hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
พระยาพุทธวงศ์
พระยากากวรรณาธิปะราชวชิรปราการ หรือ พระยาพุทธวงศ์ เป็นเจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ องค์ที่ 4 ระหว่างปี พ.ศ. 2368 - พ.ศ. 2389 แห่งราชวงศ์ทิพย์จักร และเป็นผู้มีบทบาทสำคัญในการรวบรวมผู้คนมาเป็นประชากรของเมืองเชียงใหม่ในรัชสมัยพระเจ้ากาวิละ
พระยาพุทธวงศ์ หรือ เจ้าหลวงแผ่นดินเย็น เป็นเจ้าโอรสองค์โตของนายพ่อเรือน พระราชอนุชาในเจ้าฟ้าสิงหราชธานี เจ้าฟ้าหลวงชายแก้ว  ผู้ครองนครลำปางกับแม่เจ้าจันทาราชเทวี และเป็นเจ้าราชนัดดา (หลานปู่) ในพระยาไชยสงคราม (ทิพย์ช้าง) (พระญาสุละวะฤๅไชยสงคราม) กับแม่เจ้าพิมพาราชเทวี ซึ่งเป็นองค์ต้นราชวงศ์ทิพย์จักร (เชื้อเจ้าเจ็ดตน)
พระยาพุทธวงศ์ มีพระอนุชาและพระขนิษฐา รวม 5 พระองค์ มีพระนามตามลำดับ ดังนี้
เจ้าพุทธวงศ์ ได้รับการสถาปนาเป็น"พระยาอุปราชพุทธวงศ์" เมื่อปี พ.ศ. 2365 สืบต่อจากพระยาอุปราชคำฝั้น ซึ่งได้รับการสถาปนาเป็นพระยานครเชียงใหม่
พระยาพุทธวงศ์ ถึงแก่พิราลัยเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2389
พระยาพุทธวงศ์ มีเจ้าราชโอรสและราชธิดา รวม 9 พระองค์ อยู่ในณ เชียงใหม่ มีพระนามตามลำดับ ดังนี้
ด้านเศรษฐกิจ ในรัชสมัยของพระยาพุทธวงศ์ หรือเจ้าหลวงแผ่นดินเย็น นับได้ว่าเป็นช่วงที่ไม่มีศึกสงคราม มีความเจริญทางเศรษฐกิจ กำลังการผลิตของประชากรมากขึ้น แหล่งเพาะปลูกกว้างขวาง ข้าวของเครื่องใช้เริ่มจะละเมียดละไมขึ้น ข้าวปลราอาหารที่เคยผลิตหรือจัดหาเพื่อความอยู่รอดในช่วงก่อนหน้านั้น เริ่มมีมากขึ้นจนเหลือเฟือในบางครั้ง ซึ่งตลาดก็เริ่มมีบทบาทเป็นศูนย์กลางในการแลกเปลี่ยนสินค้า จากตลาดนัดกลายเป็นตลาดที่มีสินค้านานาชนิด โดยเฉพาะตลาดกลางการค้าขายบริเวณหน้าวัดพระสิงห์ และขยายไปยังตลาดที่ถนนท่าแพในปัจจุบัน
มีเส้นทางการค้าขายหลัก 2 เส้นทาง คือ เส้นทางบก (มะละแหม่ง-ล้านนา-รัฐฉาน-ยูนนาน) และเส้นทางเรือ (ลำน้ำปิง กรุงเทพฯ-ล้านนา)
ด้านการศึกษา ในช่วงแรกยังเป็นการศึกษาในรูปแบบเดิมคือการฝึกอาชีพหรือการดำรงชีวิตตามความชำนาญในครอบครัว หรือเรียนตามสนใจของแต่ละคน ส่วนการศึกษาที่เป็นระบบนั้น จะเป็นรูปแบบของการเรียนในวัด ซึ่งไม่แตกต่างไปจากรัชสมัยของพระเจ้ากาวิละ แต่ที่แตกต่างอย่างชัดเจนคือ จำนวนวัด และจำนวนพระสงฆ์เพิ่มมากขึ้น และมีการคัดลอกคัมภีร์ใบลานต่างๆ มากขึ้นตามไปด้วย
โดยรวมแล้วในรัชสมัยของพระยาพุทธวงศ์ เป็นช่วงที่นครเชียงใหม่มีความเจริญและรับรู้ถึงชนชาติอื่นและการเปลี่ยนแปลงของโลกมากขึ้น มีการสัมพันธ์กับอังกฤษ และรู้จักการบริหารที่ไม่ใช้กำลังในการทำศึกสงคราม นับเป็นจุดเปลี่ยนของนครเชียงใหม่ เข้าสู่กระแสการบริหารและการเศรษฐกิจของโลก
พระยาคำฟั่น
พระยาคำฟั่น หรือ พระญาคำฝั้น หรือพระนามเต็มว่า "เจ้ามหาสุภัทรราชะ" ทรงเป็นเจ้าผู้ครองนครลำพูนองค์ที่ 1 ระหว่างปี พ.ศ. 2357 - พ.ศ. 2358 และเจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่องค์ที่ 3 ระหว่างปี พ.ศ. 2365 - พ.ศ. 2368 แห่งราชวงศ์ทิพย์จักร
พระยาคำฟั่น เป็นพระราชโอรสลำดับที่ 8 ในเจ้าฟ้าสิงหราชธานี เจ้าฟ้าหลวงชายแก้ว ผู้ครองนครลำปางองค์ที่ 2 กับแม่เจ้าจันทา และเป็นพระราชนัดดา (หลานปู่) ในพระยาไชยสงคราม (ทิพย์ช้าง) กับแม่เจ้าพิมพา ซึ่งเป็นองค์ปฐมวงศ์ราชวงศ์ทิพย์จักร (เชื้อเจ้าเจ็ดตน)
พระยาคำฟั่น เป็นพระอนุชาของพระเจ้ากาวิละ มีพระเชษฏา พระอนุชาและพระขนิษฐา รวม 10 พระองค์ (หญิง 3 ชาย 7) (เจ้าชายทั้ง 7 พระองค์ได้ทรงช่วยกันต่อสู้อริราชศัตรูขยายขอบขัณฑสีมาล้านนาออกไปอย่างเกรียงไกร เป็นเหตุให้มีพระสมัญญาว่า "เจ้าเจ็ดตน") มีพระนามตามลำดับ ดังนี้เจ้าคำฝั้นเษกสมรสกับแม่เจ้าตาเวย ราชธิดาในเจ้าฟ้าเมืองยางแดง (หรือ เมืองกันตะระวดี) อันเป็นดินแดนกะเหรี่ยงที่รุ่งเรืองและร่ำรวยมากไปด้วยไม้ขอนสักอันล้ำค่า ต่อมาพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยได้รับพระราชทานพระนามอันเป็นมงคลยิ่งแก่แม่เจ้าตาเวยราชเทวี ว่า "แม่เจ้าเนตรนารีไวยมหาเทวี" แม่เจ้าตาเวยราชเทวี ได้รับมรดกส่วนพระองค์ ในฐานะราชธิดาเจ้าฟ้าเมืองยางแดง เป็นที่ดินป่าไม้ขุนยวม อำเภอแม่สะเรียง จังหวัดแม่ฮ่องสอน จำนวน 400,000 กว่าไร่ ซึ่งปัจจุบันที่ดินดังกล่าวราชสำนักสยามได้ตัดสินให้เป็นป่าไม้ชั้น 2
เจ้าคำฟั่น ได้รับแต่งตั้งเป็นพระยาราชวงศ์เมืองเชียงใหม่ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก ต่อมา จ.ศ. 1176 พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยทรงพระดำริให้รื้อฟื้นเมืองลำพูนไชยซึ่งร้างอยู่ให้กลับเป็นเมือง จึงโปรดเกล้าเลื่อนพระยาราชวงศ์คำฟั่นเป็นพระยาลำพูนไชย ครองเมืองลำพูนตั้งแต่วันพฤหัสบดี ขึ้น 4 ค่ำ เดือน 11 ศกนั้น ปีต่อมาทรงเลื่อนพระยาลำพูนคำฟั่นเป็นพระยาอุปราชเมืองเชียงใหม่ ถึง จ.ศ. 1185 จึงโปรดให้เลื่อนเป็นพระยาเชียงใหม่
พระยาคำฝั้น ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันแรม 8 ค่ำ เดือน 8 จ.ศ. 1187 ปีระกา ตรงกับวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2368
พระยาคำฝั้น มีราชโอรสและราชธิดา รวม 44 พระองค์ อยู่ในราชตระกูล ณ เชียงใหม่ และ ณ ลำพูน มีพระนามตามลำดับ ดังนี้เมื่อพระยาเศรษฐีคำฝั้น ครองเมืองเชียงใหม่ ได้เกิดการทะเลาะวิวาทกับเจ้าราชวงศ์สุวัณคำมูน ทำให้บรรดาขุนนางได้ไปเชิญเจ้าดวงทิพย์ และเจ้าบุญมา มาประนีประนอมการวิวาทครั้งนี้ โดยแนะนำให้พระยาคำฝั้น เสด็จออกผนวชวัดเชียงมั่น แล้วไปจำพรรษาที่วัดสวนดอก จากนั้นได้มีการปล่อยรถม้าเสี่ยงทายหาเจ้าหลวงองค์ใหม่ แต่รถม้าดังกล่าวกลับมาหยุดอยู่ที่บริเวณหน้าวัดสวนดอก ซึ่งเป็นที่ประทับของพระยาคำฝั้น เหลาบรรดาเจ้านาย และขุนนางจึงได้อัญเชิญพระยาคำฝั้น ให้ลาสิกขาบทกลับมาครองนครเชียงใหม่อีกครั้ง
ในช่วงรัชกาลของพระยาคำฝั้น เป็นช่วงเวลาที่พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยเสด็จสวรรคต และกรมหมื่นเจษฎาบดินทร์ได้ขึ้นครองราชสมบัติเป็นรัชกาลที่ 3 แห่งราชวศ์จักรี ใน พ.ศ. 2367 และพระยาหลวงฯ ประชวรในขณะที่ส่งพระยาอุปราชพุทธวงศ์และเจ้านายบางส่วนไปเฝ้ารัชกาลที่ 3 เมื่อล้นเกล้ารัชกาลที่ 3 ทรงทราบถึงอาการเจ็บป่วย จึงได้จัดส่งแพทย์หลวงมารักษาแต่อาการก็ไม่ดีขึ้น จนถึงวันอาทิตย์ เดือนห้า แรม 11 ค่ำ ในเวลาบ่าย พระยาคำฝั้นก็ถึงแก่พิราลัย ในจุลศักราช 1186 (ตรงกับวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2368) สิริอายุรวม 69 ปี และพระยาอุปราชพุทธวงศ์ ขึ้นเป็นเจ้าผู้ครองนครองค์ที่ 4 โดยมีเจ้าหนานมหาวงศ์ บุตรพระยาธรรมลังกาเป็นพระยาอุปราช และเจ้าน้อยมหาพรหม บุตรพระยาคำฝั้น เป็นพระยาราชวงศ์เชียงใหม่สืบไป
วงศ์ปลากระโทง
วงศ์ปลากระโทง, วงศ์ปลากระโทงแทง หรือ วงศ์ปลาปากนก ปลากระดูกแข็งขนาดใหญ่จำพวกหนึ่งอาศัยอยู่ในทะเล อยู่ในอันดับปลากะพง (Perciformes) ใช้ชื่อวงศ์ว่า Istiophoridae
โดยคำว่า Istiophoridae ที่ใช้เป็นชื่อวงศ์นั้น มาจากภาษากรีกคำว่า "Ιστίων" (Istion) หมายถึง "ใบเรือ" รวมกับคำว่า "φέρειν" (pherein) หมายถึง "แบกไว้"
ปลากระโทง เป็นปลาทะเลขนาดใหญ่ที่มีความปราดเปรียวและว่องไวมาก จัดเป็นปลาที่สามารถว่ายน้ำได้เร็วที่สุดในโลกด้วยมีกล้ามเนื้อที่ทรงพลัง และกระดูกหลังที่มีความยืดหยุ่นสูง สามารถพุ่งจากน้ำได้เร็ว 60 กิโลเมตร/ชั่วโมง และในฤดูอพยพอาจทำความเร็วได้ 90 กิโลเมตร/ชั่วโมง
มีลำตัวค่อนข้างกลม ปากกว้าง มีฟันแบบวิลลิฟอร์ม ครีบหลังและครีบก้นมีอย่างละ 2 ครีบ ไม่มีครีบฝอย ครีบท้องมีก้านครีบ 1-3 ก้าน มีสันที่คอดหาง ครีบหางเว้าลึก
มีจุดเด่นคือปลายปากด้านบนมีกระดูกยื่นยาวแหลมออกมา ใช้ในการนำทาง ล่าเหยื่อ และป้องกันตัว ซึ่งสันนิษฐานว่าเป็นสิ่งที่เหลืออยู่จากยุคก่อนประวัติศาสตร์ เพื่อป้องกันตัวจากบรรดาปลานักล่าต่าง ๆ ที่มีอยู่ดาษดื่น มีครีบกระโดงหลังมีสูงแหลม ในบางชนิด จะมีกระโดงสูงมากและครอบคลุมเกือบเต็มบริเวณหลัง ดูแลคล้ายใบเรือ มีสีและลวดลายข้างลำตัวแตกต่างออกไปตามแต่ชนิด ซึ่งจะเปลี่ยนไปตามสภาพอารมณ์ หากตกใจหรือเครียด สีจะซีด และใช้เป็นสิ่งที่แยกของปลาแต่ละตัว
โดยมากแล้วมักจะอาศัยหากินอยู่บริเวณผิวน้ำ พบได้ในทะเลเขตอบอุ่นและเขตร้อนทั่วโลก ออกล่าเหยื่อเป็นปลาขนาดเล็กกว่า บางครั้งอาจอยู่รวมเป็นฝูงนับร้อยตัว มักล่าเหยื่อในเวลากลางวัน เนื่องจากเป็นปลาที่ล่าด้วยประสาทสัมผัสทางตาเป็นหลัก สามารถโดดพ้นน้ำได้สูงและมีความสง่างามมาก จึงนิยมตกเป็นเกมกีฬา ได้รับฉายาจากนักตกปลาว่าเป็น "ราชินีแห่งท้องทะล" โดยมักจะออกตกด้วยการล่องเรือไปกลางทะเลและตกด้วยอุปกรณ์ชนิดต่าง ๆ ซึ่งต้องใช้ด้วยกันเวลาหลายชั่วโมง ด้วยการให้ปลายื้อเบ็ดจนหมดแรงเอง โดยปลากระโทงชนิดที่ใหญ่ที่สุดคือ ปลากระโทงสีน้ำเงิน ("Makaira nigricans") เป็นชนิดที่พบที่มหาสมุทรแอตแลนติก ที่สามารถโตเต็มที่ได้ถึง 5 เมตร หนักกว่า 636 กิโลกรัม
มีทั้งหมด 10 ชนิด ใน 5 สกุล ประกอบไปด้วย
นอกจากนี้แล้ว ยังมีปลากระโทงดาบที่มีลักษณะคล้ายปลากระโทงอีกชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Xiphias gladius" ซึ่งมิได้อยู่ในวงศ์เดียวกันนี้ แต่จัดอยู่ในวงศ์ Xiphiidae
ในน่านน้ำไทย พบได้ทั้งทะเลอันดามันและอ่าวไทย โดยชนิดที่พบได้แก่ ปลากระโทงร่มอินโด-แปซิฟิก และ ปลากระโทงสีน้ำเงินแปซิฟิก เป็นต้น
ปลากระโทงยังมีชื่อเรียกอื่นเป็นภาษาใต้ว่า "ปลาอินทรียักษ์" เป็นต้น
ภาษาเอสโตเนีย
ภาษาเอสโตเนีย เป็นภาษาในกลุ่มยูราลิก เป็นภาษาราชการของประเทศเอสโตเนีย
ภาษาโครเอเชีย
ภาษาโครเอเชีย เป็นภาษาในกลุ่มสลาวิก เป็นภาษาราชการของประเทศโครเอเชีย และประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
สมเด็จพระสันตะปาปาโฮโนริอุสที่ 4
สมเด็จพระสันตะปาปาโฮโนริอุสที่ 4 (อังกฤษ: Honorius IV) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1285 ถึง ค.ศ. 1287
สมเด็จพระสันตะปาปามาร์ตินที่ 4
สมเด็จพระสันตะปาปามาร์ตินที่ 4 (อังกฤษ: Martin IV) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1281 ถึง ค.ศ. 1285
สมเด็จพระสันตะปาปานิโคลัสที่ 3
สมเด็จพระสันตะปาปานิโคลัสที่ 3 (อังกฤษ: Nicholas III) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1277 ถึง ค.ศ. 1280
สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 21
สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 21 (I) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1276 ถึง ค.ศ. 1277
สิ้นพระชนม์ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1277 (พ.ศ. 1820)
สมเด็จพระสันตะปาปาเอเดรียนที่ 5
สมเด็จพระสันตะปาปาเอเดรียนที่ 5 (อังกฤษ: Adrian V) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาในปี ค.ศ. 1276
สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 5
สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 5 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาในปี ค.ศ. 1276
สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 5 มีพระนามเดิมว่า ปีแยร์ เดอ ตาร็องแต็ส ประสูติที่ราชอาณาจักรอาร์ล เมื่อโตขึ้นได้ปฏิญานตนเป็นนักบวชคณะดอมินิกัน เคยร่วมงานกับอัลแบร์ตุส มาญุส และทอมัส อไควนัส ที่เมืองวาล็องเซียน และได้ดำรงตำแหน่งสำคัญ เช่น อาร์ชบิชอปแห่งลียง พระคาร์ดินัลบิชอปแห่งออสเตีย จะที่สุดก็ได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปาในวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 1216 นับเป็นนักบวชคณะดอมินิกันคนแรกที่ได้รับตำแหน่งนี้ และดำรงตำแหน่งจนสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1276
สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 5 ได้รับการประกาศเป็นบุญราศีเมื่อวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 1898 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 13
สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 10
สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 10 (อังกฤษ: Gregory X) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1271 ถึง ค.ศ. 1276
สมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 4
สมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 4 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1265 ถึง ค.ศ. 1268
สมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 4
สมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 4 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1261 ถึง ค.ศ. 1264
สมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 4
สมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 4 (อังกฤษ: Alexander IV) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1254 ถึง ค.ศ. 1261
สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 4
สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 4 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1243 ถึง ค.ศ. 1254
สมเด็จพระสันตะปาปาเซเลสทีนที่ 4
สมเด็จพระสันตะปาปาเซเลสทีนที่ 4 (อังกฤษ: Celestine IV) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาในปี ค.ศ. 1241
สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 9
สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 9 (อังกฤษ: Gregory IX) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1227 ถึง ค.ศ. 1241
สมเด็จพระสันตะปาปาโฮโนริอุสที่ 3
สมเด็จพระสันตะปาปาโฮโนริอุสที่ 3 (อังกฤษ: Honorius III) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1216 ถึง ค.ศ. 1227
สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 3
สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 3 (อังกฤษ: Innocent III) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1198 ถึง ค.ศ. 1216
สมเด็จพระสันตะปาปาเซเลสทีนที่ 3
สมเด็จพระสันตะปาปาเซเลสทีนที่ 3 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1191 ถึง ค.ศ. 1198
สมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 3
สมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 3 (อังกฤษ: Clement III) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1187 ถึง ค.ศ. 1191
สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 8
สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 8 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาในปี ค.ศ. 1187 เป็นเวลาประมาณ 2 เดือน
สมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 3
สมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 3 (อังกฤษ: Urban III) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1185 ถึง ค.ศ. 1187
สมเด็จพระสันตะปาปาลูซิอุสที่ 3
สมเด็จพระสันตะปาปาลูซิอุสที่ 3 (อังกฤษ: Lucius III) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1181 ถึง ค.ศ. 1185
สมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 3
สมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 3 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1159 ถึง ค.ศ. 1181
สมเด็จพระสันตะปาปาเอเดรียนที่ 4
สมเด็จพระสันตะปาปาเอเดรียนที่ 4 (อังกฤษ: Adrian IV) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1154 ถึง ค.ศ. 1159
สมเด็จพระสันตะปาปาอนาสตาซิอุสที่ 4
สมเด็จพระสันตะปาปาอนาสตาซิอุสที่ 4 (อังกฤษ: Anastasius IV) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1153 ถึง ค.ศ. 1154
สมเด็จพระสันตะปาปายูจีนที่ 3
สมเด็จพระสันตะปาปายูจีนที่ 3 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1145 ถึง ค.ศ. 1153
สมเด็จพระสันตะปาปาลูซิอุสที่ 2
สมเด็จพระสันตะปาปาลูซิอุสที่ 2 (อังกฤษ: Lucius II) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1144 ถึง ค.ศ. 1145
สมเด็จพระสันตะปาปาเซเลสทีนที่ 2
สมเด็จพระสันตะปาปาเซเลสทีนที่ 2 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ พ.ศ. 1686 ถึง พ.ศ. 1687
สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 2
สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 2 (อังกฤษ: Innocent II) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1130 ถึง ค.ศ. 1143
กฎของโคไซน์
ในตรีโกณมิติ กฎของโคไซน์ () เป็นกฎที่เกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างความยาวด้านของรูปสามเหลี่ยมกับโคไซน์ของมุมหนึ่งในรูปสามเหลี่ยมนั้น กฎของโคไซน์เขียนได้ดังสมการต่อไปนี้ กำหนดให้ชื่อของด้านและมุมเป็นไปตามรูปที่ 1
เมื่อ เป็นมุมระหว่างด้านที่มีความยาว และ และตรงข้ามกับด้านที่มีความยาว
กฎของโคไซน์นั้นกล่าวครอบคลุมถึงทฤษฎีบทพีทาโกรัสด้วย ซึ่งเป็นทฤษฎีบทสำหรับรูปสามเหลี่ยมมุมฉากเท่านั้น ถ้ามุม เป็นมุมฉาก (มีขนาด 90° หรือ เรเดียน) แล้ว จะได้กฎของโคไซน์ที่ลดรูปเป็นทฤษฎีบทพีทาโกรัส
กฎของโคไซน์มีประโยชน์ในการคำนวณความยาวด้านที่สามของรูปสามเหลี่ยม เมื่อทราบความยาวด้านสองด้านและมุมที่มีด้านทั้งสองนั้นเป็นด้านประกอบ และสามารถคำนวณมุมของรูปสามเหลี่ยมได้ ถ้าทราบความด้านทั้งสาม
พิจารณารูปสามเหลี่ยมที่มีด้านยาว , , , เมื่อ คือ ขนาดของมุมตรงข้ามของด้านยาว รูปสามเหลี่ยมรูปนี้สามารถวางบนระบบพิกัดคาร์ทีเชียนโดยการลงจุดดังรูปที่ 2
จากสูตรระยะทางระหว่างจุดสองจุด จะได้
จากนั้นแก้สมการ
ข้อดีของการพิสูจน์นี้ คือ มันไม่จำเป็นต้องพิจารณาแยกเป็นกรณีต่าง ๆ ว่าเป็นรูปสามเหลี่ยมมุมแหลม มุมฉาก หรือมุมป้าน
ลากเส้นตรง formula_6 ให้ตั้งฉากกับ formula_7
สมมติให้ formula_8 ยาว formula_9 หน่วย
จาก formula_10 ดังนั้น formula_11
โดยทฤษฎีบทของปีทากอรัส เราได้ว่า
formula_12
formula_13
formula_14
เนื่องจาก formula_11
formula_16
นอกจากนี้เรายังได้ความสัมพันธ์
formula_17
formula_18
ซึ่งสามารถพิสูจน์ได้ในทำนองเดียวกัน
บ็อกซ์ออฟฟิส
บ็อกซ์ออฟฟิส () เป็นนิตยสารเกี่ยวกับอุตสาหกรรมภาพยนตร์สำหรับธุรกิจโรงภาพยนตร์ เริ่มต้นมีมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1920 และยังคงมีมาถึงปัจจุบัน มีการจัดรายได้ภาพยนตร์ในแต่ละสัปดาห์
ซีแอนด์ซีมิวสิกแฟกทอรี
ซีแอนด์ซี มิวสิก แฟกทอรี (C+C Music Factory) เป็นวงดนตรีแนวแด๊นซ์ และป็อป มีเพลงอันดับ 1 บนชาร์ท แด๊นซ์/คลับ เพลย์ จำนวน 7 เพลงในช่วงต้นทศวรรษที่ 90 มีเพลงดังในชาร์ทซิงเกิลบิลบอร์ดอย่าง "Gonna Make You Sweat (Everybody Dance Now)" ที่ขึ้นอันดับ 1 โดยวงนี้มีหลายชื่ออย่าง MVP
ซีแอนด์ซี มิวสิก แฟกทอรี ได้รับรางวัล 5 ครั้งจากบิลบอร์ด อวอร์ดส, 5 ครั้งจากอเมริกัน มิวสิก อวอร์ดส์ ,2 ครั้งจากเอ็มทีวี วิดีโอ มิวสิก อวอร์ดส และถูกเสนอชื่อรางวัลแกรมมี่ 1 ครั้งในสาขาศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม
สังฆาวาส
สังฆาวาส เป็นพื้นที่สำหรับพระสงฆ์ใช้เป็นที่อยู่อาศัยและปฏิบัติภารกิจส่วนตัวที่ไม่เกี่ยวกับพิธีการทางศาสนาโดยตรง
อาคารในเขตสังฆาวาส ประกอบด้วย
อำเภอพาน
พาน () เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดเชียงราย
อำเภอพานตั้งอยู่ทางด้านทิศใต้ของอำเภอเมืองเชียงราย​ ระยะห่าง​ประมาณ ​43 ​กิโลเมตร​อำเภอพานเดิมตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2450 โดยจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอเมืองพาน ต่อมา ปี พ.ศ. 2451 ได้โอนกิ่งอำเภอเมืองพาน เข้าไปอยู่กับอำเภอแม่ใจ และอำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย บางส่วน จนถึง พ.ศ. 2455 ทางราชการได้ยกฐานะกิ่งอำเภอเมืองพาน แล้วยุบอำเภอแม่ใจ และเขตอำเภอเมืองเชียงรายบางส่วน ให้ขึ้นกับอำเภอเมืองพาน ต่อมาทางราชการได้สั่งเปลี่ยนชื่ออำเภอเมืองพาน เป็นอำเภอพาน เนื่องจากชื่อคำว่าเมือง ไปซ้ำกับอำเภอเมือง ซึ่งเป็นที่ตั้งของศาลากลางจังหวัด และได้เรียกชื่อว่า อำเภอพาน มาถึงทุกวันนี้
พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่มและที่ราบระหว่างภูเขา
อำเภอพานแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น ​15 ตำบล​ จำนวน ​229 ​หมู่บ้าน​ ดังนี้
ท้องที่อำเภอพานประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 16 แห่ง ได้แก่
มะซะฮิโระ นะกะอิ
มะซะฮิโระ นะกะอิ (ญี่ปุ่น: 中居 正広, อังกฤษ Masahiro Nakai) เป็นหนึ่งในสมาชิกวง SMAP ศิลปินจากประเทศญี่ปุ่น
นากาอิ มาซาฮิโระ หัวหน้าวง SMAP ไอดอลแห่งชาติของประเทศญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันศุกร์ที่18 สิงหาคม ค.ศ.1972 ที่จังหวัดคานางาวะ เป็นลูกชายคนที่3ของครอบครัวนากาอิ สมัยเรียนประถมอยู่ในทีมเบสบอลของโรงเรียน(スポーツ歴はダンス、野球、バスケットボール。小学生の頃に少年野球チームに所属していたが野球肘で野球の道を断念。) แต่ได้เข้าจอนนี่มาในช่วงมัธยมต้น นากาอินั้นเป็นคนที่ได้ชื่อว่ามีความสามารถมาก ทั้งเป็นพิธีกรอันดับต้นๆของประเทศญี่ปุ่น งานแสดงที่สามารถรับบทตั้งแต่คุณหมอ นักเปียโน ฆาตกรหรือแม้กระทั่งผู้ป่วยซาวานด์ ซินโดรม และทักษะการเต้นที่ทำได้ทั้งทางซ้ายและขวา ขนาดคิมุระ ทาคุยะยังบอกเลยว่า คนทั่วไปจะถนัดได้ด้านเดียว ที่เรียกว่า "์Nakai's dance" แต่จากการใช้เสียงมากเกินไปทำให้ เส้นเสียงนาคาอิอักเสบ ทำให้เสียงเสีย ถึงจะได้รับการรักษาแล้วแต่ก็ไม่สามารถกลับสู่สภาพเดิมได้ จนมีคนให้ฉายาว่านักร้องเสียงห่วย ซึ่งตัวเขาเองก็ยอมรับจนเรื่องมุขนากาอิเสียงห่วยถูกล้อจนปัจจุบันด้วยเช่นกัน แต่เพราะความสามารถของสมาชิกในวงจากที่เป็นวงที่บอกกันไว้ว่า"เป็นวงที่ขายไม่ออก"และ"มีดีแต่หน้าตา" สามารถทำให้วง SMAP กลายเป็นวงที่ถูกขนานนามว่าเป็น"ซูเปอร์กรุ๊ปแห่งชาติ" เพราะ SMAP ทำให้นากาอิได้มีวันนี้ เขาจึงได้บอกไว้ว่า "ถ้าไม่มีSMAPก็ไม่มีนากาอิในวงการบันเทิงแน่นอน"
ผลงานที่แจ้งเกิดในวงการเพลงอย่างที่ทราบคือซิงเกิ้ล「Can't Stop!! -LOVING-」ที่ได้อันดับ2ในโอริกอนชาร์ต ส่วนผลงานการแสดงก็เริ่มตั้งแต่ยังเป็นสเกตบอยส์อยู่คือเรื่อง"あぶない少年 3 (abunaishounen3)" ส่วนละครที่โด่งดังของเขามีอย่างเช่น "味いちもんめ (ajiichimonme)" ซึ่งเป็นละครที่สร้างมาจากการ์ตูนชื่อเรื่องเดียวกัน ฉายภาคแรกในปี1995 และยังมีภาคพิเศษมาจนถึงปี2013, ละครเรื่อง "最後の恋 (saigo no koi)" ที่รับบทเป็นนักเรียนหมอ และจากเรื่องนี้ทำให้นากาอิได้รับรางวัล Best Actor จาก 14th Television Drama Academy Awards เรื่องต่อมาคือ "Brothers" ซึ่งเรตติ้งที่สุดในเรื่องนั้นได้ไปถึง 24.3%, เรื่อง "伝説の教師 (Densetsu no Kyoshi)" เรตติ้งเฉลี่ย19.1% เรตติ้งสูงสุดคือ26.1%,เรื่อง "白い影 (shiroi kage)" รับบทเป็นหมอ เรตติ้งรวม20.3% เรตติ้งสูงสุด23.8% และละครที่กำลังโด่งดังในขณะนี้ของนากาอิคือATARU ซึ่งรับบทเป็นอิโนะกุจิ อาตารุ หรือ ช็อกโกไซ ผู้ป่วยโรคซาวานด์ ซินโดรมซึ่งถือว่าเป็นออทิสติก ทำให้เขามีความจำเป็นเลิศและสามารถไขคดีต่างๆได้ แต่เพราะด้วยโรคนี้ทำให้เขาสื่อสารให้คนอื่นเข้าใจไม่ได้จึงได้มีตำรวจทั้ง2คือ เอบินะ มาอิโกะ (รับบทโดย คุริยามะ จิอากิ ซึ่งโด่งดังจากเรื่องKill Bill) และซาวะ ชุนอิจิ (รับบทโดยคิตามุระ คาซุกิ) มาช่วยไขรหัสและคุ้มครองช็อกโกไซ ซึ่งด้วยความน่ารักของช็อกโกไซซึ่งนากาอิสามารถถ่ายทอดออกมาได้จนไม่น่าเชื่อว่าตอนนั้นเขาอายุย่างเข้า 40 แล้วและด้วยเนื้อเรื่องที่สนุกสนานทำให้ได้เรตติ้งรวมไป 15.6 % และมีเรตติ้งสูงสุดถึง 19.9 % และมีตอนพิเศษในตอนต้นปี 2013 ส่วนในปี2013 วันที่14 เดือนกันยายน ภาพยนตร์เรื่อง "ATARU THE FIRST LOVE & THE LAST KILL" เปิดตัวเป็นอันดับ 1 ในชาร์ตภาพยนตร์ทำเงินประจำสัปดาห์และถือเป็นภาพยนตร์ "大ヒット" (ฮิตมาก) ในช่วงเข้าฉายของญี่ปุ่นอีกด้วย
SMAP
http://www.oricon.co.jp/prof/artist/22180/ranking/cd_single/p/1/
http://ranking.goo.ne.jp/search/%C3%E6%B5%EF%C0%B5%B9%AD/1/
ข้าวซอย
ข้าวซอย คืออาหารพื้นเมืองทางภาคเหนือของประเทศไทย เดิมเรียกว่า "ก๋วยเตี๋ยวฮ่อ" เป็นอาหารที่คล้ายเส้นบะหมี่ ในน้ำซุปที่ใส่เครื่องแกง รสจัดจ้าน มีเครื่องเคียงได้แก่ ผักกาดดอง หอมหัวแดง และมีเครื่องปรุงรส เช่น พริกผัดน้ำมัน น้ำมะนาว น้ำปลา น้ำตาล ในตำรับดั้งเดิมเนื้อที่ใช้เป็นเนื้อไก่หรือเนื้อวัว แต่ในปัจจุบันร้านอาหารหลายแห่งได้มีการใช้เนื้อหมูแทน บางแห่งอาจเพิ่มอาหารทะเลหรือเต้าหู้เป็นส่วนประกอบ อาหารจานนี้มักไม่ค่อยมีจำหน่ายในร้านอาหารไทยในต่างประเทศ จะพบบ่อยก็แต่ทางภาคเหนือของไทย
ส่วนข้าวซอยในลาวเหนือ สิบสองพันนา และเชียงตุงเป็นอีกแบบหนึ่ง ซึ้งคล้ายกับก๋วยเตี๋ยวเส้นใหญ่
ข้าวซอยมีต้นกำเนิดจากชาวจีนมุสลิม ที่อพยพมาอยู่ทางภาคเหนือของประเทศไทยและประเทศลาว แต่เดิมข้าวซอยไม่มีกะทิเป็นส่วนประกอบ เรียกว่าข้าวซอยน้ำใส ต่อมาได้มีการเพิ่มกะทิเข้าไปจนเป็นที่นิยมอย่างมากและกลายมาเป็นลักษณะข้าวซอยที่รู้จักกันในปัจจุบัน ข้าวซอยจึงเป็นผลลัพธ์ของการผสมผสานระหว่างอาหารจีน อาหารตะวันออกกลางและอาหารเอเชียอาคเนย์
ชิบะ (เมือง)
นครชิบะ () เป็นเมืองเอกของจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น อยู่ห่างจากศูนย์กลางของกรุงโตเกียวไปทางตะวันตกเฉียงใต้ราว 40 กิโลเมตร นครชิบะได้รับสถานะเป็นนครโดยรัฐบัญญัติ ในปี ค.ศ. 1992 ชิบะเป็นหนึ่งในเมืองท่าหลักของภาคคันโต ซึ่งท่าเรือน้ำลึกของชิบะนี้เป็นหนึ่งในท่าเรือที่มีการขนถ่ายสินค้ามากที่สุดท่าเรือหนึ่งของประเทศ เนื่องจากตลอดแนวชายฝั่งของจังหวัดชิบะนี้เป็นที่ตั้งของโรงงานอุตสาหกรรมและโกดังสินค้ามากมาย
รถไฟฟ้าโมโนเรลนครชิบะ เป็นรถไฟโมโนเรลที่มีความยาวที่สุดในโลก ซึ่งเส้นทางของรถไฟฟ้าผ่านสถานที่ที่มีชื่อเสียงหลายสถานที่ อาทิ สุสานหอยคาโซริ ซึ่งเป็นสุสานหอยที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกด้วยพื้นที่กว่า 134,000 ตารางเมตร และหาดอินาเงะซึ่งเป็นชายหาดเทียมแห่งแรกและยาวที่สุดของญี่ปุ่น
ชื่อ "ชิบะ" ในภาษาญี่ปุ่นนั้น มาจาก 2 ตัวอักษรคันจิของจีน ตัวแรกคือ 千 มีความหมายว่า "พัน" และ 葉 มีความหมายว่า "ใบไม้" ดังนั้นจึงมีความหมายว่า "ใบไม้พันใบ" โดยในปี ค.ศ. 1873 มีการจัดตั้งจังหวัดขึ้น และชื่อของนครชิบะนี้ก็ถูกใช้เป็นชื่อของจังหวัดตั้งแต่แรกเริ่ม
ในยุคเอโดะ ตระกูลโอยูมิ ตระกูลโมริกาวะ และตระกูลซากูระได้ร่วมกันปกครองที่เป็นพื้นที่เขตเมืองในปัจจุบัน แต่ก็มีพื้นที่ส่วนหนึ่งที่ขึ้นตรงกับรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ ตระกูลโอยูมิได้ปกครองและรักษาฐานอำนาจของตนเองอย่างมั่นคง ในทางตรงข้าม ฝ่ายตระกูลซากูระได้มีการแย่งชิงผลัดเปลี่ยนอำนาจอยู่บ่อยครั้ง จนในที่สุดดินแดนของตระกูลซากูระก็ถูกตระกูลฮตตะเข้าปกครอง และในที่สุด ชิบะก็หลายเป็นหนึ่งในที่มั่นของรัฐบาลโชกุนที่เรียกว่า"ชูกูบะ" (宿場)
ใน ค.ศ. 1868 เกิดการปฏิรูปเมจิ ระบอบโชกุนล่มสลาย และอำนาจสูงสุดหวนกลับคืนสู่องค์จักรพรรดิ ชิบะกลายเป็นเมืองศูนย์กลางของการเมือง การคมนาคม และวัฒนธรรมของพื้นที่ในแถบนี้ ทั้งที่เริ่มแรกชิบะเป็นเพียงตำบลที่เกิดจากหลายหมู่บ้านมารวมกัน การเจริญเติบโตของชิบะดำเนินไปจนถึงปี ค.ศ. 1944 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ที่ชิบะกลายเป็นศูนย์กลางทางด้านการผลิตยุทโธปกรณ์และยุทธปัจจัย ซึ่งนี่ก็เป็นสาเหตุให้ชิบะตกเป็นหนึ่งในเป้าหมายในการทิ้งระเบิดของสหรัฐอเมริกา เมื่อสงครามสิ้นสุด ชิบะทั้งเมืองถูกทำลายเกือบหมด อย่างไรก็ตาม ภายหลังสงครามมีการการส่งเสริมอุตสาหกรรมขนานใหญ่และนำไปสู่การจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมเคโย ซึ่งส่งผลทำให้เมืองชิบะไดรับสถานะเป็นเมืองโดยข้อบังคับในปี ค.ศ. 1992
เป็นสองสนามบินที่อยู่ใกล้ที่สุด
หมายเหตุ; ใช้สถานีร่วมกันหนึ่งสถานีที่ สถานีรถไฟชิบะ
ชิบะสถาปนาความสัมพันธ์เมืองแฝดและเมืองพี่น้องกับเมืองต่าง ๆ ดังนี้
อำเภอแม่จัน
อำเภอแม่จัน () เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดเชียงราย
เดิมชื่อ อำเภอเชียงแสน ต่อมาในปี 2482 ได้เปลี่ยนเป็น อำเภอแม่จัน ดังในปัจจุบัน
อำเภอแม่จันตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัดเชียงราย ห่าง​จากอำเภอเมืองเชียงรายระยะทางประมาณ ​28​ กิโลเมตร​ตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1 (ถนนพหลโยธิน)
อำเภอแม่จันแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 11 ตำบล 139 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอแม่จันประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 13 แห่ง ได้แก่
อำเภอแม่สรวย
อำเภอแม่สรวย [แม่-สวย]() เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดเชียงราย 
อำเภอแม่สรวยเดิมเป็นแขวงขึ้นกับบริเวณเชียงใหม่เหนือ เรียกว่า แขวงแม่ซวย ตั้งขั้นเมื่อปี พ.ศ. 2448 โดยการรวมแขวงเมืองพงและแขวงเมืองเวียงป่าเป้าเข้าด้วยกัน และโดยให้ตั้งที่ทำการแขวงที่แขวงแม่ซวย ต่อมาเมื่อมีการยกฐานะเมืองเชียงรายเป็นเมืองจัตวาในปี 2453 ได้มีฐานะเป็นอำเภอขึ้นกับจังหวัดเชียงราย
อำเภอแม่สรวยตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของอำเภอเมืองเชียงราย ระยะห่างประมาณ 50 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
อำเภอแม่สรวยแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 7 ตำบล 126 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอแม่สรวยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 9 แห่ง ได้แก่
เดอะกริ๊นช์ ตัวเขียวป่วนเมือง
เดอะกริ๊นช์ ตัวเขียวป่วนเมือง () เป็นภาพยนตร์ที่สร้างมาจากเค้าเรื่องจากนิยายขายดีของ ดร.ซูส (ธีโอดอร์ ไกเซล) เรื่อง How The Grinch Stole Christmas ในภาพยนตร์ของผู้กำกับ รอน โฮวาร์ด ที่เคยกำกับภาพยนตร์อย่าง Apollo 13, Ransom, Cocoon และ Backdraft เป็นต้น ร่วมกับนักแสดงนำจิม แคร์รีย์ เขียนบทโดย ปีเตอร์ ซีแมน และ เจฟฟรีย์ ไพร์ซ (Who Framed Roger Rabbit?) อำนวยการสร้างโดย ไบรอัน เกรเซอร์ แห่ง อิมเมจิน เอนเตอร์เทนเม้นท์
ภาพยนตร์เรื่องนี้ฉายในประเทศไทยเมื่อ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2543
นำแสดงโดย จิม แคร์รี่ย์ และหนูน้อยวัย 6 ขวบ เทเลอร์ มอมเซน และยังมีดาราอื่นๆ อีกได้แก่ คริสตีน บารานสกี้ รับบท มาร์ธา ฮูเวียร์, บิลล์ เออร์วินรับบท ลู ลู ฮู, มอลลีย์ แชนนอน รับบท เบ็ตตี้ ลู ฮู แม่ของหนูน้อยซินดี้, เจฟฟรีย์ แทมบอร์ รับบท นายกเทศมนตรี เมย์ ฮู และ เทย์เลอร์ มอมเซ่น เป็น ซินดี้ ลู ฮู โดยมี เซอร์ แอนโธนี ฮอปกิ้นส์ เป็นผู้เล่าเรื่อง
พระยาสุมังคละโพธิสัตว์
พระยาสุมังคละโพธิสัตว์ หรือ พระยาสุมังคละโพธิสัตว์อัยการาชา มีพระนามเดิมว่า พระยาแสนสุรินทร์ขว้างฟ้า หรือ พระยาแสนสุรินทราชัย เป็นพระมหากษัตริย์ลาวผู้ครองราชสมบัติสืบต่อจากพระเจ้าไชยเชษฐาธิราช เอกสารลาวเรียกชื่อต่างๆ กัน เช่น พระยาแสนสุรินทร์ขว้างฟ้า พระสุมังคละโพธิสัตว์อัยการาชา จารึกบางหลักเรียกชื่อว่า พระสุมังคละไอยโกโพธิสัตว์
พระยาแสนสุรินทร์ลือชัยมีชื่อเดิมว่าจัน เกิดเมื่อ พ.ศ. 2055 ในสกุลนายบ้านแห่งหนึ่งในเขตเมืองหนองคายซึ่งขณะนั้นเป็นขอบขัณฑสีมาของราชอาณาจักรล้านช้าง เป็นคนที่เฉลียวฉลาดและกล้าหาญมาก เริ่มเข้ารับราชการในรัชกาลพระเจ้าโพธิสารราช จนได้อยู่ในตำแหน่งพระยายศลือเกียรติ์และพระยาแสนเมือง (ในบรรดาศักดิ์ "พระยาแสนสุรินทร์ลือชัย") ในรัชสมัยพระเจ้าไชยเชษฐาธิราช ในคราวสงครามพระเจ้าไชยเชษฐาธิราชร่วมมือกับสมเด็จพระมหินทราธิราชแห่งกรุงศรีอยุธยาตีเมืองพิษณุโลก (อันเนื่องจากกรณีพระเทพกษัตรีย์) พระยาแสนสุรินทร์ลือชัยผู้นี้ก็ได้เข้าร่วมทัพในสงครามครั้งนี้ด้วย
เมื่อพระเจ้าไชยเชษฐาธิราชหายสาบสูญไปใน พ.ศ. 2114 พระยาแสนสุรินทร์ลือชัยได้ขัดแย้งกับพระยาจันทสีหราช ซึ่งเป็นเสนาบดีคนสำคัญอีกคนหนึ่ง เนื่องจากต่างฝ่ายต่างต้องการเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์พระหน่อแก้วกุมาร พระราชโอรสที่เหลืออยู่ของพระเจ้าไชยเชษฐาธิราช จนก่อสงครามกลางเมืองขึ้น ผลปรากฏว่าฝ่ายพระยาแสนสุรินทร์ลือชัยเป็นฝ่ายชนะและได้สถาปนาตัวเองเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ (แต่นักประวัติศาสตร์จัดให้เป็นกษัตริย์องค์หนึ่งด้วย) มีพระนามว่า "พระสุมังคละโพธิสัตว์อัยการาชา" ในปี พ.ศ. 2115 ขณะมีอายุได้ 60 ปี แต่คนทั่วไปเรียกว่า "พระเจ้าปู่หลาน"
เหตุที่พระยาแสนสุรินทร์ลือชัยใช้นามข้างต้นนี้ เพราะว่าพระยาแสนสุรินทร์ฯ มีความสัมพันธ์กับพระหน่อแก้วกุมารในฐานะ พระอัยกา (ตา) เนื่องจากได้ถวายลูกสาวของตนให้เป็นพระสนมของพระเจ้าไชยเชษฐาธิราช
พระสุมังคละโพธิสัตว์อัยการาชาครองราชสมบัติในกรุงเวียงจันทน์ได้เพียง 2-3 ปี ใน พ.ศ. 2118 กองทัพพม่าของพระเจ้าบุเรงนองสามารถตีกรุงเวียงจันทน์ได้สำเร็จเป็นครั้งที่ 2 พระองค์จึงหลบไปซ่อนตัวอยู่ในป่า ทางกองทัพพม่าจึงตั้งให้ เจ้ามหาอุปราชวรวงษา พระราชอนุชาของพระเจ้าไชยเชษฐาธิราชปกครองกรุงเวียงจันทน์แทน
เมื่อกองทัพพม่าถอนทัพกลับไปแล้ว พระสุมังคละโพธิสัตว์อัยการาชาจึงออกจากป่ามาเข้าร่วมกับพระเจ้าศรีวรวงษาธิราช(เจ้ามหาอุปราชวรวงษา) แต่กลับถูกพระเจ้าศรีวรวงษาธิราชจับตัวส่งไปให้อาณาจักรตองอูแทน ซึ่งทางฝ่ายพม่าก็ให้การดูแลรับรองพระองค์เป็นอย่างดี ตราบจนกระทั่งเมื่อเกิดเหตุวุ่นวายในอาณาจักรล้านช้างจนทำให้พระเจ้าศรีวรวงษาธิราชสวรรคตใน พ.ศ. 2123 พระเจ้านันทบุเรงจึงส่งตัวพระสุมังคละโพธิสัตว์อัยการาชาให้กลับมาปราบปรามเหตุวุ่นวายและปกครองอาณาจักรล้านช้างอีกครั้ง โดยมีกองทัพพม่าคอยกำกับดูแลด้วย ในครั้งนี้พระองค์อยู่ในราชสมบัติต่อมาเพียง 2 ปีก็สวรรคตใน พ.ศ. 2125
พระสุมังคละโพธิสัตว์อัยการาชามีพระราชโอรสที่สืบราชสมบัติ 1 พระองค์ คือ พระยานครน้อย
พระยานครน้อย
พระยานครน้อย เป็นกษัตริย์แห่งราชอาณาจักรล้านช้างรัชกาลที่ 49 เป็นโอรสของพระสุมังคละโพธิสัตว์อัยการาชา หรือพระยาแสนสุรินทร์ลือชัย เดิมชื่อว่าน้อย เมื่อพิจารณาจากราชทินนามแล้วเชื่อได้ว่าเคยอยู่ในตำแหน่งเจ้าเมืองนคร (นครพนม) มาก่อนด้วย
พระยานครน้อยสืบราชสมบัติต่อจากพระบิดาใน พ.ศ. 2125 อยู่ในราชสมบัติเพียงปีเดียว ตามพงศาวดารกล่าวว่าบรรดาเสนาอำมาตย์เห็นว่าพระองค์ไม่ทรงตั้งอยู่ในทศพิธราชธรรม จึงพร้อมใจปลดพระองค์ออกจากราชสมบัติในปี พ.ศ. 2126 และแจ้งไปยังกรุงหงสาวดีเพื่อขอแต่งตั้งเจ้านายลาวขึ้นเป็นกษัตริย์องค์ใหม่ แต่นักประวัติศาสตร์สันนิษฐานว่า พระองค์ถูกปลดจากราชสมบัติโดยเสนาบดีที่อยู่ฝ่ายตรงข้ามกับพระสุมังคละโพธิสัตว์อัยการาชา เพื่อเปิดทางให้เชื้อสายของพระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่แท้จริง คือ พระหน่อแก้วกุมาร ได้เสวยราชสมบัติแทน
หากแต่ว่าขณะนั้นอาณาจักรตองอูเกิดความยุ่งยากจากการประกาศเอกราชของกรุงศรีอยุธยาใน พ.ศ. 2127 และต้องทำศึกติดพันกับกรุงศรีอยุธยาและกบฏภายในราชอาณาจักรอยู่หลายปี ทำให้ฝ่ายหงสาวดีไม่ได้จัดการแต่งตั้งเชื้อพระวงศ์ลาวองค์ใดมาปกครองอาณาจักรล้านช้างแทนพระยานครน้อย ทำให้อาณาจักรล้านช้างว่างกษัตริย์นานถึง 8 ปี
นัมเบอร์วันส์ (อัลบั้มมารายห์ แครี)
นัมเบอร์วันส์ () เป็นอัลบั้มที่ 8 ของศิลปินหญิงชาวอเมริกัน มารายห์ แครี ออกวางขายในยุโรปเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1998 โดยโคลัมเบีย เรคคอร์ดส เป็นอัลบั้มรวมเพลงอัลบั้มแรกของเธอที่มีเพลงอันดับ 1 ในบิลบอร์ดทั้งหมดของเธอ 13 เพลง ทางด้านอันดับอัลบั้มเปิดตัวใน 5 อันดับแรกบนชาร์ท 
ในอัลบั้มมีเพลงใหม่อย่าง "Sweetheart" ที่เธอร่วมงานกับ [เจอร์เมน ดูปริ]] และเพลง "When You Believe" ที่ร้องกับวิทนีย์ ฮูสตันในเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง เดอะ พรินซ์ ออฟ อียิปต์ (The Prince Of Egypt) และเพลง "I Still Believe" เพลงที่เธอนำมาทำใหม่ของเบรนด้า เค. สตารร์
จุดประสงค์ของการทำอัลบั้มนี้คือ การที่มารายห์ต้องการขอบคุณแฟนเพลงทุกคน ด้วยการรวมเพลงอันดับหนึ่งในอัลบั้มก่อนๆ มาใส่ แล้วขับร้องเพลงใหม่เพิ่มเข้าไป ซึ่งมารายห์ได้ชี้แจงในปกซีดีไว้แล้ว ยอดรวมถึง Soundscan และ BMG record club sales
เกรเทสฮิตส์ (อัลบั้มมารายห์ แครี)
เกรเทสฮิตส์ () คือชื่ออัลบั้มที่ 11 ของศิลปินหญิงชาวอเมริกัน มารายห์ แครี ออกวางขายในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 2001 โดยโคลัมเบีย เรคคอร์ดส เป็นอัลบั้มรวมเพลงประกอบด้วย ซีดี 2 แผ่น โดยแผ่นแรกเป็นเพลงฮิตตั้งแต่ปี 1990 ถึง 1995 และแผ่นที่ 2 เป็นเพลงฮิตตั้งแต่ปี 1996 ถึง 2000
ยอดขายนี้รวมถึงยอดใน Soundscan sales
สมบัติร่วมกันของมนุษยชาติ
มรดกร่วมกันของมนุษยชาติ (common heritage of mankind หรือ res communis humanitatos) เป็นหลักการที่ถูกเสนอขึ้นโดยผู้แทนของประเทศมอลตา (Malta) ประจำองค์การสหประชาชาติ ชื่ออาวิด ปาโด (Arvid Pardo) ในการประชุมกฎหมายทะเลเมื่อ ค.ศ. 1967เพื่อประกาศว่าพื้นมหาสมุทรเป็นมรดกร่วมกันของมวลมนุษยชาติ และต่อมาหลักการดังกล่าว ได้ถูกนำไปใช้ในกฎหมายอื่น เช่น กฎหมายอวกาศ เป็นต้น โดยมีวัตถุประสงค์คือ เพื่อมิให้มีการนำทรัพยากรธรรมชาติที่ไม่อยู่ในการครอบครองของรัฐใดถูกรัฐใดรัฐหนึ่งหรือผู้ใดหรือกลุ่มใดที่มีศักยภาพทางเทคโนโลยีในการเข้าถึงทรัพยากรดังกล่าว นำทรัพยากรเหล่านั้นไปใช้ประโยชน์หรือครอบครองในบริเวณพื้นที่ดังกล่าวแต่เพียงฝ่ายเดียว แต่ควรอยู่ภายใต้การควบคุมและกำกับดูแลผ่านองค์การระหว่างประเทศ เช่น International Seabed Authority เป็นต้น
สืบเนื่องจากการเสนอหลักการของศาสตราจารย์ อาวิด ปาโด ในวันที่ 17 ธันวาคม 1970 ที่ประชุมสมัชชาใหญ่ได้ลงมติเป็นเอกฉันท์รับมติที่ 2749 ซึ่งมีชื่อว่า “ประกาศหลักการเกี่ยวกับพื้นทะเล และพื้นดินข้างล่างซึ่งอยู่นอกเขตอำนาจของรัฐ” (Declaration of Principles Governing the Sea – Bed and the Ocean Floor, and the Subsoil thereof, beyond the Limits of National Jurisdiction) หรือเรียกสั้น ๆ ว่า “ประกาศหลักการ” (Declaration of Principles) ซึ่งเป็นไปตามหลักcommon heritage of mankind ที่เคยถูกเสนอไว้
จากนั้น หลักการดังกล่าวได้ถูกนำมาบัญญัติไว้ในสนธิสัญญาที่ใช้บังคับกิจกรรมของรัฐบนดวงจันทร์ ดวงดาว และวัตถุอวกาศอื่นๆ ค.ศ. 1979 โดยได้กำหนดหลักในการดำเนินกิจกรรมเพื่อประโยชน์ของรัฐทั้งปวงโดยหลักความร่วมมือและช่วยเหลือซึ่งกันและกัน และหลักการเป็นสมบัติร่วมกันของมนุษยชาติ มีใจความว่า “ดวงจันทร์และทรัพยากรธรรมชาติของดวงจันทร์ประกอบเป็นสมบัติส่วนรวมของมนุษยชาติ” 
ต่อมาใน “การประชุมกฎหมายทะเล ครั้งที่ 3 ขององค์การสหประชาชาติ” (The Third United National Conference on the Law of the Sea หรือ UNCLOS III)เมื่อปี 1982 ได้รับรอง “อนุสัญญาว่าด้วยกฎหมายทะเล” (Convention on the law of the Sea) อนุสัญญาดังกล่าวได้บัญญัติกฎหมายต่าง ๆ เกี่ยวกับกฎหมายทะเลขึ้นตลอดจนนำกฎหมายจารีตประเพณีระหว่างประเทศมาบรรจุไว้ด้วย มาตรา 136 ของอนุสัญญานี้ได้บัญญัติรับหลัก common heritage of mankind ไว้ว่า “พื้นทะเลที่อยู่นอกเขตอำนาจรัฐ (พื้นทะเลหลวง) และทรัพยากรในบริเวณนั้นเป็นมรดกร่วมกันของมวลมนุษยชาติ” (The Area and its resources are the common heritage of mankind) โดยสำนวนบางตอนลอกความมาจาก สนธิสัญญาที่ใช้บังคับกิจกรรมของรัฐบนดวงจันทร์ ดวงดาว และวัตถุอวกาศอื่น ๆ ค.ศ. 1979 จากนั้น ได้ถูกนำไปใช้ในกฎหมายอื่นอีก ในลักษณะเดียวกัน
หลักเรื่องมรดกร่วมกันของมนุษยชาติหมายความว่า 
การเข้าไปครอบครองและแบ่งพื้นทะเลที่อยู่นอกเขตอำนาจรัฐนั้นกระทำไม่ได้ จะต้องมีกฎเกณฑ์ระหว่างประเทศเกี่ยวกับกิจกรรมการสำรวจและแสวงหาประโยชน์จากทรัพย์สินส่วนรวมนี้ จะต้องมีการแบ่งผลประโยชน์อย่างเท่าเทียมกันโดยไม่แบ่งแยกตามสภาพที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ของประเทศต่าง ๆ จะต้องมีเสรีภาพในการเข้าถึง, การใช้และการเดินเรือ การใช้พื้นทะเลต้องเป็นไปเพื่อจุดมุ่งหมายในทางสันติเท่านั้น และจะต้องมีความร่วมมือระหว่างประเทศ และความดังกล่าว ได้ถูกนำไปประยุกต์ใช้ในกฎหมายอื่นๆ
จตุรนต์ ถิระวัฒน์. "กฎหมายระหว่างประเทศ "
ขอบฟ้า
ขอบฟ้า ( มาจากภาษากรีก orizein แปลว่า "จำกัด") หมายถึงเส้นที่แบ่งระหว่างพื้นดิน (พื้นโลกหรือดาวอื่น) กับท้องฟ้า หรือเป็นเส้นที่เป็นจุดตัดระหว่างส่วนที่มองเห็นบนพื้นดินกับอีกด้านหนึ่งซึ่งมองไม่เห็น ในหลายจุดบนโลก "ขอบฟ้าที่แท้จริง" อาจถูกบดบังโดยต้นไม้ อาคาร ภูเขา ฯลฯ กลายเป็นเพียง "ขอบฟ้าที่มองเห็น"
กำหนดให้ "d" มีหน่วยเป็นกิโลเมตร แทนระยะทางของ "ขอบฟ้าที่แท้จริง" จากความสูง "h" เป็นเมตร จากพื้นถึงนัยน์ตาของผู้สังเกตการณ์ (หรืออีกนัยหนึ่งคือความสูงจากการสังเกตการณ์มีผลต่อระยะทางของขอบฟ้า) ระยะทางระหว่างผู้สังเกตการณ์กับขอบฟ้าที่แท้จริงจะเท่ากับประมาณ
formula_1ในระบบอังกฤษ "d" มีหน่วยเป็นไมล์ "h" มีหน่วยเป็นฟุต และ 13 ก็ถูกเปลี่ยนเป็น 1.5 ดังนี้
formula_2แต่สูตรเหล่านี้จะสามารถใช้ได้เมื่อ "h" มีค่าน้อยมากๆ เมื่อเทียบกับรัศมีของโลก (6371 กิโลเมตร) สำหรับสูตรของระยะทางขอบฟ้าที่แท้จริง แม้แต่การมองลงมาจากดาวเทียมก็ยังใช้ได้ มีดังนี้
formula_3
เมื่อ "R" คือรัศมีของโลก (หรือดาวเคราะห์ที่ต้องการเปรียบเทียบ) และ "h" ควรเป็นหน่วยเดียวกันกับ "R" คือกิโลเมตร
ในสูตรทั้งหมดด้านบนนี้ "d" จะเป็นระยะทางที่เป็นเส้นตรงจากนัยน์ตาผู้สังเกตการณ์ไปยังขอบฟ้า แต่ก็ยังมีความสัมพันธ์บนส่วนโค้งหรือพื้นผิวโลก จากจุดที่พื้นที่ตั้งฉากกับผู้สังเกตการณ์กับขอบฟ้า เป็นระยะทาง "s" ดังนี้
formula_4
ทำให้ระยะทางบนพื้นโลก "s" มีค่าเท่ากับ
formula_5
ซึ่งระยะทางของ "d" กับ "s" จะมีค่าใกล้เคียงกันมาก จนสามารถถือได้ว่า "d" ≈ "s" เมื่อความสูงของผู้สังเกตการณ์ไม่มีผลต่อรัศมีของโลก นั่นคือ "h" ≪ "R"
สปิริตออฟเซนต์หลุยส์
สปิริตออฟเซนต์หลุยส์ () ชื่อของเครื่องบินสร้างเองที่ ชาลส์ ลินด์เบิร์ก ใช้ในเดินทางคนเดียวโดยไม่หยุดพัก ข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก จากนครนิวยอร์กไปยังปารีส
เป็นเครื่องบินใบพัด ปีกชั้นเดียว ออกแบบโดยนาย โดนัลด์ ฮอลล์ โดยดัดแปลงมาจากเครื่องบินแบบ Ryan M-2 strut-braced monoplane
ใช้เครื่องยนต์แบบ Wright Whirlwind J-5C มีกำลัง 223 แรงม้า มีความกว้างปีก 14 m ยาว 8 m สูง 3 m น้ำหนักรวมสัมภาระและผู้โดยสาร 2,330 kg น้ำหนักเครื่องเปล่า 975 kg ผู้ผลิตคือ บริษัท ไรอัน แอร์ไลน์ส จำกัด
เกมโชว์
เกมโชว์ () เป็นรูปแบบหนึ่งของรายการโทรทัศน์ นำเสนอโดยให้แขกรับเชิญซึ่งอาจจะเป็นดารานักแสดงหรือคนจากทางบ้าน เล่นเกมหรือเปิดป้ายเพื่อรับของรางวัลหรือเงินรางวัลต่างๆ บางรายการอาจจะเปิดโอกาสให้ผู้ชมทางบ้านมีส่วนร่วมด้วยการโทรศัพท์เข้ามาร่วมสนุกหรือส่งข้อความสั้นเข้ามาตอบคำถาม ปัจจุบันมีอยู่หลายรูปแบบ เช่น ควิซโชว์ เรียลลิตี้โชว์ ฯลฯ
สำหรับประวัติของรายการเกมโชว์ที่เริ่มในสหรัฐอเมริกานั้น มีต้นกำเนิดมาจากรายการวิทยุ เมื่อราวทศวรรษ 1930 โดยเริ่มจากผู้จัดรายการวิทยุมักจะสอดแทรกเกมการแข่งขันต่าง ๆ ในรายการ และให้ผู้ฟังมีส่วนร่วมเล่นเกมด้วยรายการประเภทนี้ได้รับความนิยมมาก ดังนั้น ในราวทศวรรษ 1940 ผู้ผลิตรายการโทรทัศน์ เช่น รายการ Cash and Cary หรือ Play the game และได้รับความนิยมจากผู้ชมเป็นอย่างมาก ในทศวรรษดังกล่าว จึงมีการขยายตัวของทั้งรายการประเภท Game show และ Quiz show มากกว่า 15 รายการ
ในช่วงทศวรรษ 1950 เมื่อมีรายการประเภท Game show มากขึ้น แต่ละรายการจึงได้พยายามหารูปแบบแปลก ๆ เนื้อหาใหม่ ๆ มาเป็นจุดขาย เช่น การเชิญบุคคลที่มีชื่อเสียงมาร่วมรายการ หรือการให้ผู้ชมมาเล่าเรื่องชีวิตอันรันทดของตนเอง แล้วให้ผู้ชมในห้องส่งเป็นคนตัดสิน เป็นต้น กลยุทธ์ที่ถูกนำมาใช้ต่อมาคือ การนำรางวัลมาเป็นสิ่งเร้าใจมากยิ่งขึ้น แต่ต่อมารายการเกมโชว์ประเภทแจกรางวัลมหาศาล คือ Twenty one ถูกจับได้ว่าเป็นรายการที่หลอกลวงคนดู ดังนั้น สภานิติบัญญัติของอเมริกาจึงได้ออกกฎหมายพิจารณาและควบคุมรายการชองรางวัลแบบนี้
การแสวงหากลยุทธ์ใหม่ๆ ของรายการเกมโชว์ยังคงดำเนินต่อมาพร้อมกับการขยายตัวของรายการตลอดช่วงทศวรรษ 1970 การใช้พิธีกรคู่หญิงชายที่มีการพูดจาหยอกล้อกันบ้าง เสียดสีในเรื่องเพศบ้าง หรือการนำเอาความลับของตนมาเล่า แต่แม้กระนั้นก็ไม่มีการสร้างสรรค์อะไรใหม่ขึ้นมาในช่วงทศวรรษ 1980 ผู้ชมจึงเริ่มเกิดความเบื่อหน่าย และทำให้รายการเกมโชว์จำนวนมากต้องยุบเลิกไป อย่างไรก็ตาม ในช่วงทศวรรษ 1980 นี้ มีสถานีโทรทัศน์เกิดขึ้นมากมายและยังออกอากาศตลอด 24 ชั่วโมง ทำให้ทางสถานีต้องพยายามผลิตและสร้างสรรค์รายการที่มีต้นทุนการผลิตต่ำ รายการเกมโชว์ก็คือตัวเลือกตัวหนึ่งในช่วงนี้ มีรายการเกมโชว์บางรายการที่ได้รับความนิยมอย่างมาก เช่น Wheel of Fortune ,Jeopardy!,The Price is Right,Let's Make A Deal,Hollywood Squares
จากประวัติที่ผ่านมาของรายการเกมโชว์ในสหรัฐฯ จะเห็นได้ว่า แม้รายการประเภทนี้อาจจะได้รับความนิยมแบบขึ้น ๆลง ๆ จากผู้ชม แต่สิ่งหนึ่งที่แน่นอนก็คือ รายการประเภทนี้ได้คงอยู่คู่กับโทรทัศน์มาตลอดเวลานับแต่ถือกำเนิดมาจนถึงปัจจุบัน
ส่วนประวัติของรายการเกมโชว์ในประเทศไทยนั้น เริ่มต้นเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2500 โดยได้นำเอาแนวความคิดมาจากรายการเกมโชว์ในต่างประเทศ และมาดัดแปลงให้เข้ากับลักษณะของไทย เช่น ปัญหาผะหมี 20 คำถาม หรือนาทีทอง จนมาถึงยุคของรายการมาตามนัด เมื่อปี พ.ศ. 2527 ผลิตโดยรัชฟิล์มทีวี ซึ่งถือเป็นเกมโชว์แรกของไทยที่ประสบความสำเร็จอย่างสูง และปลุกกระแสเกมโชว์ในไทยอย่างแท้จริง ต่อมาได้มีการพัฒนาในหลากหลายรูปแบบ เช่น ควิซโชว์ เรียลลิตี้เกมโชว์ เป็นต้น
ลักษณะของรายการก็จะเป็นการทายปัญหาในทุกรูปแบบ ทั้งปัญหาที่เป็นความรู้แบบวิชาการ เช่น รายการช่องนำโชค หรือความรู้รอบตัวเช่น รายการบะหมี่ ต่อมาได้มีรายการเสี่ยงโชคเข้ามาผสมด้วยเช่น รายการกล่องวิเศษ ประตูดวง นาทีทอง ประวัติศาสตร์ของรายการเกมโชว์ในสังคมไทยก็มีเส้นทางที่คล้ายคลึงกับต้นตำรับคือ สหรัฐอเมริกา กล่าวคือแม้จะมีกระแสความนิยมสูงบ้างต่ำบ้าง แต่ก็เป็นรายการคู่ขวัญกับโทรทัศน์มาโดยตลอด
พริกขี้หนู
พริกขี้หนู () อยู่ในวงศ์ "Solanaceae" มีลักษณะเป็นไม้ต้น ความสูง 30-120 cm ใบมีลักษณะแบนและเรียบมัน ผลมีขนาดเล็กเรียวยาวประมาณ 2-3 ซ.ม. เมื่อดิบผลมีสีเขียวเข้ม เมื่อสุกจะค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีแดง มีรสเผ็ดจัด นิยมใช้เป็นส่วนประกอบในอาหารไทยหลากหลายชนิด ชื่อในภาษาอังกฤษมีหลายชื่อ ได้แก่ Chilli Padi, Bird's Eye Chilli, Bird Chilli, Thai pepper
ผลมีรสเผ็ดร้อน ใช้ขับลม ขับปัสสาวะ แก้ท้องอืด ผลดองสุราใช้ทาแก้ฟกช้ำดำเขียว ต้นมีรสเผ็ด ใช้ขับลม แก้กษัย รากใช้ฝนกับมะนาวแทรกเกลือ เป็นยากวาดคอ ใบใช้แก้หวัด ตำใบสดผสมกับดินสอพองพอกขมับแก้ปวดศีรษะได้
ท่าอากาศยานนานาชาติฟีนิกซ์สกายฮาร์เบอร์
ท่าอากาศยานนานาชาติฟินิกซ์ สกาย ฮาร์เบอร์ () ตั้งอยู่ที่เมืองฟินิกซ์ ในมาริโคปา เคาน์ตี รัฐแอริโซนา สหรัฐอเมริกา ห่างจากตัวเมืองไปทางตะวันออกประมาณ 4.8 กิโลเมตร (3 ไมล์) โดยเป็นท่าอากาศยานที่สำคัญของภูมิภาคอเมริกาตะวันตกเฉียงใต้ และมีผู้ใช้บริการมากเป็นอันดับ 8 ของสหรัฐอเมริกา นอกจากนี้ฟินิกซ์ยังเป็นท่าอากาศยานหลักของยูเอสแอร์เวย์ และเซาต์เวสต์แอร์ไลน์
พลังงานไฟฟ้า
เครื่องใช้ไฟฟ้าต่างๆ ทำงานได้เพราะกระแสไฟฟ้าเดินทางจากแหล่งกำเนิดผ่านสายไฟหรือลวดตัวนำ มายังหลอดไฟหรือเครื่องใช้ไฟฟ้าก่อนย้อนกลับสู่แหล่งกำเนิดไฟฟ้าครบเป็นวงจร ดังนั้นวงจรไฟฟ้าจึงประกอบด้วยแหล่งกำเนิดไฟฟ้า ลวดตัวนำ และเครื่องใช้ไฟฟ้า
อีลีตบีตเอเจินส์
อีลีตบีตเอเจินส์ () หรือชื่อย่อ EBA ("อีบีเอ") เป็นเกมดนตรีของเครื่องนินเทนโด ดีเอส ซึ่งเกมนี้คือเกม"โอ๊ทส์! ทาทาคาเอะ! โอเอนดัน"ที่ถูกสร้างขึ้นมาใหม่โดยวางจำหน่ายในประเทศสหรัฐอเมริกา, ยุโรปและออสเตรเลีย ซึ่งได้มีการเปลี่ยนแปลงเนื้อหาทั้งหมดของเกมให้สอดคล้องกับวัฒนธรรมตะวันตก ตัวเกมผลิตโดยนินเทนโดและ iNiS
ภายหลังจากที่เกม"โอ๊ทส์! ทาทาคาเอะ! โอเอนดัน"ได้รับความนิยมอย่างสูงไปทั่วโลก รองประธานของบริษัท iNiS จึงได้ตัดสินใจนำเกมนี้มาวางจำหน่ายในประเทศฝั่งตะวันตก แต่ทว่าเนื่องด้วยเกม"โอ๊ทส์! ทาทาคาเอะ! โอเอนดัน"เป็นเกมที่อิงกับวัฒนธรรมญี่ปุ่นมาก จึงตัดสินใจเปลี่ยนเนื้อหาของเกมให้สอดคล้องกับฝั่งตะวันตก โดยเปลี่ยนจากทีมเชียร์นักเรียนมัธยมปลายของญี่ปุ่นให้กลายมาเป็นกลุ่มสมาชิกขององค์กรดนตรี และเปลี่ยนจากการเต้นเชียร์มาเป็นการร้องและเต้นให้เข้าจังหวะแทน
เนื้อเรื่องของ"อีลีตบีตเอเจินส์"จะเป็นเรื่องขององค์กรรัฐบาลที่มีชื่อว่า "อีลีตบีตเอเจินส์" (ตามชื่อเกม) โดยเมื่อมีผู้คนที่ตกอยู่ในความสิ้นหวัง พวกเขาจะตะโกนมาว่า "Helppppppppp!!!!" (คล้ายๆกับคำว่า "โอเอนดัน!" ในเกมก่อนหน้า) ซึ่งหลังจากที่ผู้การคาห์น หัวหน้าของ EBA พบเป้าหมายพวกเขาจะทำการส่งตัวละครที่ผู้เล่นเลือก โดยใช้คำว่า "Agents are...Go!" ซึ่งจากนั้นตัวละครก็จะปรากฏต่อหน้าคนที่ขอความช่วยเหลือและเริ่มร้องเพลงเพื่อปลุกใจพวกเขา
ระบบโดยรวมของเกมจะคล้ายๆกับเกม"โอ๊ทส์! ทาทาคาเอะ! โอเอนดัน" โดยก่อนจะเริ่มเข้าแต่ละด่าน ผู้เล่นจะอยู่ตรงฉากแผนที่ ซึ่งจะมีจุดต่างๆในแผนที่เพื่อแสดงว่ามีด่านอะไรและเพลงอะไรให้เล่นบ้าง และเมื่อเข้าไปในด่านนั้นๆ เพลงก็จะถูกบรรเลงขึ้นมาหน้าที่ของผู้เล่นคือกดปุ่มต่างๆให้เข้ากับจังหวะในขณะที่วงกลมรอบนอกจะถูกบีบลงเข้ามาในปุ่ม ซึ่งแต่ละปุ่มจะมีตัวเลขกำกับไว้ซึ่งก็คือลำดับการกด โดยปุ่มจะมีสีต่างกันออกไป ซึ่งผู้เล่นต้องกดปุ่มตามลำดับของสีนั้นๆถึงจะข้ามไปสีต่อไปได้
ในระหว่างเล่นผู้เล่นจะสะสม คอมโบ ซึ่งคอมโบนั้นจะทำหน้าที่ทวีคณูคะแนนไปเรื่อยๆ นอกจากนั้นเมื่อผู้เล่นกดครบจำนวนของสีนั้นๆ ถ้าในระหว่างกดสีนั้นผู้เล่นได้ 300 คะแนนตลอดผู้เล่นจะได้ Elite Beat ซึ่งคะแนนจะทวีคูณขึ้นไปอีก ถ้าได้ 100 เป็นบางตัวจะได้ Beat และถ้าได้ 50 คะแนนในสีนั้นๆจะไม่ได้รับทั้ง Elite Beat และ Beat
ในระหว่างเล่นเกมผู้เล่นต้องรักษาเกจกำลังใจด้านบนไม่ให้ลดลงจนหมด เมื่อผู้เล่นเล่นด่านนั้นๆไปซักพักหนึ่งเกมจะตัดเข้าสู่เนื้อเรื่องของด่านนั้นๆ ถ้าเกจกำลังใจของผู้เล่นเกินครึ่ง ตัวละครจะกระทำการสำเร็จ แต่เกจลดลงมากเกินไป ตัวละครจะกระทำการนั้นๆล้มเหลว ซ่งเกจกำลังใจโดยปกติจะลดลงอยู่ตลอดเวลา (โดยความเร็วขึ้นอยู่กับระดับความยากของเกมและด่าน) ถ้ากดปุ่มผิดจังหวะจะทำให้เสียเกจมากขึ้น แต่ในทางตรงกันข้ามถ้ากดจังหวะถูกต้องก็จะได้เกจกำลังใจเพิ่มขึ้น
นอกเหนือจากระบบทั่วๆไปในโอ๊ทส์! ทาทาคาเอะ! โอเอนดัน เกมนี้ยังได้เพิ่มระบบต่างๆขึ้นมาอีก
เช่นเดียวกับ"โอ๊ทส์! ทาทาคาเอะ! โอเอนดัน" ผู้เล่นจะได้เลือกตัวละครจากคนของ Elite Beat Agent ซึ่งตัวละครทั้ง 4 จะแทนตามระดับความยาก (ยากจะเล่นได้ต้องจบง่ายและธรรมดาก่อน ยากมากจะได้เมื่อรับระดับยาก)
เช่นเดียวกับเกม"โอ๊ทส์! ทาทาคาเอะ! โอเอนดัน" Elite Beat Agent ได้มีการเปลี่ยนคนร้องในแต่ละเพลง รวมทั้งตัดหรือเพิ่มเนื้อเร้องในบางจุด ซึ่งเพลงที่ใช้จะเป็นเพลงทั้งป็อบและร็อกโดยแต่ละด่านก็จะมีเรื่องราวที่สอดคล้องกับวัฒนธรรมและประเพณีของฝั่งตะวันตกเช่นกัน สามเพลงสุดท้าย (ABC, Believe, Survivor) จะไม่อ้างอิงในระดับความยากใด ซึ่งผู้เล่นจะได้เล่นเมื่อทำคะแนนสะสมได้จำนวนหนึ่ง (แต่ผู้เล่นต้องผ่านด่านบางด่านก่อนถึงจะเข้าเล่นสามเพลงนั้นได้)
โรงเรียนบ้านคุ้งตะเภา
โรงเรียนบ้านคุ้งตะเภา เป็น โรงเรียนประจำหมู่บ้านคุ้งตะเภา ตั้งอยู่ที่ บ้านคุ้งตะเภา ตำบลคุ้งตะเภา อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาอุตรดิตถ์เขต 1 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ โรงเรียนบ้านคุ้งตะเภาเป็นโรงเรียนในกลุ่มคุ้งตะเภา-ถ้ำฉลอง แบ่งการเปิดการสอนเป็น ระดับประถมศึกษา และระดับก่อนประถมศึกษา
โรงเรียนบ้านคุ้งตะเภา ตั้งอยู่ที่ บ้านคุ้งตะเภา ตำบลคุ้งตะเภา อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์ ตั้งอยู่ในที่ราชพัสดุมีพื้นที่ 3 ไร่ 2 งาน
โรงเรียนบ้านคุ้งตะเภา เริ่มทำการเปิดการเรียนการสอนครั้งแรก เมื่อ พ.ศ. 2465 โดยใช้ศาลาการเปรียญวัดคุ้งตะเภาเป็นสถานที่ทำการเรียนการสอน โดยเริ่มเปิดการเรียนการสอนตั้งแต่ชั้น ป.1 - 5 และเมื่อปี พ.ศ. 2475 ได้ปิดโรงเรียนไปชั่วคราว เนื่องจากขาดงบประมาณ พร้อมกับทำการเปิดสอนอีกครั้ง ใน พ.ศ. 2476 สังกัดกระทรวงศึกษาธิการ
1 ตุลาคม พ.ศ. 2509 โรงเรียนได้โอนไปสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัด กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย จนกระทั่งปี พ.ศ. 2523 ได้โอนมาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ กระทรวงศึกษาธิการ
ในปี พ.ศ. 2513 ได้รับงบประมาณสร้างอาคารเรียน แบบ ป. 1ฉ ขนาด 4 ห้องเรียน งบก่อสร้าง 120,000 บาทและได้ย้ายนักเรียนจากศาลาการเปรียญวัดคุ้งตะเภา มาเรียนอาคารหลังใหม่ เมื่อวันที่ 29 เมษายน พ.ส. 2514 โดยใช้ชื่อว่า "โรงเรียนวัดคุ้งตะเภา" ต่อมาได้ขออนุญาตเปลี่ยนชื่อเป็น "โรงเรียนบ้านคุ้งตะเภา" เมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2514 และในปี พ.ศ. 2521 ได้รับงบประมาณสร้างอาคารเรียนแบบ ป.1 ฉ เพิ่มเติมอีก 2 ห้องเรียน รวมเป็น 6 ห้องเรียน
ในปี พ.ศ. 2538 ได้รับงบประมาณสร้างอาคารเรียนเอนกประสงค์ เพื่ออำนวยความสะดวกในกิจการต่าง ๆ สะดวกขึ้น พร้อมทั้งได้งบประมาณสร้างห้องสุขาแบบสามัญ จำวนวน 1 หลัง และในปีเดียวกันนี้ เมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2538 ที่ประชุมหมู่บ้านคุ้งตะเภาครั้งที่ 1/2538 กรรมการหมู่บ้านได้ประชุมกัน มีมติมอบที่ดินสาธารณประโยชน์ จำนวน 10 ไร่ ให้กับโรงเรียน เพื่อสร้างสนามกีฬา
ในปี พ.ศ. 2540 ได้รับงบประมาณก่อสร้างอาคารเรียนแบบ สปช.105/29 จำนวน 4 ห้องเรียน จำนวนเงิน 1,940,000 บาท โดยการสนับสนุนจาก ส.ส. กนก ลิ้มตระกูล และในปีนี้ได้สร้างถนนคอนกรีตผ่านหน้าอาคารเรียน ป.1 ฉ เป็นจำนวนเงิน 80,000 บาท โดยไม่ใช้งบประมาณจากทางราชการ
โรงเรียนบ้านคุ้งตะเภาได้ดำเนินการจัดการเรียนการสอน โดยทำการสอนครั้งแรก ตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 มี นายเอี่ยม ศาสตร์จำเริญ เป็นครูใหญ่คนแรก ปัจจุบันเปิดทำการสอนเป็น 2 ระดับชั้น คือระดับก่อนประถมศึกษา และระดับประถมศึกษา มีนายสุชีพ เสาเกิด ดำรงตำแหน่ง ผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านคุ้งตะเภา
ไส้เดือนยักษ์กีนาบาลู
ไส้เดือนยักษ์กีนาบาลู () เป็นสัตว์จำพวก Annelid มีสีเทาออกน้ำเงิน พบได้เฉพาะแถบยอดเขากีนาบาลูบนเกาะบอร์เนียว เมื่อโตเต็มที่จะมีความยาวราว 70 ซม. อาศัยอยู่ในโพรงในดินที่หนานุ่มบนระดับความสูง 3,000 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ผิวหนังปกคลุมด้วยขนขนาดเล็กที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่า ทำให้ผิวเป็นเงามันสีเหลือบออกเขียว นักล่าตามธรรมชาติของไส้เดือนชนิดนี้คือ ปลิงแดงยักษ์กีนาบาลู ซึ่งเป็น annelid ขนาดใหญ่อีกชนิดหนึ่ง สัตว์ทั้งสองชนิดนี้พบเห็นได้เฉพาะเวลาฝนตกหนักหรือหลังฝนหยุดตกไม่นาน
หลี่ขาเหล็ก
หลี่ขาเหล็ก (; ) เป็นเทพองค์หนึ่งในกลุ่มแปดเทพของลัทธิเต๋า เป็นเจ้าแห่งยาและการรักษาโรคภัยไข้เจ็บ
ในภาพวาดของจีน มักวาดหลี่ขาเหล็กเป็นชายชรา รูปร่างน่าเกลียด หน้าตามอมแมม มีหนวดเครารุงรัง ผมกระเซิง เดินถ่อไม้เท้าเหล็ก ซึ่งเป็นที่มาของชื่อเขาว่า "หลี่ขาเหล็ก"
ทวินซิกแนล
ทวินซิกแนล () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็น เรื่องราวเกี่ยวกับหุ่นยนต์เหมือนมนุษย์ที่สามารถแปลงร่างกลายเป็นหุ่นยนต์ตัวเล็กเนื่องจากบั๊กภายในตัว และการต่อสู้ระหว่างมนุษย์ผู้สร้าง
อุทยานแห่งชาติชิเรโตโกะ
อุทยานแห่งชาติชิเรโตโกะ () มีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของคาบสมุทรชิเรโตโกะที่ปลายสุดทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น คำว่า "ชิเรโตโกะ" เป็นคำในภาษาไอนุ มีความหมายว่า "จุดสุดขอบโลก"
คาบสมุทรแห่งนี้อยู่ในพื้นที่ที่ห่างไกลจากเมืองมากที่สุดแห่งหนึ่งในญี่ปุ่น ทำให้มีพื้นที่หลายส่วนบนคาบสมุทรที่เข้าถึงได้จากการเดินเท้าและทางเรือเท่านั้น อุทยานนี้เป็นที่รู้จักกันว่าเป็นแหล่งที่พบประชากรหมีเป็นจำนวนมากที่สุดในญี่ปุ่น
เมื่อ พ.ศ. 2548 องค์การยูเนสโกได้ขึ้นทะเบียนพื้นที่บนคาบสมุทรนี้ให้เป็นมรดกโลก และได้เสนอให้ญี่ปุ่นพัฒนาพื้นที่นี้ร่วมกับเกาะคูริลของรัสเซียให้เป็น "อุทยานสันติภาพมรดกโลก"
ชิเรโตโกะได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 29 เมื่อปี พ.ศ. 2548 (2005) ที่เมืองเดอร์บัน ประเทศแอฟริกาใต้ ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้
ริเวนเดลล์
ริเวนเดลล์ (Rivendell) เป็นชื่ออาณาจักรแห่งหนึ่งของพวกเอลฟ์ ในจินตนิยายเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ชื่อในภาษาซินดารินเรียกว่า อิมลาดริส (Imladris) ซึ่งมีความหมายว่า 'หุบเขาลึก' บางครั้งถูกเอ่ยถึงด้วยชื่อ คฤหาสน์ลาสต์โฮมลี่เฮ้าส์ ในหุบเขาฟากตะวันตกของเทือกเขามิสตี้ อาณาจักรนี้ก่อตั้งขึ้นโดยเอลฟ์กึ่งมนุษย์ชื่อว่า เอลรอนด์ ตั้งแต่ยุคที่สองของโลกอาร์ดา (ประมาณ 4-5 พันปี ก่อนเหตุการณ์ในเรื่อง ลอร์ดออฟเดอะริงส์)
ริเวนเดลล์ตั้งอยู่เชิงเขาทางฟากตะวันตกของฮิธายเกลียร์ หรือเทือกเขามิสตี้ ใกล้กับโตรกแคบของแม่น้ำบรุยเนน ซ่อนตัวมิดชิดอยู่ในหุบเขา เส้นทางเข้าออกสำคัญของอาณาจักรนี้คือทางข้ามแม่น้ำบริเวณที่เรียกว่า ฟอร์ดบรุยเนน ภูมิอากาศทั่วไปค่อนข้างเย็น มีช่วงฤดูร้อนที่อบอุ่นและหิมะเล็กน้อยในฤดูหนาว
อาณาจักรริเวนเดลล์ก่อตั้งขึ้นในปีที่ 1697 ของยุคที่สอง ในระหว่างสงครามเมืองเอเรกิออน เมื่อกองทัพจากลินดอนที่กิล-กาลัดส่งมาช่วยเอเรกิออน นำทัพโดยเอลรอนด์ ต้องพาผู้ลี้ภัยที่หนีออกมาจากนครเอเรกิออนถอยขึ้นไปทางเหนือ ทัพของเซารอนปิดล้อมริเวนเดลล์อยู่ถึงสามปี จนกระทั่งกิล-กาลัดและทัพจากนูเมนอร์ส่งมาช่วย ทัพจากริเวนเดลล์ยกออกตีกระหนาบจนสามารถเอาชนะเซารอนในการศึกครั้งนั้นได้ ริเวนเดลล์ถูกทัพของวิชคิงปิดล้อมอีกครั้งในราวศตวรรษที่ 14 ของยุคที่สาม และสามารถขับไล่ทัพของวิชคิงไปได้เมื่อได้รับกำลังเสริมมาจากลอธลอริเอน
ในเรื่อง เดอะฮอบบิท บิลโบ แบ๊กกิ้นส์ มาแวะพักที่ริเวนเดลล์นี้พร้อมกับพวกคนแคระ ในระหว่างการเดินทางไปยังภูเขาโลนลี่ และยังแวะพักในขากลับระหว่างเดินทางกลับไชร์พร้อมกับแกนดัล์ฟ
ในเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ โฟรโด แบ๊กกิ้นส์ กับผองเพื่อนฮอบบิทของเขา เดินทางมายังริเวนเดลล์พร้อมกับอารากอร์น และได้ใช้เวลาพักฟื้นอยู่ที่นี่หลายเดือน ที่นี้ยังเป็นที่ชุมนุมเผ่าพันธุ์ต่างๆ ที่ยังเป็นอิสระชนแห่งมิดเดิลเอิร์ธ คือพวกเอลฟ์ มนุษย์ และคนแคระ ในที่ประชุมของเอลรอนด์ เผ่าพันธุ์ทั้งหลายได้ลงมติให้นำแหวนเอกไปทำลายเสียที่เมาท์ดูม โดย โฟรโด เป็นผู้รับอาสาทำหน้าที่นี้ เอลรอนด์ได้เลือกตัวแทนแต่ละเผ่าพันธุ์เข้าร่วมในคณะพันธมิตรแห่งแหวน เพื่อปฏิบัติภารกิจนี้
ครอบครัวของเอลรอนด์ทุกคนพำนักอยู่ที่ริเวนเดลล์ ได้แก่ เคเลบรีอัน ภรรยาของเขา เอลลาดาน และ เอลโรเฮียร์ บุตรชายฝาแฝด และธิดาคนสุดท้องคือ อาร์เวน นอกจากนี้เอลรอนด์ยังเลี้ยงดูทายาทวงศ์กษัตริย์มนุษย์ คือ อารากอร์น ในฐานะบุตรบุญธรรมของตนด้วย แต่เคเลบรีอันได้รับบาดเจ็บในระหว่างเดินทางข้ามเทือกเขามิสตี้ครั้งหนึ่งแล้วถูกพวกออร์คซุ่มโจมตี นางจึงเดินทางไปรักษาตัวที่แผ่นดินอมตะ ในระหว่างยุคสงครามแหวน เคเลบรีอันจึงมิได้อยู่ที่ริเวนเดลล์แล้ว
ในช่วงต้นของยุคที่สี่ หลังจากอาร์เวนได้อภิเษกกับอารากอร์น ขึ้นเป็นราชา-ราชินีของอาณาจักรกอนดอร์แล้ว เอลรอนด์เดินทางออกจากริเวนเดลล์เพื่อกลับไปยังแผ่นดินตะวันตก คงเหลือแต่เพียงเอลลาดานและเอลโรเฮียร์พำนักอยู่ที่นี่ ต่อมา เคเลบอร์น ได้ละลอธลอริเอนและมาสมทบกับพวกเขาที่นี่ แต่ไม่มีบันทึกใดระบุว่า สุดท้ายแล้วพวกเอลฟ์อพยพออกจากริเวนเดลล์ไปจนหมดสิ้นเมื่อใด
โอลึมพีอาชตาดีอ็อน (มิวนิก)
โอลึมพีอาชตาดีอ็อน () คือสนามกีฬาในประเทศเยอรมนี อยู่ทางตอนเหนือของเมืองมิวนิก สร้างขึ้นเพื่อใช้ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1972และฟุตบอลโลก 1974 ที่เยอรมนีตะวันตกเป็นเจ้าภาพ ออกแบบโดยสถาปนิกกึนเทอร์ เบนิช และวิศวกรไฟร อ็อทโท ปัจจุบันยังใช้เป็นสถานที่จัดงานแข่งกีฬา งานแสดงคอนเสิร์ต และกิจกรรมกีฬาต่าง ๆ สำหรับชาวมิวนิกและนักท่องเที่ยวทั่วไป
คานางาวะ
คานางาวะ หรือ คานากาวะ ( "Kanagawa") สามารถหมายถึง
ยามานาชิ
ยามานาชิ () สามารถหมายถึง
รายชื่อผู้ได้รับรางวัลการบันทึกเสียงยอดเยี่ยม รางวัลภาพยนตร์ไทย
รายชื่อผู้ได้รับรางวัลการบันทึกเสียงยอดเยี่ยม การประกวดภาพยนตร์ไทย
ไม่มีข้อมูล
ไม่มีข้อมูล ไม่มีข้อมูล
ไม่มีข้อมูล
ไม่มีข้อมูล
ไม่มีข้อมูล
ไม่มีการมอบรางวัลในประเภทนี้
สะพานข้ามอ่าวหางโจว
สะพานข้ามอ่าวหางโจว (จีนตัวย่อ: 杭州湾大桥; จีนตัวเต็ม: 杭州灣大橋; พินอิน: Hángzhōu Wān Dàqiáo) ซึ่งเป็นสะพานข้ามทะเลที่ยาวที่สุดในโลก ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2550 ในมณฑลเจ้อเจียง เริ่มต้นจากเมืองเจียซิงทางทิศเหนือไปสิ้นสุดที่เมืองหนิงโปทางทิศใต้ มีความยาวทั้งหมด 36 กิโลเมตร มี 6 ช่องทางจราจร มีโครงสร้างเป็นสะพานขึง ใช้งบประมาณในการก่อสร้าง ราว 54,000 ล้านบาท
ได้เปิดอย่างเป็นทางการเมื่อ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2551