คณะกรรมการไต้ฝุ่น
คณะกรรมการไต้ฝุ่นของคณะกรรมการเศรษฐกิจและสังคมแห่งเอเชียและแปซิฟิก/องค์การอุตุนิยมวิทยาโลก () เป็นคณะกรรมการที่จัดตั้งขึ้นโดยรัฐบาลของประเทศที่เป็นสมาชิกคณะกรรมการเศรษฐกิจและสังคมแห่งเอเชียและแปซิฟิก ซึ่งได้รับผลกระทบจากพายุไต้ฝุ่น ร่วมกับองค์การอุตุนิยมวิทยาโลก โดยเพื่อสนับสนุนและประสานงานเพื่อลดความเสียหายจากพายุไต้ฝุ่นในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก
มีการประชุมเฉพาะกิจขึ้นเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2511 เพื่อดำเนินร่างข้อบังคับคณะกรรมการไต้ฝุ่นที่กรุงเทพมหานคร และมีผู้แทนรัฐบาลจากประเทศไทย ประเทศฟิลิปปินส์ ประเทศเวียดนามใต้ และฮ่องกงเข้าร่วม รวมถึงมีผู้แทนจากสหรัฐและสหภาพโซเวียตเข้าร่วมในฐานะผู้สังเกตการณ์ ซึ่งนำไปสู่การจัดประชุมปฐมฤกษ์ของคณะกรรมการไต้ฝุ่นในเดือนธันวาคมปีเดียวกันในที่สุด
พันธกิจของคณะกรรมการไต้ฝุ่นคือ เพื่อบูรณาการและยกระดับภูมิภาค (ด้านอุตุนิยมวิทยา อุทกวิทยา และการป้องกันและการเตรียมพร้อมรับภัยพิบัติ) ของกิจกรรมของสมาชิกภายใต้ขอบข่ายงานในระบบสากล เพื่อลดการสูญเสียชีวิต และย่อผลกระทบทางสังคม เศรษฐกิจ และสภาพแวดล้อมจากภัยพิบัติอันเกี่ยวเนื่องจากพายุไต้ฝุ่น ส่วนวิสัยทัศน์ของคณะกรรมการไต้ฝุ่นคือ คณะกรรมการไต้ฝุ่น (TC) ของคณะกรรมการเศรษฐกิจและสังคมแห่งเอเชียและแปซิฟิก/องค์การอุตุนิยมวิทยาโลก เป็นหน่วยงานระหว่างรัฐบาลที่ดีที่สุดในโลก เป็นองค์การระดับภูมิภาคเพื่อปรับปรุงคุณภาพชีวิตประชากรของรัฐสมาชิก ผ่านความร่วมมือแบบบูรณาการเพื่อลดผลกระทบและความเสี่ยงจากภัยพิบัติอันเกี่ยวเนื่องจากพายุไต้ฝุ่น
ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2507 การประชุมครั้งที่ 20 ของคณะกรรมการเศรษฐกิจแห่งเอเชียและตะวันออกไกล (ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็นคณะกรรมการเศรษฐกิจและสังคมแห่งเอเชียและแปซิฟิก) ได้มีการแนะนำในเลขาธิการคณะกรรมการเศรษฐกิจแห่งเอเชียและตะวันออกไกล ประสานงานกับองค์การอุตุนิยมวิทยาโลก เพื่อศึกษาแนวทางปฏิบัตืในการริเริ่มโครงการร่วมกัน ในการตรวจสอบพายุไต้ฝุ่นภายในภูมิภาคของคณะกรรมการเศรษฐกิจแห่งเอเชียและตะวันออกไกล ซึ่งต่อมาในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2508 มีการประชุมของคณะผู้เชี่ยวชาญไต้ฝุ่น (Experts on Typhoon) ซึ่งจัดขึ้นโดยคณะกรรมการเศรษฐกิจแห่งเอเชียและตะวันออกไกลและองค์การอุตุนิยมวิทยาโลก โดยมีผู้เชี่ยวชาญจากประเทศจีน ฮ่องกง ญี่ปุ่น สาธารณรัฐเกาหลี ลาว ฟิลิปปินส์ เวียดนาม ไทย และสหรัฐเข้าร่วม โดยมีการแนะนำให้มีการเตรียมภารกิจไต้ฝุ่น เพื่อจัดให้มีการเยือนประเทศต่าง ๆ ในภูมิภาคของคณะกรรมการเศรษฐกิจแห่งเอเชียและตะวันออกไกล รวมถึงประเทศเพื่อนบ้าน ที่ได้รับผลกระทบจากพายุไต้ฝุ่น เพื่อกำหนดแผนการปฏิบัติงานในการบรรเทาความเสียหายจากพายุไต้ฝุ่น
เดือนธันวาคม พ.ศ. 2509 ถึงกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2510 คณะเตรียมการภารกิจไต้ฝุ่นของคณะกรรมการเศรษฐกิจแห่งเอเชียและตะวันออกไกล/องค์การอุตุนิยมวิทยาโลก (ECAFE/WMO Preparatory Mission on Typhoons) ดำเนินงานโดยการช่วงเหลือด้านงบประมาณจากโครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ โดยคณะภารกิจได้ไปเยือนประเทศฟิลิปปินส์ ฮ่องกง จีน สาธารณรัฐเกาหลี ญี่ปุ่น กวม ลาว เวียดนามใต้ กัมพูชา และไทย
ซึ่งต่อมาในเดือนตุลาม พ.ศ. 2510 คณะผู้เชี่ยวชาญไต้ฝุ่นประชุมกันเป็นครั้งที่สอง ซึ่งจัดขึ้นที่กรุงเทพมหานคร โดยมีผู้แทนจากประเทศจีน ฮ่องกง ญี่ปุ่น สาธารณรัฐเกาหลี ลาว ฟิลิปปินส์ ไทย สหรัฐ และสหภาพโซเวียดเข้าร่วม ซึ่งที่ประชุมได้ตรวจสอบรายงานของคณะภารกิจ และย้ำถึงความต้องการในการดำเนินงานเพื่อลดความเสียหายจากพายุไต้ฝุ่น เพื่อเร่งพัฒนาเศรษฐกิจในภูมิภาค นอกจากนี้ยังยืนยันความพยายามในระดับนานาชาติเช่นเดียวกับความร่วมมือกันนั้น เป็นสิ่งจำเป็นในการต่อสู้กับผลกระทบจากพายุไต้ฝุ่น ดังนั้น ความร่วมมือในระดับภูมิภาคจึงมีความสำคัญอย่างยิ่ง ในการแก้ปัญหาที่เกิดขึ้นที่เกี่ยวกับพายุไต้ฝุ่น คณะผู้เชี่ยวชาญจึงตกลงกันว่าจำเป็นต้องมีมาตรการที่ครอบคลุม ในแนวทางแบบบูรณาการเพื่อจัดการกับปัญหาจากพายุไต้ฝุ่นได้อย่างมีประสิทธิภาพ
เพื่ออำนวยความสะดวกในการดำเนินงานอย่างเร่งด่วนตามแผนงาน การจัดตั้งหน่วยงานระหว่างรัฐบาลเพื่อส่งเสริมและประสานงาน เกี่ยวกับการควบคุมความเสียหายจากไต้ฝุ่นถือเป็นสิ่งจำเป็น ที่ประชุมจึงแนะนำให้มีคณะกรรมการไต้ฝุ่นและศูนย์ไต้ฝุ่นภูมิภาคขึ้น โดยการบริหารภายใต้การกำกับดูแลของคณะกรรมการเศรษฐกิจแห่งเอเชียและตะวันออกไกลร่วมกับองค์การอุตุนิยมวิทยาโลก และให้สำนักเลขาธิการคณะกรรมการเศรษฐกิจแห่งเอเชียและตะวันออกไกลและองค์การอุตุนิยมวิทยาโลก ดำเนินการร่างข้อบังคับและกฎระเบียบของคณะกรรมการไต้ฝุ่น และเรียกให้มีการประชุมเฉพาะกิจของผู้แทนจากรัฐบาลต่าง ๆ เพื่อพิจารณาในร่างข้อบังคับฉบับดังกล่าว
เดือนมีนาคม พ.ศ. 2511 ที่ประชุมเฉพาะกิจเพื่อข้อบังคับคณะกรรมการไต้ฝุ่นถูกจัดขึ้นที่กรุงเทพมหานคร โดยมีผู้แทนจากรัฐบาลฟิลิปปินส์ ไทย เวียดนามใต้ ฮ่องกงเข้าร่วม และมีผู้แทนจากสหรัฐและสหภาพโซเวียตเข้าร่วมเป็นผู้สังเกตการณ์ โดยที่ประชุมมีข้อสรุปว่า ร่างข้อบังคับคณะกรรมการไต้ฝุ่นฉบับสมบูรณ์ที่ได้รับการรับรองแล้ว จะถูกส่งไปยังการประชุมครั้งที่ 24 ของคณะกรรมการเศรษฐกิจแห่งเอเชียและตะวันออกไกล และองค์คณะโดยองค์การอุตุนิยมวิทยาโลกเพื่อพิจารณา ต่อมาในเดือนเมษายน พ.ศ. 2511 ในการประชุมครั้งที่ 24 ของคณะกรรมการเศรษฐกิจแห่งเอเชียและตะวันออกไกลขององค์การสหประชาชาติ ที่แคนเบอร์รา ได้รับรองการจัดตั้งคณะกรรมการไต้ฝุ่นตามข้อบังคับที่ได้รับจากที่ประชุมเฉพาะกิจ ซึ่งในขณะเดียวกัน การประชุมคณะกรรมการบริหารองค์การอุตุนิยมวิทยาโลกครั้งที่ 20 ที่เจนีวาในปีเดียวกัน ก็ได้รับรองการจัดตั้งคณะกรรมการไต้ฝุ่นเช่นเดียวกัน
ภายหลังจากที่ประเทศจีน ฮ่องกง ญี่ปุ่น สาธารณรัฐเกาหลี ลาว ฟิลิปปินส์ และไทย ได้แสดงเจตนารมย์ในการเข้าร่วมคณะกรรมการไต้ฝุ่นแล้ว เลขานุการบริหารของคณะกรรมการเศรษฐกิจแห่งเอเชียและตะวันออกไกล และเลขาธิการองค์การอุตุนิยมวิทยาโลก ได้พิจารณาว่าควรจัดตั้งหน่วยงานร่วมกันระหว่างคณะกรรมการเศรษฐกิจแห่งเอเชียและตะวันออกไกลและองค์การอุตุนิยมวิทยาโลก เพื่อดำเนินงานในพายุไต้ฝุ่น โดยให้มีที่ตั้ง ณ สำนักงานเลขาธิการคณะกรรมการเศรษฐกิจแห่งเอเชียและตะวันออกไกล เพื่อช่วยเหลือและประสานงานกิจกรรมต่าง ๆ ของคณะกรรมการไต้ฝุ่น
การประชุมร่วมกันครั้งแรกของคณะกรรมการไต้ฝุ่นถูกจัดขึ้นในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2511 ที่กรุงเทพมหานคร เป็นเวลาเกือบสามปีหลังจากที่มีแนวคิดขึ้น โดยการประขุมครั้งนี้หัวหน้าฝ่ายบริหารของหน่วยงานที่ให้การสนับสนุนองค์การสหประชาชาติ คณะกรรมการเศรษฐกิจแห่งเอเชียและตะวันออกไกล และองค์การอุตุนิยมวิทยาโลก ได้ขึ้นกล่าวในพิธีเปิดด้วย ต่อมาในการประชุมครั้งที่ 3 ของคณะกรรมการไต้ฝุ่นเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2513 ดร.โรมัน แอล กินตานาร์ เสนอต่อคณะกรรมการสหประชาชาติให้ดำเนินการระดมผู้ทำงานด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี เพื่อหาแนวทางในการบรรเทาความเสียหายที่เกิดจากพายุไต้ฝุ่น โดยคณะกรรมการได้ลงนามรับรองมติในที่ประชุมสมัชชาใหญ่ และได้มีการจัดตั้งแผนงานพายุหมุนเขตร้อนขององค์การอุตุนิยมวิทยาโลกขึ้นในที่สุด
ในปี พ.ศ. 2514 ได้มีการย้ายสำนักงานเลขาธิการคณะกรรมการไต้ฝุ่นไปอยู่ที่มะนิลา ตามคำเชิญหน่วยงานร่วมคณะกรรมการเศรษฐกิจและสังคมแห่งเอเชียและแปซิฟิก/องค์การสหประชาชาติที่ฟิลิปปินส์ และได้รับชื่อใหม่ว่า สำนักงานเลขาธิการคณะกรรมการไต้ฝุ่น (Typhoon Committee Secretariat) ต่อมาในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2515 ประเทศกัมพูชา (เมื่อครั้งเป็นสาธารณรัฐเขมร) เข้าร่วมกับคณะกรรมการไต้ฝุ่น ตามด้วยประเทศมาเลเซียในปี พ.ศ. 2520 และประเทศเวียดนามในปี พ.ศ. 2522
เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535 คณะกรรมการไต้ฝุ่นและองค์คณะพายุหมุนเขตร้อน ประชุมร่วมกันครั้งแรกที่พัทยา ต่อมามาเก๊าและประเทศเกาหลีเหนือเข้าร่วมกับคณะกรรมการไต้ฝุ่นในปี พ.ศ. 2536 โดยคณะกรรมการไต้ฝุ่นและองค์คณะพายุหมุนเขตร้อนมีการประชุมร่วมกันเป็นครั้งที่สอง จัดขึ้นที่จังหวัดภูเก็ต ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540 โดยสิงคโปร์เข้าร่วมกับคณะกรรมการไต้ฝุ่นในการประชุมครั้งนี้ และในปี พ.ศ. 2541 สหรัฐอเมริกาก็ได้เข้าร่วมกับคณะกรรมการไต้ฝุ่นในการประชุมครั้งที่ 31
การประชุมครั้งที่ 37 ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2547 ที่เซี่ยงไฮ้ คณะกรรมการไต้ฝุ่นติดสินให้เจ้าภาพดำเนินงานสำนักงานเลขาธิการมีวาระคราวละ 4 ปี โดยยืดระยะเวลาได้นานที่สุดไม่เกิน 8 ปี โดยต่อมาในการประชุมครั้งที่ 38 เมื่อ พ.ศ. 2548 ที่ฮานอย คณะกรรมการไต้ฝุ่นได้ตัดสินใจย้ายสำนักงานเลขาธิการคณะกรรมการไต้ฝุ่นไปยังมาเก๊า โดยมีระยะเวลาไม่เกิน 4 ปี และขยายได้มากสุดอีกไม่เกิน 4 ปี ต่อมาในการประชุมครั้งที่ 39 ที่มะนิลา ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2549 "ข้อตกลงประเทศเจ้าภาพระหว่างรัฐบาลแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีนและคณะกรรมการไต้ฝุ่นว่าด้วยสำนักงานเลขาธิการคณะกรรมการไต้ฝุ่น" ถูกลงนามเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2549 ในกรุงมะนิลาของฟิลิปปินส์ ระหว่าง หลี่ จินจุน เอกอัครราชทูตสาธารณรัฐประชาชนจีนประจำฟิลิปปินส์ กับ ดร. ปริสโก ดี นีโย ผู้รับผิดชอบสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ ต่อมาในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 มีการลงนามใน "ข้อตกลงระหว่างรัฐบาลแห่งมาเก๊า เขตบริหารพิเศษแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีนและคณะกรรมการไต้ฝุ่นว่าด้วยการบริหาร การเงิน และการเตรียมสำหรับสำนักงานเลขาธิการคณะกรรมการไต้ฝุ่น" และมีพิธีเปิดสถานที่ซึ่งใช้เป็นสำนักงานคณะกรรมการไต้ฝุ่นในมาเก๊า โดยการประชุมของคณะกรรมการไต้ฝุ่นครั้งที่ 40 ในปีเดียวกันก็ถูกจัดขึ้นในมาเก๊า ระหว่างวันที่ 21–26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550
ในปี พ.ศ. 2552 การประชุมคณะกรรมการไต้ฝุ่นครั้งที่ 41 ที่จัดขึ้นที่จังหวัดเชียงใหม่ ระหว่างวันที่ 19 ถึง 24 มกราคม มีการเปลี่ยนรูปแบบของแบบรายงานการประชุมเป็นแบบปัจจุบัน รวมถึงยังมีการรับรอง "หลักเกณฑ์และขั้นตอนรางวัล ดร. โรมัน แอล. กินตานาร์เพื่อการบรรเทาภัยพิบัติอันเนื่องจากพายุไต้ฝุ่น" ด้วย โดยในปีเดียวกันนั้นยังมีการจัดการประชุมคณะทำงานเพื่อการป้องกันและแก้ไขภัยพิบัติที่เกี่ยวเนื่องจากพายุไต้ฝุ่น โดยการแบ่งปันข้อมูลเพื่อบรรเทาความเสียหายจากพายุไต้ฝุ่นครั้งที่ 4 ที่จัดขึ้นที่โซล ระหว่างวันที่ 28 ถึง 29 เมษายน พ.ศ. 2552 และยังมีการจัดการประชุมเชิงปฏิบัติการแบบบูรณาการครั้งที่ 4 ของคณะกรรมการไต้ฝุ่นในเรื่อง "การสร้างความยั่งยืนและความยืดหยุ่นในพื้นที่ความเสี่ยงสูงของคณะกรรมการไต้ฝุ่น: การประเมินและการปฏิบัติ" ในวันที่ 14 ถึง 18 กันยายนที่จังหวัดเซบู
ในปี พ.ศ. 2553 การประชุมคณะกรรมการไต้ฝุ่นครั้งที่ 42 ซึ่งจัดขึ้นที่สิงคโปร์ ประเทศจีนได้เสนอ "โครงการการจัดการความเสี่ยงอุทกภัยในเขตเมือง" (UFRM) และได้รับการอนุมัติให้เป็นโครงการที่เกี่ยวข้องกับหลายเรื่องโครงการแรกของคณะกรรมการไต้ฝุ่น ซึ่งเกี่ยวข้องกับทั้งสามองค์ประกอบหลักของคณะกรรมการไต้ฝุ่น ในเดือนสิงหาคม คณะกรรมการไต้ฝุ่นได้จัดทำรายงานการประเมินผลกระทบ จากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศต่อความถี่และความรุนแรงของพายุหมุนเขตร้อน ในเขตของคณะกรรมการไต้ฝุ่นขึ้น ต่อมาในปี พ.ศ. 2554 การประชุมครั้งที่ 43 ของคณะกรรมการไต้ฝุ่นจัดขึ้นในเกาะเชจู คณะกรรมการไต้ฝุ่นได้เห็นด้วยกับตีพิมพ์วารสารนานาชาติ "การศึกษาและการตรวจสอบพายุหมุนเขตร้อน" (Tropical Cyclone Research and Review) โดยมุ่งเน้นไปที่เรื่องเกี่ยวกับพายุหมุนเขตร้อน รวมถึงการดำเนินการพยากรณ์ และการศึกษาทางวิทยาศาสตร์ ผลกระทบทางอุทกวิทยา และการลดความเสี่ยงจากภัยพิบัติ
ในการประชุมครั้งที่ 44 ของคณะกรรมการไต้ฝุ่นของคณะกรรมการเศรษฐกิจและสังคมแห่งเอเชียและแปซิฟิก/องค์การอุตุนิยมวิทยาโลก ที่จัดขึ้นที่หางโจว ระหว่างวันที่ 6 ถึง 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 คณะกรรมการไต้ฝุ่นได้เห็นชอบแผนยุทธศาสตร์คณะกรรมการไต้ฝุ่น 2555–2559 และยังมีการนำเสนอโครงการ "กระบวนการดำเนินงานมาตรฐานโดยประสานกัน (SSOP) สำหรับระบบเตือนภัยล่วงหน้าแบบพหุภัยตามชายฝั่ง" เพื่อเงินสนับสนุนจากกองทุนสำหรับภัยสึนามิและการเตรียมพร้อมสภาพภูมิอากาศ ของคณะกรรมการไต้ฝุ่นของคณะกรรมการเศรษฐกิจและสังคมแห่งเอเชียและแปซิฟิก โดยคณะกรรมการในครั้งที่ 44 นั้นเสนอให้มหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีหนานจิง (ศูนย์อบรมส่วนภูมิภาคขององค์การอุตุนิยมวิทยาโลก ศูนย์หนานจิง) ทำหน้าที่เป็นศูนย์ฝึกอบรมสำหรับคณะกรรมการ และการประชุมครั้งนี้ยังยุติการออก การตรวจสอบรายปีของคณะกรรมการไต้ฝุ่น (Typhoon Committee Annual Review) และเปลี่ยนไปออกจดหมายข่าวของคณะกรรมการไต้ฝุ่นปีละสองครั้งแทน
การประชุมครั้งที่ 45 ของคณะกรรมการไต้ฝุ่นของคณะกรรมการเศรษฐกิจและสังคมแห่งเอเชียและแปซิฟิก/องค์การอุตุนิยมวิทยาโลกที่ฮ่องกง ระหว่างวันที่ 29 มกราคมถึง 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 คณะกรรมการได้เห็นชอบให้มีการเปลี่ยนแปลงหลักเกณฑ์และวิธีการดำเนินงานของคณะกรรมเสียใหม่ ในส่วนของประธานและรองประธานแห่งคณะกรรมการไต้ฝุ่น สำนักงานเลขาธิการไต้ฝุ่น เลขาธิการคณะกรรมการไต้ฝุ่น และ AWG เพื่อติดตามการดำเนินงานอย่างใกล้ชิด โดยคณะกรรมการได้เห็นชอบในการประชุมครั้งที่ 45 นี้ให้จัดตั้งคณะกรรมการอำนวยการ, ขอบเขตอำนาจหน้าที่ของคณะทำงานเฉพาะกิจ, ขอบเขตอำนาจหน้าที่ของผู้จัดการโครงการ/(ที่ปรึกษาด้านเทคนิค) และแผนดำเนินการสำหรับโครงการกระบวนการดำเนินงานมาตรฐานโดยประสานกัน (SSOP) สำหรับระบบเตือนภัยล่วงหน้าแบบพหุภัยตามชายฝั่ง
ในการประชุมครั้งที่ 46 ของคณะกรรมการไต้ฝุ่นของคณะกรรมการเศรษฐกิจและสังคมแห่งเอเชียและแปซิฟิก/องค์การอุตุนิยมวิทยาโลกที่กรุงเทพมหานคร ระหว่างวันที่ 10 ถึง 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 คณะกรรมการได้เห็นชอบให้เลือกมาเก๊า เป็นสถานที่ตั้งของสำนักงานเลขาธิการคณะกรรมการไต้ฝุ่นสำหรับช่วงปี 2558 ถึง 2561 ต่อมาในปี พ.ศ. 2558 การประชุมร่วมขององค์คณะพายุหมุนเขตร้อนและคณะกรรมการไต้ฝุ่น (การประชุมของคณะกรรมการไต้ฝุ่นครั้งที่ 47 และการประชุมขององค์คณะพายุหมุนเขตร้อนครั้งที่ 42) ถูกจัดขึ้นที่อาคารที่ทำการสหประชาชาติในกรุงเทพมหานคร วันที่ 9 ถึง 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558 มีการอนุมัติอย่างเป็นทางการขั้นสุดท้ายสำหรับเลขาธิการคณะกรรมการพายุหมุนเขตร้อนคนใหม่
รายการการประชุมของคณะกรรมไต้ฝุ่น
รายชื่อประเทศที่เป็นสมาชิกของคณะกรรมการไต้ฝุ่น ตามลำดับการเข้าร่วม ซึ่งในปัจจุบัน คณะกรรมการไต้ฝุ่นมีสมาชิกทั้งหมด 12 ประเทศ 2 ดินแดน
สำนักงานเลขาธิการคณะกรรมการไต้ฝุ่น เป็นหน่วยงานบริหารที่ช่วยเหลือการทำงานของคณะกรรมการไต้ฝุ่น ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2511 ในฐานะหน่วยงานร่วมของคณะกรรมการเศรษฐกิจแห่งเอเชียและตะวันออกไกล/องค์การอุตุนิยมวิทยาโลกเกี่ยวกับไต้ฝุ่น โดยมีความช่วยเหลือทางด้านการเงินจากโครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ ซึ่งเดิมมีที่ตั้งอยู่ที่กรุงเทพมหานคร ต่อมาได้ย้ายไปอยู่ที่มะนิลา ตามคำเชิญของทางการฟิลิปปินส์ในปี พ.ศ. 2514 และเปลี่ยนชื่อไปเป็นสำนักงานเลขาธิการคณะกรรมการไต้ฝุ่น (Typhoon Committee Secretariat) สำนักงานเลขาธิการทำหน้าที่หลักในการให้คำแนะนำกับสมาชิก เกี่ยวกับการประสานงานด้านเทคนิคและการวางแผนในการดำเนินงานทางอุตุนิยมวิทยา อุทกวิทยา การป้องกันและบรรเทาภัยพิบัติ และสิ่งอำนวยความสะดวกอื่น ๆ ที่จำเป็นต่อการบรรเทาความเสียหายจากพายุไต้ฝุ่น
จากการตัดสินของคณะกรรมการไต้ฝุ่นเมื่อการประชุมครั้งที่ 38 เป็นผลให้มีการย้ายสำนักงานเลขาธิการคณะกรรมการไต้ฝุ่น ไปอยู่ที่มาเก๊า ประเทศจีนแทน ทำให้ประเทศจีนและคณะกรรมการไต้ฝุ่นต้องลงนามในข้อตกลงร่วมกัน นอกจากนี้ยังมีการลงนามร่วมกันอีกครั้งระหว่างรัฐบาลมาเก๊ากับคณะกรรมการไต้ฝุ่น ในข้อตกลงระหว่างรัฐบาลแห่งมาเก๊า เขตบริหารพิเศษแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีนและคณะกรรมการไต้ฝุ่นว่าด้วยการบริหาร การเงิน และการเตรียมสำหรับสำนักงานเลขาธิการคณะกรรมการไต้ฝุ่นในเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 ต่อมาในวันเดียวกันนั้นก็ได้มีพิธีเปิดสำนักงาน ของสำนักงานเลขาธิการคณะกรรมการไต้ฝุ่นในโคโลอาน มาเก๊า ตามข้อตกลงดังกล่าว
ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2520 ถึง 2539 ประเทศญี่ปุ่นรับผิดชอบในการให้บริการด้านนักอุทกวิทยา ซึ่งต่อมาในปี พ.ศ. 2540 ถึง 2544 เป็นหน้าที่ของประเทศเกาหลีใต้ ส่วนประเทศจีนได้มีความตกลงที่จะช่วยจัดหานักอุทกวิทยาคนที่สอง เพื่อช่วยสนับสนุนการทำงานของสำนักงานเลขาธิการคณะกรรมการไต้ฝุ่น ซึ่งเริ่มปฏิบัติหน้าที่มาตั้งแต่ปลายปี พ.ศ. 2550
รายชื่อของผู้ทำงานในสำนักงานเลขาธิการคณะกรรมการไต้ฝุ่นในปัจจุบัน