hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
รถถังพันเทอร์
พันเทอร์ () หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า พันเซอร์ 5 (Panzer V) ชื่ออย่างเป็นทางการคือ Panzerkampfwagen V Panther เป็นรถถังขนาดกลางของนาซีเยอรมนีที่ถูกใช้ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง โดยถูกออกแบบในช่วงปี ค.ศ. 1941 
เนื่องจากในช่วงที่กองทัพนาซีเยอรมันได้บุกเข้าโจมตีสหภาพโซเวียตในปฏิบัติการบาร์บารอสซาและได้ไปเจอกับรถถังที-34ของสหภาพโซเวียตเข้า ที-34นั้นเป็นรถถังที่มีความเร็วสูง ติดตั้งปืนที่ทรงอานุภาพ สายพานกว้างเกาะถนนได้ดี และลักษณะพิเศษคือ มีเกราะที่ลาดเอียง มีคุณสมบัติช่วยเพิ่มความหนาของเกราะโดยไม่ต้องเพิ่มขนาดเกราะ และยังช่วยลดการปะทะโดยตรงของกระสุนปืนทำให้ฝ่ายเยอรมันต้องตกใจในอานุภาพที่สูงส่งของที-34มาก เมื่อยึดรถถังรุ่นนี้ได้ในสนามรบจึงได้นำมาศึกษาและวิเคราะห์ทำให้ฝ่ายเยอรมันต้องการผลิตรถถังแบบที-34 ให้ได้ แต่ทว่าการผลิตรถถังเลียนแบบที-34นั้นแทบเป็นไปไม่ได้ จึงต้องออกแบบรถถังใหม่โดยให้มีคุณลักษณะแบบที-34 สิ่งที่ได้จากทดลองการผลิตคือ รถถังแบบ พันเซอร์ 5 หรือพันเทอร์ ซึ่งมีคุณสมบัติเหมือนที-34 แต่สิ่งที่เหนือกว่าคือ ขนาดที่ใหญ่กว่าเล็กน้อย เกราะที่หนากว่า และติดตั้งปืนใหญ่75มม. L70 ลำกล้องยาว ซึ่งมีอานุภาพการทำลายล้างที่เหนือจินตนาการอย่างมาก สามารถยิงเจาะเกราะได้ลึกมาก และยิงต่อต้านรถถังได้ไกลกว่า2,000เมตรอย่างแม่นยำ ไกลกว่ารถถังทุกรุ่นใดๆของฝ่ายสัมพันธมิตรและสหภาพโซเวียต
พันเทอร์เริ่มการผลิตในปีค.ศ. 1943 แต่เนื่องจากต้องเร่งรีบผลิตออกสู่สมรภูมิ เพราะโซเวียตเริ่มการตีโต้กองทัพเยอรมัน และกำลังรบรถถังของโซเวียตที่มีจำนวนอันประมาณไม่ได้ ได้ถาโถมเข้าสู่แนวรบของเยอรมันอย่างหนัก เยอรมันจึงต้องรีบผลิตพันเทอร์ออกสู่สนามรบโดยเร็ว ทำให้มีปัญหาด้านเครื่องยนต์ รถถังบางคันเครื่องยนต์เสียหายทันทีหลังออกสู่สมรภูมิไม่นาน และในยุทธการเคิสก์ ปีค.ศ. 1943 รถถังพันเทอร์จำนวนมากเกิดเครื่องยนต์ขัดข้อง ทำให้แสดงความสามารถในการรบไม่ดีนัก แต่ปัญหาเรื่องเครื่องยนต์ก็ถูกแก้ไขในภายหลัง
แต่ในแนวรบด้านตะวันตกพันเทอร์กลับมีประสิทธิภาพสูงมาก โดยรถถังหลักของสัมพันธมิตรไม่อาจต้านทานได้เลย โดยในการรุกรานนอร์ม็องดีฝรั่งเศสในปีค.ศ. 1944 รถถังพันเทอร์ของเยอรมันได้ทำลายรถถังเอ็ม4 เชอร์แมนของสหรัฐอเมริกาไปเป็นจำนวนมากไม่แพ้รถถังไทเกอร์ Iเลยทีเดียว
แต่เนื่องจากรถถังพันเทอร์เป็นรถถังที่ออกแบบดีมากทำให้ต้องการใช้ช่างเทคนิคที่มีความชำนาญสูงทำให้ผลิตรถถังพันเทอร์ได้ไม่มากนัก อีกทั้งช่วงปลายสงคราม กองทัพอากาศสัมพันธมิตรยังได้ทิ้งระเบิดโจมตีโรงงานผลิตอาวุธของเยอรมันอย่างหนักทำให้ผลิตรถถังพันเทอร์ออกมาได้น้อย และแล้วเวลาต่อมานาซีเยอรมนีกลายเป็นฝ่ายแพ้สงคราม พันเทอร์ก็ได้ถูกปลดประจำการในกองทัพเยอรมันไปแต่ด้วยการออกแบบอันยอดเยี่ยมทำให้พันเทอร์กลายมาเป็นต้นแบบในการผลิตรถถังของโลกเสรีและโลกคอมมิวนิสต์ในช่วงยุคสงครามเย็นเป็นเวลาต่อมา ในปัจจุบันนี้ มีพันเทอร์ไม่กี่คันเท่านั้นที่ยังคงเหลืออยู่ให้โดยถูกนำมาแสดงในพิพิธภัณฑ์และงานแสดงทั่วโลก ตัวอย่างของยานเกราะที่ยังคงมีสภาพสมบูรณ์ที่สุด คือ พิพิธภัณฑ์ Canadian War ใน Ottawa
ท่าอากาศยานนานาชาติไต้หวันเถา-ยฺเหวียน
ท่าอากาศยานนานาชาติไต้หวันเถา-ยฺเหวียน (จีนตัวเต็ม: 台灣桃園國際機場 หรือ 臺灣桃園國際機場, ไต้หวันพินอิน: Táiwan Táoyuán Gúojì Jicháng, พินอิน: Táiwān Táoyuán Gúojì Jīcháng) เดิมคือท่าอากาศยานนานาชาติเจียงไคเช็ก (จีนตัวเต็ม: 中正國際機場, ไต้หวันพินอิน: Jhongjhèng Gúojì Jicháng, พินอิน: Zhōngzhèng Gúojì Jīcháng) ตั้งอยู่ที่เมืองเถา-ยฺเหวียน ในเขตไต้หวัน ประเทศสาธารณรัฐจีน เป็นท่าอากาศยานที่ใหญ่ที่สุดของสาธารณรัฐจีน และเป็นท่าอากาศยานหลักของไชน่าแอร์ไลน์ และอีวีเอแอร์ โดยอาคาร 1 รองรับผู้โดยสารได้ 15ล้านคน อาคาร 2 รองรับผู้โดยสารได้ 17ล้านคน รวมกันได้ 32ล้านคนต่อปี
ปัจจุบันอาคารผู้โดยสารของท่าอากาศยานไต้หวันเถาหยวนรองรับรวมได้ 32 ล้านคน โดยในอนาคตจะ มีแผนจะสร้างอาคาร 4 เป็นแบบอาคารขนาดเล็กที่สามารถรองรับได้ 5ล้านคน ก่อนที่จะ มีการก่อสร้างอาคารผุ้โดยสารอาคาร 3 โดยสามารถรองรับเพิ่มเติมได้ อีก 8ล้านคน เมื่อโครงการเสร็จสิ้นจะสามารถรองรับได้มากถึง 45 ล้านคนในอนาคต และในปี พศ 2576(คศ 2042) จะสามารถพัฒนาได้มากถึง 86ล้านคนพร้อมกับการสร้างรันเวย์ที่ 3
ที-62
การพัฒนาของรถถังขนาดกลางของโซเวียตเริ่มขึ้นในปี 1951 ซึ่งได้พัฒนามาจากรถถังที-54/55แต่ในปี 1961 รถถัง ที-62 และในขณะเดียวกันรถถัง ที-54/55 ก็ยังเข้าประจำการเช่นกัน รถถัง ที-62 นั้นถูกผลิตตั้งแต่ปี 1961 ถึง 1975 โดยถูกแทนที่โดยรถถังที-72โดยมียอดผลิตรวมทั้งหมดสองหมื่นคัน 
ในช่วงปี 1950 สหภาพโซเวียตได้ใช้งานรถถัง ที-54/55 ปืนขนาด 100 มิลลิเมตร แต่มันก็ไม่สามารต่อกรกับรถถังชาติตะวันตกเช่น เอ็ม 48 แพทตัน เซ็นจูเรี่ยน ซึ่งใช้ปืนลำกล้องเรียบไร้เกลียว สหภาพโซเวียตจึงจัดตั้งโครงการจัดหารถถังขนาดคันใหม่ในปี 1951 ของโซเวียตเริ่มขึ้น ซึ่งได้พัฒนามาจากรถถังที-54/55และในปี 1951 รถถัง ที-62เอ รุ่นแรกได้ถูกสร้างขึ้นมาพร้อมปืนลำกล้องเกลียว 100 มิลลิเมตร แต่ในปี 1961 รถถัง ที-62 พร้อมด้วยปืนใหญ่ลำกล้องเรียบขนาด 115 มิลลิเมตร ก็ได้ถูกใช้งานแทน และในขณะเดียวกัน ที-62เอ ที่เป็นรุ่นแปลงของรถถังรุ่นนี้ก็ได้รับเข้าประจำการเช่นกัน ในเดือนมีนาคมปี 1962 สายการผลิตจำนวนมากของ ที-62 ก็หยุดลง รถถัง ที-62 นั้นถูกผลิตตั้งแต่ปี 1961 ถึง 1975 โดยถูกแทนที่โดยรถถังที-72โดยมียอดผลิตรวมทั้งหมดสองหมื่นคันด้วยกัน และปัจจุบันรถถังรุ่นนี้ยังคงประจำการในกองทัพบางประเทศอยู่อยู่เช่นอัฟกานิสถาน อิรัค ยูเครน ซึ่งได้รับการอัพเกรดให้มีความทันสมัยมากยิ่งขึ้น
ที-80
ที-80 () เป็นรถถังที่ใช้ระบบเครื่องยนต์กังหันแกสเป็นครั้งแรกของโลก เริ่มเข้าประจำการตั้งแต่ปี ค.ศ. 1976
T-80 รุ่นแรกใช้เครื่องยนต์แบบ GTD-1000 ขนาด 1000 แรงม้า รุ่นที่สองใช้ชื่อ T-80B เครื่องยนต์แบบ GTD- 1000TF ด้วยกำลังม้าเท่าเดิม และ รุ่นล่าสุด T-80U เครื่องยนต์แบบ GTD- 125. 
รถถัง T-80 ติดตั้งปืนใหญ่รถถังขนาด 125 มม. ลำกล้องเรียบ มีระบบทรงตัวของป้อมปืน ทั้งสองทิศทาง พร้อมด้วยปืนกลร่วมแกนขนาด 7.62 มม. สองกระบอก และปืนกลหนักแบบ PKT ขนาด 12.7มม.หนึ่งกระบอก
ด้วยระบบควบคุมการยิงอันทันสมัยทำให T-80 สามารถทำลายเป้าหมายในระยะไกลสุดได้ถึง 5000 เมตร กล้องเล็งกลางคืนช่วยให้พลยิงสามารถมองเห็นเป้าหมายในความมืดได้ไกลถึง 1300 เมตรเมื่อใช้แสงอินฟราเรด และไกลถึง 850 เมตรเมื่อไม่ใช้แสงอินฟราเรด
กลุ่มนักร้องผสมของเฮลโล! พรอเจกต์
กลุ่มนักร้องผสมของเฮลโล! พรอเจกต์ (: ) คือ ประเพณีการตั้งกลุ่มนักร้องพิเศษในสังกัดเพลง "เฮลโล! พรอเจกต์" ของประเทศญี่ปุ่น ที่เกิดขึ้นเป็นประจำทุกปี โดยจะตั้งปีละ 3 กลุ่ม เริ่มตั้งแต่ปี พ.ศ. 2543 เป็นต้นมา จนถึงปี พ.ศ. 2548 แนวคิดหลักในการก่อตั้งกลุ่มผสมนี้คือการนำเอาสมาชิกปัจจุบันที่อยู่ในสังกัดทั้งเดี่ยวและกลุ่ม (เช่น มอร์นิงมุซุเมะ, คันทรีมุซุเมะ, อายะ มัตสึอูระ, เมลอนคิเน็มบิ ฯลฯ) มาคละจำนวนกันและนำไปบรรจุไว้ในแต่ละกลุ่ม โดยสมาชิกทั้ง 3 กลุ่มนี้จะต้องทำงานร่วมกันเป็นเวลา 1 ฤดูกาล เพื่อแข่งขันกันว่ากลุ่มใดจะสามารถสร้างยอดขายตลอดทั้งฤดูกาลนั้นได้มากที่สุด
ในแต่ละปีจะมีการตั้งหัวข้อหลักเอาไว้เพื่อใช้เป็นแนวทางในการสร้างกลุ่มทั้ง 3 กลุ่ม เช่น ในปี พ.ศ. 2543 หัวข้อหลักคือ "สี" กลุ่มผสมทั้ง 3 กลุ่มที่ตั้งขึ้นมาในปีนั้นก็จะตั้งชื่อให้เกี่ยวข้องกับสีต่าง ๆ ได้แก่ "อากางูมิ 4" (อากางูมิ แปลว่า สีแดง), "คีโระ 5" (คีโระ แปลว่า สีเหลือง) และ "อาโออิโระ 7" (อาโออิโระ แปลว่า สีน้ำเงิน) เป็นต้น
งานอัลบั้มเพลงในแต่ละกลุ่มจะแบ่งเป็น 2 หน้า คือหน้าเอและหน้าบี โดยเพลงหน้าบี จะเป็นเพลงที่ทั้ง 3 กลุ่มร้องเหมือนกันหมด ส่วนเพลงในหน้าเอ จะเป็นเพลงที่ร้องเฉพาะแต่ละกลุ่ม ซึ่งจะมีแนวเพลงที่แตกต่างกันออกไป
ปัจจุบัน ปี พ.ศ. 2548 ถือเป็นปีสุดท้ายที่มีการสร้างกลุ่มนักร้องผสมขึ้น เนื่องจากว่าในปีถัดมา (พ.ศ. 2549) ทางเฮลโล! พรอเจกต์ ก็ไม่ได้สร้างกลุ่มนักร้องประเภทนี้ขึ้นมาอีก
ถึงแม้ว่ากลุ่มนักร้องผสมของเฮลโล! พรอเจกต์ จะมีอายุของกลุ่มที่สั้น แต่เพลงหลาย ๆ เพลงของกลุ่มเหล่านั้นก็ยังคงมีศิลปินในสังกัดเดียวกันนำมาร้องใหม่ในแนวของตนเองอยู่หลายต่อหลายครั้ง ทั้งในการแสดงคอนเสิร์ตและบันทึกลงอัลบั้มของตัวเอง
ตารางนี้จะกล่าวถึงเพลงของกลุ่มนักร้องผสมฯ ต่าง ๆ ทั้งหมดที่ถูกนำกลับมาร้องใหม่
ไทป์ 90
Type 90 หรือรถถังแบบ 90เป็นรถถังหลักที่กองกำลังป้องกันตนเองทางบกญี่ปุ่น เลือกใช้เข้าประจำการอยู่ในปัจจุบันโดยผู้ผลิตคือ Mitsubishi Heavy industries Type90 ถูกออกแบบมาเพื่อทดแทน รถถังType61 เดิมที่เก่าและต้องปลดประจำการ Type90 จะทยอยเข้าประจำการทดแทนทั้งหมดรวมถึง รถถังType74ด้วย Type90เข้าประจำการในปี 1990 Type มีราคาราวๆ 790ล้านเยนหรือประมาณ 7.4ล้านดอลลาร์สหรัฐ ตามค่าเงินเมื่ออปี 2008
ที่มาของการพัฒนาเริ่มต้นหลังจากการรับรถถัง Type74เข้าประจำการผู้บังคับการกองกำลังป้องกันตนเองญี่ปุ่นก็เริ่มมองหาหรือพินิจพิจารณารถถังใหม่ต่อไปที่มีขีดความสามารถในการเอาชนะรถถังT-72ของโซเวียตได้อย่างสิ้นเชิงผลของโครงการที่เริ่มตั้งแต่ครั้งนั้น ออกมาเป็นรถต้นอบบในรหัส TK-X MBTซึ่งดำเนินอยู่ในช่วงระหว่างปี1977-1979การพัฒนาโครงการดังกล่าวได้รับความร่วมมือจากMitsubishi Heavy industriesและเจ้าหน้าที่ระดับแนวหน้าของสถาบันวิจัยและพัฒนาอุตสาหกรรมเพื่อการป้องกันประเทศแห่งประเทศญี่ปุ่น (TRDI)โดยมีผู้เข้าร่วมโครงการอีกจำนวนหนึ่งได่แก่บริษัทอุตสาหกรรมโลหะแห่งประเทศญี่ปุ่น(Japan Steelwork Limited) บริษัทไดกิ้น(Daikin industries Limited) มิตซูบิชิ อิเล็กทริค(mitsubishi electric) ฟูจิสิคอมพิวเตอร์(Fujisu)และ NEC
โครงการถูกกำหนดให้เสร็จสมบูรณ์ในปี 1980 ซึ่งก็เสร็จตามคาดด้วยรถต้นแบบ 2คันทั้ง 2คันติดอาวุธหลักเป็นปืนใหญ่ 120 มม. (ผลิตโดยกลุ่มบริษัทอุตสาหกรรมโลกหะญี่ปุ่น)และยิงกระสุนของญี่ปุ่นเอง(ผลิตโดยบริษัทไดกิ้น)เสร็จสมบูรณ์ในปี 1982-1984) แต่สำหรับการทดสอบในส่วนของโลหะผสม การทดสอบยิง การแก้ไขและปรับปรุงต่างๆจะยังคงดำเนินต่อเนื่องจนถึงปี 1986
Type90 ต้นแบบชุดทที่ 2จะประกอบขึ้นระหว่างปี 1986-1988 ซึ่งมีการเปลี่ยนแปลงส่วนหลักๆหลายจุดเช่นเปลี่ยนปืนใหญ่หลักเป็นปืนใหญ่ลำกล้องเรียบขนาด 120 มม. จาก Rheinmetall ซึ่งเป็นแบบเดียวกับที่ใช้ติดตั้งบนรถถังLeopard2 ของเยอรมันรวมถึงรถถังรุ่นปรับปรุงของรถถังหลัก M1A2 Abramsของ สหรัฐ ด้วย
สำหรับ Type90ชุดที่ 2ทางญี่ปุ่นยังไม่ได้ผลิตเพื่อใช้งานเป็นทางการแต่เพื่อการทดสอบ สมรรถนะต่อไปอีกเกือบ 10ปีจนถึงปี 1989 และมอบชื่อรหัสให้มันอย่างเป็นทางการในปี 1990ในชื่อรหัส Type90
สำหรับปืน 120มม. ของ Rheinmetall แห่งเยอรมนี เพื่อผลิตใช้เองในประเทศไม่เพียงแต่ตัวปืนเท่านั้นยังรวมไปถึงระบบภายในทั้งหมด ก็ถูกผลิตขึ้นเองในญี่ปุ่นเช่นกัน จึงพอจะกล่าวได้ว่ารถถังคันนี้ทั้งคัน ผลิตMade in Japan ทั้งสิ้นก็ไม่ผิดเท่าไหร่นัก ในด้านระดับอาวุธดังที่ได้รับไปญี่ปุ่นใช้ระบบการทำงานของปืนหลักด้วยปืนใหญ่Rheinmetall L44ขนาด 120มม.ซึ่งซื้อลิขสิทธิ์มาผลิตโดยบริษัทอุตสาหกรรมโลหะประเทศญี่ปุ่น(ในเอเชีย ยังมีรถถังอีกแบบที่ใช้ปืนรุ่นนี้คือ K1A1 ของกองทัพเกาหลีใต้)ก่อนหน้านี้ในชุดทดสอบชุดแรกทางญี่ปุ่นได้ประสบความสำเร็จในการทำปืนใหญ่ลำกล้องเรียบของตัวเองมาแล้วแต่กระนั้นศักยภาพของL44ก็ยังสูงกว่ารุ่นที่ทำเองอยู่ดีญี่ปุ่นจึงแก้ปัญหาด้วยการซื้อลิขสิทธิ์มาผลิตเองหลังจากผลิตออกสู่สายตาชาวโลกก็มีการปรับปรุงระบบควบคุมการยิงและระบบการเล็งเป้าด้วยเลเซอร์แบบYttrium-Aluminium Garnet ซึ่งสามารถเล็งเป้าหมายได้ไกล3,000-5,000เมตรและมีระบบคํนวณกระสุนตกแสดงผลก้วยจอ 32บิท ติดตั้งระบบค้นหา และ มองทศันวิสัยด้วยความร้อน พร้อมระบบติดตามค้นหาเป้าหมายโดยอัตโนมัติในส่วนของปืนยังเพิ่ม
เทศบาลนครลำปาง
นครลำปาง หรือ เทศบาลนครลำปาง เป็นเทศบาลนครแห่งหนึ่งในภาคเหนือของประเทศไทย ตั้งอยู่ในบริเวณอำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง เป็นเทศบาลนครที่จัดตั้งขึ้นเป็นลำดับที่สองในภาคเหนือ ถัดจากเทศบาลนครเชียงใหม่ เป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจและความเจริญของจังหวัดลำปางและภาคเหนือ เป็นประตูสู่ดินแดนห้าเชียง อันได้แก่ เชียงใหม่, เชียงราย, เชียงตุง (พม่า), เชียงรุ่ง (สิบสองปันนา), และเชียงทอง (หลวงพระบาง)
เทศบาลนครลำปาง เดิมเป็นสุขาภิบาลเมืองลำปาง ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองลำปาง ในวันที่ 25 มีนาคม 2478 มีพื้นที่ 10.86 ตารางกิโลเมตรครอบคลุมพื้นที่ 4 ตำบล คือ ตำบลสวนดอก ตำบลเวียงเหนือ ตำบลหัวเวียง และตำบลสบตุ๋ย เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2534 ได้มีพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตพื้นที่การปกครองของเทศบาลเมืองลำปางใหม่ ได้ขยายอาณาบริเวณของเทศบาลเพิ่มขึ้นอีก 11.31 ตารางกิโลเมตร รวมเป็นพื้นที่ทั้งสิ้น 22.17 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเพิ่มอีก 4 ตำบล คือ ตำบลบ่อแฮ้ว 1.16 ตารางกิโลเมตร, ตำบลชมพู 3.80 ตารางกิโลเมตร, ตำบลพระบาท 6.13 ตารางกิโลเมตร และตำบลพิชัย 0.22 ตารางกิโลเมตร เมื่อในวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2542 ได้มีพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเทศบาลเมืองลำปาง จัดตั้งเป็นเทศบาลนครลำปาง (ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ฉบับกฤษฎีกา เล่ม 116 ตอนที่ 10 ก.) มีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2542 เป็นต้นไป ครอบคลุมพื้นที่อาณาบริเวณ 8 ตำบล รวมทั้งสิ้น 22.17 ตารางกิโลเมตร นับว่าเป็นเทศบาลนครแห่งที่สองของภาคเหนือตอนบนถัดจากเทศบาลนครเชียงใหม่
ตราสัญลักษณ์ของเทศบาลนครลำปางใช้ตราไก่ขาวเช่นเดียวกับตราจังหวัดลำปาง ที่มาตามตำนานพระฤๅษี 5 พระองค์ได้กล่าวไว้ว่า เดิมเมืองนครลำปางมีชื่อว่า "กุกุฎฎะนคร" แปลว่า เมืองไก่ขาว มีที่มาตามตำนานว่า ในสมัยพุทธกาลเมื่อพระบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัสรู้สัมโพธิญาณแล้วได้เสด็จโปรดสัตว์ผ่านมาทางบริเวณลัมภะกัมปะกาลิณี คือนครลำปางในปัจจุบัน พระอินทร์ได้แปลงกายลงมาเป็นไก่ขาวเพื่อเตือนให้ชาวเมืองตื่นขึ้นมาบำเพ็ญทาน พระพุทธองค์ทรงทำนายว่าต่อไปเมื่อหน้าบริเวณแห่งนี้จะเป็นนครอันรุ่งเรือง ต่อมาได้มีผู้มาสร้างเมืองขึ้นบริเวณนี้และได้ตั้งชื่อเมืองแห่งนี้ว่า "เมืองกุกุฎฏะนคร" ซึ่งแปลว่าเมืองไก่ขาว
การคมนาคมเข้าสู่เทศบาลนครลำปางมีเส้นทางหลัก ซึ่งเป็นทางหลวงแผ่นดินที่สำคัญ คือ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1 ถนนพหลโยธิน จากกรุงเทพมหานครถึงจังหวัดลำปาง เป็นระยะทาง 600 กิโลเมตร นอกจากนี้ยังมีสามารถเลือกเดินทางโดยรถไฟ จากสถานีหัวลำโพง สู่สถานีรถไฟนครลำปาง รวมระยะทาง 640 กิโลเมตร และมีทางหลวงจังหวัดเชื่อมโยงระหว่างอำเภอต่าง ๆ และจังหวัดเชียงใหม่เป็นเส้นทางที่สะดวก
การคมนาคมทางอากาศ มีสนามบินพาณิชย์ภายในประเทศซึ่งมีบริการเที่ยวบินสายการบินภายในประเทศ 2 สายการบินคือ บางกอกแอร์เวย์ เปิดบริการวันละ 4 เที่ยวบิน และสายการบินนกแอร์ วันละ 4 เที่ยวบิน
สภาพการจราจร ปัจจุบันในเขตเทศบาลมีปัญหาการจราจรติดขัดเฉพาะในชั่วโมงเร่งด่วน และในช่วงเทศกาลสำคัญต่าง ๆ ซึ่งเทศบาลนครลำปาง เป็นศูนย์กลางประตูสู่ภาคเหนือตอนบน สามารถเดินทางไปได้ทุกจังหวัดในภาคเหนือตอนบนไม่ว่าจะเป็นแม่ฮ่องสอน เชียงใหม่ เชียงราย ลำพูน พะเยา แพร่ น่าน และการเชื่อมถนนรอบนอกกับถนนรอบในยังเป็นถนนเล็ก ๆ ซึ่งจะต้องปรับปรุงโครงข่ายถนนให้เพียงพอกับปริมาณรถและความเจริญของชุมชน.
ปัจจุบันนิยมใช้การจราจรโดยรถส่วนบุคคลหรือรถจักรยานยนต์รวมทั้งจักรยาน สำหรับระบบมวลชน จะมีรถสองแถวรอบเวียงสีเหลือง และมีรถตู้เชื่อมระหว่างตัวจังหวัดไปยังตัวอำเภอต่าง ๆ ทั้ง 13 อำเภอ และเดินทางข้ามจังหวัดที่สถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดลำปาง ติดถนนสายเอเชียสายนอก
โรงเรียนสังกัดเทศบาลนครลำปาง มี 6 โรงเรียนได้แก่
พระราชลัญจกรประจำรัชกาล
พระราชลัญจกรประจำรัชกาล เป็นตราประจำพระองค์ของพระมหากษัตริย์แต่ละรัชกาล ซึ่งทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นเมื่อเริ่มต้นรัชกาล เพื่อประทับกำกับพระปรมาภิไธย ในเอกสารสำคัญต่างๆ ของชาติ ที่เกี่ยวกับราชการแผ่นดิน เช่น รัฐธรรมนูญ พระราชบัญญัติ พระราชกำหนด พระราชกฤษฎีกา และเอกสารสำคัญส่วนพระองค์ ที่ไม่เกี่ยวกับราชการแผ่นดิน พระราชลัญจกรนับเป็นเครื่องมงคลที่แสดงถึงอิสริยยศและพระบรมเดชานุภาพของพระมหากษัตริย์
ปรากฏหลักฐานว่าพระราชลัญจกรประจำรัชกาลมีใช้มาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาแล้วในเอกสารต่างประเทศ โดยมีการพิมพ์ภาพจำลองพระราชลัญจกรรูปเทวดา 4 กร ซึ่งสันนิษฐานว่าเป็นพระราชลัญจกรพระนารายณ์ทรงครุฑ ประจำพระองค์ของสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ตีพิมพ์อยู่ในหนังสือ "จดหมายเหตุลาลูแบร์" ซึ่งเขียนโดย ซิมง เดอ ลา ลูแบร์ แต่เนื่องจากเอกสารสมัยกรุงศรีอยุธยาส่วนใหญ่สูญหายไปกับการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 ทำให้ไม่อาจสืบทราบได้ชัดเจนว่า พระมหากษัตริย์แต่ละรัชกาลใช้ตราอะไรเป็นพระราชลัญจกรประจำรัชกาล
ในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์นั้น ก่อนสมัยรัชกาลที่ 4 ปรากฏหลักฐานรอยประทับพระราชลัญจกรประจำรัชกาลเพียงพระราชลัญจกรที่เชื่อว่าเป็นพระราชลัญจกรประจำรัชกาลที่ 2 เท่านั้น คือ พระราชลัญจกรไตรสารเศวต อย่างไรก็ตาม ก็มีการใช้สัญลักษณ์ประจำรัชกาลต่างมาตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 1 โดยปรากฏหลักฐานอยู่ในเงินพดด้วงสมัยดังกล่าวอยู่แล้ว
ธรรมเนียมการใช้พระราชลัญจกรประจำรัชกาลปรากฏหลักฐานชัดเจนขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 4 ซึ่งมีการประทับพระราชลัญจกรพระมหามงกุฎและพระราชลัญจกรพระจุฑามณี ในเอกสารส่วนพระองค์ เช่น พระราชหัตถเลขา ของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวตามลำดับ
เมื่อมีงานรัตนโกสินทรสมโภชครบ 100 ปี ใน พ.ศ. 2425 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัดสร้างพระราชลัญจกรประจำรัชกาลที่ 1 - รัชกาลที่ 3 เพื่ออุทิศถวายพระมหากษัตริย์ทั้งสามรัชกาลข้างต้น หลังจากนั้น พระมหากษัตริย์ในรัชกาลต่อๆ มาก็ทรงสร้างพระราชลัญจกรประจำรัชกาลของพระองค์ใช้มาโดยตลอดจนถึงปัจจุบันพระราชลัญจกรทั้ง 3 องค์นี้เดิมเป็นเพียงพระราชสัญลักษณ์ที่ปรากฏในที่ต่างๆ เช่น เงินพดด้วง พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงสร้างพระราชลัญจกรเหล่านี้ขึ้นเพื่ออุทิศถวายพระมหากษัตริย์ทั้งสามพระองค์เมื่อ พ.ศ. 2425 ตราทั้งหมดเป็นตรากลม เส้นผ่าศูนย์กลาง 7 เซนติเมตร
ไทป์ 99
ไทป์ 99 หรือ ZTZ-99 หรือ WZ-123 เป็นรถถังประจัญบานรุ่นที่สามที่ใช้โดยสาธารณรัฐประชาชนจีน พัฒนามาจากไทป์ 98G เป็นรุ่นที่มีถังแบบทันสมัย แต่ต้นทุนสูงเมื่อเทียบกับการประหยัดกว่าของรุ่นไทป์ 96
โทโฮกุ
โทโฮกุ () แปลตรงตัวว่า "ทิศตะวันออกเฉียงเหนือ" เป็นอนุภูมิภาคของญี่ปุ่น ดินแดนที่ครอบคลุมพื้นที่หนึ่งในสี่ทางเหนือของเกาะฮนชู มีชื่อเดิมว่า "มิจิโนกุ" แปลว่าถนนภายในหรือถนนสายแคบ เนื่องจากในอดีตนั้นยากต่อการเข้าถึง ด้วยภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นเทือกเขาขรุขระ และฤดูหนาวอันโหดร้าย โทโฮกุเป็นดินแดนที่ยังคงธรรมชาติอันสวยงาม และเป็นแหล่งของน้ำพุร้อนจำนวนนับไม่ถ้วน นอกจากนั้น โทโฮกุยังเป็นดินแดนแห่งตำนานเรื่องเล่าขานมากมาย และเป็นแห่งสุดท้ายที่ยังคงอนุรักษ์วิถีชีวิตขนบประเพณีญี่ปุ่นโบราณอยู่ รวมถึงหัตถกรรมพื้นเมืองที่ยังคงอนุรักษ์ไว้ ภายใต้ความเจริญและอารยธรรมสมัยใหม่ที่หลั่งไหลเข้ามา
อนุภูมิอากาศในโทโฮกุ ถูกแบ่งโดยเทือกเขาที่เป็นแนวยาวจากเหนือลงมาเป็นสองด้าน คือทางด้านฝั่งทะเลญี่ปุ่น จะมีอากาศหนาวเย็น หิมะตกหนักในฤดูหนาว ในขณะที่ทางด้านฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิกจะมีอากาศอบอุ่นกว่า ประชากรที่อาศัยอยู่ในแถบโทโฮกุ ปัจจุบันมีอยู่ประมาณ 9 ล้านคน ลดลงจากปี พ.ศ. 2538 ที่ 9.8 ล้านคน ซึ่งเป็นสถิถิสูงที่สุด หากเทียบกับมาตรฐานของญี่ปุ่นแล้ว จัดว่ามีประชากรค่อนข้างเบาบาง บนพื้นที่ราบและลุ่มแม่น้ำเป็นแหล่งเกษตรกรรม หนึ่งในสี่ของข้าวที่ผลิตในญี่ปุ่นมาจากภูมิภาคนี้
โทโฮกุ ประกอบไปด้วย 6 จังหวัด ได้แก่
ชูบุ
ชูบุ () เป็นภูมิภาคหนึ่งของประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ตรงส่วนกลางของประเทศ จุดเด่นของภาคชูบุก็คือ ถึงแม้ทั้ง 9 จังหวัดจะจัดอยู่ในภูมิภาคเดียวกัน แต่ก็มีลักษณะภูมิประเทศและภูมิอากาศ รวมไปถึงวัฒนธรรมท้องถิ่นที่แตกต่างกัน โดย 4 จังหวัดชายฝั่งทะเลญี่ปุ่น อันได้แก่ นีงาตะ โทยามะ อิชิกาวะ และฟูกูอิ เป็นเทือกเขาและที่ราบชายฝั่งทะเล มีหิมะตกหนักในฤดูหนาว แต่ระยะเวลาสั้นกว่าภูมิภาคโทโฮกุและฮกไกโด ฤดูร้อนอากาศร้อนชื้นและเย็นสบายในฤดูใบไม้ผลิ พื้นที่ราบในเขตนี้มีขนาดใหญ่ที่สุดในภูมิภาคชูบุ และเป็นแหล่งปลูกข้าวที่มีคุณภาพแห่งใหญ่แห่งหนึ่ง
ชูบุ ตั้งอยู่ตรงส่วนกลางของประเทศ มีประชากรอาศัยอยู่ประมาณ 21 ล้านคนใน 9 จังหวัด ซึ่งถึงแม้ว่าจะจัดอยู่ในภูมิภาคเดียวกัน แต่มีลักษณะภูมิประเทศและภูมิอากาศ รวมไปถึงวัฒนธรรมท้องถิ่นที่แตกต่างกัน ในเขตโฮกูริกุ ประกอบไปด้วยสี่จังหวัดชายฝั่งทะเลญี่ปุ่น อันได้แก่ นีงาตะ โทยะมะ อิชิกาวะ และฟูกูอิ เป็นเทือกเขาและที่ราบชายฝั่งทะเล มีหิมะตกหนักในฤดูหนาว แต่ระยะเวลาสั้นกว่าภูมิภาคโทโฮกุและฮกไกโด ฤดูร้อนอากาศร้อนชื้นและเย็นสบายในฤดูใบไม้ผลิ พื้นที่ราบในเขตนี้มีขนาดใหญ่ที่สุดในภูมิภาคชูบุ และเป็นแหล่งปลูกข้าวที่มีคุณภาพแห่งใหญ่แห่งหนึ่ง พื้นที่สูงตอนกลางประกอบไปด้วยจังหวัดนางาโนะ กิฟุ และยามานาชิ ดินแดนแห่งเทือกเขาสูงทอดตัวเป็นแนวยาวไม่รู้จบ ที่ตั้งของเจแปนแอลป์หรือที่รู้จักกันดีว่าเป็นหลังคาของญี่ปุ่น เป็นเมืองตากอากาศบนเขาและแหล่งเล่นสกียอดนิยมแห่งหนึ่ง บนภูเขาอากาศหนาวเย็นตลอดปี ในฤดูร้อนบนเขามีแสงแดดอบอุ่น แต่ในขณะที่ทางเชิงเขาอากาศร้อนชื้น พื้นที่ทางตอนล่างประกอบไปด้วยจังหวัดไอจิและชิซูโอกะ ตั้งอยู่ทางชายฝั่งด้านมหาสมุทรแปซิฟิก มีภูมิอากาศอบอุ่นสบาย มีชื่อเสียงเลื่องลือในด้านการเป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมการผลิตรถยนต์ที่เมืองนาโงยะ จังหวัดไอจิ และภูเขาไฟฟูจิ ภูเขาไฟที่สูงที่สุดและเป็นสัญลักษณ์ของประเทศญี่ปุ่น ซึ่งตั้งตระหง่านอยู่ระหว่างเขตจังหวัดชิซูโอกะและยามานาชิ
ชูบุ ประกอบไปด้วย 9 จังหวัด ได้แก่
ชูโงกุ
ชูโงกุ () เป็นภูมิภาคทางส่วนปลายสุดของเกาะฮนชู โดยทิศเหนือติดทะเลญี่ปุ่น ทิศใต้ติดกับทะเลในทะเลเซโตะใน (Seto Naikai) ซึ่งเป็นผืนน้ำขนาด 9,500 ตารางกิโลเมตร มีเกาะเล็ก ๆ ระเกะระกะกว่า 1,000 เกาะ และได้รับการประกาศให้เป็นอุทยานแห่งชาติแห่งแรกของญี่ปุ่น ชูโงกุมีประชากรอาศัยอยู่ประมาณ 7.8 ล้านคน จากทั้งหมด 5 จังหวัด ซึ่งแบ่งเป็นสองด้านโดยเทือกเขาชูโงกุ ทางตอนกลางของภูมิภาค ด้านที่อยู่ทางฝั่งทะเลญี่ปุ่นเรียกว่าซันอิง ซึ่งแปลว่าร่มเงาของภูเขา ได้แก่จังหวัดทตโตริ ชิมาเนะ และตอนเหนือของจังหวัดยามางูจิ ภูมิอากาศของดินแดนทางด้านทะเลญี่ปุ่นนี้ มีแสงแดดจ้าและสดใสในฤดูร้อน ฤดูหนาวอากาศหนาวเย็น มรสุมจากทางตะวันตกเฉียงเหนือทำให้มีหมอกจัดและเมฆหนาทึบ ส่วนอีกด้านหนึ่งเรียกว่าซันโย คือทางฝั่งทะเลใน ประกอบไปด้วยจังหวัดโอกายามะ ฮิโรชิมะ และทางตอนใต้ของจังหวัดยามางูจิ เขตนี้มีอากาศอุ่นสบายตลอดปี ปริมาณน้ำฝนมีไม่มาก มีแสงแดดจ้าเป็นส่วนใหญ่
นอกจากเมืองฮิโรชิมะที่เป็นที่รู้จักกันดี เนื่องจากผลของการทิ้งระเบิดปรมาณูเมื่อสงครามโลกครั้งที่ 2 แล้ว ภูมิภาคนี้ยังมีชื่อเสียงในเรื่องของปราสาท สถาปัตยกรรมและศิลปหัตถกรรมโบราณ รวมถึงเนินทรายที่เลื่องชื่อแห่งทตโตริก็อยู่ที่ภูมิภาคนี้
ชูโงกุ ประกอบไปด้วย 5 จังหวัด ได้แก่
เกาะคีวชู
คีวชู () เป็นเกาะที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 3 ของประเทศญี่ปุ่น และตั้งอยู่ในภาคตะวันตกเฉียงใต้ของหมู่เกาะญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 35,640 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 14,779,000 คน (ปี 2003) ชื่อคีวชูหมายถึง เก้าแคว้น
ชื่อคีวชูมีความหมายตามตัวอักษรว่า "9 จังหวัด" ซึ่งหมายถึงเก้าจังหวัดดั้งเดิมในภูมิภาคไซไกโดบนเกาะ คือ ชิกูเซ็ง ชิกูโงะ ฮิเซ็ง ฮิโงะ บูเซ็ง บุงโงะ ฮีวงะ โอซูมิ และซัตสึมะ
ปัจจุบันนี้ภูมิภาคคีวชู () เป็นภูมิภาคทางการปกครองที่ประกอบด้วย 8 จังหวัด (prefectures) ซึ่งตั้งอยู่บนตัวเกาะคีวชูรวมทั้งหมู่เกาะโอกินาวะด้วย ได้แก่
จังหวัดฟูกูโอกะมีประชากรมากที่สุดบนเกาะ เมืองใหญ่ที่สุดบนเกาะคือเมืองฟูกูโอกะ มีศูนย์ธุรกิจหลักกับสนามบินระหว่างประเทศเมืองที่มีเครื่องหมายโดยกฎเทศบัญญัติการปกครองของญี่ปุ่นและเป็นศูนย์กลางสำหรับเมืองที่มีอุตสาหกรรมหนัก
ผลิตภัณฑ์การเกษตรหลักเป็นข้าว ชา ยาสูบ มันหวาน และผ้าไหม ยังถูกผลิตอย่างกว้างขวาง อุตสาหกรรมหนักถูกเพ่งเล็งในทิศเหนือรอบเมืองคิตะกีวชู เมืองนางาซากิ และเมืองโออิตะ และรวมถึงเคมีและโลหะที่อยู่บนเกาะ
หมู่เกาะรีวกีว
เกาะโอกินาวะ
เกาะโอกินาวะ (; "อุชินา"; ; คุนิงะมิ: "ฟุชินา") ทางตอนใต้ของเกาะคีวชู อยู่ในกลุ่มหมู่เกาะรีวกีวซึ่งประกอบไปด้วยเกาะน้อยใหญ่ที่อยู่กระจัดกระจายในบริเวณกว้าง มีหาดทรายขาวสวย น้ำทะเลสีคราม และปะการังที่ยังสมบูรณ์ ทำให้โอกินาวะเป็นแหล่งท่องเที่ยวพักร้อนในฝันของชาวญี่ปุ่น
แม่น้ำในมิดเดิลเอิร์ธ
มิดเดิลเอิร์ธ (Middle-Earth) คือดินแดนในจินตนิยายของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ในปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ ดินแดนนี้มีแม่น้ำสายต่างๆ มากมาย ต่อไปนี้เป็นรายชื่อแม่น้ำที่สำคัญในมิดเดิลเอิร์ธ โดยนับจากเทือกเขาเอเร็ดลูอินออกมาทางตะวันออก
สำหรับแม่น้ำที่อยู่ทางตะวันตกของเทือกเขาเอเร็ดลูอิน ดูเพิ่มเติมใน แม่น้ำในแผ่นดินเบเลริอันด์
นครลำปาง (แก้ความกำกวม)
อาจหมายถึง
โรส เดวิท บูเคเตอร์
โรส เดวิท บูเคเตอร์ (Rose DeWitt Bukater) เป็นตัวละครตัวหนึ่งในภาพยนตร์เรื่อง "ไททานิค" มีตัวตนอยู่จริง ตามหลักฐานบทภาพยนตร์ที่มี โรสเกิดเมื่อปี พ.ศ. 2438 ในฟิลาเดลเฟีย รัฐเพ็นซิลวาเนีย ในสังคมชั้นสูง เธอได้รับการอบรมมาเป็นอย่างดี และต่อมาเมื่อเธออายุได้ 17 ปี เธอและครอบครัวได้ตีตั๋วเรือไททานิกชั้นหนึ่ง โดยสารกลับไปอเมริกา ในเรือลำนี้เธอได้รู้จักกับ แจ๊ค ดอว์สัน จากการที่แจ๊คได้มาช่วยเหลือและให้กำลังใจขณะที่โรสกำลังจะฆ่าตัวตาย ทั้งคู่สนิทสนมกันขึ้นเรื่อยๆ และโรสได้รู้ว่าแจ๊คเป็นบุรุษสุดวิเศษ และทั้งคู่ก็เกิดความรักกัน และรักกันถึงขั้นมีความสัมพันธ์ลึกซึ้ง
23 นาฬิกา 40 นาที วันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2455 ไททานิก ชนกับภูเขาน้ำแข็ง และกำลังจม แจ๊คและโรสได้ร่วมกันต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอดจากน้ำทะเลเย็นเฉียบที่ไหลเข้ามา และศัตรูที่คอยริษยาทั้งคู่อยู่
2 นาฬิกา 20 นาที วันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2455 เรือจมมิดลำ แจ๊คได้ช่วยเหลือให้โรสรอดจนถึงเวลาที่เรือบดเข้ามาช่วยเหลือ แต่แจ๊คต้องเสียชีวิตเสียเอง
โรสเศร้าเสียใจมาก เมื่อเข้าฝั่งโดยปลอดภัย โรสได้เปลี่ยนนามสกุลของเธอว่า โรส ดอว์สัน เธอแต่งงาน มีลูก มีความสุข แต่เธอก็ไม่เคยลืมแจ๊ค
ปัจจุบันเธอได้เสียชีวิตแล้ว ไม่ทราบว่าเธอเสียเมื่อไร อายุเท่าไร แต่เธอได้เล่าเรื่องของเธอกับแจ๊คได้โดยละเอียดในขณะที่เธออายุ 101 ปี
ตามหลักฐานบทภาพยนตร์อาจจะสันนิษฐานว่า โรสมีชีวิตอยู่ตรงกับระหว่างรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวและพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ในสมัยรัตนโกสินทร์
อาณาจักรหริภุญชัย
อาณาจักรหริภุญชัย หรือ หริภุญไชย เป็นอาณาจักรมอญที่ตั้งอยู่บริเวณภาคเหนือของประเทศไทยปัจจุบัน
ตำนานจามเทวีวงศ์โบราณได้บันทึกไว้ว่า ฤๅษีวาสุเทพเป็นผู้สร้างเมืองหริภุญชัยขึ้นในปี พ.ศ. 1310 แล้วทูลเชิญพระนางจามเทวี ซึ่งเป็นเจ้าหญิงจากอาณาจักรละโว้ ขึ้นมาครองเมืองหริภุญชัย ในครั้งนั้นพระนางจามเทวีได้นำพระภิกษุ นักปราชญ์ และช่างศิลปะต่าง ๆ จากละโว้ขึ้นไปด้วยเป็นจำนวนมากราวหมื่นคน พระนางได้ทำนุบำรุงและก่อสร้างบ้านเมือง ทำให้เมืองหริภุญชัย (ลำพูน) นั้นเป็นแหล่งศิลปวัฒนธรรมที่เจริญรุ่งเรืองยิ่ง ต่อมาพระนางได้สร้างเขลางค์นคร (ลำปาง) ขึ้นอีกเมืองหนึ่งให้เป็นเมืองสำคัญ สมัยนั้นปรากฏมีการใช้ภาษามอญโบราณในศิลาจารึกของหริภุญชัย มีหนังสือหมานซูของจีนสมัยราชวงศ์ถัง กล่าวถึงนครหริภุญชัยไว้ว่าเป็น “อาณาจักรของสมเด็จพระราชินีนาถ” (女王國 หนี่ว์ หวัง กว๋อ)
ต่อมา พ.ศ. 1824 พญามังรายมหาราชผู้สถาปนาอาณาจักรล้านนา ได้ยกกองทัพเข้ายึดเอาเมืองหริภุญชัยจากพญายีบาได้ ต่อจากนั้นอาณาจักรหริภุญชัยจึงสิ้นสุดลงหลังจากรุ่งเรืองมา 618 ปี มีพระมหากษัตริย์ครองเมือง 49 พระองค์ 
ปัจจุบัน โบราณสถานสำคัญของอาณาจักรหริภุญชัยคือพระธาตุหริภุญไชย ที่จังหวัดลำพูน ซึ่งเป็นบริเวณที่สันนิษฐานว่าเป็นราชธานีในสมัยนั้น และยังมีเมืองโบราณเวียงมโน ตำบลหนองตอง อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่ โบราณสถานที่เวียงเกาะ บ้านสองแคว อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่ และเวียงท่ากาน ที่ตำบลบ้านกลาง ต.สันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่
ได้มีการพบจารึกอักษรมอญโบราณ สมัยหริภุญไชย ราวพุทธศตวรรษที่ 17 จำนวน 7 หลัก ที่ลำพูน ปัจจุบันอยู่ที่พิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติหริภุญไชย จังหวัดลำพูน บางหมู่บ้านของจังหวัดลำพูนนั้นพบว่า ยังมีคนพูดภาษามอญและอนุรักษ์วัฒนธรรมมอญอยู่
เมทัลเกียร์โซลิด 3: สเนกอีตเตอร์
เมทัลเกียร์ โซลิด 3:สเนค อีทเตอร์ (; ) เป็นเกมภาคต่อชุดที่สาม ในซีรีส์เมทัลเกียร์โซลิด (และนับเป็นภาคต่อชุดที่ห้า ในซีรีส์เมทัลเกียร์) วางจำหน่ายครั้งแรกในปี ค.ศ. 2004 บนเครื่องเพลย์สเตชัน 2 โดยมีฮิเดะโอะ โคะจิมะ เป็นผู้อำนวยการสร้างดังเช่นที่ผ่านมา เนื้อหาภาคนี้ย้อนกลับไปยังจุดเริ่มต้นของซีรีส์ทั้งหมด ในช่วงปี 1964 ซึ่งเป็นยุคของสงครามเย็น เรื่องราวของเน็คเค็ดสเนค (Naked Snake) ซึ่งได้รับคำสั่งให้ช่วยเหลือนักวิทยาศาสตร์ชาวรัสเซียนามนิโคไล โซโคลอฟ ผู้ออกแบบสร้างเครื่องจักรอันเป็นต้นกำเนิดของเมทัลเกียร์ ก่อนจะได้รับฉายา บิ๊กบอส (Big Boss) นักรบในตำนานซึ่งรวบรวมกองทัพของตนก่อเป็นเหตุการณ์ในเมทัลเกียร์ตั้งแต่ภาคแรก
ด้วยระบบการเล่นในแบบ Steal-Base ที่ชัดเจนมากขึ้นโดยการใช้ระบบพรางตัวของทหาร (Camouflage) ซึ่งอ้างอิงจากข้อมูลจริงๆมาใช้แทนที่ระบบเรดาร์ของเกมภาคก่อน นอกจากนี้ ตัวเกมยังสอดแทรกมุขและอารมณ์ขันต่างๆตามแบบฉบับของฮิเดะโอะ โคะจิมะ ลงในรายละเอียดและบทสนทนาต่าง ๆ เช่นเดียวกับที่เคยปรากฏมาแล้วในภาคก่อน ๆ ทำให้เกมภาคนี้ได้เสียงตอบรับจากผู้เล่นเป็นอย่างดี
ในช่วงปี 1964 (พ.ศ. 2507) โลกกำลังอยู่ในภาวะวิกฤตการณ์สงครามเย็น ซึ่งเต็มไปด้วยการทำลายล้างโดยอาวุธนิวเคลียร์ ทหารรับจ้างฝีมือดีอย่าง เน็คเค็ด สเนค (Naked Snake) ได้รับมอบหมายให้ปฏิบัติภารกิจช่วยเหลือนักวิทยาศาสตร์ชาวรัสเซียนาม นิโคไล โซโคลอฟ (Nicolai Sokolov) ที่มีส่วนร่วมในการคิดค้นเชโกฮาด (Shagohod) อาวุธนิวเคลียร์รูปแบบใหม่ สเนคได้พบกับโซโคลอฟที่ค่ายทหารในป่าแห่งหนึ่งของสหภาพโซเวียต แต่ขณะที่สเนคกำลังจะนำตัวโซโคลอฟหนีออกมาได้นั้น พันเอกโวลกิ้น (Colonal Volgin และหน่วยคอบบร้า (Cobra Unit) นำโดย เดอะบอส (The Boss) อดีตครูฝึกของสเนค ซึ่งบัดนี้ได้แปรพักตร์ไปเข้าร่วมกับโวลกิ้นแล้ว ได้ชิงตัวโซโคลอฟไปจากสเนค และทำร้ายสเนคจนพลัดตกจากสะพานแขวนลงสู่แม่น้ำเบื้องล่าง ก่อนจะหลบหนีไป โวลกิ้นได้ทำการยิงขีปนาวุธนิวเคลียร์ขนาดเล็กที่นำมาด้วยออกไปตกในบริเวณใกล้เคียง
หลายชั่วโมงต่อมา สเนคได้รับการช่วยเหลือกลับฐานทัพ และถูกสอบสวนอย่างหนักเกี่ยวกับความผิดพลาดในปฏิบัติการนี้ เนื่องจากทางโซเวียตได้กล่าวหาว่าอเมริกาทำการยิงอาวุธนิวเคลียร์เข้าพรมแดนสหภาพโซเวียต ผู้นำโซเวียตในขณะนั้นคือนิกิต้า ครุสเชฟ (Nikita Krushchev) ได้เข้าหารือกับลินดอน จอห์นสัน (Lyndon Johnson) ประธานาธิบดีสหรัฐทันที หลังจากนั้นประมาณหนึ่งสัปดาห์ สเนคถูกส่งกลับเข้าประจำการอีกครั้ง เพื่อปฏิบัติภารกิจยืนยันความบริสุทธิ์ของอเมริกา ภายใต้ชื่อปฏิบัติการเขมือบอสรพิษ (Operation Snake Eater) โดยมีภารกิจหลักที่ต้องทำสามอย่างคือ ทำลายฐานทัพของโวลกิ้นและชาโกฮอด ช่วยเหลือโซโคลอฟ และท้ายสุด สังหารเดอะบอสผู้ทรยศให้จงได้
เอเรสตอร์
เอเรสตอร์ เป็นตัวละครสมทบที่มีเรื่องราว และบทบาทเพียงเล็กน้อยในนิยายเรื่อง ลอร์ดออฟเดอะริงส์ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน โดยไม่เคยปรากฏอยู่ในปกรณัมตำนานอื่นๆ ของโทลคีนเลย ตามเรื่องระบุว่า เขาเป็นหัวหน้าเอลฟ์ประจำ คฤหาสน์ลาสต์โฮมลี่เฮาส์ของเอลรอนด์ แห่งริเวนเดลล์ ทั้งยังเป็นที่ปรึกษาคนหนึ่งด้วย ซึ่งในการประชุมเรื่องแหวน ในที่ประชุมของเอลรอนด์ เอเรสตอร์ก็อยู่ร่วมในเหตุการณ์เช่นกัน และเป็นเพียงครั้งเดียวที่มีบทเจรจาสำหรับเขา โดยเขาเป็นผู้ที่เสนอให้นำแหวนเอกไปไว้กับทอม บอมบาดิล
เอเรสตอร์ถูกเอ่ยถึงอีกครั้งภายหลังเสร็จศึกสงครามแหวน โดยเป็นผู้ขี่ม้าคู่มากับกลอร์ฟินเดลนำขบวนส่งตัวเจ้าสาว คืออาร์เวน เพื่อมาถวายตัวกับกษัตริย์เอเลสซาร์ (อารากอร์น)
ในต้นร่างเดิมของลอร์ดออฟเดอะริงส์ เจ.อาร์.อาร์. โทลคีนเคยเขียนให้เอเรสตอร์เป็นญาติคนหนึ่งของเอลรอนด์ อีกทั้งยังเป็นชนกึ่งเอลฟ์ด้วยเช่นกัน แต่ใจความส่วนนี้ได้ถูกละทิ้งไปในฉบับตีพิมพ์
นอกจากนี้เขายังเคยถูกเลือกให้เป็นหนึ่งในคณะพันธมิตรแห่งแหวนอีกด้วย
อินโฟชอป
อินโฟชอป คือหน้าร้านหรือศูนย์สังคมที่ให้บริการเป็นจุดกระจายข่าวสารของอนาธิปัตย์ โดยมากในรูปแบบของหนังสือ นิตยสาร รูปลอก และใบปิดประกาศ. อินโฟชอปมักจะเป็นพื้นที่นัดพบและศูนย์กลางทรัพยากรของกลุ่มนักกิจกรรมท้องถิ่นอีกด้วย.
อินโฟชอปนั้นเป็นที่แพร่หลายโดยเฉพาะในทวีปยุโรปตะวันตกและอเมริกาเหนือ แต่ก็สามารถพบได้ทั่วโลก.
เค้กเนยสด
เค้กเนยสด เป็นเค้กที่มีส่วนผสมหลักคือเนยสด ส่วนผสมหลักคือเนยสด แป้ง น้ำตาล และไข่ เพื่อให้ได้เค้กที่มีเนื้อหนักและมีกลิ่นหอม จากการคิดค้นผงฟูในศตวรรษที่ 19ทำให้ส่วนผสมของเค้กมีเนื้อเบาและนุ่มขึ้น
เค้กเนยหรือเค้กที่มีไขมันเป็นส่วนผสมหลัก มีแป้ง นม ไข่ เป็นโครงสร้าง โดยปริมาตรของเค้กขึ้นฟูด้วยการตีเนยกับน้ำตาลซึ่งทำให้ไขมันเก็บกักอากาศระหว่างตี จนมีลักษณะเป็นครีม ดังนั้นขั้นตอนการผสมแป้งจึงต้องทำอย่างรวดเร็ว เพื่อไม่ให้สูญเสียอาการภายในส่วนผสม เนื้อเค้กมีความนุ่ม แน่นละเอียดเสมอกัน เช่น เค้กเนยสด เค้กผลไม้ เค้กสินอ่อน คัพเค้ก
เค้กเนยสดใช้วิธีการตีครีม โดยนำเอาเนยและน้ำตาลมาตีจนเนื้อเนียนเพื่อเก็บอากาศลงไปในเนย จากนั้นใส่ไข่ลงไป ตามด้วยการทยอยใส่ส่วนผสมเปียกและแห้งสลับกัน เค้กเนยสดไม่สามารถคงสภาพความแน่นและความชุ่มได้เมื่ออยู่ในตู้เย็น จึงต้องเพิ่มส่วนผสมเพื่อให้ทนต่อการแช่เย็นได้ เช่น ครีมชีส น้ำตาลไอซิ่ง และ pastry cream
ภาษาเนวารี
ภาษาเนวารี หรือเนปาล ภาษา (नेपाल भाषा, Nepal Bhasa, Newah Bhaye) เป็นภาษาหลักภาษาหนึ่งของเนปาล อยู่ในตระกูลทิเบต-พม่า เป็นภาษาในตระกูลนี้เพียงภาษาเดียวที่เขียนด้วยอักษรเทวนาครี พูดโดยชาวเนวาร์ ซึ่งอยู่ในหุบเขากาฏมาณฑุ มีความคล้ายคลึงกับภาษากลุ่มอินโด-อิหร่านด้วย
มีผู้พูดในเนปาลราว 1 ล้านคน เมื่อพ.ศ. 2544 มีผู้พูดนอกประเทศเนปาลราว 2 -3 พันคน ผู้พูดกระจายไปในบริเวณต่างๆ ดังนี้ 
เนื่องจากการอพยพ จึงมีผู้พูดภาษาเนวารี กระจายไปในหลายประเทศ เช่น ญี่ปุ่น สหรัฐ และอังกฤษ
ต้นกำเนิดของภาษานี้ไม่แน่ชัด นอกจากมีข้อมูลว่าได้รับอิทธิพลจากภาษาทิเบต ภาษาไกราตี ภาษาไมถิลี ภาษาบาลี ภาษาสันสกฤต ภาษาคาส (ภาษาเนปาล) ภาษาฮินดีและภาษาอื่นๆ ในบริเวณนั้น ภาษานี้เข้ามาเป็นภาษากลางแทนที่ภาษาสันสกฤตในยุคกลางของเนปาล โดยเป็นภาษาที่ใช้ในศิลาเลขหรือศิลาจารึก หลักฐานเก่าสุดของภาษานี้คือ “ใบปาล์มจากอูกู พาหัล” มีอายุราว พ.ศ. 1657 ตัวอย่างบางบรรทัดซึ่งเป็นการอภิปรายเกี่ยวกับธุรกิจและการค้าได้แก่
छीन ढाको तृसंघष परिभोग। छु पुलेंग कीत्य बिपार वस्त्र बिवु मिखा तिवु मदुगुन छु सात दुगुनव ल्है।
ภาษานี้มีการใช้อย่างต่อเนื่องในยุคกลางของเนปาล เป็นทั้งภาษาในกวีนิพนธ์และบทละคร ตัวอย่างเช่น หนังสือ โมโอลเทพศาศิเทพ เขียนโดย ชคัตประกาศ มัลลา ซึ่งเป็นการบรรยายถึงพระศิวะ
धु छेगुकि पाछाव वाहान 
तिलहित बिया हिङ लाहाति थाय थायस
ภาษานี้ถูกแทนที่ด้วยภาษาคาส (ภาษาเนปาล) ในสมัยราชวงศ์ศะห์ ภาษาคาสกลายเป็นภาษาราชการและเรียกว่าภาษาเนปาลี ส่วนภาษาเนวารีที่เคยใช้ชื่อภาษาเนปาลมาก่อน เปลี่ยนมาใช้ชื่อภาษาเนวารีแทน กวีที่มีชื่อเสียงของภาษาเนวารีคือ สิทธิทัส มหาชู ซึ่งมีชีวิตในยุคมืดของภาษาเนวารี เขาแปลรามายณะป็นภาษาเนวารี และเขียนบทกวีเกี่ยวกับศีลธรรม ตัวอย่างเช่น
सज्जन मनुष्या संगतनं मूर्ख नापं भिना वै 
पलेला लपते ल वंसा म्वति थें ल सना वै
ภาษาเนวารีมีการเปลี่ยนแปลงมากในระยะเวลาที่ผ่านมาจนแบ่งได้เป็นยุคเก่าและยุคใหม่ แต่ไม่มีจุดแบ่งที่ชัดเจนระหว่างสองยุคนี้ ภาษาเนวารียุคใหม่จัดเป็นตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่าที่ถูกทำให้เป็นอินเดียมากที่สุด ซึ่งเป็นผลมาจากการติดต่อกับผู้คนที่พูดภาษากลุ่มอินโด-อิหร่าน เป็นเวลาหลายศตวรรษ โดยเพิ่มการผันคำนาม การผันกริยาตามกาล ปัจจุบันภาษาเนวารียุคใหม่ มีการใช้อย่างแพร่หลายทั้งในสื่อสิ่งพิมพ์ โทรทัศน์ และเว็บไซต์
เพย์แพล
เพย์แพล () เป็นระบบธุรกิจที่ทำให้สามารถจ่ายเงินและโอนเงินผ่านทางอินเทอร์เน็ต ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2541 (ค.ศ. 1998) และเป็นส่วนหนึ่งของบริษัทขายของออนไลน์อีเบย์ตั้งแต่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2545 เพย์แพลเป็นระบบการจ่ายเงินอีกรูปแบบหนึ่งใช้แทนที่การจ่ายเงินสด เช็ค หรือบัตรเครดิต โดยผู้ซื้อและผู้ขายจะจ่ายเงินผ่านระบบ และผู้ขายของหรือผู้รับงานจะเสียบริการให้กับทางบริษัท
เพย์แพลมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่แซนโฮเซ รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ
เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2545 บริษัทอีเบย์ได้ซื้อกิจการเพย์แพลและได้เป็นผู้ถือหุ้นทั้งสิ้น
ท่าอากาศยานนานาชาติโหน่ยบ่าย
ท่าอากาศยานนานาชาติโหน่ยบ่าย () เป็นท่าอากาศยานที่ใหญ่ที่สุดในเวียดนามตอนเหนือ ให้บริการสำหรับบริเวณเมืองหลวงฮานอย ตั้งอยู่ห่างจากใจกลางเมือง 45 กิโลเมตร การเดินทางจากเมืองโดยรถแท็กซี่ใช้เวลา 30-45 นาที
ท่าอากาศยานแห่งนี้มีขนาดเล็กกว่าเมื่อเปรียบเทียบกับท่าอากาศยานนานาชาติอีก 2 แห่งในเวียดนาม แต่ก็ใหม่กว่าและทันสมัยมากกว่า มีทางวิ่งของเครื่องบิน 1 เส้น ระยะทาง 3,800 เมตร และมีอีกเส้นหนึ่งกำลังอยู่ระหว่างการก่อสร้าง (ข้อมูลใน พ.ศ. 2545)
ทางการเวียดนามทำพิธีเริ่มต้นก่อสร้างอาคารผู้โดยสารขนาด 4 ชั้น ที่สนามบินโนยบ่าย วานนี้ (4 ธ.ค.) ด้วยเงินทุนช่วยเหลือจากญี่ปุ่นมากกว่า 75,000 ล้านเยน (961 ล้านดอลลาร์)
“อาคารเทอร์มินัล 2 คาดว่า จะก่อสร้างเสร็จสมบูรณ์ในปลายปี 2557 ออกแบบให้สามารถรองรับผู้โดยสารได้ 10 ล้านคนต่อปี” แถลงของรัฐบาลระบุ
หนังสือพิมพ์เวียดนามนิวส์ภาคภาษาอังกฤษ รายงานว่า ในปี 2553 ที่ผ่านมา อาคารผู้โดยสารที่มีอยู่เดิมรองรับผู้โดยสารถึง 9.5 ล้านคน เกินกว่าความจุของอาคารที่ 6 ล้านคน
ในปี พ.ศ. 2549 ท่าอากาศยานแห่งนี้มีผู้โดยสารมาใช้บริการเป็นจำนวนราว 3.5 ล้านคน และรองรับเที่ยวบินทั้งไปและกลับเป็นจำนวน 1 ใน 3 จากเที่ยวบินทั้งหมดในท่าอากาศยานนานาชาติทั้ง 3 แห่งในเวียดนาม
อาซากุระ
อาซากุระ หรือ อาซาคุระ เป็นนามสกุลบุคคลญี่ปุ่น สามารถหมายถึง
บ้าหรือไง
ศิลปวัฒนธรรมเพชรบุรี
เพชรบุรี มีขนบธรรมเนียม ประเพณี วัฒนธรรม และการละเล่นพื้นเมืองที่สำคัญ ที่นิยมปฏิบัติสืบทอดกันมาแต่โบราณจนถึงปัจจุบัน
จะจัดเริ่มในวันศุกร์สัปดาห์ที่สองของเดือนกุมภาพันธ์ โดยงานจะมีไปจนครบ ๙ วัน ๙ คืน เป็นงานประจำปี เพื่อรำลึกถึงความสำคัญของประวัติศาสตร์เมืองเพชร ย้อนรอยในพระมหากรุณาธิคุณในพระบรมมหากษัตริย์แห่งบรมราชจักรีวงศ์ที่มีต่อชาวเพชรบุรี ระลึกถึงเขาวัง-เขาหลวง ตลอดจนเพื่อเผยแพร่สิ่งที่ดีงามในทุกด้านให้เป็นที่รู้จักกันอย่างแพร่หลาย
เป็นการละเล่นของสังคมชาวนาเมืองเพชรบุรีหลังฤดูเก็บเกี่ยว ขึ้นชื่อว่าลูกผู้ชายเมืองเพชรต้องเคยผ่านการร่วมแข่งขันวัวลานมาบ้างแล้ว เป็นการละเล่นที่มีวิวัฒนาการมาจากการนวดข้าว ซึ่งจะต้องต้อนวัวโดยการผูกติดกันเป็นพรวนให้ย่ำไปบนข้าว และบังคับให้เดินเป็นวงกลม ชาวเมืองเพชรจึงนำวิธีการดังกล่าวมาปรับเป็นการแข่งขัน โดยการปักหลักเกียรติ ซึ่งเป็นหลักไม้ไว้กลางลาน แล้วนำวัวตัวผู้มาผูกติดเป็นรัศมีออกไปยาวประมาณ 19 ตัว และจะแบ่งวัวออกเป็น 2 ฝ่าย คือ วัวรอง และวัวนอก (ตัวที่อยู่นอกสุด) ในการแข่งขันถือว่า วัวฝ่ายใดวิ่งแซงอีกฝ่ายหนึ่งได้ถือว่าฝ่ายนั้นชนะ ปัจจุบันประเพณีนี้จะจัดขึ้นเป็นกิจกรรมหนึ่งในงานพระนครคีรีเมืองเพชร
ละครชาตรีเป็นละครรำที่เก่าแก่ที่สุด ได้รับวัฒนธรรมจากละครของอินเดีย เข้ามาสู่เมืองเพชรบุรีตั้งแต่เมื่อใดไม่ปรากฏหลักฐาน มีเพียงประวัติว่า “หม่อมเมือง” ซึ่งเป็นหม่อมในรัชกาลที่ 5 เป็นคนเพชรบุรี ด้วยเป็นผู้มีความสามารถในการเล่นละครชาตรี จึงมักเล่นถวายหน้าพระที่นั่งทุกครั้งที่เสด็จมา จนได้รับพระราชทานบริเวณ “หน้าพระลาน” เพื่อเป็นที่แสดงละครเป็นประจำ ต่อมาสมัยรัชกาลที่ 6 มีผู้นำละครนอกมาประสมกับละครชาตรี เรียกว่า ละครเข้าเครื่องหรือละครชาตรีเครื่องใหญ่ เป็นละครที่รวมศิลปะการร้อง และการรำเข้าด้วยกัน และได้แพร่หลายมาจนถึงปัจจุบัน
ไทยทรงดำ หรือไทยโซ่ง หรือลาวโซ่ง เป็นชื่อกลุ่มชนเผ่าไทยกลุ่มหนึ่งในท้องถิ่นจังหวัดเพชรบุรี  ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในอำเภอเขาย้อย  อาชีพหลักของชาวไทยทรงดำ คือทำนา ทำไร่ หาของป่า และจับสัตว์ป่า นอกจากนี้ยังมีความสามารถเป็นพิเศษในการจับปลาตามห้วย หนอง ลำคลอง ส่วนอาชีพรอง คือ อาชีพจักสานเป็นอาชีพที่แพร่หลายของชาวไทยทรงดำในเขตอำเภอเขาย้อย โดยเฉพาะการจักสานหลัวหรือเข่ง ภาษาของชาวไทยทรงดำ มีลักษณะคล้ายกับภาษาไทยอื่น ๆ ทั่วไป แต่มีลักษณะเฉพาะในการออกเสียงและศัพท์เฉพาะบางคำ และมีอักษรเขียนของตน ซึ่งปัจจุบันมีผู้อ่านได้น้อยลง ทรงผมเป็นเอกลักษณ์อีกอย่างหนึ่งที่น่าสนใจ โดยเฉพาะทรงผมของผู้หญิงมีถึง 8 แบบ แต่ละแบบจะบ่งบอกถึงสถานภาพของสตรีผู้นั้น
เย่ว์
เย่ว์ สามารถหมายถึง 
Việt หมายถึง เวียด * มณฑลกวางตุ้ง - มณฑลในประเทศจีน เดิมคือ NAMYUE หรือ นามเวียด
หรืออาจหมายถึง "ยูเอะ" (Yue) ที่สะกดคำในภาษาอังกฤษเหมือนกัน
พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2006–07
พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2006-2007 เป็นฤดูกาลแข่งขันฟุตบอล ครั้งที่ 15 ของพรีเมียร์ลีก การแข่งขันเริ่มต้นขึ้นเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2549 และปิดฤดูกาลลงในวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2550
ในคืนวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 เชลซี ได้เสมอกับอาร์เซนอล 1-1 ทำให้มีแต้มตามหลังทีม แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด ที่ชนะแมนเชสเตอร์ ซิตี้ 1-0 ในคืนวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 7 แต้ม ส่งผลให้ทีมแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ดได้เป็นแชมป์ฟุตบอลพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2006-2007 เป็นแชมป์สมัยที่ 9 ในฟุตบอลพรีเมียร์ลีก และสมัยที่ 16 ในฟุตบอลลีกสูงสุดของอังกฤษ
ส่วน 3 ทีมสุดท้ายที่ตกรอบไปฟุตบอลลีกแชมเปียนชิพ คือวัตฟอร์ด, ชาร์ลตัน แอธเลติก และ เชฟฟิลด์ ยูไนเต็ด
"ชื่อด้านซ้ายมือ คือทีมเหย้า ส่วนชื่อที่อยู่ด้านบน คือทีมเยือน"
พรีเมียร์ลีกฤดูกาลนี้ มีการทำประตูที่ 15,000 ในช่วงคริสต์มาสและปีใหม่ 2550 ซึ่งการทำประตูนี้เกิดขึ้นในวันที่ 30 ธันวาคม 2549 จาก โมริตซ์ โฟลซ์ กองหลังชาวเยอรมนีจากทีมฟูแล่ม ผู้ซัลโวประตูออกนำทีมเชลซีก่อน 1-0 ในนาทีที่ 16 ซึ่งหลังจบเกมได้เสมอกันไป 2-2 ที่ถิ่นสแตมฟอร์ด บริดจ์ของเชลซี ทำให้โฟลซ์ได้รับเกรียติยศในฐานะผู้ทำประตูที่15,000ในพรีเมียร์ลีก ทำให้โฟล์ซได้รับฉายาว่า"โฟลซ์ 15,000 (15,000 Volz)"
ธนาคารบาร์เคลย์ผู้เป็นสปอนเซอร์ในการแข่งขันพรีเมียร์ลีก ได้มอบเงิน 15,000 ปอนด์ ให้กับทีมฟูแล่ม
ในวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2550 พอล โรบินสัน ผู้รักษาประตูจากทีมทอตแนมฮ็อตสเปอร์ เตะฟรีคิกระยะ 83 หลา เข้าประตูทีมวัตฟอร์ต แบบสุดทึ่ง ผู้ทำประตูชัยให้สเปอร์เอาชนะไป 3-1 ที่ถิ่น ไวท์ ฮาร์ท เลน ซึ่งเป็นผู้รักษาประตูคนที่ 3 ที่สามารถทำประตูฝ่ายตรงข้ามได้ หลังจาก ปีเตอร์ ชไมเคิล จาก แอสตัน วิลล่า ที่ทำประตู เอฟเวอร์ตัน ในวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2544 และ แบรด ฟรีเดล จาก แบล็คเบิร์น ที่ทำประตู ชาร์ลตัน ในวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547
รายพระนามพระมหากษัตริย์ล้านนา
รายพระนามพระมหากษัตริย์ล้านนา (พ.ศ. 1839 - พ.ศ. 2318) ตั้งแต่พญามังราย ก่อตั้งอาณาจักรจนกระทั่งสิ้นสุดเมื่อพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้ยกเลิกประเพณีแต่งตั้งเจ้าหลวง
มิยะซะกิ
มิยะซะกิ หรือ มิยาซากิ สามารถหมายถึง
อาณาจักรตามพรลิงค์
อาณาจักรตามพรลิงค์ (สันสกฤต: ตามฺพฺรลิงฺค; ताम्ब्रलिङ्ग) ซึ่งต่อมาได้กลายเป็น อาณาจักรนครศรีธรรมราช นั้น เป็นอาณาจักรโบราณที่มีมาตั้งแต่ก่อนสมัยพุทธศตวรรษที่ 7 มีศูนย์กลางอยู่ที่นครศรีธรรมราชในปัจจุบัน (อาจจะเป็นบริเวณบ้านท่าเรือ หรือบ้านพระเวียง) อยู่ทางด้านเหนือของอาณาจักรลังกาสุกะ (บริเวณปัตตานี) มีอาณาเขตทางตะวันออก และตะวันตกจรดทะเลอันดามันถึงบริเวณที่เรียกว่าทะเลนอก ซึ่งเป็นบริเวณจังหวัดกระบี่ในปัจจุบัน คำว่า "ตามพ" เป็นภาษาบาลี แปลว่า ทองแดง ส่วน "ลิงค์" เป็นเครื่องหมายบอกเพศ เขียนเป็นอักษรภาษาอังกฤษว่า Tambalinga หรือ Tanmaling หรือ Tamballinggam จีนเรียก ตันเหมยหลิง หรือโพ-ลิง หรือโฮลิง (แปลว่าหัวแดง) บางทีเรียกว่า เชียะโท้ว (แปลว่าดินแดง) อาณาจักรตามพรลิงค์ มีกษัตริย์สำคัญคือ พระเจ้าศรีธรรมาโศกราช และ พระเจ้าจันทรภาณุ
อาณาจักรตามพรลิงค์นี้เป็นเส้นทางการเผยแพร่พระพุทธศาสนาแบบลังกาวงศ์ ไปยังอาณาจักรสุโขทัยและดินแดนทั่วแหลมมลายู เนื่องจากอาณาจักรตามพรลิงค์กับศรีลังกามีความสัมพันธ์แบบบ้านพี่เมืองน้องมาแต่สมัยโบราณ
อาณาจักรตามพรลิงค์ มี เมืองรอง ที่สำคัญ
อยู่ 2 เมือง เมืองแรกคือ เมืองไชยา ตั้งอยู่ถัดไปทางด้านใต้ ศูนย์กลางอยู่
ที่อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี กำเนิดขึ้นพร้อมๆ กับเมืองตามพรลิงค์ ในระยะแรกต่างเป็นอิสระ
ไม่ขึ้นต่อกัน ต่อมาในยุคหลังเมืองไชยากลับขึ้นกับอาณาจักรตามพรลิงค์ในฐานะเมืองอุปราช
และคงจะอยู่ในฐานะดังกล่าวเรื่อยมาจนถึงสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ เมืองที่สอง คือ เมืองสทิง คือ
บริเวณโดยรอบทะเลสาบสงขลา จังหวัดสงขลาและพัทลุง ส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับเมือง
นครศรีธรรมราช ในสมัยอยุธยา เมืองบริวาร ได้แก่ เมืองสิบสองนักษัตร ที่ปรากฏในตำนานเมือง
นครศรีธรรมราช ซึ่งปัจจุบันตราสิบสองนักษัตร ได้เป็นตราประจำจังหวัดนครศรีธรรมราช ได้แก่อาณาจักรตามพรลิงค์ เป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรฟูนัน ต่อมาใน พ.ศ. 1318 อาณาจักรตามพรลิงค์และเมืองไชยาได้กลายมาเป็นศูนย์กลางของอาณาจักรศรีวิชัย และพ.ศ. 1568 ได้ถูกอาณาจักรโจฬะยกกองทัพเรือเข้ายึดครอง ในปีพ.ศ. 1658 ได้มีการส่งคณะทูตไปเฝ้าฮ่องเต้ฮุ่ยจงแห่งราชวงศ์ซ้อง ที่เมืองไคฟง
อาณาจักรตามพรลิงค์ได้ส่งไพร่พลไปช่วยพระเจ้าสุริยวรมันที่ 2 สร้างเมืองนครธม พ.ศ. 1813อาณาจักรตามพรลิงค์ได้ตกอยู่ใต้อิทธิพลของอาณาจักรลังกาสุกะ และ พ.ศ. 1893 เมืองนครศรีธรรมราชได้ถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรอยุธยา
เมืองนครศรีธรรมราชในระยะแรก ประกอบด้วยเมืองสำคัญ 12 เมือง คือ สายบุรี ปัตตานี กลันตัน ปาหัง ไทรบุรี พัทลุง ตรัง ชุมพร บันทายสมอ สงขลา ตะกั่วป่า และครหิหรือกระบุรี ใช้สัตว์ประจำปีเป็นตราประจำเมือง เช่น สายบุรีใช้ตราหนู ปัตตานีใช้ตราวัว กลันตันใช้ตราเสือ ปาหังใช้ตรากระต่าย เรียงลำดับไป สำหรับเมืองบันไทสมอ ซึ่งใช้ตราลิงนั้น นักโบราณคดีบางท่าน เช่น หม่อมเจ้าจันทร์จิรายุ รัชนี สันนิษฐานว่าอยู่ที่เมืองกระบี่ ซึ่งอาจเป็นที่มาของชื่อเมืองกระบี่ในปัจจุบัน
ในจดหมายเหตุจีน ระบุว่า นครโฮลิง(ตามพรลิงค์) ส่งทูตไปเฝ้าฮ่องเต้จีน ใน พ.ศ. 1291,1310,1311,1356,1358 และ พ.ศ. 1361
ต่อมาได้มีการเรียกชื่อ อาณาจักรตามพรลิงค์ ใหม่ว่า อาณาจักรนครศรีธรรมราช มีความสัมพันธ์ทางการฑูตทางด้านวัฒนธรรมและศาสนากับอาณาจักรสุโขทัย จากหลักฐานทางโบราณคดีสันนิษฐานว่า อาณาจักรนครศรีธรรมราช ได้เผยแพร่ศาสนาพุทธ นิกายเถรวาทที่นับถือกันมากที่สุดไปยังสุโขทัยและอาณาจักรอื่นๆ ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
เอิร์นส์ สตาฟโร โบลเฟลด์
เอิร์นส์ สตาฟโร โบลเฟลด์ () เป็นชื่อตัวละครตัวหนึ่งในนวนิยายและภาพยนตร์ในชุด เจมส์ บอนด์ โบลเฟลด์เป็นศัตรูของบอนด์ ทำงานให้กับองค์การสเปกเตอร์ (SPECTRE)
เอียน เฟลมมิ่ง ผู้เขียนเจมส์ บอนด์ ได้เขียนอธิบายโบลเฟลด์ว่าเกิดวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2451 ซึ่งตรงกับวันเกิดของเฟลมมิ่งเอง โดยมีพ่อเป็นชาวโปแลนด์และแม่เป็นชาวกรีก โบลเฟลด์ ในภาพยนตร์ มักปรากฏตัวกับแมวเปอร์เซียสีขาว และในช่วงต้นๆของซีรีส์บอนด์ ซึ่งคือตอน เพชฌฆาต 007 ซึ่งเป็นตอนที่ 2 กับตอน ธันเดอร์บอลล์ ซึ่งเป็นตอนที่ 4 โบลเฟลด์ปรากฏตัวในภาพยนตร์ แต่ไม่เปิดเผยหน้าของโบลเฟลด์ แต่จะใช้วิธีให้เห็นแค่ช่วงตัวของโบลเฟลด์ ถ่ายให้เห็นเขาเพียงแค่ลูบแมวเปอร์เซียตัวโปรด และการแสดงเป็นโบลเฟลด์จะเป็นการแสดงเงียบ แอ็คชั่นเฉยๆ แล้วจะให้อีกคนมาพากย์เสียงโบลเฟลด์อีกที่หนึ่ง
ซึ่งในช่วงต้น ๆที่ไม่ให้เห็นหน้าโบลเฟลด์นี้ ผู้ที่แสดงเงียบเป็นโบลเฟลด์คือ แอนโธนี่ ดอว์สัน (Anthony Dawson) ผู้ซึ่งเคยแสดงเป็นตัวประกอบในซีรีส์บอนด์ไปแล้ว ค่ายภาพยนตร์จึงคิดวิธีนี้ได้ คือให้แอนโธนี่แสดงเงียบและถ่ายทำไม่ให้เห็นหน้า แล้วอีริค พอห์ลแมน (Eric Pohlman) มาให้เสียงพากย์ทีหลัง ต่อมา พอถึงตอน จอมมหากาฬ 007 ซึ่งเป็นตอนที่ 5 โบลเฟลด์ได้เปลี่ยนคนที่รับบทบาทมาเป็น โดนัลด์ พลีสเซนซ์ (Donald Pleasence) ซึ่งคราวนี้ โดนัลด์ รับบททั้งพูดทั้งแสดง ช่วงต้นเรื่อง จะยังไม่เห็นหน้าโบลเฟลด์ แต่พอช่วงปลายเรื่อง แฟน ๆ ภาพยนตร์เจมส์บอนด์ของค่ายอีโอเอ็น ก็ได้เห็นหน้าโบลเฟลด์เป็นครั้งแรก ซึ่งคือใบหน้าของ โดนัลด์ พลีสเซนซ์ พอถึงตอนที่ 6 ซึ่งคือ ยอดพยัคฆ์ราชินี โบลเฟลด์ เปลี่ยนผู้รับบทบาทอีกครั้ง เป็น เทลลี่ ซาวาลาส โดยในภาพยนตร์อ้างว่า โบลเฟลด์ ไปผ่าตัดแปลงโฉมมา เพื่อมาอ้างอิงในความเปลี่ยนแปลงของโบลเฟลด์ ครั้งนี้ไม่มีการซ่อนใบหน้าโบลเฟลด์ ตอนที่ 7 ซึ่งคือตอน เพชรพยัคฆราช โบลเฟลด์เปลี่ยนโฉมอีกครั้ง ครั้งนี้ผู้รับบทโบลเฟลด์คือ ชาร์ลส์ เกรย์ (Charles Gray)
แล้วโบลเฟลด์ก็ไม่ปรากฏตัวอีกไปจนถึงตอนที่ 12 เจาะดวงตาเพชฌฆาต ผู้รับบทโบลเฟลด์คือ จอห์น ฮอลลิส (John Hollis) แต่ครั้งนี้เป็นการแสดงเงียบอีกครั้ง ครั้งนี้ผู้มาพากย์เสียงโบลเฟลด์คือ โรเบิร์ต ริตตี้ (Robert Rietty) ครั้งนี้ โบลเฟลด์โผล่มาเป็นช่วงสั้นๆ แค่ช่วงแอ๊คชั่นเปิดเรื่องไม่กี่นาที แล้วโบลเฟลด์ก็ไม่มีการปรากฏตัวในภาพยนตร์ของค่ายอีโอเอ็นอีกเลย แต่เจมส์ บอนด์ ฉบับไม่เป็นทางการเรื่อง พยัคฆ์เหนือพยัคฆ์ ที่ค่ายภาพยนตร์ Warner Bros. ทำขึ้นมา โบลเฟลด์ได้ปรากฏตัวอีกครั้งหนึ่ง ในเรื่องนี้ ผู้รับบทคือ แม็กซ์ วอน ซีโดว์ เจมส์ บอนด์เรื่องนี้ไม่มีการซ่อนหน้าโบลเฟลด์ แล้วโบลเฟลด์ ก็ไม่ปรากฏตัวในภาพยนตร์เรื่องใดอีกเลยจนถึงปัจจุบัน เว้นแต่ถูกล้อเลียนในภาพยนตร์การ์ตูนหรือภาพยนตร์ตลกล้อเลียนเท่านั้น เช่นเรื่อง Austin Powers
จนกระทั่ง ในปี 2015 โบลเฟลด์ กลับมาปรากฏตัวอีกครั้ง ในภาค Spectre องค์การลับดับพยัคฆ์ร้าย โดยการรับบทของนักแสดงมากฝีมือชาวออสเตรีย คริสทอฟ วัลซ์ ซึ่งเคยฝากผลงานตัวร้ายสร้างชื่อไว้ในเรื่อง ยุทธการเดือดเชือดนาซี (Inglourious Basterds) จนได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม ในงานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 82 ในที่สุด
เนเฟลตาลี วีวี่
เนเฟลตาลี วีวี่ ตัวละครจากการ์ตูนเรื่องวันพีซจ
วีวี่จังเนเฟลตาลี วีวี่ เป็นเจ้าหญิงแห่งอาณาจักรอลาบาสตา ตอนอายุ 14 เธอกับอีการัมและกาลูออกเดินทางจากอาณาจักร โดยแฝงตัวเป็นฟอนเทียร์ เอเย่นต์ขององค์กรบารอคเวิร์ค เพื่อสืบหาตัวจริงของหัวหน้าองค์กรลับที่ทำให้อาณาจักรเกิดความแห้งแล้ง จนกระทั่งได้รู้ตัวจริงของหัวหน้าองค์กรคือ "ครอคโคไดล์" โดยวีวี่ใช้โค้ดเนมว่า "มิสเวนส์เดย์" ส่วนอีการัมใช้โค้ดเนมว่า "มิสเตอร์เอท" ซึ่งทั้งสองได้ทำหน้าที่เป็นนักล่าค่าหัวร่วมกับมิสเตอร์ไนน์ มิสมันเดย์ และเหล่ามิลเลี่ยนอีก 100 คนเกาะวิสกี้พีค ในช่วงแรกได้ปรากฏตัวเป็นศัตรูของลูฟี่ จนกระทั่งมิสเตอร์ไฟว์และมิสวาเลนไทน์ได้ตามมาฆ่าตามคำสั่งของบอส วีวี่จึงร่วมมือกับลูฟี่ในการหยุดยั้งแผนการของครอคโคไดล์
ระหว่างทางเธอและพรรคพวกของลูฟี่ได้พบกับศัตรูที่คอยขัดขวางไม่ว่าจะเป็นมิสเตอร์ทรีกับมิสโกลเด้นวีคทีลิตเติ้ล การ์เดน จนต้องถูกขังอยู่ในกับดักเทียน แต่สุดท้ายก็รอดมาได้จากการรวมพลังกับนามิในการสู้กับมิสวาเลนไทน์ หรือตอนที่นามิล้มป่วยจนต้องไปพักรักษาตัวที่อาณาจักรดรัม ในขณะนั้นเองกษัตริย์วาโปลแห่งอาณาจักรดรัมได้กลับมาวางแผนร้ายต่ออาณาจักรของตนเอง เธอก็คอยช่วยรักษาอาการบาดเจ็บของดาลตัน หรือตอนที่กำลังมุ่งหน้าไปยังอลาบาสตาเธอได้พบกับมิสเตอร์ทู บอนเคร พวกลูฟี่ได้ทำสัญลักษณ์เป็นเครื่องหมายกากบาทที่แขนเพื่อบ่งบอกถึงความเป็นเพื่อน
ในที่สุดพวกลูฟี่สามารถเอาชนะครอคโคไดล์ได้ ลูฟี่จึงชวนวีวี่มาผจญภัยด้วยกัน แต่วีวี่ปฏิเสธเพราะเธอรักอาณาจักรนี้และต้องการฟื้นฟูอาณาจักรร่วมกับประชาชน
สุรินทร์ พิศสุวรรณ
ธรรมศาสตราภิชาน สุรินทร์ พิศสุวรรณ (, "สุรินทร์ อับดุล ฮาลิม บิน อิสมาอิล พิศสุวรรณ"; 28 ตุลาคม พ.ศ. 2492 – 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560) เป็นนักการเมืองชาวไทยมุสลิม ในอดีตเคยดำรงตำแหน่ง รองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ และ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ในรัฐบาลชวน หลีกภัย
สุรินทร์เคยดำรงตำแหน่งเลขาธิการอาเซียน วาระ พ.ศ. 2551 ถึง 2556 เป็นเลขาธิการอาเซียนชาวไทยคนที่ 2
ธรรมศาสตราภิชาน สุรินทร์ พิศสุวรรณ หรือ ธรรมศาสตราภิชาน ดร.สุรินทร์ พิศสุวรรณ เกิดวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2492 ที่ จังหวัดนครศรีธรรมราช มีบิดาเป็นครูสอนศาสนาอิสลาม ศึกษาระดับประถมศึกษาที่โรงเรียนวัดบ้านตาล ศึกษาระดับมัธยมต้นจาก โรงเรียนเบญจมราชูทิศ นครศรีธรรมราช และระดับมัธยมปลายจาก โรงเรียนกัลยาณีศรีธรรมราช จากนั้น สุรินทร์ ได้เข้าศึกษาที่ คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (รุ่นเดียวกับ เสกสรรค์ ประเสริฐกุล) เป็นเวลา 2 ปี ก่อนที่จะได้รับทุนให้ไปศึกษาต่อที่ประเทศสหรัฐอเมริกา จนสำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรีสาขารัฐศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยแคลร์มอนต์ สหรัฐอเมริกา เมื่อปี พ.ศ. 2515 ปริญญาโทสาขารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด (พ.ศ. 2517) และปริญญาเอกด้านความสัมพันธ์ระหว่างประเทศจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด (พ.ศ. 2522) เขาสมรสกับ นางอลิสา พิศสุวรรณ มีบุตรชาย 3 คน ได้แก่ ฟูอาดี้ พิศสุวรรณ ฮุสนี พิศสุวรรณ และ ฟิกรี่ พิศสุวรรณ
ธรรมศาสตราภิชาน ดร.สุรินทร์ พิศสุวรรณ ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 ที่โรงพยาบาลรามคำแหง ด้วยอาการหัวใจวายเฉียบพลัน สิริอายุได้ 68 ปี โดยมีพิธีฝังศพตามหลักศาสนาอิสลาม ที่มัสยิดท่าอิฐ เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2560
เขาเริ่มอาชีพนักวิชาการในตำแหน่งอาจารย์ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ระหว่าง พ.ศ. 2518-2529 และ ได้รับตำแหน่งผู้ช่วยศาสตราจารย์, ผู้ช่วยรองอธิการบดีฝ่ายวิชาการ และรองคณบดีคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2556 สภามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มีมติแต่งตั้งให้ สุรินทร์ พิศสุวรรณ ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติ ให้ดำรงตำแหน่งธรรมศาสตราภิชาน คนที่3 ของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ดร.สุรินทร์ พิศสุวรรณ เข้าสู่แวดวงการเมืองในปี พ.ศ. 2529 โดยได้รับเลือกตั้งเป็น สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จ.นครศรีธรรมราช สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้งเข้ามาในสภาผู้แทนราษฎรติดต่อกัน 7 สมัย เคยเป็นเลขานุการของนายชวน หลีกภัย ขณะที่นายชวนดำรงตำแหน่ง ประธานสภาผู้แทนราษฎร (พ.ศ. 2529 - 2531) ต่อมาได้ดำรงตำแหน่ง รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศระหว่างปี พ.ศ. 2535 - 2538 และเป็น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศระหว่างปี พ.ศ. 2540-2544 
ต่อมาสุรินทร์ ดำรงตำแหน่งเลขาธิการอาเซียน โดยเข้ารับตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2551 หลังจากที่ได้มีการส่งชื่อไปยังรัฐมนตรีต่างประเทศอาเซียนเมื่อปลายเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2550 และได้รับการรับรองจากชาติสมาชิกอย่างเป็นทางการในที่ประชุมผู้นำอาเซียน ณ สิงคโปร์ เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2550
ซูดีร์มันคัพ
ซูดีร์มันคัพ หรือที่คนไทยรู้จักในชื่อ สุธีรมานคัพ () เป็นการแข่งขันแบดมินตันประเภททีมผสมชิงแชมป์โลก จัดขึ้นทุก ๆ 2 ปี โดยให้เกียรติ ดิก ซูดีร์มัน นักแบดมินตันชาวอินโดนีเซีย ผู้ก่อตั้งสมาคมแบดมินตันอินโดนีเซียขึ้น การแข่งขันจะเป็นการแข่งขันประเภททีมแบ่งเป็น 5 ประเภทได้แก่ ชายเดี่ยว, หญิงเดี่ยว, ชายคู่, หญิงคู่ และคู่ผสม โดยนำทีมที่ชนะเข้ารอบต่อไป การแข่งขันแบดมินตันซูดีร์มันคัพ จัดขึ้นครั้งแรก ณ จาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย ระหว่างวันที่ 24-29 พฤษภาคม พ.ศ. 2532 และเวียนไปจัดแต่ละประเทศทุกๆ 2 ปี
ถ้วยซูดีร์มันคัพ มีความสูงประมาณ 80 เซนติเมตร มีส่วนผสมของทองคำและเงินอยู่ 92 เปอร์เซน ส่วนฐานตัวถ้วยทำมาจากไม้สักอย่างดี ลักษณะถ้วยจะออกแบบให้เหมือนทรงลูกขนไก่ ซึ่งใช้ในการแข่งขัน มีรูปทรงที่สวยงามเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว
การแข่งขันจะแบ่งการแข่งขันออกเป็น 7 กลุ่มจากทุกประเทศ ,ทวีป ,ทั่วโลก โดยจะนำทีมจากกลุ่มที่ 1 เท่านั้นที่จะมีสิทธิ์เข้าไปแข่งขันเพื่อชิงถ้วยซูดีร์มันคัพได้
เบย์เบลด (อนิเมะ)
เบย์เบลด () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ซึ่งนำ "เบย์เบลด" ของเล่นที่มีลักษณะคล้ายลูกข่าง ซึ่งผลิตโดยทาการะ มาดัดแปลงเป็นหนังสือการ์ตูนในปี พ.ศ. 2542 (แต่งโดย ทาคาโอะ อาโอกิ) และได้รับการสร้างเป็นอนิเมะในปี พ.ศ. 2544 มีความยาว 3 ภาคจบ เรื่องราวเกี่ยวกับกลุ่มเด็กๆ ที่ต้องการก้าวสู่ความเป็นสุดยอดของโลกในการแข่งเบย์เบลด
ในประเทศไทย เบย์เบลด ฉบับอนิเมะ ภาค 1 และ ภาค 2 ออกจำหน่ายในรูปแบบวีซีดีลิขสิทธิ์โดย บริษัท Animedia ในชื่อเรื่องว่า "เบย์เบลด ศึกลูกข่างสะท้านฟ้า" ส่วนภาค 3 ออกจำหน่ายโดยบริษัท การ์ตูนอินเตอร์ จำกัด ในชื่อเรื่องว่า "เบย์เบลดภาค 3 ศึกอวสานลูกข่างสายฟ้า" และได้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์เคเบิล ยูบีซี (ปัจจุบันคือทรูวิชั่นส์) กับโมเดิร์นไนน์ทีวี ด้วย สำหรับฉบับหนังสือการ์ตูน ได้รับลิขสิทธิ์ตีพิมพ์โดย สำนักพิมพ์บงกช
ซีซั่น 2
ซีซั่น 3
ซีซั่น 2
ซีซั่น 3
M (แก้ความกำกวม)
M อาจหมายถึง:
พอยท์เอเชีย.คอม
พอยท์เอเชียดอตคอม () เป็นชื่อซอฟต์แวร์โปรแกรมแผนที่ภาพถ่ายดาวเทียมรายละเอียดสูง และเป็นฟรีแวร์ที่พัฒนาโดยคนไทย สนับสนุนโดย บริษัท ล็อกซเล่ย์ จำกัด (มหาชน) และ บริษัท Space Imaging Southeast Asia (SISEA) ข้อมูลที่ให้บริการประกอบด้วยภาพถ่ายดาวเทียมที่ครอบคลุมพื้นที่ประเทศไทย ข้อมูลแผนที่ จีไอเอส และข้อมูลอื่นๆ ที่ผู้ใช้งานสามารถสร้างขึ้น เพื่อเป็นแผนที่ส่วนตัว หรือแผนที่เฉพาะกลุ่ม
พอยท์เอเชียดอตคอม มีระบบการใช้งานพิเศษมากมาย ดังเช่น
ผู้ใช้สามารถดูแผนที่จากมุมระดับ90องศาถึงประมาณ10องศาจากพื้นดิน และยังสามารถนำไฟล์ XML มาแสดงผลเป็นภาพตึกหรือสิ่งก่อสร้างอื่นๆที่เป็นภาพสามมิติ
เป็นระบบบริหารจัดการข้อมูลที่ดินด้วยตนเอง (Visual Land Information System) โดยนำข้อมูลสารสนเทศและข้อมูลลายเส้นมาประยุกต์ใช้งานร่วมกันกับแผนที่ภาพถ่ายดาวเทียมดิจิตอล เช่น การนำข้อมูลลายเส้นของแปลงโฉนดมาแสดงบนแผนที่ภาพถ่ายดาวเทียมตามพิกัดตำแหน่งของที่ดิน ทำให้เห็นภาพพื้นที่ของแปลงที่ดินและภาพพื้นที่บริเวณโดยรอบอย่างชัดเจน
ผู้ใช้สามารถเรียกดูรายละเอียดหรือข้อมูลอ้างอิงต่างๆ และทำการสืบค้น ปรับปรุง แก้ไข หรือวางแผนได้โดยง่ายเพียงเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ต และหากผู้ใช้มีแปลงที่ดินอยู่หลายแห่ง ไม่ว่าจะในบริเวณพื้นที่ใกล้เคียงหรืออยู่ในพื้นที่ห่างไกลกันระบบยังสามารถประมวลผลเพื่อแสดงตำแหน่งของแปลงที่ดินทั้งหมดให้ปรากฏบนแผนที่ภาพถ่ายดาวเทียมได้พร้อมกัน