hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ขบวนการกู้ภัย โกโกไฟว์
โกโกไฟว์ () เป็นภาพยนตร์แนว ขบวนการนักสู้ ลำดับที่ 23 ของประเทศญี่ปุ่น เริ่มฉายเมื่อ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1999 และ อวสานเมื่อ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2000 จำนวนตอนทั้งหมด 50 ตอน ตอนพิเศษอีก 3 ตอนคือ GoGoV Shock! New super warrior , โกโกไฟว์ vs.กิงกะแมน , ไทม์เรนเจอร์ vs. โกโกไฟว์
ในประเทศไทย ผู้ที่ได้รับสิทธิ์ในการจัดจำหน่ายคือ โรส วิดีโอ แต่ไม่สามารถออกอากาศทางโทรทัศน์ เนื่องจากเนื้อหาของเรื่องกล่าวถึงปี ค.ศ. 1999 ซึ่งเป็นข้อจำกัดทางด้านการฉายในต่างประเทศ
ในอดีตได้มีการทำนายถึงกาลอวสานของโลก ในปี ค.ศ. 1999 ซึ่งเกิดจากปรากฏการณ์ "แกรนด์ครอส" (ปรากฏการณ์ที่ดาวทั้ง 9 ดวงในระบบสุริยะจักรวาล เรียงตัวเป็นรูปไม้กางเขน โดยมีโลกเป็นศูนย์กลาง) อันส่งผลให้เกิดความหายนะทั่วระบบสุริยะจักรวาล
เมื่อประมาณ 10 กว่าปีก่อน (ค.ศ. 1986) ศจ.ทัตซึมิ มอนโด ได้ล่วงรู้คำทำนายต้องห้ามที่จะเกิดขึ้น จึงทำการค้นคว้าและประดิษฐ์อุปกรณ์เพื่อรับมือกับเหตุร้ายแรงที่จะเกิดขึ้นในภายภาคหน้า โดยทิ้งชีวิตอันแสนสุขของครอบครัวไว้เบื้องหลัง ในขณะเดียวกัน เผ่าปีศาจภัยพิบัติ ไซม่า ได้รอคอยการคืนชีพของผู้เป็นบิดา-มารดาของพวกเขา ผ่านปรากฏการณ์"แกรนด์ครอส" เพื่อหวังที่จะยึดครองโลกอีกครั้ง
เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1999 เผ่าปีศาจภัยพิบัติ ไซม่า อันประกอบด้วย จิลฟีซะ, โกบอลดะ, ดีนัส, ดรอป และพ่อบ้าน ปิแอร์ ได้เริ่มแผนการยึดครองโลกเพื่อเตรียมการต้อนรับ แกรนด์เดียร์ มหาราชินีผู้เป็นมารดาของเผ่าปีศาจภัยพิบัติ โดยส่งอุตกาบาตขนาดยักษ์ เป็นการอุ่นเครื่อง ทางด้านพี่น้องครอบครัวทัตซึมิ อันประกอบไปด้วย มาโตอิ, นางาเระ, โช, ไดมอน และ มัตซึริ ซึ่งเติบโตขึ้นเป็นสมาชิกหน่วยกู้ภัยต่างๆ เมื่อทราบข่าวอุตกาบาต ขนาดยักษ์ตกลงมาที่โตเกียว จึงรีบรุดมาช่วยเหลือทันที แต่กลับโดนอุตกาบาตทำร้ายเข้าอย่างจัง บุคคลที่ช่วยชีวิตพี่น้องทัตซึมิ คือ ศจ.ทัตซึมิ มอนโด ที่หายสาบสูญไปร่วม 10 กว่าปี ได้ปรากฏตัวขึ้น พร้อมกับแจ้งข่าวร้ายเกี่ยวกับปรากฏการณ์ "แกรนครอส" ให้ทราบ พร้อมทั้งบังคับให้พี่น้องทั้ง 5 คน เป็นนักรบกู้ภัย (Rescue soilder) ในนาม ขบวนการกู้ภัย โกโกไฟว์ เพื่อปกป้องโลกไม่ให้เกิดการล่มสลาย
เหล่าพี่น้องทัตซึมิ ต้องต่อสู้กับเผ่าปีศาจภัยพิบัติ เป็นไปด้วยความยากลำบาก ทำให้ปรากฏการณ์ "แกรนด์ครอส" เกิดขึ้นมาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่ถึงกระนั้น ปรากฏการณ์"แกรนด์ครอส" กลับเกิดขึ้นไม่สมบูรณ์ ทำให้กาลอวสานของโลกไม่เป็นไปตามที่ครอบครัวไซม่าคาดหวัง ประกอบกับการสูญเสีย จิลฟีซะ (แต่กลับได้ แกรนด์เดีย และ การเจริญวัยของดรอป / ซาลามันเดส แทน) ในการต่อสู้ ทำให้เผ่าปีศาจภัยพิบัติเดินหน้าวางแผนยึดครองโลกต่อไป โดยที่สถานะและความไว้เนื้อเชื่อใจของครอบครัวไซม่าเริ่มสั่นคลอน ในขณะเดียวกัน เหล่าพี่น้องทัตซึมิ ที่มีความสามัคคีและความแข็งแกร่งจากประสบการณ์เพิ่มขึ้น ได้เดินหน้าปกป้องโลกและบรรเทาทุกข์แด่มวลมนุษย์ต่อไป จนกว่าความสงบสุขของโลกจะกลับคืนมาอีกครั้ง
99 แมชชีน (คิวคิว แมชชีน) เป็นพาหนะขนาดยักษ์ ถูกสร้างขึ้นเพื่อรับมือกับภัยพิบัติต่างๆและใช้รับมือกับการโจมตีของไซม่า
โกไลเนอร์ คือ พาหนะขนาดยักษ์รูปร่างคล้ายรถไฟ มีขนาดใหญ่กว่า 99 แมชชีน ถึงเท่าตัว ใช้กับ 99 แมชชีน หรือ มาร์ส แมชชีน ความเร็วของโก ไลเนอร์ทั้ง 5 ขบวนมีความเร็วมากกว่ารถไฟชินคันเซ็นหลายเท่ามาร์สแมชชีน คือ พาหนะขนาดยักษ์ แรกเริ่มได้กำหนดให้เป็นพาหนะกู้ภัยสำหรับการกู้ภัยในอวกาศ แต่ภายหลังมักจะใช้ในการต่อสู้ในโลกเสียมากกว่า
เจล
เจล เป็นวัสดุคล้ายของแข็ง เกิดจากสารละลายคอลลอยด์ (colloidal solution) มีโครงสร้างแบบร่างแห ที่สามารถเพิ่มปริมาตรเมื่ออยู่ในของเหลว ตัวอย่างของเจลที่กินได้ ได้แก่เจลาติน โดยมากมีสมบัติเป็นของเหลวเมื่อถูกกวน และสามารถกลับเป็นของแข็งเมื่อ5ปล่อยทิ้งให้พัก (thixotropy)
มีสสารหลายชนิดที่ทำให้เกิดเป็นเจลได้ ทั้งในอาหาร สี และ สารเคมีจำพวกกาว
การเดินเรือ
การเดินเรือ ถือเป็นศาสตร์แขนงหนึ่งที่ไม่เป็นที่แพร่หลาย จะมีเฉพาะในกลุ่มของชาวเรือและมีองค์กรหรือบุคคลที่สนใจจริงๆเท่านั้น และถ้าจะบอกว่าการเดินเรือเป็นการเรียนรู้ที่ไม่มีที่สิ้นสุด ก็คงจะไม่เกินเลยจากความเป็นจริง เพราะการเดินเรือถือเป็นทั้งศาสตร์และศิลป์ นักเดินเรือที่ดีจะต้องมีทั้ง 2 อย่างที่ว่านี้ ในประเทศไทยสถาบันซึ่งถือว่าเป็นสถาบันหลักในการผลิตนักเดินเรือทั้งผู้ที่เป็นผู้นำเรือรบทางทหารและผู้นำเรือสินค้า(พาณิชย์) อีกทั้งยังเป็นแหล่งรวบรวมความรู้เกี่ยวกับการเดินเรือและยังเป็นสถานที่สำหรับฝึกฝนอบรมเพิ่มความรู้และทักษะต่างๆ เพื่อให้ผู้เข้ารับการศึกษามีลักษณะความเป็นชาวเรือ คือ
- โรงเรียนนายเรือ (Royal Thai Naval Academy, RTNA)
- ศูนย์ฝึกพาณิชย์นาวี(MERCHANT MARINE TRAINING CENTER)
- คณะโลจิสติกส์ สาขาวิทยาการเดินเรือ มหาวิทยาลัยบูรพา (http://bmc.buu.ac.th/index.php)
- วิทยาลัยพาณิชยนาวีนานาชาติ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตศรีราชา (International Maritime College)
- คณะประมง มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
การที่จะเป็นนักเดินเรือที่ดีได้นั้น จะต้องรอบรู้ในศาสตร์การเดินเรือเป็นอย่างดีเริ่มจากพื้นฐานก่อน แล้วจึงค่อยๆเรียนรู้ในศาสตร์อื่นๆที่สูงขึ้นไป ดังนั้นพื้นฐานจึงเป็นสิ่งที่สำคัญ ที่จะต้องศึกษาให้เข้าใจเป็นอย่างดีเสียก่อน
สัณฐานของโลก (Shape of the earth) เป็น รูปอิลลิปซอยด์ โดยเกิดจากการหมุนรูปอิลลิปซ์ โดยมี เส้นผ่าศูนย์กลางอิเควเตอร์ ยาว 12756.7760 กิโลเมตร ( 6888.10 ไมล์ทะเล)และเส้นผ่าศูนย์กลางขั้วโลกยาว 12713.8238 กิโลเมตร ( 6894.90ไมล์ทะเล ) ดังนั้นโลกจึงมีลักษณะคล้ายทรงกลม ในการคำนวณการเดินเรือจึงถือว่าโลกมีลักษณะเป็นทรงกลม โดยค่าที่ได้เกิดความเคลื่อนคลาดไม่มากนัก
การเรียกขานอักขระต่างๆในการเดินเรือมีดังนี้
ในการเดินเรือจากเมืองท่าใดเมืองท่าหนึ่งไปยังเมืองท่าปลายทาง จำเป็นจะต้องมีการวางแผนการเดินเรือ เพื่อศึกษาและกำหนดเส้นทางในการเดินเรือ ความปลอดภัยในการเดินเรือทั้งในชีวิตของลูกเรือ และสินค้าบนเรือเป็นเรื่องที่สำคัญมาก ดังนั้นการทำ Passage Planning จึงต้องละเอียดรอบคอบ และมีความเข้าใจในการทำแผนการเดินเรือเป็นอย่างดี
พระจุฑาธุชราชฐาน
พระจุฑาธุชราชฐาน ตั้งอยู่ ณ เกาะสีชัง จังหวัดชลบุรี อดีตเคยเป็นพระราชวังฤดูร้อนในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว หลังจากเหตุการณ์วิกฤต ร.ศ.112 ก็สิ้นสุดการเป็นเขตพระราชฐาน และมีหน่วยงานราชการต่าง ๆ มาขอใช้พื้นที่ ปัจจุบัน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยขอใช้พื้นที่บางส่วนเพื่อเป็นสถานีวิจัยวิทยาศาสตร์ทางทะเลและศูนย์ฝึกนิสิต และทำหน้าที่ดูแลรักษาพระจุฑาธุชราชฐานไปในคราวเดียวกัน
ในปี พ.ศ. 2431 พระนางเจ้าเสาวภาผ่องศรี พระวรราชเทวีและสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้ามหาวชิราวุธ ทรงพระประชวร โดยได้รับคำแนะนำจากแพทย์หลวงให้ให้เสด็จมาประทับรักษาพระองค์ที่เกาะสีชัง จนพระอาการทุเลาลง นอกจากนี้ เกาะสีชังยังเป็นที่พักฟื้นของสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้าอัษฎางค์เดชาวุธอีกพระองค์
ต่อมา ในปี พ.ศ. 2432 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้สร้าง “อาคารอาไศรยสฐาน” ขึ้น 3 หลังพระราชทานนามว่า "เรือนวัฒนา" ตามพระนามสมเด็จพระนางเจ้าสว่างวัฒนา พระบรมราชเทวี "เรือนผ่องศรี" ตามพระนามของพระนางเจ้าเสาวภาผ่องศรี พระวรราชเทวี และ "เรือนอภิรมย์" ตามพระนามของพระอรรคชายาเธอ พระองค์เจ้าสายสวลีภิรมย์
ปี พ.ศ. 2435 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จแปรพระราชฐานมายังเกาะสีชัง ซึ่งในขณะนั้นพระนางเจ้าเสาวภาผ่องศรี พระวรราชเทวีทรงพระครรภ์ใกล้มีพระประสูติการ ดังนั้น รัชกาลที่ 5 จึงทรงสร้างพระราชฐานขึ้น และพระราชทานนามพระราชฐานนี้ว่า “พระจุฑาธุชราชฐาน” ตามพระนาม สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้าจุฑาธุชธราดิลก โดยการก่อสร้างพระราชฐานนั้นมี สมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้าภาณุรังสีสว่างวงษ์ กรมพระภาณุพันธุวงษ์วรเดช เป็นแม่กอง พระเจ้าน้องยาเธอ กรมหมื่นสรรพศาสตรศุภกิจ เป็นนายช่างผู้ออกแบบ โดยประกอบด้วย พระที่นั่ง 4 องค์ ได้แก่ พระที่นั่งโกสีย์วสุภัณฑ์ พระที่นั่งมันธาตุรัตนโรจน์ พระที่นั่งโชติรสประภาต์ พระที่นั่งเมขลามณี และ ตำหนัก 14 ตำหนัก ได้แก่ ตำหนักวาสุกรีก่องเก็จ ตำหนักเพ็ชรระยับ ตำหนักทับทิมสด ตำหนักมรกตสุทธิ์ ตำหนักบุษราคัม ตำหนักก่ำโกมิน ตำหนักนิลแสงสุก ตำหนักมุกดาพราย ตำหนักเพทายใส ตำหนักไพฑูรย์กลอก ตำหนักดอกตะแบกลออ ตำหนักโอปอล์จรูญ ตำหนักมูลการะเวก ตำหนักเอกฟองมุก ซึ่งพระราชทานนามให้สอดคล้องกันหมด
พ.ศ. 2436 เกิดวิกฤตการณ์ ร.ศ. 112 การก่อสร้างพระที่นั่งและตำหนักต่าง ๆ ก็ชะงักลง นอกจากนี้ พระองค์โปรดให้รื้อถอนพระที่นั่งและตำหนักบางส่วนไปสร้างไว้ที่อื่น เช่น พระที่นั่งมันธาตุรัตน์โรจน์ ซึ่งเป็นพระที่นั่งเครื่องไม้สักทอง 3 ชั้น โปรดให้เชิญมาสร้างขึ้นใหม่ใกล้พระที่นั่งอัมพรสถาน ในพระราชวังดุสิต เมื่อ พ.ศ. 2443 พระราชทานนามใหม่ว่า "พระที่นั่งวิมานเมฆ" หลังจากเหตุการณ์วิกฤตการณ์ ร.ศ. 112 พระจุฑาธุชราชฐานจึงมิได้เป็นพระราชวังในการเสด็จแปรพระราชฐานตั้งแต่นั้นมา
หลังจากนั้น พระจุฑาธุชราชฐานจึงใช้เป็นสถานที่ของหน่วยงานราชการหลายแห่ง ปัจจุบัน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยได้รับมอบสิทธิ์การใช้ที่ดินบางส่วนจากกรมธนารักษ์ เพื่อเป็นสถานีวิจัยวิทยาศาสตร์ทางทะเลและศูนย์ฝึกนิสิต และทำหน้าที่ดูแลรักษาพระจุฑาธุชราชฐานซึ่งเป็นโบราณสถานในเขตที่ดินดังกล่าวไปในคราวเดียวกัน
พระจุฑาธุชราชฐาน ยังเป็นพระราชวังหรือเขตพระราชฐานเพียงแห่งเดียวในประเทศไทยอีกด้วยที่มีที่ตั้งอยู่บนเกาะ
เมื่อ พ.ศ. 2545 จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยได้เริ่มทำหารปรับปรุงพระราชฐานขึ้นใหม่ เพื่อจัดแสดงเป็นพิพิธภัณฑ์ โบราณสถาน และสถานที่ท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์ โดยสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ได้เสด็จพระราชดำเนินเป็นองค์ประธานในพิธีเปิดเป็นพิพิธภัณฑ์พระจุฑาธุชราชฐานอย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2547 โดยในส่วนที่ได้ปรับปรุงและจัดแสดงเป็นพิพิธภัณฑ์ และโบราณสถาน ได้แก่
สาหร่ายไก
สาหร่ายไก เป็นสาหร่ายน้ำจืดสีเขียวสกุล "Cladophora" และ "Rhizocronium" ที่พบทางภาคเหนือของประเทศไทย โดยเฉพาะแถบ แม่น้ำน่าน ในอำเภอท่าวังผา จังหวัดน่าน และแม่น้ำโขง อำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย ซึ่งสาหร่ายชนิดนี้สามารถนำมารับประทานได้
มีหลายชื่อได้แก่ ไกเหนียวหรือไกค้าง, ไกเปื้อยหรือไกไหม,ไกต๊ะ,สาหร่ายไก,สาหร่ายไคร,ไกค่าว
เตา (ภาคเหนือ) นิยมนำมายำใส่ปลาทู มะเขือเปาะ
สาหร่ายไกมี 3 ชนิด คือ
สาหร่ายไกมักถูกนำมารับประทานแบบสด และยังสามารถนำมาปรุงเป็น ยำ ห่อนึ่ง โดยให้โปรตีนสูงกว่าการรับประทานเนื้อปลา มีวิตามินและเกลือแร่อยู่กว่า 18 ชนิด อีกทั้งมีสารต้านมะเร็ง และมีกากใยอาหารสูง
กลุ่มแม่บ้านเกษตรกรหนองบัว อำเภอท่าวังผา จังหวัดน่าน ได้นำมาแปรรูปผลิตอาหารแปรรูปจากสาหร่ายไกได้กว่า 14 ชนิด
แบ่งออกเป็นสปีชีส์ต่าง ๆ ได้ดังนี้
ริโยะ โมริ
ริโยะ โมริ () นางงามจักรวาลชาวญี่ปุ่น ประจำปี พ.ศ. 2550 เป็นนางงามจักรวาลคนที่ 2 ของประเทศญี่ปุ่น ต่อจากอากิโกะ โคจิมะ ที่เคยได้ตำแหน่งเมื่อปี พ.ศ. 2502
ริโยะ โมริ เกิดเมื่อ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2529 เป็นชาวเมืองชิซูโอกะ ลูกสาวของเจ้าของโรงเรียนสอนเต้นรำ และตัวเธอเองเรียนเต้นบัลเลต์มาตั้งแต่ 4 ขวบ และประกอบอาชีพเป็นครูสอน ริโยะ โมริ เข้าประกวดนางงามจักรวาล ครั้งที่ 56 ที่จัดขึ้น ณ หอประชุมในเม็กซิโกซิตี ประเทศเม็กซิโกมีสาวงามนานาชาติเข้าร่วม 77 ประเทศ
จุลพยาธิวิทยา
จุลพยาธิวิทยา () มาจากรากศัพท์ภาษากรีกว่า "Histos" แปลว่า เนื้อเยื่อ และ "pathos" แปลว่า ความเจ็บป่วย จุลพยาธิวิทยาจึงหมายถึงการตรวจเนื้อเยื่อด้วยกล้องจุลทรรศน์เพื่อที่จะศึกษาพยาธิสภาพของโรค โดยเฉพาะอย่างยิ่งในทางเวชศาสตร์คลินิก (clinical medicine) จุลพยาธิวิทยาหมายถึงการตรวจโดยการตัดเนื้อออกตรวจ (biopsy) หรือชิ้นเนื้อที่ได้จากการผ่าตัดโดยพยาธิแพทย์หรือนักพยาธิวิทยา หลังจากชิ้นเนื้อตัวอย่างได้ผ่านกระบวนการเตรียม การตัดชิ้นเนื้อสำหรับตรวจด้วยกล้องจุลทรรศน์ และวางชิ้นเนื้อลงบนแผ่นสไลด์แล้ว วิชานี้เป็นเครื่องมือที่สำคัญที่ใช้ในวิชาพยาธิกายวิภาคศาสตร์ (anatomical pathology) ในการวินิจฉัยมะเร็งและโรคอื่นๆ
พระยาวิจารณจักรกิจ (บุญรอด สวาทะสุข)
พลเรือตรี พระยาวิจารณ์จักรกิจ หรือนามเดิม บุญรอด สวาทะสุข เป็นต้นสกุล "สวาทะสุข" ได้รับพระราชทานนามสกุลจากพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พุทธศักราช 2457 ประกาศครั้งที่ 23 ก่อนได้รับพระราชทานนามสกุลสวาทะสุข เดิมสกุลทองเอม มีพี่น้องรวม 8 คน เคยดำรงตำแหน่งทางการเมืองในคณะรัฐมนตรีคณะที่ 6 และ คณะรัฐมนตรีคณะที่ 7 ในสมัยของพระยาพหลพลพยุหเสนา และยังดำรงตำแหน่งเป็นผู้รักษาราชการตำแหน่งผู้บัญชาการทหารเรือ 
(2 พฤษภาคม 2477 - 9 พฤษภาคม 2481) และผู้บัญชาการทหารเรือ (10 พฤษภาคม 2481 - 23 ตุลาคม 2481) โดยเมื่อขณะที่ศึกษาอยู่ ณ โรงเรียนนายเรือในช่วงเดือนตุลาคม ร.ศ. 124 (พ.ศ. 2448) กรมทหารเรือได้สั่งให้กรมยุทธศึกษาทหารเรือคัดเลือกนักเรียนนายเรือ 7 นาย เพื่อจะส่งไปศึกษาวิชาการทหารเรือ ณ ประเทศญี่ปุ่น ซึ่ง นายบุญรอด (ต่อมาเป็นพลเรือตรี พระยาวิจารณ์จักรกิจ) เป็น 1ใน7 นักเรียนนายเรือที่ได้รับคัดเลือกในสมัยนั้นด้วย พลเรือตรี พระยาวิจารณ์จักรกิจ เป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งโรงเรียนอาชีพช่างกล หรือสถาบันเทคโนโลยีปทุมวันในปัจจุบัน
รายชื่อตัวละครในโบเคนเจอร์
"ดูบทความหลักที่โบเคนเจอร์"
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ จัดตั้งและเปิดการเรียนการสอนเมื่อ พ.ศ.2510 เป็นคณะวิศวกรรมศาสตร์ในประเทศไทยที่เก่าแก่เป็นอันดับที่ 7 ปัจจุบันแบ่งออกเป็น 7 ภาควิชา
คณะวิศวกรรมศาสตร์ เป็นคณะแรกของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ และเป็นคณะวิชาที่เก่าแก่ที่สุดในภาคใต้ ได้รับการจัดตั้งขึ้นพร้อมกับมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ใน พ. ศ. 2510 ซึ่งในขณะนั้นใช้ชื่อ มหาวิทยาลัยภาคใต้ และเริ่มรับนักศึกษาในปีนั้นจำนวน 50 คนแต่ในขณะนั้นสถานที่ศึกษา ที่อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา ยังสร้างไม่เสร็จ จึงต้องฝากนักศึกษาในขณะนั้นไปเรียนที่ คณะวิทยาศาสตร์การแพทย์ มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ไปก่อน การเรียนการสอนในช่วงนั้นเป็นไปด้วยความยากลำบากมาก
การดำเนินการในระยะแรก ในช่วงแรกปี พ. ศ. 2511-2513 ประสบกับปัญหาขาดแคลนบุคลากร เครื่องมืออุปกรณ์ และสถานที่ด้านการเรียนการสอนบางวิชาอย่างมาก เช่น ในหมวดวิชาช่างเบื้องต้น ต้องฝากนักศึกษาไปเรียนที่ โรงเรียนช่างฝีมือทหาร ส่วนวิชาพื้นฐานทางวิทยาศาสตร์ ใช้คณาจารย์จากคณะวิทยาศาสตร์การแพทย์ มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ ร่วมกับคณาจารย์จากโรงเรียนอาชีวศึกษาและวิทยาลัยเทคนิค สังกัดกระทรวงศึกษาธิการ และนักเรียนทุน “โคลัมโบ” ที่มีทุนผูกพันกับมหาวิทยาลัยเป็นส่วนใหญ่ มาช่วยสอน ในระหว่างนั้นได้รีบเร่งก่อสร้างที่ทำการถาวร ของคณะฯ ที่อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา และได้สั่งซื้อเครื่องมืออุปกรณ์ประกอบการเรียนการสอนไปพร้อมๆ กัน
ในปี พ. ศ. 2514 การก่อสร้างอาคารของคณะฯ เสร็จสิ้น พร้อมกับได้มีการติดตั้งเครื่องมืออุปกรณ์การศึกษาไว้บ้างแล้ว จึงได้ย้ายนักศึกษารวมประมาณ 200 คนยกเว้นนักศึกษาในชั้นปี่ที่ 1 มาเรียนที่คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่ ซึ่งตั้งอยู่บริเวณ เชิงเขาคอหงส์ ต. คอหงส์ อ. หาดใหญ่ จ. สงขลา ส่วนนักศึกษาชั้นปีที่ 1 ยังคงให้เรียนอยู่ที่สำนักงานชั่วคราวที่กรุงเทพฯ ต่อไปอีกหนึ่งปีการศึกษา และในปี พ.ศ. 2515 จึงย้ายนักศึกษาทั้งหมดมาที่คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่ ดังนั้นในปี พ.ศ. 2514 นี้เองที่คณะฯ ได้ผลิตบัณฑิตซึ่งสำเร็จการศึกษาเป็นรุ่นแรกจำนวน 13 คน
หมายเหตุ คำนำหน้านามของผู้ดำรงตำแหน่งคณบดี และผู้รักษาการแทนคณบดี เป็นคำนำหน้านามตามตำแหน่งทางวิชาการในขณะนั้น สร้างขึ้นเมื่อ 22 มีนาคม 2556 (1_P)
ปัจจุบันคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ เปิดทำการเรียนการสอนในหลักสูตร ดังต่อไปนี้
ศรชัย เมฆวิเชียร
ศรชัย เมฆวิเชียร (11 มีนาคม พ.ศ. 2496 - ) เป็นนักร้องลูกทุ่งชายเสียงดี และมีหน้าตาที่ดีเข้ามาเสริมความโด่งดัง รวมทั้งมีผลงานเพลงเป็นที่นิยมและรู้จักของแฟนเพลงมากมาย เขาเป็นศิษย์เอกอีกคนของครูฉลอง ภู่สว่าง และโด่งดังอย่างมากจากเพลง “ อ้อนจันทร์ และ “พายงัด “
ศรชัย เมฆวิเชียร ผู้มีใบหน้าละม้ายคล้ายคลึง ยอดชาย เมฆสุวรรณ ยอดพระเอกดังแห่งยุคอีกคน มีชื่อจริงว่า ยง ปราบไชยโจร เป็นชาว อ.จักราช จ.นครราชสีมา เข้าสู่วงการเพลงลูกทุ่งไทยเหมือนกับนักร้องอีกหลายคนในยุคนั้น คือการตระเวนประกวดตามเวทีประกวดต่างๆจนเป็นที่รู้จักของวงการประกวดทั่วภาคอีสาน รวมทั้งเคยได้ร้องเพลงของศรคีรี ศรีประจวบ ที่โทรทัศน์ช่อง 5 ขอนแก่น จนไม่มีเวทีในภูมิภาคให้ขึ้นประกวดมากนัก
ต่อเมื่อมีคนชวนไปขึ้นร้องเพลงในงานวันเกษียณอายุพ่อของ อ.พรศักดิ์ จันทร์สีสุข ซึ่งรู้จักกับ สุเทพ วงศ์กำแหง นักร้องลูกกรุงชื่อดัง จึงออกปากฝากฝังให้สุเทพ วงศ์กำแหง ดูช่องทางการเป็นนักร้องให้ แต่สุเทพ วงศ์กำแหง ซึ่งอยู่ในวงการลูกกรุง ไม่กว้างขวางในวงการลูกทุ่ง จึงไม่สามารถช่วยอะไรได้มากนัก ศรชัย เมฆวิเชียรจึงต้องเดินหน้าการประกวดร้องเพลงต่อไป
ต่อมา ศรชัย เมฆวิเชียรมีโอกาสมาประกวดร้องเพลงที่เสียงสามยอด หลังวัดลาดพร้าว งานนี้เขาได้ที่ 2 เพราะร้องคร่อมจังหวะ อันเป็นจุดอ่อนสำคัญในการร้องเพลงของเขา จากนั้นศรชัยก็มาศึกษาเรื่องดนตรีกับครูฉลอง การะเกด และแดน สนธยา ที่ทำวง“ พัทยานายก “ พร้อมกับทำงานในอู่ซ่อมรถ
การทำงานที่อู่ซ่อมรถ ทำให้ศรชัย เมฆวิเชียร ได้เจอกับครูฉลอง ภู่สว่าง ครูเพลงชื่อดังแห่งยุคโดยบังเอิญ เนื่องจากรถของครูเกิดมาเสียแถวนั้นระหว่างที่จะไปแสดงดนตรีที่ต่างจังหวัด เพื่อนรุ่นพี่ที่แผนกช่างเครื่องยนต์ของอู่เห็นว่าข้างรถเขียนว่า “วงดนตรีฉลอง ภู่สว่าง ก็เลยมาตามและพาไปฝาก แต่ครูก็ไม่รับโดยบอกกับศรชัย เมฆวิเชียรว่า “มีงานทำอย่างนี้ดีแล้ว ไม่เสี่ยง” อีก 3 วันต่อมา ครูฉลอง ภู่สว่าง มารับรถที่อู่ เพื่อนของศรชัย เมฆวิเชียร ก็พาไปฝากอีกครั้ง คราวนี้ ครูฉลอง ภู่สว่าง ลองให้ร้องเพลง “คิดถึงพี่ไหม “ ของศรคีรี ศรีประจวบให้ฟัง หลังร้องจบครูก็ตกลงใจที่จะไม่รับ แต่ภรรยาของครู ที่ตามมาด้วยเกิดติดใจน้ำเสียง และเลยให้ครูรับเขาไว้
เมื่อมาอยู่กับครูฉลอง ภู่สว่าง ที่ช่วยแก้ไขปัญหาการร้องคร่อมจังหวะให้เขาได้แล้ว ครูก็แต่งเพลงให้เขา ครูฉลอง ภู่สว่างนั้นถนัดในแนวเพลงต่อว่าผู้หญิง แต่เห็นว่า ศรชัย เมฆวิเชียรมีหน้าตาหล่อเหลา ไม่เหมาะกับเพลงต่อว่าผู้หญิง ก็เลยแต่งเพลงแนวหวานให้ ก็เลยมอบเพลง “จูบไม่หวาน” ที่แต่เดิมกะจะแต่งให้ ชินกร ไกรลาศ ส่วนเพลงสร้างชื่อของเขานั้น ได้แก่เพลง “ลำดวนลืมดง” และเพลง ” ทหารเกณฑ์ผลัด 2 “ ก่อนจะมาดังอย่างสุดๆกับ “อ้อนจันทร์” และ”พายงัด “
สำหรับชื่อ ศรชัย เมฆวิเชียร นั้น หลวงพ่อสุด วัดกาหลง และหลวงพ่อวัดช่องลมเป็นคนตั้งให้ โดยเลียนแบบมาจากชื่อ ยอดชาย เมฆสุวรรณ ศรชัย เมฆวิเชียร ในวัย 54 ปี (2550) พักอยู่หลังวัดลาดพร้าว และยังคงรับงานร้องเพลงอยู่เหมือนเดิม โดยมีโรคไตเป็นโรคประจำตัว
ถั่งโถมโหมแรงไฟ
ถั่งโถมโหมแรงไฟ เป็นบทเพลงปฏิวัติที่เขียนและขับร้องโดย วงดนตรีคาราวาน ซึ่งเขียนขึ้นเมื่อสมาชิกของวงทุกคนเดินทางเข้าป่า หลังเหตุการณ์ 6 ตุลา เพื่อเข้าร่วมการต่อสู้กับพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย เนื่องจากความกดดันทางการเมืองยุคนั้น คำร้องโดย สุรชัย จันทิมาธร ทำนองโดย สุรชัย จันทิมาธร และทองกราน ทานา
ประวัติของเพลงนี้ตามที่กล่าวในเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของวงคาราวานระบุว่า เมื่อสมาชิกของวงทุกคนเดินทางเข้าป่าที่จังหวัดเลย หลังเหตุการณ์ 6 ตุลาแล้ว ทุกคนก็ได้เข้ารับการอบรมทฤษฎีปฏิวัติจากพรรค จากนั้นไม่กี่วันต่อมาก็เดินทางเข้าสู่เขตจรยุทธ์ภูซาง ที่จังหวัดอุดรธานี
ในคืนหนึ่ง ทองกรานได้จินตนาการถึงภาพยนตร์เรื่องหนึ่งเกี่ยวกับจอมพลโจซิป โบรซ ติโต อดีตประธานาธิบดีประเทศยูโกสลาเวีย จึงเกิดแรงบันดาลใจฮัมทำนองเพลงลายอิสระขึ้นมา เมื่อสุรชัยได้ยินจึงคุยกันว่าน่าจะทำเป็นเพลงได้ โดยสุรชัยได้นำเอาทฤษฎีปฏิวัติมาเขียนเป็นเนื้อหาในเพลง
จากนั้นวงคาราวานได้ใช้ซอกภูในเขตจรยุทธ์ภูซางเป็นห้องบันทึกเสียง เพื่ออัดเพลงถั่งโถมโหมแรงไฟ โดยร้องขอเครื่องมือบันทึกเสียงจากจัดตั้งของพรรค การบันทึกเสียงเป็นไปอย่างยากลำบาก เนื่องจากความยากในการเล่นทำนองเพลงถั่งโถมโหมแรงไฟที่ช้าในตอนแรก และจะค่อยๆ เร็วขึ้นในท่อนท้ายๆ นักดนตรีและนักร้องทุกคนจึงต้องเล่นเพลงพร้อมกัน นอกจากนี้การอัดเสียงยังต้องการความเงียบที่สุดเพื่อไม่ให้มีเสียงรบกวนในเพลงด้วย มิฉะนั้นก็ต้องเริ่มอัดเสียงใหม่ทั้งหมด
ระหว่างการอัดเสียง ได้มีเสียงปืนดังขึ้น 1 นัด ซึ่งเป็นเสียงปืนของสหายนักรบที่ออกไปล่าสัตว์หาอาหาร เสียงปืนที่ดังขึ้นในเวลานั้นดังตรงช่วงจบเนื้อร้องที่ว่า "มือจะกำปืนกล้าประกาศชัย" พอดี ทุกคนที่อัดเสียงในเวลานั้นเห็นตรงกันว่าเสียงปืนเข้ากันได้พอดีกับจังหวะของเพลง จึงเล่นเพลงต่อจนจบด้วยอารมณ์ฮึกเหิมและไม่มีการอัดเสียงใหม่อีก
เพลงนี้เมื่อเผยแพร่ในหมู่พลพรรคของ พคท. โดยทางสถานีวิทยุเสียงประชาชนแห่งประเทศไทย (สปท.) ก็ได้รับความนิยมมาก ภายหลังเมื่อวงคาราวานออกจากป่า เพลงนี้ก็ยังเป็นเพลงที่ถูกขอให้เล่นมากที่สุดเพลงหนึ่งของวงคาราวานในปัจจุบัน
ภูษิต ไล้ทอง
ภูษิต ไล้ทอง (ชื่อเล่น แต๋ง; 17 กันยายน พ.ศ. 2503 - ) เป็นชาวจังหวัดสิงห์บุรี จบการศึกษาจากคณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เอกดนตรี ได้รับการฝึกฝนด้านทฤษฎีเบื้องต้นทางดนตรีจาก อ.ธนิสร์ ศรีกลิ่นดี สมาชิกวงคาราบาว เข้ามาเป็นสมาชิกของวงดนตรีเฉลียงในยุคที่สองผ่านการเชิญชวนของประภาส ชลศรานนท์ นิติพงษ์ ห่อนาค และวัชระ ปานเอี่ยม เนื่องจากเคยร่วมงานกันเมื่อครั้งยังเป็นนิสิตจุฬาฯ เป็นนักดนตรีและโปรดิวเซอร์ค่ายคีตา เรคคอร์ดส์ และปัจจุบันเป็นผู้บริหารบริษัททีวีธันเดอร์
ฉัตรชัย ดุริยประณีต
ฉัตรชัย ดุริยประณีต (; 8 ธันวาคม พ.ศ. 2505 - ) เป็นนักดนตรี และนักแต่งเพลงอิสระสมาชิกวงเฉลียง เป็นชาวกรุงเทพฯ จบการศึกษาระดับประถมศึกษาที่โรงเรียนประสาทวิทยา มัธยมที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา จบการศึกษาปริญญาตรีจาก คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ หลังจากจบการศึกษานกทำงานที่ธนาคารไทยพาณิชย์ และแต่งเพลงเก็บไว้ โดยแต่งกลางธนาคาร ต่อมา ประภาส ชลศรานนท์ หนึ่งในผู้ก่อตั้ง บริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) ชักชวนให้ฉัตรชัยเข้าวงการหลังจากได้ฟังตัวอย่างเพลง "ตัวสำรอง" และ "อีกนาน" ที่ฉัตรชัยแต่งขึ้น ทำให้ได้ทำงานในทีมแต่งเพลงของบริษัท คีตา และได้เข้ามาเป็นสมาชิกอีกคนหนึ่งของเฉลียงหลังจากดี้ - นิติพงษ์ ห่อนาค และ ศุ บุญเลี้ยง ยุติบทบาทกับเฉลียงลง ฉัตรชัยขึ้นเวทีกับเฉลียงครั้งแรกในฟรีคอนเสิร์ตที่ เซ็นทรัลลาดพร้าว และมีผลงานอัลบั้มกับเฉลียงทั้งหมดสองชุดคือ "แบ-กบาล" และ "ตะไคร่น้ำสุดขอบฟ้า"
กลุ่มภาษาบอร์เนียว-ฟิลิปปินส์
กลุ่มภาษาบอร์เนียว-ฟิลิปปินส์ () หรือกลุ่มภาษาเอสเปโรนีเซีย หรือกลุ่มภาษามาลาโย-โพลีเนเซียตะวันตกนอก เป็นภาษาตระกูลออสโตรนีเซียนที่รวมภาษาของฟิลิปปินส์ เกาะบอร์เนียว คาบสมุทรทางเหนือของเกาะซูลาเวซี และเกาะมาดากัสการ์ (Wouk and Ross 2002) ภายในกลุ่มมาลาโย-โพลีเนเซียตะวันตกแบ่งได้เป็นสองกลุ่มคือกลุ่มนอก (บอร์เนียว-ฟิลิปปินส์) และกลุ่มใน (ซุนดา-ซูลาเวซี) การแบ่งแบบนี้ถือเป็นการแบ่งตามภูมิศาสตร์
ภาษาในกลุ่มนี้มีจำนวนมาก แบ่งเป็นกลุ่มเล็ก ๆ มากมาย แต่ความสัมพันธ์ระหว่างกันยังไม่แน่นอน
ภาษาเขมรถิ่นไทย
ภาษาเขมรถิ่นไทย บ้างเรียก ภาษาเขมรเหนือ หรือ ภาษาเขมรสุรินทร์ เป็นภาษาย่อยของภาษาเขมร พูดโดยชาวไทยเชื้อสายเขมรในประเทศไทยที่อยู่ในจังหวัดสุรินทร์ บุรีรัมย์ นครราชสีมา ศรีสะเกษ อุบลราชธานี มหาสารคาม และร้อยเอ็ด รวมทั้งที่อพยพไปสู่ประเทศกัมพูชา โดยจังหวัดสุรินทร์มีผู้พูดภาษาเขมรถิ่นไทยมากที่สุด คิดเป็นร้อยละ60ของประชากรทั้งหมดในจังหวัด หรือประมาณ8แสนคน
ภาษาเขมรถิ่นไทยต่างจากภาษาเขมรสำเนียงพนมเปญซึ่งเป็นสำเนียงมาตรฐาน ในด้านจำนวนและความต่างของหน่วยเสียงสระ การใช้พยัญชนะ รากศัพท์ และไวยากรณ์ ทำให้แยกสำเนียงเขมรถิ่นไทยออกจากสำเนียงอื่น ๆ ได้ง่าย ผู้พูดภาษาเขมรถิ่นไทยจะเข้าใจภาษาเขมรทุกสำเนียง แต่ผู้พูดสำเนียงพนมเปญจะมีปัญหาในการทำความเข้าใจภาษาเขมรถิ่นไทย ทำให้นักภาษาศาสตร์บางคนแยกภาษาเขมรถิ่นไทยออกเป็นภาษาใหม่ต่างหากจากภาษาเขมร โดยถือเป็นภาษาใกล้เคียงกัน หน่วยเสียงสระประสมภาษาเขมรถิ่นไทยมี 6 หน่วยเสียง ได้แก่ , , , , และ โดยหน่วยเสียง จะปรากฏเฉพาะในคำยืมภาษาไทย เช่น 'รองเท้า'
ลำดับคำในภาษาเขมรถิ่นไทยมักจะเป็น ประธาน-กริยา-กรรม ประกอบด้วยคำเดี่ยวเป็นหลัก แต่อาจจะมีสลับกันบ้าง เป็น ประธาน-กรรม-กริยา, กรรม-กริยา 
เสียงพยัญชนะท้าย (ตัวสะกด) มีเสียงบางเสียงที่ออกเสียงแตกต่างจากภาษาไทย เป็นเสียงที่ออกนาสิก เพิ่มจากปกติอีก 3 ตัว คือ จ, ญ, ฮ เช่น ตูจ /เล็ก/, เป็ญ /เต็ม/ , จัฮ /แก่/
ตัว ร เมื่อเป็นตัวสะกด ต้องออกเสียงรัวลิ้นด้วย เช่น การ, ตัว ล เมื่อเป็นตัวสะกด ต้องออกเสียงกระดกลิ้น คลายตัว L ในภาษาอังกฤษ เช่น กบาล (หัว),
นักภาษาศาสตร์ได้คิดค้นระบบการเขียนภาษาเขมรถิ่นไทยด้วยตัวอักษรไทยหลายระบบ โดยมีทั้งระบบของมหาวิทยาลัยมหิดล มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ท้ายที่สุดมีระบบราชบัณฑิตยสภา ซึ่งดัดแปลงจากระบบก่อน ๆ เป็นมาตรฐานโดยปริยาย
เสียงที่ใช้พูดกันในภาษาเขมรถิ่นไทย ไม่มีเสียงที่ใช้อักษรสูง จึงเลือกใช้พยัญชนะไทยที่เป็น อักษรกลาง และอักษรต่ำเท่านั้นที่ใช้ในการเขียน 
เสียงพยัญชนะในภาษาเขมรเหนือใช้อักษรไทยเขียนดังตารางต่อไปนี้
ฟาโรห์เปปิที่ 2 เนเฟอร์กาเร
ฟาโรห์เปปิที่ 2 เนเฟอร์กาเร เป็นฟาโรห์ในราชวงศ์ที่ 6 แห่งอาณาจักรอียิปต์โบราณ ครองราชย์ตั้งแต่ 1735 ปีก่อนพุทธกาล ถึง 1641 ปีก่อนพุทธกาล ครองราชย์อยู่ 94 ปี พระองค์เป็นโอรสของฟาโรห์เปปิที่ 1 และพระราชินีแอนเคเซนเปปิที่ 2 และนับเป็นฟาโรห์ที่ครองราชย์ยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์โลก
ภาษาชาบากาโน
ภาษาชาบากาโน เป็นชื่อของภาษาสเปนลูกผสมในฟิลิปปินส์ คำว่า chabacano ซึ่งเป็นที่มาของชื่อชาบากาโน (Chavacano) เป็นภาษาสเปน หมายถึง รสชาติแย่ สามัญ หรือหยาบ
ผู้พูดภาษาชาบากาโนส่วนใหญ่อยู่ในเมืองซัมโบวังกาซิตี จังหวัดซัมโบวังกา บาซีลัน จาไวต์ และบางบริเวณในดาเวาและโจตาบาโต มีผู้พูด 607,200 คนเมื่อ พ.ศ. 2543 มีผู้พูดภาษานี้ในเซ็มปอร์นา รัฐซาบะฮ์ มาเลเซีย ทางเหนือของเกาะบอร์เนียว ซึ่งเคยเป็นอาณานิคมของสเปนมาก่อน ชนกลุ่มน้อยชาวมุสลิมในซัมโบวังกา เช่นชาวเตาซุก ชาวซามัลส์ และชาวยากันส์ในบาซีลัน พูดภาษานี้ได้ด้วย ในจังหวัดใกล้เคียงคือ ซูลูและตาวี-ตาวี มีมุสลิมที่พูดภาษาชาบากาโน 
ภาษาชาบากาโนมีหลายสำเนียง สำเนียงที่ใช้ภาษาตากาล็อกเป็นภาษาเริ่มต้นมีสามสำเนียงคือ สำเนียงกาบิเต สำเนียงเตอร์นาตี และสำเนียงเอร์มิตา (สูญแล้ว) สำเนียงอื่น ๆ มีภาษาเซบัวโนเป็นสำเนียงเริ่มต้น สำเนียงซัมโบวังกามีผู้พูดมากที่สุด และเป็นภาษาหลักของเมืองซัมโบวังกา คำศัพท์ส่วนใหญ่มาจากภาษาสเปน แต่ไวยากรณ์ยึดตามภาษาในฟิลิปปินส์เช่นภาษาตากาล็อกและภาษาเซบัวโน ยังใช้ในการศึกษา สื่อตีพิมพ์ โทรทัศน์ และวิทยุ
เมื่อ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2178 ซัมโบวังกาเป็นอาณานิคมของสเปนอย่างสมบูรณ์ การจู่โจมของสุลต่านแห่งมินดาเนาและการตัดสินใจเผยแพร่ศาสนาคริสต์ลงไปทางใต้ของฟิลิปปินส์ทำให้ทางกองทัพตัดสินใจนำเข้าแรงงานจากลูซอนและวิซายา ทำให้บริเวณนั้น ประกอบไปด้วยกลุ่มคนที่หลากหลายคือ คือทหารจากสเปนและเม็กซิโก ประชาชนจากเซบูและอีโลอีโล และคนหลายเผ่าพันธุ์ในซัมโบวังกา ความแตกต่างทางด้านสำเนียงและวัฒนธรรม ทำให้คนแต่ละกลุ่มยากที่จะสื่อสารกัน ภาษาที่ใช้เป็นทางการคือภาษาสเปนแต่คนส่วนใหญ่ไม่ได้เรียนภาษาสเปน แต่จำเป็นต้องใช้ในการสื่อสาร จึงเกิดภาษาผสมและกลายเป็นภาษาลูกผสมไปอย่างสมบูรณ์ และกลายเป็นภาษากลางในซัมโบวังกาในปัจจุบัน
ชาวเมร์ดิกาสเป็นชนเผ่าในเตอร์นาตีในหมู่เกาะโมลุกกะที่มีอาณานิคมขนาดเล็กของสเปน เตอร์นาตีเคยเป็นอาณานิคมของโปรตุเกสมาก่อนที่สเปนจะเข้ามาปกครอง ใน พ.ศ. 2117 อาสาสมัครชาวเมร์ดิกาสได้ไปสู่กาวิเตเพื่อสนับสนุนสเปน ต่อต้านโจรสลัดชาวจีนที่เรียกลิมาฮอง ชาวเมร์ดิกาสเข้าไปตั้งรกรากในบริเวณบาร์ราเด มารากอนดอนซึ่งอยู่ใกล้ปากแม่น้ำมารากอนดอน ปัจจุบัน บริเวณนี้เรียกเตอร์นาตี และชุมชนของชาวเมร์ดิกาสยังใช้ภาษาสเปนลูกผสมที่ได้รับอิทธิพลจากภาษาโปรตุเกสซึ่งเรียกว่าสำเนียงเตร์นาเตญโญ
คำสรรพนามภาษาชาบากาโนมีพื้นฐานมาจากภาษาตากาล็อก ภาษาเซบัวโน และภาษาสเปน เฉพาะสำเนียงซัมโบวังกาเท่านั้นที่แยกระหว่างสรรพนามบุรุษที่หนึ่งพหูพจน์รวม (kita) กับไม่รวมผู้ฟัง (kame) ยกเว้นในรูปเป็นทางการที่ใช้ nosotros ทั้งสองกรณี ต่อไปนี้เป็นตารางแสดงสรรพนามแทนบุคคลในภาษาชาบากาโนสำเนียงต่าง ๆ
ภาษาจาราย
ภาษาจารายเป็นภาษากลุ่มมาลาโย-โพลีเนเซีย พูดโดยชาวจารายในเวียดนามและกัมพูชา มีผู้พูดราว 332,557 คน ซึ่งเป็นชนกลุ่มน้อยกลุ่มใหญ่ในเวียดนาม อยู่ในกลุ่มย่อยจาม ใกล้เคียงกับภาษาจามที่ใช้พูดในเวียดนามตอนกลาง มีผู้พูดภาษานี้บางส่วนอยู่ในสหรัฐ ซึ่งอพยพไปเมื่อครั้งสงครามเวียดนาม
คำในภาษากลุ่มจามรวมทั้งภาษาจารายมักเป็นคำสองพยางค์และลงเสียงหนักที่พยางค์หลังซึ่งเป็นอิทธิพลจากภาษากลุ่มมอญ-เขมรที่อยู่ใกล้เคียง ภาษาจารายยังได้อิทธิพลจากภาษากลุ่มมอญ-เขมรในด้านที่ไม่มีการจำแนกเสียงสระของพยางค์แรก คำสามพยางค์ทั้งหมดเป็นคำยืม ลักษณะทั่วไปของคำในภาษาจารายเป็น (C)(V)-C(L)V(V)(C) โดย "L" แสดงพยัญชนะเสียงเหลว ("l", "r", "w" "y"). เสียงสระที่พยางค์แรกมักเป็นเสียง "ə" แม้ว่าเสียงพยัญชนะตัวแรกเป็นเสียง /อ/ เสียงสระของพยางค์ที่เน้นมักเป็นสระประสม
อักษรรูน
อักษรรูน หรือ อักษรรูนิก ในภาษาพื้นเมืองเรียกฟูทาร์ก ซึ่งหมายถึงตัวอักษร ข้อความ หรือจารึก ในภาษาเยอรมันเก่าหมายถึง ประหลาดหรือความลับ อักษรนี้มีความเกี่ยวข้องกับเวทมนตร์ ทฤษฎีเกี่ยวกับจุดกำเนิดของอักษรรูน ได้แก่ อักษรนี้ถูกออกแบบโดยอิสระ ไม่ขึ้นกับอักษรอื่น การเขียนเริ่มขึ้นในยุโรปใต้และถูกนำไปทางเหนือโดยเผ่าเยอรมัน เป็นแบบให้อักษรละตินและอักษรอีทรัสคัน
จารึกอักษรรูนที่เก่าที่สุดพบราว พ.ศ. 643 แต่จารึกส่วนใหญ่อยู่ในราว พ.ศ. 1600 พบทั้งยุโรปตั้งแต่แหลมบอลข่าน เยอรมัน สแกนดิเนเวีย ไปจนถึงอังกฤษ ทิศทางการเขียนช่วงแรกผันแปรมาก โดยมากอยู่ในแนวซ้ายไปขวา ไม่มีการแบ่งช่องว่างระหว่างคำมากนัก โดยอาจมีการใช้จุดหนึ่งจุดหรือมากว่า(►มากกว่า) จารึกที่พบมีทั้งจารึกบนผาสูง หินขนาดใหญ่ สิ่งก่อสร้าง จารึกทางศาสนาและเวทมนตร์ จารึกเกี่ยวกับการค้าและการเมือง จดหมายส่วนบุคคล ข้อความสั้นๆและจารึกในงานศิลปะ
อักษรรูนมีหลายรุปแบบดังต่อไปนี้
หลังพุทธศตวรรษที่ 23 การใช้อักษรรูนลดน้อยลง เมื่อศาสนาคริสต์แพร่หลายเข้ามา อักษรรูนถูกโยงเข้ากับเวทมนตร์คาถาซึ่งต้องถูกกำจัด ในปัจจุบันมีการฟื้นฟูการใช้อักษรรูนอีกครั้งแต่ใช้ในการพยากรณ์.
อักษรรูนถือเป็นอักษรศักดิ์สิทธิ์ของกลุ่มชนชาติที่ใช้ภาษากลุ่มเยอรมัน มีการนำชื่อเทพเจ้าต่างๆ มารวมเข้ากับชื่ออักษร ต่อมาได้แพร่หลายเข้าไปในสแกนดิเนเวีย มีการสลักอักษรรูนไว้ในเหรียญกษาปต์ โลงศพ หรือใช้ประดับตกแต่งสถานที่ ในยุคนาซีมีการฟื้นฟูการใช้อักษรรูนอีกครั้ง แต่เมื่อนาซีหมดอำนาจก็เสื่อมความนิยมไป จนปัจจุบันการทำนายด้วยอักษรรูนเป็นที่นิยมและนำกลับมาศึกษากันอีกครั้ง มีการกำหนดวิธีทำนายมากมาย เช่น การโยนกิ่งไม้เพื่อให้เกิดเป็นรูปอักษรรูนหรือสุ่มหยิบก้อนหินที่สลักรูปอักษรรูนไว้
ทรงตันจอห์นสัน
ในทางเรขาคณิต ทรงตันจอห์นสัน หมายถึงทรงหลายหน้าที่เป็นทรงนูน และแต่ละหน้าเป็นรูปหลายเหลี่ยมด้านเท่า ที่ไม่ใช่ทรงตันเพลโต ทรงตันอาร์คิมิดีส ปริซึม และแอนติปริซึม ทรงตันจอห์นสันได้ตั้งชื่อตาม นอร์แมน จอห์นสัน นักคณิตศาสตร์ชาวอเมริกัน
ในปี พ.ศ. 2509 นอร์แมน จอห์นสัน ได้ค้นพบรูปทรงดังกล่าวจำนวน 92 รูป และได้ตั้งชื่อและให้หมายเลขรูปทรงต่างๆเหล่านั้น และเขาได้ตั้งข้อคาดเดาว่า รูปทรงจอห์นสันมีเพียง 92 รูปเท่านั้น ต่อมา ในปี พ.ศ. 2512 วิกเตอร์ ซาลแกลเลอร์ ได้พิสูจน์ข้อคาดเดาของจอห์นสันได้สำเร็จ
ท่าอากาศยานลอนดอนลูตัน
ท่าอากาศยานลอนดอนลูตัน () ตั้งอยู่ที่เมืองลูตัน ในเบดฟอร์ดเชอร์ ประเทศอังกฤษ รองรับการจราจรทางอากาศยานของกรุงลอนดอน
บีเอซิตีฟลายเออร์
บีเอ ซิตีฟลายเออร์ () เป็นสายการบินลูกของบริติช แอร์เวย์ ให้บริการเที่ยวบินภายในประเทศ และภาคพื้นทวีปยุโรป โดยมีท่าอากาศยานลอนดอนซิตีเป็นท่าอากาศยานหลัก
บีเอ ซิตีฟลายเออร์ มีเครื่องบินประจำการอยู่ ณ มีนาคม พ.ศ. 2550 คือ
ไบคิวโพลาสามเหลี่ยมไจโรอีลองเกต
ไบคิวโพลาสามเหลี่ยมไจโรอีลองเกต () เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่เกิดจากการนำไบคิวโพลาสามเหลี่ยม (triangular bicupola) ซึ่งไม่ว่าจะเป็นออร์โทไบคิวโพลาสามเหลี่ยม (triangular orthobicupola: J27) หรือคิวบอกทาฮีดรอน (cuboctahedron) ก็ตาม มาแทรกแอนติปริซึมหกเหลี่ยม (hexagonal antiprism) ลงไประหว่างกลาง และบิดปลายข้างหนึ่งเล็กน้อยให้เข้ามุมกับแอนติปริซึม (30 องศา) ซึ่งทำให้รูปทรงนี้เป็นรูปทรงที่มี 2 แบบเกลียว คือเกลียวที่สามารถหมุนปลายไปทางซ้ายและทางขวา รูปทรงนี้มีหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 20 หน้า หน้ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 6 หน้า รวม 26 หน้า มี 18 จุดยอด 42 ขอบ และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 44 (Johnson solid: J44)
ไบคิวโพลาสี่เหลี่ยมจัตุรัสไจโรอีลองเกต
ไบคิวโพลาสี่เหลี่ยมจัตุรัสไจโรอีลองเกต () เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่เกิดจากการนำไบคิวโพลาสี่เหลี่ยมจัตุรัส (square bicupola) ซึ่งไม่ว่าจะเป็นออร์โทไบคิวโพลาสี่เหลี่ยมจัตุรัส (square orthobicupola: J28) หรือไจโรไบคิวโพลาสี่เหลี่ยมจัตุรัส (square gyrobicupola: J29) ก็ตาม มาแทรกแอนติปริซึมแปดเหลี่ยม (octagonal antiprism) ลงไประหว่างกลาง และบิดปลายข้างหนึ่งเล็กน้อยให้เข้ามุมกับแอนติปริซึม (22.5 องศา) ซึ่งทำให้รูปทรงนี้เป็นรูปทรงที่มี 2 แบบเกลียว คือเกลียวที่สามารถหมุนปลายไปทางซ้ายและทางขวา รูปทรงนี้มีหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 24 หน้า หน้ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 10 หน้า รวม 34 หน้า มี 24 จุดยอด 56 ขอบ และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 45 (Johnson solid: J45)
ไบคิวโพลาห้าเหลี่ยมไจโรอีลองเกต
ไบคิวโพลาห้าเหลี่ยมไจโรอีลองเกต () เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่เกิดจากการนำไบคิวโพลาห้าเหลี่ยม (pentagonal bicupola) ซึ่งไม่ว่าจะเป็นออร์โทไบคิวโพลาห้าเหลี่ยม (pentagonal orthobicupola: J30) หรือไจโรไบคิวโพลาห้าเหลี่ยม (pentagonal gyrobicupola: J31) ก็ตาม มาแทรกแอนติปริซึมสิบเหลี่ยม (decagonal antiprism) ลงไประหว่างกลาง และบิดปลายข้างหนึ่งเล็กน้อยให้เข้ามุมกับแอนติปริซึม (18 องศา) ซึ่งทำให้รูปทรงนี้เป็นรูปทรงที่มี 2 แบบเกลียว คือเกลียวที่สามารถหมุนปลายไปทางซ้ายและทางขวา รูปทรงนี้มีหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 30 หน้า หน้ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 10 หน้า และหน้ารูปห้าเหลี่ยมปรกติ 2 หน้า รวม 42 หน้า มี 30 จุดยอด 70 ขอบ และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 46 (Johnson solid: J46)
คิวโพลาโรทันดาห้าเหลี่ยมไจโรอีลองเกต
คิวโพลาโรทันดาห้าเหลี่ยมไจโรอีลองเกต () เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่เกิดจากการนำคิวโพลาโรทันดาห้าเหลี่ยม (pentagonal cupolarotunda) ซึ่งไม่ว่าจะเป็นออร์โทคิวโพลาโรทันดาห้าเหลี่ยม (pentagonal orthocupolarotunda: J32) หรือไจโรคิวโพลาโรทันดาห้าเหลี่ยม (pentagonal gyrocupolarotunda: J33) ก็ตาม มาแทรกแอนติปริซึมสิบเหลี่ยม (decagonal antiprism) ลงไประหว่างกลาง และบิดปลายข้างหนึ่งเล็กน้อยให้เข้ามุมกับแอนติปริซึม (18 องศา) ซึ่งทำให้รูปทรงนี้เป็นรูปทรงที่มี 2 แบบเกลียว คือเกลียวที่สามารถหมุนปลายไปทางซ้ายและทางขวา รูปทรงนี้มีหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 35 หน้า หน้ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 5 หน้า และหน้ารูปห้าเหลี่ยมปรกติ 7 หน้า รวม 47 หน้า มี 35 จุดยอด 80 ขอบ และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 47 (Johnson solid: J47)
ไบโรทันดาห้าเหลี่ยมไจโรอีลองเกต
ไบโรทันดาห้าเหลี่ยมไจโรอีลองเกต () เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่เกิดจากการนำไบโรทันดาห้าเหลี่ยม (pentagonal birotunda) ซึ่งไม่ว่าจะเป็นออร์โทไบโรทันดาห้าเหลี่ยม (pentagonal orthobirotunda: J34) หรือทรงสามสิบสองหน้าปรกติ (regular icosidodecahedron) ก็ตาม มาแทรกแอนติปริซึมสิบเหลี่ยม (decagonal antiprism) ลงไประหว่างกลาง และบิดปลายข้างหนึ่งเล็กน้อยให้เข้ามุมกับแอนติปริซึม (18 องศา) ซึ่งทำให้รูปทรงนี้เป็นรูปทรงที่มี 2 แบบเกลียว คือเกลียวที่สามารถหมุนปลายไปทางซ้ายและทางขวา รูปทรงนี้มีหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 40 หน้า หน้ารูปห้าเหลี่ยมปรกติ 12 หน้า รวม 52 หน้า มี 40 จุดยอด 90 ขอบ และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 48 (Johnson solid: J48)
นกอ้ายงั่ว
นกอ้ายงั่ว หรือ นกคองู (; ) เป็นนกน้ำชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์นกอ้ายงั่ว (Anhingidae) ในอันดับนกกระทุง (Pelecaniformes) (แต่บางข้อมูลจัดให้อยู่ในอันดับ Suliformes) ในประเทศไทยพบเพียงชนิดเดียวเท่านั้น
ขนาดลำตัวยาวประมาณ 90-95 เซนติเมตร ปากตรง ปลายปากแหลม หัวเล็กคอยาวมาก ปีกยาว ปลายปีกค่อนข้างมน ขนปลายปีกเส้นที่ 2 และ 3 นับจากด้านนอกยาวที่สุด หางยาวแข็ง ปลายหางเป็นหางพลั่ว มีขนหาง 12 เส้น ขาค่อนข้างสั้นแต่ใหญ่ มีพังผืดนิ้วเป็นแบบตีนพัดเติม ทั้งสองเพศมีลักษณะและสีเหมือนกัน ตัวเต็มวัยหัวและคอสีน้ำตาล มีลายสีขาวคาดจากคางจนถึงข้างคอ ลำตัวสีดำ ช่วงไหล่ คอด้านบน และลำตัวด้านบนมีลายขีดสีเทาแกมสีเงิน ตัวไม่เต็มวัยสีจางกว่าตัวเต็มวัย หัวและคอสีขาว ลำตัวสีน้ำตาล มีลักษณะเด่น คือ มีลำคอยาวเรียวดูคล้ายงู จนได้อีกชื่อหนึ่งว่า "นกคองู" เพราะขณะว่ายน้ำ ลำตัวทั้งหมดจะจมลงใต้น้ำ ชูเฉพาะคอและหัวขึ้นเหนือน้ำ ดูคล้ายกับงูที่อยู่ในน้ำมาก
อยู่เป็นกลุ่มตามแหล่งน้ำ เช่น บึง, อ่างเก็บน้ำ, เขื่อน หรือแหล่งน้ำขนาดใหญ่ และอาจอยู่รวมกับนกและสัตว์ชนิดอื่น ว่ายน้ำและดำน้ำได้ดีมาก นอกจากนี้ยังบินได้ดี และชอบเกาะตามกิ่งไม้แห้งใกล้กับแหล่งน้ำหากินหรือบริเวณแหล่งอาศัย เพื่อผึ่งแดดหรือไซ้ขนหลังจากว่ายน้ำและดำน้ำหาอาหาร
อาหารได้แก่ปลาชนิดต่าง ๆ ที่ขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่เกินไป โดยใช้ปากแทงทะลุตัวปลา จากนั้นจะชูหัวและลำคอขึ้นเหนือน้ำ โยนปลาขึ้นไปในอากาศพร้อมกับอ้าปากรับ แล้วกลืนเข้าไปทั้งตัว แต่ถ้าปลาตัวใหญ่เกินไปก็อาจจะนำขึ้นมากินบนกิ่งไม้ นกอ้ายงั่วผสมพันธุ์ในช่วงฤดูฝนหรือระหว่างเดือนกรกฎาคมถึงเดือนตุลาคม ทำรังรวมกันเป็นกลุ่มตามต้นไม้สูง (ไม่ต่ำกว่า 20 เมตร) รังเป็นแบบง่าย ๆ ใช้กิ่งไม้มาวางซ้อนกันตามง่ามไม้ขนาดใหญ่ รังมีไข่ 3-5 ฟอง ทั้งสองคู่ผลัดกันฟักไข่ เนื่องจากนกอ้ายงั่ววางไข่ครั้งละไม่กี่ฟอง จึงมีความเสี่ยงที่จะถูกศัตรูของนกอ้ายงั่ว เช่น งู, หนู และนกล่าเหยื่อ ชนิดต่าง ๆ ซึ่งจะทำให้เสี่ยงต่อการสูญพันธุ์อย่างยิ่ง รวมทั้งการรบกวนของมนุษย์ซึ่งเป็นสาเหตุสำคัญอย่างยิ่งต่อการสูญพันธุ์
นกอ้ายงั่ว จัดเป็นดัชนีชี้วัดความสมบูรณ์ของธรรมชาติได้ดีอย่างหนึ่ง เพราะอาศัยอยู่ในบริเวณที่มีความอุดมสมบูรณ์ทั้งปริมาณของอาหาร และสภาพแวดล้อมต่าง ๆ จัดเป็นนกประถิ่นในประเทศไทย แต่อยู่ในภาวะถูกคุกคาม ในประเทศจัดให้เป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ปัจจุบันพบเพียงไม่กี่จังหวัดเท่านั้น เช่น จังหวัดสระแก้วในภาคตะวันออก
หุ่นยนต์ตำรวจ
หุ่นยนต์ตำรวจ เป็นหุ่นยนต์ที่ออกแบบเพื่อทำงานแทนตำรวจในงานตระเวนตรวจอาชญากรรม งานรักษาความปลอดภัย และการตรวจจับการเคลื่อนไหวของผู้บุกรุก
ที่เมืองเพิร์มทางภาคตะวันออกของรัสเซีย ได้ทดลองออกนำใช้หุ่นยนต์ ชื่อว่า อาร์ บอท 001 (R BOT 001) มีรูปทรงเหมือนไข่ สูง 6 ฟุต แล่นได้ด้วยล้อ 4 ล้อ ติดทั้งกล้องถ่ายวิดีโอ 5ตัว และตัวรับสัญญาณในตัว สามารถส่งภาพและข้อมูลรายงานไปถึงสถานี ตำรวจ แต่ประสบปัญหาเนื่องจากฝน
อังคาร
อังคาร อาจหมายถึง
แอมเบอร์ บริคิช
แอมเบอร์ นิโคล บริคิชเป็นผู้เข้าแข่งขันรายการเซอร์ไวเวอร์ออสเตรเลียถูกโหวต
ออกเป็นคนที่11 เป็นลูกขุนคนที่สี่และเธอได้ไปแข่งขันต่อในเซอร์ไวเวอร์รวมดารา
แล้วเธอพัฒนาจนเป็นผู้ชนะได้ในที่สุดปัจจุบันเธออายุ 27 ปี เป็นนักร้อง
ญาจาง
ญาจาง (, ) เป็นเมืองท่องเที่ยวทางทะเล อยู่ในจังหวัดคั้ญฮหว่า ประเทศเวียดนาม มีชายหาดและทะเลที่เหมาะแก่การดำน้ำ ชื่อญาจาง คนมักอ่านเป็น นาตรัง หรือ หน่าตรัง เพราะเข้าใจว่าตัวเขียนเป็นภาษาอังกฤษ แต่ที่จริงเป็นภาษาเวียดนาม
บริเวณเมืองเคยเป็นส่วนของอาณาจักรจามปา ซึ่งมีหลักฐานเป็นปราสาทหินแบบจามที่หลงเหลืออยู่
เป็นเมืองที่มีรายได้หลักจากการท่องเที่ยว มีสถานพักตากอากาศที่ติดอันดับ 1 ใน 12 สถานพักตากอากาศริมหาดที่หรูที่สุดในโลก
ญาจางมีท่าอากาศยานกามซัญ (Cam Ranh) ซึ่งจะยกระดับเป็นท่าอากาศยานนานาชาติ และสถานีรถไฟญาจาง ซึ่งเป็นสถานีบนเส้นทางรถไฟระหว่างนครโฮจิมินห์กับกรุงฮานอย
ศิลปินสำนักการสังคีตกรมศิลปากร
ศิลปิน สำนักการสังคีต กรมศิลปากร หมายถึงบุคลากรในสังกัดของสำนักการสังคีต กรมศิลปากรกระทรวงวัฒนธรรม มีหน้าที่แสดงในศิลปการแสดงต่างๆทั้งของไทยและสากล และจะมีบุคลากรจากสังกัด สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป ซึ่งมีอาจารย์,นักเรียน,นักศึกษา ในสังกัดของสถาบันฯซึ่งรวมทั้งวิทยาลัยนาฏศิลป ต่างๆ มาร่วมในการแสดงด้วย ตามความเหมาะสมของงานแสดงนั้นๆ
หัวหน้ากลุ่มดุริยางค์ไทย สำนักการสังคีต กรมศิลปากร ปัจจุบัน ( ๑ ตุลาคม ๒๕๕๑ ) คือ นาย ศักดิ์ชัย [ น้อย ] ลัดดาอ่อน 
ผู้เชี่ยวชาญดุริยางค์ไทย สำนักการสังคีต กรมศิลปากร
1. จิรัส อาจณรงค์ ศิลปินแห่งชาติ
2. ดวงเนตร ดุริยพันธ์
3. เผชิญ กองโชค
4. กัญญา โรหิตาจล
5. บุญช่วย แสงอนันต์
6. เสรี สินธุชัยภาคเสรี ( ชื่นจิ๋ว )
7. อุทัย ปานประยูร
8. สมบัติ สังเวียนทอง
9.สมชาย ทับพร
10.พีระศิษย์ ( พัฒน์ ) บัวทั่ง
สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป เป็น สถาบันระดับอุดมศึกษาในสังกัดกระทรวงวัฒนธรรม ที่มีการเรียนการสอนในวิชาที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับศิลปวัฒนธรรมของชาติ และมีวิทยาลัยนาฏศิลปในสังกัดหลายแห่ง สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลปและหน่วยงานในสังกัดเป็นสถาบันหลักที่ผลิตศิลปินของชาติ ศิลปินกรมศิลปากรเกือบจะทั้งหมดจบการศึกษามาจากหน่วยงานในสังกัดนี้ รวมทั้งศิลปินหรือบุคลากรอื่นๆที่เกี่ยวข้องและกระจัดกระจายแยกย้ายกันไปประกอบอาชีพในสังกัดสถาบันอื่นๆทั้งของรัฐและเอกชน บ้างก็เป็นศิลปินอิสระ
เมื่อสำนักการสังคีตกรมศิลปากรมีการจัดการแสดงก็จะขอความร่วมมือจากบุคลากรในสังกัดของสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลปมาร่วมในการแสดงอยู่เสมอ มากน้อยตามความเหมาะสมของงานที่จัดในแต่ละครั้ง ฉะนั้นความหมายของศิลปินกรมศิลปากรนั้นนอกจากจะหมายถึงบุคลากรในสังกัดของสำนักการสังคีต กรมศิลปากรแล้ว ก็ยังหมายรวมถึงอาจารย์-นักเรียน-นักศึกษา-ศิษย์เก่า ของสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลปด้วย ปัจจุบัน ( ๒๕๕๒ ) สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลปแยกไปเป็นหน่วยงานที่ขึ้นตรงกับกระทรวงวัฒนธรรมแล้ว แต่ความหมายของคำว่าศิลปินกรมศิลปากรก็คงจะยังคงอยู่ ถึงแม้ว่าสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลปจะไม่ได้สังกัดอยู่กับกรมศิลปากรแล้วก็ตาม
ฟ้ารุ่ง ยุติธรรม
ฟ้ารุ่ง ยุติธรรม มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2550 ฟ้ารุ่งมีความสามารถในการเล่นเปียโนและเคยเป็นครูสอนเปียโนที่ รร.ดนตรีสยามกลการ ฟ้ารุ่งได้เล่นละคร เดินแบบ ถ่ายแบบที่ฮ่องกง เป็นผู้ประกาศข่าวบันเทิง ทางช่อง 11 ปัจจุบันเปิดโรงเรียนสอนบุคลิกภาพ STAR PROJECT และได้ทำธุรกิจโมเดลลิ่ง A1Models ร่วมกับ Andrian Zahariev แฟนหนุ่มนายแบบลูกครึ่งบัลแกเรีย-รัสเซีย
ปริญญาโท คณะบริหารธุรกิจ สาขาการจัดการทั่วไป มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี
กำลังศึกษาปริญญาเอก มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์
พระเจ้ามโหตรประเทศ
พระเจ้ามโหตรประเทศ () (พระนามเดิม เจ้าหนานมหาวงศ์) เป็นเจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ องค์ที่ 5 แห่งราชวงศ์ทิพย์จักร ทรงครองราชย์ในระหว่างปี พ.ศ. 2390 ถึงปี พ.ศ. 2397
พระเจ้ามโหตรประเทศ เป็นเจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่องค์ที่ 5 พ.ศ. 2390 - พ.ศ. 2397 พระนามเดิมคือเจ้าหนานมหาวงส์ เป็นราชโอรสองค์ที่ 2 ใน พระยาธรรมลังกา เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ องค์ที่ 2 และเป็นราชปนัดดา (เหลนปู่) ในพระยาไชยสงคราม (ทิพย์ช้าง) (พระญาสุละวะฤๅไชยสงคราม) กับแม่เจ้าพิมพาราชเทวี ซึ่งเป็นองค์ปฐมวงศ์ "ราชวงศ์ทิพย์จักร (เจ้าเจ็ดตน)"
พระเจ้ามโหตรประเทศ มีพระภคินี พระเชษฏา พระอนุชาและพระขนิษฐา รวม 16 พระองค์ มีพระนามตามลำดับ ดังนี้
พระเจ้ามโหตรประเทศ อภิเษกสมรสกับแม่เจ้าสุวรรณคำแผ่นราชเทวี มีราชโอรสธิดา รวม 19 พระองค์ อยู่ในราชตระกูลณ เชียงใหม่ มีพระนามตามลำดับ ดังนี้หลังจากพระยาพุทธวงศ์ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ องค์ที่ 4 ถึงแก่พิราลัยเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2389 พระยาอุปราช (หนานมหาวงศ์) ก็ได้รั้งเมืองสืบมา จนถึง พ.ศ. 2390 พระยาอุปราช (มหาวงศ์) แห่งนครเชียงใหม่ และเจ้าพิมพิสาร ณ เชียงใหม่ ได้นำช้างพลายสีประหลาดลงไปถวายพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ครั้งนั้นได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตั้งพระยาอุปราชมหาวงศ์เป็นพระยาเชียงใหม่ และแต่งตั้งเจ้าพิมพิสารเป็นพระยาอุปราชเมืองเชียงใหม่
ในปี พ.ศ. 2396 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดฯ ให้พระยาสีหราชฤทธิไกรเชิญพระสุพรรณบัฏ กับเครื่องสูงมาพระราชทานถวายพระยาเชียงใหม่มหาวงศ์ และโปรดเกล้าฯ สถาปนาขึ้นเป็นพระเจ้ามโหตรประเทศราชาธิบดี นพิสีมหานคราธิฐาน ภูบาลบพิตร สถิตในอุตมชิยางคราชวงศ์ เจ้านครเชียงใหม่ ในขณะนั้นยังประชวรอยู่ ครั้นได้เป็นพระเจ้าประเทศราชได้ 5 เดือนกับ 28 วัน ถึงวันเดือนยี่เหนือ แรม 9 ค่ำ ปีจุลศักราช 1216 (ตรงกับวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2397) พระโรคกำเริบมากขึ้น พระเจ้ามโหตรประเทศฯ ก็ถึงแก่พิราลัย รวมเวลาที่ทรงครองนครเชียงใหม่ได้ 7 ปีเศษ
มนุษย์หินฟลิ้นท์สโตนส์
มนุษย์หินฟลิ้นท์สโตนส์ () เป็นการ์ตูนอเมริกัน สร้างโดย ฮันนา-บาร์เบอราโปรดักชัน เรื่องราวของครอบครัวยุคหินในจินตนาการที่มีการผสมผสานวัตถุและวิถีชีวิตสมัยปัจจุบันลงไป เช่นการใช้รถแบบวิ่งเอง การเลี้ยงไดโนเสาร์แทนสุนัข ชื่อสกุลของตัวละครเอกในเรื่อง (ฟลิ้นท์สโตนส์) แปลว่า หินเหล็กไฟ ส่วนชื่อสกุล รับเบิล แปลว่าเศษหินหรือเศษอิฐ 
อันที่จริง ภาพชีวิตและสังคมของครอบครัวยุคหินในการ์ตูนเรื่องนี้ก็คือสังคมของชาวอเมริกันในช่วงยุคประมาณทศวรรษที่ 1960 นั่นเอง ไม่ใช่สังคมมนุษย์ยุคหินจริงๆ เพียงแต่ในการ์ตูนได้แปลงเทคโนโลยีทุกอย่างให้มีกลิ่นอายของ "ยุคหิน" แม้ว่าจะไม่ใช่ของยุคหินจริงๆ ตามประวัติศาสตร์ เช่น เฟรดและบาร์นี่ย์ขับรถยนต์ (แบบการ์ตูนยุคหิน คือไม่มีเครื่องยนต์) มีโทรศัพท์ใช้ มีกล้องถ่ายรูป วิลม่าและเบ็ตตี้มีเครื่องซักผ้าขับเคลื่อนโดยพลังงานจากสัตว์เลี้ยง สังคมยุคนั้นมีเครื่องบินและสนามบิน เพียงแต่เป็นเครื่องบินที่เป็นตัวทีโรแด็กทิลหรือไดโนเสาร์ประเภทนกยักษ์โบราณ บนถนนมีไฟสัญญาณจราจร มีตำรวจจราจรที่ขี่จักรยานยนต์ เฟรดทำงานในบริษัทขุดเหมืองหิน มีเจ้านายเป็นนักธุรกิจที่มีเลขานุการส่วนตัว เช่นเดียวกับนักธุรกิจยุคปัจจุบัน ยามว่างเฟรดก็เล่นโบว์ลิ่ง เพียงแต่อุปกรณ์ต่างๆ ถูกแปลงให้ดูเป็นของยุคหิน (ในการ์ตูน) เท่านั้น
การ์ตูนอีกเรื่องหนึ่งของฮันน่า-บาร์เบอร์ร่าที่สะท้อนสังคมทุนนิยมแบบอเมริกันในช่วงทศวรรษ 1960 ในลักษณะคล้ายกับเรื่องมนุษย์หินฟลิ้นท์สโตนส์และผลิตออกมาในเวลาใกล้เคียงกันคือเรื่องครอบครัวเจ้ทสัน (The Jetson Family)ซึ่งผูกเรื่องเป็นของโลกอนาคต แต่แท้จริงแล้วก็เป็นวิถีชีวิตของชาวอเมริกันในยุค 1960 นั่นเอง
จัตุรัสดูโอโมแห่งปิซา
จัตุรัสดูโอโมแห่งปิซา หรือ กัมโป เดย์ มีราโกลี () คือบริเวณที่ล้อมรอบด้วยกำแพง ใจกลางเมืองปิซา แคว้นทัสเคนี ประเทศอิตาลี ประกอบไปด้วยสิ่งก่อสร้างหลัก 4 อย่าง ได้แก่ มหาวิหารปิซา (Duomo) หอเอน (Torre) หอศีลจุ่ม (Baptistery) และ สุสาน (Camposanto)
จัตุรัสดูโอโมแห่งปิซาเป็นชื่อที่ได้รับลงทะเบียนเป็นมรดกโลก ส่วนคำว่า "กัมโป เดย์ มีราโกลี" นั้นแปลว่า "จัตุรัสอัศจรรย์"
Streaming SIMD Extensions
Streaming SIMD Extensions (SSE) หรือชื่อเดิมคือ Intel Streaming SIMD Extensions (ISSE) เป็นชุดของคำสั่งเครื่องแบบ SIMD (Single Instruction, Multiple Data) ซึ่งเป็นส่วนขยายสถาปัตยกรรม x86 ที่ออกแบบโดยบริษัทอินเทล เริ่มใช้ครั้งแรกในเพนเทียม III เมื่อปี ค.ศ. 1999 โดยเป็นคู่แข่งของเทคโนโลยี 3DNow! ของบริษัทเอเอ็มดี ประกอบด้วยชุดคำสั่งจำนวน 70 คำสั่ง
ชื่อในการพัฒนาของ SSE คือ KNI ย่อมาจาก Katmai New Instructions (Katmai เป็นรหัสของเพนเทียม III) ในภายหลังบริษัท AMD ได้นำชุดคำสั่ง SSE ไปใช้ในซีพียูตั้งแต่รุ่น Athlon XP และ Duron เป็นต้นมา
ก่อนหน้าที่จะมี SSE ทางอินเทลได้คิดค้นชุดคำสั่งแบบ SIMD สำหรับสถาปัตยกรรม IA-32 ในชื่อว่า MMX ซึ่งมีปัญหา 2 ประการ คือ ใช้เรจิสเตอร์สำหรับคำนวณทศนิยม (Floating point) ตัวเดียวกับของซีพียู ทำให้ซีพียูไม่สามารถประมวลผลทศนิยมพร้อมกับ MMX ได้ และ MMX สามารถทำงานได้กับจำนวนเต็ม (integer) เท่านั้น
SSE แก้ปัญหาโดยการเพิ่มเรจิสเตอร์ขนาด 128 บิตเข้าไปอีก 8 ตัว ในตำแหน่ง XMM0-XMM7 ในช่วงหลังเมื่อทั้ง AMD และอินเทลปรับขนาดสถาปัตยกรรมเป็น 64 บิต ก็ได้เพิ่มเรจิสเตอร์เข้าไปอีก 8 ตัว (XMM8-XMM15) และยังมีเรจิสเตอร์ควบคุมขนาด 32 บิตอีก 1 ตัวชื่อ MXCSR
ภายหลังอินเทลได้ปรับปรุงรุ่นของ SSE เป็น SSE2, SSE3, SSSE3 และ SSE4 ทั้งนี้ การสนับสนุนนการคำนวณเลขทศนิยม ทำให้สามารถรองรับแอปพลิเคชันได้มากกว่า MMX และกลายเป็นที่นิยมมากขึ้น รวมทั้งการเพิ่มคำสั่งดำเนินการกับจำนวนเต็มใน SSE2 ยิ่งทำให้ MMX บางส่วนกลายเป็นส่วนเกิน แต่อย่างไรก็ดี ในบางสถานการณ์อาจเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานได้โดยใช้ MMX และ SSE ในแบบคู่ขนานกันก็ได้
การวิเคราะห์
การวิเคราะห์ เป็นการแยกแยะสิ่งที่จะพิจารณาออกเป็นส่วนย่อยที่มีความสัมพันธ์กัน เพื่อทำความเข้าใจแต่ละส่วนให้แจ่มแจ้ง รวมทั้งการสืบค้นความสัมพันธ์ของส่วนต่าง ๆ เพื่อดูว่าส่วนประกอบปลีกย่อยนั้นสามารถเข้ากันได้หรือไม่ สัมพันธ์เกี่ยวเนื่องกันอย่างไร ซึ่งจะช่วยให้เกิดความเข้าใจต่อสิ่งหนึ่งสิ่งใดอย่างแท้จริง
โดยพื้นฐานแล้ว การวิเคราะห์ถือเป็นทักษะที่มนุษย์ฝึกได้
ไซตะมะ
ไซตามะ อาจหมายถึง
ฟุกุโอะกะ
ฟุกุโอะกะ () อาจหมายถึง
โอซากะ (แก้ความกำกวม)
โอซากะ () หรือ โอซาก้า อาจหมายถึง
เคียวโตะ
เคียวโตะ หรือ เกียวโต อาจหมายถึง
ดับเบิลยูดับเบิลยูดีซี
การประชุมนักพัฒนาระดับโลก หรือเรียกโดยย่อว่า "ดับเบิลยูดับเบิลยูดีซี" () เป็น การประชุมประจำปีของบริษัทแอปเปิล เพื่อแสดงสินค้าซอฟต์แวร์ และ ผลิตภัณฑ์ใหม่ของแอปเปิล โดยมีกลุ่มเป้าหมายเป็นนักพัฒนาซอฟต์แวร์ โดยทั่วไปแล้วมีผู้เข้าร่วมงานปีละ 2,000-4,000 คน แต่ใน พ.ศ. 2550 นายสตีฟ จ็อบส์ (Steve Jobs) ประธานบริหารบริษัทแอปเปิลให้ข้อมูลว่ามีมากกว่า 5,000 คน
การประชุมนี้จัดครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2526 ที่เมืองมอนเตอเรย์ ในรัฐแคลิฟอร์เนีย
สตีฟ จ็อบส์ได้ประกาศข้อมูลเพิ่มเติมของ iPhone 4 และ iOS 4 พร้อม FaceTime
สตีฟ จ็อบส์ได้ประกาศข้อมูลเพิ่มเติมของระบบปฏิบัติการ อย่าง Mac OS X Lion และ iOS 5 ที่มาพร้อม iCloud, iTunes Match
ผู้บริหารแอปเปิลขึ้นเปิดตัว MacBook Air และ MacBook Pro รุ่นใหม่ และระบปฏิบัติการ iOS 6, OS X Mountain Lion
โดยการจัดงานในปี 2012 นี้ ทาง Apple ได้เปลี่ยนข้อกำหนดการเข้ารับชม WWDC จากเดิม เข้าชมได้ตั้งแต่อายุ 18 ปีขึ้นไป เป็น เข้าชมได้ตั้งแต่อายุ 13 ปีขึ้นไป และ ให้ ทิม คุก เป็นผู้นำ Keynote แทน
โดยตั้งแต่ปีนี้เป็นต้นไป ให้ ทิม คุก เป็นผู้นำ Keynote แทน หลังจาก สตีฟ จ็อบส์ ได้เสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2554
ซึ่งปีนี้ได้มีการเปิดตัว MacBook Air , Mac Pro , AirPort Time Capsule , AirPort Extreme รวมไปถึงการเปิดตัวอย่าง OS X Mavericks , iOS 7 และ iWork For iCloud
โดยปีนี้ ได้ผลตอบรับจากผู้รับชมมากจนล้นหลาม ทำให้ตั๋วเข้าชม หมดภายในเวลา 71 วินาที ตั้งแต่เปิดการขาย
โดยปีนี้ จะไปเน้นที่ ระบบปฏิบัติการและผู้พัฒนา หรือ Developer
ในฝั่งระบบปฏิบัติการ ได้เปิดตัว OS X Yosemite และ iOS 8 , ส่วนฝั่งผู้พัฒนา ได้เพิ่มการใช้ Widget ได้แล้ว , อนุญาตให้เปลี่ยนคีย์บอร์ดได้แล้ว , นำระบบ Touch ID ไปใข้งานกับแอปได้แล้ว , HomeKit , CloudKit , Metal API , SpriteKit , SceneKit , ภาษา Swift
โดยปีนี้ จะไปเน้นที่ ระบบปฏิบัติการและผู้พัฒนา หรือ Developer เช่นเคย
ในฝั่งระบบปฏิบัติการ ได้เปิดตัว OS X El Capitan , iOS 9 และ watchOS 2 , ส่วนฝั่งผู้พัฒนา เพิ่มความสามารถให้ Metal API ใช้งานได้บน OS X ได้แล้ว , เพิ่ม API บนฝั่งในเกมส์ เช่น GameplayKit Model I/O ReplayKit , เพิ่มความสามารถของ HomeKit , เพิ่มความสามารถของ Carplay , ภาษา Swift อัปเดตเป็นเวอร์ชัน 2 พร้อมเปิดเป็น Open Source ด้วย
พร้อมทั้งนี้ ยังมีการเปิดตัว Apple Music
โดยปีนี้ จะไปเน้นที่ ระบบปฏิบัติการ แต่ตัว Keynote จะย้ายไปจัดที่ Bill Graham Civic Auditorium ส่วนงานประชุมสัมมนา จะประชุมกันที่ Moscone West เช่นเคย
ในฝั่งระบบปฏิบัติการ ได้เปิดตัว watchOS 3 , tvOS 10 , macOS Sierra และ iOS 10 , ส่วนฝั่งผู้พัฒนา ยังมีการปรับปรุงภาษา Swift อีกครั้ง โดยอัปเดตเป็นเวอร์ชัน 3 และเปิดตัวแอพ Swift Playground สำหรับผู้เขียนแอพบนภาษา Swift ในระดับเบื้องต้น
คาบสมุทรอาหรับ
คาบสมุทรอาหรับ (; หรือ ) เป็นคาบสมุทรในภูมิภาคเอเชียตะวันตกเฉียงใต้ และอยู่ระหว่างทวีปเอเชียกับทวีปแอฟริกา พื้นที่ส่วนมากเป็นทะเลทราย
พื้นที่ส่วนนี้เป็นดินแดนสำคัญของตะวันออกกลาง เนื่องจากเต็มไปด้วยทรัพยากรน้ำมันและก๊าซธรรมชาติ
ชายฝั่งตะวันตกของคาบสมุทรอาหรับติดกับทะเลแดง ฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ติดทะเลอาหรับ (ส่วนหนึ่งของมหาสมุทรอินเดีย) ทางตะวันออกเฉียงเหนือติดอ่าวโอมานและอ่าวเปอร์เซีย
ดาบนาร์ซิล
ดาบนาร์ซิล () เป็นอาวุธสำคัญซึ่งปรากฏในนวนิยายเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ในฐานะเป็นดาบของกษัตริย์เอเลนดิล ซึ่งสืบทอดต่อมาถึงอารากอร์น ดาบนี้ถูกทำลายแตกเป็นเสี่ยงๆ ในสงครามระหว่างทัพพันธมิตรครั้งสุดท้ายกับทัพของเซารอนในตอนปลายยุคที่สอง ภายหลังดาบนี้ถูกตีขึ้นมาใหม่มีชื่อว่า อันดูริล (Anduril) ปรากฏในนิยายเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ซิลมาริลลิออน และ Unfinished Tales
ดาบนาร์ซิลสร้างขึ้นตั้งแต่สมัยยุคที่หนึ่ง โดยคนแคระผู้มีนามว่า เทลฅาร์ ครูช่างผู้ยิ่งใหญ่แห่งนครโนกร็อด ผู้สร้างผลงานอันมีชื่อเสียงมากมาย เช่นดาบอังกริสต์ หรือหมวกเกราะมังกรแห่งตระกูลฮาดอร์ ที่ปรากฏในนิยายเรื่อง ตำนานบุตรแห่งฮูริน เป็นต้น
ชื่อดาบ 'Narsil' มาจากคำว่า นาร์ (Nar) หมายถึงเปลวไฟ (เช่นคำว่า "อนาร์" (Anar) ดวงอาทิตย์) กับคำว่า ธิล (Thil) หมายถึงแสงสีขาว (เช่นคำว่า "อิธิล" (Ithil) ดวงจันทร์)
ในยุคแรก ดาบนี้อยู่ในความครอบครองของเอลฟ์ ทฤษฎีหนึ่งเชื่อว่าดาบนี้ตกไปอยู่ในความครอบครองของเออาเรนดิล ผู้เป็นบุตรของทูออร์ และ อิดริล เคเลบรินดัล ราชธิดาของกษัตริย์ทัวร์กอนแห่งกอนโดลิน ซึ่งหนีรอดจากการล่มนครมาได้ หรือมิฉะนั้นก็สืบสายมาจากดิออร์ บุตรของเบเรนและลูธิเอน ทายาทแห่งธิงโกล เช่นเดียวกันกับมรดกตระกูลอีกชิ้นหนึ่งคือแหวนแห่งบาราเฮียร์ อย่างไรก็ดี ดาบนี้ได้สืบทอดต่อมาในสายวงศ์ของเอลรอส เจ้าผู้ครองอาณาจักรนูเมนอร์ โดยอยู่ในสายวงศ์ของเจ้าหญิงซิลมาริเอนแห่งนครอันดูนิเอ ผู้เป็นบรรพสตรีของเอเลนดิล ดาบนาร์ซิลและมรดกตระกูลชิ้นอื่นๆ จึงได้รอดพ้นจากเหตุวินาศเมื่อครั้งเกาะนูเมนอร์จมสู่ทะเล เนื่องจากเอเลนดิลได้รวบรวมสมบัติตระกูลไว้ขณะที่หนีออกมาสู่มิดเดิ้ลเอิร์ธ และได้กลายมาเป็นมรดกประจำราชวงศ์แห่งกอนดอร์และอาร์นอร์
เมื่อถึงปลายยุคที่สอง ในสงครามใหญ่ระหว่างกองทัพพันธมิตรครั้งสุดท้ายของเอลฟ์และมนุษย์ กับทัพของเซารอน เอเลนดิลใช้ดาบนี้เป็นอาวุธประจำพระองค์ แต่มันถูกเซารอนทำลายจนแตกเป็นเสี่ยงๆ และเอเลนดิลสิ้นพระชนม์ในการรบครั้งนั้น แต่อิซิลดูร์พระโอรสได้ฉวยเศษดาบที่เหลืออยู่ ตัดนิ้วที่สวมแหวนเอกของเซารอนจนขาดสะบั้น ทำให้อำนาจของเซารอนสูญสลาย เป็นการสิ้นสุดยุคที่สอง
ในต้นยุคที่สาม ระหว่างที่อิซิลดูร์เดินทางออกจากกอนดอร์มุ่งไปยังริเวนเดลล์ ได้ถูกพวกออร์คซุ่มโจมตีจนสิ้นพระชนม์ที่ทุ่งแกลดเดน เศษดาบนาร์ซิลได้รับการพิทักษ์จากออคทาร์ (Ohtar) นายทหารมหาดเล็กประจำพระองค์ และนำมาส่งมอบให้แก่วาลันดิล พระโอรสองค์เล็กของอิซิลดัวร์ซึ่งพำนักอยู่ที่ริเวนเดลล์ เศษดาบนาร์ซิลจึงถูกเก็บรักษาไว้ที่นั่นตลอดมาจนถึงปลายยุค
เมื่อถึงเหตุการณ์ในเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ซึ่งเป็นปลายยุคที่สาม เศษดาบนาร์ซิลจึงถูกหลอมตีขึ้นใหม่โดยนายช่างเอลฟ์แห่งริเวนเดลล์ เพื่อมอบให้เป็นอาวุธแก่ทายาทของกอนดอร์และอาร์นอร์ คือ อารากอร์น มันถูกตั้งชื่อใหม่ว่า อันดูริล (Anduril) ซึ่งหมายถึง เปลวเพลิงแห่งตะวันตก