పద్మరాజన్
పి. పద్మరాజన్ (; 23 మే 1945 – 24 జనవరి 1991) తన నాజూకైన మరియు వివరమైన చిత్రానువాదానికి, మరియు వ్యక్త దర్శక శైలికీ ప్రసిద్ధుడైన మలయాళ భాషా రచయిత, చిత్రానువాదకుడు, మరియు చిత్రనిర్మాత. పద్మరాజన్ మలయాళ సినిమాలో మైలురాళ్ళుగా నిలిచే చిత్రాలు రూపొందించాడు, వీటిలోని కళాఖండాలు "ఓరిడత్తొరు ఫయల్వాన్" (1981), "అరప్పట్ట కెట్టియ గ్రామత్తిల్" (1986), "కరియిల కాట్టు పోలె" (1986), "నముక్కు పార్కాన్ ముందిరి తోప్పుకళ్" (1986), "తూవనతుంబికళ్" (1987), "మూన్నాం పక్కం" (1988) మరియు "న్యాన్ గంధర్వన్" వంటివి.
అతడు తుండత్తిల్ అనంత పద్మనాభ పిళ్ళై మరియు న్యావరక్కల్ దేవకి అమ్మలకు ఆరవ కుమారుడుగా, అలెప్పీలోని ఓనాట్టుకరలో హరిప్పాడ్ వద్ద ముత్తుకులంలో జన్మించాడు. ముత్తుకులంలో ప్రారంభ విద్య తరువాత, అతడు రసాయన శాస్త్రంలో ట్రివేండ్రంలోని M. G. కళాశాల మరియు యూనివర్సిటీ కళాశాలల నుండి పట్టభద్రుడయ్యాడు (1963). ఆ తరువాత, అతడు ముత్తుకులంలోని పండితుడు చేప్పాడ్ అచ్యుత వారియర్ వద్ద సంస్కృతం అభ్యసించాడు. అటుపై అతడు ఆల్ ఇండియా రేడియో, త్రిచూర్లో (1965) మొదట కార్యక్రమ ప్రకటనకర్తగా చేరాడు, మరియు తరువాత పూజప్పురా, ట్రివేండ్రంలో (1968) స్థిరపడ్డాడు; 1986లో చలన చిత్రాల్లో పనులతో తీరికలేక పోవడంతో, స్వచ్ఛందంగా పదవీవిరమణ స్వీకరించే వరకూ, అతడు ఆల్ ఇండియా రేడియోలో కొనసాగాడు.
అతడి కథలు, మోసం, హత్య, శృంగారం, రహస్యం, తీవ్ర వంచ, అసూయ, స్వేచ్ఛాభావం, అరాచకవాదం, వ్యక్తి స్వాతంత్ర్యం, మరియు సమాజంలోని ఇతర పాత్రల జీవనం గురించి వివరించేవి. వాటిలో కొన్ని మలయాళ సాహిత్యంలో ఉత్తమమైనవిగా పరిగణించబడతాయి, అతడి మొదటి నవల "నక్షత్రంగళె కావల్" ("కేవలం తారలే సాక్ష్యాలుగా" ), కేరళ సాహిత్య అకాడెమి అవార్డు (1972) పొందింది.
భరతన్ మొట్టమొదటిసారి దర్శకత్వం వహించిన "ప్రయాణం" (1975) చిత్రానికి చిత్రానువాదం వ్రాయడం ద్వారా అతడు మలయాళ చలనచిత్ర ప్రపంచంలో అడుగుపెట్టి, మలయాళ చలనచిత్రాల్లో అత్యుత్తమ చిత్రానువాదకుల్లో ఒకరిగా మొదటి అడుగులు వేశాడు.
ఆ తరువాత అతడు తన స్వంత చిత్రానువాదాలపై ఆధారపడిన చిత్రాలకు దర్శకత్వం వహించాడు, వాటిలో మొదటిది "పెరువళియంబాలం" ("వీధియే సత్రంగా" ) (1979), అవి కళాత్మక మరియు భావాత్మక సృజన మరియు ఔన్నత్యాన్ని కలిగి ఉండడమే కాక, సామాన్య ప్రజలు, పండితులు మరియు చలనచిత్ర విమర్శకులలో కూడా ఎంతో కీర్తి పొందాయి. పద్మరాజన్ తన రచనలలో జీవితంలోని అన్ని రంగాలనూ స్పృశించిన ప్రయోగశీలి. అతడి చిత్రానువాదాల్లో అప్పటివరకూ వినని లక్షణాలు మరియు విషయాలు ఉండేవి - "తూవానత్తుంబికళ్" ("రాత్రిలో తుమ్మెదలు" ) లో వానను పాత్రగా చిత్రీకరించడం, "దేశాటనక్కిళి కరయారిల్ల" ("వలసపక్షులు ఏడవకూడదు" ) లో బలమైన స్నేహం మరియు ప్రేమ, "నముక్కు పార్కాన్ ముందిరి తోప్పుకళ్" ("మనం నివసించడానికి తోటలు" ) మరియు "ఒరిడత్తొరు ఫయల్వాన్" ("ఒకానొకప్పుడు ఒక పహల్వాన్" ) లలో (సంప్రదాయ ప్రమాణాలలో) అసాధారణ ముగింపులు వంటివి. అతడి చిత్రాల్లో చాలావరకూ అతడి రహస్య శృంగార తత్వపు ముద్ర కలిగి ఉంటాయి.
అతడి చిత్రానువాదాల్లో వివరాలకు అత్యున్నత ప్రాధాన్యత ఇవ్వడాన్ని ఎక్కువగా చెప్పుకుంటారు. అతడి కొన్ని రచనలు కచ్చితంగా మలయాళ భాషలో వ్రాసిన నాజూకైన సంగ్రహాలు. అవి ఇంకా అతడి నిశిత దృష్టి, నిర్దిష్ట భావన, మరియు మానవ సంబంధాలు మరియు ఉద్వేగాల చిత్రణకు గొప్ప ఉదాహరణలు. అతడి చిత్రాల్లో చాలావరకూ ఆశ్చర్యకరమైన మరియు వెంటాడే ముగింపులు ఉంటాయి, సాధారణంగా మలయాళ చిత్రాల్లో అటువంటివి చాలావరకూ ఉండవు. అతడి పాత్రలు గొప్ప సున్నితత్వం మరియు తీవ్రతతో తెరపై చిత్రీకరించబడతాయి, మరియు దృశ్యాలలో ఎక్కువగా హాస్యం కనబడుతుంది. పాత్రల సంభాషణలు ఎంతో సహజంగా, సామాన్య ప్రజల భాషలో ఉంటాయి, కానీ ఒక సున్నితమైన కవిత్వ లక్షణాలు కలిగి ఉంటాయి.
నిజానికి, అతడు అత్యద్భుతంగా చెక్కిన చిత్రానువాదాల నుండి అతడి దర్శకత్వ ప్రతిభ ఉద్భవిస్తుందని చెప్పవచ్చు: అతడు ఎన్నడూ ఇతరులు వ్రాసిన రచనల ఆధారంగా ఒక చిత్రానికి దర్శకత్వం వహించలేదు (అదే స్థాయిలోని ఇతర మలయాళ చిత్ర దర్శకులు, ఉదాహరణకు, భరతన్ మరియు K. G. జార్జ్ లాగా), మరియు అరుదుగా తనది కాని కథ అనుసరణగా రచనను చేపట్టడం జరిగింది. ఫలితంగా, అతడి రచనా నైపుణ్యంతో పాటుగా, అతడికి తన పాత్రలపై అసాధారణమైన పట్టు ఉండేది.
భరతన్ మరియు K. G. జార్జ్ లతో కలిసి, అతడు విజయవంతంగా మలయాళ చిత్రాల్లో, మేధస్సు మరియు వ్యాపారాత్మక ఆకర్షణల మధ్య సున్నితమైన తులనాత్మక స్థాయిలో నడిచే తీరు కలిగిన ఒక వినూత్న పద్ధతికి పునాది వేశాడు, ఇందులో ఈ రెండింటిలోనూ బలమైన విషయాలను విడిచిపెట్టలేదు; ఈ పద్ధతి, 'ఎంతో ప్రసిద్ధ' చిత్రాలలోని కృత్రిమ పాత్రలు, మూసలు మరియు అప్రస్తుత విషయాలు లేకుండా, మరియు "పక్కింటి" పురుషులు మరియు స్త్రీలే పాత్రలుగా మలచడం వలన సాధ్యపడింది. ఇతడి చిత్రనిర్మాణ శైలిని వివరించడానికి "సమాంతర చిత్రం" అనే పదం ఉపయోగించడం జరుగుతుంది.
భరతన్‍తో కలిసి, అప్పటివరకూ మలయాళ చిత్రాల్లో తక్కువైన తెరపై లైంగికతను చూపడంలో అతడు ప్రావీణ్యం సంపాదించాడు.
ప్రతిభను గుర్తించడంలో అతడికి ప్రత్యేకమైన నైపుణ్యం ఉండేది, మరియు అతడు పిదపకాలంలో భారతీయ చిత్రాల్లో కీర్తి పొందిన ఎందరినో అతడు పరిచయం చేశాడు, వారు అశోకన్ ("పెరువళియంబాలం" ), రషీద్ ("ఒరిడత్తొరు ఫయల్వాన్" ), రెహమాన్ ("కూడెవిడె" ), జయరాం ("అపరన్" ), రామచంద్రన్ ("నవంబరిండె నష్టం" ), అజయన్ ("మూన్నాం పక్కం" ). ఇంకా అతడు నితీష్ భరద్వాజ్ ("న్యాన్ గంధర్వన్" ), సుహాసిని ("కూడెవిడె" ) ; శారి ("నముక్కు పార్కాన్ ముందిరి తోప్పుకళ్" ) వంటి నటులను మలయాళం తెరకు పరిచయం చేశాడు.
అతడు ఎందరో నటుల నుండి అత్యుత్తమమైన మరియు ప్రేరకమైన నటనను రాబట్టాడు, వారు భరత్ గోపి, మమ్ముట్టి, మోహన్‍లాల్, కరమణ జనార్దనన్ నాయర్, రెహమాన్, జగతి శ్రీకుమార్, "ఇన్నలే"లో సురేష్ గోపి, శోభన, సుమలత, తిలకన్, మరియు నేడుమూడి వేణు; నిజానికి "మూన్నాం పక్కం"లో తిలకన్ పోషించిన పాత్ర అతడి నటజీవితంలో అత్యుత్తమమైన వాటిలో ఒకటిగా చెప్పవచ్చు. అతడు ఇంకా, ఒక స్థాయి వరకూ, ఇతర దర్శకులైన భరతన్, I. V. శశి, మరియు మోహన్ వంటివారి కీర్తికీ, వారితో కలిసి పనిచేయడం ద్వారా కారణమయ్యాడు; భరతన్‍తో కలిసి అతడు చిత్రానువాదకుడిగా పనిచేసి, మలయాళం చిత్రాల్లో అత్యద్భుతమైన చిత్రాల్ని నిర్మించేందుకు కారకుడయ్యాడని చెబుతారు. అతడి సహాయకులుగా పనిచేసి, స్వతంత్రంగా చిత్రాలకు దర్శకత్వం చేపట్టిన వారు, తోప్పిల్ అజయన్ ("పెరుందచ్చన్" ), సురేష్ ఉన్నితన్ ("జాతకం", "రాధామాధవం" ), మరియు బ్లెస్సీ ("కాళ్చ", "తన్మాత్ర", ఈ రెండవది "భ్రమరం"లో పద్మరాజన్ యొక్క కథానిక "ఓర్మ"కు అనుసరణ).
తన చివరి చిత్రం "న్యాన్ గంధర్వన్" నడిచే సినిమా హాలును సందర్శించినప్పుడు కాలికట్లోని హోటల్ పారామౌంట్ టవర్స్‌లో, అతడి అకస్మాత్ మరియు అకాల మరణం సంభవించింది. అతడి మరణం కేరళవాసులందరినీ దిగ్భ్రాంతికి మరియు తీవ్రమైన సంతాపానికి గురిచేసింది, ఇప్పటికీ కేరళ ప్రజలను అతడు లేని లోటు బాధిస్తూనే ఉంది.
1990 చివరలో, పద్మరాజన్ "న్యాన్ గంధర్వన్" చిత్రం తీయాలనుకుంటున్న సమయంలో ఎన్నో అపశకునాలు సంభవించాయని అతడి భార్య రాధాలక్ష్మి గుర్తుచేసుకుంటుంది. హిందూ ఇతిహాసాల్లో గంధర్వులు స్వర్గం నుండి దిగివచ్చిన గాయకులు, వారి రాక కన్యలను మంత్రముగ్ధుల్ని చేస్తుందని నమ్ముతారు, మరియు సంప్రదాయ హిందువులలో ఇది భయం కలిగిస్తుంది. ఈ నమ్మకాన్ని అనుసరించి, ఎక్కువమంది, అతడి భార్యతో సహా, ఆ విషయం ఆధారంగా చిత్రం నిర్మించవద్దని పద్మరాజన్‌కు సలహా ఇచ్చారు. ఈ విషయంపై చిత్రాన్ని ఎన్నో సార్లు వాయిదా వేసిన తరువాత, పద్మరాజన్ చివరికి ఈ చిత్రం నిర్మించాలని నిర్ణయించుకుని, ఈ చిత్రం కొరకు పనిచేయడం ప్రారంభించాడు. ఈ సమయంలో ఎన్నో "అపశకునాలు" సంభవించాయి, ఈ చిత్రంలో కథానాయకుడిని ఎంపిక చేసేందుకు అతడు ముంబయి వెళ్ళే విమానం పక్షిని గ్రుద్దుకోవడంతో, రద్దు చేయబడింది. ఈ చిత్ర నిర్మాణ స్థలంలో నిరంతర సమస్యలు ఉండేవి. కథానాయకురాలు సుపర్ణ చిత్రీకరణ సమయంలో ఒక తమల చెట్టు క్రింద స్పృహ కోల్పోయింది. నటుడు నితీష్ సైతం ఒక తమలపాకు విషపూరితం కావడం వలన స్పృహ కోల్పోయినట్టూ గుర్తుచేసుకున్నాడు. ఈ సమయంలో పద్మరాజన్, క్రమం తప్పకుండా జాగింగ్ చేస్తున్నా మరియు ధూమపానం మానినప్పటికీ, గణనీయంగా బరువుతగ్గాడు మరియు అధిక కొలెస్టరాల్ కలిగి ఉన్నాడు ఈ అడ్డంకులన్నింటినీ అధిగమించి, ఈ బృందం చిత్రనిర్మాణం పూర్తిచేసింది. నితీష్ భరద్వాజ్ మరియు పద్మరాజన్ లతో కలిసి ఈ బృందం కాలికట్ లోని థియేటర్లలో చిత్ర ప్రచారానికి వెళ్ళింది, అక్కడే అతడి ప్రాణాలు అనంతవాయువుల్లో కలిసిపోయాయి.
పద్మరాజన్ భార్య రాధాలక్ష్మి పద్మరాజన్ స్వస్థలం పాలక్కాడ్ లోని చిత్తూరు. 1970లో వారి వివాహానికి మునుపు, రాధాలక్ష్మి AIRలో అతడి తోటి ఉద్యోగిని. రాధాలక్ష్మి అతడి జ్ఞాపకాలను, తన పుస్తకం "పద్మరాజన్ ఎండే గంధర్వన్" ("పద్మరాజన్, నా గంధర్వుడు" ) లో వ్రాసింది. వారి కుమారుడు, పి. అనంతపద్మనాభన్, ఒక రచయిత.
కేరళ సాహిత్య అకాడెమి అవార్డులు:
చలనచిత్ర అవార్డులు:పి. పద్మరాజన్ 12 ఏళ్ళ వ్యవధిలో, 18 చిత్రాలకు దర్శకత్వం వహించాడు, అవన్నీ మలయాళ భాషకు చెందినవి.
అతడి దర్శకత్వ ప్రయత్నాలే కాకుండా, అతడు ఇంకా 18 చిత్రాలకు రచన చేసాడు. అతడు ఎందరో దర్శకులతో కలిసి పనిచేసాడు, వారిలో సుప్రసిద్ధుడు భరతన్.