แคนาแดร์ ซีแอล-415
แคนาแดร์ ซีแอล-415 () หรือ ซูเปอร์สคูเปอร์ ภายหลังเรียกในชื่อ บอมบาร์เดียร์ 415 เป็นเครื่องบินสะเทินน้ำสะเทินบกที่ยึดแบบตามแคนาแดร์ ซีแอล-215 และได้รับการออกแบบมาเป็นพิเศษสำหรับการดับเพลิงทางอากาศ สร้างโดยแคนาแดร์ก่อนมาเป็นบอมบาร์เดียร์
ในปี ค.ศ. 1987 แนวโน้มของตลาดเน้นไปทางประสิทธิภาพมากขึ้น อย่างเครื่องที่ให้กำลังเทอร์โบพรอพที่มีประสิทธิภาพและเชื่อถือได้ โดยแคนาแดร์ได้รับงานติดตั้ง 17 ลำตัวเครื่องบินซีแอล-215 เพิ่มเติมร่วมกับเครื่องยนต์พีดับเบิลยู123เอเอฟของแพรตต์แอนด์วิตนีย์แคนาดา ซึ่งให้กำลังเครื่องยนต์เพิ่มขึ้น 15 เปอร์เซนต์จากเครื่องยนต์ลูกสูบต้นแบบ รวมทั้งเพิ่มความเชื่อถือได้และความปลอดภัย เครื่องบินที่ติดตั้งใหม่ถูกกำหนดให้เป็นเครื่องบินซีแอล-215ที และยังมีจุดเด่นหลายอย่างเกี่ยวกับอากาศพลศาสตร์ ตลอดจนการปรับปรุงระบบรวมทั้งการควบคุมการบิน, เครื่องปรับอากาศห้องนักบิน รวมทั้งระบบไฟฟ้าและระบบการบินที่ได้รับการอัพเกรดแล้ว คุณลักษณะภายนอกที่โดดเด่นที่สุดของชุดเสริมซีแอล-215ที คือการเสริมอากาศพลศาสตร์ให้กับปีกและแพนหาง
อิงจากสำเร็จของซีแอล-215 บริษัทได้เปิดตัวซีแอล-415 ซึ่งเป็นชุดการผลิตใหม่ที่สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1993 เครื่องบินซีแอล-415 บินครั้งแรกเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม ค.ศ. 1993 กับการส่งมอบครั้งแรกในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1994 โดยมีคำสั่งซื้อจากหลายประเทศไม่นานตามมา
ซีแอล-415 ได้รับการประกอบที่โรงงานบอมบาร์เดียร์แอโรสเปซใกล้ท่าอากาศยานนอร์ทเบย์/แจ็ค การ์แลนด์ ในนอร์ทเบย์ และได้รับการทดสอบบนทะเลสาบนิพิสซิง
เมื่อวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 2016 ไวกิงแอร์ได้จัดซื้อใบรับรองแบบซีแอล-415 จากบอมบาร์เดียร์พร้อมกับรุ่นเก่าทั้งซีแอล-215 และซีแอล-215ที การเข้าถือสิทธิ์ได้เสร็จสมบูรณ์ในวันที่ 3 ตุลาคม
ซีแอล-415 มีห้องนักบินที่ได้รับการปรับปรุงแล้ว รวมถึงปรับปรุงระบบอากาศพลศาสตร์ และการเปลี่ยนแปลงระบบระบายน้ำเช่นกัน การสร้างเรือเหาะสะเทินน้ำสะเทินบกเพื่อการดับเพลิงที่ทันสมัยนี้ เพื่อใช้ในการตรวจจับและปราบปรามไฟป่า เมื่อเทียบกับซีแอล-215 จะพบว่าซีแอล-415 ได้เพิ่มน้ำหนักและความเร็วในการทำงาน ทำให้เกิดผลิตภาพและประสิทธิภาพที่ดีขึ้น ซึ่งรุ่น 415 สามารถโกยน้ำขึ้นไป 6,140 ลิตร (1,620 แกลลอนสหรัฐ) จากแหล่งน้ำใกล้เคียง ผสมกับโฟมเคมีได้หากต้องการ และหย่อนลงบนกองไฟได้โดยไม่ต้องกลับไปที่ฐานเพื่อเติมถังอีก ซีแอล-415 ได้รับการพัฒนาขึ้นโดยเฉพาะเพื่อให้สามารถปล่อยสารระงับในปริมาณมากเพื่อโต้ตอบการเกิดเพลิงไหม้ได้อย่างรวดเร็ว เครื่องบินได้รับการสร้างขึ้นเพื่อความน่าเชื่อถือและมีอายุยืน โดยใช้วัสดุป้องกันการกัดกร่อน 415จีอาร์ รุ่นใหม่นี้มีน้ำหนักการใช้งานที่สูงขึ้น ในขณะที่ ซีแอล-415 มีบทบาทมากขึ้นสำหรับใช้ในการค้นหาและกู้ภัยของหน่วยเสริมการทหารและการขนส่งสาธารณูปโภค
เครื่องบินต้องใช้พื้นที่ 1,340 เมตร (4,400 ฟุต) ของพื้นที่สามารถบินได้จากระดับความสูง 15 เมตร (49 ฟุต) ตักน้ำได้ 6,137 ลิตร (1,350 แกลลอนเชิงบังคับ; 1,621 แกลลอนสหรัฐ) ของน้ำในช่วงระยะสิบสองวินาทีในระยะ 410 เมตร (1,350 ฟุต) โดยวิ่งบนน้ำที่ความเร็ว 70 นอต (130 กม./ชม.; 81 ไมล์ต่อชั่วโมง) แล้วไต่กลับไปที่ความสูง 15 เมตร เครื่องบินสามารถรับโหลดบางส่วนในพื้นที่ขนาดเล็กและสามารถเลี้ยวขณะตักได้ หากจำเป็น
มาจากชื่อเล่นของรุ่นก่อน มันได้รับชื่อ "ซูเปอร์สคูเปอร์" ในแง่ของประสิทธิภาพที่เพิ่มขึ้นอย่างมากในฐานะเครื่องบินทิ้งระเบิดน้ำและเครื่องดับเพลิง ในการยอมรับถึงความสามารถของมัน เครื่องบินได้รับรางวัล"เครื่องดับเพลิงทองคำ" (Batefuegos de oro) โดย"สมาคมส่งเสริมกิจกรรมทางสังคมวัฒนธรรม" (Asociacion para la Promocion de Actividades Socioculturales) รางวัลอ้างอิงในส่วน "นี่เป็นเครื่องมือที่มีประสิทธิภาพมากที่สุดสำหรับการต่อสู้ทางอากาศของไฟป่า เป็นกุญแจสำคัญขององค์กรดับเพลิงในหลายประเทศ การปรับปรุงอย่างต่อเนื่องเพื่อตอบสนองความต้องการของการดับเพลิงในป่าทำให้เครื่องบินเหล่านี้เป็นที่รู้จักมากที่สุดในความต้องการมากกว่า 30 ปี"
จากการสร้าง 95 ลำ เจ็ดลำถูกถอดออกจากบริการเนื่องจากอุบัติเหตุ