hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
จอมมารบู
จอมมารบู (Majin Buu) เป็นตัวละครจากเรื่อง ดราก้อนบอล เป็นจอมมารตัวอ้วนนิสัยดี แต่พอแยกร่างกลายเป็นบูผอมโหดร้ายเย็นชา เกิดขึ้นจากพ่อมดบาบีดี้ที่นำพลังบริสุทธิ์และมหาศาลอย่างพวกซุน โกคูมาใส่ในไข่ของจอมมารบู และได้ต่อสู่กับพวกโกคู โกคูได้รวมร่างกับเบจิต้า จึงกลายเป็นเบจิโต้ ตอนแรกสู้ได้เหนือกว่า แต่พอเข้าไปในร่างบู ตัวก็แยกออกจากกัน ดังนั้นจึงต้องสู้ทั้งที่ไม่ได้รวมร่าง และโกคูก็ชนะด้วยบอลเก็นกิ เมื่อบูตาย จึงเกิดเป็นอูบุขึ้นมาและในตอนจบของดราก้อนบอล โงคุนได้ฝึกวิชาให้อูบุ
ความสมารถคือ เลียนแบบวิชาต่อสู้ได้เพียงแค่เห็นทีเดียว กับยิ่งดูดใครที่มีพลังมากเข้ามา แต่เฉพาะที่มีชีวิตเท่านั้น ร่างกายจะเปลี่ยนไปจนรูปร่างคล้ายกับร่างที่ดูด โดยได้ทั้งพลังนิสัยความทรงจำมาอยู่ในร่าง โดยการดูดมาเป็นร่างต่างๆนั้นคือ ต้องเปลี่ยนให้คนนั้นเป็นช็อคโกแลตรูปคนนั้นกับกินเข้าเอาด้วยตัวเอง หรือเอาชิ้นของบูไปจับเหยื่อเพื่อดูดมารวมตัวกับตน เอาชิ้นส่วนนั้นไปจับใครมาเอามารวมกับตัวเอง แต่ถ้าร่างที่ดูดมาอยู่ในตัวนานเกินไปจะหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว แต่ถ้าไปตัดท่อสายส่งออกไป บูก็จะคืนร่างตามร่างที่เหลือ ถ้าไม่มีร่างที่ดูดเหลือ ก็คืนร่างเดิม กับสูญเสียสติปัญญาไป กับความสามารถที่โดดเด่นของจอมมารบูคือ ร่างกายแม้ว่าจะบาดเจ็บจนแขนขาขาด ก็งอกใหม่ได้ หรือต่อให้ถูกทำลายเหลือแค่เซลล์เดียวก็ฟื้นตัวกลับมาได้
ชื่อของบูมาจากชื่อคาถาในภาพยนตร์ซินเดอเรลลา ปี 1950 "Bibbidi-Bobbidi-Boo"
ซึ่งวันหนึ่งที่บิบิดี้ผนึกบูตามปกติ ไคโอชินตะวันออก ที่เป็นไคโอชินคนถัดไปมาฆ่าบิบิดี้ทิ้ง จนบูถูกผนึกนับแต่นั้นมา แต่บาบิดี้ลูกชายของบิบิดี้คิดปลดปล่อยบูเพื่อแก้แค้น ด้วยการสูบพลังมหาศาลเข้าไป จนบูคลายจากผนึกได้ ถูกบาบีดี้สั่งให้ฆ่ามนุษย์ แต่บูอ้วนมีนิสัยที่ดีและอ่อนโยน ยอมกลับตัวกลับใจด้วยมิตรภาพของมิสเตอร์ซาตาน จนเป็นเพื่อนสนิทกัน แต่พอบูร่างผอมแยกออกมาพลังก็ตกไปมากแล้วสู้บูร่างผอมแพ้จนโดนดูดไป แต่พอเบจิต้าตัดท่อเชื่อมต่อจนจอมมารบูเป็นบูร่างเล็ก ร่างอ้วนที่หมดสติอยู่ข้างในพอดี ได้ก็หนีออกมา ช่างที่ร่างเล็กสู้กับโกคูและเบจิต้า แต่ร่างอ้วนสู้ไม่ไหวจนสลบไป พอร่างเล็กถูกโกคูกำจัดไป เดนเด้รักษาบูร่างอ้วน เพราะโกคูขอร้องกับเหตุผลที่ว่าบูร่างอ้วนนั้นกลับใจได้แล้ว จนบูเป็นเพื่อนกับพวกโกคู
หลังจากโลกสงบสุข จอมมารบูได้เข้าร่วมการแข่งศึกชิงจ้าวยุทธภพ โดยใช้ชื่อว่า "มร.บู" โดยส่วนมากจะแพ้ มร.ซาตานทุกครั้งในรอบชิงฯ
อักษรคุชราต
อักษรคุชราต พัฒนามาจากอักษรเทวนาครี เพื่อใช้เขียนภาษาคุชราต เอกสารเก่าสุดพบเมื่อ พ.ศ. 2135 และเอกสารพิมพ์เก่าสุด พบเมื่อ พ.ศ. 2340 กระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 19 อักษรคุชราต ใช้ในการเขียนจดหมายและบันทึกเป็นส่วนใหญ่ ส่วนอักษรเทวนาครีใช้ในวรรณคดีและงานทางวิชาการ ใช้เขียนภาษาคุชราตและภาษากัจฉิ (Kachchi) ในประเทศอินเดีย
૦ = 0, ૧ = 1, ૨ = 2, ૩ = 3, ૪ = 4, ૫ = 5, ૬ = 6, ૭ = 7, ૮ = 8, ૯ = 9
ૐ = โอม
สำหรับผู้ใช้วินโดวส์เอ็กซ์พี (Window XP) สามารถอ่านอักษรคุชราต หรือพิมพ์ข้อความสั้นๆด้วยโปรแกรม Character Map ฟอนต์ shruti
ราชบัณฑิต
ราชบัณฑิต คือ ""นักปราชญ์หลวง"" ที่เป็นสมาชิกขององค์การวิทยาการของรัฐคือ ราชบัณฑิตยสภาโดยต้องเป็นผู้ที่มีเกียรติประวัติดีงาม ได้รับการยอมรับและการยกย่องจากผู้รู้ในศาสตร์สาขาเดียวแห่งตนและจากคนทั่วไป มีสัญชาติไทย อายุไม่ต่ำกว่า 35 ปี ได้รับการคัดเลือกจากสภาราชบัณฑิตว่าเป็นผู้รู้ในสาขาวิชาใดสาขาหนึ่งที่มีกำหนดไว้ในราชบัณฑิตยสถาน เมื่อได้รับการคัดเลือกแล้ว พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวจึงจะทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นราชบัณฑิตและจะได้รับค่าสมนาคุณเป็นรายเดือน
ราชบัณฑิตมีหน้าที่ค้นคว้าและบำรุงสรรพวิชาการให้เป็นคุณประโยชน์ต่อประเทศชาติ แลกเปลี่ยนความรู้กับองค์กรอื่นๆ เป็นที่ปรึกษาของรัฐ งานหลักที่สำคัญเป็นที่รู้จักแพร่หลายคือการแต่งหนังสือตำราประเภทอ้างอิงและหลักเกณฑ์ในวิทยาการสาขาต่างๆ รวมทั้งการสร้างแหล่งรวบรวมความรู้ในหลายสาขาวิชา ในชื่อ "คลังความรู้" เพื่อเผยแพร่แก่ประชาชนทั่วไป
ผู้เข้าข่ายได้รับการคัดเลือกเป็นราชบัณฑิตจะต้องเป็นภาคีสมาชิกของราชบัณฑิตยสภามาเป็นระยะเวลาหนึ่งไม่น้อยกว่า 1 ปีและได้แสดงผลงานการค้นคว้าวิจัยหรือส่งเสริมความก้าวหน้าในวิทยาการสาขาตนเป็นที่ประจักษ์อย่างสม่ำเสมอจึงจะได้รับการเสนอชื่อจากที่ประชุมของสำนักตน ให้สภาราชบัณฑิตเห็นชอบ
ราชบัณฑิตจะอยู่ในตำแหน่งไปจนเสียชีวิตหรือลาออกหรือที่ประชุมสภาราชบัณฑิตเห็นควรให้พ้นจากตำแหน่งเพราะเหตุกระทำความเสื่อมเสียร้ายแรง
ปัจจบันราชบัณฑิตยสถานมีราชบัณฑิตในสาขาวิชาต่างๆ รวม 83 คน
คำว่า "ราช-" นำหน้าหมายถึงความเกี่ยวข้องกับพระมหากษัตริย์ ราชบัณฑิตจึงหมายเฉพาะของประเทศที่มีพระมหากษัตริย์เป็นองค์ประมุข องค์การวิทยาการของราชอาณาจักรที่อาจนับว่าเก่าแก่ที่สุดของโลกได้แก่ "ราชสมาคมแห่งลอนดอน" (Royal Society of London) ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2205 "เพื่อยกระดับความรู้ด้านธรรมชาติ" โดยบรมราชานุญาตของสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ (ตรงกับรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช) จำกัดสมาชิกเฉพาะสาขาด้านวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ แรกเริ่มมีสมาชิก 150 คนในจำนวนนี้ได้รับเลือกในปีถัดมาให้เป็น "Fellows" ที่อาจเรียกได้ว่า "ราชบัณฑิต" 10 คน ์ไอแซก นิวตันนับเป็นสมาชิกลำดับที่ 15 ที่ได้รับเลือก ในเวลา 9 ปีต่อมา ในช่วงเวลา 336 ปี (พ.ศ. 2206-2542) ราชสมาคมแห่งลอนดอนมีผู้ได้รับเลือกเป็นราชบัณฑิต 381 คน หรือเฉลี่ยปีละ 1.134 คน
ข้อแตกต่างระหว่างราชสมาคมแห่งลอนดอน และราชบัณฑิตยสภาได้แก่การเน้นสาขาวิทยาการ ราชสมาคมแห่งลอนดอนจำกัดสมาชิกเฉพาะด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ในขณะที่ราชบัณฑิตยสภาของประเทศไทยเป็นสถาบันสหวิทยาการ
วังบูรพาภิรมย์
วังบูรพาภิรมย์ เป็นวังที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นพระราชทาน สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช พระเจ้าลูกยาเธอพระองค์สุดท้องในสมเด็จพระเทพศิรินทราบรมราชินี เมื่อ พ.ศ. 2418
พื้นที่บริเวณนี้เป็นวังเก่ามาแต่ต้นกรุงรัตนโกสินทร์ เจ้านายที่เคยประทับที่นี่ล้วนเป็นพระบรมวงศ์ชั้นผู้ใหญ่ที่ได้รับมอบหมายให้มารักษาพระนครด้านทิศตะวันออก ได้แก่ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเดชาดิศร, พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นนเรนทรพิทักษ์, พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นนเรนทรบริรักษ์,  พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นภูบาลบริรักษ์ และพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นนรินทรเทพ เมื่อมีการสร้างวังใหม่ในรัชกาลที่ 5 จึงได้รับพระราชทานนามซึ่งหมายถึง "วังที่อยู่ทางทิศตะวันออก" คือ วังบูรพาภิรมย์ หรือ วังบูรพา
วังบูรพาภิรมย์ได้รับการออกแบบโดยนายโจอาคีโน กรัสซี (Gioachino Grassi) สถาปนิกชาวอิตาลี-ออสเตรีย เป็นสถาปัตยกรรมผสมผสานแนวอาณานิคม สร้างเป็นพระตำหนักใหญ่สูง 2 ชั้น ประกอบด้วยอาคาร 3 หลัง เนื้อที่กว้างขวางตั้งแต่ริมถนนตรงป้อมมหาไชยจนถึงสะพานเหล็ก ใช้เวลาสร้าง 6 ปี ตั้งแต่เริ่มวางศิลาฤกษ์เมื่อวันแรม 4 ค่ำ เดือน 4 ปีกุนสัปตศก จุลศักราช 1237 ตรงกับวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ 2418
เมื่อสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช เสด็จมาประทับ ณ วังนี้แล้ว โปรดให้จัดงานเลี้ยงสังสรรค์อยู่เสมอ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวก็เสด็จพระราชดำเนินมางานเต้นรำที่นี่อยู่เสมอ นอกจากนี้ วังนี้ยังเคยใช้เป็นที่รับรองรพินทรนาถ ฐากูร ปราชญ์ชาวอินเดีย เมื่อครั้งมาบรรยายในประเทศไทย
หลังจากสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช เสด็จทิวงคตในปี พ.ศ. 2471 วังนี้ก็ซบเซาลง ทายาทของท่านให้เช่าเป็นที่ตั้งโรงเรียนสตรีภานุทัต ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 และหลังสงครามสงบลง ก็ใช้เป็นอาคารเรียนของโรงเรียนพณิชยการพระนคร
เมื่อ พ.ศ. 2495 ทายาทราชสกุลภาณุพันธุ์ได้ขายวังบูรพาให้เอกชน คือนายโอสถ โกศิน ในราคา 12 ล้าน 2 หมื่นบาท มีการรื้อวังออก เพื่อสร้างเป็นศูนย์การค้าและโรงภาพยนตร์สามแห่ง คือโรงภาพยนตร์คิงส์ โรงภาพยนตร์ควีนส์ และโรงภาพยนตร์แกรนด์ ทำพิธีเปิดเมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2497 เมื่อรวมกับตลาดมิ่งเมือง (ปัจจุบันคือศูนย์การค้าดิโอลด์สยามพลาซ่า) และโรงภาพยนตร์อีกแห่งหนึ่งคือ ศาลาเฉลิมกรุง ซึ่งสร้างขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองกรุงรัตนโกสินทร์ครบ 150 ปี ในปี พ.ศ. 2475 จึงนับว่าย่านนี้เป็นย่านการค้าที่ใหญ่ที่สุดในสมัยนั้น
ในช่วง พ.ศ. 2499–2500 ย่านนี้ได้กลายเป็นแหล่งชุมนุมของวัยรุ่นหนุ่มสาวทันสมัย เรียกว่าเป็น โก๋หลังวัง ซึ่งหมายถึงวังบูรพานั่นเอง ทุกวันนี้ศูนย์การค้าและโรงภาพยนตร์เหล่านั้นล้วนเลิกกิจการไปหมดแล้ว แต่ย่านดังกล่าวก็ยังคงเป็นที่รู้จักกันในชื่อ วังบูรพา
ด้านหน้าวังบูรพาภิรมย์ มีรูปปั้นสิงโตสีน้ำตาลแดงขนาดใหญ่อยู่คู่หนึ่ง เมื่อมีการรื้อวัง ได้มีการย้ายสิงโตคู่นี้ไปอยู่ที่วังพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้านรเศรษฐสุริยลักษณ์ เมื่อพระองค์เจ้านรเศรษฐ์สิ้นพระชนม์ ก็ได้ย้ายสิงโตไปตั้งอยู่หน้าพระที่นั่งศิวโมกขพิมาน ในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ปัจจุบันย้ายไปอยู่หน้าตึกกองบัญชาการกองทัพบก ถนนราชดำเนินนอก
นักเต้นประกอบ
นักเต้นประกอบ คือนักเต้นหรือกลุ่มของนักเต้นที่เต้นรำพร้อมกับศิลปิน หรือเต้นรำเป็นฉากหลังในการแสดงทางดนตรีอย่างคอนเสิร์ตหรือมิวสิกวิดีโอ การเคลื่อนไหวของนักเต้นประกอบมักจะมีการจัดท่าเต้นให้สมมาตรกับศิลปินหรือเต้นพร้อมกันทั้งหมดโดยเข้ากับจังหวะของดนตรี ศิลปินนักร้องบางท่านเคยทำงานเป็นนักเต้นประกอบมาก่อนที่จะได้เป็นนักร้องในปัจจุบัน
ในวงการเพลงลูกทุ่งของไทย นักเต้นประกอบมักเรียกกันว่า "หางเครื่อง" โดยส่วนมากเป็นผู้หญิง ใส่ชุดสวยงามตระการตา และเต้นเป็นกลุ่มตั้งแต่สองถึงยี่สิบคน ตำบลบางเสร่ในอดีตนั้นเป็นที่กล่าวขานถึงความโด่งดังของ " หมู่บ้านหางเครื่อง " 
ซึ่งเป็นหางเครื่องพื้นบ้าน ซึ่งนักเต้นหรือหางเครื่องภายในวงส่วนใหญ่ล้วนแล้วแต่เป็นลูกหลานของชาวบ้านตำบลบางเสร่ จุดเด่นของหางเครื่องบางเสร่อยู่ที่ท่วงท่าการเต้นที่สวยงามและพร้อมเพรียงเป็นเอกลักษณ์ และที่สำคัญไม่ออกในแนวทางการเต้นที่ส่อในทางลามกอนาจาร แต่ในปัจจุบันวิถีชีวิตเปลี่ยนไปและเริ่มมีการรับเอาวัฒนธรรมของต่างชาติในงานแสดงต่าง ๆ หันไปใช้นักเต้นที่นิยมนุ่งน้อยห่มน้อย และท่าเต้นที่ส่อไปในทางลามกอนาจาร ทำให้หางเครื่องบางเสร่ที่ยังคงความเป็นเอกลักษณ์เดิม ๆ ไว้แทบจะหมดสิ้นไป
วิกิซอร์ซ
วิกิซอร์ซ () เป็นหนึ่งในโครงการของมูลนิธิวิกิมีเดีย และเป็นโครงการพี่น้องกับ วิกิพีเดีย และเปิดเสรี เป็นที่รวบรวมเอกสารต้นทาง ในทุกๆ ภาษา ที่เป็นสาธารณสมบัติ หรืออนุญาตให้ใช้ได้ ภายใต้สัญญาอนุญาตเสรี
ไพนต์
ไพนต์ () เป็นหน่วยวัดปริมาตรในระบบอังกฤษ
ควอร์ต
ควอร์ต () เป็นหน่วยวัดปริมาตรในระบบอังกฤษ
ความยาว
ความยาว คือ ปริมาณของรูปหนึ่งมิติ หรือ มิติตามแนวยาวของวัตถุใด ๆ ความยาวของของสิ่งหนึ่งคือระยะทาง (หรือการกระจัด) จากจุดเริ่มต้นไปยังจุดสิ้นสุด ซึ่งเป็นการขยายเชิงเส้นตรงจากจุดหนึ่งไปยังอีกจุดหนึ่ง ความยาวอาจมีความหมายแยกออกจากความสูง ซึ่งเป็นการขยายตามแนวดิ่ง และความกว้าง ซึ่งเป็นระยะทางจากด้านหนึ่งไปยังอีกด้านหนึ่ง เช่นวัดจากมุมข้างซ้ายไปยังมุมข้างขวาผ่านวัตถุเป็นต้น ในทางวิทยาศาสตร์กายภาพและวิศวกรรม คำว่า "ความยาว" นี้มีความหมายเหมือนกับ "ระยะทาง" และย่อด้วยอักษร "l" หรือ "L" (แอล) หรือสัญลักษณ์คล้ายแอล
ความยาวเป็นการวัดในหนึ่งมิติ ในขณะที่พื้นที่เป็นการวัดในสองมิติ และปริมาตรเป็นการวัดในสามมิติ ในระบบการวัดส่วนใหญ่ หน่วยความยาวเป็นหน่วยวัดพื้นฐานสำหรับการนิยามหน่วยวัดอื่น ๆ
ความยาวนั้นมีหน่วยวัดหลายประเภท หน่วยความยาวอาจอ้างอิงจากส่วนต่าง ๆ ในร่างกายมนุษย์ ระยะในการเดินเป็นจำนวนก้าว ระยะระหว่างจุดสังเกตหรือสถานที่ต่าง ๆ บนโลก หรือความยาวที่ไม่มีกฎเกณฑ์ระหว่างวัตถุที่ไม่เคลื่อนที่สองชนิด
ในหน่วยเอสไอ ซึ่งเป็นระบบหน่วยวัดสากล หน่วยความยาวที่เป็นพื้นฐานที่สุดคือ เมตร ซึ่งปัจจุบันได้นิยามไว้ในพจน์ของความเร็วแสง หน่วยเซนติเมตรหรือกิโลเมตรก็เป็นหน่วยที่ใช้กันโดยทั่วไป ซึ่งต่อยอดมาจากหน่วยเมตร ระบบนี้จึงมีอีกชื่อว่าระบบเมตริก ส่วนระบบอังกฤษ (รวมทั้งอเมริกาก็ใช้) มักใช้หน่วยความยาวเป็น นิ้ว ฟุต หลา และไมล์
หน่วยที่ใช้วัดระยะทางที่กว้างขวางมากในอวกาศ มีทั้งหน่วยดาราศาสตร์ที่อ้างอิงจากระยะทางโดยเฉลี่ยระหว่างโลกกับดวงอาทิตย์ หน่วยปีแสงที่อ้างอิงจากการเดินทางของแสง และหน่วยพาร์เซก ส่วนหน่วยที่ใช้วัดระยะทางที่เล็กมากในระดับอะตอมหรือโมเลกุล มีทั้งหน่วยไมครอน (ปัจจุบันใช้ไมโครเมตร) และหน่วยอังสตรอม เป็นต้น
น้ำหนัก
ในทางวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมศาสตร์ น้ำหนัก หมายถึงแรงบนวัตถุอันเนื่องมาจากความโน้มถ่วง 
ขนาดของน้ำหนักในปริมาณสเกลาร์ มักเขียนแทนด้วย "W" แบบตัวเอน คือผลคูณของมวลของวัตถุ "m" กับขนาดของความเร่งเนื่องจากความโน้มถ่วง "g" 
นั่นคือ ถ้าหากพิจารณาน้ำหนักว่าเป็นเวกเตอร์ จะเขียนแทนด้วย W แบบตัวหนา หน่วยวัดของน้ำหนักใช้อย่างเดียวกันกับหน่วยวัดของแรง ซึ่งหน่วยเอสไอก็คือนิวตัน ยกตัวอย่าง วัตถุหนึ่งมีมวลเท่ากับ 1 กิโลกรัม มีน้ำหนักประมาณ 9.8 นิวตันบนพื้นผิวโลก มีน้ำหนักประมาณหนึ่งในหกเท่าบนพื้นผิวดวงจันทร์ และมีน้ำหนักที่เกือบจะเป็นศูนย์ในห้วงอวกาศที่ไกลออกไปจากเทหวัตถุอันจะส่งผลให้เกิดความโน้มถ่วง
ในทางนิติศาสตร์และการพาณิชย์ น้ำหนัก มีความหมายเดียวกันกับมวล 
ดังเช่นที่ปรากฏบนฉลากบรรจุภัณฑ์และข้อมูลโภชนาการ การใช้ในชีวิตประจำวันทั่วไป มักจะถือว่าน้ำหนักก็หมายถึงมวล และใช้หน่วยวัดของมวลเป็นหน่วยวัดของน้ำหนัก ด้วยเหตุว่า ความเร่งเนื่องจากความโน้มถ่วงบนพื้นผิวโลกแทบจะเป็นค่าคงตัว หมายความว่า อัตราส่วนระหว่างน้ำหนักของวัตถุนิ่งบนพื้นผิวโลกต่อมวลของวัตถุนั้น แทบจะเป็นอิสระจากตำแหน่งที่วัตถุนั้นตั้งอยู่ ดังนั้นน้ำหนักของวัตถุจึงเป็นตัวแทนของมวลได้ และในทางกลับกันด้วยดังนั้น การโคจรตามแรงจีอาจส่งผลกับความพันธ์ของเดือน
ความเร่งเนื่องจากความโน้มถ่วงของดาวเคราะห์ และดวงจันทร์ โดยคิดเทียบกับความเร่งเนื่องจากความโน้มถ่วงของโลก
ยอพระกลิ่น
มณีพิชัย เป็นที่รู้จักกันในชื่อเรื่องว่า "ยอพระกลิ่น" เข้าใจกันว่าเป็นบทพระราชนิพนธ์ในล้นเกล้า รัชกาลที่ ๒ 
โดยทรงพระราชนิพนธ์เป็นกลอนสำหรับใช้เป็นบทละครนอก ซึ่งความจริงร.๒ แต่เฉพาะตอนที่ยอพระกลิ่น
ปลอมตัวเป็นพราหมณ์มาขอพระมณีพิไชยไปเป็นทาส ส่วนเนื้อเรื่องตามต้นเรื่องและบทท้ายนั้น 
จากหนังสือ "รวมพระราชนิพนธ์บทละครนอก ๖ เรื่อง" ไม่ได้ระบุว่าใครเป็นผู้แต่ง ซึ่งทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 โดย บริษัท สามเศียร จำกัด และ บริษัท ดาราวิดีโอ จำกัดเคยนำมาสร้างเป็นละครพื้นบ้านแนวจักรๆวงศ์ๆในชื่อ ยอพระกลิ่น โดยผู้รับบท มณีพิชัย คือ ชาตรี พิณโณ และผู้รับบทยอพระกลิ่นคือ กบ สุวนันท์ ปุณณกันต์ โดยละครเรื่องนี้ออกอากาศเมื่อ ปี 2535 บทโทรทัศน์ โดย ภาวิต 
ต่อมาเมื่อปี 2546 สามเศียร ได้นำมาทำใหม่อีกครั้ง โดยนำแสดงโดย รติพงษ์ ภู่มาลี และ ฐานมาศ ขวัญหวาน บทโทรทัศน์โดย พิกุลแก้ว ต่อมาเมื่อปี 2557 นำกลับสร้างอีกครั้งของ สามเศียร นำแสดงโดย ภัทชา งามพิสุทธิ์ รับบท ยอพระกลิ่น นพรัตน์ ประเสริฐสุข รับบท มณีพิชัย บทโทรทัศน์ โดย เกล้าเกศ
สวัสดิรักษา
สุภาษิตเรื่อง สวิสดิรักษา สุนทรภู่แต่งถวายสมเด็จเจ้าฟ้าอาภรณ์พระเจ้าลูกยาเธอ ในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย เนื่องจากพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ทรงมอบพระเจ้าลูกยาเธอพระองค์นี้ ให้เป็นศิษย์ศึกษาอักษรสมัยในสำนักสุนทรภู่ สันนิษฐานว่า แต่งขึ้นเมื่อปลายรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ในระหว่างปี พ.ศ. ๒๓๖๔ ถึงปี พ.ศ. ๒๓๖๗
เวนิสวาณิช
เวนิสวาณิช () เป็นบทละครของวิลเลียม เชกสเปียร์ ซึ่งเชื่อว่าแต่งขึ้นในราวปี ค.ศ. 1596-1598 จัดอยู่ในประเภทละครชวนหัว แต่ต่อมาก็ได้รับการยอมรับให้เป็นวรรณกรรมโรแมนติกในบรรดาผลงานของเช็คสเปียร์ทั้งหมด เนื่องจากมีฉากรักที่โดดเด่นมาก และความโด่งดังของตัวละคร ไชล็อก
The Merchant of Venice ได้แปลเป็นภาษาไทยครั้งแรกโดยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระราชนิพนธ์แปลเป็นกลอนบทละครในปี พ.ศ. 2459 นอกจากนี้ยังมี เวนิสวาณิช ฉบับการ์ตูน เรียบเรียงโดย ชลลดา ชะบางบอน
บทที่มีชื่อเสียงในเรื่องนี้ก็คือ
"The quality of mercy is not strain'd,"
"It droppeth as the gentle rain from heaven"
พระราชนิพนธ์แปลความว่า
อันว่าความกรุณาปรานี    จะมีใครบังคับก็หาไม่
หลั่งมาเองเหมือนฝนอันชื่นใจ    จากฟากฟ้าสุราลัยสู่แดนดิน
และอีกบทหนึ่งที่มีชื่อเสียงมาก คือ
"Tell me where is fancy bred," 
"Or in the heart, or in the head?"
"How begot, how nourished?"
"Reply, reply."
"It is engender'd in the eyes,"
"With gazing fed; and fancy dies"
"In the cradle where it lies."
"Let us all ring fancy's knell"
"I'll begin it,--Ding, dong, bell"
พระราชนิพนธ์แปลความว่า
ความเอยความรัก            เริ่มสมัครชั้นต้น ณ หนไหน 
เริ่มเพาะเหมาะกลางหว่างหัวใจ     หรือเริ่มในสมองตรองจงดี 
แรกจะเกิดเป็นไฉนใครรู้บ้าง        อย่าอำพรางตอบสำนวนให้ควรที่
ใครถนอมกล่อมเกลี้ยงเลี้ยงรตี     ผู้ใดมีคำตอบขอบใจเอย
ตอบเอยตอบถ้อย             เกิดเมื่อเห็นน้องน้อยอย่าสงสัย
ตาประสบตารักสมัครไซร้            เหมือนหนึ่งให้อาหารสำราญครัน
แต่ถ้าแม้สายใจไม่สมัคร             เหมือนฆ่ารักเสียแต่เกิดย่อมอาสัญ,
ได้แต่ชวนเพื่อนยามาพร้อมกัน      ร้องรำพันสงสารรักหนักหนาเอย
ดอลบี
ดอลบีแลบอราทอรีส์ () เป็นชื่อบริษัททางด้านระบบเสียง
ดอลบี ก่อตั้งขึ้นโดย เรย์ ดอลบี ที่ประเทศอังกฤษ ในปี ค.ศ. 1965 และย้ายไปที่สหรัฐอเมริกา ในปี ค.ศ. 1976 โดยได้คิดค้นผลิตภัณฑ์ระบบเสียงชนิดแรกคือ ดอลบี นอยซ์รีดักชัน เป็นระบบเสียงง่ายๆ
ต่อมาในปี ค.ศ. 1975 ดอลบีได้คิดค้น ดอลบี สเตอริโอ ซึ่งเป็นระบบที่จะใช้ในภาพยนตร์แทบทุกเรื่องก็ว่าได้ และโรงภาพยนตร์ แทบ 6,000 โรงทั่วโลกก็ใช้ระบบนี้ ภาพยนตร์เรื่องแรกที่ใช้ระบบดอลบี สเตอริโอ คือเรื่อง สตาร์ วอร์ส
ค.ศ. 1992 ดอลบีได้คิดค้น ดอลบี ดิจิตอล (สมัยนั้นเรียกว่า ดอลบี สเตอริโอดิจิตอล) ซึ่งภาพยนตร์เรื่องแรกที่ใช้ระบบนี้คือเรื่อง แบทแมน รีเทิร์นส์
วิกิ (เก็นโซซุยโคเด็น)
วิกิ (อังกฤษ: Viki) เป็นตัวละครจากเกมเก็นโซซุยโคเด็น เป็น 1 ในตัวละคร 2 ตัวที่ปรากฏออกมาในทุก ๆ ภาค มีความสามารถในการเทเลพอร์ท (Teleport)
ชื่อ: วิกิ 
ดวงดาวประจำตัว: จิทัตสึ (Chitatsu) 
บ้านเกิด: ไม่ปรากฏ 
อายุ: 16 ปี (ทุกภาค) 
เผ่าพันธุ์: มนุษย์ 
รูนที่ถือครอง: Blinking Rune 
ครอบครัว: ไม่ปรากฏ 
สถานะ: นักเวทย์ 
สถานที่อยู่ปัจจุบัน: ไม่ปรากฏ 
สงครามที่เข้าร่วม: สงครามรูนแห่งประตู, สงครามรวบรวมแผ่นดินดูนัน, สงครามทูตแห่งเพลิงครั้งที่สอง, สงครามการขยายพรมแดนทางใต้ของคูลุก, สงครามกลางเมืองในฟาเลนา
วิกิเป็นนักเวทย์เพียงคนเดียวที่มีความสามารถในการเทเลพอร์ทคนไปยังสถานที่อื่น ๆ ได้ แต่ความแม่นยำในการเทเลพอร์ทของเธอนั้นมีค่อนข้างน้อยทำให้เธอไม่สามารถพาตัวเองกลับบ้านได้เสียที ในทุก ๆ ภาคภายหลังจากสงครามสิ้นสุดลง ขณะที่กำลังมีการเลี้ยงฉลองเธอก็มักจะเทเลพอร์ทตัวเองหายไปก่อนได้ทานอาหารทุกที
รักต่างเพศ
รักต่างเพศ () หมายถึง ความรักทั้งในทางโรแมนติกและทางเพศ ระหว่างสองบุคคลที่เป็นเพศตรงข้าม
รักต่างเพศถือเป็นรสนิยมทางเพศอย่างหนึ่ง ซึ่งตรงกันข้ามกับรักเพศเดียวกัน โดยจะมีความรักในทั้งทางโรแมนติกและทางเพศ กับบุคคลในเพศตรงข้าม หรือมีความรักเฉพาะในทางโรแมนติกเพียงอย่างเดียว โดยไม่มีความสนใจในเรื่องเพศเลยก็ได้
ธงชาติตองงา
ธงชาติประเทศตองงา มีลักษณะเป็นธงสีเหลี่ยมผืนผ้า พื้นสีแดง กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ที่มุมบนด้านต้นธงมีรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าสีขาว และมีรูปกากบาทสีแดงอยู่ข้างใน ลักษณะโดยรวมคล้ายกับธง ธงพาณิชยนาวีของสหราชอาณาจักร เนื่องจากประเทศนี้อยู่ในเครือจักรภพของสหราชอาณาจักร จึงเลียนแบบลักษณะของธงอังกฤษหลายอย่างมาใช้ในธงชาติของตนเอง
ธงชาตินี้คิดค้นขึ้นในสมัยพระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 1 เมื่อปี พ.ศ. 2383 โดยมีความหมายถึงอาณาจักรคริสเตียนในขณะที่พระองค์รวบรวมดินแดนของตองงาได้ทั้งหมด และประกาศใช้เป็นธงชาติอย่างเป็นทางการเมื่อ พ.ศ. 2428 และใช้เรื่อยมาจนถึงทุกวันนี้
การผจญภัยของตินติน
การผจญภัยของตินติน หรือ ตินตินผจญภัย (;) เป็นหนังสือการ์ตูน แต่งโดยนักวาดการ์ตูนชาวเบลเยียม ชื่อ จอร์จ เรมี ในปี ค.ศ. 1926 โดยใช้นามปากกาว่า แอร์เช่ หนังสือการ์ตูนชุดนี้ได้รับความนิยมอย่างสูงในทวีปยุโรปช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20 ได้รับการแปลมากกว่า 80 ภาษา และยอดจำหน่ายกว่า 350 ล้านเล่มทั่วโลก
เรื่องราวของตินตินได้รับการถ่ายทอดไว้ในหนังสือจำนวน 24 เล่ม นอกจากนี้ สตีเฟน สปีลเบิร์ก และปีเตอร์ แจ็กสันกำลังสร้างเป็นภาพยนตร์แอนิเมชันไตรภาค
ตินตินเป็นนักข่าวหนุ่มมีนิสัยรักการผจญภัย กล้าหาญ อดทน กระตือรือร้นและต่อสู้เพื่อความถูกต้องในสังคม เขามีสุนัขคู่ใจตัวหนึ่งว่า สโนวี่ (บางสำนักพิมพ์เรียก เมโล หรือ มีลู (Milou)ตัวละครเหล่านี้เป็นเพียงบางส่วน จากตัวละครทั้งหมด
ตินตินในตอนต่าง ๆ มีตัวละครที่หลากหลาย จึงมีตัวละครเสริมที่แตกต่างกันไปด้วยในแต่ละตอน เช่น ในตอน ตินตินบุกอเมริกา บ๊อบบี้ สไมล์เป็นตัวละครเสริม
รายชื่อหนังสือการผจญภัยของตินตินตามผลงานที่ถูกต้องตามลิขสิทธิ์ของแอร์เช่ทั้งหมด 24 เล่ม เนื้อหาในที่นี้จะใช้ชื่อ "ตินติน" ตามสำนักพิมพ์เนชั่น เอ็กมอนท์
สตีเฟน สปีลเบิร์ก และปีเตอร์ แจ็กสัน กำลังสร้างการ์ตูนตินตินเป็นภาพยนตร์ในชื่อ การผจญภัยของตินติน โดยเป็นการรวมตอน ก้ามปูทอง, ความลับของเรือยูนิคอร์นและขุมทรัพย์โจรสลัด ออกฉายในวันที่ 10 พฤศจิกายน 2554
ศิลปะทวารวดี
อาณาจักรทวารวดี (พุทธศตวรรษที่ 11-16) เป็นของชนชาติมอญ ละโว้ มีศูนย์กลางอยู่บริเวณจังหวัดนครปฐม จังหวัดราชบุรี อำเภออู่ทอง และกินพื้นที่ไปจนถึงภาคตะวันออก และภาคตะวันออกเฉียงหนือ แถบ จังหวัดบุรีรัมย์ จังหวัดปราจีนบุรี และขึ้นไปถึงทางเหนือ จังหวัดลำพูน มีศิลปะเป็นของตนเอง
ไม่เหลืออะไรปรากฏเป็นหลักฐานทางด้านจิตรกรรม ชำรุดเสียหายไปหมดแล้ว เพราะงานจิตรกรรมเขียนด้วยวัสดุที่ไม่คงทน และถูกแดดถูกฝนจึงสูญหายไป
ลักษณะสำคัญของพระพุทธรูปสมัยทวาราวดี แบ่งออกเป็น 3 ยุค คือ
เป็นประติมากรรมศาสนาพราหมณ์หรือฮินดู อยู่ร่วมสมัยกับทวารวดีตอนต้น และตอนปลาย ในราวพุทธศตวรรษที่ 11-13 ที่เมืองศรีมโหสถและเมืองศรีเทพ และพบอยู่ร่วมกับศรีวิชัยและทวารวดีที่ภาคใต้ของประเทศไทย มักจะทำเป็นรูปพระนารายณ์
ลักษณะพระพักตร์จะไม่เหมือนพระพุทธรูปแบบทวารวดี จะมีลักษณะคล้ายกับอินเดีย ตัวอย่างเช่น พระนารายณ์ที่ไชยาแสดงลักษณะอิทธิพลศิลปะอินเดียแบบมทุราและอมราวดี(พุทธศตวรรษที่ 6-9) รวมทั้งที่พบที่นครศรีธรรมราช ซึ่งถือสังข์ด้วยพระหัตถ์ซ้ายด้านล่าง ผ้านุ่งและผ้าคาดที่พบที่ภาคใต้และที่เมืองศรีมโหสถ จะมีผ้าคาดเฉียงเหมือนศิลปะอินเดียหลังคุปตะ (ปัลลวะ) ในราวพุทธศตวรรษที่ 12 ส่วนเทวรูปรุ่นเก่าที่อำเภอศรีเทพจะมีอายุใกล้เคียงกัน และที่ศรีเทพนอกจากที่จะพบรูปพระนารายณ์แล้วยังพบรูปพระกฤษณะและพระนารายณ์ด้วย
ลักษณะของเทวรูปกลุ่มนี้ไม่เหมือนกับที่พบในเขมรเนื่องจากทำรูปลอยตัวอย่างแท้จริง ไม่ทำแผ่นหินมารับกับพระหัตถ์คู่บน แต่ยังไม่มีการนำเอากลุ่มเทวรูปนี้เข้าไปไว้ในศิลปะทวารวดี จึงเพียงมีแต่สมมุติฐานว่าเทวรูปกลุ่มนี้น่าจะเป็นทวารวดีที่เป็นพราหมณ์ การเข้ามาของเทวรูปนี่มีข้อคิดเห็นแตกไปเป็น 2 ทางคือ เป็นศิลปะอินเดียที่นำเข้าที่พร้อมกับการติดต่อค้าขาย หรือเป็นศิลปะแบบอินเดียที่ทำขึ้นในท้องถิ่น และมีการพัฒนาการภายใต้อิทธิพลศิลปะพื้นเมืองแบบทวารวดีและศรีวิชัย
สถาปัตยกรรมแบบทวาราวดีมักก่ออิฐและใช้สอดิน เช่น วัดพระเมรุและเจดีย์จุลปะโทน จังหวัดนครปฐม บางแห่งมีการใช้ศิลาแลงบ้าง เช่น ก่อสร้างบริเวณฐานสถูป การก่อสร้างเจดีย์ในสมัยทวารวดีพบทั้งเจดีย์ฐานสี่เหลี่ยม เจดีย์ทรงระฆังคว่ำมียอดแหลมอยู่ด้านบน
เครื่องมือเครื่องใช้ที่พบในแหล่งทวารวดีทั่วไปมักจะเป็นเครื่องมือเครื่องใช้ในชีวิตประจำวัน เช่น เศษภาชนะดินเผา เนื้อดินมักทำเป็นภาชนะปากบาน ภาชนะทรงหม้อตาล เศษภาชนะเคลือบ มีทั้งที่เป็นเครื่องเคลือบจีนในสมัยราชวงศ์ถังถึงสมัยราชวงศ์หยวน เครื่องเคลือบจากเตาในเขตจังหวัดบุรีรัมย์ เครื่องเคลือบเปอร์เซีย เครื่องใช้อื่น ๆ ก็มีพบ เช่น กุณฑีดินเผา กาดินเผา ตะคันดินเผา กระสุนดินเผา ที่ประทับตราดินเผา ตุ๊กตาดินเผา ฯลฯ นอกจากเครื่องปั้นดินเผาแล้ว ยังพบเครื่องใช้สำริด ทั้งเป็นเครื่องใช้ทั่วไปกับที่เป็นของของสูง หรือของที่ใช้ในพีธีกรรม เช่นคันฉ่อง เครื่องประกอบราชยานคานหาม และเครื่องใช้ทำจากเหล็ก นอกจากเครื่องใช้แล้วยังพบเครื่องประดับทำจากหิน แก้ว ดินเผา สำริด ทองคำ ได้แก่ ลูกปัด แหวนตุ้มหู กำไล ฯลฯ
ศิลปะล้านนา
ศิลปะล้านนา หรือ ศิลปะเชียงแสน มีลักษณะเก่าแก่มาก คาดว่ามีการสืบทอดต่อเนื่องจากศิลปะทวารวดีและลพบุรีมาตั้งแต่สมัยหริภุญชัย ศูนย์กลางของศิลปะล้านนาเดิมอยู่ที่เชียงแสน เรียกว่าอาณาจักรโยนก ต่อมาเมื่อพญามังรายได้ย้ายมาสร้างเมืองเชียงใหม่ ศูนย์กลางของของอาณาจักรล้านนาอยู่ที่เมืองเชียงใหม่
ลักษณะสำคัญของพระพุทธรูป ศิลปะล้านนา ซึ่งมักเรียกว่า แบบเชียงแสน คือ พระวรกายอวบอูม พระพักตร์อิ่ม ยิ้มสำรวม กระเกตุมาลาเป็นรูปต่อมกลม และดอกบัวตูม ไม่มีไรพระศก พระศกเป็นแบบก้นหอย พระขนงโก่งรับพระนาสิกงุ้มเล็กน้อย ชายสังฆาฏิสั้นเหนือพระถัน พระอุระนูนดังราชสีห์ ท่านั่งขัดสมาธิเพชร
จะเห็นได้ว่าเมื่อมีงานบุญงานทาน ชาวล้านนามักมีการแสดงรื่นเริง เนื่องด้วยความเชื่อต่าง ๆ ว่าเมื่อได้ร่วมแสดงในงานบุญ จะได้บุญกุลศลอย่างมากการร้องแบบภาคเหนือแบ่งออกเป็น หลายอย่าง โดยการร้องจะมีความหลากหลายของทำนองเพื่อไม่ให้ผู้ฟังเกิดการเบื่อหน่าย เช่น ทำนอง ตั้งเชียงใหม่ อื่อ ล่องน่าน เชียงแสน เงี้ยวสิบชาติ ปั่นฝ้าย พม่า น่านก๋าย จะปุ เป็นต้น โดยการร้องแบ่งออกได้ดังนี้
การฟ้อน คือการแสดงของชาวเหนือโดยมีลีลาอ่อนช้อยงดงามการฟ้อนจะฟ้อนไปตามจังหวะของดนตรี เครื่องดนตรีที่ใช้มักเป็นเครื่องดนตรีของพื้นเมืองเกือบทุกชนิดไม่ว่าจะเป็นสะล้อ ซึง กลองต่าง ๆ เป็นต้น ชาวอำเภอป่าแดดมักใช้ฟ้อนในงานสำคัญต่าง ๆ เช่นงานบุญงานทาน งานฉลอง งานรื่นเริง โดยการฟ้อนอาจแบ่งเป็นฟ้อนผู้หญิง ฟ้อนผู้ชาย
ป้จจุบันผู้หญิงอาจฟ้อนของผู้ชาย ผู้ชายฟ้อนของผู่หญิงก็ได้ไม่ผิด โดยหลัก ๆ ฟ้อนแบ่งออกเป็น 4 ประเภท ใหญ่ ๆ คือ 
โดยแยกได้ดังนี้
การฟ้อนแบบนี้หมายถึงการฟ้อนที่พระราชชายาเจ้าดารารัศมีทรงประดิษฐ์ขึ้น หรือการฟ้อนที่ผู้ใกล้ชิดกับพระราชชายาฯ ได้ประดิษฐ์ ซึ่งพบว่ามี 9 กระบวนท่าฟ้อน คือ
หมายถึงการฟ้อนแบบไทใหญ่ พบว่ามีอยู่ 6 อย่าง คือ
เมื่อศิลปวัฒนธรรมท้องถิ่นเริ่มเป็นที่สนใจของคนทั่วไปแล้ว ก็ได้มีผู้ประดิษฐ์การฟ้อนรำขึ้นมาอีกหลายแบบ โดยชาวอำเภอป่าแดดมักนำการฟ้อนประยุคนี้มาฟ้อนในงานแห่ครัวทาน อาจจะรับอทธิพลจาก ภาคตะวันออกเฉียงเหนือบ้าง ภาคกลาง ภาคใต้ก็ดี บ้างก็คิดเองขอเพียงมีจังหวะชาวอำเภอป่าแดดก็สามารถฟ้อนได้ในขบวนครัวทาน เช่นการฟ้อนภูไท ฟ้อนชาวเขา เซิ้ง ฟ้อนประยุค เป็นต้น
ในที่นี้จะขอยกการฟ้อนประยุคที่มีความนิยมทั่วไปไม่เฉพาะอำเภอป่าแดดเท่านั้น พบว่ามีหลายกระบวนท่าฟ้อนมาก ดังนี้
โรมันคาทอลิก
พระศาสนจักรคาทอลิก () หรือ คริสตจักรโรมันคาทอลิก (Roman Catholic Church) เป็นคริสตจักรที่ใหญ่ที่สุดในโลกซึ่งมีศาสนิกชนกว่าพันล้านคน มีพระสันตะปาปาเป็นประมุข มีพันธกิจหลักคือ การประกาศข่าวดีเรื่องพระเยซูคริสต์ โปรดศีลศักดิ์สิทธิ์ และปฏิบัติกิจเมตตา ศาสนจักรคาทอลิกเป็นสถาบันที่เก่าแก่ที่สุดในโลกและมีบทบาทสำคัญในประวัติศาสตร์อารยธรรมตะวันตก คริสตจักรนี้สอนว่าศาสนจักรคาทอลิกเป็นคริสตจักรแท้เพียงแห่งเดียวที่ก่อตั้งโดยพระเยซู โดยมีมุขนายกเป็นผู้สืบตำแหน่งต่อจากอัครทูตของพระคริสต์ และมีพระสันตะปาปาที่สืบตำแหน่งมาจากนักบุญเปโตร ชาวคาทอลิกถือว่าศาสนจักรคาทอลิกเป็นคริสตจักรแท้ ดั้งเดิม สอนหลักความศรัทธาและศีลธรรมไม่มีผิดพลาด ศาสนจักรยังเน้นความสำคัญของพิธีบูชาขอบพระคุณ สอนว่าขนมปังและเหล้าองุ่นในพิธีศีลมหาสนิทเมื่อเสกแล้วเปลี่ยนสารเป็นพระมังสะและพระโลหิตจริง ๆ ของพระเยซู ทั้งยังให้ความสำคัญกับพระนางมารีย์พรหมจารีเป็นพิเศษ คือเชื่อว่าพระแม่ทรงปฏิสนธินิรมลและได้รับเกียรติยกขึ้นสวรรค์ภายหลังมรณกรรม
ในประเทศไทยเรียกคริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิกว่า "คริสตัง" หรือ "คริสตชน"
นิกายโรมันคาทอลิกมีประวัติความเป็นมาตั้งแต่นักบุญเปโตร ได้รับการสถาปนาจากพระเยซูให้เป็นผู้ดูแลพระศาสนจักร อาจกล่าวได้ว่า ท่านเป็นสันตะปาปาคนแรกที่ทุกคนต้องยอมรับนับถือและมีศรัทธาเชื่อฟังในฐานะ "ผู้ดูแลฝูงแกะ" ของพระเจ้า ความคิดแบบนี้ได้สืบทอดกันต่อมาจนปัจจุบัน
พระสันตะปาปาจึงมิได้อยู่ในฐานะนักบวชเท่านั้น แต่เป็นประมุขสูงสุดของศาสนจักรที่ทุกคนต้องปฏิบัติตามคำสั่ง นิกายโรมันคาทอลิกจึงเป็นนิกายที่มุ่งมั่นให้สัตบุรุษมีศรัทธา และปฏิบัติตามพระศาสนจักร เพราะศาสนจักรเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรแห่งสวรรค์ และเป็นองค์การที่สามารถนำประชาชนไปสู่การบรรลุเป้าหมายตามภารกิจ ที่พระเจ้าได้มอบไว้
เดิมทีศาสนาคริสต์ยังไม่แบ่งแยกเป็นนิกาย ต่อเมื่อเกิดการแยกตัวของนิกายใหม่ ผู้ปฏิบัติในแนวทางเดิม (ที่ผ่านการเติบโตและดัดแปลงจากสมัยนักบุญเปโตร) จึงได้รับการแยกแยะว่าเป็นนิกายดั้งเดิม แตกต่างจากนิกายใหม่ เหตุการณ์แบ่งแยกครั้งแรกเกิดในรัชสมัยจักรพรรดิคอนสตันไทน์มหาราช เมื่อพระองค์ได้ตั้งราชธานีใหม่ในภาคตะวันออก แถบประเทศตุรกีในปัจจุบัน พระราชทานนามว่า "คอนสแตนติโนเปิล" หรือโรมันตะวันออกซึ่งเป็นศูนย์กลางของจักรวรรดิไบแซนไทน์ อาณาจักรนี้มีความอิสระแยกออกจากโรมันตะวันตกซึ่งมีกรุงโรมเป็นศูนย์กลาง แต่เมื่อนานวันอาณาจักรโรมันตะวันออกมีความเข้มแข็งและเป็นอิสระในทุกด้าน จึงตีตนออกห่าง แยกการปกครองเป็นเอกเทศ รวมถึงการปกครองทางศาสนามีความเป็นอิสระจากกรุงโรม ไม่ยอมรับในพระราชอำนาจของพระสันตะปาปา จึงทำให้เกิดการแตกแยกออกเป็นนิกาย 
กล่าวคืออาณาจักรโรมันตะวันตกได้รับอิทธิพลจากสำนักวาติกัน ซึ่งการศาสนามีบทบาทกลมกลืนกับสังคมและการเมืองนับถือนิกายโรมันคาทอลิก ส่วนอาณาจักรโรมันตะวันออกได้รับอิทธิพลจากวัฒนธรรมของเอเชียนับถือนิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์
อักษรเตลูกู
อักษรเตลูกู ใช้เขียนภาษาเตลูกู ในรัฐทางใต้ของอินเดีย พัฒนามาจากอักษรพราหมีของอินเดียโบราณ ใกล้เคียงกับอักษรกันนาดามาก จารึกเก่าสุดพบในคริสต์ศตวรรษที่ 6 และกวีนิพนธ์ภาษาเตลูกู เริ่มปรากฏใน คริสต์ศตวรรษที่ 11
รูปแบบโบราณของอักษรเตลูกู ต่างจากที่ใช้ในทุกวันนี้และใช้มาจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 20 ก่อนจะมีการปรับปรุงใหม่และใช้มาจนปัจจุบัน
การถอดเป็นอักษรไทยตามรูป ใช้กับภาษาที่จัดพยัญชนะวรรคตามแบบภาษาบาลี, ภาษาสันสกฤตเท่านั้นดูเพิ่มที่พยัญชนะวรรค
అ = อะ (a), ఆ = อา (aa), ఇ = อิ (i), ఈ = อี (ii), ఉ = อุ (u), ఊ = อู (uu), ఎ = เอะ (short e), ఏ = เอ (ee), ఐ= ไอ (ai), ఒ = โอะ (short o), ఓ = โอ (oo), ఔ = เอา (au), ఋ = ฤ (vocalic r), ౠ = ฤๅ (vocalic rr), ఌ = ฦ (vocalic l), ౡ =ฦๅ (vocalic ll)
క = ka, కా = kaa, కి = ki, కీ= kii, కు = ku, కూ = kuu, కె = Ke, కే = kee, కై" = kai, కొ = ko, కో = koo, కౌ = kau, కృ = kr, కౄ"' = krr,
สำหรับผู้ใช้วินโดวส์เอ็กซ์พี (Window XP) สามารถอ่านอักษรเตลูกู หรือพิมพ์ข้อความสั้นๆด้วยโปรแกรม Character Map ฟอนต์ gautami
วังเทวะเวสม์
วังเทวะเวสม์ เป็นวังที่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงสร้างพระราชทานสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเทวัญอุไทยวงศ์ กรมพระยาเทวะวงศ์วโรปการ เมื่อปี พ.ศ. 2457 บนที่ดิน 24 ไร่ 3 งาน 78 ตารางวา ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ทางทิศเหนือของวังบางขุนพรหม ทางทิศใต้ของวังเทเวศร์ บนถนนสามเสน ที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวพระราชทานให้
ตำหนักใหญ่ วังเทวะเวสม์ ออกแบบและควบคุมการก่อสร้างโดยเอดเวิร์ด ฮีลีย์ สถาปนิกชาวอังกฤษ ลักษณะเป็นอาคารแบบยุโรป 3 ชั้น หันหน้าไปทางแม่น้ำเจ้าพระยา ศิลปะแบบนีโอคลาสสิค ประกอบด้วยเสาไอโอนิก (Ionic) ที่มุขทางเข้าตำหนัก และเสาแบบคอรินเธียน (Corinthian) ที่ผนังอาคารชั้นบน ซึ่งออกแบบโดย การก่อสร้างแล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2461
อาคารย่อย ประกอบด้วยตึก 8 อาคาร ออกแบบโดยเอมิลโย โจวันนี กอลโล (E.G. Gollo) สถาปนิกชาวอิตาเลียน ผู้ดูแลการก่อสร้างพระที่นั่งอนันตสมาคม
ปัจจุบัน อาคารทั้ง 8 อาคาร มีจำนวน 5 อาคาร คือ ตำหนักใหญ่ เรือนหม่อมลม้าย เรือนหม่อมจันทร์ ตึกหม่อมปุ่น และเรือนแพริมน้ำ
หลังจากสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเทวะวงศ์วโรปการ สิ้นพระชนม์เมื่อ พ.ศ. 2466 กระทรวงสาธารณสุขได้ซื้อวังเทวะเวสม์จากทายาท และได้ใช้เป็นที่ตั้งกระทรวงตั้งแต่ พ.ศ. 2493 เมื่อหน่วยงานของกระทรวงสาธารณสุขมากขึ้นและคับแคบ ประกอบกับธนาคารแห่งประเทศไทยซึ่งอยู่ที่วังบางขุนพรหมติดกันทางทิศใต้ ต้องการขยับขยาย จึงได้มีการเจรจาแลกพื้นที่กัน โดยธนาคารแห่งประเทศไทยได้ซื้อที่ดิน 400 ไร่ ในจังหวัดนนทบุรี พร้อมทั้งสร้างอาคารให้ แลกกับการเข้าไปเป็นเจ้าของพื้นที่ทั้งหมดของวังเทวะเวสม์ เมื่อ พ.ศ. 2530
ธนาคารแห่งประเทศไทยได้ดำเนินการบูรณะซ่อมแซมโบราณสถานในวังเทวะเวสม์ตั้งแต่ พ.ศ. 2538 ได้บูรณะเรือนแพ และตำหนักใหญ่ แล้วเสร็จ เปิดเป็นพิพิธภัณฑสถาน มีห้องแสดงพระประวัติของบุคคลสำคัญ และห้องแสดงวิธีอนุรักษ์โบราณสถานวังบางขุนพรหมและวังเทวะเวสม์ในเชิงวิชาการด้านสถาปัตยกรรม สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีทรงพระกรุณาเสด็จฯ มาทรงเป็นประธานในพิธีเปิดวังเทวะเวสม์ เมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2547
อักษรกันนาดา
อักษรกันนาดา หรือ อักษรกานนาดา ใช้เขียนภาษากันนาดาและภาษาอื่นๆเช่น ภาษาตูลู ในรัฐทางใต้ของอินเดีย ใกล้เคียงกับอักษรเตลุกุมาก พัฒนามาจากอักษรกทัมพะและอักษรจลุกยะที่พัฒนามาจากอักษรพราหมีของอินเดียโบราณในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 5 -7 อีกต่อหนึ่ง อักษรกาทัมพาและอักษรจาลุกยา พัฒนามาเป็นอักษรกันนาดาโบราณ และเป็นอักษรกันนาดากับอักษรเตลุกุในที่สุด อิทธิพลจากมิชชันนารีชาวตะวันตกทำให้อักษรทั้ง 2 ชนิดมีการปรับมาตรฐานใหม่ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 -20 และใช้มาจนปัจจุบัน
การถอดเป็นอักษรไทยตามรูป ใช้กับภาษาที่จัดพยัญชนะวรรคตามแบบภาษาบาลี,ภาษาสันสกฤตเท่านั้นดูเพิ่มที่พยัญชนะวรรค
สำหรับผู้ใช้วินโดวส์เอ็กซ์พี (Windows XP) สามารถอ่านอักษรกันนาดา หรือพิมพ์ข้อความสั้นๆด้วยโปรแกรม Character Map ฟอนต์ tunga
ฟ้าลั่น ลูกมิ่งขวัญ
ฟ้าลั่น ลูกมิ่งขวัญ หรือ ฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์ มีชื่อจริงว่า ธงชัย อุทัยดา เกิดเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2511 ที่ตำบลหนองปลิง อำเภอเมืองมหาสารคาม จังหวัดมหาสารคาม มีสถิติการชกทั้งหมด 61 ครั้ง ชนะ 54 (น็อค 23) เสมอ 3 แพ้ 4
ฟ้าลั่นเริ่มต้นจากการชกมวยไทยในละแวกบ้านอย่างโชกโชน จากนั้นได้เดินทางเข้าสู่กรุงเทพมหานครและได้ชกมวยสากลในสังกัดของ มาโนช บัวบุศย์ ที่จังหวัดนนทบุรี โดยชกครั้งแรกก็พบกับความพ่ายแพ้เสียแล้ว เมื่อพบกับ ชนะ ป.เปาอินทร์ ที่ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นแชมป์โลกมินิมั่มเวท ของสมาคมมวยโลก (WBA) โดยแพ้คะแนน เมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2531 ต่อมาฟ้าลั่นทำฟอร์มชนะรวด 13 ครั้ง และได้เป็นแชมป์มินิมั่มเวทของเวทีมวยราชดำเนินด้วย จนกระทั่งได้ชิงแชมป์โลกในรุ่นมินิมั่มเวท ของสหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) กับ อีริค ชาเวซ นักมวยชาวฟิลิปปินส์ เมื่อปี พ.ศ. 2533 ด้วยการชนะแตก ได้กลายเป็นแชมป์โลกคนที่ 15 ของไทย แต่การชกในครั้งนั้นก็ได้มีการวิพากษ์วิจารณ์อย่างกว้างขวางว่าฟ้าลั่นใช้หัวชน
จากนั้นฟ้าลั่นได้ป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกเอาไว้ได้ถึง 7 ครั้งด้วยกัน ก่อนที่จะมาเสียแชมป์โลกไปอย่างไม่น่าเชื่อเมื่อกลางปี พ.ศ. 2535 ต่อ แมนนี่ เมลชอร์ นักมวยชาวฟิลิปปินส์ เมื่อเป็นฝ่ายแพ้คะแนน ซึ่งเบื้องหลังการเสียตำแหน่งครั้งนี้เป็นเพราะมีเหตุขัดกันด้วยเรื่องผลประโยชน์ระหว่าง มาโนช บัวบุศย์ หัวหน้าคณะกับ พ.อ.(พิเศษ) บรรจุ อ่องแสงคุณ ส่งผลให้มีการตัดสินให้ฟ้าลั่นแพ้คะแนนไป เพื่อที่จะหานักมวยรายใหม่ขึ้นแชมป์โลกต่อไป (ซึ่งก็คือ รัตนพล ส.วรพิน ที่ได้ชิงแชมป์โลกรุ่นนี้ สถาบันนี้ในปลายปีเดียวกัน)
จากนั้นฟ้าลั่นได้หยุดชกมวยไปนาน 2 ปี ก่อนที่จะกลับมาชกใหม่ในสังกัดใหม่กับ พันตำรวจโท กรีรินทร์ อินทร์แก้ว (ยศในขณะนั้น) พร้อมกับเปลี่ยนชื่อเป็น "ฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์" และได้ขยับเลื่อนรุ่นไปชกในรุ่นฟลายเวท จนได้แชมป์โลกในสถาบันสหพันธ์มวยโลก (WBF) และได้ป้องกันตำแหน่งแชมป์ไว้ได้อีกหลายครั้ง มีแฟนมวยหลายรายอยากให้ฟ้าลั่นไปชิงแชมป์โลกในสถาบันหลักเนื่องจากเคยเป็นแชมป์โลกในสถาบันหลักมาแล้ว ซึ่งฟ้าลั่นก็ได้มีโอกาสชิงแชมป์โลกในสถาบันหลัก คือ องค์กรมวยโลก (WBO) ในรุ่นไลท์ฟลายเวท ถึง 2 ครั้ง รวมถึงแชมป์โลกในสถาบันเดิมที่เจ้าตัวเคยเป็นแชมป์โลกมาก่อน คือ สหพันธ์มวยนานาชาติ อีก 2 ครั้ง แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จจนกระทั่งแขวนนวมไป
ในปัจจุบัน ฟ้าลั่นมีลูกชายคนหนึ่งที่เป็นนักมวยเหมือนกับผู้เป็นพ่อ ชื่อ ฟ้าลั่นจูเนียร์ ศักดิ์กรีรินทร์
พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม
พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม มีชื่อจริงว่า เฉลิมวงศ์ อุดมนา (ชื่อเดิม: ประกอบ อุดมนา, ชื่อเล่น: โต้) เกิดวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2523 ที่อำเภอภูพาน จังหวัดสกลนคร มีฉายาว่า "ไอ้รถถังจูเนียร์" หรือ "ไอ้รถถัง" อดีตแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท WBA , อดีตแชมป์'เฉพาะกาล'รุ่นแบนตัมเวท WBA , อดีตแชมป์ PABA และ อดีตแชมป์ WBA Fedelatin( สละ ) 
พูนสวัสดิ์เป็นลูกชายของ พูนสวัสดิ์ ศิษย์ศรทอง อดีตแชมป์มวยไทยเวทีราชดำเนิน รุ่น 126 ปอนด์ เคยชกมวยไทยมาก่อนในชื่อ พูนสวัสดิ์ ว.สิงห์เสน่ห์ ชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2544 ชนะน็อค รามิค ลทอม นักมวยชาวฟิลิปปินส์ไปแค่ยกแรกจากการชก กำหนด 6 ยก ต่อจากนั้น ชกชนะอีกสองครั้ง จึงได้ชิงแชมป์สมาคมมวยแห่งเอเชียในรุ่นแบนตัมเวท และป้องกันตำแหน่งได้หลายครั้ง ก่อนจะขึ้นชิงแชมป์โลกเฉพาะกาล WBA กับ ริคาร์โด คอร์โดบา นักมวยชาวปานามา และป้องกันไว้ได้หนึ่งครั้ง ก่อนจะต้องมาชกเพื่อชิงแชมป์จริงกับ วลาดิเมียร์ ไซโดเรนโก นักมวยชาวยูเครน อดีตคู่ชกของวิจารณ์ พลฤทธิ์ ในการแข่งขันโอลิมปิก 2000 ที่ซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย แต่ไม่ประสบความสำเร็จเมื่อเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป
พูนสวัสดิ์ได้เลื่อนรุ่นขึ้นไปชกในรุ่นซูเปอร์แบนตั้มเวท และประสบความสำเร็จเมื่อเป็นฝ่ายชนะน็อก เบอร์นาร์ด ดันน์ เพียงแค่ยกที่ 3 ที่ประเทศไอร์แลนด์ ในถิ่นของดันน์เอง เมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2552 ซึ่งในครั้งนี้พูนสวัสดิ์มีความสมบูรณ์ทางร่างกายมาก จนทางสื่อมวลชนท้องถิ่นตั้งฉายาให้ว่า "ไทยพูน" อีกทั้งในการชกพูนสวัสดิ์ก็ทำให้ดั้งจมูกของดันน์แตกเป็นแผลฉกรรจ์ได้
เมื่อได้แชมป์โลกมาแล้ว พูนสวัสดิ์มีท่าทางว่าจะสามารถป้องกันแชมป์ได้อย่างยาวนาน เพราะเป็นนักมวยหมัดหนัก ฝีมือดี แต่ในการป้องกันตำแหน่ง 3 ที่ประเทศญี่ปุ่น กับ เรียว ลิลี นักมวยชาวเกาหลีเหนือสัญชาติญี่ปุ่น เรียว ลิลี ใช้รูปแบบการชกที่ตีหัวเข้าบ้าน ด้วยการเข้าชกแล้วหนี พูนสวัสดิ์พยายามไล่ตามแต่ไม่ทัน ครบ 12 ยก ก็เสียแชมป์โลกไปเมื่อเป็นฝ่ายแพ้คะแนนอย่างเป็นเอกฉันท์ เมื่อปี พ.ศ. 2553
จากนั้นพูนสวัสดิ์ก็ยังคงชกเคลื่อนไหว ด้วยการกลับมาเป็นแชมป์ PABA ในรุ่นซูเปอร์แบนตั้มเวท จนกระทั่งในปลายปี พ.ศ. 2555 พูนสวัสดิ์มีโอกาสชิงแชมป์โลกอีกครั้ง กับ กิลเลอร์โม ริกอนเดอ๊อกซ์ นักมวยชาวคิวบา ผู้ไม่เคยแพ้หรือเสมอใคร เจ้าของเหรียญทองโอลิมปิก 2 สมัย (โอลิมปิก 2000, โอลิมปิก 2004) ซึ่งเป็นคู่ชิงชนะเลิศในรุ่นแบนตั้มเวทของ วรพจน์ เพชรขุ้ม ซึ่งกำหนดจะมีขึ้นที่โตโยต้า เซนเตอร์ เมืองฮุสตัน รัฐเท็กซัส สหรัฐอเมริกา ในเช้าวันที่ 16 ธันวาคม ตามเวลาในประเทศไทย ร่วมรายการเดียวกับ โนนิโต โดแนร์ นักมวยระดับซูเปอร์สตาร์ชาวฟิลิปปินส์ป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกด้วย พูนสวัสดิ์และคณะได้เดินทางไปถึงที่สถานที่ชกตั้งแต่วันที่ 8 ธันวาคม แต่ทว่าผลการตรวจเลือดก่อนการชกจริงแค่วันเดียว ปรากฏว่าเลือดของพูนสวัสดิ์หลังจากการตรวจแล้วถึง 3 ครั้ง ปรากฏว่าเป็นเลือดบวก (เลือดติดเชื้อธาลัสซีเมียและไวรัสตับอักเสบ บี) ไม่อาจขึ้นชกได้ตามกฎของคณะกรรมาธิการมวยรัฐเท็กซัส ทำให้ต้องเดินทางกลับทันที ซึ่งทางพูนสวัสดิ์มีความผิดหวังเป็นอย่างมาก
หลังจากนั้นไม่นาน พูนสวัสดิ์จึงต้องแขวนนวมไปในที่สุด
ชีวิตส่วนตัว สมรสกับ นางเอื้อการย์ อุดมนา (พร) และมีบุตรสาวหนึ่งคน ชื่อ ธมลวรรรณ อุดมนา (พั๊นซ์)
มหาวิทยาลัยเทคนิคมิวนิก
มหาวิทยาลัยเทคนิคมิวนิก () เป็นมหาวิทยาลัยใหญ่แห่งหนึ่งของประเทศเยอรมนี มีวิทยาเขตอยู่ที่เมืองมิวนิก, การ์ชิง และไวเอินชเต็ฟฟัน ปัจจุบันมหาวิทยาลัยมีนักศึกษาระดับอุดมศึกษาและบัณฑิตศึกษารวมกันประมาณ 20,000 คน ในจำนวนนี้เป็นชาวต่างประเทศ 3,700 คน
มหาวิทยาลัยเทคนิคมิวนิกมีความร่วมมือกับมหาวิทยาลัยแห่งชาติสิงคโปร์และมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีนานยาง เปิดสถาบันวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเยอรมัน (German Institute of Science and Technology, GIST) ในประเทศสิงคโปร์
แหวนเพชร ชูวัฒนะ
แหวนเพชร ชูวัฒนะ หรือ นายแหวน เลิศสูงเนิน เป็นชาวจังหวัดชัยภูมิ เกิดวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2516 สถิติการชก 36 ครั้ง ชนะ 23 (น็อค 14) เสมอ 2 แพ้ 11
เริ่มจากชกมวยไทยแถบบ้านเกิดที่ จ.ชัยภูมิตั้งแต่ยังเด็ก จน พ.ศ. 2535 จึงมาอยู่ค่ายชูวัฒนะและแสดงฝีมือให้เห็นว่าเป็นมวยหมัดหนัก ชูเจริญ รวีอร่ามวงศ์ หัวหน้าคณะจึงใหหันมาชกมวยสากลจนได้ครองแชมป์เวทีราชดำเนินรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
แหวนเพชรมีโอกาสชิงแชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2516 แพ้คะแนน อีอิจิ โคจิม่าแบบน่าชนะ เมื่อโคจิม่าสละตำแหน่งไปชิงแชมป์โลก แหวนเพชรจึงได้ชิงแชมป์ OPBF อีกครั้ง คราวนี้ชนะคะแนน ชิน โอกาตะอย่างไม่เป็นเอกฉันท์ ได้แชมป์มาครอง แหวนพชรป้องกันแชมป์ได้ 2 ครั้งก็เสียแชมป์ให้ มาซายูกิ อารินากะ หลังจากนั้นมีโอกาสชิงแชมป์รุ่นนี้อีก 2 ครั้งแต่ไม่สำเร็จ
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจิรศักดิ์สุประภาต
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจิรศักดิ์สุประภาต (ประสูติ: กันยายน พ.ศ. 2460 — สิ้นพระชนม์: ตุลาคม พ.ศ. 2485) หรือพระนามลำลองว่า เจรี่ () เป็นพระโอรสองค์เล็กในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช ประสูติแต่หม่อมเล็ก ภาณุพันธุ์ ณ อยุธยา เป็นพระราชโอรสบุญธรรมของพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 7 และเป็นต้นราชสกุล ศักดิเดชน์ ภาณุพันธ์
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจิรศักดิ์สุประภาต เป็นพระโอรสองค์สุดท้องในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช ประสูติแต่หม่อมเล็ก ภาณุพันธุ์ ณ อยุธยา (สกุลเดิม ยงใจยุทธ, เป็นพี่สาวของร้อยเอกชั้น ยงใจยุทธ บิดาของพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ) ประสูติเมื่อ เดือนกันยายน พ.ศ. 2460 เมื่อประสูติทรงพระนามว่า "หม่อมเจ้าจิรศักดิ์สุประภาต ภาณุพันธุ์" มีพระเชษฐาและพระขนิษฐาร่วมมารดาคือ
หม่อมเจ้าจิรศักดิ์สุประภาตเติบโตในพระบรมมหาราชวังจนอายุได้ 7 ปี จึงทรงย้ายมาอยู่กับพระบิดา ต่อมาสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช ทรงนำพระองค์เจ้าจิรศักดิ์สุประภาต มาถวายเป็นบุตรบุญธรรมใน พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งไม่มีพระราชโอรสหรือพระราชธิดากับสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี
ด้านการศึกษาทรงเข้ารับการศึกษาเบื้องต้นที่โรงเรียนเทพศิรินทร์ เมื่อปี พ.ศ. 2468 เลขประจำตัวนักเรียน ท.ศ.3022 หลังจากนั้นพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าฯ ทรงทุ่มเทความรักและเอาใจใส่เหมือนเป็นพระราชโอรสแท้ ๆ ทรงอุปถัมภ์ให้ไปศึกษาต่อที่ประเทศอังกฤษ
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจิรศักดิ์สุประภาต หมั้นกับมณี เซเนียร์ บุนนาค สุภาพสตรีลูกครึ่งไทย-อังกฤษ นักเรียนทุน ก.พ. ซึ่งกำลังศึกษาอยู่ที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด เมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2481 ส่วนพิธีมงคลสมรสจัดขึ้นที่สถานทูตไทยในกรุงลอนดอน โดยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินีทรงเป็นองค์ประธาน เมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2481
เมื่อหม่อมมณีตั้งครรภ์ พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาพระราชทานนาม "ศักดิเดชน์" จากพระนามาภิไธย "ประชาธิปกศักดิเดชน์" เพื่อใช้เป็นชื่อราชสกุล แต่ทางรัฐบาลจอมพลแปลก พิบูลสงคราม และคณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ รัชกาลที่ 8 ได้คัดค้านว่าพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจิรศักดิ์สุประภาต อยู่ในราชสกุล "ภาณุพันธุ์ ณ อยุธยา" อยู่แล้ว (โดยมีเหตุผลเกี่ยวกับสิทธิ์ในการสืบสันตติวงศ์ และเรื่องอื่น ๆ ที่สืบเนื่องจากสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว) ด้วยเหตุนี้จึงใช้ชื่อสกุลว่า "ศักดิเดชน์ ภาณุพันธ์ ณ อยุธยา" แทน
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจิรศักดิ์สุประภาต มีพระโอรส 2 คน คือ
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจิรศักดิ์สุประภาต ทรงสมัครเข้าร่วมกับกองทัพอังกฤษเป็นนักบินของหน่วยงาน A.T.A. (Air Transport Auxiliary) ซึ่งเป็นหน่วยขนส่งทางอากาศของกองทัพอังกฤษ เมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2485 พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจิรศักดิ์สุประภาต ทรงขับเครื่องบินเพื่อนำไปส่งที่ท่าเรือ เกิดหมอกลงจัด ทรงขับเครื่องบินชนภูเขา สิ้นพระชนม์ขณะพระชันษาได้ 25 ปี
ภายหลังจากพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจิรศักดิ์สุประภาต สิ้นพระชนม์ได้ 6 เดือน หม่อมมณี ภาณุพันธุ์ ณ อยุธยา ก็ได้สมรสใหม่กับพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาภัสสรวงศ์ ซึ่งเป็นพระเชษฐาแท้ๆของพระองค์เจ้าจิรศักดิ์สุประภาต และมีพระธิดา คือ หม่อมราชวงศ์อรมณี ภาณุพันธุ์ แต่ก็หย่าร้างกันในปี พ.ศ. 2493 ต่อมาได้สมรสกับนายแพทย์ปชา สิริวรสาร และได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ตติยจุลจอมเกล้า เป็น "คุณหญิงมณี สิริวรสาร" เมื่อ พ.ศ. 2532 และเสียชีวิตเมื่อต้นเดือนตุลาคม พ.ศ. 2542
ภาษาโลโก
ภาษาโลโก (Logo programming language) เป็นภาษาโปรแกรมเชิงการใช้งาน (Functional Programming Language) โดยมีรากฐานมาจากภาษาลิสป์ โดยจุดประสงค์ดั้งเดิมในการสร้างก็เพื่อใช้ในด้านการศึกษาในเรื่องหลักการในการเขียนโปรแกรม ภาษาโลโกมักจะถูกเรียกด้วยชื่อ "เต่าโลโก"
ภาษาโลโกถูกสร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2513 ในเมืองเคมบริดจ์ รัฐแมสซาชูเซตส์ สหรัฐอเมริกา โดยนาย Wally Feurzeig และ Seymour Papert ตัวภาษาครั้งแรกถูกพัฒนาขึ้นด้วยภาษาลิสป์บนเครื่องคอมพิวเตอร์ PDP-1 โดยมีจุดประสงค์ดั้งเดิมคือการแก้ไขปัญหาง่ายๆ ด้วยการใช้ "เต่า" ในการตอบสนองเพื่อค้นหาจุดบกพร่อง
มีการพัฒนาภาษาโลโกกว่า 130 ชุด แต่ละชุดต่างมีจุดแข็งของตัวเอง ตัวอย่างในการนำไปพัฒนาต่อเช่น MSWLogo ซึ่งเป็นซอฟต์แวร์เพื่อการศึกษาแจกฟรีโดยSoftrinic
เมื่อเต่าโลโกเดินผ่าน จะเกิดเส้นขึ้นมา โดยผู้ใช้จะเป็นผู้สั่งการทำงานต่างๆ เช่นการเดินตรง หัน 90 องศา โดยคำสั่งในด้านทิศทางต่างๆ จะขึ้นอยู่กับทิศทางของเต่าโลโก
 codice_1
คำสั่งดังกล่าว จะทำการสร้างกรอบสี่เหลี่ยม โดยมีความยาวด้านละ 100 ยูนิทและหันกลับไปยังจุดเริ่มต้น
การสร้างโปรแกรม Hello, World สามารถทำได้ง่ายๆ โดยการใช้
กูปรี
กูปรี หรือ โคไพร ( ถอดรูปได้ "โคไพร" แต่อ่านว่า "โกเปร็ย หรือ กูปรี" แปลว่า "วัวป่า") มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Bos sauveli" เป็นสัตว์จำพวกกระทิงและวัวป่า เป็นสัตว์กีบคู่ ตัวโต โคนขาใหญ่ ปลายหางเป็นพู่ขน
ปัจจุบันไม่มีการรายงานการพบมานานแล้ว จนครั้งหนึ่งเคยเชื่อว่าสูญพันธุ์ไปจากโลกเป็นที่เรียบร้อยแล้ว แต่ ณ ปัจจุบันเชื่อว่าอาจจะยังพอมีหลงเหลืออยู่ในชายแดนไทยกับกัมพูชาแถบจังหวัดศรีสะเกษ รวมถึงบริเวณชายแดนระหว่างลาวตอนใต้และเวียดนามด้วย เพราะมักจะมีข่าวว่าพบสัตว์ลักษณะคล้ายกูปรีบ่อย ๆ แต่ก็ยังไม่มีหลักฐานยืนยันที่น่าเชื่อถือพอ นอกจากคำเล่าลือเท่านั้น
ครั้งหนึ่ง เคยเชื่อกันว่า กูปรีอาจจะไม่ใช่วัวสายพันธุ์แท้ที่มีอยู่จริงในธรรมชาติ แต่เป็นเพียงแค่ลูกผสมของวัวบ้าน ("B. taurus") กับวัวแดง ("B. javanicus") ซึ่งเป็นวัวป่าอีกชนิดหนึ่งเท่านั้น แต่จากการตรวจสอบด้วยดีเอ็นเอของนักวิทยาศาสตร์ชาวฝรั่งเศสและนักวิทยาศาสตร์ชาวไทยบ่งชี้ว่า ไม่เป็นความจริงแต่อย่างใด
นายแพทย์บุญส่ง เลขะกุล ผู้ก่อตั้ง มูลนิธิคุ้มครองสัตว์ป่าและพรรณพืชแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชินูปถัมภ์ ได้ใช้รูปกูปรี เป็นสัญลักษณ์ของมูลนิธิ เพื่อเน้นถึงความสำคัญของสัตว์หายากที่มีอยู่ในภูมิภาคอินโดจีน ไม่มีที่อื่นในโลกและเป็นสัตว์ที่ใกล้จะสูญพันธุ์
นอกจากนี้แล้ว ทีมฟุตบอลจังหวัดศรีสะเกษมีฉายาว่า "กูปรีอันตราย" และใช้กูปรีเป็นสัญลักษณ์ประจำทีมด้วย ด้วยว่า กูปรีเป็นสัตว์ที่พบได้เฉพาะที่จังหวัดศรีสะเกษเท่านั้น และสำหรับประเทศกัมพูชา ถือว่ากูปรีเป็นสัตว์ประจำชาติ
บริษัทข้ามชาติ
บริษัทข้ามชาติ หรือ บรรษัทข้ามชาติ ()
บริษัทข้ามชาติเกิดจากแนวคิดของการเกิดการขายแบบแฟรนไชส์ โดยจุดเริ่มต้นมาจากการนำเอาภูมิความรู้ที่มีอยู่ดั้งเดิมของบุคคลหนึ่งหรือกลุ่มหนึ่งเอามาแจกจ่าย(ขาย)ให้กับกลุ่มหรือบุคคลอื่นๆ นำไปใช้ในเชิงธุรกิจหรือพานิชย์
อธิบายความหมายของการขายแบบนี้ได้อย่างง่ายๆ ว่า เป็นการขายแบบ ขยายสาขา นั่นเอง
ดังนั้น ธุรกิจแบบ บริษัทข้ามชาติ ก็คือการขยายตัวของการค้าแบบขยายสาขาที่มุ่งผลสำเร็จไปที่การลงทุนนอกประเทศ โดยที่จุดมุ่งหมายสูงสุดก็คือ การเข้าควบคุมตลาดในรายการขายสินค้าของตนอย่างโลกาภิวัตน์
เราอาจจะแบ่งประเภทของบริษัทข้ามชาติออกเป็นสามแบบดังนี้สิ่งสำคัญอันดับแรกสุดที่แตกต่างของสองประเภทนี้คือ สินค้าและบริการ ที่ทั้งสองประเภทผลิต
แบบแนวนอนนั้น จะผลิตสินค้าและบริการประเภทเดียว ไม่หลากหลาย ในขณะที่ แบบแนวดิ่งนั้นจะหลากหลายกว่า
การ outsource นับเป็นมิติใหม่ของวงการบริษัทข้ามชาติ นั่นคือ การเข้ามาของบริษัทยักษ์ใหญ่ของวงการอุตสาหกรรมการผลิตในประเทศโลกที่สาม หรือประเทศกำลังพัฒนา
เหตุผลที่การลงทุนในประเทศเหล่านั้นน่าสนใจก็เป็นเพราะว่า จะสามารถลดค่าใช้จ่ายต่างๆ ลงไปได้เยอะมาก ซึ่งรวมไปถึงการที่บริษัทสามารถผลิตอุปกรณ์หรือชิ้นส่วนต่างๆ ได้ตลอด 24 ชั่วโมง นั่นหมายความว่า ในขณะที่ประเทศประเทศหนึ่งนอนหลับอยู่ การผลิตในอีกประเทศก็กำลังดำเนินการตามขั้นตอนอยู่เรื่อยๆ ไม่มีวันหยุด
ที่สำคัญได้แก่
(10 อันดับ บริษัทข้ามชาติที่มาแรงจากเวป Far Eastern Economics Review)
สถาบันชั้นสูงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเกาหลี
สถาบันชั้นสูงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเกาหลี () เป็นสถาบันอุดมศึกษาในเมืองวิทยาศาสตร์ Daedeok ในเมืองแทจอน ประเทศเกาหลีใต้
ก่อตั้งใน ค.ศ. 1981 โดยการรวม สถาบันชั้นสูงวิทยาศาสตร์เกาหลี (Korea Advanced Institute of Science, KAIS) กับ สถาบันวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเกาหลี (Korea Institute of Science and Technology, KIST) ปัจจุบันมีนักศึกษา 7,000 คน และอาจารย์ 800 คน
KAIST เป็นสถาบันอุดมศึกษาเดียวที่ดูแลโดยกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี แทนที่จะเป็นกระทรวงศึกษาธิการ จุดประสงค์ของสถาบันคือผลิตนักวิทยาศาสตร์และวิศวกรที่มีความสามารถสูง เพื่อทำงานวิจัยพื้นฐานและงานวิจัยประยุกต์ และเพื่อจัดเตรียมโครงสร้างพื้นฐานสำหรับการวิจัยให้สถาบันอื่น ชาวเกาหลีใต้โดยทั่วไปยอมรับว่า KAIST เป็นมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีที่ดีที่สุดในประเทศ และรับนักเรียนที่มีพรสวรรค์จากโรงเรียนมัธยมวิทยาศาสตร์เข้าเรียนอยู่อย่างสม่ำเสมอ
จากการประเมินโดย Accreditation Board for Engineering and Technology (ABET) ซึ่งเป็นหน่วยงานไม่แสวงหากำไรในสหรัฐอเมริกาที่บริการรับรองคุณภาพหลักสูตรการศึกษาด้านวิทยาศาสตร์ประยุกต์:
“KAIST, มหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดในเกาหลี, ได้รับการพิจารณาว่าทัดเทียมกับมหาวิทยาลัยชั้นนำ 10% แรกของสหรัฐอเมริกา” (จาก “KAIST Facts,” 2002)
สถาบันเป็นสมาชิก LAOTSE เครือข่ายของมหาวิทยาลัยชั้นนำในยุโรปและเอเชีย
สังศิต พิริยะรังสรรค์
รองศาสตราจารย์ สังศิต พิริยะรังสรรค์ คณบดีวิทยาลัยนวัตกรรมสังคม มหาวิทยาลัยรังสิต, สมาชิกสภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ(สปท.), กรรมการต่อต้านการทุจริตแห่งชาติ, อดีตกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน (ป.ป.ง.) ,อดีตสมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ(สปช.),อดีตสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ, อดีตรองประธานสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ, ผู้อำนวยการหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนาธรรมาภิบาล มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม และผู้อำนวยการหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาผู้นำทางสังคม ธุรกิจและการเมือง มหาวิทยาลัยรังสิต
รองศาสตราจารย์ สังศิต พิริยะรังสรรค์ หรือ รศ.ดร.สังศิต พิริยะรังสรรค์ เกิดเมื่อ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2494 สำเร็จการศึกษาปริญญาตรีและปริญญาโท ด้านเศรษฐศาสตร์ (หลักสูตรภาษาอังกฤษ) จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และปริญญาเอก สาขาสังคมศาสตร์เพื่อการพัฒนา จากมหาวิทยาลัยบีเลอเฟลด์ ประเทศเยอรมนี
รศ.ดร.สังศิต เคยได้รับการแต่งตั้งให้รักษาการในตำแหน่ง เลขาธิการกองทุนฟื้นฟูเกษตรกร ในปี พ.ศ. 2551 ต่อมาถูกกลุ่มเกษตรกรต่อต้านขับไล่
รศ.ดร.สังศิต ได้ร่วมลงนามทูลเกล้าฯ ถวายฎีกาขอนายกรัฐมนตรีพระราชทาน เมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2549 โดยอ้างอิงความตามมาตรา 7 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540
ในวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2560 มีคำสั่งหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติที่ 38/2560 เรื่อง การแก้ไขเพิ่มเติมองค์ประกอบและอำนาจหน้าที่ของคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน ส่งผลให้ รศ.ดร. สังศิต พ้นจากการเป็นกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน เนื่องจากต้องรอคณะรัฐมนตรีอนุมัติคณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิชุดใหม่ ซึ่งจะมี 4 คน จากเดิม 6 คน แต่ยังคงตำแหน่งประธานกรรมการสำนักงานป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน
สภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ
สภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ หรือตัวย่อ สศ. (National Economic and Social Advisory Council, NESAC) เป็นสภาที่ปรึกษา ทำหน้าที่ให้คำปรึกษาแก่คณะรัฐมนตรี ทั้งด้านเศรษฐกิจและสังคม ปัจจุบันสิ้นสุดลงตามคำสั่งหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ที่ ๗๑/๒๕๕๙ เรื่อง การยกเลิกกฎหมายว่าด้วยสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ กฎหมายว่าด้วยสภาพัฒนาการเมือง และกฎหมายว่าด้วยคณะกรรมการปฏิรูปกฎหมาย ซึ่งประกาศในราชกิจจานุเบกษา เมื่อวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2559
สภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ จัดตั้งขึ้นตามบทบัญญัติรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 หมวด 5 ว่าด้วยแนวนโยบายพื้นฐานแห่งรัฐ มาตรา 89 โดยสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ มีหน้าที่ให้คำปรึกษาและข้อเสนอแนะต่อคณะรัฐมนตรี ในปัญหาต่างๆ ที่เกี่ยวกับเศรษฐกิจและสังคม ให้ความเห็นเกี่ยวกับแผนพัฒนาเศรษฐกิจและแผนอื่นๆ ตามที่กฎหมายบัญญัติก่อนจะพิจารณาประกาศใช้ ซึ่งเจตนารมณ์ของรัฐธรรมนูญ เพื่อเปิดโอกาสให้ประชาชนมีส่วนร่วมในการบริหารจัดการประเทศ โดยตั้งอยู่บนพื้นฐานความยุติธรรมและโปร่งใสเป็นสำคัญ
ในปี พ.ศ. 2542 ได้มีการแต่งตั้งคณะกรรมการยกร่างพระราชบัญญัติสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ประกอบด้วย ผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 20 ท่าน ที่เป็นตัวแทนบุคคลจากกลุ่มสาขาอาชีพต่างๆ อาทิ กลุ่มภูมิปัญญาชาวบ้าน สถาบันสันติศึกษา อาจารย์มหาวิทยาลัย สภาทนายความ นักกฎหมายมหาชน กลุ่มผู้หญิงกับการเมือง รวมทั้งหน่วยงานราชการที่เกี่ยวข้อง เพื่อดำเนินการยกร่างพระราชบัญญัติฯ และเปิดรับฟังความคิดเห็นจากประชาชนทั่วไป จนกระทั่งได้มีการประกาศมีผลบังคับใช้พระราชบัญญัติ เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2543
ต่อมารัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 มาตรา 258 ได้บัญญัติให้มีสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ มีหน้าที่ให้คำปรึกษาและข้อเสนอแนะต่อ คณะรัฐมนตรีในปัญหาต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับเศรษฐกิจและสังคม รวมถึงกฎหมายที่เกี่ยวข้อง แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติและแผนอื่นตามที่กฎหมายบัญญัติ ต้องให้สภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ให้ความเห็นก่อนพิจารณาประกาศใช้ด้วย
สถานภาพสมาชิกของสมาชิกสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติสิ้นสุดลง เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 ตามประกาศคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ฉบับที่ 107/2557
ต่อมาได้มี คำสั่งหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ที่ ๗๑/๒๕๕๙ ลงวันที่ ๑๓ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๙ ให้ยกเลิกพระราชบัญญัติสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๔๓ และ ฉบับที่ ๒ พ.ศ. ๒๕๔๗ และให้ยุบสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติยกเว้นสำนักงานสภาที่ยังให้ปฏิบัติหน้าที่ต่อไป
สภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ประกอบด้วย สมาชิกสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ จำนวน 99 คน ซึ่งได้รับเลือกจากบุคคลที่เป็นตัวแทนของกลุ่มในภาคเศรษฐกิจ จำนวน 50 คน และกลุ่มในภาคสังคมฐานทรัพยากรและผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 49 คน ซึ่งประธานสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติจะสั่งการผ่านสำนักงานสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ และคณะทำงานอีก 13 คณะสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ มีการแต่งตั้งจำนวนทั้งสิ้น 3 คณะ คือ คณะในปี พ.ศ. 2544 คณะในปี พ.ศ. 2548 และคณะในปี พ.ศ. 2553 ได้แก่
ดำรงตำแหน่งระหว่าง พ.ศ. 2544-2547
ดำรงตำแหน่งระหว่าง พ.ศ. 2548-2551
ดำรงตำแหน่งระหว่าง พ.ศ. 2553-21 กรกฎาคม พ.ศ. 2557สมาชิกในสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติสิ้นสภาพการเป็นสมาชิกทุกราย ตามประกาศคณะรักษาความสงบแห่งชาติที่ 107/2557
ข้าคือหุ่นยนต์
ข้าคือหุ่นยนต์ () หมายถึงชุดนิยายวิทยาศาสตร์ขนาดสั้นจำนวน 9 เรื่อง แต่งโดยไอแซค อสิมอฟ เรื่องสั้นในชุดเคยลงพิมพ์ในนิตยสารนิยายวิทยาศาสตร์ในสหรัฐอเมริกาชื่อ Super Science Stories และ Astounding Science Fiction ในระหว่าง ค.ศ. 1940-1950
เนื้อเรื่องในชุดเป็นเอกเทศไม่เกี่ยวข้องกัน แต่มีแนวทางของเรื่องหลักแบบเดียวกัน คือเป็นเรื่องเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของมนุษย์และหุ่นยนต์ โดยเน้นถึงประเด็นด้านศีลธรรมเกี่ยวกับบทบาทของหุ่นยนต์ในสังคมมนุษย์ เรื่องสั้นบางเรื่องยังมี ดร. ซูซาน คาลวิน หัวหน้าฝ่ายหุ่นยนต์ของบริษัท U.S. Robots and Mechanical Men ซึ่งเป็นผู้สร้างหุ่นยนต์คนสำคัญ และเป็นการนำเสนอกฎ 3 ข้อของหุ่นยนต์ ซึ่งเป็นกฎที่มีชื่อเสียงของอสิมอฟอีกด้วย
เบญจกัลยาณี
เบญจกัลยาณี (แปลว่า ผู้มีความงาม 5 ประการ) หมายถึงสตรีผู้มีศุภลักษณ์หรือลักษณะที่งาม 5 ประการ คือ
ตำนานว่า นางวิสาขามหาอุบาสิกาเป็นเบญจกัลยาณีคนหนึ่งในสมัยพุทธกาล
อุบาสก อุบาสิกา
อุบาสก แปลว่า "ผู้นั่งใกล้พระรัตนตรัย" หมายถึงผู้ใกล้ชิดพระพุทธศาสนา ผู้นับถือศาสนาอย่างมั่นคง ถ้าเป็นหญิง ใช้ว่า อุบาสิกา
อุบาสก เรียกกร่อนไปว่า ประสก คำว่า อุบาสิกา เรียกกร่อนไปว่าสีกา ก็มี เรียกชายหญิงที่รักษาอุโบสถศีลโดยค้างคืนที่วัดในวันพระว่า อุบาสกหรือ อุบาสิกา
อุบาสกอุบาสิกา ปกติหมายถึงชาวบ้านทั่วไปที่นับถือพระพุทธศาสนา บำเพ็ญบุญในพระพุทธศาสนา ไปวัดทำบุญให้ทาน ถือศีล อุปถัมภ์บำรุงวัด ช่วยเหลือกิจการของวัดเป็นประจำ
เลม่อนซุป
เลม่อนซุป () ศิลปินสไตล์คอลเลจซาวด์ (College Sound) จากสังกัด สมอลล์รูม ที่ออกอัลบั้มแรกในปี พ.ศ. 2549 ในอัลบั้ม "องค์ประกอบ" ซึ่งมีเพลงที่ได้รับความนิยม เช่น "ระหว่างทาง" และ "บางคน" ภาคดนตรี