hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ความสับสน (สงคราม)
ความสับสน () เป็นศัพท์ที่ใช้อธิบายถึงระดับของความเคลือบแคลงใจในสถานการณ์ระหว่างปฏิบัติการทางทหาร ซึ่งประเมินโดยผู้มีประสบการณ์มาก่อน
โดยคำว่า "ความสับสน" ใช้เมื่อเราไม่แน่ใจในความสามารถของฝ่ายตน ความสามารถของฝ่ายตรงข้ามและเจตนาของฝ่ายตรงข้ามได้ในระหว่างการติดพัน ปฏิบัติการทางทหาร หรือการทัพ
คำว่า "fog of war" สันนิษฐานว่ามีจุดกำเนิดมาจากผู้ชำนาญทางการทหารชาวปรัสเซีย คาร์ล ฟอน เคลาส์วิทซ์ ซึ่งได้เขียนไว้ว่า ""ความไม่แน่ใจอย่างยิ่งในข้อมูลข่าวสารในยามสงครามนั้นเป็นอุปสรรคอันยิ่งใหญ่ เพราะทุกการตัดสินใจนั้น ต้องอยู่ในขอบเขตที่แน่นอน แผนจะต้องมีความผิดพลาดเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ซึ่งเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นไม่บ่อยครั้งนัก เฉกเช่นเดียวกับสายหมอกหรือแสงจันทร์ ซึ่งทำให้วัตถุต่าง ๆ มีขนาดเกินความเป็นจริง และปรากฏออกมาให้เห็นอย่างไม่เป็นธรรมชาติ""
เป็นสิ่งที่เกี่ยวข้องกับจุดประสงค์ทางการเมือง ความสามารถและการส่งกำลังบำรุงทางทหารของคู่สงคราม โดยแหล่งข้อมูลรวมไปถึงการสืบราชการทางการทูต การสืบราชการลับ ตัวอย่างทางยุทธศาสตร์ และข้อมูลที่ได้มาจากแหล่งเปิด คู่สงครามจำเป็นต้องเข้าใจต่อเจตนาและการเคลื่อนไหวทางการเมือง ผลที่ได้จากข้อมูลในระดับนี้อาจจะรวมไปถึงปฏิบัติการทางทหารด้วย แต่ส่วนใหญ่จะให้ความสำคัญกับผลกระทบที่มีต่อสังคม เศรษฐกิจและการเมืองมากกว่า
ความไม่แน่นอนในทางทหารแล้วมีความหมายถึง โครงสร้าง ความแข็งแกร่ง ความสามารถและเจตนาของฝ่ายตนและฝ่ายตรงข้าม ความไม่แน่นอนดังกล่าวอาจนำไปหสู่ความล้มเหลว ข้อบกพร่องหรืออาจเป็นการเพิ่มปัญหาโดยบังเอิญ ทำให้มีการมองสมรรถภาพของฝ่ายตนในแง่ดี ความไม่แน่นอนของฝ่ายตรงข้ามอาจเป็นข่าวกรองที่ผิดพลาด แหล่งข้อมูลถูกปกปิดหรือถูกทำลวงไว้ นอกเหนือจากนี้ กฎของเมอร์ฟียังมีส่วนที่เป็นอุปสรรคต่อการวางแผนในระยะยาว ซึ่งเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันจะเกิดขึ้นเรื่อย ๆ
ในขอบเขตของการปฏิบัติการ ผู้บัญชาการจะรับเอาคำสั่งที่ได้รับมาจากในระดับยุทธศาสตร์ทางทหาร ความไม่แน่นอนนั้นรวมไปถึงความสามารถของฝ่ายตรงข้าม และเจตนาของฝ่ายตรงข้าม แต่จะมีส่วนเกี่ยวข้องกับความไม่แน่นอนในการสั่งการของฝ่ายตนด้วย ผู้บัญชาการไม่ได้มองเห็นภาพรวมทางยุทธศาสตร์ทั้งหมด ผู้บัญชาการควรจะหยั่งความสับสนนี้ด้วยการสำรวจ การลาดตระเวนและสรุปเป็นภาพรวมทางยุทธศาสตร์ทั้งหมด
ความไม่แน่นอนอาจส่งผลหลายประการในระดับยุทธวิธี อย่างเช่น เจตนาของฝ่ายตรงข้าม รวมไปถึงตัวแปรหลายอย่างที่ขึ้นอยู่กับการรบ ซึ่งเป็นผลให้ผู้บัญชาการขาดภาพรวมของสิ่งแวดล้อมทางยุทธวิธี สถานภาพการส่งกำลังบำรุงของกองกำลังฝ่ายตนเอง
การขาดภาพรวมของสิ่งแวดล้อมในระดับยุทธวิธีนี้ อาจเกิดขึ้นจากสาเหตุหนึ่งหรือหลายประการประกอบกันก็ได้ อย่างเช่น
การตัดสินใจในระดับยุทธวิธีนี้จะสำคัญกว่าในระดับอื่น ๆ รวมไปถึงการที่ความไม่แน่นอนต่าง ๆ อาจจะเพิ่มขึ้น เมื่อมีการตั้งสมมุติฐาน และได้มีการตัดสินใจซึ่งตั้งอยู่บนข้อสมมุติฐานเหล่านั้น
แฮร์รี นิโคเลดส์
แฮร์รี นิโคเลดส์ (เกิด พ.ศ. 2510 - ) เป็นนักเขียนชาวเมืองเมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย เคยเดินทางเข้ามาในประเทศไทย เป็นครูสอนภาษาที่จังหวัดเชียงราย ระหว่าง พ.ศ. 2546 - 2548 และเขียนบทความให้กับหนังสือพิมพ์ออสเตรเลียหลายฉบับ ก่อนหน้านั้นเคยทำงานในตำแหน่งพนักงานยกกระเป๋า (concierge) ในโรงแรม และเขียนหนังสือชื่อ "Concierge Confidential" เกี่ยวกับเรื่องซุบซิบของคนดัง ที่ทราบจากประสบการณ์ทำงาน
ในปี พ.ศ. 2548 นายแฮร์รี นิโคเลดส์ ได้ตีพิมพ์นวนิยาย ซึ่งแสดงความเห็นเกี่ยวกับการเมืองและสังคมปัจจุบันของไทย ชื่อเรื่อง "Verisimilitude. Is the truth, the truth?" ทำให้ถูกออกหมายจับเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2551 เนื่องจากเนื้อหาบางส่วนในนวนิยายมีข้อความที่หมิ่นพระบรมเดชานุภาพ และถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจจับกุมเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2551 ที่สนามบินสุวรรณภูมิ ขณะกำลังจะออกเดินทางออกจากประเทศไทย
ศาลอาญามีคำพิพากษาเมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2552 ว่านายแฮร์รี นิโคเลดส์ มีความผิดตามฟ้อง ตัดสินลงโทษจำคุก 6 ปี และลดโทษเหลือ 3 ปี เนื่องจากจำเลยรับสารภาพ และได้รับพระราชทานอภัยโทษในวันที่21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552
ผลการการตัดสินคดีนายนิโคเลดส์ ทำให้สื่อมวลชนต่างชาติ เช่น ซีเอ็นเอ็น รายงานข่าวโดยปฏิเสธที่จะตีพิมพ์ข้อความที่เป็นปัญหา โดยให้เหตุผลว่าเพื่อเป็นการป้องกันตัวผู้สื่อข่าว ในขณะที่หนังสือพิมพ์ดิ อีโคโนมิสต์ ที่รายงานข่าวการวิพากษ์วิจารณ์สถาบัน โดยอ้างอิงข่าวนายใจ อึ๊งภากรณ์ อีกหนึ่งผู้ต้องคดีหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ และข่าวนายนิโคเลดส์ พร้อมกับตีพิมพ์ข้อความที่เป็นปัญหาโดยไม่ได้ตัดทอน ถูกผู้จัดจำหน่ายในประเทศไทย ระงับการจำหน่าย
สงครามอังกฤษ-เนเธอร์แลนด์ครั้งที่สอง
สงครามอังกฤษ-เนเธอร์แลนด์ครั้งที่สอง (; 4 มีนาคม ค.ศ. 1665 — 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1667) เป็นสงครามระหว่างอังกฤษกับ สาธารณรัฐเนเธอร์แลนด์และราชอาณาจักรเดนมาร์ก-นอร์เวย์ อังกฤษพยายามที่จะลดอิทธิพลของเนเธอร์แลนด์ในทางการค้า หลังจากที่ได้รับความสำเร็จในระยะต้นของสงครามแต่สงครามมาจบลงด้วยชัยชนะของเนเธอร์แลนด์โดยการลงนามในสนธิสัญญาเบรดา (Treaty of Breda) ในปี ค.ศ. 1667 แต่อังกฤษและฝรั่งเศสไม่พอใจในข้อตกลงซึ่งทำให้เกิดสงครามครั้งต่อไป
สงครามอังกฤษ-เนเธอร์แลนด์ครั้งที่หนึ่ง
สงครามอังกฤษ-เนเธอร์แลนด์ครั้งที่หนึ่ง ( หรือในเนเธอร์แลนด์ First English Sea-War; ค.ศ. 1652 - ค.ศ. 1654) เป็นสงครามระหว่างเครือจักรภพแห่งอังกฤษกับสาธารณรัฐเนเธอร์แลนด์ที่ต่อสู้กันทางทะเลโดยตลอดสงคราม สาเหตุของสงครามมาจากความขัดแย้งกันทางการค้าซึ่งเริ่มด้วยการที่อังกฤษขยายกองกำลังทางราชนาวีและเผยแพร่อำนาจมากยิ่งขึ้นบริเวณรอบเกาะอังกฤษ เป็นการทำให้สาธารณรัฐเนเธอร์แลนด์ต้องยอมรับความมีเอกสิทธิ์ของอังกฤษในการค้าขายกับอังกฤษและอาณานิคมของอังกฤษ
วัดสุคันธศีลาราม
วัดเก่าแก่สมัยต้นกรุงรัตนโกสินทร์
สมัย ร.5 ได้มีการบูรณะโดยสมเด็จพระอนุชาธิราช เจ้าฟ้าอัษฎางค์เดชาวุธ กรมหลวงนครราชสีมา
วัดสุคันธศีลาราม ( วัดหอมศีล )เป็นวัดที่สำคัญวัดหนึ่งของฉะเชิงเทรา แต่หมู่บ้านหอมศีลเป็นหมู่บ้าน 2 จังหวัด คืออยู่สมุทรปราการด้วยเช่นกัน มีคลองหอมศิลกั้นกลางระหว่างฉะเชิงเทรา และ สมุทรปราการ จึงเป็นวัดสำคัญของชาวสมุทรปราการด้วยเช่นกัน และ เป็นวัดที่ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าอัษฏางค์เดชาวุธ กรมหลวงนครราชสีมา 
พระโอรสรัชกาลที่ ๕ ทรงบูรณปฏิสังขรณ์พระอาราม และ ทรงสร้าง 
ศาสนสถานวัดหลายแห่ง ซึ่งล้วน แต่มีคุณค่าทางศิลปกรรม กรมศิลปากรประกาศขึ้นทะเบียนพระอุโบสถเป็นโบราณสถานแห่งชาติเมื่อ พ.ศ. ๒๕๒๒ ต่อมาทางวัด และ บริษัท มรดกโลก จำกัด จึงได้ทำการบูรณปฏิสังขรณ์พระอารามให้อยู่ในสภาพดีดังเดิม เมื่อ พ.ศ. ๒๕๒๕ -๒๕๓๐ 
ตั้งแต่เริ่มสร้างวัดมาจนปัจจุบัน
มีเจ้าอาวาสปกครอง 6 รูป
1. พระอธิการ อิ่ม
2.อาจารย์ จ้อย
3.อาจาร์ย บุญ ( พระอุปัชฌาบุญญาโชติ ตำแหน่งเจ้าคณะอำเภอบางประกง ) 
ท่านอาจาร์ย บุญเป็นพระที่ชาวบ้านนับถือมาก รวมทั้ง สมเด็จ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าอัษฏางค์เดชาวุธ กรมหลวงนครราชสีมา ด้วยทรงนับถือและเลื่อมใสท่านอาจาร์ย บุญมาก จึงทรงศรัทธาบูรณปฏิสังขรณ์ วัดหอมศิลซึ่งศาสนสถานต่างๆ ในช่วงนี้ส่วนใหญ่พระองค์ทรงสร้างถวายวัด เป็นจำนวนมาก ในช่วงระหว่าง พ.ศ. ๒๔๕๕ - ๒๔๖๕ ทรงสร้างศาสนสถาน ๑๑ แห่ง
4.อาจารย์ลี ( พระครูลี )
5.อาจารย์ น้อม ( พระอธิการน้อม สีลวัณโณ )
6.อาจารย์หนู ( พระครูสุคนธสีลากร )เจ้าอาวาส องค์ปัจจุบัน
ภาพประกอบของวัดสุคันธศีลาราม
พระเยซูเสด็จขึ้นสู่สวรรค์
พระเยซูเสด็จขึ้นสู่สวรรค์ () เป็นเหตุการณ์ที่พระเยซูลอยขึ้นสวรรค์ต่อหน้าอัครทูตของพระองค์หลังจากที่ทรงกลับคืนพระชนม์ได้ 40 วัน และมีทูตสวรรค์องค์หนึ่งกล่าวขึ้นในขณะนั้นว่าเมื่อพระเยซูกลับมา ก็จะมีลักษณะเดียวกัน เมื่อพระเยซูขึ้นสวรรค์แล้วก็ไปประทับอยู่ทางขวาของพระบิดา
พระวรสารในสารบบที่กล่าวถึงเหตุการณ์นี้คือพระวรสารนักบุญลูกาบทที่ 24 และพระวรสารนักบุญมาระโกบทที่ 16 และยังปรากฏในหนังสือกิจการของอัครทูตบทที่ 1 ด้วย
เหตุการณ์นี้ยังได้รับการยอมรับให้เป็นส่วนหนึ่งของหลักข้อเชื่อของอัครทูตและหลักข้อเชื่อไนซีน คริสต์ศาสนิกชนจัดการเฉลิมฉลองถึงเหตุการณ์นี้ในวันที่ 40 หลังวันอีสเตอร์ในแต่ละปี (จึงตรงกับวันพฤหัสบดีเสมอ) พิธีนี้มีมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 4 และถือเป็นหนึ่งในห้าเหตุการณ์สำคัญในชีวิตของพระเยซู (อีก 4 เหตุกาณ์ที่เหลือ คือ รับบัพติศมา จำแลงพระกาย ถูกตรึงกางเขน และคืนพระชนม์)
จดหมายของนักบุญเปาโล (ราว ค.ศ. 56-ค.ศ. 57) ได้กล่าวถึงพระเยซูบนสวรรค์และการเสด็จสู่แดนผู้ตายซึ่งเป็นการอ้างอิงถึงการขึ้นสวรรค์ของพระเยซูเป็นครั้งแรก แต่การอ้างอิงที่มีอิทธิพลที่สุดตามการกล่าวอ้างของโรเบิร์ต ดับเบิลยู ฟังค์ (Robert W. Funk) มาจาก คือพระเยซูขึ้นสวรรค์หลังจากที่มีพระบัญชาเอก (Great Commission) คือสี่สิบวันหลังจากที่คืนพระชนม์โดยมีอัครทูตเป็นพยาน ในพระวรสารนักบุญลูกา "การเสด็จขึ้นสวรรค์" เกิดขึ้นในค่ำวันอีสเตอร์ ส่วนพระวรสารนักบุญยอห์น (ราว ค.ศ. 90-ค.ศ. 100)กล่าวว่าพระเยซูเสด็จกลับไปยังพระบิดา ในพระวรสารนักบุญเปโตร (ราว ค.ศ. 90-110)กล่าวว่าพระเยซูเสด็จขึ้นสวรรรค์แลประทับทางขวาของพระผู้เป็นเจ้า ในจดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวเอเฟซัส (ราว ค.ศ. 90-ค.ศ. 100) กล่าวว่าพระเยซูเสด็จขึ้นไปสู่ที่สูงเหนือฟ้าสวรรค์ทั้งหมด ในจดหมายของนักบุญเปาโลถึงทิโมธี ฉบับที่ 1 (ราว ค.ศ. 90-ค.ศ. 140)บรรยายว่าทรงถูกรับขึ้นไปด้วยพระสิริ ในบทสุดท้าย (ดู มาระโก 16) ของพระวรสารนักบุญมาระโกและพระวรสารนักบุญลูกาเกี่ยวกับการคืนพระชนม์และบรรยายการที่ทรงถูกนำขึ้นสู่สวรรค์และการประทับอยู่เบื้องขวาของพระเจ้า
แกะกล่องหนังไทย
แกะกล่องหนังไทย (; ในอดีตถ้าหากอยู่ในช่วงฉายภาพยนตร์ต่างประเทศจะใช้ชื่อรายการว่า แกะกล่องหนังเทศ แต่ปัจจุบันได้ยกเลิกการฉายหนังต่างประเทศไปแล้ว) เป็นรายการภาพยนตร์ที่ออกอากาศทุกวันเสาร์ เวลา 22.05 - 23.45 น.ทาง สถานีโทรทัศน์ทีวีไทย เป็นรายการโทรทัศน์ที่มีจุดมุ่งหมายในการนำเอาภาพยนตร์ไทยที่มีคุณค่าทั้งเก่าและใหม่ นำมาเสนอฉายทางโทรทัศน์ โดยไม่หวังผลในการแสวงหากำไร เพื่อให้คนรุ่นใหม่ได้รับรู้ถึงคุณค่าของภาพยนตร์ไทยทั้งเก่าและใหม่ อันเป็นรากเหง้าที่สะท้อนให้เห็นถึง ภูมิปัญญา ความคิดสร้างสรรค์ จินตนาการอันวิจิตรของคนรุ่นก่อน เพื่อสืบทอดมายังคนรุ่นปัจจุบัน และอนุรักษ์คุณค่าของภาพยนตร์ไทยสู่คนรุ่นหลังสืบต่อไป
แกะกล่องหนังไทย เริ่มออกอากาศครั้งแรก ในวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 ในช่วงแรกของรายการแกะกล่องหนังไทยนั้น จะฉายภาพยนตร์ไทยสลับกับภาพยนตร์ต่างประเทศ โดยในส่วนของภาพยนตร์ต่างประเทศนั้น จะใช้ชื่อรายการว่า "แกะกล่องหนังเทศ" แต่เนื่องจากว่ามีความซ้ำซ้อนกับรายการ บิ๊กซินีม่าของช่อง 7 ที่ฉายหนังต่างประเทศอยู่เช่นเดียวกัน ตั้งแต่วันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2551 จึงได้มีการฉายหนังไทยมาอย่างต่อเนื่องโดยไม่กลับไปฉายหนังต่างประเทศอีก
รายการแกะกล่องหนังไทยได้ยุติการออกอากาศไปใน พ.ศ. 2554 ภายหลังสถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส (ทีวีไทยเดิม) ได้ออกอากาศรายการนี้ใหม่เป็นครั้งที่ 2 เมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 โดยออกอากาศทุกวันเสาร์ เวลา 14.00 - 16.00 น. โดยภาพยนตร์เรื่องแรกที่ออกอากาศคือเรื่อง นางสาวโพระดก (ภาพยนตร์ไทยในปี พ.ศ. 2508)
โดยมี รอง เค้ามูลคดี เป็นพิธีกร
ในช่วงแรกที่รายการแกะกล่องหนังไทยออกอากาศ จะมุ่งเน้นไปที่การเสนอฉายภาพยนตร์เก่าๆ ที่หายาก อาทิภาพยนตร์เก่าหายากของมิตร ชัยบัญชา แต่ในระยะหลังทางรายการเริ่มปรับเปลี่ยนมาฉายภาพยนตร์ไทยที่มีความหลากหลายมากขึ้น และไม่จำกัดว่าต้องเป็นหนังไทยเก่าเสมอไปเหมือนในช่วงแรก แต่มุ่งเน้นไปที่ภาพยนตร์ที่มีคุณค่าในด้านเนื้อหา หรือมีคุณค่าในด้านประวัติศาสตร์ และมีความคมชัด เพื่อให้สอดคล้องกับนโยบายของทางช่องไทยพีบีเอส หรือทีวีไทยในยุคนั้น
ภาพยนตร์ที่รายการแกะกล่องหนังไทยฉายเป็นเรื่องแรกคือ 7 พระกาฬ ออกอากาศเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 ส่วนภาพยนตร์ต่างประเทศที่ฉายเป็นเรื่องแรกคือ 55 DAYS AT PEKING ออกอากาศเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2551
เอกลักษณ์ของรายการแกะกล่องหนังไทยก็คือ เป็นรายการภาพยนตร์ทางโทรทัศน์รายการเดียวที่มีการทำสกู๊ปฉายก่อนเข้ารายการ โดยส่วนใหญ่มักจะเป็นบทสัมภาษณ์ผู้กำกับ ผู้ประพันธ์ หรือนักแสดง นักวิจารณ์ภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียง ความคิดเห็นจากอาจารย์มหาวิทยาลัย นักวิชาการ หรือบทสัมภาษณ์อื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับภาพยนตร์นั้นๆ อาทิ เรื่องสามล้อซีห้า ก็สัมภาษณ์คนขับสามล้อ หรือเรื่องครูเสือ ก็มีบทสัมภาษณ์ครู เป็นต้น
จักรพรรดิซ่งเจินจง
สมเด็จพระจักรพรรดิเจินจง (23/12/968年－23/3/1022年) เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิซ่งไท่จง (เจ้า ควงอี้) และเป็นพระราชภาติยะในจักรพรรดิซ่งไท่จู่ (เจ้า ควงอิ้น) ปฐมกษัตริย์ราชวงศ์ซ่งเหนือ
เมื่อพระราชบิดาสวรรคตลง ทรงขึ้นครองราชย์แทนในปี ค.ศ. 997 (พ.ศ. 1540) ขณะพระชนม์ 29 พรรษา
พระองค์เสด็จสวรรคต ค.ศ. 1022 (พ.ศ. 1565) สิริพระชนมายุได้ 54 พรรษา ทรงครองราชย์ได้ 25 ปี
ในละครเปาบุ้นจิ้นเรื่องขุนศึกตระกูลหยาง ทรงได้รับพระสมัญญานามว่า พระชนก
เคลลี่ ธนะพัฒน์
เคลลี่ ธนะพัฒน์ หรือมีชื่อจริงว่า รัฐพงศ์ ธนะพัฒน์ เกิดเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2513 ที่ รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา ชื่อเล่น เคลลี่ เป็นนักแสดงลูกครึ่ง ชาวไทยสัญชาติอเมริกัน จบการศึกษาจาก University of California San Diego ประเทศสหรัฐอเมริกา คณะวิทยาศาสตรบัณฑิต เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงตั้งแต่อายุ 28 ปี โดยคำชักชวนของคุณเก๋ (ผู้จัดการส่วนตัวในปัจจุบัน) แล้วเซ็นสัญญาการเป็นนักแสดงให้กับ บริษัท ทีวี ธันเดอร์ จำกัด มีผลงานละครเรื่องแรกคือ "รักนิด ๆ คิดเท่าไหร่" ที่ก็ทำให้เคลลี่มีชื่อเสียงจากละครเรื่องนี้
ในปี 2552 ในงานแจกรางวัลท็อปอวอร์ด 2008 เขาได้รับรางวัลในสาขาดาราสมทบชายยอดเยี่ยมจากละครเรื่อง "คมแฝก" งานแจกรางวัลทีวีพูลสตาร์ปาร์ตี้อวอร์ดส์ 2009 ได้รับรางวัลในสาขาพระร้ายยอดฝีมือ จากละครเรื่อง "คมแฝก"
ด้านชีวิตส่วนตัว ปัจจุบันคบกับสาวชนุชตรา สุขสันต์ หรือ นาย นักแสดงละครจักรๆ วงศ์ๆ ทางช่อง 7 และในวันที่ 10 ตุลาคม 2561 ทั้งคู่ได้เข้าประตูวิวาห์อย่างราบรื่นไปกันที่เรียบร้อย
จักรพรรดิซ่งอิงจง
จักรพรรดิซ่งอิงจง เป็นเชื้อพระวงศ์ที่ ซ่งเหยินจง ทรงนำมาเป็นพระราชบุตรบุญธรรม ประสูติเมื่อ พ.ศ. 1575 เมื่อซ่งเหยินจงสวรรคตลงในปี ค.ศ. 1063 (พ.ศ. 1606) พระองค์จึงขึ้นครองราชย์แทนขณะพระชนม์ได้ 31 พรรษา
ในรัชกาลของพระองค์ท้องพระคลังมีรายจ่ายมากกว่ารายรับ ทำให้เห็นได้ว่าสถานภาพของราชวงศ์ซ่งเหนือเริ่มสั่นคลอน หลังสิ้นรัชกาลซ่งเหยินจง จักรพรรดิองค์ต่อมาและบ้านเมืองเริ่มอ่อนแอลง ซ่งอิงจงครองราชย์ได้เพียง 4 ปี ก็สวรรคตลงในปี ค.ศ. 1067 (พ.ศ. 1610) ขณะพระชนม์เพียง 35 พรรษา ซ่งเสินจงจึงขึ้นครองราชย์สืบต่อ
จักรพรรดิซ่งเฉินจง
ซ่งเฉินจง (; 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1048 – 1 เมษายน ค.ศ. 1085) ชื่อตัวว่า จ้าว ซฺวี () เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 6 ของราชวงศ์ซ่ง (宋朝) แห่งจักรวรรดิจีน และเมื่อแบ่งราชวงศ์ซ่งออกเป็นสมัยเหนือกับสมัยใต้ นับเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 6 ของราชวงศ์ซ่งเหนือ (北宋朝) เสวยราชย์ตั้งแต่ ค.ศ. 1067 จนสิ้นพระชนม์ใน ค.ศ. 1085
จ้าว ซฺวี เดิมชื่อ "จ้าว จ้งเจิน" (趙仲鍼) เป็นโอรสของจ้าว ฉู่ (趙曙) ผู้ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิซ่งอิงจง (宋英宗) กับนางเกา (高氏) ชายาของจ้าว ฉู่ ผู้ได้เป็นมเหสี ฐานันดรศักดิ์ "เซฺวียนเหรินหฺวังโฮ่ว" (宣仁皇后) จ้าว ซฺวี ขึ้นครองราชย์ต่อจากบิดาใน ค.ศ. 1067 และสนใจในนโยบายของหวัง อานฉือ (王安石) อย่างยิ่ง จึงตั้งหวัง อานฉือ เป็นอัครมหาเสนาบดี (宰相) หวัง อานฉือ ดำเนิน "นโยบายใหม่" (新法) เพื่อปรับปรุงความเป็นอยู่ของชนชั้นรากหญ้า นักวิชาการเห็นกันว่า นโยบายดังกล่าวเทียบได้กับรัฐสวัสดิการในสมัยปัจจุบัน และกลายเป็นลักษณะสำคัญของรัชกาลนี้
ใน ค.ศ. 1076 จ้าว ซฺวี ส่งกองทัพไปตีราชวงศ์ลี้ (Nhà Lý) ของเวียดนาม ภายใต้การปกครองของจักรพรรดิลี้ เญิน ตง (Lý Nhân Tông) แต่ล้มเหลว
จ้าว ซฺวี ยังพยายามลดกำลังของรัฐเพื่อนบ้านอย่างราชวงศ์เซี่ยตะวันตก (西夏) ของชาวตั่งเซี่ยง (党項; Tangut) ด้วยการรุกไล่ทัพเซี่ยออกจากกานซู่ (甘肃) ซึ่งประสบผลสำเร็จในเบื้องแรก แต่มาล้มเหลวเอาในยุทธการนครหย่งเล่อ (永乐城之战) เมื่อ ค.ศ. 1082 จึงเป็นผลให้ราชวงศ์เซี่ยกลับเข้มแข็งยิ่งกว่าเก่าและกลายเป็นเสี้ยนหนามสำหรับราชวงศ์ซ่งในอีกหลายทศวรรษถัดมา
ในรัชกาลจ้าว ซฺวี มีการผลิตเอกสารสำคัญทางประวัติศาสตร์หลายฉบับ เช่น พงศาวดาร "จือจื้อทงเจี้ยน" (資治通鑑) ของซือหม่า กวัง (司馬光) ที่เริ่มตั้งแต่ราชวงศ์โจว (周朝) มาจนราชวงศ์ซ่ง และ "อู่จิงชีชู" (武經七書) ที่ประมวลตำราพิชัยสงคราม 7 ฉบับเอาไว้
ไมเคิลเดอะเซเวนท์โดคัส (Michael VII Doukas) จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิบิซันทีน (Byzantine Empire) ยังส่งราชทูตมาจีนเมื่อ ค.ศ. 1081 ตรงกับรัชกาลของจ้าว ซฺวี
ครั้น ค.ศ. 1085 จ้าว ซฺวี ประชวรสิ้นพระชนม์ โอรสของเขา จ้าว ซฺวี่ (趙煦) จึงขึ้นสืบราชสมบัติต่อเป็นจักรพรรดิซ่งเจ๋อจง (宋哲宗) แต่เนื่องจากจ้าว ซฺวี่ ยังเยาว์ เซฺวียนเหรินหฺวังโฮ่ว ผู้เป็นย่า จึงสำเร็จราชการแทน
จักรพรรดิซ่งฮุ่ยจง
ซ่งฮุยจง (ค.ศ. 1100 - ค.ศ. 1126, พ.ศ. 1643- พ.ศ. 1669)ประสูติเมื่อปี พ.ศ. 1625 ทรงขึ้นครองราชย์สืบแทน ซ่งเจ๋อจง พระเชษฐาธิราชเป็น จักรพรรดิ องค์ที่ 8 แห่ง ราชวงศ์ซ่ง ขณะพระชนม์เพียง 18 พรรษา
ทรงเป็นจักรพรรดิที่อ่อนแอที่สุดของราชวงศ์ซ่งเหนือเพราะทรงใส่พระทัยแต่ด้านศิลปะมิใส่ใจเรื่องการทหารทำให้ปีที่ 26 ในรัชกาลเมื่อกองทัพจินหรือ กิม บรรพบุรุษของชนเผ่า แมนจู นำโดยจินไท่จงนำกำลังมารุกรานใกล้เมือง ไคฟง ราชธานีทรงสละราชสมบัติขณะพระชนม์ 44 พรรษาให้โอรสขึ้นครองราชย์เป็นซ่งชินจง และทรงหนีไปทางใต้แต่เมื่อกองทัพจินยึดได้เมืองไคฟงก็จับซ่งฮุยจง,ซ่งชินจงและเชื้อพระวงศ์
ีกลับอาณาจักรต้าจินทำให้ราชวงศ์ซ่งเหนือสิ้นสุดลง และได้มีเชื้อพระวงศ์องค์หนึ่งนามว่า เจ้าโก้ว ซึ่งรอดพ้นจากการกวาดล้างได้ตั้ง ราชวงศ์ซ่งใต้
์(ค.ศ.1127-1279,พ.ศ. 1669-1822) ขึ้นและสถาปนา หางโจว ขึ้นเป็นราชธานีแห่งใหม่และสถาปนาพระองค์ขึ้นเป็นจักรพรรดิองค์แรก
ทรงพระนามว่า ซ่งเกาจง สวรรคตลงในปี ค.ศ. 1678 ขณะพระชนม์ได้เพียง 53 พรรษา
มดลูก
มดลูก เป็นอวัยวะกลวง รูปร่างคล้ายลูกแพร์ มีผนังหนา วางตัวอยูในช่องเชิงกราน อยู่หลังกระเพาะปัสสาวะ อยู่หน้าลำไส้ใหญ่และ ช่องทวารหนัก โพรงของมดลูกติดกับโพรงของปีกมดลูกและโพรงของช่องคลอด 
สามารถแบ่งได้เป็น 3 ส่วนคือ fundus, body และcervix
จักรพรรดิซ่งชินจง
ซ่งชินจง (; 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1000 – 14 มิถุนายน ค.ศ. 1161) ชื่อตัวว่า จ้าว หฺวัน () เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 9 ของราชวงศ์ซ่ง (宋朝) แห่งจักรวรรดิจีน และเมื่อแบ่งราชวงศ์ซ่งออกเป็นสมัยเหนือกับสมัยใต้ นับเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 9 และองค์สุดท้ายของราชวงศ์ซ่งเหนือ (北宋朝) เสวยราชย์ตั้งแต่ ค.ศ. 1126 จนถูกถอดจากราชสมบัติใน ค.ศ. 1127
จ้าว หฺวัน เป็นโอรสองค์หัวปีและเป็นรัชทายาทของจ้าว จี๋ (趙佶) ผู้ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิซ่งฮุ่ยจง (宋徽宗) กับนางหวัง (王氏) ชายาของจ้าว จี๋ ผู้ได้ฐานันดรศักดิ์ชั้นมเหสีว่า "เสี่ยนกงหฺวังโฮ่ว" (顯恭皇后)
ใน ค.ศ. 1126 ราชวงศ์จิน (金朝) ของชาวนฺหวี่เจิน (女真) รุกรานราชวงศ์ซ่ง และปิดล้อมเปี้ยนจิง (汴京) เมืองหลวงของจักรวรรดิซ่ง จ้าว จี๋ (จักรพรรดิซ่งฮุ่ยจง) ตกพระทัย จึงเวนราชสมบัติให้จ้าว หฺวัน โอรส ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิซ่งชินจง ส่วนจ้าว จี๋ ได้สมัญญาพระเจ้าหลวง (太上皇) แล้วหนีภัยสงครามไปอยู่ชนบท ปล่อยให้จ้าว หฺวัน รับศึกแต่ผู้เดียว จ้าว หฺวัน ตั้งขุนพลหลี่ กัง (李綱) ไปปราบศึก แต่ไม่นานก็ถอดหลี่ กัง จากตำแหน่ง แล้วส่งจ้าว โก้ว (趙構) อนุชาของตน ไปเจรจากับราชวงศ์จิน แต่จ้าว โก้ว ถูกราชวงศ์จินจับกุมเรียกค่าไถ่แทน
ในสงครามดังกล่าว ราชวงศ์จินต้องปิดล้อมเปี้ยนจิง 2 ครั้ง ในการปิดล้อมครั้งแรก จ้าว หฺวัน ตกลงจะยอมแพ้และมอบเมือง ราชวงศ์จินจึงเลิกการศึก จ้าว จี๋ บิดาของเขา พอทราบว่า ข้าศึกเลิกล้อมเมืองแล้ว ก็กลับคืนมา ขณะเดียวกัน จ้าว หฺวัน ลอบชวนให้ราชวงศ์เหลียว (遼朝) ที่ล่มจมไปแล้ว มาร่วมมือกันปราบราชวงศ์จิน แต่ราชวงศ์เหลียวหักหลังไปไขความลับให้จักรพรรดิจินไท่จง (金太宗) แห่งราชวงศ์จินทราบ จินไท่จงจึงส่งกำลังมาล้อมเปี้ยนจิงอีกครั้งใน ค.ศ. 1127 ครั้งนี้ ราชวงศ์จินยึดเมืองสำเร็จในเหตุการณ์จิ้งคัง (靖康事變) และจับตัวจ้าว หฺวัน พร้อมครอบครัว ซึ่งรวมถึงจ้าว จี๋ บิดาของเขา ไปเป็นเชลย แต่จ้าว โก้ว อนุชาของเขา หลีกเร้นรอดไปถึงภาคใต้ แล้วตั้งตนเป็นจักรพรรดิซ่งเกาจง (宋高宗) สืบราชวงศ์ซ่งต่อไป นักประวัติศาสตร์นับยุคสมัยจากนี้เป็นราชวงศ์ซ่งใต้ (南宋朝)
จ้าว หฺวัน ถูกถอดจากราชสมบัติเมื่อวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 1127 และเนรเทศไปจังหวัดฮุ่ยหนิง (會寧府) เมืองหลวงราชวงศ์จิน เมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1127 ต่อมาใน ค.ศ. 1128 จ้าว หฺวัน ถูกบังคับให้ไว้ทุกข์ให้แก่บรรพชนราชวงศ์จิน นอกจากนี้ จักรพรรดิจินไท่จงยังประทานฐานันดรศักดิ์ที่หยามเหยียดให้แก่จ้าว หฺวัน เป็น "ฉงฮุนโหฺว" (重昏侯; "หลวงโง่ซ้ำ") และให้จ้าว จี๋ บิดาของเขา เป็น "ฮุนเต๋อกง" (昏德公; "พระยางั่ง")
ค.ศ. 1141 ราชวงศ์จินฟื้นความสัมพันธ์อันดีกับราชวงศ์ซ่งที่ไปตั้งมั่นอยู่ทางใต้ จึงเปลี่ยนฐานันดรศักดิ์ให้จ้าว หฺวัน เป็น "เทียนชุ่ยจฺวิ้นกง" (天水郡公; "พระยาเขตเทียนชุ่ย") และไม่กี่เดือนให้หลัง ก็ยังเริ่มให้ค่าครองชีพที่สมฐานะแก่จ้าว หฺวัน ด้วย จ้าว หฺวัน จึงใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ในดินแดนราชวงศ์จินในฐานะเชลยศึก
ค.ศ. 1142 ราชวงศ์ซ่งทำสนธิสัญญาสันติภาพกับราชวงศ์จิน ทำให้จ้าว หฺวัน ไม่มีโอกาสได้กลับบ้านเกิดเมืองนอนอีก ต่อมาใน ค.ศ. 1156 ไห่หลิงหยางหวัง (海陵煬王) องค์ชายแห่งราชวงศ์จิน รับสั่งให้จ้าว หฺวัน ตีคลีประลองกับจักรพรรดิเหลียวเทียนจั้ว (遼天祚帝) ที่จับตัวมา จ้าว หฺวัน อ่อนแอเกินจึงตกม้า ส่วนเหลียวเทียนจั้วพยายามขับม้าหนี จึงถูกเกาทัณฑ์ยิงตาย
จ้าว หฺวัน ประชวรสิ้นพระชนม์ในดินแดนจินเมื่อ ค.ศ. 1161
พระรังสีมุนีสัมพุทธเจ้า
พระรังสีมุนีสัมพุทธเจ้า มีปรากฏในเรื่อง อนาคตวงศ์ ว่า หลังจากหมดยุคศาสนาของพระธรรมสามีสัมพุทธเจ้าแล้ว เกิดแผ่นดินใหม่ที่ไม่มีพระพุทธเจ้าเลยอยู่นานถึง 8 กัปป์ หลังจากนั้นเกิดแผ่นดินใหม่ ชื่อว่า มัณฑกัปป์ จะมีพระพุทธเจ้า 2 พระองค์บังเกิดขึ้น
องค์แรก คือ พระนารทะสัมพุทธเจ้า
องค์ถัดไปคือ พระรังสีมุนีสัมพุทธเจ้า ในสมัยพระสมณโคตมะพุทธเจ้า นี้ ท่านคือ โสณพราหมณ์
โดยพระองค์ได้บำเพ็ญบารมี 30 ทัศน์มาอย่างยิ่งยวด โดยมีปรมัตถบารมีหนึ่งคือ ในสมัยพระกัสสปะพุทธเจ้า พระโพธิสัตว์ได้เกิดเป็นมาณพ ชื่อว่า มาฆมานพ อาชีพเป็นพ่อค้าทางเรือสำเภา
วันหนึ่ง นำของชิ้นหนึ่งไปขายได้กำไร 10 เท่าและนำเงินทองที่ได้มานั้นใส่เรือ แต่ประสบเหตุเรือล่ม ทรัพย์สินที่ได้มาจมหายทั้งหมด แต่ตัวเองสามารถเอาตัวรอดมาได้ ครั้นต่อมา ก็นำของชนิดเดิมไปขายอีกได้กำไร 10 เท่าอีก นำทรัพย์กลับมาบ้านได้ 7 วันก็เพลิงไหม้ บ้านและทรัพย์สินเสียหายจำนวนมาก ต่อมาก็นำสินค้าชนิดเดิมไปขายก็ได้กำไรมา 10 เท่าแต่ว่าพอนำทรัพย์กลับมาบ้านแล้ว กลับถูกโจรปล้นทรัพย์สินที่ได้มาทั้งหมด แต่ก็ยังไม่ละความพยายามนำของชิ้นเดิมไปขายอีก ก็ได้กำไร 10 เท่าอีกเช่นเดิม แต่คราวนี้พอนำเงินกลับมาบ้าน ก็ถูกเรียกเก็บทรัพย์สินทั้งหมดนั้นเข้าสู่ท้องพระคลัง
มาฆมาณพ เมื่อเสียทรัพย์ถึง 4 ครั้งก็ทะเลาะกับภรรยา จนถึงขั้นต้องหย่าร้างกัน ได้ทรัพย์สินจากการแบ่งกับภรรยาเป็นผ้าแดง 1 ผืน และทอง 1 แสน ออกจากบ้านเดินทางไปเรื่อยๆ จนถึงเมืองโกสัมพี
ครั้งนั้น มีพระสาวก รูปหนึ่งของ พระกกุสันธะพุทธเจ้า  ออกจากญาณสมาบัติ ก็ตรวจดูสรรพสัตว์ ด้วยทิพยจักษุ ก็พบ มาฆมาณพ เข้าข่ายญาณก็ทราบว่าอนาคตจะได้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ก็เหาะไปโปรดในทางที่มาณพกำลังเดินทางมา เมื่อมาณพเดินมาพบพระสาวกนี้ ก็เกิดเลื่อมใส จิตใจปลาบปลื้ม จึงได้ถวายทรัพย์สินทั้งหมดและอธิษฐานขอให้ได้เป็นพระพุทธเจ้าในอนาคต เมื่อพระสาวกได้รับของและกล่าวอนุโมทนาแล้ว ก็เหาะกลับไป ในที่ที่ถวายทานเกิดต้นกัลปพฤกษ์ 1 ต้น และมาณพนั้นก็ได้อาศัยต้นไม้นี้เลี้ยงชีพสืบมา
วันหนึ่งกษัตริย์เมืองโกสัมพี พร้อมทั้งเหล่าข้าราชบริพาร เสด็จผ่านมาเห็นมาณพอยู่ใต้ต้นกัลปพฤกษ์ ก็เกิดความสนใจเข้าไปทอดพระเนตร ก็ถูกเทวดา ที่ทำหน้าที่รักษาอยู่ไม่ให้เข้าไป พระองค์จึงทรงกริ้ว สั่งให้ทหารทำการเผา แต่ก็เกิดมีดอกบัวเกิดขึ้นมารองรับมาณพนั้น จึงสั่งให้ทหารจับมาณพ ไปโยนทิ้งลงน้ำ ก็เกิดอัศจรรย์มีดอกบัวผุดขึ้นมารองรับ ทำให้มาณพนั้นไม่ได้รับอันตรายใดๆ กษัตริย์จึงถามกับมาณพนั้นว่า ใครให้ต้นกัลปพฤกษ์มา มาณพจึงเล่าความจริงให้ฟัง แต่กษัตริย์ไม่เชื่อ รับสั่งให้มาณพนำพระสาวกรูปนั้นมายืนยัน มาณพจึงอธิษฐานถึงพระสาวกนั้น พระสาวกรูปนั้นทราบด้วยทิพยจักษุ ก็เหาะมาและบอกกล่าวถึงโทษของการประทุษร้ายมาณพนี้ จะทำให้บ้านเมืองจมลงในแผ่นดิน กษัตริย์ได้ฟังดังนั้นก็กลัว จึงขอโทษและยกให้มาณพเป็นน้องชายของพระองค์
พระรังสีมุนีสัมพุทธเจ้ามีพระวรกายสูง 60 ศอก มีพระชนมายุ 5 พันปี และมีพระพุทธรัศมีสีทอง สว่างทั้งกลางวันและกลางคืน
จักรพรรดิสุยเหวิน
จักรพรรดิสุยเหวินตี้ (Emperor Sui-Wendi) มีพระนามเดิมว่า หยางเจียน ประสูติเมื่อปี ค.ศ. 641 (พ.ศ. 1084) เป็นขุนนาง ราชวงศ์เป่ยโจว (โจวเหนือ) ต่อมาบุตรสาวของเขาคนหนึ่งได้เป็นฮองเฮา เมื่อจักรพรรดิโจวเสวียนตี้สิ้นพระชนม์ลง และโอรสผู้เยาว์วัยได้ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิโจวจิ้งตี้ แห่งราชวงศ์เป่ยโจว หยางเจียนเห็นโอกาสจึงเข้ายึดราชบัลลังก์ และสถาปนาตนเองเป็นจักรพรรดิสุยเหวินตี้ เมื่อ ค.ศ. 581 (พ.ศ. 1124) ขณะพระชนม์ 40 พรรษา
สุยเหวินตี้สถาปนาหยางหย่ง ราชโอรสองค์โตเป็นรัชทายาท แต่เนื่องจากหยางหย่งลุ่มหลงในอำนาจ จึงปลดออกและตั้งหยางกว่างราชโอรสองค์รองเป็นแทน
สุยเหวินตี้ทรงเป็นจักรพรรดิที่ทรงพระปรีชาสามารถ และทรงคุณธรรม ทรงครองราชย์ได้ 19 ปี ก็สวรรคตลงเมื่อ ค.ศ. 600 (พ.ศ. 1143) ขณะพระชนม์ได้ 59 พรรษา หยางหว่างจึงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรรดิ สุยหยางตี้
จักรพรรดิสุยหยาง
สมเด็จพระจักรพรรดิสุยหยางตี้ (楊廣, Emperor Sui-Yangdi) (ค.ศ. 600-618,1143-1161) ประสูติเมื่อปีค.ศ. 569 (พ.ศ. 1112) มีพระนามเดิมว่าหยางกว่าง เป็นพระราชโอรสองค์รองของจักรพรรดิสุยเหวินตี้ เมื่อพระเชษฐา
องค์รัชทายาทหยางหย่งถูกปลดพระองค์จึงได้เป็นรัชทายาทแทน เมื่อพระราชบิดาเสด็จสวรรคตลงในปี ค.ศ. 600 (พ.ศ. 1143) พระองค์จึงขึ้นครองราชย์แทนเมื่อพระชนม์ได้ 31 พรรษา ( แต่บางตำราก็กล่าวว่า พระองค์ทรงลอบปลงพระชนม์พระราชบิดาและพระเชษฐาแล้วพระองค์ก็ทรงขึ้นครองราชย์เอง ภายหลังถูกทายาทของหยางหย่งซึ่งหายสาบสูญไป ตามมาลอบสังหารพระองค์ในพระราชวัง )
ตลอด 18 ปีในรัชสมัย บ้านเมืองถึงกาลอวสานเพราะพระองค์เกณฑ์พลไปตีอาณาจักรโกคูรยอแห่งเกาหลี เกิดสงครามครั้งใหญ่ระหว่างทั้งสองแคว้น คือ สงคราม โกคูรยอ - สุย ขุดคลองต้ายุ่นเหอ ซ่อมแซมกำแพงเมืองจีน หลงในอำนาจ ลุ่มหลงในอิสตรี เสวยแต่น้ำจัณฑ์ ทำให้ประชาชนไม่พอใจก่อการกบฏและในที่สุดจักรพรรดิสุยหยางตี้ก็ถูกองครักษ์ นามว่า อวี้เหวินฮั่วจิ๊ ปลงพระชนม์เมื่อ พ.ศ. 618 (พ.ศ. 1161) เมื่อพระชนม์ได้ 49 พรรษา ส่วนกบฏชาวนาเข้าเผาพระราชวังจนวอดวายทำให้ราชวงศ์สุยล่มสลายลง และมีขุนพลชื่อหลี่หยวน สามารถเอาชนะกองทัพชาวนาอื่นๆได้ และสถาปนาตนเองเป็นจักรพรรดิถังเกาจู่ ปฐมจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ถัง
พระราชบิดา :
คาซูโกะ ทากัตสึกาซะ
คะซุโกะ ทะกะสึกะซะ () (30 กันยายน พ.ศ. 2472 - 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2532) เป็นภริยาของโทะชิมิชิ ทะคะสึคะซะ และเป็นพระราชธิดาพระองค์ที่สามในสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ และสมเด็จพระจักรพรรดินีโคจุน โดยคาซุโกะถือเป็นพระเชษฐภคินีในสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ
ประสูติเมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2472 ณ พระราชวังหลวงโตเกียว เมื่อแรกประสูติมีราชทินนามว่า เจ้าหญิงคะซุโกะ เจ้าทะกะ () พระองค์ได้ถูกดูแลโดยนางกำนัล เจ้าทะกะสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนขุนนางกาคุชูอิน ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2491
พระองค์ได้เสกสมรสกับโทะชิมิชิ ทะกะสึกะซะ () เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2493 นับเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ที่เจ้าหญิงแห่งราชวงศ์ได้อภิเษกสมรสกับสามัญชน และพระองค์ต้องลาออกจากฐานันดรศักดิ์ตามกฎมณเฑียรบาลญี่ปุ่น
ในวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2509 โทะชิมิชิ ทะคะสึกะซะ สวามี ได้เสียชีวิตด้วยคาร์บอนโมโนไซด์ในอพาร์ตเมนต์ของอนุภริยาลับชื่อมิชิโกะ มาเอะดะ ในย่านกินซ่า โดยหลายคนเชื่อว่าโทชิมิชิฆ่าตัวตาย อย่างไรก็ตามความโชคร้ายของอดีตเจ้าหญิงยังไม่หมด โดยในวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2509ได้มีคนเข้าไปบุกรุกยังบ้านของอดีตเจ้าหญิง และได้กระทำชำเราพระองค์ อดีตเจ้าหญิงทรงมีบาดแผลมีมือข้างขวาและข้างซ้าย เหตุการณ์นี้สร้างความตกพระทัยให้กับจักรพรรดิโชวะเป็นอย่างมาก จึงมีรับสั่งให้อดีตเจ้าทะกะ ย้ายไปประทับที่ พระราชวังโทงู ในอะกะซะกะ จนถึงแก่อนิจกรรมเมื่ออายุ 59 ปี
พระองค์ไม่มีพระโอรส-ธิดากับนายโทะชิมิชิ ทะกะสึกะซะเลย แต่พระองค์ก็ได้รับเลี้ยงนายนะโอะทะเกะ ทะกะสึกะซะ () มาเป็นลูกบุญธรรม
ทากาโกะ ชิมาซุ
ทะกะโกะ ชิมะซุ (, ประสูติ: 2 มีนาคม พ.ศ. 2482) หรือพระนามเดิม เจ้าหญิงทะกะโกะ เจ้าซุงะ () เป็นพระราชธิดาพระองค์เล็กในสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ กับสมเด็จพระจักรพรรดินีโคจุง และเป็นพระขนิษฐาในสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ พระองค์ได้ลาออกจากฐานันดรศักดิ์เพื่อเสกสมรสกับฮิซะนะงะ ชิมะซุ
ทะกะโกะ ชิมะซุ ประสูติเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2482 ณ พระราชวังอิมพีเรียล กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เดิมเป็นพระบรมวงศานุวงศ์ญี่ปุ่น เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ กับสมเด็จพระจักรพรรดินีโคจุง พระองค์มีพระยศเดิมว่า เจ้าหญิงซุงะ () พระองค์ได้รับการเลี้ยงดูจากนางพระกำนัลเช่นเดียวกับพระเชษฐภคินีที่เขตโมะรุโนะอุชิ กรุงโตเกียว และสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนขุนนางกะกุชูอิง
พระองค์เสกสมรสกับฮิซะนะงะ ชิมะซุ บุตรชายของเคานต์ฮิซะโนะริ ชิมะซุ โดยพระองค์ต้องลาออกจากฐานันดรศักดิ์ตามกฎมณเฑียรบาลของญี่ปุ่น ทั้งสองมีบุตรด้วยกันหนึ่งคนคือ โยะชิฮิซะ ชิมะซุ
บางจะเกร็ง (รายการโทรทัศน์)
บางจะเกร็ง เป็นรายการโทรทัศน์แนวตลกผลิตโดย บริษัท ลักษ์ 666 จำกัด และ บริษัท อควา เทเลวิชั่น จำกัด โดยออกอากาศทุกวันจันทร์ เวลา 22.25 น. ถึง 23.20 น. ทางสถานีโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2552 และสิ้นสุดออกอากาศเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2552สำหรับรายการบางจะเกร็งนั้นจะให้แขกรับเชิญมาเล่นละครโดย 3 นักแสดงคือ เปิ้ล หอย และ โก๊ะตี๋ โดยที่แขกรับเชิญเกร็งหัวเราะโดยไม่เห็นฟัน ถ้าหัวเราะเห็นฟันหรือปิดปากตอนหัวเราะ คนแคระที่แต่งชุดเป็นเม่นทั้ง 3 หรือ 2 คน (ในกรณีที่คนแต่งชุดเม่นมาแสดงในละครของแต่ละตอน) แต่ในรายการจะเรียกว่าเจ้ายักษ์แห่งบางจะเกร็ง จะทำหน้าที่ตีแขกรับเชิญโดยอาวุธในการตีคือท่อแอร์และค้อนพลาสติกแต่บางครั้งจะตีผู้แสดงเองตามความสนุกของรายการ
ในวันที่ 5 มกราคม 2552 (เทปแรก) ถึงวันที่ 19 มกราคม 2552 จะไม่มีคนแคระที่แต่งชุดเป็นเม่น แต่จะแบ่งการวัดระดับความหัวเราะของแขกรับเชิญออกเป็น 5 ระดับ คือ ไม่ขำ (แขกรับเชิญไม่สามารถหัวเราะ) ขำน้อย (แขกรับเชิญหัวเราะโดยการแอบยิ้ม ไม่ให้กล้องเห็น และทำให้แขกรับเชิญเสียสมาธิในการเล่นละครเพียงเล็กน้อย ในระดับความตกใจเล็กๆ) ขำปานกลาง (แขกรับเชิญยิ้มและทำให้แขกรับเชิญเสียสมาธิในการเล่นละครในระดับน้อย) ขำมาก (แขกรับเชิญหัวเราะแต่สามารถสะกดอารมณ์หัวเราะได้และทำให้แขกรับเชิญเสียสมาธิในการเล่นละครในระดับปานกลาง) และ ขำที่สุด (แขกรับเชิญหลุดหัวเราะออกมา และไม่สามารถเล่นละครต่อไปได้)
หลังจากละครจบไปแล้วนั้น พิธีกรจะให้แขกรับเชิญเลือกคนที่ลงโทษมาโดยบอกว่าใครทำตลกน้อยที่สุดและเลือกคนที่ทำตลกได้น้อยที่สุดโดยก่อนจะถูกลงโทษนั้นแขกรับเชิญจะให้เลือกแผ่นป้ายทั้ง 5 แผ่นป้ายซึ่งจะมีบทลงโทษต่างๆโดยการลงโทษนั้นแขกรับเชิญจะเลือกการตัดสินว่าใครถูกลงโทษโดยเหลือแค่ 2 คน อย่างไรก็ตามตั้งแต่วันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2552 จะเป็นการตัดสินรูปแบบจับฉลากเช่นการเป่ายิ้งฉุบ, การหยิบไม้สั้น-ไม้ยาว และตั้งแต่วันที่ 4 พฤษภาคม 2552 จะเป็นการหมุนวงล้อซึ่งจะมีสองส่วนด้วยกันคือส่วนแรกรูปใบหน้าของผู้ที่ลงโทษทั้ง 2 และส่วนที่ 2 จะเป็นวงล้อสีเขียวและสีส้ม (ภายหลังถูกเปลี่ยนเป็นวงล้อรูปแบบการจับฉลากกินแบ่งและส่วนบนมีข้อความต่างๆ) ซึงจะมีข้อความที่อยู่ส่วนบนนั้นจะมีอยู่ 3 กรณีด้วยกันคือ
ลักษ์ 666
บริษัท ลักษ์ 666 จำกัด เป็นบริษัทผู้ผลิตรายการโทรทัศน์ของไทย ก่อตั้งเมื่อในปี พ.ศ. 2540 โดยผู้ก่อตั้งคือ วิลลี่ แมคอินทอช เป็นผู้ควบคุมการผลิตทั้งหมด ร่วมด้วย คัทลียา แมคอินทอช และ เกียรติศักดิ์ อุดมนาค มีสำนักงานตั้งอยู่ที่ถนนศรีวรา (ทาวน์อินทาวน์) แขวงพลับพลา เขตวังทองหลาง กรุงเทพมหานคร
บริษัท ลักษ์ 666 จำกัด ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2540 โดยมี วิลลี่ และ คัทลียา แมคอินทอช เป็นผู้ก่อตั้ง ส่วน นาคร ศิลาชัย และ เกียรติศักดิ์ อุดมนาค เป็นหุ้นส่วนของบริษัทฯ และพนักงานจำนวน 100 คน ต่อมาในปี พ.ศ. 2555 นาคร ศิลาชัย ได้ถอนหุ้นและลาออกจากบริษัทฯ เพื่อดูแลครอบครัวของตนและเปิดบริษัทส่วนตัวของ นาคร ศิลาชัย
บริษัทฯ เริ่มผลิตรายการโทรทัศน์ประเภทวาไรตี้โชว์ คือรายการสาระแนโชว์ ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 เป็นรายการแรกเมื่อปี พ.ศ. 2541 ต่อมาได้ขยายการผลิตรายการในหลากหลายรูปแบบ และหลายสถานี เพื่อนำเสนอออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3, สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5, สถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์, สถานีโทรทัศน์ไอทีวี, สถานีโทรทัศน์เวิร์คพอยท์ ทีวี, สถานีโทรทัศน์จีเอ็มเอ็มแชนเนล, สถานีโทรทัศน์ไทยรัฐทีวี , สถานีโทรทัศน์ช่องวันและ สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 มาโดยตลอดเป็นระยะเวลา 17 ปี เช่นเกมโชว์, ทอล์คโชว์, วาไรตี้โชว์ และรายการวันหยุดนักขัตฤกษ์ โดยบางรายการจะมีผู้ผลิตรายการรายอื่น เช่น กันตนา กรุ๊ป จันทร์ 25 ,ดี.ด็อกคิวเมนทารี่ และมีเดีย สตูดิโอ และมีบริษัทด้านสื่อต่างๆ ทั้ง สื่อสิ่งพิมพ์ วิทยุ ค่ายเพลง ภาพยนตร์ เป็นต้น
ในปี พ.ศ. 2557 บริษัทได้เปลี่ยนชื่อเป็น "บริษัท สาระแน แปซิฟิค จำกัด" เพื่อจะผลิตรายการโทรทัศน์ในระบบดิจิตอล แต่สุดท้ายในปี พ.ศ. 2560 บริษัทก็กลับมาใช้ชื่อบริษัทเดิม
ในเดือน ตุลาคม พ.ศ. 2553 บริษัทได้ทำสถานีโทรทัศน์ผ่านช่องสัญญาณดาวเทียมในนาม "สาระแน แชนแนล" ซึ่งได้ยุติการออกอากาศในปี พ.ศ. 2557 เปลี่ยนมาเป็นผู้ผลิตรายการโทรทัศน์ป้อนสถานีโทรทัศน์เช่นเดิม และมีบริษัท ลักษ์ พับลิชชิ่ง จำกัด เป็นบริษัทผลิตสื่อสิ่งพิมพ์
ปัจจุบัน บริษัทได้ทำช่องทางยูทูบชื่อ "Saranair Channel" (ชื่อเดียวกันกับช่องโทรทัศน์ทางดาวเทียม) เพื่อทำรายการในรูปแบบวิดีโอบล็อก
สาระแน แปซิฟิค ได้ผลิตรายการต่างๆ เป็นจำนวนกว่า 20 รายการ ทั้งเกมโชว์ วาไรตี้โชว์ รายการวันหยุดนักขัตฤกษ์ เพื่อนำเสนอออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3, สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5, สถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์, สถานีโทรทัศน์ไอทีวี, สถานีโทรทัศน์ทีไอทีวี, สถานีโทรทัศน์เวิร์คพอยท์ ทีวี, สถานีโทรทัศน์จีเอ็มเอ็มแชนเนล, สถานีโทรทัศน์ช่องวัน และสถานีโทรทัศน์ไทยรัฐทีวี, สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7, ไลน์ทีวี ปัจจุบันสาระแน แปซิฟิคมีรายการโทรทัศน์ที่กำลังออกอากาศอยู่เป็นจำนวน 4 รายการ เป็นรายการประเภทเกมโชว์ วาไรตี้โชว์ และวาไรตี้คอเมดี้โชว์ ออกอากาศทางช่อง 9MCOT HD ช่องไทยรัฐทีวี HD ช่อง 8 และช่อง7 HD (รายการที่กำลังออกอากาศอยู่ เน้น ตัวหนา)
แกรนด์เธฟต์ออโต IV
แกรนด์เธฟต์ออโต IV () หรือ GTA 4 เป็นวิดีโอเกมเกมแอ็กชันผจญภัยแบบอิสระ พัฒนาโดยบริษัทร็อกสตาร์นอร์ธ เป็นวิดีโอเกมตัวที่ 9 ของเกมซีรีส์แกรนด์เธฟต์ออโต และเป็นเกมตัวแรกในยุคที่ 4 ของเกมซีรีส์นี้ "แกรนด์เธฟต์ออโต 4" เป็นวิดีโอเกมที่พัฒนาต่อจาก และจะพัฒนาต่อด้วย "" "แกรนด์เธฟต์ออโต 4" วางจำหน่ายบนเครื่องเล่นเพลย์สเตชัน 3 และเอกซ์บอกซ์ 360 ในเขตโอเชียเนีย ยุโรป และอเมริกาเหนือเมื่อวันที่ 29 เมษายน 2008 และในญี่ปุ่นวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 2008 สำหรับเวอร์ชันของระบบปฏิบัติการวินโดวส์ได้วางจำหน่ายในอเมริกาเหนือวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 2008 และยุโรปวันที่ 3 ธันวาคม ปีเดียวกัน เกมเวอร์ชันเอพิโสดแพ็ค 2 เกมได้พัฒนาขึ้นในเอกซ์บอกซ์ 360 เกมตัวแรกใช้ชื่อว่า "The Lost and Damned" และจะวางจำหน่ายในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2009 นี้
ฉากในเกมถูกออกแบบใหม่และตั้งชื่อเมืองเป็น "ลิเบอร์ตีซิตี" เป็นเมืองสมมุติที่เลียนแบบเมืองนิวยอร์กซิตีในยุคปัจจุบัน ตามมาด้วย นิโค เบลลิก ทหารผ่านศึกที่มาจากประเทศเซอร์เบีย เขามาสหรัฐอเมริกาเพื่อตามหาความฝันของอเมริกา แต่กลับต้องมาพัวพันกับปัญหาแก๊งนอกกฎหมาย อาชญากรรม และคอรัปชัน เช่นเดียวกับเกมอื่นในซีรีส์นี้ "แกรนด์เธฟต์ออโต 4" ประกอบด้วยรูปแบบเกมแนวขับรถและแนวยิงปืนมุมมองบุคคลที่สาม และคุณสมบัติระบบการเล่นแบบโลกเปิดที่ให้ผู้เล่นสามารถบังคับได้มากกว่าที่เคยเล่นในแกรนด์เธฟต์ออโตภาคต่าง ๆ ก่อนหน้านี้ "แกรนด์เธฟต์ออโต 4" เป็นเกมคอนโซลเกมแรกในซีรีส์ที่สามารถเล่นออนไลน์หลายคนได้ ซึ่งประกอบด้วยระบบการเล่นกว่า 15 โหมด
ด้านการค้าและคำวิจารณ์ "แกรนด์เธฟต์ออโต 4" ประสบความสำเร็จทำลายสถิติทางอุตสาหกรรมเกมด้วยการขายออกถึง 3.6 ล้านหน่วยในวันแรกที่วางจำหน่ายและมีรายได้รวมมากกว่า 500 ล้านในสัปดาห์แรก จากจำนวนหน่วยที่ขายได้ประมาณ 6 ล้านหน่วยทั่วโลก วันที่ 16 สิงหาคม ค.ศ. 2008 เกมนี้ขายได้มากกว่า 10 ล้านสำเนา "แกรนด์เธฟต์ออโต 4" ได้รับคำวิจารณ์ด้านบวกมากมาย จนกลายมาเป็นหนึ่งในเกมที่ได้รับความนิยมมากที่สุดเป็นเวลายาวนานในเว็บไซต์ MobyGames และ TopTenReviews.
ความประมาทเลินเล่อ
ความประมาทเลินเล่อ () หมายถึง ความที่กระทำการใด ๆ โดยปราศจากความระมัดระวัง หรือโดยละเลยในสิ่งที่ควรกระทำ
ผู้กระทำการโดยประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรง (gross negligence) กฎหมายไม่อภัยให้เลย และจะเรียกร้องใด ๆ ก็มิได้ด้วย เช่น ผู้ได้รับความเสียหายจากการทำสัญญาซื้อขาย โดยที่ตอนทำสัญญานั้นไม่อ่านข้อความในหนังสือสัญญาให้ถี่ถ้วนก่อน เป็นต้น
ขุนสมาหารหิตะคดี (โป๊ โปรคุปต์) ผู้เขียนพจนานุกรมกฎหมายเล่มแรกของประเทศไทย ว่า
"ประมาท ตามธรรมดาหมายถึง กิริยาที่กระทำลงโดยมิได้ตั้งใจจะให้เกิดผลเช่นนั้น แต่ได้กระทำการอย่างใดซึ่งคนธรรมดาจะไม่กระทำ หรือละเว้นกระทำการอย่างใดซึ่งคนธรรมดาจะกระทำ จนเกิดผลอันเนื่องจากการกระทำนั้น
ผู้ใดกระทำลงโดยความประมาท อาจจะต้องรับผิดชอบในทางกฎหมายก็ได้ ไม่อาจต้องรับผิดชอบในทางกฎหมายก็ได้ เช่น ผู้ที่ขับรถโดยไม่ใช้ความระมัดระวังอย่างธรรมดา ขับรถไปทับคนเข้า ผู้ขับจะต้องรับผิดชอบ แต่ถ้าผู้ใดเดินหลับตาจะไปยังที่แห่งหนึ่ง แต่กลับเดินลงไปในคลอง ผู้นั้นไม่ต้องรับผิดชอบ เพราะฉะนั้น การประมาทที่จะใช้ได้ตามกฎหมายนั้น หมายถึง ผู้ใดมีหน้าที่ใช้ความระวังตามกฎหมาย ผู้นั้นไม่ใช้ความระวัง กลับกระทำผิดหน้าที่ กระทำให้ผู้อื่นต้องเสียหายอันเป็นผลโดยตรงหรือใกล้ชิดกับเหตุ โดยที่ผู้กระทำมิได้ตั้งใจจะให้เกิดผลเช่นนั้น..."
คำว่า "ประมาทเลินเล่อ" เป็นคำที่ใช้ในทางกฎหมายแพ่ง ส่วนทางอาญาจะใช้ว่า "ประมาท" เฉย ๆ
ลักซ์เร็นเดอร์
ลักซ์เร็นเดอร์ (LuxRender) เป็นซอฟต์แวร์เสรีสำหรับให้แสงและเงาแบบจำลองสามมิติแบบ unbiased โปรแกรมทำงานได้บน Microsoft Windows, Mac OS X และ Linux โดยมีซอฟต์แวร์เสริมสำหรับช่วยส่งออกงานจาก Blender, XSI และ Maya.
ลักซ์เร็นเดอร์เป็นซอฟต์แวร์ที่ใช้ในการเร็นเดอร์เท่านั้น ไม่รวมถึงการสร้างแบบจำลองสามมิติ ซึ่งต้องไปทำในซอฟต์แวร์เพื่องานกราฟิกส์สามมิติตัวอื่น ๆ ที่มีความสามารถในการสร้างแบบจำลอง
บางส่วนของคุณลักษณะ:
รอบ พาร์โด
รอบ พาร์โด () เป็นรองประธานฝ่ายบริหารออกแบบเกมของบริษัทบริซซาร์ดเอ็นเตอร์เทนเมนต์ เขายังเคยเป็นหัวหน้านักออกแบบเกมเวิลด์ออฟวอร์คราฟต์อีกด้วย ในปี ค.ศ. 2006 นิตยสารไทม์ได้รับเสนอชื่อให้เป็นผู้ที่มีอิทธิพลมากที่สุดหนึ่งในร้อยคนของโลก
ในฐานะของรองประธานฝ่ายออกแบบเกม เขาได้ชื่อเสียงมาจากการสร้างเกมเหล่านี้:
วิลเลียม ลอด
วิลเลียม ลอด () (7 ตุลาคม ค.ศ. 1573 - (10 มกราคม ค.ศ. 1645) เป็นอาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรีระหว่างปี ค.ศ. 1633 ถึงปี ค.ศ. 1645 ผู้สนับสนุนนิกายแองกลิคันและเป็นปฏิปักษ์ต่อการเปลี่ยนแปลงของกลุ่มพิวริตัน วิลเลียม ลอดสนับสนุนนโยบายทางศาสนาของพระเจ้าชาลส์ที่ 1 ซึ่งในที่สุดก็เป็นผลทำให้ถูกประหารชีวิตระหว่างสงครามการเมืองอังกฤษที่หอคอยแห่งลอนดอน
วิลเลียม ลอด เกิดเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 1573ที่เรดดิงในบาร์คเชอร์ ในครอบครัวที่ไม่มีฐานะทางสังคม บิดาของลอดเป็นพ่อค้าผ้า ได้รับการศึกษาที่โรงเรียนเรดดิงและวิทยาลัยเซนต์จอห์น (มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ออกซฟอร์ด) วิลเลียม ลอดเข้าพิธีบัพติศมาที่โบสถ์เซนต์ลอเรนซ์ที่เรดดิง
จอห์น เมลเลนแคมป์
จอห์น เมลเลนแคมป์ () หรือเป็นที่รู้จักอีกชื่อว่า จอห์น คูการ์ () และ จอห์น คูการ์ เมลเลนแคมป์ () เกิดเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 1951 ในซีมัวร์ รัฐอินดีแอนา เป็นนักร้อง นักแต่งเพลงร็อก นักดนตรี ศิลปิน และมีผลงานแสดงบ้างเล็กน้อย เคยได้รับรางวัลแกรมมี่มาแล้ว
เมลเลนแคมป์ มีชื่ออยู่ใน ร็อกแอนด์โรลฮอลล์ออฟเฟม เมื่อวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 2008 ดนตรีของเขาได้รับอิทธิพลจากบ็อบ ดีแลน, วูดี กัธรี และ เดอะโรลลิงสโตนส์
โฌแซ็ฟ-หลุยส์ ลากร็องฌ์
โฌแซ็ฟ-หลุยส์ ลากร็องฌ์ (; 25 มกราคม ค.ศ. 1736 - 10 เมษายน ค.ศ. 1813) หรือชื่อเดิมว่า จูเซปเป โลโดวีโก ลากรันจา () เป็นนักคณิตศาสตร์และนักดาราศาสตร์ชาวอิตาลี ผู้ใช้ชีวิตส่วนใหญ่ของเขาในปรัสเซียและฝรั่งเศส ได้สร้างผลงานสำคัญเกี่ยวกับการวิเคราะห์ทางคณิตศาสตร์ไว้มากมาย รวมถึงทฤษฎีจำนวน กลศาสตร์ดั้งเดิม และกลศาสตร์ท้องฟ้า ตามคำแนะนำของออยเลอร์และเดอลอมแบร์ ลากร็องฌ์ได้สืบทอดตำแหน่งของออยเลอร์เมื่อปี ค.ศ. 1766 โดยได้เป็นผู้อำนวยการสาขาคณิตศาสตร์ที่สถาบันวิชาการวิทยาศาสตร์ปรัสเซีย ในกรุงเบอร์ลิน เขาอยู่ที่นี่นานถึง 20 ปี และได้สร้างผลงานต่าง ๆ ไว้เป็นจำนวนมาก รวมถึงได้รับรางวัลด้านวิทยาศาสตร์จากสถาบันวิทยาศาสตร์ฝรั่งเศสอีกหลายรางวัล
ลากรองจ์เป็นหนึ่งในผู้คิดค้นแคลคูลัสของการผันแปร (Calculus of variations) และสมการออยเลอร์-ลากรองจ์ (Euler-Lagrange Equation) นอกจากนี้เขายังขยายวิธีการพิจารณาระบบที่ถูกเงื่อนไขบางอย่างบังคับไว้ (Contrains) กลายเป็นวิธีการที่เรียกว่า ตัวคูณลากรองจ์ (Lagrange multipliers) ลากรองจ์คิดค้นวิธีการแก้สมการเชิงอนุพันธ์ที่รู้จักกันในวิธีการแปรผันของตัวแปรเสริม (Variation of parameters) และการประยุกต์แคลคูลัสเชิงอนุพันธ์ (Differential calculus) กับทฤษฎีความน่าจะเป็น(Theory of probabilities) รวมถึงการหาผลเฉลยของสมการต่างๆ เขาพิสูจน์ให้เห็นว่าทุกจำนวนธรรมชาติเป็นผลรวมของตัวเลขสี่ตัวที่ยกกำลังสอง (Sum of four squares) และ Theorie des fonctions analytiques ที่เขาคิดค้นยังเป็นทฤษฎีรากฐานสำหรับการศึกษา ทฤษฎีกรุป (group theory) และ anticipating Galois อีกด้วย
สำหรับแคลคูลัส ลากรองจ์ได้พัฒนาวิธีการใหม่สำหรับการประมาณช่วงของฟังก์ชันและอนุกรมเทย์เลอร์ เขาศึกษาปัญหาสามวัตถุ (three-body problem) สำหรับอธิบายความสัมพันธ์ของโลก ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ (1764) และศึกษาการเคลื่อนที่ของดาวบริวารของดาวพฤหัสบดี (1766) และในปี 1772 ยังค้นพบว่าการแก้ปัญหากรณีพิเศษเพื่อแก้ไขปัญหานี้ เป็นที่มาจุดดาวเทียม หรือจุดลากรองจ์ (Lagrangian points) แต่ที่สำคัญเขาเป็นที่รู้จักกันดีในเรื่องของกลศาสตร์ที่เขาสามารถเปลี่ยนกลศาสตร์นิวโตเนียน (Newtonian mechanics) เป็นสาขาของการวิเคราะห์กลศาสตร์ลากรองจ์ (Lagrangian mechanics) ที่รู้จักกันในปัจจุบันและถูกนำเสนอเป็น "หลักการ" (principles) อย่างง่ายของแคลคูลัสของการผันแปร (Calculus of variations)
ลากร็องฌ์เป็นหนึ่งในผู้ที่พัฒนาแคลคูลัสของการแปรผันขึ้น โดยเป็นการคิดต่อยอดจากสมการออยเลอร์-ลากร็องฌ์
กบฏต่อแผ่นดิน
กบฏต่อแผ่นดิน () เป็นความผิดทางอาญาในการทรยศต่อประเทศของตนเองซึ่งครอบคลุมการกระทำต่างๆ ที่เป็นปฏิปักษ์ต่อประเทศของตนเอง ที่รวมทั้งการเข้าร่วมสงคราม, การพยายามโค่นล้มรัฐบาล, การสืบความลับทางการทหารหรือทางการทูต, หรือการพยายามสังหารผู้นำของประเทศ
การ “กบฏต่อแผ่นดิน” อยู่บนพื้นฐานที่ว่าผู้ถูกกล่าวหาว่าเป็นกบฏต้องมีความสวามิภักดิ์ต่อประเทศที่ตนจงใจที่จะทำร้ายเช่นการเป็นประชาชนของประเทศนั้น แต่การมีที่อยู่อาศัยในประเทศหรือรัฐก็พอเพียง ชาวต่างประเทศที่เป็นสายลับ, ผู้ล่าสังหาร, และผู้ก่อการร้ายแม้ว่าจะไม่เข้าข่ายการเป็นกบฏต่อแผ่นดินอาจจะถูกฟ้องร้องและลงโทษในข้อหาเป็นสายลับ, เป็นผู้ล่าสังหาร, และเป็นผู้ก่อการร้าย แต่ในปัจจุบันผู้ต้องสงสัยในกรณีเหล่านี้มักจะถูกเนรเทศหลังจากถูกจับ
ในประวัติศาสตร์ในประเทศที่ใช้ระบบคอมมอนลอว์ (common law) ข้อหาการกบฏต่อแผ่นดินแตกต่างจากกบฏย่อย (petty treason) ซึ่งเป็นการฆ่าผู้มีอำนาจเหนือกว่าตามกฎหมายเช่นผู้รับใช้ฆ่านายซึ่งถือว่าเป็นกรณีการฆาตกรรมที่หนักกว่าปกติ แต่กฎหมายครอบคลุมการกบฏย่อยถูกยุบเลิกกันไปจากประเทศต่างๆ เกือบทั้งสิ้น แนวคิดเกี่ยวกับกบฏย่อยจึงหายไป ในปัจจุบันคำว่า “กบฏ” จึงมักจะหมายถึงการ “กบฏต่อแผ่นดิน”
ข้อสังเกตในกฎหมายของแคนาดาแยก “กบฏ” และ “กบฏต่อแผ่นดิน” เป็นสองกรณีแต่อันที่จริงแล้วในทั้งสองกรณีเป็นการกล่าวถึงการกบฏต่อแผ่นดินในประวัติศาสตร์
ดิสเพลสเมนต์แมปพิง
Displacement mapping เป็นการใช้ heightmap ปรับความสูงของพื้นผิวแบบจำลองสามมิติ เช่นใช้ค่าความสว่างบน heightmap เคลื่อนตำแหน่ง vertex ของแบบจำลองไปตามแกน normal ของ vertex ถ้าสว่างมากก็เคลื่อนมาก สว่างน้อยก็เคลื่อนน้อย เป็นต้น โดย heightmap ที่ใช้อาจอยู่ในรูปแบบของเทกซ์เจอร์ และอาจอ้างอิงตำแหน่งโดยใช้กระบวนการ UV mapping ประโยชน์ประการหนึ่งของ displace mapping คือใช้สร้างรายละเอียดพื้นผิว ในลักษณะใกล้เคียงกับ normal mapping หรือ bump mapping หรืออาจใช้ในการเปลี่ยนรูปทรงของแบบจำลองเพื่อให้ได้รูปร่างที่ต้องการก็ได้
การใช้งาน displacement mapping มักจำกัดอยู่ในการเร็นเดอร์ภาพนิ่งและวีดิทัศน์ มากกว่าการใช้งานในแบบ real-time เช่นในเกมคอมพิวเตอร์สามมิติเมื่อเทียบกับเทคนิคอื่นๆเช่น bump หรือ normal mapping เพราะ displacement mapping จำเป็นต้องมีโพลีกอนอยู่จริง ต่างจากวิธีข้างต้นที่ใช้การเปลี่ยนแปลงการสะท้อนแสงของรายละเอียดพื้นผิว (texture) ดังนั้นหากต้องการใช้ในการเพิ่มรายละเอียดพื้นผิวก็จำเป็นต้องสร้างโพลีกอนเพิ่ม เช่นการใช้ micropolygon หรือการ subdivide ทำให้ใช้เวลาในการประมวลผลมากขึ้นแต่มีข้อดีคือให้ความสมจริง เพราะโพลีกอนที่ถูกสร้างขึ้นใหม่สามารถทำให้เกิดเงาจริงขึ้น (self-shadow)
การคืนพระชนม์ (ปีเอโร เดลลา ฟรันเชสกา)
พระเยซูคืนชีพ () เป็นภาพที่เขียนโดยเปียโร เดลลา ฟรานเชสกา จิตรกรสมัยเรอเนซองส์ชาวอิตาลี ที่ปัจจุบันตั้งอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ที่เมืองซานเซพอลโครในประเทศอิตาลี “พระเยซูคืนชีพ” เป็นจิตรกรรมฝาผนังที่เขียนราวปี ค.ศ. 1460 ชื่อภาพเป็นนัยถึงชื่อของเมืองซานเซพอลโครที่เป็นชื่อที่ตั้งตาม “วัดโฮลีเซพัลเครอ” (Church of the Holy Sepulchre) ที่เมืองเยรุซาเล็มที่เชื่อกันว่าเป็นที่ฝังพระศพของพระเยซู เพราะเมืองซานเซพอลโครเป็นเจ้าของวัตถุมงคลสองชิ้นที่นักแสวงบุญสองคนไปนำมาจากกรุงเยรุซาเล็มในคริสต์ศตวรรษที่ 9 และพระเยซูเองก็เป็นส่วนหนึ่งของตราประจำเมือง
ในภาพพระเยซูยืนตรงกลางภาพในขณะที่ทรงฟื้นจากความตายซึ่งจะเห็นได้จากท่าที่ทรงก้าวขึ้นมาโดยมีพระบาทข้างหนึ่งบนวางอยู่บนระเบียงเตี้ยๆ ลักษณะพระวรกายเป็นแบบไอคอนที่แข็งนิ่ง ทรงยืนเหนือทหารสี่คนที่นอนหลับใหลอยู่ ทำให้เห็นถึงของความแตกต่างระหว่างมวลมนุษย์และเทพ (หรือความตายที่ถูกพิชิตโดยความสว่างจากพระเยซู) ภูมิทัศน์ที่เป็นแสงตอนรุ่งอรุณก็มีคุณค่าทางสัญลักษณ์ ความแตกต่างอย่างอื่นในภาพก็คือความแตกต่างระหว่างต้นไม้ที่มีใบสะพรั่งทางขวาและต้นไม้ที่ไม่มีใบทางซ้ายซึ่งหมายถึงการฟื้นตัวของมนุษย์ที่เกิดจากแสงแห่งการฟื้นตัวของพระเยซู
เชื่อกันว่าทหารใส่เสื้อเกราะสีน้ำตาลทางขวาของพระเยซูเป็นภาพเหมือนตนเองของเปียโร หัวของเปียโรสัมผัสกับคธาที่พระเยซูทรงถือซึ่งอาจจะหมายถึงการสัมผัสระหว่างเปียโรกับพระเจ้า
ซานเซพอลโครรอดมาจากการถูกระเบิดระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 เพราะผู้บัญชาการกองทหารอังกฤษที่มีหน้าที่ในการระเบิดจำได้ว่าได้อ่านบทความของอัลดัส ฮักซลีย์ที่บรรยายภาพ “พระเยซูคืนชีพ” ว่าเป็นภาพเขียนที่งดงามที่สุดในโลก แม้ไม่เคยเห็นรูปที่ว่ากัปตันแอนโทนี คล้าคก็ห้ามการระเบิดเมืองซานเซพอลโคไว้ทัน แต่อันที่จริงแล้วในขณะนั้นทหารเยอรมันก็ถอยตัวไปแล้ว ถ้าระเบิดเมืองก็เป็นการกระทำที่ไร้ประโยชน์
การลอบวางแผนโพพิช
การคบคิดพ็อพพิช () (ค.ศ. 1678 - ค.ศ. 1681) เป็นข่าวลือที่ไม่มีมูลที่สร้างขึ้นโดยไททัส โอตส์ ที่เป็นผลที่ทำให้ประชาชนเกิดมีความรู้สึกเป็นปฏิปักษ์ต่อโรมันคาทอลิกอย่างรุนแรงไปทั่วในราชอาณาจักรอังกฤษระหว่างปี ค.ศ. 1678 ถึงปี ค.ศ. 1681 โอตส์อ้างว่ามีการคบคิดกันอย่างกว้างขวางในหมู่ผู้นับถือโรมันคาทอลิก ที่จะปลงพระชนม์พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 ข่าวลือนี้ทำให้มีผู้ถูกจับและถูกประหารชีวิตไปอย่างน้อย 15 คน และเป็นสาเหตุที่นำไปสู่การออกร่างพระราชบัญญัติยกเว้น ในที่สุดข่าวลืออันซับซ้อนของโอตส์ก็เป็นที่เปิดเผยซึ่งทำให้ถูกจับในข้อหาการสร้างเรื่องเท็จ
สาธารณชนผู้นับถือโปรเตสแตนต์เพิ่มความหวาดระแวงถึงอิทธิพลของกลุ่มโรมันคาทอลิกในอังกฤษเมื่อรัชทายาทของพระเจ้าชาร์ลส์--เจมส์ สจวต ดยุคแห่งยอร์ค--เปลี่ยนไปนับถือโรมันคาทอลิก นอกจากนั้นพระมเหสีของพระองค์--พระราชินีแคทเธอรีนแห่งบราแกนซา--ก็เป็นโรมันคาทอลิก พระราชนโยบายของพระองค์ระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1670 ก็ทำให้ทรงมีความขัดแย้งกับรัฐสภาในปี ค.ศ. 1672 พระเจ้าชาร์ลส์ทรงออกพระราชประกาศผ่อนปรนสิทธิของผู้เป็นโรมันคาทอลิกที่หยุดยั้งการลงโทษทางกฎหมายอาญาต่อผู้นับถือนิกายโรมันคาทอลิกและผู้เป็นปฏิปักษ์ทางศาสนาทั้งหมด
พระเจ้าชาร์ลส์ไม่มีพระประสงค์ที่จะหุ้นอำนาจกับรัฐสภาแต่ทรงต้องทรงพึ่งรัฐสภาทางการเงิน ทรงเชื่อว่าการเป็นพันธมิตรกับฝรั่งเศสจะช่วยผ่อนคลายสถานะการณ์ทางการเงินของพระองค์ซึ่งอาจจะทำให้ไม่ทรงต้องพึ่งรัฐบาลอีก ขณะเดียวกันอำนาจของ องคมนตรีคาบาล (Cabal Ministry) ก็เริ่มเสื่อมลง ในขณะที่อำนาจของทอมัส ออสบอร์น ดยุคแห่งลีดส์ที่ 1 หรือลอร์ดแดนบีย์ผู้ที่มาแทนทอมัส คลิฟฟอร์ด บารอนคลิฟฟอร์ดที่ 1 หนึ่งในกลุ่มองคมนตรีคาบาลเดิมก็เพิ่มมากขึ้น โดยมีตำแหน่งเป็นเจ้ากรมพระคลัง (Lord High Treasurer) ลอร์ดแดนบีย์พยายามถวายคำแนะนำให้พระเจ้าชาร์ลส์ลดนโยบายนิยมในฝรั่งเศสลงบ้าง
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1677 ก็มีการแจกใบปลิวที่ไม่ลงชื่อ (อาจจะเป็นแอนดรูว์ มาร์เวิร์ลล์) ไปทั่วลอนดอนเตือนว่าโรมวางแผนที่เปลี่ยนรัฐบาลที่ถูกกฎหมายของอังกฤษ
แผนการคบคิดถูกเปิดเผยด้วยวิธีที่ค่อนข้างแปลก โอตส์และอิสราเอล ทังก์เขียนเอกสารที่กล่าวโทษสถาบันโรมันคาธอลิกว่าสนับสนุนการปลงพระชนม์พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 โดยใช้มือของนักบวชเยซูอิดในอังกฤษ นอกจากนั้นเอกสารยังได้ระบุนามนักบวชเยซูอิดร่วมร้อยคนที่เป็นผู้สนับสนุนและมีส่วนเกี่ยวข้องในการวางแผนการปลงพระชนม์ แต่ไม่มีอะไรในเอกสารที่พิสูจน์ได้ว่าจริง
เทศบาลตำบลหมอนนาง
เทศบาลตำบลหมอนนาง ตั้งอยู่ในเขตตำบลหมอนนาง อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี เป็นเทศบาลมีเนื้อที่ครอบคลุมตำบลหมอนนางทั้งตำบล โดยเทศบาลถูกจัดตั้งขึ้นตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลตำบลหมอนนาง อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของอำเภอพนัสนิคมลงมาเล็กน้อย มีพื้นที่ 32,600 ไร่ หรือมีพื้นที่ประมาณ 52.58 ตารางกิโลเมตร ห่างจากอำเภอพนัสนิคมเป็นระยะทาง 8 กิโลเมตร ตามเส้นทางถนนสายพนัสนิคม-หนองเสม็ด-บ่อทอง
จากตำนานที่เล่าขานกันมาของตำบลหมอนนางว่า มีอยู่ว่าสามีภรรยาคู่หนึ่งมีธิดารวมถึง 12 คน จนไม่สามารถเลี้ยงดูได้เพราะฐานะยากจนแร้นแค้นจึงจำตัดใจพาลูกทั้ง 12 คน ไปปล่อยในป่า เด็กหญิงทั้ง 12 คน เดินหลงเข้าไปในเมืองยักษ์แห่งหนึ่ง ยักษีเจ้าเมืองตนหนึ่งชื่อนางยักษ์สันธมารเกิดมีความเอ็นดูจึงทรงเลี้ยงเป็นพระธิดาบุญธรรม ต่อมาเมื่อพระธิดาทั้งหมดเจริญเติบโตขึ้นจึงรู้ความจริงว่าพระมารดาเลี้ยงของตนแท้จริงแล้วเป็นยักษี ก็เกิดความกลัวพากันหนีไปและได้พบกับเจ้าเมืองกุตารนคร คือ ท้าวรถสิทธิ์ และทรงได้โปรดให้เป็นพระมเหสีทั้ง 12 องค์ ฝ่ายนางยักษ์สันธมารทรงมีความแค้นใจมากจึงตามมาแปลงกายเป็นหญิงงามใช้เวทมนตร์เสน่ห์ให้ท้าวรถสิทธิ์ทรงหลงใหลและเชื่อฟังนางทุกอย่างและได้โปรดให้นางเป็นพระมเหสีอีกองค์ พระนางสันธมารทรงออกอุบายให้ท้าวรถสิทธิ์จับพระนางทั้ง 12 องค์ แล้วควักพระเนตรทั้ง 2 ข้างยกเว้นพระนางเภา เพื่อทำเป็นยามารักษาโรคของตน แล้วให้นำไปขังไว้ในถ้ำ พระนางทั้ง 12 องค์ทรงได้รับทุกขเวทนามาก ต่อมาสถานที่ตั้งแห่งนี้ทางราชการได้ตั้งชื่อว่า "ตำบลหมอนนาง" ตามลักษณะภายในถ้ำ คือ มีหมอนซึ่งเป็นก้อนหินขนาดใหญ่เรียงกันอยู่ 12 ก้อน ซึ่งเข้าใจว่าเป็นของพระนางทั้ง 12 องค์นั่นเองแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 12 หมู่บ้าน และมี 16 ชุมชน ดังนี้คือ บ้านสวนใหม่ บ้านหนองไทร บ้านหนองพร้าว บ้านทุ่งเหียง บ้านสวนมะลิ บ้านกิโลสอง บ้านเหนือ บ้านหนองยาง บ้านเนินโรงหีบ บ้านดงไม้ลาย บ้านหมอนนาง บ้านชุมแสง บ้านชุมแสงพัฒนา บ้านหนองผักบุ้งขัน บ้านหนองแหน และบ้านหนองบัวป่า
ตำบลหมอนนางมีประชากรทั้งสิ้นประมาณ 13,522 คน ซึ่งประกอบไปด้วยชน 3 เชื้อชาติ คือชาวไทย ชาวไทยเชื้อสายลาว และชาวไทยเชื้อสายจีน (ที่มาจำนวนประชากร : สำนักบริหารการทะเบียน อำเภอพนัสนิคม ณ เดือนกุมภาพันธ์ 2550)สถานีอนามัยประจำตำบลและหมู่บ้าน 2 แห่ง ได้แก่ สถานีอนามัยตำบลหมอนนาง และสถานีอนามัยบ้านหนองไทร
จักรพรรดิซ่งเซี่ยวจง
ซ่งเซี่ยวจง (; 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1127 – 28 มิถุนายน ค.ศ. 1194) ชื่อตัวว่า จ้าว เชิ่น () ชื่อรองว่า ยฺเหวียนหย่ง () เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 11 ของราชวงศ์ซ่ง (宋朝) แห่งจักรวรรดิจีน และเมื่อแบ่งราชวงศ์ซ่งออกเป็นสมัยเหนือกับสมัยใต้ นับเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 2 ของราชวงศ์ซ่งใต้ (南宋朝) เสวยราชย์ตั้งแต่ ค.ศ. 1162 จนสละราชสมบัติใน ค.ศ. 1189
จ้าว เชิ่น เดิมมีชื่อตัวว่า "จ้าว ปั๋วฉง" (趙伯琮) ต่อมาในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1133 เข้าวังแล้วเปลี่ยนชื่อตัวเป็น "จ้าว เยฺวี่ยน" (趙瑗) ครั้นเดือนเมษายน ค.ศ. 1160 ได้เป็นโอรสบุญธรรมของจักรพรรดิซ่งเกาจง (宋高宗) แล้วเปลี่ยนชื่อตัวเป็น "จ้าว เหว่ย์" (趙瑋) พอเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1162 ได้เป็นรัชทายาทแล้วจึงเปลี่ยนชื่อตัวเป็น "จ้าว เชิ่น" ตามลำดับ
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1160 จ้าว เชิ่น ได้รับชื่อรองว่า "ยฺเหวียนกุย" (元瑰) ครั้นเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1162 เมื่อเป็นรัชทายาทแล้วจึงเปลี่ยนชื่อรองเป็น "ยฺเหวียนหย่ง"
จ้าว เชิ่น เป็นทายาทรุ่นที่ 7 ของจ้าว ควงอิ้น (趙匡胤) ผู้ครองราชย์เป็นจักรพรรดิซ่งไท่จู่ (宋太祖) ปฐมกษัตริย์ราชวงศ์ซ่ง
จ้าว เชิ่น เป็นบุตรคนที่ 2 ของจ้าว จื่อเชิง (趙子偁; เสียชีวิต ค.ศ. 1143) ลูกพี่ลูกน้องคนที่ 6 ของจ้าว โก้ว (趙構) ผู้ครองราชย์เป็นจักรพรรดิซ่งเกาจง กษัตริย์องค์ที่ 10 ของราชวงศ์ซ่ง
เมื่อเกิดเหตุการณ์จิ้งคัง (靖康事變) ใน ค.ศ. 1127 ญาติพี่น้องของจ้าว โก้ว โดยเฉพาะจ้าว จี๋ (趙佶) บิดา ซึ่งเสวยราชย์เป็นจักรพรรดิซ่งฮุ่ยจง (宋徽宗) และจ้าว หฺวัน (趙桓) พี่ชาย ซึ่งเสวยราชย์เป็นจักรพรรดิซ่งชินจง (宋欽宗) ถูกชาวนฺหวี่เจิน (女真) จับเป็นเชลยไปยังดินแดนราชวงศ์จิน (金朝) ส่วนจ้าว โก้ว หนีลงใต้ได้ แล้วตั้งตนเป็นจักรพรรดิซ่งเกาจงสืบราชวงศ์ซ่งต่อ จ้าว โก้ว รับสั่งให้ติดตามหาญาติคนอื่น ๆ ที่อาจหลงเหลืออยู่ จนมาพบจ้าว เชิ่น จึงรับเป็นโอรสบุญธรรมในเดือนเมษายน ค.ศ. 1160 ครั้นเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1162 จ้าว โก้ว แต่งตั้งจ้าว เชิ่น เป็นรัชทายาท ฐานันดรศักดิ์ว่า "หฺวังไท่จื่อ" (皇太子)
วันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1162 จ้าว โก้ว สละราชย์ให้จ้าว เชิ่น ขึ้นเป็นจักรพรรดิซ่งเซี่ยวจง ส่วนจ้าว โก้ว เองได้รับยศพระเจ้าหลวง (太上皇) และยังมีอำนาจทางการเมืองอยู่ต่อไป
ใน ค.ศ. 1162 นั้นเอง มีการกำหนดว่า ผู้เข้าสอบเป็นขุนนางพลเรือนต้องขี่ม้ายิงธนูเป็น
ครั้น ค.ศ. 1165 ราชวงศ์ซ่งทำสนธิสัญญาสันติภาพกับราชวงศ์จิน
ในรัชกาลจ้าว เชิ่น ราชวงศ์ซ่งยังส่งคณะวาณิชไปต่างประเทศมากกว่าก่อน โดยเฉพาะส่งไปทางมหาสมุทรอินเดีย
จ้าว เชิ่น ยังประกาศคืนฐานะให้แก่ขุนพลเยฺว่ เฟย์ (岳飛) และกวาดล้างกลุ่มของขุนนางฉิน ฮุ่ย (秦檜) ในราชสำนัก
ใน ค.ศ. 1187 พระเจ้าหลวงจ้าว โก้ว สิ้นพระชนม์ จ้าว เชิ่น โทมนัสหนัก จน ค.ศ. 1189 จ้าว เชิ่น จึงสละราชสมบัติให้จ้าว ตุน (趙惇) โอรสของตน ขึ้นเป็นจักรพรรดิซ่งกวังจง (宋光宗) แต่จ้าว เชิ่น รับยศพระเจ้าหลวง และมีอำนาจทางการเมืองต่อไปเหมือนจ้าว โก้ว
จ้าว เชิ่น ประชวรสิ้นพระชนม์ใน ค.ศ. 1194
มุมภายในและมุมภายนอก
ในเรขาคณิต มุมภายใน คือมุมที่เกิดจากด้านสองด้านที่มีจุดปลายข้างหนึ่งร่วมกัน ภายในรูปหลายเหลี่ยมเชิงเดียว ซึ่งรูปหลายเหลี่ยมเชิงเดียวนี้จะมีมุมภายในหนึ่งมุมต่อหนึ่งจุดยอด
ถ้าหากมุมภายในทุกมุมของรูปหลายเหลี่ยมมีขนาดน้อยกว่า 180° รูปหลายเหลี่ยมนั้นจะเรียกว่าเป็นรูปหลายเหลี่ยมนูน (convex polygon)
ในทางตรงข้าม มุมภายนอก คือมุมที่เกิดจากด้านหนึ่งของรูปหลายเหลี่ยมเชิงเดียว กับเส้นตรงที่ลากต่อไปจากด้านที่อยู่ติดกัน
มุมภายในกับมุมภายนอกที่อยู่บนจุดยอดเดียวกันจะรวมกันได้ 180°
ผลบวกของขนาดของมุมภายในของรูปหลายเหลี่ยมเชิงเดียว สามารถคำนวณโดยใช้สูตร
180(n-2)
เมื่อ "n" แทนจำนวนด้านของรูปหลายเหลี่ยม ถ้ารูปนี้เป็นรูปหลายเหลี่ยมปรกติหรือรูปหลายเหลี่ยมมุมเท่า เมื่อนำผลบวกมาหารด้วย "n" จะได้ขนาดของมุมที่เท่ากันแต่ละมุม