hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงานของไทย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงาน เป็นตำแหน่งหัวหน้าส่วนราชการของ กระทรวงพลังงาน โดยตำแหน่งนี้มีขึ้นตั้งแต่ปี พ.ศ. 2545 พร้อมการการจัดตั้งกระทรวงตาม พระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2545 ใน คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 54
สืบเนื่องจาก พระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2545 ทำให้มีการจัดตั้ง กระทรวงพลังงาน ในปี พ.ศ. 2545 โดยมีหน้าที่หลักในการจัดหา พัฒนาและบริหารกิจการพลังงานให้เป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ
จึงได้มีการปรับโครงสร้างของส่วนราชการตามไปด้วย จึงต้องมีการแต่งตั้งรัฐมนตรีว่าการขึ้น เพื่อบริหารและสั่งการกระทรวง ให้การดำเนินงานของกระทรวง เป็นไปอย่างมีเสถียรภาพ โดยได้มีพระบรมราชโองการแต่งตั้ง พงศ์เทพ เทพกาญจนา ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการเป็นคนแรกของกระทรวง เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2545
รหัสสี (สำหรับพรรคการเมือง):
แฟรงก์ เกห์รี
แฟรงก์ โอเวน เกห์รี () (ชื่อแต่กำเนิดคือ Ephraim Owen Goldberg; เกิด:28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2472 - ) เป็นสถาปนิกสัญชาติแคนาดา-อเมริกัน ปัจจุบันอาศัยในนครลอสแอนเจลิส
จากผลงานออกแบบมากมายและแตกต่างจากยุคก่อนหน้านี้ ทำให้ในเวลาต่อมาชื่อของของเขาก็ได้กลายเป็นที่สนใจในหมู่สถาปนิกระดับโลก เขาได้รับการสรรเสริญว่า "งานของเกห์รี เป็นงานที่มีสำคัญที่สุดในวงการสถาปัตยกรรมร่วมสมัย" "โดยเวิลด์อเมริกันเซอร์เวย์" (World Architecture Survey) ในปี 2010 รวมไปถึง "สถาปนิกที่มีความสำคัญที่สุดในยุคสมัยของพวกเรา" จาก "วานิตีแฟร์" (Vanity Fair) เขาได้รับรางวัลพริตซ์เกอร์ ซ่งเป็นรางวัลสูงสุดในสายวิชาชีพสถาปนิกในปี 1989 และรางวัลอื่นๆอีกมาก รวมถึงได้ปริญญาเอกดุษฎีบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยระดับโลกอีกหลายที่เช่น มหาวิทยาลัยเยล มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด มหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน เป็นต้น
ผลงานของ แฟรงก์ เกห์รี นั้นมีหลากหลายรวมถึงอาคารพักอาศัย พิพิธภัณฑ์ สถานที่ท่องเที่ยวหลายแห่ง ผลงานที่มีชื่อของเขาได้แก่ พิพิธภัณฑ์กุกเกนไฮม์ บิลบาโอ ในเมืองบิลเบา ประเทศสเปน ซึ่งเป็นอาคารที่มีไทเทเนียมเป็นวัสดุหลัก วอลต์ดิสนีย์คอนเสิร์ตฮอลล์ที่ ลอสแอนเจลิส และแดนซิงเฮาส์ที่กรุงปราก สาธารณรัฐเช็ก อาคารเรย์แอนด์มาเรียสตาตาเซนเตอร์ ในสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ ในเมืองแคมบริดจ์ รัฐแมสซาชูเซตส์ อาคาร8 สปรูซสตรีท ในแมนฮัตตัน นิวยอร์ก เป็นต้น
ดอน คิง
ดอน คิง () มีชื่อเต็มว่า โดนัลด์ ดอน คิง (Donald Don King) เกิดเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ. 1931 ที่เมืองคลีฟแลนด์ รัฐโอไฮโอ สหรัฐอเมริกา เมื่อตอนอายุ 14 เคยติดคุกข้อหาฆ่าคนตายมาแล้ว ดอน คิง เริ่มอาชีพในวงการมวยด้วยการเป็นผู้จัดการให้กับ เออร์นี่ เชฟเวอร์ นักมวยรุ่นเฮฟวี่เวท และเริ่มมีชื่อเสียงจากการเป็นโปรโมเตอร์ผู้จัดศึก "The Rumble in the Jungle" ในปี ค.ศ. 1974 ที่กรุงกินชาซา ประเทศซาอีร์ ซึ่งเป็นการป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกในรุ่นเฮฟวี่เวทระหว่าง จอร์จ โฟร์แมน กับ มูฮัมหมัด อาลี ซึ่งมวยคู่นี้ได้สร้างปรากฏการณ์หลายอย่างให้เกิดขึ้นในโลกด้วย ไม่เพียงแต่เป็นการแข่งขันกีฬาธรรมดา แต่ยังมีนัยแฝงทางการเมืองรวมอยู่ด้วย เนื่องจากขณะนั้นกระแสทางการเมืองทั่วโลกกำลังต่อต้านชนชาติผิวสี แต่การที่ดอน คิง กล้าเข้าไปจัดมวยชิงแชมป์โลกถึงใจกลางทวีปแอฟริกา นับเป็นการท้าทายอย่างยิ่ง และมวยคู่นี้จบลงที่อาลีเป็นฝ่ายชนะน็อกไปในยกที่ 8 ได้กลับมาเป็นแชมป์โลกสมัยที่ 2 ทั้ง ๆ ที่เกมการชกก่อนหน้านั้นเป็นไปอย่างชนิดที่อาลีเป็นรองสุดกู่ ท่ามกลางเสียงครหาว่าผู้จัดเจตนาขึงเชือกกั้นเวทีให้หย่อน เพื่อที่จะให้อาลีพยายามโยกหลบหมัดของโฟร์แมนได้สะดวก อีกทั้งฝ่ายโฟร์แมนเองก็ได้บอกภายหลังการชกว่า ตนถูกเอาเปรียบแทบทุกอย่าง
ในทศวรรษที่ 80 และ 90 เรียกได้ว่าเป็นยุคทองของ ดอน คิง เมื่อยอดนักมวยของโลกหลายต่อหลายคนทยอยเข้ามาอยู่ในสังกัด ไม่ว่าจะเป็น ซาลวาดอร์ ซานเชส, ไมค์ ไทสัน, โรแบร์โต้ ดูรัน, อเล็กซิส อาร์กูเอลโล่, ฮูลิโอ ซีซาร์ ชาเวซ, ริคาร์โด้ โลเปซ เป็นต้น พร้อมกันนั้น ดอน คิง ยังได้เปิด "ดอน คิง โปรโมชั่น" (Don King Promotion) บริษัทของตัวเองอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1970
ดอน คิง นับได้ว่าเป็นผู้สร้างปรากฏการณ์ให้กับวงการมวยสหรัฐและวงการมวยโลกอย่างแท้จริง โดยเป็นผู้จุดกระแสสร้างสีสันให้กับการประกบคู่มวย โดยสร้างสีสันให้แก่การชก เช่น การโชว์แสงสีระหว่างหรือก่อนการชก การเปิดตัวนักมวย รวมทั้งยังนำเสนอแม้แต่ตัวเองด้วยผ่านการไว้ทรงผมที่ฟูฟองตั้งตรงตลอดเวลา อันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว และมักขึ้นไปแสดงตัวบนเวทีให้ผู้ชมให้เห็นกันเสมอ ๆ อีกทั้งยังเป็นผู้เริ่มการจัดศึกมวยโลกขึ้นที่ลาสเวกัส รัฐเนวาดา อีกด้วย เพื่อดึงดูดความน่าสนใจและดึงดูดนักเล่นพนันทั้งหลาย เนื่องจากก่อนหน้านั้นศูนย์กลางของวงการมวยโลกและมวยสหรัฐจะอยู่ที่สนามเมดิสัน สแควร์ การ์เด้น ในมหานครนิวยอร์ก
ดอน คิง ได้ชื่อว่าเป็นผู้ทรงอิทธิพลอันดับหนึ่งของวงการมวยโลก เป็นผู้ที่เชื่อว่ามีอิทธิพลเหนือสถาบันมวยใด ๆ โดยมีกลุ่มมาเฟียที่ลาสเวกัสให้การสนับสนุนอยู่ ถูกครหาว่าเป็นผู้อยู่เบื้องหลังการให้คะแนนที่ค้านสายตาผู้ชมหลายครั้ง ถูกฟ้องร้องดำเนินคดีทางศาลหลายต่อหลายครั้ง แต่ก็รอดตัวมาได้ทุกครั้ง ปัจจุบันได้โอนถ่ายงานส่วนหนึ่งไปให้แก่ลูกชายคือ คาร์ล คิง เป็นผู้ดูแล
ในปี ค.ศ. 1997 ได้มีผู้สร้างภาพยนตร์ทางโทรทัศน์สร้างภาพยนตร์เรื่องหนึ่ง เป็นชีวประวัติของดอน คิง ใช้ชื่อว่า "Don King: Only in America" โดยมีวิง เรมส์ รับบทเป็นดอน คิง ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับความนิยมอย่างในสหรัฐอเมริกาและได้รับรางวัลหลายรางวัลและได้รับรางวัลภาพยนตร์ทางโทรทัศน์ยอดเยี่ยมอีกด้วย
และในปีเดียวกัน ดอน คิง ยังได้ปรากฏตัวสั้น ๆ ในภาพยนตร์เรื่อง "The Devil's Advocate" ที่แสดงนำโดย เคียนู รีฟส์ และอัล ปาชิโน ในฉากที่ปาชิโนพารีฟส์ไปชมการแข่งขันชกมวยของรอย โจนส์ จูเนียร์ ที่ ดอน คิง เป็นผู้จัด โดยแสดงเป็นตัวของตัวเอง
บ๊อบ อารัม
บ๊อบ อารัม () มีชื่อจริงว่า โรเบิร์ต บ๊อบ อารัม (Robert Bob Arum) เกิดเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1931 ที่นิวยอร์ก ซิตี้ จบการศึกษากฎหมายจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด และเคยหาเสียงให้กับประธานาธิบดีจอห์น เอฟ. เคนเนดี้มาก่อนด้วย และก่อตั้งสำนักงานทนายความขึ้นมา
บ๊อบ อารัม เริ่มมีชื่อเสียงจากการเป็นโปรโมเตอร์ ในปี ค.ศ. 1980 ซึ่งสามารถจัดคู่มวยที่เป็นที่สนใจของแฟนมวยทั่วโลกให้ชกกัน เช่น โธมัส เฮิร์นส์, โรเบร์โต ดูรัน, มาร์วิน แฮ็กเลอร์ เป็นต้น
บ๊อบ อารัม มีบริษัทเป็นของตนเองชื่อ "ท็อป แรงก์ โปรโมชั่น" (Top Rank Promotion) นับได้ว่าเป็นคู่แข่งคนสำคัญของดอน คิง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วง 10 ปีหลังนี้ นักมวยในสังกัดของบ๊อบ อารัม เป็นที่สนใจและชื่นชอบของแฟนมวยมากกว่าดอน คิง เช่น ออสการ์ เดอ ลา โฮยา, อีริค โมราเลส, ฟลอยด์ เมย์เวทเธอร์ จูเนียร์ เป็นต้น และเมื่อชกเดิมพันกันเมื่อไหร่ ก็ปรากฏว่ามวยของฝ่ายบ๊อบ อารัม เป็นฝ่ายชนะเสียส่วนใหญ่ รวมทั้งประกบคู่มวยได้น่าสนใจกว่าด้วย
ออสวัลโด เกร์เรโร
ออสวัลโด เกร์เรโร () อดีตนักมวยสากลอาชีพชาวเม็กซิกัน เกิดเมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2517 ที่เมืองโกโปลา รัฐเกร์เรโร ประเทศเม็กซิโก
ออสวัลโด เกร์เรโรได้เดินทางมาชิงตำแหน่งแชมป์โลกในรุ่นมินิฟลายเวตของสหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) กับรัตนพล ส.วรพิน แชมเปียนชาวไทย ในวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2538 ที่เวทีมวยชั่วคราว สนามกีฬาโรงเรียนจักรคำคณาทร จังหวัดลำพูน ซึ่งเป็นการป้องกันตำแหน่งครั้งที่ 12 ของรัตนพล เมื่อเดินทางมาถึง ออสวัลโด เกร์เรโร ซึ่งเป็นนักมวยไว้ผมยาว มีสถิติการชก 21 ครั้ง เป็นการชนะน็อกไปถึง 19 ครั้ง และแพ้เพียงครั้งเดียว ได้ถูกกล่าวขานว่าเป็นนักมวยอันตราย และกล่าวว่าจะคว้าแชมป์มาให้ได้โดยการน็อกรัตนพลในยกที่ 2 และจากนั้นจะท้าเดิมพันตำแหน่งแชมป์รุ่นเดียวกันของสภามวยโลก (WBC) กับรีการ์โด โลเปซ นักมวยชาวเม็กซิกันด้วยกัน
แต่ผลการชกปรากฏว่า ออสวัลโด เกร์เรโร เป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอไปในต้นยกที่ 6 เนื่องจากพี่เลี้ยงขึ้นไปห้ามการชกบนเวทีขอยอมแพ้ หลังจากโดนรัตนพลไล่ชกด้วยหมัดหนัก ๆ อยู่ฝ่ายเดียว และหลังจากนั้นเกร์เรโรได้เดินทางไปชกมวยอยู่ในประเทศโคลอมเบีย และชนะได้อีกหลายครั้ง ก่อนที่จะเดินทางกลับเม็กซิโกในปี พ.ศ. 2543 และหลังจากนั้นเกร์เรโรเป็นฝ่ายแพ้ทั้งหมดถึง 17 ครั้ง และแขวนนวมไปในที่สุดในปี พ.ศ. 2547
ฟ้อนกลายลาย
ฟ้อนกลายลาย (อ่านฟ้อนก๋ายลาย)หรือฟ้อนเมืองกลายลาย ชื่อของการฟ้อนแบบนี้ น่าจะหมายถึงฟ้อนพื้นบ้านที่มีการปรับปรุงเปลี่ยนท่าฟ้อนโดยนำลีลาท่าฟ้อนเชิง (ลาย) เข้าไปผสมผสานกับท่าฟ้อนรำ ทั้งนี้เพระ ฟ้อนเมือง หมายถึง การฟ้อนพื้นเมืองล้านนากลายหมายถึงการเปลี่ยนแปลง (ลีลาท่าฟ้อน) และ ลาย มีความหมายเช่นเดียวกับคำว่า เชิง ในที่นี้หมายถึงลีลาการร่ายรำ
ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวของชาวล้านนา
ฟ้อนลายได้มีการค้นพบโดยนายสุชาติ กันชัย และนายสนั่นธรรมธิ อดีตสมาชิกของชมรมพื้นบ้านล้านนาสโมสรนักศึกษามหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เมื่อปลายปี พ.ศ. ๒๕๓๑ ที่ บ้านแสนตอง ตำบลสะเมิงใต้ จังหวัดเชียงใหม่
ฟ้อนเมืองลายนี้ ไม่ได้มีหลักฐานอ้างอิงแน่ชัดว่าเป็นฟ้อนของกลุ่มชาวไทลื้อ บ้านแสนตองที่มีมาแต่เดิมหรือไมเท่าที่ทราบกันในบรรดาช่างฟ้อนที่เหลือในปัจจุบัน จึงมีการสันนิษฐานกันว่าคงมีมานานกว่า ๑๒๐ ปีมาแล้ว ยุคที่จำความกันได้ก็คือ ยุคแม่หม่อนดี (ไม่ทราบนามสกุล) ซึ่งได้สอนฟ้อนชนิดนี้ให้กับลูกหลานชาวบ้านแสนตองในสมัยนั้น (ปัจจุบันนี้ผู้ที่ฟ้อนเป็นเหลือไม่ถึง ๑๐ คน) คาดว่าฟ้อนดังกล่าวคงมีมาก่อนสมัยแม่หม่อนดี และคงเป็นฟ้อนที่ได้รับการยอมรับกันในสังคมมาก่อนแล้ว ที่สำคัญก็คือ แม่หม่อนดีและเพื่อน ๆ ช่างฟ้อนในยุคนั้นได้เคยไปฟ้อนต้อนรับการเสด็จเลียบมณฑลพายัพของพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๗ มาแล้ว จากรุ่นหม่อนมาจนถึงรุ่นหลานในปัจจุบันนี้ชาวบ้านเหล่าแสนตองยังคงสืบสานฮีตฮอยที่เป็นแก่นแท้ของตนเอง เป็นที่น่าภูมิใจที่ปัจจุบันนี้ยังมีลูกหลานที่ยังสืบทอดตำนานฟ้อน ลาย ที่เป็นลายแท้ ไม่ได้แต่งเติมให้ออกมาสวยตามยุคตามสมัย ในช่วงเวลาที่วัดแสนตองมีงานตอนเย็นๆจะมีเด็กมาซ้อมฟ้อนลาย มีเสียงกลองจากเด็กผู้ชายที่มาเล่นที่วัด มีชาวบ้านที่อยู่ใกล้ๆออกมาดู มาคุยกันตามประสาของคนที่ยึดเอาวัดเป็นศูนย์กลาง ภาพเหล่านี้เรามักไม่ค่อยได้เห็นกันนักในสังคมเมือง แต่ที่นี่ ที่บ้านเหล่าแสนตอง ยังคงรักษาไว้ไม่เสื่อมคลาย สมกับคำพูดที่ว่า " ฮ่อมหนูก่หนูไต่ ฮ่อมไหน่ก๋ไหน่เตียว "
การฟ้อนเมืองลาย ในสมัยก่อนไม่ได้มีการกำหนดไว้ตายตัวว่าต้องฟ้อนท่าไหนก่อน หรือท่าไหนหลัง ผู้ฟ้อนแต่ละคนจะฟ้อนท่าไหนก่อนก็ได้ แต่เมื่อจะแลกลาย(ใส่ลีลาลูกเล่น)กับผู้ฟ้อนอื่น ก็อาจเปลี่ยนท่าฟ้อนให้เหมือน ๆ กัน แต่ก็ไม่ได้เคล่งคัดมากนัก ท่าฟ้อนมีดังนี้
ส่วนท่าฟ้อนที่ชมรมพื้นบ้านล้านนา สโมสรสักศึกษามหาวิทยาลัยเชียงใหม่ได้ไปสัมภาษณ์จากบุคลากรในท้องถิ่น พบว่ามีทั้งหมด ๒๐ ท่า ท่าฟ้อนบางท่าก็มีชื่อเรียกอยู่ มีหลายท่าที่ศิลปฺนท้องถิ่นลืมชือ จึงเรียกตามลักษณะท่าฟ้อน ซึ่งทางชมรมพื้นบ้านล้านนาได้นำมาตั้งชื่อขึ้นใหม่ให้ใกล้เคียงกับท่าฟ้อน เพื่อให้ง่ายต่อความเข้าใจและฝึกซ้อม โดยมีท่าต่าง ๆ ดังนี้
เนื่องจากฟ้อนเมืองกลายลาย เป็นฟ้อนที่สันนิษฐานกันว่ากำเนิดมาจากการฟ้อน อันเกิดมาจากความปีติยินดีของชาวบ้านในโอกาสงานบุญ เช่น ฟ้อนนำขบวนแห่ครัวทาน เข้าวัดในขณะที่แห่ครัวทานผู้ที่ชอบฟ้อนก็จะฟ้อนเต็มที่ ส่วนคนอื่น ๆ ที่ฟ้อนเมืองได้ก็จะถูกขอร้องให้ฟ้อนร่มขบวนด้วย ดังนั้นการแต่งกายแบบชาวบ้านสมัยก่อนจะไม่มีรูปแบบ สวมเสือมาอย่างไรก็ฟ้อนชุดนั้นเลย
ฟ้อนเมืองกลายลายในอดีตนั้นใช้กลองสิ้งหม้องแห่ประโคมประกอบการฟ้อนนำขบวนครัวทาน บางทีเรียก "แห่มองซิงมอง"บางครั้งก็ใช้กลองกลองตึ่งนง(กลองแอว) ปัจจุบันใช้กลองมองเซิงแห่ประโคมการฟ้อน ซึ่งเริ่มมาประมาณ ๔๐ ปีมานี้เอง
ปัจจุบันฟ้อนเมืองกลายลายได้เป็นที่ยอมรับและแพร่หลายให้อำเภอสะเมิง จังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งถือเป็นการเผยแพร่ในระดับท้องถิ่นเท่านั้น ยังไม่เป็นที่แพร่หลายกันทั่วไป
เขื่อนจุฬาภรณ์
เขื่อนจุฬาภรณ์ หรือ เขื่อนน้ำพรม ตั้งอยู่ที่ตำบลทุ่งลุยลาย อำเภอคอนสาร จังหวัดชัยภูมิ ปิดกั้นลำน้ำพรมบนเทือกเขาขุนพาย ลักษณะเขื่อนเป็นเขื่อนหินทิ้ง แกนเป็นดินเหนียว สันเขื่อนยาว 700 เมตร ความสูงจากฐานราก 70 เมตร เป็นเขื่อนอเนกประสงค์ ใช้ประโยชน์ในการผลิตพลังงานไฟฟ้า การชลประทาน และเป็นแหล่งเพาะพันธุ์ปลาน้ำจืด ภายในบริเวณมีบ้านพักรับรองและเรือเช่าล่องชมทิวทัศน์อ่างเก็บน้ำ
สร้างเมื่อ ... งบประมาณ...
เศรษฐศาสตร์การเมือง
เศรษฐศาสตร์การเมือง () มีความหมายกว้างขวางมาก คำจำกัดความจึงเป็นได้หลากหลายทาง ในทางหนึ่ง อาจหมายถึง ความหมายของเศรษฐศาสตร์ที่คิดรวมเอาปัจจัยด้านอื่นเข้าไปรวมด้วย เช่น สังคม วัฒนธรรม ประเพณี พฤติกรรมของคน กฎหมาย การเมือง(ความเกี่ยวข้องกับรัฐ) และพิจารณาถึงปูมหลังของแต่ละทฤษฎีด้วย อีกทั้งเป็นการศึกษาและวิเคราะห์โครงสร้างของระบบ มากกว่า ที่จะพิจารณาแต่ในเชิงคณิตศาสตร์และตรรกะบนการตั้งสมมติฐาน
คำว่า Political economy (เศรษฐศาสตร์การเมือง) ได้ถูกนำมาใช้อย่างกว้างขวางก่อนคำว่า Economics (เศรษฐศาสตร์) เศรษฐศาสตร์การเมืองในสมัยแรกเป็นความพยายามแยกให้เห็นว่า การปกครองเมือง (Political) มีความแตกต่างจากการปกครองแบบเดิม ซึ่งคำว่า Economy มีรากศัพท์มาจากภาษากรีก แปลว่าการจัดสรรครัวเรือน การเพิ่มคำ political เข้าไปอาจทำให้หมายถึง การจัดสรรในแบบที่แตกต่างไปจากครัวเรือนทั่วไปเป็นแบบเมือง ซึ่งเป็นเรื่องใหม่ในสมัยนั้น โดยที่การศึกษาจะเกี่ยวกับการดำเนินงานและการผลิตที่บริหารโดยรัฐ(รัฐเป็นสถาบันใหม่ในสังคม) ที่ขับเคลื่อนด้วยพลังของระบบทุนนิยมที่เพิ่งเกิดใหม่และมีบทบาทมากขึ้น คำนี้ ได้ถูกใช้เป็นครั้งแรกในอังกฤษ สมัย คริสต์ศตวรรษที่18 เพื่อแทนที่ แนวคิดสำนักธรรมชาตินิยม (Physiocracy)ของฝรั่งเศส งานเขียนเกี่ยวกับเศรษฐศาสตร์การเมืองชิ้นแรกๆ ได้แก่ The labour theory of value (ซึ่งเริ่มโดย จอห์น ล็อก), พัฒนาต่อโดย อดัม สมิธ และวิเคราะห์ต่อในเชิงวิพากษ์โดยคาร์ล มาร์กซ)
ใน คริสต์ศตวรรษที่19 เนื่องด้วยความเฟื่องฟูของวิชาเศรษฐศาสตร์ในแบบกระแสหลัก ทำให้ คำว่า เศรษฐศาสตร์การเมือง ถูกแทนที่ด้วย คำว่า เศรษฐศาสตร์ และทฤษฎีของเศรษฐศาสตร์ที่ว่านั้น ก็มีการใช้แนวคิดในเชิงองค์รวมน้อยลง เนื่องจากคำพยายามที่จะทำให้เศรษฐศาสตร์เป็น วิชาที่สามารถตัดออกจาก อารมความรู้สึกทางวัฒนธรรม สังคมและการเมือง เพื่อให้วิชาดังกล่าวมีความคิดเป็นเหตเป็นผลทางวิทยาศาสตร์มากขึ้น เป็นผลทำให้ เศรษฐศาสตร์กลายเป็นสาขาวิชาที่ ไม่ค่อยตอบโจทย์ปัญหาของสังคม การเมือง หรือวัฒนธรรมใดๆเลย
ในภายหลัง ที่เริ่มมีการวิพากษ์วิจารณ์เศรษฐศาสตร์กระแสหลักมาก ขึ้น เศรษฐศาสตร์การเมือง จึงปรากฏชัดขึ้นอีกครั้ง และมีบทบาทมาถึงปัจจุบัน
เศรษฐศาสตร์กระแสหลัก (Neo classic) มีความโดดเด่นในการชี้นำให้เห็นถึงสาเหตุการขยายตัวทางเศรษฐกิจ สังคมสามารถนำทรัพยากรมาใช้ในการผลิตอย่างมีประสิทธิภาพ โดยอาศัยกลไกตลาดที่ทำงานอย่างเสรี แต่ความเป็นจริง กลไกตลาดไม่เคยทำงานอย่างเป็นอิสระ ถูกครอบงำด้วยอำนาจที่ชัดเจนและที่ไม่ชัดเจน เป้าหมายการใช้อำนาจเหนือกลไกตลาดก็คือ การได้กรรมสิทธ์ส่วนเกิน(surplus) เศรษฐศาสตร์การเมือง วิเคราะห์เศรษฐกิจ บนพื้นฐานความจริงทางสังคม อำนาจทางการเมือง การกระทำในประวัติศาสตร์ เพื่ออธิบายรูปแบบเติบโตที่ขาดสมดุล ทำไมยิ่งพัฒนายิ่งทำให้สังคมแตกแยก
ออโตเดสก์
ออโตเดสก์ (Autodesk, Inc.; ) เป็นบริษัทซอฟต์แวร์สำหรับงานออกแบบ สาธารณูปโภค อุตสาหกรรม อาคาร สื่อและการบันเทิง ออโตเดสก์ก่อตั้งโดย จอห์น วอล์กเกอร์ และพนักงานอื่นอีก 12 คน โดยก่อตั้งในปี พ.ศ. 2525 ในปัจจุบันมีสำนักงานอยู่ที่ ซานราฟาเอล รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา
บีเอซี 167 สไตรค์มาสเตอร์
บีเอซี 167 สไตรค์มาสเตอร์ () เป็นเครื่องบินฝึกที่พัฒนามาจากบีเอซี 145 เจ๊ตฝึกของกองทัพอากาศอังกฤษ และใช้งานในหลายประเทศ บีเอซี 167 เริ่มบินเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม ค.ศ. 1967
อีเทอร์เน็ต
อีเทอร์เน็ต (อังกฤษ: Ethernet) เป็นเทคโนโลยีเครือข่ายคอมพิวเตอร์ที่เป็นฐานหลักของเทคโนโลยีสารสนเทศทั้งหมด
เนื่องจากเป็นเทคโนโลยี LAN ที่ได้รับความนิยมมากที่สุด
เทคโนโลยีนี้ได้ถูกพัฒนาและปรับปรุงภายใต้ความดูแลรับผิดชอบของ IEEE
สิ่งสำคัญที่ได้รับการเปลี่ยนแปลงปรับปรุง คือ "ความเร็วในการรับส่งข้อมูล (Bandwidth)"
โดยมีการปรับปรุงความเร็วจาก 10 เมกะบิตต่อวินาที (Mbps) เป็น 100 เมกะบิตต่อวินาที ซึ่งเรียก Ethernet นี้ว่า Fast Ethernet
มีทั้งระบบการส่งสัญญาณแบบกึ่งทางคู่ (Half-Duplex) และแบบทางคู่ (Full-Duplex) ซึ่งได้รับความนิยมมากกว่า ATM (Asynchronous Transfer Mode)
ในปี 1999 ได้มีการพัฒนาระบบการส่งข้อมูลของอีเทอร์เน็ต ให้มีความเร็วที่ 1000 Mbps หรือ 1 จิกะบิตต่อวินาที (Gbps) โดยใช้การส่งสัญญาณจาก 2 คู่สาย เป็น 4 คู่สาย โดยยังคงใช้พอร์ตการเชื่อมต่อแบบเดิมที่ระบบ 100 Mbps และ 10 Mbps ใช้อยู่ (Registered Jack 45: RJ45) และยังคงสามารถเลือกใช้งานระบบการส่งสัญญาณแบบกึ่งทางคู่ และแบบทางคู่ ได้ เช่นเดียวกับระบบ 100 Mbps
คอมพิวเตอร์ที่ใช้ระบบอีเทอร์เน็ตที่ทำงานที่ 100 Mbps จะยังคงสามารถต่อกับ อุปกรณ์ 1000 Mbps ได้ แต่ความเร็วจะลดลงมาแค่ที่การส่งข้อมูลที่อัตราความเร็ว 100 Mbps เช่นเดียวกับ คอมพิวเตอร์ที่ใช้ระบบอีเทอร์เน็ต 1000 Mbps มาเชื่อมต่อกับ อุปกรณ์ 100 Mbps
ปัจจุบัน ได้มีการพัฒนาระบบอีเทอร์เน็ตให้มีอัตราการส่งข้อมูลที่ 10 จิกะบิตต่อวินาที (10000 Mbps) โดยยังคงมีความสามารถ เช่นเดียวกับระบบ 1 จิกะบิตต่อวินาที (เลือกการส่งสัญญาณแบบทางคู่หรือกึ่งทางคู่ได้, นำอุปกรณ์รุ่นก่อนหน้ามาเชื่อมต่อได้)
ซี-123 โปร์ไวเดอร์
ซี-123 โปร์ไวเดอร์ () เป็นเครื่องบินลำเลียง ซี-123 เริ่มประจำการในกองทัพอากาศสหรัฐฯ เมื่อ ปี ค.ศ. 1955 ในปี ค.ศ. 1966 ได้ทำการดัดแปลง ซี-123 ให้ติดตั้งเครื่องยนต์เทอร์โบเจ๊ตและกำหนดเป็นรุ่น ซี-123 เค กองทัพอากาศไทยได้รับ ซี-123 ตามโครงการช่วยเหลือจากสหรัฐฯ ในปี ค.ศ. 1963 และกำหนดสัญลักษณ์เป็น บ.ล.4 ในปี ค.ศ. 1974 ได้รับ ซี-123 เค และกำหนดสัญลักษณ์เป็น บ.ล.4 ก.
ข้อมูลจำเพาะของ ซี-123
ชนะน็อกโดยเทคนิค
ชนะน็อกโดยเทคนิค () หมายถึง การชนะน็อกด้วยเท็คนิคหรือกติกา เช่น กรรมการยุติการชก, นักมวยหรือทีมงานของนักมวยขอยอมแพ้ หรือ แพทย์เห็นว่าไม่สมควรชกต่อไป อาจจะเกิดจากอุบัติเหตุหรือมีแผลแตกอย่างรุนแรง เป็นต้น
หากเป็นในมวยสากลสมัครเล่นการชนะด้วยลักษณะนี้ จะถูกเรียกว่า อาร์.เอส.ซี. (Referee Stopped Contest) หมายถึง กรรมการยุติการแข่งขัน แต่โดยรวมแล้วมักจะถูกเรียกสั้น ๆ ว่า น็อก หรือน็อกเอ้าท์
น็อก
น็อก () ย่อมาจากคำว่า น็อกเอ้าท์ () หมายถึง การชนะด้วยวิธีชกคู่ต่อสู้ให้ล้มลงแล้วกรรมการนับถึง 10 การแข่งขันจึงยุติ แต่โดยทั่วไปแล้วมักจะถูกเรียกรวมกับการชนะแบบที.เค.โอ.
เจเน็ต เขียว
เจเน็ต เขียว นักร้องนักแสดงชาวไทยที่ตั้งชื่อเลียนแบบ เจเน็ต แจ็กสัน มีชื่อจริงว่า กัญญ์ชัญญ์ เธียรวิชญ์ (เดิมชื่อ นงนุช สมบูรณ์) เป็นชาวจังหวัดนครราชสีมา เริ่มต้นการแสดงเลียนแบบดาราตามร้านอาหาร เช่นเดียวกับ ไมเคิ่น ตั๋ง
เจเน็ต เขียว มีชื่อแต่แรกเกิดว่า นงนุช สมบูรณ์ เกิดที่บ้านแก่งขาม อำเภอแก้งสนามนาง จังหวัดนครราชสีมา มารดาชื่อล้อม สมบูรณ์ มีอาชีพรับจ้างเย็บเสื้อผ้า ส่วนบิดาเป็นผู้รับเหมาก่อสร้างซึ่งมิใช่พ่อที่แท้จริงของเธอ แต่เธอก็เคารพรักเสมือนพ่อบังเกิดเกล้าเนื่องจากได้ดูแลเธอแต่แบเบาะ ส่วนบิดาที่แท้จริงของเธอเป็นคนเจ้าชู้และทิ้งแม่กับเธอไว้เพียงลำพัง ตั้งแต่เธออายุได้หนึ่งเดือน โดยมิได้ส่งเสียหรือเหลียวแลแม้แต่น้อย
เธอตัดสินใจเข้ามายังกรุงเทพมหานครเพื่อเสี่ยงดวงเมื่ออายุได้ 16 ปี โดยเริ่มจากการเป็นเด็กเสิร์ฟ ก่อนที่จะเป็นนักร้องคาเฟ่ตามคำชักชวนของเพื่อนซึ่งมีรายได้เดือนละ 1,500 บาท อยู่มาวันหนึ่งจิระชัย กุลละวณิชย์ อาจารย์สอนร้องเพลง มานั่งที่ร้านแล้วออกปากชมว่าเขียวเสียงดีจึงชักชวนให้ประกวดร้องเพลงสยามกลการอวอร์ต โดยได้อาจารย์ฝึกร้องเพลง ซึ่งทำให้เธอได้รับรางวัล “นักร้องดีเด่น ประจำปี 2533 สยามกลการอวอร์ต”
ในปี พ.ศ. 2540 ขณะที่เธอกำลังร้องเพลงในร้านแถบสุขุมวิท ไมเคิ่น ตั๋ง มาหาเพื่อนซึ่งเป็นมือกีตาร์ และได้มีโอกาสชมเธอขณะร้องเพลง เมื่อเขียวลงจากเวทีตั๋งจึงชวนเธอไปร่วมวง เขียวจึงตอบตกลงทันที ขณะนั้นฝ่ายชายใช้ชื่อสำหรับการแสดงว่า "ไมเคิล" (แต่สะกดว่า "ไมเคิ่น") แล้ว ส่วนตัวเธอเองนั้นยังไม่มีชื่อในการแสดง เธอจึงได้นำชื่อ "เจเน็ต" น้องสาวของไมเคิล แจ็กสัน ประกอบกับเธอมักถูกแซวว่ามีผิวดำ จึงตั้งชื่อเป็น "เจเน็ต เขียว" มาแต่นั้น
นอกจากการร้องเพลง และแสดงละครแล้ว เธอเคยประกอบธุรกิจรีสอร์ทที่เกาะช้างด้วย ปัจจุบันเธอได้ขายรีสอร์ตแล้ว
การ์โลส มูริโย
การ์โลส เอร์เนสโต มูริโย () เกิดเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2513 ที่เมืองซานมิเกลิโต ประเทศปานามา เคยเป็นนักมวยที่มีอนาคตไกล โดยมีฟอร์มการชกที่ดุดัน น่ากลัว มีสไตล์เดินบุกเข้าชกแบบตะลุยตลอด จนได้รับฉายาว่า "ดูรันน้อย " (Little Duran) โดยหวังว่าจะเป็นตัวแทนของโรเบร์โต ดูรัน วีรบุรุษนักชกมวยปานามารุ่นพี่
การ์โลส มูริโยได้มีโอกาสชิงแชมป์โลกครั้งแรกในปี พ.ศ. 2536 กับชนะ ป.เปาอินทร์ นักมวยชาวไทยที่จังหวัดอ่างทอง แต่มูริโยเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป โดยเป็นการแพ้ครั้งแรกของการ์โลส มูริโยด้วย จากนั้นมูริโยได้ชกชนะอีก 3 ครั้ง จึงมีโอกาสได้แก้มือกับชนะ ป.เปาอินทร์ อีกครั้งในปี พ.ศ. 2537 ที่จังหวัดชลบุรี และมูริโยก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปอีก
การ์โลส มูริโยมาประสบความสำเร็จในปี พ.ศ. 2539 เมื่อเป็นฝ่ายชนะคะแนน ฮิ ยอง แช นักมวยชาวเกาหลีใต้ได้เป็นแชมป์โลกในรุ่นจูเนียร์ฟลายเวตของสมาคมมวยโลก (ดับเบิลยูบีเอ) และสามารถป้องกันตำแหน่งเอาไว้ได้ 1 ครั้ง ก่อนที่แพ้น็อกเคอิจิ ยามากูชิ นักมวยชาวญี่ปุ่นในยกสุดท้าย ยกที่ 12 อย่างไม่คาดคิด เสียตำแหน่งแชมป์โลก จากนั้นเมื่อได้แก้มือกับยามากูชิอีกครั้ง ก็แพ้คะแนนไปอีก
หลังจากนั้น การ์โลส มูริโยก็ยังคงชกมวยต่อไป แต่ก็มีสถิติลุ่ม ๆ ดอน ๆ โดยเฉพาะในช่วงหลังแพ้ติดต่อกันตลอด จนกระทั่งแขวนนวมไปในปี พ.ศ. 2548
เศรษฐกิจแบบผสม
เศรษฐกิจแบบผสม เป็นระบบเศรษฐกิจซึ่งทั้งภาคเอกชนและรัฐชี้นำเศรษฐกิจ ซึ่งสะท้อนลักษณะของทั้งเศรษฐกิจแบบตลาดและเศรษฐกิจที่มีการวางแผน เศรษฐกิจแบบผสมส่วนมากอาจอธิบายได้ว่าเป็นเศรษฐกิจแบบตลาดที่มีการควบคุมดูแลอย่างเข้มแข็งและการจัดหาสินค้าสาธารณะของรัฐบาล เศรษฐกิจแบบผสมบางแห่งยังมีลักษณะรัฐวิสาหกิจ
โดยทั่วไป เศรษฐกิจแบบผสมมีลักษณะคือ เอกชนเป็นเจ้าของปัจจัยการผลิต ความเด่นของตลาดสำหรับการประสานงานเศรษฐกิจ และวิสาหกิจแสวงผลกำไรและการสะสมทุนที่เหลือเป็นปัจจัยขับหลักมูลเบื้องหลังกิจกรรมเศรษฐกิจ ทว่า รัฐบาลจะถืออิทธิพลเศรษฐกิจมหภาคโดยอ้อมเหนือลาวเศรษฐกิจผ่านนโยบายการคลังและการเงินซึ่งออกแบบมาเพื่อรับมือภาวะเศรษฐกิจตกต่ำและแนวโน้มของทุนนิยมต่อวิกฤตการณ์การเงินและการว่างงาน ร่วมกับมีบทบาทในการแทรกแซงซึ่งสนับสนุนสวัสดิการสังคม ซึ่งไม่เหมือนกับเศรษฐกิจแบบตลาดเสรี ต่อมา เศรษฐกิจแบบผสมบางประเทศได้ขยายขอบเขตให้รวมบทบาทสำหรับการวางแผนเศรษฐกิจชี้นำและ/หรือภาควิสาหกิจสาธารณะขนาดใหญ่ด้วย
ไม่มีนิยามระบบเศรษฐกิจแบบผสมอย่างเดียว โดยนิยามหลากหลายว่าเป็นการผสมตลาดเสรีกับการแทรกแซงของรัฐ หรือการผสมวิสาหกิจสาธารณะและเอกชน หรือเป็นการผสมระหว่างตลาดและการวางแผนเศรษฐกิจ จุดแข็งหรือจุดอ่อนเปรียบเทียบของแต่ละส่วนในเศรษฐกิจของชาติอาจต่างกันได้มากแล้วแต่ประเทศ เศรษฐกิจตั้งแต่ของสหรัฐอเมริกาจนถึงคิวบาเรียก เศรษฐกิจแบบผสม คำนี้ยังใช้อธิบายเศรษฐกิจของประเทศที่เรียก รัฐสวัสดิการ เช่น ประเทศนอร์ดิก รัฐบาลในเศรษฐกิจแบบผสมมักจัดการคุ้มครองสิ่งแวดล้อม การรักษามาตรฐานการจ้างงาน ระบบสวัสดิการปรับมาตรฐานและการรักษาการแข่งขัน
เคจิ ยะมะงุชิ
เคจิ ยะมะงุชิ () นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2517 ที่เมืองฮะโกะดะเตะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นนักมวยถนัดซ้าย รูปร่างสูงโปร่ง มีความว่องไว แม้หมัดจะไม่หนัก แต่เป็นนักมวยที่มีสีสันมากคนหนึ่ง โดยชอบหลอกล่อคู่ต่อสู้ ซึ่งลอกเลียนแบบมาจากนาซีม ฮาเหม็ด นักมวยชาวอังกฤษที่เคจิชื่นชอบ โดยถึงกับเลียนแบบสไตล์การแต่งตัว ซึ่งจะขึ้นชกด้วยกางเกงลายเสือตลอด และใช้ฉายาเดียวกับฮาเหม็ดว่า "Prince" ด้วย แต่เพราะการลอกเลียนแบบเช่นนี้ ทำให้เกิดช่องว่างที่คู่ต่อสู้จะจู่โจมได้ง่าย จึงมักเป็นพ่ายแพ้เสมอ ๆ จากสไตล์ชกในลักษณะนี้
เคจิเป็นนักมวยถนัดซ้าย มีรูปร่างสูงเปรียว ชกได้ว่องไว ได้แชมป์โลกจากการเอาชนะน็อกยก 12 คาร์ลอส มูริลโล่ นักมวยชาวปานามา ในปี พ.ศ. 2539 อย่างไม่มีใครคาดคิด และยังสามารถป้องกันตำแหน่งแชมป์ไว้ได้ครั้งหนึ่งด้วยการย้ำแค้นเอาชนะคะแนนมูริลโล่ไปได้ด้วย แต่ในปลายปีนั่นเอง เคจิ ก็เสียแชมป์โลกอย่างไม่มีใครคาดคิดด้วยเช่นกัน เมื่อเป็นฝ่ายแพ้น็อก พิชิต ช.ศิริวัฒน์นักมวยชาวไทยไปในยกที่ 2 เท่านั้นเอง
จากนั้น เคจิ ก็ยังคงตั้งเป้าไว้ที่ตำแหน่งแชมป์โลกอีกครั้ง โดยชนะรวดมาตลอด มีแพ้คะแนน 10 ยก เพียงครั้งเดียวแก่อะกิฮิโกะ นะโงะเท่านั้นในปี พ.ศ. 2541 แล้วในปี พ.ศ. 2542 เคจิ ก็ได้มีโอกาสชิงแชมป์โลกอีกครั้ง กับ อิน จู โช นักมวยชาวเกาหลีใต้ ในการชิงแชมป์โลกในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทของสภามวยโลก (WBC) แต่ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป
และจากนั้นยามากูชิชนะคะแนนนักมวยชาวญี่ปุ่นด้วยกันเพียงครั้งเดียวเท่านั้นเอง แล้วก็แพ้ตลอดติดต่อกันถึง 3 ครั้ง จึงแขวนนวมไปในปี พ.ศ. 2545
เคจิ ยะมะงุชิ เป็นนักมวยถนัดซ้าย รูปร่างสูงโปร่ง มีความว่องไว แม้หมัดจะไม่หนัก แต่เป็นนักมวยที่มีสีสันมากคนหนึ่ง โดยชอบหลอกล่อคู่ต่อสู้ ซึ่งลอกเลียนแบบมาจากนาซีม ฮาเหม็ด นักมวยชาวอังกฤษที่ยามากูชิชื่นชอบ โดยถึงกับเลียนแบบสไตล์การแต่งตัว ซึ่งจะขึ้นชกด้วยกางเกงลายเสือตลอด และใช้ฉายาเดียวกับฮาเหม็ดว่า "Prince" ด้วย แต่เพราะการลอกเลียนแบบเช่นนี้ ทำให้เกิดช่องว่างที่คู่ต่อสู้จะจู่โจมได้ง่าย จึงมักเป็นพ่ายแพ้เสมอ ๆ จากสไตล์ชกในลักษณะนี้
อลา วิลล่ามอร์
อลา วิลล่ามอร์ (; เกิดเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2513 ที่เมืองดาเวา เด ซูร์ ประเทศฟิลิปปินส์) อดีตนักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ มีสถิติการชกทั้งหมด 32 ครั้ง ชนะ 29 (น็อค 26) เสมอ 1 แพ้ 2
อลา วิลล่ามอร์ เป็นนักมวยชาวฟิลิปปินส์ที่เป็นความหวังว่าจะเป็นแชมป์โลกของฟิลิปปินส์ แต่เมื่อได้มีโอกาสชิงแชมป์โลกถึง 2 ครั้ง ไม่เคยประสบความสำเร็จเลย โดยวิลลามอร์ขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2532 ชนะน็อค จูน เมนโดซา ยก 6 ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้นขึ้นชกชนะน็อครวด รวมทั้งชนะน็อค แมก โฟโรซูเอนโล, เด็ด ดอนเจดีย์ และนิกโก้ โธมัส ที่ฟิลิปปินส์ และชนะน็อค ติม แบกซู ที่ ฮ่องกง และชนะน็อค กวอน แฮซุกที่ญี่ปุ่น มีชกชนะคะแนนรอนนี่ มากราโมเพียงครั้งเดียวเมื่อปี พ.ศ. 2532 จนกระทั่งปี พ.ศ. 2533 วิลลามอร์ก็ได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวท เมื่อขึ้นชิงแชมป์ที่ว่าง ชนะน็อค ริโก มาเกาบอส ยก 6 เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2533 หลังจากนั้น วิลลามอร์ป้องกันแชมป์ฟิลิปปินส์ไว้ได้ถึง 3 ครั้ง และหนึ่งในนั้นยังเป็นการชนะน็อค รอนนี่ มากราโมที่เคยชนะคะแนนมาก่อนหน้านี้ด้วย ระหว่างนี้วิลลามอร์ยังไปชกที่ญี่ปุ่นถึง 4 ครั้ง ชนะ 3 เสมอ 1 รวมทั้งชนะน็อค นภา เกียรติวันชัย ยก 2 เมื่อปี พ.ศ. 2535 ด้วย
วิลลามอร์มีโอกาสชิงแชมป์โลกครั้งแรกในปี พ.ศ. 2536 ในรุ่นมินิฟลายเวท ของสหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) กับรัตนพล ส.วรพิน นักมวยชาวไทย ที่สนามกีฬาแห่งชาติ กรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2536 ปรากฏว่าแพ้น็อค รัตนพล ส.วรพิน ยก 7 ไม่ได้แชมป์ โดยการชกครั้งนี้เป็นการป้องกันตำแหน่งครั้งที่ 2 ของรัตนพล และเป็นการแพ้ครั้งแรกของวิลล่ามอร์ด้วย หลังจากชิงแชมป์ไม่ได้ วิลลามอร์ยังขึ้นชกชนะอย่างต่อเนื่อง รวมทั้งชนะน็อค นกน้อย ส.ธนิกุล ยก 3 จนได้มีโอกาสชิงแชมป์โลกครั้งที่ 2 กับริคาร์โด้ โลเปซ แชมป์โลกรุ่นสตรอเวท WBC เมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2539 ที่ลาสเวกัส สหรัฐอเมริกา ปรากฏว่าแพ้น็อค โลเปซ ยก 8 จากนั้น วิลลามอร์ก็แขวนนวมไป
ปัจจุบัน วิลลามอร์เป็นเทรนเนอร์ในสังกัดอลาโปรโมชั่น ค่ายมวยระดับแนวหน้าของฟิลิปปินส์
กู้ดชาร์ลอตต์
กู้ด ชาร์ล็อตต์ () เป็นวงแนวป็อป-พังค์จาก วาลดอร์ฟ รัฐแมรี่แลนด์ (Waldorf, Maryland) ก่อตั้งวงมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2539 นำโดย 2 พี่น้องฝาแฝด Joel Madden (ร้องนำ) และ Benji Madden (กีต้าร์) ร่วมด้วย 2 เพื่อนสนิท Billy Martin (กีต้าร์) และ Paul Thomas (เบส) มีเพลงฮิตอย่าง “I Just Wanna Live” และ “Girls And Boys”
กู้ด ชาร์ล็อตต์ได้ฟอร์มตัวกันในปี พ.ศ. 2539 อัลบั้มแรกของพวกเค้าเปิดตัววางแผงในอีก 3 ปีถัดมาหลังจากตั้งวง อัลบั้มต่อมาคือ The Young and the Hopeless ซึ่งวางแผงในเดือนตุลาคม ปี 2545
อัลบั้ม The Young and the Hopeless ได้รับรางวัลแผ่นทองคำขาวมอบโดย RIAA 3 รางวัลจากผลงานเพลง ซิงเกิ้ลดัง คือ "Lifestyles of the Rich and Famous," "Boys and Girls," "Hold On" ทำให้พวกเค้าได้ออกรายการ Saturday Night Live ได้ลงปก หนังสือ Rolling Stone นิตยสารเพลง Alternative Press หนังสือ New York Times ก็ได้ลงรายละเอียดและประวัติของวงนี้ด้วย และนอกจากนั้นพวงกเค้าก็ได้ออก สปอต โฆษณาทาง CNN และ The Today Show วง กู้ด ชาร์ล็อตต์ก็ยังสามารถเรียกคะแนนนิยมจากแฟนๆของ MTV ได้อีกด้วย โดยที่2 พี่น้อง ตระกูล แมดเดน ครั้งนึงได้เป็นพิธีกรรายการ All Things Rock มิวสิกวิดีโอของพวกเค้าก็ติดอันดับบนชาร์ทของ MTV และ MTV2 และในขณะเดียวกันเพลง "The Anthem" ก็ได้รับรางวัล "Viewers Choice" ที่งาน MTV Video Music Awards 2546
ทางวงได้ตระเวนออกทัวร์โดยไม่หยุดพัก ระเบิดพลังให้เห็นบนเวทีทั่วโลกติดต่อกันนานถึง 20 เดือน กู้ด ชาร์ล็อตต์ยังถือโอกาสทำกิจกรรมพิเศษอีกหลายอย่าง ทั้งเป็นนักร้องรับเชิญให้กับเมสท์ ( Mest ) และ เอ็น.อี.อาร์.ดี. (N.E.R.D.) ทำเสื้อผ้ายี่ห้อเลเวล 27 (Level 27) และยี่ห้ออื่นๆ รวมถึงยังทำของเล่นอีกด้วย ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2547 พี่น้องแมดเดนยังทำค่ายเพลงเอง ชื่อว่าดีซี แฟล็ก เร็คคอร์ดส์ (DC Flag Records) โดยทำอัลบั้มให้กับโลลา เรย์ (Lola Ray) และฮาเซน สตรีท (Hazen Street)
เมื่อถึงเวลาที่จะออกอัลบั้มที่สาม กู้ด ชาร์ล็อตต์ต้องการที่จะใส่ความสัมพันธ์ของสมาชิกในวง และความติดต่อขอร่วมงานกับอีริค วาเลนไทน์ (Eric Valentine) ผู้อยู่เบื้องหลังการทำงานในอัลบั้มแรก ทางวงทำเพลงเกือบ 30 เพลงตั้งแต่เดือนมีนาคมไปจนถึงสิงหาคม พ.ศ. 2547 ณ แบร์ฟุต สตูดิโอของวาเลนไทน์ในลอสแอนเจลิส
อัลบั้มที่ 3 The Chronicles of Life and Death ออกวางขายปี พ.ศ. 2547 อัลบั้มขึ้นอันดับ 3 บิลบอร์ด มีเพลงดังอย่าง "Predictable" และ "I Just Wanna Live"
“Good Morning Revival” คือผลงานชุดที่ 4 ของกู้ด ชาร์ล็อตต์ ที่มาพร้อมกับทิศทางดนตรีใหม่ โดยมีการนำซาวนด์ดนตรีที่หลากหลายมาผสมผสานในอัลบั้มนี้มากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นการนำอิทธิพลดนตรีแดนซ์ (ซึ่งเป็นแนวเพลงที่ทางวงกำลังให้ความสนใจ)มาใส่ไว้ในอัลบั้ม, เพลงบัลลาด, ไปจนถึงเพลงร็อกมันๆ โดยในอัลบั้มนี้ กู้ด ชาร์ล็อตต์ได้กลับมาร่วมงานกับ ดอน กิลมอร์ (Don Gilmore) (‎ลินคิน พาร์ค ,เอฟริล ลาวีน) โปรดิวเซอร์ชื่อดังที่เคยเป็นโปรดิวเซอร์ในผลงานชุดแรกของวงอีกครั้ง ประเดิมซิงเกิ้ลแรกด้วย “Keep Your Hands Off My Girl”
พระวรสารนักบุญบารนาบัส
พระวรสารนักบุญบารนาบัส () เป็นพระวรสารนอกสารบบคัมภีร์ไบเบิล อ้างว่าบารนาบัสเป็นผู้เขียนขึ้น กล่าวถึงชีวประวัติของพระเยซูตั้งแต่ประสูติ จนถึงเวลาที่ขึ้นสวรรค์ เอกสารตัวเขียนฉบับเก่าที่สุดที่เคยพบมี 2 ฉบับ เป็นภาษาสเปนและภาษาอิตาลี มี 222 บท (ฉบับภาษาอิตาลี)
เชื่อว่าเขียนขึ้นโดยมุสลิมชาวสเปนในคริสต์ศตวรรษที่ 7 ซึ่งเป็นช่วงที่มุสลิมยึดครองสเปน และพยายามเปลี่ยนคริสตชนให้เข้ารีตศาสนาอิสลาม และคริสตชนทุกนิกายไม่ถือว่าเป็นพระคัมภีร์ที่ถูกต้องในสารบบ
นักประวัติศาสตร์เชื่อว่าไม่ได้เขียนโดยนักบุญบารนาบัสจริง เพราะเต็มไปด้วยสำนวนและศัพท์เฉพาะของชาวมุสลิม ซึ่งนักบุญบารนาบัสเกิดและมีชีวิตก่อนศาสนาอิสลามเกิดราว 500 ปี
เอส-3 ไวกิ้ง
เอส-3 ไวกิ้ง (S-3 Viking) เอส-3 ไวกิ้งเป็นเครื่องบินปราบเรือดำน้ำประจำเรือบรรทุกอากาศยาน เริ่มบินเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 1971 กองทัพเรือสหรัฐฯสั่งสร้างทั้งสิ้น 187 เครื่อง
กำเนิดนาร์เนีย
กำเนิดนาร์เนีย () เป็นนิยายแฟนตาซีเยาวชนในชุดตำนานแห่งนาร์เนีย เขียนโดยซี.เอส. ลิวอิส ใน ค.ศ. 1955 นับเป็นลำดับที่หกตามที่ตีพิมพ์ และลำดับแรกถ้านับตามเหตุการณ์ในเรื่อง เป็นเรื่องที่เกิดก่อนเหตุการณ์ในตู้พิศวง ฉบับภาษาไทยจัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ผีเสื้อ แปลโดยสุมนา บุณยะรัตเวช พิมพ์ครั้งแรก พ.ศ. 2545
"ให้จัดการเผากล่องเล็กๆ ใบหนึ่งในลิ้นชักลับ" คำสั่งเสียจากแม่เฒ่าของลุงแอนดรูว์ก่อนตาย ซึ่งเขาไม่ได้ทำตามและนำมาสู่การสร้างแหวนที่เชื่อว่ามีเวทมนตร์พาไปสู่อีกโลกหนึ่ง ทำให้แอนดรูว์ทดลองกับหลานชาย ดิกอรี่ เคิร์ก และเพื่อนของเขา พอลลี่ พลัมเมอร์
เด็กทั้งสองได้เดินทางไปยังโลกอีกโลกหนึ่งซึ่งกำลังจะแตกดับ พร้อมกับนำแม่มดขาวนามว่า จาดิส ราชินีแห่งนครชาร์นกลับมาสู่โลกมนุษย์โดยไม่ได้ตั้งใจ แต่ทว่าการมาเยือนของนางทำให้กรุงลอนดอนวุ่นวาย จนต้องหาทางพานางกลับไปยังโลกเดิม
ความวุ่นวายยังไม่จบสิ้นเมื่อนางได้เดินทางไปยังโลกใหม่ที่กำลังสร้างขึ้นคือ ดินแดนนาร์เนีย ดินแดนที่เพิ่งสร้างโดยสิงโตอัสลาน โอรสแห่งจักรพรรดิโพ้นทะเล มีสัตว์พูดได้ คนแคระ ต้นไม้ทองคำ และสิ่งวิเศษอีกมากมาย
ดูเหมือนทุกอย่างกำลังจะไปได้สวย ถ้าไม่มีแม่มดขาวเข้ามายังดินแดนแห่งนี้ และเพื่อป้องกันความชั่วร้ายที่กำลังจะมาเยือน อัสลานจึงขอให้ดิกอรี่และพอลลี่เสาะหาแอปเปิ้ลเงินมาปลูก เพื่อเป็นเกราะป้องกันเวทมนตร์ของนาง
ก่อนกลับมายังโลกมนุษย์ ดิกอรี่ได้ขอแอปเปิ้ลจากอัสลานเพื่อนำไปให้แม่ของเขาที่กำลังป่วย ไม่น่าเชื่อว่าหลังจากที่ทานเข้าไปแล้วแม่ของเขาอาการดีขึ้น เขาได้นำอาแกนแอปเปิ้ลไปฝังไว้หลังบ้าน ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นต้นแอปเปิ้ลที่สวยงามที่สุดในกรุงลอนดอน ทว่าผลของมันกลับเป็นผลแอปเปิ้ลธรรมดา แต่หามีใครรู้ไม่ว่าเนื้อไม้นั้นยังมีมนตร์วิเศษอยู่
เวลาล่วงเลยไปจนดิกอรี่เข้าสู่วัยกลางคน ได้เกิดพายุหนักจนทำให้ต้นแอปเปิ้ลโค่นลงมา ดิกอรี่ได้นำไม้นั้นมาทำเป็นตู้เสื้อผ้า จนเป็นจุดเริ่มต้นของการเดินทางไปสู่ดินแดนนาร์เนียอีกครั้งหนึ่งในตอนตู้พิศวง
ทาเกชิ คูซาโอะ
ทาเกชิ คูซาโอะ () เป็นนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2508 ที่จังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น ปัจจุบัน เขาทำงานอยู่สังกัดอาโอนิโปรดักชัน
เบร์เกต์ แอตแลนติก
เบร์เกต์ แอตแลนติก () เป็นเครื่องบินลาตตระเวนชายฝั่งทะเลและปราบเรือดำน้ำใช้งานอยู่ในกองทัพเรือขององค์การนาโต เครื่องต้นแบบเริ่มบินเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1961 และเริ่มประจำอยู่ในกองทัพเรือฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 1965 ประจำการอยู่ 4 ประเทศ เยอรมัน ฮอลแลนด์ อิตาลี ปากีสถาน
ยูไนเต็ดแอร์ไลน์
ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ () หนึ่งสายการบินชั้นนำของประเทศสหรัฐอเมริกา ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1926 โดยในปัจจุบันมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ ชิคาโก รัฐอิลลินอยส์ โดยมีสนามบินหลักคือท่าอากาศยานนานาชาติโอแฮร์ เป็นหนึ่งในสมาชิกของสตาร์อัลไลแอนซ์
ตั้งแต่ตุลาคม 2018, "'ยูไนเต็ดแอร์ไลน์"' ประกอบด้วยเครื่องบินต่อไปนี้::
ในปี ค.ศ. 2008 ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ได้ทำกีตาร์ของเดฟ คาร์โรล (Dave Carroll) พังเสียหาย คาร์โรลได้อ้างว่า ในขณะลงจากเครื่องบิน เขาได้ยินผู้โดยสารรายอื่นร้องขึ้นว่าพนักงานยกกระเป๋าโยนกระเป๋ากีตาร์แตก และเขาได้เห็นกีตาร์ของเขาพังเสียหายอยู่บนพื้นสนามบิน เขาได้ดำเนินการเรียกร้องค่าเสียหายและดำเนินการทางกฎหมายต่าง ๆ อยู่นานหลายเดือนแต่ก็ไม่เป็นผล จึงตัดสินใจออกเพลง (และมิวสิกวิดีโอ) ประท้วงยูไนเต็ดแอร์ไลน์ ชื่อเพลง "ยูไนเต็ดเบรกส์กีตาร์ (United Breaks Guitars)" ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2009 และจากนั้นไม่นานก็ได้ออกเพลง "ยูไนเต็ดเบรกส์กีตาร์ 2" และ "ยูไนเต็ดเบรกส์กีตาร์ 3" ซึ่งเพลงในชุด " ยูไนเต็ดเบรกส์กีตาร์" นี้ประสบความสำเร็จในการทำให้ผู้คนจำนวนมาก โดยเฉพาะคนในสหรัฐฯ ได้รับรู้ถึงเหตุการณ์หรือปัญหาในลักษณะดังกล่าวนี้ที่อาจเกิดขึ้นได้ในการใช้บริการสายการบิน และทำให้เกิดภาพที่ไม่ดีต่อยูไนเต็ดแอร์ไลน์ โดยเฉพาะในด้านการบริการ อีกทั้งยังมีรายงานข่าวจากบีบีซีว่าราคาหุ้นของยูไนเต็ดแอร์ไลน์ได้ตกต่ำลงราว 10% ในช่วง 3-4 สัปดาห์นับจากวันที่คาร์โรลออกเพลงประท้วงเพลงแรกอีกด้วย
เมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 2017 ยูไนเต็ดเอ็กซ์เพรส เที่ยวบินที่ 3411 มีผู้โดยสารเต็มลำ ทุกคนปฏิเสธที่จะยอมสละที่นั่งให้กับพนักงานสายการบิน 4 คน แม้ว่าจะได้รับค่าชดเชยและการเปลี่ยนเที่ยวบินให้ก็ตาม จึงได้เลือกบังคับผู้โดยสาร 4 คนให้ออกจากเครื่องบิน ผู้โดยสารสามคนแรกยินยอมปฏิบัติตาม และเดวิด เต๋า คือคนที่สี่ เต๋าปฏิเสธ เจ้าหน้าที่ตำรวจของท่าอากาศยานนานาชาติโอแฮร์จึงใช้กำลังขับไล่เต๋าออกจากเครื่อง จนเต๋าได้รับบาดเจ็บ วิดีโออุบัติการณ์ดังกล่าวถูกบันทึกโดยผู้โดยสาร จนกลายเป็นไวรอลบนสื่อสังคมอย่างแพร่หลาย ส่งผลให้เกิดความไม่พอใจต่อยูไนเต็ดแอร์ไลน์อย่างรุนแรง (ยูไนเต็ดเอ็กซ์เพรสเป็นสายการบินในเครือยูไนเต็ดแอร์ไลน์ ซึ่งใช้ชื่อยี่ห้อและโลโก้ร่วมกัน)
เมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2544 เครื่องบินของยูไนเต็ดแอร์ไลน์จำนวน 2 ลำ คือ เที่ยวบินที่ 93 และเที่ยวบินที่ 175 ได้ประสบกับวินาศกรรม 11 กันยายน
ขำกลิ้งลิงกับหมา
ขำกลิ้งลิงกับหมา () เป็นรายการโทรทัศน์ของ NTV ในประเทศญี่ปุ่น ที่ออกอากาศในช่วงรายการวาไรตี้เกี่ยวกับสัตว์ที่ชื่อว่า "เท็นไซ! ชิมูระโดบุทสึเอ็น" () ในประเทศไทยเริ่มออกอากาศตั้งแต่วันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2550 ทุกวันเสาร์-วันอาทิตย์ เวลา 21.00 น. (ระยะแรกของรายการ ออกอากาศในเวลา 21.30 น.) ทางโมเดิร์นไนน์ทีวี ปัจจุบันการออกอากาศในช่วงแรกได้สิ้นสุดลงแล้ว เมื่อวันอาทิตย์ที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2550 รวมความยาว 43 ตอน จากนั้นยังนำมาอากาศซ้ำ ทุกวันพุธถึงศุกร์ และยังขยายเวลาเป็น ทุกวันจันทร์ถึงศุกร์ เวลาประมาณ 17.10-17.35 น.
ขำกลิ้งลิงกับหมา เป็นเรื่องของ ปัง (หรือ ปังคุง - แปลว่า เด็กชายปัง) ลูกลิงชิมแปนซีตัวน้อย กับ เจมส์ สุนัขบูลด๊อกคู่หู ซึ่งเป็นสัตว์เลี้ยงของครูฝึกสอนสัตว์ ชื่อ อัตสึชิ มิยาซาวะ () โดยในแต่ละตอนจะมีการฝึกพัฒนาการของสัตว์เลี้ยงทั้งสองโดยมอบหมายภารกิจต่างๆ ให้ทำร่วมกัน เช่น ไปเที่ยวงานวัด ไปเที่ยวสวนสนุก ถ่ายรูป ซื้อของ เก็บเห็ด เป็นต้น
รายการนี้นำออกอากาศในหลายประเทศ ในประเทศไทย มีตัวหนังสือพากย์ความคิดของสัตว์ คล้ายหนังสือการ์ตูน แต่ละตอนของรายการ จะมีพิธีกรชาวไทย 2 คน ออกมาดำเนินรายการ คือ เอก ฮิมสกุล (แฟนพันธุ์แท้ ฟุตบอลโลก) และ พุทธชาด พงศ์สุชาติ (ปัจจุบัน ไม่ได้จัดรายการนี้แล้ว)ส่วนผู้ให้เสียงบรรยายในรายการ คือ สัจจะ กาญจน์นิรันดร์ ทางรายการได้มีเว็บไซต์ fan-share.com ด้วย
ปัง เป็นลูกลิงชิมแปนซีตัวผู้ ที่ถูกเลี้ยงอยู่ที่สวนสัตว์และสวนสนุก Aso Cuddly Dominion เมืองอะโซะ จังหวัดคุมะโมะโตะ เกาะคิวชู เกิดเมื่อ พ.ศ. 2546 มีคำวิพากษ์วิจารณ์ว่า การที่ปังถูกสอนให้ใช้ชีวิตแบบมนุษย์ ซึ่งผิดวิถีธรรมชาติ นอกจากนี้ สัตว์ต่างๆ ที่ Cuddly Dominion ยังถูกเลี้ยงอย่างไม่เหมาะสม และยังเป็นการทารุณสัตว์อีกด้วย
ปัง เกิดเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2544 มีส่วนสูง 85.6 เซนติเมตร น้ำหนัก 16.0 กิโลกรัม (ณ เวลาการตรวจร่างกาย) ลดลงจากเริ่มแรก 2.4 เซนติเมตร และ 0.8 กิโลกรัม ปัง มีผลไม้ที่ชอบ คือ กล้วย, สตรอเบอร์รี่, องุ่น ฯลฯ สัตว์ที่ไม่ชอบ คือ สัตว์ใหญ่ (เช่น สุนัขตัวโต), งู เป็นต้น
ปัง มีความสามารถในพฤติกรรมเลียนแบบมนุษย์อย่างมาก เช่น การคำนับ ปีนต้นไม้ การซื้อของ เป็นต้น แต่กระนั้น ก็มีนิสัยเหมือนชิมแปนซีทั่วไป คือซุกซนตามประสา จนอาจทำให้เกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นได้บ้าง
เจมส์ สุนัขบูลด๊อกคู่หู จากรายการ ขำกลิ้งลิงกับหมา เป็นสุนัขพันธุ์บูลด๊อก เกิดวันที่ 19 ธันวาคม 2546 ส่วนสูง 70 ซม. หนัก 23 กก. ของชอบก็มีเนื้อ เนยแข็ง เค้กสปันจ์ ไส้กรอก และอื่นๆ โดยเจมส์ มักจะเป็นตัวที่สร้างปัญหาให้กับภารกิจต่างๆเกือบตลอดเวลา เนื่องจากเจมส์ มักจะไม่ทำอะไร เช่น หาเห็ดมัตสึตาเกะเจอ แต่ เจมส์ก็กินเห็ดนี้จนปังคุง กับ เจมส์ เกิดเรื่องทะเลาะกัน และถึงแม้จะปรับความเข้าใจกันได้ แต่เจมส์ ก็ทำเห็ดหล่นอีก หรือแม้กระทั่ง ไปพาน้องหมาที่ไม่รู้จักมาเล่น จนทำให้เสื้อเชิ้ตของคุณมิยาซาว่า เปื้อนไข่ไก่หมด สรุปแล้ว เจมส์ จะเป็นตัวปัญหาประจำรายการนี้ ณ ตอนนี้ เจมส์ได้เสียชีวิตลงแล้ว เมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2559 อายุรวม 12 ปี (80 ปี ตามอายุสุนัข)
พระมหาธรรมราชาที่ 4
พระมหาธรรมราชาที่ 4 หรือ บรมปาล หรือ พระยาบาลเมือง เป็นพระราชโอรสในพระมหาธรรมราชาพระองค์หนึ่ง ได้ครองเมืองพิษณุโลกในระหว่างปี พ.ศ. 1962-1981 นับเป็นพระองค์สุดท้ายของราชวงศ์พระร่วงที่ได้ครองเมืองพิษณุโลก
พระยาบาลเมืองเป็นพระราชโอรสในพระมหาธรรมราชากับแม่นางษาขา มีพระเชษฐภคินีพระองค์หนึ่งเป็นพระราชเทวีในสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2
พระราชพงศาวดาร ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) ระบุว่าเมื่อพระมหาธรรมราชาธิราชเจ้าเมืองพิษณุโลกสวรรคตในปี พ.ศ. 1962 หัวเมืองเหนือเกิดจลาจลเพราะพระยาบาลเมืองและพระยารามแห่งสุโขทัยแย่งชิงอำนาจกัน สมเด็จพระอินทราชาแห่งกรุงศรีอยุธยาจึงเสด็จมาเมืองพระบาง (นครสวรรค์) ทั้งพระยาบาลเมืองและพระยารามทรงทราบก็เสด็จออกมาถวายบังคม เมื่อสมเด็จพระอินทราชาเสด็จกลับกรุงศรีอยุธยาแล้วจึงโปรดให้เจ้าสามพระยามาครองกรุงพิษณุโลก
พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับปลีก หมายเลข 2/ก 104 ระบุว่าเมื่อเจ้าสามพระยาได้ครองราชย์เป็นสมเด็จพระบรมราชาธิราช ขณะนั้นพระยาบาลเมืองเจ้าเมืองพิษณุโลกได้ลงมาเข้าเฝ้า จึงพระราชทานสุพรรณบัฏเครื่องราชูปโภคและเฉลิมพระนามเป็นมหาธรรมราชาธิราช มีการมหรสพเฉลิมฉลองที่เมืองพิษณุโลก และโปรดให้พระยารามราช พระยาเชลียง และพระยาแสนสอยดาว มาช่วยงานด้วย
พระราชพงศาวดารกรุงเก่า ฉบับหลวงประเสริฐอักษรนิติ์ ระบุว่าสมเด็จพระบรมราชาธิราชโปรดให้สมเด็จพระราเมศวรเจ้าพระราชโอรสไปครองเมืองพิษณุโลกในปี พ.ศ. 1981 จึงสันนิษฐานว่าพระมหาธรรมราชาที่ 4 อาจสวรรคตในปีนี้ นับแต่นั้นราชวงศ์สุพรรณภูมิก็ปกครองเมืองพิษณุโลกต่อมาอีกหลายสมัยและอาณาจักรสุโขทัยกับอาณาจักรอยุธยาก็รวมเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงสันนิษฐานว่าเป็นพระมหาธรรมราชาที่ 3 แต่ประเสริฐ ณ นคร สันนิษฐานว่าเป็นพระมหาธรรมราชาที่ 2
จังหวัดนางาซากิ
จังหวัดนางาซากิ เป็นจังหวัดหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่บนเกาะคีวชู มีเมืองหลวงอยู่ที่นางาซากิ
จังหวัดนางาซากิตั้งอยู่ทางตะวันตกของเกาะคีวชู และครอบคลุมเกาะเล็ก ๆ นอกชายฝั่งของเกาะคีวชูด้วย มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดซางะทางทิศตะวันออก นอกเหนือจากนั้นเป็นชายฝั่งทะเลโดยมีอาณาเขตติดต่อกับทะเลอาริอาเกะ ช่องแคบสึชิมะ (ส่วนหนึ่งของช่องแคบเกาหลี) และทะเลจีนตะวันออก
จังหวัดนางาซากิประกอบด้วย 13 เมือง 4 อำเภอ และ 8 ตำบล ได้แก่
เอส-2 แทรคเคอร์
เอส-2 แทรคเคอร์ (S-2 Tracker) เอส-2 แทรคเคอร์ เป็นเครื่องบินปราบเรือดำน้ำประจำเรือบรรทุกอากาศยาน เริ่มบินครั้งแรกในวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 1952 และใช้งานกันกว้างขวางในหลายประเทศ ได้แก่ ฮอลแลนด์ อิตาลี อาร์เจนตินา บราซิล ญี่ปุ่น ออสเตรเลีย ไทย และ สหรัฐอเมริกา
นางาซากิ
เมืองนางาซากิ () () เป็นเมืองเอกและเมืองที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดนางาซากิ บนเกาะคีวชู ประเทศญี่ปุ่น นางาซากิถูกก่อตั้งขึ้นโดยชาวโปรตุเกสในปลายศตวรรษที่ 16 ซึ่งขณะนั้นเป็นเพียงหมู่บ้านเล็ก ๆ เพื่อการประมง ซึ่งทำให้นางาซากิกลายเป็นศูนย์กลางอิทธิพลของชาวโปรตุเกสและชาวยุโรป ตั้งแต่ศตวรรษที่ 16 ถึง 19 มีโบสถ์และศาสนสถานของศาสนาคริสต์มากมายในนางาซากิ ซึ่งศาสนสถานเหล่านี้ได้ขึ้นทะเบียนให้เป็นมรดกโลก นอกเหนือไปจากนี้ ท่าเรือในนางาซากิยังเคยเป็นที่ตั้งของฐานทัพเรือของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น ระหว่างสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่หนึ่ง และ สงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น นามของเมืองว่า "นางาซากิ" (長崎) มีความหมายว่า "แหลมที่ทอดยาว"
ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง 9 สิงหาคม ค.ศ. 1945 นางาซากิเป็นเมืองที่สองถูกทิ้งระเบิดนิวเคลียร์ และเป็นเมืองสุดท้ายของโลกที่ถูกโจมตีด้วยอาวุธนิวเคลียร์จนถึงปัจจุบัน
นางาซากิ เดิมเป็นหมู่บ้านชาวประมงขนาดเล็ก และมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์เพียงเล็กน้อย จนกระทั่งได้เริ่มติดต่อกับนักสำรวจชาวโปรตุเกสในปี ค.ศ. 1543 ซึ่งผู้นำของคณะสำรวจแรกนั้น คือ เฟอร์เนา เมนเดส ปินโต ที่เดินทางมาด้วยเรือโดยเทียบท่าใกล้ ๆ กับทาเนงาชิมะ เกาะในหมู่เกาะโอซูมิ
โปรตุเกสนั้นได้ออกสำรวจโลกและค้าขายกับชาติต่าง ๆ มากมาย หนึ่งในนั้นคือ จีน ซึ่งก่อนหน้าที่โปรตุเกสจะเข้ามา ญี่ปุ่นได้หยุดการค้าขายกับจีนอันเนื่องมาจากการปล้นชิงทรัพย์ที่บ่อยครั้งของโจรสลัด "วอโก้ว" ในทะเลจีนใต้ การเข้ามาของโปรตุเกสทำให้โปรตุเกสสามารถเป็นตัวกลางด้านการค้าขายให้กับทั้งสองชาติได้ซึ่งจะเป็นประโยชน์แก่ทุกฝ่าย ด้วยระยะเวลาที่ไม่นานนัก โปรตุเกสก็ได้รับความไว้วางใจจากเหล่าชาติตะวันออก อย่างไรก็ตาม การขาดแคลนท่าเรือที่มีประสิทธิภาพในคีวชู ได้เป็นปัญหาที่สำคัญสำหรับโปรตุเกสตลอดจนบรรดาเจ้าเมืองในคีวชู ที่คาดหวังผลประโยชน์จากปริมาณการค้าขายที่มากขึ้น
ขณะเดียวกัน เหล่ามิชชันนารีคณะเยสุอิตจากราชอาณาจักรนาวาร์ นำโดยบาทหลวงฟรันซิสโก คาเบียร์ ก็ได้เดินทางมาถึงคาโงชิมะ หมู่บ้านทางตอนใต้ของคีวชู ในปี 1549 และเริ่มการเผยแผ่คำสอนของพระคริสตเจ้าไปทั่วเกาะญี่ปุ่น ผู้ติดตามของบาทหลวงคาเบียร์ยังเป็นผู้อยู่เบื้องหลังการที่ไดเมียวจำนวนมากเปลี่ยนไปนับถือคริสต์ หนึ่งในนั้นคือไดเมียวโอมูระ ซูมิตากะซึ่งได้รับผลประโยชน์มหาศาลจากส่วนแบ่งทางการค้า จากการที่เขานับถือศาสนาคริสต์อย่างลับ ๆ โดยในปี 1569 โอมูระได้รับอนุญาตจากเบื้องบนให้จัดตั้งท่าเรือสำหรับเรือโปรตุเกสในนางาซากิ ซึ่งแล้วเสร็จในปี 1571 โดยท่าเรืออยู่ภายใต้การกำกับของคณะเยสุอิต กัสปาร์ วีเลลาร์ และเรือตรีทริสเตา วาซ เดอ เวกา ผู้ว่าการแห่งมาเก๊า โดยการช่วยเหลือส่วนตัวจากโอมูระ
ผู้นำฝ่ายสัมพันธมิตรระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
ผู้นำฝ่ายสัมพันธมิตรในสงครามโลกครั้งที่สอง ประกอบไปด้วยบุคคลสำคัญต่าง ๆ จากหลาย ๆ ประเทศ ทั้งนักการเมืองและนักการทหาร บรรดาบุคคลเหล่านี้ได้แก่
เมทัลฮีโร
เมทัลฮีโร () คือ ภาพยนตร์โทคุซัทสึซีรีส์ทางโทรทัศน์ ที่นำแสดงโดยฮีโรที่สวมชุดเกราะเหล็ก (แต่ไม่ได้ทำจากเหล็กจริงๆ) มีต้นกำเนิดมาจากประเทศญี่ปุ่น สร้างโดยบริษัทโตเอะและบันไดตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. 2525 ปัจจุบันทั้งสองบริษัทไม่สร้างซีรีส์ประเภทนี้แล้ว แต่หันไปสร้างซีรีส์มาสค์ไรเดอร์และขบวนการนักสู้แทน เมทัลฮีโรบางเรื่องเป็นที่นิยมในต่างประเทศ ทั้งบราซิล ฝรั่งเศส ฟิลิปปินส์ รวมทั้งประเทศไทย
เมทัลฮีโร มีชื่อซีรีส์ที่แท้จริงคือ Super keiji series ซึ่งปรากฏในวิดีโอ โตเอะฮีโร ในช่วงยุค 90 แต่ไม่เคยได้ปรากฏในภาพยนตร์ของเมทัลฮีโร แต่อย่างใดในซีรีส์นี้รวมจำนวนออกอากาศทั้งหมด 827 ตอน (นับรวมตอนปกติ 824 ตอนและตอนพิเศษอีก 3 ตอน)
ในช่วงแรกของการออกอากาศซีรีส์นี้ได้ออกอากาศในช่วงโกลเด้นไทม์ในประเทศญี่ปุ่น โดยจะออกอากาศทุกคืนวันศุกร์ตั้งแต่ซีรีส์ตำรวจอวกาศ (เกียบัน, ชาลีบัน และไชเดอร์) ถึงจัสเปี้ยน ได้ย้ายวันเวลาออกอากาศเป็นวันจันทร์ช่วงค่ำเช่นกัน (จัสเปี้ยนถึงเมทัลเดอร์) ต่อมาได้ย้ายเวลาออกอากาศอีกครั้งเป็นทุกเช้าวันอาทิตย์ (เมทัลเดอร์ถึงจีบัน) และตั้งแต่ซีรีส์จีบันที่ฉายในตอนที่ 10 จนถึงโรโบทักได้ออกอากาศทุกเช้าวันอาทิตย์ 8 โมงเช้าไปในที่สุดเป็นตอนพิเศษทางทืวีโดยใช้เวลาการออกอากาศช่วงเดียวกับทีวีซีรีส์ที่ฉายไป
สำหรับซีรีส์เมทัลฮีโรในทุก ๆ เรื่อง มักจะมีปรากฏการณ์ใหม่ ๆ เกิดขึ้นเสมอ ทั้งสิ่งนำเสนอใหม่หรือการทำลายสถิติเดิมที่เคยทำไว้
ซีทรีพีโอ
ซีทรีพีโอ (C-3PO) เป็นตัวละครหุ่นยนต์ในเรื่องแต่งชุด"สตาร์ วอร์ส" ปรากฏตัวครั้งแรกในภาพยนตร์"" โดยเป็นตัวละครตัวหนึ่งในไม่กี่ตัวที่มีบทบาทในภาพยนตร์"สตาร์ วอร์ส" ทุกภาค
ซีทรีพีโอถูกสร้างโดยอนาคิน สกายวอล์คเกอร์ ในปีที่ 32 ก่อนยุทธการยาวิน (ก่อนเหตุการณ์ใน"") เขาเป็นหุ่นยนต์พิธีการ (protocol droid) และเรียกตัวเองว่า "มนุษย์ไซบอร์กสัมพันธ์" ("human-cyborg relations") และอ้างว่าสามารถเจรจาได้ถึงกว่า "หกล้านรูปแบบการสื่อสาร" และ "มีฟังก์ชันทุติยภูมิมากกว่าสามสิบฟังก์ชัน"
แอนโธนี แดเนียลส์ แสดงเป็นตัวละครนี้ในภาพยนตร์"สตาร์ วอร์ส" ทุกภาค รูปลักษณ์ของซีทรีพีโอได้รับแรงบันดาลใจจากหุ่นยนต์ลึกลับในภาพยนตร์เรื่อง"เมโทรโพลิส" (พ.ศ. 2470)
ยุทธการจีโอโนซิส
ยุทธการจีโอโนซิส (Battle of Geonosis) เป็นความขัดแย้งในเรื่องแต่งชุด"สตาร์ วอร์ส" เกิดขึ้นตามเวลาในท้องเรื่องคือปีที่ 22 ก่อนยุทธการยาวิน ระหว่างสหภาพพิภพอิสระและสาธารณรัฐกาแลกติก ถือเป็นการรบครั้งแรกในสงครามโคลน มันเป็นสงครามแรกสำหรับกองทัพแห่งสาธารณรัฐและสำหรับเจไดในรอบปี สงครามครั้งนี้ได้จุดชนวนสงครามอีกมากมายซึ่งได้กวาดกล้างพื้นที่ส่วนใหญ่ของกาแลกซี่ และปรากฏในภาพยนตร์"" ตอนท้ายเรื่อง
อำเภอป่าซาง
ป่าซาง () เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดลำพูน มีความเจริญเป็นอันดับที่ 2 รองจากอำเภอเมืองลำพูน ในอดีตเป็นอำเภอขนาดใหญ่ ต่อมาได้แยกออกเป็นอำเภอบ้านโฮ่งและอำเภอเวียงหนองล่องดังเช่นปัจจุบัน
อำเภอป่าซางตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ป่าซาง (เดิมชื่อ อำเภอปากบ่อง) เป็นเมืองเก่าชุมชนเก่าแก่ พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นภูเขา ส่วนที่ตั้งของอำเภอป่าซางนั้นตั้งอยู่ที่ราบลุ่มแม่น้ำทากับแม่น้ำปิง ก่อนที่จะตั้งเป็นอำเภอป่าซางนั้น บ้านป่าซางเป็นตำบลหนึ่งของอำเภอปากบ่อง จังหวัดลำพูน
ในอดีตเมื่อครั้งสมัย พระยาวชิรปราการ (เจ้ากาวิละ) ทรงขับไล่พม่าออกจากแผ่นดินล้านนาได้แล้ว เป็นยุคของการ "เก็บผักใส่ซ้า เก็บข้าใส่เมือง" ทรงรวบรวมสะสมไพร่พลไว้ที่ป่าซาง โดยใช้ชื่อว่า เวียงเวฬุคาม ลักษณะเวียงเวฬุคามตั้งอยู่ที่ราบลุ่มแม่น้ำกวงด้านทิศตะวันตก มีแนวกำแพงเมืองลักษณะในรูปเกือกม้าหรือรูปครึ่งวงเดือน คูน้ำที่ล้อมรอบเวียงเวฬุคามนั้นใช้น้ำไหลเข้าจากน้ำแม่ทาโดยมีฝายกั้นที่หน้าธนาคารออมสินปัจจุบัน น้ำไหลรอบคูเมืองไปออกที่ข้างป่าช้าป่าซางปัจจุบัน ลักษณะกำแพงเมืองเวฬุคามกว้างประมาณ 1 เมตร และมีป้อมยามรักษาการณ์ตลอดแนวกำแพงเมืองระยะห่างประมาณ 100 เมตร ปัจจุบันซากกำแพงเมืองเวฬุคามยังมองซากอยู่เป็นช่วง ๆ ยาวกว่า 1.5 กิโลเมตร
อำเภอป่าซาง เคยเป็นสถานที่ตั้งของสนามบินลำพูน ซึ่งเจ้าจักรคำขจรศักดิ์ ได้เห็นความสำคัญของการอากาศยาน จึงได้ดำริให้จัดทำสนามบินประจำจังหวัดขึ้น มีเนื้อที่ 156 ไร่ 1 งาน โดยเจ้าจักรคำขจรศักดิ์ เป็นผู้ออกค่าใช้จ่ายในการจัดซื้อที่ดินเป็นเงินจำนวน 1,176 บาท เมื่อปี พ.ศ. 2466
อำเภอป่าซางแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 9 ตำบล 90 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอป่าซางประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
พันธมิตรฟื้นฟูสาธารณรัฐ
พันธมิตรฟื้นฟูสาธารณรัฐ () หรือ พันธมิตรกบฏ () เป็นกลุ่มองค์กรในเรื่องแต่งชุด"สตาร์ วอร์ส" ซึ่งเป็นกลุ่มพันธมิตรระหว่างดวงดาวที่รวมตัวกันเพื่อต่อต้านการปกครองของจักรวรรดิกาแลกติก ซึ่งแต่เดิมเป็นกลุ่มของผู้ภักดีต่อสาธารณรัฐที่เคยรวมตัวกันเพื่อรักษาสาธารณรัฐกาแลกติกเอาไว้ ก่อนที่จะถูกแทนที่ด้วยจักรวรรดิ โดยมีผู้ก่อตั้งแรกสุดคืออดีตวุฒิสมาชิกมอน มอธมา อดีตวุฒิสมาชิกเบล ออร์กานา และอดีตวุฒิสมาชิกการ์ม เบล ไอบลิส
ในขณะที่พันธมิตรฯ มีกำลังคนและกำลังอาวุธน้อยกว่ากองทัพของจักรวรรดิเป็นอันมาก แต่พวกพันธมิตรฯ ก็มีปณิธานที่แน่วแน่ มีนักรบที่เก่งกาจ และมีผู้นำที่มีฝีมือจำนวนมาก จึงทำให้พันธมิตรฯ สามารถเอาชนะกองทัพจักรวรรดิ และสถาปนาสาธารณรัฐใหม่ขึ้นมาได้ในที่สุด
ในปีต่อๆ มา, ขณะที่จักรวรรดิของพัลพาทีนเติบโตขึ้นทั้งขนาดและอำนาจ, การต่อต้านก็เริ่มขึ้นจากมุมต่างๆ ของกาแลกซี่ กลุ่มองค์กรขนาดเล็กและไม่เป็นทางการนี้ต่อมาได้จู่โจมจักรวรรดิแบบกะทันหัน, รวมทั้งก่อวินาศกรรมซึ่งส่งผลโดยตรงต่อการก่อสร้างดาวมรณะ กลุ่มเหล่านี้เริ่มรวบรวมกัน, เรียงลำดับจากผู้ที่ภักดีที่สุดต่อสาธารณรัฐไปสู่อดีตฝ่ายแบ่งแยกดินแดน เมื่อกองกำลังต่อต้านนี้เป็นที่รู้จักต่อๆ ไป, อดีตศัตรูก็กลายเป็นพันธมิตรที่คาดไม่ถึง
หลังจากเหตุการณ์การจับกุมเจ้าหญิงเลอา ดาร์ธ เวเดอร์พยายามทำทุกวิถีทางที่จะบีบคั้นให้เธอยอมเผยฐานทัพลับของพันธมิตรกบฏแต่เธอกลับไม่ยอมแม้จะถูกทรมานก็ตาม เวเดอร์จนใจจึงไปรายงานกับแกรนด์มอฟฟ์ทาร์คินและบอกว่า คงจะใช้เวลานานมากกว่าเธอจะยอมบอก ในขณะเดียวกันดาวมรณะได้เสร็จสมบูรณ์แล้ว ทาร์คินได้บอกกับเวเดอร์ว่า มีวิธีหนึ่งที่จะดลใจในอีกแบบหนึ่ง เวเดอร์เกิดความสงสัยแต่ทาร์คินไม่ได้บอกแต่สั่งให้มุ่งหน้าไปยังดาวอัลเดอรานดาวบ้านเกิดของเจ้าหญิงเลอา เมื่อมาถึงแล้ว ทาร์คินได้ข่มขู่ว่าถ้าไม่บอกยอมเผยฐานทัพลับของพันธมิตรกบฏ ดาวอัลเดอรานจะเป็นดาวดวงแรกที่ต้องสังเวยให้กับดาวมรณะ เมื่อไม่มีทางเลือกเธอยอมเผยว่าฐานทัพลับอยู่ที่ดาวแดนทูอีน แต่ทาร์คินกับไม่รักษาสัญญาโดยอ้างว่าดาวแดนทูอีน อยู่ไกลเกินกว่าลำแสงซูเปอร์จะยิงถึงแต่ถึงอย่างไรก็ตาม ก็จะจัดการพันธมิตรกบฏให้สิ้นซากในไม่ช้า และแล้วดาวอัลเดอรานก็ได้ถูกทำลายด้วยลำแสงซูเปอร์ ประชาชนนับล้านในดาวอัลเดอรานรวมทั้งเบล ออร์กานา ผู้นำและผู้ก่อตั้งพันธมิตรกบฏก็ได้ตายหมดสิ้น เจ้าหญิงเลอาก็ได้รู้สึกความเสียใจเป็นอย่างมาก และแล้วข่าวของการทำลายดาวอัลเดอรานก็ได้แพร่สะพัดไปทั่วทำให้จักรวาลตกอยู่ในความหวาดผวาและหวาดกลัว
ต่อมาทาร์คินได้ส่งคนไปสำรวจที่ดาวแดนทูอีนตามที่เจ้าหญิงเลอาบอกแล้ว ผลปรากฏว่าดาวแดนทูอีนเป็นฐานทัพของพันธมิตรกบฏจริงแต่ถูกทิ้งร้างไปแล้ว ทาร์คินรู้ทันทีว่าถูกเจ้าหญิงเลอาหลอกก็เกิดหัวเสียมาก เวเดอร์คาดเดาได้ทันทีว่า เจ้าหญิงเลอาไม่มีวันทรยศกับพวกพันธมิตรกบฏ ทาร์คินได้สั่งให้ประหารเจ้าหญิงเลอาทันที แต่ทว่าเจ้าหญิงเลอาได้รับปลดปล่อยจากพวกลุค สกายวอลเกอร์และหนีไปได้
พันธมิตรกบฏมีฐานทัพเท่าที่ปรากฏอยู่ 5-6 แห่งในระบบดาวเคราะห์ต่างๆ ได้แก่ แดนทูอีน ยาวิน4 ฮอธ เครธ และ 5251977 แต่สี่แห่งแรกได้ถูกทิ้งให้ร้างหรือไม่ก็ถูกยึดจากจักรววรดิกาแลคติดได้แก่ แดนทูอีน ยาวิน4 ฮอธ เครธ และเหลือเพียงแต่ระบบดาวเคราะห์ 5251977 เท่านั้นที่ได้กลายเป็นฐานทัพใหญ่ของพันธมิตรกบฏ อาจเป็นไปได้ว่าระบบดาวเคราะห์ 5251977 คือดาวซัลลัส ที่เป็นฐานทัพจักรวรรดิมาก่อนและพวกกบฏอาจยึดมาได้และทำเป็นฐานทัพ 34 ปีหลังยุทธการยาวิน เครธถูกใช้เป็นฐานทัพของฝ่ายต่อต้านขณะโดนไล่ล่าโดยปฐมภาคี และถูกทิ้งให้ร้างอีกเพราะโดนยึดแต่ฝ่ายต่อต้านทั้งหมดอพยพไปได้
จักรวาลขยาย
สตาร์ วอร์ส จักรวาลขยาย () หรือ สตาร์ วอร์ส เลเจนส์ (Star Wars Legend) เป็นคำรวมที่ใช้เรียกส่วนขยายของเรื่องแต่งในสื่อหนึ่งๆ (เช่น รายการโทรทัศน์ ภาพยนตร์ ฯลฯ) ในรูปของสื่ออื่น (เช่นหนังสือการ์ตูน นิยาย ฯลฯ)ก่อนดิสนีส์จะซื้อลิขสิทธ์สตาร์ วอร์ส ในปี พ.ศ. 2555 มักจะเป็นเหตุการณ์เกี่ยวกับการผจญภัยครั้งใหม่ของตัวละครในเรื่องแต่งนั้นๆ อย่างไรก็ดี ในบางครั้งอาจมีการสร้างตัวละครใหม่หรือสร้างเรื่องราวประวัติศาสตร์ของโลกนั้นๆ ขึ้นมาตั้งแต่ต้น
ตัวอย่างเช่น จักรวาลขยายของเรื่องแต่งชุด"สตาร์ วอร์ส" หมายถึงเรื่องแต่งทั้งหมดที่ถูกต้องตามลิขสิทธิ์ นอกเหนือไปจากภาพยนตร์ทั้ง 6 ภาค ที่อำนวยการสร้างโดยจอร์จ ลูคัส นับรวมไปถึงหนังสือ หนังสือการ์ตูน วิดีโอเกม ภาพยนตร์ตอนเดียวจบ ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์ ของเล่น และสื่ออื่นๆ การมีจักรวาลขยายนี้ทำให้ประวัติศาสตร์ในท้องเรื่องของ"สตาร์ วอร์ส" ได้รับการขยายไปจนถึง กว่า 25,000 ปี ก่อนเหตุการณ์ใน"" และกว่า 130 ปี หลังเหตุการณ์ใน""
ไทยแวร์
ไทยแวร์.คอม (thaiware.com) เป็นเว็บไซต์ในประเทศไทยที่รวมโปรแกรมทั้งไทยและต่างประเทศ เพื่อให้ผู้เยี่ยมชมดาวน์โหลดไปทดลองใช้ นอกจากนั้นยังมีเว็บบอร์ดสำหรับถามปัญหาและแลกเปลี่ยนความคิดเห็นเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ เว็บไซต์ไทยแวร์ก่อตั้งโดย ธรรณพ สมประสงค์, เอกชัย ก่อตั้งเกียรติกุล และเพื่อนคนอื่นๆ อีก 2 คน (วีรวิชญ์ อาริยโสภารักษ์ และ ธนินทร์​ ณ นคร) ปัจจุบันเหลือหุ้นส่วนเพียง 2 คน ซึ่งเปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2542
ไทยแวร์.คอม เป็นเว็บไซต์ที่มีผู้เข้าชมจากประเทศไทยมากเป็นอันดับที่ 99 (13 กรกฎาคม 2558) จากการจัดอันดับโดยอะเล็กซา ธรรณพ สมประสงค์ (นิ้ง) ผู้ก่อตั้งเว็บไซต์ไทยแวร์ดอตคอมตั้งแต่ปี พ.ศ. 2542 ก่อนหน้านี้เคยร่วมกับ เกษม เทียนทองดี และ ธนา โอปนายิกุล จัดทำเว็บไซต์ ไทยพ้อยต์.คอม (Thaipoint.com) มาก่อนตั้งแต่ปี พ.ศ. 2539 จบการศึกษาจาก โรงเรียนเซนต์ดอมินิก รุ่น 31 หลังจากที่ไม่สามารถสอบเข้ามหาวิทยาลัยของรัฐได้ จึงตัดสินใจเข้าศึกษาและจบการศึกษาจาก มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ (ABAC) คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ภาควิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ ปัจจุบันเป็นกรรมการผู้จัดการ และ ผู้ก่อตั้ง บริษัทไทยแวร์ คอมมิวนิเคชั่น จำกัด ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2547 อาจารย์ประจำ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ (ABAC) และอาจารย์พิเศษ สถาบันอินเทอร์เน็ตและการออกแบบ (NetDesign)
ชัชวิทย์ ก่อตั้งเกียรติกุล (เอก ชื่อเดิม เอกชัย) นายทุนและหุ้นส่วนใหญ่ ผู้ร่วมก่อตั้งเว็บไซต์ไทยแวร์ดอตคอม จบการศึกษาจาก โรงเรียนอัสสัมชัญธนบุรี รุ่น 34 และ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จากคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี ภาควิชาระบบสารสนเทศเพื่อการจัดการ ปัจจุบันเป็นกรรมการผู้จัดการและ ผู้ก่อตั้ง บริษัทไทยแวร์ คอมมิวนิเคชั่น จำกัด ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2547
ไทยแวร์มีการเปลี่ยนตราสัญลักษณ์บนหน้าเว็บตามเทศกาลเช่นเดียวกับกูเกิล การเปลี่ยนโลโก้ประจำเทศกาลเริ่มขึ้นในไทยแวร์รุ่นที่ 2 โดยถอดภาพเรือพระที่นั่งสุพรรณหงส์ ปราสาทพระเทพบิดร วัดพระศรีรัตนศาสดาราม พระปรางค์วัดอรุณราชวราราม และสิ่งประดับอื่น ๆ ออกจากโลโก้ดั้งเดิม เหลือเพียงตัวอักษรและตกแต่งเพิ่มเติมตามฤดูกาลหรือเทศกาลต่างๆ โดยมีทั้งหมด 7 แบบ เป็นโลโก้ปกติ 1 แบบ และเป็นโลโก้เทศกาล 6 แบบคือ วันลอยกระทง วันแม่แห่งชาติ เทศกาลตรุษจีน (มีสองแบบ) ฟุตบอลโลก 2002 และฤดูหนาว
ต่อมาเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 ไทยแวร์ได้ปรับปรุงรูปลักษณ์และความรู้สึกของเว็บไซต์ทั้งหมดใหม่ โดยมีการเปลี่ยนแปลงโลโก้เป็นรุ่นที่ 3 ตามรูปแบบสมัยใหม่ อาทิ ตราสัญลักษณ์ซึ่งออกแบบเพื่อเทศกาลและวันสำคัญต่าง ๆ เช่น วันเด็กแห่งชาติ วันแม่แห่งชาติ วันวิสาขบูชา เทศกาลตรุษจีน เทศกาลกินเจ เทศกาลไหว้พระจันทร์ มหกรรมกีฬามหาวิทยาลัยโลก ฯลฯ รวมทั้งตราสัญลักษณ์ที่ดัดแปลงเป็นอักษรนานาชาติ