hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ฝันเปียก
ฝันเปียก () เป็นความเสียวสุดยอดทางเพศเกิดเองที่เกี่ยวข้องกับการหลั่งน้ำอสุจิในชาย หรือการหล่อลื่นช่องคลอดในหญิงหากเธอรับรู้ว่าส่งผลให้เกิดความเสียวสุดยอดทางเพศ ฝันเปียกเกิดขึ้นได้ตลอดวัยเจริญพันธุ์ โดยพบบ่อยที่สุดในช่วงวัยรุ่นและวัยผู้ใหญ่ตอนต้น เป็นไปได้ว่าจะตื่นขึ้นระหว่างการฝันเปียกหรือหลับผ่านฝันเปียก
เมื่อเด็กผู้ชายมีพัฒนาการเข้าสู่วัยรุ่นจะมีการเปลี่ยนแปลงทางร่างกายและระบบอวัยวะสืบพันธุ์ให้มีการสร้างและหลั่งน้ำอสุจิ ตลอดจนเริ่มมีความรู้สึกต่ออารมณ์ทางเพศซึ่งเป็นผลจากฮอร์โมน แรงขับดันทางเพศเหล่านี้หากสะสมไว้โดยไม่มีการปลดปล่อยก็จะทำให้ระบบประสาทซึ่งควบคุมความตื่นตัวทางเพศ (Sexual arousal) มีการปลดปล่อยเกิดแรงตึงเครียดนี้ออกมาโดยอัตโนมัติในขณะนอนหลับซึ่งมักเป็นช่วง Rapid eye movement (REM) sleep ของสรีรวิทยาการนอน ทำให้ความนึกคิดและจินตนาการทางเพศออกมาในรูปแบบความฝันซึ่งเกิดพร้อมๆกับการกระตุ้นอวัยวะสืบพันธุ์ให้มีการตื่นตัวทางเพศถึงขีดสุดจนกระทั่งถึงจุดสุดยอด โดยที่เนื้อหาในความฝันนั้นอาจเป็นเรื่องที่เกี่ยวหรือไม่เกี่ยวข้องทางเพศก็ได้ขึ้นอยู่กับประสบการณ์ในอดีต ในเด็กผู้ชายซึ่งเพิ่งเข้าสู่วัยรุ่นอาจฝันถึงเรื่องตื่นเต้นทั่วๆไป ฝันว่ากำลังปัสสาวะ หรือแม้กระทั่งฝันว่ากำลังสำเร็จความใคร่ให้ตัวเองก็ได้ ในขณะที่ชายหนุ่มที่อายุมากขึ้นอาจจินตนาการถึงภาพโป๊เปลือยของเพศตรงข้าม ผู้หญิงที่รัก หรือกิจกรรมการร่วมเพศเสมือนจริง ความฝันเหล่านี้มักเกิดในช่วงเวลาเช้าซึ่งเป็นช่วงครึ่งหลับครึ่งตื่นในระยะ REM sleep ตามธรรมชาติ ทำให้สามารถจดจำเนื้อหาในความฝันได้ค่อนข้างดี วัยรุ่นชายที่เคยมีประสบการณ์ฝันเปียกมักบรรยายความรู้สึกว่าเหมือนจุดสุดยอดทางเพศจากการมีกิจกรรมทางเพศของจริง อาจมีการตกใจหรือสะดุ้งตื่นขณะมีการหลั่งน้ำอสุจิแต่ส่วนใหญ่มักเข้าสู่ภวังค์การนอนหลับต่อไป จนกระทั่งตื่นนอนก็จะพบคราบอสุจิเปรอะตรงเป้ากางเกงชั้นใน ผ้าห่ม และผ้าปูที่นอน
ในผู้ชายนั้นเป็นที่สังเกตกันว่าการสำเร็จความใคร่ด้วยตัวเองบ่อย ๆ นั้นทำให้โอกาสฝันเปียกลดลง เนื่องจากมีการหลั่งน้ำอสุจิอยู่เสมอจนไม่เหลือล้นออกมาขณะหลับ และทำให้ความแรงขับดันและความตึงเครียดทางเพศตามธรรมชาติลดลง มีเด็กวัยรุ่นจำนวนมากที่ไม่เคยมีประสบการณ์ฝันเปียกเลยหลังจากช่วงแตกเนื้อหนุ่ม เนื่องจากค้นพบการหลั่งน้ำอสุจิครั้งแรกก็โดยการสำเร็จความใคร่ด้วยตัวเอง และหลังจากนั้นก็จะหมกมุ่นกับกิจกรรมดังกล่าวจนทำให้น้ำอสุจิทั้งหมดมีการหลั่งออกมาโดยความตั้งใจ
อุลตร้าแมนไกอา
อุลตร้าแมนไกอา () เป็นภาพยนตร์โทคุซัทสึซีรีส์ อุลตร้าซีรีส์ ลำดับที่ 13 ออกอากาศเมื่อวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2541 ถึงวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2542 ออกอากาศทั้งหมด 51 ตอน ซึ่งลิขสิทธิ์ตอนเข้ามาในไทยครั้งแรกโดยบริษัท APS และใช้ชื่อเรื่องว่า อุลตร้าแมนไกญ่า(เป็นความผิดพลาดของทีมพากย์ ณ เวลานั้น)แต่ในปัจจุบันลิขสิทธิ์นั้นเป็นของ DEX โดยใช้ชื่อต้นฉบับว่า อุลตร้าแมนไกอา
ไกอามีทั้งหมด 3 ร่างได้แก่
นักรบร่างยักษ์สีน้ำเงินผู้ถือกำเนิดจากแสงแห่งท้องทะเลที่หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับฟูจิมิยะ อากูลนั้นกำเนิดขึ้นมาก่อนไกอา โดยฟูจิมิยะจะแปลงร่างโดยใช้อุปกรณ์ อากูเลเตอร์ มีท่วงท่าต่อสู้ที่คล่องแคล่ว และ เฉียบคมกว่าไกอา
มีทั้งหมด 2 ร่าง ได้แก่
คู่มือภาคสนาม
คู่มือภาคสนาม โดยทั่วไป หมายถึง หนังสือสำหรับจำแนกชนิด สัตว์ หรือ พืช หรือ วัตถุทางธรรมชาติ อื่นๆ เช่น หินแร่, เมฆ ท้องฟ้าและสภาพอากาศ, กลุ่มดาวและวัตถุทางดาราศาสตร์ เป็นต้น เช่น คู่มือภาคสนามของนกในประเทศไทย คู่มือภาคสนามของกล้วยไม้ป่าในประเทศไทย แต่อาจรวมไปถึงคู่มือระเบียบการปฏิบัติทางเทคนิคต่างๆ เช่น คู่มือภาคสนามสำหรับการสัมภาษณ์ผู้ป่วย
ลักษณะของคู่มือสนามโดยทั่วไป มักแบ่งเป็น หมวดหมู่ และมีระบบ การอ้างอิงค้นหา ที่สะดวก เช่น การค้นหา ชนิดของนก จาก ลักษณะภายนอก ลักษณะการบิน ลักษณะสถานที่ที่พอเห็น เป็นต้น
ธนาคารอสุจิ
ธนาคารอสุจิ เป็นการให้บริการเก็บตัวอย่างน้ำอสุจิ เพื่อการใช้ต่อไปในอนาคต เช่น การผสมเทียม ความผิดปกติทางด้านร่างกาย หรือเพื่อใช้เป็นตัวอย่างงานวิจัย เป็นต้น ธนาคารอสุจิแห่งแรกของโลกเปิดที่เมือง ไอโอวาซิตีในรัฐไอโอวา สหรัฐอเมริกา และ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
การเก็บรักษานั้นเป็นรู้จักกันทั่วโลก คือการแช่ตัวอย่างลงในไนโตเจนเหลว โดยก่อนจะแช่ลงไปนั้น ตัวอย่างจะถูกจัดเก็บไว้ในแท่งเก็บตัวอย่างที่ทำจากพลาสติกทนต่อแรงกดดันสูงและรับความเย็นได้เร็ว โดยเก็บรักษาเชื้ออสุจิไว้ที่อุณหภูมิ ลบ 196 องศาเซลเซียส สามารถเก็บรักษาได้นานหลายสิบปี เพื่อเก็บรักษาเชื้ออสุจิจากผู้บริจาค
อสุจิที่ถูกแช่แข็งจะหยุดการเคลื่อนไหว ฉะนั้นก่อนจะนำเชื้ออสุจิมาใช้จึงต้องนำหลอดบรรจุเชื้อไปละลาย และเข้าเครื่องปั่นล้าง แล้วจึงนำเชื้ออสุจิไปใช้ต่อไป ถือว่าเป็นกระบวนการสุดท้ายของธนาคารอสุจิ และต้องทำในห้องที่ปลอดเชื้อเท่านั้น
รา
รา หรือ เชื้อรา เป็นสิ่งมีชีวิตในอาณาจักรเห็ดราซึ่งโตในรูปของใยหลายเซลล์ที่เรียกว่า "ไฮฟา" ในทางตรงกันข้าม ราที่สามารถเติบโตในรูปแบบของสิ่งมีชีวิตเซลล์เดียวจะเรียกว่า ยีสต์
รามีความหลากหลายทางชีวภาพมาก ซึ่งการเติบโตของไฮฟา ทำให้เกิดรูปร่างที่ผิดแปลก โดยเฉพาะอย่างยิ่งบนอาหาร รามีโครโมโซมเพียงชุดเดียว (haploid) มีผนังเซลล์ ส่วนใหญ่ประกอบด้วยไคติน (chitin) ไม่มีคลอโรฟิลล์ ดำรงชีพแบบ saprophyte คือ หลั่งเอนไซม์ออกนอกเซลล์ เพื่อย่อยสลายสารอินทรีย์ที่มีโมเลกุลขนาดใหญ่และซับซ้อนให้ได้เป็นโมเลกุลที่เล็กที่สุดแล้วจึงดูดซับเข้าไปภายในเซลล์
ราถูกจัดให้เป็นจุลินทรีย์ และไม่ถูกจำแนกออกไปยังอีกกลุ่มหนึ่ง แต่สามารถพบได้ในส่วนไซโกไมโคตาและอาสโกไมโคตา ในอดีต ราถูกจัดให้อยู่ภายในกลุ่มดิวเทอโรไมโคตา ็
รา​อยู่​ใน​อาณาจักร​เห็ด​รา (Fungi kingdom) ซึ่ง​มี​มาก​กว่า 100,000 ชนิด รวม​ถึง​รา​ที่​ทำ​ให้​เกิด​โรค​รา​น้ำ​ค้าง, เห็ด​ชนิด​ต่าง ๆ, รา​ที่​ทำ​ให้​เกิด​โรค​ราสนิม​ใน​พืช, และ​ยีสต์. มี​เชื้อ​รา​เพียง 100 ชนิด​เท่า​นั้น​ที่​ทราบ​กัน​ว่า​เป็น​สาเหตุ​ของ​โรค​ที่​เกิด​กับ​คน​และ​สัตว์. ส่วน​รา​อื่น ๆ อีก​หลาย​ชนิด​มี​บทบาท​สำคัญ​ใน​ห่วง​โซ่​อาหาร นั่น​คือ​ทำ​หน้า​ที่​ย่อย​สลาย​สิ่ง​มี​ชีวิต​ที่​ตาย​แล้ว​และ​โดย​วิธี​นั้น​สาร​ประกอบ​ที่​จำเป็น​จึง​ถูก​นำ​กลับ​มา​ให้​พืช​ใช้​ได้​อีก. นอก​จาก​นี้ รา​กับ​พืช​ยัง​มี​ความ​สัมพันธ์​แบบ​พึ่ง​พา​อาศัย​กัน โดย​ช่วย​พืช​ดูด​ซึม​สาร​อาหาร​จาก​ดิน. และ​รา​บาง​ชนิด​เป็น​ปรสิต.
จุด​เริ่ม​ต้น​วงจร​ชีวิต​ของ​รา​เกิด​จาก​สปอร์​หนึ่ง​สปอร์​ที่​เล็ก​มาก​จน​มอง​ด้วย​ตา​เปล่า​ไม่​เห็น ปลิว​ล่อง​ลอย​ไป​กับ​สาย​ลม. ถ้า​สปอร์​ตก​ลง​บน​แหล่ง​อาหาร​ที่​เหมาะ​สม​รวม​ทั้ง​มี​องค์​ประกอบ​อื่น ๆ ด้วย เช่น มี​อุณหภูมิ​และ​ความ​ชื้น​พอ​เหมาะ สปอร์​จะ​งอก​เป็น​เซลล์​ที่​มี​ลักษณะ​คล้าย​เส้น​ด้าย​ซึ่ง​เรียก​ว่า ใย​รา (hyphae). ใย​รา​จะ​รวม​กลุ่ม​กัน​เป็น​ก้อน​ฟู ๆ ที่​เรียก​ว่า​กลุ่ม​ใย​รา (mycelium) ซึ่ง​สามารถ​มอง​เห็น​ได้​ด้วย​ตา​เปล่า. รา​อาจ​มี​ลักษณะ​คล้าย​คราบ​สกปรก​หรือ​รอย​เปื้อน เช่น รา​ที่​ขึ้น​ตาม​ปูน​ยา​แนว​กระเบื้อง​ใน​ห้อง​น้ำ.
รา​ขยาย​พันธุ์​เก่ง​มาก. รา​ธรรมดา ๆ ที่​ขึ้น​บน​ขนมปัง​"ไรโซปัส สโตโลนิเฟอร์" ("Rhizopus stolonifer") มี​ลักษณะ​เป็น​จุด​สี​ดำ​เล็ก ๆ ซึ่ง​ก็​คือ​อับสปอร์. จุด​สี​ดำ​แค่​หนึ่ง​จุด​มี​สปอร์​มาก​กว่า 50,000 สปอร์ แต่​ละ​สปอร์​สามารถ​สร้าง​สปอร์​ใหม่​ได้​หลาย​ร้อย​ล้าน​สปอร์​ภาย​ใน​เวลา​ไม่​กี่​วัน! ถ้า​มี​สภาพ​แวด​ล้อม​ที่​เหมาะ​สม ก็​ง่าย​มาก​ที่​รา​จะ​ขึ้น​บน​หนังสือ, รอง​เท้า​บูต, หรือ​กระดาษ​บุ​ผนัง​เหมือน​กับ​ที่​มัน​ขึ้น​บน​ขอน​ไม้​ใน​ป่า.
รา “กิน” อาหาร​อย่าง​ไร? ไม่​เหมือน​สัตว์​และ​มนุษย์​ซึ่ง​จะ​กิน​ก่อน​แล้ว​ค่อย​ดูด​ซึม​สาร​อาหาร​โดย​อาศัย​ระบบ​ย่อย​อาหาร แต่​รา​มัก​จะ​ใช้​วิธี​กลับ​กัน. เมื่อ​โมเลกุล​ของ​สิ่ง​มี​ชีวิต​มี​ขนาด​ใหญ่​หรือ​ซับซ้อน​เกิน​กว่า​จะ​กิน​เข้า​ไป​ได้ รา​จะ​ค่อย ๆ ปล่อย​น้ำ​ย่อย​ออก​มา​เพื่อ​ย่อย​โมเลกุล​ให้​มี​ขนาด​เล็ก​ลง​แล้ว​ก็​ดูด​ซึม​สาร​อาหาร​เข้า​ไป. นอก​จาก​นั้น เนื่อง​จาก​รา​ไม่​สามารถ​ออก​หา​อาหาร​เอง​ได้ มัน​จึง​ต้อง​อาศัย​อยู่​ใน​อาหาร.
รา​สามารถ​ผลิต​สาร​พิษ​เรียก​ว่า สาร​พิษ​จาก​รา (mycotoxin) ซึ่ง​อาจ​ทำ​ให้​เกิด​ปฏิกิริยา​ที่​เป็น​อันตราย​ต่อ​มนุษย์​และ​สัตว์. สาร​พิษ​ดัง​กล่าว​อาจ​มี​ผล​ต่อ​เรา​หาก​หายใจ​เข้า​ไป, กลืน, หรือ​สัมผัส​กับ​ผิวหนัง​โดย​ตรง. แต่​รา​ก็​ไม่​ได้​เป็น​อันตราย​เสมอ​ไป เพราะ​รา​บาง​ชนิด​มี​ประโยชน์​มาก.
แปซิฟิก-เทน
แปซิฟิก-เทนคอนเฟอเรนซ์ (อังกฤษ: Pacific-10 Conference) นิยมเรียกย่อๆ ว่า แพ็ค-เทน (Pac-10) เป็นกลุ่มมหาวิทยาลัยที่อยู่ทางตะวันตกของสหรัฐอเมริกาชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิก 10 แห่ง ที่รวมตัวกันเพื่อแข่งขันกีฬาระหว่างสถาบัน ปัจจุบันจัดการแข่งขันกีฬาประเภทชาย 11 รายการ ประเภทหญิงอีก 11 รายการ ที่สำคัญเช่น อเมริกันฟุตบอล (ชาย), บาสเกตบอล (ชายและหญิง), เบสบอล (ชาย), ซอฟต์บอล (หญิง), โปโลน้ำ (ชายและหญิง) เป็นต้น
ประวัติของแปซิฟิก-เทน ย้อนหลังไปถึง 15 ธันวาคม ค.ศ. 1915 (พ.ศ. 2458) เมื่อมีการก่อตั้ง แปซิฟิกโคสคอนเฟอร์เรนซ์ (Pacific Coast Conference, PCC) นับแน่นั้นมามีการเปลี่ยนแปลงชื่อและสมาชิกจนกระทั่งเมื่อ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1978 (พ.ศ. 2521) จึงกลายเป็น แปซิฟิก-เทน ในปัจจุบันหลังรับ มหาวิทยาลัยแอริโซนา และมหาวิทยาลัยแอริโซนาสเตต จนมีสมาชิก 10 สถาบัน
ในวันที่ 27 กรกฎาคม 2553 ทางคอนเฟอเรนซ์ประกาศจะเปลี่ยนชื่อเป็น Pacific-12 Conference โดยเพิ่มสมาชิกจาก มหาวิทยาลัยโคโลราโด และมหาวิทยาลัยยูทาห์
สมาชิกในปัจจุบันได้แก่
มงคล อมาตยกุล
มงคล อมาตยกุล (9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2461 - 20 กันยายน พ.ศ. 2532) นักดนตรี นักแต่งเพลง ผู้ก่อตั้งวงดนตรีมงคล อมาตยกุล และวงดนตรีจุฬารัตน์
มงคล อมาตยกุล เกิดที่อำเภอพระนคร เป็นบุตรของอำมาตย์เอก พระยาวินิจวิทยาการ (กร อมาตยกุล) กับหม่อมหลวงผาด เสนีวงศ์ จบการศึกษาจากโรงเรียนวัดชนะสงคราม โรงเรียนหอวัง โรงเรียนปทุมคงคา และโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย,ส.ก.7502 (พ.ศ. 2479 รุ่นเดียวกับพลเอกเปรม ติณสูลานนท์)
เข้าศึกษาต่อที่คณะสัตวแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จนถึงชั้นปีที่ 4 จึงหยุดเรียน เพราะมหาวิทยาลัยหยุดการเรียนการสอน เนื่องจากเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 ได้หันไปเล่นดนตรีสากล ตั้งคณะละครวิทยุ และแต่งบทละคร เล่นออกอากาศทางสถานีวิทยุ และได้เป็นนักแต่งเพลง เรียบเรียงเสียงประสาน และเป็นหัวหน้าวงดนตรีของเทศบาลนครกรุงเทพ
ในปี พ.ศ. 2489 ได้ร่วมวงดนตรีดุริยะโยธิน ก่อนจะลาออกมาตั้งวงดนตรีมงคล อมาตยกุล เป็นของตนเอง รับแสดงตามโรงภาพยนตร์ หรืองานลีลาศ ร่วมกับ ป. ชื่นประโยชน์ เนียน วิชิตนันท์ ร้อยแก้ว รักไทย ไพบูลย์ บุตรขัน มีนักร้องเช่น วงจันทร์ ไพโรจน์ นริศ อารีย์ ลัดดา ศรีวรนันท์ ปรีชา บุณยเกียรติ
ในปี พ.ศ. 2492 ครูมงคล ได้เป็นหัวหน้าห้องบันทึกแผ่นเสียงของห้างดี. คูเปอร์ จอห์นสัน และได้ช่วยสนับสนุนการบันทึกเสียงของครูเพลงหลายท่าน เช่น ครูไพบูลย์ บุตรขัน
ในปี พ.ศ. 2500 ครูมงคล อมาตยกุล ได้ก่อตั้งวงดนตรีจุฬารัตน์ ซึ่งสร้างลูกศิษย์ลูกหาให้กับวงการเพลงลูกทุ่ง เป็นจำนวนมาก เช่น ชาย เมืองสิงห์ ทูล ทองใจ พร ภิรมย์ พนม นพพร ศรีไพร ใจพระ ประจวบ จำปาทอง ปอง ปรีดา สังข์ทอง สีใส หยาด นภาลัย บุปผา สายชล สุชาติ เทียนทอง นพดล ดวงพร เพลงที่มีชื่อเสียง เช่น "ช่างร้ายเหลือ" "ยังคอย" "ค่อนคืน" 
เพลงที่มีชื่อเสียงที่สุดของครูมงคล คือเพลง "เย้ยฟ้าท้าดิน" ประพันธ์คำร้องโดย ชาลี อินทรวิจิตร และสัมพันธ์ อุมากูล ขับร้องโดยสุรสิทธิ์ สัตย์วงศ์ ประกอบละครเรื่อง "เทพบุตรฮ่อ" ของ ส. อาสนจินดา ในปี พ.ศ. 2497
ครูมงคล อมาตยกุล ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำพระราชทาน สาขาการเรียบเรียงเสียงประสาน ในปี พ.ศ. 2522 จากเพลง "ความหลังฝังใจ" ซึ่งแต่งร่วมกับ ศักดิ์เกษม หุตาคม (อิงอร) ขับร้องโดย ทูล ทองใจ
ช่วงบั้นปลายชีวิต ครูมงคลมีปัญหาด้านสุขภาพ จึงยุบวงดนตรีจุฬารัตน์ในปี พ.ศ. 2516 ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2532 สิริอายุ 71 ปี
เปรื่อง ชื่นประโยชน์
เปรื่อง ชื่นประโยชน์ หรือชื่อในวงการนักแต่งเพลง ป. ชื่นประโยชน์ (1 มีนาคม พ.ศ. 2465 - 6 สิงหาคม พ.ศ. 2544) เป็นนักดนตรี และนักแต่งเพลง ได้รับการเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ประพันธ์เพลง) ประจำปี พ.ศ. 2538
เปรื่อง ชื่นประโยชน์ เกิดที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรของนายแปลก และนางพิณ ชื่นประโยชน์ ศึกษาที่โรงเรียนช่างก่อสร้างอุเทนถวาย แต่ไม่ชอบ จึงลาออกมาเป็นนักเรียนดุริยางค์ที่กองดุริยางค์ทหารบก มีผลงานแต่งเพลง เพลงแรกตั้งแต่อายุเพียง 18 ปี ชื่อเพลง "เพื่อนรักเก่า" ขับร้องโดย เฉลา ประสบศาสตร์ เรียบเรียงเสียงประสานโดย ครูนารถ ถาวรบุตร
ครูเปรื่องเป็นเพื่อนสนิทในกลุ่มเดียวกับมงคล อมาตยกุล และเชาว์ แคล่วคล่อง เป็นนักดนตรีบรรเลงตามโรงละคร และโรงภาพยนตร์ และตระเวนออกแสดงไปกับคณะจันทโรภาส ของพรานบูรพ์ และย้ายมาเป็นนักแต่งเพลงประจำวงดนตรีดุริยะโยธิน ในปี พ.ศ. 2494
ผลงานแต่งเพลงของครูเปรื่องเริ่มเป็นที่ยอมรับ โดยมีผลงานแต่งเพลงละครร่วมกับครูเพลงท่านอื่น เช่น มงคล อมาตยกุล, ชาลี อินทรวิจิตร, ส. อาสนจินดา, เสน่ห์ โกมารชุน, สุวัฒน์ วรดิลก เป็นต้น
ในปี พ.ศ. 2501 ครูเปรื่องก่อตั้งวงดนตรี "ป. ชื่นประโยชน์" ขึ้นรับงานทั่วไป เปิดโรงเรียนสอนดนตรีที่สี่แยกบางขุนพรหม และแต่งตำราวิชาดนตรีออกเผยแพร่ และยังได้เป็นหัวหน้าวงดนตรีพินทุสร ของ องค์การ ร.ส.พ.
เพลงที่มีชื่อเสียงของครูเปรื่อง ได้แก่เพลง "มารหัวใจ" ขับร้องโดย วริษา เศวตรักษ์ "พ่อพระในดวงใจ" ขับร้องโดย เพ็ญศรี พุ่มชูศรี "มนต์รักเรียกหา" ขับร้องโดย สุเทพ วงศ์กำแหง "คอย" และ "สักวันหนึ่ง" ขับร้องโดย นริศ อารีย์ "จ้าวหัวใจ" ขับร้องโดย นิรมล อิศรางกูร ณ อยุธยา
ครูเปรื่องได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำพระราชทาน 2 ครั้ง ในปี พ.ศ. 2507 จากเพลง "มารหัวใจ" และ พ.ศ. 2509 จากเพลง "ไม่มีวัน" ทั้งสองเพลงขับร้องโดยสวลี ผกาพันธุ์ โดยเฉพาะเพลงไม่มีวัน ได้รับรางวัลทั้งในสาขาทำนอง คำร้อง และเรียบเรียงเสียงประสานยอดเยี่ยม
ครูเปรื่องได้รับการเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ ประจำปี พ.ศ. 2538 ก่อนจะเสียชีวิตเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2544 อายุ 79 ปี
ดั๊บเบิ้ล เอ (1991)
บริษัท แอ๊ดวานซ์ อะโกร จำกัด (มหาชน) เป็นผู้ประกอบการอุตสาหกรรมเยื่อกระดาษและกระดาษพิมพ์เขียนของประเทศไทย ซึ่งจดทะเบียนเป็นบริษัทมหาชนตั้งแต่ปี 2537 และเริ่มดำเนินการผลิตเยื่อและกระดาษได้ในปี 2539 กำลังการผลิตที่เพิ่มขึ้นของผู้ผลิตแห่งนี้ ทำให้ประเทศไทยมีปริมาณการผลิตเพียงพอต่อปริมาณความต้องการของผู้บริโภคในประเทศ และทำให้มีกำลังการผลิตส่วนเกิน ทำให้อุตสาหกรรมกระดาษของประเทศไทยสามารถส่งออกสร้างรายได้ให้กับประเทศ และช่วยลดปริมาณการนำเข้ากระดาษจากต่างประเทศได้มากขึ้น โดยแอ๊ดวานซ์ อะโกร เป็นผู้ผลิตเยื่อและกระดาษ ที่มีการจำหน่ายทั้งตลาดในประเทศไทยและส่งออกไปจำหน่ายยังต่างประเทศแทบทุกภูมิภาคทั่วโลก
ในอดีต แอ๊ดวานซ์ อะโกร เป็นที่รู้จักเฉพาะในกลุ่มอุตสาหกรรมเยื่อและกระดาษ และผู้บริโภคในกลุ่มของโรงพิมพ์และสำนักพิมพ์ เท่านั้น แต่ในปี 2543 แอ๊ดวานซ์ อะโกร ได้ใช้สื่อโฆษณาทางโทรทัศน์ และการตลาด เป็นเครื่องมือในการสร้างแบรนด์ให้กับผลิตภัณฑ์กระดาษถ่ายเอกสารหรือกระดาษสำนักงานแบรนด์ “ดั๊บเบิ้ล เอ” เป็นครั้งแรกในประเทศไทย ทำให้ผู้บริโภคหรือ End User ทั่วไปเริ่มรู้จักผลิตภัณฑ์กระดาษของแอ๊ดวานซ์ อะโกรในนามของ “ดั๊บเบิ้ล เอ” 
และได้มีการขยายธุรกิจกระดาษ แตกแขนงออกเป็นธุรกิจและบริการในหลากหลายรูปแบบ คือ ในปี 2544 ดั๊บเบิ้ล เอ ได้ร่วมมือกับเจ้าของร้านถ่ายเอกสารหลายแห่ง เพื่อปรับหน้าร้าน และบริการใหม่ให้มีมาตรฐานในรูปแบบแฟรนไชส์ภายใต้ชื่อ “ดั๊บเบิ้ล เอ ก๊อปปี้ เซ็นเตอร์” ต่อมาได้มีการแตกผลิตภัณฑ์เครื่องเขียน เช่น สมุด กระดาษโน้ต ปี 2546 เปิดธุรกิจ 1759 ดั๊บเบิ้ล เอ เดลิเวอรี่ ปี 2548 ร่วมมือกับร้านเครื่องเขียนเดิมปรับรูปแบบเป็นแฟรนไชส์ร้านเครื่องเขียน ภายใต้ชื่อ “ดั๊บเบิ้ล เอ สเตชันเนอรี่” และเปิดบริการใหม่ 1759 ดั๊บเบิ้ล เอ พริ้นเอกซ์เพรส ในปีเดียวกัน ต่อมาในปี 2549 ดั๊บเบิ้ล เอ ให้การสนับสนุนการก่อตั้งเมืองหนังสือขนาดใหญ่ภายใต้ชื่อ “ดั๊บเบิ้ล เอ บุ๊คทาวเวอร์” และในปี 2550 ได้จัดทำนิตยสารท่องเที่ยว “โวยาจ”
หลังจากการสร้างแบรนด์ดั๊บเบิ้ล เอ ในประเทศไทย ตั้งแต่ปี 2544 จนถึงปัจจุบัน ดั๊บเบิ้ล เอ ได้ใช้สื่อโฆษณาและการตลาด ไปสร้างแบรนด์ในต่างประเทศหลายแห่ง อาทิ ตลาดในฮ่องกง มาเลเซีย สิงคโปร์ ไต้หวัน เกาหลี ออสเตรเลีย เนเธอร์แลนด์ จีน เวียดนาม สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ เป็นต้น รวมทั้งมีการจำหน่ายกระดาษภายใต้แบรนด์ของดั๊บเบิ้ล เอ ไปยังทุกภูมิภาคของทั่วโลก ทั้งเอเชีย ออสเตรเลีย อเมริกา ยุโรป แอฟริกา และตะวันออกกลาง
ในปี 2553 ได้มีการเปลี่ยนแปลงชื่อบริษัทจาก บริษัท แอ๊ดวานซ์ อะโกร จำกัด(มหาชน) เป็น บริษัท ดั๊บเบิ้ล เอ(1991) จำกัด(มหาชน) แต่คนทั่วไปยังเรียกชื่อบริษัทว่า "แอ๊ดวานซ์ อะโกร" อยู่
กล้ามเนื้อเบรคิโอเรเดียลิส
กล้ามเนื้อเบรกิโอเรเดียลิส () เป็นกล้ามเนื้อของปลายแขน (forearm) ทำหน้าที่งอปลายแขนที่ข้อศอก สามารถทำหน้าที่ได้ทั้งคว่ำและหงายมือขึ้นกับตำแหน่งของปลายแขน กล้ามเนื้อนี้ยึดเกาะกับสไตลอยด์ โพรเซสของกระดูกเรเดียส (distal styloid process of the radius) และแนวสันซุปปราคอนไดลาร์ด้านข้าง (lateral supracondylar ridge) ของกระดูกต้นแขน (humerus)
กล้ามเนื้อเบรกิโอเรเดียลิสทำหน้าที่งอปลายแขนที่ข้อศอก เมื่อปลายแขนอยู่ในตำแหน่งคว่ำ (pronate) กล้ามเนื้อจะพยายามหงายมือเมื่อกำลังงอปลายแขน และเมื่อปลายแขนอยู่ในตำแหน่งหงาย (supinate) กล้ามเนื้อจะพยายามคว่ำมือเมื่อกำลังงอปลายแขนเช่นกัน
กล้ามเนื้อเบรกิโอเรเดียลิสเป็นกล้ามเนื้องอปลายแขนที่แข็งแรงเมื่อปลายแขนอยู่ในตำแหน่งกึ่งกลางระหว่างหงายมือและคว่ำมือที่ข้อต่อเรดิโออัลนา (radioulnar joint) เมื่ออยู่ในท่าคว่ำมือ กล้ามเนื้อเบรกิโอเรเดียลิสจะเป็นกล้ามเนื้อหลักในการงอข้อศอกในขณะที่กล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรคิไออยู่ในการเสียเปรียบเชิงกล
แม้ว่ากล้ามเนื้อนี้มีขนาดใหญ่ซึ่งมองเห็นได้จากด้านหน้าของปลายแขน กล้ามเนื้อเบรกิโอเรเดียลิสกลับเป็นกล้ามเนื้อที่อยู่ในพื้นที่ด้านหนังของปลายแขน (posterior compartment) ซึ่งดังนั้นจึงถูกเลี้ยงโดยเส้นประสาทเรเดียล (radial nerve) ในบรรดากล้ามเนื้อทั้งหมดที่เลี้ยงโดยเส้นประสาทเรเดียล กล้ามเนื้อนี้เป็นหนึ่งในสี่กล้ามเนื้อที่เส้นประสาทเรเดียลเลี้ยงโดยตรง (ที่เหลืออีก 3 อันคือกล้ามเนื้อไตรเซ็ปส์ เบรคิไอ, กล้ามเนื้อแอนโคเนียส, กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส ลองกัส) ซึ่งกล้ามเนื้อนอกจากสี่มัดนี้แล้วในพื้นที่ด้านหลังปลายแขนจะถูกเลี้ยงโดยแขนงลึกของเส้นประสาทเรเดียล (deep branch of the radial nerve)
เมื่ออยู่ในตำแหน่งกึ่งคว่ำแขน กำข้อมือเหมือนกำลังหิ้วถังน้ำ แล้วพยายามงอข้อศอกจะเห็นกล้ามเนื้อนี้โป่งออกมาที่ปลายแขน มองเห็นอยู่ใต้ผิวหนัง
การออกกำลังกายกล้ามเนื้อนี้โดยการงอข้อศอกโดยใช้แรงต้าน เช่น hammer curl จะได้ผลดี
กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส ลองกัส
กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส ลองกัส () เป็นหนึ่งในห้ากล้ามเนื้อที่ควบคุมการเคลื่อนไหวที่ข้อมือ กล้ามเนื้อนี้ค่อนข้างยาวเริ่มจากด้านข้างของกระดูกต้นแขน (humerus) และไปยึดเกาะกับฐานของกระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 2 (2nd metacarpal)
ในตอนแรกกล้ามเนื้อนี้จะวิ่งมาด้วยกันกับกล้ามเนื้อเบรคิโอเรเดียลิส (brachioradialis) แต่จะกลายเป็นเอ็นกล้ามเนื้อก่อน แล้ววิ่งอยู่ระหว่างกล้ามเนื้อเบรคิโอเรเดียลิสและกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส เบรวิส (extensor carpi radialis brevis)
ตามชื่อของกล้ามเนื้อ กล้ามเนื้อนี้เป็นกล้ามเนื้อเหยียด (extensor) ที่ข้อมือ และทอดตัวตามด้านเรเดียลของแขน จึงทำหน้าที่กาง (abduct) มือที่ข้อมือ กล้ามเนื้อจึงควบคุมข้อมือเพื่อเคลื่อนมือไปด้านนิ้วหัวแม่มือและออกจากด้านฝ่ามือ
กล้ามเนื้อนี้มีจุดเกาะต้นอยู่ที่ด้านล่าง 1/3 ของแนวสันซุปปราคอนไดลาร์ด้านข้าง (lateral supracondylar ridge) ของกระดูกต้นแขน และผนังกั้นแลเทอรัล อินเตอร์มัสคิวลาร์ (lateral intermuscular septum) โดยใยกล้ามเนื้อบางส่วนจากเอ็นกล้ามเนื้อร่วมของกลุ่มกล้ามเนื่อเหยียดของปลายแขน
ใยกล้ามเนื้อสุดลงที่ด้านบน 1/3 ของปลายแขนโดยกลายเป็นเอ็นกล้ามเนื้อแบนๆ ซึ่งวิ่งตลอดขอบกระดูกด้านข้าง (lateral border) ของกระดูกเรเดียส ใต้ต่อกล้ามเนื้อแอบดักเตอร์ พอลิซิส ลองกัส (Abductor pollicis longus) และกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส เบรวิส (Extensor pollicis brevis) แล้วจึงลอดใต้เอ็นดอร์ซัล คาร์ปัล (dorsal carpal ligament) ด้านหลังต่อสไตลอยด์ โพรเซสของกระดูกเรเดียส (styloid process) ซึ่งเป็นที่เอ็นทอดตัวในร่องบนด้านหลังของกระดูกเรเดียส ร่วมไปกับเอ็นกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส เบรวิส (Extensor carpi radialis brevis) เข้าไปเกาะปลายที่พื้นผิวด้านหลังของฐานของกระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 2 บนด้านกระดูกเรเดียส
เนื่องจากเป็นกล้ามเนื้อกลุ่มกล้ามเนื้อเหยียดของปลายแขน กล้ามเนื้อนี้จึงถูกเลี้ยงโดยเส้นประสาทเรเดียล (radial nerve)
เช่นเดียวกับกล้ามเนื้อกลุ่มเหยียดอื่นๆ ในปลายแขน กล้ามเนื้อนี้สามารถฝึกความแข็งแรงได้จากการออกกำลังการต้านการเหยียด โดยใช้ wrist roller และ wrist curls ร่วมกับดัมบ์เบลล์ (dumbbell)
กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส เบรวิส
กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส เบรวิส () เป็นกล้ามเนื้อที่หนากว่ากล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส ลองกัส (extensor carpi radialis longus) ที่อยู่เหนือกว่า
กล้ามเนื้อนี้มีจุดเกาะต้นที่ปุ่มแลทเทอรัล อีพิคอนไดล์ของกระดูกต้นแขน (lateral epicondyle of the humerus) โดยเอ็นร่วมกับกล้ามเนื้ออีกสามมัด, ที่เอ็นเรเดียลคอลแลทเทอรัลของข้อศอก, ที่เอ็นแผ่ (aponeurosis) แข็งแรงที่คลุมอยู่ด้านบน และที่ผนังกั้นอินเตอร์มัสคิวลาร์ (intermuscular septa) ซึ่งอยู่ระหว่างกล้ามเนื้อนี้และกล้ามเนื้อที่ติดกัน
ใยกล้ามเนื้อสุดกลายเป็นเอ็นกล้ามเนื้อลงที่ประมาณกึ่งกลางของปลายแขน ผ่านเข้าใต้กล้ามเนื้อแอบดักเตอร์ พอลิซิส ลองกัส (Abductor pollicis longus) และกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส เบรวิส (Extensor pollicis brevis) แล้วจึงลอดใต้เอ็นดอร์ซัล คาร์ปัล (dorsal carpal ligament) เข้าไปเกาะปลายที่พื้นผิวด้านหลังของฐานของกระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 3 บนด้านกระดูกเรเดียส
ใต้เอ็นดอร์ซัล คาร์ปัล (dorsal carpal ligament) เอ็นกล้ามเนื้อนี้ทอดตัวบนด้านหลังของกระดูกเรเดียสในร่องตื้นๆ เรียกว่า "Lister's tubercle" ซึ่งด้านข้างของมันเป็นทางผ่านของเอ็นของกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส เบรวิส, ลองกัส ซึ่งแยกจากโครงสร้างนี้โดยสันตื้นๆ
เช่นเดียวกับกล้ามเนื้อในพื้นที่ด้านหลังของปลายแขน กล้ามเนื้อนี้ถูกเลี้ยงโดยแขนงของเส้นประสาทเรเดียล (radial nerve)
กล้ามเนื้อนี้ทำหน้าที่เหยียด (extensor) และกาง (abductor) มือที่ข้อมือ กล้ามเนื้อจึงควบคุมข้อมือเพื่อเคลื่อนมือไปด้านนิ้วหัวแม่มือและออกจากด้านฝ่ามือ
เช่นเดียวกับกล้ามเนื้อกลุ่มเหยียดอื่นๆ ในปลายแขน กล้ามเนื้อนี้สามารถฝึกความแข็งแรงได้จากการออกกำลังการต้านการเหยียด โดยใช้ wrist roller และ wrist curls ร่วมกับดัมบ์เบลล์ (dumbbell)
กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ ดิจิไต มินิไม
กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ ดิจิไต มินิไม () หรือ กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ ดิจิไต ควินไต โพรเพรียส () เป็นกล้ามเนื้อมัดผอมๆ อยู่ในปลายแขน (forearm) อยู่บนด้านใกล้กลางของกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ ดิจิทอรุม (Extensor digitorum)
กล้ามเนื้อนี้มีจุดเกาะต้นของเอ็นคอมมอนเอกซ์เทนเซอร์ (common Extensor tendon) โดยแผ่นเอ็นบางๆ จากผนังกั้นอินเตอร์มัสคิวลาร์ (intermuscular septa) ที่กั้นระหว่างกล้ามเนื้อนี้และกล้ามเนื้อใกล้เคียง
เอ็นกล้ามเนื้อนี้วิ่งผ่านช่องของเอ็นดอร์ซัล คาร์ปัล (dorsal carpal ligament) ด้านหลังต่อข้อต่อเรดิโออัลนาส่วนปลาย (distal radio-ulnar joint) แล้วจึงแบ่งออกเป็น 2 เอ็นเมื่อข้ามาถึงมือ และสุดท้ายไปร่วมกับเอ็นแผ่ของกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ ดิจิทอรุมที่ด้านหลังของกระดูกนิ้วมือ (phalanx) ของนิ้วก้อย
อาจพบแผ่นเส้นใยเกินมาจากปุ่มแลทเทอรัล อีพิคอนไดล์ (lateral epicondyle) หรือเอ็นกล้ามเนื้อที่จุดเกาะปลายไม่แยกออก หรืออาจไปเกาะที่นิ้วนาง
กรณีที่ไม่มีกล้ามเนื้อมัดนี้พบได้น้อย และกรณีที่กล้ามเนื้อนี้รวมไปกับกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ ดิจิทอรุมก็พบได้ไม่บ่อย
กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ คาร์ไพ อัลนาริส
กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ คาร์ไพ อัลนาริส () เป็นกล้ามเนื้อที่อยู่ในปลายแขนของมนุษย์ ทำหน้าที่เหยียด (extend) และหุบ (adduct) ข้อมือ อยู่บริเวณพื้นที่ด้านหลังของปลายแขน (posterior side of the forearm)
จุดเกาะต้นของกล้ามเนื้อนี้อยู่ที่ปุ่มแลทเทอรัล อีพิคอนไดล์ของกระดูกต้นแขน (Lateral epicondyle of the humerus) และขอบด้านหลังของกระดูกอัลนา (ulna) และทอดตัวข้ามปลายแขนมายังด้านใกล้กลาง (หรือด้านอัลนา) มาเกาะปลายที่ฐานของกระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 5
กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ คาร์ไพ อัลนาริสทำหน้าที่เหยียดข้อมือ เมื่อทำงานเดี่ยวๆ จะดึงมือไปยังด้านอัลนา แต่หน้าที่ต่อเนื่องคือมันจะเหยียดที่ข้อมือ
กล้ามเนื้อนี้เป็นกล้ามเนื้อเหยียดมัดเล็กในกระดูกข้อมือ (carpus) ของสัตว์กินเนื้อ (carnivore) แต่จะเป็นกล้ามเนื้องอในสัตว์มีกีบเท้า (ungulate) ในกรณีนี้จะเรียกว่า "ulnaris lateralis"
กล้ามเนื้อสุพิเนเตอร์
กล้ามเนื้อสุพิเนเตอร์ () เป็นกล้ามเนื้อกว้าง โค้งรอบด้านบน 1/3 ของกระดูกเรเดียส
กล้ามเนื้อสุพิเนเตอร์ประกอบด้วยระนาบเส้นใย 2 ระนาบ ซึ่งระหว่างนี้มีแขนงลึกของเส้นประสาทเรเดียลผ่าน (deep branch of the radial nerve) ระนาบทั้งสองมาจากจุดเกาะร่วม ระนาบที่อยู่ชั้นตื้นมีจุดเกาะเป็นเอ็นกล้ามเนื้อ ส่วนชั้นลึกเป็นใยกล้ามเนื้อ เกาะจากปุ่มแลทเทอรัล อีพิคอนไดล์ของกระดูกต้นแขน (lateral epicondyle of the humerus) , จากเอ็นเรเดียลคอลแลทเทอรัล (radial collateral ligament) ของข้อศอก และเอ็นแอนนูลาร์ (annular ligament) , จากสันบนกระดูกอัลนา ซึ่งวิ่งลงมาเป็นแนวเฉียงจากปลายด้านหลังของรอยเว้าเรเดียส (radial notch) , จากรอยกดรูปสามเหลี่ยมด้านล่างรอยเว้าเรเดียส, และจากเอ็นแผ่ (tendinous expansion) ซึ่งคลุมด้านบนของกล้ามเนื้อ
"ใยกล้ามเนื้อชั้นผิว" (superficial fibers) ล้อมรอบส่วนบนของกระดูกเรเดียส และเกาะปลายที่ขอบด้านข้างของปุ่มนูนเรเดียส (radial tuberosity) และแนวเฉียงของกระดูกเรเดียส (oblique line of the radius) ซึ่งด้านล่างเป็นจุดเกาะปลายของกล้ามเนื้อโปรเนเตอร์ เทเรส (Pronator teres)
"ใยกล้ามเนื้อด้านบน" (upper fibers) ของระนาบลึกเป็นมัดกล้ามเนื้อคล้ายห่วงเชือก (sling-like fasciculus) ซึ่งโอบรอบคอกระดูกเรเดียสเหนือต่อปุ่มนูนเรเดียส และเกาะกับส่วนหลังของพื้นผิวแนวใกล้กลาง (medial surface) ส่วนใหญ่ของใยนี้เกาะปลายที่พื้นผิวด้านหลังและด้านข้างของตัวกระดูกเรเดียส กึ่งกลางระหว่างแนวเฉียงของกระดูกเรเดียสและหัวกระดูก
หน้าที่ของกล้ามเนื้อสุพิเนเตอร์คือช่วยกล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรคิไอในการหงายมือ
คำว่า "สุพิเนเตอร์" (Supinator) อาจหมายถึงกล้ามเนื้อที่ทำหน้าที่หงาย (Supine) ส่วนของร่างกาย ในตำราเก่าๆ อาจมีคำว่า "สุพิเนเตอร์ ลองกัส" (supinator longus) หมายถึงกล้ามเนื้อเบรคิโอเรเดียลิส (Brachioradialis) และ "สุพิเนเตอร์ เบรวิส" (supinator brevis) ที่หมายถึงกล้ามเนื้อสุพิเนเตอร์ในปัจจุบัน
ระบบสภาเดี่ยว
ระบบสภาเดี่ยว () เป็นระบบการปกครองที่มีองค์นิติบัญญัติหรือรัฐสภาแห่งเดียว ประเทศที่ใช้ระบบสภาเดียวส่วนใหญ่เป็นประเทศเล็กและเป็นรัฐที่มีความเป็นหนึ่งเดียวกัน จึงไม่เห็นความจำเป็นที่จะต้องมีสภาสูง
มุมมองที่นิยมองค์นิติบัญญัติในระบบสภาเดียวเห็นว่า ถ้าสภาสูงเป็นประชาธิปไตยแแล้วย่อมเป็นเสมือนภาพสะท้อนของกระจกเงา คือการเป็นประชาธิปไตยเหมือนๆ กัน จึงเป็นการซ้ำซ้อน ทฤษฎีที่เอนมาทางฝ่ายนี้เห็นว่าหน้าที่ของสภาที่สอง เช่นการพิจารณาหรือแปรญัตติสามารถทำได้โดยกรรมาธิการของสภาได้อยู่แล้ว เพราะการพิทักษ์รัฐธรรมนูญทำได้เพราะมีการเขียนไว้เป็นลายลักษณ์อักษรอยู่แล้ว
ในหลายกรณี ก็มีรัฐบาลซึ่งขณะนี้เป็นระบบสภาเดียวเคยใช้ระบบสองสภามาแล้วโดยการ ยกเลิกสภาสูงปรากฏให้เห็นอยู่ เหตุผลในการเปลี่ยนเช่นนั้นเนื่องมาจากสภาสูงที่มาจากการเลือกตั้งซ้ำซ้อนกับสภาล่างซึ่งเป็นการกีดขวางการผ่านกฎหมาย กรณีตัวอย่างได้แก่ "แลนด์สติง" () หรือสภาสูงในเดนมาร์ก (ยกเลิกเมื่อ พ.ศ. 2497) อีกเหตุผลหนึ่งเนื่องมาจากสภาที่มาจากการแต่งตั้งได้รับการพิสูจน์ว่าอ่อนแอไม่ปรากฏผลงาน กรณีตัวอย่างได้แก่ "คณะกรรมการที่ปรึกษาฝ่ายนิติบัญญัติ" () ของนิวซีแลนด์ (ยกเลิก พ.ศ. 2494)
ประเทศอื่นๆ เช่น สหราชอาณาจักร และ แคนาดา ในเชิงเทคนิคเป็นระบบสองสภาที่ทำหน้าที่เหมือนระบบสภาเดียว เนื่องจากสภาหนึ่งทำหน้าที่หนักไปในด้านพิธีการมากกว่าและมีอำนาจน้อย ดังนั้น ในสหราชอาณาจักร การควบคุมสภาสามัญได้ก็คือการควบคุมรัฐบาลได้ สภาขุนนาง () มีอำนาจเพียงการชะลอและให้คำแนะนำในการแก้ไขกฎหมายเท่านั้น เคยมีการตกลงกันกว้างขวางพอควรว่าจะปฏิรูปสภาขุนนาง แต่เหตุผลในการสนับสนุนให้ยกเลิกไปเลยนั้นกลับมีน้อยมาก (ดูการปฏิรูปสภาขุนนาง-ภาษาอังกฤษ [Reform of the House of Lords])
ฝ่ายสนับสนุนระบอบสภาเดียวมีเป็นประเทศเป็นระบอบคอมมิวนิสต์ (เช่น สาธารณรัฐประชาชนโปแลนด์ สาธารณรัฐประชาชนจีน
และคิวบา) หรือที่เคยเป็นระบอบคอมมิวนิสต์ (เช่น ยูเครน มอลโดวา เซอร์เบีย) ทั้งนี้เนื่องจากในมุมมองของสังคมนิยม สถาบันของสภาสูงมักถูกมองว่าเป็นฝ่ายอนุรักษนิยม หรือ "ผู้สนับสนุนการปกครองโดยชนชั้นหัวกระทิ" () และพวกสนับสนุนชนชั้นกลางโดยธรรมชาติ
รัฐต่ำกว่าประเทศ () บางรัฐที่ใช้ระบบองค์นิติบัญญัติแบบสภาเดียวได้แก่ เนแบรสกา กวม และ เวอร์จินไอส์แลนด์ ในประเทศสหรัฐฯ รัฐและอาณาเขตของออสเตรเลีย คือควีนส์แลนด์ นอร์เทิร์นเทอริทอรี และอาณาเขตเมืองหลวงออสเตรเลีย ทุกจังหวัดและอาณาเขตของแคนาดา ทุกรัฐ () ของประเทศเยอรมัน และทุกภาค (Regioni) ของอิตาลี
โรแลนโด ทูยูกอน
โรแลนโด ทูยูกอน (Rolando Toyogon) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2514 ที่เมือง Gingoog City สถิติการชก 53 ครั้ง ชนะ 22 (น็อค 5) เสมอ 3 แพ้ 28 
ทูยูกอนขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 30 มกราคม พ.ศ. 2536 ชนะคะแนน จูนจูน ดี ในช่วงแรก ชกชนะเป็นส่วนใหญ่ และเคยชกชนะคะแนน ออร์ลันโด มาโลเนที่ แคนาดา เมื่อ พ.ศ. 2537 ทูยูกอนเดินทางมาชกในไทยในช่วง พ.ศ. 2537 – 2538 หลายครั้ง โดยมาชกแพ้ วันวิน จ.เจริญ อัศวิน ศิษย์หลักเมือง เอกภพ ผลเจริญ มงคล จ.เจริญ และเคยชกชนะน็อค เอกภพ ผลเจริญ ยก 5 ต่อมา ได้ชิงแชมป์เงารุ่นมินิมัมเวท IBF เมื่อ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2539 แพ้คะแนน วันดี จ.เจริญ ทูยูกอนมาประสบความสำเร็จได้ครองแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBU เมื่อ18 เมษายน พ.ศ. 2540 โดยชนะคะแนน สุรชัย แสงมรกต โดยก่อนการชกสุรชัยถูกปลดเพราะทำน้ำหนักไม่ได้ไปก่อนแล้ว ต่อมาทูยูกอนสละแชมป์โลกของ WBU และขึ้นชิงแชมปืโลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท WBF ที่ว่าง ชนะคะแนน อัศวิน ศิษย์หลักเมืองเมื่อ 24 มกราคม พ.ศ. 2541 แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกก็แพ้คะแนน ลิงลม พ.ธวัชชัย เสียแชมป์ไป
หลังจากเสียแชมป์ ทูยูกอนยังคงขึ้นชกอย่างต่อเนื่อง แม้จะชกแพ้เป็นส่วนใหญ่ เคยมาชิงแชมป์ ABCO รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2544 แพ้คะแนน สาลิกาเล็ก อ.เอกรินทร์ จากนั้นหยุดชกไปถึง 4 ปี กลับมาชกอีกเมื่อ พ.ศ. 2548 ซึ่งมีชกชนะและเสมออย่างละครั้งเท่านั้น นอกนั้นชกแพ้ตลอด ได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2549 ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน ฟิลิป พาร์คอน จากนั้น ทูยูกอนขึ้นชกอีกเพียงครั้งเดียว แพ้น็อค เอ็ดมุนด์ วีลาโย ยก 4 เมื่อ 9 กันยายน พ.ศ. 2549 แล้วแขวนนวมไป
ระบบสองสภา
ระบบสองสภา (อังกฤษ: "bicameralism" -bi + Latin "camera" หรือ chamber) เป็นระบบการปกครองที่มีองค์นิติบัญญัติสององค์หรือมีรัฐสภาสองสภา ดังนั้น ระบบสองสภา หรือ สององค์นิติบัญญัติจึงประกอบด้วย 2 องค์ประชุมคือสภาสูงและสภาล่าง ระบบสองสภานับเป็นหัวใจสำคัญของรูปแบบคลาสสิกของรัฐบาลผสม องค์นิติบัญญัติแบบสองสภาจึงจำเป็นต้องมีเสียงข้างมากในการผ่านกฎหมาย
ถึงแม้ว่าแนวคิดพื้นฐานของระบบสองสภาสามารถสืบย้อนไปได้ถึงทฤษฎีที่มีมาตั้งแต่สมัยซูเมอร์โบราณ และต่อมาถึงกรีกโบราณ อินเดียโบราณและโรม แต่สถาบันที่เป็นรูปเป็นร่างของระบบสองสภาปรากฏเห็นได้ชัดเจนในยุโรปยุคกลางซึ่งได้โยงให้เห็นความสัมพันธ์ที่ที่มีองค์อาณาจักรแตกต่างกัน เช่น สภาหนึ่งเป็นผู้แทนของอภิชนาธิปไตย (aristocracy) และอีกสภาหนึ่งเป็นผู้แทนสามัญชน
สหพันธรัฐ (อังกฤษ: Federation) คือการรวมกันของรัฐมากกว่า 2 รัฐขึ้นไป มีรัฐบาล 2 ระดับ คือรัฐบาลของแต่ละรัฐ เรียกว่า รัฐบาลท้องถิ่น และรัฐบาลกลาง คือ รัฐบาลที่รัฐตกลงมอบอำนาจไปส่วนหนึ่งตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญ
รูปแบบของรัฐบาลหรือโครงสร้างรัฐธรรมนูญของสหพันธรัฐนั้นมีรากฐานมาจากแนวคิดระบอบสหพันธรัฐ (Federalism) ซึ่งจัดว่าเป็นแนวคิดต่างขั้วโดยสิ้นเชิงกับอีกระบอบหนึ่ง คือการปกครองแบบรัฐเดียว
สหพันธรัฐนั้นอาจประกอบไปด้วยประชาชนที่มีหลากหลายเชื้อชาติ หรืออาจมีพื้นที่ขนาดใหญ่ (แปดในสิบของประเทศที่ใหญ่ที่สุดในโลก ล้วนเป็นสาธารณรัฐ) แต่องค์ประกอบเหล่านั้นไม่ใช่ส่วนสำคัญ อย่างไรก็ดี ส่วนใหญ่แล้ว สหพันธรัฐนั้นเกิดขึ้นจากข้อตกลงระหว่างรัฐอธิปไตยที่มีมาก่อนแล้ว องค์กรระหว่างประเทศสำหรับกลุ่มประเทศสหพันธรัฐคือ องค์ประชุมกลุ่มประเทศสหพันธรัฐ (Forum of Federations) ถูกจัดตั้งขึ้นและมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่กรุงออตตาวา รัฐออนตาริโอ ประเทศแคนาดา ซึ่งมีจุดประสงค์ในการแบ่งปันแนวคิดและแนวปฏิบัติในการจัดการระบบรัฐบาลกลางและรัฐบาลท้องถิ่น ปัจจุบันมีประเทศสมาชิกทั้งหมด 9 ประเทศ
อภิชนาธิปไตย มาจากศัพท์ภาษากรีกโบราณว่า aristocracy ซึ่งหมายถึง รัฐบาลที่ "ปกครองโดยคนที่ดีที่สุด" คำจำกัดความนี้เป็นคำจำกัดความอันดับแรกในพจนานุกรมส่วนมาก ศัพท์ว่า aristocracy มาจากคำสองคำ ได้แก่ "aristos" หมายถึง "ดีที่สุด" และ "kratein" หมายถึง "การปกครอง" อภิชนาธิปไตยมักจะมีลักษณะใกล้เคียงเศรษฐยาธิปไตย หรือคือการปกครองโดยคนส่วนน้อยที่มีฐานะสูงกว่าคนทั่วไป ถือเป็นกลุ่มขุนนาง ผู้ดี กลุ่มเศรษฐี เป็นต้น ตัวอย่างของการปกครองเช่นนี้คือ ยุคโชกุนของญี่ปุ่น
ระบบสามสภา
ระบบสามสภา () เป็นระบบการปกครองที่มีองค์นิติบัญญัติ หรือรัฐสภาสามสภา ซึ่งตรงกันข้ามกับระบบสภาเดียวและสองสภาที่เป็นระบบที่แพร่หลายทั่วไปมากกว่า
คำว่าสามสภาใช้ในประเทศแอฟริกาใต้ที่มีรัฐสภาที่จัดตั้งขึ้นภายใต้รัฐธรรมนูญใหม่ในระบอบการเหยียดผิว () เมื่อ พ.ศ. 2528 ที่มี 3 สภา สำหรับคนผิวขาว คนผิวสี และชาวเอเชีย
อีกตัวอย่างหนึ่งของสภานิติบัญญัติระบบสามสภาได้แก่รัฐตัวอย่างของ ซีโมน โบลิวาร์ () หรือรัฐทั่วไปแห่งฝรั่งเศส () ก็เรียก ซึ่งมีสามเอสเตด (estates)
สภาล่าง
สภาล่าง (อังกฤษ: "lower house") เป็นหนึ่งในสองสภาของระบบสองสภา อีกสภาหนึ่งได้แก่ สภาสูง ในแต่ละประเทศ สภาล่างจะมีชื่อเรียกแตกต่างกันออกไป ตัวอย่างสภาล่าง เช่น สภาผู้แทนราษฎร
ถึงแม้ว่าตำแหน่งทางทฤษฎีจะอยู่ "ข้างล่าง" ของสภาสูง แต่ในความเป็นจริง "สภาล่าง" เกือบทุกประเทศในโลกกลับมีอำนาจมากกว่า "สภาสูง" ความเหนือชั้นกว่าของสภาล่างเกิดจากข้อจำกัดพิเศษที่บังคับใช้กับสภาสูง (ไม่ว่าจะเป็นไปตามกฎหมายหรือเห็นได้โดยชัดแจ้งในระเบียบวิธีการประชุม) ที่สามารถทำได้เพียงการชะลอการออกกฎหมายให้ช้าลง แต่ไม่อาจใช้อำนาจยับยั้งการออกกฎหมาย ()ได้ หรืออาจไม่มีอำนาจควบคุมกฎหมายเกี่ยวกับการเงิน ภายใต้ระบบรัฐสภาถือเป็นเรื่องปกติที่สภาล่างเท่านั้นที่มีอำนาจหน้าที่ในการกำหนดตัวหัวหน้ารัฐบาล หรือนายกรัฐมนตรี และยังสามารถถอดถอนผ่านการออกเสียงไม่ไว้วางใจได้อีกด้วย แต่ก็มีข้อยกเว้นอยู่บ้าง เช่น นายกรัฐมนตรีของญี่ปุ่น ซึ่งเลือกจากการสนับสนุนของทั้งสองสภาไดเอต การร่างกฎหมายที่ทำได้โดยสภาเดียวเรียกว่า "ระบบสภาเดียว"
จากการเปรียบเทียบกับสภาสูง สภาล่างส่วนใหญ่จะมีลักษณะที่แสดงให้เห็นถึงความเฉพาะดังนี้: สภาล่างส่วนใหญ่มีชื่อเรียกคล้ายกันหลายชื่อ เช่น รัฐสภา สภาผู้แทนราษฎร สภาประชาชน สภาสามัญ ฯลฯ (House/Chamber of Representatives/the People/Commons/Deputies)
ฮิเดยูกิ โอฮาชิ
ฮิเดยูกิ โอฮาชิ () นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 8 มีนาคม พ.ศ. 2508 ที่เมืองโยโกฮามะ จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 24 ครั้ง ชนะ 19 (น็อค 12) แพ้ 5เป็นนักมวยสากลที่ครองแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวทสองสมัย
โอฮาชิเริ่มชกมวยตั้งแต่เรียนจบวิทยาลัย เริ่มชกมวยเมื่อ พ.ศ. 2528 ได้ครองแชมป์ญี่ปุ่นรุ่นไลท์ฟลายเวท และขึ้นชิงแชมป์โลกของสภามวยโลกเมื่อ พ.ศ. 2529 แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อค ชาง จุงกู ในยกที่ 5 โอฮาชิกลับมาครองแชมป์ญี่ปุ่นรุ่นเดิมเมื่อ พ.ศ. 2531 และขึ้นชิงแชมป์โลกกับชาง จุงกูอีกในปีนั้น ผลปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 8 ต่อมา ใน พ.ศ. 2533 โอฮาชิขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวทของสภามวยโลกจากชเว จอม-ฮวันที่เพิ่งคว้าแชมป์ไปจากนภา เกียรติวันชัย ปรากฏว่าคราวนี้ โอฮาชิเป็นฝ่ายชนะน็อค ได้ครองแชมป์โลก แต่ป้องกันตำแหน่งได้ครั้งเดียวก็เสียแชมป์ แพ้น็อค ริการ์โด โลเปซ ยก 5
อีก 2 ปีต่อมา โอฮาชิได้ครองแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวทของสมาคมมวยโลก ชนะคะแนนชเว ฮี-ย็อง เมื่อ พ.ศ. 2535 แต่พอขึ้นชกป้องกันตำแหน่งครั้งแรกก็เสียแชมป์ให้ชนะ ป. เปาอินทร์ หลังจากนั้น โอฮาชิมีปัญหาเกี่ยวกับดวงตาจนต้องแขวนนวมไปด้วยอายุ 27 ปี
โอฮาชิได้เปิดค่ายมวยที่โยโกฮามา และทำงานเป็นเทรนเนอร์ โอฮาชิประสบความสำเร็จโดยเป็นเทรนเนอร์ให้กับคัตสึชิเงะ คาวาชิมะ จนได้ครองแชมป์โลกของสภามวยโลก ในเดือนมกราคม 2550 โอฮาชิเป็นหัวหน้าเทรนเนอร์ของทีมญี่ปุ่นในการแข่งขัน BOXING GRAND PRIX 2007 ปัจจุบันป็นประธานสมาคมนักมวยเก่าของญี่ปุ่น
สภาผู้แทนราษฎรไทย
สภาผู้แทนราษฎรไทย ประกอบด้วยสมาชิกซึ่งมาจากการเลือกตั้งโดยตรงทั้งหมด 500 คน และแบ่งการได้มาออกเป็นการเลือกตั้งแบบแบ่งเขตเลือกตั้งในแต่ละจังหวัด จำนวน 350 คน และแบบบัญชีรายชื่อของพรรคการเมือง โดยให้เขตประเทศเป็นเขตเลือกตั้ง จำนวน 150 คน ซึ่งหลักเกณฑ์และวิธีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรตามรูปแบบนี้ เป็นไปตามบทบัญญัติรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 ทั้งนี้อายุของสภาผู้แทนราษฎรมีกำหนดคราวละ 4 ปี นับแต่วันเลือกตั้ง
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรย่อมเป็นผู้แทนปวงชนชาวไทยไม่อยู่ในความผูกมัดแห่งอาณัติมอบหมาย หรือความครอบงำใดๆ และต้องปฏิบัติหน้าที่ด้วยความซื่อสัตย์สุจริต เพื่อประโยชน์ส่วนรวมของประเทศชาติและความผาสุกของประชาชนโดยรวม โดยปราศจากการขัดกันแห่งผลประโยชน์ สภาผู้แทนราษฎรมีหน้าที่โดยตรงในทางนิติบัญญัติ ซึ่งร่างพระราชบัญญัติ หรือร่างพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญ จะตราขึ้นเป็นกฎหมายได้ ก็ด้วยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ซึ่งประกอบด้วยสภาผู้แทนราษฎรและวุฒิสภา และยังมีอำนาจควบคุมการบริหารราชการแผ่นดินด้วย เช่น การให้ความเห็นชอบบุคคลซึ่งสมควรได้รับแต่งตั้งเป็นนายกรัฐมนตรี การตั้งกระทู้ถาม และการเสนอญัตติขอให้เปิดอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจนายกรัฐมนตรีหรือรัฐมนตรี ทั้งนี้ เป็นไปตามการปกครองระบอบประชาธิปไตยระบบรัฐสภา
ปัจจุบันสภานิติบัญญัติแห่งชาติทำหน้าที่แทนสภาผู้แทนราษฎร จนถึงวันก่อนวันเปิดประชุมสภาผู้แทนราษฎรที่มาจากการเลือกตั้งครั้งแรกตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560
ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 มาตรา 97 บัญญัติให้บุคคลผู้มีคุณสมบัติดังต่อไปนี้ เป็นผู้มีสิทธิสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 มาตรา 98 บัญญัติให้บุคคลผู้มีลักษณะดังต่อไปนี้ เป็นบุคคลต้องห้ามมิให้ใช้สิทธิสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
จุดเกาะปลาย
จุดเกาะปลาย () เป็นจุดที่กล้ามเนื้อเกาะกับผิวหนัง, กระดูก หรือกล้ามเนื้อมัดอื่น ๆ ตำแหน่งจุดเกาะปลายเป็นโครงสร้างที่จะเคลื่อนที่เมื่อเกิดการหดตัวของกล้ามเนื้อมัดนั้น ๆ โดยทั่วไปแล้วจุดเกาะปลายของกล้ามเนื้อจะเป็นจุดที่เอ็นกล้ามเนื้อ (tendon) มาเกาะกับกระดูก ปลายอีกด้านหนึ่งของกล้ามเนื้อเราจะเรียกว่า จุดเกาะต้น (origin)
โดยทั่วไป จุดเกาะปลายมักจะอยู่ส่วนปลาย (distal) มากกว่าจุดเกาะต้น แต่เนื่องจากร่างกายมีความสามารถในการเคลื่อนไหวสลับทิศทางกันได้ จึงไม่จำเป็นที่จุดนั้น ๆ จะเป็นจุดเกาะปลายเสมอไป
จุดเกาะต้น
จุดเกาะต้น () ของกล้ามเนื้อเป็นจุดที่กล้ามเนื้อยึดเกาะกับกระดูกหรือกล้ามเนื้อมัดอื่นๆ โครงสร้างที่จุดเกาะต้นของกล้ามเนื้อจะไม่เคลื่อนที่เมื่อเกิดการหดตัวของกล้ามเนื้อ ปลายอีกด้านหนึ่งของกล้ามเนื้อเราจะเรียกว่า จุดเกาะปลาย (insertion)
โดยทั่วไป จุดเกาะต้นมักจะอยู่ส่วนต้น (proximal) มากกว่าจุดเกาะปลาย แต่เนื่องจากร่างกายมีความสามารถในการเคลื่อนไหวสลับทิศทางกันได้ จึงไม่จำเป็นที่จุดนั้นๆ จะเป็นจุดเกาะต้นเสมอไป
จิง
จิง (; ) เป็นชนกลุ่มน้อยในประเทศจีน อาศัยอยู่บริเวณเกาะทางภาคใต้ของจีน คือ เกาะว่านเหว่ย เกาะวูโถวและเกาะซานซิน มีประชากรประมาณ 2 หมื่นคน มีภาษาจิง และการแต่งกายมีเสื้อประจำชนชาติ ส่วนใหญ่เป็นชาวประมง และมีการค้าขายระหว่างชายแดนจีนกับเวียดนาม
สายอักขระว่าง
ในวิทยาการคอมพิวเตอร์และภาษารูปนัย สายอักขระว่าง () หมายถึงสายอักขระที่มีหนึ่งเดียวที่มีความยาวเป็นศูนย์
สายอักขระตามรูปนัยคือลำดับของสัญลักษณ์เช่นตัวอักษรหรือตัวเลขที่มีความยาวจำกัด สายอักขระว่างจึงเป็นกรณีสุดขีดซึ่งมีความยาวของลำดับเป็นศูนย์ ดังนั้นมันจึงไม่มีสัญลักษณ์อันใดในสายอักขระว่าง สายอักขระว่างมีเพียงหนึ่งเดียว เพราะว่าสายอักขระสองสายจะแตกต่างกันก็ต่อเมื่อมีความยาวหรือลำดับของสัญลักษณ์ที่ต่างกัน สายอักขระว่างเขียนแทนด้วย λ หรืออาจพบได้ในรูป Λ หรือ ε
ไม่ควรสับสนระหว่างสายอักขระว่าง λ กับ"ภาษาว่าง" ∅ เพราะภาษาว่างหมายถึงภาษารูปนัยที่ไม่มีสายอักขระใด ๆ อยู่เลย ไม่มีแม้กระทั่งสายอักขระว่าง
สายอักขระว่างมีสมบัติหลายประการดังนี้
ในภาษาโปรแกรมส่วนใหญ่ สายอักขระเป็นแบบชนิดข้อมูลแบบหนึ่ง สายอักขระเอกเทศโดยปกติจะถูกเก็บลงในตำแหน่งหน่วยความจำที่ต่อเนื่องตามลำดับ หมายความว่าสายอักขระที่เหมือนกัน (ตัวอย่างเช่นสายอักขระว่าง) สามารถเก็บไว้ที่หน่วยความจำสองตำแหน่งที่ต่างกันได้ (สายอักขระที่มีความยาวเป็นศูนย์ก็อาจต้องการหน่วยความจำในการเก็บบันทึกเช่นกัน ขึ้นอยู่กับรูปแบบที่กำลังใช้งาน) ด้วยเหตุผลนี้หน่วยความจำจึงอาจมีสายอักขระว่างหลายสายก็ได้ ต่างจากนิยามของทฤษฎีรูปนัยซึ่งกล่าวว่าสายอักขระว่างมีได้เพียงหนึ่งเดียว อย่างไรก็ตาม ฟังก์ชันการเปรียบเทียบสายอักขระยังคงให้ผลลัพธ์ว่า สายอักขระว่างทั้งหมดนั้น"เท่ากัน"
ภาษาโปรแกรมส่วนใหญ่สามารถใช้ codice_1 หรือ codice_2 แทนสายอักขระว่าง λ แต่ก็ยังมีบางภาษาที่สามารถเขียนในรูปแบบอื่นได้อีก เช่น
ถู่
ถู่ () หรือ มองโกลขาว () เป็นชนกลุ่มน้อยในประเทศจีน อาศัยอยู่แถบที่ราบสูงชิงไห่ มณฑลชิงไห่ ทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือ มีประชากรประมาณ 2 แสนคน
วินัย จุลละบุษปะ
วินัย จุลละบุษปะ (12 มิถุนายน พ.ศ. 2465 — 14 กันยายน พ.ศ. 2542) เป็นอดีตนักร้องนำวงดนตรีสุนทราภรณ์ และหัวหน้าวงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์ และวงสังคีตสัมพันธ์
เดิมชื่อ วัฒนา จุลละบุษปะ เกิดที่บ้านข้างวัดมหรรณพาราม กรุงเทพ เป็นบุตรคนโต ใน 5 คนของ ขุนประมาณธนกิจ (ถม จุลละบุษปะ) และนางน้อม บิดารับราชการเป็นคลังจังหวัด และต้องโยกย้ายตามบิดาตั้งแต่เด็ก จนจบชั้นมัธยมที่โรงเรียนวัดราชบพิธ ญาติผู้ใหญ่เห็นว่ารักการร้องเพลง จึงฝากงานให้ที่กรมโฆษณาการ (ปัจจุบันคือ กรมประชาสัมพันธ์) และได้ใช้เวลาว่าฝึกฝนร้องเพลงกับครูเวส สุนทรจามร พร้อมกับนักร้องอีกคน คือ เพ็ญศรี พุ่มชูศรี จนได้บรรจุเป็นนักร้องกรมโฆษณาการเมื่อ พ.ศ. 2488
รับราชการอยู่ที่กรมโฆษณาการ และกรมประชาสัมพันธ์นานถึง 38 ปี โดยไม่เคยไปทำงานที่อื่นเลย รับตำแหน่งหัวหน้าวงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์ สืบแทนครูเอื้อ สุนทรสนาน ซึ่งเกษียณอายุราชการ ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2515
ปรากฏตัวต่อสาธารณชนด้วยเพลงแรก "ทาสน้ำเงิน" บนเวทีโรงภาพยนตร์โอเดียน โดยการสนับสนุนของครูเวส มีผลงานขับร้องทั้งสิ้น 219 เพลง ที่มีชื่อเสียงคือ "เย็นลมว่าว" แต่งโดยครูเอื้อ สุนทรสนาน และครูแก้ว อัจฉริยะกุล
ในปี พ.ศ. 2495 ได้พบกับ ศรีสุดา รัชตะวรรณ ซึ่งเข้ามาเป็นนักร้องใหม่ของกรมประชาสัมพันธ์ และใช้ชีวิตคู่กันมาตั้งแต่ พ.ศ. 2499 โดยไม่มีบุตรด้วยกัน ต่อมาได้จดทะเบียนสมรส เมื่อ พ.ศ. 2533
หลังเกษียณอายุราชการ เมื่อ พ.ศ. 2526 วินัยและศรีสุดาได้ร่วมกันตั้งวงดนตรีชื่อว่า "วงดนตรีสังคีตสัมพันธ์" โดยมีครูเสถียร ปานคง อดีตข้าราชการกรมประชาสัมพันธ์ เป็นผู้ควบคุมวง
วินัย จุลละบุษปะถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2542 อายุ 77 ปี พิธีพระราชทานเพลิงศพ จัดขึ้น ณ เมรุวัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร เมื่อวันอังคารที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2542
วินัย จุลละบุษะปะ ได้ขับร้องผลงานเพลงไว้อย่างมากมายในฐานะ นักร้องนำของวงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์และวงดนตรีสุนทราภรณ์ โดยได้รับฉายาว่า "ราชาแทงโก้" ซึ่งมาจากเพลงที่มีจังหวะแทงโก้หลายเพลงที่วินัยร้องไว้ ซึ่งผลงานเพลงที่ได้รับความนิยม เช่น
- ฟอร์เฟื่องฟ้า
- พรหมลิขิต
- เย็นลมว่าว
- พรานล่อเนื้อ
- กลิ่นสไบนาง
- ม่านมงคล
และมีหลายผลงานเพลงที่ร้องคู่กับนักร้องท่านอื่นๆ ที่ได้รับความนิยมเช่น
- ชื่นชีวิต (นำหมู่คู่ ศรีสุดา รัชตะวรรณ)
- เดือนประดับใจ (คู่ ชวลีย์ ช่วงวิทย์)
- ฝันหวาน (คู่ ชวลีย์ ช่วงวิทย์)
- พายเรือพลอดรัก (คู่ ชวลีย์ ช่วงวิทย์)
- ดวงเดือน (คู่ ชวลีย์ ช่วงวิทย์)
- ลมเพ้อ (คู่ ชวลีย์ ช่วงวิทย์)
เป็นต้น
จอห์น โฮเวิร์ด
จอห์น วินสตัน โฮเวิร์ด (; 26 มิถุนายน พ.ศ. 2482- ) เป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 25 ของออสเตรเลีย โดยดำรงตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2539 ถึงวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2550 รวมระยะเวลาที่อยู่ในตำแหน่งยาวนานถึง 11 ปี ทำให้จอห์น โฮเวิร์ด เป็นนายกรัฐมนตรีออสเตรเลียที่ดำรงตำแหน่งยาวนานเป็นอันดับสองรองจาก เซอร์ โรเบิร์ต เมนซีย์ และเป็นหัวหน้าพรรค Liberal Party of Australia กว่า 16 ปี
โฮเวิร์ดเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรตั้งแต่ปี พ.ศ. 2517 ถึงปี พ.ศ. 2550 โดยเป็น ส.ส. ในเขตเบนนาลอง (Bennelong) ในรัฐนิวเซาท์เวลส์ โดยเป็นรัฐมนตรีคลัง (Treasurer) ในสมัยของนายกรัฐมนตรี มัลคอม เฟรเซอร์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2520 ถึงปี พ.ศ. 2527 จอห์น โฮเวิร์ด ได้เป็นหัวหน้าพรรค Liberty Party of Australia และผู้นำพรรคร่วมฝ่ายค้านตั้งแต่ปี พ.ศ. 2528 ถึงปี พ.ศ. 2532 ซึ่งรวมไปถึงการเลือกตั้งทั่วไปในปี พ.ศ. 2530 ที่โฮเวิร์ดลงแข่งขันกับ บ็อบ ฮอว์ค โฮเวิร์ดได้กลายเป็นผู้นำพรรคร่วมฝ่ายค้านอีกครั้งในปี พ.ศ. 2338
ในการเลือกตั้งทั่วไปปีพ.ศ. 2539 จอห์น โฮเวิร์ด ได้พาพรรคพันธมิตร Liberal-National Coalition ไปสู่ชัยชนะเหนือพรรคแรงงานซึ่งเป็นพรรครัฐบาลนำโดย พอล์ล คิตติ้ง ในสมัยนั้น ทำให้ยุติบทบาทการเป็นพรรคฝ่ายค้านที่ยาวนานถึงกว่า 13 ปีลงได้ โฮเวิร็ดเข้าทำการสาบานตนเป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 25 ของออสเตรเลียในวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2539 รัฐบาลผสมของจอห์น โฮเวิร์ด สามารถครองอำนาจได้อย่างต่อเนื่องนานกว่า 11 ปีโดยชนะการเลือกตั้ง 4 สมัยในปี พ.ศ. 2541 2544 และ 2547 ตามลำดับ อย่างไรก็ตาม พรรคร่วมรัฐบาลของจอห์น โฮเวิร์ด พ่ายแพ้ในการเลือกตั้งทั่วไปในปี พ.ศ. 2550 ต่อพรรคแรงงานซึ่งเป็นพรรคฝ่ายค้านนำโดย เควิน รุด นอกจากนี้ในการเลือกตั้งครั้งนี้ จอห์น โฮเวิร์ด เองยังไม่ได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกผู้แทนราษฎรในเขตเบนนาลองที่เขาครองตำแหน่งมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2517 ซึ่งถูกช่วงชิงไปโดย แม็กซิน เมคคิว (Maxine McKew) นักข่าวชื่อดังที่ลงเล่นการเมืองในสังกัดของพรรคแรงงาน ทำให้จอห์น โฮเวิร์ดกลายเป็นนายกรัฐมนตรีคนที่สองของออสเตรเลียต่อจาก สแตนลีย์ บรูสในปีพ.ศ. 2472 ที่พ่ายแพ้การเลือกตั้งในเขตของตนเอง
ที่เก็บศพ
ที่เก็บศพ () คือที่เก็บร่างของผู้ตายซึ่งมิใช่การฝัง คำนี้โดยทั่วไปจะหมายถึงสิ่งก่อสร้างที่มีที่เก็บร่างของผู้ตายที่มีขนาดต่างๆ กัน
ศูนย์มีเครื่องหมาย
ศูนย์มีเครื่องหมาย หมายถึงจำนวน 0 (ศูนย์) ที่ถูกกำกับด้วยเครื่องหมายบวกหรือลบ ได้แก่ −0 (ลบศูนย์) และ +0 (บวกศูนย์) ในเลขคณิตธรรมดาทั่วไป −0 = +0 = 0 อย่างไรก็ตาม การแทนจำนวนบางระบบในคอมพิวเตอร์อนุญาตให้มีศูนย์สองชนิดนี้ได้ ซึ่งเกิดขึ้นใน "เครื่องหมายและขนาด" กับ "ส่วนเติมเต็มหนึ่ง" ของการแทนจำนวนมีเครื่องหมายสำหรับจำนวนเต็ม และในการแทนจำนวนจุดลอยตัว
มาตรฐาน IEEE 754งเส้นจำนวนจริงขยาย ตัวอย่างเช่น 1/−0 = −∞ และ 1/+0 = +∞ ซึ่งการหารด้วยศูนย์จะเป็นอนิยามนทัศน์ของวิเคราะห์มีค่าต่ำกว่าเป็นลิมิตด้านเดียวเขียนได้เป็น x → 0ลบขนาดเล็กที่ถูกปัดเศษ
กเกี่ยวกับจำนวนเชิงซ้อน
การเข้ารหัสงา 0000 และการแทนหนึ่ง (one's complement) แบบ 8 บิต ลบศูนย์แทนด้วยค่า 1111 1111 การเข้ารหัสทั้งสามชนิดนั้น บวกศูนย์แทนด้วยค่า 0000 0000
ในจำนวนจุดลอยตัวฐานสองของ IEEE 754 ค่าศูนย์ทั้งสองแทนโดยกำหนดให้บิตเลขชี้กำลังและเลขนัยสำคัญเป็นศูนย์ทั้งหมด สำหรับลบศูนย์ก็กำหนดให้บิตเครื่องหมายเป็นหนึ่ง เราอาจได้ลบศูนย์เป็นผลลัพธ์จากการคำนวณเฉพาะอย่าง ตัวอย่างเช่นผลจากภาวะน้อยเกินเก็บเชิงเลขคณิต (arithmetic underflow) ของจำนวนลบ หรือ −1.0*0.0 หรือเพียงแค่ −0.0
ในการเข้ารหัสจำนวนจุดลอยตัวฐานสิบของ IEEE 754 ลบศูนย์แทนโดยกำหนดให้เลขชี้กำลังเป็นค่าใดก็ได้ที่ใช้ได้ในพิสัยของการเข้ารหัส เลขนัยสำคัญกำหนดให้เป็นศูนย์ และบิตเครื่องหมายเป็นหนึ่ง
มาตรฐาน IEEE 754 เกี่ยวกับจำนวนจุดลอยตัวได้ระบุพฤติกรรมของบวกศูนย์และลบศูนย์ไว้ภายใต้การดำเนินการหลายอย่าง ผลลัพธ์ที่ได้อาจขึ้นอยู่กับการตั้งค่าภาวะการปัดเศษแบบ IEEE
การคูณและการหารปฏิบัติตามกฎการผสานเครื่องหมายอันเป็นปกติดังนี้
การบวกและการลบถูกจัดการโดยเฉพาะถ้าค่าต่าง ๆ อาจถูกตัดออกได้ ดังนี้
เนื่องจากมีค่าลบศูนย์อยู่ในระบบการแทนจำนวน ประโยค "z" = −("x" − "y") และ "z" = (−"x") − (−"y") จึงไม่สามารถลดทอนให้เป็น "z" = "y" − "x" ได้ เมื่อ "x", "y", "z" เป็นจำนวนจุดลอยตัว
กฎพิเศษอื่น ๆ มีดังนี้
การหารค่าที่ไม่เป็นศูนย์ด้วยค่าศูนย์ ทำให้ตัวบ่งชี้ (flag) ของการหารด้วยศูนย์ถูกกำหนดเป็นหนึ่ง และการดำเนินการที่ให้ผลลัพธ์เป็นไม่ใช่จำนวน ก็ทำให้ตัวบ่งชี้ของการดำเนินการที่ใช้ไม่ได้ ถูกกำหนดเป็นหนึ่งเช่นกัน การจัดการความผิดปรกติจะถูกเรียกใช้ถ้ามีสำหรับตัวบ่งชี้ที่เกี่ยวข้อง
ลบศูนย์และบวกศูนย์เมื่อดำเนินการเปรียบเทียบแบบธรรมดาควรจะมีค่าเท่ากันตามมาตรฐาน IEEE 754 ตัวอย่างเช่นตัวดำเนินการ == ของภาษาซีและภาษาจาวา ในภาษาเช่นว่านั้น จำเป็นต้องเขียนโปรแกรมด้วยกลวิธีพิเศษเพื่อแยกแยะสองค่านี้ออกจากกัน ซึ่งมีหลายแนวทางอาทิ
การแปลงชนิดข้อมูล (type casting) เป็นชนิดจำนวนเต็มจะไม่ได้ผลเสมอไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งบนระบบส่วนเติมเต็มสอง
−0 สามารถใช้แทนอุณหภูมิต่ำกว่าศูนย์ในอุตุนิยมวิทยา โดยเฉพาะในสเกลเซลเซียส −0 มักเป็นสิ่งสำคัญด้วยเหตุผลทางสถิติ เมื่อมีค่าไม่ต่ำพอที่จะปัดเศษให้เป็น −1 เช่นอุณหภูมิที่ −0.2 องศาเซลเซียส และค่านี้ไม่สามารถรายงานผลให้เป็น 0 องศาเซลเซียส เนื่องจากค่า 0 องศาจะไม่ถือว่าต่ำกว่าศูนย์ สำหรับการเก็บสถิติวันที่มีอุณหภูมิต่ำกว่าศูนย์องศา ซึ่งเป็นข้อมูลสถิติพื้นฐานของการเปรียบเทียบความหนาวเย็นในฤดูหนาว ดังนั้นจึงไม่สามารถละเลยไปได้
ในเรื่องของกลศาสตร์เชิงสถิติ ระบบเฉพาะที่อยู่ในสถานะของการผกผันประชากร (population inversion) อาจถูกพิจารณาว่ามีอุณหภูมิสัมบูรณ์ (absolute temperature) เท่ากับ −0 ซึ่งเป็นค่าสูงสุดเท่าที่เป็นไปได้
โรงเรียนวัดราษฎร์ศรัทธา
โรงเรียนวัดราษฎร์ศรัทธา ตั้งอยู่ในพื้นที่ของบ้านนาบัว หมู่ 6 ตำบลบางแก้ว อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี โดยมีการจัดการเรียนการสอนในระดับก่อนประถมศึกษาและประถมศึกษา
ในอดีตพื้นที่ทุ่งบางแก้วตามที่ทางราชการเรียกนั้น เป็นที่ลุ่ม มีต้นบัวขึ้นอยู่เยอะตามหนองน้ำลำคลอง การสัญจรใช้เรือเป็นสำคัญ ประชาชนในพื้นที่จึงได้เรียกทุ่งบางแก้วว่า นาบัว หรือ บ้านนาบัว ภายหลังต่อมาประชาชนชาวบ้านนาบัวและพื้นที่ใกล้คียงได้พร้อมใจกันสร้างวัดบริเวณรอยต่อ 2 อำเภอ ตรงฝั่งทิศตะวันตกเฉียงใต้ของแยกตีนคุ (เป็นคลองสองสายมาตัดกัน เรียกตามตีนคุที่เป็นไม้ตัดกันที่อยู่ใต้ก้นกระบุง) ด้วยความสำคัญทางเรือเป็นหลัก การส่งลูกหลานไปเรียนจึงต้องไปเรียนโรงเรียนที่ตำบลโพพระ ซึ่งอยู่ห่างไกล ทางราชการจึงได้จัดตั้งโรงเรียนประชาบาล แห่งที่ 2 ของตำบลขึ้น ซื่อ โรงเรียนประชาบาล 2 ตำบลบางแก้ว
โรงเรียนประชาบาล 2 ตำบลบางแก้ว ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2482 แยกมาจากโรงเรียนประชาบาล ตำบลบางแก้ว เปิดสอนตั้งแต่ชั้น ป.เตรียม ถึงชั้น ป.4 มีนักเรียน 75 คน โดยอาศัยศาลาวัดใหม่ตีนคุเป็นที่เรียน (ปัจจุบันคือที่ตั้งของศาลาบำเพ็ญกุศล ฌาปนสถาน ของวัดราษฎร์ศรัทธา) นายเลื่อน หน่ายสุวรรณ เป็นครูใหญ่แรก
พ.ศ. 2490 ได้ดำเนินการสร้างอาคารแบบ ป.1 โดยมีพระอธิการร่วม ญาณวโร พร้อมด้วยประชาชนร่วมสมทบ การก่อสร้างแล้วเสร็จ พ.ศ. 2498 เมื่อแล้วเสร็จจึงได้มีการเปลี่ยนชื่อมาเป็นชื่อปัจจุบันตามชื่อวัดโรงเรียนตั้งอยู่ในพื้นที่ของเขตรับผิดชอบองค์การบริหารส่วนตำบลบางแก้ว อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี
สถาบันบัณฑิตศึกษาจุฬาภรณ์
สถาบันบัณฑิตศึกษาจุฬาภรณ์ () เป็นสถาบันอุดมศึกษาในกำกับของรัฐ ส่วนงานหนึ่งของราชวิทยาลัยจุฬาภรณ์ มีหน้าที่จัดการศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา ทําการวิจัย นําผลงานวิจัยไปใช้ประโยชน์ และให้บริการทางวิชาการ
อดีตเป็นบัณฑิตวิทยาลัยเอกชน ด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ได้รับอนุมัติจากกระทรวงศึกษาธิการเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2548 ตั้งอยู่ที่ถนนกำแพงเพชร 6 แขวงตลาดบางเขน เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร โดยให้ดำเนินการสอนระดับปริญญาโทและเอก ในหลักสูตรวิทยาศาสตร์ชีวภาพประยุกต์ สาขาเคมีชีวภาพ และสาขาพิษวิทยาสิ่งแวดล้อม
เมื่อวันที่ 19 มกราคม 2559 ราชกิจจานุเบกษา ได้ลงประกาศ พระราชบัญญัติราชวิทยาลัยจุฬาภรณ์ พ.ศ. 2559 ซึ่งมีใจความสำคัญโดยให้ควบรวม 3 หน่วยงานคือ สถาบันวิจัยจุฬาภรณ์ วิทยาลัยวิทยาศาสตร์การแพทย์เจ้าฟ้าจุฬาภรณ์ และ สถาบันบัณฑิตศึกษาจุฬาภรณ์ เข้าด้วยกันแล้วจัดตั้งเป็น ราชวิทยาลัยจุฬาภรณ์ ทั้งนี้ให้มีผลบังคับใช้ในอีก 3 เดือนต่อมาคือในวันที่ 18 เมษายน 2559
สถาบันบัณฑิตศึกษาจุฬาภรณ์ เป็นพระดำริที่สำคัญประการหนึ่งของสมเด็จพระเจ้าลูกเธอเจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี ในการพัฒนากำลังคนทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีระดับสูงของประเทศไทย ซึ่งเป็นสาขาวิชาที่ขาดแคลนและมีความสำคัญในการพัฒนาประเทศชาติ โดยมุ่งเน้นความเป็นเลิศทางวิชาการในระดับนานาชาติ และอาศัยความร่วมมือทางวิจัยและวิชาการกับสถาบันวิจัยจุฬาภรณ์ ซึ่งเป็นหน่วยงานในกำกับของสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ
สถาบันบัณฑิตศึกษาจุฬาภรณ์ ได้รับอนุมัติให้จัดตั้งขึ้นเป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชนซึ่งมีมูลนิธิจุฬาภรณ์เป็นผู้รับใบอนุญาต เมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2548 โดยมีสมเด็จพระเจ้าลูกเธอเจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี เป็นองค์นายกสภาสถาบัน เพื่อเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระเจ้าลูกเธอเจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี ในโอกาสมีพระชันษาครบ 48 พรรษา สถาบันบัณฑิตศึกษาจุฬาภรณ์ ได้เปิดการสอนเป็นหลักสูตรนานาชาติ แก่สาธารณชน แบบไม่หวังผลกำไร โดยได้กำหนดวิสัยทัศน์ “สร้างผู้นำทางปัญญาแห่งวงการวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี” สถาบันบัณฑิตศึกษาจุฬาภรณ์ ได้รับพระราชทานเงินจากมูลนิธิจุฬาภรณ์ในการสร้างอาคารเรียนและปฏิบัติการ นอกจากได้รับงบประมาณสนับสนุนการดำเนินงานจากมูลนิธิจุฬาภรณ์ สถาบันฯยังได้งบประมาณสนับสนุนงานวิจัยและทุนการศึกษาจากศูนย์ความเป็นเลิศทางด้านสิ่งแวดล้อมสุขภาพ พิษวิทยาและการจัดการสารเคมีที่เป็นพิษ และทุนการศึกษาของนักศึกษาต่างชาติจากสำนักงานความร่วมมือเพื่อพัฒนาระหว่างประเทศ
สถาบันบัณฑิตศึกษาจุฬาภรณ์ มีหลักสูตรระดับประกาศนียบัตร ปริญญาโทและปริญญาเอก ใน 3 สาขาวิชาคือ สาขาเคมีชีวภาพ สาขาพิษวิทยาสิ่งแวดล้อม และสาขาวิทยาศาสตร์ชีววิทยาประยุกต์ โดยสถาบันบัณฑิตศึกษาจุฬาภรณ์ ได้เปิดรับนักศึกษารุ่นแรกในปีการศึกษา 2550 สถาบันมีผลงานวิจัยที่ได้ตีพิมพ์ในวารสารระดับนานาชาติที่มี Impact Factor ประมาณ 19 เรื่องต่อปี คณาจารย์ได้รับเงินสนับสนุนวิจัยจากภายนอก 1.8 ล้านบาท/ คน/ปี นักศึกษาระดับปริญญาเอกที่มีผลการศึกษา 3.75 ขึ้นไป มีโอกาสไปทำวิจัยระยะสั้นในมหาวิทยาลัยต่างประเทศที่มีความร่วมมือทางวิชาการกับ CGI สถาบันมีทุนการศึกษาให้นักศึกษาที่มีผลการเรียนดีที่ผ่านการคัดเลือก