hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
โซนี่
โซนี่คอร์ปอเรชัน () หรือ บริษัท โซนี่ มหาชน จำกัด () เป็นกลุ่มบริษัทข้ามชาติของญี่ปุ่น มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ในแขวงมินะโตะ กรุงโตเกียว ผลิตสินค้าและบริการหลายประเภท อาทิ เครื่องใช้ไฟฟ้า, เครื่องเล่นเกม และ บริการทางการเงิน ทั้งนี้ในปี 2015 โซนี่ได้รับการจัดอันดับเป็นบริษัทที่มีรายได้มากเป็นอันดับที่ 116 ของโลก ในรายการจัดอันดับ "Fortune Global 500" และยังเป็นผู้ผลิตโทรทัศน์รายใหญ่เป็นอับดับสี่ของโลกรองจาก ซัมซุง, แอลจี และ ทีซีแอล
โซนี่คอร์ปอเรชันในฐานะบริษัทหนึ่งในเครือโซนี่ รับผิดชอบสายงานธุรกิจเครื่องใช้ไฟฟ้า ซึ่งภายในเครือโซนี่ได้แบ่งสายงานออกเป็นสี่สายธุรกิจด้วยกัน คือ สายธุรกิจเครื่องใช้ไฟฟ้า (รวมถึงวีดีโอเกม, บริการเน็ตเวิร์ก และ การแพทย์), สายธุรกิจภาพยนตร์, สายธุรกิจเพลง และ สายธุรกิจการเงิน ซึ่งทำให้โซนี่กลายเป็นหนึ่งในบริษัทที่มีผลิตภัณฑ์ด้านความบันเทิงครอบคลุมมากที่สุดของโลก โดยโซนี่คอร์ปอเรชันยังได้แตกบริษัทลูกออกไปอีกมากมาย อาทิ โซนี่พิคเจอร์สเอ็นเตอร์เทนเมนต์, โซนี่คอมพิวเตอร์เอ็นเตอร์เทนเมนต์, โซนี่มิวสิกเอ็นเตอร์เทนเมนต์, โซนี่โมบายล์ และ โซนี่ไฟแนนเชียล ซึ่งบริษัทลูกส่วนใหญ่มีสำนักงานตั้งอยู่ในสหรัฐอเมริกา
อุล์ม
อุล์ม () เป็นเมืองในรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทมแบร์ก ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำดานูบ ห่างจากเมืองสตุ๊ทการ์ทไปทางตะวันออกประมาณ 90 กิโลเมตร
มีวิหาร อูล์มเมอร์ มืนสเตอร์ (Ulm Münster) ที่มีชื่อเสียง ถือว่าเป็นโบสถ์ที่สูงที่สุดในโลกวัดได้ว่ามีความสูงถึง 161.53 เมตร
การป่าไม้
การป่าไม้ หรือ วนศาสตร์ หมายถึง ศาสตร์ ศิลป์ และการปฏิบัติว่าด้วยการศึกษาและจัดการป่าไม้ พื้นที่เพาะปลูก และทรัพยากรธรรมชาติที่เกี่ยวข้อง โดยมีสาขาวิชาที่เกี่ยวข้องได้แก่ การจัดการทรัพยากรป่าไม้ วิทยาศาสตร์ชีวภาพป่าไม้ เช่น ชีววิทยาป่าไม้ วนวัฒนวิทยา วิทยาศาสตร์สัตว์ป่าและทุ่งหญ้า วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีทางไม้ หรือวนผลิตภัณฑ์เป็นต้น
นิเวศวิทยาป่าไม้ถูกมองว่าเป็นหนึ่งในองค์ประกอบสำคัญของชีวภูมิ (biosphere) และการป่าไม้ได้กลายมาเป็นสาขาที่ขาดไม่ได้ในวิทยาศาสตร์ ประยุกต์ศิลป์ และเทคโนโลยี
การป่าไม้ในประเทศไทย เริ่มตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 5 โดยทรงสถาปนากรมป่าไม้ เมื่อ 18 กันยายน พ.ศ. 2439 โดยจ้างผู้เชี่ยวชาญด้านการป่าไม้ชาวอังกฤษชื่อนาย เอ็ช. สเลด เป็นอธิบดีคนแรก
การศึกษาด้านวิชาการป่าไม้หรือวนศาสตร์ในประเทศไทย เริ่มเมื่อปี พ.ศ. 2479 โดยการจัดตั้งโรงเรียนการป่าไม้ จังหวัดแพร่ ต่อมาเมื่อได้มีการสถาปนามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์เมื่อ พ.ศ. 2486 จึงได้ยกฐานะเป็นวิทยาลัยวนศาสตร์และเปลี่ยนมาเป็นคณะวนศาสตร์ในปัจจุบัน
สกุลไทย
สกุลไทย เป็นนิตยสารสตรีชนิดรายสัปดาห์ ผลิตโดย บริษัท อักษรโสภณ จำกัด ซึ่งดำเนินงานโดย นายประยูร ส่งเสริมสวัสดิ์ และ นายสันติ ส่งเสริมสวัสดิ์ ออกจำหน่ายฉบับแรกเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2497 ความหนา 60 หน้า ราคาเล่มละ 3 บาท นางแบบหน้าปก คือ ปรุง ศิริพร มีบรรณาธิการบริหาร คนแรกคือ นายลมูล อติพยัคฆ์ เป็นนิตยสารที่เป็นที่รู้จักดีในฐานะนิตยสารสำหรับผู้หญิง มีจุดเด่น คือ นวนิยายที่เขียนโดยนักเขียนที่มีชื่อเสียงหลายคน เช่น กฤษณา อโศกสิน, ว.วินิจฉัยกุล, โสภาค สุวรรณ, ศรีฟ้า ลดาวัลย์ รวมถึงเป็นที่ฝึกฝนของนักเขียนใหม่ที่ในขณะนั้นเพิ่งเริ่มต้นงานเขียนของตัวเอง เช่น สมชาย กรุสวนสมบัติ, กนกวลี พจนปกรณ์, ชมัยภร แสงกระจ่าง
สกุลไทย วางจำหน่ายฉบับสุดท้ายเมื่อเดือน 31 ตุลาคม พ.ศ. 2559 เป็นฉบับที่ 3237 จำหน่ายเล่มละ 55 บาท ขณะอายุได้ 62 ปี เนื่องจากสภาพสังคมและเทคโนโลยีที่เปลี่ยนแปลงไป ทำให้ค่าใช้จ่ายในการผลิตและยอดขายลดลง โดยมี นรีภพ สวัสดิรักษ์ เป็นบรรณาธิการ
อาณาจักรมัชปาหิต
อาณาจักรมัชปาหิต เป็นอาณาจักรในชวาตะวันออก มีอำนาจอยู่ระหว่าง ค.ศ. 1293 ถึงประมาณ ค.ศ. 1500. กษัตริย์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแห่งมัชปาหิต คือ ฮะยัม วูรุค (Hayam Wuruk) ครองราชย์ ในช่วง ค.ศ. 1350 - 1389 นับเป็นยุคที่รุ่งเรืองที่สุดของอาณาจักรแห่งนี้ โดยได้ขยายอำนาจไปทั่วแหลมมลายูตอนใต้ บอร์เนียว สุมาตรา บาหลี และฟิลิปปินส์
มัชปาหิตนั้น เป็นอาณาจักรฮินดูแห่งสุดท้ายในหมู่เกาะมลายู ก่อนนี้มีอาณาจักรศรีวิชัย ซึ่งเชื่อว่ามีที่ตั้งอยู่ในอำเภอไชยา ในประเทศไทยและได้ขยายอำนาจสู่หมู่เกาะต่างๆในภูมิภาคตะวันออกเฉียงใต้
ผู้สถาปนาอาณาจักรมัชปาหิต ก็คือ การ์ตะราชะสา (Kertarajasa) หรือ ระเด่นวิชัย ลูกเขยของกษัตริย์แห่งอาณาจักรสิงหะส่าหรี ซึ่งอยู่บนเกาะชวาเช่นกัน หลังจากสิงหสารีแผ่อำนาจกว้างไกลจนกลุ่มศรีวิชัยต้องถอยออกไปจากเกาะชวา ใน ค.ศ. 1290 อำนาจอันยิ่งใหญ่ของสิงหสารีก็เป็นที่สนใจแก่กุบไลข่านในจีน ซึ่งได้ส่งทูตมาขอเครื่องราชบรรณาการ ในเวลานั้นการ์ตะนคร ผู้ปกครองอาณาจักรสิงหสารีทรงปฏิเสธที่จะส่งมอบเครื่องราชบรรณาการ กุบไลข่านจึงส่งกองเรือถึง 1,000 ลำมาประชิดชายฝั่งชวา ในปี ค.ศ. 1293
สกุลเงินตรา
สกุลเงิน หมายถึงชื่อเรียกเงินตราที่มีใช้ในแต่ละประเทศ สกุลเงินจะเปลี่ยนแปลงขึ้นอยู่กับแต่ละประเทศหรือกลุ่มประเทศ โดยการแลกเปลี่ยนเงิน หรือการซื้อของหรือบริการระหว่างประเทศที่ใช้สกุลเงินต่างกันจะใช้อัตราแลกเปลี่ยนเงินเป็นเกณฑ์ในการอ้างอิง
ในหลายประเทศสกุลเงินสามารถมีชื่อเดียวกันได้ เช่น ดอลลาร์สหรัฐ ดอลลาร์ฮ่องกง และดอลลาร์แคนาดา และในหลายประเทศใช้สกุลเงินเดียวกัน เช่นในประเทศแถบยุโรปหลายประเทศใช้สกุลเงินยูโร และในบางประเทศใช้หน่วยเงินของประเทศอื่นเป็นเกณฑ์เช่นประเทศปานามา และ ประเทศเอลซัลวาดอร์ ใช้สกุลเงินดอลลาร์สหรัฐ
สกุลเงินทั่วไปจะมีหน่วยสกุลเงินย่อย โดยส่วนมากจะเป็นอัตราส่วน 1/100 ของสกุลเงินหลัก เช่น 100 สตางค์ = 1 บาท หรือ 100 เซนต์ = 1 ดอลลาร์ แต่บางสกุลเงินจะไม่มีหน่วยย่อยเช่น สกุลเงินเยน ในหลายหลายประเทศเนื่องจากเงินเฟ้อ ทำให้สกุลเงินย่อยมีการเลิกใช้ไป
ตารางแสดงถึงการจัดอันดับสกุลเงิน 15 สกุลเงินที่ใช้ในการชำระเงินข้ามประเทศมากที่สุดในโลก (15 most frequently used currencies in World Payments) โดยสมาคมโทรคมนาคมทางการเงินระหว่างธนาคารทั่วโลก (SWIFT)
ฟิลลิพ ลาห์ม
ฟิลลิพ ลาห์ม (; เกิดวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1983) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวเยอรมัน เคยเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลบาเยิร์นมิวนิก และเป็นผู้ทำประตูแรกของฟุตบอลโลก 2006 ให้กับทีมชาติเยอรมนีในนาทีที่หก ลาห์มติดทีมชาติเยอรมนีครั้งแรกในนัดที่เยอรมนีเอาชนะโครเอเชียไป 2–1 ประตู เมื่อปี ค.ศ. 2004
หลังจบฟุตบอลโลก 2014 ที่บราซิลเป็นเจ้าภาพ ซึ่งเยอรมนีที่มีลาห์มเป็นกัปตันทีมได้แชมป์โลก ลาห์มได้ลงเล่นเป็นตัวจริงทุกนัดและไม่เคยถูกเปลี่ยนตัวออกเลย ลาห์มในวัยเพียง 30 ปี ประกาศยุติการเล่นให้กับทีมชาติเพื่อเปิดโอกาสให้นักฟุตบอลรุ่นหลังขึ้นมาแทนที่ ทั้งที่ลาห์มในขณะนั้นได้ชื่อว่าเป็นหนึ่งในกองหลังที่ดีที่สุดในโลกคนหนึ่ง
ฮุซัยนียะหฺ
ฮุซัยนียะหฺ, ฮุซัยนียะห์ จากภาษาอาหรับ แปลว่า บ้านเรือนแห่งฮุเซน หมายถึงสถานที่ ๆ ชาวมุสลิมชีอะหฺใช้ประกอบพิธีไว้อาลัยอิมามฮุเซน ในวันอาชูรออ์ หรือใช้เป็นสถานที่พบปะ และสอนธรรมะแห่งศาสนาอิสลาม ในภาษาเบงกาลีเรียกว่า อิมามบารา (ตำหนักอิมาม) ในอินเดียเหนือเรียกว่า อาชูรอคอนา (เรือนอาชูรออ์)
ดอร์ทมุนท์
ดอร์ทมุนท์ () เป็นเมืองในประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ในเขตบุนเดสแลนด์ รัฐนอร์ทไรน์-เวสต์ฟาเลีย มีประชากรประมาณ 587,830 คน (ข้อมูลปี 2005)
ดอร์ทมุนท์เป็นบ้านของสโมสรฟุตบอลโบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ (BVB 09) ซึ่งเตะในสนาม Signal Iduna Park (ชื่อเดิมคือ Westfalenstadion) ซึ่งเปิดใช้ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1974 ปัจจุบันเป็นสนามฟุตบอลที่ใหญ่ที่สุดในเยอรมนี จุผู้ชมได้ 82,932 คน เคยใช้จัดการแข่งขันฟุตบอลโลก ปี 1974 และ ฟุตบอลโลก 2006
ดอร์ทมุนท์ได้ชื่อว่าเป็น "เมืองหลวงสีเขียว" ของแคว้นเวสต์ฟาเลีย เนื่องจากพื้นที่โดยรอบประกอบไปด้วยป่าไม้ สวน และลำธารเป็นจำนวนมาก ซึ่งขัดแย้งกับประวัติศาสตร์ของพื้นที่แถบนี้ที่เคยเป็นเหมืองถ่านหินและเหล็กกล้ามาก่อน
โปงลางสะออน
โปงลางสะออน กลุ่มวงดนตรีที่ประยุกต์ศิลปวัฒนธรรมพื้นบ้าน โปงลาง ที่นำรูปแบบการแสดงสอดใส่ความสนุกสนาน วงโปงลางสะออนนำโดย
นางรำ,แดนซ์เซอร์​
นักดนตรีโปงลางสะออนเป็นกลุ่มอดีตนักศึกษา สาขานาฏศิลป์ วิทยาลัยนาฏศิลป์กาฬสินธุ์ สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ กรมศิลปากร ที่มีพื้นฐานการศึกษาและใจรักในดนตรีพื้นบ้านอีสาน เคยเป็นวงดนตรีเล็ก ๆ เล่นอยู่ตามร้านอาหาร ร้านไก่ย่างโคราช แถวถนนวิภาวดี และย้ายไปเล่นที่ร้านไม้เก่า ตลาด อ.ต.ก. เล่นที่ร้านไหคำ ปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี ไปเล่นที่ร้านคันทรีเพลส เป็นโรงเบียร์ โด่งดังตอนเข้ามาชนะการประกวดในช่วง ดันดารา ของรายการตีสิบ จนผู้ชมเรียกร้องให้ทางรายการนำวงโปงลางสะออนกลับมาแสดงอีกครั้งถึง 2 รอบ ก่อนจะเซ็นสัญญากับค่ายอาร์สยาม ในเครือบริษัทอาร์เอส ทั้งลาล่า ลูลู่ และอี๊ด เคยเป็นพิธีกร รายการ สำราญราษฎร์ ประมาณปี พ.ศ. 2548 เล่นไม่นาน ก่อนจะมาโด่งดังเป็นวงโปงลางสะออน ปัจจุบัน ลาล่า และ ลูลู่ ได้ลาออกจากวงไปแล้วเมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2556
กรมทรัพยากรธรณี
กรมทรัพยากรธรณี เป็นหน่วยงานระดับกรม ในสังกัดกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 ได้มีพระบรมราชโองการ โปรดเกล้าโปรดกระหม่อม ให้ประกาศตั้ง กรมราชโลหกิจแลภูมิ์วิทยา สังกัดกระทรวงเกษตราธิการ เมื่อวันที่ 1 มกราคม ร.ศ. 110 (พ.ศ. 2434) มีอำนาจหน้าที่เกี่ยวข้องกับแร่ โลหะธาตุ การประทานบัตรและสัญญาการแร่โลหะธาตุ และภูมิวิทยา (ธรณีวิทยา) และต่อมาได้ย้ายสังกัดไปขึ้นกับกระทรวงต่าง ๆ ตามยุคสมัยอีก 3 กระทรวง คือ กระทรวงมหาดไทย (พ.ศ. 2475) กระทรวงพระคลังมหาสมบัติ และกระทรวงเศรษฐการ เมื่อ พ.ศ. 2506 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น กรมทรัพยากรธรณี สังกัดกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติ ต่อมาย้ายไปสังกัดกระทรวงอุตสาหกรรม ภายหลังจากการปฏิรูประบบราชการเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2545 กรมทรัพยากรธรณี ได้ย้ายมาสังกัดกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
กรมทรัพยากรธรณี ภายใต้สังกัดกระทรวงอุตสาหกรรม มีภารกิจหลัก 4 ด้าน
กรมทรัพยากรธรณี ถูกแบ่งออกเป็นกลุ่มภารกิจตาม พระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวงทบวงกรม พ.ศ. 2545 เป็น 4 กรม คือ
แขวงหลวงพระบาง
หลวงพระบาง () เป็นแขวงหนึ่ง (เทียบจังหวัดของไทย) ของประเทศลาว อยู่ทางภาคเหนือของประเทศ ตั้งอยู่บริเวณจุดบรรจบระหว่างแม่น้ำโขงกับแม่น้ำคาน และมีเมืองเอกซึ่งองค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติได้ยกย่องให้เป็นมรดกโลกด้วย
หลวงพระบาง เป็นเป็นเมืองเก่าแก่ของอาณาจักรล้านช้าง ตั้งแต่สมัยสถาปนาอาณาจักรซึ่งแต่เดิมมีชื่อว่า เมืองชวา และเมื่อ พ.ศ. 1300 ขุนลอซึ่งถือเป็นปฐมกษัตริย์ลาว ได้ทรงตั้งเมืองชวาเป็นราชธานีของอาณาจักรล้านช้างและได้เปลี่ยนชื่อเมืองใหม่ว่า เชียงทอง
เมื่อเจ้าฟ้างุ้มเสด็จกลับจากกัมพูชา อันเนื่องจากพระองค์และพระบิดาต้องเสด็จลี้ภัยเพราะถูกขับไล่จากกษัตริย์องค์ก่อน ซึ่งแท้จริงก็คือพระอัยกาของเจ้าฟ้างุ้มนั่นเอง เจ้าฟ้างุ้มทรงรวบรวมกำลังขณะอยู่ในเสียมราฐ และนำกองทัพนับพันกำลังเพื่อกู้ราชบัลลังก์กลับคืน และสถาปนาอาณาจักรขึ้น
ต่อมาในสมัยพระโพธิสารราชเจ้าพระองค์ได้อาราธนาพระบางซึ่งเดิมประดิษฐานอยู่ที่เมืองเวียงคำ ขึ้นมาประดิษฐานอยู่ที่เมืองเชียงทองอันเป็นนครหลวง เมืองเชียงทองจึงถูกเรียกว่า หลวงพระบาง นับแต่นั้นมา
มีชาวลาวลุ่มและไทลื้อเป็นส่วนมาก ทั้งยังมีชาวลาวสูงเผ่าต่าง ๆ เช่น ขมุ, เย้า, อีก้อ, ม้ง อาศัยอยู่ตามภูเขาสูง
ประชาชนส่วนใหญ่ของที่นี่นับถือศาสนาพุทธนิกายเถรวาท และยังมีกลุ่มที่นับถือศาสนาอื่น ๆ เช่น ศาสนาคริสต์ และยังมีพวกที่นับถือความเชื่อดั้งเดิมบ้างในกลุ่มชาวเขาบางส่วน
ปัจจุบันลาวได้มีโครงการที่จะพัฒนาเมืองทั้ง 3 เมืองของแขวงหลวงพระบาง อันได้แก่ เมืองโพนทอง, จอมเพชร และโพนชัย เพื่อเป็นแหล่งผลิตและค้าขายเป็นแหล่งทำมาหากินของประชาชนในท้องถิ่น แต่ยังไม่มีนักลงทุนสนใจเท่าที่ควรเมืองหลวงพระบางเป็นแหล่งที่ตั้งของสถานศึกษา อันได้แก่ วิทยาลัยครูหลวงพระบางและมหาวิทยาลัยสุภานุวงศ์
เพลง
เพลง หมายถึง ถ้อยคำที่นักประพันธ์เรียงร้อยหรือเรียบเรียงขึ้น ซึ่งประกอบด้วย เนื้อร้อง ทำนอง จังหวะ ทำให้เกิดความไพเราะสร้างความเพลิดเพลินให้แก่ผู้ฟัง มีคุณค่าด้านวรรณศิลป์ทั้งด้านการเลือกสรรคำที่ใช้ในการแต่ง การเรียบเรียงประโยค และการใช้โวหาร เพลงนั้นอาจให้ข้อคิดแก่ผู้ฟังในการดำเนินชีวิตด้วยสำเนียงขับร้อง ทำนองดนตรี กระบวนวิธีรำระบำ โดยเพลงสร้างสรรค์จากเครื่องดนตรีหรือการขับร้อง
ออกซบริดจ์
ออกซบริดจ์ () เป็นคำย่อมาจาก "Oxford" (ออกซฟอร์ด) และ Cambridge (เคมบริดจ์) เมื่อนำคำแรกของ ออกซฟอร์ด และคำหลังของ เคมบริดจ์ มาสมาสเข้ากัน ก็ได้เป็น "Oxbridge" (ออกซบริดจ์)
ปรกติจะใช้หมายถึงระบบการศึกษาในประเทศอังกฤษที่ใช้วิธีเรียนแบบติวกันตัวต่อตัว เรียกกันในออกซฟอร์ดว่า Tutorials และเรียกกันในเคมบริดจ์ว่า Supervision
สาเหตุที่มีเหมือนกันเพราะ มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ก่อตั้งโดยอดีตนักศึกษา มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัย
เคมบริดจ์จึงเอาระบบการจัดการศึกษาจากออกซฟอร์ดนั่นเองไปใช้ ทำให้เหมือนกันมาก จะต่างกันก็แต่เพียงว่ามหาวิทยาลัย
ออกซฟอร์ดเน้นหนักทางด้านสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์มากกว่าส่วนมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์เน้นไปทางวิทยาศาสตร์มากกว่า แต่ทั้ง
สองมหาวิทยาลัยก็มีการร่วมมือกันภายในหลายๆ ด้าน มีการจับคู่กันพัฒนาวิชาการและแข่งขันกันทางด้านกีฬา บางทีนักวิชาการก็เรียก
มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ว่าเป็น Sister university ของออกซฟอร์ด หมายความว่าเป็นมหาวิทยาลัยน้องสาว(ฝาแฝดกัน)
เพราะมีอะไรหลายๆ อย่างที่เหมือนกันโดยเฉพาะระบบการศึกษานั่นเอง
รายนามเลขาธิการคณะรัฐมนตรีของไทย
เลขาธิการคณะรัฐมนตรี เป็นข้าราชการพลเรือนสามัญ ระดับ 11 (ประเภทบริหาร ระดับสูง) สังกัดสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี ทำหน้าที่ปฏิบัติงานในส่วนของการประชุม และให้บริการคณะรัฐมนตรีทั้งคณะ การนำมติคณะรัฐมนตรีที่ไม่อยู่ภายใต้กระทรวงใดไปปฏิบัติ เช่น การขอพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ การเปิดและปิดสมัยประชุมสภา เป็นต้น
ตำแหน่งเลขาธิการคณะรัฐมนตรีนี้มักสับสนกับตำแหน่งเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ซึ่งปฏิบัติงานเฉพาะในส่วนของนายกรัฐมนตรี และรองนายกรัฐมนตรีเท่านั้น
นับตั้งแต่การเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 ประเทศไทยมีเลขาธิการคณะรัฐมนตรี ดังนี้
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงศึกษาดนตรี
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงศึกษาดนตรี เป็นบทความที่สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงพระนิพนธ์ไว้เมื่อ พ.ศ. ๒๕๓๐ เนื่องในโอกาสมหามงคลที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๙ ทรงเจริญพระชนมพรรษา ๖๐ พรรษา และมีผู้ขอพระราชทานไปพิมพ์เผยแพร่ในสิ่งพิมพ์ต่างๆหลายครั้ง รวมทั้งในหนังสือ ธ สถิตในดวงใจนิรันดร์ เมื่อ พ.ศ. ๒๕๓๙
สัตยพรต ศาสตรี
ศาสตราจารย์ สัตยพรต ศาสตรี (Satya Vrat Shastri) (29 กันยายน พ.ศ. 2473 ประเทศอินเดีย) นักวิชาการภาษาสันสกฤตที่มีชื่อเสียงทั้งในประเทศอินเดีย และต่างประเทศ รวมทั้งในประเทศไทยด้วย นอกจากนี้ยังได้รับเชิญไปสอนและบรรยายด้านภาษาสันสกฤตในมหาวิทยาลัยหลายแห่งทั่วโลก
ศาสตราจารย์ สัตยพรต ศาสตรี หรือ ศาสตราจารย์ ดร.สัตยพรต ศาสตรี ได้รับการศึกษาในวัยเด็กกับบิดา ซึ่งเป็นนักวิชาการที่มีชื่อเสียง นั่นคือ "ศรีจรุ เทว ศาสตรี" เมื่อโตขึ้นได้เข้าเรียนในระบบ จนได้รับปริญญาศิลปศาสตรบัณฑิต เกียรตินิยม (B.A. Hons.) ด้านภาษาสันสกฤต และปริญญาโท (First Class First in M.A) จากมหาวิทยาลัยปัญจาบ โดยได้รับเหรียญเกียรติคุณจากมหาวิทยาลัยด้วย และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยพาราณสีฮินดู (Banaras Hindu University)
หลังสำเร็จการศึกษาปริญญาเอก ท่านเข้าทำงานที่มหาวิทยาลัยเดลฮี ตลอดระยะเวลากว่า 40 ปีที่ทำการสอนนั้น ท่านได้รับตำแหน่งสำคัญหลายตำแหน่ง เช่น หัวหน้าภาควิชาภาษาสันสกฤต และคณบดีคณะอักษรศาสตร์ด้วย
นอกจากนี้ยังเคยเป็นรองอธิการบดีมหาวิทยาลัยศรีชคันนาถสันสกฤต ในรัฐโอริสสา และยังเป็นศาสตราจารย์รับเชิญในมหาวิทยาลัยต่างๆ ได้แก่ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร และมหาวิทยาลัยพุทธศาสนาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (หนองคาย) มหาวิทยาลัยทือบิงเงน (เยอรมนี) มหาวิทยาลัยคาธอลิก (เบลเยียม) และมหาวิทยาลัยอัลแบร์ตา (แคนาดา)
ท่านได้เข้าร่วมการประชมและสัมมนาระดับนานาชาติมากมาย และยังได้แสดงปาฐกถากว่าร้อยครั้งในมหาวิทยาลัยต่างๆ ทั้งในยุโรป อเมริกาเหนือ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และเอเชียตะวันออกไกล
โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการ
โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการ เป็นโรงเรียนสหศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กรุงเทพมหานคร เขต 2 โรงเรียนก่อตั้งเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2521 โดยคุณหญิงบุญเลื่อน เครือตราชู และคุณหญิงสุชาดา ถิระวัฒน์เป็นผู้บริหารโรงเรียนคนแรก ได้ร่วมจัดกีฬา 5 พระเกี้ยว ได้แก่ โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา โรงเรียนบดินทรเดชา โรงเรียนหอวัง  โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา พัฒนาการ  และโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาน้อมเกล้า
โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการตั้งอยู่เลขที่ 499 ถนนพัฒนาการ แขวงพัฒนาการ เขตสวนหลวง กรุงเทพมหานคร 10250 มีเนื้อที่ภายในโรงเรียนทั้งหมด 38 ไร่ ปัจจุบันโรงเรียนมีผู้อำนวยการโรงเรียนคือนายประสงค์ สุบรรณพงษ์
โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการ ได้รับการประกาศจัดตั้ง จากกระทรวงศึกษาธิการ เมื่อ วันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2521 มีชื่อเดิมว่า "โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา 2" (ตัวย่อ คือ ต.อ.2) เพื่อให้เป็นสาขาโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ทั้งนี้ คุณหญิงบุญเลื่อน เครือตราชู อดีตผู้อำนวยการโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ได้ขอที่ดินจากท่านเจ้าสัวอื้อจือเหลียง ซึ่งต่อมา นายยอดยิ่ง เอื้อวัฒนสกุล บุตรชาย ได้เป็นผู้โอนกรรมสิทธิ์ที่ดินจำนวน 38 ไร่ ให้กรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ เพื่อสร้างโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการ เมื่อคุณหญิงบุญเลื่อน เครือตราชู ไปดำรงตำแหน่งรองอธิบดีกรมสามัญศึกษา คุณหญิงสุชาดา ถิระวัฒน์ ย้ายมาดำรงตำแหน่ง ผู้อำนวยการโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ท่านได้ดำเนินการจัดตั้งสาขา โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาขึ้น รวมทั้งได้วางแผน และ ขออนุมัติก่อสร้างอาคารต่างๆ
โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการ เริ่มรับนักเรียนชั้น ม.1 จำนวน 12 ห้องเรียน ในปีการศึกษา 2521 โดยอาศัยเรียนที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ปีต่อมา จึงได้ย้ายมาเรียนในสถานที่ปัจจุบันในปีเดียวกันนี้ (9 พฤศจิกายน 2522)
กรมสามัญศึกษาได้ประกาศ เปลียนชื่อโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา2 เป็น โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการ และได้รับพระราชทาน พระบรมราชานุญาต ให้ใช้ตราพระเกี้ยวเป็นสัญลักษณ์ประจำโรงเรียน เช่นเดียวกับ โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา และมีปรัชญาของโรงเรียนคือ "ความเป็นเลิศทางวิชาการ และคุณธรรม" และคติพจน์ ประจำโรงเรียนคือ สัจจัญจะ ปัญญาจะ นรานัง วุฒิ หมายถึง ซื่อสัตย์และปัญญา พาให้เจริญ ทั้งนี้โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการได้จัดตั้งโรงเรียนในเครือที่ไม่ได้เปลี่ยนชื่อโรงเรียน คือ โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาน้อมเกล้า และโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการ สุวรรณภูมิลานอเนกประสงค์ (ทำใหม่)
กลไกแอนติคิเธียรา
เครื่องกลแอนติคิเธียรา (กรีก: O μηχανισμός των Αντικυθήρων, "O mēchanismós tōn Antikythērōn") เป็นคอมพิวเตอร์แอนะลอกเชิงกลสมัยโบราณ (หลักการทำงานตรงกันข้ามกับคอมพิวเตอร์แบบดิจิทัล) มีการออกแบบเพื่อให้คำนวณตำแหน่งทางดาราศาสตร์ เครื่องกลดังกล่าวนี้ถูกค้นพบโดยบังเอิญในเรืออับปาง ห่างจากเกาะแอนติคิเธียรา (Αντικύθηρα, "Antikythera") ของกรีซ ซึ่งอยู่ระหว่างคือเธรา (Κύθηρα) และเครเต (Κρήτη) ระบุอายุประมาณ 80 ปีก่อนคริสตกาล
เครื่องกลดังกล่าวนี้ถูกพบโดยบังเอิญในซากเรือโบราณ ซึ่งถูกค้นพบในช่วงเวลาไม่นานนักก่อนเทศกาลอีสเตอร์ ค.ศ. 1900 ที่ความลึก 42 เมตร นักดำน้ำชาวกรีกที่ค้นหาฟองน้ำ ได้นำสิ่งของต่างๆ รวมทั้งรูปปั้นมากมายขึ้นมาด้วย แต่การค้นพบที่น่าสนใจที่สุดจากซากเรืออับปางครั้งนี้ เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1902 เมื่อนักโบราณคดี ชื่อ สปืริโดน สไตส์ (Σπυρίδων Στάης) ได้สังเกตเห็นเศษหินชิ้นหนึ่งที่ได้จากบริเวณดังกล่าว มีเฟืองล้ออันหนึ่งฝังจมอยู่ เมื่อตรวจสอบโดยละเอียด ก็พบว่า สิ่งที่เข้าใจว่าเป็นหินนั้น ที่จริงก็คือ กลไกชนิดหนึ่งที่สึกกร่อนและผุพัง มีน้ำหนักมาก ซึ่งคงเหลืออยู่เป็น 3 ชิ้นส่วนใหญ่ๆ และมีชิ้นส่วนเล็กๆ อีกนับสิบๆ ชิ้น อุปกรณ์ดังกล่าวมีขนาดประมาณ 30 คูณ 15 เซนติเมตร และมีความหนาขนาดหนังสือ ทำจากสำริด เดิมติดตั้งไว้บนกรอบไม้ มีข้อความจารึกไว้กว่า 2,000 ตัว ซึ่งถอดความได้แล้วประมาณ 95% ข้อความจารึกทั้งหมดยังไม่มีการตีพิมพ์เผยแพร่
อุปกรณ์ที่ว่านี้ถูกนำไปจัดแสดงใน กลุ่มสำริด แห่งพิพิธภัณฑสถานโบราณคดีแห่งชาติ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ พร้อมกับอุปกรณ์ที่จำลองขึ้นใหม่ ส่วนอุปกรณ์จำลองอีกชิ้น จัดแสดงไว้ในพิพิธภัณฑ์คอมพิวเตอร์อเมริกัน ในเมืองโบซแมน รัฐมอนแทนา สหรัฐอเมริกา
ต้นกำเนิดของเครื่องกลดังกล่าวนี้ยังไม่ทราบแน่ชัด ทราบเพียงว่าเป็นวัตถุที่เคยอยู่บนเรือแอนติคิเธียรา เรือนี้เป็นเรือของโรมัน แต่เครื่องกลนี้น่าจะสร้างขึ้นในกรีซอย่างแน่นอน ข้อสมมุติฐานอย่างหนึ่งก็คือ อุปกรณ์นี้ถูกสร้างในสำนักวิชาการ ที่สร้างโดยโพไซโดนิออส (Ποσειδώνιος) นักปรัชญาสโตอิกโบราณ บนเกาะรอดอส หรือโรดส์ (Ρόδος) ของกรีก ซึ่งในเวลานั้น เมืองดังกล่าวถือเป็นศูนย์กลางด้านวิศวกรรมเครื่องกล และดาราศาสตร์ นักสำรวจยังมีข้อเสนอว่าเรือดังกล่าวอาจนำอุปกรณ์ชิ้นนี้ไปยังกรุงโรม พร้อมกับทรัพย์สินอื่นๆ ที่ปล้นไปจากเกาะแห่งนั้น เพื่อสมทบงานแห่ฉลองชัยชนะของจูเลียส ซีซาร์
เจ้าอุตรการโกศล (ศุขเกษม ณ เชียงใหม่)
ร้อยตรี เจ้าอุตรการโกศล (ศุขเกษม ณ เชียงใหม่) หรือ เจ้าน้อยศุขเกษม () (พ.ศ. 2423-พ.ศ. 2456) ราชโอรสองค์ใหญ่ใน พลตรีเจ้าแก้วนวรัฐ สมรสกับ เจ้าบัวชุม ณ เชียงใหม่ พระญาติในราชวงศ์ทิพย์จักร ดำรงฐานันดรศักดิ์เป็น "เจ้าอุตรการโกศล" ถือศักดินา 1,600
เจ้าน้อยศุขเกษม ถูกกล่าวถึงในบทเพลง มะเมี้ยะ ของ จรัล มโนเพ็ชร ซึ่งกล่าวถึงตำนานรักต้องห้ามระหว่าง เจ้าชายเมืองเหนือ กับ มะเมียะ สาวชาวพม่า แห่ง เมืองมะละแหม่ง ที่จบลงด้วยความเศร้า
เจ้าน้อยศุขเกษม ประสูติเมื่อปี พ.ศ. 2423 เป็นราชโอรสองค์โตในเจ้าแก้วนวรัฐกับแม่เจ้าจามรีมหาเทวี มีน้องสาวและน้องชายร่วมพระมารดา คือ เจ้าบัวทิพย์ และเจ้าวงศ์ตวัน ในปี พ.ศ. 2441 ในวัย 15 ปีก็ถูกส่งตัวไปศึกษายังโรงเรียนเซนต์แพทริคในเมืองมะละแหม่งของพม่า และได้พบรักกับมะเมียะแม่ค้าสาวชาวพม่าในปี พ.ศ. 2445 จนกระทั่งได้ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันฉันสามีภรรยา ด้วยความสนับสนุนของทางบ้านของมะเมียะ
หลังจากเรื่องเจ้าศุขเกษมไปคบหากับสาวพม่าได้ยินมาถึงคุ้มเชียงใหม่ เจ้าศุขเกษมก็ถูกเรียกกลับเชียงใหม่ในปีพ.ศ. 2446 โดยมะเมียะปลอมตัวเป็นผู้ชายติดตามขบวนมาและให้คนสนิทปิดเรื่องนี้เป็นความลับ หลังจากเรื่องแดง มะเมี๊ยะซึ่งเป็นคนพม่าและมีฐานะยากจน ก็ถูกคุ้มเชียงใหม่บีบบังคับให้แยกทางจากเจ้าศุขเกษมอย่างเด็ดขาด โดยเจ้าดวงเดือน ณ เชียงใหม่ เคยให้สัมภาษณ์ต่อตำนานดังกล่าว ซึ่งเจ้าดวงเดือนรับฟังมาจากเจ้าแก้วนวรัฐ ความว่า:
มีผู้พยายามเสนอว่า การที่เจ้าศุขเกษมและมะเมียะต้องแยกทางกัน เพราะมะเมียะเป็นคนในบังคับอังกฤษเกรงจะเป็นปัญหาทางการเมืองระหว่างประเทศนั้น นักวิชาการได้ศึกษาค้นคว้าแล้วสรุปว่าไม่มีมูล ดังที่ เจ้าอินทนนท์ ณ เชียงใหม่ สมรสกับเจ้าสุคันธา ณ เชียงตุง ก็ไม่เป็นปัญหาทางการเมืองแต่อย่างใด
เจ้าศุขเกษมได้เข้าพิธีสมรสกับเจ้าบัวชุม ณ เชียงใหม่ เจ้าศุขเกษมมีอุปนิสัยไม่เอาการเอางาน ชอบแต่สุรา ด้วยเหตุฉะนี้จึงได้รับแต่งตั้งเป็นเพียง "เจ้าอุตรการโกศล" ซึ่งไม่มีสิทธิขึ้นครองนครต่อเนื่องจากไม่ใช่ตำแหน่งเจ้าขันห้าใบ เจ้าศุขเกษมถึงแก่กรรมด้วยโรคเส้นประสาทพิการเรื้อรัง เมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2456 โดยมีพิธีปลงศพ ในวันที่ 31 สิงหาคมของปีเดียวกัน
อัลลีอันทซ์อาเรนา
อัลลีอันทซ์อาเรนา () มีชื่อเล่นว่า "เรือยาง" () เป็นสนามฟุตบอลในประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของเมืองมิวนิก เริ่มก่อสร้างตั้งแต่วันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2545 และเสร็จสมบูรณ์เปิดใช้งานเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 รวมค่าก่อสร้างทั้งหมด 340 ล้านยูโร ปัจจุบันทีมที่ใช้สนามคือสโมสรฟุตบอลบาเยิร์นมิวนิก
ฟ็อลคส์พาร์คชตาดีอ็อน
ฟ็อลคส์พาร์คชตาดีอ็อน () มีชื่อเดิมว่า อิมเท็คอาเรนา () เป็นสนามกีฬาในเมืองฮัมบวร์ค ประเทศเยอรมนี สร้างระหว่าง ค.ศ. 1951–1953 เปิดใช้เมื่อ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1953 โดยใช้ชื่อ "ฟ็อลคส์พาร์คชตาดีอ็อน" จากนั้นเปลี่ยนชื่อไปตามชื่อผู้สนับสนุน จนกระทั่ง ค.ศ. 2005 จึงกลับมาใช้ชื่อดั้งเดิม
ปัจจุบันทีมฮัมบัวร์เกอร์ เอ็สเฟา ทีมในลีกบุนเดสลีกา ใช้สนามนี้เป็นสนามเหย้าของสโมสร
สนามนี้ใช้ในการแข่งขันยูฟ่าคัพ 2010 รอบสุดท้าย
พระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ
เฮนรีที่ 8 (; 28 มิถุนายน ค.ศ. 1491 – 28 มกราคม ค.ศ. 1547) เป็นพระมหากษัตริย์อังกฤษ เสวยราชย์ต่อจากพระบิดา คือ พระเจ้าเฮนรีที่ 7 ใน ค.ศ. 1509 จนกระทั่งสวรรคตใน ค.ศ. 1547 นับเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่สองจากราชวงศ์ทิวดอร์
พระเจ้าเฮนรีที่ 8 เป็นที่รู้จักจากการสมรสถึงหกครั้ง โดยเฉพาะความพยายามของพระองค์ที่จะให้การสมรสครั้งแรกกับพระนางกาตาลินาแห่งอารากอนตกเป็นโมฆะ พระองค์ยังขัดแย้งกับพระสันตะปาปาแห่งโรมในประเด็นความเป็นโมฆะของการสมรสดังกล่าว ทำให้พระองค์ริเริ่มการปฏิรูปอังกฤษเพื่อแยกคริสตจักรอังกฤษออกจากอำนาจของพระสันตะปาปา แล้วตั้งพระองค์เองเป็นประมุขสูงสุดแห่งคริสตจักรอังกฤษ และยุบเลิกสำนักชีและอารามต่าง ๆ เสีย เป็นเหตุให้พระองค์ถูกปัพพาชนียกรรมจากศาสนจักร
ว่าด้วยเรื่องในประเทศแล้ว พระองค์ยังเป็นที่รู้จักจากการเปลี่ยนแปลงรัฐธรรมนูญอังกฤษจนถึงรากฐาน แล้วเอาแนวคิดเรื่องเทวสิทธิ์ของกษัตริย์มาใช้ นอกจากจะอ้างอำนาจสูงสุดเหนือคริสตจักรอังกฤษในฐานะที่เป็นองค์อธิปัตย์ของประเทศแล้ว พระองค์ยังขยายพระอำนาจออกไปอย่างกว้างขวาง ผู้คัดค้านพระองค์ล้วนถูกปิดปากด้วยข้อหากบฏหรือประพฤตินอกรีต หลายคนถูกประหารชีวิตตามพระราชบัญญัติการริบทรัพย์กบฏ (bill of attainder) โดยไม่มีการไต่สวนอย่างเป็นกิจจะลักษณะเสียก่อน ผลงานของอัครมหาเสนาบดี (chief minister) ของพระองค์ยังช่วยให้พระองค์ได้บรรลุเป้าหมายทางการเมืองหลายประการ แต่เสนาบดีหลายคนต้องถูกอัปเปหิหรือประหารชีวิตเมื่อไม่ทรงโปรดปรานอีก นักการเมืองที่โดดเด่นในรัชสมัยของพระองค์ ได้แก่ ทอมัส วูลซี, ทอมัส มอร์, ทอมัส ครอมเวลล์, ทอมัส แครนเมอร์, และริชาร์ด ริช นอกจากนี้ พระองค์ยังใช้จ่ายราชทรัพย์อย่างสุรุ่ยสุร่าย ทรงแสวงหารายได้จากโภคทรัพย์ที่ได้มาจากการยุบเลิกอาราม และจากเงินที่เคยจ่ายให้แก่คริสตจักรโรมโดยเอา
พระราชบัญญัติของรัฐสภาปฏิรูป (Reformation Parliament) มาแปรเงินเหล่านี้เป็นทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ แม้การกระทำดังกล่าวจะส่งผลให้ทรัพย์สินพอกพูนเข้าท้องพระคลัง แต่พระองค์ก็แทบสิ้นเนื้อประดาตัวอยู่เป็นนิจ เพราะความฟุ้งเฟ้อส่วนพระองค์ ประกอบกับสงครามทางทวีป (continental war) ที่เกิดขึ้นหลายครั้งและกินค่าใช้จ่ายสูง โดยเฉพาะสงครามที่ทรงก่อกับพระเจ้าฟร็องซัวที่ 1 แห่งฝรั่งเศส และจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เพื่ออ้างสิทธิเหนือราชบัลลังก์แห่งราชอาณาจักรฝรั่งเศส อนึ่ง รัชสมัยของพระองค์ยังมีการผนวกอังกฤษและเวลส์โดยอาศัยกฎหมายในพระราชบัญญัติเวลส์ ค.ศ. 1535 และ 1542 (Laws in Wales Acts 1535 and 1542) ต่อมาเมื่อมีการตราพระราชบัญญัติพระมหากษัตริย์ไอรแลนด์ ค.ศ. 1542 (Crown of Ireland Act 1542) แล้ว พระองค์จึงได้เป็นพระมหากษัตริย์อังกฤษพระองค์แรกที่ได้ปกครองไอร์แลนด์ในฐานะพระมหากษัตริย์ไอร์แลนด์
ผู้คนในสมัยเดียวกับพระองค์มองว่า พระองค์ในวัยหนุ่มเป็นกษัตริย์ที่มีเสน่ห์ มีการศึกษาดี และประสบความสำเร็จ พระองค์ได้รับการพรรณนาว่า เป็น "หนึ่งในผู้ปกครองที่มากบารมีที่สุดที่เคยครองราชสมบัติแห่งอังกฤษ" พระองค์ยังเป็นนักประพันธ์ทั้งร้อยแก้วและร้อยกรอง แต่เมื่อพระชันษาสูงขึ้น พระองค์กลับกลายเป็นคนอ้วนอุ้ยอ้าย พระพลานามัยย่ำแย่ นำไปสู่การสวรรคตใน ค.ศ. 1547 พระองค์ถูกกล่าวขวัญในช่วงบั้นปลายพระชนม์ว่า เป็นกษัตริย์ตัณหากลับ อัตตาสูง อารมณ์รุนแรงไม่มั่นคง เมื่อสิ้นพระองค์แล้ว พระโอรส คือ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 6 สืบราชบัลลังก์ต่อ
เจมส์ เคลิร์ก แมกซ์เวลล์
เจมส์ เคลิร์ก แมกซ์เวลล์ ( พ.ศ. 2374-2422) นักฟิสิกส์ เกิดที่เมืองเอดินเบิร์ก สกอตแลนด์ สหราชอาณาจักร ได้รับการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเอดินเบิร์กและเคมบริดจ์ และเป็นศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยอาเบอร์ดีน (พ.ศ. 2399) และมหาวิทยาลัยลอนดอน (พ.ศ. 2403)
แมกซ์เวลล์เป็นศาสตราจารย์ด้านฟิสิกส์เชิงทดลอง (Experimental Physics) คนแรกของมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ (พ.ศ. 2414) โดยเป็นผู้ก่อตั้งห้องทดลองคาเวนดิช (Cavendish Laboratory) ที่มีชื่อเสียง แมกซ์เวลล์ได้ตีพิมพ์หนังสือเล่มสำคัญชื่อ "เรื่องราวว่าด้วยไฟฟ้าและแม่เหล็ก" (Treatise on Electricity and magnetism) ในปี พ.ศ. 2416 ซึ่งเป็นการให้วิธีการทางคณิตศาสตร์เพื่ออธิบายทฤษฎีของฟาราเดย์เกี่ยวกับไฟฟ้าและแรงของแม่เหล็ก นอกจากนี้ แมกซ์เวลล์ยังได้ให้คำอธิบายเกี่ยวกับการมองเห็นสี จลนะ หรือ การเคลื่อนไหวของก๊าซ แต่งานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขาได้แก่ทฤษฎีว่าด้วยการแผ่รังสีของแม่เหล็กไฟฟ้า ซึ่งทำให้แมกซ์เวลล์ได้รับการยกย่องให้เป็นนักทฤษฎีฟิสิกส์ชั้นนำแห่งศตวรรษ
เบอนัว ม็องแดลโบรต
เบอนัว เบ. ม็องแดลโบรต (, ; 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2467 - 14 ตุลาคม พ.ศ. 2553) เป็นนักคณิตศาสตร์ เกิดที่กรุงวอร์ซอ ประเทศโปแลนด์ จบการศึกษาที่สถาบันเอกอลปอลีแต็กนิก กรุงปารีสประเทศฝรั่งเศส และสถาบันเทคโนโลยีแห่งแคลิฟอร์เนีย และเข้าเป็นศาสตราจารย์สาขาคณิตศาสตร์ที่เจนีวาระหว่าง พ.ศ. 2498-2500 ที่สถาบันเอกอลปอลีแต็กนิก ระหว่าง พ.ศ. 2500-2501 และเข้าทำงานกับบริษัท ไอ.บี.เอ็ม. ในปี พ.ศ. 2501 ในปี พ.ศ. 2530 ม็องแดลโบรตได้กลับสู่มหาวิทยาลัยอีกครั้งหนึ่งโดยเข้าเป็นศาสตราจารย์สาขาคณิตศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยเยล
ม็องแดลโบรตเป็นศูนย์รวมกลางในพัฒนาการคณิตศาสตร์ แฟร็กทัล หนังสือของเขาเรื่อง เรขาคณิตแฟร็กทัลในธรรมชาติ (พ.ศ. 2525) ได้แสดงให้เห็นศักยภาพในการประยุกต์แฟร็กทัลในปรากฏการณ์ธรรมชาติได้ชัดเจนขึ้น
ฮัมบวร์ค
ฮัมบวร์ค () เป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับสองของประเทศเยอรมนี รองลงมาจาก เบอร์ลิน และเป็นเมืองที่ใหญ่อันดับ 8 ของยุโรป โดยมีประชากรอาศัยอยู่ในเมืองฮัมบวร์คมากกว่า 1.8 ล้านคน ในขณะที่รวมปริมณฑลรอบ ๆ ไปด้วยแล้วจะทำให้ นครฮัมบวร์คมีประชากรทั้งสิ้น 5 ล้านคน ท่าเรือฮัมบวร์คเป็นท่าเรือสำคัญ ซึ่งนับเป็นท่าเรือที่ใหญ่เป็นอันดับสองของสหภาพยุโรป และใหญ่เป็นอันดับที่ 10 ของโลก พื้นที่ท่าเรือส่วนใหญ่เป็นบริเวณปลอดภาษี
ฮัมบวร์ค ถือเป็นศูนย์กลางการขนส่งที่สำคัญและถือเป็นหนึ่งใน เมืองที่รวยที่สุดในยุโรปและเป็นเขตเมือง อุตสาหกรรมที่แห่งหนึ่งที่สำคัญของ เยอรมันมีบริษัท ห้างร้านที่สำคัญ ๆ ของเยอรมนี อยู่ที่เมืองนี้ และที่สะคัญ ฮัมบวร์คได้รับการศูนย์กลางทางการเงินที่สำคัญมานานหลายศตวรรษและเป็นที่ตั้งของธนาคารที่เก่าแก่ในประเทศเยอรมันคือ ธนาคารแบร์มเบริก ธนาคารนองจากนนี้ ฮัมบวร์คยังเป็น เมืองที่เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญสำหรับนักท่องเที่ยวทั้งในประเทศและต่างประเทศจากการจัดอันดับโดยได้อันดับที่ ที่ 17 ของโลกในปี 2555 และในปี 2553 ก็ได้อันดับที่ 10
ชื่ออย่างเป็นทางการของฮัมบวร์คคือ "นครอิสระและฮันเซียติกแห่งฮัมบวร์ค" (เยอรมัน: Freie und Hansestadt Hamburg) คำว่าฮันเซียติกนั้นหมายถึงการเป็นสมาชิกสันนิบาตฮันเซียติกของฮัมบวร์คตั้งแต่ยุคกลาง และบ่งบอกว่าฮัมบวร์คมีฐานะเป็นนครรัฐ ถือเป็น 1 ใน 16 รัฐสหพันธ์ของเยอรมนี
ฮัมบวร์คอยู่ทางทิศใต้ของคาบสมุทรจัตแลนด์ ตำแหน่งทางภูมิศาสตร์นั้นอยู่ระหว่างสแกนดิเนเวียกับพื้นทวีปยุโรป ระหว่างทะเลเหนือกับทะเลบอลติก ปัจจุบันฮัมบวร์คเป็นศูนย์กลางการค้านานาชาติ และศูนย์กลางวัฒนธรรมของเยอรมนีทางภาคเหนือ
ฮัมบวร์คเป็น จุดใต้สุดของคาบสมุทรจัตแลนด์ทวีปยุโรป ระหว่าง ทางทิศใต้และ ตอนกลางของแถบสแกนดิเนเวีย อยู่ทางทิศตะวันตกของ ทะเลเหนือ และ ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของ ทะเลบอลติกที่ซึ่งแม่น้ำ เอลลี่มาบรรจบกับแม่น้ำ อัลเตอร์และแม่น้ำไบเอิล ใจกลางเมืองเป็นรอบเบเนนัลเตอร์ และยังมีเขื่อนที่เกิดจาก แม่น้ำ อัลเตอร์เป็นทะเลสาบ เป็นเกาะนวกส์และ เกาะ ชัยฮอยส์กับเกาะ นัยฮอยส์ ในอุทยานแห่งชาติทะเลวัดเดิน ฮัมบวร์ค 
เมืองฮัมบวร์คนั้นได้รับ อิทธิพลจากสภาพภูมิอากาศในมหาสมุทรเป็นส่วนมากและมวลความกดอากาศสูงจากมหาสมุทรแอตแลนติกจึงส่งผลให้ เดือนที่สภาพอากาศร้อนที่สุดคือเดือน มิถุนายน กรกฎาคม และ สิงหาคมตามลำดับ ซึ่งมีอุณหภูมิเฉลี่ยช่วงนี้คือ 20.1 ถึง 23.5 ° C องศาเซลเซียสและช่วงฤดูหนาวนั้นคือช่วงประมาณเดือน ธันวาคม มกราคม และกุมภาพันธ์ โดยมีอุณหภฺมิเฉลี่ยอยู่ที่ -0.3 ถึง 1.0 ° C องศาเซลเซียส ดดยหิมะเฉลี่ยจะตกที่ฮัมบวร์คปีละ 1ครั้ง ถึง 2 ครั้งเท่านั้น
[[หมวดหมู่:เมืองในประเทศเยอรมนี]]
[[หมวดหมู่:นครรัฐ]]
[[หมวดหมู่:ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 9]]
[[หมวดหมู่:รัฐในสมาพันธรัฐเยอรมัน]]
[[หมวดหมู่:รัฐในจักรวรรดิเยอรมัน]]
[[หมวดหมู่:สันนิบาตฮันเซียติก]]
[[หมวดหมู่:ฮัมบวร์ค]]
[[หมวดหมู่:รัฐในสาธารณรัฐไวมาร์]]
[[หมวดหมู่:เสรีนครของจักรพรรดิ]]
มูลนิธิมหามกุฏราชวิทยาลัย ในพระบรมราชูปถัมภ์
มูลนิธิมหามกุฏราชวิทยาลัย เป็น"องค์กรการกุศล"จัดตั้งขึ้นเพื่อทำหน้าที่เผยแผ่ พุทธธรรมโดยจัดตรวจชำระและแปลคัมภีร์พระพุทธศาสนา แล้วจำหน่ายเผยแผ่ในราคาเผยแผ่พระพุทธศาสนา ปัจจุบัน ได้จัดพิมพ์ตำรับตำราทางพระพุทธศาสนาอันจะเป็นประโยชน์ในการเรียนนักธรรมและบาลีทุกระดับชั้นในราคาถูก และยังจัดพิมพ์และจำหน่ายหนังสือเกี่ยวแก่พระพุทธศาสนา
เดิมพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงขอให้หมอบรัดเลย์พิมพ์ตำรับตำราทางพระพุทธศาสนาเพื่อเผยแผ่บ้าง เพราะสมัยของพระองค์นั้น คนไทยยังไม่มีโรงพิมพ์ แม้หมอบรัดเลย์จะมีโรงพิมพ์แต่หลักๆ ก็ใช้พิมพ์หนังสือเพื่อเผยแผ่ศาสนาคริสต์เป็นหลัก ต่อมาเมื่อหมอบรัดเลย์ปฏิเสธ อ้างว่าศาสนาพุทธเป็นคู่แข่งศาสนาคริสต์ พระองค์จึงพยายามสร้างโรงพิมพ์ในบริเวณตำหนักเพ็ชร วัดบวรนิเวศวิหารนั่นเอง โดยให้ศิษยานุศิษย์ของพระองค์เป็นกองบรรณาธิการ ส่วนแท่นพิมพ์นั้นทรงให้เก็บไว้ที่ศาลาฤๅษีข้างพระอุโบสถ กิจการโรงพิมพ์นี้หยุดไปบ้าง เป็นครั้งคราวเพราะมีปัญหาค่าใช้จ่าย ต่อมาถึงยุคสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส เป็นเจ้าอาวาสวัดบวรนิเวศวิหาร พระองค์ได้ประกาศให้โรงพิมพ์ภายในวัดบวรนิเวศวิหารว่า โรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย เพื่อเฉลิมพระนามพระบรมราชชนก โดยทรงเปิดเมื่อ พ.ศ. 2439 แต่บางคราวก็หยุดพิมพ์บ้าง เพราะต้องหาทุนมาจัดพิมพ์เพื่อแจกอย่างเดียว จนกระทั่งเมื่อถึงสมัยที่สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณวงศ์ พระองค์ได้ทรงรื้อฟื้นกิจการอีกครั้งเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม 2478 คราวนี้ มีการดำเนินการขอรับบริจาคเพื่อตั้งทุนจัดพิมพ์หนังสือโดยเฉพาะ ทำให้กิจการดีขึ้นมาโดยลำดับจนทุกวันนี้
มูลนิธิมหามกุฏราชวิทยาลัยได้มีบทบาทสำคัญในช่วงที่อาจารย์ สุชีพ ปุญญานุภาพพยายามก่อตั้งมหาวิทยาลัยสงฆ์จนเป็นผลสำเร็จ โดยมูลนิธิมหามกุฏราชวิทยาลัยได้เป็นแหล่งเงินทุนสำคัญในการช่วยให้มหาวิทยาลัย มหามกุฏราชวิทยาลัยดำเนินการไปได้ โดยเฉพาะในช่วงแรกๆ ซึ่งเป็นช่วงที่
รัฐบาลปฏิเสธไม่ยอมอุปถัมภ์มหาวิทยาลัยสงฆ์เพราะเห็นว่าเป็นมหาวิทยาลัยเถื่อน มูลนิธิมหามกุฏราชวิทยาลัย ยังให้ทุนแก่นักศึกษาที่มีผลการเรียนดีอีกด้วย
สำนักงานมูลนิธิฯ ตั้งอยู่หน้าวัดบวรนิเวศวิหาร เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร ติดต่อสอบถามหนังสือธรรมะได้ที่หมายเลขโทรศัพท์ 02-6291417
ปัจจุบัน นายบัณฑูร ล่ำซำ เป็นประธานกรรมการผู้จัดการมูลนิธิมหามกุฏราชวิทยาลัย ในพระบรมราชูปถัมภ์
ฮันโนเฟอร์
ฮันโนเฟอร์ (, ) เป็นเมืองหลวงของรัฐนีเดอร์ซัคเซินในประเทศเยอรมนี มีประชากร 515,772 คน (ข้อมูลปี ค.ศ. 2005) เคยถูกปกครองโดยเป็นรัฐร่วมประมุขของราชวงศ์ฮันโนเฟอร์ โดยดยุกแห่งดัชชีเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค ต่อมาหลังจากสงครามนโปเลียน ได้ตั้งเป็นราชอาณาจักรฮันโนเฟอร์
ปัจจุบัน ฮันโนเฟอร์เป็นศูนย์กลางในการจัดงานแสดงสินค้าและการประชุม เป็นเจ้าภาพในการจัดงานแสดงนิทรรศการนานาชาติหรือเอ็กซ์โป 2000 และจัดงาน CeBIT กับ Hanover Fair เป็นประจำทุกปี ฮันโนเฟอร์เป็นอีกเมืองหนึ่งที่จัดการแข่งขันฟุตบอลโลก 2006
โคโลญ
โคโลญ () หรือ เคิลน์ () เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับสี่ของประเทศเยอรมนี รองจากเบอร์ลิน ฮัมบวร์ค และมิวนิก และเป็นเมืองใหญ่ที่สุดของรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน โคโลญเป็นหนึ่งในเมืองที่เก่าแก่ที่สุดของเยอรมนี สร้างโดยชาวโรมัน มีประวัติศาสตร์ย้อนไปถึง ค.ศ. ​50
เมืองโคโลญตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำไรน์ มีอาสนวิหารโคโลญซึ่งเป็นโบสถ์ศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกที่มีชื่อเสียง มหาวิทยาลัยโคโลญเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดในทวีปยุโรป และเป็นมหาวิทยาลัยที่ใหญ่เป็นอันดับสองของประเทศ
ตัวเมืองมีพื้นที่ 405.15 ตารางกิโลเมตร มีประชากรนับเฉพาะที่อาศัยในเขตเมือง 998,105 คน (ข้อมูลปี ค.ศ. 2009)
สมาคมบาลีปกรณ์
สมาคมบาลีปกรณ์ () ก่อตั้งขึ้นมาในคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดย ศ.ดร.ที.ดับบลิว.รีส เดวิดส์ แห่งมหาวิทยาลัยลอนดอน เป็นสมาคมที่ก่อตั้งเพื่อค้นคว้าศึกษาและเผยแพร่คำสอนในพุทธศาสนา มีที่ตั้งอยู่ในสหราชอาณาจักร
เดิมทีศ.ดร.ที.ดับบลิว.รีส เดวิดส์ไปเป็นข้าหลวงอังกฤษประจำประเทศศรีลังกา ระหว่างที่อังกฤษปกครองลังกาอยู่ เขาเห็นว่าประเทศลังกามีวัฒนธรรมที่ฝังรากลึกอยู่กับพระพุทธศาสนา ถ้าจะเข้าใจวัฒนธรรมลังกาก็ต้องอ่านคำบาลีให้ได้ ในขณะเดียวกัน เขาก็สนใจเนื้อหาคำสอนของพระพุทธเจ้าในคัมภีร์ใบลานบาลีอยู่ เขาจึงตัดสินใจเรียนบาลีกับพระสงฆ์ชาวศรีลังกา แล้วรู้สึกศรัทธาใน พุทธธรรมจึงก่อตั้งสมาคมบาลีปกรณ์ขึ้นในอังกฤษ เพื่อระดมนักวิชาการมาช่วยตรวจชำระและแปลคัมภีร์ภาษาบาลีให้ชาวโลกได้อ่าน
ในปัจจุบัน สมาคมบาลีปกรณ์ได้รับการยกย่องจากนักวิชาการพระพุทธศาสนาทั่วโลกว่าผลิตตำราภาษาบาลีได้อย่างยอดเยี่ยม แม้ว่าระยะแรกจะไม่มีใครคาดคิดว่าสมาคมบาลีปกรณ์จะมาไกลขนาดนี้ได้ วารสารสมาคมบาลีปกรณ์ ("Journal of the Pali Text Society") รวมทั้งเอกสารตำรับตำราต่างๆ ที่สมาคมนี้จัดพิมพ์มีการสั่งซื้อเข้าห้องสมุดต่างๆ ทั่วยุโรปเพื่อศึกษาหลักพระพุทธศาสนาและภาษาบาลี
ปัจจุบัน สมาคมบาลีปกรณ์มีสำนักงานอยู่ที่ตำบลเฮดดิงตัน (Headington) ของเมืองออกซฟอร์ด ในสหราชอาณาจักร มีดร.รูเพิร์ท เกธิน (Dr Rupert Gethin) แห่งมหาวิทยาลัยบริสตอล ประเทศอังกฤษเป็นนายกสมาคม
องค์กรของไทยที่สั่งหนังสือของสมาคมบาลีปกรณ์มาจำหน่ายได้แก่ มูลนิธิมหามกุฏราชวิทยาลัย หน้าวัดบวรนิเวศวิหาร และ มหาจุฬาบรรณาคาร ข้างวัดมหาธาตุ สำหรับรายละเอียดเกี่ยวแก่สมาคมบาลีปกรณ์นั้น ทางสมาคมได้แต่งตั้ง ดร. ปีเตอร์ สกิลลิ่ง ชาวแคนาดาซึ่งมาปักหลักอยู่ในประเทศไทยเป็นเวลา 30 กว่าปี เป็นตัวแทน
ชตุทท์การ์ท
ชตุทท์การ์ท () เป็นเมืองทางใต้ของประเทศเยอรมนี เป็นเมืองหลวงของรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค ในเขตเมืองมีประชากรประมาณ 590,000 คน ถ้านับเขตที่อยู่อาศัยโดยรอบจะมีประชากรประมาณ 3 ล้านคน (ข้อมูลปี 2005)
ชตุทท์การ์ทเป็นเมืองใหญ่อันดับหกของประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่บริเวณป่าดำ (Black Forest) ตัวเมืองชตุทท์การ์ทแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 23 เขต
ชตุทท์การ์ทเป็นเมืองศูนย์กลางทางเศรษฐกิจ มีบริษัทมากกว่า 150,000 บริษัทมีสำนักงานอยู่ในชตุทท์การ์ท ส่วนมากเป็นอุตสาหกรรมสมัยใหม่ บริษัทที่มีชื่อเสียงได้แก่ เดมเลอร์ พอร์เช่ ฮิวเลตต์-แพคการ์ด และไอบีเอ็ม โดยเฉพาะพอร์เช่นั้นได้ใช้ตราประจำเมืองชตุทท์การ์ทมาเป็นส่วนหนึ่งของสัญลักษณ์เครื่องหมายการค้าด้วย
ชตุทท์การ์ทเป็นต้นกำเนิดของรถยนต์ในยุคแรก ๆ มีบริษัทรถยนต์ที่มีชื่อเสียงเช่น เมอร์เซเดส-เบนซ์ พอร์เช่ มายบัค รวมถึงรถต้นแบบคันแรกของโฟล์คสวาเกน เช่นกัน
ปตท.สำรวจและผลิตปิโตรเลียม
บริษัท ปตท. สำรวจและผลิตปิโตรเลียม จำกัด (มหาชน) หรือ ปตท.สผ. ตัวย่อภาษาอังกฤษ PTTEP ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2528 โดยคณะรัฐมนตรีจึงได้มอบหมายให้การปิโตรเลียมแห่งประเทศไทย จัดตั้ง "บริษัท ปตท.สำรวจและผลิตปิโตรเลียม จำกัด" ขึ้นเพื่อดำเนินธุรกิจหลัก คือ สำรวจ พัฒนา และผลิตปิโตรเลียมให้เกิดประโยชน์สูงสุดต่อประเทศ เสริมสร้างความมั่นคงด้านพลังงานให้กับประเทศ รวมทั้งลดการพึ่งพาการนำเข้าปิโตรเลียมจากต่างประเทศ
ปัจจุบัน ปตท.สผ. มี โครงการสำรวจและผลิตปิโตรเลียม 36 โครงการ ใน 10 ประเทศ โดยอยู่ในระยะการสำรวจ 13 โครงการ และระยะการผลิต 23 โครงการ ปี พ.ศ. 2530 ปตท.สผ. เข้าจดทะเบียนเป็นบริษัทมหาชนในปัจจุบัน มีทุนจดทะเบียน 3,322 ล้านบาท โดยมีผู้ถือหุ้นหลัก คือ บริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน)
ปริมาณสำรองพิสูจน์แล้วรวมทุกโครงการของ ปตท.สผ. และบริษัทย่อย ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2560 คิดเป็นปริมาณ 631 ล้านบาร์เรลทียบเท่าน้ำมันดิบเว็บไซต์ ปตท.สผ.
หอยแครง
หอยแครง () เป็นหอยจำพวกกาบคู่ ความยาวประมาณ 6-7 เซนติเมตร หอยแครงเป็นหอยสองฝาอีกชนิดหนึ่งที่เป็นสัตว์เศรษฐกิจในประเทศไทย โดยเนื้อใช้รับประทานเป็นอาหารที่ให้โปรตีน นิยมนำไปปรุงด้วยการเผาหรือลวก ส่วนเปลือกใช้ทำเครื่องประดับของชำร่วย หรือ บดผสมลงในอาหารไก่ และยังทำเป็นปูน รวมถึงทำเป็นวัสดุสังเคราะห์ทดแทนกระดูกมนุษย์ได้ด้วย
กรมประมงจึงมีการส่งเสริมให้เกษตรกรเพาะเลี้ยงเป็นสัตว์เศรษฐกิจ นิยมเลี้ยงกันอยู่ที่แถบจังหวัดสมุทรสงคราม เพชรบุรี สุราษฎร์ธานี นครศรีธรรมราช ภูเก็ต สตูล และปัตตานี
สันนิษฐานว่าคำว่า "แครง" หรือ "คราง" นั้นมาจากภาษาชวา-มลายู ที่เรียกหอยจำพวกหอยแครงและหอยครางว่า "เกอรัง" หรือ "กรัง" (kerang, krang) จึงเพี้ยนเป็นแครงกับครางในที่สุด
เลนเนิร์ด ไคลน์รอก
ลีโอนาร์ด ไคลน์รอก (Leonard Kleinrock, Ph.D. – พ.ศ. 2477- ) นักวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์และศาสตราจารย์สาขาวิชาวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ลอสแอนเจลิส (ยูซีแอลเอ) ผู้บุกเบิกคนสำคัญในงานด้านเครือข่ายคอมพิวเตอร์ โดยเฉพาะทางด้านทฤษฎีของเครือข่าย เป็นกำลังสำคัญในการพัฒนาระบบ ARPANET ของมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนียฯ ด้วย
ไคลน์รอกจบการศึกษาจากโรงเรียนที่มีชื่อเสียงโด่งดังคือ โรงเรียนมัธยมปลายวิทยาศาสตร์แห่งบรอนซ์ (Bronx High School of Science) ในนครนิวยอร์กเมื่อปี พ.ศ. 2494 ได้รับปริญญาตรีทางวิศวกรรมจากวิทยาลัยนิวยอร์ก (City College of New York) และปริญญาโทและเอกด้านวิศวกรรมจากสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ในปี พ.ศ. 2502 และ 2506 ตามลำดับ
หลังจบการศึกษาไคลน์รอกได้เข้าเป็นอาจารย์ที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนียวิทยาเขตลอสแอนเจลิสมาตราบถึงปัจจุบัน ในระหว่างปี พ.ศ. 2534-2538 ไคลน์รอกได้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าภาควิชาวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์
งานสำคัญที่เป็นที่นรู้จักมากที่สุดในช่วงแรกของไคลน์รอกได้แก่ “ทฤษฎีการเข้าคิว” (Queuing Theory) ซึ่งได้มีการนำไปประยุกต์ในงานหลายสาขา เช่นพื้นฐานทางคณิตศาสตร์ของ “แพคเก็ตสวิตชิง” (Packet switching) ซึ่งเป็นเทคโนโลยีพื้นฐานเบื้องหลังอินเทอร์เน็ต สิ่งที่ไคลน์รอกได้ให้ไว้แก้วงการคอมพิวเตอร์ในช่วงแรกๆ ของเขาคือวิทยานิพนธ์ปริญญาเอกปี พ.ศ. 2505 ซึ่งนำมาตีพิมพ์ในรูปของหนังสือในปี พ.ศ. 2507 ไคลน์รอกได้ตีพิมพ์หนังสือเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์โดยทั่วๆ ไปขยายจากเล่มแรกออกไปอีกหลายเล่ม
ไคลน์รอกได้รับรางวัลด้านวิชาชีพและวิชาการคอมพิวเตอร์เป็นจำนวนมาก
บ้านหวั่งหลี
บ้านหวั่งหลี เป็นบ้านประจำตระกูลหวั่งหลี มีอายุกว่า 130 ปี ตั้งอยู่สุดถนนเชียงใหม่ ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา เขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร
บ้านหวั่งหลีนี้ เดิมเป็นท่าเรือของ พระยาพิศาลศุภผล (ชื่น) ต้นตระกูลพิศาลบุตร ต่อมาขายให้แก่นายตันลิบบ๊วย แห่งตระกูลหวั่งหลี จนกระทั่งภายหลังบริษัทหวั่งหลี จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทของครอบครัวเข้ามาเป็นผู้บริหารดูแลบ้านหลังนี้ จึงได้ทำการบูรณะตัวบ้านใหม่ทั้งหมด ปัจจุบันบ้านหลังนี้ไม่ได้ใช้เป็นที่อยู่อาศัยแล้ว เพราะลูกหลานของตระกูลต่างแยกย้ายกันออกไปหาที่อยู่อาศัยข้างนอกกันหมด บ้านหลังนี้จึงเปิดใช้เฉพาะเพื่อประกอบพิธีสำคัญของตระกูลเท่านั้น ซึ่งมีเพียงปีละ 2-3 ครั้ง และได้รับรางวัลอาคารอนุรักษ์ดีเด่น จากสมาคมสถาปนิกสยาม ในพระบรมราชูปถัมภ์ เมื่อ พ.ศ. 2527
ลักษณะอาคารสร้างด้วยสถาปัตยกรรมจีน หันหน้าออกมาทางแม่น้ำเจ้าพระยา และมีลานโล่งกว้างบริเวณหน้าบ้าน ซึ่งตอนนี้ถูกปรับให้เป็นสวนขนาดย่อมช่วยเพิ่มความสวยงามสบายตาจากเดิมที่เคยเป็นเพียงแค่ลานปูนเท่านั้น สิ่งก่อสร้างภายในประกอบด้วยอาคารสำคัญสามหลัง ตึกตรงกลางเป็นเรือนประธาน ซึ่งหันหน้าออกแม่น้ำเจ้าพระยา เรียกว่า "ศาลเจ้าแม่หมาโจ้ว" มีตึกแถวสองชั้น เพดานสูง หลังคาแบบจีน สร้างขนาบสองด้าน ตรงกลางระหว่างอาคารเป็นลานโล่ง ใช้ประกอบพิธีกรรมของตระกูลหวั่งหลี ในวันสำคัญตามประเพณีจีน
มาร์ชาเรอัล
ลามาร์ชาเรอัล ( แปลตามตัวว่า "เพลงมาร์ชหลวง" แปลเทียบเป็นภาษาไทยได้ว่า "เพลงสรรเสริญพระบารมี") เป็นเพลงชาติของราชอาณาจักรสเปน และเป็นหนึ่งในเพลงชาติจำนวนไม่กี่เพลงในโลกนี้ที่ไม่มีเนื้อร้อง
เพลงลามาร์ชาเรอัลนี้เป็นหนึ่งในเพลงชาติที่เก่าแก่ที่สุดในยุโรป มีที่มาที่ไปไม่ชัดเจนนัก ปรากฏหลักฐานครั้งแรกในเอกสารชื่อ "Libro de Ordenanza de los toques militares de la Infantería Española" (หนังสือคู่มือทหารราบสเปนว่าด้วยสัญญาณแตรเดี่ยว) พิมพ์โดยมานวยล์ เด เอสปีโนซา เมื่อปี พ.ศ. 2304 ในหนังสือเล่มดังกล่าวเรียกชื่อเพลงนี้ว่า "ลามาร์ชากรานาเดรา" ( - เพลงมาร์ชทหารรักษาพระองค์) และไม่ระบุชื่อผู้ประพันธ์ไว้
ถึง พ.ศ. 2313 พระเจ้าการ์โลสที่ 3 ได้มีพระบรมราชโองการให้ใช้เพลงลามาร์ชากรานาเดราเป็นเพลงเกียรติยศในทางราชการ เนื่องจากเพลงนี้มักจะใช้บรรเลงในเวลาที่พระเจ้าแผ่นดินและพระราชวงศ์เสด็จพระราชดำเนินในที่สาธารณะและในพระราชพิธีต่าง ๆ อยู่เสมอ ต่อมาไม่นานนัก ชาวสเปนก็รับเอาเพลงนี้มาใช้เป็นเพลงชาติและขนานนามเสียใหม่ว่า "ลามาร์ชาเรอัล" (แปลตามตัวว่า เพลงมาร์ชของพระเจ้าแผ่นดินหรือเพลงมาร์ชหลวง) ดังปรากฏอยู่ในปัจจุบัน
ในสมัยสาธารณรัฐสเปนที่ 2 (พ.ศ. 2474-2483) เพลงลามาร์ชาเรอัลถูกงดใช้ในฐานะเพลงชาติและแทนที่ด้วยเพลง "เอลอิมโนเดเรียโก" () สมัยนี้เป็นสมัยที่เกิดสงครามกลางเมืองเป็นระยะเวลานาน เมื่อสิ้นสุดสงครามแล้ว จอมพลฟรานซิสโก ฟรังโกได้ปกครองประเทศในฐานะผู้เผด็จการ และนำเอาเพลงลามาร์ชาเรอัลกลับมาใช้เป็นเพลงชาติอีกครั้งในชื่อเพลง "ลามาร์ชากรานาเดรา"
เพลงชาติสเปนฉบับปัจจุบันนี้ได้กำหนดให้ใช้ตามรัฐธรรมนูญแห่งสเปนฉบับ พ.ศ. 2522 โดยไม่มีเนื้อร้องประกอบ
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2540 มีพระบรมราชโองการให้ใช้เพลงลามาร์ชาเรอัลเป็นเพลงชาติอย่างเป็นทางการสืบมาจนถึงทุกวันนี้ เพลงนี้มีใช้บรรเลงอยู่สองฉบับ คือ ฉบับสังเขป (ความยาวประมาณ 35 วินาที) และฉบับเต็ม (ความยาวประมาณ 1 นาที) ขึ้นอยู่กับว่าจะใช้บรรเลงในโอกาสใด
แม้ว่าเพลงชาติสเปนจะไม่มีเนื้อร้องก็ตาม แต่ก็มีบทขับร้องสำหรับเพลงนี้เขียนขึ้นมาในอดีตอยู่บางช่วงเหมือนกัน เช่น เนื้อร้องเพลงชาติสเปนในรัชสมัยพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 13 และเนื้อร้องสมัยการปกครองของจอมพลฟรังโก อย่างไรก็ตาม เนื้อร้องเหล่านี้ก็มิได้มีการรับรองให้ใช้ในปัจจุบัน
เนื้อร้องฉบับนี้ประพันธ์โดยเอดัวร์โด มาร์กีนา
เนื้อร้องที่แสดงตามตารางข้างล่างนี้ ได้มีการแก้ไขบทร้องเมื่อ ค.ศ. 1928 จากบทกวีต้นฉบับที่ประพันธ์โดย โคเซ มารีอา เปมาน ในรัชสมัยพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 13 ภายใต่รัฐบาลของ มิเกล พรีโม เดอ ริเวียรา (เนื้อร้องดั้งเดิม ภาษาสเปน). ต่อมาแก้ไขเนื้อร้องบางส่วน, โดยกล่าวถึงแนวคิดลัทธิฟาสซิสต์ อ้างอิงจากตราสัญลักษณ์ของขบวนการชาตินิยม-คาทอลิค, เช่น "การชูแขนขวา" และ "แอกและลูกธนู" ในสมัยยุคกลาง โดย อิซาเบลแห่งกัสติยา และ เฟอร์ดินานแห่งอารากอน สื่อถึงการรวมชาติสเปนของระราชวงศ์ทั้งสองอาณาจักร.
เรือพระที่นั่งอเนกชาติภุชงค์
เรือพระที่นั่งอเนกชาติภุชงค์ เป็นเรือพระที่นั่งรอง ในกระบวนพยุหยาตราชลมารค ลักษณะเด่นคือมีโขนเรือเชิดเรียว ไม่ได้สร้างเป็นรูปสัตว์ในตำนาน แต่จำหลักและปิดทองเป็นรูปพญานาคจำนวนมาก จึงได้ชื่อว่า อเนกชาติภุชงค์ (อเนก หมายถึง จำนวนมาก, ชาติภุชงค์ หมายถึง พญานาค)
เรือพระที่นั่งอเนกชาติภุชงค์ สร้างขึ้นใหม่ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 ก่อนหน้านี้ไม่ปรากฏชื่อเรือพระที่นั่งลำนี้ จัดเป็นเรือพระที่นั่งศรี ในลำดับชั้นรอง ใช้ในการเสด็จพระราชดำเนินลำลอง ภายหลังนำเข้ากระบวนพยุหยาตราชลมารค เรียกว่า เรือพระที่นั่งรอง นับเป็นเรือพระที่นั่งลำเดียวที่สร้างขึ้นในรัชกาลที่ 5
โขนเรือจำหลักปิดทองเป็นรูปพญานาคเล็ก ๆ จำนวนมาก ลำเรือภายนอกทาสีชมพู ท้องเรือภายในทาสีแดง ยาว 45.50 เมตร กว้าง 3.15 เมตร ลึก 1.11 เมตร กินน้ำลึก .46 เมตร กำลัง 3.50 เมตร ใช้ฝีพาย 61 คน นายท้าย 2 คน นายเรือ 2 คน คน ถือธงท้าย 1 คน พลสัญญาณ 1 คน คนเห่ 1 คน
ปัจจุบันเก็บรักษาที่ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ เรือพระราชพิธี ริมคลองบางกอกน้อย ใกล้สะพานอรุณอมรินทร์
เฮเทโรทรอพ
เฮเทโรทรอพ ( เป็นคำสมาสภาษากรีกมาจากคำว่า "heterone" แปลว่าผู้อื่น และ "troph" แปลว่าโภชนาการ) คือสิ่งมีชีวิตที่ต้องการอินทรียสารจากสิ่งมีชีวิตอื่นๆ เป็นแหล่งคาร์บอนเพื่อใช้ในการเจริญเติบโตและการซ่อมแซมส่วนที่สึกหรอ เฮเทโรทรอพ หรือเรียกกันว่าผู้บริโภคในห่วงโซ่อาหาร เป็นสิ่งมีชีวิตที่ไม่สามารถสร้างอาหารเองได้ ซึ่งตรงข้ามกับออโตทรอพที่ต้องการแค่แหล่งพลังงานหรือแหล่งคาร์บอนที่มาจากก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ หรือไบคาร์บอเนตก็สามารถสร้างอาหารเองได้ โดยไม่ต้องอาศัยสิ่งมีชีวิตอื่นเป็นอาหาร สัตว์ทุกชนิดถือว่าเป็นเฮเทโรทรอพ เช่นเดียวกันกับสิ่งมีชีวิตจำพวกเห็ดราหรือ"ฟังไจ" รวมถึงแบคทีเรียหลายสายพันธุ์ และยังมีพืชประเภทกาฝากบางชนิดที่กลายไปเป็นเฮเทโรทรอพบางส่วน หรือเฮเทโรทรอพเต็มตัวก็มี แต่ในขณะที่พืชกินเนื้อนำเหยื่อที่เป็นแมลงไปเป็นแหล่งไนโตรเจนของพวกมัน แต่พืชจำพวกนี้ก็ยังถือว่าเป็นออโตทรอพ
สิ่งมีชีวิตจำพวกเฮเทโรทรอพนั้นไม่สามารถสร้างอาหารเองได้ ดังที่กล่าวข้างต้น นั่นคือ ความไม่สามารถในการสังเคราะห์อินทรียสารที่มีคาร์บอนเป็นองค์ประกอบหลักจากแหล่งอนินทรียสารในสิ่งแวดล้อมได้ (ดังเช่นการที่สัตว์ไม่สามารถสังเคราะห์แสงได้ ต่างจากพืชที่สามารถทำได้) และจึงต้องอาศัยแหล่งอาหารที่มาจากสิ่งมีชีวิตอื่นๆ ทั้งออโตทรอพ และเฮเทโรทรอพ
การที่จะกำหนดว่าสิ่งมีชีวิตสายพันธุ์ใดที่อยู่ในจำพวกเฮเทโรทรอพ สิ่งมีชีวิตสายพันธุ์นั้นจะต้องอาศัยคาร์บอนมาจากอินทรียสารหรือสิ่งชีวิตอื่น แม้ว่าสิ่งมีชีวิตสายพันธุ์นั้นจะอาศัยไนโตรเจนมาจากอินทรียสารหรือสิ่งมีชีวิตอื่น แต่ยังคงอาศัยคาร์บอนจากอนินทรียสาร ก็ยังถือว่าสายพันธุ์นั้นเป็นออโตทรอพ ถ้าสิ่งมีชีวิตสายพันธุ์ใดๆ อาศัยคาร์บอนจากอินทรียสารหรือสิ่งมีชีวิตอื่น จะสามารถแบ่งเฮเทโรทรอพย่อยลงมาตามแหล่งพลังงานของแต่ละสายพันธุ์ได้อีก 2 ประเภทคือ:โดยสรุปคือ เฮเทโรทรอพคือบรรดาสิ่งมีชีวิตที่สร้างอาหารเองไม่ได้ จึงต้องหาอาหารเอง ไม่ว่าจะเป็นจากการบริโภคสิ่งมีชีวิตอื่น (ซึ่งยังแบ่งได้อีกเป็นสิ่งมีชีวิตกินพืช และสิ่งมีชีวิตกินเนื้อ) หรือจากการดูดสารอาหารจากสิ่งมีชีวิตอื่น (เช่นพยาธิ และพืชกาฝาก ซึ่งถือเป็นสิ่งมีชีวิตจำพวกปรสิต) นั่นเอง
มาร์ค โมเบียส
มาร์ค โมเบียส ประธานกองทุนเทมเปิลตัน ของฮ่องกง เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการลงทุน โดยช่วงวิกฤติการเงินเอเชียปี พ.ศ. 2540 เป็นผู้มีอิทธิพลต่อการลงทุนในตลาดเกิดใหม่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในตลาดเอเซีย
ครุย
ครุย เป็นเสื้อคลุมประเภทหนึ่ง มีลักษณะหลวม ยาวถึงเข่าหรือทั้งตัว ใช้สวมหรือคลุมทับด้านนอก ทั้งชายและหญิงในยุโรปใส่ครุยกันมาตั้งแต่ยุคกลางตอนต้นจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 17 ปัจจุบันครุยยังคงใช้สวมใส่เพื่อแสดงตำแหน่งฐานะในอาชีพที่มีรากฐานย้อนไปได้ถึงยุคกลาง เช่น ผู้พิพากษา ในวงวิชาการ ครุยยังใช้เพื่อแสดงวิทยฐานะอีกด้วย
ในประเทศไทย, ครุยเป็นเสื้อคลุมประดับเกียรติยศ สวมทับบนเครื่องแบบเต็มยศตามหน้าที่ในพระราชพิธี ซึ่งมีหมายรับสั่งให้สวมครุย มี 3 แบบคือ ครุยพระราชวงศ์ ครุยเสนามาตย์ และครุยตำแหน่ง
ครุยพระราชวงศ์ เป็นฉลองพระองค์ครุยสำหรับพระมหากษัตริย์และพระบรมวงศานุวงศ์ สำหรับฉลองพระองค์ครุยในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวนั้นเรียกกันว่า ฉลองพระองค์บรมราชภูษิตาภรณ์
ครุยเสนามาตย์ ตามความในมาตรา 5 ของพระราชกำหนดเสื้อครุย (เพิ่มเติม) พุทธศักราช 2457 มีความว่า ผู้ซึ่งจะสวมครุยได้โดยบรรดาศักดิ์นั้น คือ ผู้ที่ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นสูงนับตั้งแต่ชั้นทุติยจุลจอมเกล้า หรือจุลวราภรณ์ หรือจุลสุราภรณ์ขึ้นไป
ครุยตำแหน่ง ตามมาตรา 6 ของพระราชกำหนดเสื้อครุย (เพิ่มเติม) พุทธศักราช 2457 ได้กำหนดว่าผู้ที่จะสวมเสื้อนั้น คือ (ก) ผู้พิพากษาทุกชั้นให้สวมเสื้อครุยในเวลาแต่งเต็มยศทุกเมื่อ (ข) พระบรมวงศานุวงศ์และข้าราชการผู้อ่านประกาศหรืออ่านคำถวายชัยมงคลในชั่วเวลาเฉพาะกาล และ (ค) ข้าราชการเข้าในหน้าที่พระราชพิธีอันมีกำหนดให้สวมเสื้อครุย เสื้อครุยเสนามาตย์มี 3 ชั้นคือ ชั้นเอก ชั้นโท และชั้นตรี ได้มีการกำหนดไว้แน่นอนว่าตำแหน่งและยศใดมีสิทธิ์สวมเสื้อครุยชั้นใด
นอกเหนือจากครุยที่ใช้สวมในพระราชพิธีแล้ว ยังมีครุยอีกสามสถาบัน ได้แก่
ครุยของสามสถาบันนี้นอกเหนือจากครุยของโรงเรียนวชิราวุธฯ ซึ่งได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ได้มีพระราชกำหนดว่าด้วยครุยของทั้งเนติบัณฑิตยสภา และของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ครุยวิทยฐานะไทยนั้นเป็นชุดพิธีการ ใช้ในพิธีพระราชทานปริญญาบัตรซึ่งเป็นเครื่องแสดงวิทยฐานะทางการศึกษาของมหาวิทยาลัยนั้น ๆ การที่มหาวิทยาลัยจะกำหนดรูปแบบและระเบียบในการสวมชุดครุยนั้น มหาวิทยาลัยจะต้องตรากฎขึ้นเป็นพระราชกฤษฎีกา
มีฮาอิล กอร์บาชอฟ
มีฮาอิล เซียร์เกเยวิช กอร์บาชอฟ (, ) เป็นอดีตประธานาธิบดีสหภาพโซเวียต ทั้งยังเคยดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียตอีกด้วย ความพยายามปฏิรูปสหภาพของกอร์บาชอฟได้นำไปสู่การล่มสลายของสหภาพโซเวียต และการยุติสงครามเย็น เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพประจำปี พ.ศ. 2533
กอร์บาชอฟเกิดที่เมืองรีวอลโนเย ศึกษาวิชากฎหมายที่มหาวิทยาลัยมอสโกและที่สถาบันเกษตรกรรมสตัฟโรโปล จากนั้นจึงเริ่มทำงานเป็นพนักงานเดินเครื่องจักรกลเมื่อปี พ.ศ. 2489 และต่อมาเข้าเป็นสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์ในปี พ.ศ. 2495 กอร์บาชอฟก้าวหน้าในด้านการงานอย่างมากโดยได้ทำงานในตำแหน่งระดับสูงต่าง ๆ ในเมืองสตัฟโรโปลและในองค์กรพรรคประจำอำเภอตั้งแต่ปี พ.ศ. 2499 - 2513
ต่อมาในปี พ.ศ. 2513 กอร์บาชอฟได้รับเลือกให้เป็นผู้ช่วยผู้บริหารสูงสุดของ "สหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต" และเป็นสมาชิกกรรมการกลางของพรรคในปี พ.ศ. 2514 เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรระหว่างปี พ.ศ. 2523 - 2528 เป็นสมาชิกโปลิตบูโรในปี พ.ศ. 2533 และเป็นเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์ ระหว่าง พ.ศ. 2528 - 2534 แทนเชร์เนนโกที่เสียชีวิตลง จนกระทั่งได้เป็นประธานคณะผู้บริหารสูงสุดแห่งสภาโซเวียตสูงสุด (President of the Presidium of the Supreme Soviet) ในปี พ.ศ. 2533 ซึ่งเป็นประธานาธิบดีคนสุดท้ายของระบอบใหม่ก่อนการล่มสลายของสหภาพ
ในระหว่างการดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรค กอร์บาชอฟได้ริเริ่มโครงการปฏิรูปและปรับโครงสร้างระบบเศรษฐกิจและการเมืองจากหน้ามือเป็นหลังมือ ด้วยนโยบายที่รู้จักกันในชื่อ "เปเรสตรอยคา" (Perestroika - แปลว่า "การปรับโครงสร้าง") เป็นการให้เสรีภาพแก่ประชาชนมากขึ้น ยอมให้มีการวิพากษ์วิจารณ์แสดงความคิดเห็นในที่สาธารณะ เพิ่มเสรีภาพแก่สื่อและสิ่งพิมพ์ ยอมให้มีเสรีภาพทางวัฒนธรรม และนโยบาย "กลัสนอสต์" (Glasnost - แปลว่า "ความโปร่งใส") ที่ยอมให้มีการประเมินและแก้ไขประวัติศาสตร์ของประเทศ
จากที่เขาปรับปรุงระบบเศรษฐกิจและการเมืองให้เสรีภาพแก่ประชาชนมากขึ้นทำให้เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพในพ.ศ. 2533
ด้านนโยบายการต่างประเทศและกลาโหม กอร์บาชอฟได้ตัดทอนลดงบประมาณด้านการทหาร นำนโยบาย "การผ่อนคลายความตึงเครียด" (Détente) กลับมาใช้ใหม่ ลดอาวุธนิวเคลียร์กับฝ่ายตะวันตก พร้อมทั้งถอนทหารออกจากประเทศอัฟกานิสถานในปี พ.ศ. 2532 ในที่สุดฝ่ายอนุรักษนิยมในกองทัพยอมไม่ได้จึงรัฐประหารในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2534 ซึ่งกอร์บาชอฟรอดมาได้ในช่วงเวลาสั้น ๆ จากการประท้วงของประชาชนนำโดยบอริส เยลต์ซิน แต่ในที่สุดก็ถูกบังคับให้ลาออก หลังพรรคคอมมิวนิสต์ถูกยุบและสหภาพล่มสลายในเดือนธันวาคมของปีเดียวกัน
นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2536 เป็นมา กอร์บาชอฟได้ดำรงตำแหน่งประธานมูลนิธินานาชาติเพื่อการศึกษาด้านเศรษฐกิจ-สังคมและการเมือง ชื่อว่า มูลนิธิกอร์บาชอฟ
หูกระจง
หูกระจง หรือ แผ่บารมี ("Terminalia ivorensis" Chev.) มีถิ่นกำเนิดในป่าแอฟริกาตะวันตก แถบเส้นศูนย์สูตร ตั้งแต่ประเทศกินีไปจนถึงประเทศแคเมอรูน เป็นพืชเศรษฐกิจ มีการปลูกเพื่อใช้เนื้อไม้ ในแถบถิ่นกำเนิด เป็นไม้ที่มีการเจริญเติบโตเร็ว และมีอายุยืน
เป็นไม้ที่มีทรงพุ่มสวยงามแตกกิ่งเป็นชั้น ๆ แต่ละชั้นห่างกันประมาณ 50-100 ซม. แม้หูกระจงเป็นไม้ผลัดใบแต่จะผลัดใบน้อยกว่าหูกวาง โดยปกติเป็นไม้ที่ชอบน้ำเมื่อนำไปปลูกในกระถางหรือลงดินแล้วรดน้ำให้ชุ่ม และสม่ำเสมอใบแทบจะไม่ร่วงเลย และที่ตั้งชื่อว่า หูกระจงเป็นเพราะลักษณะใบคล้ายกับหูกวาง แต่ใบหูกระจงจะมีขนาดเล็กกว่า สำหรับดอกมีสีขาวคล้ายดอกกระถินณรงค์ เมล็ดหูกระจงจะคล้ายกับเมล็ดพุทรา และ ปัจจุบันการขยายพันธุ์ต้นหูกระจงนิยมใช้วิธีเพาะเมล็ดเนื่องจากเจริญเติบโตได้เร็ว และได้ทรงพุ่มที่สวยงาม
ด้วยความที่เป็นพืชที่มีรากยาว "หูกระจงจึงควรปลูกให้ห่างจากบ้าน"