hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
มาร์เกอริตแห่งวาลัว
มาร์เกอรีตแห่งวาลัวส์ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส (ภาษาอังกฤษ: Marguerite de Valois) (14 พฤษภาคม ค.ศ. 1553 - 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1615) มาร์เกอรีตประสูติเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1553 ที่พระราชวังแซงต์-แชร์แมง-ออง-เลย์ ในประเทศฝรั่งเศส เป็นพระธิดาของพระเจ้าอองรีที่ 2 แห่งฝรั่งเศสและพระราชินีแคทเธอรีน เดอ เมดิชิ เป็นพระราชินีในพระเจ้าอองรีที่ 4 แห่งฝรั่งเศส ระหว่างปี ค.ศ. 1589 ถึงปี ค.ศ. 1599 มาร์เกอรีตแห่งวาลัวส์สิ้นพระชนม์เมื่อ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1615 ที่ปารีส พระศพตั้งอยู่ที่ชาเปลของราชวงศ์วาลัวส์
มาร์เกอรีตแห่งวาลัวส์มีพระนามเล่นว่า “มาร์โกต์” ที่ตั้งโดยพระเชษฐา สามพระองค์ต่อมาเป็นพระเจ้าแผ่นดินฝรั่งเศส: พระเจ้าฟรองซัวส์ที่ 2, พระเจ้าชาร์ลที่ 9 และพระเจ้าอองรีที่ 3 ส่วนเอลิซาเบธแห่งวาลัวส์พระเชษฐภคินีเป็นพระชายาของพระเจ้าฟิลิปที่ 2 แห่งสเปน
แม้ว่ามาร์เกอรีตจะมีความสัมพันธ์อย่างลับๆ กับอองรีที่ 1 ดยุคแห่งกีส แต่เป็นไปไม่ได้ที่พระราชินีแคทเธอรีนจะทรงยอมให้ตระกูลกีส มามีโอกาสที่จะอำนาจปกครองฝรั่งเศส พระองค์จึงทรงพยายามจัดการจัดให้มาร์เกอรีตเสกสมรสกับพระราชโอรสของพระเจ้าฟิลิปที่ 2 เจ้าชายคาร์ลอสแห่งแอลตูเรียส์ แต่ไม่มีอะไรเกิดขึ้นจากความพยายามครั้งนั้น ต่อมาทรงพยายามจับคู่กับ พระเจ้าเซบาสเตียนที่ 1 แห่งโปรตุเกส (Sebastian I, King of Portugal) แต่ก็ไม่สำเร็จ
ในที่สุดมาร์เกอรีตก็ทรงถูกบังคับให้เสกสมรสกับอองรีแห่งบูร์บองพระโอรสของพระราชินีฌานน์แห่งนาวาร์ (Jeanne III of Navarre) ผู้เป็นโปรเตสแตนต์ จุดประสงค์ของการจัดการเสกสมรสก็ระหว่างมาร์เกอรีตกับอองรีแห่งนาวาร์ก็เพื่อเพิ่มความสัมพันธ์ระหว่างราชวงศ์วาลัวส์และราชวงศ์บูร์บง เพื่อที่จะเป็นการประสานความแตกร้าวระหว่างผู้นับถือนิกายโรมันคาทอลิกและอูเกอโนท์ผู้นับถือนิกายโปรเตสแตนต์ แม้ว่าเมื่อเริ่มแรกพระราชินีฌานน์จะไม่ทรงเห็นด้วยแต่บรรดาขุนนางสนับสนุน พระราชินีฌานน์สิ้นพระชนม์เพียงไม่กี่วันก่อนวันเสกสมรสในสถานะการณ์ที่เป็นที่น่าต้องสงสัย บ้างก็กล่าวว่าทรงถูกวางยาพิษจากถุงมือที่พระราชินีแคทเธอรีนทรงส่งมาพระราชทานเป็นของขวัญ
ในวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 1572 มาร์เกอรีตผู้มีพระชนมายุ 19 พรรษาก็เข้าพิธีเสกสมรสกับอองรีแห่งบูร์บองผู้เป็นพระเจ้าแผ่นดินแห่งนาวาร์หลังจากการสิ้นพระชนม์ของพระราชมารดาที่มหาวิหารโนตเรอดามแห่งปารีส เจ้าบ่าวผู้เป็นอูเกอโนท์ต้องยืนนอกมหาวิหารเกือบตลอดพิธี กล่าวกันว่าระหว่างพิธีทั้งมาร์เกอรีตและอองรีต่างก็ทรงจ้องตรงไปข้างหน้าโดยไม่ทรงยอมสบพระเนตรของกันและกัน และบ้างก็อ้างว่าเมื่อมาร์เกอรีตทรงถูกถามให้ยืนยันคำแต่งงานมาร์เกอรีตก็ไม่ยอมตรัสจนพระเจ้าชาร์ลส์พระเชษฐาต้องทรงดำเนินมากดพระเศียรให้ผงกยอมรับ
หกวันหลังจากการเสกสมรสก็เกิดเหตุการณ์การสังหารหมู่วันเซนต์บาโทโลมิว โดยหมู่ชนชาวปารีสเพื่อสังหารอูเกอโนท์
ฮะนะจิรุซะโตะ
ฮะนะ จิรุ ซะโตะ - "ท่านหญิงดอกส้ม " (花散里, Hana Chiru Sato) "Orange Blossoms" "Falling Flowers" เป็นบทที่ 11 ของตำนานเก็นจิ ผลงานของ มุระซะกิ ชิคิบุ จากทั้งหมด 54 บท บทที่ 11 นี้เป็นบทสั้นๆ บอกเล่าเหตุการณ์ช่วงเวลา ที่หนึ่งทับซ้อนอยู่ในบท ซะคะกิ
ฮะนะจิรุซะโตะ( 花散里 ) แปลตามตัวอักษรว่า เรือนที่กลีบดอกไม้ร่วงโปรยปราย ดอกไม้ที่กล่าวถึงในบท ฮะนะจิรุซะโตะ คือ ดอกส้มทะจิบะนะ
"ทะจิบะนะ" （橘) เป็นพืชตระกูลส้มชนิดหนึ่ง มีชื่อทางวิชาการ ว่า Citrus tachibana มีชื่ออื่นๆว่า ยะมะโตะทะจิบะนะ หรือ นิปปงทะจิบะนะ มีดอกสีขาวเกสรเหลือง ผลมีขนาดเล็ก รสเปรี้ยวจัด ไม่เหมาะจะนำมารับประทานต้นฤดูร้อนเช่นนี้ วันที่ฟ้าใสไร้ฝนพรำเช่นวันนี้ ช่างหาได้ยากยิ่ง เก็นจิผู้หม่นหมองจากการถูกอดีตจักรพรรดินีฟุจิตสึโบะหบเลี่ยงไม่พบเจอ จึงถือโอกาสถือโอกาสแวะเยี่ยมเยียนพระชายาตำหนักเรเค ( เรเคเด็ง ) ในอดีตจักรพรรดิคิริสึโบะอิน แท้จริงแล้วจุดประสงค์ในการเยี่ยมเยืยนครั้งนี้ คือการไปพบคู่รักของเขา ซึ่งนางเป็นน้องสาวของพระชายาตำหนักเรเคที่เขาเคยคบหากับนางมีครั้นนางยังอยู่ในวังหลวง แม้จะไม่พบกันบ่อยนักก็ตาม ระหว่างทางก่อนที่จะไปถึงคฤหาสน์ของพระชายาตำหนักเรเคนั้น นก"โฮะโตะโตะงิสุ" (นกคัดคูเล็ก)ร้องเซ็งแซ่ที่หน้าคฤหาสน์เล็กๆแถบนะคะงะวะ เก็นจิพลันจำได้ว่า นี่คือบ้านของอดีตชู้รักคนหนึ่งของเขาที่ร้างราความสัมพันธ์ ไม่ได้พบกันเป็นเวลานานแล้ว จึงส่งโคะเระมิตสึไปถามไถ่ ว่านางว่างที่จะพบเขาไหม คนของนางบอกปัดเขา ทำเป็นจำไม่ได้ ที่แท้ ด้วยการร้างราไม่มาพบหน้าเป็นเวลานาน นางอาจจะจะกำลังต้อนรับคู่รักคนใหม่อยู่ภายในคฤหาสน์ก็เป็นได้ เก็นจิจึงมุ่งไปยังจุดหมาย ณ คฤหาสน์ของพระชายาตำหนักเรเค คฤหาสน์ของนางโดดเดี่ยวและเงียบสงบอย่างที่เขาคาดไว้ ปกติยามที่พระราชบิดาของเขายังมีพระชนม์ชีพ ก็มิได้รับใคร่โปรดปรานนางเท่าไหร่นั้น พระองค์เพียงชมว่า นางนั้นอ่อนโยนมากเท่านั้นเอง บัดนี้ยามสิ้นพระราชบิดา ชีวิตของนางย่อมหงอยเหงาไร้ผู้เยี่ยมเยือนไปมาหาสู่มากขึ้นกว่าเดิม เฉกเช่นเก็นจิ ในยามสิ้นบารมีพระราชบิดาเช่นกัน เขาสนทนากับนางเรื่องความหลังจนดึกดื่น ต้นไม้สูงๆในสวนยิ่งดูมืดมนลงอีกภายใต้แสงจันทรเดือน 8 ค่ำ กลิ่นดอกส้มหอมฟุ้งกรุ่นมาจากสวน ชวนให้ระลึกถึงอดีตที่ผ่านพ้น เสียงนก"โฮะโตะโตะงิสุ" (นกคัดคูเล็ก )ร้อง นี่คงจะเป็นนกตัวเดียวกับเมื่อครู่ หลังจากสนทนากับพระชายาตำหนักเรเคจนเป็นที่พอใจแล้ว เขาก็เข้าพบกับน้องสาวของพระชายาตำหนักเรเค แรกนางอาจจะแสนงอน เพราะเก็นจิไม่มาพบเป็นเวลานานแล้ว แต่เก็นชิเป็นชายที่มีวาจาอ่อนโยนเสมอตรงเสมอปลาย อีกทั้งรูปโฉมยังงามสง่ายิ่ง ทั้งสองสนทนากันจนนางคลายความขุ่นเคือง นางเป็นสตรีผู้อ่อนโยนที่ยินดีต้อนรับเขาเสมอไม่ว่ายามรุ่งเรืองหรือตกอับ เพราะดอกส้มทะจิบะนะที่ส่งกลิ่นหอมกรุ่นกำจายไปทั่วในยามนั้น เขาจึงเรียกนางว่า "ฮะนะจิรุซะโตะ " ท่านหญิงดอกส้ม
ในกวีแบบญี่ปุ่นนั้น นก"โฮะโตะโตะงิสุ" ( ほととぎす Hototogisu ) หรือ นกคัดคูเล็ก มีชื่อภาษาอังกฤษว่า Lesser Cuckoo (Cuculus poliocephalus) กับ ดอกส้มทะจิบะนะ นั้นมีความสัมพันธ์เกี่ยวข้องกัน หากนกดุเหว่าและดอกส้มทะจิบะนะปรากฏในกวี จะมีความหมายแฝงสื่อถึง ความทรงจำครั้งเก่าก่อน
โรงเรียนบ้านโคกยาง
โรงเรียนบ้านโคกยาง เป็นโรงเรียนใน อำเภอกันตัง จังหวัดตรัง เปิดสอนตั้งแต่ระดับ ประถมศึกษา ถึงระดับมัธยมศึกษาตอนต้น มีเขตพื้นที่บริการ 4 หมู่บ้าน ได้แก่หมู่ที่ 1 บ้านทุ่งซ่าน หมู่ที่ 2 บ้านโคกยาง หมู่ที่ 3 บ้านยะหรมและหมู่ที่ 4 บ้านหนองยาว
เดิมชื่อ “ โรงเรียนวัดโคกยาง” เปิดทำการสอนเมื่อ 1 กรกฎาคม 2473 ปัจจุบัน โรงเรียนบ้านโคกยาง มีนายพิเชฐ อมรกุล เป็นผู้อำนวยการโรงเรียน
ตั้งอยู่เลขที่ 100 ตำบล โคกยาง อำเภอ กันตัง จังหวัด ตรัง รหัสไปรษณีย์ 92110 โทรศัพท์ 0-75571051
โรงเรียนบ้านโคกยาง ตั้งอยู่ระหว่างวัดโคกยางกับสถานีตำรวจตำบลโคกยาง หมู่ที่ 2 ตำบลโคกยาง อำเภอกันตัง จังหวัดตรัง ถนนสายตรัง-หาดยาว 
ห่างจากตัวเมืองตรังประมาณ 12 กิโลเมตร ห่างจากอำเภอกันตังประมาณ 18 กิโลเมตร สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาตรัง เขต2
ฉากประดับแท่นบูชาออดดี (ราฟาเอล)
"ดูบทความหลักที่ การสวมมงกุฏของพระแม่มารี"
ฉากแท่นบูชาโอดดิ (ภาษาอังกฤษ: Oddi altar) เป็นฉากแท่นบูชาที่เขียนโดยราฟาเอลจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์วาติกันที่วังวาติกันในกรุงโรมในประเทศอิตาลี
ราฟาเอลเขียนภาพ “ฉากแท่นบูชาโอดดิ” ระหว่างปี ค.ศ. 1502 ถึงปี ค.ศ. 1504 สำหรับเป็นแท่นบูชาของตระกูลโอดดิในวัดซานฟรานเชสโค อัล ปราโตในเปรูเจีย
“การสวมมงกุฏของพระแม่มารี” ภายในภาพนี้แบ่งเป็นสองส่วน:
ฐานแท่นบูชา (39 × 190 ซม) แบ่งเป็นสามภาพ:
อุปมานิทัศน์ของความรอบคอบ (ทิเชียน)
อุปมานิทัศน์ของความรอบคอบ (ภาษาอังกฤษ: Allegory of Prudence) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยทิเชียนจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลี ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์แห่งชาติใน กรุงลอนดอนในอังกฤษ
ทิเชียนเขียนภาพ “อุปมานิทัศน์ของความรอบคอบ” ระหว่างปี ค.ศ. 1565 ถึงปี ค.ศ. 1570 เป็นภาพศีรษะชายสามศีรษะหันหน้ากันไปสามทางเหนือสัตว์สามชนิด จากซ้ายเป็นหมาป่า, สิงห์โต และหมา ศีรษะชายสามคนเป็นอุปมานิทัศน์หรือสัญลักษณ์ของ “ชีวิตสามช่วงของมนุษย์” (ความเป็นหนุ่ม, ความเป็นผู้ใหญ่ และ ความมีอายุ) ซึ่งคล้ายกับการวางท่าของสฟิงซ์และต่อมาบรรยายโดยอริสโตเติล
ใบหน้าของแบบเชื่อกันว่าเป็นภาพของทิเชียนเอง, โอราซิโอลูกชาย และหลานมาร์โค เวเชลลิโอซึ่งเช่นเดียวกับโอซาริโอ ทั้งสองคนพำนักและทำงานอยู่กับทิเชียน ทิเชียนเขียนภาพเหมือนตนเองอีกภาพหนึ่งในปี ค.ศ. 1567 ซึ่งใช้เป็นภาพที่ใช้เปรียบเทียบความคล้ายคลึงของทิเชียนกับภาพนี้ นอกจากนั้นใบหน้านี้ยังปรากฏในภาพเขียนของทิเชียนในสมัยเดียวกันอีกหลายภาพ
ภาพนี้เป็นภาพเดียวที่ทิเชียนเขียนคำขวัญ: “EX PRAETERITO/PRAESENS PRUDENTER AGIT/NE FUTURA ACTIONẼ DETURPET”
เออร์วิน พานอฟสกีตีความหมายในความสัมพันธ์ของใบหน้าทั้งสามในภาพเขียนว่าเมื่อทิเชียนได้รับความสำเร็จในปี ค.ศ. 1569 ในการที่สามารถโอนใบ “Senseria” ซึ่งเป็นใบลิขสิทธิ์ที่ได้รับจากซินยอเรีย (Signoria) ให้แก่ลูกชายได้ ฉะนั้นทิเชียนจึงกลายเป็นอดีต, โอราซิโอเป็นสัญลักษณ์ของปัจจุบัน และ ความไม่มีหลาน, มาร์โคจึงเป็นสัญลักษณ์ของอนาคต
พระราชินีแอนน์
พระราชินีแอนน์ อาจจะหมายถึง
ทองใบ เรืองนนท์
นายทองใบ เรืองนนท์ (พ.ศ. 2469 - พ.ศ. 2550) ผู้ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติให้เป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง ( ละครชาตรี ) เมื่อ พ.ศ. 2540
นายทองใบ เรืองนนท์ เกิดเมื่อ พ.ศ. 2469 ที่บ้านถนนหลานหลวง ( ปัจจุบัน คือ บ้านเลขที่ 193 ถนนหลานหลวง ตำบลวัดโสมนัส เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพฯ ) เป็นบุตรของ ครูพูน เรืองนนท์ ที่เกิดกับ นางเชื้อ เรืองนนท์ มีพี่น้องร่วมมารดาเดียวกัน คือในวัยเยาว์ ได้เข้าศึกษาที่โรงเรียนวัดโสมนัสวิหาร สำเร็จการศึกษาชั้นประถม 4 เมื่อ พ.ศ. 2481 จากนั้นอีก 8 ปี จึงอุปสมบท ณ วัดสุนทรธรรมทาน ( แคนางเลิ้ง ) และสอบได้นักธรรมตรี จากนั้นได้มาช่วยบิดา ในการแสดงละครชาตรี และคงยึดอาชีพการแสดงละครชาตรีมาตลอดจนถึงแก่กรรม
ครูพูน เรืองนนท์ บิดาของนายทองใบ ได้พานายทองใบ ไปเลี้ยงที่โรงละครตั้งแต่เล็ก ทำให้นายทองใบ มีความสามารถในด้านละครชาตรีมาแต่อายุ 4 ขวบ เริ่มแต่ตีกลองตุ๊ก ฉิ่ง ฉาบ กรับ โหม่ง อันเป็นเครื่องดนตรีประกอบละครได้ และต่อมา ก็ยังสามารถแสดงเป็นตัวเสนา สัตว์ เทวดา ได้ ความสามารถมีมากเป็นลำดับ
จนอายุ 17 ปี บิดาจึงไว้วางใจให้คุมคณะ แยกไปแสดงตามงานต่างๆ ซึ่งนายทองใบ ก็ปฏิบัติตามแบบแผนที่บิดากำหนดไว้ทุกอย่าง พิธีการซึ่งจำเป็นมากในการแสดงละครชาตรี คือ การจุดธูปเทียนบูชาครู , การบรรเลงโหมโรงชาตรี , ประกาศหน้าบท , รำซํด และ บอกบทดำเนินเรื่อง เหล่านี้ นายทองใบ ทำได้ถูกต้องไม่ผิดเพี้ยน
นอกจากจะมีความสามารถในทางละครแล้ว นายทองใบ ยังตีระนาดเอกได้ดี ครูพูน จึงอนุญาตให้นายทองใบ นำระนาดเอกมาเสริมเข้าในการแสดงได้ ซึ่งผลก็คือ ทำให้การแสดงมีความสนุกเพิ่มขึ้น จนอายุ 27 ปี บิดาจึงมอบหน้าที่ให้เป็นผู้นำการอ่านโองการไหว้ครู เพื่อจะได้เป็นผู้สืบทอดคณะละครต่อไป
นายทองใบ ยังมีความสามารถในการแสดงลิเก ซึ่งได้รับการฝึกหัดจาก ครูเต็ก เสือสง่า และการแสดงหนังตะลุง ซึ่งรับการถ่ายทอดจากบิดา โดยได้เชิดหนังตะลุงคู่กับบิดามาตลอด จนกระทั่งครูพูน ถึงแก่กรรมลง จึงเลิกเชิด เพราะไม่สามารถหาคู่เชิดได้
เกียรติยศสูงสุด ที่นายทองใบ เรืองนนท์ ได้รับ คือการที่ได้รับพระราชทานโล่ และเข็มเชิดชูเกียรติ ยกย่องให้เป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง ( ละครชาตรี ) จากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารี เมื่อ ปี พ.ศ. 2540
ด้านชีวิตครอบครัว นายทองใบ เรืองนนท์ ได้สมรสกับ นางสมศรี เรืองนนท์ มีบุตร-ธิดา คือและยังมีบุตร ที่เกิดจากภรรยา คือ นางจำเรียง เที่ยงบรรจง อีก 1 คน คือบั้นปลายชีวิต นายทองใบ เรืองนนท์ ยังคงใช้ชีวิตไปกับละครชาตรี โดยได้รับเชิญเป็นวิทยากรให้กับสถาบันต่างๆหลายแห่ง เช่น สำนักการสังคีต กรมศิลปากร , มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล ธัญบุรี , โรงเรียนราชวินิต มัธยม ตราบจนถึงแก่กรรม ด้วยโรคชรา เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 สิริอายุ 81 ปี
ก้อย
ก้อย เป็นอาหารท้องถิ่นทางภาคอีสาน คล้ายกับลาบและส้มตำ นิยมปรุงจากเนื้อสัตว์ดิบรวมถึงไข่และตัวอ่อนของแมลงทีกินได้ เช่น เนื้อวัว เนื้อกวาง เนื้อเก้ง เนื้อหมูป่า เนื้อปลา (ตะเพียน หรือ ปลาขาว) กุ้งฝอย หอยเชอรี่ กิ้งก่า ไข่มดแดง ไข่แมงมัน ตัวอ่อนตัวต่อเป็นต้น ไม่นิยมปรุงจากเนื้อสัตว์ปีก เช่น นก เป็ด ไก่ เพราะจะมีกลิ่นคาวและเหม็นสาบรุนแรง
แคทเธอริน (ชื่อ)
แคทเธอริน หรือ แคทเธอนีน (ภาษาอังกฤษ: Katharine หรือ Kathernyn) เป็นชื่อที่ใช้สำหรับสตรีที่นิยมใช้กันในประเทศที่นับถือคริสต์ศาสนา เพราะเป็นชื่อที่มาจากนักบุญหญิงคนแรกๆ ของคริสต์ศาสนา -- นักบุญแคทเธอรินแห่งอเล็กซานเดรีย สามารถสะกดได้หลากหลายรูปแบบ โดยที่ความหมายมีเพียงหนึ่งเดียว คือ ความสะอาด บริสุทธิ์ (ในทางคริสต์ศาสนา แปลว่าหญิงสาวผู้บริสุทธิ์)
ชื่อแคทเธอริน (แคทเธอนีน) มาจากชื่อกรีก “Αικατερίνη” (“Aikaterínē”) แต่ที่มาและความหมายมีหลายทฤษฎี:
โรมันกล่าวว่าคำนี้เกี่ยวข้องกับคำว่า “καθαρός” (katharós) ที่แปลว่า บริสุทธิ์ ซึ่งสะกดได้หลายอย่างเช่น “Katharine” “Katharina” การสะกด “Katharine” นิยมกันในสหรัฐอเมริกามากกว่าอังกฤษและนิยมกันในอดีต ส่วนการสะกด “Catherine” มักจะเกี่ยวข้องกับภาษาฝรั่งเศสและนิยมกันมากกว่าในอังกฤษ
หมายเหตุ: คำเพิ่มเติมในภาษาอื่นๆ
การก่อการกำเริบควังจู
การก่อการกำเริบควังจู (ฮันกึล: 광주 민주화 항쟁, ฮันจา: 光州民主化運動, ) เป็นเหตุการณ์การเรียกร้องประชาธิปไตยหรือการก่อการกำเริบโดยประชาชนในเกาหลีใต้ ถือเป็นเหตุการณ์นองเลือดที่สุดในประวัติศาสตร์เกาหลีร่วมสมัย นับตั้งแต่สิ้นสุดสงครามเกาหลี เหตุการณ์เกิดขึ้นที่เมืองควังจู เมืองใหญ่อันดับที่ 5 ของเกาหลีใต้ ระหว่างวันที่ 18 พฤษภาคม ถึง 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1980 ขณะนั้นเกาหลีใต้อยู่ท่ามกลางความขัดแย้ง ภายหลังการเสียชีวิตของประธานาธิบดี นายพลพัก ช็อง-ฮี หลังถูกยิงโดยคิม แจ-เกียว หัวหน้าสำนักข่าวกรองของเกาหลี
นายพลช็อน ดู-ฮวัน หัวหน้าหน่วยสืบราชการลับของกองทัพบก ได้ร่วมมือกับนายพลโน แท-อู แม่ทัพที่คุมกองกำลังด้านชายแดนเกาหลีเหนือ ยึดอำนาจเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 1979 ทำให้ประชาชนทั่วประเทศก่อความเคลื่อนไหวคัดค้าน นายพลช็อน ดู-ฮวัน และนายพลโน แท-อู ต้องสั่งการให้กองทัพใช้กำลังปราบปรามประชาชนอย่างเด็ดขาด ยกเว้นอยู่ที่เดียว คือที่เมืองควังจู ที่นักศึกษาและประชาชนร่วมมือกันต้านทานกองทัพได้อย่างเข้มแข็ง
ช็อน ดู-ฮวัน ประกาศใช้กฎอัยการศึกเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1980 และส่งกำลังทหารกว่า 100,000 นาย เข้าปิดล้อมควังจู แต่ชาวเมืองรวมทั้งตำรวจ ร่วมกันต่อต้าน ทั้งสองฝ่ายเริ่มยิงต่อสู้กันเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม จนฝ่ายทหารเข้ายึดควังจูได้เมื่อเวลา 4.00 น. ของวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1980
จากรายงานของรัฐบาล ระบุว่ามีผู้เสียชีวิตเป็นประชาชน 144 คน ทหาร 22 คน และตำรวจ 4 คน มีผู้บาดเจ็บเป็นประชาชน 127 คน ทหาร 109 คน ตำรวจ 144 คน แต่จากรายงานของกลุ่มญาติผู้เสียชีวิต ระบุว่าประชาชนอย่างน้อย 165 คนเสียชีวิตระหว่างวันที่ 18 ถึง 27 พฤษภาคม มีผู้สูญหาย 65 คน สันนิษฐานว่าเสียชีวิตแล้ว
ช็อน ดู-ฮวัน ขึ้นดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี 2 สมัย ระหว่างปี ค.ศ. 1980 ถึง ค.ศ. 1988 ตามด้วยโน แท-อู ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีอีก 2 สมัย ระหว่างปี ค.ศ. 1988 ถึง ค.ศ. 1993 จนกระทั่งถึงสมัยของประธานาธิบดีพลเรือน นายคิม ยองซัม ได้ประกาศนโยบายปฏิรูปการเมือง และปราบปรามการฉ้อราษฎร์บังหลวง และนำคดียึดอำนาจการปกครอง และคดีสังหารประชาชนที่ควังจู ขึ้นสู่ศาลในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2539
ศาลอาญาประจำโซล มีคำตัดสินเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 1996 ลงโทษประหารชีวิตนายพลช็อน ดู-ฮวัน จำเลยที่หนึ่ง และจำคุกนายพลโน แท-อู จำเลยที่สอง 22 ปี 6 เดือน และจำคุกนายพลอื่น ๆ อีก 13 คน
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2017 ภายหลังการขึ้นดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีของมุน แจ-อิน ได้สั่งให้มีการรื้อฟื้นคดีนี้ขึ้นมาใหม่
จักรพรรดิหยวนเทียนชุ่น
สมเด็จพระจักรพรรดิเทียนชุ่น หรือ ราจิบาก ข่าน (ค.ศ. 1320 - 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1328) จักรพรรดิองค์ที่ 7 แห่งราชวงศ์หยวน
ประสูติเมื่อ พ.ศ. 1863 (ค.ศ. 1320) เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิไท่ติ้ง เมื่อพระราชบิดาสวรรคตลงในปี ค.ศ. 1328 (พ.ศ. 1871) พระองค์ในชันษาเพียง 8 พรรษาจึงขึ้นครองราชย์แทน ทรงพระนามว่า ราจิบาก ข่านหรือ จักรพรรดิเทียนชุ่น ทรงครองราชย์ได้ไม่ถึงปีก็สวรรคตในปีนั้น จายาตู ข่าน จึงขึ้นครองราชย์แทน เป็นจักรพรรดิหยวนเหวินจง
จักรพรรดิหยวนเหวินจง
สมเด็จพระจักรพรรดิหยวนเหวินจง หรือ จายาตู ข่าน (16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1304-2 กันยายน ค.ศ. 1332) จักรพรรดิองค์ที่ 8 แห่งราชวงศ์หยวน
เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 ในจักรพรรดิหยวนหวู่จง เมื่อจักรพรรดิเทียนซุนตี้สวรรคตลงในปี ค.ศ. 1328 (พ.ศ. 1871) พระองค์จึงขึ้นครองราชย์ ขณะชันษาได้ 24 พรรษา ทรงพระนามว่าจายาตู ข่าน หรือ จักรพรรดิหยวนเหวินจง
ตลอดการครองราชย์ครั้งที่ 1 เพียง 1 ปี ทรงมีความรู้ที่ดีเรื่องประวัติศาสตร์และภาษาจีน รวมทั้งเรื่องวรรณกรรมและจิตรกรรม แต่ในปี ค.ศ. 1329 (พ.ศ. 1872) ทรงถูกพระเชษฐานามว่า คูสาลา ยึดราชสมบัติ และได้ขึ้นเป็น คูบุกตู ข่าน หรือจักรพรรดิหยวนหมิงจง ต่อมาทรงได้กลับมาครองราชย์ครั้งที่ 2 ตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 1329-2 กันยายน ค.ศ. 1332 (พ.ศ. 1872-1875)
จักรพรรดิหยวนเหวินจงสวรรคตเมื่อพระชนม์เพียง 29 พรรษา หลังจากพระองค์สวรรคต จักรพรรดิรัชกาลต่อมาคือจักรพรรดิหยวนหนิงจง พระราชนัดดาของพระองค์เอง
จักรพรรดิหยวนหมิงจง
สมเด็จพระจักรพรรดิหยวนหมิงจง (22 ธันวาคม ค.ศ. 1300-30 สิงหาคม ค.ศ. 1329) จักรพรรดิองค์ที่ 9 แห่งราชวงศ์หยวน เป็นพระราชโอรสองค์โตในจักรพรรดิหยวนหวู่จง และเป็นพระเชษฐาของจักรพรรดิหยวนเหวินจง
ทรงพระนามเดิมว่า คูสาลา ประสูติเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 1843 (ค.ศ. 1300) เมื่อจักรพรรดิหยวนเหวินจงพระราชอนุชาขึ้น ครองราชย์มาได้ 1 ปี ในปี พ.ศ. 1872 (ค.ศ. 1829) คูสาลาได้เข้ายึดราชบัลลังก์และขึ้นครองราชย์แทนทรงพระนามว่า คูบุกตู ข่าน หรือ จักรพรรดิหยวนหมิงจง ขณะพระชนม์ได้ 28 พรรษา แต่ทรงครองราชย์ได้ไม่ถึงปีก็สวรรคต จักรพรรดิหยวนเหวินจง พระอนุชาจึงกลับมาครองราชย์เป็นครั้งที่ 2
จักรพรรดิหยวนหนิงจง
สมเด็จพระจักรพรรดิหยวนหนิงจง (ค.ศ. 1326-1332) จักรพรรดิองค์ที่ 11 แห่งราชวงศ์หยวน ทรงพระนามเดิมว่า รินชินบาล เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิหยวนหมิงจง
ประสูติเมื่อ ค.ศ. 1326 (พ.ศ. 1869) ทรงขึ้นครองราชย์เป็นรินชินบาล ข่านหรือ จักรพรรดิหยวนหนิงจง สืบต่อจากพระปิตุลาคือจักรพรรดิหยวนเหวินจง ที่ครองราชย์ครั้งที่ 2 ต่อจากพระราชบิดา ขณะพระชนม์เพียง 6 พรรษา
จักรพรรดิหยวนหนิงจงทรงครองราชย์ได้ไม่ถึงปี ก็สวรรคต พระเชษฐาของพระองค์คือ อูคานตู ข่าน จึงทรงขึ้นครองราชย์แทน เป็นจักรพรรดิหยวนฮุ่ยจง
จักรพรรดิเฉิงฮว่า
จักรพรรดิเฉิงฮว่า (, 9 ธันวาคม 1447 – 9 กันยายน 1487) พระราชโอรสในจักรพรรดิเจิ้งถง ประสูติเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 1990 (ตรงกับ ค.ศ. 1447)
ค.ศ. 1464 วันที่ 28 กุมภาพันธ์ หลังจากจักรพรรดิอิงจงสวรรคตพระองค์จึงได้ครองราชสมบัติขณะพระชนมพรรษาได้ 17 พรรษาเฉลิมพระนามว่าหมิงเสียนจง (Xianzong) ใช้รัชศกเฉิงฮว่า (成化-Chenghua) พระเจ้าเสียนจงเป็นฮ่องเต้ที่อ่อนแอแม้จะทราบถึงภัยที่จะเกิดจากขันทีที่ตอนนี้มีอำนาจและอิทธิพลล้นฟ้า สามารถจับกุมและสังหารคนได้แต่พระองค์ก็ไม่จัดการประการใดเพราะพระองค์ก็ถูกแวดล้อมด้วย (แกมอิทธิพล ) ขันทีอีกทั้งพระองค์เองยังหวั่นไหวง่ายไม่ค่อยเสด็จออกว่าราชการให้ขุนนางเข้าเฝ้าถวายรายงานเพราะไม่ไว้วางพระทัยราชการต่างๆ จึงตกอยู่ในมือขันทีโดยปริยายในรัชกาลนี้ไม่มีสิ่งใดโดดเด่นนอกจากขันทีพระองค์ยังมีสนมว่านกุ้ยเฟย (万贵妃) ซึ่งเดิมเป็นพระพี่เลี้ยงที่ดูแลพระองค์ขณะที่ตกยากจึงรับนางมาเป็นสนมซึ่งสนมว่านผู้นี้ทะเยอทะยานเกรงว่าหากฮ่องเต้มีโอรสกับสนมอื่นจะเป็นภัยแก่โอรสของนางจึงมักจับสนมผู้อื่นที่ตั้งครรภ์ไปทำแท้งจนหมดแต่แล้วไม่นานพระโอรสที่ประสูติจากพระนางก็สิ้นพระชนม์พระเจ้าเฉิงฮว่าจึงไม่เสด็จฝ่ายในอีกเลย
ค.ศ. 1475 วันหนึ่งมีพระปรารภกับขันทีจางหมิ่น () เรื่องไม่มีทายาทสืบบัลลังก์เขาจึงกราบทูลว่าที่จริงพระองค์มีโอรสหน่อมังกรที่ประสูติจากอดีตนางกำนัลซึ่งขณะนี้อยู่นอกวังด้วยความดีพระทัยจึงโปรดให้นำตัวเข้าวังและขอร้องสนมว่านให้ช่วยดูแลเด็กน้อยผู้นี้ด้วยซึ่งทำให้ต่อมาไม่กี่วันมีผู้พบศพขันทีจางหมิ่นถูกมือมืดจับเอาทองกรอกปากส่วนมารดาขององค์ชายน้อยก็ผูกคอตายโดยไม่ทราบสาเหตุ
ค.ศ. 1477 เฉิงฮว่าปีที่ 13 จักรพรรดิเสียนจงมีราชโองการให้ก่อตั้งซีฉ่าง (西厂) โปรดให้ขันทีหวางจือ (汪直) ขันทีคนสนิทของว่านกุ้ยเฟยเป็นผู้บัญชาการ เหตุผลที่ทรงตั้งซีฉ่างก็เพื่อช่วยสอดส่องคุมตงฉ่างกับกององครักษ์เสื้อแพรอีกทอดหนึ่งในปีเดียวกันนี้สนมว่านกุ้ยเฟยถึงอสัญกรรมด้วยโรคตับวายเฉียบพลันทำให้พระองค์สะเทือนพระทัยมาก
ค.ศ. 1482 หลังจากตั้งซีฉ่างได้ 5 ปี มีขุนนางใหญ่น้อยรวมทั้งตงฉ่างถวายรายงานเรื่องการที่หวางจือใช้อำนาจมิชอบ พระเจ้าเซียนจงจึงมีพระราชโองการให้ยุบซีฉ่างส่วนหวางจือได้กราบบังคมทูลลากลับไปอยู่บ้านเกิด
ค.ศ. 1487 วันที่ 9 กันยายน จักรพรรดิเซี่ยนจงเสด็จสวรรคตขณะมีพระชนมพรรษา 40 พรรษา ทรงครองราชย์นาน 23 ปี เมื่อ พระศพบรรจุอยู่ที่โม่วหลิง (Maoling) จักรพรรดิเฉิงฮว่าครองราชย์ตรงกับรัชกาลสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ แห่งกรุงศรีอยุธยา
จักรพรรดิหงจื้อ
สมเด็จพระจักรพรรดิหงจื้อ (30 กรกฎาคม ค.ศ. 1470 – 8 มิถุนายน ค.ศ. 1505) ทรงครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 1487-1505 (พ.ศ. 2030-2048)
เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิเฉิงฮว่า เมื่อพระราชบิดาสวรรคตในปี ค.ศ. 1487 องค์ชายจูโย่วเฉิง พระราชโอรสที่เป็นรัชทายาท จึงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิหงจื้อ ขณะพระชนม์ 17 พรรษา ตลอด 18 ปีในรัชกาล ทรงทำให้บ้านเมืองเจริญรุ่งเรืองมากขึ้น สวรรคตในวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 1505 (พ.ศ. 2048) ขณะพระชนม์เพียง 35 พรรษา
ธนา ลวสุต
ธนา ลวสุต (17 มีนาคม พ.ศ. 2510) เป็นนักดนตรี นักแต่งเพลง และโปรดิวเซอร์ ชาวไทย
ธนา เป็นบุตรชายของธานี ลวสุต โปรดิวเซอร์คนสำคัญของนิธิทัศน์ โปรโมชั่น เริ่มเป็นนักดนตรีตั้งแต่สมัยเรียนชั้นมัธยมที่โรงเรียนเซนต์คาเบรียล เคยรวมวงกับเพื่อนตั้งวงดนตรีชื่อ Feed Back ออกอัลบั้มแนวเทคโนป็อป และสามารถออกเทปได้ตั้งแต่เรียนอยู่ชั้นมัธยม 5 และมีงานเพลงออกมาหนึ่งชุดในสังกัดนิธิทัศน์ โปรโมชั่น เมื่อ พ.ศ. 2527 จากนั้นได้ร่วมงานกับนครินทร์ กิ่งศักดิ์ ตั้งวงไฮดร้า มีผลงานชุด "อัศเจรีย์" สังกัดนิธิทัศน์ ในปี พ.ศ. 2535 เป็นผลงานแรกและผลงานเดียวของวงไฮดร้า จากนั้นก็แยกจากกัน
หลังจากไฮดร้าแยกวง ธนาหันไปทำงานกับเรวัต พุทธินันทน์ที่จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ในตำแหน่งนักแต่งเพลง และโปรดิวเซอร์ ต่อมาในปี 2544 ได้ย้ายไปอยู่กับบริษัท อาร์เอส และปี 2551 ได้ย้ายกลับมาทำงานในตำแหน่งโปรดิวเซอร์ของ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ตามเดิม
คีรีบูน (วงดนตรี)
คีรีบูน เป็นวงดนตรีชื่อดังช่วงยุค '80 ของ อาร์เอส ซาวด์ (อาร์เอสในปัจจุบัน) มีสมาชิกในยุคดั้งเดิมทั้งหมด 6 คน แต่ในอัลบั้ม "เพื่อน" มือเบสมีภารกิจส่วนตัวจึงดึงมือเบสคนใหม่เข้ามาแทน โดยมีสมาชิกที่เป็นแกนหลักคือ อ๊อด รณชัย ถมยาปริวัฒน์ (กีตาร์,ร้องนำ,หัวหน้าวง) โดยสมาชิกของคีรีบูนยุคแรกมีดังนี้อัลบั้มแรกวางแผงเมื่อปี พ.ศ. 2526 ในชื่อว่า "หากรัก" ต่อมาอัลบั้ม "รอวันฉันรักเธอ" ซึ่งเป็นอัลบั้มชุดที่ 2 ได้ออกวางแผงในปี พ.ศ. 2527 มีเพลงดังอย่าง "รอวันฉันรักเธอ" โดยเพลงนี้ อ๊อด รณชัย นักร้องนำและหัวหน้าวงได้แต่งขึ้นจากชีวิตจริงของมือกลองคนแรกของวงที่จะต้องไปศึกษาต่อที่สิงคโปร์ และเป็นห่วงคนรักของเขามาก ทางอ๊อด คีรีบูนจึงแต่งเพลงนี้ขึ้นเพื่อแทนความคิดถึงของทั้งสองที่มีต่อกัน
หลังจากนั้นโหน่ง ไกรฤทธิ์ มือเบสของวงได้ขอลาออกจากวงไปเนื่องจากมีภารกิจส่วนตัวทางวงจึงดึง ต๋อง คมสันต์ ตันไชยฤทธิกุล เข้ามาเล่นเบสแทน โดยในปี พ.ศ. 2528 ได้ออกวางตลาดอัลบั้มชุดที่ 3 ชื่อ "เพื่อน" และอัลบั้มชุดที่ 4 ชื่อ "เพียงก่อนนั้น" ในระหว่างนั้นทางอาร์เอสได้ให้อ๊อดออกอัลบั้มเดี่ยวชื่อ "อ๊อด in USA" ตามกระแสที่ นิธิทัศน์ โปรโมชั่น ได้ปล่อย แจ้ ดนุพล ออกมา โดยทำการบันทึกเสียงที่สหรัฐอเมริกา ต่อมาในปี พ.ศ. 2530 ทางวงได้ออกอัลบั้มชุดที่ 5 ซึ่งเป็นอัลบั้มชุดสุดท้ายของวงในชื่อว่า "ตลอดกาล" หลังจากนั้นสมาชิกทั้งหมดก็ประกาศแยกวงในที่สุด
และล่าสุดทางวงได้กลับมารวมตัวกันอีกครั้งเพื่อแสดงคอนเสิร์ตใหญ่ครั้งแรกในรอบ 26 ปีของวงในคอนเสิร์ตที่มีชื่อว่า กาลครั้งหนึ่งของคีรีบูน ในวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2553 ที่อิมแพค เมืองทองธานี
"หากรัก (พ.ศ. 2526)
"รอวัน...ฉันรักเธอ (พ.ศ. 2527)
"เพื่อน (พ.ศ. 2528)
"เพียงก่อนนั้น (พ.ศ. 2529)
"ตลอดกาล (พ.ศ. 2529-2530)
"ชุดพิเศษ ฝากไว้ให้คิดถึง (พ.ศ. 2538)
จักรพรรดิเจิ้งเต๋อ
สมเด็จพระจักรพรรดิเจิ้งเต๋อ (26 ตุลาคม ค.ศ. 1491 - 20 เมษายน ค.ศ. 1521) ทรงครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 1505 - 1521 (พ.ศ. 2048 - 2064) เป็นพระราชโอรสองค์โตในจักรพรรดิหงจี่
ประสูติเมื่อปี ค.ศ. 1491 (พ.ศ. 2034) เมื่อพระราชบิดาสวรรคตลงในปี ค.ศ. 1505 (พ.ศ. 2048) องค์ชายจูหู พระราชโอรสรัชทายาท ซึ่งมีพระชนม์เพียง 14 พรรษา จึงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิเจิ้งเต๋อ
ตลอดรัชกาลของพระองค์เริ่มมีชาติในยุโรปเข้ามาติดต่อทำการค้าและเจริญสัมพันธไมตรี สวรรคตลงในปี ค.ศ. 1521 (พ.ศ. 2064) ขณะพระชนม์เพียง 30 พรรษา หลังจากสิ้นรัชสมัยของพระองค์แล้วพระญาติของพระองค์จึงขึ้นครองราชย์เป็น จักรพรรดิเจียจิ้ง
จักรพรรดิเจียจิ้ง
จักรพรรดิหมิงเจียจิ้ง (16 กันยายน ค.ศ. 1507 - 23 มกราคม ค.ศ. 1567) เป็นพระราชภาดา ในจักรพรรดิเจิ้งเต๋อเพราะพระบิดาของพระองค์กับจักรพรรดิหงจื้อที่ทรงเป็นพระราชบิดาของจักรพรรดิเจิ้งเต๋อเป็นพระเชษฐาและพระอนุชาร่วมพระราชบิดาเดียวกัน เมื่อจักรพรรดิเจิ้งเต๋อสวรรคตลงในปี ค.ศ. 1521องค์ชายจูหูคง ชันษา 14 พรรษาจึงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิเจียจิ้ง
ตลอดรัชกาลของพระองค์ เป็นยุคแห่งความเจริญด้านศิลปะและศาสนา ทรงเน้นเรื่องศิลปะโดยเฉพาะเครื่องลายคราม และเรื่องศาสนาโดยเฉพาะลัทธิเต๋า โดยโปรดให้สร้างวิหารแห่งพระอาทิตย์ (日坛) ขึ้นทางทิศตะวันออกของปักกิ่ง วิหารแห่งพระจันทร์ (月坛) ขึ้นทางทิศตะวันตก และวิหารแห่งโลก (地坛) ขึ้นทางทิศเหนือ และโปรดให้ทำการต่อเติมหอสักการะแผ่นดินและฟ้า (เทียนตี้ถัน) และให้เปลี่ยนชื่อเป็น "หอสักการะฟ้า" (เทียนถัน) แต่ทรงหลงงมงายอยู่กับพิธีกรรมและเรื่องราวทางไสยศาสตร์มาก จนในช่วงต้นรัชกาลพระองค์แทบไม่ทำอะไร นอกจากเฝ้าอยู่กับการสักการะดวงวิญญาณพระราชบิดา และพระราชมารดา จึงเปิดโอกาสให้พวกหมอผี นักหลอกลวงเข้ามาหาผลประโยชน์จนถึงเข้ามามีบทบาทในการบริหารบ้านเมือง
ในรัชกาลของพระองค์ มีมหาเสนาบดีอยู่ 2 คน คือ เหยียน ซง และเซี่ย หยุน ทั้ง 2 คนนี้แย่งชิงอำนาจกัน เป็นเซี่ย หยุน ที่ได้ครองอำนาจต่อจากเหยียน ซง ที่ทำบ้านเมืองตกต่ำ และพระองค์ไม่ทรงโปรด ต่อมาเกิดแผ่นดินไหวครั้งที่รุนแรงที่สุดที่มณฑลส่านซี ในปี ค.ศ. 1556 ตรงกับปีที่ 35 ในรัชกาล มีผู้เสียชีวิตกว่า 800,000 คน ทั้งยังเกิดวาตภัยที่ปักกิ่ง และไฟไหม้ที่พระราชวังต้องห้าม เป็นเหตุให้ฮองเฮาสิ้นพระชนม์ พระองค์พิโรธถอดเซี่ย หยุน ออกจากตำแหน่ง และสั่งประหารชีวิต จึงเป็นเหยียน ชง ที่กลับมามีอำนาจอีกครั้ง
จักรพรรดิเจียจิ้งสวรรคตในปี ค.ศ. 1567 ขณะพระชนม์ได้ 60 พรรษา ทรงครองราชย์นานถึง 45 ปี ยาวนานเป็นอันดับสองของราชวงศ์หมิง องค์ชายจูไฉ่หู พระราชโอรสจึงขึ้นครองราชย์เป็น จักรพรรดิหลงชิ่ง
นางมารสวมปราด้า
นางมารสวมปราด้า () เป็นภาพยนตร์ของประเทศสหรัฐอเมริกา ที่ออกแพร่ภาพในปี พ.ศ. 2549 และถูกนำเข้ามาฉายในประเทศไทยในปีเดียวกัน ดัดแปลงมาจากบทประพันธ์ The Devil Wears Prada ของ ลอเรน ไวส์เบอร์เกอร์ ซึ่งได้รับความนิยมเป็นอย่างมากในกลุ่มผู้อ่านทั่วโลก จากเนื้อหาที่เปิดเผยเรื่องราวการทำงานในวงการแฟชั่น ชีวิตและปัญหาของคนหนุ่มสาวที่อยู่ในวงการนั้นๆ ตลอดจนมุมมองและแนวคิดอย่างคนใน ซึ่งคนทั่วๆ ไปอาจไม่เคยได้สัมผัส
ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้มีการดัดแปลงเนื้อหาบางส่วน โดยใช้มุมมองและความคิดเห็นจากทั้งโปรดิวเซอร์ ผู้กำกับการแสดง รวมทั้งนักแสดงหลัก จึงมีความแตกต่างจากบทประพันธ์ดั้งเดิมอยู่ในบางจุด
นอกจากนี้ จุดเด่นของนางมารสวมปราด้าในภาคภาพยนตร์ ยังอยู่ที่บรรดาเสื้อผ้า รองเท้า และเครื่องประดับที่ได้รับการสนับสนุนจากเหล่าดีไซน์เนอร์จากแบรนด์ชั้นนำทั่วโลก รวมถึงการปรากฏตัวเป็นนักแสดงรับเชิญในหลายๆ ส่วนของภาพยนตร์ ของผู้มีชื่อเสียงในวงการแฟชั่น เช่น วาเลนติโน่ การาวานี่, จีเซลล์ บุนด์เซล, ไฮดี้ คลุม หรือแม้แต่เจ้าของบทประพันธ์อย่าง ลอเรน ไวส์เบอร์เกอร์เอง
แอนเดรีย แซคส์ เป็นเหมือนนักศึกษาจบใหม่ทั่วไป ที่ต้องออกตระเวนสมัครงานไปตามที่ต่างๆ เนื่องจากแอนเดรียมีความฝันอยากทำงานเป็นนักหนังสือพิมพ์ เธอจึงส่งจดหมายสมัครงานไปยังสำนักพิมพ์ต่างๆ หลายแห่ง แต่โชคร้ายที่ไม่มีแห่งใดตอบรับเธอกลับมาเลย
วันหนึ่ง แอนเดรียก็ได้รับแจ้งเรียกตัวเข้ารับการสอบสัมภาษณ์จากสำนักพิมพ์ยักษ์ใหญ่ "อีเลียส คลาร์กส" ซึ่งเป็นเจ้าของนิตยสารและวารสารขายดีหลายฉบับ แอนเดรียตื่นเต้นเป็นอย่างมาก แต่เมื่อเธอไปถึง ก็ได้พบว่างานที่ถูกเรียกมาสัมภาษณ์นั้น เป็นตำแหน่งงานผู้ช่วยของ"มิแรนด้า พรีสท์ลี่" บรรณาธิการบริหารของนิตยสารแฟชั่นอันดับ 1 อย่างรันเวย์ ซึ่งได้ชื่อว่าเป็นตำแหน่งที่หญิงสาวนับล้านคนยอมทำทุกอย่างเพื่อให้ได้มา แอนเดรียซึ่งไม่เคยสนใจในเรื่องแฟชั่นมาก่อน ถึงกับหมดหวังที่จะผ่านการสอบสัมภาษณ์ แต่ทว่าความแตกต่าง ไม่เหมือนใครของเธอ กลับทำให้มิแรนด้าสนใจ และตกลงรับเธอเข้าทำงาน
แอนเดรียดีใจที่ได้งาน แต่แล้วเธอก็ได้รู้ว่าฝันร้ายเพิ่งจะเริ่มขึ้นเท่านั้น เมื่อตำแหน่งงานผู้ช่วยนี้ ทำให้เธอแทบจะไม่มีเวลาเป็นของตนเอง นอกจากนี้เธอยังต้องคอยทำงานทุกอย่างที่มิแรนด้าส่งมาให้ ไม่ว่างานนั้นจะเกี่ยวกับงาน หรือเรื่องส่วนตัวของมิแรนด้า
อย่างไรก็ตาม แอนเดรียได้เรียนรู้ว่า การทำงานในวงการแฟชั่นนั้น แม้ภายนอกจะดูสวยงาม เลิศหรู แต่เพื่อให้ได้มาซึ่งสิ่งเหล่านี้ กลุ่มคนที่ทำงานอยู่เบื้องหลัง ล้วนแต่ต้องใช้ความพยายาม และความทุ่มเทอย่างเต็มที่ เพื่อให้ได้ผลงานที่มีคุณภาพ เป็นที่ยอมรับออกมา ความร้ายกาจ ความเข้มงวด ความจุกจิกจู้จี้ และเอาแต่ใจจนดูเหมือนไร้เหตุผลของมิแรนด้า กลับเป็นส่วนประกอบสำคัญที่ทำให้นิตยสารอย่างรันเวย์ ยังคงครองความนิยมเป็นอันดับ 1 อยู่ได้
แต่แอนเดรียจะทำอย่างไร เมื่องานในวงการแฟชั่น ไม่ได้ต้องการแค่คนตั้งใจทำงานเพียงอย่างเดียว แต่ต้องมีทั้งความทุ่มเท และจิตใจที่มุ่งมั่นและรักในงานแฟชั่นอย่างจริงจัง
จักรพรรดิหลงชิ่ง
สมเด็จพระจักรพรรดิหลงชิ่ง (4 มีนาคม ค.ศ. 1537 - 23 มกราคม ค.ศ. 1572) ประสูติเมื่อปี ค.ศ. 1537 (พ.ศ. 2080) เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิเจียจิ้ง เมื่อพระราชบิดาสวรรคตในปี ค.ศ. 1567 (พ.ศ. 2110) องค์ชายจูไจ้โฮ่ว รัชทายาทชันษา 30 พรรษาจึงขึ้นครองราชย์ ทรงพระนามว่า จักรพรรดิหลงชิ่ง
ทรงเป็นจักรพรรดิที่อ่อนแอ และทรงบริหารราชการแผ่นดินได้ไม่ดี แต่มีพระเมตตาต่อชาวประชาอย่างมาก เนื่องจากมีพระเมตตานี้เอง ตลอดรัชกาลของพระองค์จึงเกิดการทุจริตอย่างมาก ขุนนางไร้ความสามารถ ทั้งนี้เนื่องจากการครองราชย์อย่างยาวนานของจักรพรรดิเจียจิ้ง พระราชบิดา
จักรพรรดิหลงชิ่งสวรรคตลงในปี ค.ศ. 1572 (พ.ศ. 2115) จากพระอาการประชวร องค์ชายจูอี้จุนพระราชโอรสจึงเสด็จขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิว่านลี่
เหรียญปราบฮ่อ
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้สร้างเหรียญราชอิสริยาภรณ์ขึ้นเพื่อเป็นบำเหน็จความดีความชอบแก่ผู้ไปราชการสงครามปราบฮ่อเมื่อปี พ.ศ. 2427 เหรียญดังกล่าวมีชื่อเรียกว่า "เหรียญปราบฮ่อ" ลักษณะเป็นเหรียญเงินรูปกลม ด้านหน้าเป็นพระบรมฉายาลักษณ์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว พระพักตร์เสี้ยว ผินพระพักตร์ไปทางซ้าย มีพวงมาลัยรองรับ เบื้องบนเป็นแถวอักษรตามแนวขอบเหรียญเป็นข้อความ "จุฬาลงกรณ บรมราชาธิราช" ด้านหลังเป็นรูปพระสยามเทวาธิราชทรงช้างถือพระแสงของ้าว มีควาญอยู่ท้ายช้างคนหนึ่ง รองรับด้วยกลุ่มแพรแถบ เบื้องบนของรูปนั้นมีอักษรตามแนวขอบเหรียญเป็นข้อความ "ปราบฮ่อ ๑๒๓๙ ๑๒๔๗ ๑๒๔๙" เหรียญนี้ใช้ห้อยกับแพรแถบสีดำริมสีเหลือง ขนาดกว้าง 2.5 เซนติเมตร ที่แพรแถบประดับเข็มบอกปีจุลศักราชที่มีการปราบฮ่อ ได้แก่ "๑๒๓๙" (พ.ศ. 2420) "๑๒๔๗" (พ.ศ. 2428) และ "๑๒๔๙" (พ.ศ. 2430) ใช้ประดับที่อกเสื้อเบื้องซ้าย เข็มปีจุลศักราชที่ประดับบนแพรแถบจะประดับให้สำหรับผู้ที่ไปราชการสงครามปราบฮ่อแต่ละคราวๆ ไป เหรียญนี้ไม่มีการกำหนดอัตราการพระราชทาน ผู้ได้รับพระราชทานเหรียญนี้จะไม่ได้รับประกาศนียบัตรกำกับ แต่จะได้รับการประกาศชื่อลงในราชกิจจานุเบกษา ปัจจุบันเหรียญนี้พ้นสมัยการพระราชทานแล้ว
รัฐบาลสยามได้ว่าจ้างให้บริษัทบีกริมแอนด์โกผลิตเหรียญปราบฮ่อที่ประเทศเยอรมนี โดยมีจำนวนผลิตเพียง 500 เหรียญ เมื่อปี พ.ศ. 2436 และได้จัดส่งมายังประเทศสยามในปีถัดมา และได้เริ่มพระราชทานแจกเป็นระยะๆ โดยเริ่มพระราชทานครั้งแรกเมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2441 จำนวน 49 คน
จักรพรรดิว่านลี่
สมเด็จพระจักรพรรดิว่านลี่ (4 กันยายน ค.ศ. 1563 - 18 สิงหาคม ค.ศ. 1620) ประสูติเมื่อวันที่4 กันยายน ค.ศ. 1563 (พ.ศ. 2106) โดยเป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิหลงชิ่ง
เมื่อพระราชบิดาสวรรคตลงในปี ค.ศ. 1572 (พ.ศ. 2115) องค์ชายจูอี้จุน ขณะนั้นพระชนม์เพียง 9 พรรษา เสด็จขึ้นครองราชย์เป็น จักรพรรดิว่านลี่ อำนาจทั้งหมดจึงตกไปอยู่ที่ไทเฮาเสี่ยวติง ซึ่งเป็นพระราชมารดาของพระองค์ ซึ่งได้ให้มหาอำมาตย์จาง จวีเจิ้งเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน และขันทีฝงเป่าขึ้นเป็นมหาขันที โดยให้ทั้งสองถือเป็นพระอาจารย์ของจักรพรรดิว่านลี่
ขณะที่ยังทรงพระเยาว์ พระองค์ทรงเป็นเด็กเฉลียวฉลาดและเป็นที่เชื่อฟังพระเสาวนีย์ของพระพันปีหลวง 
และเป็นศิษย์ที่ดีของพระอาจารย์ ด้วยการชี้นำของจางจวีเจิ้ง ทำให้แผ่นดินมีความมั่นคงอย่างมาก เงินในท้องพระคลังมีมากมายมหาศาล แต่เมื่อพระองค์ทรงเจริญพระชันษาขึ้น ทรงเริ่มมีการเบื่อหน่ายในราชการแผ่นดิน ทำพระองค์เสเพล สรรหาแต่ความรื่นเริง จนสมเด็จพระพันปีหลวง 
ทรงพิโรธถึงกับจะถอดจักรพรรดิว่านลี่ออกจากฮ่องเต้ แต่ด้วยจางจวีเจิ่งและฝงเป่าช่วยทูลแก่สมเด็จพระพันปีหลวง จึงทรงคลายพิโรธลง ตั้งแต่นั้นจักรพรรดิว่านลี่จึงเริ่มมีความไม่พอใจแก่จางจวีเจิ้ง และฝงเป่า ที่พระองค์รู้สึกเหมือนว่ามีอำนาจเหนือพระองค์ ขันทีประจำพระองค์จางจิงได้ยั่วยุพระองค์ให้โค่นกลุ่มอำนาจของจางจวีเจิ้งจนพระองค์ทรงเชื่อ ในช่วงเวลาที่จางจวีเจิ้งป่วยหนัก ได้มีรับสั่งให้หมอหลวงไปดูอาการ แต่ด้วยให้ยาผิดชนิด ทำให้ทรุดหนักลงจนอสัญกรรมในที่สุด ในปีที่ 10 ของรัชกาล
เนื่องด้วยแม้ว่าจางจวีเจิ้งจะถึงแก่อสัญกรรมไป แต่ยังมีมหาขันทีฝงเป่าที่เป็นขันทีของสมเด็จพระพันปีหลวง กุมอำนาจฝ่ายในอยู่ และมีอิทธิพลล้นฟ้า ด้วยการคงอยู่ของฝงเป่า ทำให้ยังเป็นที่กังวลพระราชหฤทัย เมื่อสบโอกาส จึงให้จางจิงและมหาอำมาตย์คนใหม่ออกอุบายขอทหารตามหัวเมืองเข้ามาในปักกิ่ง เนื่องจากแม่ทัพในปักกิ่งล้วนรับพระบัญชาของสมเด็จพระพันปีหลวง และฝงเป่า ในตองกลางคืนทหารจากหัวเมืองได้เข้าล้อมจวนของมหาขันที มีพระราชโองการให้ปลดมหาขันทีฝงเป่า และย้ายไปดูแลพระราชวังเก่าที่นานกิงแทน ในการนี้ให้จางจิงขึ้นเป็นมหาขันทีแทนฝงเป่า เมื่อสิ้นเสี้ยนหนาม จึงได้รับสั่งให้ประหารคนในตระกูลจางจวีเจิ้งทั้งหมด ด้วยเหตุช่วงเวลาที่รุ่งเรืองในรัชสมัยของพระองค์จึงสิ้นสุดลง และเริ่มเข้าสู่ยุคเสื่อมของราชวงศ์หมิงสู่การเสื่อมสลาย 
ในรัชกาลของพระองค์ได้มีบาทหลวงคณะเยซูอิตเข้ามาที่ต้าหมิง เพื่อเผยแผ่ศาสนา ในรัชกาลของพระองค์ ตรงกับรัชกาลพระเจ้าซอนโจ กษัตริย์องค์ที่ 14 แห่งราชวงศ์โชซอน ได้ส่งทูตเข้ามาขอกำลังทหารไปช่วยรบกับญี่ปุ่น
จักรพรรดิว่านลี่ สวรรคตลงในปี ค.ศ. 1620 (พ.ศ. 2163) หลังจากครองราชย์ยาวนานถึง 48 ปี พระชนม์ได้ 57 พรรษา องค์ชายจูฉางลั่ว พระราชโอรสองค์โตที่เป็นรัชทายาทจึงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิไท่ชาง
วาเนสซา ฮัดเจนส์
วาเนสซา แอนน์ ฮัดเจนส์ () เป็นนักแสดงสาวและศิลปินหญิงชาวอเมริกัน เกิดเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2531 มีผลงานครั้งแรกในปี พ.ศ. 2546 กับภาพยนตร์ฮอลลีวู้ดเรื่อง "Thirteen" และ "Thunderbirds" ก่อนจะประสบความสำหรับอย่างสูงจากบท กาเบรียลลา มอนเทซ ในภาพยนตร์สำหรับฉายทางโทรทัศน์เรื่อง "มือถือไมค์ หัวใจปิ๊งรัก"() ของช่องดิสนีย์แชนแนลในปี พ.ศ. 2549
วาเนสซาเริ่มต้นอาชีพการเป็นนักร้องในปี พ.ศ. 2549 กับอัลบั้มแรก "V" และอัลบั้มที่สอง "Identified" ในปี พ.ศ. 2551
จักรพรรดิเทียนฉี่
เทียนฉี่ (23 ธันวาคม ค.ศ. 1605 – 30 กันยายน ค.ศ. 1627) ประสูติเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม ค.ศ. 1605 (พ.ศ. 2118) เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิไท่ชาง เมื่อพระราชบิดาสวรรคตลงในปี ค.ศ. 1620 (พ.ศ. 2163) องค์ชายจูหยูเจียวที่เป็นรัชทายาท ชันษา 15 พรรษาจึงขึ้นครองราชย์เป็น จักรพรรดิเทียนฉี่ ตลอด 7 ปีในรัชกาลมีกบฏเกิดขึ้นหลายครั้ง
จักรพรรดิเทียนฉี่สวรรคตในปี ค.ศ. 1627 (พ.ศ. 2170) ขณะพระชนม์เพียง 22 พรรษา องค์ชายจูหยูเจี้ยน พระราชอนุชาจึงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิฉงเจิน โดยในรัชกาลของจักรพรรดิฉงเจินนี้ ราชวงศ์หมิงต้องล่มสลายลงเพราะพ่ายแพ้แก่กองทัพแมนจู และองค์จักรพรรดิทรงทำอัตวินิบาตกรรม (ปลงพระชนม์เอง) เมื่อ ค.ศ. 1644 (พ.ศ. 2187) ขณะพระชนม์เพียง 33 พรรษา
มือถือไมค์ หัวใจปิ๊งรัก 3
มือถือไมค์ หัวใจปิ๊งรัก 3 () เป็นภาพยนตร์ภาคที่ 3 ในภาพยนตร์ชุด "มือถือไมค์ หัวใจปิ๊งรัก" และเป็นภาคแรกที่ออกฉายในโรงภาพยนตร์ โดยเข้าฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2551 ในประเทศสหรัฐอเมริกา โดยมี เคนนี่ ออร์เทก้า เป็นผู้กำกับเหมือนทั้ง 2 ภาคที่ผ่านมา รวมทั้งนักแสดงนำทั้ง 6 คนด้วย
ภาคล่าสุดของซีรีส์ "มือถือไมค์ หัวใจปิ๊งรัก" ยังเป็นเรื่องราวของทรอยและกาเบรียลลา หลังจากที่ทั้งสองคนต้องฟันฝ่าอุปสรรคต่างๆมาด้วยกัน โดยชีวิตในวัยมัธยมนั้นกำลังจะสิ้นสุดลง รวมถึงเพื่อนๆในทีม "ไวลด์แคตส์" ละครเวทีมิวสิกเคิลประจำฤดูใบไม้ผลิ และความกลัวที่มีต่ออนาคตของพวกเขา
ตัวภาพยนตร์ได้รับคำวิจารณ์ในเชิงบวกลบปนกันไป หลังจากเข้าฉายไป 3 วัน สามารถทำรายได้กว่า 42 ล้านดอลล่าร์ในทวีปอเมริกาเหนือ และอีกกว่า 40 ล้านดอลล่าร์ในต่างประเทศ โดยสามารถทำลายสถิติรายรับสูงสุดสำหรับภาพยนตร์มิวสิกเคิลที่ออกฉายในช่วงสุดสัปดาห์
โพลีเอมีน
โพลีเอมีนเป็นสารอินทรีย์ที่มีหมู่เอมีนตั้งแต่สองกลุ่มขึ้นไป สารกลุ่มนี้รวมถึงสารสังเคราะห์หลายอย่างที่เป็นวัตถุดิบสำคัญสำหรับอุตสาหกรรมเคมี เช่น ethylene diamine H2N-CH2-CH2-NH2 1,3-diaminopropane H2N- (CH2) 3-NH2 และ hexamethylenediamine H2N- (CH2) 6-NH2 และสารอีกหลายชนิดที่มีบทบาทสำคัญในเซลล์ยูแคริโอตและโพรแคริโอต เช่น ไดอะมิโน โพรเพน พูเตรสซิน (H2N- (CH2) 4-NH2) สเปอร์มิดีน (H2N- ((CH2) 4-NH-) 2-H) สเปอร์มีน (H2N- ((CH2) 4-NH-) 3-H) สังเคราะห์ขึ้นมาจากกรดอะมิโนโดยตัดหมู่คาร์บอกซิลออกไป โพลีเอมีนที่มีโครงสร้างเป็นวงที่เป็นที่รู้จักคือ Cyclen ส่วน Polyethylene amine เป็นโพลีเมอร์ที่มีโมโนเมอร์เป็น aziridine
ผลกระทบทางด้านสรีรวิทยาที่สำคัญ ได้แก่
พูเตรสซินถูกสังเคราะห์ด้วยกระบวนการทางชีวภาพผ่านทางสองวิถีที่แตกต่างกันคือ
Cadaverine ถูกสังเคราะห์จาก lysine ด้วยเอนไซม์ lysine decarboxylase (LDC).
สเปอร์มิดีนถูกสังเคราะห์จากพูเตรสซินโดยใช้หมู่aminopropylic จาก decarboxylated S-adenosyl-L-methionine (SAMด้วยเอนไซม์spermidine synthase
สเปอร์มีนถูกสังเคราะห์จากปฏิกิริยาของสเปอร์มิดีนกับ SAM ด้วยเอนไซม์ spermine synthase
จักรพรรดิถังเต๋อจง
สมเด็จพระจักรพรรดิถังเต๋อจง (, ค.ศ. 779-805) ประสูติเมื่อ ค.ศ. 742 (พ.ศ. 1285) โดยเป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิถังไต้จงทรงครองราชย์ต่อจากพระราชบิดา ในปี ค.ศ. 779 (พ.ศ. 1312) ทรงครองราชย์ยาวนานที่สุดเป็นอันดับ 3 ในราชวงศ์ถังคือ 26 ปี สวรรคตในปี ค.ศ. 805 (พ.ศ. 1338) องค์รัชทายาทหลี่สงจึงขึ้นทรงราชย์เป็นจักรพรรดิถังชุนจง
ปาตรียาอามาดา
เพลงชาติโมซัมบิกในปัจจุบันมีชื่อว่า ปาตรียาอามาดา () ประพันธ์เนื้อร้องและทำนองโดยฌุสตีนู ซีเกาลานือ ชือมานือ (Justino Sigaulane Chemane) เริ่มใช้มาตั้งแต่ พ.ศ. 2545 เพื่อแทนที่เพลง "วีวา วีวาอาเฟรลีมู" () ซึ่งเป็นเพลงชาติโมซัมบิกสมัยที่ปกครองด้วยรัฐบาลพรรคเดียวภายใต้การนำของพรรคแนวร่วมปลดปล่อยโมซัมบิก ()
จักรพรรดิถังชุนจง
สมเด็จพระจักรพรรดิถังชุนจง (, ค.ศ. 761-806) ประสูติเมื่อ ค.ศ. 761 (พ.ศ. 1304) โดยเป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิเต๋อจง ทรงครองราชย์ต่อจากพระราชบิดา เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 805 (พ.ศ. 1348) ทรงครองราชย์เพียง 6 เดือน ก็สละราชสมบัติให้องค์รัชทายาทหลี่ซุน เนื่องจากทรงมีปัญหาเรื่องพระสุขภาพ รัชทายาทหลี่ซุนขึ้นทรงราชย์เป็นจักรพรรดิถังเสียนจง เมื่อวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 805
จักรพรรดิถังชุนจง สวรรคตเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 806
ลี สโมลิน
ลี สโมลิน(Lee Smolin) เกิดเมื่อ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1955 คือนักทฤษฎีฟิสิกส์ ซึ่งมีบทบาทอย่างมากในการพัฒนา ทฤษฎีความโน้มถ่วงควอนตัมแบบลูป ปัจจุบันเป็นนักวิจัยระยะยาวอยู่ที่ สถาบันทฤษฎีฟิสิกส์เพอริมีเตอร์( Perimeter Institute for Theoretical Physics)นอกจากงานฟิสิกส์แล้วเขายังเขียนหนังสือ Life of the Cosmos และThree Roads to Quantum Gravity เป็นหนังสือวิทยาศาสตร์สำหรับคนทั่วไป
เขายังเป็นที่รู้จักในความเห็นที่ว่า ทฤษฎีสตริง และทฤษฎีความโน้มถ่วงควอนตัมแบบลูป เป็นแนวทางต่างกันที่นำไปสู่ทฤษฎีเดียวกัน แต่ว่าเขาโด่งดังมากกว่าจากการประยุกต์ ทฤษฎีวิวัฒนาการ มาใช้กับจักรวาลวิทยา
งานแบบ non-technical,สำหรับคนทั่วไปที่ไม่ใช่นักฟิสิกส์.
เตาบู
เตาบู () เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก ขุนนางผู้ใหญ่สมัยราชวงศ์ฮั่นตอนปลาย รับราชการมาตั้งแต่รัชสมัยพระเจ้าฮั่นฮวนเต้ถึงพระเจ้าฮั่นเลนเต้ ในรัชสมัยพระเจ้าฮั่นเลนเต้ ขันทีกุมอำนาจการบริหารราชการ ทำให้อาณาประชาราษฎร์ได้รับความเดือดร้อนจากการโกงกินของเหล่าขันที เตาบูจึงร่วมกับตันผวนคิดวางแผนจะกำจัดเหล่าขันที แต่เหล่าขันทีรู้ตัวจึงได้นำกำลังไปจับตัวเตาบูและตันผวนไปประหาร
ตันผวน
ตันผวน () เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก ขุนนางผู้ใหญ่สมัยราชวงศ์ฮั่นตอนปลาย มีตำแหน่งเป็นราชองครักษ์
ในรัชสมัยพระเจ้าฮั่นเลนเต้ ขันทีกุมอำนาจการบริหารราชการ ทำให้อาณาประชาราษฎร์ได้รับความเดือดร้อนจากการโกงกินของเหล่าขันที ตันผวนจึงร่วมกับเตาบูคิดวางแผนจะกำจัดเหล่าขันที แต่เหล่าขันทีรู้ตัวจึงได้นำกำลังไปจับตัวเตาบูและตันผวนไปประหาร
ซัวหยง
ซัวหยง ยีหลง หรือ ซัวแก (;) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก ขุนนางผู้ใหญ่สมัยราชวงศ์ฮั่นตอนปลาย เป็นชาวเมืองตันลิว รับราชการในรัชสมัยพระเจ้าฮั่นเลนเต้ มีตำแหน่งที่ปรึกษาราชการแผ่นดิน มีบุตรสาวชื่อ ไซ่เหวินจี
ในรัชสมัยพระเจ้าฮั่นเลนเต้ ขันทีกุมอำนาจการบริหารราชการ ทำให้อาณาประชาราษฎร์ได้รับความเดือดร้อนจากการโกงกินของเหล่าขันที บ้านเมืองในยุคนั้นเกิดอาเพศต่างๆมากมาย ซัวหยงได้เขียนจดหมายลับถวายแด่พระเจ้าเลนเต้มีใจความว่า ที่แผ่นดินเกิดอาเพศเป็นเพราะขันทีทั้งสิบกระทำการอันมิชอบ สิบขันทีจึงหาเหตุใส่ร้ายซัวหยง และยุยงพระเจ้าเลนเต้ให้ปลดซัวหยงออกจากราชการ ออกไปอยู่บ้านนอก ต่อมา ตั๋งโต๊ะได้ขึ้นมามีอำนาจในวังหลวง ตั๋งโต๊ะได้บังคับให้ซัวหยงกลับมารับราชการ มิฉะนั้นจะฆ่าเสีย แล้วตั้งให้เป็นสมุหพระราชวัง
เมื่อตั๋งโต๊ะถูกลิโป้สังหาร ซัวหยงเป็นขุนนางเพียงคนเดียวที่ไปร้องไห้หน้าศพของตั๋งโต๊ะ อ้องอุ้นโกรธจึงสั่งให้ทหารนำตัวซัวหยงไปทรมานจนตาย
เล่าเหง
เล่าเหง( เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก บิดาของเล่าปี่ เป็นเชื้อพระวงศ์ราขวงศ์ฮั่น สืบเชื้อสายจากจงซานจิ้งอ๋องซึ่งพระราชโอรสองค์ที่ 7 ในพระเจ้าฮั่นเกงเต้ เล่าเหงตายตั้งแต่เล่าปี่ยังเล็ก
โจเฮา
พระนางโจเฮา ()หรือสมเด็จพระจักรพรรดินีโจเซียน เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก เป็นพระอัครมเหสีในพระเจ้าฮั่นเหี้ยนเต้ และพระธิดาในโจโฉ:獻穆皇后
ฮกเฮา
พระนางฮกเฮา (; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก ทรงเป็นสมเด็จพระอัครมเหสี(ฮองเฮา)ในพระเจ้าฮั่นเหี้ยนเต้ และทรงธิดาของฮกอ้วน
กองซุนตู้
กองซุนตู้ (เสียชีวิตปี ค.ศ. 204) มีชื่อในสำเนียงจีนกลางว่ากงซุนตู้ () มีชื่อรองว่าเซิงจี้ ( ; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก เป็นขุนพลและขุนศึกในปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เป็นเจ้าเมืองเลียวตั๋ง และเป็นบิดาของกองซุนของ
ตังสิน
ตังสิน () เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก พี่ชายของนางตังกุยหุยซึ่งเป็นพระสนมในพระเจ้าฮั่นเหี้ยนเต้ ดำรงตำแหน่งเป็นนายพลทหารม้า เป็นคนสำคัญคนหนึ่งในการนำพระเจ้าเหี้ยนเต้หนีลิฉุย กุยกีจากเมืองเตียงฮันกลับไปยังลกเอี๋ยง ต่อมาเมื่อโจโฉครองอำนาจ พระเจ้าเหี้ยนเต้ต้องการจะโค่นอำนาจของโจโฉ ก็ใช้มีดกรีดนิ้วเขียนจดหมายลับด้วยเลือด ส่งให้ตังสินช่วยกันหาขุนนางผู้ภักดีมาร่วมกันกำจัดโจโฉเสีย ตังสินก็รวบรวมคนอยู่เรื่อยๆ ต่อมาเคงต๋องคนใช้ใกล้ชิดโกรธที่ถูกตังสินโบยก็นำความไปบอกโจโฉ ตังสินจึงถูกจับประหารชีวิต นางตังกุยหุยน้องสาวของตังสินซึ่งกำลังมีครรภ์อยู่ ก็พลอยถูกรัดคอตายไปด้วย
สิบเกง
สิบเกง () เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กเจ้าเมืองเฉงจิ๋ว เมื่อโจรโพกผ้าเหลืองยกทัพมาล้อมเมืองเฉงจิ๋ว สิบเกงได้ส่งสาส์นไปขอความช่วยเหลือจากเล่าเอี๋ยน เจ้าเมืองอิวจิ๋ว เล่าเอี๋ยนได้ให้เล่าปี่และเจาเจ้งนำทัพห้าพันนายไปช่วยสิบเกงปราบโจรโพกผ้าเหลืองได้สำเร็จ
เตงเมา
เตงเมา (; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก เป็นสมาชิกของกลุ่มโจรโพกผ้าเหลือง แม่ทัพรองของเทียอ้วนจี้
เทียอ้วนจี้และเตงเมาได้นำกองโจร 50,000 นาย ยกไปตีเมืองอิวจิ๋ว เล่าเอี๋ยนเจ้าเมืองจึงให้เล่าปี่ พร้อมด้วยกวนอู เตียวหุย ยกกองทหาร 500 ไปปราบโจร กงอกำลังทั้งสองยกไปประจันหน้ากันที่เขาไทเหียงสัน เตียวหุยได้เข้าต่อสู้กับเตงเมา และสามารถสังหารเตงเมาได้ ส่วนเทียอ้วนจี้ถูกกวนอูสังหาร ส่วนกองโจรเมื่อนายตายก็หมดกำลังใจรบจึงถูกกองทหารของเล่าปี่ตีแตกพ่าย
การหลุดหาย
ในสาขาวิชาพันธุศาสตร์ การหลุดหาย () เป็นการกลายพันธุ์อย่างหนึ่งที่มีส่วนหนึ่งของโครโมโซมหรือดีเอ็นเอหายไป การหลุดหายทำให้เกิดการสูญเสียสารพันธุกรรมไป อาจมีนิวคลีโอไทด์หลุดหายไปจำนวนเท่าใดก็ได้ ตั้งแต่หนึ่งลำดับเบสไปจนถึงโครโมโซมทั้งอัน
การหลุดหายอาจเป็นสาเหตุของโรคทางพันธุกรรมได้หลายชนิด
อาร์ชดัชเชสมาเรีย คริสตีนา ดัชเชสแห่งเทเชิน
อาร์ชดัชเชสมาเรีย คริสติน่า โจฮันนา โจเซเฟ้ แอนโตนี่ (13 พฤษภาคม พ.ศ. 2285 - 24 มิถุนายน พ.ศ. 2341) เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 5 ในจักรพรรดินีมาเรีย เทเรซา และดยุคฟรานซิสที่ 3 สตีเฟนแห่งลอร์เรน ประสูติเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2285 ทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าชายอัลเบิร์ต คาสิเมียร์แห่งแซ็กโซนี ดยุคแห่งเทสเชน มีพระธิดา 1 พระองค์ สิ้นพระชนม์หลังจากประสูติเพียง 1 วัน
อาร์ชดัชเชสมาเรีย คริสติน่าเป็นพระธิดาองค์โปรดของพระมารดาด้วยเหตุที่ประสูติในวันเดียวกัน ทรงสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2341 ที่กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย พระชันษา 56 ปี
พระเจ้าอ็องรีที่ 2 แห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าอองรีที่ 2 แห่งฝรั่งเศส (ภาษาอังกฤษ: Henry II of France) (31 มีนาคม ค.ศ. 1519- 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1559) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสแห่งราชวงศ์วาลัวส์ 
พระเจ้าอองรีเสด็จพระราชสมภพที่พระราชวังแซงต์-แชร์แมง-ออง-เลย์ใกล้ปารีสในประเทศฝรั่งเศส เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าฟรองซัวส์ และ พระราชินีโคลด เมื่อยังทรงพระเยาว์พระองค์และกับพระเชษฐาทรงใช้เวลาในสเปนเป็นเวลาสามปีในฐานะตัวประกันในสมเด็จพระจักรพรรดิชาร์ลที่ 5 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ในการเป็นตัวแทนของพระราชบิดาที่ทรงถูกจับที่ยุทธการปาเวีย พระเจ้าอองรีทรงเสกสมรสกับแคทเธอรีน เดอ เมดิชิ เมื่อวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 1533 เมื่อทั้งสองพระองค์มีพระชนมายุ 14 พรรษา ปีหนึ่งหลังจากการเสกสมรสพระองค์ก็ทรงเริ่มมีความสัมพันธ์กับไดแอน เดอ ปอยเตียร์ (Diane de Poitiers) ผู้มีอายุ 35 ปีที่เพิ่งเป็นหม้าย ไดแอน กลายมาเป็นผู้ที่ทรงมีความไว้วางใจมากที่สุดจนเมื่อเสด็จสวรรคต 25 ปีต่อมา และเป็นผู้มีอิทธิขนาดที่สามารถลงนามในหนังสือราชการได้ ซึ่งเป็นการทำให้พระราชินีแคทเธอรีนเกือบไม่มีอำนาจแต่อย่างใด
เมื่อพระเชษฐาฟรองซัวส์ เจ้าชายรัชทายาท สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1536 จากการเล่นเท็นนิส อองรีก็ทรงได้เป็นรัชทายาทแทนและทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากพระราชบิดาเมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1547 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1559 ที่ปารีสในประเทศฝรั่งเศส
ออกซฟอร์ดเชอร์
ออกซฟอร์ดเชอร์ (ภาษาอังกฤษ: Oxfordshire) หรือมีชื่อย่อว่า “Oxon” ที่มาจากภาษาละติน “Oxonia” เป็นมณฑลที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของอังกฤษ ที่มีประชาชนรวมทั้งสิ้นประมาณ 635,600 คน มณฑลออกซฟอร์ดเชอร์มีเขตแดนติดกับมณฑลต่างได้แก่ นอร์ทแธมป์ตันเชอร์, บัคคิงแฮมเชอร์, บาร์คเชอร์ , วิลท์เชอร์ , กลอสเตอร์เชอร์ และวอริคเชอร์
มณฑลออกซฟอร์ดเชอร์แบ่งการปกครองเป็นห้าแขวง: ออกซฟอร์ด, เชอร์เวลล์, เวลแห่งไวท์ฮอร์ส, เซาท์ออกซฟอร์ดเชอร์ และ เวสต์ออกซฟอร์ดเชอร์
อาร์ชดัชเชสมาเรีย เอลีซาเบทแห่งออสเตรีย (ค.ศ. 1743–1808)
อาร์ชดัชเชสมาเรีย เอลิซาเบธ โจเซเฟ้ โจฮันนา แอนโตนี่ (13 สิงหาคม พ.ศ. 2286 - 22 กันยายน พ.ศ. 2351) พระราชธิดาพระองค์ที่ 6 ในจักรพรรดินีมาเรีย เทเรซา และดยุคฟรานซิสที่ 3 สตีเฟนแห่งลอร์เรน ประสูติเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2286 ณ กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย พระองค์มีพระนามเดียวกับพระพี่นางพระองค์โต ที่สิ้นพระชนม์ก่อนที่พระองค์จะประสูติ 3 ปี
สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2351 พระชันษา 65 ปี ณ เมืองลินซ์ ประเทศออสเตรีย ไม่ทรงอภิเษกสมรส
จักรพรรดิฮั่นฮุ่ย
ฮั่นฮุ่ย (; 210–188 ปีก่อนคริสตกาล) ชื่อตัวว่า หลิว อิ๋ง (劉盈) เป็นพระเจ้าแผ่นดินจีนในราชวงศ์ฮั่น เป็นโอรสองค์ที่สองของพระเจ้าฮั่นเกาจู่กับนางลฺหวี่ จื้อ (呂雉)
หลิว อิ๋ง ไร้ความสามารถ นางลฺหวี่ จื้อ มารดาซึ่งมีจิตใจหยาบช้า จึงครอบงำราชการบ้านเมือง หลิว อิ๋ง พยายามป้องกันมิให้หลิว หรูอี้ น้องชายร่วมบิดา ถูกนางลฺหวี่ จื้อ ฆ่า แต่ไม่สำเร็จ หลิว อิ๋ง เป็นทุกข์ หันไปใช้ชีวิตเสเพล จนถึงแก่ความตายทั้งที่ยังเยาว์นัก เมื่อหลิว อิ๋ง ตาย นางลฺหวี่ จื้อ จึงยกหลิว กง (劉恭) ลูกของหลิว อิ๋ง ขึ้นเป็นกษัตริย์องค์ใหม่
พระเจ้าสร้างโลก (ราฟาเอล)
"ดูบทความหลักที่ พระธรรมปฐมกาล"
พระเจ้าสร้างโลก (ภาษาอังกฤษ: Creation of the World) เป็นงานโมเสกบนโดมภายในชาเปลชิจิในวัดซานตามาเรียเดลโปโปโลในกรุงโรมในประเทศอิตาลีที่ออกแบบโดยราฟาเอลจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลี
ราฟาเอลออกแบบชาเปลให้แก่เพื่อนและผู้อุปถัมภ์ที่เป็นนายธนาคารชื่ออากอสติโน ชิจิ (Agostino Chigi) สำหรับเป็นชาเปลส่วนตัวและที่บรรจุศพของตระกูลชิจิ การตกแต่งโมเสกบนโดมออกจะเป็นของล้าสมัยสำหรับคริสต์ศตวรรษที่ 16 งานร่างของราฟาเอลนำไปสร้างโดยช่างลุยจิ ดิ พาเซชาวเวนิสในปี ค.ศ. 1516
งานโมเสกตั้งอยู่ระหว่างงานปูนแต่งทองบนเพดานโดมที่มีด้วยกันทั้งหมดเจ็ดชิ้นที่เป็นภาพของโลกโดยมีฉากหลังเป็นสีน้ำเงิน แต่ละโลกถูกเทวดามีปีกถือไว้ แผงแปดแผงเป็นสัญลักษณ์ของดาวประดับฟ้าที่ก็ถือโดยเทวดาด้วย
ตรงกลางโดมเป็นภาพของพระเจ้าทรงสร้างโลก รูปกลางล้อมรอบไปด้วยเปมเทพชวนขัน งานชิ้นนี้คล้ายกับงานจิตรกรรมฝาผนังของไมเคิล แอนเจโลบนเพดานชาเปลซิสติน พระเจ้าสร้างโลกของไมเคิล แอนเจโลเขียนเพียงห้าปีก่อนหน้านั้นและคงจะต้องมีอิทธิพลต่อราฟาเอล งานชิ้นนี้เป็นงานโมเสกชิ้นเดียวที่ราฟาเอลทำและถือกันว่าเป็นงานโมเสกชิ้นเอกของสมัยเรอเนซองส์
จักรพรรดิฮั่นเฉียนเฉ่า
สมเด็จพระจักรพรรรดิฮั่นเซาตี้ (?-184 ปีก่อนคริสตกาล) มีพระนามเดิมว่า หลิวกง เป็นพระราชโอรสใน จักรพรรดิฮั่นฮุ่ย ที่ประสูติแต่พระสนมเมื่อพระราชบิดาสวรรคต 188 ปีก่อนคริสตกาล (พ.ศ. 355) องค์รัชทายาทหลิวกงจึงเสด็จขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 3 แห่ง ราชวงศ์ฮั่นตะวันตก มีพระนามว่า จักรพรรดิฮั่นเซาตี้
แต่ตลอดรัชกาลทรงเป็นเพียง จักรพรรดิหุ่นเชิด ที่อยู่ภายใต้อำนาจของไทเฮาลิ ทรงครองราชย์ได้เพียง 4 ปีก็สวรรรคตลงเพราะถูกสำเร็จโทษด้วยถูกกล่าวหาว่าพระสติวิปลาส และไทเฮาหลู่โปรดให้ลบชื่อจักรพรรดิองค์นี้ออกจากรายพระนามจักรพรรดิแห่ง ราชวงศ์ฮั่น และสถาปนาองค์ชายหลิวฮงพระราชนัดดาอีกพระองค์ขึ้นครองราชย์เป็น จักรพรรดิฮั่นเซ่าตี้ฮง แทน
สามก๊ก ฉบับคนเดินดิน
สามก๊ก ฉบับคนเดินดิน เป็นผลงานของ สุขสันต์ วิเวกเมธากร โดยใช้นามปากกาว่า เล่า ชวน หัว จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์เคล็ดไทยเล่มแรกที่จัดทำคือ เปิดหน้ากากขงเบ้งภาค 1พิมพ์ครั้งแรกเมื่อ พฤษภาคม พ.ศ. 2533และได้มีการทำเล่มอื่นๆตามมาเนื้อหาภายในเรื่องนี้เป็นการวิจารร์ตัวละครเด่นๆในสามก๊ก ในปัจจุบันได้มีการจัดพิมพ์ สามก๊ก ฉบับคนเดินดิน ซ้ำหลายครั้งแล้ว ในตอนนี้มีอยู่ทั้งหมด 9 เล่ม ดังนี้
กรดทรานส์-ซินนามิก
กรดทรานส์-ซินนามิก () เป็นสารที่มีฤทธิ์ต่อต้านออกซินในลำต้นแต่ยังไม่ทราบกลไกที่แน่ชัด มีลักษณะเป็นผลึกสีขาว พบในน้ำมันของต้นอบเชย
จักรพรรดิฮั่นเหวิน
จักรพรรดิเหวินแห่งราชวงศ์ฮั่น (202 ปีก่อนคริสตกาล – 6 กรกฎาคม 157 ปีก่อนคริสตกาล) มีพระนามเดิมว่าหลิวเหอ เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 5 ในจักรพรรดิฮั่นเกาจู่ และพระสนมโปซึ่งภายหลังเมื่อทรงครองราชย์แล้วทรงสถาปนาพระราชมารดาเป็นโปไทเฮา ทรงขึ้นครองราชย์เมื่อ 180 ปีก่อนคริสตกาล เมื่อพระชนม์ได้ 22 พรรษา มีพระนามว่าจักรพรรดิฮั่นเหวิน
พระราชภารกิจแรกของพระองค์ คือการกวาดล้างพวกสกุลหลู่ของหลู่ไทเฮาที่ครองอำนาจมานาน 8 ปีหลังการสวรรคตของจักรพรรดิฮั่นฮุ่ย พระเชษฐาจนหมดสิ้น เพราะหลู่ไทเฮาสวรรคตลงในปีที่ครองราชย์ในรัชกาล โปรดให้ลดภาษีทั้งภาษีที่ดินและรายได้ และเมื่อ 165 ปีก่อนคริสตกาล โปรดให้มีการตรวจคัดเลือกทหารใหม่ และในรัชกาลของพระองค์เกิดกบฏ 7 แคว้น สวรรคตเมื่อ 157 ปีก่อนคริสตกาล เจ้าชายรัชทายาทหลิวฉีจึงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิฮั่นจิง
จักรพรรดิจาว
ฮั่นจาวตี้ (Shao Di of Han) เป็นพระนามของจักรพรรดิจีนหลายพระองค์ แห่งราชวงศ์ฮั่น สามารถหมายถึง
เซ่าตี้ ยังสามารถหมายถึง
จักรพรรดิฮั่นจิง
สมเด็จพระจักรพรรดิจิงแห่งราชวงศ์ฮั่น หรือ ฮั่นจิงตี้ (188 ปีก่อนคริสตกาล – 9 มีนาคม 141 ปีก่อนคริสตกาล) มีพระนามเดิมว่าหลิวฉี เป็นพระราชโอรสของจักรพรรดิฮั่นเหวินตี้ และพระสนมตู้ พระสนมองค์โปรด ซึ่งภายหลังจักรพรรดิเหวินตี้ทรงสถาปนาพระสนมตู้ขึ้นเป็นตู้ฮองเฮา และสถาปนาองค์ชายหลิวฉีขึ้นเป็นรัชทายาท ทรงเป็นหนึ่งในแม่ทัพที่ปราบกบฏ 7 แคว้น
เมื่อพระราชบิดาสวรรคตเมื่อ 157 ปีก่อนคริสตกาล) องค์รัชทายาทหลิวฉีในวัย 31 พรรษาจึงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิฮั่นจิงตี้ ในรัชกาลพระองค์และไทเฮานับถือลัทธิเต๋าและทรงดำเนินกุศโลบายตามพระราชบิดา จึงทำให้ราชวงศ์ฮั่นตะวันตกเจริญรุ่งเรืองมาก ทรงครองราชย์ได้ 16 ปี สวรรคตเมื่อ 141 ปีก่อนคริสตกาล พระชนม์ได้ 47 พรรษา องค์รัชทายาทหลิวเช่อจึงขึ้นครองราชย์เป็นมหาราชองค์ที่ 3 ของจีนคือจักรพรรดิฮั่นอู่ตี้ จักรพรรดิฮั่นจิงตี้นั้น ได้ปรากฏพระนามในสามก๊กตอนแรกๆ ในพระนามว่า พระเจ้าฮั่นเกงเต้ ในสำเนียงฮกเกี้ยน มีพระราชโอรสองค์หนึ่งที่ปรากฏในสามก๊กเช่นกันนั้น ได้ใช้พระนามว่า ตงสานเชงอ๋อง ในสำเนียงฮกเกี้ยน หรือ จงซานจิ้งอ๋อง ในสำเนียงจีนกลาง ซึ่งพระราชโอรสองค์นี้ เป็นบรรพบุรุษของพระเจ้าเล่าปี่แห่งจ๊กก๊ก หรือ หลิวเป้ย ในสามก๊กด้วยเช่นกัน
เทศบาลตำบลสวนหลวง (จังหวัดสมุทรสาคร)
เทศบาลตำบลสวนหลวง เป็นเทศบาลแห่งหนึ่งในอำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร ซึ่งครอบคลุมตำบลสวนหลวงทั้งตำบล เปลี่ยนแปลงจากองค์การบริหารส่วนตำบลสวนหลวง
เทศบาลตำบลสวนหลวง มีพื้นที่ประมาณ 16.95 ตารางกิโลเมตร
มีอาณาเขตพื้นที่ติดต่อดังนี้
ตำบลสวนหลวงได้รับการจัดตั้งเป็น องค์การบริหารส่วนตำบลสวนหลวง ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2538 ภายหลังที่ได้มีการประกาศใช้พระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537 ในราชกิจจานุเบกษา ฉบับกฤษฎีกาเล่ม 111 ตอน 53 ก ลงวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2537 ตำบลสวนหลวงได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลสวนหลวง โดยที่กระทรวงมหาดไทยพิจารณาแล้วเห็นว่า มีองค์การบริหารส่วนตำบลที่มีสภาพเหมาะสม สมควรให้จัดตั้งเป็นเทศบาลตำบล อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 42 แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2546 และมาตรา 7 แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. 2496 รัฐมนตรีว่าการ กระทรวงมหาดไทยจึงจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบลสวนหลวง อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร เป็น เทศบาลตำบลสวนหลวง เมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2551
หมู่บ้านในเขตเทศบาลตำบลสวนหลวงได้แก่
ชุมชนในเขตเทศบาลตำบลสวนหลวง มีดังนี้
เนื่องจากเป็นชุมชนเมืองที่มีที่ตั้งอยู่ใกล้ๆกับกรุงเทพมหานคร สามารถเดินทางเชื่อมต่อกับกรุงเทพมหานคร และ จังหวัดนครปฐม หรือว่า เดินทางไปที่อำเภอต่างๆในจังหวัดสมุทรสาคร ได้อย่างทั่วถึง สะดวกและรวดเร็ว
การบริการขนส่งสาธารณะทางรถยนต์โดยสารประจำทางในเขตเทศบาล
วัดในเขตเทศบาลตำบลสวนหลวงมีทั้งหมด 1 วัดคือ
ตำบลท่าสะท้อน
ตำบลท่าสะท้อน อำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี
มีทั้งสิ้น 7 หมู่บ้าน
คำขวัญประจำตำบล
ทุ่งกระจูดลือเลื่อง
รุ่งเรืองศูนย์จักสาน
งามตระการบ่อน้ำร้อน
ท่าสะท้อนเมืองโบราณ
นมัสการพ่อท่านเพชร
สถานที่ท่องเที่ยวของตำบล
บ่อน้ำพุร้อนท่าสะท้อน ซึ่งเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ
สถานที่ตั้ง หมู่ที่ 3 ตำบลท่าสะท้อน อำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี
จักรพรรดิฮั่นผิง
สมเด็จพระจักรพรรดิผิงแห่งราชวงศ์ฮั่น หรือ ฮั่นผิงตี้ (9 ปีก่อน ค.ศ.-3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 5) ทรงพระนามเดิมว่าหลิวคัน เป็นพระราชอนุชาในจักรพรรดิฮั่นเฉิงตี้ และเป็นโอรสอีกองค์ของจักรพรรดิฮั่นเสวียนตี้ เมื่อจักรพรรดิฮั่นไอตี้สวรรคตเมื่อ 1 ปีก่อน ค.ศ. (พ.ศ. 542) ตอนนั้นหลิวคันพระชนม์เพียง 9 พรรรษาและได้ขึ้นครองราชย์แทนพระญาติเป็นจักรพรรดิฮั่นผิงตี้
แต่เนื่องจากยังทรงพระเยาว์ จึงต้องให้หวังหมั่งและหวังไทเฮาเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน ทรงครองราชย์ได้เพียง 6 ปีก็สวรรคตเมื่อ ค.ศ. 5 (พ.ศ. 548) และหวังหมั่งได้ยกหยูจื่ออิงพระญาติอีกองค์หนึ่งขึ้นครองราชย์แทน