ఆఫ్రికా-అమెరికా చట్ట హక్కుల ఉద్యమం (1955-1968)
ఆఫ్రికా అమెరికా చట్ట హక్కుల ఉద్యమం (1955-1968) అంటే అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలో ఆఫ్రికా అమెరికన్ల పట్ల జాతిభేదమును నిర్మూలించుటకు మరియు దక్షిణ రాష్ట్రాలలో వారి వోటు హక్కులను పునరుద్దరించడము కొరకు ఉద్దేశింపబడిన ఒక ఉద్యమము. ఈ వ్యాసము 1954 నుండి 1968 వరకు జరిగిన ఉద్యమంలోని భాగాన్ని, ముఖ్యంగా దక్షిణ ప్రాంతములోని ఉద్యమాన్ని గురించి తెలుపుతుంది. 1966 నాటికి, బ్లాక్ పవర్ ఉద్యమము యొక్క ఆవిర్భావము చట్ట హక్కుల ఉద్యమము యొక్క లక్ష్యాలను పెంచింది. ఈ లక్ష్యాలలో జాతి గౌరవము, ఆర్థిక మరియు రాజకీయ స్వయం-సమృద్ధి, మరియు తెల్ల అమెరికన్ ల అన్యాయము నుండి స్వేచ్ఛ వంటివి కూడా చేరాయి. ఈ ఉద్యమము 1966 నుండి 1975 వరకు సాగింది.
చట్ట హక్కుల ఉద్యమములో NAACP, SNCC, CORE మరియు SCLC వంటి సంఘాలతో చురుకుగా పాల్గొన్నవారు, "దక్షిణ స్వేచ్చా ఉద్యమము" అనే పదానికి ప్రాధాన్యత ఇస్తారు. ఎందుకంటే, ఈ ఉద్యమము చట్టము యొక్క పరిగనణలో చట్ట హక్కుల కొరకు మాత్రమే చేసిన ఉద్యమము కంటే ఎక్కువ; ఈ ఉద్యమము ప్రాథమిక అంశాలైన స్వేచ్ఛ, గౌరవము, మర్యాద మరియు ఆర్థిక మరియు సాంఘిక సమానత్వము వంటి వాటి గురించి కూడా.
ఈ ఉద్యమములో ఎక్కువగా పౌర ఆటంకాలకు సంబంధించిన ప్రచారాలు ఉండేవి. 1955-1968 మధ్య కాలంలో, ఆహింసాత్మక తిరుగుబాటులు మరియు పౌర అవిధేయత వంటి చర్యలు ప్రభుత్వ అధికారులు మరియు ఉద్యమకారుల మధ్య సంకట పరిస్థితులను ఉత్పన్నం చేసాయి. సమాఖ్య, రాష్ట్ర మరియు ప్రాంతీయ ప్రభుత్వాలు, వ్యాపారాలు మరియు ప్రజలు తరచుగా ఇటువంటి సంకట పరిస్థితులకు వెంటనే స్పందించవలసి వచ్చేది. ఈ పరిస్థితులు ఎక్కువగా ఆఫ్రికా అమెరికన్లు ఎదుర్కొంటున్న అసమానతలను ఎత్తిచూపాయి. పౌర అవిధేయత లేక/మరియు తిరుగుబాటుల రూపాలు ఇలా ఉండేవి: అలబామాలో విజయవంతమైన మాంట్‌గోమెర్రి బస్ బహిష్కరణ (1955–1956) వంటి బహిష్కరణ లు; ఉత్తర కరోలినాలో ప్రబలమైన గ్రీన్స్బోరో సిట్-ఇన్లు (1960) వంటి "సిట్-ఇన్లు" ; అలబామాలో సెల్మ నుండి మాంట్‌గోమెర్రి నిరసన ప్రదర్శనలు (1965) వంటి నిరసన ప్రదర్శనలు; మరియు ఎన్నో ఇతర ఆహింసాత్మక కార్యకలాపాలు.
చట్ట హక్కుల ఉద్యమము యొక్క ఈ చరణంలో ముఖ్యమైన చట్టపరమైన విజయాలు ఇవి: ది సివిల్ రైట్స్ ఆక్ట్ ఆఫ్ 1964 - ఇది ఉద్యోగాల నియామకాల్లో మరియు ప్రజా వసతులలో "జాతి, రంగు, మతము లేదా జాతీయ మూలాలు" వంటి వాటి ఆధారముగా భేదాలను నిషేధించింది; ది వోటింగ్ రైట్స్ ఆక్ట్ ఆఫ్ 1965 - వోటింగ్ హక్కులను సంరక్షించి పునరుద్ధరించింది; ది ఇమ్మిగ్రేషన్ అండ్ నేషనాలిటి సర్వీసెస్ ఆక్ట్ ఆఫ్ 1965 - ఇది సంప్రదాయక యూరోపియన్ సమూహాలకు కాక ఇతర వలసదారులకు కూడా నాటకీయంగా U.S.కు ప్రవేశాన్ని తెరిచింది; మరియు ది ఫెయిర్ హౌసింగ్ ఆక్ట్ ఆఫ్ 1968 - ఇది ఇంటి యొక్క అమ్మకము లేదా అద్దెకు తీసుకొనడములో భేదమును నిషేధించింది. ఆఫ్రికా అమెరికన్లు దక్షిణాన రాజకీయాలలో తిరిగి ప్రవేశించారు మరియు దేశమంతటా యువకులు స్ఫూర్తిపొందారు.
పునర్నిర్మాణమునకు ముగింపు పలికిన 1876 యొక్క వివాదాస్పద ఎన్నిక తరువాత, దక్షిణాన తెల్ల జాతీయులు ఎన్నికలలో హింస మరియు భయమును అధిగమించిన తరువాత ఆ ప్రాంతంలో రాజకీయంగా పట్టు సాధించారు. 1890 నుండి 1908 వరకు క్రమపద్ధతిలో ఆఫ్రికా అమెరికన్ల యొక్క స్వతంత్రమును అణచివేసే చర్యలు దక్షిణ రాష్ట్రాలలో కొనసాగాయి. ఇది 1960ల మధ్యలో జాతీయ చట్ట హక్కుల చట్టము అమలు జరిగేంతవరకు కొనసాగింది. ఉదాహరణకు, 60 సంవత్సరాలకు పైగా దక్షిణాన ఉన్న నల్ల జాతీయులు కాంగ్రెస్ లేక ప్రాంతీయ ప్రభుత్వములో ప్రాతినిధ్యం వహించుటకు తమలో ఒకరిని ఎన్నుకునే అవకాశం లేకపోయింది.
ఈ కాలంలో, తెల్ల జాతీయుల ఆధిపత్యం ఉన్న డెమాక్రటిక్ పార్టీ దక్షిణాన రాజకీయ పటుత్వమును సాధించింది. నల్ల జాతీయుల వోటు హక్కు రిజిస్ట్రేషన్ అణచివేసిన కారణంగా, ఎక్కువమంది నల్ల జాతీయులు ఉన్న ది రిపబ్లికన్ పార్టీ - ది "పార్టి ఆఫ్ లింకన్"- నిరర్ధక పరిస్థితికి చేరుకొంది. 20వ శతాబ్దము తొలినాటికి ఇంచుమించు దక్షిణాన ఎన్నుకోబడ్డ అధికారులందరూ డెమోక్రాట్లే.
ఈ సమయంలోనే ఆఫ్రికా అమెరికన్ల అధికారము తోసివేయబడడముతో, తెల్ల డెమోక్రాట్లు చట్ట ప్రకారము జాతి వర్గీకరణ విధించారు. నల్లజాతీయుల పట్ల హింస పుట్టుకొచ్చింది. దక్షిణ పునర్నిర్మాణము తరువాత పుట్టుకొచ్చిన బహిరంగ వ్యతిరేకత, ప్రభుత్వ-ఆమోదమున్న జాతి వివక్షత మరియు అణచివేతను "జిం క్రో" పద్ధతి అనేవారు. ఇది 1950ల వరకు ఎటువంటి మార్పు లేకుండా ఉంది. ఈ విధంగా, తొలి 20వ శతాబ్దపు కాలాన్ని తరచుగా "నదిర్ ఆఫ్ అమెరికన్ రేస్ రిలేషన్స్" అని పిలిచేవారు. దక్షిణాన సమస్యలు మరియు చట్ట హక్కుల ఉల్లంఘనలు చాలా ఎక్కువగా ఉన్నప్పుడు, ఇతర ప్రాంతాలలో కూడా ఆఫ్రికా అమెరికన్లపై సాంఘిక ఉద్రేకాల ప్రభావం చూపాయి.
పునర్నిర్మాణ-తదనంతర కాలము యొక్క లక్షణాలు:ఆఫ్రికా అమెరికన్లు మరియు ఇతర జాతి మైనారిటీలు ఈ దొరతనమును నిరాకరించాయి. దీనిని వారు చాలా విధాలుగా వ్యతిరేకించారు మరియు చట్ట పరమైన వ్యాజ్యాలు, కొత్త సంస్థలు, రాజకీయ పరిహారాలు మరియు లేబర్ నిర్వహణ ద్వారా మంచి అవకాశాలను కోరుకొన్నారు, ("చూడండి" ది ఆఫ్రికా అమెరికా చట్ట హక్కుల ఉద్యమము (1896–1954)). 1909లో ది నేషనల్ అసోసియేషన్ ఫర్ ది అడ్వాన్స్మెంట్ ఆఫ్ కలర్డ్ పీపుల్ (NAACP) స్థాపించబడింది. ఇది జాతి వివక్షతను అంతము చేయుటకు వ్యాజ్యాలు, విద్య మరియు లాబియింగ్ ప్రయత్నాల ద్వారా పోరాడింది. "బ్రౌన్ v. బోర్డ్ అఫ్ ఎడ్యుకేషన్" (1954) వ్యాజ్యములో సుప్రీం కోర్టు నిర్ణయము ఈ సంస్థ యొక్క గొప్ప విజయము. ఈ నిర్ణయము ప్రకారము కోర్టు తెల్ల జాతీయులకు మరియు రంగు వర్గము వారికి వేరువేరు విద్యా విధానాలను నిషేధించింది మరియు "ప్లేస్సి v. ఫర్యుసన్" వ్యాజ్యములో చెప్పబడ్డ "విడిగా కాని సమానంగా" అనే సిద్ధాంతమును తిప్పికొట్టింది.
దక్షిణ రాష్ట్రాలకు వెలుపల నల్లజాతీయుల పరిస్థితి కొంచెం మెరుగుగా ఉండేది (చాలా రాష్ట్రాలలో వారు ఎన్నికలలో వోట్ చేయగలిగారు మరియు వారి పిల్లలను చదివించుకోగలిగారు కాని వారు ఇంకా ఇల్లు మరియు ఉద్యోగ విషయాలలో వివక్షతకు గురి అయ్యారు). 1910 నుండి 1970 వరకు, ఆఫ్రికా అమెరికన్లు ఉత్తరానికి మరియు పశ్చిమానికి వలస వెళ్లి కొంత మెరుగైన జీవితాలు జీవించగలిగారు. సుమారు ఏడు మిలియన్ల నల్ల జాతీయులు దక్షిణ రాష్ట్రాలు వదిలి వలస వెళ్ళారు. దీనిని గ్రేట్ మైగ్రేషన్ అని అంటారు.
"బ్రౌన్" యొక్క విజయముతో త్రాణ వచ్చి మరియు వెంటనే అమలుకాని చర్యలతో ఆశాభంగము చెందిన ప్రజలు క్రమముగా మరియు చట్టబద్దముగా జరుగు ఆలోచనలను నిరాకరించారు. దీనిని వారు ఏకీకరణ వచ్చుటకు ఒక ప్రాథమిక ఆయుధముగా ఉపయోగించారు. వారు దక్షిణాన జాతి వర్గీకరణ మరియు వోటర్ అణచివేత యొక్క సానుకూలపరుల నుండి "స్థూలమైన ప్రతిరోదాన్ని" ఎదుర్కొన్నారు. దీనిని అలక్ష్యము చేస్తూ, ఆఫ్రికా అమెరికన్లు ఆహింసాత్మక ప్రతిరోధముతో కూడిన ఒక నేరు చర్యను ఏకీభావ తంత్రమును ఆమోదించారు. దీనిని పౌర అవిధేయత అంటారు. దీనిద్వారా 1955-1968 ఆఫ్రికా-అమెరికా చట్ట హక్కుల ఉద్యమము మొదలయ్యింది.
1951, డిసెంబరు 17న, చట్ట హక్కుల కాంగ్రెస్ కు సంబంధించిన ది కమ్యూనిస్ట్ పార్టీ యునైటెడ్ స్టేట్స్ కు ఒక అర్జీని ఇచ్చింది. అది "వీ చార్జ్ జెనోసైడ్: ది క్రైం ఆఫ్ ది గవర్నమెంట్ అగైస్ట్ ది నీగ్రో పీపుల్" " తరచుగా ఇలా సూక్ష్మీకరించ బడినది వీ చార్జ్ జెనోసైడ్. ఇందులో ఆ పార్టీ వాదన ప్రకారం U.S. ఫెడరల్ ప్రభుత్వము యునైటెడ్ స్టేట్స్ నందు లించింగ్ నాకు వ్యతిరేకంగా చర్యలు తీసుకోన లేకపోవుట వలన UN జెనోసైడ్ కన్వెన్షన్ యొక్క ఆర్టికల్ II క్రింద జెనోసైడ్ పట్ల దోషిగా నిలిచింది. ఈ అర్జీని యునైటెడ్ నేషన్స్ కు రెండు వేరువేరు విడుడులలో అందించ బడింది: పాల్ రోబర్సన్, కాన్సర్ట్ సింగర్ మరియు కార్యకర్త, ఒక U.S. అధికారికి న్యూ యార్క్ సిటి నందు ఇచ్చారు. కాగా విలియం L. పాట్టర్సన్, క్రక్ యొక్క ఎక్సిక్యూటివ్ డైరెక్టర్, ఒక UN డెలిగేషన్ కు పారిస్ నందు డ్రాఫ్ట్ చేయబడిన ఒక అర్జీ యొక్క కాపీలను అందించాడు. పాట్టర్సన్, అర్జీ యొక్క సంపాదకుడు, కమ్యూనిస్ట్ పార్టి USA యొక్క నాయకుడు మరియు అంతర్జాతీయ లేబర్ డిఫెన్స్ యొక్క అధికారి. ఈ సంస్థ కమ్యూనిస్టులు, ట్రేడ్ యూనియనిస్టులు మరియు రాజకీయ లేక జాతి హింసకు సంబంధించిన విషయాలలో ఆఫ్రికా-అమెరికన్లకు చట్టపరమైన ప్రాతినిధ్యం వహించింది. మునుపటి చట్ట హక్కుల నాయకులైన రోబెసన్, డ్యుబోయిస్ మరియు పాట్టర్సన్ రాజకీయంగా మరింత మూలాధరమయ్యారు (మరియు తద్వారా US ప్రభుత్వము యొక్క ప్రచ్చన్న యుద్ధ యాంటి-కమ్యూనిజం యొక్క గమ్యాలు అయ్యారు) మరియు వారు బ్లాక్ అమెరికా యొక్క ముఖ్య ధార మరియు ది NAACP రెండింటి మద్దతు కోల్పోయారు. ఈ ముఖ్యదారలో ఒక స్థానం సంపాదించుటకు మరియు ఒక ఆధారము పొందుట కొత్త తరం చట్ట హక్కుల కార్యకర్తలకు కమ్యూనిస్టులు మరియు వారికి సంబంధించిన విషయాలతో దూరంగా ఉండడం చాల ముఖ్యంగా మారింది. ఈ భేదము ఉన్నప్పటికీ ఎంతో మంది చట్ట హక్కుల నాయకులు మరియు సంస్థలు FBI చే J ఎడ్గార్ హోవర్ నాయకత్వంలో విచారించబడ్డారు మరియు "కమ్యూనిస్ట్" లేక "సబ్వర్సివ్" అని పిలువబడ్డారు.
ప్రజా విద్య, చట్టపరమైన లాబియింగ్ మరియు కోర్టులో వ్యాజ్యాలు వంటి తంత్రాలు చట్ట హక్కుల ఉద్యమము యొక్క పద్ధతులుగా 20వ శతాబ్దము యొక్క తోలి సగములో ఉండేవి. "బ్రౌన్" తరువాత ఈ తంత్రాలు "నేరు చర్య" లకు ప్రాధాన్యత గలిగినవిగా మారాయి. వీటిలో ప్రధానమైనవి ప్రాథమిక బహిష్కరణలు, సిట్-ఇన్ లు, స్వేచ్ఛా ప్రయాణాలు, నిరసన ప్రదర్శనలు మరియు ఇటువంటి తంత్రాలు. ఇవి ఉమ్మడి మొబిలైజేషన్, ఆహింసాత్మక ప్రతిరోదాలు మరియు పౌర అవిధేయత వంటి వాటిపై ఆధారపడి ఉంది. ఈ ఉమ్మడి చర్య ఆలోచనలు 1960 నుండి 1968 వరకు ఉద్యమాన్ని నిర్వచించాయి.
తమ సమాజముల కేంద్రాలైన చర్చులు, మరియు ప్రాంతీయ మూలాధార సంస్థలు విస్తారమైన చర్యలలో పాల్గొనుటకు కార్యకర్తలను పంపాయి. సాంప్రదాయక కోర్టు సవాళ్లు ఎదుర్కొనే పద్ధతుల కంటే ఇది మార్పును సృష్టించుటకు నేరుగా మరియు సంభావనీయంగా ఉన్న మరింత వేగవంతమైన మార్గము.
1952లో T. R. M. హోవార్డ్ చే నాయకత్వము వహించబడిన ది రీజనల్ కౌన్సిల్ ఆఫ్ నీగ్రో లీడర్షిప్, నల్ల జాతీయులకు విశ్రాంతి గదులను ఇచ్చుటకు నిరాకరించిన మిస్సిస్సిప్పిలోని గ్యాస్ స్టేషన్ల పై విజయవంతమైన బహిష్కరణను నిర్వహించింది.
ది మాంట్గోమెరి ఇమ్ప్రూవ్మేన్త్న్ అసోసియేషన్ - మాంట్గోమెరి బస్ భాహిష్కరణకు సారథ్యం వహించింది మరియు ఈ బహిష్కరణ ఒక సంవత్సరము పాటు కొనసాగేట్టు చూసింది. ఈ బహిష్కరణ వలన మాంట్గోమెరి బస్సులను ఏకీకరణ చేయమని కోర్టు ఉత్తరువు వచ్చింది. మాంట్గోమెరిలో విజయం దాని నాయకుడైన డా.మార్టిన్ లూథర్ కింగ్, జూ.,ను జాతీయంగా ప్రముఖుణ్ణి చేసింది. ఇది ఇతర బస్ బహిష్కరణలకు స్ఫూర్తినిచ్చింది. ఉదాహరణకు ఎంతో విజయవంతమైన 1956-1957లో జరిగిన తల్లహస్సీ, ఫ్లోరిడా బహిష్కరణ.
1957లో మాంట్గోమెరి అభివృద్ధి సంఘమునకు నాయకులైన డా.కింగ్ మరియు రె. జాన్ డఫ్ఫీ, ఇటువంటి బహిష్కరణ ప్రయత్నాలు చేస్తున్న ఇతర చర్చ్ లీడర్లతో చేతులు కలిపారు. వీరిలో ముఖ్యులు తల్లహస్సీకు చెందిన రె. C. K. స్టీలే మరియు బాటన్ రోగ్ కు చెందినా రె. T. J. జెమిసన్ మరియు రె. ఫ్రెడ్ షటుల్స్వర్త్, ఎల్ల బెకర్, A. ఫిలిప్ రాండాల్ఫ్, బాయర్డ్ రస్టిన్ మరియు స్టాన్లీ లేవిసన్ వంటి ఇతర కార్యకర్తలు ఉన్నారు. వీరంతా కలిసి సదరన్ క్రిస్టియన్ లీడర్షిప్ కాన్ఫరెన్స్ స్థాపించారు. అట్లాంటా, జార్జియా,లో ప్రధాన కార్యాలయం ఉన్న SCLC, విషయాల నెట్వర్క్ సృష్టించుటకు (NAACP చేసిన విధంగా) ఎలాంటి ప్రయత్నాలు చేయలేదు. అది వర్గీకరణకు వ్యతిరేకంగా పోరాడుటకు చేస్తున్న ప్రాంతీయ ప్రయత్నాలకు శిక్షణ మరియు నాయకత్వ సహాయము చేసింది. సంస్థ ప్రధాన కార్యాలయము ఇటువంటి ప్రచారాలకు మద్దతు ఇచ్చుటకు ఎక్కువగా ఉత్తరాది వనరుల నుండి నిధులను ఏర్పాటుచేసింది, ఈ సంస్థ తన ప్రధాన టేనేట్ గా మరియు జాతి వివక్షతను ఎదుర్కొనుటకు ముఖ్య సాధనంగా అహింసను ఎంచుకొంది.
1959లో సేప్టిమ క్లార్కే, బెర్నీస్ రాబిన్సన్ మరియు ఎసావ్ జెంకిన్స్ టెన్నెస్సీ లోని హైలాండర్ ఫోక్ స్కూల్ సహాయంతో మొదటి పోరాసత్వ పాఠశాలను దక్షిణ కారోలీనా యొక్క సి ఐలాండ్స్ లో మొదలుపెట్టింది. వారు నల్ల జాతీయులు వోటింగ్ పరీక్షలలో ఉత్తీర్ణులు అగుటకు విద్యను నేర్పారు. ఈ కార్యక్రమము గొప్ప విజయము సాధించింది మరియు జాన్స్ ఐలాండ్ లో నల్లజాతీయ వోటర్ల సంఖ్యను మూడింతలు చేసింది. SCLC ఈ కార్యక్రమమును అందిపుచ్చుకొని వేరొక చోట ఫలితాలను ద్విగుణం చేసుకొన్నారు.
1951 వసంతఋతువులో ఆ సంవత్సరము నల్లజాతీయ విద్యార్థులు వర్జీనియా స్టేట్ యొక్క విద్యా విధానములో ఒక పెద్ద ఉత్పాతము చవి చూశారు. ఆ సమయంలో ప్రిన్స్ ఎడ్వర్డ్ కౌంటీ లో, మోటన్ హై స్కూల్ వర్గీకరించబడింది మరియు విద్యార్థులు రెండు విషయాలకు వ్యతిరేకంగా పోరాడుటకు విషయాన్ని తమ స్వహస్తాలలోనికి తీసుకోవాలని నిర్ణయించుకొన్నారు. ఆ రెండు విషయాలు: ఎక్కువ జనాభా ఉన్న పాఠశాల ప్రాంగణము మరియు వారి పాఠశాలలో ఉన్న అనుచిత పరిస్థితులు. దక్షిణాన నల్లజాతీయుల నుండి వచ్చిన ఈ ప్రత్యేక ప్రవర్తన అనుకున్నది కాదు మరియు తగినటువంటిదికాదు. ఎందుకంటే తెల్లజాతీయులు వారిని తమకు విధేయులుగా ఉండేవిధంగా ప్రవర్తించాలని అనుకొన్నారు.
పైగా, NAACP యొక్క కొంతమంది ప్రాంతీయ నాయకులు పాఠశాల వర్గీకరణ జిం క్రో చట్టాలకు వ్యతిరేకంగా విద్యార్థులను తమ పోరాటం నుండి వెనక్కు మరలుటకు విజ్ఞప్తి చేయ ప్రయత్నించారు. NAACP యొక్క డిమాండ్లను విద్యార్థులు ఒప్పుకోక పోయేసరికి, NAACP తనంతతానుగా వారితో కలిసి పాఠశాల వర్గీకరణకు వ్యతిరేకంగా పోరాటంలో పాల్గొన్నారు. "బ్రౌన్ v. బోర్డ్ ఆఫ్ ఎడ్యుకేషన్" అని పిలవబడే ఐదు కేసులలో ఇది ఒకటి అయ్యింది.
1954, మే 17 న ది U.S. సుప్రీం కోర్టు "బ్రౌన్ వ.బోర్డ్ ఆఫ్ ఎడ్యుకేషన్ ఆఫ్ టోపేక, కాన్సాస్", కేసుకు సంబంధించిన నిర్ణయాన్ని అందచేసింది. ఇందులో తమ సమకాలీకుల లాగా కాకుండా ప్రత్యేక పాఠశాలలో నల్లజాతి పిల్లల విద్య రాజ్యాంగ విరుద్ధమైనది అని వాది ఆరోపణ. కోర్టు యొక్క అభిప్రాయము ప్రకారము "పబ్లిక్ పాఠశాలలో తెల్లజాతి మరియు రంగులో ఉన్న పిల్లల వర్గీకరణ, రంగులో ఉన్న పిల్లలపై హానికరమైన ప్రభావాన్ని చూపుతుంది. చట్టము ఆమోదించిన తరువాత ఆ ప్రభావము మరింతగా ఉంటుంది; జాతులను వేరు చేయు పాలసీ నీగ్రో గ్రూపును చిన్నచూపు చూడటమే అవుతుంది."
బ్రౌన్ v. ఎడ్యుకేషన్ కేసు గెలుచుట కొరకు NAACP నుండి వకీళ్ళు న్యాయబద్ధంగా ఉండే సాక్షమును సేకరించ వలసి వచ్చింది. పాఠశాల వర్గీకరణ విషయాన్ని ఈ విధంగా ప్రస్తావించడము వలన ఎన్నో రకాల వాదనలను ప్రేరేపించడం జరిగింది. అందులో ఒకటి పాఠశాల పర్యావరణంలో అంతర్ వర్ణ సంబంధాలకు ఎక్స్పోస్ కావడం. ఇది పిల్లలను వర్ణ విషయంగా సంఘము విధించే ఒత్తిడులతో బతకడము నుండి తప్పిస్తుందని అన్నారు. తద్వారా ప్రజాస్వామ్యంలో నివసించేందుకు మంచి అవకాశం లభిస్తుంది. దీనికి తోడుగా, మానవుల మానసిక, శారీరిక మరియు ఆధ్యాత్మిక శక్తులు మరియు సామర్ధ్యాలు అభివృద్ధి చేసే మరియు శిక్షణనిచ్చే ప్రక్రియ విద్య ఆకళింపు చేస్తుందని ఇంకొక వాదన. గోలుబోఫ్ యొక్క పుస్తకములో చెప్పిన ప్రకారము, పాఠశాల వర్గీకరణ యొక్క చట్టబద్ధత వలన ఆఫ్రికా అమెరికన్ పిల్లలు బలి అవుతున్నారని మరియు వారికి ఉజ్వలమైన భవిష్యత్తు హామీ లేదనే విషయాన్ని కోర్టుకు అవగాహన కల్పించడము NAACP యొక్క లక్ష్యాలు. ఇతర సంస్కృతుల గురించి తెలుసుకొనే అవకాశం లేకపోవడం అనేది నల్లజాతి పిల్లలు వారి భవిష్యత్తులో పెద్దలుగా ఎలా జీవనం సాగిస్తారో అనే విషయంపై ప్రతిబంధకమౌతుంది.
వర్గీకరణకారుడు "విడిగా కానీ సమానంగా" అనే స్థాయి సామాన్యంగా ఏర్పరచిన ప్లెస్సి v. ఫర్గ్యూసన్ (1896), మరియు పాఠశాలకు స్థాయిలు వర్తింపచేసిన కమ్మింగ్ v. రిచ్మండ్ కౌంటి బోర్డ్ ఆఫ్ ఎడ్యుకేషన్ (1889), రెండూ రాజ్యాంగ విరుద్ధమని కోర్టు కొట్టిపడేసింది. ఆ తరువాతి సంవత్సరము, "బ్రౌన్ v. బోర్డ్ ఆఫ్ ఎడ్యుకేషన్" కేసులో వర్గీకరణ కాలక్రమేణా కావలసిన వేగంతో క్రమబద్ధీకరించ బడాలని కోర్టు ఆదేశము ఇచ్చింది.
1955, డిసెంబరు 1న, రోసా పార్క్స్ (చట్ట హక్కుల ఉద్యమము యొక్క తల్లి) ఒక ప్రజా బస్సులో తెల్లజాతి ప్రయాణీకుడికి తన సీటు ఇచ్చుటకు నిరాకరించింది. ఆమె మాంట్గోమెరి NAACP చాప్టర్ యొక్క కార్యదర్శి మరియు అప్పుడే టెన్నెస్సీ లోని హైలాండర్ సెంటర్ వద్ద జరిగిన ఒక సమావేశము నుండి వస్తోంది. ఆ సమావేశములో ఆహింసాత్మక పౌర అవిధేయత ఒక తంత్రముగా చర్చించబడింది. పార్క్స్ అరెస్ట్ చేయబడింది, విచారించబడింది మరియు క్రమరహిత ప్రవర్తన మరియు ప్రాంతీయ నియమమును ఉల్లంఘించినందుకు శిక్షింప బడింది. ఈ సంఘటన గురించి నల్లజాతి సమాజానికి తెలిసిన తరువాత, 50 మంది ఆఫ్రికా-అమెరికా నాయకులు ఒకచోట చేరి మరింత మానవతా సహిత మైన రవాణా పద్ధతిని కోరుతూ మాంట్గోమెరి బస్ బహిష్కరణను నిర్వహించారు. అయినప్పటికీ, E.D.నిక్సన్ నాయకత్వంలో NAACP చే ఎటుంటి సంస్కరణలు నిరాకరించబడిన తరువాత, ప్రజా బస్సుల యొక్క పూర్తి ఏకీకరణ కొరకు ముందుకు దూకారు. చాలామంది మాంట్గోమెరి యొక్క 50,000 ఆఫ్రికా అమెరికన్ల మద్దతుతో, బహిష్కరణ 381 రోజులు జరిగింది. ఆఫ్రికా-అమెరికన్లను మరియు తెల్లజాతీయులను వర్గీకరణ చేసే నియమమును ఎత్తివేసేంత వరకు ఇది కొనసాగింది. మాంట్గోమెరిలో తొంభై శాతం ఆఫ్రికా అమెరికన్లు బహిష్కరణలో పాల్గొన్నారు. దీనివల్ల బస్సు ఆదాయం 80% తగ్గింది. ఇది 1956లో మాంట్గోమెరి బస్సులను ఏకీకరణ చేసేందుకు కోర్టు ఆదేశమును జారీ చేసేంతవరకు కొనసాగింది. ఆతరువాత బహిష్కరణ ముగిసింది.
మార్టిన్ లూథర్ కింగ్, జూ. అనే ఒక యువ బాప్టిస్ట్ మంత్రి, మాంట్గోమెరి ఇంప్రూవ్మెంట్ అసోసియేషన్ యొక్క ప్రెసిడెంటు. ఈ సంస్థ బహిష్కరణను నిర్దేశించింది. ఈ తిరుగుబాటుతో కింగ్ జాతీయంగా పేరు సంపాదించాడు. ఆయన వాక్ధాటితో క్రిస్టియన్ సోదరత్వముకు చేసిన అభ్యర్ధనలు మరియు అమెరికా యొక్క ఆదర్శవాదం దక్షిణాదిన ఇంట బయట ప్రజలలో ఒక మంచి అభిప్రాయాన్ని సృష్టించింది.
పురోగమిస్తున్న దక్షిణ రాష్ట్రాలలో లిటిల్ రాక్, ఆర్కాన్సాస్, ఒకటి. ఆర్కాన్సాస్ యొక్క గవర్నరు అయిన ఒర్వాల్ ఫాబాస్ సెప్టెంబరు 4న నేషనల్ గార్డ్ ను తొమ్మిది మంది ఆఫ్రికా-అమెరికన్ విద్యార్థుల ప్రవేశమును అడ్డుకునేందుకు పిలిపించడంతో సంక్షోభం ఏర్పడింది. ఈ తొమ్మిది మంది విద్యార్థులు ఒక సమీకృత పాఠశాల అయిన లిటిల్ రాక్ సెంట్రల్ హై స్కూల్ లో జేరే హక్కుకోసం దావా వేశారు. ఈ తొమ్మిది మంది విద్యార్థులు సెంట్రల్ హై స్ఖూల్ లో చేరేందుకు వారి ఉత్కృష్టమైన గ్రేడ్ల వలన ఎంపిక చేయబడ్డారు. పాఠశాలలో మొదటి రోజు తొమ్మిది మందిలో ఒక్కరు మాత్రమే వచ్చారు ఎందుకంటే ఆమె పాఠశాలకు వెళ్ళడంలో ఉన్న ప్రమాదము గురించి ఎటువంటి ఫోను అందుకోలేదు. ఆమె తెల్లజాతి ప్రదర్శనకారులచే హింసించబడింది. పోలీసులు ఆమెను రక్షించేందుకు పాట్రోల్ కారులో తీసుకొని వెళ్ళవలసి వచ్చింది. దీనితరువాత, తొమ్మిది మంది విద్యార్థులు పాఠశాలకు కలిసికట్టుగా వెళ్ళవలసి వచ్చింది మరియు సైన్యము జీపులలో తోడుగా రావలసి వచ్చింది.
ఫాబాస్ ప్రకటించబడ్డ వర్గీకరణకారుడు కాదు. రాష్ట్రంలో రాజకీయాలను నియంత్రించే ఆర్కాన్సాస్ డెమాక్రటిక్ పార్టీ, ఫాబాస్ పై గణనీయమైన ఒత్తిడిని తీసుకువచ్చింది. ఇది ఆయన "బ్రౌన్" నిర్ణయముతో ఆర్కాన్సాస్ ఏకీభవించేట్టు పరిశోధన చేస్తాననే సూచన చేసిన తరువాత జరిగింది. ఫాబాస్ ఆతరువాత తన ఇంటిగ్రేషన్ మరియు దానికి అవసరమైన ఫెడరల్ కోర్టు ఆదేశానికి వ్యతిరేకంగా నిలబడ్డాడు.
ఫాబాస్ యొక్క ఆదేశము ప్రెసిడెంట్ డ్వైట్ D.ఐసెన్హోవర్ యొక్క దృష్టిని ఆకర్షించింది. ఈయన ఫెడరల్ కోర్టు యొక్క ఆదేశాలను అమలు చేయాలని నిర్ణయించుకున్నారు.. విమర్శకులు పబ్లిక్ స్కూళ్ళను వేరు చేయటానికి, అతడిని ల్యూక్వార్మ్ గా ఛార్జ్ చేశారు. ఐసెన్హోవర్ నేషనల్ గార్డ్ ను ఫెడరలైజ్ చేసి, వారిని తమ స్థావరాలకు తిరిగిరావలసిందిగా ఆదేశించాడు. ఐసేన్హోవార్ అప్పుడు 101వ ఎయిర్ బార్న్ డివిషన్ యొక్క భాగాలను విద్యార్థులను కాపాడేందుకు లిటిల్ రాక్ కు పంపాడు.
విద్యార్థులు హై స్కూల్ లో చేరగలిగారు. తెల్లజాతీయుల నుండి అవమానాలను ఎదుర్కొని వారు స్కూల్ కు వెళ్ళాల్సివచ్చేది. వారు శేష సంవత్సరం మొత్తం మిగిలిన విద్యార్థుల చేతిలో వికృత చేష్టలను భరించవలసివచ్చేది. తరగతుల మధ్య విద్యార్థులకు సైన్య బలగాలు రక్షణ కల్పిస్తున్నపటికీ, సైనం చుట్టుపక్కల లేనప్పుడు విద్యార్థులను తెల్ల జాతి విద్యార్థులు హేళన పట్టిస్తూ మరియు అప్పుడప్పుడు శారీరికంగా దాడి చేస్తుండేవారు. లిటిల్ రాక్ నైన్ లో ఒకరైన మిన్నీజీన్ బ్రౌన్ ను తెల్లజాతి విద్యర్ధుని తల పై కారపు గిన్నె బోర్లించినందుకు సస్పెండ్ చేశారు. తనని పాఠశాల భోజన విరామంలో వేధించినందుకు మిన్నీజీన్ అలా చేసింది. తరువాత, తెల్ల జాతి విద్యార్థినిని మాటలతో ధూషించినందుకు ఆమెను బడి నుండి బయటకు పంపారు.
లిటిల్ రాక్ నైన్ లో ఎర్నెస్ట్ గ్రీన్ కు మాత్రమే గ్రాడువేషన్ చేసే అవకాశం 1957-58 బడి సంవత్సరము ముగిసాక దొరికింది. ది లిటిల్ రాక్ సిస్టం ఇటువంటి బడులను కొనసాగించకుండా, ఆ తరువాత పబ్లిక్ స్కూళ్ళను మూసేసింది. దక్షిణ రాష్ట్రాలలోని మిగిలిన పాఠశాల పద్ధతులు ఈ పద్ధతిని అనుసరించాయి.
గ్రీన్స్‌బోరొ, ఉత్తర కారోలీన లోని వూల్వర్త్ యోక్క్ స్టోర్ వద్ద విద్యార్థుల సిట్-ఇన్ తో చట్ట హక్కుల ఉద్యమమునకు శక్తి కలిసింది. 1960, ఫిబ్రవరి 1న, ఉత్తర కారోలీన అగ్రికల్చరల్ & టెక్నికల్ కాలేజ్, ఒక నల్ల-జాతీయులు మాత్రమే ఉన్న కాలేజీ, నుండి నలుగురు విద్యార్థులు, ఎజేల్ A.బ్లెయిర్, జూ, (ప్రస్తుతము జిబ్రీల్ ఖజాన్ అని పిలువబడుతున్నాడు), డేవిడ్ రిచ్మండ్, జోసెఫ్ మెక్ నీల్ మరియు ఫ్రాన్క్లిన్ మెక్ కెయిన్ లు వర్గీకరణ చేయబడిన భోజనము కౌంటర్ వద్ద ఆఫ్రికా అమెరికన్లను మినహాయిస్తూ ఉన్న వూల్వర్త్ యొక్క పాలసీకి వ్యతిరేకంగా ధర్నా చేస్తూ కూర్చున్నారు. ఈ ప్రదర్శకులు వృత్తిపరంగా వస్త్రధారణ చేసుకోనేట్టు, మౌనంగా కూర్చునేట్టు, మరియు తెల్ల జాతి సానుభూతిపరులు కలిసేట్టుగా ఒక స్టూల్ విడచి ఇంకొక స్టూలుపై కూర్చునేట్టు ప్రోత్సహించ బడ్డారు. ఈ సిట్-ఇన్ త్వరలోనే రిచ్మండ్, వర్జీనియా, నాష్విల్లె, టెన్నెస్సీ మరియు అట్లాంటా, జార్జియాలో కూడా ఇతర సిట్-ఇంలకు స్ఫూర్తినిచ్చింది.
దక్షిణాన విద్యార్థులు తమ ప్రాంతీయ స్టోర్స్ యొక్క భోజన కౌంటర్ల వద్ద "సిట్-ఇన్" ప్రారంభించడముతో, ప్రాంతీయ అధికారులు కొన్నిసార్లు శారీరికంగా పశుబలము ఉపయోగించి ప్రదర్శనకారులను భోజన సదుపాయాలనుండి తొలగించారు.
ఈ "సిట్-ఇన్" తంత్రము కొత్తదేమీ కాదు. 1939లో ఆఫ్రికా--అమెరికన్ అటార్నీ సామ్యుల్ విల్బర్ట్ టక్కర్ అప్పటి వర్గీకరించబడ్డఅలెక్సాండ్రియా, వర్జీనియా గ్రంథాలయములో ఇటువంటి సిట్-ఇన్ ఏర్పాటు చేసారు. 1960లో ఈ తంత్రము ఉద్యమానికి ఒక జాతీయ గమనాన్ని తెచ్చింది. గ్రీన్స్‌బోరొ సిట్-ఇన్ యొక్క విజయము దక్షిణాన విద్యార్థుల ప్రచారాలు అతిశీఘ్రముగా వ్యాపించుటకు దారితీసింది. బహుశా, అత్యుత్తమంగా నిర్వహించడినది, ఉన్నతమైన క్రమశిక్షణ కలిగినది, మరియు ఈ సిట్-ఇన్ ల తక్షణ ప్రభావముగా ఉన్నది నాష్విల్లె, టెన్నెస్సీలో జరిగింది.
1960 నిరసన ప్రదర్శన 9న, అట్లాంటా యూనివర్సిటి సెంటర్ యొక్క విద్యార్థుల సమూహము ఆన్ అప్పీల్ ఫర్ హ్యూమన్ రైట్స్ అనే ఒక పూర్తి పేజీ ప్రకటనను వార్తా పత్రికలో విడుదల చేసింది. ఈ పత్రికలలో "అట్లాంటా కాన్స్టిట్యూషన్", "అట్లాంటా జర్నల్" మరియు "అట్లాంటా డైలీ వరల్డ్" ఉన్నాయి.
కమిటీ ఆన్ ది అప్పీల్ ఫర్ హ్యూమన్ రైట్స్ (COAHR) అని పిలువబడే ఈ విద్యార్థుల సమూహము, అట్లాంటా విద్యార్థి ఉద్యమము ను ప్రవేశపెట్టారు మరియు అట్లాంటాలో 1960, నిరసన ప్రదర్శన 15న మొదలుకొని సిట్-ఇన్ లను ప్రారంభించి ముందుకు సాగారు.
1960 చివరినాటికి, సిట్-ఇన్ లు ప్రతి దక్షిణ మరియు సరిహద్దు రాష్ట్రానికి వ్యాపించాయి మరియు నేవడా, ఇల్లినాయిస్ మరియు ఓహియో లకు కూడా.
ప్రదర్శనకారులు భోజన కౌంటర్ల మీదే కాకుండా పార్కులు, బీచులు,గ్రంథాలయాలు, థియేటర్లు, మ్యూజియాలు మరియు ఇతర ప్రజా ప్రదేశాలకు కూడా దృష్టి పెట్టారు. అరెస్టు చేయబడటంతో, విద్యార్థి ప్రదర్శనకారులు "జైల్-నో-బెయిల్" ప్రతిజ్ఞలు చేశారు. ఇలా చేయడంతో వారు తమ కారణమునకు ఒక గమ్యానికై పిలుపునిచ్చారు, తిరుగుబాటు యొక్క ఖర్చును వ్యతిరేకించుటకు, తద్వారా తమ జైలర్లను స్థలము మరియు ఆహారము కొరకు ఆర్థికంగా ఇబ్బంది పెట్టారు.
1960 ఏప్రిల్ లో ఈ సిట్-ఇన్ లను నడిపిన కార్యకర్తలు ఉత్తారా కారోలీన, రాలీగ్ లోని షా యునివర్సిటిలో ఒక సమావేశము ఏర్పాటుచేశారు. ఇది స్టూడెంట్ నాన్ వయోలెంట్ కో ఆర్దినేటింగ్ కమిటీ (SNCC) యొక్క ఆవిర్భావమునకు దారితీసింది. SNCC ఈ నాన్ వయోలెంట్ కంఫ్రాంటేషన్ తత్రాలను స్వతంత్ర రైడ్లకు తీసుకొని వెళ్ళింది.
స్వతంత్ర ప్రయాణాలు అంటే అంతర్ రాష్ట్ర బస్సులలో వర్గీకరించబడ్డ దక్షిణ యునైటెడ్ స్టేట్స్ కు చట్ట హక్కుల కార్యకర్తలు చేసిన ప్రయాణాలు. ఇవి వారు అంతర్ రాష్ట్ర ప్రయాణీకులలో వర్గీకరణకు ముగింపు పలికిన యునైటెడ్ స్టేట్స్ సుప్రీం కోర్ట్ యొక్క నిర్ణయం బోయ్న్టన్ వ. వర్జీనియా, (1960) 364 U.S.ను పరీక్షించుటకు చేశారు. 1960లలో మొదటి స్వతంత్ర ప్రయాణం CORE చే నిర్వహించబడింది. ఇది 1961, మే 4న వాషింగ్టన్ D.C.లో మొదలయ్యి మే. 17న న్యూ ఆర్లియన్స్ కు చేరుకోవలసి ఉండింది.
మొదటి మరియు ఆ తరువాతి స్వతంత్ర ప్రయాణాలలో, కార్యకర్తలు డీప్ సౌత్ నుండి ప్రయాణించి బస్సులలో కూర్చునే సీట్ల స్వరూపాలు ఏకీకృతం చేసి మారియు విశ్రాంతి గదులు మరియు నీటి ఫౌంటెయిన్లతో సహా బస్ టర్మినళ్ళను ఎకీకరించాలని ప్రయత్నించారు. అది చాల ప్రమాదకర ప్రయత్నంగా మారింది. అలబామా లోని అన్నిస్టన్ లో ఒక బస్సును తగలబెట్టడంతో ప్రయాణీకులు ప్రాణాలను అరచేత బెట్టుకుని పరుగెత్తవలసి వచ్చింది. అలబామా, బిర్మింఘంలో ఒక FBI దూత ఇచ్చిన నివేదిక ప్రకారము, పబ్లిక్ సేఫ్టి కమిషనర్ యుగెన్ "బుల్" కొన్నోర్, కూ క్లాక్స్ కలాన్ సభ్యులకు పోలీసులు వచ్చి "రక్షించే" ముందే ఒక స్వతంత్ర ప్రయాణీక సమూహమును నిర్బంధించుటకు పదిహేను నిమిషాల సమయము మాత్రమే ఇచ్చారు. "వారు ఒక కుక్క చేతిలో చిక్కారేమో అన్నంతగా" ప్రయాణీకులను చాలా దారుణంగా కొట్టబడ్డారు. ఒక తెల్లజాతి కళాకారుడు అయిన జేమ్స్ పేక్ చాలా దారుణంగా కొత్తబడ్డాడు. ఆయన తలకు యాభై కుట్లు వేయవలసి వచ్చింది.
అన్నిస్టన్ మరియు బిర్మింఘంలలో మూకుమ్మడి హింస తాత్కాలికంగా ఈ రైడ్లను ఆపింది, కాని నాష్విల్లె నుండి SNCC కార్యకర్తలు బిర్మింఘమ నుండి ప్రయాణం కొనసాగించుటకు కొత్త ప్రయాణీకులను తీసుకువచ్చారు. మాంట్గోమెరి, అలబామాలో గ్రేహౌండ్ బస్ స్టేషన్ వద్ద, ఒక గుంపు ఇంకొక బస్సు ప్రయాణీకులపై దాడి చేసారు. వీరు జాన్ లేవిస్ ను ఒక క్రేట్తో కొట్టి స్పృహ తప్పించారు మరియు డాన్ అర్బ్రాక్ అనే ఒక "లైఫ్" ఛాయాగ్రాహకుణ్ణి అతని కెమేరాతోనే ముఖం మీద కొట్టారు. ఫిస్క్ యూనివర్సిటి విద్యార్థి అయిన జిం జ్వేర్గ్ ను ఒక డజను మంది చుట్టుముట్టారు మరియు అతనిని ఒక సూట్కేసుతో ముఖం మీద కొట్టడంతో అతని పళ్ళు ఊడిపోయాయి.
స్వతంత్ర ప్రయాణీకులు తమ ప్రయాణాలను జాక్సన్, మిస్సిస్సిప్పి లోనికి కొనసాగించారు. ఇక్కడ వారిని "తెల్లజాతి మాత్రమే" సౌకర్యాలు ఉపయోగించి "శాంతిని ఉల్లంఘించినందుకు" నిర్బంధించారు. కొత్త స్వతంత్ర ప్రయాణీకులు వివిధ సంస్థల నుండి నిర్వహించ బడ్డారు. జాక్సన్ లోనికి ప్రయాణీకులు రావడంతో వారిని నిర్బంధించారు. వేసవి చివరినాటికి, 300లకు పైగా కార్యకర్తలను మిస్సిస్సిప్పిలో జైలులో నిర్బంధించారు.
జైలులో ఉంచబడిన స్వతంత్ర ప్రయాణీకులను చాల క్రూరముగా చూశారు, చాల చిన్న మరియు మురికిగా ఉన్న గదులలో ఉంచబడ్డారు మరియు మధ్యమధ్యలో దారుణంగా కొట్టబడ్డారు. జాక్సన్, మిస్సిస్సిప్పిలో కొంతమంది పురుష ఖైదీలను 100- డిగ్రీల వేడిలో పనిచేయమని బలవంతపెట్టారు. ఇతరరులను పర్చ్మన్ లోని మిస్సిస్సిప్పి స్టేట్ పెనిటెన్షియరికి మార్చారు. ఇక్కడ కావాలనే వారి ఆహారంలో ఉప్పు ఎక్కువగా వేసేవారు మరియు వారి పరుపులు తీసివేసారు. కొన్నిసార్లు పురుషులు గోడలకు ఉన్న "రిస్ట్ బ్రేకర్స్" చేత వేలాడదీయబడేవారు. వేడి రోజులలో వారి గదుల యొక్క కిటికీలను గట్టిగా మూసివేసి గాలి రాకుండా చేసి వారికి ఊపిరి తీసుకోవడం కూడా కష్టతరం చేసేవారు.
స్వతంత్ర ప్రయాణీకులకు ప్రజా సానుభూతి మరియు మద్దతు వలన కెన్నెడీ ప్రభుత్వం ఇంటర్స్టేట్ కామర్స్ కమిషన్ (ICC) ను కొత్త ఏకీకరణ ఆదేశమును ఇచ్చేందుకు ఆదేశించింది. నవంబరు 1న, కొత్త ICC నియమము మొదలవడంతో, ప్రయాణీకులు వారి ఇష్టం వచ్చిన చోట కూర్చునేందుకు అనుమతించారు, "తెల్ల" మరియు "రంగు" చిహ్నాలు టర్మినళ్ళలో తీసివేసారు, ప్రత్యేకంగా ఉన్న ఫౌంటేయిన్లు, టాయిలెట్లు మరియు విశ్రాంతి గదులు ఏకీకృతం చేసారు, మరియు భోజన కౌంటర్లలో చర్మము రంగు ఏదైనా పట్టించుకోలేదు.
విద్యార్థి ఉద్యమములో ఉన్న ప్రసిద్ధులు వీరు: సింగిల్ మైండెడ్ కార్యకర్త అయిన జాన్ లేవిస్, నాన్ వయోలేంట్ సిద్ధాంతము మరియు తంత్రాల యొక్క గౌరవనీయ "గురువు" అయిన జేమ్స్ లాసన్, న్యాయము యొక్క భయములేని మరియు స్పష్టమైన చాంపియన్ అయిన డానే నాష్, మిస్సిస్సిప్పిలో వోటింగ్ రిజిస్ట్రేషన్ ప్రవర్తకుడైన బాబ్ మోసెస్ మరయు చురుకైన మరియు ఆకర్షనీయుడు మరయు సరళీకృతుడైన జేమ్స్ బివేల్. ఇతర ముఖులైన విద్యార్థి కార్యకర్తలలో, చార్లెస్ మెక్ డ్యూ, బెర్నార్డ్ లఫయేట్టే, చార్లెస్ జోన్స్, లోన్నీ కింగ్, జూలియన్ బాండ్, హోసియ విలియమ్స్ మరియు స్టోక్లి కార్మైఖేల్.
స్వతంత్ర ప్రయాణాల తరువాత, ఆమ్జీ మూరే, ఆరోన్ హెన్రి, మెడ్గర్ ఎవర్స్ మరియు ఇతరులైన మిస్సిస్సిప్పి లోని ప్రాంతీయ నల్లజాతి నాయకులు SNCC ను నల్లజాతి వోటర్లను రిజిస్టర్ చేయుటకు మరియు రాష్ట్రంలో రాజకీయ శక్తిని గెలుచుకోను సమాజము సంస్థలను నిర్మించుటకు సహాయము చేయమని అడిగారు. 1890లో మిస్సిస్సిప్పి తన రాజ్యాంగంలో ఎన్నికల పన్నులు, నివాస అవసరాలు మరియు విద్యా పరీక్షలు మొదలగు వాటిని తయారు చేయడంతో, వోటర్ రిజిస్ట్రేషన్ మరింత క్లిష్టమయ్యింది మరియు ఎన్నికల నుండి నల్లజాతీయులను తొలగించింది. చాల సంవత్సరాల తరువాత, నల్లజాతీయులను ఎన్నికల నుండి తొలగించే అభిప్రాయము తెల్లజాతీయుల ఆధిపత్యం సంస్కృతిలో ఒక భాగమయ్యింది. 1961వచ్చిన తరువాత, SNCC నిర్వాహకుడు రాబర్ట్ మోసెస్ ఇటువంటి మొదటి ప్రాజెక్టు మెక్ కూంబ్ మరియు రాష్ట్రములో నైరుతి మూలలో ఉన్న పరిసరదేశాలలో మొదలుపెట్టాడు. వారి ప్రయత్నాలు రాష్ట్ర మరియు ప్రాంతీయ న్యాయవాదుల నుండి, తెల్లజాతి పౌరుల కౌన్సిల్ నుండి మరియు కు క్లాక్స్ కలాన్ నుండి హింసాత్మకమైన దమన చర్యలను ఎదుర్కొంది. దీని ఫలితంగా దెబ్బలుతినడం, వందలమంది నిర్బంధించ బడటం మరియు వోటింగ్ కార్యకర్త అయిన హర్బర్ట్ లీ యొక్క హత్యకు దారితీసింది.
మిస్సిస్సిప్పిలో నల్లజాతేయుఅల వోటర్ రిజిస్ట్రేషన్ పట్ల తెల్లజాతీయుల వ్యతిరేకత చాల ఘోరంగా ఉండేది. దీనితో స్వతంత్ర ఉద్యమ కార్యకర్తలు రాష్ట్రము యొక్క అన్ని చట్ట హక్కుల సంస్థలు విజయము సాధించుటకు కలసికట్టుగా ఒక్కటై ఉండాలని నిర్ణయించింది. 1962 ఫిబ్రవరి, SNCC, CORE, మరియు NAACP యొక్క ప్రతినిధులు అంతా కలిసి కౌన్సిల్ ఆఫ్ ఫెడరేటెడ్ ఆర్గనైజేషన్స్ (COFO) ఏర్పాటు చేశారు. ఆ తరువాత ఆగస్టులో జరిగిన సమావేశములో SCLC కూడా COFOలో ఒక భాగమయ్యింది.
1962 హేమంత ఋతువులో, వోటర్ ఎడ్యుకేషన్ ప్రాజెక్ట్ నుండి వచ్చిన నిధులతో SNCC/COFO మిస్సిస్సిప్పి డెల్ట ప్రాంతములో గ్రీన్వుడ్ మరియు హట్టీస్బర్గ్, లారెల్ మరియు హోలీ స్ప్రింగ్ పరిసర ప్రాంతాలలో వోటర్ రిజిస్ట్రేషన్ మొదలు పెట్టింది. మెక్ కూంబ్ లో లాగానే, వారి ప్రయత్నాలు తీవ్ర వ్యతిరేకతను చవి చూసాయి మరియు నిర్బంధాలు, కొత్తదాలు, కాల్పులు, ఆర్సన్ మరియు హత్యలు వంటివి జరిగాయి. రిజిస్ట్రార్లు నల్లజతీయులను ఎన్నికల జాబితాలనుండి దూరంగా ఉంచుటకు విద్యా పరీక్షలు ఉపయోగించారు. ఈ పరీక్షలు చాలా ఉన్నత స్థాయిలో ఉండి ఉన్నత విద్య అభ్యసించిన వారుకూడా చేయలేని విధంగా ఉండేవి. దీనికి తోడుగా, ఉద్యోగ యజమానులు రిజిస్టర్ చేసుకోవాలని ప్రయత్నించిన నల్లజాతీయులపై కాల్పులు జరిపారు మరియు భూస్వాములు వారిని తమ ఇండ్లనుండి ఖాళీ చేయించారు. ఆ తరువాతి సంవత్సరాలలో, నల్లజాతీయ వోటర్ రిజిస్ట్రేషన్ ప్రచారము రాష్ట్రమంతా వ్యాపించింది.
లూయిసియాన, అలబామా, నైరుతి జార్జియా మరియు దక్షిణ కారోలీన లలో SNCC, CORE, మరియు SCLC లచే ఇదే విధమైన స్పందనలతో ఇటువంటి వోటర్ రిజిస్ట్రేషన్ ప్రచారాలు జరిగాయి. 1963 నాటికి, దక్షిణాన వోటర్ రిజిస్ట్రేషన్ ప్రచారాలు స్వతంత్ర ఉద్యమము యొక్క ఏకీకరణ ప్రయత్నాలుగా ఒక ముఖ్యమైన భాగమయ్యాయి. చట్ట హక్కుల చట్టము 1964 ఏర్పడిన తరువాత, దానిని పరిరక్షించడం మరియు రాష్ట్ర అడ్డంకులు ఉన్నప్పటికీ వోటర్ రిజిస్ట్రేషన్ జరపడం వంటి పనులు ఉద్యమము యొక్క ముఖ్య ప్రయత్నము అయ్యింది. దీని ఫలితంగా వోటింగ్ రైట్స్ చట్టము 1965 ఏర్పడింది.
1956లో మొదలుకొని, క్లైడ్ కేన్నార్డ్ అనే ఒక నల్లజాతి కొరియన్ యుద్ధ అనుభవజ్ఞుడు, మిస్సిస్సిప్పి సదరన్ కాలేజ్ లో చేరే ప్రయత్నము చేసారు. (ఇప్పుడు హట్టీస్బర్గ్ వద్ద ది యూనివర్సిటి ఆఫ్ సదరన్ మిస్సిస్సిప్పి) కాలేజ్ ప్రెసిడెంట్ అయిన డా. విలియం డేవిడ్ మెక్ కెయిన్ ప్రాంతీయ నల్లజాతి నాయకుల మరియు వర్గీకరణకారుడు రాష్ట్ర రాజకీయ సంస్థ వద్దకు వెళ్లి దీనిని అడ్డుకునే ప్రయత్నము చేసారు. తాను విశిష్ట సభ్యుడైన మిస్సిస్సిప్పి స్టేట్ సావరినిటి కమిషన్ ను కూడా ప్రత్యేకంగా ఉపయోగించు కున్నాడు. ఇది వర్గీకరణకారుల పాలసీలను ఒక నిశ్చయమైన కోణంలో చూపించుటకు సృష్టించబడిన ఒక ప్రభుత్వ ఏజన్సీ. ఇది ఈ పనితో బాటుగా చట్ట హక్కుల ఉద్యమము పై నిఘా ఉంచింది. దీని ఫలితంగా, కెన్నార్డ్ రెండు సార్లు బనాయించబడ్డ క్రిమినల్ చార్జులతో నిర్బంధించ బడ్డాడు మరియు ఏడు సంవత్సరాలు రాష్ట్ర జైలులో ఖైదీగా ఉన్నాడు.
మూడు సంవత్సరాల కఠిన శ్రమ తరువాత, కెన్నార్డ్ పెరోల్ పై బయటికి వచ్చాడు. ఈ పనిని మిస్సిస్సిప్పి గవర్నరు రాస్ బార్నెట్, కేన్నార్డ్ యొక్క పెద్ద పేగు కాన్సర్ నిర్లక్ష్యము చేయబడిందని తెలిసిన తరువాత చేశారు.
ఈ న్యాయ పద్ధతికి సంబంధించిన నేరములో డా. మెక్ కెయిన్ యొక్క ప్రమేయము స్పస్టముగా లేదు. రాష్ట్ర రాజకీయ స్థాపన యొక్క ఇతర సభ్యుల లాగానే ఈయనకు కూడా అభియోగాలు ఎంత సందిగ్ధమైనవో తెలిసినా ఎటువంటి జనాంతిక ఆక్షేపణ చేయలేదు.
మెక్ కెయిన్, క్లైడ్ కేన్నార్డ్ ను మిస్సిస్సిప్పి సదరన్ నుండి బయటికి పంపాలని ఆలోచిస్తున్నసమయంలో ఆయన మిస్సిస్సిప్పి స్టేట్ సావరినిటి కమిషన్ చే ప్రయోజింప బడిన ఒక చికాగో పర్యటన చేశారు. అక్కడ ఆయన దక్షిణ పాఠశాలలను డీసెగ్రెగేట్ చేయాలని అనుకునే నల్లజాతీయులు ఉత్తరాది నుండి దిగుమతి కాబడినవారే అని చెప్పి మిస్సిస్సిప్పి జీవితం యొక్క వాస్తవికతను వివరించారు. (నిజానికి, కేన్నార్డ్ హట్టీస్బర్గ్ దేశస్తుడు మరియు నివాసి.)
"విద్యాపరంగా మరియు సాంఘికంగా, ఒక వర్గీకరణ చేయబడిన సమాజము ఉండాలి. న్యాయంగా, నీగ్రో వోటింగ్ ను ప్రోత్సహించ కూడదని నేను ఒప్పుకుంటున్నాను", అని ఆయన అన్నారు. " నీగ్రోలు ప్రభుత్వము యొక్క నియంత్రణ తెల్లజాతీయుల చేతిలో ఉండాలని కోరుకుంటారు."
2006లో, జడ్జ్ రాబర్ట్ హేల్ఫ్రిచ్, కేన్నార్డ్ అన్ని అభియోగాలలో నిరపరాధి అని చెప్పారు.
క్లైడ్ కేన్నార్డ్ మరియు ఇతర చట్ట హక్కుల కార్యకర్తల నిరంతర ప్రయత్నాల ఫలితంగా, 1965లో రేలాని బ్రాంచ్ మెరియు గ్వేన్దోలిన్ ఎలైన్ ఆర్మ్ స్ట్రాంగ్ లు యూనివర్సిటి ఆఫ్ సదరన్ మిస్సిస్సిప్పిలో చేరిన మొదటి ఆఫ్రికా-అమెరికన్లు అయ్యారు.. డా. విలియం డేవిడ్ మెక్ కెయిన్ యొక్క యూనివర్సిటి నిర్వాహములో ఉన్న శాంతియుత పరిస్థితులలో వారు ప్రవేశించారు, ఈయన క్లైడ్ కేన్నార్డ్ మరియు జేమ్స్ మెరిడిత్ విషయాలలో జరిగిన చెడు ప్రచారాన్ని మళ్ళీ జరగకుండా చూడాలని ఆశ పడ్డాడు.
జేమ్స్ మెరిడిత్ ఒక చట్ట వ్యాజ్యమును గెలిచి యూనివర్సిటి ఆఫ్ మిస్సిస్సిప్పిలో 1962 సెప్టెంబరులో ప్రవేశము పొందారు. ఆయన సెప్టెంబరు 20, సెప్టెంబరు 25 మరియు తిరిగి సెప్టెంబరు 26న కాంపస్ లోనికి ప్రవేశించుటకు ప్రయత్నించారు. కాని మిస్సిస్సిప్పి గవర్నర్ రాస్ బర్నాట్ అడ్డుకున్నారు. తాను గవర్నరుగా ఉండగా మిస్సిస్సిప్పిలో ఏ పాఠశాల ఏకీకృతం చేయబడదు అని ఆయన అన్నారు.
ఫిఫ్త్ U.S. సర్క్యూట్ కోర్ట్ ఆఫ్ అప్పీల్స్ బర్నాట్ మరియు ల్యూటేనంట్ గవర్నరు పాల్ B.జాన్సన్ లపై నిర్లక్ష్యము నకు గాను వారు మెరిడిత్ ను ఎన్రోల్ చేసుకోకుండా అడ్డుకున్న ప్రతి రోజు $ 10,000లకు పైగా జరిమానా విధించింది. అటార్నీ జనరల్ రాబర్ట్ కెన్నెడీ U.S. మార్షల్స్ బలగాలను పంపాడు. 1962, సెప్టెంబరు 30న మెరిడిత్ వారి రక్షణలో కాంపస్ లోనికి ప్రవేశించాడు. తెల్లజాతి విద్యార్థులు మరియు ఇతర తెల్లజాతీయులు ఆ సాయంత్రము లైషియం హాల్ వద్ద మెరిడిత్ కు అండగా ఉన్న U.S. మార్షల్స్ పై రాళ్ళు రువ్వి ల్లరి చేసారు తరుఆత మార్షల్స్ పై కాల్పులు జరిపారు. ఒక ఫ్రెంచ్ విలేఖరితో సహా ఇద్దరు చంపబడ్డారు; 28 మంది మార్షల్స్ కు తుపాకి గుండు గాయాలు అయ్యాయి; మరియు 160 మంది ఇతరులు కూడా గాయపడ్డారు. మిస్సిస్సిప్పి హైవే పాట్రోల్ కాంపస్ నుండి వెనక్కు వచ్చిన తరువాత, ప్రెసిడెంట్ కెన్నెడీ పెరుగుతున్న గొడవలను శాంత పరచుటకు కాంపస్ కు సాధారణ సైన్యాన్ని పంపారు. ఆ సేనలు వచ్చిన తరువాత మెరిడిత్ ఆ తరువాతి రోజు క్లాసులు మొదలు పెట్టాడు.
స్వతంత్ర ప్రయాణాలలో పూర్తిగా పాల్గోనుటలో విఫలమైన కారణంగా కొంతమంది విద్యార్థి కార్యకర్తలు SCLCను విమర్శించారు. మరియు ఇది తన ప్రతిష్ఠను మరియు వనరులను అల్బాని, జార్జియాలో నవంబరు 1961లో ఏకీకరణ ప్రచారానికి వాడుకుందని విమర్శించారు. కింగ్ SNCC ఆర్గనైజర్లు మరియు ప్రాంతీయ నాయకులు నడిపిన కాంపెయిన్ కు వ్యక్తిగతంగా సహాయం చేసారు. ఈయన ప్రాంతీయ నిర్వాహకులు ఎదుర్కొన్న ప్రమాదాలనుంచి దూరంగా ఉన్నందుకు SNCC కార్యకర్తలచే విమర్శింప బడ్డారు మరియు ఈయనకు "డీ లాడ్" అనే యెగతాళి పేరు కూడా ఇచ్చారు.
ప్రాంతీయ పోలీసు అధికారి అయిన లారీ ప్రిట్చేట్ యొక్క కుయుక్తుల వలన మరియు నల్లజాతి సమాజములో ఏర్పడిన విభజనల వలన ఈ కాపెయిన్ పరాజయము చవిచూసింది. గమ్యాలు కూడా అంత ప్రస్ఫుటంగా లేకపోయాయి. ప్రిట్చేట్ వద్ద ప్రదర్శనకారులపై ఎటువంటి హింసాత్మక దాడులు చెయ్యనటువంటి మార్చర్స్ ఉన్నారు. ఇది జాతీయ ఉద్దేశానికి నిప్పు రాజేసింది. ఆయన అరెస్ట్ అయిన ప్రదర్శనకారులను కారాగారమునకు తీసుకొని వెళ్లేందుకు ఏర్పాట్లు చేసారు. మరియు తన కారగారములోనే ఉదేట్టు చాల చోటు ఉండేటట్టు చూసారు. కింగ్ కారాగారములో ఉండటము ప్రమాదమని ఊహించి మరియు ఆయన నిర్వహించే నల్లజాతి సమాజము యొక్క రాలీలను తప్పించుటకు ఆయన విడుదలకై ఒత్తిడి తెచ్చారు. 1962 కింగ్ ఎటువంటి నాటకీయ విజయాలను చవిచూడకుండా చనిపోయారు. అయినప్పటికీ, ప్రాంతీయ ఉద్యమము ఆందోళనను కొనసాగించింది మరియు ఆ తరువాతి సంవత్సరాలలో గణనీయమైన లాభాలను పొందింది.
బిర్మింఘం కాంపెయిన్ 1963లో చేపట్టి నపుడు అల్బాని ఉద్యమము SCLCకు మంచి పాఠముగా చూపబడింది. ఎక్సిక్యూటివ్ డైరెక్టర్ అయిన వైయత్ టీ వాకర్ కాంపెయిన్ కు సంబంధించి తంత్రాలు మరియు యుక్తులు చాలా జాగ్రత్తగా తయారు చేసాడు. అది ఒకే గమ్యముపై కేంద్రీకరించింది. అల్బానిలో లాగ సంపూర్ణ ఏకీకరణ కాకుండా బిర్మింఘం యొక్క వ్యాపారస్తుల ఏకీకరణ మాత్రమే. ప్రాంతీయ అధికారుల పశుత్వముతో కూడిన స్పందన ఉద్యమ ప్రయత్నాలకు చాల సహాయం అయ్యింది. ముఖంగా యుగెన్ "బుల్" కొన్నోర్, ప్రజా భద్రత యొక్క కమీషనర్. ఆయన చాల కాలం రాజకీయ పదవిలో ఉన్నారు, కాని ఈ మధ్య జరిగిన మేయర్ ఎన్నికలలో ఒక వర్గీకరణకారుని ప్రత్యర్థి చేతిలో ఓడిపోయారు. కొత్త మేయరు యొక్క అధికారమును ఒప్పుకొనుటకు నిరాకరించి కొన్నోర్ ఆఫీసులోనే ఉండాలని అనుకున్నారు.
ఈ కాంపెయిన్ ఎన్నో రకాల ఆహింసాత్మక పద్ధతులను ఉపయోగించింది. సిట్-ఇన్ లు, ప్రాంతీయ చర్చిలలో నీల్-ఇన్ లు, మరియు కోర్టు భవనము వరకు కవాతు వంటివి చేసి వోటర్ల రిజిస్ట్రేషను యొక్క ప్రారంభమును సూచించింది. అయినప్పటికీ, నగరము ఇటువంటి తిరుగుబాటులను అడ్డుకోనుటకు ఇంజంక్షన్ పొందింది. ఆ ఆదేశము రాజ్యాంగ విరుద్ధమని నమ్మి, కాంపెయిన్ దానిని ఉల్లంఘించి తన మద్దతుదారుల ఉమ్మడి నిర్బంధాలకు సన్నద్ధమయ్యింది. 1963, ఏప్రిల్ 12న నిర్బంధమునకు గురైన వారిలో కింగ్ స్వచ్ఛందంగా ఉన్నారు.
జైలులో ఉన్నప్పుడు, కింగ్ ప్రముఖమైన తన "లెటర్ ఫ్రం బిర్మింఘం జెయిల్" ఒక వార్తాపత్రిక యొక్క అంచులలో రాశారు. ఎందుకంటే ఆయనకు ఏకాంత నిర్బంధంలో ఎటువంటి వ్రాత కాగితము ఇవ్వలేదు. కింగ్ యొక్క విడుదల కొరకు మద్దతుదారులు కెన్నెడీ పరిపాలనకు అభ్యర్థించారు. నాల్గవ బిడ్డకు జన్మను ఇచ్చి కోలుకుంటున్న తన భార్యను చూచుటకు కింగ్ కు అనుమతి లభించింది. తరువాత ఆయన ఏప్రిల్ 19న విడుదల చేయబడ్డారు.
అయినప్పటికీ, కాంపెయిన్ నత్తనడకలు నడుస్తోంది. దీనికి కారణం నిర్బంధమునకు తయారుగా ఉన్న ప్రదర్శనకారులు తక్కువయ్యారు. జేమ్స్ బివేల్, SCLC యొక్క డైరెక్టర్ ఆఫ్ డైరెక్ట్ ఆక్షన్, ఒక సాహసవంతమైన మరియు వివాదాస్పదమైన ప్రత్యామ్నాయముతో వచ్చారు. అది ఉన్నత పాఠశాల విద్యార్థులను ప్రదర్శనలలో పాల్గొనుటకు శిక్షణ ఇవ్వడము. దీని ఫలితంగా, ప్రదర్శనలో పాల్గొనుటకు 16వ స్ట్రీట్ బాప్టిస్ట్ చర్చ్ వద్ద సమావేశము అయ్యేందుకు వెయ్యి మందికి పైగా విద్యార్థులు మే 2న పాఠశాల ఎగ్గొట్టారు. దీనిని చిల్డ్రన్స్ క్రుసేడ్ అని పిలిచారు. ఆరు వందలకు పైగా జైలులో ఉన్నారు. ఇది సంచలన వార్త, కాని ఈ మొదటి ఎన్కౌంటర్ లో పోలీసులు నిగ్రహముతో ఉన్నారు. ఆ తరువాతి రోజు, ఇంకొక వెయ్యి మంది విద్యార్థులు చర్చ్ వద్ద గుమిగూడారు. వారు కవాతు మొదలు పెట్టగానే, బుల్ కొన్నోర్ పోలీసు కుక్కలను వారిపై వదిలారు. ఆ తరువాత అగ్నిమాపక దళం వారి నీటి ధారలను పిల్లలపై వదిలారు. అగ్నిమాపక నీటి గొట్టాల నుంచి నీరు పిల్లలను పదవేయదము మరియు కుక్కలు వ్యక్తిగత ప్రదర్శనకారులపై దాడి చేయడము వంటి ఈ దృశ్యాలను టెలివిజన్ కెమెరాలు జాతీయంగా ప్రసారము చేసింది.
వ్యాపించిన ప్రజా దౌర్జన్యము కెన్నెడీ పరిపాలనను బలవంతముగా తెల్లజాతి వ్యాపార సమాజము మరియు ది SCLC ల మధ్య రాయబారము జరుపుటకు రావలసి వచ్చింది. మే 10న, పార్టీలు భోజన కౌంటర్లు మరియు ఇతర ప్రజా వసతులను ఏకీకృతం చేయుటకు, భేధభావాలున్న హైరింగ్ అలవాట్లను తొలగించుటకు ఒక కమిటీని ఏర్పాటు చేయుటకు, కారాగారములో ఉన్న ప్రదర్శనకారులను విడుదలకు ఏర్పాట్లు చేయుటకు, మరియు నల్ల మరియు తెల్ల జాతి నాయకుల మధ్య తరచూ కమ్యూనికేషన్ ఏర్పరచుటకు ఒక ఒప్పందమును ప్రకటించాయి.
నల్లజాతి సమాజములో అందరు దీనిని ఆమోదించలేదు. ముఖ్యంగా, రె. ఫ్రెడ్ షట్టిల్స్వర్త్ విమర్శనాత్మకంగా ఉండేవారు. ఎందుకంటే ఆయన బిర్మింఘం యొక్క పదవి స్వరూపము యొక్క నిజాయితీ గురించి వారితో ఉన్న అనుభవము వలన సందేహంగా ఉండేవారు. తెల్లజాతి సమాజము పాక్షికంగా హింసాత్మకంగా స్పందించింది. వారు SCLC యొక్క అనధికార కార్యాలయము ఉన్న గాస్టాన్ మోటెల్ పై మరియు కింగ్ సోదరుడైన అ.ద. కింగ్ యొక్క ఇంటిపై కూడా బాంబుదాడి జరిపారు
అవసరము వస్తే అలబామా నేషనల్ గార్డ్ ను ఫెడరలైజ్ చేయుటకు కెన్నెడీ సిద్ధపడ్డారు. నాలుగు నెలల తరువాత, సెప్టెంబరు 15న,కూ క్లాక్స్ కలాన్ సభ్యుల యొక్క దురాలోచన బిర్మింఘంలోని పదహారవ స్ట్రీట్ బాప్టిస్ట్ చర్చ్ పై బాంబుదాడి జరిపింది. ఇందులో నలుగురు యువతులు చనిపోయారు.
1963 వేసవిలో ఇతర సంఘటనలు:
1963, జూన్ 11, గవర్నర్ ఆఫ్ అలబామా అయిన జార్జ్ వాలెస్, యూనివర్సిటి ఆఫ్ అలబామా యొక్క ఏకీకరణను అడ్డుకోవాలని చూసారు. ప్రెసిడెంట్ జాన్ F. కెన్నెడీ గవర్నర్ వాలెస్ యొక్క అడుగును తప్పించుటకు బలగాన్ని పంపారు. దీనివల్ల ఇద్దరు నల్లజాతి విద్యార్థులకు ప్రవేశం లభించింది. ఆ సాయంత్రము, ప్రెసిడెంట్ కెన్నెడీ టీవీ మరియు రేడియోలలో జాతిని ఉద్దేశించి తన చారిత్రిక చట్ట హక్కుల ప్రసంగంతో మాట్లాడారు. ఆ మరుసటి రోజు, మెడ్గర్ ఎవర్స్ మిస్సిస్సిప్పిలో హత్య చేయబడ్డారు. తరువాతి వారము, వాగ్దానము చేసినట్టుగా, 1963, జూన్ 19న, ప్రెసిడెంట్ కెన్నెడీ చట్ట హక్కుల బిల్లును కాంగ్రెస్ కు సమర్పించారు.
A. ఫిలిప్ రాండోల్ఫ్ రక్షణ పరిశ్రమలో ఉద్యోగ బేధభావాలను తొలగించాలనే డిమాండుకు మద్దతుగా 1941లో వాషింగ్టన్, D.C.లో ఒక నిరసన ప్రదర్శనను ఆలోచన చేశారు. రూస్వెల్ట్ పరిపాలన ఆ డిమాండును ఒప్పుకొని జాతి బేధభావాలను నిషేధిస్తూ ఎక్సిక్యూటివ్ ఆర్డర్ 8802 ను ఇచ్చిన తరువాత నిరసన ప్రదర్శనను రద్దు చేశారు. ఈ ఆర్డరు సరిగ్గా అమలు జరిగేలా చూసేందుకు ఒక ఏజెన్సీని ఏర్పాటు చేసారు.
1962లో ప్రతిపాదించిన రెండవ నిరసన ప్రదర్శనకి రాండోల్ఫ్ మరియు భయర్డ్ రస్టిన్ ముఖ్య పన్నాగదారులు. కెన్నెడీ పరిపాలన దీనిని నిలిపివేయుటకు రాండోల్ఫ్ మరియు కింగ్ లపై ఒత్తిడి తెచ్చింది. 1963 ఆగస్టు 28న నిరసన ప్రదర్శన నిర్వహించారు.
ఇది 1941 నిరసన ప్రదర్శనలాగా కాదు. 1963 నిరసన ప్రదర్శనలో రాండోల్ఫ్ నల్లజాతీయుల ఆధ్వర్యం లోని సంస్థలను మాత్రమే పరిగణలోకి తీసుకున్నారు. కాని 1963 నిరసన ప్రదర్శనలో అన్ని ముఖ్య చట్ట హక్కుల సంస్థలు పాల్గొన్నాయి. దీనిలో లేబర్ మూమెంట్ మరియు ఇతర ముఖ్య సంస్థల యొక్క అభివృద్ధి విభాగాలు పాల్పంచుకున్నాయి. ఈ నిరసన ప్రదర్శన ముఖ్యంగా ఆరు అధికారిక లక్ష్యాలను కలిగి ఉంది:
వాటిల్లో, కెన్నెడీ పరిపాలన బర్మింఘం ఘటనల తరువాత ప్రతిపాదించిన చట్ట హక్కుల చట్టాన్ని కార్యరూపం దాల్చేలా చేయడం ఈ నిరసన ప్రదర్శన యొక్క ముఖ్య అంశం.
ఈ నిరసన ప్రదర్శన జాతీయ స్థాయిలో పెరుగాన్చుటకు మరియు తన ప్రభావం చూపుటకు జాతీయ మీడియా యొక్క శ్రద్ధ దోహదపడ్డాయి. తన సెక్షన్ ఐన 'ది మార్చిఆన్ వాషింగ్టన్ అండ్ టెలివిజన్ న్యూస్' లో విల్లియం థోమస్ ఈ విధంగా రాశారు: 'ఐదు వందలకు పైగా కెమెరామెన్, టెక్నీషియన్లు మరియు కరేస్పాన్దేన్ట్లను ఈ ఘటనను ప్రసారం చేయడానికి పంపబడ్డారు. మునుపటి ప్రెసిడెన్షియల్ ప్రారంభోత్సవం సందర్భంలో ఉపయోగించిన కెమెరాల కంటే ఎక్కువ కెమెరాలను ఉపయోగించారు. ప్రదర్శనకారులను చిత్రీకరించుటకు వాషింగ్టన్ మోనుమేంట్ పై ఒక కెమెరా ఉంచబడింది." నిర్వాహకుల ప్రసంగాలను తమ సొంతం వ్యాఖ్యానాలతో పాటు ప్రసారం చేయడం ద్వారం టెలివిజన్ స్టేషన్లు తమ వీక్షకులు ఈ ఘట్టాన్ని చూసి అర్ధం చేసుకునేల చేయగలిగాయి.
ఈ నిరసన ప్రదర్శన విజయవంతం అయింది, వివాదాస్పద అంశాలతో. సుమారు 200,000 నుండి 300,000 మంది ప్రదర్శనకారులు, కింగ్ తన 'హావ్ ఎ డ్రీం' అనే ప్రసంగాన్ని ఇచ్చిన లింకన్ మెమోరియల్ వద్ద గుమికూడారు. చాలా మంది వక్తలు సమర్ధవంతమైన చట్ట హక్కులను తీసుకురావడానికి, వర్గీకరణను నిర్మూలించడానికి మరియు ఓటు హక్కు తేవడానికి కెన్నెడీ పరిపాలన యొక్క ప్రయత్నాలను పోగుడుతున్నపుడు, SNCCకు చెందినా జాన్ లీవిస్ దక్షిణ ప్రాంత నల్లజాతీయులను మరియు చట్ట హక్కుల కార్యకర్తలను డీప్ సౌత్ లో మరింత భద్రత కల్పించనందుకు పరిపాలనను విమర్శించారు.
నిరసన ప్రదర్శన తరువాత, కింగ్ మరియు మరికొందరు చట్ట హక్కుల నేతలు ప్రెసిడెంట్ కెన్నెడీని వైట్ హౌస్లో కలిసారు. కెన్నెడీ పరిపాలన బిల్లును ఆమోదించుటకు నిబద్ధతతో కలిగినట్టు కనిపిస్తున్నపటికి, ఆ పని చేయుటకు అవసరమైన వోట్లు కాంగ్రెస్ లో ఉన్నాయో లేదో సరిగ్గా తెలిసిరాలేదు. కాని 1963 నవంబరు 22న, ప్రెసిడెంట్ కెన్నెడీ హత్యకు గురైనప్పుడు, కొత్త ప్రెసిడెంట్ అయిన లిండన్ జాన్సన్ కాంగ్రెస్ లో తన పరపతిని ఉపయోగించి కెన్నెడీ యొక్క చట్టపరమైన ఆశయాలను అమలుపరచడానికి ప్రయత్నించారు.
ఫ్లోరిడా రాష్ట్రంలోని ఈశాన్య తీరంపై ఉన్న సెయింట్ అగస్టిన్ 'జాతీయ పురాతన నగరం'గా పేరుగాంచింది. దీనిని స్పానిష్ పాలకులు 1565లో నిర్మించారు. 1964లో చారిత్రాత్మక చట్ట హక్కుల బిల్లు ఆమోదిమ్పబడే వరకు ఇది ఉద్యమానికి చక్కని వేదికగా మారింది. డా. రాబర్ట్ బి.హేలింగ్ ఒక నల్లజాతి పంటి వైద్యుడు మరియు గగనతల బలగంలో పనిచేసిన వ్యక్తి. అతను స్థానిక ఉద్యమానికి నాయకత్వం వహించగా 1963 నుండి వర్గీకరించబడ్డ స్థానిక సంస్థలపై తిరుగుబాటు చేస్తున్నాడు. ఆ సంవత్సరంలోనే, డా. హేలింగ్, మరియు అతని సహచరులు జేమ్స్ జాక్సన్, క్లైడ్ జెంకిన్స్ మరియు జేమ్స్ హాసర్ లనుకు క్లుక్స్ ర్యాలిలో చావబాదారు. నైట్ రైడర్స్ నల్లజాతీయుల ఇళ్ళల్లోకి చొరబడ్డారు. యువకులైన అడ్రె నెల్ ఎడ్వర్డ్స్, జో ఆన్ అండర్సన్, సామ్యూల్ వైట్ మరియు విల్లీ కార్ల్ సిన్గుల్టాన్ (వీరు 'ది సెయింట్ అగస్టిన్ ఫోర్'గా పేరుపొందారు) నలుగురు ప్రాంతీయ వుడ్స్వర్త్ భోజన కౌంటరు వద్ద సిట్-ఇన్ జరిపినందుకు ఆరు నెలలు జైలు శిక్ష మరియు సంస్కరణ పాఠశాలకు పంపబడ్డారు.
"పిట్స్బర్గ్ కొరియర్", జాకీ రాబిన్సన్ మరియు ఇతరులు జాతీయ స్థాయిలో చేసిన ధర్నాల కారణంగా కాబినెట్ అఫ్ ఫ్లోరిడా మరియు గవర్నర్ల ప్రత్యేక ఆమోదంతో వారిని విడిచిపెట్టారు.
1964లో డా. హేలింగ్ మరియు ఇతర కార్యకర్తలు సదరన్ క్రిస్టియన్ లీడర్షిప్ కాన్ఫరెన్స్ ను సెయింట్ అగస్టిన్ కు రమ్మని బలవంతపెట్టాయి. హేలింగ్ ఉత్తర కాలేజ్ విద్యార్థులకు పురాతన నగరానికి వచ్చి బీచ్ కు వెళ్ళకుండా ప్రదర్శనకు హాజరవమని పిలుపునివ్వడంతో స్ప్రింగ్ విరామంలో మొదటి చర్య వెలువడింది. మస్సచుసేట్ట్స్ యొక్క నలుగురు ప్రముఖ మహిళలు - మిస్సెస్ మేరీ పార్క్మన్ పీబాడి, మిస్సెస్ ఎస్తర్ బుర్జేస్స్, మిస్సెస్ హేస్తేర్ కాంప్బెల్ (వీరందరి భర్తలు ఎపిస్కోపల్ బిషపులు), మరియు మిస్సెస్ ఫ్లోరెన్స్ రోవ్ (ఈవిడ భర్త జాన్ హన్కోక్ ఇన్సురన్సు కంపెనీలో వైస్ ప్రెసిడెంట్) తమ మద్దతు తెలిపేందుకు వచ్చినపుడు, మస్సచుసేట్ట్స్ యొక్క గవర్నర్ అయిన 72 ఏళ్ళ మిస్సెస్ పీబడిని ఏకీకృత సమూహములో వర్గీకరించబడ్డ పొంసే డి లెయాన్ మోటర్ లాడ్జ్ లో తినడానికి ప్రయత్నించినపుడు ఆమెను నిర్బంధించడం జరిగింది. ఈ వార్త అన్ని జాతీయ వార్తాపత్రికలలో మొదటి పేజీ వార్త అయింది. దీని ద్వారా సెయింట్ అగస్టిన్ లో జరుగుతున్న చట్ట హక్కుల ఉద్యమానికి ప్రపంచ దృష్టి లభించింది.
కాంగ్రెస్ తన చరిత్రలో చట్ట హక్కుల బిల్లుకు వ్యతిరేకంగా అతి పెద్ద అడ్డంకిని చూడడంతో ఆ తరువాతి నెలలలో ఎక్కువ ప్రజాదరణ పొందిన కార్యక్రమాలు కొనసాగాయి. సెయింట్ అగస్టిన్ లోని మోన్సన్ మోటెల్ లో 1964 జూన్ 11న డా. మార్టిన్ లూథర్ కింగ్ను అరెస్ట్ చేశారు. ఇది అతను ఫ్లోరిడాలో అరెస్ట్ అయిన ఒకే ఒక స్థలము. అతను 'లెటర్ ఫ్రం సెయింట్ అగస్టిన్ జైలు' అని న్యూ జర్సి లోని ఉత్తర ప్రాంత మద్దతుదారుడైన రబ్బీ ఇస్రేల్ డ్రేస్నర్ కు ఉత్తరం రాశాడు. ఆ ఉత్తరంలో ఉద్యమంలో పాల్గొనేందుకు వేరే వాళ్ళని నియమించమని రాశాడు. ఒక వారం తరువాత, ఇది అమెరికా చరిత్రలో రబ్బీల అతిపెద్ద మూకుమ్మడి నిర్బంధాలకు దారితీసింది -- ఒక మొన్సన్ వద్ద ప్రార్థనలు జరుపుతుండగా జరిగింది.
సెయింట్. అగస్టీన్ లో తీసిన ఒక ప్రసిద్ధ చాయాచిత్రం చూపిన ప్రకారం మొన్సన్ మోటెల్ యొక్క మానేజరు నల్లజాతీయులు మరియు తెల్లజాతీయులు ఈడుతున్నప్పుడు ఈత కొలనులో యాసిడ్ పోసాడు. ఈ భయంకరమైన ఫొటోగ్రాఫ్ 1964 యొక్క చట్ట హక్కుల చట్టమును ఆమోదించుటకు సెనేట్ వోటు వేయుటకు వేల్లెరోజున వాషింగ్టన్ వార్తాపత్రికలో మొదటి పేజీలో వేయబడింది.
1964 వేసవిలో, COFO సుమారు వెయ్యిమంది కార్యకర్తలను మిస్సిస్సిప్పికి తరలించింది. అందులో చాలామంది తెల్ల జాతి కళాశాల విద్యార్థులున్నారు. వీరు స్థానిక నల్ల జాతి కార్యకర్తలతో కలిసి ఓటర్ల నమోదు కార్యక్రమంలో పాల్గొని, 'ఫ్రీడం స్కూల్స్'లో బోధించారు. వీరు మిస్సిస్సిప్పి ఫ్రీడం డెమోక్రటిక్ పార్టీ (MFDP) ని నిర్వహించారు.
మిస్సిస్సిప్పి లోని తెల్లజాతి నివాసస్తులలో చాలామంది తమ సమాజాన్ని మార్చివేయలనుకునే వారిని, బయటవారిని పంపించేశారు. రాష్ట్ర మరియు స్థానిక ప్రభుత్వాలు, పోలీసులు, ది వైట్ సిటిజన్స్ కౌన్సిల్ మరియు కు క్లుక్స్ క్లాన్లు ఎదిటి సమూహాన్ని కట్టడి చేసేందుకు మరియు నల్లజాతీయులను ఓటు నమోదు నుండి అడ్డుకోవడానికి మరియు వారు సామాజిక సమానత్వము సాధించకుండా కట్టడి చేసేందుకు అరెస్టులు, కొట్టడాలు, అర్సన్, హత్య, స్పైయింగ్, ఫైరింగ్, ఎవిక్షన్స్ మరియు ఇతర మార్గాలలో వేధించడం మొదలుపెట్టారు.
1964 జూన్ 21న, ముగ్గురు చట్ట హక్కుల కార్యకర్తలు అదృశ్యమయ్యారు. జేమ్స్ షానే అనే పేరుగల మిస్సిస్సిప్పి లోని యువ నల్లజాతీయుడు మరియు ప్లాస్టారార్ అప్రెంటిస్, మరియు ఇద్దరు జెవిష్ కార్యకర్తలు, ఆండ్రీవ్ గూడ్మన్ అనే పేరుగల క్వీన్స్ కాలేజీ ఆంత్రపాలజి విద్యార్థి, మరియు మైఖేల్ స్కీవర్నేర్ అనే పేరుగల మన్హట్టన్ లోని లోవర్ ఈస్ట్ సైడ్ లోని CORE నిర్వాహకుడు-వీరు కొద్ది వారాల తరువాత శవాలుగా దొరికారు. వీరు క్లాన్ యొక్క స్థానిక సభ్యుల చేతిలో హత్యచేయబద్దరు. హంతకులలో కొంత మంది నేషోబా కౌంటి శేరిఫ్ఫ్ యొక్క విభాగానికి చెందినా సభ్యులు. ఈ సంఘటన ప్రజలను ఉద్రేకపరిచింది, తద్వారా U.S. జస్టిస్ శాఖ మరియు FBI (రెండవది వర్గీకరణ మరియు నల్లజాతీయుల పట్ల హింస అంశాలపై దర్యాప్తు చేసేందుకు సుముఖత చూపనిది) లను చర్యలు తీసుకునేలా చేసింది. ఈ హత్యల కారణంగా పెల్లుబికిన నిరసన చట్ట హక్కుల బిల్లు ఆమోదానికి దోహదపడింది. (మరింత సమాచారం కోసం మిస్సిస్సిప్పి సివిల్ రైట్స్ వర్కర్స్ మర్డర్స్ చూడండి).
జూన్ నుండి ఆగస్టు వరకు, స్వతంత్ర వేసవి కార్యకర్తలు రాష్ట్రమంతటా విస్తరించిన 38 ప్రాంతీయ ప్రాజెక్టులలో పనిచేసారు. వీరిలో ఎక్కువ మంది మిస్సిస్సిప్పి డెల్ట ప్రాంతములో పనిచేసారు. కనీసము 3, 500 మంది విద్యార్థులు ఉన్న 30 స్వతంత్ర పాఠశాలలు స్థాపించబడ్డాయి మరియు 28 సమాజము సెంటర్లు ఏర్పాటు చేయబడ్డాయి.
వేసవి ప్రాజెక్టు కాలంలో, కొంతమంది 17, 000 మిస్సిస్సిప్పి నల్లజాతీయులు రిజిస్టర్డ్ వోటర్లు కావాలని ప్రయత్నము చేసారు రెడ్ టేప్ యొక్క అనాచారము మరియు తెల్లజాతి ఆధిపత్యము యొక్క శక్తులు వారికి వ్యతిరేకంగా నిలిచాయి - 1, 600 మంది (10% కంటే తక్కువ) మాత్రమే విజయము పొందారు. కాని 80,000 మందికి పైగా వోట్ చేసేందుకు మరియు రాజకీయాలలో పాల్గొనేందుకు తమ అభిలాష తెలుపుతూ మిస్సిస్సిప్పి స్వతంత్ర ప్రజాస్వామ్య పార్టీ (MFDP)లో చేరారు. ఈ సంస్థ ఒక ప్రత్యామ్నాయ రాజకీయ సంస్థగా ఏర్పడింది.
స్వతంత్ర వేసవి ఎక్కువమంది వోటర్లను రిజిస్టరు చేయలేకపోయినా, చట్ట హక్కుల ఉద్యమముపై అది గణనీయమైన ప్రభావాన్ని చూపింది. జిం క్రో పద్ధతికి మూలాలైన ప్రజల దశాబ్దాల ఏకాంతవాసము మరియు అణచివేతల నుండి బయట పాడుటకు ఇది సహాయపడింది. స్వతంత్ర వేసవికి ముందు, జాతీయ వార్తా మాధ్యమము డీప్ సౌత్ లో నల్లజాతి వోటర్ల బాధలు మరియు నల్లజాతి చట్ట హక్కుల సేకకుల వలన ఉన్న ప్రమాదాల గురించి ఎక్కువ దృష్టి పెట్టలేదు. దక్షిణాన జరిగే ఘటనల అభివృద్ధి మీడియా యొక్క దృష్టి మిస్సిస్సిప్పిపై పెట్టేలా చేసింది. భాగ్యవంతులైన తెల్లజాతి విద్యార్థుల మరణాలు మరియు ఇతర ఉత్తరాదులకు ఉన్న బెదిరింపులు మీడియా యొక్క పూర్తి దృష్టి రాష్ట్రంపై ఉండేట్టు చేసాయి. మీడియా నల్లజాతి మరియు తెల్లజాతి ప్రాణాలు వ్యత్యాసంతో చూస్తుందనే నమ్మకంతో ఎంతోమంది నల్లజాతి కార్యకర్తలు ఉద్రిక్తులయ్యారు. బహుశా స్వతంత్ర వేసవి యొక్క ముఖ్య ప్రభావము ఔత్సాహిక కార్యకర్తలపై పడింది. ఇంచుమించు అందరు - నల్ల మరియు తెల్లజతీయులు - ఈ కాలము వారి జీవితాలలో నిర్ణయాత్మకమైనదని భావించారు.
ప్రెసిడెంట్ కెన్నెడీ చట్ట హక్కుల చట్టాన్ని ప్రతిపాదించినప్పటికీ మరియు దానికి ఉత్తరాది కాంగ్రెస్మెన్ యొక్క మద్దతు ఉన్నప్ప్పటికీ, దక్షిణాది సెనేటర్లు ఫిలిబస్టర్స్ బెదిరింపుతో బిల్ యొక్క పరిశీలనలను అడ్డుకున్నారు. తగినంత పార్లమెంటరి మానీవరింగ్ తరువాత మరియు యునైటెడ్ స్టేట్స్ సెనేట్ వేదికపై 54 రోజుల విలంబం తరువాత, ప్రెసిడెంట్ జాన్సన్ బిల్ కాంగ్రెస్ ద్వారా ఆమోదిమ్పచేసారు. 1964, జూలై 2, ప్రెసిడెంట్ జాన్సన్ 1964 చట్ట హక్కుల చట్టము ను సంతకం చేసారు. ఈ చట్టము ఉద్యోగ చర్యలు మరియు ప్రజా పరిపాలన వంటి విషయాలలో "జాతి, వర్ణము, మతము. లింగము లేక జాతి మూలాలు" వంటి వాటి ఆధారముగా వివక్షతలను నిషేధించింది. ఈ బిల్లు అట్టర్నీ జనరల్ ను కొత్త చట్టము అమలుకు న్యాయ వ్యాజ్యాలను ఫైల్ చేయుటకు అధికారమునిచ్చింది. ఈ చట్టము ఇటువంటి వ్యత్యాసాలు ఉన్న ఇతర రాష్ట్ర మరియు ప్రాంతీయ చట్టాలను కూడా రద్దుచేసింది.
మిస్సిస్సిప్పిలో నల్లజాతీయులకు 19వ శతాబ్దము చివరి నుండి చట్టపరమైన మరియు రాజ్యాంగ మార్పులతో స్వతంత్రము లేకుండా పోయింది. 1963లో COFO మిస్సిస్సిప్పిలో వోటు వేయుటకు నల్లజాతి మిస్సిస్సిప్పియన్ల ఇష్టాన్ని తెలుసుకునేందుకు ఒక స్వతంత్ర వోటు నిర్వహించింది. 80,000 వేలమందికి పైగా ప్రజలు రిజిస్టర్ చేసుకుని నమూనా ఎన్నికలలో వోటు వేశారు. అధికారిక రాష్ట్ర డెమాక్రటిక్ పార్టీ అభ్యర్థులకు వ్యతిరేకంగా "ఫ్రీడం పార్టి" అభ్యర్థులకు ఏకీకృత స్లేట్ ఇవ్వబడింది.
అంతా-తెల్లజాతీయులు ఉన్న అధికారిక పార్టీకి సవాలు చేయుటకు 1964లో నిర్వాహకులు మిస్సిస్సిప్పి ఫ్రీడం డెమాక్రటిక్ పార్టీ (MFDP) ని ప్రారంభించారు. మిస్సిస్సిప్పి వోటింగ్ రిజిస్త్రారులు వారి సభులను గుర్తించుటకు నిరాకరించినపుడు, వారు తమ సొంత ప్రైమరీ నిర్వహించారు. వారు ఫాన్నీ లౌ హామార్, అన్నీ డివైన్ మరియు విక్టోరియ గ్రే లను కాంగ్రెస్ ను నడుపుటకు ఎంచుకొన్నారు మరియు 1964 డెమాక్రటిక్ నేషనల్ కన్వెన్షన్ లో మిస్సిస్సిప్పికు ప్రాతినిధ్యం వహించుటకు అభ్యర్థులను ఎన్నుకున్నారు.
అట్లాంటిక్ సిటి, న్యూ జెర్సీలో మిస్సిస్సిప్పి ఫ్రీడం డెమాక్రటిక్ పార్టీ ఉండటము కన్వెన్షన్ నిర్వాహకులకు అసౌకర్యంగా ఉండింది. డెమాక్రటిక్ పార్టీతో జాతిబేధాల గురించి పోరు కంటే చట్ట హక్కుల ఉద్యమములో జాన్సన్ పరిపాలన యొక్క విజయాలకు గుర్తుగా ఒక పెద్ద విజయోత్సవ వేడుకను జరుపుటకు ఆలోచించారు. మిస్సిస్సిప్పి నుండి అధికారిక స్లేట్ ఉండకపోతే, ఇతర దక్షిణ రాష్ట్రాల నుంచి అంతా-తెల్లజాతి ప్రతినిధులు వాక్-అవుట్ చేస్తామని బెదిరించారు. రిపబ్లికన్ బార్రీ గోల్డ్వాటర్ యొక్క కాంపెయిన్ గురించి మరియు డెమోక్రటిక్ ప్రైమరీస్ సమయంలో ఉత్తరంలో జార్జ్ వాల్లెస్ అందుకున్న మద్దత్తు గురించి జాన్సన్ ఎక్కువగా చింతించారు. ఈ రకమైన కాంపెయిన్ ద్వారా తెల్లజాతీయుల డెమోక్రటిక్ పార్టీ సాలిడ్ సౌత్ పై పట్టు బిగించింది.
క్రేడెన్షియల్స్ కమిటీకి తన విషయాన్ని తీసుకువెళ్ళడం నుండి జాన్సన్ MFDP ను ఆపలేకపోయాడు. అక్కడ ఫాన్నీ లౌ హామార్ తను మరియు ఇతరులు ఓటు నమోదు చేయుటకు ప్రయత్నించేటప్పుడు ఎదుర్కొన్న దెబ్బలు మరియు బెదిరింపులను వివరించింది. టెలివిజన్ కేమెరాల వైపు చూస్తూ 'ఇది అమెరికానా?' అని హామార్ అడిగింది.
జాన్సన్ MFDPకు ఒక రాజీని అందించారు. ఇందులో MFDP రెండు నాన్-వోటింగ్ మరియు పెద్ద సీట్లు అందుకొనడంతో పాటు అధికారిక డెమోక్రాటిక్ పార్టీ పంపిన తెల్లజాతి ప్రతినిధులు తన సీట్లను నిలుపుకుంటుంది. MFDP కోపంగా ఈ"రాజీ" ని తిరస్కరించింది.
MFDP తన అధికారిక గుర్తింపు కోల్పోయిన తరువాత తన ఆందోళనను సభలో కొనసాగించింది. పార్టి పట్ల ఆజ్ఞాధారకత్వము ప్రతిజ్ఞ చేయుటకు నిరాకరించి మిస్సిస్సిప్పి యొక్క డెలిగేట్లు ముగ్గురు మినహా అందరు వెళ్ళిపోయారు. అప్పుడు MFDP డెలిగేట్లు సానుభూతిపరులైన డెలిగేట్ల నుండి పాసులను అరువు తీసుకున్నారు మరియు అధికారిక మిస్సిస్సిప్పి డెలిగేట్లు ఖాళీ చేసిన స్థానములను తీసుకున్నారు. నేషనల్ పార్టి నిర్వాహకులు వారిని తొలగించారు. ఆ మరుసటి రోజు వారు వచ్చినప్పుడు, సభ నిర్వాహకులు ముందు రోజు ఉన్న ఖాళీ సీట్లను తీసివేసారని గమనించారు. వారు నిలబడి "స్వతంత్ర పాటలు" పాడారు.
1964 డెమాక్రటిక్ పార్టీ కన్వెన్షన్ MFDP మరియు చట్ట హక్కుల ఉద్యమములో చాలామందిని భ్రాంతి నుండి తొలగించింది. కాని ఇది MFDP ను నాశనము చేయలేదు. MFDP అట్లాంటిక్ సిటి తరువాత మరింత రాడికల్ అయ్యింది. అది నేషన్ ఆఫ్ ఇస్లాం నుండి మాల్కం X ను తమ సభలలో ఒకదానిలో మాట్లాడుటకు ఆహ్వానించింది మరియు వియెత్నాంలో యుద్ధమును వ్యతిరేకించింది.
1964, డిసెంబరు 10, డా. మార్టిన్ లూథర్ కింగ్, జూ., నోబెల్ శాంతి పురస్కారాన్ని అందుకున్నారు. ఆయన తన 35వ ఏట ఈ పురస్కారాన్ని అందుకుని, ఈ పురస్కారము అందుకున్న అతి చిన్న వయస్కుడుగా నిలిచారు.
1964 వృత్తిపరమైన అమెరికా ఫుట్బాల్ లీగ్ సెషన్ తరువాత, ది AFL ఆల్--స్టార్ గేం 1965 తోలి రోజులకు న్యూ ఆర్లియన్స్ ట్యులేన్ స్టేడియంలో షెడ్యూల్ చేయబడింది. న్యూ ఆర్లియన్స్ హోటళ్ళు మరియు వ్యాపారవేత్తలు చాలామంది నల్లజాతి ఆటగాళ్లకు సేవలు అందించుటకు నిరాకరించడముతో, మరియు తెల్లజాతి కాబ్ డ్రైవర్లు నల్లజాతి ప్రయాణీకులను తీసుకొని వెళ్ళుటకు నిరాకరించడముతో, నల్లజాతి మరియు తెల్లజాతి ఆటగాళ్ళు ఒకేలాగా న్యూ ఆర్లియన్స్ బహిష్కరణకు దిగారు. కూకీ గిల్క్రిస్ట్ సహా బఫెల్లో బిల్స్ ఆటగాళ్ళ నాయకత్వంలో, ఆటగాళ్ళు ఒక యునిఫిడ్ ఫ్రంట్ ప్రవేశపెట్టారు. ఆట హూస్టన్ లోని జెప్పెసేన్ స్టేడియానికి మార్చారు.
బహిష్కరణకు దారి తీసిన బేధభావయుక్త చర్యలు 1964 జూలైలో సంతకము చేయబడ్డ చట్ట హక్కల చట్టము 1964 కు విరుద్ధము. ఈ కొత్త చట్టము అఫ్ల్ ఆటగాళ్ళను వారి కారనమునకు ప్రోత్సహించింది. ఒక నగరము మొత్తం యొక్క వృత్తిపరమైన ఆటల సంఘటన యొక్క బహిష్కరణ ఇదే మొదటిది.
SNCC సెల్మ, అలబామాలో ఒక ఔత్సాహిక వోటర్ రిజిస్ట్రేషన్ కార్యక్రమమును 1963లో చేపట్టింది కాని 1965 నాటికి సేల్మ యొక్క మంత్రి అయిన జిం క్లార్క్ నుండి ఎదుర్కొన్న వ్యతిరేకతతో కొద్దిగానే ముందుకు వెళ్ళగలిగింది. ప్రాంతీయ వాస్తవ్యులు SCLC ని సహాయము కొరకు అడిగినపుడు, కింగ్ సెల్మకు వచ్చి చాలా నిరసన ప్రదర్శన లను నడిపాడు. ఇందులో భాగంగా ఆయన 250 మంది ఇతర ప్రదర్శనకారులతో సహా నిర్బంధించబడ్డారు. నిరసన ప్రదర్శనకారులు పోలీసుల నుండి నిరవధికంగా హింసాత్మక ప్రతిరోధాన్ని ఎదుర్కొన్నారు. మరియాన్ సమీపంలో నివసించే, జిమ్మీ లీ జాక్సన్, ఆ తరువాతి నిరసన ప్రదర్శనలో పోలీసు చేతిలో 1965 ఫిబ్రవరిలో చంపబడ్డాడు. జాక్సన్ యొక్క మృతి సెల్మ ఉద్యమము డైరెక్టర్ అయిన జేమ్స్ బివేల్ ను సెల్మ నుండి రాష్ట్ర రాజధాని అయిన మాంట్గోమెరి వరకు ఒక నిరసన ప్రదర్శనను ఏర్పాటు చేసేవిధంగా ప్రోత్సహించింది.
1965, నిరసన ప్రదర్శన 7న, బెవేల్ యొక్క ఆలోచనను అమలు చేస్తూ, SCLCకు చెందిన హోసియా విలియమ్స్ మరియు SNCCకు చెందిన జాన్ లెవీస్ 600 మంది ప్రజలతో 54 మైళ్ళు (87 కి.మీ.) సెల్మ నుండి రాష్ట్ర రాజధాని మాంట్గోమెరి వరకు నిరసన ప్రదర్శన చేయించారు. ఎడ్మండ్ పెట్టాస్ బ్రిడ్జ్ వద్ద నిరసన ప్రదర్శన లోకి ఆరు బ్లాకులు మాత్రమే, రాష్ట్ర ట్రూపర్లు మరియు ప్రాంతీయ చట్ట ఎన్ఫోర్స్మెంట్, కొంతమంది గుర్రాల మీదికి ఎక్కారు, శాంతియుత ప్రదర్శనకారులను బిల్లి క్లబ్బులతో, టియర్ వాయువుతో, బార్బ్ద్ విరులో చుట్టబడిన రబ్బర్ త్యూబులతో మరియు బుల్ దెబ్బలతో దాడి చేసారు. వారు నిరసన ప్రదర్శనకారులను సెల్మకు వెనక్కు పంపారు. జాన్ లెవీస్ స్పృహ తప్పేట్టు కొట్టబడితే భద్రతా స్థలమునకు లాక్కుపోయారు. కనీసం 16 మంది ఇతర నిరసన ప్రదర్శనకారులు ఆసుపత్రి పాలైయ్యారు. వాయువుతో దాడిచేయబడిన మరియు కొట్టబడిన వారిలో అమేలియా బాయ్న్టన్ రాబిన్సన్ ఉన్నారు. ఈయన ఆ సమయంలో చట్ట హక్కుల కార్యకలాపాలలో ముఖ్యులుగా ఉన్నారు.
వోటు హక్కు కొరకు పోరాడుతున్న అన్ రెసిస్టింగ్ నిరసన ప్రదర్శనకారులను లామెన్ దాడిచేయడం గురించిన వార్తా జాతీయ ప్రసారం కావడంతో రెండు సంవత్సరాల క్రితం బిర్మింఘం దృశ్యాల లాగా జాతీయంగా స్పందన కలిగించింది. రెండు వారాల తరువాత నిరసన ప్రదర్శనకారులు తమ నిరసన ప్రదర్శనకు అనుమతినిస్తూ ఒక కోర్ట్ ఆదేశమును పొందగలిగారు.
నిరసన ప్రదర్శన 9న బ్లూడి సండే యొక్క సైట్ కు రెండవ నిరసన ప్రదర్శన తరువాత ప్రాంతీయ తెల్లజాతీయులు వోటింగ్ హక్కుల మద్దతుదారుడైన రె. జేమ్స్ రీబ్ ను హత్య చేశారు. ఆయన బిర్మింఘం ఆసుపత్రిలో నిరసన ప్రదర్శన 11న చనిపోయారు. నిరసన ప్రదర్శన 25న, నలుగురు క్లాన్స్మేన్ డెట్రాయిట్ మహిళ వయోల ల్యూజ్జాను కాల్చి చంపారు. ఈ హత్య మాంట్గోమెరికు విజయవంతమైన నిరసన ప్రదర్శన ముగిసిన తరువాత ఆమె నిరసన ప్రదర్శనకారులను ఆ రాత్రి సెల్మకు వెనక్కు తీసుకొని వెళ్తుండగా జరిగింది.
మొదటి నిరసన ప్రదర్శన తరువాత ఎనిమిది రోజులకు, ప్రెసిడెంట్ జాన్సన్ కాంగ్రెస్ కు తాను పంపిన వోటింగ్ హక్కుల బిల్లుకు మద్దతుగా టెలి ప్రసంగం ఇచ్చారు. అందులో ఆయన అన్నారు:
జాన్సోన్ 1965 యొక్క వోటింగ్ హక్కుల చట్టమును ఆగస్టు 6న సంతకం చేసారు. 1965 చట్టము పోల్ టాక్సు లు, విద్యా పరీక్షలు మరియు ఇతర వోటరు విషయ పరీక్షలను నిలిపివేసింది.. అది రాష్ట్రాలలో మరియు ఇటువంటి పరీక్షలు ఉపయోగించే ప్రత్యేక వోటింగ్ జిల్లాలో వోటర్ రిజిస్ట్రేషన్ యొక్క ఫెడరల్ పర్యవేక్షణను ఆదేశించింది. వోట్ రిజిస్ట్రేషను నుండి నిషేధించబడిన ఆఫ్రికా అమెరికన్లు చివరికి వ్యాజ్యాలను ప్రాంతీయ లేక రాష్ట్ర కోర్టులకు తీసుకొని వెళ్ళే అవకాశం కలిగింది. వోటింగ్ బెధభావాలు సంభవిస్తే, అక్కడి ప్రాంతీయ రిజిస్త్రారుల స్థానంలో ఫెడరల్ ఎక్సామినర్లను పంపుటకు 1965 చట్టము యునైటెడ్ స్టేట్స్ యొక్క అటార్నీ జనరల్ కు అధికారమును ఇచ్చింది. బిల్లును ఆమోదించడంతో సమీప భవిష్యత్తులో దక్షిణ ప్రాంత తెల్లజాతి వోటర్లు డెమాక్రటిక్ పార్టీ నుండి వెళ్ళారు అని జాన్సన్ తన సహచరులతో చెప్పారు.
ఈ చట్టము ఆఫ్రికా అమెరికన్లకు తక్షణ మరియు నిశ్చయమైన ప్రభావాన్ని చూపింది. .నెలలు గడిచే కొద్ది, 250, 000 కొత్త నల్లజాతి వోటర్లు రిజిస్టర్ కాబడ్డారు. వీరిలో మూడవ వంతు ఫెడరల్ పరీక్షకులచే రిజిస్టర్ చేయబడ్డారు. నాలుగు సంవత్సరాలలో, దక్షిణాన వోటర్ రిజిస్ట్రేషను రెండింతలు అయ్యింది. 1965లో, మిస్సిస్సిప్పి 74% వద్ద అత్యధిక నల్లజాతి వోటర్లను కలిగి ఉంది మరియు జాతిని ఎన్నుకోబడిన నల్లజాతి ప్రజా అధికారులతో నడిపింది. 1969లో టెన్నెస్సీ 92.1% టర్న్ అవుట్; ఆర్కాన్సాస్ 77.9% మరియు టెక్సాస్ 73.1% టర్న్ అవుట్ కలిగి ఉన్నాయి.
వోటింగ్ హక్కుల చట్టమును వ్యతిరేకించిన చాలమంది తెల్లజాతీయులు మూల్యము చెల్లించవలసి వచ్చింది. 1966లో, క్యాటిల్ ప్రాడ్ లను చట్ట హక్కుల నిరసన ప్రదర్శనకారులకు వ్యతిరేకంగా వాడడముతో అప్రతిష్ఠ పాలైన షరీఫ్ జిం క్లార్క్ రీ ఎన్నికలకు సిద్ధపడ్డారు. "నెవర్" అనే పిన్ తన యూనిఫారం నుండి తీసివేసినా కూడా ఆయన ఓడిపోయారు. ఎన్నికలలో, నల్లజాతీయులు క్లార్క్ ను ఆఫీసునుండి బయటకు తేవాలని నిర్ణయించుకుని వోట్ చేసారు. క్లార్క్ ఆ తరువాత మాదక ద్రవ్యాల కేసులో ఖైదు చేయబడ్డాడు.
నల్లజాతీయులు వోటు చేసే హక్కును తిరిగి పొందడము దక్షిణాన రాజకీయ దృశ్యాలను మార్చింది. కాంగ్రెస్ విటింగ్ హక్కుల చట్టమును ఆమోదించినపుడు, 100 మంది ఆఫ్రికా అమెరికన్లు మాత్రమే ఎలేక్తివ్ ఆఫీసులో ఉన్నారు. వీరందరు కూడా U.S. యొక్క ఉత్తరాది రాష్ట్రాలోనే ఉన్నారు. 1989 నాటికి, ఆఫీసులో 7,200 ఆఫ్రికా అమెరికన్లు ఉన్నారు. ఇందులో దక్షిణ రాష్ట్రాల నుండి 4,800 మంది ఉన్నారు. అలబామాలో సుమారుగా ప్రతి బ్లాక్ బెల్ట్ కౌంటికి (జనాభా ఎక్కువమంది నల్లజాతీయులే) ఒక నల్లజాతి మంత్రి ఉండేవారు. దక్షిణాది నల్లజాతీయులు నగరంలో, కౌంటీలలో మరియు రాష్ట్ర ప్రభుత్వములో ఉన్నత పదవులు అలంకరించారు.
జాక్సన్, మిస్సిస్సిప్పిలో హార్వే జాన్సన్ ను మరియు న్యూ ఆర్లియన్స్ లో ఎర్నెస్ట్ మొరియాల్ ను ఎన్నుకున్నట్టుగానే అట్లాంటా ఒక నల్లజాతీయుణ్ణి ఆండ్రూ యంగ్ ను మేయరుగా ఎన్నుకుంది. జాతీయ స్థాయిలో నల్లజాతి రాజకీయవేట్టలలో ముఖులు కాంగ్రెస్ లో టెక్సాస్ కు ప్రాతినిధ్యం వహించిన బార్బరా జోర్డాన్ మరియు కార్టర్ పరిపాలన సమయంలో యునైటెడ్ స్టేట్స్ అంబాసడర్ టు ది యునైటెడ్ నేషన్స్ గా అండ్రూ యంగ్ నియమించబడ్డారు. జూలియన్ బాండ్ జార్జియా స్టేట్ లెజిస్లేచర్ కు 1965లో ఎన్నుకోబడ్డారు. కాని ఆయన జనాంతిక అప్పోసిషన్ టు ది U.S. ఇన్వాల్వ్మెంట్ ఇన్ ది వియత్నాం వార్ కు రాజకీయ ప్రతిస్పందన ఆయనను 1967 వరకు కొనసాగుటకు అడ్డుకుంది. యునైటెడ్ స్టేట్స్ హౌస్ ఆఫ్ రిప్రెసెంటేటివ్స్ లో జార్జియా యొక్క 5వ కాంగ్రెషనల్ డిస్ట్రిక్ట్ కు జాన్ లేవిస్ ప్రాతినిధ్యం వహించారు. ఈ పదివిలో ఆయన 1987 వరకు కొనసాగారు.
పారిశుధ్య కార్మికులు చేస్తున్న ధర్నాకు మద్దతుగా కింగ్ ను రే.జేమ్స్ లాసన్ మెంఫిస్, టెన్నెస్సీని మార్చి 1968 లో ఆహ్వానించాడు. ఉద్యోగంలో ప్రమాదవశాత్తు ఇద్దరు కార్మికులు చనిపోయిన తరువాత ఐక్యత ప్రాతినిధ్యం కొరకు ప్రచారాన్ని ప్రారంభించారు.
లాసన్ చర్చి వద్ద తనకు పేరుతెచ్చిన మౌంటెయిన్ టాప్ సెర్మన్ అందించిన తరువాతి రోజు, కింగ్ 1968 ఏప్రిల్ 4 న హత్యకు గురయ్యారు. యునైటెడ్ స్టేట్స్ లో ఆ తరువాతి రోజులలో 110కి పైగా నగరాలలో అల్లర్లు మొదలయ్యాయి. ముఖ్యంగా చికాగో, బాల్టిమోర్ మరియు వాషింగ్టన్. D.C. చాల నగరాలలో జరిగిన హాని వలన నల్లజాతీయుల వ్యాపారాలు నాశనమయ్యాయి.
కింగ్ అంత్యక్రియలు జరిగిన ముందు రోజు, ఏప్రిల్ 8, కోరెట్ట స్కాట్ కింగ్ మరియు కింగ్ పిల్లలు ముగ్గురు 20, 000 మంది నిరసన ప్రదర్శనకారులను మెంఫిస్ వీధుల గుండా నడిపించారు. వీరు "హానర్ కింగ్: ఎండ్ రేసిజం" మరియు "యూనియన్ జస్టిస్ నౌ" అనే నినాదాలున్న బోర్డులను పట్టుకుని నడిచారు. M-48 ట్యాంకుల మీదికెక్కి, బాయోనేట్స్ మీదికి ఎక్కి, మరియు హెలికాప్టర్లతో చక్కర్లు కొడుతూ నేషనల్ గార్ద్స్మేన్ వీధుల వెంట ఉన్నారు. ఏప్రిల్ 9న, కింగ్ భార్య ఇంకొక 150,000 మందిని కింగ్ యొక్క అంత్యక్రియల యాత్రలో ఊరేగింపుగా అట్లాంటా వీధుల వెంట తీసుకొని పోయింది. ఆమె డిగ్నిటి చాలామంది ఉద్యమ సభ్యులలో ధైర్యమును మరియు ఆశను పునర్జీవింప జేసాయి మరియు ఆమెను జాతి సమానత్వ పోరాటంలో కొత్త నాయకురాలిని చేశారు.
కోరెట్ట కింగ్ ప్రముఖంగా వ్యాఖ్యానించారు,
రె. రాల్ఫ్ అబర్నతి కింగ్ వారసుడుగా SCLC యొక్క నేతగా వచ్చారు. ఆయన పేద ప్రజల నిరసన ప్రదర్శన కొరకు కింగ్ యొక్క ప్రణాలికలను ముందుకు తీసుకొని వెళ్లాలని ప్రయతించారు. ఇది నల్లజాతీయులను మరియు తెల్లజాతీయులను ఏకం చేసి అమెరికా సొసైటీ మరియు ఆర్థిక రూపురేఖలలో సంస్థాగతమైన మార్పు తెచ్చుటకు చేసిన ప్రయత్నము. అబర్నతి యొక్క నాయకత్వములో నిరసన ప్రదర్శన ముందుకు సాగింది కానీ అనుకొన్న గమ్యాలు సాధించలేక పోయింది.
జాన్ F. కెన్నెడీ, ప్రెసిడెంటుగా ఎన్నిక కాకముందు సంవత్సరాలలో జాతి భేదముల విషయాలలో ఆయన చాల తక్కువగా కలగాచేసుకునారు. చట్ట హక్కుల ఉద్యమము గురించి తనకు చాలా తక్కువ తెలుసునని ప్రెసిడెంటు అయిన మొదటి నెలలలో కెన్నెడీ తన సన్నిహిత సలహాదారుల వద్ద ఒప్పుకున్నారు.
కెన్నెడీ యొక్క మొదటి రెండు సంవత్సరాల పరిపాలనలో, ప్రెసిడెంట్ మరియు అటార్నీ జెనరల్, రాబర్ట్ F.కెన్నెడీ, ఇద్దరి దృష్టి కోణాలు కలిసాయి. చాలా మంది పరిపాలనను అనుమానంగా చూసారు. తెల్లజాతి స్వతంత్ర రాజకీయాల పట్ల చాతిత్రాత్మక క్రూరత్వము ఆఫ్రికా-అమెరికన్లచే తమ స్వేచ్ఛ పట్ల శ్రద్ధ చూపే ఏ తెల్లజాతి రాజకీయ నాయకుడి పట్లనైన ఒక విధమైన అలక్ష్య భావము వదిలింది. అయినప్పటికీ, చాలామందికి కెన్నెడీలతో ఒక కొత్త రాజకీయ యుగము ప్రారంభము ఉందని గట్టి భావము ఉండేది.
1930 మరియు 1963 మధ్య జరిగిన చట్ట హక్కుల ఉద్యమం యొక్క చట్టపరమైన విషయాలను చర్చిస్తున్నపుడు, 'ది కెన్నెడీ అడ్మినిస్ట్రేషన్' లేదా 'ప్రెసిడెంట్ కెన్నెడీ' అనే పదాలు ఎక్కువగా వాడుతున్నప్పటికీ, రాబర్ట్ కెన్నెడీ యొక్క ఆసక్తి మూలంగానే ఎన్నో చర్యలు మొదలయ్యాయి. జాతిబేధాల విషయాల గురించి అభ్యాసాలు త్వరగా ఇవ్వడంతో రాబర్ట్ కెన్నెడీ అటార్నీ జనరల్ కొరకు చర్చలలో పాల్గొన్నాడు. మే 1962 లో జరిగిన ముఖాముఖి లో, 'మీ ఎదురూగా ఉన్న పెద్ద సమస్య ఏంటి? నేరాల లేక అంతర్గత భద్రతా?' అని అడిగినప్పుడు రాబర్ట్ కెన్నెడీ 'చట్ట హక్కులు' అని సమాధానం ఇచ్చాడు. ప్రెసిడెంట్ తన సోదరుని తొందరను పంచుకున్నారు. అటార్నీ జనరల్ యొక్క ఒత్తిడి దేశానికి ఆయన ఇచ్చిన ప్రముఖ ప్రసంగానికి దారితీసింది.
కింగ్ ప్రదర్శనకారులుతో పాటు ఉండగా తెల్ల జాతీయుల సమూహము మాంట్గోమెరి, అలబామా లోని మొదటి బాప్టిస్ట్ చర్చి పై దాడి చేసి దానిని తగలబెడుతున్నపుడు, అటార్నీ జనరల్ కింగ్ కు ఫోన్ కాల్ చేసి U.S. సేనలు మరియు బలగాలు వచ్చి ఆ ప్రాంతాన్ని పరిరక్షించేవరకు భవనాన్ని వదిలి బయటికి రావద్దని చెప్పారు. కింగ్ 'పరిస్థితిని కొనసాగించుటకు సమ్మతము' తెలిపి కెన్నెడీ పై మండిపడ్డారు. తరువాత కింగ్ ప్రజల సమక్షంలో రాబర్ట్ కెన్నెడీకి దాడిని సేనల ద్వారా తిప్పికోట్టినందుకు కృతఙ్ఞతలు తెలిపారు. లేకపోతే ఆ దాడిలో కింగ్ ప్రాణాలు వదలవలసివచ్చేది.
ఈ ఇద్దరి మధ్య బంధము ఇరువురి అనుమానాల నుండి, పంచుకున్న ఆశయాలుగా మారింది. డా.కింగ్ కోసం, రాబర్ట్ కెన్నెడీ మొదట్లో 'మెత్త మెత్త' ని అప్ప్రోచ్ ని ప్రదర్శించాడు. అది అంతకు మునుపు సంవత్సరాలలో, నల్ల జాతీయులను U.Sలో అనిచివేతను ఎదురుకోనడంలో నిస్సహాయులను చేసింది. రాబర్ట్ కెన్నెడీ కోసం, కింగ్ తను అసామాన్యమైన మిలిటేన్సి అని ఏదైతే అనుకున్నాడో, దానినే ప్రదర్శించాడు. కొంతమంది తెల్ల జాతి స్వేచ్ఛావాదుల ప్రకారం ఈ మిలిటేన్సి నే ఎంతోకొంత ప్రభుత్వ పురోగతికి కారణం.
కింగ్ మొదట్లో కెన్నెడీ యొక్క ప్రయత్నాలను ఉద్యమాన్ని అదుపులో పెట్టే ప్రయత్నంగా మరియు దాని శక్తిని అణిచివేసే ప్రయత్నంగా భావించారు. కాని తను తన సోదరుల ప్రయత్నాలు ముఖ్యమైనవిగా గుర్తించారు. రాబర్ట్ కెన్నెడీ కింగ్ మరియు ఇతరులతో చర్చించేటప్పుడు తరచూ నొక్కిచేప్పడంతో, కింగ్ ఎలెక్టోరల్ రిఫార్మ్ మరియు సఫ్ఫ్రేజ్ గురించి తెలుసుకున్నాడు. తిరుగుబాటు లోనే కాకుండా రాజకీయ వాణిలో కూడా అత్యున్నత స్థానంలో నల్లజాతి అమెరికన్ల అవసరాన్ని కూడా కింగ్ గుర్తించారు. కాలక్రమేణా, ప్రెసిడెంట్ కింగ్ యొక్క గౌరవాన్ని, నమ్మకాన్ని సూటి మాటలు మరియు అటార్నీ జనరల్ యొక్క కృషి ద్వారా చూరగొన్నారు. రాబర్ట్ కెన్నెడీ అతని సోదరునికి జాతి సమానత్వాల గురించి సలహాలిచ్చే ముఖ్య వ్యక్తిగా మారారు. చట్ట హక్కుల అంశాన్ని అటార్నీ జనరల్ ఆఫీసు యొక్క పనిగా ప్రెసిడెంట్ తెలిపారు.
కాంగ్రెస్ లో స్వల్ప మెజారిటీతో, చట్టముతో ముందుకు సాగడంలో ప్రెసిడెంట్ యొక్క నైపుణ్యం సేనేటర్ల మరియు దక్షిణాన కాంగ్రెస్ మెన్ మధ్య సమతుల్య ఆటతో సాధ్యపడింది. నిజానికి, కాంగ్రెస్ లో ఎన్నో సంవత్సరాల అనుభవము మరియు అక్కడ సత్సంభందాలు కలిగిన వైస్ ప్రెసిడెంట్ లిండన్ జాన్సన్ మద్దతు లేకపోతే అటార్నీ జనరల్ యొక్క చాల కార్యక్రమాలు ముందుకు సాగేవి కావు.
1962 చివరికల్లా, రాజకీయ మార్పుల నెమ్మది పురోగతి కారణంగా పుట్టిన చిరాకు లెజిస్లేటివ్ చర్యలకు ఉద్యమం యొక్క మద్దతుతో సమతుల్యం అయింది. ఆ లెజిస్లేటివ్ చర్యలు కింద ఇవ్వబడ్డాయి: గృహ హక్కులు, అన్ని US ప్రభుత్వ శాఖలలో ప్రాతినిధ్యం, బ్యాలట్ బాక్సుల వద్ద భద్రతా, జాత్యహంకార నేరస్తులను ప్రశ్నించే విధంగా కోర్టుల పై ఒత్తిడి తేవడం, లాంటివి. ఆ సంవత్సరం చివరికల్లా కింగ్ ఈ ప్రభుత్వం ఇంతకు మునుపు ప్రభుత్వాల కంటే సృజనాత్మకంగా ఉంది (ఓటింగ్ హక్కులు మరియు ప్రభుత్వ నియామకాల విషయాలలో) అని అన్నారు."దీని యొక్క సత్తువకలిగిన యువకులు ఊహాత్మక మరియు ధృడమైన నిర్ణయాలు తీసుకొని చట్ట హక్కుల విషయం పట్ల కొంత శ్రద్ధ వహిస్తున్నారు"."
గవర్నర్ జార్జ్ వాల్లెస్ ను స్క్వార్ చేయడం నుండి, వైస్ ప్రెసిడెంట్ జాన్సన్ ను టియర్ చేయడం వరకు (పరిపాలన ప్రాంతాల కూర్పును మార్చలేకపోయినందుకు), దక్షిణ ప్రాంతంలో అవినీతి జడ్జీలను ఘెరావ్ చేయడం వరకు, అంతర్ రాష్ట్ర రవాణాను విచ్ఛిన్నం చేయడం వరకు, రాబర్ట్ కెన్నెడీ చట్ట హక్కుల ఉద్యమంలో పాల్గొన్నారు. తరువాత ఆ ఉద్యమాన్ని 1968లో ప్రెసిడెంట్ పదవికి తనను తాను నిలబెట్టుటకు ముందుకు తీసుకెళ్ళారు. గవర్నర్ వాల్లేస్ కాపిట్యులేషణ్ జరిగే రాత్రి, కెన్నెడీ దేశాన్ని ఉద్దేశించి ఒక ప్రసంగం చేసారు. ఇది మారుతున్న అలకు సూచికగా నిలబడింది. ఆ ప్రసంగం రాజకీయ విధివిధానాల మార్పును సూచించి చారిత్రాత్మకంగా నిలిచింది. అందులో ప్రెసిడెంట్ కెన్నెడీ నిర్ణయాత్మకంగా చర్యలను చేపట్టుటకు మరియు సకాలంలో స్పందిచుటకు అవసరముందని చెప్పారు:
కెన్నెడీ సోదరులు మరియు డా.మార్టిన్ లూథర్ కింగ్, జూ. ల హత్యలతో, వారి జీవితాలు మరియు కేరీరులు కుదించబడ్డాయి. చట్ట హక్కుల చట్టము 1964 యొక్క మూలము జాన్ F.కెన్నెడీ యొక్క హత్యకు ముందే చేయబడింది. రాజకీయ మరియు పరిపాలన సంస్కరణల భయంకరమైన అవసరము కెన్నెడీ సోదరులు, డా.కింగ్ (మరియు ఇతర నాయకులు) మరియు ప్రెసిడెంట్ లిండన్ జాన్సన్ యొక్క ప్రయత్నాలతో కాపిటల్ హిల్ చేరుకొంది.
1966లో, రాబర్ట్ కెన్నెడీ దక్షిణ ఆఫ్రికాకు పర్యటన చేసారు. ఇందులో ఆయన యాంటి-అపర్తీడ్ ఉద్యమము యొక్క కారణము కనుగొన్నారు. దక్షిణ ఆఫ్రికా రాజకీయాలలో కలుగ చేసుకొనేందుకు కొంతమంది రాజకీయవేత్తలు మాత్రమే ధైర్యం చేసే ఆ కాలంలో ఆయన పర్యటన అంతర్జాతీయ గుర్తింపు లభించింది. కెన్నెడీ స్థానిక జనాభా యొక్క అణచివేత గురించి ఆయన మాట్లాడారు. నల్లజాతి జనాభా ఆయనకు ఒక రాష్ట్ర నేత పర్యటనకు వచ్చినట్టుగా స్వాగాతమిచ్చారు. "LOOK" పత్రికకు ఇచ్చిన ఒక ముఖాముఖిలో ఆయన అన్నారు:
జూయిష్ సమాజములో చాలమంది చట్ట హక్కుల ఉద్యమానికి మద్దతు ఇచ్చారు. నిజానికి. సంఖ్యాపరంగా, ఉద్యమంలో చురుకుగా పాల్గొన్న నల్లజాతేతర సమూహాలలో జ్యూస్ ఒకరు. చాలామంది జూయిష్ విద్యార్థులు చట్ట హక్కుల ఉద్యమ కాలంలో CORE, SCLC, మరియు SNCC కొరకు పూర్తి -నిడివి ఆర్గానైజర్లుగా మరియు వేసవి వాలంటీర్లుగా ఆఫ్రికా అమెరికన్లతో సమ్మతిగా పనిచేసారు. 1964 మిస్సిస్సిప్పి ఫ్రీడం సమ్మర్ ప్రాజెక్ట్ లో పాల్గొన్న ఉత్తరాది వాలంటీర్లలో ఇంచుమించు సగము మంది జ్యూస్ ఉన్నారు మరియు 1960లలో దక్షిణాన చురుకుగా పనిచేసిన చట్ట హక్కుల అటార్నీలలో కూడా జ్యూస్ ఉన్నారు.
1964 జూన్ లో, సెయింట్. అగస్టీన్, ఫ్లోరిడాలో రె. డా. మార్టిన్ లూథర్ కింగ్, జూ. పిలుపును అనుసరించి వెళ్తున్నప్పుడు జూయిష్ నాయకులు అరెస్ట్ చేయబడ్డారు. ఇక్కడ అమెరికా చేరిత్రలోనే రబ్బీల యొక్క అతిపెద్ద సామూహిక అరెస్టులు మాన్సూన్ మోటార్ లాడ్జ్ వద్ద జరిగాయి--ఈ లాడ్జు జాతీయంగా ప్రాముఖ్యం కలిగిన చట్ట హక్కుల లాండ్మార్క్ గా ఉంది. దీనిని 2003లో కూలగొట్టి ఒక హిల్టన్ హోటల్ ఆ ప్రదేశంలో కట్టబడింది. అబ్రహాం జాషువా హేస్చేల్ న్యూ యార్క్ నందున్న జూయిష్ థియోలాజికల్ సేమినారి ఆఫ్ అమెరికాలో సివిల్ రైట్స్ విషయంపై మాట్లారు. ఈయన ఒక రచయిత, రబ్బీ మరియు థియాలజీ అధ్యాపకుడు. ఆయన డా.కింగ్ తో కలిసి సేల్మాలో జరిగిన 1965 నిరసన ప్రదర్శన చేయి చేయిగా నడిచారు. 1964లో జరిగిన మిస్సిస్సిప్పి బర్నింగ్ హత్యలలో చంపబడ్డ తెల్లజాతి కార్యకర్తలు ఆండ్రూ గుడ్మాన్ మరియు మైఖేల్ స్చ్వేర్మేర్ ఇద్దరూ జూయిష్లే.
ప్రపంచంలోనే ఒక్కటైనా నాన్ సెక్టేరియన్ జూయిష్-స్పాన్సర్డ్ కాలీజ్ యూనివర్సిటి అయిన బ్రన్దీస్ యూనివర్సిటి ట్రాన్సిషనల్ ఇయర్ ప్రోగ్రాం (TYP) ను 1968లో మొదలుపెట్టింది. ఇది డా. మార్టిన్ లూథర్ కింగ్ యొక్క హత్యకు పాక్షిక ప్రతిస్పందనగా సృష్టించబడింది. అక్కడి ఫాకల్టి సాంఘిక న్యాయము పట్ల యూనివర్సిటి యొక్క నిబద్ధతను నవీనీకరించింది. బ్రాన్దీస్ ను అకాడెమిక్ శ్రేష్టతకు నిబద్ధత కలిగిన ఒక యూనివర్సిటిగా గుర్తించి, ఈ ఫాకల్టి సభ్యులు నష్టపోయిన విద్యార్థులకు ఎంపవరింగ్ ఎడ్యుకేషనల్ ఎక్స్పీరియన్స్ లో పాల్గొనేందుకు ఒక అవకాశం కల్పించారు.
ఈ కార్యక్రమము 20 మంది నల్లజాతి పురుషులను చేర్చుకొనడంతో మొదలయ్యింది. అది అభిరుద్ధి చెందడంతో రెండు గ్రూపులకు అవకాశం ఇవ్వబడింది. మాధ్యమిక విద్యా అనుభవాలు మరియు/లేక బ్రాన్దీస్ వంటి ఎలైట్ కాలేజీలలో విజయము సాధించుటకు సరైన వనరులు లేకపోయిన గృహ సమాజాలలో విద్యార్థులు ఈ మొదటి సమూహములో ఉన్నారు. ఉదాహరణకు, వారి ఉన్నత పాఠశాలలు AP లేక ఆనర్స్ కోర్సులను కాని ఉన్నత నాణ్యత కలిగిన లాబొరేటరి అనుభవాలు కాని కల్పించదు. ఎంపిక చేయబడిన విద్యార్థులు ఆ పాఠశాలలు అందిస్తున్న పాఠ్య క్రమములో ఉత్తీర్ణులు కావలసి ఉండేది. రెండవ సమూహములో ఏకాగ్రత, శక్తి మరియు నైపుణ్యత కొరకు అవసరము ఏర్పడు పరిస్థితులు గల విద్యార్థులు ఉంటారు. లేకపోతే వీరు తమ ఏకాగ్రత మరియు నైపుణ్యాలను చదువులో పెట్టేవారు. కొంతమంది తమ కుటుంబాలలో పెద్దగా ఉండేవారు, మరికొందరు హై స్కూలులో పూర్తి సమయము ఉంటూనే మిగతా సమయాలలో పనిచేసేవారు, ఇంకొంతమంది ఇతర విషయాలలో నాయకత్వ ప్రతిభను చూపేవారు.
ది అమెరికన్ జూయిష్ కమిటీ, అమెరికన్ జూయిష్ కాంగ్రెస్ మరియు యాంటి-దీఫెమేషన్ లీగ్, చట్ట హక్కులను చురుకుగా ప్రోత్సహించాయి.
తెల్లజాతి జ్యూస్ దక్షిణాదిన చట్ట హక్కుల ఉద్యమములో ఎంతో చురుకుగా ఉండేవారు, ఉత్తరాదిన చాలామంది ఆఫ్రికా అమెరికన్లతో ఎంతో ప్రయాసతో కూడిన సంబంధాలు కలిగి ఉండేవారు. వైట్ ఫ్లైట్, జాతి వైషమ్యాలు మరియు అర్బన్ డికే వంటి వాటిని చవిచూసే సమాజములలో, జూయిష్ అమెరికన్లు చివరిలో మిగిలిన మరియు ఎక్కువ ప్రభావం అనుభవించిన తెల్లజాతీయులు. నల్లజాతి మిలిటన్సి మరియు ఉధృతంగా ఉన్న ది బ్లాక్ పవర్ ఉద్యమాలతో, బ్లాక్ యాంటి-సెమిటిజం పెరిగి ఉత్తరాది సమాజములలో నల్లజాతీయ మరియు జ్యూస్ మధ్య ప్రయాసతో కూడిన సంబంధాలకు దారితీసింది. న్యూ యార్క్ సిటిలో, చాల ప్రముఖంగా, జ్యూస్ చేత ఆఫ్రికా అమెరికన్ల గ్రాహ్యతలో ఒక పెద్ద సోషియో-ఆర్ధిక తరగతి వ్యత్యాసము ఉంది. ఎగువ మధ్యతరగతిలోని చదువుకున్న నేపథ్యము కలిగిన జ్యూస్ తరచుగా ఆఫ్రికా అమెరికా చట్ట హక్కుల కార్యకలాపాలకు మద్దతుగా ఉండేవారు కాని పెరుగుతున్న మైనారిటీల ఉన్న పేద నగర సమాజముల జ్యూస్ తరచూ తక్కువ మద్దతుగా ఉండేవారు. దీనికి కారణం రెండు వర్గముల మధ్య ఉన్న భిన్నమైన మరియు బద్ధవైరముతో కూడిన సంబంధాలు.
===ఫ్రేయింగ్ ఆఫ్ అలియన్సెస్
కింగ్ 1964లో నోబుల్ శాంతి పురస్కారము అందుకున్నప్పుడు తన జీవితంలో అత్యంత ఉన్నతమైన గౌరవాన్ని దక్కించుకున్నారు. ఆ తరువాత అతని కేరీరు ఎన్నో నిరాశాభారితములైన సవాళ్ళతో నిండింది. 1964 యొక్క చట్ట హక్కుల చట్టము మరియు 1965 యొక్క వోటింగ్ రైట్స్ ఆక్ట్ లకు దారితీసిన స్వేచ్ఛాయుతమైన సమ్మతము కొట్లాటకు దారితీయసాగాయి.
కింగ్ జాన్సన్ పరిపాలన నుండి మరింత దూరం కాసాగారు. 1965లో ఆయన శాంతి రాయబారాలకు పిలుపునిచ్చారు మరియు వియత్నాం యొక్క బాంబింగ్ కు ముగింపు పలకాలని పిలుపు నిచ్చారు. ఆ తరువాతి సంవత్సరాలలో ఆయన ఆర్థిక న్యాయము యొక్క అవసరము మరియు అమెరికా సొసైటీలో జరుగుతున్నా మారుపుల గురించి మాట్లాడుతూ మరింత ఎడమకు కదిలారు. ఈ ఉద్యమము ద్వారా లభించిన చట్ట హక్కులతోబాటుగా మార్పు కూడా అవసరమని ఆయన నమ్మారు.
అయినప్పటికీ, చట్ట హక్కుల ఉద్యమము యొక్క పరిధిని పెంచుటకు కింగ్ చేసిన ప్రయత్నాలు కుంటినడకతో నడచి విజయవంతం కాలేదు. 1965లో కింగ్ ఉద్యమాన్ని ఉద్యోగమూ మరియు ఇళ్ళ విషయంలో వివక్షత గురించి మాట్లాడుటకు ఉత్తరాదికి తీసుకొని వెళ్లాలని ఎన్నో ప్రయత్నాలు చేసారు. చికాగో మేయర్ రిచర్డ్ J. డాలే నగర సమస్యలను క్షుణ్ణంగా పరిశీలిస్తానని వాగ్దానము చేసి SCLC యొక్క ప్రచారమును అధికారహీనను చేయడంతో చికాగోలో SCLC యొక్క ప్రచారము జనాంతికంగా విఫలమయ్యింది. 1966లో తెల్ల జాతీయుల అధికార పగ్గాలకి సూచికలను కొందరు తెల్ల జాతి ప్రదర్శనాకరులు చికాగో లోని ప్రాంతమైన సిసేరోలో ప్రదర్శించారు. వీరు హౌసింగ్ వర్గీకరణకు వ్యతిరేకంగా ప్రదర్శనలు ఇస్తున్న కార్యకర్తల పైకి రాళ్ళు రువ్వారు.
రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం చివరినాటికి, సగానికి పైగా దేశ నల్లజాతి జనాభా దక్షిణ గ్రామీణ ప్రాంతాల కంటే ఉత్తర మరియు పశ్చిమ పారిశ్రామిక నగరాలలో నివసించేది మంచి ఉద్యోగ అవకాశాలు, విద్య కొరకు మరియు చట్టపరమైన వర్గీకరణ నుండి తప్పించుకొనుటకు ఆ నగరాలకు వలస వెళ్ళడంతో ఆఫ్రికా అమెరికన్లు వర్గీకరణ చట్టపరంగా కాకుండా నిజంగా చూసారు.
1920ల తరువాత కూ క్లాక్స్ క్లాన్ ప్రబలంగా లేకపోయినప్పటికీ. 1960లలో ఉత్తరాది నగరాలలో ఇతర సమస్యలు ప్రబలాయి. 1950లలో మొదలులో, డీఇండస్ట్రియలైజేషన్ మరియు ఆర్థిక వ్యవస్థలో ప్రాదాన్యపు ప్రాంతాల నవీనీకరణ ఉండింది : ఈ రంగాలు రైల్ రోడ్లు మరియు మాంసపు పాకేజింగ్, ఉక్కు పరిశ్రమ మరియు కార్ పరిశ్రమ. పారిశ్రామిక ఉద్యోగ విపణిలో ప్రవేశించిన ఆఖరి జనాభాగా నల్ల జాతీయులు వాటిని మూసివేయటంతో ఎక్కువగా నష్టపోయారు. అదే సమయంలో, యుద్ధం తరువాతి సంవత్సరాలలో హైవేలలో పెట్టుబడులు మరియు సబర్బుల యొక్క ప్రైవేటు అభివృద్ధి ఎత్నిక్ తెల్ల జాతీయులు నగరము నుండి బయటికి అభివృద్ధి చెందుతున్న కొత్త సబర్బులకు తెబడ్డారు. నగరము బయటి మధ్యతరగతి వారిని అనుసరించని నగర నల్ల జాతీయులు అంతర్ -నగర నైబర్హుడ్ యొక్క పాత ఇళ్ళలో సాంద్రత పెంపును నమోదు చేసారు. దీనివల్ల వారు ఎక్కువ శాతం పెద్ద నగరాలలోని పేద జనాభాలో ఒకరయ్యారు. కొత్త సర్వీస్ ప్రాంతాలలో మరియు వ్యవస్థ యొక్క కొన్ని ప్రాంతాలలో ఉద్యోగాలు సబర్బులలో సృష్టించ బడటంతో, నిరుద్యోగం తెల్లజాతి నైబర్హుడ్లలో కంటే నల్లజాతీయులలో ఎక్కువగా ఉండేది మరియు నేరాలు కూడా తరచూ జరిగేవి. ఆఫ్రికా అమెరికన్లు తాము నివసించే ప్రాంతాలలో దుకాణాలకు కాని వ్యాపారాలకు కాని సొంతదారులు కాలేదు. 1930లలో మరియు 1940లలో యూనియన్ కొంతమందికి మంచి ఉద్యోగ పరిసరాలను కల్పించినా కూడా, చాలామంది చాకిరీలకు లేక బ్లూ-కాలర్ ఉద్యోగాలకు పరిమితమయ్యారు. ఆఫ్రికా అమెరికన్లు తరచూ తమ జీవనానికి సరిపడా డబ్బు మాత్రమే సంపాదించ గలిగేవారు మరియు వారు ప్రైవేటు సొంతదారుల పాడుబడ్డ ఇళ్ళల్లో లేక నిర్వహణ సరిగా లేని ప్రజా ఇళ్ళల్లో ఉండేవారు. తరచూ వారు వెళ్ళే పాఠశాలలు కూడా నగరంలోనే విద్యాపరంగా చాలా హీన స్థితిలో ఉండేవి మరియు అక్కడ WWII ముందు దశాబ్దాల లాగ కాకుండా చాల తక్కువమంది తెల్ల జాతి విద్యార్థులు ఉండేవారు.
పోలీస్ దేపార్త్మేంట్లలో ఎక్కువమంది తెల్లజాతీయులు ఉండటం ఒక పెద్ద కారకము. హర్లెం వంటి నల్ల నైబర్హుడ్లలో నిష్పత్తి ఇలా ఉండేది. ప్రతి ఆరుమంది తెల్లజాతి అధికారులకు ఒక నల్లజాతి అధికారు ఉండేవారు, మరియు నీవర్క్, న్యూ జర్సీ వంటి పెద్ద నల్ల నగరాలలో 1322 మంది పోలీస్ అధికారులలో 145 మంది మాత్రమే నల్లజాతి అధికారులు ఉండేవారు. ఉత్తరాది నగరాలలో పోలీసు బలగాలు ఎక్కువగా తెల్లజాతివారు, 19వ శతాబ్దపు వలసదారుల సంతతి ముఖ్యంగా ఐరిష్, ఇటాలియన్ మరియు తూర్పు యురోపియన్ అధికారులు ఉండేవారు. పోలీసు దేపార్త్మెంట్లలో మరియు నగరము యొక్క సరిహద్దులలో వారు తమ సొంత శక్తి మూలాధారాలు ఏర్పరచుకున్నారు. కొంతమంది ఎప్పటిలాగానే నల్లజాతీయులను కారణము ఉన్నా లేకున్నా హింసించేవారు.
మొదటి పెద్ద జాతి వైషమ్యము న్యూ యార్క్ లోని హర్లెంలో 1964 వేసవిలో జరిగింది. ఒక తెల్ల ఐరిష్-అమెరికన్ పోలీస్ అధికారి, థామస్ గిల్లిగాన్, నల్లగా ఉన్న, 15 సంవత్సరాల జేమ్స్ పొవెల్ ను తనపై కత్తితో దాడి చేసినందుకు కాల్చి చంపాడు. నిజానికి, పొవెల్ ఎటువంటి ఆయుధము కలిగి ఉండలేదు. నల్లజాతి పౌరుల వర్గము గిల్లిగాన్ యొక్క సస్పెన్షన్ ను డిమాండ్ చేసింది. 1964, జూలై 17న, పొవెల్ యొక్క మరణము తరువాతి రోజున వందల మంది యువ ప్రదర్శకులు శాంతియుతంగా 67వ వీధి పోలీస్ స్టేషనుకు కవాతు నిర్వహించారు.
గిల్లిగాన్ సస్పెండ్ కాలేదు. దీనివల్ల NYPD యొక్క మొదటి బ్లాక్ స్టేషన్ కమాండర్ పదోన్నతి పొందినప్పటికీ, నైబర్హుడ్ నివాసీయులు అసమానతలతో విసిగి పోయారు. వారు తమ నైబర్హుడ్ లో నల్లజాతి-సొంతం కానిది ప్రతి ఒక్కటిని లూటీ చేసి తగలబెట్టారు. ఈ అశాంతి బ్రూక్లిన్ యొక్క పెద్ద నల్లజాతి నైబర్హుడ్ అయిన బెడ్ఫోర్డ్-స్తువేసంట్ కు వ్యాపించింది. ఆ వేసవిలో ఇటువంటి తరహా కారణాల వలన ఫిలడెల్ఫియాలో అల్లర్లు మొదలయ్యాయి.
1964 జూలై యొక్క అల్లర్ల రెండవ దశలో ఫెడరల్ ప్రభుత్వము పాజేక్ట్ అప్లిఫ్ట్ అనే ఒక పైలట్ కార్యక్రమానికి నిధులు ఇచ్చింది. ఇందులో హార్లెం లోని వేలకొలది యువకులకు 1965 వేసవిలో ఉద్యోగాలు ఇవ్వబడ్డాయి. ఈ ప్రాజక్టు "యూత్ ఇన్ ది ఘెట్టో" అనబడే HARYOU చే ఇవ్వబడిన ఒక నివేదికచే స్ఫూర్తి చెందింది. ఈ ప్రాజెక్టు అమలులో నేషనల్ అర్బన్ లీగ్ మరియు సుమారుగా 100 చిన్న సమాజము సంస్థలతో సహా HARYOUకు ఒక పెద్ద స్థానం ఇవ్వబడింది. జీవనానికి సరిపడే వేతనాలతో శాశ్వత ఉద్యోగాలు చాలామంది నల్లజాతి యువకులకు అందుబాటులో లేకపోయాయి.
1965లో, ప్రెసిడెంట్ లిండన్ B. జాన్సన్ వోటింగ్ రైట్స్ చట్టమును సంతకం చేసారు కాని ఆ కొత్త చట్టము నల్లజాతీయుల జీవన స్థితులపై ఎటువంటి తక్షణ ప్రభావము చూపలేదు. ఆ ఆక్ట్ చట్టము చేయబడిన కొద్ది రోజులకు, దక్షిణ మధ్య లాస్ ఏంజిల్స్ నైబర్హుడ్ అయిన వాట్స్ లో అల్లర్లు జరిగాయి. హార్లెం లాగా వాట్స్ కూడా బీదగిల్లిన మరియు అధిక నిరుద్యోగము కలిగిన నైబర్హుడ్. దీని వాస్తవ్యులు తెల్ల పోలీసు డిపార్ట్మెంటు యొక్క గస్తీలను ఒర్చుకోవలసి వచ్చేది. తాగి బండి నడుపుతునాదని ఒక యువకుడిని అరెస్ట్ చేసినపుడు, పోలీసు అధికారులు ఆ యువకుని తల్లితో నలుగురిలో వాదించారు. ఈ సంఘర్షణ ఆస్తుల యొక్క భారీ విధ్వంసాలకు దారితీసింది మరియు ఈ అల్లర్లు ఆరు రోజులు కొనసాగాయి. ముప్ఫై-నాలుగు మంది చంపబడ్డారు మరియు సుమారు $30 మిలియన్లకు పైగా విలువ చేసే ఆస్తులు ధ్వంసం చేయబడ్డాయి. దీనితో వాట్స్ అల్లర్లు అమెరికా చరిత్రలోనే హీనమైనవిగా నిలిచాయి.
నల్ల మిలిటన్సి ఊపుత, కోపము వలన చర్యలన్నీ పోలీసుల వైపుకు నడిచాయి. నల్లజాతి వాస్తవ్యులు పోలీసు క్రూరత్వముతో విసిగిపోయి అల్లర్లు కొనసాగించారు. కొంతమంది యువకులు బ్లాక్ పాంథర్స్ వంటి వర్గాలలో చేరారు. ఈ వర్గాల జనరంజకత్వము పోలీసు అధికారులను ఎదురించు వారి కీర్తిపై ఆధారపడి ఉండేది.
1966 మరియు 1967 లలో అల్లర్లు ఈ నగరాలలో జరిగాయి: అట్లాంటా, శాన్ ఫ్రాన్సిస్కో, ఒక్లాండ్, బాల్టిమోర్, సీటెల్, క్లీవ్లాండ్, సిన్సిన్నాటి, కొలంబస్, నీవార్క్, చికాగో, న్యూ యార్క్ సిటి ( ప్రత్యేకంగా బ్రూక్లిన్, హార్లెం మరియు ది బ్రాంక్స్) మరియు అన్నిటికంటే ఎక్కువగా డెట్రాయిట్.
డెట్రాయిట్ లో ఒక నల్లజాతి మధ్య తరగతి ఆటోమోటివ్ పరిశ్రమలో మంచి జీతాల ఉద్యోగాలు చేస్తున్న ఇతర నల్లజాతి కుటుంబాలలో కూడా మొదలు పెట్టింది. మంచి స్థితికి రాణి నల్లజాతి వారు చాల అధ్వాన్న పరిస్థితులలో నివసించేవారు. వారు కూడా వాట్స్ మరియు హర్లెం లలోని నల్లజాతి వారి లాగానే సమస్యలు ఎదుర్కొనేవారు. తెల్లజాతి పోలీసు అధికారులు మద్యము రైడ్లలో ఒక న్యాయవిరోధమైన ఒక బార్ ను మూసివేయడంతో మరియు పెట్రానుల యొక్క పెద్ద సమూహాన్ని అరెస్టు చేయడంతో అక్కడి వాస్తవ్యులు అల్లర్లు మొదలు పెట్టారు.
డెట్రాయిట్ అల్లరి యొక్క ముఖ్యామైన ఒక ప్రభావము ఏమిటంటే, వైట్ ఫ్లైట్ వేగవంతం కావడం. అంతర్-నగర నైబర్హుడ్లలో నివసిస్తున్న తెల్లజతీయులు దూరంగా తెల్లజాతియులు ఎక్కువగా ఉన్న సబర్బులకు తరలి వెళ్ళడం.. డెట్రాయిట్ లో "మధ్య తరగతి బ్లాక్ ఫ్లైట్" కూడా జరిగింది. ఈ అల్లర్లు మరియు ఇతర సాంఘిక మార్పుల వలన డెట్రాయిట్, నీవర్క్ మరియు బాల్టిమోర్ వంటి పట్టణాలలో ఇప్పుడు 40% కంటే తక్కువగా తెల్లజాతి జనాభా ఉన్నారు. పరిశ్రమలో వచ్చిన మార్పులతో నిరవధికంగా ఉద్యోగ నష్టాలు జరిగాయి, మధ్య తరగతి జనాభా తగ్గింది మరియు ఇటువంటి నగరాలలో ఎక్కువ పేదరికం ఏర్పడింది.
ఈ అల్లర్ల కారణంగా, ప్రెసిడెంట్ జాన్సన్ 1967లో నేషనల్ అడ్వైసరి కమిషన్ ఆన్ సివిల్ డిస్ ఆర్డర్స్ ను మొదలుపెట్టారు. కమిషన్ యొక్క అంతిమ నివేదిక ఉద్యోగాలు మరియు నల్లజాతి సమాజములకు పబ్లిక్ అసిస్టన్స్ లో ఎన్నో పెద్ద మార్పులకు దారి తీసింది. యునైటెడ్ స్టేట్స్ విడివిడిగా తెల్ల మరియు నల్లజాతి సంఘాలుగా విదిపోతోందని హెచ్చరించింది.
1968 ఏప్రిల్ లో డా. మార్టిన్ లూథర్ కింగ్, జూ., యొక్క హత్య తరువాత కొత్తగా అల్లర్లు మొదలయ్యాయి. చికాగో, క్లీవ్లాండ్, బాల్టిమోర్, వాషింగ్టన్ D.C., చికాగో వంటి అన్ని పెద్ద నగరాలలో ఒకే సారి అల్లర్లు పుట్టుకొచ్చాయి.
న్యూ యార్క్ సిటి మరియు లూయిస్విల్లె, కేంటుకి.
స్వీకారాత్మక చర్య లలో మార్పుగా ప్రతి నగరంలో ఎక్కువ మంది నల్లజాతి పోలీస్ అధికారులను తీసుకోవడం జరిగింది. బాల్టిమోర్, వాషింగ్టన్, న్యూ ఆర్లీన్స్, అట్లాంటా, నీవార్క్ మరియు డెట్రాయిట్ వంటి నగరాలలో పోలీస్ డిపార్ట్మెంటులో ఎక్కువ శాతం మంది నల్లజాతి వారే ఉన్నారు. చట్ట హక్కుల చట్టాలు ఉద్యోగ వ్యత్యాసాలను తగ్గించాయి. 1960లలో తరచూ అల్లర్లకు దారితీసే పరిస్థితులు తగ్గుముఖం పట్టాయి కాని అన్ని సమస్యలు పరిష్కరించ బడలేదు.
పారిశ్రామిక మరియు ఆర్థిక పునర్నిర్మాణముతో, 1950ల రెండవ భాగంలో పాత పారిశ్రామిక నగరాలలో వేలలో పదుల సంఖ్యలో పారిశ్రామిక ఉద్యోగాలు మాయమయ్యాయి. కొంతమంది దక్షిణానికి తరలి వెళ్ళారు మరి కొంతమంది U.S. బయటికి వెళ్ళిపోయారు. 1980లో మియామిలో, 1992లో లాస్ ఏంజిల్స్ లో మరియు 2001లో సిన్సిన్నాటిలో పౌర అశాంతి మొదలయ్యింది.
అదే సమయంలో కింగ్ డెమాక్రటిక్ పార్టీ యొక్క రాజద్రోహులతో వ్యత్యాస పరిస్థితులలో పడ్డారు. ఆయన చట్ట హక్కుల ఉద్యమములో ఉద్యమానికి ముఖ్య ఆధారాలైన సమైక్యత మరియు అహింస విషయాలకు సంబంధించి సవాళ్ళను ఎదుర్కొంటున్నారు. 1966లో SNCC యొక్క నాయకుడైన స్తోక్లి కార్మైఖేల్, "బ్లాక్ పవర్" ఉద్యామానికి మొదటివాడు మరియు ముఖ్యమైన ప్రవక్త. కార్యకర్త మరియు నిర్వాహకుడు అయిన విల్లీ రిక్స్ గ్రీన్వుడ్ మిస్సిస్సిప్పీలో 1966, జూన్ 17న ఈయనను బనాయించాడు.
1966లో SNCC నాయకుడు స్టోక్లీ కార్మైఖేల్ ఆఫ్రికా అమెరికన్ సమాజములనుకూ క్లాక్స్ క్లాన్ సేనలను ఎదుర్కొనేందుకు మరియు యుద్ధమునకు సిద్ధంగా ఉండమని అభ్యర్థించాడు. సమాజములను క్లాన్ వలన సృష్టించబడిన భయము నుండి దూరం చేయుటకు ఇది ఒక్కటే మార్గమని ఆయన నమ్మారు.
బ్లాక్ పవర్ ఉద్యమములో పాల్గొన్న చాలామంది ప్రజలు బ్లాక్ ప్రైడ్ మరియు గుర్తింపునందు ఎక్కువ అవగాహన తెచ్చుకోసాగారు.. ఒక సాంస్కృతిక గుర్తింపు యొక్క అవగాహన వచ్చిన తరువాత నల్ల జాతీయులు తమను ఇకపై "నీగ్రోస్" అనకూడదని "ఆఫ్రో-అమెరికన్స్" అనాలని డిమాండ్ చేసారు. మధ్య-1960ల వరకు, నల్ల జాతీయులు తెల్ల జాతీయుల వలె దుస్తులు ధరించేవారు మరియు వారి జుట్టును స్ట్రెయిట్ చేయించుకునే వారు. ఒక ప్రత్యేక గుర్తింపు కొరకు, నల్ల జాతీయులు వదులుగా ఉండే దాషికీ లను ధరించారు మరియు వారి జుట్టును సహజ ఆఫ్రో ల లాగా పెంచుకున్నారు. కొన్నిసార్లు "ఫ్రో" అని పిలువబడిన, ది ఆఫ్రో, నల్ల జుట్టు శైలిగా 1970 చివరి వరకు నిలిచింది.
అయినప్పటికీ, హ్యూ న్యూటన్ మరియు బాబి సీల్ చే ఒక్లాండ్, కాలిఫోర్నియాలో 1966లో బ్లాక్ పాంథర్ పార్టీ చే బ్లాక్ పవర్ చాలా జనాంతికము చేయబడింది. ఈ వర్గము, నేషన్ ఆఫ్ ఇస్లాం మునుపటి సభ్యుడైన మాల్కం X యొక్క తత్వాలను అనుసరించింది. వీరు అసమానతలను ఆపుటకు "బై-ఎని-మీన్స్ నేససరి" ఆలోచనను ఉపయోగించింది. వారు ఆఫ్రికా అమెరికన్ల నైబర్హుడ్లను పోలీసు క్రూరత్వము నుండి తొలగించాలని కోరారు మరియు ఇతర విషయాలలో పది-పాయింట్ల ప్రణాలికను సృష్టించారు. వారి దుస్తుల కోడ్ లో నల్ల తోలు జాకెట్లు, బేరెట్లు, స్లాక్స్ మరియు లేత నీలి రంగు చొక్కాలు ఉన్నాయి. వారు ఆఫ్రో జుట్టుశైలిని ధరించారు. వారు ఎక్కువగా ఫ్రీ బ్రేక్ఫాస్ట్ కార్యక్రమాలు ఏర్పాటు చేయడములో, చిన్న తుపాకులను ప్రదర్శిస్తూ మరియు ఒక ఎత్తిన పిడికిలిని చూపిస్తూ మరియు తరచుగా "పవర్ టు ది పీపుల్" అన్న నినాదాన్ని వాడుతూ గుర్తుచేసుకో బడతారు. వారు పోలీసు అధికారులను "పిగ్స్"' అని ప్రస్తావించారు.
బ్లాక్ పవర్ జైలు గోడల మధ్య ఇంకొక స్థాయికి తీసుకొని వెళ్ళబడింది. 1966లో, జార్జ్ జాక్సన్ బ్లాక్ గరిల్లా ఫామిలిని కాలిఫోర్నియా శాన్ క్వెంటిన్ స్టేట్ కారాగారములో స్థాపించారు. అమెరికాలో తెల్లజతీయులచే నడప బడు ప్రభుత్వమును మరియు కారాగార పద్ధతిని తొలగించాలని ఈ వర్గము యొక్క గమ్యము. 1970లో, ఒక తెల్లజాతి కారాగార రక్షకుడు ముగ్గురు నల్లజాతీయ ఖైదీలను కారాగార టవరు నుంచి షూట్ చేసి చంపలేదని తెలిసిన తరువాత ఈ వర్గమువారు తమ సమర్పణను ప్రదర్శించారు. ఒక తెల్లజాతి కారాగార రక్షకుడిని చంపి జవాబు ఇచ్చారు.
1968లో, టామీ స్మిత్ మరియు జాన్ కార్లోస్, 1968 సమ్మర్ ఒలంపిక్స్ వద్ద స్వర్ణ మరియు కాంశ్య పధకాలు అందుకున్నప్పుడు, మానవ హక్కుల బాద్జీలను ధరించారు మరియు వేదికపై ఒక్కొక్కరు ఒక నల్ల-తొడుగు బ్లాక్-పవర్ వందనము చేసారు. ఈ ఘటనలో, ఒక నల్ల తొడుగు వేసుకొమ్మని స్మిత్ మరియు కార్లోస్ కు సలహా ఇచ్చింది ఆస్ట్రేలియాకు చెందిన పీటర్ నార్మన్. ఈయన తెల్లజాతి రజత పధక విజేత. స్మిత్ మరియు కార్లోస్ వెంటనే యునైటెడ్ స్టేట్స్ ఒలంపిక్ కమిటీ వారిచే ఆటల నుండి వెళ్ళగొట్టబడ్డారు. తరువాత ది ఇంటర్నేషనల్ ఒలంపిక్ కమిటీ ఇద్దరిపై శాశ్వత జీవితకాల నిషేధం విధించింది. అయినప్పటికీ, ది బ్లాక్ పవర్ ఉద్యమము అంతర్జాతీయ టెలివిజన్లో ప్రత్యక్ష ప్రసారానికి ఒక వేదిక ఇవ్వబడింది.
కింగ్కు "బ్లాక్ పవర్" అనే నినాదం సౌకర్యంగా లేకపోయింది. ఎందుకంటే అది ఆయనకు బ్లాక్ నేషనలిజం లాగ వినిపించేది. ఈ మధ్యలో, SNCC కార్యకర్తలు, తెల్లజాతి అధికారుల నుండి దాడులకు ప్రతిస్పందనగా "రైట్ టు సెల్ఫ్-డిఫెన్స్"ను ఇష్టపడ్డారు మరియు కింగ్ను అహింసా ప్రచారాన్ని కొనసాగించమని చెప్పారుర్. 1968లో కింగ్ హత్యగావింపబడిన తరువాత, తెల్లజాతీయులు అనియంత్రిత అల్లరిని అడ్డుకునే ఒక మనిషిని హత్య చేసారని మరియు నల్ల జాతీయులు ప్రతి ఒక్క పెద్ద నగరాన్ని నేలమత్తము చేస్తారని స్టోక్లి కర్మైఖేల్ చెప్పారు. బోస్టన్ నుండి శాన్ ఫ్రాన్సిస్కో వరకు ప్రతి పెద్ద నగరములో, కింగ్ మరణము తరువాత, జాతిపరమైన గొడవలు నల్లా జాతీయ సమాజములలో మొదలయ్యాయి మరియు దీని ఫలితంగా, నల్లజాతీయుల్ని చిన్నాభిన్నమైన మరియు దాదాపు బాగుచేయ లేనట్టి నగరములో వదిలి "వైట్ ఫ్లైట్" జరిగింది.
పార్చ్మాన్ వద్ద అప్పట్లో పార్చ్మాన్ ఫార్మ్ గా పిలువబడే మిస్సిస్సిప్పి స్టేట్ పెనిటెన్షియరి కూడా యునైటెడ్ స్టేట్స్ చట్ట హక్కుల ఉద్యమములో పోషించిన పాత్రకు ఎంతో పేరుగాంచింది. 1961 వసంత ఋతువులో, స్వతంత్ర రైడర్లు దక్షిణానికి వచ్చి ప్రజా సౌకర్యాల ఏకీకరణను పరీక్షించేందుకు వచ్చారు. జూన్ చివరి నాటికి, 1963 స్వతంత్ర రైడర్లు జాక్సన్, మిస్సిస్సిప్పిలో దోషులుగా పరిగణింప బడ్డారు. చాలామంది పార్చ్మాన్ లోని మిస్సిస్సిప్పి స్టేట్ పెనిటెన్షియరి లోని కారాగారమునకు పంపబడ్డారు. మిస్సిస్సిప్పి ట్రస్టీ సిస్టాన్ని ఏర్పాటుచేసింది. ఇది ఖైదీల యొక్క క్రమానుగతంగా ఉన్న క్రమము. ఇందులో కొంతమంది ఖైదీలను మిగతా ఖైదీలను నియంత్రించుటకు మరియు వారి శిక్షను అమలు చేయుటకు ఉపయోగిస్తారు.
1970లో చట్ట హక్కుల వకీలు రాయ్ హేబర్ ఖైదీల నుండి వాగ్మూలములు తీస్కోవడం మొదలు పెట్టారు. ఇది మొత్తం యాభై పుటలు ఉంది. ఇందులో ఆ ఖైదీలు 1969 నుండి 1971 వరకు మిస్సిస్సిప్పి స్టేట్ పెనిటెన్షియరిలో ఎదుర్కొంటున్న హత్యలు, రేపులు, దెబ్బలుతినడము మరియు ఇతర దుర్మార్గాల గురించి వివరించారు. ఒక లాండ్మార్క్ కేస్ అయిన "గేట్స్ v. కొల్లియర్" (1972)లో హేబర్ ప్రాతినిధ్యంలో నలుగురు ఖైదీలు యునైటెడ్ స్టేట్స్ రాజ్యాంగము క్రింద తమ హక్కులను అధిగమించినందుకు పార్చ్మాన్ ఫార్మ్ సూపరింటెండెంట్ పై అభియోగం చేసారు.
ఫెడరల్ జడ్జి అయిన విలియం C. కీడి పార్ర్చ్మాన్ ఫార్మ్ క్రూరమైన మరియు అసాధారణమైన శిక్షలను విధిస్తూ ఖైదీల యొక్క చట్ట హక్కులను అధిగమించారని ఖైదీలకు అనుకూలంగా రాశారు. అన్ని రాజ్యాంగేతర పరిస్థితులకు మరియు పద్ధతులను వెంటనే ఆపివేయాలని ఆయన ఆదేశాలను జారీ చేశారు. ఖైదీల యొక్క జాతి వివక్షత నిర్మూలించబడింది. కొంతమంది ఖైదీలకు ఇతర ఖైదీలను నియంత్రించే వీలు కల్పించే ట్రస్టీ సిస్టం కూడా నిర్మూలించబడింది.
.జడ్జ్ కీడి యొక్క ధ్వంసము చేసే రూలింగ్ తరువాత 1972లో కారాగారము పునర్నిర్మించబడింది. ఈ రూలింగ్ లో కీడి, కారాగారము "ఆధునిక మర్యాద ప్రామానికాలకు" అమర్యాదకరమైనదని రాశారు. ఇతర సంస్కరణలలో, వసతులను మానవ నివాస యోగ్యంగా చేశారు మరియు ట్రస్టీల యొక్క పద్ధతి నిర్మూలించబడింది (ఇందులో జీవిత ఖైదు అనుభవిస్తున్న ఖైదీలకు తుపాకులు ఇచ్చి ఇతర ఖైదీలకు కాపలాలగా ఉంచేవారు)
ఉత్తర మరియు పశ్చిమ రాష్ట్రాలలో సమీకృత సవరణ సదుపాయాలలో, నల్ల జాతీయులు ఒక వ్యత్యాసమైన ఖైదీలకు ప్రాతినిధ్యం వహించారు మరియు తరచూ వారు తెల్ల సవరనా అధికారుల చేతులలో రెండవ తరగతి పౌరులుగా చూడబడ్డారు. మరణ శిక్ష పడిన ఖైదీలలో కూడా నల్ల జాతీయులు ఒక వ్యత్యాసమైన సంఖ్యకు ప్రాతినిధ్యం వహించారు. ఎల్ద్రిద్జ్ క్లీవార్ యొక్క పుస్తకము " సోల్ ఆన్ ఐస్", కాలిఫోర్నియా సవరణ పద్ధతిలో తన అనుభవాల నుండి వ్రాయబడినడి మరియు నల్లజాతీయుల మిలిటన్సికి ఇంధనముగా పనిచేసింది.
ఈ సంవత్సరాలలో U.S. ఫెడరల్ ప్రభుత్వము యొక్క చర్యలకు ఒక అంతర్జాతీయ ప్రకరణము ఉండేది. యూరోప్ లో నిర్వహించుటకు సమర్ధత ఉండేది మరియు మూడవ ప్రపంచము లోని ప్రజలకు మొరపెట్టుకోవలసిన అవసరము ఉండేది.
చరిత్రకారులు మేరి L. దుడ్జియాక్ తన రచన అయిన "కోల్డ్ వార్ సివిల్ రైట్స్: రేస్ అండ్ ది ఇమేజ్ ఆఫ్ అమెరికన్ డెమాక్రసి"లో యునైటెడ్ స్టేట్స్ తనను తాను స్వేచ్ఛా ప్రపంచానికి తానే అధిపతినని ప్రగల్భాలు చాటుకునే విధానాన్ని తెలిపింది. సైద్ధాంతికపర యుద్ధమైన ప్రచ్ఛన్న యుద్ధంలో కమ్యూనిస్టులు యునైటెడ్ స్టేట్స్ యొక్క ఈ తత్వాన్ని విమర్శించే విధానాన్ని కూడా ఆమె వివరించింది. తన దేశంలోని చాలా శాతం ప్రజలు జాతి వివక్షతకు గురి అవుతున్న సమయంలో యునైటెడ్ స్టేట్స్ ఇలా ప్రగల్భాలు పలకడం విమర్శలకు దారితీసింది. చట్ట హక్కుల చట్టానికి మద్దతు ఇచ్చే విధంగా ప్రభుత్వమును ప్రేరేపించుటకు ఇది ఒక పెద్ద కారకమాని ఆమె వాదించింది.
"రిపోర్టింగ్ సివిల్ రైట్స్ : అమెరికన్ జర్నలిజం 1963 -1973" . న్యూ యార్క్ లైబ్రరి ఆఫ్ అమెరికా, 2003. ISBN 1-931082-28-6 and ISBN 1-931082-29-4.
ఆర్గనైజింగ్ ఫర్ చేంజ్." న్యూయార్క్: ది ఫ్రీ ప్రెస్, 1984. ISBN 0-02-922130-7"
ISBN 0-19-501805-2.