hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
สมาคมมวยแห่งทวีปเอเชีย
สมาคมมวยแห่งทวีปเอเชีย หรือที่นิยมเรียกกันว่า พาบา (; ตัวย่อ: PABA) เป็นสถาบันมวยในเครือข่ายของสมาคมมวยโลก (WBA) ถือกำเนิดขึ้นจากการประชุมที่กรุงปักกิ่ง ประเทศจีน เมื่อ 27 มีนาคม พ.ศ. 2538 โดยมีประเทศร่วมก่อตั้ง 10 ประเทศ คือ รัสเซีย มองโกเลีย อุซเบกิสถาน คาซัคสถาน นิวซีแลนด์ คีร์กีซสถาน เติร์กเมนิสถาน จีน เวเนซุเอลา และเกาหลีใต้ มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่โซล ประเทศเกาหลีใต้
PABA เริ่มจัดอันดับครั้งแรกเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2538 และมีสมาชิกเพิ่มอีก 4 ประเทศคือ ไทย เนปาล อินโดนีเซียและออสเตรเลีย ไทยได้เสนอจัดชิงแชมป์ PABA เป็นประเทศแรก โดยมวยชิงแชมป์ PABA คู่แรกมีขึ้นเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2538 โดย พิชิต ช.ศิริวัฒน์ ชิงแชมป์รุ่นไลท์ฟลายเวทที่ว่าง ชนะคะแนน อารีส เฮตูบัน (อินโดนีเซีย) โดยมี ทรงชัย รัตนสุบรรณ เป็นโปรโมเตอร์
โครโนมิเตอร์
โครโนมิเตอร์ () อาจหมายถึง
พระเจ้าเยจงแห่งโชซอน
พระเจ้าเยจง (예종, 睿宗 ค.ศ. 1450 - ค.ศ. 1469) เป็นกษัตริย์องค์ที่ 8 ของราชวงศ์โชซอน (พ.ศ. 2011 ถึง พ.ศ. 2012)แต่ครองราชย์ได้ปีเดียวก็สิ้นพระชนม์ ทำให้องค์ชายชาซาน พระนัดดาขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าซองจง
พระเจ้าเยจงประสูติเมื่อค.ศ. 1450 เป็นพระโอรสขององค์ชายซูยาง (수양대군, 首陽大君) และพระชายานังนัง ตระกูลยุน (,樂浪府大夫人 尹氏) ในค.ศ. 1455 เมื่อองค์ชายซูยางยึดอำนาจจากพระเจ้าทันจงและขึ้นครองราชสมบัติเป็นพระเจ้าเซโจ (세조, 世祖) พระเจ้าเยจงจึงทรงได้รับพระนามว่า องค์ชายแฮยาง (해양대군, 海陽大君) และต่อมาในค.ศ. 1457 องค์ชายรัชทายาท พระเชษฐาสิ้นพระชนม์ ได้รับพระนามว่า องค์ชายรัชทายาทอีกยอง (의경세자, 懿敬世子) องค์ชายแฮยางจึงได้รับการสถาปนาเป็นองค์ชายรัชทายาทแทนที่พระเชษฐา เมื่อค.ศ. 1460 ทรงอภิเษกกับพระชายาสกุลฮัน ธิดาของฮันมยองฮี ขุนนางคนสำคัญที่ช่วยเหลือพระเจ้าเซโจพระราชบิดาในการยึดอำนาจ มีพระโอรสองค์หนึ่ง แต่พระชายาฮันก็สิ้นพระชนม์ไปในค.ศ. 1462 (ภายหลังได้รับการสถาปนาเป็นพระมเหสีจังซุน) จึงอภิเษกกับพระชายาใหม่จากตระกูลฮันเช่นกัน ภายหลังคือ พระมเหสีอันซุน ต่อมาในค.ศ. 1463 พระโอรสในพระมเหสีจางซุนก็สิ้นพระชนม์ ภายหลังได้รับแต่งตั้งเป็น องค์ชายอินซอง (인성군, 仁城君)
เมื่อพระเจ้าเซโจสวรรคตในค.ศ. 1468 องค์ชายรัชทายาทจึงขึ้นครองราชสมบัติต่อจากพระราชบิดา ด้วยพระชนมายุเพียงสิบเก้าชันษา จึงต้องให้พระราชมารดา คือ พระมเหสีจองฮี (정희왕후, 貞熹王后) หรือ พระพันปีจาซอง ว่าราชการแทนอยู่หลังม่าน (수렴청정, 垂簾聽政) เป็นครั้งแรกของราชวงศ์โจซอนที่มีสตรีกำกับราชการแทนกษัตริย์ที่ทรงพระเยาว์ ในปีแรกของรัชกาลเกิดเหตุการณ์ใส่ร้ายนัมอี (남이, 南怡) ในค.ศ. 1469 ห้ามการค้าขายกับญี่ปุ่น
พระเจ้าเยจงอยูในราชสมบัติได้เพียงสิบสี่เดือน ก็สวรรคต องค์ชายเจอันพระราชโอรสอีกพระองค์ที่ประสูติแต่พระมเหสีอันซุน ก็มีพระชนมายุเพียงแค่สองชันษา พระพันปีจาซอง ร่วมกับชินซุกจูและฮันมยองฮี จึงตัดสินใจยกราชบัลลังก์ให้แก่องค์ชายจัลซาน (잘산군, 乽山君) พระโอรสขององค์ชายรัชทายาทอีกยอง ขึ้นครองราชสมบัติเป็นพระเจ้าซองจง (성종, 成宗) พระเจ้าเยจง มีพระสุสานชื่อว่า "ชังนึง" (창릉, 昌陵)
สมเด็จพระราชา เยจง ยางโด ฮุมมุน ซองมู อึยอิน โซฮโย แห่งเกาหลีพระมเหสี
พระสนม
พระราชโอรส
พระราชธิดา
บุคคลแห่งปีของนิตยสารไทม์
บุคคลแห่งปี () เป็นฉบับประจำปีของนิตยสารข่าวไทม์ของสหรัฐอเมริกา ซึ่งเสนอและพรรณนาถึงบุคคล กลุ่ม แนวคิดหรือวัตถุซึ่ง "ไม่ว่าจะเกิดอะไรก็ตาม ...ได้มีอิทธิพลมากที่สุดต่อเหตุการณ์ในปีนั้น"
ธรรมเนียมการเลือกบุคคลแห่งปีเริ่มต้นใน พ.ศ. 2470 โดยบรรณาธิการนิตยสารไทม์พิจารณาเรื่องที่น่าสนใจเป็นข่าวที่เป็นไปได้ระหว่างสัปดาห์ข่าวช้า แนวคิดดังกล่าวยังเป็นความพยายามที่จะเยียวยาความกระดากของบรรณาธิการในปีเดียวกันนั้นซึ่งไม่ได้มีนักบินชาลส์ ลินเบิร์กบนปกหลังการบินเที่ยวประวัติศาสตร์ข้ามแอตแลนติก จนถึงสิ้นปี ไทม์จึงตัดสินว่าเรื่องปกเสนอลินเบิร์กเป็นบุคคลแห่งปีจะสนองจุดประสงค์ทั้งสองได้
นับแต่นั้น บุคคล ชนชั้นของบุคคล คอมพิวเตอร์และดาวเคราะห์โลก ล้วนได้เคยถูกเลือกสำหรับฉบับพิเศษสิ้นปีทั้งสิ้น ใน พ.ศ. 2542 ได้มีการเปลี่ยนชื่อเป็น Person of the Year อย่างไรก็ดี สตรีเพียงผู้เดียวที่ได้รับการกล่าวขานหลังมีการเปลี่ยนชื่อนี้ส่วนบุคคลมี "ผู้รายงานเบาะแส" (Whistleblower) ประกอบด้วย ซินเธีย คูเปอร์ม โคลีน โรว์ลีย์ และเชอร์รอน วัตคินส์ใน พ.ศ. 2545 และเมลินดา เกตส์ ร่วมกับบิล เกตส์และโบโนใน พ.ศ. 2548 ก่อนหน้านั้น มีสตรีสี่คนที่ได้รับการกล่าวขานโดยบุคคลเป็นสตรีแห่งปี วอลลิส ซิมพ์สัน ใน พ.ศ. 2479, ซ่ง เหม่ยหลิง (มาดามเจียง ไคเช็ก) ใน พ.ศ. 2480, สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ใน พ.ศ. 2495 และโคราซอน อากีโน ใน พ.ศ. 2529 มีหลายชนชั้นบุคคลซึ่งประกอบด้วยทั้งบุรุษและสตรีหรือเฉพาะสตรี ได้แก่ นักรบเพื่ออิสรภาพฮังการีใน พ.ศ. 2499, "นักวิทยาศาสตร์สหรัฐ" ใน พ.ศ. 2503, ผู้มีอายุยี่สิบห้าปีหรือต่ำกว่าใน พ.ศ. 2509, ชาวอเมริกากลางใน พ.ศ. 2512, "สตรีอเมริกา" ใน พ.ศ. 2528, "ทหารอเมริกัน" ใน พ.ศ. 2546, คุณ ใน พ.ศ. 2549, และ "ผู้ประท้วง" ใน พ.ศ. 2554 (แสดงภาพบนปกเป็นสตรี)
นับแต่มีการจัดบุคคลแห่งปีมา ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาทุกคนได้เคยเป็นบุคคลแห่งปีอย่างน้อยครั้งหนึ่ง ยกเว้นแคลวิน คูลิดจ์ ซึ่งดำรงตำแหน่งในขณะที่ออกฉบับแรก, เฮอร์เบิร์ต ฮูเวอร์ ประธานาธิบดีคนถัดมา และเจอรัลด์ ฟอร์ด ส่วนใหญ่ได้รับการจัดให้เป็นบุคคลแห่งปีในปีที่ถูกเลือกตั้งหรือขณะที่อยู่ในตำแหน่ง มีเพียงผู้เดียวที่ได้รับการจัดให้เป็นบุคคลแห่งปีก่อนได้รับเลือกตั้ง คือ ดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์ ผู้ซึ่งได้รับการจัดใน พ.ศ. 2487 เป็นผู้บัญชาการสูงสุดกำลังรุกรานฝ่ายสัมพันธมิตร แปดปีก่อนได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดี ภายหลังเขาได้รับการจัดเป็นบุคคลแห่งปีอีกครั้งใน พ.ศ. 2502 ขณะอยู่ในตำแหน่ง
นิตยสารไทม์ฉบับวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2542 เสนอให้อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์เป็นบุคคลแห่งศตวรรษ แฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์และมหาตมะ คานธีถูกเลือกให้เป็นรอง
แฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์เป็นเพียงบุคคลเดียวที่เคยได้รับการจัดถึงสามครั้ง ใน พ.ศ. 2475, 2477 และ 2484
ผู้ที่ได้รับการเลือกให้เป็นบุคคลแห่งปีมีดังนี้
ฟรันเซสกา ฟอน ฮับส์บูร์ก
ฟรันเซสกา ฟอน ฮับส์บูร์ก (ชื่อเต็ม: ฟรานเซสกา แอนน์ ฟรีอินน์; Francesca Anne Freiin von Habsburg-Lothringen, ราชสกุลเดิม ทิสเซน-บอร์เนอมิสซา เดอ คาสซอน; Thyssen-Bornemisza de Kászon) เกิดเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2501 ณ เมืองโลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เป็นภริยาของคาร์ล ฟอน ฮับส์บูร์ก บุตรคนโตของออทโท ฟอน ฮับส์บูร์กและเจ้าหญิงเรกีนาแห่งซัคเซิน-ไมนิงเงิน เป็นหนึ่งในราชนิกุลหญิงที่มีบทบาทมากที่สุดในวงการสังคมออสเตรีย และเป็นนักสะสมผลงานศิลป์ชื่อดัง บางสื่อก็เปรียบเทียบเธอกับเจ้าหญิงไดอาน่าถึงการมีบทบาททางสังคม
ฟรันเซสกาเป็นธิดาของบารอนฮันส์ ไฮน์ริช ทิสเซิน-บอร์เนมิสซา ซึ่งเป็นนักอุตสาหกรรมและนักสะสมผลงานศิลป์ และฟีโอน่า ฟรานเซส เอเลนน์ แคมป์เปล วอลเตอร์ ภริยาเมื่อเข้าพิธีรับศีลล้างบาป มีแม่ทูนหัวคือ คาร์เมน จี. เซอเวรา ซึ่งเป็นอดีตนางงามสเปน มีน้องชาย 1 คนคือ บารอนลอร์น ทิสเซน (ประสูติเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2506)
ฟรันเซสกาสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนเลอ โรเซ ในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ จากนั้นก็เข้ารับการศึกษาด้านศิลป์ที่ วิทยาลัยศิลป์เซนต์ มาร์ติน ไอซีเอกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร โดยขณะนั้นมีอายุเพียง 18 ปีเท่านั้น หลังจากสำเร็จการศึกษาในวิทยาลัยเซนต์ มาร์ติน ไอซีเอแล้ว เธอทำงานเป็นนักแสดง นักร้องและพิธีกรโทรทัศน์ในประเทศอังกฤษ หลังจากนั้น 10 ปีต่อมา ก็เข้าศึกษาต่อด้านการแสดงที่รัฐนิวยอร์กและลอสแอนเจลิส ประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อปี พ.ศ. 2532 หลังจากสำเร็จการศึกษาแล้ว เธอได้เป็นหัวหน้า ควบคุมดูแลงานนิทรรศการ ทิสเซน-บอร์เนอมิสซา คอเลกชัน (Thyssen-Bornemisza Collection) ที่ วิลล่า เฟเวอริต้า เมืองลูกาโน่ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
เมื่อปี พ.ศ. 2534 เธอได้ก่อตั้งมูลนิธิอาร์ช (Arch Foundation) ซึ่งเป็นมูลนิธิที่สงวนและฟื้นฟูศิลปวัฒนธรรม และเมื่อปีพ.ศ. 2545 ได้ก่อตั้งพิพิธภัณฑ์ศิลปะร่วมสมัยแห่งทิสเซน-บอร์เนอมิสซา (Thyssen-Bornemisza Art Contemporary) ในกรุงเวียนนา โดยมีน้องชายของเธอเป็นผู้ดูแล
ก่อนหน้านี้ ฟรันเซสกาเคยมีความสัมพันธ์กัสตีฟ สเตรนจ์ นักร้องชื่อดังชาวอังกฤษ รวมทั้ง โดดี อัล ฟาเยด พระสหายสนิทของเจ้าหญิงไดอาน่าอีกด้วย ฟรันเซสกาสมรสกับคาร์ล ฟอน ฮับส์บูร์ก เมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2536 ณ มหาวิหารมาเรียเซลล์บาซิลิกา เมืองสตีเรีย ประเทศออสเตรีย หลังพิธีสมรสแล้วออทโท ฟอน ฮับส์บูร์กได้แต่งตั้งเธอเป็น "อาร์ชดัชเชสฟรันเซสกา มกุฎราชกุมารีแห่งออสเตรีย-ฮังการี" (Her Imperial and Royal Highness" Archduchess Francesca, Crown Princess of Austria-Hungary)
ทั้งสองมีธิดา 2 พระองค์ และบุตร 1 พระองค์ ดังนี้
หลังจากสมรสแล้ว ก็ทำงานต่าง ๆ เพื่อแบ่งเบาภาระของบิดามารดาของสามี เธอสนใจเรื่องศิลปะเป็นพิเศษ อย่างเช่น เมื่อเหตุสงครามยูโกสลาฟ เมื่อระหว่างปีพ.ศ. 2534 ถึงพ.ศ. 2544 สงบลง เธอก็ลงพื้นที่ประเทศยูโกสลาเวียเพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัย หรือผู้บาดเจ็บจากภัยสงคราม นอกจากนี้ด้วยความสนใจในศิลปะแล้ว เธอยังทรงช่วยปกป้องสถานที่ที่เป็นมรดกโลก หรือสถานที่เก่าแก่ต่าง ๆ ของประเทศ โดยทรงบูรณปฏิสังขรณ์โบสถ์ หรือสถานที่เก่าแก่อันเป็นผลงานศิลปะชิ้นเอกที่ถูกทำลายจากภัยสงคราม
เธฮได้ใช้ประสบการณ์ของการเคยเป็นนักแสดงที่ประเทศอังกฤษมาก่อน เมื่อประมาณปี พ.ศ. 2525 ที่ผ่านมา โดยผลงานแรกที่เธอได้แสดงนั้น คือบทของสมเด็จพระราชินีมารี เฮนเรียตแห่งเบลเยียม ในภาพยนตร์ฟอร์มยักษ์ Kronprinz Rudolf เมื่อปี พ.ศ. 2549 ที่ผ่านมา
เมกามิเทนเซย์
เมกามิเทนเซย์ (; ) เป็นเกมชุดของเกมอาร์พีจี ที่จำหน่ายโดยแอตลัส ยกเว้นเพียงเกมของเครื่องแฟมิคอมที่จัดจำหน่ายโดยนัมโค อีกทั้งยังมีการสร้างเป็นอะนิเมะและสินค้าอื่นๆ รวมถึงมังงะ เกมอาร์พีจีแบบเล่นบนโต๊ะ และเกมการ์ดสะสม
เกมชุดเมกามิเทนเซย์นี้มีเค้าโครงมาจากนิยายเรื่อง "ดิจิตัลเดวิล โมโนกาตาริ: เมกามิเทนเซย์" (デジタル・デビル物語 女神転生) ซึ่งประพันธ์โดย อายะ นิชิทานิ ชื่อเมกามิเทนเซย์ (เทพธิดากลับชาติ) นั้น มีที่มาจากตัวละครเอกคนหนึ่งของนิยายและเกมภาคแรก เป็นเทพธิดาอิซะนะมิกลับชาติมาเกิด แม้ว่าในเกมภาคต่อๆมาจะไม่กล่าวถึงเนื้อเรื่องของนิยายอีก แต่ยังคงชื่อไว้ โดยตั้งแต่ภาคของเครื่องซูเปอร์แฟมิคอมได้เปลี่ยนชื่อเป็น ชินเมกามิเทนเซย์ (真・女神転生) ยกเว้นเกมในภาคเสริมชุด มาจินเทนเซย์ (魔神転生 ; เทพมารกลับชาติ) ซึ่งเป็นแนววางแผนการรบ
เนื้อหาของเกมชุดเมกามิเทนเซย์มักเป็นการต่อสู้ระหว่างมนุษย์กับอำนาจเหนือธรรมชาติ ซึ่งสัตว์ประหลาดในเกมจะเรียกว่า "ปิศาจ" (悪魔) แต่จริงๆแล้วปิศาจในเกมนี้ยังรวมถึงเทพเจ้าในตำนานของศาสนาต่างๆด้วย นอกจากเป็นศัตรูแล้ว ผู้เล่นยังสามารถชักชวนมาเป็น "สหายมาร" (仲魔) ได้และสามารถรวมร่างสหายที่เป็นพวกเดียวกันให้กลายเป็นตัวใหม่หรืออาวุธได้ เนื่องจากลักษณะที่เกี่ยวพันกับศาสนาและความเชื่อนี้เอง ทำให้เนื้อหาของเกมชุดเมกามิเทนเซย์หลายๆภาคค่อนข้างรุนแรง เช่น ในชินเมกามิเทนเซย์ภาคสองที่มียาเวห์ของคริสต์ศาสนาเป็นศัตรูตัวสุดท้าย
นอกจากภาคหลักแล้ว เมกามิเทนเซย์ยังมีเกมชุดย่อยในภาคเสริมเป็นจำนวนมาก ได้แก่
ปิศาจแจ็คฟรอสซึ่งเป็นมาสคอตของแอตลัสก็มีที่มาจากเกมชุดเมกามิเทนเซย์ในปัจจุบัน มีอะนิเมะซึ่งสร้างจากเรื่องราวในชุดเมกามิเทนเซย์ทั้งหมดห้าเรื่อง โดยเป็นโอวีเอสองเรื่องและซีรีส์ฉายทางโทรทัศน์อีกสามเรื่อง
งานศิลป์ในเกมชุดเมกามิเทนเซตั้งแต่ภาคแรกได้รับการออกแบบโดยคาสึมะ คาเนโกะ และได้มีผู้ร่วมออกแบบงานในภาคหลังๆ มา
รักสยาม เท่าฟ้า
รักสยาม เท่าฟ้า หรือ แรกบิน เป็นภาพยนตร์ไทยที่กำกับโดย ธนิตย์ จิตนุกูล เป็นภาพยนตร์ย้อนยุค เรื่องราวเกี่ยวกับการก่อตั้ง กองบินทหารบกของไทย ในสมัยรัชกาลที่ 6 ซึ่งต่อมาได้กลายมาเป็นกองทัพอากาศไทย
ภาพยนตร์เรื่องนี้ นำแสดงโดย ศรราม เทพพิทักษ์ เป็น ดวง เด็กหนุ่มลูกชาวบ้านที่เห็นเครื่องบินเป็นครั้งแรกในชีวิต แล้วเกิดประทับใจใฝ่ฝันจะเป็นนักบิน และขจรศักดิ์ รัตนนิสสัย เป็น พันตรีหลวงกาจยุทธการ หนึ่งในทหารไทยรุ่นแรกที่ไปฝึกเป็นนักบินที่ประเทศฝรั่งเศส และทอม เคลย์เตอร์ เป็น ปิแอร์ ปูร์ปอง ครูฝึกบินชาวฝรั่งเศส ที่มาช่วยจัดตั้งกองการบินสยาม เป็นหน่วยเล็กที่ตั้งขึ้นใหม่ในกองทัพบกไทย
กองการบินสยามประสบอุปสรรคมากมายในช่วงก่อตั้ง ทั้งในเรื่องงบประมาณ อาคารสถานที่ และถูกขัดขวางจากผู้ใหญ่ในกองทัพที่ไม่เห็นด้วย ถูกเหยียดหยามจากทหารหน่วยอื่น แต่ด้วยความมานะพยายาม กองการบินสยามก็จัดตั้งขึ้นได้เป็นผลสำเร็จ และทำการบินเหิรเวหา แสดงแก่ประชาชนทั่วไปได้เป็นครั้งแรก เมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2457 และได้รับมอบหมายให้ไปร่วมรบในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ในทวีปยุโรป
ภาพยนตร์เรื่องนี้ เดิมใช้ชื่อว่า แรกบิน มีกำหนดฉายในวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 แต่ภายหลังเกิดอุบัติเหตุวัน-ทู-โก เที่ยวบินที่ 269 ตกที่สนามบินภูเก็ตเมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2550 ทางอาร์เอสฟิล์มได้เลื่อนวันฉายเป็นเดือนธันวาคม พร้อมกับเปลี่ยนชื่อภาพยนตร์ และได้เลื่อนวันฉายอีกครั้งเป็นเดือนมกราคม 2551 ทำรายได้รวม 5 ล้านบาท
ภาพยนตร์ถ่ายทำที่จังหวัดนครสวรรค์ และอำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา
เครื่องอิสริยาภรณ์
เครื่องอิสริยาภรณ์ คือ เหรียญ และตรา อันเป็นเครื่องประดับยศของฝรั่งเศส และ สหราชอาณาจักร (อังกฤษ) และจากนั้นได้แพร่หลายไปยังประเทศที่มีราชวงศ์
เครื่องอิสริยาภรณ์จากประเทศที่มีกษัตริย์เรียกว่า เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ส่วนประเทศที่ไม่มีกษัตริย์เรียกว่า เครื่องอิสริยาภรณ์
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย เกิดขึ้นครั้งแรกในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยทรงเรียกว่า "เครื่องราชอิสริยยศ" เมื่อพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระปิยมหาราช ทรงสร้างเครื่องราชอิสริยยศขึ้นอีกหลายตระกูล และทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม ให้เปลี่ยนจากคำว่า "เครื่องราชอิสริยยศ" มาเป็นคำว่า "เครื่องราชอิสริยาภรณ์" สำหรับพระราชทานแก่พระบรมวงศานุวงศ์ ข้าราชการ และผู้กระทำคุณความดีให้แก่ชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ ทั้งที่เป็นบุรุษและสตรี
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ในสหราชอาณาจักร เริ่มมีการใช้ครั้งแรกเมื่อ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2460 โดยพระเจ้าจอร์จที่ 5 ซึ่งเครื่องราชย์นี้แบ่งเป็น 5 ระดับชั้น ได้แก่
รายพระนามและรายนามผู้ได้รับพระราชทาน น.ร.
เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นโบราณมงคลนพรัตนราชวราภรณ์ มีอักษรย่อว่า น.ร. เป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ที่มีความเป็นมาสืบแต่ครั้งกรุงศรีอยุธยา เครื่องราชอิสริยาภรณ์ตระกูลนี้ มีเฉพาะชั้นสายสะพายชั้นเดียว ทั้งนี้ ผู้รับพระราชทานต้องเป็นพุทธมามกะเท่านั้น และจะประดับเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้ในงานมงคล หรืองานที่มีหมายกำหนดการระบุไว้เท่านั้น
เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นโบราณมงคลนพรัตนราชวราภรณ์ จัดเป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ที่มีลำดับเกียรติเป็นลำดับที่ 3 รองจากเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นมงคลยิ่งราชมิตราภรณ์และเครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติคุณรุ่งเรืองยิ่งมหาจักรีบรมราชวงศ์ และเป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นสูงสุดที่สามัญชนจะได้รับพระราชทาน โดยมีรายพระนามและรายนาม เช่น
ผู้ได้รับพระราชทาน น.ร. ที่ยังทรงพระชนม์
ผู้ได้รับพระราชทาน น.ร. ที่ยังมีชีวิตอยู่
โกลด์ ชุดที่ 2
โกลด์ ชุดที่ 2 () คืออัลบั้มรวบรวมเพลงภาษาฝรั่งเศสยุคแรกๆของเซลีน ดิออน วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2538 ในประเทศฝรั่งเศส และในประเทศอื่น ๆ ในภายหลัง (ซึ่งได้ใช้อีกชื่อหนึ่งของอัลบั้ม คือ Les premières chansons vol. 2)
อัลบั้มรวมรวมเพลงนี้วางจำหน่ายในฝรั่งเศสเพราะ เซลีนประสพความสำเร็จอย่างสูง กับอัลบั้มเดอ โกลด์ ชุดที่ 2 บรรจุทุกเพลงจากอัลบั้ม แองก็อกยีโต และเพลงฝรั่งเศสอื่นๆ
ได้รับสถานะ "โกลด์" ในฝรรั่งเศสกับยอดขาย 100,000 แผ่น โดยไม่มีการโปรโมตแต่อย่างใด และอยู่อันดับสูงสุดที่ 51 ในเบลเยี่ยม และมียอดขายทั่วโลกกว่า 300,000 แผ่น
จลนพลศาสตร์เคมี
จลนพลศาสตร์เคมี () เป็นสาขาหนึ่งของวิชาเคมี ที่ศึกษาเกี่ยวกับอัตราการทำปฏิกิริยาเคมีของสารต่างๆ ทั้งในด้านปัจจัยที่ส่งผลกระทบต่อการเกิดปฏิกิริยาเคมี, กลไกในการเกิดปฏิกิริยาเคมี และสถานะกัมมันต์ และรวมไปถึงการสร้างสมการคณิตศาสตร์เพื่ออธิบัยการดำเนินไปของปฏิกิริยาเคมี ในปี ค.ศ. 1864 ปีเตอร์ วาจจ์ และคาโต กุลด์เบิร์ก ถือเป็นผู้แรกในการอ้างถึงความสัมพันธ์ของความเร็วในการเกิดปฏิกิริยาเคมีกับปริมาณของสารเคมีในระบบ
ภูมิแพ้
ภูมิแพ้ () คือความผิดปกติจากภาวะภูมิไวเกินของระบบภูมิคุ้มกัน อาการภูมิแพ้เกิดขึ้นเมื่อระบบภูมิคุ้มกันของมนุษย์ตอบสนองต่อสสารที่ไม่เป็นอันตรายต่อร่างกายซึ่งมีอยู่ทั่วไปในธรรมชาติ ซึ่งสารที่ก่อให้เกิดการตอบสนองนั้นเรียกว่า "สารก่อภูมิแพ้" โดยอาการตอบสนองต่อสารเหล่านี้ไม่ใช่ความผิดปกติแต่กำเนิด, สามารถคาดเดาได้ และไม่เรื้อรัง ภูมิแพ้เป็นหนึ่งในความผิดปกติจากภาวะภูมิไวเกินและถูกเรียกในเชิงวิชาการว่า "ประเภทที่หนึ่ง" (type I) หรือ "ประเภทเฉียบพลัน" (immediate) อาการภูมิแพ้เหล่านี้เฉพาะเจาะจงเนื่องจากเกิดขึ้นโดยการกระตุ้นเซลล์เม็ดเลือดขาวที่มากเกินไป คือ แมสต์เซลล์ และเบโซฟิล โดยแอนติบอดีที่ชื่อว่า "อิมมูโนโกลบูลินอี" (IgE) การกระตุ้นนี้ส่งผลให้เกิดการอักเสบซึ่งมีระดับตั้งแต่ทำให้ระคายเคืองไปจนถึงการเสียชีวิต
ภูมิแพ้ระดับเบา เช่น เยื่อจมูกอักเสบ พบได้ทั่วไปในหมู่ประชากรของมนุษย์และก่อให้เกิดอาการ เช่น ตาแดง, การคัน, น้ำมูกไหล, กลาก, ลมพิษ และหอบหืด ซึ่งภูมิแพ้นี้เองที่ในบางสถานการณ์อาจจะเป็นต้นเหตุสำคัญในอาการหอบหืด ในคนไข้บางราย อาการแพ้รุนแรงต่อสภาวะแวดล้อม, สารก่อภูมิแพ้ทางโภชนาการ หรือยาบางชนิด อาจส่งผลให้เกิดอาการตอบสนองที่เป็นอันตรายต่อชีวิตที่เรียกว่าแอนาฟิแล็กซิส นอกจากนี้อาการแพ้อาหารหรืออาการตอบสนองต่อพิษของการกัดต่อยจากแมลง เช่น ต่อและผึ้ง ก็มักเกี่ยวข้องกับอาการรุนแรงเหล่านี้
การทดสอบหลากหลายวิธีเพื่อวินิจฉัยอาการภูมิแพ้ เช่น การนำสารก่อภูมิแพ้ที่น่าจะเป็นไปได้ทาลงบนผิวหนังเพื่อให้เกิดอาการแพ้ เช่น อาการบวม หรือการทดสอบเลือด ต่างก็สามารถช่วยให้ค้นพบสารก่อภูมิแพ้แบบเจาะจงที่เป็นอิมมูโนโกลบูลินอีได้
การรักษาภูมิแพ้ เช่น การหลีกเลี่ยงการสัมผัสกับสารก่อภูมิแพ้ หรือการรับประทานยาต้านฮิสทามีน ก็สามารถป้องกันการเกิดอาการภูมิแพ้แบบเจาะจงได้ หรือไม่ว่าจะเป็นการรับสารสเตอรอยด์ซึ่งจะช่วยปรับปรุงระบบภูมิคุ้มกัน และยาบรรเทาอาการคัดจมูกก็สามารถบรรเทาอาการแพ้ลงได้ ส่วนมากแล้วยาเหล่านี้เป็นยาที่ใช้รับประทาน ยกเว้นอะดรีนาลินที่จำเป็นต้องรับผ่านทางการฉีดยา นอกจากนี้แล้วยังมีอีกวิธีคือการบำบัดด้วยสารก่อนภูมิแพ้ ซึ่งจะฉีดสารก่อนภูมิแพ้เข้าไปในร่างกายทีละน้อยเพื่อให้ร่างกายสร้างระบบภูมิคุ้มกันต่ออาการแพ้นั้นได้เอง
มนต์รักเพลงสวรรค์
มนต์รักเพลงสวรรค์ () เป็นภาพยนตร์เพลง (Musical) ที่กำกับโดย โรเบิร์ต ไวส์ แสดงนำโดย จูลี่ แอนดรูว์ ออกฉายในปี พ.ศ. 2508 โดยมีเนื้อหาตามละครเพลงบรอดเวย์ "The Sound of Music" ที่ออกแสดงครั้งแรกในปี พ.ศ. 2502 บทเพลงในเรื่องประพันธ์โดย ริชาร์ด ร็อดเจอร์ส และ ออสการ์ แฮมเมอร์สไตน์ที่ 2 เขียนบทภาพยนตร์โดย Ernest Lehman เป็นผลงานงานร่วมชิ้นสุดท้ายของ ร็อดเจอร์ส และแฮมเมอร์สไตน์
ละครบรอดเวย์เรื่องนี้สร้างจากหนังสือเรื่อง "The Story of the Trapp Family Singers" ของ มาเรีย ฟอน แทรปป์ ฉากตั้งอยู่ที่ เมืองซาลซ์บูร์ก (Salzburg) ประเทศออสเตรียที่เขียนถึงเรื่องราวครอบครัวของตน หลังจากหนีพ้นการคุกคามของนาซี ในละครมีการประพันธ์บทเพลงที่โด่งดังขึ้นมากมายหลายเพลง เช่น "Edelweiss", "My Favorite Things", "Climb Ev'ry Mountain", "Do-Re-Mi", "Sixteen Going on Seventeen" และ "The Lonely Goatherd" รวมถึงเพลงนำเรื่องที่มีชื่อเดียวกับชื่อเรื่องด้วย คือเพลง "The Sound of Music"
"มนต์รักเพลงสวรรค์" ได้รับเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ในปี พ.ศ. 2508 10 รางวัล และได้รับชนะเลิศ 5 รางวัล ได้แก่
สำหรับอีก 5 สาขาที่ได้เสนอชื่อเข้าชิง ได้แก่ นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม (จูลี่ แอนดรูว์) นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม (เพ็กกี้ วูด - ผู้แสดงเป็นคุณแม่อธิการ) ถ่ายภาพยอดเยี่ยม กำกับศิลป์ยอดเยี่ยม และ ออกแบบเครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม
เอเลโอโนเรอ ฮับส์บูร์ก-โลทริงเงิน
อาร์ชดัชเชสเอลีนอร์แห่งออสเตรีย (พระนามเต็ม: เอลีนอร์ เจเลน่า มาเรีย เดล พีล่าร์ ไอโอน่า; Eleonore Jelena Maria del Pilar Iona von Habsburg-Lorraine) ประสูติเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537 ณ เมืองซาล์ซบูร์ก ประเทศออสเตรีย เป็นพระราชธิดาองค์โตในอาร์ชดยุคคาร์ล และอาร์ชดัชเชสฟรานเซสก้า จักรพรรดิและจักรพรรดินีแห่งออสเตรีย-ฮังการี พระองค์ทรงเข้ารับพิธีรับศีลล้างบาป โดยมีพระคาร์ดินัลชาวสเปนมาทำพิธีให้ พระองค์ทรงได้รับการศึกษาในโรงเรียนเมื่อพระชนมายุเพียง 2 พรรษา
เสนาะฉันท์
เสนาะฉันท์ เป็นพระนิพนธ์ในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์
ลักษณะคำประพันธ์ โคลงสี่สุภาพ
จุดมุ่งหมายในการแต่ง แสดงความสามารถของกวี และเพื่อส่งเข้าประกวดราชบัณฑิตยสภา เมื่อ พ.ศ. 2470
ที่มาของเรื่อง 
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ได้ทรงนิพนธ์ไว้และทรงส่งเข้าประกวดราชบัณฑิตยสภา เมื่อพ.ศ. 2470 ได้ทรงเขียนบันทึกไว้ว่า "ชวดรางวัล" ซึ่งหมายความว่า ไม่ได้รางวัล แต่อย่างไรก็ดี บทโคลงนี้เป็นที่นิยมยกย่องกันมานานว่า มีความไพเราะ ใช้โวหารลึกซึ้งคมคาย เด่นเป็นพิเศษที่มีการใช้โวหารอุปมาต่างๆ กันไปโดยตลอด โดยเฉพาะอย่างยิ่ง
การอุปมาว่า เสียงของกวีนิพนธ์นั้น เสนาะยิ่งกว่าเสียงแห่งนกการเวก เสียงนกการเวกนั้นไพเราะปานใด หนังสือไตรภูมิโลกวินิจฉัยกถา ของพระยาธรรมปรีชา (แก้ว) กวีในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ได้พรรณนาไว้ ดังนี้
เสียงนกการเวกส่งสำเนียงหวานไพเราะดังกึกก้อง สัตว์จตุบาททั้งหลายได้ยินยังเคลิบเคลิ้ม เสือโคร่งไล่ติดตามเนื้อน้อย ๆ ยังลืมตน เคลิบเคลิ้มฟังเสียงไพเราะ ฝ่ายเนื้อน้อย ๆ ก็ลืมกลัวหยุดฟังเสียงนกเช่นกัน หมู่ปักษาชาติทั้งหลายได้ฟังเสียงนกการเวกต่างก็ราปีกหยุดฟังเสียงนิ่งราวรูปปั้นที่มีบุคคลนำไปติดไว้บนเพดาน แม้แต่ปลาก็ลืมตนลอยตัวตรง ๆ หยุดฟังเสียงนกการเวกเช่นกัน
ชื่อ "เสนาะฉันท์" นี้ มิใช่เป็นชื่อที่ท่านผู้ทรงนิพนธ์ได้ตั้งไว้ หากแต่เป็นชื่อที่ตั้งขึ้นใหม่ เพื่อสะดวกในการอ้างอิงถึงในหนังสือเล่มนี้ คำว่า "ฉันท์" หมายถึงคำประพันธ์ทุกชนิด
ถอดคำประพันธ์
บทที่ 1 ฟ้าร้องเสียงกระหึ่มกึกก้องท้องฟ้า
บทที่ 2 นกการเวกที่เปล่าเปลี่ยวใจส่งเสียงร้องดังระงมถึงสวรรค์
คุณค่าในการอ่าน
โคลงสี่สุภาพทั้ง 2 บทนี้เป็นที่นิยมยกย่องกันมานานว่ามีความไพเราะ มีโวหารลึกซึ้ง
คมคายและมีลักษณะเด่นในการใช้โวหารภาพพจน์ เป็นบทกวีที่ดีเด่นในเชิงเปรียบเทียบ โดยอุปมาว่าเสียงไพเราะของกวีนิพนธ์นั้น ไพเราะยิ่งกว่าเสียงแห่งนกการเวก
ในด้านการใช้คำ จะเห็นได้ว่ากวีใช้คำที่ง่าย ถึงแม้จะไม่มีปรากฏอยู่ในพจนานุกรมก็ตาม เช่นคำว่า พรึ้ม สะดิ้งฤดี แสงสอึ้ง ซึ่งการอ่านบทกวีนี้ต้องอาศัยจินตนาการและการอ่านออกเสียง จึงจะสมบูรณ์ทั้งรสคำและรสความ
แฟร์ดีนันด์ ซโวนีมีร์ ฟอน ฮับส์บูร์ก
แฟร์ดีนันด์ ซโวนีมีร์ ฟอน ฮับส์บูร์ก (Ferdinand Zvonimir von Habsburg) หรือนามตามพระยศคือ อาร์ชดยุกแฟร์ดีนันด์ ซโวนีมีร์ แห่งออสเตรีย ปัจจุบันเป็นรัชทายาทลำดับหนึ่งแห่งราชบัลลังก์ออสเตรีย, ฮังการี, โครเอเชีย และ โบฮีเมีย (ปัจจุบันคือประเทศเช็กเกีย)
อาร์ชดยุกแฟร์ดีนันด์ ประสูติเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2540 ณ เมืองซาล์ซบูร์ก ประเทศออสเตรีย ทรงเป็นพระราชปนัดดาในจักรพรรดิคาร์ลที่ 1 แห่งออสเตรีย เป็นพระราชโอรสองค์เดียวในอาร์ชดยุกคาร์ล และอาร์ชดัชเชสฟรันเซสกา ผู้เป็นประมุขราชวงศ์ฮับสบูร์กวงศ์ออสเตรีย-ฮังการีในปัจจุบัน ทำให้ในปัจจุบันอาร์ชดยุกแฟร์ดีนันด์เป็นรัชทายาทอันดับ 1 ของราชวงศ์ฮับส์บูร์ก เขาได้เข้าพิธีรับศีลล้างบาปเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2540 ซึ่งตรงกับวันเกิด ที่กรุงซาเกร็บ เมืองหลวงของประเทศโครเอเชีย โดยพระคาร์ดินัลฟรังโจ คูฮาริค ดังนั้น พระองค์จึงได้พระนามเป็นภาษาโครเอเชียว่า ซโวนีมีร์ (Zvonimir)
การแข่งขันแบบพบกันหมด
การแข่งขันแบบพบกันหมด () เป็นรูปแบบการแข่งขันประเภทหนึ่ง ซึ่งผู้เข้าแข่งขันแต่ละคนจะต้องแข่งขันกับผู้แข่งขันคนอื่นทุกคนเป็นจำนวนครั้งเท่ากัน ซึ่งมักจะเป็นแบบเหย้า-เยือน ถ้าผู้เข้าแข่งขันแต่ละคนแข่งขันกับผู้แข่งขันคนอื่นทุกคน คนละ 1 ครั้ง จะเรียกว่า "การแข่งขันแบบพบกันหมดครั้งเดียว" () ซึ่งส่วนใหญ่จะอยู่ในรอบแบ่งกลุ่มของการแข่งขันที่มีเจ้าภาพประเทศเดียว
ตติยจุลจอมเกล้าวิเศษ
ตติยจุลจอมเกล้าวิเศษ มีอักษรย่อว่า ต.จ.ว. เป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ในตระกูลเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 3 ซึ่งพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวจะพระราชทานเฉพาะฝ่ายหน้า (บุรุษ) จำนวน 250 ดวง โดยตติยจุลจอมเกล้าวิเศษจัดเป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ที่มีลำดับเกียรติอันดับที่ 21 ของเครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย
"เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นตติยจุลจอมเกล้าวิเศษ ประกอบด้วย ดวงตราซึ่งมีลักษณะเหมือนทุติยจุลจอมเกล้า แต่ขนาดย่อมกว่า โดยมีลักษณะดังนี้"ดวงตราของตติยจุลจอมเกล้าวิเศษ ใช้สำหรับประดับห้อยกับแพรแถบสีชมพู กว้าง 4 เซนติเมตร มีดอกไม้จีบติดบนแพรแถบและมีเข็มทอง ประดับที่อกเบื้องซ้าย
พระตำหนักเลอดิส
พระตำหนักเลอดิส (Le Dix Palace) เป็นพระตำหนักที่ประทับของสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ตั้งอยู่เลขที่ 10 ซอยแสงมุกดา ถนนสุขุมวิท 43 เขตวัฒนา กรุงเทพมหานคร (Le Dix แปลว่า บ้านเลขที่ 10 ในภาษาฝรั่งเศส) สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ ทรงย้ายมาประทับที่นี่ ตั้งแต่ พ.ศ. 2523
พระตำหนักเลอดิส อยู่ในอาณาบริเวณเดียวกับ พระตำหนักวิลล่าวัฒนา อาคาร 6 ชั้นตั้งอยู่ในซอยบ้านดอน ถนนสุขุมวิท 47 สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2540 เพื่อใช้เป็นที่ทรงงานหรือเป็นที่รับแขก ตั้งชื่อตาม พระตำหนักวิลล่าวัฒนา (Villa Vadhana) เมืองปุยยี ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ซึ่งเป็นพระตำหนักที่สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนีทรงเช่าใช้เป็นที่ประทับ ตั้งแต่วันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2478 เป็นเวลากว่าสิบปี
วงศ์เงาะ
วงศ์เงาะ หรือ วงศ์ไม้ลำไย (Sapindaceae) เป็นวงศ์ของพืชดอกในอันดับ Sapindales มีอยู่ประมาณ 140-150 สกุล หรือ 1400-2000 ชนิด เช่น เมเปิล Horse chestnut และลิ้นจี่
สมาชิกของวงศ์ Sapindaceae พบได้ในภูมิภาคเขตอบอุ่นไปจนถึงเขตร้อนทั่วโลก
พืชในวงศ์นี้มีลักษณะวิสัยที่หลากหลาย ตั้งแต่ไม้ต้นไปจนถึงไม้ล้มลุกหรือไม้เถาเนื้อแข็ง โดยปกติแล้วใบจะสลับแบบเวียน บางครั้งอาจขึ้นตรงข้ามกัน (ในสกุล "Acer" "Aesculus" และสกุลอื่นๆอีก 2-3 สกุล) ส่วนใหญ่แล้วจะเป็นใบประกอบแบบขนนก
หยาง โจ๊งเว
หยาง จงเหว่ย (4 เมษายน พ.ศ. 2521 - ) (อังกฤษ:Aska Yang ;จีน: 楊宗緯; พินอิน: Yáng Zōngwěi) เป็นนักร้องชาวไต้หวันที่โด่งดังในไต้หวัน
โกลเรีย ฮับส์บูร์ก-โลทริงเงิน
อาร์ชดัชเชสกลอเรียแห่งออสเตรีย (พระนามเต็ม: กลอเรีย มาเรีย บ๊อกดาน่า พาโลม่า เรจิน่า ฟีโอน่า กาเบรียลล่า; Gloria Maria Bogdana Paloma Regina Fiona Gabriela von Habsburg-Lorraine) ประสูติเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2542 ณ เมืองซาล์ซบูร์ก ประเทศออสเตรีย เป็นพระราชธิดาองค์เล็กในอาร์คดยุคคาร์ลและอาร์ชดัชเชสฟรานเซสก้า จักรพรรดิและจักรพรรดินีแห่งออสเตรีย-ฮังการี
คณะออกัสติเนียน
คณะออกัสติเนียน () เป็นคณะนักบวชคาทอลิกกลุ่มหนึ่ง ตั้งชื่อตามนักบุญออกัสตินแห่งฮิปโป (ค.ศ. 354 - ค.ศ. 450) ปัจจุบันมีสองแบบ ได้แก่
อนุสัญญาเจนีวา
อนุสัญญาเจนีวา () คือสนธิสัญญาสี่ฉบับ และพิธีสารสามฉบับที่วางมาตรฐานในการปฏิบัติต่อผู้เป็นเหยื่อของสงครามอย่างมีมนุษยธรรม ได้รับการรับรองเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2492 และเริ่มมีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2493 มีเป้าหมายให้การสงเคราะห์ทหาร และพลเรือนที่ได้รับผลกระทบจากสงคราม โดยประสานงานใกล้ชิดกับคณะกรรมการกาชาดสากล (ไอซีอาร์ซี)
จากการประชุมที่จัดโดยรัฐบาลประเทศสวิตเซอร์แลนด์และประเทศต่าง ๆ ในยุโรปอีก12 ประเทศในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2507ข้อตกลงที่ประชุมได้รับการร่างและลงนามโดยประเทศต่าง ๆ ที่เข้าร่วมประชุมในครั้งนั้น ซึ่งเราเรียกข้อตกลงนี้ว่า อนุสัญญาเจนีวา เป็นอนุสัญญาฉบับแรก ซึ่งมีสาระสำคัญว่าด้วยการสงเคราะห์ผู้บาดเจ็บจากสนามรบ ซึ่งอนุสัญญานี้ได้รับการแก้ไขปรับปรุงจากการประชุมระหว่างประเทศในเวลาต่อมา การแก้ไขปรับปรุงครั้ง ล่าสุด คือการประชุมในปี พ.ศ. 2492 และได้ตกลงประกาศเป็นอนุสัญญาเจนีวาจำนวน 4 ฉบับ ได้ลงนามกันในปี พ.ศ. 2492 โดยมีหลักการมูลฐานสำคัญ 3 ประการ คือ มนุษยธรรม ความเสมอภาค และ ความไม่ลำเอียง และอนุสัญญาทั้ง 4 ฉบับมีสาระสำคัญโดยสังเขปดังนี้นอกจากนี้ อนุสัญญาเจนีวาฉบับนี้ ยังได้กล่าวถึงข้อกำหนดเกี่ยวกับการคุ้มครองพลเรือนให้พ้นจากภัยสงครามระหว่างประเทศและคุ้มครองแก่พวกกบฏให้พ้นจากการถูกทรมานในกรณีเกิดสงครามกลางเมืองภายในประเทศ รวมทั้งมีสาระอื่น ๆ อีก เช่น เงื่อนไขการลงโทษเพื่อคุ้มครองผู้ถูกต้องโทษ และการส่งตัวนักโทษสงครามกลับสู่ประเทศบ้านเกิดเมืองนอนของตน เป็นต้น
ประเทศไทยก็เป็นภาคีในสนธิสัญญาเจนีวาด้วย และ ได้ออกกฎหมายเพื่อให้เป็นไปตามอนุสัญญาเจนีวาด้วย นั่นคือ พระราชบัญญัติ บังคับการให้เป็นไปตามอนุสัญญาเจนีวาเกี่ยวกับการปฏิบัติต่อเชลยศึก พ.ศ. 2498 โดยมีเนื้อหาอันเป็นการช่วยคุ้มครองสิทธิมนุษยชนแก่เชลยศึก อันจะเห็นได้ในบทบัญญัติ ในส่วนความผิดที่กระทำต่อ เชลยศึกถึงแม้จะมีข้อตกลงระดับนานาชาติ ที่ถือว่าประเทศหลายประเทศในโลกยอมรับว่าเป็นสิ่งที่ควรทำ เป็นสิ่งหนึ่งที่ต้องทำเพื่อปกป้องสิ่งที่มีค่ายิ่งของมนุษย์คือ สิทธิมนุษยชน อย่างสนธิสัญญาเจนีวาว่าด้วยการปฏิบัติต่อเชลยศึกก็ตาม ในความเป็นจริงอำนาจทางทหารมาก่อนสิ่งนี้เสมอ ประเทศมหาอำนาจบางประเทศก็ยังละเมิดกฎหมายที่คุ้มครองสิทธิมนุษยชนอย่างหน้าตาเฉย
อำเภอระโนด
ระโนด เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสงขลา
อำเภอระโนดตั้งอยู่บนคาบสมุทรสทิงพระ ทางทิศเหนือสุดของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
อำเภอระโนดแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 12 ตำบล 73 หมู่บ้าน
ท้องที่อำเภอระโนดประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 13 แห่ง ได้แก่
อำเภอนาหม่อม
นาหม่อม เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสงขลา พ.ศ. 2468 ได้เปลี่ยนชื่อ “ตำบลทุ่งพระเคียน” เป็น “ตำบลนาหม่อม” ปี พ.ศ. 2500 กระทรวงมหาดไทยได้แยกตำบลนาหม่อมออกเป็น 4 ตำบล คือ ตำบลนาหม่อม ตำบลคลองหรัง ตำบลพิจิตร และตำบลทุ่งขมิ้น รับการยกฐานะเป็นกิ่งอำเภอนาหม่อมตั้งแต่ วันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2524 และเริ่มเปิดกิจการให้กับประชาชนได้เมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2524 ต่อมากระทรวงมหาดไทยได้มีพระรากฤษฎีกายกฐานะ “กิ่งอำเภอนาหม่อม” เป็น “อำเภอนาหม่อม” ตั้งแต่วันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2537 โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 111 ตอน 21 ก. ลงวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2537
อำเภอนาหม่อมตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
อำเภอนาหม่อมแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 ตำบล 29 หมู่บ้าน
ท้องที่อำเภอนาหม่อมประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
คณะเบเนดิกติน
คณะนักบุญเบเนดิกต์ (; ) นิยมเรียกกันว่า คณะเบเนดิกติน (Benedictine Order) (ค.ศ. 480 - ค.ศ. 547) เป็นคณะนักบวชคาทอลิกที่ใช้ชีวิตอารามวาสีตามหลักวินัยของนักบุญเบเนดิกต์ นักพรตในคณะนี้จะอาศัยอยู่ร่วมกันในคริสต์ศาสนสถานที่เรียกว่าอาราม (บางอารามเรียกว่าแอบบีย์หรือไพรออรี) ซึ่งแต่ละอารามจะปกครองตนเองเป็นอิสระ ไม่ขึ้นต่ออารามอื่น ๆ มีสมาพันธ์เบเนดิกตินซึ่งสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 13 ทรงตั้งขึ้นเพื่อเป็นองค์การปกครองคณะในระดับสากล มีอธิการไพรเมตเป็นประธานสมาพันธ์
หลังจากที่เบเนดิกต์ได้บำเพ็ญพรต อธิษฐานภาวนา อ่านคัมภีร์ไบเบิล และอดอาหาร ได้ระยะหนึ่งก็มีผู้ศรัทธาหลายคนสนใจขอร่วมบำเพ็ญตามแนวทางของท่าน เบเนดิกต์จึงได้ก่อตั้งอารามขึ้น 12 แห่ง แต่ละแห่งมีนักพรต 12 รูป มีอธิการเป็นหัวหน้าอาราม อธิการแต่ละคนขึ้นตรงต่อเบเนดิกต์ซึ่งขณะนั้นท่านมีอายุได้เพียง 25 ปีเท่านั้น ต่อมามีบาทหลวงคนหนึ่งในโบสถ์ใกล้อารามเกิดริษยาจึงหาทางแกล้งท่านต่าง ๆ นา ๆ จนท่านต้องย้ายไปบำเพ็ญพรตที่ภูเขากัสซีโน (Cassino) พร้อมกับศิษย์จำนวนหนึ่ง ที่นี่ท่านได้ตราวินัยของนักบุญเบเนดิกต์ขึ้นเพื่อเป็นระเบียบและแนวทางของผู้ที่จะใช้ชีวิตอารามวาสี
ต่อมานักพรตในคณะได้หันไปทำงานด้านการประกาศข่าวดีด้วย และประสบความสำเร็จเป็นอย่างดี เช่น นักบุญแพทริก มิชชันนารีประจำไอร์แลนด์ นักบุญโคลัมบานุสมิชชันนารีประจำฝรั่งเศส นักบุญออกัสตินแห่งแคนเทอร์เบอรีมิชชันนารีประจำอังกฤษ เป็นต้น ทำให้คณะเบเนดิกตินเริ่มหันมาพัฒนาความสามารถด้านการศึกษาด้วย มีการบวชสมาชิกของคณะเป็นบาทหลวง มีการตั้งห้องสมุด พิมพ์หนังสือ เพื่อใช้ค้นคว้าและเผยแพร่ในการประกาศศาสนา
เกออร์ก ฟอน ฮับส์บูร์ก
อาร์ชดยุกจอร์จแห่งออสเตรีย (พระนามเต็ม: พอล จอร์จ มาเรีย โจเซฟ โดมินิกัส; Paul Georg Maria Joseph Dominikus von Habsburg-Lothringen) ประสูติเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2507 ทรงเป็นอาร์ชดยุกแห่งออสเตรียและเจ้าฟ้าชายแห่งฮังการี เป็นพระราชโอรสองค์เล็ก และ พระราชบุตรองค์สุดท้องในออตโต มกุฎราชกุมารแห่งออสเตรีย และเจ้าหญิงเรจิน่าแห่งแซ็กซ์-ไมนินเจน พระองค์ทรงเป็นรัชทายาทลำดับที่ 3 แห่งราชบัลลังก์อิมพีเรียลออสเตรีย-ฮังการี พระองค์ทรงเป็นผู้สนับสนุนและทูตของสหภาพยุโรป เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 พระองค์ทรงเป็นองค์ประธานของสมาคมแกรนด์ยุโรปบอลล์ ซึ่งเคยมีการฉลองกาล่า ที่โรงแรมวาลดอร์ฟ แอสโตเรีย นครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา
พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับดัชเชสอีไลก้า เฮเลน จูทต้า เซเลเมนตีน แห่งโอลเดนเบิร์ก ซึ่งเป็นพระธิดาองค์โตในท่านดยุกโจฮันแห่งโอลเดนเบิร์ก และท่านเค้านท์เตสอิลก้าแห่งออร์เทนเบิร์ก ทั้งสองพระองค์เข้าพิธีอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2540 ณ กรุงบูดาเปสต์ ประเทศฮังการี ทั้งสองพระองค์มีพระราชธิดา 2 พระองค์ และ พระราชโอรส 1 พระองค์ ดังนี้
วงศ์ส้ม
วงศ์ส้ม (ชื่อวิทยาศาสตร์: Rutaceae) เป็นวงศ์ของของพืชที่ปกติแล้วจะถูกจัดให้อยู่ในอันดับ Sapindales โดยทั่วไปแล้วพืชในวงศ์นี้จะมีดอกที่แบ่งออกเป็น 4 หรือ 5 ส่วน ปกติจะมีกลิ่นแรง ลักษณะของต้นมีตั้งแต่ไม้ล้มลุก ไม้พุ่ม ไปจนถึงไม้ต้นขนาดเล็ก สกุลที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจมากที่สุดคือ "Citrus" ซึ่งมีทั้งส้ม ("C. sinensis") เลมอน ("C. x limon") เกรปฟรุต ("C. x paradisi") และมะนาว (มีหลายชนิด ส่วนใหญ่จะเป็น "C. aurantifolia" หรือ Key lime) "Boronia" เป็นสกุลใหญ่จากออสเตรเลีย สมาชิกบางชนิดของสกุลนี้มีดอกที่มีกลิ่นหอมมากและใช้ในการผลิตน้ำมันหอมระเหยเชิงพาณิชย์ ส่วนสกุลใหญ่สกุลอื่นๆคือ "Zanthoxylum" และ "Agathosma"
พืชส่วนใหญ่ในสกุลจะเป็นไม้ต้นหรือไม้พุ่ม มีไม้ล้มลุกอยู่ไม่กี่ชนิด มักมีกลิ่นจากต่อมที่ใบ หรือบางชนิดอาจที่ต่อมที่หนาม ใบมักจะเป็นใบประกอบที่อยู่ตรงข้ามกันและไม่มีหูใบ
ดอกไม่มีใบประดับ ขึ้นเดี่ยวๆหรือเป็นช่อกระจุก น้อยชนิดที่จะขึ้นเป็นช่อกระจะ และมักจะอาศัยแมลงช่วยถ่ายเรณูเป็นหลัก ลักษณะเป็นดอกสมมาตรตามรัศมีหรือสมมาตรด้านข้าง และโดยปกติจะเป็นดอกสมบูรณ์เพศ มีกลีบดอกและกลีบเลี้ยง 4-5 กลีบ บางครั้งอาจมี 3 กลีบ และเกสรตัวผู้ 8-10 อัน
ผลของพืชในวงศ์ Rutaceae มีหลากหลายลักษณะ ทั้งแบบ Berry Drupe Hesperidium Samara Capsule และ Follicle และมีจำนวนเมล็ดแตกต่างกันออกไป
พืชในวงศ์นี้มีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับวงศ์ Sapindaceae Simaroubaceae และ Meliaceae และยังจัดอยู่ในอันดับเดียวกันทั้งหมด แม้ว่าในบางระบบจะแยกอันดับนี้ออกเป็น Rutales และ Sapindales
พืชในวงศ์นี้มีความสำคัญทางเศรษฐกิจของภูมิภาคเขตร้อนซึ่งเป็นแหล่งของพืชผลในสกุล "Citrus" เช่น ส้ม มะนาว Kumquat Mandarine และ Grapefruit และพืชผลในสกุลอื่นๆ เช่น ละมุดขาว ("Casimiroa edulis") และมะตูม ("Aegle marmelos") มีหลายชนิดที่ใช้ในอุตสาหกรรมน้ำหอม เช่น "Boronia megastigma"จากออสเตรเลียตะวันตก
บีวิธยู
บี วิธ ยู. () เป็นซิงเกิลที่ 25 ของโบอา วางจำหน่ายในวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 โดยในตอนแรกถูกวางจำหน่ายพร้อมอัลบั้มภาษาญี่ปุ่นอัลบั้มที่ 6 ของโบอา แต่สุดท้ายอัลบั้มภาษาญี่ปุ่นชุดที่ 6 ของโบอาก็ได้เลื่อนการออกวางจำหน่ายเป็นวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 แทน โดยซิงเกิลนี้จะไม่มีดีวีดีมิวสิกวีดีโอ แต่มีซีดีพิเศษเป็นภาพยนตร์ตัวอย่างของมิวสิกวีดีโอในอัลบั้มใหม่
เพลง be with you. ได้เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์ญี่ปุ่นเรื่อง "อินุโตะวาตาชิโนะจูโนะยาคุโซคุ"
Be with you
Be with you สามารถหมายถึง
เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์
เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ () เป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ที่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2534 เพื่อพระราชทานแก่ผู้กระทำความดีความชอบอันเป็นประโยชน์แก่ประเทศ ศาสนา และประชาชน แบ่งออกเป็น 7 ชั้น พระราชทานแก่บุรุษและสตรีตามที่ทรงพระราชดำริเห็นสมควร
แต่เดิมนั้นรัฐบาลจะขอพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์สำหรับบุคคลซึ่งกระทำความดีความชอบอันเป็นประโยชน์แก่ประเทศ ศาสนา และประชาชน 2 ตระกูล ได้แก่ เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก และ เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย แต่เนื่องจากบุคคลซึ่งกระทำความดีความชอบอันเป็นประโยชน์แก่ประเทศ ศาสนา และประชาชนนั้นมากขึ้นเป็นลำดับ ดังนั้น พระองค์จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างเครื่องราชอิสริยาภรณ์ตระกูลใหม่ขึ้น เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2534 นามว่า "เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์" สำหรับพระราชทานเป็นบำเหน็จความดีความชอบแก่บุคคลที่ทำประโยชน์ดังกล่าวเป็นการเฉพาะ โดยพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงเป็นองค์ประธานแห่งเครื่องราชอิสริยาภรณ์ และทรงไว้ซึ่งพระราชอำนาจที่จะพระราชทานและเรียกคืนเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้ได้
เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์นั้น สามารถแบ่งออกเป็น 7 ชั้น ได้แก่
ปฐมดิเรกคุณาภรณ์ มีอักษรย่อว่า ป.ภ. มีลำดับเกียรติอยู่ในลำดับที่ 12 จาก 36 ลำดับ ประกอบด้วยดวงตรา ดารา และสายสะพาย สำหรับสตรีนั้นดวงตรา ดารา และสายสะพาย จะมีลักษณะเหมือนที่พระราชทานแก่บุรุษทุกประการ แต่จะมีขนาดย่อมกว่า โดยมีลักษณะ ดังนี้
ใช้สำหรับประดับห้อยกับสายสะพาย ขนาดกว้าง 10 เซนติเมตร สีเขียว ริมสีแดงชาด มีริ้วสีขาวและสีเหลืองขนาดเล็กควบคั่นทั้งสองข้าง สะพายบ่าขวาเฉียงลงทางซ้าย 
ทุติยดิเรกคุณาภรณ์ มีอักษรย่อว่า ท.ภ. มีลำดับเกียรติอยู่ในลำดับที่ 17 จาก 36 ลำดับ ประกอบด้วยดวงตรา ดารา และแพรแถบ สำหรับสตรีนั้นดวงตราและดารา จะมีลักษณะเหมือนที่พระราชทานแก่บุรุษทุกประการ แต่จะมีขนาดย่อมกว่า โดยมีลักษณะ ดังนี้
ตติยดิเรกคุณาภรณ์ มีอักษรย่อว่า ต.ภ. มีลำดับเกียรติอยู่ในลำดับที่ 25 จาก 36 ลำดับ ประกอบด้วย ดวงตรา มีลักษณะอย่างทุติยดิเรกคุณาภรณ์
จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ มีอักษรย่อว่า จ.ภ. มีลำดับเกียรติอยู่ในลำดับที่ 30 จาก 36 ลำดับ ประกอบด้วย ดวงตรา มีลักษณะอย่างตติยดิเรกคุณาภรณ์ แต่ขนาดย่อมกว่า
เบญจมดิเรกคุณาภรณ์ มีอักษรย่อว่า บ.ภ. มีลำดับเกียรติอยู่ในลำดับที่ 35 จาก 36 ลำดับ ประกอบด้วย ดวงตรา มีลักษณะอย่างจตุตถดิเรกคุณาภรณ์
เหรียญทองดิเรกคุณาภรณ์ มีอักษรย่อว่า ร.ท.ภ. เป็นเหรียญราชอิสริยาภรณ์ที่มีลำดับเกียรติอยู่ในลำดับที่ 6 ในหมู่เหรียญบำเหน็จในราชการ ประกอบด้วย
เหรียญเงินดิเรกคุณาภรณ์ มีอักษรย่อว่า ร.ง.ภ. เป็นเหรียญราชอิสริยาภรณ์ที่มีลำดับเกียรติอยู่ในลำดับที่ 9 ในหมู่เหรียญบำเหน็จในราชการ ประกอบด้วย ดวงตรา เป็นเหรียญรูปกลมสีเงิน มีลักษณะและวิธีการประดับอย่างเดียวกับเหรียญทองดิเรกคุณาภรณ์
ดัชเชสไอลีคาแห่งโอลเดินบูร์ก
ดัชเชสไอลีคาแห่งโอลเดินบูร์ก ชื่อเต็มในภาษาเยอรมันว่า Eilika Helene Jutta Clementine Herzogin von Habsburg-Lothringen สกุลเดิม von Oldenburg เป็นภริยาของเกออร์ก ฟอน ฮับส์บูร์ก ประสูติเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2515 ณ เมืองแบด เซเกเบิร์ก โอลเดินบูร์ก ประเทศเยอรมนี เป็นธิดาคนโตในดยุกโยฮันน์แห่งโอลเดินบูร์กและเคาน์เตสอิลคาแห่งออร์เทนบูร์ก
หลังจากสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมเมื่อปีพ.ศ. 2535 ได้ศึกษาต่อระดับปริญญาในสาขาประชาสัมพันธ์และเลขานุการในต่างประเทศ หลังจากนั้น พระองค์ทำงานในบริษัทคอมพิวเตอร์ในเมืองมิวนิก ประเทศเยอรมนี อีก 3 ปีต่อมา ก็พบและรู้จักกับเกออร์ก ฟอน ฮับส์บูร์ก
ดัชเชสไอลีคาและเกออร์กเข้าพิธีหมั้นเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540 ณ เมืองออล์โธสไตน์ ประเทศเยอรมนี จากนั้นเดินทางไปประเทศฮังการี ซึ่งในขณะนั้นเกออร์กเป็นทูตของสหภาพยุโรป ทั้งสองเข้าพิธีสมรสเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2540 ที่มหาวิหารนักบุญสเทเฟน กรุงบูดาเปสต์ ประเทศฮังการี โดยอาร์ชบิชอปอิสท์แวน เซเรเจลี ทั้ง ๆ ที่เป็นนับถือนิกายโปรเตสแตนต์ และเกออร์กเป็นนับถือนิกายคาทอลิก
ทั้งสองมีธิดา 2 คนและบุตร 1 คน ดังนี้
อาสนวิหารเอ็กซิเตอร์
อาสนวิหารเซนต์ปีเตอร์ที่เอ็กซิเตอร์ () หรือ อาสนวิหารเอ็กซิเตอร์ (Exeter Cathedral) เป็นอาสนวิหารแองกลิคันตั้งอยู่ที่เมืองเอ็กซีเตอร์ เทศมณฑลเดวอน ประเทศอังกฤษ เป็นที่ตั้งอาสนะของบิชอปแห่งเอ็กซิเตอร์ สิ่งก่อสร้างปัจจุบันสร้างเสร็จ เมื่อประมาณปี ค.ศ. 1400
อาสนวิหารแคนเทอร์เบอรี
อาสนวิหารแคนเทอร์เบอรี () เป็นอาสนวิหารแองกลิคันตั้งอยู่ที่เมืองแคนเทอร์เบอรี ในสหราชอาณาจักร เป็นโบสถ์ประจำตำแหน่งอาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรี ซึ่งเป็นผู้นำคริสตจักรแห่งอังกฤษและผู้นำเชิงสัญลักษณ์ของแองกลิคันคอมมิวเนียน และเป็นที่ตั้งอาสนะของนักบุญออกัสติน (Chair of St. Augustine) ชื่อที่เรียกกันเป็นทางการของอาสนวิหารแคนเทอร์เบอรีคือ “อาสนวิหารและคริสตจักรมหานครของพระคริสต์ เมืองแคนเทอร์เบอร์รี” (Cathedral and Metropolitical Church of Christ at Canterbury)
บิชอปองค์แรกของอาสนวิหารแคนเทอร์เบอรีคือนักบุญออกัสตินแห่งแคนเทอร์เบอรีที่เคยเป็นอธิการอารามนักบุญอันดรูว์ของคณะออกัสติเนียนที่กรุงโรม สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 1 ทรงส่งนักบุญออกัสตินไปทำการประกาศข่าวดีที่อังกฤษเมื่อปี ค.ศ. 597
นักบุญบีด (Bede the Venerable) กล่าวไว้ในจดหมายเหตุ “ประวัติศาสตร์คริสตจักรของชาวอังกฤษ” ("The Ecclesiastical History of the English People") ว่านักบุญออกัสตินเป็นผู้ก่อตั้งอาสนวิหารแคนเทอร์เบอรี และท่านเป็นบิชอปองค์แรกของอาสนวิหารนั้น การสำรวจทางโบราณคดีเมื่อปีค.ศ. 1993 พบร่องรอยของโบสถ์แบบแซกซันใต้ฐานโบสถ์ ซึ่งสร้างทับสิ่งก่อสร้างแบบโรมัน โบสถ์แรกอุทิศให้กับนักบุญเซเวียร์ (St. Saviour)
นอกจากนั้นนักบุญออกัสตินยังควบคุมการก่อสร้างอารามนักบุญเปโตรและเปาโล (Abbey of St. Peter and Paul) นอกกำแพงเมืองแคนเทอร์เบอรีด้วย ต่อมาอารามนี้เปลี่ยนมาอุทิศให้กับตัวนักบุญออกัสตินเอง และใช้เป็นสถานที่ฝังบิชอปมาเป็นเวลาหลายร้อยปี
เพราะความสำคัญของอาสนวิหารแคนเทอร์เบอรี ทำให้อาสนวิหารนี้ได้รับเลือกโดยองค์การยูเนสโกให้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก
อักเษาหิณี
อักเษาหิณี (บางที่ใช้ อักโขภิณี หรือ อักโขเภณี) เป็นหน่วยนับจำนวนกองทัพของอินเดียโบราณ
อักเษาหิณี ( - Akshauhini) มักถูกใช้วัดขนาดของกองทัพในวรรณกรรมอินเดียโบราณ (อย่างเช่นเรื่อง มหาภารตะ) บางตำราถือว่า 1 อักเษาหิณี ประกอบด้วยกองรบช้าง 21,870 เชือก, รถรบ 21,870 คัน กองรบม้า 65,610 ตัว, ทหารราบ 109,350 คน
โดยมีรายละเอียดดังนี้
ช้าง 1 เชือก (एक हाथी), รถศึก 1 คัน (एक रथ), ม้า 3 ตัว (तीन सवार), พลเดินเท้า 5 คน (पांच प्यादे) = 1 ปังกติ (१ पङ्क्ति)
อาสนวิหารออกซฟอร์ด
อาสนวิหารไครสต์เชิร์ช () เป็นอาสนวิหารแองกลิคันประจำมุขมณฑลออกซฟอร์ด ตั้งอยู่ที่เมืองออกฟอร์ด ในประเทศอังกฤษ และมีเขตการปกครองเลยไปถึงเบนเบอรี (Banbury)
อาสนวิหารเดิมเป็นไพรออรีเซนต์ไฟรด์สไวด์ เพราะเชื่อกันว่าเป็นที่ตั้งของอารามและเรลิกของนักบุญ Frideswide องค์อุปถัมภ์เมืองออกซฟอร์ด แต่ก็ยังเป็นข้อที่ถกเถึยงกันอยู่
เมื่อปี ค.ศ. 1522 โบสถ์ตกไปเป็นของพระคาร์ดินัลวูลซีย์ (Cardinal Wolsey) ผู้ใช้เป็นสถานที่ก่อตั้งวิทยาลัย แต่พอถึงปี ค.ศ. 1529 โบสถ์ก็ถูกยึดไปเป็นของพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ การก่อสร้างวิทยาลัยก็หยุดลงชั่วคราวและมาเริ่มสร้างอีกครั้งเมื่อปีค.ศ. 1546 พระเจ้าเฮนรีที่ 8 ทรงสั่งให้ย้ายอาสนวิหารจากมุขมณฑลออสเซนี (Oseney) มาขึ้นอยู่กับมุขมณฑลออกซฟอร์ด และเปลี่ยนชื่ออาสนวิหารตามพระราชโองการเป็น “Ecclesia Christi Cathedralis Oxoniensis”
อาสนวิหารมีคระนักร้องประสานเสียง (choir) มาตั้งแต่ค.ศ. 1526 เมื่อจอห์น เทเวอร์เนอร์ (John Taverner) เป็นผู้เล่นออร์แกน และเป็นมาสเตอร์ของวงนักสวด ที่ป้ายที่รูปปั้นพระคาร์ดินัลวูลซีย์ที่วิทยาลัยเดิมที่เดิมเรียกว่า Cardinal College บ่งไว้ว่าตอนนั้นมีนักสวด (chorister) 16 คนและมีพระที่ร้องเพลงสวดอีก 30 คน
อาสนวิหารไครสต์เชิร์ชอ้างว่าเป็นอาสนวิหารที่เล็กที่สุดในอังกฤษแต่ปัจจุบันมีอาสนวิหารอื่นที่เล็กกว่าหลายอาสนวิหารที่ได้เลื่อนขึ้นจากโบสถ์ประจำเขตแพริชขึ้นเป็นอาสนวิหารในคริสต์ศตวรรษที่ 20
ตัวโบสถ์ ที่ทำพิธี และหอ เป็นสถาปัตยกรรมยุคปลายนอร์มัน ส่วนอื่นเป็นสถาปัตยกรรมตั้งแต่สมัยนอร์มันมาจนถึงแบบเพอร์เพ็นดิคิวลาร์ () ซึ่งเป็นสมัยหนึ่งของกอธิค เพดานภายในเป็นเพดานโค้งใบพัด ()
ออกซฟอร์ด (แก้ความกำกวม)
ออกซฟอร์ด (Oxford) สามารถหมายถึง
ตติยจุลจอมเกล้า
ตติยจุลจอมเกล้า มีอักษรย่อว่า ต.จ. เป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ในตระกูลเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 3 ซึ่งพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวจะพระราชทานทั้งฝ่ายหน้า (บุรุษ) จำนวน 250 ดวง และฝ่ายใน (สตรี) จำนวน 250 ดวง โดยตติยจุลจอมเกล้าจัดเป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ที่มีลำดับเกียรติอันดับที่ 27 ของเครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นตติยจุลจอมเกล้า สำหรับฝ่ายหน้า ประกอบด้วย ดวงตราซึ่งมีลักษณะเหมือนตติยจุลจอมเกล้าวิเศษ แต่ไม่มีดอกไม้จีบ โดยมีลักษณะดังนี้ดวงตราของตติยจุลจอมเกล้า ใช้สำหรับประดับห้อยกับแพรแถบสีชมพู กว้าง 4 เซนติเมตร ประดับที่อกเบื้องซ้าย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นตติยจุลจอมเกล้า สำหรับฝ่ายใน ประกอบด้วย ดวงตรา ซึ่งมีลักษณะเหมือนดวงตราของทุติยจุลจอมเกล้า แต่ขนาดย่อมกว่า ห้อยกับแพรแถบสีชมพู กว้าง 4 เซนติเมตร ผูกเป็นรูปแมลงปอ ประดับเสื้อที่หน้าบ่าซ้าย
อาสนวิหารเว็ลส์
อาสนวิหารเว็ลส์ () มีชื่อทางการว่าอาสนวิหารเซนต์แอนดรูว์ เป็นอาสนวิหารตั้งอยู่ที่เมืองเว็ลส์ในเทศมณฑลซัมเมอร์เซตในสหราชอาณาจักร เป็นอาสนวิหารประจำตำแหน่งบิชอปแห่งบาธและเว็ลส์ เมืองเว็ลส์ที่เป็นนครอาสนวิหาร (Cathedral city) ที่มีขนาดเล็กเป็นที่สองของอังกฤษรองจากเมืองอาสนวิหารลอนดอน (City of London) ที่อยู่ภายในใจกลางกรุงลอนดอน
ชื่อเมืองเวลล์ส มาจากคำว่า “wells” ที่แปลว่าน้ำพุธรรมชาติ บ่อน้ำพุนี้ใช้กันมาตั้งแต่สมัยโรมันและปัจจุบันก็ยังไหลอยู่ น้ำที่ไหลมาจากบ่อใช้ในการรดน้ำในสวนของบาทหลวงและเติมคูวังของบิชอป
ถึงแม้ว่าสถาปัตยกรรมส่วนใหญ่จะเป็นสถาปัตยกรรมกอทิกแต่ฐานเดิมของโบสถ์สร้างมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 10 โบสถ์แรกที่สร้างที่จุดนี้สร้างโดยพระเจ้าไอเนแห่งเวสเซ็กซ์ (Ine of Wessex) เมื่อปี ค.ศ. 705 โดยมีนักบุญอัลเด็ม (St. Aldhelm) บิชอปแห่งอาสนวิหารแชร์บอร์น เป็นผู้หนุนหลัง โบสถ์ที่สร้างตอนนั้นอุทืศให้นักบุญอันดรูว์ สิ่งที่เหลือจากโบสถ์เดิมก็เหลือแต่ฐานที่ปัจจุบันอยู่ในระเบียงฉันนบถ
สองร้อยปีต่อมามุขมณฑลเว็ลส์ก็ย้ายจากแชร์บอร์นไปเมืองเว็ลส์ บิชอปคนแรกของมุขมณฑลใหม่คือ อัลเด็ม (ประมาณ ค.ศ. 909) ซึ่งเป็นผู้ราชาภิเษกพระเจ้าอเธลสตัน (King Athelstan) ทั้งบิชอปอัลเด็ม และหลานคือนักบุญดันสตัน (St. Dunstan) ต่อมาได้รับสถาปนาขึ้นเป็นอาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรี
อาสนวิหารเวลส์ปัจจุบันสร้างระหว่างปี ค.ศ. 1175 จนถึงปี ค.ศ. 1490 และได้รับการบรรยายโดยอเล็ค คลิฟตันว่าเป็นอาสนวิหารที่ “มีอรรถรสมากที่สุดในบรรดาอาสนวิหารอังกฤษทั้งหมด”
ปฐมจุลจอมเกล้าวิเศษ
ปฐมจุลจอมเกล้าวิเศษ มีอักษรย่อว่า ป.จ.ว. เป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ในตระกูลเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 1 ซึ่งพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวจะพระราชทานเฉพาะฝ่ายหน้า (บุรุษ) เท่านั้น โดยไม่จำกัดจำนวน ปฐมจุลจอมเกล้าวิเศษจัดเป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ที่มีลำดับเกียรติอันดับที่ 4 และถือเป็นชั้นสูงสุดของเครื่องอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า
เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้าเป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงสถาปนาขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2416 โดยการสถาปนาในคราวแรกนั้น สามารถแบ่งออกได้เป็น 3 ชั้น ได้แก่ ชั้นที่ 1 ปฐมจุลจอมเกล้า (ปฐมจุลจอมเกล้า) ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้า (ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ, ทุติยจุลจอมเกล้า) และชั้นที่ 3 ตติยาจุลจอมเกล้า (ตติยจุลจอมเกล้า , ตติยานุจุลจอมเกล้า) หลังจากนั้น ในปี พ.ศ. 2443 พระองค์มีพระราชดำริเห็นสมควรเพิ่มชั้นพิเศษสำหรับชั้นที่ 1 ปฐมจุลจอมเกล้าอีกชั้นหนึ่ง เพื่อให้เป็นเกียรติยศและประโยชน์แก่ผู้รับราชการยิ่งขึ้น เรียกว่า "ปฐมจุลจอมเกล้าวิเศษ" โดยทรงเพิ่มดวงตราตติยานุจุลจอมเกล้าเป็นเครื่องหมายเพิ่มเติมสำหรับชั้นปฐมจุลจอมเกล้าวิเศษนี้
เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นปฐมจุลจอมเกล้าวิเศษ จัดเป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชนิดมีสายสะพายและดารา มีลำดับเกียรติอันดับที่ 4 และถือเป็นชั้นสูงสุดของเครื่องอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า โดย 1 สำรับ ประกอบด้วย
หมายเหตุ: สำหรับพระมหากษัตริย์ พระบรมวงศานุวงศ์ที่ได้รับพระราชทานเป็นกรณีพิเศษ ดาราจะประดับเพชรทั้งดวง
สำหรับการประดับเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นปฐมจุลจอมเกล้าวิเศษนั้น ให้สวมสายสร้อยพร้อมดวงตราหรือสายสะพายพร้อมดวงตราอย่างใดอย่างหนึ่งตามที่หมายกำหนดการระบุไว้ ถ้าหากสวมสายสร้อยจุลจอมเกล้าร่วมกับการสวมสายสะพาย ให้สวมสายสะพายเครื่องราชอิสริยาภรณ์ตระกูลอื่นที่ได้รับพระราชทาน
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ผู้ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นปฐมจุลจอมเกล้าวิเศษนั้นจะได้รับพระราชทานเครื่องประกอบเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ได้แก่ พานหมากทองคำลายสลัก เครื่องพร้อม คนโทน้ำลายสลักพร้อมพานรอง กาน้ำทองคำลายสลักพร้อมโต๊ะทองคำ กระโถนทองลายสลัก อย่างไรก็ตาม ถึงแม้ในปัจจุบันจะมีระเบียบกำหนดเครื่องยศประกอบ แต่ก็มิได้พระราชทานให้ครอบครองอย่างประเพณีเดิม คงเชิญเครื่องยศมาตั้งประกอบในพิธีพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้าเท่านั้น
"ดูบทความหลัก การสืบตระกูลเครื่องราชอิสริยาภรณ์"
เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นปฐมจุลจอมเกล้าวิเศษนั้นสามารถสืบตระกูลเครื่องราชอิสริยาภรณ์ได้และมีความพิเศษกว่าเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้าชั้นอื่น ๆ เนื่องจากผู้สืบตระกูลของผู้ได้รับพระราชทานปฐมจุลจอมเกล้าวิเศษจะได้รับพระราชทานตราตติยจุลจอมเกล้าตั้งแต่บิดายังมีชีวิตอยู่ เมื่อบุตรชายใหญ่ผู้ได้รับตราสืบตระกูลแล้วล่วงลับไป จะทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานตราตติยานุจุลจอมเกล้าแก่หลานเหลนใหญ่โดยตรงและให้รับสืบตลอดไปจนหาตัวผู้สืบสายโลหิตเป็นชายมิได้
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวจะพระราชทานปฐมจุลจอมเกล้าวิเศษเฉพาะฝ่ายหน้า (บุรุษ) สามารถพระราชทานโดยไม่จำกัดจำนวน ผู้ได้รับพระราชทานปฐมจุลจอมเกล้าวิเศษ ตั้งแต่สถาปนาเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นนี้ เช่น
จตุตถจุลจอมเกล้า
จตุตถจุลจอมเกล้า มีอักษรย่อว่า จ.จ. เป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ในตระกูลเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 4 ซึ่งพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวจะพระราชทานเฉพาะฝ่ายใน (สตรี) จำนวน 150 ดวง โดยจตุตถจุลจอมเกล้าจัดเป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ที่มีลำดับเกียรติอันดับที่ 32 ของเครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นจตุตถจุลจอมเกล้า ประกอบด้วย ดวงตราซึ่งมีลักษณะเหมือนตติยานุจุลจอมเกล้า แต่ทำจากกาไหล่ทองลงยาสีขาบ โดยมีลักษณะดังนี้ดวงตราของจตุตถจุลจอมเกล้า ใช้สำหรับประดับห้อยกับแพรแถบสีชมพู กว้าง 4 เซนติเมตร ผูกเป็นรูปแมลงปอ ประดับที่หน้าเสื้อบ่าซ้าย
ตติยานุจุลจอมเกล้า
ตติยานุจุลจอมเกล้า มีอักษรย่อว่า ต.อ.จ. เป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ในตระกูลเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 3 ซึ่งพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวจะพระราชทานทั้งฝ่ายหน้า (บุรุษ) จำนวน 250 ดวง โดยตติยานุจุลจอมเกล้าจัดเป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ที่มีลำดับเกียรติอันดับที่ 31 ของเครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นตติยานุจุลจอมเกล้า ประกอบด้วย ดวงตราซึ่งมีลักษณะเหมือนตติยจุลจอมเกล้า แต่เป็นตราเงิน ไม่มีแฉกและรัศมี โดยมีลักษณะดังนี้ดวงตราของตติยานุจุลจอมเกล้า ใช้สำหรับประดับห้อยกับแพรแถบสีชมพู กว้าง 4 เซนติเมตร ประดับที่อกเบื้องซ้าย
ปลากดอเมริกัน
ปลากดอเมริกัน () เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่งในอันดับปลาหนัง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Ictalurus punctatus" อยู่ในวงศ์ปลากดอเมริกัน (Ictaluridae)
มีรูปร่างคล้ายปลาในวงศ์ปลากด (Bagridae) และปลาในวงศ์ปลาสวาย (Pangasiidae) รวมกัน มีหัวขนาดใหญ่ ปากกว้าง มีหนวด 4 คู่ คู่ที่รูจมูกสั้น คู่ที่ริมฝีปากและคางยาว ลำตัวเรียวยาวและแบนข้างที่ส่วนท้าย มีเงี่ยงที่ครีบหลังและครีบอก ครีบไขมันมีขนาดเล็กและสั้น ครีบก้นยาว ครีบหางเว้าลึก ลำตัวมีสีเทาอมน้ำตาลหรือเหลือง ด้านท้องมีสีจาง มีประสีดำกระจายอยู่ห่าง ๆ ในปลาที่มีขนาดเล็กกว่า 20 เซนติเมตร ครีบมีสีคล้ำ
ขนาดเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 120 เซนติเมตร แต่ขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 50 เซนติเมตร เป็นปลาพื้นเมืองของทวีปอเมริกาเหนือ พบกระจายพันธุ์ในลุ่มแม่น้ำมิสซิสซิปปีและตอนใต้ของแคนาดา นิยมตกเป็นเกมกีฬาและเลี้ยงเป็นปลาเศรษฐกิจ โดยเฉพาะที่รัฐมิสซิสซิปปี นับเป็นรัฐที่มีการเลี้ยงปลากดอเมริกันมากที่สุดของสหรัฐอเมริกา โดยมีพื้นที่บ่อเลี้ยงอยู่มากถึง 250,000 ไร่
สำหรับในประเทศไทยถูกนำเข้ามาครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1990 โดยสถาบันพัฒนาแห่งเอเซีย (AIT) และกรมประมง โดยนำพันธุ์ปลามาครั้งแรก 50 คู่ ใน และสามารถเพาะพันธุ์ได้ในปี ค.ศ. 1991 โดยมีชื่อเรียกในภาษาไทยว่า "ปลากดหลวง" ซึ่งปัจจุบันประสบความสำเร็จเป็นอย่างดี ในการเพาะขยายพันธุ์เลี้ยงในกระชังและเขื่อนเก็บน้ำในหลายพื้นที่ เช่น ที่เขื่อนลำปาว จังหวัดกาฬสินธุ์ หรือที่จังหวัดนครสวรรค์ เป็นต้น แต่ก็มีจำนวนประชากรบางส่วนที่หลุดรอดออกสู่แหล่งน้ำธรรมชาติ โดยหลุดออกมาครั้งแรกหลังเหตุการณ์น้ำท่วมครั้งใหญ่เมื่อปี ค.ศ. 1995
นอกจากนี้แล้ว ยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามอีกด้วย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในตัวที่เป็นปลาเผือก
ปลาพลวงทอง
ปลาพลวงทอง () เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในกลุ่มปลามาห์เซียร์ มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Neolissochilus soroides" อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีลักษณะคล้ายปลาพลวงหิน ("N. stracheyi") ที่อยู่ในสกุลเดียวกัน แต่ว่ามีสีเหลืองเหลือบทองที่ด้านข้างลำตัวเห็นได้ชัดเจนกว่า และมีครีบต่าง ๆ สีแดงส้ม ด้านหลังมีสีน้ำตาล และไม่มีแถบสีดำด้านข้างลำตัวเหมือนปลาพลวงชนิดอื่น ๆ อาศัยอยู่ตามต้นน้ำลำธารที่สะอาด และไหลแรงในป่าหรือน้ำตกโดยในประเทศไทยจะพบได้ที่จังหวัดแถบภาคตะวันออก และพบได้จนถึงประเทศมาเลเซีย มีความยาวเต็มที่ 50 เซนติเมตร
นิยมตกเป็นเกมกีฬาและเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ปัจจุบันสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้ว และถือเป็นปลาประจำจังหวัดระยอง
ไมค์ พ.ธวัชชัย
ไมค์ พ.ธวัชชัย เกิดเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2528 เป็นชาวจังหวัดสุรินทร์ 
ไมค์เป็นนักมวยสากลที่มีหน้าตาคล้ายกับ ไมค์ ภิรมย์พร ศิลปินลูกทุ่งชื่อดัง ประกอบกับมีลีลาการชกคล้ายกับ ไมค์ ไทสัน จึงเป็นที่มาของฉายา "ไมค์" ที่ใช้ขึ้นชก
ไมค์เคยชิงแชมป์สหพันธ์มวยนานาชาติ IBF Pan Pacific ในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทมาก่อน โดยชนะ รูเบนนาโด ลาเบนวาต้า นักมวยชาวอินโดนิเซีย ที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา แต่ไม่ได้ป้องกันตำแหน่งสักครั้ง จึงสละไป ต่อมา เลื่อนรุ่นไปชกในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท และคว้าแชมป์สหพันธ์มวยนานาชาติ เอเชีย IBF ASIA ในรุ่นนี้มาครอง
ไมค์หยุดชกไประยะหนึ่งหลังจากที่ชกชนะ เฮนดริก บารองไซ นักมวยชาวอินโดนิเซีย เมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2557 ที่มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี เขาจึงได้โอกาสชกตัดเชือกคัดเลือกผู้จะมาชิงแชมป์โลกในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท สหพันธ์มวยนานาชาติ กับ ชิโงะ วะเกะ นักมวยชาวญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2558 ที่ โคระกุเอ็งฮอล กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ผลการชกปรากฏว่า ไมค์แพ้คะแนนไปอย่างเอกฉันท์
วินยู ภราดรยิม
วินยู ภราดรยิม หรือ น.ส. จิรวดี สีสุข เกิดเมื่อ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2526 ที่ จ.พิษณุโลก สถิติการชก 6 ครั้ง ชนะ 5 แพ้ 1 เป็นแชมป์โลกมวยสากลหญิงคนที่ 2 ของไทย ต่อจาก แซมซั่น ส.ศิริพร
ชูเชิด เอื้อสัมพันธ์
ชูเชิด เอื้อสัมพันธ์อดีตแชมเปี้ยนมวยสากลเวทีมวยราชดำเนิน3สมัย สถิติการชก 42 ครั้ง ชนะ 35 (น็อค 26) เสมอ 2 แพ้ 5
อนันตเดช เกียรติประสานชัย
อนันตเดช เกียรติประสานชัย สถิติการชก 8 ครั้ง ชนะ 2 (น็อค 1) แพ้ 6
สมองกลคนสวย
สมองกลคนสวย () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น วาดโดย เคน อาคามัตสึ ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2537
อายุ
อายุ เป็นการเปลี่ยนแปลงของร่างกายที่เปลี่ยนไปตามกาลเวลา โดยมากจะนับเป็นจำนวนเต็มปี หรือเป็นเดือนสำหรับเด็กเล็ก