hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
การวางแผนภาค
การวางแผนภาค (regional planning) เป็นสาขาหนึ่งของการวางแผนที่ดินที่เกี่ยวข้องกับประสิทธิภาพในการกำหนดการใช้ที่ดินและกิจกรรม โครงสร้างพื้นฐานและการเจริญเติมโตอันเนื่องมาจากการตั้งถิ่นฐานบนพื้นที่ที่มีขนาดใหญ่มากมากกว่านครหรือเมืองใดเมืองหนึ่งเพียงเมืองเดียว สาขาที่เกี่ยวเนื่องและสัมพันธ์กันได้แก่การการวางแผนชุมชน และการออกแบบชุมชนเมือง ซึ่งเป็นการเกี่ยวข้องกับปัญหาเฉพาะในพื้นที่ที่เป็นส่วนของเมือง และถือเป็นส่วนของการผังเมือง การวางแผนภาค การวางแผนชุมชนและการออกแบบชุมชนถือกันว่าเป็นการวางแผนเชิงพื้นที่ () ที่ภายใต้กรอบที่พัฒนาแนวทางมาจากยุโรป
ในแต่ละ ภาค จะต้องมีการใช้ที่ดินที่หลากหลาย ต้องการการปกป้องพื้นที่เกษตรกรรม พื้นที่เมือง จะต้องมีพื้นที่เพื่อการอุตสาหกรรม เพื่อการจัดวางโครงข่ายและศูนย์การขนส่ง พื้นที่การทหาร พื้นที่ธรรมชาติและป่าสงวน ฯลฯ รวมทั้งพื้นที่เสี่ยงภัยธรรมชาติซึ่งมักมีปัญหาขัดแย้งระหว่างการใช้ที่ดินที่ต่างกัน
การวางแผนภาคเป็นศาสตร์ว่าด้วยการจัดวางหรือกำหนดพื้นที่ที่มีประสิทธิภาพ ด้วยการวางโครงสร้างพื้นฐานพร้อมการกำหนดเขตหรือย่าน (อังกฤษ: Zoning) เพื่อนำไปสู่การเจริญเติบโตที่ยั่งยืนของทั้งภาคซึ่งอาจครอบคลุมพื้นที่หลายจังหวัด
คำว่า "ภาค" ในความหมายของการวางแผนอาจกำหนดโดยเขตการปกครองที่มีลักษณะปัญหาการพัฒนาหรือปัญหาสิ่งแวดล้อมเป็นไปในแนวเดียวกัน เช่น พื้นที่ชายฝั่งภาคตะวันออกของประเทศไทยที่เรียก ""อีสเทิร์นซีบอร์ด"" ซึ่งรวมพื้นที่หลายจังหวัด หรืออาจเป็นพื้นที่ที่กำหนดโดยลุ่มน้ำธรรมชาติ เช่น พื้นที่ลุ่มน้ำวัง
เนื่องจากพื้นที่ "ภาค" ครอบคลุมพื้นที่ของหลายองค์การปกครองท้องถิ่นซึ่งมีกฎหมายท้องถิ่นและระบบงบประมาณเป็นของตัวเอง การวางแผนภาคจึงเป็นเครื่องมือที่จะช่วยให้การพัฒนาของพื้นที่ภาคโดยภาพรวมซึ่งมีผลกระทบถึงกันโดยตรงมุ่งสู่เป้าหมายเดียวกันอย่างมีประสิทธิภาพและชัดเจน ปกติการวางแผนภาคโดยทั่วไปจะมุ่งเน้นที่จะ:-
ไอจาม
ไอจาม สามารถหมายถึงสำหรับความหมายอื่น ให้ดูที่ ไอและจาม
มีเทน
มีเทน (Methane) เป็นสารประกอบไฮโดรคาร์บอนพวกแอลเคน สูตรเคมี คือ CH เป็นแก๊สไม่มีสี ติดไฟได้ เป็นองค์ประกอบส่วนใหญ่ของแก๊สธรรมชาติ แก๊สมีเทนอาจได้มาจากการหมักมูลสัตว์และนำมาใช้เป็นเชื้อเพลิงราคาถูก
ก๊าซมีเทนอาจพบได้ในชั้นถ่านหิน (Coal Bed Methane) โดยจากกระบวนการเกิดถ่านหินทำให้ก๊าซสะสมตัวและกักเก็บอยู่ในช่องว่างในเนื้อถ่านหิน
แคะ (แก้ความกำกวม)
แคะ อาจหมายถึง
ชาวชิน
ชิน ( ; MLCTS: hkyang lu. myui:) คือกลุ่มชาติพันธุ์ในกลุ่มหนึ่งในประเทศพม่า โดยในชาวชินจำนวนนี้สามารถจำแยกได้เป็น 32 กลุ่ม ซึ่งแต่ละกลุ่มก็จะมีวัฒนธรรมที่แตกต่างกันไป และจะมีพิธีการสักบนใบหน้าของหญิงสาวซึ่งแต่ละกลุ่มจะใช้สีที่ต่างกัน เช่น สีดำ สีกรมท่า หรือรูปนกบนหน้าผาก จะเป็นลายเฉพาะกลุ่มซึ่งในกลุ่มเดียวกันก็จะมีลวดลายเดียวกัน โดยการสักบนใบหน้าของหญิงชาวชินจะสักบนใบหน้าเพื่ออำพรางความงามของตน เพราะคนโบราณเล่าต่อกันมาว่า ในอดีตหญิงสาวชาวชินมีความสวยต้องตาต้องใจคนต่างถิ่นเป็นอย่างมาก ไม่เว้นแม้กระทั่งเจ้าเมืองกษัตริย์พม่าที่มักจะจับตัวสาวชาวชินไปเป็นภรรยาและทาสรับใช้ ผู้นำชนเผ่าจึงสั่งให้หญิงสาวชินสักใบหน้าเพื่ออำพรางความงามตั้งแต่เริ่มเข้าสู่วัยรุ่นช่วงอายุประมาณ 12-13 ปี ซึ่งต้องให้ผู้ที่มีความชำนาญเป็นผู้สักให้ โดยจะสักต่อเนื่องไปเรื่อยจนเสร็จ ปกติแล้วใช้เวลาถึง 2 วัน จะพักแค่ตอนรับประทาน อาหารเท่านั้น เด็กสาวแทบทุกคนนอนร้องไห้ด้วยความเจ็บปวดตลอดการสัก กินอะไรไม่ได้และลืมตาไม่ได้เพราะมีอาการบวม บางคนที่รอยสักจางหรือลายไม่ขึ้นต้องมาสักซ้ำอีกครั้งสองครั้ง หรือจนกว่าสีจะเข้ม
แต่ปัจจุบัน วัฒนธรรมการสักใบหน้าหลงเหลืออยู่แค่ในหมู่บ้านชนบทในป่าเขาห่างไกลเพียงไม่กี่แห่ง ส่วนพื้นที่อื่นไม่นิยมสักกันแล้ว เนื่องจากไม่มีใครมาจับตัวหญิงชาวชินไปเหมือนแต่ก่อน จึงไม่มีความจำเป็นอีกต่อไป โดยเฉพาะหมอสักใบหน้าที่มีฝีมือต่างล้มหายตายจากกันไปเกือบหมด อย่างในละแวกนี้ถ้าใครอยากสักก็ไม่มีคนสักให้ เพราะหมอสักเสียชีวิตกันไปหมดแล้ว นอกจากนี้ ครั้งหนึ่งรัฐบาลทหารพม่าได้สั่งห้ามหญิงชาวชินสักใบหน้าเพราะเห็นเป็นเรื่องป่าเถื่อน ชาวบ้านก็เลยไม่กล้าสัก แต่อย่างไรก็ตามรัฐบาลพม่าในปัจจุบันเองก็ต้องการให้หญิงชาวชินที่สักใบหน้ากลุ่มดังกล่าวเป็นตัวดึงดูดนักท่องเที่ยวมายังพม่า
ขบวนการความเร็วสูง เทอร์โบเรนเจอร์
ขบวนการความเร็วสูง เทอร์โบเรนเจอร์ () เป็นภาพยนตร์โทคุซัทสึ แนวขบวนการนักสู้ลำดับที่ 13 ออกอากาศเมื่อวันที่ 3 มีนาคม ค.ศ. 1989 ถึงวันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1990 ออกอากาศทั้งหมด 51 ตอน และ มีตอนพิเศษทางโทรทัศน์อีก 1 ตอน
ในประเทศไทย ลิขสิทธิ์การออกอากาศทางโทรทัศน์ เป็นของ สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ในเวลา 10.00 น.-10.30 น. ทุกวันเสาร์-อาทิตย์ ในส่วนลิขสิทธิ์ในการจัดจำหน่ายรูปแบบวิดีโอ ได้แก่ บริษัท วิดีโอสแควร์ จำกัด
นางาเระโบมะ (流れ暴魔) คือมนุษย์ผู้ที่มีสายเลือดเผ่าโบมะและมนุษย์เข้าไว้ด้วยกัน ซึ่งกำเนิดมาจากเผ่าปีศาจโบมะชนกลุ่มน้อยที่ไม่ทำร้ายมนุษย์ และมีอยู่เป็นส่วนน้อย
สำหรับตอนนี้เป็นเนื้อหาที่จะก่อนฉายซีรีส์นี้โดยเนื้อหานั้นเหล่าโบม่าได้ปรากฏตัวต่อมาเหล่าเทอร์โบเรนเจอร์ได้ปรากฏตัวในเวลาต่อมานั้นเหล่าขบวนการนักสู้ (แบทเทิลฟีเวอร์ เจ ถึง ไลฟ์แมน) ได้ปรากฏตัวและได้แนะนำเหล่าขบวนการนักสู้ทั้งหมดโดยฉากสุดท้ายเหล่าขบวนการนักสู้ได้ต่อสู้
สกินไวเทนนิง
สกินไวเทนนิง () เป็นเครื่องสำอางหลายประเภทใช้เพื่อช่วยให้ผิวขาวขึ้น
ประเทศในภูมิภาคเอเชียนั้น วัดระดับทางสังคมโดยดูจากสีผิว ถ้าคนที่มีสีผิวอ่อน/ขาว จะถูกมองว่าเป็นบุคคลในราชวงศ์ หรือบุคคลชั้นสูงในสังคม ซึ่งโดยทั่วไปบุคคลชั้นสูงจะมีสีผิวที่อ่อน/ขาว เนื่องจากไม่ต้องโดนแสงแดดตลอดทั้งวัน ตรงกันข้ามกับชนชั้นแรงงานที่มักจะต้องทำงานอยู่กลางแดดตลอดเวลา
ในประเทศญี่ปุ่น เกอิชาจะต้องพอกหน้าให้ขาวนวลเนียนเพื่อให้ดูสวยงาม มีเสน่ห์ และแสดงถึงความมีระดับในสังคม
ปัจจุบันสกินไวเทนนิง ช่วยทำให้ผิวขาวขึ้นมาอย่างมีประสิทธิภาพ โดยอาศัยขบวนการในการต่อต้านการสร้างเอ็นไซม์ไทโรซิเนส เพื่อป้องกันไม่ให้ผิวสร้างเมลานินที่ทำให้ผิวมีสีดล้ำหรือดำ สารเคมีที่นียมใช้คือ ไฮโดรควิโนน และสารสกัดจากธรรมชาติต่าง ที่พบในท้องตลาด ที่มีช่วยทำให้ผิวขาวขึ้น นวลเนียนขึ้น
ครีมหน้าขาว ช่วยบำรุงผิวหน้าให้ขาวใสกระจ่าง กระชับรูขุมขนให้เล็ก เรียบเนียน ยกกระชับผิว
ครีมหน้าขาว ช่วยลดริ้วรอย ทำให้รอยเหี่ยวย่นที่ลึกตื้นขึ้นได้ ฝ้าและรอยหมองคล้ำบนใบหน้าลดลง
ครีมหน้าขาว ช่วยรักษาสิว ทำให้หน้าเรียบเนียน มีผิวขาวกระจ่างใส
ครีมไวท์เทนนิ่งเหมือนสามารถทำด้วยสารสกัดจากธรรมชาติเช่น
อำเภอเวียงเชียงรุ้ง
อำเภอเวียงเชียงรุ้ง () เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดเชียงราย
อำเภอเวียงเชียงรุ้งตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ท้องที่อำเภอเวียงเชียงรุ้งเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอเวียงชัย ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอเชียงรุ้ง ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน ปีเดียวกันเป็นต้นไป ต่อมากระทรวงมหาดไทยได้เปลี่ยนชื่อกิ่งอำเภอนี้เป็น กิ่งอำเภอเวียงเชียงรุ้ง ตามประกาศกระทรวงลงวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2539 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 1 มีนาคม ปีเดียวกัน
จนกระทั่งในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอเวียงเชียงรุ้ง โดยให้มีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกันเป็นต้นไป
อำเภอเวียงเชียงรุ้งแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 3 ตำบล 43 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอเวียงเชียงรุ้งประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
อำเภอดอยหลวง
ดอยหลวง () เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดเชียงราย เป็นอำเภอที่กำลังพัฒนาทางด้านคมนาคม ด้านเศรษฐกิจ ด้านผังเมือง และเป็นอำเภอที่จะผ่านไปยังอำเภอเชียงของ เชียงแสน และพรมแดนประเทศลาวและพม่า จัดเป็นอำเภอที่อยู่ราบลุ่มน้ำแม่กก มีดอยหลวงสูง 1,043 เมตรจากน้ำทะเลปานกลาง จากทิวเขาหลวงพระบาง
ท้องที่อำเภอดอยหลวงเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอแม่จัน ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอดอยหลวง ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2539 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 15 กรกฎาคม ปีเดียวกัน และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอดอยหลวง ในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน
อำเภอดอยหลวงตั้งอยู่ทางตอนเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
อำเภอดอยหลวงแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 3 ตำบล 33 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอดอยหลวงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่
ไอโนะทะเนะ
ไอโนะทะเนะ (ญี่ปุ่น : 愛の種/โรมะจิ : Ai no Tane/คำแปล : ชนิดของความรัก) คือ เพลงซิงเกิลเปิดตัวอย่างไม่เป็นทางการของกลุ่มนักร้องหญิงญี่ปุ่นแนวเจ-ป็อปที่ชื่อมอร์นิงมุซุเมะ โดยได้รับการเปิดตัวภายใต้สังกัดอิสระเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540
ซิงเกิลนี้ถูกนำไปรวมไว้ในผลงานอัลบั้มของมอร์นิงมุซุเมะอยู่หลายชุด ไม่ว่าจะเป็น "มอร์นิงคอฟฟี" (อัลบั้มเพลงซิงเกิลอย่างเป็นทางการเพลงแรก) "เฟิรสต์ไทม์" (อัลบั้มเต็มชุดแรก) และ "เบสต์! มอร์นิงมุซุเมะ" (อัลบั้มรวมเพลงชุดแรก) นอกจากนั้น ในผลงานอัลบั้ม "เออร์ลีซิงเกิลบอกซ์" ไอโนะทะเนะยังได้รับการบรรจุเอาไว้ในรูปแบบของเพลงบรรเลงอยู่ด้วยภายในแผ่นคาราโอเกะพิเศษอีกด้วย
พ.ศ. 2540 วงดนตรีร็อกของญี่ปุ่นที่ชื่อชารัม คิว ได้จัดโครงการประกวดพรสววรค์ทางด้านการร้องเพลงสำหรับผู้หญิงขึ้นมา โดยใช้ชื่อโครงการว่า "โจะเซรกกุโวกะริซุโตะโอดิชง" (女性ロックヴォーカリストオーディション) และได้ออกอากาศการประกวดดังกล่าวนี้ผ่านทางรายการโทรทัศน์ญี่ปุ่นที่ชื่อ "อะซะยัง"
หลังจากสิ้นสุดการประกวดในครั้งนั้น สึงกุ นักร้องนำและโปรดิวเซอร์ของชารัมคิว ได้ให้โอกาสผู้ที่รับตำแหน่งรองชนะเลิศจากการประกวด 5 คน มาร่วมงานกับเขา โดยมีข้อแม้ว่า ทั้งห้าคนต้องร่วมกันทำให้เพลงซิงเกิลเปิดตัวของพวกเธอ ซึ่งก็คือเพลง "ไอโนะทะเนะ" นี้ จำหน่ายได้ถึง 50,000 ชุด ซึ่งพวกเธอก็ตกลงทำตามข้อแม้ดังกล่าว และได้รับการตั้งชื่อกลุ่มว่ามอร์นิงมุซุเมะ หลังจากนั้น การบันทึกเสียงเพลงไอโนะทะเนะก็เริ่มต้นขึ้น
กระบวนการการผลิตของเพลงไอโนะทะเนะเริ่มต้นเมื่อประมาณกลางเดือนกันยายน พ.ศ. 2540 ระหว่างการผลิต ทางกลุ่มมอร์นิงมุซุเมะต้องพบกับประเด็นปัญหาใหญ่เกี่ยวกับทรงผมของยูโกะ นากาซาวะ หนึ่งในสมาชิกของกลุ่ม เนื่องจาก นากาซาวะไว้ผมยาวตอนที่เธอถ่ายภาพลงหน้าปกซีดีครั้งแรก ซึ่งตรงกับช่วงเวลาที่กลุ่มยังไม่ได้เปิดตัวเพลงนี้ต่อสาธารณชน แต่ต่อมา เธอได้เปลี่ยนทรงผมใหม่ให้กลายเป็นทรงผมสั้น ทำให้ต้องมีการถ่ายภาพหน้าปกและถ่ายทำมิวสิกวิดีโอในท่อนที่เธอร้องใหม่ทั้งหมด
ไอโนะทะเนะได้เปิดตัวและออกวางจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ณ ชินไซบะชิ เมืองโอซะกะ ด้วยยอดจำหน่าย 16,610 ชุด และต่อมาในวันที่ 9 พฤศจิกายน ณ ฟุกุโอะกะ ด้วยยอดจำหน่าย 9,004 ชุด การจัดจำหน่ายยังดำเนินต่อไปถึงวันที่ 23 พฤศจิกายน ณ เมืองซัปโปะโระ ด้วยยอดจำหน่าย 14,853 ชุด ระหว่างการตระเวนเปิดตัวผลงานชิ้นนี้ คาโอริ อีดะ หนึ่งในสมาชิกอีกคนของกลุ่ม ต้องเข้าโรงพยาบาลอย่างกะทันหันเนื่องจากคอนแทคเลนส์ที่เธอใส่แตกจนเป็นเหตุให้ตาของเธอบอดชั่วขณะ เธอสามารถกลับมาร่วมกับกลุ่มได้ก่อนวันที่สี่ของการจัดจำหน่ายที่เมืองนะโงะยะ ซึ่งพวกเธอสามารถจำหน่ายไอโนะทะเนะได้ 9,533 ชุดที่นี่
หลังจากการตระเวนจำหน่ายซิงเกิลเพลงนี้เป็นเวลา 4 วัน สมาชิกมอร์นิงมุซุเมะรุ่นที่ 1 ทั้งห้าคนก็สามารถทำตามข้อแม้ที่สึงกุตั้งไว้ได้ และได้ร่วมทำงานอย่างเป็นทางการกับสึงกุในที่สุด
อำเภอฆ้องชัย
ฆ้องชัย เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดกาฬสินธุ์
อำเภอฆ้องชัยตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ท้องที่อำเภอฆ้องชัยเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอกมลาไสย ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอฆ้องชัย ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2540 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม ปีเดียวกัน และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกาลงวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอฆ้องชัย โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน
อำเภอฆ้องชัยแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 48 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอฆ้องชัยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
อำเภอลำทะเมนชัย
อำเภอลำทะเมนชัย เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมา
อำเภอลำทะเมนชัยตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้อำเภอลำทะเมนชัยแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 59 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอลำทะเมนชัยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
เครื่องวัดความหนืดแบบสั่นสะเทือน
เครื่องวัดความหนืดแบบสั่นสะเทือน เป็นเครื่องวัดความหนืดแบบสั่นสะเทือนเป็นระบบหยาบที่เคยใช้วัดงามหนืดในสภาพกระบวนการพิเศษ ลิขสิทธิ์เป็นของบริษัท SOFRASER
ส่วนที่ทำงานของตัวส่งสัญญาณ (sensor) คือ ท่อสั่น ช่วงความถี่ของการสั่นสะเทือนจะแปรผันไปตามความค่าความหนืดของของเหลวซึ่งมีท่อจุ่มอยู่ เหมาะสมกับการวัดของเหลวที่เหนียวเป็นก้อน และของเหลวที่มีความหนืดสูง (1,000,000 cP)
ปัจจุบันนี้ อุตสาหกรรมต่าง ๆ ในโลกได้พิจารณาเครื่องวัดความหนืดเหล่านี้ว่าเป็นระบบที่มีประสิทธิภาพที่สุดในการวัดค่าความหนืด แตกต่างจากเครื่องวัดความหนืดแบบหมุนซึ่งต้องการการบำรุงรักษามากกว่า และขาดความสามารถในการวัดของเหลวที่เหนียว อีกทั้งยังต้องปรับค่าหลังจากที่มีการใช้อยู่บ่อยครั้ง
เครื่องวัดความหนืดแบบสั่นสะเทือนจะไม่มีส่วนที่เคลื่อนไหว ส่วนที่เปราะบาง และส่วนที่กระตุ้นเล็กมาก
อำเภอเมืองยาง
อำเภอเมืองยาง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมา
อำเภอเมืองยางตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ในอดีต อำเภอเมืองยาง เคยเป็นแหล่งที่ตั้งถิ่นฐานชุมชนโบราณสมัยก่อนประวัติศาสตร์ เช่น ตามโคกเนิน จะปรากฏหลักฐานทางโบราณคดี เช่นการพบเครื่องปั้นดินเผาที่ขุดพบในใจกลางเมืองบ้านเมืองยาง และบ้านกระเบื้องนอก พบเศษกระเบื้องเครื่องปั้นดินเผาจำนวนมากในเขตชั้นดินลึกเพียงแค่ 1 เมตร ซึ่งตามรายงานการขุดค้นพบของกรมศิลปากร พบว่าเป็นหลักฐานในยุคหินเก่า อายุประมาณ 3,500 ปี ก่อนประวัติศาสตร์ และในยุคต่อมายังพบเศษซากกู่ปราสาทขนาดเล็กตามเนินเล็กๆที่บ้านเมืองยาง บ้านนางออ นอกจากนี้ที่ตั้งหมู่บ้านเมืองยาง บ้านเมืองเก่า ในปัจจุบันยังมีลักษณะเป็นคูน้ำวงล้อมรอบชุมชน ซึ่งแสดงให้เห็นร่องรอยการตั้งถิ่นฐานของชุมชนที่มาแต่อดีตอำเภอเมืองยาง มีพื้นฐานทางสังคมประกอบด้วยชนพื้นเมือง ผสมผสานกันระหว่างชาวอีสานและชาวโคราช เป็นเขตพื้นที่เชื่อมติดต่อกันระหว่างกลุ่มชนชาวอีสานและชาวโคราชของพื้นที่ภาคอีสาน และมีภาษาถิ่นที่ใช้กันอยู่ทั้งสองภาษา โดยดั้งเดิมกลุ่มชนชาวโคราช ส่วนใหญ่จะมีการอพยพบุกเบิกตั้งถิ่นฐาน มาจากเขตพื้นที่อำเภอพิมาย ในขณะกลุ่มชนชาวอีสานจะเป็นการย้ายมาจากจังหวัดละแวกใกล้เคียง เช่น จ.ร้อยเอ็ด จ.มหาสารคาม จ.ขอนแก่น จ.บุรีรัมย์ โดยชาวโคราชส่วนใหญ่ ซึ่งมักจะเป็นการอพยพบุกเบิกเข้ามาก่อนหรือเป็นกลุ่มชนดั้งเดิม จึงได้เลือกทำเลที่สำคัญ เหมาะสมสำหรับการตั้งชุมชน คือ แม่น้ำมูล ลำสะแทด ทำให้หมู่บ้านที่อยู่ในละแวกพื้นที่ดังกล่าวมักเป็นชุมชนหมู่บ้านชาวโคราช เช่น บ้านครบุรี บ้านกระเบื้องนอก ในขณะที่ชาวอีสานซึ่งเป็นการอพยพ ขยายการตั้งถิ่นฐานมาทีหลัง จึงได้ยึดพื้นที่ตามทำเลที่เหมาะสมอื่น เช่น หนองน้ำ สระน้ำ โคกเนิน เช่น บ้านเมืองยาง บ้านเมืองเก่า ในช่วงต่อๆมาก็มีการขยายการตั้งถิ่นฐานไปเรื่อยๆ กระจัดกระจายกันไป และมีการผสมผสานกันทางเครือญาติ ทั้งภายในชุมชนและระหว่างชุมชน ทำให้พื้นฐานทางสังคมในด้านชุมชนพื้นเมืองเป็นแบบผสม
อำเภอเมืองยางแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 46 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอเมืองยางประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
ราวาง
ราวาง หรือ กะฉิ่นราวาง (อังกฤษ: Rawang) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์กลุ่มหนึ่งในประเทศพม่า อาศัยในทางตอนเหนือของรัฐกะฉิ่น ซึ่งโดยมากจะอยู่บริเวณเมืองปูเตา และบริเวณเชิงเขาคากาโบราซี เป็นหนึ่งในหกเผ่าหลักของกลุ่มกะฉิ่น และพบในรัฐอรุณาจัลประเทศของอินเดียด้วย มีภาษาเป็นของตนเองคือภาษาราวาง
โบราณคดีก่อนประวัติศาสตร์
โบราณคดีก่อนประวัติศาสตร์ เป็นการศึกษาวิวัฒนาการของมนุษย์เริ่มต้นขึ้นโดยอาศัยระยะเวลายาวนานจากบรรพบุรุษของมนุษย์เมื่อราว 3 ล้านปีก่อน จนกระทั่งกลายมาเป็น Homo Sapeins sapiens ในปัจจุบัน ในประเทศไทยเอง วิวัฒนาการของมนุษย์ก่อนประวัติศาสตร์อาจสืบย้อนไปได้ราว 90,000 ปีที่ผ่านมาเท่านั้นเอง ในขณะที่นักโบราณคดีก่อนประวัติศาสตร์ทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติรวมถึงนักวิชาการสาขาอื่น ๆ ต่างก็พยายามค้นหามนุษย์ "โฮโม อีเรคตัส"ซึ่งเป็นบรรพบุรุษของมนุษย์สกุลหนึ่งในประเทศไทย
เหตุที่มีการพยายามตามหามนุษย์โฮโม อีเรคตัสในประเทศไทยนี้ สืบเนื่องมาจากทฤษฎีการแพร่กระจายของมนุษย์โดยการเคลื่อนย้ายออกจากแอฟริกา (Out of Africa)โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การกระจายตัวออกไปไกลเกินทวีปยุโรปเมื่อราว 1.6 ล้านปีมาแล้ว การแพร่กระจายมายังเอเชียตะวันออกและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้นี้มีหลักฐานปรากฏโด่งดังที่สุดได้แก่ "มนุษย์ปักกิ่ง" ที่พบจากการขุดค้นที่ถ้ำโจวโข่วเถี้ยนในประเทศจีนและ "มนุษย์ชวา" ที่พบในอินโดนีเซีย สัณฐานของโครงกระดูกทั้งสองนี้บ่งชี้ว่าเป็นบรรพบุรุษของมนุษย์genusโฮโม species อีเรคตัส จะเห็นว่าพื้นที่ที่เป็นรอยต่อระหว่างจีนกับอินโดนีเซียได้แก่ภาคพื้นทวีปอุษาคเนย์นี่เอง สภาพแวดล้อมเขตร้อนของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เป็นจุดที่เหมาะแก่การอยู่อาศัยในช่วงไพลสโตซีนตอนต้น (Early Pleistocene 1.8 - 0.73 MA) แบ่งตามการแบ่งยุคสมัยทางธรณีวิทยาของ ดร.รัศมี ชูทรงเดช ดังนั้น อาจกล่าวได้ว่า ดินแดนประเทศไทยในปัจจุบันเป็น missing link ดังกล่าว
ยุคนี้จะสัมพันธ์กับการแบ่งยุคสมัยโดยอาศัยรูปแบบและวัสดุคือตรงกับสมัยหินเก่า (เมื่อ 500,000-10,000 ปีมาแล้ว
ในระยะแรกเริ่ม ด็อกเตอร์ เดวิดสัน แบล็ค ได้เข้ามาค้นหาโฮโม อิเรคตัสในไทยแต่ไม่พบหลักฐานใด ใน พ.ศ. 2515-2517 ดร.เปีย ซอเรนเซน นักโบราณคดีชาวเดนมาร์ก ได้เข้ามาทำการสำรวจและขุดค้นในหลายพื้นที่ได้แก่ อ.แม่ทะ และ อ.แม่เมาะ จ.ลำปาง และ อ.เมือง อ.ร้องกวาง และอ.สอง จ.แพร่ เพื่อสืบค้นร่องรอยของคนในสมัยไพลสโตซีน ปรากฏว่าพบร่องรอยของเครื่องมือหินกะเทาะกลุ่มสับตัดถึง 3,158 ชิ้น จากการกำหนดอายุทางวิทยาศาสตร์สามารถกำหนดอายุแหล่งโบราณคดีได้ในราว 866,000+-100 แม้ว่าการสำรวจและขุดค้นครั้งนี้จะพบเพียงเครื่องมือหิน แต่ก็สะท้อนให้เห็นถึงร่องรอยของคนที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศไทยในสมัยไพลสโตซีนตอนต้นเลยทีเดียว
ต่อมาในพ.ศ. 2521ดร.เจ็ฟฟรี โป๊บ อาจารย์ สุภาพร นาคบัลลังก์ คุณมาลัย เลียงเจริญ และคุณพินิจ กุลสิงห์ ได้ทำการขุดค้นที่เขาป่าหนาม จังหวัดลำปาง และได้พบโบราณวัตถุคือเครื่องมือหินกะเทาะ กลุ่มเครื่องมือสับตัด กระดูกสัตว์ตระกูลวัว ควาย กวาง ฮิปโปโปเตมัส และเสือ และยังพบร่องรอยของกองไฟด้วย แสดงให้เห็นว่าบริเวณนี้คงเคยเป็นที่พักอาศัยชั่วคราวของบรรพบุรุษของมนุษย์ในสมัยนั้น (คนสมัยก่อนจะเคลื่อนย้ายถิ่นฐานไปเรื่อยๆ ทั้งนี้คงขึ้นกับทรัพยากรและฤดูกาล)นอกจากนี้ การพบกระดูกสัตว์ดังที่ได้กล่าวมาแล้วยังสะท้อนให้เห็นสภาพแวดล้อมในสมัยโบราณซึ่งมีลักษณะเป็นป่าโปร่งด้วย ทั้งนี้ จากการหาค่าอายุโดยวิธีการทางวิทยาศาสตร์ สามารถกำหนดอายุของแหล่งโบราณคดีนี้ได้ในราว 800,000-600,000 ปีมาแล้ว
มอญ (แก้ความกำกวม)
มอญ อาจหมายถึง
แมลงกระชอน
แมลงกระชอน ("มักออกเสียงหรือสะกดเป็น "แมงกะชอน""; ; ไทยถิ่นเหนือ: แมงจอน ; ไทยถิ่นอีสาน: แมงจีซอน, แมงอีซอน, แมงกีซอนหรือแมงกชอน; เขมร: กระมล) เป็นแมลงจำพวกหนึ่งในวงศ์ Gryllotalpidae มีลักษณะทั่วไปคล้ายกับจิ้งหรีด ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในป่า พบในเขตเกษตรกรรมในประเทศไทยเพียงชนิดเดียวคือ "Gryllotalpa orientalis" ตัวยาวประมาณ 3 เซนติเมตร อกกว้าง 0.8 เซนติเมตร สีน้ำตาล ปีกบางใส บินได้ในระยะใกล้ ๆ เพียง 1–2 เมตร ขาคู่หน้าใช้ขุดดิน ปล้องสั้น ปล้องที่ 4 แบนคล้ายอุ้งมือ ส่วนขาคู่อื่น ๆ ใช้ในการวิ่ง กระโดดเหมือนแมลงทั่วไป ว่ายบนผิวน้ำและส่งเสียงร้องได้คล้ายจิ้งหรีด
ส่วนใหญ่แมลงกระชอนอาศัยอยู่ใต้ดิน โดยขุดรูจากรังนอนไปหลายทิศทาง รังเป็นโพรงเท่าไข่ไก่ ลึกลงไป 5–10 เซนติเมตร วางไข่ในโพรงจนฟักเป็นตัว ใช้เวลาในการฟัก 10–21 วัน ตัวอ่อนเติบโตช้า บางชนิดใช้เวลาถึง 1 ปี จึงเป็นตัวเต็มวัย ชีวิตทั้งหมดอาศัยอยู่ใต้ดิน โดยจะออกมาเล่นไฟตอนกลางคืนเฉพาะเฉพาะเวลาผสมพันธุ์เท่านั้น กินสัตว์ต่าง ๆ ในดินเป็นอาหารและอาจทำลายรากพืช
แมลงกระชอน เป็นแมลงที่สามารถนำมารับประทานได้เหมือนกับจิ้งหรีด, ตั๊กแตน หรือหนอนไม้ไผ่บางชนิด โดยการจับนั้นนอกจากใช้วิธีการปล่อยน้ำลงพื้นที่นาแล้วใช้เท้าย่ำหรือเครื่องตัดหญ้าหรือรถไถแล้ว ปัจจุบันยังพัฒนาเป็นการใช้เสียงหลอกล่อด้วย
กะแท้
กะแท้ จัดอยู่ในประเภทสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง ไฟลัมอาร์โธรพอด เป็นแมลงจำพวกมวนมีหลายชนิด ส่วนใหญ่อยู่ในวงศ์ Cydnidae และ Podopidae เป็นมวนขนาดเล็ก รูปร่างคล้ายโล่ ตัวยาว 8–12 มิลลิเมตร ขาทั้งสามคู่มีหนามปกคลุมเต็มไปหมด สีน้ำตาลแก่อมดำหรือสีเกือบดำ เมื่อจับต้องตัวจะปล่อยกลิ่นฉุนเหม็นเขียว บางทีคล้ายกลิ่นอุจจาระของคน โดยต่อมกลิ่นมีช่องเปิดอยู่บริเวณหลังส่วนท้องที่ติดกับอก
กะแท้เดิมอยู่ในวงศ์ Cydnidae แต่นักวิทยาศาสตร์บางกลุ่มแยกออกเป็นวงศ์ Podopidae อีกวงศ์หนึ่ง โดยพวกที่มีแผ่นแข็งเป็นสามเหลี่ยมหรือสี่เหลี่ยมที่สันหลังใหญ่กว่าแผ่นแข็งของปีกอยู่ในวงศ์ Podopidae ถ้าแผ่นแข็งที่หลังรูปสามเหลี่ยมสั้นกว่าอยู่ในวงศ์ Cydnidae กะแท้มักอาศัยอยู่รวมกัน เป็นกลุ่มบริเวณโคนต้นไม้ และกองปุ๋ยหมักใต้แผ่นไม้ แผ่นหิน หรือมูลสัตว์ ออกมาเล่นไฟในช่วงอากาศร้อนหรือฝนตกใหม่ ๆ ไม่ได้ทำลายพืชเศรษฐกิจให้เสียหาย โดยมาก อาศัยดูดน้ำเลี้ยงจากวัชพืชเป็นอาหาร
แมงกะพรุนไฟหมวกโปรตุเกส
แมงกะพรุนไฟหมวกโปรตุเกส หรือ แมงกะพรุนไฟเรือรบโปรตุเกส () เป็นไซโฟโนฟอร์ชนิดหนึ่ง อยู่ในไฟลัมไนดาเรีย ในชั้นไฮโดรซัว มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Physalia physalis" แม้จะถูกเรียกว่าเป็นแมงกะพรุน แต่เป็นสัตว์คนละชั้นกับแมงกะพรุนแท้ทั่วไป
ที่ได้ชื่อว่าหมวกโปรตุเกสหรือเรือรบโปรตุเกส เนื่องจากรูปร่างคล้ายหมวกของทหารเรือชาวโปรตุเกสในยุคศตวรรษที่ 18 หรือเรือรบของโปรตุเกสในยุคล่าอาณานิคมที่เรียกว่า "Man-of-war"
มีรูปร่างสีฟ้าหรือสีม่วง มีหนวดยาว จัดอยู่ในวงศ์ Physaliidae และสกุล "Physalia" ซึ่งมีอยู่ด้วยกัน 2 ชนิดเท่านั้น โดยปกติจะไม่พบในน่านน้ำไทย โดยจะพบในทะเลเปิดของมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ, ทะเลเมดิเตอเรเนียน, มหาสมุทรแปซิฟิก และมหาสมุทรอินเดีย แต่จะอาจจะถูกกระแสน้ำพัดมาเกยตื้นหรือเข้าสู่น่านน้ำไทยได้ในบางฤดูกาล หนวดที่มีเข็มพิษอาจยาวได้ถึง 30 เมตร และมีปากมากกว่าหนึ่งปาก เป็นสัตว์ที่อยู่เป็นฝูง และเป็นสัตว์ที่เกิดมาจากเอมบริโอของสัตว์ที่แตกต่างกันหลายชนิดมารวมกัน ซึ่งแต่ละตัวจะมีลักษณะเด่นและมีคุณสมบัติที่แตกต่างกันออกไป และมีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง อาจมากกว่า 1,000 ตัวขึ้นไป
จัดเป็นแมงกะพรุนชนิดที่มีพิษร้ายแรงที่สุดในโลก เทียบเท่าแมงกะพรุนกล่องหรือแมงกะพรุนอิรุคันจิ และเป็นสัตว์ชนิดหนึ่งที่มีพิษร้ายแรงที่สุดในโลกด้วย ซึ่งพิษนั้นจะทำลายระบบประสาท ผิวหนัง หัวใจ เมื่อถูกต่อยจะมีอาการปวดแสบปวดร้อนอย่างมาก ส่วนใหญ่ผู้ที่โดนพิษจะช็อค และหัวใจล้มเหลวก่อนที่จะกลับเข้าถึงฝั่ง วิธีปฐมพยาบาลเบื้องต้นได้แก่ล้างแผลด้วยน้ำทะเล ใช้วัสดุแข็งเขี่ยหนวดออก ห้ามถูหรือนวดบาดแผล จากนั้นรีบนำส่งโรงพยาบาล
และแม้จะมีพิษร้ายแรง แต่แมงกะพรุนไฟหมวกโปรตุเกสก็ยังตกเป็นอาหารของทากทะเลหรือทากเปลือยบางชนิด โดยที่เข็มพิษของแมงกะพรุนไม่สามารถทำอันตรายทากทะเลได้
พิพัฒน์ วิทยาปัญญานนท์
พิพัฒน์ วิทยาปัญญานนท์ (เกิดวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2524) เป็นพิธีกรรายการเด็ก True Spark ในเคเบิลทีวี ยูบีซีคิดส์ นอกจากนี้ยังเป็นนักแสดง จากละครทางโทรทัศน์เรื่อง "โคกคูนตระกูลไข่" และ"กลรักเกมส์พยาบาท" เป็นดีเจ คลื่น Cool 93 Fahrenheit วันจันทร์-ศุกร์ 9 โมงเช้า ถึง เที่ยงตรง พิธีกรรายการสารคดี "ฉลาดล้ำโลก" ทางโทรทัศน์ช่องโมเดิร์นไนน์ทีวี และเจ้าของโรงเรียนสอนศิลปะเด็ก "อาร์ตมอนสเตอร์" (Artmonster)
พิพัฒน์เป็นศิษย์เก่าจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย จบการศึกษาคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ด้วยเกียรตินิยมอันดับ 2
ซินดี ลอเปอร์
ซินเธีย แอน สเตฟานี "ซินดี" ลอเปอร์ () เกิดวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2496 ที่บรุกลิน รัฐนิวยอร์ก เป็นนักร้องชาวอเมริกัน ชนะรางวัลแกรมมี่ และนักแสดงรางวัลเอมมี่ เธอได้หัดเล่นกีตาร์และเขียนเพลงตั้งแต่อายุน้อย ในปีพ.ศ. 2514 เธอลาออกจากโรงเรียนเพื่อจะเข้าร่วมกับวงดนตรีในนครนิวยอร์ก เธอเริ่มเป็นนักร้องเดี่ยวเมื่ออายุ 28 ปี อัลบั้มแรก She's So Unusual ได้รับความนิยมสูง มีเพลงฮิตเพลงแรก Girls Just Wanna Have Fun สามารถขึ้นชาร์ทอันดับ 2 ทั้งอังกฤษและอเมริกา และตามมาด้วยซิงเกิ้ลอันดับ 1 Time After Time อัลบั้มถัดมา True Colors มีเพลงฮิตอันดับ 1 ชื่อเดียวกับอัลบั้มในปี 1986
เธอยังเป็นนักเคลื่อนไหวทางสังคม โดยการแสดงทัวร์ "ทรู คัลเลอร์ส" เป็นการระดมเงินเข้าองค์การฮิวแมน ไรส์ แคมเปญ กลุ่มเพื่อสิทธิคนรักเพศเดียวกัน เพื่อให้ทุกคนมีสิทธิเท่าเทียมกัน
วันเมษาหน้าโง่
วันเอพริลฟูล () หรือ "วันโกหกโลก" เฉลิมฉลองในหลายประเทศในวันที่ 1 เมษายนของทุกปี โดยผู้คนจะเล่นมุกตลกและเรื่องหลอกลวงต่อกัน มุกตลกและคนที่ถูกหลอกจะเรียกว่าเป็น "คนโง่เดือนเมษา" ตามสำนักพิมพ์หรือสื่อต่าง ๆ อาจรายงานเรื่องหลอกลวงในวันนี้ และออกมาเฉลยในวันต่อมา วันนี้ไม่ใช่วันหยุดราชการ เริ่มเป็นที่นิยมตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 19 โดยเฉพาะในแคนาดา ยุโรป ออสเตรเลีย บราซิล และสหรัฐอเมริกา
การเชื่อมโยงระหว่างวันที่ 1 เมษายนกับความเขลาที่เก่าแก่ที่สุดที่มีบันทึกสามารถพบได้ใน "ตำนานแคนเตอร์บรี" ของชอเซอร์ (ค.ศ. 1392) นักเขียนจำนวนมากเสนอว่า การฟื้นฟูวันที่ 1 มกราคมให้เป็นวันขึ้นปีใหม่ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 มีผลต่อการสร้างสรรค์วันดังกล่าว แต่ทฤษฎีนี้มิได้อธิบายการอ้างถึงก่อนหน้านั้น
ต้นกำเนิดของวันเมษาหน้าโง่มีเทศกาลฮิลาเรียของโรมัน ซึ่งจัดขึ้นในวันที่ 25 มีนาคมและเทศกาลคนโง่ในสมัยกลาง จัดขึ้นวันที่ 28 ธันวาคม และยังคงเป็นวันซึ่งมีการเล่นตลกอยู่ในประเทศที่พูดภาษาสเปน
ใน "ตำนานแคนเตอร์บรี" ของชอเซอร์ "ตำนานของแม่ชีของพระ" (Nun's Priest's Tale) ซึ่งเรื่องมีขึ้น "Syn March bigan thritty dayes and two" นักวิชาการสมัยใหม่เชื่อว่ามีความผิดพลาดในการทำสำเนาในเอกสารเขียนต้นฉบับเท่าที่มีอยู่ และชอเซอร์แท้จริงแล้วเขียนว่า "Syn March was gon" ดังนั้น วลีนี้เดิมจึงหมายถึง 32 วันหลังเดือนเมษายน คือ 2 พฤษภาคม วันครบรอบการหมั้นระหว่างพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษกับแอนน์แห่งโบฮีเมีย สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ ซึ่งเกิดขึ้นใน ค.ศ. 1564 ผู้อ่านกลับเข้าใจผิดว่าวลีนี้หมายถึง "32 มีนาคม" หรือ 1 เมษายน ในตำนานของชอเซอร์ ไก่ตัวผู้ที่หลงตัวเองถูกสุนัขจิ้งจอกตบตา
ในสมัยกลาง วันขึ้นปีใหม่เฉลิมฉลองกันในวันที่ 25 มีนาคมในเมืองยุโรปส่วนมาก ในบางพื้นที่ของฝรั่งเศสเป็นวันหยุดนานหนึ่งสัปดาห์ที่สิ้นสุดลงในวันที่ 1 เมษายน นักเขียนจำนวนมากเสนอว่า วันเมษาหน้าโง่ถือกำเนิดขึ้นเพราะผู้ที่เฉลิมฉลองวันขึ้นปีใหม่ในวันที่ 1 มกราคม ล้อคนที่เฉลิมฉลองวันขึ้นปีใหม่วันอื่น การใช้วันที่ 1 มกราคมเป็นวันขึ้นปีใหม่นั้นพบทั่วไปในฝรั่งเศสเมื่อถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 16 และวันนี้ได้รับมาอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1564 โดยกฤษฎีการูสิยอง (Edict of Roussillon)
ในอังกฤษคนที่แกล้งจะเปิดเผยด้วยการตะโกนว่า "เอพริลฟูล" ใส่คนที่ถูกหลอก หมายถึงคนโง่เดือนเมษา
หมัด (สัตว์)
หมัด () จัดอยู่ในประเภทสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง อยู่ในไฟลัมอาร์โธรพอด เป็นแมลงที่ไม่มีปีกขนาดเล็ก ซึ่งมีขนาดความยาวตลอดลำตัวราว 2-2.5 มิลลิเมตร ลำตัวด้านข้างแบน มีขาคู่หลังยาวใช้สำหรับการกระโดด ลำตัวเป็นปล้อง และมีหัวขนาดใหญ่
หมัดถือได้ว่าเป็นปรสิตสำหรับคน และสัตว์เลี้ยง หมัดเมื่อโตตัวเต็มวัยจะวางไข่ในบริเวณขนของสัตว์ หรือ บริเวณที่สัตว์นอนอยู่ โดยวางไข่ครั้งละ 3-18 ฟอง ซึ่งตลอดช่วงอายุของตัวเมียจะวางไข่ได้หลายร้อยฟอง
ช่วงระยะการเป็นตัวอ่อนจะกินเวลาประมาณ 9-15 วัน แล้วจึงกลายเป็นดักแด้ ก่อนที่จะเข้าสู่ช่วงเต็มวัย ช่วงชีวิตของหมัดจากไข่จนเติบโตเต็มวัยจะอยู่ที่ประมาณ 18 วันไปจนถึงหลายเดือน
แมวน้ำเสือดาว
แมวน้ำเสือดาว (; ) หรือบางทีเรียกว่า เสือดาวทะเล (Sea leopard) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในวงศ์แมวน้ำ (Phocidae) หรือแมวน้ำแท้ และเป็นเพียงชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล "Hydrurga" ที่ยังคงดำรงเผ่าพันธุ์
โดยที่คำว่า "Hydrurga" นั้นเป็นภาษากรีกหมายถึง "คนทำงานทางน้ำ" และ "leptonyx" แปลว่า "กรงเล็บขนาดเล็ก"
แมวน้ำเสือดาว ได้ชื่อว่าเป็นสัตว์นักล่าอย่างแท้จริง เป็นสัตว์ที่อยู่บนสุดของห่วงโซ่อาหาร ล่าสัตว์อื่นเป็นอาหารได้อย่างหลากหลาย ด้วยมีส่วนหัวที่ยาว มีฟันที่แหลมคม โดยเฉพาะฟันหน้าที่ยาวถึง 2.5 เซนติเมตร (1 นิ้ว) และกรามที่สบกันได้อย่างสนิท ขากรรไกรสามารถเปิดกว้างได้ 16 องศา จึงสามารถทำให้งับเหยื่อได้อย่างสะดวก อีกทั้งยังมีประสาทดมกลิ่นที่ดีเยี่ยมอีกด้วย
แมวน้ำเสือดาวจัดเป็นแมวน้ำที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ของโลก รองมาจากแมวน้ำช้างใต้ มีกล้ามเนื้อขนาดใหญ่ที่เป็นสีน้ำตาลเข้มบริเวณหลังและสีน้ำตาลอ่อนที่ช่วงท้อง ใต้คอเป็นสีขาว มีจุดสีเข้มกลม ๆ กระจายไปทั่วแลดูคล้ายลายของเสือดาว อันเป็นที่มาของชื่อ ตัวเมียโดยทั่วไปมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้ มีขนาดโดยเฉลี่ย 2.4–3.5 เมตร (8.4–11.7 ฟุต) และน้ำหนักตั้งแต่ 200 ถึง 600 กิโลกรัม (440 ถึง 1,320 ปอนด์)
แมวน้ำเสือดาวตัวเมียเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ 2–6 ปี ตัวผู้ 3–7 ปี มีฤดูผสมพันธุ์ในช่วงฤดูร้อน โดยจะมารวมกลุ่มกันเป็นกลุ่มเล็ก ๆ ทั้งสองเพศจะส่งเสียงร้องเรียกกันไปมา มีระยะตั้งท้องนาน 9 เดือน ออกลูกครั้งละ 1 ตัว โดยแมวน้ำที่ท้องแก่จะขุดโพรงในน้ำแข็งและเก็บอาหารไว้ในนั้น เพื่อใช้เป็นที่พำนักเมื่อคลอด ลูกแมวน้ำเมื่อแรกเกิดมีน้ำหนักประมาณ 40 กิโลกรัม โดยที่แม่ดูแลอย่างใกล้ชิด ลูกแมวน้ำสามารถที่จะลงน้ำว่ายได้และเปลี่ยนสีขนเมื่ออายุได้ 1 เดือน ซึ่งยังเป็นช่วงที่แม่แมวน้ำยังดูแลอยู่
มีอุปนิสัยดุร้าย ล่าสัตว์ต่าง ๆ โดยเฉพาะสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมหรือสัตว์เลือดอุ่นกินเป็นอาหาร เป็นสัตว์ที่อยู่ตามลำพังเพียงตัวเดียว โดยล่านกเพนกวิน และแมวน้ำชนิดอื่นเป็นอาหาร ในตัวที่ยังเล็กจะกินเคยหรือปลาเป็นอาหาร โดยออกล่าด้วยวิธีการสะกดรอยตามเหยื่อไปตามพื้นน้ำแข็งและมุดตามลงไปในน้ำ อีกทั้งยังเคลื่อนไหวได้อย่างรวดเร็วบนบกอีกด้วย อย่างไรก็ตาม แมวน้ำเสือดาวจะไม่สามารถดำน้ำลึกเหมือนกับแมวน้ำชนิดอื่น ๆ พฤติกรรมในการออกล่าเหยื่อเป็นไปอย่างดุเดือด เหี้ยมเกรียม อีกทั้งยังมีรายงานว่าเคยโจมตีใส่มนุษย์ด้วย แต่ไม่บ่อยครั้งนัก โดยมีศัตรูตามธรรมชาติเพียงแค่สัตว์กินเนื้อขนาดใหญ่อย่าง วาฬเพชฌฆาต และปลาฉลามบางชนิดเท่านั้น
กระจายพันธุ์ในเขตซีกโลกทางใต้อย่างขั้วโลกใต้ โดยพบได้ตั้งแต่ชายฝั่งทางตอนใต้ของออสเตรเลีย, เกาะแทสมาเนีย, แอฟริกาใต้, นิวซีแลนด์, หมู่เกาะคุก, เตียร์ราเดลฟวยโก, เกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช, ชายฝั่งแอตแลนติกของอเมริกาใต้ มีอายุขัยโดยเฉลี่ย 26 ปี
บุญทิน วงศ์รักมิตร
พลตำรวจเอก บุญทิน วงศ์รักมิตร (เกิด 29 สิงหาคม พ.ศ. 2475 ที่จังหวัดลำปาง) เป็นอดีตผู้บัญชาการตำรวจภูธรภาค 2 (ภาคอีสาน)
พล.ต.อ.บุญทิน เริ่มรับราชการครั้งแรกในภาคอีสาน ด้วยการดำรงตำแหน่งเป็นผู้กำกับการจังหวัดอุดรธานี ในขณะนั้นมีแก๊งค์ลักรถออกอาละวาด พล.ต.อ.บุญทิน เป็นผู้ทำงานด้วยความเด็ดขาด มีชื่อเสียงโด่งดัง เหล่ามิจฉาชีพเกรงกลัว นักข่าวสายตำรวจและเหล่าตำรวจจึงให้ฉายาว่า "พญาอินทรี" ต่อมาย้ายมาเป็นผู้บังคับการตำรวจภูธร 4 ดูแลในหลายจังหวัดบริวารของจังหวัดนครราชสีมา และต่อมาก็ขึ้นเป็น ผู้บัญชาการตำรวจ ภาค 2 (อีสาน) ในยศพลตำรวจโท (พล.ต.ท.) ดูแลพื้นที่ 17 จังหวัดในภาคอีสาน สื่อมวลชนสายตำรวจและตำรวจทั่วไปจึงเพิ่มคำว่า "อีสาน" ต่อท้าย เป็น "พญาอินทรีอีสาน" หรือรู้จักทั่วไปในฉายา "อินทรีอีสาน"
ในการรับราชการครั้งสุดท้าย ได้รับยศพลตำรวจเอก (พล.ต.อ.) ได้เป็นเลขานุการและผู้ช่วยอธิบดีกรมตำรวจ (พล.ต.อ.เภา สารสิน)
ชีวิตส่วนตัว พล.ต.อ.บุญทิน สมรสกับนางสุขสงบ วงศ์มิตรรัก ทั้งคู่มีบุตรสาวด้วยกันหนึ่งคน คือ เกล็ดดาว วงศ์รักมิตร (ชื่อเล่น: ใหม่ สมรสกับ พล.อ.ไพโรจน์ พานิชสมัย อดีตรองผู้บัญชาการทหารสูงสุด และเป็นมารดาของพิมดาว พานิชสมัย นักร้องและนักแสดงที่ีมีชื่อเสียงโด่งดัง) ปัจจุบันใช้ชีวิตหลังเกษียณอยู่ที่จังหวัดนครราชสีมา
อำเภอพระทองคำ
อำเภอพระทองคำ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมา
อำเภอพระทองคำตั้งอยู่ทางตอนเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้อำเภอพระทองคำแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 75 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอพระทองคำประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
โลภะ
โลภะ แปลว่า "ความโลภ" "ความอยากได้" เป็นเป็นกิเลสอย่างหนึ่งในบรรดากิเลสใหญ่ 3 อย่างคือ โลภะ โทสะ โมหะ
โลภะ เกิดจากตัณหาคือความทะยานอยากได้ เมื่อเกิดขึ้นแล้วทำให้จิตหิวโหยอยากได้ เกิดความดิ้นรน อยู่ไม่เป็นสุข หากหยุดยั้งไม่ได้ก็จะเป็นต้นเหตุให้ดิ้นรนแสวงหาสิ่งที่อยากได้มาสนองความต้องการ หรือเมื่อไม่ได้โดยวิธีชอบธรรมก็นำให้ไปทำความชั่วความไม่ดีงามต่าง ๆ เช่น ลักขโมย ทุจริต คอรัปชั่น โกง ปล้น จนถึงฆ่าคนตาย
โลภะ เป็นอันตรายแก่ธรรมทั้งปวง คือเป็นตัวทำลายศีลธรรม มโนธรรม สันติธรรม วัฒนธรรม สามัคคีธรรม ยุติธรรมและธรรมชาติ
โลภะ ละได้ด้วยการให้ทาน การเสียสละ เอื้อเฟื้อเกื้อกูลกันในทางที่ชอบ
กลุ่มโลภะ
ธรรมฝ่ายชั่วนี้มี 3 อย่าง คือ
ความโลภ กับ ความเป็นไป มักสัมพันธ์กันเสมอ การไม่รู้ถึงความจริงระยะไกลคือสิ่งที่สร้างสภาพแวดล้อมให้ตนเองนั้นตกอยู่ในสภาพแวดล้อมนั้นเสมอ หากคนช่างสังเกต เห็นคนในชุมชนเมือง กับ คนที่อยู่ตามชนบท
มีความแตกต่างกันทางด้านจิตใจ และ ความรู้ในเนื้อหาตามตำรา และอีกหลาย ๆ อย่างทางพฤติกรรมที่จะดูออกซึ่งกันและกันได้เป็นส่วนมาก สัตว์ที่ตกอยู่ในสภาพแวดล้อมที่จำเป็นต้องใช้สิ่งใดสิ่งหนึ่งเพียงสิ่งเดียว
และ สัตว์นั้นเองรับรู้ได้ว่าสิ่งนั้นสามารถตอบสนองความต้องการของตนเองได้ในหลาย ๆ อย่าง การให้ความสำคัญจึงค่อย ๆ แฝงลึกเข้าไปในจิตใจเมื่อถูกผ่านกาลเวลาในทัศนคติอย่างเดียวนี้ จึงเป็นทัศนคติที่ฝังรากลึก
ในจิตใจของเขา ความเห็นในความเป็นจริงหลายอย่างจึงถูกปิดกั้น จากความต้องการของเขาเองซึ่งเกิดจากทัศนคติที่ฝังรากลึกไปแล้วนั้น และ เมื่อพฤติกรรมพื้นฐานคือ ความต้องการ ความอยู่รอด การมีชีวิตอยู่
นั้นตกอยู่ภายใต้ทัศนคติที่ฝังรากลึกนี้ ความคิด ความเฉียบแหลมของสติปัญญา จึงมักโดดเด่นอยู่ไม่พ้นความต้องการของตนเอง คือ ไม่ว่าสัตว์เหล่านั้นจะมีสติปัญญาที่แตกต่าง มากน้อยกันเพียงไร หากตนเองไม่พ้น
ในทัศนคตินี้ ไม่รู้ตนว่ากำลังตกอยู่ในการครอบงำอย่างนี้ ธรรมชาติจะสร้างความรู้สึกหนึ่ง ซึ่งเป็นผู้นำของความคิดทั้งหมดในสัตว์นั้น ๆ คือ สิ่งที่เราเรียกกันว่า "ความโลภ"
ทุกสิ่งล้วนมีต้นตอในการเกิดขึ้น ข้อความนี้เป็นเพียงส่วนมากที่ ความโลภนี้จะเกิดขึ้นได้ และสามารถตอบเหตุผลได้ว่า ทำไม ความโลภจึงเกิดในสัตว์ที่เรียกว่ามนุษย์ได้มากกว่า สัตว์อื่น เพราะการดำรงชีวิตของสัตว์อื่น
นั้นแตกต่างจากมนุษย์ ตั้งแต่การหากิน ซึ่งสัตว์อื่นที่อยู่ตามธรรมชาติ ไม่ได้หากินด้วย สถานที่เดิมตลอดเวลา ถึงจะเป็นสถานที่เดิม ก็ไม่ใช่ตำแหน่งเดิม วิธีเดิม สถานการณ์เดิม ซึ่งสิ่งที่ดูเหมือนว่าไม่มากมายนี้ เมื่อนำมาเทียบกับมนุษย์ กำหนดระยะเวลาเพียงไม่กี่ปี ก็จะมีความแตกต่างกันมาก นั่นทำให้สัตว์เหล่านั้นไม่มีทัศนคติทางด้านความจำเป็นในสิ่งใดสิ่งเดียวเกิดขึ้นในความคิดของมัน เมื่อการดำรงชีวิตของมันเป็นส่วนในการไม่ให้เกิดความโลภของมันเองโดยไม่รู้ตัว สถานการณ์ทางธรรมชาติที่จะก่อให้เกิดขึ้นจึงเกิดขึ้นได้น้อย ทั้งนี้ หัวใจสำคัญนั้นไม่จำเป็นว่าเรื่องการอยู่ที่ใดที่เดียว หรือ สภาพแวดล้อมนั้นจะเป็นตัวกำหนดเพียงอย่างเดียว
ธรรมชาติ ให้สติปัญญาของสัตว์ที่อยู่เหนือห่วงโซ่อาหารนี้ไว้มากกว่าสัตว์อื่น ไม่ใช่หรือ..
Einstinjunior
อำเภอบัวลาย
บัวลาย เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมา
อำเภอบัวลายตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
หมู่บ้านหนองบัวลาย ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2469 เดิมขึ้นกับตำบลบัวใหญ่ แยกมาตั้งเป็นตำบลบัวลาย เมื่อปี พ.ศ. 2486 สาเหตุที่เรียกว่า “หนองบัวลาย” เพราะในบริเวณหมู่บ้านมีหนองน้ำที่มีบัวมากมาย ซึ่งคำว่า “บัวมากมาย” ภาษาท้องถิ่นเรียกว่า “บัวหลาย” ต่อมาเพี้ยนเสียงเป็น “บัวลาย” จึงเรียกว่า “หนองบัวลาย” จนมาปัจจุบันต่อมาได้ตัดคำว่า “หนอง” ออกเหลือเพียง “บัวลาย” จึงเรียกว่า “ตำบลบัวลาย” แต่นั้นมาในส่วนชื่อหมู่บ้านยังคงเรียก “หนองบัวลาย” เช่นเดิม กำนันตำบลบัวลายคนแรกชื่อนายทวง แทบทาม ต่อมาอีก 4 คนคือนายโสม แสงสว่าง, นายคำ ทินราช, นายจิตร์ นาราษฎร์และนายอนุวัฒน์ ทินราช ตามลำดับ
สำหรับบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งหมู่บ้านโดยนำครอบครัวและญาติพี่น้องเข้ามาวางรกรากมีดังนี้
1. นายขอด การปลูก
2. นายชาลี โพธิ์พล
3. นางเจ็ก – นายเพชร ด่านกลาง
4. นายเอี่ยม ฮมพิรมย์
5. นายทุย ไพราม
เมื่อความอุดมสมบูรณ์ในพื้นที่ที่เหมาะสมแก่การทำนาทำไร่ และด้วยความเจริญของท้องถิ่นเพราะลำห้วยยางและลำห้วยขี้หนูไหลผ่านผู้คนก็หลั่งไหลเข้ามาตั้งถิ่นฐานเพิ่มมากขึ้น
เมื่อหมู่บ้านเป็นปึกแผ่น จำนวนประชากรเพิ่มมากขึ้นตามลำดับ จึงมีการแบ่งแยกการปกครองตำบลออกจากตำบลบัวใหญ่มาเป็นตำบลบัวลาย มีหมู่บ้านเพิ่มขึ้น คือบ้านหนองบัวลาย บ้านหนองแสง บ้านขามป้อม บ้านโนนดู่ บ้านโนนจาน บ้านหนองคอม บ้านหลุบกุง บ้านเหลิงหิน บ้านห้วยม่วง บ้านศาลาดิน บ้านสระน้ำเที่ยง บ้านหนองเรือ บ้านป่าหวาย บ้านเพ็ดน้อย บ้านแดงน้อย บ้านฝาผนัง บ้านหนองแวง บ้านคึมมะอุ บ้านหนองจาน บ้านหนองตาดน้อย
การก่อสร้างทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือ ผ่านหมู่บ้านหนองบัวลาย พอดี มีการเปิดการเดินรถครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2477 รถไฟสมัยนั้น เป็นเครื่องจักรไอน้ำ ใช้ไม้ฟืนเป็นเชื้อเพลิง หาได้จากโคกสาธารณะตามเส้นทางจากหนองบัวลายไปบ้านศาลาดิน เป็นโคก ที่มีต้นไม้มาก เนื้อที่ ประมาณ 1,000 ไร่อำเภอบัวลายแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 45 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอบัวลายประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
โทสะ
โทสะ (; ) แปลว่า "ความโกรธ" "ความขัดเคือง" "ความไม่พอใจ" เป็นกิเลสอย่างหนึ่งในบรรดากิเลสใหญ่ทั้ง 3 อย่าง คือ โลภะ โทสะ โมหะ
โทสะ เกิดจากมานะคือความถือตัวถือตน ความรู้สึกว่าตัวเด่นกว่าเขา ตัวด้อยกว่าเขา หรือตัวเสมอกับเขา เมื่อถูกกระทบเข้าก็เกิดความไม่พอใจ เกิดโทสะขึ้น เมื่อเกิดขึ้นแล้วหากระงับไม่ได้ก็จะนำให้ทำความชั่วความไม่ดีต่างๆ เช่น ทะเลาะวิวาทกัน กลั่นแกล้งกัน ทำร้ายกัน ฆ่ากัน เป็นเหตุให้ตัวเองเดือดร้อน โลกก็เร่าร้อน ขาดสันติภาพ อยู่กันอย่างเดือดร้อน หวาดระแวงกันและกัน
โทสะ กำจัดได้โดย เมตตา คือการมีความรักปรารถนาดีต่อกัน
ธรรมฝ่ายชั่วนี้มี 3 อย่าง คือ
อำเภอสีดา
อำเภอสีดา เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมา
อำเภอสีดาตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังต่อไปนี้อำเภอสีดาแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 50 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอสีดาประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
โมหะ
โมหะ () แปลว่า "ความหลง" "ความเขลา" "ความโง่" หมายถึงความไม่รู้ตามที่เป็นจริง เป็นกิเลสอย่างหนึ่งในบรรดากิเลสใหญ่ 3 อย่าง คือ โลภะ โทสะ โมหะ ซึ่งได้แก่อวิชชา นั่นเอง
โมหะ เกิดจากความคิดเห็นที่ผิด จากการไม่ใช้ปัญญาพิจารณาให้ประจักษ์ในเรื่องนั้นๆ ให้ถ่องแท้ถี่ถ้วนก่อน เมื่อเกิดขึ้นแล้วก็เป็นเหตุให้ไม่รู้บุญไม่รู้บาป ไม่เชื่อบุญไม่เชื่อบาป ชักนำให้ไปทำความชั่วความไม่ดีต่างๆ เช่น ประมาท ทะเลาะวิวาท แก่งแย่งชิงดี อวดดี เกียจคร้าน บ้ากาม อกตัญญู เชื่อง่าย หูเบา
โมหะ กำจัดได้ด้วยปัญญา คือใช้ปัญญาพิจารณาให้เห็นประจักษ์ในสิ่งนั้นๆ
โมหะ ในคำไทยนำมาใช้ว่า โมโห ซึ่งมีความหมายเพี้ยนไปว่าโกรธ
โมหะ เป็นอาการที่รู้ไม่เท่าทันถึงสภาวธรรมที่แท้จริงของอารมณ์ที่เข้ากระทบกับจิต ทำให้เกิดความวิปริต เห็นผิดไปจากสภาวธรรมที่แท้จริง ได้แก่ ความไม่รู้ในทุกขสัจ สมุทัยสัจ นิโรธสัจ มรรคสัจ ทั้งสี่
ธรรมที่อยู่กลุ่มเดียวกับโมหะมีอีก 3 อย่าง เมื่อนับรวมกับโมหะจึงเรียกว่า โมจตุกะ ได้แก่
อำเภอเทพารักษ์
อำเภอเทพารักษ์ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมา
อำเภอเทพารักษ์ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
อำเภอเทพารักษ์เดิมชื่อ "กิ่งอำเภอสำนักตะคร้อ" ซึ่งนาม "สำนักตะคร้อ" นั้นได้มีการเล่าต่อๆ กันมาว่าเป็น"สำนัก"หรือ"ที่พักแรม"ของผู้ที่สัญจรผ่านไปมา มีทั้งคนเดินทางพวกพรานป่าและขบวนเกวียนหาเก็บของป่า และใช้สถานที่แห่งนี้เป็นที่พักแรม ซึ่งมีต้นตะคร้อใหญ่ขึ้นอยู่ริมห้วยมีบรรยากาศ ร่มรื่น ต่อมา มีผู้อพยพมาตั้งถิ่นฐานบ้านเรือน เพื่อจับจองพื้นที่ทำไร่ และทวีจำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ จนตั้งเป็นหมู่บ้านเรียกว่า "บ้านสำนักตะคร้อ"ขึ้นต่อตำบลพันชนะ อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา ต่อมาทางราชการพิจารณาเห็นว่าพื้นที่ตำบลสำนักตะคร้อ ตำบลหนองแวงและตำบลบึงปรือ อยู่ห่างไกลจากอำเภอด่านขุนทด จึงเห็นควรจัดตั้งกิ่งอำเภอขึ้น เพื่อให้บริการและอำนวยความสะดวกแก่ประชาชน
ดังนั้นกระทรวงมหาดไทย จึงได้แยกพื้นที่ตำบลสำนักตะคร้อ ตำบลหนองแวง และตำบลบึงปรือ ของอำเภอด่านขุนทด จัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอสำนักตะคร้อ ขึ้นตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2538 ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย ลงวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538
ต่อมาพระราชวิทยาคม (หลวงพ่อคูณ ปริสุทโธ) เจ้าอาวาสวัดบ้านไร่อำเภอด่านขุนทด ได้เสนอแนะว่า เนื่องจากที่ตั้งของกิ่งอำเภอสำนักตะคร้อ อยู่ใกล้กับอำเภอศรีเทพ จังหวัดเพชรบูรณ์ และ อำเภอเทพสถิต จังหวัดชัยภูมิ และ เชื่อว่าบริเวณที่ตั้งกิ่งอำเภอสำนักตะคร้อ มีเทพารักษ์ปกปักษ์รักษาอยู่ จึงควรจะมีการขอเปลี่ยนชื่อ "กิ่งอำเภอสำนักตะคร้อ"เป็น "กิ่งอำเภอเทพารักษ์" (ท้องที่กิ่งอำเภอเทพารักษ์เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอด่านขุนทด)
นายถาวร กุลโชติ ปลัดอำเภอผู้เป็นหัวหน้าประจำกิ่งอำเภอสำนักตะคร้อ ในขณะนั้น จึงได้เสนอเรื่องการขอเปลี่ยนชื่อกิ่งอำเภอสำนักตะคร้อ ไปยังกระทรวงมหาดไทย ต่อมากระทรวงมหาดไทยจึงได้อนุมัติให้ เปลี่ยนชื่อ "กิ่งอำเภอสำนักตะคร้อ" เป็น "กิ่งอำเภอเทพารักษ์" อำเภอเทพารักษ์แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 59 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอเทพารักษ์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
อัลฟอนโซ กัวรอน
อัลฟอนโซ กัวรอน โอโรซโก () เกิดวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2504 เป็นผู้กำกับ นักเขียนบท และผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวเม็กซิโก กัวรอนเคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงอะคาเดมีอะวอร์ด ผลงานบางส่วนของกัวรอนได้แก่ "Y tu mamá también", "แฮร์รี่ พอตเตอร์กับนักโทษแห่งอัซคาบัน" และ "Children of Men"
อำเภอศิลาลาด
ศิลาลาด เป็นอำเภอหนึ่งตั้งอยู่ทางตอนเหนือสุดของจังหวัดศรีสะเกษ ยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอในปี พ.ศ. 2550 โดยแยกออกจากอำเภอราษีไศล นับเป็นอำเภอที่จัดตั้งขึ้นเป็นลำดับล่าสุดของจังหวัด พร้อมกับอำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณ
อำเภอศิลาลาดเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอราษีไศล ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอศิลาลาด ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2540 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม ปีเดียวกัน และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอศิลาลาด ในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน
อำเภอศิลาลาดตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
อำเภอศิลาลาดแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 44 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอศิลาลาดประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
อำเภอแคนดง
แคนดง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดบุรีรัมย์
อำเภอแคนดงตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ท้องที่อำเภอแคนดงเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอสตึก ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอแคนดง ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2540 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม ปีเดียวกัน และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกาเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ยกฐานะกิ่งอำเภอแห่งนี้ขึ้นเป็น อำเภอแคนดง โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน
อำเภอแคนดงแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 54 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอแคนดงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
อำเภอบ้านด่าน
บ้านด่าน เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดบุรีรัมย์
อำเภอบ้านด่านตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ท้องที่อำเภอบ้านด่านเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอเมืองบุรีรัมย์ ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอบ้านด่าน ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2539 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 15 กรกฎาคม ปีเดียวกัน และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกาเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ยกฐานะกิ่งอำเภอแห่งนี้ขึ้นเป็น อำเภอบ้านด่าน โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน
อำเภอบ้านด่านแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 59 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอบ้านด่านประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
มหาบุรุษซามูไร
มหาบุรุษซามูไร () หรือซามูไรคนสุดท้าย เป็นประเภทผจญภัย สงคราม-ดราม่า ซึ่งออกฉายครั้งแรกในวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 2003
ภาพยนตร์เรื่องนี้กล่าวถึงเรื่องราวของร้อยเอกเนธาน อัลเกร็น ซึ่งเป็นคนไร้จุดหมาย บรรดาศึกสงครามที่เขาได้ร่วมรบมาก่อนนั้นดูเหมือนช่างห่างไกลและไร้ผล เขาเคยเอาชีวิตเข้าเสี่ยงเพื่อเกียรติยศและประเทศชาติ ทว่า หลายปีนับแต่สงครามกลางเมืองของสหรัฐอเมริกา โลกได้เปลี่ยนไปมาก พลการเข้ามาแทนที่ความกล้าหาญ ประโยชน์ส่วนตัวเข้ามาแทนที่ความเสียสละ และไม่มีเกียรติยศหลงเหลืออีกต่อไปโดยเฉพาะทางฝั่งตะวันตก เมื่อหน้าที่ของเขาในปฏิบัติการอินเดียนแดงได้จบลง ตามสภาวะแห่งความเป็นจริงที่แสนเศร้า ณ ทุ่งกว้างที่ไร้ซึ่งการให้อภัย ใกล้กับริมฝั่งแม่น้ำวาชิตะ อัลเกร็นสูญเสียกำลังใจจนหมดสิ้น ห่างออกไปอีกซีกโลก ทหารหาญอีกนายมองเห็นวันข้างหน้าของชีวิตตนที่มีแต่จะถูกกัดกร่อนไป เขาคือ คัตสึโมโต้ หัวหน้าคนสุดท้ายของนักรบรุ่นเก่า เหล่าซามูไรที่เป็นที่นับถือ ผู้อุทิศชีวิตพวกเขาให้กับองค์จักรพรรดิและประเทศชาติ และเช่นเดียวกันกับการบุกรุกสมัยใหม่ที่เกิดขึ้นในอเมริกาฝั่งตะวันตก ที่ชนพื้นเมืองอเมริกันถูกต้อนให้จนมุมและถูกบีบบังคับ สิ่งเดียวกันที่เกิดขึ้นกับประเพณีของญี่ปุ่น สายโทรเลขและทางรถไฟนำมาซึ่งความเจริญ แต่กลับคุกคามสิ่งที่มีคุณค่า และกฎเกณฑ์ที่เหล่าซามูไรได้เคยมีชีวิตอยู่ และสละชีพเพื่อมันมานับศตวรรษ แต่คัตสึโมโต้ไม่มีวันลาไปโดยปราศจากการต่อสู้ เส้นทางของทั้งสองนักรบทั้งสอง มาบรรจบกันเมื่อองค์จักรพรรดิหนุ่มแห่งประเทศญี่ปุ่น ได้ถูกเชื้อเชิญโดยความสนใจของอเมริกัน ผู้ปรารถนาในตลาดที่กำลังเติบโตของญี่ปุ่น ตกลงว่าจ้างให้อัลเกร็นมาเป็นผู้ฝึกให้กับกองทัพทหารเกณฑ์ที่ทันสมัยกองทัพแรกแห่งญี่ปุ่น แต่ในขณะที่บรรดาที่ปรึกษาของจักรพรรดิ พยายามจะ กำจัดเหล่าซามูไรอย่างถอนรากถอนโคน เพื่อจัดตั้งรัฐบาลแบบตะวันตก ที่เป็นมิตรทางการค้าขึ้นนั้น อัลเกร็นกลับได้พบว่า ตัวเขาประทับใจและมีความโน้มเอียง เมื่อได้พบกับพวกซามูไร ความมั่นใจที่ยิ่งใหญ่ของพวกเขาทำให้เขาระลึกได้ถึงตัวตนที่เขาเคยเป็นมาก่อน เมื่อถูกผลักเข้าสู่แดนโหดห้าวและไม่คุ้นเคย โดยมีชีวิต และที่สำคัญยิ่งไปกว่านั้น จิตวิญญาณของเขา นายทหารชาวอเมริกันผู้ตกที่นั่งลำบาก ได้พบว่าเขากำลังอยู่ท่ามกลางความรุนแรง และตำนานที่ต้องต่อสู้ระหว่างสองโลก โดย มีเพียงเหตุผลแห่งเกียรติยศเท่านั้นที่จะนำทางให้กับเขา
ซัมเมอร์ไนท์ทาวน์
ซัมเมอร์ไนท์ทาวน์ ( ; ) คือ เพลงซิงเกิลลำดับที่สองของกลุ่มนักร้องหญิงญี่ปุ่น มอร์นิงมุซุเมะ โดยถือเป็นเพลงเปิดตัวของสมาชิกรุ่นที่ 2 ของกลุ่ม ที่ประกอบด้วย มาริ ยางูจิ เค ยาซูดะ และซายากะ อิจิอิ ส่วนผู้ที่ทำหน้าที่นักร้องนำประจำซิงเกิลนี้ ได้แก่ นัตสึมิ อาเบะ
ซิงเกิลชุดนี้ออกวางจำหน่ายครั้งแรกในรูปแบบซีดี 8 เซนติเมตร ในวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2541 โดยมียอดการจำหน่ายรวมทั้งสิ้น 417,330 ชุด ต่อมา ได้ถูกนำกลับมารวมไว้ในชุดรวมอัลบั้มซิงเกิลเออร์ลีซิงเกิลบอกซ์ของมอร์นิงมุซุเมะในปี พ.ศ. 2547 และยังได้รับการผลิตใหม่ในรูปแบบของซีดี 12 เซนติเมตรในปี พ.ศ. 2548
เพลงทุกเพลงในอัลบั้มซิงเกิลชุดนี้ ประพันธ์โดยสึงกุ
อันดับและยอดการจำหน่ายข้างต้น จัดทำโดยโอริคอนของประเทศญี่ปุ่น
อกตัญญู
อกตัญญู แปลว่า "ผู้ไม่รู้สึกถึงบุญคุณที่ผู้อื่นทำแก่ตน" "ผู้ไม่มีความกตัญญู"
อกตัญญู คือเนรคุณ ทรยศ หักหลัง ไม่ซื่อสัตย์ ผู้ระลึกไม่ได้ว่าใครเคยทำดีเคยช่วยเหลือเกื้อกูลตนมา ผู้ลืมบุญคุณของคนอื่นที่ทำแก่ตนมา ผู้ไม่ยอมรับบุญคุณของใครทั้งนั้น เรียกว่า คนอกตัญญู มีลักษณะตรงข้ามกับคนกตัญญู
อกตัญญู มีลักษณะลบหลู่บุญคุณคน ไม่ปรารถนาที่จะตอบแทนความดีของใคร ชอบลืมเรื่องที่เขาเคยทำเคยช่วยเหลือตนมา แต่ก็ไม่มีความรู้สึกอิ่มที่จะรับจากคนอื่นอีก หากยังมีช่องทางจะได้จากเขาอีกก็จะพอใจ หากเห็นว่าหมดโอกาสแล้วก็จะตีจากไปทันที หรือไม่ก็แสดงกิริยาพูดจาให้ร้ายต่างๆ ท่านจึงว่า
""แม้จะยกแผ่นดินทั้งหมดให้แก่คนอกตัญญูก็จะให้เขายินดีพอใจไม่ได้""
สมาทาน
สมาทาน แปลว่า "การถือเอา การรับเอา การถือปฏิบัติ"
สมาทาน หมายถึงการรับมาปฏิบัติ เช่น
สมาทาน ตามปกติจะกระทำต่อหน้าผู้อื่นเช่น พระสงฆ์ ด้วยการเปล่งวาจา หรือนึกในใจว่าจะทำอย่างโน้นอย่างนี้ คล้ายกับให้คำมั่นสัญญาทั้งแก่ตนเองหรือผู้อื่นไว้ การสมาทานจึงเป็นอุบายวิธีให้ประพฤติปฏิบัติตามที่เปล่งวาจาไว้เพื่อรักษาคำมั่นสัญญา อันแสดงถึงความเป็นคนมีจิตใจมั่นคง พูดจริงทำจริง ไม่โลเลเหลาะแหละ
ธุดงค์
ธุดงค์ (, ) เป็นวัตรปฏิบัติที่พระพุทธเจ้าทรงอนุญาตไว้ ไม่มีการบังคับ แล้วแต่ผู้ใดจะสมัครใจปฏิบัติ เป็นอุบายวิธีกำจัดขัดเกลากิเลส ทำให้เกิดความมักน้อยสันโดษยิ่งขึ้น ไม่สะสม เพื่อให้เบาสบายไปมาได้สะดวกด้วยไม่มีภาระมาก เหมือนนกที่มีเพียงปีกก็บินไป มิใช่เพื่อสะสมหรือเพื่อลาภสักการะและชื่อเสียง ถ้าทำเพื่อลาภ เพื่อชื่อเสียง ต้องอาบัติทุกกฎ
โดยรูปศัพท์ ธุดงค์ แปลว่า องค์คุณเป็นเครื่องกำจัดกิเลส, องค์คุณของผู้กำจัดกิเลส หรือ การสมาทานเพื่อเป็นเครื่องกำจัดกิเลสอันอันตรายต่อสัมมาปฏิบัติ
ธุดงค์นั้น เป็นศัพท์เฉพาะที่ปรากฏในพระไตรปิฎกเถรวาท โดยพระพุทธเจ้าตรัสแสดงธุดงค์ลักษณะต่าง ๆ ไว้หลายพระสูตร เมื่อรวมแล้วจึงได้ทั้งหมด 13 ข้อ
ธุดงค์ในปัจจุบันยังคงเป็นแนวการปฏิบัติที่เป็นที่นิยมของชาวพุทธเถรวาททั่วไปในหลายประเทศ โดยไม่จำกัดเฉพาะพระสงฆ์เท่านั้น คฤหัสถ์ทั่วไปก็ถือปฏิบัติได้บางข้อเช่นกัน
ปัจจุบัน คำว่า ธุดงค์ ในประเทศไทยถูกใช้ในความหมายว่าเป็นการเดินจาริกของพระสงฆ์ไปยังที่ต่าง ๆ หรือเรียกว่า การเดินธุดงค์ ซึ่งความหมายนี้แตกต่างจากความหมายเดิมในพระไตรปิฎก
ธุดงค์ คือวัตร หรือแนวทางการปฏิบัติจำนวน 13 ข้อ ที่พระพุทธเจ้าอนุญาตไว้ให้แก่พระสงฆ์สำหรับเลือกนำไปปฏิบัติ เพื่อมุ่งให้เป็นแนวปฏิบัติเพิ่มเติมของพระสงฆ์ที่ตั้งใจสมาทานความเพียรเพื่อมุ่งขัดเกลาทางจิตเพื่อกำจัดกิเลส โดยธุดงค์นี้เป็นเพียงวัตร หรือแนวทางการประพฤติ ที่ไม่ใช่ศีลของพระสงฆ์ พระสงฆ์จึงเลือกปฏิบัติหรือไม่ก็ได้ขึ้นอยู่กับความสมัครใจ และการปฏิบัติธุดงค์
ธุดงค์ ในภาษาไทย ใช้เรียกพระภิกษุแบกกลดเดินไปตามทางหรือเข้าป่าไปว่า เดินธุดงค์ หรือ ออกธุดงค์ เรียกภิกษุที่ปฏิบัติเช่นนั้นว่า พระธุดงค์
ธุดงค์ ในภาษาไทย ใช้เรียกพระภิกษุแบกกลดเดินไปตามทางหรือเข้าป่าไปว่า เดินธุดงค์ หรือ ออกธุดงค์โดยการปฏิบัติที่ว่าด้วยการออกเดินทางนั้น เป็นข้อวัตรปฏิบัติพิเศษที่ชื่อว่า โมเนยยปฏิบัติ คือการอย่าเที่ยวภิกขาจารในที่เดิมซ้ำ อย่านอนในที่เดิมซ้ำ เพื่อไม่ตัดสินว่าใครดีชั่ว เพื่อไม่พิจารณาว่าสิ่งใดที่ไหนหยาบปราณีต เรียกภิกษุที่ปฏิบัติเช่นนั้นว่า พระธุดงค์ ธุดงค์ในภาษาไทยนี้จึงมีความหมายเฉพาะตัวตามประเพณีของพระวัดป่าของประเทศไทย
ธุดงควัตร หมายถึงกิจวัตรของการธุดงค์ที่พระพุทธเจ้าทรงอนุญาตมี 13 วิธีจัดเป็นข้อสมาทานละเว้น และข้อสมาทานปฏิบัติ คือ การจาริก ด้วยเท้า ของพระสงฆ์ในประเทศไทย มักเข้าใจปะปนกับคำว่า ธุดงค์ ทั้งนี้เนื่องจากบางข้อของธุดงควัตร เช่น อรัญญิกังคะ หมายถึงการอยู่ในบริเวณป่า ทำให้พระสงฆ์ที่ถือธุดงค์ข้อนี้จะต้องเดินทางไปหาที่วิเวกในบริเวณป่าและไม่อยู่ติดที่เป็นเวลานาน เพื่อให้ห่างไกลจากการรบกวนของผู้คน การทำเช่นนี้ของพระสงฆ์มีมาตั้งแต่พุทธกาล พระสงฆ์ในประเทศไทยคงได้ถือคตินี้และปฏิบัติมาแต่โบราณ ทำให้คนทั่วไปในปัจจุบันมักเรียกกิริยาเช่นนั้น (การจาริกเดินเท้าของพระสงฆ์โดยแบกบริขาร เช่น กรดย่าม และบาตร เพื่อเดินทางไปยังที่ต่าง ๆ ) ว่า พระเดินธุดงค์ หรือ การเดินธุดงค์ ซึ่งเป็นเพียงคำเรียกทั่วไป ที่หากพระสงฆ์ผู้เดินจาริกไม่ได้ถือสมาทานองค์คุณแห่งธุดงค์ข้อใดข้อหนึ่งแล้ว ย่อมไม่ใช่ความหมายของคำว่าธุดงค์ตามนัยในพระไตรปิฎก
สันโดษ
สันโดษ คือ ความยินดี ความพอใจ คือความรู้จักพอดี ความรู้จักพอเพียง
มีลักษณะ 3 อย่าง คือ
ยินดีพอใจแต่ไม่เกินเลย คือรู้จักพอเป็น อิ่มเป็น และแบ่งปันส่วนที่เกินเลยไปเอื้อเฟื้อผู้อื่นตามสมควร
สันโดษ เป็นแนวปฏิบัติเพื่อให้เกิดความพอดีในชีวิตประจำวัน ไม่ฟุ้งเฟ้อเกินไป ไม่เขียมเกินไป ไม่ฟุ้งซ่านจนเกิดเดือดร้อน เป็นต้น เป็นแนวปฏิบัติกลางๆ เพื่อให้ชีวิตมีความอิ่ม ไม่พร่อง อันเป็นเหตุให้มีความสุขดังคำกล่าวที่ว่า "รู้จักพอก่อสุขทุกสถาน
สักการะ
สักการะ ใช้หมายถึง "การกระทำที่ดี การกระทำอย่างดีอย่างพร้อมูล" คือ "การต้อนรับ การให้เกียรติ การแสดงความเคารพนับถือ การบูชาด้วยสิ่งหรือเครื่องอันพึง"บูชา เช่น ดอกไม้ อาหารเป็นต้น
สักการะ ยังหมายถึงสิ่งของหรือปัจจัย 4 มีอาหารเป็นต้น ที่ปรุงหรือจัดแต่งอย่างประณีตบรรจงสวยงาม อันเป็นเครื่องบูชาชั้นดี ซึ่งเรียกว่าเครื่องสักการะก็ได้
สักการะ เป็นการบูชาและเป็นเครื่องบูชาอย่างหนึ่ง จึงนิยมเรียกต่อกันว่า สักการบูชา และเครื่องสักการบูชา
สักการะ เป็นการแสดงออกถึงความเคารพนับถืออย่างสูงต่อบุคคลหรือสิ่งที่ควรเคารพนับถือ เป็นการกระทำที่ชอบ และสิ่งที่เรียกว่าเครื่องสัการะนั้นนิยมจัดแต่งอย่างดี พร้อมบริบูรณ์
บูชา
บูชา คือ "การแสดงความเคารพ การกราบไหว้ การยกย่องนับถือบุคคลที่ควรเคารพนับถือ" เช่น พระพุทธรูป พระสงฆ์ บิดามารดา คณุอาจารย์ ญาติผู้ใหญ่ ถือเป็นเหตุนำความสุข ความเจริญ และความก้าวหน้าในชีวิตมาให้แก่ผู้ทำ
อามิสบูชา
อามิสบูชา แปลว่า "บูชาด้วยอามิส บูชาด้วยสิ่งของ"
อามิสบูชา ได้แก่การนำสิ่งของไปสักการะไปบูชาบุคคลหรือสิ่งที่ควรบูชา เช่น ให้ข้าว ให้น้ำ ให้เครื่องนุ่งห่ม ที่อยู่อาศัย ยารักษาโรค ตลอดถึงการดูแลปฏิบัติรับใช้ช่วยเหลือผู้มีพระคุณ ด้วยวัตถุสิ่งของและแรงกายของตน
อามิสบูชา เป็นการแสดงความเคารพนับถือ เป็นการยกย่องเชิดชูหรือให้เกียรติอย่างหนึ่งต่อผู้ที่ควรเคารพ ผู้ที่ควรยกย่องนับถือ และเป็นการตอบแทนพระคุณความดีของท่านผู้มีพระคุณด้วยสิ่งของ อันแสดงถึงความเป็นผู้มีน้ำใจและผู้มีคุณธรรม
อามิสบูชา เป็นบูชาอย่างหนึ่งใน 2 อย่าง
ปฏิบัติบูชา
ปฏิบัติบูชา แปลว่า "บูชาด้วยการปฏิบัติ" เป็นคู่กับ อามิสบูชา คือบูชาด้วยสิ่งของ
ปฏิบัติบูชา หมายถึงการบูชาด้วยการปฏิบัติตามแบบที่ท่านทำ ปฏิบัติตามคำที่ท่านสอน ได้แก่ท่านปฏิบัติมาอย่างไรก็ปฏิบัติตาม ท่านสอนอย่างไร แนะนำอย่างไร ก็ทำตามด้วยความเต็มใจ ด้วยการประพฤติดีปฏิบัติชอบ กระทำแต่สิ่งที่ดีงาม เป็นประโยชน์ เช่นปฏิบัติตามคำสั่งสอน คำเตือน คำแนะนำของพระพุทธเจ้า ของบิดามารดา ของครูอาจารย์ เป็นต้น
ปฏิบัติบูชา เป็นการบูชาอย่างหนึ่งใน 2 อย่าง แต่ปฏิบัติบูชาเป็นการบูชาที่สำคัญยิ่ง ยอดเยี่ยมกว่าอามิสบูชา
เบญจธรรม
เบญจธรรม, ปัญจธรรม หรือ ธรรมห้า หมายถึง ข้อพึงปฏิบัติห้าประการตามคำสอนในพุทธศาสนา ซึ่งถือว่าเป็นสิ่งที่ดีงาม เป็นเหตุให้ผู้ปฏิบัติเจริญก้าวหน้า ปลอดเวร ปลอดภัย เพิ่มพูนความดีแก่ผู้ทำ
เบญจธรรมเป็นข้อพึงปฏิบัติห้าประการ คู่กับ เบญจศีล อันเป็นข้อไม่พึงปฏิบัติห้าประการ
เบญจธรรม 5 ประการ ได้แก่
ลงโบสถ์
ลงโบสถ์ หมายถึงการลงไปทำกิจวัตรประจำวันคือทำวัตรเช้าและทำวัตรเย็นพร้อมกันที่อุโบสถของภิกษุสามเณร เช่นใช้ว่า
""การลงโบสถ์ถือเป็นกิจประจำของพระสงฆ์ เพราะเหมือนกับได้เข้าเฝ้าพระพุทธเจ้าอย่างที่เคยปฏิบัติมาในครั้งพุทธกาล""
ลงโบสถ์ ในสำนวนไทยถูกใช้ในความหมายทำนองว่าเข้ากันไม่ได้หรือไม่ลงรอยกันเช่นใช้ว่า
""ตอนนี้พวกเขาไม่ลงโบสถ์กันเสียแล้ว""
""จะลงโบสถ์กันได้อย่างไร ทะเลาะกันบ่อยออกปานนั้น""
แมลงวันแมงมุม
แมลงวันแมงมุม หรือ เครนฟลาย (crane fly) เป็นแมลงที่มีลักษณะคล้ายยุงมี 6 ขาและ 2 ปีก อยู่ในตระกูลของธิปูลิเดอี(Tipulidae) ทั่วโลกมีประมาณ 12,000 ชนิด ลักษณะโดดเด่นของมันคือไม่กินเลือดแต่กินน้ำหวาน น้ำค้างเป็นอาหาร คล้ายยุงตัวผู้