hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
จอกหูหนู
จอกหูหนู Roxb. ex Bory เป็นเฟินประเภทเฟินลอยน้ำ ลำต้นเป็นเหง้ากลม แตกกิ่งสาขาทอดขนานไปกับผิวน้ำ มีใบออกเวียนรอบ เป็น 3 แถว โดย 2 แถวบน เป็นส่วนที่เราเห็นเป็นใบลอยน้ำ เนื้อใบหนาและนุ่ม รูปกลม หรือกว้างมากกว่ายาว ขอบใบห่อโค้งขึ้นทำให้ดูคล้ายหูหนู ขอบใบเรียบ ขนาด 1.-1.8 ซ.ม. ตัวใบไม่เปียกน้ำ ผิวใบด้านบนปกคลุมแน่นด้วยตุ่มขน จัดเรียงเป็นแถว รูปร่างแถวไม่เป็นระเบียบ ผิวใบด้านล่างมีขนสีน้ำตาลปกคลุม ส่วนใบอีกแถวเป็นส่วนที่จมน้ำ ที่เรียกว่า ใบราก แตกกิ่งสาขาได้ มีสีขาว ปกคลุมด้วยขนน้ำตาล และเป็นส่วนที่สร้างกระเปาะเก็บสปอร์ ขยายพันธุ์ด้วยการแยกเหง้าแบ่งกอ
จอกหูหนูใช้เป็นไม้ประดับในอ่างเลี้ยงปลา มีการนำจอกหูหนูไปหมักเป็นปุ๋ยอินทรีย์ สำหรับเพิ่มธาตุอาหารให้กับต้นไม้ และยังนำไปใช้เป็นอาหารเสริมในการเพาะเห็ดฟาง จอกหูหนู ยังเป็นตัวบ่งชี้เบื้องต้นในการวัดคุณภาพของแหล่งน้ำได้ด้วย กล่าวคือ จอกหูหนูที่เกิดในแหล่งน้ำที่มีปริมาณออกซิเจนเพียงพอ ใบของจอกหูหนูจะเป็นสีเขียวอมฟ้า แต่หากน้ำมีปริมาณออกซิเจนน้อยแล้ว ใบจะออกเหลือง
แคแสด
แคแสด () เป็นต้นไม้ที่มีถิ่นกำเนิดในเขตร้อนของแอฟริกา ปัจจุบันกระจายพันธุ์ทั่วไปในเขตร้อน สามารถปลูกในทรายริมทะเลได้ ถ้าปลูกในที่แห้งจะผลัดใบ แต่ไม่พร้อมกันทั้งต้น มีชื่อพื้นเมืองอื่นๆ ดังนี้ : "แคแดง (กรุงเทพฯ) ", "ยามแดง"
แคแสดเป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง สูง 15-20 เมตร เรือนยอดเป็นพุ่มกลมค่อนข้างทึบ เปลือกลำต้นสีน้ำตาลเข้ม แตกเป็นร่องตามยาว ใบเป็นใบประกอบแบบขนนกปลายคี่ ยาวประมาณ 30-45 ซม. ใบย่อยมี 4-9 คู่ รูปรีถึงรูปไข่ ขอบใบเป็นริ้วเล็กน้อย ปลายใบแหลมและมักจะงุ้มลง มีขนเล็กน้อย มีขนาดยาว 5-12 ซม. กว้าง 2-5 ซม. ดอกเป็นช่อตั้ง ออกที่ปลายกิ่ง ดอกย่อยมีจำนวนมาก โคนกลีบดอกติดกัน ปลายแผ่เป็นรูปแตร ปลายแยกเป็น 4-5 กลีบ กลีบดอกยับย่น สีส้มแสดถึงสีแดงแสด ดอกทยอยบาน ร่วงง่าย ออกดอกราวเดือน ตุลาคม - กุมภาพันธ์ ผลแบนคล้ายฝัก ปลายแหลม ผลแก่สีน้ำตาลดำ ผลแก่จะแตกเป็นด้านเดียวเมล็ดเล็กแบนมีปีก ขยายพันธุ์ด้วยการเพาะเมล็ด จะเริ่มให้ดอกเมื่อมีอายุประมาณ 4 - 8 ปี
ชอบที่แจ้ง แดดจัด
เปลือกรักษาแผล โรคผิวหนัง แผลเรื้อรัง แก้บิด ใบและดอก ใช้พอกแผล ดอก ใช้รักษาแผลเรื้อรัง ใช้ปลูกเป็นไม้ประดับและยังสามารถปลูกเพื่อให้ร่มเงาได้ นอกจากนี้ยังสามารถนำดอกมาประกอบอาหารได้เหมือนแคบ้าน
บัวสวรรค์
บัวสวรรค์ หรือ กัตตาเวีย เป็นพืชดอก มีถิ่นกำเนิดมาจาก ตะวันออกกลาง แอฟริกาตะวันออก โคลัมเบีย คอสตาริกา และปานามา ซึ่งเป็นประเทศในเขตร้อนชื้น ใกล้เส้นศูนย์สูตร ดังนั้นการนำมาปลูกในบ้านเราจึงเป็นเรื่องไม่ยาก เพราะดอกยิ่งบานเมื่อมีอากาศที่เหมาะสมและสามารถเจริญเติบโตได้ดี โดยสามารถออกดอกได้เหมือนกับต้นที่ปลูกในถิ่นกำเนิด
เป็นไม้พุ่มสูง 2 - 5 เมตร เปลือกต้นสีน้ำตาลเข้ม ใบเวียนเรียงสลับเป็นกระจุกที่ปลายกิ่ง ใบเป็นมัน ไม่ผลัดใบ กลีบดอกหนา ซ้อนเหลื่อมกัน ดอกคล้ายดอกบัวหลวงแต่ใหญ่และสวยกว่ามาก ดอกมักออกซ่อนอยู่ภายในทรงพุ่ม
เป็นพันธุ์ไม้หอมที่ดูแลง่าย ทนต่อสภาพแวดล้อม ชอบแสงแดดจัดและน้ำปานกลางถึงมาก ใบไม่ค่อยร่วง ชอบแดดรำไรถึงแดดจัด หมั่นรดน้ำพรวนดินบ้าง ขยายพันธุ์โดยการเพาะเมล็ด, การตอนกิ่ง (เปอร์เซ็นต์การออกรากค่อนข้างต่ำ ประมาณ30%) ,การปักชำ การเพาะเมล็ด ตามธรรมชาติเมล็ดของบัวสวรรค์มีขนาดใหญ่และหนัก จึงไม่สามารถกระจายออกไปไกลจากโคนต้นได้มากนัก เมื่อผลเน่าเสียเมล็ดจะถูกฝังลงดินและงอกเป็นต้นอ่อนขึ้นมา ต้นจากการเพาะเมล็ดจะใช้เวลาในการออกดอกถึงห้าปี ช้ากว่าต้นจากการปักชำ หรือตอนกิ่ง ( ต้นที่สวนลูกจันทร์ ใช้เวลาปลูกถึงออกดอกประมาณ 5 ปี)
ใช้เป็นไม้ประดับ ใบเขียวตลอดปีช่วยให้บ้านดูร่มรื่นเย็นสบาย เยื่อไม้ใช้ทำด้าย น้ำจากก้านดอกอ่อนหมักแล้วกลั่นรับประทาน บำรุงโลหิต และบำรุงธาตุ ลำต้นที่ตรงของเขาใช้ได้ดีสำหรับการก่อสร้าง ในสมัยโบราณ ชาวอินเดียนแดงใช้ใบต้มทำยาแก้พิษจากการถูกธนูพิษยิง และแก้พิษไข้ แก้หวัด ที่มีประโยชน์ที่สุดคือ ดอกสวย หอมชื่นใจ
บัวบา
บัวบา หรือ ตับเต่าใหญ่ ( ; (L.) Kuntze) เป็นไม้ลอยน้ำขนาดเล็ก มีดอกสีเหลือง รากยึดกับดินใต้น้ำ ลำต้นเลื้อยและแตกไหลได้ ใบรูปกลมดูคล้ายบัวฝรั่ง ขนาด 8 - 10 cm ใบหนาสีเขียวเป็นมัน ใบอ่อนขอบใบขลิบสีแดงใต้ใบสีม่วงเรื่อ ก้านใบเล็กสีม่วงแดง ออกดอกเป็นช่อตรงข้อก้านใบมี 1 - 4 ดอก ขนาด 1.5 - 2 cm มีกลีบดอกเป็นครุย สีขาว 7 - 8 กลีบ ออกดอกตลอดปี ชอบดินเหนียวที่มีอินทรียวัตถุ เจริญได้ดีที่ระดับน้ำ 15 - 30 cm. มีแสงเต็มวัน นิยมปลูกในภาชนะหรืออ่างเลี้ยงปลาเพราะมีขนาดเล็ก ขยายพันธุ์ด้วยการปักชำไหล
บานชื่น
บานชื่น ( Cav.) เป็นไม้ล้มลุก มักมีขนสาก ระคายทั่วไป ใบเดี่ยวออกตรงข้าม แต่ละคู่ตั้งฉากกัน รูปไข่หรือรี ปลายมนหรือค่อนข้างแหลม ออกเป็นช่อที่ปลายยอด ริ้วประดับมีหลายวง ดอกมีสีแดง ชมพู ส้ม ม่วง หรืออื่นๆ ชอบอยู่กลางแจ้ง ดูแลรักษาง่าย ขยายพันธุ์ด้วยเมล็ดหรือปักชำก็ได้ ปลูกเป็นไม้ประดับเป็นแปลงใหญ่เพื่อความสวยงามหรือส่งขายบานชื่นสามารถเจริญเติบโตได้ดีในที่โล่งแจ้ง เป็นพืชที่ชอบแสง สามารถปลูกได้ตลอดฤดู และทนต่อทุกสภาพได้ดี แต่ทั่วไปชอบดินร่วนปนทราย ดินมีอินทรีย์วัตถุสูง ดินมีความชื้น ไม่ชอบสภาพดินแฉะ มีน้ำขัง
นักพากย์
นักพากย์ คือผู้ที่ให้เสียงสำหรับภาพยนตร์เอะนิเมะชัน ภาพยนตร์ต่างประเทศ การ์ตูน ละครทีวี หรือวิทยุ นักพากย์การ์ตูน นักพากย์เสียงอาจจะใช้ฉายา ของตัวเองในการพากย์เพื่อให้ ผู้ฟังหรือผู้ชมจดจำได้ง่าย เช่น น้าต๋อยเซมเบ้ หลายครั้งที่นักพากย์เสียงไม่เป็นที่รู้จักของประชาชน เนื่องจากไม่ได้ปรากฏตัวให้ผู้อื่นจำหน้าได้ บางครั้งอาจให้นักแสดงที่มีชื่อเสียงมาเป็นนักพากย์ เพื่อให้ผู้ชมจำเสียงได้
ลิพิด
ลิพิด () คือสารชีวโมเลกุลที่ไม่ละลายในน้ำ (water-insoluble) มีหลายชนิด หรือ สารประกอบ ไม่มีขั้ว (nonpolar) ละลายน้ำน้อยตลอดจนละลายน้ำมาก พวกที่ละลายน้ำได้มากจะเป็นสารประกอบจำพวก มีขั้ว (polar)
ลิพิดบางตัวมีโมเลกุลเป็นเส้นตรง อะลิฟาติก (aliphatic) บางตัวมีวงแหวนเรียก อะโรมาติก (aromatic) บางตัวยืดหยุ่นบางตัวเปราะบาง โมเลกุลของลิพิดมีสองส่วนทั้งที่มีขั้วและไม่มีขั้ว จึงทำให้ลิพิดสามารถละลายได้ทั้งในตัวทำละลายมีขั้วเช่นน้ำ และไม่มีขั้วเช่นน้ำมัน โมเลกุลเหล่านี้เรียกว่า แอมฟิฟิลิก (amphiphilic) คือใน โมเลกุล เดียวกันมีทั้งส่วนที่ชอบน้ำ ไฮโดรฟิลิก (hydrophilic) และส่วนที่กลัวน้ำ ไฮโดรโฟบิก (hydrophobic) ตัวอย่างเช่น คอเลสเตอรอลส่วนที่มีขั้วคือ -OH (ไฮดรอกซิล หรือ แอลกอฮอล์)
กรดไขมันเป็นสารประกอบไฮโดรคาร์บอนที่เป็นองค์ประกอบพื้นฐานของไขมันทุกชนิด มีคาร์บอนตั้งแต่ 4 – 36 ตัว ไม่แตกกิ่ง พันธะระหว่างคาร์บอนอาจเป็นพันธะเดี่ยวทั้งหมด ซึ่งเรียกว่ากรดไขมันอิ่มตัว หรือมีพันธะคู่ปนกับพันธะเดี่ยว ซึ่งเรียกว่ากรดไขมันไม่อิ่มตัว จำนวนของคาร์บอนในกรดไขมันส่วนใหญ่มักเป็นเลขคู่ จุดหลอมเหลวของกรดไขมันขึ้นกับจำนวนคาร์บอนและจำนวนพันธะคู่ เช่นที่อุณหภูมิห้อง กรดไขมันอิ่มตัวที่มีคาร์บอน 12 – 24 ตัวอยู่ในสภาพเป็นไข ในขณะที่กรดไขมันไม่อิ่มตัวที่มีคาร์บอนเท่ากันยังเป็นน้ำมันอยู่ เป็นต้น
ไตรกลีเซอไรด์ (Triglyceride) เป็นไขมันที่ประกอบด้วยกรดไขมันสามโมเลกุลรวมตัวกับกลีเซอรอล หนึ่งโมเลกุล เป็นโมเลกุลที่ไม่ละลายน้ำ เป็นพลังงานสะสมในสัตว์ และใช้สะสมใต้ผิวหนังเพื่อรักษาอุณหภูมิของร่างกาย
ฟอสโฟลิพิด หรือ กลีเซอโรฟอสโฟลิพิด เป็นไขมันที่เป็นองค์ประกอบหลักของเยื่อหุ้มต่างๆในสิ่งมีชีวิต โครงสร้างคล้ายไตรกลีเซอไรด์ แต่มีกรดไขมันเพียงสองโมเลกุล โดยอีกตำแหน่งหนึ่งจะมีหมู่ฟอสเฟตมาเกาะและจะมีสารอื่นมาเกาะที่หมู่ฟอสเฟตอีกต่อหนึ่งซึ่งเป็นการกำหนดชนิดของฟอสโฟลิพิด เช่น โคลีน (choline) หรือ เซอรีน (serine) ถูกสร้างบนแกนกลางที่เป็น กลีเซอรอล (glycerol) ซึ่งเชื่อมต่อกับหางสองเส้นที่เป็นอนุพันธ์ของกรดไขมันโดยรูปแบบการเชื่อมต่อที่เป็นเอสเตอร์ (ester) และหนึ่งหัวที่มีรูปแบบการเชื่อมต่อเป็นฟอสเฟตเอสเตอร์
นอกจากไตรกลีเซอไรด์และฟอสโฟลิพิดแล้ว ในสิ่งมีชีวิตยังมีสารกลุ่มไขมันที่มีบทบาทสำคัญอีกหลายชนิด เช่น
ลำดวน (แก้ความกำกวม)
ลำดวน สามารถหมายถึง
อำเภอนาหว้า
นาหว้า เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดนครพนม ซึ่งมีชาวไทญ้ออาศัยเป็นจำนวนมาก เช่นที่ ตำบลนาหว้า เป็นต้น สถานที่สำคัญคือวัดธาตุประสิทธิ์และลำน้ำอูน ในอดีตมีการกล่าวว่าอำเภอนี้มีความทุรกันดาร
และเนื่องจากในบริเวณอำเภอนาหว้า มีต้นหว้าจำนวนมาก ชาวบ้านจึงนำชื่อต้นหว้า มาตั้งเป็นชื่อ "อำเภอนาหว้า"
อำเภอนาหว้าตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
อำเภอนาหว้าแบ่งเขตการปกครองย่อยเป็น 6 ตำบล 63 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอนาหว้าประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
โรงเรียนบ้านนาหว้า
โรงเรียนนาหว้าพิทยาคม"ธาตุประสิทธิ์ประชานุเคราะห์"
วิทยาลัยนาหว้า มหาวิทยาลัยนครพนม
โรงพยาบาลนาหว้า
ที่ว่าการอำเภอนาหว้า
สถานีตำรวจภูธรนาหว้า
พระธาตุประสิทธิ์
พระธาตุศรีเงินคำ
สวนสาธารณะดอนปู่ตา
สวนสาธารณะห้วยกอก
ลำน้ำอูน
ทะเลบัวแดงนาหว้า
วัดต่างๆ
รายชื่อตัวละครในคุณครูจอมเวท เนกิมะ!
นี่คือ รายชื่อตัวละครในคุณครูจอมเวท เนกิมะ!
เป็นชมรมที่สำรวจห้องสมุดที่เกาะหอสมุดโดยห้องสมุดนี้เป็นเป็นห้องสมุดที่ใหญ่มากมีชั้นใต้ดินมากมายเป็นมีหนังสือล้ำค่าจากทั่วโลกและมีหนังสือเวทมนตร์อยู่ที่ชั้นใต้ดินมีปิศาจคอยปกป้องในห้องสมุดนี้มีคนอาศัยอยู่ชื่อยามาดะ ห้องสมุดนี้ภายในค่อนค้างอันตรายนักเรียน ม.ต้นจึงได้รับอนุญาตให้เข้าออกได้แค่ชั้น3เท่านั้น
ในอะนิเมะ ภาค เนกิมะ!? มีการสร้างตัวละครใหม่บางตัวที่จะไม่ปรากฏในภาคมังงะ และอะนิเมะภาคแรก ได้แก่โมสึ (ซ้าย:モツ,Moutsu) และ ชิจิมิ (ขวา:シチミ,Shichimi)
เป็นเจ้าหน้าที่พิเศษที่ถูกส่งมาแจ้ง ท่านผู้อำนวยการโคโนเอะ เรื่องที่ผลึกดวงดาวถูกขโมยไปจากโรงเรียนเวทมนตร์ 
ที่เนกิเคยไปศึกษาก่อนที่จะมาเป็นครู และถูกส่งมาเพื่อสังเกตการณ์การทำงานของเนกิ
และแจ้งกลับไปยังทางโรงเรียนเวทมนตร์ด้วย แต่ที่จริงคือภูตรับใช้ของ นากิ และ เมื่อเสร็จภารกิจเก็บกู้ ผลึกดวงดาวที่ถูกขโมยไป ก็มาเป็นภูตรับใช้ของเนกิแทน
มุฮัมมัด อัลบะรอดะอี
ดร. มุฮัมมัด มุศเฏาะฟา อัลบะรอดะอี (; เกิด 17 มิถุนายน พ.ศ. 2485, ชาวอียิปต์) เคยดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการสำนักงานพลังงานปรมาณูระหว่างประเทศหรือไอเออีเอ องค์การอิสระและอยู่ภายใต้การอุปถัมภ์ของสหประชาชาติ เขาและไอเออีเอได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพประจำปี พ.ศ. 2548
อัลบะรอดะอีได้รับปริญญาตรีทางด้านกฎหมายจากมหาวิทยาลัยไคโรในปี พ.ศ. 2505 และได้รับปริญญาเอกด้านกฎหมายระหว่างประเทศที่คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยนิวยอร์ก ในปี พ.ศ. 2517 เข้าสู่วงการทูตโดยทำงานที่กระทรวงการต่างประเทศอียิปต์ในปี พ.ศ. 2507 จากนั้นเขาได้เป็นคณะทูตถาวรอียิปต์ ประจำสหประชาชาติ ทั้งในนครนิวยอร์ก และกรุงเจนีวา ในปี พ.ศ. 2523 เขารับตำแหน่งที่ปรึกษาอาวุโสของโครงการกฎหมายระหว่างประเทศ ที่สถาบันวิจัยและฝึกอบรมแห่งสหประชาชาติ
ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2527 อัลบะรอดะอีขึ้นเป็นสมาชิกอาวุโสของกองเลขาธิการไอเออีเอ ก่อนที่เขาจะดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการ เขาได้เป็นที่ปรึกษาทางกฎหมายของสำนักงาน (2527 - 2536)
เขาขึ้นดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการไอเออีเอต่อจากฮันส์ บลิกซ์ เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2540 - 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 และเป็นที่รู้จักในฐานะนักการทูตที่ยึดมั่นในแนวทางการเจรจา เพื่อป้องกันการแพร่กระจายของอาวุธนิวเคลียร์
ดำรงตำแหน่งรองประธานาธิบดีอียิปต์ เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 - วันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2556
ประเทศเวลส์
เวลส์ (; , ออกเสียง "คัมรึ") เป็น 1 ใน 4 ประเทศองค์ประกอบของสหราชอาณาจักร (ได้แก่อังกฤษ, สกอตแลนด์, เวลส์ และไอร์แลนด์เหนือ) มีพื้นที่ของประเทศอยู่ทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะบริเตนใหญ่ ทางตอนเหนือของมหาสมุทรแอตแลนติก
เวลส์มีอาณาเขตทางทิศตะวันออกติดกับประเทศอังกฤษ ทิศเหนือและทิศตะวันตกอยู่ติดกับทะเลไอริช ส่วนทางทิศใต้ติดกับช่องแคบบริสตอล จากการสำรวจสำมะโนประชากรในปี ค.ศ. 2011 ประเทศเวลส์มีประชากร 3,063,456 คน และมีพื้นที่ทั้งหมด 20,799 ตารางกิโลเมตร มีแนวชายฝั่งยาว 2,700 กิโลเมตร ภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นภูเขา โดยมีภูเขาที่สูงที่สุดในประเทศคือภูเขาสโนว์ดอน (; "Yr Wyddfa") ที่มีความสูงเหนือระดับน้ำทะเลมากถึง 1,085 เมตร นับเป็นหนึ่งในภูเขาที่สูงที่สุดในหมู่เกาะบริติชไอลส์ บริเวณพื้นที่ราบและส่วนที่ประชากรอาศัยหนาแน่นอยู่ทางตอนใต้ มีสภาพภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นภาคพื้นสมุทร
ความเป็นชนชาติของเวลส์เริ่มจากชาวบริตันเคลต์ (Celtic Briton) โดยหลังจากจักรวรรดิโรมันได้ถอนตัวออกไปจากการยึดครองเกาะบริเตนในราวศตวรรษที่ 5 ทำให้เวลส์กลายมาเป็นหนึ่งใน 6 ของกลุ่มชาติเคลติกสมัยใหม่ () ได้แก่บริทานี, คอร์นวอลล์, ไอล์ออฟแมน, ไอร์แลนด์, เวลส์ และสก๊อตแลนด์
ในเดือนธันวาคม ค.ศ.1282 เวลส์และอังกฤษ ได้สู้รบกันในยุทธการที่โอเรวินบริดจ์ (Battle of Orewin Bridge) โดยเจ้าชายเลเวลิน อัพ กริฟฟิธ () 
ซึ่งเป็นเจ้าชายแห่งเวลส์ ได้ถูกสังหารโดยสตีเฟน เดอ แฟรงตัน ทหารม้าของฝ่ายอังกฤษ ทำให้พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 แห่งอังกฤษสามารถพิชิตเวลส์ได้อย่างราบคาบ
ในตอนต้นศตวรรษที่ 15 เวลส์กลับมามีอิสรภาพได้ชั่วขณะภายใต้การนำของโอเวน กลินดอร์ (Owain Glyndwr) แต่ก็ตกกลับไปอยู่ภายใต้การปกครองของอังกฤษอีก และถูกผนวกเข้ามาเป็นแผ่นดินเดียว และภายใต้ระบบกฎหมายเดียวกับอังกฤษ โดยการออกพระราชบัญญัติ "Laws in Wales Acts 1535 and 1542." การเมืองที่เป็นแบบฉบับเฉพาะของเวลส์เพิ่งถูกพัฒนาขึ้นในศตวรรษที่ 19 อุดมการณ์เสรีนิยมแบบเวลส์ซึ่งมีอิทธิพลในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 ถูกแทนที่ด้วยการขยายตัวของอุดมการณ์สังคมนิยม และพรรคแรงงาน ความรู้สึกทางชาตินิยมของเวลส์ถูกปลุกให้ฟื้นขึ้นมาในศตวรรษนี้เอง. "ไพลด์คัมรี" () ถูกก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1925 และมีการจัดตั้ง "สมาคมภาษาเวลส์" ขึ้นต่อมาในปี ค.ศ. 1962 เพื่อฟื้นฟูภาษาถิ่นที่กำลังจะสูญหายไปของเวลส์. สมัชชาแห่งชาติเวลส์ (National Assembly for Walses) ถูกก่อตั้งขึ้นในปี 1998 โดย Government of Wales Act 1998 โดยมีความรับผิดชอบในการสร้างและดำเนินนโยบายที่ได้รับการถ่ายโอนอำนาจมาจากรัฐบาลสหราชอาณาจักร
คำว่า ราชรัฐเวลส์ ยังคงเป็นที่นิยมใช้ ถึงแม้ว่าเจ้าชายแห่งเวลส์จะไม่มีบทบาททางการเมืองตั้งแต่ปี พ.ศ. 1825 (ค.ศ. 1282) โดยพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษทรงเข้ายึดครอง ต่อมาเมืองหลวงของเวลส์ถูกย้ายจากคายร์นาร์วอน (ซึ่งเป็นเมืองของเจ้าชายเวลส์) มาที่คาร์ดิฟฟ์ในปี พ.ศ. 2498 (ค.ศ. 1955)
ฟล็อปส์
การปฏิบัติการจุดลอยตัวต่อวินาที หรือ ฟล็อปส์ () เป็นหน่วยวัดสมรรถนะในการทำงานของคอมพิวเตอร์ ฟล็อปส์จะนับจำนวนชุดคำสั่งในการประมวลผลจำนวนจุดลอยตัวที่สามารถทำได้ใน 1 วินาที นิยมใช้ในวงการคอมพิวเตอร์สมรรถนะสูง
8 ธันวาคม
วันที่ 8 ธันวาคม เป็นวันที่ 342 ของปี (วันที่ 343 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 23 วันในปีนั้น
9 ธันวาคม
วันที่ 9 ธันวาคม เป็นวันที่ 343 ของปี (วันที่ 344 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 22 วันในปีนั้น
11 ธันวาคม
วันที่ 11 ธันวาคม เป็นวันที่ 345 ของปี (วันที่ 346 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 20 วันในปีนั้น
12 ธันวาคม
วันที่ 12 ธันวาคม เป็นวันที่ 346 ของปี (วันที่ 347 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 19 วันในปีนั้น
13 ธันวาคม
วันที่ 13 ธันวาคม เป็นวันที่ 347 ของปี (วันที่ 348 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 18 วันในปีนั้น
เวิลด์ไวด์เว็บ (เว็บเบราว์เซอร์)
เวิลด์ไวด์เว็บ (WorldWideWeb, เขียนติดกัน) คือโปรแกรมเว็บเบราว์เซอร์ตัวแรกของโลก และเป็นโปรแกรมแก้ไขเว็บแบบ WYSIWYG ตัวแรกของโลก โดยเวิลด์ไวด์เว็บเริ่มใช้เมื่อ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2534 (ค.ศ. 1991) โดย ทิม เบอร์เนอรส์-ลี ซึ่งทำงานบนระบบ NeXTSTEP โดยภายหลังเวิลด์ไวด์เว็บได้เปลี่ยนชื่อเป็น Nexus เพื่อป้องกันการสับสนกับ ระบบเครือข่ายคอมพิวเตอร์ เวิลด์ไวด์เว็บ
กีบ (เล็บเท้าสัตว์)
กีบ หรือ เล็บเท้าสัตว์ คือส่วนโค้งที่อยู่ปลายเท้าหรือนิ้วเท้าสัตว์ เล็บเท้าสัตว์ต่างกับกีบ โดยเล็บจะแบนราบและมีส่วนโค้งที่ปลายมากกว่า สำหรับเล็บที่มีขนาดใหญ่เพียงพอในการเดิมจะเรียกว่า กีบ ในบางครั้งจะหมายถึงก้ามในสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง และอาจจะเรียก กรงเล็บ สำหรับสัตว์ปีก...
พ.ศ. 2458
พุทธศักราช 2458 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1915 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันศุกร์ ตามปฏิทินเกรกอเรียน
พ.ศ. 2459
พุทธศักราช 2459 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1916 เป็นปีอธิกสุรทินแรกของไทย ตามปฏิทินเกรกอเรียน
ซองที่ระลึก
ซองที่ระลึก () เป็นซองจดหมายที่จัดทำขึ้นโดยไปรษณีย์เนื่องในโอกาสต่าง ๆ ที่ไม่สำคัญพอที่จะจัดพิมพ์แสตมป์ จำหน่ายให้นักสะสมแสตมป์ โดยบนซองจะมีภาพที่เกี่ยวข้องกับโอกาสที่จัดทำ แบ่งตามรูปแบบของซองได้ดังนี้
ซองที่ระลึกของไทย เริ่มมีขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2510 ชุดแรกสุดคือชุด "ที่ระลึกการแข่งขันกีฬาแหลมทองครั้งที่ 4" วันแรกจำหน่าย 9 ธันวาคม พ.ศ. 2510 ปัจจุบันซองที่ระลึกที่จัดทำจะเป็นแบบที่ติดแสตมป์และประทับตราแบบซองประทับใน
15 ธันวาคม
วันที่ 15 ธันวาคม เป็นวันที่ 349 ของปี (วันที่ 350 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 16 วันในปีนั้น
16 ธันวาคม
วันที่ 16 ธันวาคม เป็นวันที่ 350 ของปี (วันที่ 351 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 15 วันในปีนั้น
พ.ศ. 2460
พุทธศักราช 2460 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1917 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันจันทร์ ตามปฏิทินเกรกอเรียน หรือ ปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันอังคาร ตามปฏิทินจูเลียน
[[หมวดหมู่:พ.ศ. 2460| ]]
17 ธันวาคม
วันที่ 17 ธันวาคม เป็นวันที่ 351 ของปี (วันที่ 352 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 14 วันในปีนั้น
18 ธันวาคม
วันที่ 18 ธันวาคม เป็นวันที่ 352 ของปี (วันที่ 353 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 13 วันในปีนั้น
RUL
19 ธันวาคม
วันที่ จันทร์ 19 ธันวาคม เป็นวันที่ 353 ของปี (วันที่ 354 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน
20 ธันวาคม
วันที่ 20 ธันวาคม เป็นวันที่ 354 ของปี (วันที่ 355 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 11 วันในปีนั้น
21 ธันวาคม
วันที่ 21 ธันวาคม เป็นวันที่ 355 ของปี (วันที่ 356 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 10 วันในปีนั้น
22 ธันวาคม
วันที่ 22 ธันวาคม เป็นวันที่ 356 ของปี (วันที่ 357 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 9 วันในปีนั้น
23 ธันวาคม
วันที่ 23 ธันวาคม เป็นวันที่ 357 ของปี (วันที่ 358 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 8 วันในปีนั้น
24 ธันวาคม
วันที่ 24 ธันวาคม เป็นวันที่ 358 ของปี (วันที่ 359 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 7 วันในปีนั้น
25 ธันวาคม
วันที่ 25 ธันวาคม เป็นวันที่ 359 ของปี (วันที่ 360 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 6 วันในปีนั้น
พ.ศ. 2461
พุทธศักราช 2461 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1918 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันอังคาร ตามปฏิทินเกรกอเรียน หรือ ปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันพุธ ตามปฏิทินจูเลียน
พ.ศ. 2463
พุทธศักราช 2463 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1920 เป็นปีอธิกสุรทินที่วันแรกเป็นวันพฤหัสบดี ตามปฏิทินเกรกอเรียน
เฉลว
เฉลว หรือ ฉลิว ภาษาถิ่นพายัพว่า ตาเหลว หรือ ตาแหลว และภาษาถิ่นใต้ว่า กะหลิว เป็นเครื่องหมายทำด้วยเส้นตอกไม้ไผ่หรือหวายเส้น หักขัดกันเป็นมุม ตั้งแต่สามมุมขึ้นไป โบราณใช้เฉลวในงานต่าง ๆ ดังนี้โดยที่เฉลวเป็นเครื่องหมายถึงยันต์หรือสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ที่เกี่ยวข้องกับยา เภสัชกรรมสมาคมแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ จึงได้นำมาใช้เป็นส่วนหนึ่งในการทำสัญลักษณ์ของหน่วยงานและสัญญลักษณ์ของวิชาชีพเภสัชกรรมอีกด้วย
ในกฎหมายตราสามดวง บทอัยการลักษณะผัวเมีย กล่าวโทษหญิงมีชู้ว่า ""ส่วนหญิงอันร้าย ให้เอาเฉลวปะหน้า ทัดดอกชบาแดงทั้งสองหู ร้อยดอกชบาแดงเป็นมาลัยใส่ศีรษะหรือคอ แล้วให้เอาหญิงนั้นเข้าเทียมแอกข้างหนึ่ง ชายชู้เทียมแอกข้างหนึ่ง ประจานด้วยไถ 3 วัน""
นางกาไวย ตัวละครนางหนึ่งในเรื่อง "พระวรวงศ์" ถูกทำโทษด้วยเอาเฉลวปะหน้า ทัดและสวมมาลัยดอกชบา แล้วเทียมแอกประจานด้วยไถ ก่อนถูกฝังทั้งเป็นโผล่ดินเพียงคอและถูกไถไถคอจนถึงแก่ความตาย
ถ้วยยาไฮเจีย
ถ้วยยาไฮเจีย () รูปงูศักดิ์สิทธิ์พันรอบถ้วยยาของเทพีไฮเจีย (Hygeia) ซึ่งเป็นเทพี แห่งสุขภาพอนามัย ความสะอาด และสุขลักษณะ และเป็นธิดาของแอสคลีเพียส (Asclepius) ที่มีหน้าที่ในการรักษาโรคภัยไข้เจ็บ และต่อมายกย่องเป็นเทพแห่งการแพทย์แผนปัจจุบัน ส่วนไฮเกียยกย่องเป็นเทพีแห่งเภสัชกรรมด้วย
ถ้วยตวงยา
ถ้วยตวงยา () เป็นภาชนะที่ใช้ในห้องปฏิบัติการเคมี บริเวณปากภาชนะจะบากเป็นร่องเพื่อให้เทสารเคมีที่เป็นของเหลวออกมาได้สะดวก และด้านข้างจะมีขีดเครื่องหมายบอกปริมาตรของเหลวที่บรรจุอยู่ด้วย ภาชนะเหล่านี้อาจทำด้วยพลาสติก แก้ว หรือโบโรซิลิเกต (borosilicate)
ถ้วยตวงยา (measuring cups) สำหรับผู้ป่วยนิยมทำด้วยพลาสติก เพราะแตกเสียหายยาก ส่วนที่ทำด้วยแก้วโบโรซิลิเกต มักใช้ในห้องปฏิบัติการเภสัชกรรม
โบะโบะโบโบะ โบโบะโบ้
โบะโบะโบโบะ โบโบะโบ้ () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นวาดโดยโยชิโอะ ซาวาอิ ในลิขสิทธิ์ของชูเอชะในประเทศญี่ปุ่น และตีพิมพ์ในหนังสือการ์ตูนโชเน็นจัมป์รายสัปดาห์ สำหรับอะนิเมะจัดทำโดยบริษัทโทเอ แอนิเมชัน ในสหรัฐอเมริกาได้เริ่มฉายในการ์ตูนเน็ทเวิร์ก ตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2548 นอกจากนี้มีการทำเป็นเกมสำหรับเพลย์สเตชัน 2 ภาค เกมบอยแอดวานซ์ 4 ภาค และเกมคิวบ์ 1 ภาค
โบโบะโบะเป็นการ์ตูนตลกที่ใช้การเล่นคำ การเล่นนอกบท การล้ำเลียนวัฒนธรรมป๊อป การแต่งตัวล้อเลียนเรื่องอื่น (ในเรื่องตัวร้ายบางตัวแต่งตัวเหมือนชาวไซย่าจากเรื่องดราก้อนบอล) มุขตลกหลายมุขจะเข้าใจเฉพาะในชาวญี่ปุ่นเอง (เช่นเดียวกับมุขตลกของเรื่อง เดอะ ซิมป์สันส์ ที่มักจะเข้าใจยากสำหรับคนที่ไม่ใช่ชาวอเมริกัน)
เรื่องเกิดขึ้นในปี "300X" เมื่อปีศาจแห่งอาณาจักรมาร์การิต้าหรือปีศาจหัวล้านอันมี "ซึรุ ซึรุอินะ" (ความหมายว่า หัวล้านๆ) เป็นหัวหน้า พยายามขโมยเส้นผมจากชาวโลก โบโบะโบ้ (ในรูปคือผู้ชายหน้าตาคล้ายนักเลงมีผมทรงอัฟโฟรสีเหลืองและสวมแว่นกันแดด) จึงได้ออกมาปกป้องโลกจากการรุกราน โดยใช้ความสามารถพิเศษในการควบคุมขนได้ทุกเส้นในร่างกาย (โดยเฉพาะ ขนรักแร้ ขนหน้าอก และขนจมูกซึ่งเป็นท่าไม้ตาย) เพื่อต่อสู้กับองค์กรปีศาจหัวล้าน
แอโฟร
แอโฟร () เป็นชื่อทรงผมที่มีลักษณะเหมือนต้นไม้หรือก้อนเมฆ ลักษณะผมต้องการผมที่มีลักษณะหยิกและผมเส้นใหญ่ ซึ่งเป็นลักษณะเด่นของคนแอฟริกา และเป็นที่มาของชื่อ โดยปกติบุคคลทั่วไปสามารถทำทรงผมแอโฟรได้ โดยการจัดแต่งทรงผมโดยใช้การดัดหรือการใช้เจลใส่ผม
ในปัจจุบันผมทรงแอโฟรเป็นที่นิยมในวัฒนธรรมสมัยนิยมสำหรับการสร้างมุกตลก โดยมุกตลกมักจะเป็นการซ่อนของไว้ในทรงผม
เค็ง อากามัตสึ
เค็ง อากามัตสึ (; เกิด 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2511) เป็นนักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น ผลงานของเค็งส่วนมากจะเน้นเนื้อเรื่องแนวตัวละครผู้ชายที่มีผู้หญิงมารุมล้อม
ในช่วงวัยรุ่นเค็งสอบเข้ามหาวิทยาลัยโตเกียวไม่สำเร็จจึงได้เปลี่ยนวิถีชีวิตมาศึกษาเกี่ยวกับการทำภาพยนตร์ ภายหลังประสบความสำเร็จในการวาดภาพการ์ตูน โดยใช้ชื่อนามปากกาว่า อาวะ มิซูโนะ (แปลว่า ยาจกที่เต็มไปด้วยความหวังและความฝัน) ในช่วงที่กำลังศึกษาในวิทยาลัย ผลงานของเค็งได้รับรางวัลจากนิตยสารโชเน็นแม็กกาซีนรายสัปดาห์ 2 ครั้ง เค็งเริ่มมีชื่อเสียงและเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางหลังจากความสำเร็จอย่างสูงของเรื่องบ้านพักอลเวง
รายชื่อนักพากย์การ์ตูน
สำหรับนักพากย์การ์ตูนญี่ปุ่นที่มีคนเริ่มเขียนบทความแล้วดูได้ที่ หมวดหมู่ ชื่อในหน้าแสดงผลตาม ชื่อต้น ตามด้วยชื่อสกุลซึ่งรวมถึงนักพากย์ไทยและนักพากย์ญี่ปุ่น
เพลย์สเตชัน
เพลย์สเตชัน ( ) เป็นเครื่องเล่นวิดีโอเกม ระบบ 32 บิต ผลิตโดยโซนี่คอมพิวเตอร์เอนเตอร์เทนเมนท์ โดยได้มีออกมาหลายรุ่นในลักษณะหลักเดียวกันในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 หลังจากที่ประสบความสำเร็จทางโซนี่ได้ออกเครื่องเล่นเกมในรุ่นต่อมาซึ่งได้แก่ เพลย์สเตชัน 2, เพลย์สเตชันพอร์เทเบิล และ เพลย์สเตชัน 3 ที่ออกจำหน่ายไปแล้วเมื่อปลาย ค.ศ. 2006
ในช่วงท้ายของยุคเครื่องเกมซูเปอร์แฟมิคอม (SFC, ทางฝั่งตะวันตกเรียก SNES) บริษัทนินเทนโดมีความสนใจในตัวสื่อบันทึกรูปแบบใหม่ที่เรียกว่า CD-ROM ซึ่งพัฒนาโดยบริษัทโซนี่และฟิลิป ทางนินเทนโดจึงติดต่อกับทางโซนี่ ในข้อเสนอร่วมกันผลิตอุปกรณ์เสริมแบบใหม่ให้กับเครื่องSFC โดยอุปกรณ์เสริมที่ว่าจะทำให้เครื่องเกมSFCสามารถเล่นเกมจากแผ่น CD-ROM ได้ โดยใช้ชื่อว่า SNES-CD นอกจากนั้นแล้ว ทางโซนี่ยังสนใจที่จะผลิตเครื่องเกมชนิดใหม่ ที่สามารถเล่นเกมจากทั้งตลับของ SFC และจากแผ่น CD-ROM ทั้งสองบริษัทจึงตกลงเซ็นสัญญาร่วมกัน
โครงการผลิตเครื่อง SNES-CD ได้มีการประกาศต่อสาธารณชนครั้งแรกในงานแสดงสิค้าอิเล็กทรอนิกส์ Consumer Electronics Show (CES) ปี 1991 แต่เหตุการณ์พลิกผัน เมื่อประธานบริษัทนินเทนโดในขณะนั้นเกิดไม่พอใจในเนื้อหาของข้อตกลงในสัญญาฉบับเก่าที่ทำกับโซนี่ เนื่องจากเห็นว่าทางโซนี่จะได้สิทธิในเกมทุกเกมที่ผลิตออกมาในรูปแบบ CD-ROM ทางนินเทนโดจึงได้ยกเลิกข้อตกลงการพัฒนาร่วมกับโซนี่ทั้งหมดกลางงาน CES และได้เปลี่ยนไปเซ็นสัญญากับทางฟิลิปแทน
การถูกยกเลิกสัญญากะทันหันแบบตั้งตัวไม่ทันนี้ สร้างความลำบากให้กับทางโซนี่ ผลงานวิจัยและพัฒนาถูกยกเลิกกลางอากาศ ทางบริษัทโซนี่จึงตัดสินใจนำสิ่งที่เหลือจากโครงการที่ยุบไปแล้วมาพัฒนาต่อเป็นเครื่องเกมคอนโซลแบบเดี่ยว ทางนินเทนโดได้ฟ้องร้องขอให้ศาลสั่งให้โซนี่ระงับการพัฒนา แต่ศาลไม่รับฟ้อง ในที่สุดในปี 1991 เครื่องเพลย์สเตชันรุ่นต้นแบบก็ถูกผลิตออกมา
เครื่องเพลย์สเตชันเปิดตัวครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 3 ธันวาคม 1994 เปิดตัวครั้งแรกในประเทศสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 9 กันยายน 1995 เปิดตัวครั้งแรกในยุโรปในวันที่ 29 กันยายน 1995 โดยราคาเปิดตัวครั้งแรกในอเมริกาอยู่ที่ 299 ดอลลาร์สหรัฐต่อเครื่อง และการเปิดตัวดังกล่าวประสบความสำเร็จอย่างสูง
การผลิตเครื่องเพลย์สเตชันนั้นยาวนานต่อเนื่องถึง 11 ปี เป็นเครื่องเกมคอนโซลที่มีสายการผลิตยาวนานที่สุด จนเมื่อวันที่ 23 มีนาคม ปี2006 ทางโซนี่ประกาศยุติสายการผลิต
มีหลายคนเชื่อว่า ความสำเร็จของเครื่องเพลย์สเตชันเป็นปัจจัยหนึ่งที่มีผลต่อการสิ้นสุดของยุคเกมแบบใช้ตลับ และเป็นเครื่องเกมแบบใช้แผ่นซีดีเครื่องแรกที่ประสบความสำเร็จ (แต่เครื่องเพลย์สเตชันไม่ใช่เครื่องเกมคอนโซลเครื่องแรกที่ใช้ซีดี) เครื่องเพลย์สเตชันสามารถเอาชนะเครื่องเกมแบบใช้ตลับเครื่องสุดท้ายของนินเทนโด นั่นคือเครื่องนินเทนโด 64
ปัจจัยหนึ่งที่ทำให้ซีดีเป็นที่นิยมในหมู่ผู้พัฒนาเกม อันเนื่องมาจากรูปแบบของเกมได้มีการพัฒนาขึ้น และซับซ้อนมากกว่าเกมยุคก่อน ในขณะที่ตลับเกมมีเนื้อที่จำกัด แต่ซีดีรอมมีความจุมากกว่า ความจุที่มากกว่านี้ช่วยให้ผู้พัฒนาเกมสามารถสร้างสรรค์สิ่งใหม่ ๆ ลงในเกมได้มากขึ้น เช่น การใส่ภาพยนตร์สั้น ๆ ลงในเกม คุณภาพเสียงที่ดีขึ้น รวมทั้งซีดีรอมนั้นผลิตได้ง่ายกว่าและถูกกว่าตลับเกม
เครื่องเพลย์สเตชันเป็นเครื่องเกมคอนโซลเครื่องแรกที่ขายได้มากกว่า 100 ล้านเครื่องทั่วโลก ในปี 2008 มีการประมาณการกันว่าเครื่องเพลย์สเตชันสามารถขายได้ถึง 102 ล้านเครื่อง
เพลย์สเตชัน 2
เพลย์สเตชัน 2 ( ) หรือที่รู้จักกันในชื่อ พีเอสทู (PS2) เป็น เครื่องเล่นวิดีโอเกม ที่ผลิตโดย โซนี่คอมพิวเตอร์เอนเตอร์เทนเมนท์ พัฒนาต่อมาจากเพลย์สเตชัน การพัฒนาเริ่มต้นในเดือนเมษายน พ.ศ. 2542 และได้วางจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่นครั้งแรกวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2543 และในสหรัฐอเมริกา วันที่ 26 ตุลาคม ปีเดียวกัน เพลย์สเตชัน 2 เป็นเครื่องเล่นที่ได้รับความนิยมมากที่สุดรุ่นหนึ่ง โดยปัจจุบันมียอดจำหน่ายมากกว่า 100 ล้านเครื่องทั่วโลก หลังจากที่มีการขาดตลาดในช่วงแรกที่วางจำหน่ายเพลย์สเตชัน 2 มีรูปทรง 2 แบบด้วยกันคือล่าสุดทางโซนี่คอมพิวเตอร์เอนเตอร์เทนเมนท์ ได้ประกาศยุติทุกอย่างเกี่ยวกับเพลย์สเตชัน 2 เพื่อรองรับการเปิดตัวของเพลย์สเตชัน 4
นิคอน
นิคอน คอร์ปอเรชัน () เป็นบริษัทอุปกรณ์ทางด้านภาพในญี่ปุ่น ผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ ของบริษัทนี้ ได้แก่ กล้องถ่ายภาพ กล้องส่องทางไกล กล้องจุลทรรศน์ อุปกรณ์การวัด รวมถึงแว่นสายตา ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2460 โดยใช้ชื่อ "นิปปง โคงะกุ โคเงียว" ก่อนจะเปลี่ยนเป็นชื่อในปัจจุบัน ปัจจุบันนิคอน คอร์ปอเรชัน เป็นบริษัทหนึ่งในเครือ มิตซูบิชิ กรุ๊ป
เริ่มต้นจาก บริษัท "นิปปง โคงะกุ โคเงียว" () ในชื่อภาษาอังกฤษว่า "Japan Optical Co." ก่อตั้งเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2460 (ค.ศ. 1917) โดยเป็นการรวมตัวของบริษัทเล็ก ๆ 3 บริษัทที่เป็นบริษัทเกี่ยวกับสายตาหรือการมองเห็น บริษัทเริ่มเดินสายพานการผลิตด้วยคนงานเพียง 200 คน และช่างเทคนิคชาวเยอรมันอีก 8 คน และในสายพานการผลิตของบริษัทในขณะนั้นไม่ได้เกี่ยวข้องกับการถ่ายภาพเลยแม้แต่น้อย แต่สินค้าที่ทางบริษัทผลิต คือ กล้องจุลทรรศน์ กล้องโทรทัศน์ อุปกรณ์ที่ใช้ในการสำรวจและใช้ในการกะวัดระยะสำหรับใช้ในทางวิทยาศาสตร์และอุตสาหกรรม สินค้าเหล่านี้ล้วนเป็นสินค้าที่สร้างชื่อเสียงให้แก่บริษัท เลนส์เป็นสินค้าอีกชิ้นหนึ่งที่ทำชื่อเสียงให้ทางบริษัทและได้ผลิตออกมาหลายรุ่นมากตั้งแต่เลนส์ 50 mm. ถึง 700 mm.
ปี ค.ศ. 1932 "Nikor" ก็ได้ถูกใช้เป็นตราสินค้าของเลนส์ที่บริษัทผลิตขึ้น และปี ค.ศ. 1937 - 1947 นิคอนสามารถคิดค้นเลนส์ 50 mm. F/4.5,F/3.5 และ F/2.0 ได้สำเร็จแต่เลนส์เหล่านี้ก็ยังเป็นอุปกรณ์ของกล้องแคนอน รุ่น Hansa และนิคอนได้ผลิตเลนส์เรื่อยมาจนกระทั่งได้ถูกรับเลือกให้เป็นผู้ผลิตเลนส์ให้แก่กล้องไลก้า เมื่อถึงช่วงสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ทางรัฐบาลได้เลือกบริษัท ให้เป็นผู้ผลิตยุทโธปกรณ์ให้กับรัฐบาลญี่ปุ่นเพื่อใช้ในสงคราม เช่น กล้องส่องทางไกล เลนส์ติดลำกล้องปืน ที่เล็งระเบิด กล้องเรือดำน้ำ เป็นต้น เนื่องจากความต้องการใช้ยุทโธปกรณ์เหล่านี้เป็นจำนวนมากในสงคราม ทำให้รัฐบาลญี่ปุ่นต้องทุ่มงบประมาณมาสนับสนุนบริษัท ทำให้บริษัทเติบโตแบบก้าวกระโดด บริษัทได้สร้างโรงงานเพิ่มเป็น 19 โรงงาน และจ้างคนงานเพิ่มเป็น 23,000 คน แต่เมื่อสงครามสิ้นสุดญี่ปุ่นแพ้สงคราม ความจำเป็นในการใช้ยุทโธปกรณ์จึงหมดไป รัฐบาลจึงหยุดสนับสนุนบริษัททำให้ต้องปิดโรงงาน เหลือเพียงโรงงานเดียวและปลดคนงานให้เหลือเพียง 1,400 คน ทางบริษัทก็ได้หันกลับมาผลิต สินค้าจำพวกกล้องจุลทรรศน์ เหมือนเดิม
ในปี ค.ศ. 1945 บริษัทได้ตัดสินใจผลิตกล้องถ่ายรูปโดยใช้ตราสินค้าของตัวเองเสียที หลังจากที่ได้ผลิตอุปกรณ์ให้กับบริษัทอื่นมานาน ดังนั้นบริษัทได้ทำการวิจัยกล้อง 6x6 TLR และกล้องเปลี่ยนเลนส์ได้ขนาด 35 mm. แต่เมื่อทำการวิจัยได้พบว่ากล้อง 6x6 TLR กำลังเสื่อมความนิยมลงจึงล้มเลิกโครงการ แต่นขณะเดียวกัน กล้อง 35 mm. กำลังมีแนวโน้มว่าจะได้รับความนิยมมากขึ้น บริษัทจึงได้ทำการวิจัยต่อ และเมื่อเดือนกันยายน ปี ค.ศ. 1946 กล้อง 35 mm. ตัวแรกได้ผลิตขึ้นสำเร็จ บริษัทจึงได้ใช้ตราสัญลักษณ์ว่า “NIKON” กล้องรุ่นแรกที่นิคอนผลิตขายคือรุ่น The Model One แต่กล้องรุ่นนี้ก็ไม่ได้รับความนิยม เพราะนับเวลาจากที่ออกวางขายถึง 2 ปี กว่าที่กล้องจะติดตลาด แต่กล้องก็ไม่ได้รับความสนใจหรือมีชื่อเสียงโด่งดังเท่าที่ควร สาเหตุก็คือทุกอย่างของกล้องเป็นการรวมเอาสิ่งที่นิคอนคิดว่าดีที่สุดของกล้องไลก้าและคอนแทกซ์ มารวมกัน
ในประเทศไทย หลังจากยกเลิกสัญญากับตัวแทนจำหน่ายรายเดิม บริษัท นิคอนเซลล์ (ประเทศไทย) จำกัด ซึ่งเป็นสาขาของบริษัทแม่ ได้จัดตั้งและเข้ามาเป็นผู้จัดจำหน่ายรวมทั้งให้บริการหลังการขาย นอกจากนี้ยังมีโรงงานผลิตกล้องและเลนส์อยู่ที่สวนอุตสาหกรรมโรจนะ อำเภออุทัย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เมื่อปี พ.ศ. 2539 ซึ่งนับเป็นโรงงานผลิตกล้อง SLR และ DSLR แห่งแรกของนิคอนที่ตั้งอยู่นอกประเทศญี่ปุ่น
วิภาดา จตุยศพร
วิภาดา จตุยศพร (ชื่อเล่น: เปียก; เกิดเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2500) เป็น นักพากย์ การ์ตูนที่มีชื่อเสียงใน ประเทศไทย ทำงานเป็นนักพากย์การ์ตูนมากว่า 10 ปี เป็นนางเอกประจำทีมพากย์ Video Square (สมัยก่อน) ในปัจจุบันพากย์เสียงให้แก่บริษัทการ์ตูนใน ประเทศไทย หลายบริษัท เช่น ช่อง 9 อ.ส.ม.ท. (โมเดิร์นไนน์ทีวี ในปัจจุบัน), ไทก้า, เดกซ์ เป็นต้น บทที่ทำให้วิภาดาเป็นที่รู้จักมากที่สุดคือ พากย์เสียง สึคิโนะ อุซางิ ในเรื่อง เซเลอร์มูน คริสตัล
วิภาดา จบการศึกษาจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ด้านการละคร คณะอักษรศาสตร์ ช่วงอายุ 21-22 ได้ทำงานเป็นดีเจอยู่ที่แปซิฟิกคอร์เปอเรชั่น หลังจากนั้นก็ถูกเรียกตัวมาทำงานที่ช่อง 9 โดยมีหน้าที่โปรโมทตัวอย่างภาพยนตร์การ์ตูน ตัวอย่างรายการ และเป็นก๊อปปี้ไรท์เตอร์ (คนเขียนบท) ต่อมาก็ได้เป็นผู้มีส่วนร่วมในการจัดหาภาพยนตร์การ์ตูนจากต่างประเทศมาฉายที่ช่อง 9 พร้อมกับทำงานพากย์การ์ตูนควบคู่ไปด้วยจนถึงปัจจุบัน
พ.ศ. 2464
พุทธศักราช 2464 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1921 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันเสาร์ ตามปฏิทินเกรกอเรียน
คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ เป็นสถาบันการศึกษาเภสัชศาสตร์ลำดับที่ 9 และเป็นส่วนหนึ่งของโครงการพัฒนามหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ องครักษ์ จังหวัดนครนายก ได้รับอนุมัติให้ดำเนินการจากคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535
มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒได้บรรจุโครงการการจัดตั้งคณะเภสัชศาสตร์ไว้เป็นหนึ่งในแผนการพัฒนามหาวิทยาลัย วิทยาเขตองครักษ์ ได้ผ่านการเห็นชอบจากคณะรัฐมนตรีและทบวงมหาวิทยาลัย โดยลงประกาศในพระราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2539 ซึ่งถือเป็นวันก่อตั้งคณะเภสัชศาสตร์ ซึ่งสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินเป็นองค์ประธานในพิธีเปิดอาคารคณะเภสัชศาสตร์ ณ วิทยาเขตองครักษ์ เมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543
ตามประกาศมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒฉบับที่ 10/2559 เรื่อง การแบ่งหน่วยงานภายในของส่วนงาน พ.ศ. 2559 นั้น ได้มีการแบ่งหน่วยงานในคณะเภสัชศาสตร์เป็น 7 หน่วยงาน ดังนี้
หมู่โลหิต
หมู่โลหิต (Blood Type หรือ Blood Group) คือ การแยกแยะ เลือด เป็นหมวดหมู่ ปัจจุบันมีระบบหมู่โลหิต 32 ระบบ ระบบหมู่โลหิตที่สำคัญ ระบบเอบีโอ (ABO System) และ ระบบอาร์เอช (Rh System) โดยจำแนกตาม แอนติเจน ที่อยู่บน เม็ดเลือดแดง
การจำแนกหมู่เลือดที่สมบูรณ์จะประกอบด้วยการระบุสารผิวเซลล์ เม็ดเลือดแดง 30 ชนิด ดังนั้นหมู่เลือดของคนคนหนึ่งจะเป็นส่วนประกอบของชนิดของแอนติเจนย่อยต่างๆ ประกอบกัน สารผิวเซลล์ 30 ชนิดนี้ มีการพบแอนติเจนที่แตกต่างกันแล้วกว่า 600 แบบ แต่บางแบบเป็นชนิดหายาก อาจพบเฉพาะในบางชนเผ่าหรือเชื้อชาติ
ระบบเอบีโอเป็นระบบหมู่โลหิตที่สำคัญที่สุดในการถ่ายเลือด,o6KpN แอนตี-เอและแอนตี-บีแอนติบอดีปกติเป็นแอนติบอดีอิมมูโนโกลบูลินเอ็ม (IgM) แอนติบอดี IgM ผลิตขึ้นในปีแรกของชีวิตโดยการสัมผัสกับสารในสิ่งแวดล้อม เช่น อาหาร แบคทีเรีย และไวรัส
ระบบอาร์เอช (Rh; "รีซัส") เป็นระบบหมู่โลหิตที่มีความสำคัญมากเป็นอันดับ 2 ในการถ่ายเลือดมนุษย์ โดยปัจจุบันมี 50 แอนติเจน แอนติเจนอาร์เอชที่สำคัญที่สุด คือ แอนติเจน D เพราะมีแนวโน้มกระตุ้นการตอบสนองของระบบภูมิคุ้มกันมากที่สุดในบรรดา 5 แอนติเจนหลักของระบบอาร์เอช โดยทั่วไปผู้ที่ไม่มีแอนติเจน D (D เนกาทีฟ หรืออาร์เอชลบ) จะไม่ผลิตแอนตี-D แอนติบอดีชนิด IgG หรือ IgM เพราะแอนตี-D แอนติบอดีปกติไม่ผลิตโดยการสัมผัสกับสารในสิ่งแวดล้อม ทว่า ผู้ที่มีหมู่โลหิต D เนกาทีฟสามารถผลิตแอนตี-D แอนติบอดีชนิด IgG ได้หลังการสัมผัส ซึ่งอาจเป็นการถ่ายเลือดระหว่างทารกในครรภ์กับมารดา หรืออาจเป็นการถ่ายเลือดกับเม็ดเลือดแดง D โพสิทีฟ 
หมู่โลหิตอาร์เอชลบพบเป็นสัดส่วนน้อยกว่าในชาวเอเชีย (0.3%) เมื่อเทียบกับคนขาว (15%) 
การมีหรือไม่มีแอนติเจนอาร์เอชแสดงด้วยเครื่องหมาย + หรือ − ตัวอย่างเช่น หมู่ A− คือ ไม่มีแอนติเจนอาร์เอชทุกชนิด
นอกจากระบบเอบีโอและอาร์เอช ยังมีการระบุระบบหมู่โลหิตอีก 30 หมู่
คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร () เป็นคณะวิชาลำดับที่ 8 ของ มหาวิทยาลัยศิลปากร ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2528
"คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร" จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2528 และเปิดรับนักศึกษาตั้งแต่ปีการศึกษา 2529 นับเป็น คณะเภสัชศาสตร์ ลำดับที่ 6 ของประเทศไทย ตั้งอยู่บริเวณ พระราชวังสนามจันทร์ อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม โดยมี ประโชติ เปล่งวิทยา ดำรงตำแหน่งคณบดีในสมัยนั้น นับเป็นคณบดีผู้ประศาสน์การ ผู้ก่อตั้งคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อสนองต่อความต้องการในการพัฒนาศักยภาพกำลังคนในสายงานเภสัชกรรมและสายงานด้านวิทยาศาสตร์สุขภาพ รวมถึงการพัฒนาให้เกิดภารกิจเชิงรุกในการให้บริการด้านเภสัชศาสตร์
คณะเภสัชศาสตร์ จัดการเรียนการสอนทั้งในระดับปริญญาบัณฑิต ปริญญามหาบัณฑิต และปริญญาดุษฎีบัณฑิต มุ่งเน้นผลิตบัณฑิตที่พร้อมด้วยความรู้ คุณธรรม จริยธรรม และความรับผิดชอบในการปฏิบัติงานตามภารกิจและพันธกิจแห่งวิชาชีพเภสัชกรรมทั้งในภาครัฐและภาคเอกชนที่ดำเนินไปในลักษณะผสมผสานความรู้และทักษะเพื่อประโยชน์สูงสุด
นอกจากการจัดการเรียนการสอน คณะเภสัชศาสตร์มีพันธกิจในการวิจัยและพัฒนาทางเภสัชศาสตร์และสาขาที่เกี่ยวข้อง ให้งานบริการวิชาการแก่ชุมชนทั้งภาครัฐและภาคเอกชน และมีความร่วมมือด้านต่าง ๆ กับต่างประเทศโดยเฉพาะมหาวิทยาลัยชั้นนำในประเทศสหรัฐอเมริกา ฝรั่งเศส อังกฤษ เยอรมนี และญี่ปุ่น เป็นต้น
ออสการ์ กุสตาฟ เรย์ลันเดอร์
ออสการ์ กุสตาฟ เรย์ลันเดอร์ (Oscar Gustave Rejlander) (สวีเดน พ.ศ. 2374 - ลอนดอน 18 มกราคม พ.ศ. 2418) เป็นผู้บุกเบิกการถ่ายภาพศิลปะสมัยวิกตอเรีย เขาได้รับการศึกษาจากที่โรม และไปพักอยู่ที่เมือง ลิงคอล์น ในอังกฤษ เขาได้ทิ้งงานแท้ๆของเขาคือ นักวาดภาพและนักวาดรูปย่อคน หลังจากที่เขาเห็นว่าภาพถ่ายสามารถเก็บภาพได้ละเอียด อีกด้านหนึ่งมีผู้อ้างว่าเขาได้รับแรงบันดาลใจจาก Henry Fox Talbot
เขาได้ตั้งร้านวาดภาพบุคคลขึ้นที่เมือง wolverhampton ซึ่งเป็นเมืองอุตสาหกรรมในเขตมิดแลนด์ของอังกฤษ เมื่อปี พ.ศ. 2389 (ค.ศ. 1846) ปี พ.ศ. 2393 (ค.ศ. 1850) เขาได้เรียนรู้วิธีการทำคอลโลเดียนเปียกได้อย่างรวดเร็วและเปลี่ยนธุรกิจของเขา ไปเป็นธุรกิจทางด้านการถ่ายภาพ เขาทำการทดลองหลายอย่างเพื่อที่จะให้ภาพถ่ายของเขาสมบูรณ์แบบ รวมถึงเทคนิค combination printing ซึ่งคิดว่าเขาอาจจะเป็นคนคิดขึ้นมา เขาเป็นเพื่อนกับชาลส์ ลุตวิดจ์ ดอดจ์สัน ผู้เก็บสะสมงานชิ้นแรกๆ ของเขาและปรึกษากันเรื่องทางเทคนิค หลังจากนั้นเรจลันเดอร์ได้สร้างภาพที่มีชื่อเสี่ยงที่สุดและเปิดเผยที่สุดของดอดจ์สัน
งานชิ้นแรก ๆ ของเขานั้นไม่ได้ช่วยทำชื่อเสียงให้กับเขาเท่าไหร่ และเขาได้เข้าร่วมในงาน Paris Exhibition ในปี พ.ศ. 2398 (ค.ศ. 1855) และในปี พ.ศ. 2400 (ค.ศ. 1857) เขาได้ทำงานลักษณะเปรียบเทียบที่มีชื่อเสียงที่สุดของเขา ที่มีชื่อว่า "The two ways of life" นี่เป็นเทคนิคการต่อภาพแบบไร้รอยจากภาพ 32 ใบ
เนื่องด้วยความสำเร็จนี้และด้วยการเป็นสมาชิกของ สมาคมถ่ายภาพหลวงแห่งลอนดอน นั้นได้รับการยอมรับในกรุงลอนดอน เขาย้ายสตูดิโอของเขาไปที่ลอนดอนประมาณปี พ.ศ. 2405 (ค.ศ. 1862) และหลังจากนั้นก็ทดลองเทคนิคการถ่ายภาพซ้อนสอง การประกอบภาพซ้อน การเปลี่ยนแปลงรูปและการตกแต่งภาพ เขาได้กลายเป็นผู้นำทางด้านเทคนิคการถ่ายภาพและเขาสอนเขียนบทความที่โด่งดังด้วย
ความคิดและเทคนิคของเรย์ลันเดอร์นั้นได้ถูกใช้โดยนักถ่ายภาพอื่น ๆ และนี่เองที่บ่งบอกว่าเขาเป็นบิดาแห่งวงการถ่ายภาพศิลป์
คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น () เป็นส่วนราชการไทยระดับคณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยขอนแก่น กระทรวงศึกษาธิการ จัดตั้งขึ้นเพื่อตอบสนองแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 4 (พ.ศ. 2520 - 2524) ตามโครงการพัฒนาสาธารณสุขของประเทศ โดยเป็นคณะวิชาที่จัดตั้งขึ้นเป็นอันดับที่ 11 ของมหาวิทยาลัยขอนแก่น นับเป็นสถาบันการศึกษาระดับอุดมศึกษาที่ผลิตบัณฑิตสาขาวิชาเภสัชศาสตร์ แห่งที่ 5 ของประเทศ ถัดจาก จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ มหาวิทยาลัยมหิดล และมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
รหัสหน่วยงานในระบบทะเบียน มหาวิทยาลัยขอนแก่น : 15
คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ได้จัดตั้งขึ้นเพื่อตอบสนองแผนพัฒนาเศรษฐกิจ และสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 4 (พ.ศ. 2523–2525) ตามโครงการพัฒนาการสาธารณสุขของประเทศ คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ได้ก่อตั้งโดยพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา ฉบับพิเศษหน้าที่ 13 เล่ม 92 ตอนที่ 197 ลงวันที่ 22 ธันวาคม พุทธศักราช 2523นับเป็นสถาบันการศึกษาระดับอุดมศึกษา ผลิตบัณฑิตสาขาวิชาเภสัชศาสตร์ แห่งที่ 5 ของประเทศ ถัดจาก คณะเภสัชศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล และคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ โดยมีการจัดการเรียนการสอนในสาขาเภสัชศาสตร์ หลักสูตรเภสัชศาสตรบัณฑิต ซึ่งเป็นหลักสูตร 5 ปี เริ่มรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี รุ่นแรกเมื่อปีการศึกษา 2525 ต่อมาเปิดหลักสูตรเภสัชศาสตรบัณฑิต ภาคสมทบในปีการศึกษา 2538 และเปิดสอนหลักสูตรเภสัชศาสตรบัณฑิต (ศึกษาเป็นภาษาอังกฤษ) ในปีการศึกษา 2547 ซึ่งเป็นหลักสูตรแรกของประเทศไทยที่เปิดสอนเป็นภาษาอังกฤษในสาขาเภสัชศาสตร์ และเป็นหลักสูตรแรกในระดับปริญญาตรีของมหาวิทยาลัยขอนแก่นที่เปิดสอนเป็นภาษาอังกฤษ การเรียนการสอนในระดับบัณฑิตศึกษาเริ่มเปิดหลักสูตรเภสัชศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาเภสัชกรรมคลินิก โดยจัดการเรียนการสอนแบบสะสมหน่วยกิต (Module) ในปีการศึกษา 2548 มีการขยายและพัฒนามาอย่างต่อเนื่อง จนปัจจุบันมีการจัดการเรียนการสอนในระดับประกาศนียบัตรบัณฑิต 1 หลักสูตร ระดับปริญญาโท 7 หลักสูตร และระดับปริญญาเอก 2 หลักสูตร มีบุคลากรสายผู้สอน จำนวน 80 คน วุฒิการศึกษาระดับปริญญาเอก จำนวน 70 คน คิดเป็นร้อยละ 87.50 และมีตำแหน่งทางวิชาการ รองศาสตราจารย์ : ผู้ช่วยศาสตราจารย์ : อาจารย์ เท่ากับ 29 : 26 : 25 คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น มุ่งมั่นที่จะพัฒนาและดำเนินการเพื่อให้บรรลุภารกิจตามพันธกิจที่ได้รับมอบหมายอย่างมีวิสัยทัศน์ และสอดคล้องกับมหาวิทยาลัยขอนแก่น และนโยบายการพัฒนาประเทศของรัฐบาล
สัญลักษณ์ประจำคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น คือ
สีเขียวมะกอกหมายเหตุ คำนำหน้านามของผู้ดำรงตำแหน่งคณบดี และผู้รักษาการแทนคณบดี เป็นคำนำหน้านามตามตำแหน่งทางวิชาการในขณะนั้น
ดูเพิ่ม รายนามบุคคลที่มีชื่อเสียงจากมหาวิทยาลัยขอนแก่น
หมายเหตุ รายนามดังกล่าว จัดเรียงชื่อและนามสกุลตามตัวอักษร
คัปปุชชีโน
คัปปุชชีโน () เป็นหนึ่งในเครื่องดื่มประเภทกาแฟซึ่งมีต้นกำเนิดมาจากประเทศอิตาลี คัปปุชชีโนมีส่วนประกอบหลักคือเอสเปรสโซและนม
การชงคัปปุชชีโนส่วนใหญ่มักมีอัตราส่วนของเอสเปรสโซ 1/3 ส่วน ผสมกับนมร้อนผ่านไอน้ำ 1/3 ส่วน และนมตีเป็นฟองละเอียด 1/3 ส่วนลอยอยู่ด้านบน นอกจากนั้นอาจโรยหน้าด้วยผงอบเชยหรือผงโกโก้เล็กน้อยตามความชอบ ส่วนผสมของคัปปุชชีโนต่างจากของลัตเตมัคคียาโตซึ่งประกอบไปด้วยนมเป็นส่วนใหญ่และนมตีฟองเพียงเล็กน้อย
ในประเทศอิตาลี ผู้คนมักดื่มคัปปุชชีโนเป็นอาหารเช้าโดยเฉพาะ โดยอาจมีขนมปังแผ่นหรือคุกกี้ประกอบ ทั้งนี้อาจเป็นเพราะว่าวิถีชีวิตของชาวอิตาลีมักไม่ค่อยรับประทานอาหารเช้าแบบเป็นกิจลักษณะ คัปปุชชีโนและขนมปังเบา ๆ จึงเหมาะเป็นอาหารรองท้องสำหรับยามเช้า และด้วยเหตุนี้ทำให้ไม่ดื่มคัปปุชชีโนในช่วงอื่นของวัน แต่สำหรับต่างประเทศรวมถึงประเทศไทยสามารถดื่มคัปปุชชีโนได้ทุกเวลาโดยไม่ถือว่าเป็นเรื่องแปลก
คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ () เป็นสถาบันการศึกษาขั้นสูงในสาขาเภสัชศาสตร์ ที่ดำเนินการเปิดสอนในระดับปริญญาตรีขึ้นไป เป็นแห่งแรกในภาคใต้
คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ตั้งอยู่ที่ เลขที่ 110/5 หมู่ 3 ถนนกาญจนวนิช ตำบลคอหงส์ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา นับเป็นสถาบันการศึกษาขั้นสูงในสาขาเภสัชศาสตร์ ที่ดำเนินการเปิดสอนในระดับปริญญาตรีขึ้นไป เป็นแห่งแรกในภาคใต้ โดยเริ่มจัดตั้งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการจัดตั้งศูนย์วิทยาศาสตร์การแพทย์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ตามการอนุมัติของรัฐบาลใน พ.ศ. 2515 คณะเภสัชศาสตร์ได้รับการจัดตั้งอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2521 ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา และสภามหาวิทยาลัยได้แต่งตั้งให้ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ภญ.ดร. สุนาลินี นิโครธานนท์ เป็นคณบดีคนแรก เริ่มเปิดรับนักศึกษารุ่นแรกตามหลักสูตรเภสัชศาสตรบัณฑิต เมื่อปีการศึกษา พ.ศ. 2522 จำนวน 19 คน โดยนักศึกษาในรุ่นแรกนี้ เป็นนักศึกษาที่รับจากการสอบตรงทั้งหมด นับถึงปีการศึกษา พ.ศ. 2556 คณะฯ ได้รับนักศึกษามาแล้ว 36 รุ่น และได้ผลิตเภสัชกรออกไปทำงานรับใช้สังคมประมาณ 3,177 คน
เอ็มวีอาร์ดีวี
เอ็มวีอาร์ดีวี (MVRDV) เป็นสำนักงานออกแบบสถาปัตยกรรมและผังเมือง ตั้งอยู่ในนครรอตเทอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์ ก่อตั้งมาตั้งแต่ปีค.ศ. 1991 ชื่อของสำนักงานเป็นตัวอักษรย่อของคณะผู้ก่อตั้งได้แก่ วินี มาส (M - เกิดเมื่อปีค.ศ. 1959) จาคอบ แวน ริจ (VR - เกิดเมื่อปีค.ศ. 1964) และ นาตาลี เดอ วรี (DV - เกิดเมื่อปีค.ศ. 1965)
มาส กับ แวนริจ เคยทำงานที่สำนักงานสถาปัตยกรรมเมโทรโปลิตัน และสำนักงานสถาปนิกของเร็ม คูลฮาส ส่วนเดอ วรี เคยทำงานที่เมคานูก่อนจะมาร่วมกันก่อตั้งเอ็มวีอาร์ดีวี
งานชิ้นแรกที่ได้สร้าง ได้แก่สำนักงานใหม่ของ วีโปร ในเมืองฮิลเวอร์ซัม ประเทศเนเธอร์แลนด์ (ค.ศ. 1993 - ค.ศ. 1997) ผลงานออกแบบอื่นๆที่ได้รับการก่อสร้างได้แก่ อาคารพักอาศัยโวโซโค ในนครอัมสเตอร์ดัม (ค.ศ. 1994 - ค.ศ. 1997) และศาลาดัชท์ที่เอ็กซ์โป 2000 ที่เมืองฮานโนเวอร์ ประเทศเยอรมนี (ค.ศ. 1997 - ค.ศ. 2000)
น็อกซ์
น็อกซ์ เป็นสำนักงานสถาปนิกออกแบบ ก่อตั้งมาตั้งแต่ต้นปีคริสต์ศักราช 1900 โดยโมรีซ นีโอ และลาร์ส สปุยโบรก งานของน็อกซ์เน้าการผสมผสานกันระหว่างสถาปัตยกรรมและสื่อหลากหลายประเภท ซึ่งสำนักงานออกแบบนี้ได้พัฒนาความเป็นไปได้ในการสร้างอาณาเขตทางสถาปัตยกรรมที่มีปฏิสัมพันธ์กับผู้ใช้
การค้นคว้าของพวกเขามุ่งเน้นการเพิ่มพูนสื่อในการเก็บข้อมูลที่เชื่อมโยงกับตัวสถาปัตยกรรมซึ่งเป็นตัวเอกของเรื่อง พวกเขาได้หารูปแบบใหม่ในการสร้างสถาปัตยกรรม ที่ผนวกเอาวัสดุกับข้อมูลเข้าไว้ด้วยกัน อันเป็นการปรับเปลี่ยนสถาปัตยกรรมให้เกิดรับรู้ด้วยผัสสะในรูปแบบใหม่ แต่งานของพวกเขาเป็นยิ่งกว่าการปรับเปลี่ยนธรรมดาๆ เนื่องจากมีการสังเคราะห์เอาเทคโนโลยีที่มีอยู่เดิมกับเทคโนโลยีใหม่ล่าสุดเข้าไว้ด้วยกัน ตัวอย่างผลงานชิ้นเอกของน็อกซ์ได้แก่ ศาลาน้ำจืด "FreshH2O eXPO" ที่กลายเป็นสัญลักษณ์ของ "สถาปัตยกรรมของเหลว" อันเป็นศัพท์ที่บัญญัติขึ้นโดยมาร์โค โนแวก สถาปนิกชาวอเมริกัน โปรเจกต์ที่เป็นนวัตกรรมใหม่สุดมีการกล่าวถึงแนวความคิดของสถาปัตยกรรมที่รับรู้แบบมนุษย์ ด้วยการใช้ระบบผู้เชี่ยวชาญในการรับปรับเปลี่ยนสถาปัตยกรรมให้เข้ากับความต้องการของผู้ใช้ และประโยชน์ใช้สอย
น็อกซ์ยังเป็นสำนักงานที่ผลิตวิดีโอ งานนิทรรศการ นิตยสาร หนังสือ และการก่อสร้างทางสถาปัตยกรรม การที่น็อกซ์ผลิตผลงานหลากหลายเช่นนี้ เนื่องมาจากพวกเขามองเห็นข้อจำกัดในการผลิตผลงานของสถาปัตยกรรมคลาสสิก พวกเขาจึงใช้รูปแบบการตัดแต่งพันธุกรรมเ่พื่อสร้างลูกผสมระหว่างสถาปัตยกรรมกับสื่ออื่นๆ งานของน็อกซ์ยังเป็นสถาปัตยกรรมที่ยืดหยุ่น มีรากฐานมาจากชิ้นส่วนทางชีวภาพ โลกของเทคโนโลยี และอิเลคทรอนิก โดยพวกเขาใส่ใจในกระบวนการแปลงสิ่งต่างๆเหล่านี้อย่างต่อเนื่องในชิ้นงานหนึ่งๆ เมื่อเราชมผลงานของน็อกซ์ จึงรู้สึกว่าไม่มีสิ่งใดที่หยุดนิ่งอยู่กับที่และสถาปัตยกรรมเลื่อนไหลไปตลอดเวลา ด้วยเหตุนี้ สถาปัตยกรรมของน็อกซ์จึงยืดหยุ่น อันเป็นส่วนสำคัญในการดึงดูดความสนใจของคนหมู่มาก มีการนำเสนอเทคโนโลยีสมัยใหม่ในงานของพวกเขาอย่างไม่หยุดยั้ง เพื่อตอบสนองความต้องการใช้สอย โดยมีอุปกรณ์เสริมที่เน้นความสะดวกสบายของผู้ใช้ ตอบสนองความต้องการอย่างเต็มศักยภาพ และยังเกินเลยความต้องการทั่วไปที่เน้นความมั่นคง และความคงทนถาวรของสถาปัตยกรรม
""ความเหลวของสถาปัตยกรรมไม่ใช่เพียงแค่การสร้างรูปทรงเรขาคณิตที่เคลื่อนไหวแบบของไหล หรือการสร้างสภาพแปรปรวนเท่านั้น แต่ยังรวมถึงการทำลายทุกอย่างที่เป็นของแข็งและผลึก""
คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร
คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร ตั้งอยู่ในบริเวณมหาวิทยาลัยนเรศวร บ้านทุ่งหนองอ้อ ตำบลท่าโพธิ์ อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก เป็นคณะเภสัชศาสตร์ของรัฐคณะที่ 7 จัดตั้งขึ้นเพื่อผลิตเภสัชกร ให้เพียงพอกับความต้องการของประเทศ และเพื่อกระจายเภสัชกรสู่ภาคเหนือตอนล่าง อันเป็นการเพิ่มบุคลากรด้านสาธารณสุขให้แก่ภูมิภาคนี้ ซึ่งจะมีบทบาทสำคัญในการให้ความรู้เกี่ยวกับยาแก่บุคลากรทางการแพทย์ ผู้ป่วย และประชาชนทั่วไป
คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร ได้รับการจัดตั้ง เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537 และเริ่มดำเนินการรับนิสิต เข้าศึกษา ในหลักสูตรเภสัชศาสตรบัณฑิต (หลักสูตร 5 ปี) ในปี พ.ศ. 2538 และ 2539 คณะเภสัชศาสตร์ ได้ปรับปรุงหลักสูตรเพื่อ ให้สอดคล้อง เภสัชศาสตรบัณฑิต (หลักสูตร 5 ปี) ในปี พ.ศ. 2538 และ 2539 คณะเภสัชศาสตร์ ได้ปรับปรุง หลักสูตร เพื่อให้สอดคล้อง กับความต้องการของวิชาชีพ
ต่อมาในปีการศึกษา 2540 เริ่มจัดการเรียนการสอนในหลักสูตรเภสัชศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาบริบาลเภสัชกรรม (หลักสูตร 6 ปี) ซึ่งเป็นการให้บริการทางเภสัชกรรมที่ยึดเอาผู้ป่วยเป็นจุดศูนย์กลางและนับเป็นหลักสูตรเภสัชศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาบริบาลเภสัชกรรมแรกในประเทศไทย โดยใช้ระยะเวลาศึกษาตลอดหลักสูตรรวม 6 ปี
ในระยะแรกคณะฯได้เริ่มดำเนินการในระบบเทียบโอนเพื่อปริญญาที่ 2 ก่อน โดยรับนิสิตที่เป็นเภสัชกรประจำแหล่งฝึกปฏิบัติการวิชาชีพเภสัชกรรมมาศึกษาต่อเป็นเวลา 2 ปี
ต่อมาในปีการศึกษา 2542 คณะฯได้เริ่มจัดการเรียนการสอนในหลักสูตรเภสัชศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาบริบาลเภสัชกรรม หลักสูตร 6 ปี โดยเริ่มรับนิสิตตั้งแต่แรกเข้าจำนวน 100 คน
​คณะเภสัชศาสตร์ ​มหาวิทยาลัยนเรศวร ประกอบด้วย 3 ภาควิชา ดังต่อไปนี้
รายนามคณบดีคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร ตั้งแต่ก่อตั้งจนถึงปัจจุบันมีดังนี้
ปัจจุบัน คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร จัดการเรียนการสอนหลักสูตรการศึกษาในสาขาวิชา อันได้แก่
กิจกรรมนิสิตของคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร จัดขึ้นโดยสโมสรนิสิตเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร ร่วมกับหน่วยงานของคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร รวมทั้งหน่วยงานส่วนกลางของมหาวิทยาลัยนเรศวร และองค์การบริหารสโมสรนิสิตมหาวิทยาลัยนเรศวร ที่จัดขึ้นมีรายละเอียดดังต่อไปนี้
​คณะเภสัชศาสตร์ ​มหาวิทยาลัยนเรศวร ประกอบด้วยศูนย์และหน่วยงานต่างๆ ดังนี้
จากผลการจัดอันดับมหาวิทยาลัยของสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา ปรากฏว่า ในด้านการวิจัย คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร ได้อันดับที่ 6 ของกลุ่มคณะเภสัชศาสตร์ทุกมหาวิทยาลัย และได้อันดับที่ 36 ของสาขาชีวการแพทย์
รายชื่อตอนในโดราเอมอน (มังงะ)
โดราเอมอนฉบับลิขสิทธิ์ของเนชั่น เอ็ดดูเทนเมนท์ แบ่งเป็นคอลเลคชั่นต่างๆ ดังนี้
คำที่เขียนว่า พิมพ์วันที คือวันเดือนปีที่ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ โชงะกุกัง
เล่ม 1 พิมพ์วันที 1 สิงหาคม 2517
เล่ม 2 พิมพ์วันที 1 กันยายน 2517
เล่ม 3 พิมพ์วันที 1 ตุลาคม 2517
เล่ม 4 พิมพ์วันที 1 พฤศจิกายน 2517
เล่ม 5 พิมพ์วันที 1 ธันวาคม 2517
เล่ม 6 พิมพ์วันที 25 ธันวาคม 2517
เล่ม 7 พิมพ์วันที 2 พฤษภาคม 2518
เล่ม 8 พิมพ์วันที 2 กรกฎาคม 2518
เล่ม 9 พิมพ์วันที 1 พฤศจิกายน 2518
เล่ม 10 พิมพ์วันที 29 มีนาคม 2519
เล่ม 11 พิมพ์วันที 30 มิถุนายน 2519
เล่ม 12 พิมพ์วันที 27 พฤศจิกายน 2519
เล่ม 13 พิมพ์วันที 31 มีนาคม 2520
เล่ม 14 พิมพ์วันที 20 ธันวาคม 2520
เล่ม 15 พิมพ์วันที 27 มิถุนายน 2521
เล่ม 16 พิมพ์วันที 22 ธันวาคม 2521
เล่ม 17 พิมพ์วันที 27 มิถุนายน 2522
เล่ม 18 พิมพ์วันที 20 ธันวาคม 2522
เล่ม 19 พิมพ์วันที 28 มิถุนายน 2523
เล่ม 20 พิมพ์วันที 20 ธันวาคม 2523
เล่ม 21 พิมพ์วันที 25 เมษายน 2524
เล่ม 22 พิมพ์วันที 25 กรกฎาคม 2524
เล่ม 23 พิมพ์วันที 20 ธันวาคม 2524
เล่ม 24 พิมพ์วันที 27 มีนาคม 2525
เล่ม 25 พิมพ์วันที 28 กรกฎาคม 2525
เล่ม 26 พิมพ์วันที 20 ธันวาคม 2525
เล่ม 27 พิมพ์วันที 28 มีนาคม 2526
เล่ม 28 พิมพ์วันที 28 กรกฎาคม 2526
เล่ม 29 พิมพ์วันที 16 ธันวาคม 2526
เล่ม 30 พิมพ์วันที 28 มีนาคม 2527
เล่ม 31 พิมพ์วันที 28 กรกฎาคม 2527
เล่ม 32 พิมพ์วันที 15 ธันวาคม 2527
เล่ม 33 พิมพ์วันที 28 มีนาคม 2528
เล่ม 34 พิมพ์วันที 27 กรกฎาคม 2528
เล่ม 35 พิมพ์วันที 16 ธันวาคม 2528
เล่ม 36 พิมพ์วันที 28 มีนาคม 2529
เล่ม 37 พิมพ์วันที 28 กรกฎาคม 2529
เล่ม 38 พิมพ์วันที 16 ธันวาคม 2529
เล่ม 39 พิมพ์วันที 16 ธันวาคม 2531
เล่ม 40 พิมพ์วันที 18 ธันวาคม 2532
เล่ม 41 พิมพ์วันที 28 กรกฎาคม 2533
เล่ม 42 พิมพ์วันที 18 ธันวาคม 2533
เล่ม 43 พิมพ์วันที 14 ธันวาคม 2534
เล่ม 44 พิมพ์วันที 27 เมษาคม 2536
เล่ม 45 พิมพ์วันที 26 เมษาคม 2539
เป็นชุดหนังสือที่นำตอนของฉบับปกติในแต่ละเล่ม ซึ่งมีแนวเรื่องเหมือนกับหัวข้อหนังสือชุดนี้ มาใส่ไว้รวมกัน
เล่ม 1 "รักเอย"
เล่ม 2 “0 คะแนน/หนีออกจากบ้าน”
เล่ม 3 “โอ๊ะโห...สุดจะซึ้ง”
เล่ม 4 “วะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า”
เล่ม 5 “อู...น่ากลัวจังเลย”
เล่ม 6 "ไจแอนท์และไจแอนท์"
เล่ม 7 "สาวน้อยชิซุกะ"
เล่ม 8 "จ๊ะเอ๋อ...ซึเนโอะ"
เล่ม 9 "ใจหนอใจ"
เล่ม 10 "ฝันแฟนตาซี"
เล่ม 11 "โดเรมีกุ๊กกิ๊ก"
เล่ม 12 "กึ๋ย!!!ไดโนเสาร์"
เล่ม 13 "ยังไง้ยังไง...ก็ลืมไม่ลง"
เล่ม 14 "อนาคตใสใสหัวใจดุ๊กดิ๊ก"
เล่ม 15 "หุ่นยนต์นะครับ"
เล่ม 16 "มิสเตอร์โนบิตะแมน"
เป็นโดราเอมอนซีรีส์ใหม่ 6 เล่มจบ ในรูปแบบของการ์ตูนสั้นจบในตอน ทุกเรื่องที่อยู่ในซีรีส์นี้ ยังไม่เคยลงพิมพ์ในชุด 1 - 45 มาก่อน มี 6 เล่ม ดังนี้
โดราเอมอนพลัส เล่ม 1
โดราเอมอนพลัส เล่ม 2
โดราเอมอนพลัส เล่ม 3
โดราเอมอนพลัส เล่ม 4
โดราเอมอนพลัส เล่ม 5
โดราเอมอนพลัส เล่ม 6 (ฉบับประเทศไทย)
เป็นโดราเอมอนฉบับพิมพ์สี่สี ซึ่งยังไม่เคยพิมพ์ในชุด 45 เล่ม มี 6 เล่ม ดังนี้
โดราเอมอนคัลเลอร์คอลเลคชั่น เล่ม 1
โดราเอมอนคัลเลอร์คอลเลคชั่น เล่ม 2
โดราเอมอนคัลเลอร์คอลเลคชั่น เล่ม 3
โดราเอมอนคัลเลอร์คอลเลคชั่น เล่ม 4
โดราเอมอนคัลเลอร์คอลเลคชั่น เล่ม 5
โดราเอมอนคัลเลอร์คอลเลคชั่น เล่ม 6
เป็นโดราเอมอนฉบับพิมพ์สี่สี เพิ่มเติมจากชุดโดราเอมอนคัลเลอร์ จำนวน 1 เล่ม ดังนี้
โดราเอมอนคัลเลอร์ สเปเชียล
เป็นโดราเอมอนฉบับพิมพ์สี่สี จำนวน 2 เล่ม ดังนี้
เล่ม 1
เล่ม 2
โดราเอมอนชุดพิเศษเป็นหนังสือการ์ตูน 24 เล่ม แต่ละตอนจบในเล่ม ถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์แล้วทั้งหมด
พ.ศ. 2465
พุทธศักราช 2465 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1922 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันอาทิตย์ ตามปฏิทินเกรกอเรียน
RISC
Reduced Instruction Set Computer (RISC) เป็นไมโครโพรเซสเซอร์ชนิดหนึ่งที่มีชุดคำสั่งจำนวนไม่มากนัก ตรงข้ามกับ CISC (Complex Instruction Set Computer) คอมพิวเตอร์แบบ RISC สามารถกระทำการตามคำสั่งได้อย่างรวดเร็วมากเพราะคำสั่งจะสั้น นอกจากนั้นชิพแบบ RISC ยังผลิตได้ง่ายกว่าอีกด้วย (เนื่องจากใช้จำนวนทรานซิสเตอร์น้อยกว่า) ตัวอย่างชิพประเภทนี้ได้แก่ ARM, DEC Alpha, PA-RISC, SPARC, MIPS, และ PowerPC
RISC เป็นสถาปัตยกรรมคอมพิวเตอร์ที่นิยมใช้ในปัจจุบัน และยังมีแนวโน้มจะเพิ่มมากขึ้นเป็นลำดับในอนาคต ทั้งนี้เพราะการใช้สถาปัตยกรรมแบบนี้เป็นวิธีหนึ่งที่ทำให้คอมพิวเตอร์ทำงานเร็วขึ้น ปกติ หากพิจารณาจำนวนบิตที่เท่ากันระหว่างสถาปัตยกรรมคอมพิวเตอร์แบบ CISC กับ RISC แล้ว จะพบว่าคอมพิวเตอร์แบบ RISC จะเร็วกว่าแบบ CISC ประมาณ 3 เท่า หลักการอย่างง่ายของเครื่องคอมพิวเตอร์แบบ RISC คือ ออกแบบให้ซีพียู (CPU) ทำงานในวงรอบสัญญาณนาฬิกา (Cycle) ที่แน่นอน โดยพยายามลดจำนวนคำสั่งลงให้เหลือเป็นคำสั่งพื้นฐานมากที่สุด แล้วใช้หลักการไปป์ไลน์ (pipeline) คือ การทำงานแบบคู่ขนานชนิดเหลื่อมกัน (overlap) ปกติแล้วการทำงานใน 1 ชุดคำสั่งจะใช้เวลามากกว่า 1 วงรอบสัญญาณนาฬิกา (cycle) หากแต่การทำคำสั่งเหล่านั้นให้มีการทำงานในลักษณะเป็นแถว (pipe) และขนานกันด้วย จึงทำให้ได้ค่าเฉลี่ยโดยรวมของเวลาเป็นคำสั่งละหนึ่งวงรอบสัญญาณนาฬิกา (cycle)
ตัวอย่างสถาปัตยกรรมแบบ RISC ได้แก่ mips รุ่น R 2000 ได้ออกแบบชุดคำสั่งไว้ชัดเจนว่ามีการทำงานแบบ 5 ขั้นตอน นั่นคือเป็นการทำงานแบบขนานถึง 5 ระดับด้วยกัน