మంచుయుగం
"మంచుయుగం " లేదా మరింత ఖచ్ఛితంగా "హిమ యుగం " అనే సాధారణ పదం ఖండ మంచు పలకలు, ధ్రువ మంచు పలకలు మరియు ఉన్నత శిఖరాల హిమనీనదాలు విస్తరించే విధంగా భూమి యొక్క ఉపరితల మరియు వాతావరణ ఉష్ణోగ్రత దీర్ఘ-కాలంపాటు తగ్గిన ఒక భౌమకాలాన్ని సూచిస్తుంది. ఒక మంచుయుగం అనేది ఒక పాకృతిక వ్యవస్థగా చెప్పవచ్చు. ఒక దీర్ఘ-కాలపు మంచు యుగంలోని, అదనపు చల్లని వాతావరణం యొక్క స్వతంత్ర ధాతువులను "హిమ కాలాలు"గా పిలుస్తారు (లేదా ప్రత్యామ్నాయంగా, "హిమనదీయాలు" లేదా "మంచుతో కప్పబడిన కాలాలు" అని పిలుస్తారు) మరియు సవిరామ వెచ్చని కాలాలను "అంతర్‌హిమనదీయాలు"గా పిలుస్తారు. హిమాధ్యయనం ప్రకారం, "మంచు యుగం" అనేది ఉత్తర మరియు దక్షిణ అర్ధగోళాల్లో విస్తృతమైన మంచు పలకల ఉనికిని సూచిస్తుంది; ఈ వివరణ ప్రకారం మనం ఇప్పటికీ ప్లెయిస్టోసెనెలో ప్రారంభమైన మంచు యుగంలో ఉన్నాము (ఎందుకంటే గ్రీన్‌ల్యాండ్ మరియు అంటార్కిటిక్ మంచు పలకలు ఇప్పటికీ ఉనికిలో ఉన్నాయి).
మరింత వాడుకభాషలో చెప్పాలంటే, "మంచు యుగం" అనేది సుమారు 20,000 సంవత్సరాల క్రితం లాస్ట్ గ్లాసికల్ మాగ్జిమమ్‌లో తారస్థాయికి చేరుకున్న ఇటీవల చల్లని కాలాన్ని సూచిస్తుంది, ఈ సమయంలో విస్తృతమైన మంచు పలకలు ఉత్తర అమెరికా మరియు యూరాసియా ఖండాల్లోని ఎక్కువ భాగాల్లో విస్తరించాయి. ఈ కథనంలో ప్రారంభ హిమాధ్యయన సందర్భంలోని "మంచు యుగం" పదాన్ని ఉపయోగించబడింది: మంచు యుగాల్లో చల్లని కాలాలను "హిమనదీయాలు" మరియు వెచ్చని కాలాలకు "అంతర్‌హిమనదీయాలు" అని సూచిస్తారు.
1742లో, జెనీవాలో నివసించే ఒక ఇంజినీర్ మరియు భూగోళ శాస్త్ర నిపుణుడు పైరే మార్టెల్ (1706-1767) ఆల్ప్స్ పర్వతాల్లోని చామోనిక్స్ లోయను సందర్శించాడు. రెండు సంవత్సరాలు తర్వాత అతను తన ప్రయాణం గురించి ప్రచురించాడు. అతను ఆ లోయలోని నివాసులు ఒకనొక కాలంలో హిమనదీయాలు ఎక్కువదూరం విస్తరించిన కారణంగా ఏర్పడిన అవ్యవస్థిత బండరాళ్లను చెదరగొట్టడానికి నిర్ణయించుకున్నారని నివేదించాడు. తర్వాత ఇలాంటి స్పష్టీకరణలు ఆల్ప్స్ యొక్క మిగిలిన ప్రాంతాలు నుండి కూడా నివేదించబడ్డాయి. 1815లో, వడ్రంగి మరియు కొండ మేకల వేటగాడు జీన్-పైరే పెరౌడిన్ (1767-1858) వాలాయిస్‌లో స్విస్ ఖండంలో వాల్ డె బాగ్నెస్‌లో గతంలో హిమనీనదాలు ముందుకు విస్తరించిన కారణంగా ఏర్పడిన అవ్యవస్థిత రాళ్లను వివరించాడు. బెర్నెసె ఒబెర్లాండ్‌లోని మైరింజెన్ నుండి ఒక అనామక చెట్లు కొట్టుకునేవాడు 1834లో స్విస్-జర్మన్ భూగోళ శాస్త్రజ్ఞుడు జీన్ డె చార్పెంటైర్‌తో ఒక చర్చలో ఇదే ఆలోచనను సూచించాడు. పశ్చిమ స్విట్జర్లాండ్‌లో వాలాయిస్ మరియు సీల్యాండ్‌ల్లోని వాల్ డె ఫెర్రెట్ నుండి మరియు గోయెథే యొక్క శాస్త్రీయ పరిశోధనల నుండి కూడా ఇదే విధమైన స్పష్టీకరణలు అందాయి. ఇటువంటి స్పష్టీకరణలు ప్రపంచంలోని ఇతర ప్రాంతాలు నుండి గుర్తించబడ్డాయి. బావారియాన్ ప్రకృతి ప్రియుడు ఎర్న్‌స్ట్ వోన్ బిబ్రా (1806-1878) చిలియాన్ అండెస్‌ను 1849-1850లో సందర్శించినప్పుడు, అక్కడి నివాసులు గతంలో హిమానీనదాల చర్యకు శిలాజ హిమానీ మృత్తికల గుణవిశేషాలను కలిగి ఉన్నారు. 
ఇదే సమయంలో, యూరోపియన్ విద్వాంసులు అవ్యవస్థిత పదార్థం యొక్క చెదరగొట్టడానికి కారణం ఏమిటని ఆశ్చర్యపడటం ప్రారంభించారు. 18వ శతాబ్దం మధ్యకాలం నుండి, కొంతమంది మంచును రవాణా వలె వచ్చినట్లు చర్చించారు. 1742లో, స్వీడిష్ తవ్వకాల నిపుణుడు డానియెల్ టిలాస్ (1712-1772) స్కాండినావియాన్ మరియు బాల్టిక్ ప్రాంతాల్లో అవ్యవస్థిత బండరాళ్ల ఉనికిని వివరించడానికి సముద్రపు మంచు కొట్టుకుని పోవడాన్ని సూచించిన మొట్టమొదటి వ్యక్తిగా చెప్పవచ్చు. 1795లో, స్కాటిష్ తత్వవేత్త మరియు ప్రముఖ ప్రకృతి ప్రియుడు జేమ్స్ హుటన్ (1726-1797) ఆల్ప్స్‌లోని అవ్యవస్థిత బండరాళ్లు మంచుదిబ్బలు కారణంగా ఏర్పడినట్లు వివరించాడు. రెండు దశాబ్దాలు తర్వాత, స్వీడిష్ ఓషధ శాస్త్రజ్ఞుడు గోరాన్ వాహ్లెన్‌బెర్గ్ (1780-1851) స్కాండినావియాన్ ద్వీపకల్పంలో ఒక మంచుతో కప్పబడిన అంశం యొక్క తన సిద్ధాంతాన్ని ప్రచురించాడు. అతను మంచుతో కప్పబడే అంశాన్ని ఒక ప్రాంతీయ దృగ్విషయంగా భావించాడు. కొన్ని సంవత్సరాల తర్వాత మాత్రమే, డానిష్-నార్వేయిన్ భూవిజ్ఞాన శాస్త్రజ్ఞుడు జెన్స్ ఎస్మార్క్ (1763-1839) ప్రపంచవ్యాప్త మంచు యుగాల క్రమాన్ని వివరించాడు. 1824లో ప్రచురించబడిన ఒక నివేదికలో, ఎస్మార్క్ వాతావరణంలోని మార్పులు ఆ మంచుతో కప్పబడినందు వలన సంభవిస్తున్నట్లు పేర్కొన్నాడు. అతను అవి భూమి యొక్క కక్ష్యలో మార్పుల నుండి సంభవించాయని చూపించడానికి ప్రయత్నించాడు. తర్వాత సంవత్సరాల్లో, ఎస్మార్క్ యొక్క ఆలోచనలు చర్చించబడ్డాయి మరియు స్వీడిష్, స్కాటిష్ మరియు జర్మన్ శాస్త్రజ్ఞులుచే ఆ ప్రాంతాల్లో పరిశీలించబడ్డాయి. యూనివర్సిటీ ఆఫ్ ఎడిన్‌బర్గ్‌లో రాబర్ట్ జామెసన్ (1774-1854) ఎస్మార్క్ ఆలోచనలకు అనుకూలంగా ఉన్నట్లు భావించారు. స్కాట్లాండ్‌లో పురాతన మంచుదిబ్బల గురించి జామెసన్ యొక్క పలుకులు ఎక్కువగా ఎస్మార్క్‌చే బహుశా సూచించబడినవి. జర్మనీలో, డ్రెయిసిగాస్కెర్‌లో అటవీ శాస్త్ర నిపుణుడు అల్బ్రెచ్ట్ రెయిన్‌హార్డ్ బెర్న్‌హార్డీ (1797-1849) ఎస్మార్క్ సిద్ధాంతాన్ని అనుసరించాడు. 1832లో ప్రచురించబడిన ఒక కాగితంలో, బెర్న్‌హార్డి భూతపూర్వ ధ్రువ మంచు అగ్ర భాగాలు ప్రపంచంలోని ఉష్ణోగ్రత మండలాలు వరకు పెరుగుతున్నాయని పేర్కొన్నాడు.
ఈ చర్చల్లో ఒక్కొక్క దానిలో, 1829లో స్విస్ సివిల్ ఇంజినీర్ ఇగ్నాజ్ వెంట్జ్ (1788-1859) ఆల్ప్స్‌లోని, సమీప జురా పర్వతాల్లో మరియు ఉత్తర జర్మన్ మైదానాల్లో అవ్యవస్థిత బండరాళ్లు చెదరపోవడానికి భారీ మంచుదిబ్బలను కారణంగా వివరించాడు. అతను ఈ కాగితాన్ని స్కెవైజెరిస్కే నాటుర్ఫోర్సెయిండే గెసెల్స్‌స్కాహాఫ్ట్ ముందు చదివినప్పుడు, పలువురు శాస్త్రజ్ఞులు నమ్మలేకపోయారు. చివరికి, వెంట్జ్ తన స్నేహితుడు జీన్ డె చార్పెంటైర్‌ను నమ్మించడంలో విజయం సాధించాడు. డె చార్పెంటైర్ ఆల్ప్స్‌కు పరిమితమైన ఒక మంచుదిబ్బతో వెంట్జ్ యొక్క ఆలోచనను ఒక సిద్ధాంతంగా మార్చాడు. అతను వాహ్లెన్‌బెర్గ్ యొక్క సిద్ధాంతం పోలి ఉంటుందని భావించాడు. వాస్తవానికి, ఇద్దరు వ్యక్తులు ఒకే భూశాస్త్ర దృగ్విషయాన్ని పంచుకున్నారు లేదా డె చార్పెంటైర్ సందర్భంలో భూమి చరిత్ర కోసం ప్లూటోనిస్టిక్ అభిప్రాయాలను ఉపయోగించాడు. 1834లో, డె చార్పెంటైర్ స్కెవైజెరిస్కే నాటుర్ఫోర్సెయిండే గెసెల్స్‌స్కాహాఫ్ట్ ముందు అతని కాగితాన్ని సమర్పించాడు. అదే సమయంలో, జర్మన్ ఓషధ శాస్త్రజ్ఞుడు కార్ల్ ఫ్రెయిడ్‌రిచ్ షూహింపెర్ (1803-1867) బావారియాలోని ఉన్నత శిఖరాల ప్రాంతాల్లోని అవ్యవస్థిత బండరాళ్లపై పెరుగుతున్న శైవలాలను అధ్యయనం చేస్తున్నాడు. అతను రాతి యొక్క అటువంటి శైవలాలు ఎక్కడ నుంచి వచ్చాయి అనే అంశంలో ఆశ్చర్యానికి లోనయ్యాడు. 1835 వేసవికాలంలో, అతను బావారియాన్ ఆల్ప్స్‌కు కొన్ని విజ్ఞాన పర్యటనలను చేశాడు. షుహింపెర్ ఉన్నత శిఖర ప్రాంతాల్లోని బండరాళ్ల తరలడానికి మంచు కారణమై ఉంటుందని ఒక నిర్ణయానికి వచ్చాడు. 1835 నుండి 1836 శీతాకాలంలో, అతను మ్యూనిచ్‌లో కొన్ని ప్రసంగాలను నిర్వహించాడు. తర్వాత షుహింపెర్ ఒక చల్లని వాతావరణం మరియు ఘనీభూత నీటితో చెరిపివేత (“Verödungszeiten“) యొక్క ప్రపంచ సమయాలు ఉండాలని భావించాడు. షూహింపెర్ 1836 వేసవి నెలలను తన మాజీ విశ్వవిద్యాలయ స్నేహితుడు లూయిస్ అగాసిజ్ (1801-1873) మరియు జీన్ డె చార్పెంటైర్‌లతో కలిసి స్విస్ ఆల్ప్స్‌లోని బెక్స్ సమీపంలో డెవెన్స్‌లో గడిపాడు. షూహింపెంర్, డె చార్పెంటైర్ మరియు ఇంకా వెంట్జ్‌లు మంచుతో కప్పబడిన సమయం ఉంజని అగాసిజ్‌ను ఒప్పించారు. 1836/7 శీతాకాలంలో, అగాసిజ్ మరియు షూహింపెర్ మంచుదిబ్బల క్రమం యొక్క సిద్ధాంతాన్ని రూపొందించారు. వారు ప్రధానంగా వెంట్జ్, డె చార్పెంటైర్‌ల యొక్క గత పరిశోధనలు మరియు వారి స్వంత పరిశోధనలు ఆధారంగా రూపొందించారు. ఆ సమయంలో అగాసిజ్ అప్పటికీ బెర్న్‌హార్డి యొక్క కాగితంలోని అంశాలు తెలుసుకున్నట్లు ఆధారాలు ఉన్నాయి. 1837 ప్రారంభంలో, షూహింపెర్ మంచు యుగం (“Eiszeit“) అనే పదాన్ని సృష్టించాడు. 1837 జూలైలో, అగాసిజ్ వారి సిద్ధాంతాన్ని న్యూచాటెల్‌లోని స్కెవైజెరిస్కే నాటుర్ఫోర్సెయిండే గెసెల్స్‌స్కాహాఫ్ట్‌లోని వార్షిక సమావేశంలో అందించాడు. ప్రేక్షకులు ఈ నూతన సిద్ధాంతాన్ని చాలా విమర్శించారు లేదా పూర్తిగా వ్యతిరేకించారు ఎందుకంటే ఇది వాతావరణ చరిత్రపై స్థాపిత అభిప్రాయాలకు విరుద్ధంగా ఉంది. చాలామంది సమకాలీన శాస్త్రజ్ఞులు భూమి పోతబోసిన ప్రపంచం వలె జనించిన సమయం నుండి క్రమంగా చల్లబడుతుందని భావించారు. 
ఈ నిరాకరణను అధిగమించడానికి, అగాసిజ్ భూగర్భశాస్త్ర పరిశోధనను ప్రారంభించాడు. అతను 1840లో తన పుస్తకం "స్టడీ ఆన్ గ్లాసియెర్స్" ("Études sur les glaciers") ను రచించాడు. డె చార్పెంటైర్ దీనిచే ఇబ్బందులకు గురయ్యాడు ఎందుకంటే అతను కూడా ఆల్ప్స్ యొక్క మంచు కప్పబడిన ప్రాంతం గురించి ఒక పుస్తకాన్ని రాస్తున్నాడు. డె చార్పెంటైర్ తానే అగాసిజ్‌ను సంపూర్ణ మంచుదిబ్బ పరిశోధనలోకి తీసుకుని వచ్చిన కారణంగా అతను తనకు ప్రాముఖ్యతను ఇచ్చి ఉండాల్సిందని భావించాడు. ఇంకా, వ్యక్తిగత కలహాలు ఫలితంగా, అతని పుస్తకంలో షూహింపెర్ యొక్క ఏవైనా అభిప్రాయాలను విస్మరించాడు.
మొత్తంగా, మంచు యుగం సిద్ధాంతం పూర్తిగా ఆమోదించబడటానితి పలు దశాబ్దాలు పట్టింది. ఇది 1870ల రెండవ సగంలో ఒక అంతర్జాతీయ స్థాయిలో జరిగింది.
మంచు యుగాలకు మూడు రకాల ఆధారాలు ఉన్నాయి: భూగర్భ, రసాయనిక మరియు పురాజీవ శాస్త్రం.
మంచు యుగాలకు భూగోళ నిదర్శనాన్ని రాతి చెత్త మరియు గోకుడు, హిమనీ మృత్తికలు, డ్రమ్‌లిన్స్, లోయ కోత మరియు దున్ను లేదా సాగుల్లో తరుగుదల మరియు హిమ అవ్యవస్థితలతో సహా పలు రూపాల్లో గుర్తించవచ్చు. తదుపరి హిమనదీయాలు భూగోళ నిదర్శనాన్ని అర్థం చేసుకోవడాన్ని క్లిష్టంగా చేస్తూ వక్రీకరించ ఉండవచ్చు మరియు తొలగించ ఉండవచ్చు. ఇంకా, ఈ నిదర్శనం యొక్క కాలాన్ని గుర్తించడం చాలా కష్టం; ప్రారంభ సిద్ధాంతాలు దీర్ఘ అంతర్‌మంచుదిబ్బలతో పోలిస్తే, మంచుదిబ్బలు చిన్నవని భావించాయి. అవక్షేపాల అవతరణం మరియు మంచు అంతర్భాగాలు యదార్థ పరిస్థితిని వెల్లడించాయి: మంచుదిబ్బలు పొడవైనవి, అంతర్‌మంచుదిబ్బలు చిన్నవి. ప్రస్తుత సిద్ధాంతం తయారు కావడానికి కొంత సమయం పడుతుంది.
రసాయనిక నిదర్శనం ప్రధానంగా అవక్షేపాలు మరియు అవక్షేప రాళ్లు మరియు సముద్ర అవక్షేప అంతర్భాగాల్లో ఉన్న శిలాజాల్లోని సమస్థానీయాల నిష్పత్తిలో మార్పుల్లో ఉంది. ఇటీవల మంచు కప్పబడిన కాలాలకు, మంచు అంతర్భాగాలు వాటి మంచు మరియు వాయువు యొక్క బుడుగలను కలిగి ఉన్న వాతావరణ నమూనాల నుండి వాతావరణ ప్రతినిధులను అందిస్తాయి. నీరు అధిక సమస్థానీయాలను కలిగి ఉన్న కారణంగా, ఇది ఒక అధిక భాష్పీభవన వేడిని కలిగి ఉంది, దీని అనుపాతం చల్లని వాతావరణాల్లో తగ్గిపోతుంది. ఇది ఒక ఉష్ణోగ్రత నివేదికను రూపొందించడానికి అనుమతిస్తుంది. అయితే, ఈ నిదర్శనం సమస్థానీయ నిష్పత్తులతో నమోదు చేసిన ఇతర కారకాలతో విచ్ఛిన్నం కావచ్చు.
పురాజీవ శాస్త్ర నిదర్శనంలో శిలాజాల భౌగోళిక పంపిణీలో మార్పులను కలిగి ఉంటుంది. ఒక మంచు కప్పబడిన కాలంలో, చల్లని-వాతావరణానికి అలవాటు పడిన జీవులు దిగువ అక్షాంశాలకు విస్తరిస్తాయి మరియు వెచ్చని వాతావరణం అవసరమైన జీవులు దిగువ అక్షాంశాల్లో నిర్మూలించబడతాయి లేదా ఒత్తిడి చేయబడతాయి. ఈ నిదర్శనను కూడా విశ్వసించడం కష్టం ఎందుకంటే దీనికి (1) ఒక విస్తృత స్థాయిలోని అక్షాంశాలపై మరియు సులభంగా పరస్పర సంబంధానికి లోనయ్యే వాటిపై సుదీర్ఘ కాలం పాటు కొన్ని అవక్షేపాలు కప్పబడి ఉండాలి; (2) ఎటువంటి మార్పు లేకుండా పలు మిలియన్ సంవత్సరాలు పాటు జీవించిన మరియు ఉష్ణోగ్రత ప్రాధాన్యతలు సులభంగా అలవాటు చేసుకునే జీవులు; మరియు (3) "ఎక్కువ అదృష్టం అవసరమైన" సంబంధిత శిలాజాలు దొరకడం వంటి అవసరమవుతాయి.
ఈ ప్రతిబంధకాలతో సంబంధం లేకుండా, మంచు అంతర్భాగం మరియు సముద్ర అవక్షేప అంతర్భాగాల యొక్క విశ్లేషణ గత కొన్ని మిలియన్ సంవత్సరాల్లోని మంచు కప్పబడిన మరియు అంతర్‌మంచు కప్పబడిన కాలాలను చూపించింది. మంచు కాలాలు మరియు హిమనీ మృత్తికలు, డ్రమ్‌లైన్స్ మరియు హిమ అవ్యవస్థతలు వంటి ఖండభూపటల దృగ్విషయం మధ్య సంబంధం ఉన్నట్లు కూడా నిర్ధారించబడింది. అందుకే ఖండభూపటల దృగ్విషయం అనేది మంచు అంతర్భాగాలు మరియు సముద్ర అవక్షేప అంతర్భాగాలు లభించిన కాలం కంటే ముందుగానే రూపొందించబడిన పలకల్లో వీటిని గుర్తించినప్పుడు, ఇవి ప్రారంభ మంచు యుగాలకు మంచి నిదర్శనంగా ఆమోదించబడింది.
గతంలో భూమిపై కనీసం ఐదు ముఖ్యమైన మంచు యుగాలు ఉన్నాయని భావిస్తున్నారు. ఈ యుగాలు కాకుండా, భూమి ఎగువ అక్షాంశాలపై కూడా హిమరహితంగా ఉన్నట్లు భావిస్తున్నారు.
బాగా ప్రసిద్ధి చెందిన మంచు యుగం నుండి హురోనియాన్ అని పిలవబడే రాళ్లు ప్రారంభ ప్రోటెరోజోయిక్ ఈన్ సమయంలో సుమారు 2.4 నుండి 2.1 Ga (బిలియన్) సంవత్సరాల్లో రూపొందించబడ్డాయి. కొన్ని వందల kmలు విస్తరించిన హురోనియన్ సూపర్‌గ్రూప్ సెయి. స్టే. సమీపం నుండి హ్యూరాన్ నది యొక్క సబ్డరే NE వరకు విస్తరించి, ఉత్తర దిశగా లేక్ హ్యూరోన్ యొక్క ఉత్తర తీరంలో 10–100 km కనిపిస్తుంది. కొత్త-లిథిఫెయిడ్ దట్టమైన మడులు, డ్రాప్‌స్టోన్స్, అవక్షేప రాళ్ల వార్షిక పలకలు, అవుట్‌వాష్, కోతకు గురైన ఆధార రాళ్ల యొక్క భారీ పలకలతో ఉంటాయి. సంబంధిత హ్యూరోనియన్ నిక్షేపాలు మార్క్యూటె, మిచిగాన్ సమీపంలో గుర్తించబడ్డాయి మరియు పశ్చిమ ఆస్ట్రేలియా నుండి పాలియోప్రోటెరోజిక్ మంచు నిక్షేపాలతో అనుబంధించబడ్డాయి.
తదుపరి విపులంగా నమోదు చేయబడిన మంచు యుగం మరియు గత బిలియన్ సంవత్సరాల్లో అత్యధిక తీవ్రమైన కాలం 850 నుండి 630 మిలియం సంవత్సరాలు పూర్వం సంభవించింది (క్రైయోజెనియన్ కాలం) మరియు అది ఒక స్నోబాల్ ఎర్త్‌ని రూపొందించింది, దీనిలో మంచుతో కప్పబడిన పలకలు భూమధ్యరేఖ వరకు చేరుకున్నాయి, ఇది అగ్నిపర్వతాలచే ఉత్పత్తి చేయబడిన CO వంటి హరితగృహ వాయువుల వృద్ధి వలన ముగిసి ఉండవచ్చని భావిస్తున్నారు. "ఖండాల్లో ఉన్న మంచు మరియు సముద్రాలపై కట్టిన మంచు సిలికేట్ వాతావరణం మరియు కాంతి సంశ్లేషణలు రెండింటినీ నిరోధించవచ్చు, ఇవి ప్రస్తుతం CO ద్వారా క్షీణిస్తున్న రెండు ముఖ్యమైన అంశాలుగా చెప్పవచ్చు." ఆ మంచు యుగం యొక్క ముగింపు తదుపరి ఎడియాకారన్ మరియు కాంబ్రైన్ విస్ఫోటనాలకు కారణంగా సూచిస్తున్నారు, అయితే ఈ నమూనా ఇటీవల వెలుగులోకి వచ్చింది మరియు వివాదస్పదంగా మారింది.
ఒక స్వల్పకాల మంచు యుగం అండీయన్-సహరాన్ 460 నుండి 430 మిలియన్ సంవత్సరాల క్రితం లేట్ ఒర్డోవిసియాన్ మరియు సిల్యూరియాన్ కాలంలో సంభవించింది. కార్బనిఫెర్యూస్ మరియు ప్రారంభ పెర్మియాన్ కాలాల్లో దక్షిణ ఆఫ్రికాలో 350 నుండి 260 మిలియన్ సంవత్సరాల క్రితం విరామాల్లో కారో మంచు యుగానికి సంబంధించిన విస్తృత ధ్రువ మంచు శిఖరాలు ఉన్నాయి. అర్జెంటీనాలో గుర్తించిన సంబంధిత అంశాలు కూడా పురాతన భారీ గాండ్వోనాల్యాండ్‌లోని మధ్య భాగంలో రూపొందించబడ్డాయి.
కారో మంచు యుగం 360 నుండి 260 మిలియన్ సంవత్సరాల క్రితం సంభవించింది. దీనికి ఈ పేరును దక్షిణ ఆఫ్రికాలోని కారో ప్రాంతంలో మంచు అవశేషాలను గుర్తించిన తర్వాత పెట్టారు, ఇక్కడే మొట్టమొదటిసారి మంచు యుగం యొక్క ఆధారాన్ని స్పష్టంగా గుర్తించారు. ఈ మంచు యుగం ఎక్కువగా డెవోనియనా కాలంలో దాడి కారణంగా భూమిపై చెట్లు పరిణామం కారణంగా ఏర్పడిందని భావిస్తున్నారు. మునుపటి కాలంతో పోల్చినప్పుడు ఈ సమయంలో భూమి విస్తృత స్థాయిలో వృక్ష సమూహంతో నిండి పోయింది మరియు దీని కారణంగా ఈ మంచు యుగంలో సంభవించిన వృక్ష జాతి ఆక్సిజన్ స్థాయిల్లో దీర్ఘ కాల పెంపుదల మరియు CO స్థాయిల తరుగుదల సంభవించింది.
అంటార్కిటికాపై ఒక మంచు పలక 20 మిలియన్ సంవత్సరాల క్రితం పెరగడం ప్రారంభమైంది. ప్రస్తుత మంచు యుగం పిలోసెనె-క్వాటెర్నారే మంచు వాతావరణం చివరి పిలోసెనె సమయంలో సుమారు 2.58 మిలియన్ సంవత్సరాల క్రితం ప్రారంభమైంది, ఆ సమయంలో ఉత్తర అర్థగోళంలో మంచు పలకలు విస్తరించడం ప్రారంభమైంది. తర్వాత, ప్రపంచంలో హిమనదీయాలు (హిమ వృద్ధి) మరియు అంతర్‌హిమనదీయాలు (హిమ తరుగుదల) అని పిలవబడే 40,000- మరియు 100,000 సంవత్సరాల సమయ స్థాయిలతో అభివృద్ధి చెందుతూ మరియు క్షీణిస్తున్న మంచు పలకలతో హిమనదీయాల వర్తులాలు సంభవించాయి. ప్రస్తుతం భూమి ఒక అంతర్‌హిమనదీయంలో ఉంది మరియు చివరి హిమనదీయ కాలం సుమారు 10,000 సంవత్సరాల క్రితం ముగిసింది. వాటిలో మిగిలిన ఖండ మంచు పలకలగా గ్రీన్‌ల్యాండ్, అంటార్కిటికా మంచు పలకలు మరియు బాఫిన్ ఐల్యాండ్ వంటి చిన్న హిమనదీయాలను చెప్పవచ్చు.
స్థానం మరియు సమయంచే ఇంకా మంచు యుగాలు విభజించబడ్డాయి; ఉదాహరణకు, "రిస్" (180,000–130,000 సంవత్సరాలు bp) మరియు "వురమ్" (70,000–10,000 సంవత్సరాలు bp) లు ప్రత్యేకంగా "అల్పైన్ ప్రాంతం"లో హిమనదీయాలను సూచిస్తుంది. మంచులో ఎక్కువ భాగం పూర్తి విరామం వరకు నిర్వహించబడిందని గమనించండి. దురదృష్టకరంగా, ప్రతి హిమనదీయం యొక్క కోత చర్య పలకలు పూర్తిగా ఆవరించిన ప్రాంతాల్లో మినహా గతంలోని మంచు పలకలకు సంబంధించిన ఎక్కువ ఆధారాలను పూర్తిగా తొలగించడానికి కారణమైంది.
మంచు యుగాల్లో (లేదా కనీసం చివరి దానిలో), అధిక ఉష్ణోగ్రత మరియు అధిక తీవ్ర కాలాలు సంభవించాయి. చల్లని కాలాలను "హిమనదీయాలు" అని, వెచ్చని కాలాలు ఎమియాన్ స్టేజ్ వంటి "అంతర్‌హిమనదీయాలు" అని పిలుస్తారు.
హిమనదీయాలు అనేవి భూమి మరియు భారీ భూభాగం మరియు సముద్ర మంచు సమూహాలపై ధ్రువాల నుండి బయటికి విస్తరిస్తూ చల్లని మరియు పొడి వాతావరణాలను కలిగి ఉంటాయి. పర్వత హిమనదీయాలు అనేవి ఒక తక్కువ మంచు భాగాలు కారణంగా దిగువ ఎత్తులకు విస్తరించిన మంచుతో కప్పబడని ప్రాంతాలుగా చెప్పవచ్చు. మంచు శిఖరాల్లో సముద్ర స్థాయికి ఎగువన ఎక్కువ శాతంలోని నీరు తొలగించబడిన కారణంగా సముద్ర స్థాయిలు తగ్గాయి. సముద్ర ప్రసరణ నమూనాలకు హిమనదీయాలు కారణంగా అంతరాయం ఏర్పడినట్లు రుజువు ఉంది. భూమిలోని ఆర్కిటిక్ మరియు అంటార్కిటిక్‌లో అధిక ఖండ హిమనదీయం ఉన్నకారణంగా, మనం ప్రస్తుతం హిమనదీయం యొక్క కనిష్ఠ మంచు ప్రాంతంలో ఉన్నాము. హిమ మాగ్జిమా మధ్య ఇటువంటి ఒక కాలాన్ని ఒక "అంతర్‌హిమనదీయం"గా పిలుస్తారు.
ఒక అంతర్‌హిమనదీయ కాలం మధ్య భూమిని 11,000 సంవత్సరాలకు హోలోసెనె అని పిలుస్తారు. సంప్రదాయ వివేచన ఏమిటంటే "సాధారణ అంతర్‌హిమనదీయ కాలం 12,000 సంవత్సరాలు ఉనికిలో ఉంది", కాని ఇటీవల ఈ అంశంపై సంశయాలు వెల్లువెత్తాయి. ఉదాహరణకు, "నేచుర్" లో ఒక కథనంలో 28,000 సంవత్సరాలు సాగిన మునుపటి అంతర్‌హిమనదీయాలకు ప్రస్తుత అంతర్‌హిమనదీయాలకు అనురూపంగా ఉన్నట్లు పేర్కొన్నారు. క్షక్షీయ బలంలో ఊహించిన మార్పులు మానవుని కారణంగా భూమి వేడెక్కటం లేనప్పటికీ, తదుపరి హిమ కాలం ఇప్పటి నుండి కనీసం 50,000 సంవత్సరాలు తర్వాత ప్రారంభమవుతుందని సూచిస్తున్నారు (మిలాన్‌కోవిట్చ్ వర్తులాలును చూడండి). ఇంకా, పెరిగిన హరిత గృహ వాయువుల నుండి మానవ జన్య బలం శిలాజ ఇంధనాల అవధారణార్థకమైన వాడకం కొనసాగినంత కాలం క్షక్షీయ బలం అధికంగా ఉండవచ్చు. అమెరికన్ జియోఫిజికల్ యూనియన్ యొక్క ఒక సమావేశంలో (17 డిసెంబరు 2008), శాస్త్రజ్ఞులు ఆసియాలోని అధిక స్థాయి వరి వ్యవసాయానికి మద్దతుగా ఆధారాలను వివరించారు, ఐరోపాలో విస్తృత అటవీ నిర్మూళనతో గత 1,000 సంవత్సరాల్లో వాతావరణంలోకి హరితగృహ వాయువుల మొత్తాలను విడుదల చేయడం ద్వారా ప్రపంచ వాతావరణంలో మార్పు ప్రారంభమైంది. దీని వలన, ఒక వెచ్చని వాతావరణం సముద్రాలను వేడి చేయడం ద్వారా కార్బన్ డయాక్సైడ్ యొక్క తక్కువ సామర్థ్యం గల నిల్వ స్థానాలుగా మార్చింది మరియు భూమి వేడక్కడానికి దోహదపడుతుంది, నూతన హిమ యుగాన్ని ఏర్పరిచే అవకాశాలను నిరోధిస్తుంది.
ప్రతి హిమనదీయ కాలంలో దానిని తీవ్ర స్థాయికి చేర్చిన అనుకూల పర్యవసానం మరియు దానిని తగ్గించి, (ఇప్పటి వరకు అన్ని సందర్భాల్లో) చివరికి ముగించిన ప్రతికూల పర్యవసానాలు ఉన్నాయి.
హిమం మరియు మంచులు భూమి యొక్క పరావర్తనం చెందిన కాంతి శాతాన్ని పెంచుతుంది అంటే అవి సూర్యుని యొక్క శక్తిని మరింత పరావర్తనం చేస్తాయి మరియు తక్కువగా శోషిస్తాయి. అయితే, గాలి ఉష్ణోగ్రత తగ్గినప్పుడు, హిమం మరియు మంచు భూభాగాలు పెరుగుతాయి మరియు ఇది ఒక సమతౌల్యస్థితిని ఏర్పాటు చేయడానికి వ్యవస్థను ప్రోత్సహించే ఒక ప్రతికూల పర్యవసాన యంత్రాంగంతో పోటీ పడేవరకు కొనసాగుతుంది. అలాగే, మంచు విస్తరణ కారణంగా అడవులు తరుగుదల పరావర్తనం చెందిన కాంతి శాతాన్ని పెంచుతుంది.
1956లో ఎవింగ్ మరియు డాన్‌లు ప్రతిపాదించిన మరొక సిద్ధాంతం ఒక మంచు లేని ఆర్కిటిక్ సముద్రం ఉన్నత అక్షాంశాల్లో హిమపాతాన్ని పెంచిందని సిద్ధాంతీకరించింది. అత్యల్ప-ఉష్ణోగ్రత మంచు ఆర్కిటిక్ సముద్రాన్ని ఆక్రమించినప్పుడు, అక్కడ చిన్న బాష్పీభవనం లేదా ఉత్పతనం ఉంటుంది మరియు మధ్య-అక్షాంశ ఎడారుల్లోని మొత్తం పోల్చినప్పుడు అవక్షేపణ ప్రకారం ధ్రువ ప్రాంతాలు చాలా పొడిగా ఉంటాయి. ఈ అత్యల్ప అవక్షేపణం వేసవికాలంలో ఉన్నత-అక్షాంశ హిమపాతాలు కరగడానికి అనుమతిస్తుంది. మంచు లేని ఆర్కిటిక్ సముద్రం దీర్ఘ కాల వేసవి రోజుల్లో సౌర వికిరణాలను శోషిస్తుంది మరియు అధిక నీటిని ఆర్కిటిక్ వాతావరణంలోకి బాష్పీభవనం చేస్తుంది. అధిక అవక్షేపణంతో, ఈ మంచులోని భాగాలు వేసవికాలంలో కరగకపోవచ్చు కనుక హిమ పాతం పైన పేర్కొన్న విధంగా పెరిగిన పరావర్తనం చెందే కాంతి శాతంచే భూభాగంపై ఉష్ణోగ్రతలను తగ్గించి, దిగువ అక్షాంశాలు "మరియు" ఎక్కువ దక్షిణ అక్షాంశాల్లో సంభవించవచ్చు. ఇంకా, ఈ సిద్ధాంతంలో సముద్రపు మంచు గడ్డలు లేకపోవడంతో ఆర్కిటిక్ మరియు ఉత్తర అట్లాంటిక్ సముద్రాల మధ్య నీటి మార్పిడి పెరుగుతుంది, ఆర్కిటిక్ ప్రాంతం వెచ్చగా మరియు ఉత్తర అట్లాంటిక్ ప్రాంతం చల్లగా ఉంటుంది. (భూమి వేడెక్కడం వలన ప్రస్తుతం భావిస్తున్న పరిణామాలు ప్రకారం భారీ మంచు లేని ఆర్కిటిక్ సముద్రం 5-20 సంవత్సరాలు లోపు కనుమరుగైపోతుంది, ఆర్కిటిక్ సంకోచం చూడండి.) ఒక వెచ్చని వర్తులం సమయంలో ఉత్తర అట్లాంటిక్‌లోకి ప్రవసిస్తున్న అదనపు తాజా నీరు కూడా ప్రపంచ సముద్రపు నీరు ప్రసరణను తగ్గించవచ్చు ("థెర్మోహాలైన్ ప్రసరణను నిలిపివేయడం" చూడండి). ఇటువంటి తగ్గింపు (గల్ఫ్ ప్రవాహం యొక్క ప్రభావాలను తగ్గించడం ద్వారా) ఉత్తర ఐరోపాలో ఒక చల్లని ప్రభావాన్ని కలిగి ఉంటాయి, దీని ఫలితంగా వేసవి కాలంలో దిగువ-అక్షాంశాల మంచు పెరుగుతుంది. ఒక విస్తృత మంచు యుగంలో హిమనదీయాలు గల్ఫ్ ఆఫ్ సెయింట్ లారెన్స్ గుండా తరలిపోయి, గల్ఫ్ ప్రవాహం నిరోధించబడే వరకు ఉత్తర అట్లాంటిక్ సముద్రంలోకి విస్తరిస్తుంది.
హిమనదీయాల సమయంలో రూపొందిన మంచు పలకలు వాటి క్రింది ఉన్న భూమిని కోతకు గురిచేస్తాయి. కొంతకాలం తర్వాత, ఇది సముద్ర ముట్టంపై భూభాగాన్ని తగ్గిస్తుంది మరియు దీనితో మంచు పలకలు రూపొందగల భూమి మొత్తాన్ని తగ్గుతుంది. ఇది పరావర్తనం చెందే కాంతి శాతాన్ని తగ్గిస్తుంది, దీనితో మంచు పలకలు రూపకల్పనతో పాటు సముద్ర స్థాయి కూడా తగ్గుతుంది.
మరొక కారకంగా హిమనదీయ మాగ్జిమాతో సంభవించే పెరిగిన శుష్కతను చెప్పవచ్చు, ఇది హిమనదీయాన్ని నిర్వహించడానికి అవసరమయ్యే అవక్షేపణాన్ని తగ్గిస్తుంది. దీని వలన లేదా ఏదైనా ఇతర విధానం వలన సంభవించిన హిమనదీయ క్షీణత, హిమనదీయ అభివృద్ధి చెందుతున్న కారణంగా సమాన విలోమ అనుకూల చర్యలచే విస్తరించబడవచ్చు.
మంచు యుగాలకు కారణాలు అనేవి భారీ-స్థాయి మంచు యుగ కాలాలకు మరియు ఒక మంచు యుగంలోని చిన్న సముద్రపు పోటు మరియు హిమనదీయ-అంతర్‌హిమనదీయ కాలాల ప్రవాహం రెండింటినీ పూర్తిగా అర్థం చేసుకోలేకపోయారు. ఏకాభిప్రాయం ప్రకారం దీనికి పలు కారకాలు ముఖ్యమైనవి: వాతావరణ సంవిధానం (కార్బన్ డయాక్సైడ్, మిథేన్‌ల సాంద్రీకరణలు) ; మిలాన్కోవిచ్ వర్తులాలు అని పిలిచే సూర్యుని చుట్టూ భూమి యొక్క కక్ష్యలో మార్పులు (మరియు పాలపుంత చుట్టూ సూర్యుని యొక్క కక్ష్య) ; భూమి యొక్క ఖండ మరియు సముద్ర బయటి పలక యొక్క సంబంధిత స్థానం మరియు మొత్తంలో మార్పుల ఫలితంగా టెక్టోనిక్ పలకల చలనం, ఇది గాలి మరియు సముద్ర గతులను ప్రభావితం చేస్తుంది; సౌర ఉత్పత్తిలో వైవిధ్యాలు; భూమి-చంద్రుని వ్యవస్థ యొక్క కక్షీయ గతిశాస్త్రాలు; మరియు భారీ మెటోరైట్ యొక్క ప్రభావం మరియు భారీ అగ్నిపర్వతాల విస్ఫోటనాలతో సహా అగ్నిపర్వత చర్యలు.
వీటిలో కొన్ని కారకాలు పరస్పర ప్రభావాన్ని కలిగి ఉంటాయి. ఉదాహరణకు, భూమి యొక్క వాతావరణ సంవిధానంలో (ప్రత్యేకంగా హరిత గృహ వాయువుల్లో సాంద్రీకరణలు) మార్పులు వాతావరణాన్ని మార్చవచ్చు, వాతావరణ మార్పు కూడా వాతారవణ సంవిధానాన్ని మార్చవచ్చు (ఉదాహరణకు, COను తీసివేసే శైథిల్యం వద్ద మార్పు రేటుచే).
మౌరీన్ రేమో, విలియం రుడిమాన్ మరియు ఇతర వ్యక్తులు 40 మిలియన్ సంవత్సరాల ఆధునిక చల్లని ధోరణిలో ఒక ముఖ్యమైన సాధారణ కారకంగా ప్రపంచ వాతావరణంనుండి తగినంత COను తొలగించేందుకు ఒక సామర్థ్యంతో టిబెటన్ మరియు కలరాడో పీఠభూములు అపరిమిత CO "స్క్రబర్లు" వలె ప్రతిపాదించారు. వారు ఇంకా మాట్లాడుతూ, వాటి ఉద్ధరణలో (మరియు CO "స్క్రబ్బింగ్" సామర్థ్యం) సుమారు సగం గత 10 మిలియన్ సంవత్సరాల్లో సంభవించినట్లు పేర్కొన్నారు.
మంచు యుగం ప్రారంభంలో హరిత గృహ వాయువు స్థాయిలు తగ్గినట్లు మరియు మంచు పలకల క్షీణించినప్పుడు పెరిగినట్లు రుజువు ఉంది, కాని దీనికి కారణం మరియు ప్రభావాన్ని గుర్తించడం చాలా క్లిష్టంగా మారింది (శైథిల్యం యొక్క పాత్ర గురించి పైన పేర్కొన్న గమనికలను చూడండి). హరిత గృహ వాయు స్థాయిలు ఖండాలు మరియు అగ్ని పర్వతాల కదలిక వంటి మంచు యుగాలకు కారణాలు వలె ప్రతిపాదించబడిన ఇతర కారకాలచే కూడా ప్రభావితం అయ్యి ఉండవచ్చు.
స్నోబాల్ ఎర్త్ సిద్ధాంతం ప్రకారం చివరి ప్రోటెరోజిక్‌లో తీవ్రంగా గడ్డకట్టే పరిస్థితులు వాతావరణంలో CO స్థాయిలు పెరగడంతో ముగిసినట్లు తెలుస్తుంది మరియు కొంతమంది స్నోబాల్ ఎర్త్ మద్దతుదారులు ఇది వాతావరణ COలో ఒక తగ్గింపుచే సంభవించినట్లు చెబుతారు. ఈ సిద్ధాంతం భవిష్యత్ స్నోబాల్ ఎర్త్‌లు గురించి కూడా హెచ్చరించింది.
"సైన్స్" యొక్క ఆగస్టు 2009 సంచికలో ఒక మంచు యుగం తర్వాత భూమి వేడెక్కడానికి, మార్పు యొక్క ప్రమాణానికి పరిగణనలోకి తీసుకునే హరిత గృహ వాయువుల్లో పెరుగుదల వంటి ప్రత్యామ్నాయ కారకాలతో ఒక సౌర వికిరణంలో మార్పులు దోహదపడతాయని ఆధారాలను అందించింది.
విలియం రూడిమ్యాన్ ఆంధ్రోపోసెనె యుగం ప్రకారం ప్రారంభ ఆంథ్రోపోసెనె సిద్ధాంతాన్ని ప్రతిపాదించాడు, భూమి యొక్క వాతావరణం మరియు పర్యావరణ వ్యవస్థల్లో ముఖ్యమైన ప్రపంచ ప్రభావాన్ని కలిగి ఉండటం ప్రారంభమైన మొదటి మానవ రేసు కార్యక్రమాలు సమయంలో భూమి య1క్క చరిత్రలో ఇటీవల కాల వ్యవధిగా వ్యక్తులు పిలుస్తున్నారు, ఇది పారిశ్రామిక యుగంలో ఆధునికతతో 18వ శతాబ్దంలో ప్రారంభం కాలేదు, కాని మన ప్రారంభ వ్యావసాయిక పూర్వీకుల వ్యవసాయ కార్యక్రమాల తీవ్రత కారణంగా 8,000 సంవత్సరాలు క్రితం జరిగింది. ఆ సమయంలో వాతావరణ హరిత గృహ వాయువు సాంద్రీకరణలు తర్వాత వచ్చే మిలాన్కోవిచ్ వర్తులాల యొక్క కాలక్రమేణా నమూనాను ఆపివేశాయి. అతని సమయం మీరిన-హిమనదీయ సిద్ధాంతంలో, రుడిమ్యాన్, తొలి మంచు యుగం సుమారు పలు వేలు సంవత్సరాల క్రితం ప్రారంభమైందని, కాని షెడ్యూల్ చేయబడిన మంచు యుగం కాలం ప్రారంభం ప్రారంభ రైతుల కార్యక్రమాలచే నిరోధించబడిందని పేర్కొన్నాడు.
భౌగోళిక నివేదికలో మధ్యరేఖ నుండి వెచ్చని నీటి ప్రవాహాన్ని ధ్రువాలకు నిరోధించేట్లు లేదా తగ్గించినట్లు ఖండాలు స్థానాల్లో ఉన్నప్పుడు మంచు యుగాలను ప్రారంభమైనట్లు చెబుతున్నాయి. మంచు పలకలు భూమి యొక్క పరావర్తనాన్ని పెంచుతాయి మరియు దీనితో సౌర వికిరణం యొక్క శోషణను తగ్గిస్తుంది. తక్కువ వికిరణం శోషించబడటంతో వాతావరణం చల్లబడుతుంది; ఈ చల్లదనం మంచు పలకలు పెరగడానికి సహాయపడతాయి, ఇవి మరింతగా అనుకూల అభిప్రాయ లూప్‌లో పరావర్తనాన్ని పెంచడానికి సహాయపడతాయి. మంచు యుగం వాతావరణంలో తగ్గింపు వరకు కొనసాగుతుంది, ఇది హరిత గృహ ప్రభావంలో పెరుగుదలకు కారణమవుతుంది.
మధ్య రేఖ నుండి ధ్రువాలకు వెచ్చని నీటి ప్రవాహాన్ని నిరోధించే లేదా తగ్గించే మూడు ఖండాల నిర్మాణాలు ఉన్నాయి:
నేటి భూమి దక్షిణ ధ్రువంలో ఒక ఖండాన్ని మరియు ఉత్తర ధ్రువంపై సుమారు పరివేష్టిత సముద్రం ఉన్న కారణంగా, భూవిజ్ఞాన శాస్త్రవేత్తలు భూవిజ్ఞాన శాస్త్రం ప్రకారం భూమిలో సమీప భవిష్యత్తులో చాలాకాలంగా ఉండే హిమనదీయ కాలాలను కొనసాగతాయని విశ్వసించారు.
కొంతమంది శాస్త్రజ్ఞులు ప్రస్తుత మంచు యుగంలో హిమాలయాలను ప్రధాన కారకంగా భావిస్తున్నారు, ఎందుకంటే ఈ పర్వతాలు భూమి యొక్క వర్షపాతాన్ని పెంచాయి మరియు దీని వలన వాతావరణం నుండి CO స్థాయి పడిపోయింది, దీనితో హరిత గృహ ప్రభావం తగ్గింది. హిమాలయాలు నిర్మాణం ఇండో-ఆస్ట్రేలియన్ పలక, యూరోసియన్ పలకతో ఢీకొన్నప్పడు సుమారు 70 సంవత్సరాల క్రితం ప్రారంభమైంది మరియు ఇండో-ఆస్ట్రేలియన్ పలకం ఇప్పటికీ 67 mm/సంవత్సరం చొప్పున కదులుతున్న కారణంగా సుమారు సంవత్సరానికి 5 mm చొప్పున పెరుగుతున్నాయి. హిమాలయాల చరిత్ర 40 సంవత్సరాల క్రిత మధ్య ఇయోసెనే నుండి భూమి యొక్క సగటు ఉష్ణోగ్రతతో దీర్ఘ కాల తగ్గింపుకు కారణమవుతుంది.
పురాతన వాతావరణ పద్ధతులకు మరొక ముఖ్యమైన సహకారంగా సముద్రపు ప్రవాహాల్లో మార్పులను చెప్పవచ్చు, ఇవి ఖండాల స్థానాలు, సముద్రపు స్థాయిలు మరియు ఉప్పదనం అలాగే ఇతర కారకాలచే మార్చబడతాయి. అవి చల్లబరిచే సామర్థ్యాన్ని (ఉదా. అంటార్కిటిక్ మంచును రూపొందించడం సహాయపడుతుంది) మరియు వేడి చేసే సామర్థ్యాన్ని (ఉదా. ఒక ధ్రువప్రభ వాతావరణానికి వ్యతిరేకంగా బ్రిటీష్ ద్వీపికలకు ఒక ఉష్ణోగ్రతను అందిస్తుంది) కలిగి ఉంటాయి. సుమారు 3 మిలియన్ సంవత్సరాలు క్రితం ఇస్థామస్ ఆఫ్ పానామా మూసివేయడం వలన ఉష్ణమండలీయ అట్లాంటిక్ మరియు పసిఫిక్ సముద్రాల మధ్య నీటి మార్పిడిని ముగించడం ద్వారా దక్షిణ అమెరికాలో నేటికాలంలోని బలమైన హిమనదీయాల్లో ప్రభావం కనిపించవచ్చు.
పరిశీలనలు ప్రకారం సముద్రంలోని ప్రస్తుత ఆటుపోటులు ఇటీవల హిమనదీయ డోలనాలకు సరిపోయే విధంగా ప్రభావాన్ని కలిగి ఉన్నాయని తెలుస్తుంది. ఆఖరి హిమనదీయ కాలంలో, నీరు ముఖ్యంగా ఉత్తర అర్థగోళం మంచు పలకల్లో ప్రధానంగా ప్రత్యేకించబడటం వలన సముద్ర స్థాయిలో 20–30 m హెచ్చుతగ్గులు ఏర్పడ్డాయి. మంచు రూపొందించబడి, సముద్రపు స్థాయి ఎక్కువగా పడిపోయినట్లయితే, బేరింగ్ జలసంధి (నేడు సెబెరియా మరియు అలాస్కాల మధ్య సన్నని జలసంధి ~50 m లోతు ఉంది) ద్వారా ప్రవహించే ప్రవాహం తగ్గిపోతుంది, ఫలితంగా ఉత్తర అట్లాంటిక్‌లో ప్రవాహాన్ని పెరుగుతుంది. ఇది అట్లాంటిక్‌లోని థెర్మోహాలైన్ ప్రసరణను పునరుద్ధరిస్తుంది, ఆర్కిటిక్‌లో వేడి బదిలీని పెంచుతుంది, ఇది ధ్రువ మంచు సేకరణను కరిగిస్తుంది మరియు ఇతర ఖండ మంచు పలకలను తగ్గిస్తుంది. విడుదలైన నీరు మళ్లీ సముద్రపు స్థాయిల పెంచుతాయి, ఉత్తర అర్థగోళం మంచు సేకరణకు మార్పిడితో పసిఫిక్ నుండి చల్లని నీటి యొక్క ప్రవేశాన్ని పునరుద్ధరిస్తుంది.
మంచు యుగం అభివృద్ధి యొక్క మాథాయిస్ కుహ్లే యొక్క భూగోళ సంబంధిత సిద్ధాంతాన్ని మంచు యుగాల్లో టిబెటన్ పీఠభూమిని ఆవరిస్తూ ఒక మంచు పలక యొక్క ఉనికిచే సూచించాడు (ఆఖరి హిమనదీయ మాగ్జిమమ్?). కుహ్లే ప్రకారం, మంచు రేఖ తర్వాత టిబెట్ యొక్క పీఠభూమి నిర్మాణ ఉద్ధరణ, సాధారణ భూమి ఉపరితలం కంటే ఒక 70% భారీ పరావర్తనం చెందిన కాంతి శాతంతో ఒక c. 2.4 మిలియన్ km² మంచు ఉపరితలం వరకు విస్తరించింది. అంతరిక్షంలోకి శక్తి యొక్క పరావర్తనం ఫలితంగా ప్రపంచ చల్లదనానికి దారి తీసి, ప్లెయిస్టోసెనె మంచు యుగాన్ని ప్రారంభించింది. ఎందుకంటే ఈ పర్వత ప్రాంతం అనేది ఎగువ-అక్షాంశ ప్రాంతాల్లో ఇన్సోలేషన్‌కు 4 నుండి 5 రెట్లు ఎక్కువగా ఒక ఉప ఉష్ణమండలీయ అక్షాంశంలో ఉంటుంది, అంటే భూమి యొక్క శక్తివంతమైన వేడిగా ఉన్న ఉపరితలం ఒక చల్లని ఉపరితలం వలె మారిన విధంగా ఉంటుంది.
కుహ్లే భూమి యొక్క కక్ష్యలోని వ్యత్యాసాలు కారణంగా 100 000-సంవత్సరాల వికిరణ వర్తులాల మార్పులచే అంతర్‌హిమనదీయ కాలాలను వివరించాడు. అధికంగా ఉంచబడిన మంచు మొత్తం యొక్క బరువు కారణంగా నోర్డిక్ భూభాగ మంచు ప్రాంతాలు మరియు టిబెట్‌ల తగ్గుదలతో కలిసి ఈ అధిక వెచ్చదనం భూభాగ మంచు ప్రాంతాల్లో పునరావృతమయ్యే సంపూర్ణంగా కరిగిపోయేలా చేశాయి.
మిలాన్కోవిట్చ్ వర్తులాలు అనేవి సూర్యుని చుట్టూ భూమి యొక్క కక్ష్య లక్షణాల్లో ఒక చక్రీయ వ్యత్యాసాల సమితిగా చెప్పవచ్చు. ప్రతి వర్తులం వేర్వేరు పొడవును కలిగి ఉంటుంది, కనుక కొన్నిసార్లు వారి ప్రభావాలు ఒకదాని ఒకటి ప్రబలితమవుతాయి మరియు మరికొన్ని సమయాల్లో అవి ఒకదాని కొకటి (పాక్షికంగా) రద్దు చేసుకుంటాయి.
మిలాన్కోవిట్జ్ వర్తులాలు ఒక మంచు యుగాన్ని (హిమనదీయ కాలాల సిరీస్) ప్రారంభించగలవు లేదా ముగించగలవు అనే విషయాన్ని విశ్వసించలేము :
దీనికి విరుద్ధంగా, ఒక మంచు యుగంలోని హిమనదీయ మరియు అంతర్‌హిమనదీయ కాలాలు సంభవించడంపై మాలాన్కోవిట్చ్ వర్తులాల ప్రభావం ఉందనే అంశాన్ని బలమైన ఆధారం ఉంది. ప్రస్తుత మంచు యుగాలు అనేవి ప్రత్యేకంగా గల 400,000 సంవత్సరాల్లో బాగా అధ్యయనం చేయబడ్డాయి మరియు ఉత్తమంగా అర్థం చేసుకోబడ్డాయి, ఎందుకంటే ఇది ఉష్ణోగ్రత మరియు మంచు ఘన పరిమాణానికి వాతావరణ సమ్మేళనం మరియు ప్రోక్సీస్ నమోదు చేయబడిన మంచు భాగాలతో పూరించబడిన కాలంగా చెప్పవచ్చు. ఈ కాలంలో, హిమనదీయ/అంతర్‌హిమనదీయ పౌనఃపున్యాలను మిలాన్కోవిక్ కక్షీయ బలం కాలాలతో పోలిక అనేది సాధారణంగా ఆమోదించబడే కక్షీయ బలానికి చాలా సమీపంగా ఉంటుంది. సూర్యుని నుండి మారుతున్న దూరం యొక్క మొత్తం ప్రభావాలు, భూమి యొక్క అక్షాల విషువత్ చలనం మరియు భూమి యొక్క అక్షాల మారే వంపులు భూమిచే గ్రహించబడే సూర్యకాంతిని పునఃపంపిణీ చేస్తుంది. వీటిలో ముఖ్యమైన అంశంగా భూమి యొక్క అక్షాల వంపులో మార్పులను చెప్పవచ్చు, ఇవి రుతువు యొక్క తీవ్రతను ప్రభావితం చేస్తాయి. ఉదాహరణకు, 65 డిగ్రీల ఉత్తర అక్షాంశం వద్ద జూలైలో సౌర ప్రవాహం యొక్క మొత్తం 25% (450 W/m² నుండి 550 W/m² వరకు) వరకు తేడాగా ఉంటుంది. గత శీతాకాలంలో సంభవించిన హిమపాతం మొత్తాన్ని కరిగించడానికి వేసవి కాలాలు చాలా చల్లగా మారినప్పుడు, మంచు పలకలు ముందుకు కదులుతాయని విస్తృతంగా విశ్వసిస్తారు. కొంతమంది పరిశోధకులు కక్షీయ బలం యొక్క శక్తి అనేది హిమనదీయాలను ప్రారంభించడానికి చాలా తక్కువని భావిస్తారు, కాని CO వంటి ఫలిత యంత్రాంగం ఈ తప్పును వివరించవచ్చు.
మిలాన్కోవిట్జ్ బలం సూచించే భూమి యొక్క కక్షీయ అంశాలలో చక్రీయ మార్పులు హిమనదీయ నివేదికలో తెలియజేయవచ్చు, హిమనదీయ-అంతర్‌హిమనదీయ కాలాల సమయాల్లో చాలా ముఖ్యమైన ఏ వర్తులాలు పరిశీలించబడ్డాయో వివరించడానికి అదనపు వివరణలు అవసరమవుతాయి. ప్రత్యేకంగా, గత 800,000 సంవత్సరాల్లో, హిమనదీయ-అంతర్‌హిమనదీయ డోలనాల ప్రబలమైన కాలం 100,000 సంవత్సరాలుగా చెప్పవచ్చు, ఇది భూమి యొక్క కక్షీయ విపరీత ప్రభావాలు మరియు కక్షీయ అభిరుచిలో మార్పులకు అనుగుణంగా ఉంటుంది. ఇది మిలాన్కోవిట్చ్‌చే గుర్తించబడిన మూడు పౌనఃపున్యాల్లో బలహీనమైనదిగా చెప్పవచ్చు. 3.0–0.8 మిలియన్ సంవత్సరాల క్రితం, హిమనదీయ ప్రబలమైన నమూనాలు భూమి యొక్క వంపులో (అక్షాల వంపు) 41,000 సంవత్సరాల కాలంలోని మార్పులకు సంబంధించి ఉన్నాయి. ఒక పౌనఃపున్యం కంటే మరొక పౌనఃపున్యం అధికంగా ఉండటానికి కారణం సరిగా అర్థం కాలేదు మరియు ఇది ప్రస్తుత పరిశోధనలో సక్రియాత్మక భాగంగా చెప్పవచ్చు, కాని సమాధానం భూమి యొక్క వాతావరణ వ్యవస్థలో కొన్ని కారణాల రూపానికి సంబంధించి ఉంటుంది.
"ప్రామాణిక" మిలాన్కోవిట్చ్ వివరణ గత 8 వర్తులాల్లో 100,000-సంవత్సరాల వర్తులం యొక్క ఆధిపత్యాన్ని వివరించడంలో విఫలమైంది. రిచర్డ్ A. ముల్లార్ మరియు జోర్డాన్ J. మాక్‌డోనాల్డ్   
 మరియు ఇతరులు ఈ గణనలు భూమి యొక్క ఒక ద్వి-మితీయ కక్ష్య కోసం లెక్కించబడినవని, కాని త్రి-మితీయ కక్ష్య కూడా ఒక 100,000 సంవత్సరాల వర్తులం కక్షీయ అభిరుచిని కలిగి ఉంటుందని సూచించారు. వారు కక్షీయ అభిరుచిలో ఈ వ్యత్యాసాలు భూమి సౌర వ్యవస్థలో తెలిసిన ధూళి బంధాలలోకి మరియు వెలుపలికి కదులుతూ ఉండటం వలన ఇన్సోలేషన్‌లో వ్యత్యాసాలకు దారి తీస్తాయని ప్రతిపాదించారు. ఇది ప్రామాణిక వీక్షణకు వేరే యాంత్రిక విధానం అయినప్పటికీ, గత 400,000 సంవత్సరాల్లో "గుర్తించబడిన" కాలాలు దాదాపు ఒకేలా ఉన్నాయి. అలాగే ముల్లెర్ మరియు మాక్‌డోనాల్డ్ సిద్ధాంతాన్ని కూడా జోస్ ఆంటోనియా రియాల్ సవాలు చేశాడు .
మరొక పరిశోధకుడు విలియమ్ రుడిమ్యాన్ వింతైన గుణం నియంత్రణ ప్రభావం కొనసాగుతూ 41,000- మరియు 26,000-సంవత్సరాల వర్తులాల్లో హరిత గృహ వాయువు ఉత్పత్తులతో కలవడం చేత 100,000-సంవత్సరాల వర్తులాన్ని వివరించే ఒక నమూనాను సూచించాడు. పీటెర్ హేబెర్స్ యొక్క మరొక సిద్ధాంతంలో అతను 41,000 సంవత్సరాల వర్తులం ఎల్లప్పుడూ ప్రబలంగా ఉంటుందని, కాని భూమి రెండవ లేదా మూడవ వర్తులం మాత్రమే మంచు యుగాన్ని ప్రారంభించగల వాతావరణ పరిస్థితుల ఒక విధానంలోకి ప్రవేశించిందని పేర్కొన్నాడు. దీని ప్రకారం 100,000 సంవత్సరాల ఆవర్తకత అనేది నిజానికి 80,000 మరియు 120,000 సంవత్సరాలు ఉనికిలో ఉన్న వర్తులాలు కలిపిన సగటుచే సృష్టించబడిన ఒక భ్రమగా తెలుసుకోవచ్చు (నేచుర్ 434, 2005, ). ఈ సిద్ధాంతం డిడైయిర్ పాయిలార్డ్ ప్రతిపాదించిన ఒక సాధారణ అనుభావిక బహు-స్థితి నమూనాతో స్థిరంగా ఉంది . పాయిలార్డ్ ఆఖరి ప్లేయిస్టోసెసె హిమనదీయ వర్తులాలను మూడు సదృశ-స్థిర 
వాతావరణ స్థితుల మధ్య హెచ్చుతగ్గుల వలె చూడవచ్చని సూచించాడు. ఈ హెచ్చుతగ్గులు కక్షీయ బలాలచే ప్రేరేపించబడుతాయి, ప్రారంభ ప్లెయిస్టోసెనెలో 41,000-సంవత్సరాల హిమనదీయ వర్తులాలు రెండు వాతావరణ స్థితుల మధ్య హెచ్చుతగ్గుల నుండి మాత్రమే సంభవించాయి. ఈ నడవడికను వివరించే 
ఒక గతి శాస్త్రీయ నమూనాను పీటెర్ డిట్లెవ్సెన్ ప్రతిపాదించాడు . ఇది ఆఖరి ప్లేయిస్టోసెనె హిమనదీయ వర్తులాలు బలహీనమైన 100,000 సంవత్సరాల అసాధారణత వర్తులం కారణంగా సంభవించలేదని సూచనకు మద్దతుగా ఉంటుంది, కాని ఇది ప్రధానంగా 41,000-సంవత్సరాల వంకర వర్తులానికి ఒక విరళ ప్రతిస్పందనగా చెప్పవచ్చు.
సూర్యుని యొక్క శక్తి ఉత్పత్తిలో కనీసం రెండు రకాల వ్యత్యాసాలు ఉన్నాయి:
సూర్యుని ఉత్పత్తిలో దీర్ఘకాల పెంపుదల మంచు యుగాల వలన కాకపోవచ్చు.
అగ్ని పర్వతాల విస్ఫోటనాలు మంచు యుగాల ప్రారంభం మరియు/లేదా ముగింపుకు దోహదపడి ఉండవచ్చు. పాలియోసెనె-ఎయోసెనె ధార్మిక మాగ్జిమం యొక్క ఒక సూచించబడిన వివరణ ప్రకారం సముద్రగర్భంలోని అగ్ని పర్వతాలు క్లాత్రేట్‌ల నుండి మిథేన్‌ను విడుదల చేస్తాయి దీని వలన హరిత గృహ ప్రభావంలో భారీగా మరియు శీఘ్ర పెరుగుదల కనిపిస్తుంది. అవి సరైన సమయంలో ఇటువంటి విస్ఫోటనాలకు ఎటువంటి భూవిజ్ఞాన శాస్త్ర ఆధారాలు లేనట్లు తెలుస్తుంది కాని వీటి ఆధారంగా అవి సంభవించలేదని నిర్ధారించలేము.
ఉత్తర అమెరికాలో ప్రస్తుత మంచు యుగంలోని ప్రధాన హిమనదీయ దశలుగా ఇల్లినోయిన్, సాంగామోనియన్ మరియు విస్కాన్సిన్ దశలను చెప్పవచ్చు. ఉత్తర అమెరికాలో మంచు యుగం ఉపవిభజనకు నెబ్రాస్కాన్, ఆఫ్టాన్, కాన్సాన్ మరియు యార్మౌథియాన్‌ల (యార్మౌత్) ఉపయోగాన్ని పావు శాతం మంది భూవిజ్ఞాన శాస్త్రవేత్తలు మరియు జియోమార్ఫాలాజిస్టులు కొనసాగించడం లేదు. ఈ దశలు 1980ల్లో పూర్వ-ఇల్లినినోయాన్ దశలో విలీనమయ్యాయి.
ఇటీవల తాజా ఉత్తర అమెరికన్ హిమనదీయ సమయంలో, విస్కోన్సిన్ దశలోని (26,000 నుండి 13,300 సంవత్సరాల క్రితం) రెండవ భాగంలో, మంచు పలకలు సుమారు 45 డిగ్రీల ఉత్తర అక్షాంశం వరకు విస్తరించాయి. ఈ పలకలు 3 నుండి 4 km మందంగా ఉన్నాయి.
ఈ విస్కోన్సిన్ హిమనదీయం ఉత్తర అమెరికా భూభాగంపై విస్తృతమైన ప్రభావాలను కలిగి ఉంది. గ్రేట్ లేక్స్ మరియు ఫింగర్ లేక్స్‌లు మంచు తీవ్రమైన పురాతన లోయలచే చెక్కబడ్డాయి. మిన్నెసోటా మరియు విస్కోన్సిన్‌లలోని ఎక్కువ సరస్సులు హిమనదీయాలచే ఖాళీ చేయబడ్డాయి మరియు తర్వాత హిమనదీయ కరిగిన నీటితో నింపబడ్డాయి. పురాతన టీయస్ నది డ్రైనేజీ వ్యవస్థ అనేది త్వరితంగా సవరించబడింది మరియు భారీగా హోహియా నది డ్రైనేజీ వ్యవస్థలోకి పునఃనిర్మించబడింది. నయాగరా వంటి ఇతర నదులు ఆటంకపర్చబడ్డాయి మరియు నూతన కాలువలకు మళ్లించడబడ్డాయి, జలపాతం సున్నపు రాయి మలుపును డీకొట్టినప్పుడు, ఇవి ఒక నాటకీయమైన జలపాతం మరియు ఇరుకుదారిని రూపొందించాయి. సైరాక్యూస్, న్యూయార్క్ సమీపంలోని ప్రస్తుత క్లార్క్ రిజర్వేషన్ స్టేట్ పార్క్‌లో ఇతర సమాన జలపాతాలు ప్రస్తుత ఎండిపోయాయి.
లాంగ్ ఐలాండ్ నుండి నాంటుకెట్ వరకు ప్రాంతం హిమనదీయ టిల్ నుండి రూపొందించబడింది మరియు ఉత్తర కెనడాలోని కెనడీయన్ షీల్డ్‌లో సరస్సుల అధిక స్థితిని దాదాపు మంచు చర్య యొక్క లక్షణంగా చెప్పవచ్చు. మంచు తగ్గిపోయి, రాళ్ల ధూళి ఎండిపోయిన కారణంగా, గాలులు ఈ అంశాలను కొన్ని వందల మైళ్లకు తీసుకుని పోయాయి, మిస్సౌరీ లోయలో పలు డజన్ల అడుగుల మందంతో మట్టి దిబ్బలను ఏర్పాటు చేశాయి. ఐసోస్టాటిక్ ఎగరడం గ్రేట్ లేక్స్ మరియు మంచు పలకల బరువు కంటే తక్కువగా ఉండే ఇతర ప్రాంతాల ఆకృతి మార్చడాన్ని కొనసాగిస్తుంది.
సమీప మిన్నెసోటా, ఐయోవా మరియు ఇల్యినాయిస్‌ల భాగాలతో పాటు విస్కోన్సిన్ పశ్చిమ మరియు ఒక నైరుతి భాగమైన డ్రిఫ్ట్‌లెస్ మండలి హిమనదీయాలచే ఆవరించబడలేదు. 
ఆఖరి హిమనదీయ కాలం 8,000 సంవత్సరాల క్రితం కంటే ముందే ముగిసినప్పటికీ, దాని ప్రభావాలను నేటికీ కూడా గుర్తించవచ్చు. ఉదాహరణకు, కదులుతున్న మంచు వలన కెనడా (కెనడియన్ ఆర్కిటిక్ అర్చిపోలెగో చూడండి), గ్రీన్‌ల్యాండ్, ఉత్తర యురాసియా మరియు అంటార్కిటికాల్లో భూభాగాల కోతకు గురయ్యాయి. అవ్యవస్థిత బండరాళ్లు, టిల్, డ్రమ్‌లిన్స్, ఎస్కెర్స్, ఫ్జోర్డ్స్, వేడి సరస్సులు, మోరైన్స్, సిర్క్యూస్, హార్న్స్ మొదలైనవి హిమనదీయాల మిగిల్చిన సాధారణ లక్షణాలుగా చెప్పవచ్చు.
మంచు పలకల యొక్క బరువు చాలా ఎక్కువగా ఉన్న కారణంగా అవి భూమి యొక్క బయటి పలక మరియు ఆవరణను వికృతీకరించాయి. మంచు పలకలు కరిగిపోయిన తర్వాత, మంచుతో ఆవరించబడిన భూభాగం మళ్లీ పైకి వచ్చింది (హిమనదీయ అనంతరం బహిర్గతం చూడండి). భూమి యొక్క అధిక స్నిగ్ధత కారణంగా, బహిర్గతమయ్యే విధానాన్ని నియంత్రించే ఆవరణ రాళ్ల ప్రవాహం చాలా నెమ్మదిగా జరిగింది - నేడు బహిర్గతం యొక్క కేంద్రం సమీపంలో సుమారు 1 cm/year రేటు చొప్పున జరుగుతుంది.
హిమనదీయాల్లో, ఎగువ అక్షాంశాల్లో మంచును రూపొందించడానికి సముద్రాల్లోని నీరు ఉపయోగించబడుతుంది, దీని వలన ప్రపంచంలో సముద్ర స్థాయి సుమారు 110 మీటర్ల పడిపోతుంది, ఖండ అంతర్గత భాగాలను బహిర్గతం చేస్తుంది మరియు జంతువులు వలసపోవడానికి భూభాగ ప్రాంతాల మధ్య భూవంతెనలను నిర్మించబడతాయి. హిమనదీయరహిత కాలంలో, కరిగిపోయిన మంచు-నీరు తిరిగి సముద్రాల్లోకి చేరుతుంది, దీనితో సముద్ర స్థాయి పెరుగుతుంది. ఈ విధానం నూతన విలీన భూభాగాలు, పెరుగుతున్న భూభాగాలు, సరస్సుల ఉప్పదనంలో సంభవించే విరిగిపోయే మంచు ఆనకట్టలు, స్వచ్ఛమైననీటిలో విస్తార ప్రాంతంలో రూపొందించబడే నూతన మంచు ఆనకట్టల్లో సంభవించే తీరాల్లో మరియు జల సంకలన చర్య వ్యవస్థల్లో హఠాత్తుగా మార్పులకు మరియు ఎక్కువగా అయినప్పటికీ తాత్కాలిక స్థాయిలో ప్రాంతీయ వాతావరణ నమూనాల్లో సాధారణ మార్పుకు కారణం కావచ్చు. ఇది తాత్కాలిక పునఃహిమనదీయానికి కారణం కావచ్చు. వేగంగా మారుతున్న భూమి, మంచు, ఉప్పునీరు మరియు స్వచ్ఛమైన నీటి యొక్క ఈ అస్తవ్యస్తమైన నమూనాల రకాన్ని బాల్టిక్ మరియు స్కాంథినావియాలు అలాగే ఆఖరి హిమనదీయ మాగ్జిమం ముగింపులో మధ్య ఉత్తర అమెరికాలో అధిక భాగం కోసం ఒక నమూనా వలె ప్రతిపాదించబడింది, నేటి తీరాలు పూర్వచరిత్రకు గత కొన్ని మిలెనియాలో మాత్రమే రూపొందించబడ్డాయి. అలాగే, స్కాంధినావియాలో ఎత్తు ప్రభావం ప్రస్తుతం ఉత్తర సముద్రం క్రింది బ్రిటీష్ ద్వీపికాలను యూరోప్ ఖండంతో అనుసంధానిస్తూ ఉన్న విస్తార ఖండ మైదానాన్ని ముంచివేసింది.
భూమి ఉపరితలంపై మరియు ఆవరణ రాళ్ల ప్రవాహంపై మంచు నీరు పునఃపంపిణీ గురత్వాకర్షణ వ్యవస్థలో మార్పులకు అలాగే భూమి యొక్క స్తబ్ధత అంశంలో పంపిణీలో మార్పులకు కారణమవుతుంది. స్తబ్దత భ్రమణంలో మార్పులు భూమి యొక్క భ్రమణంలో కోణీయ వేగం, అక్షాలు మరియు ఊగిసలాటలో మార్పుల్లో ఫలితంగా ఏర్పడతాయి (హిమనదీయ అనంతర ఊగిసలాట). 
శిలావరణాన్ని లోడ్ చేసిన పునఃపంపిణీ ఉపరితల ద్రవ్యరాశి బరువు దాని వంపుకు కారణమైంది మరియు భూమిలో ఒత్తిడిని కూడా ప్రేరేపించింది. సాధారణంగా హిమనదీయాల ఉనికి క్రింది లోపాల అంశాలను అణిచివేశాయి (జాన్సటన్ 1989, యూ & హాసెగావా 1996, టుర్పైనెన్ మొదలైనవి 2008). అయితే, హిమనదీయరహిత కాలంలో, లోపాలు డోలన లోపాలకు గురయ్యాయి మరియు భూకంపాలు ప్రారంభమయ్యాయి (హిమనదీయ అనంతర డోలనాలు చూడండి). మంచు సరిహద్దులో సంభవించిన భూకంపాలు మంచు కాల్వింగ్‌లను తీవ్రపరుస్తాయి మరియు హెయిన్రిచ్ అంశాలకు కారణం కావచ్చు (హంట్ & మాలిన్ 1998). మంచు సరిహద్దు సమీపంలో ఎక్కువ మంచు తొలగించబడిన కారణంగా, మరిన్ని అంతరపలక భూకంపాలు ప్రేరేపించబడ్డాయి మరియు ఈ అనుకూల పరిణామం మంచు పలకన శీఘ్రంగా కూలిపోవడాన్ని వివరించవచ్చు.