลังก์
เธโอเดนเป็นโอรสองค์เดียวของกษัตริย์เธงเกลแห่งอาณาจักรโรฮัน และได้สืบทอดเป็นกษัตริย์แห่งโรฮันต่อมา เธโอเดนมีพี่สาวสามคนและน้องสาวหนึ่งคนนามว่าเธโอดวีน น้องสาวผู้นี้แต่งงานกับเอโอมุนด์ แม่ทัพใหญ่แห่งริดเดอร์มาร์ค มีบุตรธิดาคือ เอโอแมร์ และเอโอวีน
ดาบประจำพระองค์เธโอเดนคือ "ดาบเฮรูกริม"
เอโอแมร์
เอโอแมร์ () เป็นตัวละครตัวหนึ่งในจินตนิยายเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน เขาเป็นชาวตระกูลเอออร์ล แห่งอาณาจักรโรฮัน เป็นบุตรของแม่ทัพเอโอมุนด์กับเธโอดวีน น้องสาวของเธโอเดน จึงมีศักดิ์เป็นหลานของกษัตริย์เธโอเดน
เอโอแมร์และเอโอวีนน้องสาว เป็นกำพร้าบิดามารดา ทั้งสองเติบโตขึ้นมาในราชสำนักโรฮัน ในอุปการะของกษัตริย์เธโอเดนซึ่งมีศักดิ์เป็นลุง เมื่อเติบใหญ่ เอโอแมร์ได้เป็นนายทหารม้า ในตำแหน่งนายพลที่สามแห่งริดเดอร์มาร์ค รองจากเธโอเดน และเธโอเดร็ดรัชทายาท เขาเป็นคนแข็งแรงและมีความเป็นผู้นำสูง อาวุธประจำตัวของเขาคือ "ดาบกูธไวน์" (Gúthwinë - เป็นคำภาษาอังกฤษเก่า แปลว่า 'สหายศึก') ซึ่งเขาใช้ติดมืออย่างคล่องแคล่วมาตั้งแต่อายุ 14 ปี
เมื่อครั้งที่เมอร์รี่ และ ปิ๊บปิ้น ถูกสมุนอูรุกไฮของซารูมานจับตัวไป และเดินทางผ่านชายเขตโรฮัน เอโอแมร์นำกองกำลังเข้าโจมตีกลุ่มอูรุกไฮ ทำให้เมอร์รี่กับปิ๊บปิ้นหนีไปยังป่าฟังกอร์น ต่อมาเธโอเดนขับไล่เขาออกจากเมืองด้วยตกอยู่ใต้มนตร์สะกดของซารูมาน แต่เอโอแมร์ก็นำกองกำลังของตนคอยวนเวียนอยู่ไม่ไกล เขาได้ร่วมรบในสมรภูมิป้อมฮอร์นเบิร์กด้วย
เอโอแมร์ขับม้าร่วมไปกับเธโอเดน แกนดัล์ฟ อารากอร์น เลโกลัส และกิมลี ไปยังไอเซนการ์ดเพื่อขับไล่ซารูมาน หลังจากนั้นเขาติดตามทัพของเธโอเดนไปสู่สมรภูมิทุ่งเพเลนนอร์ นำทัพของโรฮันไปช่วยเหลืออาณาจักรกอนดอร์
หลังจากเธโอเดนสิ้นพระชนม์ เอโอแมร์ได้ขึ้นเป็นกษัตริย์ของโรฮันสืบต่อมา และได้รื้อฟื้นประเพณี 'คำสาบานของเอออร์ล' ซึ่งเป็นพันธสัญญาระหว่างอาณาจักรโรฮันกับกอนดอร์ ร่วมกับกษัตริย์เอเลสซาร์ เอโอแมร์อภิเษกกับเจ้าหญิงโลธิริเอล ธิดาของเจ้าชายอิมราฮิลแห่งโดลอัมรอธ ทั้งสองมีบุตรด้วยกันชื่อ เอลฟ์วายน์ เอโอแมร์ตายอย่างสงบในปีที่ 63 ของยุคที่สี่ โดยมีเมอร์รี่และปิ๊บปิ้นอยู่เคียงข้าง
เอโอวีน
เอโอวีน (Éowyn) เป็นตัวละครตัวหนึ่งในนิยายชุด เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน นางเป็นสตรีสูงศักดิ์ในอาณาจักรโรฮัน เป็นที่รู้จักกันในนาม "ท่านหญิงขาวแห่งโรฮัน" หรือ "เลดี้แห่งอิธิลิเอน" ชื่อ เอโอวีน เป็นคำในภาษาอังกฤษเก่า ซึ่งโทลคีนใช้ในการถอดความ (ตามที่เขาว่า) ถ้อยคำต่างๆ ในภาษาโรเฮียริค มีความหมายว่า "ผู้ยินดีในอาชา" มาจากคำว่า "เอโอ (Eoh-)" หมายถึง ม้า และ "วีน (-wyn)" หมายถึง ความรื่นเริงยินดี แต่ชื่อจริงๆ ของนางในภาษาโรเฮียริคนั้นไม่ได้ถูกกล่าวถึง
เอโอวีนเป็นบุตรีของแม่ทัพเอโอมุนด์ กับเธโอดวีน (น้องสาวของกษัตริย์เธโอเดน) แห่งอาณาจักรโรฮัน เป็นน้องสาวของเอโอแมร์ ซึ่งภายหลังได้เป็นกษัตริย์องค์ที่ 17 ของโรฮัน บิดามารดาของทั้งสองเสียชีวิตตั้งแต่พวกเขายังเล็ก ทั้งเอโอแมร์และเอโอวีนจึงเติบโตขึ้นมาในราชสำนักด้วยความอุปการะของลุงคือเธโอเดน ในวังทองเมดูเซลด์ แห่งเอโดรัส
ตามเนื้อเรื่องบรรยายถึงเอโอวีนว่า เป็นสตรีที่มีร่างสูงโปร่ง ผมสีทอง มีใบหน้างดงาม ทว่ามีจิตใจกล้าหาญกร้าวแกร่งไม่แพ้บุรุษ เอโอวีนได้รู้จักกับอารากอร์นเมื่อครั้งที่เขาเดินทางมากับแกนดัล์ฟ เลโกลัส และกิมลี เพื่อช่วยเธโอเดนให้พ้นจากคำสาปของซารูมาน นางหลงรักอารากอร์น แต่ก็ไม่สมหวัง
ในระหว่างสงครามแหวน เมื่อทัพโรฮันได้รับการร้องขอความช่วยเหลือ และยกไปช่วยอาณาจักรกอนดอร์ในการรบที่สมรภูมิทุ่งเพเลนนอร์ เอโอวีนได้ปลอมตัวเป็นชาย ลอบติดตามไปในกองทัพด้วย นางใช้ชื่อขณะปลอมตัวว่า เดิร์นเฮล์ม (Dernhelm) ในการรบที่ทุ่งเพเลนนอร์นี้เอง นางได้ต่อสู้กับราชันขมังเวทย์ หรือวิชคิง ตามคำทำนายของกลอร์ฟินเดลกล่าวว่า "ราชันขมังเวทย์จะไม่มีวันตายด้วยน้ำมือของบุรุษใด" แต่เอโอวีนผู้ซึ่งไม่ใช่บุรุษ (นางเป็นสตรี) และเมอร์รี่ผู้ไม่ใช่บุรุษ (เขาเป็นฮอบบิท!) จึงสามารถจ้วงแทงวิชคิง และสังหารเขาได้
หลังการรบครั้งนั้น เอโอวีนได้รับบาดเจ็บสาหัส และได้มารักษาตัวที่หออภิบาลในเมืองมินัสทิริธ ที่นี่นางจึงได้พบรักกับฟาราเมียร์ บุตรแห่งเดเนธอร์ และได้วิวาห์กันหลังจากสิ้นสุดสงครามแหวน ฟาราเมียร์ได้เป็นเจ้าชายแห่งอิธิลิเอน นางจึงได้เป็นเลดี้แห่งอิธิลิเอน ทั้งสองมีหลานชื่อ บาราเฮียร์ ซึ่งเป็นผู้เขียนบันทึกเรื่อง 'ตำนานของอารากอร์นกับอาร์เวน' ในยุคที่สี่
รายพระนามเทวดาเจอร์แมนิก
ในลัทธิเพเกินเจอร์แมนิก ศาสนาพื้นเมืองของกลุ่มชนเจอร์แมนิกโบราณซึ่งอยู่อาศัยในเจอร์แมนิกยุโรป มีเทวดาหลายพระองค์ บทความนี้เสนอรายการครอบคลุมของเทวดาเหล่านี้
การเล่นแร่แปรธาตุ
การเล่นแร่แปรธาตุ หรือ รสายนเวท () เป็นแบบแผนประเพณีทางปรัชญาทรงอิทธิพล ซึ่งผู้ปฏิบัติแต่โบราณอ้างว่าเป็นการตั้งต้นอำนาจที่ลึกซึ้ง วัตถุประสงค์ซึ่งนิยามการเล่นแร่แปรธาตุนั้นมีมากมาย แต่ในประวัติศาสตร์ มักรวมเอาเป้าหมายต่อไปนี้ คือ การสร้างศิลานักปราชญ์ ความสามารถเปลี่ยนโลหะฐานเป็นโลหะมีสกุล การพัฒนาน้ำอมฤต ซึ่งจะมอบความเยาว์และอายุยืนยาว
การเล่นแร่แปรธาตุต่างจากวิทยาศาสตร์สมัยใหม่ตรงที่รวมเอาหลักและการปฏิบัติอันเกี่ยวข้องกับปรัมปราวิทยา เวทมนตร์ ศาสนาและเจตสภาพ (spirituality) ถือกันว่าเป็นศาสตร์ก่อนวิทยาศาสตร์ (protoscience) ซึ่งเอื้อต่อการ
พัฒนาการของเคมีและแพทยศาสตร์สมัยใหม่ นักเล่นแร่แปรธาตุพัฒนาโครงสร้างเทคนิคห้องปฏิบัติการ ทฤษฎี ศัพทวิทยา และวิธีการทดลองพื้นฐาน ซึ่งบางอย่างยังใช้มาจนปัจจุบัน
เครื่องยนต์ฮอนด้า B
เครื่องยนต์ฮอนด้าบล็อก B เป็นเครื่องยนต์แบบ DOHC มีระบบวาล์วแปรผัน(VTEC) สำหรับรถยนต์รุ่นที่ 2 ที่ผลิตโดยฮอนด้า รหัส B มีขนาดตั้งแต่ 1600 ซีซี ถึง 2000 ซีซี เพื่อทดแทนรุ่น A ผลิตออกจำหน่ายทั้งหมด 4 ขนาด B16-, B17-, B18-, B20- และถูกทดแทนด้วยรุ่น H และ รุ่น K
เครื่องยนต์ฮอนด้า H
เครื่องยนต์ H ของ ฮอนด้า ผลิตในปี พ.ศ. 2534 (ค.ศ. 1991) ออกมาเป็นทางเลือกกับเครื่องยนต์รุ่น B แม้เครื่องยนต์ทั้งสองรุ่นจะมีการพัฒนาไปใช้ VTEC แต่เครื่องยนต์ H จะให้แรงบิดสูงตั้งแต่รอบต่ำจนถึงรอบสูง เพราะมีช่วงชักของลูกสูบสั้นกว่าหากเปรียบเทียบกับเครื่องยนต์รุ่น B เครื่องยนต์รุ่น H ผลิตมาทั้งหมดสองรุ่น คือ H22A และ H23A แรงม้าตั้งแต่ 158 - 220 แรงม้า รถที่ติดตั้งเครื่องยนต์รุ่นนี้ได้แก่ รถยนต์ยี่ห้อฮอนด้ารุ่น Prelude, Accord, Accord Wagon ก่อนที่จะถูกทดแทนด้วยรุ่น K ในปี พ.ศ. 2545 นอกจากรถยนต์ของฮอนด้าเอง เครื่องยนต์รุ่นนี้ยังติดตั้งในรถยนต์ยี่ห้อ Rover รุ่น 623i
H22A เป็นรุ่นแรกสำหรับเครื่องยนต์แบบ H ขนาดความจุ 2156 CC อัตราส่วนกำลังอัด 10.6:1 ถึง 11.0:1 ให้กำลังตั้งแต่ 185 - 217 แรงม้า ขนาดกระบอกสูบและช่วงชัก 87.0 X 90.7 ออกจำหน่ายระหว่างปี 1992-2001 มีเฉพาะรุ่น VTEC DOHC
H23A รุ่นไม่ติดตั้ง VTEC ขนาดความจุ 2258 CC อัตราส่วนกำลังอัด 9.8:1 ขนาดกระบอกสูบและช่วงชัก 87 X 95.0 มม. ให้กำลังตั้งแต่ 158 - 165
แรงม้า ออกจำหน่ายระหว่างปี 1992 - 2002
H23A รุ่นติดตั้ง VTEC ขนาดความจุ 2258 CC อัตราส่วนกำลังอัด 10.6:1 ขนาดกระบอกสูบและช่วงชัก 87 X 95.0 มม. ให้กำลัง 200
แรงม้า ออกจำหน่ายระหว่างปี 1999 - 2002
ภาษาแฟโร
ภาษาแฟโร ("føroyskt" []) เป็นภาษากลุ่มสแกนดิเนเวียตะวันตก มีความคล้ายคลึงกับภาษาไอซ์แลนด์ มีผู้พูดภาษาแฟโรเป็นภาษาแม่ทั่วโลกประมาณ 80,000 คน แบ่งเป็นผู้พูดในหมู่เกาะแฟโรประมาณ 48,000 คน ผู้พูดในเดนมาร์กประมาณ 25,000 คน นอกจากนี้ยังมีผู้พูดภาษาแฟโรกลุ่มเล็ก ๆ (ประมาณ 5,000 คน) ในไอซ์แลนด์ด้วย
ภาษาแฟโรใช้อักษรละตินเป็นภาษาเขียน โดยเพิ่มหรือลดอักขระบางตัวออกไป
อักขระที่เพิ่มเข้ามา
อักขระที่ไม่ได้ใช้เมื่อเทียบกับภาษาอังกฤษ ได้แก่ C Q W X และ Z