hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประภาวสิทธิ์นฤมล
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประภาวสิทธิ์นฤมล (11 มิถุนายน พ.ศ. 2428 - 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506) เป็นพระธิดาพระองค์สุดท้องในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจาตุรนต์รัศมี กรมพระจักรพรรดิพงษ์ กับหม่อมราชวงศ์สว่าง จักรพันธุ์ และเป็นพระชายาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบุรฉัตรไชยากร กรมพระกำแพงเพ็ชรอัครโยธิน
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประภาวสิทธิ์นฤมล ประสูติเมื่อวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2428 เป็นพระธิดาพระองค์สุดท้องในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจาตุรนต์รัศมี กรมพระจักรพรรดิพงษ์ กับหม่อมราชวงศ์สว่าง จักรพันธุ์ (ราชสกุลเดิม ศิริวงศ์) ซึ่งเป็นธิดาในพระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้ามงคลเลิศ พระเชษฐาในสมเด็จพระเทพศิรินทราบรมราชินี
เมื่อแรกประสูติทรงเป็น หม่อมเจ้าหญิง ต่อมา 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2436 ในรัชกาลที่ 5 ทรงสถาปนาเป็น พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า ต่อมา 12 เมษายน พ.ศ. 2443 เลื่อนเป็น พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าหญิงประภาวสิทธิ์นฤมล
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประภาวสิทธิ์นฤมล เป็นพระชายาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบุรฉัตรไชยากร กรมพระกำแพงเพ็ชรอัครโยธิน มีพระโอรส 1 องค์ และ พระธิดา 3 องค์ ซึ่งพระโอรสธิดาที่ประสูติแต่พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประภาวสิทธิ์นฤมล จะมีฐานันดรศักดิ์เป็น"พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า"ทั้งหมด
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประภาวสิทธิ์นฤมล สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506 สิริพระชนมายุ 78 ชันษา
ตำบลไทรม้า
ตำบลไทรม้า เป็นตำบลหนึ่งของอำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี
ในสมัยกรุงศรีอยุธยา มีการเดินทางระหว่างบ้านบางกอกกับกรุงศรีอยุธยา ซึ่งในการเดินทางมีทั้งช้าง ม้า และทหาร ระหว่างการเดินทัพทหารจะนำม้ามาพักในบริเวณที่มีป่าไทรร่มรื่นที่ได้ชื่อว่า "ป่าไทรม้าพัก" ซึ่งตั้งอยู่บริเวณริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันตก ต่อมามีการอพยพผู้คนมาตั้งบ้านเรือนหนาแน่นมากขึ้น จึงเรียกบริเวณดังกล่าวว่า ไทรม้า
ปัจจุบันองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ดูแลตำบลไทรม้าเต็มพื้นที่นั้นมีฐานะเป็น เทศบาลตำบลไทรม้า ได้รับการยกฐานะจากเดิมที่เป็นองค์การบริหารส่วนตำบลไทรม้าตั้งแต่ปี พ.ศ. 2546
ตำบลไทรม้าตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของอำเภอเมืองนนทบุรี ห่างจากศูนย์ราชการจังหวัดนนทบุรี 8 กิโลเมตร และห่างจากกรุงเทพมหานคร 12 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลข้างเคียงดังต่อไปนี้
ตำบลไทรม้ามีเขตการปกครองทั้งหมด 6 หมู่บ้าน ได้แก่
ไก่ย่าง
ไก่ย่าง หรือไก่ปิ้งเป็นอาหารไทย ความจริงแต่เดิมไก่ย่างเกิดจากการเอาไก่มาทำให้สุกโดยการใช้ไฟ แต่เนื่องจากฝรั่งเข้ามาได้ลองรสชาติ ซึ่งไม่ได้เพียงใช้ไฟทำให้สุกเฉยๆแต่ยังมีการหมักเนื้อไก่อีกด้วย ทำให้ฝรั่งเรียกเมนูนี้ตามคนไทยคือ ไก่ย่าง นั้นเอง ฝรั่งจะเขียนภาษาอังกฤษว่า Kai Yang (อ่านว่าไก่ย่าง) ซึ่งหมายถึงอาหารไทยที่เอาเนื้อไก่มาทำให้สุกโดยใช้ไฟและมีการหมักด้วยเครื่องเทศเฉพาะตัวทานกับข้าวเหนียว จะเห็นได้ว่าฝรั่งไม่ได้เรียกว่า chicken เพราะฝรั่งถือว่า อาหารชนิดนี้เป็นเมนูใหม่ จึงเรียกตามคนไทยว่าไก่ย่าง Kai Yang ซึ่งเป็นอาหารยอดนิยมของคนไทย เช่นเดียวกับ ผัดกระเพรา ฝรั่งก็ไม่เรียก Stir fry Holy basil แต่เรียกตามชื่อคนไทยเลยว่า Phat kaphrao ซึ่งไก่ย่าง ใช้รับประทานได้ตั้งแต่อาหารจานหลัก อาหารว่าง อาหารเรียกน้ำย่อย หรือกับแกล้ม ซึ่งในแต่ละพื้นที่จะมีสูตรเฉพาะแตกต่างกันออกไป แต่ส่วนใหญ่มักจะนิยมทำให้หนังกรอบ เนื้อนุ่ม และมีความหอมจากเครื่องเทศ โดยรับประทานกับข้าวเหนียว นอกจากนี้อาจมีการปรุงรสเพิ่มเติม เช่น ทาไก่ด้วยขมิ้น หรือทำเป็น ไก่ย่างนมสด ไก่ย่างน้ำผึ้ง เป็นต้น
เซตว่าง
เซตว่าง () ในทางคณิตศาสตร์ และที่เจาะจงกว่าคือทฤษฎีเซตหมายถึง เซตเพียงหนึ่งเดียวที่ไม่มีสมาชิก หรือเรียกได้ว่ามีสมาชิก 0 ตัว เซตว่างสามารถเขียนแทนได้ด้วยสัญลักษณ์ "∅" หรือ "formula_1" ซึ่งมีต้นกำเนิดมาจากอักษร Ø ในภาษาเดนมาร์กและภาษานอร์เวย์ เสนอโดยกลุ่มของ Nicolas Bourbaki (โดยเฉพาะ André Weil) ในปี ค.ศ. 1939 สัญกรณ์แบบอื่นที่นิยมใช้ตัวอย่างเช่น "{ }", "Λ" และ "0"
ทฤษฎีเซตเชิงสัจพจน์ (axiomatic set theory) ได้ตั้งสมมติฐานไว้ว่า เซตว่างจำเป็นต้องมีขึ้นเนื่องจากสัจพจน์ของเซตว่าง (axiom of empty set) บางครั้งเซตว่างก็ถูกเรียกว่าเป็น เซตนัลล์ (null set) แต่เซตนัลล์มีความหมายอื่นในเรื่องของทฤษฎีเมเชอร์ ดังนั้นจึงควรหลีกเลี่ยงในการใช้คำนี้
ประสาทสมอง
ประสาทสมอง () เป็นเส้นประสาทที่เกิดจากสมองและก้านสมองโดยตรง ตรงข้ามกับประสาทไขสันหลังซึ่งเกิดจากไขสันหลังหลายปล้อง ประสาทสมองเป็นทางเชื่อมของสารสนเทศระหว่างสมองและหลายบริเวณ ส่วนใหญ่คือศีรษะและคอ
ประสาทไขสันหลังลงไปถึงกระดูกสันหลังส่วนคอที่หนึ่ง และประสาทสมองบทบาทสัมพันธ์กันเหนือระดับนี้ ประสาทสมองมีเป็นคู่และอยู่ทั้งสองข้าง ประสาทสมองในมนุษย์มีสิบสองหรือสิบสามเส้นแล้วแต่แหล่งที่มา ซึ่งกำหนดชื่อด้วยตัวเลขโรมัน I–XII และมีการกำหนดเลขศูนย์ให้ประสาทสมองเส้นที่ 0 (หรือประสาทปลาย) ตามลำดับที่มีจุดกำเนิดจากสมองส่วนหน้าไปถึงด้านหลังของสมองและก้านสมอง
ประสาทปลาย ประสาทรับกลิ่น (I) และประสาทตา (II) กำเนิดจากสมองใหญ่หรือสมองส่วนหน้า ส่วนอีกสิบคู่ที่เหลือกำเนิดจากก้านสมอง
ประสาทสมองเป็นองค์ประกอบของระบบประสาทนอกส่วนกลาง โดยยกเว้นประสาทสมองเส้นที่ 2 (ประสาทตา) ซึ่งมิใช่ประสาทส่วนปลายแท้จริงแต่เป็นลำเส้นใยประสาทของไดเอนเซฟาลอน (diencephalon) เชื่อมจอตากับนิวเคลียสงอคล้ายเข่าข้าง (lateral geniculate nucleus) ฉะนั้น ทั้งประสาทตาและจอตาเป็นส่วนหนึ่งของระบบประสาทส่วนกลาง แกนประสาทนำออกของประสาทอีกสิบสองเส้นที่เหลือทอดออกจากสมองและถือเป็นส่วนหนึ่งของระบบประสาทนอกส่วนกลาง ปมประสาทกลางของประสาทสมองหรือนิวเคลียสประสาทสมองกำเนิดในระบบประสาทส่วนกลาง ส่วนมากในก้านสมอง
เส้นประสาทสมองทั้ง 12 คู่สามารถเรียกเป็นชื่อย่อโดยใช้คำว่า "Cranial nerve" หรือ "CN" แล้วตามด้วยเลขโรมันแสดงลำดับที่ของเส้นประสาทคู่นั้น ลำดับที่จะเรียงตามตำแหน่งของนิวเคลียสในก้านสมอง เช่น เส้นประสาทสมองเส้นที่ 3 (CN III หรือ เส้นประสาทกล้ามเนื้อตา) ออกจากก้านสมองในตำแหน่งที่สูงกว่าเส้นประสาทสมองเส้นที่ 12 (CN XII หรือ เส้นประสาทกล้ามเนื้อลิ้น) เพราะจุดเริ่มต้นของเส้นประสาทสมองเส้นที่ 12 จะอยู่ต่ำกว่าของเส้นประสาทสมองเส้นอื่นๆ
เดิมมนุษย์ถือว่ามีประสาทสมองสิบสองคู่ เลข I–XII หรือ 1–12 มีดังนี้ ประสาทรับกลิ่น (I) ประสาทตา (II) ประสาทกล้ามเนื้อตา (III) ประสาททรอเคลียร์ (IV) ประสาทไทรเจมินัล (V) ประสาทแอบดิวเซนต์ (VI) ประสาทเฟเชียล (VII) ประสาทหู (VIII) ประสาทลิ้นคอหอย (IX) ประสาทเวกัส (X) ประสาทแอกเซสซอรี (XI) และประสาทกล้ามเนื้อลิ้น (XII)
พระยาศรีสหเทพ (ทองเพ็ง)
พระยาศรีสหเทพ (ทองเพ็ง) เป็นหลานปู่ในหลวงรักษ์เสนา (จำรัส) ซึ่งเป็นน้องชายต่างมารดาของ เจ้าพระยามหาเสนา ต้นสกุลบุนนาค และหลานตาของเจ้าพระยารามจตุรงค์ หรือพระยารามัญวงษ์ (รามัญวงศ์) พระยาศรีสหเทพ (ทองเพ็ง) จึงมีเชื้อสายแขกเปอร์เซียทางบิดา และมีเชื้อสายมอญทางมารดา
พระยาศรีสหเทพ (ทองเพ็ง) เป็นต้นสกุล ศรีเพ็ญ เป็นขุนคลังแก้วในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 3 มีบทบาทสำคัญในการทำสัมปทานไม้สักขอน สร้างรายได้เข้าคลังหลวงมากมายมหาศาล
ในสมัยรัชกาลที่ 3 พระยาศรีสหเทพ (ทองเพ็ง) ศรีเพ็ญ ผู้นำชาว มอญ ซึ่งตั้งบ้านเรื่อนอยู่บริเวณสี่แยกพระยาศรี ที่ชาวบ้านเรียกว่า ‘สี่กั๊กพระยาศรี’ ได้รวบรวมแรงงานชาวมอญก่อสร้างสะพานข้ามคลองคูเมืองเดิม และอยู่ในละแวกเดียวกัน จึงเรียกสะพานดังกล่าวว่า ‘สะพานมอญ’
กล่องเสียง
กล่องเสียง หรือ ลาริงซ์ (larynx) เป็นอวัยวะในคอของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมที่ทำหน้าที่ในการป้องกันท่อลม (trachea) และการทำให้เกิดเสียง ในกล่องเสียงมีสายเสียงแท้หรือเส้นเสียงแท้ (vocal fold) ซึ่งอยู่ใต้บริเวณที่คอหอย (pharynx) แยกออกเป็นท่อลมและหลอดอาหาร (esophagus)
กระดูกอ่อนของกล่องเสียงได้แก่ กระดูกอ่อนไทรอยด์ (thyroid cartilage), กระดูกอ่อนไครคอยด์ (cricoid cartilage), กระดูกอ่อนอะริทีนอยด์ (arytenoid cartilage), กระดูกอ่อนคอร์นิคิวเลท (corniculate cartilage) และ กระดูกอ่อนคิวนิฟอร์ม (cuneiform cartilage)
หลอดอาหาร
หลอดอาหาร (อังกฤษ: oesophagus/esophagus/œsophagus; กรีก: οἰσοφάγος) เป็นอวัยวะของสัตว์มีกระดูกสันหลังที่เป็นท่อกลวงประกอบด้วยกล้ามเนื้อที่อาหารจะผ่านจากคอหอยไปยังกระเพาะอาหาร ในมนุษย์ หลอดอาหารต่อเนื่องกับส่วนกล่องเสียงของคอหอย (laryngeal part of the pharynx) ที่ระดับของกระดูกสันหลังส่วนคอชิ้นที่ 6
ออกซฟอร์ดของไลรา
ออกซฟอร์ดของไลรา เป็นหนังสือเรื่องสั้นโดยฟิลิป พูลแมน โดยเขียนเพื่อเป็นวรรณกรรมภาคต่อจากวรรณกรรมไตรภาค ธุลีปริศนา 
เรื่องราวเกิดขึ้นเมื่อ ไลรา ลิ้นเงินมีอายุได้ 15 ปี สองปีหลังจากจบวรรณกรรมไตรภาคไปแล้ว หนังสือเล่มนี้ตีพิมพ์ออกมาเพื่อให้เหล่าแฟนๆ ได้อ่านระหว่างที่พูลแมนกำลังเขียนหนังสือเรื่อง คัมภีร์แห่งฝุ่นธุลี และยังดำเนินเนื้อเรื่องต่อจากวรรณกรรมไตรภาคอีกด้วย
ประกอบด้วยเรื่องสี้น "Lyra and the Birds" และ "Oxford by Train, River and Zeppelin" พูลแมนได้กล่าวถึงหนังสือเรื่องนี้ว่า ""หนังสือเล่มนี้ได้บรรจุเรื่องราวและอื่นๆ อีกมากมาย สิ่งอื่นๆ ที่ผมพูดถึงนี้อาจจเชื่อมโยงกับเนื้อเรื่องหรืออาจจะไมก็ได้ เพราะมันอาจเชื่อมโยงกับเนื้อเรื่องที่ยังไม่ได้เกิดขึ้น มันยากที่จะบอกครับ""
มีดนิรมิต
ภายหลังจากที่ลอร์ดแอสเรียลได้ระเบิดช่องว่างระหว่างโลกที่สวาลบาร์ด ก็ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงใหญ่หลวงกับขั้วโลกเหนือในโลกของไลรา ไลราและลอร์ดแอสเรียลหายไป และผู้คนก็เตรียมทำสงครามกัน
วิล แพร์รี่ได้พบกับประตูบานหนึ่งซึ่งสามารถนำเขาไปยังอีกจักรวาลหนึ่งได้ ที่นั่น เรียกว่า "ซีตากาซซี" ที่ซึ่งเขาและไลรา ลิ้นเงินได้พบกัน และเริ่มปฏิบัติภารกิจ วิลมีเป้าหมายของเขาในการตามหาพ่อและดูแลแม่จากบุคคลกลุ่มหนึ่งซึ่งวิลคิดว่าพวกเขาต้องการกระเป๋าของแม่ซึ่งมีจดหมายของพ่อของเขา ส่วนไลราต้องการค้นหาฝุ่นธุลี และเธอก็พยายามจะหานักเทววิทยาเชิงทดลอง (นักวิทยาศาสตร์) พวกเขาจึงมาที่ออกซฟอร์ดในโลกของวิล ที่น่นไลราได้พบกับชายชราคนหนึ่งซึ่งมีรูปร่างคุ้นตา และแมรี่ มาโลน นักวิทยาศาสตร์ซึ่งทำการวิจัยเกี่ยวกับสสารมืด หลังจาก 1 วันแล้ว พวกเขาก็กลับมาพักผ่อนที่ซีตากาซซีอีกครั้ง
ระหว่างนั้น เซราฟินา เพกคาลาได้ไปลงเรือของคณะกรรมการว่าด้วยการพลีกรรม นางได้พบว่าคณะกรรมการเกือบจะได้ชื่อที่แท้จริงของไลรา นางจึงไปสังหารเชลยแม่มดได้ทันเวลา เซราฟินา เพกคาลาได้เดินทางต่อไปถึงสถานกงสุณแม่มด ที่ซึ่งนางได้แลกเปลี่ยนข้อมูลกับคนที่ประจำที่นั่น และเดินทางต่อไปยังคุกของลอร์ดแอสเรียล เธอจึงได้ทราบว่าลอร์ดแอสเรียลมีแผนจะล้มล้างระบบและสังหารพระผู้ทรงอานุภาพเสีย นางจึงกลับมาที่เผ่าของนางเพื่อที่จะเตรียมตัว ที่นั่น นางได้เปิดประชุมสภาแม่มดโดยที่แขกกิตติมาศักดิ์สองคน คือ รูต้า สกาดิและลี สกอร์บี้ รูต้า เห็นด้วยในการทำสงคราม และพร้อมจะเดินทางไปด้วย ลี สกอร์บี้มีความตั้งใจที่จะไปหาสตานิสลอส กรัมแมน แม่มดประมาณ 20 นางจึงได้ออกเดินทางไปยังโลกอื่น ส่วนลี สกอร์บี้ก็ไปตามทางของเขา
เมื่อวิลและไลราไปยังออกซฟอร์ดในเช้าวันรุ่งขึ้น ไลราพบว่าตำรวจได้มาดักรอเธอที่ทำงานของดอกเตอร์มาโลน ซึ่งเธอสามารถหลบหนีมาได้อย่างหวุดหวิด และเด็กทั้งสองก็เรียนรู้ที่จะต้องอยู่ร่วมกันและร่วมมือกัน พวกเขาได้หนีออกมาจากออกซฟอร์ด ระหว่างทางพวกเขาก็ได้รับความช่วยเหลือจากชายชราที่ไลราพบเมื่อวานนี้ พวกเขาสามารถกลับไปยังซีตากาซซีได้ แต่ไลราก็พบว่าอะลิธีอามิเตอร์ของเธอหายไป
วิลและไลราจึงไปพบกับชายคนนั้นอีกครั้ง และพวกเขาก็ได้รับสัญญาว่า พวกเขาจะได้อะลิธีอามิเตอร์คืนถ้าหากพวกเขานำมีดนิรมิตมาให้
มีดนิรมิต ได้ถูกนำเสนอในรูปของละครวิทยุ บน BBC Radio 4 นำแสดงโดย Terence Stamp เป็นลอร์ดแอสเรียล และ Lulu Popplewell เป็นไลรา และการแสดงสองตอน ทีมีระยะเวลานานหกชั่วโมงสำหรับ London's Royal National Theatre ในเดือนธันวาคม 2546 จนถึงเดือนมีนาคม 2547 และรอบสองระหว่างเดือนพฤศจิกายน 2547 จนถึงเดือนเมษายน 2548
กาลครั้งหนึ่งในดินแดนทางเหนือ
กาลครั้งหนึ่งในดินแดนทางเหนือ () เป็นเรื่องราวก่อนวรรรณกรรมไตรภาค ธุลีปริศนา และมีแผนจะตีพิมพ์เมื่อ 3 เมษายน 2551 ในสหราชอาณาจักร เป็นการพบกันของลี สกอร์บี้กับยอริก เบริ์นนิสัน--รวมไปถึงเหตุการณืบางประการที่มีผู้มองว่าอาจจะเกิดขึ้นใน"คัมภีร์แห่งฝุ่นธุลี" จะถูกตีพิมพ์เป็นหนังสือเล่มเล็กกับเรื่องราวต่างๆ แทน คล้ายกับ"ออกซฟอร์ดของไลรา"
พูลแมนยังได้กล่าวถึงหนังสือเรื่องนี้กับ "คัมภีร์แห่งฝ่นธุลี" ซึ่งเป็นหนังสือเล่มเล็กอันจะบอกเล่าเรื่องราวของวิล:
คัมภีร์แห่งฝุ่นธุลี
คัมภีร์แห่งฝุ่นธุลี น่าจะเป็นหนังสือเล่มสุดท้ายที่อยู่ในเรื่องราวของวรรณกรรมชิ้นเอก ธุลีปริศนา งานเขียนของฟิลิป พูลแมน อันเป็นเรื่องราวของไลรา ลิ้นเงิน สองปีหลังจากเหตุการณ์ในเรื่อง"ออกซฟอร์ดของไลรา" และดำเนินเรื่องราวผูกพันกับเล่มที่แล้ว ไลรามีอายุประมาณ 16 ปี เป็นเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับ "ฝุ่นธุลี" และจะกล่าวถึงเรื่องราวที่ยังคงเป็นปริศนาสำหรับธุลีปริศนา ถึงแม้ว่ามันจะไม่ต่อเนื่องกับวรรณกรรมเยาวชนไตรภาค แต่ก็เป็นเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับโลกแห่งเดิมและตัวละครตัวเดิมทั้งหมด
พูลแมนได้เริ่มเขียนหนังสือเล่มนี้แล้ว โดยเขียนไว้ในเว็บไซต์ของเขา เมื่อเดือนเมษายน 2548 และในเดือนสิงหาคม 2550 งานเขียนของเขาก็ยังดำเนินอยู่
พูลแมนได้กล่าวถึงหนังสือเล่มนี้ว่า "เป็นหนังสือที่ใหญ่ ใหญ่มาก"
เมริดา (ประเทศสเปน)
เมริดา () เป็นเมืองหลักของแคว้นเอซเตรมาดูรา ทางภาคตะวันตกของประเทศสเปน ในปี ค.ศ. 2007 มีประชากร 54,893 คน
เมืองเมริดาได้รับการก่อตั้งขึ้นเมื่อ 25 ปีก่อนคริสต์ศักราช ในชื่อภาษาละตินว่า เอเมรีตาเอากุสตา (Emerita Augusta) [ชื่อเมือง "เมริดา" กลายเสียงมาจากชื่อนี้] หลังจากที่จักรพรรดิออกุสตุสแห่งจักรวรรดิโรมันได้มีคำสั่งให้สร้างขึ้นเพื่อป้องกันช่องทางและสะพานข้ามแม่น้ำกวาเดียนา โดยมีกองทหารโรมัน 2 กลุ่มเป็นผู้ตั้งถิ่นฐานเดิม ได้แก่ กองทหารที่ 5 อาเลาได (Legio V Alaudae) และ กองทหารที่ 10 เกมีนา (Legio X Gemina) ต่อมาเมืองนี้ได้กลายเป็นเมืองหลวงของจังหวัดลูซีตาเนียของโรมันและเป็นหนึ่งในเมืองที่สำคัญที่สุดของจักรวรรดิ เมริดาได้อนุรักษ์สถานที่ต่าง ๆ ที่สร้างในสมัยโรมันไว้มากกว่าเมืองอื่น ๆ ของสเปน (รวมทั้งประตูชัยในสมัยจักรพรรดิทราจันด้วย) เนื่องจากเหตุนี้ "กลุ่มโบราณคดีเมริดา" จึงได้รับการประกาศจากองค์การยูเนสโกให้เป็นแหล่งมรดกโลก
ซาราโกซา
ซาราโกซา () เป็นเมืองหลักของจังหวัดซาราโกซาและแคว้นอารากอน ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศสเปน ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเอโบรและแควสาขาอูเอร์บาและกาเยโก ในหุบเขาตอนกลางของแคว้นซึ่งมีภูมิทัศน์ที่หลากหลาย ตั้งแต่ทะเลทราย ("โลสโมเนโกรส") ป่าหนาทึบ ทุ่งหญ้า ไปจนถึงทิวเขา
ข้อมูลในปี ค.ศ. 2007 จากสภาเมืองซาราโกซา เมืองนี้มีประชากร 667,034 คนมากที่สุดเป็นอันดับที่ 5 ของประเทศ และมากกว่าครึ่งหนึ่งของจำนวนประชากรทั้งแคว้น ซาราโกซาตั้งอยู่ที่ความสูง 199 เมตรจากระดับน้ำทะเล และเป็นจุดตัดระหว่างเส้นทางที่จะไปยังมาดริด บาร์เซโลนา บาเลนเซีย บิลบาโอ และตูลูซ (ประเทศฝรั่งเศส) โดยเมืองทั้งหมดนี้ตั้งอยู่ห่างจากซาราโกซาประมาณ 300 กิโลเมตร
บริเวณเมืองนี้เคยเป็นหมู่บ้านที่มีชื่อว่า ซัลดูบา (Salduba) เป็นชื่อในภาษาพิวนิกของกองทัพคาร์เทจซึ่งตั้งอยู่บนซากหมู่บ้านชาวเคลติเบเรียนเดิม จนกระทั่งในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 1 เมื่อกองทัพโรมันได้เข้ารุกรานคาบสมุทรไอบีเรีย บริเวณนี้จึงตกอยู่ในการดูแลของกองรักษาด่านซึ่งจัดตั้งขึ้นโดยจักรพรรดิออกุสตุส และกลายเป็นเมืองที่มีชื่อว่า ไกซาเรากุสตา (Caesaraugusta) มีฐานะเป็นเมืองหลวงของจังหวัดฮิสปาเนียซีเตรีออร์
ในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 7 ชาวอาหรับได้เข้ายึดเมืองนี้และตั้งชื่อใหม่ว่า ซารากุสตา (Saraqusta; سرقسطة) ซึ่งภายหลังได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรกาหลิบแห่งกอร์โดบา (ราชวงศ์อุไมยัด) และเจริญรุ่งเรืองขึ้นเป็นเมืองอาหรับที่ใหญ่ที่สุดทางภาคเหนือของคาบสมุทร จากนั้นในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 11 ซาราโกซาเป็นหนึ่งในกลุ่มราชอาณาจักรไตฟา (รัฐมุสลิมหลายสิบรัฐที่แตกออกมาหลังการล่มสลายของอาณาจักรกอร์โดบา) และถูกชาวอาหรับอีกกลุ่มจากจักรวรรดิอัลโมราวิดเข้าครอบครอง ในที่สุดเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 12 ชาวอารากอน (นับถือศาสนาคริสต์) ก็สามารถยึดเมืองนี้ได้จากพวกอัลโมราวิดและได้ตั้งเป็นเมืองหลวงของราชอาณาจักรอารากอน ซึ่งเป็นหนึ่งในดินแดนต่าง ๆ บนคาบสมุทรไอบีเรียที่จะพัฒนาเป็นราชอาณาจักรสเปนในเวลาต่อมา
ซาลามังกา
ซาลามังกา () เป็นเมืองหลักของจังหวัดซาลามังกาในแคว้นกัสติยาและเลออน ทางภาคตะวันตกของประเทศสเปน ตั้งอยู่บนที่ราบสูงริมแม่น้ำตอร์เมส ซึ่งมีสะพานข้ามแห่งหนึ่งสูง 150 เมตร สร้างบนส่วนโค้ง (arch) 26 ชิ้นส่วน โดย 15 ชิ้นส่วนนั้นสร้างขึ้นในสมัยโรมัน ส่วนที่เหลือสร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ปัจจุบัน (ค.ศ. 2005) ซาลามังกามีประชากร 160,331 คน
ซาลามังกาตั้งขึ้นก่อนสมัยโรมโบราณโดยชาวเคลติเบเรียนเผ่าหนึ่งชื่อ วักไกอี (Vaccaei) โดยเป็นหนึ่งในสองป้อมปราการที่สร้างขึ้นเพื่อป้องกันดินแดนของพวกเขาใกล้แม่น้ำดวยโร ต่อมาในศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสต์ศักราช ชาวคาร์เทจซึ่งนำโดยฮันนิบาลได้เข้าจู่โจมและยึดครองเมืองนี้ จนกระทั่งคาร์เทจสูญเสียอำนาจในคาบสมุทรไอบีเรียให้กับสาธารณรัฐโรมัน เมืองนี้จึงเริ่มมีความสำคัญมากขึ้นในฐานะศูนย์กลางการค้า ในสมัยโรมัน ซาลามังกามีชื่อเรียกว่า "ซัลมันตีกา" (Salmantica)
หนึ่งในช่วงที่สำคัญที่สุดในประวัติศาสตร์ของเมืองนี้คือปี ค.ศ. 1218 (พ.ศ. 1761) เมื่อพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 9 แห่งเลออนทรงก่อตั้งมหาวิทยาลัยซาลามังกาขึ้นที่เมืองนี้ และหลังจากนั้นไม่นานนัก มหาวิทยาลัยแห่งนี้ก็กลายเป็นหนึ่งในศูนย์กลางทางวิชาการที่สำคัญและมีชื่อเสียงมากที่สุดในยุโรป
ในช่วงสงครามคาบสมุทร (ซึ่งนโปเลียนเข้ามาเกี่ยวข้อง) นั้น ยุทธการที่ซาลามังกาเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1812 (พ.ศ. 2355) เป็นความปราชัยครั้งสำคัญของกองทัพฝรั่งเศส และยังเป็นความสูญเสียครั้งใหญ่ของซาลามังกาด้วย เนื่องจากซีกตะวันตกของเมืองถูกโจมตีเสียหายอย่างหนัก
ทักษอร ภักดิ์สุขเจริญ
ทักษอร ภักดิ์สุขเจริญ เป็นศิลปินนักแสดงชาวไทย ประจำสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ทักษอร ภักดิ์สุขเจริญ เกิดวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2523 จบชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนไผทอุดมศึกษา มัธยมโรงเรียนราชินีบน ปริญญาตรี จากคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สมัยเรียนอยู่ในมหาวิทยาลัยร่วมทำกิจกรรมเล่นละครเวที ร่วมสตาฟฟ์กีฬามหาวิทยาลัย และเป็นผู้อัญเชิญพระเกี้ยว ใน งานฟุตบอลประเพณีจุฬาฯ–ธรรมศาสตร์ ครั้งที่ 55
เข้าวงการบันเทิงครั้งแรกตอนเรียนอยู่ชั้น ม.4 โดยคนชักจูงเข้าวงการคือ ป้าชาลี เจ้าของนิตยสารพลอยแกมเพชร ผลงานชิ้นแรกคือถ่ายนิตยสารพลอยแกมเพชร และมีผลงานเป็นที่รู้จักในบท "รุ้ง" สาวสวยในโฆษณา "มิสทีน" และมีผลงาน ถ่ายโฆษณาระยะหนึ่งแล้วแสดงละครเรื่องแรกในปี 2544 เรื่อง "มิตร ชัยบัญชา มายาชีวิต" ผลิตโดย บริษัท เจ เอส แอล โกลบอล มีเดีย จำกัด รับบทเป็น กิ่งดาว ดารุณี ภรรยาคนแรกของคุณมิตร ชัยบัญชา และมีผลงานภาพยนตร์ หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล เรื่อง "ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช" รับบทเป็นมณีจันทร์
แอฟ ก็มีผลงานกับช่อง 3 และอยู่ในความดูแลของ บริษัท เมกเกอร์ กรุ๊ป (มยุรฉัตร เหมือนประสิทธิเวช) มีผลงานการแสดงที่ผ่านมา อาทิ ริษยา, ผู้ชายมือสอง, มนต์รักลอตเตอรี่, จอมใจ, ตี๋ตระกูลซ่ง, จำเลยรัก ฯลฯ แอฟยังได้เป็นพรีเซนเตอร์ให้สินค้าอย่าง ทรอปิคานา ทวิสเตอร์, สบู่และครีมอาบน้ำบาลานซิ่งคูลตรางู, สลากออมทรัพย์ ธกส., รถยนต์โตโยต้าฟอร์จูนเนอร์ และครีมบำรุงผิวการ์นิเย่
ทางด้านงานสังคม ทักษอร ภักดิ์สุขเจริญ ได้รับการแต่งตั้งเป็น รองโฆษกกระทรวงวัฒนธรรม (ฝ่ายการเมือง) ประสานงานในด้าน เด็กและเยาวชน มารยาทความเป็นไทยจากกระทรวงวัฒนธรรม
ชีวิตส่วนตัว มีคุณพ่อเป็นสถาปนิก (อนุสรณ์ ภักดิ์สุขเจริญ) แอฟ ทักษอรได้เข้าพิธีมงคลสมรสกับ ร.ต.ท.สงกรานต์ เตชะณรงค์ เมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2555 ณ โรงแรม เดอะ โบนันซ่า เขาใหญ่ จ.นครราชสีมา และได้มีงานฉลองมงคลสมรส เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 ณ โรงแรมแมนดาริน โอเรียนเต็ล โดยมีหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคลเป็นประธานในงานพิธี และในงานฉลองมงคลสมรสครั้งนี้ทั้งคู่ได้รับประทานดอกไม้จากทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี ปัจจุบันมีบุตรสาว 1 คน โดยมีชื่อเล่นคือ น้องปีใหม่ ชื่อจริง น้องเอวาริณ (เอวา = อีฟ = แอฟ (ภาษาฝรั่งเศส)) คลอดด้วยวิธีผ่าคลอด เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2558 ปัจจุบันทักษอรจดทะเบียนหย่าเรียบร้อยแล้วเมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2561 เนื่องจากทัศนคติไม่ตรงกัน
ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ยกเว้นละครเรื่อง มิตรชัยบัญชา มายาชีวิต ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
ซานเตียโกเดกอมโปสเตลา
ซานเตียโกเดกอมโปสเตลา () หรือ ซานเตียโก เป็นเมืองหลักของแคว้นปกครองตนเองกาลิเซีย ตั้งอยู่ทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศสเปนในจังหวัดอาโกรุญญา ปัจจุบัน (ค.ศ. 2007) มีประชากร 92,919 คน เมืองนี้เคยได้รับการประกาศให้เป็นเมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรปประจำปี ค.ศ. 2000 อาสนวิหารซานเตียโกเดกอมโปสเตลาซึ่งเป็นสถาปัตยกรรมแบบโรมาเนสก์ของเมืองนี้ยังเป็นจุดหมายปลายทางของเส้นทางจาริกแสวงบุญสำคัญที่มีมาตั้งแต่สมัยกลางอีกด้วย นั่นคือ เส้นทางนักบุญเจมส์ (Way of St. James; ภาษากาลิเซีย: "Camiño de Santiago")
สันนิษฐานว่าอนารยชนเยอรมันพวกซูเอบีเป็นผู้ตั้งเมืองซานเตียโกเดกอมโปสเตลาขึ้นในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 4 หรือต้นคริสต์ศตวรรษที่ 5 ส่วนที่มาของชื่อเมืองนั้นยังไม่แน่ชัด แต่เชื่อกันว่า "Compostela" นี้มาจากคำในภาษาละตินว่า "campus stellae" (แปลว่า "ท้องทุ่งแห่งดวงดาว") ดังนั้น "Santiago de Compostela" จึงมีความหมายว่า "นักบุญเจมส์ในท้องทุ่งแห่งดวงดาว" มาจากความเชื่อที่ว่ากระดูกของนักบุญเจมส์นั้นถูกส่งมาจากตะวันออกกลางสู่สเปน ต่อมากระดูกเหล่านี้ก็ถูกฝังในที่ซึ่งกลายเป็นมหาวิหารซานเตียโกเดกอมโปสเตลาทุกวันนี้ นอกจากนี้ยังมีความเชื่อว่าชื่อเมืองนี้มาจากคำอื่น ๆ อีก เช่น "Composita Tella" แปลว่า "พื้นที่ฝังศพ" เป็นต้น
เซโกเบีย
เซโกเบีย () เป็นเมืองหลักของจังหวัดเซโกเบียในแคว้นกัสติยาและเลออน ประเทศสเปน ตั้งอยู่บริเวณจุดบรรจบระหว่างแม่น้ำเอเรสมา (Eresma) กับแม่น้ำกลาโมเรส (Clamores) ที่ตีนเขากวาดาร์รามา ("Sierra de Guadarrama") และห่างจากกรุงมาดริดไปทางทิศเหนือโดยใช้เวลาเดินทางประมาณ 1 ชั่วโมง มีประชากรจำนวน 55,586 คนอาศัยอยู่ในเขตเทศบาล
จากเดิมที่เคยเป็นเมืองเมืองหนึ่งของชาวเคลต์นั้น ต่อมาได้ถูกรวมเข้ากับจังหวัดฮิสปาเนียตาราโกเนนซิสของสาธารณรัฐโรมัน (และจังหวัดการ์ตากีเนียนซิสของจักรวรรดิโรมันตอนปลายในเวลาต่อมา) บนเส้นทางระหว่างเมืองเอเมรีตาเอากุสตา (เมรีดาปัจจุบัน) กับเมืองไกซาเรากุสตา (ซาราโกซาปัจจุบัน) โดยขณะที่อยู่ภายใต้การปกครองของชาวโรมันและชาวมัวร์ เมืองนี้มีชื่อเรียกว่า เซโกเวีย (Segovia) และ ชิกูบียะห์ (, Šiqūbiyyah) ตามลำดับ สันนิษฐานว่าชื่อเมืองมีรากศัพท์มาจากภาษาของชาวเคลต์ว่า "เซโกบรีกา" (Segobriga) ซึ่งเกิดจากการประสมของคำว่า Sego แปลว่า "ชัยชนะ" และคำว่า -briga แปลว่า "เมือง"
เมืองเซโกเบียเป็นที่ตั้งของสถานที่สำคัญมากมาย ได้แก่ มหาวิหาร สะพานส่งน้ำโรมันที่มีชื่อเสียง ปราสาท และโบสถ์หลายแห่งที่เป็นสถาปัตยกรรมแบบโรมาเนสก์ เช่น ซานเอสเตบัน ซานมาร์ติน และซานมียาน เขตเมืองเก่าล้อมรอบด้วยกำแพงที่สร้างขึ้นตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 8 (บนฐานที่มั่นของโรมัน) และได้รับการบูรณะในระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 15 ปัจจุบันเป็นแหล่งมรดกโลกตามการประกาศจากองค์การยูเนสโกเนื่องจากสถานที่ที่สำคัญและมีชื่อเสียงเหล่านี้เอง เซโกเบียจึงเป็นจุดหมายปลายทางของการท่องเที่ยวที่เป็นที่นิยมมากแห่งหนึ่งในประเทศสเปน โดยเฉพาะการท่องเที่ยวแบบไป-กลับจากมาดริดภายในวันเดียว
กาเซเรส
กาเซเรส () เป็นเมืองหลักของจังหวัดกาเซเรสในแคว้นเอซเตรมาดูรา ทางภาคตะวันตกของประเทศสเปน เขตเทศบาลของเมืองมีเนื้อที่ 1,750.33 ตารางกิโลเมตร (675.806 ตารางไมล์) ซึ่งเป็นขอบเขตทางภูมิศาสตร์ (เมือง) ที่ใหญ่ที่สุดในสเปน
เขตเมืองเก่าหรือ "ซิวดัดโมนูเมนตัล" ("Ciudad Monumental") ยังคงมีกำแพงโบราณล้อมรอบอยู่โดยยังคงลักษณะที่ได้สร้างไว้ในยุคกลางอย่างสมบูรณ์ ไม่มีร่องรอยของความเป็นปัจจุบันให้เห็น มหาวิทยาลัยเอซเตรมาดูราและหอสังเกตการณ์ทางดาราศาสตร์ 2 แห่งก็ตั้งอยู่ในเมืองนี้ นอกจากนี้กาเซเรสยังเป็นที่ตั้งของสังฆมณฑลคาทอลิกโกเรีย-กาเซเรส (Coria-Cáceres)
กาเซเรสได้รับการประกาศให้เป็นเมืองมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกเมื่อปี ค.ศ. 1986 เนื่องจากความโดดเด่นของงานสถาปัตยกรรมในเมืองที่มีการผสมผสานระหว่างรูปแบบต่าง ๆ ได้แก่ โรมัน อิสลาม นอร์เทิร์นกอทิก และศิลปะสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาแบบอิตาลี ซึ่งเป็นผลมาจากการสงครามหลายครั้งที่รบกันที่เมืองนี้ตลอดเวลาในประวัติศาสตร์ หอคอยประมาณ 30 แห่งที่สร้างขึ้นในสมัยอัลอันดะลุส (สมัยที่ชาวมุสลิมมีอำนาจในสเปน) ยังคงอยู่ในเมืองนี้ โดยหอคอยบูฆาโก ("Torre del Bujaco") มีชื่อเสียงมากที่สุด
ปรากฏการตั้งถิ่นฐานใกล้เมืองกาเซเรสมาตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ โดยมีหลักฐานคือภาพเขียนต่าง ๆ ในถ้ำมัลตราบิเอโซ (Maltravieso) และถ้ำเอลโกเนฆาร์ (El Conejar) ซึ่งเขียนขึ้นในยุคหินเก่าตอนปลาย (ประมาณ 25,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช) กาเซเรสเริ่มมีความสำคัญขึ้นมาในฐานะเมืองยุทธศาสตร์ภายใต้การครอบครองของโรมัน ซากปรักอยู่ในเมืองนั้นเป็นตัวบ่งชี้ว่ากาเซเรสได้รับการก่อตั้งและมีความเจริญมาตั้งแต่ 25 ปีก่อนคริสต์ศักราช ซากกำแพงเมืองบางส่วนซึ่งสร้างขึ้นโดยชาวโรมันตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 3 และคริสต์ศตวรรษที่ 4 ยังคงปรากฏอยู่ รวมทั้งทางเข้า-ออกเมืองทางหนึ่งคือ "Arco del Cristo"
หลังจากจักรวรรดิโรมันล่มสลายลง ชาววิซิกอทซึ่งเป็นชนเผ่าเยอรมันกลุ่มหนึ่งได้ปกครองกาเซเรสสืบต่อมา ถือเป็นยุคเสื่อมถอยยุคหนึ่งของเมือง จนกระทั่งชาวมัวร์ (ชาวอาหรับจากแอฟริกาเหนือ) สามารถยึดเมืองนี้ได้ในตอนต้นคริสต์ศตวรรษที่ 8 กาเซเรสใช้เวลาส่วนใหญ่ของอีก 2-3 ศตวรรษถัดมาอยู่ภายใต้การปกครองของชาวมัวร์ แม้จะมีหลายครั้งที่ตกไปอยู่ในการยึดครองของชาวคริสต์ก็ตาม ในช่วงนี้ชาวมัวร์ได้สร้างเมืองกาเซเรสขึ้นใหม่ รวมทั้งกำแพง พระราชวัง และหอคอยหลายแห่ง
ต่อมาชาวคริสต์ซึ่งนำโดยพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 9 จากราชอาณาจักรเลออนทางตอนเหนือของคาบสมุทรไอบีเรียสามารถยึดกาเซเรสคืนได้ในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ระหว่างนี้กาเซเรสมีย่านชาวยิวที่สำคัญอยู่หนึ่งแห่ง เมื่อถึงคริสต์ศตวรรษที่ 15 ทั้งเมืองมีประชากร 2,000 คน และมีครอบครัวชาวยิวถึงเกือบ 140 ครอบครัวอาศัยอยู่ แต่ในที่สุดประชากรชาวยิวก็ถูกขับไล่ออกไปจากสเปนเมื่อปี ค.ศ. 1492 ร่องรอยอิทธิพลของชาวยิวในช่วงก่อนหน้านี้ยังคงหลงเหลือให้เห็นถึงปัจจุบันในเมืองนี้ โดยเฉพาะในย่านซานอันโตนิโอ
กาเซเรสมีความเจริญรุ่งเรืองในช่วงการพิชิตดินแดนคืน (ตามที่ได้กล่าวแล้ว) และในช่วงการค้นพบทวีปอเมริกา เนื่องจากชนชั้นสูงที่ทรงอิทธิพลของสเปนจำนวนมากได้มาสร้างบ้านเรือนและวังเล็ก ๆ ที่นี่ และสมาชิกในตระกูลต่าง ๆ จากเมืองนี้ (รวมทั้งจากแคว้นเอซเตรมาดูรา) หลายคนได้ร่วมเดินทางไปยังทวีปอเมริกาเพื่อแสวงหาความมั่งคั่ง จนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 19 กาเซเรสได้กลายเป็นเมืองหลักของจังหวัด ทำให้เกิดความเจริญเติบโตในด้านต่าง ๆ ขึ้นอีกครั้งหนึ่งหลังจากชะงักงันไปในช่วงสงครามกลางเมืองสเปน สำนักงานใหญ่ของมหาวิทยาลัยและหน่วยงานของรัฐหลายแห่งสามารถพบได้ที่เมืองนี้ ซึ่งในปี ค.ศ. 2007 มีประชากรจำนวน 91,606 คน
บริษัทมอซิลลา
บริษัทมอซิลลา (Mozilla Corporation) เป็นบริษัทย่อยของมูลนิธิมอซิลลา โดยทำหน้าที่ในส่วนประสานงานการพัฒนาซอฟต์แวร์ให้กับทางมูลนิธิ โดยมีซอฟต์แวร์ที่เป็นที่รู้จักคือ มอซิลลา ไฟร์ฟอกซ์ และ มอซิลลา ทันเดอร์เบิร์ด ที่พัฒนาในลักษณะโอเพนซอร์ซจากโปรแกรมเมอร์อาสาสมัคร โดยมีโปรแกรมเมอร์บางส่วนที่ทำงานให้กับทางบริษัท
บริษัทมอซิลลาก่อตั้งเมื่อ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2548 ตั้งอยู่ที่เมืองเมาน์เทนวิวในรัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา
ไคลเอนต์ (แก้ความกำกวม)
ไคลเอนต์ () อาจหมายถึง
เครื่องลูกข่าย
เครื่องลูกข่าย หรือ ไคลเอนต์ () เป็นระบบหรือแอปพลิเคชันที่สามารถเชื่อมต่อเข้ากับระบบคอมพิวเตอร์อื่นที่เรียกว่าเซิร์ฟเวอร์ได้ คำว่าไคลเอนต์เริ่มมีการใช้เรียกถึงคอมพิวเตอร์ที่ไม่สามารถเรียกใช้งานโปรแกรมคอมพิวเตอร์ในตัวเองได้ แต่สามารถใช้งานโปรแกรมนั้นผ่านทางระบบเครือข่าย
เร็นเดอริงเอนจิน
เร็นเดอริงเอนจิน () หรือ เลย์เอาต์เอนจิน (layout engine) หรือ ตัววาดหน้าเว็บ เป็นซอฟต์แวร์ที่นำข้อมูลเนื้อหาเว็บในลักษณะ HTML XML ภาพ วิดีโอ ไฟล์ รวมถึงข้อมูลในรูปแบบอื่น เช่น CSS XSL มาแสดงและจัดรูปแบบบนมอนิเตอร์แก่ผู้ใช้ โดยตัวเร็นเดอริงเอนจินนี้มักจะใช้กับ เว็บเบราว์เซอร์ ไคลเอนต์อีเมล หรือแอปพลิเคชันอื่นที่ต้องการแสดงผลข้อมูลเนื้อหาของเว็บ
การอัญเชิญพระศพลงจากกางเขน
การอัญเชิญพระศพลงจากกางเขน (; , “Apokathelosis”) เป็นฉากที่สร้างในศิลปะเช่นจิตรกรรม หรือ ประติมากรรม เนื้อความมาจากพระวรสารนักบุญจอห์นซึ่งบรรยายการอัญเชิญพระศพพระเยซูลงจากกางเขนหลังจากที่มีการตรึงพระเยซูที่กางเขนแล้ว โดยโยเซฟแห่งอาริมาเธียและนิโคเดมัส (Nicodemus) (ยอห์น 19:38-42)
หัวข้อนี้เริ่มเป็นที่นิยมสร้างกันในศิลปะแบบไบแซนไทน์เมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 9 และทางยุโรปตะวันตกใน คริสต์ศตวรรษที่ 10 การนำร่างพระเยซูลงจากกางเขนเป็นฉากที่ 13 ในชุดทางสู่กางเขน
คนอื่น ๆ ที่ร่วมในการอัญเชิญพระศพลงจากกางเขนตามที่กล่าวถึงในพระวรสารก็ได้แก่นักบุญยอห์นอัครทูต บางครั้งก็เป็นภาพประคองพระแม่มารีย์ผู้กำลังเป็นลม เช่นในงานของโรเจียร์ แวน เดอ เวย์เด็น (Van der Weyden) และมารีย์ชาวมักดาลา นอกจากนั้นพระวรสารก็ยังกล่าวถึงผู้หญิงคนอื่น ๆ อีกหลายคนที่มาดูเหตุการณ์ตรึงกางเขน รวมทั้งผู้หญิงสามคนที่เรียกว่า มารีย์ทั้งสาม () ซึ่งคือมารีย์ สะโลเม ที่กล่าวในพระวรสารนักบุญมาระโก (มาระโก 15:40), แมรี--มารีย์มารดาของพระเยซูและมารีย์ชาวมักดาลาผู้เป็นพยานในการนำร่างพระเยซูไปฝัง (มาระโก 15:47) ศิลปินมักจะรวมสตรีที่กล่าวถึงนี้และบุรุษที่มิได้กล่าวนามในภาพเขียนหรือประติมากรรมด้วย
ฉากการอัญเชิญพระศพลงจากกางเขนในยุคกลางจะเป็นฉากในชุดชีวิตของพระเยซู -- พระทรมานของพระเยซู (Passion of Jesus) ซึ่งเป็นฉากระหว่างพระเยซูถูกตรึงกางเขนและ พระเยซูถูกบรรจุ (Entombment of Christ) องค์ประกอบของการวางรูปจะมีด้วยกันหลายแบบตั้งแต่เมื่อเริ่มมีความนิยมทำกัน รูปเคารพอื่น ๆ ที่ใกล้เคืยงกับหัวข้อ “การอัญเชิญพระศพลงจากกางเขน” ก็ได้แก่ภาพปีเอตาหรือ “ความโศกเศร้า” (Lamentation) ซึ่งจะเป็นพระแม่มารีย์ประคองพระศพพระเยซู ปีเอตะอาจจะเป็นงานที่ใช้แทรกระหว่างงานที่กล่าวนี้โดยเฉพาะงานประติมากรรม หรือภาพการ “แบกร่างพระเยซู” ที่เป็นภาพแสดงให้เห็นการนำร่างพระเยซูไปยังที่ฝัง และ “การเจิมพระเยซู” ที่แสดงให้เห็นร่างพระเยซูนอนราบบนที่ไว้ศพหรือแท่นหิน รูปหลังนี้มีความสำคัญในศิลปะของคริสตจักรออร์ทอดอกซ์จะเป็นภาพที่ทำบนผ้าปักอย่างงดงามที่เรียกว่า “Epitaphios” ซี่งจะใช้ในพิธีวันศุกร์ศักดิ์สิทธิ์ก่อนเทศกาลอีสเตอร์
เมื่อมาถึงยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาหัวเรื่องนี้ก็เป็นที่นิยมในการทำเป็นฉากประดับแท่นบูชาหลังแท่นบูชาเอก เพราะลักษณะองค์ประกอบของภาพจากแนวดิ่งและแนวขวางของกางเขนเป็นลักษณะที่ทำจัดทำให้สวยงามค่อนข้างยาก ฉากการนำร่างพระเยซูลงจากกางเขนของรอสโซ ฟิโอเร็นทิโนจิตรกรแมนเนอริสต์ถือกันว่าเป็นงานชิ้นสำคัญที่สุดของรอสโซ และฉากแท่นบูชาโดยจาโกโป ปอนตอร์โม (Jacopo Pontormo) ก็เป็นงานชิ้นเอกอีกชิ้นหนึ่งเช่นกัน ทั้งปีเตอร์ พอล รูเบนส์ และ แรมบรังด์ ก็เขียนภาพนี้หลายครั้ง
เมาน์เทนวิว
เมาน์เทนวิว (Mountain View) เป็นเมืองในสหรัฐอเมริกาตั้งอยู่ในเคาน์ตีซานตาคลาราในรัฐแคลิฟอร์เนีย เมืองเมาน์เทนวิวมีประชากร 70,708 คนตามสำมะโนปี 2543
เมาน์เทนวิวเป็นที่ตั้งของบริษัทในด้านคอมพิวเตอร์ขนาดใหญ่หลายบริษัทได้แก่
อาร์ต การ์ฟังเกล
อาร์ต การ์ฟังเกล " (Arthur Ira Garfunkel) " (5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2484 - ) นักร้อง นักแต่งเพลง และนักแสดงชาวอเมริกัน หนึ่งในสมาชิกวงดูโอ ไซมอน แอนด์ การ์ฟังเกล ซึ่งมีผลงานร่วมกับพอล ไซมอน ช่วงปี พ.ศ. 2507 - พ.ศ. 2513 ก่อนจะหันมาเป็นนักแสดง และออกผลงานเดี่ยวในระยะหลัง
อาร์ต การ์ฟังเกล เกิดในครอบครัวชาวโรมาเนียเชื้อสายยิว เป็นเพื่อนกับพอล ไซมอน มาตั้งแต่เด็ก เคยมีผลงานร่วมกันมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2499 ในชื่อวงดูโอ "ทอม แอนด์ เจอรี" (การ์ฟังเกลใช้ชื่อแฝงว่า "ทอม กราฟ" ไซมอนใช้ชื่อแฝงว่า "เจอรี แลนดิส") แต่ไม่ประสบความสำเร็จ จึงแยกย้ายกัน ก่อนจะกลับมารวมตัวกันอีกครั้งในปี พ.ศ. 2506 ในชื่อ "ไซมอน แอนด์ การ์ฟังเกล"
ในฐานะศิลปินเดี่ยว อาร์ต การ์ฟังเกล มีซิงเกิลที่ประสบความสำเร็จสองชุด คือเพลง "I Only Have Eyes For You" และ "Bright Eyes" ขึ้นถึงอันดับหนึ่งในประเทศอังกฤษ ปี พ.ศ. 2518 และ พ.ศ. 2522
ไซมอนแอนด์การ์ฟังเกล
ไซมอนแอนด์การ์ฟังเกล () เป็นศิลปินคู่แนวโฟล์กร็อก คำว่า ไซมอนและการ์ฟังเกล มาจากนามสกุลของ พอล ไซมอน และ อาร์ต การ์ฟังเกล ไซมอนแอนด์การ์ฟังเกลได้กลายเป็นหนึ่งในศิลปินที่ทำยอดจำหน่ายสูงสุดในยุคทศวรรษที่ 1960 เป็นหนึ่งในกลุ่มศิลปินที่เปรียบเสมือนสัญลักษณ์ของการแสดงออกถึงวัฒนธรรมต่อต้าน ในช่วงยุคทศวรรษแห่งการปฏิวัติทางสังคม ร่วมกับเดอะ บีทเทิลส์, บ็อบ ดิลลัน , เดอะบีชบอยส์ และ นีล ยัง โดยทั้งคู่มีผลงานเพลงร่วมกันทั้งหมด 5 สตูดิโออัลบั้ม มีเพลงที่ได้รับความนิยมอย่างมากได้แก่ "The Sound of Silence" (1964), "Mrs. Robinson" (1968), "The Boxer" (1969) และ "Bridge over Troubled Water" (1970) โดยเพลงดังกล่าวล้วนขึ้นอันดับหนึ่งของชาร์ตเพลงทั่วโลก
อย่างไรก็ตามช่วงที่ทั้งคู่ทำงานร่วมกัน มักจะมีความสัมพันธ์ที่ระหองระแหง และขัดแย้งกันเสมอๆจนนำไปสู่การยุติการทำงานร่วมกันในปี ค.ศ. 1970 โดยสตูดิโออัลบั้มชุดสุดท้าย "Bridge over Troubled Water" (วางจำหน่ายในเดือนมกราคมของปีดังกล่าว) ถือว่าเป็นอัลบั้มที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของวง และติดหนึ่งในอัลบั้มที่ขายดีที่สุดของโลก โดยทำยอดขายในปีเดียวมากกว่า 25,000,000 แผ่นทั่วโลก
หลังจากประกาศยุติการทำงานร่วมกันในปี ค.ศ. 1970 ทั้งคู่ก็ยังคงกลับมารวมตัวกันหลายครั้ง โดยการกลับมารวมตัวกันครั้งที่นับว่าประสบความสำเร็จมากที่สุด คือการแสดงสดที่เซ็นทรัลพาร์ก (The Concert in Central Park) เมื่อวันที่ 19 กันยายน ค.ศ. 1982 โดยการแสดงสดดังกล่าวมีผู้ชมมากกว่า 500,000 คน ได้รับการบันทึกให้เป็นหนึ่งในการแสดงสดต่อหน้าผู้ชมที่มีจำนวนมากที่สุดเป็นอันดับเจ็ดในประวัติศาสตร์วงการเพลงโลก
พอล ไซมอน และอาร์ต การ์ฟังเกล เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็ก ในชั้นเรียนที่โรงเรียนประถม และโรงเรียนมัธยมฟอเรสต์ฮิลส์ ในเขตควีนส์ เมืองนิวยอร์ก มีผลงานร่วมกันครั้งในปี ค.ศ. 1957 ในชื่อ "ทอม แอนด์ เจอรี" (การ์ฟังเกลใช้ชื่อแฝงว่า "ทอม กราฟ" ไซมอนใช้ชื่อแฝงว่า "เจอรี แลนดิส") และแยกย้ายไปทำงานส่วนตัว ทั้งคู่กลับมารวมตัวกันอีกครั้งในชื่อ "ไซมอน แอนด์ การ์ฟังเกล" ในปี ค.ศ. 1964 และเริ่มมีชื่อเสียงจากซิงเกิล "The Sounds of Silence" ซึ่งเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์ "The Graduate"
ไซมอนแอนด์การ์ฟังเกล ได้รับรางวัลแกรมมีถึง 10 ครั้ง และได้รับการบรรจุเข้าสู่หอเกียรติยศร็อกแอนด์โรล ในปี ค.ศ. 1990 และในอัลบั้ม "Bridge over Troubled Water" ก็ได้รับการเสนอชื่อในหัวข้ออัลบั้มนานาชาติแห่งปี ค.ศ. 1977 ของบริตอะวอดส์ รวมไปถึงได้รับการจัดอันดับที่ 51 บนหัวข้อ 500 อัลบั้มที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาลโดยนิตยสารโรลลิงสโตนอีกด้วย ริชชี อันเทอร์เบอร์เกอร์ (Richie Unterberger) ได้กล่าวว่า "เป็นวงดนตรีคู่ที่ประสบความสำเร็จสูงสุดแห่งทศวรรษที่ 1960" และยังคงเป็นหนึ่งในศิลปินที่ได้รับความนิยมสูงสุดจวบจนปัจจุบัน
เวชศาสตร์การกีฬา
เวชศาสตร์การกีฬา () เป็นสาขาวิชาที่เกี่ยวข้องกับการป้องกัน วินิจฉัย และรักษาการบาดเจ็บที่เกี่ยวข้องกับการออกกำลังกายหรือกีฬา เช่น ความผิดปกติของข้อต่อหรือกล้ามเนื้อซึ่งเกิดจากกิจกรรมทางกายภาพ
นักเวชศาสตร์การกีฬา หรืออาจเรียกว่า นักกีฬาเวชศาสตร์ นั้น เป็นบุคลากรที่สำคัญในด้านเวชศาสตร์การกีฬาของทีมงานเวชศาสตร์ฟื้นฟู นักเวชศาสตร์การกีฬา เป็นผู้ที่สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาทางด้านวิทยาศาสตร์การกีฬา หรือด้านพลศึกษา แล้วเข้ามาทำงานในโรงพยาบาลเป็นส่วนหนึ่งของงานเวชศาสตร์ฟื้นฟู
ผู้ที่จัดว่าเป็นนักเวชศาสตร์การกีฬานั้นต้องปฏิบัติงานในโรงพยาบาล หากเป็นผู้ที่ให้คำแนะนำทางด้านการออกกำลังกายในโรงออกกำลังกาย (ยิม) แล้ว จะเรียกว่า นักวิทยาศาสตร์การกีฬา
นักเวชศาสตร์การกีฬา เป็นผู้ให้การรักษาด้วยการออกกำลังกายอย่างเป็นระบบ เช่นเดียวกับการให้การฟื้นฟูนักกีฬาที่ได้รับบาดเจ็บ ด้วยการประยุกต์ใช้เครื่องมือออกกำลังกาย และหลักวิทยาศาสตร์การกีฬา (Sport science) ต่างๆ โดยมีการกำหนดโปรแกรมการออกกำลังกาย เพื่อเสริมสร้างสมรรถภาพร่างกายแก่ผู้ป่วยและนักกีฬาที่บาดเจ็บ ให้มีสมรรถภาพทางกายและสมรรถภาพทางการกีฬาใกล้เคียงก่อนการบาดเจ็บหรือให้มีสมรรถภาพทางกีฬามากกว่าขึ้นกว่าเดิม
นอกเหนือจากการให้การรักษาแล้ว นักเวชศาสตร์การกีฬายังเป็นผู้ทำการทดสอบต่างๆตามคำสั่งการรักษาของแพทย์ เพื่อประเมินสมรรถภาพทางกายและสมรรถภาพทางการกีฬา โดยการใช้เครื่องมือต่างๆ เช่น ประเมินปริมาณการใช้อ๊อกซิเจนของร่างกาย (Oxygen consumption) ประเมินสมรรถภาพปอด (Lung function test) ประเมินความคล่องตัว (Agility test) ประเมินการเคลื่อนไหวด้วยเครื่องมือ (Instrumental gait analysis) เป็นต้น
นอกจากนี้ ยังเป็นผู้คำแนะนำ และให้ความรู้ด้านวิทยาศาสตร์การแพทย์และการออกกำลังกายประเภทต่างๆ และจัดการทดสอบสมรรถภาพประจำปีอีกด้วย
เชื่อกันว่างานด้านเวชศาสตร์การกีฬามีมาตั้งแต่สมัยกรีกโบราณ โดยมีการประยุกต์ใช้ศาสตร์ด้านนี้ในการเสริมสร้างสมรรถภาพทางการกีฬา แก่นักกีฬาที่เข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก
ในต่างประเทศ งานด้านเวชศาสตร์การกีฬาจัดว่าเฟื่องฟูมาก โดยเฉพาะในประเทศที่เป็นมหาอำนาจทางการกีฬา เช่น อเมริกา ประเทศต่างๆในยุโรป รัสเซีย จีน ออสเตรเลีย และญี่ปุ่น เป็นต้น โดยมีการเรียนการสอนบุคลากรทางด้านนี้ ทั้งนักเวชศาสตร์การกีฬาและแพทย์เวชศาสตร์การกีฬา และมีการตั้งองค์กรหรือสถาบันต่างๆขึ้นมาเพื่องานด้านเวชศาสตร์การกีฬาโดยตรง
งานเวชศาสตร์การกีฬาในประเทศไทย ไม่ค่อยเป็นที่รู้จักในวงกว้างเท่าไร และไม่ค่อยได้นำมาใช้อย่างจริงจัง เนื่องจากขาดงบประมาณ อีกทั้งทัศนคติและความคุ้นชินกับรูปแบบการฝึกสอนแบบเดิมๆของนักกีฬา และผู้เกี่ยวข้อง จึงเป็นเหตุให้ปริมาณของนักเวชศาสตร์การกีฬาในประเทศไทยมีไม่มากนัก ในประเทศไทยมีบริการด้านเวชศาสตร์การกีฬาแต่ในโรงพยาบาลขนาดใหญ่ในกรุงเทพฯ และเมืองใหญ่ๆ และโรงพยาบาลของมหาวิทยาลัยต่างๆ เท่านั้น
ธงฉาน (สหรัฐอเมริกา)
ธงฉานของสหรัฐอเมริกา เป็นธงฉานที่ใช้ในทะเลอย่างหนึ่ง (maritime flag) ซึ่งใช้หมายถึงประเทศสหรัฐอเมริกา โดยการชักขึ้นที่เสาธงหัวเรือรบในสังกัด ปกติแล้วกองทัพเรือสหรัฐอเมริกาจะเป็นผู้ใช้ธงชนิดนี้ แต่ก็ปรากฏเช่นกันว่ามีเรือของหน่วยงานอื่นๆ ของรัฐบาลสหรัฐที่ใช้ธงฉานประจำหัวเรือ ซึ่งได้แก่ หน่วยหน่วยป้องกันชายฝั่ง (United States Coast Guard) กองบัญชาการการลำเลียงทางทหารของกองทัพเรือสหรัฐ (Military Sealift Command) และสำนักงานบริหารสมุทรศาสตร์และบรรยากาศแห่งชาติ (National Oceanic and Atmospheric Administration)
ธงฉานแบบที่ใช้ตลอดมาก่อนมีการเปลี่ยนแบบธงใน พ.ศ. 2545 เป็นธงพื้นสีน้ำเงิน มีรูปดาวห้าแฉกสีขาว ตามแบบที่ปรากฏในมุมธงด้านคันธงของธงชาติสหรัฐอเมริกา มีชื่อเรียกว่า "ธงยูเนี่ยนแจ็ค" (Union Jack - ชื่อดังกล่าวนี้ไม่เกี่ยวข้องกับธงชาติสหราชอาณาจักร ซึ่งมีชื่อเรียกอย่างเดียวกัน) จำนวนดาวที่ปรากฏบนธงนั้นเป็นไปในทำนองเดียวกันกับธงชาติ กล่าวคือ จะมีการเพิ่มจำนวนดาวทุกครั้งที่มีการเพิ่มรัฐในความปกครองของประเทศ
นับแต่วันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2545 กองทัพเรือสหรัฐอเมริกาได้เปลี่ยนมาใช้ธง "เฟิร์สต์เนวีแจ็ค" (First Navy Jack) เป็นธงฉานประจำกองทัพเรือ มีลักษณะเป็นธงริ้วแดงสลับขาว 13 ริ้ว กลางธงมีรูปงูหางกระดิ่ง ตอนล่างของรูปดังกล่าวมีข้อความ "DONT TREAD ON ME" (แปลได้ตรงตัวว่า "อย่าเหยียบย่ำข้า") ซึ่งมีที่มาจากธงฉานสมัยแรกที่กองทัพเรือสหรัฐฯ ใช้ในสงครามปฏิวัติอเมริกา ส่วนธงยูเนี่ยนแจ็คเดิมนั้นคงให้ใช้ในเรือของรัฐบาลที่ไม่ได้สังกัดกองทัพเรือสหรัฐฯ เท่านั้น
คุณภาพของการให้บริการ
คุณภาพของการให้บริการ () หรือ ใน ATM จะหมายถึงการรับรองอัตราข้อมูลขั้นต่ำ และอัตราข้อมูลสูงสุดที่เครือข่ายสามารถรองรับได้ ในกรณีที่มีข้อมูลมากกว่าอัตราที่กำหนด แพ็กเก็ตอาจจะไปส่งไม่ถึงปลายทางก็เป็นได้ จากปัญหานี้ ATM จึงได้ปรับเทคนิคเพื่อหลีกเลี่ยงการสูญเสียของข้อมูล โดยใช้เทคนิคการปรับจราจร (traffic shaping) เพื่อกำหนดให้แพ็กเก็ตเป็นไปตามข้อกำหนดที่วางไว้ และอีกเทคนิคหนึ่งที่ใช้คือ การกำหนดนโยบายจราจร (traffic policing)
ชเว โย-ซัม
ชเว โย-ซัม () เป็นนักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2516 ที่เมืองช็องอึบ จังหวัดช็อลลาเหนือ ประเทศเกาหลีใต้ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2551 หลังจากหมดสติหลังการชกชนะคะแนน "เฮรี่ อาร์มอน" จนแพทย์ประกาศว่าสมองตายเมื่อวันที่ 2 มกราคม และผู้เป็นมารดายอมให้ถอดเครื่องช่วยหายใจเมื่อวันที่ 3 มกราคม สถิติการชก 37 ครั้ง ชนะ 32 (น็อค 19) แพ้ 5
ชเวเริ่มชกมวยสากลเมื่อ พ.ศ. 2536 โดยขึ้นชกครั้งแรกชนะคะแนนลี แตกิลได้ในกำหนด 4 ยก หลังจากนั้นขึ้นชกหาประสบกสรณ์เรื่อยมาจน พ.ศ. 2542 จึงได้ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท สภามวยโลกและเป็นฝ่ายชนะคะแนนสมาน ส.จาตุรงค์ ได้แชมป์มาครอง ป้องกันตำแหน่งได้ 3 ครั้งก็เสียแชมป์ให้ฮอร์เก้ อาร์เช่ไป หลังจากเสียแชมป์ ชเวยังไม่แขวนนวม และมีโอกาสขึ้นชิงแชมป์โลกของสมาคมมวยโลกอีก 2 ครั้งใน พ.ศ. 2546 และ 2547 แต่ไม่สำเร็จ หลังจากนั้น ชเวหันมาชิงแชมป์เงาขององค์กรมวยโลกและคว้าแชมป์มาครองได้สำเร็จ
ชเวขึ้นชกป้องกันตำแหน่งครั้งสุดท้ายเมื่อ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2550 กับ เฮรี่ อาร์มอน จากอินโดนีเซีย ในยกสุดท้าย ชเวถูกหมัดของอาร์มอนลงไปนับ 8 แม้จะลุกขึ้นมาได้แต่อาการไม่สู้ดี พอดีระฆังหมดยกสุดท้ายดังขึ้นเสียก่อน ชเวจึงเป็นฝ่ายชนะคะแนนไป หลังจากนั้น ชเวหมดสติด้วยอาการเลือดคั่งในสมอง จนต้องผ่าตัดสมองและสุดท้าย ชเวเสียชีวิตเมื่อ 3 มกราคม พ.ศ. 2551
วิลเฟรโด โกเมซ
วิลเฟรโด โกเมซ (Wilfredo Gomez) นักมวยสากลชาวปวยร์โตรีโก เกิดเมื่อ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2499 สถิติการชก 48 ครั้ง ชนะ 44 (น็อค 42) เสมอ 1 แพ้ 3
วิลเฟรโด โกเมซ เป็นนักมวยที่ได้ครองแชมป์โลกถึงสามสมัย ใน พ.ศ. 2546 นิตยสารเดอะริงได้จัดให้เขาเป็นหนึ่งในนักมวย 100 คนที่ยิ่งใหญ่ตลอดกาล โกเมซเกิดในบริเวณที่ยากจนในปวยร์โตรีโก เริ่มจากเป็นนักสู้ข้างถนน พ่อของเขาเป็นคนขับรถแท็กซี่ ตัวเขาเองเคยขายลูกกวาดมาก่อนที่จะเป็นนักมวย
โกเมซเริ่มจากชกมวยสากลสมัครเล่นได้เหรียญทองกีฬาอเมริกากลางและแคริบเบียนใน พ.ศ. 2517 ที่สาธารณรัฐโดมินิกันและได้แชมป์โลกในปีเดียวกันที่คิวบา เขาเคยแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2515 ที่เยอรมันแต่ไม่ได้เหรียญรางวัล โกเมซตัดสินใจที่จะไม่เข้าแข่งกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2519 ที่แคนาดา จึงหันมาชกมวยอาชีพ
หลังจากที่การชกครั้งแรกไม่ประสบความสำเร็จนัก เขาขึ้นชกชนะน็อครวดถึง 32 ครั้ง รวมทั้งชกชนะฟูเอเตส และแชมป์โลกในอนาคตอย่าง อัลเบอร์โต ดาวีลา การชนะน็อครวด 32 ครั้งของเขาทำให้เขาเป็นแชมป์โลกที่ชนะน็อคติดต่อกันมากที่สุดและเป็นอันดับสามของโลกรองจาก ลามาร์ คลาก (43 ครั้ง) และบิลลี่ ฟอก (44 ครั้ง) ถ้านับจากนักมวยทั้งหมด เพราะทั้งคลากและฟอกไม่เคยครองแชมป์โลก
จากการชกชนะน็อครวด 32 ครั้งทำให้โกเมซได้ชิงแชมป์รุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวทกับยุม ดองคยุม ที่มาป้องกันตำแหน่งที่ซานฟรานซิสโก การชกในช่วงแรก โกเมซถูกหมัดของยุมลงไปให้กรรมการนับก่อน แต่เขาลุกขึ้นมาได้ และเป็นฝ่ายชนะน็อคในยกที่ 12 ได้ครองแชมป์ โกเมซไปชกป้องกันตำแหน่งในทวีปเอเชีย ที่ญี่ปุ่น ชนะน็อคโคบายาชิ ยก 3 และเคยมาชกป้องกันตำแหน่งในประเทศไทยกับสกัด เพชรยินดีด้วย
โกเมซป้องกันแชมป์ด้วยการชกชนะน็อครวดถึง 12 ครั้ง ซึ่งนับรวมครั้งที่เขาชนะน็อค คาร์ลอส ซูราเต แชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวทด้วย และชนะน็อเลโอนาร์โด ครูซ ผู้ที่ได้เป็นแชมป์โลกในเวลาต่อมาในยกที่ 13 เขาได้เลื่อนขึ้นไปชิงแชมป์โลกรุ่นเฟเธอร์เวทกับซัลวาดอร์ ซานเชส ชาวเม็กซิโก เมื่อ 21 สิงหาคม 2524 แต่เป็นฝ่ายพ่ายแพ้ โกเมซกลับมาชกในรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทอีกครั้ง และรอโอกาสที่จะแก้มือกับซานเชส แต่หลังจากซานเชสประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตเมื่อ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2525 ทำให้ความหวังของโกเมซที่จะชกแก้มือกับซานเชสหมดไป โกเมซได้มาร่วมไว้อาลัยในพิธีศพของซานเชสด้วย โกเมซป้องกันแชมป์ไว้ได้ 17 ครั้งก่อนจะสละตำแหน่งขึ้นไปชกในรุ่นเฟเธอร์เวท
โกเมซพยายาขึ้นไปชิงแชมป์โลกรุ่นเฟเธอร์เวทเป็นครั้งที่ 2 และประสบความสำเร็จเมื่อเป็นฝ่ายชนะฮวน ลาปอร์เต้ ก่อนที่จะเสียแชมป์ให้ อาซูมาห์ เนลสันจากกานา เมื่อ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2527 โกเมซพยายามขอชกแก้มือกับเนลสัน แต่ในที่สุดก็ตัดสินใจชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท WBA ชนะคะแนน ร็อคกี้ ล็อกริด ได้ครองแชมป์โลกสมัยที่ 3 แต่ก็เสียตำแหน่งแชมป์โลกให้กับอัลเฟรโด ลายเน ในการป้องกันตำแหน่งครั้งแรกเท่านั้น
หลังการพ่ายแพ้ในครั้งนั้น โกเมซหยุดชกไปช่วงหนึ่ง และกลับมาชกมวยอีกครั้งใน พ.ศ. 2531 - 2532 แต่เขาก็พบว่าช่วงเวลาที่รุ่งโรจน์ของเขาผ่านพ้นไปแล้ว จึงตัดสินใจแขวนนวมอย่างถาวร หลังจากเลิกชกมวย เขาได้ย้ายไปอยู่เวเนซุเอลา และมีข่าวพัวพันกับยาเสพติดและติดคุกอยู่หลายเดือน และต้องไปฟื้นฟูสมรรถภาพที่โคลัมเบียหลังจากนั้น โกเมซกลับมาปวยร์โตรีโก เป็นเทรนเนอร์ให้กับเฮกเตอร์ คามาโช จูเนียร์ ลูกชายของเฮกเตอร์ คามาโช ในเดือนพฤษภาคม 2546 โกเมซได้รับเชิญให้ไปปานามาและได้รับการเชื้อเชิญให้เป็นพลเมืองของปานามาใน พ.ศ. 2549 เขาได้ซื้อบ้านและอพยพครอบครัวมาอยู่ฟลอริดา สหรัฐอเมริกา เขามีลูกสาว 3 คน ลูกชาย 1 คน ปัจจจุบันเขาได้รับการเสนอชื่อในหอเกียรติยศของนักมวย ใน พ.ศ. 2546 ชีวประวัติของเขาถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์
ณ บางช้าง
ราชินีกุล ณ บางช้าง เป็นสกุลซึ่งเป็นพระญาติวงศ์ในสมเด็จพระอมรินทราบรมราชินีกรมพระอมรินทรามาตย์ พระบรมราชินีในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช และ ยังเป็นสกุลที่สืบเชื้อสายมาจากพระมหากษัตริย์ของราชวงศ์พระร่วง แห่งอาณาจักรสุโขทัย และ ราชวงศ์สุโขทัย แห่งอาณาจักรอยุธยา
สกุล ณ บางช้าง นับว่าเป็นหนึ่งในนามสกุลเก่าแก่ของไทย และ เป็นสกุลที่สืบเชื้อสายมาจากพระราชวงศ์ตั้งแต่สมัยอาณาจักรสุโขทัย
สกุล ณ บางช้าง ยังเป็นราชินิกุลแห่งราชวงศ์จักรี ราชินิกุลบางช้างประกอบด้วย 5 สกุลย่อย ได้แก่ ชูโต, แสง-ชูโต, สวัสดิ-ชูโต, บุนนาค และ ณ บางช้าง
ต้นตระกูลคือ พระชนกทองและพระชนนีสั้น ทรงเป็นพระชนกและพระชนนีในสมเด็จพระอมรินทราบรมราชินี มีพระบุตร 10 องค์สามองค์ในบรรดาพระโอรสพระธิดา เป็นต้นตระกูลของวงศ์ (กลุ่มหรือหมู่) บางช้างของสกุลต่าง ๆ ของสมเด็จพระอมรินทราบรมราชินี สามองค์ดังกล่าวคือ เจ้าคุณหญิงแก้ว ท่านเป็นภรรยาพระยาสมุทรสงคราม (ศร) ผู้ว่าราชการเมืองสมุทรสงคราม มีบุตรธิดาเป็นชั้น 2 คือสอิ้ง รัตนกุล (ณ บางช้าง. "ลำดับราชินิกุลบางช้าง," หจก.ศิวพร,11 มีนาคม 2501. 111 หน้า. (พิมพ์เป็นอนุสรณ์งานพระราชทานเพลิงศพ ร.ต.อ. ขุนวารินทรสัญจร (ขาว ณ บางช้าง)
Code division multiple access
CDMA (Code division multiple access) คือ เทคโนโลยี ที่ใช้ในการส่งข้อมูลไม่ว่าจะเป็น DATA หรือ VOICE จากผู้ใช้โทรศัพท์เคลื่อนที่คนนึง ไปยังอีกคนนึง โดยข้อมูลที่ส่งไปจะถูกเข้ารหัสต่างๆกันใน channel เดียวกัน ทำให้สามารถที่จะส่งข้อมูลจากหลายๆผู้ใช้งานใน channel เดียวกันได้
ซึ่งในประเทศไทยมีผู้ให้บริการ TrueMove H (ทรูมูฟเอช หรือ เรียลมูฟ) และ CAT CDMA ที่ให้บริการโทรศัพท์มือถือในเทคโนโลยี CDMA2000 1x
แต่ CAT CDMA เป็นเครือข่ายโทรศัพท์มือถือที่เป็น3G
กระ
กระมี 3 ชนิด คือ กระตื้น กระลึก และกระเนื้อ
จะมีลักษณะเป็นจุดสีน้ำตาล มักเป็นบริเวณใบหน้าหรือส่วนที่โดนแสงบ่อยๆ กระตื้นยังแบ่งเป็น 2 ชนิดคือ
มีลักษณะเป็นจุดสีเทาหรือฟ้าอมเทาหลายจุดที่บริเวณโหนกแก้มสองข้าง มักพบในผู้หญิงเอเชียเนื่องจากมีเซลล์สร้างเม็ดสีขึ้นผิดที่ คือไปอยู่ชั้นหนังแท้ เพราะฉะนั้นกระลึกพวกนี้จึงไม่ตอบสนองต่อการทายากำจัดฝ้า
มีลักษณะเป็นตุ่มสีน้ำตาลหรือดำ ซึ่งค่อยๆ ขยายขนาดขึ้นช้าๆ เป็นตุ่มแบนขนาดใหญ่มีขอบชัดเจน ผิวอาจจะเรียบหรือขรุชระก็ได้ ส่วนมากจะเริ่มเป็นตั้งแต่วัยกลางคน และค่อยๆ เพิ่มจำนวนและขนาดขึ้นช้าๆ ตามอายุ มักพบรอยโรคที่ใบหน้าและส่วนของลำตัวผู้ที่มีการตกกระแบบนี้มักมีประวัติคนในครอบครัวเป็นด้วย
กระตื้นนิยมรักษาด้วยเลเซอร์ซึ่งทำให้เกิดสะเก็ดขาวและหลุดออกไป แต่เนื่องจากเป็นกรรมพันธุ์กระนี้จะกลับมาขึ้นใหม่อีกหากไปโดนแสงแดดจัด ส่วนกระลึกแนะนำให้รทำไอพีแอล
ผู้ป่วยไม่ต้องกังวลใจหากไม่ได้รักษา เนื่องจากรอยโรคเหล่านี้จะไม่เปลี่ยนแปลงไปเป็นมะเร็งผิวหนัง
ภูสมิง หน่อสวรรค์
ภูสมิง หน่อสวรรค์ นักร้องเพลงโฟล์กซอง ลูกครึ่งไทย-ลาว เกิดเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2499 ที่ประเทศลาว เป็นบุตรชายของท้าวภูขง หน่อสวรรค์ อดีตอธิบดี, กงสุลลาวในไทยและฮ่องกง มารดา นางบัวลอย หน่อสวรรค์ (ไชยวงค์) สาวน้อยจบ ป.4 จากลำพูน บ้านป่าเส้า หลานนายพลภูมี หน่อสวรรค์ ซึ่งเป็นทั้งทหารและนักการเมืองฝ่ายขวาของลาว มีพี่น้องทั้งหมด 5 คนโดยเขาเป็นคนที่ 4
ระหว่างที่เรียนระดับชั้นมัธยมที่โรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย จังหวัดเชียงใหม่ ภูสมิงได้ตั้งวงดนตรีกับเพื่อนๆ ชื่อ "พับบลิคเทเลโฟน" ขึ้นมา ออกแสดงตามสถานบันเทิงรอบเมืองเชียงใหม่
จากนั้นจึงเดินทางเข้าสู่กรุงเทพฯ มาเรียนด้านบริหารธุรกิจอยู่ที่มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิต สมัยที่ยังใช้ชื่อว่า วิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ อยู่ ภูสมิงได้ร่วมกลุ่มกับเพื่อนที่รามคำแหง และจุฬาฯ ตั้งวงดนตรีโฟล์คซองไปเล่นประจำอยู่ที่ ร้านทิกกาเดอรี่ ข้างสถานทูตอังกฤษ เป็นภาษาอังกฤษ กระทั่ง ธนิต ศิลปะกิจ ผู้เคยทำงานร่วมกับจรัล มโนเพชร ในคอนเสิร์ตแฮนด์ อิน แฮนด์ ทราบข่าวว่าภูสมิงแต่งงานเพลงไทยไว้บ้าง จึงชักชวนกันทำอัลบั้มเพลง
ปี พ.ศ. 2524 อัลบั้มแรกชุดขอรัก ภูสมิง หน่อสวรรค์ กับ ธนิต ศิลปะกิจ ได้ทำมาสเตอร์เทป ที่ห้องอัดของ จรัล มโนเพชร ในจังหวัดเชียงใหม่ เมื่อนำมาเสนอค่ายเทปบริษัทโฟร์แทรคให้ความสนใจผลิต หลังเพลงออกอากาศ ระย้า นักจัดรายการวิทยุและเจ้าของค่ายรถไฟดนตรี ที่กำลังประสบความสำเร็จกับศิลปินทรีโอ สาว สาว สาว อยู่ มีโอกาสฟังน้ำเสียง จึงพูดออกอากาศใครรู้จักภูสมิง ให้ช่วยติดต่อกลับมายังสถานี
ภูสมิง หน่อสวรรค์ เริ่มผลิตอัลบั้มชุด 2 รักนิรันดร์ กับค่ายรถไฟดนตรีในปี พ.ศ. 2525 โดยมีการดึง ภูสมสนุก หน่อสวรรค์ ลูกชายของอามาร่วมงานเพลง ทั้งคู่มาประสบความสำเร็จในปีถัดมา อัลบั้มชุดที่ 3 มีเพลงที่ได้รับความนิยม คือ "ลองรักอีกครั้ง" กับ "บทเรียนสอนใจ" ทำให้มีงานแสดงประจำอยู่ที่ห้องอาหารครัวหลวง โรงแรมแมนดาริน ต่อเนื่องไปยังโรงแรมมณเฑียร และโรงแรมฮิลตัน ยอดขายชุดลองรักอีกครั้ง ทะลุถึง 1 แสนม้วนซึ่งถือว่ามากในสมัยนั้น
เมื่อภูสมิงและน้องชายมีโอกาสออก รายการลูกโป่งสีชมพู ทางช่อง 9 และต้องเล่นโฟล์คซองเพลงสากล ทำให้ระย้าเห็นโอกาสดีจึงผุดแนวคิดดิสโอลด์กีตาร์ นำเพลงสากลคันทรีมาคัฟเวอร์ใหม่ อัลบั้มดิสโอลด์กีตาร์ผลิตออกมา 5 ชุด โดยภูสมิงมีการสลับงานเพลงไทย ชุดถามหาความรัก และ ชุดตัวแทน ออกมารักษาความนิยม มีเพลงที่ได้รับความนิยมเช่น "ใคร ๆ ก็รู้, ตัวแทน"
ปี พ.ศ. 2530 ภูสมิงเว้นช่วงผลิตงานเพลง และหันไปลงทุนธุรกิจร้านอาหารภูสมิงที่อยู่ดอนเมือง โดยมีการเชิญนักร้องเพลงสากล อาทิ ฉันทนา กิติยพันธ์, สุดา ชื่นบาน และกิตติคุณ เชียรสงค์ ไปร่วมสร้างสีสัน หลังดำเนินธุรกิจได้ 9 ปี ร้านอาหารประสบวิกฤติฟองสบู่แตก จนร้านภูสมิงจำต้องปิดตัวลงไป
ภูสมิงกลับมาทำงานเพลงอีกครั้งร่วมกับค่ายพีจีเอ็ม โดยเป็นการนำเพลงไทยยอดนิยมในอดีต อาทิ "กุหลาบปากซัน, เป็นไปไม่ได้" และ "ภวังค์รัก" มาคัฟเวอร์ใหม่ รวมถึงรับเชิญไปร้องเพลงในต่างประเทศ แต่การร้องเพลงต่างแดนรายได้ขึ้นอยู่กับทิปผู้ฟังไม่ได้เป็นการว่าจ้าง ปัจจุบันแสดงดนตรีทั่วไปทั่วราชอาณาจักรไทย เช่น ร้านDaddy's garden ซอยสวนผัก51, Waterside, The Local และVintage
กระเพาะปัสสาวะ
กระเพาะปัสสาวะ () เป็นอวัยวะซึ่งเก็บปัสสาวะที่ไตขับถ่ายออกมาก่อนกำจัดออกจากร่างกายโดยการถ่ายปัสสาวะ กระเพาะปัสสาวะเป็นอวัยะยืดหยุ่นและเป็นกล้ามเนื้อแอ่ง อยู่ ณ ฐานเชิงกราน ปัสสาวะเข้าสู่กระเพาะปัสสาวะทางท่อไตและออกทางท่อปัสสาวะ ปริมาตรของกระเพาะปัสสาวะระบุไว้ระหว่าง 500 ถึง 1000 มิลลิลิตร
เป็นอวัยวะที่อยู่ในช่องอุ้งเชิงกรานด้านหลังกระดูกหัวหน่าว มีลักษณะเป็นถุงกลวงยืดหยุ่นได้ ผนังของกระเพาะปัสสาวะมีกล้ามเนื้อเรียบ 3 ชั้น ที่คอของกระเพาะจะมีกล้ามเนื้อหูรูดทวารเบามัดใน (internal sphincter muscle) ซึ่งเป็นกล้ามเนื้อลายอยู่ด้วย กระเพาะปัสสาวะจะทำหน้าที่เป็นที่เก็บสะสมน้ำปัสสาวะ จนกระทั่งมีน้ำปัสสาวะเกิน 250 มิลลิลิตร ก็จะรู้สึกปวด อยากถ่ายปัสสาวะ กระเพาะปัสสาวะจะหดตัว ขับน้ำปัสสาวะออกมา เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม การถ่ายปัสสาวะจะต้องประกอบไปด้วย
พอล ไซมอน
พอล ไซมอน (; 13 ตุลาคม พ.ศ. 2484 - ) นักร้อง นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน หนึ่งในสมาชิกวงดูโอ ไซมอน แอนด์ การ์ฟังเกล ซึ่งมีผลงานร่วมกับอาร์ต การ์ฟังเกล ช่วงปี พ.ศ. 2507 - พ.ศ. 2513 และออกผลงานเดี่ยว
พอล ไซมอน เกิดในครอบครัวชาวโรมาเนียเชื้อสายยิว เป็นเพื่อนกับอาร์ต การ์ฟังเกล มาตั้งแต่เด็ก เคยมีผลงานร่วมกันมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2499 ในชื่อวงดูโอ "ทอม แอนด์ เจอรี" (การ์ฟังเกลใช้ชื่อแฝงว่า "ทอม กราฟ" ไซมอนใช้ชื่อแฝงว่า "เจอรี แลนดิส") และหันไปทำงานเดี่ยว ออกผลงานร่วมกับศิลปินหลายคน รวมทั้ง แคโรล คิง
ในปี พ.ศ. 2507 พอล ไซมอน และอาร์ต การ์ฟังเกล ผลิตผลงานร่วมกันในสังกัตโคลัมเบีย เรคคอร์ดส ในชื่อ "ไซมอน แอนด์ การ์ฟังเกล" กับอัลบั้ม "Wednesday Morning, 3 A.M." ในช่วงแรกไม่ได้รับการตอบรับที่ดีนัก แต่กลุ่มผู้ฟังเริ่มชื่นชอบเพลง "The Sounds of Silence" จนกระทั่งเพลงนี้ติดอันดับหนึ่งในสหรัฐอเมริกา
ไซมอน แอนด์ การ์ฟังเกล มีผลงานอัลบัมร่วมกัน 5 ชุด มีซิงเกิลที่ประสบความสำเร็จเช่น "The Sounds of Silence", "Mrs. Robinson", "Bridge over Troubled Water", "Scarborough Fair" และ "The Boxer" ก่อนจะแยกย้ายกันไปทำงานส่วนตัว และกลับมาแสดงดนตรีสดร่วมกันเป็นครั้งคราว โดยครั้งที่ประสบสำเร็จสูงสุดคือ การแสดงสดที่เซ็นทรัลพาร์ก เมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2524 ซึ่งมีผู้ชมมากกว่า 500,000 คน
หลังจากแยกวงในปี พ.ศ. 2514 พอล ไซมอนผลิตผลงานเดี่ยวออกมาอย่างสม่ำเสมอ ผลงานที่ประสบความสำเร็จคืออัลบัม "Paul Simon" (1972), "There Goes Rhymin' Simon" (1973), "Still Crazy After All These Years" (1975) โดยเฉพาะอัลบัม "Graceland" (1986) และ "The Rhythm of the Saints" (1990) ในแนวเวิร์ลมิวสิก ซึ่งทำให้เกิดกระแสความนิยมดนตรีประเภทนี้
ฟาโรห์แอเคนาเทน
แอเคนาเทน (Akhenaten, Ikhnaton, Akhenaton, Ikhnaton, Khuenaten) หรือ แอเมนโฮเทปที่ 4 (Amenhotep IV) หรือ อาเมโนฟิสที่ 4 (Amenophis IV) เป็นพระมหากษัตริย์ลำดับที่ 10 แห่งราชวงศ์ที่สิบแปดแห่งอียิปต์ (Eighteenth dynasty)
ฟาโรห์แอเคนาเทน มีพระมเหสีที่เป็นราชินีที่มีชื่อเสียงโด่งดัง คือ ราชินีเนเฟอร์ติติ (Nefertiti) และพระราชโอรสที่มีชื่อเสียงอีกเช่นกัน คือ ฟาโรห์ทุตอังค์อามุน (Tutankhamun)
ฟาโรห์แอเคนาเทน ขึ้นครองราชย์ระหว่าง 1350 ปีก่อนคริสต์ศักราช และครองราชย์อยู่นาน 17 ปี ปัจจุบัน นักประวัติศาสตร์เชื่อว่า พระองค์เป็นฟาโรห์องค์แรกที่ปฏิวัติความเชื่อในอาณาจักรอียิปต์ พระองค์ทรงนับถือพระเจ้าเพียงองค์เดียว คือ อาเตน (Aten) (สุริยเทพ สันนิษฐานว่าเป็นไปได้ว่าอาจเป็นองค์เดียวกับ รา) ถึงขนาดสร้างเมืองใหม่ที่ชื่อ อมาน่า (Amarna) ที่มีศาสนสถานขนาดใหญ่เพื่อบูชาเทพอาเตน พร้อมกับเปลี่ยนพระนามใหม่เป็น แอเคนาเทน ด้วย เพื่อให้เชื่อมโยงกับคำว่า อาเตน (แอเคนาเทน แปลว่า "มีประโยชน์ต่ออาเตน") ซึ่งนักประวัติศาสตร์เชื่อว่า การที่นับถือเทพเจ้าเพียงองค์เดียวของพระองค์นั้น เป็นแรงบันดาลใจให้โมเสสเป็นกบฏต่อฟาโรห์แรเมซีสที่ 2 (Ramesses II) ในอีกราว 50 ปี ต่อมา
ที่วิหารและราชวังในเมือง อะมานา พระองค์ได้สร้างศิลปกรรมฝาผนังไว้อย่างงดงาม ที่มีบทสรรเสริญเทพอาเตน แต่เมื่อพระองค์สวรรคตลง เมืองอมาน่าแห่งนี้ก็ได้ถูกทิ้งร้างทันที ทายาทรุ่นหลังได้ทำลายวิหารและบทสรรเสริญเหล่านี้เสีย รวมทั้งได้ประนาณพระองค์และทำลายรูปสลักพระพักตร์ของพระองค์ด้วย ซึ่งเชื่อว่า ทั้งนี้เป็นเพราะต้องการทำลายหลักความเชื่อของการนับถือเทพเจ้าองค์เดียว (Monotheism)
โยเซฟชาวอาริมาเธีย
โยเซฟชาวอาริมาเธีย () เป็นผู้จัดการฝังพระศพพระเยซูหลังจากทรงถูกตรึงที่กางเขน พระวรสารนักบุญมัทธิวระบุว่าเขาเป็นเศรษฐี และพระวรสารนักบุญมาระโกระบุว่าเขา ""เป็นสมาชิกสภาและเป็นที่นับถือของคนทั้งหลาย อีกทั้งยังเป็นคนที่กำลังคอยท่าแผ่นดินของพระเจ้า"" และตามพระวรสารนักบุญยอห์นว่าโยเซฟเป็นสาวกของพระเยซูอย่างลับ ๆ เมื่อได้ข่าวว่าพระเยซูสิ้นพระชนม์ โยเซฟก็รีบไปหาป็อนติอุส ปีลาตุสและขอพระศพของพระเยซู ตามความเห็นของผู้รู้อีกมุมหนึ่งกล่าวว่า “เป็นสิ่งที่ไม่คาด…โยเซฟนำพระเยซูเข้ามาในครอบครัวของตนเองหรือ?”
เมื่อทหารโรมันมาบอกปีลาตุสว่าพระเยซูสิ้นพระชนม์แล้ว ปีลาตุสก็อนุญาตให้โยเซฟไปเอาร่างพระเยซู โยเซฟก็รีบไปซึ้อผ้าลินินอย่างดี (มาร์ค 15:46) แล้วก็เดินทางไปกอลกอธา (Golgotha) ซึ่งเป็นที่ที่พระเยซูถูกตรึงกางเขนเพื่อทำการอัญเชิญพระศพลงจากกางเขน โดยมีนิโคเดอมัส (Nicodemus) เป็นผู้ช่วย ร่างที่นำลงมาก็ห่อด้วยผ้าลินินพรมด้วยของหอมที่นิโคเดอมัสนำติดตัวมา (จอห์น 19:38-42) เสร็จแล้วก็นำร่างไปไว้ในที่เก็บศพที่ถูกเตรียมไว้ก่อนหน้านั้นสำหรับตัวโยเซฟเอง ซึ่งเป็นที่เก็บศพที่ขุดเข้าไปในหินในสวนไม่ไกลนัก ผู้ที่เป็นพยานเมื่อโจเซฟวางร่างพระเยซูไว้ในที่เก็บศพก็คือมารีย์ชาวมักดาลา มารีย์ (มารดาพระเยซู) และสตรีคนอื่น ๆ แล้วก็เอาก้อนหินปิดก่อนจะกลับ (ลูค 23:53, 55) โยเซฟต้องรีบทำเพราะใกล้จะเป็นวันซับบัธ
ในสมัยกลางมีตำนานหลายเรื่องที่เกี่ยวกับโยเซฟแห่งอาริมาเธียซึ่งโยงโยเซฟว่าเป็นผู้นำจอกศักดิ์สิทธิ์มายังประเทศอังกฤษ นอกจากนั้นโยเซฟแห่งอาริมาเธียยังมักจะปรากฏในจิตรกรรมหรือประติมากรรมเกี่ยวกับ “การอัญเชิญพระศพลงจากกางเขน”