hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
โพล้ง เลี้ยงประเสริฐ
โพล้ง เลี้ยงประเสริฐ เกิดเมื่อประมาณ พ.ศ. 2444 ที่บ้านท่าเสา จ.อุตรดิตถ์ เป็นบุตรของนายสอน-นางขำ เลี้ยงประเสริฐ มีพี่น้อง 7 คน โดยเป็นชาย 6 คน หญิง 1 คน โดยพี่น้องที่เป็นชาย 5 คนคือ แก้ว เลี้ยงประเสริฐ โต๊ะ เลี้ยงประเสริฐ แพ เลี้ยงประเสริฐ ฤทธิ์ เลี้ยงประเสริฐ และพลอย เลี้ยงประเสริฐ เป็นนักมวยมีชื่อเสียงทั้งหมด
โพล้งฝึกมวยจากครูเอม บ้านท่าเสา ซึ่งเป็นลูกศิษย์ในสายของครูเมฆ บ้านท่าเสาที่เป็นครูของพระยาพิชัยดาบหัก เมื่อมีฝีมือจึงตระเวนออกชกมวยตามเวทีต่างๆ จนได้พบกับ หลวงพินิจฯ ข้าราชการศาลเมืองสุพรรณ จึงชักชวนนายโพล้งและนายแพเข้ามาชกมวยในกรุงเทพฯ ต่อมา สองพี่น้องกลับบ้านไปชวนพี่น้องของตนอีก 3 คนเข้ามาชกในกรุงเทพฯด้วยกัน โดยอยู่ในสังกัดของนายนาวาเอก พระชลัมภ์พิสัยเสนีย์ ร.น. ผลงานการชกในกรุงเทพฯของนายโพล้ง เคยชนะนายสร่างจากลพบุรี ชนะ บัว วัดอิ่ม แพ้สุวรรณ นิวาศวัต
หลังจากที่นายแพชกนายเจียร์นักมวยชาวเขมรถึงแกความตายและพ้นจากความผิด ทั้ง 5 พี่น้องจึงกลับอุตรดิตถ์ ตระเวนชกมวยในแถบภาคเหนือ ชกชนะนายสิงห์วัน ประตูเชียงใหม่ ยอดมวยเมืองเชียงใหม่ เสมอกับนายจีนไก่ คณะทวีสิทธิ์ ยอดมวยเมืองลำปางแบบน่าชนะ และด้วยที่ฝีมือเก่งเกินนักมวยรุ่นเดียวกัน ในที่สุดจึงไม่มีใครขึ้นเปรียบมวยด้วยจนต้องเลิกมวยโดยปริยาย
เมื่อเลิกมวยแล้ว นายโพล้งยังได้รับเชิญให้ไปชกโชว์ตามที่ต่างๆ เช่น ชกโชว์กับครูชา จุฑาเพชร ครูมวยจากลำปาง เมื่อ พ.ศ. 2488 และได้รับเชิญให้ไปแสดงไหว้ครูมวยไทยในงานพระยาพิชัยดาบหักเป็นประจำ นายโพล้งถึงแก่กรรมเมื่อ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2522 รวมอายุได้ 78 ปี
นารูโตะ เดอะมูฟวี่ ศึกชิงเจ้าหญิงหิมะ
นารูโตะ เดอะมูฟวี่ ศึกชิงเจ้าหญิงหิมะ () เป็นภาพยนตร์การ์ตูนภาคพิเศษของเรื่อง นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ ที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อออกฉายในโรงภาพยนตร์เป็นภาคแรก
ฮาตาเกะ คาคาชิ ได้สั่งให้ไปดูภาพยนตร์เรื่อง เจ้าหญิงฟุอุน เช่น ซาซึเกะ นารุโตะ และ ซากุระ และทุกคนกำลังดูหนังก็ไม่พอใจก็ไล่ออกจากโรงไป และวันหนึ่งก็ได้ยินเสียงอะไรเหมือนมีคนขี่ม้ากำลังใกล้มาทางประตู ก็คือคุณยูคิเอะ ทั้งสามไม่รู้ว่าคนร้ายมันกำลังจะฆ่าเธอ ก็เลยออกต่อสู้กับคนร้าย และคาคาชิก็เห็นทั้งสามคนกำลังแกล้งใครอยู่ และซันดายุก็พูดว่า"ขอโทษด้วยนะครับมันเป็นอุบัติเหตุน่ะครับนี่กำลังเล่นหนังอยู่ครับ" และพอเล่นเสร็จกลับไปที่เรื่องของนารุโตะกำลังชมกับคุณยูกิเอะอยู่ ยูกิเอะไม่พอใจก็เลยขี่ม้าไป และนารุโตะก็วิ่งตามเธอไป จนเกาะอยู่บนหลังม้าได้ และยูคิเอะก็หยุดไปและมีเด็กที่อยากจะได้ลายเซ็น แต่ยูคิเอะไม่ชอบใจเลย ยูคิเอะก็เดินไปทั่วเมือง แต่มีนารุโตะห้อยอยู่และอยากได้ลายเซ็น และคุณยูคิเอะก็ได้ลายเซ็นเรียบร้อยแล้ว และยูคิเอะก็ใช้ยากำจัดพวกโรคจิต (นารุโตะ) จนตกลงมาที่พื้น จนยูคิเอะไปกินเหล้า นารุโตะสงสัยพูดว่า "นี่พี่เธอเป็นเจ้าหญิงหรือเปล่าล่ะ" ยูคิเอะบอกว่า"ก็บอกแล้วไงล่ะว่าฉันไม่ใช่เจ้าหญิง และทันใดนั้นก็มีซันดายุและ ซาซุกเกะ ซากุระ และ คาคาชิ กำลังเรียกเตรียมความพร้อมในการถ่ายหนังเรื่อง เจ้าหญิงฟุอุน แต่ยูคิเอะพูดเพ้อเจ้ออย่างไม่สนใจในการับบทเป็นเจ้าหญิง จะทำยังไงดีถึงจะให้เธอหายจากความเด้อเหล้าเมาซะที คาคาชิพูดว่า "ช่วยไม่ได้สินะ" และคาคาชิก็ใช้ดวงเนตรสีแดงใส่คุณยูคิเอะจนสลบไป และต่อมายูคิเอะก็กำลังปวดหัวอยู่ และยูคิเอะก็ตกใจนี่กำลังอยู่ที่ไหนเนี่ยที่แต่คุณยูคิเอะก็ตกใจคือนี่เรือนั่นเอง ทุกคนกำลังแต่งตัวและจัดฉากในเรือที่จะรับบทในเรื่องเจ้าหญิงฟุอุนอยู่ และพอไปถึงแคว้นยูกิและไปถ่ายทำที่นั่น และพอกำลังถ่ายหนังอยู่ก็เกิดระเบิดบนภูเขา และมีนาดาเระปรากฏตัวออกมาพร้อมกับนินจา 2 คน และทั้งสี่ก็ร่วมต่อสู่กับนินจาที่ชั่วร้าย และนาดาเระก็เรียก "พลังพยัคฆ์ มังกรน้ำแข็ง" ส่วน คาคาชิ เรียก "พลังน้ำแข็งระเบิดมังกรวารี" และต่อสู้กันตัวต่อตัว และแล้วนารุโตะกับยูคิเอะกำลังเข้าไปในถ้ำน้ำแข็ง ซึ่มรางรถไฟอยู่ และนารุโตะก็ได้ยินเสียงอะไรบางอย่างเหมืองกำลังจะเคลื่อนเข้ามาหาเรา มันคือรถไฟของพวกคาซาฮานะ โดโท และนารุโตะอุ้มคุณยูคิเอะไว้ และวิ่งด้วยความเร็วสูง และก็ออกจากถ้ำน้ำแข็งมาได้ ซันดายุต้องจัดการกับคาซาฮานะ โดโท พร้อมทหารของเขา และโจมตี แต่ไม่สำเร็จก็ไม่สามารถเอาชนะกับพวกคาซาฮานะ โดโทได้นั่นเองและพอสุดท้ายก็ปราบบอสคาซาฮานะได้สำเร็จ
หมื่นชงัดเชิงชก (แดง ไทยประเสริฐ)
หมื่นชงัดเชิงชก มีชื่อจริงว่า แดง ไทยประเสริฐ เกิดเมื่อประมาณ พ.ศ. 2431 ที่จ.นครสวรรค์ ต่อมาอพยพไปอยู่ที่จ.นครราชสีมาเมื่ออายุ 11 ขวบ ไม่ปรากฏชื่อบิดามารดา มีน้องชายคนหนึ่งชือ นายตู้ ไทยประเสริฐ เป็นนักมวยที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งเช่นกัน
ครูมวยคนแรกของหมื่นชงัดฯคือจางวางผ่าง ซึ่งเป็นครูสอนทั้งมวยและกระบี่กระบอง หมื่นชงัดฯตระเวนชกมวยแถวบ้านจนมีชื่อเสียง จนกระทั่งทางกรุงเทพฯมีการคัดเลือกนักมวยฝีมือดีจากหัวเมืองเข้ามาชกหน้าพระที่นั่ง หมื่นชงัดฯเป็นนักมวยจากนครราชสีมาที่ได้รับคัดเลือกรุ่นเดียวกับนายทับ จำเกาะ เข้าสังกัด กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ขณะมีอายุ 30 ปี
เมื่อมาชกมวยในกรุงเทพฯ หมื่นชงัดชกชนะนักมวยมีชื่อเสียงหลายคน จนได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นหมื่นชงัดเชิงชก เช่นเดียวกับนักมวยบรรดาศักดิ์รุ่นเดียวกันคือ หลวงไชยโชกชกชนะ จากกรุงเทพฯ หมื่นมวยมีชื่อ (ปล่อง จำนงค์ทอง) จากไชยา หมื่นมือแม่นหมัด (กลึง โตสะอาด) จากลพบุรี
อย่างไรก็ตาม หลักฐานการได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ของหมื่นชงัดฯยังไม่แน่ชัดว่าไดรับพระราชทานเมื่อใด เพราะมีทั้งที่บอกเล่าว่าได้รับพระราชทานในการชกหน้าพระที่นั่งในสมัยรัชกาลที่ 5 ในงานพระศพกรมขุนมรุพงศ์ศิริพัฒน์ แต่เจ้านายพระองค์นี้สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 6 และมีคำบอกเล่าจากลุกศิษย์ของท่านว่าท่านเข้ามาชกในกรุงเทพฯเมื่ออายุได้ 30 ปี ซึ่งถ้านับจากปีเกิดจะตรงกับ พ.ศ. 2461 อยู่ในสมัยรัชกาลที่ 6
เมื่อสังขารเริ่มโรยรา หมื่นชงัดจึงเลิกชกมวยหันมาเป็นครูฝึกสอนให้ลูกศิษย์ ลูกศิษย์ของท่านที่มีชื่อเสียง เช่น พัด สินประเสริฐ วิหค เทียมกำแหง หมื่อชงัดมีบุตรชายคนเดียวคือนายฉัตร ไทยประเสริฐ ถึงแก่กรรมเมื่อ พ.ศ. 2488 รวมอายุได้ประมาณ 57 ปี
ธงนีวเว
ธงนีวเว เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าพื้นสีเหลือง ที่มุมธงบนด้านคันธงมีรูปธงชาติสหราชอาณาจักรประดับดาวห้าแฉกสีเหลือง 5 ดวง ประกอบด้วยดาวดวงใหญ่ในวงกลมสีน้ำเงินที่กลางกางเขนรูปธงนั้น 1 ดวง และที่แขนกางเขนตามแนวตั้งและแนวนอนด้านละ 1 ดวง รวม 4 ดวง ลักษณะดังกล่าวถือว่าค่อนข้างจะต่างจากธงที่ได้รับอิทธิพลจากธงเรือของสหราชอาณาจักรอย่างชัดเจน ธงนี้เริ่มใช้อย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2518
ซึ่งต่างจากธงชาติที่ใช้ในพวกกลุ่มอาณานิคมอังกฤษ โดยที่ธงชาตินีวเวมีดาวเหลือง 5 ดวง โดยดาวดวงที่ใหญ่ที่สุดอยู่ในวงกลมสีนำเงินกลางธงยูเนียนแจ็ก มุมบนซ้ายฝั่งคันธงของกากบาทเซนต์จอร์จมุมบนซ้าย และมีดาวดวงเล็ก 4 ดวงล้อมรอบที่แขนของกากบาทเซนต์จอร์จ
พื้นสีเหลืองในธงหมายถึงมิตรภาพและความอบอุ่นระหว่างนีวเวกับประเทศนิวซีแลนด์
บัตเตอร์ฟลาย (อัลบั้มมารายห์ แครี)
บัตเตอร์ฟลาย () เป็นอัลบั้มสตูดิโอลำดับที่ 5 และเป็นอัลบั้มที่ 7 ของมารายห์ แครี ศิลปินหญิงชาวอเมริกัน ออกจำหน่ายในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2540 โดยค่ายโคลัมเบีย เป็นอัลบั้มหลังที่เธอหย่าร้างกับอดีตสามี ทอมมี ม็อตโตลา
อัลบั้มนี้เธอได้ร่วมงานกับโปรดิวเซอร์อย่าง เดอะ แทร็กมาสเตอร์ส,พัฟฟ์ แดดดี้, สตีวี เจ และวอลเตอร์ อฟานาเซียฟ ในเพลง "บัตเตอร์ฟลาย" มีฉบับเพลงเฮาส์โดยร่วมงานกับ เดวิด โมราเลส ในเพลง "Fly Away (Butterfly Reprise)" (ใช้ทำนองเพลง "Skyline Pigeon" ของเอลตัน จอห์น)
อัลบั้ม "บัตเตอร์ฟลาย" ขึ้นชาร์ตบิลบอร์ดสัปดาห์แรกในอันดับที่ 1 มียอดขายในสัปดาห์แรก 236,000 ชุด อยู่ในชาร์ตอันดับที่ 1 เป็นเวลา 1 สัปดาห์ และมีระยะเวลาขึ้นชาร์ตทั้งสิ้น 55 สัปดาห์ (เข้าชาร์ตใหม่ 1 ครั้ง)
ในอัลบั้มนี้มีเพลงอันดับ 1 ในอเริกา 2 เพลงคือ "ฮันนีย์" และ "มายออล" ส่วนยอดขายรวมในอเมริกาขายได้ 3.7 ล้านชุด และ 15 ล้านชุดทั่วโลก
"ฮันนีย์" ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ประจำปี 1998 ในสาขา "นักร้องหญิงที่มีการแสดงแนวอาร์แอนด์บียอดเยี่ยม" (Best Female R&B Vocal Performance) และเพลงอาร์แอนด์บียอดเยี่ยม (Best R&B Song) ส่วนเพลง "บัตเตอร์ฟลาย" ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงในสาขา "นักร้องหญิงที่มีการแสดงแนวป๊อปยอดเยี่ยม" (Best Female Pop Vocal Performance) นอกจากนั้นยังได้รางวัล "อัลบั้มเพลงป๊อปแห่งปี" (Pop Album of the Year) ในงานประกาศรางวัลแผ่นเสียงทองคำ ณ ประเทศญี่ปุ่น และรางวัล "IFPI Platinum Europe" และยังได้รับรางวัล "นักร้องหญิงยอดนิยมแนวโซล / อาร์แอนด์บี" (Favorite Female Artist, Soul/R&B) ในงานประกาศรางวัลอเมริกัน มิวสิก อวอร์ดส ประจำปี 1998
เดอะเกรตซาซูเกะ
เดอะเกรตซาซูเกะ () หรือมีชื่อจริงว่า มาซาโนริ มารากาวะ () (เกิดวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2512) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพ จาก ญี่ปุ่น จากค่ายของตัวเองที่ชื่อ มิจิโนกุ โปร เรสต์ลิง (Michinoku Pro Wrestling)
ใน ค.ศ. 1998 เขาและ หน้ากากเสือ IV ได้เข้าร่วมก๊กฝ่ายอธรรม โดยได้โคลนสิ่งที่เป็นเอกลักษณ์ของตน นั่นคือ ไทเกอร์มาสก์ และ ซาซูเกะเดอะเกรต
ธนพร แวกประยูร
ปานเกิดเมื่อวันจันทร์ที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2519 ที่ฝั่งธนบุรี กรุงเทพมหานครมีความสนใจในการร้องเพลงมาตั้งแต่เด็ก เริ่มต้นการร้องเพลงในสไตล์ลูกทุ่ง ปานเข้าเรียนระดับมัธยมที่วิทยาลัยนาฏศิลป์ ได้เริ่มการร้องเพลงอาชีพครั้งแรกตอนอยู่มัธยมศึกษาปีที่ 5 ในฐานะนักร้องคอรัส จบปริญญาตรีที่คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เอกดนตรี ได้ทำงานเบื้องหลังมาตลอด ทั้งร้องคอรัส ร้องเพลงละคร ร้องเพลงประกอบรายการ ร้องไตเติ้ลรายการ ร้องไกด์ให้กับศิลปินดังๆ มากมาย และทำงานประจำในตำแหน่งครูสอนร้องเพลงที่วิทยาลัยนาฏศิลป์ และจบปริญญาโท ดุริยางศาสตรมหาบัณฑิต สาขาสังคีตวิจัยและพัฒนา ที่คณะดุริยางคศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร เมื่อ พ.ศ. 2557ในปี 2543 ปานเข้าเป็นนักร้องเดี่ยวในสังกัดอาร์เอส โปรโมชั่น ออกอัลบั้มเดี่ยวชุดแรกที่ชื่อ "ปาน ธนพร" มีเนื้อหาของเพลงเกี่ยวกับผู้หญิงที่ตรงไปตรงมา ควบคุมการผลิตโดย โปรดิวเซอร์ มีฝีมือ อย่าง "นิพันธุ์ ช่วยสงเคราะห์" และได้รับเสียงตอบรับอย่างดี ในปีต่อมามีผลงานอัลบั้มที่ 2 ชื่อ "หวานผ่าซาก" ต่อมาในปี 2548 ทางต้นสังกัดอาร์เอส จับมือกับทางบริษัท วอร์นเนอร์ มิวสิก ไทยแลนด์ ทำโปรเจกต์พิเศษขึ้นนมาหนึ่งชุด โดยให้ปาน ธนพร ร่วมงานกับวงดนตรีเพื่อชีวิต “คาราบาว” ออกผลงานเพลงในอัลบั้ม “หนุ่มบาว-สาวปาน” และยังได้ ฝน ชญาฎา มาเป็นนางเอกมิวสิกวิดีโอ เพลง "หนุ่มบาวสาวปาน" ทำให้เกิดกระแสความดังของอัลบั้มชุดนี้ และได้ทำให้ในช่วงนี้มีกระแสข่าวว่าปานจะย้ายไปสังกัดค่ายวอร์นเนอร์มิวสิก
ในปี 2555 ปานได้รับการทาบทามให้แสดงละครเพลงเป็นครั้งแรกกับ Dreamgirls ในฉบับภาษาไทย ผลิตโดย Dreambox
นักร้องที่ ปาน ธนพร ชอบคือ พี่ แอม เสาวลักษณ์
(เพลงที่มีเครื่องหมาย * ต่อท้าย คือ เพลงที่ทำเป็น MV มิวสิกวิดีโอประชาสัมพันธ์อัลบั้ม) 
จุดเด่นอีกอย่างของปาน ธนพร คือ ในมิวสิกวิดีโอของปานนิยมทำเป็นเรื่องราวเข้มข้นแบบดราม่า และมักดึงนักแสดงชั้นนำ หรือ บุคคลดังในวงการต่าง ๆ
มณฑลชานตง
มณฑลชานตง () ใช้ตัวย่อว่า 鲁 ("หลู่") ที่มาของชื่อมณฑลชานตงมาจากคำว่า ชาน (山, shān) ที่หมายถึงภูเขา และคำว่า ตง (东, dōng) ที่หมายถึงทิศตะวันออก
มณฑลชานตงมีเมืองหลวง (เมืองใหญ่สุด) คือเมืองจี๋หนาน 
มณฑลนี้มีเนื้อที่ 156,700 ตารางกิโลเมตร (อันดับที่ 20 ของจีน) แต่มีประชากรมากเป็นอันดับสองของจีน คือประมาณ 91,800,000 คน (2004) มีความหนาแน่นของประชากรเท่ากับ 586 คนต่อตารางกิโลเมตร นับเป็นเมืองที่มีประชากรหนาแน่นมากเป็นอันดับ 5 ของจีน
ตัวเลข GDP รวมในปี พ.ศ. 2547 สูงถึงประมาณ 1.55 ล้านล้านดอลลาร์ เป็นมณฑลที่ทำเงินได้มากเป็นอันดับสองของจีน
ประชากรส่วนใหญ่เป็นชนชาติฮั่น (Han) ซึ่งมีมากถึง 99.3%
มณฑลชานตงมีพื้นที่ติดต่อดังนี้
ฉงชิ่ง
ฉงชิ่ง หรือ จุงกิง () เป็นเขตเทศบาลนคร ตั้งอยู่ภาคตะวันตกเฉียงใต้ของจีน มีพื้นที่ติดกับมณฑลหูเป่ย์ หูหนัน กุ้ยโจว เสฉวนและส่านซี ภายในตัวเมืองมีแม่น้ำไหลพาดผ่านหลายสายเป็นเมืองขนาดใหญ่อันดับ 8 ของจีน มีเนื้อที่ 82,300 ก.ม.² มีประชากร (พ.ศ. 2548) 31,442,300 คน ความหนาแน่น 379/ก.ม.² จีดีพี (2005) (310) พันล้านหยวน รวมต่อประชากร 8,540 พันล้านหยวน ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวฮั่น
ตั้งอยู่ทางตอนบนของแม่น้ำแยงซีเกียง ที่ตั้งและอาณาเขต ฉงชิ่งมีพื้นที่ติดต่อดังนี้
มีอุณหภูมิระหว่าง 24-25 องศาเซลเซียส สำหรับอุณหภูมิสูงสุดโดย เฉลี่ย 29-29.7 องศาเซลเซียส อุณหภูมิต่ำสุดโดยเฉลี่ย 20.6-21 องศาเซลเซียส
นครฉงชิ่งมีมูลค่าผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ 266,539 ล้านหยวน (ปี 2004) เพิ่มขึ้น 12.2%
มีผลผลิตอุดมสมบูรณ์ และเป็นฐานการผลิตที่สำคัญ ได้แก่ วัตถุดิบข้าว หมู รังไหม ส้ม ส้มจีน และใบยาสูบ ปี 2003 พื้นที่การเกษตรลดลง 5.3% แต่ผลผลิตเพิ่มขึ้น 0.5%
ฉงชิ่งเป็นหนึ่งในสามของแหล่งสินแร่ที่สำคัญของประเทศ เท่าที่สำรวจพบ ได้แก่ ถ่านหิน ก๊าซธรรมชาติ สตรอนเชียม อะลูมิเนียม แมงกานีส หินปูน ยิปซั่ม ปรอท หินเขี้ยวหนุมาน หินเกลือ และอื่นๆ กว่า 38 ชนิด ในจำนวนนี้แร่สตรอนเชียมมีมากเป็นอันดับหนึ่งของประเทศ และเป็นอันดับสองของโลก
ฉงชิ่งเป็นหนึ่งในเขตอุตสาหกรรมเก่าแก่ของจีน ในปี 2003 มีมูลค่าการเติบโตทางการผลิตในภาคอุตสาหกรรมสูงถึง 76,836 ล้านหยวน เพิ่มขึ้น 16.4% อุตสาหกรรมหลัก 3 ประเภทที่ก่อรูปก่อร่างขึ้น ได้แก่ อุตสาหกรรมผลิตเครื่องจักรกล
การค้าระหว่างประเทศ ปี 2003 มูลค่าการนำเข้าส่งออก 2,595 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 44.6% ในจำนวนนี้เป็นมูลค่าส่งออก 1,585 ล้านเหรียญฯ และมูลค่านำสินค้านำเข้า 1,010 ล้านเหรียญฯ
ฉงชิ่ง มี มหาวิทยาลัยฉงชิ่ง (重庆大学) มหาวิทยาลัยซีหนาน
เถา-ยฺเหวียน
เถา-ยฺเหวียน () เป็นเทศบาลพิเศษในประเทศใต้หวัน อยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ติดกับไทเปใหม่ ซินจู๋ และอี๋หลัน เมืองเอกคืออำเภอเถา-ยฺเหวียน และอำเภอเถา-ยฺเหวียนนี้กับอำเภอจงลี่ประกอบกันเป็นเขตมหานครอันเป็นที่ตั้งนิคมอุตสาหกรรมและสำนักงานวิทยาการหลายแห่ง
เทศมณฑลไถจง
มหานครไถจง (เดิมคือ มณฑลไถจง) เป็นมหานครหนึ่งของสาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน) มีเมืองหลวงชื่อเฟิงยฺเหวียนซิตี มีเนื้อที่ 2,051.4712 ตารางกิโลเมตร มีประชากรประมาณ 1,523,000 คน ความหนาแน่นของประชากร 742 คนต่อตารางกิโลเมตร
อี๋หลาน
เทศมณฑลอี๋หลาน เป็นเทศมณฑลหนึ่งของสาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน) มีเนื้อที่ 2,143.6 ตารางกิโลเมตร มีประชากรประมาณ 462,600 คน ความหนาแน่นของประชากร 216 คนต่อตารางกิโลเมตร เทศมณฑลอี๋หลานมีเมืองหลวงคือ อี๋หลานซิตี้
ปรสิต
ปรสิต () หมายถึง สิ่งมีชีวิตที่อาศัยผู้อื่นหรือเซลล์ชนิดอื่นเป็นที่พักอาศัยและแหล่งอาหาร และบางครั้งทำร้ายสิ่งมีชีวิตที่ใช้ประโยชน์นั้นหรือเซลล์ภายในจนเจ็บป่วยหรือถึงกับเสียชีวิต เช่น การอาศัยอยู่สิ่งมีชีวิตชั้นต่ำในร่างกายมนุษย์ ตัวอย่าง พยาธิ เป็นต้น
สกุลข้าวฟ่าง
ข้าวฟ่าง เป็นกลุ่มพืชตระกูลหญ้าในจีนัส "Sorghum" บางชนิดเพาะปลูกเพื่อเป็นอาหารทั้งของมนุษย์และสัตว์ มีแหล่งเพาะปลูกอยู่ในเขตอบอุ่นทั่วโลก และจัดว่าเป็นพืชท้องถิ่นในภูมิภาคเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนในทุกทวีป ยกเว้นออสเตรเลียและโอเชียเนีย
อานโตนอฟ อาน-24
อานโตนอฟ อาน-24 () องค์การนาโตกำหนดสัญลักษณ์ (NATO reporting name) เป็น "Coke" (โค้ก) อาน-24 เป็นเครื่องบินโดยสารที่ใช้เครื่องยนต์เทอร์โบใบพัดแบบแรกของสำนักแผนแบบอานโตนอฟ เครื่องต้นแบบบินเป็นครั้งแรกในเดือนเมษายน ปี ค.ศ. 1960 และเริ่มรับผู้โดยสารในเดือน กันยายน ปี ค.ศ. 1963
อานโตนอฟ อาน-26
อานโตนอฟ อาน-26 (Ан-26, Antonov An-26) นาโตกำหนดสัญลักษณ์เป็น (เคิล) อาน-26 เป็นเครื่องบินที่มีการดัดแปลงมาจาก อาน-24 เพื่อใช้ในการทหาร เริ่มปรากฏตัวเป็นครั้งแรกในงานแสดงการบินที่ปารีสในปี ค.ศ. 1971 ในชื่อ อาน-24
อานโตนอฟ อาน-30
อานโตนอฟ อาน-30 (Ан-30, Antonov An-30) นาโตกำหนดสัญลักษณ์เป็น (แคล้งค์) อาน-30 เป็นเครื่องบินที่ได้รับการดัดแปลงมาจาก อาน-24 ซึ่งมีลักษณะที่แตกต่างคือ อาน-30 จะติดตั้งอุปกรณ์สำรวจและเดินอากาศพิเศษ
ถ้ำพระวังแดง
ถ้ำพระวังแดง เป็นถ้ำหินปูนมีความยาวถึง 13 กิโลเมตร นับว่าเป็นถ้ำที่มีความยาวที่สุดในประเทศไทย ตั้งอยู่ในพื้นที่อุทยานแห่งชาติทุ่งแสลงหลวง ตำบลชมพู อำเภอเนินมะปราง จังหวัดพิษณุโลก
มีหินงอกหินย้อย และเป็นที่อาศัยของค้างคาวจำนวนมาก มีลำธารน้ำไหลตลอดปี นับเป็นถ้ำที่มีความหลากหลายทางชีวภาพมาก มีสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่นอยู่เป็นจำนวนมาก เช่น ปลาค้อถ้ำพระวังแดง, ปลาพลวงถ้ำ, ตุ๊กกายปล้องทอง
อานโตนอฟ อาน-32
อานโตนอฟ อาน-32 (Ан-32, Antonov An-32) นาโตกำหนดสัญลักษณ์เป็น (ไคลน์) อาน-32 บินเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1976 ซึ่งอาน-32 เป็นเครื่องบินที่ได้รับการพัฒนามาจากเครื่องบิน อาน-24 และ อาน-26 โดยมีการติตตั้งเครื่องยนต์ที่ให้กำลังสูงขึ้น 33% และติดตั้งเครื่องยนต์ในตำแหน่งสูงเหนือปีก
ศาสนาพุทธในประเทศบรูไน
พระพุทธศาสนาเริ่มเข้ามาในบรูไนตั้งแต่สมัยอาณาจักรศรีวิชัย ที่เรืองอำนาจจากฝั่งคาบสมุทรมลายูอย่างกว้างขวางในศตวรรษที่ 7 เป็นต้นมา จนถึงพุทธศตวรรษที่ 20 จึงอ่อนกำลังลงไปแล้วเงียบหาย คงเหลือแต่อิทธิพลทางภาษา ไว้เท่านั้น ต่อมาจนถึงปัจจุบันก็มีคลื่นชาวจีนโพ้นทะเลอพยพมาสู่ดินแดนนี้เพื่อประกอบอาชีพ เช่นเดียวกันกับประเทศมุสลิมใกล้เคียง จนมีศาสนิกชนเป็นจำนวนมาก และก็มีชาวญี่ปุ่น ชาวไทย ฯลฯ แม้ปัจจุบัน ประเทศนี้จะมีชาวพุทธเพียงร้อยละ 13 เท่านั้น แต่ก็สร้างความหลากหลายทางวัฒนธรรมของประเทศบรูไนได้เป็นอย่างดี แต่ประเทศนี้เป็นประเทศมุสลิม การที่จะเผยแผ่พระศาสนา จึงเป็นไปได้ยาก เช่นเดียวกันกับมาเลเซีย และอินโดนีเซีย
การนับถือพระพุทธศาสนาของประชาชนในประเทศบรูไน ดารุสซาลาม ส่วนมาก็จะคล้าย ๆ กับประเทศอินโดนีเซีย มาเลเซีย เพราะว่าเป็นชนกลุ่มน้อย รวมตัวกันช่วยกันส่งเสริมบริหารจัดการองค์กรเป็นกลุ่มเฉพาะของตน ส่วนมากจะได้รับการสนับสนุนการเผยแผ่ธรรมจากไต้หวัน หรือประเทศไทย (มีสาขาของวัดพระธรรมกายที่ไปดำเนินกิจกรรมร่วมกับชาวพุทธเดือนละ 1 ครั้ง) 
ในปี ค.ศ. 2011 ประเทศบรูไนมีผู้นับถือศาสนา แบ่งได้ดังนี้ ศาสนาอิสลามนิกายซุนนี 67% ศาสนาพุทธนิกายมหายาน 13% ศาสนาคริสต์ 10% ศาสนาอื่น ๆ และไม่มีศาสนา 10%
หม่อมราชวงศ์เฉลิมชาตรี ยุคล
หม่อมราชวงศ์เฉลิมชาตรี ยุคล หรือที่นิยมเรียกกันว่า คุณชายอดัม เป็นโอรสในหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล และหม่อมกมลา ยุคล ณ อยุธยา เกิดเมื่อวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2528 จบการศึกษาด้านการสร้างภาพยนตร์จากประเทศออสเตรเลีย
ม.ร.ว.เฉลิมชาตรีรับหน้าที่เป็นผู้กำกับกองสามของภาพยนตร์ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ภายหลังปิดกล้อง ได้ดูแลงานด้านสื่ออินเทอร์เน็ต เว็บไซต์ภาพยนตร์ ลิขสิทธิ์สินค้า การ์ดเกมส์ หนังสือปูมเบื้องหลัง ตลอดจนสื่อสนับสนุนภาพยนตร์ (Promotional Merchandise) ทุกชนิด
ปัจจุบันได้รับเป็นวิทยากรพิเศษให้แก่มหาวิทยาลัยชั้นนำ อาทิ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ (เอแบค) เป็นต้น โดยรับหน้าที่บรรยายเทคนิคการสร้างภาพยนตร์ รวมถึงรายละเอียดที่ปรากฏในพระราชบัญญัติภาพยนตร์และวีดิทัศน์ พ.ศ. 2551 อีกด้วย
นอกจากนี้ ม.ร.ว.เฉลิมชาตรี ยังได้เปิดให้บริการเว็บไซต์ FuKDuK (ฟุ๊คดุ๊ค) หรือ fukduk.tv บริการทีวีที่มีช่องรายการของตัวเองผ่านระบบอินเทอร์เน็ต เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2550 และจัดรายการวิทยุเป็นประจำอยู่ที่คลื่นความคิด F.M. 96.5 Mhz ในเครือข่ายขององค์การสื่อสารมวลชนแห่งประเทศไทย (อสมท.)
เศรษฐกิจ
เศรษฐกิจ () นั้น พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 นิยามว่า "งานอันเกี่ยวกับการผลิต การจำหน่ายจ่ายแจก และการบริโภคใช้สอยสิ่งต่าง ๆ ของชุมชน." รวมถึงด้านการใช้บริการและการท่องเที่ยวที่มีปัจจัยกระตุ้นต่อการเจริญของเศรษฐกิจ เศรษฐกิจยังอาจอธิบายได้ว่าเป็นเครือข่ายจำกัดโดยพื้นที่และเครือข่ายสังคมที่ซึ่งมีการแลกเปลี่ยนสินค้า และบริการตามอุปสงค์และอุปทานระหว่างผู้มีส่วนโดยการแลกเปลี่ยนหรือสื่อกลางการแลกเปลี่ยนด้วยมูลค่าเครดิตหรือเดบิตที่ยอมรับกันภายในเครือข่าย
เศรษฐกิจหนึ่ง ๆ เป็นผลมาจากกระบวนการซึ่งเกี่ยวข้องทั้งวิวัฒนาการทางเทคโนโลยี ประวัติศาสตร์และสถาบันสังคม เช่นเดียวกับภูมิศาสตร์ การมีทรัพยากรธรรมชาติ และนิเวศวิทยา เป็นปัจจัยหลัก ปัจจัยเหล่านี้ให้บริบท สาร ตลอดจนจัดสภาพและตัวแปรซึ่งเศรษฐกิจทำงานอยู่
พ่อแห่งแผ่นดิน
พ่อแห่งแผ่นดิน เป็นชื่อของเพลงเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร เนื่องในโอกาสที่พระองค์ทรงเจริญพระชนมพรรษา 80 พรรษา ในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ขับร้องโดยศิลปินกว่า 81 คน
เนื่องในโอกาสมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550 คณะกรรมการเอกลักษณ์ของชาติ ร่วมกับสมาคมนักร้องแห่งประเทศไทย สมาคมดนตรีแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก โทรทัศน์รวมการเฉพาะกิจแห่งประเทศไทย และศาลาเฉลิมกรุง ได้จัดทำเพลงเฉลิมพระเกียรติ "พ่อแห่งแผ่นดิน" เพื่อให้ชาวไทยทั่วโลกใช้เป็นสื่อสัญลักษณ์ในการแสดงความจงรักภักดี แด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช โดยมีนักร้องร่วมขับร้องเพลงนี้ทั้งหมด 81 ท่าน ซึ่งเป็นจำนวนมากพอสมควร
มาร์กาเร็ต มิตเชลล์
มาร์กาเร็ต มุนเนอร์ลีน มิตเชลล์ (; 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2443 – 16 สิงหาคม พ.ศ. 2492) นักเขียนนวนิยายชาวอเมริกันผู้ได้รับรางวัลพูลิตเซอร์เมื่อ พ.ศ. 2480 สำหรับนวนิยายเพียงเรื่องเดียวที่เธอเคยเขียนขึ้น คือเรื่อง "วิมานลอย" (Gone With The Wind) ตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2479 นวนิยายเรื่องนี้นับเป็นนวนิยายเรื่องเดียวที่ได้รับความนิยมสูงสุดเท่าที่เคยมีมา เป็นหนังสือปกแข็งที่มีจำนวนจำหน่ายรองจากคัมภีร์ไบเบิล แม้ในปัจจุบันก็ยังจำหน่ายได้ประมาณปีละ 200,000 เล่ม
นวนิยายเรื่องนี้ได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ออกฉายเป็นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2482 และทำรายได้สูงสุดในประวัติศาสตร์ของฮอลลีวูด รวมทั้งการทำลายสถิติการได้รับรางวัลอะแคเดมีมากที่สุด
มาร์กาเร็ต มิตเชลล์ เกิดที่เมืองแอตแลนตา รัฐจอร์เจีย ประเทศสหรัฐฯ แรกเริ่มศึกษาด้านการแพทย์ แต่เปลี่ยนมาศึกษาด้านวารสารศาสตร์ และทำงานเป็นนักเขียนประจำในวารสาร ""เดอะ แอตแนตาเจอร์นัล"" (พ.ศ. 2465 - พ.ศ. 2469) หลังจากที่เธอแต่งงานกับ "จอห์น อาร์ มาร์ช" เมื่อ พ.ศ. 2468 และได้รับบาดเจ็บที่ข้อเท้า ทำให้มาร์กาเร็ตต้องหยุดทำงานและใช้เวลา 10 ปีเขียนนวนิยายเรื่องเดียวและประสบความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ดังกล่าวมาแล้ว โดยขายได้มากถึง 25 ล้านเล่ม ได้รับการแปลเป็นภาษาต่างๆ ทั่วโลกถึง 30 ภาษา
มาร์กาเร็ตได้รับอุบัติเหตุถูกรถแทกซีที่แล่นเร็วชนขณะที่เธอเดินข้ามถนนพร้อมกับสามีเพื่อไปชมภาพยนตร์เรื่องหนึ่งที่โรงภาพยนตร์ "พี"ชทรีอาร์ทเทียร์เทอร์"" เมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2492 โดยเสียชีวิตใน 5 วันต่อมาโดยมิได้ฟื้นคืนสติอีกในระหว่างนั้น คนขับแท็กซีผู้เมาสุราได้รับโทษจำคุก 40 ปี และทำให้ผู้ว่าการรัฐจอร์เจียออกกฎหมายเพิ่มความเข้มงวดเกี่ยวกับการดื่มสุราขณะขับรถมากขึ้น
ปมฆ่าปริศนาพันล้าน
ปมฆ่าปริศนาพันล้าน ชื่อภาษาไทยของภาพยนตร์เรื่อง The Million Dollar Hotel นำแสดงโดย เจเรมี่ เดวี่ส์, มิลล่า โจโววิช, เมล กิ๊บสัน กำกับโดย วิม แวนเดอร์ส ความยาว 122 นาที ฉายเมื่อปี พ.ศ. 2543 (ค.ศ. 2000) ในประเทศไทยฉายในโครงการ Little Big Film Project 2 เมื่อเดือนกันยายน ปีเดียวกัน
อิสซี่ (ทิม รอธ) หนึ่งในผู้อาศัยในโรงแรมโทรม ๆ แห่งหนึ่งที่ชื่อ Million Dollar Hotel ชานเมืองลอสแอนเจลิส ได้กระโดดตึกโรงแรมฆ่าตัวตาย ท่ามกลางความแปลกใจของทุกคน แต่ที่ทำให้ตกตะลึงยิ่งกว่านั้นเมื่อรู้ว่าอิสซี่เป็นทายาทของเจ้าของธุรกิจสื่อพันล้าน โดยทิ้งปริศนาไว้ที่หลังรูปวาดของเขา ทอม ทอม (เจเรมี่ เดวี่ส์) หนึ่งในผู้อยู่อาศัยและเพื่อนของอิสซี่ผู้ผิดหวังในความรักเสมอพยายามสานสัมพันธ์กับเอลอยซ์ (มิลล่า โจโววิช) หญิงสาวที่งามราวนางฟ้าข้างถนนที่ผิดหวังในความรักเช่นกัน
แต่แล้ว จู่ ๆ เอฟบีไอผู้หนึ่งนามว่า สกินเนอร์ (เมล กิ๊บสัน) ก็ได้ปรากฏตัวขึ้น สกินเนอร์พยายามสอบสวนการตายของอิสซี่และพยายามปะติดปะต่อเรื่องราวทั้งหมด ซึ่งทำให้สัมพันธภาพระหว่างทอม ทอม และอีลุยซ์ต้องสะดุดลงและสั่นสะเทือนผู้คนที่อาศัยอยู่ ณ โรงแรมแห่งนี้ ซึ่งล้วนแต่เป็นคนเพี้ยน ๆ ทั้งสิ้น
The Million Dollar Hotel เป็นภาพยนตร์ที่สร้างจากแรงบันดาลใจของโบโน่ นักร้องนำแห่งวง U2 ที่เป็นเจ้าของความคิดพล็อตภาพยนตร์เรื่องนี้ กำกับโดย วิม แวนเดอร์ส ผู้กำกับชาวเยอรมันผู้สร้างชื่อมาจากภาพยนตร์ยุโรปหลายเรื่อง ซึ่ง The Million Dollar Hotel เรื่องนี้นับว่า เป็นภาพยนตร์ในแบบฉบับของฮอลลีวูดอย่างเต็มที่ครั้งแรกของแวนเดอร์ส โดยประเด็นภาพยนตร์เป็นการบอกเล่าเรื่องราวของคนนอกสังคม คนเพี้ยน คนบ้า คนมีสติกับคนไร้สติ โดยมีชื่อเป็นภาษาเยอรมันว่า O Hotel de Um Milhão de Dólares
ภาพยนตร์เรื่องนี้มีดาราซุปเปอร์สตาร์อย่าง เมล กิ๊บสัน มารับบทนำในบทของเจ้าหน้าที่เอฟบีไอเพี้ยน ๆ ที่เคยมีแขนที่สามงอกออกมากลางหลัง ชื่อ สกินเนอร์ การรับบทนี้ของเมล กิ๊บสัน ได้รับการยอมรับว่าเป็นการรับบทที่ดีที่สุดบทหนึ่งในชีวิตการแสดงของเขา และในส่วนดนตรีประกอบ โบโน่ก็ได้เป็นผู้ทำด้วย ซึ่งหลายคนเมื่อได้ดูแล้วยอมรับถึงอารมณ์ที่สื่อในเนื้อหา โดยออกไปในทำนองเศร้า เหงาซึมเซา โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับฉากเปิดเรื่อง ที่เป็นภาพในระยะไกลของหน้าต่างโรงแรมในห้อง ๆ หนึ่ง พร้อมกับคนที่อาศัยอยู่ในห้องนั้น ดนตรีก็ขึ้นมาด้วยเสียงแซกโซโฟนทุ้มต่ำ สื่ออารมณ์เหงาได้อย่างจับใจ ซึ่งภาพยนตร์ได้รับรางวัลหมีเงินในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเบอร์ลินปี 2000 ด้วย
สำหรับการฉายในประเทศไทย The Million Dollar Hotel ได้ฉายในโครงการ Little Big Film Project ครั้งที่ 2 ของบริษัทสหมงคลฟิล์ม ซึ่งเป็นโครงการการฉายภาพยนตร์ในแนวนอกกระแสในโรงภาพยนตร์ชั้นนำทั่วไป โดยฉายทั้งหมด 5 เรื่องสลับกันไปในหลายโรงภาพยนตร์ทั่วกรุงเทพ ฯ
007 พยัคฆ์ร้ายพญายม
พยัคฆ์ร้ายพญายม หรือในชื่อภาษาอังกฤษคือ A View to a Kill เป็นภาพยนตร์เรื่องที่ 14 ในภาพยนตร์ชุดเจมส์ บอนด์ เดอะซีรีส์ ที่เป็นทางการซึ่งจัดทำโดยค่ายภาพยนตร์อีโอเอ็นโปรดัคชั่น (EON Production) ภาพยนตร์เรื่องนี่เป็นครั้งที่ 7 และครั้งสุดท้ายที่ โรเจอร์ มัวร์ แสดงเป็น เจมส์ บอนด์ ให้กับค่ายภาพยนตร์นี้ และภาพยนตร์เรื่องนี้ก็เป็นครั้งสุดท้ายของ ลอยส์ แม็กซ์เวลล์ ในการแสดงเป็นมิส มันนี่เพ็นนี ให้ค่ายภาพยนตร์อีเอ็นนี้ด้วยเช่นกัน ภาพยนตร์เรื่องนี้ออกฉายใน พ.ศ. 2528 กำกับโดย จอห์น เกลน (John Glenn) ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาคต่อของ 007 เพชฌฆาตปลาหมึกยักษ์ โดยมีภาคต่อจากนี้คือ 007 พยัคฆ์สะบัดลาย
ใช้ทุนรวมทั้งสิ้น 30 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เทียบเท่าเงิน 60,111,524 ดอลลาร์สหรัฐใน พ.ศ. 2551
กวาดรายได้รวมทั้งสิ้น 152.4 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เทียบเท่าเงิน 305,366,542 ดอลลาร์สหรัฐในพ.ศ. 2551
เป็นภาพยนตร์เจมส์ บอนด์ ที่ขายดีเป็นอันดับที่ 21 จากภาพยนตร์เจมส์ บอนด์อย่างเป็นทางการ 22 เรื่อง
เมื่อ เจมส์ บอนด์ (โรเจอร์ มัวร์) ถูกส่งตัวไปสืบสวนเกี่ยวกับการรักษาความปลอดภัยที่หละหลวมภายใน ซอริน อินดัสตรี้ เขากลับค้นพบเหตุฆาตกรรมอันมีเงื่อนงำ รวมทั้งเจ้าของบริษัทผู้ลึกลับชื่อ แม็กซ์ ซอริน (คริสโตเฟอร์ วอลเคน) ซึ่งดูเหมือนว่ากำลังวางแผนที่จะครองตลาดไมโครชิปของโลกด้วยวิธีการอัน ร้ายกาจ ดังนั้นจึงเป็นหน้าที่ของนักสืบ 007 ผู้นี้ในการที่จะต้องหยุดยั้งแผนการร้ายครั้งนี้ให้ได้
วงศ์ซาลาแมนเดอร์ยักษ์
วงศ์ซาลาแมนเดอร์ยักษ์ (; ; ) จัดอยู่ในไฟลัมสัตว์มีแกนสันหลัง ชั้นสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก ในวงศ์ Cryptobranchidae
แบ่งออกเป็น 2 สกุล 3 ชนิด
สกุล "Andrias"
สกุล" Cryptobranchus"
เป็นสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกจำพวกซาลาแมนเดอร์ที่ใหญ่ที่สุดในโลก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ซาลาแมนเดอร์ยักษ์จีน ("Andrias davidianus") อาจมีความยาวได้สูงสุดถึง 1.8 เมตร หรือ 5.9 ฟุตหรือเกือบ ๆ 2 เมตร น้ำหนักกว่า 25 กิโลกรัม รูปร่างหัวกลมแบนใหญ่ ลำตัวแบน ตาเล็ก ปากกว้าง หางยาวมีแผ่นหนังคล้ายครีบ ขาสั้น 4 ข้าง มีนิ้ว 4 นิ้ว ขา 2 คู่แข็งแรงแต่สั้น ไม่มีเปลือกตา มีช่องเหงือก 1 คู่ ลำตัวสีน้ำตาลกระหรือดำและสามารถเปลี่ยนสีได้ตามสภาพแวดล้อม มีเมือกลื่นคลุมตลอดทั้งลำตัว ลำตัวหนาเป็นรอยยับย่นเป็นจำนวนมาก ภายในชั้นผิวหนังมีโครงข่ายของหลอดเลือดฝอยจำนวนมากใช้แลกเปลี่ยนก๊าซได้ ปอดมีขนาดเล็กและไม่ทำหน้าที่ในการหายใจ ขากรรไกรแตกต่างจากซาลาแมนเดอร์วงศ์อื่น ๆ เพราะขากรรไกรและกระดูกฮัยออยด์แต่ละข้างทำหน้าที่เป็นอิสระจากกัน ซึ่งสามารถฉกกัดได้อย่างรวดเร็วและรุนแรง
อาศัยอยู่ในลำธารที่น้ำใสสะอาด ไหลแรง พบในภาคตะวันตกของสหรัฐอเมริกา, จีน, ญี่ปุ่น กินอาหารได้แก่ ปลาและสัตว์น้ำทั่วไป โดยเฉพาะกุ้ง รวมถึงสัตว์เลื้อยคลานขนาดเล็กด้วย โดยรวมแล้วมีนิสัยรักสงบ ออกหากินในเวลากลางคืน แต่จะดุร้ายและสามารถฉกกัดได้ด้วยความรุนแรงเมื่อถูกรบกวน
การสืบพันธุ์เป็นวิธีการปฏิสนธิภายนอกลำตัว ตัวผู้สร้างรังโดยขุดหลุมที่พื้นท้องน้ำหรือขุดโพรงริมตลิ่งหรือใช้โพรงไม้ใต้น้ำเพื่อให้ตัวเมียมาวางไข่ โดยวางไข่ได้จำนวนละ 300-600 ฟอง บางครั้งอาจมีตัวเมียหลายตัวมาวางไข่ในโรงเดียวกันก็ได้ ทำให้อาจมีจำนวนไข่มากถึง 1,000-2,000 ฟอง ในแต่ละโพรง ตัวผู้มีหน้าที่เฝ้าดูแลไข่
ทิงเจอร์
ทิงเจอร์ () ในทางเภสัชกรรมหมายถึง สารสกัด (เช่นจากสมุนไพร) หรือสารละลายของวัตถุที่ไม่ระเหย (เช่นไอโอดีน) ในแอลกอฮอล์ ส่วนสารละลายของวัตถุที่ระเหยได้จะเรียกว่า ของเหลวผลกลั่น (spirit) หรือ เหล้ายา แล้วนำไปใช้เป็นยารักษาโรค ตัวอย่างของทิงเจอร์ที่รู้จักกันดีเช่น ทิงเจอร์ไอโอดีน ทิงเจอร์เบนโซอิน เป็นต้น
เทศบาลเมืองชัยภูมิ
เทศบาลเมืองชัยภูมิ เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบเทศบาลเมือง ตั้งอยู่ในอำเภอเมืองชัยภูมิ จังหวัดชัยภูมิ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลในเมืองทั้งตำบล จัดตั้งตามราชกิจจานุเบกษา เมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2479 ตั้งอยู่ห่างจากลำน้ำชีไปทางทิศเหนือประมาณ 14 กิโลเมตร พื้นที่เขตเทศบาลเดิม 2.88 ตารางกิโลเมตรหรือประมาณ 1,800 ไร่ มีบ้านเรือนปลูกสร้างประมาณ 7,000 หลังคาเรือน ประชากร 24,000 ต่อมาในปี พ.ศ. 2536 ได้มีการขยายขอบเขตเทศบาลออกไป มีเนื้อที่ 30.78 ตารางกิโลเมตรหรือประมาณ 19,237 ไร่ เทศบาลเมืองชัยภูมิได้กำหนดวิสัยทัศน์เอาไว้ว่า "สังคมดี มีโครงสร้างพื้นฐาน พัฒนาการทางการเมือง เฟื่องฟูเศรษฐกิจปราศจากมลพิษ ทุกชีวิต เขียวขจี"
เทศบาลเมืองชัยภูมิประกอบด้วยสภาเทศบาล (ทำหน้าที่ฝ่ายนิติบัญญัติ) และนายกเทศมนตรี (ทำหน้าที่ฝ่ายบริหาร)
อาคารสำนักงานเทศบาลเมืองชัยภูมิหลังใหม่ได้ดำเนินการก่อสร้างจากงบประมาณรายได้ของเทศบาล และได้เปิดใช้บริการแก่ประชาชนทั่วไปแล้วตั้งแต่วันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2544 เป็นต้นมา เปิดให้บริการในชั้นต่าง ๆ ดังนี้
เทศบาลเมืองชัยภูมิ มีสถานศึกษาในสังกัดจำนวน 4 แห่ง ภายใต้การกำกับดูแลโดยกองการศึกษา เทศบาลเมืองชัยภูมิ ดังนี้
นูซาเปอนีดา
นูซาเปอนีดา () เป็นเกาะที่อยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย มีเกาะขนาดเล็กอยู่ใกล้ ๆ คือ นูซาเลิมโบงันและนูซาเจอนีงัน แยกจากเกาะบาหลีด้วยช่องแคบบาดุง ภายในเกาะเป็นเนินเขาที่มีระดับความสูงสูงสุด 524 เมตร อากาศแห้งกว่าเกาะบาหลี บนเกาะมีนกชุกชุมและเป็นแหล่งอนุรักษ์พันธุ์นกทั้งเกาะด้วยวิถีชุมชนแบบบาหลี นอกจากนั้น ยังเป็นแหล่งดำน้ำที่มีชื่อเสียงและมีพื้นที่สำหรับดำน้ำได้กว้าง
ชาวเกาะนี้ส่วนใหญ่มีอาชีพประมง และเลี้ยงสาหร่ายทะเล ในอดีต เคยเป็นที่จองจำนักโทษของอาณาจักรคลุงคุงในบาหลี ชาวบาหลีเชื่อว่าเกาะนี้เป็นดินแดนแห่งเวทมนตร์และเป็นที่อยู่ของพ่อมดในตำนาน เจอโร เกอเด เมอจาลิง
007 พยัคฆ์สะบัดลาย
007 พยัคฆ์สะบัดลาย หรือในชื่อภาษาอังกฤษว่า The Living Daylights เป็นภาพยนตร์เจมส์ บอนด์ เรื่องที่ 15 ที่ค่ายภาพยนตร์อีโอเอ็นโปรดักชั่นส์ (EON Productions) จัดทำขึ้น และเป็นครั้งแรกที่ ทิโมธี ดาลตัน แสดงเป็นเจมส์ บอนด์ ให้กับค่ายภาพยนตร์อีโอเอ็นนี้ และเป็นครั้งแรกของ คาโรไลน์ บลิส ในบท มิส มันนี่เพ็นนี ต่อจากลอยส์ แม็กซ์เวลล์ ที่เพิ่งหมดวาระไป ภาพยนตร์เรื่องนี้ออกฉายในพ.ศ. 2530 กำกับโดย จอห์น เกลน (John Glen) ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาคต่อของ 007 พยัคฆ์ร้ายพญายม โดยมีภาคต่อจากนี้คือ 007 รหัสสังหาร
ทุนการสร้างรวมทั้งสิ้น 40 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เทียบเท่าเงิน 75,915,493 ดอลลาร์สหรัฐในพ.ศ. 2551
กวาดรายได้รวมทั้งสิ้น 191.2 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เทียบเท่าเงิน 362,876,056 ดอลลาร์สหรัฐในพ.ศ. 2551
เป็นภาพยนตร์เจมส์ บอนด์ที่ขายดีเป็นอันดับที่ 20 จากภาพยนตร์ เจมส์ บอนด์อย่างเป็นทางการ 22 เรื่อง
บอนด์ (ทิโมธี ดาลตัน) ได้รับคำสั่งให้สังหารสายลับหญิง (มาเรียม ดี'อาโบล) ที่ปลอมตัวเป็นนักเชลโลหมายจะสังหารนายพลคอสค็อฟ (เจอเรน เครบเบ้) นายทหารเสนาธิการของรัสเซียที่แปรพักตร์มาเข้ากับฝ่ายโลกเสรี แต่บอนด์เจตนายิงพลาด เพราะไม่เชื่อว่าเธอต้องการสังหารจริง ๆ ก่อนที่ความจริงจะเผยว่า แท้จริงแล้วคอสค็อฟเพียงแค่เล่นละคร 2 หน้า ก่อนจะนำไปสู่การผจญภัยไปยังออสเตรียและจบลงที่กลางทะเลทราย ในอัฟกานิสถาน
เบอร์นาร์ด ลี
เบอร์นาร์ด ลี () เป็นนักแสดงชื่อดังชาวอังกฤษคนหนึ่ง โด่งดังจากบท "เอ็ม" จากเรื่องเจมส์ บอนด์
เบอร์นาร์ด ลี เกิดเมื่อวันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 1908 ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร เริ่มเข้าวงการบันเทิงครั้งแรกในช่วงทศวรรษ 1930 แต่เขาเริ่มประสบความสำเร็จในวงการนี้ในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่ 2
ในช่วงต่อมา บทบาทที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดของเขาคือบท เอ็ม หรือ พลเรือเอก เซอร์ ไมลส์ เมสเซอร์วี (Admiral Sir Miles Messervy) ในภาพยนตร์ชุด เจมส์ บอนด์ เดอะซี่รี่ส์ ที่ค่ายภาพยนตร์อีโอเอ็นโปรดัคชั่น (EON Productions) จัดทำขึ้น เป็นจำนวน 11 เรื่องแรก จาก 20 เรื่อง ที่เอ็มปรากฏตัว
เบอร์นาร์ด ลี ป่วยเป็นโรคมะเร็งในช่องท้องจนเสียชีวิตในวันที่ 16 มกราคม ค.ศ. 1981 ขณะอายุ 73 ปี ในขณะที่กำลังเตรียมการผลิตภาพยนตร์เจมส์ บอนด์ เรื่อง เจาะดวงตาเพชฌฆาต (For Your Eyes Only) ทำให้ในภาคนี้ไม่มีเอ็มปากฎตัว เนื่องจากหาคนจะมารับบทเอ็มคนใหม่ไม่ทัน
เปรียญธรรม 4 ประโยค
เปรียญธรรม 4 ประโยค (ชื่อย่อ ป.ธ.4) เป็นระดับชั้นการศึกษาแผนกบาลีของคณะสงฆ์ไทย เรียกผู้สอบผ่านในชั้นนี้ว่า เปรียญโท กระทรวงศึกษาธิการเทียบวุฒิผู้สอบได้ในชั้นนี้ให้เทียบเท่ามัธยมศึกษาตอนต้น
ในชั้นนี้ แม่กองบาลีสนามหลวง กำหนดวิชาในการศึกษาไว้ 2 วิชา คือหนังสือมังคลัตถทีปนี เป็นคัมภีร์ชั้นฎีกา อธิบายความในมงคลสูตรที่มาในพระไตรปิฎก โดยมงคลสูตรเป็นคำสอนประเภทเนยยะ คือมีข้อความเป็นร้อยแก้ว ผสมร้อยกรอง
ผู้รจนาคัมภีร์มังคัลตถทีปนี คือ พระสิริมังคลาจารย์ พระภิกษุชาวเมืองเชียงใหม่ มีอายุอยู่ประมาณพุทธศตวรรษที่ 20 ผลงานของท่านจากหลักฐานแสดงประวัติ มีอยู่สี่เรื่องคือ เวสสันดรทีปนี จักกวาฬทีปนี สังขยาปกาสกฎีกา มังคลัตถทีปนี
ประวัติของท่านปรากฏอยู่ในตอนท้ายผลงานของท่าน มีใจความว่า เป็นผู้ทรงพระไตรปิฎก มีศรัทธาความรู้ปรารถนาให้ตนและผู้อื่นมีความรู้ ได้รจนาคัมภีร์เวสสันตรทีปนี จักกวาฬทีปนี สังขยาปกาสกฎีกา ขณะพักอยู่ที่วัดสวนขวัญ อยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของวัดพระสิงห์วรมหาวิหารในเมืองเชียงใหม่ และรจนามังคลัตถทีปนีในขณะที่พักอยู่ที่สุญญาคาร ห่างจากตัวเมืองเชียงใหม่ไปทางทิศใต้ 1 คาวุต ในช่วงปี พ.ศ. 2060 - พ.ศ. 2067 ในสมัยของท้าวลก เข้านครเชียงใหม่ อันเป็นนครที่มีความเจริญอย่างยิ่ง ผู้มีพระราชศรัทธาล้ำเลิศ ปรารถนาพระสัพพัญมุตญาณเลื่อมในในพระพุทธศาสนา
ช่วงเวลาการรจนา ผลงานดังกล่าวอยู่ในรัชสมัยพระเจ้าดิลกปนัดดาธิราชหรือพระเมืองแก้ว
วิชาแปลไทยเป็นมคธในชั้น ป.ธ. 4 นี้ ใช้หนังสือ ธัมมปทัฏกถา ภาคที่ 1ในชั้นนี้ผู้เรียนบาลีต้องศึกษาวิธีการเแต่งภาษาไทยเป็นภาษาบาลีโดยใช้หนังสือ อรรถกถาธรรมบทแปล ภาค 1 (ธัมมปทัฏกถา ภาษาไทย) เพื่อฝึกแปลเป็นภาษามคธ
ระดับเปรียญธรรม 4 ประโยค เรียกว่า เปรียญโท คือ ผู้ที่จะมีสิทธิสอบเปรียญธรรม 4 ประโยคขึ้นไป จะต้องสอบได้เปรียญธรรม 3 ประโยค และนักธรรมชั้นโทก่อน
พระภิกษุสามเณรผู้สอบไล่ได้ในชั้นนี้จะได้รับประกาศนียบัตร เลขพัดเปรียญ มีสมณศักดิ์อันดับในงานพระราชพิธี - รัฐพิธี เหนือกว่า พระปลัดของพระราชาคณะ ชั้นสามัญ
ภาษามคธ
ภาษามคธ (อ่านว่า "มะ-คด" บางครั้งเรียก มาคธี, มคธี หรือ มคฮี) เป็นภาษาที่ใกล้เคียงกับภาษาโภชปุรีและภาษาไมถิลีจัดอยู่ในกลุ่มของภาษาพิหาร ตระกูลอินโด-ยุโรเปียน มีผู้พูด 13 ล้านคนในเขตมคธของรัฐพิหารและบริเวณใกล้เคียงอื่น ๆ รวมถึงบางบริเวณในรัฐเบงกอลตะวันตก เขียนด้วยอักษรเทวนาครี
ระบบเสียงใกล้เคียงกับภาษาฮินดีและพอจะเข้าใจกันได้กับผู้พูดภาษาฮินดีหรือภาษาพิหารอื่น ๆ มีนิทานและเพลงพื้นบ้านมาก เชื่อกันว่ารูปแบบโบราณของภาษามคธคือภาษาที่ใช้พูดในสมัยพุทธกาลและในราชอาณาจักรมคธ พุทธศาสนาเถรวาทใช้ภาษาบาลีซึ่งเป็นอีกชื่อหนึ่งของภาษามคธโบราณ ยังมีภาษาที่อยู่ระหว่างภาษาบาลีกับภาษามคธ เรียกว่า ภาษาอรธมาคธี (แปลว่า ภาษากึ่งมคธ) ซึ่งใช้ในคัมภีร์ของศาสนาเชน ความต่างของภาษามคธกับภาษาอรธมาคธี อยู่ในรูปแบบเดียวกับความต่างจากภาษาบาลี
ภาษามคธยังเป็นชื่อของภาษาปรากฤตที่ใช้ในการแสดงละคร และเป็นภาษาที่ใช้พูดในรัฐพิหารในยุคกลาง เป็นต้นกำเนิดของภาษาเบงกาลี ภาษาโอริยาและภาษาพิหาร
บรรพบุรุษของภาษามคธคือภาษาปรากฤตมคธที่เคยใช้พูดในอินเดียตะวันออก ซึ่งปัจจุบันคือภาคตะวันออกของประเทศอินเดีย บังกลาเทศและเนปาล บริเวณนี้เคยเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรมคธ ที่มีศูนย์กลางอยู่ที่รัฐพิหาร และเชื่อว่าเป็นภาษาของพระพุทธเจ้า รวมทั้งภาษาราชการในสมัยพระเจ้าอโศกมหาราช
พัฒนาการของภาษามคธมาสู่รูปแบบปัจจุบันยังไม่ทราบดีนัก นักวิชาการด้านภาษามักจะสรุปว่าภาษามคธ ภาษาไมถิลี ภาษาโภชปุรี ภาษาเบงกาลี ภาษาอัสสัม และภาษาโอริยา พัฒนามาจากภาษาปรากฤตมคธหรือภาษาอรธมาคธีในช่วงพุทธศตวรรษที่ 13-16 แต่อาจจะไม่ถูกต้องแน่นอนนัก เพราะจุดเริ่มต้นของภาษาสมัยใหม่ในอินเดียปัจจุบันยังไม่ชัดเจน ภาษาคุชราต ภาษาไมถิลี ภาษาเบงกาลี ภาษาอัสสัม ภาษาโอริยา ภาษามราฐี เริ่มมีรูปแบบของวรรณกรรมในราวพุทธศตวรรษที่ 19 แม้ว่าภาษามคธเคยเป็นภาษาราชการในอาณาจักรมคธและมีผู้ใช้เป็นจำนวนมากแต่ไม่เป็นที่สืบเนื่องในอินเดีย ในรัฐพิหาร ภาษาฮินดีเป็นภาษาที่ใช้ทางราชการและการศึกษา ภาษามคธนั้นถูกแทนที่ด้วยภาษาฮินดีเมื่อ พ.ศ. 2504
ภาษาฮินดีได้แพร่หลายเข้ามาในรัฐพิหาร และเข้ามาแทนที่ภาษาอูรดูในการเป็นภาษาราชการของรัฐ มีการต่อสู้เพื่อแย่งชิงการเป็นภาษาราชการของรัฐระหว่างภาษาฮินดีกับภาษาอูรดู แต่ไม่มีการพูดถึงภาษาแม่ในบริเวณนั้น อีก 3 ภาษาคือ ภาษามคธ ภาษาโภชปุรี และภาษาไมถิลี หลังจากได้รับเอกราช ภาษาฮินดีเป็นภาษาราชการของรัฐพิหาร ตามข้อตกลงภาษาราชการของพิหาร พ.ศ. 2493
ภาษามคธเคยใช้พูดในบริเวณที่เคยเป็นศูนย์กลางของอาณาจักรมคธ เช่น ปัตนา นาลันทา คยา และนวทา เป็นต้น นอกจากนั้น มีผู้พูดบ้างในรัฐเบงกอลตะวันตก มุมไบ และเดลฮี
ภาษามคธโดยทั่วไป เขียนด้วยอักษรเทวนาครี อักษรที่เคยใช้เขียนภาษานี้คืออักษรไกถิ แทบจะไม่ได้ใช้แล้วในปัจจุบัน วรรณกรรมพื้นบ้านภาษามคธ ส่วนใหญ่เป็นเพลงพื้นบ้านและมีวรรณกรรมในรูปแบบปัจจุบันอยู่บ้าง นิตยสารภาษามคธ Magadhi เริ่มตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2495 ต่อมาจึงเปลี่ยนชื่อเป็น Bihan หมายถึง วันพรุ่งนี้
ตะพาบม่านลาย
ตะพาบม่านลาย () เป็นสกุลของสัตว์เลื้อยคลานจำพวกตะพาบ 3 ชนิด ใช้ชื่อสกุลว่า "Chitra" (/ชิ-ตร้า/)
มีรูปร่างโดยรวมคือ เป็นตะพาบที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก หัวและตามีขนาดเล็ก เมื่อโตเต็มที่ ขนาดกระดองยาวได้ถึงเมตรเศษ น้ำหนักกว่า 120–200 กิโลกรัม กระดองแบนเรียบสีครีมหรือสีเนื้อ มีจุดเด่นที่เป็นลักษณะสำคัญ คือ มีลายสีน้ำตาลแลดูสวยงาม ที่ขนาดและลักษณะแตกต่างออกไปในช่วงวัยและชนิดพันธุ์ หัวเล็ก เท้าเป็นแผ่นผังผืด มีเล็บใหญ่แข็งแรง กรามแข็งแรงใช้สำหรับขบกัดสัตว์น้ำที่มีเปลือกแข็งและสัตว์มีกระดูกสันหลังบางประเภท เช่น กบหรือเขียด เป็นอาหารได้เป็นอย่างดี
พบกระจายพันธุ์เฉพาะแม่น้ำขนาดใหญ่บางสายเท่านั้น ในอนุทวีปอินเดียและภูมิภาคอินโดจีน เช่น ไทย, พม่า, มาเลเซีย และอินโดนีเซีย
ปัจจุบันจำแนกออกได้ 3 ชนิด คือ
มีพฤติกรรม คือ เป็นตะพาบที่ชอบซุ่มซ่อนตัวอยู่ใต้พื้นทรายที่มีน้ำไหลเพื่อรอดักเหยื่อ โดยจะไม่ขึ้นมาบกบนเลย นอกจากเพื่อวางไข่เท่านั้น โดยจะขุดหลุมวางไข่บนหาดทรายริมแม่น้ำเหมือนกับเต่าน้ำและตะพาบชนิดอื่น ออกไข่ครั้งโดยเฉลี่ยครั้งละ 60–100 ฟอง ใช้เวลาฟักเป็นตัวนาน 65 วัน
เป็นตะพาบที่มีขนาดใหญ่และลวดลายที่สวยงาม จึงทำให้ตะพาบม่านลายทุกชนิดกลายเป็นสัตว์ที่ใกล้สูญพันธุ์ในธรรมชาติ เพราะถูกจับมาขายเพื่อเป็นสัตว์เลี้ยง โดยเฉพาะในชนิด "C. chitra" ที่พบได้ในภาคกลางของไทย ที่ไม่มีรายงานการพบในธรรมชาติมานานกว่า 30 ปีแล้ว
แต่ในปัจจุบัน สามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วในที่เลี้ยงในทุกชนิด แต่ก็มีสนนราคาขายที่แพงมาก
มณฑลเสฉวน
มณฑลเสฉวน หรือ ซื่อชวน () หรือชื่อย่อว่า ชวน（）หรือ สู่（）เป็นมณฑลหนึ่งของประเทศจีน มีเมืองเอกชื่อเฉิงตู มณฑลเสฉวนอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศจีนตอนบนของแม่น้ำแยงซีเกียง มีพื้นที่ 485,000 ตาราง ก.ม. มีประชากรประมาณ 87,250,000 คน นับเป็นมณฑลที่มีพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับ 4 ของจีน ทั้งขนาดพื้นที่และจำนวนประชากร ความหนาแน่น 180/ก.ม. จีดีพี 655.6 พันล้านเหรินหมินปี้ ต่อประชากร 7,510
ชื่อ "เสฉวน" มีความหมายว่า "แม่น้ำสี่สาย" เพราะมณฑลเสฉวนตั้งอยู่บนพื้นที่ของแม่น้ำ 3 สายมาบรรจบกัน คือ แม่น้ำแยงซีเกียง, แม่น้ำหลินเจียง, แม่น้ำจินซางเจียง
สภาพอากาศเป็นแบบกึ่งร้อนชื้น สภาพโดยทั่วไปจะมีความชื้นในอากาศสูง สภาพอากาศจึงค่อนข้างครึ้มไม่ค่อยมีแสงแดด โดยในรอบสัปดาห์จะมีแสงแดดหรือเห็นพระอาทิตย์เพียงไม่กี่วัน แต่จะมีหมอกปกคลุมเป็นปกติ จนได้รับฉายาว่า "เมืองในหมอก" หรือ "หมาเห่าพระอาทิตย์" และได้รับการกล่าวขานว่า เพราะสภาพอากาศเป็นเช่นนี้ ผู้หญิงในมณฑลเสฉวนมีผิวสวยที่สุดในประเทศจีน
ในทางประวัติศาสตร์เคยเป็นราชธานีก๊กสู่ฮั่นของเล่าปี่และขงเบ้งในสมัยสามก๊ก ปลายราชวงศ์ฮั่น ขงเบ้งได้เลือกเอาเสฉวนเป็นราชธานีของก๊กสู่ เพื่อหมายฟื้นฟูราชวงศ์ฮั่น
มณฑลเสฉวนมีพื้นที่ติดต่อดังนี้
มณฑลเสฉวนมีภูมิประเทศสวยงามหลายรูปแบบทั้งภูเขาหิมะที่ราบสูงแม่น้ำ และมีมรดกโลกได้แก่ในมลฑลเสฉวนมีการลงทุนภาคอุตสาหกรรมหนัก โดยเฉพาะอุตสาหกรรมรถยนต์ โดย First Automotive Works (FAW) ผู้ผลิตรถยนต์รายใหญ่ของจีน ลงทุนร่วมกับโตโยต้า และมีศูนย์กลางการผลิตแม่พิมพ์เหล็กสำหรับรถยนต์ที่เมืองฉางเฟย
มณฑลยูนนาน
มณฑลยูนนาน หรือ หยุนหนาน () มีชื่อย่อว่า หยุน（）หรือ เตียน（）มีชื่อในภาษาไทยถิ่นเหนือว่า วิเทหราช ตั้งอยู่ทิศตะวันตกเฉียงใต้ของจีน มีเมืองหลวงชื่อ คุนหมิง มีเนื้อที่ 394,100 ก.ม. มีประชากร ประมาณ 45,966,000 คน (2010) จีดีพี 10309.47 พันล้านหยวน (2012) ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวฮั่น นอกจากนั้นยังมีกลุ่มชาติพันธุ์อื่นๆอีก 25 กลุ่มชาติพันธุ์มณฑลยูนนานเป็นมณฑลที่มีพื้นที่ภูเขาเป็นส่วนใหญ่ประมาณ 84% นอกจากนั้นยังมีพื้นที่ราบสูงประมาณ 10%และมีพื้นที่ลุ่มน้ำอีก 6% โดยมณฑลยูนนานมีพื้นที่ติดต่อดังนี้
จุดสูงสุดของมณฑลคือยอดเขา Kawagebo โดยมีความสูง 6,740 เมตร ส่วนจุดที่ต่ำสุดมีความสูง 76.4 เมตร
มณฑลยูนนานมีแม่น้ำใหญ่ไหลผ่านทั้งหมด 6 สายด้วยกัน ได้แก่มณฑลยูนนานแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 16 เมืองหรือจังหวัด (市) 13 เทศมณฑลระดับเมือง (市) 72 เทศมณฑล (县) 15 เขต (区) และ 29 เขตปกครองตนเอง (自治县)
มณฑลยูนนาน ถือเป็นดินแดนหนึ่งที่มีความหลากหลายทางชีวภาพสูงมากแห่งหนึ่งของโลก มีพันธุ์พืชและพันธุ์สัตว์ต่าง ๆ มากมาย ที่หายาก ใกล้สูญพันธุ์หลายชนิดของโลก เฉพาะสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมมีมากถึง 3,000 ชนิด คิดเป็นครึ่งหนึ่งของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมทั้งหมดที่พบในจีน และมีถึง 66 ชนิดที่พบได้เฉพาะมณฑลยูนนานนี้เท่านั้น อาทิ แพนด้าแดง, ทาคิน, เสือดาวหิมะ และลิงจมูกเชิดยูนนาน
พระมหา
พระมหา เป็นคำสมณศักดิ์ใช้นำหน้าชื่อพระภิกษุที่สอบไล่ได้ตั้งแต่เปรียญธรรม 3 ประโยค ขึ้นไป โดยคำ "มหา" มาจากศัพท์ในภาษาบาลี "(มหนฺต ลดรูปเป็น มหา)" ใช้นำหน้าพระเถระผู้มีร่างกายสูงใหญ่ในสมัยพุทธกาลเช่น พระมหากัสสปเถระ พระมหาโมคคัลลานะ และใช้เรียกนำหน้ายกย่องพระเถระผู้เป็นที่น่าเคารพนับถือว่า พระมหาเถระ แปลว่า พระเถระผู้ใหญ่
โดยคำว่า "พระมหา" สันนิษฐานว่ากร่อนมาจากคำว่า "พระมหาชาติ" ที่ชาวพุทธใช้เรียกพระผู้ทรงภูมิบาลีแตกฉาน จนสามารถเทศนาพระมหาชาติเวสสันดรชาดกได้ และต่อมาพระมหากษัตริย์จึงใช้คำนี้แต่งตั้งพระผู้ทรงภูมิบาลีให้ดำรงสมณศักดิ์ที่พระมหา หรือพระมหาชาติ เพื่อเป็นการส่งเสริมการศึกษาภาษาบาลีเพื่อสืบทอดพระพุทธศาสนามาแต่โบราณ
พระมหากษัตริย์ไทยแต่โบราณถวายพัดยศสมณศักดิ์สายเปรียญธรรม (พัดยศมหาเปรียญ) แก่พระสงฆ์โดยยกย่องถวายคำว่า "มหา" เพื่อใช้นำหน้าพระภิกษุผู้สอบไล่ได้ ประโยคบาลี เพื่อเป็นการถวายกำลังใจแก่พระสงฆ์ผู้สนใจเล่าเรียนศึกษาและมีความรู้สอบไล่ได้สายเปรียญธรรมบาลีตั้งแต่ชั้นเปรียญตรีขึ้นไปจนถึงปัจจุบันนี้ (โดยในอดีตนั้นพระมหากษัตริย์เคยมีการถวายนิตยภัตรแก่พระสงฆ์และสามเณรที่เป็นมหาเปรียญทุกชั้น แต่ปัจจุบันคงมีการถวายนิตยภัตรายเดือนเฉพาะผู้สอบได้ระดับเปรียญธรรม ๙ ประโยค เท่านั้น)
ในปัจจุบัน พัดยศมหาเปรียญ นั้นจะแบ่งเป็นสีและระบุเลขลำดับชั้นเปรียญ ซึ่งเปรียบได้กับครุยวิทยฐานะของบัณฑิตผู้จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัย โดยพัดยศเปรียญมีฐานะเสมือนหนึ่งเครื่องราชอิสริยาภรณ์ที่พระมหากษัตริย์พระราชทานแก่ผู้ทำความชอบในราชการ พระสงฆ์สามเณรผู้ได้รับพระราชทานจะนำพัดยศมหาเปรียญออกใช้ประกอบสมณศักดิ์ได้แต่ในงานพระราชพิธีสำคัญเท่านั้น จะใช้ทั่วไปมิได้
ในอดีตก่อนมีการเลิกทาส หากพระภิกษุหรือสามเณรรูปใดที่สอบไล่ได้เปรียญธรรม มีบิดามารดาเป็นทาสเขาอยู่ ก็จะได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากพระมหากษัตริย์ไถ่ให้พ้นตัวจากความเป็นทาสมีอิสรภาพแก่ตนในทันทีที่บุตรชายของตนได้เป็นพระมหาเปรียญหรือสามเณรเปรียญ
ปัจจุบันเรียกพระภิกษุที่สอบได้พระปริยัติธรรมตั้งแต่ เปรียญธรรม ๓ ประโยคขึ้นไปว่า "พระมหาเปรียญ"
มณฑลเจ้อเจียง
มณฑลเจ้อเจียง (จีน: 浙江省 "เจ้อเจียงเฉิง" Zhejiang) ชื่อย่อ ‘เจ้อ’ （浙）ในหลักฐานไทยแต่เดิมเรียก มณฑลเจ๊เกี๋ยง มีเมืองหลวงชื่อเมืองหางโจว
มณฑลเจ้อเจียงมีพื้นที่ติดต่อดังนี้
พื้นที่ทางตะวันตกเฉียงใต้สูงกว่าและลาดเอียงไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ ลักษณะเป็นขั้นบันได ทิศตะวันตกเฉียงใต้เป็นเขตภูเขามีความสูงเหนือระดับ
น้ำทะเลเฉลี่ย 800 เมตร ยอดเขาที่มีความสูงเหนือระดับน้ำทะเลมากกว่า 1,500 เมตรรวมอยู่หนาแน่นบริเวณนี้ด้วย ยอดเขาที่สูงที่สุดคือยอด หวงเหมาเจียน(黄茅尖) ในอำเภอหลงเฉวียน สูงเหนือระดับน้ำทะเล 1,929 เมตร
เจ้อเจียงเป็นแหล่งทรัพยากรสินแร่สำคัญประเภทแร่อโลหะ มีถึง 12 ชนิดที่มีปริมาณสำรองมากเป็นอันดับต้นของประเทศ เช่น ถ่านหิน สารส้ม
เถ้าภูเขาไฟใช้ในงานก่อสร้างและงานปูน แร่ฟลูโอไร ดินสาหร่ายเปลือกแข็ง เป็นต้น
เจ้อเจียงทอดตัวพาดเขตโซนร้อน มีสภาพอากาศแบบมรสุม มีช่วงแดดสดใสที่ยาวนาน และ 4 ฤดูกาลที่ชัดเจน
กลุ่มเชื้อชาติ เจ้อเจียงเป็นดินแดนหลากหลายเชื้อชาติ มีชนกลุ่มน้อยทั้งหมด 49 กลุ่ม รวมประชากรเกือบ 400,000 คน นับเป็นสัดส่วนประมาณ 0.7% ของประชากรทั้งหมดในมณฑล ในจำนวนนี้ เป็นเซอ 200,000 คน และมุสลิม(หุย) 20,000 คน ในเจ้อเจียงมีเขตปกครองตนเองของชนชาติเซอ(ในระดับอำเภอ)แห่งเดียวในประเทศจีนด้วย
ปี พ.ศ. 2547 มูลค่าการเติบโตของอุตสาหกรรมทั้งสามภาค เป็นดังนี้
ธัญพืชจำพวกข้าวเมล็ดพันธุ์พืชต่างๆ และน้ำมันที่กินได้ เป็นสินค้าหลักของมณฑล
เจ้อเจียงเป็นแดนอุตสาหกรรมชั้นนำระดับประเทศ ประกอบด้วยภาคธุรกิจหลาก
หลายประเภทได้แก่ เครื่องจักรกล เครื่องใช้ไฟฟ้าและโทรคมนาคม ยาสมุนไพร
มูลค่ารวมการส่งออกและนำเข้าปี 2004 เท่ากับ 85,230 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้นจากปีก่อนหน้า 38.8% เป็นมูลค่าส่งออกรวม 58,160 ล้านเหรียญฯ นำเข้ารวม 27,070 ล้านเหรียญฯ เพิ่มขึ้น 39.8% และ 36.6% ตามลำดับ
ทางรถไฟ
เจ้อเจียงมีชุมทางคมนาคมอยู่ที่เมืองหังโจว เมืองเอกของมณฑล โดยมีเส้นทาง
รถไฟสายสำคัญ 3 สาย เชื่อมต่อหังโจวกับ 3 เขตใหญ่ เซี่ยงไฮ้ เจียงซี 
และหนิงปอ นอกจากนี้ยังมีเส้นทางย่อยอีก 2 สาย คือ หังโจว - เซวียนเฉิง และ
จินหัว - เวินโจว รวมระยะทาง 1,185 กิโลเมตร
ทางหลวง
เส้นทางหลวงในเจ้อเจียง ประกอบด้วยทางหลวง 6 สาย และทางหลวงของมณฑล 
66 สาย รวมระยะทาง 42,000 กิโลเมตร ทั้งนี้เป็นทางด่วน 770 กิโลเมตร
ซึ่งเชื่อมต่อเมืองสำคัญในเขตเศรษฐกิจแยงซี อาทิ เซี่ยงไฮ้ หังโจว หนิงปอ 
ไถโจว เวินโจว จินหัว หนันจิง(นานกิง)เป็นต้น
ทางทะเล
เนื่องจากเป็นมณฑลติดชายฝั่งทะเล ซึ่งมีระยะทางยาวกว่า 300 กิโลเมตร 
จึงประกอบด้วยท่าเรือเล็กใหญ่ถึง 34 แห่ง ที่สำคัญเป็นท่าเรือใน 5 เมือง คือ 
ท่าเรือหนิงปอ โจวซัน จ้าพู่ ไห่เหมิน และเวินโจว มีท่าเทียบเรือที่สามารถรองรับ
การขนถ่ายสินค้าน้ำหนัก 1 หมื่นตันขึ้นไปถึง 44 จุด สามารถขนถ่ายสินค้าได้ถึง 
270 ล้านตัน / ปี
มณฑลส่านซี
ส่านซี ตามสำเนียงกลาง หรือ เจียบไซ ตามสำเนียงฮกเกี้ยน (; ชื่อย่อ: "ส่าน" (陕) หรือ "ฉิน" (秦)) เป็นมณฑลในสาธารณรัฐประชาชนจีน ตั้งอยู่ในเขตใจกลางประเทศแถบลุ่มแม่น้ำเหลือง (หวงเหอ) มีเมืองหลวงชื่อ ซีอาน มีเนื้อที่ 205,800 ตารางกิโลเมตร มีประชากรประมาณ 37,050,000 คน จีดีพี 288.4 พันล้านเหรินหมินปี้ จีดีพีต่อประชากร 7,780 เหรินหมินปี้ ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวฮั่น
มณฑลส่านซีโดยมากมีลักษณะภูมิประเทศคล้ายแอ่งอยู่ระหว่างภูเขาหลายแห่ง
มณฑลส่านซีมีพื้นที่ติดต่อดังนี้
มณฑลชานซี
ชานซี ตามสำเนียงกลาง หรือ ซัวไซ ตามสำเนียงฮกเกี้ยน () ชื่อย่อ จิ้น (晋) เป็นมณฑลหนึ่งของสาธารณรัฐประชาชนจีน ตั้งอยู่บริเวณตอนกลางของแม่น้ำเหลืองในภาคเหนือของประเทศจีน คำว่า "ชานซี" แปลตรงตัวว่า ทิศตะวันตกของภูเขา เนื่องจากมณฑลตั้งอยู่ทางตะวันตกของภูเขาไท่หัง มีเมืองเอกชื่อ ไท่หยวน มีเนื้อที่ 156,800 ตารางกิโลเมตร มีประชากรประมาณ 33,350,000 คน ความหนาแน่น 213 ต่อตารางกิโลเมตร จีดีพี 304.2 พันล้านเหรินหมินปี้ จีดีพีต่อประชากร 9120 เหรินหมินปี้ ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวฮั่น
มณฑลชานซีมีพื้นที่ติดต่อดังนี้
เทศมณฑลยฺหวินหลิน
เทศมณฑลยฺหวินหลิน เป็นเทศมณฑลหนึ่งของสาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน) มีเนื้อที่ 1,290.84 ตารางกิโลเมตร มีประชากรประมาณ 738,158 คน ความหนาแน่นของประชากร 572 คนต่อตารางกิโลเมตร เทศมณฑลยฺหวินหลินมีเมืองหลวงคือ เมืองโต่วลิ่ว
เกี๊ยว
เกี๊ยว (wonton wantan wanton หรือ wuntun) ภาษาจีนกวางตุ้งเรียก húntun เป็นอาหารว่างแบบหนึ่งของจีน
เกี๊ยวทำจากแป้งที่มีส่วนผสมของแป้งสาลี ไข่ น้ำแล้วเกลือ นวดให้เข้ากันล้วตัดเป็นแผ่นสี่เหลี่ยม ใส่ใส้ตรงกลางกลางแล้วห่อให้เป็นรูปร่างตามต้องการ ไส้ที่นิยมคือหมูบดและกุ้งบด โดยผสมแป้งเล็กน้อยเพื่อช่วยให้ยึดกันดี ปรุงรสด้วยเกลือ เครื่องเทศ ใส่กระเทียมหรือต้นหอมสับ ทำให้สุกโดยการนึ่ง หรือกินกับน้ำซุปแบบก๋วยเตี๋ยวเรียกเกี๊ยวน้ำ
เกี๊ยวซ่า
เกี๊ยวซ่า ( "เจี่ยวจึ" หรือ "เจี่ยวจือ"; "เกียวซะ") เป็นอาหารจีนชนิดหนึ่ง ทำจากแป้งสาลีห่อไส้ที่ทำจากเนื้อสัตว์ แผ่นแป้งเป็นแป้งสาลีไม่ใส่ผงฟูหรือยีสต์ นำมาห่อไส้หมูแล้วทอด เกี๊ยวซ่าในภาษาไทยมาจากภาษาญี่ปุ่นว่าเกียวซะ ญี่ปุ่นได้รับอาหารชนิดนี้มาจากชาวแมนจู ซึ่งนำไปทอดรับประทานเช่นกัน ชาวจีนทางเหนือรับอาหารชนิดมาจากชาวแมนจูเช่นกัน เรียกว่าเจี่ยวจือ นำมาต้มแล้วกินกับน้ำซุป อาหารชนิดนี้เป็นคนละชนิดกับเกี๊ยวซึ่งคนไทยจะเรียกตามภาษาจีนแต้จิ๋ว ซึ่งจะตรงกับอาหารจีนกวางตุ้งที่เรียกหุนทุน
เจียวจือแบบจีนแบ่งตามการปรุงได้ดังนี้
เจียวจือแบบที่ใช้ไข่ห่อไส้แทนแป้ง () ในทิเบตและเนปาลมีอาหารที่มีรูปแบบคล้ายเกี๊ยวซ่าเรียกว่า โมโม ปรุงสุกด้วยการนึ่ง ไส้ทำด้วยเนื้อสัตว์
คำภาษาญี่ปุ่น เกียวซะ "gyōza" (ギョーザ, ギョウザ) มาจากเสียงอ่านของคำว่า 餃子 ของสำเนียงภาษาจีนในชานตง และเขียนด้วยอักษรจีนตัวเดียวกัน ความแตกต่างสำคัญระหว่างเกี๊ยวซ่าของญี่ปุ่นกับเจียวจือของจีนคือ แบบญี่ปุ่นใส่กระเทียมมากกว่า กิบเกลือและซีอิ๊ว แป้งเกี๊ยวซ่าบางกว่า ไส้ใส่หมูบดผสมกับกะหล่ำปลี น้ำมันงา และกระเทียม
วิธีการทำเกี๊ยวใช้วิธีการ (dough) ห่อไส้เนื้อ ผัก หรือส่วนผสมอย่างอื่น ม้วนและปิดห่อด้วยการแตะน้ำเล็กน้อยแล้วบีบที่ขอบ (แผ่นแป้งเมื่อโดนน้ำแล้วจะติดกัน) ทำให้เกี๊ยวมีรูปทรงคล้ายจานบิน เกี๊ยวสามารถนำไปต้ม นึ่ง หรือทอดพอสุก เสิร์ฟพร้อมซอสพริกและซอสสำหรับจิ้มที่ทำจากซอสถั่วเหลืองผสมน้ำส้มสายชู โดยบางครั้งจะใส่น้ำมันพริกหรือน้ำพริกเผา
ไส้อั่ว
ไส้อั่ว เป็นอาหารพื้นเมืองทางภาคเหนือของประเทศไทย อั่ว หมายถึง ใส่ไส้, แทรก, ยัดไว้ตรงกลาง ปกติทำจากเนื้อหมูบด (สามารถผสมกับมันแข็งของหมู เพื่อไม่ให้เนื้อหมูด้านเวลาสุก) ผสมพริกแห้ง กระเทียม ขมิ้น (ใส่หรือไม่ใส่ก็ได้) ข่า ใบมะกรูด หอมแดง และเครื่องปรุงรส แล้วกรอกลงไปในไส้อ่อนของหมูที่เกลาจนบางแล้ว บิดให้เป็นท่อนพอประมาณ จากนั้นนำไปย่างให้เกรียม จะทำให้มีกลิ่นหอมชวนรับประทาน บางแห่งเปลี่ยนจากหมูเป็นหน่อไม้ซอยละเอียด สำหรับมุสลิมหรือไม่ประสงค์ที่จะรับประทานหมูอาจจะดัดแปลงใช้เนื้อสัตว์ชนิดอื่น แล้วก็กรอกเข้าไปในไส้สัตว์ชนิดอื่นหรือไส้เทียมแทน
อรุณรัตน์ วิเชียรเขียว
ศาสตราจารย์ อรุณรัตน์ วิเชียรเขียว อาจารย์ประจำสาขาวิชาประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ ภาคีสมาชิก สำนักธรรมศาสตร์และการเมือง ราชบัณฑิตยสถาน สำเร็จการศึกษาศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาประวัติศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ (ศศ.บ. ประวัติศาสตร์) และสำเร็จการศึกษาอักษรศาสตรมหาบัณฑิต สาขาประวัติศาสตร์ จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (อ.ม. ประวัติศาสตร์) เป็นนักประวัติศาสตร์ที่มีความเชียวชาญประวัติศาสตร์ล้านนา และมีความสามารถในการอ่านและเขียนอักษรธรรมล้านนา มีงานวิจัยที่ทำร่วมกับมหาวิทยาลัยต่างๆทั้งในประเทศและต่างประเทศ จนได้รับการยกย่องให้เป็นศาสตราจารย์อาคันตุกะ ของมหาวิทยาลัยหลายแห่ง เช่น มหาวิทยาลัยแห่งชาติออสเตรเลีย ประเทศออสเตรเลีย มหาวิทยาลัยคอล์แนล ประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นต้น และได้รับประเมินความรู้เทียบเท่าปริญญาดุษฎีบัณฑิต สาขาประวัติศาสตร์ มหาวิทยาลัยคอร์เนล, ๒๕๓๗ตัวอย่างผลงานของศาสตราจารย์อรุณรัตน์ วิเชียรเขียว 
9.พระพุทธรูปในล้านนา
10.สังคมและวัฒนธรรมล้านนาจากคำบอกเล่า
11.ชุมชนหมู่บ้านลุ่มน้ำขาน (เขียนร่วมกับพรพิไล เลิศวิชา)
12.งานปริวรรตคัมภีร์โบราณล้านนา (บรรณาธิการ)
13.ธรรมศาสตร์หลวง และธรรมศาสตร์ราชกือนา (ปริวรรต)
14.ตำนานพญาเจือง (ปริวรรตและวิเคราะห์ ร่วมกับอานันท์ กาญจนพันธ์)
15.เมืองในเขตล้านนา 
16.มังรายธรรมศาสตร์ (ปริวรรตและวิเคราะห์)
17.ตำนานเมืองพะเยาและคร่าวซอคำเล่นเป็นแท้ (ปริวรรติ จินตนา มัธยมบุรุษ แปลเป็นภาษาไทย)
18.วิเคราะห์กฎหมายล้านนาโบราณ : ประชุมกฎหมายครอบครัว (เขียนร่วมกับ ลมูล จันทร์หอม)
19.ธรรมศาสตร์หลวงและคลองตัดคำ (ปริวรรต)
20.สิทธิชุมชนท้องถิ่นพื้นเมืองดั้งเดิมล้านนา (เขียนร่วมกับ ชลธิรา สัตยาวัฒนา, สมบัติ บุญคำเยือง, ลมูล จันทร์หอม) 
21.LanNa in Chinese Historiography (เขียนร่วมกับ Foon Ming Liew-Herres และ Volker Grabowsky)
22.Inter-Ethnic Relations in the Making of Mainland Southeast Asia and Southwestern China (เขียนร่วมกับ Hayashi Yukio)
โซนี่โมบายล์
โซนี่ โมบายล์ คอมมูนิเคชัน เอบี (ภาษาอังกฤษ:Sony Mobile Communications AB) หรือชื่อเดิมคือ โซนี่ อิริคสัน โมบายล์ คอมมูนิเคชัน เอบี (ภาษาอังกฤษ:Sony Ericsson Mobile Communications AB) เกิดจากการซื้อกิจการบริษัทอิริคสันของบริษัทโซนี่ ทำให้โซนี่ อิริคสันถูกเปลี่ยนชื่อเป็นโซนี่ โมบายล์
บริษัทโซนี่ อิริคสัน นั้นก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2001 โดยการร่วมมือกันของบริษัทโซนี่ และ บริษัทอิริคสัน ต่างถือหุ้นเท่ากันฝ่ายละ 50% โดยมีปัจจัยที่ทำให้ทั้งสองบริษัทมาลงทุนร่วมกันก็คือการที่ต่างฝ่ายต่างมีประสบการณ์หรือความเชี่ยวชาญในสายการผลิตของตนเป็นพิเศษต่างกันไป ทางโซนี่นั้นเชี่ยวชาญในเรื่องของอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์หรือเครื่องใช้ไฟฟ้า ส่วนอิริคสันเชี่ยวชาญในเรื่องเทคโนโลยีการสื่อสารและมีผลิตภัณฑ์หลักคือโทรศัพท์มือถือ โดยผลิตภัณฑ์แรกของบริษัทถูกเปิดตัวในเดือนมีนาคม ปี ค.ศ. 2002
สำนักงานใหญ่ของโซนี่ อิริคสัน ตั้งอยู่ที่นครลอนดอน สหราชอาณาจักร และมีสำนักวิจัยหรือพัฒนาผลิตภัณฑ์กระจายอยู่ทั่วโลก มีพนักงานอยู่ทั่วโลกไม่ต่ำกว่า 5,000 คน ทั้งฝ่ายวิจัย, ฝ่ายออกแบบ, ฝ่ายพัฒนา, ฝ่ายการตลาด, ฝ่ายขาย, ฝ่ายกระจายสินค้าและฝ่ายบริการลูกค้า ส่วนประธานบริษัทคนปัจจุบันคือ ไมลส์ ฟลินซ์ และมี แจน เวอร์บี เป็นรองประธานบริษัท ซึ่ง โซนี่อีริคสันมีสาขาทั่วโลกประมาณ 77 สาขาทั่วโลกโดยแบ่งเป็น
เมื่อวันที่ 27 ตุลาคม 2011 โซนีได้ประกาศว่าจะซื้อหุ้นส่วนของอีริคสัน ในโซนีอีริคสันทั้งหมดเป็นมูลค่า 1.05 พันล้านยูโร (1.47 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ทำให้โซนีอีริคสันกลายเป็นบริษัทในเครือของโซนี โดยจะมีผลในเดือนมกราคม 2012
ตัวอย่างผลิตภัณฑ์ของ โซนี่ โมบายล์
ตัวอย่างผลิตภัณฑ์ของ โซนี่ อิริคสัน
พยัคฆ์ร้าย 007 รหัสลับทลายโลก
พยัคฆ์ร้าย 007 รหัสลับทลายโลก หรือในชื่อภาษาอังกฤษว่า GoldenEye เป็นภาพยนตร์เรื่องที่ 17 ในภาพยนตร์ชุดเจมส์ บอนด์ ซีรีส์ ที่ค่ายภาพยนตร์ อีโอเอ็นโปรดัคชั่น (EON Production) จัดทำขึ้น เป็นครั้งแรกของ เพียร์ซ บรอสแนน ที่แสดงให้กับค่ายอีโอเอ็นในบท เจมส์ บอนด์ เป็นครั้งแรกของ จูดี้ เด็นช์ ที่แสดงให้กับค่ายอีโอเอ็นในบท เอ็ม ซึ่งเป็นผู้หญิงคนแรกที่รับบทเจ้านายของเจมส์ บอนด์ และเป็นครั้งแรกของ ซาแมนธา บอนด์ ที่แสดงให้กับค่ายอีโอเอ็นในบท มันนี่เพ็นนี ภาพยนตร์เรื่องนี้ออกฉายใน พ.ศ. 2538 โดยดัดแปลงจากบทประพันธ์ของจอห์น การ์ดเนอร์ กำกับโดย มาร์ติน แคมป์เบลล์ ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาคต่อของ 007 รหัสสังหาร โดยมีภาคต่อจากนี้คือ 007 พยัคฆ์ร้ายไม่มีวันตาย
ใช้ทุนการสร้างรวมทั้งสิ้น 60 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เทียบเท่าเงิน 84,881,890 ดอลลาร์สหรัฐในพ.ศ. 2551
กวาดรายได้รวมทั้งสิ้น 353.4 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เทียบเท่าเงิน 499,954,330 ดอลลาร์สหรัฐในพ.ศ. 2551
เป็นภาพยนตร์ เจมส์ บอนด์ ที่ขายดีเป็นอันดับที่ 14 จากภาพยนตร์ เจมส์ บอนด์ อย่างเป็นทางการ 22 เรื่อง
การเปิดตัวอย่างยอดเยี่ยมและเหนือชั้นของ สายลับ007 คนใหม่ 'เพียร์ซ บรอสแนน' ในภาพยนตร์สายลับสุดระทึก ที่มาพร้อมฉากเปิดตัวยิ่งใหญ่อลังการกว่าที่เคย!
เมื่อเจ้าหน้าที่ MI6 (ฌอน บีน) กลับกลายเป็นอาชญากร และวางแผนทำลายโลกด้วยอาวุธทรงอานุภาพจากอวกาศ บอนด์ต้องขอความช่วยเหลือจากอดีตพันธมิตรใน คิวบา มอนติคาร์โล สวิสเซอร์แลนด์ หรือแม้แต่รัสเซีย พร้อมผจญกับ สาวงามสุดอันตราย (ฟามเก้ แจนส์เซ่น) ที่พร้อมทำทุกอย่าง เพื่อให้ได้ "ดื่มด่ำ" กับพ่อสายลับเจ้าเสน่ห์ของเรา