hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 36
กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 36 หรือ "หัวหมากเกมส์" จัดขึ้นวันที่ 11-18 มกราคม 2552 ณ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
“พลังกีฬา พลังความคิด สร้างบัณฑิตสู่สากล”
คณะกรรมการฯ ได้พิจารณาคัดเลือกคำขวัญที่มีแนวคิดใกล้เคียงกับเป้าหมายของการแข่งขัน “หัวหมากเกมส์” จนได้คำขวัญมา 2 สำนวน และคณะกรรมการฯ ได้นำคำขวัญทั้ง 2 สำนวนดังกล่าวมาปรับเป็นคำขวัญใหม่ให้เหมาะสมยิ่งขึ้น และมีมติเป็นเอกฉันท์ให้คำขวัญที่ปรับใหม่จากแนวคิดเดิมของผู้เข้าประกวดทั้ง 2 สำนวน เป็นคำขวัญของการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยฯ ครั้งที่ 36 สำหรับเจ้าของสำนวนดังกล่าวนั้น ได้แก่ น.ส.ชลธิดา ติ้งถิ่น นักศึกษาคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยรามคำแหง และนายสิทธิศักดิ์ ศรีนวลดี นักศึกษาคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
ออกแบบเป็นลายเส้นภาพหลักศิลาจารึก สีน้ำเงิน-ทอง ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของมหาวิทยาลัยรามคำแหง สถาบันที่เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน และมีตัวเลข 36 ที่สื่อถึงการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยฯ ครั้งนี้ โดยตัวเลข 36 ออกแบบด้วยลีลาการเคลื่อนไหวของนักกีฬา ที่กำลังเล่นกีฬาประเภทต่าง ๆ ตราสัญลักษณ์ที่ชนะการประกวดครั้งนี้ เป็นผลงานการออกแบบของ นายขนาน ทิมเทศ อาจารยย์สอนวิชาศิลปศึกษา โรงเรียนไทยนิยมสงเคราะห์ ใน กทม.
ออกแบบเป็นตัวหนุมาน ถือคบเพลิง ซึ่ง ‘หนุมาน’นั้น
เป็นทหารเอกของพระรามในวรรณคดี เรื่อง “รามเกียรติ์” ที่คนไทยรู้จักกันดีว่ามีพละกำลังเข้มแข็ง กล้าหาญ คล่องแคล่วว่องไว พรั่งพร้อมด้วยไหวพริบปฏิภาณและความซื่อสัตย์ ‘หนุมาน’ จึงเป็นสัญลักษณ์ที่สื่อถึงสติปัญญาและคุณธรรม สำหรับสัตว์นำโชคในครั้งนี้เป็นการออกแบบของ นายอนิรุทธิ์ เอมอิ่ม นักออกแบบผลิตภัณฑ์บริษัท Dr.Ed & Toys
สถาบันการศึกษาที่ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 36 มีจำนวนทั้งสิ้น 117 สถาบัน ได้แก่
โวนท์บีลอง
"โวนท์บีลอง" () เป็นซิงเกิลพิเศษระหว่างวงเอ็กซ์ไซล์ และคุมิ โคดะ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 เป็นเพลงเดิมของ DA BUBBLEGUM BROTHERS ในปี พ.ศ. 2533 โดยเป็นซิงเกิลพิเศษที่ 2 ของวงเอ็กซ์ไซล์ หลังจากซิงเกิลแรก "SCREAM" ได้ร่วมงานกับวงเกลย์
เพลง "โวนท์บีลอง" ไม่ได้บรรจุไว้ในอัลบั้มใดเลย ในฉบับซิงเกิลมีการแบ่งช่วงออกเป็น 2 ฉบับ คือ คาราโอเกะสำหรับผู้ชาย และคาราโอเกะสำหรับผู้หญิง แต่ในฉบับอัลบั้มของเอ็กซ์ไซล์ ได้เปลี่ยนเป็นเพลง "โวนท์บีลอง" ร้องกับเนเวอร์แลนด์ โดยบรรจุในอัลบั้ม "เอ็กไซล์อีโวลูชัน" และ "เอ็กซ์ไซล์แคทชีเบสท์" และเปลี่ยนช่วงร้องของคุมิ โคดะเป็น TAKAHIRO แทน ส่วนในฉบับอัลบั้มของคุมิ โคดะ ได้เปลี่ยนเป็นเพลง "โวนท์บีลอง~แบล็กเชอร์รีเวอร์ชัน~" และ "โวนท์บีลอง~เรดเชอร์รีเวอร์ชัน~" แทน และบรรจุในอัลบั้ม "แบล็กเชอร์รี"
เพลง "โวนท์บีลอง" เป็นเพลงประกอบโฆษณา dwango.jp, mu-mo และ music.jp และนอกจากนี้ยังเป็นเพลงประกอบเกม "ไทโกะทัตสึจิน" บนเครื่องเกมนินเทนโด ดีเอสอีกด้วย
อำมหิตสุดขอบ(คลั่ง)
อำมหิตสุดขอบ(คลั่ง) (, ) เป็นภาพยนตร์แนวสยองขวัญสัญชาติฝรั่งเศส เปิดตัวในปี พ.ศ. 2550 ประพันธ์บทและกำกับโดยกซาวีเย ฌอง (Xavier Gens) นำแสดงโดย Estelle Lefébure, Samuel Le Bihan และ Aurélien Wiik
ภาษาคำยัง
ภาษาคำยัง ("Shyam" "ศยามฺ") มีผู้พูดทั้งหมด 50 คน ในหมู่บ้านโป่อ่ายมุข (Pawaimukh) ในเขตทินซูเกีย (Tinsukia District) รัฐอัสสัม ประเทศอินเดีย ภาษาคำยังนี้มีความคล้ายคลึงกับภาษาพ่าเกและภาษาไทใหญ่ในประเทศพม่า ผู้ใช้ภาษาคำยังในปัจจุบันหลายคนสามารถอ่านและเขียนภาษาอัสสัมได้ แต่กลายเป็นว่ามีผู้เฒ่าผู้แก่เท่านั้นที่สามารถอ่านและเขียนภาษาคำยังได้ ซึ่งส่วนมากใช้สำหรับพิธีกรรมทางศาสนาในปี ค.ศ. 1981 ชาวคำยังมีความสามารถอ่านและเขียนภาษาอัสสัมเป็นภาษาที่สองได้ถึงร้อยละ 58 ชาวคำยังมีความสนิทสนมกับชาวคำตี่ในรัฐอรุณาจัลประเทศเป็นพิเศษ
ปัจจุบันภาษาคำยังถือว่าเป็นภาษาที่ใกล้สูญพันธุ์ ในอนาคตภาษาคำยังคงกลายเป็นเพียงความทรงจำครั้งหนึ่งของชาวคำยังที่มีภาษาและอักษรเป็นของตนเองอยู่ เช่นเดียวกับคนไทกลุ่มอื่น ๆ ที่อยู่ในประเทศอินเดียอย่างกลุ่มอาหมที่ลืมภาษาอาหมของตนเกือบหลายร้อยปีทีเดียว และคงเป็นภาษาที่ใช้ในพิธีกรรมทางศาสนาแบบเดียวกับภาษาอาหมในไม่ช้า
ป่าชายหาด
ป่าชายหาด () เป็นลักษณะของป่าประเภทหนึ่ง จัดเป็นป่าละเมาะหรือป่าโปร่งไม่ผลัดใบขึ้นอยู่ตามบริเวณหาดชายหรือเนินทรายริมทะเล หรือชายฝั่ง เป็นป่าที่มีขนาดเล็กเกิดขึ้นด้านหลังของสันทรายตามแนวชายฝั่ง น้ำทะเลท่วมไม่ถึง สภาพดินเป็นดินทรายและมีความเค็มสูง เป็นป่าที่มีความแตกต่างจากป่าทั่ว ๆ ไปอย่างเห็นได้ชัดเจน คือ ไม่มีความอุดมสมบูรณ์ สภาพโดยทั่วไปแห้งแล้ง ใบไม้ในป่าจะเป็นลักษณะหงิกงอ แต่นี่คือลักษณะของป่าชายหาดที่สมบูรณ์
ป่าชายหาดเป็นป่าที่ได้รับอิทธิพลจากกระแสลม, กระแสคลื่น รวมถึงไอเค็มจากทะเล, แสงแดดร้อนจัด, สภาพความชื้นสุดขั้วทั้งชื้นจัด, ชื้นน้อย และชื้นปานกลาง ระบบนิเวศจึงประกอบด้วยเนินทรายหรือหาดทรายและมีพืชประเภท ไม้เถาหรือไม้เลื้อย, ไม้พุ่ม และไม้ยืนต้นที่มีลำต้นคดงอ และมีความสูงเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ เมื่ออยู่ห่างจากชายหาดออกไป ไม้ที่เป็นประเภทหญ้าหรือไม้เลื้อยได้แก่ หญ้าลิงลม, ผักบุ้งทะเล, หญ้าทะเล, เตย ซึ่งรากของไม้เหล่านี้จะช่วยในการยึดเกาะพื้นทรายทำให้พื้นทรายมีความแน่นหนาแข็งแรงมากขึ้น เพื่อที่จะให้รากของไม้ที่ใหญ่กว่า เช่น ไม้พุ่มได้เกาะต่อไป ประเภทของไม้พุ่ม ได้แก่ รักทะเล, ปอทะเล, เสมา, ซิงซี่, หนามหัน, กำจาย ขึ้นเป็นกลุ่ม ๆ ช่วยบังลมทะเลเป็นปราการให้แก่ไม้ชนิดที่ไม่สามารถทนเค็มได้ ประเภทของไม้ยืนต้น เช่น กระทิง, หูกวาง, โพทะเล, ตีนเป็ดทะเล, หยีน้ำ, มะนาวผี, ข่อย แต่ลำต้นไม่สูงมากนัก ใบมีความหงิกงอตามกระแสลม เรือนยอดอยู่ติดกัน และมักมีหนามแหลม บางพื้นที่อาจมีไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ เช่น ยางนา หรือตะเคียน ขึ้นอยู่ด้วยก็ได้
ในฤดูมรสุมช่วงที่เป็นเนินทรายอาจมีน้ำท่วมขังเป็นบ่อหรือแอ่ง จึงกลายเป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์น้ำและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกขนาดเล็ก และกลายเป็นแหล่งน้ำจืดที่เชื่อมโยงกับลำธาร
ประโยชน์ของป่าชายหาด คือ ช่วยรักษาความสมดุลระหว่างนิเวศวิทยาชายฝั่งกับนิเวศวิทยาบนบก ช่วยป้องกันการกัดเซาะชายหาดและการทับถมกันของตะกอนชายหาดซึ่งเกิดจากการหมุนเวียนตามสภาพของฤดูกาล
ในประเทศไทย พบป่าชายหาดได้ทั่วไปตามฝั่งทะเลอ่าวไทย ในภาคตะวันออกตั้งแต่จังหวัดชลบุรีไปจนถึงจังหวัดตราด ทางภาคใต้ตั้งแต่จังหวัดเพชรบุรีไปจนถึงประเทศมาเลเซีย รวมถึงตามเกาะแก่งต่าง ๆ กลางทะเล จนอาจกล่าวได้ว่า มีป่าชายหาดอยู่ทุกพื้นที่ ๆ มีทะเล
ปัจจุบัน ป่าชายหาดถูกบุกรุกทำลายจากมนุษย์ สาเหตุมาจากการไม่เห็นค่าความสำคัญ ด้วยเห็นว่าเป็นเพียงพื้นที่รกร้างหรือเป็นวัชพืช โดยการนำเอาพื้นที่ไปใช้ประโยชน์ในเชิงท่องเที่ยว เช่น ปลูกบังกะโล, รีสอร์ต หรือบุกรุกเพื่อพื้นที่ทำการเกษตร เช่น ปาล์มน้ำมัน หรือนากุ้ง
นิชาภา โพธิ์งาม
นิชาภา โพธิ์งาม เป็นนักร้องชาวไทย บุตรสาวของเทพ โพธิ์งาม นักแสดงตลก
นิชาภา เป็นที่รู้จักจากเพลง "คำถาม" เพลงแรกของเธอ ภายใต้สังกัดค่ายลักษ์มิวสิก เมื่อเธอมีอายุเพียง 14 ปี และก็ได้มีผลงานออกมาอย่างสืบเนื่องในอีกหลายอัลบั้ม จากค่ายลักษ์มิวสิก อาทิ เพลง "เพื่อนรัก..รักเพื่อน" ในอัลบั้ม "Behind the Songs" ของหมอเอิ้น พิยะดา, เพลง "อยากมีสิทธิ์ใช้คำว่ารัก" ในอัลบั้ม "Happy Story", นอกจากนี้ยังร่วมร้องเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "โกยเถอะเกย์" และร้องเพลงประกอบละคร เรื่อง "สร้อยแสงจันทร์"
คัมภีร์ทานตะวัน
คัมภีร์ทานตะวัน เป็นชื่อของสุดยอดคัมภีร์ยุทธ์วิชาหนึ่งในนิยายกำลังภายในของกิมย้ง ปรากฏครั้งแรกจากเรื่อง กระบี่เย้ยยุทธจักร
ในเรื่องกระบี่เย้ยยุทธจักร "คัมภีร์ทานตะวัน" วิชาที่ชาวยุทธ์ร่ำลือกันว่าเป็นยอดเหนือวิทยายุทธ์อื่นใด และต่างแย่งชิงกันครอบครองเพื่อความเป็นใหญ่ คือ
คัมภีร์ทานตะวันเล่มนี้ แต่งโดยขันทีในวังหลวงเมื่อสามร้อยกว่าปีก่อน และสามร้อยกว่าปีมานี้ไม่มีผู้ใดสามารถฝึกวิชาฝีมือในคัมภีร์สำเร็จ แล้วคัมภีร์ก็ได้หายไปอย่างไร้ร่องรอย จนกระทั่งเมื่อร้อยกว่าปีก่อน คัมภีร์เล่มนี้ปรากฏว่าตกเป็นของวัดเส้าหลินในมณฑลฟุโจว เจ้าอาวาสวัดตอนนั้นคือ อั้งเฮียะไต้ซือ
ครั้งหนึ่งเมื่อร้อยกว่าปีก่อนมีศิษย์หัวซานสองคนคือ งักเซียว และ ฉั่วจื้อฮง ไปเป็นแขกที่วัดเส้าหลิน ไม่ทราบมีโอกาสอย่างไรได้ขโมยดูคัมภีร์ทานตะวัน
ทั้งสองแบ่งกันท่องคนละครึ่ง เมื่อกลับเข้าสำนักหัวซาน ทั้งสองพอท่องวิทยายุทธในคัมภีร์ออกมากลับไม่ปะติดปะต่อกัน คนทั้งสองต่างเข้าใจว่าอีกฝ่ายหนึ่งท่องผิด ( ต่อมาภายหลัง ทั้งคู่กลับกลายเป็นคู่อริ สำนักหัวซานก็แบ่งเป็นฝ่ายลมปราณ และฝ่ายกระบี่ )
เรื่องที่ งักเซียว และ ฉั่วจื้อฮง แอบดูคัมภีร์ทานตะวัน อีกไม่นานถูกอั้งเฮียะไต้ซือรู้เข้า ท่านไต้ซือทราบว่าวิทยายุทธในคัมภีร์เล่มนี้ร้ายกาจลึกล้ำสุดคาดเดา แต่มีผลเสียหายร้ายแรงต่อผู้ฝึก ดังนั้น ท่านไต้ซือจึงมอบหมายให้ โต่วง้วนไต้ซือซือ ผู้เป็นศิษย์เดินทางสู่หัวซาน เกลี้ยกล่อมงักเซียว และฉั่วจื้อฮง อย่าได้ฝึกวิทยายุทธในคัมภีร์ทานตะวันที่ทั้งสองได้ลักลอบท่องจำออกมา
ศิษย์หัวซานทั้งสองสำนึกผิด และฝึกไม่ได้สักที เลยขอคำชี้แนะ บังเอิญศิย์รักของท่านเจ้าอาวาส ฉลาดปราดเปรื่อง ว่าไปตามความเข้าใจ แนะวิธีโดยหลักการและเหตุผล สุดท้ายตัวเองเกิดความโลภเมื่อเห็นยอดวิชา เลยคัดลอกลงในจีวร และสึกจากการเป็นบรรพชิต ไปคุมสำนักประกันภัย ซึ่งคนผู้นี้คือ ทวดของหลินผิงจื่อ และใช้วิชาดัดแปลงในคัมภีร์ทานตะวันสร้างชื่อ กลายเป็นวิชา เพลงกระบี่ปราบมารเจ็ดสิบสองท่า
ซึ่งความจริง นี่ไม่อาจโทษใครได้ เมื่อพบเห็นวิทยายุทธอันลึกล้ำ ไหนเลยจะห้ามใจไม่ฝึกปรือได้
งักเซียว และ ฉั่วจื้อฮง แห่งสำนักหัวซาน เขียนคัมภีร์ทานตะวันไม่นาน ก็ถูกสิบผู้อาวุโสนิกายตะวันจันทราฆ่าทิ้ง คัมภีร์ทานตะวันฉบับนี้ ก็ถูกช่วงชิงไป ทำให้คัมภีร์ทานตะวันฉบับลักจำซึ่งไม่สมบูรณ์นี้กลายเป็นสมบัติประจำนิกายตะวันจันทรา เมื่อถึงยุคที่ยิ่มอั้วฮั้งเป็นประมุขนิกายสุริยันจันทรา เขาไม่ได้ฝึกวิชาในคัมภีร์ทานตะวันเนื่องจากฝึกวิชามหาเวทดูดดาวอยู่ก่อน อีกทั้งทราบว่าขั้นแรกในการฝึก ผู้ฝึกจะต้องเฉือนความเป็นชายทิ้งไป ต่อมายิ่มอั้วฮั้งได้มอบคัมภีร์ทานตะวันฉบับไม่สมบูรณ์นี้ให้แก่ ตงฟางปุ๊ป้าย ซึ่งต่อมาฝึกวิชานี้จนสำเร็จกลายเป็นยอดฝีมืออันดับหนึ่งของแผ่นดิน
ไม่นานให้หลัง อั้งเฮียะไต้ซือ ก่อนมรณภาพ ได้เรียกตัวศิษย์ทั้งหมดเข้าพบ บอกต้นสายปลายเหตุของคัมภีร์ทานตะวัน ฉบับสมบูรณ์ เล่มนี้ จากนั้นโยนคัมภีร์เข้าเตาไฟทำลายทิ้ง โดยบอกว่าคัมภีร์เล่มนี้ลึกล้ำพิสดารสุดคาดเดา ซ้ำยังทำให้เกิดปัญหามากมาย เกิดการแย่งชิง เกิดการนองเลือด หากตกทอดถึงชนรุ่นหลังมิใช่วาสนาของยุทธภพ
คัมภีร์ทานตะวันนั้นมีจุดเด่นในเรื่องของความรวดเร็วและพลังลมปราณ เห็นได้จากการบรรยายถึงความรวดเร็วของตงฟางปุ๊ป้ายเมื่อต่อสู้กับ 4 ยอดฝีมือ วิชานี้ไม่เคยปรากฎผู้ฝึกที่เป็นหญิงมาก่อน สำหรับผู้ชายนั้นหากคิดฝึกอุปสรรคแรกที่ต้องทำ คือ ตอนตัวเอง
เสนีย์ วิลาวรรณ
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ร้อยเอก เสนีย์ วิลาวรรณ ปูชนียบุคคลด้านภาษาไทย ประจำปีพุทธศักราช 2554 เกิดเมื่อ พ.ศ. 2472 ที่ตำบลราษฎร์นิยม อำเภอไทรน้อย จังหวัดนนทบุรี
ศึกษาระดับประถมศึกษาที่ โรงเรียนวัดราษฎร์นิยม จังหวัดนนทบุรี ระดับมัธยมศึกษาที่ โรงเรียนวัดเขมาภิรตาราม จังหวัดนนทบุรี โดยเป็นนักเรียน ยุวชนทหาร รุ่นสุดท้าย
ศึกษาระดับเตรียมอุดมศึกษา ที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง 
เป็นนักเรียนเตรียมปริญญา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง รุ่นสุดท้าย ระหว่าง พ.ศ. 2489-2490 (ต.ม.ธ.ก. รุ่นที่ 8)
การศึกษาระดับอุดมศึกษา จบ อักษรศาสตรบัณฑิต (อ.บ.) คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และต่อด้วย ครุศาสตรบัณฑิต เป็น ค.บ.รุ่นแรก เมื่อหลักสูตรยังอยู่ใน แผนกครุศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์และครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย หลังจากรับราชการที่มหาวิทยาลัยศิลปากรแล้ว ศึกษาต่อจนจบ Master of Arts (M.A.) จากEastern Michigan University รัฐมิชิแกน ประเทศสหรัฐอเมริกา
พ.ศ. 2498 เป็นอาจารย์สอนภาษาไทยที่โรงเรียนเตรียมนายร้อย โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า เมื่อมีการรวมโรงเรียนเตรียมนายร้อยของทุกเหล่าทัพ กับโรงเรียนเตรียมนายร้อยตำรวจเข้าด้วยกันเป็น โรงเรียนเตรียมทหาร จึงย้ายไปเป็นอาจารย์สอนภาษาไทย ที่โรงเรียนเตรียมทหาร ตั้งแต่แรกสถาปนาโรงเรียน ใน พ.ศ. 2501 และโอนไปรับราชการที่คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร ในปี พ.ศ. 2509
พ.ศ. 2509 ย้ายมารับราชการเป็นอาจารย์ที่คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร
เป็นหัวหน้าภาควิชาภาษาตะวันออก คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร เป็นคนแรกจนเกษียณราชการ ตั้งแต่ภาควิชาเริ่มจัดสอนวิชาเอกภาษาไทย ระดับปริญญาตรี และปริญญาโท สาขาจารึกภาษาไทยและสาขาจารึกภาษาตะวันออก ดำรงตำแหน่งหัวหน้าภาควิชาภาษาตะวันออก ตลอดเวลารับราชการที่คณะโบราณคดีเคยดำรงตำแหน่งคณบดีคณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร ระหว่าง 26 มิถุนายน พ.ศ. 2518 – 3 มีนาคม พ.ศ. 2521 เกษียณอายุราชการ เมื่อ พ.ศ. 2532 
นอกจากงานราชการแล้ว ยังมีผลงานการเรียบเรียงตำราและแบบเรียนภาษาไทยตั้งแต่ระดับปฐมวัยถึงระดับมัธยมศึกษาตอนปลายที่ใช้ในโรงเรียนต่างๆ เป็นจำนวนร้อยกว่าเล่ม
กระทรวงวัฒนธรรมประกาศยกย่องเชิดชูเกียรติให้ผู้ช่วยศาสตราจารย์เสนีย์ วิลาวรรณเป็นปูชนียบุคคลด้านภาษาไทย ประจำปีพุทธศักราช 2554 เมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม 2554
http://www.culture.go.th/thai/index.php?option=com_content&view=article&id=1491:2011-07-06-09-00-28&catid=34:news&Itemid=351
คาบสมุทรมาเก๊า
คาบสมุทรมาเก๊า (จีนตัวเต็ม: 澳門半島; ) เป็นคาบสมุทรในเขตบริหารพิเศษมาเก๊า สาธารณรัฐประชาชนจีน ซึ่งเป็นพื้นที่ส่วนแรกที่ชาวโปรตุเกสเข้ามาตั้งรกรากจนกลายเป็นอาณานิคมในที่สุด คาบสมุทรมาเก๊ามีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดจูไห่ทางเหนือ และเชื่อมต่อกับไทปาทางใต้ด้วยสะพาน 3 แห่ง
โยะชิโระ นะกะมะสึ
โยชิโระ นากามัตสึ () เป็นนักคิด นักประดิษฐ์ และชาวญี่ปุ่น ในปัจจุบันถือได้ว่าเป็นผู้คิดค้น และประดิษฐ์สิ่งของที่ได้รับการจดสิทธิบัตรมาแล้วมากกว่า 3,000 ชิ้น ตัวอย่างเช่น ฟลอปปีดิสก์, นาฬิกาดิจิทัล, แผ่นซีดี และที่ปั้มน้ำด้วยมือ
ด้ามขวาน
วงด้ามขวาน วงดนตรีเพื่อชีวิตระดับตำนานอีกวงหนึ่งของภาคใต้ ก่อตั้งโดย ยงยุทธ์ ดำศรี หรือ ยุทธ์ ด้ามขวาน หรือที่เรียกกันว่า "อาจารย์ยุทธ์" ชาวจังหวัดนครศรีธรรมราช ซึ่งปัจจุบันรับราชการเป็นอาจารย์ประจำมหาวิทยาลัยราชภัฎธนบุรี มีสมาชิกในวงแรกก่อตั้ง 10 คน ซึ่งล้วนแต่คนภาคใต้ทั้งสิ้น
วงด้ามขวานถือเป็นต้นแบบให้กับวงดนตรีเพื่อชีวิตภาคใต้อีกหลายวง เช่น มาลีฮวนน่า ตีฆอลาซู สันติภาพ เป็นต้น
มีหลายเพลงที่ได้รับความนิยมเช่น ไก่เถื่อน อิไซกูนิ คน_หนน_คด"กรรณิการ์, ดวงอาทิตย์ตกดิน" เป็นต้น
ในการชุมนุมของพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย พ.ศ. 2551 วงด้ามขวานถือเป็นวงหนึ่งที่เข้าร่วมในการชุมนุมครั้งนี้ด้วย อัลบั้ม คะยั้นคะยอ ไก่เถื่อน ภูมิปัญญา เรื่องมันเป็นพรรค์นี้ ออกในช่วง3ปีทั้งหมด4ชุด นกเขาโต๊ะครู กรรมพันธุ์ แล้วอีกหลายชุด
ฟลายอิงโพลีป
ฟลายอิงโพลีป () บางครั้งก็เรียกว่า เอลเดอร์บีอิง หรือ เผ่าโพลีปัส เป็นสิ่งมีชีวิตจากต่างดาวซึ่งมีบทบาทในเรื่องชุดตำนานคธูลู ฟลายอิงโพลีปปรากฏตัวครั้งแรกในเรื่องสั้น "The Shadow Out of Time" ของเอช. พี. เลิฟคราฟท์ซึ่งเผยแพร่ในปีพ.ศ. 2482 ชื่อฟลายอิงโพลีปซึ่งแปลว่า "ติ่งเนื้อบินได้" นี้มาจากรูปร่างของสิ่งมีชีวิตชนิดนี้และความสามารถในการลอยตัวกลางอากาศ
ฟลายอิงโพลีปเป็นเผ่าพันธุ์ซึ่งมายังโลกเมื่อประมาณ 750 ล้านปีก่อน ซึ่งฟลายอิงโพลีปยังได้ตั้งรกรากบนดาวเคราะห์อื่นอีกสามดวงในระบบสุริยะจักรวาล ซึ่งหนึ่งในนั้นก็คือ "ยาคช์" (ดาวเนปจูน) ฟลายอิงโพลีปได้สร้างเมืองหินบะซอลต์ที่เต็มไปด้วยหอคอยสูงซึ่งไม่มีหน้าต่าง ต่อมาจึงได้พยายามตั้งนิคมในมหาสมุทรแต่ก็ถูกเอลเดอร์ธิงขับไล่จนล้มเลิกไป
ฟลายอิงโพลีปเป็นสิ่งมีชีวิตที่ตาบอด แต่มีสัมผัสพิเศษที่วัตถุต่างๆไม่สามารถปิดกั้นได้ ร่างกายของฟลายอิงโพลีปเป็นกึ่งสสาร ซึ่งแม้จะมีลักษณะคล้ายของแข็งและสามารถกระทบกับวัตถุต่างๆได้แต่ก็ทำให้ทนทานต่อการบาดเจ็บทางกายภาพมาก แต่สามารถถูกฆ่าตายได้ด้วยพลังงานจำพวกไฟฟ้าซึ่งเป็นจุดอ่อน จิตใจของฟลายอิงโพลีปนั้นแปลกประหลาดกว่าเผ่าพันธุ์อื่นๆจนมหาเผ่าพันธุ์แห่งยิธก็ไม่สามารถใช้พลังสลับจิตได้กับฟลายอิงโพลีปได้
ฟลายอิงโพลีปสามารถบินได้แม้จะไม่มีปีกและเมื่ออยู่บนพื้นก็จะทิ้งรอยเท้าขนาดใหญ่เอาไว้ ฟลายอิงโพลีปสามารถทำให้ตัวเองล่องหนได้ แต่เนื่องจากจะส่งเสียงคล้ายกับผิวปากตลอดเวลาจึงทำให้ศัตรูรู้ตัวเสมอ ฟลายอิงโพลีปยังสามารถเรียกและควบคุมลมได้และใช้เป็นอาวุธในการต่อสู้
เมื่อมหาเผ่าพันธุ์แห่งยิธมายังโลกนั้นก็ได้ทำสงครามกับฟลายอิงโพลีปด้วยวิทยาการที่ล้ำหน้าจนสามารถขับไล่ฟลายอิงโพลีปให้หนีลงไปในถ้ำใต้ดินได้ มหาเผ่าพันธุ์แห่งยิธได้ใช้ประตูกลปิดทางเข้าของถ้ำใต้ดินไว้ และทิ้งเมืองของฟลายอิงโพลีปให้ร้างไว้อย่างนั้น แต่ในที่สุดฟลายอิงโพลีปก็ได้หลุดจากการกักขังและได้ทำลายล้างอารยธรรมของมหาเผ่าพันธุ์แห่งยิธจนสิ้นไป แต่หลังจากนั้นก็กลับไปอาศัยในถ้ำใต้ดินโดยไม่ออกมาอีก
การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์
การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ () คือ การกระทำอย่างเป็นระบบและไตร่ตรองไว้ก่อนเพื่อทำลายกลุ่มชาติพันธุ์ กลุ่มเชื้อชาติ กลุ่มชนในชาติ หรือกลุ่มชนทางศาสนาทั้งกลุ่มหรือส่วนใหญ่
ถึงแม้จะมีผู้ให้นิยามของ "ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์" ไว้มากมายและบางทีก็แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง แต่ทางนิติศาสตร์นั้น สหประชาชาติได้กำหนดนิยามของพฤติการณ์นี้ในข้อ 2 แห่งอนุสัญญาว่าด้วยการป้องกันและลงโทษความผิดอาญาฐานฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ (United Nations Convention on the Prevention and Punishment of the Crime of Genocide) ว่า ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ หมายถึง "การกระทำอย่างหนึ่งอย่างใดโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อทำลายกลุ่มชาติพันธุ์ กลุ่มเชื้อชาติ กลุ่มชนในชาติ หรือกลุ่มชนทางศาสนาทั้งกลุ่มหรือส่วนใหญ่ เป็นต้นว่า ฆ่าสมาชิกของกลุ่ม กระทำให้สมาชิกของกลุ่มถึงแก่พิกลพิการอย่างหนักทางกายภาพหรือจิตภาวะ กระทำโดยไตร่ตรองหรือโดยคาดการณ์ไว้แล้วเพื่อให้เกิดแก่หรือนำพามาสู่สมาชิกของกลุ่มซึ่งทุกขเวทนาในสภาพความเป็นอยู่ กระทำโดยมาตรการใด ๆ เพื่อกันมิให้มีการถือกำเนิดของทารกภายในกลุ่ม หรือใช้กำลังนำพาผู้เยาว์ในกลุ่มไปยังอีกกลุ่มหนึ่ง"
แม้คำปรารภแห่งอนุสัญญาดังกล่าวจะระบุว่า ได้เกิดกรณีตัวอย่างในการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ขึ้นแล้วหลายครั้งหลายคราในประวัติศาสตร์โลก แต่คำว่า "genocide" นั้นเพิ่งได้รับการประดิษฐ์โดยราฟาเอล เลมคิน (Raphael Lemkin) นักนิติศาสตร์ลูกครึ่งโปแลนด์–ยิว และประชาคมโลกเพิ่งยอมรับนิยามของ "ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์" อย่างเป็นทางการภายหลังความหายนะที่นูเรมเบิร์ก
ปัจจุบัน ความผิดฐานฆ่าล้างเผ่าพันธุ์เป็นอำนาจหน้าที่ของศาลอาญาระหว่างประเทศที่จะดำเนินกระบวนยุติธรรม แต่ก่อนหน้านี้ ระหว่างที่ประชาคมโลกกำลังช่วยกันก่อตั้งศาลดังกล่าว เป็นอำนาจหน้าที่ของคณะตุลาการเฉพาะกิจระหว่างประเทศ จนกระทั่งธรรมนูญกรุงโรมว่าด้วยศาลอาญาระหว่างประเทศมีผลใช้บังคับในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2545
นอกจากนี้ นับแต่อนุสัญญาว่าด้วยการป้องกันและลงโทษความผิดอาญาฐานฆ่าล้างเผ่าพันธุ์มีผลใช้บังคับในเดือนมกราคม พ.ศ. 2491 เป็นต้นมา รัฐภาคีแห่งอนุสัญญาราว ๆ 80 ประเทศได้ประกาศใช้และปรับปรุงกฎหมายภายในเพื่ออนุวัติอนุสัญญาดังกล่าว และผู้กระทำความผิดฐานฆ่าล้างเผ่าพันธุ์บางรายก็ได้รับการลงโทษตามกฎหมายภายในก็มี เช่น ศาลเยอรมันได้พิพากษาว่า นิโกลา จอร์จิก (Nikola Jorgic) กระทำความผิดดังกล่าวจริงตามกฎหมายภายในประเทศฉบับหนึ่ง
มีการวิพากษ์วิจารณ์อนุสัญญาดังกล่าวว่า ให้นิยาม "ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์" แคบเกินไป โดยมิได้ให้ความคุ้มครองแก่กลุ่มทางการเมืองด้วย นอกจากนี้ การกระทำตามที่อนุสัญญาบัญญัติไว้ว่าเป็นฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ยังไม่เคยได้รับการไต่สวนจากศาลมาก่อนเลยจนกว่าพนักงานอัยการจะได้ยื่นฟ้องเป็นราย ๆ ไป และยังไม่มีมาตรการเพียงพอที่จะ "กันไว้ดีกว่าแก้" กับทั้งยังมีปัญหาในการตีความอนุสัญญาอีกด้วย เช่น ที่ว่า "[การกระทำใดเพื่อทำลายทั้งกลุ่มหรือ] ส่วนใหญ่" คำว่า "ส่วนใหญ่" นี้จะเอาจำนวนเท่าไร เป็นต้น
เพลงชาติบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
เพลงชาติบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา (บอสเนีย: Državna himna Bosne i Hercegovine) ที่ใช้ในปัจจุบันได้ประกาศใช้เมื่อวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2542 ตามกฎหมายว่าด้วยเพลงชาติบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา เพื่อใช้แทนเพลงชาติเดิมซึ่งมีชื่อว่า "Jedna si jedina" ซึ่งมีการกล่าวหาว่าเป็นเหตุให้มีการแบ่งแยกชาวเซิร์บและชาวโครแอทในประเทศ
เพลงชาติบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนานี้เดิมไม่มีเนื้อร้อง มีแต่ทำนอง ซึ่งประพันธ์โดยดูซาน เซสติก (Dušan Šestić) ซึ่งทำนองดังกล่าวนี้เขาได้ให้ชื่อไว้ว่า "อินเทอร์เมโค" (Intermeco) แต่คนทั่วไปมักเข้าใจผิดว่าชื่อทำนองนี้คือชื่อของเพลงชาติบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ภายหลังในปี ค.ศ. 2009 ดูซาน เซซติก จึงได้ร่วมกับเบนจามิน อิซอวิค (Benjamin Isovic) ประพันธ์เนื้อร้องสำหรับเพลงนี้ขึ้น โดยได้ผ่านความเห็นชอบในชั้นคณะกรรมาธิการของรัฐสภาบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2009 ทั้งนี้ยังต้องรอความเห็นชอบจากคณะรัฐมนตรีและรัฐสภาแห่งชาติในอีกชั้นหนึ่งในการรับรองเนื้อร้องอย่างเป็นทางการ เนื้อหาในบทเพลงนี้ไม่มีการกล่าวถึงชื่อชาติพันธุ์ใดโดยบ่งบอกถึงความเป็นรัฐโดยเฉพาะ แต่ในท่อนท้ายของเพลงได้ลงท้ายด้วยเนื้อร้องที่มีความหมายว่า "เราจะมุ่งหน้าสู่อนาคตด้วยกัน"
หมายเหตุ: เนื้อร้องต่อไปนี้ยังรอการรับรองอย่างเป็นทางการกคณะรัฐมนตรีและรัฐสภาแห่งชาติของบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
เบอร์นี แมค
เบอร์นี แมค () มีชื่อจริงว่า เบอร์นาร์ด เจฟฟรีย์ แมคลอจ (Bernard Jeffrey McCullough) - (5 ตุลาคม ค.ศ. 1957– 9 สิงหาคม ค.ศ. 2008) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน และนักแสดงตลก เกิดและเติบโตที่ เซาท์ ไซด์,ชิคาโก, รัฐอิลลินอยส์ เขาได้รับความนิยมจากการแสดง Stand-up comedy และได้เข้าร่วมกับนักแสดงตลกอย่าง สตีฟ ฮาร์เวย์, ซิดิค ดิ เอนเตอร์เทนเนอร์ และ ดาร์ลิน ฮิวจ์ลี ในการแสดงภาพยนตร์เรื่อง "The Original Kings of Comedy"
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3256
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3256 สายบางปู–กิ่งแก้ว แบ่งออกเป็น 2 ช่วง มีระยะทางรวมทั้งหมดประมาณ 24 กิโลเมตร อยู่ในความรับผิดชอบของแขวงการทางสมุทรปราการ สังกัดกรมทางหลวง
ถนนกิ่งแก้ว () เป็นถนนสายหลักที่เชื่อมระหว่างถนนลาดกระบัง ถนนเทพรัตน และถนนเทพารักษ์เข้าด้วยกัน ถนนกิ่งแก้วแยกมาจากถนนลาดกระบังในท้องที่แขวงลาดกระบัง เขตลาดกระบัง กรุงเทพมหานคร จากนั้นมุ่งลงทางทิศใต้เข้าสู่ท้องที่ตำบลราชาเทวะ อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ ไปบรรจบกับถนนเทพารักษ์ที่ตำบลบางพลีใหญ่ อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ ตรงข้ามกับถนนตำหรุ–บางพลี ระยะทางประมาณ 14 กิโลเมตร ถนนกิ่งแก้วนั้นมีสะพานลอยคนข้ามทั้งหมด 11 สะพาน แต่ละสะพานนั้นจะมีการตั้งตัวละครในวรรณคดีมากมายบริเวณเกาะกลางอาทิเช่น ทศกัณฐ์ ไมยราพ แต่เดิมถนนแต่เดิมถนนเส้นนี้มีเพียง 2 ช่องทางจราจรตลอดเส้นทาง ซึ่งปัจจุบันตั้งแต่ลาดกระบังไปจนถึงแยกถนนวัดหนามแดงนั้นเป็นถนนขนาด 4–8 ช่องทางจราจร ยกเว้นบริเวณสะพานข้ามคลองสำโรง ถึงแยกถนนเทพารักษ์ (คลองขุด) จะมีแค่เพียง 6 ช่องทางจราจร และจากสะพานข้ามคลองสำโรงถึงถนนเทพารักษ์จะมีขนาด 6 ช่องทางจราจรอีกครั้ง ซึ่งบริเวณดังกล่าวมีสะพานลอยข้ามถนนวัดหนามแดง คลองสำโรง และถนนเทพารักษ์ (แยกคลองขุด) เพิ่มเติม ซึ่งในส่วนของสะพานลอยข้ามแยกคลองขุดนั้น กรมทางหลวงได้ดำเนินการก่อสร้างส่วนที่เหลือ ช่วงแยกถนนวัดหนามแดง–คลองสำโรง–ถนนเทพารักษ์ เชื่อมต่อถนนตำหรุ–บางพลี จนแล้วเสร็จและเปิดให้สัญจรเมื่อเดือนมิถุนายน 2560 โดยตลอดระยะถนนกิ่งแก้วมีถนนที่สำคัญตัดผ่าน เช่น
ถนนตำหรุ–บางพลี เป็นถนนท้องถิ่นในจังหวัดสมุทรปราการ แยกมาจากถนนสุขุมวิทกิโลเมตรที่ 40 ที่บ้านตำหรุ ตำบลบางปูใหม่ (ในเขตเทศบาลตำบลบางปู) อำเภอเมืองสมุทรปราการ จากนั้นจึงขึ้นไปทางทิศเหนือเข้าสู่พื้นที่ตำบลแพรกษาใหม่ อำเภอเมืองสมุทรปราการ และไปบรรจบกับถนนเทพารักษ์กิโลเมตรที่ 12 ที่บ้านคลองบางกระบือ ตำบลบางพลีใหญ่ อำเภอบางพลี ตรงข้ามกับถนนกิ่งแก้ว (หรือที่ชาวบ้านบริเวณนั้นเรียกว่าแยกคลองขุด) ระยะทาง 10.012 กิโลเมตร เป็นถนนลาดยางขนาด 6 ช่องทางจราจร มีคลองตรงเกาะกลางถนน ถนนตำหรุ–บางพลีนี้เดิมอยู่ในความรับผิดชอบของสำนักงานเร่งรัดพัฒนาชนบท (รพช.) และต่อจากนั้นก็เคยอยู่ในความรับผิดชอบของกรมทางหลวงชนบท (โดยมีหมายเลขทางหลวงชนบทคือ สป.1003) แต่ปัจจุบันได้โอนให้อยู่ในความรับผิดชอบของกรมทางหลวงแล้ว ถนนสายนี้จึงเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3256 ไป ตลอดระยะทางมีทางแยกสำคัญเพียงแยกเดียว คือ ถนนแพรกษา ซึ่งบริเวณทางแยกดังกล่าวกำลังทำการก่อสร้างเพื่อขยายช่องทางจราจรเพิ่มเติมเป็น 6 ช่องจราจร และในอนาคตจะมีการก่อสร้างรถไฟฟ้าโมโนเรล สายบางปู–สุวรรณภูมิ ซึ่งเชื่อมต่อมาจากสถานีรถไฟฟ้า รถไฟฟ้าแอร์พอร์ตเรลลิงก์ ของสนามบินสุวรรณภูมิ ตัดผ่านถนนเส้นนี้จนไปบรรจบที่ถนนสุขุมวิทแล้วเลี้ยวขวาเชื่อมต่อไปอีกจนบรรจบกับสถานีรถไฟฟ้าบางปู (อนาคต) และทอดยาวไปบรรจบกับสถานีแบริ่งซึ่งเป็นที่สิ้นสุดรถไฟฟ้า BTS ในปัจจุบัน
คณะวิทยาศาสตร์ประยุกต์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ
คณะวิทยาศาสตร์ประยุกต์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ มีวัตถุประสงค์ที่จะผลิตบัณฑิตที่มีคุณภาพ ทั้งในระดับปริญญาบัณฑิต และบัณฑิตศึกษา ในสาขาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีตรงตามความต้องการของอุตสาหกรรม และการให้บริการวิชาการในรูปแบบต่างๆที่เหมาะสม บริการการสอนวิทยาศาสตร์ในหมวดวิชาทั่วไป แก่นักศึกษาทั้งในคณะและนอกคณะ ดำเนินการวิจัยพัฒนาองค์ความรู้ และประยุกต์ใช้ในอุตสาหกรรม พร้อมทั้งส่งเสริมและสนับสนุนกิจกรรมศิลปวัฒนธรรมของชาติ
คณะวิทยาศาสตร์ประยุกต์ มีจุดเริ่มต้นมาจากภาควิชาคณิตศาสตร์ และภาควิชาวิทยาศาสตร์ ซึ่งจัดตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2522 ในคณะครุศาสตร์อุตสาหกรรมและวิทยาศาสตร์
ต่อมาภาควิชาทั้งสองได้เปิดรับนักศึกษาในสาขาวิชาเคมีอุตสาหกรรม สาขาวิชาสถิติประยุกต์ และสาขาวิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์ประยุกต์ รวมทั้งให้บริการวิชาพื้นฐานคณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์ ให้แก่นักศึกษาคณะต่าง ๆ ภายในสถาบัน ทำให้ภาระงานของภาควิชาทั้งสองเพิ่มมากขึ้น
ทางสถาบันจึงเล็งเห็นความจำเป็นที่จะยกฐานะให้เป็นคณะอย่างเป็นทางการ คณาจารย์ของภาควิชาทั้งสองจึงได้ร่วมมือกันจัดตั้งคณะวิทยาศาสตร์ประยุกต์ จนกระทั่งได้รับอนุมัติเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2531 และได้แยกตัวออกจากคณะครุศาสตร์อุตสาหกรรมและวิทยาศาสตร์คณะวิทยาศาสตร์ประยุกต์ ได้จัดการศึกษาระดับปริญญาตรี 4 ปี จำนวน 10 หลักสูตร ระดับปริญญาตรีต่อเนื่อง 2-3 ปี จำนวน 3 หลักสูตร ระดับปริญญาโท จำนวน 7 หลักสูตร และปริญญาเอก จำนวน 3 หลักสูตร ดังต่อไปนี้
แรกรัตติกาล
แรกรัตติกาล () เป็นนิยายความรักเกี่ยวกับแวมไพร์ ประพันธ์โดย สเตเฟนี เมเยอร์ แรกเดิมทีพิมพ์เป็นปกแข็ง ในปี 2005 เป็นนิยายเล่มแรกของซีรีส์ "Twilight" ที่มีเนื้อหาแนะนำ อิซซาเบลลา สวอน หญิงสาวอายุ 17 ปี ที่ย้ายที่อยู่จากฟินิกซ์ แอริโซน่า ไปฟอร์กส วอชิงตัน เธอตกหลุมรักแวมไพร์หนุ่ม เอ็ดเวิร์ด คัลเลน ภาคต่อของนิยายเรื่องนี้คือ นวจันทรา " (New Moon) ", คราสสยุมพร " (Eclipse) " และ รุ่งอรุโณทัย ("Breaking Dawn")
อิซซาเบลลา "เบลล่า" สวอนต้องย้ายจากบ้านเดิมอันร้อนระอุในฟีนิกซ์ แอริโซน่า มาสู่ฟอร์คเมืองเล็กๆในรัฐวอชิงตัน เมืองที่มีปริมาณฝนตกมากที่สุดในสหรัฐอเมริกาเพื่ออยู่กับพ่อของเธอ ชาร์ลี สวอน ขณะที่แม่ของเธอ เรเน่ ไดเยอร์ ออกท่องเที่ยวกับสามีใหม่ ฟิล ไดเยอร์ ผู้เล่นเบสบอลลีกรอง เบลล่าเป็นที่ดึงดูดความสนใจอย่างมากที่โรงเรียนใหม่ของเธอ ทำให้เธอมีเพื่อนอย่างรวดเร็ว และมากจนน่าตกใจที่มีผู้ชายหลายคนมาแย่งกันเรียกร้องความสนใจจากผู้หญิงขี้อายอย่างเบลล่า
เมื่อเบลล่าได้นั่งติดกับ เอ็ดเวิร์ด คัลเลน ในชั้นเรียนในวันแรกของเธอที่โรงเรียน เอ็ดเวิร์ดดูเหมือนจะรังเกียจเธอยังเหลือแสน วันรุ่งขึ้นและตลอดสัปดาห์นั้นเอ็ดเวิร์ดก็ได้หายไปจากโรงเรียน และความสัมพันธ์ระหว่างเขาและเธอก็ดีขึ้นเมื่อเขากลับมา เหตุมาจากอุบัตติเหตุ เมื่อรถแวนของเพื่อนร่วมชั้นเสียหลักเพราะความลื่นของถนน และกำลังพุ่งเข้าชนเบลล่า ดูเหมือนว่ามันจะขัดกับหลักฟิสิกส์ทั้งปวง เอ็ดเวิร์ดได้ช่วยชีวิตเธอไว้ด้วยการมาปรากฏตัวอยู่ข้างเธอในพริบตาและหยุดรถแวนด้วยมือเพียงข้างเดียว
เบลล่าพยายามคาดเดาว่าเอ็ดเวิร์ดช่วยเธอได้อย่างไรและสร้างความยุ่งยากใจให้กับเขาทุกครั้งที่พบด้วยคำถามต่างๆนาๆ หลังจากเธอหลอกให้ลูกชายของเพื่อนพ่อ เจคอบ แบล็ค เล่าเรื่องตำนานของเผ่าควิลยูตแห่งลาพุชให้ฟัง เบลล่าจึงรู้ว่าเอ็ดเวิร์ดและครอบครัวเป็นแวมไพร์ซึ่งต่างจากแวมไพร์ทั่วไป ครอบครัวเขาละเว้นการดื่มเลือดมนุษย์แต่ดื่มเลือดของสัตว์แทน เอ็ดเวิร์ดสับสนเป็นอย่างมากเพราะแต่แรกที่เขาหลีกหนีเบลล่านั้น สาเหตุมาจากกลิ่นเลือดของเธอที่เย้ายวนเขาเป็นอย่างมาก ต่อมาทั้งเธอและเขาต่างตกหลุมรักซึ่งกันและกัน
ความสัมพันธ์ของพวกเขากลับเลวร้ายลงเมื่อแวมไพร์ชั่วร้ายกลุ่มอื่นได้เดินทางเข้ามาในฟอร์ค เจมส์ แวมไพร์ตนหนึ่งในกลุ่มรู้สึกแปลกใจในความสัมพันธ์ของครอบครัวคัลเลนกับมนุษย์ ต้องการจะล่าเบลล่าเพื่อความบันเทิงของตน พวกคัลเลนพยายามสร้างความไข้วเขวให้กับเจมส์ โดยการแยกเบลล่าและเอ็ดเวิร์ดออกจากกัน และให้เบลล่าไปซ่อนตัวที่โรงแรมในฟีนิกซ์ ที่นั่น เบลล่าได้รับโทรศัพท์จากเจมส์ว่าได้จับแม่ของเธอไว้และให้เธอเดินทางมาหาเพียงคนเดียว เมื่อเบลล่าเดินทางไปถึงเจมส์ได้พยายามฆ่าเธอแต่เอ็ดเวิร์ดและพวกคัลเลนบางตนได้เดินทางมาช่วยไว้ทันและฆ่าเจมส์ตาย แต่เบลล่าได้ถูกกัดที่มือ เอ็ดเวิร์ดได้ดูดพิษออกจากร่างกายเธอได้ทันก่อนที่เธอจะเปลี่ยนเป็นแวมไพร์และนำตัวเธอไปส่งโรงพยาบาล เมื่อเดินทางกลับไปฟอร์ก ที่งานพรอมเบลล่าบอกความปรารถนาของเธอแก่เอ๊ดเวิร์ดว่าเธอต้องการเป็นแวมไพร์ แต่เอ็ดเวิร์ดแย้งว่ายังไม่ถึงเวลาเมื่อ "แรกรัตติกาล" ได้รับการตีพิมพ์ กระแสตอบรับจากนักวิจารณ์นั้นเป็นไปในทางบวก
"แรกรัตติกาล" ได้รับรางวัลพีชบุ๊ค 2008
"แรกรัตติกาล" ถูกนำไปทำเป็นภาพยนตร์โดยซัมมิตเอนเตอร์เทนเมนต์ กำกับโดย แคเธอรีน ฮาร์ดวิก และได้คริสเตน สจ๊วตและโรเบิร์ต แพตตินสันมาแสดงเป็นเบลล่า สวอนและเอ็ดเวิร์ด คัลเลนโดยลำดับ บทภาพยนตร์เขียนโดยเมลิซซา โรเซนเบิร์ก
โรเบิร์ต แพตตินสัน
โรเบิร์ต ดักลาส โธมัส แพตตินสัน () เกิดเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1986 เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ นายแบบ รับบทเอ็ดเวิร์ด คัลเลนในภาพยนตร์ที่ดัดแปลงจากนวนิยายเรื่อง "แวมไพร์ ทไวไลท์" จากบทประพันธ์ของสเตฟานี เมเยอร์ และยังแสดงในภาพยนตร์ที่ดัดแปลงจากนิยายอันโด่งดังเรื่อง "แฮร์รี่ พอตเตอร์กับถ้วยอัคนี"บทประพันธุ์เล่มที่4ของเจ. เค. โรว์ลิ่ง รับบทเป็นเซดริค ดิกกอรี
แพตตินสัน เกิดในลอนดอน ประเทศอังกฤษ แม่ของเขาชื่อแคลร์ ทำงานให้กับเอเจนซีโมเดลลิง และพ่อของเขาริชาร์ด นำเข้ารถเก่าจากสหรัฐอเมริกา เขาเริ่มต้นทำงานให้กับบาร์นส์เทียรเตอร์คอมปานี หลังจากมีประสบการณ์ที่หลังเวทีที่นั่น จึงได้สู่บทบาทการแสดง โดยเตะตากับบริษัทเอเย่นต์อย่าง Tess of the D'Urbervilles เขาเริ่มหาหนทางสู่บทบาทอาชีพนี้ จากนั้นแสดงใน "Macbeth" ที่ Old Sorting Office Arts Centre และยังรับเป็นนายแบบ
เขารับบทสมทบทางโทรทัศน์เรื่อง "Ring of the Nibelungs" ในปี 2004 และแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "Vanity Fair" แต่ฉากที่เขาแสดงถูกตัดทิ้งไป จะปรากฏตัวเฉพาะในเวอร์ชันดีวีดีเท่านั้น ในเดือนพฤษภาคม 2005 เขาอยู่ในรายชื่อในรอบปฐมทัศน์ของ "The Woman Before" ที่ Royal Court Theatre แต่ถูกตัดออกไปก่อนฉายจริง และ ทอม ไรลีย์ มาแสดงแทน ต่อมาในปีเดียวกัน เขาแสดงใน"แฮร์รี่ พอตเตอร์กับถ้วยอัคนี" รับบทเป็นเซดริค ดิกกอรี เขายังอยู่ในชื่อ ดาราชาวอังกฤษในวันหน้า โดยการจัดของ "ไทม์ออนไลน์" เขายังถูกเปรียบเทียบว่า เป็น จู๊ด ลอว์คนต่อไปอีกด้วย
โรเบิร์ต แพตตินสันแสดงในโฆษณาของเสื้อผ้าแฮกเก็ตต์ให้กับแบบฤดูใบไม้ร่วงปี 2007 เขาแสดงเป็นเอ็ดเวิร์ด คัลเลน ในภาพยนตร์เรื่อง "แวมไพร์ ทไวไลท์" สร้างจากนวนิยายขายดีของสเตเฟนี เมเยอร์ เรื่อง "แรกรัตติกาล‎" โดยภาพยนตร์ออกฉายเมื่อ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 2008 ในอเมริกาเหนือ จากบทความในทีวีไกด์ แพตตินสันแสดงความหวั่นไหวในการรับบทเป็นเอ็ดเวิร์ด คัลเลนเมื่อตอนออดิชันว่า กลัวว่าเขาไม่สามารถเข้าถึงความสมบูรณ์แบบตามบุคลิกตัวละครได้
เขาแสดงนำในภาพยนตร์เรื่อง "Little Ashes" รับบทเป็น Salvador Dalí และแสดงใน "How To Be" คอมเมดี้อังกฤษ และในภาพยนตร์สั้นเรื่อง "Summerhouse" ในเดือนมกราคม 2009 เขาจะเริ่มโครงการใหม่ที่ชื่อ "Parts Per Billion"
อะเมซิงเกรซ (อิล ดิโว่)
"อะเมซิงเกรซ" () คือซิงเกิลแรกของอิล ดิโว่ จากอัลบั้ม "เดอะพรอมิส" ออกจำหน่ายในรูปแบบดิจิตอลดาวน์โหลด ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ทางเว็บไซต์อะเมซอนดอตคอม
"อะเมซิงเกรซ" เป็นบทประพันธ์ของจอห์น นิวตัน โดยมีการนำเพลงนี้มาขับร้องโดยศิลปินหลายคนแล้ว อาทิ คริสตี ลี คุก, จูดี คอลลินส์, อาธีรา แฟลงคลิน เป็นต้น
ไม่มีมิวสิกวิดีโอสำหรับเพลงนี้
ยุกต์ ส่งไพศาล
ยุกต์ ส่งไพศาล (เกิด 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2531) ชื่อเล่น สน เป็นนักแสดงชาวไทย เข้าสู่วงการจากการแสดงใน MV “ผู้ชายใจเย็น” - โฟร์-มด และ มีชื่อเสียงจากละครเรื่องแรก แก้วล้อมเพชร ในบท “ชีวิน” ปัจจุบันเขาเป็นนักแสดงสังกัดค่าย เอ็กแซ็กท์ สนจบระดับมัธยมศึกษาตอนต้นที่ โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย ระดับมัธยมศึกษาตอนปลายที่ โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ปัจจุบันสำเร็จการศึกษาหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมนาโน (หลักสูตรนานาชาติ) คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ความเป็นอิสระ (ทฤษฎีความน่าจะเป็น)
ในทฤษฎีความน่าจะเป็น เหตุการณ์ A และ B เรียกว่าเป็นอิสระต่อกันก็ต่อเมื่อการเกิดเหตุการณ์หนึ่งไม่ได้ทำให้ความน่าจะเป็นที่อีกเหตุการณ์หนึ่งจะเกิดขึ้นเปลี่ยนแปลงไป ตัวอย่างเช่น
สเตเฟนี เมเยอร์
สเตเฟนี เมเยอร์ () นามสกุลเดิม มอร์แกน เกิดเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม ค.ศ. 1973 ที่เมืองฮาร์ตฟอร์ต คอนเนตทิคัต เป็นนักเขียนชาวอเมริกัน เธอสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยบริแกมยัง ในโพรโว รัฐยูทาห์ และได้รับวุฒิปริญญาตรีในสาขาวิชาภาษาอังกฤษเมื่อปี ค.ศ. 1997
สเตเฟนี เมเยอร์เป็นเจ้าของนิยายขายดี ชุด"Twilight" ที่เป็นเรื่องราวความสัมพันธ์ระหว่างหญิงสาวที่ชื่อ เบลลา สวอน กับแวมไพร์ เอ็ดเวิร์ด คูลเลน หนังสือชุด "Twilight" มียอดขายมากกว่า 70 ล้านเล่มทั่วโลก นอกจากนี้ "Twilight" ยังถือเป็นผลงานที่ได้รับการแปลมาแล้วกว่า 37 ภาษาทั่วโลก และยังมีการนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์เรื่อง "แวมไพร์ ทไวไลท์" ออกฉายในสหรัฐอเมริกาเมื่อ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 2008 เธอยังเขียนบทประพันธ์นิยายวิทยาศาสตร์เรื่อง "The Host"
แทงค์แมน
แทงค์แมน () หรือ ขบถนิรนาม () เป็นชื่อเรียกของชายไม่ทราบชื่อผู้เป็นที่กล่าวขวัญถึงในระดับนานาชาติ แม้เขาถูกบันทึกภาพและวิดีโอขณะเหตุการณ์ประท้วงที่จัตุรัสเทียนอันเหมิน พ.ศ. 2532 ถ่ายไว้ขณะที่เขายืนทางขวางแถวรถถังไทป์ 59 รูปถ่ายที่เป็นที่นิยมแพร่หลายที่สุดถ่ายไว้โดย เจฟฟ์ ไวด์เนอร์ จากชั้นหกของโรงแรมปักกิ่ง ห่างจากเหตุการณ์ประมาณ 800 เมตร ด้วยเลนส์กล้อง 400 มิลลิเมตร ภาพอีกรุ่นเป็นของ สจ๊วต แฟรงคลิน ซึ่งเป็นภาพมุมกว้างแสดงให้เห็นรถถังที่ต่อแถวออกไปอีก ภาพนี้ได้รางวัลเวิลด์เพรสอวอร์ดและยังถูกรวมไว้ใน ""100 ภาพถ่ายที่เปลี่ยนโลก"" ของนิตยสารไลฟ์ ปี พ.ศ. 2546 เหตุการณ์นี้ถูกบันทึกวิดีโอไว้โดยสื่อต่างชาติอย่างซีเอ็นเอ็นและบีบีซี ซึ่งนำออกอากาศไปทั่วโลก ชาลี โคล ผู้สื่อข่าวเล่าว่าเห็นรถถังของจีนเหยียบยานพาหนะและประชาชนแบบสดๆ แค่วันเดียวก่อนชายคนนี้จะมายืนขวางขบวนรถถัง ซึ่งข่าวนี้ถือเป็นพาดหัวข่าวไปทั่วโลก ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2541 นิตยสารไทม์ ได้รวมเอา ขบถนิรนาม ไว้ใน ""100 บุคคลผู้ทรงอิทธิพลมากที่สุดแห่งคริสต์ศตวรรษที่ 20""
คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ
คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ เป็นคณะครุศาสตร์อุตสาหกรรมแห่งแรกของประเทศไทย จัดตั้งขึ้นเป็นแผนกวิชาครั้งแรกในปี พ.ศ. 2512 และได้รับการยกฐานะเป็นคณะ ในปี พ.ศ. 2517 ปัจจุบันเปิดสอนทั้งในระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก
คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม เดิมมีฐานะเป็นแผนกวิชาหนึ่ง สังกัดวิทยาลัยเทคนิคพระนครเหนือ (ไทย-เยอรมัน) ซึ่งก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2512 ภายใต้ชื่อว่า Thai-German Technical Teacher College (TGTTC) และต่อมาเมื่อวิทยาลัยเทคนิคพระนครเหนือ ได้ยกฐานะขึ้นเป็นสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้า วิทยาเขตพระนครเหนือ สังกัดกระทรวงศึกษาธิการ ในปี พ.ศ. 2514 และโอนมาสังกัดทบวงมหาวิทยาลัยในปี พ.ศ. 2517 จึงได้ยกฐานะของคณะขึ้นเป็นคณะวิชา โดยใช้ชื่อว่า "คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรมและวิทยาศาสตร์"
ต่อมาใช่วง พ.ศ. 2512 – พ.ศ. 2517 เป็นช่วงระยะที่คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรมได้รับการก่อตั้งขึ้นโดยความช่วยเหลือทางวิชาการจากรัฐบาลประเทศสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมัน เพื่อผลิตครูช่างอุตสาหกรรมในระดับปริญญาตรีใน 2 สาขาวิชา คือ สาขาวิชาเครื่องกล และสาขาวิชาไฟฟ้า โครงการความช่วยเหลือดังกล่าวได้เน้นทางด้านการสนับสนุนเครื่องมือเครื่องจักร อุปกรณ์การเรียนการสอน ผู้เชี่ยวชาญ ตลอดจนทุนการศึกษา ฝึกอบรม และการดูงาน โดยคณะเริ่มรับนักศึกษารุ่นที่ 1 ตั้งแต่ปีการศึกษา 2512 ซึ่งเป็นหลักสูตร ค.อ.บ.แห่งแรกในประเทศไทย และต่อมาในระหว่างปี พ.ศ. 2518-2522 รัฐบาลเยอรมันได้ขยายโครงการความช่วยเหลือแก่คณะเพิ่มขึ้น ด้วยการช่วยเหลือในการพัฒนาการจัดการศึกษาระดับปริญญาตรี และการเปิดสอนหลักสูตรระดับปริญญาโท สาขาวิชาเครื่องกล และสาขาวิชาไฟฟ้า อีกด้วย
พ.ศ. 2521 คณะได้ปรับปรุงหลักสูตรปริญญาตรีทั้ง 2 สาขาวิชา ให้มีความเข้มข้นในด้านวิชาวิศวกรรมมากขึ้น จึงได้เปลี่ยนชื่อเป็นสาขาวิชาวิศวกรรมเครื่องกล และสาขาวิชาวิศวกรรมไฟฟ้า
นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2531 เป็นต้นมา คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรมและวิทยาศาสตร์ ได้แยกงานในส่วนวิทยาศาสตร์ ออกไปจัดตั้งเป็นคณะวิชาใหม่ ดังนั้นคณะจึงได้ใช้ชื่อว่า คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม
ในปัจจุบัน คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรมมีการจัดการเรียนการสอนทั้งหลักสูตรครุศาสตร์อุตสาหกรรม(ค.อ.บ./ค.อ.ม.) หลักสูตรวิศวกรรมศาสตร์ (วศ.บ./วศ.ม.) และหลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (วท.ม.)คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม ได้เปิดสอนนักศึกษาหลักสูตรระดับปริญญาตรี 10 หลักสูตร ปริญญาโท
9 หลักสูตร และปริญญาเอก 8 หลักสูตร รวม 27 หลักสูตร ดังนี้
อาชญากรรมต่อมนุษยชาติ
อาชญากรรมต่อมนุษยชาติ () เป็นการซึ่งกระทำลงโดยไตร่ตรองไว้ก่อน เป็นส่วนหนึ่งของการโจมตีอย่างเป็นระบบหรือเป็นวงกว้าง หรือการโจมตีแบบเอกเทศ ต่อบุคคลพลเรือนคนใด ๆ หรือต่อกลุ่มคนที่ระบุตัวได้ในหมู่ประชากรพลเรือน การดำเนินคดีอาชญากรรมต่อมนุษยชาติเกิดขึ้นครั้งแรกในคดีเนือร์นแบร์ก และนับแต่นั้น การดำเนินคดีอาชญากรรมดังกล่าวก็กลายเป็นหน้าที่ของศาลระหว่างประเทศ เช่น ศาลยุติธรรมระหว่างประเทศ, คณะตุลาการอาญาระหว่างประเทศสำหรับอดีตยูโกสลาเวีย, และศาลอาญาระหว่างประเทศ แต่การดำเนินคดีโดยศาลในประเทศก็มีบ้าง กฎหมายเกี่ยวกับอาชญากรรมต่อมนุษยชาตินั้นพัฒนาขึ้นผ่านวิวัฒนาการของกฎหมายจารีตประเพณีระหว่างประเทศ อาชญากรรมต่าง ๆ ที่กระทำต่อมนุษยชาตินั้นยังไม่มีประมวลไว้ในกฎหมายระหว่างประเทศฉบับใด ๆ แต่องค์การระหว่างประเทศ ซึ่งมีโครงการริเริ่มกฎหมายอาชญากรรมต่อมนุษยชาติ (Crimes Against Humanity Initiative) เป็นโต้โผ พยายามที่จะสร้างกฎหมายดังกล่าวให้ได้ในเร็ววัน
อาชญากรรมต่อมนุษยชาติต่างจากอาชญากรรมสงครามตรงที่อาชญากรรมต่อมนุษยชาติจะเกิดในยามสงครามหรือในเวลาอื่นก็ได้ แต่ไม่ใช่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นด้วยตัวเองหรือเกิดนานทีปีหน หากแต่เป็นเหตุการณ์ซึ่งอาจเป็นส่วนหนึ่งของนโยบายของรัฐ หรือเป็นส่วนหนึ่งของความโหดร้ายป่าเถื่อนที่กระทำเป็นวงกว้าง แล้วรัฐเพิกเฉยหรือไม่เอาโทษ ความผิดอาญา อย่างเช่น อาชญากรรมสงคราม, การฆ่าคน, การสังหารหมู่, การลดความเป็นมนุษย์, การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์, การกวาดล้างชาติพันธุ์, การเนรเทศ, การทดลองมนุษย์โดยผิดจรรยาบรรณ, วิสามัญฆาตกรรม, การประหารแบบรวบรัด, การใช้อาวุธทำลายล้างสูง, การก่อการร้ายของรัฐ, การก่อการร้ายที่รัฐสนับสนุน, การใช้หมู่สังหาร, การลักพา, การบังคับให้บุคคลสูญหาย, การใช้เด็กทางทหาร, การกักกัน, การเอาคนลงเป็นทาส, การกินเนื้อมนุษย์, การทรมาน, การข่มขืนกระทำชำเรา, การเบียดเบียนทางการเมือง, การเลือกปฏิบัติเพราะเหตุแห่งเชื้อชาติ, และการละเมิดสิทธิมนุษยชน อาจเข้าข่ายอาชญากรรมต่อมนุษยชาติ ถ้าเป็นส่วนหนึ่งของการกระทำอย่างเป็นระบบหรือเป็นวงกว้าง
โลบหลัง
โลบหลัง () คือ ลำคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าจำนวนเล็กน้อยที่พุ่งด้านหลังของสายอากาศ เป็นโลบย่อยที่อยู่ในครึ่งวงกลมตรงข้ามกับโลบหลัก ปกติแล้วโลบย่อยจะเกิดจากการแพร่กระจายคลื่นในทิศทางที่ไม่ต้องการ ดังนั้นสายอากาศที่ดีจะต้องกำจัดโลบเหล่านี้ให้น้อยที่สุด
ระดับของโลบย่อยมักแสดงเป็นอัตราส่วนของความหนาแน่นของพลังงานในโลบที่กำลัง คิดต่อความหนาแน่นของพลังงานในโลบหลัก ซึ่งเรียกว่า อัตราส่วนของไซด์โลบ (Side Lobe Ratio) หรือ ระดับของไซด์โลบ (Side Lobe Level; SLL) ในทางปฏิบัติโดยทั่วไปนั้นมักจะต้องการให้ระดับของไซด์น้อยกว่า -20 dB
ภาควิชารัฐศาสตร์ คณะรัฐศาสตร์และนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
ภาควิชารัฐศาสตร์ คณะรัฐศาสตร์และนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา เป็นหน่วยงานระดับภาควิชาในคณะรัฐศาสตร์และนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา จัดการเรียนการสอนระดับอุดมศึกษาในสองสาขา คือ รัฐศาสตร์ และรัฐประศาสนศาสตร์
รัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา เดิมก่อตั้งเป็นภาควิชารัฐศาสตร์ อยู่ภายใต้สังกัดคณะสังคมศาสตร์ เมื่อครั้งยังเป็นมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตบางแสน ในปีพุทธศักราช 2517 เปิดการเรียนการาสอนให้กับนิสิต คณะศึกษาศาสตร์ วิชาเอกสังคมศึกษาต่อมาพุทธศักราช 2518 ได้มีการจัดการเปิดหลักสูตรวิชาโทรัฐศาสตร์เป็นครั้งแรก เรื่อยมา จนกระทั่ง มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตบางแสน ได้รับการยกฐานะ เป็นมหาวิทยาลัยบูรพา ในปีพุทธศักราช 2533 
ต่อมาเมื่อเมื่อเป็นมหาวิทยาลัยบูรพาแล้วภาควิชารัฐศาสตร์ที่ได้สังกัดคณะสังคมศาสตร์ จึงได้ถูกรวมกับคณะมนุษยศาสตร์ เป็นส่วนหนึ่งในคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ปีพุทธศักราช 2539 ภาควิชารัฐศาสตร์ ได้เปิดการสอนเพื่อผู้บริหาร รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต ในระดับปริญญาโท เป็นโครงการพิเศษและยังสอนในวิชาโทรัฐศาสตร์และในเอกสังคมศึกษา ในระดับปริญญาตรี สภามหาวิทยาลัย ได้เห็นชอบโครงการพิเศษสำหรับผู้บริหาร รัฐประศานศาสตรมหาบัณฑิตจัดตั้งวิทยาลัยบริหารรัฐกิจ ในปีพุทธศักราช 2544 แยกสังกัดจากเดิมในภาควิชารัฐศาสตร์ เป็นในสังกัดของมหาวิทยาลัย ในช่วงปี 2545 ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.สัมฤทธิ์ ยศสมศักดิ์ หัวหน้าภาควิชารัฐศาสตร์ในขณะนั้น ได้เปิดให้มีการสอนในรัดับปริญญาตรีเป็นครั้งแรกจากเดิมที่เปิดเฉพาะวิชาโทและเอกสังคมศึกษา 2 หลักสูตรคือ 1.รัฐประศาสนศาสตรบัณฑิต สาขาการบริหารทั่วไป หลักสูตร 4 ปี และหลักสูตรต่อเนื่อง ต่อมา 2546 จึงเปิดการสอนในอีกหลักสูตรคือรัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาเศรษฐศาสตร์การเมืองและการบริหารจัดการในระดับปริญญาโท 2548 ได้เปิดหลักสูตร รัฐศาสตรบัณฑิต 3 สาขา 1. รัฐศาสตร์ศึกษา 2.การปกครองและการบริหารงานท้องถิ่น 3.เศรษฐศาสตร์การเมือง รวมทั้งมีการสอนรัฐประศาสนศาสตรบัณฑิต สาขาการปกครองท้องถิ่น ต่อมาเพิ่มสาชาวิชาในหลักสูตรรัฐศาสตรมหาบัณฑิต อีก 2 สาขาคือ 1.การจัดการทรัพยากรเพื่อความมั่นคง 2.การบริหารงานยุติธรรมและสังคม
สิงห์คราม สัญลักษณ์แทนรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา มีลักษณะ เป็นรูปสิงห์สีฟ้าคราม เป็นตัวแทนนักปกครองและผู้ที่เรียนรัฐศาสตร์ สีฟ้าครามบ่งบอกถึง รัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพาที่ มีพื้นที่ตั้งใกล้ทะเล จึงเป็นที่มาของสีฟ้าคราม อยู่ภายในวงล้อมวงกลมสองเส้น ภายใต้ เลข 9 ไทย ซึ่งมาจากตรามหาวิทยาลัยที่กำเนิดในรัชกาลที่ 9 มีรัศมีเปล่งล้อม เลข 9 ไทย แทนความเจริญรุ่งเรืองแห่งปัญญา
ปริญญาตรี
โครงการความร่วมมือกับกรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น 
หลักสูตรวิชาโท
ปริญญาโท ปริญญาเอก
รอยัลพารากอนฮอลล์
รอยัล พารากอน ฮอลล์ (Royal Paragon Hall) เป็นศูนย์แสดงสินค้า จัดการประชุม และสถานที่แสดงคอนเสิร์ต ตั้งอยู่ที่ชั้น 5 ศูนย์การค้าสยามพารากอน เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร เปิดดำเนินการเมื่อเดือนมีนาคม 2549 โดยมีพื้นที่ทั้งหมด 12,000 ตารางเมตร แบ่งเป็นพื้นที่โถงหลัก 3 ส่วน และห้องประชุมอีก 6 ห้อง
คอร์เนอเลีย ฟุงเคอ
คอร์เนอเลีย ฟุงเคอ () เกิดเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 1958 ที่เมือง Dorsten, Westphalia หลังจากจบการศึกษาระดับ A-Level เธอจึงย้ายไปอยู่ Hamburg และร่ำเรียนทฤษฎีการสอนจนจบหลักสูตร จากนั้นเธอทำงานในโปรเจกต์เพื่อการศึกษาอีก 3 ปีเกี่ยวกับการวาดรูปประกอบหนังสือ ในมหาวิทยาลัย Hamburg State College of Design หลังจากนั้น เธอประกอบอาชีพเป็น Designer ของ Board Game และนักวาดภาพประกอบหนังสือเด็กจนเป็นแรงบันดาลใจให้เธอเขียนหนังสือของเธอขึ้นมาเอง
นักเขียนวรรณกรรมเด็กและเยาวชนที่ได้รับรางวัลมากมาย มีผลงานเป็นที่นิยมของผู้อ่านมากกว่า 20 เรื่อง และผลงานที่สร้างชื่อ คือ หัวใจน้ำหมึก โดยได้รับฉายา J.K.Rowling แห่งเยอรมัน
แจ๊กเกอลีน วิลสัน
เดม แจ๊กเกอลีน วิลสัน ( DBE ; สกุลเดิม Aitken; เกิดเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 1945) เป็นนักเขียนวรรณกรรมเด็กชาวอังกฤษ งานเขียนส่วนใหญ่ของเธอสะท้อนถึงปัญหาครอบครัว ส่วนใหญ่ตัวละครเอกในเรื่องมีปัญหากับความผิดปกติทางจิต การหย่าร้าง และเด็กกำพร้า หรือบิดามารดาทำหน้าที่ได้ไม่ดีพอ สำหรับผลงานของเธอในฐานะนักเขียนวรรณกรรมเด็กที่ยังมีชีวิตอยู่ วิลสันได้รับรางวัลฮันส์คริสเตียนแอนเดอร์เซนอวอร์สในปี 2014
เธอเริ่มเขียนนิยายเรื่องแรกตั้งแต่อายุ 9 ขวบ และเขียนมาเรื่อย ๆ ทั้งนิยาย อาขญากรรม นิยายก่อนวัยรุ่น ก่อนจะมาจับงานเขียนที่สะท้อนปัญหาครอบครัวจนประสบความสำเร็จจนทุกวันนี้ เรื่องที่เธอเขียนส่วนใหญ่เกี่ยวกับครอบครัวที่ตัวละครเอกตัวน้อยในเรื่องต้องเผชิญกับปัญหาพ่อแม่แยกทางกัน เป็นเด็กกำพร้า หรือพ่อแม่ทำหน้าที่ได้ไม่สมบูรณ์ โดยเธอยึดหลักการตัวเองไว้เสมอว่า ตัวละครในเรื่องจะต้องมีความน่ารักน่าเอ็นดู แม้จะมีข้อบกพร่องก็ตาม "ฉันพยายามอย่างมากที่จะเขียนเรื่องให้สมจริง ในขณะเดียวกันก็ต้องอ่านสนุก แล้วฉันก็พยายามจะให้เรื่องจบลงด้วยความสุขเช่นกัน เพราะฉันไม่อยากเห็นเด็ก ๆ ต้องอยู่กับความเศร้าหมองหรือสิ้นหวัง ฉันต้องการแสดงให้เด็ก ๆ เห็นว่าปัญหาของพวกเขามีทางแก้ไข"
หนังสือของเธอมีหลายเล่มประสบความสำเร็จเกินคาด เช่น แสบกำลังสอง โลกสีรุ้งของแมนดี้ ล็อตตี้ รายงานนี้ฝีมือหนุเอง หรือถึงแม่เพี้ยน หนูก็รัก แม้จะไม่ได้รับการตอบรับอย่างอุ่นหนาฝาคั่งในวันแรกที่หนังสือวางจำหน่าย แต่หนังสือของเธอก็ขายได้เรื่อย ๆ เด็ก ๆ ต่างชื่นในปี 2008 วิลสันได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งจักรวรรดิบริติช DBE สำหรับคุณประโยขน์สาธารณะทางวรรณกรรม
ฮอธ
ฮอธ เป็นดาวเคราะห์ในภาพยนตร์ นวนิยาย และสื่ออื่น ๆ ของสตาร์ วอร์ส ฮอธเป็นที่ที่เกิดเหตุการณ์สำคัญต่าง ๆ มากมาย รวมทั้งยุทธการฮอธ ในภาพยนตร์ ฮอธปรากฏตัวครั้งแรกใน
ฮอธ (: Hoth) เป็นดาวเคราะห์ดวงที่หกในระบบฮอธ มันเป็นดาวที่โดดเดี่ยวซึ่งปกคลุมไปด้วยหิมะและนำแข็ง มันอยู่ในเขตโอโนแอท เป็นดินแดนที่ยากจะไปถึง ครั้งหนึ่งมันเคยมีชื่อเสียงจากการเป็นที่ตั้งของฐานเอคโค่ของพันธมิตรฟื้นฟูสาธารณรัฐในสงครามกลางเมืองกาแลกติก มันยังเป็นที่เกิดเหตุของยุทธการฮอธ การปะทะครั้งใหญ่ระหว่างจักรวรรดิกับกบฏ
แยม
แยม เป็นของหวานประเภทหนึ่ง รับประทานโดยการทาลงบนขนมปังเพื่อเพิ่มรสชาติให้ขนมปังอร่อยมากขึ้น แยมมักจะทำมาจากผลไม้ แต่ก็ไม่จริงเสมอไป
แยมเป็นอาหารหวานประเภทหนึ่งใช้ทานกับขนมปัง มีลักษณะคล้ายเยลลี่แต่ไม่จับตัวเป็นก้อน โดยมีวิธีการผลิตคือการนำของที่จะทำเป็นแยมมาต้มกับน้ำและน้ำตาล ด้วยอุณหภูมิราว 104 องศาเซลเซียส เพื่อให้สารเคมีในตัวของผลไม้ทำปฏิกิริยากับน้ำตาล แล้วปล่อยทิ้งไว้ให้เย็นก็จะได้แยมตามที่ต้องการ
แยมแบ่งเป็น 2 ประเภทใหญ่ ๆ ดังนี้
แบบรูปไอโซโทรปิค
แบบรูปไอโซโทรปิค () หมายถึง สายอากาศที่ใช้ในทางทฤษฎี โดยมีการแพร่กระจายของคลื่นทุกทิศทางที่พร้อมกันด้วยความเข้มสนามที่เท่ากัน 
เป็นสายอากาศที่ไม่สามารถสร้างขึ้นได้จริง แต่จะใช้ในการเปรียบเทียบหรือกำหนดเป็นมาตรฐานนำไปเทียบกับสายอากาศแบบอื่น เพื่อดูลักษณะคุณสมบัติ แสดงทิศทางของสายอากาศ
เดอะสโตนโรสเซส
เดอะสโตนโรสเซส () วงดนตรีอัลเทอร์เนทีฟร็อกจากเมืองแมนเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ นำโดย เอียน บราวน์ (ร้องนำ) จอห์น สไควร์ (กีตาร์) มานี (เบส) และ เรนี (กลอง)
พวกเขามีบทบาทสำคัญในการบุกเบิกดนตรีแมดเชสเตอร์ซึ่งได้รับความนิยมในช่วงปลายทศวรรษที่ 1980
เดอะสโตนโรสเซส (อัลบั้ม)
เดอะสโตนโรสเซส (The Stone Roses) เป็นอัลบั้มแรก ของวงเดอะสโตนโรส ออกจำหน่าย ในปี 1989 โดย มีเพลงดังของพวกเขาเช่นเพลง "I Wanna Be Adored", "She Bangs the Drums", "Waterfall" "I Am the Resurrection", "Fools Gold",
เดอะสโตนโรส เป็นอัลบั้มสตูดิโออัลบั้มที่ 1 ของวงเดอะสโตนโรส ซึ่งเป็นวงแนวเพลงอัลเทอร์เนทีฟ ออกจำหน่ายเมื่อ พ.ศ. 2532 อัลบั้มชุดนี้ใช้เวลาการบันทึกเสียงกว่า 1 ปี เอียน บราวน์ นักร้องนำและนักกีตาร์ประจำวงเป็นผู้ควบคุมการอำนวยการผลิตอัลบั้มชุดนี้ เขาค้นหาเสียงดนตรีใหม่ๆที่เป็นเอกลักษณ์มาใส่ไว้ในอัลบั้มชุดนี้ และใช้เทคนิคพิเศษต่างๆเข้ามาผสมผสานในบทเพลง
แมดเชสเตอร์
"อย่าสับสนกับแมนเชสเตอร์"
แมดเชสเตอร์ () เป็นยุคดนตรีที่เกิดขึ้นในปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 ในเมืองแมนเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ ที่ได้เกิดจากรวมแนวเพลงออลเทอร์นาทิฟร็อก ไซเคเดลิกร็อก และแดนซ์ โดยศิลปินที่เกี่ยวข้องกับยุคดนตรีนั้นประกอบด้วยเดอะสโตนโรสเซส, แฮปปี้มันเดส์, 808 สเตต, เจมส์, อินสไปรัลคาร์เปทส์, เดอะชาร์ลาตานส์ อะกาย์คอลเจอรัลด์ และวงดนตรีอื่นในเวลาขณะนั้นจากไนต์คลับเดอะฮาเซียนดา เป็นแรงกระตุ้นหลักสำคัญสำหรับความโดดเด่นของดนตรีในทางด้านสังคมที่มีร่วมกันของกลุ่มคนในเมืองนั้นจะถูกเรียกว่า เซคันด์ซัมเมอร์ออฟเลิฟ (Second Summer of Love)
มาเลเซียตะวันตก
มาเลเซียตะวันตก () เป็นภูมิภาคหนึ่งของมาเลเซีย ซึ่งตั้งอยู่บนคาบสมุทรมลายูโดยมีชายแดนติดต่อกับประเทศไทยทางเหนือ และติดต่อกับสิงคโปร์ทางใต้โดยมีช่องแคบยะโฮร์กั้นอยู่ ทางตะวันตกจรดกับช่องแคบมะละกาและทางตะวันออกจรดกับทะเลจีนใต้ มาเลเซียตะวันตกยังเป็นดินแดนส่วนแรกที่รวมตัวกันเป็นสหภาพมาลายา ก่อนที่มาเลเซียตะวันออกและสิงคโปร์จะเข้าร่วมและกลายเป็นสหพันธรัฐมาลายาในเวลาต่อมา (และภายหลังสิงคโปร์ก็แยกดินแดนออกไปตั้งรัฐของตนเอง)
มาเลเซียตะวันตกประกอบด้วยรัฐและดินแดนสหพันธ์ดังต่อไปนี้
เอชเอ็มเอชเอส บริแทนนิก
เอชเอ็มเอชเอส บริแทนนิก (HMHS Britannic)
คือชื่อเรือเดินสมุทรของบริษัทไวท์ สตาร์ ไลน์ (White Star Line) เริ่มก่อสร้างเมื่อ ค.ศ. 1911 สร้างเสร็จเมื่อ ค.ศ. 1915 ที่เบลฟาสท์, ไอร์แลนด์ (Belfast, Ireland)
เรือบริแทนนิก เป็น เรือลำสุดท้ายของโครงการ และ เป็น เรือที่ใหญ่ที่สุดใน เรือตระกูลโอลิมปิก (Olympic class ships)
เรือบริแทนนิก มีขนาดใหญ่ถึง 48,158 ตัน (เรือไททานิก มีขนาด 46,328 ตัน) ยาว 269.1 เมตร ชั้นห้องเครื่องมี 16 ห้อง หม้อน้ำรวม 29 ชุด ส่งเชื้อเพลิงให้เครื่องยนต์ 3 ตัว เครื่องยนต์ 3 ตัว หมุนใบจักร 3 ใบ มีปล่องไฟ 4 ตัว เร่งความเร็วเรือได้สูงสุด 23 น็อต (42.596 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) ความเร็วมาตรฐาน 21 น็อต (38.892 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) สามารถจุผู้โดยสารได้ 2,570 คนเรือบริแทนนิกถูก ปล่อยลงน้ำเป็นครั้งแรก ใน วันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1914 ตกแต่งเสร็จเมื่อ ค.ศ. 1915
เรือบริแทนนิกเป็นเรือคู่แฝดกับ อาร์เอ็มเอส โอลิมปิก และ อาร์เอ็มเอส ไททานิก
ตอนแรกจะใช้ชื่อ อาร์เอ็มเอส ไจแกนติก หรือ อาร์เอ็มเอส ไกแกนติก (RMS Gigantic) แต่ว่า มันสร้างเสร็จใน ค.ศ. 1914 ภายหลังการล่มของไททานิก ส่งผลให้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น อาร์เอ็มเอส บริแทนนิก (RMS Britannic) โดยคาดว่าจะใช้รับส่งผู้โดยสารเพื่อข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก แต่ก็เป็นแค่ความฝันเพราะตรงกับช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 พอดี ส่งผลให้ใน ค.ศ. 1915 มันถูกเปลี่ยนจากเรือสำราญเป็นเรือพยาบาล รับ-ส่ง ทหารในต่างแดนในคาบสมุทรเมดิเตอร์เรเนียน แทน และเปลี่ยนชื่อเป็น เอชเอ็มเอชเอส บริแทนนิก (HMHS Britannic) HMHS ย่อจาก His/Her Majesty's Hospital Ship (เรือพยาบาล)
แม้บริแทนนิกจะใหญ่กว่าไททานิกกว่า 1,800 ตัน แต่บริแทนนิก ไม่มีโอกาสได้เป็นเรือโดยสารที่ใหญ่ที่สุดในโลก เพราะสายการเดินเรือฮาเป็ก (Hapag หรือ Hamburg Amerika Line) จากเยอรมนี ได้สร้างเรือ SS Imperator (RMS Berengaria ของสายการเดินเรือคูนาร์ด) ที่ใหญ่กว่าบริแทนนิก เสร็จก่อนบริแทนนิก แต่เป็นที่น่าเศร้าเพราะในปี 1916 เรือได้อัปปางลงในทะเลอีเจียน เนื่องจากโดนทุ่นระเบิดและตอปิโดจากเรือดำน้ำฝ่ายเยอรมัน ที่ยังหลงเหลือจากการกู้ระเบิดในเส้นทางดังกล่าว จึงส่งผลให้เรือเสียหายหนักและอัปปางลงในระยะเวลา 55 นาที หลังการเดินทางเพียง 6 ครั้ง เท่านั้น มีผู้เสียชีวิต 30 คน
กลุ่มภาษาปามีร์
กลุ่มภาษาปามีร์ (Pamir languages) เป็นกลุ่มย่อยของกลุ่มภาษาอิหร่าน พูดโดยชาวปามีร์บนเทือกเขาปามีร์ ตามแนวแม่น้ำปันช์ รวมบริเวณทางใต้ของจังหวัดโกร์โน-บาดักชาน ของทาจิกิสถาน และบริเวณบาดักซานทางตะวันออกเฉียงเหนือของอัฟกานิสถาน มีกลุ่มของผู้พูดภาษาเหล่านี้ส่วนหนึ่งในปากีสถาน ภาษาซาริโกลีซึ่งเป็นกลุ่มภาษาปามีร์ ใช้พูดตามแนวชายแดนปากีสถาน-จีน และถือว่าเป็นภาษาที่อยู่ทางตะวันออกสุดของกลุ่มภาษาอิหร่าน
สมาชิกของกลุ่มภาษาปามีร์รวมทั้งภาษาซุกนี ภาษาซาริโกลี ภาษายัซกุลยัม ภาษามุนจี ภาษาซังเลชิ-อิสกาซมี ภาษาวาคีและภาษายิดคา ทั้งหมดนี้เป็นกลุ่มภาษาอิหร่านใต้ และเรียงประโยคแบบประธาน-กรรม-กริยา
ภาษาบุลการ์ที่เป็นภาษาของบรรพบุรุษของชาวบัลแกเรีย เชื่อว่าเป็นกลุ่มภาษาปามีร์ แม้ว่าส่วนใหญ่จะจัดเป็นกลุ่มภาษาเตอร์กิก ชาวบุลการ์อพยพไปยังคาบสมุทรบอลข่านในพุทธศตวรรษที่ 12 รวมเข้ากับกลุ่มชนที่พูดภาษาสลาฟ และพัฒนาภาษาใหม่ที่เป็นกลุ่มภาษาสลาฟใต้ ซึ่งคือภาษาบัลแกเรียในปัจจุบัน
ภาษาซุกนี ภาษาซาริโกลี และภาษายัซกุลยามจัดเป็นสาขาย่อยซุกนี-ยัซกุลามี มีผู้พูด 75,000 ในอัฟกานิสถาน และทาจิกิสถาน ใน พ.ศ. 2525 มีผู้พูดภาษาซาริโกลีอีกราว 20,000 คน ในหุบเขาซาริโกล มณฑลซินเจียง ประเทศจีน ภาษาซุกนีและภาษาซาริโกลีไม่สามารถเข้าใจกันได้ ใน พ.ศ. 2537 มีผู้พูดภาษายัซกุลยาม 4000 คนตามแนวแม่น้ำยัซกุลยามในทาจิกิสถาน ภาษานี้ไม่มีระบบการเขียน
ภาษามุนจีใกล้เคียงกับภาษายิดคา ใน พ.ศ. 2535 มีผู้พูดราว 2500 คน ทางตะวันออกเฉียงเหนือของอัฟกานิสถาน
มีผู้พูดกลุ่มภาษานี้ราว 2500 คน ในอัฟกานิสถานและทาจิกิสถาน ไม่มีระบบการเขียน
มีผู้พูดราว 29,000 คน ในอัฟกานิสถาน ทาจิกิสถาน ปากีสถานและจีน
มีผู้พูดราว 6000 คนในปากีสถาน ใกล้เคียงกับภาษามุนจีในอัฟกานิสถานมาก
มีผู้พูดตามแนวแม่น้ำวันจีในเขตปกครองตนเองโกร์โน-บาดักซานในทาจิกิสถาน เมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 24 ดินแดนนี้ถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของเอมิเรตส์บูคาราน และมีการต่อต้านอย่างรุนแรง ในที่สุดภาษาวันจีได้สูญหายไป
กลุ่มภาษาตุงกูซิก
กลุ่มภาษาตุงกูซิก () หรือ กลุ่มภาษาแมนจู-ตุงกุส เป็นภาษาที่ใช้พูดในไซบีเรียตะวันออกและแมนจูเรีย ยังเป็นที่โต้เถียงอยู่ว่าควรจัดให้อยู่ในตระกูลภาษาอัลตาอิกหรือไม่ ภาษานี้รวมอยู่ในกลุ่มภาษาเตอร์กิกและกลุ่มภาษามองโกลตามลำดับ ภาษาในกลุ่มนี้ส่วนใหญ่เป็นภาษาที่ใกล้ตาย
นักภาษาศาสตร์ที่ศึกษาเกี่ยวกับกลุ่มภาษานี้มีการจัดจำแนกต่างกันโดยพิจารณาจากลักษณะของภาษา รากศัพท์ และลักษณะทางสัทวิทยา การจัดจำแนกที่เป็นที่นิยมมากที่สุดคือการแบ่งเป็นกลุ่มใต้และกลุ่มเหนือ โดยกลุ่มใต้แบ่งออกอีกเป็นกลุ่มตะวันออกเฉียงใต้และตะวันออกเฉียงเหนือ
ภาษาจูร์เชน-แมนจู (เป็นภาษาเดียวกันแต่มีพัฒนาการคนละช่วง โดยคำว่าภาษาแมนจูเริ่มใช้ใน พ.ศ. 2179) เป็นภาษาในกลุ่มตุงกูซิกเพียงภาษาเดียวที่มีระบบการเขียน โดยภาษาจูร์เชนมีการเขียนด้วยอักษรจูร์เชนมาตั้งแต่ราวพุทธศตวรรษที่ 16 ส่วนภาษาแมนจูเขีนด้วยอักษรแมนจูที่ได้รับอิทธิพลจากอักษรมองโกเลีย
กลุ่มภาษาตุงกูซิกเป็นภาษารูปคำติดต่อ มีระบบการใช้และการเปลี่ยนเสียงสระที่ซับซ้อน
กลุ่มภาษาตุงกูซิกมีความเชื่อมโยงกับกลุ่มภาษาเตอร์กิกและกลุ่มภาษามองโกเลียในตระกูลภาษาอัลตาอิก และอาจจะมีความเกี่ยวข้องกับภาษาเกาหลี ตระกูลภาษาญี่ปุ่นหรือภาษาไอนุด้วย
แมทธิว รัช
แมทธิว รัช () ชื่อเกิดว่า เกรโกรี โกรฟ (Gregory Grove) เกิดเมื่อวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 1972 เป็นนักแสดงหนังโป๊เกย์ชาวอเมริกัน มีผลงานทั้งในหนังโป๊เกย์และนิตยสาร เขายังเป็นนักเพาะกายและเป็นเทรนเนอร์ส่วนตัวภายใต้ชื่อจริงของเขาเอง เขาลงแข่งขันในเกย์เกมที่อัมสเตอร์ดัม ซิดนีย์ นิวเซาท์เวลส์ และออสเตรเลีย รัชยังประสบความสำเร็จทางอาชีพเทียบเคียงกับเจฟฟ์ สไตรเกอร์ ไม่เพียงแค่อุตสาหกรรมหนังโป๊แต่ยังนิยมในสังคมเกย์ทั่วไปด้วย
รัชเกิดในฮันติงดอน เพนซิลเวเนีย โตขึ้นมาในเมืองเล็ก ๆ ของเชอร์ลีย์สเบิร์ก เพนซิลเวเนีย ในมณฑลฮันติงดอน เขาจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนียสเตต ในระดับปริญญาตรีในสาขาสรีรวิทยา หลังจากเรียนจบเขาทำงานที่เรือสำราญในฐานะเทรนเนอร์ส่วนตัว แต่ก็ย้ายไปทำงานที่โคลัมบัส โอไฮโอ เพื่อทำงานเป็นเทรนเนอร์ส่วนตัว
ในฐานะนักแสดงหนังโป๊ เขาทำสัญญาตลอดชีวิตกับฟอลคอนสตูดิโอส์ เขาระบุว่าเขาได้รับบาทได้ทั้งรุกและรับ แต่ในบทหนังโป๊ที่เขาแสดงส่วนใหญ่จะรับบทรุก เขายังรับครั้งแรกให้กับร็อบ โรโมนิ ซึ่งต่อกลายเป็นแฟนหนุ่มของเขา ในเรื่อง "Taking Flight, Part 2" และใน "Falcon TV" เขาแสดงกับแฟนหนุ่มของเขา พร้อมกับเพื่อนนักแสดงหนังโป๊อย่าง อีธาน เคจ เขาแสดงทั้งรุกและรับในเรื่องนี้ และยังเป็นฝ่ายรับให้กับ อีริก โรดส์ จนกระทั่งถึงวันที่ 11 มกราคม ค.ศ. 2009 เขาได้ยกเลิกสัญญากับฟอลคอนสตูดิโอส์และผันตัวเป็นนักแสดงอิสระ โดยผลงานสุดท้ายที่ร่วมงานกับฟอลคอนสตูดิโอส์คือ "Best Men 1 The Bachelor Party"
รัชปัจจุบันอยู่ใน Ft. Lauderdale รัฐฟลอริดา และยังคงทำงานเป็นเทรนเนอร์ส่วนตัวอยู่
แตกต่างจากดาราหนังโป๊คนอื่น รัชมีผลงานที่ถูกต้องตามกฎหมายทางด้านการแสดงภาพยนตร์ทั่วไปและยังแสดงหนังโป๊ เขาแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "Third Man Out" ร่วมกับแชด อัลเลน และในภาพยนตร์เรื่อง "Another Gay Movie" ในช่วงระหว่างปี 2002-2005 เขาแสดงในงานแสดงบนเวทีของรอนนี ลาร์เซนในเรื่อง "10 Naked Men" เช่นเดียวกับ "Psycho Beach Party" และ "CellboQ" ทั้ง 2 เรื่องหลังแสดงที่รีลเทียร์เตอร์ในออสติน เท็กซัส นอกจากทำงานให้กับฟอลคอนแล้ว รัชยังเป็นหัวหน้าของ "FabScout Live" เป็นการแสดงสดให้กับเอเยนซีของ "FabScout"