hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
เส้นสองสลึง
เส้นสองสลึง (frenulum of prepuce of penis) คือ เส้นเอ็นหรือเนื้อเยื่อบางๆที่ยึดหัวองคชาต กับหนังที่รูดไปมาได้ขององคชาต
เส้นสองสลึงนั้นบางคนมี บางคนไม่มีเนื่องจากขาดไปแล้ว จิง
บารโธโลมิวอัครทูต
บารโธโลมิวอัครทูต (; ) เป็นนักบุญและมรณสักขีในศาสนาคริสต์ เสียชีวิตที่ประเทศอาร์มีเนีย บารโธโลมิวเป็นหนึ่งในอัครทูตของพระเยซู ชื่อ “บารโธโลมิว” มาจากภาษาแอราเมอิก “bar-Tôlmay” (תולמי‎‎‎‎‎-בר‎‎) หมายความว่า “ลูกของโทลเม” (โทเลมี) หรืออาจจะเป็น “ลูกของคนไถนา” บางครั้งก็เชื่อกันว่าเป็นนามสกุลมากกว่าจะเป็นชื่อตัว
บาร์โทโลมิวปรากฏในรายนามของอัครทูตในพระวรสารสหทรรศน์ (พระวรสารนักบุญมัทธิว, พระวรสารนักบุญมาระโก, และพระวรสารนักบุญลูกา) และเป็นผู้หนึ่งที่เห็นการเสด็จขึ้นสวรรค์ของพระเยซู (กิจการของสาวก 1:4, 12, 13)
เมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 9 นักบุญบารโธโลมิว มึ่ชื่อเกี่ยวกับ “นาธานาเอล” (Nathanael) ซึ่งเป็นชื่อที่ปรากฏในพระวรสารนักบุญจอห์น ในพระวรสารสหทรรศนักบุญฟีลิปอัครทูตและนักบุญบารโธโลมิวมักจะกล่าวถึงพร้อมกันขณะที่ชื่อ “นาธานาเอล” ไม่มีการกล่าวถึง แต่ในพระวรสารนักบุญยอห์น นักบุญฟีลิปและ“นาธานาเอล” มักจะปรากฏชื่อพร้อมกัน แต่ไม่มีการกล่าวถึง “บารโธโลมิว” นักวิชาการทางคัมภีร์ไบเบิลไม่เห็นด้วยว่า “นาธานาเอล” กับ “บารโธโลมิว” เป็นคนคนเดียวกัน
ในพระวรสารนักบุญยอห์น 1:45-51, กล่าวว่า “นาธานาเอล” เป็นเพื่อนของนักบุญฟีลิป และเมื่อเริ่มแรกมีความข้องใจถึงเรื่อง “เมสสิยาห์” มาจากนาซาเรธโดยกล่าวว่า: “จะมีอะไรดีมาได้จากนาซาเรธ” แต่จะอย่างไรก็ตาม ก็ตามฟิลิปไป พระเยซูพอเห็นนาธานาเอลก็กล่าวว่า “เป็นชาวอิสราเอลที่แท้จริง หลอกไม่ได้” นักวิชาการบางคนกล่าวว่า พระเยซูกล่าวว่า “ก่อนที่ฟีลิปจะเรียกเจ้า เมื่อเจ้ายืนอยู่ใต้ต้นฟิก ข้าเห็นเจ้า” เป็นคำกล่าวที่มีพื้นฐานมาจากการพูดแบบชาวยิวจากคัมภีร์โทราห์ “นาธานาเอล” ยอมรับว่าพระเยซูเป็น “พระบุตรของพระเจ้า” และ “กษัตริย์ของชาวอิสราเอล” “นาธานาเอล” ปรากฏอีกครั้งในตอนจบของพระวรสารนักบุญยอห์น (ยอห์น 21:2) ว่าเป็นสาวกซึ่งพระเยซูมาปรากฏตัวให้เห็นที่ทะเลไทบีเรียสหลังจากทรงคืนพระชนม์
การตรึงกางเขน
การตรึงกางเขน () เป็นวิธีการประหารชีวิตซึ่งผู้ถูกสั่งให้ประหารจะถูกผูกหรือตอกตะปูบนไม้กางเขนและปล่อยทิ้งไว้ให้ตาย วิธีการประหารชีวิตแบบนี้เป็นวิธีที่ใช้ในสมัยจักรวรรดิโรมันและในประเทศเพื่อนบ้านในบริเวณเมดิเตอร์เรเนียน และวิธีที่คล้ายคลึงกันในจักรวรรดิเปอร์เชีย การประหารชีวิตโดยการตรึงกางเขนโดยจักรวรรดิโรมันมาจนถึงปี ค.ศ. 337, หลังจากที่คริสต์ศาสนาเป็นศาสนาที่ถูกต้องตามกฎหมายของจักรวรรดิโรมันเมื่อปี 313 โดยจักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 1 แต่การใช้วิธีตรึงกางเขนก็ยังใช้กันอยู่บ้างในหลายที่ในสมัยใหม่
“กางเขน” (Crucifix) ที่เป็นรูปสัญลักษณ์ของพระเยซูถูกตรึงบนกางเขนเป็นสัญลักษณืที่สำคัญของผู้นับถือศาสนาคริสต์ แต่ในนิกายโปรเตสแตนต์บางครั้งจะนิยมใช้กางเขนที่ไม่มีพระเยซูมากกว่า
การตรึงกางเขนจะไม่ใช้ในการทำพิธีกรรมที่เป็นสัญลักษณ์ แต่จะใช้ในการทีทำให้ผู้ตาย ตายอย่างทรมาน (ทำให้เกิดคำว่า “excruciating” หมายความว่า “out of crucifying” ซึ่งหมายถึงความเจ็บปวดที่ทารุณ), สยดสยอง (เพื่อทำให้คนขยาดจากการทำในสิ่งไม่ดี), และทำในที่สาธารณะ การตรึงกางเขนก็ต่างกันไปตามแต่ละสถานที่และยุคสมัย
ภาษากรีกและละตินที่เกี่ยวกับการตรึงกางเขนก็มีหลายลักษณะตั้งแต่ ตรึงกับเสา, ตรึงกับต้นไม้, ตรึงกับไม้รูปต่างๆ ถ้าใช้ไม้ไขว้ผู้ที่ถูกตรึงก็จะถูกบังคับให้แบกไม้บนบ่า เดินไปยังสุถานที่ที่จะถูกตรึง ซึ่งอาจจะทำให้เนื้อบนไหล่ฉีก น้ำหนักของกางเขนก็จะหนักประมาณ 135 กิโลกรัม แทซิทัส (Tacitus) นักประวัติศาสตร์โรมันบันทึกไว้ว่า ที่โรมมีสถานที่สำหรับการตรึงกางเขนเป็นการเฉพาะ อยู่ที่นอกประตูเอสควิลิเน่ (Esquiline Gate) และมีบริเวณเฉพาะสำหรับการประหารชีวิตทาสโดยการตรึงกางเขน สันนิษฐานกันว่า ตรงที่ตรึงกางเขนจะมีเสาตรงปักไว้แล้วเป็นการถาวร และเมื่อมีผู้แบกไม้มา (หรืออาจจะตรึงแขนไว้กับไม้แล้วก็ได้) ก็ยกทั้งคนและไม้ขึ้นไปประกอบกับเสาตรงที่ปักถาวร
บางครั้งผู้ที่ถูกประหารชีวิตก็อาจจะถูกผูกกับไม้ด้วยเชือกหลังจากที่ถูกตรึง ตามที่บันทึกโดยนักประวัติศาสตร์โจซีฟัส (Josephus) ซึ่งกล่าวถึงสมัยที่กรุงเยรูซาเลมถูกล้อมเมื่อ ค.ศ. 70 ถึงการตรึงกางเขนผู้ที่ถูกจับด้วยวิธีต่างๆ ของทหารโรมันและใน จอห์น วัตถุที่ใช้ในการตรึงกางเขนเช่น ตะปู เป็นสิ่งที่แสวงหากัน เพราะถือเป็นเครื่องรางช่วยป้องกันภัย
การคืนพระชนม์ของพระเยซู
การคืนพระชนม์ของพระเยซู () หมายถึง เหตุการณ์สองเหตุการณ์ที่มีความสำคัญที่สุดในความเชื่อทางคริสต์ศาสนาที่เป็นพื้นฐานของปรัชญาและหลักการทางคริสต์ศาสนวิทยา ตามพันธสัญญาใหม่พระเยซูผู้เป็นหัวใจของคริสต์ศาสนาถูกตรึงกางเขน, สิ้นพระชนม์, ถูกนำไปไว้ในที่เก็บศพ, และทรงคืนพระชนม์สามวันหลังจากนั้น (ยอห์น , มาระโก , มาระโก ). พันธสัญญาใหม่ยังกล่าวถึงการคืนพระชนม์และการสำแดงพระองค์ของพระเยซูคริสต์อีกหลายครั้งต่ออัครสาวกสิบสององค์ และสาวกคนอื่น ๆ รวมทั้ง “พี่น้องอีกห้าร้อยคนพร้อมกัน” (1 โครินธ์ 15:6]) ก่อนที่จะเสด็จขึ้นสวรรค์ เหตุการณ์สำคัญสองเหตุการณ์นี้ฉลองกันระหว่างวันศุกร์ศักดิ์สิทธิ์ และ อีสเตอร์
ชนกลุ่มอื่น ๆ เช่น ชาวยิว มุสลิม บาไฮ และนิกายหรือลัทธิบางลัทธิของคริสต์ศาสนาไม่เห็นด้วยหรือไม่เชื่อว่าพระเยซูทรงคืนพระชนม์จริงหรือไม่
เครกส์ลิสต์
เครกส์ลิสต์ () เป็นเครือข่ายชุมชนออนไลน์ โดยให้บริการในการประกาศขายของออนไลน์ หางาน สมัครงาน หาคู่ และเป็นเว็บบอร์ดพูดคุยในหลายด้าน
เครกส์ลิสต์ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2538 โดยเครก นิวมาร์ก ซึ่งเป็นที่มาของชื่อ "เครกส์ลิสต์" โดยเปิดให้ใช้งานในแถบซานฟรานซิสโก ซึ่งภายหลังได้ขยายตัวเปิดบริการทั่วไปในอีก 9 เมืองทั่วสหรัฐอเมริกาในปี พ.ศ. 2542 โดยในปัจจุบันเปิดให้บริการสำหรับ 450 เมืองใน 50 ประเทศ
กูเกิล กรุ๊ปส์
กูเกิล กรุ๊ปส์ () เป็นบริการฟรีจากทางกูเกิล ให้ผู้ใช้งานสามารถสร้างเว็บบอร์ดของกลุ่มของตัวเอง พูดคุยเกี่ยวกับเรื่องที่สนใจได้ ใช้งานที่ต้องการเข้าไปร่วมคุยในกลุ่มที่มีสร้างอยู่แล้วได้ ผู้ใช้งานสามารถพูดคุยผ่านทางเว็บไซต์ในลักษณะเว็บบอร์ด หรือคุยได้ผ่านทางระบบอีเมลโดยให้ข้อความใหม่ส่งเข้ามาที่อีเมลผู้ใช้ได้เช่นกัน และตอบคำถามโดยการส่งอีเมลเข้าไปในกลุ่ม โดยนอกจากนี้ผู้สนใจสามารถสมัครเพื่อสร้างกลุ่มของตัวเองได้ทันที
ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544 กูเกิลได้ซื้อเดจานิวส์ที่ใช้งานสำหรับยูสเน็ต และในวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2544 กูเกิลได้เปิดให้บริการกรุ๊ปส์ขึ้น โดยเมื่อกุมภาพันธ์ 2549 กูเกิลได้เพิ่มเติมฟังก์ชันของกูเกิล กรุ๊ปส์ โดยเพิ่มระบบการให้คะแนนในแต่ละโพสต์
ยาฮู! รู้รอบ
ยาฮู! รู้รอบ () เป็นชุมชนออนไลน์ของยาฮู!เปิดให้ใช้งานในการถามและตอบคำถามในลักษณะคล้ายเว็บบอร์ด แต่มีลักษณะการใช้งานที่แตกต่างไปจากเว็บบอร์ดคือ เว็บบอร์ดจะเปิดให้โพสต์ข้อความอะไรก็ได้ แต่ยาฮู! รู้รอบจะเปิดให้ผู้ใช้งานโพสต์เฉพาะคำถามหรือคำตอบเท่านั้น โดยท้ายสุดจะมีการเลือกคำตอบที่ดีที่สุด พร้อมขอเหตุผลว่าทำไมถึงดีที่สุด พร้อมกับมีระบบสะสมแต้มและระดับความเก่งกาจของผู้ใช้งาน เปิดใช้งานเมื่อ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2548 โดยมีลักษณะพิเศษคือมีการให้แต้มต่อผู้ร่วมตอบคำถาม ซึ่งผลักดันให้ชุมชนมีส่วนร่วมในการตอบคำถาม เว็บเปิดให้ถามคำถามและตอบคำถามในทุกลักษณะ โดยมีการจัดแบ่งหมวดหมู่ของคำถามย่อยลงไปตามหมวดหมู่
การถามตอบคำถามจำเป็นต้องเป็นสมาชิก และเมื่อคำถามหรือคำตอบได้ถาม จะมีรูปอวตารซึ่งมีลักษณะคล้ายการ์ตูนแสดงตัวคู่กับข้อความ โดยระหว่างที่ถามคำถาม ทางระบบจะทำการค้นหาข้อมูลเก่าในฐานข้อมูลจากข้อความที่ผู้ถามได้พิมพ์ไป แสดงคำถามก่อนหน้าที่เกี่ยวข้องขึ้น เผื่อคำถามนั้นได้มีการถามก่อนหน้า
ในปัจจุบันยาฮู! รู้รอบรองรับชุมชนใน 12 ภาษา ได้แก่ อังกฤษ จีน ฝรั่งเศส เยอรมัน อินโดนีเซีย อิตาลี ญี่ปุ่น เกาหลี โปรตุเกส สเปน ไทย เวียดนาม โดยมีเว็บไซต์ตั้งอยู่ 24 ประเทศได้แก่ เกาหลีใต้ แคนาดา จีน บราซิล ฝรั่งเศส เยอรมนี ฮ่องกง อินเดีย อินโดนีเซีย อิตาลี ญี่ปุ่น มาเลเซีย เม็กซิโก นิวซีแลนด์ ฟิลิปปินส์ สิงคโปร์ สเปน ไต้หวัน ไทย สหราชอาณาจักร ควิเบก สหรัฐอเมริกา เวียดนาม ออสเตรเลีย 
และ อาร์เจนตินา
เชน รุ่งโรจน์
เชน รุ่งโรจน์ สถิติการชก 24 ครั้ง ชนะ 19 (น็อค 17) แพ้ 5
สมอ ดอนเจดีย์
สมอ ดอนเจดีย์ สถิติการชก 32 ครั้ง ชนะ 19 (น็อค18) เสมอ 1 แพ้ 12
บาร์แคมป์
บาร์แคมป์ (BarCamp) เป็นชื่อเรียกการรวมประชุมของกลุ่มผู้ใช้งานในวงการคอมพิวเตอร์ โดยจะเป็นการเสนอผลงานจัดขึ้นด้วยผู้ร่วมประชุมเองซึ่งมักจะเน้นในด้าน เว็บแอปพลิเคชัน โอเพนซอร์ซ โพรโทคอล และรูปแบบข้อมูล แต่ก็ไม่ได้จำกัดแต่เพียงหัวข้อเหล่านั้นเท่านั้น
คำว่า "บาร์แคมป์" เป็นการเล่นคำกับคำว่า ฟูบาร์ (foo-bar) ที่ล้อเลียนการประชุม ฟูแคมป์ (Foo Camp - Friends of O'reilly Camp) ที่เป็นการประชุมในวงการคอมพิวเตอร์จัดขึ้นเฉพาะคนดังในวงการต่าง ที่ได้รับเชิญจาก ทิม โอ'ไรลลี ผู้จัดงานเท่านั้น บาร์แคมป์เริ่มมีครั้งแรกที่ แพโลอัลโท ในรัฐแคลิฟอร์เนีย ระหว่างวันที่ 19-21 สิงหาคม 2548 โดยมีผู้ร่วมงาน 200 คน ซึ่งหลังจากนั้นการร่วมจัดงานในลักษณะนี้จะใช้ชื่อกันว่าบาร์แคมป์
ลักษณะสำคัญของงานแบบบาร์แคมป์คือ การที่มันไม่มีกำหนดวาระพูดคุยล่วงหน้า ผู้เข้าร่วมงานแต่ละคนสามารถเสนอหัวข้อต่าง ๆ ที่ตนเองอยากนำเสนอได้โดยอิสระ โดยผู้เข้าร่วมงานทุกคนสามารถลงคะแนนได้ว่า ตนเองอยากฟังหัวข้อไหนบ้าง หัวข้อที่ได้คะแนนอันดับต้น ๆ ก็จะได้รับการเลือกให้นำเสนอ ด้วยวิธีผู้เข้าร่วมทุกคนจึงเป็นผู้ร่วมกันกำหนดวาระการพูดคุยในเวลางานเลย
เขตต์ ฐานทัพ
เขตต์ ฐานทัพ มีชื่อจริงว่า ธฤษณุ ธีญานาถธนันชา (ชื่อเดิม: พิสุทธิ์สัค อัครมาส, เขตต์ อัครมาส) เกิดวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2520 จบการศึกษาด้านศิลปะที่สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล วิทยาลัยเพาะช่าง รุ่น 82 แผนกการออกแบบและตกแต่งภายใน (ปัจจุบันคือ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์) ต่อมาเรียนต่อด้านนิเทศศาสตร์ สถาบันราชภัฏสวนสุนันทา
เขตต์ ฐานทัพ ก้าวเข้าสู่วงการโดยดัชชี่บอยแอนด์เกิร์ล และเริ่มถ่ายภาพในนิตยสารเธอกับฉัน เขตต์ ฐานทัพ เคยคบหากับวรนุช วงษ์สวรรค์ แต่ต้องเลิกรากันในที่สุด ปัจจุบัน สมรสกับวีเจสาว แนท - ทักษญา ธีญานาถธนันชา (ชื่อเดิม: เปรมิการ์ ธนโรจน์ประดิษฐ์) ปัจจุบันมีลูกแล้ว ลูกชายชื่อ น้องดีจ้า ชื่อจริง เด็กชายธามัน ธีญานาถธนันชา เกิดเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2558
เอมี่ กลิ่นประทุม
เอมี่ กลิ่นประทุม (ชื่อเล่น: เอมี่) มีชื่อจริงว่า เอมิกา กลิ่นประทุม เกิดเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2525 ที่นครลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา  เป็นลูกครึ่งไทย-อเมริกัน พ่อเป็นชาวไทย แม่เป็นชาวอเมริกัน โดยย้ายมาอยู่เมืองไทยได้ตอนอายุ 9 ขวบ
มีพี่น้องทั้งหมด 3 คน มีน้องชาย 2 คน เป็นพี่สาวคนโต จบการศึกษาระดับประถมจาก โรงเรียนแย้มสอาด มัธยมจาก โรงเรียนนวมินทราชินูทิศ บดินทรเดชา และ บัณฑิตคณะศิลปศาสตร์ สาขาอังกฤษอเมริกันศึกษา (British And American Studies) มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
เอมี่เป็น "หลานปู่" ของ นายทวิช กลิ่นประทุม อดีตนักการเมืองใหญ่ และเป็นผู้ก่อตั้งบริษัท เทรลเลอร์ ทรานสปอร์ต เจ้าของกิจการชิพปิ้งและท่าเรือรายใหญ่ของไทยในยุคหนึ่ง และเป็นหลานอา นายสรอรรถ กลิ่นประทุม อดีตรัฐมนตรีหลายกระทรวง และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดราชบุรี
เอมี่เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงตั้งแต่เรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น เริ่มจากการไปดูคอนเสิร์ต ของ บริษัท อาร์เอส โปรโมชั่น แล้วมีโมเดลลิ่งมาขอถ่ายรูป หลังจากนั้นก็มีผลงานถ่ายมิวสิกวิดีโอของ RS หลายตัว ก่อนจะโดนคำชักชวนของจิตรลดา ดิษยนันทน์ บิ๊กบอสแห่งค่ายกันตนา และมีผลงาน ละครเรื่องแรกคือ เจ้าสาวของอานนท์ ต่อด้วยละครเรื่อง เลือกแล้ว..คือเธอ, มิติใหม่หัวใจเดิม, เงาปริศนา, ทายาทอสูร, ดาวหลงฟ้า ภูผาสีเงิน, ทับเทวา, ทายาทนิรนาม, แดนซ์ไม่เซ่อเลยเจอรัก , ดอกเบี้ยเคลียร์รัก , ลูกไม้หลากสี , เพื่อนรัก เพื่อนร้าย ,กระดานสีรุ้ง, ฟ้าหินดินทราย, และผลงานอื่นๆอีกมากมายจนถึงปัจจุบัน
ปิยธิดา มิตรธีรโรจน์
ปิยธิดา วรมุสิก (ชื่อเล่น: ป๊อก) มีชื่อและนามสกุลในปัจจุบันว่า ปิยธิดา มิตรธีรโรจน์ เกิดเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2518 เป็นนักแสดง, พิธีกร ชาวไทย มีพี่น้อง 2 คน โดยเธอเป็นคนสุดท้องและมีพี่สาว จบการศึกษาระดับประถมศึกษาจากโรงเรียนเขมะสิริอนุสสรณ์, ระดับมัธยมศึกษาสายสายศิลป์-ฝรั่งเศสจากโรงเรียนสตรีวิทยา และระดับปริญญาตรีจาก คณะมนุษยศาสตร์ (เอกภาษาอังกฤษ) มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย
มีผลงานละครสร้างชื่อ เรื่อง จากละครวัยรุ่นเรื่อง "ซึมน้อยหน่อยกะล่อนมากหน่อย" ที่แสดงคู่กับนิธิ สมุทรโคจร และละครทางช่อง 3 อีกเรื่องที่สร้างชื่อคือ "ธรณีนี่นี้ใครครอง" คู่กับ แอนดริว เกร้กสัน นอกจากนี้ ยังได้รับรางวัล ชมเชยนักแสดงหญิงเอเชี่ยน เทเลวิชั่นอวอร์ด 2008 จากละครเรื่อง "นางทาส" และได้รับการตอบรับอย่างดีจากบท ดร.วิกันดา จากละครเรื่อง “เมียหลวง” โดยให้ตำแหน่ง นักแสดงบทเมียหลวงแห่งชาติ ด้วย
ปิยธิดา วรมุสิก เกิดเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2518 เป็นนักแสดง, พิธีกร ชาวไทย มีพี่สาว 1 คน จบการศึกษาระดับประถมศึกษาจากโรงเรียนเขมะสิริอนุสสรณ์, ระดับมัธยมศึกษาสายสายศิลป์-ฝรั่งเศสจากโรงเรียนสตรีวิทยา และระดับปริญญาตรีจาก คณะมนุษยศาสตร์ (เอกภาษาอังกฤษ) มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย เธอเริ่มเข้าวงการโดยการเล่นเป็นนางเอกมิวสิกวิดีโอของ ปฏิภาณ ปฐวีกานต์ ในเพลงกลับกลอก จากนั้นในปี 2539 เธอได้เล่นละครเรื่องตะลอนทัวร์ ทางช่อง 5 เธอโด่งดังจากละครเรื่อง ธรณีนี่นี้ใครครอง ในปี 2541 และมีผลงานเด่นมากมาย 1 ในนั้นคือ ภาพยนตร์ เรื่อง ลัดดาแลนด์ แสดงคู่กับ สหรัถ สังคปรีชา ในปี 2554
ปัจจุบันสมรสกับ นภัสรัญชน์ มิตรธีรโรจน์ หรือ ตั๊ก นักแสดงชาวไทย เมื่อปี พ.ศ. 2555
ผลงานซีรีส์ทั้งหมดในฐานะผู้จัด บริษัท กลมกล่อมโปรดักชั่น จำกัด
แคโรไลน์ เอากุสเทอ แห่งบาวาเรีย
เจ้าหญิงแคโรไลน์ เอากุสเทอ แห่งบาวาเรีย (; ) (พระนามเต็ม: Karoline Auguste von Habsburg-Lorraine, ราชสกุลเดิม Wittelsbach) ประสูติเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2335 เป็นพระราชธิดองค์เล็กในพระเจ้าแม็กซีมีเลียนที่ 1 โจเซฟแห่งบาวาเรีย และพระอัครมเหสี เจ้าหญิงเอากุสเทอ วิลเฮล์มมีน แห่งเฮ็สเซิน-ดาร์มชตัดท์ ทรงเป็นสมาชิกราชวงศ์วิทเทลส์บัค แห่งราชอาณาจักรบาวาเรีย
พระองค์ทรงอภิเษกสมรสครั้งแรกกับเจ้าฟ้าชายวิลเฮล์ม มกุฎราชกุมารแห่งวืร้ทเต็มเบิร์ก (ภายหลังได้เป็นพระมหากษัตริย์แห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค) โดยพระองค์ได้ทรงใช้พระนามว่า เจ้าฟ้าหญิงออกัสต้า ชาร์ลอต มกุฎราชกุมารีแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค (Crown Princess Augusta Charlotte of Württemberg) แต่ทั้งสองพระองค์ทรงต้องหย่า เมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2357 เพราะเนื่องจากมีเหตุผลทางการเมืองเข้ามาเกี่ยวข้อง โดยเวือร์ทเทิมแบร์คนั้น ถูกรุกรานและก้าวก่ายทางการเมืองการปกครองจากนโปเลียน โบนาปาร์ต ทำให้เวือร์ทเทิมแบร์คต้องปฏิรูปการเมืองการปกครองใหม่
พระองค์ทรงอภิเษกสมรสอีกครั้งกับจักรพรรดิฟรันซ์ที่ 1 แห่งออสเตรีย เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2359 ทั้งสองพระองค์ทรงไม่มีพระราชโอสหรือพระราชธิดาเลย เมื่อหลังจากอภิเษกสมรสแล้ว พระองค์ก็ทรงได้รับการสถาปนาเป็นจักรพรรดินีแห่งออสเตรีย โดยพระองค์ได้ทรงอุทิศพระองค์เข้าช่วยเหลือสภากาชาติและได้ทรงเข้าช่วยเหลือประชาชน นอกจากนี้ยังมีพระราชดำริให้สร้างโรงพยาบาลเพื่อรักษาประชาชนที่เจ็บไข้ได้ป่วยอีกด้วย ทำให้พระองค์ทรงเป็นที่รักของประชาชนเป็นอย่างมาก
จักรพรรดินีออกัสต้า ชาร์ลอตทรงสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2416 หลังจากวันเฉลิมพระชันษาเพียง 1 วัน สิริพระชันษาได้ 81 ชันษา พระศพถูกนำไปฝังไว้ที่วิหารฮับส์บูร์ก กรุงเวียนนา โดยการสิ้นพระชนม์นี้ทำให้มีการเลื่อนการอภิเษกสมรสของอาร์ชดยุกฟรันซ์ คาร์ลและ เจ้าหญิงโซฟีแห่งบาวาเรีย ไปในปีพ.ศ. 2367
จักรพรรดินีแคโรไลน์ ออกัสต้าทรงมีความสัมพันธ์อันดีกับพระราชวงศ์หลายพระองค์ ไม่ว่าจะเป็นจักรพรรดิฟรันซ์ โยเซฟ รวมทั้งจักรพรรดินีเอลิซาเบธผู้ที่พระองค์ทรงเห็นว่าน่างสารเป็นอย่างยิ่ง
แนวร่วมปฏิวัติเพื่อเอกราชติมอร์ตะวันออก
แนวร่วมปฏิวัติเพื่อเอกราชติมอร์ตะวันออก (; เฟรติลิน, ) เป็นพรรคการเมืองฝ่ายซ้ายในติมอร์ตะวันออก มีที่นั่งในสภาแห่งชาติและจัดตั้งรัฐบาลในติมอร์ตะวันออกตั้งแต่ได้รับเอกราชจนถึง พ.ศ. 2550 พรรคเริ่มจากเป็นขบวนการต่อต้านที่ต่อสู้พื่อเอกราชของติมอร์ตะวันออก ครั้งแรกเพื่อเป็นเอกราชจากโปรตุเกส และต่อจากนั้นเรียกร้องเอกราชจากอินโดนีเซีย ตั้งแต่ พ.ศ. 2517 – 2541 ในครั้งแรกเรียกว่าสมาคมประชาธิปไตยสังคมติมอร์ เมื่อติมอร์ตะวันออกได้รับเอกราชจากอินโดนีเซียจึงแตกออกเป็นหลายพรรค
ใน พ.ศ. 2521 นีกูเลา ดุช ไรช์ ลูบาตู ผู้นำกลุ่มถูกทหารอินโดนีเซียฆ่า ต่อมาได้มีการตั้งกองทหารที่เป็นสาขาของกลุ่มต่อสู้แบบกองโจรเพื่อต่อต้านทหารอินโดนีเซีย
จากการเลือกตั้งครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2544 เฟรติลินได้คะแนนเสียง 57.4% และได้ 55 ที่นั่งจากทั้งหมด 88 ที่นั่ง ในการเลือกตั้งเมื่อ พ.ศ. 2550 เฟรติลินได้คะแนนเสียงลดลง เหลือเพียง 29% และได้ 21 ที่นั่ง.
ลัสกัร ญิฮาด
ลัสกัร ญิฮาด ( เป็นกลุ่มการเมืองในอินโดนีเซีย ก่อตั้งเมื่อ 30 มกราคม พ.ศ. 2543 เริ่มจากการเข้าไปมีบทบาทในความขัดแย้งระหว่างชาวคริสต์และชาวมุสลิมในเมืองมาลูกู ฐานที่มั่นของกลุ่มอยู่ที่เกาะชวาแต่มักออกไปปฏิบัติการนอกเกาะชวา เชื่อกันว่ากลุ่มนี้มีความเกี่ยวข้องกับอัลกออิดะฮ์ แต่ทางกลุ่มได้ออกมาปฏิเสธว่าไม่เคยเกี่ยวข้องกับอุซามะฮ์ บิน ลาดินและตอลิบาน เป็นกลุ่มที่ประกาศยุบตัวเองไปแล้วในปัจจุบัน
อีอีควอลเอ็มซีสแควร์
อีอีควอลเอ็มซีสแควร์ (อังกฤษ: E=MC) คืออัลบั้มสตูดิโอลำดับที่ 7 ของมารายห์ แครี นักร้องสาวเพลงป๊อปชาวอเมริกัน อัลบั้มนี้ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2551 ในสหรัฐอเมริกา อัลบั้มนี้ขึ้นชาร์ตบิลบอร์ด 200ของสหรัฐอเมริกาในอันดับหนึ่ง ด้วยยอดขายเริ่มแรก 463,000 แผ่น ซึ่งเป็นสัปดาห์แรกของเธอที่มียอดขายมากที่สุด ซิงเกิลแรกจากอัลบั้มนี้ "ทัชมายบอดี" ขึ้นอันดับหนึ่ง ในชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 นอกจากนี้ยังมีซิงเกิลตามมาอิกอันประกอบด้วย "บายบาย","ไอล์บีเลิฟวิงยูลองไทม์" และ "ไอสเตย์อินเลิฟ" 
ก่อนการประกาศชื่อย่างเป็นทางการของอัลบั้ม อัลบั้มนี้เคยมีแผนที่จะใช้ชื่อว่า "แดทชิก" () ซึ่งเป็นชื่อของหนึ่งในเพลงของอัลบั้มนี้ อัลบั้มนี้มีชื่อในภาษาอังกฤษว่า "E=MC²" โดยย่อมาจาก "(E) Emancipation (=) equals (MC) Mariah Carey (²) to the second power" ซึ่งเป็นการเล่นคำจากสมการของไอน์สไตน์ และอัลบั้มนี้ถือเป็นภาคต่อของเธอจากอัลบั้มที่ออกจำหน่ายไปแล้วเมื่อไป พ.ศ. 2548 "ดิอีแมนซิเพชั่นออฟมิมิ" ()
ทุกเพลงมารายห์ แครี เป็นหนึ่งในผู้ประพันธ์ด้วย และมีนักแต่งเพลงอื่นๆ มาช่วยเสริมใส่ไว้ในวงเล็บ
เซเว่นธ์ซีน
เซเว่นธ์ซีน () เป็นวงดนตรีประกอบด้วยสมาชิก 3 คนจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย คือ อภิวัชร์ เอื้อถาวรสุข (แสตมป์ นักร้องนำ ได้เคยร่วมงานเพลง "สมมุติ" และ "เธอไม่เคยเปลี่ยน" ในอัลบั้ม "Rhythm & Boyd E1EVEN1H" มาแล้ว), กฤช วิรยศิริ (อาร์ต) มือกีตาร์ และชัชวาล วิศวบำรุงชัย (ชัช) มือคีย์บอร์ด
มีผลงานอัลบั้มชุดแรก "7thSCENE" เช่นเดียวกับชื่อวง งานเพลงในแนวซินธ์ร็อก และยังมีศิลปินมาร่วมงาน อย่างเช่น บอย โกสิยพงษ์, ตรัย ภูมิรัตน, โกมล บุญเพียรผล (โปรดิวเซอร์เจ้าของรางวัลสีสันอวอร์ดส ที่อยู่เบื้องหลังความสำเร็จของสครับบ์มาแล้ว), นภ พรชำนิ, คัตโตะ วงลิปตา, เบน ชลาทิศ และคิว วงฟลัวร์
อัลบั้มแรก: "7thSCENE" (พ.ศ. 2551)
เพลงอื่น ๆ
ฉัพพรรณรังสี
ฉัพพรรณรังสี คือสีที่แผ่ออกจากพระวรกายขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า มี 6 สี คือ
แสงเหล่านี้เรียกอีกอย่างว่า วรรณรังสี ซึ่งทั้ง 6 สีถือว่า เป็นสีมงคลของพุทธศาสนิกชน
ฉัพพรรณรังสีนี้ยังใช้ในธงฉัพพรรณรังสีอีกด้วย
เพชรพระอุมา (แก้ความกำกวม)
เพชรพระอุมา สามารถหมายถึง
ฝ้า
ฝ้า เป็นสภาพผิวหนังของใบหน้าที่มีปื้นเป็นสีคล้ำ เกิดจากการเพิ่มจำนวนเม็ดสีที่ผิวหนังซึ่งถูกกระตุ้นด้วยแสงแดด ส่วนใหญ่ผู้หญิงจะเป็นฝ้าแต่ผู้ชายก็เป็นฝ้าได้หากตากแดดมากเกินไป
วัยที่เริ่มเป็นฝ้า ได้แก่ วัยกลางคน พบเป็นกันมากในประเทศเขตร้อนเพราะได้รับแสงแดดมากกว่าที่อื่น ยังมีปัจจัยทางพันธุกรรมและฮอร์โมนเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย สำหรับฝ้าที่เกิดจากฮอร์โมน คือฝ้าที่เกิดระหว่างการตั้งครรภ์หรือในช่วงที่กินยาคุมกำเนิด เมื่อหมดการกระตุ้นจากฮอร์โมนตามที่กล่าวมาฝ้าที่เป็นอยู่ก็จะหายขาดไปเอง รวมถึงการแพ้เครื่องสำอางบางอย่างอาจทำให้เกิดฝ้าดำขึ้นได้
ฝ้าที่เกิดใหม่มักเป็นชนิดตื้น เกิดจากการที่ผิวหนังชั้นหนังกำพร้ามีจำนวนเม็ดสีเพิ่มขึ้น แต่เมื่อเป็นไปนาน ๆ ก็มีโอกาสกลายเป็นฝ้าลึก ซึ่งเกิดจากการเพิ่มของเม็ดสีในชั้นหนังแท้ สีฝ้าจะคล้ำเข้มมากขึ้น และรักษาให้หายยาก
การทายาที่มีตัวยาไฮโดรควิโนน หรือกรดวิตามินเอ พวกนี้จะไปยับยั้งการสร้างเม็ดสี สารในกลุ่มไวเทนนิ่ง เช่น กรดโคจิก ชาเขียว ชาขาว ซึ่งจะมีพิษน้อยกว่าในกลุ่มที่เป็นยา แต่ประสิทธิภาพในการรักษายังไม่แน่นอน เพราะไม่มีหลักฐานวิชาการสนับสนุนชัดเจน
การรักษาด้วยเทคโนโลยี เช่น การทำเลเซอร์ด้วย คาร์บอนไดออกไซด์เลเซอร์ต้องระวัง เพราะมีผลข้างเคียงสูงบางคนทำแล้วหายก็จริง แต่ผิวที่ขึ้นใหม่จะคล้ำเป็นรอยดำ ซึ่งเกิดจากรอยแผลของการทำเลเซอร์ ส่วนการรักษาฝ้าด้วยวิธีไอออนโตหรือโฟโตนั้นยังไม่เป็นการรักษาที่ยอมรับในระดับสากล หากจะใช้วิธีการักษาดังกล่าวต้องใช้ควบคู่กับการทายาด้วยจึงจะได้ผล
วนอุทยานแห่งชาตินายูง-น้ำโสม
อุทยานแห่งชาตินายูงน้ำโสม คลอบคลุมพื้นที่รอยต่อ3จังหวัดคือจังหวัดอุดรธานี,จังหวัดเลยและจังหวัดหนองคาย มีเนื้อที่281,875ไร่(451ตร.กม.) ที่ทำการตั้งอยู่บ้านสว่าง หมู่ที่ 2 ตำบลนายูง อำเภอนายูง จังหวัดอุดรธานี อุทยานฯแห่งนี้แบ่งออกเป็น2ส่วนคือ ส่วนแรกเทือกเขาภูย่าอู่คลอบคลุมพื้นที่อำเภอบ้านผือ,อำเภอนายูง จังหวัดอุดรธานี โดยมีภูย่าอู่สูง588เมตรสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญเช่นน้ำตกสามเทพ(มีน้ำไหลตลอดทั้งปี),น้ำตกตาดน้อย(มีน้ำไหลตลอดทั้งปี),ถ้ำเกิ้ง,ผาแดง,จุดชมวิวภูนกกระบาและน้ำตกยูงทอง เป็นน้ำตกตั้งอยู่บนสันเขาภูพานและภูย่าอู มีลำน้ำไหลผ่านโขดหินสลับซับซ้อนสวยงาม ท่ามกลาง ความเขียวขจีของแมกไม้นานาพันธุ์ น้ำตกยูงทองเป็นน้ำตกสูง 3 ชั้น อยู่ห่างจากตัวเมืองอุดรธานีประมาณ 103 กม. การเดินทางจากตัวจังหวัดอุดรธานี ผ่านเข้าอำเภอบ้านผือและอำเภอน้ำโสม เมื่อถึงอำเภอน้ำโสมจะมีทางแยกจากหมู่บ้านน้ำซึม หรือ เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า 
"สามเหลี่ยม" ต่อไปอีกประมาณ 17 กม.ก็จะถึงทางแยกไปอุทยานแห่งชาตินายูงน้ำโสม ซึ่งเส้นทางดังกล่าวเป็นเส้นทางของ รพช. ตลอดสายและมีสภาพดี 
ส่วนที่2เทือกเขาภูก้อน,ภูหมอกบ่วาย,ภูผาห้วยหินขาว,ภูหลวงนาแค,ภูหลวงห้วยเดื่อ คลอบคลุมพื้นที่อำเภอน้ำโสม,อำเภอนายูง จังหวัดอุดรธานี/อำเภอปากชม จังหวัดเลย/อำเภอสังคม จังหวัดหนองคาย พื้นที่ส่วนใหญ่อยู่ในเขตจังหวัดอุดรธานี มียอดเขาที่สำคัญคือ ภูหมากขี่สูง992เมตร ภูหมอกบ่วายสูง1,000เมตรจากระดับน้ำทะเลเป็นยอดภูสูงสุดของอุทยานฯ แหล่งท่องเที่ยวทั้งหมดส่วนใหญ่อยู่ในเขตจังหวัดอุดรธานี มีน้ำตกหลายแห่งเช่น น้ำตกห้วยอ้อ,น้ำตกตาลโตน,น้ำตกคำพม่า,น้ำตกห้วยป่าชี และจุดชมทะเลหมอกภูหมอกบ่วาย
หลวงปู่อ่อน ญาณสิริ
หลวงปู่อ่อน ญาณสิริ อดีตเจ้าอาวาส วัดป่านิโครธาราม บ้านหนองบัวบาน ตำบลหนองบัวบาน อำเภอหนองวัวซอ จังหวัดอุดรธานี
นามเดิมชื่อ อ่อน กาญวิบูลย์ บิดาชื่อ เมืองกลาง กาญวิบูลย์ มารดาชื่อ บุญมา กาญวิบูลย์ เกิดที่บ้านดอนเงิน ต. แชแล อ.กุมภวาปี จ.อุดรธานี เมื่อวันอังคาร เดือน 7 ปีขาล พ.ศ. 2445
เมื่ออายุ 16 ปี ได้บรรพชาเป็นสามเณร ที่วัดเกาะเกตุ บ้านเมืองเก่า อำเภอ กุมภวาปี จังหวัดอุดรธานี ครั้นอายุครบบวช ก็ได้อุปสมบท เป็นพระภิกษุฝ่ายมหานิกาย ณ วัดปะโค อำเภอกุมภวาปี จังหวัดอุดรธานี เมื่อเดือน 7 แรม 11 ค่ำ ปีระกา ตรงกับ พ.ศ. 2464 โดยมีพระจันทา เจ้าคณะอำเภอ กุมภวาปี เป็นพระอุปัชฌาย์
ใน พ.ศ. 2465 ได้เดินธุดงค์ไปจนถึงอำเภอท่าบ่อ จังหวัดหนองคาย และได้เข้าศึกษา ปฏิบัติกัมมัฏฐาน กับพระสุวรรณ เป็นเบื้องต้น พ.ศ. 2466 ได้ถวายตัวเป็นศิษย์ ของพระอาจารย์เสาร์ กนฺตสีโลและพระมั่น ภูริทตฺโต ที่วัดบ้านค้อ อำเภอบ้านผือ จังหวัดอุดรธานี ณ ที่นี้ ได้พบกับพระฝั้น อาจาโรเป็นครั้งแรก
เมื่อเดือน 3 ขึ้น 1 ค่ำ ปีชวด ตรงกับ พ.ศ. 2467 ได้ญัตติเป็นพระภิกษุธรรมยุติกนิกาย ณ วัดโพธิสมภรณ์ จังหวัดอุดรธานี โดยมีพระธรรมเจดีย์ (จูม พนฺธุโล) เมื่อครั้งยังเป็นพระครูสังฆวุฒิกร เป็นพระอุปัชฌาย์พระครูอดิศัยฯ อดีตเจ้าคณะจังหวัดเลยเป็นพระกรรมวาจารย์
พระอ่อน ญาณสิริ จำพรรษาอยู่ที่ วัดป่านิโครธาราม บ้านหนองบัวบาน ตำบลหมากหญ้า (ในขณะนั้น) ปัจจุบันเป็นตำบลหนองบัวบาน อำเภอหนองวัวซอ จังหวัดอุดรธานี จนกระทั่งมรณภาพ
พระอาจารย์บัว สินิปุณฺโณ วัดป่าหนองแซง จ.อุดรธานี
พระอาจารย์บุญมี ปริปุณฺโณ วัดป่าศิลาพร จ.ยโสธร
พระอาจารย์เพียร วิริโย วัดป่าหนองกอง จ.อุดรธานี
พระอาจารย์ลี กุสฺสลธโร วัดป่าภูผาแดง จ.อุดรธานี
พระอาจารย์เคน เขมาสโย วัดป่าหนองหว้า จ.สกลนคร
พระครูสุมณสารคุณ (พระอาจารย์ประสาร สุมโณ) วัดป่าหนองไคร้ จ.ยโสธร
พระอาจารย์บุญหนา ธมฺมทินฺโน วัดป่าโสตถิผล จ.สกลนคร
พระอาจารย์อว้าน เขมโก วัดป่านาคนิมิตร จ.สกลนคร
พระอาจารย์ประสิทธิ์ ปุญญมากโร วัดป่าหมู่ใหม่ จ.เชียงใหม่
พระอาจารย์จันทร์เรียน คุณวโร วัดถ้ำสหาย จ.อุดรธานี
พระอาจารย์มี ปุตฺโต วัดถ้ำเจีย จ.อุดรธานี
พระครูอุดมชัยคณารักษ์ (พระอาจารย์ศรี สิริธโร) วัดป่าโนนทองอินทร์ จ.อุดรธานี
พระอาจารย์ผจญ อสโม วัดป่าสิริปุญญาราม จ.เลย
พระครูโสภณสมณกิจ (พระอาจารย์บุญจันทร์ (ดำ)) สีลคุโณ วัดป่ามณีศรีโคตมวงศ์ จ.อุดรธานี
พระอาจารย์คำผอง กุสลธโร วัดป่านิโครธาราม จ.อุดรธานี
พระอาจารย์สมศรี อตฺตสิริ วัดป่าเวฬุวนาราม จ.เลย
พระครูกิตติอุดมญาณ (พระอาจารย์ไม อินฺทสิริ) วัดป่าหนองช้างคาว จ.อุดรธานี
พระอาจารย์บุญรอด อธิปญฺโญ วัดถ้ำไทรทอง จ.กาฬสินธุ์
พระอาจารย์รื่น จิตฺตทโม วัดป่านิโครธาราม จ.อุดรธานี
ถวัติ ฤทธิเดช
ถวัติ ฤทธิเดช คือ ราษฎรสามัญที่มีบทบาทอย่างสูงต่อสังคมการเมืองไทยในช่วง พ.ศ. 2466-2478 ถึงขั้นที่กล่าวได้ว่าเขาเป็นหนึ่งในกำลังหลักของ "การเมืองพลเมือง" ในเวลานั้น
ถวัติเป็นตัวแทนของคนยากจนต่อสู้กับความอยุติธรรมภายใต้ระบอบราชาธิปไตย โดยเฉพาะอย่างยิ่งผ่านการเขียนฎีกา ทั้งที่เป็นความคิดของเขาเองและที่ราษฎรผู้เดือดร้อนมาขอร้องให้เขาเขียนให้ นอกจากบทบาทนักหนังสือพิมพ์หัวก้าวหน้าแล้ว เขายังมีบทบาทเป็นผู้นำแรงงาน และเป็นผู้นำในการนัดหยุดงานครั้งแรกของคนงานในระบบอุตสาหกรรมสมัยใหม่ของประเทศไทย ถวัติเป็นเป็นสามัญชนคนแรกของไทยที่ฟ้องร้องพระเจ้าอยู่หัว (ในขณะนั้นคือพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว) ว่าดูหมิ่นประชาชน
อภิชาติ ชูสกุล
อภิชาติ ชูสกุล (พ.ศ. 2499-6 กันยายน พ.ศ. 2553) มีชื่อเล่นว่า หมึก เป็นนักแสดงชาวไทยที่มีชื่อเสียงมาจากการรับบท หมู่เชียร อดีตตำรวจรถถังผู้เป็นลูกพี่ของแดง ไบเล่ และเพื่อน ๆ จากภาพยนตร์เรื่อง "2499 อันธพาลครองเมือง" ในปี พ.ศ. 2540
ซึ่งบทบาทการแสดงในเรื่องนี้ของอภิชาติ เป็นที่กล่าวขานอย่างมากว่า แสดงได้ดี เป็นที่น่าจดจำ สมบทบาทนักเลงจริง ๆ ทั้ง ๆ ที่เป็นเพียงตัวประกอบ แต่สามารถแย่งความเด่นของตัวละครอื่นที่เข้าฉากด้วยกันได้ เช่นเดียวกับนักแสดงประกอบชายอีกคน คือ สมชาย ศักดิกุล
หลังจากนั้น ก็ได้รับบทเป็นตัวประกอบและตัวร้ายในละครโทรทัศน์และภาพยนตร์เรื่องต่าง ๆ เช่น "เต่า" บรรณาธิการหนังสือพิมพ์ siam observer ในปมไหม ทางไอทีวี, "ดาบเหล็ก" ในละครชุด น้องใหม่ร้ายบริสุทธิ์ ทางช่อง 3, "พระยาพลเทพ" ตัวร้ายใน นิราศสองภพ และ "พระเชียงเงิน" ใน ตากสินมหาราช ทางช่องเดียวกัน
ในส่วนของภาพยนตร์ก็ได้แก่ "ชัตเตอร์ กดติดวิญญาณ" ในปี พ.ศ. 2547, "แค่เพื่อนค่ะพ่อ", "โหน่ง เท่ง นักเลงภูเขาทอง" ในปี พ.ศ. 2549 และ"คนหิ้วหัว" ในปี พ.ศ. 2550 เป็นต้น นอกจากนั้นยังเคยร่วมแสดงในภาพยนตร์ต่างประเทศ เรื่อง "The Beach" ในปี พ.ศ. 2543 ในบทมาเฟียเจ้าของเกาะและไร่กัญชา และ "Rescue Dawn" ภาพยนตร์สัญชาติเยอรมัน ในปี พ.ศ. 2548 ในบท พิสิษฐ์ อินทรทัต
งานเบื้องหลัง อภิชาติเคยเป็นผู้ช่วยผู้กำกับภาพยนตร์ต่างประเทศ เช่น "Return To Paradise" (ค.ศ. 1998) "Aces go places V" (ค.ศ. 1989) และนอกจากนี้ยังเป็นผู้ช่วยผู้กำกับภาพยนตร์ไทยเรื่อง "สุริโยไท" ในปี พ.ศ. 2544 ด้วย
ชีวิตส่วนตัว อภิชาติ เป็นชาวอำเภอหนองแค จังหวัดสระบุรี จบการศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญบางรัก ปริญญาตรีจากคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เข้าสู่วงการบันเทิงด้วยการอ่านสปอตโฆษณาและเป็นผู้ช่วยผู้กำกับภาพยนตร์ สมรสกับ นางชไมพร กัลยาณมิตร ภรรยาที่อยู่กินกันมานานกว่า 30 ปี โดยไม่มีบุตร โดยความชอบส่วนตัวเป็นคนที่รักสุนัขมาก ได้เลี้ยงสุนัขไว้ทั้งหมด 3 ตัว
อภิชาติเสียชีวิตเมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2553 ด้วยโรคมะเร็งตับ โดยตรวจพบเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ปีเดียวกัน แต่เจ้าตัวปฏิเสธที่เข้ารับการรักษาด้วยวิธีการฉายแสง โดยมีผลงานเรื่องสุดท้ายเป็นภาพยนตร์อิสระเรื่อง "สติ สืบ ศพ"
การไหว้
ทรีึ
การไหว้ เป็นมารยาทไทยที่เป็นที่สืบทอดกันมาช้านาน การไหว้เป็นการแสดงถึงความมีสัมมาคารวะ และการให้เกียรติซึ่งกันและกัน ซึ่งเป็นการแสดงออกถึงความหมายเพื่อการทักทาย การขอบคุณ/การขอบใจ การขอโทษ หรือการกล่าวลา โดยยกมือสองข้างประนม นิ้วชิดกัน ปลายนิ้วจรดกัน ยกมือขึ้นในระดับต่าง ๆ ตามฐานะของบุคคล และเมื่อมีผู้ทำความเคารพด้วยการไหว้ ให้ทำการรับไหว้ทุกครั้ง คำที่มักกล่าวเมื่อไหว้ทักทายหรือลาคือ "สวัสดี" มาจากคำว่า "โสตฺถิ" sotthi ในภาษาบาลี และ คำว่า "สฺวสฺติ स्वस्ति svasti" ในภาษาสันสกฤต แปลว่า ความดีงาม ความเจริญรุ่งเรือง หรือความปลอดภัย พระยาอุปกิตศิลปสาร (นิ่ม กาญจนาชีวะ) ริเริ่มใช้ มีความหมายเชิงอำนวยพรให้เจริญรุ่งเรือง สืบต่อไป
การไหว้เดิมนั้น พัฒนามาจากการแสดงความเคารพและทักทายตามแบบโบราณ โดยการยื่นมือมาข้างหน้า ซึ่งเป็นการแสดงออกให้เห็นว่าผู้ทักทายทั้งสองฝ่ายต่างก็ไม่มีอาวุธทั้งสิ้น ว่ากันว่าการไหว้ของคนไทยน่าได้รับอิทธิพลมาจากอินเดีย ผ่านทางพุทธศาสนา โดยการไหว้มีอยู่หลายรูปแบบขึ้นอยู่กับสถานะทางสังคม เพศและวัย
การประนมมือไหว้นั้น ฝ่ามือทั้งสองข้างจะต้องทาบทับกัน ปลายนิ้วทาบสนิทกัน ทำหลังมือให้โป่งออกเล็กน้อย ไม่ต้องมากเป็นดอกบัวตูมและไม่แบนราบเป็นใบไม้ จะมีด้วยกัน 5 ระดับ คือ
ประนมมือขึ้น ก้มหัวลง ค้อมหลังพอประมาณ ให้จรดนิ้วโป้งที่กลางหว่างคิ้ว นิ้วชี้จรดผม แตะที่หน้าผาก
ประนมมือขึ้น ก้มหัวลง ค้อมหลังพอประมาณ ให้นิ้วโป้งจรดปลายจมูก นิ้วชี้จรดระหว่างคิ้ว (หมายถึงพ่อแม่เป็นคนที่ให้ชีวิตให้ลมหายใจ)
ประนมมือขึ้น ก้มหัวลง ค้อมหลังพอประมาณ ให้นิ้วโป้งจรดปาก นิ้วชี้นาบกับจมูก (หมายถึงครูเป็นผู้สั่งสอนให้มีความรู้มีคุณธรรม)
ประนมมือขึ้น ก้มหัวลง ค้อมหลังพอประมาณ ให้นิ้วโป้งจรดปลายคาง นิ้วชี้จรดปลายจมูก
ประนมมือขึ้น ให้มือชิดอยู่ที่หน้าอก ปลายนิ้วชี้จรดปลายจมูก
ธงชาติอิตาลี
ธงชาติสาธารณรัฐอิตาลี () มีลักษณะเป็นธงสามสี รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ภายในแบ่งเป็นสามแถบตามแนวตั้ง เป็นสีต่างๆ เรียงจากด้านคันธงตามลำดับ คือ สีเขียว สีขาว และสีแดง
ระหว่าง ค.ศ. 1848 ถึง ค.ศ. 1861, ช่วงเวลาของสงครามประกาศอิสรภาพ และ การรวมชาติอิตาลี (ประกอบด้วย แคว้นเวเนโต, รัฐพระสันตะปาปา (โรม), เตรนตีโน และ ตรีเอสเต, ภายใต้การนำของ "ขบวนการชาตินิยมอิตาลี" (Italia irredenta), เป็นการรวบตัวรัฐต่างๆเข้าเป็นรัฐชาติสมัยใหม่ ในปีค.ศ. 1866, 1870, และ 1918 ตามลำดับ); ในช่วงเวลาดังกล่าวเรียกว่า "การวมชาติอิตาลี", เป็นปฐมบทในการใช้, "ธงไตรรงค์" เป็นสัญลักษณ์ในการเคลื่อนไหวต่อสู้เพื่ออิสรภาพ และ การสร้างรัฐชาติสมัยใหม่.
ธงแถบเขียว-ขาว-แดง, กลางมีรูปตราอาร์มแห่งแคว้นซาวอย ประกาศใช้ครั้งแรก ในฐานะธงกองทัพของกองทัพบก โดย กองทัพปิเยมอนต์แห่งราชอาณาจักรซาร์ดิเนียเมื่อ ค.ศ. 1848. ระหว่างการประกาศอิสรภาพของลอมบาร์ด-เวเนเชียน, โดยชารล์ส อัลเบิรต์แห่งซาร์ดิเนีย กล่าวว่า "... in order to show more clearly with exterior signs the commitment to Italian unification, We want that Our troops ... have the Savoy shield placed on the Italian tricolour flag." ตราอาร์มแห่งราชวงศ์ซาวอย "กางเขนสีขาวบนอาร์มสีแดง"ภายใน"ขอบสีน้ำเงิน", สีน้ำเงิน หมายถึง พระราชวงศ์ซาวอย, ทั้งนี้มิได้อ้างอิงตามหลักมุทราศาสตร์. ประกาศใช้อย่างเป็นทางการตามพระบรมราชโองการ ค.ศ. 1851.
การปรากฏความหมายของธงสามสีที่เป็นธงชาติอิตาลีในทุกวันนี้ เริ่มมีขึ้นครั้งแรกในธงชาติ สาธารณรัฐซิสปาดานา (อิตาลี: Repubblica Cispadana) เมื่อ ค.ศ. 1796 (พ.ศ. 2339) ซึ่งเป็นช่วงภายหลังจากการยกทัพเข้ามาในอิตาลีของกองทัพฝรั่งเศส ภายใต้การนำของนายพลนโปเลียน โบนาปาร์ต ในยุคนั้นสาธารณรัฐขนาดเล็กจำนวนมากถูกจัดตั้งขึ้นตามรูปแบบของพรรคจาโคแบงในประเทศฝรั่งเศส และเกือบทั้งหมดนั้นก็ใช้ธงของตัวเองที่มีลักษณะคล้ายธงสามสีของฝรั่งเศส ผิดกันแต่ว่ามีสีบางสีที่แตกต่างกันออกไป สำหรับสาธารณรัฐซิสปาดานานั้นเลือกใช้สีแดงกับสีขาว ซึ่งเป็นสีของธงประจำแคว้นมิลาน และสีเขียว ซึ่งเป็นสีของเครื่องแบบกองทหารแคว้นลอมบาร์เดีย
มีอยู่บางกลุ่มที่ให้นิยามความหมายของสีธงชาตินี้เป็นการเฉพาะว่า สีเขียวเป็นตัวแทนของที่ราบและหุบเขาอันเขียวขจีในประเทศอิตาลี สีขาวคือสีขาวหิมะบนเทือกเขาแอลป์ และสีแดงหมายถึงเลือดที่รินไหลในสงครามประกาศเอกราชอิตาลี การให้คำนิยามธงชาติอิตาลีในอีกที่หนึ่ง ซึ่งมีความหมายค่อนข้างอยู่ในเชิงศาสนา โดยอิงจากคุณธรรม 3 อย่าง ในศาสนาคริสต์ (Theological virtues) กล่าวคือ สีเขียว หมายถึง ความหวังใจ (Hope) สีขาวหมาวถึง ความเชื่อมั่น (Faith) และสีแดงหมายถึงความรัก (Charity)
นอกจากนี้ การให้ความหมายสีธงที่ได้รับความนิยมทั่วไปอีกอย่างหนึ่ง ซึ่งถูกนำมาใช้ในบางคราวโดยบรรดาผู้ที่ชื่นชอบในอาหารอิตาลี เป็นการนิยามจากสีเครื่องปรุงที่ปรากฏในอาหารอิตาลี เช่น สีแดงเป็นเครื่องหมายของมะเขือเทศ สีเขียวคือใบโหระพา และสีขาวเป็นสีของเนยแข็งขาวมอซซาเรลลา (mozzarella) สิ่งของเหล่านี้คือสิ่งสามารถพบได้ทั่วไปในอาหารอิตาลียอดนิยมอย่างพิซซ่าและลาซาญา
น็อทร์-ดาม
น็อทร์-ดาม ( [nɔtʁ dam]) เป็นภาษาฝรั่งเศสแปลว่า "พระแม่เจ้าของเรา" หรือ "แม่พระ" ซึ่งหมายถึงพระนางมารีย์พรหมจารี
รายชื่อธงในประเทศอิตาลี
บทความนี้ว่าด้วยธงต่างๆ ในประเทศอิตาลีโดยสังเขป สำหรับข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับธงชาติ สามารถศึกษาได้จากบทความธงชาติอิตาลี
อาวีญงปาปาซี
อาวีญงปาปาซี () หรือ สมณสมัยอาวีญง คือช่วงเวลาที่พระสันตะปาปา 7 พระองค์ประทับ ณ เมืองอาวีญง ราชอาณาจักรฝรั่งเศส แทนการประทับที่กรุงโรมตามปกติ สืบเนื่องมาจากความขัดแย้งระหว่างองค์พระสันตะปาปากับพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศส
ภายหลังจากความขัดแย้งระหว่างสมเด็จพระสันตะปาปาบอนิเฟซที่ 8 กับพระเจ้าฟิลิปที่ 3 แห่งฝรั่งเศส และการสิ้นพระชนม์ของสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 11 ผู้สืบทอดตำแหน่งสมเด็จพระสันตะปาปาต่อจากสมเด็จพระสันตะปาปาบอนิเฟซที่ 8 และดำรงสมณศักดิ์ได้เพียง 8 เดือน การประชุมเลือกตั้งพระสันตะปาปาให้อาร์ชบิชอปแบร์ทร็อง ชาวฝรั่งเศส ขึ้นดำรงสมณศักดิ์เป็นสมเด็จพระสันตะปาปาพระองค์ใหม่ในปี ค.ศ. 1305 ทรงปฏิเสธที่จะเสด็จย้ายจากฝรั่งเศสไปประทับที่กรุงโรม และในปี ค.ศ. 1309 ทรงย้ายสันตะสำนักมายังรัฐพระสันตะปาปา ณ อาวีญง () ซึ่งดำรงอยู่สืบต่อมาอีก 67 ปี ในบางครั้งการที่โรมไร้สมเด็จพระสันตะปาปาประทับอยู่ในครั้งนี้ถูกขนานนามว่า "พระสันตะปาปาเป็นเชลยของบาบิโลน" (Babylonian Captivity of the Papacy) โดยสมเด็จพระสันตะปาปาที่ครองสมณศักดิ์ ณ อาวีญงทั้ง 7 พระองค์ถัดมาล้วนแล้วแต่เป็นชาวฝรั่งเศสทุกพระองค์ และในเวลาถัดมาก็ทรงตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสมากขึ้นเรื่อย ๆ จนในวันที่ 13 กันยายน ค.ศ. 1376 สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 11 ทรงตัดสินพระทัยเสด็จจากอาวีญงและย้ายสันตะสำนักกลับกรุงโรม (เสด็จถึงกรุงโรม ณ วันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 1377) นับเป็นการสิ้นสุดลงของสมณสมัยอาวีญงอย่างเป็นทางการ
พระสันตะปาปาอาวีญงปาปาซี 7 พระองค์มีพระนามดังนี้
ในปี ค.ศ. 1376 พระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 11 ทรงย้ายกลับไปประทับที่กรุงโรมตามเดิม หลังจากนั้นก็เกิดการแตกแยกระหว่างพระคาร์ดินัลจึงทำให้มีผู้อ้างตนเป็นพระสันตะปาปา (Antipope) ขึ้นที่อาวีญงพร้อมกับโรม:
ช่วงเวลาระหว่างปี ค.ศ. 1378 ถึงปี ค.ศ. 1417 เป็นช่วงเวลาที่นักวิชาการโรมันคาทอลิกเรียกว่า ศาสนเภทตะวันตก (Western Schism) หรือ “การโต้แย้งครั้งใหญ่เรื่องพระสันตะปาปาเท็จ” หรือที่บรรดานักประวัติศาสตร์ฝ่ายโปรเตสแตนต์เรียกกันว่า “มหาศาสนเภทครั้งที่สอง” เพราะเป็นการแตกแยกของพระคาร์ดินัลกลุ่มต่าง ๆ ผู้สนับสนุนพระสันตะปาปาที่โรม ที่อาวีญง และที่อื่นว่าใครเป็นพระสันตะปาปาที่แท้จริง จนกระทั่งมายุติลงจากผลการสังคายนาคอนชตันซ์ในปี ค.ศ. 1417 (Council of Constance)
รัฐสันตะปาปา (ในปัจจุบันมีเพียงที่นครรัฐวาติกัน) ในขณะนั้นรวมไปถึงที่ดินบริเวณอาวีญงและบริเวณเล็ก ๆ และทางตะวันออก มาจนกระทั่งการปฏิวัติฝรั่งเศสจึงกลับไปเป็นของประเทศฝรั่งเศสเมื่อปี ค.ศ. 1791
พ.ศ. 2578
พุทธศักราช 2578 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 2035 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันจันทร์ตามปฏิทินเกรกอเรียน และเป็น
พรมผนัง
พรมผนัง หรือ พรมแขวนผนัง () เป็นงานศิลปะสิ่งทอ ซึ่งทอด้วยมือบนกี่ตั้งที่เส้นด้ายพุ่งซ่อนเส้นด้ายยืนหมดเมื่อทำเสร็จ ซึ่งต่างจากการทอผ้า อาจเห็นทั้งด้ายเส้นยืนและเส้นพุ่ง การทำเช่นนี้ทำให้เกิดลวดลายหรือภาพ ผู้ทอมักจะใช้ด้ายยืนที่ทำจากลินินหรือฝ้าย ส่วนด้ายพุ่งอาจจะเป็นขนแกะ, ฝ้าย หรือไหม หรือบางครั้งก็ใช้ด้ายที่ทำจากทอง, เงิน หรือวัสดุอื่นๆ ด้วย
ทั้งช่างและศิลปินเป็นผู้สร้างงานพรมทอ ก่อนอื่นศิลปินจะร่างแบบ ที่เรียกกันว่า “tapestry cartoon” เพื่อให้ช่างทอตามแบบที่ร่าง ห้วเรื่องที่ทอก็อาจจะมาจากคัมภีร์ไบเบิล, ตำนานเทพ หรือฉากล่าสัตว์ ซึ่งจะเป็นที่นิยมทำกันในการตกแต่งที่อยู่อาศัย
ความนิยมในการใช้พรมทอตกแต่งอาจจะมาจากการที่เป็นสิ่งที่เคลื่อนย้ายตามเจ้าของจากที่พำนักหนึ่งไปอีกที่พำนักหนึ่งได้สะดวก พรมทอที่ใช้ในวัดก็อาจจะใช้แขวนเนื่องในโอกาสพิเศษ นอกจากนั้นก็มีประโยชน์ในการใช้สอย เช่นเมื่อแขวนบนผนังก็จะเป็นฉนวนทำให้ห้องอุ่นขึ้นในขณะเดียวกันก็เป็นเครื่องตกแต่งห้องด้วย
การทอพรมผนังทำกันมาตั้งแต่สมัยกรีก พรมของกรีกจาก 300-200 ปึก่อนคริสต์ศักราช ที่พบในทะเลทรายที่ทาริมเบซิน การทอแบบดังกล่าวมาเริ่มทำกันในยุโรปราวต้นคริสต์ศตวรรษที่ 14 ในบริเวณที่เป็นประเทศเยอรมนี และ สวิสเซอร์แลนด์ปัจจุบัน แต่ต่อมาศูนย์กลางการทอก็ย้ายไปฝรั่งเศสและเนเธอร์แลนด์ ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 อาราสในฝรั่งเศสเป็นเมืองที่มีชื่อในการทอพรมผนังด้วยขนแกะ งานพรมของอาราสขายเป็นเครื่องตกแต่งให้แก่ปราสาทและวังต่าง ๆ ทั่วยุโรป พรมแขวนผนังมาถูกทำลายไปมากระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศส พรมจำนวนมากถูกเผาเพื่อเอาทองที่เป็นเส้นด้ายในตัวผ้า คำว่า “พรมผนังอารัส” ยังเป็นคำที่ใช้เรียกพรมผนังที่ทออย่างหรูหรา แม้ว่าจะทำมาจากที่อื่นก็ตาม
ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ศูนย์การทอพรมผนังก็ย้ายไปในบริเวณฟลานเดอส์ซึ่งกลายมาเป็นศูนย์กลางการทอพรมผนังของยุโรป ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 พรมเฟล็มมิชได้ชื่อว่าเป็นศูนย์กลางการผลิตที่สำคัญที่สุด ซึ่งจะเห็นได้จากงานที่ทำมาจากสมัยนั้นแสดงให้เห็นรายละเอียดของงาน ทั้งภาพบนพรมและสีที่ใช้
ในคริสศตวรรษที่ 19 วิลเลียม มอร์ริส รื้อฟี้นการทอพรมผนังแบบยุคกลางที่แอบบีเมอร์ตัน และมีความสำเร็จในการทอพรมผนังสำหรับการตกแต่งที่อยู่อาศัยและคริสต์ศาสนสถาน งานร่างพรมทอเหล่านี้ของมอริสออกแบบโดยเอ็ดเวิร์ด เบิร์น-โจนส์ (Edward Burne-Jones)
พรมทอยังทำกันอยู่บ้างที่โรงงานที่โกบลินส์ (Gobelins) และเวิร์คช็อพบางแห่งในยุโรป ซึ่งนอกจากจะทอแล้วยังซ่อมแซมพรมทอที่ชำรุดด้วย นอกจากนั้นศิลปะการทอพรมผนังยังเป็นศิลปะของผู้ที่ทอพรมเป็นงานอดิเรกด้วย
ชาญ เย็นแข
ชาญ เย็นแข (10 กันยายน พ.ศ. 2469 - 5 ตุลาคม พ.ศ. 2531) เป็นนักร้องเพลงลูกทุ่ง ที่มีชื่อเสียงจากเพลง "ค่าน้ำนม"จากการประพันธ์ของไพบูลย์บุตรขัน
ชาญ เย็นแข เกิดที่กรุงเทพมหานคร ที่ย่านเสาชิงช้า จบชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนวัดบวรนิเวศ แล้วเริ่มเป็นนักร้องประกวดตามงานวัดในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง ใช้ชื่อว่า "เอี่ยวพญา" โดยเพลงที่ประกวดงานวัดครั้งแรกในชีวิตของเขาเกิดขึ้นในปีพ.ศ. 2484 โดยร้องเพลง กลางสายลม ขณะมีอายุเพียง 16 ปี ที่วัดจอมสุดาราม (วัดไพรงาม) สถานีรถไฟสามเสน ซึ่งผลการประกวดออกมาว่า เขาได้รางวัลที่ 3 ส่วนเพลงแรกที่สามารถชนะเลิศการประกวดคือเพลง รำพันรัก เมื่อปี พ.ศ. 2488 โดยเป็นการร้องที่งานภูเขาทอง วัดสระเกศวรวิหาร หลังสงครามจึงได้มาฝากตัวเป็นลูกศิษย์ของครูสง่า อารัมภีร
ในปี พ.ศ. 2492 ชาญ เย็นแข ได้ติดตามสง่า อารัมภีร ไปที่ห้องบันทึกเสียงซึ่งจะมีการบันทึกเสียงเพลง "ค่าน้ำนม" ของครูไพบูลย์ บุตรขัน แต่ปรากฏว่าบุญช่วย หิรัญสุนทร ซึ่งจะเป็นผู้ร้องเพลงนี้ไม่มา ครูสง่าจึงเสนอให้ชาญ ร้องเพลงนี้บันทึกเสียงแทน ปรากฏว่าเมื่อสถานีวิทยุนำเพลงนี้มาออกอากาศ ก็เป็นที่นิยม และทำให้ชาญ เย็นแข เป็นที่รู้จักมาตั้งแต่นั้น
ชาญ เย็นแข ร้องเพลงที่มีชื่อเสียงอีก เช่น ชายสามโบสถ์, สามหัวใจ, กลิ่นโคลนสาบควาย, บัวลืมสระ, ตารางดวงใจ ฯลฯ และยังเคยเป็นนักพากย์ภาพยนตร์ และนักจัดรายการวิทยุ
ชาญ เย็นแข สมรสกับคุณสุพรรณี สิงหราชา เมื่อปี พ.ศ. 2494 มีบุตรสาว 1 คน เสียชีวิตด้วยโรคหัวใจเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2531 ขณะกำลังจะร้องเพลงที่ร้านอาหารของวงจันทร์ ไพโรจน์ ที่อำเภอพัทยา จังหวัดชลบุรี พระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2531
พยงค์ มุกดา
นาวาตรีพยงค์ มุกดาพันธ์ หรือ ครูพยงค์ มุกดา (4 พฤษภาคม พ.ศ. 2469—12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553) นักร้อง นักแสดง นักแต่งเพลง ที่มีชื่อเสียงจากการเป็นนักแต่งเพลงเป็นจำนวนมาก ได้รับการเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ ประจำปี พ.ศ. 2534 และได้รับรางวัลนราธิป ประจำปี พ.ศ. 2550
พยงค์ มุกดา เป็นชาวจังหวัดราชบุรี เป็นบุตรของนายแก้ว และนางบุญ มุกดา เกิดบนเรือกลางแม่น้ำแม่กลอง บริเวณตำบลท่าเสา จังหวัดราชบุรี จบชั้น ป.4 จากโรงเรียนเทศบาลวัดราชนัดดาราม และเข้าสู่วงการจากการเป็นนักร้องวงดุริยางค์กองทัพบก โดยการสนับสนุนของครูจำปา เล้มสำราญ ต่อมาจึงก่อตั้งวงดนตรีเป็นของตัวเองชื่อ วงพยงค์ มุกดา ซึ่งได้รับพระราชทานชื่อว่า "วงมุกดาพันธ์" และเป็นนามสกุลพระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชอีกด้วย
ครูพยงค์ มุกดา มีผลงานออกมาเป็นจำนวนมาก เคยเป็นนักร้อง นักแสดง นักจัดรายการวิทยุ เคยแสดงภาพยนตร์ เช่นเรื่อง "เสน่ห์บางกอก", "ไซอิ๋ว" เคยอยู่วงดุริยางค์กองทัพเรือ เป็นผู้ประพันธ์เพลงมาร์ช เช่น "สหมาร์ชราชนาวี", "มาร์ชสามัคคีสี่เหล่า", นาวีบลู
ในฐานะนักแต่งเพลง ครูพยงค์ มุกดา มีผลงานทั้งเพลงลูกทุ่ง ลูกกรุง และเพลงมาร์ช ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำพระราชทานจากเพลง "นกขมิ้น" (ขับร้องโดย ธานินทร์ อินทรเทพ) "ช่อทิพย์รวงทอง" (ขับร้องโดย สมยศ ทัศนพันธ์) "นางรอง" และ "รักใครไม่เท่าน้อง" (ขับร้องโดย ทูล ทองใจ) "ลูกนอกกฎหมาย" (ขับร้องโดย ศรีสอางค์ ตรีเนตร) "รอพี่กลับเมืองเหนือ" (ขับร้องโดย พรทิพย์ภา บูรกิจบำรุง) "เด็ดดอกรัก" (ขับร้องโดย ชรินทร์ นันทนาคร) และ "ฝั่งหัวใจ" ขับร้องโดย บุษยา รังสี)
ในปี พ.ศ. 2532 ครูพยงค์ ได้รับรางวัลพระราชทานในงานกึ่งศตวรรษเพลงลูกทุ่งไทย 2 รางวัล จากเพลง "สาวสวนแตง" (ขับร้องโดย สุรพล สมบัติเจริญ) และ "ล่องใต้" (ขับร้องโดย ชัยชนะ บุญนะโชติ) และในปี พ.ศ. 2534 ได้รับรางวัลพระราชทาน 3 รางวัล จากเพลง "ยอยศพระลอ" (ขับร้องโดย ชินกร ไกรลาศ) "น้ำตาสาวตก" (ขับร้องโดย ศรีสอางค์ ตรีเนตร) และ "ลูกทุ่งเสียงทอง" (ขับร้องโดย เพชร พนมรุ้ง)
ในปี พ.ศ. 2534 พยงค์ มุกดา ได้รับการเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ประพันธ์เพลงไทยสากล-เพลงลูกทุ่ง) นอกจากนี้ ลูกศิษย์ของท่านถึง 2 คน ก็ได้รับเชิดชูเป็นศิลปินแห่งชาติ เช่นกัน คือ ชัยชนะ บุญนะโชติ (พ.ศ. 2541) และ ชินกร ไกรลาศ (พ.ศ. 2542)
ในปี พ.ศ. 2551 ครูพยงค์ มุกดา ได้รับการเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินอาวุโส รางวัลนราธิป ประจำปี พ.ศ. 2550
ครูพยงค์ มุกดา ถึงแก่กรรมด้วยโรคมะเร็งกระเพาะปัสสาวะและไตวายที่โรงพยาบาลรามาธิบดี เมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 รวมอายุได้ 83 ปี
โลกยนิทาน
โลกยนิทาน เป็นหนังสือรวมกวีนิพนธ์ รางวัลดีเด่นจากโครงการศิลปะเพื่อเยาวชนไทย Young Thai Artist Award 2006 ซึ่งสนับสนุนโดยมูลนิธิซีเมนต์ไทย ผู้เขียนคือนายธีรภัทร เจริญสุข ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์นานมีบุคส์พับลิเคชันส์ หนา 112 หน้า และต่อมาได้รับรางวัลชมเชยประเภทกวีนิพนธ์ ของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ในงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ พ.ศ. 2552
โลกยนิทาน เป็นรวมบทกวีหลากหลายที่เกี่ยวข้องกับตำนานและความเป็นมาของโลกในแง่มุมต่างๆ โดยใช้ฉันทลักษณ์หลากหลายรูปแบบทั้งโคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน
หนังสือแบ่งบทกวีออกเป็นสี่หมวด ได้แก่
๑. ปกรณัมนิทาน เป็นบทกวีเรื่องเล่าตำนานเทพปกรณัมโบราณนำมาตีความในแง่มุมใหม่
๒. อตีตนิทาน เป็นบทกวีที่ได้แรงบันดาลใจมาจากประวัติศาสตร์โลก
๓. มนุษยนิทาน เป็นบทกวีเกี่ยวกับเรื่องราวต่างๆในโลกที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมหลากหลายของมนุษย์
๔. อนาคตนิทาน เป็นบทกวีเชิงวิทยาศาสตร์ เล่าเรื่องโลกในอนาคต
๑. ฉันท์ ใช้สัททุลวิกกีฬิตฉันท์ ในบท "ตรีมูรติ"
๒. กาพย์ ใช้กาพย์ฉบัง ๑๖ และกาพย์สุรางคนางค์ ๒๘
๓. โคลง ใช้โคลง ๒ ดั้น โคลง ๔ ดั้นบาทกุญชร โคลง ๔ ดั้นวิวิธมาลี โคลง ๔ สุภาพ และโคลง ๕ พัฒนา(โคลงจิตรลีลา)
๔. กลอน ใช้กลอนสี่ และกลอนแปด
เซอร์เกย์ บริน
URL
เซอร์เกย์ มีไคโลวิช บริน (; ; เกิด 21 สิงหาคม พ.ศ. 2516) เป็นชาวอเมริกันเชื้อสายรัสเซีย ผู้ร่วมก่อตั้งกูเกิลร่วมกับแลร์รี เพจ
ปัจจุบัน เซอร์เกย์ บรินอยู่ในตำแหน่งประธานฝ่ายเทคโนโลยีของกูเกิล และผู้อำนวยการของกูเกิล เอ็กซ์ จากรายงานว่ามีทรัพย์สินส่วนตัวประมาณ 2 หมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งถูกจัดเป็นบุคคลที่รวยที่สุดอันดับที่ 26 ของโลก และ อันดับ 5 ของสหรัฐอเมริการ่วมกับแลร์รี เพจ ซึ่งตัวเซอร์เกย์เองยังเป็นหนึ่งในเศรษฐีที่อายุน้อยที่สุดในโลกเช่นกัน
เซอร์เกย์เกิดที่ มอสโกในสหภาพโซเวียตในครอบครัวชาวยิว ลูกของ ไมเคิล บริน และ เจเนีย บริน นักคณิตศาสตร์ชาวรัสเซีย ซึ่งเมื่อเขาอายุได้ 6 ปี ครอบครัวได้อพยพย้ายมาอยู่ที่สหรัฐอเมริกาในรัฐแมริแลนด์ เขาได้เข้าศึกษาระดับปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยแมริแลนด์ในเมืองคอลเลจพาร์ก ศึกษาในด้านวิทยาการคอมพิวเตอร์และคณิตศาสตร์ และต่อมาเขาได้ศึกษาต่อในระดับปริญญาโทและเอกที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดโดยได้ทุนการศึกษาจากมูลนิธิวิทยาศาสตร์แห่งชาติสหรัฐอเมริกา ซึ่งในระหว่างที่ศึกษาที่สแตนฟอร์ดนี่เอง เขาและแลร์รีได้ร่วมก่อตั้งบริษัทกูเกิล โดยปัจจุบันเขาพักการเรียนของตัวเองโดยไม่มีกำหนด
มูลนิธิวิทยาศาสตร์แห่งชาติสหรัฐอเมริกา
มูลนิธิวิทยาศาสตร์แห่งชาติสหรัฐอเมริกา (National Science Foundation ย่อว่า NSF) เป็นหน่วยงานรัฐบาลของสหรัฐอเมริกาที่สนับสนุนงานวิจัยและงานด้านการศึกษา สำหรับองค์กรหรือสถานศึกษาในด้านวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมศาสตร์ โดยในปี พ.ศ. 2550 มูลนิธิมีงบประมาณ 6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
มูลนิธิก่อตั้งเมื่อ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2493 ปัจจุบันตั้งอยู่ที่เมืองอาร์ลิงตันในรัฐเวอร์จิเนีย
ท่าเรือกรุงเทพ
ท่าเรือคลองเตย หรือ ท่าเรือกรุงเทพเป็นท่าเรือสำคัญของกรุงเทพมหานคร อยู่ในความดูแลของการท่าเรือแห่งประเทศไทย ตั้งอยู่บริเวณริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา ย่านคลองเตย ในอนาคตมีโครงการจะทำเป็น Docklands เพื่อพัฒนาท่าเรือกรุงเทพทั้งหมด ที่มีภูมิประเทศคล้ายกันที่ Docklands มีแม่น้ำเทมส์ไหลผ่าน และท่าเรือกรุงเทพมีแม่น้ำเจ้าพระยาผ่านด้วยรูปลักษณ์เหมือนมังกร โค้งเว้าเป็นท้องมังกรเช่นเดียวกัน ในอดีต Docklands คือท่าเรือขนส่งสินค้าเพียงอย่างเดียว
เหตุที่มาของคำว่าท่าเรือคลองเตยมาจากสถานที่ตั้งอยู่ในย่านคลองเตยซึ่งชิปปิ้งจะเรียกกันว่าท่าเรือคลองเตย และ ชื่อที่ต่างประเทศเรียกก็คือ BANGKOK PORT หรือ เรียกย่อๆว่า PAT (PORT AUTHORITY OF THAILAND)
ค่าน้ำนม
เพลงค่าน้ำนม เป็นเพลงที่นิยมร้องและเปิดในงานวันแม่และงานสำคัญเกี่ยวกับแม่
เพลงค่าน้ำนม แต่งโดย ไพบูลย์ บุตรขัน โดยมีการขับร้องและบันทึกเสียงครั้งแรกโดย ชาญ เย็นแข เมื่อ พ.ศ. 2492 ได้รับคำชื่นชมเป็นอย่างมาก เป็นเพลงที่สร้างชื่อเสียงให้กับไพบูลย์ บุตรขัน และชาญ เย็นแข มากที่สุด ได้รับการยกย่องว่าเป็นเพลงที่เป็นรากฐานของเพลงลูกทุ่ง ในงานกึ่งศตวรรษเพลงลูกทุ่งไทย เมื่อวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2532
เพลงค่าน้ำนม เป็นเพียง หนึ่งในเพลง จำนวน 5-6 เพลง ที่ไพบูลย์ บุตรขัน แต่งให้กับมารดา คือ นางพร้อม ประณีต (ครูไพบูลย์ มีนามสกุลเดิมว่า ประณีต) ซึ่งเป็นผู้ที่ดูแลครูไพบูลย์อย่างใกล้ชิดมาตลอด ตั้งแต่วัยหนุ่มจนท่านเสียชีวิตในวัย 70 กว่าปี เมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2508 ถึงแม้ครูไพบูลย์จะป่วยเป็นโรคเรื้อนซึ่งได้รับความรังเกียจจากบุคคลทั่วไป
เพลงค่าน้ำนม เป็นเพลงแรกที่ชาญ เย็นแข ได้รับการบันทึกเสียง โดยในครั้งแรกครูไพบูลย์ตั้งใจจะให้บุญช่วย หิรัญสุนทรเป็นผู้ขับร้องบันทึกเสียงกับวงดนตรีศิวารมย์ของครูสง่า อารัมภีร แต่บุญช่วย หิรัญสุนทรเกิดป่วยไม่สามารถมาร้องได้ ครูสง่าจึงเสนอให้ชาญ เย็นแขซึ่งเป็นลูกศิษย์ มาขับร้องแทน
ในการขับร้องบันทึกเสียงครั้งแรก ครูสง่า อารัมภีร เป็นผู้เล่นเปียโน บันทึกเสียงเพียงไม่กี่ครั้งก็ใช้งานได้ เรียบเรียงเสียงประสานโดย สง่า อารัมภีร และ ประกิจ วาทยกร (บุตรชายของพระเจนดุริยางค์) วางจำหน่ายเมื่อ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2492 โดยบริษัทนำไทย จำกัด แผ่นเสียงตราสุนัขสลากเขียว แผ่นครั่งขนาด 10" ความเร็ว 78 รอบต่อนาที ขายได้ 800 แผ่น
หลังจากแผ่นเสียงเพลงนี้ออกจำหน่าย ได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก ลาวัณย์ โชตามระ นักหนังสือพิมพ์บันทึกไว้เมื่อ พ.ศ. 2508 ว่า
อุลตร้า คิว
อุลตร้า คิว () เป็นซีรีส์ของญี่ปุ่นออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์โตเกียวจำนวน 28 ตอน แพร่ภาพออกอากาศในระบบขาวดำ ในช่วงปี ค.ศ. 1966 โดยเป็นเรื่องราวเรื่องลึกลับต่าง ๆ เช่น เอเลี่ยน, วิญญาณ, สัตว์ประหลาด เป็นต้น โดยที่มนุษย์ต้องต่อสู้กับสัตว์ประหลาดเหล่านี้ด้วยตัวเอง คล้ายกับซีรีส์เรื่องลึกลับในแนวสืบสวน เช่น "The X-Files"
และถือว่าเป็นซีรีส์เรื่องแรกของสึบุระยะพรอดักชั่นส์และเป็นจุดกำเนิดของซีรีส์ชุดอุลตร้าแมนในเวลาต่อมา
อุลตร้า คิว เกิดจาก สมโพธิ แสงเดือนฉาย นักศึกษาด้านภาพยนตร์ชาวไทยที่ได้เดินทางไปยังประเทศญี่ปุ่น และได้มีโอกาสฝึกงานกับบริษัท โตโฮ โดยขณะนั้นทางบริษัทผลิตแต่เพียงภาพยนตร์สัตว์ประหลาดที่มีตัวเอก คือ ก็อตซิลลา กับ คิงคอง ฉายตามโรงภาพยนตร์เพียงอย่างเดียว ต่อมาความนิยมในโทรทัศน์มีมากขึ้น ทำให้พฤติกรรมของผู้ชมเปลี่ยนไป เอจิ สึบุระยะ บุคลากรคนสำคัญของโตโฮ จึงเกิดความคิดที่จะผลิตผลงานด้านโทรทัศน์ออกมาโดยตั้งบริษัทใหม่ คือ สึบุระยะพรอดักชั่นส์ โดยจะใช้สัตว์ประหลาดทั้ง 2 ตัวนี้เป็นตัวเอก แต่ทว่าทางสมโพธิไม่เห็นด้วย และได้เสนอความคิดของตนเอง เกี่ยวกับซูเปอร์ฮีโร่ร่างยักษ์ผู้ใจดี คือ อุลตร้าแมน แก่สึบุระยะ ปรากฏว่าสึบุระยะเห็นด้วยกับแนวความคิดนี้ และได้ผลิตอุลตร้า คิว ขึ้นมาเพื่อนำร่องก่อนเพื่อหวังผลทางด้านจิตวิทยา ให้ผู้ชมรู้สึกเจ็บแค้นใจที่เห็นสัตว์ประหลาดต่าง ๆ มากมายอาละวาดแต่ไม่มีใครปราบได้ ต่อมาเมื่ออุลตร้าแมนได้ฉายต่อ จึงทำให้ได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก
โดยอุลตร้า คิว ได้รับอิทธิพลมาจากภาพยนตร์แนวระทึกขวัญของ อัลเฟร็ด ฮิตช์ค็อก ผู้กำกับภาพยนตร์ชื่อดังระดับโลกชาวอังกฤษที่มีผลงานโด่งดังในแนวนี้
ในตอนแรก จะใช้ชื่อว่า "Unbalance" ซึ่งหมายถึง ความไม่สมดุล หรือเรื่องราวแปลกประหลาด แต่ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็นอุลตร้า คิว เนื่องจากความนิยมในมังงะเรื่อง "ผีน้อยคิวทาโร่" (オバケのQ) ของฟูจิโกะ ฟูจิโอะ โดยคำว่า "คิว" (Q) หมายถึง "ปรัศนี" หรือ เครื่องหมายคำถาม
ซีรีส์ดำเนินเรื่องด้วยตัวละครหลัก 5 ตัว
เพลงลูกกรุง
เพลงลูกกรุง เป็นเพลงไทยสากลประเภทหนึ่ง โดยเป็นเพลงที่บอกเล่า ถ่ายทอด ความรู้สึกของสังคม และคนเมืองหลวง ตลอดจนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น การถ่ายทอดอารมณ์ การขับร้อง น้ำเสียง ของกลุ่มนักร้อง นักแต่งเพลง และนักดนตรีจะมีรูปแบบ ประณีต ละเอียดอ่อน ออกมานุ่มนวล เนื้อร้องจะมีลักษณะเป็นร้อยแก้ว ร้อยกรอง มีความหมายสลับซับซ้อน ยอกย้อน
จากบางแหล่งข้อมูลเพลงลูกกรุงกำเนิดขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2474 ซึ่งเป็นช่วงที่ประเทศไทยกำลังจะเปลี่ยนแปลงระบอบการปกครองฯ ในรัชกาลที่ 7 บางแหล่งบอกปลาย รัชกาลที่ 6 ประมาณ พ.ศ. 2455 โดยการจ้างครูจากอิตาลีนำเครื่องสายสากลเข้ามาสอน แต่เพลงลูกกรุงเริ่มชัดเจนเมื่อประมาณ ปี พ.ศ. 2475 โดยเริ่มมีแนวเพลง เนื้อร้อง ทำนอง และเครื่องดนตรีที่นำมาบรรเลงประกอบเป็นไทย นำทำนองเพลงของรัชกาลที่ 6 ที่นำมาเรียบเรียงเสียงประสานใช้เครื่องดนตรีสากลบรรเลงประกอบ เป็นเพลงในกิจการลูกเสือ ต่อมาได้มีการนำเพลง "ลาทีกล้วยไม้" ของขุนวิจิตรมาตรา มาทำในจังหวะรุมบ้าเพลงแรกของไทย และบทเพลงของจิตร ภูมิศักดิ์ และอื่นๆ ซึ่งแต่ง และใช้เครื่องดนตรีสากลบรรเลงประกอบ เป็นเครื่องบ่งบอกการกำเนิดของเพลงลูกกรุง
ปี พ.ศ. 2482 วงสุนทราภรณ์ก่อตั้งเป็นวงดนตรีวงใหญ่ ซึ่งทำให้สังคมเมืองในยุคนั้น เริ่มตื่นตัวการฟังเพลง ผู้ฟังและค่ายเพลงต่างๆ เริ่มจัดประเภทเพลง สร้างนักร้องให้มีรูปแบบความเป็นคนเมืองหลวง นักดนตรี นักแต่งเพลง นักร้องต่างมีรูปแบบ หาแฟชั่นนำสังคม ทั้งเรื่องแฟชั่น การแต่งกาย มีคลับมีบาร์ แถวถนนราชดำเนิน ตามย่านชุมชน โรงแรมใหญ่ๆ มีห้องบอลรูม เพื่อให้มีการจัดแสดงดนตรีประกอบ และเริ่มมีการเปรียบเทียบระหว่างเพลงลูกทุ่งและเพลงลูกกรุง
เบน สติลเลอร์
เบนจามิน เอ็ดเวิร์ด สติลเลอร์ () เกิดเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1965 เป็นนักแสดง ผู้กำกับ ผู้สร้างภาพยนตร์ ชาวอเมริกัน เป็นบุตรชายของ เจอร์รี่ สติลเลอร์ และ แอนน์ เมียร่า ดาราดังจากรายการ "The Ed Sullivan Show" พออายุได้ 10 ปี เขาก็ได้ถ่ายหนังของเขาเองหลายเรื่องด้วยกล้องซูเปอร์เอท เขาได้เริ่มอาชีพในวงการบันเทิง กับซีรีส์เรื่อง "Kate McShane" ซึ่งแม่ของเขาเป็นดารานำแสดง
ต่อมาเขาเข้าเรียนวิชาการภาพยนตร์ที่ UCLA แต่ก็เรียนไม่ถึงปีก็ออกจากมหาวิทยาลัย มาเน้นด้านการแสดง เบนได้แสดงละครบรอดเวย์เรื่อง "The House of Blue Leaves" ซึ่งเป็นละครที่ได้รับรางวัลโทนี่อวอร์ดส และในระหว่างที่ แสดงละครนั้น เขาได้เริ่มเล่นบทตลก โดยมีภาพยนตร์เรื่อง Empire of the Sun และละครทีวีตามมา และยังได้แสดงละครสั้น เรื่อง "The Color of Money" จากนั้นเขา ได้เขียนบทและแสดงในรายการ "Saturday Night Live" จากนั้นเขามีรายการทางช่อง MTV เป็นของตัวเอง ชื่อรายการ "The Ben Stiller Show" ซึ่งแม้รายการจะอยู่ได้ไม่แน่ แต่ก็ทำให้เขาได้รับรางวัลเอ็มมี่ในปี 1993
ต่อมาเบน สติลเลอร์ หันมากำกับภาพยนตร์เรื่องแรกคือ "Reality Bites" ซึ่งประสบความสำเร็จทั้งด้านรายได้และเสียงวิจารณ์ที่ดี และได้กำกับอีกเรื่อง คือ "The Cable Guy" และต่อมาได้แสดงในภาพยนตร์เรื่อง "Flirting with Disaster" ก่อนที่จะได้เซ็น สัญญากับฟ็อกซ์ในปี 1997 เพื่อผลิตภาพยนตร์ให้กับ ฟ็อกซ์ 2000 อย่างน้อยสองเรื่อง
ในปี 1998 เมื่อเขาได้แสดงนำในภาพยนตร์สามเรื่อง ในบทบาทที่ต่างกันไปไม่ว่าจะเป็น บทชายหนุ่มผู้แสนดีในภาพยนตร์เรื่อง "There’s Something About Mary", บทเสือผู้หญิงในเรื่อง "Your Friends and Neighbors" และบทคนติดเฮโรอีนในเรื่อง "Permanent Midnight"
พระยาภักดีนรเศรษฐ (เลิศ เศรษฐบุตร)
พระยาภักดีนรเศรษฐ (เลิศ เศรษฐบุตร) (22 มิถุนายน พ.ศ. 2415 - 15 ธันวาคม พ.ศ. 2488) ผู้สร้างโรงเรียนเศรษฐบุตรบำเพ็ญและโรงเรียนสตรีเศรษฐบุตรบำเพ็ญ ผู้สร้างโรงแรมปาร์คนายเลิศ และเป็นผู้ริเริ่มรถโดยสารประจำทางขึ้นในเมืองไทย โดยเปิดบริการรถเมล์นายเลิศ หรือรถเมล์ขาว เมื่อปีพ.ศ. 2428 ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นพระยาโดยที่ไม่ได้รับราชการแต่เป็นพ่อค้าเนื่องจากเมื่อเกิดน้ำท่วมใหญ่ ท่านได้นำเรือเมล์ขาวของท่านรับส่งคนฟรี จึงได้รับพระราชทานยศให้เป็นพระยาเพื่อแสดงถึงคุณงามความดีและมีน้ำใจช่วยเหลือสังคม
นายเลิศ เศรษฐบุตร เกิดที่บ้านปลายสะพานวัดบพิตรพิมุข ปากคลองโอ่งอ่าง จังหวัดพระนคร เป็นบุตรคนที่ 2 ของนายชื่น และนางทิพย์ เศรษฐบุตร มีพี่ชาย 1 คน คือ มหาอำมาตย์โท พระยานรเนติบัญชากิจ (ลัด เศรษฐบุตร) และน้องสาว 1 คน ชื่อ ละม่อม และเป็นญาติผู้พี่ของพระยาภิรมย์ภักดี (บุญรอด เศรษฐบุตร) และนายสวัสดิ์ เศรษฐบุตร (บิดาของสอ เสถบุตร)
นายเลิศ เป็นที่มาของคำแสลงในสมัยก่อนที่ว่า "เลิดสะมันเตา" ที่แปลว่า วิเศษสุด นายเลิศเคยติดบุหรี่อย่างหนักแต่ต่อมาเลิกได้และเอาเงินที่ประหยัดไปช่วยเหลือนักเขียน
อนุสัญญากรุงมอนเตบีเดโอ
อนุสัญญากรุงมอนเตบีเดโอว่าด้วยสิทธิและหน้าที่ของรัฐ () เป็นอนุสัญญาที่เกิดขึ้นระหว่างการประชุมภาคีชาติอเมริกาครั้งที่ 7 ณ กรุงมอนเตบีเดโอ ประเทศอุรุกวัย ในวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 1933 กำหนดสิทธิและหน้าที่ของรัฐ โดยบอกถึงสถานะความเป็นรัฐชาติเอาไว้
องค์ประกอบความเป็นรัฐชาติมีดังนี้
จะต้องมีการบริหารเงื่อนไขทั้ง 4 ข้อนี้อย่างมีประสิทธิภาพ จึงจะเรียกได้ว่ามีสภาพการเป็นรัฐที่สมบูรณ์แบบ
มฤตยูหมอกกินมนุษย์
มฤตยูหมอกกินมนุษย์ (The Mist) คือภาพยนตร์สยองขวัญ สร้างจากนวนิยายของ สตีเฟน คิง เข้าฉายในประเทศไทยเมื่อ วันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 เป็นเรื่องราวของผู้คนในเมืองเล็กๆ ที่หนีตายไปอยู่ในซูเปอร์มาเก็ตแห่งหนึ่ง หลังจากที่เมืองทั้งเมืองถูกพายุหมอกมรณะครอบคลุม ในพายุหมอกนั้นมีอสุรกายแฝงตัวอยู่ และพร้อมที่จะกระชากวิญญาณของผู้ที่ผ่านเข้าไปในพายุหมอกให้หายไปพร้อมกับสายลม ความตายทำให้ทุกคนหวาดผวา ธาตุแท้แห่งการเอาชีวิตรอด ภาพยนตร์เรื่องนี้แสดงถึงแก่นแท้ของมนุษย์ผสมกับความน่ากลัวสมัยใหม่ได้อย่างยอดเยี่ยม ทำให้ได้รับคำวิจารณ์ในเชิงบวกจากหลายๆแห่ง
เว็บหลักภาพยนตร์