hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
มิคาเอล เอสเซียง
มิคาเอล เอสเซียง () เป็นนักฟุตบอลชาวกานา สโมสรที่ลงเล่นให้ครั้งล่าสุดคือพานาทีไนคอส และทีมชาติกานา ในตำแหน่งกองกลาง
มิคาเอล เอสเซียงเกิดวันที่ 3 ธันวาคม ค.ศ. 1982 มีส่วนสูง ประมาณ 177 เซนติเมตร น้ำหนัก 85.35 กิโลกรัมด้วยความเป็นนักฟุตบอลที่วิ่งไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยจึงมีฉายาว่า Bison (ควายป่า) เอสเซียงเติบในกรุงอักกรา เมืองหลวงของกานา ซึ่งเป็นเมืองเดียวกับมาร์แซล เดอซายี และเริ่มต้นเล่นฟุตบอลให้กับทีมเยาวชนทีมชาติกานา ชุดอายุไม่เกิน 17 ปี และได้แชมป์ U-17 ปีของทวีปแอฟริกาใต้ เข้าร่วมแข่งขันฟุตบอลเยาวชนโลก U-17 ได้อันดับ 3 และได้เริ่มอาชีพกับสโมสรลิเบอร์ตี้ โปรเฟสชั่นนัลส์ ในประเทศกานา
ด้วยความโดดเด่นในความสามารถ ทำให้สโมสรแมนยูฯ เรียกไปทดสอบฝีเท้า แต่สุดท้ายได้ย้ายมาค้าแข้งกับสโมสรฟุตบอลบัสตียา ในฝรั่งเศส และพาบัสตียาทะลุถึงรอบชิงชนะเลิศเฟรนช์คัพ ในปี 2002 และก็ย้ายไปอยู่กับทีมออแล็งปิกลียอแนแชมป์ลีกด้วยค่าตัว 7.8 ล้านยูโรและได้แชมป์ลีกเอิง ของฝรั่งเศสกับลียง 2 ปีติดต่อกัน (2003-2004 และ 2004-2005) และในฤดูกาล 2004-2005 และได้รับการโหวตให้เป็นนักฟุตบอลยอดเยี่ยมของลีกเอิง
2005-2006
เอสเชียง ย้ายจากลียง มาเชลซี ด้วยค่าตัว 24.5 ล้านปอนด์ ถือว่าเป็นนักเตะแอฟริกาที่มีค่าตัวสูงที่สุดในยุดนั้น และก็ทำผลงานในตำแหน่งกองกลางตัวรับได้อย่างดี ลงเล่นพรีเมียร์ลีกเป็นตัวจริงนัดแรกในเกมพบกับอาร์เซนอล ลงเล่นในลีก 27 (4) นัด ทำได้ 2 ประตู
2006-2007
ประตูแห่งความทรงจำ เมื่อลูกยิงของเขาเป็นประตูตีเสมออาร์เซนอล ในเดือนธันวาคม ซึ่งลูกยิงนี้ถูกโหวดเป็นประตูแห่งฤดูกาลของเชลซีเลยทีเดียว และอีกครั้งหนึ่งในการทำประตูจากลูกยิงมุมแคบ ในเกมพบกับบาเลนเซีย ยูฟ่าแชมเปี้ยนลีก ทำให้เชลซี ได้ผ่านเข้าสู่รอบรองชนะเลิศต่อไป ฤดูกาลนี้ลงเล่นในลีก 33 นัดทำได้ 2 ประตู เอฟเอคัพ 4 (1) นัดทำได้ 1 ประตู ลีกคัพ 6 นัด 1 ประตู ยูฟ่าแชมเปี้ยนลีก 10 นัด
2007-2008
เป็นปีที่เอสเซียงยังมีฟอร์มโดดเด่น ถึงจะเล่นเป็นกองกลางตัวรับก็จริงแต่ก็ชอบขึ้นมาเติมเกมบ่อยครั้ง และทำประตูสำคัญๆ ได้เสมอ ฤดูกาลนี้ เอสเซียงได้ลงเล่นในลีก 23 (4) นัดทำได้ 6 ประตู เอฟเอคัพ 1 (1) นัด ลีกคัพ 3 (1) ยูฟ่าแชมเปี้ยนส์ลีก 11 (1) นัดและรอบชิงชนะเลิศเกมยูฟ่าแชมเปี้ยนลีก เขาลงเล่นในตำแหน่งแบ๊คขวา
2008-2009
ฤดูกาลนี้เอสเซียงโชคร้าย ได้รับการบาดเจ็บต้องพักรักษาตัวยาวหลายเดือน ทำให้หมดโอกาสได้ช่วยทีม
ราชวงศ์ซิน
ราชวงศ์ซิน () ถูกสถาปนาโดย จักรพรรดิซินเกาจู่ หรือ หวังหมั่ง (พ.ศ. 543 - 567) ซึ่งสืบเชื้อสายจากขุนนางสกุลหวังในรัชสมัย จักรพรรดิฮั่นเฉิงตี้ เมื่อจักรพรรดิหยูจื่ออิงจักรพรรดิองค์ที่ 12 องค์สุดท้ายแห่ง ราชวงศ์ฮั่นตะวันตก ขึ้นครองราชย์ด้วยพระชนม์เพียง 7 พรรษา หวังหมั่งในฐานะ อัครมหาเสนาบดี จึงใช้โอกาสนี้ปลดหยูจื่ออิงออกจากราชสมบัติและสถาปนาตนเองขึ้นเป็นจักรพรรดิซินเกาจู่
ตลอดรัชกาลเป็นรัชกาลที่อ่อนแอและเหี้ยมโหด เมื่อซินเกาจู่สวรรรคตลงในปี ค.ศ. 24 (พ.ศ. 567) จึงเกิดกบฏต่างๆมากมายและ หลิวซิ่ว ราชนิกูลองค์หนึ่ง สามารถรบเอาชนะคู่แข่งได้และสถาปนาพระองค์เป็น จักรพรรดิฮั่นกวงตี้ ปฐมจักรพรรดิแห่ง ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก และทรงย้ายเมืองหลวงจาก ฉางอัน มาสู่ ลั่วหยาง จึงทำให้ราชวงศ์ซินที่ปกครองจีนเป็นเวลา 16 ปีล่มสลายลง
จักรพรรดิฉินที่ 3
จักรพรรดิฉินที่ 3 หรือ จักรพรรดิเจ้าอิง มีพระนามเดิมว่าเจ้าอิง เป็นพระราชภาติยะของ จักรพรรดิฉินที่ 2 (หูไห่)
ซึ่งพระองค์เป็นพระราชโอรสของเจ้าชายฝูซู อดีตรัชทายาท เจ้าเกา มหาขันที ผู้ทรงอิทธิพลใน ราชสำนักฉิน ได้แต่งตั้งพระองค์เป็นจักรพรรดิ หลังจากการปลงพระชนม์จักรพรรดิฉินที่ 2 (หูไห่) พระราชกรณียกิจแรกของพระองค์ คือทรงสั่งประหารชีวิตเจ้าเกาแต่หลังจากนั้นมิได้ทรงปฏิบัติพระราชกรณียกิจอันใดอีกเลย จนเมื่อ หลิวปัง เข้ายึดนครหลวงเสียนหยางได้ พระองค์จึงประกาศสละราชสมบัติให้และทำให้ราชวงศ์ฉินล่มสลายลง
จักรพรรดิฉินที่ 2
จักรพรรดิฉินที่ 2 หรือ จักรพรรดิหูไห่ มีพระนามเดิมว่าองค์ชายหูไห่ เป็นพระราชโอรสองค์รองของ จิ๋นซีฮ่องเต้ ประสูติเมื่อปี 229 ปีก่อนค.ศ. ทรงอยู่ภายใต้การสั่งสอนของเจ้าเกามหาขันที เมื่อพระราชบิดาสวรรคตในปี 210 ปีก่อนคริสตกาล และองค์ชายฝูซูพระเชษฐาต่างพระมารดาที่รัชทายาทถูกราชโองการปลอมที่เขียนขึ้นโดยเจ้าเกา และ หลี่ซือ อัครมหาเสนาบดีให้ปลงพระชนม์ชีพพระองค์เองพร้อมกับขุนศึกคู่พระทัยของจิ๋นซีฮ่องเต้ ซึ่งก็คือแม่ทัพโม่งเถียน พระองค์จึงขึ้นทรงราชย์แทนแต่ทรงครองราชย์ได้เพียง 3 ปีก็ถูกเจ้าเกาปลงพระชนม์และยกเจ้าอิงขึ้นทรงราชย์ต่อ
จักรพรรดิถังเกาจู่
สมเด็จพระจักรพรรดิถังเกาจู่ () มีพระนามเดิมว่า หลี่ยวน (李淵) ประสูติเมื่อปี พ.ศ. 1109 (ค.ศ. 566) เมื่อราชวงศ์สุย (ค.ศ. 581 - ค.ศ. 618) ล่มสลายลง หลี่ยวนซึ่งเป็นขุนนางผู้ดูแลเขตไท่หยวนทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศได้จัดตั้งกองทัพขึ้นมาโดยได้เงินสนับสนุนจากพ่อค้าไม้แซ่บู (พระบิดาของบูเช็กเทียน) สามารถเข้ายึดครองนครฉางอันเป็นฐานที่มั่น และสถาปนาตนเองขึ้นเป็นจักรพรรดิถังเกาจู่ ปฐมจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ถังเมื่อพระชนม์ได้ 52 พรรษา
ถังเกาจู่ ทรงมีโอรส 4 พระองค์คือ หลี่จินเฉิง, หลี่ซื่อหมิน, หลี่หลงจี่, หลี่หยวนป้า (เสียชีวิตในการรบก่อนก่อตั้งราชวงศ์ถัง) แต่มิได้สถาปนารัชทายาท โอรสทั้งสามจึงรบราฆ่าฟันกันเอง องค์ชายรองหลี่ซื่อหมินได้ชัยชนะและบังคับให้พระราชบิดาตั้งพระองค์เป็นรัชทายาท ต่อมาในปี ค.ศ. 627 (พ.ศ. 1170) ทรงสละราชสมบัติให้รัชทายาทหลี่ซื่อหมินขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิถังไท่จง จักรพรรดิถังเกาจู่สวรรคตลงเมื่อปี ค.ศ. 635 (พ.ศ. 1178) ในรัชสมัยจักรพรรดิถังไท่จงขณะพระชนม์ได้ 69 พรรษา
มาสค์ไรเดอร์ G
มาสค์ไรเดอร์ G () เป็นภาพยนตร์ตอนพิเศษที่ออกเฉพาะทางโทรทัศน์ของซีรีส์มาสค์ไรเดอร์โดยเป็นการร่วมมือระหว่างบริษัท โตเอะ และสถานีโทรทัศน์ ทีวีอาซาฮี โดยจัดเป็นครบรอบ 50 ปีของสถานีฯและร่วมมือกับวง SMAP ในรายการ SMAStationโดยออกอากาศวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 2009
องค์กร Shade ได้เข้ายึดสถานีโทรทัศน์ทีวี อาซาฮีในวันงานฉลองครบ 50 ปีเพื่อที่จะต่อรองกับรัฐบาลให้ปล่อยตัวผู้นำกลุ่มมนุษย์ของพวกเขา โดยมีผู้คนที่มาร่วมงานฉลองกับสถานีมากมายหลายร้อยคนเป็นตัวประกันใครที่ขัดขืนจะถูกสังหารอย่างเลือดเย็น ในขณะเดียวกันที่ห้องส่งของสถานี "เฮียวงะ เอริ" ผู้มีความรู้เกี่ยวกับไวน์เป็นพิเศษ ได้ถูกเชิญมาให้ความรู้เกี่ยวกับเรื่องไวน์เพื่อให้เข้ากับงานฉลองของสถานี พร้อมกับคนอื่นๆในห้องส่งถูกจับกุมตัวทันทีโดยองค์กร Shadeซึ่งในขณะนั้นกำลังออกอากาศสดไปทั่วประเทศ หนึ่งในทีมขององค์กร Shade ได้ขู่บังคับให้ตากล้องถ่ายทอดสดต่อไปและได้เรียกใครอีกคนในทีมออกมาทำหน้าที่เจราจากับรัฐบาลผ่านสถานีโทรทัศน์ทีวี อาซาฮี เขาคือ "Number 5"
เอริถึงกับผงะเมื่อเห็นคนรักเก่าของเขาที่หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ตั้งแต่เมื่อ 3 ปีก่อนพร้อมเอ่ยชื่อของผู้ชายคนนั้นออกมา "โกโร่" Number 5 กล่าวกับรัฐบาลว่าให้ปล่อยตัวผู้นำของเขา ถ้าไม่เช่นนั้นเขาจะทำการสังหารหมู่ตัวประกันเสีย เมื่อเอริได้ยินดังนั้นก็ตกใจในความเปลี่ยนแปลงของโกโร่ จึงได้ต่อว่าโกโร่ต่างๆนาๆ ส่วนตัว Number 5 เองก็พอจะนึกอะไรออกได้บ้าง แต่เพราะถูกลบความทรงจำไปตั้งแต่ตอนโดนดัดแปลงแล้วจึงทำให้นึกอะไรไม่ค่อยได้มาก และขณะที่ทุกคนกำลังจะถูกควบคุมตัวไปที่อื่นนั่นเอง Number 5 สดุดตากับขวดไวน์ที่วางอยู่มิกิที่กำลังจะถูกควบคุมตัวไปรวมกับคนอื่นจึงตะโกนบอกเขาว่า"จงชิมมันสิโกโร่" Number 5 จึงยกแก้วไวน์ขึ้นดื่มด้วยความลังเล หลังจาที่ได้ชิมไวน์แล้ว โกโร่จึงจำทุกอย่างได้และนาทีแห่งการกอบกู้สถานการณ์จึงเริ่มขึ้น..
ละครโทรทัศน์ของสถานีทีวีอาซาฮี
ละครโทรท้ศน์ที่ออกอากาศทางสถานีโทรท้ศน์ TV Asahi แบ่งออกตามวันที่ออกอากาศ ดังนี้
การลบภาพบางส่วน
การลบภาพบางส่วน (subtraction) วิธีการลบรอยภาพของส่วนที่ไม่ต้องการออกจากภาพรังสี ให้เหลืออยู่เฉพาะส่วนที่ต้องการเท่านั้นจึงทำให้สามารถวินิจฉัยภาพได้ชัดเจนและถูกต้องมากขึ้น
การตรวจเกี่ยวกับเส้นเลือด (Angiographic examination) ซึ่งทำได้โดยการฉีดสารทึบรังสีเข้าไปในเส้นเลือดและถ่ายภาพรังสีนั้น ในบางครั้งจะเห็นภาพของเส้นเลือดไม่ชัดเจนเนื่องจากมีโครงสร้างอื่นๆ เช่น กระดูกและเนื้อเยื่อ ซ้อนทับกันอยู่ ตัวอย่างเช่น เส้นเลือดที่ไปเลี้ยงสมองซึ่งอยู่ในบริเวณฐานของกะโหลกศีรษะจะถูกบังโดยกระดูกและเนื้อเยื่อของลำคอ และทรวงอกส่วนต้น ดังนั้นจึงจำเป็นต้องหาวิธีการทำให้ส่วนที่เราไม่ต้องการดูถูกลบหรือหายไปจากภาพ วิธีดังกล่าวนี้เรียกว่า “Subtraction”
การแต่งงานโดยฉันทะ
การแต่งงานโดยฉันทะ (ภาษาอังกฤษ: Proxy marriage หรือ Proxy wedding) เป็นการแต่งงานโดยที่เจ้าบ่าวหรือเจ้าสาวมิได้ปรากฏตัวในพิธีการแต่งงาน แต่ในพิธีจะให้ผู้มีอำนาจแทนทางกฎหมาย, ผู้แทน, ผู้รับฉันทะแสดงตัวเป็นตัวแทนผู้ที่ไม่สามารถปรากฏตัวได้ ถ้าทั้งเจ้าบ่าวและเจ้าสาวไม่สามารถปรากฏตัวได้ก็จะเรียกการแต่งงานว่าเป็นแบบ “การแต่งงานโดยฉันทะซ้อน” (Double-proxy Marriage)
การแต่งงานโดยฉันทะเป็นเรื่องที่ทำกันโดยปกติในบรรดาพระราชวงศ์หรือขุนนางในยุโรป ตัวอย่างที่สำคัญคือการแต่งงานระหว่างจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 กับ มารี หลุยส์ ดัชเชสแห่งปาร์มา (Marie Louise, Duchess of Parma), ระหว่างเจ้าชายอาร์เธอร์ (Arthur, Prince of Wales) พระเชษฐาของ พระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษและเจ้าหญิงแคเธอรินแห่งอารากอน และระหว่าง พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1และเจ้าหญิงเฮนเรียตตา มาเรียแห่งฝรั่งเศส
ระหว่างต้นคริสต์ทศวรรษที่ 1900 การแต่งงานโดยฉันทะเพิ่มจำนวนขึ้นเป็นอันมากเช่นการแต่งงานของผู้ไปตั้งหลักแหล่งในสหรัฐอเมริกาจากญี่ปุ่นและเจ้าสาวที่ยังอยู่ในญี่ปุ่น ตั้งแต่ต้นคริสต์ทศวรรษที่ 20 การแต่งงานโดยฉันทะมักจะใช้กันมากในบรรดาทหารผู้ออกไปประจำการไกลจากบ้านเมือง เว็บไซต์หลายแห่งก็บริการทั้ง “การแต่งงานโดยฉันทะ” และ “การแต่งงานโดยฉันทะซ้อน” โดยมีค่าบริการแต่การแต่งงานเช่นนี้ก็สามารถทำได้โดยทนายความภายในบริเวณที่ให้บริการที่ว่า
ตัวอย่างที่แปลกเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 2003 เมื่อเอคาเทรินา ดมิทริเอฟแต่งงานโดยฉันทะที่รัฐเทกซัสกับยูริ มาเล็นเช็นโค (Yuri Malenchenko) นักบินอวกาศผู้ขณะนั้นอยู่ในสถานีอวกาศนานาชาติ ซึ่งเป็นการแต่งงานในอวกาศครั้งแรกในประวัติศาสตร์
การแต่งงานโดยฉันทะเป็นการแต่งงานที่ไม่ถูกต้องตามกฎหมายในทุกรัฐในสหรัฐอเมริกายกเว้นรัฐแคลิฟอร์เนีย, รัฐโคโลราโด, รัฐเทกซัส และ รัฐมอนแทนา ในรัฐแคลิฟอร์เนียการแต่งงานโดยฉันทะเพิ่งถูกกฎหมายเมื่อปี ค.ศ. 2004 แต่เฉพาะผู้เป็นทหารที่ประจำการอยู่ในสถานที่ที่ไม่สามารถเข้าร่วมพิธีแต่งงานได้ รัฐมอนแทนาเป็นรัฐเดียวที่อนุญาตการแต่งงานโดยฉันทะซ้อน ไม่ทุกรัฐที่ยอมรับการแต่งงานโดยฉันทะในทุกกรณีแต่คดีความที่เกิดขึ้นเอนเอียงไปในการยอมรับว่าการแต่งงานโดยฉันทะเป็นการแต่งงานโดยพฤตินัย (Common law marriage) วิธีหนึ่ง
ประเทศเม็กซิโกและประเทศปารากวัย บริการ “การแต่งงานโดยฉันทะ” โดยมีค่าบริการ การแต่งงานโดยฉันทะที่กงสุลปารากวัยในเทลอาวีฟยอมรับโดยกฎหมายของประเทศอิสราเอล
สตาร์คราฟต์ 2: วิงส์ออฟลิเบอร์ตี
สตาร์คราฟต์ 2: วิงส์ออฟลิเบอร์ตี้ () เป็นเกมคอมพิวเตอร์วางแผนการรบประเภทตอบสนองแบบทันกาล (Real Time Strategy) มีเนื้อหาอ้างอิงจากนิยายวิทยาศาสตร์ทางทหาร โดยเป็นภาคต่อของเกม Star Craft พัฒนาและจัดจำหน่ายเกมโดยค่ายบลิซซาร์ดเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ออกวางจำหน่ายวันที่ 27 กรกฎาคม 2553 มีเนื้อเรื่องที่เน้นทางเผ่า Terren เป็นหลัก และมีเนื้อหาที่เกี่ยวข้องกับเผ่า Protoss อีกเล็กน้อย
ในเบื้องต้นทางบลิซซาร์ดเอ็นเตอร์เทนเมนต์ประกาศว่าเกมนี้จะเป็นเกมไตรภาค ณ งานบลิซซ์คอน 2008 ซึ่งจะมีภาคเสริมประกอบเกมหลักนี้ 2 ภาค ซึ่งได้มีการกำหนดชื่อภาคต่างๆประกอบไปด้วย "วิงส์ออฟลิเบอร์ตี", "" () และ "เลกาซีออฟเดอะวอยด์" () ตามลำดับ
รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 18
รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 18 ประจำปี พ.ศ. 2551 จัดโดยสมาคมสมาพันธ์ภาพยนตร์แห่งชาติ จัดขึ้นในวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 ณ หอประชุมใหญ่ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย กรุงเทพมหานคร
รายชื่อบุคคลและภาพยนตร์ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล สำหรับบุคคลเรียงชื่อต้นตามลำดับอักษร สำหรับรางวัลภาพยนตร์และองค์ประกอบ เรียงชื่อภาพยนตร์ตามลำดับอักษร ผู้ชนะรางวัล จะเน้นด้วย ตัวหนา
อัตสึโกะ อิเกดะ
อะสึโกะ อิเกะดะ () (ประสูติ 7 มีนาคม พ.ศ. 2474) หรือ อดีตเจ้าหญิงโยริ เป็นภริยาของทะกมะซะ อิเกะดะ และเป็นพระราชธิดาพระองค์ที่สี่ในสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ กับสมเด็จพระจักรพรรดินีโคจุง ทั้งยังเป็นหนึ่งในพระภคินีในสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะที่ยังมีพระชนม์ชีพ
อะสึโกะ อิเกะดะ ประสูติในพระราชวงศ์ญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2474 ณ พระราชวังอิมพีเรียล มีพระนามเดิมว่า เจ้าหญิงอะสึโกะ, เจ้าหญิงโยะริ () พระองค์เป็นพระราชธิดาคนที่ 4 ในสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ และสมเด็จพระจักรพรรดินีโคจุน โดยพระองค์มีพระพี่นาง 3 พระองค์ พระอนุชา 2 พระองค์ และพระชนิษฐา 1 พระองค์ พระองค์ทรงสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนกะคุชูอิน โดยสอนโดยพระอาจารย์จากสหรัฐอเมริกา คือ อลิซาเบธ เกรย์ วินนิ่ง ระหว่างอยู่ในการปกครองของสหรัฐอเมริกาในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 พระองค์ก็สำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยหญิง มหาวิทยาลัยกะคุชูอิน ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2495
เจ้าหญิงโยริ ทรงเสกสมรสกับนายทะกะมะซะ อิเกะดะ บุตรคนโตของเจ้าผู้ครองแคว้นโนะบุมะซะ อิเกะดะ ไดเมียวคนสุดท้ายแห่งโอะคะยะมะ ภายหลังการเสกสมรสแล้วทั้งคู่ก็มิได้มีบุตร-ธิดาแต่อย่างใด ทั้งนี้เจ้าหญิงโยริเป็นพระราชธิดาองค์ที่สองของสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะที่ลาออกจากฐานันดรศักดิ์เพื่อเสกสมรสกับสามัญชนตามกฎมณเฑียรบาลของญี่ปุ่น
ปัจจุบันอะสึโกะเป็นนักบวชหญิง (Saishu) ของศาลเจ้าอิเซะในจังหวัดมิเอะ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2531
มูควัตร
มูควัตร แปลว่า การปฏิบัติอย่างเป็นใบ้ กล่าวคือ การงดเปล่งวาจา ซึ่งพุทธศาสนาถือว่าเป็น "เดียรถียสมาทาน" หรือข้อวัตรสำหรับนักบวชนอกพุทธศาสนา
ในพุทธศาสนา โคตมพุทธะตรัสว่า มูควัตรเป็นการกระทำของโมฆบุรุษผู้ประมาท และเป็นการอยู่อย่างสัตว์ทั้งหลายที่ไม่มีการพูดจากัน ทรงห้ามการสมาทานมูควัตร ภิกษุผู้ล่วงบัญญัตินี้จะถูกปรับอาบัติทุกกฎ
ปัจจุบัน สามารถพบมูควัตรได้ในศาสนาพราหมณ์ และพุทธศาสนาบางลัทธิโดยในพุทธศาสานาบางลัทธิเช่นว่านี้แนะนำว่าเป็นการฝึกความอดทน ไม่ให้ผู้ปฏิบัติธรรมได้พูดจาในสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์ และเป็นการบำเพ็ญขันติ
ภาษีตันภาษีปอนด์
ภาษีตันภาษีปอนด์ (ภาษาอังกฤษ: Tonnage and Poundage) เป็นภาษีอากรที่เริ่มใช้ครั้งแรกในรัชสมัยของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 ซึ่งระบุเรียกเก็บสำหรับไวน์ทุกถัง (“tun”) ที่นำเข้าซึ่งส่วนใหญ่มาจากสเปนและ โปรตุเกส และสินค้าทุกปอนด์ที่นำออกและนำเข้า ตามธรรมเนียมแล้วภาษีตันภาษีปอนด์เป็นสิทธิที่รัฐสภาแห่งอังกฤษมอบให้พระมหากษัตริย์ชั่วพระชนม์ชีพจนกระทั่งมาถึงรัชสมัยของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 ภาษีตันภาษีปอนด์ก็ถูกเปลี่ยนแปลงโดยรัฐสภาตามพระราชบัญญัติการยุบอากร(Customs Consolidation Act of 1787) ในปี ค.ศ. 1625
รัฐสภาเปลี่ยนแปลงสิทธิในการเก็บภาษีตันภาษีปอนด์ของพระเจ้าชาร์ลส์โดยอนุมัติให้เก็บได้เพียงหนึ่งปีแทนที่จะเก็บได้ชั่วพระชนม์ชีพอย่างที่เคยเป็นมา ด้วยความกลัวในการใช้จ่ายอย่างสิ้นเปลืองในการส่วนพระองค์และพระราชประสงค์ที่จะเข้าร่วมสงครามสามสิบปีบนผืนแผ่นดินใหญ่ยุโรป การจำกัดสิทธินี้เป็นการขั้นตอนที่ทำให้รายได้ของพระองค์ลดลง และเป็นการบังคับให้พระองค์ต้องเข้าหารัฐสภาทุกปีเพื่อต่ออายุการเก็บภาษีเมื่อปีการเก็บสิ้นสุดลง แม้ว่าสภาสามัญจะผ่านร่างพระราชบัญญัติแต่จอร์จ วิลเลียรส์ ดยุคแห่งบัคคิงแฮมที่ 1 ก็สามารถใช้สภาขุนนางยับยั้งได้ ซึ่งทำให้รัฐสภายุติสิทธิในการเก็บภาษีตันภาษีปอนด์ของพระเจ้าชาร์ลส์โดยหมดสิ้น ขณะเดียวกันรัฐสภาก็พยายามสืบสวนดยุคแห่งบัคคิงแฮมซึ่งในที่สุดก็ทำให้พระเจ้าชาร์ลส์ทรงยุบสภา
พระเจ้าชาร์ลส์ทรงคงเก็บภาษีอากรที่ไม่ได้ทรงรับอนุญาตต่อไป ซึ่งเป็นสาเหตุของความไม่สำเร็จของรัฐสภาที่สองของรัชสมัยของพระองค์ เมื่อทรงพยายามเลื่อนการประชุมรัฐสภาสมาชิกก็ยึดตัวจอห์น ฟินช์ (John Finch)ประธานรัฐสภาจนกระทั่งได้อ่านมติสามข้อเสร็จ ข้อหนึ่งเป็นการประกาศว่าผู้ใดที่จ่ายภาษีตันภาษีปอนด์ที่ไม่ได้รับอนุญาตถือว่าผู้นั้นเป็นผู้
พระเจ้าชาร์ลส์ทรงเก็บภาษีอากรต่อไปโดยไม่ได้รับการอนุมัติจากรัฐสภา ซึ่งไม่เป็นที่พอใจของรัฐสภายาว การไม่ยอมรับอำนาจของรัฐสภาและความขัดแย้งเรื่องการเก็บภาษีเป็นสาเหตุหนึ่งในหลายสาเหตุที่นำไปสู่สงครามกลางเมืองอังกฤษ
ฉากประดับแท่นบูชา
ฉากประดับแท่นบูชา () คือภาพหรืองานแกะสลักนูนที่เป็นภาพที่เกี่ยวกับคริสต์ศาสนาที่แขวนหน้าแท่นบูชา ฉากแท่นบูชามักจะประกอบด้วยแผงสองหรือสามแผง ประกอบกันที่เรียกว่า “จิตรกรรมแผง” และมักจะเรียกว่า “บานพับภาพ” ซึ่งอาจจะเป็นสองหรือสามบานหรือมากกว่านั้น บางครั้งฉากแท่นบูชาอาจจะเป็นกลุ่มประติมากรรม บางครั้งฉากแท่นบูชาก็อาจจะตั้งบนแท่นบูชา
ถ้าแท่นบูชาเป็นแท่นลอยที่มองได้ทั้งด้านหน้าและด้านหลังก็จะมีฉากแท่นบูชาได้ทั้งสองด้าน นอกจากนั้นก็ยังอาจจะตกแต่งด้วยภาพเขียนฉากกางเขนหรือชั้นแท่นบูชา
สกุลศิลปะเซียนา
ตระกูลการเขียนภาพแบบเซียนนา (ภาษาอังกฤษ: Sienese School) เป็นการเขียนภาพจิตรกรรมที่รุ่งเรืองในเมืองเซียนนาระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 13 ถึง 15 และชั่วระยะเวลาหนึ่งเป็นฝีมือการเขียนที่เทียบเท่ากับตระกูลการเขียนภาพแบบฟลอเรนซ์ แต่ลักษณะของเซียนนาจะไปทางเชิงอนุรักษนิยมมากกว่าและมีแนวโน้มไปทางการตกแต่งที่งดงามแบบปลายศิลปะกอธิค ผู้ที่เป็นตัวแทนการเขียนของตระกูลนี้คนสำคัญก็ได้แก่ดุชโชซึ่งงานมีอิทธิพลมาจากศิลปะแบบ;ซิโมเน มาร์ตินิลูกศิษย์ของดุชโช; เปียโตร และ อัมโบรจิโอ ลอเร็นเซ็ตติ; โดเม็นนิโค และ ทัดดิโอ ดิ บาร์โตโล; สเตฟาโน ดิ จิโอวานนิ และ มัตติโอ ดิ จิโอวานนิ ไม่เช่นการเขียนแบบธรรมชาตินิยมของตระกูลการเขียนแบบฟลอเรนซ์ งานเขียนของเซียนนาจะดูเป็นเชิงรหัสยะ (mystical streak) ซึ่งจะเห็นได้จากหัวเรื่องการวาดที่มักจะเป็นเรื่องเหตุการณ์การปาฏิหาริย์และไม่คำนึงถึงสัดส่วนเท่าใดนักและบิดเบือนเวลาและสถานที่และการใช้สีก็เป็นสีแบบเหมือนฝัน มาในคริสต์ศตวรรษที่ 16 จิตรกรแมนเนอริสม์เช่นโดเม็นนิโค ดิ พาเซ เบคคาฟูมิ และ อิลโซโดมา ก็ทำงานที่นั่น ขณะที่บาลดาสซาเร เปรูซซิ (Baldassare Peruzzi) เกิดและฝึกงานที่เซียนนาแต่งานเขียนแสดงให้เห็นฝีมือที่ได้มาจากที่ได้ทำงานที่กรุงโรมเป็นเวลานาน ฐานะทางเศรษฐกิจและการเมืองของเซียนนาเริ่มตกต่ำในคริสต์ทศวรรษ 1500 ซึ่งทำให้ความมีอิทธิพลทางด้านจิตรกรรมลดถอยตามลงไปด้วย
แบรีเซนเตอร์
แบรีเซนเตอร์ () เป็นจุดศูนย์กลางมวลของวัตถุสองวัตถุหรือมากกว่าที่ซึ่งโคจรรอบซึ่งกันและกันหรือจุดรอบๆที่ซึ่งมันโคจร แบรีเซนเตอร์เป็นประเด็นสำคัญในดาราศาสตร์และฟิสิกส์ดาราศาสตร์ ระยะทางจากจุดศูนย์กลางมวลของวัตถุถึงแบรีเซนเตอร์สามารถใช้คำนวณปัญหาสองวัตถุอย่างง่าย คำว่าแบรีเซนเตอร์มาจากคำในภาษากรีกว่า βαρύ-ς "หนัก" และ κέντρ-ον "ศูนย์กลาง"
ในเรขาคณิต คำว่า "แบรีเซนเตอร์" มีความหมายเหมือนกับคำว่า เซนทรอยด์ ซึ่งเป็นจุดศูนย์กลางของรูปเรขาคณิตสองมิติ
จักรพรรดิถังเกาจง
สมเด็จพระจักรพรรดิเกาจง (, ค.ศ. 649-683, พ.ศ. 1192-1226) จักรพรรดิองค์ที่ 3 แห่งราชวงศ์ถัง ประสูติเมื่อปี ค.ศ. 628 (พ.ศ. 1171) มีพระนามเดิมว่าหลี่จื้อ (李治) เป็นพระราชโอรสองค์เล็กในจักรพรรดิถังไท่จง ช่วงปลายรัชกาลถังไท่จงพระราชบิดาทรงเลือกองค์ชายหลี่จื้อเป็นรัชทายาท แทนองค์ชายใหญ่พระเชษฐาที่กระทำผิด เมื่อพระราชบิดาสวรรคตลงพระองค์จึงขึ้นครองราชย์แทนขณะพระชนม์เพียง 21 พรรษา
ในช่วงต้นรัชกาลของพระองค์ มีการแย่งชิงอำนาจในวังหลังระหว่างหวังฮองเฮาและพระสนมเซียว แต่ภายหลังทั้งสองถูกจัดการโดยอู่ฮองเฮาและฮองเฮาองค์นี้ได้ช่วยพระราชสวามี
บริหารราชการแผ่นดินจนสงบสุข จนยุคของ 2 พระองค์นี้ได้รับฉายาว่ามังกรคู่ แต่ได้มีผู้เคียดแค้นอู่ฮองเฮาที่มาบริหารราชการแผ่นดินแทนผู้ชาย มีทั้งขุนนาง ข้าราชการ ชาวบ้าน ฯลฯ
ในปีที่ 34 ในรัชกาล จักรพรรดิถังเกาจงมิสามารถบริหารราชการแผ่นดินต่อไปได้ พระนางอู่ฮองเฮาจึงทรงบริหารราชการแผ่นดินแต่เพียงผู้เดียว และสถาปนาหลี่เสียนที่ดำรงตำแหน่งเป็นองค์รัชทายาทขึ้นเป็นจักรพรรดิถังจงจง จักรพรรดิเกาจงสวรรคตลงในปี ค.ศ. 683 (พ.ศ. 1226) ขณะพระชนม์ได้ 55 พรรษา
จักรพรรดิถังจงจง
สมเด็จพระจักรพรรดิถังจงจง (, ค.ศ. 656–710) จักรพรรดิองค์ที่ 4 แห่ง ราชวงศ์ถัง มีพระนามเดิมว่าหลี่เสี่ยน (李顯) ประสูติเมื่อปี ค.ศ. 656 (พ.ศ. 1199) เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 3 ในจักรพรรดิถังเกาจง กับพระนางอู่เจ๋อเทียน ทรงเป็นองค์รัชทายาทเมื่อพระราชบิดาประชวรหนักจนมิสามารถว่าราชการได้ พระราชมารดาของพระองค์จึงกุมอำนาจแต่เพียงผู้เดียวและตั้งพระองค์ขึ้นเป็นจักรพรรดิองค์ใหม่ในปี ค.ศ. 683 (พ.ศ. 1226) ขณะพระชนม์ได้ 27 พรรษา แต่ครองราชย์ได้ 1 ปีก็ถูกพระมารดาปลดออกและตั้งให้เป็นหลูหลิงหวัง และทรงตั้งหลี่ตั๋นพระราชอนุชาของถังจงจงขึ้นเป็น ถังรุ่ยจง
จักรพรรดิถังจงจง ขึ้นครองราชย์ครั้งที่สองในปี ค.ศ. 705 (พ.ศ. 1248) เมื่อเหล่าขุนนางร่วมกันเข้าเฝ้า บูเช็กเทียน ซึ่งขณะนั้นครองราชย์เป็นจักรพรรดินีแห่งราชวงศ์โจว เป็นปีที่ 15 ด้วยวัย 85 ปี และหลังจากนั้น พระองค์ทรงสละราชสมบัติ
จักรพรรดิถังรุ่ยจง
สมเด็จพระจักรพรรดิรุ่ยจง (, ค.ศ. 662-716) จักรพรรดิองค์ที่ 5 แห่ง ราชวงศ์ถัง พระนามเดิมว่า หลี่ตั้น (李旦) ประสูติเมื่อปี ค.ศ. 662 (พ.ศ. 1205) เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 4 ของ จักรพรรดิถังเกาจง กับพระนาง อู่เจ๋อเทียน เมื่อ จักรพรรดิถังจงจง พระเชษฐาถูกพระราชมารดาปลดออกจากราชสมบัติ (พระองค์เอง) จึงขึ้นครองราชย์แทนแต่ครองราชย์ได้ไม่ถึงปีก็ถูกปลด เมื่อ ค.ศ. 684 (พ.ศ. 1227) ต่อมาได้กลับ มาทรงราชย์อีกครั้ง หลังจากองค์ชายหลี่หลงจี๋ พระโอรสที่องค์หญิงไท่ผิงสนับสนุน สังหารเหวยฮองเฮา กับพวก แต่ถังรุ่ยจงทรงครองราชย์ได้เพียง 2 ปี ก็สละราชสมบัติให้องค์ชายขึ้นทรงราชย์เป็น จักรพรรดิถังเสวียนจง
จักรพรรดิถังเสฺวียนจง
จักรพรรดิถังเสฺวียนจง (, ค.ศ. 685–762) จักรพรรดิองค์ที่ 6 แห่งราชวงศ์ถัง เป็นโอรสในจักรพรรดิถังรุ่ยจง มีพระนามเดิมว่า หลี่หลงจี 
ภายหลังรัชกาลของบูเช็กเทียน สภาพการเมืองภายในราชสำนักปั่นป่วนวุ่นวาย เนื่องจากถังจงจงอ่อนแอ อำนาจทั้งมวลตกอยู่ในมือของเหวยฮองเฮา（韦皇后）ที่คิดจะยิ่งใหญ่ได้เช่นเดียวกับบูเช็กเทียน เหวยฮองเฮาหาเหตุประหารรัชทายาท จากนั้นในปี 710 วางยาพิษสังหารถังจงจง โอรสองค์ที่สามของถังรุ่ยจง นามหลี่หลงจี（李隆基）ภายใต้การสนับสนุนขององค์หญิงไท่ผิง（太平公主）ชิงนำกำลังทหารบุกเข้าวังหลวงสังหารเหวยฮองเฮาและพวก ภายหลังเหตุการณ์องค์หญิงไท่ผิงหนุนถังรุ่ยจงขึ้นครองราชย์ แต่งตั้งหลี่หลงจีเป็นรัชทายาท แต่แล้วองค์หญิงไท่ผิงพยายามเข้ากุมอำนาจเบ็ดเสร็จ แต่เกิดขัดแย้งกับรัชทายาทหลี่หลงจี ปี 712 ถังรุ่ยจงสละราชย์ให้กับโอรส หลี่หลงจีเมื่อขึ้นครองราชย์ทรงพระนามว่า ถังเสวียนจง （唐玄宗）
สิ่งแรกที่กระทำคือกวาดล้างขุมกำลังขององค์หญิงไท่ผิง นำพาสันติสุขกลับคืนมาอีกครั้ง ตลอด 32 ปีในรัชสมัย ทรงปฏิรูปการปกครองกวาดล้างขุนนางกังฉิน ทรงทำให้ฉางอานกลายเมืองศูนย์กลางของโลกในขณะนั้น ประชากรในเมืองฉางอานสูงกว่า1ล้านคน เป็นปลายทางของเส้นทางสายไหม และยังเป็นจุดหมายปลายทางของพวกพ่อค้าชาวตะวันตก ต้าถังในรัชสมัยของพระองค์เจริญรุ่งเรือง เต็มไปด้วยนักดนตรี นักประพันธ์ เจริญด้วยวรรณกรรม วรรณคดีมากมาย สังคมงสบสุข พระบารมีแผ่ขยายไปกว้างไกล ประวัติศาสตร์ยุคนี้ได้รับการขนานนามว่า "ปฐมศักราชแห่งความรุ่งโรจน์" นอกจากนี้ยังมีนักศึกษาต่างชาติพากันลั่งไหลเข้ามาเรียนรู้ในผ่นดินต้าถังนตลอดไม่ขาดสาย ฉางอานเมืองหลวงของต้าถังในขณะนั้น กลายเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจและวัฒนธรรมของโลกมีความเจริญในทุกๆด้าน
= แบบอย่างนักปกครองที่ดี = 
หลังจากที่จักรพรรดิถังเสวียนจงทรงครองราชย์ได้ไม่นานพระองค์ตั้งพระทัยว่าจะนำพาต้าถังกลับไปสู่ความรุ่งโรจน์อีกครั้ง ดังเช่นสมัย จักรพรรดิถังไท่จง พระองค์ทรงทราบว่าหยางฉงเป็นผู้มากความสามารถ พระองค์จึงเชิญหยางฉงเข้ามารับราชการ กษัตริย์ถังเสวียนจงทรงไว้วางพระทัยในหยางฉงมาก มีครานึ่งหยางฉงถวายฎีกาเรื่องเลื่อนขั้นขุนางชั้นผู้น้อย หยงฉงถวายไปอยู่หลายครั้ง จักรพรรดิถังเสวียนจงก็ไม่ตอบสนอง พอขันทีถาม กษํตริย์ถังเสวียนจงจึงตอบ "ข้าตั้งหยางฉงเป็นอัครมหาเสนาบดี ก็หวังจะได้ใช้งาน เรื่องเล็กน้อยดั่งการเลื่อนขึ้นขุนนางเพียงเท่านี้เขาย่อมตัดสินใจเองได้ เหตุใดจึงต้องรายงานข้าด้วยเล่า" 
เมื่อหยางฉงทราบความนี้ก็รู้สึกซาบซึ้งในพระทัยเป็นล้นพ้น และตั้งใจรับใช้กษัตริยฺองค์นี้เพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ บ้านเมืองภายใต้การบริหารของขุนนางที่ดีอย่าง หยางฉง และจ่าวจิ่งหลิงที่รับใช้จักรพรรดิถังเสวียนจงก็เจริญเฟื่องฟูขึ้นเรื่อยๆตามลำดับ จนทำให้ราชวงศ์ถังก้าวเข้าสู่ยุครุ่งเรืองถึงขีดสุด
= ความหายนะเบื้องหลังความรุ่งเรือง = 
จักรพรรดิถังเสฺวียนจงสวรรคตลงในปี ค.ศ. 762 (พ.ศ. 1305) ขณะพระชนม์ได้ 77 พรรษา
จักรพรรดิถังซู่จง
สมเด็จพระจักรพรรดิซู่จง (, ค.ศ. 711-762) จักรพรรดิองค์ที่ 9 แห่งราชวงศ์ถัง มีพระนามเดิมว่าองค์ชายหลี่เฮิง (李亨) ประสูติเมื่อปี ค.ศ. 711 (พ.ศ. 1254)
จักรพรรดิถังซู่จง ขึ้นครองราชย์แทนจักรพรรดิถังเสวียนจง พระราชบิดาที่ถูกเหล่านายทหารและขุนนางข้าราชการโค่นราชบัลลังก์ ในรัชกาลนี้มีกบฏอันลู่ซัน และขันทีคนสำคัญคือหลี่ฝู่กั่ว งานราชกิจต่าง ๆ ต้องผ่านหลี่ฝู่กั่ว
ในปี ค.ศ. 762 (พ.ศ. 1305) หลี่ฝู่กั่วได้ปลงพระชนม์ฮองเฮาจางของถังซู่จง หลังจากนั้นได้ไม่นานถังซู่จงก็สวรรคตลงขณะพระชนม์ได้ 51 พรรษา หลังจากทรงครองราชย์ได้ 18 ปี หลี่ฝู่กั่วได้ยกองค์รัชทายาทหลี่อวี่ขึ้นทรงราชย์เป็นจักรพรรดิถังไต้จง
จักรพรรดิถังซีจง
สมเด็จพระจักรพรรดิถังซีจง (, ค.ศ. 873-887, พ.ศ. 1416-1430) ประสูติเมื่อค.ศ. 862 (พ.ศ. 1405) เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิถังยี่จงทรงขึ้นครองราชย์ในช่วงที่ราชวงศ์ถังอ่อนแอถึงขีดสุด
ในรัชสมัยของพระองค์เกิดกบฏหวงเฉา แต่จูเวิน หรือจูเหวียนจงได้ปราบปรามลงจนหมดสิ้น ทำให้อำนาจในราชสำนักตกอยู่กับจูเวิน
จักรพรรดิถังซีจง สวรรคตลงหลังจากครองราชย์ได้ 14 ปี จากนั้นจักรพรรดิถังเจาจงพระราชโอรสจึงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิองค์รองสุดท้าย ในปี ค.ศ. 888 (พ.ศ. 1431)
จู เวิน
ปฐมกษัตริย์แห่งเหลียงยุคหลัง (後梁太祖; 852–912) ชื่อตัวว่า จู เฉฺวียนจง (朱全忠) ชื่อเมื่อเกิดว่า จู เวิน (朱溫) ชื่อรองว่า จูสาม (朱三) และชื่ออื่นว่า จู หฺวั่ง (朱晃) เป็นขุนศึกจีนในราชวงศ์ถังซึ่งโค่นราชวงศ์ถังในปี 907 ตั้งราชวงศ์เหลียงยุคหลัง แล้วขึ้นเป็นกษัตริย์องค์แรก เป็นอันเริ่มสมัยห้าราชวงศ์สิบอาณาจักร
จู เวิน สามารถยึดครองจีนภาคกลางไว้ได้เกือบทั้งหมด และพยายามรวมแผ่นดินภาคเหนือ แผ่นดินส่วนที่เหลือจึงอยู่ในความครอบครองของอีกสี่ราชวงศ์ที่ตั้งขึ้นในโอกาสเดียวกัน จู เวิน ถูกจู โหย่วกุย (朱友珪) ลูกชาย ฆ่าทิ้งในปี 912 เพื่อชิงบัลลังก์ จู โหย่วกุย ก็ขึ้นเป็นกษัตริย์องค์ถัดมา
จักรพรรดิถังเจาจง
สมเด็จพระจักรพรรดิถังเจาจง (, ค.ศ. 888-904, พ.ศ. 1431-1447) ทรงครองราชย์ต่อจากจักรพรรดิถังซีจง
ตลอดรัชกาลของจักรพรรดิถังเจาจง อำนาจอยู่ในกำมือของจูเหวียนจง หรือจูเวิน ในปีที่ 15 ของรัชกาล ทั้งพระองค์และเสนาบดีชุยยิ่นขอกำลังจากจูเฉวียนจง ให้ปราบปรามขันที เมื่อปราบปรามกวาดล้างขันทีได้แล้วทำให้สิ้นสุดยุคขันทีครองเมือง แต่ในปีต่อมาถังเจาจงทรงถูกสังหารโดยจูเฉวียนจง พร้อมกับเสนาบดีชุยยิ่น จูเฉวียนจงได้ตั้งโอรสชันษา 13 พรรษาของถังเจาจงขึ้นเป็นจักรพรรดิถังไอตี้
จักรพรรดิถังไอ
สมเด็จพระจักรพรรดิถังไอตี้ (, ค.ศ. 904-907, พ.ศ. 1447-1450) จักรพรรดิองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์ถัง ประสูติเมื่อปี ค.ศ. 891 (พ.ศ. 1434)
จักรพรรดิถังไอตี้ ในจักรพรรดิถังเจาจง เมื่อพระราชบิดาสวรรคตลงในปี ค.ศ. 904 (พ.ศ. 1447) จูเหวียนจงผู้กุมอำนาจในราชสำนักได้ตั้งพระองค์ขึ้นมาเป็นจักรพรรดิหุ่นเชิด เมื่อพระชนม์เพียง 13 พรรษา
จักรพรรดิถังไอตี้ ทรงครองราชย์ได้เพียง 3 ปีก็ถูกปลดเมื่อพระชนม์เพียง 16 พรรษา จูเหวียนจงได้ตั้งราชวงศ์โฮ่วเหลียงขึ้น ทำให้ราชวงศ์ถังล่มสลายลง
หวัง หมั่ง
จักรพรรดิซินเกาจู่ พระนามเดิม หวัง หมั่ง หรือ อองมัง ตามสำเนียงฮกเกี้ยน เป็นจักรพรรดิองค์แรกและองค์เดียวแห่งราชวงศ์ซิน เป็นพระญาติทางฝ่ายไทเฮาของจักรพรรดิฮั่นเฉิงตี้
ในรัชกาลจักรพรรดิฮั่นเฉิงตี้นี้ ตระกูลหวังมีอำนาจอย่างมาก เมื่อหวังหมั่งเห็นราชวงศ์ฮั่นเริ่มอ่อนแอลงก็พยายามจะยึดอำนาจ แต่ล้มเหลวเพราะฮั่นเฉิงตี้สวรรคตเสียก่อน ฮั่นผิงตี้จึงขึ้นครองราชย์แทน แต่บ้านเมืองก็ยิ่งอ่อนแอลงกว่าเก่า และอำนาจของสกุลหวังยิ่งมีมากขึ้น เมื่อฮั่นผิงตี้สวรรคตลงในปี ค.ศ. 8 (พ.ศ. 551) หยูจื่ออิงพระญาติชันษา 1 พรรษาจึงขึ้นครองราชย์ ต่อมาหวังหมั่งเห็นเป็นโอกาสจึงปลดหยูจื่ออิงออกจากราชสมบัติ ทำให้ราชวงศ์ฮั่นตะวันตกล่มสลายลง
หวังหมั่งจึงสถาปนาตนเองขึ้นเป็น จักรพรรดิซินเกาจู่ จักรพรรดิองค์แรกและองค์เดียวแห่งราชวงศ์ซิน ในรัชกาลนี้ทรงปกครองอย่างเหี้ยมโหด เมื่อสวรรคตลงในปีค.ศ. 24 (พ.ศ. 567) ราชวงศ์ซินก็ล่มสลายลง บ้านเมืองก็เกิดกลียุค หลิวซิ่วราชนิกูลในราชวงศ์ฮั่น รบได้ชัยชนะ และสถาปนาตนเองเป็นจักรพรรดิฮั่นกวงตี้ จักรพรรดิองค์แรกแห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
หรูจึอิง
หรูจึอิง (; ค.ศ. 5 – ค.ศ. 25) แปลว่า ราชกุมารอิง (Infant Ying) เป็นพระเจ้าแผ่นดินจีนองค์สุดท้ายในราชวงศ์ฮั่นตะวันตก อยู่ในสมบัติตั้งแต่ ค.ศ. 6 ถึง ค.ศ. 9
เมื่อพระเจ้าฮั่นไอและฮั่นผิงตายโดยไร้ทายาท หวัง หมั่ง ข้าราชการผู้ใหญ่ จึงเลือกองค์ชายอิง เจ้านายอายุน้อยที่สุด ขึ้นสู่บัลลังก์ เพื่อที่ตนจะได้สำเร็จราชการต่อไป แต่ไม่ช้า หวัง หมั่ง ก็ถอดองค์ชายอิงจากสมบัติ แล้วประกาศตนเป็นพระเจ้าแผ่นดินองค์ใหม่ พร้อมล้มราชวงศ์ฮั่น แล้วตั้งราชวงศ์ซินขึ้นแทน หวัง หมั่ง จับองค์ชายอิงขังไว้จนกระทั่งราชวงศ์ซินถูกโค่นไปใน ค.ศ. 23 อันเป็นระยะเวลาที่องค์ชายอิงโตแล้ว องค์ชายจึงอ่านไม่ออก เขียนไม่ได้ และไม่มีความรู้ใด ๆ กลุ่มผู้ต้านราชวงศ์ซินอ้างว่า ก่อการเพื่อคืนบัลลังก์ให้แก่องค์ชายอิง แต่พอการสำเร็จแล้ว ก็จับองค์ชายฆ่าทิ้ง จึงมักถือกันว่า องค์ชายอิงเป็นผู้บริสุทธิ์ที่ตกเป็นเหยื่อแห่งการแย่งชิงอำนาจ
องค์ชายอิงยังไม่ได้ราชาภิเษก แต่มักเรียกกันว่า พระเจ้าหรูจึ (Emperor Ruzi) คำว่า "หรูจึ" ที่แปลว่า ราชกุมาร นั้น หวัง หมั่ง เฉลิมให้เมื่อคราวยกองค์ชายขึ้นสืบบัลลังก์
ยุทธการที่เขาเตงกุนสัน
ศึกเขาเตงกุนสัน เป็นสงครามที่เกิดเมื่อช่วงประมาณ ค.ศ. 219 (พ.ศ. 762) เป็นสงครามระหว่าง วุยก๊ก ของ โจโฉ ที่นำทัพโดย แฮหัวเอี๋ยน และ จ๊กก๊ก ของ พระเจ้าเล่าปี่ ที่นำทัพโดย จูกัดเหลียง (ขงเบ้ง) และผลของสงครามครั้งนี้วุยก๊กก็ต้องสูญเสียแฮหัวเอี๋ยนที่ถูกฆ่าโดย ฮองตง ชัยชนะของศึกเขาเตงกุนสันของฝ่ายเล่าปี่ ทำให้ยึดเมืองฮันต๋งและตั้งตนเป็นอ๋องได้สำเร็จ
ฝ่ายวุยก๊ก:
ฝ่ายจ๊กก๊ก:
รีการ์ดู การ์วัลยู
รีการ์ดู อัลแบร์ตู ซิลไวรา ดี การ์วัลยู () เป็นนักฟุตบอลชาวโปรตุเกส ปัจจุบันเล่นให้กับอาแอ็ส มอนาโก ในลีกเอิง
รีการ์ดู การ์วัลยู เกิดวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1978 มีส่วนสูงประมาณ 181 เซนติเมตร น้ำหนัก 78 กิโลกรัม
เริ่มต้นการค้าแข้งกับทีมสโมสรแลซา ก่อนจะเป็นนักเตะดาวรุ่งในการย้ายมาอยู่กับสโมสรโปร์ตู แต่ก็ยังไม่สามารถยึดตำแหน่งตัวจริงได้ จึงย้ายไปสะสมประสบการณ์กับทีมวีตอเรียดีซีตูบัลและอัลแวร์กาในแบบยืมตัว
1997/2004 เอฟซี ปอร์โต (ยืมตัวไปเล่นที่ เลกา ปี 1997-1998, วิคตอเรีย เซตูบัล ปี 1999-2000 และ อัลเวอร์กา ปี 2000-2001)
2001/2002
ถึงแม้ยังเป็นดาวรุ่ง ก็ยังมีโอกาสได้ลงเล่นในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ถึง 9 นัด
2002/2003
ด้วยการเข้ามาคุมทีมของโชเซ มูรีนโย และประสบการณ์ที่มากขึ้น การ์วัลยูมีโอกาสได้ลงเล่นในลีกโปรตุเกส 10 นัดทำได้ 1 ประตู และลงสนามในเกมยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก 5 นัด
2003/2004
โอกาสก็มาถึงเมื่อชอร์ชี กอชตา ถูกชาร์ลตันแอทเลติกยืมตัว และเขาก็ไม่ปล่อยโอกาสให้หลุดมือ เขาโชว์ฟอร์มได้อย่างยอดเยี่ยม ด้วยความสามารถในการยืนตำแหน่งปราการหลังตัวกลาง และด้วยทักษะการเล่นบอลได้ทั้งสองเท้า การใช้ศีรษะ และในการอ่านเกมอย่างแม่นยำ ฤดูกาลนี้จึงเป็นฤดูกาลหนึ่งที่สุดยอด เพราะการ์วัลยูได้แชมป์ยูฟ่าแชมเปี้ยนลีกกับโปร์ตู ซึ่งเขาได้ลงเล่นทุกนัดในเกมยูฟ่าแชมเปี้ยนลีก และทำได้ 1 ประตู
การ์วัลยูติดทีมชาติโปรตุเกส เข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2004 โดยโปรตุเกสเป็นเจ้าภาพ เขาได้ลงสนามแทนฟอร์นานโด คูโต ที่ทำพลาดในเกมนัดเปิดสนามพ่ายแพ้ต่อกรีซ และก็ไม่ทำให้ผิดหวังด้วยการช่วยทีมโปรตุเกส เข้าถึงรอบชิงชนะเลิศ และยังได้รับเลือกติดทีม Uefa's All-Star อีกด้วย
2004/2005
ฤดูกาลนี้การ์วัลยูได้ตกลงย้ายจากโปร์ตูมาอยู่เชลซีด้วยค่าตัว 19.85 ล้านปอนด์ จากการดึงตัวของโชเซ มูรีนโย ผู้จัดการทีมเชลซีคนใหม่ เจ้านายเก่า ที่คว้าแชมป์ลีกโปรตุเกสและแชมป์ยูฟ่ามาด้วยกัน ซึ่งก็ไม่ได้ทำให้ทีมผิดหวัง เขาพาทีมขึ้นคว้าแชมป์ลีกสูงสุดของอังกฤษและทะลุไปถึงรอบ 4 ทีมสุดท้ายของแชมเปียนลีก แต่ก็พ่ายกับลิเวอร์พูลซึ่งเป็นแชมป์ของแชมเปี้ยนลีกในเวลาต่อมาไปด้วยประตูคาใจของแฟนเชลซีทั่วโลก นอกจากนี้ยังพาทีมได้แชมป์ลีกคัพอีกด้วย โดยในฤดูกาลนี้เขาลงเล่นทั้งสิ้นในลีก 22 (3) นัด ทำได้ 1 ประตู เอฟเอคัพ 4 นัด ลีกคัพ 3 นัด และในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก 10 นัด
2005/2006 เขายังโชว์ฟอร์มได้ดีอย่างสม่ำเสมอ พาเชลซีได้แชมป์พรีเมียร์ลีกอีกสมัย ด้วยการลงเล่นในลีก 22 (นัด) ทำได้ 1 ประตู
2007/2008 ในฤดูกาลนี้ ลงเล่นในลีก 21 นัด ยิงได้ 1 ประตู ในยูโร 2008 เป็นปีที่ไม่น่าจดจำเหมือน 4 ปีก่อน จากการตกรอบ 8 ทีมสุดท้ายที่แพ้ต่อเยอรมนี
2008/2009 เขาโชคร้ายที่บาดเจ็บรบกวนบ่อย
2010/2013 ได้ค้าแข้งให้กับ real madrid
2014/2017 ได้ย้ายไปค้าแข้ง อาแอ็ส มอนาโก
2017-ปัจจุบัน ได้ย้ายไปค้าแข้ง เซี่ยงไฮ้ เอสไอพีจี
สาวิณี ปะการะนัง
สาวิณี ปะการะนัง หรือ เอ๋ อดีตนางสาวไทยคนที่ 22 ประจำปี พ.ศ. 2527 เป็นนางสาวไทยคนแรกในรอบ 11 ปี หลังจากงดเว้นการประกวดภายหลังเหตุการณ์ 14 ตุลา ตั้งแต่ พ.ศ. 2516 ถึง พ.ศ. 2526
สาวิณี ปะการะนัง ได้รับตำแหน่งนางสาวไทยจากการประกวดที่เวทีกลางแจ้ง โรงแรมแกรนด์พาเลซ เมืองพัทยา จังหวัดชลบุรี และได้เป็นตัวแทนสาวไทยเข้าประกวดนางงามจักรวาล 1984 ที่ไมอามี่ สหรัฐอเมริกา โดยเข้ารอบ 10 คนสุดท้าย และได้อันดับที่ 6
สาวิณี สมรสกับนายกัณฑ์เอนก ปัจฉิมสวัสดิ์ พี่ชายของกุลนัดดา ปัจฉิมสวัสดิ์ อดีตผู้ประกาศข่าวภาคภาษาอังกฤษ ของสถานีโทรทัศน์เนชั่นแชนแนล และพิธีกรรายการ ผู้หญิงถึงผู้หญิง ทางช่อง 3 และได้เป็นตัวแทนประเทศไทย เข้าประกวดมิสซิสเวิลด์ ประจำปี 1989 ได้รางวัลชุดประจำชาติยอดเยี่ยม และ รองอันดับ 1
สาวิณี มีบุตรกับนายกัณฑ์เอนก ปัจฉิมสวัสดิ์ จำนวน 3 คน หนึ่งในนั้นเป็นบุตรชาย คือ นายกัณฑ์พิทักษ์ ปัจฉิมสวัสดิ์ หรือ "หมูแฮม" ที่ขับรถยนต์พุ่งเข้าชนป้ายรถเมล์ จนมีผู้ได้รับบาดเจ็บและเสียชีวิต เมื่อปี พ.ศ. 2550 และจำคุกในวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2558 เป็นเวลา 2 ปี 1เดือนตามคำสั่งศาลฎีกา อีกหนึ่งคนคือ แบมบี้ สิรินโสพิศ ปัจฉิมสวัสดิ์ 8 คนสุดท้าย เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ปี 9
ปัจจุบันหย่าขาดกันแล้ว
โตเอ ฟุชิกิ คอเมดี้ ซีรีส์
โตเอ ฟุชิกิ คอเมดี้ ซีรีส์ () เป็นละครชุดโดยเนื้อหาหลักๆนั้นจะเกี่ยวข้องกับสิ่งลึกลับต่างๆ รวมไปถึงแฝงเนื้อหาของภาพยนตร์แนวโทคุซัทสึ โดยซีรีส์ทั้งหมดเป็นบทประพันธ์โดย โชทาโร่ อิชิโนะโมะริ ซึ่งเป็นผู้เขียนบทประพันธ์คาเมนไรเดอร์และขบวนการนักสู้ ซีรีส์นี้เริ่มออกอากาศในช่วงปี ค.ศ. 1981 ถึงช่วงปี ค.ศ. 1993 โดยออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ฟูจิ เทเลวิชั่น
เทเลเท็กซ์
Teletext คือหนังสือพิมพ์ที่ออกอากาศบนโทรทัศน์ในยุค 80 ซึ่งออกอากาศในหลายประเทศ (ส่วนใหญ่ในยุโรป) เทเลเท็กซ์มักจะมาก่อนหรือหลังภาพทดสอบออกอากาศ เทเลเท็กซ์ ประกอบไปด้วย ตารางออกอากาศ ข่าวสารและอื่นๆ. เทเลเท็กซ์ ออกอากาศในระบบสี แต่ไม่ละเอียดมาก.
เทเลเท็กซ์หรือหนังสือพิมพ์ทางโทรทัศน์เป็นการส่งข้อมูลและข่าวสารแบบหนึ่ง ซึ่งเกิดขึ้นก่อนวิวัฒนาการของอินเทอร์เน็ตจะพัฒนาขึ้น ประมาณปี ค.ศ.1970(พ.ศ. ๒๕๑๓)ในประเทศอังกฤษ ซึ่งการส่งข้อมูลเทเลเท็กซ์จะส่งออกไปพร้อมกับการส่งคลื่นสัญญาณโทรทัศน์ ดังนั้นผู้รับชมโทรทัศน์สามารถรับชมได้ด้วยเครื่องรับที่มีวงจรถอดรหัสสัญญาณเทเลเท็กซ์หรืออาจจะใช้อุปกรณ์ถอดรหัสภายนอก ได้แก่ ชุดควบคุมอุปกรณ์ (SET-TOP BOX) ข้อมูลเทเลเท็กซ์มีหลายประเภทเช่น ข้อมูลตลาดหลักทรัพย์ พยากรณ์อากาศ ตารางเวลาการเดินรถไฟสายต่างๆ ตารางเวลาเครื่องบินโดยสาร ข่าวสารต่างประเทศ เป็นต้น ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะมีอยู่ในหนังสือพิมพ์ทั่วไปแต่การรับข้อมูลจากระบบเทเลเท็กซ์จะสะดวกรวดเร็วและข้อมูลมีการปรับปรุงอยู่ตลอดเวลาโดยผู้รับชมสามารถเข้าถึงได้ทุกที่ ที่สามารถรับสัญญาณโทรทัศน์ได้แต่ระบบนี้ ได้รับความนิยมลดน้อยลง เมื่อมีระบบเครือข่ายสื่อสารอื่นๆ เข้ามาใช้งาน เช่น ข้อความสั้น (SMS) ผ่านโทรศัพท์เคลื่อนที่และอินเทอร์เน็ต เป็นต้น
สำหรับประเทศไทยนั้น ปี พ.ศ. ๒๕๕๐ ยังไม่มีการกำหนดมาตรฐานการส่งเทเลเท็กซ์ในประเทศไทย แต่หากจะให้ระบบเทเลเท็กซ์สามารถแสดงตัวอักษรภาษาไทยได้ต้องมีการกำหนดมาตรฐานขึ้นมาใหม่เนื่องจากภาษาไทยมีลักษณะพิเศษไม่เหมือนภาษาอังกฤษเนื่องจากมีรายละเอียดหลายประการ ที่ต้องพิจารณาเช่น แต่ละจอจะให้มีกี่บรรทัด โดยการแปลงจากสามบรรทัดภาษาอังกฤษ ให้เป็นหนึ่งบรรทัดภาษาไทย เป็นต้น แต่ในประเทศไทยเคยออกอากาศเทเลเท็กซ์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2528 ถึงปี พ.ศ. 2551ทางช่อง 3 และ 9 โดยในช่อง 3 ใช้ชื่อว่า "Infonet" และช่อง 9 ใช้ชื่อว่า "ข่าวเขียน" หรือ "ข่าวสารอิเล็คโทรนิกส์" โดยช่อง 3 ออกอากาศในช่วงระหว่างปี 2528-2551 และช่อง 9 ในปี 2535-2543.
ระบบเทเลเท็กซ์มีลักษณะเสมือนหนังสือพิมพ์ที่ส่งผ่านสัญญาณโทรทัศน์ โดยข้อมูลทั้งหมดสามารถส่งทางเทเลเท็กซ์ได้ยกเว้นภาพที่มีความละเอียดสูง แต่มีข้อดีกว่าหนังสือพิมพ์คือ สามารถเปลี่ยนแปลงปรับปรุงให้ทันสมัยได้รวดเร็วจึงเหมาะสำหรับข่าวสารที่มีการเปลี่ยนแปลงรวดเร็วและจำเป็นต้องใช้ในการตัดสินใจด้านต่างๆ ทั้งในทางธุรกิจและชีวิตประจำวัน ตัวอย่างของข่าวสารที่ควรจะส่งทางเทเลเท็กซ์เช่น ข่าวสดการพยากรณ์อากาศ ข้อมูลตลาดหุ้น ข้อมูลอัตราแลกเปลี่ยนเงินสกุลต่างๆ ราคาสินค้า เวลาขึ้นลงของเที่ยวบิน ข้อมูลที่พักตามโรงแรม ประกาศที่สำคัญของทางราชการ ผลการเลือกตั้ง ประกาศผลสอบสถาบันการศึกษา ทดสอบความรู้ทั่วไป ข้อมูลสถิติที่น่าสนใจ เป็นต้น บริการเทเลเท็กซ์ได้รับความนิยมน้อยลงเมื่อมีระบบสื่อสารอื่นๆ ที่รวดเร็วและตอบสนองได้มากกว่าเข้ามา เช่น การส่งข่าวสารผ่านข้อความสั้น (SMS) ของโทรศัพท์เคลื่อนที่และเครือข่ายอินเทอร์เน็ตที่สามารถให้บริการข้อมูลและภาพในลักษณะสื่อผสม (Multimedia) ได้รวดเร็ว
รางวัลนักวิจัยรุ่นกลางดีเด่น สกว.-สกอ.
รางวัลนักวิจัยรุ่นกลางดีเด่น สกว.-สกอ. (TRF-CHE Outstanding Mid-Career Researcher Award) เป็นรางวัลเชิดชูเกียรติระดับชาติสำหรับนักวิจัย"รุ่นกลาง" ที่มีการมอบมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2551 เป็นต้นมาโดยสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา (สกอ.)ร่วมกับสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.) โดยคัดเลือกจากผู้รับทุนของฝ่ายวิชาการ สกว. และทุนร่วมระหว่าง สกอ.-กับฝ่ายวิชาการ สกว. เพื่อเป็นการส่งเสริมผู้รับทุนซึ่งเป็นนักวิจัยรุ่นกลางที่รับทุนเพิ่มขีดความสามารถด้านการวิจัยของอาจารย์รุ่นกลางในสถาบันอุดมศึกษาของ สกว. และสกอ. หรือทุนพัฒนานักวิจัย (เมธีวิจัย สกว.)ที่มีผลงานจากโครงการวิจัยที่ได้รับทุนอยู่ในเกณฑ์ดีเยี่ยม ให้มีกำลังใจในการพัฒนางานวิจัยที่มีคุณภาพสูงต่อไป และเป็นตัวอย่างที่ดีแก่นักวิจัยในกลุ่มผู้รับทุน
รางวัลนี้เริ่มมีการมอบครั้งแรกในปี พ.ศ. 2551 เป็นต้นมา โดยเปิดให้สมัครขอรับรางวัลหรือให้มีการเสนอชื่อผู้สมควรได้รับรางวัล จากนั้นจะทำการคัดเลือกโดยกรรมการรางวัลของ สกว. เกณฑ์การพิจารณารางวัลนี้คือ
รางวัลเป็น โล่ พร้อมเช็คเงินสด มูลค่ารวม 100,000.- บาท โดยจัดพิธีมอบในประมาณวันที่ 10-16 ตุลาคม ในการประชุมวิชาการประจำปีของ สกว. 
"นักวิจัยรุ่นใหม่พบเมธีวิจัยอาวุโส สกว." ซึ่งมักจัดขึ้นที่ ชะอำ หรือ พัทยา ผู้มอบรางวัลนี้ครั้งแรกคือ ศ. เกียรติคุณ นพ. ประเวศ วะสี
รูปหลายเหลี่ยมมุมเท่า
รูปหลายเหลี่ยมมุมเท่า () หมายถึงรูปหลายเหลี่ยมที่มีขนาดของมุมบนจุดยอดแต่ละจุดเท่ากัน
หากความยาวของด้านของรูปหลายเหลี่ยมมีขนาดเท่ากันด้วย จะเรียกว่ารูปหลายเหลี่ยมปรกติ (regular polygon) เฉพาะรูปสามเหลี่ยมมุมเท่าเท่านั้นที่เป็นรูปสามเหลี่ยมด้านเท่าด้วยในเวลาเดียวกัน รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าซึ่งรวมไปถึงรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส เป็นรูปสี่เหลี่ยมมุมเท่าทุกรูป สำหรับรูป "n" เหลี่ยมมุมเท่า มุมแต่ละมุมจะมีขนาด 180° − 360°/n ซึ่งเป็น "ทฤษฎีบทรูปหลายเหลี่ยมมุมเท่า"
ทฤษฎีบทของวิเวียนนีมีความเกี่ยวข้องกับรูปหลายเหลี่ยมมุมเท่า ซึ่งสามารถใช้ได้กับรูปหลายเหลี่ยมด้านเท่าด้วย กล่าวไว้ดังนี้
ภาษามลายูบางกอก
ภาษามลายูบางกอก หรือ ภาษามลายูกรุงเทพ (อักษรยาวี: بڠكوق ملايو; "บาซอนายูบาเกาะ") เป็นภาษามลายูถิ่นที่ใช้พูดกันในชุมชนชาวไทยเชื้อสายมลายูที่พำนักบริเวณชานเมืองของกรุงเทพมหานคร บ้างก็เป็นชนที่อาศัยมาแต่เดิม บ้างก็เป็นกลุ่มที่ถูกกวาดต้อนขึ้นภาคกลางของไทยช่วงต้นกรุงรัตนโกสินทร์
ปัจจุบันมีผู้ใช้ภาษามลายูบางกอกไม่มากนักเมื่อเปรียบเทียบกับจำนวนประชากรเชื้อสายมลายูในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในจังหวัดปทุมธานี และนนทบุรี และมีจำนวนมากที่หันมาใช้ภาษาไทยมาตรฐาน
มีประวัติการตั้งถิ่นฐานของชาวไทยเชื้อสายมลายูบริเวณภาคกลางของไทยมาช้านาน บ้างก็ตั้งถิ่นฐานมาตั้งแต่ช่วงกรุงศรีอยุธยาซึ่งรับราชการเป็นขุนนางเดิม บ้างก็มาจากการค้าขาย ดังพบว่ามีการใช้ภาษามลายูเป็นภาษากลางสำหรับการติดต่อค้าขายกับประชาคมต่างประเทศ ก่อนอพยพลงมาลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาตอนล่างพร้อมกับมุสลิมกลุ่มอื่น ๆ หลังกรุงศรีอยุธยาถูกพม่าตีแตก บางส่วนก็สืบสันดานมาแต่บรรพบุรุษเชลยที่ถูกกวาดต้อนจากหัวเมืองแขก อาทิ ปัตตานี ไทรบุรี ยะหริ่ง กลันตัน และสตูล ช่วงต้นกรุงรัตนโกสินทร์ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก และในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รวมทั้งหมด 6 ครั้ง และได้รับโปรดเกล้าให้ตั้งถิ่นฐานบ้านเรือนทั้งในและรอบพระนคร ทั้งนี้ก็เพื่อเพิ่มประชากรในพระนคร และลดกำลังพลของหัวเมืองแขกมิให้ก่อกบฏต่อสยามอีก ทำให้ประชาคมมลายูกลายเป็นชุมชนมุสลิมขนาดใหญ่ของกรุงเทพมหานครมาแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน
ในกรุงเทพมหานคร มีกลุ่มชนเชื้อสายมลายู ทั้งกลุ่มแขกเก่า (คือกลุ่มที่อาศัยบริเวณภาคกลางมาแต่เดิม) กับกลุ่มแขกใหม่ที่โยกย้ายมาคราวต้นกรุงรัตนโกสินทร์ ทั้งที่อพยพมาเพื่อค้าขายและถูกกวาดต้อนมา อาศัยอยู่กระจายตัวตั้งแต่สี่แยกบ้านแขก ในฝั่งเขตธนบุรี ทุ่งครุ บางคอแหลม มหานาค พระโขนง คลองตัน มีนบุรี หนองจอก เรื่อยไปจนถึงอำเภอบางน้ำเปรี้ยว จังหวัดฉะเชิงเทรา และยังมีคนเชื้อสายมลายูรอบ ๆ ปริมณฑลด้วย อาทิ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา จังหวัดนครนายก จังหวัดปทุมธานี จังหวัดนนทบุรี จังหวัดสมุทรปราการ จังหวัดอ่างทอง และจังหวัดเพชรบุรี ภายหลังได้มีการขยับขยายออกมาทางจังหวัดชลบุรี ซึ่งชาวมลายูบางส่วนมีพัฒนาการด้านภาษา หรือแม้แต่ด้านพิธีกรรมทางศาสนาบางประการต่างจากมาตุภูมิ และอนุชนส่วนใหญ่ถือตนว่าเป็นมุสลิมกรุงเทพฯ เสียมากกว่ามุสลิมเชื้อสายมลายู
ผู้พูดภาษามลายูบางกอกมีอยู่ประมาณ 5,000 คน ส่วนมากจะมีอายุเกินกว่า 40 ปีเท่านั้นที่ยังพอพูดภาษามลายูได้ แต่ความสามารถในการใช้ภาษาแตกต่างกันออกไป อย่างไรก็ตามปัจจุบันภาษาของพวกเขาเหล่านั้นมีความแตกต่างจากภาษามลายูปัตตานีบ้าง ไม่ว่าจะเป็นด้านเสียง ความหมาย และโครงสร้างประโยค ทั้งนี้เนื่องจากมีวิวัฒนาการทางภาษาที่แตกต่างกัน ชุมชนเชื้อสายมลายูหลายแห่งยุติการคุตบะห์หรือการบรรยายธรรมเป็นมลายู การศึกษากีตาบยาวี หรือแม้แต่การใช้ภาษามลายูสำหรับสื่อสารในชีวิตประจำวันเสียแล้ว
ปัจจุบันจังหวัดปทุมธานียังมีการใช้ภาษามลายูแบบปัตตานีในการสื่อสาร โดยเฉพาะในอำเภอคลองหลวง และพบในอำเภอลาดหลุมแก้ว ส่วนในนนทบุรีท้องที่ที่ยังใช้ภาษามลายู ได้แก่ ตำบลท่าอิฐ อำเภอปากเกร็ด และพบที่ตำบลละหาร อำเภอบางบัวทอง ส่วนในโรงเรียนสุเหร่าบ้านดอน เขตวัฒนา กรุงเทพมหานคร ยังมีการเรียนการสอนด้วยภาษามลายูอยู่เพื่อสืบทอดภาษาสู่ชนรุ่นต่อไป
ชนรุ่นหลังส่วนใหญ่หันมาใช้ภาษาไทยมากขึ้น แต่ยังคงศัพท์เฉพาะจำพวกคนและสิ่งของต่างจากภาษาไทยมาตรฐาน และคงสำเนียงถิ่นเข้าผสมกับภาษาไทย เช่นชุมชนเชื้อสายมลายูในอำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี จะเรียกพ่อว่า ป๊ะ เป๊าะ เยาะห์ ป๋า ส่วนคำไทยอื่นจะมีเสียงแปร่ง เช่น เป็ด เป็น เป๊ด, ขยะ เป็น ขะยะ และ สะอาด เป็น ซะอั๊ด เป็นต้น
อุสึเซะมิ
อุสึเซะมิ () เป็นบทที่ 3 ของ ตำนานเก็นจิ ผลงานของ มุราซากิ ชิคิบุ ที่มีทั้งหมด 54 บท
อุสึเซะมิ (空蝉, Utsusemi) หมายถึง คราบที่จั่กจั่นลอกออกมา ในบทนี้ เก็นจิ พยายามติดตามเกี้ยวพาหมายจะได้ตัวแม่เลี้ยงสาวของคิอิ โนะ คามิ แต่นางกลับหลบเลี่ยงด้วยการหนีเขาไปโดยทิ้งไว้เพียงเสื้อคลุมบางเบา ซึ่งเปรียบดั่ง คราบของเรไร ที่ถูกทิ้งไว้เก็นจิไม่อาจหักใจลืมอุสึเซะมิ เขาให้โคงิมิเป็นผู้นำทาง ลอบพาเข้าหานางอีกที่คฤหาสน์ของคิอิโนะคามิ คืนนั้นเป็นคืนในฤดูร้อนที่แสนอบอ้าว เก็นจิลอบผ่านประตูเข้าไปจนถึงหน้าฉากบังตาในห้องหอของอุสึเซะมิ เขาเห็นอุสึเซะมิกำลังเล่นโกะอยู่กับหญิงอีกคนหนึ่ง นางคือ โนะคิบะ โนะ โอกิ ย้องสาวของคิอิโนะคามิ และมีศักดิ์เป็นลูกเลี้ยงของอุสึเซะมิ ด้วยความร้อนของอากาศ หน้าต่างห้องถูกเปิดอ้ารับลม ผ้าม่านถูกเลิกขึ้นพาดกับราว เขาจึงมองเห็นพวกนางได้โดยไม่สิ่งกีดขวางสายตา อุสึเซะมิ เป็นหญิงสาวรูปร่างอรชรแบบบาง ใบหน้างามอย่างธรรมดาสามัญ ส่วนหญิงอีกนางนั้นมีร่างสูง
โนะคิบะ โนะ โอกิ เล่นโกะกับอุสึเซะมิจนดึกดื่น เมื่อทุกคนเข้านอนแล้ว เก็นจิจึงลอบเข้าไปในห้อง อุสึเซะมิขณะที่นอนอยู่ นางได้กลิ่นหอมอันไม่คุ้นเคย นางจึงตื่นขึ้นและรีบหลบหนีออกไปจากห้องโดยทิ้งอาภรณ์บางเบาที่สวมสำหรับฤดูร้อนเอาไว้ เก็นจิกระหยิ่มใจเมื่อเห็นมีสตรีเพียงหนึ่งนางนอนหลับอยู่ ต่อมาเขาเดาออกว่าเกิดอะไรขึ้น จึงรู้สึกเหมือนถูกเยาะหยัน เขาแค้นเคืองอุสึเซะมินัก ทว่าหญิงที่นอนทอดร่างตรงหน้านั้นก็อ่อนเยาว์และมีเสน่ห์ในแบบของนางเอง ด้วยเหตุการณ์ชักพาไป เขาจึงมีความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืนกับ โนคิบะ โนะ โอกิ แทนที่จะเป็นอุสึเซะมิ เก็นจิเก็บเอาเสื้อคลุมที่อุสึเซะมิทิ้งไว้กลับไปด้วย และเก็นจิยังคงใช้โคะงิมิให้ส่งเพลงยาวหานาง แต่อย่างไรก็ตาม นางไม่เคยเขียนตอบโต้กับเขาอีก แม้ว่าจะขัดต่อหัวใจตัวเองก็ตาม
เอมิลิโอ เฟร์นันเดซ
เอมิลิโอ เฟร์นันเดซ โรโม (; 26 มีนาคม ค.ศ. 1904 – 6 สิงหาคม ค.ศ. 1986) เป็นนักแสดงชาวเม็กซิโก ผู้เขียนบท และผู้กำกับในภาพยนตร์เม็กซิโก
รายชื่อผู้ครองตำแหน่งมิสแกรนด์ไทยแลนด์
รายนามผู้ครองตำแหน่งมิสแกรนด์ไทยแลนด์และรองมิสแกรนด์ไทยแลนด์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2556 จนถึงปัจจุบัน
หมายเหตุ : เนื่องจากการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2013 – 2015 ยังไม่ได้จัดประกวดหาตัวแทนประจำจังหวัด
แอมะซอน (บริษัท)
แอมะซอน.คอม (Amazon.com - ) เป็นเว็บไซต์ในลักษณะอีคอมเมิร์ซ โดยมีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่เมืองซีแอตเทิล ในรัฐวอชิงตัน สหรัฐอเมริกา แอมะซอนเป็นเว็บไซต์ขายของออนไลน์ที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐอเมริกา โดยมีขนาดใหญ่กว่าอันดับ 2 ซึ่งคือ สเตเปิลส์ ประมาณสามเท่าตัว
เจฟฟ์ เบซอสก่อตั้งแอมะซอนในปี พ.ศ. 2537 และเริ่มเปิดให้บริการออนไลน์ในปี พ.ศ. 2538 โดยเริ่มต้นจากการขายหนังสือออนไลน์ และขยายกิจการทั้งในด้าน วีเอสเอช ดีวีดี ซีดีเพลง ซอฟต์แวร์คอมพิวเตอร์ วิดีโอเกม เสื้อผ้า เฟอร์นิเจอร์ อาหาร ฯลฯ เว็บไซต์แอมะซอนเองยังมีเว็บไซต์ย่อยแยกออกมาสำหรับขายของในประเทศอื่นนอกเหนือจากสหรัฐอเมริกา ได้แก่ แคนาดา สหราชอาณาจักร เยอรมนี ฝรั่งเศส จีน และ ญี่ปุ่น 
ซึ่งนอกจากนี้ ประเทศนอกเหนือจากนี้ยังสามารถซื้อของผ่านแอมะซอน โดยการส่งสินค้าข้ามประเทศได้
การสวดมนต์ของนักบุญสตีเฟน (ฟราอันเจลิโค)
การสวดมนต์ของนักบุญสตีเฟน (ภาษาอังกฤษ: The Prayer of St. Stephen) เป็นจิตรกรรมฝาผนังที่เขียนโดยฟราอันเจลิโคผู้เป็นจิตรกรสมัยสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลี “การสวดมนต์ของนักบุญสตีเฟน” เป็นงานที่เขียนระหว่างปี ค.ศ. 1447 ถึงปี ค.ศ. 1450 ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่ชาเปลนิคโคลิเนที่พิพิธภัณฑ์วาติกันในกรุงโรมในประเทศอิตาลี
มาโกโตะ โคบายาชิ (ศิลปิน)
มาโกโตะ โคบายาชิ (; เกิด 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1958 นีงาตะ) เป็น นักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น นอกเหนือจากการเป็นนักวาดการ์ตูนแล้ว เขายังเป็นนักถ่ายภาพ และนักทำโมเดลพลาสติก
โคบายาชิเขียนมังงะเรื่องแรกเมื่ออายุ 20 ปี ชื่อเรื่อง "Grapple Three Brothers" ได้รับรางวัลนักเขียนหน้าใหม่ยอดเยี่ยมของโชเน็นแม็กกาซีน และผลงานเรื่องถัดมา "ซันชิโร (1,2 no Sanshirou)" ได้รับรางวัลมังงะยอดเยี่ยมประจำปีของสำนักพิมพ์โคดันฉะ ในปี ค.ศ. 1981 ผลงานที่มีชื่อเสียงที่สุดของเขา คือเรื่อง "ไมเคิล แมวจอมกวน (What's Michael?)" ได้รับรางวัลของสำนักพิมพ์โคดันฉะในปี ค.ศ. 1986
มะโกะโตะ โคะบะยะชิ
มาโกโตะ โคบายาชิ สามารถหมายถึง
แนวฉาก
แนวฉาก () ในทางเรขาคณิต หมายถึงวัตถุอย่างเช่นเส้นตรงหรือเวกเตอร์ที่ตั้งฉากกับวัตถุที่กำหนด ตัวอย่างเช่น กรณีสองมิติ เส้นแนวฉาก (normal line) ของเส้นโค้ง คือเส้นตรงที่ตั้งฉากกับเส้นสัมผัสเส้นโค้ง ณ จุดนั้น กรณีสามมิติ แนวฉากของพื้นผิว (surface normal) ที่จุด "P" คือเวกเตอร์ที่ตั้งฉากกับระนาบสัมผัสพื้นผิว ณ จุด "P" ซึ่งเรียกว่า เวกเตอร์แนวฉาก (normal vector)
ในคอมพิวเตอร์กราฟิกส์สามมิตินิยมใช้แนวฉากกำหนดมุมระหว่างทิศทางที่พื้นผิวหันไปทำกับทิศทางของต้นกำเนิดแสงเพื่อเพื่อคำนวณการสะท้อนแบบ flat shading หรือใช้กำหนดที่มุมแต่ละมุมของพื้นผิวโพลีกอน (vertex normal) เพื่อใช้เกลี่ยแนวฉากของสองพื้นผิวที่ติดกันเข้าหากัน ทำให้พื้นผิวที่ทำมุมกันสามารถสะท้อนแสดงได้เหมือนกับเป็นพื้นผิวเรียบโค้ง (phong shading)
การหาแนวฉากของโพลีกอน สามารถหาได้จากผลคูณไขว้ของเวกเตอร์ขอบสองด้านที่ไม่ขนานกันของโพลีกอน แนวฉากจะมีสองแนวซึ่งชี้ไปในทิศทางตรงข้ามกัน จึงอาจใช้กฎมือขวาร่วมกำหนดทิศทางที่แนวฉากหรือหน้าของโพลีกอนหันไป
ถ้าระนาบเกิดจากสมการ formula_1 เวกเตอร์ formula_2 จะเป็นแนวฉากของระนาบ ถ้าพื้นผิว (ที่อาจไม่เรียบ) S ถูกพาราเมไทรซ์ในระบบพิกัดเชิงเส้นโค้ง x ("s", "t") โดยจำนวนจริง s และ t แนวฉากจะหาได้จากผลคูณไขว้ของอนุพันธ์บางส่วน
ในงานคอมพิวเตอร์กราฟิกส์สามมิติ แนวฉากและกฎมือขวาใช้กำหนดว่าโพลีกอนจะหันไปในทิศทางใดและจะสะท้อนแสงอย่างไร ทั้งนี้แนวฉากจะถูกนำมาใช้ในการกำหนดการสะท้อนหรือหักเหแสงของพื้นผิว และอาจจะไม่ตั้งฉากกับพื้นผิวจริงก็ได้ใน ทัศนศาสตร์เชิงเรขาคณิต แนวฉาก คือเส้นที่ตั้งฉากกับพื้นผิว ของตัวกลางต่างๆ คำว่า normal ในที่นี้ใช้ในแง่ของคณิตศาสตร์ หมายถึงการตั้งฉาก โดยในการสะท้อนของแสง มุมตกกระทบ หมายถึงมุมระหว่างแนวฉากกับทิศทางที่แสงวิ่งเข้า ขณะที่ มุมสะท้อน คือมุมระหว่างแนวฉากกับทิศทางที่แสงสะท้อนออกไป
อัมโบรโจ โลเรนเซตตี
อัมโบรจิโอ ลอเร็นเซ็ตติ (ภาษาอังกฤษ: Ambrogio Lorenzetti หรือ Ambruogio Laurati) (ราว ค.ศ. 1290 - 9 มิถุนายน ค.ศ. 1348) เป็นจิตรกรสมัยกอธิคชาวอิตาลีของตระกูลการเขียนภาพแบบเซียนนา ของคริสต์ศตวรรษที่ 14 ที่มีความเชี่ยวชาญในการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง
อัมโบรจิโอ ลอเร็นเซ็ตติเกิดราวปี ค.ศ. 1348 ในประเทศอิตาลี และเสียชีวิตด้วยกาฬโรคเช่นเดียวกับเปียโตร ลอเร็นเซ็ตตีพี่ชายที่เป็นจิตรกรเช่นกันเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 1348 อัมโบรจิโอ ลอเร็นเซ็ตติเป็นหนึ่งในศิลปินที่มีชื่อเสียงที่จอร์โจ วาซารีลงบันทึกไว้ในหนังสือ “ชีวิตศิลปิน” อัมโบรจิโอมีผลงานระหว่างปี ค.ศ. 1348 ถึงปี ค.ศ. 1348
อัมโบรจิโอแสดงถึงอิทธิพลของซิโมเน มาร์ตินิแต่เป็นงานที่เป็นธรรมชาติมากกว่า งานชิ้นแรกๆ ที่สุดเท่าที่ทราบคืองานเขียน “พระแม่มารีและพระบุตร” (ค.ศ. 1319, พิพิธภัณฑ์ไดโอเซซาโน, ซานคาชิอาโน) หลักฐานเกี่ยวกับอัมโบรจิโอถูกบันทึกไว้ที่ฟลอเร็นซ์จนปี ค.ศ. 1321 แต่ก็กลับมาอีกหลังจากที่ไปทำงานที่เซียนนาเป็นเวลาหลายปี
จิตรกรรมฝาผนังบนผนังใน “ศาลาแห่งเก้า” (Sala dei Nove) และ “ศาลาแห่งความสันติสุข” (Sala della Pace) ในศาลาว่าการเมืองเซียนาเป็นผลงานชิ้นเอกของยุคเรอเนสซองซ์ตอนต้นที่มิใช่งานที่เกี่ยวกับคริสต์ศาสนา “เก้า” เป็นคณาธิปไตยของสมาคมช่างและผู้มีผลประโยชน์ทางการเงินเก้าสมาคมที่ปกครองสาธารณรัฐเซียนนาในขณะนั้น ผนังสามด้านเป็นภาพเขียนของการประชุมที่เป็นอุปมานิทัศน์ของคุณธรรมใน “อุปมานิทัศน์ของรัฐบาลที่ดี” (Allegory of Good Government) บนผนังอีกสองด้านอัมโบรจิโอเขียนภาพปริทัศน์ของ “ผลของการมีรัฐบาลที่ดีต่อบ้านเมือง” (Effects of Good Government on Town and Country) และภาพ “อุปมานิทัศน์ของรัฐบาลที่ไม่ดี” (Allegory of Bad Government) และภาพคู่กัน “ผลของการมีรัฐบาลที่ไม่ดีต่อบ้านเมือง” (Effects of Bad Government on Town and Country) ภาพผลของรัฐบาลที่ดีอยู่ในสภาพที่ดีกว่า ทำให้เป็นภาพที่แสดงสารานุกรมของชีวิตอันสงบสุขของชาวเมืองในยุคกลางและทิวทัศน์ชนบท
หลักฐานแรกของนาฬิกาทรายนาฬิกาทรายจะพบได้ในภาพเขียนนี้
วงศ์ปลาสร้อยน้ำผึ้ง
วงศ์ปลาสร้อยน้ำผึ้ง เป็นวงศ์ปลาน้ำจืดวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อว่า Gyrinocheilidae เป็นวงศ์ปลาที่พบในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เป็นปลาที่มีรูปร่างเรียวทรงกระบอก แบนข้างเล็กน้อย ส่วนหัวค่อนข้างใหญ่ ตาเล็ก ปากอยู่ด้านล่างของจะงอยปาก ไม่มีฟันในลำคอ ไม่มีหนวด ครีบอกและครีบท้องอยู่ในแนวเดียวกับสันท้อง และมีลักษณะสำคัญ คือมีช่องเล็ก ๆ อยู่ด้านบนสุดของช่องเหงือก ริมฝีปาก มีลักษณะเป็นแผ่นดูดรูปกลมใช้ดูดกินตะไคร่น้ำตามพื้นหิน และ ทราย แล้วหายใจโดยใช้น้ำผ่านเข้าช่องเปิดด้านบนฝาปิดเหงือก แล้วออกมาทางด้านข้าง แทนที่จะใช้ปากสูบน้ำเข้าอย่างปลาทั่ว ๆ ไป และมีถุงลมขนาดเล็ก
เดิมที นักมีนวิทยาได้เคยจัดปลาในวงศ์นี้ให้อยู่วงศ์เดียวกันกับวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มาก่อน ปลาที่พบในวงศ์นี้มีด้วยกันทั้งหมด 3 ชนิด และมีเพียงสกุลเดียว สำหรับในประเทศไทยพบ 2 ชนิด คือ ปลาสร้อยน้ำผึ้ง ("Gyrinocheilus aymonieri") และ ปลามูด ("G. pennocki") พบได้ทั่วไปตามที่ราบลุ่มแม่น้ำ หรือแม้แต่ตามลำธารน้ำตก มีความสำคัญคือ เป็นปลาสวยงามที่นิยมเลี้ยงเพื่อทำความสะอาดตู้ เพราะความที่มีปากเป็นลักษณะดูดใช้สำหรับกินตะไคร่น้ำหรือเศษอาหารที่ปลาอื่นกินเหลือได้ ในอดีต แถบจังหวัดลุ่มแม่น้ำแม่กลองเช่น จังหวัดกาญจนบุรี, จังหวัดราชบุรี และจังหวัดเพชรบุรี ปลาในวงศ์นี้สามารถนำมาหมักทำน้ำปลาที่มีรสชาติดีได้ ในชื่อ "น้ำปลาสร้อยน้ำผึ้ง"
ชื่อสามัญทั่วไปในภาษาไทยเรียกปลาวงศ์นี้โดยรวมกันว่า "สร้อยน้ำผึ้ง", "น้ำผึ้ง" หรือ "มูด" หรือ "ยาลู่" หรือ "ปากใต้" ส่วนชื่อในภาษาอังกฤษเรียกว่า "Chinese algae eater"
สมหมาย ฮุนตระกูล
สมหมาย ฮุนตระกูล (15 พฤษภาคม พ.ศ. 2461 - 30 มิถุนายน พ.ศ. 2536) อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง อดีตกรรมการผู้จัดการบริษัท ปูนซีเมนต์ไทย อดีตกรรมการผู้จัดการใหญ่ธนาคารไทยพาณิชย์ และอดีตผู้ว่าการการไฟฟ้ายันฮี และอดีตกรรมการสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2531 จนกระทั่งถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2536 อายุ 75 ปี
นายสมหมาย ฮุนตระกูล เกิดที่บ้านถนนสี่พระยา เขตบางรัก เป็นบุตรของนายโกศล และนางน้อม ฮุนตระกูล เป็นบุตรคนที่ 6 ในพี่น้อง 9 คน เมื่อจบชั้นมัธยมแล้วได้มีความคิดที่จะไปศึกษาต่อต่างประเทศ เนื่องจากญาติพี่น้องทั้งพี่ชายสองคน และอาๆ ต่างเป็นนักเรียนจากประเทศอังกฤษทั้งสิ้น แต่เนื่องจากขณะนั้นเกิดเศรษฐกิจตกต่ำ จึงได้ตัดสินใจไปศึกษาต่อที่ประเทศญี่ปุ่น เพราะมีค่าใช้จ่ายถูกกว่า โดยตั้งใจจะไปเรียนโรงเรียนนายร้อยทหารบก เพื่อกลับมารับราชการทหาร โดยเดินทางไปประเทศญี่ปุ่นโดยอาศัยไปกับเรือสินค้า และไปพักอาศัยอยู่กับครอบครัวชาวญี่ปุ่น และตัดสินใจเปลี่ยนไปเรียนวิชาเศรษฐศาสตร์
นายสมหมาย ฮุนตระกูล สมรสกับคุณหญิงสมศรี ฮุนตระกูล (สกุลเดิม เปรมะบุตร) บุตรีหลวงสุภากรกิตย์ และนางหงษ์ เปรมะบุตร เมื่อ พ.ศ. 2487 มีบุตรธิดา 4 คน คือผลงานที่สำคัญที่สุด คือการลดค่าเงินบาท เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2527 ถึง 14.8% จาก 23 บาท เป็น 27 บาท ต่อดอลลาร์สหรัฐ
วิลเลียม พิตต์ ผู้เยาว์
วิลเลียม พิตต์ ผู้เยาว์ (; 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1759 - 23 มกราคม ค.ศ. 1806) นายกรัฐมนตรีคนที่ 14 แห่งสหราชอาณาจักร ในศตวรรษที่ 19 เริ่มดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักร (สมัยแรก) เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 1783 ขณะที่มีอายุ 24 ปี ในรัชสมัยพระเจ้าจอร์จที่ 3 ซึ่งถือว่าเป็นนายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักรที่มีอายุน้อยที่สุดเท่าที่เคยมีมา (พ้นจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 1801) และได้ขึ้นดำรงตำแหน่งเดิมอีกครั้งหนึ่งเมื่อวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1804
พิตต์เสียชีวิต เมื่อวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 1806 สิริอายุได้ 46 ปี เป็นการเสียชีวิตในช่วงที่เขายังคงดำรงตำแหน่งอยู่
กีฬาไตรมิตรสัมพันธ์
ไตรมิตรสัมพันธ์ เป็นการแข่งขันกีฬากรีฑาทั้งประเภทลู่และลานของ 3 โรงเรียนมัธยมศึกษาในจังหวัดตราดซึ่งประกอบด้วย โรงเรียนตราษตระการคุณ(ร่วมกับโรงเรียนกีฬาจังหวัดตราด) โรงเรียนสตรีประเสริฐศิลป์ และ โรงเรียนตราดสรรเสริญวิทยาคม เป็นการแข่งขันแบบกีฬาคณะสีมีจำนวนทั้งสิ้นถึง 13 คณะสี การแข่งขันกีฬาไตรมิตรสัมพันธ์นี้เป็นการเชื่อมความสัมพันธ์ของนักเรียนทั้ง 3 โรงเรียนรวมไปถึงคณะครูอาจารย์ของทั้ง 3 โรงเรียน
คณะสีทับทิม (สีแดงโรงเรียนตราษตระการคุณร่วมกับโรงเรียนกีฬาจังหวัดตราด)
คณะสีบุษราคัม (สีเหลืองโรงเรียนตราษตระการคุณร่วมกับโรงเรียนกีฬาจังหวัดตราด)
คณะสีไพลิน (สีฟ้าโรงเรียนตราษตระการคุณร่วมกับโรงเรียนกีฬาจังหวัดตราด)
คณะสีมรกต (สีเขียวโรงเรียนตราษตระการคุณร่วมกับโรงเรียนกีฬาจังหวัดตราด)
คณะสีชฎารัตน์ (สีเหลืองโรงเรียนสตรีประเสริฐศิลป์)
คณะสีสฤษฏ์ภิรมย์ (สีแดงโรงเรียนสตรีประเสริฐศิลป์)
คณะสีสวัสดิ์บดี (สีชมพูโรงเรียนสตรีประเสริฐศิลป์)
คณะสีศรีอุทิศ (สีเขียวโรงเรียนสตรีประเสริฐศิลป์)
คณะสีประถมนุกูล (สีฟ้าโรงเรียนสตรีประเสริฐศิลป์)
คณะสีราชาวดี (สีฟ้าโรงเรียนตราดสรรเสริญวิทยาคม)
คณะสีชมพูพันธุ์ทิพย์ (สีชมพูโรงเรียนตราดสรรเสริญวิทยาคม)
คณะสีหยกมรกต (สีเขียวโรงเรียนตราดสรรเสริญวิทยาคม)
คณะสีราชพฤกษ์ (สีเหลืองโรงเรียนตราดสรรเสริญวิทยาคม)