hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
จักรพรรดิจิ้นฮุ่ย
สมเด็จพระจักรพรรดิจิ้นฮุ่ยตี้ (ค.ศ. 290 - ค.ศ. 307, พ.ศ. 833 - พ.ศ. 850)เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิจิ้นหวู่ตี้ประสูติเมื่อปี พ.ศ. 802 (ค.ศ.259) เสด็จขึ้นครองราชย์แทน จักรพรรดิจิ้นหวู่ตี้ พระราชบิดา ในปี ค.ศ. 290 (พ.ศ. 833) ขณะพระชนม์ได้ 31 พรรษา
ตลอด 17 ปีในรัชกาลเกิดการจลาจลที่เรียกว่า 8 อ๋องชิงบัลลังก์ จนในที่สุดจิ้นฮุ่ยตี้ก็ถูกวางยาพิษสวรรคตลงในปี ค.ศ. 306 (พ.ศ. 849) ขณะพระชนม์ได้ 47 พรรษา ครองราชย์ได้ 17 ปี
พระอัยกา:
พระราชบิดา:
บิลลี โจเอล
วิลเลียม มาร์ติน "บิลลี" โจเอล () เกิดเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1949 เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง นักดนตรี ในแนวร็อกชาวอเมริกัน เขามีเพลงดังเพลงแรกคือ "Piano Man" ในปี 1973 และจากการสำรวจของ RIAA บิลลี โจเอลถือเป็นศิลปินที่มียอดขายมากที่สุดเป็นอันดับ 6 ในสหรัฐอเมริกา
โจเอลมีเพลงติดท็อปเท็นในยุคทศวรรษ 1970, 1980 และ 1990 ได้รับ 6 รางวัลแกรมมี่ มียอดขายมากกว่า 150 ล้านชุดทั่วโลก เขายังมีชื่ออยู่ใน Songwriter's Hall of Fame (ปี 1992) , ร็อกแอนด์โรลฮอลออฟเฟม (ปี 1999) และ Long Island Music Hall of Fame (ปี 2006) โจเอลเลิกจากการทำงานเพลงป็อป ในปี 1993 แต่ยังคงออกทัวร์ (ในบางครั้งร่วมกับเอลตัน จอห์น) ในปี 2001 เขาออกผลงานชุด "Fantasies & Delusions" ในแนวเปียโนคลาสสิก ในปี 2007 เขาออกมาบันทึกเสียงเพลงใหม่กับซิงเกิล "All My Life" หลังจากนั้นก็ออกทัวร์ทั่วโลกตั้งแต่ปี 2006-2008 ในหลายเมืองใหญ่ทั่วโลก
บลูอายด์โซล
บลูอายด์โซล () หรือไวต์โซล () หรือโซลของคนผิวขาว เป็นคำที่อธิบายถึงแนวเพลงอาร์แอนด์บีหรือดนตรีโซลที่ไม่ได้เล่นโดยศิลปินคนผิวดำ
ที่มาของคำเกิดขึ้นช่วงกลางทศวรรษ 1960 ศิลปินผิวขาวที่ได้เล่นเพลงโซลและอาร์แอนด์บีที่มีผลงานเพลงคล้ายกับดนตรีของค่ายโมทาวน์และสแต็กซ์เรคคอร์ด มีศิลปินนักร้องบลูอายด์-โซลหลายคนมีเสียงอย่างคนดำทั้ง เสียงที่เปล่งออกจากลำคอ น้ำเสียงที่ก้องกังวาล คำ ๆ นี้ยังมีการใช้ต่อในยุค 1970 และ 1980 โดยเฉพาะศิลปินอังกฤษในรุ่นนี้ที่นำองค์ประกอบของเพลงและดนตรีในแนวค่ายเพลงสแต็กซ์และโมทาวน์มาใช้ นอกจากนี้ยังมีการนำไปใช้กับนักร้องในแนวดนตรีอื่นที่ได้รับอิทธิพลจากดนตรีโซล อย่างเช่น เดอร์ตีป็อป ดนตรีเออร์เบิร์น และฮิปฮอปโซล
รูปหลายเหลี่ยมด้านเท่า
ในทางเรขาคณิต รูปหลายเหลี่ยมด้านเท่า () หมายถึงรูปหลายเหลี่ยมที่มีความยาวของด้านทั้งหมดเท่ากัน ตัวอย่างเช่น รูปสามเหลี่ยมด้านเท่าคือรูปสามเหลี่ยมที่มีด้านที่ยาวเท่ากันสามด้าน รูปสามเหลี่ยมด้านเท่าทุกรูปคล้ายกัน และมีมุมภายในขนาด 60°
รูปสี่เหลี่ยมด้านเท่าคือรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน ซึ่งรวมไปถึงรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสด้วย
รูปหลายเหลี่ยมด้านเท่าที่เป็นรูปหลายเหลี่ยมวงกลมล้อม (cyclic polygon) ซึ่งจุดยอดทั้งหมดอยู่บนเส้นรอบวงของรูปวงกลม จะถูกจัดว่าเป็นรูปหลายเหลี่ยมปรกติ
รูปหลายเหลี่ยมด้านเท่าไม่ได้เป็นรูปหลายเหลี่ยมนูน (convex) ทุกรูป สำหรับรูปหลายเหลี่ยมด้านเท่าที่มีมากกว่าสี่ด้านขึ้นไป สามารถเป็นรูปหลายเหลี่ยมเว้า (concave) ก็ได้
ทฤษฎีบทของวิเวียนนีมีความเกี่ยวข้องกับรูปหลายเหลี่ยมมุมเท่า ซึ่งสามารถใช้ได้กับรูปหลายเหลี่ยมด้านเท่าด้วย กล่าวไว้ดังนี้
โยทสึบะ หนูเด๋อจอมป่วน!
โยทสึบะ หนูเด๋อจอมป่วน! () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ที่กำลังตีพิมพ์อยู่ในปัจจุบัน แต่งโดยคิโยฮิโกะ อะสึมะ โดยมีเรื่องราวเกี่ยวกับชีวิตของเด็กผู้หญิงที่ชื่อ โยทสึบะ และการเรียนรู้สิ่งที่อยู่รอบตัวของเธอ ชื่อการ์ตูนในภาษาญี่ปุ่น ("Yotsuba to!") มีความหมายว่า "โยทสึบะ กับ" ซึ่งจะสอดคล้องกับชื่อตอนต่างๆ ในการ์ตูนเรื่องนี้ว่าเธอไปพบเจออะไรในตอนนั้นบ้าง
"โยทสึบะ หนูเด๋อจอมป่วน!" จะดำเนินเรื่องผ่านทางตัวละครที่ชื่อ โคอิวาอิ โยทสึบะ ซึ่งเป็นเด็กผู้หญิงอายุ 5 ขวบ ที่มีความกระปรี้กระเปร่า ร่าเริง อยากรู้อยากเห็น และการพูดจาแปลกๆ ซึ่งเธอเองก็ยังไม่รู้ในหลายๆ เรื่องที่เด็กวัยเท่าๆ กับเธอควรจะรู้ เช่น กริ่งประตู บันไดเลื่อน ลิฟต์ เครื่องปรับอากาศ หรือแม้แต่ชิงช้า ซึ่งความไร้เดียงสาของเธอนำมาสู่ความตลกในแต่ละตอนที่เธอได้ไปพบเจอและเรียนรู้กับสิ่งของในชีวิตประจำวัน
ในตอนเริ่มเรื่อง โยทสึบะและพ่อของเธอ โคอิวาอิ ได้ย้ายเข้าสู่บ้านใหม่ของพวกเขา ซึ่งได้รับการช่วยเหลือจาก ชายตัวสูงใหญ่ที่โยทสึบะเรียกว่า จัมโบ้ (จริงๆ แล้วชื่อ ทาเคชิ ทาเคดะ) และในวันแรกของการย้ายเข้า โยทสึบะได้ทำให้ตนเองเป็นที่จดจำกับลูกสาวของเพื่อนบ้านทั้ง 3 คนหรือครอบครัว อายาเสะ ได้แก่ อายางิ ฟูกะ และเอนะ โดยหลังจากนี้พวกเขาต้องเข้าไปเกี่ยวข้องกับความไร้เดียงสาของโยทสึบะที่ก่อเรื่องขึ้นมาอยู่เสมอ
การดำเนินเรื่องของการ์ตูนเรื่องนี้จะไม่มีพล๊อต โดยเป็นการเล่าเรื่องสิ่งที่โยทสึบะได้พบเจอมาในแต่ละวัน และการดำเนินชีวิตประจำวันของตัวละครในเรื่องแต่ละตัว ซึ่งมีหลายๆ ตอนที่ต่อเนื่องกัน และจะดำเนินเนื้อเรื่องต่อๆ กันไปเรื่อย ๆ
ดร. เดร
ดร. เดร () หรือมีชื่อจริงว่า แอนเดร โรเมลล์ ยัง () เกิดเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1965 เป็นโปรดิวเซอร์ แร็ปเปอร์ ผู้บริหารค่ายเพลง ชาวอเมริกัน เขาเป็นผู้ก่อตั้งและปัจจุบันดำรงตำแหน่งซีอีโอของค่าย Aftermath Entertainment และเคยร่วมก่อตั้งและศิลปินให้กับค่าย Death Row Records เขายังร่วมโปรดิวซ์อัลบั้มและเฟ้นหาเหล่าแร็ปเปอร์มากมายให้เซ็นสัญญากับค่ายเพลงอย่างเช่น สนูปด็อกก์ และ เอ็มมิเน็ม ในฐานะโปรดิวเซอร์แล้วเขายังเป็นแนวหน้าของความโด่งดังของดนตรีเวสต์โคสต์ฮิปฮอป จี-ฟังก์ แนวเพลงแร็ปที่มีชุดเด่นในด้านเสียงสังเคราะห์ที่มีจังหวะช้าและหนัก
ดร. เดร เริ่มต้นอาชีพในด้านดนตรีจากการเป็นสมาชิกวง World Class Wreckin' Cru และต่อมามีชื่อเสียงกับการเป็นสมาชิกวงแนวแก็งสตาแร็ปที่ชื่อ N.W.A ที่โด่งดังจากเนื้อเพลงแร็ปที่เด่นชัดเรื่องรุนแรงของชีวิตคนบนถนน ผลงานเดี่ยวอัลบั้มแรกของเขาออกในปี 1992 ในชุด "The Chronic" ภายใต้สังกัด Death Row Records ได้ทำให้เขาเป็นศิลปินอเมริกันที่มียอดขายมากที่สุดในปี 1993 และทำให้เขาได้รับรางวัลแกรมมี่จากซิงเกิล "Let Me Ride" ในปี 1996 เขาออกจากค่าย Death Row เพื่อตั้งค่ายของตัวเองที่ชื่อ Aftermath Entertainment ผลิตงานรวมเพลงที่ชื่อ "Dr. Dre Presents the Aftermath" ในปี 1996 และออกผลงานเดี่ยวที่ชื่อ "2001" ในปี 1999 และต่อมาในปีถัดมาเขาได้รับรางวัลแกรมมี่ในสาขาโปรดิวเซอร์กับผลงานอัลบั้มชุดนี้
ในช่วงยุค 2000 เขาเริ่มทำงานให้กับศิลปินอื่นในฐานะโปรดิวเซอร์ ซึ่งในบางครั้งเขาก็ร่วมร้องในเพลงของศิลปินอื่นบ้าง "นิตยสารโรลลิงสโตน" เรียกเขาว่าเป็น highest-paid performers ของปี 2001 และปี 2004 ดร. เดรยังมีผลงานแสดงในภาพยนตร์ปี 2001 เรื่อง "The Wash and Training Day"
ฮัสเทอร์
ฮัสเทอร์ (Hastur) หรือฮัสทูลหรือฮัสโทล เป็นหนึ่งในสิ่งที่เรียกว่า เกรทโอลด์วัน ในเรื่องชุดตำนานคธูลู มีฉายาว่า "ผู้มิอาจเอ่ยนาม" (the Unspeakable และ Him Who Is Not to be Named)
ฮัสเทอร์ปรากฏตัวครั้งแรกในเรื่องสั้น "ไฮตา คนเลี้ยงแกะ" (Haïta the Shepherd) ของแอมโบรส เบียร์ซซึ่งตีพิมพ์ในปีพ.ศ. 2436 โดยเป็นเทพของคนเลี้ยงแกะ ต่อมา โรเบิร์ต ดับเบิลยู. แคมเบอร์ได้นำฮัสเทอร์มาใช้ในงานประพันธ์ของตนเองโดยเป็นทั้งชื่อของบุคคลและสถานที่ซึ่งเชื่อมโยงกับดวงดาวต่างๆ รวมถึงดาวอัลดิบาแรน
ในเรื่องไฮตา คนเลี้ยงแกะ ซึ่งอยู่ในรวมเรื่องสั้นชุด "Can Such Things Be?"นั้น ฮัสเทอร์มีลักษณะเป็นเทพผู้ดีงามยิ่งกว่าที่ปรากฏในงานประพันธ์ยุคหลังมาก ในเรื่องสั้น "An Inhabitant of Carcosa" ที่รวมไว้ในชุดเดียวกันนี้ ได้กล่าวถึงนครคารโคซา(Carcosa)และบุคคลชื่อ 'ฮาลิ' ซึ่งต่อมาล้วนเป็นชื่อที่ถูกเชื่อมโยงเข้ากับฮัสเทอร์
ในรวมเรื่องสยองขวัญของแคมเบอร์ชุด เดอะคิงอินเยลโล (พ.ศ. 2438) ฮัสเทอร์เป็นทั้งตัวละครเหนือธรรมชาติในเรื่อง "The Demoiselle D'Ys" สถานที่ในเรื่อง "The Repairer of Reputations" และกล่าวถึงโดยไม่มีการขยายความใน "The Yellow Sign" สองเรื่องหลังยังกล่าวถึงนครคารโคซา, ฮาลิ, ดาวอัลดิบารัน, และกระจุกดาวไฮยาดีส รวมถึง "ดวงตราเหลือง" และบทละคร "เดอะคิงอินเยลโล"
เอช. พี. เลิฟคราฟท์ ได้อ่านเรื่องของแคมเบอร์ในปีพ.ศ. 2470 และรู้สึกประทับใจจนได้นำมาเขียนไว้ในงานประพันธ์ของตนเอง ในเรื่อง "ผู้กระซิบในความมืด" (The Whisperer in Darkness) แต่ก็เพียงแต่กล่าวชื่อโดยไม่ได้ระบุว่าฮัสเทอร์นี้เป็นอะไร
ออกัสต์ เดอเลธได้ทำให้ฮัสเทอร์กลายเป็นเกรทโอลด์วันอย่างเต็มตัว โดยเป็นหนึ่งในเชื้อสายของยอก โซธอทและพี่น้องของคธูลู ฮัสเทอร์ยังมีร่างอวตารต่างๆ เช่น
ร่างจริงของฮัสเทอร์นั้นไม่เคยได้รับการกล่าวถึง แต่เชื่อว่าเป็นสิ่งที่คล้ายกับปลาหมึกยักษ์ขนาดใหญ่ซึ่งอยู่ในทะเลสาบฮาลิ ฮัสเทอร์ถูกเดอเลธเชื่อมโยงเข้ากับอากาศธาตุ ตามทฤษฏีธาตุทั้งสี่ และเป็นปฏิปักษ์ต่อคธูลูซึ่งเป็นธาตุน้ำ ฮัสเทอร์ถูกเอลเดอร์ก็อดขังไว้บนดาวอัลดิบารันในกระจุกดาวไฮยาดีส ณ "ทะเลสาบดำ ฮาลิ" ใกล้กับคารโคซา และมีเหล่าเบียกีเป็นอสูรรับใช้
จักรกลอัจฉริยะ
A.I. Artificial Intelligence (หรือ Artificial Intelligence: A.I. หรือ A.I.) เป็นภาพยนตร์ไซไฟ ที่กำกับโดยสตีเวน สปีลเบิร์ก ออกฉายในปี พ.ศ. 2544 ในประเทศไทยใช้ชื่อว่า "จักรกลอัจฉริยะ"
ภาพยนตร์เรื่องนี้ แต่เดิมเป็นโครงการของสแตนลีย์ คูบริก ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอังกฤษ โดยได้รับการสนับสนุนทางการเงินจากวอร์เนอร์ บราเทอร์ส มีที่มาจากเรื่องสั้นในชุด "หัวใจหุ่นยนต์" ชื่อ "Super-Toys Last All Summer Long" () ของไบรอัน อัลดิส นักเขียนชาวอังกฤษ ที่ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 1969 คูบริกได้ซื้อลิขสิทธิ์การสร้างภาพยนตร์เรื่องนี้จากอัลดิส และว่าจ้างให้อัลดิสขยายเรื่องออกเป็นเรื่องยาว และเขียนบทสำหรับสร้างภาพยนตร์ ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1982
อัลดิสเขียนบทร่วมกับคูบริกอยู่เป็นเวลา 8 ปี จนถึงปี ค.ศ. 1990 แต่เกิดขัดแย้ง และแยกทางกัน คูบริกว่าจ้างนักเขียนชื่อ เอียน วัตสัน มาเขียนบทแทน เปลี่ยนชื่อเรื่องเป็น "A.I." และดำเนินโครงการต่อไป โดยแนวคิดบางส่วนในเรื่อง เช่น บทบาทของ Blue Fairy (นางฟ้าสีน้ำเงิน) คูบริกได้แรงบันดาลใจมาจากนิทานเรื่องพิน็อกคิโอ แต่แล้วเขาก็เสียชีวิตเมื่อปี ค.ศ. 1999 ก่อนจะเริ่มการถ่ายทำ
หลังจากคูบริกเสียชีวิต อัลดิสได้เขียนเรื่องสั้นตอนใหม่ในชุด "หัวใจหุ่นยนต์" คือเรื่อง "Super-Toys When Winter Comes" () และ "Super-Toys in Other Seasons" () และนำไปเสนอให้กับแจน ฮาร์แลน ผู้อำนวยการสร้าง ซึ่งเป็นพี่ของภรรยาคูบริก
สตีเวน สปีลเบิร์ก ได้เข้ามารับช่วงต่อจากสแตนลีย์ คูบริก และได้เขียนบทภาพยนตร์ต่อ โดยใช้โครงเรื่องจากเรื่องสั้นทั้งสามเรื่องของอัลดิส โดยคงชื่อภาพยนตร์ว่า A.I. ตามความตั้งใจเดิมของคูบริก
ภาพยนตร์เริ่มถ่ายทำเมื่อ ค.ศ. 2000 แล้วเสร็จออกฉายเมื่อ ค.ศ. 2001
คริสเตียน สเลเทอร์
คริสเตียน ไมเคิล ลีโอนาร์ด สเลเทอร์ () เิกิดเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 1969 ที่นิวยอร์กซิตี เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน มีผลงานการแสดงภาพยนตร์อย่างเช่นเรื่อง "Heathers", "Kuffs", "True Romance" และ "He Was a Quiet Man" เขายังแสดงใน "My Own Worst Enemy" ทางเอ็นบีซี
อึนฮย็อก
อี ฮย็อก-แจ () หรือชื่อในการแสดงว่า อึนฮย็อก (; ; 4 เมษายน 2529 — ) เป็นนักเต้น, นายแบบ และเป็นสมาชิกวงซูเปอร์จูเนียร์ และอยู่ในกลุ่มซูเปอร์จูเนียร์ ที (Trot) และซูเปอร์จูเนียร์ แฮปปี้ และในปี 2011 อึนฮย็อกและซองมินได้เป็นสมาชิกใหม่ในซูเปอร์จูเนียร์ เอ็ม (M)
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานควีนสคัพ ครั้งที่ 32
การแข่งขัน ควีนสคัพ ครั้งที่ 32 ปี พ.ศ. 2549 จัดขึ้นโดยสโมสรการท่าเรือแห่งประเทศไทย ได้เป็นเจ้าภาพ โดยรอบสุดท้ายจัดระหว่างวันที่ 2-15 พ.ย. 2549 โดยในการแข่งขันครั้งนี้ ได้มี 8 ทีมสโมสรจากประเทศไทย และ 4 ทีมสโมสรจากต่างประเทศเข้ารวม การแข่งขันจัดขึ้นที่ สนามฟุตบอลจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยมีการถ่ายทอดโดย สถานีโทรทัศน์ช่อง 11 เพียงช่องเดียว ซึ่งจะทำการถ่ายทอดทั้งหมด 3 นัด คือ นัดเปิดสนาม, คู่รองชนะเลิศคู่แรก และรอบชิงชนะเลิศ
การแข่งแบ่งเป็น 4 สาย โดยมีทีมที่ร่วมแข่งขัน ดังนี้
รอบรองชนะเลิศ
ชิงอันดับสาม
ชิงชนะเลิศ
100 หนังสือดีวิทยาศาสตร์ไทย
โครงการ 100 เล่มหนังสือดีวิทยาศาสตร์ (พ.ศ. 2537-2548) เป็นโครงการต่อเนื่องจากโครงการวิจัยหนังสือดีวิทยาศาสตร์ ซึ่งได้ประกาศยกย่อง "หนังสือวิทยาศาสตร์ไทย 88 เล่ม" ดำเนินการระหว่างวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 - 31 ตุลาคม พ.ศ. 2550 เป็นระยะเวลาทั้งสิ้น 16 เดือน มี ร.ศ. ดร. ชัยวัฒน์ คุประตกุล เป็นหัวหน้าโครงการ
โครงการต่อเนื่องนี้ มีเป้าหมายคือ กระตุ้นและส่งเสริมให้มีการผลิตและพัฒนา หนังสือ ที่ตีพิมพ์เป็นเล่ม เนื้อหาเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ ที่เป็นภาษาไทย เขียนโดยชาวไทย ตั้งแต่ 1 มกราคม พ.ศ. 2537 ถึง 31 ธันวาคม พ.ศ. 2548 ซึ่งประกอบด้วยหนังสือวิทยาศาสตร์ และหนังสือประเภทอื่น ๆ ซึ่งแสดงภูมิปัญญาเชิงวิทยาศาสตร์หรือส่งเสริมวิทยาศาสตร์ของผู้เขียน หนังสือแบบเรียนที่เหมาะสำหรับผู้อ่านทั่วไปก็ถูกจัดรวมอยู่ด้วย แต่ยกเว้นหนังสือคู่มือแปลหรือตำราระดับสูงเฉพาะด้าน
ผลการพิจารณาของโครงการ ได้ประกาศยกย่อง โดยแยกพิจารณาออกเป็น 2 ประเภท คือ
ผลงานสุดท้ายเป็นหนังสือ ปริทัศน์ 100 เล่มหนังสือดีวิทยาศาสตร์ ประกอบด้วย 2 ส่วนคือ
โครงการได้รับการสนับสนุนงบดำเนินงานจาก 4 แหล่งได้แก่
พระเจ้ามินดง
พระเจ้ามินดง (5 กรกฎาคม พ.ศ. 2351 - 1 ตุลาคม พ.ศ. 2421) เป็นกษัตริย์พม่าแห่งราชวงศ์อลองพญา (ค.ศ. 1853 - 1878) พระองค์เป็นผู้ย้ายเมืองหลวงไปอยู่ที่อมรปุระ และมัณฑะเลย์ พระองค์เป็นผู้ปฏิรูปการปกครองให้ทันสมัยขึ้น ตอนที่พระองค์ขึ้นเสวยราชสมบัติ ทรงสถาปนาเจ้าหญิงเสกขรเทวี น้องร่วมพระชนนีกับพระเจ้าพุกาม ขึ้นเป็นอัครมเหสี และสถาปนาเจ้าหญิงราชธิดาพระเจ้าพาคยีดอ คือนางอเลนันดอ เป็นมเหสี
ในสมัยของพระองค์ต้องประสบปัญหาความขัดแย้งกับอังกฤษ การสูญเสียดินแดนของพม่าตอนล่าง และปัญหาการแย่งชิงอำนาจภายในประเทศ
พระเจ้ามินดงทรงมีพระชายา45 พระองค์ พระราชโอรส 53 พระองค์ พระราชธิดา 81 พระองค์
เจ้าสาวชาวยิว
เจ้าสาวชาวยิว (; ) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยแร็มบรันต์ จิตรกรสมัยบาโรกชาวดัตช์ ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ อัมสเตอร์ดัม (Rijksmuseum) ในกรุงอัมสเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์
แร็มบรันต์เขียน "เจ้าสาวชาวยิว" เสร็จราวปี ค.ศ. 1667 ภาพเขียนได้ชื่อปัจจุบันเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 เมื่อผู้สะสมศิลปะชาวอัมสเตอร์ดัมบ่งว่าชายที่อยู่ในภาพที่กำลังมอบสร้อยคอให้ลูกสาวในวันแต่งงานเป็นชาวยิว แต่การตีความหมายนี้ไม่เป็นที่ยอมรับกันในปัจจุบันและใครคือตัวแบบในภาพก็ยังไม่เป็นที่ทราบกันอย่างแน่นอน ความกำกวมยิ่งเพิ่มมากขึ้นเมื่อไม่มีรายละเอียดอื่น ๆ ในภาพที่สามารถให้คำอธิบายได้ เพียงแต่หัวข้อหลักของภาพเป็นการแสดงความรักระหว่างคนสองคน การสันนิษฐานว่าคนในรูปเป็นใครก็มีตั้งแต่ตีตึส (ลูกชายของแร็มบรันต์) และเจ้าสาว หรือกวีชาวอัมสเตอร์ดัม มิเกล เด บาร์ริโอส (Miguel de Barrios) และภรรยา ไปจนถึงคู่จากพันธสัญญาเดิม รวมทั้งอับราฮัมและซาราห์, หรือโบอาซและรูธ แต่ที่น่าจะเป็นไปได้ที่สุดคือไอแซ็คและรีเบคคาที่บรรยายในพระธรรมปฐมกาล 26:8 ซึ่งสนับสนุนโดยภาพร่างโดยศิลปินในหัวเรื่องเขียนเดียวกัน
ขณะที่หลักฐานลักษณะการเขียนบ่งว่าแร็มบรันต์ตั้งใจจะเขียนภาพที่ใหญ่และหรูหรากว่า แต่ตำแหน่งลายเซ็นตรงมุมล่างซ้ายของภาพแสดงว่าขนาดภาพปัจจุบันมิได้แตกต่างไปจากขนาดที่เมื่อวาดเสร็จ องค์ประกอบของภาพคือ
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานควีนสคัพ ครั้งที่ 33 รอบคัดเลือก
การแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานควีนสคัพ ครั้งที่ 33 รอบคัดเลือก จัดการแข่งขันขึ้นโดยความร่วมมือระหว่าง สโมสรฟุตบอลชลบุรี กับสโมสรฟุตบอลส่วนภูมิภาค 5 สโมสร ได้แก่ สโมสรฟุตบอลจังหวัดสมุทรสงคราม สโมสรฟุตบอลการไฟฟ้า-อยุธยา สโมสรฟุตบอลสุพรรณบุรี สโมสรฟุตบอลพัทยา ยูไนเต็ด และสโมสรฟุตบอลฮากกา โดยจัดการแข่งขันใน 5 สนามกีฬา ใน 4 จังหวัด ระหว่างวันที่ 1 - 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 โดยการแข่งขันแบ่งออกเป็น 5 กลุ่ม และจะคัดเอาทีมที่มีคะแนนดีที่สุด 2 ทีมในแต่ละกลุ่ม ทำการแข่งขัน เพลย์ออฟ คัดเอา 5 ทีม เข้าทำการแข่งขันในรอบสุดท้ายต่อไป
ประกอบไปด้วย 5 สโมสรในส่วนภูมิภาค ได้แก่
กลุ่ม เอ มีสโมสรฟุตบอลพัทยา ยูไนเต็ด เป็นเจ้าภาพการแข่งขัน
กลุ่ม บี มีสโมสรฟุตบอลการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค เป็นเจ้าภาพการแข่งขัน
กลุ่ม ซี มีสโมสรฟุตบอลสมุทรสงคราม เป็นเจ้าภาพการแข่งขัน
กลุ่ม ดี มีสโมสรฟุตบอลสุพรรณบุรี เป็นเจ้าภาพการแข่งขัน
กลุ่ม อี มีสโมสรฟุตบอลฮากกา เป็นเจ้าภาพการแข่งขัน โดยใช้ผู้เล่นของศรีราชา เอฟซี
อาหารค่ำมื้อสุดท้าย
อาหารค่ำมื้อสุดท้าย () ตามความเชื่อของคริสต์ศาสนิกชนคืออาหารมื้อสุดท้ายที่พระเยซูเสวยร่วมกับสาวกของพระองค์ ก่อนจะมีการตรึงพระเยซูที่กางเขน “อาหารค่ำมื้อสุดท้าย” เป็นหัวเรื่องที่นิยมกันในการสร้างงานจิตรกรรม ภาพที่มีชื่อเสียงที่สุดคือภาพที่เขียนโดยเลโอนาร์โด ดา วินชี
ตามคำกล่าวของนักบุญเปาโลอัครทูตในหนังสือโครินธ์ ระหว่างเสวยพระกระหารที่มีขนมปังและเหล้าองุ่น พระเยซูตรัสต่อสาวกว่า “จงดื่มเป็นที่ระลึกถึงเรา” เหตุการณ์อื่นและบทสนทนาบันทึกในพระวรสารสหทรรศน์และพระวรสารนักบุญยอห์น คริสต์ศาสนิกชนบางคนถือว่าเป็นรากฐานของศีลมหาสนิท
ถ้วยที่ใช้ใส่ไวน์บางทีก็เรียกว่าจอกศักดิ์สิทธิ์ (Holy Chalice) และเป็นหนึ่งในวรรณกรรมเกี่ยวกับเรื่องถ้วยศักดิ์สิทธิ์ (Holy Grail) ในปรัมปราวิทยาในศาสนาคริสต์
แม่พระแห่งดอกคาร์เนชัน
"ดูบทความหลักที่ แม่พระและพระกุมาร"
แม่พระแห่งดอกคาร์เนชัน () หรือ แม่พระกับแจกัน (Madonna with vase) หรือ แม่พระกับพระกุมาร (Madonna with child) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยเลโอนาร์โด ดา วินชีจิตรกรคนสำคัญสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในอิตาลี ปัจจุบันจัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะเดิม, มิวนิคในประเทศเยอรมนี ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1889 หลังจากอยู่ในมือผู้สะสมส่วนบุคคล
ดา วินชี เขียน “แม่พระแห่งดอกคาร์เนชัน” ราวระหว่างปี ค.ศ. 1478 ถึงปี ค.ศ. 1480 ซึ่งเป็นสมัยเรอเนซองส์ตอนต้น ใจกลางภาพเป็นพระนางมารีย์พรหมจารีและพระกุมารเยซูบนพระเพลา แม่พระทรงแต่งองค์ด้วยเครื่องทรงที่หรูหราและทรงสวมอัญมณี ในพระหัตถ์ซ้ายทรงถือดอกคาร์เนชั่นซึ่งตีความหมายว่าเป็นสัญลักษณ์ของการหายจากความเจ็บป่วย พระพักตร์ของพระองค์ฉายด้วยแสงที่สว่างกว่าส่วนอื่นๆ ของภาพเช่นดอกคาร์เนชั่นที่บังอยู่ในเงา พระกุมารทรงแหงนมองมาทางพระพักตร์พระมารดาขณะที่พระมารดาทรงมองสวนลงมาแต่มิได้ทรงสบพระเนตรกัน ตัวแบบนั่งอยู่ในห้องที่มีหน้าต่างสองบานสองข้าง
เดิมเชื่อกันว่าเป็นภาพที่เขียนโดยอันเดรอา เดล แวร์รอกกีโอแต่นักประวัติศาสตร์ศิลปะตกลงกันว่าเป็นงานของดา วินชี
แม่พระและพระกุมารเป็นหัวเรื่องของศิลปะศาสนาคริสต์ที่นิยมเขียนกันในสมัยกลาง ภาพเขียนนี้เป็นภาพเดียวของเลโอนาร์โด ดา วินชีที่ตั้งแสดงอย่างถาวรในประเทศเยอรมนี
อาร์ชดัชเชสมาเรีย อันนาแห่งออสเตรีย (ค.ศ. 1738–1789)
อาร์ชดัชเชสมาเรีย แอนนา (6 ตุลาคม พ.ศ. 2281 - 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2332) เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 2 ในจักรพรรดินีมาเรีย เทเรซา และดยุคฟรานซิสที่ 3 สตีเฟนแห่งลอร์เรน ทรงเป็นองค์รัชทายาทหญิงในปี พ.ศ. 2283 ต่อจากพระเชษฐภัคินีอที่ทรงสิ้นพระชนม์ระทันหันถึงปี พ.ศ. 2284 หลังจากการประสูติของพระอนุชาซึ่งภายหลังขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิโจเซฟที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ทรงสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2332 พระชันษา 51 ปี ไม่ทรงอภิเษกสมรส
ฟาทาอิ โอนิเคเค
ฟาทาอิ โอนิเคเค (Fatai Onikeke) หรือ ฟาทาอิ โอนิเคเค อีเซียกา นักมวยสากลชาวไนจีเรีย เกิดเมื่อ 2 เมษายน พ.ศ. 2526 สถิติการชก 25 ครั้ง ชนะ 22 (น็อค 19) แพ้ 3
สไปก์ จอนซ์
สไปค์ จอนซ์ () ชื่อเกิด อดัม สปีลเจล () เกิดเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1969 เป็นผู้กำกับมิวสิกวิดีโอ ผู้กำกับภาพยนตร์โฆษณา ชาวอเมริกัน เคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ในฐานะผู้กำกับและผู้สร้างภาพยนตร์และโทรทัศน์ มีผลงานโดดเด่นอย่างเช่นภาพยนตร์ในปี 1999 เรื่อง "Being John Malkovich" และภาพยนตร์ในปี 2002 เรื่อง "Adaptation" ทั้งสองเรื่องเขียนโดย ชาร์ลี คอฟแมน นอกจากนี้เขายังมีเครดิตเป็นผู้คิดร่วมในรายการของเอ็มทีวี ซีรีส์เรื่อง แจ็กแอส
มิเชลล์ ไฟฟ์เฟอร์
มิเชลล์ แมรี ไฟฟ์เฟอร์ () เกิดเมื่อวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 1958 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เธอได้รับรางวัลลูกโลกทองคำและรางวัลบาฟต้าจากการแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "Fabulous Baker Boys" (1989) และ "Dangerous Liaisons" (1988) ตามลำดับ และยังเคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์มาแล้ว 3 ครั้ง เธอยังติดอันดับผู้หญิงที่สวยที่สุดในภาพยนตร์ และปรากฏตัวบกปกนิตยสารพีเพิล ในฉบับ 50 ผู้หญิงที่สวยที่สุดในโลก ในปี 1990 และยังสร้างสถิตินี้อีก 6 ครั้ง ตลอดทศวรรษ และขึ้นปกอีกครั้งในปี 1999 เธอแต่งงานกับผู้สร้างและผู้เขียนบทโทรทัศน์ที่ชื่อ เดวิด อี. เคลลีย์
พิเพอรีน
พิเพอรีน () เป็นแอลคาลอยด์ในกลุ่ม Piperidine พบมากในเมล็ดพริกไทยและดีปลี ซึ่งอยู่ในวงศ์ Piperaceae สารพิเพอรีน เป็นสารที่ให้รสร้อน ออกฤทธิ์กระตุ้นต่อมรับรส ทำให้กรดในในกระเพาะถูกหลั่งขึ้นมา มีฤทธิ์ในการขับเหงื่อ ปัสสาวะ และไล่แมลงด้วย
เจมส์ มาร์สเดน
เจมส์ พอล มาร์สเดน () เกิดเมื่อวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 1973 เป็นนักแสดงและนักร้องชาวอเมริกันที่เคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแซตเทิร์น และเป็นอดีตนายแบบของเวอร์ซาเช่ มีผลงานการแสดงภาพยนตร์ที่รู้จักในภาพยนตร์เรื่อง "Hairspray", "Enchanted", "27 Dresses", และทั้งสามภาคของภาพยนตร์ซีรีส์ "X-Men"
Savannah Film Festival
รางวัลแกรมมี
อันดับสิ้นปี บิลบอร์ด
อเมริกันมิวสิกอะวอร์ด
รางวัลสมาคมนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์
สมเด็จพระราชินีฟิลิปปา แห่งเฮโนต์
! พระราชสมภพ
! (ค.ศ. 1314) 
! สิ้นพระชนม์
! พระบรมราชสวามี
! พระราชบุตรและพระราชธิดา
อิสซาเบลลาแห่งโคซึ
เลดี้โจนแห่งอังกฤษ
ไลโอเนลแห่งอันทเวิร์พ ดยุคแห่งแคลเรนซ์
จอห์นแห่งกอนท์ ดยุคแห่งแลงคาสเตอร์ที่ 1
เอ็ดมันด์แห่งแลงลีย์ ดยุคแห่งยอร์คที่ 1
แมรีดัชเชสแห่งบริตานี
มาร์การเร็ต แพลนทาเจเน็ท เคานเทสแห่งเพมโบรค
ทอมัสแห่งวูดสตอค ดยุคแห่งกลอสเตอร์
! ราชวงศ์ 
! พระราชบิดา
อีธาน ฮอว์ก
อีธาน กรีน ฮอว์ก () เกิดเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1970 ที่ออสติน รัฐเทกซัส เป็นนักแสดง นักเขียนบท และผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
เมื่ออายุได้ 4 ปี เขามีผลงานครั้งแรกกับภาพยนตร์เรื่อง "Explorers" (1985) ของโจ แดนเต ในปี 1988 ฮอว์กรับบทในผลงานกำกับของปีเตอร์ เวียร์ ในภาพยนตร์เรื่อง "Dead Poets Society" ถือเป็นผลงานแจ้งเกิดเรื่องแรกของเขา เขามีผลงานต่อ ๆ มาในภาพยนตร์อย่าง "White Fang", "A Midnight Clear", "Alive", "Reality Bites", "Before Sunrise", "Gattaca", "The Newton Boys", "Great Expectations" และอีกมากมาย ในปี 2001 เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแซกอวอร์ด ในสาขานักแสดงชายสมทบยอดเยี่ยมและในรางวัลออสการ์ในสาขานักแสดงชายสมทบชายยอดเยี่ยมจากบทในภาพยนตร์เรื่อง "Training Day"
ทางด้านชีวิตส่วนตัว ฮอว์กแต่งงานกับนักแสดงสาว อูมา เธอร์แมน ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 2 คน คือลูกสาวชื่อ มายา เรย์ เธอร์แมน-ฮอว์ก (เกิด 8 กรกฎาคม 1998) และลูกชายชื่อ เลวอน กรีน เธอร์แมน-ฮอว์ก (เกิด 15 มกราคม 2002) ทั้งคู่แยกทางในปี 2003 และหย่ากันในที่สุดในปี 2005 ฮอล์กแต่งงานใหม่กับอดีตพี่เลี้ยงของลูกเขาที่ชื่อ Ryan Shawhughes ทั้งคู่มีลูกด้วยกันชื่อ Clementine Jane Hawke (เกิด 18 กรกฎาคม 2008)
อีธาน ฮอว์ก ไม่ใช่พี่น้องของ เควิน เบคอน แต่อย่างใด
อูมา เธอร์แมน
อูมา คารูนา เธอร์แมน () เกิดวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 1970 เป็นนักแสดงชาวอเมริกันที่เคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ เธอมีผลงานการแสดงภาพยนตร์ในหลากหลายแนว ไม่ว่าจะเป็นหนังโรแมนติกคอเมดี และดราม่า ไปถึงนวนิยายวิทยาศาสตร์ถึงแอ็กชั่น ผลงานที่เป็นที่รู้จักดีเช่นภาพยนตร์ที่ทำงานร่วมภายใต้การกำกับของเควนติน แทแรนทิโน และผลงานที่เป็นที่รู้จักของเธอเช่น "Dangerous Liaisons" (1988), "Pulp Fiction" (1994), "Gattaca" (1997) และ "Kill Bill" (2003–04)
ไรโซสเฟียร์
ไรโซสเฟียร์ (Rhizosphere) หมายถึงดินที่เกาะอยู่ตามบริเวณรอบรากพืชหลังจากเขย่าดินที่เกาะอยู่หลวมๆออกไปแล้ว ขนาดของไรโซสเฟียร์ขึ้นกับขนาดของราก พืชที่มีระบบรากฝอยจะมีพื้นที่ผิวมากกว่าระบบรากแก้วบริเวณไรโซสเฟียร์เป็นที่อยู่อาศัยของจุลินทรีย์ และมีการพึ่งพาอาศัยระหว่างรากพืชกับจุลินทรีย์ บริเวณพื้นผิวของรากพืชเรียกว่าไรโซแพลน (Rhizoplane)
ความสัมพันธ์ระหว่างรากพืชกับจุลินทรีย์อีกแบบหนึ่งเรียกว่าไรโซชีท (Rhizosheath)เป็นชั้นหนาของดินที่เกาะกับรากพืชเป็นท่อ ยึดเกกาะกันด้วยสารคล้ายเมือกที่รากพืชหลั่งออกมา ส่วนใหญ่พบในหญ้าทะเลทราย เป็นการปรับตัวของรากพืชเพื่อเพิ่มความชื้น เพิ่มความสัมพันธ์ระหว่างรากกับจุลินทรีย์และเพิ่มการตรึงไนโตรเจน
พีเพิล (นิตยสาร)
พีเพิล () เป็นนิตยสารอเมริกันรายสัปดาห์ ในรูปแบบเนื้อหาเกี่ยวกับคนดัง บุคคลที่มีเรื่องราวน่าสนใจ พิมพ์โดย Time Inc. ในปี 2006 มียอดขาย 3.75 ล้าน และมียอดขายประมาณ $1.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ และยังได้ชื่อเป็น "นิตยสารประจำปี" จาก Advertising Age เมื่อเดือนตุลาคม 2005 สำหรับบทบรรณาธิการยอดเยี่ยม การจำหน่ายและการโฆษณา "พีเพิล" ติดอันดับ 6 ของการจัดอันดับหัวข้อ "A-list" จัดโดย Advertising Age และ อันดับ 3 ในหัวข้อ "Brand Blazers" จัดโดย Adweek ในเดือนตุลาคม 2006
เนื้อหาของนิตยสารเป็นรูปแบบกอสซิปดารา นิตยสาร "พีเพิล" ยังเป็นที่รู้จักในการจัดอันดับประจำปีในหัวข้อ/ฉบับ "บุคคลหล่อ-สวยที่สุด", "ชุดแต่งงานเยี่ยม/แย่ ที่สุด" และ "ผู้ชายเซ็กซี่ที่สุดที่ยังมีชีวิตอยู่"
เควิน โนลัน
เควิน โนลัน เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษของเวสต์แฮมยูไนเต็ด
เควิน โนลัน มีชื่อเต็มว่า เควิน แอนโทนี แจนซ์ โนลัน เกิดเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1982 ที่ลิเวอร์พูล ประเทศอังกฤษ โนลันแต่งงานแล้วกับฮาร์ลีย์ มีลูกสาว 1 คนเกิดมาในปี 2006 คือ จัสมิน อลิสซาเบส
โนลัน เริ่มเล่นฟุตบอลจริงจังกับ สโมสรฟุตบอลเด็ก ของทีมลิเวอร์พูล ตอนอายุ 14 ปี ต่อมาโนลันถูกเพื่อนชวนให้ไปลองเล่นกับ เยาวชนโบลตัน ตอนอายุ 16 ปี และโอกาสเซ็นสัญญากับ สโมสรแบบปีต่อปี เขาได้เซ็นสัญญาอาชีพเมื่ออายุ 17 ปี และได้ลงเล่นทีมชุดใหญ่ในปีนั้น
ปีแรกกับโบลตันที่ได้ขึ้นพรีเมียร์ลีก ในปี 2001 เขายิงได้ทั้งหมด 8 ประตู และ 2 ลูกมาจากนัดเปิดสนามกับเลสเตอร์ ฤดูกาลต่อมาเขายิงประตูชัยเหนือแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ซึ่งเป็นทีมโปรดของเขา ในเกมที่โบลตันสามารถบุกไปเอาชนะแมนฯยูไนเต็ดได้ 1-0 จน เซอร์ อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน ต้องส่งแมวมองมาจับตาดูฟอร์มของโนลัน
โนลันลงเล่นกับโบลตันเกือบ 10 ปี รวม 10 ฤดูกาล ลงเล่น 323 นัด ยิง 49 ประตู และลงเล่นให้กับทีมชาติอังกฤษ ชุดอายุไม่เกิน 21 ปี ไป 2 นัด แต่โนลันยังไม่เคยติดทีมชาติชุดใหญ่
จนกระทั่งในวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 2009 โนลันตัดสินใจย้ายไปร่วมทีมนิวคาสเซิลยูไนเต็ด ด้วยค่าตัว 4 ล้านปอนด์ และได้รับเบอร์ 4 ซึ่งเป็นเบอร์เดิมที่เขาใส่ตอนอยู่กับหลังจากที่นิวคาสเซิลตกชั้นลงไปเล่นแชมเปี้ยนชิพโนลันได้ยิงประตูแรกได้สำเร็จในนัดที่ชนะคริสตัล พาเลซก่อนที่จะยิงแฮตทริคได้ในเกมส์ที่พบกับอิปสวิส ทาวน์โบลตัน
307||40||20||4||15||4||12||2||354||50
307||40||20||4||15||4||12||2||354||50
Before Valentine ก่อนรัก...หมุนรอบตัวเรา
Before Valentine ก่อนรัก...หมุนรอบตัวเรา เป็นภาพยนตร์ไทยแนวรัก โรแมนติก ที่ออกฉายวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 กำกับโดย ทรงศักดิ์ มงคลทอง, พรชัย หงษ์รัตนาภรณ์ และ เสรี พงศ์นิธิ นำแสดงโดย ธนฉัตร ตุลยฉัตร, ธนกฤต พานิชวิทย์, ไดอาน่า จงจินตนาการ, จตุรงค์ มกจ๊ก, วราพรรณ หงุ่ยตระกูล, เกล้าแก้ว สินเทพดล, เปรม บุษราคัมวงศ์
ภาพยนตร์ทำรายได้ 28.25 ล้านบาท
“โจ๊ก” เด็กวัยรุ่นหน้าตาธรรมดาๆ และไม่มีความมั่นใจในตัวเอง แต่กลับมีความรักเกิดขึ้นกับ“จิ๊บ”เพื่อนสนิทที่เป็นถึงดาวโรงเรียน เมื่อต้องสารภาพรักกับเพื่อนสนิทใครคิดว่าง่าย ก่อนวาเลนไทน์จะมาถึง โจ๊กจะเป็นคนที่อยู่ในใจของจิ๊บ หรือ จะเป็นได้แค่เพื่อนสนิทต่อไป
“สุธี” กับ “ชิดชนก” รักๆเลิกๆ กันมาตั้งแต่เรียนมหาลัยด้วยกัน ชิดชนกตัดสินใจที่จะแยกทางจากสุธีเพื่อไปมีคนรักใหม่สร้างครอบครัวกันอย่าง มีความสุข ในขณะที่สุธีกลับมีความตั้งใจที่จะขอเธอแต่งงาน …ความรักของเค้าและเธอ จะยังมีบทดำเนินต่อไปหรือจะจบลงแค่วันนี้...ก่อนวันวาเลนไทน์
“เฮีย” กับ “เจ๊” แต่งงานกันมาสิบปี เปิดร้านขายดอกไม้ด้วยกัน แต่ไม่เคยพูดจาภาษาดอกไม้ใส่กันเลย ต่างละเลยที่จะแสดงความรักต่อกันจนใครๆ ต่างก็คิดว่า สงสัยคนคู่นี้จะถูกจ้างให้มาอยู่ด้วยกัน เฮียที่เบื่อเจ๊มาก จึงตัดสินใจสานสัมพันธ์ที่ดีกับสาวสวยที่ทำงานอยู่ร้านเน็ตคาเฟ่ฝั่งตรงข้าม ร้านดอกไม้ของเฮีย...แล้วความรักของคนทั้งสองที่มีมายาวนานจะสิ้นสุดลงหรือ ไม่ อะไรจะเป็นคำตอบของคนคู่นี้
“แจ๊ค” กับ “แหม่ม” เป็นแฟนกันมานาน ทั้งคู่รักกันดีแสดงความรักที่มีต่อกันอย่างสม่ำเสมอ และพร้อมที่จะสร้างครอบครัวด้วยกัน ก่อนถึงวันวาเลนไทน์มีเหตุการณ์ที่ทำให้แหม่มเข้าใจผิดว่าแจ๊คแอบนอกใจ แหม่มจึงประชดแจ๊คด้วยการคิดจะไปคบค้าสมาคมกับชายอื่น...เมื่ออุปสรรคของ ความรัก คือความเข้าใจผิด ที่เกิดขึ้นในก่อนวันแห่งความรักจะมาถึง ความรักของทั้งคู่จะลงเอยอย่างไร
ปราโมทย์ แสงศร
ปราโมทย์ แสงศร นักร้อง นักแสดง นายแบบชาวไทย เริ่มเข้าสู่วงการจาการชักชวนของพจน์ อานนท์ และเป็นที่รู้จักจากการแสดงภาพยนตร์เรื่องกลิ้งไว้ก่อน พ่อสอนไว้ และยังเคยออกอัลบั้มเดี่ยวภายใต้สังกัดอาร์เอส โปรโมชั่น
ปราโมทย์ แสงศร (ชื่อเล่น โมทย์) เกิดเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2517 เป็นนักแสดงชาวไทย จบการศึกษาจากคณะสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยศรีปทุม เอกโฆษณา มีผลงานการแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกตั้งแต่อายุ 16 ปี โดยเข้าสู่วงการพร้อมนักแสดงรุ่นเดียวกัน เช่น ศรราม เทพพิทักษ์, สมชาย เข็มกลัด, ปฏิภาณ ปฐวีกานต์, โชคชัย เจริญสุข และ คัทลียา แมคอินทอช คือเรื่อง "กลิ้งไว้ก่อนพ่อสอนไว้" รับบทเป็นรุ่นน้องที่โดนรุ่นพี่ตีหัว แล้วเข้าโรงพยาบาล ส่วนผลงานที่เป็นที่รู้จักเรื่องอื่นอย่าง "สะแด่วแห้ว" (2535) , "แตก 4 รัก โลภ โกรธ เลว" (2542), "ผีสามบาท" (2544)
เมื่อ ปี พ.ศ. 2539 ปราโมทย์ แสงศร เคยออกอัลบั้มชุดแรกและชุดเดียวคือ "Mote" กับเพลงที่สร้างชื่อของเขา อย่างเพลง "คอย",
"สั่นสะเทือน" ซึ่งออกกับค่ายอาร์.เอส.
ในช่วงระหว่างปี 2545-2549 เขาเริ่มหันหลังให้กับชีวิตนักแสดง เริ่มหันมาทำหนังอินดี้ ในปี 2549 เขามีภาพยนตร์สั้นเรื่องที่ 3 Tsu หนึ่งใน โปรเจกต์ภาพยนตร์สั้นสึนามิ และเป็นภาพยนตร์สั้นในชุดนี้ที่เดินทางไปต่างประเทศมากที่สุดของเขา นอกจากนี้ เขายังทำมิวสิกวิดีโอวงอินดี้บ้าง ทำโฆษณาบ้าง
ภูธเนศ หงษ์มานพ
ภูธเนศ หงษ์มานพ เกิดเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2519 เป็นนักแสดงและพิธีกรชาวไทย เป็นพี่ชายคนโตในจำนวนพี่น้อง 2 คน มีน้องสาว 1 คน จบการศึกษาระดับอนุบาลที่ โรงเรียนอนุบาลทัศนียวรรณ ระดับประถมและมัธยมศึกษาตอนต้นที่ โรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ มัธยมศึกษาตอนปลายที่ โรงเรียนเตรียมวิศวกรรมศาสตร์ไทย-เยอรมัน ระดับอุดมศึกษาที่ คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
มีผลงานแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกคือ กระโปรงบานขาสั้น ชีวิตส่วนตัว สมรสแล้วกับ เอ้ก บุษกร ตันติภนา หลังคบหากันมานานกว่า 5 ปี หลังจากนั้นในปี 2560 ก็มีทายาทคือเด็กชาย ภักดีบดินทร์ หงษ์มานพ ชื่อเล่น ดิน
ปลาสร้อยน้ำผึ้ง
ปลาสร้อยน้ำผึ้ง (; ) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ในวงศ์ปลาสร้อยน้ำผึ้ง (Gyrinocheilidae) มีรูปร่างเรียวทรงกระบอก แบนข้างเล็กน้อย ส่วนหัวค่อนข้างใหญ่ ตาเล็ก ปากอยู่ด้านล่างของจะงอยปาก มีสีพื้นลำตัวสีน้ำตาลเขียวมีลายแถบสีคล้ำพาดยาวตามลำตัวและมีจุดสีดำกระจายอยู่ทั่ว ตัวผู้เมื่อเจริญวัยขึ้นจะมีปุ่มคล้ายเม็ดสิวขึ้นตามหน้าและริมฝีปากบน มีลักษณะสำคัญ คือมีช่องเล็ก ๆ อยู่ด้านบนสุดของช่องเหงือก ริมฝีปาก มีลักษณะเป็นแผ่นดูดรูปกลมใช้ดูดกินตะไคร่น้ำตามพื้นหิน และ ทราย แล้วหายใจโดยใช้น้ำผ่านเข้าช่องเปิดด้านบนฝาปิดเหงือก แล้วออกมาทางด้านข้าง แทนที่จะใช้ปากสูบน้ำเข้าอย่างปลาทั่ว ๆ ไป
หากินอยู่ตามท้องน้ำ พบได้ทั่วไปในแหล่งน้ำต่าง ๆ ทั้งแหล่งน้ำหลากและที่ราบลุ่ม ขนาดความยาวเต็มที่ 30 เซนติเมตร กินอาหารจำพวกตะไคร่น้ำ, ซากพืช, ซากสัตว์ และสัตว์น้ำขนาดเล็กทั่วไป พบตั้งแต่ภาคใต้ของประเทศจีน ในประเทศไทยพบได้ทุกภาคและพบไปจนถึงมาเลเซีย
ปลาสร้อยน้ำผึ้ง ในอดีตขึ้นชื่อมากในแง่ของการนำไปทำเป็นน้ำปลาที่มีรสชาติดี เป็นของขึ้นชื่อของจังหวัดราชบุรีในชื่อ "น้ำปลาปลาสร้อยน้ำผึ้ง" และใช้เนื้อบริโภคอีกด้วย นอกจากนี้ยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาตู้ เพื่อใช้ทำความสะอาดตู้ด้วยการกินเศษอาหารหรือตะไคร่น้ำ ปัจจุบัน นิยมเพาะพันธุ์เป็นปลาเผือกหรือปลาที่มีร่างกายสั้นกว่าปกติอีกด้วย รวมถึงยังนำไปในกิจการฟิชสปาหรือสปาปลาแทนที่ปลาเลียหินได้อีกด้วย
ชื่ออื่น ๆ เรียกว่า "ปลาน้ำผึ้ง" หรือ "ปลาผึ้ง" หรือ "ปลาลูกผึ้ง" หรือ "ปลามูด", "ปลาอีดูด", "ปลายาลู่" หรือ "ปลาปากใต้"
โลกีย์
โลกีย์ - โลกิยะ แปลว่า "ยังเกี่ยวข้องกับโลก, เรื่องทางโลก, ธรรมดาโลก," ใช้ว่า โลกีย์ หรือ โลกิยะ ก็มี
โลกิยะ หมายถึงภาวะความเป็นไปที่ยังวนเวียนอยู่ในภพสาม คือ กามภพ รูปภพ อรูปภพ คือยังเกี่ยวข้องอยู่กับเรื่องกาม ตัณหา ทิฏฐิ อวิชชา
โลกิยะ เป็นคำใช้คู่กับ โลกุตระ ซึ่งแปลว่า พ้นโลก, เหนือโลก
โลกิยะ ที่ใช้ในรูปของโลกีย์ ในทางโลกมักใช้หมายถึงเรื่องเกี่ยวกับกามารมณ์ คือ รูป เสียง กลิ่น รส สัมผัส เช่นใช้ว่า กามโลกีย์ คาวโลกีย์
รายชื่อภาพเขียนโดยเลโอนาร์โด ดา วินชี
"ดูบทความหลักที่ เลโอนาร์โด ดา วินชี"
รายชื่อภาพเขียนโดยเลโอนาร์โด ดา วินชี เป็นรายการภาพเขียนสีน้ำมันและจิตรกรรมฝาผนังที่เขียนโดยเลโอนาร์โด ดา วินชีจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลี มีภาพเขียนทั้งหมดด้วยกันสิบห้าชิ้นที่ระบุว่าเป็นงานเขียนของเลโอนาร์โด ดา วินชีซึ่งรวมทั้ง จิตรกรรมแผง, จิตรกรรมฝาผนัง, ภาพร่าง, และงานที่ยังอยู่ในระหว่างการตระเตรียม ภาพเขียนหกภาพยังไม่เป็นที่ตกลงกันแน่นอนว่าเขียนโดยเลโอนาร์โดหรือไม่ สี่ภาพเพิ่งได้รับการยืนยันว่าเลโอนาร์โดเป็นผู้เขียนและอีกสองภาพหายไป
ในบรรดาภาพเขียนทั้งหมดไม่มีภาพใดที่เลโอนาร์โด ดา วินชีลงชื่อ ฉะนั้นการที่จะบ่งว่าเป็นงานเขียนของเลโอนาร์โดหรือไม่จึงขึ้นอยู่กับการศึกษาและการวิจัยของผู้เชี่ยวชาญ การที่เลโอนาร์โด มีผลงานเพียงไม่กี่ชิ้นก็อาจจะเป็นเพราะเป็นผู้มีความสนใจในสิ่งรอบตัวต่าง ๆ และความชอบทดสอบสิ่งใหม่ ๆ นอกจากนั้นยังชอบผัดวันประกันพรุ่ง แต่กระนั้นงานของเลโอนาร์โดก็เป็นงานที่มีความสำคัญเป็นอันมากในทางศิลปะและมีอิทธิพลต่อจิตรกรอื่น ๆ
รายชื่อภาพเขียนโดยทิเชียน
"ดูบทความหลักที่ ทิเชียน"
รายชื่อภาพเขียนโดยทิเชียน เป็นรายการภาพเขียนที่เขียนโดยทิเชียนจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ผู้มีความสำคัญในการเขียนภาพเขียนสีน้ำมัน ทิเชียนเป็นจิตรกรผู้นำของศิลปะเรอเนซองส์อิตาลีแบบเวนิส รายการข้างล่างนี้เป็นรายการที่ไม่สมบูรณ์ (และอาจจะรวมทั้งงานเขียนที่ไม่ได้ระบุเป็นการแน่นอนว่าเป็นของทิเชียน)
ปีเอตะ (ทิเชียน)
"ดูบทความหลักที่ ปีเอตะ"
ปีเอตะ (ภาษาอังกฤษ: Pietà) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันภาพสุดท้ายที่เขียนโดยทิเชียนจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลี ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอแสดงภาพอัคคาเดเมียที่เวนิสในประเทศอิตาลี
“ปีเอตะ” เป็นงานที่เขียนระหว่างปี ค.ศ. 1575-1576 เป็นภาพพระแม่มารีประคองร่างพระเยซูโดยมีนิโคเดอมัส (Nicodemus) คุกเข่าช่วยอยู่ข้างๆ ฉากหลังเป็นมุขโค้งใหญ่แบบแมนเนอริสม์ นิโคเดอมัสอาจจะเป็นภาพเหมือนตนเองของทิเทียนที่เป็นสัญลักษณ์ในการมองเห็นความตายที่จะมาถึงบนใบหน้าของพระเยซู ทางด้านซ้ายเป็นนักบุญแมรี แม็กดาเลนที่ทำให้โครงสร้างของภาพเป็นสามเหลี่ยมอย่างอุดมคติ
ภาพเหมือนอีกภาพหนึ่งในรูปคือภาพของโอราซิโอลูกชายของทิเชียนที่อยู่ที่ฐานคอลัมน์ด้านหนึ่งของมุข เชื่อกันว่าเป็นภาพเขียนภาพสุดท้ายของทิเชียน คำจารึกตรงมุมล่างบ่งว่าเขียนเสร็จโดยปาลมา จิโอวาเน (Palma Giovane)
การใช้สีมืดและทึมและลักษณะที่ดูเหมือนจะเป็นภาพที่ยังเขียนไม่เสร็จช่วยเพิ่มบรรยากาศทางอารมณ์ที่โศรกเศร้าของเนื้อหาของภาพยิ่งขึ้น
ฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ก ประจำปี 2551
ฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ก ประจำปี พ.ศ. 2551 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2552 ณ สนามศุภชลาศัย กรุงเทพมหานคร โดยเป็นการชิงชนะเลิศกันระหว่าง ทีมสโมสรฟุตบอลการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค แชมป์ไทยแลนด์พรีเมียร์ลีกฤดูกาล 2551 กับทีมสโมสรฟุตบอลชลบุรี รองแชมป์ไทยแลนด์พรีเมียร์ลีกฤดูกาล 2551
บาคคัส
บาคคัส สามารถหมายถึง
บาคคัส สามารถหมายถึงงานจิตรกรรม
ปาฏิปุคคลิกทาน
ปาฏิปุคคลิกทาน () เป็นศัพท์ในพระสูตร เป็นชื่อเรียกการถวายทานแก่พระภิกษุอย่างหนึ่ง โดยเฉพาะเจาะจงตัวผู้รับถวายสิ่งของ เช่น ถวายเฉพาะเจาะจงตัวพระภิกษุที่ตนเคารพนับถือ หรือที่ตนตั้งใจไว้ก่อนแล้วโดยเจตนาจำเพาะเจาะจง เช่น จะถวายแก่พระภิกษุรูปหนึ่งรูปใดผู้ทรงพรรษากาลที่ตนพบก่อน (โดยละเว้นพระภิกษุผู้นวกะ) เป็นต้น
ปาฏิปุคคลิกทาน เป็นทานถวายแก่พระภิกษุที่พระพุทธเจ้าตรัสไว้ว่ามีอานิสงส์ไม่มาก ดังที่พระพุทธเจ้าตรัสไว้ใน ทักขิณาวิภังคสูตร ว่า "ดูก่อนอานนท์!... ก็แต่ว่าเราไม่กล่าวโดยปริยายใดๆ เลยถึงการให้เฉพาะจงตัวบุคคล (ปาฏิปุคคลิกทาน) ว่ามีผลมากกว่าทักษิณาที่เป็นไปในสงฆ์ (สังฆทาน)"
หอศิลป์แห่งชาติ (ลอนดอน)
หอศิลป์แห่งชาติ () เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ตั้งอยู่ในกรุงลอนดอนในอังกฤษ ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1824 เป็นที่แสดงและเก็บรักษาจิตรกรรมกว่า 2,300 ภาพจากตั้งแต่กลางคริสต์ศตวรรษที่ 13 จนถึงปี ค.ศ. 1900
หอศิลป์แห่งชาติเริ่มก่อตั้งเมื่อรัฐบาลซี้อภาพเขียน 36 ภาพจากนายธนาคาร จอห์น จูเลียส แองเกอร์สไตน์ (John Julius Angerstein) ในปี ค.ศ. 1824 หลังจากนั้นลักษณะการสะสมก็ขึ้นอยู่กับผู้อำนวยการของหอศิลป์ โดยเฉพาะชาลส์ ล็อก อีสต์เลค (Charles Lock Eastlake) และโดยการอุทิศเงินส่วนบุคคลซึ่งเป็นจำนวนประมาณสองในสามของภาพในหอศิลป์ ฉะนั้นจำนวนภาพจึงไม่มากนักเมื่อเทียบกับพิพิธภัณฑ์แห่งชาติของประเทศอื่นๆ ในทวีปยุโรปแต่สมบูรณ์แบบในด้านเนื้อหา และเคยได้ชื่อว่าเป็นพิพิธภัณฑ์ในจำนวนไม่กี่พิพิธภัณฑ์ที่เป็นแสดงภาพเขียนอย่างถาวร แต่ในปัจจุบันข้ออ้างนี้ไม่เป็นความจริงแล้ว
ไซโบทรอน
ไซโบทรอน () เป็นวงแนวอีเล็คโทรใน ต้นทศวรรษที่1980s ประกอบด้วยสมาชิก Juan Atkins และ Richard Davis
เดอะโพรดิจี
เดอะโพรดิจี () เป็นวงดนตรีแนวอีเลคโทรนิก้าสัญชาติอังกฤษ ก่อตั้งโดย เลียม ฮาวเลตต์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2533
หอศิลป์แห่งชาติ (วอชิงตัน ดี.ซี.)
หอศิลป์แห่งชาติ (ภาษาอังกฤษ: National Gallery of Art) เป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปะแห่งชาติที่ตั้งอยู่ที่กรุงวอชิงตัน ดี.ซี.ในประเทศสหรัฐอเมริกา ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1938 โดยรัฐสภาคองเกรส พร้อมกับกองทุนสำหรับสิ่งก่อสร้างและงานศิลปะจำนวนพอสมควรที่อุทิศโดย แอนดรู ดับเบิลยู เมลลอน (Andrew W. Mellon) และงานศิลปะที่อุทิศโดย เลสซิง เจ โรเซ็นวอลด์ (Lessing J. Rosenwald), ศิลปะอิตาลีจากแซมูเอล เฮนรี เครสส์ (Samuel Henry Kress), ประติมากรรมและจิตรกรรมอีกมากกว่า 2,000 ชิ้น, และงานพอร์ซิเลนจากโจเซฟ อี ไวด์เนอร์ (Joseph E. Widener) การอุทิศงานศิลปะเช่นนี้ทำให้หอศิลป์แห่งชาติ (วอชิงตัน ดี.ซี.) เป็นหอศิลป์ที่เป็นเจ้าของงานศิลปะที่ดีที่สุดที่หนึ่งในโลก
พิพิธภัณฑ์ปราโด
พิพิธภัณฑ์ปราโด () เป็นพิพิธภัณฑ์และหอศิลปะที่ตั้งอยู่ที่กรุงมาดริด ประเทศสเปน พิพิธภัณฑ์ปราโดสะสมงานศิลปะยุโรปจากคริสต์ศตวรรษที่ 12 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 ที่มาจากพื้นฐานของงานสะสมของพระราชวงศ์สเปน เดิมก่อตั้งเป็นพิพิธภัณฑ์สำหรับจิตรกรรมและประติมากรรม แต่ก็มีงานสะสมประเภทอื่นเช่นภาพวาดเส้น 5,000 ภาพ, ภาพพิมพ์ 2,000 ภาพ, เหรียญ 1,000 เหรียญ, และงานตกแต่งอีกเกือบ 2,000 ชิ้น ประติมากรรมมีด้วยกันกว่า 700 ชิ้นรวมทั้งชิ้นส่วน
ดอลลาร์แคนาดา
ดอลลาร์แคนาดา (สัญลักษณ์ $ โค้ด CAD) เป็นสกุลเงินหลักของประเทศแคนาดา โดยปกติจะใช้ย่อในสัญลักษณ์ดอลลาร์ ($) หรือใช้ C$ เพื่อแบ่งแยกกับสกุลเงินดอลลาร์อื่น 1 ดอลลาร์แคนาดาแบ่งย่อยออกเป็น 100 เซนต์ ดอลลาร์แคนาดาเป็นหน่วยเงินที่มีการแลกเปลี่ยนเป็นอันดับ 7 ของโลก (ณ 2550)
เนี่ย อู้เซ็ง
เนี่ย อู้เซ็ง (, เหลียง อวี่เชิง) (5 เมษายน ค.ศ. 1924 - 22 มกราคม ค.ศ. 2009) เป็นนามปากกาของ ตั้ง บุนทง (, เฉิน เหวินถ่ง) นักเขียนนิยายกำลังภายในชาวจีน ผู้เขียนเรื่อง นางพญาผมขาว เจ็ดนักกระบี่
ตั้ง บุนทง เกิดที่มณฑลกวางสี ทางภาคใต้ของจีน ศึกษาด้านวรรณคดีจีนคลาสสิก ประวัติศาสตร์จีน และเศรษฐศาสตร์จากมหาวิทยาลัยหลิงหนาน ในเมืองกวางโจว และเริ่มทำงานเป็นนักหนังสือพิมพ์ตั้งแต่เรียนจบ โดยเริ่มเขียนนวนิยายกำลังภายใน ตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ตั้งแต่ พ.ศ. 2497 ชื่อเรื่อง "มังกรถล่มพยัคฆ์กลางกรุง" (Long Hu Dou Jing Hua) ได้รับความนิยมเป็นอย่างสูง
ตั้ง บุนทง เขียนนวนิยายกำลังภายในทั้งสิ้น 36 เรื่อง ผลงานของเขาจะมีเนื้อเรื่องอิงประวัติศาสตร์ โดยมักเปิดเรื่องด้วยบทกวีที่ไพเราะ ตัวละครเอกในเรื่องมักมีความรู้ด้านวรรณคดีโบราณ
ตั้ง บุนทง เป็นนักเล่นหมากล้อม (โกะ) เคยเข้าแข่งขันหมากล้อมระดับประเทศ และเขียนบทความประจำเกี่ยวกับหมากล้อมตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์
ตั้ง บุนทง ป่วยเป็นโรคมะเร็งที่กระเพาะปัสสาวะ ตั้งแต่ พ.ศ. 2547 และล้มป่วยด้วยอาการเส้นเลือดในสมองอุดตันระหว่างเดินทางไปฮ่องกง เมื่อ พ.ศ. 2550 ก่อนจะเสียชีวิตที่บ้านพักที่ซิดนีย์ ออสเตรเลีย เมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2552 อายุ 82 ปี
พระนางพรหมจารีและพระกุมารกับนักบุญอันนา (มาซัชโช)
"ดูบทความหลักที่ แม่พระและพระกุมาร"
พระนางพรหมจารีและพระกุมารกับนักบุญอันนา ( หรือ Sant'Anna Metterza) เป็นจิตรกรรมแผงที่เขียนโดยมาซัชชีโอจิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาชาวอิตาลี ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์อุฟฟิซิที่เมืองฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี
มาซาชิโอ เขียนภาพ “พระนางพรหมจารีและพระกุมารกับนักบุญอันนา” ระหว่างปี ค.ศ. 1424 ถึงปี ค.ศ. 1425 และอาจจะเขียนร่วมกับมาโซลีโน ดา ปานีกาเล (Masolino da Panicale)
แม่พระและพระกุมารเป็นงานชิ้นแรกชิ้นหนึ่งของมาซัชชีโอ ทูตสวรรค์ที่บอบบางและใช้สีอ่อนเป็นลักษณะการเขียนของสมัยกอธิคของมาโซลีโน ทูตสวรรค์ทางด้านบนขวาเป็นของมาซัชชีโอ ส่วนนักบุญอันนาที่จางลงไปทำให้สันนิษฐานได้ยาก แต่มือที่ดูเหมือนจะสำรวจความลึกของช่องว่างในภาพอาจจะเป็นความคิดของมาซัชชีโอ ภาพ “พระนางพรหมจารีและพระกุมารกับนักบุญอันนา” เป็นงานเขียนสำหรับโบสถ์ซันอัมโบรจิโอในฟลอเร็นซ์ ตามที่จอร์โจ วาซาริกล่าวว่เป็นภาพที่ตั้งภายในประตูชาเปลที่นำไปสู่ห้องของชี
รูปพระกุมารเป็นภาพเด็กที่ดูเหมือนจริงซึ่งต่างจากรูปเด็กสมัยกอธิคที่แข็งกว่า ภาพเขียนนี้เป็นภาพเขียนแรกๆ ที่แสดงให้เห็นถึงผลของแสงธรรมชาติที่ส่องลงมากระทบตัวแบบซึ่งเป็นสิ่งที่ทำให้มาซาชิโอแตกต่างจากจิตรกรอื่นและเป็นสิ่งที่มีอิทธิพลต่อการเขียนภาพแบบยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาต่อมา
หอศิลป์อุฟฟีซี
หอศิลป์อุฟฟิซิ (ภาษาอิตาลี: Galleria degli Uffizi) เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ตั้งอยู่ที่เมืองฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี “หอศิลป์อุฟฟิซิ” เป็นพิพิธภัณฑ์ที่เก่าที่สุดและมีชื่อเสียงที่สุดในบรรดาพิพิธภัณฑ์ศิลปะในโลก ตัวพิพิธภัณฑ์เป็นส่วนหนึ่งของ “พาลัซโซ เดกลิ อุฟฟิซิ” ซึ่งเป็นพาลัซโซ (Palazzo) ในเมืองฟลอเรนซ์
ตัวสิ่งก่อสร้างของวังเริ่มโดยจอร์โจ วาซารีในปี ค.ศ. 1560 สำหรับโคสิโมที่ 1 เดอเมดิชิ (Cosimo I de' Medici) เพื่อเป็นสำนักงานของผู้พิพากษาฟลอเรนซ์ — จึงได้ชื่อว่า “uffizi” หรือ “ออฟฟิส” การก่อสร้างทำตามแบบที่วางโดยวาซารีโดย อัลฟองโซ ปาริจิ (Alfonso Parigi) และ เบอร์นาร์โด บวนตาเล็นติ (Bernardo Buontalenti) และเสร็จเมื่อปี ค.ศ. 1581 “cortile” ยาวและแคบและเปิดไปทางแม่น้ำอาร์โนทางด้านหนึ่งเป็นแบบดอริคที่แสดงช่องว่างโดยไม่บังทิวทัศน์ที่นักประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรม ใช้เป็นตัวอย่างในการวางแบบถนนทัศน์ในยุโรป วาซารีผู้เป็นทั้งจิตรกรและสถาปนิกเน้นทัศนมิติของความยาวโดยการใช้บัวที่ต่อเนื่องตลอดแนวบนหลังคาของฟาซาด เช่นเดียวกับบัวต่อเนื่องที่ใช้ระหว่างชั้น และใช้บันไดสามชั้นที่ต่อเนื่องกันด้านหน้า
พาลัซโซ เดกลิ อุฟฟิซิใช้เป็นสำนักงานการบริหารทางการยุติธรรมและเป็นที่เก็บเอกสารสำคัญของรัฐ (Archivio di Stato) แผนที่โคสิโมที่ 1 เดอ เมดิชิวางไว้ในการจัดงานแสดงศิลปะที่เป็นของตระกูลเมดิชิมาถูกเปลี่ยนโดย ฟรานเชสโคที่ 1 เดอ เมดิชิ ที่รวมงานชิ้นเด่นๆ ในหอศิลป์ที่กลายมาเป็นจุดดึงดูดของ “”
งานเขียนก็เพิ่มมากขึ้นตลอดมาจากการสะสมของตระกูลเมดิชิบ้าง หรืองานที่จ้างทำบ้าง หลังจากตระกูลเมดิชิสิ้นอำนาจ งานสะสมก็ยังเป็นของฟลอเรนซ์ภายใต้ข้อตกลง “Patto di famiglia” ที่ต่อรองกับแอนนา มาเรีย โลโดวิคาทายาทคนสุดท้ายของตระกูล ซึ่งเป็นต้นกำเนิดของพิพิธภัณฑ์สมัยใหม่ หอศิลป์เปิดให้เข้าชมโดยการยื่นคำร้องตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 และในปี ค.ศ. 1765 ก็เริ่มเปิดให้สาธารณชนเข้าชม
หอศิลป์มีงานสะสมมากมายจนต้องนำไปแสดงในพิพิธภัณฑ์อื่นๆ ในฟลอเรนซ์ ภายในปี ค.ศ. 2006 ทางหอศิลป์มีโครงการที่จะขยายบริเวณแสดงงานเขียนเพิ่มขึ้นจาก 6,000 ตารางเมตร (64,000 ตารางฟุต) เป็นเกือบจะ 13,000 ตารางเมตร (139,000 ตารางฟุต) ซึ่งทำให้สาธารณชนได้ชมงานเขียนที่แต่เดิมเก็บไว้ในที่เก็บของ
ในปัจจุบันหอศิลป์อุฟฟิซิเป็นสถานที่ที่นิยมที่สุดที่หนึ่งในฟลอเรนซ์ของนักท่องเที่ยว ระหว่างหน้าร้อนโดยเฉพาะในเดือนกรกฎาคมนักท่องเที่ยวอาจจะต้องคอยกว่าห้าชั่วโมงเพื่อที่จะเข้าชมหอศิลป์
โกโมร่า
โกโมร่า (ゴモラ) เป็นสัตว์ประหลาดจากซีรีส์อุลตร้าแมน
โกโมร่าเป็นสัตว์ประหลาดโบราณดึกดำบรรพ์อายุเก่าแก่หลายร้อยปีที่ยังคงหลงเหลืออยู่ โกโมร่าเซารัส ถูกค้นพบบนเกาะจอห์นสัน และถูกค้นส่งมายังเมือง โอซาก้า ระหว่างทางเกิดข้อผิดพลาด โกโมร่าเซารัสตกลงมาที่พื้น ทำให้มันตื่นขึ้นฟื้นคืนชีพอาละวาด
โกโมร่าถูกหน่วยวิทยะค้นพบที่เกาะจอห์นสันพวกเขาคิดว่ามันตายแล้วและจะนำไปจัดแสดงแต่เกิดความผิดพลาด
ทำให้มันออกอาละวาดหางของมันจัดเป็นอาวุธชั้นดีจนอุลตร้าแมนต้องตั้งหลักใหม่
และเมื่อหางของมันถูกยิงจนขาดจึงปราชัยต่ออุลตร้าแมนในการต่อสู้รอบที่2
พระนางพรหมจารีรับเกียรติยกขึ้นสวรรค์ (ทิเชียน)
"ดูบทความหลักที่ แม่พระรับเกียรติยกขึ้นสวรรค์"
ภาพพระนางพรหมจารีรับเกียรติยกขึ้นสวรรค์ () เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยทิเชียนจิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาคนสำคัญชาวอิตาลี
ทิเชียนเขียนภาพ “พระนางพรหมจาณีรับเกียรติยกขึ้นสวรรค์” ระหว่างปี ค.ศ. 1516 ถึงปี ค.ศ. 1518 สำหรับบาซีลีกาดีซันตามาเรีย โกลรีโอซา ดี ฟรารีที่เมืองเวนิสในประเทศอิตาลี เป็นฉากประดับแท่นบูชาที่ใหญ่ที่สุดในเวนิส
“พระนางพรหมจารีรับเกียรติยกขึ้นสวรรค์” เป็นภาพที่แสดงเหตุการณ์สามเหตุการณ์ซ้อนกัน ส่วนล่างสุดของภาพเป็นภาพของอัครทูตที่ต่างก็ยกมือยกไม้ (ยกเว้นนักบุญเปโตรที่นั่งกุมมืออยู่) ขึ้นไปทางพระแม่มารีย์ที่ลอยขึ้นไปบนท้องฟ้าท่ามกลางเครูบ (cherubim) ที่ร้องเพลงสรรเสริญ ด้านบนเป็นภาพพระเจ้ารอรับพระแม่มารีย์ ด้านหนึ่งของพระเจ้าเป็นเครูบอีกคนหนึ่งที่ถือมงกุฏให้พระแม่มารีย์
ทิเชียนอาจจะได้รับการฝึกเป็นช่างงานโมเสกมาก่อน และมีข้อเสนอว่าฉากหลังที่เป็นทองอาจจะเป็นอิทธิพลมาจากธรรมเนียมของการทำโมเสกของช่างชาวเวนิส งานชิ้นนี้เป็นงานสำคัญที่ช่วยสร้างชื่อเสียงให้แก่ทิเชียนในเวนิส ข้อมูลบางแหล่งกล่าวว่าผู้แทนของจักรพรรดิคาร์ลที่ 6 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ปรากฏตัวในพิธีเบิกภาพเขียนเป็นครั้งแรกด้วย และอาสาซื้อภาพถ้านักบวชไม่พอใจในคุณภาพของภาพเขียน
ในปี ค.ศ. 1818 ภาพเขียนถูกนำไปตั้งที่หอศิลป์อักกาเดเมีย แต่ก็นำกลับมาตั้งที่เดิมในปี ค.ศ. 1919
เมาส์ออนมาร์ส
เมาส์ออนมาร์ส () เป็นวงดนตรีในแนวอินเทลลิเจนท์แด๊นซ์มิวสิก ก่อตั้ง ตั้งแต่ พ.ศ. 2536 ประกอบด้วยสมาชิก Andi Toma และ Jan St. Werner
จักรพรรดิจิ้นหวย
สมเด็จพระจักรพรรดิจิ้นหวยตี้(850-856)ประสูติเมื่อปีค.ศ.284(พ.ศ. 827) ทรงขึ้นครองราชย์ในปี ค.ศ. 307 (พ.ศ. 850) ต่อจากจักรพรรดิจิ้นฮุ่ยตี้พระเชษฐาขณะพระชนม์ได้23พรรษา
ในปลายรัชกาล หัวหน้าเผ่าซ่วงหนู ชื่อหลิวหยวน ได้ตั้งตนเป็นอิสระใช้ชื่อว่าฮั่นกว๋อ ต่อมาหลิวหยวนสิ้นชีพลง หลิวซงบุตรชายของเขาได้นำทัพเข้านครลั่วหยางได้สำเร็จ และสำเร็จโทษจิ้นหวยตี้เมื่อปีค.ศ.313(พ.ศ. 856)
ขณะพระชนม์ได้เพียง29พรรษา
พระราชบิดา:
พระเชษฐา:
จักรพรรดิจิ้นหมิ่น
สมเด็จพระจักรพรรดิจิ้นหมิ่นตี้ (ค.ศ. 313 - 316, พ.ศ. 856 - 859) จักรพรรดิองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์จิ้นตะวันตก ทรงครองราชย์สืบต่อจากจักรพรรดิจิ้นหวยตี้ ประสูติเมื่อปี ค.ศ. 300 (พ.ศ. 843)
จักรพรรดิจิ้นหมิ่นตี้ ถูกยกขึ้นเป็นจักรพรรดิแทนจิ้นหวยตี้ ที่ถูกหลิวซงสำเร็จโทษ ขณะพระชนม์เพียง 13 พรรษา ต่อมาใน ค.ศ. 316 (พ.ศ. 859) ทรงถูกหลิวซงบุกเข้าฉางอัน จับสำเร็จโทษในอีก 2 ปีต่อมา ขณะพระชนม์เพียง 16 พรรษาทำให้ราชวงศ์จิ้นตะวันตกล่มสลายลง และสุมารุ่ยเชื้อพระวงศ์ ได้ขึ้นครองราชย์เป็น จักรพรรดิจิ้นหยวนตี้ และสถาปนาราชวงศ์จิ้นตะวันออกขึ้น
คนกับควาย
คนกับควาย เป็นเพลงเพื่อชีวิตที่มีชื่อเสียงของวงคาราวาน ขับร้องโดย สุรชัย จันทิมาธร จากทำนองเพลง "Master of War" ของ บ็อบ ไดแลน แต่งคำร้องภาษาไทยโดย สมคิด สิงสง
เพลงคนกับควาย ได้แสดงสู่สาธารณะเป็นครั้งแรก โดยสุรชัย จันทิมาธร และวิสา คัญทัพ ในงานแต่งงานของวีระประวัติ วงศ์พัวพันธุ์ เพื่อนนักเขียนในกลุ่ม "พระจันทร์เสี้ยว" และเริ่มเป็นที่รู้จักในวงกว้าง จากการแสดงในงานนิทรรศการเพลงเพื่อชีวิต ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ โดยสุรชัย และวีระศักดิ์ สุนทรศรี ร่วมกันเล่นเพลง คนกับควาย เปิบข้าว และข้าวคอยฝน และบันทึกเสียงเป็นครั้งแรกโดยคาราวานทั้งวง ที่ห้องอัด "คิงส์ซาวด์" เมื่อกลางปี พ.ศ. 2518
ภายหลังเหตุการณ์ 6 ตุลา ในปี พ.ศ. 2519 เทปมาสเตอร์ของอัลบัมคนกับควายถูกทำลายทิ้งทั้งหมด เพื่อความปลอดภัยของผู้ครอบครอง ภายหลังจึงได้มีการทำมาสเตอร์ขึ้นมาใหม่ในปี พ.ศ. 2538 โดยใช้ต้นฉบับจากแผ่นเสียง
เพลงนี้ถูกแปลงเป็นเพลงลูกทุ่ง โดยสดใส รุ่งโพธิ์ทอง ชื่อเพลง "เราคนจน" และต่อมา ยอดรัก สลักใจ ได้นำมาร้องใหม่อีกครั้ง
เจ้าฟ้าก้อนแก้วอินแถลง
เจ้าฟ้าก้อนแก้วอินแถลง (บางแห่งสะกดว่าอินทรแถลง) หรือที่ชาวเชียงตุงนิยมเรียกว่า เจ้าฟ้าเฒ่า เป็นโอรสองค์ที่ 5 ของเจ้าฟ้าโชติกองไท ได้ครองราชย์เป็นเจ้าหอคำเชียงตุงสืบแทนเจ้าพี่คือเจ้าฟ้าก๋องคำฟู ที่ถึงแก่พิราลัยในปี พ.ศ. 2441 ตลอดเวลาที่เจ้าฟ้าก้อนแก้วอินแถลงครองนครเชียงตุง พระองค์ได้สร้างความเจริญแก่นครเชียงตุงเป็นอย่างมาก เช่น การสร้างถนนหนทาง ทำนุบำรุงพระศาสนา เช่น สร้างวัดหลายแห่ง และมีการบูรณะปฏิสังขรณ์ เช่นวัดหัวข่วงที่ถูกไฟไหม้ก็สร้างใหม่แล้วยกเป็นวัดหลวง มีการสร้างวัดพระเจ้าหลวงประดิษฐานพระพุทธมหามัยมุนีจำลองมาจากเมืองมัณฑะเลย์ สร้างหอหลวงขึ้นใหม่เป็นตึกแบบอินเดีย บรรดาหอต่างๆที่พำนักของเจ้าแม่เฒ่า (ราชมารดา) เจ้าแม่นางเมือง (พระมเหสี) และบรรดานางฟ้า (พระสนม) โปรดให้เปลี่ยนเป็นตึกแบบใหม่ทั้งหมด รวมความว่าสิ่งใดที่จะนำความเจริญมาสู่บ้านเมือง ท่านผู้นี้ก็ได้พยายามจัดขึ้นทำขึ้น การติดต่อกับเพื่อนบ้านก็ให้ตัดถนนเป็นทางรถยนต์ติดต่อกับจังหวัดเชียงรายซึ่งเป็นจังหวัดชายแดนติดต่อกับเชียงตุง ทางตะวันตกก็มีทางรถยนต์ติดต่อกับตองยี กับได้ทำความสัมพันธ์กับเจ้านายพื้นเมืองทางเชียงใหม่และลำปางโดยทางแต่งงานของราชบุตรเป็นต้น โดยได้ปฏิบัติงานเป็นที่เรียบร้อยและเป็นที่พอใจแก่อังกฤษซึ่งเป็นเจ้าอาณานิคม จนรัฐบาลอังกฤษได้ยกให้เป็น C.I.E. (Companion of the Indian Empire)
เจ้าฟ้าก้อนแก้วอินแถลงมีมหาเทวี 1 องค์ และมีหม่อม 5 คน มีราชโอรสราชธิดารวม 19 พระองค์ ได้แก่
คอฟฟินไนต์
คอฟฟินไนต์ (Coffinite) เป็นแร่ยูเรเนียมซิลิเกต ผงมีสีดำเทา เปราะแตกง่าย แตกแบบก้นหอย มีสูตรโครงสร้างเป็น U(SiO)(OH)
ถูกค้นพบครั้งแรกในปี พ.ศ.2497 ที่เหมืองลาซาล รัฐโคโลราโดและถูกตั้งชื่อโดย รูเบน แคลร์ คอฟฟิน (Reuben Clare Coffin, 1886 - 1972) นักธรณีวิทยาชาวอเมริกัน
จักรพรรดิซ่งกวังจง
ซ่งกวังจง (; 30 กันยายน ค.ศ. 1147 – 17 กันยายน ค.ศ. 1200) ชื่อตัวว่า จ้าว ตุน () เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 12 ของราชวงศ์ซ่ง (宋朝) แห่งจักรวรรดิจีน และเมื่อแบ่งราชวงศ์ซ่งออกเป็นสมัยเหนือกับสมัยใต้ นับเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 3 ของราชวงศ์ซ่งใต้ (南宋朝) เสวยราชย์ตั้งแต่ ค.ศ. 1189 จนสละราชบัลลังก์ใน ค.ศ. 1194
จ้าว ตุน เป็นโอรสองค์ที่ 3 ของจ้าว เชิ่น (趙昚) ซึ่งเสวยราชย์เป็นจักรพรรดิซ่งเซี่ยวจง (宋孝宗) กับนางกัว (郭氏) ชายาคนแรกของจ้าว เชิ่น ผู้ซึ่งเมื่อเสียชีวิตแล้วได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นพระมเหสี ฐานันดรศักดิ์ว่า "เฉิงมู่หฺวังโฮ่ว" (成穆皇后)
ในวัยเด็ก จ้าว ตุน เป็นโรคอารมณ์สองขั้วหรือโรคประสาทขั้นรุนแรง
ค.ศ. 1189 จ้าว ตุน อายุได้ 42 ปี จ้าว เชิ่น บิดาของเขา สละราชสมบัติให้แก่เขา แต่เมื่อครองราชย์ไปได้สักพัก จ้าว ตุน กลับติดสุรายาเมาจนจิตฟั่นเฟือน ครั้นบิดาสิ้นลงใน ค.ศ. 1194 เขาก็ไม่ยอมร่วมกระบวนแห่ศพ เพราะถูกหลี่ เฟิ่งเหนียง (李鳳娘) มเหสีของเขา ยุยง ดังนั้น อู๋ไท่โฮ่ว (吳太后) ย่าบุญธรรมของเขา จึงบีบให้เขาสละราชสมบัติให้จ้าว โค่ว (趙擴) บุตรชาย ขึ้นสืบราชสมบัติต่อเป็นจักรพรรดิซ่งหนิงจง (宋寧宗) หลังจากนั้น จ้าว ตุน ประสบภาวะทางจิตจนล้มป่วยหนัก เชื่อกันว่า เป็นสาเหตุให้เขาถึงแก่ชนมชีพใน ค.ศ. 1200 ณ เช่าซิง (绍兴) ในเจ้อเจียง (浙江)
วทัญญู มุ่งหมาย
นายวทัญญู มุ่งหมาย เกิดเมื่อวันอังคารที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2508 ปีมะเส็ง ณ จังหวัด อุบลราชธานี เป็นบุตรคนที่ 6 ของ นาย บุดดี มุ่งหมาย และ นางเรือนคำ มุ่งหมาย มี พี่น้อง 7 คน ชาย 2 คน หญิง 5 คน การทำงานในวงการบันเทิงเริ่มจากการเป็นนักเรียนการแสดงรุ่นที่ 1 ของช่อง 7 สี และเป็นนักร้องดีเด่นและขวัญใจมหาชนในการประกวดร้องเพลงชิงแชมป์ 5 ภูมิภาคของวาทินี ช่อง 9 อสมท. ประเภทเพลงสากลและไทยสากล (ปี พ.ศ. 2525-2527) เป็นตัวแทนนักร้องไทยเข้าร่วมการแข่งขันร้องเพลงชิงแชมป์เอเชีย ณ ฮ่องกง (ปี พ.ศ. 2528) หลังจากนั้น ได้ทำงานวงการบันเทิงเรื่อยมา เริ่มจากเป็นผู้ดำเนินรายการโทรทัศน์ วิทยุ นักแสดง และนักร้องชาวไทย
วทัญญูจบการศึกษาจากมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนเบ็ญจะมะมหาราช ศิลปศาสตรบัณฑิต (รัฐศาสตร์) สาขาการปกครอง ภาคพิเศษ รุ่น 5 ที่มหาวิทยาลัยรามคำแหงและระดับปริญญาโท รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการเมืองการปกครองสำหรับนักบริหาร รุ่นที่ 14 ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และปริญญาโทใบที่ 2 นิเทศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการสื่อสารการท่องเที่ยวและบันเทิงจาก มหาวิทยาลัยเกริก รุ่นที่ 2
ปัจจุบัน เป็นอาจารย์หัวหน้าสาขาวิชาการการสื่อสารการเมื่องบูรณาการ คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกริก ประธานกรรมการบริหาร บริษัท สตาร์ อีส บอร์น จำกัด เจ้าของผลงานหนังสือคัมภีร์วิถีคน
"ชุด วันแรกเจอ (พ.ศ. 2529)
"ชุด รักเงียบเงียบ
ปัจจุบัน อยู่ในระหว่างผลิตผลงาน “คีตราชัน Amazing Thailand”
ปัจจุบันกำลังทำงานผลงานพ็อคเก็ตบุ๊คหลากหลายรูปแบบในนาม บริษัท สตาร์ อีส บอร์น จำกัด อาทิ.คัมภีร์วิถีคน(principle for better life)
แจ็ก นิโคลสัน
จอห์น โจเซฟ "แจ็ก" นิโคลสัน () เกิดเมื่อวันที่ 22 เมษายน ค.ศ. 1937 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน
นิโคลสันเคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์มาแล้ว 12 ครั้งและได้รับรางวัล 3 ครั้ง สองรางวัลได้รับในสาขานักแสดงยอดเยี่ยมและอีกหนึ่งได้จากนักแสดงสมทบยอดเยี่ยม มีสถิติเทียบเท่า วอลเตอร์ เบรนแนน ที่ได้รับ 3 รางวัล (ในหมู่นักแสดงชาย) แต่เป็นรอง แคธารีน เฮปเบิร์น ที่ได้รับทั้งหมด 4 รางวัล เขายังเป็น 1 ใน 2 นักแสดงชายได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ทั้งในบทนำและสมทบ ในทุก ๆ ทศวรรษตั้งแต่ยุค 1960 ส่วนอีกคนคือไมเคิล เคน เขาได้รับ 7 รางวัลลูกโลกทองคำ และรับรางวัล Kennedy Center Honor ในปี 2001
ผลงานแสดงเด่น ๆ ของเขาเช่น "Easy Rider", "Five Easy Pieces", "Chinatown", "One Flew Over the Cuckoo's Nest", "The Passenger", "The Shining, Terms of Endearment", "Batman", "A Few Good Men", "As Good as It Gets", "About Schmidt", "Something's Gotta Give", และ "The Departed"
จักรพรรดิเหลียวซื่อจง
สมเด็จพระจักรพรรดิเหลียวซื่อจง เป็นพระโอรสในเย่ว์ลู่ทู่อี่และมีศักดิ์เป็นพระนัดดาของจักรพรรดิเหลียวไท่จง (พ.ศ. 1469-1490) เมื่อพระปิตุลาสวรรคตลง
พระองค์จึงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิเหลียวซื่อจง จักรพรรดิองค์ที่ 3 แห่งราชวงศ์เหลียว ทรงครองราชย์ระหว่างพ.ศ. 1490-1494 ในปีพ.ศ. 1494
(ค.ศ. 951) ปีที่4ในรัชกาลทรงถูกปลงพระชนม์
พระราชบิดา:
ด้านครอบครัว
เซเรนา วิลเลียมส์
เซเรนา จาเมกา วิลเลียมส์ () เกิดวันที่ 26 กันยายน ค.ศ. 1981 เป็นนักเทนนิสอาชีพชาวอเมริกัน โดย ณ วันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2009 เธอติดอันดับ 1 ของโลกจาก Women's Tennis Association เธอเป็นผู้ชนะในการแข่งขันเทนนิสยูเอสโอเพนและเทนนิสออสเตรเลียนโอเพน ในประเภทหญิงเดี่ยว ชนะมาแล้ว 29 แกรนด์สแลม คือ 23 ครั้งในประเภทเดี่ยว, 8 ครั้งประเภทหญิงคู่, 2 ครั้งประเภทคู่ผสม เธอยังได้รับเหรียญทองในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 4 เหรียญจากประเภทหญิงคู่
ในปี 2005 นิตยสาร "เทนนิส" จัดอันดับนักเล่นที่ดีที่สุดในรอบ 40 ปี เธอติดอยู่ในอันดับ 17 เธอเป็นน้องสาวของอดีตนักเทนนิสมืออาชีพอันดับ 1 ของโลก วีนัส วิลเลียมส์ ซึ่งติดอันดับ 1 มาแล้ว 3 ครั้งก่อนหน้า
ลาน่า แลงก์
ลานา แลงก์ () ปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือการ์ตูนชุด Superman เล่มที่ 1 ตอนที่ 1 ปี ค.ศ. 1939 ในฐานะแฟนเก่าของ Clark Kent และในภาพยนตร์เรื่อง Superman III ลานาแลงก์ ปรากฏตัวในฐานะภรรยาของ Pete Ross ผู้ขี้เมาและในซีรีส์เรื่อง สมอลล์วิลล์ ปัจจุบัน ลานา แลงก์ ในเวอร์ชันนี้คือ คริสติน ครุก (Kristian Kreuk)
เก้าอี้
เก้าอี้ คือที่นั่งประเภทหนึ่ง โดยมักจะเป็นที่นั่งสำหรับคนเดียว โดยในส่วนที่นั่งจะอยู่เหนือจากระดับพื้น มีขาเก้าอี้ 4 ขารองรับข้างใต้ ส่วนเก้าอี้ที่นั่งได้มากกว่า 1 คน อาจเรียกว่าโซฟา
เก้าอี้ที่พบในประวัติศาสตร์เช่น เก้าอี้ของกรีก ที่คาดว่าน่าจะสร้างราว 600 ก่อนคริสต์ศักราช เป็นเก้าอี้สี่ขาตัวตรงและมีพนักพิงตั้งตรง ถัดมาเป็นเก้าอี้ในประเทศอังกฤษ ในสมัยราชวงศ์ถัง (ค.ศ. 618-907)
ในปัจจุบัน วัสดุที่ใช้ทำเก้าอี้มีความหลากหลายมากขึ้น ไม่ว่าจะทำจาก เก้าอี้ไม้ เก้าอี้โลหะ เก้าอี้พลาสติก เริ่มมีการผลิตและใช้งานเป็นจำนวนมาก ใช้ทุกระดับชั้น มีการออกแบบดีไซน์เก้าอี้หลากลายมากมาย
สำหรับคำว่า "เก้าอี้" นั้น เป็นคำมาจากภาษาจีนแต้จิ๋ว ตรงกับภาษาจีนกลางว่า "เกาอี่" (高椅 gāoyǐ) แปลตามอักษรได้ว่า ""ที่นั่งสูง""