hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ดัชนีภาพลักษณ์คอร์รัปชัน
ดัชนีภาพลักษณ์คอร์รัปชัน () หรือดัชนีการรับรู้การทุจริตจัดอันดับโดยองค์กรเพื่อความโปร่งใสนานาชาติ (Transparency International: TI) ซึ่งเป็นองค์การนานาชาติ ก่อตั้งในประเทศเยอรมนี ได้เริ่มมีการจัดทำดัชนีตั้งแต่ปี พ.ศ. 2538 โดยค่าสูงหมายถึงมีการคอร์รัปชันต่ำ และค่าต่ำหมายถึงมีการคอร์รัปชันสูง โดยในปี 2550 ได้มีการจัดอันดับทั้งหมด 180 ประเทศ เพิ่มจากปี 2546 ที่มี 133 ประเทศ
ตารางด้านล่าง แสดงรายชื่อประเทศในโลกเรียงตามลำดับการเกิดคอร์รัปชันในประเทศจากมากไปน้อย(คือ อันดับที่ 1 โซมาเลีย เกิดคอร์รัปชันมากที่สุด และอันดับสุดท้าย นิวซีแลนด์ เกิดคอร์รัปชันน้อยที่สุด) (ตรงกันข้ามกับด้านบนในหัวข้อ"ผลการจัดอันดับ" ที่จะใช้อันดับการปลอดคอร์รัปชัน) โดย ประเทศไทยอยู่ในอันดับการเกิดคอร์รัปชันที่ 93 จาก 180 ประเทศจากการจัดอันดับใน ค.ศ. 2008
ตารางด้านล่าง ใช้ค่าดัชนีการปลอดคอร์รัปชัน เปรียบเทียบ โดยค่าดัชนียิ่งมาก การคอร์รัปชันยิ่งน้อย, ยิ่งค่าดัชนีน้อย การคอร์รัปชันยิ่งมาก นอกจากนี้ยังได้แถมข้อมูลดัชนีย้อนหลังของประเทศต่างๆ ไว้ด้วย
โพธิปักขิยธรรม
โพธิปักขิยธรรม หรือ โพธิปักขิยธรรม 37 เป็นธรรมอันเป็นฝักฝ่ายแห่งความตรัสรู้ คือ เกื้อกูลแก่การตรัสรู้ เกื้อหนุนแก่อริยมรรค มี 37 ประการคือ
โพธิปักขิยธรรม ในบางแห่งตรัสหมายถึงโพชฌงค์ 7 เช่น
"ภิกษุทั้งหลาย ก็โพธิปักขิยธรรมเป็นไฉน? คือ สัทธินทรีย์ เป็นโพธิปักขิยธรรมย่อมเป็นไปเพื่อความตรัสรู้ วิริยินทรีย์ ... สตินทรีย์ ... สมาธินทรีย์ ...ปัญญินทรีย์ เป็นโพธิปักขิยธรรม ย่อมเป็นไปเพื่อความตรัสรู้."
"ภิกษุทั้งหลาย บรรดาสัตว์ดิรัจฉานทุกจำพวก สีหมฤคราช โลกกล่าวว่า เป็นยอดของสัตว์เหล่านั้น เพราะมีกำลัง มีฝีเท้า มีความกล้า ฉันใด บรรดาโพธิปักขิยธรรม ทุกอย่าง ปัญญินทรีย์ เรากล่าวว่า เป็นยอดแห่งโพธิปักขิยธรรมเหล่านั้น เพราะเป็นไปเพื่อความ ตรัสรู้ ฉันนั้นเหมือนกัน."
ส่วนที่ตรัสถึงโพธิปักขิยธรรม 37 ประการโดยตรง เช่น
"ภิกษุเป็นผู้มีธรรมงามอย่างไร ภิกษุในธรรมวินัยนี้ เป็นผู้ประกอบด้วย ความเพียรในการเจริญโพธิปักขิยธรรม ๓๗ ประการเนืองๆ ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุเป็นผู้มีธรรมงามอย่างนี้แล ภิกษุเป็นผู้มีศีลงาม มีธรรมงาม ด้วยประการดังนี้ ฯ"
โพธิปักขิยธรรม เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า สามัคคีธรรม มี 37 ประการคือ
อิทธิบาท ๔
อิทธิบาท หรือ อิทธิบาท 4 เป็นศัพท์ในพระพุทธศาสนา หมายถึง ฐานหรือหนทางสู่ความสำเร็จ หรือ คุณเครื่องให้ถึงความสำเร็จ คุณเครื่องสำเร็จสมประสงค์ ทางแห่งความสำเร็จ คุณธรรมที่นำไปสู่ความสำเร็จแห่งผลที่มุ่งหมาย มี ๔ ประการ คือ
คดีมโนสาเร่
คดีมโนสาเร่ () หมายถึง คดีอันมีทุนทรัพย์หรือค่าเช่าจำนวนเล็กน้อย ซึ่งไม่เกินจำนวนที่กำหนดในกฎหมาย
ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 189 ได้กำหนดความหมายของคดีมโนสาเร่ไว้ว่าหมายถึงคดีแพ่งที่มีทุนทรัพย์ไม่เกิน 3 แสนบาท หรือคดีฟ้องขับไล่ผู้เช่า ผู้อาศัย ผู้ละเมิดบุกรุกเข้ามาในที่ดินอสังหาริมทรัพย์ มีค่าเช่าหรืออาจให้เช่าได้ไม่เกินเดือนละ 30,000 บาท
คดีมโนสาเร่ที่มีทุนทรัพย์ไม่เกิน 300,000 บาทนั้น เป็นอำนาจของผู้พิพากษาคนเดียวที่จะพิจารณาพิพากษา และอยู่ในอำนาจของศาลแขวง ส่วนคดีขับไล่แม้จะเป็นคดีมโนสาเร่ ก็ต้องอาศัยผู้พิพากษาครบองค์คณะและอยู่ในอำนาจของศาลจังหวัดเพราะเป็นคดีไม่มีทุนทรัพย์
การดำเนินคดีมโนสาเร่ แตกต่างจากคดีแพ่งสามัญ กล่าวคือ โจทก์สามารถยื่นฟ้องเป็นหนังสือหรือแถลงด้วยวาจาก็ได้ และเสียค่าขึ้นศาลมากที่สุดเพียงหนึ่งพันบาท เมื่อโจทก์ฟ้องแล้ว ศาลจะกำหนดวันนัดพิจารณาเพื่อให้จำเลยมาศาลเพื่อการไกล่เกลี่ย ให้การ และสืบพยานในวันเดียวกัน โดยจำเลยไม่ต้องยื่นคำให้การภายใน 15 วันอย่างคดีแพ่งสามัญ และหากจำเลยไม่ได้ยื่นคำให้การไว้ก่อนก็ไม่ขาดนัดยื่นคำให้การ ในการสืบพยาน ศาลมีอำนาจเรียกพยานหลักฐานมาสืบได้เองตามที่เห็นสมควร และงให้ศาลเป็นผู้ซักถามพยานก่อน เสร็จแล้วจึงให้ตัวความหรือทนายความซักถามเพิ่มเติม โดยคำเบิกความพยานจะบันทึกแต่โดยย่อก็ได้ จากนั้น ศาลจะมีคำสั่งหรือคำพิพากษาด้วยวาจาก็ได้
ทั้งนี้ การพิจารณาคดีมโนสาเร่นี้นำไปใช้กับคดีไม่มีข้อยุ่งยากด้วย
ไบร์ท (เก็นโซซุยโคเด็น)
ไบร์ท () ปรากฏตัวในเกมเก็นโซซุยโคเด็นภาค II และ III (แต่สามารถนำมาใช้เล่นได้ในภาค III) เป็นมังกรคู่หูกับฟุตช์ มักจะเดินทางไปด้วยกันเสมอไบร์ทเป็นมังกรที่ฟักออกจากไข่ภายในหุบเขาราคุไท โดยฟุตช์และฮัมฟรีเป็นคนค้นพบ ไบร์ทเป็นมังกรสีขาวดังนั้นฟุตช์จึงตั้งชื่อมันว่า ไบร์ท ในตอนแรกฮัมฟรี่บอกให้ฟุตช์จำกัดไบร์ทซะเพื่อที่จะไม่ให้เกิดเป็นมังกรป่าที่ดุร้าย แต่ฟุตช์เสนอตัวที่ดูแลไบร์ทเอง ภายหลังจากการตรวจสอบแล้วพบว่าไบร์ทเป็นมังกรจริงๆ จึงทำให้ฟุตช์ได้รับฐานะอัศวินมังกรกลับคืนมาอีกครั้ง
คิมิมาโร่
คิมิมาโร่ () ตัวละครในนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ หนึ่งในนินจาลูกน้องของโอโรจิมารุ มีวิชากระดูก ซึ่งเป็นขีดจำกัดสายเลือด ที่สามารถนำกระดูกออกมาจากลำตัวช่วยในการต่อสู้ได้ มีกระดูกออกมาไม่ จำกัด อยุ่ในเล่ม 24 Name : Kaguya Kimimaro ปรากฏตัวครั้งแรก : Chapter 199 -Episode 118 สังกัด : โอะโตะงาคุเระ Rank: ไม่ระบุ อาจเป็น โจนิน ฉายา: ไอ้กระดูก เกี่ยวข้องกับ : Ukon, Sakon, Tayuya, Jiroubou, Kidoumaru, Orochimaru
Kimimaro คือ ลูกพี่ใหญ่ประจำ สี่เสียง นินจาองครักษ์ พิทักษ์ โอโรจิมารุ
ภายในร่างกายของ Kimimaro ได้รับบาดเจ็บอย่างรุนแรง. Orochimaru เห็นเขา Kimimaro เขาคิดในใจ เขาอาจจะใช้ร่างกายของ คิโดมารุ เพื่อร่างกายเขาสามารถทจะทำเป็นร่างกายอันใหม่ของเขาได้. Kimimaro กับอาการบาดเจ็บนบางทีถ้าเป็น คนธรรมดาอาจตายไปนานแล้ว แต่เป็นเพราะว่าความสามารถ bloodline ขีดจำกัดทางสายเลือดของเขา ที่จะจับต้องและควบคุมกระดูกภายในร่างกาย
เมื่อเขากระตุ้นความสามารถอัคระขั้นสอง, Kimimaro กับส่วนประกอบของ Orochimaru ที่เหลืออยู่เขาปล่อยให้เผชิญ อุซึมากิ นารูโตะ. นารูโตะ ใช้วิชาแยกเงาพันร่าง แต่ คิมิมาโร่ สามารถที่จะทำลายเงาได้หมดภายในพริบตา จากสถานการณ์มันดูน่ากลัว แต่ทว่า Rocks Lee ได้ปรากฏตัวขึ้น เพื่อให้ความช่วยเหลือ. Naruto และออกไปจากการต่อสู้ Rocks lee พยายามต่อสู้คิโดมารุ. แต่จากการใช้กระดูกของเขา ทำให้ ลี ได้รับบาดเจ็บเกือบอันตราย จนกระทั่ง Gaara ได้ปรากฏตัวอีกครั้ง เพื่อช่วยมาโคโนฮะ. กาอาระและพี่น้องของเขาได้ถูกสั่งมาโดย Hokage รุ่นที่ 5 เพื่อช่วยเข้าช่วยเพราะนินจาโคโนฮะกำลังตกอยู่ในอันตราย. การใช้เทคนิควิชาทรายของเขา กาอาระสามารถเพื่อบังคับ Kimimaro เพื่อใช้รูปแบบอัคระขั้นสูง
อำเภอสามร้อยยอด
สามร้อยยอด เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดประจวบคีรีขันธ์
อำเภอสามร้อยยอดตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ท้องที่อำเภอสามร้อยยอดเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอปราณบุรีและอำเภอกุยบุรี ในครั้งแรกทางราชการได้แบ่งพื้นที่ตำบลสามร้อยยอด ตำบลศิลาลอย และตำบลไร่เก่าจากอำเภอปราณบุรีออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอสามร้อยยอด ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 มีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน ปีเดียวกัน
ต่อมาในวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2538 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศจัดตั้งตำบลศาลาลัยขึ้นโดยแบ่งพื้นที่ 6 หมู่บ้านจากตำบลไร่เก่า และได้มีพระราชกฤษฎีกาโอนตำบลไร่ใหม่จากอำเภอกุยบุรีมาอยู่ในเขตการปกครองของทางกิ่งอำเภอตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2539
ในที่สุดก็ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอสามร้อยยอด ในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ซึ่งมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน
อำเภอสามร้อยยอดแบ่งเขตการปกครองส่วนภูมิภาคออกเป็น 5 ตำบล 41 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอสามร้อยยอดประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
ซิกฟรีด (เก็นโซซุยโคเด็น)
ซิกฟรีด () เป็นตัวละครจากเกมเก็นโซซุยโคเด็น ปรากฏตัวออกมาในภาค II ซิกฟรีดเป็นวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ที่สถิตย์อยู่ในป่าโคบอลต์มามากกว่า 200 ปี คอยทำหน้าที่ทดสอบจิตใจของนักรบ แต่ไม่เคยมีใครผ่านเข้าไปในป่านั่นเป็นเวลาจนทำให้ผู้นำหมู่บ้านโคบอลต์คิดว่าการทดสอบนั้นเป็นเพียงตำนานเท่านั้น ในครั้งที่ฮิกซ์และเทนการ์เข้ามาทดสอบความเป็นนักรบตามกฎหมู่บ้าน ซิกฟรีดปรากฏตัวออกมาแบบไม่มีใครคาดคิดและขู่ให้ฮิกซ์มอบเทนการ์ให้ตนแต่ฮิกซ์ไม่ยอม ซิกฟรีดยอมรับความเป็นนักรบของฮิกส์และหายตัวไป
ภายหลังสงครามสิ้นสุดลง ซิกฟรีดก็ได้กลับมาอยู่ยังป่าโคบอลต์ดังเดิม
แมคดอนเนลล์ดักลาส
แมคดอนเนลล์ดักลาส (McDonnell Douglas) (MD) เป็นบริษัทผลิตเครื่องบิน ก่อตั้งที่นครเซ็นต์หลุยส์ รัฐมิสซูรี สหรัฐอเมริกา ในวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2519 และปิดกิจการลงเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2540 โดยบริษัทโบอิง ได้ทำการซื้อกิจการกับบริษัทแมคดอนเนลล์ดักลาสรวมเข้ากับโบอิง ด้วยมูลค่าทั้งสิ้น 13,000 ล้านบาท
เครื่องบินที่มีชื่อเสียงของแมคดอนเนลล์ดักลาส ได้แก่ MD-11 MD-80 MD-90 เป็นต้น นอกจากจะเป็นผู้ผลิตเครื่องบินโดยสารแล้ว แมคดอนเนลล์ดักลาส ยังเป็นผู้ผลิตเครื่องบินรบ เอฟ-4 เอฟ-15 เอฟ-18 เฮลิคอปเตอร์อาพาเช่ รวมทั้งจรวดฮาร์พูน และ โทมาฮอว์ก
เจ้าอินทยงยศโชติ
เจ้าอินทยงยศโชติ () เป็นเจ้าผู้ครองนครลำพูนองค์ที่ 9 ในราชวงศ์ทิพย์จักร
เจ้าอินทยงยศโชติ มีพระนามเดิมว่าเจ้าอินทยศ เป็นราชโอรสในเจ้าดาราดิเรกรัตนไพโรจน์ เจ้านครลำพูนองค์ที่ 7 โดยเป็นองค์เดียวที่เกิดแต่แม่เจ้าปิมปาราชเทวี ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรเป็น"เจ้าอุปราชนครลำพูน" จนวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2440 (นับแบบปัจจุบันเป็นปี พ.ศ. 2441) จึงเลื่อนเป็น"เจ้าอินทยงค์ยศโชติ์ วีรโฆษกิตติโสภณ วิมลสัตยสวามิภักดิคุณ หริภุญไชยรัษฎารักษ์ ตทรรคเจดีย์บูชากร ราษฎรธุระธาดา เอกัจจโยนกาธิบดี เจ้านครลำพูน"
เจ้าอินทยงยศโชติ ป่วยเป็นโรคภายใน อาการทรงกับทรุดเรื่อยมา จนถึงแก่พิราลัยในวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2454 (พ.ศ. 2453 หากนับวันที่ 1 เมษายนเป็นวันขึ้นศักราชใหม่) รวมระยะเวลาที่ทรงครองนคร 16 ปี
เจ้าอินทยงยศโชติ มีราชโอรสและราชธิดา รวม 5 พระองค์ ณ ลำพูน มีนามตามลำดับ ดังนี้
ในระหว่างรัชสมัยของเจ้าหลวงอินทยงยศโชติ เป็นเจ้าหลวงนครลำพูน นับว่าเป็นยุคของการพัฒนานครลำพูน มีการตัดถนนจากเมืองลำพูนไปเมืองเชียงใหม่ และจากเมืองลำพูนไปเวียงป่าซาง การสร้างเหมืองฝาย ซึ่งเห็นได้จากหลักฐานแผนที่ของกระทรวงมหาดไทย ระหว่าง ปี พ.ศ. 2440-2450 แสดงให้เห็นถึงการตัดถนนสายสำคัญ ๆ ในเมืองลำพูน
เจ้าหลวงอินทยงยศโชติ ทรงเห็นความสำคัญของการสื่อสาร จึงได้โปรดให้สร้างที่ทำการไปรษณีย์ขึ้นที่นครลำพูน เมื่อปี พ.ศ. 2449 ด้วยทรัพย์สินส่วนพระองค์ (ประมาณ 1,567 บาท) โดยเปิดให้บริการเมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2449 และในปี พ.ศ. 2451 ทรงเห็นความสำคัญของการสื่อสาร จึงได้ช่วยอุดหนุนราชการของรัฐบาล โดยบริจาคเสาโทรเลข จำนวน 234 ต้น
เจ้าดาราดิเรกรัตนไพโรจน์
เจ้าหลวงดาราดิเรกรัตน์ไพโรจน์ () ทรงเป็นเจ้าผู้ครองนครลำพูน องค์ที่ 7 แห่ง ราชวงศ์ทิพย์จักราธิวงศ์ (เจ้าเจ็ดตน)"
เจ้าหลวงดาราดิเรกรัตน์ไพโรจน์ หรือ เจ้าดาราดิเรกรัตน์ไพโรจน์ วรโมษกิติโสภณวิมลคุณ หริภุญไชยมหาเจดีย์บูชากร ราษฎรธุระธาดาประดิษฐบดี เจ้าลำพูนไชย มีพระนามเดิมว่า เจ้าน้อยดาวเรือง ราชสมภพเมื่อจุลศักราช - ปี- จัตวาศก (พ.ศ.-) ทรงเป็นราชโอรสในเจ้าหลวงไชยลังกาพิศาลโสภาคย์คุณ เจ้าผู้ครองนครลำพูน องค์ที่ 6 กับแม่เจ้าโก๊ะราชเทวี และทรงเป็นราชนัดดา (หลานปู่) ในเจ้าหลวงเศรษฐีคำฝั้น เจ้าผู้ครองเชียงใหม่ องค์ที่ 3 และ เจ้าผู้ครองนครลำพูน องค์ที่ 1 กับแม่เจ้าคำแปงราชเทวี
เจ้าหลวงดาราดิเรกรัตน์ไพโรจน์ ทรงเป็นราชโอรสพระองค์เดียวใน แม่เจ้าโก๊ะราชเทวี เสด็จขึ้นครองนครลำพูน ใน พ.ศ. 2414 และถึงแก่พิราลัยด้วยอาการไข้ เมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2434 รวมระยะเวลาที่ทรงครองนคร 20 ปี
เมื่อแรกเข้ารับราชการนั้น เจ้าน้อยดาวเรืองได้เป็นนายทัพผู้หนึ่งในการขึ้นไปรบกับเมืองเชียงตุงสมัยรัชกาลที่ 4 คุมไพร่ 500 คน ร่วมกับพี่น้องคนอื่นๆเข้าตีทางเมืองล้ง เป็นนายทัพและนายกองสมัยเดียวกันกับพระเจ้ากาวิโลรสสุริยวงศ์ (เจ้าชีวิตอ้าว) และ พระเจ้าอินทวิไชยยานนท์ (เจ้าอินทนนท์)
เจ้าน้อยดาวเรืองได้รับราชการก้าวหน้าตามลำดับตลอดมา ได้ช่วยกิจการงานเจ้าไชยลังกาพิศาลโสภาคคุณผู้เป็นบิดา ให้เป็นไปด้วยความเรียบร้อย กิตติศัพท์ในความขยันหมั่นเพียรในราชการนี้ได้ขจรขจายไปถึงกรุงเทพอยู่ตลอด จนกระทั่งได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นเจ้าราชวงศ์แห่งนครลำพูน
เมื่อเจ้าผู้ครองนครลำพูนผู้เป็นบิดาได้ถึงแก่พิราลัยแล้วแต่ทางกรุงเทพยังไม่ได้แต่งตั้งผู้ใดมาแทน เจ้าราชวงศ์ (ดาวเรือง) ได้รับตำแหน่งเจ้าผู้ครองนครลำพูนในปี พ.ศ. 2414
ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2418 รัชกาลที่ 5 ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯเลื่อนยศเจ้าราชวงศ์ (ดาวเรือง)ขึ้นเป็น เจ้าดาราดิเรกรัตน์ไพโรจน์ วรโมษกิติโสภณวิมลคุณ หริภุญไชยมหาเจดีย์บูชากร ราษฎรธุระธาดาประดิษฐธิบดีเจ้าลำพูนไชย
ในสมัยที่เจ้าดาราดิเรกรัตน์ไพโรจน์ปกครองเมืองอยู่นี้ บ้านเมืองอยู่เย็นเป็นสุข เพราะอิทธิพลทางพม่าถูกอังกฤษยึดครอง
เจ้าหลวงดาราดิเรกรัตน์ไพโรจน์ ทรงมีราชโอรสและราชธิดา รวม 14 พระองค์ อยู่ในราชตระกูล ณ ลำพูน มีพระนามตามลำดับ ดังนี้
ใน แม่เจ้าปิมปาราชเทวี (มีราชโอรส 1)ใน แม่เจ้าน้อยเมืองคำ (มีราชธิดา 1)ใน แม่เจ้าบัวคำ (มีราชโอรส 1)ใน แม่เจ้าก๋องแก้ว (มีราชธิดา 1)ใน แม่เจ้าล้อม (มีราชธิดา 1)ใน แม่เจ้าเรือนแก้ว (มีราชโอรส 1)ใน แม่เจ้าเฟย (มีราชโอรส 1)ใน แม่เจ้าบุเทวี (มีราชโอรส 1)ใน แม่เจ้าคำแสน (มีราชโอรส 4 ราชธิดา 2)ใน แม่เจ้าเฮือนคำ (ไม่มีราชโอรส ราชธิดา)
ใบอนุญาตประกอบวิชาชีพวิศวกรรมควบคุม (ประเทศไทย)
ใบอนุญาตประกอบวิชาชีพวิศวกรรมควบคุมในประเทศไทย เป็นใบอนุญาตให้บุคคลประกอบวิชาชีพวิศวกรรมควบคุม ออกโดยสภาวิศวกร เริ่มต้นในประเทศไทยครั้งแรกตามพระราชบัญญัติวิชาชีพวิศวกรรม พ.ศ. 2505 ปัจจุบันบังคับใช้ตามพระราชบัญญัติวิศวกร พ.ศ. 2542 ประกอบด้วยสาขาวิศวกรรมควบคุม ได้แก่ วิศวกรรมโยธา วิศวกรรมไฟฟ้ากำลัง วิศวกรรมไฟฟ้าสื่อสาร วิศวกรรมเครื่องกล วิศวกรรมอุตสาหการ วิศวกรรมเหมืองแร่ วิศวกรรมเคมี และวิศวกรรมสิ่งแวดล้อม2543
ในปี พ.ศ. 2505 ได้มีการประกาศบังคับใช้พระราชบัญญัติวิชาชีพวิศวกรรม พ.ศ. 2505 กำหนดให้ผู้ประกอบวิชาชีพวิศวกรรม ต้องมีใบอนุญาต แบ่งออกเป็น 3 ประเภท คือ ภาคีวิศวกร สามัญวิศวกร และวุฒิวิศวกร ซึ่งใบอนุญาตจะออกให้สำหรับผู้ที่มีอายุไม่น้อยกว่า 20 ปีบริบูรณ์ โดยมี "คณะกรรมการควบคุมการประกอบวิชาชีพวิศวกรรม (ก.ว.) เป็นผู้พิจารณาออกใบอนุญาต สำหรับ ก.ว. จะมีสำนักงานภายใต้การกำกับดูแลของสำนักงานปลัดกระทรวงมหาดไทย มีปลัดกระทรวงมหาดไทย เป็นประธาน ก.ว.
ในระยะแรกมีการกำหนดวิชาชีพวิศวกรรมควบคุมไว้ 5 สาขา คือ วิศวกรรมโยธา วิศวกรรมเครื่องกล วิศวกรรมไฟฟ้า วิศวกรรมอุตสาหการ และวิศวกรรมเหมืองแร่
ต่อมาในปี พ.ศ. 2542 ได้มีการประกาศบังคับใช้พระราชบัญญัติวิศวกร พ.ศ. 2542 กำหนดให้การออกใบอนุญาตเป็นอำนาจหน้าที่ของสภาวิศวกร วฟก คืออะไร ไครรู้แก้ให้ที
ผู้ประกอบวิชาชีพวิศวกรรมควบคุม แต่ละสาขาแบ่งเป็น 4 ระดับ คือ
จักษุ (ศาสนาพุทธ)
จักษุ หรือ จักขุ ในทางพระพุทธศาสนา มีความหมายสองประการ คือ ในทางพระพุทธศาสนาแสดงไว้เป็นห้าชนิด คือปัญญาจักขุห้าประการนี้ สมันตจักขุ พุทธจักขุ ย่อมมีได้แต่เฉพาะพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเท่านั้น ส่วนปัญญาจักขุที่เหลืออีกสามประการ ย่อมเกิดแก่ พระอริยบุคคลอื่นๆ หรือฌานลาภีบุคคล ที่ได้ทิพพจักขุญาณ ตามสมควรแก่ญาณ และบุคคล
ปัญญาจักขุ ๕ มังสจักขุ ๑ รวมเป็น ๖ จึงเรียกกันสั้น ๆ ว่า จักขุ ๖
จักขุ ๕ ยังหมายถึง พระจักษุอันเป็นสมบัติของพระผู้มีพระภาคเจ้า ได้แก่ มังสจักขุ ทิพพจักขุ ปัญญาจักขุ พุทธจักขุ สมันตจักขุ
ในประวัติของอริยบุคคล ธรรมจักขุ ใช้คำว่า "ดวงตาเห็นธรรมอันปราศจากธุลี ปราศจากมลทิน"บ้าง "ธรรมจักษุอันปราศจากธุลี ปราศจากมลทิน" บ้าง
ในพจนานุกรมพุทธศาสน์ บรรยายไว้ว่า ดวงตาเห็นธรรม คือ ปัญญารู้เห็นตามความจริงว่า สิ่งใดก็ตามมีความเกิดขึ้นเป็นธรรมดา สิ่งนั้นทั้งปวง ล้วนมีความดับไปเป็นธรรมดา ธรรมจักษุโดทั่วไป เช่นที่เกิดแก่ท่านโกณฑัญญะ เมื่อสดับธรรมจักร ได้แก่ โสดาปัตติมรรค หรือโสดาปัตติมัคคญาณ คือ ญาณที่ทำให้เป็นโสดาบัน
ปลาก้างพระร่วง
ปลาก้างพระร่วง () เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่งในสกุล "Kryptopterus" นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามมากกว่าจะนำมาบริโภค พบได้ทั่วไปในตลาดซื้อขายปลาน้ำจืดสวยงามโดยเป็นปลาส่งออกที่ขึ้นชื่อชนิดหนึ่ง แต่อนุกรมวิธานของปลาชนิดนี้เป็นที่สับสนกันมานานและเพิ่งได้รับการจำแนกอย่างชัดเจนในปี พ.ศ. 2556
ก่อนปี พ.ศ. 2525 ปลาก้างพระร่วงเคยถูกจัดให้เป็นปลาชนิดเดียวกับ "K. bicirrhis" ซึ่งเป็นชนิดที่มีขนาดใหญ่กว่า ดุกว่า และพบไม่บ่อยในตลาดปลาสวยงาม ต่อมาเชื่อกันว่าปลาก้างพระร่วงชนิดที่พบบ่อยในตลาดปลาเป็นชนิดเดียวกันกับ "K. minor" แต่ในปี พ.ศ. 2556 มีข้อสรุปว่าตัวอย่างปลาที่พบในตลาดปลานั้นเป็นชนิดต่างหากอีกชนิดหนึ่ง จึงได้รับการบรรยายชนิดใหม่โดยใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "K. vitreolus" ส่วนชนิด "K. minor" ที่แท้จริงมีถิ่นอาศัยจำกัดอยู่ที่เกาะบอร์เนียวเท่านั้น และแทบไม่เคยถูกนำเข้ามาในตลาดปลาสวยงามเลย
ชื่อชนิด "vitreolus" แผลงมาจากคำคุณศัพท์ ในภาษาละตินซึ่งแปลว่า "ที่ใสหรือมีคุณสมบัติอย่างแก้ว" ส่วนชื่อสามัญในภาษาไทยมีที่มาจากนิทานพื้นบ้านภาคกลางที่เล่าต่อกันมาว่า พระร่วงได้เสวยปลาชนิดนี้จนเหลือแต่ก้าง จึงทิ้งลงน้ำและกล่าววาจาสิทธิ์ว่าขอให้ปลาตัวนี้ฟื้นคืนชีพขึ้นมา ปลาตัวดังกล่าวก็กลับมีชีวิตขึ้นใหม่จริง ๆ จึงได้ชื่อว่า "ก้างพระร่วง" นับแต่นั้น นอกจากชื่อปลาก้างพระร่วงแล้ว ยังมีชื่อเรียกตามท้องถิ่นอื่น ๆ อีก เช่น "ปลาผี", "ปลาก้าง", "ปลากระจก", "ปลาเพียว" เป็นต้น
ปลาก้างพระร่วงเป็นปลาประจำถิ่นของไทย อาศัยอยู่ตามแม่น้ำลำธารที่มีกระแสน้ำไหลแรงในภาคกลาง ภาคตะวันออก และภาคใต้ของประเทศ ปัจจุบันพบมากที่สุดตามลำน้ำทางตอนใต้ของคอคอดกระที่ไหลลงสู่อ่าวไทยและตามลำน้ำแถบทิวเขาบรรทัดในภาคตะวันออก นอกจากนี้ยังมีรายงานการพบเห็นที่รัฐปีนังของมาเลเซียด้วย แต่ยังไม่ได้รับการยืนยัน ทั้งนี้ ปลาที่พบในแม่น้ำลำคลองจะมีลำตัวสีขุ่นกว่าปลาที่พบในแหล่งน้ำบริเวณเชิงเขา เชื่อว่าเป็นเพราะปลาต้องปรับตัวให้กลมกลืนกับสภาพแวดล้อมเพื่อหลีกเลี่ยงศัตรู
ปลาก้างพระร่วง มีหนวดคู่ 2 คู่อยู่ที่ขากรรไกรบนและล่าง โดยหนวดคู่บนจะยาวกว่าคู่ล่างมาก ครีบหลังมีขนาดเล็กและสั้นมากจนแทบมองไม่เห็น ครีบทวารเป็นแนวยาวจรดโคนหาง หางมีลักษณะเว้าลึก มีลักษณะลำตัวเพรียวยาวและแบนข้างมาก ความยาวทั้งหมดโดยปกติอยู่ที่ราว แต่อาจพบยาวได้ถึง ลำตัวโปร่งใส จนสามารถมองเห็นอวัยวะภายในได้ชัดเจน อาจกล่าวได้ว่าเป็น "ปลาที่ตัวใสที่สุดในโลก" ก็ว่าได้ ทั้งนี้เนื่องจากปลาก้างพระร่วงเป็นปลาที่ไม่มีเกล็ด และไม่มีเม็ดสีในร่างกาย อวัยวะส่วนใหญ่อยู่ใกล้กับหัว หากส่องด้วยแว่นขยายจะมองเห็นหัวใจปลาเต้นได้ และถ้ามีแสงกระทบในมุมที่ถูกต้องก็จะเห็นตัวปลาเป็นสีเหลือบรุ้ง
นอกจากปลาก้างพระร่วงแล้ว มีปลาในสกุล "Kryptopterus" อีกเพียงสองชนิดที่มีลำตัวโปร่งใสอย่างเห็นได้ชัด ได้แก่ "K. minor" และ "K. piperatus" แต่แทบไม่พบปลาทั้งสองชนิดในตลาดปลาน้ำจืดสวยงาม ส่วนปลาชนิดอื่น ๆ รวมทั้ง "K. bicirrhis" จะมีลำตัวค่อนข้างโปร่งแสงหรือทึบแสงเท่านั้น
ปลาก้างพระร่วงอาศัยอยู่เป็นฝูงใหญ่จำนวน 100 ตัวขึ้นไป ชอบเกาะกลุ่มในแหล่งน้ำไหล โดยจะลอยตัวอยู่นิ่ง ๆ และหันหน้าสู้กระแสน้ำไปในทิศทางเดียวกันหมด เป็นปลาขี้ตื่นตกใจมาก เมื่อตกใจจะว่ายกระจัดกระจายไปคนละทิศละทาง จากนั้นก็จะกลับมาเกาะกลุ่มตามเดิม อาหารได้แก่ แมลงน้ำขนาดเล็กและแพลงก์ตอนสัตว์
ปลาดุกลำพัน
ปลาดุกลำพัน (; ) เป็นปลาน้ำจืดจำพวกปลาดุกชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาดุก (Clariidae)
ส่วนหัวเล็กสั้น ครีบหลังและครีบก้นใหญ่ยาวเกือบเท่าความยาวลำตัว มีลำตัวเรียวยาวกว่าปลาดุกชนิดอื่น ๆ มาก ครีบหางเล็กอยู่ชิดกับครีบหลังและครีบก้น บางตัวก็เชื่อมติดกัน อาจเป็นเพราะถูกกัดเมื่อตอนเล็กแล้วงอกใหม่ ครีบท้องเล็ก ตัวสีคล้ำอมน้ำตาลแดง มีจุดสีขาวเป็นแนวตั้งตลอดลำตัวทั้งหมด 13-20 แนว ด้านท้องสีจาง มีขนาดประมาณ 30 เซนติเมตร ขนาดใหญ่สุดที่พบ 60 เซนติเมตร
อาศัยในแหล่งน้ำนิ่งที่เป็นกรด และมีสีชา เช่น ตามป่าพรุ และลำธารในป่าดิบชื้น พบเฉพาะในภาคใต้ตั้งแต่จังหวัดชุมพรลงไป และภาคตะวันออกตั้งแต่ จังหวัดจันทบุรี และยังพบในมาเลเชียถึงบอร์เนียว มีพฤติกรรมชอบรวมกลุ่มกันเป็นฝูงในฤดูแล้ง มีขายเป็นครั้งคราวในตลาดสดทางภาคใต้ เช่น ที่จังหวัดพัทลุงและนครศรีธรรมราช เนื้อมีรสชาติดีกว่าปลาดุกชนิดอื่น ๆ มีราคาขายค่อนข้างสูง โดยมีชื่อเรียกในท้องถิ่นว่า "ปลามัด" และยังมีการเลี้ยงเป็นปลาสวยงามที่มีพบขายเป็นครั้งคราวในตลาดปลาสวยงามอีกด้วย
กัลยาณมิตร
กัลยาณมิตร คือ มิตรแท้ เพื่อนแท้ เพื่อนตาย เพื่อนที่คอยช่วยเหลือเพื่อนอย่างจริงใจโดยไม่หวังสิ่งใดตอบแทน เป็นมิตรที่หวังดี มีสิ่งดี ๆ ให้กันด้วยความจริงใจ
คุณสมบัติของกัลยาณมิตร (กัลยาณมิตรธรรม 7)
บาสอวกาศทะลุโลก
บาสอวกาศทะลุโลก () เป็นการ์ตูนเรื่องที่ทาเคฮิโกะ อิโนอุเอะ เขียนลงใน "Monthly Shonen Jump" ระหว่างปี ค.ศ. 1997 - ค.ศ. 1998 มีอยู่ 4 เล่ม และมี "renovation edition" อีก 2 เล่ม แต่ในประเทศไทยไม่มีใครเป็นตัวแทนนำมาแปลและจัดจำหน่าย
ลิปตา
ลิปตา (Lipta) ศิลปินคู่แนวอาร์แอนด์บีป็อป ที่เคยออกผลงานเพลง "กอดตัวเอง" และได้รับการเปิดทางสถานีวิทยุ แฟตเรดิโอ ก่อนที่จะได้รับการติดต่อจาก บอย โกสิยพงษ์ และได้เป็นศิลปินในสังกัด เลิฟอีส ในที่สุด ปัจจุบันเป็นศิลปินสังกัดอิสระ
สมาชิกของวง ลิปตา ประกอบไปด้วย
ฉนวนกาซา
ฉนวนกาซา (; ; ) เป็นชื่อเรียกอาณาบริเวณแคบ ๆ ขนาด 360 ตร.กม. ตั้งอยู่ริมชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนในตะวันออกกลาง
โดยมีประชากรชาวปาเลสไตน์ที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ประมาณ 1.7 ล้านคน ซึ่งส่วนใหญ่สืบเชื้อสายมาจากผู้อพยพลี้ภัย โดยในการสำรวจเมื่อเดือนมีนาคม ปี ค.ศ. 2005 ประชากรถึง 1 ล้านคนได้จัดอยู่ในฐานะของผู้ลี้ภัย ซึ่งส่วนใหญ่จะเกิดในพื้นที่ฉนวนกาซา และอีกส่วนหนึ่งเป็นผู้ซึ่งอพยพมาในปี ค.ศ. 1948 ซึ่งเป็นผลหลังจากสงครามอาหรับ-อิสราเอล ค.ศ. 1948 โดยประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลาม นิกายซุนนีย์ และมีอัตราการเติบโตของประชากรราวร้อยละ 3.2 ต่อปี หรือคิดเป็นอันดับที่ 7 ของประเทศที่มีอัตราการเติบโตประชากรสูงที่สุดในโลก
ปัจจุบันยังไม่มีชาติใดให้การรับรองฉนวนกาซาว่าเป็นดินแดนที่มีอำนาจอธิปไตยเป็นของตนเอง บางส่วนได้ถือว่าฉนวนกาซาเป็นดินแดนภายใต้การปกครองของอิสราเอล ซึ่งอิสราเอลได้ให้การปฏิเสธหลังจากถอนทหารไปเมื่อ ค.ศ. 2005 อย่างไรก็ตามอิสราเอลได้ควบคุมการเข้าออกฉนวนกาซาทั้งทางน้ำและทางอากาศ
ในทางภูมิศาสตร์ ฉนวนกาซาถือเป็นดินแดนของปาเลสไตน์ โดยมีอาณาเขตทางตะวันตกเฉียงใต้เป็นความยาวประมาณ 11 กิโลเมตรติดกับประเทศอียิปต์ ทางเหนือและตะวันออกติดกับประเทศอิสราเอลเป็นระยะทางราว 51 กิโลเมตร ทางตะวันตกติดกับทะเลเมดิเตอร์เรเนียน เป็นระยะทางชายฝั่งประมาณ 41 กิโลเมตร
สภาพภูมิอากาศในบริเวณนี้มีความชื้นในอากาศต่ำ และมีช่วงฤดูหนาวที่ค่อนข้างอุ่น และฤดูร้อนอาจจะส่งผลรุนแรงถึงวิกฤตการณ์ภัยแล้งได้ ด้านทรัพยากรณ์ธรรมชาติ รวมถึงพื้นแผ่นดินอันอุดมสมบูรณ์เหมาะแก่การเพาะปลูก (ประมาณ 1 ใน 3 ของพื้นที่ทั้งหมด) และไม่นานนี้ได้มีการขุดพบก๊าซธรรมชาติด้วย
พรมแดนของฉนวนกาซาถูกแบ่งโดยกองทัพอิสราเอลและอียิปต์หลังจากสงครามอาหรับ-อิสราเอล ค.ศ. 1948 ซึ่งส่งผลทีหลังให้สหราชอาณาจักรเลิกการครอบครองปาเลสไตน์ หลังจากนั้นฉนวนกาซาถูกปกครองโดยอียิปต์ (อิสราเอลได้ครอบครองเป็นเวลาสั้นๆ คือ 4 เดือน ในช่วงวิกฤตการณ์คลองสุเอซ) แต่เมื่ออิสราเอลชนะสงครามหกวัน ใน ค.ศ. 1967 ฉนวนกาซาเป็นหนึ่งในดินแดนที่อียิปต์เสียให้อิสราเอล
ค.ศ. 1993 อิสราเอลและปาเลสไตน์ได้ตกลงกันเซ็นสนธิสัญญาออสโล ซึ่งมีใจความว่าอนุญาตให้ชาวปาเลสไตน์มีอำนาจในการปกครองตัวเอง (อย่างจำกัด) ในเขตฉนวนกาซา ใน ค.ศ. 2005 ภายใต้การนำของประธานาธิบดีอาเรียล ชารอน อิสราเอลได้ดำเนินการถอนทหารและประชาชนชาวอิสราเอล ที่อาศัยอยู่ในฉนวนกาซาทั้งหมด ซึ่งหมายถึงการหมดอำนาจปกครองของอิสราเอลที่ยาวนานมาถึง 36 ปี
ปัจจุบันอิสราเอลยังควบคุมการเข้าออกฉนวนกาซาจากภายนอก ส่วนสถานะทางการเมืองระหว่างประเทศของฉนวนกาซายังไม่ได้ข้อยุติ โดยสามารถมองได้ว่าเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนของชาวปาเลสไตน์ ในวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 มีชาวปาเลสไตน์ เสียชีวิต 55 คน จากการประท้วงครั้งใหญ่
สะพานภูมิพล
สะพานภูมิพล () หรือเดิม สะพานวงแหวนอุตสาหกรรม เป็นสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาสำหรับถนนวงแหวนอุตสาหกรรม เชื่อมระหว่างถนนพระรามที่ 3 ถนนสุขสวัสดิ์ ถนนปู่เจ้าสมิงพราย และถนนกาญจนาภิเษก ลักษณะเป็นสะพานขึงขนาด 7 ช่องจราจร ทางด้านเหนือหรือ "สะพานภูมิพล 1" เชื่อมระหว่างแขวงบางโพงพาง เขตยานนาวา กรุงเทพมหานคร กับตำบลทรงคนอง อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ ทางด้านใต้หรือ "สะพานภูมิพล 2" เชื่อมระหว่างตำบลทรงคนองกับตำบลบางหญ้าแพรก อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ มีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2549 แต่ก่อนหน้านั้นได้เปิดใช้ตั้งแต่วันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2549
ในวันพุธที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชเสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วยสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทางชลมารค โดยเรือพระที่นั่งอังสนาของกองทัพเรือ ทรงทำพิธีเปิดสะพานภูมิพลและประตูระบายน้ำคลองลัดโพธิ์ ณ กลางแม่น้ำเจ้าพระยา ในพื้นที่จังหวัดสมุทรปราการ
สะพานภูมิพล ประกอบด้วย 2 ช่วง คือ
สะพานแห่งนี้สร้างขึ้นด้วยงบประมาณของกรมทางหลวงชนบท ตามแบบเดิมจะเป็นอุโมงค์ลอดใต้แม่น้ำเจ้าพระยา แต่ติดปัญหาด้านงบประมาณจึงปรับเป็นรูปแบบสะพาน วิศวกรผู้ออกแบบ Elljarn A.Jordet ชาวนอร์เวย์ และ Daniel J.Farquhar ชาวอังกฤษ ได้เลือกรูปแบบสะพานขึงเนื่องจากข้อกำหนดว่าตัวสะพานต้องสูงกว่าระดับน้ำ ไม่น้อยกว่า 50 เมตร ลักษณะโครงสร้างสถาปัตยกรรมมีรูปร่างเพรียว เพื่อความประหยัด สถาปนิกโครงการ Albert Yi กำหนดให้ระหว่างสะพานทั้งสองช่วง มีลักษณะคล้ายหัวแหวน โดยออกแบบให้มีลักษณะคล้ายพระธำมรงค์ถวายแต่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
เมื่อเปิดใช้สะพานใหม่ ๆ ในปี พ.ศ. 2549 สะพานเคยมีชื่อเรียกอย่างไม่เป็นทางการว่า "สะพานวงแหวนอุตสาหกรรม" โดยเข้าใจผิดว่าเป็นนามพระราชทาน จนกระทั่งนายวิชาญ คุณากูลสวัสดิ์ อธิบดีกรมทางหลวงชนบท ได้เปิดเผยเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ว่า พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชได้โปรดเกล้าฯ พระราชทานชื่อสะพานแห่งนี้ว่า "สะพานภูมิพล"
เริ่มต้น ถนนพระรามที่ 3
สิ้นสุด ถนนกาญจนาภิเษก
ระบบอัตโนมัติ
ระบบอัตโนมัติ คือ ระบบใดๆ หรือ กลไก ที่สามารถเริ่มทำงานได้ด้วยตัวเอง โดยทำงานตามโปรแกรมที่วางไว้ เช่นระบบรดน้ำอัตโนมัติ ระบบตอบรับโทรศัพท์อัตโนมัติ 
ระบบอัตโนมัติ อาจเป็นการใช้ กลไก คอมพิวเตอร์ หรือ อุปกรณ์อิเล็คทรอนิกส์ ควบคุม จะทำงานถูกต้องต่อเมื่อมีการวางแผน หรือ โปรแกรมโดยมนุษย์ทั้งสิ้นXxxHD
ลิลี อัลเลน
ลิลี โรส อัลเลน () เกิดเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1985 เป็นนักร้องแนวป็อปชาวอังกฤษ มีเพลงดังที่รู้จักอย่าง Smile ของเธอครองอันดับ 1 มาถึง 2 สัปดาห์ต่อกันในอังกฤษ
ลิลี่ อัลเลน เริ่มโด่งดังจากการไปโพสต์เพลงของตนเองใน MySpace.com แล้วกลับกลายเป็นว่ามีคนถึง 40,000 คนกลายเป็นแฟนเพลงของเธอ สาเหตุที่เธอดังขนาดนี้ อาจเป็นเพราะเพลงของเธอเป็นการพูดถึงชีวิตทั่วไปของเธอในกรุงลอนดอน แต่เป็นมุมมองที่น่าสนใจและเก๋ไก๋ของเด็กสาวยุคใหม่วัย 21 ปี ถึงแม้ว่าพ่อของเธอคือ คีธ อัลเลน นักแสดงดัง และแม่เป็นโปรดิวเซอร์หนัง แต่เธอมีชีวิตที่ระหกระเหจากการที่พ่อแม่ของเธอหย่ากันตั้งแต่อายุแค่ 4 ขวบ เธอเปลี่ยนโรงเรียนถึง 12 แห่ง และเลิกเรียนตั้งแต่อายุ 15 ปี แต่เธอก็นำประสบการณ์หลากหลายของเธอ มาแต่งเพลง และกลายเป็นคนดังไปได้อย่างน่าชื่นชม นอกเหนือจากนี้เพลงของเธอยังเป็นป๊อปที่มีกลิ่นอายของสกา
ส่วน ลิลี่ อัลเลน กับอัลบั้ม “Alright, Still” สื่อมวลชนในอังกฤษต่างยกย่องเธอว่าเป็น “ 2006’s Alternative Teen-Pop Star” ด้วยวัยเพียง 21 ปี กับการเป็นทั้งคนแต่งเพลงและร้องเพลงเองทั้งหมด บวกกับเนื้อหาของเพลงที่มีเสน่ห์ ที่ว่าด้วยชีวิตของเด็กวัยรุ่นในลอนดอน กับแง่มุมที่แตกต่างจากเพลงป็อปทั่วไป อีกทั้งซิงเกิลแรก ‘Smile’ ก็ไต่ขึ้นไปถึง อันดับ 1 ในอังกฤษ
ซิงเกิล 2 ‘LDN’ ได้รับการเสนอชื่อเข义าชิงรางวัลมากมายทั้ง MTV Europe Music Awards, Brit Awards และคว้ารางวัล Digital Music Awards สาขา Best Pop Artist
คำ
คำ เป็นหน่วยของภาษาที่สื่อถึงความหมายซึ่งประกอบด้วยพยางค์หนึ่งพยางค์หรือมากกว่า ปกติแล้วในแต่ละคำจะมีรากศัพท์ของคำแสดงถึงความหมายและที่มาของคำนั้น โดยการนำคำหลายคำมาประกอบกันจะทำให้เกิดวลีหรือประโยคซึ่งใช้สื่อความหมายให้ชัดเจนมากยิ่งขึ้นไป
ในภาษาอื่น ๆ อาจมีคำประเภทอื่นนอกเหนือจากที่กล่าวไว้แล้วข้างต้น เช่น
คาเร็น
คาเร็น () เป็นตัวละครจากเกมเก็นโซซุยโคเด็น ปรากฏตัวออกมาในภาค II
คาเร็นเป็นนักเต้นจากหมู่บ้านคุสคุส เป็นลูกศิษย์ของนักเต้นชื่อดัง มินะ และเป็นนักเต้นที่มีชื่อเสียงมากภายในเมืองคุสคุส ปกติเธอจะเป็นคนขี้อายแต่เมื่อจะทำการแสดงเธอจะเปลี่ยนโฉมกลายเป็นสาวงามในทันที
ลาสต์.เอฟเอ็ม
ลาสต์.เอฟเอ็ม (Last.fm สามารถอ่านเป็น "ลาสต์เอฟเอ็ม" หรือ "ลาสต์ดอตเอฟเอ็ม") เป็นสถานีวิทยุบนอินเทอร์เน็ตของสหราชอาณาจักร และเว็บไซต์ชุมชนคนสร้างสรรค์ดนตรี ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2545 ปัจจุบันมีผู้ใช้จากทั่วโลก 200 ประเทศกว่า 30 ล้านคน เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 ซีบีเอสอินเทอแร็กทีฟถือครองกรรมสิทธิ์ ลาสต์.เอฟเอ็ม ในราคา 140 ล้านปอนด์ (ประมาณ 280 ล้านดอลลาร์สหรัฐ)
ลาสต์.เอฟเอ็ม มีระบบแนะนำเพลงที่เรียกว่า Audioscrobbler ซึ่งช่วยให้รายละเอียดของผู้ใช้แต่ละคนว่ามีรสนิยมทางดนตรีเป็นอย่างไร โดยการเก็บข้อมูลเพลงทั้งหมดที่ผู้ใช้นั้นเคยฟัง ไม่ว่าจะมาจากสถานีวิทยุ หรือรายการเพลงจากเครื่องเล่นพกพาหลายชนิด ข้อมูลนี้ถูกส่งผ่าน (scrobble) ไปยังฐานข้อมูลของลาสต์.เอฟเอ็ม ผ่านทางปลั๊กอินที่ติดตั้งไว้ในโปรแกรมเล่นเสียง รายละเอียดของผู้ใช้ก็จะแสดงในหน้าข้อมูลส่วนตัว เว็บไซต์นี้ยังมีคุณลักษณะของเครือข่ายสังคม และสามารถแนะนำเพลงและศิลปินที่ผู้ใช้นั้นชื่นชอบ
อำเภอบางสะพานน้อย
บางสะพานน้อย เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดประจวบคีรีขันธ์
ท้องที่อำเภอบางสะพานน้อยเดิมเป็นส่วนหนึ่งของเมืองกำเนิดนพคุณ ซึ่งต่อมาเป็นอำเภอเมืองกำเนิดนพคุณ จังหวัดชุมพร (เมือง) และต่อมาจึงได้รวมกับ 2 อำเภอจากจังหวัดเพชรบุรี (เมือง) คืออำเภอเมืองปราณบุรี และอำเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์ ซึ่งก็ยังเป็นอำเภอกำเนิดนพคุณ ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอบางสะพาน จนกระทั่งกระทรวงมหาดไทยได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง แบ่งท้องที่อำเภอบางสะพาน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ตั้งเป็นกิ่งอำเภอบางสะพานน้อย โดยมีผลตั้งแต่วันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2517 เป็นต้นมา จนได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอ ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 98 หน้าที่ 115 ก ฉบับพิเศษ วันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2524 หน้า 7
อำเภอบางสะพานน้อยตั้งอยู่ทางตอนใต้สุดของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
อำเภอบางสะพานน้อยแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 41 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอบางสะพานน้อยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
โรงเรียนระดับมัธยมศึกษาประจำอำเภอที่มีการเรียนการสอนถึงระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย คือ โรงเรียนบางสะพานน้อยวิทยาคม
สถานศึกษาในเขตตำบลไชยราช ได้แก่ โรงเรียนบ้านไชยราช โรงเรียนบ้านช้างเผือก โรงเรียนบ้านบางเจริญ โรงเรียนบ้านทองอินทร์ ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กบ้านไชยราช ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กบ้านหินเทิน และ ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กบ้านบางเจริญ
เรือประจัญบาน
เรือประจัญบาน คือเรือรบหุ้มเกราะขนาดใหญ่ที่มีอาวุธประจำเรือเป็นปืนใหญ่มีระยะยิงไกล ในช่วงปลายสตวรรษที่ 19 ถึงต้นศตวรรษที่ 20 เรือประจัญบานถือเป็นเรือรบที่มีพลานุภาพที่สุดในบรรดาเรือรบทั้งหลาย และการมีฝูงเรือประจัญบานถือว่ามีความสำคัญมาก สำหรับประเทศใดๆก็ตามที่ต้องการคงไว้ซึ่งความเป็นใหญ่ทางทะเล
คำว่า "เรือประจัญบาน" ถูกกำหนดขึ้นเมื่อราว ปี 1794 และเป็นคำลดรูปมาจาก "เรือรบแนวเส้นประจัญบาน" (ship of the line of battle) หรือที่เรียกสั้นๆว่า "เรือเส้นประจัญบาน" (ship of the line) อันเป็นเรือรบต่อด้วยไม้ ที่มีบทบาทสำคัญที่สุดใน ยุคสมัยของเรือใบ (Age of Sail) คำดังกล่าวเข้ามาสู่การใช้อย่างเป็นทางการในปลายทศวรรษที่ 1880 เพื่อใช้บรรยาย เรือรบหุ้มเกราะ (ironclad warship) ประเภทหนึ่ง ซึ่งปัจจุบันได้รับการอ้างถึงโดยนักประวัติศาสตร์ว่า "เรือประจัญบาญยุคก่อนเดร็ดนอท" ในปี 1906 คำสั่งให้ต่อ เรือหลวงเดร็ดนอท (1906) (HMS Drednought) นับว่าเป็นการเปิดศักราชใหม่ในการออกแบบเรือประจัญบาน
ในยุคปฏิวัติอุตสาหกรรม มีการสร้างเรือประจัญบานที่ขับเคลื่อนด้วยพลังกลจักรไอน้ำ และติดอาวุธที่ทรงอานุภาพ เช่น ปืนใหญ่โฮชวิตเซอร์ และปืนครก ที่มีระยะยิงไกล และมีอำนาจการยิงรุนแรง
ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 มีการติดตั้งเกราะเหล็กให้กับเรือประจัญบาน และมีการติดตั้งป้อมปืนใหญ่ที่หมุนยิงได้รอบ กระสุนปืนใหญ่มีการพัฒนากระสุนแบบต่างๆ และก็เข้าสู่ยุคการสร้างเรือประจัญบานด้วยเหล็กทั้งลำ และในยุคเดียวกัน กองทัพเรืออังกฤษได้สร้างเรือประจัญบาน "เรือหลวง"เดรดนอต" (HMS "Dreadnought") ที่ติดปืนใหญ่ขนาด 12 นิ้ว (305 มม.) ที่ยิงได้ทั่วทุกทิศ ทุกชาติต่างพากันสร้างเรือประจัญบาน หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ได้มีสนธิสัญญาจำกัดการสร้างเรือประจัญบานขึ้นมาหลายข้อ เช่น สนธิสัญญานาวิกวอชิงตัน ที่ห้ามสร้างเรือรบที่มีขนาดเรือเกิน 35,000 ตัน และห้ามติดปืนใหญ่ขนาดเกิน 16 นิ้ว (406 มม.) สนธิสัญญาแวร์ซายซึ่งจำกัดการสร้างเรือของเยอรมนีที่แพ้สงคราม โดยห้ามสร้างเรือที่มีขนาดเกิน 10,000 ตัน และห้ามติดปืนใหญ่ขนาดเกิน 11 นิ้ว (280 มม.)
ทางเยอรมนีก็ได้สร้างเรือประจัญบานขนาดกระเป๋าชั้น "ดอยช์ลันช์" ขึ้นมา โดยขนาดเรือกว่า 14,000 ตัน ติดปืนใหญ่ 11 นิ้ว 6 กระบอก ติดตั้งเครื่องยนต์ดีเซล ทำให้สามารถทำความเร็วได้สูง
ในยุคสงครามโลกครั้งที่สอง (ค.ศ. 1939-1945) ชาติต่าง ๆ ที่ร่วมสงคราม ต่างสร้างเรือประจัญบานขึ้นมา เช่น "บิสมาร์ค" ของเยอรมนี, "ไอโอวา" ของสหรัฐอเมริกา, และ"ยามาโตะ" ของจักรวรรดิญี่ปุ่น
ประวัติศาสตร์หมู่เกาะแปซิฟิก
ประวัติศาสตร์หมู่เกาะแปซิฟิก เป็นประวัติศาสตร์หมู่เกาะมหาสมุทรแปซิฟิก ชาวโพลินีเซียมีความเจริญสูงสุดโดยเฉพาะประเทศตองกาและประเทศซามัว ซึ่งเจริญมากจนมีการสร้างขึ้นเป็นอาณาจักร สำหรับชาวเมลานีเซียความเจริญมากสุดอยู่ที่ประเทศฟิจิและหมู่เกาะโซโลมอน และมีสังคมแบบชนเผ่า สังเกตได้ในประเทศปาปัวนิวกินีซึ่งมีชนเผ่ากว่า 100 ชนเผ่า ส่วนภูมิภาคไมโครนีเซียก็มีประชากรอาศัยกันอยู่อย่างช้านานแบบชนเผ่า บางแห่งเป็นรัฐ แว่นแคว้นหรืออาณาจักร ในประเทศออสเตรเลียมีชาวอบอริจินส์อาศัยอยู่นานถึง 40,000 - 50,000 ปี สำหรับประเทศนิวซีแลนด์มีชาวมาวรีอาศัยอยู่
สำหรับประวัติศาสตร์ในหมู่เกาะแปซิฟิกแบ่งได้ดังนี้คือ
กู่เจ้านายฝ่ายเหนือ
กู่เจ้านายฝ่ายเหนือ หรือ สุสานราชตระกูล ณ เชียงใหม่ เป็นสุสานหลวงที่เจ้าดารารัศมี พระราชชายาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดฯ ให้อัญเชิญรวบรวมพระบรมอัฐิ และพระอัฐิของเจ้าหลวงและพระบรมวงศานุวงศ์ของราชวงศ์ทิพย์จักร ที่ครองนครเชียงใหม่มาประดิษฐานรวมกัน ณ บริเวณลาน วัดสวนดอก (พระอารามหลวง) โดยเกิดจากพระดำริเมื่อปี พ.ศ. 2452 พระราชชายาดารารัศมีทรงพิจารณาเห็นว่า (กู่) อนุสาวรีย์เจ้าผู้ครองนครและพระญาติพระวงศ์ทั้งหลายตั้งอยู่ใกล้ริมฝั่งแม่น้ำปิง ทางทิศตะวันตกนั้น (ตลาดวโรรสแถวตรอกข่วงเมรุ) ไม่เหมาะสม ดังนั้นจึงคิดที่จะหาที่ใหม่ซึ่งก็คือบริเวณวัดสวนดอกในปัจจุบันที่มีอาณาบริเวณกว้างขวาง ภายหลังเมื่อเจ้าดารารัศมี พระราชชายา สิ้นพระชนม์ ได้อัญเชิญแบ่งพระอัฐิของพระองค์มาประดิษฐานไว้ ณ กู่เจ้านายฝ่ายเหนือแห่งนี้ (อีกส่วนหนึ่งแบ่งประดิษฐานไว้ในสุสานหลวง วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร)
ปัจจุบันกู่เจ้านายฝ่ายเหนือ ได้ถูกจดทะเบียนให้เป็นโบราณสถานสำคัญ ภายใต้การกำกับดูแลของกรมศิลปากร ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานแห่งชาติ ในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 52 ตอนที่ 75 ลงวันที่ 8 มีนาคม 2478
การนำพระอัฐิและอัฐิของผู้ใดไปประดิษฐานในบริเวณกู่แห่งนี้ นับแต่อดีตมาจนถึงปัจจุบันต้องผ่านการพิจารณาจากผู้ดูแลรับผิดชอบ 2 ฝ่ายคือ ฝ่ายสายตระกูล ณ เชียงใหม่ และฝ่ายวัดสวนดอก โดยความเห็นชอบของเจ้าอาวาส จะถือหลักปฏิบัติว่าต้องเป็นอัฐิบุคคลที่เป็นลูกหลานและเครือญาติของเจ้าหลวง
กู่เจ้านายฝ่ายเหนือ ประกอบไปด้วยกู่จำนวนมาก ซึ่งภายในกู่จะบรรจุอัฐิเชื้อพระวงศ์ที่สำคัญ ดังนี้
อนันต์
อนันต์ (; ใช้สัญลักษณ์ ∞) เป็นแนวคิดในทางคณิตศาสตร์และปรัชญาที่อ้างถึงจำนวนที่ไม่มีขอบเขตหรือไม่มีที่สิ้นสุด ในประวัติศาสตร์ ผู้คนต่างพัฒนาแนวคิดต่าง ๆ เกี่ยวกับธรรมชาติของอนันต์ ในทางคณิตศาสตร์ มีการจำกัดความของคำว่าอนันต์ในทฤษฎีเซต ภาษาอังกฤษของอนันต์ที่ว่า Infinity มาจากคำในภาษาละติน "infinitas" ซึ่งแปลว่า "ไม่มีที่สิ้นสุด"
ในทางคณิตศาสตร์ เนื้อหาที่เกี่ยวกับอนันต์จะถือว่าอนันต์เป็นตัวเลข เช่น ใช้ในการนับปริมาณ เป็นต้นว่า "จำนวนพจน์เป็นอนันต์" แต่อนันต์ไม่ใช่ตัวเลขชนิดเดียวกับจำนวนจริง เกออร์ค คันทอร์ นักคณิตศาสตร์ชาวเยอรมันได้จัดระเบียบแนวคิดที่เกี่ยวกับอนันต์และเซตอนันต์ในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 ถึงต้นศตวรรษที่ 20 เขายังได้ค้นพบว่าอนันต์มีการนับปริมาณแตกต่างกัน แนวคิดดังกล่าวถูกเรียกว่าภาวะเชิงการนับ เช่น เซตของจำนวนเต็มเป็นเซตอนันต์ที่นับได้ แต่เซตของจำนวนจริงเป็นเซตอนันต์ที่นับไม่ได้
กระทรวงยุติธรรม (ประเทศไทย)
กระทรวงยุติธรรม () เป็นกระทรวงหนึ่งในประเทศไทยก่อตั้งเมื่อ 25 มีนาคม พ.ศ. 2434 เดิมใช้ชื่อว่ากระทรวงยุตติธรรมและมีการเปลี่ยนชื่อเป็นกระทรวงยุติธรรมในวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2495มี พระดุลยพากย์สุวมัณฑ์ (ปิ่ณฑ์ ปัทมสถาน)เป็น ปลัดกระทรวงยุตติธรรมคนสุดท้ายดำรงตำแหน่งวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2492 ถึง 11 มีนาคม พ.ศ. 2495 และเป็นปลัดกระทรวงยุติธรรมคนแรกดำรงตำแหน่งระหว่างวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2495 ถึงวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2496 และในวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2496 
ได้มีการโปรดเกล้า สัญญา ธรรมศักดิ์ เป็นปลัดกระทรวงคนที่สอง มีภารกิจเป็นหน่วยงานหลักของกระบวนการยุติธรรม ในการดำเนินการเพื่อพัฒนากฎหมาย และระบบบริหารจัดการของ กระบวนการยุติธรรมอย่างเป็นเอกภาพ โปร่งใส คุ้มครองสิทธิเสรีภาพของประชาชน ช่วยเหลือและให้ความรู้แก่ประชาชนทางกฎหมาย ป้องกัน ปราบปราม แก้ไข ฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ติดยาเสพติด รวมทั้งป้องกัน แก้ไขปัญหาอาชญากรรมในสังคมและอาชญากรรมทางเศรษฐกิจ การฟื้นฟูกิจการของลูกหนี้ การบังคับคดีแพ่ง บังคับคดีล้มละลาย บังคับคดีทางอาญา บำบัดแก้ไขฟื้นฟูผู้กระทำผิด
ต่อมาในวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2560 พระราชบัญญัติคุมประพฤติ พ.ศ. 2559 มีผลใช้บังคับ ส่งผลให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม เป็นประธานคณะกรรมการคุมประพฤติ ปลัดกระทรวงยุติธรรมเป็นรองประธานกรรมการคุมประพฤติ
เมื่อปี พ.ศ. 2535 ไดเกิดวิกฤตตุลาการ โดย วสันต์ สร้อยพิสุทธิ์ ได้รับการแต่งตั้งจากผู้ชุมนุมประท้วงที่เป็นตุลาการให้เป็น โฆษกฝ่ายกบฏตุลาการสืบเนื่องจากวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2534 คณะกรรมการตุลาการมีมติให้นาย ประวิทย์ ขัมภรัตน์ เป็นประธานศาลฎีกา ในการนี้ ประภาสน์ อวยชัย ได้ระงับมติดังกล่าวให้เหตุผลว่าเนื่องจากมีผู้เข้าประชุมไม่ครบองค์ประชุม ซึ่งนาย ประวิทย์ ขัมภรัตน์ ได้รับการสนับสนุนจาก โสภณ รัตนากร
และในวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2534 คณะกรรมการตุลาการ ได้มีมติ ให้ นาย ประเสริฐ บุญศรี เป็นปลัดกระทรวงยุติธรรม และ สวัสดิ์ โชติพานิช เป็นประธานศาลฎีกา ต่อมาวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2534 คณะกรรมการกฤษฎีกาได้มีมติไม่เห็นด้วยกับการแต่งตั้ง ปลัดกระทรวงยุติธรรมและประธานศาลฎีกา ของ ประภาสน์ อวยชัย นำมาสู่การชุมนุมครั้งใหญ่ของผู้พิพากษาในวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534 ที่แยกราชประสงค์ ก่อนเลิกชุมนุมและรับมติคณะกรรมการตุลาการ
วู่หยา
วู่หยา (Wuya) เป็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง เส้าหลิน สุดยอดพลังแห่งเพลงมวย
วู่หยาเป็นแม่มดที่ถูกอาจารย์ดาฉีขังไว้ในกล่องปริศนาเมื่อ 1500 ปีที่แล้ว และถูกปล่อยออกมาโดย แจ๊ก สไปเซอร์ แต่เธอก็เหลือเพียงแค่วิญญาณเท่านั้น เมื่อมีเชนกังวูกำลังเผยตัว วู่หยาจะสามารถรับรู้ได้ ในตอนจบของฤดูกาลที่ 1 เรมุนโด้ได้ร่วมมือกับวู่หยา โดยใช้หางพญานาคและคันฉ่องส่องกลับเพื่อทำให้วู่หยากลับคืนสู่ร่างเดิม แต่ต่อมาเรมุนโด้ได้จับวู่หยาใส่กล่องปริศนาของอาจารย์ดาฉี ในตอนจบของฤดูกาลที่ 2 เชสยังใช้หางพญานาคและคันฉ่องส่องกลับเพื่อทำให้วู่หยากลับคืนสู่ร่างเดิมอีกครั้ง
วู่หยาในตำนานมังกรเส้าหลินมีเนื้อหาไม่ตรงกับภาคก่อนเพราะวู่หยาจะถูกอาจารย์ดาฉีขังไว้ในสปริง ก่อนที่จะถูกปล่อยออกมาโดย แจ๊ก สไปเซอร์ ในตอนBack in the Flesh Again ชาโดว์ใช้ำไลหัวใจม่วงและที่เกาหลังผู้แข็งแกร่งเพื่อทำให้วู่หยากลับคืนสู่ร่างเดิมอีกครั้ง
วู่หยาเคยประลองเส้าหลินทั้งหมด 4 ครั้ง โดยชนะ 1 ครั้ง และแพ้ 3 ครั้ง
โอมิ
โอมิ (Omi) เป็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง เส้าหลิน สุดยอดพลังแห่งเพลงมวย
โอมิเป็นเด็กกำพร้าชาวจีนที่ถูกฝึกมาเป็นพระเส้าหลินตั้งแต่เกิด เป็นมังกรแห่งธาตุน้ำ และเป็นผู้ที่มีรูปร่างเล็กที่สุด (แต่ตัวไม่เล็กที่สุดในตำนานมังกรเส้าหลิน) และคาดว่าอายุน้อยที่สุดแต่มีทักษะมากที่สุดในบรรดามังกรเส้าหลินทั้งสี่ เขามักจะใช้สำนวนต่าง ๆ ผิดอยู่เสมอ และมักจะไม่พอใจมากเวลาใครมาว่าหัวของตน ในตอนจบของฤดูกาลที่ 2 โอมิสูญเสียชิฝ่ายดีไป ทำให้กลายเป็นฝ่ายเฮ่ยหลินและเข้าร่วมกับเชสยัง แต่หลังจากนั้นก็กลับมาอยู่ฝ่ายเส้าหลินอีกครั้ง
โอมิในตำนานมังกรเส้าหลินนั้นได้เลื่อนขั้นเป็นนักรบโชคู แถมยังได้ปิ้งป่องมาเป็นพี่น้องร่วมรบอีกด้วย โดยในช่วงการคัดเลือกหานักรบเส้าหลินฝึกหัด โอมิถูกชาโดว์ (ที่ปลอมตัวมาในชื่อวิลโล่) หลอกจนเธอสามารถขโมยเชนกังวูไปได้ทั้งหมด (โอมิเป็นคนเดียวที่รู้ที่ซ่อนเชนกังวูและรหัส) ซึ่งหลังจากที่วัดเส้าหลินถูกทำลาย โอมิและพวกพ้องก็ได้ออกเดินทาง เพื่อค้นหาวัดแห่งใหม่ และจะหาวัดเส้าหลินใหม่เจอในตอน Princess Kaila of the Thousand Layer Mountain
ปิ้งป่อง (Ping Pong) เป็นชาวฝรั่งเศส ซึ่งเขาเป็นตัวละครใหม่จากตำนานมังกรเส้าหลิน เป็นมังกรแห่งธาตุไม้ และเป็นผู้ที่มีรูปร่างเล็กที่สุด มีทักษะด้านการวิ่งได้เร็วที่สุด มีจิตใจสะอาดที่สุดในบรรดามังกรเส้าหลินทั้งห้า ซึ่งปิ้งป่องได้เป็นสมาชิกใหม่ในฐานะเส้าหลินฝึกหัด โดยในช่วงการคัดเลือกหานักรบเส้าหลินฝึกหัด ปิ้งป่องถุกชาโดว์เล่นสกปรกจนทำให้ปิ้งป่องขายหน้าจนขอออกจากการคัดตัว แต่ก็กลับมาเพื่อบอกว่าวิลโล่คือชาโดว์ที่เป็นสมุนของเชสยังแต่ก็สายเกินไป ซึ่งหลังจากที่วัดเส้าหลินถูกทำลาย ปิ้งป่องได้ถูกเลือกให้เป็นเส้าหลินฝึกหัด และได้ออกเดินทางร่วมกับพวกพ้อง เพื่อค้นหาวัดแห่งใหม่ และจะหาวัดเส้าหลินใหม่เจอในตอน Princess Kaila of the Thousand Layer Mountain ในตอนOut of Ping Pong's Mind ปิ้งป่องได้ปลุกสัญชาตญาณพยัคของตนเองขึ้นมา(โอมิช่วยกระตุ้น) และในตอนMi Temple, Mi Casa ปิ้งป่องได้เลื่อนขั้นเป็นนักรบโชคู
โอมิเคยประลองเส้าหลินทั้งหมด 28 ครั้ง โดยชนะ 24 ครั้ง และแพ้ 4 ครั้ง (ไม่นับการประลองกับอาจารย์ดาฉีและเรมุนโด้)
โอมิเคยประลองเส้าหลินทั้งหมด 10 ครั้ง โดยชนะ 8 ครั้ง และแพ้ 2 ครั้ง
ปิ้งป่องเคยประลองเส้าหลินทั้งหมด 4 ครั้ง โดยชนะ 3 ครั้ง และแพ้ 1 ครั้ง
โดโจ คาโนโจ โช
โดโจ คาโนโจ โช () เป็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่องเส้าหลิน สุดยอดพลังแห่งเพลงมวย
โดโจเป็นมังกรจีนสีเขียวที่เป็นมิตร มีหน้าที่ผู้รักษาคัมภีร์เชนกังวู และเป็นพาหนะในการเดินทางไปหาเชนกังวูในแต่ละครั้ง เมื่อ 1500 ปีที่แล้ว โดโจเคยเป็นผู้ช่วยของอาจารย์ดาฉีและได้ช่วยอาจารย์ดาฉีซ่อนเชนกังวูชิ้นต่างๆ เมื่อมีเชนกังวูกำลังเผยตัว โดโจจะสามารถรับรู้ได้ ทุกๆ 1500 ปี โดโจจะต้องขังตัวเองไว้ในกล่อง 24 ชั่วโมง เพื่อป้องกันสัตว์ประหลาดสองหัวที่จะโผล่มาจากร่างของเขา ถ้าเขาไม่สามารถควบคุมได้ โลกจะตกอยู่ใต้ความมืดนับพันปี
โดโจสามารถขยายร่างให้มีขนาดใหญ่ได้ และยังสามารถเปลี่ยนร่างเป็นเรือ รถไฟ รถไฟใต้ดิน และปลอมตัวเป็นคนได้
โดโจเคยประลองเส้าหลินทั้งหมด 1 ครั้ง โดยแพ้ 1 ครั้ง
โดโจไม่เคยประลองเส้าหลินเพราะตามกฏแล้วมังกรเข้าร่วมการประลองเส้าหลินไม่ได้ แต่ในตอน Rocco นั้นโดโจกับร๊อคโค่ได้ใช้ขวดวิญญาณของเรมุนโด้,เคลย์(ซอมบี้)มาประลองกับเชสยัง,ชาโดว์ แทนพวกตน
คิมิโกะ โทโฮมิโกะ
คิมิโกะ โทโฮมิโกะ () เป็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง เส้าหลิน สุดยอดพลังแห่งเพลงมวย
คิมิโกะเป็นลูกสาวของนักธุรกิจผู้ร่ำรวยเจ้าของบริษัทโทโฮมิโกะในโตเกียว เป็นมังกรแห่งธาตุไฟ และเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวในบรรดามังกรเส้าหลินทั้งสี่ เธอมีลักษณะเหมือนผู้ไกล่เกลี่ยระหว่างโอมิและเรมุนโด้ และเป็นเหมือนพี่สาวของโอมิ เธอเป็นคนที่โกรธง่ายที่สุดในบรรดามังกรเส้าหลินทั้งสี่โดยเฉพาะเมื่อมีคนบอกว่าเธอมีฝีมือน้อยกว่าเพราะเป็นผู้หญิง
คิมิโกะในตำนานมังกรเส้าหลินนั้นได้เลื่อนขั้นเป็นนักรบโชคู โดยในช่วงการคัดเลือกหานักรบเส้าหลินฝึกหัด คิมิโกะได้สงสัยวิลโล่และได้สะกดรอยตามจนรู้ว่าเธอคือลูกน้องของเชสยังและได้ไปบอกพวกพ้องแต่ก็สายเกินกว่าที่จะหยุดยั้งเธอได้ ซึ่งหลังจากที่วัดเส้าหลินถูกทำลาย คิมิโกะและพวกพ้องก็ได้ออกเดินทาง เพื่อค้นหาวัดแห่งใหม่ และจะหาวัดเส้าหลินใหม่เจอในตอน Princess Kaila of the Thousand Layer Mountain ในตอนจบ เธอได้เป็นนักขี่มังกรคนแรกของยุคนี้(มังกรชื่อซิ๊ปปี้ลู/ซิ๊ปปี้ ลู)
คิมิโกะเคยประลองเส้าหลินทั้งหมด 13 ครั้ง โดยชนะ 11 ครั้ง และแพ้ 2 ครั้ง
คิมิโกะเคยประลองเส้าหลินทั้งหมด 3 ครั้ง โดยชนะ 1 ครั้ง และแพ้ 2 ครั้ง
เรมุนโด้ เปโดรซ่า
เรมุนโด้ เปโดรซ่า (Raimundo Pedrosa) เป็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง เส้าหลิน สุดยอดพลังแห่งเพลงมวย
เรมุนโด้เกิดในหมู่บ้านโทเบอเรโจในริโอ เดอ จาเนโร ประเทศบราซิล เป็นมังกรแห่งธาตุลม เขาเป็นคนที่ไร้กังวลมากที่สุดและมีแนวโน้มว่าขี้เกียจที่สุดในบรรดามังกรเส้าหลินทั้งสี่ ในตอนจบของฤดูกาลที่ 1 เรมุนโด้ได้เข้าร่วมกับวู่หยา แต่ต่อมาเขาก็เป็นผู้ขังวู่หยาไว้ในกล่องปริศนาของอาจารย์ดาฉี ในตอนจบของฤดูกาลที่ 3 เขาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นหัวหน้าของมังกรเส้าหลินทั้งสี่
เรมุนโด้ในตำนานมังกรเส้าหลินนั้นได้เลื่อนขั้นเป็นนักรบโชคู โดยในช่วงการคัดเลือกหานักรบเส้าหลินฝึกหัด เรมุนโด้ได้ตกหลุมรักวิลโล่(เหมือนโอมิ)ซึ่งเขากับโอมิเป็นผู้ทำให้วิลโล่ได้เข้าไปแข่งขันกับปิ้งป่อง ซึ่งหลังจากที่วัดเส้าหลินถูกทำลาย เรมุนโด้และพวกพ้องก็ได้ออกเดินทาง เพื่อค้นหาวัดแห่งใหม่ และจะหาวัดเส้าหลินใหม่เจอในตอน Princess Kaila of the Thousand Layer Mountain
เรมุนโด้เคยประลองเส้าหลินทั้งหมด 10 ครั้ง โดยชนะ 9 ครั้ง และแพ้ 1 ครั้ง (ไม่นับการประลองกับโอมิ)
เรมุนโด้เคยประลองเส้าหลินทั้งหมด 2 ครั้ง โดยชนะ 2 ครั้ง (นับรวมตอนเป็นซอมบี้)
เคลย์ เบลลีย์
เคลย์ เบลลีย์ () เป็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง เส้าหลิน สุดยอดพลังแห่งเพลงมวย
เคลย์เป็นคาวบอยจากเทกซัส เป็นมังกรแห่งธาตุดิน และเป็นคนที่ใจเย็นที่สุดในบรรดามังกรเส้าหลินทั้งสี่ เขามีความเป็นสุภาพบุรุษมากโดยจะไม่ต่อสู้กับผู้หญิง และเขามักจะมีคำพูดอุปมาในเรื่องต่าง ๆ อยู่เสมอ
เคลย์ในตำนานมังกรเส้าหลินนั้นได้เลื่อนขั้นเป็นนักรบโชคู โดยในช่วงการคัดเลือกหานักรบเส้าหลินฝึกหัด เคลย์ไม่ได้เอียงข้างใคร ซึ่งนั่นก็ไม่ได้ช่วยทำให้แผนการของชาโดว์เสียหาย ซึ่งหลังจากที่วัดเส้าหลินถูกทำลาย เคลย์และพวกพ้องก็ได้ออกเดินทาง เพื่อค้นหาวัดแห่งใหม่ และจะหาวัดเส้าหลินใหม่เจอในตอน Princess Kaila of the Thousand Layer Mountain
เคลย์เคยประลองเส้าหลินทั้งหมด 11 ครั้ง โดยชนะ 8 ครั้ง และแพ้ 3 ครั้ง
เคลย์เคยประลองเส้าหลินทั้งหมด 4 ครั้ง โดยชนะ 2 ครั้ง และแพ้ 2 ครั้ง (นับรวมตอนเป็นซอมบี้)
อะซิโตนเพอร์ออกไซด์
อะซิโตนเพอร์ออกไซด์ (อังกฤษ:acetone peroxide) เป็นสารประกอบจากอะซิโตน และไฮโดรเจนเพอร์ออกไซด์ มีคุณสมบัติไวต่อความร้อนและความสั่นสะเทือน ซึ่งเมื่อได้รับความร้อนหรือความสั่นสะเทือนเพียงเล็กน้อย จะทำให้พันธะระหว่างออกซิเจนที่เกาะตัวกันอย่างหลวมๆ แตกตัวออก และเกิดแรงอัดของแก๊สจำนวนมากออกมา ทำให้เกิดการระเบิด
อะซิโตนเพอร์ออกไซด์ มีลักษณะเป็นผลึกคล้ายกับน้ำตาล ทำให้ตรวจจับยาก และสามารถผลิตด้วยสารตั้งต้นที่หาได้ง่าย ประกอบด้วยอะซิโตน ไฮโดรเจนเพอร์ออกไซด์ และกรดไฮโดรคลอริก หรือกรดซัลฟิวริก จึงเป็นที่นิยมในหมู่ผู้ก่อการร้าย
อะซิโตนเพอร์ออกไซด์ มีชื่อเรียกอีกหลายชื่อได้แก่
ฮาสวาร์
ฮาสวาร์ (อังกฤษ: Haswar) เป็นตัวละครจากเกมเก็นโซซุยโคเด็น ปรากฏตัวออกมาในภาค V, ฮาสวาร์เป็นผู้ดูแลดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งลูนัส (Holy land of Lunas)
ชื่อ: ฮาสวาร์ ฟาเลเนส (Haswar Falenas) 
ดวงดาวประจำตัว: เท็นโช (Tensyo) 
บ้านเกิด: โซล-ฟาเลนา (Sol-Falena) 
อายุ: มากกว่า 34 ปี
เผ่าพันธุ์: มนุษย์ 
รูนที่ถือครอง: ไม่ปรากฏ 
ครอบครัว: ชาฮีวาร์ (Shahrewar, มีศักดิ์เป็นมารดา) 
สถานะ: ผู้ดูแลดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งลูนัส 
สถานที่อยู่ปัจจุบัน: ไ่ม่ปรากฏ 
สงครามที่เข้าร่วม: สงครามกลางเมืองในฟาเลนา
ฮาสวาร์เป็นลูกสาวของเจ้าหญิงชาฮีวาร์ (Princess Shahrewar) ลูกสาวคนโตของราชินีโอฮาซีทา (Queen Olhazeta) ราชินีองค์แรกของอาณาจักรฟาเลนา หลังราชินีโอฮาซีทาสิ้นพระชนม์ได้เกิดสงครามขึ้นระหว่างเจ้าหญิงชาฮีวาร์และเจ้าหญิงฟาฮาแรม (Princess Fahlzram) เจ้าหญิงทั้งสองต่อสู้กันเพื่อจะที่แย่งตำแหน่งการเป็นราชินีแห่งฟาเลนา ท้ายที่สุดเจ้าหญิงชาฮีวาร์โดนปลงพระชนม์โดยกองกำลังนีเตอร์เกต (Nether Gate) ซึ่งเป็นกองกำลังที่ฟาฮาแรมเป็นคนสร้างขึ้นมาอย่างลับๆ ฟาฮาแรมจึงได้ขึ้นเป็นราชินีแห่งฟาเลนาในที่สุด หลังจากนั้นสองปีราชินีฟาฮาแรมสิ้นพระชนม์ โดยให้ลูกสาวของตน อาสแตส ขึ้นครองราชย์ต่อจากเธอ ดังนั้นฮาสวาร์จึงไม่มีโอกาสได้เข้าเป็นราชินีแห่งฟาเลนาแต่มีเชื้อสายกษัตริย์อยู่ในตัว
ฮาสวาร์ได้รับเลือกเข้าเป็นผู้ดูแลดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งลูนัส และได้มีโอกาสในการเลี้ยงดูเจ้าชายแห่งฟาเลนาแม้เธอจะยุ่งมากกับหน้าที่ของการดูแลดินแดนศักดิ์สิทธิ์ก็ตาม แม้ว่าเธอจะไม่มีโอกาสในการได้เข้าเป็นราชินีแห่งฟาเลนา แต่เธอกลับไม่เคยเสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นและบอกกับตนเองเสมอว่า อาสแตสสามารถทำหน้าที่นี้ได้ดีมากกว่าเธอ แต่ก็ยังคงมีบุคคลส่วนมากที่ไม่เห็นด้วยกับความคิดนั้น
ขณะเกิดสงครามกลางเมืองในฟาเลนา ฮาสวาร์เองต้องการที่จะให้ความช่วยเหลือกับเจ้าชายแห่งฟาเลนาและหมายรวมถึงเจ้าหญิงลิมสเลียด้วยเช่นกัน แต่ไม่สามารถทำอะไรได้มากนัก นอกจากการให้กำลังใจเพียงอย่างเดียว แม้แต่ในวันขึ้นครองราชย์ของเจ้าหญิงลิมสเลียเองก็ตาม ดังนั้นเมื่อถึงโอกาสที่เจ้าชายเข้ามาชวนเธอไปเป็นพวก ฮาสวาร์จึงไม่ปฏิเสธในการออกเดินทางไปกับเจ้าชายเลย
ภายหลังสงครามสิ้นสุดลงเธอกลับไปทำหน้าที่เป็นผู้ดูแลดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งลูนัส และได้แต่งงานไปโดยที่ไม่มีใครคาดคิด
โดนาเตลโล
โดนาเตลโล หรือ โดนาโต ดี นิกโกเลาะ ดี เบตโต บาร์ดี (; ค.ศ. 1386 - 13 ธันวาคม ค.ศ. 1466) ศิลปินชาวอิตาลีในด้านงานปั้นในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาการ
โดนาเตลโลเป็นลูกของพ่อค้าขนแกะนิกโกเลาะ ดี เบตโต บาร์ดี ผู้เป็นสมาชิกของสมาคมพ่อค้าขนแกะแห่งฟลอเรนซ์ที่เกิดที่งฟลอเรนซ์ราวปี ค.ศ. 1386 โดนาเตลโลได้รับการศึกษาภายในบ้านของตระกูลมาร์เตลลี และการศึกษาเบื้องต้นจากห้องศิลป์ของช่างทอง และต่อมาก็ได้ฝึกงานอยู่ชั่วระยะเวลาหนึ่งกับโลเรนโซ กีแบร์ตี
ขณะที่ร่ำเรียนและทำงานขุดค้นอยู่กับฟีลิปโป บรูเนลเลสกี ในกรุงโรมระหว่าง ค.ศ. 1404 ถึง ค.ศ. 1407 ศิลปินสองคนนี้ก็ได้ชื่อว่าเป็นนักล่าสมบัติ โดนาเตลโลหากินโดยการทำงานกับร้านช่างทอง การทำงานในกรุงโรมเป็นจุดสำคัญของการเปลี่ยนแปลงของการวิวัฒนาการทั้งหลายของศิลปะอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 15 เพราะในช่วงนี้เองที่บรูเนลเลสกีทำการวัดโดมของตึกแพนธีอันและสิ่งก่อสร้างโรมันอื่น ๆ ในกรุงโรม สิ่งก่อสร้างของบรูเนลเลสกีและงานประติมากรรมของโดนาเตลโลถือกันว่าเป็นงานเอกในการแสดงออกถึงความก้าวหน้าทางสถาปัตยกรรมและประติมากรรมของยุคดังกล่าว และมามีอิทธิพลต่อจิตรกรอื่น ๆ ของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาต่อมา
อาจารย์ฟ่ง
อาจารย์ฟ่ง (Master Fung) เป็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง เส้าหลิน สุดยอดพลังแห่งเพลงมวย
อาจารย์ฟ่งเป็นอาจารย์ของพระเส้าหลิน และเป็นเพื่อนของโดโจ เขามักจะให้ภารกิจยากๆแก่มังกรเส้าหลินเสมอ ซึ่งโอมิชื่นชมเขามาก อาจารย์ฟ่งเคยถูกเชสยังส่งไปโลกหยินหยาง แต่อาจารย์ฟ่งก็เข้าฌาณขังความชั่วไว้ภายใน หลังจากนั้นโอมิเข้าไปช่วยอาจารย์ฟ่ง แต่เข้าไปโดย หยินโยโย่ ทำให้โอมิไปอยู่ฝ่ายเฮ่ยหลิน แต่ต่อมาโอมิและอาจารย์ฟ่งก็ได้ชิ ที่ดีกลับคืนมา โดยตอนท้ายของ ฤดูกาลที่ 3 อาจารย์ฟ่งได้แต่งตั้งให้เรมุนโด้เป็นหัวหน้าของมังกรเส้าหลินทั้งสี่
อาจารย์ฟ่งในตำนานมังกรเส้าหลิน ได้แยกทางกับมังกรเส้าหลิน แต่จะกลับมาที่วัดเส้าหลินแห่งใหม่ถาวรในตอนWho Shrunk Master Fung?
อาจารย์ฟ่งไม่เคยประลองเส้าหลิน
อาจารย์ฟ่งเคยประลองเส้าหลินทั้งหมด 1 ครั้ง โดยชนะ 1 ครั้ง
แจ๊ก สไปเซอร์
แจ๊ก สไปเซอร์ () เป็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง เส้าหลิน สุดยอดพลังแห่งเพลงมวย
แจ๊ก สไปเซอร์ มักเรียกตัวเองว่า "เด็กเปรื่องเรื่องร้าย" หรือ "วายร้ายอัจฉริยะ" เขาเป็นผู้ปล่อยวู่หยาออกจากกล่องปริศนา ซึ่งได้มาจากพ่อของเขาจากฮ่องกง เขามีความใฝ่ฝันที่จะยึดครองโลก และมักจะสวมกระเป๋าเฮลิคอปเตอร์ซึ่งคุณยายให้เป็นของขวัญและมีหุ่นยนต์สำหรับต่อสู้จำนวนมาก นอกจากนี้แจ๊ก สไปเซอร์ มีความสูงใกล้เคียงกับเรมุนโด้ มีผมสีแดง ผิวขาว และตาสีแดง
แจ็ก สไปเซอร์และกองทัพหุ่นยนต์ในตำนานมังกรเส้าหลินได้ปล่อยวู่หยาออกมาจากสปริง และได้จะก่อตั้ง กลุ่มเหล่าร้าย ที่ประกอบด้วย แค้ทแนปเป้ ทับบิมูระ และ ไซคลอปส์แจ๊ก สไปเซอร์เคยประลองเส้าหลินทั้งหมด 20 ครั้ง โดยชนะ 4 ครั้ง และแพ้ 16 ครั้ง (ไม่นับการประลองกับหุ่นสวมรอย)
แจ๊ก สไปเซอร์เคยประลองเส้าหลินทั้งหมด 12 ครั้ง โดยชนะ 4 ครั้ง และแพ้ 8 ครั้งผู้หญิงที่มีชื่อเดิมว่าแอชลีย์ เธอได้รู้จักกับแจ๊ก สไปเซอร์ครั้งแรกในงานปาร์ตี้ และได้เข้าร่วมกับฝ่ายเฮ่ยหลิน โดยได้ประลองเส้าหลินชนะโอมิและคิมิโกะ ผู้พากษ์เสียงคือ เจนนิเฟอร์ เฮล
นินจาที่มีรูปร่างอ้วนมาก เขาได้นำดาบจ้าววายุมาให้แจ๊ก สไปเซอร์และวู่หยาเพื่อเข้าร่วมกับฝ่ายเฮ่ยหลิน เขามีสุนัขพันธุ์ชิวาวาตัวหนึ่งชื่อ "หน้าซาลาเปา"
ยักษ์ตาเดียวสีแดงที่มีลักษณะคล้ายกับในตำนานกรีก หลังจากถูกโอมิเอาชนะในการประลองเส้าหลินด้วยปีกแห่งทินาบิ ไซคลอปส์ได้กลับมาอีกครั้งโดยเป็นผู้ช่วยของแจ๊ก สไปเซอร์
คนขายของชาวรัสเซีย เขาปลอมตัวเป็นพระเส้าหลินและได้หลอกโอมิว่าเขาจะเป็นปีศาจในอนาคตโดยใช้ฉ่องส่องกลับร่วมกับแว่นตาคริสตัล
แค้ทแนปเป้เคยประลองเส้าหลินทั้งหมด 2 ครั้ง โดยชนะ 2 ครั้ง
ทับบิมูระเคยประลองเส้าหลินทั้งหมด 3 ครั้ง โดยชนะ 1 ครั้ง และแพ้ 2 ครั้ง
ไซคลอปส์เคยประลองเส้าหลินทั้งหมด 2 ครั้ง โดยชนะ 1 ครั้ง และแพ้ 1 ครั้ง
วลาดเคยประลองเส้าหลินทั้งหมด 1 ครั้ง โดยแพ้ 1 ครั้ง
เชสยัง
เชสยัง (Chase Young) เป็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง เส้าหลิน สุดยอดพลังแห่งเพลงมวย
เชสยังอาศัยอยู่ในอาณาจักรลึกลับของเขา เชสยังเคยต่อสู้เพื่อฝ่ายเส้าหลินร่วมกับพระอาจารย์กวน แต่ต่อมาถูกถั่วแระฮันนีบอล หลอกให้กินซุปเลาแมงโลน ทำให้เขากลายเป็นปีศาจและเป็นหนุ่มตลอดกาล เขาสามารถเปลี่ยนร่างเป็นสัตว์เลื้อยคลานได้(กิ้งก่า) ทุกครั้งที่เชสยังเอาชนะนักรบคนอื่น ๆ เขาก็จะเปลี่ยนนักรบเหล่านั้นให้เป็นเสือ สิงโต หรือแพนเตอร์สีดำที่จะเป็นสมุนที่รับใช้เขา
เชสยังและกองทัพ(ตระกูล)แมวในตำนานมังกรเส้าหลิน จะไม่มีวายร้ายคู่ปรับอย่างถั่วแระฮันนีบอลมากวนใจ แถมยังได้ลูกน้องใหม่คือชาโดว์ ซึ่งหลังจากที่เชสยังได้ทำลายวัดเส้าหลินแล้ว เขาวางแผนสร้างจักรวรรดิเฮ่ยหลิน ซึ่งเชสยังในภาคนี้สามารถเปลี่ยนคนเป็นสัตว์สายพันธุ์อื่นนอกจากสัตว์ตระกูลแมวได้ตามใจชอบ(โดยไม่ต้องเอาชนะ) และสามารถคุยกับคนอื่นทางจิตได้
เนื้อเรื่องของเชสยังในภาคนี้เป้นผู้ที่โหยหาในพลังและมีจิตใจไม่บริสุทธิ์ ซึ่งเชสยังได้แหกกฎของนักรบมังกรเส้าหลินจึงถูกขับไล่ออกไป โดยเขาแค้นเอียนซึ่งเป็นพี่ชายเพราะมังกรที่เชสยังอยากจะสานสัมพันธ์ด้วยได้เลือกเอียน(คนสาว+มังกรโลนิอันนิ ลุย) เชสยังจึงได้ดื่มน้ำยาเลาแมงโลนเพื่อที่จะทำให้ตัวเองแข็งแกร่งและไม่ต้องสละพลังเพื่อสร้างเชนกังวู เป็นเหตุทำให้เชสยังไม่ได้เป็นนักรบมังกรเส้าหลิน เพราะเชสยังได้สวมหมวกมังกรสานสัมพันธ์กับมังกรได้ แต่เชสทำไม่สำเร็จ เพราะเชสยังได้ดื่มน้ำยาเลาแมงโลน มังกรจึงไม่ยอมรับเชสยัง ทำให้เชสยังไม่มีพลังมังกรเส้าหลิน(และเพราะการสานสัมพันธ์กับมังกรนั้นทำได้แค่ครั้งเดียว จึงทำให้เชสยังไม่อาจเป็นนักรบมังกรเส้าหลินได้อีกต่อไป) ดังนั้นเชสยังจึงต้องการดูดพลังของนักรบมังกรเส้าหลินในขวดวิญญาณมาเป็นของตนเอง เพื่อที่เขาจะได้ทำลายพวกเส้าหลินและจักรวาล
ชาโดว์ (Shadow) เป็นเป็นตัวละครใหม่จากตำนานมังกรเส้าหลิน โดยเธอเป็นสปายแห่งความมืดที่ทำงานให้กับเชสยัง ซึ่งเธอมีความสามารถในการปลอมตัวและเปลี่ยนตัวเองเป็นเงาได้ และสามารถคุยกับคนอื่นทางจิตได้ นอกจากนี้เธอยังมีนิสัยชอบแลบลิ้นยาวจับแมลงกินอีกด้วย โดยตัวชาโดว์เกิดขึ้นมาได้เพราะพลังของเชสยัง
เชสยังเคยประลองเส้าหลินทั้งหมด 5 ครั้ง โดยแพ้ 5 ครั้ง
เชสยังเคยประลองเส้าหลินทั้งหมด 6 ครั้ง โดยชนะ 1 ครั้ง และแพ้ 5 ครั้ง
ชาโดว์เคยประลองเส้าหลินทั้งหมด 6 ครั้ง โดยชนะ 3 ครั้ง และแพ้ 3 ครั้ง (รวมการท่าประลองในชื่อวิลโล่)
เท็ตสึยะ โนมูระ
เท็ตสึยะ โนมูระ () เกิดวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2513 ที่จังหวัดโคจิ เป็นนักวาดภาพประกอบ ออกแบบตัวละคร และนักสร้างสรรค์เกมชาวญี่ปุ่น โดยผลงานที่ทำให้ชื่อของเขาเป็นที่รู้จักในวงกว้างคือ ไฟนอลแฟนตาซี VII
โนะมุระเดินทางมาอยู่ที่โตเกียวเมื่อตอนอายุ 18 ปี หลังจบการศึกษาด้านการออกแบบโฆษณาจากโรงเรียนสอนการออกแบบ เขาก็ได้เข้ามาทำงานกับบริษัทสแควร์จำกัด (ปัจจุบันคือ สแควร์เอนิกซ์) ในวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2534 โดยผลงานชิ้นแรกที่ได้มีส่วนร่วมคือ ไฟนอลแฟนตาซี IV
มะซะกะซุ โมะริตะ
มาซาคาซึ โมริตะ () เป็นนักแสดงและนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น เดิมเคยเป็นนักแสดงมาก่อน แต่หลังจากที่ได้มาเป็นนักแสดงโมชั่นแอคเตอร์ พร้อมกับพากย์เสียง ทีดัส ในเกมไฟนอลแฟนตาซี X ก็ทำให้ชื่อของเขากลายเป็นที่รู้จักในวงกว้างมากขึ้นทั้งในประเทศญี่ปุ่นและต่างประเทศ ปัจจุบันโมริตะจึงมีงานพากย์มากกว่างานแสดงไปแล้ว โดยบทที่สร้างชื่อเสียงในฐานะนักพากย์ให้แก่เขาคือ อิจิโกะ จากเรื่อง เทพมรณะ
วันเกิด : 21 ตุลาคม พ.ศ. 2515
บ้านเกิด : โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น 
สังกัด : อาโอนิโปรดักชัน