భాగస్వామ్యం
A భాగస్వామ్యం అనేది సంస్థలు మరియు/లేదా వ్యక్తులు వారి లాభాలను వృద్ధి చేసుకోవటం కొరకు అంగీకారంతో చేసుకున్న ఒక ఏర్పాటు. అత్యాధునిక నిర్వచనంలో, భాగస్వామ్యం అనేది ఒకటి లేదా అంతకన్నా ఎక్కువ వ్యాపారముల మధ్య రూపొందుతుంది. ఇందులో భాగస్వాములు (యజమానులు) లాభాలు ఆర్జించటానికి మరియు లాభాలు లేదా నష్టాలను పంచుకోవటానికి సంయుక్తంగా శ్రమిస్తారు.
భాగస్వామ్యములు రంగముల మధ్య మరియు వాటితో సంబంధం లేకుండా కూడా తరచుగా సంభవిస్తాయి. ఉదాహరణకు, లాభాపేక్ష లేని సంస్థలు, వాటి లక్ష్యములను సాధించే అవకాశములను పెంచుకోవటానికి ఒకదానితో ఒకటి భాగస్వాములు కావచ్చు. ప్రభుత్వములు వాటి పరస్పర లక్ష్యములను సాధించటానికి ఇతర ప్రభుత్వములతో భాగస్వాములు కావచ్చు, అదే విధముగా మతసంబంధ మరియు రాజకీయ సంస్థలు కూడా చేయవచ్చు. విద్యలో, అధికారాన్ని ఇచ్చే ఏజెన్సీలు విద్యాలయములను ఇతర విద్యాలయములతో మరియు వేర్వేరు రంగములతో వాటి బాగస్వామ్యం యొక్క స్థాయి మరియు నాణ్యత ఆధారంగా ఎక్కువగా అంచనా వేస్తాయి. ఇద్దరు లేదా అంతకన్నా ఎక్కువ మంది వ్యక్తులు కలిసి నివసించటానికి సమ్మతించినటువంటి సందర్భములలో, భాగస్వామ్యములు వ్యక్తిగత స్థాయిలలో కూడా సంభవిస్తాయి. ప్రభుత్వములు, లాభాపేక్ష కలిగిన సంస్థలు, విద్యాలయములు, వ్యాపారములు, మరియు వ్యక్తులు, లేదా వాటి యొక్క ఏదో ఒక సంయోగం మధ్య భాగస్వామ్యములు ఎల్లప్పుడూ మరియు సాధారణముగా ఉంటూ ఉంటాయి.
భాగస్వామ్యములు చాలా విభిన్నమైన ఫలితాలను కలిగి ఉంటాయి మరియు భాగస్వాములకు ప్రత్యేక సవాళ్లు అందిస్తాయి. భాగస్వామ్యం యొక్క ఇచ్చి-పుచ్చుకునే స్థాయిలు, బాధ్యతా రంగములు, అధికార క్రమములు, మరియు విస్తరిస్తున్న లక్ష్యములు అన్నిటి గురించి తప్పనిసరిగా చర్చించాలి. భాగస్వామ్యములు పరస్పర అభిరుచులను మరియు విజయములను విస్తరించటానికి నిలవగా, కొన్ని నైతికంగా సమస్యాత్మకంగా, లేదా కనీసం వివాదాస్పదంగా పరిగణించబడతాయి. ఉదాహరణకు, ఒక రాజకీయ నాయకుడు ఒక వ్యాపార సంస్థ యొక్క ఆదాయాన్ని వృద్ధి చేయటానికి కొంత లాభానికి ఆ సంస్థలో భాగస్వామి అయినప్పుడు, ప్రజా క్షేమం దృష్ట్యా అభిరుచుల సంఘర్షణ ఆ భాగస్వామ్యమును సమస్యాత్మకం చేయవచ్చు. గుత్తాధికార విధానములను నిషేధించటానికి మరియు స్వీచ్చా వ్యాపార పోటీని తట్టుకోవటానికి, అభివృద్ధి చెందిన దేశములు తరచుగా యాంటీ-ట్రస్ట్ చట్టముల ద్వారా నిర్దిష్ట భాగస్వామ్యములను గట్టిగా క్రమపరుస్తాయి.
అభివృద్ధి చెందిన దేశములలో, పన్నివిధింపు విధానములలో కార్పోరేషన్ల కన్నా వ్యాపార భాగస్వామ్యములపై ఎక్కువ మొగ్గు చూపుతారు, ఎందుకనగా భాగస్వాములకు లాభాలను పంచటానికి ముందే కేవలం ఆ లాభాల పైనే లాభాంశ పన్నులు విధించబడతాయి. అయినప్పటికీ, భాగస్వామ్య నిర్మాణం మరియు అది నిర్వహించబడుతున్న ఇలాకా ఆధారంగా, భాగస్వామ్యం యొక్క యజమానులు ఒక సంస్థ యొక్క వాటాదారులుగా ఉన్నప్పటి కన్నా ఎక్కువ వ్యక్తిగత బాధ్యతకు లోనవుతారు.
భాగస్వామ్యం అనేది సహకార భావనతో, ఒక వ్యాపారసంస్థ నిర్వహణకు; ఆస్తులను, జ్ఞానాన్ని లేదా కార్యకలాపాలను మిళితంచేయటం ద్వారా దానికి సహకరించటానికి; మరియు దాని లాభాలను పంచుకోవటానికి సమ్మతించిన వ్యక్తుల మధ్య ప్రతిపాదించిన ఒప్పందము. భాగస్వామ్యులు భాగస్వామ్య ఒప్పందమును లేదా భాగస్వామ్య ప్రకటనను కలిగి ఉండవచ్చు మరియు కొన్ని ఇలాకాలలో ఆ విధమైన ఒప్పందములు నమోదయి ఉండవచ్చు మరియు బహిరంగ పరీక్ష కొరకు అందుబాటులో ఉండవచ్చు. అనేక దేశములలో, a భాగస్వామ్యం అనేది ఒక చట్టబద్ధమైన విషయంగా కూడా పరిగణించబడుతుంది, అయినప్పటికీ ఈ విషయముపై వేర్వేరు న్యాయ వ్యవస్థలు వేర్వేరు ముక్తాయింపులు ఇస్తాయి.
సాధారణ భాగస్వామ్యం (Offene Handelsgesellschaft, OHG) లేదా పరిమిత భాగస్వామ్యం (Kommanditgesellschaft, KG) రూపములలో భాగస్వామ్యములు ఏర్పడి ఉండవచ్చు. భాగస్వామ్యం కేవలం ఒక్క వ్యక్తి ద్వారానే రూపొందుతుంది.
OHG లో, భాగస్వాములందరూ భాగస్వామ్యం యొక్క రుణములకు పూర్తిగా బాధ్యులు కాగా, KG లో అపరిమిత బాధ్యతతో ఉన్న సాధారణ భాగస్వాములు మరియు భాగస్వామ్యమునకు వారు అందించిన మొత్తానికి మాత్రమే బాధ్యత కలిగిన పరిమిత భాగస్వాములు ఉంటారు. భాగస్వామ్యం స్వయంగా ఒక న్యాయ సంబంధ విషయం కానప్పటికీ, అది హక్కులను సాధించగలదు మరియు బాధ్యతల బారిన పడగలదు, స్థిరాస్తులపై హక్కు సాధించగలదు మరియు ఎవరిపైనయినా దావా వేయగలదు లేదా దానిపై ఎవరయినా దావా వేయగలరు.
చైనాలో, ఒక భాగస్వామ్య వ్యాపారసంస్థలో రెండు రకముల భాగస్వామ్యములు ఉంటాయి：సాధారణ భాగస్వామ్యములు మరియు పరిమిత భాగస్వామ్యములు. ఒక సాధారణ భాగస్వామ్యంలో భాగస్వామ్య వ్యాపార సంస్థ యొక్క రుణములకు ఉమ్మడి మరియు వేర్వేరు బాధ్యతలు మోసే సాధారణ భాగస్వాములు ఉంటారు. గణాంక సంస్థలు మరియు న్యాయ సంస్థల వంటి వృత్తిపరమైన సేవలు అందించే సంస్థలు అమలు చేయగలిగే ఒక ప్రత్యేక సాధారణ భాగస్వామ్యం ఉంది. ఒక పరిమిత భాగస్వామ్య వ్యాపారసంస్థలో సాధారణ భాగస్వాములు మరియు పరిమిత భాగస్వాములు ఉంటారు. ఇందులో పరిమిత భాగస్వాములు కేవలం వారు పెట్టుబడి పెట్టిన ధనానికి మాత్రమే బాధ్యత వహిస్తారు.
జపనీస్ పౌర స్మృతి కాంట్రాక్టు (ఒప్పందము) ద్వారా భాగస్వామ్యములను అందిస్తోంది. ఇవి సాధారణముగా లేదా "స్వచ్ఛంద భాగస్వామ్యములు"గా పిలవబడతాయి. ఇటీవలే చేసిన ఒక చట్టం పరిమిత బాధ్యత భాగస్వామ్యముల రూపకల్పనకు అనుమతిచ్చింది.
జపాన్ కు ప్రత్యేకమైన ఒక రకపు భాగస్వామ్యం tokumei kumiai లేదా "అనామక భాగస్వామ్యం," ఇందులో భాగస్వాములు భాగస్వాములుగా వారి సమర్ధతలో అజ్ఞాతముగా ఉండిపోవటంతో మరియు భాగస్వామ్య నిర్వహణలో పాలుపంచుకోకపోవటంతో చాలాకాలం పాటు పరిమిత బాధ్యత కలిగి ఉంటారు. జపాన్ లో mochibun kaisha అనబడే భాగస్వామ్య-తరహా సంస్థలు ఉన్నాయి.
సాధారణ చట్ట న్యాయ వ్యవస్థల క్రింద, భాగస్వామ్యం యొక్క మూల రూపు సాధారణ భాగస్వామ్యం, ఇందులో భాగస్వామ్యులందరూ వ్యాపారాన్ని నిర్వహిస్తారు మరియు దాని రుణములకు వ్యక్తిగతంగా బాధ్యత వహిస్తారు. అనేక దేశములలో వృద్ధి చెందిన ఇతర రెండు రకాలలో మొదటిది పరిమిత భాగస్వామ్యం (LP), ఇందులో నిర్దిష్ట పరిమిత భాగస్వామ్యులు భాగస్వామ్యం యొక్క రుణముల కొరకు పరిమిత బాధ్యతకు బదులుగా వ్యాపార నిర్వహణకు వారి సామర్ధ్యాన్ని పరిత్యజిస్తారు. రెండవ రకం పరిమిత బాధ్యతా భాగస్వామ్యం (LLP), ఇందులో భాగస్వాములందరికీ కొంత పరిమిత బాధ్యత ఉంటుంది.
భాగస్వాములు రెండు రకములు. సాధారణ భాగస్వాములు భాగస్వామ్యం ద్వారా నష్టపోయిన అన్యులకు కచ్చితమైన బాధ్యత అనే కర్తవ్యాన్ని కలిగి ఉంటారు. సాధారణ భాగస్వాములు పరిస్థితులపై ఆధారపడి ఉమ్మడి బాధ్యత లేదా ఉమ్మడి మరియు వేర్వేరు బాధ్యతను కలిగి ఉండవచ్చు. పరిమిత బాగస్వాముల యొక్క బాధ్యత భాగస్వామ్యంలో వారి పెట్టుబడికి పరిమితం.
"నిష్క్రియ భాగస్థుడు" వ్యాపారం యొక్క లాభాలు మరియు నష్టములలో భాగం పంచుకుంటూనే ఉంటాడు, కానీ దాని నిర్వహణలో పాలుపంచుకోడు, మరియు/లేదా వ్యాపారంతో అతని సంబంధం బహిరంగముగా తెలియదు; ఈ భాగస్వాములు సాధారణముగా పెట్టుబడిని అందిస్తారు.
హాంగ్ కాంగ్ లో భాగస్వామ్యం అనేది హాంగ్ కాంగ్ భాగస్వామ్యముల ఆర్డినెన్స్ ఏర్పాటు చేసిన ఒక వ్యాపార అస్థిత్వం. ఇది భాగస్వామ్యమును ఈవిధంగా నిర్వచిస్తుంది "లాభాపేక్షతో ఉమ్మడిగా వ్యాపారం చేస్తున్న వ్యక్తుల మధ్య సంబంధం" మరియు ఇది ఒక ఉమ్మడి వాటా సంస్థ లేదా ఒక నమోదుకాబడిన సంస్థ కాదు. ఆ వ్యాపార సంస్థ రిజిస్ట్రార్ ఆఫ్ కంపెనీస్ తో నమోదు చేసుకున్నట్లయితే అది పరిమిత భాగస్వామ్యముల ఆర్డినెన్స్లో నిర్వచించబడిన పరిమిత భాగస్వామ్య రూపు సంతరించుకుంటుంది. అయినప్పటికీ, ఒకవేళ ఈ వ్యాపార సంస్థ రిజిస్ట్రార్ ఆఫ్ కంపెనీస్ తో నమోదు చేసుకోవటంలో విఫలమయితే, అప్పుడు అది ఒక అపక్రమముగా సాధారణ భాగస్వామ్యం అవుతుంది.
"భాగస్వామ్య చట్టం 1958" (Vic) (ఆ "చట్టం" తర్వాత) యొక్క సెక్షన్ 5 ని సంగ్రహపరిస్తే, ఆస్ట్రేలియాలో ఒక భాగస్వామ్యం నిలబడటానికి, నాలుగు ప్రధాన ప్రమాణములను తృప్తి పరచాలి. అవి:
భాగస్వాములు లాభాలను మరియు నష్టాలను పంచుకుంటారు. భాగస్వామ్యం అనేది ప్రధానంగా రెండు లేదా అంతకన్నా ఎక్కువ వర్గములు లేదా సంస్థల మధ్య లాభాలు లేదా నష్టాలను సమానంగా పంచుకోవటానికి కుదుర్చుకున్న రాజీ.
యునైటెడ్ కింగ్డంలోని పరిమిత భాగస్వామ్యం క్రింది వాటిని కలిగి ఉంది:పరిమిత భాగస్వాములు ఈ క్రింది పనులు చేయలేకపోవచ్చు:
ఒకవేళ వారు చేస్తే, వారు తాము అందులో నుండి తీసుకున్న మొత్తానికి లేదా తాము తిరిగి అందుకున్న దానికి, నిర్వహణలో పాలుపంచుకుంటున్నప్పుడు ప్రాప్తించిన దానికి సమానమైన మొత్తం వరకు ఆ సంస్థ యొక్క రుణములు మరియు విధాయకములు అన్నింటికీ బాధ్యులవుతారు.
ఇండియా మరియు పాకిస్తాన్ రెండిటికీ అన్వయించబడే 1932 భాగస్వామ్య చట్టంలోని సెక్షన్ 4 ప్రకారం, "భాగస్వామ్యం అనేది అందరూ లేదా అందరి కొరకు ఒకరు నడుపుతున్న వ్యాపారంలో వారి నిష్పత్తి ప్రకారం లాభాలు లేదా నష్టాలను పంచుకోవటానికి ఇద్దరు లేదా అంతకన్నా ఎక్కువ అమంది వ్యక్తుల మధ్య సంబంధముగా నిర్వచించబడింది". ఈ నిర్వచనం 1872 ఇండియన్ కాంట్రాక్ట్ యాక్ట్ యొక్క 239 సెక్షన్ లో ఇవ్వబడిన మునుపటి నిర్వచనాన్ని త్రోసిపుచ్చింది. ఆ నిర్వచనం ఇలా ఉంది – “భాగస్వామ్యం అనేది వ్యక్తులు వారి ఆస్తిని, శ్రమను, నైపుణ్యాన్ని సంయుక్తంగా ఏదో ఒక వ్యాపారంలో పెట్టి , దాని యొక్క లాభాలను అందరూ పంచుకునే ఒక సంబంధం”. 1932 నిర్వచనం పరస్పర మంత్రాంగము అనే భావనను జత చేసింది.
సంయుక్త రాష్ట్రముల యొక్క సమాఖ్య ప్రభుత్వానికి భాగస్వామ్యముల స్థాపనను పాలించే ప్రత్యేక శాసనాత్మక చట్టం లేదు. బదులుగా, యాభై రాష్ట్రములలో ప్రతి ఒక్కటీ, అలానే కొలంబియా జిల్లా భాగస్వామ్యములను పాలించే వాటి సొంత చట్టములను మరియు ఉమ్మడి న్యాయ వ్యవస్థను కలిగి ఉన్నాయి. ఈ రాష్ట్రములు ఎక్కువగా భాగస్వామ్యముల యొక్క సాధారణ ఉమ్మడి న్యాయ సూత్రములను అనుసరిస్తాయి, అది ఒక సాధారణ భాగస్వామ్యం, ఒక పరిమిత భాగస్వామ్యం లేదా ఒక పరిమిత బాధ్యతా భాగస్వామ్యం కావచ్చు. అన్వయించబడే సమాఖ్య చట్టం లేనప్పుడు, రాష్ట్రములు వాటికి సంబంధించిన శాసనసభల ద్వారా భాగస్వామ్య చట్టం యొక్క ఏకరూపతను స్వీకరించేలా ప్రోత్సహించటానికి నేషనల్ కాన్ఫరెన్స్ ఆఫ్ కమీషనర్స్ ఆన్ యూనీఫాం స్టేట్ లాస్ నిర్బంధములేని నమూనాల చట్టములు (ఇది ఏకరూప చట్టంగా పిలవబడుతుంది) జారీ చేసింది. దీనిలో ఏకరూప భాగస్వామ్య చట్టం మరియు ఏకరూప పరిమిత భాగస్వామ్య చట్టం ఉంటాయి. భాగస్వామ్యముల స్థాపనకు సమాఖ్య ప్రభుత్వానికి ప్రత్యేక శాసనాత్మక చట్టం లేకపోయినప్పటికీ, ఇది ఇంటర్నల్ రెవెన్యూ కోడ్ లో భాగస్వామ్యముల యొక్క పన్నువిధింపు కొరకు విస్తారమైన మరియు విపులీకరించబడిన శాసనాత్మక పథకమును కలిగి ఉంది. IRC అనేది యునైటెడ్ స్టేట్స్ కోడ్ యొక్క టైటిల్ 26. ఇందులో ఒకటవ అధ్యాయములోని ఉప అధ్యాయము K ఆ విధమైన గొప్ప ప్రమాణము మరియు ఆస్కారం యొక్క పన్ను పర్యవసానములను సృష్టిస్తోంది. దాని మూలంగా భాగస్వామ్యముల పాలనకు ఇది ఒక సమాఖ్యపరమైన శాసనాత్మక పథకముగా ప్రభావవంతముగా పనిచేస్తుంది.
ఇస్లామిక్ చట్టంలోని "క్విరాద్" మరియు "ముదరబాస్" సంస్థలు మరియు ఆర్థిక న్యాయశాస్త్రం ఆధునిక పరిమిత భాగస్వామ్యమునకు పూర్వగాములు. ఇవి ఇస్లామిక్ అర్ధశాస్త్రం వర్ధిల్లినప్పుడు మరియు మొట్టమొదటి వ్యాపార సంస్థలు, పెద్ద వ్యాపారములు, కాంట్రాక్టులు (ఒప్పందములు), వినిమయ బిల్లులు మరియు సుదూర అంతర్జాతీయ వ్యాపారము స్థిరపడినప్పుడు మధ్యయుగపు ఇస్లామిక్ ప్రపంచంలో వృద్ధి చెందాయి.
మధ్యయుగపు ఇటలీలో, 10వ శతాబ్దంలో "కంమెండ" అనే ఒక వ్యాపార సంస్థ అగుపించింది. ఒక సంస్థగా, the కంమెండకి క్విరాద్ తో చాలా సారూప్యత ఉంది కానీ క్విరాద్ కంమెండగా రూపాంతరం చెందిందా, లేదా ఆ రెండు సంస్థలు స్వతంత్రముగా పుట్టుకొచ్చాయా అనేది కచ్చితంగా చెప్పలేము.