hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
จิต
จิต () หรือจิตใจ คือ ความรู้สึกนึกคิด เชาว์ปัญญา ความสำนึก ความมีสติ แต่ความคิดเป็นองค์ประกอบสำคัญของจิตใจที่สามารถรู้เห็นได้ กำกับและควบคุมอย่างชัดเจน บางครั้งจึงใช้คำว่า "ความคิด" แทน
มีทฤษฎีหลายทฤษฎีที่กล่าวถึงการทำงานของจิต ทั้งจากเพลโต อริสโตเติล หรือแม้แต่นักปรัชญาชาวกรีกและอินเดีย ก่อนที่จะมีวิทยาศาสตร์ ทฤษฎีจะเน้นไปทางปรัชญาหรือศาสนา แต่ทฤษฎีสมัยใหม่ จะอาศัยวิทยาศาสตร์ในการอธิบายการทำงานของสมอง
คือ ความสามารถของบุคคลที่จะปรับตัวให้มีความสุขอยู่กับสังคมและสิ่งแวดล้อมได้ดี มีสัมพันธภาพอันดีงามกับบุคคลอื่นและดำรงชีวิตอยู่ได้ด้วยความสมดุลอย่างสุขสบาย 
รวมทั้งสนองความสามารถของตนเองในโลกที่กำลังเปลี่ยนแปลงนี้ได้โดยไม่มีข้อขัดนนั่นเอง
หมายถึง การตอบสนองของจิตใจต่อสิ่งเร้า อาจแบ่งอารมณ์ออกเป็น 3 ประเภท
ร่างกายและจิตใจมีความสัมพันธ์กัน โดยเมื่อใดที่ร่างกายตึงเครียด จะทำให้ระบบประสาทอัตโนมัติ ซิมพาเทติก ทำงานมากขึ้น ส่งผลให้ความดันโลหิตสูงขึ้น หัวใจเต้นเร็วขึ้น เลือดไหลเวียนมาเลี้ยงผิวหนังลดลง ตรงกันข้ามกับภาวะผ่อนคลายที่ระบบประสาท พาราซิมพาเทติก ทำงานมากขึ้นอย่างสมดุลจะทำให้ร่างกายหายใจช้าลง ชีพจรและความดันโลหิตลดลง มือเท้าอุ่นขึ้น
เมื่อเกิดความเครียด ร่างกายจะมีการเปลี่ยนแปลง เช่น ต่อมเหงื่อทำงานมากขึ้น ไตขับของเสียได้น้อยลง หัวใจเต้นเร็วและแรง เส้นเลือดในท้องและผิวหนังหดตัว อาหารจึงไม่ย่อย ภูมิต้านทานลดลง เกล็ดเลือดเกาะตัวเป็นลิ่มมากขึ้น ไขมันที่สะสมอยู่ในกล้ามเนื้อจะละลายออกมาอยู่ในสภาวะพร้อมใช้งาน ไขมันในเลือดจึงสูงขึ้น หากเครียดบ่อยๆ จะอุดตันตามเส้นเลือด กลายเป็นโรคหัวใจและความดันโลหิตสูง จิตใจที่เครียดติดต่อกันนานๆ ทำให้ฮอร์โมน คอร์ติซอล เพิ่มขึ้น มีผลลดความว่องไวของระบบภูมิคุ้มกันร่างกาย ภูมิต้านทานที่ถูกกดไว้ ทำให้ป่วยง่าย ระบบทางเดินอาหารทำงานได้ไม่ดี เนื่องจากปกติ ร่างการจะสร้างเซลล์เคลือบกระเพาะอาหารและลำไส้เล็ก แต่ผลจากความเครียด ร่างกายจะไม่ซ่อมแซมตัวเอง จึงเกิดแผลในกระเพาะอาหาร
มีผลการวิจัยกล่าวว่า ผู้ที่มีความรู้สึกเกลียดชังหรือเป็นศัตรู ความดันจะสูงขึ้น 40 วินาที ส่วนความโกรธ ทำให้ความดันสูงขึ้น 80 วินาที
ความเจ็บป่วยที่มีผลต่อเนื่องมาจากจิตใจ ทางการแพทย์เรียกว่า เช่น โรคความดันโลหิตสูง หลอดเลือดหัวใจ ไมเกรน หอบหืด ภูมิแพ้ โรคกระเพาะอาหาร ท้องเสีย
พระเจ้ามุนจงแห่งโชซ็อน
พระเจ้ามุนจง (อักษรฮันกึล : 문종 อักษรฮันจา: 文宗, พ.ศ. 1957 – พ.ศ. 1995) เป็นกษัตริย์องค์ที่ 5 แห่งราชวงศ์โชซอนของเกาหลี เป็นพระราชโอรสพระองค์แรกของพระเจ้าเซจงมหาราช ทรงครองราชย์ในช่วง พ.ศ. 1993 - พ.ศ. 1995
พระเจ้ามุนจงทรงเป็นนักประดิษฐ์ตามแบบชางยองชิล โดยพระองค์ทรงมีส่วนร่วมในการประดิษฐ์มาตรวัดน้ำฝน และยังทรงประดิษฐ์เครื่องยิงธนูแบบเข็น (ฮวาชา)
พระเจ้ามุนจงทรงครองราชย์อยู่สองปีก็สิ้นพระชนม์ใน พ.ศ. 1995 จึงให้พระโอรสขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าดันจง
โยะชิตสึเนะ
โยะชิตสึเนะ () เป็นรายการโทรทัศน์ของญี่ปุ่นฉายทางช่องNHK และถูกนำมาฉายทางช่อง ยูบีซี 11 ทุกวันอาทิตย์ เวลา 18:00 น. เริ่มจากวันที่ 7 มกราคม 2550 และทุกวันศุกร์ เวลา 12:00 น.
โมดูลัสของแรงบีบอัด
โมดูลัสของแรงบีบอัด หรือ บัลก์ มอดุลัส (bulk modulus) ("K") คือ การเปลี่ยนแปลงของปริมาตรสัมพัทธ์ของวัตถุที่มีต่อการเปลี่ยนแปลงความดัน ซึ่งจำเป็นในการวัดความต้านทานของวัตถุที่มีต่อการบีบอัด "อย่างสม่ำเสมอ"
ค่าโมดูลัสของแรงบีบอัดของของไหลหรือของแข็ง เขียนอยู่ในรูปสมการได้เป็น
เมื่อ "P" คือความดันและ "V" คือปริมาตร
โมดูลัสของแรงบีบอัดจึงวัดการตอบสนองต่อความดันด้วยการเปลี่ยนแปลงปริมาตรสัมพัทธ์ ซึ่งจำเป็นในการวัดความต้านทานของวัตถุที่มีต่อการบีบอัดอย่างสม่ำเสมอ ยังมีค่ามอดุลัสอื่น ๆ ใช้บรรยายการตอบสนองของวัสดุ (ความเครียด) ต่อความเค้นประเภทอื่น เช่น โมดูลัสของแรงเฉือน บรรยายการสนองต่อความเฉือน และมอดุลัสของยัง บรรยายการตอบสนองต่อการดึงเชิงเส้น
หากกล่าวโดยชัดเจนแล้ว บัลก์ มอดุลัสเป็นปริมาณทาง เทอร์โมไดนามิกส์ จำเป็นในการระบุว่าอุณหภูมิเปลี่ยนแปลงอย่างไรในการระบุค่าโมดูลัสของแรงบีบอัด กล่าวคือ ต้องกำหนดอุณหภูมิคงที่ (formula_2), เอนทาลปีคงที่ (อะเดียบาติก formula_3) หรือตัวแปรอื่น ๆ ที่เป็นไปได้ ในทางปฏิบัติแล้ว ความแตกต่างจะมีความหมายสำหรับแก๊สเท่านั้น
ค่าส่วนกลับของโมดูลัสของแรงบีบอัด เรียกว่า compressibility ของสาร
สำหรับแก๊ส ค่า adiabatic bulk modulus formula_3 กำหนดโดยประมาณคือ
เมื่อ
ค่า adiabatic bulk modulus จะควบคุม อัตราเร็วเสียง (สำหรับคลื่นความดัน) ในวัสดุ ของแข็งสามารถส่งผ่าน คลื่นตามขวาง ได้ โดยกรณีนั้นค่า โมดูลัสของแรงเฉือน จะเป็นตัวการหลักในการอธิบาย
เตตริส
เตตริส (; ) เป็นเกมแก้ปัญหาจัดเรียงตัวบล็อกที่หล่นลงมา จัดเรียงให้เป็นแถว เกมเตตริสนั้นเป็นเกมที่นิยมมากที่สุดเกมหนึ่ง โดยมีการนำมาทำซ้ำหลายครั้ง ตัวเกมออกแบบโดยอะเลคเซย์ ปายีตนอฟ (Alexey Pajitnov) นักออกแบบเกมชาวรัสเซียออกแบบสำหรับเล่นในเครื่อง Electronika 60 ไว้เมื่อวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2527 (ซึ่งในสมัยนั้นยังเป็นสหภาพโซเวียตอยู่) โดยผู้ออกแบบกล่าวว่าชื่อเกมนั้นผู้ออกแบบได้นำคำศัพท์จากเลขกรีก คำว่า "เตตระ-" ที่หมายถึง 4 เนื่องจากชิ้นส่วนของตัวบล็อกแต่ละตัวนั้นจะประกอบด้วย 4 ชิ้นส่วน
เกมเตตริสนั้นเป็นหนึ่งในเกมที่มีการนำมาทำซ้ำมากที่สุดในโลกเกมหนึ่งไม่ว่าเครื่องเล่นวิดีโอเกม เครื่องเล่นเกมแบบพกพา เกมคอมพิวเตอร์ เกมบนโทรศัพท์มือถือ และอื่น ๆ อีกมาก
บีอีเอ ซิสเต็มส์
บริษัท บีอีเอ ซิสเต็มส์ () ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1995 มีความเชี่ยวชาญในซอร์ฟแวร์โครงสร้างพิ้นฐานขององค์กร มีสำนักงานทั้งสิ้น 77 สำนักงานใน 37 ประเทศ รวมถึงประเทศไทยด้วย
อักษรชวา
อักษรชวา (ภาษาชวา: "อักซาราจาวา") หรือ ฮานาจารากา () เป็นอักษรที่ใช้เขียนภาษาชวา โดยก่อนหน้าที่จะใช้อักษรชวาเขียน ราว พ.ศ. 1900 ภาษาชวาเขียนด้วยอักษรปัลลวะ อีก 200 ปีถัดมาเขียนด้วยอักษรกวิ จนราว พ.ศ. 2200 อักษรชวาหรือจารากันจึงพัฒนาขึ้นมา อักษรนี้ถูกห้ามใช้ในช่วงที่ญี่ปุ่นยึดครองอินโดนีเซียระหว่าง พ.ศ. 2483 -2488 ราวพ.ศ. 2000 มีการเขียนภาษาชวาด้วยอักษรอาหรับเช่นกัน เรียกว่าเปกอลหรือกันดิล ตั้งแต่เนเธอร์แลนด์นำการเขียนด้วยอักษรละตินเข้ามาเผยแพร่ เมื่อประมาณ พ.ศ. 2300 ทั้งอักษรชวาและอักษรอาหรับจึงถูกแทนที่ด้วยอักษรละติน ปัจจุบันอักษรชวาใช้ทางวิชาการและการประดับตกแต่ง ผู้ที่อ่านได้จะได้รับการยกย่องมากอักษรนี้เคยใช้เขียนภาษาบาหลีและภาษาซุนดา แต่ถูกแทนที่ด้วยอักษรละตินหมดแล้ว
อักษรชวาและอักษรบาหลีเป็นอักษรรุ่นใหม่ของอักษรกวิซึ่งสืบทอดมาจากอักษรพราหมี พัฒนาขึ้นในชวาเมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 14 ใช้ในการเขียนเอกสารทางศาสนาในใบลาน อักษรกวิได้พัฒนามาเป็นอักษรชวาเมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 22 อักษรชวาใช้ในศาลในสุรการ์ตาและยอร์กยาการ์ตา และแพร่หลายในเกาะชวาและหมู่เกาะซุนดาน้อย ใช้เขียนเอกสารทางประวัติศาสตร์ และอื่นๆ
ตัวอักษรโลหะสำหรับอักษรชวาผลิตขึ้นครั้งแรกเมื่อราว พ.ศ. 2373 โดยชาวดัตช์ อักษรแบบตัวเขียนผลิตขึ้นเมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 25 ใน พ.ศ. 2469 ได้จัดมาตรฐานการสะกดคำภาษาชวา อย่างไรก็ตาม การใช้อักษรชวาถูกห้ามในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 เมื่อญี่ปุ่นเข้ามายึดครอง ในปัจจุบันไม่มีหนังสือพิมพ์หรือวารสารตีพิมพ์ด้วยอักษรชวา และใช้ในงานวิชาการเท่านั้น การใช้ในชีวิตประจำวันถูกแทนที่ด้วยภาษาอินโดนีเซียซึ่งใช้สอนในโรงเรียน และสอนอักษรนี้เป็นรายวิชาหนึ่ง รัฐบาลท้องถิ่นในชวากลางใช้อักษรชวาในป้ายคู่กับภาษาอินโดนีเซียตั้งแต่ พ.ศ. 2555
อักษรชวามีอักษร 35 ตัว แต่แทนหน่วยเสียงต่างกันขึ้นกับว่าใช้เขียนภาษาใด พยัญชนะมีเสียงอะหรือออเป็นพื้นเสียง ซึ่งเสียงสระนี้จะเปลี่ยนไปตามเครื่องหมายสระ เครื่องหมายวรรคตอน เช่น จุลภาค มหภาค และเครื่องหมายคำพูดใช้ในบทกวี เขียนจากซ้ายไปขวาและเขียนโดยไม่เว้นระหว่างคำ พยัญชนะมี 2 แบบ คือ ตัวเต็ม (อักษรา) และตัวเชิง (ปาซางัน) มีอักษรพิเศษเรียก อักษรา มุรทา หรือ อักษรา เกเท ใช้เขียนชื่อบุคคลที่เป็นที่เคารพ สระมีสองชุดคือสระจมและสระลอย
อักษรตัวเต็มพื้นฐานมี 20 ตัวได้แก่
เป็นอักษรที่เรียกอักษรมุรทาและมหาปรานา ใช้เขียนคำขึ้นต้นของชื่อบุคคลที่เป็นที่เคารพ โดยการใช้คล้ายกับการใช้อักษรตัวใหญ๋ของอักษรละตินที่ใช้เขียนภาษาชวาในปัจจุบัน
อักษรชวามีการเรียงลำดับที่มีเอกลักษณ์ เพราะจะเป็นบทกวีในตัวของมันเองด้วย คือ "Hana caraka, data sawala, paḍa jayanya, maga baṭanga," ซึ่งมาจากนิทานพื้นบ้านเรื่องอายี ซากา ซึ่งเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับกษัตริย์องค์แรกของชวา อักษรชวานี้จะเรียงลำดับตามแบบของภาษาสันสกฤตก็ได้
ชาวซุนดาบางส่วนใช้อักษรชวาในการเขียนภาษาซุนดา แต่ได้ดัดแปลงตัวอักษรและเปลี่ยนชื่อเรียกขากจากจารากันในภาษาชวาเป็นจาจารากัน มี 18 ตัวโดยตัดตัว "dha" และ "tha" ออกไป 
รูปลักษณ์ของอักษรชวาและอักษรบาหลีคล้ายคลึงกัน แต่ใช้ยูนิโคดต่างกัน
กู่ เทียนเล่อ
กู่ เทียนเล่อ (; ชื่อภาษาอังกฤษ: Louis Koo) เป็นนักร้อง-นักแสดงชาวฮ่องกง มีชื่ออังกฤษว่า หลุยส์ () และมีชื่อเล่นว่า กู่ไจ๋ () เกิดเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2513 ที่เมืองจงซาน มณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงในปี พ.ศ. 2536 โดยเป็นนักแสดงในสังกัดของทีวีบี ผลงานที่สร้างชื่อเสียงคือเรื่อง "มังกรหยก ตอน กำเนิดเอี้ยก้วย" (พ.ศ. 2538) "ทีมล่าพระกาฬ หรือ คดีกองปราบ ภาค 4" และ "เจาะเวลาหาจิ๋นซี"
กู่ เทียนเล่อ จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย แต่ระหว่างเรียนก็เริ่มทำงานตั้งแต่อายุ 15 ปี ในซูเปอร์มาร์เก็ตใกล้ๆ บ้าน จากนั้นก็ไปทำงาน
เป็นพนักงานทำความสะอาดที่ร้านแมคโดนัลด์ แต่พอเจอลูกค้าผู้หญิงแซวเข้าก็อายจนไม่สามารถทำงานได้ ทำได้ไม่กี่วันเลยต้องลาออก แล้วย้ายไปทำงานที่ร้านเคเอฟซี แต่ทำไม่ได้นานเหมือนกัน เพราะเห็นเลือดไก่แล้วรู้สึกกระอักกระอ่วน จึงต้องลาออกและไปทำงานใหม่ที่ภัตตาคาร แต่งานใหม่นี้ก็ต้องเจอเหตุการณ์ที่กุ๊กสั่งให้ลอกหนังงูทนไม่ได้ก็ต้องลาออกมาอีกครั้ง
ต่อมาไปทำงานในห้างสรรพสินค้า ไปเป็นพนักงานร้านขายเสื้อผ้าแบรนด์เนม แต่ก็ทำไม่ได้นาน เพราะเบื่อลูกค้าไฮโซ จึงหันไปทำงานเดินเอกสารออฟฟิศที่บริษัทนำเข้าส่งออก คราวนี้ทำอยู่ได้นานประมาณ 2 ปี จนกระทั่งมีโอกาสได้ไปเล่นเป็นพระเอกมิวสิควิดีโอในคาราโอเกะ จึงคิดไปแสวงโชคในวงการบันเทิง และสมัครเข้าชิงบทเอี้ยก้วย ชุดใหม่ของสถานีโทรทัศน์ทีวีบี ในปี พ.ศ. 2538 และได้รับคัดเลือก จากนั้นเป็นต้นมาก็ไต่เต้าสู่ตำแหน่งพระเอกหมายเลขหนึ่งทีวีบี
ในช่วงเวลาที่อยู่ในวงการบันเทิง กู่ เทียนเล่อมีทั้งข่าวร้ายและข่าวดี ไม่ว่าทะเลาะกับสื่อ ตั้งแต่ถูกวิจารณ์บทบาทเอี้ยก้วยที่ถูกเปรียบเทียบกับหลิวเต๋อหัว รวมไปถึงเจอแฉเบื้องหลังว่าเคยถูกดำเนินคดีทะเลาะเบาะแว้ง แต่ก็ผ่านพ้นมาได้ พร้อมกับผลงานซึ่งเป็นที่ชื่นชอบของผู้ชมในฮ่องกงและเอเชีย โดยเฉพาะบทมาดเข้มและแมน จนมาถึงบทตลกที่ขายดีจากเจาะเวลาหาจิ๋นซี
ผลงานละครทีวีที่ผ่านมาได้แก่ มังกรหยก ลูกผู้ชายต้องสู้ จอมจักรพรรดิเฉียนหลง ไอซีเอซี-หน่วยปราบคอร์รัปชั่น เพลิงนรกไฟชีวิต เพื่อนรักสัตว์เลี้ยง คดีดังกองปราบภาค 4 เพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดภาค 2
ในวงการ มีเพื่อนสนิทเป็นดาราสาวคู่ขวัญ ซวนซวน แถมทั้งสองเล่นด้วยกันเรื่องไหน เรตติ้งสูงทุกเรื่อง แต่ในช่วง 2545 จนถึงปี 2547 กู่ เทียนเล่อเบนเข็มไปแสดงภาพยนตร์มากกว่าละคร
กู่ เทียนเล่อมีครอบครัว 4 คน คือ พ่อ แม่ และน้องชาย 1 คน และตัวเขาเอง มีส่วนสูง 181 เซนติเมตร กรุ๊ปเลือด เอบี เขาเคยให้สัมภาษณ์ถึงนิสัยของตัวเองว่า ไม่ได้มาดเข้มเหมือนในหลายๆ บทที่ผ่านมา แต่เป็นคนสนุกสนาน ชอบการ์ตูนมาก โดยเฉพาะดราก้อนบอล ส่วนตัวชอบสะสมรถสปอร์ต กำหนดไว้ว่าผู้หญิงที่จะแต่งงานด้วยต้องเข้ากับพ่อแม่ได้ดี และเป็นแม่บ้านพอสมควร
З
Ze (З, з) เป็นอักษรตัวหนึ่งในอักษรซีริลลิก ใช้แทนเสียง // เหมือนภาษาทั่วไปที่ใช้อักษรละติน z อักษรตัวนี้มักจะทำให้สับสนได้ง่ายกับเลขอารบิก 3 และอักษร E (Э, э) ของภาษารัสเซีย
อักษร Ze มีพัฒนาการมาจากอักษรกรีก ซีตา ชื่อดั้งเดิมของอักษรนี้คือ "zemlja" และมีค่าของเลขซีริลลิกเท่ากับ 7
Ѕ
Dze (Ѕ, ѕ) คืออักษรตัวหนึ่งในอักษรซีริลลิก ใช้เฉพาะในภาษามาซิโดเนียและภาษาเชิร์ชสลาโวนิก มีลักษณะคล้ายอักษรละติน S และออกเสียงเป็น เหมือนในคำว่า kids ของภาษาอังกฤษ อักษรตัวนี้เป็นเสียงโฆษะคู่กับ Tse (Ц, ц)
เนื่องจากอักษร Dze มีพัฒนาการมาจากอักษรกลาโกลิต Dzelo (รูปภาพ: ) อักษรนี้จึงมีชื่อเดิมเป็น "dzělo" ตามอักษรกลาโกลิต แต่ก่อนหน้านั้นยังมีความคลุมเครือเกี่ยวกับที่มา อักษรนี้ยังใช้แทนค่า 6 ในระบบเลขซีริลลิกอีกด้วย
อักษรนี้เดิมเคยมีใช้ในภาษารัสเซีย แต่ถูกตัดออกหลังจากการปฏิรูปอักขรวิธีของสหภาพโซเวียต
โตงาตาปู
โตงาตาปู () เป็น 1 ใน 3 เขตของราชอาณาจักรตองงา เป็นเขตที่ใหญ่ที่สุดและมีประชากรมากที่สุดในตองงา โตงาตาปูประกอบด้วยเกาะสำคัญะคือเกาะโตงาตาปู เกาะอัว เกาะอาตาตา และแนวปะการังมิเนอร์วา เป็นเขตที่มีเศรษฐกิจที่สำคัญของประเทศ เป็นที่ตั้งเมืองหลวงของตองงาคือนูกูอะโลฟาซึ่งตั้งอยู่ทางเหนือ เขตนี้มีเมืองเอกชื่อว่ามูอา อันเป็นเมืองหลวงเก่าของจักรวรรดิตูอีโตงาและเป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ของเกาะ ปัจจุบันเขตนี้มีสภาพเป็นเมืองและมีท่าเรือที่ทันสมัย เป็นศูนย์กลางของรัฐบาลและการจ้างงานของประเทศ เกาะโตงาตาปูมีสภาพเป็นที่ราบลุ่ม มีต้นไม้ปกคลุมรอบ ๆ เกาะ ตอนกลางค่อนข้างแห้งแล้ง อีกทั้งยังเป็นที่ตั้งของสนามบินแห่งชาติฟัวอาโมตูสนามบินแห่งชาติที่อยู่ทางตอนใต้ของเกาะโตงาตาปู ซึ่งตั้งอยู่ในเมืองฟัวอาโมตู ด้วย เกาะนี้มีประชากรทั้งหมด 66577 คน คิดเป็นร้อยละ 68.3 ของประชากรทั้งประเทศ
И
I หรือ Y (И, и) บางครั้งก็เรียกว่า Octal I เป็นอักษรตัวหนึ่งในอักษรซีริลลิก ออกเสียงสระ // (อี) ในภาษารัสเซียและ // (อิ) ในภาษายูเครน แต่ไม่มีในภาษาเบลารุส อักษรนี้มีลักษณะคล้ายอักษรละติน N ตัวใหญ่ที่เขียนกลับข้าง
อักษรนี้มีพัฒนาการมาจากอักษรกรีก อีตา ชื่อเดิมของอักษรนี้คือ "iže" และมีค่าของเลขซีริลลิกเท่ากับ 8
อักษร И เมื่อต้องการถ่ายอักษรจะใช้ I สำหรับภาษารัสเซีย และใช้ Y หรือ I สำหรับภาษายูเครน
กามอน จอมทำลาย
กามอน จอมทำลาย เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น เป็นเรื่องของเด็กหนุ่มที่ยังเรียนอยู่ต้องสืบทอดกิจการของตระกูล โดยต้องมาเป็นประธานบริษัท "คุงุรายะ" ซึ่งเบื้องหน้าก็คือการทำลายหรือการรื้อถอนสิ่งต่างๆ แต่งานหลักของบริษัทจริงๆ คือแอบทำงานงานทำลายทุกสิ่งตามที่รัฐบาลว่าจ้าง พระเอกเรื่องนี้ชื่อ คุงุระ กามอน มีวิชาการทำลายที่เท่ห์จริง
โครงกระดูกมนุษย์
โครงกระดูกมนุษย์ ประกอบไปด้วยกระดูกชิ้นต่างๆในร่างกาย ซึ่งเชื่อมต่อกันด้วยโครงสร้างของข้อต่อ เอ็น กล้ามเนื้อ กระดูกอ่อน และอวัยวะต่าง ๆ กระดูกในมนุษย์ผู้ใหญ่มีประมาณ 206 ชิ้น และคิดเป็นประมาณ 20 เปอร์เซนต์ของน้ำหนักร่างกาย อย่างไรก็ดี จำนวนของกระดูกอาจแตกต่างกันไปในแต่ละบุคคล ทารกแรกเกิดจะมีกระดูกจำนวนประมาณ 300 ชิ้น ซึ่งต่อมากระดูกบางชิ้นจะมีการเชื่อมรวมกันระหว่างการเจริญเติบโต เช่นส่วนกระเบนเหน็บและส่วนก้นกบของกระดูกสันหลัง นอกจากนี้ในทารกแรกเกิดยังมีโครงสร้างของกระดูกอ่อนอยู่มาก เพื่อให้มีการสร้างโครงสร้างของกระดูกระหว่างการเจริญเติบโต และจะมีการพัฒนาไปเป็นกระดูกทั้งหมดเมื่อสิ้นสุดช่วงวัยรุ่น
กระดูกจะติดต่อกับกระดูกอีกชิ้น และประกอบเข้าด้วยกันเป็นโครงกระดูกด้วยเอ็นและกล้ามเนื้อเป็นส่วนใหญ่ ยกเว้นในกระดูกโคนลิ้น (Hyoid bone) ซึ่งเป็นกระดูกที่ไม่ติดต่อกับกระดูกชิ้นอื่น ๆ โดยตรง แต่จะยึดไว้ในบริเวณส่วนบนของคอหอยด้วยเอ็นและกล้ามเนื้อใกล้เคียง
กระดูกชิ้นที่ใหญ่ที่สุดในมนุษย์คือกระดูกต้นขา (Femur) ในขณะที่กระดูกชิ้นเล็กที่สุดคือกระดูกโกลน (Stapes) ซึ่งเป็นกระดูกของหูชั้นกลางชิ้นหนึ่ง
โครงกระดูกมีหน้าที่ที่สำคัญหลายประการ ได้แก่
โครงกระดูกในมนุษย์สามารถแบ่งออกได้เป็นสองกลุ่มใหญ่ คือโครงกระดูกแกน (axial skeleton) และโครงกระดูกรยางค์ (appendicular skeleton)
โครงกระดูกแกนในผู้ใหญ่ประกอบด้วยกระดูกจำนวน 80 ชิ้น ซึ่งวางตัวในแนวแกนกลางของลำตัว ซึ่งได้แก่
โครงกระดูกรยางค์ในผู้ใหญ่จะมีทั้งหมด 126 ชิ้น ซึ่งจะอยู่ในส่วนแขนและขาของร่างกายเพื่อช่วยในการเคลื่อนไหว โดยจะแบ่งออกเป็น 6 ส่วน ได้แก่
โรคที่เกี่ยวกับโครงกระดูกจะส่งผลต่อความแข็งแรงและความสามารถในการเคลื่อนไหวของร่างกายโดยตรง ความผิดปกติของโครงกระดูกที่พบบ่อยคือกระดูกหัก ซึ่งเกิดจากการที่กระดูกได้รับแรงที่มากเกินไป ซึ่งอาจเป็นเพียงกระดูกที่หักอยู่ภายใน หรืออาจมีส่วนใดส่วนหนึ่งของกระดูกที่โผล่พ้นผิวหนังขึ้นมาก็ได้ในกรณีร้ายแรง นอกจากนี้ ภาวะกระดูกหักยังพบได้ง่ายในผู้ป่วยโรคกระดูกพรุน ซึ่งมักพบในผู้สูงอายุและสตรีวัยหมดประจำเดือน 
โรคของกระดูกที่จัดว่าร้ายแรง ได้แก่ เนื้องอกและมะเร็งของกระดูก ซึ่งจำเป็นต้องได้รับการรักษาโดยการผ่าตัด นอกจากนี้ ภาวะข้ออักเสบ ยังส่งผลเสียต่อกระดูกในบริเวณข้อต่อ ทำให้ผู้ป่วยรู้สึกเจ็บปวดอย่างรุนแรงและเคลื่อนไหวลำบากอีกด้วย
อุทยานแห่งชาติป่าหิน
อุทยานแห่งชาติป่าหิน (Petrified Forest National Park) ตั้งอยู่ในรัฐแอริโซนา ประเทศสหรัฐอเมริกา เดิมเป็นอนุสรสถานแห่งชาติป่าหินเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ.1906 มีอาณาเขต 378 ตารางกิโลเมตร หรือ 236,250 ไร่ ภายหลังรวมเอาอาณาเขตทะเลทรายเพนเท็ด(painted)จึงมีอาณาเขต 800 ตารางกิโลเมตร หรือ 500,000 ไร่ และได้กลายมาเป็นอุทยานแห่งชาติป่าหินซึ่งเป็นป่าหินแห่งใหญ่ที่สุดในโลก ถูกค้นพบครั้งแรกโดยร้อยโทลอเรนโซ ซิตกรีฟส์ แห่งกองทัพบกสหรัฐฯ โดยบังเอิญ ในปี ค.ศ 1851 มีลักษณะเป็นเศษท่อนไม้ที่เนื้อไม้กลายเป็นหินควอตซ์จำนวนมาก ซึ่งดูมีลักษณะเหมือนต้นไม้จริงทุกประการ เพียงแต่กลายเป็นหินทั้งท่อน ซุงหินที่พบมีขนาดใหญ่และส่วนใหญ่อยู่ในสภาพแตกหัก พบมากบริเวณลองเลกส์(long Legs) นับตั้งแต่ก่อตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติป่าหิน มีผู้เข้าเยือนแล้วกว่า 600,000 คน
ต้นกำเนิดของป่าหิน เกิดจากการกระทำของกระบวนการธรรมชาติ ซึ่งเริ่มเกิดขึ้นเมื่อ 200 ล้านปีที่แล้ว ซึ่งเป็นยุคที่ทะเลทรายแอริโซนาเป็นที่ราบลุ่มน้ำท่วมถึงอันกว้างใหญ่ และยังคงมีไดโนเสาร์อาศัยอยู่ท่ามกลางป่าสนยักษ์ โดยมีภูเขาไฟหลายลูกโอบล้อม ขนาดต้นสนสูงใหญ่มากประมาณ 30 เมตร และลำต้นวัดได้กว้างกว่า 1.8 เมตร มีชนิดสูงใหญ่กว่านี้สองเท่า ซึ่งน้ำป่าได้พัดต้นสนล้มไปกับน้ำล้มระเนระนาดตามพื้นดินเป็นเป็นท่อนซุงจำนวนมาก บางส่วนกองอยู่บริเวณคุ้งน้ำและธารแคบๆ หลังจากนั้นโคลนตมซึ่งมีตะกอนภูเขาไฟปะปนมาด้วยก็พัดมาสะสมเรื่อยๆจนมิดหายไปซึ่งทับถมนานหลายพันปี ซึ่งในช่วงที่ถูกฝังนั้นตะกอนภูเขาไฟซึ่งมีซิลิกาจากธุลีภูเขาไฟที่ละลายมากับน้ำค่อยๆซึมเข้าไปในเนื้อไม้และตกผลึก ซึ่งแร่ธาตุต่างๆที่ไปปะปนระหว่างตกผลึกได้แก่ อะมีธิสต์(สีม่วง) หินโมรา แจสเพอร์(สีเขียวเข้ม) โอนิกซ์(สีดำ) และ โกเมน(สีแดง)และผลึกซิลิกาจะมีรูปร่างเหมือนเซลล์ไม้ต้นตอนั้นๆ ซึ่งอยู่ใต้ดินลึกกว่า 300 เมตร ก่อนที่การยกตัวของเปลือกโลกและกระบวนการกัดกร่อนจะทำให้ท่อนไม้ที่ถูกฝังถูกเปิดเผยขึ้น ซึ่งกระบวนการกำเนิดป่าหินนี้ ยังทำให้เกิดซากดึกดำบรรพ์หรือฟอสซิลของพืชและสัตว์นานาชนิดที่เคยอาศัยเมื่อ 200 ล้านปีก่อน ซึ่งนอกจากต้นสนแล้วยังมีต้นปรง ไดโนเสาร์ไฟโทซอร์(phytosaur) เมโทโพซอร์(metoposaur) และ เอโทซอร์(aetosaur)
ชาวอินเดียนแดงชนเผ่านาวาโฮ (Navajo)เชื่อว่าซุงหินเหล่านี้เป็นกระดูกของยักษ์ในตำนานชื่อ"ยีเอตโซ"(Yietso) ส่วนชาวอินเดียนแดงเผ่าเพยูติเชื่อว่าเป็นลูกศรของเทพเจ้าคำรามชื่อ"ชินาฟ"(Shinauv)
ก่อนที่จะเป็นอุทยานแห่งชาติป่าหิน บริเวณนี้เคยเป็นที่อยู่ของชาวอินเดียนแดงหลายเผ่า รวมทั้งเผ่านาวาโฮ รูปสลักบนหินทรายเป็นสิ่งเดียวที่หลงเหลืออยู่ในโบราณสถานปูเอร์โก ซึ่งเป็นชุมชนโบราณขนาดใหญ่ที่สุดในป่าหินแห่งนี้ คาดว่ามีมนุษย์อยู่ที่นี่เมื่อ ค.ศ. 500-1400
หุบเขาโมนูเมนต์
หุบเขาโมนูเมนต์ (Monument Valley) ตั้งอยู่ที่เส้นเขตแดนระหว่างรัฐยูทาห์กับรัฐแอริโซนาทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศสหรัฐอเมริกา ชื่อหุบเขามีที่มาจากแท่งหินค้ำขนาดมหึมา ซึ่งกระจัดกระจายอยู่บนที่ราบไม้พุ่มอันแห้งแล้ง ภูมิภาคแถบนี้เต็มไปด้วยแท่งหินหรือซากหินที่หลงเหลือจากการสึกกร่อน นักธรณีวิทยาเรียกแท่งหินลักษณะดังกล่าวนี้ว่า"โมนูเมนต์"(โมนูเมนต์) ซึ่งมีลักษณะคล้ายสิ่งก่อสร้างจากฝีมือมนุยษ์เช่น ตึกสูง 
หินแท่งรูปร่างแปลกตาจำนวนมากเหล่านี้ถูกเรียกขานว่า"หินรูปประสาท"ซึ่งเป็นแท่งหินที่มีลักษณะยอดราบ หรือเรียกอีกอย่างเนิน"เมซา"(mesa) สูงกว่า 300 เมตร และด้านบนมีหินคล้ายใบเสมาปรากฏอยู่ นอกจากนี้ยังมี"หินรูปถุงมือ"ซึ่งมีลักษณะเป็นเนินยอดป้านดูคล้ายนิ้วมือทั้งสี่ ไม่ไกลมีแท่งหินรูป"แม่ไก่ในรัง" ถัดมาเป็น"เนินยอดบ้านเมอร์ริค"และ"เนินยอดบ้านมิตเชล" และมี"หินรูปแม่อธิการ"และ"หินแม่ชีทั้งสาม"ซึ่งทั้งสองเนินเป็นหินที่สูงที่สุดในกลุ่มแท่งหิน สูงกว่า 245 เมตร
เมื่อประมาณ 250 ล้านปีที่แล้ว ทรายสีแดงของพื้นที่นี้เคยปกคลุมด้วยทะเลตื้นๆ โคลนซึ่งจมสะสมอยู่บนพื้นท้องทะเลได้กดลงบนทราย ทำให้กลาย ทำให้เกิดหินทรายทีมีรูพรุน ส่วนโคลนค่อยๆกลายสภาพเป็นหินดินดานต่อมาน้ำทะเลค่อยๆตื้นเขินขึ้น และเมื่อ 70 ล้านปีที่แล้วเปลือกโลกเกิดการดันตัวอย่างรุนแรงจนสูงขึ้นมา ทำให้เปลือกโลกส่วนนั้นมีลักษณะเป็นรูปโดม ก่อนเย็นตัวลงและแข็งตัวในที่สุด พื้นที่ซึ่งเคยอยู่ใต้ทะเลจึงกลายเป็นที่ราบสูงหินทรายอันกว้างใหญ่ ปกคลุมด้วยหินดินดานและหินกรวดมน หลายปีต่อมา ชั้นหินนี้ถูกลมและน้ำแปรเปลี่ยนรูป โดยตอนแรกเป็นภูเขายอดราบ มีหุบผาชันและร่องธารพาดผ่านไขว้ไปมา กลายเป็นเนินเมซาทีมีพื้นที่ขนาดเล็กลงและในทีสุดก็เป็นแท่งหินสูงหรือเนินป้าน
พื้นที่ส่วนใหญ่ไม่เหมาะแก่การดำรงชีวิตของมนุษย์และสัตว์ แทบเรียกได้ว่าไร้ร่องรอยของมนุษย์ มีเพียงอินเดียนแดงชนเผ่านาวาโฮอาศัยอยู่ ซึ่งยังเลี้ยงแกะและแพะในถิ่น นอกจากนี้ ยังมีกระต่าย และ พวกสัตว์เลือดเย็นเช่น กิ่งก่าแผงคอ คางคกมีเขา และ งูหางกระดิ่ง ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยเพียง 20 เซนติเมตรต่อปี มีพืชทนแล้งขึ้นบ้างเช่น จูนิเพอร์ สนพินยอน และ กระบองเพชร
จิ้งหรีดขาว วงศ์เทวัญ
จิ้งหรีดขาว วงศ์เทวัญ หรือ สุรางค์ ผิวอ่อน ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อนามสกุลเป็น "มณฑน์ณัฐ โชติหิรัญญานนท์" ชื่อเล่น"จิ้งหรีด" เป็นศิลปินลิเกหญิง และนักร้องลูกทุ่งหญิงที่โด่งดังในทั้งสองแขนง ในส่วนของวงการเพลงนั้น จิ้งหรีดขาวมีเพลงฮิตหลายเพลง ไม่ว่าจะเป็น " ฮัดเช้ย...ที่รัก" "ตบติดเน็ต" "คนนี้ของหนู" "หนูชอบตางค์" "สาวชัยนาท" "สาวห้างโปรดทราบ" "สาวบางโพ" "สะบัดบ๊อบ" "น่ารักอ่ะ" "เสือ" "กระทิง" "สายโจ๊ะ" "โยกย้ายส่ายสะโพก" โดยเพลงดังของจิ้งหรีดขาว เป็นเพลงที่มีจังหวะ และเนื้อหาสนุกสนานเสียเป็นส่วนใหญ่
-จิ้งหรีดขาว วงศ์เทวัญ มีชื่อจริงว่า น.ส.สุรางค์ ผิวอ่อน ได้เปลี่ยนชื่อและนามสกุล เป็น น.ส.มณฑน์ณัฐ โชติหิรัญญานนท์ เป็นชื่อและนามสกุลที่ตั้งขึ้นมาใหม่ 
โดย ดร.พระครูไพศาลชัยกิจ หรือ "หลวงปู่ฤๅษีตาไฟ" เจ้าอาวาสวัดเทพหิรัณย์(หนองทาระภู) ตำบลบ้านเชี่ยน อำเภอหันคา จังหวัดชัยนาท
(เปลี่ยนอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่18 มีนาคม 2557) 
-จิ้งหรีดขาว วงศ์เทวัญ มีชื่อเล่นว่า จิ้งหรีด 
-จิ้งหรีดขาว วงศ์เทวัญ เกิดเมื่อวันศุกร์ 15 มีนาคม พ.ศ. 2517 (ปีขาล) เกิดที่ อ.สรรคบุรี จ.ชัยนาท เป็นบุตรนายทวี และนางทุเรียน ผิวอ่อน ปัจจุบันอายุ 80 ปี (พ่อทวีได้เสียชีวิตไปเมื่อปี พ.ศ. 2539 ก่อนที่จิ้งหรีดจะเข้าสู่วงการลูกทุ่ง 2 ปี)
-จิ้งหรีดขาว วงศ์เทวัญ มีพี่น้องทั้งหมด 7 คน จิ้งหรีดขาวเป็นคนสุดท้อง 
-จิ้งหรีดขาว วงศ์เทวัญ มีชื่อในการประชาสัมพันธ์ออกสื่อต่างๆหรือคำแนะนำก่อนการแสดงว่า ลูกทุ่งสวย ลิเกสาว จิ้งหรีดขาว วงศ์เทวัญ ฉายานี้ได้มาจากคุณพีราวุธ สว่างวิทย์(นักจัดรายการวิทยุ) เมื่อครั้งที่ไปทำการประชาสัมพันธ์สัมภาษณ์วิทยุ อัลบั้ม "จิ้งหรีดขาว... อยากมีแฟน" (เมื่อปีพ.ศ. 2541) เพลงสร้างชื่อคือ "ฮัดเช้ย...ที่รัก"
ครอบครัวผิวอ่อน เป็นครอบครัวลิเก จิ้งหรีดขาวจึงคลุกคลีกับวงการลิเกมาตั้งแต่เด็ก และเริ่มต้นแสดงลิเกมาตั้งแต่อายุ 4 ขวบ ต่อมาพ่อแม่ยกคณะลิเกให้กับพี่สาวของจิ้งหรีดขาว เธอจึงมาเล่นอยู่กับคณะของพี่สาว ซึ่งเป็นแม่ของ กุ้ง สุธิราช วงศ์เทวัญ ลิเกและนักร้องลูกทุ่งชื่อดังอีกคน ปัจจุบันจิ้งหรีดขาวได้แยกมาตั้งคณะลิเกของตนเองแล้ว โดยใช้ชื่อคณะว่า "พระคุณแม่" แต่ยังรับเชิญร้องเพลง&แลดงลิเกกับคณะทวีป-ชัยณรงค์-กุ้ง สุธิราช-วิรดา วงศ์เทวัญ ตามความประสงค์ของเจ้าภาพ***
หลังจากที่หลานชาย คือกุ้ง สุธิราช วงศ์เทวัญ เข้าสู่วงการลูกทุ่ง เริ่มเป็นที่รู้จักของผู้คนทั่วไป และเมื่อเธอไปให้กำลังใจหลานชายในการขึ้นคอนเสิร์ตเวทีไทครั้งแรกที่ตลาดไท พ่อบุญธรรมของเธอคือคุณชั้น สุขสุพืช ก็ได้ออกปากฝากให้จิ้งหรีดขาวได้มีโอกาสได้เข้าสู่วงการลูกทุ่งกับ คุณยุวดี บุญครอง ผู้บริหารบริษัท มีเดียออฟมีเดียส์ หลังจากที่ได้คุยกัน คุณยุวดี บุญครองก็รับจิ้งหรีดขาวเข้ามาเป็นนักร้องในสังกัดทันที โดยไม่ทดลองฟังเสียงร้องของเธอ โดยให้เหตุผลว่า ถ้าเป็นลิเกก็ต้องร้องลูกทุ่งได้ จิ้งหรีดขาวจึงเข้าสู่วงการลูกทุ่งในปี 2541 (เซ็นสัญญา 5 ปี กับ บ.เอ็มสตาร์ ในเครือ บ.มีเดียส์ ออฟ มีเดียส์) และอัลบั้มแรกก็ประสบความสำเร็จเป็นที่รู้จักทั่วประเทศกับเพลง"ฮัดเช้ย...ที่รัก"
ผลงานเดี่ยว
ในคอนเซปท์ เสือ สิงห์ กระทิง แดนซ์ กับ ค่าย มานา ป๊อปปูเรชั่น ในเครือ บ.ท็อปไลน์มิวสิค
1.เรื่อง"มนต์เพลงลูกทุ่งเอฟเอ็ม" 
2.เรื่อง"รวมพลคนลูกทุ่งเงินล้าน" ปีพ.ศ. 2556
การออกแบบสวนสาธารณะ
การออกแบบและการวางแผนสวนสาธารณะ มีความจำเป็นเนื่องจากการก่อสร้างสวนสาธารณะต้องใช้เงินงบประมาณสูง การไม่ให้ความสำคัญด้านการออกแบบและวางผังเท่าที่ควร ความล้มเหลวในการใช้งานของสวนสาธารณะจึงเกิดขึ้นบ่อยครั้งและเป็นปรากฏการณ์ที่เกิดบ่อยครั้งทั่วโลก ดังนั้น การออกแบบและวางแผนจึงมีความสำคัญและต้องมีข้อพิจารณาเกี่ยวกับปรัชญาและมาตรฐานมากขึ้น ซึ่งอาจสรุปได้เป็นหมวดๆ โดยย่อได้ดังนี้
อุทยาน ยุคก่อนการปฏิวัติอุตสาหกรรมเป็นสถานที่เล่นกีฬาล่าสัตว์ของกษัตริย์และขุนนางและปรับเป็นอุทยานหลวงที่สวยงามแบบธรรมชาติ จึงถือเป็นสถานที่หวงห้ามส่วนบุคคลดังได้กล่าวมาแล้ว แต่หลังจากที่เกิด "อุทยานประชาชน" (people’s parks) ปรัชญาและแนวคิดก็ได้เปลียนไป ยอมให้สาธารณชนเสียเงินหรือเข้าไปใช้ฟรีอย่างมีเงื่อนไข องค์ประกอบและสิ่งอำนวยความสะดวกก็กำหนดโดยเจ้าของ คือกษัตริย์หรือขุนนางชั้นสูงซึ่งมักไม่ตรงกับความต้องการของผู้ใช้ แต่หลังจากเหตุการณ์ที่ไฮด์ปาร์กและการสร้างสวนเบอร์เก็นเฮดซึ่งเป็นการจงใจออกแบบให้เป็นสวนสำหรับประชาชนที่แท้จริง ปรัชญาและแนวคิดในการออกแบบได้จึงหันมาเน้นความต้องการของประชาชนผู้ใช้สวนมากขึ้น
โดยทั่วไป ในด้านการผังเมืองมักกำหนดมาตรฐานด้านการวางแผนและออกแบบในด้านต่างๆ ของสถานที่พักผ่อนหย่อนใจไว้ มาตรฐานดังกล่าวของแต่ละประเทศจะไม่เหมือนกัน ขึ้นอยู่กับขนาด ความหนาแน่นและลักษณะประชากรของประเทศหรือเมืองนั้นๆในทำนองเดียวกันสวนสาธารณะระดับมหานครจะต้องใหญ่พอสำหรับกิจกรรมที่สวนระดับรองๆ ลงไปจัดให้ไม่ได้ เช่นพื้นที่ศึกษาธรรมชาติ อาคารทำกิจกรรม บริเวณปิกนิก ที่เล่นกีฬาใหญ่ๆ เช่น สนามฟุตบอล สนามเทนนิสหรือสระว่ายน้ำขนาดใหญ่รวมทั้งสระน้ำหรือบึงธรรมชาติและเส้นทางจักรยาน ซึ่งมักเป็นการใช้ประจำสัปดาห์หรือนานๆ ครั้งสำหรับประชาชนทั้งเมืองใหญ่ สวนวชิรเบญจทัศน์ (สนามกอล์ฟรถไฟเดิม) ขนาด 450 ไร่เมื่อผนวกกับสวนสมเด็จพระนางเจ้าและสวนจตรจักรเดิมรวมได้ 790 ไร่ ก็นับเป็นตัวอย่างของสวนมหานครขนาดเล็กได้ ปกติสวนระดับมหานครควรมีพื้นที่ไม่น้อยกว่า 800 ไร่ เซนทรัลปาร์กของนครนิวยอร์กมีขนาด 1250 ไร่
ในด้านมาตรฐานกระกระจายถือระยะทางเดินไปใช้สวนเป็นหลัก โดยเฉพาะสวนระดับละแวกบ้านและชุมชน ในบางกรณี ระยะนกบินหรือระยะที่วัดตรงในแผนที่อาจนำมาใช้ไม่ได้ เช่น สวนที่ห่างจากย่านพักอาศัยเพียง 100 เมตรแต่มีถนนใหญ่ ทางรถไฟหรือทางน้ำขวางกั้น ดังนั้น การกระจายจึงถือระยะเดินทางจริงที่ระดับดินและความปลอดภัยในการเข้าถึงเป็นหลัก
รูปแบบลักษณะสวนสาธารณะตามความต้องการ
โหน่ง เท่ง นักเลงภูเขาทอง
โหน่ง เท่ง นักเลงภูเขาทอง เป็นภาพยนตร์ไทยเรื่องแรกของ เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ ร่วมกับ สหมงคลฟิล์ม โดยร่วมก่อตั้งบริษัท หัวฟิล์ม ท้ายฟิล์ม โดยนำ เท่ง เถิดเทิง และ โหน่ง ชะชะช่า ดาวตลกชื่อดังเป็นพระเอก กำกับภาพยนตร์โดย พาณิชย์ สดสี ออกฉายครั้งแรกวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2549 ภาพยนตร์ได้รับรางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี ในส่วนรางวัลกำกับศิลป์ยอดเยี่ยม ประจำปี 2549
รูด็อล์ฟ ดีเซิล
รูด็อล์ฟ คริสทีอัน คาร์ล ดีเซิล (; 18 มีนาคม ค.ศ. 1858 – 30 กันยายน ค.ศ. 1913) เป็นชาวเยอรมันคนแรกที่นำเครื่องจักรดีเซลแรงอัดสูงมาใช้ ดีเซิลเริ่มพัฒนาเครื่องจักรเป็นชื่อของตนเอง ในปี ค.ศ. 1892 และได้รับสิทธิบัตรเครื่องยนต์สันดาปภายในที่ใช้น้ำมันเป็นเชื้อเพลิงชนิดใหม่ ซึ่งเป็นการจุดระเบิดโดยความร้อนจากการอัดอากาศในโมเลกุลมีความหนาแน่นขึ้นในกระบอกสูบ เมื่อโฝเลกุลถูกบีบอัดก็จะเกิดพลังงานความร้อนขึ้น และฉัดน้ำมันเพื่อให้เกิดการสันดาป โดยไม่ใช้ประกายไฟหรือหัวเทียน เครื่องยนต์ดีเซลต้นแบบสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1897 ได้รับความสนใจจากทั่วโลก ภายหลังมีการตั้งโรงงานผลิตเครื่องยนต์ที่เมืองเอาคส์บวร์ค ซึ่งมีการปรับปรุงในการออกแบบและมีการนำโลหะผสมที่น้ำหนักเบามาช่วยแก้ไขข้อบกพร่องอีกด้วย
รูด็อล์ฟ ดีเซิล เกิดเมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 1858 ในกรุงปารีส ฝรั่งเศส พ่อแม่ของเขาย้ายมาจากเยอรมนี เขาเกิดมาในครอบครัวที่มีฐานะจึงได้รับการศึกษาที่ดี เขาได้เข้ามาศึกษาที่ประเทศอังกฤษ และในระดับอุดมศึกษาเขาได้ศักษาต่อที่โรงเรียนอาชีวศึกษาที่เมืองเอาคส์บวร์ค และราชวิทยาลัยเทคนิคบาวาเรียแห่งมิวนิก สาขาวิศวกรรมศาสตร์
หลังจากจบการศึกษาจากราชวิทยาลัยเทคนิคบาวาเรียแห่งมิวนิก ดีเซิลได้เดินทางกลับบ้านเกิดที่กรุงปารีส และได้เข้าทำงานในโรงงานประกอบเครื่องทำน้ำแข็งของศาสตราจารย์คาร์ล ฟ็อน ลินเดอ ซึ่งเป็นอาจารย์ของเขาเองที่วิทยาลัย การทำงานในโรงงานแห่งนี้ ดีเซิลต้องทำงานในหลายตำแหน่งหน้าที่ ได้แก่ ตัวแทนซื้อขาย คนคุมงาน ประดิษฐ์ซ่อมเครื่องกล ผู้อำนวยการและที่ปรึกษา ต่อมาเมื่อลินเดอเปิดโรงงานประกอบเครื่องทำน้ำแข็งขึ้นในเมืองมิวนิก ดีเซิลได้ขอลินเดอย้ายไปทำงานที่นั่น
ในระหว่างนี้เอง ดีเซิลได้ศึกษาเกี่ยวกับเครื่องจักร และสามารถประดิษฐ์เครื่องยนต์ที่ใช้ก๊าซแอมโมเนียแทนการใช้พลังงานไอน้ำได้ และเครื่องยนต์ที่อาศัยหลักการสันดาป แต่ผลงานที่สร้างชื่อเสียงให้กับเขามากที่สุดก็คือ เครื่องยนต์แบบใช้อากาศอัด แต่เครื่องยนต์ชนิดใหม่ที่ดีเซิลได้ประดิษฐ์ขึ้นก็ยังมีข้อเสียอยู่ที่ผนังกระบอกสูบไม่แข็งแรงพอที่จะต่อความดันอากาศสูง ๆ ได้ ดังนั้นเขาจึงหันมาปรับปรุงการประดิษฐ์กระบอกสูบ เครื่องยนต์ของดีเซิลประสบความสำเร็จในปี ค.ศ. 1897 โดยเขาได้ใช้เวลาในการค้นคว้านานถึง 5 ปี ดีเซิลได้ตั้งชื่อเครื่องยนต์ตามชื่อของเขาว่า "ดีเซิล" (ดีเซล) ตามคำแนะนำของภรรยา
ต่อมาในเดือนตุลาคมปีเดียวกันนั้นเอง ดีเซิลได้ตั้งบริษัทขึ้นเพื่อผลิตเครื่องยนต์ดีเซลออกจำหน่าย โดยตั้งชื่อบริษัทแห่งนี้ว่า ไรซิงเกอร์ไมเยอร์ และรูด็อล์ฟ ดีเซิล บริษัทของเขาได้ดำเนินกิจการไปได้ด้วยดี นอกจากนี้เขายังได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยอีกหลายแห่ง แต่ในไม่ช้าดีเซิลก็ต้องพบกับความเดือดร้อนแสนสาหัส เนื่องจากในขณะนั้นกฎหมายเรื่องสิทธิบัตร ยังมีความละหลวมอยู่มาก ทำให้ดีเซิลต้องเสียเงินทองเป็นจำนวนมากในการฟ้องร้องเพื่อเรียกร้องในสิทธิบัตรเครื่องยนต์ของเขา อีกทั้งสุขภาพของเขายังเสื่อมโทรมลงเรื่อย ๆ เพราะความเหน็ดเหนื่อยทั้งทางกายและทางใจจากการต่อสู้ในเรื่องสิทธิบัตร และต่อมาบริษัทของเขาก็ต้องประสบกับภาวะการขาดทุนอย่างรุนแรง
ในช่วงบั้นปลายชีวิตของดีเซิล เขาท้อแท้ใจอย่างมากเพราะสิ่งที่เขาทุ่มเทอย่างหนักมาตลอดระยะเวลาต้องล้มเหลวลงอย่างไม่เป็นท่า ดังนั้นในปี ค.ศ. 1913 เขาได้เดินทางไปยังประเทศอังกฤษและไม่ได้เดินทางกลับมาอีกเลย ซึ่งภายหลังมีข่าวว่าเขาได้หายไปในช่องแคบอังกฤษ แม้ว่าดีเซิลจะเสียชีวิตไปแล้ว แต่สิ่งที่เขาได้ทิ้งไว้สร้างคุณประโยชน์ให้กับนักประดิษฐ์รุ่นหลังเป็นอย่างมากก็คือ เครื่องยนต์ดีเซล ที่มีประสิทธิภาพในการใช้งาน
รังสิต ศิรนานนท์
รังสิต ศิรนานนท์ (เกิด 14 สิงหาคม พ.ศ. 2527) ชื่อเล่น อ้วน เป็นนักแสดงและนายแบบชาวไทย จบการศึกษาระดับมัธยมปลายจากโรงเรียนชลราษฎรอำรุง จบการศึกษาระดับอุดมศึกษาที่สาขาการตลาด คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มีชื่อเสียงจากซิตคอมเรื่อง "คู่กิ๊กพริกกะเกลือ" ปัจจุบันเขาเป็นนักแสดงในสังกัดช่อง3
ชีวิตส่วนตัว รังสิต คบหาดูใจกับ ปาร์ค ฮยอน ซอน แฟนสาวนางแบบชาวเกาหลีใต้ ปัจจุบันแต่งงานกันแล้ว พิธีแต่งงานจัดที่สตูดิโอเวดดิ้งแห่งหนึ่งในเมืองพูชอน ประเทศเกาหลีใต้ เมื่อช่วงเช้าที่ผ่านมา ตามเวลาในประเทศไทย เมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 ซึ่งหลังจากเสร็จสิ้นพิธีในประเทศเกาหลีใต้ บ้านเกิดของฝ่ายหญิงแล้ว หนุ่มอ้วนก็มีแพลนย้ายมาจัดพิธีแต่งงานตามประเพณีไทย และฉลองมงคลสมรสในประเทศไทยเป็นลำดับต่อไป
วิชัย ไวทยางกูร
วิชัย ไวทยางกูร นักฟุตบอลทีมชาติไทย เกิดที่ อ.หนองเต่า จ.ลพบุรี เล่นให้สโมสรฟุตบอลธนาคารกรุงเทพ และในปี พ.ศ. 2523 ได้เข้าร่วมแข่งขันในนามทีมชาติไทย ต่อมาได้รับบาดเจ็บที่หัวเข่า จึงเลิกเล่น หันไปเป็นตัวแทนขายประกันชีวิต
หลังจากนั้นได้เปลี่ยนชื่อเป็น ชัย ลาภสัมปันน์
ปัจจุบันเปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น สรรค์ชัย ลาภสัมปันน์ชัย ดำรงตำแหน่งรองกรรมการผู้จัดการใหญ่ฝ่ายตัวแทน บมจ.อยุธยา อลิอันซ์ ซี.พี. ประกันชีวิต
หุบอุกกาบาตบาร์ริงเกอร์
หุบอุกกาบาตบาร์ริงเกอร์ () บาร์ริงเกอร์ เครเตอร์ หรือ (Meteor Crater) เมทีออร์ เครเตอร์ ตั้งอยู่ในรัฐแอริโซนา ทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศสหรัฐอเมริกา อยู่ระหว่างเมืองสโลว์กับเมืองแฟล็กสตาฟฟ์ หลุ่มอุกกาบาต เมทีออร์ เครเตอร์ หรือ บาร์ริงเกอร์ เครเตอร์ มีขนาด ความกว้าง 1250 เมตร ลึก 174 เมตร ถ้ามองจากพื้นราบทะเลทราย บริเวณรอบหลุมจะดูเหมือนเนินเตี้ยๆ จากการสำรวจโดย ซึ่งการค้นพบครั้งแรกในปี ค.ศ. 1890 หลายคนยังคงเข้าใจว่าเป็นหุบภูเขาไฟธรรดา แต่ในปี ค.ศ. 1890 มีการค้นพบเศษเหล็ก ในปี ค.ศ. 1902 ดร. แดเนียล บาร์ริงเกอร์ ก็เข้ามาสำรวจและพบข้อเท็จจริงว่า ชั้นหินด้านตะวันออกเฉียงใต้ของหลุมสูงกว่าด้านอื่นถึง 30 เมตร ทำให้สรุปได้ว่า ลูกอุกกาบาตพุ่งชนในมุมต่ำทางทิศเหนือ และฝังตัวลงในด้านตะวันออกเฉียงใต้ จึงมีการขุดบริเวณนั้นและพบเศษนิกเกิลและเศษเหล็กมากขึ้นเมื่อขุดลึกเข้าไป วงการวิทยาศาสตร์สมัยนั้นเริ่มคล้อยตามว่าเกิดจากหลุ่มอุกกาบาต
คาดว่าน้ำหนักที่แท้จริงของลูกอุกกาบาต มีการประมาณการณ์หลายครั้ง ในปี ค.ศ 1930 นักวิทยาศาสตร์คาดว่าลูกอุกกาบาตน่าจะหลักราว 14 ล้านต้น และมีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 122 เมตร แต่ในการคำนวณต่อๆมา ลูกอุกกาบาตยิ่งเล็กลง คือมีน้ำหนักราว 2 ล้านต้นและเส้นผ่าศูนย์กลาง 79 เมตร ต่อมาก็ประมาณว่าน่าจะ 70,000 ต้นเส้นผ่าศูนย์กลาง 25-30 เมตร
การที่จะทำให้เกิดหลุมกว้างขนาดนี้ได้ ลูกอุกกาบาตต้องพุ่งชนด้วยความเร็ว 69,000 กิโลเมตรต่อชั่วโมง แรงกระทบคาดว่า น่าจะรุนแรงเท่ากับระเบิดขนาด 500,000 ต้น แรงกว่าระเบิดปรมาณูในฮิโรชิมากับนางาซากิ 40 เท่า แรงระเบิดทำให้เกิดฝุ่นฟุ้งไปในอากาศ 100 ล้านต้น และยังดันให้วัตถุอื่นขึ้นมากองอยู่รอบๆกลายเป็นหุบอุกกาบาต ในปัจจุบัน
ขณะที่อุกกาบาตพุ่งเข้าสู่บรรยากาศโลก อุกกาบาตก็ถูกแรงเสียดทานจากชั้นบรรยากาศโลก ทำให้ผิวอุกกาบาตหลอมเหลวเป็นทาง ซึ่งส่วนใหญ่เป็นโลหะเหลว โปรยปรายเป็นทางครอบคลุมพื้นที่กว้างกว่า 260 ตารางกิโลเมตร ซึ่งโลหะก้อนใหญ่ที่สุดหนักกว่า 630 กิโลกรัม
ลูกอุกกาบาตซึ่งอยู่ข้างใน นักวิทยาศาสตร์คาดว่าคงมีมวลเหลือไม่เกินร้อยละ 10 ของมวลเดิมซึ่งส่วนใหญ่ลุกไหม้ขณะกำลังตกสู่พื้นโลก
ชนเผ่านาวาโฮ
ชนเผ่านาวาโฮ () มีจำนวนประชากรราว 220,000 คน อาศัยบริเวณเขตสงวนที่กว้างใหญ่ ชนเผ่านาวาโฮเป็นอินเดียนแดงกลุ่มใหญ่ที่สุดในทวีปอเมริกาเหนือ ในประวัติศาสตร์ชนเผ่านาวาโฮเริ่มจาก "การเดินทางอันยาวนาน" (The Long Walk) ในปี ค.ศ. 1864 หลังการสู้รบกับชาวสเปนและชาวอเมริกันเชื้อสายอังกฤษ ชาวนาวาโฮถูกบังคับให้ย้ายไปในเขตหุบเขาโมนูเมนต์ราว 480 กิโลเมตร หลังจากนั้นอีกสี่ปี ชาวนาวาโฮก็ได้รับอนุญาตให้ย้ายกลับไปยังเขตสงวนแบบดั้งเดิม ออกล่าสัตว์และทำการเกษตร
ปัจจุบันชนเผ่านาวาโฮยังคงเลี้ยงแกะในหุบเขาโมนูเมนต์ ซึ่งทำมาตั้งแต่สมัยบรรพบุรุษ ซึ่งได้รับแกะจากชาวสเปนเป็นครั้งแรกในศตวรรษที่ 17 การเป็นเจ้าของแกะเป็นสัญลักษณ์ของความมีฐานะในสังคม แม้แกะจะถูกจำกัดจำนวนตั้งแต่ปี 1930 เพราะทุ่งหญ้ามีไม่เพียงพอ
โฮเก้น (hogan) หรือบ้านแบบดั้งเดิมของชาวเผ่านาวาโฮ ใช้เสาไม้ตั้งพิงกันเป็นกระโจมยอดแหลมแล้วพอกด้วยดินรอบๆซึ่งในปัจจุบันจะใช้ซุงเรียงซ้อนกันแล้วพอกดินจนทั่ว สินค้าเกษตรที่สำคัญของชาวเผ่านาวาโฮ เป็นพวกเครื่องเรือน เช่น ตะกร้าหวาย ซึ่งกลายเป็นสินค้าที่สำคัญ
ขนสัตว์เริ่มเข้ามาแทนที่หนังกระต่ายเมื่อ 100 ปีมาแล้ว ซึ่งขนสัตว์จะนำมาทำผ้าห่มและพรม ลวดลายส่วนใหญ่มาจากรูปวาดบนพื้นทรายซึ่งมีกว่า 800 ลาย
โรงเรียนวชิรวิทย์
โรงเรียนวชิรวิทย์ เป็นโรงเรียนเอกชน ที่อยู่ที่ ถ.ช้างคลาน ต.ช้างคลาน อ.เมืองเชียงใหม่ จ.เชียงใหม่
โรงเรียนวชิรวิทย์ เชียงใหม่ ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2540 จากแนวคิดของผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.สุกานดา ตปนียางกูร และนายวัชระ ตันตรานนท์ นักธุรกิจชาวจังหวัดเชียงใหม่ โดยได้รับความร่วมมือ สนับสนุนจากบุคลากรในแวดวงวิชาการ โดยมีผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.สุกานดา ตปนียางกูร และคณะฯ เป็นที่ปรึกษาในการขออนุญาตเปิดการสอนเป็นโรงเรียนเอกชน สอนตามหลักสูตรของกระทรวงศึกษาธิการ ประเภทสามัญศึกษา แบบสหศึกษา ตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6
โรงเรียนวชิรวิทย์ ได้รับอนุญาตไห้เปิดดำเนินการสอน ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา ตั้งอยู่เลขที่ 168/1 ถนนช้างคลาน อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ บนเนื้อที่ 8 ไร่ 1 งาน 13 ตารางวา โดยมีนายวัชระ ตันตรานนท์ เป็นผู้รับใบอนุญาตและผู้จัดการ และอาจารย์เจษฎา บุญรติวงค์ เป็นครูใหญ่เปิดทำการสอน ในปีแรกเพียง 3 ชั้น คือ ประถมศึกษาปีที่ 1 มัธยมศึกษาปีที่ 1 และมัธยมศึกษาปีที่ 4 รวม 15 ห้องเรียน มีนักเรียนรวมกันประมาณ 600 คน ตั้งอยู่ในเขตชุมชน
І
I (І, і) หรือบางครั้งก็เรียกว่า Decimal I หรือ Dotted I เป็นอักษรหนึ่งในอักษรซีริลลิก มีใช้เฉพาะในภาษาเบลารุส ภาษาคาซัก และภาษายูเครน ใช้แทนเสียงสระ // (อี) เหมือนอักษร И ของภาษารัสเซีย
อักษรนี้มีพัฒนาการมาจากอักษรกรีก ไอโอตา ชื่อเดิมของอักษรนี้คือ "i" และมีค่าของเลขซีริลลิกเท่ากับ 10
อักษร І เคยใช้เป็นอักษรในภาษารัสเซีย จนถึง พ.ศ. 2461 (ค.ศ. 1918) ได้เกิดการปฏิวัติอักขรวิธีโดยสหภาพโซเวียต อักษรนี้จึงถูกยกเลิกไป แต่ยังคงมีการใช้ในบางประเทศที่แยกตัวออกจากสหภาพโซเวียต
ฟิสิกส์ดาราศาสตร์
ฟิสิกส์ดาราศาสตร์ (อังกฤษ: Astrophysics) เป็นแขนงวิชาทางดาราศาสตร์ ว่าด้วยสมบัติทางกายภาพของวัตถุในอวกาศ ไม่ว่าจะเป็นดาวฤกษ์ ดาราจักร และเอกภพทั้งหลายทั้งมวล จะเน้นศึกษาแขนงวิชาที่กว่ามาข้างต้น มากกว่าศึกษาตำแหน่งหรือการเคลื่อนที่ของวัถตุต่าง ๆ ในอวกาศ วิชาฟิสิกส์ดาราศาสตร์จะศึกษาเกี่ยวกับดวงอาทิตย์, ดาวฤกษ์ต่าง ๆ, กาแล็กซีต่าง ๆ, ดาวเคราะห์นอกระบบ, มวลสารระหว่างดาว, รังสีไมโครเวฟพื้นหลังของจักรวาล สาขาวิชานี้จะตรวจสอบและศึกษาอย่างละเอียดเกี่ยวกับสเปกตรัมแม่เหล็กไฟฟ้า และปัจจัยต่าง ๆ อาทิ ความเข้มแสง, ความหนาแน่น, อุณหภูมิ และสารประกอบเคมี เนื่องจากวิชาฟิสิกส์ดาราศาสตร์นั้นครอบคลุมเนื้อหาและแขนงวิชาต่าง ๆ ในบริเวณกว้าง จึงสามารถรวมอีกหลายแขนงวิชาเข้ามาในวิชาฟิสิกส์ดาราศาสตร์นี้ได้ด้วย อาทิ กลศาสตร์, การศึกษาแรงแม่เหล็กไฟฟ้า, กลศาสตร์สถิติ, อุณหพลศาสตร์, กลศาสตร์ควอนตัม, ทฤษฎีสัมพันธภาพ, ฟิสิกส์นิวเคลียร์, ฟิสิกส์อะตอม โมเลกุล และทัศนศาสตร์
เลอา ออร์กานา โซโล
เลอา ออร์กานา โซโล คือตัวละครตัวหนึ่งในมหากาพย์ภาพยนตร์แนววิทยาศาสตร์ "สตาร์ วอร์ส" แสดงโดยแคร์รี ฟิชเชอร์ มีบทบาทเป็นตัวละครสำคัญในของภาพยนตร์ชุดนี้และเนื้อหาในจักรวาลขยายอีกจำนวนมาก
เลอาเป็นลูกสาวของอัศวินเจได อนาคิน สกายวอล์คเกอร์ และสมาชิกวุฒิสภาแพดเม่ อมิดาลาแห่งนาบู และเป็นน้องสาวของลุค สกายวอล์คเกอร์ ทันทีหลังจากเกิดเธอก็ถูกรับไปเลี้ยงเป็นลูกสาวของเบล ออร์กานา และราชินีเบรฮาแห่งอัลเดอราน ทำให้เธอกลายเป็น เจ้าหญิงแห่งอัลเดอราน ออร์กานาเป็นสมาชิกวุฒิสภาที่ประสบความสำเร็จด้วยความเป็นผู้นำอันแข็งแกร่งของเธอระหว่างสงครามกลางเมืองกาแลกติกและความขัดแย้งอื่นๆ ในกาแลกซี ทำให้เธอกลายเป็นวีรสตรีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคนหนึ่ง ภายหลังเธอได้สมรสกับฮัน โซโล ในสตาร์ วอร์ส ไตรภาคต่อ เธอเป็นแม่ของไคโล เร็น หรือชื่อเดิม เบน โซโล
เลอาคงไม่ได้เป็นบุคคลสำคัญคนหนึ่งในสงครามกลางเมืองกาแลกติดและสาธารณรัฐใหม่เช่นนี้ และคงกลายเป็นเพียงผู้อาศัยคนหนึ่งในกาแลกซี ถ้าเธอไม่ถูกเบล ออร์กานา รับไปเลี้ยงดู เธอเป็นทั้งนักการเมือง นักสู้ และสายลับ ที่มีบุคลิกภาพที่มีพลังหนักแน่นและปัญญาเฉียบแหลม ซึ่งเป็นคุณสมบัติที่เธอมีมาตั้งแต่ยังเยาว์ เธอจึงเป็นผู้สนับสนุนกองกำลังกบฏที่แข็งแกร่ง เป็นสมาชิกวุฒิสภาที่อายุน้อยที่สุดในจักรวรรดิกาแลกติกด้วยอายุสิบแปดปีมาตรฐาน และเป็นสมาชิกราชวงศ์อัลเดอราน หลังจากที่ร่วมต่อสู้กับฝ่ายกบฏมาเป็นเวลายาวนาน เธอได้เป็น 1ใน สมาชิกวุฒิสภาแห่งสาธารณรัฐใหม่ ในปีที่ 5 หลังยุทธการยาวิน แต่ในอีก 
26ปีต่อมา เธอต้องถูกบังคับให้ลาออกจากตำแหน่งหลังจากที่มีการเผยเแพร่ข่าวทั่วกาแลคซี่ว่า ดาร์ธ เวเดอร์ ผู้โหดร้ายคือพ่อของเธอ หลังจากที่เธอพ้นตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภา และลูกชายของเธอเข้าสู่ด้านมืด เธอจึงหย่ากัน ฮัน โซโล และตั้งองศ์กรฝ่ายต่อต้านขึ้น เพื่อต่อสู้กับฝ่ายปฐมภาคี โดยมีตำแหน่งเป็นนายพล เธอได้ออกคำสั่งให้ โพ ดาเมรอน ไปดาวแจ้คคูเพื่อแผนที่สำหรับหาตัว ลุค ผู้เป็นพี่ให้เจอ ,สั่งให้กองบินฝ่ายต่อต้าน ทำลายฐานทัพสตาร์คิวเลอร์ และให้เรย์หาตัว ลุคให้เจอ
แม้จะถูกเลี้ยงดูมาในสิ่งแวดล้อมที่ทำให้เธอมีอภิสิทธิ์พิเศษบนดวงดาวที่กำจัดอาวุธออกจากวัฒนธรรมทั้งหมด แต่ด้วยความเป็นยุคมืดนั้นเองที่ทำให้เธอเข้ารับการฝึกฝนการต่อสู้ทั้งด้วยปืนแสงและมือเปล่า เลอาได้ใช้ความรู้ที่ได้จากการฝึกฝนนี้ในสงครามและความขัดแย้งที่สั่นสะเทือนกาแลกซีมานับครั้งไม่ถ้วนตลอดชีวิตของเธอ
ในจักรวาลขยายเธอเป็นแม่ของลูกสามคน ได้แก่ไจนา, จาเซน และอนาคิน โซโล ในช่วงเริ่มต้นของสงครามสวอร์มเลอาได้กลายเป็นคุณย่าโดยไม่รู้ตัวเมื่ออัลลานา ลูกสาวของจาเซน ได้ถือกำเนิดขึ้น ส่วน
ด้วยสัมผัสแห่งพลังที่อยู่ในสายเลือด เลอาได้กลายเป็นอัศวินเจไดในนิกายเจไดใหม่ ได้รับการฝึกฝนเล็กน้อยจากพี่ชายของเธอ และหลังจากนั้นจึงได้รับการฝึกจากซาบา เซบาไทน์ ซึ่งประกาศว่าเธอเป็นอัศวินเจไดเต็มตัวในช่วงสิ้นสุดของสงครามสวอร์ม การฝึกฝนนี้ช่วยเธอได้มากในก้าวย่างที่ไม่มั่นคงของกาแลกซีบนขอบเหวของการล่มสลายลงไปสู่สงครามกลางเมืองครั้งใหม่ในการจลาจลคอเรลเลียนครั้งที่สอง แม้จะทำให้ข้อกล่าวหาของเธอซับซ้อนมากขึ้นก็ตาม
วิ่งเปี้ยว
วิ่งเปรี้ยว เป็นการละเล่นไทยเดิม ซึ่งมีทั้งความสนุกสนาน และ ช่วยพัฒนาความแข็งแรงและว่องไวของร่างกาย เป็นอีกทางเลือกหนึ่งในการใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์ ทำให้สุขภาพแข็งแรง นับเป็นการเล่นที่ดีอย่างหนึ่ง
แบ่งผู้เล่นออกเป็น 2 ฝ่าย ฝ่ายละอย่างน้อย 4 คน จุดเริ่มต้นของทั้งสองฝ่ายจะมองเห็นได้ชัดเจน แต่ละฝ่ายถือผ้าหรือไม้ เมื่อกรรมการให้สัญญาณเริ่มการแข่งขัน ให้แต่ละฝ่ายวิ่งไปทางด้านขวาของตนเอง พยายามวิ่งอ้อมหลักทั้ง 2 หลักไล่ฝ่ายตรงข้ามให้เร็วที่สุด เมื่อวิ่งครบรอบหนึ่งคน ให้ส่งผ้าให้คนต่อไป คนที่เพิ่งวิ่งเสร็จไปต่อหลังแถว และเวียนรอบไปเรื่อยๆ เมื่อถึงระยะให้ใช้ผ้าหรือไม้ตีที่หลังคนหน้า หากทำได้สำเร็จ ก็เป็นฝ่ายชนะไป
วิ่งเปี้ยวนับเป็นกีฬาที่เล่นได้ง่าย เพราะ อุปกรณ์มีน้อย หาได้ง่าย ดังนี้ทักษะที่ได้รับการพัฒนาจากการละเล่นนี้คือ
่
ทาทูอีน
ในจักรวาล"สตาร์วอร์ส" ทาทูอีนเป็นดาวเกิดของครอบครัวสกายวอล์คเกอร์ เป็นฉากของเรื่องราวจำนวนมากในภาพยนตร์และนิยายที่เกี่ยวข้อง และเป็นดาวที่เป็นสัญลักษณ์สำคัญที่สุดดวงหนึ่งในบรรดาดาวทุกดวงในสตาร์ วอร์ส ซึ่งถูกเห็นหรือกล่าวถึงในภาพยนตร์ทั้งหกตอน
ทาทูอีนเป็นดาวเคราะห์ทะเลทรายของระบบดาวคู่ในอาร์คานิสเซกเตอร์ของขอบนอกของกาแลกซี เป็นที่อยู่ของคนยากจนและส่วนใหญ่ทำฟาร์มความชื้นเพื่อการใช้ชีวิต กิจกรรมอื่นๆ เช่นการค้าขายอุปกรณ์เก่า ดาวดวงนี้อยู่ในช่องทางขนส่ง 5709-ดีซี เป็นทางแยกเล็กๆ ของเส้นทางการค้าทริลลัส ซึ่งเชื่อมต่อกับเส้นทางการค้าไฮเปอร์สเปซ ไซซาร์ รุน อีกทีหนึ่ง ทาทูอีนอยู่ไม่ห่างจากคอเรลเลียน รุน มากนัก มีระบบนำทางเป็นของตัวเอง อย่างไรก็ดีดาวดวงนี้มีบทบาทสำคัญในเหตุการณ์สำคัญระดับกาแลกซีในฐานะเป็นบ้านเกิดของอนาคิน สกายวอล์คเกอร์ และสถานที่ที่ลุค สกายวอล์คเกอร์ ถูกนำมาซ่อนตัวอยู่จนกว่าจะโตเป็นผู้ใหญ่
พัลพาทีน
ชีฟว์ พัลพาทีน (Sheev Palpatine) เรียกสั้นๆว่า พัลพาทีน (Palpatine) คือตัวละครตัวหนึ่งในมหากาพย์ภาพยนตร์แนววิทยาศาสตร์"สตาร์ วอร์ส" แสดงโดยเอียน แมคเดียร์มิด มีบทบาทสำคัญในภาพยนตร์ทั้งหมดห้าภาคจากหกภาคของภาพยนตร์ชุดนี้และเนื้อหาในจักรวาลขยายอีกจำนวนมาก
พัลพาทีน หรือ ดาร์ธ ซิเดียส (Darth Sidious) เป็นสมุหนายกคนสุดท้ายของสาธารณรัฐกาแลกติก(ปีที่ 32 ก่อนยุทธการยาวินถึงปีที่ 19 ก่อนยุทธการยาวิน) และผู้ตั้งตนเองเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิกาแลกติก (ปีที่ 19 ก่อนยุทธการยาวินถึงปีที่ 4 หลังยุทธการยาวิน เขาเป็นผู้ที่ทำให้เกิดความขัดแย้งระดับกาแลกซีอย่างสงครามโคลนเพื่อที่จะกุมอำนาจโดยใช้กฎอัยการศึกที่ประกาศโดยสภากาแลกติก
ในระหว่างสงครามโคลน พัลพาทีนเป็นผู้นำที่แท้จริงของกลุ่มแบ่งแยกดินแดนในฐานะของซิธลอร์ด ดาร์ธ ซิเดียส ทั้งยังเป็นผู้นำตามกฎหมายของฝ่ายสาธารณรัฐอีกด้วย ทำให้เขาสามารถวางแผนความเป็นไปของสงครามทั้งหมดได้ ยังผลให้พัลพาทีนได้รับชัยชนะอย่างยิ่งใหญ่คือการถือกำเนิดของจักรวรรดิกาแลกติก
นอกจากจะถูกถือว่าเป็นลอร์ดมืดแห่งซิธที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของนิกายซิธแล้ว พัลพาทีนยังเชื่อว่าตนเป็นซิธลอร์ดเพียงหนึ่งเดียวในรอบหลายพันปีที่สามารถบรรลุเป้าหมายสูงสุดของซิธได้ นั่นก็คือการทำลายล้างนิกายเจได และทำให้ซิธได้ปกครองกาแลกซี
อย่างไรก็ดี ความแข็งแกร่งที่ทำให้พัลพาทีนเป็นซิธที่สามารถแก้แค้นให้กับนิกายของตนได้เป็นผลสำเร็จนั้นไม่ได้มาจากความสามารถในด้านมืดของพลังที่ร้ายกาจแต่อย่างใด ทว่าเป็นการที่เขาสามารถทำให้กาแลกซีทั้งกาแลกซีตกอยู่ภายใต้การควบคุมของตนเองได้ทั้งฝ่ายดีและฝ่ายชั่ว นั่นคือตามที่อาจารย์โยดาเคยกล่าวไว้ว่า"ด้านมืดบดบังทุกสิ่ง"
ในฐานะของอัจฉริยะโฉด พัลพาทีนไม่ได้สามารถชำระแค้นให้กับซิธด้วยเพียงความเก่งกาจทางการเมืองและความเชี่ยวชาญในพลังเท่านั้น แต่ยังด้วยความช่วยเหลือของผู้ฝึกฝนที่เก่งกาจจำนวนมาก ซึ่งรวมไปถึงอนาคิน สกายวอล์คเกอร์ ผู้ถูกชักนำเข้าสู่ด้านมืดและกลายเป็นซิธลอร์ด ดาร์ธ เวเดอร์
ที่สำคัญพัลพาทีนเป็นบุคคลสำคัญในการวางแผนคำสั่งที่ 66 ซึ่งทำให้เจไดเกือบทั้งหมดถูกสังหาร และเขาเป็นผู้คุมกองทัพทั้งหมดไว้ในมือ
หลายคนเชื่อว่าเขาเป็นผู้ที่ทรงพลังอย่างมาก จากที่เขาสามารถทำนายความรุ่งเรืองและความเป็นไปทั้งหมดของชีวิตของเขาได้ทะลุปรุโปร่ง ยกเว้นเพียงแต่ความตายของตัวเองเท่านั้น
บทภาพยนตร์ฉบับแรกสุดของลูคัสนั้นกำหนดให้พัลพาทีนเป็นนักการเมืองผู้มีความสามารถ แต่อ่อนแอและตกอยู่ใต้อำนาจของลูกน้อง ทว่าในการกลับมาของเจได และนิยายจำนวนมากนั้น ตัวละครนี้ถูกแสดงออกมาในภาพลักษณ์ของความชั่วร้ายและผู้ที่กุมอำนาจทุกอย่างไว้ได้เบ็ดเสร็จ จนกลายเป็นสัญลักษณ์แห่งความชั่วร้ายอันดับต้นๆ ในประวัติศาสตร์ภาพยนตร์
พัลพาทีนเสียชีวิตด้วยการกลับเข้าสู่ด้านสว่างของดาร์ธ เวเดอร์ โดยทุ่มพัลพาทีนลงไปยังเตาปฎิกรณ์ของดาวมรณะดวงที่ 2
แพดเม่ อมิดาลา
แพดเม่ อมิดาลา คือตัวละครตัวหนึ่งในมหากาพย์ภาพยนตร์แนววิทยาศาสตร์ "สตาร์ วอร์ส" แสดงโดย นาตาลี พอร์ตแมน มีบทบาทสำคัญเป็นตัวละครหลักในของภาพยนตร์ชุดนี้และเนื้อหาในจักรวาลขยายอีกจำนวนมาก
แพดเม่ อมิดาลา แห่งนาบู (ชื่อจริง: แพดเม่ นาเบอร์รี ดำรงตำแหน่งเป็นราชินีอมิดาลาแห่งนาบูตั้งแต่ปีที่ 36 ก่อนยุทธการยาวินถึงปีที่ 26 ก่อนยุทธการยาวิน) เกิดในปีที่ 46 ก่อนยุทธการยาวิน เป็นลูกสาวของรูวีและโจบาล นาเบอร์รี และน้องสาวของโซลา นาเบอร์รี ภายหลังต่อมาได้สมรสกับอัศวินเจได อนาคิน สกายวอล์คเกอร์ กับทั้งเป็นมารดาของลุค สกายวอล์คเกอร์ และเลอา ออร์กานา โซโล
แพดเม่ขึ้นเป็นราชินีแห่งนาบูจากการเลือกตั้งก่อนที่จะได้รับเลือกเป็นตัวแทนสมาชิกวุฒิสภาแห่งชอมเมลล์เซกเตอร์ในสภากาแลกติก ในฐานะที่เป็นราชินี เธอได้ช่วยปลดปล่อยประชาชนของเธอให้เป็นอิสระและกลายเป็นบุคคลสำคัญทางการเมืองที่เป็นที่เคารพอย่างยิ่งคนหนึ่งในกาแลกซี ตลอดชีวิตที่แสนสั้นของเธอนั้น เธอแสดงบทบาทสำคัญมากในทางการเมืองและเหตุการณ์หลายเหตุการณ์ในสงครามโคลน ซึ่งเธอและสมาชิกวุฒิสภาอีกจำนวนหนึ่งเป็นผู้ก่อตั้งกองกำลังกบฏขึ้น
โยดา
โยดา เป็นตัวละครในเรื่องแต่งชุด"สตาร์วอร์ส"ซึ่งปรากฏตัวในภาพยนตร์เกือบทุกภาคยกเว้น 
เช่นเดียวกับชื่อหลายๆ ชื่อในสตาร์ วอร์ส ชื่อ "โยดา" อาจจะมาจากภาษาโบราณ ในกรณีนี้เช่นภาษาสันสกฤต จากคำว่า ""โยธา"" หรือภาษาฮิบรู คำว่า "yodea"
โยดาเป็นหนึ่งในอาจารย์เจไดที่มีชื่อเสียงและทรงพลังที่สุดในกาแลกซี และเป็นหนึ่งในเจไดแห่งสาธารณรัฐกาแลกติกที่รอดชีวิตจากสงครามโคลนและการกวาดล้างเจไดครั้งใหญ่ปฏิบัติหน้าที่เป็นปรมาจารย์เจไดในช่วงสงครามโคลน โยดาได้เป็นนายพลเจไดของกองทัพสาธาธารณรัฐกาแลกติกตั้งแต่ยุทธการจีโอโนซิสและยุทธการคาชี้ค แต่ถูกโคลนทรูปเปอร์ได้เล็งยิงตามคำสั่งที่ 66 แต่ก็รอดมาได้ด้วยการฆ่าพวกเขาและหนีไปร่วมสบทบกับโอบีวันกับเบล ออร์กานา และสามารถช่วยเหลือเหล่าเจไดจากคำสั่งที่ 66 ให้พวกเขาหลบหนีไป ต่อมาโยดา ได้เข้าไปปะทะกับดาร์ธ ซีเดียสที่คอรัสซังแต่ก็พ่ายแพ้กลับมา หลังจากนั้นจึงลี้ภัยไปหลบซ่อนที่เดโกบาห์และแล้วโยดาได้มีชีวิตตั้งแต่การก่อตั้งจักรวรรดิกาแลกติกและสงครามกลางเมืองกาแลกติก โยดาได้พบกับลุค สกายวอล์คเกอร์ ตามคำแนะนำของสปิริตโอบีวันในช่วงปีที่ 3หลังยุทธการยาวินและหลังยุทธการฮอธ และช่วยสอนลุคให้เป็นเจได ต่อมาในช่วงปีที่ 4หลังยุทธการยาวิน โยดาได้เสียชีวิตลงก่อนสงครามกลางเมืองกาแลกติกจะจบลงด้วยกบฏได้รับชัยชนะ 
โยดาได้รับการยอมรับว่าเป็นเจไดที่ควรค่าแก่การเคารพและทรงภูมิที่สุดตลอดกาลและไม่มีใครเทียบได้ในความสามารถด้านสัมผัสแห่งพลัง
โยดาและดาร์ธ เวเดอร์ ได้รับการยืนยันว่าจะมาปรากฏตัวมาเป็นตัวละครในเกมโซลคาลิเบอร์ IV โดยโยดาจะปรากฏตัวมาในเครื่องเอ็กซ์บ็อกซ์ 360 ขณะที่ดาร์ธ เวเดอร์จะปรากฏตัวมาในเครื่องเพลย์สเตชัน 3
ซาจิ ทาอินากะ
ซาจิ ทาอินากะ () นักร้องชาวญี่ปุ่นผู้ซึ่งรู้จักกันดีในผลงานเพลงเปิดแอนิเมชันเรื่อง เฟท/สเตย์ ไนท์
เมื่อซาจิยังเป็นเด็ก เธอมีพรสวรรค์ในด้านการร้องเพลงได้ยอดเยี่ยมมาก ซึ่งในช่วงที่เธอเข้าศึกษาในโรงเรียนชั้นประถม ซาจิได้รับรางวัลชนะเลิศในการประกวดร้องเพลงในการประกวดของโรงเรียนในปี 2540 ในปี 2542 ซาจิก็ได้เข้าร่วมประกวดอีกครั้ง พร้อมกับพี่น้องของเธออีก 2 คน เมื่ออายุ 15 ซาจิเลือกที่จะเป็นนักร้องอาชีพ โดยที่เธอได้รับแรงบันดาลใจจากวง Dreams Come True และเพลงของ MISIA ซึ่งนั่นเองก็ทำให้เธอเริ่มแต่งเนื้อเพลง และทำนองเอง ซึ่งนั่นถือเป็นการก้าวเท้าเข้าสู่วงการของเธอเลยทีเดียว
ต่อมา ซาจิก็ยังคงเข้าร่วมประกวดกับรายการต่างๆ ไปด้วย ซึ่งในปี 2545 เธอก็ได้เป็นส่วนหนึ่งของการประกวดไอดอล ASAYAN และได้รับตำแหน่งที่ 6
ก่อนปี 2546 เธอได้ออกผลงานเพลงมา 6 ชิ้น ภายใต้สังกัดของ โคลัมเบีย เรคคอร์ดส ในชื่ออัลบั้มว่า อาระ ไอ โนะ อุตะ โดยเธอใช้ชื่อว่า ซาจิ () ซึ่งอัลบั้มนี้ก็ได้แรงบันดาลใจมาจากนิยายของ ชินโด ฟุยูกิ ที่อัลบั้มนี้ของเธอมีชื่อเหมือนกับนิยายเรื่องนั้นๆ (ที่ได้วางจำหน่ายไปแล้วก่อนปี 2546)
ในปี 2547 ซาจิได้กลายมาเป็นส่วนหนึ่งของยูนิต 4 คน ที่เรียกว่า Les Bijoux (レ・ビジュ) ซึ่งอยู่ในสังกัดของ ยูนิเวอร์แซล สตูดิโอ ประเทศญี่ปุ่น
ต่อมาซาจิก็ได้ออกซิงเกิลเดบิวครั้งแรกในชื่อว่า disillusion ซึ่งเพลงนี้ก็ได้ถูกใช้เป็นเพลงเปิดของแอนิเมชั่นเรื่อง เฟท/สเตย์ ไนท์ 
และซิงเกิลนี้เป็นซิงเกิลเดบิวที่สร้างชื่อเสียงให้กับซาจิเป็นอย่างมาก จนถึงขนาดติดในอันดับที่ 13 ของโอริก้อน ชาร์ต ต่อมาซิงเกิล คิราเมคุ นามิดะ วะ โฮชิ นิ ก็ได้ตามออกมาเป็นซิงเกิลชุดที่ 2 ของเธอ (และยังเป็นเพลงเปิดที่ 2 ของอะนิเมะเรื่องเดียวกันอีกด้วย) และยังได้รับกระแสตอบรับอย่างดีจนทำให้ซาจิติดอันดับที่ 9 ใน 10 อันดับแรกของเธออีกด้วย
สามเดือนต่อมา ซาจิก็ได้ออกซิงเกิลชุดที่ 3 คือ ไซโค โนะ คาตาโอโมอิ ที่ได้ถูกใช้เป็นเพลงปิดของแอนิเมชันเรื่อง Saiunkoku Monogatari แต่ที่น่าแปลกใจคือ ซิงเกิลชุดนี้กลับไม่ได้รับความนิยมเหมือนกับ 2 ชุดก่อน ซึ่งทำได้แค่เพียงติดอยู่ในอันดับที่ 50 ของโอริก้อนชาร์ตเท่านั้น ต่อมาซิงเกิลชุดที่ 4 ไอไตโยะ / คิมิ โตะ โนะ อาสุ ของเธอก็ได้วางจำหน่ายในเดือนกุมภาพันธ์ 2550 ซึ่งในซิงเกิลนี้ก็ได้มีเพลง คิมิ โตะ โนะ อาสุ ที่ได้ถูกนำไปใช้เป็นเพลงปิดของแอนิเมชันเรื่อง เฟท/สเตย์ ไนท์ ในตอนสุดท้าย ที่ได้ออกอากาศไปในเดือน มิถุนายน 2549 ต่อมาซาจิก็ได้ออกอัลบั้มแรกของเธอ Dear... ในเดือนมีนาคม ซึ่งที่น่าสนใจคือเพลงเปิดแอนิเมชันทั้งสองเพลงของเธอนั้นได้ถูกนำมาเรียบเรียงใหม่ให้เป็นเพลงเดียวกัน อยู่ในอัลบั้มนี้ด้วย
ในเดือนกุมภาพันธ์ 2550 ได้มีการประกาศว่าซาจิจะร้องเพลง ที่จะใช้เป็นเพลงประกอบของแอนิเมชันเรื่อง Seirei no Moribito ที่ได้ออกอากาศไปในเดือน เมษายน ซึ่งเพลงนั้นคือเพลง อิโตชี่ ฮิโตะ เอะ (และเรื่องนี้ยังได้วงร็อคชื่อดังอย่าง L'Arc~en~Ciel มาร้องเพลงเปิดให้อีกด้วย) ซึ่งเพลงนี้ของซาจิก็จะมีเนื้อหาเกี่ยวกับความรัก และความหนักแน่นของเมโลดี้ที่เอ่อล้นออกมาจากทำนองเพลง
และในเวปไซต์หลักของตัวเธอเอง ก็ได้มีการบอกไว้ว่าเธอได้แต่งเพลงและทำนองมามากกว่า 60 เพลง ในตลอดช่วงที่เธอเดบิวนี้
ไควกอน จินน์
ไควกอน จินน์ () เป็นตัวละครในเรื่องแต่งชุด"สตาร์ วอร์ส" แสดงโดยเลียม นีสัน มีบทบาทสำคัญเป็นตัวละครหลักใน"" และเนื้อหาในจักรวาลขยายอีกจำนวนมาก
ไควกอน จินน์เป็นอาจารย์เจไดที่เป็นที่เคารพนับถือ แต่ก็เป็นผู้มีแนวคิดสวนกระแสอย่างมาก เป็นพาดาวันของเคานท์ดูกู และผู้ฝึกสอนโอบีวัน เคโนบี ผู้จะกลายเป็นอัศวินเจไดที่ยิ่งใหญ่ในกาลต่อมา ไควกอนมักจะมีเหตุให้ต้องขัดแย้งกับสภาเจไดอยู่เสมอ โดยเฉพาะกับเหล่าอาจารย์เจไดที่มีแนวคิดเคร่งครัด เขาให้ความสนใจในการศึกษาและรับใช้พลังเป็นสำคัญที่สุด เขามักจะทำให้เจไดคนอื่นๆ ประหลาดใจในความแหกคอกของเขา รวมถึงการปฏิเสธตำแหน่งในสภาเจได อย่างไรก็ดี ไควกอน จินน์ ก็ได้รับการยอมรับนับถือจากเจไดจำนวนมากว่าเป็นผู้ทรงภูมิและมีปัญญาเฉียบแหลมที่สุดคนหนึ่ง
อาจนับได้ว่าไควกอน จินน์ เป็นนักรบ และปราชญ์ผู้มีความเชี่ยวชาญในหลายสาขา ทั้งสถาปัตยกรรมและวิศวกรรมยานยนต์อวกาศจำนวนมาก รวมทั้งยังให้ความสำคัญกับรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ อย่างที่เห็นใน "เอพพิโซด 1" เขาสวมใส่ชุดคลุมของชาวไร่ความชื้นเพื่อทำตัวให้กลมกลืนกับชนท้องถิ่นของมอส เอสปา และยังเป็นผู้มีท่วงท่าในการต่อสู้ด้วยกระบี่แสงที่งดงามสมบูรณ์ที่สุดคนหนึ่ง
ไควกอนปฏิบัติหน้าที่ให้กับสาธารณรัฐ ให้กับนิกายเจได และให้กับพลังตราบจนสิ้นชีวิต มีส่วนร่วมปฏิบัติการต่อสู้กับโจรก่อการร้ายเนบูลา ฟรอนท์ และมีชื่อเสียงจากเหตุการณ์การรุกรานนาบู ไควกอน จินน์ เป็นผู้ค้นพบผู้ถูกเลือก (อนาคิน สกายวอล์คเกอร์) บนทาทูอีนระหว่างวิกฤตการณ์นี้และมีส่วนร่วมอย่างมากในการทำให้อนาคินได้รับการฝึกในฐานะเจได แม้กระทั่งหลังจากที่เขาเสียชีวิตจากการต่อสู้กับดาร์ธ มอลแล้ว ไควกอนก็ยังมีบทบาทสำคัญมากต่ออนาคตของเจได
ร่างพลังของไควกอนกลับมาอีกครั้งเพื่อถ่ายทอดความรู้ในวิถีแห่งพลังที่เขาบรรลุให้กับโอบีวัน ในระหว่างที่โอบีวันมาพำนักบนดาวทาทูอีนเพื่อเฝ้าดูลุค
จากข้อมูลที่เปิดเผยออกมาใน "The Art of Star Wars Episode I: The Phantom Menace" (งานศิลป์จากสตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 1: ภัยซ่อนเร้น) นั้น มีการคิดสร้างสรรค์ตัวละครไควกอน จินน์ขึ้นมาในช่วงเตรียมงานสร้างภาพยนตร์"" โดยเห็นได้จากมีภาพงานศิลป์ต้นแบบที่แสดงให้เห็นว่าโอบีวันปฏิบัติหน้าที่ลำพังขณะอยู่บนยานสหพันธ์ฯ และขณะพบจาร์ จาร์ บิงคส์ และแม้เมื่อตัวละครนี้ถูกสร้างขึ้นมาแล้ว ในช่วงแรกลูคัสก็ยังให้ตัวละครนี้เป็นเจไดหนุมอายุน้อยกว่านี้ ดังที่มีงานศิลป์ต้นแบบแสดงให้เห็นตัวละครโอบีวันมีอายุมากกว่า
ตัวละครไควกอน จินน์แสดงโดยเลียม นีสันในภาพยนตร์"" มีการใช้เสียงของเลียม นีสันในภาพยนตร์""เล็กน้อย และในภาพยนตร์การ์ตูน"" มีการให้เสียงโดย Fred Tatasciore และในเกม "" ก็ให้เสียงโดย James Warwick
แต่เดิมนั้นมีกำหนดว่าจะให้มีเสียงของจินน์ปรากฏในภาพยนตร์"ซิธชำระแค้น"ด้วย จากที่เคยมีการเปิดเผยว่าเลียม นีสันจะมีส่วนร่วมในภาพยนตร์เรื่องนี้ ตามข่าวเมื่อต้นปี ค.ศ. 2005 อย่างไรก็ดี ฉากนี้ถูกตัดออกจากเรื่อง และเลียม นีสัน ก็ไม่ได้มาให้เสียงในฉากนี้ ฉากที่โยดากับไควกอน จินน์สนทนากันนั้นยังปรากฏอยู่ในบทภาพยนตร์และหนังสือนิยาย นอกจากนี้ตัวละครไควกอน จินน์ยังถูกกล่าวถึงในเกม"ซิธชำระแค้น"ฉบับ Gameboy Advance/Nintendo DS ด้วย
ยังมีข้อสับสนอยู่เกี่ยวกับว่าไควกอน จินน์เคยมีศิษย์มาแล้วกี่คนกันแน่ แหล่งข้อมูลทุกแหล่งยืนยันตรงกันว่าจินน์เคยฝึกซานาทอสก่อน หลังจากนั้นจึงได้ฝึกเคโนบี แต่บางครั้งก็มีการอ้างอิงถึงศิษย์พาดาวันคนก่อนหน้าซานาทอสด้วย ความไม่เข้ากันนี้ได้รับการแก้ไขในข้อมูล Databank ของจินน์บนเว็บไซต์ starwars.com ซึ่งกล่าวว่า "ไควกอนยังคงหมกมุ่นกับความล้มเหลวของเขาต่อไปอีกหลายปี ละทิ้งความสำเร็จในฐานะครูก่อนหน้านี้ทั้งหมด และมักเอ่ยถึงซานาทอสว่าเป็นศิษย์ 'คนแรก' "