hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
อีมน์เชรีเฟียง
อีมน์เชรีเฟียง (, แปลว่า "เพลงสรรเสริญชาริฟ") เป็นชื่อของเพลงชาติราชอาณาจักรโมร็อกโก ทำนองเพลงประพันธ์โดยเลโอ มอร์กอง (Léo Morgan) ซึ่งใช้มาตั้งแต่สมัยที่โมร็อกโกยังเป็นรัฐในอารักขาของฝรั่งเศส โดยมีเนื้อร้องต่างจากที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน ภายหลังเมื่อได้รับเอกราชเมื่อ พ.ศ. 2499 แล้ว จึงได้ใช้เฉพาะทำนองเป็นเพลงชาติ ส่วนเนื้อร้องฉบับปัจจุบันนี้ประพันธ์โดยอาลี สควอลลี ฮุสไซนี (Ali Squalli Houssaini) เมื่อ พ.ศ. 2513
คำว่า "ชาริฟ" (, sharif) ในภาษาอาหรับ เป็นชื่อของตำแหน่งประมุขเผ่า ทำหน้าปกป้องคุ้มครองชนเผ่าและทรัพย์สินของเผ่าพันธุ์ตน หากผู้อยู่ในตำแหน่งนี้เป็นสตรีจะเรียกว่า "ชารีฟาห์" (sharifah)
เจ้าหญิงอัสตริดแห่งเบลเยียม อาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย-เอสเต
เจ้าหญิงอัสตริดแห่งเบลเยียม อาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย-เอสเต (พระนามเต็ม: "อัสตริด โจเซฟิน-ชาร์ลอต ฟาบรีเซีย เอลิซาเบธ เปาลา มารี", ) ประสูติเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2505 ทรงเป็นสมเด็จพระโสทรกนิษฐภคินี ใน สมเด็จพระราชาธิบดีฟิลิป พระมหากษัตริย์แห่งชาวเบลเยียมองค์ปัจจุบันและก็เป็นพระราชธิดาพระองค์เดียวใน สมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 และ สมเด็จพระราชินีเปาลาแห่งเบลเยียม
พระองค์เป็นพระชายาในอาร์ชดยุกลอเรนซ์แห่งออสเตรีย-เอสเตดังนั้น พระองค์จึงทรงได้รับพระอิสริยยศเป็น "อาร์ชดัชเชสแอสตริดแห่งออสเตรีย-เอสต์ เจ้าหญิงแห่งเบลเยียม ดัชเชสแห่งโมเดนา และ เจ้าหญิงแห่งฮังการี" " ("Her Imperial and Royal Highness" The Archduchess of Austria-Este, The Princess of Belgium, The Duchess of Modena, and the Princess Royal of Hungary) "
พระบิดาทูนหัวคือ เจ้าชายฟาบริซีโอ้ ราฟโฟ แห่งคาลาเบรีย และพระมารดาทูนหัวคือ แกรนด์ดัชเชสโจเซฟีน-ชาร์ลอตแห่งลักเซมเบิร์ก ซึ่งเป็นพระเชษฐภคินีในสมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 และทรงเป็นสมเด็จป้าในพระองค์อีกด้วย
พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับอาร์ชดยุกลอเรนซ์แห่งออสเตรีย-เอสต์ ซึ่งเป็นพระโอรสองค์โตเพียงพระองค์เดียวในอาร์ชดยุกโรเบิร์ต และ อาร์ชดัชเชสมาเกอริต้าแห่งออสเตรีย-เอสต์ เมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2527 มีพระโอรส-พระธิดารวมทั้งสิ้น 5 พระองค์ ดังนี้เจ้าหญิงอัสตริดทรงเป็นองค์ประธานสภากาชาดเบลเยียมจนถึงวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2550 โดยปัจจุบัน พระองค์ทรงเป็นนายทหารด้านการแพทย์ (ยศพันเอกหญิง) ประจำกองทัพราชนาวี และทรงอุทิศพระองค์เพื่อสังคมโดยทรงช่วยเหลือประชาชนและผู้ยากไร้ โดยมีพระสวามีทรงคอยช่วยเหลืออีกแรง
กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 เป็นการแข่งขันกีฬาว่ายน้ำในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 จัดขึ้นที่ศูนย์กีฬาทางน้ำโอลิมปิก มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันใน 32 รายการ
เชน (แก้ความกำกวม)
เชน สามารถหมายถึง
ร่องตามยาว
ในสมอง ร่องตามยาว หรือ ร่องแนวกลางตามยาว (อังกฤษ: medial longitudinal fissure, longitudinal cerebral fissure, longitudinal fissure หรือ interhemispheric fissure) เป็นร่องลึกที่แบ่งซีรีบรัล เฮมิสเฟียร์ หรือสมองสองข้างออกจากกันในสัตว์ที่มีกระดูกสันหลัง
Falx cerebri เป็นเยื่อดูรา (dura mater) ที่อยู่ภายในร่องนี้
หาดนิยม
หาด นิยม ตั้งอยู่ในหมู่บ้านตะกรบ หมู่ที่สอง ตำบลตะกรบ เป็นลักษณะหาดตามแบบตะวันออกของอ่าวไทยกล่าวคือ เป็นหาดทราย มีอาณาเขตติดต่อกับ หาดทรายแก้วในทางทิศเหนือ และหาดนายอำเภอทางทิศใต้ทางด้านตะวันออกติดกับอ่าวไทยสามารถมองเห็นเกาะต่างได้ในวันที่ สภาพอากาศสดใส มีความยาวประมาณ 2 ถึง 3 กิโลเมตรโดยประมาณ สภาพโดยทั่วไป เป็นหาดทราย บริเวณชายหาด ประกอบไปด้วย ต้นสน เป็นแนวตามชายฝั่ง ซึ่งเป็นบรรยากาศที่รมรื่นเหมาะแก่การผักผ่อนเป็นอย่างยิ่ง ต้นสนเหล่านี้ เป็นส่วนหนึ่งที่สำคัญ ที่ทำให้เกิด ชื่อ หาดนิยม ตามประวัติ ที่เล่ากันมาว่า แต่ก่อนนั้นก็ไม่มีแนวของต้นสนแต่อย่างใด จนกระทั่ง อาจารย์ นิยม เชื้อพราหมณ์ ซึ่งเป็น ผู้อำนวยการ โรงเรียนบ้านตะกรบ ได้ชักชวนชาวบ้านตะกรบให้ร่วมมือกันปลูกต้นสน ในแนวชายหาด จนในที่สุดก็ได้มีแนวต้นสนดังกล่าวบริเวณหาดนิยม ถึงแม้ว่าต้นสนบางต้นได้มีการ ล้มตายไปบ้าง แต่ก็มีการปลูกทดแทน ทั้งตามธรรมชาติ และความร่วมมือของชาวบ้าน ทำให้ปัจจุบันนี้ยังคงมีต้นสนอยู่มากมาย ด้วยเหตุดังกล่าวชาวบ้านก็เรียกหาดดังกล่าวนี้ ว่า หาดนิยม เราสามารถเดินทางได้ด้วยความสะดวกสบายโดยทางรถยนต์ โดยใช้ทางหลวงหมายเลข 4112 บ้านห้วยพุน ตำบลพุมเรียง โดยถนนสายนี้เป็นทางเชื่อมต่อจาก ถนน สาย ท่าชนะ สุราษฎร์ธานี ระยะทางจาก ตัวอำเภอไชยา 12 กิโลเมตร นอกจากนั้นยังมีถนนเลียบชายฝั่ง ซึ่งเชื่อมต่อจากสายหลักไปถึงชายหาด จากหาดนิยมไปยังหาด นายอำเภอและกลับเข้าสู่สายหลักอีกด้วย
ท่อน้ำสมอง
ท่อน้ำสมอง หรือ ท่อมีเซนเซฟาลิก () เป็นท่อที่บรรจุน้ำหล่อสมองไขสันหลัง (cerebrospinal fluid) อยู่ภายในสมองส่วนกลาง เชื่อมต่อระหว่างโพรงสมองที่สามในไดเอนเซฟาลอนกับโพรงสมองที่สี่ซึ่งอยู่ระหว่างพอนส์และซีรีเบลลัม
การอุดตันของท่อน้ำสมองทำให้เกิดภาวะโพรงสมองคั่งน้ำหรือภาวะหัวบาตรในเด็ก (hydrocephalus)
เส้นประสาทรับกลิ่น
ฆานประสาท หรือ ประสาทรับกลิ่น หรือ ประสาทสมองเส้นที่ 1 หรือ เส้นประสาทโอลแฟ็กทอรี () เป็นเส้นประสาทสมองคู่แรกจากทั้งหมด 12 คู่ เซลล์ประสาทรับรู้กลิ่นของเส้นประสาทนี้อยู่ในเยื่อเมือกรับกลิ่น (olfactory mucosa) ที่อยู่ด้านบนของโพรงจมูก เส้นประสาทรับกลิ่นประกอบด้วยใยประสาทรับความรู้สึกที่มาจากเซลล์เนื้อเยื่อบุผิวรับกลิ่น (olfactory epithelium) ไปยังออลแฟคทอรี บัลบ์ (olfactory bulb) โดยผ่านรูเปิดเล็กๆ จำนวนมากที่มีลักษณะเหมือนตะแกรงที่เรียกว่า แผ่นคริบิฟอร์ม ของกระดูกเอทมอยด์
เซลล์ประสาทรับกลิ่นเกิดขึ้นตลอดช่วงชีวิต และยืดแอกซอนใหม่ๆ ไปยังออลแฟคทอรี บัลบ์ เซลล์ Olfactory ensheathing glia ห่อหุ้มมัดของแอกซอนเหล่านี้และเชื่อว่าช่วยค้ำจุนให้เข้าไปยังระบบประสาทกลางได้สะดวกขึ้น
ความรู้สึกของกลิ่นมาจากการกระตุ้นของตัวรับกลิ่น (olfactory receptor) โดยการกระตุ้นของโมเลกุลแก๊สซึ่งผ่านเข้าไปในจมูกระหว่างการหายใจเข้า ผลจากกลไกทางไฟฟ้าจะนำกระแสประสาทไปยังออลแฟคทอรี บัลบ์ ซึ่งต่อมาจะส่งกระแสประสาทไปยังส่วนต่างๆ ของระบบรับรู้กลิ่น (olfactory system) และส่วนอื่นๆ ของระบบประสาทกลางผ่านทางออลแฟคทอรี แทร็กท์ (olfactory tract)
เส้นประสาทรับกลิ่นเป็นเส้นประสาทสมองที่สั้นที่สุด และเป็นหนึ่งในสองเส้นประสาทสมองที่ไม่เชื่อมต่อกับก้านสมอง (อีกเส้นหนึ่งคือเส้นประสาทตา)
การทดสอบการทำงานของเส้นประสาทรับกลิ่นทำได้โดยให้แพทย์อุดรูจมูกของผู้ป่วยไว้ข้างหนึ่ง และให้กลิ่นที่ฉุน [เช่น กลิ่นกาแฟชื้น (damp coffee essence)] ไว้ใต้รูจมูกข้างที่เปิด สังเกตการตอบสนองการรับรู้กลิ่นของผู้ป่วย และให้ทดสอบแบบนี้กับรูจมูกอีกข้างหนึ่ง
โพรงสมองข้าง
โพรงสมองข้าง (Lateral ventricles) เป็นส่วนหนึ่งของระบบโพรงสมองของสมอง นับเป็นส่วนหนึ่งของเทเลนเซฟาลอน โพรงสมองนี้นับเป็นโพรงสมองที่มีขนาดใหญ่ที่สุด เชื่อมต่อกับโพรงสมองที่สามผ่านทางอินเตอร์เวนทริคูลาร์ ฟอรามินา (interventricular foramina of Monro)
โพรงสมองข้างแบ่งออกเป็นส่วนที่ยื่น 3 ส่วน
ส่วน body ของโพรงสมองข้างเป็นส่วนตรงกลาง อยู่ด้านหลังส่วนยื่นด้านหน้า ส่วน trigone ของโพรงสมองข้างเป็นบริเวณรูปสามเหลี่ยมที่มีส่วน temporal horn อยู่ด้านล่าง ส่วน occipital horn อยู่ด้านหลัง และ body ของโพรงสมองข้างอยู่ด้านหน้า
มาสเตอร์ออฟเอพิก
มาสเตอร์ ออฟ เอพิค () เป็นเกม MMORPG สำหรับเครื่อง PC สัญชาติญี่ปุ่นใช้ระบบ Item Mall และไม่เก็บค่า Air time โดยจุดเด่นสำหรับเกมนี้ คือ ระบบ level ของ skill แทนระบบ level ของตัวละคร เช่น เมื่อเราใช้หมัดต่อยบ่อยๆ ก็จะทำให้ต่อยได้แรงขึ้น แต่เมื่อซื้อดาบ มาใช้ ก็ต้องเริ่มเก็บ level ของการใช้ดาบใหม่ เป็นต้น และที่แตกต่างอีกอย่างก็คือ ระบบอาชีพ (Class) ไม่มีการระบุ่ตายตัว แต่ขึ้นอยู่กับระดับความชำนาญ ใน skill หลายๆ อย่างมารวมกัน ทำให้เราเปลี่ยนฉายา (title) และจะได้ความสามารถของฉายานั้นมา ยังมีระบบความหิวกระหายที่ขัดจังหวะการต่อสู้ และมี แมลงวันมาตอมผมเมื่อไม่ได้สระผมมาหลายๆ วันอีกด้วย
ดีอารอส ดินแดนที่อบอวลไปด้วยสิ่งลี้ลับสุดบรรยาย หลงเหลือเพียงตำนานเท่านั้นที่ยังคงเล่าขานสืบต่อกันมา นอกจากตำนานพวกนั้นแล้ว ทุกคนยังได้รู้จักตำนานของหินโนอาห์ ที่ชนชาติใดมีไว้ในครอบครอง จะมีแต่ความเจริญรุ่งเรืองและมั่งคั่ง ทำให้หลายชนชาติส่งกองกำลังนับไม่ถ้วนออกตามหา แต่ทว่า ไม่มีใครเคยเจอหินโนอาห์แม้แต่คนเดียว
เวลาผ่านไปเนิ่นนาน แต่อยู่ก็มีภาพนิมิตของผู้หญิงเกิดขึ้นพร้อมกันทั่วโลก เธอเรียกตัวเองว่า 'เออร์มิน่า' เออร์มิน่าพูดกับชาวโลกว่า "พวกเจ้ากำลังจะเข้าสู่ยุคแห่งความมืดมิด" นักผจญภัยทั้งหลายที่ถูกเออร์มิน่าชักจูง ต่างเดินทางไปสู่ดินแดนที่ชื่อว่า ดีอารอส จุดประสงค์เพื่อเสาะแสวงหาอดีตและอนาคต
13 ล้านปีต่อมา บนแผ่นดินดีอารอส อารยธรรมของชนเผ่าเงือกเจริญรุ่งเรืองอย่างมากด้วยพลังของหินโนอาห์ หลังจากนั้น ผู้ที่แสวงหาหินโนอาห์เริ่มเข่นฆ่าชนเผ่นโมรา ด้วยการเข่นฆ่านี้ ทำให้เผ่าเงือกสละสิทธิ์การครอบครองหินโนอาห์ทันที
ในยุคปัจจุบัน มีกองกำลังใหญ่อยู่ 3 กอง คือ 'เอลกาดีน' ประเทศแห่งอัศวินมังกรผู้เคร่งครัดในกฎหมายและคำสั่ง 'บิสก์' ประเทศที่มีความอิสระในการใช้ชีวิตแต่ศรัทธาในคำสอนของลาลฟาค (ラル・ファク) 'ซาซูล' ประเทศที่นำโดยมนุษย์ครึ่งสัตว์ ทั้ง 3 ประเทศได้แย่งชิงสิทธิ์ครอบครองหินโนอาห์ที่เผ่าเงือกสละมา
10 ปี ต่อมาในอนาคต ได้เกิดสงครามขึ้น ต่อสู้กันไม่เว้นวัน จนเป็นเรื่องธรรมดา ซึ่งเห็นได้ชัดว่านี้คือยุคแห่งความมืดมิดที่เออร์มิน่าได้ทำนายเอาไว้ โดยสงครามนี้เกิดขึ้นด้วยการแทรกซึมของโก (イーゴ) แห่งเผ่าเงือก เพื่อที่จะได้ครอบครองพลังของหินโนอาห์ โกได้วางแผนซ้อนแผนไว้หลายชั้น โชคชะตาจึงทำให้อนาคตเป็นยุคแห่งสงคราม
3000 ปี หลังจากสิ้นสุดการปกครองของโก เรียกยุคนี้ว่า ยุคแห่งอนาคต
จุดเริ่มต้นของเรื่องราวทั้งหลาย ย้อนไป 45 ล้านปี เรียกยุคนี้ว่า ยุคแห่งความวุ่นวาย
การข้ามผ่านยุคสมัย การผ่าฟันการต่อสู้นับครั้งไม่ถ้วน นักผจญภัยทั้งหลายจะสามารถหยุดยั้งยุคแห่งความมืดมิดนี้ได้หรือไม่
ในเกมนี้การพัฒนาตัวละครจะแตกต่างออกจากเกมอื่นทั่วไปคือ จะไม่พัฒนาตามค่าประสบการณ์ของตัวละคร แต่จะเฉพาะเจาะจงพัฒนาเฉพาะความสามารถ เมื่อเราอะไรบ่อยๆ ก็จะทำให้ความสามารถด้านนั้นดีขึ้น เรียกว่าความชำนาญ โดยความสามารถของเกมนี้มีถึง 55 ชนิด แบ่งออกเป็น 4 ประเภทคือภายในเกมมีเผ่าพันธุ์มากมาย แต่คุณสามารถเลือกเล่นได้เพียง 4 เผ่านั้น คือ
มีระบบต่างๆให้เลือกใช้มากมาย เช่นเพื่อน ปาร์ตี้
เปาโลอัครทูต
นักบุญเปาโลอัครทูต () หรือนักบุญเปาโลแห่งทาร์ซัส (; ) หรือนักบุญเปาโล มาจาก ภาษากรีก “Šaʾul HaTarsi” หมายถึง “เซาโลแห่งทาร์ซัส” มาจาก “Σαουλ” “Saul” หรือ “Σαῦλος” “Saulos” หรือ “Παῦλος” “Paulos” เป็น “อัครทูตถึงชนต่างชาติ” (Apostle to the Gentiles) พร้อมกับนักบุญเปโตรและนักบุญยากอบผู้ชอบธรรม (James the Just) , เป็นมิชชันนารีที่สำคัญที่สุดในศาสนาคริสต์ยุคแรก แต่ไม่เคยพบพระเยซูดังเช่นอัครทูตท่านอื่นๆ ไม่มีหลักฐานใดที่กล่าวว่านักบุญเปาโลเคยพบพระองค์ด้วยตนเองก่อนที่จะถูกตรึงกางเขนตามที่กล่าวใน “กิจการของอัครทูต” นักบุญเปาโลมานับถือศาสนาคริสต์ระหว่างที่เดินทางไป ดามัสกัส จากการที่ได้เห็นพระเยซูผู้ฟื้นคืนพระชนม์. นักบุญเปาโลกล่าวว่าท่านมิได้รับพระวจนะจากมนุษย์แต่ได้รับจากพระเยซูโดยตรง
กล่าวกันว่าพันธสัญญาใหม่สิบสี่บทหรือที่เรียกว่าจดหมายของนักบุญเปาโล เขียนโดยท่านเอง แต่ใครเป็นผู้เขียนจริงก็ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ นักบุญเปาโลมักจะบอกให้ช่างเขียน () เขียน นาน ๆ จึงเขียนด้วยตนเอง การรับรองว่าข้อเขียนเป็นของแท้ ผู้เขียนจดหมาย มักจะใช้ย่อหน้าที่แสดงให้เห็นว่าเป็นลายมือของนักบุญเปาโลเอง จดหมายเหล่านี้ใช้เผยแพร่ในชุมชนผู้นับถือคริสต์ศาสนา จดหมายของนักบุญเปาโลเป็นเอกสารที่สำคัญในพันธสัญญาใหม่ และในที่สุดก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของกฎหมายศาสนจักร จดหมายของนักบุญเปาโลเชื่อกันว่าเป็นเอกสารฉบับแรกที่สุดของพันธสัญญาใหม่
ปรัชญาความคิดเห็นของนักบุญเปาโลกี่ยวกับศาสนาคริสต์เป็นความคิดเห็นที่สำคัญกว่าความคิดอื่นใดของผู้มีส่วนเขียนพันธสัญญาใหม่ อิทธิพลความคิดเห็นของนักบุญเปาโลอาจจะเห็นได้จากปรัชญาของนักบุญออกัสตินแห่งฮิปโปไปจนถึงความขัดแย้งระหว่างนักเทววิทยาก็อตสชอลค (Gottschalk) และฮิงมาร์แห่งรีมส์ (Hincmar of Reims) หรือ ระหว่าง ลัทธิทอมัสของนักบุญโทมัส อควีนาส กับลัทธิโมลินา (Molinism) ของลุยส์ โมลินา (Luis Molina) เป็นต้น
เซนต์พอล (แก้ความกำกวม)
เซนต์พอล หรือ เซนต์ปอล () อาจหมายถึง
วารอน
คล้ายโจวโนะอุจิชอบใช้มอสเตอร์ชุดเกราะเป็นคนแรกที่ทำให้โจวโนะอุจิหัวเสียได้
ตอนเด็กเขาอาศัยอยู่ที่โบท์ถที่ไม่ค้อยมีคนอยู่แล้วแต่เขาก็ชอบไปมีเรื่องกับพวกนักเลงอยู่เสมอ 
จนต้องเข้าสถานกักกันและหัวหน้าสถานกักกันได้มีการให้นักโทษใช้การดวลโดยใช้ยันแห่งโอวเวลเคิส
และเขาชนะหมดทุกคนที่อยู่ในสถานกักกัน ภายหลังโบสถ์ที่เขาอาศัยอยู่ถูกไฟไหม้ด้วยฝีมือของดาซ
โดยทำให้ดูเหมื่อนพวกนักเลงที่ชอบไปมีเรื่อง
คอร์พอรา ควอไดรเจมินา
คอร์พอรา ควอไดรเจมินา () อยู่ในสมอง เป็นโครงสร้างตุ่มนูน 4 ก้อนที่บริเวณเทคตัม (tectum) บริเวณด้านหลังของสมองส่วนกลาง ประกอบด้วยด้านบน 2 ก้อนเรียกว่าซุพีเรียร์ คอลลิคูลัส (superior colliculus) และด้านล่าง 2 ก้อนคือ อินฟีเรียร์ คอลลิคูลัส (inferior colliculus)
คอร์พอรา ควอไดรเจมินาเป็นศูนย์รีเฟล็กซ์ที่เกี่ยวข้องกับการมองเห็นและการได้ยิน
สายลับจับบ้านเล็ก
สายลับจับบ้านเล็ก เป็นภาพยนตร์ไทยที่กำกับโดย คมกฤษ ตรีวิมล นำแสดงโดย ซันนี่ สุวรรณเมธานนท์ ,ภัทรศยา เครือสุวรรณศิริ , ปาณิสรา พิมพ์ปรุ และ เฉลิมพล ทิฆัมพรธีรวงศ์ ออกฉายเมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2550 ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำรายได้รวม 70 ล้านบาท
จ๊อก (ซันนี่ สุวรรณเมธานนท์) ที่กำลังร้อนเงินเนื่องจากไปกู้เงินเพื่อเปิดร้านหมูกระทะพลังแสงอาทิตย์ แต่ก็ปิดตัวไป โดนแก๊งทหารนอกราชการตามทวงหนี้ จึงต้องผันตัวเองมาเป็นนักสืบชู้ โดยมีไอ้แจ๊ค (เฉลิมพล ทิฆัมพรธีรวงศ์) เด็กร้านซ่อมมอเตอร์ไซค์ที่เข้าใจว่าจ๊อกเป็นนักสืบชื่อดัง กับ ฤทัย (ปาณิสรา พิมพ์ปรุ) เจ๊ร้านคาราโอเกะ มาช่วยเหลือ และเมื่อมีคดี จากคุณนายอรัญญา(จิ๊บ-จารุภัส) ผู้ว่าจ้างรายใหม่เสนอเงินก้อนโตให้จ๊อกตามจับพฤติกรรมของ สารวัตรวศิน (ประกาศิต โบสุวรรณ) สามีที่ไปติดพัน พริตตี้สาวชื่อ น้องน้ำปั่น (ภัทรศยา เครือสุวรรณศิริ) ซึ่งน้องน้ำปั่น ก็ดันแอบมีกิ๊กเป็นเสี่ยอดิสรณ์ (สุเมธ องอาจ) เสี่ยเต็นท์รถรายใหญ่อยู่อีกคน 
เมื่อคุณหญิงสุวิมล (ท็อป-ดารณีนุช) ภรรยาไฮซ้อของเสี่ยอดิสรณ์จ้าง สุทิน (นิมิต ลักษมีพงศ์) นักสืบเพื่อแบล็กเมล์น้ำปั่นอีกต่อหนึ่ง จ๊อกตัดสินใจยื่นมือเข้าช่วยเหลือ
หอประชุมนักบวช
หอประชุมนักบวช () คือสิ่งก่อสร้างหรือห้องที่ติดกับอาสนวิหารหรือโบสถ์หรืออาราม ซึ่งใช้เป็นที่ประชุมของนักบวช
ถ้าหอประชุมนักบวชเป็นส่วนหนึ่งของอารามก็มักจะตั้งอยู่ทางตะวันออกของระเบียงฉันนบถ จะเป็นห้องโล่งใหญ่เพื่อให้พอเพียงกับนักพรตที่จำวัดอยู่ในอารามและมักจะตกแต่งอย่างสวยงาม ถ้าเป็นหอประชุมนักบวชเป็นสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์หรือสถาปัตยกรรมกอทิกทางเข้ามักจะเป็น façade เล็กและบนซุ้มโค้งเหนือประตูก็จะมีการตกแต่ง
นักพรตในอารามจะประชุมในหอเพื่ออ่านหนังสือศาสนาที่เป็นบท หรือ “Chapter” ฉะนั้นหอประชุมนักบวชในภาษาอังกฤษจึงเรียกว่า “Chapter house” นอกจากอ่านหนังสือศาสนาแล้วก็ยังใช้เป็นที่ประชุมเรื่องต่างๆ ที่เกี่ยวกับกิจการของอาราม
ระเบียงฉันนบถด้านที่จะสร้างหอประชุมนักบวชจะเป็นด้านที่สร้างก่อนและจะสร้างไม่นานหลังจากที่สร้างโครงสร้างของโบสถ์
ถ้าเป็นหอประชุมนักบวชของมหาวิหาร เคลอจีของมหาวิหารก็จะประชุมกันที่นี่ถ้าเป็นหอประชุมนักบวชของโบสถ์ ดีน Prebendries และนักพรตก็จะประชุมกันที่นี่
ดุชโช
ดุชโช ดี บูโอนินเซญญา () (เกิดราว ค.ศ. 1255-ค.ศ. 1260 -- เสียชีวิตราว ค.ศ. 1318-ค.ศ. 1319) เป็นจิตรกรที่สำคัญที่สุดและมีอิทธิพลที่สุดคนหนึ่งของประเทศอิตาลี เกิดที่เซียนนาในแคว้นทัสเคนี วัสดุที่ดุชโชใช้วาดส่วนใหญ่เป็นสีฝุ่นผสมไข่ (tempera) หัวข้อที่วาดเช่นเดียวกับศิลปินสมัยนั้นจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับคริสต์ศาสนา ดุชโชมีอิทธิพลต่อซิโมเน มาร์ตินิ พี่น้อง อัมโบรจิโอ ลอเร็นเซ็ตติ และ เปียโตร ลอเร็นเซ็ตติ และอื่นๆ
งานของดุชโชก็ได้แก่ “พระแม่มารีรูเชลไล” (Madonna Rucellai) ที่เขียนเมื่อค.ศ. 1285 สำหรับวัดซานตามาเรียโนเวลลา (Santa Maria Novella) ซึ่งปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์อุฟฟิซิ ที่ฟลอเรนซ์ และ บานพับภาพ “จิตรกรรมมาเอสตา” ซึ่งเป็นงานชิ้นเอกอยู่ที่มหาวิหารเซียนนา บานกลางเป็นพระแม่มารีและพระบุตรบนบัลลังก์และเทวดาและนักบุญ
ภาพ “พระแม่มารีสโตคเล็ท” (ตั้งชื่อตามเจ้าของเดิมที่บรัสเซลล์) เขียนบนแผ่นไม้ประมาณปี ค.ศ. 1300 ขายให้แก่พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิตันที่นครนิวยอร์กเมื่อปี ค.ศ. 2004 ในราคาประมาณ 45 ล้านเหรียญสหรัฐซึ่งเป็นงานที่ราคาสูงที่สุดที่พิพิธภัณฑ์เคยซื้อ เมื่อปี ค.ศ. 2006 เจมส์ เบ็คนักวิชาการจากมหาวิทยาลัยโคลัมเบียกล่าวว่างานชิ้นนี้เป็นงานปลอมที่สร้างเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 19 แต่ทางพิพิธภัณฑ์มีความเห็นต่างกับเบ็ค
โรงเรียนวัดป่าประดู่
โรงเรียนวัดป่าประดู่ ในระยะเริ่มแรกได้รับการก่อตั้งขึ้นให้เป็นโรงเรียนประถมศึกษา เปิดทำการเรียนการสร้างครั้งแรกเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2465 บนพื้นที่ 17 ไร่เศษ เป็นสถานที่ตั้งโรงเรียน และใช้ศาลาการเปรียญของวัดป่าประดู่เป็นที่เรียนชั่วคราว มีพระศิลป์ ดัชนีย์เป็นครูใหญ่คนแรก
โรงเรียนวัดป่าประดู่ ได้รับการพัฒนาขึ้นอย่างมีระเบียบระบบอย่างต่อเนื่อง บ่อยครั้ง เป็นลำดับในทุก ๆ ด้านจนกระทั่งปัจจุบัน ก้าวมาสู่โรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน
มีการเรียนการสอนในระดับ มัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึง มัธยมศึกษาปีที่ 6
โรงเรียนวัดป่าประดู่ ตั้งอยู่ใจกลางเมืองระยอง ด้านหน้าติดถนนสุขุมวิท ซึ่งเป็นถนนเศรษฐกิจสายหลัก ด้านขวาติดกับโรงพยาบาลระยอง ส่วนด้านซ้ายติดกับวัดป่าประดู่
โรงเรียนวัดป่าประดู่ โรงเรียนระดับมัธยมศึกษาขนาดใหญ่ของจังหวัดระยอง เป็นโรงเรียนที่มีประวัติความเป็นมาที่ยาวนาน ค่อนข้างสับสน และอุดมไปด้วยความเปลี่ยนแปลงบ่อยครั้ง จนอาจกล่าวได้ว่า เป็นโรงเรียนที่มีการเปลี่ยนแปลงมากที่สุดแห่งหนึ่ง โรงเรียนอยู่คู่เมืองระยองมานับชั่วอายุคน แม้จะไม่ถึงขั้นที่จะใช้คำว่าโบราณ หากแต่จะสืบสาวประวัติความเป็นมาจะต้องใช้คำบอกกล่าวเล่าขาน จากรุ่นสู่รุ่น ต้องใช้เวลาไม่น้อยในการพลิกสมุดบันทึกเรื่องราวจากแหล่งต่างๆ เพื่อให้ได้เรื่องราวโดยละเอียด ระยะเวลากว่า 80 ปี จากจุดเริ่มต้นจนถึงปัจจุบันโรงเรียนวัดป่าประดู่ผ่านร้อนผ่านหนาวมานับครั้งไม่ถ้วน มีการเปลี่ยนแปลงและพัฒนามาโดยลำดับ เริ่มต้นจากอาคารศาลาการเปรียญเล็กๆ ของวัดป่าประดู่ มีพระสงฆ์ทำหน้าที่เป็นครูใหญ่ปัจจุบัน โรงเรียนวัดป่าประดู่ อำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง มีนักเรียน ระดับมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลาย จำนวน 3,270 คน จำนวนห้องนักเรียน รวม 64 ห้องเรียน
สัญลักษณ์ประจำโรงเรียน/คำขวัญ/เพลงและสีประจำโรงเรียน
โรงเรียนวัดป่าประดู่มีอาคารภายในโรงเรียน ทั้งสิ้น 7 อาคาร ได้แก่
โรงเรียนวัดป่าประดู่ เป็นโรงเรียนแรกในประเทศไทยที่ใช้ระบบการรูดบัตรบันทึกเวลาการเข้า-ออก โรงเรียน ซึ่งทางโรงเรียนจะส่งบันทึกเวลาการเข้า-ออกโรงเรียนของนักเรียน ให้ผู้ปกครองรับทราบทุกเดือน นอกจากนี้นักเรียนยังสามารถตรวจสอบผลการเรียน ได้จากจุดบริการรูดบัตรอื่นๆ ทั่วโรงเรียนอีกด้วย[[หมวดหมู่:โรงเรียนวัด|ป]
[[หมวดหมู่:โรงเรียนในจังหวัดระยอง]]
[[หมวดหมู่:โรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ]]
[[หมวดหมู่:โรงเรียนที่มีอัตราการแข่งขันสูง]]
ศาสนาคริสต์ยุคแรก
ศาสนาคริสต์ยุคแรก () หมายถึงศาสนาคริสต์ช่วงก่อนการสังคายนาที่ไนเชียครั้งที่หนึ่ง (ค.ศ. 325) แบ่งออกได้เป็นสองยุคย่อย คือ สมัยอัครทูตและสมัยก่อนไนเซีย
ตามที่ระบุในบทแรกของหนังสือกิจการของอัครทูต คริสต์ศาสนิกชนยุคแรกเป็นชาวยิวทั้งหมด ไม่ว่าโดยกำเนิดหรือมาเข้ารีตภายหลัง จึงเรียกกลุ่มนี้ว่าคริสต์ศาสนิกชนชาวยิว การประกาศข่าวดีในสมัยนั้นเป็นแบบมุขปาฐะและใช้ภาษาแอราเมอิก หนังสือ "กิจการของอัครทูต" และ "จดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวกาลาเทีย" ระบุว่าในสมัยนั้นกรุงเยรูซาเลมเป็นศูนย์กลางของคริตชน โดยมีซีโมนเปโตร ยากอบผู้ชอบธรรม และยอห์นอัครทูต เป็นผู้ปกครองชุมชนร่วมกัน ต่อมาเปาโลซึ่งเคยเป็นปฏิปักษ์กับคริสตชนได้กลับใจมารับเชื่อ และประกาศตนเป็น "อัครทูตมายังพวกต่างชาติ" และมีอิทธิพลอย่างมากต่อคริสตชนยิ่งกว่าผู้ปกครองท่านอื่น ๆ ที่ร่วมกันเขียนพันธสัญญาใหม่ ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 1 ศาสนาคริสต์ก็เริ่มแยกตัวออกมาจากศาสนายูดาห์อย่างชัดเจน อย่างไรก็ตามคริสตชนยังคงยอมรับคัมภีร์ทานัคของศาสนายูดาห์เป็นพระคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ในภาคพันธสัญญาเดิม
ในช่วงที่พันธสัญญาใหม่เพิ่งเข้าสารบบคัมภีร์ไบเบิล พระวรสารในสารบบ บทจดหมายของเปาโล และบทจดหมายของผู้ปกครองท่านอื่น ๆ เป็นที่ยอมรับมากและใช้อ่านในระหว่างการนมัสการพระเจ้าที่โบสถ์ ในคริสตจักร จดหมายของเปาโลมีอิทธิพลมากยิ่งกว่าธรรมบัญญัติของโมเสส ถึงขนาดเป็นรากฐานของเทววิทยาศาสนาคริสต์ในเวลาต่อมา อย่างไรก็ตามธรรมบัญญัติที่สำคัญ เช่น บัญญัติ 10 ประการ บัญญัติเอก คริสตนยุคแรกมีรายละเอียดความเชื่อและการปฏิบัติหลากหลายมาก ที่ถูกคริสตชนสมัยหลังกล่าวหาว่าเป็นพวกนอกรีตก็มี
พจนานุกรมคำใหม่
พจนานุกรมคำใหม่ เป็นพจนานุกรมภาษาไทยที่ราชบัณฑิตยสถานเรียบเรียงขึ้น มีเนื้อหารวบรวมและให้นิยามคำไทยต่าง ๆ ที่ไม่ปรากฏใน[พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน (พ.ศ. 2542)โดยมักเป็นคำตลาด เช่น ศัพท์วัยรุ่นและสแลง ตลอดจนคำที่มีความหมายต่างจากในพจนานุกรมดังกล่าวด้วย
ราชบัณฑิตยสถานตั้งคณะกรรมการจัดทำพจนานุกรมนี้เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน 2548 มีเป้าหมายจะเผยแพร่พจนานุกรมคำใหม่ทุก ๆ สองปี ฉบับแรกสุดประกอบด้วยคำที่เกิดขึ้นใหม่ในช่วงปี 2542-2550 ประมาณหนึ่งพันคำ เผยแพร่เมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2550 จำนวนหนึ่งหมื่นเล่ม ส่วนหนึ่งแจกให้สถานศึกษาเปล่า
คำใหม่ที่ราชบัณฑิตยสถานเผยแพร่แล้ว มีดังนี้เป็นต้น กิ๊ก, เกมโชว์, เด็กแว้น, นังกอ, เก็บดอกไม้, อริยะขัดขืน, แอ๊บแบ๊ว ฯลฯวิรุณ ตั้งเจริญ อธิการบดีมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิพากษ์วิจารณ์พจนานุกรมคำใหม่ว่า อธิบายความหมายไม่ตรงกับความหมายที่แท้จริงของวัยรุ่น เนื่องจากช่วงอายุที่ต่างกันของราชบัณฑิตกับวัยรุ่น
ส่วนไพฑูรย์ สินลารัตน์ รองอธิการบดีมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ วิจารณ์ว่า คำมักเปลี่ยนแปลงได้ง่ายและบ่อย ไม่ควรรวบรวมไว้
รายชื่อแหล่งมรดกโลกที่กำลังตกอยู่ในภาวะอันตราย
รายชื่อแหล่งมรดกโลกที่กำลังตกอยู่ในภาวะอันตราย ถูกรวบรวมโดยองค์การร่วมมือทางการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมระหว่างประเทศ (ยูเนสโก) ผ่านทางคณะกรรมการมรดกโลก ตามอนุสัญญามรดกโลก มาตราที่ 11.4 ซึ่งบัญญัติขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2515 เพื่อกำหนดและจัดการแหล่งมรดกโลก โดยปัจจุบัน (ณ สิ้นเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2560) มีแหล่งมรดกโลกที่กำลังตกอยู่ในภาวะอันตรายทั้งสิ้น 54 แห่ง
ปลาไหลไฟฟ้า
ปลาไหลไฟฟ้า () เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Electrophorus electricus" จัดอยู่ในวงศ์ Electrophoridae จัดเป็นปลาเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในวงศ์นี้
มีรูปร่างเรียวยาวคล้ายปลาไหล ตามีขนาดเล็ก ลำตัวสีน้ำตาลเขียวเข้ม ใต้ท้องสีเหลือง หัวมีขนาดใหญ่ ปากกว้าง ใต้ท้องมีครีบยาวตั้งแต่ส่วนอกไปจนถึงปลายหาง ชอบอยู่ตามบึงน้ำตื้น ๆ หมกโคลนเลน หรือซ่อนตามวัชพืชในน้ำ ชอบน้ำนิ่งและเก่า (ค่า pH สูง) มีขนาดโตเต็มที่เกือบ 2 เมตร ที่ใหญ่ที่สุดพบถึง 2.5 เมตร น้ำหนักมากกว่า 44 ปอนด์
มีความสามารถพิเศษคือ ปล่อยไฟฟ้าได้สูงถึง 800
โวลต์ หรืออาจมากกว่านั้น ในปลาที่โตเต็มที่ ซึ่งเท่ากับสามารถให้ไฟฟ้าในปริมาณที่พอใช้ในบ้านหลังเล็ก ๆ หลังหนึ่ง และไม่เกิน 100 โวลต์ในปลาที่ยังเล็กอยู่ โดยกล้ามเนื้อที่อยู่บริเวณลำตัวไปจนถึงปลายหางมีเซลล์พิเศษที่สร้างประจุไฟฟ้าได้ นับเป็นสัตว์ที่สามารถปล่อยกระแสไฟฟ้าได้สูงที่สุดในโลก เพื่อป้องกันตัวและใช้นำทางหาอาหาร เพราะปลาไหลไฟฟ้ามักอาศัยอยู่ในน้ำที่ขุ่นมัว จึงไม่สามารถใช้ประสาทตามองเห็นได้ดีนัก ปลาไหลไฟฟ้าจะกินเนื้อจำพวกสัตว์น้ำที่มีขนาดเล็กกว่า โดยการช็อตสัตว์เหล่านี้ให้สลบแล้วจึงเขมือบกิน และยังเป็นปลาที่ไม่ต้องหายใจผ่านเหงือกเหมือนปลาทั่วไป แต่จะใช้การฮุบอากาศบนผิวน้ำเพื่อรับออกซิเจนโดยตรงโดยผ่านเส้นเลือดฝอยจำนวนมากที่อยู่ที่ปาก โดยจะใช้เวลานานประมาณ 5-10 นาทีจึงขึ้นมาฮุบอากาศหนึ่งครั้ง อีกทั้งยังอยู่บนบกได้อีกนานนับชั่วโมงถ้าผิวหนังยังเปียกชื้นอยู่
พบอาศัยอยู่ทั่วไปในลุ่มน้ำอะเมซอนและโอริโนโค ในทวีปอเมริกาใต้
เป็นปลาที่ไม่ได้ใช้บริโภคกันในท้องถิ่น เนื่องจากอันตรายในการถูกช็อต ซึ่งมีรายงานการที่มีมนุษย์เสียชีวิตมาแล้วหลายรายจากการปล่อยไฟฟ้าของปลาไหลไฟฟ้า แต่ก็สามารถบริโภคได้เมื่อปลาไหลไฟฟ้าถูกฆ่าตายแล้วแตกต่างจากปลาที่มีพิษแม้ฆ่าตายแล้วพิษก็ยังอยู่ ในนิทานพื้นบ้านของชาวพื้นเมืองอเมริกาใต้ เล่าว่า ชนเผ่านักรบโบราณลืมปล่อยสายฟ้าลงบนตัวปลา จึงเกิดเป็นปลาไหลไฟฟ้า แต่นิยมเลี้ยงเป็นปลาตู้ สำหรับผู้ที่นิยมเลี้ยงสัตว์แปลก ๆ และนิยมชอบโชว์ตามพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำต่าง ๆ ทั่วโลก โดยมักมีหลอดไฟแสดงกระแสไฟฟ้าอยู่หน้าตู้ด้วย สำหรับในประเทศไทยยังไม่จัดว่าเป็นสัตว์น้ำต้องห้าม แต่ถูกประกาศว่ามีอันตราย ต้องระมัดระวังตามประกาศของกรมประมง
เทคตัม
เทคตัม () มาจากภาษาละตินแปลว่า "หลังคา" เป็นส่วนของสมอง บริเวณด้านหลังของสมองส่วนกลาง (mesencephalon หรือ midbrain) ทำหน้าที่เกี่ยวกับรีเฟล็กซ์การได้ยินและรีเฟล็กซ์การมองเห็น
ส่วนของเทคตัมเจริญมาจาก alar plate ของนิวรัล ทูบ (neural tube) ในระยะเอ็มบริโอ ในผู้ใหญ่จะเหลืออยู่ในสมองส่วนกลางเป็นอินฟีเรียร์ คอลลิคูลัส (inferior colliculus) และซุพีเรียร์ คอลลิคูลัส (superior colliculus)
ดังที่กล่าวมาแล้วว่าในผู้ใหญ่เทคตัมจะเหลือเป็นอินฟีเรียร์ คอลลิคูลัสและซุพีเรียร์ คอลลิคูลัส
คอลลิคูไลทั้งสองมีการส่งใยประสาทไปยัง paramedian pontine reticular formation และไขสันหลัง และยังเกี่ยวข้องกับการตอบสนองต่อสิ่งกระตุ้นได้เร็วกว่าการตอบสนองของซีรีบรัลคอร์เท็กซ์ คอลลิคูไลทั้งหมดเรียกรวมกันว่า คอร์พอรา ควอไดรเจมินา (corpora quadrigemina)
อินเตอร์เวนทริคูลาร์ ฟอรามินา
ในสมอง อินเตอร์เวนทริคูลาร์ ฟอรามินา หรือ ฟอรามินา ออฟ มอนโร (interventricular foramina หรือ foramina of Monro) เป็นช่องที่เชื่อมระหว่างคู่ของโพรงสมองข้างกับโพรงสมองที่สามในแนวกลางของสมอง เป็นช่องทางที่ให้น้ำหล่อสมองไขสันหลัง หรือซีเอสเอฟ (cerebrospinal fluid, CSF) ที่ผลิตในโพรงสมองข้างไปยังโพรงสมองที่สาม และส่งต่อไปยังระบบโพรงสมองส่วนอื่นๆ ที่เหลือ ช่องดังกล่าวยังมีคอรอยด์ เพล็กซัส (choroid plexus) ซึ่งเป็นโครงสร้างพิเศษในการผลิตซีเอสเอฟ ซึ่งเชื่อมระหว่างในโพรงสมองข้างและโพรงสมองที่สาม
ช่องดังกล่าวมีลักษณะเหมือนพระจันทร์เสี้ยว อยู่ในแนวกลางและด้านล่างของโพรงสมองข้าง ช่องแต่ละช่องล้อมรอบด้วยฟอร์นิกซ์ (fornix) และทาลามัส (thalamus)
การอักเสบ, เนื้องอก และสาเหตุอื่นๆ ที่ทำให้ช่องนี้อุดตันจะทำให้เกิดภาวะโพรงสมองคั่งน้ำภายใน (internal hydrocephalus)
ช่องดังกล่าวตั้งชื่อตามแพทย์ชาวสกอตแลนด์ชื่อ อเล็กซานเดอร์ มอนโร ที่สอง (Alexander Monro) ซึ่งเป็นคนแรกที่อธิบายโครงสร้างในงานพิมพ์ของเขาในปี ค.ศ. 1783 (พ.ศ. 2326) ชื่อว่า "Observations on the Structure and Functions of the Nervous System" ช่องนี้เคยได้รับการระบุแล้ว โดยนักกายวิภาคศาสตร์ในคริสต์ศตวรรษที่ 17ชื่อ Raymond Vieussens
ศุภักษร
ศุภวัฒน์ จงศิริ หรือ ศุภักษร เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ และนักเขียนบทชาวไทย ที่มีผลงานสร้างภาพยนตร์ไทยเกี่ยวกับวัยรุ่น ในช่วง พ.ศ. 2523 - 2532 ในระยะแรกผลงานกำกับจะเป็นภาพยนตร์แนวตลก ภายหลังมีชื่อเสียงจากงานเขียนหนังสือชุด "นิยายรักนักศึกษา" ที่ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2523 จึงเปลี่ยนเป็นภาพยนตร์แนวรักวัยรุ่น ภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียงคือเรื่อง วันวานยังหวานอยู่ (2526) นำแสดงโดย อรพรรณ พานทอง อรรถพล ประเสริฐยิ่ง และ วงศกร รัศมิทัต จากวงดนตรีแมคอินทอช
ศุภวัฒน์ จงศิริ เกิดที่จังหวัดนครศรีธรรมราช จบการศึกษาจากคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สมรสกับ ปนัดดา โกมารทัต มีบุตรชายชื่อ ศุภักษร จงศิริ (ไอซ์) นามปากกา และชื่อที่ใช้ในการกำกับภาพยนตร์ นำมาจากชื่อของบุตรชาย
ระยะหลัง ศุภักษรหันไปกำกับละครโทรทัศน์ทางช่อง 3 และเป็นโปรดิวเซอร์ให้กับค่ายเพลงนิธิทัศน์ ปัจจุบัน เป็นประธานกรรมการ บริษัท คอมอาร์ต โปรดักชั่น เป็นผู้ควบคุมการแสดง ในพิธีเปิด-ปิด การแข่งขันกีฬา ทั้งในระดับชาติ และระดับนานาชาติ เช่น พิธีเปิด-ปิดการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ ครั้งที่ 18 พ.ศ. 2538 ที่จังหวัดเชียงใหม่ และ ครั้งที่ 24 พ.ศ. 2550 ที่จังหวัดนครราชสีมา รวมทั้งกิจการร้านอาหารปักษ์ใต้ "บ้านไอซ์"
"* เคยเขียนบทภาพยนตร์เรื่อง รักทะเล้น (2521) กำกับการแสดงโดย ศ.ดร.สุรพล วิรุฬรักษ์ และ สามใบเถา (2523) ของ จิรบันเทิงฟิล์ม กำกับการแสดงโดย จิระ-แสนยากร"
หลอดเลือดดำแองกูลาร์
หลอดเลือดดำแองกูลาร์ () เกิดจากการรวมกันของหลอดเลือดดำฟรอนทัล () และหลอดเลือดดำเหนือเบ้าตา () วิ่งลงมาในแนวเฉียงข้างจมูก ไปยังระดับของมุมล่างของเบ้าตา และกลายเป็นหลอดเลือดดำแอนทีเรียร์เฟเชียล ()
หลอดเลือดดำนี้รับเลือดจากหลอดเลือดดำเอกซ์เทอร์นัลนาซัล () ของปีกจมูก และเชื่อมกับหลอดเลือดดำซุพีเรียร์ออฟทาลมิก () ผ่านทางหลอดเลือดดำนาโซฟรอนทัล () เชื่อมเป็นการเชื่อมประสาน () ระหว่างหลอดเลือดดำแอนทีเรียร์เฟเชียลและคาเวอร์นัส ไซนัส ()
หลอดเลือดดำเซฟาลิค
ในกายวิภาคศาสตร์มนุษย์ หลอดเลือดดำเซฟาลิค () เป็นหลอดเลือดดำชั้นผิวของรยางค์บน เชื่อมต่อกับหลอดเลือดดำเบซิลิค (basilic vein) โดยผ่านหลอดเลือดดำมีเดียน คิวบิตัล (median cubital vein) ที่ข้อศอก และอยู่ในแผ่นพังผืดชั้นผิว (superficial fascia) ที่อยู่ในตลอดพื้นผิวด้านหน้าส่วนข้าง (anterolateral surface) ของกล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรคิไอ (biceps brachii muscle)
ด้านบนของหลอดเลือดดำเซฟาลิคผ่านระหว่างกล้ามเนื้อเดลทอยด์ (deltoid muscle) และกล้ามเนื้อเพคทอราลิส เมเจอร์ (pectoralis major muscle) (ร่องเดลโทเพคทอรัล (deltopectoral groove)) และผ่านสามเหลี่ยมเดลโทเพคทอรัล (deltopectoral triangle) ที่ซึ่งหลอดเลือดดำนี้เทเข้าสู่หลอดเลือดดำรักแร้ (axillary vein)
หลอดเลือดดำนี้มักจะมองเห็นได้ผ่านผิวหนัง และตำแหน่งของหลอดเลือดนี้ในร่องเดลโทเพคทอรัลมักคงที่ไม่แปรผันมาก จึงเป็นบริเวณที่ใช้ในการใส่หลอดสวน (cannulation)
โรงเรียนเจริญพัฒนา
โรงเรียนทุ่งเจริญพัฒนา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 2 ตั้งขึ้นเมื่อ วันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2524 ที่บ้านคำเจริญ หมู่ที่ 3 ต.หนองแปน อ.เจริญศิลป์ จ.สกลนคร สังกัด สำนักงานการประถมศึกษาแห่งชาติ กระทรวงศึกษาธิการ 
เปิดทำการเรียนการสอนครั้งแรกโดยอาศัยศาลาวัดบ้านคำเจริญ ซึ่งเป็นสถานที่ทำการเรียนการสอนชั่วคราว ด้วยความร่วมมือร่วมใจจากชาวบ้านทุ่งและบ้านคำเจริญต่อเติมศาลาวัดออกไปเพิ่มเติม โดยมีนายวัฒนชัย ภูมิอาจ เป็นครูใหญ่คนแรก เปิดทำการเรียนการสอนตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 4
ในวันที่ 14 มกราคม 2555 นายโยธิน เขียววิชัย มาดำรงตำแหน่ง ผู้อำนวยการโรงรียนจนถึงปัจจุบัน โรงเรียนทุ่งเจริญพัฒนาเป็นโรงเรียนขนาดเล็ก หมู่บ้านในเขตบริการ คือบ้านทุ่ง และบ้านคำเจริญ ที่ 3 ตำบลหนองแปน อำเภอเจริญศิลป์ จังหวัดสกลนคร 
ปัจจุบันเปิดทำการสอนตั้งแต่ชั้นอนุบาลปีที่ 1 ถึง ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 และปัจจุบันมีนักเรียนทั้งหมด 84 คน
หลอดเลือดดำเบซิลิค
ในกายวิภาคศาสตร์มนุษย์ หลอดเลือดดำเบซิลิค (Basilic vein) เป็นหลอดเลือดดำชั้นผิวขนาดใหญ่ของรยางค์บนซึ่งช่วยระบายเลือดจากส่วนของมือและปลายแขน เริ่มต้นจากร่างแหหลอดเลือดดำหลังมือด้านใกล้ลำตัว (หรือด้านกระดูกอัลนา) มาตามฐานของปลายแขนและต้นแขน แนวเส้นทางของเส้นเลือดส่วนใหญ่อยู่ในชั้นผิว โดยทั่วไปหลอดเลือดนี้มาตามชั้นไขมันและพังผืดอื่นๆ ที่อยู่ในชั้นตื้นต่อกล้ามเนื้อของรยางค์บน ดังนั้นเราสามารถเห็นเส้นเลือดนี้ได้ผ่านผิวหนัง
ใกล้บริเวณด้านหน้าของแอ่งแขนพับ (cubital fossa) หลอดเลือดดำเบซิลิคมักจะเชื่อมกับหลอดเลือดดำชั้นผิวขนาดใหญ่อื่นๆ ในรยางค์บนนั่นคือ หลอดเลือดดำเซฟาลิค (cephalic vein) โดยผ่านหลอดเลือดดำมีเดียน คิวบิตัล (median cubital vein) ลักษณะของหลอดเลือดดำชั้นผิวของปลายแขนมีความแปรผันมากในแต่ละบุคคล ทำให้มีหลอดเลือดดำชั้นผิวจำนวนมากที่เชื่อมกับหลอดเลือดดำเบซิลิคที่ไม่มีชื่อ
เมื่อหลอดเลือดมาถึงประมาณครึ่งทางของต้นแขน (ครึ่งหนึ่งที่อยู่ระหว่างไหล่และข้อศอก) หลอดเลือดดำเบซิลิคจะลงไปในชั้นลึกมากขึ้น และไหลใต้กล้ามเนื้อ บริเวณขอบล่างของกล้ามเนื้อเทเรส เมเจอร์
เช่นเดียวกับหลอดเลือดดำชั้นผิวของปลายแขน การเจาะหลอดเลือดดำ (venipuncture) สามารถใช้หลอดเลือดแดงเบซิลิคได้
พระที่นั่งไกรสรสีหราช (พระที่นั่งเย็น)
พระที่นั่งไกรสรสีหราช หรือ พระที่นั่งเย็น หรือ พระตำหนักทะเลชุบศร เป็นพระที่นั่งที่ประทับอีกแห่งหนึ่งของสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ณ เมืองลพบุรี สมเด็จพระนารายณ์มหาราชทรงสร้างเพื่อทรงสำราญพระราชอิริยาบถ โดยสันนิษฐานว่าสร้างขึ้นก่อน พ.ศ. 2228 นับเป็นสถานที่ที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ดาราศาสตร์ของประเทศไทย เนื่องจากสมเด็จพระนารายณ์มหาราชใช้เป็นสถานที่ศึกษาจันทรุปราคา เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2228 ร่วมกับบาทหลวงเยซูอิตและบุคคลในคณะทูตชุดแรกที่พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ส่งมาเจริญสัมพันธไมตรี
เหตุที่ใช้พระที่นั่งเย็นเป็นที่ศึกษาจันทรุปราคามีบันทึกของชาวฝรั่งเศสว่าเป็นสถานที่ที่เหมาะสมมองท้องฟ้าได้ทุกด้าน มีพื้นที่กว้างพอในการติดตั้งเครื่องมือ มีหลักฐานภาพวาดการศึกษาจันทรุปราคาที่วาดโดยชาวฝรั่งเศสแสดงภาพสมเด็จพระนารายณ์ทรงสวมลอมพอก ทรงกล้องยาวบนขา ตั้งทอดพระเนตรดวงจันทร์จากสีหบัญชรและตรงเฉลียงหน้าสีหบัญชรด้านหนึ่งมีขุนนางหมอบกราบ อีกด้านหนึ่งมีนักดาราศาสตร์กำลังสังเกตการณ์โดยใช้กล้องส่องดาว กล่าวได้ว่าการศึกษาดาราศาสตร์เกิดขึ้นครั้งแรกในประเทศไทย ณ พระที่นั่งเย็นเมืองลพบุรีนี่เอง ปัจจุบัน พระที่นั่งไกรสรสีหราชมีราษฎรบุกรุกสร้างบ้านเรือนอยู่ในเขตรัศมีใกล้ชิดโบราณสถาน
จอห์น แมคเคน
จอห์น ซิดนี่ย์ แมคเคน ที่ 3 (John Sidney McCain III) เกิดเมื่อวันที่ 29 สิงหาคม ค.ศ. 1936 เป็นวุฒิสมาชิกของวุฒิสภาแห่งสหรัฐอเมริกาจากรัฐแอริโซนา และเป็นตัวแทนพรรครีพับลิกันในการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ค.ศ. 2008
ทั้งปู่และพ่อของแมคเคนนั้นเป็นพลเรือเอกของกองทัพเรือสหรัฐอเมริกา แมคเคนยังเคยเข้าศึกษาในโรงเรียนนายเรือแอนนาโปลิสแห่งสหรัฐอเมริกาอีกด้วย และจบการศึกษาด้วยอันดับเกือบท้ายสุดของห้องในปี 1958 ต่อมา แมคเคนได้มาเป็นนักบินเครื่องบินจู่โจมจากเรือบรรทุกเครื่องบิน ได้มีส่วนร่วมในสงครามเวียดนาม จนเกือบเสียชีวิตในสมรภูมิในปี 1967 จากเหตุการณ์ Forrestal fire จากนั้น ในระหว่างการปฏิบัติภารกิจทิ้งระเบิดในเวียดนามเหนือช่วงปลายปี 1967 นั้น เขาถูกยิงและได้รับบาดเจ็บสาหัส เขาตกเป็นเชลยศึกของฝ่ายตรงข้ามเป็นเวลากว่า 5 ปีครึ่ง แถมยังได้รับความทุกข์ทรมาน ก่อนจะถูกปล่อยตัวในปี 1973 หลังจากสหรัฐอเมริกาได้มีการลงนามสงบศึกที่กรุงปารีส
ต่อมาแมคเคนลาออกจากกองทัพเรือสหรัฐอเมริกาในปี 1981 และย้ายภูมิลำเนาไปอยู่ที่แอริโซนาก่อนจะหันไปเล่นการเมือง ในปี 1982 เขาชนะการเลือกตั้งและได้รับตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐอเมริกาจากรัฐแอริโซนา หลังจากรับตำแหน่งได้ 2 ปีนั้น เขาได้รับเลือกตั้งให้เป็นสมาชิกวุฒิสภาสหรัฐอเมริกาจากรัฐแอริโซนาในปี 1986 และได้ชนะการเลือกตั้งอีกครั้งในปี 1992, 1998 และปี 2004 โดยทั่วไปแล้ว เขาเป็นนักอนุรักษนิยมชาวอเมริกันคนหนึ่งเลยทีเดียว เขามีชื่อเสียงมาจากการเป็นผู้ไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใดในทางการเมือง ด้วยความตั้งใจที่จะท้าทายความเชื่อดั้งเดิมของพรรคริพับลิกันในเรื่องของผลประโยชน์บางข้อ หลังจากรอดจากกรณีอื้อฉาว มาได้ เขาก็ได้รณรงค์ให้มีการปฏิรูปทางการเงิน อันเป็นหนึ่งในความตั้งใจของเขา จนในที่สุดได้นำไปสู่การปฏิรูป ในปี 2002 ได้ในที่สุด
แมคเคนได้ลงสมัครชิงตำแหน่งตัวแทนพรรครีพับลิกัน เพื่อสมัครเข้ารับการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ค.ศ. 2000 แต่พ่ายให้กับจอร์จ ดับเบิลยู บุช ประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา และในปี 2008 นั้น เขากลับมาลงสมัครอีกครั้งและเป็นตัวเต็งว่าจะได้เป็นตัวแทนของพรรครีพับลิกันในการเข้าชิงตำแหน่งประธานาธิบดีครั้งนี้ มีคู่แข่งคนสำคัญคือ รอน พอล สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากรัฐเทกซัส แมคเคนได้เดเลเกตเพียงพอที่เป็นตัวแทนจากพรรครีพับลิกันในวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 2008
แมคเคน ถึงแก่อสัญกรรมด้วยโรคมะเร็ง เมื่อวันที่​ 26​ สิงหาคม​ ค.ศ.2018 ด้วยสิริอายุรวม 81 ปี
ศุภักษร เรืองสมบูรณ์
ศุภักษร เรืองสมบูรณ์ นามสกุลเดิมก่อนสมรส ไชยมงคล เกิดเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2525 เป็นนักแสดงหญิง และ นักแข่งรถชาวไทย ภูมิลำเนาเป็นชาวตำบลหนองควาย อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่ โดยกำเนิด การศึกษาระดับ อนุบาล-ประถม ร.ร.บ้านตองกาย อำเภอหางดง ระดับมัธยมต้นจากโรงเรียนโกวิทธำรง ต.ช้างเผือก อ.เมืองเชียงใหม่ ระดับมัธยมปลายจากโรงเรียนวัฒโนทัยพายัพ ที่ อ.เมืองเชียงใหม่ จากนั้นสอบเทียบแล้วไปศึกษาต่อระดับปริญญาตรี จนสำเร็จที่คณะนิเทศศาสตร์ เอกวารสารศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต
ศุภักษร ไชยมงคล มีผลงานแสดงภาพยนตร์และละครโทรทัศน์ เริ่มเป็นที่รู้จักจากการประกวดดัชชี่บอยแอนด์เกิร์ล เมื่อปี 1999 พ.ศ. 2542 ด้วยสัดส่วนรูปร่างที่โดดเด่น ประกอบกับการมีส่วนสูงถึง 173 เซนติเมตร เธอจึงกลายเป็นนางแบบถ่ายแฟชั่นชุดว่ายน้ำในนิตยสารหลายฉบับ
กระแตเริ่มแสดงละครโทรทัศน์ เรื่อง แม่มดเจ้าเสน่ห์ และ หน้าต่างบานแรก จากนั้นจึงต้องหยุดพักเพื่อเข้าคอร์สเรียนการแสดงจริงจัง และหายไป 2 ปีกลับมาพร้อมกับผลงาน ทั้งภาพยนตร์ โฆษณา ถ่ายแบบ โดยมีละคร คือ สืบรักรหัสลับ (ช่อง 3), หลังม่านมายา, มือปืนพ่อลูกติด, ยอดชายโลกตะลึง, สะใภ้ภูธร และภาพยนตร์เรื่อง ดงพญาไฟ, ขุนแผน, คนเล่นของ, จี้ ไฉไล, น้ำพริกลงเรือ, คนหิ้วหัว, Brave กล้า หยุด โลก, กอด, 5 แถว, ตายโหง และ โคตรสู้ โคตรโส
ด้านการกีฬา กระแตเข้าแข่งขัน โตโยต้า มอเตอร์ สปอร์ต เฟสติวัล 2009 สนามที่ 1 ณ ราชมังคลากีฬาสถาน โดยเป็นนักขับสังกัดสิงห์ เรซซิง สคูล ในรุ่น วีออส วันเมคเรซ เลดี้คัพ จนสามารถทำเวลาได้เร็วที่สุด และคว้าแชมป์แรกในชีวิตได้สำเร็จ
ศุภักษร สมรสกับ อาทิตย์ เรืองสมบูรณ์ (หลุยส์) เมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2558 หลังจากคบหาดูใจกันมานาน 3 ปี
อิงคลิงส์
อิงคลิงส์ () เป็นชื่อกลุ่มสังสรรค์ทางด้านวรรณกรรมอย่างไม่เป็นทางการในมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ประเทศอังกฤษ ในระหว่างช่วงทศวรรษ 1930 ถึง 1960 สมาชิกส่วนใหญ่เป็นอาจารย์หรือนักวิชาการในมหาวิทยาลัย ในจำนวนนี้มีสมาชิกคนสำคัญได้แก่ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน (Tollers), ซี. เอส. ลิวอิส (Jack), โอเวน บาร์ฟิลด์, ชาร์ลส วิลเลียมส์, คริสโตเฟอร์ โทลคีน (ลูกชายของเจ. อาร์. อาร์. โทลคีน), วอร์เรน ลิวอิส (วอร์นี่ - พี่ชายของ ซี. เอส. ลิวอิส), โรเจอร์ แลนเซลีน กรีน, อดัม ฟ็อกซ์, ฮิวโก ดีสัน, โรเบิร์ต ฮาวาร์ด, เจ. เอ. ดับเบิลยู. เบนเนตต์, ลอร์ดเดวิด เซซิล และ เนวิลล์ ค็อกฮิลล์ นอกเหนือจากนี้เป็นสมาชิกที่ไม่ใช่ได้เข้าร่วมการประชุมบ่อยนัก เช่น เพอร์ซี เบตส์, ชาร์ลส เลสลี่ เรนน์, คอลิน ฮาร์ดี, เจมส์ ดันดัส-แกรนต์, จอห์น เวน, อาร์. บี. แม็คคัลลัม, เกอร์เวส แมธิว และ ซี. อี. สตีเฟนส์ เป็นต้น นอกจากนี้นักเขียน อี. อาร์. เอดดิสัน ก็เคยเข้าร่วมการประชุมตามคำเชิญของ ซี. เอส. ลิวอิส
อิงคลิงส์ สนับสนุนให้อ่านออกเสียงงานเขียนของสมาชิก และส่งเสริมงานวรรณกรรมโดยเฉพาะงานแฟนตาซี งานเขียนของโทลคีนเช่น "เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์" หรืองานของลิวอิส เช่น "Out of the Silent Planet" หรืองานของวิลเลียมส์ "All Hallows' Eve" เป็นงานเขียนที่ได้อ่านในที่สมาคมยุคแรกๆ นิยายเรื่องหนึ่งของโทลคีนที่ยังแต่งไม่จบ "The Notion Club Papers" ก็สร้างขึ้นโดยมีแรงบันดาลใจมาจากกลุ่มอิงคลิงส์นี้
การประชุมสังสรรค์ของกลุ่มอิงคลิงส์เป็นไปอย่างสนุกสนานไม่เป็นทางการ เช่นบางครั้ง ก็มีการแข่งขันกันว่า ใครจะสามารถอ่านบทกวีของ Amanda McKittrick Ros ได้นานที่สุดโดยไม่หัวเราะออกมาเสียก่อน เป็นต้น
หลอดเลือดดำใหญ่ซีรีบรัล
หลอดเลือดดำใหญ่ซีรีบรัล (great cerebral vein) เป็นหนึ่งในหลอดเลือดขนาดใหญ่ภายในกะโหลกศีรษะ ลำเลียงเลือดจากซีรีบรัม หลอดเลือดนี้รู้จักกันในชื่อ "หลอดเลือดดำของกาเลน" (vein of Galen หรือ VG) ตั้งชื่อตามผู้ค้นพบซึ่งเป็นแพทย์ชาวกรีกนามว่า กาเลน 
ความผิดปกติเกี่ยวข้องกับความผิดปกติแต่กำเนิด เช่น vein of Galen aneurysmal malformation (VGAM) และ vein of Galen aneurysmal dilation (VGAD)
ยิ้มไว้ก่อนพ่อสอนไว้
ยิ้มไว้ก่อนพ่อสอนไว้ ในชื่อภาษาอังกฤษว่า The Pursuit of Happyness เป็นภาพยนตร์ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์สาขาเพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ออกฉายเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 2006 นำแสดงโดย วิลล์ สมิธ เป็นภาพยนตร์ที่เกี่ยวกับชีวประวัติของคริส การ์ดเนอร์ มหาเศรษฐีชาวอเมริกันผิวสี ในช่วงที่เขากำลังอยู่ในช่วงลำบากของชีวิต ช่วงที่เขาเป็นพ่อหม้ายที่มีภาระต้องเลี้ยงดูลูกชาย คริสโตเฟอร์ จูเนียร์ อีกคนทั้งๆที่เป็นคนพเนจรไม่มีบ้าน แต่ก็สามารถสร้างตัวเองขึ้นมาได้จากการเป็นนายหน้าค้าหุ้น จนกลายเป็นเจ้าของธุรกิจพันล้านในปัจจุบัน
ย้อนกลับไปปี ค.ศ. 1981 นครซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย ลินดา และ คริส การ์ดเนอร์ อาศัยอยู่ในอพาร์ทเมนต์หลังเล็กๆหลังหนึ่งกับลูกชาย คริสโตเฟอร์ คริสได้ลงทุนเอาเงินเก็บของครอบครัวเกือบทั้งหมดไปใช้ในกิจการแฟรนไชส์ขายเครื่องสแกนความหนาแน่นของกระดูก อันเป็นอุปกรณ์ทางการแพทย์ที่สามารถสแกนได้ดีกว่าเครื่องเอกซ์เรย์เพียงเล็กน้อยแต่คุณหมอส่วนใหญ่ที่คริสไปเสนอขายให้นั้นกลับบอกว่าเครื่องนี้มีราคาแพงเกินไป ทำให้ขายไม่ค่อยได้ ลินดา ภรรยาของคริสต้องทำงานหนักหาเลี้ยงครอบครัวที่แผนกซักรีดในโรงแรมเล็กๆแห่งหนึ่ง ทั้งคู่มีปากเสียงกันบ่อยครั้งเนื่องจากฐานะทางเศรษฐกิจของครอบครัวไม่ค่อยจะดีนัก ทั้งค่าเช่าที่ค้างจ่ายมานาน ทั้งภาษีหรือบิลต่างๆก็ค้างชำระมาหลายงวด คริสมักจะจอดรถไว้ในที่ที่ไม่ได้รับอนุญาตให้จอดเพื่อที่จะให้ไปทันเวลานัดหมายกับคุณหมอ หลังจากที่ไม่ไปชำระค่าที่จอดรถหลายงวดนั้น ในที่สุดรถของเขาก็ถูกยึดไป ในที่สุด ลินดาก็ได้ลาออกจากงานและก็ตัดสินใจทิ้งครอบครัวไปในที่สุดเพื่อเดินทางไปยังเมืองนิวยอร์กเผื่อจะมีงานที่ดีกว่า ทิ้งให้สองพ่อลูกต้องอยู่กับตามลำพังตามที่คริส ผู้เป็นพ่อได้ขอเอาไว้ว่าอย่าพรากลูกไปจากเขา
คริสตัดสินใจเข้าฝึกอบรมที่บริษัทนายหน้าค้าหุ้น ดีน วิทเทอร์ เรย์โนลด์ส ทั้งๆที่ไม่ได้รับเงินเดือนในช่วงของการฝึกงานเลย และจะมีผู้ฝึกอบรมเพียงคนเดียวเท่านั้นที่จะได้รับการว่าจ้างให้เข้าทำงาน เนื่องด้วยงานนี้ไม่มีค่าตอบแทนแถมเขายังขายเครื่องสแกนเนอร์ไม่ออก จึงทำให้เขาและลูกชายพบกับความยากลำบาก จนในที่สุดก็กลายเป็นคนไร้บ้าน ในยามกลางคืน เขาและลูกชายต้องใช้ชีวิตไปกับการนั่งรถบัสและนอนในห้องน้ำสาธารณะของสถานีรถไฟใต้ดินพร้อมของติดตัวไม่กี่ชิ้น จากนั้นก็ได้ไปอาศัยอยู่แบบชั่วคราวที่โบสถ์ไกลด์ เมโมเรียล ชนิดที่วันไหนไปเข้าแถวทันก็จะได้อยู่ วันไหนไปไม่ทันก็อด ต้องทนกับความหนาวเหน็บของช่วงเวลากลางคืนอันโหดร้าย ทำให้เขาต้องรีบออกจากการฝึกอบรมโดยเร็ว เพื่อไปรับลูก แล้วไปต่อแถวเข้าพักให้ทัน หลังจากที่ต่อสู้กับชีวิตมาได้ซักระยะหนึ่ง เขาก็จบหลักสูตรการอบรม ได้สอบจบหลักสูตร และในที่สุด เขาก็ได้เป็นผู้ฝึกอบรมเพียงคนเดียวที่บริษัทตัดสินใจจ้างเข้าทำงาน ทำให้ชีวิตของเขาหลังจากนี้ไปเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง จนเป็นช่วงหนึ่งของชีวิตที่เขาเรียกว่า ความสุขหนังเปิดตัวที่อเมริกาเหนือในช่วงวันหยุด รายได้ $27 million หรือประมาณ 950 ล้านบาท และถูกฉายเป็นภาพยนตร์ส่งเสริมอีกมากมาย เช่น Eragon และ Charlotte 's Web ทำรายได้ในสหรัฐอเมริกาและแคนาดา ได้ $162,586,036 หรือประมาณ 5600 ล้านบาท รวมรายได้ทั่วโลกได้ $304,286,031 หรือประมาณ 10060 ล้านบาท
ดรรชนีเอกสุริยัน
ดรรชนีเอกสุริยัน เป็นชื่อวิชากำลังภายใน ปรากฏในเรื่องมังกรหยก งานประพันธ์ของกิมย้ง
ดรรชนีเอกสุริยันของอิดเต็งไต้ซือ เป็นยอดวิชาดรรชนีประจำตระกูลต้วน พลังดรรชนีร้อนราวกับดวงอาทิตย์ อานุภาพรุนแรง แต่ก็สามารถใช้รักษาอาการบาดเจ็บภายในได้อย่างดี ภายหลังมีการดัดแปลงเป็นยอดวิชาดรรชนีกระบี่ที่ชื่อว่า กระบี่หกชีพจร ซึ่งมีอานุภาพร้ายกาจกว่า แต่ผู้ที่จะฝึกวิชานี้ได้จำเป็นต้องเป็นผู้ที่มีพลังภายในสูงมาก ที่ผ่านมามีเพียงต้วนอี้เท่านั้นที่ฝึกสำเร็จ
พลังคางคกของอาวเอี๊ยงฮงแพ้ทางกับดรรชนีสุริยันมาก กล่าวกันว่ามีเพียงยอดวิชานิ้วดีดของมารบูรพาเท่านั้นที่ทรงอานุภาพเทียบเท่ากับดรรชนีเอกสุริยัน
แคว้นบูร์กอญ
บูร์กอญ () หรือ เบอร์กันดี () เป็นอดีตแคว้นในประเทศฝรั่งเศส (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นบูร์กอญ-ฟร็องช์-กงเต) ตั้งอยู่บริเวณกลางเยื้องมาทางทิศตะวันออกของประเทศฝรั่งเศส ทิศเหนือติดกับแคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์และแคว้นช็องปาญาร์แดน ทิศตะวันตกติดกับแคว้นฟร็องช์-กงเต ทิศใต้ติดกับแคว้นโรนาลป์และแคว้นโอแวร์ญ และทิศตะวันออกติดกับแคว้นซ็องทร์-วาลเดอลัวร์
เกราะเหล็กไหล ไลน์บาร์เรลส์
เกราะเหล็กไหล ไลน์บาร์เรลส์ (; ) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวแอ็คชั่นและหุ่นยนต์ ผลงานร่วมของเออิจิ ชิมิสึ กับ โทโมฮิโระ ชิโมงูจิ ลงตีพิมพ์ในนิตยสาร แชมเปี้ยนเรด ของสำนักพิมพ์อาคิตะ ปัจจุบันมีฉบับรวมเล่มออกมาแล้ว 8 เล่ม ต่อมาได้รับการสร้างเป็นอนิเมะ โดย GONZO และมีกำหนดจะออกอากาศในฤดูใบไม้ร่วง ปี พ.ศ. 2551
เรื่องราวเกิดขึ้นในปี 2013 ระหว่างทัศนศึกษาบริษัท JUDA ของชั้น ป.6 เด็กชายฮายาเสะ โคอิจิ ที่เป็นลูกไล่ของพวกเด็กเกเร ถูกสั่งให้เดินไปในเขตหวงห้าม เพื่อทดสอบความกล้า และจู่ ๆ ก็เกิดอุบัติเหตุที่ว่ากันว่า มีดาวเทียมตกใส่บริเวณนั้น แต่แท้จริงแล้ว ส่งที่ปรากฏตัวต่อหน้าเด็กน้อยกลับเป็นหุ่นยนต์ยักษ์
3 ปีต่อมา หลังจากหลับไปครึ่งปี โคอิจิได้เปลี่ยนแปลงไปเป็นคนละคน จากที่เคยเป็นเด็กขี้แย และแหยสุด ๆ ก็เปลี่ยนเป็นเจ้าแห่งการวิวาท นิสัยป่าเถื่อนขึ้น ซึ่งในการชกต่อยวิวาทแต่ละครั้ง เหมือนเขากำลังหาอะไรบางอย่าง แต่ในคืนหนึ่ง โคอิจิกับยาจิม่าซึ่งเป็นเพื่อนสนิทถูกแอนดรอยด์ไล่ตามฆ่า และในตอนที่จวนเจียนจะโดนฆ่า ก็มีหุ่นยนต์ยักษ์สูง 21 เมตรปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าโคอิจิกับยาจิม่า และทันทีที่ได้เห็น โคอิจิก็นึกออกว่าสิ่งที่ทำให้เขาหลับไปครึ่งปี ก็คือหุ่นยนต์ที่เข้ามาช่วยเขานี่เอง
โลตัส 1-2-3
โลตัส 1-2-3 () เป็นโปรแกรมประยุกต์สำหรับงานสเปรดชีต ผลิตโดยโลตัสซอฟต์แวร์ (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของไอบีเอ็ม) เปิดตัวครั้งแรกเมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2526
การ์ตูนจีน
การ์ตูนจีน () เป็นคำที่ใช้เรียก หนังสือการ์ตูนที่มาจากรัฐฮ่องกง และ ประเทศจีน ลักษณะของการ์ตูนจีน ตัวละครในเนื้อเรื่องจะมีลักษณะเฉพาะตัว และเนื้อเรื่องที่แตกต่างกัน เนื้อหานอกจากจะสนุกสนานแล้วยังเน้นคุณธรรมตามแบบความเชื่อของจีน โดยการ์ตูนจีนส่วนใหญ่จะมีโครงเรื่องมาจากนวนิยายกำลังภายในของจีน
การ์ตูนจีน ได้เข้ามาเมืองไทยประมาณช่วงปี พ.ศ. 2543 -ปัจจุบัน โดยเจ้าแรกคือ สำนักพิมพ์บูรพัฒน์และยังเป็นผู้จัดจำหน่ายหลักในปัจจุบัน
หลอดเลือดดำรักแร้
ในกายวิภาคศาสตร์มนุษย์ หลอดเลือดดำรักแร้ (axillary vein) เป็นหลอดเลือดขนาดใหญ่ที่นำเลือดมาจากด้านนอกลำตัวของอก, รักแร้, และรยางค์บนไปยังหัวใจ มนุษย์มีหลอดเลือดดำรักแร้ข้างละ 1 เส้น
จุดเริ่มต้นของหลอดเลือดดำนี้อยู่ที่ขอบล่างของกล้ามเนื้อเทเรส เมเจอร์ (teres major muscle) และต่อเนื่องกับหลอดเลือดดำแขน (brachial vein)
สาขาของหลอดเลือดดำรักแร้ประกอบด้วยหลอดเลือดดำเบซิลิค (basilic vein) และหลอดเลือดดำเซฟาลิค (cephalic vein) ซึ่งต่างเป็นหลอดเลือดดำชั้นผิว (superficial vein) ทั้งคู่ หลอดเลือดดำรักแร้สิ้นสุดที่ขอบด้านข้างของกระดูกซี่โครงซี่แรก กลายเป็นหลอดเลือดดำใต้กระดูกไหปลาร้า (subclavian vein)
หลอดเลือดแดงที่ทอดตัวขนานไปกับหลอดเลือดดำนี้มีชื่อเดียวกัน คือ หลอดเลือดแดงรักแร้ (axillary artery)
หลอดเลือดดำแขน
ในกายวิภาคศาสตร์มนุษย์ หลอดเลือดดำแขน () เป็น venae comitantes (หรือหลอดเลือดดำที่ทอดขนานไปกับหลอดเลือดแดง) ของหลอดเลือดแดงแขน (brachial artery) ที่อยู่ในต้นแขน หลอดเลือดดำนี้อยู่ในชั้นลึกต่อกล้ามเนื้อ จึงเรียกหลอดเลือดนี้ว่าเป็นหลอดเลือดดำชั้นลึก (deep vein) เส้นทางเดินของหลอดเลือดดำนี้เหมือนกับหลอดเลือดแดงแขน (ย้อนกลับทาง) เริ่มจากหลอดเลือดดำเรเดียล (radial veins) และหลอดเลือดดำอัลนา (ulnar veins) รวมกัน (ตำแหน่งเดียวกับที่หลอดเลือดแดงแขนแตกออกเป็น 2 เส้นคือหลอดเลือดแดงอัลนาและหลอดเลือดแดงเรเดียล) หลอดเลือดนี้สิ้นสุดที่ขอบล่างของกล้ามเนื้อเทเรส เมเจอร์ (teres major) ณ จุดนี้หลอดเลือดดำแขนจะรวมกับหลอดเลือดดำเบซิลิค (basilic vein) กลายเป็นหลอดเลือดดำรักแร้ (axillary vein)
หลอดเลือดดำแขนมีสาขาเล็กๆ ที่รับเลือดมาจาดกล้ามเนื้อของแขนช่วงบน เช่นกล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรคิไอ (biceps brachii muscle) และกล้ามเนื้อไตรเซ็ปส์ เบรคิไอ (triceps brachii muscle)
มหาวิหารนักบุญเปาโลนอกกำแพง
มหาวิหารนักบุญเปาโลนอกกำแพง (; ) เป็นหนึ่งในสี่มหาวิหารเอกหรือมหาวิหารสันตะปาปา อีกสามแห่งที่เหลือ ได้แก่ มหาวิหารนักบุญยอห์น ลาเตรัน มหาวิหารซันตามาเรียมัจโจเร และมหาวิหารนักบุญเปโตร
จักรพรรดิคอนแสตนตินที่ 1 โปรดให้สร้างมหาวิหารนักบุญเปาโลนอกกำแพงขึ้น ณ จุดที่เชื่อกันว่าเป็นที่ฝังศพของนักบุญเปาโลอัครทูตหลังจากที่ถูกตัดศีรษะ สาวกของท่านก็สร้างอนุสรณ์ที่เรียกว่า “cella memoriae” เหนือที่ฝังศพนั้น อนุสรณ์นี้ถูกขยับขยายในรัชสมัยจักรพรรดิวาเลนติเนียนที่ 1
จดหมายเหตุของอารามคณะเบเนดิกตินที่ติดกับมหาวิหารกล่าวถึงการเสริมสร้างว่าได้พบโลงหินอ่อนบนโลงเป็นแผ่นหินสองแผ่นที่สลักด้วยคำว่า “Paulo Apostolo Mart (yri) ” ซึ่งแปลว่า “แด่เปาโลอัครทูตและมรณสักขี” แต่การพบนี้มิได้บันทึกไว้เป็นหลักฐานเช่นการพบโลงหินอื่นๆ ในสมัยเดียวกัน
เมื่อวันที 6 ธันวาคม ค.ศ. 2006 ทางสำนักวาติกันกล่าวว่านักโบราณคดีของสำนักขุดพบโลงหินภายใต้แท่นบูชาที่มหาวิหารนักบุญเปาโล ที่เชื่อว่ามีศพของนักบุญเปาโลอยู่ภายใน เมื่อวันที 11 ธันวาคม ค.ศ. 2006 ทางสำนักวาติกันก็มีการแถลงข่าวอย่างเป็นทางการ ถึงรายละเอียดของการขุดค้น ที่เริ่มมาตั้งแต่ปีค.ศ. 2002 จนถึงวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 2006 ซึ่งเป็นผลมาจากการที่นักแสวงบุญแสดงความไม่พึงพอใจที่ไม่สามารถเยี่ยมชมและจับต้องที่ฝังศพของท่านอัครทูตในมหาวิหารนักบุญเปาโลได้เมื่อปีค.ศ. 2000
ส่วนโค้งทำด้วยอิฐที่แสดงว่าเป็นมุขตะวันออกของมหาวิหารที่จักรพรรดิคอนสแตนตินสร้างอยู่ทางตะวันตกของโลงหินพบไม่นานหลังจากนั้น แสดงให้เห็นว่าทางเข้ามหาวิหารแต่เดิมอยู่ทางตะวันออกเหมือนกับมหาวิหารนักบุญเปโตร มหาวิหารใหญ่กว่าที่สร้างเมื่อค.ศ. 386 บนมหาวิหารเดิมมี Via Ostiense อยู่ทางตะวันออกและขยายออกไปทางตะวันตกทางแม่น้ำไทเบอร์ทำให้การวางตัวมหาวิหารผิดไปจากการวางไว้เดิมมาก
Vena comitans
Vena comitans (หรือรูปพหูพจน์ venae comitantes) เป็นคำภาษาละตินหมายถึง หลอดเลือดดำที่มักจะไหลเป็นคู่ และทั้งคู่มีทางเดินอยู่ด้านข้างของหลอดเลือดแดง หลอดเลือดดังกล่าวมักจะทอดตัวเป็นคู่ เราจึงมักใช้รูปพหูพจน์มากกว่า
Venae comitantes มักจะพบอยู่กับหลอดเลือดแดงขนาดเล็กบางเส้นโดยเฉพาะที่รยางค์ หลอดเลือดแดงขนาดใหญ่มักไม่มี venae comitantes ซึ่งมักจะมีหลอดเลือดดำเส้นเดียวที่มีขนาดใกล้เคียง ซึ่งไม่มีความเกี่ยวข้องกับหลอดเลือดแดง
ตัวอย่างของหลอดเลือดแดงและ venae comitantes ของมัน
ตัวอย่างของหลอดเลือดแดงที่"ไม่มี" venae comitantes แต่มีหลอดเลือดดำชื่อเดียวกัน
หลอดเลือดดำเรเดียล
ในทางกายวิภาคศาสตร์ หลอดเลือดดำเรเดียล (Radial veins) เป็น venae comitantes (หรือหลอดเลือดดำที่ทอดขนานไปกับหลอดเลือดแดง) ของหลอดเลือดแดงเรเดียล (radial artery) ที่วิ่งผ่านด้านหลังมือ และปลายแขนด้านนอก และมารวมกับหลอดเลือดดำอัลนา (ulnar veins) กลายเป็นหลอดเลือดดำแขน (brachial veins)
เส้นทางเดินของหลอดเลือดนี้เหมือนกับหลอดเลือดแดงเรเดียล (radial artery)
มหาวิหารซันตามาเรียมัจโจเร
มหาวิหารซันตามาเรียมัจโจเร () ในภาษาอังกฤษมักเรียกว่า St. Mary Major ชื่ออื่น ๆ ที่เป็นที่รู้จักกันในภาษาอิตาลีคือ “Basilica di Santa Maria della Neve” (มหาวิหารแม่พระแห่งหิมะ) หรือ “Basilica Liberiana” (ภาษาอังกฤษ: Liberian Basilica) เป็นหนึ่งในสี่มหาวิหารเอกของคริสตจักรโรมันคาทอลิก ตั้งอยู่ภายในกรุงโรม ประเทศอิตาลี และถือเป็นหนึ่งในห้า “มหาวิหารอัครบิดร” (คือสี่มหาวิหารเอกรวมทั้งมหาวิหารนักบุญลอว์เรนซ์นอกกำแพง)
มหาวิหารซันตามาเรียมัจโจเรเป็นมหาวิหารที่เก่าแก่ที่สุดของโรม และเป็นที่ชุมนุมของคริสต์ศาสนิกชนยุคแรก และเป็นมหาวิหารแห่งเดียวในโรมที่ยังคงลักษณะสถาปัตยกรรมที่สร้างไว้แต่ดั้งเดิมถึงแม้ว่าจะได้รับความเสียหายจากแผ่นดินไหวเมื่อ ค.ศ. 1348 และมีการบูรณะปฏิสังขรณ์หลายครั้งก็ตาม
หลังจากที่สำนักพระสันตะปาปาย้ายกลับมาจากสำนักชั่วคราวที่อาวีญง (Avignon) ในประเทศฝรั่งเศส มหาวิหารซันตามาเรียมัจโจเรก็ใช้เป็นที่พำนักชั่วคราวของพระสันตะปาปาเพราะที่เป็นที่พักทางการที่มหาวิหารนักบุญยอห์น ลาเตรันอยู่ในสภาพที่เสื่อมโทรมมาก ต่อมาที่พำนักถาวรก็ย้ายไปอยู่ที่วังวาติกันซึ่งปัจจุบันคือนครรัฐวาติกัน
สิเรียม ภักดีดำรงฤทธิ์
ดร.สิภาภัสส์ ภักดีดำรงฤทธิ์ หรือชื่อในวงการบันเทิงว่า สิเรียม ภักดีดำรงฤทธิ์ (14 ตุลาคม พ.ศ. 2514) มีชื่อแต่เดิมว่า วิริญจน์ กิ๊บสัน ชื่อเล่น แอน เป็นนักแสดง, นางแบบ และพิธีกรหญิงชาวไทย
สิเรียม ภักดีดำรงฤทธิ์เกิดเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2514 ที่กรุงเทพมหานคร มีชื่อแรกเกิดคือวิริญจน์ กิ๊บสัน และมีชื่อปัจจุบันว่าสิภาภัสส์ ภักดีดำรงฤทธิ์ เป็นบุตรคนโตจากพี่น้องสองคนของบิดาชาวอเมริกัน กับมารดาชาวไทยชื่อจีรวัฒน์ ภักดีดำรงฤทธิ์ เธอมีน้องชายหนึ่งคนชื่ออุกฤต กิ๊บสัน เริ่มเข้าสู่วงการจากการเป็นนางแบบแฟชั่นในนิตยสารวัยรุ่น และเดินแบบ จนมีชื่อเสียงเป็นที่นิยมเนื่องจากมีหน้าตาน่ารัก เพราะเป็นนางแบบลูกครึ่งไทย-อเมริกัน ขณะนั้นเธอเรียนอยู่ที่พาณิชย์การสันติราษฎร์
สิเรียมเข้าสู่วงการภาพยนตร์โดยการชักนำจากไพโรจน์ สังวริบุตร ซึ่งเป็นผู้ตั้งชื่อสำหรับใช้ในวงการแสดงให้ โดยชื่อ ""สิเรียม"" เป็นชื่อเมืองหนึ่งในพม่าซึ่งเป็นถิ่นที่มีสตรีพม่าลูกครึ่งโปรตุเกสอยู่ รวมกับ ""ภักดีดำรงฤทธิ์"" อันเป็นสกุลของมารดา และชื่อ ""สิเรียม"" ก็มีความหมายว่า "สิ่งอันเป็นที่รัก ที่ครอบครองความมั่นคง"
ปัจจุบันผันตัวเองมาทำธุรกิจส่วนตัว เป็นประธานเจ้าหน้าที่บริหารฝ่ายการตลาด บริษัท ไบโอคอส กรุ๊ป จำกัด และจบการศึกษาปริญญาเอกสาขาวิชาพระพุทธศาสนากับปภัสรา เตชะไพบูลย์ ที่บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
สิเรียมได้รับความนิยมเมื่อปี 2532 - 2537 เธอแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกเรื่อง รักซึมลึก (2530) คู่กับบิลลี่ โอแกน ทั้งยังมีผลงานละครอีกจำนวนหนึ่ง และงานพิธีกรเธอเคยรับงานเป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์ให้กับเวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์‎
สิเรียมคบหาและสมรสกับบิลลี่ โอแกน นักแสดงและนักร้องชาวไทย หลังจากที่ทั้งคู่เคยแสดงภาพยนตร์เรื่อง "รักซึมลึก" และแสดงคู่กันมาอีก 7 เรื่องจนเกิดความรัก ทั้งสองมีบุตรสาวด้วยกัน 1 คน ชื่อ นนลนีย์ โอแกน ภายหลังทั้งคู่แยกทางกัน
สิเรียมแต่งงานครั้งที่สองเมื่อ พ.ศ. 2548 กับ ราจิต แสง-ชูโต เจ้าของบริษัทโปรดักชั่นเฮาส์ ผลิตโฆษณา แต่ได้แยกทางกันเมื่อตุลาคม พ.ศ. 2551
ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2557 สิเรียมได้สมรสเป็นครั้งที่สามกับ แอนโทนี่ (จัสติน เทดด์) นักธุรกิจชาวอังกฤษ ที่ประเทศอังกฤษผลงานละครโทรทัศน์ทั้งหมดในฐานะผู้จัดละคร บริษัท เก้าหนึ่งสี่ เอ็นเตอร์เทนเมนท์ จำกัด
รายชื่อธงประจำจังหวัดของไทย
ภาพธงในหน้านี้ เป็นภาพธงประจำจังหวัดของประเทศไทย ปัจจุบันเท่าที่มีการรวบรวมไว้ในเว็บไซต์ต่าง ๆ พบว่ามีธงอยู่เพียง 76 จังหวัด (รวมถึงกรุงเทพมหานคร)
อรพรรณ พานทอง
อรพรรณ พานทอง ชื่อเล่น นิด (13 สิงหาคม พ.ศ. 2510 - ) นักแสดงหญิงที่มีชื่อเสียงจากการรับบทในภาพยนตร์รักวัยรุ่น ของศุภักษร ช่วงปี พ.ศ. 2525 - 2532
อรพรรณ พานทอง จบชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนเขมะสิริอนุสสรณ์ ระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสตรีศรีอยุธยา และระดับปริญญาตรีจากคณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เข้าสู่วงการจากการชักนำของศุภักษร โดยเล่นภาพยนตร์สั้นสำหรับประกวดทางโทรทัศน์ เรื่อง เธอกับฉัน และเป็นนางแบบถ่ายแฟชั่นในนิตยสารวัยรุ่น จากนั้นได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง อาจารย์อ้วนสติเฟื่อง (2525) คู่กับ จุ๋มจิ๋ม เข็มเล็ก และ นันทิดา แก้วบัวสาย ต่อด้วยภาพยนตร์ เรื่อง กุนซืออ้วน (2525) คู่กับ ทนงศักดิ์ ศุภการ โดยกุนซืออ้วน รับบทโดยจุ๋มจิ๋ม เข็มเล็ก และได้แสดงภาพยนตร์วัยรุ่นต่อมาอีกหลายเรื่อง โดยเรื่องที่มีชื่อเสียงที่สุดคือ วันวานยังหวานอยู่ (2526) คู่กับอรรถพล ประเสริฐยิ่ง และ วันนี้ยังมีเธอ (2526) คู่กับวงศกร รัศมิทัต สองนักร้องนำจากวงแมคอินทอช จากนั้นได้หันไปแสดงละครโทรทัศน์
ภายหลังจากอรพรรณ พานทอง สมรสกับ สราวุธ วัชรพล เจ้าของและบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ เธอได้ออกจากวงการแสดง และผันไปเป็นผู้อยู่เบื้องหลัง ก่อตั้งบริษัทโพลีพลัส ผู้จัดรายการโทรทัศน์ และละครโทรทัศน์ ปัจจุบัน อรพรรณดำรงตำแหน่งกรรมการผู้จัดการ บริษัท โพลีพลัส เอ็นเตอร์เทนเม้นต์ จำกัดและมีบริษัทในเครือครอบคลุม ตั้งแต่ธุรกิจพีอาร์ จัดงานอีเวนต์ ออกาไนเซอร์ ในนามโพลีพลัส ออกาไนเซอร์ มีงานผลิตรายการถ่ายทำในสตูดิโอ ในนามโพลีพลัส สตูดิโอ, งานผลิตสิ่งพิมพ์ ในนามโพลีพลัส พับลิชชิ่ง จำกัด เจ้าของ นิตยสารสังคมบันเทิง Oops! ที่นำเสนอข่าวบันเทิง และยังมีบริษัท โพลีพลัส เอ็กซ์ตร้า จำกัด เพื่อเป็น Production House รับผลิตงานด้านโทรทัศน์ทุกประเภทให้กับองค์กรอื่นๆ อาทิ งานโฆษณาต่างๆ ซึ่งในปัจจุบันรายการโทรทัศน์ของโพลีพลัสได้แก่ รายการ VIP, รักเอย, ราตรีสโมสร, วันวานยังหวานอยู่ , Oops! on air, ดาวกระจาย, ดาวกระจาย สุดสัปดาห์ , ศึก 12 ราศี และ ตลาดสดสนามเป้า
อรพรรณ พานทอง เคยมีผลงานร้องเพลง อัลบั้ม "ตัวนิด...นิด" สังกัดแกรมมี่
อรพรรณ พานทอง มีลูกสาว 1 คน คือ สรัย วรัชพล และลูกชาย 2 คน คือ สราลัญ วัชรพล และ สรัญวุฐิ วัชรพล
(ได้รับรางวัลโทรทัศน์ทองคำ ผู้ดำเนินรายการดีเด่นหญิง ปี 2531)