hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
นิราศพระประธม
นิราศพระประธม เป็นผลงานกวีนิพนธ์แบบกลอนประพันธ์โดยสุนทรภู่ สันนิษฐานว่าประพันธ์ในสมัยรัชกาลที่ 3 หลังจากลาสิกขาบทแล้วและอยู่ในพระอุปถัมภ์ของสมเด็จเจ้าฟ้าจุฑามณี กรมขุนอิศเรศรังสรรค์ สุนทรภู่น่าจะเดินทางในช่วงฤดูหนาว ปี พ.ศ. 2385 ด้วยปรากฏในบทนิราศว่าเดินทางไปโดยการพายเรือ ซึ่งควรต้องไปในฤดูน้ำขึ้น
นิราสของสุนทรภู่ผิดกับนิราสของผู้อื่น ทั้งกลอนที่แต่งดีกว่าผู้อื่นโดยมากแลกระบวรความ นิราสของผู้อื่นมักจะกล่าวถึงแต่ชื่อตำบลในระยะทางที่ไป ประกอบกับพรรณาว่าด้วยเรื่องสังวาส แต่นิราสของสุนทรภู่มักเล่าเรื่องราวต่างๆ แลกล่าวถึงประวัติของตนเองไว้ด้วยทุกเรื่อง อาจจะรู้ได้ว่าเรื่องไหนแต่งก่อนแลแต่งทีหลัง แลในเวลาที่แต่งนั้นฐานะของสุนทรภู่เปนอยู่อย่างไร
สุนทรภู่นั้น เดิมเปนมหาดเล็กกรมพระราชวังหลัง เป็นเจ้าบทเจ้ากลอนแลเป็นคนมองมาแต่หนุ่ม เมื่อในรัชกาลที่ ๑ ลงไปเยี่ยมบิดาที่เมืองแกลง ได้แต่งนิราสเรื่องเมืองแกลงเปนนิราสเรื่องแรก ซึ่งพิมพ์ในสมุดเล่มนี้ ต่อมาเมื่อกรมพระราชวังหลังทิวงคต สุนทรภู่ไปเปนมหาดเล็กอยู่กับพระองค์เจ้าปฐมวงศ พระโอรสในกรมพระราชวังหลัง ซึ่งทรงผนวชอยู่วัดระฆังฯ ตามเสด็จพระองค์เจ้าปฐมวงศไปพระพุทธบาท ได้แต่งนิราสพระบาทอิกเรื่อง ๑ ต่อมาถึงรัชกาลที่ ๒ สุนทรภู่เข้าทำราชการ ได้เปนที่ขุนสุนทรโวหารอยู่ในกรมพระอาลักษณ พระบาทสมเด็จฯ พระพุทธเลิศหล้านภาลัย ทรงพระเมตตาชุบเลี้ยงมาตลอดรัชกาล สุนทรภู่ติดรับราชการ จึงหาได้แต่งนิราสเรื่องใดในรัชกาลที่ ๒ ไม่ ถึงรัชกาลที่ ๓ สุนทรภู่มีความผิดถูกถอด ไม่มีที่พึ่งจึงออกบวช เมื่อบวชอยู่นั้นขึ้นไปกรุงศรีอยุธยาครั้งแรก แต่งนิราสภูเขาทองเรื่อง ๑ ต่อมาขึ้นไปกรุงศรีอยุธยาอิกครั้ง ๑ แต่งนิราสวัดเจ้าฟ้า (แต่งเปนสำนวนเณรพัฒน์บุตรที่ไปด้วย) เรื่อง ๑ ได้ยินว่าเมื่อสุนทรภู่บวชอยู่ พระองค์เจ้าลักขณานุคุณ พระเจ้าลูกเธอในพระบาทฯ สมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดทรงสักรวา หาสุนทรภู่ไปบอกสักรวาแต่ยังเปนพระ แล้วทรงพระเมตตาอุดหนุนต่อมา สุนทรภู่ได้แต่งนิราสอิเหนาถวายพระองค์เจ้าลักขณานุคุณเรื่อง ๑ แล้วสึกออกมาเปนข้าอยู่ในกรม แต่อยู่ได้ไม่ช้า พระองค์เจ้าลักขณานุคุณสิ้นพระชนม์ สุนทรภู่สิ้นที่พึ่งตกยากอิกครั้ง ๑ เวลาตกยากครั้งนี้ อาศรัยเพื่อนไปเที่ยวพระแท่นดงรัง จึงแต่งนิราสพระแท่นดงรังเรื่อง ๑ ต่อมากรมหมื่นอับสรสุดาเทพ พระราชธิดาในพระบาทสมเด็จฯ พระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ทรงหนังสือพระอภัยมณีที่สุนทรภู่แต่งไว้โปรด สั่งให้สุนทรภู่แต่งต่อถวายอิก แลทรงเกื้อหนุนสุนทรภู่ต่อมา ในตอนนี้พระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อยังดำรงพระยศเปนสมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้ากรมขุนอิศเรศรังสรรค์ ก็ทรงเกื้อหนุนสุนทรภู่มาด้วยอิกพระองค์ ๑ ในสมัยเมื่อสุนทรภู่ได้พึ่งพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว แลกรมหมื่นอับสรสุดาเทพอยู่นั้นไปนมัสการพระปฐมเจดีย์ จึงแต่งนิราสพระประธม (ที่ถูกควรจะเรียกว่า นิราสพระปฐมเจดีย์) ซึ่งพิมพ์ในสมุดเล่มนี้เรื่อง ๑ ครั้นกรมหมื่นอับสรสุดาเทพสิ้นพระชนม์ สุนทรภู่ได้พึ่งแต่พระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวพระองค์เดียว ได้ยินว่าทรงรับไปเลี้ยงไว้ที่พระราชวังเดิม อยู่มามีรับสั่งให้สุนทรภู่ไปหาสิ่งของที่เมืองเพ็ชรบุรี สุนทรภู่จึงแต่งนิราสเมืองเพ็ชรบุรีเรื่อง ๑ เปนนิราสเรื่องที่สุดของสุนทรภู่ เพราะต่อมาอิกไม่ช้า ถึงรัชกาลที่ ๔ พระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงตั้งสุนทรภู่เปนที่พระสุนทรโวหาร เจ้ากรมพระอาลักษณฝ่ายพระบวรราชวัง ได้ความสุขมาจนสิ้นชีพ เมื่อปีเถาะ พ.ศ. ๒๓๙๘ มีนิราสของสุนทรภู่อิกเรื่อง ๑ คือ นิราสเมืองสุพรรณบุรี สุนทรภู่แต่งเมื่อยังบวชอยู่ แต่งเปนโคลง ๔ เรื่องตำนานนิราสของสุนทรภู่ มีดังกล่าวมา
รำพันพิลาป
รำพันพิลาป เป็นผลงานกวีนิพนธ์แบบกลอนประพันธ์โดยสุนทรภู่ เป็นนิราศเชิงกำสรวลที่พรรณนาถึงชีวิตของตัวเอง สุนทรภู่ระบุไว้ในงานประพันธ์ว่าได้เขียนงานชิ้นนี้ขึ้นในปี พ.ศ. 2385 ขณะจำพรรษาอยู่ที่วัดเทพธิดาราม เนื่องจากเกิดนิมิตเป็นฝันร้ายว่าจะต้องสิ้นชีวิต สุนทรภู่ตกใจตื่นจึงแต่งนิราศบรรยายความฝัน และเล่าเรื่องราวต่างๆ ในชีวิตของตนไว้ หลังจากนั้นก็ลาสิกขาบท
เนื้อหาในนิราศทำให้ผู้อ่านได้ทราบเรื่องราวต่างๆ ในชีวิตของสุนทรภู่ซึ่งไม่เคยปรากฏที่ไหนมาก่อน ทำให้ทราบด้วยว่าสุนทรภู่เคยธุดงค์ไปยังหัวเมืองต่างๆ มากมาย เช่น พิษณุโลก และได้แต่งนิราศเอาไว้ด้วย แต่งานเขียนของท่านถูกปลวกขึ้นกุฏิ จึงสูญสลายไปหมด สุนทรภู่รำพันความเสียดายหนังสือของตนไว้ในเนื้อเรื่องด้วยว่า "เสียดายสุดแสนรักเรื่องอักษร"
โรงเรียนพญาไท
โรงเรียนพญาไท (Phyathai School) เป็นโรงเรียนในเขตกรุงเทพมหานคร เปิดสอนชั้นอนุบาล 1-2 ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 - 6 ตั้งอยู่ 306 ถนนศรีอยุธยา แขวงทุ่งพญาไท เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากรุงเทพมหานคร
โรงเรียนพญาไทเป็นโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานการประถมศึกษากรุงเทพมหานคร ในสำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่ในที่ดินทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ มีเนื้อที่ประมาณ 10 ไร่ ได้รับการจัดตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2484 เดิมเป็นอาคารไม้สองชั้น มีฐานะเป็นโรงเรียนเทศบาลเปิดทำการสอนตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 4
จันทรายาน-1
จันทรายาน (, Telugu:చంద్రయాన్-1) เป็นยานอวกาศสำรวจพื้นผิวดวงจันทร์ของอินเดีย ออกแบบและสร้างโดยองค์การวิจัยด้านอวกาศแห่งอินเดีย (Indian Space Research Organisation - ISRO) ส่งขึ้นสู่อวกาศในวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2551 เวลา 06.22 น. ตามเวลาในท้องถิ่น หรือ 00:52 น. ตามเวลาสากลเชิงพิกัด จากศูนย์อวกาศสาทิศธาวัน รัฐอานธรประเทศ ประเทศอินเดีย
จันทรายาน-1 เข้าสู่วงโคจรของดวงจันทร์ในวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ส่วนตัวยานลูก Moon Impact Probe ที่จันทรายาน-1 นำขึ้นไปด้วย ได้ลงจอดบริเวณขั้วใต้ของดวงจันทร์ได้สำเร็จเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน ของปีเดียวกัน
จันทรายาน-1 เป็นยานสำรวจรูปสี่เหลี่ยมลูกบาศก์ น้ำหนัก 1.3 ตัน มีภารกิจโคจรรอบดวงจันทร์ เพื่อทำแผนที่พื้นผิวดวงจันทร์แบบ 3 มิติ และแผนที่ส่วนประกอบและแร่ธาตุ โดยเฉพาะการสำรวจเพื่อค้นหาฮีเลียม 3 และน้ำแข็ง โดยจะส่งยานลูก (Moon Impact probe - MIP) น้ำหนัก 30 กิโลกรัม กระทบพื้นผิวดวงจันทร์ เพื่อวิเคราะห์อนุภาคฝุ่น
รัดยาร์ด คิปลิง
โจเซฟ รัดยาร์ด คิปลิง (; 30 ธันวาคม ค.ศ. 1865 - 18 มกราคม ค.ศ. 1936) เป็นกวีและนักเขียนชาวอังกฤษ เกิดที่เมืองมุมไบ (หรือเมืองบอมเบย์ ในบริติชอินเดีย) เป็นที่รู้จักจากผลงานอันมีชื่อเสียงคือ เมาคลีลูกหมาป่า (; 1894) และนวนิยายเรื่อง "Kim" (1901) เขาเขียนบทกวีมากมาย รวมถึงเรื่อง "Mandalay" (1890) และ "Gunga Din" (1890) รวมทั้งเขียนเรื่องสั้นอีกหลายเรื่อง งานเขียนเกี่ยวกับเด็กของเขาถือได้ว่าเป็นวรรณกรรมคลาสสิกสำหรับเด็ก
คิปลิงถือเป็นนักเขียนที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคนหนึ่งของประเทศอังกฤษในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ทั้งงานเขียนร้อยแก้วและร้อยกรอง ในปี ค.ศ. 1907 เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ซึ่งทำให้เขาเป็นชาวอังกฤษคนแรกที่ได้รับรางวัลนี้ และเขาเป็นผู้ได้รับรางวัลที่อายุน้อยที่สุดตลอดกาล
รายชื่อธงในประเทศมาเลเซีย
ตารางต่อไปนี้แสดงภาพธงชนิดต่างๆ ที่ใช้ในประเทศมาเลเซีย
เฉพาะธงสำหรับดินแดนสหพันธ์โดยรวมได้กำหนดให้มีขึ้นเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2549 โดยกระทรวงดินแดนสหพันธ์แห่งมาเลเซีย
ศูนย์โรคหัวใจภาคเหนือตอนล่าง โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยนเรศวร
ศูนย์โรคหัวใจภาคเหนือตอนล่าง โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยนเรศวร เป็นศูนย์กลางในการศึกษาวิจัยและให้บริการรักษาด้านโรคหัวใจในระดับภูมิภาคภาคเหนือตอนล่าง โดยเป็นหน่วยงานในสังกัดคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร มีสถานที่ดำเนินงาน ณ โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยนเรศวร อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก
ศูนย์โรคหัวใจภาคเหนือตอนล่างได้จัดตั้งขึ้นสืบเนื่องมาจากมหาวิทยาลัยนเรศวรได้มีการจัดการศึกษาสาขาวิชาแพทยศาสตร์และสาขาวิชาด้านวิทยาศาสตร์สุขภาพอื่นๆ โดยมีการจัดตั้งคณะแพทยศาสตร์ คณะทันตแพทยศาสตร์ คณะเภสัชศาสตร์ คณะสหเวชศาสตร์ คณะพยาบาลศาสตร์ และคณะวิทยาศาสตร์การแพทย์ จึงมีความพร้อมในด้านอาคารสถานที่และบุคลากรที่จะให้การสนับสนุนการจัดตั้งศูนย์โรคหัวใจได้ ทางสภามหาวิทยาลัยนเรศวรจึงมีมติให้จัดตั้งศูนย์โรคหัวใจภาคเหนือตอนล่าง เมื่อปี พ.ศ. 2543 ณ สถาบันวิจัยทางวิทยาศาสตร์สุขภาพ มหาวิทยาลัยนเรศวร (ในขณะนั้น) ซึ่งเป็นสถานที่หลักในการปฏิบัติงานในด้านการเรียนการสอน และการวิจัยทางด้านคลินิกของคณะต่างๆ ทางวิทยาศาสตร์สุขภาพ โดยแบ่งเนื้อที่บางส่วนของอาคารสถาบันวิจัยทางวิทยาศาสตร์สุขภาพให้เป็นสถานที่ตั้งของศูนย์โรคหัวใจ โดยให้เกิดการพัฒนาด้านความรู้ตลอดจนเทคโนโลยีทางการแพทย์ด้านการตรวจวินิจฉัย รักษา การเรียนการสอน และศึกษาวิจัยให้มีคุณภาพตามมาตรฐานสากลเป็นที่ยอมรับในระดับภูมิภาคและนานาชาติ ทั้งนี้ในเรื่องของบุคลากรทางการแพทย์จะดำเนินการโดยใช้บุคลากรที่เป็นอาจารย์จากคณะแพทยศาสตร์และคณะอื่นๆ เช่น อายุรแพทย์โรคหัวใจ กุมารแพทย์โรคหัวใจ ศัลยแพทย์หัวใจและทรวงอก จากคณะแพทยศาสตร์ นักเทคนิคการแพทย์ นักกายภาพบำบัด นักเทคโนโลยีหัวใจและทรวงอก และ นักรังสีเทคนิค จากทั้งคณะแพทยศาสตร์และคณะสหเวชศาสตร์ รวมทั้งเภสัชกร จากคณะเภสัชศาสตร์ด้วย
ต่อมาเมื่อสถาบันวิจัยทางวิทยาศาสตร์สุขภาพ มหาวิทยาลัยนเรศวร ได้เปลี่ยนมาเป็นโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยนเรศวร สังกัดคณะแพทยศาสตร์ เมื่อปี พ.ศ. 2548 ศูนย์โรคหัวใจภาคเหนือตอนล่างจีงเป็นหน่วยงานในคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร และมีการพัฒนาต่อมาอย่างต่อเนื่อง จนปัจจุบันเป็นศูนย์รับส่งต่อผู้ป่วยทางโรคหัวใจในเขตภูมิภาคภาคเหนือตอนล่างทั้งหมด
ศูนย์โรคหัวใจภาคเหนือตอนล่าง โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยนเรศวร มีห้องปฏิบัติการด้านโรคหัวใจได้แก่ ห้องปฏิบัติการสวนหัวใจและหลอดเลือด (Cadiac Catheterization Laboratory) ห้องผ่าตัด (Operation Room) และห้องพักผู้ป่วยวิกฤตโรคหัวใจ (CCU) เป็นต้น
ยูเอชที (วงดนตรี)
ยูเอชที (UHT) เป็นบอยแบนด์ในประเทศไทย มีสมาชิกจำนวน 6 คน เริ่มมีผลงานเพลงครั้งแรกในปี พ.ศ. 2537 สังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ และถือเป็นบอยแบนด์วงแรกด้วยของแกรมมี่
UHT โดยการชักชวนจาก เรวัติ พุทธินันทน์ ในปี พ.ศ. 2537 โดยเป็นการรวมตัววัยรุ่นทั้ง 6 คน ที่อาจฝากผลงาน
ละครโทรทัศน์หรือภาพยนตร์มาก่อนหน้านี้
โดยออกอัลบั้มแรก ที่ชื่อว่า ดูดีดีนะเพื่อน และชุดต่อมา ในปี พ.ศ. 2539 UHT Summer Time และกลับมาอีกครั้งหลังจาก
ที่แยกกันไปนาน 10 ปีเต็ม ในอัลบั้ม 2 U (พ.ศ. 2546) และ อัลบั้ม Red Message ในปีถัดมา
ยูเอชที กลับมารวมตัวอีกครั้งในปี 2555 โดยถ่ายแบบให้นิตยสาร สุดสัปดาห์ ฉบับครบรอบ 30 ปี และ กัปตัน เต็ม 2 สมาชิกวง ยังได้เป็นเกสท์รับเชิญในคอนเสิร์ต Green Concert # 15 Club Friday Based On True Story อีกด้วย
เร็วๆนี้ ในปี 2556 ยูเอชที กำลังจะมีคอนเสิร์ต 6.2.13 ซึ่งเป็นการรวมตัวของศิลปินใน 6.2.12 ที่เคยดังในอดีต มาให้แฟนเพลงได้ย้อนเวลาแห่งความสุขด้วยกันนั้นเอง
มิสทีนไทยแลนด์
มิสทีนไทยแลนด์ () เป็นเวทีการประกวดระดับประเทศ จัดการประกวดเพื่อค้นหาเด็กวัยรุ่น อายุตั้งแต่ 15 - 18 ปี เพื่อเข้าสู่วงการบันเทิง จัดขึ้นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2532 โดยสถานีโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 7 แต่เดิมการประกวดมิสทีนไทยแลนด์นั้นถูกจัดการประกวดขึ้นโดย บริษัท ยอดพธูไทย จำกัด แต่ต่อมาในปี พ.ศ. 2545 บริษัท ยอดพธูไทย ได้ขายลิขสิทธิ์การประกวดเวทีมิสทีนไทยแลนด์ ให้กับ บริษัท อินสไพร์ เอนเตอร์เทนเมนต์ จำกัด ดังนั้นการประกวดและกิจกรรมต่างๆจึงถูกจัดขึ้นโดย บริษัท อินสไพร์ เอนเตอร์เทนเมนต์ จำกัด ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
มิสทีนไทยแลนด์นั้น ถือกำเนิดครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2532 โดยคุณอำนาจ อุทัยเสรี ได้ร่วมมือกับเพื่อนที่เป็นเจ้าหน้าที่ในการจัดประกวดนางสาวไทยของสถานีโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 7 รวมทั้ง อ้วน อรชร โดยจัดตั้งบริษัท ยอดพธูไทย จำกัดขึ้น เพื่อเป้าหมายที่จะจัดประกวดความงานในเทศกาลต่างๆ รวมไปถึงการจัดการประกวดวัยรุ่น โดยใช้ชื่อว่า "มิสทีนไทยแลนด์ ()"
สำหรับการประกวดมิสทีนไทยแลนด์นั้น ผู้เข้าประกวดจะเป็นคนละกลุ่มกับนางงามรุ่นใหญ่ คือต้องมีอายุไม่ต่ำกว่า 15 ปี เพราะถ้าน้อยกว่า 15 ปีจะถือว่าเป็น เด็กหญิง และจะไม่เกิน 17 ปี ซึ่งต่อมาได้ขยายช่วงอายุเป็น 18 ปี ในปี พ.ศ. 2541
มิสทีนไทยแลนด์จะเป็นตัวแทนของสาวงามวัยรุ่นยุคใหม่ ที่มีทั้งความงามและความสามารถและเป็นแบบอย่างที่ดีแก่เยาวชน สาวงามผู้ที่ได้รับตำแหน่งมิสทีนไทยแลนด์ จะไดรับการสนับสนุนเข้าสู่วงการบันเทิง หรือเป็นศิลปิน นักแสดงที่มีชื่อเสียง
ดังนั้นการประกวดมิสทีนไทยแลนด์จึงถือเป็น ซึ่งถือเป็น 1 ใน 4 การประกวดสาวงามหลักของประเทศไทย นอกจากเวที มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส มิสไทยแลนด์เวิลด์ และ นางสาวไทย โดยเป็นที่ 1 ของการประกวดสาววัยทีนมาตลอด 20 ปี
การประกวดมิสทีนไทยแลนด์ ได้เปลี่ยนมือจาก บริษัท ยอดพธูไทย ไปเป็น บริษัท อินสไพร์ เอนเตอร์เทนเม้นต์ จำกัด ในปี พ.ศ. 2545 เนื่องจากคุณอำนาจเห็นว่าตนเองมีอายุมากแล้วจึงขายลิขสิทธิ์การประกวดให้กับ บริษัท อินสไพร์ เอนเตอร์เทนเม้นต์ จำกัด ดังนั้นการประกวดและกิจกรรมต่างๆจึงถูกจัดขึ้นโดย บริษัท อินสไพร์ เอนเตอร์เทนเมนต์ จำกัด ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
เพลงยาวถวายโอวาท
เพลงยาวถวายโอวาท เป็นผลงานกวีนิพนธ์แบบกลอนประพันธ์โดยสุนทรภู่ ขณะเมื่อเป็นพระอาจารย์ถวายอักษรแด่เจ้าฟ้ากลางและเจ้าฟ้าปิ๋ว พระโอรสในเจ้าฟ้ากุณฑลทิพยวดี เชื่อว่าประพันธ์ขึ้นราวปี พ.ศ. 2371-72 เนื้อหาแสดงคำสอนที่น่าสนใจ รวมถึงประเพณีเก่าแก่ของไทยหลายอย่าง เช่น การแต่งกาย การล้างหน้า การตัดผม เป็นต้น มีวรรคทองมากมายปรากฏอยู่ในวรรณกรรมเรื่องนี้ เช่น
อีกบทหนึ่งคือ
สุภาษิตสอนหญิง
สุภาษิตสอนหญิง เป็นผลงานกวีนิพนธ์แบบกลอน ไม่ปรากฏแน่ชัดว่าประพันธ์เรื่องนี้ขึ้นเมื่อใด เนื้อหาเป็นการสอนสตรีในด้านต่างๆ เช่น การวางตัว การเจรจา การเลือกคู่ เป็นต้น นักวิชาการบางส่วนเห็นว่า วรรณกรรมเรื่องนี้ไม่น่าจะเป็นผลงานของสุนทรภู่ แต่น่าจะเป็นของนายภู่ จุลละภมร ผู้เป็นศิษย์ อย่างไรก็ดีนักวิชาการส่วนใหญ่ยังถือว่าวรรณกรรมเรื่องนี้เป็นผลงานของสุนทรภู่อยู่ ทั้งนี้แนวคิดหลายประการที่ปรากฏอยู่ในวรรณกรรม แสดงให้เห็นว่าผู้ประพันธ์ค่อนข้างมีความคิดทันสมัย และเห็นความสำคัญของเศรษฐกิจการเรือนที่อยู่ในมือของผู้หญิง
วรรคทองจากวรรณกรรมเรื่องนี้มีอยู่มากมาย ตัวอย่างเช่น
ยูเอชที
ยูเอชที () ย่อมาจาก ultra-high-temperature processing หรือ ultra-heat treatment เป็นวิธีการฆ่าเชื้อสำหรับอาหาร โดยผ่านกระบวนการให้ความร้อนสูงเป็นเวลาสั้นๆ ประมาณ 1 - 2 วินาทีที่อุณหภูมิ 135 องศาเซลเซียส (275 องศาฟาเรนไฮต์) ซึ่งเป็นอุณหภูมิที่สปอร์ในน้ำนมถูกทำลายจนหมด กระบวนการฆ่าเชื้อด้วยอุณหภูมิสูงนี้ คิดค้นเป็นครั้งแรกในทศวรรษ 1960 โดยใช้กับน้ำนมเป็นที่รู้จักกันในชื่อนมยูเอชที ในปัจจุบันยังใช้ถนอมอาหารอื่นๆ เช่น น้ำผลไม้ ครีม โยเกิร์ต ไวน์
นมยูเอชทีสามารถเก็บรักษาไว้ที่อุณหภูมิห้องได้นาน 6 - 9 เดือน เปรียบเทียบกับนมพาสเจอร์ไรส์ ที่ผ่านกระบวนการพาสเจอร์ไรเซชัน ที่อุณหภูมิ 72 องศาเซลเซียส (161.6 องศาฟาเรนไฮต์) เป็นเวลาอย่างน้อย 15 วินาที ซึ่งเก็บรักษาที่อุณหภูมิต่ำในตู้เย็นได้นาน 2 - 3 สัปดาห์
ฟุชิงิบานะ
ฟุชิงิบานะ () หรือชื่อภาษาอังกฤษคือ เวนูซอร์ () เป็นสายพันธุ์โปเกมอนในแฟรนไชส์"โปเกมอน"ของนินเทนโดและเกมฟรีก สร้างโดยเคน ซูกิโมริ ปรากฏครั้งแรกในเกมโปเกมอนภาคเรด และ บลู เป็นโปเกมอนเริ่มต้น และปรากฏในภาคถัดมา เกมภาคพิเศษ สินค้าต่าง ๆ และการปรับประยุกต์ให้เป็นการ์ตูนและสิ่งพิมพ์ของแฟรนไชส์
พระไชยสุริยา
พระไชยสุริยา เป็นวรรณคดีที่ประพันธ์โดย สุนทรภู่ เป็นนิทานสำหรับสอนการเขียนอ่าน โดยมีบทอ่านเรียงลำดับการสะกดคำตั้งแต่ แม่ ก กา ตามด้วย แม่กน,แม่กง,แม่กก, แม่กด,แม่กบ,แม่กม และแม่เกย ตามลำดับ ลักษณะการประพันธ์แบบกาพย์ประเภทต่างๆ คือ [กาพย์ยานี 11] [กาพย์ฉบัง 16] และ[กาพย์สุรางคนางค์ 28] เชื่อว่าสุนทรภู่ประพันธ์ขึ้นในราวปี พ.ศ. 2383-2385 สำหรับใช้เป็นบทเรียนเขียนอ่านของหม่อมเจ้าพระองค์น้อยๆ
"กาพย์พระไชยสุริยา" ได้บรรจุอยู่ในหนังสือ มูลบทบรรพกิจ ซึ่งเป็นแบบเรียนของไทยที่จัดทำโดยพระยาศรีสุนทรโวหาร (น้อย อาจารยางกูร) เมื่อสมัยรัชกาลที่ 5
เกียส์
Gears หรือชื่อเดิม Google Gears เป็นซอฟต์แวร์ที่กูเกิลเผยแพร่ ช่วยให้เว็บแอปพลิเคชันทำงานได้มากขึ้นได้ด้วยการเพิ่มความสามารถใหม่ให้แก่เว็บเบราว์เซอร์ เผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาตบีเอสดี เกียส์เป็นซอฟต์แวร์เสรี
เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 2011 กูเกิลประกาศว่า ในวันที่ 1 ธันวาคม ปีเดียวกัน จะย้ายเกียส์ออกจากจีเมลและกูเกิลปฏิทิน มีการย้ายเกียส์ออกจากกูเกิลโครมเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 2011
เกียส์มี API หลักดังนี้:
มีเว็บแอปพลิเคชันจำนวนหนึ่งที่ใช้เกียส์
แอปพลิเคชันเหล่านี้มาจากหลากหลายบริษัท รวมถึงกูเกิล (YouTube, Docs, Reader, Picasa), MySpace (Mail Search), Zoho (Writer), Remember The Milk, และ Buxfer WordPress 2.6 เพิ่มการสนับสนุนเกียส์ เพื่อเร่งความเร็วในหน้าจอผู้ดูแลระบบและลดการร้องชอไปที่เซิร์ฟเวอร์
มวลสารระหว่างดาว
มวลสารระหว่างดาว (; ISM) ในทางดาราศาสตร์หมายถึงกลุ่มแก๊สและฝุ่นที่กระจายตัวอยู่ในพื้นที่ว่างระหว่างดวงดาว เป็นสสารที่ดำรงอยู่ระหว่างดาวฤกษ์ต่างๆ ในดาราจักร เติมเติมช่องว่างระหว่างดวงดาวและผสานต่อเนื่องกับช่องว่างระหว่างดาราจักรที่อยู่โดยรอบ การแผ่คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าเป็นพลังงานของสสารมีปริมาณเท่ากันกับสนามการแผ่รังสีระหว่างดวงดาว
มวลสารระหว่างดาวประกอบด้วยองค์ประกอบอันเจือจางอย่างมากของไอออน อะตอม โมเลกุล ฝุ่นขนาดใหญ่ รังสีคอสมิก และสนามแม่เหล็กของดาราจักร โดยที่ 99% ของมวลของสสารเป็นแก๊ส และอีก 1% เป็นฝุ่น มีความหนาแน่นเฉลี่ยในดาราจักรทางช้างเผือก ระหว่างไม่กี่พันจนถึงหลักร้อยล้านหน่วยอนุภาคต่อลูกบาศก์เมตร ประมาณ 90% ของแก๊สเป็นไฮโดรเจน ส่วนอีกประมาณ 10% เป็นฮีเลียม เมื่อพิจารณาตามจำนวนของนิวเคลียส โดยมีสสารมวลหนักผสมอยู่บ้างเล็กน้อย
มวลสารระหว่างดาวมีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งสำหรับการศึกษาฟิสิกส์ดาราศาสตร์ เนื่องจากมันอยู่ในระหว่างกลางของเหล่าดวงดาวในดาราจักร ดาวฤกษ์ใหม่จะเกิดขึ้นจากย่านที่หนาแน่นที่สุดของสสารนี้กับเมฆโมเลกุล โดยได้รับสสารและพลังงานมาจากเนบิวลาดาวเคราะห์ ลมระหว่างดาว และซูเปอร์โนวา ความสัมพันธ์ระหว่างดาวฤกษ์กับมวลสารระหว่างดาวช่วยให้นักดาราศาสตร์สามารถคำนวณอัตราการสูญเสียแก๊สของดาราจักร และสามารถคาดการณ์ช่วงเวลาการก่อตัวของดาวฤกษ์กัมมันต์ได้
ระบบดาว
ระบบดาว () คือดาวฤกษ์กลุ่มเล็ก ๆ จำนวนหนึ่งที่โคจรอยู่รอบกันและกัน โดยมีแรงดึงดูดระหว่างกันทำให้จับกลุ่มกันไว้ สำหรับดาวฤกษ์จำนวนมากที่มีแรงดึงดูดระหว่างกันมักเรียกว่าเป็น กระจุกดาวหรือดาราจักร แม้ในหลักการแล้ว ทั้งกระจุกดาวและดาราจักรก็ถือเป็นระบบดาวเช่นเดียวกัน นอกจากนี้ยังมีปรากฏเรียกใช้คำว่า ระบบดาว กับระบบที่มีดาวฤกษ์หนึ่งดวง กับดาวเคราะห์บริวารที่โคจรรอบ ๆ ด้วย
ระบบดาวหลายดวง เป็นระบบที่มีดาวฤกษ์อยู่มากกว่า 2 ดวง ในกรณีที่มีดาวฤกษ์สมาชิก 3 ดวง จะเรียกว่า "triple", "trinary" หรือ "ternary" ถ้ามี 4 ดวงจะเรียกว่า "quadruple" หรือ "quaternary" ถ้ามี 5 ดวงจะเรียกว่า "quintuple" ถ้ามี 6 ดวงจะเรียกว่า "sextuple" ถ้ามี 7 ดวงจะเรียกว่า "septuple" เป็นเช่นนี้เรียงขึ้นไปเรื่อย ๆ ระบบดาวแบบนี้มีขนาดเล็กกว่ากระจุกดาวเปิด ซึ่งจะมีความสัมพันธ์แบบพลศาสตร์มากกว่าและมักมีดาวฤกษ์ระหว่าง 100 ถึง 1,000 ดวง
ในทางทฤษฎีแล้ว การสร้างแบบจำลองของระบบดาวหลายดวงทำได้ยากกว่าการสร้างแบบจำลองของดาวคู่มาก เนื่องจากมีปัจจัยด้านพลศาสตร์มาเกี่ยวข้อง ปัญหาของวัตถุจำนวน n อาจทำให้เกิดลักษณะอันยุ่งเหยิงขึ้นได้ คุณสมบัติหลายประการในกลุ่มดาวขนาดเล็ก ๆ มีแนวโน้มจะไม่คงที่ ดาวดวงหนึ่งอาจเคลื่อนเข้าใกล้ดาวอีกดวงหนึ่งมากเกินไป และเร่งเร้าให้เกิดการเคลื่อนที่ที่ทำให้ดาวนั้นหลุดออกไปจากระบบได้ ความไม่แน่นอนเช่นนี้อาจหลีกเลี่ยงได้หากระบบนั้นเป็นระบบอย่างที่ เดวิด อีวาน เรียกว่า "hierarchical" ในระบบแบบนี้ดาวฤกษ์สมาชิกจะแบ่งออกเป็นสองกลุ่ม แต่ละกลุ่มมีวงโคจรใหญ่รอบจุดศูนย์กลางมวลของระบบ ขณะที่สมาชิกในแต่ละกลุ่มย่อยก็มีลักษณะแบบ hierarchical คือสามารถแบ่งเป็นกลุ่มย่อยได้อีกสองกลุ่มที่มีลักษณะเป็น hierarchical แบบนี้ไปเรื่อย ๆ ในกรณีนี้ การเคลื่อนที่ของดาวฤกษ์จะค่อนข้างคงที่ใกล้เคียงกับวงโคจรของเคปเลอร์โดยโคจรไปรอบศูนย์กลางมวลของระบบนั้น แต่จะไม่เหมือนกับลักษณะทางพลศาสตร์ของดาวฤกษ์ที่มีจำนวนมาก ๆ ในกระจุกดาวหรือในดาราจักร
ระบบดาวหลายดวงที่รู้จักโดยมากจะเป็นระบบดาว 3 ดวง ระบบที่มีดาวมากกว่านั้นจะมีจำนวนน้อยลงอย่างมากตามจำนวนดาวสมาชิกในลักษณะของเอกซ์โพเนนเชียล ตัวอย่างเช่น ในรายการดาวของโทโควินินฉบับปรับปรุงปี ค.ศ. 1999 ในระบบดาวทั้งสิ้น 728 ระบบเป็นระบบดาว 3 ดวงถึง 551 ระบบ อย่างไรก็ดี เนื่องจากการเลือกศึกษาปรากฏการณ์ต่าง ๆ ความรู้ของเราเกี่ยวกับค่าทางสถิติเหล่านี้อาจจะไม่สมบูรณ์ก็ได้
ผลจากความไม่คงที่ทางพลศาสตร์ดังได้กล่าวถึงแล้วข้างต้น ระบบดาวสามดวงโดยมากจะเป็นแบบ "hierarchical" โดยจะมีดาวอยู่คู่หนึ่งที่อยู่ห่างจากดาวอีกดวงหนึ่งในระบบออกไปไกล ยิ่งระบบที่มีจำนวนดาวสมาชิกมากขึ้นก็จะยิ่งมีความเป็น "hierarchical" มากขึ้นด้วย ระบบดาว 6 ดวงที่เรารู้จักคือ ดาวแคสเตอร์ (แอลฟาคนคู่) มีดาวคู่หนึ่งโคจรอยู่ห่างจากดาวอีกสองคู่ ระบบดาว 6 ดวงอีกระบบหนึ่งคือ ADS 9731 มีกลุ่มของดาวสามดวงอยู่จำนวน 2 กลุ่ม แต่ละกลุ่มมีดาวคู่หนึ่งโคจรรอบกันกับดาวเดี่ยว
ใยเอกภพ
สำหรับการศึกษาจักรวาลวิทยาเชิงกายภาพ ใยเอกภพ () คือโครงสร้างขนาดใหญ่ที่สุดเท่าที่รู้จักและปรากฏอยู่ในเอกภพ เป็นโครงสร้างแบบเส้นด้ายมีความยาวประมาณ 50 ถึง 80 "h" เมกะพาร์เซก ซึ่งเป็นขอบเขตครอบคลุมพื้นที่ว่างขนาดใหญ่ในเอกภพ ใยเอกภพประกอบด้วยดาราจักรหลายแห่งที่ดึงดูดกันอยู่ด้วยแรงโน้มถ่วง โดยมีดาราจักรจำนวนมากที่อยู่ใกล้กันเรียกว่า กระจุกดาราจักร
ในปี ค.ศ. 2006 นักวิทยาศาสตร์ประกาศการค้นพบใยเอกภพสามแห่งเรียงตัวเป็นแนวโครงสร้างที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยปรากฏต่อมนุษยชาติ เรียกชื่อว่า "Lyman alpha blobs"
ผลคูณว่าง
ผลคูณว่าง () ในทางคณิตศาสตร์ หมายถึงผลของการคูณจำนวนหรือสมาชิกที่ไม่มีอยู่ ไม่ว่าจะเป็นการคูณสเกลาร์ เวกเตอร์ หรือเมทริกซ์เป็นต้น ผลคูณว่างจะให้ผลลัพธ์เป็นเอกลักษณ์การคูณ ซึ่งโดยทั่วไปก็คือหนึ่ง
ผลคูณว่างมีการใช้ในการศึกษาอนุกรมกำลัง พีชคณิต และในทางโปรแกรมคอมพิวเตอร์ เพื่อใช้ในการเติมเต็มนิยามที่เกี่ยวข้องกับการคูณ เช่น (การยกกำลัง) หรือ (แฟกทอเรียล) เป็นต้น
โทมัส ไรท์
โทมัส ไรท์ (; ค.ศ. 1711 - ค.ศ. 1786) เป็นนักดาราศาสตร์ นักคณิตศาสตร์ นักประดิษฐ์ สถาปนิก และนักออกแบบสวนชาวอังกฤษ เป็นผู้แรกที่วาดภาพสัณฐานของดาราจักรทางช้างเผือก และเป็นผู้ตั้งสมมุติฐานว่า เนบิวลาจางๆ ที่ปรากฏบนท้องฟ้านั้นคือดาราจักรที่อยู่ห่างไกล
ไรท์มีชื่อเสียงโด่งดังจากผลงานเผยแพร่เรื่อง "An original theory or new hypothesis of the universe" ในปี ค.ศ. 1750 เขาได้อธิบายภาพปรากฏของดาราจักรทางช้างเผือกว่าเป็น "ผลการมองเห็นแสงของดาราจักรในมุมมองของเรา ซึ่งประมาณได้ว่าเป็นแผ่นจานของดาวฤกษ์" แนวคิดนี้ได้นำไปต่อยอดโดยอิมมานูเอล คานท์ ในผลงานเรื่อง "Universal Natural History and Theory of Heaven" เขาได้วาดภาพดาราจักรในจินตนาการออกมาได้ใกล้เคียงความเป็นจริงอย่างมาก
ยาโกบึส กัปไตน์
ยาโกบึส กอร์เนลียึส กัปไตน์ (; 19 มกราคม ค.ศ. 1851 - 18 มิถุนายน ค.ศ. 1922) เป็นนักดาราศาสตร์ชาวดัตช์ มีชื่อเสียงจากการศึกษาดาราจักรทางช้างเผือก โดยเป็นผู้แรกที่ค้นพบหลักฐานการหมุนตัวของดาราจักร
ปี ค.ศ. 1897 เขาค้นพบดาวกัปไตน์ ต่อมาปี ค.ศ. 1904 ระหว่างการศึกษาการเคลื่อนที่ของดาวฤกษ์ กัปไตน์พบว่าการเคลื่อนที่ของดาวไม่ได้เป็นไปอย่างสุ่มดังที่เชื่อกันอยู่ในเวลานั้น เขาพบว่ากลุ่มดาวฤกษ์แบ่งออกเป็นสองสายธารที่เคลื่อนที่ไปในทิศทางตรงข้ามกัน ในเวลาต่อมาจึงได้ทราบกันว่า หลักฐานการศึกษาของกัปไตน์ในคราวนั้นเป็นหลักฐานชิ้นแรกของโลกที่แสดงการหมุนตัวของดาราจักร ซึ่งได้ค้นพบในเวลาต่อมาโดยแบร์ทิล ลินด์บลาด กับยัน โอร์ต
ทรงชัย วงศ์สวัสดิ์
นายทรงชัย วงศ์สวัสดิ์ เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ เป็นอดีตสมาชิกวุฒิสภา อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำพูน เคยได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน เพียงคนเดียวของภาคเหนือที่ไม่ได้สังกัดพรรคไทยรักไทย ในปี พ.ศ. 2544
ทรงชัย วงศ์สวัสดิ์ เกิดเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2497 เป็นบุตรของนายทงซี - นางพลอย วงศ์สวัสดิ์ เกิดที่อำเภอห้างฉัตร จังหวัดลำปาง เป็นพี่ชายของนายจินดา วงศ์สวัสดิ์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำปาง สังกัดพรรคไทยรักไทย และนายจรัญ วงศ์สวัสดิ์ นายกเทศมนตรีตำบลห้างฉัตร
นายทรงชัย วงศ์สวัสดิ์ จบการศึกษาระดับปริญญาตรีนิติศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง เมื่อปี พ.ศ. 2520 และรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต จากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ พ.ศ. 2538
นายทรงชัย วงศ์สวัสดิ์ เคยได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาจังหวัดลำพูน (สจ.) และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดลำพูน สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 นายทรงชัย เป็น 1 ใน 4 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของพรรคประชาธิปัตย์ ที่ได้รับการเลือกตั้งในเขตภาคเหนือ สามารถเอาชนะกระแสพรรคไทยรักไทยได้ แต่ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2548 กลับไม่ได้รับเลือกตั้งโดยแพ้ให้กับนายสถาพร มณีรัตน์ จากพรรคไทยรักไทย
ในการเลือกตั้งวุฒิสภา พ.ศ. 2549 นายทรงชัย วงศ์สวัสดิ์ ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดลำพูน ได้รับคะแนนสูงที่สุด คือ 63,595 คะแนน แต่ภายหลังการเลือกตั้งครั้งดังกล่าวถูกยกเลิกเนื่องจากเกิดการรัฐประหาร วันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2549
นายทรงชัย วงศ์สวัสดิ์ ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำพูน เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2551 ซึ่งได้รับคะแนนสูงสุด และได้รับการแต่งตั้งให้เป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำพูนเป็นสมัยแรก โดยได้รับแรงสนับสนุนจากนายอนุสรณ์ วงศ์วรรณ อดีตกรรมการบริหารพรรคพลังประชาชน ซึ่งมีความสนิทสนมกันเป็นการส่วนตัว ต่อมาได้สมัครรับเลือกตั้งอีกครั้ง แต่แพ้ให้กับ ดร.นิรันดร์ ด่านไพบูลย์ ที่ได้รับการสนับสนุนจากพรรคเพื่อไทย
โมเสก (เว็บเบราว์เซอร์)
โมเสก () เป็นเว็บเบราว์เซอร์ และโพรโทคอล สำหรับ FTP Usenet และ Gopher คิดค้นขึ้นโดยนักวิจัยจากศูนย์วิจัยที่ มหาวิทยาลัยอิลลินอยส์ เออร์แบนา-แชมเปญจน์ โดยโมเสกเป็นเว็บเบราว์เซอร์ลักษณะกราฟิกส์ที่เป็นที่นิยมตัวแรกของโลก ซึ่งยังคงเป็นต้นแบบของเว็บเบราว์เซอร์ในปัจจุบัน
โมเสก (แก้ความกำกวม)
โมเสก อาจหมายถึง
วรัทยา นิลคูหา
วรัทยา นิลคูหา เกิดวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2526 เป็นนักแสดงและพิธีกรชาวไทย มีผลงานสร้างชื่อจากการรับบทเป็น สายน้ำผึ้ง ในละครเรื่อง "สามีตีตรา" ซึ่งทำให้เธอได้รับรางวัลโทรทัศน์ทองคำและรางวัลนาฏราช ในสาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม
วรัทยา นิลคูหา (จุ๋ย) เป็นบุตรคนเล็กจากพี่น้องทั้งหมด 3 คน มีพี่ชาย 2 คน ของ นาย อำนาจ และ นางสาวิตรี นิลคูหา ปัจจุบันบิดามารดาพักอาศัยอยู่ในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เธอเป็นหลานสาวของพลตำรวจโทดำรงศักดิ์ นิลคูหา อดีตผู้บัญชาการตำรวจนครบาลครอบครัวนับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก วรัทยากล่าวว่าเธอไม่เคร่งศาสนา เธอกล่าวว่าเธอจะสวดวันทามารีอากับสายประคำ แต่ก็ปรากฏว่าเธอปฏิบัติศาสนกิจทางศาสนาพุทธอยู่เสมอ วรัทยาสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสุรนารีวิทยา ระดับปริญญาตรีจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ปีที่จบการศึกษา พ.ศ. 2548 และมีความสามารถพิเศษคือเล่นไอคิโด
มีผลงานละครเรื่องแรกคือ "กษัตริยา" ของค่ายกันตนาทางช่อง 5 และมีผลงานอย่างต่อเนื่อง ทั้งละคร พิธีกร และถ่ายแบบ ในปี 2555 เธอได้ขอคืนสัญญากับทางบริษัท กันตนา ปัจจุบันเป็นนักแสดงอิสระและพิธีกรของ เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ และในปี 2557 เธอมีผลงานสร้างชื่อในละครเรื่อง "สามีตีตรา" จากบทบาทสายน้ำผึ้ง ทำให้เธอได้รับรางวัลโทรทัศน์ทองคำและรางวัลนาฏราช ในสาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม
ปัจจุบันเธอคบหากับพุฒิชัย เกษตรสิน หรือดีเจพุฒ และได้เข้าพิธีมงคลสมรสเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561
ช่องเวิร์คพอยท์
ลูกตลกตกไม่ไกลต้น
ลูกตลกตกไม่ไกลต้น เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายเมื่อวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2549 เขียนบทภาพยนตร์โดย บัณฑิต ฤทธิ์ถกล จำหน่ายโดย พระนครฟิล์ม กำกับการแสดงโดย วรวิทย์ ผ่องอินทรีย์, โสภณ นิ่มอนงค์, วรวุฒิ ชวนอยู่, ปฏิภาณ คณาสานสมบัติ
ณ โรงเรียน 2 โรงเรียน ซึ่งใช้รั้วกลางรวมกัน โรงเรียนหนึ่งเป็นวัดโทรมๆ ส่วนโรงเรียนหนึ่งเป็นโรงเรียนเอกชนหรูหรา ความแตกต่างของนักเรียน ครูและผู้ปกครองจึงแตกต่างกันในเรื่องฐานะอย่างชัดเจน
จนกระทั่งเด็กนักเรียนเล็กๆ 2 คนซึ่งเป็นเพื่อนกันแต่อยู่กันคนละโรงเรียน กินไอศครีมหยอกล้อกันด้วยความสนุกสนาน แล้วอุบัติเหตุทางอารมณ์ก็เกิดขึ้น เมื่อรุ่นพี่ทั้ง 2 โรงเรียนเข้ามายุ่งด้วย จนเรื่องราวบานปลายไปถึงผู้ปกครองและครูใหญ่ทั้ง 2 โรงเรียนต้องพยายามไกล่เกลี่ยให้ความขัดแย้งลดลงเรื่องก็เหมือนจะจบลงด้วยดี
แต่จากเรื่องเด็กๆ ก็กลับเป็นเรื่องใหญ่โตขึ้นไปอีกเมื่อครูทั้ง 2 โรงเรียนกลับเป็นฝ่ายทะเลาะกันเองจากการที่จะพยายามไกล่เกลี่ยก็กลายเป็นคุยข่มกัน ที่เคยจะจัดงานแข่งขันเพื่อเชื่อมความสัมพันธ์กลับกลายเป็นการแข่งขันกันอย่างเอาเป็นเอาตายเพื่อชัยชนะ 
การแข่งขันครั้งแรกดำเนินไปท่ามกลางความขัดแย้งของเด็กทั้ง 2 โรงเรียน จนทำให้เกิดอุบัติเหตุระหว่างการแข่งขัน ทำให้นักดนตรีทั้ง 2 โรงเรียนบาดเจ็บ อาจารย์ทั้ง 2 โรงเรียน จึงเรียกเด็กๆ ที่ก่อเรื่องมาฝึกดนตรีเพื่อเป็นตัวแทนในการแข่งขันครั้งต่อไป
ในช่วงเวลาฝึกดนตรีกันนี่เองเด็กๆ ได้สนุกสนานร่วมกัน การแข่งขันครั้งที่ 2 จึงเป็นไปด้วยความราบรื่น เป็นการแข่งขันดนตรีที่เปลี่ยนแปลงไปโดยถนัดตา เพราะเด็กๆ ของทั้งสองโรงเรียน ร่วมเล่นดนตรีกันด้วยความสนุกสนาน
การแข่งขันเพื่อชัยชนะจึงกลายเป็นการเชื่อมความสัมพันธ์ไปโดยปริยายด้วยตัวเด็กๆ เองส่วนครูใหญ่ทั้ง 2 โรงเรียนเห็นเหตุการณ์กลับกลายเป็นอย่างนี้ก็อายเด็กพากันจับมือและจบความขัดแย้งลง
การปัดเศษ
การปัดเศษ หรือ การปัดเลข หมายถึงการลดทอนเลขนัยสำคัญของจำนวนจำนวนหนึ่ง ผลที่ได้จากการปัดเศษจะได้จำนวนที่มีตัวเลขอื่นที่ไม่ใช่ศูนย์ลดน้อยลง และทำให้ความแม่นยำลดลง แต่สามารถนำไปใช้ต่อได้สะดวกยิ่งขึ้น ตัวอย่างเช่น 73 สามารถปัดเศษในหลักสิบได้ใกล้เคียงที่สุดเป็น 70 เพราะว่า 73 มีค่าใกล้เคียง 70 มากกว่า 80 อย่างไรก็ตามกฎเกณฑ์ในการปัดเศษอาจมีวิธีแตกต่างกันออกไป
วิธีนี้เป็นวิธีที่ใช้กันทั่วไปในทางคณิตศาสตร์ เป็นหนึ่งในวิธีที่สอนในชั้นเรียนประถมศึกษา อาจเรียกว่าเป็น "การปัดเศษเลขคณิตแบบสมมาตร (symmetric arithmetic rounding)" หรือ "การปัดเศษโดยครึ่งหนึ่งให้ปัดขึ้น (round-half-up)" มีหลักการดังนี้
สำหรับจำนวนลบ การปัดเศษให้ทำกับค่าสัมบูรณ์ของจำนวนนั้นก่อนแล้วจึงใส่เครื่องหมายลบกลับเข้าไป
สำหรับ "การปัดเศษเลขคณิตแบบอสมมาตร (asymmetric arithmetic rounding)" แตกต่างจากแบบแรกเพียงเล็กน้อย กฎเกณฑ์การปัดเศษในจำนวนบวกจะเหมือนกัน แต่ในกรณีที่เป็นจำนวนลบ การปัดเศษจะเป็นไปตามความมากน้อยที่เป็นจริง ซึ่งเมื่อตัวเลขที่พิจารณาเท่ากับ 5 แล้วตามด้วย 0 ทั้งหมด จะเป็นการปัดไปยังจำนวนที่น้อยกว่าแทน
วิธีการนี้มีชื่อเรียกหลายอย่างเช่น "unbiased rounding, convergent rounding, statistician's rounding, Dutch rounding, Gaussian rounding, bankers' rounding" แต่สามารถเรียกรวมกันได้ว่าเป็น "การปัดเศษเลขคู่ (round-to-even)" มีหลักการดังนี้
ส่วน "การปัดเศษเลขคี่ (round-to-odd)" คล้ายกับการปัดเศษเลขคู่ แต่ต่างกันที่เงื่อนไขสุดท้าย นั่นคือหากเป็นเลขคี่ให้ปัดลง หรือหากเป็นเลขคู่ให้ปัดขึ้น
วิธีการปัดเศษแบบอื่นๆ นั้นก็ยังคงมีอยู่ การใช้วิธีการเหล่านี้ในคอมพิวเตอร์และเครื่องคิดเลขเนื่องด้วยเหตุผลสองประการ คือเพื่อความเร็วในการคำนวณและการใช้ประโยชน์ในขั้นตอนวิธีบางอย่าง อาทิการปัดลงทั้งหมด (ฟังก์ชันพื้น) หรือการปัดขึ้นทั้งหมด (ฟังก์ชันเพดาน) ให้เป็นจำนวนเต็มที่ใกล้เคียง ภาษาโปรแกรมต่างๆ มีฟังก์ชันการปัดเศษที่หลากหลายตามแต่ละวิธีที่ให้ไว้ แต่ฟังก์ชันชื่อเดียวกันในภาษาหนึ่งอาจใช้คนละวิธีการกับอีกภาษาหนึ่ง บางภาษาก็สามารถกำหนดได้เลยว่าจะเลือกใช้วิธีการปัดเศษแบบใด
ส่วนในทางสถิติศาสตร์และวิทยาศาสตร์ การใช้วิธีการอื่นนั้นเพื่อลดความเอนเอียงและความคลาดเคลื่อนสะสมของการปัดเศษ (การปัดเศษเลขคู่ก็เป็นหนึ่งในนั้น) เช่นวิธีการ "Stochastic rounding" เมื่อพบค่ากึ่งกลางจำนวนเต็มเหมือนกันสองจำนวน (เช่น 3.5) จำนวนหนึ่งจะถูกปัดขึ้นด้วยความน่าจะเป็น 0.5 และอีกจำนวนหนึ่งจะถูกปัดลงด้วยความน่าจะเป็น 0.5 เช่นกัน ซึ่งวิธีการนี้จะทำงานแบบสุ่ม ดังนั้นเมื่อข้อมูลเดียวกันคำนวณการปัดเศษสองครั้งอาจให้ผลต่างกัน
ซินเดอเรลล่า (วงดนตรี)
ซินเดอเรลล่า (Cinderella) เป็นวงดนตรีฮาร์ดร็อกสัญชาติอเมริกัน มีถิ่นกำเนิดจากเมืองฟิลาเดลเฟีย รัฐเพนซิลเวเนีย ตั้งแต่กลางทศวรรษ 1980 จนถึงปัจจุบัน มีชื่อเสียงในการแสดงสด มีผลงานอัลบั้มทั้งสิ้น 4 อัลบั้ม และอัลบั้มบันทึกการแสดงสดอีกจำนวนหนึ่ง มียอดขายอัลบั้มทั้งสิ้น 18 ล้านชุด
วงซินเดอเรลล่า ก่อตั้งโดยนักดนตรีสองคน คือ ทอม คีเฟอร์ (Tom Keifer) นักแต่งเพลง นักกีตาร์ และคีย์บอร์ด กับเอริค บริททิงแฮม (Eric Brittingham) มือเบส และเจฟ แลบาร์ (Jeff LaBar) มือกีตาร์ ที่เข้ามาร่วมวงตั้งแต่ ค.ศ. 1985 และเฟร็ด คูรีย์ (Fred Coury) มือกลอง เข้ามาร่วมวงช่วง ค.ศ. 1986-1991 และ 1996 จนถึงปัจจุบัน
เซนต์คริสโตเฟอร์-เนวิส-แองกวิลลา
เซนต์คริสโตเฟอร์-เนวิส-แองกวิลลา เป็นชื่ออาณานิคมโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักรในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ซึ่งตั้งอยู่ในแถบทะเลแคริบเบียน ประกอบด้วยดินแดนของแองกวิลลาและประเทศเซนต์คิตส์และเนวิสในปัจจุบัน รัฐดังกล่าวนี้ต่อมาได้กลายเป็นมณฑลหนึ่งของสหพันธรัฐเวสต์อินดิสในปี ค.ศ. 1958 (พ.ศ. 2501) จนกระทั่งเมื่อสหพันธรัฐดังกล่าวได้ล้มเลิกลงในปี ค.ศ. 1962 (พ.ศ. 2505) เซนต์คริสโตเฟอร์-เนวิส-แองกวิลาก็ได้เป็นประเทศอิสระ ซึ่งได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการเคลื่อนไหวทางการเมืองเพื่อรวมตัวเป็นสหภาพกับประเทศอื่นอยู่หลายครั้ง
ในปี ค.ศ. 1967 (พ.ศ. 2510) เซนต์คริสโตเฟอร์-เนวิส-แองกวิลา ได้รับมอบอำนาจปกครองตนเองด้านกิจการภายในอย่างเต็มที่จากสหราชอาณาจักร ต่อมาในปี พ.ศ. 2514 แองกวิลลาได้พยายามก่อกบฏเพื่อแยกตัวเป็นอิสระจนสำเร็จแต่ก็เป็นประเทศเอกราชได้เพียงไม่นานนัก ถึงปี ค.ศ. 1980 (พ.ศ. 2523) แองกวิลลาจึงแยกตัวจากเซนต์คริสโตเฟอร์-เนวิส-แองกวิลาอย่างเป็นทางการโดยยังคงสถานะเป็นอาณานิคมโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักรจนถึงปัจจุบัน ส่วนดินแดนที่เหลือภายหลังก็ได้รับเอกราชและสถาปนาเป็นประเทศเอกราชในชื่อเซนต์คิตส์และเนวิสเมื่อปี ค.ศ. 1983 (พ.ศ. 2526)
ปาเต
ปาเต () เป็นอาหารยุโรปประเภทหนึ่ง ในภาษาฝรั่งเศสหมายถึงเนื้อบดผสมไขมัน ปาเตโดยทั่วไปมีลักษณะเป็นซอสสำหรับทา ทำจากเนื้อบดละเอียดหรือส่วนผสมของเนื้อและตับบดหยาบ ๆ และมักผสมไขมัน ผัก สมุนไพร เครื่องเทศ หรือไวน์ เป็นต้น
ในประเทศฝรั่งเศสและประเทศเบลเยียม ปาเตอาจใช้เป็นไส้พายหรือขนมปังแถว เรียก "ปาเตอ็องครุต" () หรือใช้อบด้วยแตร์รีนหรือแม่พิมพ์แบบอื่น เรียก "ปาเตอ็องแตรีน" () ปาเตประเภทที่มีชื่อเสียงที่สุดคือ "ปาเตเดอฟัวกรา" () ทำจากตับของห่านที่ขุนจนอ้วน คำว่า "ฟัวกราอ็องตีเย" () หมายถึง ตับห่านธรรมดาที่ได้รับการปรุงสุกและหั่นเป็นแผ่น ไม่ใช่ปาเต
ส่วนในประเทศเนเธอร์แลนด์ ประเทศเยอรมนี ประเทศฟินแลนด์ ประเทศฮังการี ประเทศสวีเดน และประเทศออสเตรีย ปาเตที่ทำจากตับบางชนิดจะมีลักษณะอ่อนยวบ โดยมากเป็นไส้กรอกที่ใช้ทานได้ ภาษาดัตช์เรียก "leverworst" ภาษาเยอรมันเรียก "leberwurst" ส่วนในสหรัฐอเมริกาเรียก "ลีเวอร์วูสต์" (liverwurst) หรือ "โบรนชวีเจอร์" (braunschweiger) ลีเวอร์วูสต์บางชนิดหั่นได้ ซึ่งในสหรัฐอเมริกานิยมใช้รับประทานคู่กับแซนด์วิช
ซินเดอเรลล่า (แก้ความกำกวม)
ซินเดอเรลล่า (Cinderella) สามารถหมายถึง
ออฟโรด
ออฟโรด (ภาษาอังกฤษ:Off road) เป็นกิจกรรมการขับรถ โดยมากจะเป็นรถยนต์ขับเคลื่อนสี่ล้อ (4WD) ไปในทางทุรกันดารมีความยากลำบากกว่าถนนปกติ เพื่อจุดประสงค์ต่างๆกัน เช่น การแข่งขัน การปฏิบัติงาน การท่องเที่ยว การทดสอบรถ การถ่ายทำรายการสารคดี การบำเพ็ญประโยชน์ การลำเลียงสิ่งของ ผู้คน ปัจจัยต่างๆ หรืออาจจะเป็นการขนส่งเพื่อการบรรเทาทุกข์สำหรับพื้นที่ภัยพิบัติ เช่นน้ำท่วม ดินถล่ม ฯลฯ เป็นการรวมกลุ่มคนที่รักการขับรถอาศัยการเตรียมการ การฝึกฝน การแก้ปัญหาเฉพาะหน้า การบำรุงดูแลรักษา การซ่อมแซมส่วนที่ชำรุดบกพร่อง การประชาสัมพันธ์ การประสานงาน เพื่อให้กิจกรรมสำเร็จ การเตรียมการด้านต่างๆ เช่น ยานพาหนะ บุคลากร เสบียงอาหาร น้ำดื่ม น้ำใช้ อุปกรณ์ที่พักนอน อุปกรณ์การประกอบอาหาร อะไหล่สำรอง ยา อุปกรณ์สื่อสาร
การประชาสัมพันธ์ - ชักชวนเพื่อนๆไปด้วย รวมๆกันไป ช่วยกันได้หลายอย่าง สร้างความสามัคคี
โรงเรียนหนองไผ่
โรงเรียนหนองไผ่ (, อักษรย่อ: น.ผ.) เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่ ตั้งอยู่เลขที่ 700 หมู่ 6 ตำบลหนองไผ่ อำเภอหนองไผ่ จังหวัดเพชรบูรณ์ ติดทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 21 ห่างจากเทศบาลเมืองเพชรบูรณ์ 58 กิโลเมตร มีพื้นที่ 80 ไร่ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 40 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน
โรงเรียนหนองไผ่ ได้รับอนุญาตจากกระทรวงศึกษาธิการ ให้เปิดทำการสอนเมื่อปีการศึกษา 2507 เป็นโรงเรียนสหศึกษา ทั้งนี้มีสาเหตุเนื่องในปีการศึกษา 2506 นักเรียนที่จบการศึกษาชั้นประถมศึกษาปีที่ 7 ของอำเภอหนองไผ่ ไม่มีโรงเรียนระดับมัธยมศึกษาที่จะศึกษาต่อภายในอำเภอ การเดินทางไปศึกษาต่อที่อำเภอเมืองมีระยะทางไกลมาก การคมนาคมไม่สะดวก ผู้ปกครองนักเรียนจำนวนหนึ่งได้ทำหนังสือไปที่อำเภอหนองไผ่ เพื่อขอให้ทำเรื่องขออนุญาตเปิดโรงเรียนมัธยมศึกษาในปีการศึกษา 2507 โดยมีเงื่อนไขว่าอำเภอหนองไผ่จะต้องจัดหาที่ดินจำนวนไม่น้อยกว่า 35 ไร่ และจะต้องมีอาคารเรียนชั่วคราว ซึ่งอำเภอหนองไผ่ได้ดำเนินการตามเงื่อนไขทั้ง 2 ประการได้สำเร็จ ได้จัดสรรที่ดินสำหรับจัดตั้งโรงเรียนเนื้อที่ 80 ไร่ ซึ่งเป็นที่สงวนของกระทรวงมหาดไทย สงวนไว้สำหรับตั้งสถานที่ราชการของอำเภอหนองไผ่
สำหรับอาคารเรียน พ่อค้า ประชาชน และข้าราชการ ร่วมกันจัดงานวันครู (15 - 17 มกราคม 2507) เพื่อหารายได้เป็นค่าใช้จ่ายในการก่อสร้าง และดำเนินการก่อสร้างอาคารไม้ชั้นเดียว 4 ห้องเรียน กรมสามัญศึกษา (กรมวิสามัญเดิม) แต่งตั้งให้นายชนินทร์ สุพลพิชิต ครูโรงเรียนเพชรพิยาคม อำเภอเมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์ ดำรงตำแหน่งครูใหญ่ในโรงเรียนหนองไผ่ และบรรจุแต่งตั้ง นายธีรรัตน์ กิจจารักษ์ วุฒิ กศ.บ. ดำรงตำแหน่งครูตรีโรงเรียนหนองไผ่อีก 1 คน
โรงเรียนหนองไผ่ ได้ขยายเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดกลาง และขนาดใหญ่เป็นลำดับ นายชนินทร์ สุพลพิชิต ครูใหญ่นั้น ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นอาจารย์และเป็นผู้อำนวยการโรงเรียนหนองไผ่ ในปีการศึกษา 2525 และปีการศึกษา 2527 ตามลำดับ เมื่อโรงเรียนหนองไผ่มีอายุการก่อตั้งครบ 20 ปี คณะศิษย์เก่าและครู - อาจารย์ โรงเรียนหนองไผ่ ได้จัดหาทุนตั้งมูลนิธิ "อาจารย์ชนินทร์ สุพลพิชิต" เพื่อนำดอกผลเป็นการศึกษาแก่นักเรียนโรงเรียนหนองไผ่สืบไป
ปี พ.ศ. 2526 สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก สมเด็จพระสังฆราชองค์ที่ 18 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ทรงพระเมตตาธิคุณ โปรดรับโรงเรียนหนองไผ่ไว้ในพระอุปถัมภ์ เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม 2526 โดยผู้อำนวยการโรงเรียนหนองไผ่เข้าเฝ้าเพื่อถวายตัวและรับพระโอวาท ณ วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร ต่อมาโรงเรียนได้ดำเนินการสร้างหอพระ "พระพุทธปฏิมาวาสนัฎฐารสม์" พระพุทธประจำพระองค์ที่ทำพิธีพุทธาภิเษก เมื่อวโรกาสพระชนมายุครบ 7 รอบ ซึ่งโรงเรียนหนองไผ่ได้ดำเนินการทำพิธีวางศิลาฤกษ์สร้างหอพระ เมื่อวันที่ 19 มิถุนายน 2529 การก่อสร้างแล้วเสร็จสมบูรณ์ เมื่อเดือนธันวาคม 2529 และได้นำความขึ้นกราบทูล เพื่อขอประทานพระพุทธรูปมาประดิษฐาน ณ โรงเรียนหนองไผ่ สมเด็จพระสังฆราช ได้ประทานให้เมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2530 ซึ่งได้อัญเชิญมาประดิษฐานไว้เพื่อเป็นการเทิดพระเกียรติองค์สมเด็จพระสังฆราช (วาสนมหาเถระ) และเพื่อเป็นสิริมงคล เป็นเครื่องยึดเหนี่ยว เป็นศูนย์รวมจิตใจ ของครู นักเรียน บุคลากรโรงเรียนหนองไผ่ ตลอดจนประชาชนทั่วไป
สัญลักษณ์โรงเรียนหนองไผ่ลักษณะเป็นวงกลม 3 ชั้น บรรจตัวอักษร น.ผ. ซึ่งเป็นอักษรย่อชื่อโรงเรียนหนองไผ่อยู่ภายใต้ฉัตร 3 ชั้น หมายถึง สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก ทรงเมตตารับโรงเรียนหนองไผ่ไว้ในพระอุปถัมภ์ ตอนล่างวงกลมมีข้อความว่า "โรงเรียนหนองไผ่" และ "ในพระสังฆราชูปถัมภ์" โค้งตามลักษณะวงกลม
ฮาร์โลว์ แชปลีย์
ฮาร์โลว์ แชปลีย์ (; 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1885 - 20 ตุลาคม ค.ศ. 1972) เป็นนักดาราศาสตร์ชาวอเมริกัน ผู้ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างช่วงเวลากับการส่องสว่างของดาวแปรแสงเซฟิอิด (ซึ่งค้นพบโดย เฮนเรียตตา สวาน ลีอาวิตต์) สำหรับใช้คำนวณระยะห่างของกระจุกดาวทรงกลม แชปลีย์เป็นคนแรกที่ทำการคำนวณว่าดาราจักรทางช้างเผือกมีขนาดใหญ่กว่าที่เคยเชื่อกันมามาก และตำแหน่งของดวงอาทิตย์ของเราที่เชื่อกันว่าอยู่บริเวณศูนย์กลางของดาราจักร เป็นตำแหน่งที่ไม่ถูกต้อง แชปลีย์ได้เข้าร่วมในการโต้วาทีครั้งใหญ่กับ เฮเบอร์ ดี. เคอร์ติส ที่เรียกว่า "The Great Debate" ว่าด้วยลักษณะของเนบิวลากับดาราจักร และขนาดของเอกภพ การโต้วาทีจัดขึ้นในวันที่ 26 เมษายน ค.ศ. 1920 โดยแชปลีย์คัดค้านแนวคิดที่ว่าดวงอาทิตย์อยู่ใกล้กับศูนย์กลางของดาราจักร ทั้งยังเสนอแนวคิดว่า กระจุกดาวทรงกลมกับเนบิวลาแบบกังหันที่แท้อยู่ในดาราจักรทางช้างเผือกนี้เอง ประเด็นหลังนี้เขาคิดผิด แต่ความเห็นของเขาในประเด็นแรกนั้นถูกต้อง
ช่วงคริสต์ทศวรรษ 1940 แชปลีย์ได้ช่วยเหลือทางรัฐบาลหาเงินทุนก่อตั้งองค์กรวิชาการทางวิทยาศาสตร์หลายแห่ง รวมถึง มูลนิธิวิทยาศาสตร์แห่งชาติสหรัฐอเมริกา (National Science Foundation: NSF) และยังมีส่วนสำคัญในการเพิ่มบทบาทของ "S" (Science) ให้แก่องค์การยูเนสโก (UNESCO: United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization)
เฮเบอร์ เคอร์ติส
เฮเบอร์ โดสต์ เคอร์ติส (; 27 มิถุนายน ค.ศ. 1872 - 9 มกราคม ค.ศ. 1942) เป็นนักดาราศาสตร์ชาวอเมริกัน ผู้อำนวยการหอดูดาวอัลเลเกอนี (Allegheny Observatory) เป็นที่รู้จักจากการเข้าร่วมการโต้วาทีครั้งใหญ่ "The Great Debate" กับ ฮาร์โลว์ แชปลีย์ ในปี ค.ศ. 1920 ว่าด้วยลักษณะของเนบิวลากับดาราจักร และขนาดของเอกภพ
วิลเลียม พาร์สันส์ เอิร์ลแห่งรอสส์ที่ 3
วิลเลียม พาร์สันส์ เอิร์ลแห่งรอสส์ที่ 3 (; 17 มิถุนายน ค.ศ. 1800 — 31 ตุลาคม ค.ศ. 1867) เป็นนักดาราศาสตร์ชาวอังกฤษ ผู้สร้างกล้องโทรทรรศน์ที่ใหญ่ที่สุดในโลกเมื่อปี ค.ศ. 1845 และยังคงเป็นกล้องโทรทรรศน์ที่ใหญ่ที่สุดในโลกตลอดช่วงศตวรรษนั้น เขาได้ศึกษาห้วงอวกาศผ่านกล้องโทรทรรศน์นี้และได้ค้นพบดาราจักรเป็นจำนวนมาก
เขาเกิดที่มณฑลยอร์คเชอร์ ประเทศอังกฤษ เข้ารับการศึกษาที่ทรินิตี้คอลเลจ และจบการศึกษาเกียรตินิยมอันดับหนึ่งสาขาคณิตศาสตร์จากวิทยาลัยแมกดาเลน มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด เมื่อปี ค.ศ. 1822 ได้รับตำแหน่ง เอิร์ล พร้อมที่ดินในไอร์แลนด์สืบต่อจากบิดาในปี ค.ศ. 1841
ลอร์ดรอสส์ได้เป็นสมาชิกรัฐสภาอังกฤษระหว่างปี ค.ศ. 1821 - 1834 หลังจากนั้นได้เป็นตัวแทนสมาชิกสภาขุนนางชาวไอริชตั้งแต่ ค.ศ. 1845 เขาเป็นประธานราชสมาคมดาราศาสตร์ระหว่าง ค.ศ. 1848 - 1854 และเป็นอธิการบดีของวิทยาลัยทรินิตี้ มหาวิทยาลัยดับลิน ระหว่าง ค.ศ. 1862 - 1867
ลอร์ดรอสส์สร้างกล้องโทรทรรศน์ขนาด 72 นิ้ว (183 ซม.) ชื่อ "Leviathan of Parsonstown" ในราวคริสต์ทศวรรษ 1840 โดยต้องคิดค้นและพัฒนาเทคนิคมากมายหลายประการสำหรับประกอบขึ้นเป็นกล้องโทรทรรศน์นี้ ทำให้กลายเป็นกล้องที่ล้ำสมัยที่สุดในยุคของเขา เขาเริ่มต้นสร้างในปี ค.ศ. 1845 และเริ่มนำมาใช้งานในปี ค.ศ. 1847 เพื่อใช้แทนที่กล้องโทรทรรศน์ขนาด 36 นิ้ว ที่เขาได้สร้างไว้ก่อนหน้านี้
ลอร์ดรอสส์เป็นผู้นำการศึกษาดาราศาสตร์หลายประการ เขาค้นพบลักษณะแบบกังหัน (หรือแบบก้นหอย) ที่เกิดกับเนบิวลาจำนวนหนึ่ง ปัจจุบันเป็นที่รู้จักกันในชื่อ ดาราจักรแบบก้นหอย (spiral galaxy) ดาราจักรแบบก้นหอยแห่งแรกที่เขาตรวจพบคือดาราจักร M51 ภาพวาดของเขาคล้ายคลึงกับภาพถ่ายในยุคปัจจุบันอย่างมาก ปัจจุบันเรารู้จักดาราจักรนี้ในชื่อ ดาราจักรน้ำวน (Whirlpool Galaxy)
ลอร์ดรอสส์เป็นผู้ตั้งชื่อให้เนบิวลารูปปู ตามภาพที่เขามองเห็นผ่านกล้องโทรทรรศน์ขนาด 36 นิ้วซึ่งดาราจักรมีภาพปรากฏคล้ายปู หลังจากที่กล้องโทรทรรศน์ใหม่ขนาด 72 นิ้วได้นำมาใช้งานแล้ว เขาได้วาดภาพเนบิวลานี้ขึ้นใหม่ให้ชัดเจนยิ่งขึ้น แต่ชื่อดั้งเดิมของมันก็เป็นที่รู้จักไปเสียแล้ว
วอน (สกุลเงินเกาหลีเหนือ)
วอน คือสกุลเงินที่เกาหลีเหนือใช้เป็นสกุลเงินในปัจจุบัน ซึ่ง 1000 วอน เทียบเป็นเงินไทยประมาณ 35 บาท มีธนบัตรเพียง 9 แบบเท่านั้น คือ ธนบัตรใบละ 5 วอน ธนบัตรใบละ 10 วอน ธนบัตรใบละ 50 วอน ธนบัตรใบละ 100 วอน ธนบัตรใบละ 200 วอน ธนบัตรใบละ 500 วอน ธนบัตรใบละ 1000 วอน ธนบัตรใบละ 2000 วอน และ ธนบัตรใบละ 5000 วอนเกาหลีเหนือ เพิ่งมีการปรับเปลี่ยนรูปแบบธนบัตรแบบใหม่ออกมาใช้ โดย แบงค์ 5000 วอน เริ่มนำออกมาใช้เมื่อวันที่ 2 มกราคม ค.ศ. 2006 ส่วนธนบัตรใบละ 1000 และ 10000 วอน เริ่มออกมาใช้เมื่อวันที่ 22 มกราคม ค.ศ. 2007 นี้โดยธนบัตรแบบใหม่จะมีรูปร่างเล็กกว่าของเดิม
วัตถุท้องฟ้าของเมซีเย
วัตถุท้องฟ้าของเมซีเย () เป็นกลุ่มของวัตถุทางดาราศาสตร์ที่มีการจัดหมวดหมู่ขึ้นเป็นครั้งแรก โดยนักดาราศาสตร์ชาวฝรั่งเศส ชื่อ ชาร์ล เมซีเย ในผลงานชุด ""Catalogue des Nébuleuses et des Amas d'Étoiles"" (รายการเนบิวลาและกระจุกดาว) ซึ่งเผยแพร่ในปี ค.ศ. 1771 แนวคิดเริ่มแรกของการจัดทำรายการวัตถุทางดาราศาสตร์นี้ เนื่องจากเมซีเยเป็นนักล่าดาวหาง และมีความสับสนกับวัตถุท้องฟ้าบางอย่างที่ดูคล้ายดาวหางแต่ไม่ใช่ดาวหาง เขาจึงจัดทำรายการวัตถุท้องฟ้าขึ้น โดยความช่วยเหลือของเพื่อนร่วมงานชื่อ ปีแยร์ เมแช็ง (Pierre Méchain)
รายการวัตถุชุดแรกมี 45 รายการ ตั้งแต่หมายเลข M1 ถึง M45 ส่วนชุดสุดท้ายที่พิมพ์เผยแพร่โดยเมซีเย มี 103 รายการ ต่อมามีการเพิ่มรายการเข้าไปโดยนักดาราศาสตร์คนอื่น เนื่องจากเห็นว่ามีการบันทึกเพิ่มเติมจากเมซีเยและเมไคน์ แสดงให้เห็นว่าคนทั้งสองรู้จักวัตถุท้องฟ้าเหล่านั้นอยู่แล้ว ผู้แรกที่เพิ่มรายการวัตถุท้องฟ้าเข้าไปเป็นรายการที่ M104 คือ คามิลล์ ฟลามเมเรียน ในปี ค.ศ. 1921 ต่อมาหมายเลข M105 ถึง M107 เพิ่มโดย เฮเลน ซอว์เยอร์ ฮอกก์ ในปี 1947 รายการที่ M108 และ M109 เพิ่มโดย โอเวน กินเกอริช ในปี 1960 สุดท้ายหมายเลข M110 เพิ่มโดย เคนเนธ กลิน โจนส์ อนึ่ง วัตถุท้องฟ้าหมายเลข M102 ไม่สามารถระบุได้อย่างชัดเจน เป็นไปได้ว่าอาจเป็นดาราจักร M101 หรือดาราจักร NGC 5866 ก็ได้
รายการวัตถุท้องฟ้าของเมซีเยมีแต่เฉพาะสิ่งที่ปรากฏอยู่บนท้องฟ้าซีกเหนือ เนื่องจากเขาเติบโตและทำงานอยู่แต่เฉพาะในประเทศฝรั่งเศส ดังนั้นวัตถุท้องฟ้าสำคัญบางรายการทางซีกโลกใต้ เช่น เมฆแมเจลแลนใหญ่และเล็ก จึงไม่ได้อยู่ในรายการนี้ด้วย นอกจากนี้ วัตถุท้องฟ้าของเมซีเยได้มาจากการสังเกตการณ์ผ่านกล้องสองตาหรือกล้องโทรทรรศน์ขนาดเล็ก ดังนั้น นักดาราศาสตร์สมัครเล่นทั่วไปก็สามารถมองเห็นวัตถุท้องฟ้าเหล่านั้นได้ ในช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิจะมีการจัดการ "เมซีเยมาราธอน" โดยนักดาราศาสตร์สมัครเล่นมาแข่งขันกันเพื่อค้นหาวัตถุท้องฟ้าของเมซีเย เนื่องจากฟ้ากระจ่างจนสามารถมองเห็นวัตถุท้องฟ้าในรายการได้ทั้งหมด
สมาคมการจำนองแห่งชาติของรัฐบาลกลาง
สมาคมการจำนองแห่งชาติของรัฐบาลกลาง () หรือที่มักเรียกว่า แฟนนี เม () เป็นบริษัทมหาชนที่ถูกก่อตั้งให้เป็นสถาบันทางการเงินของรัฐในปี พ.ศ. 2481 ในช่วงที่เกิดเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ และถูกเปลี่ยนสภาพเป็นบริษัทมหาชนซึ่งอยู่ภายใต้การสนับสนุนของรัฐบาลสหรัฐฯในปี พ.ศ. 2511 แฟนนี เมไม่ได้ทำหน้าที่ปล่อยสินเชื่อบ้านให้กับผู้บริโภคโดยตรง แต่มีหน้าที่หลักอยู่ในตลาดรอง
โรเบิร์ต จูเลียส ทรัมเพลอร์
โรเบิร์ต จูเลียส ทรัมเพลอร์ (; 2 ตุลาคม ค.ศ. 1886 - 10 กันยายน ค.ศ. 1956) เป็นนักดาราศาสตร์ชาวอเมริกัน-สวิส เกิดที่เมืองซูริค ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ต่อมาได้ไปศึกษาต่อที่เยอรมันและได้รับปริญญาเอกในปี ค.ศ. 1910 ต่อมาระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เขาลี้ภัยมายังสหรัฐอเมริกา ได้เข้าทำงานที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย โดยประจำที่หอดูดาวอัลเลเกอนี ต่อมาได้ย้ายไปยังหอดูดาวลิค โอนสัญชาติมาเป็นชาวอเมริกันในปี ค.ศ. 1921 และได้รับเลือกเป็นสมาชิกสมาคมวิชาการวิทยาศาสตร์แห่งชาติสหรัฐอเมริกา (United States National Academy of Sciences) ในปี ค.ศ. 1932
ทรัมเพลอร์มีชื่อเสียงจากการสังเกตการณ์ความสว่างของกระจุกดาวเปิดอันห่างไกลแห่งหนึ่งว่ามีความสว่างน้อยกว่าที่ควรจะเป็น และดาวก็มีลักษณะค่อนข้างเป็นสีแดง ซึ่งเกิดจากฝุ่นระหว่างดวงดาวที่กระจัดกระจายอยู่ทั่วไปในดาราจักรทำให้เกิดการดูดกลืนแสง
ทรัมเพลอร์ทำการศึกษาและจัดหมวดหมู่กระจุกดาวเปิด เพื่อพยายามระบุขนาดของดาราจักรทางช้างเผือก ในครั้งแรกเขาวิเคราะห์ว่าดาราจักรทางช้างเผือกน่าจะมีขนาดไม่เกิน 10,000 พาร์เซก โดยมีดวงอาทิตย์อยู่ใกล้ศูนย์กลางของดาราจักร แต่ต่อมาเขาได้แก้ไขรายงานชิ้นนี้ใหม่ จากการศึกษากระจุกดาวเปิดทำให้เขาคิดค้นระบบจัดประเภทของกระจุกดาวโดยใช้รหัสสื่อถึงความหนาแน่นที่ศูนย์กลางของกระจุกดาว ระดับความสว่างของดาวฤกษ์แต่ละดวง ตลอดจนจำนวนดาวในกระจุกดาวนั้นๆ ระบบการจัดประเภทกระจุกดาวเปิดนี้ต่อมาเรียกว่า การจัดประเภทของทรัมเพลอร์ (Trumpler classification) ซึ่งยังคงใช้งานอยู่จนถึงปัจจุบัน
รายชื่อวัตถุท้องฟ้าของเมซีเย
วัตถุท้องฟ้าของเมซีเย เป็นกลุ่มของวัตถุทางดาราศาสตร์ที่มีการจัดหมวดหมู่ขึ้นโดยนักดาราศาสตร์ชาวฝรั่งเศส ชื่อ ชาร์ล เมซีเย ในผลงานชุด ""Catalogue des Nébuleuses et des Amas d'Étoiles"" (รายการเนบิวลาและกระจุกดาว) ซึ่งเผยแพร่ในปี ค.ศ. 1771 ฉบับแก้ไขครั้งล่าสุด (จากผลสังเกตการณ์ของเมซีเย) จัดทำในปี ค.ศ. 1966 ที่มาของการจัดทำรายการวัตถุท้องฟ้านี้ เนื่องจากเมซีเยเป็นนักล่าดาวหาง และมีความสับสนกับวัตถุท้องฟ้าบางอย่างที่ดูคล้ายดาวหางแต่ไม่ใช่ดาวหาง เขาจึงจัดทำรายการวัตถุท้องฟ้าขึ้น รายการวัตถุท้องฟ้าของเมซีเยเป็นหนึ่งในบรรดารายชื่อทางดาราศาสตร์ที่มีชื่อเสียงมากที่สุด วัตถุท้องฟ้าของเมซีเยหลายรายการยังถูกเรียกด้วยชื่อรหัสเมซีเยอยู่จนถึงปัจจุบัน
รายการวัตถุชุดแรกมี 45 รายการ ตั้งแต่หมายเลข M1 ถึง M45 ส่วนชุดสุดท้ายที่พิมพ์เผยแพร่โดยเมซีเย มี 103 รายการ ต่อมามีการเพิ่มรายการเข้าไปโดยนักดาราศาสตร์คนอื่นจนกระทั่งชุดล่าสุดมี 110 รายการ
วัตถุท้องฟ้าของเมซีเย
เอ็กซ์ตรีมแชมเปียนชิพเรสต์ลิง
เอ็กซ์ตรีม แชมเปี้ยนชิพ เรสต์ลิงเป็นสมาคมมวยปล้ำที่ก่อตั้งเมื่อ ค.ศ.1992 ถึง ค.ศ.2001 โดย Tod Gordon และปิดทำการเมื่อผู้สืบทอด, Paul Heyman ต่อมา ทรัพย์สินทั้งหมดของสมาคม Extreme Championship Wrestling หรือ ECW ซึ่งถูกยึดภายหลังจากที่ประสบปัญหาจนล้มละลายในเดือนเมษายน ปี 2001 ก็ได้ถูกยึดเป็นกรรมสิทธิ์ของ WWF (ขณะนั้นเป็น WWE แล้ว) ในช่วงกลางปี 2003 นั่นเอง ต่อมา ในวันที่ 26 พฤษภาคม ปี 2006 WWE ได้ทำการรื้อฟื้นสมาคม Extreme Championship Wrestling หรือ ECW สมาคมมวยปล้ำฮาร์ดคอร์ที่มีชื่อเสียงมากที่สุดสมาคมหนึ่งในยุค 90 กลับมาอีกครั้งในรูปแบบของค่ายที่ 3 ของ WWE นอกเหนือไปจาก RAW และ SmackDown! โดยที่รายการ ECW ยุคใหม่นี้ ทำการออกอากาศทุกวันอังคารผ่านทางสถานีโทรทัศน์ Sci Fi Channel ซึ่งส่งผลทำให้ปัจจุบัน WWE มีรายการมวยปล้ำนำเสนอทั้งหมด 3 รายการ 3 ค่าย จนถึงในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 โดย วินซ์ แมคแมน ได้ออกมาประกาศในรายการ อีซีดับเบิลยู (ดับเบิลยูดับเบิลยูอี) เป็นตอนสุดท้าย ว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงรายการโทรทัศน์โดยยุบรายการ อีซีดับเบิลยู (ดับเบิลยูดับเบิลยูอี) และในวันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 ได้ถูกเปลี่ยนรายการแทน คือ ดับเบิลยูดับเบิลยูอี เอ็นเอ็กซ์ที หลังจากมีการชิงแชมป์โลก ECW เป็นแมทช์สุดท้ายระหว่าง คริสเตียน กับ อีซีคีล แจ็กสัน
ECW มีต้นกำเนิดในปี 1989 ภายใต้แบนเนอร์ ทริ-สเตทเรสต์ลิงแอไลแอนซ์ ที่เป็นเจ้าของโดย Joel Goodhart. ในปี 1992 Goodhart ขายหุ้นของ บริษัท ไปยังพันธมิตร, Tod Gordon เขาที่ในทางกลับกันการเปลี่ยนชื่อเป็นโปรโมชั่นตะวันออก Championship Wrestling เมื่อ Eastern Championship Wrestling ก่อตั้งขึ้นก็เป็นสมาชิกของสมาคมมวยปล้ำแห่งชาติ (NWA) ในขณะที่ "Hot Stuff" Eddie Gilbert ถูก Booker นำของภาคตะวันออก Championship Wrestling Eddie Gilbert หลังจากที่ล้มออกด้วย Tod Gordon, ถูกแทนที่ในเดือนกันยายนปี 1993 โดย Paul Heyman Heyman หรือที่รู้จักกันในโทรทัศน์เป็นอันตราย Paul E. , World Championship Wrestling (WCW) เพิ่งจากและถูกมองหาความท้าทายใหม่
Eastern Championship Wrestling ขัดมวยปล้ำมืออาชีพแบบร่วมสมัยซึ่งเป็นทำการตลาดที่มีต่อตระกูลมากขึ้น อะไรจะกลายเป็นผู้สืบทอดของตน Extreme Championship Wrestling มุ่งเพศชายระหว่าง 18-35, ทำลายข้อห้ามหลายอย่างในมวยปล้ำมืออาชีพเช่น blading Heyman ECW เห็นว่ามีมาตรฐานเทียบเท่ามวยปล้ำมืออาชีพในการเคลื่อนไหวของเพลง grunge ช่วงปี 1990 และมุ่งเน้นการ บริษัท ในทิศทางใหม่
การวิจัยเชิงบุกเบิก
การวิจัยเชิงบุกเบิก () คือประเภทของการวิจัยที่ปัญหายังไม่ได้รับการนิยามหรือบ่งชี้โดยชัดเจนมาก่อน การวิจัยเชิงบุกเบิกเอื้อให้ผู้วิจัยทำการออกแบบกระบวนการขั้นตอนการวิจัย การเก็บข้อมูล และการเลือกชื่อเรื่องได้ดีที่สุด ด้วยลักษณะการวิจัยพื้นฐานแบบนี้เองที่ได้ผลการวิจัยออกมาบ่อยครั้งว่าปัญหาที่นึกคาดไว้หรือที่ตั้งเป็นสมมุติฐานไว้ว่าไม่มีอยู่จริง
การวิจัยเชิงบุกเบิก มักพึ่งการวิจัยทุติยภูมิ () เช่น การทบทวนวรรณกรรม หรือการเข้าหาปัญหาเชิงปริมาณเช่นการสอบถามหรืออภิปรายอย่างไม่เป็นทางการกับผู้บริโภค, ลูกจ้าง, ฝ่ายบริหารจัดการหรือคู่แข่ง และเข้าสู่ปัญหาที่ลึกขึ้นโดยการสัมภาษณ์เชิงลึก การเจาะกลุ่ม (focus groups) วิธีถามแบบเลียบเคียง กรณีศึกษา หรือการศึกษานำร่อง อินเทอร์เน็ตช่วยให้วิธีวิจัยมีความเป็นปฏิสัมพันธ์ได้มาก เช่น RSS (รูปแบบหนึ่งของเว็บฟีด) สามารถให้ข้อมูลข่าวสารสำหรับการวิจัยที่มีประสิทธิภาพและทันสมัยมาก โปรแกรมค้นหาหลักๆ เช่น กูเกิลอเลิร์ต จะส่งข้อมูลที่ทั่วไปที่เกี่ยวข้องกับชื่อเรื่องวิจัยแก่ผู้วิจัยโดยอัตโนมัติทางอีเมล ส่วนโปรแกรมกูเกิลเทรนด์ สามารถสืบค้นข้อมูลเรื่องวิจัยที่ละเอียดเจาะจงแต่ได้ผลช้ากว่า นอกจากนี้ผู้วิจัยยังสามารถสร้างเว็บไซต์ที่เรียกว่า “บล็อก” เฉพาะของตนขึ้นเพื่อรองรับข้อมูลข่าวสารที่อาจป้อนเข้ามาถึงได้ทุกเนื้อหาวิชา
ผลของการวิจัยเชิงบุกเบิกมักไม่มีประโยชน์สำหรับการตัดสินใจโดยตัวของมันเอง แต่ในบางสถานการณ์ก็เป็นตัวเอื้อช่วยให้การเจาะลงลึกสู่รายละเอียดของการวิจัยแม่นยำขึ้น และแม้ว่าผลการวิจัยที่เป็นเชิงปริมาณอาจช่วยให้บ่งชี้หรือนิยามได้ชัดในระดับ “ทำไม” “อย่างไร” และ “เมื่อใด” ที่สิ่งนั้นเกิดขึ้น แต่ก็ไม่สามารถบอกผู้วิจัยได้ว่า “บ่อยเพียงใด” หรือ “มากน้อยเท่าใด”
การวิจัยเชิงบุกเบิกไม่อาจนำมาใช้ในการเป็นการทั่วไปได้ในด้านประชากรศาสตร์
ในหลายวงการทางสังคมศาสตร์ การวิจัยเชิงบุกเบิกเป็นการ “มุ่งค้นหาว่ามนุษย์ตกลงเห็นร่วมกันในคำถามได้อย่างไร, มนุษย์ให้ความหมายอะไรในการกระทำของตน, และประเด็นที่มนุษย์ห่วงใยมีอะไรบ้าง เป้าหมายการวิจัยทางสังคมศาสตร์ได้แก่การเรียนรู้ว่า “อะไรกำลังเกิดขึ้นที่นี่” และทำการลืบสวนหาปรากฏการณ์ทางสังคมโดยปราศจากการคาดการณ์ล่วงหน้า (Schutt, 2007) ระเบียบวิธีนี้ปัจจุบันเรียกว่า “ทฤษฎีพื้นฐาน” () ที่ใช้มุ่งสู่ “การวิจัยเชิงคุณภาพ” () หรือ “การวิจัยเชิงตีความ” (interpretive research) และเป็นความพยายามที่จะ “ขุดค้น” ทฤษฎีจากตัวข้อมูลเองมากกว่าจากสมมุติฐานที่ตั้งไว้
ในด้านการตลาด โครงการวิจัยแบ่งออกได้เป็น 3 ประเภทดังนี้
"การวิจัยเชิงบุกเบิกด้านการตลาด" วัตถุประสงค์ได้แก่การเก็บรวบรวมข้อมูลขั้นต้นพื่อนำมาใช้ในการบ่งชี้ปัญหาและเพื่อชี้แนะสมมุติฐาน (Kotler et al. 2006, p. 122)
"การวิจัยเชิงพรรณนา" วัตถุประสงค์ได้แก่การพรรณาถึงสิ่งต่างๆ เช่นศักยภาพของตลาดของผลิตภัณฑ์ หรือ ประชากรศาสตร์และทัศนคติของผู้บริโภคผู้ซื้ผลิตภัณฑ์ (Kotler et al. 2006, p. 122)
"การวิจัยเชิงสาเหตุ" วัตถุประสงค์คือการทดสอบสมมัติฐานเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของสาเหตุและผล (Kotler et al. 2006, p. 122)
วอล์คเกอร์ (สตาร์ วอร์ส)
วอล์คเกอร์ () คือพาหนะใดๆ ก็ตาม ซึ่งส่วนมากจะใช้ในทางทหาร ซึ่งจะใช้ขาเป็นตัวขับเคลื่อนหลักแทนที่จะเป็นตัวแรงดัน, ล้อ, หรือตีนตะขาบ ชื่อเรียกนี้อาจหมายถึงดรอยด์ขนาดใหญ่ที่มีขาก็ได้เช่นกัน (ส่วนใหญ่จะเป็นดรอยด์รบ) แม้ว่าดรอยด์นั้นจะใช้ศัพท์เฉพาะทางมากกว่าก็ตาม (อย่าง "สไปเดอร์ ดรอยด์" ) "สตาร์ วอร์ส"นั้นมักถูกนำวอล์คเกอร์และเครื่องจักรในภาพยนตร์ไปใช้ในสื่ออื่นๆ ตั้งแต่แอนนิเมชั่นของญี่ปุ่นจนถึงเกมส์อย่าง"Command and Conquer" ส่วนใหญ่แล้วจะคล้ายคลึงกับเอที-เอสที
นอกจากนั้น นักวิทยาศาสตร์ชาวญี่ปุ่นยังได้สร้าง ซึ่งอาจได้รับแรงบันดาลใจมากจากวอล์คเกอร์ใน"สตาร์ วอร์ส"
จอร์จ ลูคัสกล่าวว่าความคิดเดิมทีเรื่องวอล์คเกอร์นั้นมาจากรถยกของที่อยู่ที่ท่าเรือในโอคแลนค์
อีซีดับเบิลยู
อีซีดับเบิลยู ECW อาจหมายถึง
มวยปล้ำอาชีพ
วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
ทางทหาร
อื่น ๆ