hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
อำเภอบางใหญ่
บางใหญ่ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนนทบุรี มีประชากรค่อนข้างมาก แต่เดิมตั้งอยู่บริเวณที่คลองสามสายมาบรรจบกันได้แก่ ปลายคลองอ้อมนนท์ สุดคลองบางกอกน้อย และต้นคลองบางใหญ่ แต่ปัจจุบันตัวอำเภอได้ย้ายมาอยู่ในหมู่บ้านบางใหญ่ซิตี้ ซึ่งได้รับความเจริญอย่างรวดเร็วจากการก่อสร้างถนนกาญจนาภิเษกและถนนรัตนาธิเบศร์ มีบริการที่ทันสมัย เช่น โรงพยาบาล ห้างสรรพสินค้า ตลาดกลางของจังหวัด หน่วยงานราชการ หมู่บ้านจัดสรรที่เกิดใหม่ ดังนั้น พื้นที่การเกษตรอาจไม่พบเห็นในเขตเมืองแล้ว โดยส่วนหนึ่งของเขตเมืองบางใหญ่อยู่ในพื้นที่ของอำเภอบางบัวทอง
อำเภอบางใหญ่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกค่อนไปทางใต้ของจังหวัด ห่างจากตัวจังหวัดนนทบุรี 8.11 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อดังนี้
ท้องที่ที่เป็นอำเภอบางใหญ่ทุกวันนี้เดิมอยู่ในเขตการปกครองของอำเภอบางใหญ่ (บางกรวย) และอำเภอบางบัวทองซึ่งมีพื้นที่กว้างขวางมาก ในปี พ.ศ. 2460 ทางราชการจึงได้พิจารณาแบ่งตำบลบางใหญ่และบางม่วงจากอำเภอบางใหญ่ (บางกรวย) และแบ่งตำบลบางแม่นาง เสาธงหิน และบ้านใหม่จากอำเภอบางบัวทองมาจัดตั้งเป็น กิ่งอำเภอบางแม่นาง เพื่อความสะดวกในการปกครอง ในช่วงแรกตั้งที่ว่าการกิ่งอำเภออยู่บริเวณวัดส้มเกลี้ยง หมู่ที่ 2 ตำบลบางแม่นาง
ในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2464 กิ่งอำเภอบางแม่นางได้รับโอนตำบลบางเลนจากอำเภอนนทบุรีมาอยู่ในการปกครอง และยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอบางแม่นาง ตามประกาศกระทรวงนครบาล ต่อมาในปี พ.ศ. 2466 ได้ย้ายที่ว่าการอำเภอมาตั้งในท้องที่หมู่ที่ 2 ตำบลบางม่วง บริเวณปากคลองบางใหญ่แยกคลองอ้อมนนท์และคลองบางกอกน้อย ประชาชนจึงนิยมเรียกอำเภอนี้ว่า "บางใหญ่" ตามไปด้วย จนกระทั่งในวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2473 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศเปลี่ยนชื่ออำเภอบางแม่นางเป็น อำเภอบางใหญ่ ตามความคุ้นเคยของประชาชน ส่วนอำเภอบางใหญ่ (เดิม) นั้นเปลี่ยนชื่อเป็น "อำเภอบางกรวย" แทน เพื่อไม่ให้ซ้ำซ้อนกัน
ครั้นในปี พ.ศ. 2486 ประเทศไทยประสบปัญหาเศรษฐกิจตกต่ำอย่างหนักเพราะได้รับผลกระทบจากสงครามโลกครั้งที่ 2 จังหวัดนนทบุรีถูกยุบลงเพื่อเป็นการประหยัดงบประมาณราชการ อำเภอบางใหญ่ถูกโอนไปขึ้นกับจังหวัดธนบุรีพร้อมกับอำเภอบางบัวทองและอำเภอบางกรวย จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2489 ได้มีการจัดตั้งจังหวัดนนทบุรีขึ้นมาอีกครั้ง อำเภอบางใหญ่จึงกลับมาอยู่ในการปกครองของทางจังหวัดจนถึงปัจจุบัน
ต่อมาในปี พ.ศ. 2532 อำเภอบางใหญ่พร้อมทั้งส่วนราชการอื่น ๆ ได้ย้ายที่ทำการไปตั้งในหมู่บ้านบางใหญ่ซิตี้ ใกล้จุดตัดระหว่างถนนรัตนาธิเบศร์กับถนนตลิ่งชัน-สุพรรณบุรี เนื่องจากได้รับบริจาคที่ดินให้สร้างศูนย์ราชการขึ้น นับแต่นั้นมา การเป็นที่ตั้งหน่วยงานการบริหารราชการ ประกอบกับการโฆษณาของหมู่บ้านจัดสรรแห่งนั้นทำให้บางใหญ่ซิตี้กลายเป็นชุมชนบางใหญ่และย่านบางใหญ่ในความรับรู้ของคนทั่วไป ส่วนตัวอำเภอบางใหญ่เดิมนั้นปัจจุบันมักถูกเรียกว่า "บางใหญ่เก่า" และอยู่ในเขตเทศบาลตำบลบางม่วง
อำเภอบางใหญ่แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 6 ตำบล แต่ละตำบลแบ่งย่อยออกเป็นหมู่บ้าน รวม 69 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอบางใหญ่ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
ถนนสายสำคัญของอำเภอบางใหญ่ ได้แก่
ไฟฉายขยายส่วน
ไฟฉายขยายส่วน เป็นเครื่องมือในศตวรรษที่ 22 ที่ช่วยทำให้สิ่งของ หรือ สิ่งมีชีวิต มีขนาดใหญ่ขึ้นได้ มักปรากฏในการ์ตูนโดราเอมอนตอนต่างๆ
และจะมักใช้คู่กับ ไฟฉายย่อส่วน ซึ่งทำหน้าที่ตรงกันข้าม นั่นคือ การย่อส่วน สิ่งของ หรือสิ่งมีชีวิตให้เล็กลงนั่นเอง
แกโดลิเนียม(III) คลอไรด์
แกโดลิเนียม (III) คลอไรด์ () เป็นผลึกของแข็งสีขาว และเป็น เฮกซาไฮเดรต สีขาวด้วย, เลขทะเบียน CAS [19423-81-5]
พลังงานไอออไนเซชัน
พลังงานไอออไนเซชัน (, IE) คือค่าพลังงาน ที่ใช้ในการดึงให้อิเล็กตรอนวงนอกสุด (เวเลนซ์อิเล็กตรอน) หลุดออกจากอะตอมหรือโมเลกุลที่อยู่ในสถานะก๊าซปริมาณพลังงานที่น้อยที่สุดที่สามารถทำให้อะตอมหรือโมเลกุลปลดปล่อยอิเล็กตรอน ค่าพลังงานไอออไนเซชันจะบ่งบอกว่าอะตอมหรือไอออนนั้นสามารถเสียอิเล็กตรอนได้ง่ายหรือยาก หรือในอีกมุมหนึ่งเป็นการบ่งบอกระดับพลังงานของอิเล็กตรอนวงนอกสุดของอะตอมหรือไอออนนั้นว่ามีความเสถียรมากเพียงใด โดยทั่วไปค่าพลังงานไอออไนเซชันจะมีค่าเพิ่มขึ้นเมื่อพยายามที่จะทำให้อิเล็กตรอนตัวต่อไปถูกปลดปล่อยออกมา เนื่องจากการผลักกันของประจุอิเล็กตรอนมีค่าลดลงและการกำบังของอิเล็กตรอนชั้นวงในมีค่าลดลง ซึ่งทำให้แรงดึงดูดระหว่างนิวเคลียสและอิเล็กตรอนมีค่ามาขึ้น อย่างไรก็ตามค่าที่เพิ่มขึ้นอาจไม่เพิ่มเท่าที่ควรจะเป็นในกรณีที่เมื่อปลดปล่อยอิเล็กตรอนตัวนั้นแล้วส่งผลให้เกิดการบรรจุเต็มหรือการบรรจุครึ่งในระดับชั้นพลังงาน เนื่องจากทั้งสองกรณีมีเสถียรภาพเป็นพิเศษ
กระบวนการสูญเสียอิเล็กตรอนนี้เกิดได้หลายครั้งสำหรับอะตอมหรือโมเลกุลที่มีหลายอิเล็กตรอน จึงเรียกเป็น IE IE IE ... ตามลำดับซึ่งก็คือค่าพลังงานในการดึงอิเล็กตรอนตัวที่ 1 2 3 ... นั่นเอง โดยอิเล็กตรอนตัวแรกย่อมจะหลุดออกไปง่ายกว่าอิเล็กตรอนลำดับถัดๆ ไปเสมอ พลังงานที่ต้องใช้จึงเพิ่มขึ้น
การศึกษาแนวโน้มของค่าพลังงาไอออนไนเซชันของอะตอมหรือโมเลกุลนั้น สามารถช่วยนักวิทยาศาสตร์ทำความเข้าใจโครงสร้างของอิเล็กตรอนภายในอะตอมและโมเลกุลได้ดีขึ้น หากค่าพลังงานไอออไนเซชันเพิ่มขึ้นเป็นเส้นตรงอาจกล่าวได้ว่าอิเล็กตรอนเหล่านั้นมาจากชั้นอิเล็กตรอน ( หรือ เลขควันตัมหลัก ) เดียวกัน แต่ถ้าพบว่าค่าพลังงานไอออไนเซชันกระโดดไปก็หมายความว่าอิเล็กตรอนที่หลุดออกมานั้นอยู่ในชั้นที่ลึกเข้าไปอีก นอกจากนี้พลังงานไอออไนเซชันยังเป็นแนวโน้มตามตารางธาตุอย่างหนึ่งที่มีลักษณะชัดเจนและสามารถอธิบายได้โดยโครงสร้างการจัดเรียงอิเล็กตรอน () ของอะตอม
รัศมีโคเวเลนต์
รัศมีโคเวเลนต์ ("r") คือการวัดขนาดของอะตอมซึ่งประกอบกันด้วยพันธะโคเวเลนต์ โดยที่หน่วยของรัศมีโคเวเลนต์ที่นิยมใช้ ได้แก่ พิโคเมตร (pm) หรือ อังสตรอม (Å) โดยที่ 1 อังสตรอม เท่ากับ 100 พิโคเมตร
โดยหลักการแล้ว ผลรวมของรัศมีโคเวเลนต์ระหว่างสองอะตอมควรจะเท่ากับความยาวพันธะโคเวเลนต์ระหว่างสองอะตอม โดยที่ค่าของรัศมีโคเวเลนต์ามารถแบ่งออกเป็นสามแบบ ได้แก่ พันธะเดี่ยว พันธะคู่ และ พันธะสาม ดังแสดงในตารางด้านล่าง อย่างไรก็ตาม ยังไม่มีความสัมพันธ์ที่แน่นอนของค่าทั้งสามนี้ เนื่องจากความแตกต่างของสภาพแวดล้อมทางเคมี ส่งผลให้ขนาดของอะตอมมีค่าไม่คงที่ สำหรับ heteroatomic ความยาวพันธะไอออนิกอาจจะนำมาใช้แทนได้และบ่อยครั้งที่พบว่าความยาวพันธะโคเวเลนต์แบบมีขั้วจะสั้นกว่าผลบวกของรัศมีโควาเลนต์ ค่ารัศมีโคเวเลนต์ที่ระบุดังตารางข้างล่างเป็นทั้งค่าเฉลี่ยหรือค่าในอุดมคติ ส่งผลให้ค่าดังกล่าวสามารถนำไปประยุกต์ใช้ได้ในหลาย ๆ กรณี
การวัดความยาวพันธะสามารถทำได้จากศึกษาการเลี้ยวเบนรังสีเอกซ์ (น้อยครั้งที่จะใช้การเลี้ยวเบนนิวตรอนบนผลึกโมเลกุล) นอกจากนั้น โรเทชันแนลสเปกโทรสโกปี (Rotational spectroscopy) ก็เป็นอีกวิธีที่วัดค่าความยาวพันธะ ได้อย่างแม่นยำ สำหรับ homonuclear ไลนัส พอลิงนำค่าความยาวพันธะมาหารด้วยสอง จะเท่ากับรัศมีโคเวเลนต์ เช่น ความยาวพันธะระหว่างอะตอมไฮโดรเจนในก๊าซไฮโดรเจน เท่ากับ 74.14 พิโคเมตร ดังนั้น รัศมีโคเวเลนต์ของอะตอมไฮโดรเจน เท่ากับ 37.07 พิโคเมตร ในทางปฏิบัติรัศมีโคเวเลนต์ของอะตอมควรจะคำนวณจากค่าเฉลี่ยของความยาวพันธะของสารประกอบโคเวเลนต์ชนิดต่าง ๆ
อย่างไรก็ตามค่าที่ได้จากวิธีนี้ก็แตกต่างจากวิธีดังกล่าวข้างต้นเพียงเล็กน้อย Sanderson ได้ทำการตีพิมพ์ค่าของรัศมีโคเวเลนต์แบบไม่มีขั้วสำหรับธาตุหลัก ๆ แต่เนื่องจากข้อมูลของความยาวพันธะมีปริมาณมาก ส่งผลให้ค่ารัศมีโคเวเลนต์ในหลาย ๆ กรณีไม่ได้รับการปรับปรุง
ค่าของรัศมีโคเวเลนต์จากเอกสารอ้างอิง (ดังแสดงในคอลัมน์ที่สามในตารางด้านล่าง) เป็นค่าที่ได้จากการวิเคราะห์เชิงสถิติที่มาจากข้อมูลมากกว่า 228,000 ค่าความยาวพันธะจาก Cambridge Structural Database ตัวเลขที่อยู่ในวงเล็บคือ ค่าประมาณของส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน วิธีการอื่นที่ใช้ในการคำนวณทำได้โดยการฟิตแบบ self-consistent ของทุก ๆ ธาตุในกลุ่มเล็ก ๆ ของชุดโมเลกุลต่าง ๆ โดยที่ค่ารัศมีโคเวเลนต์ของพันธะเดี่ยว ("r")
พันธะคู่ ("r") และ พันธะสาม ("r") ของธาตุเบาไปถึงธาตุหนัก แสดงในคอลัมน์ที่ 3-5 ในตารางด้านล่าง สำหรับค่าที่ระบุนี้ได้มาจากทั้งการคำนวณและการทดลอง (โดยปกติแล้ว "r" > "r" > "r") จากค่าดังกล่าว รัศมีโคเวเลนต์ของพันธะเดี่ยว มีค่าใกล้เคียงกับ ค่ารัศมีโคเวเลนต์ของ Cordero et al. ซึ่งค่าที่แตกต่างกัน เนื่องมาจากความแตกต่างของเลขโคออดิเนชัน (coordination number) ของแต่ละชนิดอะตอม โดยส่วนใหญ่จะพบกับธาตุในพวกโลหะทรานสิชั่น (transition metals) ถ้าความแตกต่างของลิแกนด์มีค่ามากกว่าความแตกต่างของค่า R ในข้อมูลที่ถูกใช้
การเบี่ยงเบนอาจเกิดขึ้นสำหรับกรณีที่มีหลายพันธะแบบอ่อนเดียวกัน วิธีการด้วยตนเองที่สอดคล้องถูกนำมาใช้เพื่อให้เหมาะสมกับทรงสี่หน้ารัศมีโคเวเลนต์
กูเกิลบอมบ์
กูเกิลบอมบ์ () เป็นคำเรียกของการโจมตีเว็บไซต์ โดยมีเจตนาเบี่ยงเบนผลลัพธ์ของการค้นหาในเสิร์ชเอนจินของกูเกิล เนื่องจากการสร้างดัชนีข้อมูลบนอินเทอร์เน็ตของกูเกิล จะถูกจัดเก็บในลักษณะที่เรียกว่าเพจแรงก์ โดยมีการให้คะแนนแต่ละหน้าเว็บเพจ ในช่วงคะแนน 0-10 โดยอันดับจะมีค่าสูงขึ้นถ้าหน้าเว็บเพจนั้นๆ มีเว็บอื่นลิงก์เข้ามาหามาก และจะมีค่าสูงมาก ถ้าการลิงก์มีการใช้ข้อความแองคอร์ในลักษณะเดียวกัน กูเกิลบอมบ์จะถูกสร้างขึ้นเมื่อหลายเว็บไซต์รวมตัวกันสร้างข้อความลักษณะเดียวกัน ลิงก์ไปที่หน้าใดหน้าหนึ่งเป็นพิเศษ
กูเกิลบอมบ์ เป็นหนึ่งในวิธิการสแปมเด็กซิง เพื่อใช้ในการเบี่ยงเบนผลลัพธ์ของเสิร์ชเอนจิน
Miserable Failure และ George W. Bush เป็นตัวอย่างของกูเกิลบอมบ์ที่รู้จักกันดีในอินเทอร์เน็ต โดยเมื่อค้นหาข้อความ Miserable Failure (ความล้มเหลว, คำอ่าน มีเซราเบิล เฟลเลียร์) ลิงก์ไปหาเว็บไซต์ไวท์เฮาส์ หน้าของประธานาธิบดีจอร์จ ดับเบิลยู. บุช ซึ่งภายในเว็บไซต์นั้นไม่มีข้อความคำว่า Miserable Failure แต่อย่างใด ผลจากการที่แหล่งข้อมูลอื่นลิงก์ไปหาโดยข้อความนั้นด้วยข้อความเดียวกัน ทำให้การทำดัชนีข้อมูลของกูเกิล ถือคำว่า Miserable Failure เป็นส่วนหนึ่งของคำสำคัญในเว็บนั้น
พ.ศ. 2492
พุทธศักราช 2492 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1949 และเป็น"สำหรับผู้นำประเทศอื่น ๆ ดู รายชื่อผู้นำประเทศ พ.ศ. 2492"
พ.ศ. 2494
พุทธศักราช 2494 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1951 และเป็น
"สำหรับผู้นำประเทศอื่น ๆ ดู รายชื่อผู้นำประเทศ พ.ศ. 2494"
พ.ศ. 2497
พุทธศักราช 2497 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1954 และเป็น"สำหรับผู้นำประเทศอื่น ๆ ดู รายชื่อผู้นำประเทศ พ.ศ. 2497"
พ.ศ. 2486
พุทธศักราช 2486 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1943 และเป็น
พ.ศ. 2490
พุทธศักราช 2490 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1947 และเป็น
พ.ศ. 2484
พุทธศักราช 2484 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1941 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันพุธตามปฏิทินเกรกอเรียน และเป็น
พ.ศ. 2481
พุทธศักราช 2481 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1938
พ.ศ. 2480
พุทธศักราช 2480 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1937
พ.ศ. 2478
พุทธศักราช 2478 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1935
"สำหรับผู้นำประเทศอื่น ๆ ดู รายชื่อผู้นำประเทศ พ.ศ. 2478"
พ.ศ. 2476
พุทธศักราช 2476 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1933
"สำหรับผู้นำประเทศอื่น ๆ ดู รายชื่อผู้นำประเทศ พ.ศ. 2476"
พ.ศ. 2378
พุทธศักราช 2378 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1835
พ.ศ. 2380
พุทธศักราช 2380 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1837หลวงพ่อจั่น จันทสร วัดบางมอญ (บางสงบ)  พระนครศรีอยุธยา
พ.ศ. 2381
พุทธศักราช 2381 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1838
พ.ศ. 2382
พุทธศักราช 2382 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1839
ภาษาเซอร์เบีย
ภาษาเซอร์เบีย () เป็นหนึ่งในหลายมาตรฐานของภาษาถิ่นชทอคาเวีย (Štokavian dialect) ภาษาเซอร์เบียใช้มากในเซอร์เบีย มอนเตเนโกร โครเอเชีย บอสเนีย-เฮอร์เซโกวีนา และชาวเซิร์บในทุก ๆ ที่ มาตรฐานเดิมของภาษานี้คือ ภาษาเซอร์เบีย-โครเอเชีย (Serbo-Croatian language) ปัจจุบันแตกออกเป็นมาตรฐานภาษาเซอร์เบีย ภาษาโครเอเชีย และภาษาบอสเนีย
ภาษาเซอร์เบียมีคุณสมบัติเฉพาะที่ภาษาอื่นส่วนใหญ่ไม่มี คือ ทุกคำสะกดตามที่อ่านตรง ๆ และทุกตัวอักษรแทนหนึ่งเสียง หลักการนี้เป็นไปตามสุภาษิตที่ว่า "เขียนตามที่พูดและอ่านตามที่เขียน" ("Write as you speak and read as it is written") ซึ่งเป็นหลักการที่ใช้โดยวุก สเตฟานอวิช คาราดจิช (Vuk Stefanović Karadžić) ตอนที่ปฏิรูปการสะกดภาษาเซอร์เบียด้วยอักษรซีริลลิกในคริสต์ศตวรรษที่ 19
อีกคุณสมบัติเฉพาะของภาษาเซอร์เบีย คือการใช้อักษร 2 แบบ คือ อักษรซีริลลิกและอักษรละติน ซึ่งแทบจะเหมือนกัน ยกเว้นในรูปอักษรที่ใช้ ที่เป็นเช่นนี้เนื่องจากเหตุผลทางประวัติศาสตร์ เนื่องจากส่วนหนึ่งของประชากรที่พูดภาษาเซอร์เบียอยู่ภายใต้อิทธิพลทางตะวันตก (ที่ใหม่กว่า) ของออสเตรีย-ฮังการี และส่วนที่เหลืออยู่ภายใต้อิทธิพลทางตะวันออก (ที่เก่ากว่า) ของจักรวรรดิไบแซนไทน์ ผู้มีการศึกษาทุกคนจะมีความรู้ในทั้ง 2 อักษร
จระเข้น้ำจืด
จระเข้น้ำจืด, จระเข้บึง, จระเข้สยาม หรือ จระเข้น้ำจืดสายพันธุ์ไทย (; ) มีถิ่นกำเนิดในบริเวณเวียดนาม, กัมพูชา, ลาว ไทย, กาลีมันตัน, ชวา และสุมาตรา จัดเป็นจระเข้ขนาดปานกลางค่อนมาทางใหญ่ (3 - 4 เมตร) มีเกล็ดท้ายทอด มีช่วงวัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุ 10-12 ปี จระเข้ชนิดนี้วางไข่ครั้งละ 20-48 ฟอง โดยมีระยะเวลาฟักไข่นาน 68-85 วัน เริ่มวางไข่ในช่วงต้นฤดูฝนประมาณเดือนพฤษภาคม โดยขุดหลุมในหาดทรายริมแม่น้ำ ใช้เวลาเฉลี่ยราว 80 วัน ชอบอยู่และหากินเดี่ยว
โดยปกติจระเข้น้ำจืดจะกินปลาและสัตว์อื่นที่เล็กกว่าเป็นอาหาร จะไม่ทำร้ายมนุษย์หากไม่ถูกรบกวนหรือมีอาหารเพียงพอ ในอดีตในประเทศไทยเคยพบชุกชุมในแหล่งน้ำทั่วทุกภาคของประเทศ โดยเฉพาะในแถบที่ราบลุ่มภาคกลาง เช่น ที่บึงบอระเพ็ด จังหวัดนครสวรรค์ ได้ชื่อว่าเป็นสถานที่จระเข้ชุม เคยมีรายงานว่าพบจระเข้ถึง 200 ตัว หรือในวรรณกรรมพื้นบ้านเรื่องต่าง ๆ เช่น ไกรทอง ของจังหวัดพิจิตร เป็นต้น แต่ปัจจุบันได้สูญหายไปจนหมดแล้ว แต่ในต่างประเทศยังคงพบอยู่เช่นที่ทะเลสาบเขมร ประเทศกัมพูชา โดยเฉพาะทิวเขาพนมกระวาน ซึ่งช่วงแรกค้นพบเพียง 3 ตัว จนนำไปสู่การค้นพบจระเข้นับร้อยตัวที่อาศัยโดยไม่พึ่งพาอาศัยมนุษย์ แต่ที่นี่ก็ประสบปัญหาการจับจระเข้ไปขายฟาร์มจำนวนมาก สถานะในอนุสัญญาของไซเตส ได้ขึ้นบัญชีจระเข้น้ำจืดไว้อยู่ในบัญชีหมายเลข 1 (Appendix 1)
ปัจจุบัน จระเข้สายพันธุ์นี้แท้ ๆ ก็ยังหายากในสถานที่เลี้ยง เนื่องจากถูกผสมสายพันธุ์กับจระเข้สายพันธุ์อื่นจนเสียสายพันธุ์แท้ไปด้วยจากเหตุผลทางด้านเศรษฐกิจ
ปัจจุบันประเทศไทย เชื่อว่าจระเข้ที่ยังคงสถานะในธรรมชาติหลงเหลืออยู่ที่คลองระบม-สียัด เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาอ่างฤๅไน จังหวัดฉะเชิงเทรา ในอดีตมีนายพรานจากประเทศเวียดนามเข้ามาล่า ทำให้จระเข้หายไปจากป่าต้นน้ำคลองระบม-สียัด จนในปี พ.ศ. 2535 นายกิตติ กรีติยุตานนท์ ผู้ช่วยหัวหน้าสถานีวิจัยสัตว์ป่าฉะเชิงเทรา ได้พบจระเข้น้ำจืดในพื้นที่ดังกล่าว แต่คาดว่าเหลือไม่เกิน 5 ตัว ปัจจุบันพบเพียงตัวผู้เพียงตัวเดียว
ในอุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน จังหวัดเพชรบุรี มีอยู่ประมาณ 5 ตัว เชื่อกันว่าเป็นเพศเมียทั้งหมด แต่หลังจากในปี พ.ศ. 2552 ได้พบการวางไข่ของจระเข้กลุ่มดังกล่าว แต่ไข่กลับไม่ได้รับการผสม
จระเข้ในไทยในปัจจุบันคาดว่าในแต่ละแหล่งคงมีจระเข้หลงเหลือไม่เกิน 1-3 ตัว และไม่น่ามีการผสมพันธุ์กัน จระเข้ตามธรรมชาติของไทยจึงสุ่มเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ ล่าสุดมีการพบที่ลานหินตาด ภายในอุทยานแห่งชาติปางสีดา จังหวัดสระแก้ว เมื่อปลายเดือนเมษายนและต้นเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2557 ด้วยหลักฐานภาพถ่ายและวีดิทัศน์ของนักท่องเที่ยวชาวสวิส คาดว่ามีความยาวประมาณ 1.3 เมตร โดยที่แห่งนี้เคยมีการค้นพบจระเข้น้ำจืดมาแล้วในอดีตเมื่อปี พ.ศ. 2537
ในประเทศไทย บริเวณลุ่มน้ำคลองระบม-สียัด จังหวัดฉะเชิงเทรา มีความเชื่อเรื่อง "จระเข้เจ้า" ว่าเป็นพาหนะของเจ้าพ่อเขากา ที่ไม่ทำร้ายผู้คน แต่ถ้าหากใครไปทำร้ายก็จะประสบกับภัยพิบัติ บริเวณภาคตะวันออกเฉียงเหนือ แถบลำน้ำโดมใหญ่หรือบางแห่งในลุ่มน้ำมูล มีความเชื่อเรื่อง "จระเข้เจ้า" เช่นกัน แต่จะเป็นจระเข้เผือกที่ภาษาถิ่นเรียกว่า "แข้ด่อน" ส่วนคนในบ้านครัว ชุมชนมุสลิมริมคลองแสนแสบ กรุงเทพมหานคร มีตำนานปรัมปราว่า บรรพบุรุษของชาวบ้านครัวเป็นจระเข้ที่อยู่ในคลองแสนแสบ ทั้งนี้ในนิทานเรื่อง "ไกรทอง" ได้ให้ภาพพจน์ของจระเข้มีสถานะและความสัมพันธ์เทียบเท่ากับมนุษย์ และเรื่อง "ขุนช้างขุนแผน" ตอนพลายชุมพลปราบจระเข้เถรขวาด ก็แสดงให้เห็นถึงความเชื่อและมุมมองของคนในสมัยก่อนที่มีต่อจระเข้
กรดฟอร์มิก
codice_1 
กรดฟอร์มิก หรือกรดมด () เป็นกรดคาร์บอกซิลิกชนิดหนึ่งที่โครงสร้างไม่ซับซ้อน มีสูตรโมเลกุลว่า CHO และเรียกตามระบบ IUPAC ว่า กรดเมทาโนอิก (Methanoic acid), พบตามธรรมชาติในสัตว์จำพวกมดและผึ้ง ซึ่งมีไว้สำหรับป้องกันตัวจากศัตรู, โดยคำว่า "formic" ได้มาจากคำในภาษาละตินว่า "formica" ซึ่งแปลว่ามดนั่นเอง
เมื่อปี พ.ศ. 2214 จอห์น เรย์ นักธรรมชาติวิทยาชาวอังกฤษ เป็นบุคคลแรกที่ทราบถึงการสกัดกรดฟอร์มิก โดยการกลั่นมดจำนวนมาก ต่อมาโฌแซ็ฟ หลุยส์ แก-ลูว์ซัก นักเคมีชาวฝรั่งเศส ได้ค้นพบวิธีการสังเคราะห์กรดฟอร์มิกจากกรดไซยานิก และต่อมา Marcellin Berthelot นักเคมีชาวฝรั่งเศสได้ค้นพบวิธีสังเคราะห์จากคาร์บอนมอนอกไซด์ และใช้วิธีนี้มาจนปัจจุบัน
กรดอนินทรีย์
กรดอนินทรีย์ () หรือเรียกอีกอย่างว่า "กรดแร่" คือกรดที่เกิดจากแร่ธาตุ กรดประเภทนี้มักเป็นกรดที่มีฤทธิ์กัดกร่อนรุนแรง เช่น กรดไฮโดรคลอริก (Hydrochloric Acid) หรือกรดเกลือ (กรดน้ำย่อย) กรดซัลฟิวริก (Sulfuric Acid) หรือกรดกำมะถัน (กรดในแบตเตอรีรถยนต์) และกรดไนตริก (Nitric Acid) หรือกรดดินประสิว เป็นต้น
กรดอินทรีย์
กรดอินทรีย์ () เป็นกรดที่ได้จากพืชหรือสัตว์ มักเป็นกรดที่มีฤทธิ์กัดกร่อนไม่รุนแรง แตกในน้ำเป็นไอออนได้น้อย เช่น กรดคาร์บอนไดออกไซด์ (Carbonic Acid), (ฝนกรด) กรดน้ำส้ม (Acetic Acid) (น้ำส้มสายชู), กรดซิตริก (Citric Acid) (กรดที่ทำให้ผลไม้มีรสเปรี้ยว), กรดแอสคอร์บิก (Ascorbic Acid) (วิตามินซี บี6 บี12 และ ธาตุเหล็ก และ เบตาแคโรทีน) เป็นต้น
จันทรุปราคา
จันทรุปราคา (ชื่ออื่น เช่น จันทรคาธ, จันทรคราส, ราหูอมจันทร์ หรือ กบกินเดือน; ) เป็นปรากฏการณ์ที่ดวงจันทร์ผ่านหลังโลกเข้าสู่อัมบรา (umbra) โดยตรง ซึ่งเกิดขึ้นได้เฉพาะเมื่อดวงอาทิตย์ โลกและดวงจันทร์เรียงตรงกันพอดีหรือใกล้เคียงมาก โดยมีโลกอยู่กลาง ชนิดและระยะของอุปราคาขึ้นอยู่กับตำแหน่งของดวงจันทร์เทียบกับปมวงโคจร (orbital node)
จันทรุปราคาสามารถดูได้จากทุกที่ในฝั่งกลางคืนของโลก ซึ่งต่างกับสุริยุปราคาซึ่งมองเห็นได้จากพื้นที่ค่อนข้างเล็กของโลก จันทรุปราคากินเวลาเป็นชั่วโมง ขณะที่สุริยุปราคาเต็มดวงกินเวลาเพียงไม่กี่นาทีในที่หนึ่ง ๆ เนื่องจากเงาของดวงจันทร์มีขนาดเล็กกว่า นอกจากนี้ จันทรุปราคายังสามารถดูได้โดยไม่ต้องมีสิ่งป้องกันดวงตาหรือการป้องกันเป็นพิเศษ เพราะมืดกว่าจันทร์เพ็ญ
อองเดร ดังชงคิดค้นมาตราต่อไปนี้ (เรียก มาตราดังชง) เพื่อจัดความมืดโดยรวมของจันทรุปราคา
เมื่อเกิดจันทรุปราคาเต็มดวง ดวงจันทร์ไม่ได้หายไปจนมืดทั้งดวง แต่จะเห็นเป็นสีแดงอิฐ เนื่องจากมีการหักเหของแสงอาทิตย์เมื่อส่องผ่านชั้นบรรยากาศของโลก สีของดวงจันทร์เมื่อเกิดจันทรุปราคาแต่ละครั้งจะไม่เหมือนกัน แบ่งออกได้เป็น 5 ระดับ ดังนี้จันทรุปราคาไม่ได้เกิดขึ้นบ่อยๆ เนื่องจากระนาบการโคจรของโลกรอบดวงอาทิตย์และระนาบการโคจรของดวงจันทร์รอบโลกทำมุมกัน 5 องศา ในการเกิดจันทรุปราคา ดวงจันทร์จะต้องอยู่บริเวณจุดตัดของระนาบวงโคจรทั้งสอง และต้องอยู่ใกล้จุดตัดนั้นมาก จึงจะเกิดจันทรุปราคาเต็มดวงหรือจันทรุปราคาบางส่วนได้
ระยะห่างระหว่างโลกและดวงจันทร์มีผลต่อความเข้มของจันทรุปราคาด้วย นอกจากนี้ หากดวงจันทร์อยู่ในตำแหน่งที่ห่างจากโลกมากที่สุด (apogee) จะทำให้ระยะเวลาในการเกิดจันทรุปราคานานขึ้น ด้วยเหตุผล 2 ประการ คือ
ในทุกๆ ปีจะมีจันทรุปราคาเกิดขึ้นอย่างน้อยปีละ 2 ครั้ง หากเก็บสถิติการเกิดจันทรุปราคาแล้ว จะสามารถทำนายวันเวลาในการเกิดจันทรุปราคาครั้งต่อไปได้
การสังเกตจันทรุปราคาแตกต่างจากสุริยุปราคา จันทรุปราคาส่วนใหญ่จะสามารถสังเกตได้จากบริเวณใดๆ บนโลกที่อยู่ในช่วงเวลากลางคืนขณะนั้น ขณะที่สุริยุปราคาจะสามารถสังเกตได้เพียงบริเวณเล็กๆ เท่านั้น
หากขึ้นไปยืนอยู่บนพื้นผิวของดวงจันทร์ขณะที่เกิดจันทรุปราคาบนโลก ก็จะสามารถเห็นการเกิดสุริยุปราคาบนดวงจันทร์ได้ในเวลาเดียวกัน ทั้งนี้ เนื่องจากการที่โลกกำลังบังดวงอาทิตย์อยู่ในเวลานั้น
ทุกปีมีจันทรุปราคาอย่างน้อยสองครั้งและมีได้มากถึงห้าครั้ง แม้จันทรุปราคาเต็มดวงจะมีน้อยมาก หากทราบวันที่และเวลาของอุปราคาหนึ่งแล้ว สามารถพยากรณ์การเกิดอุปราคาอีกครั้งหนึ่งโดยใช้วงรอบอุปราคาอย่างซารอส
อุปราคาเกิดเฉพาะในฤดูอุปราคา เมื่อดวงอาทิตย์เข้าใกล้ปมขึ้นหรือลงของดวงจันทร์
มอซิลลา
มอซิลลา () เป็นคำที่ถูกนำมาใช้ในหลายความหมายสำหรับสิ่งที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาต่อจาก เน็ตสเคปและซอฟต์แวร์ที่พัฒนาต่อ รวมไปถึง มูลนิธิมอซิลลา (Mozilla Foundation) และ บริษัทมอซิลลา (Mozilla Corporation) ที่จัดการด้านซอฟต์แวร์ ซึ่งคำว่ามอซิลลานั้นมีการใช้งานในหลายความหมายหลักได้แก่
ไมโตะ ไก
ไมโตะ ไก เป็นหนึ่งในตัวละครจากนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ
การเปิดประตูแปดด่านของไมโตะไก
1.ไคมง สามารถใช้บัวบานภายในและภายนอก
2.คิวมง สามารถทำให้ร่างกายแข็งแรงกว่าเดิม
3.เซย์มง สามารถทำให้ร่างกายแข็งแรงกว่าเดิม
4.โชมง ช่วยเพิ่มความเร็วในการเคลื่อนไหว
5.โทะมง ช่วยให้ความเร็วในการเคลื่อนไหว
6.เคย์มง สามารถใช้ยูงทองแรกอรุณ
7.เคียวมง สามารถใช้พยัคย์กลางทิวา
8.ชิมง ทำให้จากอสูรสีฟ้าเป็นสีแดง สามารถใช้ช้างราตรี และ ผีเสื้อราตรี (ท่าชิมงเป็นท่าอันตรายต่อชีวิต)
ยูฮิ คุเรไน
คุเรไน () เป็นตัวละครการ์ตูนจากเรื่อง นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ โดยชื่อของเธอแยกได้เป็นสองคำ คือ Yuuhi ( 夕日 )= พระอาทิตย์ยามเย็น, Kurenai ( 紅 ) = สีแดงเข้ม
ยูฮิ คุเรไนเป็นครูของทีม 8 ซึ่งประกอบไปด้วยอะบุราเมะ ชิโนะ, ฮิวงะ ฮินาตะ, อินุซึกะ คิบะ + อากามารุ คุเรไนพึ่งจะได้เป็นโจนินได้ไม่นานนัก ซึ่งเธอมักเป็นเป็นคนสอนเรื่องการต่อสู้ และการต่างตัวให้ฮินาตะเสมอ ต่างจากพ่อของฮินาตะที่ไม่ใส่ใจฮินาตะนัก และผลักไสฮินาตะให้ไปอยู่ภายใต้การดูแลของคุเรไนแทน ในภาคแรกๆของอะนิเมะคุเรไนใส่เสื้อผ้าสีแดงสดมาก ซึ่งพูดได้ว่าเป็นข้อผิดพลาดเลยก็ได้ เพราะต่อๆมา คุเรไนใส่เพียงเสื้อที่มีสีแดงเฉพาะส่วนแขน และผ้าพันแผลสีขาวแทน
คุเรไนนั้นยังมีประสบการณ์ไม่มากนัก ในการสอบจูนิน เราจะเห็นเพียงบทบาทที่คุเรไนออกความคิดเห็นเกี่ยวกั บการต่อสู้เท่านั้น แต่ไม่ได้เห็นฉากการต่อสู้ในการปกป้องหมู่บ้านของเธอ
หลังจากเหตุการณ์สงบลง ในขณะที่กลุ่มแสงอุษากำลังแทรกซึมเข้ามาโคโนะฮะอยู่นั้น คาคาชิได้เจอคุเรไนและอาสึมะกำลังอยู่ด้วยกัน ทั้งคู่จึงถูกแซวถึงเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างกัน คุเรไนเขินและบอกกับคาคาชิว่าทั้งคู่เป็นเพื่อนกันและเธอเพียงมาซื้อขนมให้อังโกะเท่านั้น อย่างไรก็ดี คาคาชิที่สังเกตเห็นความผิดปกติของชายแปลกหน้าสองคนในร้านน้ำชา ได้ขอให้เธอและอาสึมะช่วยไปดูลาดเลาให้ คุเรไนก็รับปาก ทำให้หลังจากนั้นอาสึม่าและคุเรไนได้ปะทะกับอิทาจิและคิซาเมะซึ่งเป็นสมาชิกของแสงอุษา ในขณะที่อาสึมะกำลังปะทะกับคิซาเมะอยู่นั้น คุเรไนได้ใช้คาถาลวงตากับอิทาจิโดยให้ต้นไม้ลัดอิทาจิไว้แล้วตัวเองลอบฆ่าจากด้านหลังซึ่งกลับกลายเป็นคุเรไนเองที่โดนเนตรวงแหวนของอิทาจิ ทำให้ผลลัพธ์ของคาถาย้อนกลับ เธอเองเป็นฝ่ายที่โดนจับโดยคาถาลวงตาของตนเอง อยากไรก็ตาม เธอสามารถที่จะคลายคาถาได้ทันท่วงที ก่อนที่จะโดนอิทาจิซัดจุดตาย แต่ก็ไม่วายโดนเขาเตะจนกระเด็นออกมาจนได้ อย่างไรก็ดี ก่อนที่ทั้งสองจะเพลี่ยงพล้ำไปมากกว่านั้น คาคาชิก็เข้ามาช่วยทั้งคู่ และยังได้ไกมาช่วยบอกวิธีการรับมือกับอิทาจิอีก สุดท้ายเรื่องก็จบลงด้วยการที่คาคาชิโดยเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุพผาเข้าไปจนหมดสติ และอิทาจิกับคิซาเมะก็ล่าถอยไป
ในแอนิเมชันนั้นรูปลักษณ์ของคุเรไนเปลี่ยนแปลงไปเล็กน้อย เพราะเธอขาวขึ้นจากเดิมเล็กน้อย หลังจากที่เธอและอาสึม่าถูกได้รับการรักษาออกมาจากโรงพยาบาลแล้ว นอกจากนี้ เรายังได้เห็นความสามารถของเธออีกครั้งในตอนสั้นๆ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับลูกศิษย์ที่ชื่อ ยาคุโมะ ผู้ซึ่งมีพลังปิศาจอยูในตัวแต่ได้ถูกโฮคาเงะรุ่นที่ 3 ปิดผนึกพลังไว้ให้ อย่างไรก็ตามผนึกของยาคุโมะก็คลายออกปล่อยครั้ง ทำให้คุเรไนตัดสินใจพายาคุโมะไปทำพิธีปิดผนึกพลังเหมือนย่างที่คาคาชิทำให้ซาสึเกะที่ภูเขา และฝึกฝนยาคุโมะจนในที่สุดยาคุโมะเองก็สามารถควบคุมพลังนั้นและปกป้องตัวเองได้
บทบาทของคุเรไนจบลงเพียงเท่านั้น และมาปรากฏตัวอีกครั้งในภาคที่สองของเรื่องในฉบับคอมมิค ในฉากที่แสดงถึงลางบอกเหตุจากการต่อสู้ของอาสึมะกับฮิดัน ซึ่งเมื่อจบศึกของทีมอาสึมะ เมื่อชิกามารุมะส่งข่าวเรื่องการตายของอาสึมะ ก็ทำให้คุเรไนช็อคกับข่าวนั้นและร้องไห้เสียใจ ชิกามะรุได้ให้สัญญาไว้ว่าจะดูแลลูกของคุเรไนเอง ทำให้ทราบได้ว่าอาสึมะและคุเรไนได้แต่งงานและมีลูกด้วยกันในช่วงที่เวลาผ่านไป 3 ปี 2 เดือน ตามเนื้อเรื่อง
โกลด์(III) คลอไรด์
โกลด์ (III) คลอไรด์ () ชื่อการค้าคือ ออริก คลอไรด์ (auric chloride) เป็นสารประกอบอนินทรีย์ของทองคำ สูตรทางเคมีของมันคือ AuCl ทองคำที่มีออกซิเดชั่น สเตต (oxidation state) +3 เป็นฟอร์มที่มีเสถียรภาพมากที่สุดของมัน สารประกอบคลอไรด์ของทองในรูปแบบอื่น คือ โกลด์ (I) คลอไรด์ (AuCl) แตมีเสถียรภาพน้อยกว่า AuCl เมื่อเอาทองละลายในน้ำประสานทอง (aqua regia) จะได้คลอราออริก แอซิด (chlorauric acid- (HAuCl)) ซึ่งมีชื่อเรียกหลายชื่อเช่น "โกลด์ คลอไรด์"
("gold chloride") หรือ "แอซิดโกลด์ไตรคลอไรด์" ("acid gold trichloride" ) หรือ"โกลด์ (III) คลอไรด์ไตรไฮเดรต" ("gold (III) chloride trihydrate") โกลด์ (III) คลอไรด์ มีคุณสมบัติดูดน้ำได้ดีมาก และละลายในน้ำและแอลกอฮอลได้ดีมากด้วย
พันธะในโครงสร้างนี้เป็นพันธะโควาเลนต์
แอนไฮดรัส AuCl จะเริ่มแตกตัวเป็น AuCl ที่อุณหภูมิ 160 ?C; และเมื่ออุณหภูมิสูงกว่านี้มันจะกลายเป็นโลหะทองคำ และ AuCl.
AuCl → AuCl + Cl
3 AuCl → AuCl + 2 (>420 ?C)
ไบล์แอซิดซีเควสแตรนต์
ไบล์แอซิดซีเควสแตรนต์ () เป็นกลุ่มของยาที่ใช้จับน้ำดีในระบบทางเดินอาหาร (gastrointestinal tract) เพื่อใช้รักษาโรคคอเรสเตอรอลในเลือดสูง (hypercholesterolemia) และป้องกันอาการคันในคนไข้โรคตับ (liver disease) เรื้อรังหรือโรคท้องร่วง
ปัจจุบันการใช้ยากลุ่มนี้ลดน้อยลงเนื่องจากถูกแทนที่ด้วยสแตติน (statin) การใช้ไบล์แอซิดซิเควสแตนต์ร่วมกับสแตตินมีรายงานว่าทำให้เกิดแรบโดไมโอไลสิส (rhabdomyolysis)
ตัวอย่างยาประเภทนี้เป็นสารสังเคราะห์เรซิน (synthetic resins) ได้แก่
แคทลียา
แคทลียา เป็นชื่อของบุคคลเพศหญิง
แคทลียา ยังเป็นชื่อของพรรณไม้
โอปิออยด์
โอปิออยด์ () เป็นสารที่เชื่อมกับโอปิออยด์ รีเซพเตอร์ (opioid receptor) พบในระบบประสาทส่วนกลาง (central nervous system) และ ระบบทางเดินอาหาร (gastrointestinal tract) โอปิออยด์มี 4 กลุ่มคือ
และ เมตทาโดน (methadone) มีโครงสร้างสัมพันะกับ โอเปียมอัลคะลอยด์
โอปิออยด์-เพปไทด์ ผลิตในร่างกายมีดังนี้:
ฟีนันทรีน (Phenanthrene) เกิดตามธรรมชาติใน ฝิ่น:
อั้งฉิกกง
อั้งฉิกกง (Hong Qigong - 洪七公） ฉายา ยาจกอุดร (บางฉบับแปลใช้ ขอทานอุดร) เป็นตัวละครใน นิยายกำลังภายในเรื่องมังกรหยก แต่งโดย กิมย้ง
อั้งฉิกกง มีนิสัยรักคุณธรรม ชอบท่องเที่ยว และโปรดปรานอาหารเลิศรส ทำให้ครั้งหนึ่งเคยเสียงานใหญ่เพราะห่วงกิน จึงลงโทษตัวเองต่อหน้าศิษย์พรรคยาจก ด้วยการตัดนิ้วชี้ข้างขวาตัวเองเป็นการไถ่โทษ จึงมีอีกฉายาว่า ยาจกเก้าดรรชนี เป็นประมุข พรรคกระยาจก รุ่นที่ 18 ได้รับการถ่ายทอดวิชาสิบแปดฝ่ามือพิชิตมังกรจากประมุขพรรคกระยาจกรุ่นก่อน 9 ฝ่ามือ เนื่องจากวิชาสิบแปดฝ่ามือพิชิตมังกร ได้มีการสูญหายไปตั้งแต่ยุคประมุขพรรคกระยาจก รุ่นที่ 3 ส่วนฝ่ามือที่เหลืออีก 9 ฝ่ามือ เกิดจากการบัญญัติคิดค้นขึ้นเอง แต่ไม่อาจคงอานุภาพเทียบเท่าสิบแปดฝ่ามือพิชิตมังกรต้นตำรับได้ อีกวิชาที่อั้งฉิกกง แตกฉานคือวิชาเพลงไม้เท้าตีสุนัข
อั้งฉิกกง เป็นหนึ่งในห้ายอดฝีมือที่ประลองยุทธที่เขาหัวซาน โดยในขณะนั้นก็ใช้สิบแปดฝ่ามือพิชิตมังกรที่ไม่สมบูรณ์นี้ โลดแล่นเทียบเคียงกับ อึ้งเอี๊ยะซือ อาวเอี้ยงฮง และอิดเต็งไต้ซือ
อั้งฉิกกงโปรดปรานฝีมือการทำอาหารของอึ้งย้งเป็นที่สุด จึงรับก๊วยเจ๋งและอึ้งย้งเป็นศิษย์ถ่ายทอดสิบแปดฝ่ามือพิชิตมังกรให้ก๊วยเจ๋ง และวิชาเพลงไม้ตีสุนัขให้อึ้งย้ง ภายหลังถูกพิษประจิมอาวเอี๊ยงฮงลอบทำร้าย จึงมอบตำแหน่งประมุขพรรคกระยาจกให้อึ้งย้งดูแลแทนบนเกาะร้าง ยาจกอุดรอั้งฉิกกงกับพิษประจิมอาวเอี้ยงฮงเป็นศัตรูกันมาโดยตลอด แต่เมื่อถึงวาระสุดท้ายทั้งสองกลับลืมความแค้นที่มีต่อกัน และจากไปพร้อมกันอย่างสงบ
ภาษานาอูรู
ภาษานาอูรู ("dorerin Naoero: โดเรริน นาโอเอโร") เป็นตระกูลภาษาออสโตรนีเซียนที่พูดในประเทศนาอูรู คาดว่ามีคนพูดประมาณ 7,000 คน หรือ 50% ของประชากรนาอูรู คนพูดแทบทุกคนสามารถพูดภาษาอังกฤษได้ด้วย
ภาษานาอูรูเป็นสมาชิกของภาษากลุ่มไมโครนีเซียในกลุ่มออสโตรนีเซียน มีรหัส ISO 639 คือ 'na' และ 'nau'
ในพ.ศ. 2450 ฟิลิป เดลาพอร์ต (Philip Delaporte) ได้พิมพ์พจนานุกรมภาษาเยอรมัน-นาอูรูฉบับกระเป๋าขึ้น ("Taschenwörterbuch Deutsch-Nauruisch") มีขนาดกะทัดรัด (10.5 x 14 cm) มีอภิธานศัพท์ยาว 65 หน้า และมีคำแปลของวลีอีก 12 หน้า โดยเรียงตามตัวอักษรในภาษาเยอรมัน มีคำในภาษาเยอรมันประมาณ 1650 คำที่แปลเป็นภาษานาอูรู ส่วนใหญ่ใช้วลีและรูปแบบที่มีความหมายเหมือนกัน มีรูปแบบเอกลักษณ์ในภาษานาอูรูประมาณ 1300 รูป รวมถึงแบบที่ปรากฏในวลี และไม่สนใจเครื่องหมายบนตัวอักษร (diacritical mark) เครื่องหมายต่าง ๆ ที่ใช้ไม่ได้ใช้ทั่วไป มีเพียงเครื่องหมายเดียวคือ ตัวทิลด์ (tilde) ที่ยังใช้อยู่ในปัจจุบัน
ดิจิมอนแอดเวนเจอร์
ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ () เป็นภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์จากประเทศญี่ปุ่น ในชุดภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์ดิจิตอลมอนสเตอร์ ออกอากาศครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อเมื่อ มีนาคม พ.ศ. 2542 ดิจิมอนแอดเวนเจอร์เป็นภาคแรก ซึ่งมีภาคต่อมาคือ ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ 02 ดิจิมอนเทมเมอร์ ดิจิมอนฟรอนเทียร์ , ดิจิมอนเซฟเวอร์ส และ ดิจิมอนครอสวอร์ส แล้วในงานฉลองครบรอบ 15 ปี ดิจิมอน ในวันที่ 1 สิงหาคม 2557 ทางญี่ปุ่นได้ประกาศว่า ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ ไทร จะฉายช่วงฤดูใบไม้ผลิ ปี 2558
ในระหว่างที่ ไทจิและเพื่อนในโรงเรียนกำลังตั้งค่ายนั้นเอง ก็มีวัตถุประหลาดหล่นลงมาจากฟากฟ้า เป็นเครื่องมือแปลก ๆ ที่ไม่คุ้นตา หลังจากนั้นพวกเขาก็โดนดูดไปยังโลกดิจิตอล เพื่อปราบเหล่าร้ายที่กำลังทำให้ดิจิตอลเวิลด์ปั่นป่วนสำหรับในประเทศไทย ออกอากาศทาง โมเดิร์นไนน์ ทีวี ในช่วงของรายการโมเดิร์นไนน์การ์ตูน ตั้งแต่วันที่14 มกราคม พ.ศ. 2544 จนถึง 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 เวลา9.30-10.00 น. (ยกเว้นตั้งแต่14 มกราคม - กลางเดือนมีนาคม พ.ศ. 2544 ออกอากาศเวลา 09.00-09.30 น.) และออกอากาศซ้ำ ตั้งแต่วันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 - 27 มกราคม พ.ศ. 2545 เวลา 07.30-08.00 น. ก่อนรายการไฮไลท์การ์ตูน 9
ปัจจุบัน ได้กลับมาออกอากาศทางช่อง การ์ตูนคลับ แชนเนล ทุกวันจันทร์-ศุกร์ ออกอากาศตอนละสองรอบ ตั้งแต่วันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2555 โดยเวอร์ชันที่ออกอากาศมาจากเวอร์ชันของ Premium Digital Entertainmentทางโมเดิร์นไนน์การ์ตูน ได้นำทำนองของเพลงประกอบการ์ตูนเรื่องนี้ มาใช้และแต่งคำร้องใหม่ รวมเป็นอัลบั้ม ชื่อว่า "เพลงฮิตการ์ตูน 9 ชุด ดิจิมอน" โดยวางจำหน่ายในรูปแบบเทปคาสเซ็ทเท่านั้น เมื่อปี พ.ศ. 2544 ในอัลบั้มมีทั้งหมด 8 เพลง ดังนี้
คำว่า ดิจิทัล เป็นคำทับศัพท์จากภาษาอังกฤษ ในบทความนี้เขียนคำว่า "ดิจิตอล" ตามต้นฉบับการ์ตูน
อุปสรรค (ไวยากรณ์)
อุปสรรค หรือ หน่วยคำเติมหน้า () คือหน่วยคำเติมชนิดหนึ่งที่ใช้สำหรับเติมหน้ารากศัพท์ เพื่อเพิ่มความหมาย เปลี่ยนความหมาย หรือเปลี่ยนหน้าที่ของคำ (เช่นเปลี่ยนคำกริยาเป็นคำนาม) มีใช้ในภาษาต่าง ๆ ในหลายตระกูล เช่น ตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน (ภาษาบาลี สันสกฤต กรีก ละติน แม้กระทั่งภาษาอังกฤษ) ตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก (ภาษามอญ เขมร) ตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน (ภาษามลายู) เป็นต้น
อุปสรรคจะไม่ปรากฏอยู่เดี่ยว ๆ ต้องเติมหน้าคำอื่น ในภาษาหนึ่ง ๆ มักจะมีอุปสรรคจำนวนจำกัด เช่น ในภาษาบาลีมีอุปสรรคเพียง 20 คำ อาทิ วิ, อุ, อา, นิ, ป, สํ, สุ, อต, อธิ, อนุ, อภิ, อุป ฯลฯ
ในภาษาไทยไม่มีอุปสรรคแท้ แต่มักนำศัพท์ที่เติมอุปสรรคแล้วมาใช้ อย่างไรก็ตาม มีความนิยมสร้างคำโดยใช้อุปสรรคเติมหน้าศัพท์อื่นบ้างเช่นกัน ขณะที่ในบางภาษามีการยืมอุปสรรคของภาษาอื่นมาใช้เติมในคำศัพท์ของภาษาตัวเองอยู่บ้าง
บาลี (แก้ความกำกวม)
บาลี อาจหมายถึง
ซากูระ
ซากูระ () เป็นชื่อสามัญของพืชหลายชนิดจำพวกเชอร์รีในสกุล "Prunus" อาทิ "P. jamasakura", "P. serrulata" เป็นต้น มีถิ่นกำเนิดในจีนตอนใต้, เกาะไต้หวัน, หมู่เกาะโอกินาวะ และหมู่เกาะญี่ปุ่น มีดอกสีขาว กลีบแต่ละกลีบมีจำนวนแตกต่างกันไปตามชนิด ลักษณะเด่นของซากูระก็คือ เมื่อร่วง จะร่วงพร้อมกันหมด ซากูระจึงเป็นสัญลักษณ์ของความเป็นทหารและวิถีความเป็นบูชิโดของญี่ปุ่น
ดอกซากูระมีในเกาหลี, สหรัฐ, แคนาดา, จีน หรือที่อื่น ๆ แต่ไม่มีกลิ่น ขณะที่ในญี่ปุ่นนั้นผู้คนจำนวนมากยกย่องชื่นชมกลิ่นซากูระ และมักจะกล่าวฝากไว้ในบทกวี โดยซากูระจะบานในช่วงปลายเดือนมีนาคมถึงต้นเดือนเมษายน ซึ่งเป็นช่วงเริ่มต้นฤดูใบไม้ผลิ อุณหภูมิเริ่มอุ่นขึ้นจากฤดูหนาวที่หมดไป
คำว่า "ซากูระ" ในภาษาญี่ปุ่นนั้นเชื่อกันว่ากร่อนมาจากคำว่า "ซากูยะ" (咲耶; หมายถึง ผลิบาน) อันเป็นชื่อของเทพธิดา "โคโนฮานาซากูยาฮิเม" (木花之開耶姫) ในเทพปกรณัมของญี่ปุ่น มีศาลบูชาของพระองค์อยู่บนยอดเขาฟูจิด้วย สำหรับพระนามของเทพธิดาองค์ดังกล่าวนั้น มีความหมายว่า "เจ้าหญิงดอกไม้บาน" และเนื่องจากซากูระเป็นดอกไม้ที่นิยมกันมากในญี่ปุ่นสมัยนั้น คำว่าดอกไม้ดังกล่าวจึงหมายถึงดอกซากูระนั่นเอง เทพธิดาองค์ดังกล่าวได้รับพระนามเช่นนั้น ก็เพราะมีเรื่องเล่ามาว่าทรงตกจากสวรรค์มาบนต้นซากูระ ดังนั้น ดอกซากูระจึงถือเป็นตัวแทนของดอกไม้ญี่ปุ่น ขณะที่รัฐบาลญี่ปุ่นประกาศให้ดอกเก๊กฮวย (ดอกเบญจมาศ) เป็นดอกไม้ประจำชาติ
ซากุระ (แก้ความกำกวม)
ซากุระ สามารถหมายถึง
นอกจากนี้ ซากุระ มักจะเป็นชื่อของผู้หญิงชาวญี่ปุ่น
รายชื่อนามสกุลที่ใช้กันมาก
ชื่อแสดงในภาษาเกาหลี ด้วยตัวอักษรฮันกุลและในวงเล็บแสดงด้วยอักษรฮันจาที่ใช้ในภาษาเกาหลีชื่อแสดงในภาษาจีนด้วยอักษรจีนตัวเต็ม และถัดไปหลังทับแสดงอักษรจีนตัวย่อ เนื่องจากกรณีที่อักษรจีนตัวย่อมีการลดรูปของอักษรตัวเต็ม ส่วนในวงเล็บคือคำอ่าน ข้อมูลนี้เป็นการจัดอันดับในปี พ.ศ. 2549จัดอันดับจากจำนวนคนที่มีนามสกุลเดียวกันในสมุดโทรศัพท์ ชื่อในวงเล็บเป็นชื่อที่นิยมเห็นตามสื่อต่างๆ (ปี 2549)
นามสกุลที่มีการใช้มาก ตัวเลขด้านลงเป็นจำนวนคนใช้ (ข้อมูลปี พ.ศ. 2547) ข้อมูลจาก: http://genealogy.about.com/cs/surname/a/french_surnames.htmสหราชอาณาจักร รวมถึง อังกฤษ เวลส์ ข้อมูลในวงเล็บเป็นจำนวนเปอร์เซ็นต์ที่มีการใช้
ข้อมูลในวงเล็บเป็นจำนวนเปอร์เซ็นต์ที่มีการใช้ ข้อมูลจาก สัมมโนประชากรสหรัฐ
นามสกุลที่มีการใช้มากในสหรัฐอเมริกาแสดงถึงประวัติศาสตร์ในช่วงการอพยพจากทวีปยุโรป
โกเลม
ในคติชาวบ้านยิว โกเลม (; ) เป็นสัตว์รูปอย่างมนุษย์ซึ่งประกอบขึ้นจากวัตถุไม่มีชีวิตแล้วเสกเป่าให้มีชีวิต (พยนต์) ทั้งนี้ ครั้งหนึ่ง คำ "โกเลม" ที่ใช้ในเพลงสวดสดุดีและลายลักษณ์อักษรสมัยมัชฌิมยุค เคยหมายถึง วัตถุใดอันหารูปพรรณสัณฐานมิได้ โกเลมจะเชื่อฟังคำสั่งของเจ้านาย ตามความเชื่อ ถ้าเราอยากจะให้โกเลมมีชีวิต เราจะต้องหาคนที่สร้างโกเลมเป็น แล้วเขียนคำว่า emeth ที่แปลว่า ศักดิ์สิทธิ์ ลงไปในปากของมัน
พ.ศ. 2415
พุทธศักราช 2415 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1872 เป็นปีอธิกสุรทินที่วันแรกเป็นวันจันทร์ตามปฏิทินเกรกอเรียน
ทางเดินอาหารของมนุษย์
ระบบทางเดินอาหาร () ระบบทางเดินอาหาร อาจเรียกอีกอย่างว่าระบบย่อยอาหาร (digestive tract) ระบบอวัยวะนี้มีเฉพาะในสัตว์หลายเซลล์ (multicellular animals) ที่ต้องกินอาหารและย่อยอาหาร เพื่อรับสารอาหารและพลังงานและขับถ่ายของเสียออกไป
ในมนุษย์ที่โตเต็มที่จะมีระบบทางเดินอาหาร ยาวประมาณ 7 เมตรครึ่ง หรือ 25 ฟุต ซึ่งประกอบด้วยส่วนต่างๆ ดังนี้ตับ (liver) ปล่อย น้ำดี (bile) เข้าไปในลำไส้เล็กโดยระบบน้ำดี (biliary system) และไปเก็บที่ถุงน้ำดี (gallbladder) ตับอ่อน (pancreas) จะปล่อยของเหลวไอซอสโมติก (isosmotic fluid) ซึ่งประกอบด้วยไบคาร์บอเนต (bicarbonate) และเอ็นไซม์หลายชนิด เช่น
วันลอยกระทง
วันลอยกระทง เป็นวันสำคัญทางศาสนาฮินดูวันหนึ่งของไทยและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตรงกับวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 12 ตามปฏิทินจันทรคติไทย ตามปฏิทินจันทรคติล้านนา มักจะตกอยู่ในราวเดือนพฤศจิกายน ตามปฏิทินสุริยคติ บางปีเทศกาลลอยกระทงจะตรงกับเดือนตุลาคม เช่นปี พ.ศ. 2544 วันลอยกระทงปีนั้นตรงกับวันที่ 31 ตุลาคม และจะมาตรงกันอีกครั้งในปี พ.ศ. 2563
ประเพณีนี้กำหนดขึ้นเพื่อเป็นการสะเดาะเคราะห์และขอขมาต่อพระแม่คงคา บางหลักฐานเชื่อว่าเป็นการบูชารอยพระพุทธบาทที่ริมฝั่งแม่น้ำนัมทามหานที และบางหลักฐานก็ว่าเป็นการบูชาพระอุปคุตอรหันต์หรือพระมหาสาวก สำหรับประเทศไทยประเพณีลอยกระทงได้กำหนดจัดในทุกพื้นที่ทั่วประเทศ โดยเฉพาะบริเวณที่ติดกับแม่น้ำ ลำคลอง หรือ แหล่งน้ำต่าง ๆ ซึ่งแต่ละพื้นที่ก็จะมีเอกลักษณ์ที่น่าสนใจแตกต่างกันไป นอกจากนี้บางประเทศก็มีเทศกาลลอยกระทงด้วย เช่น ประเทศลาว มักจะลอยกระทงในวันออกพรรษา (ขึ้น 15 ค่ำ เดือน 11) ในงานไหลเฮือไฟของลาว ประเทศกัมพูชา มีการลอยกระทง 2 ครั้ง คือลอยกระทงหลวงกลางเดือน 11 ราษฎรจะทำกระทงเล็กและบรรจุอาหารลงไปด้วย ส่วนกลางเดือน 12 จะมีกระทงหลวงเป็นกระทงใหญ่ ราษฎรจะไม่ได้ทำและกระทงนี้จะมีอาหารบรรจุลงไปด้วยเช่นกัน โดยมีคติว่าเพื่อส่งส่วนบุญไปให้เปรต เทศกาลน้ำจะมีการเฉลิมฉลองด้วยการแข่งเรือยาว การแสดงพลุดอกไม้ไฟ จัดขึ้นทุกปีตั้งแต่วันขึ้น 14 ค่ำ 15 ค่ำ จนถึงแรม 1 ค่ำ เดือนพฤศจิกายน ส่วน ประเทศพม่า ในวันลอยกระทงผู้คนจะพากันทำกระทงตกแต่งเป็นรูปคล้ายดอกบัวบาน ปักธูปเทียน และนิยมตัดเล็บ เส้นผม หรือใส่เหรียญกษาปณ์ลงไปในกระทง แล้วนำไปลอยในแหล่งน้ำ ส่วนในพื้นที่ติดทะเลก็นิยมลอยกระทงริมฝั่งทะเล เชื่อว่าเป็นการลอยเคราะห์ไป นอกจากนี้ยังเชื่อว่าการลอยกระทงเป็นการบูชาและขอขมาพระแม่คงคา
ประเพณีลอยกระทงเป็นประเพณีโบราณของอินเดียที่ประเทศไทยรับเข้ามาปฏิบัติ แต่ไม่ปรากฏหลักฐานชัดเจนว่าทำกันมาตั้งแต่เมื่อไหร่ เท่าที่ปรากฏกล่าวได้ว่ามีมาตั้งสมัยสุโขทัยเป็นราชธานี พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงสันนิษฐานว่า เดิมทีเดียวเห็นจะเป็นพิธีของพราหมณ์กระทำเพื่อบูชาพระผู้เป็นเจ้าทั้งสาม คือ พระอิศวร พระนารายณ์ และพระพรหม ต่อมาได้ถือตามแนวทางพระพุทธศาสนามีการชักโคมเพื่อบูชาพระบรมสารีริกธาตุพระจุฬามณีในชั้นดาวดึงส์ และลอยโคมเพื่อบูชารอยพระพุทธบาท ซึ่งประดิษฐาน ณ หาดทรายแม่น้ำนัมมทา (แม่น้ำนัมมทา เป็นแม่น้ำที่คู่ขนานกับทิวเขาวินธัย ไหลลงภาคตะวันตกของอินเดียแบ่งเขตอินเดียออกเป็นภาคเหนือและภาคใต้)
ตำนานที่หาหลักฐานยืนยันมิได้ กล่าวไว้ว่าในรัชสมัยพ่อขุนรามคำแหง มีนางนพมาศหรือท้าวศรีจุฬาลักษณ์ เป็นผู้ประดิษฐ์กระทงขึ้นครั้งแรก โดยแต่เดิมเรียกว่าพิธีจองเปรียง ที่ลอยเทียนประทีป และนางนพมาศได้นำดอกโคทม ซึ่งเป็นดอกบัวที่บานเฉพาะวันเพ็ญเดือนสิบสองมาใช้ใส่เทียนประทีป ดังปรากฏในตำรับท้าวศรีจุฬาลักษณ์กล่าวถึงพระดำรัสของพระร่วงว่า "แต่นี้สืบไปเบื้องหน้า โดยลำดับกษัตริย์ในสยามประเทศ ถึงกาลกำหนดนักขัตฤกษ์ วันเพ็ญเดือน 12 ให้ทำโคมลอยเป็นรูปดอกบัว อุทิศสักการบูชาพระพุทธบาทนัมมทานทีตราบเท่ากัลปาวสาน แต่ปัจจุบันมีหลักฐานว่าไม่น่าจะเก่ากว่าสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น โดยอ้างอิงหลักฐานจากภาพจิตรกรรมการสร้างกระทงแบบต่าง ๆ ในสมัยรัชกาลที่ 1 จากนั้นในสมัยรัชกาลที่ 2 ได้เปลี่ยนแปลงจากการทำจากดอกบัวเป็นต้นกล้วยเพราะดอกบัวดังกล่าวหายากและมีน้อย จึงใช้ต้นกล้วยทำแทนแล้วดูไม่สวยจึงใช้ใบตองมาพับแต่งจนสวยสืบทอดมาจนปัจจุบันนอกจากนี้ในแต่ละท้องถิ่นยังอาจมีประเพณีลอยกระทงที่แตกต่างกันไป และสืบทอดต่อกันเรื่อยมา
เดียร์ส อลวนรักจากฟากฟ้า
เดียร์ส อลวนรักจากฟากฟ้า () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น แต่งโดย PEACH-PIT เขียนลงในหนังสือการ์ตูนรายสัปดาห์ เดงเกกิ กาโอ โดยบริษัท มีเดียเวิร์กส
หนึ่งปีก่อน ได้มียูเอฟโอตกลงบนอ่าวโตเกียว แต่ทว่า พวกเขาไม่มีพลังงานเหลือที่จะกลับขึ้นไปบนอวกาศ จึงขออาศัยอยู่บนโลก โดยทางการญี่ปุ่นรับพวกเขาเอาไว้ และให้ชื่อใหม่ว่า DearS (เดียร์ส) แปลว่า เพื่อนผู้แสนดี
พวกเดียร์ส สามารถเข้าใจภาษาญี่ปุ่น และเข้าใจวัฒนธรรมญี่ปุ่นได้อย่างรวดเร็ว พวกเขาจึงมีการริเริ่มให้เดียร์สไปพักเรือนแรมกับมนุษย์ วันหนึ่ง "อิคุฮาระ ทาเคยะ" เด็กชายคนหนึ่งกำลังเดินไปที่ห้องพักของเขา เจอกับสิ่งประหลาดเข้า เมื่อเขาเข้าไปดู จึงพบกับ เดียร์ส เข้า และทำพันธสัญญาเป็นทาสผู้ซื่อสัตย์ตลอดไป
ในรูปแบบภาพยนตร์การ์ตูน เป็นภาพยนตร์การ์ตูนทีวี ความยาว 13 ตอน (ฉายทางโทรทัศน์ 12 ตอน และรวมตอนพิเศษอีก 1 ตอนที่มีเฉพาะในดีวีดี) ฉายในปี พ.ศ. 2547
ชาล็อต ฮอร์เน็ตส์
ชาล็อต ฮอร์เน็ตส์ () หรือชื่อเดิม ชาล็อต บ็อบแคทส์ เป็นทีมบาสเกตบอลในลีกเอ็นบีเอ ในเมืองชาล็อต รัฐนอร์ทแคโลไรนา เริ่มเล่นในฤดูกาล 2004–05
เมื่อทีมชาล็อตฮอร์เนตส์ย้ายไปที่เมืองนิวออลีนส์ เมืองชาล็อตและลีกเอ็นบีเอตกลงที่จะสร้างทีมใหม่ในชาล็อตในฤดูกาล 2004-05 มีหลายกลุ่มรวมทั้งอดีตนักกีฬาชื่อดังจากทีมบอสตัน เซลติกส์ ลาร์รี เบิร์ด ก็เข้าเสนอตัว สุดท้ายกลุ่มที่นำโดยเศรษฐีพันล้าน โรเบิร์ต แอล จอห์นสัน จากธุรกิจเคเบิลทีวีสถานี BET (Black Entertainment TV) ก็ได้ชัยชนะ ชื่อบ็อบแคทส์ก็มาจาก จอห์นสัน เพราะ "บ็อบ" เป็นชื่อเล่นของโรเบิร์ต
เอ็นบีเอจัดให้บ็อบแคทส์คัดตัวผู้เล่นจากทีมอื่น ๆ หรือที่เรียกกันว่า expansion draft เมื่อ 22 มิถุนายน ค.ศ. 2004 (พ.ศ. 2547) ได้ผู้เล่นอายุน้อยที่มีพรสวรรค์เช่น เจอรัล วอลเลส (Gerald Wallace) และยังได้ดราฟผู้เล่น เอเมกา โอกาฟอร์ (Emeka Okafor) ซึ่งได้รางวัลผู้เล่นหน้าใหม่ยอดเยี่ยมแห่งปีเมื่อหมดฤดูกาลแรก
เกมแรกที่แข่งของทีม ผลปรากฏว่าแพ้วอชิงตัน วิซารดส์ ด้วยคะแนน 96 ต่อ 103 ในวันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 2004 บ็อบแคทส์ชนะครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของแฟรนไชส์ด้วยคะแนน 111 ต่อ 100 กับทีมออร์แลนโดแมจิก
ส่วนปี ค.ศ. 2005 ได้ดราฟ เรย์มอน เฟลตัน (Raymond Felton) ฌอน เมย์ (Sean May) บ็อบแคทส์ตั้งความหวังกับผู้เล่นเหล่านี้ รวมไปถึงโอกาฟอร์ ว่าจะเป็นรากฐานของความสำเร็จในอนาคต
ไม่มี
เพิ่งเล่นได้แค่ฤดูกาลเดียวคือ 2004-05 (ชนะ 18 แพ้ 64)
อำเภอบางบัวทอง
บางบัวทอง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนนทบุรี ในอดีตมีพื้นที่กว้างใหญ่มากโดยคลุมพื้นที่อำเภอไทรน้อย อำเภอบางใหญ่ และบางส่วนของอำเภอปากเกร็ด (ปัจจุบันแยกออกไปแล้ว) มีประวัติศาสตร์มาตั้งแต่ พ.ศ. 2445 เดิมพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นพื้นที่เกษตรกรรม แต่ปัจจุบันเมื่อความเจริญจากกรุงเทพมหานครแผ่ขยายออกมาจนถึงบางบัวทอง ทำให้มีหมู่บ้านจัดสรร บริษัทห้างร้าน สำนักงานจำนวนมาก รวมถึงหน่วยงานราชการต่าง ๆ ทยอยย้ายเข้ามาอยู่ในท้องที่นี้ แต่ก็ยังคงเห็นท้องนาบางส่วนอยู่ นอกจากนี้ อำเภอบางบัวทองยังเป็นอำเภอที่มีจำนวนประชากรมากที่สุดเป็นอันดับที่ 2 ของจังหวัดนนทบุรีด้วย (และมีความหนาแน่นมากเป็นอันดับ 3)
อำเภอบางบัวทองตั้งอยู่บนพื้นที่ฝั่งขวาแม่น้ำเจ้าพระยาของจังหวัดนนทบุรี ห่างจากตัวจังหวัดไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ 15.96 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้
อำเภอบางบัวทองตั้งตามชื่อคลองบางบัวทอง เป็นคลองสายสำคัญซึ่งแยกมาจากแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันตก ตรงข้ามเกาะเกร็ด มีความยาวประมาณ 10 กิโลเมตร เดิมพื้นที่บริเวณคลองนี้เป็นป่าละเมาะ และมีต้นบัวหลวงอยู่มากมาย ต่อมามีผู้คนเข้ามาตั้งถิ่นฐานตามริมฝั่งคลอง และบุกเบิกที่ดินโดยทำไร่ทำนา และเก็บดอกบัวฝักบัวในคลองไปขายได้เงินทองมาก จึงสันนิษฐานว่าเป็นที่มาของชื่อคลองนี้
อำเภอบางบัวทอง ตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2445 มีเขตปกครองกว้างขวาง อยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัดนนทบุรี ที่ว่าการอำเภอตั้งอยู่ที่บริเวณริมคลองบางบัวทอง ตรงข้ามปากคลองพระพิมล นายอำเภอคนแรกคือ หลวงพิธีผดุงชน
ต่อมาในปี พ.ศ. 2460 ได้ย้ายที่ว่าการอำเภอไปตั้งที่ถนนบางกรวย-ไทรน้อย ตำบลโสนลอย และในปีเดียวกัน ทางราชการได้แยกตำบลบางแม่นาง เสาธงหิน และบ้านใหม่ออกไปรวมกับพื้นที่บางส่วนของอำเภอบางใหญ่ (ปัจจุบันคืออำเภอบางกรวย) ตั้งเป็น "กิ่งอำเภอบางแม่นาง" และในเวลาต่อมาได้ตั้งเป็นอำเภอบางแม่นาง (ปัจจุบันคืออำเภอบางใหญ่) และในปี พ.ศ. 2463 กระทรวงนครบาลได้เปลี่ยนชื่อตำบลบางบัวทองเป็นตำบลอ้อมเกร็ด เปลี่ยนชื่อตำบลพระพิมลเป็นตำบลบางบัวทอง และให้โอนตำบลอ้อมเกร็ดและบางพลับไปขึ้นอยู่กับอำเภอปากเกร็ด
จนกระทั่งปี พ.ศ. 2486 ขณะนั้นประเทศไทยเกิดปัญหาสภาวะเศรษฐกิจตกต่ำ ทางราชการจึงยุบจังหวัดนนทบุรีลงโดยโอนอำเภอบางบัวทองไปขึ้นกับจังหวัดธนบุรี แต่ภายหลังก็โอนกลับมาอยู่ในการปกครองของจังหวัดนนทบุรีที่ได้รับการยกฐานะขึ้นมาอีกครั้งในปี พ.ศ. 2489
ปี พ.ศ. 2490 มีประกาศกระทรวงมหาดไทยเปลี่ยนแปลงเขตตำบลเดิมและตั้งตำบลใหม่ โดยแบ่งพื้นที่บางส่วนจากตำบลลำโพตั้งเป็นตำบลละหาร และแบ่งพื้นที่บางส่วนจากตำบลหนองเพรางายตั้งเป็นตำบลบางคูรัด ส่วนในปีต่อมา ทางราชการก็ได้รวมตำบลไทรน้อย ไทรใหญ่ หนองเพรางาย และราษฎร์นิยมจัดตั้งเป็น "กิ่งอำเภอไทรน้อย" (ภายหลังยกฐานะเป็นอำเภอไทรน้อย)
ต่อมาในปี พ.ศ. 2523 กระทรวงมหาดไทยได้แบ่งพื้นที่บางส่วนของตำบลบางบัวทองจัดตั้งเป็นตำบลพิมลราช และในปี พ.ศ. 2529 แบ่งพื้นที่ด้านทิศตะวันตกของตำบลบางรักใหญ่จัดตั้งเป็นตำบลบางรักพัฒนา ท้องที่อำเภอบางบัวทองจึงประกอบด้วย 8 ตำบลจนถึงปัจจุบัน
อำเภอบางบัวทองแบ่งเขตการปกครองย่อยเป็น 8 ตำบล แต่ละตำบลแบ่งออกเป็นหมู่บ้าน รวมทั้งหมด 81 หมู่บ้าน (หรือ 73 หมู่บ้าน หากไม่นับรวมในเขตเทศบาลเมืองบางบัวทองซึ่งไม่มีตำแหน่งกำนันและผู้ใหญ่บ้านแล้ว) ได้แก่
ท้องที่อำเภอบางบัวทองประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
ถนนสายสำคัญของอำเภอ ได้แก่
ทางเดินอาหาร
ทางเดินอาหาร () ในทางสัตววิทยา เป็นท่อซึ่งสัตว์ที่มีสมมาตรด้านข้าง (bilateria) ส่งอาหารไปยังอวัยวะที่ทำหน้าที่ย่อยอาหาร ทางเดินอาหารในสัตว์ที่มีสมมาตรด้านข้างขนาดใหญ่มักมีทางออกด้วย คือ ทวารหนัก ซึ่งเป็นช่องทางที่สัตว์ถ่ายของเสียออกมาเป็นของแข็ง ส่วนสัตว์ที่มีสมมาตรด้านข้างขนาดเล็กมักไม่มีทวารหนักและขับของเสียออกด้วยวิธีการอื่น เช่น ทางปาก
สัตว์ที่มีทางเดินอาหารถูกจัดเข้าเป็นพวกโปรโตสโตม (protostome) หรือดิวเทอโรสโตม (deuterostome) เพราะทางเดินอาหารวิวัฒนาการสองครั้ง เป็นตัวอย่างหนึ่งของวิวัฒนาการเบนเข้า (convergent evolution) การจำแนกดังกล่าวดูจากพัฒนาการของเอ็มบริโอ สัตว์พวกโปรโตสโตมจะวิวัฒนาปากก่อน ขณะที่ดิวเทอโรสโตมจะวิวัฒนาปากเป็นลำดับที่สอง โปรโตสโตม ได้แก่ พวกสัตว์ขาปล้อง (arthropod) สัตว์ในไฟลัมมอลลัสกา (mollusca) และแอนเนลิดา (annelida) ขณะที่พวกดิวเทอโรสโตม ได้แก่ สัตว์ในไฟลัมเอไคโนดอร์มาทา (echinodermata) และคอร์ดาตา (chordata)
ดอก
ดอก เป็นโครงสร้างสืบพันธุ์ของพืชดอก (พืชในหมวด Magnoliophyta)Flowering plants หรือ Angiosperms หน้าที่ทางชีววิทยาของดอก คือ เพื่อออกผลการสืบพันธุ์ ปกติโดยให้กลไกสำหรับการผสมระหว่างสเปิร์มกับไข่ ดอกอาจอำนวยให้การผสมข้ามดอก (outcrossing) หรือให้เกิดการผสมในดอกเดียวกัน (selfing) ก็ได้ บางดอกผลิตส่วนแพร่พันธุ์โดยไม่มีการปฏิสนธิ (การเกิดผลลม) ดอกมีอับสปอร์และเป็นที่ซึ่งแกมีโทไฟต์เจริญ ดอกให้ผลและเมล็ด หลายดอกวิวัฒนาให้ดึงดูดสัตว์ เพื่อที่จะให้สัตว์เหล่านั้นเป็นพาหะส่งผ่านเรณู
นอกเหนือไปจากการอำนวยการสืบพันธุ์ของพืชดอกแล้ว มนุษย์ยังชื่นชมและใช้เพื่อตกแต่งสิ่งแวดล้อมให้งาม และยังเป็นวัตถุแห่งความรัก พิธีกรรม ศาสนาแพทยศาสตร์และเป็นแหล่งอาหาร
ดอกไม้มีส่วนประกอบหลักอยู่ 4 อย่างจำแนกตามวงศ์ (family) และเรียงลำดับตามชื่อวิทยาศาสตร์
สถาปัตยกรรม (แก้ความกำกวม)
สถาปัตยกรรม อาจหมายถึง
พ.ศ. 2425
พุทธศักราช 2425 ตรงกับ
โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย
พ.ศ. 2424
พุทธศักราช 2424 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1881(ถึงแก่กรรม 6 สิงหาคม พ.ศ. 2498)
สมเด็จพระราชปิตุลาบรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช (เจ้ากรมกลาโหมในขณะนั้น) ได้ทรงดำรินำวิทยาการด้านการสื่อสารด้วย โทรศัพท์เข้ามาใช้ในไทยเป็นครั้งแรก โดยทดลองนำเครื่องโทรศัพท์มาติดตั้งที่กรุงเทพฯ และที่ปากน้ำจังหวัดสมุทรปราการ อาศัยสายโทรเลขที่กรมกลาโหมสร้างขึ้นสายแรก คือ กรุงเทพฯสมุทรปราการ เพื่อแจ้งข่าวเรือเข้าออกระหว่างกรุงเทพฯ กับสมุทรปราการ
พ.ศ. 2423
พุทธศักราช 2423 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1880
พ.ศ. 2421)
พ.ศ. 2417
พุทธศักราช 2417 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1874
พ.ศ. 2418
พุทธศักราช 2418 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1875
พ.ศ. 2419
พุทธศักราช 2419 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1876
พ.ศ. 2416
พุทธศักราช 2416 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1873
พ.ศ. 2422
พุทธศักราช 2422 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1879
พ.ศ. 2420
พุทธศักราช 2420 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1877
พ.ศ. 2421
พุทธศักราช 2421 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1878
พ.ศ. 2401
พุทธศักราช 2401 ตรงกับคริสต์ศักราช 1858 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันศุกร์ ตามปฏิทินเกรกอเรียน และเป็นปีอธิกสุรทินที่วันแรกเป็นวันพฤหัสบดีตามปฏิทินจูเลียน
พ.ศ. 2402
พุทธศักราช 2402 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1859
พ.ศ. 2403
พุทธศักราช 2408 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1865
พ.ศ. 2404
พุทธศักราช 2404 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1861
พ.ศ. 2405
พุทธศักราช 2405 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1862
พ.ศ. 2406
พุทธศักราช 2406 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1863
พ.ศ. 2407
พุทธศักราช 2407 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1864
พ.ศ. 2408
พุทธศักราช 2408 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1865
พ.ศ. 2409
พุทธศักราช 2409 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1866
พ.ศ. 2410
พุทธศักราช 2410 ตรงกับ
พ.ศ. 2412
พุทธศักราช 2412 ตรงกับ
พ.ศ. 2413
พุทธศักราช 2413 ตรงกับ
พ.ศ. 2414
พุทธศักราช 2414 ตรงกับ
พ.ศ. 2395
พุทธศักราช 2395 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1852
พ.ศ. 2396
พุทธศักราช 2396 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1853
พ.ศ. 2397
พุทธศักราช 2397 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1854
พ.ศ. 2398
พุทธศักราช 2398 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1855
พ.ศ. 2399
พุทธศักราช 2399 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1856
พ.ศ. 2400
พุทธศักราช 2400 ตรงกับ
แอสไพริน
แอสไพริน () (BAN, USAN) หรือกรดอะซีทัลซาลิซิลิก () เป็นยาซาลิซิเลต มักใช้เป็นยาระงับปวด ยาลดไข้และยาแก้อักเสบ แอสไพรินยังมีฤทธิ์ต้านเกล็ดเลือดโดยยับยั้งการผลิตทรอมบ็อกเซน ซึ่งปกติเชื่อมโมเลกุลเกล็ดเลือดเข้าด้วยกันเพื่อสร้างปื้นเหนือผนังหลอดเลือดที่เสียหาย เนื่องจากปื้นเกล็ดเลือดสามารถใหญ่เกินไปได้และยังขัดขวางการไหลของเลือด ทั้งเฉพาะที่และที่อยู่หลังจากนั้น แอสไพรินยังใช้ระยะยาวที่ขนาดต่ำเพื่อช่วยป้องกันอาการหัวใจล้ม โรคหลอดเลือดสมองและการเกิดลิ่มเลือดในผู้ที่มีความเสี่ยงสูงเกิดลิ่มเลือด นอกจากนี้ อาจให้แอสไพรินขนาดต่ำทันทีหลังอาการหัวใจล้มเพื่อลดความเสี่ยงอาการหัวใจลมอีกหนและการตายของเนื้อเยื่อหัวใจ แอสไพรินอาจให้ผลป้องกันมะเร็งบางชนิด โดยเฉพาะมะเร็งลำไส้ใหญ่
ฤทธิ์ข้างเคียงหลักของแอสไพริน คือ แผลกระเพาะและลำไส้ เลือดไหลในกระเพาะอาหารและเสียงในหู โดยเฉพาะในขนาดสูง ในเด็กและวัยรุ่น ไม่แนะนำแอสไพรินสำหรับอาการคล้ายหวัดหรือการเจ็บป่วยจากไวรัส เพราะเสี่ยงต่อกลุ่มอาการไรย์ (Reye's syndrome)
แอสไพรินอยู่ในกลุ่มยารักษาโรคชื่อ ยาแก้อักเสบชนิดไม่ใช่สเตอรอยด์ (nonsteroidal anti-inflammatory drugs, NSAIDs) แต่กลไกออกฤทธิ์ของมันต่างจาก NSAIDs อื่นส่วนมาก แม้มันและยาอื่นที่มีโครงสร้างคล้ายกัน เรียก ซาลิซิเลต มีฤทธิ์คล้ายกับ NSAIDs (ลดไข้ แก้อักเสบ ระงับปวด) และยับยั้งเอนไซม์ไซโคลออกซิจีเนส (cyclooxygenase, COX) ตัวเดียวกัน แต่แอสไพรินยับยั้งแบบผันกลับไม่ได้ และไม่เหมือนยาอื่น มีผลกับเอนไซม์ COX-1 มากกว่า COX-2
เอ็ดเวิร์ด สโตน แห่งวิทยาลัยวอแดม (Wadham College) มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ค้นพบส่วนประกอบกัมมันต์ของแอสไพรินครั้งแรกจากเปลือกต้นวิลโลว์ใน ค.ศ. 1763 เขาค้นพบกรดซาลิไซลิก เมทาบอไลต์กัมมันต์ของแอสไพริน เฟลิกซ์ ฮอฟฟ์มันน์ นักเคมีแห่งบริษัทไบเออร์ เอจี ประเทศเยอรมนี สังเคราะห์แอสไพรินครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1897 แอสไพรินเป็นยารักษาโรคที่ใช้กันกว้างขวางที่สุดในโลกชนิดหนึ่ง โดยมีการบริโภคประมาณ 40,000 ตันต่อปี ในประเทศซึ่ง "แอสไพริน" เป็นเครื่องหมายการค้าจดทะเบียนของบริษัทไบเออร์ ชื่อสามัญคือ กรดซาลิซิลิก แอสไพรินอยู่ในรายการตัวแบบยาจำเป็นขององค์การอนามัยโลก (WHO Model List of Essential Medicines) ซึ่งเป็นยารักษาโรคสำคัญที่สุดซึ่งจำเป็นในระบบสุขภาพพื้นฐาน
ดิลิเชียส
ดิลิเชียส () เป็นเว็บไซต์สำหรับเก็บเว็บบุกมาร์ก เชื่อมยังกันในลักษณะเครือข่ายสังคมที่ได้รับความนิยมสูง เปิดบริการสิ้นปี พ.ศ. 2546 (ค.ศ. 2003) พัฒนาระบบโดยโจชัว สแคชเทอร์ (Joshua Schachter) บริษัทยาฮู!ได้ซื้อดิลิเชียสในวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2548
ลักษณะการทำงานคือ ผู้ใช้สามารถเก็บบุกมาร์กไว้บนอินเทอร์เน็ต เพื่อให้สามารถเรียกใช้ข้อมูลที่ไหนก็ได้ แตกต่างจากการเก็บบุกมาร์กธรรมดาที่เรียกใช้ได้เฉพาะเครื่องคอมพิวเตอร์นั้นๆ คุณสมบัติเด่นที่แตกต่างจากเว็บบุกมาร์กทั่วไปคือ มีการเชื่อมโยงรายชื่อบุกมาร์กเข้ากับบุกมาร์กของผู้ใช้รายอื่น ซึ่งทำให้รู้ว่าเว็บนั้นมีผู้ใช้กี่คนที่ได้ทำบุกมาร์กไว้ การทำงานของระบบจะสร้างจาวาสคริปต์ไว้ที่แถบบุกมาร์กของผู้ใช้ และเมื่อผู้ใช้ต้องการบันทึกหรือเรียกใช้บุกมาร์ก เพียงแค่กดปุ่มนั้นและบุกมาร์จะถูกเซฟอัตโนมัติเข้าสู่อินเทอร์เน็ต คุณสมบัติอื่นของดีลิเชียส คือความสามารถในการแท็กแต่ละบุกมาร์กเพื่อเป็นการจัดหมวดหมู่อัตโนมัติ และความสามารถในการฟีด ส่งข้อมูลบุกมาร์กล่าสุดเข้าสู่แหล่งข้อมูลอื่นเพื่อดูได้ว่าเว็บไหนกำลังเป็นที่นิยมที่มีผู้ใช้บันทึกมากที่สุด
การใช้งานเว็บทั้งหมดเป็นการใช้ฟรีโดยไม่ต้องเสียเงิน และผู้พัฒนาโปรแกรมที่ต้องการพัฒนาต่อสามารถดาวน์โหลดAPIได้ นอกจากนี้มีเว็บไซต์ de.lirio.us เปิดให้ใช้โดยเป็นเว็บโอเพนซอร์สของดีลิเชียส
แพลนไนน์
แพลนไนน์ () เป็นระบบปฏิบัติการตัวหนึ่งซึ่งนำแนวคิดต่อมาจากยูนิกซ์ พัฒนาโดยห้องปฏิบัติการวิจัยเบลล์ แพลนไนน์ไม่ได้พัฒนามาจากยูนิกซ์โดยตรง แต่มีหลักการทำงานใกล้เคียงกันมาก แพลนไนน์ถูกพัฒนาเป็นการภายในห้องปฏิบัติการมาช่วงระยะหนึ่ง ก่อนจะเผยแพร่สู่สาธารณชนใน ค.ศ. 1993 ในปัจจุบันทางห้องปฏิบัติการวิจัยเบลล์ไม่สนใจหาผลประโยชน์เชิงพาณิชย์กับแพลนไนน์อีกต่อไป และประกาศให้ใช้สัญญาแบบโอเพ่นซอร์ส รุ่นล่าสุดคือ 4th edition
วีไอ
วีไอ () เป็นซอฟต์แวร์แก้ไขข้อความ พัฒนาโดยบิล จอย เมื่อ ค.ศ. 1976 เพื่อใช้ในระบบปฏิบัติการ BSD ยุคแรกๆ
ชื่อ vi นำมาจากจำนวนอักษรที่สั้นที่สุดของคำสั่ง visual ที่ไม่ซ้ำกับคำสั่งอื่น ของโปรแกรม ex ซึ่งใช้ในการเปลี่ยนโหมดของ ex จาก line editor เป็น visual อ่านออกเสียงว่า "วี-ไอ" ไม่ใช่ "ไว" และไม่ได้หมายถึงเลข 6 ตามอักษรโรมัน
vi กลายเป็นโปรแกรมแก้ไขข้อความที่นิยมที่สุด และเป็นมาตรฐานของระบบปฏิบัติการยูนิกซ์แทบทุกตัว ปัจจุบันมีโปรแกรมเลียนแบบ vi หลายตัว ที่ได้รับความนิยมสูงสุดคือ Vim (Vi IMproved)
บิล จอย
บิล จอย () เกิด ค.ศ. 1954 เป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งบริษัทซัน ไมโครซิสเต็มส์ เมื่อ ค.ศ. 1982 และทำงานอยู่กับซันจนถึง ค.ศ. 2003
บิลเป็นบุคคลสำคัญในการสร้างระบบปฏิบัติการยูนิกซ์ของเบิร์กเลย์ชื่อ BSD ซึ่งเป็นรากฐานของระบบปฏิบัติการในยุคปัจจุบันหลายตัว อย่างเช่น FreeBSD NetBSD และ OpenBSD ผลงานอื่นๆ ของบิล คือ TCP/IP โปรแกรมแก้ไขข้อความ vi NFS และเชลล์แบบ csh
บิลจอยยังมีส่วนสำคัญในการออกแบบไมโครโปรเซสเซอร์ SPARC ภาษาจาวา และ JINI
เกมบอย
เกมบอย () เป็นเครื่องเล่นเกมพกพาที่ถอดเปลี่ยนเกมส์ได้หลากหลาย ใช้พลังงานจากแบตเตอรี่ ผลิตโดยบริษัทนินเทนโด โดยพัฒนาต่อมาจากเกมกด เป็นเครื่องเล่นเกมที่มียอดขายสูงที่สุดจนถึงปัจจุบัน และมีรุ่นต่างๆ มากมาย
เกมบอยรุ่นแรกสุดวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 1989 ที่ประเทศญี่ปุ่น ใช้โปรเซสเซอร์แบบ Zilog Z80 และจอภาพ LCD ขาวดำ เล่นเกมจากตลับเกม
ค.ศ. 1996 นินเทนโดได้วางขายเกมบอยพ็อกเก็ต (Game Boy Pocket) ที่ออกแบบให้มีขนาดเล็กลงและประหยัดพลังงานมากขึ้น หลังจากนั้น นินเทนโดก็ได้เริ่มวางขายเกมบอยคัลเลอร์ (Game Boy Color) ซึ่งก็ไม่ทำให้คนทั้งโลกผิดหวัง ด้วยหน้าจอสีที่แสดงสีได้มากถึง 65,000 สี และมีขนาดเล็กพกพาได้สะดวก
นินเท็นโด ดีเอส
นินเท็นโด DS (Nintendo DS หรือตัวย่อ NDS) เป็นเครื่องเล่นเกมพกพาที่มี 2 จอ ของบริษัทนินเท็นโด ตัวอักษร "DS" ย่อมาจาก Dual Screen หรือ Developer's System ตามที่นินเท็นโดได้บอกไว้ รหัสในการพัฒนาคือ "Project Nitro" รูปทรงของ NDS เป็นแบบฝาพับ (clamshell) เช่นเดียวกับ Gameboy Advance SP
DS ออกแบบมาเพื่อสร้างแนวคิดใหม่ๆ ในการเล่นเกม จอภาพด้านล่างของ DS เป็นระบบสัมผัส นอกจากนี้ยังมีไมโครโฟนในตัว และการเชื่อมต่อแบบไร้สายกับ DS เครื่องอื่นๆ โดยนินเท็นโดวางตำแหน่งของ DS แตกต่างจากเกมบอย และจับตลาดผู้เล่นที่เป็นผู้ใหญ่มากกว่า
DS วางจำหน่ายในสหรัฐอเมริกาเมื่อ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 2004 และที่ญี่ปุ่น 2 ธันวาคม ปีเดียวกัน
เกมของ DS อยู่ในรูปตลับเกม (cartridge) ขนาดเล็ก โดยเกมของ DS จะเสียบในช่อง Slot 1
ดูเพิ่ม "นินเท็นโด DS ไลต์"
ดูเพิ่ม "นินเท็นโด ดีเอสไอ"
ดูเพิ่ม "นินเท็นโด ดีเอสไอ เอ็กซ์แอล"
ตลับ R4 ที่สามารถใส่เกม ".nds" ใน micro sd card และเล่นในตลับ Ds อีกทีนึง
กอร์ดอน ฟรีแมน
ดร. กอร์ดอน ฟรีแมน (Dr. Gordon Freeman) เป็นตัวหลักหรือเป็นพระเอกของเกมตระกูลฮาล์ฟไลฟ์ (Half-Life) เขาเป็นนักฟิสิกส์ทางทฤษฎี (theoretical physicist) ผู้ซึ่งต่อสู้กับฝูงเอเลี่ยน ที่หลุดเข้ามาจากเหตุการณ์อันไม่คาดคิด ที่เกิดขึ้นในสถานีวิจัยแบล็คเมซ่า (Black mesa) อันเนื่องมาจากการทดลองที่ผิดพลาด (ไม่ว่าจะเป็นความตั้งใจของใครบางคนหรือไม่ก็ตาม)และพยายามแก้ไขสิ่งที่เกิดขึ้นจากความผิดพลาดเพื่อปกป้องโลกไว้
เขาอายุ 27 ปี โสด ไม่มีพันธะครอบครัว เขาจบปริญญาเอกด้านฟิสิกส์ทางทฤษฎีจากสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ (MIT)
เขาเป็นคนพูดน้อย ผู้เล่นแทบไม่เคยได้ยินเสียงของเขาเลย ทางผู้พัฒนาได้กล่าวว่าการที่เขาไม่มีบทพูดนั้น เพื่อสร้างความรู้สึกร่วมกับตัวละครนั้น เราคิดอย่างไรตัวละครก็คิดเหมือนเราเช่นกัน