hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
เฟรเดอริก ลอว์ ออล์มสเตด
เฟรเดอริก ลอว์ ออล์มสเตด (, 26เมษายนพ.ศ. 2365—28สิงหาคมพ.ศ. 2446) เป็นภูมิสถาปนิกชาวอเมริกัน เกิดที่เมืองฮาร์ตฟอร์ด รัฐคอนเนตทิคัต หลังจากการศึกษาเบื้องต้นที่มีข้อจำกัดจากปัญหาสายตา ออล์มสเตดได้เข้าศึกษาในมหาวิทยาลัยเยล ด้านวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมได้ระยะหนึ่งก็ได้กลายเป็นนักเขียนบทความในหนังสือพิมพ์ที่มีความสนใจและซาบซึ้งในธรรมชาติ หลังจากการเดินทางทั่วโลกรวมทั้งประเทศอังกฤษที่ออล์มสเตดให้ความสนใจชื่นชมภูมิทัศน์และสวนสาธารณะในเมืองเป็นพิเศษ ซึ่งต่อมาออล์มสเตดก็ได้เปลียนอาชีพมาเป็นภูมิสถาปนิกและชนะการประกวดแบบสวนสาธารณะ "เซ็นทรัลปาร์ก" ในนครนิวยอร์ก
การออกแบบและก่อสร้างเซ็นทรัลปาร์กทำให้ออล์มสเตดมีชื่อเสียงได้รับการว่าจ้างให้ออกแบบสวนสาธารณะและภูมิทัศน์วิทยาเขตเป็นจำนวนมากในสหรัฐฯ รวมทั้งบริเวณสำคัญหลายแห่งในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. การบุกเบิกของออล์มสเตดถือเป็นจุดกำเนิดของวิชาชีพภูมิสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ที่เผยแพร่ไปทั่วโลกในเวลาต่อมา
ออล์มสเตดได้ร่วมกับนักอนุรักษ์สำคัญอีกหลายคนรณรงค์ให้มีการประกาศ "โยเซมิติ" ให้เป็นพื้นที่อนุรักษ์ธรรมชาติ ซึ่งเป็นจุดกำเนิดของระบบอุทยานแห่งชาติของประเทศสหรัฐฯ ออล์มสเตดได้รับการยกย่องเป็นบิดาแห่งวิชาชีพภูมิสถาปัตยกรรม
ฟักแม้ว
ฟักแม้ว, มะระแม้ว, มะระหวาน, มะเขือเครือ หรือ ชาโยเต้ (; ชื่อวิทยาศาสตร์ "Sechium edule") เป็นไม้เถาวงศ์แตง (Cucurbitaceae) ผลและยอดอ่อนรับประทานได้
มีถิ่นกำเนิดอยู่ทางตอนใต้ของประเทศเม็กซิโก และแถบอเมริกากลาง ปัจจุบันมีปลูกอยู่ทั่วโลก พบปลูกทั่วไปในพื้นที่สูง 500-1,700 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล มีดินอุดมสมบูรณ์ แสงสว่างพอเพียง (ช่วงแสง 12 ชั่วโมงต่อวัน เพื่อชักนำให้เกิดการเจริญของดอก) และใกล้แหล่งน้ำ สันนิษฐานกันว่าพืชชนิดนี้นำเข้ามาในประเทศไทยโดยหมอสอนศาสนา และให้ชาวบ้านปลูกเป็นครั้งแรกที่จังหวัดแพร่
ฟักแม้วเป็นไม้เถาเลื้อย สามารถเจริญเติบโตข้ามปีได้ มีลักษณะคล้ายเป็นพืชที่อยู่ในกลุ่มของพืชตระกูลแตง แต่มีลักษณะหลายอย่างที่ไม่เหมือนพืชตระกูลแตงที่พบเห็นโดยทั่วไป ลักษณะลำต้น ใบ ยอด และมือจับ คล้ายแตงกวาผสมกับฟักเขียว มีระบบรากสะสมขนาดใหญ่ ลำต้นเป็นเหลี่ยม เจริญเป็นเถา ยาว 15-30 ฟุต มีเถาแขนง 3-5 เถา มือเกาะเจริญที่ข้อ ใบมีขอบใบลักษณะเป็นเหลี่ยม 3-5 เหลี่ยม ยาว 8-15 เซนติเมตร ดอกสีขาวปนเขียว ดอกเกิดที่ข้อระหว่างต้นกับก้านใบเป็นชนิดดอกช่อ (Inflorescence) ส่วนดอกเป็นประเภทไม่สมบูรณ์เพศ (Imperfect flower) กล่าวคือดอกตัวผู้และดอกตัวเมียเป็นคนละดอก แต่อยู่ในต้นเดียวกัน (Monoecious plant) ผลของมะเขือเครือเป็นประเภทผลเดี่ยว (Simple fruit) เนื้อของผลเจริญมาจากฐานรองดอกที่ขยายใหญ่ไปหุ้มเมล็ดไว้มีเมล็ดเพียงเมล็ดเดียว ในผลเหมือนกับมะม่วง มะปราง ซึ่งเป็นข้อแตกต่างของพืชตระกูลแตงที่พบเห็นโดยทั่วไป
ผลทรงกลมยาวสีเขียวอ่อน รูปร่างคล้ายแพร์ มีขนาดความยาว 7-20 เซนติเมตร กว้าง 5-15 เซนติเมตร น้ำหนักผล 200-400 กรัม เนื้อมีรสหวาน รสชาติคล้ายมันฝรั่งปนแตงกวา
ใช้ ผล ใบ และรากประกอบอาหาร แต่ก็สามารถรับประทานลำต้นและเมล็ดได้ ในประเทศไทยนิยมรับประทานยอดซาโยเต้ผัดน้ำมันหอย ฟักแม้ว มีชื่อเรียกอื่น ๆ แตกต่างกันตามท้องถิ่น ได้แก่
ในภาษาอังกฤษ ฟักแม้ว Chayote ( IPA: [tʃa'jɔte])) เป็นชื่อในภาษาสเปน ที่มาจากภาษา Nahuatl (ภาษาของชาวแอสเต็ก ทางตอนกลางของเม็กซิโก) ชื่อนี้ใช้ทั่วไปในประเทศที่พูดภาษาสเปน อเมริกาใต้ และสหรัฐอเมริกา ส่วนในประเทศอื่น ๆ มีชื่อเรียกต่าง ๆ ดังนี้
ราล์ฟ วอลโด เอเมอร์สัน
ราล์ฟ วอลโด เอเมอร์สัน (, พ.ศ. 2346-2425) กวีและนักเขียนบทความ เกิดที่เมืองบอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ สหรัฐอเมริกา ได้รับการศึกษาที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดและเริ่มชีวิตด้วยการเป็นครู ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2372 ได้บวชเป็นพระที่โบสถ์ยูนิทาเรียน ในเมืองบอสตัน แต่ด้วยการมีมุมมองที่ถูกมองว่าแปลกที่น่าถกเถียงกันมากจึงต้องสึก ในปี พ.ศ. 2376 เอเมอร์สันได้เดินทางท่องเที่ยวยุโรปปละได้พบกับทอมัส คาร์ลีลย์ (Thomas Carlyle) ซึ่งได้ติดต่อกันอย่างใกล้ชิดต่อมาเป็นเวลาถึง 38 ปี ในปี พ.ศ. 2377 เอเมอร์สันได้ย้ายไปอยู่ที่เมืองคองคอร์ด รัฐแมสสาชูเสตส์และได้เริ่มแต่ง "บทร้อยแก้วกระทบอารมณ์" (Prose rhapsody) ชื่อ “"ธรรมชาติ (Nature)”"
เมื่อ พ.ศ. 2379 และบทกวีอื่นๆ ที่สำคัญอีกหลายชิ้นงาน โดยเฉพาะเรื่อง “"การดำเนินชีวิต (The Conduct of life" – พ.ศ. 2403) เอเมอร์สันได้รับการยกย่องว่าเป็นนัก"อุตรวิสัย" หรือนักคิดเหนือธรรมชาติ (transcendentalist) ด้านปรัชญา เป็นนักถือเหตุถือผลทางศาสนาและเป็นผู้สนับสนุนอย่างแรงกล้าในด้านปัจเจกชน
ทอมัส คาร์ลีลย์
ทอมัส คาร์ลีลย์ (, พ.ศ. 2338-2424) เป็นนักอักษรศาสตร์ เกิดที่เมืองเอเคล็กเฟแชน กอลโลเวย์ สกอตแลนด์ตะวันตกเฉียงใต้ สหราชอาณาจักร ได้รับการศึกษาที่มหาวิทยาลัยเอดินบะระ และสอนอยู่ที่นั่นเป็นเวลาหลายปีก่อนที่จะเริ่มเขียนบทความให้กับ สารานุกรมเอดินบะระ จนซาบซึ้งในวรรณกรรมเยอรมัน โดยเฉพาะของเกอเธ่ ในปี พ.ศ. 2369 คาร์ลีลย์ แต่งงานกับ เจน บิลลี เวลช์ งานที่มีชื่อเสียงของคาร์ลีลย์ได้แก่ ซาร์ทอร์ เรซาทัส (พ.ศ. 2366-7) ต่อมาได้ย้ายมาอยู่ที่กรุงลอนดอนที่ซึ่งคาร์ลีลย์ได้เขียนงานชิ้นสำคัญอีกว่าด้วยการปฏิวัติของฝรั่งเศส (3 ตอน พ.ศ. 2370) และ พระเจ้าเฟรเดริกมหาราช (พ.ศ. 2401-2408) แต่หลังจากการเสียชีวิตของภรรยา คาร์ลีลย์ได้ใช้ชีวิตอย่างเงียบ ๆ และมีผลงานออกมาน้อยมาก
ราเชล คาร์สัน
ราเชล หลุยส์ คาร์สัน (; 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2450 — 14 เมษายน พ.ศ. 2507) นักธรรมชาติวิทยาและนักรณรงค์ เกิดที่เมืองสปริงเดล รัฐเพนซิลเวเนีย สหรัฐอเมริกา จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยจอนส์ฮอปกินส์แล้วเข้าทำงานด้านวิทยาศาสตร์ทางทะเลในหน่วยงานสัตว์น้ำและสัตว์ป่าของสหรัฐฯ ระหว่าง พ.ศ. 2479-2492) ราเชลมีผลงานเขียนออกมามากที่สุดในช่วงระหว่าง พ.ศ. 2483-2492 โดยเฉพาะหนังสือที่เกี่ยวกับชีววิทยาทางทะเลส่งอิทธิพลสูงมาก และในปี พ.ศ. 2505 หนังสือเล่มสำคัญชื่อ “ความเงียบสงัดในฤดูใบไม้ผลิ” (The Silent Spring) ได้สร้างผลกระทบสูงสุดต่อสาธารณชนในด้านการตระหนักถึงผลกระทบ และภัยของยาฆ่าแมลงที่ใช้มากในภาคเกษตรกรรมของสหรัฐฯ ส่งผลให้มีการรณรงค์ด้านสิ่งแวดล้อมอย่างกว้างขวางไปทั่วสหรัฐฯ และทั่วโลกโดยมีราเชลเป็นผู้นำคนสำคัญ เป็นผลให้ริชาร์ด นิกสัน ต้องจัดตั้งหน่วยงานใหม่ขึ้นมาเพื่อปกป้องสิ่งแวดล้อมในระดับชาติ (The Environmental Protection Agency - EPA)ในปี พ.ศ. 2512 ซึ่งประเทศไทยก็ได้มีการจัดตั้งหน่วยงานในลักษณะเดียวกันคือ สำนักงานคณะกรรมการสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ (สนล.) เมื่อ พ.ศ. 2515
หนังสือชื่อ "The Silent Spring" ได้รับการจัดเป็นหนังสือ 1 ใน 100 เล่มที่ดีที่สุดของโลกของคริสต์ศตวรรษที่ 20 สภาวิจัยแห่งชาติได้จัดแปลหนังสือเล่มนี้มานานก่อนหน้านี้ โดยใช้ชื่อภาษาไทยว่า เงามฤตยู
ลูอีเซอ อด็อลฟา เลอ โบ
ลูอีเซอ อด็อลฟา เลอ โบ () เป็นนักเปียโนและคีตกวีชาวเยอรมัน เกิดเมื่อวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 1850 ที่เมืองรัสทัท แกรนด์ดัชชีบาเดิน ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1927 ที่เมืองบาเดิน-บาเดิน ประเทศเยอรมนี
เลอ โบ เติบโตมาในครอบครัวที่มีพรสวรรค์ด้านดนตรี บิดาเป็นนายพลในกองทัพของดุ๊กบาเดิน แต่เป็นวาทยกรและนักร้องสมัครเล่นที่มีฝีมือด้วย ส่วนเลอ โบ เองนั้นก็มีพรสวรรค์ด้านดนตรีสูง
เมื่ออายุ 4 ขวบ ลูอีเซอก็แต่งเพลงชิ้นแรก ครอบครัวจึงตัดสินใจส่งเธอเข้าศึกษาด้านดนตรีโดยเฉพาะ ด้วยเหตุนี้เธอจึงเริ่มศึกษาการร้องเพลง เปียโน และการประพันธ์ดนตรี
งานแสดงดนตรีอย่างเป็นทางการครั้งแรกของเธอนั้นจัดขึ้นเมื่ออายุ 18 ปี โดยได้บรรเลง "เอ็มเพอเรอร์คอนแชร์โต" และ "เปียโนคอนแชร์โต ในบันไดเสียง ดี ไมเนอร์ (หมายเลข 1)" ของเม็นเดิลส์โซน หลังจากนั้นก็เดินทางตระเวนเล่นดนตรีในเมืองต่าง ๆ ได้แก่ บาเซิล ไฮเดิลแบร์ค และเอาคส์บวร์ค ผลงานเด่น ๆ ที่บรรเลงได้แก่ "คอนแชร์โต ในบันไดเสียง ดี เมเจอร์" ของโมทซาร์ท (หมายเลข 26 KV. 537) และคาเดนซาที่เธอแต่งเอง
ในเวลานั้น การเรียนดนตรีมักจำกัดเฉพาะนักเรียนชาย ทำให้เลอ โบ ประสบความลำบากในการหาที่เรียนดนตรีไม่น้อย และเมื่อมีโอกาส เธอจึงจัดทำหลักสูตรดนตรีสอนพิเศษเปียโนและทฤษฎีสำหรับนักเรียนสตรีขึ้น
เมื่อปี ค.ศ. 1882 เลอ โบ ได้รางวัลที่ 1 ในการแข่งขันนักประพันธ์ดนตรี ผลงานที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเป็นบทเพลง 4 เพลง สำหรับเชลโลและเปียโน โอปุส 24 มีเกร็ดเล่าว่าในประกาศนียบัตรนั้น พิมพ์คำว่า "นาย" () ไว้ก่อนแล้ว เมื่อเธอได้รับรางวัลจึงต้องขีดฆ่าคำนั้นออก แล้วเขียน "นางสาว" () ลงไปแทน ทั้งนี้ในสมัยนั้น นักดนตรีและนักประพันธ์ส่วนใหญ่เป็นชายแทบทั้งสิ้น
ผลงานสำคัญ ๆ ของเลอ โบ ได้แก่ ซิมโฟนี, oratorio Ruth, ดนตรีเชมเบอร์มิวสิกหลายชิ้น, เพลงประสานเสียง, เพลงเปียโน และเพลงอื่น ๆ
กังหันลม
กังหันลม คือเครื่องจักรกลอย่างหนึ่งที่สามารถรับและแปลงพลังงานจลน์จากการเคลื่อนที่ของลมให้เป็นพลังงานกลได้ และนำพลังงานกลมาใช้เพื่อสูบน้ำโดยตรงหรือผลิตเป็นพลังงานไฟฟ้า การพัฒนากังหันลมเพื่อนำมาใช้ประโยชน์เริ่มมีมาตั้งแต่สมัยอียิปต์โบราณจนถึงยุคปัจจุบัน โดยการออกแบบกังหันลมต้องอาศัยความรู้ทางด้านพลศาสตร์ของลมและหลักวิศวกรรมศาสตร์ในแขนงต่าง ๆ เพื่อให้ได้กำลังงาน พลังงาน และประสิทธิภาพสูงสุด
ชื่อในภาษาอังกฤษของกังหันลมได้แก่ wind turbine, wind generator, wind power unit (WPU), wind energy converter ซึ่งจะแตกต่างกับกังหันลมยุคเก่าที่ใช้คำว่า windmill
กังหันลมสามารถแบ่งออกตามลักษณะการจัดวางแกนของใบพัดได้เป็น 2 รูปแบบ คือ
ยูมิ โทมะ
ยูมิ โทมะ () เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น สามารถพากย์เสียงได้หลายบทบาท ไม่ว่าจะเป็นเด็กผู้ชาย สาวเรียบร้อย สาวเซ็กซี่ หรือแม้แต่สัตว์ตัวเล็ก ๆ โทมะมีผลงานมาแล้วมากมาย เช่น ดีโดริท จากเรื่อง Record of Lodoss War อูร์ด จากเรื่อง Ah! My Goddess และ ฮอนโก ยูอิ จากเรื่องพลิกตำนานมาพบรัก สำหรับผลงานเรื่องแรกของเธอคือบทผู้ชมในงานศึกชิงจ้าวยุทธภพ ซึ่งเป็นเพียงบทตัวประกอบเล็ก ๆ ตัวหนึ่งในเรื่อง ดราก้อนบอลสมัยที่เพิ่งออกฉายใหม่ ๆ แต่ต่อมาโทมะเริ่มมีผลงานที่โดดเด่นมากขึ้น จึงทำให้ชื่อเสียงของเธอเป็นที่รู้จักของผู้ชมในวงกว้าง นอกจากนี้เธอยังมีความสามารถทางภาษาอังกฤษและการวาดภาพด้วย ปัจจุบันโทมะได้แต่งงานแล้ว กับ ทัตสึยะ โยชิดะ 1 ในโปรดิวเซอร์ของโตเอแอนิเมชัน
การค้นพบอาณาจักรทวารวดี
อาณาจักรทวารวดี เป็นอาณาจักรโบราณ ที่ตั้งอยู่ในบริเวณภาคกลางของประเทศไทย โดยคาดว่ามีจุดศนย์กลางอยู่ที่จังหวัดนครปฐม
ทวารวดี เป็นคำภาษาสันสกฤต เกิดขึ้นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2427 โดยนายแซมมวล บีล (Samuel Beel ) ได้แปลงมาจากคำว่า “โต-โล-โป-ตี้” (to-lo-po-ti) ที่มีอ้างอยู่ในบันทึกของภิกษุจีนเฮี้ยนจัง(Hiuan -tsang) ตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 12 กล่าวว่า “โถโลโปติ” เป็นชื่อของอาณาจักรหนึ่งตั้งอยู่ระหว่าง  และเขาได้สรุปด้วยว่าอาณาจักรนี้เดิมตั้งอยู่ในดินแดนประเทศไทยปัจจุบัน และยังสันนิษฐานคำอื่นๆที่มีสำเนียงคล้ายกันเช่น จวนโลโปติ (Tchouan-lo-po-ti) หรือ เชอโฮโปติ (Cho-ho-po-ti) ว่าคืออาณาจักรทวารวดีด้วย
ต่อมาความคิดเห็นนี้ได้มีผู้รู้หลายท่านศึกษาต่อและให้การยอมรับเช่น นายเอดัวร์ ชาวาน(Edourd Chavannes) และ นายตากากุสุ(Takakusu) ผู้แปลจดหมายเหตุการเดินทางของภิกษุอี้จิงในปี พ.ศ. 2439 และ นายโปล เปลลิโอต์(Paul Pelliot) ผู้ขยายความอาณาจักรทวารวดีเพิ่มอีกว่ามีประชาชนเป็นชาวมอญในปี พ.ศ. 2447 เป็นต้น ดังนั้นบรรดาเมืองโบราณรวมทั้งโบราณวัตถุสถานต่างๆที่พบมากมายโดยเฉพาะในบริเวณลุ่มน้ำแม่น้ำเจ้าพระยา ซึ่งแต่เดิมไม่สามารถจัดกลุ่มได้ว่าเป็นของขอมหรือของไทย แต่มีลักษณะคล้ายกับศิลปะอินเดียสมัยราชวงศ์คุปตะ - หลังคุปตะ ราวพุทธศตวรรษที่ 9-13 ที่พันตรีลูเนต์ เดอ ลาจองกีเยร์(Lunet de Lajonguiere) เรียกว่า "กลุ่มอิทธิพลอินเดียแต่ไม่ใช่ขอม" จึงถูกนำมาสัมพันธ์กลายเป็นเรื่องเดียวกัน โดยศาสตราจารย์ ยอร์ช เซเดส์ (พ.ศ. 2468) และสมเด็จฯกรมพระยาดำรงราชานุภาพ (พ.ศ. 2469) เป็นกลุ่มบุคคลแรกที่กำหนดเรียกชื่อดินแดนที่เมืองโบราณเหล่านี้ตั้งอยู่ รวมทั้งงานศิลปกรรมที่พบนั้นว่าคือดินแดนแห่งอาณาจักรทวารวดี และศิลปะแบบทวารวดี โดยใช้เหตุผลของตำแหน่งที่ตั้งอาณาจักรตามบันทึกจีนกับอายุของบันทึก และอายุของงานศิลปกรรมที่ตรงกัน อาณาจักรทวารวดีจึงกลายเป็นอาณาจักรแรกในดินแดนไทย กำหนดอายุตั้งแต่ราวพุทธศตวรรษที่ 12 ลงมาถึงพุทธศตวรรษที่ 16
อาณาจักรทวารวดี เป็นที่น่าเชื่อถือขึ้นอีกเมื่อพบเหรียญเงิน 2 เหรียญ มีจารึกภาษาสันสกฤตอายุราวพุทธศตวรรษที่ 13 จากเมืองนครปฐมโบราณ มีข้อความว่า ศรีทวารวดีศวรปุณ-ยะ ซึ่งแปลได้ว่า บุญกุศลของพระราชาแห่งศรีทวารวดี หรือ บุญของผู้เป็นเจ้าแห่ง(ศรี)ทวารวดี หรือ พระเจ้าศรีทวารวดีผู้มีบุญอันประเสริฐ อาณาจักรทวารวดีจึงเป็นที่ยอมรับกันทั่วไปว่ามีอยู่จริง และยังเชื่อกันอีกด้วยว่าเมืองนครปฐมโบราณน่าจะเป็นศูนย์กลางหรือเมืองหลวงของอาณาจักร (แต่ปัจจุบันพบเหรียญลักษณะคล้ายกันอีก 2 เหรียญ ที่อำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี และที่อำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี ความสำคัญของเมืองนครปฐมจึงเปลี่ยนไป) แต่ขณะเดียวกันนักวิชาการบางท่านก็เชื่อว่าอำเภออู่ทอง หรืออาจเป็นจังหวัดลพบุรี ที่น่าจะเป็นเมืองหลวงมากกว่า
มิชิโกะ เนะยะ
มิชิโกะ เนะยะ () เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เธอมีผลงานเป็นที่รู้จักมากมายหลายบทบาท โดยเฉพาะบทของหญิงสาวที่ดูค่อนข้างเป็นผู้ใหญ่ เพื่อนสนิทในวงการของเธอคือ ซาจิโกะ สึงาวาระ ผู้พากย์เสียง ซากิ นิจิโนะ จากเกมโทคิเมคิ เมโมเรียล อันโด่งดัง
วันเกิด : 4 ตุลาคม พ.ศ. 2508
บ้านเกิด : ฟุคุอิ ประเทศญี่ปุ่น 
สังกัด : ปัจจุบันไม่ได้สังกัดค่ายใดๆ (อดีตเคยสังกัด Arts Vision)
ชิโฮะ คิกุชิ
ชิโฮะ คิกุชิ () เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น มีผลงานการพากย์มาแล้วมากมาย โดยบทที่ทำให้เธอเริ่มเป็นที่รู้จักในวงการก็คือ มิฮารุ ทาเทบายาชิ จากเกมโทคิเมคิเมโมเรียล อันโด่งดัง
แอนเดอร์ เซลเซียส
แอนเดอร์ เซลเซียส (, พ.ศ. 2244-2287) นักดาราศาสตร์ เกิดที่เมืองอุปซอลา ประเทศสวีเดน ได้รับการแต่งตั้งเป็นศาสตราจารย์ในมหาวิทยาลัยอัพซาราเมื่อ พ.ศ. 2273 เมื่ออายุเพียง 29 ปี เซลเซียสเป็นผู้คิดแบ่งช่องหรือขีดเทอร์โมมิเตอร์สำหรับวัดอุณหภูมิเมื่อปี พ.ศ. 2286 โดยนับอุณหภูมิของน้ำแข็งเท่ากับ 0 องศา และที่จุดเดือดของน้ำที่ 100 องศา ที่ระดับน้ำทะเล โดยเรียกชื่อว่าองศาเซนติเกรด ซึ่งใช้มาเป็นเวลานาน แต่ต่อได้มีการเปลี่ยนชื่อเรียกใหม่เป็นองศาเซลเซียสเพื่อเป็นเกียรติเขา เซลเซียสเป็นผู้รณรงค์สนับสนุนให้เริ่มใช้ปฏิทินระบบ "เกรกอเรียน" และเป็นผู้เริ่มสังเกตการณ์แสงออโรราหรือแสงเหนือ ในปี พ.ศ. 2283 เซลเซียสได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้อำนวยการหอดูดาวของมหาวิทยาลัยที่สร้างเพื่อเป็นเกียรติแก่เขาเอง เซลเซียสเสียชีวิตด้วยอายุเพียง 43 ปีและได้ความยอมรับมาถึงทุกวันนี้
Lernu! (เลรนู!)
Lernu! เป็นชื่อเว็บไซต์สำหรับการเรียนภาษาเอสเปรันโต เป็นเว็บไซต์จะมีการรับรองหลายภาษา การสอนในเว็บไซต์จะแบ่งออกเป็นหลายระดับชั้นตั้งแต่ง่ายจนถึงยาก โดยเนื้อหาจะประกอบไปด้วย คำศัพท์ ไวยากรณ์ และสำหรับผู้ที่เริ่มเรียนสามารถเรียกดูคำแปลได้ทันทีภายในเว็บ เว็บไซต์เปิดใช้ครั้งแรกเมื่อ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2545 นอกจากนี้ในเว็บยังมีข้อมูลเกี่ยวกับ เพลง เกม เว็บบอร์ด ข้อมูลการสัมมนา และข้อมูลต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับภาษาเอสเปรันโต
คำว่า lernu เป็นภาษาเอสเปรันโต มีความหมายว่า "โปรดเรียน" (มาจากรากคำ Lern' บวกกับตัวลงท้าย -u ซึ่งเป็นตัวลงท้ายของกริยาแสดงการขอร้องหรือการสั่ง )
อเมริกากลาง
อเมริกากลาง (Central America) เป็นภูมิภาคย่อยที่หมายถึงกลุ่มประเทศที่อยู่ทางตอนใต้ของทวีปอเมริกาเหนือ ซึ่งตามความหมายส่วนใหญ่แล้วจะนับจาก ทางใต้ของ อ่าวเม็กซิโก ไปถึงพรมแดนระหว่างปานามากับโคลัมเบีย (หรือประเทศต่าง ๆ ระหว่างเม็กซิโกกับโคลัมเบีย) ได้แก่
เอเชียกลาง
เอเชียกลาง(อังกฤษ: Central Asia หรือ Middle Asia รัสเซีย: Центральная Азия) เป็นพื้นที่กว้างใหญ่ในทวีปเอเชียที่ไม่มีทางออกทะเล มีคำนิยามที่ต่างกันออกไปสำหรับขอบเขตของดินแดนที่จัดอยู่ในภูมิภาคเป็นเอเชียกลาง และยังไม่มีคำนิยามใดที่เป็นที่ยอมรับโดยส่วนใหญ่ อย่างไรก็ตามลักษณะโดยทั่วไปของดินแดนในภูมิภาคนี้คือ มีความเกี่ยวข้องทางประวัติศาสตร์กับกลุ่มชนร่อนเร่ (nomad) และ เส้นทางสายไหม ซึ่งทำให้ในอดีตนั้นดินแดนในภูมิภาคนี้เป็นเสมือนเส้นทางของ สินค้า คน รวมถึง แนวความคิด ระหว่างยุโรป ตะวันออกกลาง เอเชียใต้ และเอเชียตะวันออก
นอกจากดินแดนข้างต้นแล้ว ยูเนสโกยังเพิ่มเติมดินแดนข้างล่างโดยจัดให้อยู่ในเขตเอเชียกลาง
ภาษาประดิษฐ์
ภาษาประดิษฐ์ () คือ ภาษาที่ไวยากรณ์ คำศัพท์ การออกเสียง ถูกสร้างขึ้นโดยบุคคลหรือกลุ่มคน จะแตกต่างจากภาษาธรรมชาติหรือภาษาทั่วไปที่เกิดจากวัฒนธรรมของมนุษย์ ภาษาประดิษฐ์ถูกสร้างขึ้นจากหลายสาเหตุ โดยอาจจะใช้งานสำหรับภาษาช่วยในสื่อสารระหว่างผู้คนจากหลายเชื้อชาติ เช่น ภาษาเอสเปรันโต ภาษาอิดอ หรือ ภาษาอินเตอร์ลิงกวา หรืออาจจะใช้ในวรรณกรรมเพื่อสร้างความสมจริงให้วรรณกรรมนั้น เช่น ภาษาพาร์เซล ในวรรณกรรม แฮร์รี่ พอตเตอร์, ภาษาซินดารินและภาษาเควนยา ในวรรณกรรมเรื่อง มิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน หรือภาษานาเม็ก ในการ์ตูนดราก้อนบอล นอกจากคำศัพท์แล้ว ยังมีการประดิษฐ์ตัวอักษรหรือสัญลักษณ์เพื่อนำมาใช้กับภาษานั้นๆด้วย
สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (ประเทศไทย)
สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา () เป็นสำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการกฤษฎีกา สังกัดสำนักนายกรัฐมนตรี โดยเป็นส่วนราชการที่อยู่ในบังคับบัญชาขึ้นตรงต่อนายกรัฐมนตรี
พระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2545 บัญญัติให้สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาเป็นส่วนราชการระดับกรมในสำนักนายกรัฐมนตรีโดยเป็นส่วนราชการที่อยู่ในบังคับบัญชาขึ้นตรงต่อนายกรัฐมนตรี และมีอำนาจหน้าที่ตามมาตรา 62 แห่งพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ. 2522 ดังนี้นอกจากนี้ กฎกระทรวงแบ่งส่วนราชการสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา สำนักนายกรัฐมนตรี พ.ศ. 2545 ได้บัญญัติให้สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกามีภารกิจเกี่ยวกับการจัดทำกฎหมาย การใช้กฎหมายและการพัฒนากฎหมายให้ถูกต้อง สร้างความเป็นธรรมและส่งเสริมการพัฒนาประเทศและประโยชน์สุขของประชาชน ตลอดจนพัฒนาบุคลากรให้มีความเชี่ยวชาญด้านกฎหมาย โดยให้มีอำนาจหน้าที่ดังต่อไปนี้พระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ. 2522 ได้บัญญัติให้มีเลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกา (นักบริหาร 11 บส.) มีหน้าที่ควบคุมดูแลโดยทั่วไปซึ่งราชการของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา รับผิดชอบขึ้นตรงต่อประธานคณะกรรมการกฤษฎีกา (นายกรัฐมนตรีเป็นประธานคณะกรรมการกฤษฎีกาโดยตำแหน่ง) และเป็นผู้บังคับบัญชาข้าราชการในสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา โดยให้มีรองเลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกา (นักบริหาร 10 บส.) เป็นผู้ช่วยสั่งและปฏิบัติราชการ
ตำแหน่งเลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกา เป็นตำแหน่งที่มีลักษณะพิเศษกว่าตำแหน่งผู้บริหารของหน่วยงานอื่น ๆ กล่าวคือ มาตรา 63 วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ. 2522 บัญญัติให้เลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกาเป็นข้าราชการพลเรือนสามัญซึ่งเป็นบุคคลที่มีความเชี่ยวชาญในทางนิติศาสตร์ การร่างกฎหมาย และการบริหารราชการแผ่นดิน อันรัฐสภาให้ความเห็นชอบแล้ว และคณะรัฐมนตรีนำความขึ้นกราบบังคมทูลพระกรุณาให้ทรงแต่งตั้งดำรงตำแหน่งดังกล่าว
ในวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 มีระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีให้เลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกาเป็นกรรมการในคณะกรรมการเตรียมการด้านการรักษาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์แห่งชาติ
มาตรา 63/1 แห่งพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ. 2522 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2551 ได้บัญญัติให้มีตำแหน่ง นักกฎหมายกฤษฎีกา ขึ้นเพื่อประโยชน์แก่การพัฒนาคุณภาพการปฏิบัติงานกฎหมายของรัฐ โดยตำแหน่งนักกฎหมายกฤษฎีกานี้เป็นข้าราชการพลเรือนสามัญที่มีความรู้และมีประสบการณ์ในทางนิติศาสตร์ การร่างกฎหมายและการบริหารราชการแผ่นดิน เพื่อปฏิบัติหน้าที่ในงานด้านกฎหมายตามความรับผิดชอบของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา และให้นักกฎหมายกฤษฎีกาได้รับเงินเพิ่มสำหรับตำแหน่งในอัตราที่คำนวณแล้วไม่ต่ำกว่าค่าตอบแทนของข้าราชการอัยการ ทั้งนี้ คุณสมบัติ หลักเกณฑ์และวิธีการเข้าสู่ตำแหน่ง การแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งนักกฎหมายกฤษฎีกา และอัตราเงินเพิ่มสำหรับตำแหน่งนักกฎหมายกฤษฎีกา ให้เป็นไปตามระเบียบที่ประธานคณะกรรมการกฤษฎีกา (นายกรัฐมนตรีโดยตำแหน่ง) กำหนด ซึ่งตามระเบียบคณะกรรมการกฤษฎีกา ว่าด้วยการกำหนดตำแหน่งนักกฎหมายกฤษฎีกา พ.ศ. 2551 กำหนดให้นักกฎหมายกฤษฎีกามี 3 ชั้น ได้แก่ นักกฎหมายกฤษฎีกาชั้น 1, 2 และ 3 โดยเงินเพิ่มสำหรับตำแหน่งนักกฎหมายกฤษฎีกาเมื่อคำนวณรวมกับเงินเดือน เงินประจำตำแหน่ง และเงินเพิ่มพิเศษอื่นในลักษณะเดียวกันกับเงินประจำตำแหน่งแล้วจะต้องเป็นค่าตอบแทนที่ไม่ต่ำกว่าค่าตอบแทนข้าราชการอัยการ ชั้น 2 ขั้น 1 และให้ได้รับค่าตอบแทนสูงขึ้นตามระดับตำแหน่งและขั้นเงินเดือน แต่ค่าตอบแทนขั้นสูงต้องไม่เกินค่าตอบแทนของข้าราชการอัยการดังต่อไปนี้
ไฮโดรคาร์บอน
ในเคมีอินทรีย์ ไฮโดรคาร์บอน () เป็นสารประกอบอินทรีย์ซึ่งประกอบขึ้นจากไฮโดรเจนและคาร์บอนทั้งหมด ไฮโดรคาร์บอนที่อะตอมไฮโดรเจนหนึ่งอะตอมถูกนำออกเป็นหมู่ฟังก์ชัน เรียก ไฮโดรคาร์บิล ไฮโดรคาร์บอนชนิดต่าง ๆ เช่น อะโรมาติกไฮโดรคาร์บอน (อะรีน) อัลเคน อัลคีน ไซโคลอัลเคนและอัลไคน์
ไฮโดรคาร์บอนส่วนใหญ่ที่พบบนโลกเกิดตามธรรมชาติในน้ำมันดิบ ซึ่งสสารอินทรีย์ที่ย่อยสลายให้คาร์บอนและไฮโดรเจนปริมาณมากซึ่งเมื่อสร้างพันธะสามารถเรียงต่อกันเพื่อสร้างสายที่ดูไม่มีที่สิ้นสุด
ไฮโดรคาร์บอนมีอยู่ 3 ประเภทหลัก ๆ ได้แก่
1. อะโรมาติกไฮโดรคาร์บอน (aromatic hydrocarbon) เป็นไฮโดรคาร์บอนที่มีวงแหวนอะโรมาติคอย่างน้อยหนึ่งวง 
2. ไฮโดรคาร์บอนอิ่มตัว (saturated hydrocarbon) หรือแอลเคน (alkane) ไม่มีพันธะคู่, พันธะคู่สาม หรือพันธะอะโรมาติก
3. ไฮโดรคาร์บอนไม่อิ่มตัว (unsaturated hydrocarbon) ประกอบไปด้วยพันธะคู่หรือพันธะคู่สามอย่างน้อยหนึ่งพันธะระหว่างอะตอมคาร์บอน แบ่งได้เป็น 3 ชนิด ได้แก่
จำนวนของอะตอมไฮโดรเจนสามารถถูกกำหนดได้ ถ้าทราบจำนวนอะตอมคาร์บอน โดยใช้สมการดังต่อไปนี้:
โดย n แทนจำนวนอะตอมของธาตุ เช่น CH เป็นอัลเคน ส่วน CH เป็นอัลคีน ไฮโดรคาร์บอนสามารถทำงานได้ภายใต้กฎออกเตด (กล่าวคืออะตอมคาร์บอนจะต้องรับอะตอมไฮโดรเจนมา 4 อะตอม เพื่อให้เป็นไปตามกฎออกเตดที่ต้องมีอิเล็กตรอน 8 ตัว ซึ่งอะตอมไฮโดรเจนหนึ่งๆ จะมีอิเล็กตรอน 1 ตัว) ซึ่งถ้าไม่ได้เป็นไปตามกฎอ็อกเตดแล้ว จะทำให้ไฮโดรคาร์บอนเกิดความเฉื่อย
การเรียกชื่อไฮโดรคาร์บอนแต่ละตัวจะเรียกตามจำนวนอะตอมคาร์บอน ตามด้วยคำลงท้ายเสียงของชนิดไฮโดรคาร์บอน เช่น CH เรียกว่ามีเทน (methane) เนื่องจากมีเทนมีจำนวนอะตอมคาร์บอนเพียงตัวเดียว และเป็นอัลเคนซึ่งเสียงลงท้ายเป็น "เอน" เหมือนกัน
ไฮโดรคาร์บอนเหลวที่ถูกดึงขึ้นมาจากใต้ผิวดินเรียกว่าปิโตรเลียม หรือน้ำมันแร่ธาตุ ในขณะที่ไฮโดรคาร์บอนในสถานะก๊าซจะถูกเรียกว่าก๊าซธรรมชาติ ซึ่งสิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นแหล่งที่สำคัญของเชื้อเพลิงและเป็นวัตถุดิบในการผลิตผลิตภัณฑ์ในอินทรียเคมีภัณฑ์ (organic chemical) และพบอยู่ทั่วไปภายในเปลือกโลกชั้นในของโลก ที่สามารถดึงปิโตรเลียมและก๊าซเหล่านี้มาได้จากการขุดเจาะโดยใช้เครื่องมือทางภูมิศาสตร์ปิโตรเลียม (petroluem geology) โดยเฉพาะ
แหล่งสำรองน้ำมันที่ได้น้ำมันมาจากหินตะกอน หินตะกอนเหล่านี้ก็เป็นแหล่งไฮโดรคาร์บอนหลักๆ ที่ใช้เป็นพลังงานได้ อีกทั้งในด้านการคมนาคมและอุตสาหรกรรมปิโตรเคมี การผลิตเชื้อเพลิงไฮโดรคาร์บอนเหลวจากชั้นหินตะกอนในขณะนี้ถือเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ในการพัฒนาการพลังงานให้ทันสมัย
ไฮโดรคาร์บอนมีความสำคัญทางเศรษฐกิจเป็นอันมาก เพราะว่ามันเป็นแหล่งรวมของเชื้อเพลิงฟอสซิลส่วนใหญ่ เช่นถ่านหิน, ปิโตรเลียม, ก๊าซธรรมชาติ ฯลฯ) และเชื้อเพลิงชีวภาพ (biofuel) เช่นเดียวกันกับวัสดุพลาสติก, ขี้ผึ้ง, สารละลายต่างๆ และน้ำมัน แต่ปิโตรเลียมก็ทำให้เกิดมลพิษในเมือง ซึ่งเมื่อรวมกับสารไนโตรเจนมอนอกไซด์, สารไนโตรเจนไดออกไซด์ และแสงแดดแล้ว ซึ่งนำไปสู่การกระจายของชั้นโอโซน
ภาษาเอดา
ภาษาเอดา (Ada) เป็นภาษาคอมพิวเตอร์ภาษาหนึ่งที่เรียกว่า procedural programming language ซึ่งพัฒนาขึ้นมาโดยกระทรวงกลาโหมของสหรัฐ เมื่อปี พ.ศ. 2513 ชื่อของโปรแกรมตั้งตามชื่อของผู้บุกเบิกเรื่องคอมพิวเตอร์ คือ ออกกุสตา เอดา ไบรอน เคาน์เตสแห่งเลิฟเลซ (Augusta Ada Byron, Countess of Lovelace)
นี้คือตัวอย่างการเขียนโปรแกรม Ada ง่ายๆ ในโปรแกรม Hello world:
จริงๆ แล้วเราสามารถเขียนโปรแกรมแบบสั้นของ codice_1 ได้ ทำให้ไม่ต้องพิมพ์มาก แต่ขอละในที่นี้ เพื่อง่ายต่อความเข้าใจ
ภาษานาเม็ก
ภาษานาเม็ก เป็นภาษาที่ปรากฏในการ์ตูนเรื่องดราก้อนบอลสำหรับสิ่งมีชีวิตจากดาวนาเม็ก ผลงานของอากิรา โทริยามา จำนวนผู้ใช้ภาษานาเม็ก ทั้งหมดมาจากดาวนาเม็ก โดยรวมถึง พระเจ้าและพิคโกโร่ ที่อพยพมายังโลก ในช่วงก่อนที่จะมีพายุขนาดใหญ่ในดาวนาเม็ก นอกจากนี้ยังมี มิสเตอร์โปโป้ ผู้ที่รับใช้พระเจ้าสามารถพูดภาษานี้ได้
ถึงแม้ว่า ชาวนาเม็กสามารถพูดได้หลายภาษาซึ่งรวมถึงภาษาในโลก ภาษานาเม็กมีใช้กันระหว่างชาวนาเม็กด้วยกัน เห็นได้จากตอนที่ พิคโกโรจูเนียร์ คุยกับพระเจ้าในร่างของมนุษย์ที่ชื่อเชง ในระหว่างศึกชิงจ้าวยุทธภพครั้งที่ 23 เพื่อไม่ให้ชาวโลกเข้าใจ และระหว่างที่ฟรีซเซอร์บุกดาวนาเม็ก และชาวนาเม็กใช้ภาษานาเม็กคุยกันเอง นอกจากนี้ระหว่างช่วงที่บลูม่า และมิสเตอร์โปโป้ สำรวจยานอวกาศ ก่อนที่ บลูม่า คุริรินและโกฮังจะเดินทางไปดาวนาเม็ก มิสเตอร์โปโป้ได้ใช้ภาษานาเม็กในการป้อนคำสั่งให้กับยานอวกาศ ซึ่งคำสั่งทั้งหมดใช้ผ่านทางเสียงพูดในภาษานาเม็ก และในตอนที่ขอพรจากเทพเจ้ามังกรของดาวนาเม็ก จำเป็นต้องใช้ภาษานาเม็กในการขอพร ซึ่งแตกต่างจากเทพเจ้ามังกรจากโลก ซึ่งใช้ภาษาโลกในการขอพร
นอกจากภาษาที่ปรากฏในเรื่องดราก้อนบอล ภาษานาเม็กไม่ได้มีการกล่าวถึง หลักไวยากรณ์ การออกเสียง รวมถึงคำศัพท์อื่นๆ
อาร์เมอร์คิง
อาร์เมอร์คิง (; ) ตัวละครนักมวยปล้ำจากวิดีโอเกม "เทคเคน" อาร์เมอร์คิงเป็นทั้งครูและคู่หูกับ "คิง" โดยทั้งคู่เป็นนักสู้จากประเทศเม็กซิโก และในระหว่างที่อยู่บนสังเวียนทั้งคู่จะใส่หน้ากากเสือดาว ในภาค 5 ภาคดาร์คเรซซะเรคชัน อาร์เมอร์คิงกลับมาปรากฏตัวอีกครั้ง โดยอาจจะเป็นอาร์เมอร์คิงคนเดิม หรืออาจจะเป็นอาร์เมอร์คิงคนใหม่ที่ใช้หน้ากากเดิมนั้น ยังคงเป็นปริศนาอยู่
ความสัมพันธ์ระหว่างอาร์เมอร์คิง กับ คิง ในเทคเคน 1 และ 2 จะเป็นศัตรูคู่แค้นกันตลอด ในระหว่างที่จบการแข่งขัน เทคเคน 1 คิงได้กลับไปเป็นขี้เมาอยู่ข้างถนน และได้อาร์เมอร์คิงได้เป็นคนจุดไฟให้คิงหวนกลับคืนสู่สังเวียนอีกครั้ง โดยเมื่อจบการแข่งขันภาคที่ 2 คิงและอาร์เมอร์คิงได้เป็นคู่หูกันร่วมสู้กันในมวยปล้ำอาชีพ 20 ปีต่อมา ในเทคเคน ภาคที่ 3 หลังจากที่คิงได้ถูกออกร์ฆ่าตาย เด็กกำพร้าในสถานสงเคราะห์ที่คิงให้เงินสนับสนุนมาตลอดนั้นได้สวมหน้ากากและได้ต่อสู้ในชื่อคิง โดยมีอาร์เมอร์คิงเป็นครูสอนมวยปล้ำให้ หลังจากจบการแข่งขัน อาร์เมอร์คิงได้ถูกฆ่าโดยเครก มาร์ดัค ซึ่งเป็นสาเหตุทำให้มาร์ดุกติดคุก และเป็นจุดที่ทำให้ คิงกลับมาล้างแค้นให้อาร์เมอร์คิง ในภาคที่ 4 ต่อมา ในภาค 5 ได้มีนักมวยปล้ำสวมเกราะเหล้กพร้อมกับหน้ากากจากัวร์ปรากฏตัวอีกครั้ง ซึ่งไม่มีผู้ใดทราบถึงที่มาในการร่วมแข่งขันครั้งนี้ และการคืนชีพของเขาได้เป็นปริศนาต่อผู้พบเห็นเป็นอย่างมากจนถึงทุกวันนี้
หลิง เสี่ยวหยู
หลิง เสี่ยวหยู (; ; ) ตัวละครนักสู้จากเกมซีรีส์เทคเคน ซึ่งเป็นนักเรียนมัธยมปลายของโรงเรียนมิชิม่า โดยเป็นเพื่อนร่วมรุ่นกับ จิน คาซามะ และ มิฮารุ ฮิราโนะ เธอเป็นผู้ใช้วิชากังฟูผสมฝ่ามือปากัวในการต่อสู้ และมีความใฝ่ฝันที่จะสร้างสวนสนุกขนาดใหญ่ในประเทศจีน นอกจากนี้ ฉากจบของเทคเคนภาค 3 และ 5 ของเสี่ยวหยู เป็นฉากจบของเทคเคนที่สร้างโดยภาพสองมิติผสมกับสามมิติ ซึ่งแตกต่างกับฉากจบของคนอื่นที่เป็นสามมิติล้วน ผู้ให้เสียงพากย์หลิง เสี่ยวหยู คือยูมิ โทอูมะ ตั้งแต่ภาค 3 เป็นต้นมาโดยเป็นภาษาญี่ปุ่นล้วนแม้เธอจะเป็นชาวจีนก็ตาม
หลิง เสี่ยวหยู ยังปรากฏตัวนอกเหนือจากซีรีส์หลัก โดยเธอได้ปรากฏตัวในเทคเคน ภาคการ์ดแชลเลนจ์, แท็กทัวร์นาเมนท์ และแอดวานซ์ นอกจากนี้ เธอยังปรากฏตัวในสแมชคอร์ท เทนนิสโปร ทัวร์นาเมนท์ 2 ในฐานะตัวละครพิเศษด้วยเช่นกัน
ขณะที่หลิง เสี่ยวหยู มีอายุได้ 16 ปี เธอได้มีความฝันที่จะสร้างสวนสนุก แต่ไม่รู้จะทำเช่นไรจึงไปปรึกษากับคุณตาของเธอซึ่งมีชื่อว่าหวัง จินเร โดยหวังเองก็เป็นอาจารย์ของเธอด้วยเช่นกัน เขาบอกว่ามีเศรษฐีผู้หนึ่งในตระกูลมิชิม่าที่อาจทำให้ความฝันของเธอเป็นจริงได้ แล้วเธอก็ทราบว่าเฮย์ฮาจิ มิชิม่าเดินทางไปฮ่องกงโดยทางเรือ เพื่อเชิญให้หวัง จินเร เข้าร่วมการแข่งขัน โดยที่เฮย์ฮาจิ ไม่ทราบว่า หลิง เสี่ยวหยูเองได้แอบตามไปด้วย เมื่อเฮย์ฮาจิได้ยินเสียงบนเรือก็พบว่าเธอได้ต่อสู้กับการ์ดบนเรือ แล้วหลิงก็เล่าถึงความฝันที่จะสร้างสวนสนุกให้แก่เฮย์ฮาจิได้รับรู้ เฮย์ฮาจิจึงเสนอเงื่อนไขว่าหากเธอชนะการแข่งขันศึกราชันย์กำปั้นเหล็กครั้งที่ 3 จะสร้างสวนสนุกให้ หลิง เสี่ยวหยู จึงเข้าร่วมการแข่งขันดังกล่าวด้วยหวังว่าเฮย์ฮาจิจะสร้างสวนสนุกให้แก่เธอ
ต่อมา หลิง เสี่ยวหยู ได้เป็นนักเรียนที่โรงเรียนมัธยมมิชิม่า ในระหว่างที่เป็นนักศึกษาของโรงเรียนแห่งนี้เธอก็ได้มีโอกาสฝึกซ้อมการต่อสู้อยู่เสมอ ทุกอย่างดูสมบูรณ์เพียบพร้อมสำหรับเธอ แต่ก็ดูเหมือนกับเป็นเรื่องที่น่าเบื่อหน่ายที่ต้องทำซ้ำๆอยู่ทุกวัน กระทั่งวันหนึ่ง เธอได้รับอีเมลเตือนถึงอันตรายจากเฮย์ฮาจิ แต่เธอก็ไม่ทราบชื่อผู้ส่งอีเมลมาให้ หลิงเข้าใจว่าน่าจะเป็นจิน คาซามะซึ่งหายตัวไปในการแข่งขันศึกราชันย์กำปั้นเหล็กครั้งที่ 3 ที่ส่งมา หลิง เสี่ยวหยู เริ่มมีความสงสัยถึงเงื่อนงำของเฮย์ฮาจิรวมทั้งธุรกรรมต่างๆของบริษัทเครือตระกูลมิชิม่า เมื่อการแข่งขันศึกราชันย์กำปั้นเหล็กครั้งที่ 4 เริ่มขึ้น เธอจึงตัดสินใจเข้าร่วมการแข่งขันโดยหวังว่าจะได้พบกับจิน คาซามะอีกครั้ง รวมทั้งหมายที่จะเปิดโปงความลับของบริษัทเครือตระกูลคาซามะด้วยเช่นกัน
เว็บไซต์เกมเดลีได้ตั้งข้อสังเกตว่า "เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่ชอบเสี่ยวหยู" โดยได้อธิบายว่าเธอมีทั้งเสน่ห์และบุคลิกที่เข้มแข็ง ในบทความต่อมาพวกเขาได้ยกให้เธอเป็นหนึ่งในตัวละครหญิงชาวเอเชียที่ได้รับความนิยม โดยกล่าวถึงเธอว่า "ความสุขยังคงมีอยู่ให้เห็น"
แมทเอ็มแอล
แมทเอ็มแอล ( "ภาษามาร์กอัปเชิงคณิตศาสตร์") เป็นการนำภาษาเอกซ์เอ็มแอล มาดัดแปลงให้ใช้กับการเขียนสูตรคณิตศาสตร์บนเว็บ แมทเอ็มแอลเป็นมาตรฐานของเวิลด์ไวด์เว็บคอนซอร์เทียม รุ่นปัจจุบันคือ 2.0
ปัจจุบันเว็บเบราว์เซอร์ที่สนับสนุน MathML คือเว็บเบราว์เซอร์ในตระกูล Mozilla สำหรับ Internet Explorer นั้นต้องติดตั้งโปรแกรมเพิ่มเติมเพื่อแสดงผล ด้านโปรแกรมชุดออฟฟิศนั้น ทั้ง Microsoft Word, OpenOffice.org และ KOffice สนับสนุนเป็นอย่างดี รวมถึงโปรแกรมทางคณิตศาสตร์อย่าง Mathematica และ MathType
เขียนสูตรใน TeX ในลักษณะ:
และเขียนแบบนี้ใน MathML:
ซูล (ภาษามาร์กอัป)
ซูล ( "ภาษาส่วนต่อประสานกับผู้ใช้เอกซ์เอ็มแอล") เป็นภาษามาร์กอัปสำหรับสร้างส่วนติดต่อผู้ใช้ พัฒนาขึ้นเพื่อใช้พัฒนาโดยมอซิลลา สำหรับการใช้งานใน Mozilla Firefox หรือ Mozilla Thunderbird โดยเป็นรูปแบบหนึ่งของการนำเอกซ์เอ็มแอลมาใช้งาน
ถึงแม้ว่าซูลจะไม่ได้เป็นมาตรฐานที่ได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการ แต่ก็ใช้เทคโนโลยีที่เป็นมาตรฐานจำนวนมาก เช่น CSS, JavaScript, DTD และ RDF
การประชุมใหญ่เอสเปรันโตสากล
การประชุมเอสเปรันโตโลก (; ) เป็นการร่วมประชุมภาษาเอสเปรันโตในระดับนานาชาติอันหนึ่งที่มีประวัติยาวนาน โดยจัดครั้งแรกในปี พ.ศ. 2448 (ค.ศ. 1905) ที่เมืองบูลอน ซู แมร์ ในประเทศฝรั่งเศส โดยมีการจัดต่อเนื่องทุกปียกเว้นช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 และ สงครามโลกครั้งที่ 2
การประชุมจัดขึ้นทั่วโลกและเปลี่ยนสถานที่จัดทุกปี ในประมาณช่วงปลายเดือนกรกฎาคม หรือเดือนสิงหาคม โดยในปี ค.ศ. 2004 จัดที่ปักกิ่ง ประเทศจีน มีผู้เข้าร่วม 2,031 คน และ ค.ศ. 2005 จัดที่ประเทศลิทัวเนีย มีผู้เข้าร่วม 2,235 คน โดยในครั้งต่อไป ปี ค.ศ. 2006, 2007 และ 2008 จัดที่ ฟลอเรนซ์ ประเทศอิตาลี, โยโกฮามา ประเทศญี่ปุ่น และ รอตเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์ ตามลำดับ
สาธารณรัฐโรสไอส์แลนด์
สาธารณรัฐโรสไอส์แลนด์ (อังกฤษ: Republic of Rose Island, เอสเปรันโต: Respubliko de la Insulo de la Rozoj) เป็นประเทศจำลอง ตั้งอยู่ในทะเลตอนตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศอิตาลี ห่างจากชายฝั่งไปประมาณ 10 กิโลเมตร โดยในสถานะของประเทศถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของประเทศอิตาลี
ในปี พ.ศ. 2510 วิศวกรชาวอิตาลีชื่อ จิออร์จิโอ โรซา (Giorgio Rosa) ได้ก่อสร้างแท่นขนาด 400 ตร.ม. กลางทะเล และมีการสร้างร้านอาหาร บาร์ ร้านขายของ และไปรษณีย์ โดยแท่นจำลองนี้ได้ประกาศตัวเป็นประเทศเอกราช ในวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2511 ภายใต้ชื่อในภาษาเอสเปรันโตว่า "Insulo de la Rozoj" โดย จิออร์จิโอ โรซา ได้ตั้งตัวเองเป็นประธานาธิบดีของประเทศ และได้มีการผลิตแสตมป์จำนวนมาก โดยในแสตมป์แสดงถึงที่ตั้งของประเทศ และวางแผนจะผลิตเงินในสกุลเงิน เรียกว่า "มิลล์" (Mill)
ถึงแม้ว่าจุดมุ่งหมายของโรซาไม่ได้มีการกล่าวไว้อย่างชัดเจน ทางรัฐบาลอิตาลีได้มองการกระทำว่าเป็นสถานที่สำหรับเลี่ยงภาษี ที่โรซาสร้างขึ้นเพื่อหลบหนีจากประเทศอิตาลี ทางรัฐบาลได้ส่งเจ้าหน้าที่เข้ามาควบคุมการบริหารประเทศของสาธารณรัฐโรสไอส์แลนด์ และต่อมาทหารเรือของอิตาลีได้ระเบิดและถล่มสิ่งก่อสร้างทั้งหมด
โรสไอส์แลนด์
โรสไอส์แลนด์ () สามารถหมายถึงสถานที่ต่างๆ ได้แก่หรืออาจจะสะกดผิดมาจาก
ประตูทุกหนแห่ง
ประตูทุกหนแห่ง เป็นของวิเศษของโดราเอมอของโดราเอมอน (ตัวละคร) ซึ่งปรากฏอยู่ในการ์ตูนเรื่อง ประตูทุกแห่งหน เป็นประตูที่สามารถเชื่อมต่อกับสถานที่ต่างๆ เมื่อเราคิดว่าเราจะไปที่ไหน เมื่อเปิดเยกันไปแล้วก็สามารถไปที่นั่นได้และย้อนกลับมาอีกได้เลย หรือการวาร์ปนั้นเอง
ขนมปังช่วยจำ
ขนมปังช่วยจำ เป็นของวิเศษของโดราเอมอน ซึ่งปรากฏอยู่ในการ์ตูนเรื่อง โดราเอมอน เป็นขนมปังที่ช่วยในการจดจำสิ่งต่างๆ ในหนังสือหรือสมุด โดยกดขนมปังช่วยจำลงบนหนังสือหรือสมุด เมื่อกินเข้าไปแล้ว ก็จะจำได้ว่าในหนังสือหรือสมุดเล่มนั้นเขียนไว้ว่าอะไรบ้าง แต่ขนมปังมีขนาดค่อนข้างใหญ่ ดังนั้นจะไม่สามารถกินขนมปังนี้มากๆ ได้เมื่อขับถ่ายออกมาความจำของขนมปังช่วยจำก็จะออกมาหมดเลย
ก้าวไกล แก่นนรสิงห์
ก้าวไกล แก่นนรสิงห์ (13 กันยายน พ.ศ. 2526 — ) ชื่อจริงชื่อ อาทิตย์ ดำขำ เป็นนักมวยไทยที่มีชื่อเสียงในต่างประเทศโดยเฉพาะประเทศญี่ปุ่น เขาเข้าแข่งขันในเค-วัน ในรุ่นไม่จำกัดน้ำหนัก ถึงแม้ว่าจะเสียเปรียบเรื่องรูปร่างและน้ำหนัก แต่เขาก็สามารถต่อสู้กับนักมวยรุ่นใหญ่ได้อย่างไม่เป็นรอง
ก้าวไกลเคยชกมวยสากลอยู่ระยะหนึ่งแต่ไม่ได้รับการสนับสนุนเท่าที่ควร ส่วนใหญ่ไปชกต่างประเทศ และเคยชิงแชมป์ PABA รุ่นเวลเตอร์เวท เมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2546 แพ้น็อค ปาร์ค ฮวานยอง (เกาหลีใต้) ยก 4 ที่โซล ประเทศเกาหลีใต้
เมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2547 ก้าวไกลเป็นนักสู้ที่อายุน้อยที่สุดและน้ำหนักเบาที่สุดในการแข่งขันเค-วันเวิลด์กรังด์ปรีซ์แชมเปียนชิพ ที่จัดขึ้น ณ โตเกียวโดม ประเทศญี่ปุ่น โดยคู่ชกของเขา เป็นนักชกหมัดหนักชาวอเมริกันซามัว นามว่าไมตี โม ผู้ซึ่งชนะรายการลาสเวกัสกรังด์ปรีซ์ ซึ่งมีน้ำหนักสูงสุดที่ 280 ปอนด์ (130 กิโลกรัม) ก้าวไกลเริ่มต่อสู้อย่างรอบคอบ เขาทำการเตะต่ำอยู่หลายครั้ง กระทั่งในช่วงท้ายของยกแรก ก้าวไกลซึ่งยืนรอจังหวะ ได้กระโดดใช้ท่านารายณ์บั่นเศียรปานสายฟ้าแลบด้วยแข้งขวาเข้าที่ศีรษะของโม ส่งผลให้โมหมดสติไปบนผืนผ้าใบ จากการชนะน็อกเหนือโม ไม่เพียงจะทำให้ก้าวไกลเข้าสู่รอบรองชนะเลิศ หากแต่เขายังได้รับการขนานนามว่าเป็น "ผู้ฆ่ายักษ์"
ก้าวไกลได้เข้าร่วมการแข่งขันรายการศึกวันมวยไทยนายขนมต้ม โดยพบกับคู่ชกชาวแคนาดาชื่อ ไซมอน มากัส ในรุ่น 80 กก. ในการชิงเข็มขัดสหพันธ์มวยไทยอาชีพโลก (WOMF) ซึ่งจัดขึ้นที่เซ็นทรัลเวิลด์ ในวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2555 และก้าวไกลเป็นฝ่ายแพ้คะแนน
ก้าวไกลมีผลงานภาพยนตร์เรื่อง "ท้าชนคนเดือด" (AUKMEN) โดยได้แสดงการต่อสู้กับนักมวยไทยชาวกาตาร์ที่มีชื่อว่า อาหมัด อัล ซูไรติ ซึ่งเป็นตัวเอกของเรื่อง ในภาพยนตร์ภาพยนตร์ร่วมทุนกับประเทศกาตาร์
นิโค โรบิน
นิโค โรบิน เป็นตัวละครนักประวัติศาสตร์จากการ์ตูนเรื่องวันพีซ
นิโค โรบิน [Eng:Nico Robin Japan:ニコ・ロビン] เป็นนักโบราณคดีของกลุ่มโจรสลัดหมวกฟาง ก่อนที่นิโค โรบินจะมาเป็นพวกของกลุ่มโจรสลัดหมวกฟาง เธอเคยเป็นรองประธานขององกรณ์บาร็อค เวิร์ค โค้ดเนมเธอคือ "มิสออล ซันเดย์" เธอเป็นลูกเรือคนที่เจ็ดของโจรสลัดของกลุ่มหมวกฟาง นิโค โรบิน เป็นสมาชิกคนแรกที่เคยเป็นศัตรูกับกลุ่มโจรสลัดหมวกฟางลูฟี่ มาก่อน นิโค โรบินได้กิน ผลปีศาจที่มีชื่อว่าผล "ฮานะ ฮานะ" เธอจึงสามารถ ผลิชิ้นส่วนของร่างกายออกมาได้ตามที่เธอต้องการ ในช่วง 2 ปีของการฝึกฝน เธอได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกนักปฏิวัติ ความฝันของเธอคือตามหา"เรียลโพเนกลีฟ" ที่บอกเรื่องราวประวัติศาสตร์
นิโค โรบิน มีรูปร่างสูงเพรียว เธอเป็นผู้หญิงที่จิตใจแข็งแกร่ง ก่อน 2 ปี มีผมสีดำยาวถึงไหล่ หลัง2 ปี มีผมสีดำยาวถึงเอว ในฉบับอนิเมะ เธอมีดวงตาสีฟ้า ในฉบับมังงะเธอมีดวงตาสีน้ำตาล เธอมีจมูกแข็งเหมือนสันหนังสือ เธอมีสีผิวค่อนข้างเข้มเล็กน้อย แต่หลังจากสองปีในอนิเมะ เธอมีผิวขาว เธอมีความคล้ายแม่ของเธอมาก เธอมีแขนและขา ที่ยาวมากโดยท่าไม้ตายทั้งหมด มาจากตัวเลขในภาษาสเปน (เช่น Uno อูโน = 1, Dos โดส = 2, Tres เทรส = 3) และคำว่า ดอกไม้ ในภาษาฝรั่งเศส (Fleur เฟลอร์) และจะเปิดเผยฮาคิเกราะ ในภาควาโนะ เร็วๆนี้.
มายอต
มายอต () เป็นแคว้นและจังหวัดโพ้นทะเลของประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่ทางเหนือของช่องแคบโมซัมบิกในมหาสมุทรอินเดีย ระหว่างประเทศมาดากัสการ์และประเทศโมซัมบิก มายอตเป็นส่วนหนึ่งทางภูมิศาสตร์ของหมู่เกาะคอโมโรส แต่ทางการเมืองนั้นถือเป็นส่วนหนึ่งของประเทศฝรั่งเศส มายอตยังมีชื่อเรียกอีกชื่อว่า มาออเร (Mahoré) โดยเฉพาะโดยคนที่ต้องการให้มายอตไปรวมอยู่ในสหภาพคอโมโรส
การลงประชามติว่าด้วยการเลื่อนฐานะเป็นจังหวัดโพ้นทะเลของฝรั่งเศสใน พ.ศ. 2554 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2552 ผลปรากฏว่า ผู้มาใช้สิทธิ์ร้อยละ 95.5 ลงมติยอมรับการเปลี่ยนสถานะของเกาะจาก "ประชาคมโพ้นทะเล" ให้กลายเป็นจังหวัดที่ 101 ของฝรั่งเศส จากนั้น มายอตจะมีระบบสาธารณสุขและสวัสดิการเหมือนกับในฝรั่งเศส แต่จะต้องเสียภาษีเพิ่มขึ้นเช่นกัน กฎหมายประเพณีอิสลามที่ไม่เป็นทางการ ซึ่งยังคงมีผลใช้อยู่ในชีวิตประจำวันบางส่วน จะค่อย ๆ ถูกยกเลิกไป และจะถูกแทนที่อย่างสมบูรณ์โดยประมวลกฎหมายแพ่งฝรั่งเศส
"มาออเร (หรือกร็องแตร์)" เป็นแผ่นดินหลัก ในทางภูมิศาสตร์นั้นมีความเก่าแก่ที่สุดในหมู่เกาะคอโมโรส มีความกว้าง 22 กิโลเมตร และมีความยาว 39 กิโลเมตร จุดสูงสุดจากระดับน้ำทะเลอยู่ระหว่าง 500 - 600 เมตร เนื่องจากเป็นหินภูเขาไฟ ในบางพื้นที่จึงมีดินอุดมสมบูรณ์ พืดหินปะการังที่ล้อมรอบเกาะเกือบทุกด้านนั้นช่วยป้องกันเรือและที่อยู่อาศัยของปลา
"ซาอูซี (Dzaoudzi)" เป็นเมืองหลวงของอาณานิคมคอโมโรสจนถึงปี พ.ศ. 2505 (1962) ตั้งอยู่บนเกาะปาม็องซี (หรือเปอตีแตร์) ซึ่งมีพื้นที่ 10 ตารางกิโลเมตร เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในหมู่เกาะเล็ก ๆ ที่อยู่ใกล้กับมาโอเร
มายอตเป็นสมาชิกของคณะกรรมาธิการมหาสมุทรอินเดีย (Indian Ocean Commission) ซึ่งมีสถานภาพสมาชิกแยกต่างหากจากประเทศคอโมโรส
กันบาวด์
กันบาวด์ เป็นเกมฟรีแวร์ แนว Shooting Fantasy จากบริษัท ซอฟท์นิกส์ ของประเทศเกาหลีใต้ มีรถถังต่างๆ ให้เลือกมากมาย และมีรถถังลับอยู่ 2 คัน คือ Knight และ Dragon ปัจจุบันปิดให้บริการในประเทศไทยแล้ว รวมถึงในหลายๆ ประเทศด้วยเช่นกัน แต่ยังเปิดให้บริการสำหรับเซิฟเวอร์นานาชาติอยู่ โดยมีการปรับเปลี่ยนรูปแบบเกมและเพิ่มขั้นลำดับยศบ้างเป็นส่วนน้อยอยู่ตลอดเวลา
มังกรหยกออนไลน์
เกมมังกรหยกออนไลน์ () ผลิตโดยบริษัทไชนีสเกมเมอร์ คอร์ปอเรชั่น บริษัทเกมชั้นนำของไต้หวัน นำเข้าโดยบริษัทเอเชียซอฟท์ คอร์ปอเรชั่น เมื่อปี 2546 มีสถิติผู้ลงทะเบียนสูงถึง 1 แสนรายหลังจากการเปิดตัวเพียง 1 สัปดาห์
ด้วยการออกแบบระบบเกมที่ดีในหลายๆด้าน ทำให้เหล่าจอมยุทธผู้ชื่นชอบในนิยายกำลังภายในพากันหันมาเล่นเกมนี้มากมาย เช่น 
ระบบอัพวิชาที่ทำให้เกิดความสมดุล โดยนำวิชาที่ปรากฏอยู่ในเนื้อเรื่องของกิมย้งทั้ง 14 เรื่องมาบรรจุไว้ และออกแบบระดับขั้นความแรงของแต่ละวิชา ทำให้เกมเกิดความสมดุลและมีความรู้สึกร่วมไปกับวิชาที่ตนใช้ ระบบพูดคุยในเกมเป็นอีกระบบที่ทำให้การสื่อสารกันในเกมระหว่างมวลมิตรชาวยุทธเป็นไปอย่างราบรื่น 
เนื้อหาในเกม (Quest) ที่มีให้นั้น ได้นำมาจากเนื้อเรื่องในนิยายทำให้ผู้เล่นมีส่วนร่วมกับเนื้อเรื่องในนิยายทำให้สนุกยิ่งขึ้น
หลังจากเปิดเกมมาได้ 3 ปีกับ 4 เดือน มังกรหยกออนไลน์จำเป็นต้องปิดตัวลงไปเนื่องจากปัญหาในการบริหารเกม โดยที่ยังคงมีเหล่าจอมยุทธทั้งหลายต่างหลั่งน้ำตาร่ำไห้กับการจากไปของเกมนี้ ผู้เล่นอีกหลายคนต่างไปสมัครใช้บริการมังกรหยกออนไลน์ของไต้หวันแทนจนถึงทุกวันนี้
ต่อมาค่าย อ่อนนุช20 ได้นำเข้าเกมมาเปิดให้บริการในประเทศไทย ภายใต้ชื่อ "ตำนานมังกรหยกออนไลน์"
ซึ่งในช่วงแรกได้มีการประกาศชื่อเป็น JY3 Online แต่ภายหลังได้เปลี่ยนเป็น Six Saint Online เปิดให้บริการอยู่ในปัจจุบัน
ในด้านเนื้อหาของเกมส์นั้นไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับ JY online เดิมของบริษัทเอเชียซอฟต์อย่างไร
สงครามซากุระ
สงครามซากุระ (ภาษาญี่ปุ่น:サクラ大戦;คำอ่าน:サクラたいせん;ภาษาอังกฤษ:Sakura Wars หรือ Sakura Taisen) เป็นวิดีโอเกมชุดที่ประสบความสำเร็จ ของบริษัท เซก้า บนเครื่อง เซก้าแซตเทิร์น เปิดตัวครั้งแรกเมื่อ 27 กันยายน พ.ศ. 2539 ต้นฉบับโดย ฮิโรอิ โอจิ บทโดย อากาโฮริ ซาโตรุ แต่งเพลงโดย ทานากะ โคเฮย์ ออกแบบตัวละครโดย ฟูจิชิม่า โคซุเกะ
ภาษาซีพลัสพลัส
ภาษาซีพลัสพลัส () เป็นภาษาโปรแกรมคอมพิวเตอร์อเนกประสงค์ มีโครงสร้างภาษาที่มีการจัดชนิดข้อมูลแบบสแตติก () และสนับสนุนรูปแบบการเขียนโปรแกรมที่หลากหลาย () ได้แก่ การโปรแกรมเชิงกระบวนคำสั่ง, การนิยามข้อมูล, การโปรแกรมเชิงวัตถุ, และการโปรแกรมแบบเจเนริก () ภาษาซีพลัสพลัสเป็นภาษาโปรแกรมเชิงพาณิชย์ที่นิยมมากภาษาหนึ่งนับตั้งแต่ช่วงทศวรรษ 1990
เบียเนอ สเดราสดร็อบ (Bjarne Stroustrup) จากเบลล์แล็บส์ () เป็นผู้พัฒนาภาษาซีพลัสพลัส (เดิมใช้ชื่อ "C with classes") ในปี ค.ศ. 1983 เพื่อพัฒนาภาษาซีดั้งเดิม สิ่งที่พัฒนาขึ้นเพิ่มเติมนั้นเริ่มจากการเพิ่มเติมการสร้างคลาสจากนั้นก็เพิ่มคุณสมบัติต่างๆ ตามมา ได้แก่ เวอร์ชวลฟังก์ชัน การโอเวอร์โหลดโอเปอเรเตอร์ การสืบทอดหลายสาย เทมเพลต และการจัดการเอกเซพชัน มาตรฐานของภาษาซีพลัสพลัสได้รับการรับรองในปี ค.ศ. 1998 เป็นมาตรฐาน :1998 เวอร์ชันล่าสุดคือเวอร์ชันในปี ค.ศ. 2014 ซึ่งเป็นมาตรฐาน ISO/IEC 14882:2014 (รู้จักกันในชื่อ C++14)คอมไพเลอร์ภาษาซีพลัสพลัสที่เป็นที่นิยมรองรับมาตรฐาน C++ 1998 เกือบทั้งหมด
ผู้คนมักจะคิดว่าภาษาซีพลัสพลัสเป็นซูเปอร์เซตของภาษาซี แต่นี่ไม่เป็นความจริงไปทั้งหมด โค้ดภาษาซีส่วนใหญ่สามารถนำมาคอมไพล์ได้อย่างไม่มีปัญหาโดยคอมไพเลอร์ของภาษาซีพลัสพลัส แต่ก็มีโค้ดภาษาซีบางอย่างที่ในภาษาซีพลัสพลัสถือว่าผิดหรือไม่ได้ทำงานตามที่เคยเป็น ตัวอย่างเช่น ภาษาซีรองรับการแปลงชนิดข้อมูลจาก codice_1 ไปเป็นพอยน์เตอร์ชนิดอื่นแบบโดยปริยาย ในขณะที่ภาษาซีพลัสพลัสไม่รองรับ (เพื่อไม่ให้เกิดการแปลงชนิดข้อมูลโดยไม่ได้ตั้งใจ) นอกจากนี้ ภาษาซีพลัสพลัสยังเพิ่มคำสงวนขึ้นมามากมาย เช่น codice_2 และ codice_3 ซึ่งคำเหล่านี้อาจถูกใช้เป็นชื่อตัวระบุ (เช่นชื่อตัวแปร) ในภาษาซี ส่งผลให้โค้ดภาษาซีดังกล่าวไม่สามารถคอมไพล์ได้
มาตรฐาน C99 ของภาษาซี ได้แก้ไขความไม่เข้ากันระหว่างภาษาซีและภาษาซีพลัสพลัสบางประการ โดยเพิ่มการคอมเมนต์บรรทัด (codice_4) และทำให้สามารถผสมการประกาศตัวแปรเข้าไปในโค้ดได้ (ก่อนหน้านี้ตัวแปรทั้งหมดต้องประกาศ ณ จุดเริ่มต้นของฟังก์ชัน กล่าวคือ ก่อนหน้าที่จะมีการทำงานใด ๆ ในฟังก์ชัน)
อำเภอเวียงชัย
อำเภอเวียงชัย () เป็นอำเภอหนึ่งในตอนกลางของจังหวัดเชียงราย เป็นแหล่งปลูกข้าวที่สำคัญโดยมีน้ำแม่ลาวไหลผ่านทางทิศตะวันตก และน้ำแม่กกไหลผ่านทางทิศเหนือ แบ่งการปกครองออกเป็น 5 ตำบล
อำเภอเวียงชัยตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้พงศาวดารหลายฉบับกล่าวว่า เมื่อราวปี พ.ศ. 1460 พระเจ้าไชยนารายณ์ ได้ทรงสร้างเมืองขึ้นอีกแห่งหนึ่งที่ตำบลเมืองชุม เรียกชื่อว่า "เวียงชัยนารายณ์" ต่อมาเมืองได้ร้างไปเนื่องจากภัยสงครามจนกระทั่งถึงสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ ซึ่งปรากฏเรื่องราวในประวัติศาสตร์อีกว่าเมืองร้างแห่งนั้นเรียกว่า ปงเวียงชัย อยู่ห่างจากเมืองเชียงรายไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 8 กิโลเมตร ได้มีผู้คนเริ่มทยอยเข้าไปทำมาหากินตั้งบ้านเรือนอยู่จนกลายเป็นหมู่บ้านเรียกว่า บ้านเวียงชัย ต่อมาได้มีผู้อพยพเข้าอยู่ในพื้นที่นั้นมากขึ้นจนกระทั่งทางการได้ตั้งเป็นตำบลเรียกว่า ตำบลเวียงชัย
ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2508 อำเภอเมืองเชียงรายได้ดำเนินการขอแยกตำบลเวียงชัย ตำบลทุ่งก่อ และตำบลผางาม ตั้งขึ้นเป็นกิ่งอำเภอ กระทรวงมหาดไทยได้ออกประกาศลงวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2517 ให้แบ่งท้องที่ 3 ตำบลดังกล่าวออกจากอำเภอเมืองเชียงรายตั้งขึ้นเป็นกิ่งอำเภอเรียกว่า กิ่งอำเภอเวียงชัย ตั้งแต่วันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2517 และได้ยกฐานะเป็น อำเภอเวียงชัย มื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2522 จากนั้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2538 กระทรวงมหาดไทยได้ออกประกาศแยกตำบลทุ่งก่อ ตำบลดงมหาวัน ตำบลป่าซางออกจากอำเภอเวียงชัยจัดตั้งเป็น กิ่งอำเภอเชียงรุ้ง ซึ่งเปลี่ยนชื่อเป็น กิ่งอำเภอเวียงเชียงรุ้ง และได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอเวียงเชียงรุ้งในเวลาต่อมา ปัจจุบันอำเภอเวียงชัยแบ่งเขตการปกครองเป็น 5 ตำบล 75 หมู่บ้าน
อำเภอเวียงชัยแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 75 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอเวียงชัยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
เส้นทางหลักที่เชื่อมต่อระหว่างตัวเมืองเชียงรายกับอำเภอเวียงชัย คือ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1233 จากถนนพหลโยธินแยกศรีทรายมูลถึงแยกบ้านด้ายระยะทางประมาณ 6 กิโลเมตร แล้วต่อด้วยทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1173 อีกประมาณ 6 กิโลเมตร รวมระยะทางประมาณ 12 กิโลเมตร อีกเส้นทางหนึ่งคือ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1232 จากถนนพหลโยธินที่ห้าแยกพ่อขุนฯ ผ่านสนามกีฬากลางจังหวัดเชียงรายและตำบลเวียงเหนือ เข้าสู่อำเภอเวียงชัยระยะทางประมาณ 13 กิโลเมตร
ทั้งนี้ มีทางหลวงแผ่นดินที่สำคัญที่เชื่อมต่อเข้ากับอำเภออื่น ๆ อีก ได้แก่
การวิเคราะห์สวอต
การวิเคราะห์สวอต () หรือในชื่อไทยชื่ออื่นเช่น การวิเคราะห์สภาพแวดล้อมและศักยภาพ หรือ การวิเคราะห์สภาวะแวดล้อม เป็นเครื่องมือในการประเมินสถานการณ์ สำหรับองค์กร หรือโครงการ ซึ่งช่วยผู้บริหารกำหนดจุดแข็งและจุดอ่อนจากสภาพแวดล้อมภายใน โอกาสและอุปสรรคจากสภาพแวดล้อมภายนอก ตลอดจนผลกระทบที่มีศักยภาพจากปัจจัยเหล่านี้ต่อการทำงานขององค์กร
เทคนิคนี้ อัลเบิร์ต ฮัมฟรี (Albert Humphrey) ได้ชื่อว่าเป็นผู้เริ่มแนวคิดนี้โดยนำเทคนิคนี้มาแสดงในงานสัมมนาที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด
คำว่า "สวอต" หรือ "SWOT" นั้นมาจากตัวย่อภาษาอังกฤษ 4 ตัว ได้แก่
คูรูฟ
คูรูฟ () เป็นหมู่บ้านทางตะวันออกเฉียงใต้ในประเทศโปแลนด์ ตั้งอยู่ระหว่างปูวาวีกับลูบลิน ติดกับแม่น้ำกูรูฟกา และเป็นเมืองหลักของเทศบาลคูรูฟภายในจังหวัดลูบลิน มีประชากรประมาณ 2,811 คน (ข้อมูลปี พ.ศ. 2548)
ฮิเดะโตะ มะสึโมะโตะ
ฮิเดะ () หรือ ฮิเดะโตะ มะสึโมะโตะ () (13 ธ.ค. 2507 - 2 พ.ค. 2541) นักร้องเพลงร็อกชาวญี่ปุ่น โดยเริ่มต้นจากเป็นมือกีตาร์ ในวง X Japan และได้ร่วมกับวงดนตรีอเมริกันชื่อวง Zilch นอกจากนี้ฮิเดะยังได้มีอัลบั้มของตัวเองที่ ทั้งร้องและเล่นกีต้าร์ รวมถึงแต่งเพลงเองในวงที่มีชื่อว่า Saver Tiger นอกจากนี้ฮิเดะยังได้เป็นผู้จัดการวง hide with Spread Beaver
ฮิเดะเกิดที่เมืองโยะโกะซึกะ ประเทศญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2507 และเสียชีวิตลงวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2541 โดยการแขวนคอตัวเอง ด้วยผ้าเช็ดตัวกับลูกบิดประตู โดยทางตำรวจได้สรุปว่าเป็นการฆ่าตัวตาย ถึงแม้ว่าแฟนเพลงหลายคนไม่ยอมรับ และมีการสันนิษฐานอื่นๆ เช่นว่าน่าจะเป็นอุบัติเหตุจากการละเมอของเขาเอง เนื่องจากเขาไม่มีมูลเหตุในการฆ่าตัวตายเลย
หลังจากการเสียชีวิต ได้มีการสร้าง พิพิธภัณฑ์ฮิเดะ ในเมืองโยะโกะซึกะ โดยเปิดใช้เมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2543 สองปีให้หลังจากวันเสียชีวิต ในพิพิธภัณฑ์ประกอบไปด้วย เครื่องแต่งกาย เครื่องประดับ กีต้าร์ และของใช้ส่วนตัวของฮิเดะ แต่สุดท้ายพิพิธภัณฑ์ต้องปิดตัวลงด้วยสาเหตุบางประการในวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2548
ปลาฉลาม
ปลาฉลาม (ชื่อทางวิทยาศาสตร์: Selachimorpha) เป็นปลาในชั้นปลากระดูกอ่อนจำพวกหนึ่ง มีรูปร่างโดยรวมเพรียวยาว ส่วนใหญ่มีซี่กรองเหงือก 5 ซี่ ครีบทุกครีบแหลมคม ครีบหางเป็นแฉกเว้าลึก มีจุดเด่นคือ ส่วนหัวและจะงอยปากแหลมยาว ปากเว้าคล้ายพระจันทร์เสี้ยวภายในมีฟันแหลมคม
ปลาฉลามแบ่งออกได้เป็นหลายอันดับ หลายวงศ์ และหลายชนิด โดยปัจจุบันพบแล้วกว่า 440 ชนิด มีขนาดลำตัวแตกต่างออกไปตั้งแต่ 17 เซนติเมตร เท่านั้น ในปลาฉลามแคระ ("Etmopterus perryi") ซึ่งเป็นปลาฉลามน้ำลึกที่อาศัยอยู่ในมหาสมุทรแอตแลนติกบริเวณทวีปอเมริกาใต้ ไปจนถึง ปลาฉลามวาฬ ("Rhincodon typus") ที่มีความยาวกว่า 12 เมตร ซึ่งเป็นปลาที่ใหญ่ที่สุดในโลกด้วย
ปลาฉลามทุกชนิดเป็นปลากินเนื้อ มักล่าสัตว์น้ำชนิดต่าง ๆ กินเป็นอาหาร แต่ก็มีฉลามบางจำพวกที่กินแพลงก์ตอนเป็นอาหาร เช่น ปลาฉลามในอันดับ Orectolobiformes ได้แก่ ปลาฉลามวาฬ, ปลาฉลามในอันดับ Lamniformes เช่น ปลาฉลามเมกาเมาท์ ("Megachasma pelagios") และปลาฉลามอาบแดด ("Cetorhinus maximus")
แต่ปลาฉลามบางสกุลในอันดับ Lamniformes เช่น ปลาฉลามมาโก ("Isurus" spp.) และปลาฉลามในอันดับ Carcharhiniformes มีรูปร่างเพรียวยาว ว่ายน้ำได้ปราดเปรียว โดยอาจทำความเร็วได้ถึง 35 กิโลเมตร/ชั่วโมง เช่น ซึ่งฉลามในอันดับนี้ หลายชนิดเป็นปลาที่ดุร้าย อาจทำร้ายมนุษย์หรือกินสิ่งต่าง ๆ ถึงแม้จะไม่ใช่อาหารได้ด้วย ฉลามในอันดับนี้ได้แก่ ปลาฉลามขาว ("Carcharodon carcharias"), ปลาฉลามเสือ ("Galeocerdo cuvier"), ปลาฉลามหัวบาตร ("Carcharhinus leucas") เป็นต้น
นอกจากนี้แล้ว ยังมีปลาฉลามที่มีรูปร่างประหลาดและพฤติกรรมที่แตกต่างไปจากปลาฉลามส่วนใหญ่ อาทิ ปลาฉลามเสือดาว ("Stegostoma fasciatum"), ปลาฉลามกบ ("Chiloscyllium" spp.) ที่อยู่ในอันดับ Orectolobiformes ซึ่งเป็นปลาฉลามที่ไม่ดุร้าย มักหากินและอาศัยอยู่ตามพื้นทะเล มีครีบหางโดยเฉพาะครีบหางตอนบนแหลมยาวและมีขนาดใหญ่ และมักมีสีพื้นลำตัวเป็นลวดลายหรือจุดต่าง ๆ เพื่อพรางตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อม หรือ ปลาฉลามโบราณ ("Chlamydoselachus anguineus") ที่อยู่ในอันดับ Hexanchiformes ที่มีรูปร่างยาวคล้ายปลาไหล เป็นปลาน้ำลึกที่หาได้ยากมาก ๆ และเดิมเคยเชื่อว่าสูญพันธุ์ไปแล้ว
ปลาฉลามโดยมากเป็นปลาที่ออกลูกเป็นตัว ในตัวผู้จะมีอวัยวะเพศเป็นติ่งยื่นยาวออกมาหนึ่งคู่เห็นได้ชัด ซึ่งเรียกว่า "เดือย" หรือ "Clasper" ในภาษาอังกฤษ แต่ก็มีเพียงบางชนิดเท่านั้นที่ออกลูกเป็นไข่ โดยมากแล้วเป็นปลาทะเล อาศัยอยู่ในทะเลทั้งเขตอบอุ่นและขั้วโลก มีเพียงบางสกุลและบางชนิดเท่านั้น ที่อาศัยอยู่ในน้ำจืดหรือน้ำกร่อยได้ อาทิ ปลาฉลามแม่น้ำ ("Glyphis" spp.) ที่เป็นปลาฉลามน้ำจืดแท้ โดยมีวงจรชีวิตอยู่ในน้ำจืดตลอดทั้งชีวิต และปลาฉลามหัวบาตร หรือ ปลาฉลามครีบดำ ("Carcharhinus melanopterus") ที่มักหากินตามชายฝั่งและปากแม่น้ำ ซึ่งอาจปรับตัวให้อยู่ในน้ำจืดสนิทได้
ปลาฉลามมีความสำคัญต่อมนุษย์ในแง่ของการบริโภคเป็นอาหาร โดยเฉพาะในอาหารจีนที่เรียกว่า "หูฉลาม" ซึ่งทำมาจากครีบของปลาฉลาม จัดเป็นอาหารที่มีราคาแพง ทำให้มีการล่าฉลามในการนี้จนเกือบจะสูญพันธุ์ในหลายชนิด และยังนิยมในการตกปลาเป็นเกมกีฬาอีกด้วย
สำหรับในน่านน้ำไทย ในทะเลอันดามันมีการสำรวจพบปลาฉลามแล้วประมาณ 41 ชนิด
จง ขุย
จง ขุย () เป็นเทพกึ่งปีศาจในตำนานเทพของจีน เชื่อกันว่าจงเขว่ยเป็นผู้กำราบปิศาจร้าย และมักจะวาดภาพจงเขว่ยไว้ที่หน้าประตู เพื่อเป็นผู้ปกปักษ์คุ้มครองบ้าน
ตามตำนานของจีน เล่าว่าจง ขุยเป็นชายหนุ่ม มีความรู้ดี แต่หน้าตาอัปลักษณ์ เขาเดินทางไปกับตู้ผิง (杜平) เพื่อนคนหนึ่งซึ่งเป็นคนบ้านเดียวกัน เพื่อเข้าสอบรับราชการเป็นบัณฑิต ที่เรียกว่า จอหงวน ในเมืองหลวง แม้ว่าจงจะสอบได้คะแนนสูงสุด แต่ฮ่องเต้ก็มิได้ประทานตำแหน่งจอหงวน ให้เพราะจง ขุยมีรูปร่างหน้าตาที่น่าเกลียดนั่นเอง เมื่อเป็นเช่นนี้ จงเขว่ยจึงโกรธและน้อยใจอย่างยิ่ง และฆ่าตัวตายที่บันไดพระราชวังนั่นเอง ส่วนตู้ผิงก็ช่วยทำศพเพื่อน ครั้นเมื่อตายไปแล้ว จง ขุยได้เป็นราชาแห่งปิศาจในนรก และจะกลับบ้านเกิดในช่วงปีใหม่ (นั่นคือ ตรุษจีน) นอกจากนี้ ยังได้ตอบแทนความมีน้ำใจของตู้ผิง โดยการมอบน้องสาวให้แต่งงาน
เรื่องราวของจง ขุยนั้นเป็นที่รู้จักกันดีในนิทานพื้นบ้านของจีน ตั้งแต่สมัยจักรพรรดิถังเสฺวียนจง (唐玄宗) ในราชวงศ์ถัง (ค.ศ. 712 ถึง ค.ศ. 756) จากเอกสารในสมัยราชวงศ์ซ่ง ระบุว่า เมื่อจักรพรรดิเสวียนจงทรงพระประชวรหนัก ทรงพระสุบินเห็นปิศาจสองตน ตนเล็กขโมยถุงเงินไปจากพระสนม นามว่าหยางกุ้ยเฟย และขลุ่ยขององค์จักรพรรดิ ส่วนปิศาจคนใหญ่นั้น สวมหมวกขุนนาง มาจับปิศาจตนเล็ก และดึงลูกตาออกมากินเสีย จากนั้นปิศาจตนใหญ่ก็แนะนำตนว่าชื่อจงเขว่ย และบอกว่าตนได้สาบานที่จะกำจัดอาณาจักรแห่งความชั่วร้าย เมื่อจักรพรรดิตื่นบรรทม ก็ทรงหายจากอาการประชวร จากนั้นได้มีบัญชาให้นายช่างหลวง ชื่อ อู่ เต้าจื่อ (吴道子) วาดภาพจง ขุยให้เหล่าขุนนางดู และภาพดังกล่าวมีอิทธิพลอย่างมากต่อภาพวาดจง ขุยในสมัยต่อ ๆ มา
“อู๋เต้าจื่อ” วาดภาพของจงขุยตามที่เห็นในพระสุบิน และทรงแจกจ่ายรูปของจงขุยให้แก่ประชาราษฏร์ติดที่หน้าประตูบ้าน เพื่อป้องกันสิ่งอัปมงคลและสิ่งชั่วร้ายนานาประการ
ในตำนานยังกล่าวด้วยว่า จงขุยได้รับมอบหมายจากสวรรค์ให้มีทหารในสังกัดถึง 3 พันนาย เพื่อช่วยในการปราบปีศาจ ดังนั้น สำหรับชาวจีนแล้ว จงขุยคือเทพผู้สำคัญที่สุดในยามที่ชาวบ้านเกรงกลัวภูตผี และกลายมาเป็นสัญลักษณ์ของเทพเจ้าผู้พิทักษ์มนุษย์ให้พ้นจากภัยรังควานของภูตผีปีศาจสืบต่อมาจนถึงปัจจุบัน
เชื่อกันว่า ใครที่กลัวจะถูกทำของใส่ หรือถูกคุณไสยเล่นเอา ต้องมีจงขุยคุ้มครองอยู่ในบ้าน หรือกรณีที่ต้องเข้าโรงพยาบาล หรือคนป่วยไปพักฟื้นที่ไหน สถานที่เหล่านั้นถือว่า มันสกปรก คือมีคนตายมาก ต้องมีผีอยู่ ให้เอาเทพปราบมารองค์นี้ไปด้วย
แล้วจะปลอดภัยหายเป็นปกติกลับบ้านได้
ปลา (แก้ความกำกวม)
ปลา อาจหมายถึง
อุทยานแห่งชาติขุนพะวอ
อุทยานแห่งชาติขุนพะวอ เป็นอุทยานแห่งชาติในอำเภอแม่ระมาด และอำเภอแม่สอด จังหวัดตาก
ลักษณะภูมิประเทศเป็นภูเขาสูงสลับซับซ้อน มีความสูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง 350-905 เมตร เป็นต้นน้ำของห้วยแม่ละเมา ห้วยแม่จะเรา ห้วยพะวอ ห้วยแม่กาษา ห้วยแม่กิ๊ดหลวง ห้วยพะเสาะ ห้วยสะมึนหลวง ห้วยแสม และห้วยแม่ระมาด อันเป็นแหล่งต้นน้ำสำคัญไหลลงสู่พื้นที่เกษตรกรรมของอำเภอแม่สอด และอำเภอแม่ระมาด จังหวัดตาก
สภาพอากาศโดยทั่วไปเย็นสบายตลอดปี มีอุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย 20 องศาเซลเซียส ฤดูฝนมีฝนตกชุกคล้ายกับภูมิอากาศทางภาคใต้ของประเทศไทย มีปริมาณน้ำฝนเฉลี่ย 1,676 มิลลิเมตรต่อปี ในฤดูหนาวมีหมอกมาก ลมแรง และอากาศหนาวเย็น
อยู่บนเส้นทางสายแม่ระมาด-บ้านตาก (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1175) มีตำแหน่งที่ตั้งค่อนไปทางตะวันตก ใกล้อำเภอแม่ระมาด
เนื่องจากพื้นที่ป่ามีความอุดมสมบูรณ์และมีสภาพป่าหลายชนิดปะปนกันซึ่งมีทั้งป่าผลัดใบและป่าไม่ผลัดใบจำแนกได้ดังนี้
- ป่าดิบเขา (Hill Evergreen Forest)
ป่าดิบเขาเป็นป่าที่อยู่สูงจากระดับน้ำทะเลตั้งแต่ 1,000 เมตรขึ้นไป ส่วนใหญ่อยู่บนเทือกเขาสูงทางภาคเหนือ ป่าดิบเขาในเขตอุทยานแห่งชาติขุนพะวอ พบได้ทั่วไปบริเวณยอดเขา พันธุ์ไม้ที่ขึ้นอยู่ได้แก่ ก่อ สน ตุ้มแต๋น มะขามป้อม จำปีป่า สารภี นมนาง มะส้าน ทะโล้ ยมหิน เนียง หรือ ลูกเนียง เงาะป่า ละมุดป่า ขนุนป่า ไผ่หก เป็นต้น
- ป่าดิบแล้ง (Dry Evergreen Forest)
ป่าดิบแล้งในเขตอุทยานแห่งชาติขุนพะวอ พบได้ทั่วไปบริเวณหุบเขาและริมลำห้วย มีความสูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 500 เมตร พันธุ์ไม้ที่พบได้แก่ ยาง ตะเคียน มะม่วงป่า ลำไยป่า มะไฟ มะเดื่อ ไทร ตะแบก เป็นต้น
- ป่าสน (Coniferous Forest)
ป่าสนในเขตอุทยานแห่งชาติขุนพะวอ พบได้ทั่วไปบริเวณยอดเขาและสันเขาที่มีระดับสูงจากน้ำทะเลตั้งแต่ 200 เมตรขึ้นไป บางครั้งพบขึ้นปนอยู่กับป่าแดงและป่าดิบเขา พันธุ์ไม้ที่พบได้แก่ สนสองใบ สนสามใบ ก่อ รัก รัง เหียง เป็นต้น
- ป่าเบญจพรรณ (Mixed Deciduous Forest)
ป่าชนิดนี้พบมากในภาคเหนือของประเทศ ป่าเบญจพรรณในเขตอุทยานแห่งชาติขุนพะวอ มักพบทางตอนกลางและทิศตะวันออกของพื้นที่ มีลักษณะเป็นป่าโปร่งประกอบด้วยต้นไม้ขนาดกลางเป็นส่วนมาก พื้นที่ป่าไม่รกทึบมีไม้ไผ่ชนิดต่าง ๆ และไม้สักขึ้นปะปนกัน นอกจากนี้ยังพบ ไม้แดง ประดู่ เติม รกฟ้า สมอพิเภก กระพี้เขาควาย กว้าว ซ้อ เป็นต้น ในฤดูแล้งต้นไม้ทั้งหมดจะพากันผลัดใบเพื่อลดการคายน้ำ
สัตว์ที่พบเห็นได้มาก ได้แก่ หมี เก้ง หมูป่า ไก่ป่า กบ เม่น นิ่ม ตุ่น กระรอก อีเห็น บ่าง กระต่ายป่า ค้างคาว พังพอน งูเห่า งูจงอาง และนกชนิดต่าง ๆ รวมทั้งผีเสื้อและแมลงต่าง ๆ อีกด้วย ส่วนสัตว์ป่าที่พบเจอได้น้อย ได้แก่ เลียงผา เสือไฟ ชะนี นกกก เป็นต้น
ภายในอุทยานแห่งชาติขุนพะวอ มีแห่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติที่สนใจหลายอย่างด้วยกัน ได้แก่
การเดินทางสู่อุทยานแห่งชาติขุนพระวอ ใช้เส้นทางต่างๆ ได้ดังนี้
อุทยานแห่งชาติน้ำตกพาเจริญ
อุทยานแห่งชาติน้ำตกพาเจริญ เป็นอุทยานแห่งชาติในอำเภอพบพระ จังหวัดตาก เป็นอุทยานแห่งชาติที่ครอบคลุมพื้นที่กว้าง จุดท่องเที่ยวแต่ละแห่งอยู่ห่างกันพอสมควร โดยอยู่ถนนเส้นทางหลัก สาย 1090 อุ้มผาง-พบพระ และสาย 1206 แม่สอด-พบพระสอบถามข้อมูลเพิ่มเติมได้จาก ที่ทำการอุทยานแห่งชาติน้ำตกพาเจริญ หมู่ 6 ต.ช่องแคบ อ.พบพระ จ.ตาก 63160 โทรศัพท์ 0 5550 0906