hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
เออร์สกิน คอลด์เวลล์
เออร์สกิน เพรสตัน คอลด์เวลล์ (Erskine Preston Caldwell 17 ธันวาคม ค.ศ. 1903 - 11 เมษายน ค.ศ. 1987) นักเขียนชาวอเมริกัน มักจะเขียนถึงชีวิตของผู้คนยากจนที่มีทั้งชาวผิวขาวและผิวดำในชนบททางภาคใต้ของสหรัฐฯ อันเป็นถิ่นกำเนิดของเขา ด้วยท่วงทำนองหม่นเศร้าและเป็นจริง ในบรรดานวนิยาย 25 เรื่อง (และหนังสือสารคดีอีก 12 เล่ม) ไม่มีเล่มไหนโด่งดังไปกว่า Tobacco Road (ค.ศ. 1932) และ God’s little acre (ค.ศ. 1933) หนังสือของคอลด์เวลล์ในแบบปกอ่อนขายได้กว่าแปดสิบล้านเล่มและถูกแปลเป็นภาษาต่างๆ นับสี่สิบสามภาษา เขาจึงเป็นหนึ่งในนักเขียนนิยายยุคคริสต์ศตวรรษที่ 20 ที่มีผู้อ่านมากที่สุดคนหนึ่ง ซึ่งนักวิจารณ์ในยุคนั้นยกย่องให้อยู่ในระดับเดียวกับฟิตซ์เจอรัลด์ วูลฟ์ และจอห์น สไตน์เบ็ค คอลด์เวลล์เกิดในจอร์เจีย ในครอบครัวของพระนิกายเพรสไบทีเรียนซึ่งออกเดินทางไปตามตำบลต่างๆ ทำให้เขาต้องเรียนหนังสือจากแม่ และเรียนรู้ชีวิตจากงานต่างๆ ที่เขาทำในช่วงวัยหนุ่ม ก่อนที่จะหันมาทำอาชีพนักหนังสือพิมพ์และเขียนหนังสือเต็มตัว ในช่วงต้นทศวรรษ 1930 สไตล์การเขียนซึ่งผสมผสานระหว่างความสมจริงสุดขีดและเซ็กซ์กับความรุนแรงทำให้เกิดการถกเถียงขึ้นอย่างหนักหน่วง เมื่อสมาคมนิวยอร์กเพื่อป้องกันความชั่วร้ายพยายามจะประกาศห้ามเรื่อง God's little acre คอลด์เวลล์ก็ฟ้องศาลและชนะคดี ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 คอลด์เวลล์ในเวลานั้นเป็นผู้สื่อข่าวหนังสือพิมพ์อยู่ในสหภาพโซเวียตและได้เห็นการยกทัพเข้าโจมตีของกองทัพเยอรมันในปี ค.ศ. 1941 เขาแต่งงานทั้งหมดสี่ครั้ง (หย่าสามครั้ง)และเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งเมื่ออายุ 83 ปีร่วมกับ มากาเร็ต บูร์ก-ไวท์ (Margaret Bourke-White)
เนชั่นมัลติมีเดียกรุ๊ป
บริษัท เนชั่น มัลติมีเดีย กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) () เป็นบริษัทสื่อสารมวลชนครบวงจรขนาดใหญ่แห่งหนึ่งของประเทศไทย ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2514 โดยเริ่มออกหนังสือพิมพ์เดอะวอยซ์ออฟเดอะเนชั่นเป็นฉบับแรก และมีบุคคลสำคัญประกอบด้วยหม่อมราชวงศ์สุนิดา กิติยากร, สุทธิชัย หยุ่น, ธรรมนูญ มหาเปารยะ, เชวง จริยะพิสุทธิ์, ธนาชัย ธีรพัฒนวงศ์, และ ธนะชัย สันติชัยกูล
เดอะ เนชั่น (ประเทศไทย)
เดอะเนชั่น () เป็นหนังสือพิมพ์รายวันภาษาอังกฤษ ซึ่งตีพิมพ์จำหน่ายในประเทศไทย โดยเป็นฉบับแรกที่มีชาวไทยเป็นเจ้าของ และเป็นหนังสือพิมพ์ฉบับแรกของเครือเนชั่น ก่อตั้งเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1971 (พ.ศ. 2514) โดยใช้ชื่อว่า "เดอะวอยซ์ออฟเดอะเนชั่น" (The Voice of The Nation) ต่อมา คณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ซึ่งก่อรัฐประหารภายหลังเหตุการณ์นองเลือด บริเวณมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519 สั่งให้งดการจำหน่ายหนังสือพิมพ์และนิตยสารทุกชนิด รวมทั้งเดอะวอยซ์ออฟเดอะเนชั่นด้วย กองบรรณาธิการจึงนำหัวหนังสือชื่อ "เดอะเนชั่นรีวิว" (The Nation Review) ซึ่งจดแจ้งไว้ล่วงหน้ามาใช้ และต่อมาเปลี่ยนเป็นชื่อปัจจุบัน โดยมีตุลสถิตย์ ทับทิม เป็นบรรณาธิการบริหารคนล่าสุด
ตั้งแต่ฉบับประจำวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) หนังสือพิมพ์เดอะเนชั่น แยกส่วนของข่าวบันเทิง คุณภาพชีวิต ลีลาชีวิต กีฬา ออกมาเป็นหนังสือพิมพ์รายวันภาษาอังกฤษขนาดแทบลอยด์ ชื่อว่าเดลี่ เอ็กซ์เพรส (Daily Xpress) มียอดตีพิมพ์วันละ 100,000 ฉบับ แจกฟรีตามโรงแรม ศูนย์การค้า รถไฟฟ้า และแทรกในเดอะเนชั่น โดยปรับเนื้อหาของฉบับหลัก ให้เน้นไปที่ข่าวธุรกิจและการเมือง
[[หมวดหมู่:หนังสือพิมพ์ผู้นำ]
[[หมวดหมู่:หนังสือพิมพ์ภาษาอังกฤษ]]
[[หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2514]]
[[หมวดหมู่:เว็บไซต์ข่าวในประเทศไทย]]
คุราม่า
คุราม่า โยโค () ตัวละครการ์ตูนจากเรื่อง คนเก่งทะลุโลก พากย์เสียงโดย ชิเงรุ นากาฮาระ (โยโคคุราม่า) และ เมงุมิ โองาตะ (ชูอิจิ) ซึ่งคุราม่าเป็นปีศาจมีพลังวิเศษในการใช้พืชเป็นอาวุธ อยู่ในโลกภายใต้ร่างมนุษย์ชื่อว่า มินามิโนะ ชูอิจิ () ในฐานะนักเรียนชั้นมัธยมปลายอายุ 16 ปี
ในอดีตเขาคือปิศาจจิ้งจอกสีเงินโยโค คุรามาปีศาจผู้ไร้ความปราณีและขึ้นชื่อเรื่องความโหดเหี้ยมจากโลกปิศาจ มีมันสมองเฉียบคมในการวางแผน แต่ถูกตามล่าในเวลาต่อมาจนต้องหนีมารวมกับวิญญาณเด็กในท้องของหญิงสาวคนหนึ่งบนโลกมนุษย์ ซึ่งจากการเลี้ยงดูที่ดีของครอบครัวทำให้เขากลายเป็นเด็กหนุ่มที่เงียบขรึมแต่ใจดี อ่อนโยนและฉลาด
ต่อมาพวกปิศาจได้กลับมารุกรานเขาและครอบครัวอีกครั้ง ทำให้เขาซึ่งจำเรื่องในอดีตได้ต้องบุกไปขโมยของที่โลกวิญญาณกับฮิเอ และถูก ยูซุเกะ ตามล่า คุราม่า เริ่มต้นโดยการเข้ากลุ่มโจรที่มีฮิเอและโกคิเป็นสมาชิก เพื่อ ที่จะได้นำกระจกวิญญาณมาช่วยแม่ของเขา
ภายหลังเข้าร่วมกับยูสึเกะเพื่อช่วยเหลือโลกมนุษย์จากเหล่าปิศาจ เพื่อแลกเปลี่ยนกับการลดโทษที่ขโมยของโลกวิญญาณ เทียบกับฮิเอแล้ว คุราม่าแสดงตัวเป็นเพื่อน และ ยอมรับยูสึเกะอย่างเปิดเผยมากกว่า ประสบการณ์สมัยเป็นปีศาจและมันสมองของเขามีประโยชน์ต่อพวกยูสึเกะมาก ไม่ว่าจะคอยแนะนำเรื่องปีศาจ ช่วยคุวาบาร่าฝึกพิเศษก่อนการประลองโลกมืด หรือ พลิกผันการต่อสู้ โดยเฉพาะ เมื่อภาคโลกสีดำเปิดฉากขึ้น พวกยูสึเกะที่ประจันหน้ากับกลุ่มของคิโด แล้ว พ่ายแพ้ต่อพลังพิเศษพวกคิโดไปทีละคน จนเหลือแต่คุราม่าที่ใช้สมองแก้เกมจนเอาชนะพลังพิเศษเหล่านี้ไปสำเร็จ เห็นได้ชัดว่า เขามีมันสมองที่จะพลิกแพลงใช้พลังของตัวเองจัดการอะไรได้มากกว่า คนอื่นๆ
จากการต่อสู้ที่ยาวนาน คุราม่าภายหล้งได้พัฒนาพลังจนเป็นปิศาจ s class ที่มีฝีมือสูงกว่าระดับ a class ในอดีต สมัยก่อนที่จะหนีมาเกิดในท้องหญิงมนุษย์
เคมีอนินทรีย์
เคมีอนินทรีย์ () เป็นสาขาหนึ่งของวิชาเคมีว่าด้วยเรื่องคุญสมบัติและปฏิกิริยาเคมีของสารประกอบอนินทรีย์ หรืออาจจะกล่าวได้ว่าสารประกอบเคมีทุกชนิดยกเว้นสารประกอบเคมีที่มีโซ่และวงแหวนคาร์บอน แต่ก็มีสารบางกลุ่มที่เป็น
ได้ทั้งอินทรีย์และอนินทรีย์เช่น ออร์แกนโนเมทัลลิกเคมี (organometallic chemistry)
ปฏิกิริยาเคมีในสารอนินทรีย์มีด้วยกัน 4 ชนิดคือ:
สาขาของวิชาเคมีอนินทรีย์มีดังนี้
สารประกอบเคมีอนินทรีย์ที่มีความสำคัญทางการค้าได้แก่
วิชาเคมีอนินทรีย์มีความสัมพันธ์เคมีสาขาอื่นดังนี้
ปฏิกิริยารวมตัว
ปฏิกิริยารวมตัว () หรือปฏิกิริยาการสังเคราะห์ คือปฏิกิริยาเคมีที่ตัวทำปฏิกิริยาสองตัวหรือมากกว่าเกิดปฏิกิริยาเคมีกันโดยการรวมตัวและมีพันธะทางเคมีต่อกัน (chemical bond) แล้วเกิดเป็นสารประกอบตัวใหม่ดังตัวอย่างโซเดียม ทำปฏิกิริยากับคลอรีนแล้วเกิดเป็นโซเดียมคลอไรด์หรือเกลือแกง ดังปฏิกิริยาข้างล่างนี้
ปฏิกิริยาเคมีในสารอนินทรีย์มีด้วยกัน 4 ชนิดคือ:
ปฏิกิริยาแตกตัว
ปฏิกิริยาแตกตัว () หรือการวิเคราะห์การแตกตัว คือปฏิกิริยาการแตกสะลายของสารเคมีไปเป็นธาตุหรือสารประกอบที่เล็กกว่า ปฏิกิริยาประเภทนี้จะเขียนสมการเคมีได้ดังนี้
ตัวอย่างปฏิกิริยาทางเคมีแบบวิเคราะห์คือ ปฏิกิริยาไไลซิส (electrolysis) ของน้ำดังตัวอย่างข้างล่างนี้
สมการวิเคราะห์และสังเคราะห์ทางเคมีอาจสามารถใช้อธิบายปฏิกิริยาเคมีที่เกิดขึ้นได้ทั้งหมด แต่ในชีวิตประจำวันปฏิกิริยาแตกสลายมักจะเป็นสิ่งที่เราไม่ต้องการ
ความเสถียรภาพของสารประกอบเคมีจะขึ้นกับสภาพแวดล้อมเป็นสำคัญซึ่งได้แก่
ปฏิกิริยาเคมีในสารอนินทรีย์มีด้วยกัน 4 ชนิดคือ:
กฎข้อที่ศูนย์ของอุณหพลศาสตร์
กฎข้อที่ศูนย์ของอุณหพลศาสตร์ () กล่าวถึงสภาวะสมดุลทางอุณหพลศาสตร์ โดยสามารถสรุปได้ว่า "ถ้าระบบ A และ B อยู่ในภาวะสมดุลทางอุณหพลศาสตร์ และระบบ B และ C อยู่ในสภาวะสมดุลทางอุณหพลศาสตร์แล้ว ระบบ A และ C จะอยู่ในภาวะสมดุลทางอุณหพลศาสตร์ด้วยเช่นกัน"
กล่าวโดยสรุปก็คือภาวะสมดุลทางอุณหพลศาสตร์มี "คุณสมบัติถ่ายทอด" ได้นั่นเอง. อนึ่ง ที่มาของชื่อ กฎข้อศูนย์ นี้มีที่มาจากการที่นักวิทยาศาสตร์คิดว่ากฎข้อนี้เป็นรากฐานที่สำคัญต่อกฎข้อที่หนึ่ง จึงต้องการจะให้ตัวเลขชื่อกฎอยู่ต่ำกว่ากฎข้อที่หนึ่ง แต่เนื่องจากกฎข้อนี้เพิ่งจะถูกตระหนักถึงความสำคัญเมื่อหลังจากกฎข้อที่หนึ่งและสองมีชื่อเสียงมานานมากแล้ว นักวิทยาศาสตร์จึงตัดสินใจไม่เปลี่ยนลำดับตัวเลข และตั้งให้กฎข้อนี้เป็นกฎข้อที่ศูนย์.
กฎข้อนี้เป้นกฎที่ได้จากการทดลองและเป็นหลักการในการวัดอุณหภูมิของวัตถุต่างๆ ด้วยเครื่องมือวัดอุณหภูมิหรือเทอร์โมมิเตอร์ โดยการแทนวัตถุชิ้นที่สามเป็นเทอร์โมมิเตอร์ โดยเมื่อเทอร์โมมิเตอร์วัดระดับอุณหภูมิของวัตถุสองชิ้นนั้นแล้วพบว่าว่ามีค่าเท่ากัน จากหลักการในข้อที่ศูนย์ของเทอร์โมไดนามิกส์สามารถระบุได้ว่าวัตถุสองชิ้นอยู่ในสมดุลความร้อนต่อกันได้ แม้ว่าวัตุสองชิ้นนั้นจะไมได้สัมผัสกันโดยตรง
สมดุลทางอุณหพลศาสตร์
โดยทั่วไปเมื่อระบบทางอุณหพลศาสตร์สองระบบสัมผัสกันจะมีการแลกเปลี่ยนพลังงานต่อกันและกัน ภาวะสมดุลทางอุณหพลศาสตร์ () เกิดขึ้นเมื่อทั้งสองระบบไม่มีการถ่ายทอดพลังงานกันอีกแล้ว หรือเราอาจนิยามให้หมายถึงสภาวะที่ระบบอุณหพลศาสตร์อยู่ในสภาวะสมดุลทุก ๆ ด้าน ไม่ว่าจะเป็น สมดุลทางกลศาสตร์ สมดุลทางไฟฟ้า สมดุลทางเคมี หรือสมดุลทางอุณหภูมิ เป็นต้น
อนึ่ง ภาวะสมดุลทางอุณหพลศาสตร์นี้ เป็นนิยามสำคัญในกฎข้อที่ 0 ของอุณหพลศาสตร์
การเกิดสมดุลความร้อนเกิดขึ้นเมื่อระบบ 2 ระบบที่มีการสัมผัสทางอุณหภูมิถึงกันนั้นไม่มีค่าการแลกเปลี่ยนพลังงานรวม ผลที่เกิดคือ เมื่อระบบ 2 ระบบอยู่ในภาวะสมดุลความร้อน เมื่อนั้นระบบทั้งสองมีค่าอุณหภูมิเท่ากัน
อำเภอเมืองสมุทรปราการ
เมืองสมุทรปราการ เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดสมุทรปราการ ตั้งอยู่บริเวณปากแม่น้ำเจ้าพระยาตรงข้ามกับอำเภอพระสมุทรเจดีย์ นอกจากเป็นที่ตั้งของศาลากลางจังหวัดแล้ว อำเภอเมืองสมุทรปราการยังเป็นที่ตั้งของศาลเด็กและเยาวชน ห้องสมุดประชาชน และท่ารถโดยสารประจำทางสายต่าง ๆ รวมทั้งเป็นบริเวณที่จัดงานพระสมุทรเจดีย์ของทุกปี อำเภอนี้เป็นอำเภอที่มีประชากรมากที่สุดในประเทศไทย
อำเภอเมืองสมุทรปราการแบ่งเขตปกครองย่อยออกเป็น 13 ตำบล 95 หมู่บ้าน ได้แก่
อำเภอเมืองสมุทรปราการประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 12 แห่ง ได้แก่
ในอำเภอเมืองสมุทรปราการมีห้องสมุดประชาชนตั้งอยู่บริเวณตรงข้ามกับศาลากลางจังหวัด และพิพิธภัณฑ์สวาง พิพิธภัณฑ์นายเรือ มีโรงเรียนตั้งแต่ระดับอนุบาลศึกษา จนถึงมัธยมศึกษาตอนปลาย 
อำเภอเมืองสมุทรปราการมีถนนสายหลัก ได้แก่
ถนนสายรอง ได้แก่
รถไฟฟ้า
การคมนาคมทางน้ำ ได้แก่ แม่น้ำเจ้าพระยา มีท่าเรือวิบูลย์ศรีบริการเรือข้ามฟากไปยังอำเภอพระสมุทรเจดีย์ ส่วนคลองที่สำคัญ ได้แก่ คลองสำโรง คลองบางปิ้ง คลองแพรกษา คลองขุด (เลียบถนนตำหรุ-บางพลี) และคลองชลประทาน (เลียบถนนสุขุมวิท)
จอห์น เฮอร์เชล
จอห์น เฮอร์เชล () (7 มีนาคม ค.ศ. 1792-11 พฤษภาคม ค.ศ. 1871) นักคณิตศาสตร์ และดาราศาสตร์ชาวอังกฤษ เป็นผู้คิดค้นกระบวนการไซยาโนไทป์ (Cyanotype) ที่เป็นต้นแบบของกระบวนพิมพ์เขียว (Blue Print) ที่พัฒนาต่อกันมาใช้ในการทำสำเนาแบบพิมพ์เขียว หรือกระดาษคาร์บอนพิมพ์ดีด ที่ใช้กันในปัจจุบันนี้ เนื่องจากว่าสมัยนั้นการบันทึกข้อมูลต้องเขียนด้วยลายมือ และหากต้องการสำเนาก็ต้องคัดลอกซ้ำให้เหมือนเดิม ทำให้ต้องใช้เวลามากขึ้นไป เฮอร์เชล จึงพยายามคิดวิธีการทำสำเนาขึ้นนั่นเอง
ในทางการถ่ายภาพ เป็นผู้แนะนำให้ทัลบอท ผู้คิดค้นกระบวนการถ่ายภาพทัลบอทไทป์ (หรือเรียกในอีกชื่อหนึ่งว่า กระบวเนกาทิฟโพสิทิฟ) ให้ใช้ "ไฮโป" ในการคงสภาพให้ภาพติดถาวร ในยุคแรกของการคงสภาพนั้นใช้น้ำเกลือเข้มข้นในการคงสภาพ
นอกจากนั้นยังเป็นผู้บัญญัติศัพท์ที่ใช้ในทางการถ่ายภาพ คือคำว่า "photograph" "negative" และ "positive"
จอห์น เฮอร์เชล เป็นลูกชายของวิลเลียม เฮอร์เชล นักดาราศาสตร์ ซึ่งค้นพบดาวยูเรนัส 
เมื่อ John Herschel เกิดในปี1792 พ่อของเขามีอายุได้ 55 ปีและแม่มีอายุ 42 ปีพวกเขาอาศัยอยู่ด้วยกันพร้อมด้วย Coroline Herschel เป็นน้องสาวของ William Herschel Coroline Herschel เป็นคนที่สำคัญอีกคนหนึ่งที่มีส่วนช่วยอบรมเลี้ยงดู John Herschel William Herschel ไม่ได้มีความสามารถแต่ด้านดาราศาสตร์เท่านั้นแต่ทั้งเขาและน้องสาวยังมีความสามารถพิเศษทางด้านดนตรีอีกด้วย
เขาทั้งคู่ได้ใช้ความสามารถทางด้านดนตรีเพื่อหารายได้ ครั้งที่เพิ่งมาอาศัยอยู่ที่ประเทศอังกฤษ John Herschel มักที่จะขึ้นไปบนหอดูดาวพร้อมด้วยกล้องโทรทัศน์ขนาด 40 ฟุต เพื่อเตรียมที่จะเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัย John Herschel ได้เข้ามาเรียนที่ St.John’s College Cambridge ในปี 1809 เขาได้มีเพื่อนชื่อ Peacock และ Babbage ปี 1812 ทั้ง 3 ได้ร่วมกันศึกษาวิเคราะห์วิจัยสังคมโดยมีจุดมุ่งหมายที่เผยแพร่หลักคณิตศาสตร์ตามวิธีของชาวยุโรปจอห์น เฮอร์เชล (John Herschel) นักคณิตศาสตร์ และดาราศาสตร์ชาวอังกฤษ เป็นผู้คิดค้นกระบวนการไซยาโนไทป์ (Cyanotype) ที่เป็นต้นแบบของกระบวน พิมพ์เขียว (Blue Print) ที่พัฒนาต่อกันมาใช้ในการทำสำเนาแบบพิมพ์เขียว หรือ กระดาษคาร์บอน พิมพ์ดีด ที่ใช้กันในปัจจุบันนี้ เนื่องจากว่าสมัยนั้นการบันทึกข้อมูลต้องเขียนด้วยลายมือ และหากต้องการสำเนาก็ต้องคัดลอกซ้ำให้เหมือนเดิม ทำให้ต้องใช้เวลามากขึ้นไป เฮอร์เชล จึงพยายามคิดวิธีการทำสำเนาขึ้นนั่นเอง ในทางการถ่ายภาพ เป็นผู้แนะนำให้ทัลบอท ผู้คิดค้นกระบวนการถ่ายภาพทัลบอทไทป์ (หรือเรียกในอีกชื่อหนึ่งว่า กระบวเนกาทิฟโพสิทิฟ) ให้ใช้ "ไฮโป" ในการคงสภาพให้ภาพติดถาวร ในยุคแรกของการคงสภาพนั้นใช้น้ำเกลือเข้มข้นในการคงสภาพ นอกจากนั้นยังเป็นผู้บัญญัติศัพท์ที่ใช้ในทางการถ่ายภาพ คือคำว่า "photograph" "negative" และ "positive"
Sir John Herschel ได้คิดตั้งชื่อของดวงจันทร์ต่างๆ ของดาวเสาร์อย่างเป็นทางการ การที่ Herschel รู้ว่า Titan เป็นดวงจันทร์ที่ใหญ่ที่สุดของสุริยจักรวาล เขาจึงเรียกมันว่า Titan ซึ่งแปลว่า ยักษ์ใหญ่ แต่การสำรวจในเวลาต่อมาแสดงให้เห็นว่า ดวงจันทร์ชื่อ Ganymede ของดาวพฤหัสบดีใหญ่กว่า Titan คือ Ganymede มีเส้นผ่าศูนย์กลางยาว 5,280 กิโลเมตร ในขณะที่ Titan มีเส้นผ่าศูนย์กลางยาวประมาณ 5,150 กิโลเมตร และปี 1839 Sir John Herschel ได้ผลิต glass photograph เป็นชิ้นแรก และเขาเป็นคนแรกที่ทำกระดาษชนิดเงินคลอไรด์ได้
ซือเฟยเซวียน
ซือเฟยเซวียน เป็นตัวละครในนิยายกำลังภายในเรื่องมังกรคู่สู้สิบทิศ
ซือเฟยเซวียน หรือ "นางฟ้าจำแลง" เป็นลูกศิษย์ของเจ้าสำนักเรือนฌาณเมตไตรย ฝ่านชิงฮุ้ย อายุไม่ถึง20ปี ก็สามารถสำเร็จเคล็ดกระบี่ได้เกือบถึงขั้นสูงสุด ซึ่งก็คือ กระบี่ใจกระจ่างแจ้ง ซือเฟยเซวียนลงเขามาตามคำสั่งอาจารย์เพื่อเป็นการบำเพ็ญและช่วยหลี่ซื่อหมินรวบรวมแผ่นดิน ภายหลังนางท้าโค่วจงพิสูจน์ฝีมือเพื่อให้โค่วจงละทิ้งการช่วงชิ้งแผ่นดินหลังจากที่ดาบสวรรค์ส่งกำลังมาช่วยโค่วจง และโค่วจงสามารถควบคุมแดนใต้ไว้ได้เกือบหมด ความงามของนางนั้นจัดว่างามอย่างใสบริสุทธิ์ ไม่ว่านางจะอยู่ที่ใดจะทำให้ที่นั่นดูเหมือนแดนสวรรค์ หากเปรียบกับวาวาแล้ว วาวาจะดูงามอย่างลึกลับ ซือเฟยเซวียนพบกับฉีจื่อหลิงครั้งแรก ในเมืองลั่วหยาง ความสัมพันธ์ของทั้งสองคนได้พัฒนาขึ้นเรื่อยๆ แต่ซือเฟยเซวียนไม่ยอมรับว่านางรักฉีจื่อหลิง เพียงแต่พูดว่า "ท่านเป็นจุดอ่อนเพียงหนึ่งเดียวของข้า" เมื่อเรื่องราวดำเนินไปถึงการตะลุยนอกด่านของมังกรคู่ทั้งสอง ฉีจื่อหลิงเปิดใจพูดกับซือเฟยเซวียนว่าเขาหลงรักนาง และนางก็ตอบกลับเช่นกันว่า ถ้าหากฉีจื่อหลิงออกปากรั้งนาง นางก็จะยอมละทิ้งการบำเพ็ญมาอยู่กับเขา แต่นางไม่ปรารถนาจะให้เขาทำเช่นนั้น สุดท้าย หลังจากที่การร่วมมือของนางกับ ฉีจื่อหลิง และ ราชินีเย็น จู้อี้เอี๋ยน เพื่อปราบเทพอาถรรพณ์ แต่ไม่สำเร็จ นางได้เดินทางกลับเรือนฌาณเมตไตรย พร้อมกำชับ ฉีจื่อหลิงให้รักและดูแลสือชิงเสวียนให้ดี
วาวา
วาวา เป็นตัวละครในนิยายกำลังภายในเรื่องมังกรคู่สู้สิบทิศ
วาวาเป็นศิษย์เอกของราชินีเย็นจู้อี้เอี๋ยน ฝึกพลังอสูรฟ้าได้ใกล้เคียงกับราชินีเย็น จู้อี้เอี๋ยนวางใจให้วาวาสืบทอดเป็นเจ้าสำนักทศเย็นคนต่อไป และต้องการให้นางเป็นผู้นำพรรคมารทั้งหมด วาวามักแต่งกายด้วยชุดขาว และเปลือยเท้า ความงามของนางดูมีสเน่ห์เย้ายวนอย่างน่าประหลาด และงามจนดูไม่น่าจะอยู่บนโลกนี้ได้ อาวุธคู่กายของนางคือ สายรัดเมฆขาวพลิ้ว และ ดาบประหารคู่อสูรฟ้าซึ่งมีความอ่อน-แข็งพิสดารวาวาหลงรักฉีจื่อหลิง และแอบละเมิดคำสั่งสำนัก ช่วยเหลือมังกรคู่อยู่บ่อยๆ สุดท้าย ความรักของนางกับฉีจื่อหลิงก็ไม่อาจเป็นไปได้เพราะ ฐานะที่นางเป็นราชินีเย็นคนต่อไป และฉีจื่อหลิงแต่งงานกับสือชิงเสวียน
ชอนกุนบี
ชอนกุนบี เป็นตัวละครในนิยายกำลังภายในเรื่องมังกรคู่สู้สิบทิศ เป็นหนึ่งในศิษย์สาวงามที่ฟู่ฉ่ายหลินรับเป็นศิษย์ มีศิษย์น้องร่วมสำนักอีกสองคน คือ ชอนกุนชัง และชอนกุนจาง ฝึกวิชาเก้าพิสดารถึงขั้นที่หก
ความที่นางเกลียดชังชาวฮั่น ทำให้เดินทางเข้าแดนจงหยวนเพื่อก่อความวุ่นวาย โดยพยามลอบสังหารสุยหยางตี้หลายครั้งแต่ไม่เป็นผลสำเร็จ ต้องหนีด้วยวิชาตัวเบาอันยอดเยี่ยม นางจึงเปลี่ยนแผนโดยเข้าไปในขุมทรัพย์หยางกง หยิบเอาหยกว่านสุ้ยออกมาหวังจะทำให้ชาวฮั่นเข่นฆ่ากันเองเพื่อขุมทรัพย์ นางได้เข้าไปช่วยเหลือมังกรคู่ขณะที่ทั้งสองขโมยเคล็ดวิชาอมตะออกมาจากเงื้อมมือของอวี้เหวินฮั่วจี๋ นางรู้สึกผูกพันกับทั้งคู่เป็นพิเศษ และร่วมเดินทางกับทั้งคู่ หลังจากที่ทั้งสามได้พบกับซ่งซือเต้าบุตรของดาบสวรรค์ซ่งเซวีย ชอนกุนบีได้ถ่ายทอดการเดินพลังลมปราณซึ่งเป็นเคล็ดเบื้องต้นของวิชาเก้าพิสดาร มังกรคู่พยามเรียกนางเป็นแม่ แต่นางยังไม่ยอมรับดี ภายหลังนางได้พาทั้งสอง หนีจากอวี้เหวินฮั่วจี๋ที่มาตามล่าเคล็ดวิชาอมตะ นางต่อสู้กับอวี้เหวินฮั่วจี๋จนได้รับบาดเจ็บถึงตาย ก่อนตายนางได้ยอมรับทั้งสองคนเป็นลูกอย่างหมดใจ พร้อมบอกที่ตั้งขุมทรัพย์หยางกงให้
รัน
รันมงคลการคบกับเดียร์ อาจหมายถึงในคำศัพท์ภาษาอังกฤษ รัน (run) สามารถหมายถึง
ปฏิกิริยาแทนที่ตำแหน่งเดียว
ปฏิกิริยาแทนที่ตำแหน่งเดียว () คือปฏิกิริยาเคมีที่เกิดขึ้นเมื่อธาตุเคมีตัวหนึ่งเข้าไปแทนที่ธาตุเคมีอีกตัวหนึ่งในสารประกอบใดสารประกอบหนึ่งซึ่งสามารถเขียนเป็นสมการได้ดังนี้
ก + ขค → กค + ข ในสมการข้างบนธาตุ ก ทำปฏิกิริยาเคมีกับสารประกอบ ขค เกิดเป็นสารประกอบ กค และธาตุ ข อธิบายว่าปฏิกิริยานี้จะเกิดได้ง่ายเมื่อธาตุ ก มีความไวต่อปฏิกิริยาเคมีมากกว่าธาตุ ข บางครั้ง ก และ ข มีประจุไฟฟ้าไม่เท่ากันก็ได้ดังนั้นการทำให้สมการสมดุลจึงมีความจำเป็น ยกตัวอย่างเช่น ปฏิกิริยาเคมีระหว่างแคลเซียมคลอไรด์(CaCl)กับโซเดียม(Na)เกิดเป็นโซเดียมคลอไรด์(NaCl)และแคลเซียม(Ca)ดังสมการนี้
CaCl + 2Na → Ca + 2NaCl
เพื่อทำให้สมการสมดุลแคลเซียมคลอไรด์หนึ่งโมเลกุลจะต้องใช้โซเดียม 2 อะตอมจึงจะได้สารประกอบ
โซเดียมคลอไรด์ 2 โมเลกุลและแคลเซียม 1 อะตอม
ปฏิกิริยาแทนที่คู่ซึ่งกันและกัน
ปฏิกิริยาแทนที่คู่ซึ่งกันและกัน () หรือ แทนที่คู่ หรือ เมต้าทีสีส (metathesis) หรือปฏิกิริยาแลกเปลี่ยนไอออน คือ การที่สารประกอบสองตัวแลกเปลี่ยนไอออนซึ่งกันและกันแล้วเกิดเป็นสารประกอบใหม่สองตัวขึ้นมาแทนที่ สามารถเขียนเป็นสมการได้ดังนี้
กค + ขง → กง + ขค
ตัวอย่างปฏิกิริยาเคมีจริงเป็นดังนี้
สารประกอบที่เกิดจากปฏิกิริยาเคมีดังกล่าวบางตัวอาจตกตะกอน ก๊าซที่ไม่ละลายในสารละลายนั้นหรืออาจจะเกิดเป็นโมเลกุลของน้ำก็ได้ ปฏิกิริยาทำให้เป็นกลางอาจจะเป็นกรณีพิเศษสำหรับปฏิกิริยาแทนที่คู่ซึ่งกันและกันคือจำนวนของกรดจะต้องเท่ากับจำนวนของด่างแล้วเกิดเป็นเกลือและน้ำขึ้นดังตัวอย่างข้างล่างนี้
ปฏิกิริยาเคมีในสารอนินทรีย์มีด้วยกัน 4 ชนิดคือ:
อำเภอเมืองขอนแก่น
อำเภอเมืองขอนแก่น เป็นอำเภอศูนย์กลางการปกครอง การคมนาคม การศึกษา การแพทย์ อุตสาหกรรม และเศรษฐกิจของจังหวัดขอนแก่น เป็นที่ตั้งของศูนย์ราชการจังหวัด เป็นพื้นที่ที่มีประชากรอาศัยอยู่หนาแน่นที่สุดในจังหวัด
อำเภอเมืองขอนแก่น ตั้งอยู่ในภูมิประเทศที่เป็นที่ราบสูงตอนกลางของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ มีพื้นที่ประมาณ 963.390 ตารางกิโลเมตร คิดเป็นร้อยละ 12 ของพื้นที่จังหวัดขอนแก่น อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานคร 445 กิโลเมตร
อุณหภูมิสูงสุดโดยเฉลี่ย 36.3 องศาเซลเซียส ฤดูร้อนเริ่มตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ ถึงพฤษภาคม อากาศร้อนจัดในช่วงเมษายนของทุกปี ฤดูฝนมีฝนตกชุก ในเดือนสิงหาคม ฤดูหนาวเริ่มตั้งแต่เดือนตุลาคม หนาวจัดในช่วงธันวาคมอำเภอเมืองขอนแก่นมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
อำเภอเมืองขอนแก่นแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 18 ตำบล 267 หมู่บ้านได้แก่
ท้องที่อำเภอเมืองขอนแก่นประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 19 แห่ง ได้แก่อำเภอเมืองขอนแก่น อยู่ห่างจากกรุงเทพฯ ไปตามทางรถยนต์ 449 กิโลเมตร จากกรุงเทพฯ ใช้เส้นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1 (ถนนพหลโยธิน) ถึงจังหวัดสระบุรี ตรงหลักกิโลเมตรที่ 107 แยกขวาเข้าทางหลวงหมายเลข 2 (ถนนมิตรภาพ) ผ่านจังหวัดนครราชสีมาถึงจังหวัดขอนแก่น
อีกเส้นทางหนึ่ง เมื่อถึงสระบุรีแล้วตรงไปตามถนนสระบุรี-ลำนารายณ์ แยกขวาเข้าเส้นทางม่วงค่อม-ด่านขุนทด-ชัยภูมิ-ขอนแก่น หรือสระบุรี-อำเภอลำนารายณ์-อำเภอเทพสถิต-ชัยภูมิ-อำเภอมัญจาคีรี-อำเภอพระยืน-ขอนแก่น
ใช้เวลาเดินทางประมาณ 7 ชั่วโมง รถออกจากสถานีขนส่งสายตะวันออกเฉียงเหนือ (หมอชิต 2) มีรถโดยสารธรรมดา รถปรับอากาศ และรถนอนพิเศษชนิด 24 ที่นั่ง วิ่งบริการทุกวัน สอบถามรายละเอียดได้ที่เว็บไซต์ http://www.transport.co.th/
บริษัทขนส่ง จำกัด และรัฐวิสาหกิจรถเมล์นครหลวงเวียงจันทน์ ร่วมเปิดเส้นทางเดินรถระหว่าง ขอนแก่น-นครหลวงเวียงจันทน์ โดบจัดรถปรับอากาศมาตรฐาน 45 ที่นั่ง ให้บริการ 2 เที่ยวต่อวัน มีต้นทางและปลายทางที่สถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดขอนแก่น แห่งที่ 2 และ สถานีรถเมล์ขนส่งผู้โดยสารตลาดเช้า นครหลวงเวียงจันทน์ โดยไม่มีจุดจอดระหว่างทาง
ขบวนรถไฟออกจากสถานีรถไฟกรุงเทพ (หัวลำโพง) ผ่านจังหวัดขอนแก่น ไปจังหวัดอุดรธานี และหนองคายทุกวัน รถที่ให้บริการมีทั้งรถเร็ว รถด่วน และรถด่วนดีเซลรางปรับอากาศ สอบถามรายละเอียดได้ที่เว็บไซต์ http://www.railway.co.th
ท่าอากาศยานขอนแก่น ขึ้นจากท่าอากาศยานดอนเมืองโดย สายการบินนกแอร์ สายการบินไทยแอร์เอเชีย และสายการบินไทยสมายล์ ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิโดยสายการบินไทยสมายล์ ท่าอากาศยานนานาชาติเชียงใหม่ โดยสายการบิน ไทยแอร์เอเชีย และ สายการบินกานต์แอร์ ท่าอากาศยานนานาชาติหาดใหญ่ โดยสายการบินไทยแอร์เอเชีย
รายการคำในภาษาไทยที่มักเขียนผิด
ต่อไปนี้เป็น รายชื่อคำในภาษาไทยที่มักเขียนผิด เรียงลำดับตามตัวอักษรของ คำที่เขียนถูก ตามที่ปรากฏในพจนานุกรมภาษาไทยหรือตามประกาศของหน่วยงานราชการไทย
หมายเหตุ: การเขียนสะกดคำในนี้เป็นกรณีทั่วไป แต่ในกรณีเฉพาะ เช่น เป็นวิสามานยนาม อาทิ เป็นชื่อบุคคล ชื่อสถานที่ หรือในทางร้อยกรอง สามารถเขียนสะกดคำแตกต่างได้
ปัจจุบันไม่มีคำที่ใช้ "ฃ" โดยหันไปใช้ "ข" แทน เช่น "ฃวด" ก็ใช้เป็น "ขวด" เป็นต้น
ปัจจุบันไม่มีคำที่ใช้ "ฅ" โดยหันไปใช้ "ค" แทน เช่น "ฅอ" ก็ใช้เป็น "คอ" เป็นต้น
ปัจจุบันไม่มีคำที่ขึ้นต้นด้วย "ฏ"
ไม่มีคำที่เขียนผิด
ไม่มีคำที่เขียนผิด สำหรับ "เฒ่าแก่" และ "เถ้าแก่" ใช้ได้ทั้งสองคำ
ปัจจุบันคำที่ขึ้นต้นด้วย ฦ ฦๅ ไม่นิยมใช้
ปัจจุบันไม่มีคำที่ขึ้นต้นด้วย "ฬ" คำโบราณที่ขึ้นต้นด้วย "ฬ" หันไปใช้ "ล" แทน เช่น "ฬา" ก็ใช้เป็น "ลา", "ฬ่อ" ก็ใช้เป็น "ล่อ" เป็นต้น
กอปปีเลฟต์
กอปปีเลฟต์ () หมายถึงกลุ่มของสัญญาอนุญาตของสิ่งต่าง ๆ รวมทั้ง ซอฟต์แวร์ เอกสาร เพลง งานศิลปะ โดยอ้างอิงกฎหมายลิขสิทธิ์เป็นแนวเปรียบเทียบ ในการจำกัดสิทธิในการคัดลอกงานและเผยแพร่งาน โดยสัญญาอนุญาตกลุ่ม copyleft มอบเสรีภาพให้ทุกคนสามารถคัดลอก ดัดแปลง ปรับปรุง และจำหน่ายงานได้ โดยมีเงื่อนไขว่าต้องยังคงรักษาเสรีภาพเดียวกันนี้ในงานที่ดัดแปลงแก้ไขมาจากงานดังกล่าว
อาจจะมองได้ว่าลักษณะพิเศษของ copyleft คือการที่เจ้าของลิขสิทธิ์ยอมสละสิทธิบางอย่าง (ที่ได้รับการคุ้มครอง) ภายใต้กฎหมายลิขสิทธิ์แต่ไม่ทั้งหมด
แทนที่เจ้าของลิขสิทธิ์จะปล่อยงานของเขาออกมาภายในพื้นที่สาธารณะโดยสมบูรณ์ (นั่นคือไม่สงวนสิทธิ์ใด ๆ)
copyleft จะให้เจ้าของสามารถกำหนดข้อจำกัดหรือเงื่อนไขทางด้านลิขสิทธิ์บางประการ สำหรับผู้ที่ต้องการมีส่วนร่วมในงานอันมีลิขสิทธิ์นี้ โดยถ้าผู้นั้นไม่ปฏิบัติตามเงื่อนไขนี้แล้ว จะถือว่าเป็นการละเมิดลิขสิทธิ์
เงื่อนไขเพื่อที่จะไม่เป็นการละเมิดลิขสิทธิ์ภายใต้ copyleft นี้ ได้แก่ การที่ผู้ที่ใช้สอยผลงานจะต้องรักษาสิทธิภายใต้ copyleft นี้ไว้ดังเดิมอย่างถาวร
ด้วยเหตุนี้ สัญญาอนุญาต copyleft จึงถูกเรียกว่าเป็น สัญญาอนุญาตต่างตอบแทน (reciprocal licenses)
สัญลักษณ์ของ copyleft เป็นตัวอักษร c หันหลังกลับ (ɔ) โดยไม่ได้มีความหมายอะไรเป็นพิเศษนอกจากการตรงกันข้ามกับ copy"right" โดยล้อกับอีกความหมายหนึ่งของคำว่า right ที่แปลว่า ขวา
ในภาษาไทย ยังไม่มีคำที่เป็นที่ยอมรับโดยทั่วไปสำหรับ copyleft
สมเกียรติ ตั้งนโม นักวิชาการมหาวิทยาลัยเที่ยงคืน ใช้ว่า "ลิขซ้าย" คงการล้อ ขวา-ซ้าย ไว้
ส่วน สมชาย ปรีชาศิลปกุล อาจารย์นิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ใช้คำว่า "นิรสิทธิ์" หมายถึง ระบบที่ไม่มีหรือไม่ให้สิทธิคุ้มครอง
แนวคิดของ copyleft เริ่มจากการที่ ริชาร์ด สตอลแมน ได้พัฒนาโปรแกรมคอมพิวเตอร์ ตัวแปลคำสั่งภาษา Lisp ขึ้นมา ต่อมาบริษัทที่ชื่อว่า Symbolics ได้ขอใช้งานตัวแปลคำสั่งนี้ สตอลแมนตกลงอนุญาตให้บริษัทดังกล่าวใช้งาน โดยมอบเป็นสาธารณสมบัติ (public domain) คือไม่สงวนสิทธิ์ใด ๆ เลย
ในเวลาต่อมา บริษัท Symbolics ได้แก้ไขปรับปรุงความสามารถของตัวแปลคำสั่งภาษา Lisp ให้ดีขึ้น แต่เมื่อสตอลแมนแสดงความต้องการที่จะเข้าถึงส่วนที่แก้ไขปรับปรุงเพิ่มเติมเหล่านั้น ก็ได้รับการปฏิเสธจากบริษัท
ด้วยเหตุนี้ ในปี ค.ศ. 1984 สตอลแมนจึงได้เริ่มแผนการต่อต้านและกำจัดพฤติกรรมและวัฒนธรรมของการหวงแหนซอฟต์แวร์ไว้ (proprietary software) เหล่านี้ โดยเขาได้เรียกพฤติกรรมเหล่านี้ว่าการกักตุนซอฟต์แวร์ ()
เนื่องจากสตอลแมนเห็นว่าในระยะสั้น มันคงจะเป็นไปไม่ได้ที่จะกำจัดกฎหมายลิขสิทธิ์ในปัจจุบัน รวมถึงสิ่งที่เขามองว่าเป็นสิ่งผิดปกติให้หมดไปอย่างถาวร เขาจึงเลือกที่จะใช้กลไกของกฎหมายที่มีอยู่มาเป็นเครื่องมือเพื่อบรรลุสิ่งที่เขาต้องการ เขาได้สร้างสัญญาอนุญาตให้ใช้สิทธิ์ในแบบของเขาขึ้นมาเอง โดยสัญญาอนุญาตที่เขาสร้างขึ้นมาถือเป็นสัญญาอนุญาตแบบ copyleft ตัวแรก คือ Emacs General Public License ซึ่งต่อมาสัญญาอนุญาตนี้ก็ได้รับการพัฒนาปรับปรุงจนกระทั่งกลายเป็น GNU General Public License (GPL) ซึ่งเป็นสัญญาอนุญาตแบบซอฟต์แวร์เสรีที่ได้รับความนิยมมากที่สุดอันหนึ่ง
กรรมการผู้จัดการ
กรรมการผู้จัดการ () ในระบบอังกฤษ หรือ ประธานบริหาร () ในระบบอเมริกัน คือ ตำแหน่งสูงสุดในบริษัทหรือหน่วยงาน
ในบริษัทขนาดเล็กถึงขนาดกลาง หรือบริษัทครอบครัว ตำแหน่งผู้บริหารสูงสุดมักจะเป็นตำแหน่ง "กรรมการผู้จัดการ" แต่งตั้งมาจากผู้ถือหุ้นใหญ่บริษัท ส่วนใหญ่เจ้าของกิจการจะดำรงตำแหน่งกรรมการผู้จัดการนี้เอง หรือแต่งตั้งเครือญาติมาดำรงตำแหน่ง แตกต่างจากตำแหน่ง "ประธานบริหาร" ที่มักจะพบในบริษัทขนาดกลางไปจนถึงขนาดใหญ่ ผู้ดำรงตำแหน่งประธานบริหารนี้จะได้รับการสรรหาและแต่งตั้งจากคณะกรรมการบริษัท ผู้ดำรงตำแหน่งอาจเป็นบุคคลจากภายในหรือภายนอกบริษัทก็ได้ มีการลงนามในสัญญาว่าจ้างและได้รับผลตอบแทนเป็นเงินเดือนตามที่คณะกรรมการบริษัทกำหนดไว้
เคมีวิเคราะห์
เคมีวิเคราะห์ () คือสาขาของวิชาเคมีที่ว่าด้วยการวิเคราะห์สารตัวอย่าง เพื่อให้เกิดความเข้าใจถึงองค์ประกอบ และโครงสร้างทางเคมีของวัสดุนั้นๆ
เคมีวิเคราะห์สามารถแบ่งออกได้เป็น 2 ด้านคือ:
หลักการใหญ่ๆ ในการวิเคราะห์สารประกอบทางเคมี แบ่งออกได้เป็น 2 ประเภท
1. การวิเคราะห์แบบแผนเดิม (Classical analytical chemistry) คือการวิเคราะห์ที่อาศัยเทคนิคพื้นฐานทางการวัด ได้แก่ การชั่ง การตวง การไทเทรต
2. การวิเคราะห์แบบแผนใหม่ (Modern analytical chemistry) คือการวิเคราะห์ที่อาศัยหลักทางเคมีฟิสิกส์มาช่วยในการวิเคราะห์ ได้แก่ การใช้หลักทางแสง (Spectrophotometry) ทางเคมีไฟฟ้า (Electrochemistry) หลักทางการแยก (Chromatography) หลักทางมวล (Mass spectrometry)
ในการแยก การตรวจสอบ และการวัดปริมาณมีเครื่องมือและรายละเอียดดังนี้
ในตัวอย่าง *วิธีการแบบผสมผสาน (hphenated methods) ตัวอย่างของวิธีการนี้คืออินดักตีปลี่คูเปลดพลาสม่า-แมสส์สเปกโตรเมตทรี่ (Inductively-Coupled Plasma - Mass Spectrometry (ICP-MS)) มีวิธีการพอสรุปได้ดังนี้
ความพิการ
คนพิการ หมายความว่า บุคคลซึ่งมีข้อจำกัดในการปฏิบัติกิจกรรมในชีวิตประจำวันหรือเข้าไปมีส่วนร่วมทางสังคม เนื่องจากมีความบกพร่องทางการเห็น การได้ยิน การเคลื่อนไหว การสื่อสาร จิตใจ อารมณ์ พฤติกรรม สติปัญญาและการเรียนรู้หรือความบกพร่องอื่นใด
ประกอบกับมีอุปสรรคในด้านต่างๆ และมีความจำเป็นเป็นพิเศษที่จะต้องได้รับความช่วยเหลือด้านหนึ่งด้านใด เพื่อให้สามารถปฏิบัติกิจกรรมในชีวิตประจำวันหรือเข้าไปมีส่วนร่วมทางสังคมได้อย่างบุคคลทั่วไป ทั้งนี้ ตามประเภทและหลักเกณฑ์ที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ประกาศกำหนด
คนพิการแต่ละประเภทมีรายละเอียดความพิการในประกาศกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ เรื่องประเภทและหลักเกณฑ์ความพิการ (ฉบับที่สอง) ออกตามความในพระราชบัญญัติส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ พ.ศ. 2550ประกอบพระราชบัญญัติส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ (ฉบับที่สอง) พ.ศ. 2556 กำหนดลักษณะ ดังนี้
ในชีวิตประจำวันหรือการเข้าไปมีส่วนร่วมในกิจกรรมทางสังคม ซึ่งเป็นผลมาจากการมีความบกพร่อง
หรือความผิดปกติของศีรษะ ใบหน้า ลำตัว และภาพลักษณ์ภายนอกของร่างกายที่เห็นได้อย่างชัดเจน
กลุ่มออทิสติกสเปกตรัมอื่น ๆ เช่น แอสเปอเกอร์ (Asperger)
การที่บุคคลมีข้อจำกัดในการปฏิบัติกิจกรรมในชีวิตประจำวันหรือการเข้าไปมีส่วนร่วมในกิจกรรมทางสังคม ซึ่งเป็นผลมาจากการมีพัฒนาการช้ากว่าปกติ หรือมีระดับเชาว์ปัญญาต่ำกว่าบุคคลทั่วไป โดยความผิดปกตินั้นแสดงก่อนอายุ ๑๘ ปี
การที่บุคคลมีข้อจำกัดในการปฏิบัติกิจกรรมในชีวิตประจำวัน หรือการเข้าไปมีส่วนร่วมในกิจกรรมทางสังคมโดยเฉพาะด้านการเรียนรู้ ซึ่งเป็นผลมาจากความบกพร่องทางสมอง ทำให้เกิดความบกพร่องในด้านการอ่านการเขียน การคิดคำนวณ หรือกระบวนการเรียนรู้พื้นฐานอื่นในระดับความสามารถที่ต่ำกว่าเกณฑ์
มาตรฐานตามช่วงอายุและระดับสติปัญญา
การที่บุคคลมีข้อจำกัดในการปฏิบัติกิจกรรมในชีวิตประจำวันหรือการเข้าไปมีส่วนร่วมในกิจกรรมทางสังคม ซึ่งเป็นผลมาจากความบกพร่องทางพัฒนาการด้านสังคม ภาษาและการสื่อความหมาย พฤติกรรมและอารมณ์โดยมีสาเหตุมาจากความผิดปกติของสมองและความผิดปกตินั้นแสดงก่อนอายุสองปีครึ่ง ทั้งนี้ให้รวมถึงการวินิจฉัยออทิสติกสเปกตรัมอื่น ๆ เช่น แอสเปอร์เกอร์
วิลลา เคเธอร์
วิลลา ซิเบิร์ต เคเธอร์ (Willa Siebert Cather 7 ธันวาคม ค.ศ. 1873 – 24 เมษายน ค.ศ. 1947)เป็นนักเขียนหญิงชาวอเมริกันผู้มีถิ่นกำเนิดในรัฐเวอร์จิเนีย เธอเป็นพี่คนโตของน้องๆ อีกห้าคน เมื่อวิลลาอายุได้ 10 ขวบ ครอบครัวของเธอย้ายถิ่นฐานไปตั้งรกรากทำฟาร์มอยู่ที่รัฐเนแบรสกา แต่เพียงสองปีต่อมาครอบครัวเคเธอร์ก็ย้ายเข้ามาอยู่ในเมือง ซึ่งผู้คนและการใช้ชีวิตในดินแดนทุ่งหญ้าตอนเหนือของอเมริกานี้เองที่กลายมาเป็นส่วนสำคัญในงานเขียนของเธอภายหลัง หลังจากจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยแห่งเนแบรสกา-ลิงคอล์นแล้ว วิลลาได้ย้ายไปอยู่รัฐเพนซิลเวเนีย โดยยึดอาชีพครูสอนภาษาอังกฤษและภาษาละตินในโรงเรียนมัธยม ต่อมาก็เข้ามาอยู่นิวยอร์ก ทำงานเป็นบรรณาธิการนิตยสารชั้นนำในยุคนั้น คือ McClure’s (ค.ศ. 1906-1912) งานเขียนของวิลลามีทั้งบทกวี เรื่องสั้น บทความ ตลอดจนนวนิยายซึ่งมีทั้งหมดรวม 12 เรื่อง ในจำนวนนั้นเรื่องที่มีชื่อเสียงโด่งดังได้แก่ O Pioneers!, My Antonia และ Death Comes to the Archbishop มีอีกสองเรื่องถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ นอกจากนี้นวนิยายเรื่อง One of Ours ก็คว้ารางวัลพูลิตเซอร์มาให้แก่เธอในปีค.ศ. 1923 วิลลา เคเธอร์เสียชีวิตในนิวยอร์กเมื่ออายุได้ 73 ปี
คำคม : There are only two or three human stories, and they go on repeating themselves as fiercely as if they had never happened before. "(เรื่องราวมนุษย์มีเพียงสองหรือสามเรื่อง และเรื่องราวเหล่านี้ก็เกิดซ้ำรอยแล้วเล่าอย่างภาคภูมิใจราวกับไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน)"
บทความนี้ นำข้อความบางส่วนหรือทั้งหมด มาจากเว็บไซต์ วรรณกรรมดอตคอม ซึ่งเจ้าของเว็บไซต์ดังกล่าว อนุญาตให้เผยแพร่ต่อได้ โดยไม่สงวนลิขสิทธิ์
พ.ศ. 2469
พุทธศักราช 2469 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1926 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันศุกร์ ตามปฏิทินเกรกอเรียน
พิง (รูปแบบไฟล์)
ภาพกราฟิกส์เครือข่ายใช้ได้หลายระบบ หรือ พิง () เป็นรูปแบบแฟ้มภาพที่พัฒนาขึ้นมาทดแทนรูปแบบแฟ้มแบบ GIF เพื่อแก้ปัญหาด้านสิทธิบัตร PNG ออกเสียงว่า "ปิง" แต่ไม่สะกดว่า "ping" เนื่องจากซ้ำกับโปรแกรมทางเครือข่ายที่ชื่อเดียวกัน ปัจจุบันมาตรฐานของ PNG คือรุ่น 1.2 โดยได้รับการอนุมัติเป็นมาตรฐานของทั้ง W3C และ ISO/IEC เรียบร้อยแล้ว
ไลบรารีสำหรับ PNG คือ libpng ซึ่งเขียนด้วยภาษาซี ปัจจุบัน PNG สนับสนุนโดยเว็บเบราว์เซอร์เกือบทุกตัว แต่มีปัญหาด้านการแสดงผลใน อินเทอร์เน็ตเอกซ์พลอเรอร์ เวอร์ชัน 6 ซึ่งไม่สนับสนุนคุณสมบัติ alpha-channel
APNG หรือ Animated Portable Network Graphics คือไฟล์แบบ PNG ที่ขยับได้ โปรแกรมที่รองรับเช่น Firefox version 3
โปรแกรมย่อภาพ PNG ออนไลน์
เคมีพอลิเมอร์
เคมีพอลิเมอร์ หรือ แมคโครโมเลกุลาร์เคมี () เป็นศาสตร์หลายสาขาวิชาที่เกี่ยวข้องกับการสังเคราะห์ทางเคมี (chemical synthesis) และคุณสมบัติทางเคมีของพอลิเมอร์ (polymer) หรือแมคโครโมเลกุล (macromolecule) แมคโครโมเลกุลแบบเก่าจะหมายถึงโซ่โมเลกุล และเป็นกลุ่มของเคมี ส่วนพอลิเมอร์จะอธิบายถึงคุณสมบัติรวมๆของวัสดุพอลิเมอร์ซึ่งจะเป็นขอบเขตของฟิสิกส์พอลิเมอร์ 
(polymer physics) ซึ่งเป็นสาขาย่อยของวิชาฟิสิกส์ พลาสติก (Plastics) เช่น พอลิเอทิลีน (polyethylene) จะเป็นกลุ่มย่อยของพอลิเมอร์สังเคราะห์ที่มูลค่าในเชิงพาณิชย์ ไบโอพอลิเมอร์ (Biopolymer) เช่น โปรตีน (protein) เป็นกลุ่มย่อยของพอลิเมอร์ที่พบในธรรมชาติ
พอลิเมอร์ที่เกิดจากมอนอเมอร์ (monomer) โดยกระบวนการพอลิเมอไรเซชั่น (polymerization) คุณสมบัติของพอลิเมอร์เหล่านี้จะขึ้นอยู่กับปัจจัยดังนี้
ถนนสายนี้ เปรี้ยว
ถนนสายนี้ เปรี้ยว (; ) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ว่าด้วยเรื่องรักสามเส้าของนักเรียนมัธยมปลาย เขียนโดย อิสุมิ มัตซึโมโต้ ตีพิมพ์ลงในนิตยสารการ์ตูนโชเน็นจัมป์ของญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2527 และสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจได้รับลิขสิทธิ์พิมพ์จำหน่ายในประเทศไทย ภายหลังได้ถูกสร้างเป็นอนิเมะ เริ่มออกฉายที่ญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2530 โดยแบ่งเป็นภาคที่ฉายทางโทรทัศน์ 48 ตอน ภาคโอวีเอ 8 ตอน และภาคที่ฉายทางโรงภาพยนตร์อีก 2 ตอน ส่วนภาคล่าสุดที่สร้างในปี พ.ศ. 2540 เป็นภาคต่อจากตอนจบในอีก 3 ปี ข้างหน้าของตอนจบในภาคปกติ
ในประเทศไทย ถนนสายนี้ เปรี้ยว ภาคที่ฉายทางโทรทัศน์ (และโอวีเออีก 8 ตอน) ออกวางจำหน่ายในรูปแบบวิดีโอโดยบริษัท วิดีโอสแควร์ และเคยออกอากาศทางช่อง 3 โดยใช้ชื่อเรื่องว่า "หนุ่มเฟื่อง สาวเฟี้ยว" ส่วนภาคพิเศษที่สร้างในปี 2540 เคยออกอากาศทางช่อง 9 ช่วงวันหยุดนักขัตฤกษ์
คาสึงะ เคียวสุเกะ ตัวละครเอกของเรื่อง เป็นสมาชิกของครอบครัวที่มีพลังจิต จึงต้องย้ายที่อยู่บ่อย ๆ
เริ่มเรื่องจาก ตอนที่พระเอกเพิ่งจะย้ายมาอยู่ที่เมืองแห่งใหม่พร้อมกับครอบครัว และออกมาเดินเล่นเจอเนินเขาซึ่งมีขั้นบันไดเรียงรายสวยงามมาก เคียวสุเกะจึงเดินนับขั้นบันไดไปเรื่อย ๆ ซึ่งเคียวสุเกะนับได้ 100 ขั้น แต่ในตอนนั้นก็มีผู้หญิงพูดแย้งออกมาว่ามี 99 ขั้น และตอนนี้เองจึงเป็นฉากแรกที่พระเอกคือเคียวสุเกะ และ อายูคาว่า มาโดกะ นางเอกของเรื่องได้มาพบกันครั้งแรก เคียวสุเกะนั้นหลงรักอายูคาว่า มาโดกะตั้งแต่แรกพบ ในขณะที่ มาโดกะ กลับดูเข้าใจได้ยากยิ่ง บางครั้งก็เหมือนไม่สนใจ แต่บางครั้งก็ใส่ใจ ดูฉลาด แกร่ง แต่ก็อ่อนหวาน จนเคียวสุเกะทำตัวไม่ถูก (คาแรกเตอร์นี้ทำให้ มาโดกะ กลายเป็นตัวละครที่มีเสน่ห์จนคนอ่านหลงใหล) แต่แล้วรักสามเส้าของเคียวสุเกะก็เกิดขึ้น เมื่อวันแรกในการไปโรงเรียนใหม่ของเคียวสุเกะ เขาได้พบกับ ฮิยาม่า ฮิคารุ รุ่นน้องในโรงเรียนใหม่ของเคียวสุเกะ และเป็นรุ่นน้องคนสนิทของมาโดกะด้วย และฮิคารุเมื่อพบเคียวสุเกะ ฮิคารุก็แสดงออกอย่างชัดเจนและตรงไปตรงมาว่าชอบเคียวสุเกะ มาโดกะซึ่งจริง ๆ แม้จะชอบเคียวสุเกะอยู่บ้างแล้ว เมื่อเห็นรุ่นน้องคนสนิทก็ชอบคนคนเดียวกัน จึงพยายามเก็บความรู้สึก และหลีกทางให้เพื่อฮิคารุจะได้สมหวังในความรัก แต่เคียวสุเกะซึ่งชอบมาโดกะอยู่จึงไม่ยอมแพ้ในความรักต่อมาโดกะ จึงพยายามใกล้ชิดมาโดกะอย่างไม่ย่อท้อ และในตอนจบของเรื่องไม่บอกว่าความรักของทั้งสามลงเอยเช่นไร แต่จะมีผลสรุปของรักสามเส้าออกมาในตอนพิเศษที่ไม่มีในหนังสือการ์ตูนและอนิเมะภาคปกติ
ในส่วนของตอนพิเศษ ova นั้นจะนำตอนที่อยู่ในหนังสือการ์ตูนมาสร้างเป็นแอนิเมชัน (มีอยู่ 2 ตอนเท่านั้นที่เขียนสร้างมาใหม่) หนึ่งในนั้นจะเป็นตอนที่กล่าวถึงอากาเนะ (ญาติของคะสึกะ เคียวสุเกะ) ด้วย ที่พบในเธอบางฉากในตอนที่ 48 ของเวอร์ชันแอนิเมชันปกติ
ส่วนตอนสุดท้ายที่เป็นบทสรุปของเรื่องนี้จะเห็นความบอบช้ำจิตใจของฮิการุจัง เมื่อเธอรู้ความจริงว่า เคียวสุกะและอายูคาว่า รักกันและคบกันเป็นแฟน และฮิการุได้ตัดสินใจไปเรียนการละครที่อเมริกา
สำหรับตอนที่สร้างสุดท้ายเป็นแอนิเมชัน เป็นตอนหลังจากนั้น เมื่อเคียวสุเกะได้หลุดไปโลกอนาคต 3 ปีข้างหน้าได้พบฮิการุจังและอายูคาว่า ในขณะที่โลกปัจจุบันเคียวสุเกะเป็นเจ้าชายนิทรา เรื่องราวดำเนินจนจบและ เผยถึงตอนสุดท้ายที่เขาและเธอมีอะไรกันครั้งแรกนับแต่ที่เขาได้รู้จักกันมา สร้างความอิจฉาต่อผู้ชมเป็นอย่างยิ่ง
ชื่อตัวละครส่วนนี้ แสดงนามสกุลตามด้วยชื่อ ที่ปรากฏในหนังสือการ์ตูนฉบับที่ตีพิมพ์ลิขสิทธิ์ (โดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ) ตามด้วยชื่อภาษาญี่ปุ่นตัวคันจิและคะนะและโรมะจิที่เป็นตัวอักษรอังกฤษในภาษาญี่ปุ่นพร้อมทั้งคำอ่านฉบับมาตรฐาน)
เคมีสิ่งแวดล้อม
เคมีสิ่งแวดล้อม () เป็นสาขาของวิชาเคมีที่เกี่ยวข้องกับปรากฏการณ์ทางเคมีและชีวเคมีที่เกิดขึ้นในธรรมชาติซึ่งจะรวมถึงเคมีของน้ำ (Aquatic chemistry) และเคมีของดิน (soil chemistry ) แต่ไม่เกี่ยวข้องกับการใช้สารเคมีที่ไม่ทำลายสิ่งแวดล้อม (Green chemistry) งานหลักของเคมีสิ่งแวดล้อมคือ
เภสัชเคมี
เภสัชเคมี () เป็นสาขาวิชาที่เกิดจากการผสมผสานกันของศาสตร์หลายสาขาโดยเฉพาะเคมีและเภสัชกรรม เพื่อการค้นหาและออกแบบตัวยา เภสัชเคมีจะเกี่ยวข้องกับการศึกษาเอกลักษณ์ทางเคมีของตัวยา การสังเคราะห์ตัวยา และการพัฒนาสารเคมีตัวใหม่ที่เหมาะสำหรับการรักษาโรค รวมถึงการศึกษายาที่มีอยู่เดิมในส่วนของคุณสมบัติทางเคมีกับคุณสมบัติทางเภสัชวิทยา-พิษวิทยา เช่น ความสัมพันธ์เชิงปริมาณระหว่างการออกฤทธิ์และโครงสร้างของยา (Quantitative Structure-Activity Relationship: QSAR) เป็นต้น
ขั้นตอนแรกของการค้นพบยา (drug discovery) เกี่ยวข้องกับการหาเอกลักษณ์ของสารประกอบที่น่าสนใจใหม่ เรียกว่า "ฮิตส์" ("hits") โดยการคัดสรรสารประกอบหลายตัวที่มีคุณสมบัติทางเภสัชวิทยาตรงกับที่เราต้องการ ฮิตส์เหล่านี้อาจมาจากแหล่งธรรมชาติเช่น พืช สัตว์ เชื้อรา หรือบางครั้งมาจากการสังเคราะห์ เช่น สารประกอบที่สังเคราะห์สะสมไว้เดิม โดยเฉพาะจากเทคนิคเคมีเชื่อมโยง (combinatorial chemistry) โดยอาศัยองค์ความรู้ทางเคมีอินทรีย์ขั้นสูง วิทยาการคอมพิวเตอร์ และสถิติ เพื่อลดขั้นตอนและระยะเวลากระบวนการสรรหาให้เร็วขึ้น
ขั้นตอนต่อมาของการค้นพบยาจะเกี่ยวข้องกับการปรับแต่งสาร"ฮิตส์"เพื่อปรับปรุงคุณสมบัติทางเภสัชวิทยาของสารประกอบฟาร์มาโคฟอร์ (pharmacophore) ความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างและการออกฤทธิ์ของฟาร์มาโคฟอร์ จะเป็นส่วนสำคัญในการพัฒนาสารประกอบมุ่งหวัง (lead compounds) เพื่อให้ได้ตัวยาที่มีความแรงสูงสุด จำเพาะเจาะจงที่สุด และมีพิษน้อยที่สุด
ขั้นตอนสุดท้ายของการพัฒนายาเกี่ยวข้องกับการศึกษาในระดับพรีคลินิคและระดับคลินิก ตั้งแต่การทดลองในสัตว์ทดลอง มนุษย์ปกติ และผู้ป่วย เพื่อทดสอบฤทธิ์การรักษาและผลข้างเคียงของตัวยาที่ได้ก่อนการพัฒนาวิธีการสังเคราะห์ และการพัฒนาตำรับยาในระดับอุตสาหกรรมต่อไป
อุณหเคมี
อุณหเคมี () หรือ เคมีความร้อน เป็นการศึกษาพลังงานและความร้อนที่สัมพันธ์กับปฏิกิริยาเคมี หรือการแปรรูปทางกายภาพ ปฏิกิริยาอาจคายหรือดูดพลังงาน และการเปลี่ยนสถานะอาจทำอย่างเดียวกัน เช่น ในการหลอมเหลวและการเดือด อุณหเคมีมุ่งสนใจการเปลี่ยนแปลงพลังงานเหล่านี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งต่อการแลกเปลี่ยนพลังงานของระบบกับสิ่งแวดล้อม
กะลาสี
กะลาสี หรือ กะลาสีเรือ มีความหมายกว้าง โดยทั่วไปหมายถึง ลูกเรือ หรือสมาชิกที่มีหน้าที่ในเรือเดินสมุทร หรือเรือขนาดใหญ่ตามลำน้ำ ตั้งแต่ผู้บังคับเรือ จนถึงเจ้าหน้าที่ระดับล่างสุด ไม่ว่าจะเป็นเรือสินค้า เรือรบ หรือเรือโดยสาร โดยไม่รวมถึงผู้โดยสารหรือผู้ที่ไม่เกี่ยวข้องกับการทำงานในเรือนั้น
อย่างไรก็ตาม ความหมายระดับแคบ กะลาสีอาจหมายถึงทหารเรือหรือลูกเรือระดับล่างเท่านั้น ไม่ใช่เจ้าหน้าที่ระดับสูง เช่น กัปตัน ต้นหน ต้นกล เป็นต้น
กะลาสี ยังเป็นตำแหน่งในหน่วยงานราชการ เช่น กรมศุลกากร มีตำแหน่ง "กะลาสี" ซึ่งมีอัตราเงินเดือนเทียบเท่ากับยาม และพนักงานประจำเรือ คือ 4,100 บาท (พ.ศ. 2548)
คำว่า "กะลาสี" ในภาษาไทย มีที่มาจากศัพท์ในภาษามลายู ว่า "kelasi" ซึ่งภาษามลายูรับจากคำศัพท์ "ขะลาสิ" ในภาษาเปอร์เซียอีกทอดหนึ่ง
เขตการปกครองของประเทศรัสเซีย
การที่เป็นประเทศที่ใหญ่ที่สุดและมีประชากรมากที่สุดประเทศหนึ่งของโลก จึงทำให้รัสเซียแบ่งเขตการปกครองเป็นหลายระดับและหลายประเภท
เขตการปกครองไม่ว่าจะเป็นสาธารณรัฐ ดินแดน ฯลฯ ทั้งหมดถูกจัดอยู่ใน 9 เขตสหพันธ์ (federal districts) แต่ละแห่งบริหารโดยผู้ว่าราชการเขต ซึ่งประธานาธิบดีสหพันธรัฐรัสเซียเป็นผู้แต่งตั้ง
มีแผนการที่จะยุบรวมเขตการปกครองหลาย ๆ แห่งเพื่อจัดตั้งเป็นดินแดนที่ใหญ่ขึ้น เริ่มต้นในปี พ.ศ. 2548 เขตแรกที่จะเกิดขึ้นคือดินแดนเปียร์ม (Perm Krai) อันประกอบด้วยแคว้นเปียร์มและเขตปกครองตนเองโคมิ-เปียร์เมียคในปัจจุบัน ซึ่งได้รับการรับรองโดยประชามติ เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2546 เขตปกครองใหม่นี้จะปรากฏขึ้นในวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2548
ส่วนเขตที่สองคือการรวมตัวกันของเขตปกครองตนเองเอเวนค์ เขตปกครองตนเองไตมีร์ และดินแดนครัสโนยาสค์ โดยยุบรวมสองเขตแรกเข้ากับเขตหลัง ข้อตกลงนี้ได้รับการรับรองจากประชามติเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2548 และจะรวมกันในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2550
ในวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2548 มีการออกเสียงประชามติในการรวมตัวกันของแคว้นคัมชาตคากับเขตปกครองตนเองคาเรียคเป็นดินแดนคัมชาตคา ซึ่งจะรวมกันในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2550
นอกจากนี้ยังจะรวมเขตปกครองตนเองอุสต์-ออร์ดินสกีบูเรียตเข้ากับแคว้นอีร์คุตสค์ ในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2551 และรวมแคว้นชีตากับเขตปกครองตนเองอะกิน-บูเรียตเป็นดินแดนซาไบคัลสกี ในวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2551
มีข้อเสนออื่น ๆ ในการยุบรวมเขตการปกครอง ได้แก่
ผังมโนทัศน์
ผังมโนทัศน์ หรือ แผนที่ความคิด หรือ ไมด์แม็ป () คือไดอะแกรมที่แสดงให้เห็นถึงความเชื่อมโยงของมโนภาพที่สัมพันธ์กันรูปแบบหนึ่ง โดยปกติจะใช้รูปวงกลมแทน"มโนทัศน์"หรือ"ความคิด" และเส้นลูกศรแทนลักษณะและทิศทางของความสัมพันธ์นั้น มีคำกำกับไว้ว่าวงกลมแทนมโนภาพของอะไร เส้นลูกศรแทนความสัมพันธ์ในลักษณะและทิศทางใด ในบางครั้งมีการใช้การเน้นและแจกแจงเนื้อความด้วยสีและการวาดรูปประกอบ
ผังมโนทัศน์ถือว่าเป็นวิธีหนึ่งที่ช่วยบันทึกความคิดเพื่อให้เห็นภาพความคิดที่หลากหลายมุมมองที่กว้างและชัดเจนกว่าการบันทึกที่โดยยังไม่จัดระบบระเบียบความคิดใด ๆ อีกทั้งเป็นวิธีการที่สอดคล้องกับโครงสร้างทางการคิดของมนุษย์ที่บางช่วงมนุษย์จะสูญเสียสมาธิและความจดจ่อไปโดยอัตโนมัติขณะที่กำลังคิดเรื่องใดเรื่องหนึ่ง การทำให้สมองได้คิด ได้ทำงานตามธรรมชาตินั้น มีลักษณะเหมือนต้นไม้ที่แตกกิ่งก้านออกไปเรื่อย ๆ
ผังมโนภาพถูกใช้เป็นแนวคิดไร้รูปแบบตายตัวมาหลายศตวรรษแล้วเพื่อใช้ในการเรียนรู้, การระดมสมอง, การจดจำข้อมูล, การจินตนาการและการแก้ปัญหาโดยนักศึกษา, วิศวกร, นักจิตวิทยา รวมถึงบุคคลทั่วไป ตัวอย่างของผู้คิดผังมโนภาพที่น่าจะเก่าแก่ที่สุดในโลกคือนักคิดในคริสต์ศตวรรษที่ 3 นามว่าพอไพรี ผู้ที่จำแนกนิยามที่ถูกคิดโดยอริสโตเติลไว้โดยการมโนภาพ ในยุคปัจจุบัน ผู้ปฏิวัติรูปแบบของผังมโนภาพโดยการบูรณาการคือ ดร. อัลลัน คอลลินส์ และนักวิจัยในช่วงทศวรรษ 60 (พ.ศ. 2500) เอ็ม.โรส ควิลแลนด์ โดยเผยแพร่วิธีการคิดแบบใหม่นี้โดยการลงบทความ และทำการวิจัยเกี่ยวกับการศึกษาความคิดสร้างสรรค์ของมนุษย์และการมโนภาพ ทำให้ ดร. อัลลัน คอลลินส์ ถือว่าเป็นบิดาแห่งผังมโนภาพสมัยใหม่ก็ว่าได้
โทนี บูซาน ได้ชื่อว่าเป็นผู้นำในเรื่องแผนที่ความคิด มาช่วยในการจดจำระยะยาวที่เรียกว่าวิธีเนโมนิก ซึ่งได้แก่การนำความรู้ใหม่ไปผูกโยงกับความรู้เดิมที่มีอยู่ ควบคู่ไปกับการพัฒนาสมองซีกขวาโดยการจินตนาการ ด้วยหลักการใช้คำหลักเป็นตัวกำหนดแล้วขยายกิ่งก้านสาขาออกไป วิธีนี้ใช้กันอย่างแพร่หลายทั้งในเรื่องการทำประชาคม การบันทึกคำบรรยาย เป็นต้น
เคมีนิวเคลียร์
เคมีนิวเคลียร์ () เป็นสาขาย่อยของวิชาเคมีที่เกี่ยวข้องกับกัมมันตภาพรังสี (radioactivity) กระบวนการนิวเคลียร์ และคุณสมบัติทางนิวเคลียร์ สามารถแบ่งเป็นสาขาย่อยได้ดังนี้
เรือนฌาณเมตไตรย
เรือนฌาณเมตไตรย เป็นสถานที่และสำนักในนิยายกำลังภายในที่แต่งโดยหวงอี้หลายเรื่อง เช่น มังกรคู่สู้สิบทิศ และเทพมารสะท้านภพ
สำนักเรือนฌาณเมตไตรย เป็นผู้นำฝ่ายสงฆ์ และถูกขนานนามเป็นผู้นำฝ่ายธรรมะ รวมกับฝ่ายเต๋าของหนิงเต้าฉี สถานที่ตั้งอยู่บนเขาที่ลึกลับ ที่ซุ้มทางเข้า มีคำจารึกว่า " บ้านอยู่เขาลูกนี้ ลึกลับในม่านเมฆ " ลูกศิษย์ในสำนักทุกคนเป็นหญิงสาว ไว้ผมถือบวช เคล็ดวิชาของเรือนฌาณเมตไตรย คือเคล็ดกระบี่ ที่ถูกบัญญัติโดยแม่ชีปฐพีผู้ก่อตั้งเรือนฌาณเมตไตรย ซึ่งถือเป็นหนึ่งในสี่เคล็ดสุดยอดในจักรวาล รวมกับ ตำราอสูรฟ้า6เล่ม เคล็ดวิชาอมตะ และ ม้วนภาพเทพประยุทธ์ รุ่นที่ผ่านมา มีศิษย์สาวที่โดดเด่นสองคน คือ ปี้ซิ่วซิน และฝ่านชิงฮุ้ย โดยทั้งคู่เป็นสาวงาม ปัจจุบันฝ่านชิงฮุ้ยคือเจ้าสำนัก มีศิษย์เอกคือ ซือเฟยเซวียน เรือนฌาณเมตไตรยถือฝ่ายอธรรมเป็นศัตรูโดยเฉพาะสำนักทศเย็น
ฉินเมิ่งเหยาและจิ้นปิงหวิน ตัวละครเอกฝ่ายหญิงในเรื่องต่างเป็นตัวแทนของเรือนฌาณเมตไตรย
ชอนกุนชัง
ชอนกุนชัง เป็นตัวละครในนิยายกำลังภายในเรื่องมังกรคู่สู้สิบทิศ เป็นศิษย์สาวคนที่สองของอาจารย์กระบี่หมากล้อมชอนแชอิม หน้าตาและรูปร่างอากัปกิริยาของนางคล้ายกับชอนกุนบีเป็นอย่างมาก ต่างกันแค่ นางเด็กกว่าชอนกุนบี และไม่มีไฝที่มุมปาก
ชินกุนชังสำเร็จวิชาเก้าพิสดารถึงขึ้นที่เจ็ด เหนือกว่าชอนกุนบี ในตอนแรกนางมาตามฆ่าโค่วจง กับ ฉีจื่อหลิง เพราะคิดว่าทั้งสองคนฆ่าศิษย์พี่ของนาง ต่อมานางถูกสำนักทศเย็นจับตัวไป นางได้ใช้วิชาเต่าจำศีลเพื่อป้องกันมิให้อีกฝ่ายทารุณ มังกรคู่และปาฟงหันได้ตามไปช่วยนางออกมาจากเรือของสำนักทศเย็นได้ในที่สุด ต่อมา ซ่งซือเต้าบุตรชายของ ดาบสวรรค์ ได้พบนางเข้ากลับรู้สึกผูกพันกับนางด้วยความที่เขารักชอนกุนบี ซึ่งดูเหมือนนางมาก ซ่งซือเต้าได้อาสาพาชอนกุนชังกลับเกาหลี เพื่อให้ชอนแชอิมรักษาอาการเต่าจำศีลให้
สือชิงเสวียน
สือชิงเสวียน เป็นตัวละครในนิยายกำลังภายในเรื่องมังกรคู่สู้สิบทิศ
สือชิงเสวียน เป็นบุตรีของปี้ซิ่วซินและเทพอาถรรพณ์ นอกจากรูปโฉมที่งดงามไม่แพ้วาวาและซือเฟยเซวียนแล้ว นางยังมี วิชาเป่าขลุ่ยซึ่งหาตัวจับได้ยากในภาคกลาง วิชาเข็มทองซึ่งรักษาอาการเจ็บป่วยได้ นอกจากนี้ นางยังมีวิทยายุทธทางฝ่ายธรรมะติดตัวอยู่บ้างจากแม่ของนาง สือชิงเสวียนเร้นกายอยู่ในหุบเขาวิสุทธิ์พนาเร้นลับนอกเมืองเฉิงตูกับแม่ของนาง หลังจากที่แม่ของนางเสียชีวิตลงเพราะอ่านม้วนบันทึกประทับไม่ตาย นางได้อาศัยอยู่ภายในหุบเขานี้เพียงคนเดียวและไม่ค่อยออกนอกหุบเขาเท่าใดนัก จนกระทั่งพบฉีจื่อหลิงที่ถ้ำค้างคาว
เคท โชแปง
เคท โชแปง (มีชื่อเดิมว่า แคทเธอรีน โอฟลาเฮอร์ตี Katherine O'Flaherty 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1850 – 20 สิงหาคม ค.ศ. 1904) ,เธอเกิดในอิลลินอยส์ บิดาเป็นชาวไอริชอพยพและมารดาเป็นลูกครึ่งฝรั่งเศส-อเมริกัน (ลูกผสมผิวขาว-นิโกร) เคทเป็นนักศึกษาหน้าตาสะสวยและหัวดี เธอเติบโตขึ้นท่ามกลางผู้หญิง และเมื่ออายุยี่สิบปีแต่งงานกับออสการ์ โชแปง ลูกผสมผิวขาวนิโกร ตัวแทนค้าฝ้ายชาวนิวออร์ลีน ทั้งคู่มีลูกด้วยกันหกคนหลังจากออสการ์ตายเมื่อปี ค.ศ. 1882 เมื่ออายุ 39 เคท โชแปงเริ่มต้นเขียนเรื่องสั้นอย่างจริงจัง (Bayou Fol ค.ศ. 1894) แต่แล้วก็แทบจะต้องเลิกเขียนหนังสือเมื่อนวนิยายเล่มที่สองถูกโจมตีอย่างรุนแรง คือเรื่อง The awakening (ค.ศ. 1899) – “นวนิยายที่จะกลายเป็นนิยายคลาสสิกของอเมริกา [และ] จุดหักเหของนักเขียนสตรีที่จะเปลี่ยนประเด็นจากเรื่องรักและชีวิตอันมีความสุขภายในบ้าน มาสู่การค้นพบทางอารมณ์และความต้องการทางเพศของผู้หญิง” (คริสตินา เคอร์) เคท โชแปงเสียชีวิตด้วยโรคตกเลือดในสมองเมื่ออายุได้ 54 ในสภาพไร้ชื่อเสียงและขมขื่นใจ
บทความนี้ นำข้อความบางส่วนหรือทั้งหมด มาจากเว็บไซต์ วรรณกรรมดอตคอม ซึ่งเจ้าของเว็บไซต์ดังกล่าว อนุญาตให้เผยแพร่ต่อได้ โดยไม่สงวนลิขสิทธิ์
เบลดเซิร์ฟเวอร์
เบลดเซิร์ฟเวอร์ () เป็นแนวคิดใหม่ของเซิร์ฟเวอร์คอมพิวเตอร์ โดยแต่ละหน่วยจะเรียกว่า "เบลด" (blade) และประกอบด้วยเมนบอร์ด, ซีพียู, หน่วยความจำ, อุปกรณ์เก็บข้อมูล และอุปกรณ์ในการติดต่อกับเครือข่ายเท่านั้น ซึ่งแต่ละเบลดจะใช้อุปกรณ์จ่ายพลังงาน (Power Supply) และระบบระบายความร้อนร่วมกัน
วิธีนี้ทำให้สามารถดูแลรักษาระบบได้ง่ายขึ้น เนื่องจากอุปกรณ์จ่ายพลังงานมีเพียงจุดเดียว ผู้ผลิตส่วนมากมักจะเพิ่มอุปกรณ์จ่ายพลังงานสำรองตัวที่สองมาให้ เพื่อป้องกันปัญหาด้านพลังงาน
เบลดเซิร์ฟเวอร์เหมาะสำหรับการทำเซิร์ฟเวอร์ฟาร์มและคลัสเตอร์ เบลดแต่ละตัวสามารถถอดเปลี่ยนได้ทันที (hot swap) ในทางทฤษฎีแล้ว สามารถใช้เบลดที่มาจากผู้ผลิตต่างกันได้ แต่ในทางปฏิบัติการใช้เบลดจากผู้ผลิตรายเดียวกัน จะเพิ่มเสถียรภาพของระบบได้มากกว่า
เบลดเซิร์ฟเวอร์เป็นการนำแนวคิดของเมนเฟรมเดิมมาประยุกต์ใช้กับพีซีปัจจุบัน
นิตยสาร
นิตยสาร () คือสิ่งพิมพ์รายคาบที่ออกเป็นระยะสำหรับผู้อ่านทั่วไป มีเนื้อหาหลากหลาย มุ่งทั้งให้ความรู้และความบันเทิง ความรู้มักเป็นไปในลักษณะที่ให้ความรอบรู้ มีการหารายได้จากการโฆษณาและวางขายทั่วไป ผู้อ่านสามารถบอกรับเป็นสมาชิกได้
คำว่า "นิตยสาร" มาจากรากศัพท์ คือ นิตย (สม่ำเสมอ) และสาร (เนื้อหา) คำว่า "นิตยสาร" โดยทั่วไปอาจมีความหมายคาบเกี่ยวกับคำว่า วารสาร ซึ่งออกตามกำหนดเวลาที่แน่นอนเช่นกัน แต่ในทางบรรณารักษศาสตร์ ปัจจุบัน เมื่อมีการใช้อินเทอร์เน็ต ทำให้มีนิตยสารในอินเทอร์เน็ต ซึ่งมิใช่สิ่งพิมพ์ แต่ก็ยังเรียกกันว่า "นิตยสาร"
เป็นที่น่าสังเกตว่า นิตยสารบางชื่อ ไม่ได้ใช้คำว่า นิตยสาร แต่ก็น่าจะจัดเป็นนิตยสารได้ เช่น "อนุสาร อ.ส.ท." ของการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย ขณะที่สิ่งพิมพ์บางชนิด มีความก่ำกึ่ง ระหว่างหนังสือพิมพ์รายสัปดาห์ และนิตยสารรายสัปดาห์ เช่น มติชนรายสัปดาห์ สยามรัฐรายสัปดาห์ เนชั่นรายสัปดาห์ เป็นต้น ทั้งนี้ก็เพราะเนื้อหาในเล่ม มีทั้งข่าว วิเคราะห์ข่าว และบันเทิง ในสัดส่วนที่พอๆ กัน โดยทั่วไปนิตยสารมักจะมีลักษณะผ่อนคลาย เล่าเรื่อง ไม่นิยมเขียนในลักษณะตำรา เว้นแต่ละแทรกอยู่เป็นบางส่วนของเล่ม
นิตยสารสำหรับคนอ่านเฉพาะกลุ่มฉบับแรกของโลกตีพิมพ์ในกรุงลอนดอนเมื่อ พ.ศ. 2274 (สมัยพระเจ้าท้ายสระ) ชื่อ "นิตยสารสุภาพบุรุษ" (The Gentleman's Magazine) เลิกกิจการไปเมื่อ พ.ศ. 2450
นิตยสารสำหรับผู้บริโภคฉบับแรกของโลกคือ "นิตยสารสกอต" (The Scots Magazine) ตีพิมพ์ในสกอตแลนด์เมื่อปี พ.ศ. 2282 ซึ่งตรงกับสมัยพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ และยังคงตีพิมพ์อยู่จนถึงในปัจจุบัน
องค์ประกอบของนิตยสารอาจมีความแตกต่างกันได้เป็นอย่างมาก องค์ประกอบหลัก เช่น วาระการออก รูปแบบ เป้าหมายกลุ่มผู้อ่านมีความผันแปรหาความตายตัวไม่ได้ นิตยสารบางฉบับจะเจาะเรื่องที่น่าสนใจเฉพาะ เช่น เกี่ยวกับสัตว์เลี้ยง ยานพาหนะ งานอดิเรก หรือการเมือง รวมทั้งแนวศิลปะ บันเทิง แฟชั่น รถยนต์ ท่องเที่ยวระยะการออกจึงมีตั้งแต่รายสัปดาห์ รายปักษ์ รายเดือน รายสองเดือน ราย 3 เดือน (quarterly) ราย 6 เดือนไปจนถึงรายปี
ปกตินิตยสารจะมีวันที่ปรากฏบนปกซึ่งมักล่าจากวันที่วางตลาด นิตยสารเกือบทั้งหมดจะวางจำหน่ายตามร้านและแผงขายหนังสือทั่วประเทศ ผู้บอกรับเป็นสมาชิกจะได้รับนิตยสารทางไปรษณีย์
นิตยสารส่วนใหญ่ตีพิมพ์ในจำนวนที่มากและพยายามทำให้ต้นทุนการพิมพ์ต่ำเพื่อให้มีราคาขายต่ำ นิตยสารบางประเภทที่มีต้นทุนการพิมพ์สูงมักอาศัยการลงโฆษณามาช่วยลดราคาขายให้ต่ำลง
นิตยสารทุกเล่ม จะต้องขออนุญาตจัดพิมพ์จากทางราชการ และได้รับหมายเลขสากลประจำนิตยสาร เรียกว่า ISSN (International Standard Serial Number) ซึ่งนิตยสารจะตีพิมพ์ไว้ในส่วนที่เห็นชัดของเล่ม เช่น ปกหน้า สารบัญ สันปก หรือปกหลัง
อำเภอพระยืน
อำเภอพระยืน เป็นอำเภอขนาดกลางแห่งหนึ่งในจังหวัดขอนแก่น
อำเภอตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
อำเภอพระยืนแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 46 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอพระยืนประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
อาชีพรองที่สำคัญ มีโรงงานทำเสื่อพลาสติก ประชาชนบางส่วนที่ว่างจากอาชีพทำนาแล้วจะเร่ขายเสื่อทั่วประเทศ, ทำไร่มันสำปะหลัง
ภาษาธรรมชาติ
คำว่า ภาษาธรรมชาติ (natural language) นั้น ใช้เพื่อแยกความแตกต่างระหว่างภาษาทั่ว ๆ ไปที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติเพื่อการสื่อสาร เช่น ภาษามนุษย์ ออกจากภาษาที่ถูกสร้างขึ้นอย่าง เช่น ภาษาโปรแกรมสำหรับสั่งงานคอมพิวเตอร์ หรือภาษาที่ใช้ในการศึกษาตรรกะ
พ.ศ. 2411
พุทธศักราช 2411 ตรงกับ"สำหรับผู้นำประเทศอื่น ๆ ดู รายนามผู้นำประเทศ พ.ศ. 2411"
10 พฤศจิกายน
วันที่ 10 พฤศจิกายน เป็นวันที่ 314 ของปี (วันที่ 315 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 51 วันในปีนั้น
12 พฤศจิกายน
วันที่ 12 พฤศจิกายน เป็นวันที่ 316 ของปี (วันที่ 317 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 49 วันในปีนั้น
13 พฤศจิกายน
วันที่ 13 พฤศจิกายน เป็นวันที่ 317 ของปี (วันที่ 318 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 48 วันในปีนั้น
14 พฤศจิกายน
วันที่ 14 พฤศจิกายน เป็นวันที่ 318 ของปี (วันที่ 319 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 47 วันในปีนั้น
ไม้ยมก
ไม้ยมก หรือ ยมก (ๆ) เป็นเครื่องหมายวรรคตอนอย่างหนึ่ง ที่ใช้ในการเขียนภาษาไทย มีลักษณะคล้ายเลขไทย (๒) ที่หางชี้ลงล่าง แต่เดิมนั้นไม้ยมกกับเลข ๒ เขียนอย่างเดียวกัน ไม้ยมกใช้กำกับหลังคำที่ต้องการอ่านซ้ำ เช่น "มาก ๆ" อ่านว่า "มากมาก"
วิธีใช้ไม้ยมก เมื่อประมวลจากการใช้ พอจะสรุปได้ดังนี้
"พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน" ทั้งฉบับ พ.ศ. 2525 และฉบับ พ.ศ. 2542 เขียนไม้ยมกโดยเว้นวรรคทั้งหน้าและหลังไม้ยมก เช่น "สิ่งที่เป็นเส้น ๆ หุ้มยวงขนุน" และ "ติด ๆ กัน"
หนังสือ "หลักเกณฑ์การใช้เครื่องหมายวรรคตอนและเครื่องหมายอื่น ๆ หลักเกณฑ์การเว้นวรรค หลักเกณฑ์การเขียนคำย่อ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน" ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 5 ระบุหลักเกณฑ์การเว้นวรรคไว้ว่า "ให้เว้นทั้งข้างหน้าและข้างหลังเครื่องหมายไปยาลใหญ่ ไม้ยมกหรือยมก เสมอภาคหรือเท่ากับ" หากแต่การเรียงพิมพ์ในเล่มกลับเว้นวรรคเฉพาะหลังไม้ยมก เช่น "หน่วยราชการต่างๆ เข้าร่วมประชุม" รวมทั้งชื่อหนังสือเอง ซึ่งชิดหน้า เว้นหลัง ("เครื่องหมายอื่นๆ") อย่างไรก็ตาม ใน "หลักเกณฑ์การใช้เครื่องหมายวรรคตอนฯ" ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 6 ได้กำหนดหลักเกณฑ์ว่าให้ "เว้นวรรคเล็กหน้าและหลังเครื่องหมายไปยาลใหญ่ ไม้ยมก เสมอภาคหรือเท่ากับ..." และการเรียงพิมพ์ในเล่มสอดคล้องกับหลักเกณฑ์ที่ระบุไว้ ตัวอย่างเช่น "วันหนึ่ง ๆ เขาทำอะไรบ้าง"
ปัจจุบันเราพบว่าสิ่งตีพิมพ์ต่าง ๆ รวมทั้งเอกสารอิเล็กทรอนิกส์ในอินเทอร์เน็ต พิมพ์ไม้ยมกในลักษณะต่าง ๆ กัน ดังนี้
อนึ่ง ไม้ยมกไม่ใช่อักษร แต่มักจะจัดรวมไว้ในหมวดหมู่อักษรไทย เพื่อความสะดวกในการดูภาพรวมของอักษรและเครื่องหมายที่ใช้ในการเขียนหนังสือไทย
ภาษาอื่นที่ใช้ไม้ยมกคือภาษาเขมร () และภาษาลาว () ใช้ซ้ำคำเหมือนกับภาษาไทย ภาษาญี่ปุ่น ()　ก็มีการใช้เครื่องหมายซ้ำคำหลายชนิดเช่นกัน
15 พฤศจิกายน
วันที่ 15 พฤศจิกายน เป็นวันที่ 319 ของปี (วันที่ 320 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 46 วันในปีนั้น
16 พฤศจิกายน
วันที่ 16 พฤศจิกายน เป็นวันที่ 320 ของปี (วันที่ 321 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 45 วันในปีนั้น
17 พฤศจิกายน
วันที่ 17 พฤศจิกายน เป็นวันที่ 321 ของปี (วันที่ 322 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 44 วันในปีนั้น
18 พฤศจิกายน
วันที่ 18 พฤศจิกายน เป็นวันที่ 322 ของปี (วันที่ 323 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 43 วันในปีนั้น
ไปยาลน้อย
ไปยาลน้อย หรือ เปยยาลน้อย (ฯ) เป็นเครื่องหมายวรรคตอนอย่างหนึ่งในการเขียนภาษาไทย ใช้ย่อคำเพื่อให้เขียนสั้นลง โดยเขียนแต่ส่วนหน้า ละส่วนหลังเอาไว้ แล้วใส่ไปยาลน้อยไว้แทน ยังไม่ปรากฏที่มาที่ชัดเจน
คำว่า "ไปยาล" มาจากคำว่า "เปยฺยาล" ในภาษาบาลี แปลว่า ย่อ
เครื่องหมายไปยาลน้อย นิยมใช้ใน 2 ลักษณะด้วยกัน คือนอกจากนี้อาจใช้ในกรณีอื่น ๆ เพื่อย่อคำให้สั้น แต่เมื่ออ่านหรือเขียนคำอ่าน ต้องอ่านคำเต็ม ห้ามเขียนหรืออ่านคำหน้าแล้วต่อด้วยฯ เช่นกรุง-เทพ-ละ กรุงเทพละเด็ดขาด
หมายเหตุ: ไปยาลน้อยไม่ใช่อักษร แต่มักจะจัดรวมไว้ในหมวดหมู่อักษรไทย เพื่อความสะดวกในการดูภาพรวมของอักษรและเครื่องหมายที่ใช้ในการเขียนหนังสือไทย
ภาษาอื่นที่ใช้ไปยาลน้อยคือภาษาเขมร () การใช้ที่เหมือนกันคือใช้บอกวันขึ้นแรมทางจันทรคติ สำหรับการใช้เพื่อจบประโยค ดูที่ อังคั่น
อีกภาษาที่ใช้ไปยาลน้อยคือภาษาลาว (ຯ) ใช้เพื่อบอกในความและและอื่น ๆ ต่อไปเรื่อย ๆ
19 พฤศจิกายน
วันที่ 19 พฤศจิกายน เป็นวันที่ 323 ของปี (วันที่ 324 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 42 วันในปีนั้น
20 พฤศจิกายน
วันที่ 20 พฤศจิกายน เป็นวันที่ 324 ของปี (วันที่ 325 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 41 วันในปีนั้น
เคมีแสง
เคมีแสง () เป็นการศึกษาความสัมพันธ์ระหว่าง แสง และ สารเคมี