ఆస్ట్రేలియా చరిత్ర
ఆదిమవాసులు వేలాది సంవత్సరాలుగా ఆస్ట్రేలియాలో నివశించారు. ఆ సమయంలో, అత్యంత పురాతనత్వానికి సంబంధించిన కొన్ని అంశాల మౌఖిక చరిత్ర తరతరాలుగా ప్రసంగించడానికి వీలుగా రచించిన దృష్టాంతాలు, పద్యాలు, పురాణాలు మరియు పాటల రూపంలో అందజేయబడింది.
1606లో ప్రారంభమైన ఆస్ట్రేలియా లిఖిత చరిత్ర కు సంబంధించిన ఒక గ్రేట్ సౌత్ ల్యాండ్ (టెర్రా ఆస్ట్రాలిస్) యొక్క సుదీర్ఘ సంస్థిత యూరోపియన్ సంప్రదాయం ఉండేది. అదే సమయంలో, విలియం జాన్స్‌జూన్ నేతృత్వంలో బాంటమ్ నుంచి చేపట్టిన ఒక సముద్రయాణ అన్వేషణ సందర్భంగా డైఫ్కెన్ నౌక ఆస్ట్రేలియా ప్రధాన భూభాగాన్ని గుర్తించింది.
ఆస్ట్రేలియా మానవుల రాక 40,000 నుంచి 50,000 ఏళ్లకు ముందు సంభవించి ఉండొచ్చని మేధావుల్లో ఒక ఏకాభిప్రాయం ఉంది. అయితే వారి రాక బహుశా, 70,000 ఏళ్లకు పూర్వమే జరిగుండొచ్చనే మరో వాదన కూడా ఉంది. నేటి వరకు గుర్తించిన ప్రాచీన మానవుల అవశేషాలు న్యూ సౌత్ వేల్స్‌కు నైరుతీ దిక్కుగా ఉన్న ఒక నిర్జల సరస్సు, లేక్ ముంగోలో గుర్తించిన విధంగానే ఉన్నాయి. ఇవి దాదాపు 40,000 ఏళ్లకు ముందునాటివి. మొట్టమొదటి యూరోపియన్ సాన్నిహిత్య సమయంలో, అంచనా వేసిన ఆస్ట్రేలియన్ ఆదిమవాసుల జనాభా కనీసం 350,000 మంది. అయితే ఈ జనాభా 750,000 వరకు ఉండొచ్చని తాజా పురావస్తు సంబంధ పరిశోధనలు వెల్లడించాయి. ఆదిమవాసుల పూర్వీకులు భూమి మంచుతో కప్పబడిన ఒకానొక కాలాల్లో సముద్రం ద్వారా వచ్చినట్లు తెలుస్తోంది. అదే సమయంలో న్యూ గినియా మరియు తాస్మానియాలు ఖండంతో కలిసిపోయాయి. ఏదేమైనప్పటికీ, ఈ ప్రయాణానికి ఇప్పటికీ సముద్రయాణం అవసరమవుతుండటంతో ప్రపంచ ప్రారంభ నావికుల్లో వారు కూడా గుర్తింపు పొందారు.
1788 నాటికి, ఈ జనాభా 250 వ్యక్తిగత జాతులుగా విస్తరించింది. వీటిలో పలు జాతులు ఒకదానితో మరొకటి పరస్పర సంబంధాన్ని కలిగి ఉండటం మరియు ప్రతి జాతి పరిధిలో అనేక కుటుంబవర్గాలు అంటే ఐదు లేదా ఆరు నుంచి 30 లేదా 40 వరకు ఏర్పడ్డాయి. ప్రతి జాతి దాని సొంత భాషను అభివృద్ధి చేసుకుంది. మరికొన్ని బహుళ భాషలను కలిగి ఉండేవి. తద్వారా సుమారు 250కి పైగా భాషలు అవతరించాయి. అయితే వాటిలో సుమారు 200 భాషలు ప్రస్తుతం కనుమరుగైపోయాయి. "ప్రజల సామాజిక సంబంధాలు, దౌత్యపరమైన వార్తాహరులు మరియు సమావేశ కార్యక్రమాలను ఆదేశించిన సంకటమైన బంధుత్వ నిబంధనలు సమూహాల మధ్య సంబంధాలను మెరుగుపరిచాయి". తద్వారా వర్గ పోరాటాలు, మంత్రవిద్య మరియు గృహ వివాదాలు తగ్గుముఖం పట్టాయి.
జీవన విధానం మరియు భౌతిక సంస్కృతులు జాతుల మధ్య చెప్పుకోదగ్గ రీతిలో వ్యత్యాసాన్ని చూపాయి. విలియం డాంపియర్ వంటి కొందరు ప్రారంభ యూరోపియన్ పరిశీలకులు ఆదిమవాసులు అవలంభించే వేటాడి-సేకరించే జీవనశైలి కఠినమైనది మరియు "నీచమైనది" అని అభిప్రాయపడ్డారు. నిజానికి, ఆదిమవాసుల యొక్క జీవన భౌతిక ప్రమాణం అనేది సాధారణంగా ఎక్కువ మరియు ఆస్ట్రేలియాను డచ్ (నెదర్లాండ్స్) కనుగొన్న సమయంలో జీవిస్తున్న పలువురు యూరోపియన్ల కంటే కూడా ఎక్కువేనని జియోఫ్రీ బ్లెయినీ వంటి చరిత్రకారులు వాదించారు. పలువురు నాగరికుల కంటే ఆదిమవాసులు తక్కువగా బాధపడటం మరియు జీవితాన్ని హాయిగా గడిపారు" అని ఎడ్వర్డ్ కర్ వంటి సూక్ష్మబుద్ధిగల 19వ శతాబ్దపు సెటిలర్లు కూడా గుర్తించారు. ఆగ్నేయ ఆస్ట్రేలియాలో, నేటి లేక్ కొండా సమీపంలో, విస్తారంగా ఉండే ఆహార సరఫరాలకు సమీపంలో, తేనెపట్టు ఆకృతిలో రాళ్లతో నిర్మించిన ఆవాసాల యొక్క అర్ధ-శాశ్వత గ్రామాలు అభివృద్ధి చెందాయి. శతాబ్దాలుగా, ఆస్ట్రేలియా ఉత్తర తీరంలోని ఆదిమవాసులతో ప్రత్యేకించి, ఈశాన్య ఆర్నెమ్ ల్యాండ్‌కు చెందిన యోంగు ప్రజలతో మకాసన్ వ్యాపారం మూడు పువ్వులు ఆరు కాయలు అన్న చందంగా జరిగింది.
ఖండం యొక్క దక్షిణ మరియు తూర్పు ప్రాంతాల్లో ప్రత్యేకించి, రివర్ ముర్రే లోయలో అత్యధిక జనసాంద్రత గుర్తించబడుతుండెను. ఆదిమవాసులు ఖండం (భూమి)పై నివశించడం మరియు వనరులను స్థిరంగా ఉపయోగించుకోవడం చేశారు. ఈ నేపథ్యంలో జనాభా మరియు వనరులు తిరిగి భర్తీ చేయబడే మార్పు దిశగా ప్రత్యేక సందర్భాల్లో వేట మరియు మాంసం సేకరణను నిలిపివేయడానికి వారు సమ్మతించారు. ఉత్తర ఆస్ట్రేలియన్ల "కొరివికట్టె వ్యవసాయం"ను జంతువులను ఆకర్షించే మొక్కల పెంపకాన్ని ప్రోత్సహించడానికి ఉపయోగించేవారు. 1788లో ప్రారంభమైన యూరోపియన్ స్థిరనివాసానికి ముందు భూమిపై ఉండిన ప్రాచీన, అత్యంత స్థిరమైన మరియు అత్యంత వివిక్త సంస్కృతులను ఆదిమవాసులు అనుసరించేవారు.
ఏదేమైనప్పటికీ, విశిష్టమైన మార్పులు లేకుండా ఆదిమవాసుల జీవితం సజావుగా సాగలేదు. 10-12,000 ఏళ్లకు పూర్వం, ప్రధాన భూభాగం నుండి తాస్మానియా వేరు చేయబడింది. అంతేకాక కొన్ని రాతి సాంకేతిక పరిజ్ఞానాలు తాస్మానియా ప్రజలను చేరుకోవడంలో విఫలమయ్యాయి (రాతి పనిముట్ల తయారీ మరియు బూమరంగ్ వినియోగం వంటివి). భూభాగం ఎల్లప్పుడూ ప్రశాంత వాతావరణాన్ని కలిగిలేదు. 1,400 ఏళ్లకు ముందు ఆగ్నేయ ఆస్ట్రేలియాకి చెందిన ఆదిమవాసులు "డజనుకు పైగా అగ్నిపర్వత పేలుళ్లు...(సహా) మౌంట్ గాంబియర్"ను చవిచూశారు. అవసరమైనప్పుడు, ఆదిమవాసులు వారి జనాభా వృద్ధిని నియంత్రించుకోవడం మరియు కరువు సమయాలు లేదా మెట్టభూమి ప్రాంతాల్లోనూ ఆధారపడదగిన నీటి సరఫరాలను నిర్వహించగలిగారని చెప్పడానికి ఆధారాలు ఉన్నాయి.
యూరోపియన్లు వచ్చిన తర్వాత కొంతమంది పింటుపి ప్రజలు గిబ్సన్ ఎడారిలో దీర్ఘకాలం పాటు వారి సంప్రదాయక జీవనశైలిని కొనసాగించగలిగారు. 1984 వరకు చివరి సమూహం ఆధునిక ఆస్ట్రేలియాను చేరలేదు.
1960ల ఆఖరు వరకు ఆదిమవాసులకు సంబంధించి చరిత్రకారులు "చారిత్రక ఉపేక్ష"కు పాల్పడినట్లు ఆస్ట్రేలియన్ చరిత్రకారుడు హెన్రీ రీనాల్డ్స్ అభిప్రాయపడ్డారు. యూరోపియన్ల రాక నేపథ్యంలో ఆస్ట్రేలియన్ స్థావరాలపై వచ్చిన ప్రారంభ వ్యాఖ్యానాలు తరచూ ఆదిమవాసుల విలుప్తతను అభివర్ణించే విధంగా ఉండేవి. ఉదాహరణకు, విక్టోరియా కాలనీపై విలియం వెస్ట్‌గార్త్ రాసిన 1864 నాటి పుస్తకం ఈ విధంగా అభిప్రాయపడింది, "విక్టోరియా ఆదిమవాసుల పరిస్థితి ప్రకారం...దాదాపు మార్పులేని ప్రకృతి నియమం న్యూన అజ్ఞాన జాతులు (ఇక్కడ ఆదిమవాసులు) అంతరించిపోవచ్చని స్పష్టం చేసింది"
1968లో మానవశాస్త్రజ్ఞుడు W.E.H. స్టానర్ యూరోపియన్లు మరియు ఆదిమవాసుల మధ్య సంబంధాలకు సంబంధించిన చారిత్రక గణాంకాల లేమిని "ఆస్ట్రేలియన్ మహా నిశ్శబ్దం"గా అభివర్ణించారు. ఆస్ట్రేలియన్ చరిత్ర అత్యంత శాంతియుతమైనదని వాదించిన డౌగ్లస్ పైక్ యొక్క 1962 పుస్తకం "ది క్వయిట్ కాంటినెంట్" శీర్షికపై ఇది పాక్షికంగా ఒక ఆట వంటిది. ఏదేమైనప్పటికీ, 1970ల ప్రారంభం నాటికి, లిండాల్ రియాన్, హెన్రీ రీనాల్డ్స్ మరియు రేమాండ్ ఎవాన్స్ వంటి చరిత్రకారులు సరిహద్దుపై నెలకొన్న వివాదం మరియు మానవ జనాభా రూపకల్పన మరియు మదింపుకు ప్రయత్నించారు.
యూరోపియన్ల రాక ప్రభావం వల్ల ఆదిమవాసుల జీవితానికి చెప్పుకోదగ్గ విధంగా భంగం వాటిల్లిందని మరియు సరిహద్దుపై వివాదం ఏర్పడిందని నేడు పలువురు విద్యావేత్తలు అంగీకరించారు. ఆస్ట్రేలియాలోని అన్ని భాగాల్లో సెటిలర్ల (ఒక ప్రాంతం నుంచి మరో ప్రాంతంలో స్థిరపడినవారు)రాకకు పూర్వం యూరోపియన్ అంటువ్యాధి వారిని పక్కకు నెట్టింది. "1789లో, యూరోపియన్ స్థిరనివాసం ఏర్పరుచుకున్న రెండో ఏడాది…ఒక మశూచి (పెద్దమ్మవారు) అనే అంటువ్యాధి సిడ్నీ నలువైపులా ఉన్న ఆదిమవాసులను తుడిచివేసింది." తర్వాత అది ఆగ్నేయ ఆస్ట్రేలియా సహా అప్పటి యూరోపియన్ నివాస సరిహద్దులను దాటి వ్యాపించింది. ఫలితంగా 1829-1830 మధ్యకాలంలో తిరిగి దర్శనమిచ్చినట్లుగా 40-60% ఆదిమవాసుల జనాభా అంతరించిపోయింది.
అదే సమయంలో, కొంతమంది సెటిలర్లకు ఆస్ట్రేలియాలోని ఆదిమవాసుల ప్రదేశాన్ని ఆక్రమించుకుంటున్న విషయం తెలుసు. 1845లో, సెటిలర్ చార్లెస్ గ్రిఫిత్స్ దీనిని సమర్థించడానికి ప్రయత్నిస్తూ ఈ విధంగా రాశారు, "ఈ ప్రశ్న ఈ విధంగా వచ్చింది, దేనికైతే ఉత్తమ హక్కు-అంటే క్రూరత్వం ఉంటుందో మరియు ఒక దేశంలో జన్మించడం, అతను మరింత కాలంపాటు కొనసాగడం వంటివి. అయితే ఆక్రమించడానికని అరుదుగా చెప్పొచ్చు...లేదా ఒక నాగరికుడు, ఈ అనుత్పాదక దేశం, జీవితానికి సహకారం అందించే పరిశ్రమలోకి ప్రవేశించడానికి వచ్చినవాడు." ఈ భావనను తెలియజేయడంలో, గ్రాఫిత్స్ బహుశా ఆస్ట్రేలియా, దక్షిణాఫ్రికా, దక్షిణ అమెరికా భాగాలు మరియు అమెరికా సంయుక్తరాష్ట్రాలలోని ఇతర కాలనీవాసులు విస్తృతంగా ఆమోదించిన అభిప్రాయాలను మాత్రమే పునరుద్ఘాటించి ఉండొచ్చు.
ఆదిమవాసి-స్థిరనివాసి వివాదానికి సంబంధించిన కథను ఆధునిక చరిత్రకారులు "శోకించదగినది" నుంచి "విపత్కరమైనది" వరకు అసంఖ్యాక మార్గాల్లో అభివర్ణించారు. సెటిలర్లు మరియు పశువులకాపరులు వారి ఉనికి స్థాపనకు మరియు వారి పెట్టుబడులను కాపాడుకునేందుకు ప్రయత్నించిన నేపథ్యంలో ఆదిమవాసులు దురాక్రమణ నుంచి వారి భూములను రక్షించుకోవడంలో చోటుచేసుకున్న హింస మరియు నిరోధం యొక్క విస్తృతిని తెలిపే పలు సంఘటనలు ఉన్నాయి. మే, 1804లో, రిస్డన్ కోవ్, వ్యాన్ డీమెన్స్ ల్యాండ్, వద్ద పట్టణానికి సమీపించిన సుమారు 60 మంది ఆదిమవాసులు హతమార్చబడ్డారు. 1820ల మధ్య నుంచి 1830ల ప్రారంభం వరకు వ్యాన్ డీమెన్స్ ల్యాండ్‌లో బ్లాక్ వార్ (చీకటి యుద్ధం) హింసాత్మకంగా జరిగింది. 1838లో, కనీసం ఇరవై ఎనిమిది మంది ఆదిమవాసులు న్యూ సౌత్ వేల్స్‌లోని మియాల్ క్రీక్ వద్ద హతమార్చబడ్డారు. ఈ ఊచకోతలో దోషులుగా తేలిన ఏడుగురు సెటిలర్లను ఉరితీశారు. ఏదేమైనప్పటికీ, ఆదిమవాసులు నిస్సహాయతకు గురికాలేదు. ఉదాహరణకు, ఏప్రిల్, 1838లో ఓవెన్స్ రివర్స్‌కి చెందిన ఆదిమవాసులు పద్నాలుగు మంది యూరోపియన్లను హతమార్చారు. ఇదంతా ఆదిమవాసి మహిళల అక్రమ వినియోగానికి ప్రతీకారంగా వారు చేశారు. 1928లో నార్తరన్ టెరిటరీలోని కానిస్టన్ వద్ద ఆదిమవాసుల తాజా ఊచకోత జరిగింది. అంతేకాక ధ్రువీకరణకు సంబంధించిన ఆధారాలు భిన్నంగా ఉన్నప్పటికీ, ఆస్ట్రేలియాలో ఇతర అసంఖ్యాక ఊచకోత (మారణహోమం) ప్రదేశాలు కూడా ఉన్నాయి.
పలువురు యూరోపియన్లలో అతిక్రూరమైన ఉద్దేశం నాటుకుపోయిందనే సందేహం కూడా కొంత వరకు ఉంది. ఆదిమవాసుల ప్రధాన సంరక్షకుడు జార్జ్ ఆగస్టస్ రాబిన్సన్‌తో "ఎవరైనా అటవికుడు నేరం చేస్తే, మొత్తాన్ని ధ్వంసం చేయండి" అని పోర్ట్ ఫిలిప్ జిల్లా యొక్క కెప్టెన్ హటన్ ఒకప్పుడు అన్నారు. క్వీన్స్‌లాండ్ యొక్క వలసదేశాల కార్యదర్శి A.H. పామర్ 1884లో ఈ విధంగా రాశారు, "ఆదిమజాతుల స్వభావం విశ్వసించదగినట్లుగా లేదు. వారు భయం చేత మాత్రమే నడిపించబడుతున్నారు. వాస్తవానికి, ఆస్ట్రేలియన్ ఆదిమవాసులను అతిక్రూరమైన బలంతో పాలించడం మాత్రమే సాధ్యం"
నియమిత విఫలప్రయత్న జాతి విధ్వంసం, గా మానవ హక్కులు మరియు సమాన ఉపాధి సంఘం పేర్కొన్న స్వదేశీ పిల్లల తొలగింపు అనేది దేశవాళీ జనాభాపై విపరీతమైన ప్రభావం చూపింది. ఆదిమవాసి చరిత్రకు సంబంధించిన అలాంటి అర్థవ్యాఖ్యానాలు రాజకీయ లేదా సైద్ధాంతిక కారణాల కోసం ఎక్కువ చేసి చెప్పడం లేదా కల్పించడం జరిగిందంటూ కీత్ విండ్స్‌చటిల్ వివాదాస్పద వ్యాఖ్యలు చేశారు. ఈ చర్చ ఆస్ట్రేలియా పరిధిలో చరిత్ర యుద్ధాలుగా తెలిసిన దానిలో భాగం.
స్వదేశీ ఆస్ట్రేలియన్లకు నవంబరు, 1962లో ఆస్ట్రేలియాలో జరిగిన కామన్వెల్త్ ఎన్నికలు మరియు అదే ఏడాదిలో జరిగిన పశ్చిమ ఆస్ట్రేలియా రాష్ట్ర ఎన్నికల్లోనూ ఓటు హక్కును కల్పించారు. అదే విధంగా 1965లో జరిగిన రాష్ట్ర ఎన్నికల్లో క్వీన్స్‌లాండ్‌ ఆదిమవాసులకు ఓటు హక్కు లభించింది. ఇతర నాలుగు రాష్ట్రాల్లో జరిగిన ఎన్నికల్లో జాతిపరమైన అర్హతలు అసలు లేనే లేవు. 1967 సమాఖ్య ప్రజాభిప్రాయసేకరణ ఆస్ట్రేలియా రాజ్యాంగం నుంచి ఆదిమవాసులకు సంబంధించిన నిర్దేశాలను తొలగించింది. అంతేకాక ఏదైనా దేశం ఓటర్ల జాబితాను నిర్ణయించేటప్పుడు ఆదిమవాసులను మినహాయించే రాష్ట్రాలను అడ్డుకుంది. ఈ ప్రజాభిప్రాయసేకరణ (రిఫరెండమ్) 90.2% మెజారిటీతో ఆమోదించబడింది. ఆస్ట్రేలియా రిఫరెండమ్‌ల చరిత్రలో ఇది అతిపెద్ద నిశ్చయార్థక ఓటు. ఆస్ట్రేలియన్ పార్లమెంటులో పనిచేసిన తొలి దేశవాళీ ఆస్ట్రేలియన్ నివిల్లే బోనర్. ఆయన 1971లో సెనేట్ స్థానాన్ని అధిష్టించారు. అయితే ఆగస్టు, 2010లో కెన్ వ్యాట్ వచ్చేంత వరకు పార్లమెంటు దిగువ సభయైన ప్రతినిధుల సభ (హౌస్ ఆఫ్ రెప్రజంటేటివ్స్)కు ఒక్క దేశవాళీ వ్యక్తి కూడా ఎన్నిక కాకపోవడం గమనార్హం.
13 ఫిబ్రవరి 2008న ప్రధాన మంత్రి కెవిన్ రుద్ నష్టపోయిన ఆదిమవాసులకు లాంఛనప్రాయంగా క్షమాపణ చెప్పారు. ఏదేమైనప్పటికీ, ఆస్ట్రేలియా చరిత్ర యొక్క అర్థవివరణ ప్రత్యేకించి, బ్రిటీష్ స్థిరనివాసం మరియు దేశవాళీ ఆస్ట్రేలియన్ల పట్ల తొలుత వ్యవహరించిన తీరుకు సంబంధించి ప్రస్తుతం వివాదాస్పద అంశంగా మారింది.
16వ శతాబ్దంలో యూరోపియన్లు ఆస్ట్రేలియాను సందర్శించారని నిరూపించడానికి పలువురు రచయితలు ప్రయత్నాలు చేశారు. కెన్నెత్ మెక్‌ఇంటైర్ మరియు ఇతరులు 1520ల్లో ఆస్ట్రేలియాను పోర్చుగీసు వారు రహస్యంగా కనుగొన్నారు అని వాదించారు. డైపీ మ్యాపులపైన ""జావె లా గ్రాండ్" "గా గుర్తించబడిన విశాలమైన భూభాగ ఉనికి తరచూ "పోర్చుగీసు ఆవిష్కరణ"కు ఆధారంగా చెప్పబడుతోంది. ఏదేమైనప్పటికీ, డైపీ మ్యాపులు కూడా అప్పట్లో భౌగోళిక విజ్ఞానం యొక్క అసంపూర్ణ పరిస్థితిని 
వాస్తవిక మరియు సిద్ధాంతపరంగా బాహాటంగానే వెల్లడించాయి. అంతేకాక జావె లా గ్రాండ్ అనేది ఊహాత్మక భావమని మరియు అది సృష్టి వర్ణన యొక్క 16వ శతాబ్దపు భావనలను ప్రతిబింబిస్తోందని కూడా వాదించింది. మరోవైపు 17వ శతాబ్దానికి ముందు యూరోపియన్ల సందర్శనలకు సంబంధించిన సిద్ధాంతాలు ఆస్ట్రేలియా మరియు మరోచోట అత్యంత ఆదరణ ఆసక్తిని ఆకర్షించే దిశగా కొనసాగాయి. అవి సాధారణంగా వివాదాస్పద మరియు నిర్దిష్టమైన ఆధారం లేనివిగా గుర్తించబడ్డాయి.
విలియం జాన్స్‌జూన్ 1606లో ఆస్ట్రేలియాను గుర్తించిన తొలి అధీకృత యూరోపియన్‌గా గుర్తింపు పొందారు. అదే ఏడాదిలో టోరెస్ జలసంధి ద్వారా లూయిస్ వాయెజ్ డి టోరెస్ ప్రవేశించారు. తర్వాత పలువురు సైతం ఆస్ట్రేలియా ఉత్తర తీరాన్ని చూసుండొచ్చు. జాన్స్‌జూన్ అన్వేషణలు సదరు ప్రాంతాన్ని మరింతగా గుర్తించే విధంగా పలువురు నావికులను ప్రేరేపించాయి. వారిలో డచ్ అన్వేషకుడు అబెల్ తాస్మన్ కూడా ఉన్నారు.
1616లో, డచ్ సముద్ర-సారథి డిర్క్ హార్టాగ్ చాలా దూరం ప్రయాణించారు. అదే సమయంలో రోరింగ్ ఫోర్టీస్ మీదుగా హెండరిక్ బ్రోవర్ తాజాగా గుర్తించిన కేప్ ఆఫ్ గుడ్ హోప్ నుంచి బాటావియా వరకు ఉన్న మార్గంలో ప్రయాణించే ప్రయత్నం చేశారు. ఈ దిశగా ఆస్ట్రేలియా పశ్చిమ తీరాన్ని చేరగానే, 25 అక్టోబరు 1616న షార్క్ బేలోని కేప్ ఇన్‌స్క్రిప్షన్‌ వద్ద దిగాడు. పశ్చిమ ఆస్ట్రేలియా తీరాలను ఒక యూరోపియన్ సందర్శించాడని చెప్పడానికి అతని పర్యటనే బాగా తెలిసిన తొలి రికార్డు.
1642లో సముద్రప్రయాణం ద్వారా అబెల్ తాస్మన్ సుపరిచితులయ్యారు. ఆ సందర్భంగా వ్యాన్ డైమెన్స్ ల్యాండ్ (తర్వాత తాస్మానియాగా గుర్తించబడింది) మరియు న్యూజిలాండ్ దీవులను చేరిన మరియు ఫిజి దీవులను గుర్తించిన వ్యక్తిగా తొలి యూరోపియన్‌గా గుర్తింపు పొందారు. అంతేకాక ఆస్ట్రేలియా నిజ గతిని గుర్తించడంలోనూ ఆయన చెప్పుకోదగ్గ విధంగా కృషి చేశారు. 1644లో చేపట్టిన తన రెండో సముద్రయాణానికి ఉపయోగించిన మూడు ఓడల (లిమెన్, జీమియు మరియు సుకుమారమైన బ్రేక్)తో ఆయన న్యూ గినియా పశ్చిమ దిశగా దక్షిణ తీరాన్ని అనుసరించారు. న్యూ గినియా మరియు ఆస్ట్రేలియా మధ్య ఉండే టోరెస్ జలసంధిని ఆయన తప్పారు. అయితే ఆస్ట్రేలియా తీరం వెంబడి ఆయన సముద్రయాణాన్ని కొనసాగించారు. ఆస్ట్రేలియా ఉత్తర తీరాన్ని గుర్తించడం, ఆ గడ్డను మరియు అక్కడి ప్రజలను పరిశీలించడం ద్వారా ప్రయాణాన్ని ముగించారు.
1650ల కల్లా, డచ్ అన్వేషణల ఫలితంగా ఆనాటి నావికా ప్రమాణాలకు అనుగుణంగా అత్యధిక శాతం ఆస్ట్రేలియా తీరం గుర్తించబడింది. కొత్త అమ్‌స్టర్‌డమ్‌కు చెందిన "స్టాధుయిస్" ("టౌన్ హాల్") యొక్క "బర్జర్‌జాల్" ("బర్జర్ హాలు") భూతలంలోకి చక్కగా పొదగబడిన ప్రపంచ పటంలో దీనిని చూసే విధంగా 1655లో అందరికీ బహిర్గతం చేయడం జరిగింది. కాలనీకరణ (వలసరాజ్యాల స్థాపన)కు అనేక ప్రతిపాదనలు చేసినప్పటికీ, ముఖ్యంగా పియర్రీ పుర్రీ 1717 నుంచి 1744 వరకు చేసినవి, వాటిలో ఒక్కటి కూడా అధికారికంగా పరిశీలించబడలేదు. దీని పట్ల స్వదేశీ ఆస్ట్రేలియన్లు తక్కువ ఆసక్తిని కనబరచడం మరియు భారతదేశం, ఈస్ట్ ఇండీస్, చైనా మరియు జపాన్‌లకు చెందిన వారి కంటే యూరోపియన్లతో వ్యాపారం చేయగలగడం ఇందుకు కారణం. డచ్ ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ "చేయాల్సిన మంచి ఏమీ లేదు" అని తేల్చిచెప్పింది. ఈ వ్యాఖ్య ద్వారా వారు పుర్రీ యొక్క పథకాన్ని తిరస్కరించారు, "వినియోగ అవకాశం లేదా అందులోని కంపెనీకి ప్రయోజనం లేదు. దాని కంటే చాలా కచ్చితమైన మరియు భారీ వ్యయాలు మాత్రం ఉన్నాయి".
ఏదేమైనప్పటికీ, డచ్ యొక్క తదుపరి పశ్చిమ సందర్శనలు మినహా మొట్టమొదటి బ్రిటీష్ అన్వేషణలు మొదలయ్యేంత వరకు ఆస్ట్రేలియా ఎక్కువగా యూరోపియన్లు సందర్శించనిదిగా మిగిలిపోయింది. 1769లో, లెఫ్ట్‌నెంట్ జేమ్స్ కుక్ HMS "ఎండీవర్" కమాండర్ హోదాలో శుక్ర గ్రహం ప్రయాణం యొక్క పరిశీలన మరియు నమోదుకు తహిటి ప్రయాణించారు. మరోవైపు ఊహాత్మక దక్షిణ ఖండం గుర్తింపుకు అడ్మిరాల్టీ (నావికా దళం యొక్క ప్రభుత్వ విభాగం) రహస్య ఆదేశాలను కూడా కుక్ అనుసరించాడు. "మాజీ నావికుల మార్గానికి దక్షిణంగా అత్యంత విశాలమైన ఒక ఖండం లేదా భూభాగాన్ని గుర్తించగలమనే ఊహకు ఒక కారణం ఉంది." 19 ఏప్రిల్ 1770న "ఎండీవర్" సిబ్బంది ఆస్ట్రేలియా తూర్పు తీరాన్ని గుర్తించింది. పది రోజుల తర్వాత బోటనీ బే వద్దకు చేరుకుంది.
1772లో లూయిస్ అలెనో డి సెయింట్ అలౌరన్ నేతృత్వంలోని ఒక ఫ్రెంచ్ సాహసయాత్ర ఆస్ట్రేలియా పశ్చిమ తీరంపై ఆధిపత్యం సాధించినట్లు తొలి యూరోపియన్లు లాంఛనంగా ప్రకటించేందుకు కారణమయింది. అయితే వలసరాజ్యాల స్థాపనకు దీనిని అనుసరించే విధంగా ఎలాంటి ప్రయత్నం జరగలేదు.
1786లో స్వీడెన్ రాజు గుస్తావ్ III స్వాన్ రివర్ వద్ద అతని దేశానికి ఒక కాలనీని ఏర్పాటు చేసుకోవాలన్న కోరిక ఇప్పటికీ నెరవేరలేదు. గ్రేట్ బ్రిటన్‌లో ఆర్థిక, సాంకేతిక మరియు రాజకీయ పరిస్థితులు దీనిని సాధ్యతరం చేయడం మరియు న్యూ సౌత్ వేల్స్‌కు మొదటి దళం (ఫస్ట్ ఫ్లీట్)ను పంపే దిశగా ఆ దేశం అతిపెద్ద ప్రయత్నం చేయడానికి ఇది అవకాశం కల్పించింది. అయితే ఇదంతా 1788 వరకు జరగలేదు.
ఆస్ట్రేలియా తూర్పు తీరాన్ని కుక్ గుర్తించిన పదిహేడేళ్ల తర్వాత బ్రిటీష్ ప్రభుత్వం బోటనీ బే వద్ద ఒక వలసరాజ్యాన్ని (కాలనీ) స్థాపించాలని నిర్ణయించుకుంది.
1779లో సర్ జోసెఫ్ బ్యాంక్స్ ఒక ప్రముఖ శాస్త్రవేత్త. 1770లో చేపట్టిన సముద్రయాత్రకు ఆయన లెఫ్ట్‌నెంట్ జేమ్స్ కుక్‌తో జతకట్టారు. కాలనీ స్థాపనకు బోటనీ బే అనువైన ప్రదేశమని ఆయన సిఫారసు చేశారు. జులై, 1783లో సాయానికి అమెరికన్ విధేయుడు జేమ్స్ మాత్రా చేసిన ప్రతిపాదనకు బ్యాంక్స్ సమ్మతించారు. 1770లో జేమ్స్ కుక్ నేతృత్వంలోని "ఎండీవర్" నందు మాత్రా ఒక జూనియర్ అధికారిగా బ్యాంక్స్‌తో కలిసి బోటనీ బేని సందర్శించారు. బ్యాంక్స్ సూచన కింద, ఆయన త్వరితగతిన "న్యూ సౌత్ వేల్స్‌ (23 ఆగస్టు 1783)లో ఒక స్థిరనివాసం ఏర్పాటు"కు ఒక ప్రతిపాదన చేశారు. సంపూర్ణ కారణాలున్న ఈ కాలనీలో అమెరికన్ విధేయులు, చైనీస్ మరియు సౌత్ సీ (దక్షిణ సముద్ర) దీవుల నివాసులు (అయితే దోషులు మాత్రం కాదు) ఉండే విధంగా ఆయన ప్రతిపాదించారు.
కారణాలు: చెరకు, పత్తి మరియు పొగాకు సాగుకు సదరు దేశం అనువుగా ఉండటం, న్యూజిలాండ్ కచ్చా కలప మరియు జనపనార లేదా అవిసె చెట్టు విలువైన వాణిజ్య సరకులుగా గుర్తించబడటం, చైనా, కొరియా, జపాన్, అమెరికా వాయువ్య తీరం మరియు మోలుకాస్‌లతో వ్యాపారానికి ఇది అనువైన స్థావరాన్ని ఏర్పాటు చేయడం, చెల్లాచెదరైన అమెరికన్ విధేయులకు ఇది (దేశం) అనువైన పరిహార ప్రాంతం కావడం. అంటే ఇక్కడ దెబ్బతిన్న వారి జీవితాలను తిరిగి సక్రమంగా మలుచుకోవడం & వారి గత స్వదేశీ సంతోషాన్ని తిరిగి పొందగలరు.".
విదేశాంగ మంత్రి లార్డ్ సిడ్నీతో మార్చి, 1784లో ఒక ఇంటర్వూ నేపథ్యంలో దోషులను సెటిలర్లుగా చేర్చుకోవాలన్న తన ప్రతిపాదనను మాత్రా సవరించారు. 
మాత్రా యొక్క వ్యూహం "న్యూ సౌత్ వేల్స్‌లో స్థిరనివాసానికి ఒక వాస్తవిక వివరణాత్మక పథకంను అందించినట్లు" కన్పిస్తోంది.
డిసెంబరు, 1784 నాటి ఒక మంత్రివర్గ నివేదిక న్యూ సౌత్ వేల్స్‌లో కాలనీ నిర్మాణం గురించి ఆలోచించేటప్పుడు మాత్రా వ్యూహం ప్రభుత్వం దృష్టిలో ఉన్నట్లు తెలిపింది. బ్యాంక్స్ యొక్క రాయల్ సొసైటీ సహచరులు సర్ జాన్ కాల్ మరియు సర్ జార్జ్ యంగ్‌ ప్రతిపాదించినట్లుగా నార్‌ఫోక్ దీవి ఏర్పాటుకు సంబంధించిన ప్రాజెక్టు యొక్క కాలనీకరణ వ్యూహాన్ని ప్రభుత్వం సంస్థీకరించింది.
అదే సమయంలో మానవతావాదులు మరియు సంస్కర్తలు బ్రిటీష్ కారాగారాలు మరియు భారీ ఓడల్లోని భయానక పరిస్థితులకు నిరసనగా బ్రిటన్‌లో ఉద్యమించారు. 1777లో కారాగార సంస్కర్త జాన్ హోవార్డ్ "ది స్టేట్ ఆఫ్ ప్రిజన్స్ ఇన్ ఇంగ్లాండ్ అండ్ వేల్స్‌" ను రాశారు. ఇది కారాగారాల వాస్తవికత యొక్క వినాశకర దృశ్యంను చిత్రీకరించింది. అంతేకాక సాధారణ సమాజానికి తెలియని విషయాలను చాలా వరకు బహిర్గతం చేసింది." శిక్షాస్మృతి బదిలీ అనేది ఇంగ్లీష్ నేర చట్టం యొక్క ప్రధాన లక్ష్యంలో భాగంగా అప్పటికే సంస్థితమైంది. అమెరికా స్వాతంత్ర్య పోరాటం వరకు యేటా సుమారు వెయ్యి మంది నేరస్తులను మేరీల్యాండ్ మరియు వర్జీనియాలకు పంపించడం జరిగింది. చట్టాన్ని ఉల్లంఘించడంలో ఇది ఒక శక్తివంతమైన ప్రతిబంధకంగా పనిచేసింది. ఆ సమయంలో, "యూరోపియన్లు ఖగోళం యొక్క భౌగోళిక పరిస్థితి, ఇంగ్లాండ్‌లోని దోషులు మరియు బోటనీ బేకి బదిలీ అనేది ఒక ప్రమాదకరమైన విషయమని కొంత వరకు తెలుసుకున్నారు". ఆస్ట్రేలియా "అదే విధంగా మరో ఖండం కావొచ్చు".
న్యూ సౌత్ వేల్స్ పూర్తిగా దోషులను ప్రోగు చేసే ప్రదేశంగా గుర్తించబడటం వెనుక సంప్రదాయక భావనను 1960ల ప్రారంభంలో చరిత్రకారుడు జియోఫ్రీ బ్లెయినీ ప్రశ్నించారు. అమెరికన్ కాలనీలు అంతరించిన తర్వాత అవిసె చెట్టు మరియు కచ్చా కలప సరఫరాల నియంత్రణ అనేది బ్రిటీష్ ప్రభుత్వానికి ప్రేరణలు కావొచ్చని ఆయన పుస్తకం "ది టిరానీ ఆఫ్ డిస్టెన్స్" అభిప్రాయపడింది. ఈ దిశగా బ్రిటీష్ నిర్ణయానికి నార్‌ఫోక్ దీవి కీలకం. విద్యాపరమైన వర్గాల ఆవల ఈ చర్చ పరిమిత ఆసక్తిని ఆకర్షించినప్పటికీ, అసంఖ్యాక చరిత్రకారులు దీనిపై ప్రతిస్పందించారు. ఈ చర్చకు సంబంధించిన ఒక ఫలితం స్థిరనివాసం ఏర్పాటు కారణాలపై ఉన్న అదనపు మూల పదార్థాన్ని పెద్ద మొత్తంలో వెలుగులోకి తేవడానికి కారణమయింది.
నెదర్లాండ్స్‌లో మొదలైన పౌర యుద్ధం మరో యుద్ధాన్ని సృష్టించే పరిస్థితులు కన్పించడంతో మూడు నావికా శక్తులైన ఫ్రాన్స్, హాలండ్ మరియు స్పెయిన్‌ల కూటమితో బ్రిటన్ తిరిగి పోరాడాల్సి రావొచ్చనే కారణం చేత న్యూ సౌత్ వేల్స్‌లో స్థిరనివాసానికి నిర్ణయం తీసుకోవడం జరిగింది. దీని ఫలితంగా అది 1783లో ఓటమిపాలైంది. ఈ పరిస్థితుల కింద, న్యూ సౌత్ వేల్స్‌లో స్పష్టంగా కన్పించిన ఒక కాలనీ యొక్క వ్యూహాత్మక ఆధిపత్యాలకు సంబంధించిన ఆకర్షణలను జేమ్స్ మాత్రా యొక్క ప్రతిపాదనలో వివరించడం జరిగింది. న్యూ సౌత్ వేల్స్‌లోని స్థిరనివాసం (వలస రాజ్యం) దక్షిణ అమెరికా మరియు ఫిలిప్పైన్స్‌ల్లోని స్పానిష్ కాలనీలు మరియు ఈస్ట్ ఇండీస్‌లోని డచ్ ఆక్రమణలపై బ్రిటన్ దాడులకు ఎలా దోహదం చేస్తుందనే విషయాన్ని మాత్రా వివరించారు. "ఒకవేళ గ్రేట్ బ్రిటన్‌కు చెందిన ఒక కాలనీ దానికి సంబంధించిన అతిపెద్ద భూభాగంపై స్థాపించినట్లయితే, ఒకవేళ మనం హాలండ్ లేదా స్పెయిన్‌‍తో కలిసి యుద్ధంలో పాల్గొంటే, మనం మన కొత్త వలస రాజ్యం నుంచి ఏ ప్రభుత్వాన్నైనా (ఇక్కడ రాష్ట్రం కావొచ్చు) శక్తివంతంగా దిగ్భ్రాంతికి గురిచేయగలం. ఒక సురక్షితమైన మరియు సాహసోపేతమైన సముద్రయాత్ర ద్వారా జావా మరియు ఇతర డచ్ స్థావరాలపై మనం నావికాపరమైన దాడులు చేయగలం. స్పానిష్ అమెరికా తీరాలను ఆక్రమించుకునే సమాన అవకాశం కలిగి ఉన్నాం. అలాగే పశ్చిమ ప్రాంతానికి చెందిన సిరిసంపదలను ఎక్కించిన మనీలా ఓడలను అడ్డగించగలం." 1790లో, నూట్కా సంక్షోభం సమయంలో, అమెరికాలు మరియు ఫిలిప్పైన్స్‌లలో స్పెయిన్ ఆక్రమణలపై నావికాపరమైన దండయాత్రలకు ప్రణాళికలు రూపొందించబడ్డాయి. అప్పుడు న్యూ సౌత్ వేల్స్‌లో కొత్తగా స్థాపించిన కాలనీ “ఉపాహార, ప్రసార మరియు తిరోగమన” వేదికగా వ్యవహరించింది. బ్రిటన్ మరియు స్పెయిన్ దేశాల మధ్య యుద్ధం లేదా చీలిక ఏర్పడవచ్చనే హెచ్చరికల నేపథ్యంలో తదుపరి దశాబ్దం మరియు 1790ల సగం కాలం మరియు 19వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో ప్రతి తదనంతర సందర్భంలో ఈ ప్రణాళికలను సమీక్షించడం జరిగింది. అయితే ప్రతి సందర్భంలో ప్రతికూలతల సమయం స్వల్ప కాలం పాటు మాత్రమే ఉండటం వాటి అమలుకు అడ్డుకట్ట వేసింది.
జనవరి, 1788లో కెప్టెన్ ఆర్థర్ ఫిలిప్ నేతృత్వంలోని 11 ఓడల మొదటి దళం (ఫస్ట్ ఫ్లీట్) రాక ద్వారా న్యూ సౌత్ వేల్స్ యొక్క బ్రిటీష్ కాలనీ స్థాపించబడింది. మొదటి దళంలో సుమారు వెయ్యికి పైగా సెటిలర్లు ఉన్నారు. వారిలో 778 మంది దోషులు (192 మంది మహిళలు మరియు 586 మంది పురుషులు). బోటనీ బే వద్దకు చేరుకున్న కొద్దిరోజుల తర్వాత దళం అత్యంత అనువైన పోర్ట్ జాక్సన్‌కు మకాం మార్చింది. అక్కడ 26 జనవరి 1788న సిడ్నీ కోవ్ వద్ద ఒక కాలనీని ఏర్పాటు చేశారు. అప్పటి నుంచి సదరు తేదీ ఆస్ట్రేలియా యొక్క జాతీయ దినం, ఆస్ట్రేలియా డేగా మారింది. 7 ఫిబ్రవరి 1788న పోర్ట్ జాక్సన్‌లోని సిడ్నీ కోవ్ వద్ద ఈ కాలనీని ఏర్పాటు చేస్తున్నట్లు గవర్నర్ ఆర్థర్ ఫిలిప్ లాంఛనంగా ప్రకటించారు. ఆస్ట్రేలియాలో పుట్టిన తొలి శ్వేతవర్ణీయుడు రీబెకా స్మాల్. దళం దిగిన కొద్దికాలానికే అందులోని ఒకానొక మహిళకు అతను జన్మించాడు.
ఈ ప్రాంతం ధ్రువరేఖకు 135º తూర్పుగా ఉన్న ఆస్ట్రేలియా ఖండం తూర్పు దిక్కు మొత్తం భాగం మరియు 
కేప్ యార్క్ మరియు వ్యాన్ డీమెన్స్ ల్యాండ్ (తాస్మానియా) దక్షిణ కొనభాగం అక్షాంశాల మధ్య ఉన్న
ఫసిఫిక్ మహాసముద్రంలోని అన్ని దీవులను కలిగి ఉన్నట్లు స్పష్టం చేసింది. ఈ ప్రాదేశిక వాదన విస్తృతి దీని గురించి తొలిసారిగా తెలుసుకున్న పలువురి నిర్వణ్ణతను మరింత పెంచింది. "సామ్రాజ్య విస్తృతి రూపకల్పన వైభవాన్ని కోరింది" అని వాట్కిన్ ట్రెంచ్ "ఎ నెరేటివ్ ఆఫ్ ది ఎక్స్‌‍పిడిషన్ టు బోటనీ బే" లో రాశారు. "నిజంగా ఒక సంభ్రమాశ్చర్య విస్తృతి!" అని ట్రెంచ్ పుస్తకం యొక్క డచ్ అనువాదకుడు వ్యాఖ్యానించారు. ఆయన అంతటితో ఆగకుండా ఈ విధంగా అన్నారు: "ఇంగ్లీష్ మ్యాపుల ప్రకారం, మార్క్యూసస్ దీవుల యొక్క బాహ్యతమ లేదా సుదూర తూర్పు న్యూ సౌత్ వేల్స్ ప్రాంతాన్ని వారు ప్రకటించిన రేఖకు తూర్పు దిక్కుగా కనీసం ఎనభై ఐదు డిగ్రీలు ఉంటుంది. కాబట్టి వారు ఒకే ఒక్క ప్రావిన్స్‌ను స్థాపించారు. ఇది అన్ని సందేహాలకు ఆవల మొత్తం భూ ఉపరితలంపై ఇది అతిపెద్దది. తూర్పు నుంచి పశ్చిమానికి దాని అత్యంత వ్యాప్తి ప్రకారం, వారి యొక్క నిర్వచనం నుంచి ఇది భూమి మొత్తం చుట్టుకొలతలో కాల్పనికంగా నాలుగో వంతును ఆక్రమించింది."
ఈ కాలనీ ప్రస్తుతం న్యూ సౌత్ వేల్స్‌లో భాగంగా పాలించబడుతున్న న్యూజిలాండ్ దీవులను కూడా కలిగి ఉంది. 1817లో బ్రిటీష్ ప్రభుత్వం దక్షిణ ఫసిఫిక్‌పై విస్తృతమైన ప్రాదేశిక హక్కును ఉపసంహరించుకుంది. ఆచరణలో, గవర్నరు రిట్ సౌత్ ఫసిఫిక్‌లో పనిచేయకూడదన్నట్లుగా కన్పించింది. లండన్‌లోని చర్చి మిషనరీ సొసైటీ సౌత్ సీ దీవుల్లో నివశించే వారిపై జరిగిన అనేక ఆకృత్యాలను మరియు ఈ విధమైన అన్యాయ పరిస్థితిని చక్కదిద్దడంలో న్యూ సౌత్ వేల్స్ మరియు న్యాయస్థానాల అసమర్థతను వివరించింది. ఫలితంగా 27 జూన్ 1817న "హిజ్ మెజస్టీ యొక్క అధినివేశ రాజ్యాల కిందకు రాని ప్రదేశాల్లో జరిగే హత్యలు మరియు నరవధలపై అత్యంత కార్యసాధక శిక్ష చట్టం" ను పార్లమెంటు ఆమోదించింది. దీని ప్రకారం, తహిటి, న్యూజిలాండ్ మరియు ఇతర సౌత్ ఫసిఫిక్ దీవులు హిజ్ మెజస్టీ అధినివేశ రాజ్యాల కిందకు రావు.
సౌత్ ఫసిఫిక్‌లోని అందం, మృదు వాతావరణం మరియు నార్‌ఫోక్ దీవి యొక్క సారవంతమైన నేలకు సంబంధించిన భావనాత్మక వర్ణనలు 1788లో బ్రిటీష్ ప్రభుత్వం అక్కడ న్యూ సౌత్ వేల్స్‌ కాలనీకి ఒక అనుబంధ స్థిరనివాసాన్ని ఏర్పాటు చేసేందుకు దారితీశాయి. దీవిపై పెరిగే అతిపెద్ద నార్‌ఫోక్ దీవి దేవదారు చెట్లు మరియు అవిసె చెట్లు ఒక స్థానిక పరిశ్రమకు స్థావరాన్ని ఏర్పాటు చేయొచ్చని భావించడం జరిగింది. ప్రత్యేకించి, అవిసె చెట్లు రష్యాకు ఒక ప్రత్యామ్నాయ సరఫరా వనరు కాగలదని భావించారు. దీనిని ఓడ తాళ్లు మరియు బ్రిటీష్ నావికాదళానికి చెందిన ఓడలకు తెరచాపల తయారీకి ఉపయోగిస్తారు. ఏదేమైనప్పటికీ, ఈ దీవి ఒక సురక్షితమైన నౌకాశ్రయం కాదు. అందువల్ల కాలనీ ఏర్పాటు కార్యరూపు దాల్చలేదు. దాంతో సెటిలర్లు 1807లో తాస్మానియాకు వెళ్లిపోయారు. ఈ దీవి తర్వాత 1824లో ఒక దండనార్హమైన స్థావరంగా మారింది.
ఇప్పుడు విక్టోరియాగా పిలుస్తున్న సుల్లివన్ బే వద్ద స్థిరనివాసం కోసం విఫలయత్నం చేసిన తర్వాత ప్రస్తుతం తాస్మానియాగా పిలవబడుతున్న వ్యాన్ డైమెన్స్ ల్యాండ్ 1803లో స్థాపించబడింది. తర్వాత ఖండానికి నలువైపులా వివిధ ప్రాంతాల వద్ద ఇతర బ్రిటీష్ స్థిరనివాసాల ఏర్పాటు జరిగింది. అయితే వాటిలో అనేకం విజయవంతం కాలేదు. డచ్‌ను అడ్డుకునే దిశగా ఉత్తర ఆస్ట్రేలియా తీరంపై ఒక స్థిరనివాసాన్ని ఏర్పాటు చేయాలని 1813లో ఈస్ట్ ఇండియా వ్యాపార సంఘం సిఫారసు చేసింది. బాథస్ట్ దీవి మరియు కోబోర్ ద్వీపకల్పం మధ్య ఒక స్థావరం ఏర్పాటుకు కెప్టెన్ J.J.G.బ్రీమర్, RNను నియమించారు. ఈ దిశగా 1824లో బ్రీమర్ అతని స్థావర ప్రదేశాన్ని మెల్‌విల్లే దీవిపైన ఉన్న ఫోర్ట్ దుంగాస్ వద్ద నిర్ణయించుకున్నారు. అందుకు కారణం 1788లో ప్రకటించిన సరిహద్దుకు పశ్చిమానికి ఇది అనువుగా ఉండటం. అలాగే పశ్చిమ రేఖాంశానికి 129˚ తూర్పుగా మొత్తం ప్రాంతంపై బ్రిటీష్ ఆధిపత్యాన్ని ప్రకటించారు.
కొత్త సరిహద్దు మెల్‌విల్లే మరియు బాథస్ట్ దీవులను మరియు దానిని ఆనుకుని ఉన్న ప్రధాన భూభాగాన్ని కలిపింది. 1826లో, మేజర్ ఎడ్మండ్ లాకీర్ కింగ్ జార్జ్ సౌండ్ (తర్వాత పట్టణమైన అల్బనీ యొక్క స్థావరం)పై ఒక స్థావరాన్ని ఏర్పాటు చేయడంతో బ్రిటీష్ ఆధిపత్యం ఆస్ట్రేలియా ఖండం అంతటా విస్తరించబడింది. అయితే పశ్చిమ ఆస్ట్రేలియా తూర్పు సరిహద్దు మాత్రం 129˚ తూర్పు రేఖాంశం వద్ద స్థిరంగా ఉండిపోయింది. 1824లో, బ్రిస్బేన్ రివర్ (తర్వాత క్వీన్స్‌లాండ్ కాలనీకి ఇది స్థావరంగా మారింది) ముఖ భాగానికి సమీపంలో ఒక దండనార్హమైన కాలనీని స్థాపించారు. 1829లో, స్వాన్ రివర్ కాలనీ మరియు దాని పెర్త్ రాజధాని పశ్చిమ తీరంపై సక్రమంగా ఏర్పాటు చేయబడ్డాయి. అంతేకాక వీటిపై కింగ్ జార్జ్ సౌండ్ నియంత్రణ ఉన్నట్లు భావించబడింది. ప్రాథమికంగా ఒక స్వేచ్ఛా కాలనీగా ఉన్న పశ్చిమ ఆస్ట్రేలియా తర్వాత బ్రిటీష్ దోషులను అనుమతించింది. ఇందుకు కారణం కార్మిక వర్గం కొరత ఎక్కువగా ఉండటం.
జర్మనీ శాస్త్రవేత్త మరియు మానవతావాది జార్జ్ ఫోస్టర్ రిజల్యూషన్ (1772-1775) సముద్రయాణంలో కెప్టెన్ జేమ్స్ కుక్‌తో పాటు ప్రయాణించారు. ఆయన ఇంగ్లీష్ కాలనీ యొక్క భవిష్యత్ అవకాశాలపై 1786లో ఒక అత్యద్భుతమైన దూరదృష్టి గల వ్యాసం రాశారు. అందులో ఆయన ఈ విధంగా రాశారు, "న్యూ హాలండ్, అపరిమితమైన విస్తృతి కలిగిన దీవి లేదా ఆ విధంగా చెప్పబడవచ్చు, ఒక మూడో ఖండం, అనేది కొత్త నాగరిక సమాజం యొక్క భావి మాతృభూమి. అయితే దీనర్థం ప్రారంభంలో అలా కనబడిందని. అయినప్పటికీ, స్వల్ప వ్యవధిలో అత్యంత ప్రధానమైనదిగా అవతరించనున్నట్లు హామీ ఇచ్చింది."
1788-1868 మధ్యకాలంలో 161,700 మంది దోషులు (వారిలో 25,000 మంది మహిళలు) న్యూ సౌత్ వేల్స్‌, వ్యాన్ డైమెన్స్ ల్యాండ్ మరియు పశ్చిమ ఆస్ట్రేలియాల్లోని ఆస్ట్రేలియన్ కాలనీలకు తరలించబడ్డారని
జాన్ బాసెట్ అంచనా వేశారు. బహుశా మూడింట రెండొంతుల దొంగలు కార్మిక తరగతి పట్టణాలు, ప్రత్యేకించి మధ్య ఇంగ్లాండ్‌లోని ప్రాంతం మరియు ఇంగ్లాండ్ ఉత్తర ప్రాంతాలకు చెందినవారు కావొచ్చని చరిత్రకారుడు లాయిడ్ రాబ్సన్ అంచనా వేశారు. మెజారిటీ వ్యక్తులు పునరావృత నేరస్తులు. కొందరు దోషులు ఆస్ట్రేలియాలోని కారాగార వ్యవస్థ నుంచి బయటకు వెళ్లగలిగారు. ఈ నేపథ్యంలో బదిలీ అనేది దాని సంస్కరణ లక్ష్యాన్ని సాధించిందా లేదా అన్నది స్పష్టం కాలేదు. 1801 తర్వాత వారు సత్ప్రవర్తన కింద "అనుమతి" పొందడం మరియు డబ్బులకు పనిచేసే స్వతంత్ర కూలీలుగా అవకాశం పొందారు. కొందరు విమోచకులుగా విజయవంతమైన జీవితాలను గడిపే అవకాశం పొందారు. వారు వారి యొక్క శిక్షాకాలం చివర్లో క్షమాభిక్ష పొందారు. మహిళా దోషులకు కొద్దిపాటి అవకాశాలు మాత్రమే దక్కాయి.
మొట్టమొదటి ఐదుగురు న్యూ సౌత్ వేల్స్ గవర్నర్లు స్వేచ్ఛా (స్వతంత్ర) సెటిలర్లను ప్రోత్సహించాల్సిన అవసరాన్ని గుర్తించారు. అయితే బ్రిటీష్ ప్రభుత్వం దీనికి భిన్నంగానే వ్యవహరించింది. 1790 మొదట్లో గవర్నర్ ఆర్థర్ ఫిలిప్ ఈ విధంగా రాశారు, "మనం భూముల వ్యవసాయం ద్వారా సాధించే కొద్దిపాటి పురోగతి మాదిరిగా మీ అధికారం నా లేఖల ద్వారా పొందగలదు... ప్రస్తుతానికి ఈ స్థిరనివాసం భూముల వ్యవసాయం కోసం నేను నియమించే వ్యక్తికి మాత్రమే దక్కుతుంది..." పలువురు స్వతంత్ర సెటిలర్లు రావడం మరియు వారిని ప్రోత్సహించే విధంగా ప్రభుత్వ పథకాలు ప్రవేశపెట్టడం 1820ల వరకు జరగలేదు. పరోపకారులు కరోలిన్ చిషోమ్ మరియు జాన్ డన్‌మోర్ లాంగ్ వారి సొంత వలస పథకాలను అభివృద్ధి చేసుకున్నారు. ప్రభుత్వ భూములను గవర్నర్లు మంజూరు చేశారు. అమెరికా సంయుక్తరాష్ట్రాలు లేదా కెనడాకు విరుద్ధంగా ఎడ్వర్డ్ గిబ్బన్ వేక్‌ఫీల్డ్ వంటి స్థిరనివాస పథకాలు ఆస్ట్రేలియాకు సుదీర్ఘ సముద్రయాత్ర చేయడంలో వలసదారులను ప్రోత్సహించడానికి దోహదపడ్డాయి.
1820ల నుంచి హెచ్చుమీరిన కబ్జాదారులు యూరోపియన్ స్థిరనివాస శివారు ప్రాంతాలకు ఆవల ఉండే భూములను ఆక్రమించుకున్నారు. తక్కువ పైఖర్చులతో అతిపెద్ద పెంపకకేంద్రాలలో తరచూ గొర్రెలను పెంచేవారు. తద్వారా కబ్జాదారులు అత్యధిక లాభాలు గడించేవారు. 1834 నాటికి, సుమారు 2 మిలియన్ కిలోల ఉన్ని ఆస్ట్రేలియా నుంచి బ్రిటన్‌కు ఎగుమతి చేయడం జరిగింది. 1850 కల్లా, పట్టుమని 2,000 మంది కబ్జాదారులు 30 హెక్టార్ల భూమిని ఆక్రమించారు. తద్వారా వివిధ కాలనీల్లో వారు ఒక శక్తివంతమైన మరియు "గౌరవనీయమైన" సామాజిక వర్గాన్ని ఏర్పాటు చేశారు.
1835లో, బ్రిటీష్ వలస సంబంధ కార్యాలయం బ్రిటీష్ స్థిరనివాసం ఏర్పాటు చేసిన 
"టెర్రా నల్లియస్" (పోరంబోకు నేల) యొక్క చట్టపరమైన సిద్ధాంతం అమలుకు "గవర్నర్ బోర్క్ ప్రకటన" ను జారీ చేసింది. బ్రిటీష్ ప్రభుత్వం స్వాధీనం చేసుకోవడానికి ముందు ఈ నేల ఎవరికీ చెందదు అనే విషయాన్ని మరింత దృఢపరచడానికి మరియు జాన్ బాట్మన్ కుదుర్చుకున్న ఒప్పందం సహా ఆదిమవాసులతో ఏదైనా కుదుర్చుకున్న ఒప్పందాలు ఉంటే వాటిని రద్దు చేయడం దీని ఉద్దేశం. అప్పటి నుంచి దాని ప్రచురణ అర్థం, ప్రభుత్వ అధికారం లేకుండా భూములను ఆక్రమించుకున్నట్లు గుర్తించిన ప్రజలు "అందరూ" చట్టవిరుద్ధమైన అపరాధులుగా భావించబడుతారు.
ప్రత్యేక స్థిరనివాసాలు తర్వాత కాలనీలు న్యూ సౌత్ వేల్స్‌లో భాగాలైన దక్షిణ ఆస్ట్రేలియాలో 1836లో, 1840లో న్యూజిలాండ్‌లో, 1834లో పోర్ట్ ఫిలిప్ డిస్ట్రిక్ట్‌లో, 1851లో విక్టోరియా కాలనీ, 1859లో క్వీన్స్‌లాండ్‌లో ఏర్పాటు చేయబడ్డాయి. దక్షిణ ఆస్ట్రేలియాలో భాగంగా నార్తర్న్ టెరిటరీని 1863లో స్థాపించారు. ఆస్ట్రేలియాకు దోషుల బదిలీ అనేది 1840-1868 మధ్యకాలంలో క్రమంగా పరిసమాప్తం చేయబడింది.
యూరోపియన్లు స్థిరనివాసం ఏర్పరుచుకున్న తొలి 100 ఏళ్లలో వ్యవసాయం మరియు ఇతర పనుల కోసం విశాలమైన భూములను శుభ్రపరుచుకున్నారు. తొలుత చేపట్టిన భూముల శుభ్రత మరియు కఠినమైన గిట్టలు కలిగిన పశువుల దిగుమతి ప్రత్యేకమైన ప్రాంతాల యొక్క జీవావరణంపై చూపిన ప్రభావాలకు అదనంగా ఇది దేశవాళీ ఆస్ట్రేలియన్లు కూడు, గూడు మరియు ఇతర అవసరాల కోసం ఆధారపడిన వనరులను తగ్గించడం ద్వారా వారిపై తీవ్రమైన ప్రభావం చూపించింది. ఈ కారణంగా వారు చిన్న చిన్న ప్రాంతాలకు వెళ్లాల్సిన పరిస్థితి నెలకొంది. అంతేకాక కొత్తగా సంక్రమించిన వ్యాధులు మరియు వనరుల కొరతతో మెజారిటీ ప్రజలు మృత్యువాత పడటంతో వారి జనాభా తగ్గింది. సెటిలర్లపై దేశవాళీ వ్యతిరేకత పెరిగింది. 1788 మరియు 1920ల మధ్యకాలంలో ఇరు వర్గాల మధ్య సుదీర్ఘ పోరాటం జరిగింది. ఫలితంగా కనీసం 20,000 మంది దేశవాళీ ప్రజలు మరియు 2,000-2,500 మధ్య యూరోపియన్లు మరణించారు. 19వ శతాబ్దం మధ్యకాలం మరియు చివర్లో ఆగ్నేయ ఆస్ట్రేలియాలోని పలువురు దేశవాళీ ఆస్ట్రేలియన్లు అటవీప్రాంతాలు మరియు సంరక్షణాలయాలకు తరచూ బలవంతంగా 
మకాం మార్చుకోవాల్సి వచ్చింది. వీటిల్లో పలు సంస్థల పరిస్థితి అంటువ్యాధులు త్వరితగతిన వ్యాపించే విధంగా ఉంది. వారి జనాభా తగ్గుముఖం పట్టడంతో పలు ఆశ్రమాలను మూసివేశారు.
ఫిబ్రవరి, 1851లో ఆస్ట్రేలియాలో బంగారు అన్వేషణ అనేది సంప్రదాయకంగా బాథస్ట్, న్యూ సౌత్ వేల్స్‌కు సమీపంలోని ఎడ్వర్డ్ హమ్మండ్ హర్‌గ్రేవ్స్‌కు ఆపాదించబడింది. 1823 మొదట్లో సూత్రగ్రాహి జేమ్స్ మెక్‌బ్రీన్ ఆస్ట్రేలియాలో బంగారు జాడలను గుర్తించారని నేడు ఒప్పుకోబడింది. ఇంగ్లీష్ చట్టం ప్రకారం, తొలుత మొత్తం ఖనిజ సంపద ప్రభుత్వానికే చెందుతుంది. "పశుపాలకులకు సంబంధించిన వ్యవస్థ కింద విరాజిల్లుతున్న ఒక కాలనీలోని నిజంగా ఉండే ఖరీదైన బంగారుభూముల అన్వేషణకు కొద్దిగా ప్రోత్సహించబడుతుంది." "మే, 1852లో మౌంట్ అలెగ్జాండర్ ఇంగ్లాండ్ చేరిందన్న వార్త మరియు తర్వాత వెంటనే ఆరు నౌకలు ఎనిమిది టన్నుల బంగారాన్ని తీసుకెళ్లడం గురించి తెలిసేంత" వరకు కాలిఫోర్నియా గోల్డ్ రష్ తొలుత ఆస్ట్రేలియన్ అన్వేషణలను బెదరగొట్టిందని రిచర్డ్ బ్రూమీ ఆరోపించారు.
ఉన్నట్లుండి బంగారు నిల్వల గురించి తెలియడం గ్రేట్ బ్రిటన్, ఐర్లాండ్, భూఖండ సంబంధమైన ఐరోపా, ఉత్తర అమెరికా మరియు చైనాల నుంచి పలువురు వలసదారులు ఆస్ట్రేలియాకు వచ్చే విధంగా చేసింది. ఉదాహరణకు, 1850లో 76,000గా ఉన్న విక్టోరియా కాలనీ జనాభా 1859లో శరవేగంగా 530,000కి పెరిగింది. వెనువెంటనే ప్రత్యేకించి రద్దీ పెరిగిన విక్టోరియన్ భూముల్లో ఉత్ఖాతకులలో అసంతృప్తి రేకెత్తింది. దీనికి సంబంధించిన కారణాలుగా వలసరాజ్య ప్రభుత్వం యొక్క పాలనాయంత్రాంగం చేపట్టిన తవ్వకాలు మరియు బంగారు అనుమతి విధానం. పలు నిరసనలు మరియు సంస్కరణ దావాల నేపథ్యంలో 1854 చివర్లో బల్లారట్ వద్ద హింసాత్మక పరిస్థితి చోటుచేసుకుంది.
3 డిసెంబరు 1854న అంటే శనివారం తెల్లవారుజామున బ్రిటీష్ సైనికులు మరియు పోలీసులు కొందరు బాధిత ఉత్ఖాతకుల ఉంటున్న యురేకా లీడ్‌పై ఏర్పాటుచేసిన రక్షక ఆవరణపై దాడి చేశారు. ఈ దిశగా జరిగిన స్వల్ప పోరాటంలో కనీసం 30 మంది ఉత్ఖాతకులు మరణించగా పలువురు గాయపడ్డారు. ప్రజాస్వామ్య గర్భితార్థాలతో ఆందోళనలు చేపట్టే అవకాశముందని భావించిన స్థానిక కమిషనర్ రాబర్ట్ రీడ్ ఈ విధంగా అభిప్రాయపడ్డారు, ఉత్ఖాతకులకు వ్యతిరేకంగా జరుగుతున్న "ఘాతుకాలను ఆపాల్సిన అవసరం సంపూర్ణంగా ఉంది"
అయితే కొన్ని నెలల తర్వాత ఒక రాయల్ కమిషన్ విక్టోరియా బంగారు భూముల పాలనాయంత్రాంగానికి పూర్తిస్థాయి మార్పులు చేసింది. అనుమతి రద్దు, పోలీసు దళానికి సంస్కరణలు మరియు ఉత్ఖాతకులకు ఓటు హక్కులు కల్పించడం సహా ఇది పలు సిఫారసులు చేసింది. బల్లారట్ ఉత్ఖాతకులను సూచించడానికి వాడే యురేకా పతాకంను కొందరు ఆస్ట్రేలియన్ పతకానికి ప్రత్యామ్నాయంగా తీవ్రంగా పరిగణించారు. అందుకు కారణం ప్రజాస్వామ్య పురోగతులతో దానికి సంబంధం ఉండటం.
1890ల్లో, సందర్శక రచయిత మార్క్ వైన్ యురేకా వద్ద జరిగిన పోరాటాన్ని ప్రసిద్థమైన రీతిలో ఈ విధంగా వివరించారు:
తర్వాత ఆస్ట్రేలియన్ బంగారు ప్రవాహాలు (నిల్వలు) 1870ల్లో పామర్ రివర్, క్వీన్స్‌లాండ్ మరియు 1890ల్లో పశ్చిమ ఆస్ట్రేలియాలోని కూల్‌గార్డీ మరియు కాల్‌గూర్లీల్లో బయటపడ్డాయి. 1850ల చివర్లో మరియు 1860ల మొదట్లో విక్టోరియాలోని బుక్లాండ్ రివర్ మరియు న్యూ సౌత్ వేల్స్‌లోని లాంబింగ్ ఫ్లాట్‌ వద్ద చైనీస్ మరియు యూరోపియన్ ఉత్ఖాతకుల మధ్య వైరం ఏర్పడింది. ప్రవాహం వల్ల ఏర్పడిన ఒండ్రు (ఉపరితలం) బంగారాన్ని ఉపయోగించుకోవడంలో చైనీయుల ప్రయత్నాలు విజయవంతమవడం ద్వారా కలిగిన యూరోపియన్ అసూయ శ్వేత ఆస్ట్రేలియా విధానంకు అనుకాలంగా ఆస్ట్రేలియన్ ప్రవర్తనలు అంకురించే విధంగా చేసిందని చరిత్రకారుడు జియోఫ్రీ సెర్లీ అభిప్రాయపడ్డారు.
1855లో న్యూ సౌత్ వేల్స్ బాధ్యతాయుత ప్రభుత్వాన్ని పొందిన మొట్టమొదటి కాలనీగా అవతరించింది. తద్వారా బ్రిటీష్ సామ్రాజ్యంలో ఉంటూనే దాని యొక్క పలు వ్యవహారాలను చక్కబెట్టుకోగలిగింది. తర్వాత 1856లో విక్టోరియా, తాస్మానియా మరియు దక్షిణ ఆస్ట్రేలియాలు, క్వీన్స్‌లాండ్ 1859లో దాని స్థాపన మొదలుకుని మరియు 1890లో పశ్చిమ ఆస్ట్రేలియా అదే బాటను అనుసరించాయి. లండన్‌లోని వలసరాజ్య కార్యాలయం కొన్ని వ్యవహారాలపై నియంత్రణను తిరిగి దక్కించుకుంది. వాటిలో ముఖ్యంగా విదేశీ వ్యవహారాలు, రక్షణ మరియు అంతర్జాతీయ రవాణా ముఖ్యమైనవి.
బంగారు శకం వల్ల సుదీర్ఘకాలం పాటు సిరిసంపదలు తులతూగాయి. కొన్నిసార్లు దీన్నే "దీర్ఘకాల అభివృద్ధి"గా అభివర్ణించారు. ఇది బ్రిటీష్ పెట్టుబడుల ద్వారా మరింత అభివృద్ధి చేయబడింది. అంతేకాక రైలు, నది మరియు సముద్రం ద్వారా సమర్థవంతమైన రవాణాకు అదనంగా పశుసంబంధ మరియు గనుల పరిశ్రమల అభివృద్ధి నిరంతరాయంగా కొనసాగింది. 1891 నాటికి, ఆస్ట్రేలియా గొర్రెల జనాభా 100 మిలియన్లుగా అంచనా వేశారు. 1850ల నుంచి బంగారు ఉత్పత్తి తగ్గుముఖం పట్టింది. అయితే అదే ఏడాదిలో అప్పటికీ £5.2 మిలియన్ల విలువను కలిగి ఉంది. చివరకు ఆర్థిక విస్తరణ ముగింపు దశకు చేరుకుంది. 1890లు ఆర్థిక సంక్షోభ సమయంగా మారింది. ప్రముఖంగా విక్టోరియా మరియు దాని రాజధాని మెల్బోర్న్‌లో ఆర్థిక పరిస్థితి బాగా దెబ్బతింది.
ఏదేమైనప్పటికీ, 19వ శతాబ్దం ఆఖర్లో ఆగ్నేయ ఆస్ట్రేలియా నగరాల్లో విశేష అభివృద్ధి కన్పించింది. 1900లో ఆస్ట్రేలియా జనాభా (ఆదిమవాసులు జనాభా లెక్కల నుంచి మినహాయించబడ్డారు) 3.7 మిలియన్లు. వారిలో దాదాపు మెల్బోర్న్ మరియు సిడ్నీ నగరాల్లో 1 మిలియన్ జనాభా నివశించారు. అదే విధంగా శతాబ్దం ముగింపు సమయానికి మొత్తం జనాభాలో మూడింట రెండొంతులకు పైగా నగరాలు మరియు పట్టణాల్లో నివశించారు. తద్వారా "పాశ్చాత్య ప్రపంచంలో ఆస్ట్రేలియా అత్యంతగా పట్టణీకరణ చెందిన సమాజాల్లో ఒకటి"గా నిలిచింది.
1880ల ఆఖరు నాటికి, ఆస్ట్రేలియన్ కాలనీల్లో 90% పైగా బ్రిటీష్ మరియు ఐరిష్ సంతతికి చెందినవారే ఉన్నప్పటికీ, అక్కడ నివశించే అత్యధికులు అక్కడ జన్మించినవారే. పొదలఆశ్రితుడు నెడ్ కెల్లీ స్థానికంగా జన్మించే జనాభా యొక్క భావాలకు సంబంధించిన ఒక పరిమాణాన్ని తెలిపాడని చరిత్రకారుడు డాన్ గిబ్ పేర్కొన్నారు. కుటుంబం మరియు జంటల ద్వారా స్పష్టంగా గుర్తించబడిన కెల్లీ అతను పోలీసులు మరియు శక్తివంతమైన కబ్జాదారుల చేత అణచివేయబడినట్లు చెప్పడాన్ని తోసిపుచ్చాడు. దాదాపుగా ఆస్ట్రేలియన్ మూసపోత పద్ధతి ప్రతిబింబించిన తర్వాత చరిత్రకారుడు రస్సెల్ వార్డ్ ఈ విధంగా అన్నారు, కెల్లీ ఒక నైపుణ్యం కలిగిన పొదలఆశ్రితుడుగా మారాడు. తుపాకీలు, గుర్రాలు మరియు పిడికిళ్లను సమర్థవంతంగా ఉపయోగించడమే కాక జిల్లాలోని అతని మిత్రుల నుంచి ప్రశంసలు అందుకుంటున్నాడు." కెల్లీ "దేశం యొక్క తిరుగుపాటు వైఖరిని తదుపరి తరాలకు ఉదహరించడానికి వచ్చినప్పటికీ, (అతను నిజంగా)
మరో కాలానికి చెందినవాడు" అని పాత్రికేయుడు వాన్స్ పామర్ అభిప్రాయపడ్డారు.
జాతీయతపై వలసరాజ్య సమూహంలోని (ప్రత్యేకించి చిన్న కాలనీల్లో) కొన్ని విభాగాల నుంచి సందేహం వ్యక్తమైనప్పటికీ, 1877, లో టెలిగ్రాఫ్ ద్వారా పెర్త్‌ను ఆగ్నేయ నగరాలకు అనుసంధానం చేయడం సహా అంతర్గత-వలసరాజ్య సంబంధ రవాణా మరియు సమాచార ప్రసారాల్లో పురోగతులు అంతర్గత-వలసరాజ్య సంబంధ వైషమ్యాలను తొలగించడానికి దోహదపడ్డాయి. 1895 నాటికి, అనేక వలసరాజ్య సంబంధ రాజకీయవేత్తలు, ఆస్ట్రేలియన్ స్థానికుల సంఘం మరియు కొన్ని వార్తాపత్రికలు సహా శక్తివంతమైన ప్రయోజనాలు సమాఖ్య (ఫెడరేషన్)కు మద్దతిచ్చాయి. శ్వేత వలసరాజ్య సంబంధ ఆస్ట్రేలియన్లలో జాతీయ గుర్తింపు పెరుగుతున్న భావన అంటే పురోభివృద్ధి జాతీయవాదం అదే విధంగా జాతీయ వలస విధాన ఆకాంక్ష (ఇది శ్వేత ఆస్ట్రేలియా విధానంగా మారింది) అనేవి సంఘటిత జాతీయ భద్రతా విలువ యొక్క గుర్తింపుతో కలవడం కూడా సమాఖ్య ఉద్యమాన్ని మరింత ప్రోత్సహించింది. ఏదేమైనప్పటికీ, పలువురు కాలనీవాసుల ఆలోచన బహుశా వాస్తవికంగా సామ్రాజ్యానికి సంబంధించినది కావొచ్చు. 1890లో జరిగిన సమాఖ్య సమావేశం సందర్భంగా ఇచ్చిన భారీ విందులో న్యూ సౌత్ వేల్స్ రాజకీయవేత్త హెన్రీ పార్క్స్ ఈ విధంగా అన్నారు
రచయిత హెన్రీ లాసన్, వ్యాపార సంఘం సభ్యుడు విలియం లేన్ మరియు సిడ్నీ ప్రకటన పత్రిక (బులెటిన్)లో గుర్తించిన పేజీలు సహా కొందరు కాలనీవాసులు ప్రత్యేక ఆస్ట్రేలియాకు అత్యంత విప్లవాత్మక దృష్టిని కనబరిచినప్పటికీ, 1899 ఆఖరు నాటికి, విపరీతమైన వలసరాజ్య సంబంధ చర్చ జరిగిన తర్వాత, ఆరు ఆస్ట్రేలియన్ కాలనీల్లోని ఐదింటికి చెందిన పౌరులు ప్రజాభిప్రాయసేకరణల్లో సమాఖ్య ఏర్పాటు దిశగా రాజ్యాంగ రూపకల్పనకు అనుకూలంగా మద్దతిచ్చారు. ఈ దిశగా పశ్చిమ ఆస్ట్రేలియా జులై, 1900లో ఓటు వేసింది. "కామన్వెల్త్ ఆఫ్ ఆస్ట్రేలియా కాన్‌స్టిట్యూషన్ చట్టం (UK)" 5 జులై 1900న ఆమోదించబడింది. తద్వారా 9 జులై 1900న విక్టోరియా మహారాణి దీనికి రాజముద్ర వేసింది.
1895లో పొదలపై కవి బాంజో పేటర్సన్, రాసిన కథాగేయం వాల్ట్‌జింగ్ మటిల్డా కొన్నిసార్లు ఆస్ట్రేలియా జాతీయగీతంగా సూచించబడుతుంటుంది. 1970ల ఆఖరు నుంచి పాడుకుంటున్న ఆడ్వాన్స్ ఆస్ట్రేలియా ఫెయిర్ అనే ఆస్ట్రేలియన్ జాతీయగీతం 1887లో రాయబడింది. యూరోపియన్ అనుభావతావాది ఉద్యమం ద్వారా ప్రేరణ పొందిన ఆస్ట్రేలియన్ చిత్రలేఖనానికి సంబంధించిన హీడల్‌బర్గ్ స్కూల్ కూడా 1880ల్లోనే ఆవిర్భవించింది. తద్వారా ఇది "చిత్రలేఖనంలో మొట్టమొదటి విలక్షణమైన ఆస్ట్రేలియన్ పాఠశాల" అవతరించింది. 19వ శతాబ్దం చివరి కాలానికి సంబంధించిన జాతీయవాద కళ, సంగీతం మరియు రచనల పరంగా ఉన్న ఒక సాధారణ పంథాయైన కాల్పనిక గ్రామీణం లేదా "పొద పురాణం" విరుద్థమైన రీతిలో ప్రపంచంలోని అధికంగా పట్టణీకరించబడిన సమాజాల్లోని ఒక దాని చేత ఉత్పత్తి చేయబడింది. 1889లో రాయబడిన సుపరిచితమైన పేటర్సన్ పద్యం, క్లాన్సీ ఆఫ్ ది ఓవర్‌ఫ్లో కాల్పనిక పురాణాన్ని ప్రేరేపించింది.
1 జనవరి 1901న సమాఖ్య రాజ్యాంగం గవర్నర్ జనరల్ లార్డ్ హోప్‌టౌన్ చేత ప్రకటించబడిన తర్వాత ఆస్ట్రేలియా కామన్వెల్త్ అమల్లోకి వచ్చింది. మొదటి సమాఖ్య ఎన్నికలు మార్చి, 1901లో నిర్వహించబడ్డాయి. మొట్టమొదటి ఆస్ట్రేలియా ప్రధాని ఎడ్మండ్ బార్టన్ ఆయన విధానాలను దాదాపు వెంటనే వెల్లడించారు. ఆయన మొదటి ప్రసంగం అప్పటి పలు ఆందోళనలను ఎత్తిచూపింది. "ఒక హైకోర్టు...మరియు ఒక సమర్థవంతమైన సమాఖ్య ప్రజా సేవ...ప్రారంభానికి బార్టన్ హామీ ఇచ్చారు ఒప్పందం (రాజీ) మరియు మధ్యవర్తిత్వ విస్తరణకు మరియు మహిళా సమాఖ్య ఓటుహక్కును ప్రవేశపెట్టడం, వృద్ధాప్య పెన్షన్లకు ఒక వ్యవస్థను ఏర్పాటు చేసే దిశగా తూర్పు రాజధానుల, మధ్య ఒక ఏకరూప రైల్వే గేజ్‌ ఏర్పాటుకు ఆయన ప్రతిపాదించారు". అంతేకాక ఆసియన్ లేదా ఫసిఫిక్ దీవులకు చెందిన కార్మికుల ప్రవాహం నుంచి "శ్వేత ఆస్ట్రేలియా"ను కాపాడటానికి ఒక చట్టాన్ని ప్రవేశపెడతామని కూడా ఆయన హామీ ఇచ్చారు.
కొత్త ఆస్ట్రేలియన్ పార్లమెంటు ఆమోదించిన మొట్టమొదటి చట్టాల్లో వలస నిరోధక చట్టం 1901 ఒకటి. ఆసియా (ప్రత్యేకించి చైనా) నుంచి వలసలను అడ్డుకునే లక్ష్యంతో తీసుకొచ్చిన ఈ చట్టానికి జాతీయ పార్లమెంటులో బలమైన మద్దతు లభించింది. అదే విధంగా ఆర్థిక సంరక్షణ మొదలుకుని తక్షణ జాత్యాహంకారం వరకు వాదనలు చోటుచేసుకున్నాయి. సమస్యను సామరస్యంగా పరిష్కరించాల్సిన అవసరత గురించి కొంతమంది రాజకీయ నాయకులు ప్రస్తావించారు. పార్లమెంటు సభ్యుడు బ్రూస్ స్మిత్ ఈ విధంగా అన్నారు, "అల్ప వర్గానికి చెందిన భారతీయులు, చైనీయులు లేదా జపనీయులు ఈ దేశంలోకి ప్రవేశించాలని కోరుకోవడం లేదు... అయితే ఇక్కడ ఒక బాధ్యత ఉంది...ఆ దేశాలకు చెందిన విద్యావంతులను అనవసరంగా నేరస్తులుగా పరిగణించరాదు" వాస్తవిక అసమ్మతి అరుదుగా ఉంటుంది. డొనాల్డ్ కేమరూన్, తాస్మానియా సభ్యుడు, ఈ చట్టాన్ని వ్యతిరేకించిన సందర్భంగా, బహుశా ఆయన కాలానికి 100 ఏళ్ల పూర్వపు ఆలోచనలను ఈ విధంగా వ్యక్తం చేశారు.
పార్లమెంటు ఉభయసభల్లోనూ ఈ చట్టం ఆమోదముద్ర వేసుకుంది. తద్వారా 1950ల్లో రద్దయ్యేంత వరకు ఇది ఆస్ట్రేలియా యొక్క వలస చట్టాల్లో ఒక ప్రధాన విశిష్టాంశంగా కొనసాగింది. చట్టం యొక్క అసంబద్ధత (ఆస్ట్రేలియాలోకి ప్రవేశించే వారికి "ఏదైనా యూరోపియన్ భాష"లో ఒక ఉక్తలేఖన పరీక్షను ఇది అనుమతిస్తుంది) 1930ల్లోని ఈగాన్ కిచ్ కేసులో విపరీతంగా ప్రదర్శించబడింది.
1901 ముందు, మొత్తం ఆరు ఆస్ట్రేలియన్ కాలనీలకు చెందిన సైనికుల దండులు బోయర్ యుద్ధంలో బ్రిటీష్ దళాల్లో భాగంగా చురుగ్గా వ్యవహరించాయి. 1902 ప్రారంభంలో ఆస్ట్రేలియా నుంచి మరిన్ని దళాలకు బ్రిటీష్ ప్రభుత్వం చేసిన విజ్ఞప్తికి ఆస్ట్రేలియా ప్రభుత్వం ఒక జాతీయ షరతు ద్వారా అంగీకరించింది. జూన్, 1902లో యుద్ధం ముగిసే సమయానికి 16,500 మంది పురుషులు స్వచ్ఛందంగా తమ సేవలు అందించారు. అయితే ఇళ్లకు దగ్గరగా ఉన్న ఆస్ట్రేలియన్లు దుర్బల పరిస్థితిని చవిచూశారు. 1902 నాటి ఆంగ్లో-జపనీస్ కూటమి "1907 నాటికి రాయల్ నావీ ఫసిఫిక్ నుంచి దాని ప్రధాన ఓడలను ఉపసంహరించుకునే అవకాశం కల్పించింది. యుద్ధ సమయంలో ఆస్ట్రేలియన్లు ఒంటరిగా ఉండటం గుర్తించారు. సైనిక స్థావరాల వద్ద అక్కడక్కడా మాత్రమే ఉండగలిగారు." US నావీ (నావికాదళం) యొక్క గ్రేట్ వైట్ ఫ్లీట్ (మహా శ్వేత దళం) ఆగస్టు-సెప్టెంబరు 1908లో నిర్వహించిన ఆకర్షణీయ సందర్శన ఒక ఆస్ట్రేలియన్ నావికాదళం యొక్క విలువను ఆస్ట్రేలియా ప్రభుత్వానికి నొక్కిచెప్పింది. 1909 భద్రతా చట్టం ఆస్ట్రేలియన్ భద్రత యొక్క ప్రాముఖ్యతను మరింత బలపరిచింది. ఫిబ్రవరి, 1910లో లార్డ్ కిచెనర్ నిర్బంధ సైనిక శిక్షణ ఆధారంగా ఒక భద్రతా పథకంపై తదుపరి సలహా అందించారు. 1913 నాటికి, యుద్ధ నౌక ఆస్ట్రేలియా పోరాటానికి సిద్ధంగా ఉన్న కొత్త రాయల్ ఆస్ట్రేలియన్ నావీకి అందుబాటులోకి వచ్చింది. చరిత్రకారుడు బిల్ గమ్మేజ్ యుద్ధం ముందు రోజు ఈ విధంగా అంచనా వేశారు, ఆస్ట్రేలియా "కొన్ని రకాల ఆయుధాల వినియోగానికి" 200,000 మంది పురుషులను కలిగి ఉంది.
మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం తర్వాత వెస్ట్‌మిన్‌స్టర్ చట్టం కింద ఆస్ట్రేలియా స్వతంత్ర సార్వభౌమాధికార దేశం హోదా పొందింది. ఇది బాల్ఫోర్ ప్రకటన 1926ను లాంఛనప్రాయం చేసింది. లండన్‌లో బ్రిటీష్ సామ్రాజ్య నేతలు జరిపిన 1926 సామ్రాజ్యవాద సమావేశం ఫలితంగా ఈ నివేదిక రూపొందింది. ఇది బ్రిటీష్ సామ్రాజ్యానికి చెందిన అధినివేశరాజ్యాలను దిగువ తెలిపిన విధంగా నిర్వచిస్తుంది
ఏదేమైనప్పటికీ, వెస్ట్‌మిన్‌స్టర్ చట్టాన్ని ఆస్ట్రేలియా 1942 వరకు ఆమోదించలేదు చరిత్రకారుడు ఫ్రాంక్ క్రోలీ ప్రకారం, రెండో ప్రపంచ యుద్ధ సంక్షోభం తలెత్తేంత వరకు బ్రిటన్‌తో ఆస్ట్రేలియన్లు వారి సంబంధాన్ని తిరిగి నిర్వచించడానికి స్వల్ప ఆసక్తిని కనబరచడమే దీనికి కారణం.
ఆస్ట్రేలియా చట్టం 1986 బ్రిటీష్ పార్లమెంటు మరియు ఆస్ట్రేలియన్ రాష్ట్రాల మధ్య మిగిలి ఉన్న బంధాలను తొలగించింది.
1 ఫిబ్రవరి 1927 నుంచి 12 జూన్ 1931 వరకు నార్తర్న్ టెరిటరీ ఉత్తర ఆస్ట్రేలియా మరియు మధ్య ఆస్ట్రేలియాలుగా 20°S అక్షాంశం వద్ద విభజించడం జరిగింది. 1915లో 6,677 హెక్టార్ల విస్తీర్ణం కలిగిన జర్విస్ బే టెరిటరీగా పిలవబడే మరో ప్రాంతం న్యూ సౌత్ వేల్స్ పరిధిలోకి వచ్చింది. చేర్చబడిన బాహ్య ప్రాంతాలు: నార్‌ఫోక్ దీవి (1914); యాష్‌మోర్ దీవి, కార్టియర్ దీవులు (1931); ఆస్ట్రేలియన్ అంటార్కిటిక్ టెరిటరీ బ్రిటన్ నుంచి బదిలీ చేయబడింది (1933); హియర్డ్ దీవి, మెక్‌డొనాల్డ్ దీవులు మరియు మాక్వైర్ దీవి బ్రిటన్ నుంచి ఆస్ట్రేలియాకు బదిలీ చేయబడింది (1947).
ఫెడరల్ కేపిటల్ టెరిటరీ (FCT) 1911లో న్యూ సౌత్ వేల్స్ నుంచి ఏర్పాటు చేయబడింది. కొత్తగా ప్రతిపాదించిన సమాఖ్య రాజధాని కాన్‌బెర్రా (మెల్బోర్న్ అనేది 1901 నుంచి 1927 వరకు ప్రభుత్వ స్థానంగా ఉంది)కు ఒక స్థానాన్ని అందించడానికి దీనిని ఏర్పాటు చేశారు. 1938లో ఆస్ట్రేలియన్ కేపిటల్ టెరిటరీ (ACT)గా FCT పేరుమార్చుకుంది. 1911లో నార్తర్న్ టెరిటరీని దక్షిణ ఆస్ట్రేలియా ప్రభుత్వ నియంత్రణ నుంచి తప్పించి, కామన్వెల్త్‌కు బదిలీ చేయడం జరిగింది.
నౌకా సంబంధి మరియు గొర్రెల బొచ్చు కత్తిరించేవారి దాడులు విఫలమైన నేపథ్యంలో
ఆస్ట్రేలియన్ లేబర్ పార్టీ (ALP) ("Labour" అనే స్పెల్లింగు 1912లో వదులుకోబడింది) 1890ల్లో స్థాపించబడింది. దీనికి ఆస్ట్రేలియన్ వ్యాపార సంఘ ఉద్యమం నుంచి బలమైన మద్దతు లభించింది. "1901లో కేవలం 100,000 మంది సభ్యులు ఉండగా అది 1914లో ఐదు లక్షలకు పైగా పెరిగింది". ALP వేదిక సామ్యవాది "ప్రజాస్వామ్యం" కావడంతో, ఎన్నికల్లో దాన మద్దతు పెరగడం, 1904లో దాని సమాఖ్య ప్రభుత్వ ఏర్పాటుతో కలిసి, మరియు తిరిగి 1908లోనూ, పోటీ సంప్రదాయవాది, స్వేచ్ఛా విపణి మరియు సామ్యవాది వ్యతిరేక శక్తులను 1909లో కామన్వెల్త్ లిబరల్ పార్టీలో విలీనం చేయడానికి దోహదపడ్డాయి. కంట్రీ పార్టీ ఆఫ్ ఆస్ట్రేలియా అనేది గ్రామీణ ప్రజల ఆకాంక్షలకు ప్రాతినిధ్యం వహించేలా 1913లో స్థాపించబడింది.
హంఫ్రే మెక్‌క్వీన్ వంటి చరిత్రకారులు ఆస్ట్రేలియా కార్మిక వర్గం యొక్క పనులు మరియు జీవన పరిస్థితుల పరంగా 20వ శతాబ్దానికి చెందిన ప్రారంభ సంవత్సరాలు "పొదుపు సౌఖ్యం"కు ఉదాహరణలు అని పేర్కొన్నారు. కార్మిక సమస్యలపై మధ్యవర్తిత్వ న్యాయస్థానం ఏర్పాటు వేరుపడేది. పారిశ్రామిక బహుమతులను ఏర్పాటు చేయాల్సిన అవసరతకు ఇది గుర్తింపు వంటిది. దీని కింద ఒక పరిశ్రమలోని కూలీ డబ్బులు ఆర్జించే అందరూ ఉద్యోగం మరియు వేతనాల యొక్క సారూప్య పరిస్థితులను ఆస్వాదిస్తారు. కనీస వేతన విధానాన్ని గుర్తించడం ద్వారా ఆస్ట్రేలియన్ కార్మిక చట్టంలో 1907 నాటి హార్వెస్టర్ తీర్పు కూడా ఒక ప్రమాణాన్ని ఏర్పాటు చేసింది. 1908లో సమాఖ్య ప్రభుత్వం కూడా వృద్ధాప్య పెన్షన్ల పథకాన్ని ప్రారంభించింది.
1890ల ఆఖరు మరియు ప్రారంభ 20వ శతాబ్దం మధ్యకాలంలో ఆస్ట్రేలియా ప్రాంతాలను ఉధృతమవుతున్న కుందేలు ప్లేగుతో పాటు విపత్కర కరువు పరిస్థితులు చుట్టుముట్టాయి. ఫలితంగా గ్రామీణ ఆస్ట్రేలియాలో అత్యంత కఠిన పరిస్థితులు ఏర్పడ్డాయి. ఇదిలా ఉన్నప్పటికీ, పలువురు రచయితలు "ఆస్ట్రేలియాలోని బహిరంగ స్థలాలు వ్యవసాయానికి అనువైన భూములుగా మారి, సహకరించడం మరియు అక్కడి కర్మాగారాలు అమెరికా సంయుక్తరాష్ట్రాల్లోని వాటితో సరిపోలడం ద్వారా సంపద మరియు ప్రాముఖ్యతల పరంగా బ్రిటన్‌ను ఆస్ట్రేలియా పక్కకు నెట్టే సమయాన్ని ఊహించారు. కొంతమంది భావి జనాభాను 100 మిలియన్లు, 200 మిలియన్లు లేదా అంతకంటే ఎక్కువగా అంచనా వేశారు." వారిలో E. J. బ్రాడీ ఒకరు. ఆయన 1918 పుస్తకం "ఆస్ట్రేలియా అన్‌లిమిటెడ్" ఆస్ట్రేలియా యొక్క అంతర్భూభాగం అభివృద్ధి మరియు స్థిరనివాసాలకు అనువైనది. "జీవితంతో స్పందించే విధంగా ఒకరోజు ఇది నిర్దేశించబడుతుంది."
ఆగస్టు, 1914లో ఐరోపాలో అకస్మాత్తుగా చెలరేగిన యుద్ధం స్వీయాత్మకంగా "బ్రిటన్‌కు చెందిన అన్ని కాలనీలు మరియు అధినివేశరాజ్యాలు" పాల్గొనే విధంగా చేసింది. ప్రధాని ఆండ్రూ ఫిషర్ జులై ఆఖర్లో నిర్వహించిన ఎన్నికల ప్రచారం సందర్భంగా బహుశా అత్యధిక ఆస్ట్రేలియన్ల అభిప్రాయాలను ఆయన ఈ విధంగా వ్యక్తం చేసి ఉండొచ్చు.
1914 మరియు 1918 మధ్యకాలంలో జరిగిన మొదటి ప్రపంచ యుద్ధంలో మొత్తం 4.9 మిలియన్ల మంది దేశ జనాభాలో 416,000 మందికి పైగా పురుషులు స్వచ్ఛందంగా పాల్గొన్నారు. అయితే యుద్ధంలో అర్హమైన జనాభాలో మూడింట ఒక వంతు మరియు సగం మంది పాల్గొని ఉండొచ్చని 
చరిత్రకారుడు లాయిడ్ రాబ్సన్ అంచనా వేశారు. ది సిడ్నీ మార్నింగ్ హెరాల్డ్ యుద్ధం అకస్మాత్తుగా సంభవించడాన్ని ఆస్ట్రేలియన్ల యొక్క "తొట్టతొలి సైనిక అనుభవం" గా అభివర్ణించింది. టర్కిష్ తీరంపై గల్లిపోలి వద్ద 8 నెలల పాటు జరిగిన పోరాటంలో 8,141 మంది పురుషులు హతమయ్యారు. 1915 ఆఖర్లో ఆస్ట్రేలియన్ ఇంపెరియల్ ఫోర్సెస్ (AIF)ని ఉపసంహరించుకోవడం మరియు ఐదు విభాగాలుగా విస్తరించిన తర్వాత బ్రిటీష్ ఆజ్ఞ కింద పనిచేయడానికి అనేక మంది ఫ్రాన్స్ వెళ్లారు.
పశ్చిమ సరిహద్దు (వెస్టర్న్ ఫ్రంట్)పై జరిగిన యుద్ధం యొక్క AIF మొదటి అనుభవం కూడా ఆస్ట్రేలియన్ సైనిక చరిత్రలో అత్యంత ఖరీదైన ఏకైక పోరాటం కావడం. జులై, 1916లో ఫ్రోమెల్లెస్ వద్ద, సోమీ యుద్ధం సమయంలో జరిగిన ఒక పరోక్ష దాడిలో 24 గంటల్లో AIF 5,533 మందిని కోల్పోవడం లేదా గాయాలకు గురికావడం జరిగింది. పదహారు నెలల తర్వాత ఐదు ఆస్ట్రేలియన్ విభాగాలు ఆస్ట్రేలియన్ కార్ప్స్‌గా మారింది. తొలుత ఇది జనరల్ బర్డ్‌వుడ్ ఆ తర్వాత జనరల్ సర్ జాన్ మోనాష్ ఆదేశాల కింద పనిచేసింది. 1916 మరియు 1917లలో ఆస్ట్రేలియాలో రెండు బాధాకరమైన యుద్ధాలు మరియు విభజించే నిర్బంధ సైనికశిక్షణ రిఫరెండమ్‌లు చేపట్టబడ్డాయి. అయితే ఇవి రెండూ వైఫల్యం చెందాయి. తద్వారా ఆస్ట్రేలియన్ సైన్యం ఒక స్వచ్ఛంద దళంగా మిగిలింది.
సైనిక చర్య ప్రణాళికకు మోనాష్ అనుసరించిన విధానం అతిజాగ్రత్తగా ఉంది. అంతేకాక అప్పటి సైనిక ఆలోచనాపరులకు అసాధారణమైనది. సాపేక్షకంగా స్వల్ప హ్యామెల్ యుద్ధంలో ఆయన మొదటి చర్య ఆయన అనుసరించిన విధానం యొక్క న్యాయా సమ్మతిని ప్రదర్శించింది. 1918లో హిండన్‌బర్గ్ రేఖ ఎదుట తదుపరి చర్యలు దానిని నొక్కిచెప్పాయి. మోనాష్ ఈ విధంగా రాశారు
ఈ పోరాటంలో సుమారు 60,000 మంది ఆస్ట్రేలియన్లు మరణించగా 160,000 మంది గాయపడ్డారు. విదేశాల్లో పోరాడిన 330,000 మందికి ఇది అత్యధిక నిష్పత్తి. వీరమరణం పొందిన వారి జ్ఞాపకార్థం ప్రతి యేటా ఏప్రిల్ 25న నిర్వహించే ANZAC దినోత్సవం రోజున ఆస్ట్రేలియా వార్షిక సెలవు దినాన్ని ప్రకటించారు. 1915లో గల్లిపోలి వద్ద మొదటగా దళాలు చేరిన రోజు అది. తేదీ ఎంపిక తరచూ ఆస్ట్రేలియన్లు కానివారికి అయోమయం కలిగిస్తుంది. దీనికి కారణం సైనిక ఓటమి ద్వారా సంకీర్ణ దాడి ముగియడం కావొచ్చు. బిల్ గమ్మేజ్ ఏప్రిల్ 25వ తేదీని ఎంపిక చేసుకోవడం సాధ్యమైనంత ఎక్కువగా ఎప్పుడూ ఆస్ట్రేలియన్లకే ఉద్దేశించింది. ఎందుకంటే, గల్లిపోలి వద్ద "ఆధునిక యుద్ధం యొక్క మహా యంత్రాలు సాధారణ పౌరులు ఏమి చేయగలరో చూపించడానికి అవి కొన్నైనా చాలు". 1916-1918 మధ్యకాలంలో ఫ్రాన్స్‌లో "దాదాపు ఏడు రెట్లు (ఆస్ట్రేలియన్లు) హతమయ్యారు. సాధఆరణ వ్యక్తులు ఏ విధంగా లెక్కించబడతారో చెప్పే విధంగా తుపాకీలు క్రూరత్వాన్ని చూపాయి".
యుద్ధం ముగిసిన పద్దెనిమిది నెలల తర్వాత జూన్, 1920లో ఆఖరి ఆస్ట్రేలియన్ సైనికులు స్వదేశానికి తిరిగొచ్చారు. ప్రధానమంత్రి విలియం మోరిస్ హ్యూస్ ఒక కొత్త సంప్రదాయవాది శక్తి, నేషనలిస్ట్ పార్టీని ఆవిష్కరించారు. నిర్బంధ సైనిక శిక్షణపై లోతైన మరియు బాధాకరమైన చీలిక అనంతరం దీనిని గత లిబరల్ పార్టీ మరియు లేబర్ పార్టీ నుంచి దూరమైన విభాగాల (అందులో ఆయన అత్యంత ప్రబలంగా ఉండేవారు) ద్వారా స్థాపించారు. 1919లో వచ్చిన స్పానిష్ ఫ్లూ మహమ్మారి దెబ్బకు 12,000 మంది ఆస్ట్రేలియన్లు పిట్టల్లా రాలిపోయినట్లు అంచనా వేశారు. కచ్చితంగా ఇది యుద్ధం నుంచి తిరిగొచ్చిన సైనికుల ద్వారా స్వదేశంలోకి ప్రవేశించి ఉండొచ్చు.
రష్యాలో బోల్ష్విక్ తిరుగుబాటు విజయం కొంత మంది సామ్యవాదులకు ఒక ప్రేరణగా నిలిచినప్పటికీ, ఇది పలువురు ఆస్ట్రేలియన్ల కళ్లలో భయం పుట్టే విధంగా చేసింది. ఆస్ట్రేలియా కమ్యూనిస్టు పార్టీ 1920లో స్థాపించబడింది. పలు చీలికలు ఏర్పడినప్పటికీ, అప్పటి నుంచి క్రియాశీలకంగా వ్యవహరించింది. దానిని 1940-2లో నిషేధించారు. 1951లో మరోసారి దానిపై నిషేధానికి ప్రయత్నం కూడా జరిగింది. ఇతర యుద్ధానంతర విశిష్ట పరిణామాలుగా నిరంతరాయ పారిశ్రామిక అశాంతిని చెప్పుకోవచ్చు. ఇది1923 విక్టోరియా పోలీసు సమ్మెకు దారితీసింది. "అహేతుబద్ధమైన మరియు విషాదకర పేదరిక పరిస్థితి అనేక మందిలో ఏర్పడటం ఎందుకు తప్పనిసరిగా తిరుగుబాటుదారులుగా ఉసిగొల్పింది." ఆస్ట్రేలియాలోని పారిశ్రామిక వివాదాలు 1920లను వర్గీకరించాయి. 1920ల ఆఖర్లో నౌకాశ్రయాలు, బొగ్గుగనులు మరియు కలప పరిశ్రమల వద్ద ఇతర భారీ సమ్మెలు జరిగాయి. పని పరిస్థితుల మార్పు మరియు యూనియన్ల అధికారల తగ్గింపుకు జాతీయవాద ప్రభుత్వం చేసిన ప్రయత్నాలకు ప్రతిస్పందనగా యూనియన్ చేపట్టిన ఉద్యమం ఫలితంగా ఆస్ట్రేలియన్ కౌన్సిల్ ఆఫ్ ట్రేడ్ యూనియన్స్ (ACTU) 1927లో ఏర్పడింది.
1920ల్లో USAలో కొంత వరకు వర్గీకరించబడిన జాజ్ సంగీతం, వినోద సంస్కృతి, కొత్త సాంకేతిక పరిజ్ఞానం, వినిమయతత్వం ఆస్ట్రేలియాలోనూ కన్పించాయి. ఏదేమైనప్పటికీ, హోటళ్లు మరియు కొన్ని నగర శివారు ప్రాంతాల్లోని అన్నింటిని సాయంత్రం 6 గంటల తర్వాత మూసివేయడంలో మధ్యం వ్యతిరేక శక్తులు విజయవంతమైనప్పటికీ, ఆస్ట్రేలియాలో నిషేధం మాత్రం సఫలం కాలేకపోయింది.
ఏదేమైనప్పటికీ, వాస్తవానికి 1920ల మధ్యకాలంలో సుమారు 2 మిలియన్లకు పైగా ఆస్ట్రేలియన్లు ప్రతివారం సినిమాలకు 1250 థియేటర్లకు వెళ్లినప్పటికీ, అప్పుడప్పుడే అభివృద్ధి చెందుతోన్న చిత్ర పరిశ్రమ 1920ల్లో తీవ్రంగా నష్టపోయింది. చేయూతను అందించడంలో 1927లో ఏర్పడిన ఒక రాయల్ కమిషన్ విఫలమయింది. 1906లో ది స్టోరీ ఆఫ్ ది కెల్లీ గ్యాంగ్ చిత్రం విడుదలతో అత్యంత వైభవంగా ప్రారంభమైన పరిశ్రమ 1970ల్లో దాని పునరుద్ధరణను చేపట్టేంత వరకు తీవ్రంగా దెబ్బతింది.
1923లో W.M. హ్యూస్‌ను తొలగించాలంటూ నేషనలిస్ట్ పార్టీ ప్రభుత్వానికి చెందిన సభ్యులు ఓటు వేయడంతో స్టాన్లీ బ్రూస్ ఆస్ట్రేలియా ప్రధాని అయ్యారు. 1925 ప్రారంభంలో సిడ్నీ రాయల్ అగ్రికల్చరల్ సొసైటీలో "పురుషులు, డబ్బు మరియు విపణుల" గురించి బ్రూస్ మాట్లాడేటప్పుడు పలువురు ఆస్ట్రేలియన్ల ప్రాధామ్యాలు మరియు ఆశావాదం గురించి వివరించారు.
"ది ఆర్గస్" వార్తాపత్రిక ఈ విధంగా నివేదించింది:
"భూభాగం"పై వలస ప్రజలు మరియు తిరిగొచ్చిన సైనికుల స్థిరనివాసానికి ఉద్దేశించిన పథకాలు సాధారణంగా విజయవంతం కాకపోయినప్పటికీ, అభివృద్ధి మరియు వలస సంఘం నిర్వహించిన 1920ల వలస ఉద్యమం దశాబ్ది ముగింపు నాటికి దాదాపు 300,000 మంది బ్రిటన్లను ఆస్ట్రేలియాకు తీసుకొచ్చింది. "పశ్చిమ ఆస్ట్రేలియా మరియు క్వీన్స్‌లాండ్ యొక్క డాసన్ వ్యాలీలోని నవీన సేద్యపు ప్రాంతాలు విపత్కరమైనవిగా నిరూపితమయ్యాయి"
ఆస్ట్రేలియాలో సంప్రదాయకంగా భారీ పెట్టుబడి వ్యయాలను రాష్ట్రం మరియు సమాఖ్య ప్రభుత్వాలు భరిస్తాయి. 1920ల్లో ప్రభుత్వాలు విదేశాల నుంచి భారీగా అప్పులు తీసుకునేవి. రుణాల సమన్వయానికి ఒక రుణ మండలి 1928లో ఏర్పాటు చేయబడింది. వీటిలో మూడొంతులు విదేశాల నుంచి అందాయి. సామ్రాజ్యవాద ప్రాధాన్యం ఉన్నప్పటికీ, వ్యాపార తుల్యతను బ్రిటన్ విజయవంతంగా సాధించలేకపోయింది."1924 నుంచి 1928 వరకు అంటే ఐదేళ్లలో బ్రిటన్ నుంచి ఆస్ట్రేలియా దాని 43.4% దిగుమతులను కొనుగోలు చేయడం మరియు దాని 38.7% ఎగుమతులను విక్రయించడం చేసింది. ఆస్ట్రేలియన్ ఎగుమతుల్లో మూడింట రెండొంతులకు పైగా గోధుమలు మరియు ఉన్ని ఉన్నాయి." కేవలం రెండు ఎగుమతి సరకులపై ఆధారపడటం ప్రమాదకరం.
1920ల్లో ఆవిరితో నడిచే వాటిపై మక్కువతో తీరప్రాంత ప్రయాణ నౌక తుది విసర్జన సహా రవాణా పరంగా విశేష అభివృద్ధి కన్పించింది. అంతేకాక రైలు మరియు మోటారు రవాణాల్లో చోటుచేసుకున్న పురోగతులు పనులు మరియు విశ్రాంతి సమయాల్లో నాటకీయ మార్పులను తీసుకొచ్చాయి. 1918లో యావత్ ఆస్ట్రేలియాలో 50,000 కార్లు మరియు లారీలు ఉన్నాయి. 1929 నాటికి వాటి సంఖ్య 500,000కి పెరిగింది. 1853లో స్థాపించబడిన వేదిక బండి కంపెనీ కాబ్ అండ్ కో దాని చివరి వాహనాన్ని పురాతన క్వీన్స్‌లాండ్‌లో 1924లో నడిపింది. 1920లో, క్వీన్స్‌లాండ్ మరియు నార్తర్న్ టెరిటరీ ఏరియల్ సర్వీస్ (తర్వాత ఇది ఆస్ట్రేలియన్ వైమానిక సంస్థ QANTASగా మారింది) స్థాపించబడింది.
1920లో స్థాపించబడిన కంట్రీ పార్టీ 1970ల వరకు వ్యవసాయికవాదానికి సంబంధించిన దాని వివరణను అధికారికంగా ప్రకటించింది. దానిని "కంట్రీమైండెడ్‌నెస్" (నేషనల్ పార్టీ ఆఫ్ ఆస్ట్రేలియా)గా అది పిలిచింది. పశు విక్రేతలు (భారీ గొర్రెల మందల నిర్వాహకులు), సన్నకారు రైతుల స్థితిని పెంచడం మరియు వారికి రాయితీలను సమర్థించడం ప్రధాన లక్ష్యం.
1930ల్లో సంభవించిన మహా మాంద్యం అనేది ఒక ఆర్థిక విపత్తు. ఇది ప్రపంచంలోని పలు దేశాలను తీవ్రంగా దెబ్బతీసింది. ఆస్ట్రేలియా కూడా దాని నుంచి తప్పించుకోలేక పోయింది. వాస్తవానికి, ప్రత్యేకించి ప్రాథమిక ఉత్పత్తులైన ఉన్ని మరియు గోధుమలు, వంటి ఎగుమతులపై ఆస్ట్రేలియా యొక్క విపరీతమైన పరతంత్రత వల్ల పాశ్చాత్య ప్రపంచంలో కెనడా, జర్మనీలతో పాటు తీవ్రంగా దెబ్బతిన్న దేశాల్లో అది ఒకటిగా నిలిచిందని భావించడం జరిగింది.
1920ల్లో ప్రధాన పనులపై పెట్టుబడులు పెట్టడానికి నిరంతరాయంగా అప్పులు తీసుకోవడం ద్వారా ఆస్ట్రేలియన్ మరియు రాష్ట్ర ప్రభుత్వాలు "1927లో అప్పటికే రక్షణకు ఆమడ దూరంలో నిలిచాయి. పలు ఆర్థిక సూచీలు బలహీనపడ్డాయి. ఆర్థిక చరిత్రకారుడు జియోఫ్ స్పెన్స్‌లీ ప్రకారం, ఎగుమతులపై ఆస్ట్రేలియా పరతంత్రత వల్ల ప్రపంచ విపణుల ఒడిదుడుకులకు అది తీవ్రంగా ప్రభావితమయ్యే పరిస్థితులు ఏర్పడ్డాయి. న్యూ సౌత్ వేల్స్ రాష్ట్రం తీసుకున్న అప్పు డిసెంబరు, 1927 నాటికి దాదాపు ఆస్ట్రేలియా యొక్క పూర్తి అప్పులో సగం. ఈ పరిస్థితి కొంతమంది రాజకీయవేత్తలు మరియు ఆర్థికవేత్తల్లో ప్రముఖంగా పశ్చిమ ఆస్ట్రేలియా విశ్వవిద్యాలయంకు చెందిన ఎడ్వర్డ్ షాన్‌లో ఆందోళన రేకెత్తించింది. అయితే పలువురు రాజకీయ, సంఘాల మరియు వ్యాపార నాయకులు ఏదైనా తీవ్రమైన తప్పిదమని అంగీకరించడానికి విముఖత వ్యక్తం చేశారు. 1926లో "ఆస్ట్రేలియన్ ఫైనాన్స్" సంచిక ఈ విధంగా పేర్కొంది:
కాబట్టి, 29 అక్టోబరు 1929 నాటి వాల్‌స్ట్రీట్ సంక్షోభానికి ముందు ఆస్ట్రేలియా ఆర్థికవ్యవస్థ అప్పటికే తీవ్రమైన ఒడిదుడుకులను ఎదుర్కొంటోంది. 1927లో ఆర్థికవ్యవస్థ మందగించడంతో తయారీ రంగం దెబ్బతినడం...ఫలితంగా లాభాలు తగ్గుముఖం పట్టడం తద్వారా నిరుద్యోగం పెరగడంతో దేశం మాంద్యం కోరల్లో చిక్కుకుంది. 12 అక్టోబరు 1929న నిర్వహించిన ఎన్నికల్లో లేబర్ పార్టీ అత్యధిక మెజారిటీతో అధికారాన్ని కైవసం చేసుకుంది. మాజీ ప్రధాని స్టాన్లీ బ్రూస్ ప్రతినిధుల సభలో సొంత స్థానాన్ని కోల్పోయారు. కొత్త ప్రధాని జేమ్స్ స్కలిన్ మరియు అతని అనుభవరాహిత్య ప్రభుత్వం వరుస సంక్షోభాలతో తీవ్ర పరిణామాలను ఎదుర్కొంది. పరిస్థితిని ఎంత గొప్పగా పరిష్కరించగలమనే దానిపై సెనేట్‌ను నియంత్రించలేకపోవడం, బ్యాంకింగ్ వ్యవస్థ మరియు లేబర్ పార్టీ పరిధిలోని విభాగాలపై నియంత్రణ లేని కారణంగా వారు బలహీనపడ్డారు. ఫలితంగా 1917లో మాదిరిగా ప్రభుత్వం బలవంతంగా పరిష్కారాలకు ఆమోదించాల్సిన పరిస్థితి ఏర్పడటం తత్ఫలితంగా పార్టీ చీలిపోవడం జరిగాయి.
సంక్షోభం నుంచి గట్టెక్కడానికి వివిద "వ్యూహాలు" సూచించబడ్డాయి; సర్ ఒట్టో నీమియర్, ఇంగ్లీష్ బ్యాంకుల ప్రతినిధి, 1930ల్లో సందర్శించిన ఆయన ఒక ప్రతిద్రవ్యోల్బణాత్మక వ్యూహాన్ని ప్రతిపాదించారు. ఇది ప్రభుత్వ ఖర్చులు మరియు వేతనాల తగ్గింపులను సిఫారసు చేస్తుంది. కోశాధికారి టెడ్ థియోడర్ ఒక సౌమ్యమైన ద్రవ్యోల్బణాత్మక వ్యూహాన్ని అదే విధంగా న్యూ సౌత్ వేల్స్ యొక్క లేబర్ ప్రధాని జాక్ లాంగ్ విదేశీ రుణాన్ని తిరస్కరించే ఒక విప్లవాత్మక వ్యూహాన్ని ప్రతిపాదించారు. "ప్రధాని వ్యూహం" చివరకు సమాఖ్య (ఫెడరల్) మరియు రాష్ట్ర ప్రభుత్వాల చేత జూన్, 1931లోనూ ఆ తర్వాత నీమియర్ సిఫారసు చేసిన ప్రతిద్రవ్యోల్బణాత్మక నమూనా సైతం ఆమోదం పొందాయి. అంతేకాక ప్రభుత్వ ఖర్చుల్లో 20% కోత, బ్యాంకు వడ్డీరేట్ల తగ్గింపు మరియు పన్నుల పెంపు విధించబడింది. ఆస్ట్రేలియన్ ప్రభుత్వ నాయకులతో నీమియర్ ప్రముఖంగా ఈ విధంగా అన్నారు;
ఆస్ట్రేలియాలో నిరుద్యోగ వ్యాప్తిపై నేడు చర్చ జరుగుతోంది. 1932లో ఇది 29%కి పెరిగినట్లు తరచూ చెప్పబడుతుంటుంది. "వ్యాపార సంఘం గణాంకాలు తరచూ ఉటంకించబడుతుంటాయి. అయితే అక్కడుండే వారు మాత్రం...నిరుద్యోగ వ్యాప్తిని చాలావరకు తక్కువ చేసి చూపించిన గణాంకాలుగా వాటిని గుర్తించారు" అని చరిత్రకారిణి వెండీ లోవెన్‌స్టీన్ మాంద్యం యొక్క మౌఖిక చరిత్రల సేకరణలో ఆమె పేర్కొన్నారు. ఏదేమైనప్పటికీ, "గత ముప్పై ఏళ్లలో...అప్పటి చరిత్రకారులు విమర్శనారహితంగా సదరు గణాంకాన్ని అంగీకరించడం (1932లో గరిష్టంగా 29%) దానిని ‘మూడు’గా సవరించడం సహా లేదా మూడు అనేది చాలా చాలా తక్కువ అని వారు ఉద్రేకంగా వాదించారు." అని చరిత్రకారుడు డేవిడ్ పాట్స్ అభిప్రాయపడ్డారు. పాట్స్ జాతీయ స్థాయిలో గరిష్టంగా 25% మంది నిరుద్యోగులు ఉన్నారని సూచించారు.
ఏదేమైనప్పటికీ, నిరుద్యోగ స్థాయిల్లో అత్యధిక వ్యత్యాసం ఉన్నట్లు కొంత సందేహం వ్యక్తమవుతోంది. ఉదాహరణకు, చరిత్రకారుడు పీటర్ స్పియరిట్ సేకరించిన గణాంకాల ప్రకారం, 1933లో సౌకర్యవంతమైన సిడ్నీ శివారు నగరం వూలహ్రాలో 17.8% మంది పురుషులు, 7.9% మంది మహిళలు నిరుద్యోగులు. శివారు పట్టణమైన పాడింగ్‌టన్‌ కార్మిక వర్గంలో 41.3% మంది పురుషులు మరియు 20.7% మంది మహిళలు నిరుద్యోగులు. పురుషులు మరియు మహిళల మధ్య వ్యత్యాసమే కాక భవన మరియు నిర్మాణ రంగం వంటి కొన్ని పరిశ్రమల్లో నిరుద్యోగం చాలా ఎక్కువగా ఉందని జియోఫ్రీ స్పెన్స్‌లీ వాదించారు. తులనాత్మకంగా ప్రభుత్వ పరిపాలక మరియు వృత్తిపరమైన రంగాల్లో ఇది తక్కువ.
వ్యవసాయం పరంగా, ఈశాన్య విక్టోరియా మరియు పశ్చిమ ఆస్ట్రేలియాలకు సంబంధించి, గోధుమ పంట పండించే సన్నకారు రైతులు తీవ్రంగా నష్టపోయారు. సంపాదించిన లాభాల్లో ఎక్కువగా వడ్డీ చెల్లింపులకే సరిపోయిందని వారు భావించేవారు.
మే, 1931లో ఒక కొత్త సంప్రదాయవాది రాజకీయ శక్తి, యునైటెడ్ ఆస్ట్రేలియా పార్టీని నేషనలిస్ట్ పార్టీతో కలిసి లేబర్ పార్టీ నుంచి బయటకు వచ్చిన నేతలు స్థాపించారు. డిసెంబరు, 1931లో జరిగిన సమాఖ్య ఎన్నికల్లో లేబర్ పార్టీ మాజీ సభ్యుడు జోసెఫ్ లియాన్స్ నేతృత్వంలోని యునైటెడ్ ఆస్ట్రేలియా పార్టీ సులువుగా గెలిచింది. వారు సెప్టెంబరు, 1940 వరకు అధికారంలో కొనసాగారు. లియాన్స్ ప్రభుత్వం మాంద్యం నుంచి పరిస్థితిని స్థిరంగా చక్కదిద్దేలా పాటుపడిందనే కృషి చేసిందనే ప్రశంసలను తరచూ అందుకుంది. ఇందులో ఎంత మేర వారి విధానాలకు రుణపడి ఉంటుందనేది వివాదాస్పదంగానే ఉన్నప్పటికీ, ప్రశంసలు మాత్రం అందుకుంది. ఆస్ట్రేలియన్ GDP 1931-2 మరియు 1938-9 మధ్యకాలంలో £386.9 మిలియన్ల నుంచి £485.9 మిలియన్లకు పెరిగినప్పటికీ, వాస్తవిక తలసరి జాతీయోత్పత్తి అనేది "1920-21 (£70.04)లో ఉన్న దాని కంటే 1938-39 (£70.12)లో కొన్ని షిల్లింగులు ఎక్కువని స్టువార్ట్ మెసిన్‌టైర్ గుర్తించారు.
1930ల ఆఖరు వరకు ఆస్ట్రేలియన్లకు భద్రత అనేది ఒక ముఖ్యమైన సమస్య కాదు. చైనాలో జపాన్ వాసుల దురాక్రమణ హెచ్చుమీరడం, ఐరోపాలో జర్మనీ యొక్క ఆక్రమణ పెరగడం పరంగా 1937 ఎన్నికల్లో ఇరు రాజకీయ పార్టీలు భద్రతాపరమైన వ్యయాలు పెంచాలని సూచించాయి. ఏదేమైనప్పటికీ, భద్రతా వ్యయాలను ఏ విధంగా కేటాయించాలనే దానిపై భిన్నాభిప్రాయాలు తలెత్తాయి. "సామ్రాజ్యవాద భద్రతా విధానం"లో బ్రిటన్‌తో సహకరించాలని UAP ప్రభుత్వం నొక్కిచెప్పింది. దీనికి ప్రధాన కారణం సింగపూర్ వద్ద బ్రిటీష్ నావికా స్థావరం మరియు రాయల్ నావీ యుద్ధ దళం ఉండటం. "అవసరమైనప్పుడు దళాన్ని ఉపయోగించుకోవచ్చని అది భావించింది." ఈ ప్రాధాన్యతను అంతర్గత యుద్ధ సంవత్సరాల్లోని భద్రతా వ్యయాలు ప్రతిబింబించాయి. 1921-1936 మధ్యకాలంలో RANపై £40 మిలియన్లు, ఆస్ట్రేలియన్ సైన్యంపై 
£20 మిలియన్లు, RAAF (1921లో ఏర్పాటు చేయబడింది, మూడు దళాల్లో అత్యంత నవీనమైనది)పై £6 మిలియన్లు వెచ్చించడం జరిగింది. 1939లో, రెండు భారీ యుద్ధ నౌకలు మరియు నాలుగు తేలికపాటి నౌకలను కలిగిన నావికాదళం యుద్ధానికి సర్వసన్నద్ధమైంది.
జనరల్ స్టాఫ్ చీఫ్ జాన్ లావరాక్ కూడా సిఫారసు చేసినట్లుగా లేబర్ విపక్షం తయారీ రంగం అభివృద్ధి మరియు సైన్యం, RAAFలపై మరింత స్పష్టీకరణ ద్వారా అత్యంత జాతీయ స్వీయ-విశ్వాస ఏర్పాటుకు విజ్ఞప్తి చేసిందని గావిన్ లాంగ్ వాదించారు. నవంబరు, 1936లో లేబర్ నేత జాన్ కర్టిన్ ఈ విధంగా అన్నారు, "ఒంటరి సన్నద్ధత, మనకు సాయం అందించడానికి దళాలు పంపమంటూ బ్రిటీష్ నాయకుల దక్షతపై ఆస్ట్రేలియా యొక్క పరతంత్రత చాలా ప్రమాదకరమైనది. ఇది ఆస్ట్రేలియా యొక్క భద్రతా విధానాన్ని గుర్తించే అవకాశం ఉంది". జాన్ రాబర్ట్‌సన్ ప్రకారం, "కొందరు బ్రిటీష్ నాయకులు వారి దేశం ఒకే సమయంలో జపాన్ మరియు జర్మనీలతో పోరాడలేదనే విషయాన్ని కూడా గుర్తించారు." అయితే ఈ విషయాన్ని 1937 సామ్రాజ్యవాద సమావేశం వంటి "ఆస్ట్రేలియన్ మరియు బ్రిటీష్ భద్రతా వ్యూహకర్తల సమావేశాల్లో ఎప్పుడు కూడా నిక్కచ్చిగా చర్చించలేదు".
సెప్టెంబరు, 1939 నాటికి, ఆస్ట్రేలియా సైన్యం 3,000 మంది శాశ్వత సైనికులు ఉన్నారు. మేజర్-జనరల్ థామస్ బ్లేమీ నేతృత్వంలో 1938 ఆఖర్లో నిర్వహించిన నియామక ప్రక్రియ రిజర్వు సైనిక శిక్షకుల సంఖ్యను దాదాపు 80,000కి పెంచింది. యుద్ధానికి అన్ని విధాలుగా అభివృద్ధి చేసిన మొదటి విభాగం 6వ విభాగాన్ని రూపొందించింది. ఇక రెండో AIFకి సంబంధించి, కాగితంపై 5 సైనిక శిక్షణ విభాగాలు ఉన్నాయి. ఇక మొదటి AIF మొదటి ప్రపంచ యుద్ధానికి ఉద్దేశించింది.
3 సెప్టెంబరు 1939న అంటే ఆదివారం రోజు ప్రధాని రాబర్ట్ మెంజీస్ ఒక జాతీయ రేడియో ప్రసారం నిర్వహించారు.
ఈ ప్రకటనలో, 1939లో లియాన్ యొక్క మరణం తర్వాత UAP నాయకుడైన ప్రధానమంత్రి మెంజీస్ ఆస్ట్రేలియన్ యొక్క "జర్మనీ దురాక్రమణపై ద్వేషం మరియు బ్రిటన్, ఫ్రాన్స్ మరియు కామన్వెల్త్ దేశాలు అఫ్పుడు మొదలైన యుద్ధంలో భాగస్వాములడాన్ని ఒక దోషిత్వం"గా వివరించారు.
కొందరు రచయితలు ఆస్ట్రేలియా సైనికులకు పోరాట అనుభవం ఏ విధంగా అసాధారణమైన రీతిలో వ్యత్యాసం కలిగి ఉందనే దానిని స్పష్టీకరించారు; "భౌగోళికంగా (కొన్ని) మహా శక్తులు రష్యా, చైనా మరియు జపాన్‌ల కంటే ఎక్కువగా వ్యత్యాసం కలిగి ఉంది...ఈ యుద్ధం యొక్క అర్థం యువకులు (సైనికులు) 
రాబావుల్ వద్ద విర్‌అవే విమానాలను తీసుకెళ్లడం అత్యంత అసంఖ్యాక లక్ష్య ప్రాంతాల నుంచి చావును చేరడమే. అంటే ఒక పదాతిదళ సభ్యుడు అటవీ పహారాలో జపనీస్ లేఖల వెనుక నుంచి లేదా టోబ్రక్ కైవారంపై ఉన్న జర్మనీ యుద్ధ ట్యాంకులను ఎదుర్కోవాలని అర్థం. పెర్త్‌కి చెందిన పురుషులు వారి ఆయుధసామగ్రి మొత్తం పూర్తయ్యేంత వరకు పోరాడారు లేదా పాఠశాల నుంచి బయటకు వచ్చి ఎంతో కాలం కాని ఒక యువకుడు జర్మనీపై అతని మొదటి బృహత్కార్యానికి లాంకాస్టర్‌లో ప్రయాణించడం."
1940-41లో ఆస్ట్రేలియన్ దళాలు ఆపరేషన్ కంపాస్, టోబ్రక్ స్వాధీనం, గ్రీకు దండయాత్ర, క్రీటి యుద్ధం, సిరియా-లెబనాన్ దండయాత్ర, El అలామిన్ రెండో యుద్ధం సహా మెడిటెరానియన్ థియేటర్‌లో ప్రబలమైన పాత్రలు పోషించాయి. నవంబరు, 1941లో జర్మనీ దాడికర్త "కొర్మోరన్" ద్వారా యుద్ధంలో పాల్గొన్న అందర్నీ HMAS "సిడ్నీ" నష్టపోవడంతో యుద్ధం స్వదేశాన్ని సమీపించింది.
8 డిసెంబరు (ఆస్ట్రేలియా కాలమానం) 1941 నుంచి ఫెరల్ హార్బర్‌ మరియు తూర్పు ఆసియా మరియు ఫసిఫిక్ అంతటా ఉన్న మిత్ర రాష్ట్రాలపై దాడుల అనంతరం ప్రధానమంత్రి జాన్ కర్టిన్ జపాన్‌పై పోరాటానికి ఆస్ట్రేలియన్ దళాలు స్వదేశానికి తిరిగిరావాలని కోరారు. ఫిబ్రవరి, 1942లో సింగపూర్ యుద్ధం తర్వాత 15,000 మంది ఆస్ట్రేలియా సైనికులు యుద్ధ ఖైదీలుగా మారారు. కొద్దిరోజుల అనంతరం డార్విన్ జపనీస్ విమానాల బాంబు దాడులకు అతలాకుతలమైంది. శత్రు దళాలు ఆస్ట్రేలియన్ ప్రధాన భూభాగంపై దాడి చేయడం అదే మొదటిసారి. తర్వాత 19 నెలల్లో, దాదాపు 100 సార్లు ఆస్ట్రేలియా వాయు దాడులను ఎదుర్కొంది. 1942లో ఆసియాలో బ్రిటన్ పరాజయం కలిగించిన దిగ్భ్రాంతి మరియు జపనీస్ దాడి భయం కారణంగా ఆస్ట్రేలియా ఒక కొత్త మిత్రరాజ్యంగా అమెరికా సంయుక్తరాష్ట్రాలకు మరలింది. 27 డిసెంబరు 1941న కర్టిన్ ఒక ఆస్ట్రేలియన్ వార్తాపత్రికకు నూతన సంవత్సరం సందర్భంగా ఒక సందేశాన్ని రాశారు, అందులోని ముఖ్యమైన విషయాలను ఇక్కడ చదవండి:
మరుసటి రోజు జరిగిన మీడియా సమావేశంలో కర్టిన్ తన సందేశం యొక్క అర్థం "బ్రిటీష్ సామ్రాజ్యంతో ఆస్ట్రేలియా సంబంధాలు బలహీనపడటం" కాదు అని వివరించారు. ఏదేమైనప్పటికీ, కర్టిన్ యొక్క లేబర్ ప్రభుత్వం అమెరికా సంయుక్తరాష్ట్రాలతో ఒక సన్నిహిత సంబంధాన్ని ఏర్పరుచుకుంది. తద్వారా ఆస్ట్రేలియా విదేశాంగ విధానంలో ఒక మౌలిక మార్పు మొదలైంది. నైరుతి ఫసిఫిక్ ప్రాంతంలోని సుప్రీం అల్లైడ్ కమాండర్ జనరల్ డౌగ్లస్ మాక్‌ఆర్థర్ మార్చి, 1942లో ఆయన ప్రధాన కార్యాలయాన్ని ఆస్ట్రేలియాకు మార్చుకున్నారు. మే, 1942 చివర్లో సిడ్నీ నౌకాశ్రయంపై చేసిన సాహసోపేత దాడిలో జపనీస్ చిన్న జలాంతర్గాములు ఒక వసతి నౌకను ముంచివేశాయి. 8 జూన్ 1942న జపాన్‌కి చెందిన రెండు జలాంతర్గాములు సిడ్నీ యొక్క తూర్పు శివారు పట్టణాలు మరియు న్యూక్యాసిల్ నగరంపై స్వల్పంగా బాంబుల వర్షం కురిపించాయి.
ప్రధాని కర్టిన్ ప్రకటన చేసినప్పటికీ, వాస్తవంగా జపనీస్ చేత ఆస్ట్రేలియా ఎప్పుడూ ఒక సైనిక లక్ష్యంగా పరిగణించబడలేదు. జపనీస్ ఉద్దేశం చుట్టుముట్టడం మరియు తటస్థంగా వ్యవహరించే విధంగా ఆస్ట్రేలియాపై మానసిక ఒత్తిడిని ప్రయోగించడం. హిడెకి టోజి ఈ విధంగా అన్నారు; "[ఆస్ట్రేలియాపై దాడికి] మాకు తగిన సైన్యం లేదు. మేము ఇప్పటికే మా ప్రసార మార్గాల విస్తరణకు ఆమడ దూరంలో ఉన్నాం. ఇప్పటికే బాగా అలసిపోయిన మరియు చాలా పలచగా విస్తరించబడిన మా బలగాలను భీకరమైన రీతిలో విస్తరించడానికి మాకు సాయుధ బలం గానీ లేదా సరఫరా సదుపాయాలు గానీ లేవు." ఆస్ట్రేలియా జాతీయ ప్రదర్శనశాలలోని చారిత్రక పరిశోధనా కేంద్రానికి చెందిన డాక్టర్ పీటర్ స్టాన్లీ ప్రకారం, "ఆస్ట్రేలియాపై దాడి చేయాలనే ఆలోచన జపనీస్‌కు ఉన్నట్లు ప్రముఖ చరిత్రకారులెవ్వరూ విశ్వసించరు. దీనికి సంబంధించి లేస మాత్రమైనా ఆధారం లేదు".
1942లో జులై-నవంబరు మధ్యకాలంలో న్యూ గినియా పర్వతప్రాంతాల్లోని పోర్ట్ మోర్స్‌బీపై జపనీస్ దాడులను కొకొడా మార్గం ఉపయోగించి, ఆస్ట్రేలియన్ దళాలు తిప్పికొట్టాయి. ఆగస్టు, 1942లో జరిగిన మిల్నీ బే యుద్ధం జపనీస్ భూ దళాల యొక్క తొలి సంకీర్ణ ఓటమి. ఏదేమైనప్పటికీ, నవంబరు, 1942-జనవరి, 1943 మధ్యకాలంలో జరిగిన బూనా-గోనా యుద్ధం న్యూ గినియా దండయాత్ర యొక్క విషాదకరమైన అంతిమ దశల భావనను కలిగించింది. అయితే ఇది 1945లోనూ కొనసాగింది. దీని తర్వాత ఆస్ట్రేలియన్ నేతృత్వంలో బోర్నియాలోని జపనీస్ స్థావరాలపై ఉభయచర దాడి జరిగింది.
రెండో ప్రపంచ యుద్ధం కారణంగా ఆస్ట్రేలియా ఆర్థికవ్యవస్థ గుర్తించదగ్గ విధంగా దెబ్బతినిందని చరిత్రకారుడు జియోఫ్రీ బోల్టన్ పేర్కొన్నారు. ఆర్థికపరమైన మాటల్లో చెప్పాలంటే, యుద్ధంపై వ్యయం 1943-4 నాటికి GDPలో 37%కి చేరుకుంది. ఇది 
1939-1940 మధ్యకాలంలో 4%. 1939-1945 మధ్యకాలంలో యుద్ధంపై మొత్తం వ్యయం £2,949 మిలియన్లు. యుద్ధ సమయంలో ఆస్ట్రేలియా యొక్క 7 మిలియన్ల జనాభాలో దాదాపు మిలియన్ మంది పురుషులు మరియు మహిళలు ఆరేళ్ల యుద్ధంలోని ఓ దశలో పలు రకాలు సేవలు అందించారు. యుద్ధం ముగింపు సమయానికి, ఆస్ట్రేలియన్ సైన్యంలో పురుషులు మరియు మహిళలు మొత్తం 727,200 మంది నమోదయ్యారు (వారిలో 557,800 మంది విదేశాల్లో సేవలందించారు). వారిలో RAAFలో 216,900 మంది, RANలో 48,900 మంది ఉన్నారు. సుమారు 39,700 మందికి పైగా యుద్ధ ఖైదీలుగా హతమార్చబడటం లేదా మరణించడం, దాదాపు 8,000 మంది జపనీస్ ఖైదీలు మరణించడం జరిగింది.
సైన్యంలో చేరికలు జూన్-జులై, 1940లో ఎక్కువగా జరిగినప్పటికీ, అప్పట్లో 70,000 మందికి పైగా చేరారు, "మొత్తం ఆస్ట్రేలియా ఆర్థిక, దేశీయ మరియు పారిశ్రామిక జీవితాన్ని పూర్తిగా సవరించిన ఘనత" మాత్రం అక్టోబరు, 1941లో ఏర్పడిన కర్టిన్ లేబర్ ప్రభుత్వానిదే. ఇంధనం, దుస్తులు మరియు ఇతర ఆహార నియంత్రణ ప్రవేశపెట్టడం (బ్రిటన్‌లో కంటే కొంతవరకు తక్కువే), క్రిస్మస్ సెలవుల రద్దు, "అంధకార పరిస్థితుల" అమలు మరియు కొన్ని ప్రజా రవాణా తగ్గించబడటం జరిగాయి. డిసెంబరు, 1941 నుంచి డార్విన్ మరియు ఉత్తర ఆస్ట్రేలియాల నుంచి మహిళలు మరియు పిల్లలందరినీ మరియు జపాన్ ఆక్రమణతో ఆగ్నేయ ఆసియా నుంచి వచ్చిన సుమారు 10,000 మందికి పైగా శరణార్థులను ప్రభుత్వం ఖాళీ చేయించింది. అన్ని రకాల భద్రతా పరమైన అవసరాలకు అత్యుత్తమంగా ఉపయోగపడే విధంగా ఆస్ట్రేలియన్ల వ్యవస్థను సశక్తిపరచడానికి జనవరి, 1942లో అంగబల సంచాలక కార్యాలయం ఏర్పాటు చేయబడింది. పారిశ్రామిక యుద్ధ వ్యవస్థ మంత్రి జాన్ డెడ్మన్ పొదుపుచర్యలు మరియు అంతకుముందు తెలియని విధంగా ప్రభుత్వ నియంత్రణను ఆవిష్కరించారు. అంతకుముందు ఎవరూ అమలు చేయని స్థాయిలో చేయడంతో ఆయనకు "ఫాదర్ క్రిస్మస్‌ (పిల్లలకు బహుమతులు అందించే దిగ్గజ దాత) హంతకుడు" అనే మారుపేరు తగిలించారు.
రాష్ట్ర ప్రభుత్వాలు పన్ను విధింపుపై వాటి నియంత్రణను వదులుకోవడంతో మే, 1942లో ఏకరీతి పన్ను చట్టాలు ఆస్ట్రేలియాలో ప్రవేశపెట్టబడ్డాయి. ఈ నిర్ణయం యొక్క విశిష్టత యుద్ధం అంతటా ఏదైనా ఇతర దాని కంటే గొప్పది, ఎందుకంటే ఇది సమాఖ్య ప్రభుత్వానికి విస్తృతమైన అధికారాలను అందిచడం మరియు రాష్ట్రాల ఆర్థికపరమైన స్వయం ప్రతిపత్తిని సాధ్యమైనంత వరకు తగ్గిస్తుంది." యుద్ధానంతర ప్రపంచంలో, ఈ మార్పు ఫలితంగా సమాఖ్య అధికారం చెప్పుకోదగ్గ విధంగా పెరిగింది.
యుద్ధం కారణంగా తయారీ రంగం అభివృద్ధి చెందింది. "1939లో ఆస్ట్రేలియాలో యంత్ర పనిముట్లను తయారు చేసే కంపెనీలు మూడు మాత్రమే ఉండేవి. అయితే 1943 నాటికి వందకు పైగా కంపెనీలు వెలిశాయి." 1939లో యుద్ధ సరిహద్దు విమానాలను మాత్రమే కలిగి ఉండగా, RAAF 1945 నాటికి నాలుగో అతిపెద్ద సంకీర్ణ వైమానిక దళంగా అవతరించింది. అత్యధిక విమానాలు బ్రిటన్ ఆ తర్వాత USAకి చెందినవి అయినప్పటికీ, యుద్ధం ముగియటానికి ముందు ఆస్ట్రేలియా అనుమతి కింద అనేక విమానాలు తయారు చేయబడ్డాయి. వాటిలో ప్రముఖమైనవి బ్యూఫోర్ట్ మరియు బ్యూఫైటర్. బూమరంగ్ యుద్ధ విమానం 1942లో నాలుగు నెలల్లో రూపకల్పన మరియు తయారీ పూర్తయింది. నిరాశ స్థితిలో ఉన్న ఆస్ట్రేలియా ఇది జపనీస్ అత్యాధునికమైనదని స్పష్టం చేసింది.
ఆస్ట్రేలియా కూడా కాల్పనికంగా శూన్యం నుంచి ప్రత్యక్ష యుద్ధ కార్యకలాపాల్లో పాల్గొనే విధంగా ఒక విశిష్టమైన మహిళా దళాన్ని సృష్టించింది. 1939-1944 మధ్యకాలంలో కర్మాగారాల్లో పనిచేసే మహిళల సంఖ్య 171,000 నుంచి 286,000కి పెరిగింది. మాజీ ప్రధాని జోసెఫ్ లియాన్స్ వితంతు సతీమణి డేమ్ ఎనిడ్ లియాన్స్ 1943లో ప్రతినిధుల సభ (హౌస్ ఆఫ్ రెప్రజంటేటివ్స్)కు ఎన్నికైన తొలి మహిళగా అవతరించింది. 1945లో కొత్తగా స్థాపించిన మెంజీస్ యొక్క సెంటర్-రైట్ లిబరల్ పార్టీ ఆఫ్ ఆస్ట్రేలియాలో చేరారు. అదే ఎన్నికలో, సెనేట్‌కు ఎన్నికైన తొలి మహిళగా డోరోతీ టాంగ్‌నీ గుర్తింపు పొందారు.
రెండో ప్రపంచ యుద్ధం నేపథ్యంలో, యూరోపియన్ వలసలకు సంబంధించి ఒక భారీ కార్యక్రమానికి ఆస్ట్రేలియన్ ప్రభుత్వం ప్రేరేపించబడింది. జపనీస్ దాడి మరియు ఆస్ట్రేలియా గడ్డపై బాధాకరమైన దాడులను తొలిసారిగా నిరోధించిన తర్వాత దేశం "జీవన్మరణ" పరిస్థితిని ఎదుర్కొంది. తొలిసారిగా అనేక మంది దక్షిణ మరియు మధ్య యూరోపియన్లతో పాటు యునైటెడ్ కింగ్‌డమ్ నుంచి సంప్రదాయక ప్రవాసులు వలస బాట పట్టారు. యుద్ధ ప్రభావానికి దెబ్బతిన్న ఐరోపాకు విరుద్ధంగా ఆస్ట్రేలియా ఆర్థిక వ్యవస్థ పుంజుకుంది. కొత్తగా వచ్చిన ప్రవాసులు స్నోయి మౌంటెన్స్ స్కీం వంటి ప్రభుత్వ సహాయక పథకాల్లో ఉపాధి పొందారు. 1948-1975 మధ్యకాలంలో రెండు మిలియన్ల ప్రవాసులు వలస వచ్చారు.
యుద్ధానంతర శకాన్ని అత్యధికంగా ఏలిన రాబర్ట్ మెంజీస్ కొత్తగా స్థాపించిన లిబరల్ పార్టీ ఆఫ్ ఆస్ట్రేలియా 1949లో బెన్ చీఫ్లీకి చెందిన ఆస్ట్రేలియన్ లేబర్ పార్టీ ప్రభుత్వాన్ని చిత్తు చేసింది. యుద్ధానంతర విస్తరణను క్షుణ్ణంగా పరిశీలించడం ద్వారా మెంజీస్ దేశాన్ని సుదీర్ఘ కాలం పాటు పాలించిన నాయకుడుగా గుర్తింపు పొందారు. ప్రాథమిక ఉత్పత్తి ద్వారా అంతకుముందు ఒక ఆర్థికవ్యవస్థ ఆధిపత్యంలో చిరు పాత్రను పోషించిన తయారీ రంగం చెప్పుకోదగ్గ విధంగా విస్తరించింది. 1970లు మరియు ఆసియా మరియు ప్రపంచంలోని ఇతర ప్రాంతాల్లో శ్వేత ఆస్ట్రేలియా విధానం రద్దు తర్వాత ఆస్ట్రేలియా యొక్క జనాభా విజ్ఞానం, సంస్కృతి మరియు దాని పేరు ప్రతిష్టలు చెప్పుకోదగ్గ విధంగా పరిణామం చెందాయి.
1951లో అమెరికా సంయుక్తరాష్ట్రాలు మరియు న్యూజిలాండ్‌ దేశాలతో ANZUS భద్రతా ఒప్పందం కుదుర్చుకోవడం జరిగింది. దీని కింద కొరియా యుద్ధం మరియు మాలేయన్ అత్యవసర పరిస్థితికి ఆస్ట్రేలియా దళాలను అందించింది. 1956 సమ్మర్ ఒలింపిక్స్‌ మరియు ఉమ్మడి బ్రిటీష్-ఆస్ట్రేలియా అణు పరీక్షలకు మెల్బోర్న్ నగరం ఆతిథ్యమిచ్చింది. అలాగే వూమెరా, దక్షిణ ఆస్ట్రేలియా సమీపంలో రాకెట్ ప్రయోగాలు ప్రారంభమయ్యాయి. 1959లో జనాభా 10 మిలియన్లకు చేరుకుంది.
1951 నుంచి ANZUS ఒప్పందం ప్రకారం U.S. యొక్క లాంఛనప్రాయ సైనిక కూటమిగా ఆస్ట్రేలియా అవతరించింది. ఆస్ట్రేలియా వియత్నాం యుద్ధంలో పోరాడింది. 1986లో ఆస్ట్రేలియా మరియు బ్రిటన్ మధ్య తుది రాజ్యాంగబద్ధమైన సంబంధాలు ఆస్ట్రేలియా చట్టం 1986 ఆమోదం ద్వారా ముగిశాయి. తద్వారా ఆస్ట్రేలియన్ రాష్ట్రాల్లో ఏదైనా బ్రిటీష్ పాత్ర మరియు UK సలహా మండలికి న్యాయపరమైన విజ్ఞప్తులు చేయడం కూడా ముగిశాయి.
ఆస్ట్రేలియా యువరాణి క్వీన్ ఎలిజబెత్ II ద్వారా ఆస్ట్రేలియా ఒక రాజ్యాంగబద్ధమైన రాచరికం (ప్రభుత్వం)గా కొనసాగింది. అయితే 1999 గణతంత్రరాజ్య స్థాపన రిఫరెండమ్ ఎక్కువతక్కువగా తిరస్కరించబడింది. ఆస్ట్రేలియా మరియు బ్రిటన్ మధ్య ప్రజలు మరియు సాంస్కృతిక సంబంధాలు బలంగా ఉన్నప్పటికీ, గత బ్రిటీష్‌తో ఆస్ట్రేలియా యొక్క లాంఛనప్రాయ సంబంధాలు సాధ్యమైనంత ఎక్కువగా బలహీనపడ్డాయి. 1972లో వైట్లాం ప్రభుత్వం ఎన్నిక నుంచి సందేహాస్పద "ఆసియా-ఫసిఫిక్" ప్రాంతంలో భాగంగా జాతి భవిష్యత్‌పై దృష్టి విపరీతంగా పెరిగింది.
ఈ సమయంలో మార్చబడిన ప్రాంతాలు: క్రిస్మస్ దీవి మరియు కొకోస్ (కీలింగ్) దీవులు. కోరల్ సీ దీవుల ప్రాంతం అనేది కోరల్ సీ దీవుల చట్టం 1969 కింద కామన్వెల్త్ ప్రాంతంగా గుర్తించబడింది.
కొత్త పార్లమెంటు భవనం, కాన్‌బెర్రా ఆవిష్కరణతో పాటు ఆస్ట్రేలియన్ ద్వైశతవార్షికోత్సవం 1988లో నిర్వహించబడింది. మరుసటి ఏడాది ఆస్ట్రేలియన్ కేపిటల్ టెరిటరీ స్వయం పాలనను సాధించింది. జెర్విస్ బే ఒక ప్రత్యేక ప్రాంతంగా అవతరించింది. దీని బాధ్యతలను టెరిటరీల మంత్రి చూసుకుంటారు.
2000 సమ్మర్ ఒలింపిక్స్‌ను సిడ్నీ నగరం నిర్వహించింది.
13 ఫిబ్రవరి 2008న ప్రధాని కెవిన్ రుద్ ఆస్ట్రేలియన్ ఆదిమవాసి సంతతికి లాంఛనప్రాయ క్షమాపణ చెప్పడం ద్వారా దేశవాళీ ఆస్ట్రేలియన్‌ల హక్కులు మరింత ఇనుమడించాయి.