యుద్ధ కళలు
యుద్ధ కళలు లేదా పోరాట కళలు అనేవి పోరాటానికి నిర్దేశించిన విధానాలు మరియు శిక్షణా పద్ధతుల వ్యవస్థలుగా చెప్పవచ్చు. యుద్ధ కళలు అన్ని చాలా సారూప్య లక్ష్యాలను కలిగి ఉన్నాయి: శారీరక దాడి నుండి తమను తాము లేదా ఇతరులను రక్షించడం. ఇంకా, కొన్ని యుద్ధ కళలు హిందూమతం, బౌద్ధమతం, డయోయిజమ్, కన్ఫ్యూసియానిజమ్ లేదా షింటో వంటి నమ్మకాలకు అనుబంధించబడి ఉన్నాయి, ఇతర కళలు నిర్దిష్ట గౌరవ నియమావళిని అనుసరిస్తాయి. యుద్ధ కళలను ఒక కళ మరియు ఒక శాస్త్రం రెండింటి వలె భావిస్తారు. పలు కళలను పోటీ పడటానికి సాధారణంగా పోరాట క్రీడలు కోసం కూడా అధ్యయనం చేస్తారు, పలు కళలు నృత్య రూపంలో కూడా ఉన్నాయి.
"యుద్ధ కళలు" అనే పదం యుద్ధంలోని కళను (యుద్ధం యొక్క రోమన్ దేవుడు, మార్స్ నుండి వచ్చింది) సూచిస్తుంది మరియు ఇది ప్రస్తుతం చారిత్రాత్మక యూరోపియన్ యుద్ధ కళలు వలె పిలుస్తున్న వాటిని సూచించే 15వ శతాబ్దపు యూరోపియన్ పదం నుండి వచ్చింది. యుద్ధ కళలను అభ్యసించే అభ్యాసకుడిని ఒక "యుద్ధ కళాకారుడి"గా సూచిస్తారు.
నిజానికి 1920ల్లో సృష్టించిన ఈ పదం "యుద్ధ కళలు" ప్రత్యేకంగా ఆసియా పోరాట శైలులు, ప్రత్యేకంగా తూర్పు ఆసియాలో పుట్టిన పోరాట వ్యవస్థలను సూచిస్తుంది. అయితే, ఈ పదం దాని వాచ్య అర్థం మరియు దాని తదుపరి వినియోగం రెండింటి ప్రకారం, మూలంతో సంబంధం లేకుండా, ఏదైనా నిర్దేశించబడిన పోరాట వ్యవస్థను సూచించడానికి ఉపయోగిస్తున్నారు. ఉదాహరణకు, యూరోప్ అనేది ఇప్పటికీ ఉనికిలో ఉన్న సజీవ సంప్రదాయాలు మరియు ప్రస్తుతం మళ్లీ రూపొందించబడిన ఇతరాలు రెండింటిపరంగా పలు విస్తృతమైన పోరాట వ్యవస్థలకు పుట్టినిల్లుగా చెప్పవచ్చు. అమెరికాస్‌లో, స్వదేశీ అమెరికన్లు మల్లయుద్ధం వంటి వట్టి చేతులతో చేసే యుద్ధ కళలు ఆచారాలను కలిగి ఉన్నారు, అలాగే హవాయిన్స్ స్వల్ప మరియు భారీ హస్తనైపుణ్యాన్ని ప్రదర్శించే చారిత్రాత్మకంగా అభ్యసిస్తున్న కళలను కలిగి ఉన్నారు. కాపోయిరాలోని అథ్లెటిక్ కదలికలో మూలాల కలయికను గుర్తించవచ్చు, దీనిని ఆఫ్రికా బానిసలు ఆఫ్రికా నుండి తీసుకుని వచ్చిన నైపుణ్యాలు ఆధారంగా బ్రెజిల్‌లో అభివృద్ధి చేశారు.
ప్రతి శైలి ఇతర యుద్ధ కళల నుండి దానిని ప్రత్యేకించడానికి ప్రత్యేకమైన లక్షణాలు కలిగి ఉంది, ఒక సాధారణ లక్షణంగా పోరాట పద్ధతి వ్యవస్థీకరణను చెప్పవచ్చు. శిక్షణా పద్ధతులు వేర్వేరుగా ఉంటాయి మరియు రూపాలు లేదా "కాటా" అని పిలిచే స్పారింగ్ (అనుకరణ పోరాటం) లేదా ప్రాథమిక సెట్స్ లేదా పద్ధతుల వాడుకలను కూడా కలిగి ఉండవచ్చు. రూపాలు అనేవి ప్రత్యేకంగా ఆసియా మరియు ఆసియా ఆధారిత యుద్ధ కళల్లో సర్వసాధారణంగా ఉంటాయి.
యుద్ధ కళలు ఎక్కువ తేడాలను కలిగి ఉంటాయి మరియు పలు కళలు ఒక నిర్దిష్ట భాగాలు లేదా భాగాల కలయికపై ఆధారపడి ఉండవచ్చు, కాని వాటిని ఎక్కువగా దాడులు, పట్టు పట్టడం లేదా ఆయుధ శిక్షణ వలె వర్గీకరిస్తారు. ఈ రంగంలో ఎక్కువగా ఉపయోగించే వాటి యొక్క ఉదాహరణల జాబితా క్రింద ఇవ్వబడింది; ఇది ఈ రంగంలో ఉండే మొత్తం కళల సవివర జాబితా కాదు మరియు ఇవి కళలో ఉండే అన్ని అంశాల్లో అవసరం కావు కాని ఈ రంగంలో ఎక్కువ దృష్టి సారించడానికి లేదా బాగా తెలిసిన భాగాలుగా చెప్పవచ్చు: 
దాడి చేయడం 
పట్టు పట్టడం 
ఆయుధాలు
పలు యుద్ధ కళలు ప్రత్యేకంగా ఆసియా నుండి వచ్చిన కళలు ఔషధ సంబంధిత విధానాలకు సంబంధించిన ఉప శిక్షణలను కూడా నేర్పుతాయి. ఇవి ప్రత్యేకంగా సాంప్రదాయిక చైనీస్ యుద్ధ కళలల్లో వ్యాపించి ఉన్నాయి, వీటిలో ఎముకల-అమర్పు, క్విగాంగ్, ఆక్యుపంక్చర్, ఆక్యుప్రెజెర్ (టుయినా) మరియు సాంప్రదాయిక చైనీస్ వైద్యంలోని పలు అంశాలను నేర్పుతారు. యుద్ధ కళలు అనేవి మతానికి మరియు ఆధ్యాత్మికతతో కూడా అనుబంధించబడి ఉన్నాయి. పలు పద్ధతులను సన్యాసులు లేదా సన్యాసినులు కనుగొన్నట్లు, విస్తరించినట్లు లేదా అభ్యసించినట్లు భావిస్తారు. ఉదాహరణకు, గాట్కా అనేది సిక్కు మతంలో ఒక అంతర్గత భాగంగా చెప్పవచ్చు ఎందుకంటే ఈ సమూహం సుదీర్ఘకాలం నుండి యుద్ధాల్లో పాల్గొనాల్సి వచ్చింది. అయికిడో వంటి జపనీస్ శైలులు శక్తి మరియు శాంతి వ్యాప్తి ఒక బలమైన తాత్విక విశ్వాసాలను కలిగి ఉన్నాయి.
ఆఫ్రికన్ కత్తులను ఆకారం ఆధారంగా వర్గీకరిస్తారు-సాధారణంగా "f" వర్గం లేదా "వృత్తాకార" సమూహంగా-మరియు తరచూ వీటిని తప్పుగా విసిరే కత్తులుగా సూచిస్తారు. కర్ర పోరాటం అనేది దక్షిణ అమెరికాలో జులు సంస్కృతిలో ఒక ముఖ్యమైన భాగం మరియు దక్షిణ బోట్స్వానా మరియు ఉత్తర దక్షిణ ఆఫ్రికాలో అభ్యసించే ఒక పోరాట రూపం అయిన ఒబ్ను బిలేట్‌లో ఒక ప్రముఖ భాగంగా రూపొందించబడింది. కర్ర పోరాటం అనేది పురాతన ఈజిప్షియన్ సమాధుల్లో కూడా పేర్కొనబడింది, దీనిని ఇప్పటికీ ఎగువ ఈజిప్ట్ ప్రాంతాల్లో (తాహ్టిబ్) అభ్యసిస్తున్నారు మరియు 1970ల్లో ఒక ఆధునిక సంఘం స్థాపించబడింది. రప్ అండ్ టంబల్ (RAT) అనేది ఒక ఆధునిక ఆఫ్రికన్ యుద్ధ కళగా చెప్పవచ్చు, అలాగే ఇది జులు మరియు సోతో క్రరపోరాటాల అంశాలను కలిగి ఉంది.
ఉత్తర మరియు దక్షిణ అమెరికాలోని స్థానిక ప్రజలకు చిన్నతనంలోనే ప్రారంభమయ్యే వారి స్వంత శిక్షణను కలిగి ఉన్నారు. పలు సమూహాలు ఎంపిక చేసిన వ్యక్తులకు ప్రారంభ కౌమారదశలో విల్లులు, కత్తులు, తుపాకీలు, ఈటెలు మరియు యుద్ధ క్లబ్‌ల్లో వినియోగించడానికి శిక్షణను ఇస్తాయి. ఫస్ట్ నేషన్స్ పురుషులు మరియు చాలా అరుదుగా కొంతమంది స్త్రీలను యుద్ధంలో వారి నైపుణ్యం ప్రదర్శించిన తర్వాత మాత్రమే యోధులుగా పిలవబడతారు. యుద్ధ సంఘాలను సూచిత ఆయుధాలుగా చెప్పవచ్చు ఎందుకంటే స్థానిక అమెరికన్ యోధులు ఒక ముఖాముఖి పోరాటంలో శత్రువులను హతమార్చడం ద్వారా వారి సామాజిక హోదాను పెంచుకోవచ్చు. యోధులు జీవితాంత శిక్షణ ద్వారా వారి ఆయుధ నైపుణ్యాలను మరియు వేటాడే పద్ధతులను మెరుగుపర్చుకుంటారు.
యూరోపియన్ వలస రాజ్యవాసులు మరియు స్థిరనివాసులు ప్రవేశించిన తర్వాత, స్థానిక అమెరికన్ జనాభా నాటకీయంగా తగ్గిపోయింది మరియు ఒత్తిడిచే ప్రత్యేకించిన నగరాల్లోకి తరలి వెళ్లిపోయారు. తుపాకీలు ప్రవేశించిన తర్వాత, సాంప్రదాయిక ఉత్తర అమెరికన్ యుద్ధ కళలు వినియోగరహితంగా మారాయి. 16వ శతాబ్దం నుండి, పోర్చుగీస్ వలస రాజ్యవాసులు పశ్చిమ ఆఫ్రికన్లను బానిసలు వలె బ్రెజిల్‌కి తీసుకుని వచ్చారు. బానిసలు నృత్యం వంటి కాపోయిరాను అభివృద్ధి చేశారు, ఇది ఆఫ్రికాలో ముఖ్యమైన మూలాలను కలిగి ఉన్న ఒక బ్రెజిలియన్ పోరాట శైలిగా చెప్పవచ్చు. ఉన్నత స్థాయి వశ్యత మరియు ఓర్పుతో కూడిన దీనిలో గుద్దులు, మోచేతి గుద్దులు, పిడి గుద్దులు, తలతో కుమ్ముడం, కార్ట్‌వీల్‌లు మరియు స్వీప్‌లు వంటివి ఉంటాయి.
ఆసియాలో పాశ్చాత్య ప్రభావం పెరగడం వలన, రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం మరియు కొరియన్ యుద్ధాల సమయంలో ఎక్కువ మంది సైనిక అధికారులు చైనా, జపాన్ మరియు దక్షిణ కొరియాలో కాలం గడిపారు మరియు స్థానిక పోరాట శైలులను నేర్చుకున్నారు. జుజుట్సు, జూడో మరియు కరాటేలు మొట్టమొదటిగా 1950లు-60ల నుండి ముఖ్యమైన కళల్లో ప్రజాదరణ పొందాయి. ఆసియన్ మరియు హాలీవుడ్ యుద్ధ కళల చలన చిత్రాలలో భాగమైన కారణంగా, పలు ఆధునిక అమెరికన్ యుద్ధ కళలు ఆసియా-రూపొందించినవి లేదా ఆసియా ప్రభావితం కలిగినవి అయ్యి ఉండవచ్చు.
బ్రెజిలియన్ జియు జిట్సు లేదా గ్రాసియే జియు-జిట్సు అనేది కార్లోస్ మరియు హిలియో గ్రాసియే సోదరులు అభివృద్ధి చేసిన పూర్వ-రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం సంస్కరణగా చెప్పవచ్చు, వీరు ఈ కళలోని ప్రాథమిక అంశాలపై ఎక్కువ దృష్టిని సారించి, దీనిని ఒక క్రీడకు మాత్రమే పరిమితం చేశారు. ఈ పద్ధతి UFC మరియు PRIDE వంటి మిశ్రమ యుద్ధ కళల పోటీల్లో ప్రాచుర్యం పొందింది మరియు ప్రభావంతంగా నిరూపించబడింది.
తదుపరి 1960లు మరియు 1970ల్లో, యుద్ధ కళాకారుడు మరియు హాలీవుడ్ నటుడు బ్రూస్ లీచే ప్రభావితమై, చైనీస్ పోరాట పద్ధతుల గురించి ప్రసార సాధనాల్లో ఆసక్తి పెరిగింది. అతను కనుగొన్న జీత్ కునే డూ పద్ధతి వింగ్ చున్, పాశ్చాత్య బాక్సింగ్, సావట్ మరియు ఫెన్సింగ్‌ల్లో మూలాలను కలిగి ఉంది, ఇది ఉపయోగం లేని వాటిని తొలగించడం మరియు సాధ్యంకాని దిశలో ఉపయోగించడం వంటి ఒక సిద్ధాంతాన్ని కలిగి ఉంది.
ఆసియా యుద్ధ కళలు స్థాపన అనేది ప్రారంభ చైనీస్ మరియు భారతీయ యుద్ధ కళల సమ్మేళనంగా చెప్పవచ్చు. 600 BC ప్రారంభంలో ఈ దేశాల మధ్య విస్తృతమైన వాణిజ్యం జరిగింది, దౌత్యవేత్తలు, వ్యాపారవేత్తలు మరియు సన్యాసులు దక్షిణ భారతదేశానికి మరియు అక్కడ నుండి సముద్ర మార్గం ద్వారా అలాగే సిల్క్ రోడ్ గుండా ప్రయాణించారు. చైనీస్ చరిత్రలో వారింగ్ స్టేట్స్ కాలంలో (480-221 BC) యుద్ధ సిద్ధాంతం మరియు పద్ధతిలో విస్తృతమైన అభివృద్ధి జరిగింది, దీనిని "ది ఆర్ట్ ఆఫ్ వార్‌"లో సన్ ట్జుచే వివరించబడింది (c. 350 BC).
యుద్ధ కళల్లో ఒక ప్రారంభ ప్రముఖుడు, సన్యాసిగా మారిన ఒక దక్షిణ భారతదేశ పల్లవ రాకుమారుడు బోధిధర్మ కథను వివరిస్తాయి, ఇతన్ని సుమారు 550 A.D. కాలానికి చెందినవాడిగా మరియు జెన్ బౌద్ధమత స్థాపకుడిగా సూచిస్తారు, ఈ సిద్ధాంతంలో క్రమశిక్షణ, మానవత్వం, నిగ్రహం మరియు గౌరవాల యుద్ధ ధర్మాలు పేర్కొన్నబడ్డాయి. ఈ విధంగా పురాతన కాలం నుండే యుద్ధ పద్ధతులతో నైతిక ప్రవర్తన మరియు స్వీయ క్రమశిక్షణ విలువల మిళితం చేయబడ్డాయి.
ఆసియాలో యుద్ధ కళల బోధనలో చారిత్రాత్మకంగా అధ్యాపకుని వద్ద శిష్యుడు శిష్యరికం యొక్క సాంస్కృతిక సంప్రదాయాలను అనుసరిస్తున్నారు. విద్యార్థులు ఒక నిపుణుడైన అధ్యాపకునిచే ఖచ్ఛితమైన క్రమ వ్యవస్థలో శిక్షణ పొందుతారు: కాంటోనెసెలో "సిఫు" లేదా మాండారిన్‌లో "షిఫు" ; జపనీస్‌లో "సెన్సెయి" ; కొరియన్‌లో "సబెయోమ్-నిమ్" ; సంస్కృతం, హిందీ, తెలుగు మరియు మలైలో "గురు" ; ఖ్మెర్‌లో "క్రూ" ; తాగలాగ్‌లో "గురో" ; మలయాళంలో "కలారీ గురుకల్" లేదా "కలారీ అసాన్" ; తమిళంలో "ఆసాన్" ; థాయ్‌లో "ఆచాన్" లేదా "ఖ్రు" మరియు బుర్మెసెలో "సాయా" . ఈ పదాలు అన్నింటిని గురువు, అధ్యాపకుడు లేదా బోధకుడు అనే అర్థాలను కలిగి ఉంటాయి.
ఆసియన్ దేశాల్లో ఐరోపా వలసలు కూడా స్థానిక యుద్ధ కళలు, ప్రత్యేకంగా తుపాకీలను ప్రవేశపెట్టడంతో మరుగున పడ్డాయి. ఈ పరిణామాన్ని భారతదేశంలో 19వ శతాబ్దంలో బ్రిటీష్ రాజ్ సంపూర్ణ స్థాపన తర్వాత స్పష్టంగా చూడవచ్చు. పోలీసులు, సైనిక దళాలు మరియు ప్రభుత్వ సంస్థలను నిర్వహించడానికి అధిక యూరోపియన్ పద్ధతులు మరియు తుపాకీలను ఎక్కువగా ఉపయోగించడం వలన నిర్దిష్ట జాతి విధులతో అనుబంధించబడిన సాంప్రదాయిక పోరాట శిక్షణ అవసరాలు కొట్టుకునిపోయాయి మరియు 1804లో కొన్ని తిరుగుబాటుల కారణంగా బ్రిటీష్ కాలనీయల్ ప్రభుత్వం కలారిపాయత్‌ను నిషేధించింది. కలారిపయాత్ మరియు ఇతర ద్రావిడ యుద్ధ కళలు 1920ల్లో దక్షిణ భారతదేశంలో విస్తరించడానికి ముందుగా టెల్లిచెర్రీలో ఒక పునరుద్ధరించబడ్డాయి, థాంగ్-టా వంటి ఇతర సాంప్రదాయిక పద్ధతులు 1950ల్లో పునరుద్ధరించబడినట్లు ఆధారాలు ఉన్నాయి. ఈ విధమైన అభివృద్ధులు మలేసియా, ఇండోనేషియా, వియత్నాం మరియు ఫిలిప్పీన్స్ వంటి ఆగ్నేయ ఆసియా కాలనీల్లో కనిపించింది.
చైనా మరియు జపాన్‌లతో సంయుక్త రాష్ట్రాల వాణిజ్యం పెరగడంతో ఆసియా యుద్ధ కళలలో పాశ్చాత్య ఆసక్తి 19వ శతాబ్దంలో ప్రారంభమైంది. నిజానికి కొంతమంది పాశ్చాత్యులు సులభమైన పనితీరుగా భావించి ఈ కళలను అభ్యసించారు. ఒక రైల్వే ఇంజినీర్ ఎడ్వర్డ్ విలియం బార్టన్-రైట్ 1894-97 మధ్య జపాన్‌లో పనిచేస్తున్నప్పుడు జుజుట్సును అభ్యసించాడు, ఇతన్ని ఐరోపాలోని ఆసియా యుద్ధ కళలను నేర్చుకున్న మొట్టమొదటి వ్యక్తిగా భావిస్తున్నారు. అతను బార్టిట్సు అనే పేరుతో ఒక పరిశీలనాత్మక శైలిని కనుగొన్నాడు, ఇది జుజుట్సు, జూడో, బాక్సింగ్, సవాట్ మరియు కర్ర పోరాటలను మిళితం చేస్తుంది. బ్రూస్ లీ పాశ్చాత్యులకు చైనీస్ యుద్ధ కళలను బాహాటంగా నేర్పిన మొట్టమొదటి అధ్యాపకుల్లో ఒకటిగా పేరు గాంచాడు. ప్రఖ్యాత చలన చిత్ర నటులు జాకీచాన్ మరియు జెట్ లీలు ఇటీవల సంవత్సరాల్లో చైనీస్ యుద్ధ కళలను ప్రోత్సహించడానికి కృషి చేస్తున్నారు.
యుద్ధ కళలు ప్రామాణిక యూరోపియన్ నాగరకతలో ఉన్నాయి, ఎక్కువగా క్రీడలు జీవం పోసుకున్న గ్రీసు నుండి వచ్చాయి. బాక్సింగ్ ("పైజ్మే", "పైక్స్" ), మల్లయుద్ధం ("పేల్" ) మరియు పాంక్రేషన్‌లు ("పాన్" అంటే "మొత్తం" మరియు "కరాటోస్" అంటే "శక్తి" లేదా "బలం" అనే పదాల నుండి) పురాతన ఒలింపిక్ గేమ్స్‌లో నిర్వహించారు. రోమన్లు ఒక పబ్లిక్ వినోదం వలె మల్లయుద్ధాన్ని రూపొందించారు.
పలు చారిత్రాత్మక ఫెన్సింగ్ రూపాలు మరియు మాన్యువల్‌లు ఉనికిలో ఉన్నాయి మరియు పలు సమూహాలు పురాతన యూరోపియన్ యుద్ధ కళలను పునరుద్ధరించేందుకు కృషి చేస్తున్నాయి. పునరుద్దరణ విధానంలో 1400-1900 A.D. నుండి రూపొందించిన వివరణాత్మక పోరాట విద్యల తీవ్ర అధ్యయనం మరియు పలు పద్ధతులు మరియు వ్యూహాల ఆచరణీయ శిక్షణ లేదా "ఒత్తిడి పరీక్ష"లను కలిపి నేర్పుతారు. వీటిలో కత్తి మరియు డాలు, రెండు చేతుల్లో కత్తులతో పోరాటం, హాల్బెర్డ్ పోరాటం, జౌస్టింగ్ మరియు ఇతర రకాలు మెలే ఆయుధాల పోరాటం వంటి శైలులు ఉంటాయి. ఈ పునరుద్ధరణ కృషి మరియు చారిత్రాత్మక పద్ధతుల ఆధునిక అభివృద్ధులను సాధారణంగా పాశ్చాత్య యుద్ధ కళలు వలె సూచిస్తారు. పలు మధ్యయుగ యుద్ధ కళల మాన్యువల్‌లు ప్రాథమికంగా జర్మన్ మరియు ఇటలీల నుండి ఉనికిలో ఉన్నాయి. వీటిలో ముఖ్యమైన కళ వలె 14వ శతాబ్దంలో జానెస్ లిచ్టెనౌర్ యొక్క "పెచ్‌బుచ్" (ఫెన్సింగ్ పుస్తకం) చెప్పవచ్చు, నేడు ఇది జర్మన్ స్కూల్ ఆఫ్ స్వార్డ్స్‌మ్యాన్‌షిప్ యొక్క ప్రాథమిక అంశాలకు ఆధారంగా చెప్పవచ్చు.
ఐరోపాలో, తుపాకీలు అభివృద్ధి చెందడంతో యుద్ధ కళలు క్షీణించాయి. దీని పరిణామంగా, ఐరోపాలోని చారిత్రాత్మక మూలాలతో యుద్ధ కళలు నేడు ఇతర ప్రాంతాల్లో ఉన్నంత మేరకు ఉనికిలో లేవు, ఎందుకంటే సాంప్రదాయిక యుద్ధ కళలు సమసిపోయాయి లేదా క్రీడలు వలె అభివృద్ధి చేయబడ్డాయి. కత్తియుద్ధం పెన్సింగ్ వలె అభివృద్ధి చేయబడింది. బాక్సింగ్ అలాగే మల్ల యుద్ధం రూపాలు చాలా కాలంగా ఉంటున్నాయి. యూరోపియన్ యుద్ధ కళలు ఎక్కువగా మారుతున్న సాంకేతికతను అనుసరిస్తున్నాయి దీని వలన కొన్ని సాంప్రదాయిక కళలు నేటికి ఉనికిలో ఉన్నప్పుటికీ, సైనిక అధికారులు బేయోనెట్ పోరాటం మరియు గురిచూసి కాల్చడం వంటి నైపుణ్యాల్లో శిక్షణ పొందుతున్నారు. 
కొన్ని యూరోపియన్ ఆయుధ పద్ధతులు జానపద క్రీడలు మరియు ఆత్మరక్షణ పద్ధతులు వలె ఉనికిలో ఉన్నాయి. వీటిలో కర్రపోరాట పద్ధతులు ఇంగ్లాండ్‌లో క్వార్టర్‌స్టాఫ్, ఐర్లాండ్‌లో బాటైరీచ్, పోర్చుగల్‌లో జోగో డో పౌ మరియు కెనారే దీవులలో జుయిగో డెల్ పాలో (పాలో కానారియో) వంటివి ఉన్నాయి.
ఇతర యుద్ధ కళలు క్రీడలు వలె మార్చబడ్డాయి, ఇకపై వాటిని పోరాట కళలు వలె గుర్తించరు. దీనికి ఒక ఉదాహరణగా పురుషుల జిమ్నాస్టిక్స్‌లో పోమెల్ హార్స్ ఈవెంట్‌ను చెప్పవచ్చు, ఈ వ్యాయామాన్ని ఈక్వెస్ట్రెయిన్ వాల్టింగ్ క్రీడ నుండి రూపొందించబడింది. కెవాల్రే రైడర్లు వారి గుర్రాలపై వేగంగా స్థానాలను మారడానికి, పడిపోయిన స్నేహితులను రక్షించడానికి, గుర్రంపై కూర్చుని ఉత్తమంగా పోరాడటానికి మరియు గుర్రం దౌడు తీస్తున్నప్పుడు క్రిందికి దిగడానికి సామర్థ్యాలను కలిగి ఉండాలి. ఒక స్థిరమైన పీపాపై నేర్చుకునే ఈ నైపుణ్యాలు జిమ్నాస్టిక్స్ పోమెల్ గుర్రం వ్యాయామం క్రీడ వలె అభివృద్ధి చెందింది. షాట్ పుట్, జావెలిన్ థ్రోలకు మరిన్ని పురాతన మూలాలు గుర్తించబడ్డాయి, ఈ రెండు ఆయుధాలను రోమన్లు విస్తృతంగా ఉపయోగించారు.
మల్లయుద్ధం మరియు ఆయుధ పోరాటాలు రెండింటికీ వివిధ నివేదికల ప్రకారం కంచు యుగం పురాతన నియర్ ఈస్ట్‌లో మూలాలను కలిగి ఉన్నట్లు తెలుస్తుంది, బెనీ హాసన్‌లో అమెనెమ్హెత్ సమాధిలో 20వ శతాబ్ద BC కుడ్యచిత్రం లేదా 26వ శతాబ్దం BC "స్టాండర్ ఆఫ్ ఉర్" మొదలైనవి.
మల్లయుద్ధం, జావెలిన్, ఫెన్సింగ్ (1896 వేసవి ఒలింపిక్స్), విలువిద్య (1900), బాక్సింగ్ (1904) మరియు ఇటీవల జూడో (1964) మరియు టైక్వోండో (2000)లను ఆధునిక వేసవి ఒలింపిక్ గేమ్స్‌లో పోటీ అంశాలు వలె జోడించబడ్డాయి.
యుద్ధ కళలను ఖైదు చేయడానికి మరియు ఆత్మరక్షణ పద్ధతుల వలె ఉపయోగించడానికి సైనిక మరియు పోలీసు దళాలలో కూడా అభివృద్ధి చేయబడ్డాయి: "యునీఫైట్", "కపాప్" మరియు క్రావ్ మాగాలు ఇజ్రాయెల్ సైనిక దళాలలో అభివృద్ధి చేయబడ్డాయి; చైనీస్‌లో శాన్ షోయు; "సిస్టమా" : రష్యన్ ఆయుధ దళాలు మరియు "రఫ్ అండ్ టంబల్ (RAT)" ల కోసం అభివృద్ధి చేయబడ్డాయి: నిజానికి దక్షిణ ఆఫ్రికా ప్రత్యేక దళాలు కోసం అభివృద్ధి చేయబడ్డాయి (గూఢచర్య కమోండోలు) (ప్రస్తుతం పౌర సామర్థ్యంలో నేర్పుతున్నారు). క్లోజ్ క్వార్టర్ యుద్ధంలో ఉపయోగించడానికి వ్యూహాత్మక కళలగా చెప్పవచ్చు అంటే సైనిక యుద్ధ కళలు ఉదా. UAC (బ్రిటీష్), LINE (USA). ఇతర పోరాట పద్ధతులు సోవియెట్ బోజెవోజే (పోరాట విద్య) సాంబోతో సహా ఆధునిక సైనిక దళాల్లో మూలాలను కలిగి ఉన్నాయి. పార్స్ వ్యూహాత్మక ఆత్మరక్షణ (టర్కీ భద్రతా వ్యక్తిగత ఆత్మరక్షణ పద్ధతి)
మొట్టమొదటి అల్టిమేట్ ఫైటింగ్ ఛాంపియన్‌షిప్‌తో 1993లో మళ్లీ ఇంటర్ ఆర్ట్ పోటీలు మళ్లీ వెలుగులోకి వచ్చాయి, ఇది మిశ్రమ యుద్ధ కళలలో ఆధునిక క్రీడలు వలె మారింది.
కొన్ని సాంప్రదాయిక యుద్ధ పద్ధతులను ఆధునిక సైనిక శిక్షణలో కొత్త ఉపయోగిస్తున్నారు. అయితే దీనికి ఇటీవల ఉదాహరణగా పాయింట్ షూటింగ్‌ను చెప్పవచ్చు, ఇది పలు వికార కోణాల్లో ఎక్కువగా ఒక ఐయాడోకా వారి కత్తితో చూపించే ప్రదర్శన రీతిలో ఒక తుపాకీని మరింత సమర్థవంతంగా ఉపయోగించడానికి కండర స్మృతిపై ఆధారపడి ఉంటుంది.
రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం కాలంలో, ఒక షాంఘై పోలీసు అధికారి మరియు ఆసియా పోరాట పద్ధతుల్లో ఒక ప్రముఖ పాశ్చాత్య నిపుణుడు విలియం E. ఫెయిర్‌బైర్న్ U.K., U.S. మరియు కెనడియన్ స్పెషల్ ఫోర్సెస్‌కు జుజుట్సును నేర్పడానికి స్పెషన్ ఆపరేషన్ ఎగ్జిక్యూటివ్ (SOE)చే నియమించబడ్డాడు. కల్నల్ రెక్స్ అపిల్‌గేట్ రాసిన "కిల్ ఆర్ గెట్ కిల్డ్" పుస్తకం ముఖాముఖి పోరాటానికి ఒక ప్రామాణిక సైనిక రచనగా పేరు గాంచింది. ఈ పోరాట పద్ధతిని డెఫెండు అని పిలుస్తారు.
సాంప్రదాయిక ముఖాముఖి, కత్తి మరియు ఈటె పద్ధతులను నేటి యుద్ధం కోసం అభివృద్ధి చేయబడిన క్లిష్టమైన పద్ధతుల్లో ఉపయోగించడం కొనసాగిస్తున్నారు. వీటికి ఉదాహరణల్లో యూరోపియన్ యునీఫైట్‌ను చెప్పవచ్చు, ఇది మ్యాట్ లార్సెన్‌చే అభివృద్ధి చేయబడిన US ఆర్మీ యొక్క పోరాట పద్ధతి వలె చెప్పవచ్చు, ఇజ్రాయిల్ సైనిక దళం వారి సైనికులకు కపాప్ మరియు క్రావ్ మాగాల్లో మరియు US మేరీనా కార్పోస్ యొక్క "మారైన్ కార్పోస్ మార్షిల్ ఆర్ట్స్ ప్రోగ్రామ్" (MCMAP) శిక్షణను ఇస్తున్నాయి.
ఆయుధరహిత బాకు రక్షణలు ఫియోరే డెయి లిబెరీ యొక్క మాన్యువల్‌లో గుర్తించిన అంశాలు వలె ఉన్నాయి మరియు 1942లో కోడెక్స్ వాలెర్‌స్టైయిన్ దీనిని U. S. సైనికదళం యొక్క శిక్షణా మాన్యువల్‌లో జోడించాడు
మరియు ఎస్క్రిమా వంటి ఇతర సాంప్రదాయిక పద్ధతులతోపాటు నేటి పద్ధతులను ప్రభావితం చేయడం కొనసాగింది.
ఈటెలో మూలాలను కలిగిన రైఫిల్-కలిగిన బాకు యునైటెడ్ స్టేట్స్ ఆర్మీ, యునైటెడ్ స్టేట్స్ మెరీనా కార్పొస్ మరియు బ్రిటీష్ ఆర్మీలచే అలాగే ఇటీవల ఇరాక్ యుద్ధంలో ఉపయోగించినట్లు తెలుస్తుంది.
పలు పద్ధతుల్లో యుద్ధ కళలను అధ్యయనం చేసేవారు వారి ప్రగతిని లేదా నిర్దిష్ట సందర్భంలో నైపుణ్యాల స్థాయిని గుర్తించేందుకు పరీక్షలో లేదా పరిశీలనలో పాల్గొనడం చాలా ముఖ్యమైన అంశంగా చెప్పవచ్చు. ఒక్కొక్క యుద్ధ కళ పద్ధతుల్లో విద్యార్థులు తరచూ ఆవర్తన పరీక్షల్లో పాల్గొంటారు మరియు ఒక వేరొక్ బెల్ట్ రంగు లేదా టైటిల్ వంటి గుర్తించబడిన తరగతిలో ఉన్నత స్థాయికి వెళ్లడానికి వారి స్వంత అధ్యాపకునిచే గ్రేడ్ పొందుతారు. ఉపయోగించే పరీక్ష రకాలు తరగతికి తరగతికి వేర్వేరుగా ఉంటాయి కాని రూపాలు లేదా స్పారింగ్‌లను కలిగి ఉండవచ్చు.
పలు రూపాలు మరియు స్పారింగ్‌లను సాధారణంగా యుద్ధ కళ ప్రదర్శనల్లో మరియు టోర్నమెంట్‌ల్లో ఉపయోగిస్తారు. కొన్ని పోటీల్లో వేర్వేరు పద్ధతుల్లోని అభ్యాసకులను ఒక సాధారణ నియమాలను ఉపయోగించి ముఖాముఖి పోటీని నిర్వహిస్తారు, వీటిని మిశ్రమ యుద్ధ కళల పోటీలుగా సూచిస్తారు. స్పారింగ్ యొక్క నియమాలు కళ మరియు సంస్థ మధ్య వేర్వేరుగా ఉంటాయి, కాని సాధారణంగా ఒక ప్రత్యర్థిపై ఉపయోగించే బలం ఆధారంగా "తేలికపాటి-దాడి", "మధ్యస్థ-దాడి" మరియు "సంపూర్ణ-దాడి" సంస్కరణల్లో వర్గీకరించబడ్డాయి.
ఈ స్పారింగ్ రకాల్లో ఒక ప్రత్యర్థిని కొట్టడానికి ఉపయోగించే మొత్తం బలంపై పరిమితులు ఉంటాయి, తేలికైన స్పారింగ్ సందర్భంలో, ఇది సాధారణంగా 'తాకే' దాడిగా చెప్పవచ్చు, ఉదా. ఒక పిడిగుద్దు ప్రత్యర్థిని తాకేలోపు లేదా ముందే 'వెనక్కి' తీసుకోవాలి. మధ్యస్థ-దాడిలో (కొన్నిసార్లు పాక్షిక-దాడిగా సూచిస్తారు) పిడిగుద్దును వెనక్కి తీసుకోరు కాని పూర్తి బలంతో కొట్టరు. ఉపయోగించాల్సిన బలం పరిమితం చేయబడిన కారణంగా, ఈ స్పారింగ్ రకాల లక్ష్యం ఒక ప్రత్యర్థిని నాక్అవుట్ చేయడం కాదు; ఈ పోటీల్లో ఒక పాయింట్ పద్ధతిని ఉపయోగిస్తారు.
ఒక మధ్యవర్తి ఫౌల్‌లను పరిశీలించడానికి మరియు మ్యాచ్‌ను నియంత్రించడానికి ఉంటాడు, బాక్సింగ్‌లో న్యాయనిర్ణేతలు స్కోర్లను నమోదు చేస్తారు. నిర్దిష్ట లక్ష్యాలు నిషేధించబడవచ్చు (తలతో కుమ్ముటం లేదా గజ్జలో కొట్టడం వంటివి), నిర్దిష్ట పద్ధతులు రద్దు చేయవచ్చు మరియు పోరాడేవారు వారి తల, చేతులు, ఛాతీ, గజ్జ, మోకాళ్లు లేదా పాదాలకు రక్షణ సామగ్రిని ధరించాలి. పట్టుల పట్టే కళల్లో, అయికిడో తేలికైన లేదా మధ్యస్థ దాడికి సమానమైన అంగీకర శిక్షణా పద్ధతిని ఉపయోగిస్తుంది.
కొన్ని శైలులలో (ఫెన్సింగ్ మరియు టైక్వాండో స్పారింగ్‌లో కొన్ని శైలులు వంటి), పోటీదారులు మధ్యవర్తి పర్యవేక్షించిన ఏకైక పద్ధతి లేదా దాడికి పాల్పడటం ఆధారంగా పాయింట్లను స్కోర్ చేయవచ్చు, చివరికి మధ్యవర్తి మ్యాచ్‌ను కొంతసేపు ఆపివేస్తాడు, ఒక పాయింట్‌ను అందిస్తారు, తర్వాత మ్యాచ్‌ను పునఃప్రారంభిస్తారు. ప్రత్యామ్నాయంగా, స్పారింగ్ న్యాయనిర్ణేతల నమోదు చేసిన పాయింట్‌తో కొనసాగవచ్చు. కొన్ని విమర్శకుల దృష్టిలో స్పారింగ్ అనేది దిగువ పోరాట సామర్థ్యాన్ని పెంచే అభిరుచులను బోధించే శిక్షణా పద్ధతిగా పేర్కొన్నారు. పిల్లలు లేదా భారీ దాడులు (ప్రారంభ అభ్యాసకులు) ప్రతికూల పరిస్ధితుల్లో ఇతర సందర్భాల్లో తేలికైన దాడిని ప్రత్యేకంగా ఉపయోగిస్తారు, మధ్యస్థ-దాడి స్పారింగ్ అనేది తరచూ సంపూర్ణ-దాడికి శిక్షణగా ఉపయోగిస్తారు.
సంపూర్ణ-దాడి స్పారింగ్ లేదా పోరాటం అనేది వాస్తవిక నిరాయుధ పోరాటాన్ని నేర్చుకోవడానికి కొంతమంది అవసరమవుతుందని భావిస్తారు. సంపూర్ణ-దాడి స్పారింగ్ అనేది పలు మార్గాల్లో తేలికైన మరియు మధ్యస్థ-దాడికి వేరుగా ఉంటుంది, వీటిలో ఉపయోగించే దాడులు వెనక్కి తీసుకోబడవు కాని పేరు ప్రకారం పూర్తి బలంతో ప్రయోగించబడతాయి. సంపూర్ణ-దాడి స్పారింగ్‌లో, పోటీ మ్యాచ్‌లో లక్ష్యంగా ప్రత్యర్థిని నాక్అవుట్ చేయాలి లేదా ఓడిపోయినట్లు ప్రత్యర్థి అంగీకరించేలా చేయాలి. సంపూర్ణ-దాడి స్పారింగ్‌లో శరీరంపై విస్తృత పలు ఆమోదిత దాడులు మరియు దాడి చేయవల్సిన ప్రాంతాలు ఉండవచ్చు.
ఇక్కడ స్కోరింగ్ ఉన్నప్పటికీ, అది ఒక సహాయక అంచనాగా మాత్రమే భావిస్తారు, దీనిని స్పష్టమైన విజేతను నిర్ణయించడం సాధ్యంకాని సందర్భంలో ఉపయోగిస్తారు; UFC 1 వంటి కొన్ని పోటీల్లో, స్కోరింగ్ ఉండదు, కనుక ప్రత్యామ్నాయం వలె ఒక పద్ధతిని ఉపయోగించాలి. ఈ కారకాలు వలన, సంపూర్ణ-దాడి మ్యాచ్‌లు పాత్రలో చాలా తీవ్రంగా ఉంటాయి, కాని నిర్దేశించిన నియమాల ప్రకారం రక్షిత చేతితొడుగులను ఉపయోగించాలి మరియు మ్యాచ్ సమయంలో తల వెనుక కొట్టడం వంటి నిర్దిష్ట పద్ధతులు లేదా చర్యలు నిషేధించవచ్చు.
దాదాపు అన్ని మిశ్రమ యుద్ధ కళల లీగ్‌లు UFC, పాన్రాంజ్, షూటోలు ప్రొఫెషనల్ బాక్సింగ్ సంస్థలు మరియు K-1 వాటి వలె సంపూర్ణ-దాడి యొక్క నియమాలను ఉపయోగిస్తాయి. క్కోకుషిని కరాటేకు వట్టి-మెటికలు, సంపూర్ణ స్పారింగ్‌లో పాల్గొనే ఆధునిక అభ్యాసకులు అవసరమవుతారు, ఒక కరాటే గి  మరియు గజ్జ రక్షక కవచాలను ధరించినప్పుడు, ముఖంపై గుద్దులు అనుమతించబడవు, కాని గుద్దులు మరియు మోకాళ్లపై మాత్రమే అనుమతించబడతాయి. బ్రెజిలియన్ జియు-జిట్సు మరియు జూడో మ్యాచ్‌లు దాడిని అనుమతించవు, కాని సంపూర్ణ-దాడి అంటే పట్టు పట్టేటప్పుడు మరియు నిర్బంధించే పద్ధతుల్లో పూర్తి బలాన్ని ఉపయోగించాలి.
కొంత మంది అభ్యాసకులు నియమాలతో ఉన్న క్రీడా మ్యాచ్‌లు ముఖాముఖి పోరాట సామర్థ్యానికి ఉత్తమమైన అంచనా కాదని మరియు ఈ పరిమితులకు శిక్షణ నిజ జీవితంలోని ఆత్మరక్షణ సందర్భాల్లో సమర్థవంతంగా పనిచేస్తుందని విశ్వసిస్తున్నారు. ఈ అభ్యాసకులు నియమాల-ఆధారిత యుద్ధ కళల అధిక రకాల్లో పాల్గొనడానికి ఇష్టపడరు (కనీస నియమాలు ఉన్న వాలే టుడో వంటి దానిలో కూడా), పోటీ నియమాలు లేని లేదా తక్కువగా ఉన్న లేదా నైతిక ఆందోళనలు మరియు చట్టాలు లేని పోరాట పద్ధతులను అభ్యసించడానికి ఎంచుకుంటారు (ఈ పద్ధతులు ప్రత్యర్థిని చంపడం లేదా బలహీనుడిను చేయడానికి అభ్యసిస్తారు). ఇతరులు, ఒక మధ్యవర్తి మరియు ఒక రింగ్ వైద్యుడు వంటి సరైన జాగ్రత్తలతో స్పారింగ్ ప్రత్యేకంగా ప్రాథమిక నియమాలతో సంపూర్ణ దాడి మ్యాచ్‌లు ఒక వ్యక్తి యొక్క మొత్తం పోరాట సామర్థ్యాన్ని అంచనా వేయడానికి ఉపయోగపడుతుందని భావిస్తున్నారు మరియు ఒక సంరక్షక ప్రత్యర్థికి వ్యతిరేకంగా పద్ధతులను పరీక్షించడంలో విఫలమవడం అనేది ఆత్మరక్షణ సందర్భాల్లో అవరోధ సామర్థ్యంగా చెప్పవచ్చు.
యుద్ధ కళలు క్రీడలు వలె మారాయి, స్పారింగ్ రూపాలు పోటీ క్రీడ అయ్యినప్పుడు, పాశ్చాత్య ఫెన్సింగ్‌తో వంటి యథార్థ పోరాట మూలం నుండి వేరు చేయబడి ఒక స్వతంత్ర క్రీడగా మారింది. వేసవి ఒలింపిక్ గేమ్స్‌లో జూడో, టైక్వాండో, పాశ్చాత్య విలువిద్య, బాక్సింగ్, జావెలిన్, మల్లయుద్ధం మరియు ఫెన్సింగ్‌లను పోటీ కార్యక్రమాల వలె చేర్చారు, అయితే ఇటీవల చైనీస్ వుషు ప్రవేశపెట్టే ప్రయత్నాలు విఫలమయ్యాయి, కాని ఇప్పటికీ ప్రపంచవ్యాప్తంగా టోర్నమెంట్‌ల్లో ఎక్కువగా నిర్వహిస్తున్నారు. కిక్‌బాక్సింగ్ మరియు బ్రెజిలియన్ జియు-జిట్సు వంటి కొన్ని కళల్లో అభ్యాసకులను క్రీడా మ్యాచ్‌ల కోసం శిక్షణను ఇస్తారు, అయితే ఆయికిడో మరియు వింగ్ చున్ వంటి ఇతర కళల్లో సాధారణంగా ఇటువంటి పోటీదారులను తిరస్కరిస్తారు. కొన్ని పాఠశాలలు పోటీ ఉత్తమమైన మరియు మరింత సమర్థవంతమైన అభ్యాసకులను నిర్ధారిస్తుందని మరియు మంచి క్రీడా స్ఫూర్తిని పెంచుతుందని విశ్వసిస్తున్నాయి. ఇతరులు పోటీలను నిర్వహించే నియమాలు యుద్ధ కళల్లో పోరాట సామర్థ్యాన్ని క్షీణిస్తాయని లేదా ఒక నిర్దిష్ట నైతిక పాత్రకు సిద్ధం కావడం వంటి వాటిపై కాకుండా ట్రోఫీలపై దృష్టిని కేంద్రీకరించే అభ్యాసన రకాన్ని ప్రోత్సహిస్తుందని భావిస్తున్నారు.
"ఏది ఉత్తమ యుద్ధ కళ" అనే ప్రశ్న పోటీల్లో నూతన పద్ధతులకు దారి తీసింది; U.S.లో అల్టిమేట్ ఫైటింగ్ ఛాంపియన్‌షిప్ అనేది అన్ని పోరాట శైలులను అనుమతిస్తూ మరియు ఎటువంటి పరిమిత నియమాలు లేకుండా అతితక్కువ నియమాలతో నిర్వహించే ఒక పోరాట పోటీగా చెప్పవచ్చు. ఇది ప్రస్తుతం మిశ్రమ యుద్ధ కళలు (MMA) అని పిలిచే ఒక ప్రత్యేక పోరాట పోటీగా మారింది. పాంక్రాసే, DREAM మరియు షూటో వంటి ఇలాంటి పోటీలు కూడా జపాన్‌లో జరుగుతాయి.
కొన్ని యుద్ధ కళాకారులు విరగగొట్టడం వంటి నాన్-స్పారింగ్ పోటీల్లో లేదా పూమ్సే, కాటా మరియు అకా వంటి నృత్యరూపక పద్ధతులు లేదా ట్రిక్కింగ్ వంటి నృత్య-ప్రభావిత పోటీలను కలిగి ఉండే యుద్ధ కళల్లో ఆధునిక పద్ధతుల్లో పోటీ పడుతున్నారు. యుద్ధ కళలు అనేవి రాజకీయ అవసరాలు కోసం మరిన్ని క్రీడ వంటి అంశాలు వలె మారడానికి ప్రభుత్వాలచే ప్రభావితమైంది; చైనీస్ యుద్ధ కళలను సంఘం-నియంత్రించే వుషు క్రీడగా మార్చడానికి పీపుల్స్ రిపబ్లిక్ ఆఫ్ చైనాచే ప్రయత్నానికి కేంద్రీయ ప్రేరణగా యుద్ధ కళల ప్రత్యేకంగా కుటుంబ పరంపరలో సాంప్రదాయిక పద్ధతి ఆధ్వర్యంలో సమర్థవంతమైన హానికర అంశాలు భావించడం వలన వాటిని అణగదొక్కడాన్ని చెప్పవచ్చు.
పైన పేర్కొన్న విధంగా, పలు సంస్కృతుల్లో కొన్ని యుద్ధ కళలను యుద్ధానికి సన్నిద్ధంలో ఉగ్రతను ప్రేరేపించడానికి లేదా మరింత శైలీకృత పద్ధతిలో నైపుణ్యాలను చూపించడానికి వంటి పలు కారణాల వలన నృత్యం-వంటి పద్ధతుల్లో ప్రదర్శిస్తారు. ఇటువంటి పలు యుద్ధ కళల్లో సంగీతాన్ని జోడిస్తారు, ప్రత్యేకంగా బలమైన సంఘటనాత్మక లయలను ఉపయోగిస్తారు.
ఇటువంటి యుద్ధ నృత్యాల కు ఉదాహరణలు క్రింద ఇవ్వబడ్డాయి:
ప్రారంభంలో, యుద్ధ కళల యొక్క లక్ష్యం ఆత్మరక్షణ మరియు ప్రాణరక్షణగా చెప్పవచ్చు. నేటికి ఈ అవసరాలు ఇప్పటికీ కొనసాగుతున్నాయి కాని ప్రాథమిక కారణాన్ని కలిగి లేదు, ఎందుకు వారి వీటిని నేర్చుకోవాలని భావిస్తున్నారు. యుద్ధ కళల్లో శిక్షణ అభ్యాసకులకు శరీర మరియు ఆధ్యాత్మికతకు సంబంధించిన పలు లాభాలను అందిస్తుంది. యుద్ధ కళల్లో వ్యవస్థీకృత శిక్షణ ద్వారా ఒక వ్యక్తి యొక్క శారీరక దృఢత్వం పెరుగుతుంది (బలం, సామర్థ్యం, వశ్యత, కదలిక సహకారం మొదలైనవి), ఎందుకంటే మొత్తం శరీరానికి వ్యాయామం అందుతుంది మరియు మొత్తం కండర వ్యవస్థ సక్రియం చేయబడుతుంది. సరైన శ్వాసక్రియ పద్ధతులు మరియు మెరుగుపర్చిన మరియు మొత్తం ఆహార పద్ధతులను నేర్చుకోవడంతో పాటు యుద్ధ కళలు సమకాలీన సమాజం మరియు కదలని జీవితంలో పలు సమస్యలు మరియు రోగాలతో పోరాడటానికి ఒక సమర్థవంతమైన మార్గంగా చెప్పవచ్చు.
స్వీయ-నియంత్రణ, సంకల్పం మరియు ఏకాగ్రతలు అధ్యాపకుని నాణ్యతను తెలుపుతాయి, అవసరమైన పరిస్థితుల్లో మంచిగా ప్రతిస్పందించడం మరియు ఒత్తిడి లేకుండా ఉండటం వంటి అంశాలు సూచిస్తాయి. ఆత్మరక్షణ మరియు బలమైన స్వీయ-నియంత్రణలు తీవ్రమైన శిక్షణ నుండి సాధించవచ్చు. ప్రతి ఒక్కరూ తమ గురించి తాము తెలుసుకుంటారు మరియు వారి సామర్థ్యాలను మెరుగుపర్చడమే కాకుండా, వారి మర్యాద మరియు నిర్ణయ భావాలను కూడా మెరుగుపరుస్తుంది.
బ్రూస్ లీ ప్రకారం, యుద్ధ కళలు కూడా ఒక కళ యొక్క స్వభావాన్ని కలిగి ఉన్నాయని, ఎందుకంటే వీటిలో భావోద్వేగ సంభాషణ మరియు సంపూర్ణ భావోద్వేగ వ్యక్తీకరణలు వలె ఉన్నాయని పేర్కొన్నాడు. యుద్ధ కళలు వ్యక్తులు తమ గురించి తాము తెలుసుకోవడానికి మరియు వారి పరిసరాలను అర్థం చేసుకోవడానికి ఒక మార్గం వలె కూడా పేర్కొంటారు. కొద్ది కాలంలో, యుద్ధ కళలు సంఖ్య పెరిగింది మరియు రెట్టింపు అయ్యింది, ప్రపంచవ్యాప్తంగా కొన్ని వందల పాఠశాలలు మరియు సంస్థలు ప్రస్తుతం అనేక లక్ష్యాల కోసం కృషి చేస్తున్నాయి మరియు పలు వైవిధ్యమైన శైలులను అభ్యసిస్తున్నాయి.