ఈసప్ కథలు
ఈసపు కథలు లేదా ఈసపికా అనేవి పురాతన గ్రీక్‌లో క్రీస్తు పూర్వం 620 మరియు 560 మధ్య కాలంలో నివసించిన ఈసపు అనే బానిస పేరుమీద ప్రాచుర్యంలోకి వచ్చిన కథల సంకలనాన్ని ప్రస్తావిస్తాయి. ఇతడి కథలు జగద్విఖ్యాతి గాంచాయి. ఈ కథలు నేటి పిల్లల నైతిక విద్యకు సంబంధించి బహుళ ప్రజాదరణ పొందిన కథలుగా ఈనాటికీ కొనసాగుతున్నాయి. ఈసపు కథల్లో భాగమైన కొన్ని కథలు "ది ఫాక్స్ అండ్ ది గ్రేప్స్" (దీంట్లోంచే "పుల్ల ద్రాక్ష" అనే జాతీయం పుట్టుకొచ్చింది), "ది టార్టాయిస్ అండే ది హేర్", "ది నార్త్ విండ్ అండ్ ది సన్", "ది బాయ్ హూ క్రెయిడ్ వూల్ఫ్" మరియు "గ్రాస్‌హోపర్" వంటివి ప్రపంచ ప్రఖ్యాతి పొందాయి.
క్రీస్తు శకం 1వ శతాబ్దిలో ట్యానాకు చెందిన తత్వవేత్త అప్పోలోనియస్ ఈసపు గురించి నమోదు చేశాడని చెబుతున్నారు.
... ఆర్భాటాల్లేని సాదా వంటకాలను వడ్డించేవారిలాగా, అతడు గొప్ప సత్యాలను బోధించడానికి చిన్న చిన్న ఘటనలను ఉపయోగించేవాడు, కథ అల్లడం పూర్తయిన తరువాత అతడు ఏది చేయవచ్చు లేదా చేయకూడదు అనే సలహాను కథకు జోడించేవాడు. తర్వాత, వాస్తవంగా మల్చే ఉద్దేశంతో తమ స్వంత కథలకు తామే హాని చేసుకునే కవుల మాదిరి కాకుండా ఇతడు నిజానికి సత్యానికే కట్టుబడి ఉండేవాడు; అయితే నిజం కాదని ప్రతి ఒక్కరికీ తెలిసిన కథను అతడు ప్రకటించేవాడు, తాను వాస్తవ ఘటనలను చెబుతున్నానని చెప్పుకోని వాస్తవం ద్వారా అతడు సత్యాన్ని తెలిపేవాడు. (ఫిలోస్ట్రాటస్, "టాన్యాకు చెందిన అప్పోలోనియస్ జీవితం" , గ్రంథం V:14)
గ్రీక్ చరిత్రకారుడు హెరోడోటస్ ప్రకారం, ఈ కల్పిత కథలు ఈసపు అనే బానిస చేత రాయబడినాయి. ఇతడు క్రీస్తు పూర్వం 5వ శతాబ్ది కాలంలో పురాతన గ్రీక్‌లో నివసించాడు. అనేక పురాతన గ్రీకు రచనలలో కూడా ఈసపు ప్రస్తావించబడ్డాడు - అరిస్టోఫేనెస్, తన హాస్య రచన "ది వాస్ప్స్‌" లో, విందులలో చర్చల నుండి ఈసపు "అసంగతత్వాలను" విన్న ప్రవక్త ఫిలోక్లియోన్‌ని వర్ణించింది, ఇక ప్లేటో తన "ఫేడో" రచనలో పద్యాలుగా "తనకు తెలిసిన" కొన్ని ఈసప్ నీతికథలు వింటూ సోక్రటీస్ తన జైలు జీవితాన్ని గడిపేశాడని రాశాడు.
అయితే రెండు ప్రధాన కారణాల వల్ల - ఈసపుకు ఆపాదించబడిన కథలలోని అనేక నీతులు పరస్పరం విభేదించుకుంటుంటాయి మరియు ఈసపు జీవితానికి సంబంధించిన పురాతన వివరాలు పరస్పరం విభేదించుకుంటుంటాయి - ఆధునిక దృక్పథం ప్రకారం ఈసపు నిజంగా ఆకాలంలో నివసించి ఉండినప్పటికీ, తనవిగా ఆపాదించబడిన కథలను తాను మాత్రమే రాసి ఉండకపోవచ్చు. "ఈసపు" రూపంలోని కథలు, సామెతలు క్రీస్తు పూర్వం 3 వ సహస్రాబ్దంలోనే పురాతన సుమేర్ మరియు అక్కాడ్ నాగరితలలోనే ఉండేదని ఆధునిక పరిశోధనలు చెబుతున్నాయి అందుచేత, పాటి ప్రాచీన మూలాల వద్ద, ఈసపు కథలు మొట్టమొదటి సారిగా ప్రాచీన గ్రీకు, ప్రాచీన భారతదేశం, లేదా ప్రాచీన ఈజిఫ్టులలో కాకుండా ప్రాచీన సుమేరు లేదా అక్కాడ్ నాగరికతలలోనే సాహిత్య రూపం దాల్చి ఉండవచ్చు.
ఈసపు కథలు మరియు బౌద్ధ జాతక కథలు మరియు హిందూ "పంచతంత్ర" కథలకు ప్రాతినిధ్యం వహిస్తున్న భారతీయ సాంప్రదాయ కథలు సమగ్రంగా చూస్తే తరచుగా విభేదిస్తున్నట్లు కనబడుతున్నప్పటికీ దాదాపు డజను కథల్లో పరస్పరం సరిపోలుతున్నాయి. అందుచేత గ్రీకులు ఈ కథలను భారతీయ కథకుల నుంచి లేదా మరొకరి నుంచి విని ఉంటారని లేదా ఇవి పరస్పరం ప్రభావితమై ఉంటాయని ఒక వ వాదన జరుగుతోంది. లోబ్ ఎడిటర్ బెన్ ఇ. పెర్రీ "బాబ్రియస్ మరియు పేడ్రస్‌" అనే తన పుస్తకంలో అత్యంత తీవ్ర ధోరణికి వెళ్లాడు. దాని ప్రకారం,
ప్రసిద్ధ చరిత్రకారుడు సతీష్ చంద్ర తన గ్రంథం "మధ్యయుగాల్లో భారతదేశచరిత్ర" (హిస్టరీ ఆఫ్ మిడీవల్ ఇండియా)లో "భారతీయ కథాప్రపంచంలో ప్రసిద్ధి చెందిన పంచతంత్ర కథలు అరబిక్ భాషలో "కలీలా వాదిమ్మ" అనే పేరుతో అనువదించబడ్డాయనీ, అరబ్బుల ద్వారా అవి ఐరోపా ఖండంలో ప్రవేశించి "ఈసఫ్ కథల"కు మూలాధారమయ్యాయని" పేర్కొంటాడు.
ఈసపు మరియు బుద్ధుడు దాదాపుగా సమకాలికులే అయినప్పటికీ, వీరి కథలు వీరు మరణించిన కొన్ని శతాబ్దాల తర్వాత గాని నమోదు కాలేకపోయాయి, పరిశోధనాసక్తి లేని కొద్దిమంది పరిశోధకులు ఇప్పుడు విభేదిస్తున్న, ఇప్పటికీ ఉనికిలో ఉంటున్న ఆధారాల నేపథ్యంలో వీటి మూలాల గురించిన వైఖరికి సంపూర్ణత్వం ఇవ్వడానికి సిద్ధమవుతున్నారు.
ప్రాచీన గ్రీకు నుంచి ఈ కథలు ఎప్పుడు, ఎలా వ్యాపించాయి అనే విషయం ఇప్పటికీ ఒక నిగూఢ రహస్యంలాగే ఉంది. వీటిలో కొన్ని ఈసప్ తర్వాత కొన్ని వందల సంవత్సరాల అనంతరం నివసించిన బాబ్రియస్ మరియు ఫేడ్రస్ కంటే ముందు కాలానికి సంబంధించినవని చెప్పజాలము, కొన్నయితే తదుపరి కాలాలకు సంబంధించినవిగా ఉంటున్నాయి. క్రీస్తుపూర్వం 4వ శతాబ్దికి చెందిన ఎథేనియన్ వక్త మరియు రాజనీతిజ్ఞుడు అయిన ఫాలెరుమ్ నివాసి డెమిట్రయిస్ ఈ సంకలనం గురించి మొట్టమొదటిసారిగా సూచించాడు. వక్తలు ఉపయోగించుకోవడానికి గాను ఇతడు ఈ కథలను పది పుస్తకాల సెట్‌గా సంకలనం చేశాడు. అరిస్టాటిల్ శిష్యుడైన ఇతడు అంతవరకు గ్రీకు రచయితలు విడివిడిగా ఉదాహరణ పూర్వకంగా ఉపయోగించుకున్న కథలన్నింటినీ సాధారణ శైలిలో వర్గీకరించి, వచనంలోకి మార్చాడు. ఇది కనీసంగా అయినా, ఇతరులు ఈసపుకు ఆపాదించిన కథలకు సాక్ష్యాధారంగా ఉండేది. అయితే, జంతువుల కథలు, మార్మికరూపంలోని పిట్టకథలు, నివేదనాత్మకమైన లేదా వ్యంగ్యరూపంలోని పురాణకథలు, ఈ రచయితలు ప్రసారణ చేసిన ఏదైనా సామెత లేదా చెణుకు రూపంలోని మౌఖిక సాంప్రదాయ నుండి ఈ కథలను ఇతడికి ఆపాదించి ఉండవచ్చు. అతడి వాస్తవ రచనా కర్తృత్వానికి సాక్ష్యాధారం కంటే అటువంటి కథలను ఈసపు పేరును ఆకర్షించే శక్తికి ఇది మరింత నిదర్శనంగా ఉంటోంది. ఏ సందర్భంలో అయినా సరే, మరొక పన్నెండు శతాబ్దాల వరకు డెమిట్రియస్ కృషిని చరిత్రలో తరచుగా సూచిస్తూ వచ్చారు, ఇతడి సంకలనాలకు సంబంధించిన ఏ ప్రతి కూడా ఇప్పుడు ఉనికిలో లేనందున దీన్నే అధికారిక ఈసపు కథలుగా భావిస్తున్నారు.
బాబ్రియస్ యొక్క తదుపరి గ్రీకు వెర్షన్ నుంచి ప్రస్తుతం చలామణీలో ఉన్న సంకలనాలు వెలుగులోకి వచ్చాయి, దీంట్లో కొలియాంబిక్ పద్యరూపంలోని 160 కథలతో కూడిన అసంపూర్ణ చేతిరాత ప్రతి మనకు ఇప్పుడు అందుబాటులో ఉంది. ప్రస్తుత అభిప్రాయం ప్రకారం ఇతడు క్రీస్తు శకం 1వ శతాబ్దిలో నివసించాడు. 11వ శతాబ్దిలో 'సింటిపాస్' కథలు ఉనికిలోకి వచ్చాయి. వీటిని గ్రీక్ పండితుడు మైఖేల్ ఆండ్రియోపులోస్ రచనలుగా ఇప్పుడు భావిస్తున్నారు. ఇవి సిరియాక్ రూపంలోని అనువాదాలుగా ఉంటున్నాయి. ఇది కూడా అంతకు ముందటి గ్రీక్ సంకలనం నుంచి అనువదించబడింది, దీంట్లో అంతకు ముందు నమోదు కాని కొన్ని కథలు చొప్పించబడ్డాయి. 9వ శతాబ్దంలోని ఇగ్నాషియస్ డెకోన్ ద్వారా కొలియాంబిక్ చతుర్మాత్రలలోని యాభై అయిదు కథల రూపం కూడా విలువైనది ఎందుకంటే ఇది ప్రాచ్య ఆధారాల నుంచి వచ్చిన తొలి కథలను సూచిస్తున్నాయి.
ప్రాచ్య ఆధారాలనుంచి ఈసప్ సాధికారిక సాహిత్య కథల ప్రవేశంపై కొంత వెలుగు ప్రసరించబడింది, క్రీస్తుపూర్వం 1వ శతాబ్ది నుంచి వచ్చిన టాల్ముడ్‌లో మరియు మిద్రాషిక్ సాహిత్యంలోని యూదు వ్యాఖ్యానాలలో ఇవి కనిపించాయి. ఇక్కడ కనిపించిన ముప్ఫై కథలలో, పన్నెండు కథలు గ్రీకు, భారతీయ ఆధారాలలో సహజంగా ఉండే కథలను ప్రతిబింబిస్తున్నాయి. ఆరు కథలు భారతీయ ఆధారాలలో, ఆరు కథలు గ్రీకు ఆధారాలలో మాత్రమే కనిపిస్తున్నాయి. ఇదేవిధమైన కథలు గ్రీసు, ఇండియా, టాల్ముడ్‌లలో ఉనికిలో ఉన్నాయి. టాల్ముడిక్ రూపం దాదాపు భారతీయ సాహిత్య రూపానికి దగ్గిరగా ఉంటుంది. అందుచేత, తోడేలు మరియు కొంగ కథ ఇండియాలో సింహం మరియు మరొక పక్షి కథ ద్వారా చెప్పబడింది. జోషువా బెన్ హనానిహ్ ఈ కథను యూదులకు చెప్పినప్పుడు, రోమ్‌కి వ్యతిరేకంగా వారి తిరుగుబాటును నిరోధించడానికి, మరోసారి వారి తలలను సింహం కోరలలో ఉంచడానికి (Gen. R. lxiv.), ఇతడు భారత్ నుంచి పుట్టిన రూపానికి దగ్గిర రూపాన్ని ప్రదర్శించాడు.
ఈసప్ కథలకు లాటిని యాంబిక్ చతుర్మాత్రలతో కూడిన తొలి విస్తృత అనువాదం ఫేడ్రస్ ద్వారా జరిగింది ఇతడు క్రీస్తుపూర్వం 1వ శతాబ్దిలో సీజర్ అగస్టస్‌కి ఫ్రీడ్మన్‌లా ఉండేవాడు. కనీసం వీటిలో ఒక కథ అంతకు రెండు శతాబ్దాల క్రితం కవి ఎన్నియస్ చే అనువదించబడింది మరియు ఇతర కథలు హోరేస్‌లో ప్రస్తావించబడినవి. ఛందోకారుడు ఆప్తోనియస్ ఆఫ్ అంటియోక్, ఒక సాంప్రదాయిక కృతిని రాసి, 315 కథల్లో నలభై కథలను లాటిన్ వచనంలోకి మార్చాడు. ఈ అనువాదం సమకాలీన సచిత్ర ఉపయోగం రీత్యా ప్రస్తుతం తదుపరి కాలాల్లోనూ ప్రముఖంగా గుర్తించదగినది. వక్తలు మరియు తత్వవేత్తలు ఈసపు కథలను తమ పండితులకు అభ్యాసంగా ఇచ్చేవారు. వీరు తమ శిష్యులను కథలోని నీతిపై చర్చించేందుకు ఆహ్వానించడమే కాక, అభ్యసించడంలో మరియు తమ స్వంత వెర్షన్లను రూపొందించడం ద్వారా వ్యాకరణ శైలి, నియమాకు అనుగుణంగా తమను తాము తీర్చి దిద్దుకునేందుకు అవకాశం ఇస్తారు కూడా. తర్వాత కొద్దికాలానికే కవి అసోనియస్ పెద్దగా ప్రాముఖ్యత లేని సమకాలీన రచయిత జూలియానస్ టైటియానస్ ఈ కథల్లో కొన్నింటిని పద్యరూపంలో సమర్పించాడు, మరియు 5వ శతాబ్ది ప్రారంభంలో అవియానస్ వీటిలో 42 కథలను లాటిన్ పద్యాలలోకి మార్చాడు.
ఫేడ్రి.యస్ అతి పెద్దదైన, పురాతనమైన అత్యంత ప్రభావితమైన వచన రూపాల విశిష్టత ఏమిటంటే ఇది అనామక కథకుడు రోములస్ పేరును కలిగి ఉంది. ఇది ఎనభై మూడు కథలను కలిగి ఉంది, ఇది పదవ శతాబ్ది కాలం నాటి పురాతన రచన, ఇది అంతకు ముందటి గద్య భాగంమీద ఆధారపడి ఉంది.ఇది ఈసపు పేరుతో ఉంటూ రూపుస్‌ని సంబోధిస్తోంది, బహుశా ఇది కరోలింగియన్ కాలం లేదా అంతకంటే వెనుకటి కాలానికి చెందినవని దీన్ని బట్టి చెప్పవచ్చు. మధ్యయుగాల రెండో సగంలో వచనం, పద్యం రెండింటితో తయారైన లాటిన్ కథల సంకలనాలకు పూర్తిగానూ, లేదా పాక్షికంగానూ ఈ సంకలనమే ఆధారంగా మారింది. స్మృతి గీతాల రూపంలోని రోములస్ మొదటి మూడు పుస్తకాల రకం, బహుశా 12వ శతాబ్దిలో రూపొందించబడి ఉంటుంది, ఇది మధ్యయుగ ఐరోపా‌లోని అత్యంత ప్రభావితమైన పాఠ్యాలలో ఒకటిగా నిలిచింది. రోములస్ లేదా స్మృతిగీత రోములస్‌గా వేరువేరుగా ప్రస్తావించబడిన ఈ సంకలనం (ఇతర శీర్షికలలో) లాటిన్‌లో సాధారణ బోధనా పాఠ్యంగా ఉండేది మరియు పునరుజ్జీవన శకం వరకు ఇది ప్రాచుర్యంలో ఉండేది. లాటిన్ స్మృతిగీతాలలోని మరొక రోములస్ రకం 1157లో సెయింట్ ఆల్బేన్స్‌లో పుట్టిన అలెగ్జాండర్ నెకామ్‌చే రచించబడింది.
రోములస్ స్మృతిగీతాలకు వాఖ్యానసహిత "అనువాదాలు" మధ్యయుగాలలో ఐరోపా‌లో అతి సాధారణ కార్యంగా ఉండేది. వీటిలో మొట్టమొదటి కృతిని 11వ శతాబ్దిలో చాబాన్నెస్‌కి చెందిన అడెమర్ రచించాడు, ఇది కొంతమేరకు కొత్త సమాచారాన్ని కలిగి ఉంది. దీని తర్వాత 1200 సంవత్సరం సిస్టెరిషియన్ ప్రచారకుడు ఒడో ఆఫ్ ఛెరిటోన్ జంతుపాత్రలతో కూడిన వచన సంకలనాన్ని తీసుకువచ్చాడు. (వీటిలో చాలావరకు ఈసపు కథలు కావు) ఇవి బలమైన మధ్యయుగాల మరియు క్లరికల్ చ్ఛాయను సంతరించుకుంది. ఈ వ్యాఖ్యానసహిత ధోరణి మరియు మరింత ఈసపేతర విషయంతో కూడుకున్న ఇతివృత్తంతో, తర్వాతి శతాబ్దాలలో పలు యూరోపియన్ భాషా రచయితలు వివిధ రకాల రూపాలతో రచించడం పెరుగుతూ వచ్చింది.
పునరుజ్జీవన కాలంలో లాటిన్ సాహిత్యం పునరుద్ధరణతో, రచయితలు ఈసప్ సాంప్రదాయంతో ఉండే కథల సంకలనాలను కూర్చడం ప్రారంభించారు, దీనికి ప్రత్యామ్నాయ ఆధారాల నుండి రచనలు కూడా పక్కపక్కనే కనిపిస్తూ వచ్చాయి. తొలి రచనలలో లోరెంజో బెవిలాక్వా సంకలనం ఒకటి, లారెంటియస్ ఆబెస్టెమియస్‌గా పరిచితమైన ఇతడు 197 కథలు రచించాడు వీటిలో తొలి వంద కథలు 1499లో "హెకాటోమైథియమ్" పేరిట ప్రచురించబడ్డాయి. ఈసప్ రాసిన లిటిల్ కూడా దీనిలో పొందుపర్చబడింది. చాలావరకు, కొన్ని సాంప్రదాయిక కథలను తీసుకుని వాటిని తిరిగి వ్యాఖ్యానించేవారు: సింహం మరియు ఎలుక కథను కొనసాగించడమే కాకుండా కొత్త ముగింపు కూడా ఇచ్చారు (కథ 52) కాగా ది ఓక్ అండ్ ది రీడ్ కథ "ది ఎల్మ్ అండ్ ది విల్లో"గా మారింది (53). కౌన్సిల్‌లో చిట్టెలుక (195) వంటి మధ్యయుగాల కథలు కూడా ఉండేవి మరియు స్టిల్ వాటర్స్ రన్ డీప్ (5) మరియు ఎ ఉమన్ ఏన్ యాస్ అండ్ ఎ వాల్‌నట్ ట్రీ వంటి ప్రజాదరణ పొందిన సామెతలకు మద్దతుగా కథలను రూపొందించారు (65). వీటిలో చాలావరకు రోజర్ ఎల్ ఎస్ట్రేంజ్ యొక్క "ఈసప్ మరియు ఇతర ప్రముఖ పౌరాణిక రచనల కథలు" (1692) రెండో భాగంలో పొందుపర్చబడినాయి; కొన్ని హెచ్.క్లార్క్స్ లాటిన్ రీడర్‌లోని 102 కథలు "ఈసపు యొక్క ఎంపిక చేసిన కథలు: ఇంగ్లీష్ అనువాదం" (1787), పొందుపర్చబడ్డాయి. ఇవి ఇంగ్లీష్ మరియు అమెరికన్ ఎడిషన్లు రెండింటిని కలిగి ఉన్నాయి.
తదనంతరం పద్యరూపంలోని మూడు ప్రముఖ సంకలలనాలు ఉన్నాయి, వీటిలో అత్యంత ప్రభావశీలమైనది గాబ్రిలె ఫెర్నో' రాసిన "సెంటమ్ ఫాబ్యులె" (1564). వంద కథలలో మెజారిటీ కథలు ఈసపు కథలే కాని వీటిలో మునిగిపోయిన మహిళ ఆమె భర్త (41) మరియు మిల్లర్ అతడి పుత్రుడు మరియు గాడిద వంటి వినోదాత్మక కథలు కూడా ఉన్నాయి (100) ఇటలీలో ఫేర్నో ప్రచురితమైన సంవత్సరమే, హైరోనిమస్ ఓసియస్ 294 కథలను "ఫాబ్యులే ఈసపి కార్మైనె ఎలగియాకో రెడ్డిటాయ్" అనే పేరిట జర్మనీలో సంకలనంగా తీసుకువచ్చారు. ఈ రెండూ కూడా మేనేజర్‌లో కుక్క (67) వంటి కథలను కలిగి ఉన్నాయి (67). తర్వాత 1604లో, గా సుపరిచితమైన ఆస్ట్రియన్ పాంటలేయిన్ వైస్ "సెంటామ్ ఎట్ క్విన్‌క్వాగింటా ఫాబ్యులే"ని ప్రచురించింది. 152 పద్యాలు విషయం వారీగా వేరు చేయబడినాయి, చాలాసార్లు ఒకటి కంటే ఎక్కువ పద్యాలు అదే కథను వర్ణిస్తుంటాయి, అయితే ది హాక్ అండ్ ది నైటింగేల్ వంటి కథలకు సంబంధించి ప్రత్యామ్నాయ వెర్షన్లు కూడా ఉన్నాయి (133-5). ఇది మొట్టమొదటి యూరోపియన్ దృష్టాంతమైన సింహం, ఎలుగుబంటి మరియు ఫాక్స్‌ కథను కూడా కలిగి ఉంది (60).
రాశాడు. ఆమోదించబడిన పాఠ్యంలో ఇది పదమూడు కథల రూపంలో పొందుపర్చబడి ఉంది, వీటిలో ఏడు కథలు "ఈసపు" నుండి మెరుగుపర్చబడినవి. ఇవి లాటిన్ రోములస్ రాతప్రతుల నుంచి విస్తరించబడినవి. మిగిలినవాటికి సంబంధించినంతవరకు, మిగిలిన ఆరు కథలలో అయిదు నక్కకి చెందిన యూరోపియన్ చెణుకులను ప్రదర్శించాయి.18, 19 శతాబ్దాలలో అన్ని యూరోపియన్ భాషల్లో పద్యరూపంలో కథలను పెద్ద యెత్తున రచించడాన్ని కొనసాగించారు. రోమనెస్ ప్రాంతంలోని ప్రాంతీయ భాషలు మరియు మాండలికాలు లా ఫోంటైన్ లేదా దానితో సమాన ప్రాచుర్యం కలిగిన జీన్-పియర్రీ క్లారిస్ డె ఫ్లోరియన్ నుండి తీసుకున్న వెర్షన్‌లను ఉపయోగించాయి. మొట్టమొదటి ప్రచురణలలో ఒకటి అనామక రచయిత రాసిన "ఫేబుల్స్ కాసైడెస్ ఎన్ బెర్స్ గాస్కౌంట్స్" ( గాస్కన్ భాష లోని ఎంపిక చేయబడిన కథలు, బయోన్నె, 1776), 106 కథలను కలిగి ఉన్నాయి. జె. ఫౌకాడ్ ఆక్సిటన్ లిమోసిన్ మాండలికంలో రాసిన "క్వెల్‌క్యూస్ ఫేబుల్స్ చోయిసిస్ డె లా ఫోంటైనె ఎన్ పొటోయిస్ లిమోసిన్‌"ని 1809లో రాశారు.
పియర్రె డిజైర్ డె గోస్‌బ్రెయిండ్ (1784–1853) 1836లో మరియు 1836-38లో యువెస్ లూయిస్ మేరీ కోంబియు (1799–1870) బ్రెటోన్ వెర్షన్లను రాశారు. రెండు అనువాదాలు బాస్‌క్యూ లోకి శతాబ్ది మధ్యలో చేయబడ్డాయి: 50 కథలు J-B. అర్చుస్ "చియోక్స్ డె ఫేబుల్స్ డె లా ఫోంటైనె, ట్రెడ్యూటిస్ ఎన్ వెర్స్ బాస్‌క్యూ" (1848) లో మరియు 150 కథలు "ఫేబ్లియక్ ఎడో అలెగ్వియక్ లాఫోంటెనెటరిక్ బెరిచిజ్ హార్టుయాక్" (బయోన్నె, 1852) లను అబె మార్టిన్ గోథెటెక్ (1791–1859) లో రాశారు. (1825–97) చేత "లి బౌటౌన్ డె గ్యుటో, పొయెసిస్ పటోయిసెస్ "తో ప్రొవెంకల్ 1859లో వచ్చింది తర్వాత పలు కథల సంకలనాలు నిమెస్ మాండలికంలో 1881-91 మధ్య కాలంలో వచ్చాయి. ఫ్రాంకో-ప్ర, ష్యన్ యుద్ధం నేపథ్యంలో ఈ ప్రాంతం లొంగిపోయిన తర్వాత లా ఫోంటైనె యొక్క అల్సాటియన్ (జర్మన్) వెర్షన్లు 1879లో వచ్చాయి. తర్వాతి శతాబ్దం చివరలో, బ్రదర్ డెన్నిస్-జోసెఫ్ సిబర్ (1920–2002), ఈ మాండలికంలో కొన్ని అనువాద సంకలనాలను ప్రచురించారు 1995 నుంచి ఇవి పలు ప్రచురణలు పొందాయి.
ఫ్రాన్స్ పశ్చిమ ప్రాంత మాండలికం (పొయిటెవిన్-సాయింటోంజెయిస్) లో లా ఫోంటైయినె అనువాదాలు అనేకం వచ్చాయి. వీటిలో అన్నిటికంటే మొదటిది "Recueil de fables et contes en patois saintongeais" (1849) ని న్యాయవాది మరియు భాషా శాస్త్రవేత్త (1806–73) రాశాడు. ఆ కాలంలోనే వీటిని రాసిన అనువాదకులు పియర్రీ-జాక్వెస్ లుజియో (b.1808), ఎడోవర్డ్ లాకువె (1828–99) మరియు మార్క్ మార్కాడియర్ (1830–1898). 20వ శతాబ్దంలో మార్సెల్ రాల్ట్ (కలం పేరు డియోక్రేట్), యూజిన్ ఛారియర్, Fr అర్సెనె గార్నియర్, మార్సెల్ డోయిల్లార్డ్ మరియు పియర్రె బ్రిసార్డ్. వంటి వారు వీటిని కొనసాగించారు. మరింత ఉత్తర దిశగా, పత్రికా రచయిత, చరిత్రకారుడు గెరీ హెర్బర్ట్ (1926–1985) స్థానికంగా ఛిటి అని అందరికీ తెలిసిన పికార్డ్ యొక్క గంబారి మాండలికంలో కొన్ని నీతికథలు అనువదించారు. ఈ మాండలికంలోకి కథలను ఇటీవల అనువదించినవారు జో టాంఘే (2005) గ్విల్లామ్ డె లోవెన్‌కోర్ట్ (2009).
19వ శతాబ్ది పునురుజ్జీవన కాలపు వాళ్ళూన్ మాండలికపు సాహిత్యంలో, పలువురు రచయితలు లీగె యొక్క రేసీ స్పీచ్ (మరియు విషయాంశం) కి గాను నీతికథలను అనువాదం చేశారు. వారిలో (1842లో) ; జోసెఫ్ లామాయె (1845) ; మరియు (1847, 1851-2) బృందం మరియుఫ్రాంకోయిస్ బైల్లెయక్స్ (1851–67) ఉన్నారు. పైన పేర్కొన్న వారి నడుమన ఫ్రాంకోయిస్ I-VI పుస్తకాలను రాశారు. ఇతర మాండలికాలకు అనువాదాలు చార్లెస్ లెటెల్లియర్ (మోన్స్, 1842) మరియు చార్లెస్ వెరోట్టె (నేముర్, 1844) లచే చేయబడ్డాయి, తర్వాత లియోన్ బెర్నస్ లా ఫోంటైనె యొక్క వంద అనుకరణలను చార్లెరోయ్ మాండలికంలో ప్రచురించారు (1872) ; ఇతడిని 1880లలో అనుసరించి బోస్‌క్వెట్టా అనే కలం పేరుతో బోరినేజ్ మాండలికంలో రాశారు. 20వ శతాబ్దంలో జోసెఫ్ హోజియాక్స్ (1946) ద్వారా కోండ్రోజ్ మాండలికంలో యాభై కథలు ప్రచురించబడ్డాయి, ఆనాటి కథానువాదాలలో మేటి రచనగా దీన్ని పేర్కొనాలి. ఫ్రాన్స్ మరియు బెల్జియంలలో ఈ రచనా కృషి వెనుక ఉన్న ఉద్దేశం ఏమిటంటే పెరుగుతున్న కేంద్రీకృతవాదానికి మరియు పెట్టుబడిద్వారా అప్పటివరకు ఒకే భాష వాడుకలో ఉన్నటువంటి భాష ఆక్రమణకు వ్యతిరేకంగా ప్రాంతీయ ప్రత్యేకతను నొక్కి చెప్పడమే.
19వ శతాబ్ది మధ్య భాగం నుంచి కర్రీబియన్ క్రియోలె కూడా అలాంటి అనువాదాల పెరుగుదలను చూసింది, ప్రారంభంలో ఇది వలసవాద ప్రాజెక్టులలో భాగంగా జరిగినా, తర్వాత మాండలికంమీద ప్రేమతో, గౌరవభావంతో వీటిని చెపట్టారు. మార్టినెక్యూ మాండలికంలో లా ఫోంటైన్నె కథల వెర్షన్‌ని ఫ్రాంకోయిస్-ఎచిల్లె మార్బోట్ (1817–66) "లెస్ బంబోస్, ఫేబుల్స్ డె లా ఫోంటైనె ట్రావెస్టైస్ ఎన్ పటోయిస్" (1846) లో రాశారు. పొరుగునున్న గ్వాడెలోప్‌లో అసలు కథలను పాల్ బౌడోట్ (1801–70) చే 1850-60 మధ్యన రాయబడ్డాయి, అయితే ఇతడి మరణానంతరం వరకు వీటిని సేకరించలేదు. ట్రినిడియన్ ఫ్రెంచ్ క్రెయోలె వ్యాకరణంలో కొన్ని లయాన్విత కథలకు సంబంధించిన ఉదాహరణలు కనిపించాయి, వీటిని జాన్ జాకబ్ థామస్ (1840–89) లో రాశాడు, వీటిని 1869లో ప్రచురించారు. కొత్త సంవత్సరం ప్రారంభంలో జార్జెస్ సిల్వియన్ రచించిన "క్రిక్? " ప్రచురితమయింది."క్రాక్! " "ఫేబుల్స్ డె లా ఫోంటైనె రకోంటీస్ పార్ అన్ మోంటగ్నార్డ్ హైటిన్ ఎట్ ట్రాన్స్‌క్రైట్స్ ఎన్ వెర్స్ క్రెయోల్స్" (లా ఫోంటైనె కథలను హైటి హైలాండర్ చెప్పాడు వీటిని క్రియోలె పద్యశైలిలో రాశారు, 1901).
దక్షిణ అమెరికా మెయిన్‌ల్యాండ్‌లో, అల్ఫ్రెడ్ డె సెయింట్-క్వెంటిన్, లా ఫొంటైనె నుంచి ఉచితంగా తీసుకున్న కథల సంకలనాన్ని గైనెస్సె క్రియోలె 1872లో ప్రచురించారు. ఇది ఒక పుస్తకంలోని పద్యాలు మరియు కథల సంకలనం (అనువాదాలు ఉన్నాయి) దీంట్లో ప్రాంతం చరిత్ర మరియు క్రియోలె వ్యాకరణంపై వ్యాసం కూడా పొందుపర్చబడినాయి. కర్రీబియన్‌కి మరోవైవున, జూలెస్ చోఫ్పిన్ (1830–1914), 19వ శతాబ్దం చివర్లో లూసియనా బానిస క్రియోలెకి లా ఫోంటైనె రచనను ఆధారంగా చేసుకున్నారు. వీటిలో మూడు వెర్షన్లు "క్రియోలె ఎకోస్: పందొమ్మిదో శతాబ్దం లూసియానా యొక్క ఫ్రాకోఫోన్ కవిత్వం" (ఇల్లినాయిస్ విశ్వవిద్యాలయం, 2004) అనే ఆంథాలజీలో కనిపిస్తాయి ఇవి నార్మన్ షాప్రియో చేసిన మాండలిక అనువాదాలు. చోప్పిన్ అన్ని అనువాదాలను లూసియానా సెంటెనరీ కాలేజి ప్రచురించింది ("ఫేబుల్స్ ఎట్ రెవెరీస్", 2004).
హిందూ మహాసముద్రంలోని దీవులలో ఫ్రెంచ్ క్రియోలె వెర్షన్లు కర్రీబియన్‌లో కంటే ముందుగా ప్రారంభమయ్యాయి. (1801–56) బ్రిట్టానీ నుంచి రియూనియన్‌కి 1820లో వలస వెళ్లాడు. పాఠశాల ప్రధానోపాధ్యాయుడైన ఇతడు లా ఫోంటైనె రాసిన కొన్ని కథలను స్థానిక మాండలికంలోకి మార్చాడు "ఫేబుల్స్ క్రియోల్స్ డెడైఈస్ ఆక్స్ డేమ్స్ డె లిలె బోర్‌బోన్" (దీవి మహిళలకు క్రియోలె కథలు). ఇది 1829లో ప్రచురించబడింది క్రమంగా ఇది మూడు ఎడిషన్ల వరకు అచ్చయింది. వీటికి అదనంగా లా ఫోంటైన్‌కి చెందిన 49 కథలు సెయఛెల్లెస్ మాండలికంలోకి 1900లలో రోడోల్‌ఫైనె యంగ్ (1860–1932) చే అనువదించబడ్డాయి. కాని ఇవి 1983 వరకు ప్రచురించబడలేదు. జీన్-లూయిస్ రాబర్ట్స్ బాబ్రియస్‌ని రీయూనియన్ క్రియోలె (2007) గా ఇటీవల చేసిన అనువాదం అలాంటి అనుసరణ యొక్క మరింత ఉద్దేశ్యాన్ని జోడించింది. కల్పితకథలు బానిస సంస్కృతియొక్క వ్యక్తీకరణగా ప్రారంభమయ్యాయి వీటి నేపథ్యం వ్యావసాయిక జీవితపు నిరాడంబరత్వంలో ఉంది. క్రియోలె ఈ అనుభవాన్ని బానిస యజమాని యొక్క పట్టణ భాష కంచే శుద్ధంగా ప్రసారణ చేసింది.
కల్పితకథలు ప్రధానంగా మౌఖిక సంప్రదాయాన్ని కలిగి ఉంటాయి, గుర్తుకు తెచ్చుకోవడం మరియు ఒకరి స్వంత మాటల్లో తిరిగి చెప్పడం ద్వారా ఇవి ఉనికిలో ఉంటూ వస్తున్నాయి. ప్రత్యేకించి ఒక ప్రధాన ఆదేశిత భాషలో వీటిని రాయడం జరిగినప్పుడు ఇవి వాటి సారాన్ని కొంతవరకు కోల్పోతాయి. వీటిని తిరిగి పొందడానికి వ్యూహం ఏదంటే లిఖిత మరియు మాట్లాడే భాషకు మధ్యన ఆంతరాన్ని తొలగించడమే. ఇంగ్లీషులో దీన్ని చేపట్టిన వారిలో సర్ రోజెర్ ఎల్ ఎస్ట్రేంజ్ ఒకరు, తన కాలపు నగర మాండలికంలోకి ఈ కథలను ఇతడు అనువదించడమే కాకుండా, లారెంటియస్ అబ్‌స్టెమియస్ రాసిన లాటిన్ కథలను తన కలెక్షన్‌లో పొందుపరచడం ద్వారా వాటి ప్రయోజనాన్ని నొక్కి చెప్పారు. ఫ్రాన్స్‌లో కథా సంప్రదాయం 17వ శతాబ్ది నాటికే లా ఫోంటైనెస్ ప్రభావిత పునర్ వ్యాఖ్యాతలైన ఈసపు మరియు ఇతరులచేత పునరుద్ధరించబడింది. తదనంతర శతాబ్దాలలో ప్రాంతీయ భాషల మాధ్యమం ద్వారా వీటిని మరింతగా పునర్ వ్యాఖ్యానం చేసారు కేంద్రంలో ఉన్న వారు వీటిని మాండలికం కంటే కాస్త మంచివిగా గుర్తించారు. అదే సమయంలో, నగరాల సార్వజనిక వాణి తనకు తానుగా సాహిత్య వాహకంలా అభనందనలందుకోవడం ప్రారంభమైంది.
ఈ నగర మాండలిక అనువాదాల తొలి ఉదాహరణలలో ఒకటి ఒకే మడత కాగితంలో పొందుపర్చిన వ్యక్తిగత కథల సీరీస్. ఇది 1929లో "లెస్ ఫేబుల్స్ డె గిబ్స్" శీర్షికతో కనిపించింది. ఈ కాలంలో రాయబడిన ఇతర కథలు త్వరలోనే "ఫేబుల్స్ డె లా పోంటైనె ఎన్ ఎర్గాట్" (ఎటోయిలె సుర్ రోనె 1989) గా సంకలనం చేయబడింది. దీంతో ఈ సాహిత్య ప్రక్రియ ప్రపంచ యుద్ధం II తర్వాత ప్రజాదరణ పొందుతూ వచ్చింది. 1945లో బెర్నార్డ్ గెల్వాల్‌చే రెండు కథల లఘు సంకలనాలు వచ్చాయి తర్వాత మార్కస్ (పారిస్ 1947, 1958లో పునర్ముద్రణ పొందింది మరియు 2006), ఎపి కాండ్రెట్స్ "రెక్యుయిల్ డెస్ ఫేబుల్స్ ఎన్ అర్గోట్" (పారిస్, 1951) మరియు జియో శాండ్రీ (1897–1975) మరియు జీన్ కోల్బ్స్ "ఫేబుల్స్ ఎన్ అర్గోట్" (పారిస్ 1950/60) లచే ఒక్కొక్కటి 15 కథలతో కూడిన సంకలనాలు వెలువడ్డాయి. ఈ ముద్రణలో అధికభాగం వ్యక్తిగతంగా ముద్రించబడిన కరపత్రాలుగా ఉండేవి, వీటిని తరచుగా వినోదం పంచిపెట్టేవారు తమ ప్రదర్శనల సందర్భంగా అమ్మేవారు, వీటి తేదీని పేర్కొనడం కష్టం. ఈ పద్యాలలో కొన్ని తర్వాత బాబీ ఫారెస్ట్ మరియు యువెస్ డెనియాడ్ వంటి ప్రముఖ ప్రదర్శనకారులు తమ కార్యక్రమాలలో ప్రవేశపెట్టారు. వీటికి రికార్డింగులు కూడా జరిగాయి. ఫ్రాన్స్ దక్షిణ భాగంలో, జార్జ్ గౌడాన్, యుద్ధానంతర కాలంలో అనేక కథలను మడతపెట్టిన కాగితాలలో ప్రచురించారు. ఏకభాషణల వలె వర్ణించబడిన ఇవి లియోన్ మాండలికాన్ని మరియ సబీర్‌గా సుపరిచితమైన మధ్యధరా లింగ్వా ఫ్రాంకా మాండలికాన్ని ఉపయోగించాయి.
ఇతరుల చేత మాండలిక వెర్షన్లు ఫ్రాన్స్ లోని పలు ప్రాంతాలలో ముద్రణ రూపంలో మరియు రికార్డు చేయబడిన రూపంలో రూపొందించబడ్డాయి,
ఇంగ్లీషులో తొలి ఈసప్ కథల ముద్రణ రూపం 1484 మార్చి 26న విలియం కాక్స్‌టన్‌చే ప్రచురించబడింది. తర్వాత శతాబ్దాల క్రమంలో అనేక ఇతర ప్రచురణలు గద్యంలో, పద్యంలో జరుగుతూ వచ్చాయి. 20వ శతాబ్దిలో బెన్ ఇ. పెర్రి బాబ్రియస్ మరియు ఫేయిడ్రస్ రాసిన ఈసపు కథలను లోయిబ్ క్లాసికల్ లైబ్రరీ కోసం సంకలనం చేశారు మరియు 1952లో ఒక సంఖ్యా సూచికను కూర్చారు. ఒలివియా మరియు రాబర్ట్ టెంపుల్ రాసిన పెంగ్విన్ ఎడిషన్ "ది కంప్లీట్ ఫేబుల్స్ బై ఈసప్" (1998) పేరుతో వచ్చాయి, వాస్తవానికి దీనిలో బాబ్రియస్, ఫేయిడ్రస్ మరియు ఇతర ప్రముఖ ప్రాచీన ఆధారాలలో చాలావాటిని తొలగించారు. ఇటీవలే, 2002లో "ఈసపు కథలు" పేరిట లారా గిబ్స్ ఒక అనువాదం చేశాడు, దీన్ని ఆక్స్‌ఫర్డ్ వరల్డ్స్ క్లాసిక్స్ ప్రచురించింది. ఈ పుస్తకం 359 కథలను కలిగి ఉంది, ప్రముఖ గ్రీక్ మరియు లాటిన్ ఆధారాలన్నింటినుంచి కథలను దీనిలో ఎంపిక చేసి ప్రచురించారు.
18వ శతాబ్ది వరకు ఈ కథలను ఉపాధ్యాయులు, ప్రచారకులు, వక్తలు, నైతికవాదులు వంటి పెద్దల ఉపయోగం కోసం ఎక్కువగా అందుబాటులో ఉంచేవారు. తత్వవేత్త జాన్ లాక్ తను రాసిన "విద్యకు సంబంధించి కొన్ని ఆలోచనలు" (1693) అనే వ్యాసంలో మొట్టమొదటి సారిగా పిల్లలను ఈ కథల ప్రత్యేక శ్రోతలు కావాలని ప్రచారం చేశాడు. ఈసపు కథలు, అతడి అభిప్రాయంలో
చిన్నారులు కల్పితకథలకు ప్రత్యేక లక్ష్యం అనేది ప్రత్యేకించి కొత్త ఆలోచన కాదు, పిల్లల కోసం ఏర్పర్చిన అనేక దేశీయ పథకాలు ఐరోపా‌లో అప్పటికే ఆచరణలో ఉంటూ వచ్చాయి. గాబ్రియలె ఫేర్నో రాసిన "సెంటమ్ ఫేబులె"ని పోప్ పియస్ IV 17వ శతాబ్దంలో ఏర్పర్చారు. కాబట్టి పిల్లలు ఒకే సమయంలో ఒకే పుస్తకంలో నైతిక, భాషాపరమైన స్వచ్ఛతతో నేర్చుకుంటారు. ఫ్రాన్స్‌లో కింగ్ లూయిస్ XIV తన ఆరేళ్ల కుమారుడికి బోధన చేయాలనుకున్నప్పుడు, అతడు 1670లో వచ్చిన ది లిబ్రియంత్ ఆఫ్ వెర్సెయిల్స్ లోని 38 ఎంపిక చేసిన కథలతో కూడిన హైడ్రాక్యులిక్ విగ్రహాల సీరీస్‌ని పాఠంలో చేర్చాడు. దీంట్లో ఇతడు చార్లెస్ పెరాల్ట్ సలహా తీసుకున్నాడు, ఇతడు తర్వాత ఫేయర్నో యొక్క విస్తృత ప్రచురణలు పొందిన లాటిన్ పద్యాలను ఫ్రెంచ్‌లోకి అనువదించాడు, అలా విస్తృతంగా శ్రోతలను తీసుకువచ్చాడు. తర్వాత 1730లలో, "నోవెల్లెస్ పోయెసిస్ స్పిరిచువెల్లెస్ ఎట్ మోరల్స్ సుర్ లెస్ ప్లస్ బీక్స్ ఎయిర్స్" అనే ఎనిమిది సంకలనాలు వెలుగులోకి వచ్చాయి, వీటిలో తొలి ఆరు సంకలనాలలో ప్రత్యేకించి పిల్లలకే ఉద్దేశించిన కథల విభాగాన్ని కలిగి ఉన్నాయి. దీంట్లో లా ఫోంటైయెనె కథలు సమకాలీన అభిప్రాయాలకు ప్రచారం కల్పించడానికి తిరిగి రాయబడ్డాయి మరియు సాధారణ ప్రదర్శనకోసం అమర్చబడినాయి. ఈ రచన యొక్క ముందుమాటలో ఇలా వ్యాఖ్యానించారు 'పిల్లల వయస్సుకు తగిన ఉపయోగకరమైన పాఠాలను మేం ఇవ్వగలిగినట్లయితే, పిల్లల అమాయకత్వాన్ని చెరుపుతున్న భ్రష్టపాటలు వారి అందకుండా మేం మార్చగలిగినట్లయితే, మేం నిజంగా సంతోషిస్తాము.' ఈ రచన ఎంత ప్రజాదరణ పొందిందంటే తదుపరి శతాబ్ది పొడవునా దాన్ని పునర్ముద్రిస్తూ వచ్చారు.
కథను క్లుప్తంగా వివరిస్తూ, దాని నైతిక, ఆచరణార్థంలో సుదీర్ఘ వ్యాఖ్యానం చేస్తూ, UKలో అనేకమంది రచయితలు ఈ కొత్త మార్కెట్‌ని 18వ శతాబ్దిలో వృద్ధి చేయడం ప్రారంభించారు. వీటిలో మొదటి రచనలు రెవరెండ్ శామ్యూల్ క్రోక్సాల్ రాసిన "ప్రతి కథకు అన్వయం చేస్తూ కొత్తగా ఇంగ్లీషులోకి అనువదించబడిన ఈసపు కథలు మరియు ఇతర కథలు" . 1722లో మొదటిసారిగా ప్రచురించబడిన ఈ పుస్తకంలో ప్రతి కథకూ ఎలిషా కిర్కాల్ పరిచయ వాక్యాలు రాశారు, 19వ శతాబ్ది రెండో సగ భాగంలో ఇది పదే పదే పునర్ముద్రణలు పొందుతూ వచ్చింది. మరొక ప్రజాదరణ పొందిన సంకలనం జాన్ న్యూబెర్రీ కూర్చిన "పిల్లలు, వృద్ధుల మెరుగుదల కోసం పద్యరూపంలోని కథలు", ఇవి వాస్తవంగా అబ్రహాం ఈసపు ఎస్‌క్వెయిర్‌కు ఆపాదించబడింది, 1757లో తొలిసారిగా ప్రచురించబడిన తర్వాత ఇది పది ఎడిషన్లకు నోచుకుంది. రాబర్ట్ డోడ్‌స్లే కూర్చిన మూడు సంపుటాల "ఈసపు మరియు ఇతర కథకుల ఎంపిక చేసుకున్న కథలు" పలు కారణాల వల్ల విశిష్టమైనదిగా నిలిచింది. మొదటి విశిష్టత ఏమిటంటే దీన్ని జాన్ భాస్కర్‌విల్లె 1761లో బర్మింగ్‌హామ్‌లో ముద్రించారు; రెండోది, దీంట్లో జంతువులు మాట్లాడటం ద్వారా పిల్లలను అమితంగా ఆకర్షించాయి. సింహం రీగల్ శైలిలో, గుడ్లగూబ ఆడంబరమైన పదజాలంతో; మాట్లాడతాయి. మూడో అంశం, ఇది ప్రాచీన ఆధారాల నుంచి మూడు విభాగాల కథలను సేకరించింది, వీటిలో కొన్ని ఇటీవలి కథలు కూడా ఉన్నాయి (కొన్ని జీన్ డె లా ఫోంటయినె కథలనుంచి అరువు తీసుకున్నారు) కొన్ని కథలు అతడి స్వంత సృజనలోంచి వచ్చాయి.
టైన్ లోని న్యూకాజల్ నుంచి థామస్ బెవిక్ కూర్చిన ఎడిషన్లు అతడి కొయ్యపై చెక్కిన కథల నాణ్యత కారణంగా విశిష్టమైనవి. అతడి పేరు మీద తొలుతగా వచ్చిన కథలు "మూడు భాగాలలో ఎంపిక చేసిన కథలు" 1784లో ప్రచురించబడింది. దీని తర్వాత 1818లో "ఈసపు మరియు ఇతరుల కథలు" ప్రచురించబడింది. ఈ రచన మూడు విభాగాలుగా విభజించబడింది: మొదటిది కొన్ని డాడ్‌స్లే కథలకు చిన్న గద్యరూపంలోని నీతిని ముందుమాటగా ఉంచారు, రెండోది 'ఫేబుల్స్ విత్ రిఫ్లెక్షన్స్', దీంట్లో ప్రతి కథలోనూ ఒక గద్యం, ఒక పద్యరూపంలోని నీతి, తర్వాత సుదీర్ఘ గద్యరూపంలోని వ్యక్తీకరణ ఉంటుంది; మూడోది, 'ఫేబుల్స్ ఇన్ వెర్స్' దీంట్లో పలువురు అనామక రచయితల పద్యాలలోని ఇతర ఆధారాలనుంచి కథలను కలిగి ఉంది. దీంట్లో నీతి అనేది పద్యం యొక్క రూపంలోనే ఇమిడి ఉంటుంది.
19వ శతాబ్ది ప్రారంభంలో రచయితలు పిల్లలకు ప్రత్యేకించిన పద్యాలను రాయడానికి పూనుకున్నారు మరియు తమ స్వంత సరుకుతో కథలను రాయసాగారు. వీటిలో అత్యంత ప్రజాదరణ పొందిన రచన నాన్సెన్స్ పద్యాలను రాసే రిచ్చర్డ్ సాక్రాఫ్టన్ షార్ప్ (d.1852) రాశాడు, ఇతడి "కొత్త వేషంలో పాత మిత్రులు: పద్యరూపంలో ప్రముఖ కథలు" 1807లో తొలిసారిగా ప్రచురించబడింది, 1837లోగా ఇది వేగంగా ఐదు ఎడిషన్లకు నోచుకుంది. జెఫ్పెరీస్ టైలర్ రాసిన "ఈసప్ ఇన్ రైమ్, విత్ సమ్ ఒరిజనల్స్", మొదట 1820లో ప్రచురించబడింది, ఇది బాగా ప్రాచుర్యం పొంది పలు ఎడిషన్లకు నోచుకుంది. ఈ వెర్షన్లు చాలా బాగున్నాయి కాని కథ నడకకు సంబంధించి టైలర్ గుర్తించదగిన రీతిలో స్వేచ్ఛ తీసుకున్నాడు. రెండు రకాల రచయితలూ 18వ శతాబ్ది సంకలనాల సీరియస్ స్వభావాన్ని గమనించారు మరియు వాటిని అనుకరించడానికి ప్రయత్నించారు. షార్పె ప్రత్యేకంగా వారు సూటిగా సమర్పించిన డైలమ్మాపై చర్చించాడు మరియు దానికనుగుణంగా కథను ప్రతిపాదించాడు అదే సమయంలో వచ్చిన క్రోక్సాల్ రచించిన కథల సంకలనంలో కూడా ఇది పొందుపర్చబడింది.
షార్పే అలాగే లైమ్‌రిక్ మూలకర్త కూడా, కాని ఇతడి ఈసపు వెర్షన్లు ప్రజాదరణ పొందిన పాటలరూపంలో ఉంటాయి, 1887లో కాని, లైమ్‌రిక్ రూపం దేశీయంగా కథలకు అన్వయించబడలేదు. ఇది చేతితో అద్భుతంగా తయారు చేసిన ఆర్ట్స్ అండ్ క్రాఫ్ట్‌స్ మూమెంట్ ఎడిషన్‌లో బయటపడింది, "బేబీస్ ఓన్ ఈసప్: కథలు వాల్టర్ క్రేన్" ద్వారా సూచించిన చిత్రాలతో కూడిన నీతులకో లయాత్మకంగా కుదించబడుతూ వచ్చాయి.
తదుపరి గద్య ఎడిషన్లు ప్రత్యేకించి వాటి చిత్రాలకు గాను పేరు పొందాయి. వీటిలో థామస్ జేమ్స్ రచించిన "ఈసప్ ఫేబుల్స్: ఎ న్యూ వెర్షన్, ఛీఫ్లీ ప్రమ్ ఒరిజనల్ సోర్సెస్" (1848) మరియు జాన్ టెన్నియల్ రూపొందించిన వందకంటే ఎక్కువ చిత్రాలు కూడా భాగం. టెన్నియల్ తన కృషి గురించి తానే పెద్దగా ఎక్కువ చేసి చూడలేదు 1884లో వచ్చిన పునర్ముద్రణలో కొన్నింటిని తిరిగి గీయడానికి వచ్చిన అవకాశాన్ని ఇతడు అంది పుచ్చుకున్నాడు. దీంట్లో ఎర్నెస్ట్ హెన్రీ గ్రైసెట్ మరియు హారిసన్ వైయర్ గీసిన చిత్రాలను కూడా పొందుపర్చారు. వర్ణ పునర్ముద్రణలకు టెక్నాలజీ అందుబాటులోకి వచ్చిన తరువాత చిత్రాలు మరింత ఆకర్షణీయంగా వచ్చాయి. వి.ఎస్ వెర్నన్ జోన్స్ ఈ కథలకు చేసిన కొత్త అనువాదంతో సహ దాదాపు 20వ శతాబ్దిలో వచ్చిన ప్రారంభ ఎడిషన్లు అన్నీ అర్థర్ రాక్‌హామ్ (లండన్, 1912) చిత్రాలు USAలో "ఈసప్ ఫర్ చిల్డ్రన్" (చికాగో, 1919), మిలో వింటర్‌చే చిత్రించబడినవి.
క్రోక్సల్ ఎడిషన్ల నుంచి వచ్చిన చిత్రాలు పిల్లలకోసం ఉద్దేశించిన ఇతర కళావాస్తవాలకు తొలి ప్రేరణగా నిలిచాయి. 18వ శతాబ్దిలో ఇవి చెల్సియా, వెడ్ఉడ్ మరియు ఫెంటోన్ పాటరీల నుంచి టేబుల్‌వేర్‌పై కనిపించాయి, ఉదాహరణకు, 19వ శతాబ్ది ఉదాహరణలు కచ్చితమైన విద్యా ప్రయోజనంతో కూడి ఉండి స్టాఫోర్డ్‌షైర్‌లో బ్రౌన్‌హిల్స్ పాటరీ నుంచి అసంఖ్యాకంగా తయారైన అక్షరమాల పలకలపై ఉపయోగించబడిన కథల సీరీస్‌ని కలిగి ఉండేవి. నర్సరీ ఫైర్ ప్లేస్‌ని చుట్టుముట్టేందుకోసం కథలను మొదట్లో సమానంగా టైల్స్‌పై రూపొందించేవారు. మింటోన్స్ మింటోన్-హోలిన్స్ అండ్ మా & కో.నుంచి ప్రత్యేకించి రూపొందించిన సీరీస్ అందుబాటులోకి వచ్చినప్పుడు చివరివి 19వ శతాబ్దంలో మరింత ప్రజాదరణను పొందాయి, . ఫ్రాన్స్‌లో కూడా లాఫోంటైనెస్ కథలకు సుప్రసిద్ధ చిత్రాలను తరచుగా చైనాలో ఉపయోగించేవారు.
ఫ్రాన్స్‌లో లా ఫోంటైన్స్ కల్పిత కథలు సాధించిన విజయం, వాటి చుట్టూ నాటకాలను రూపొందించడానికి యూరొపియన్ ఫ్యాషన్‌నే ప్రారంభించింది. వీటి మూల కర్త ఎడ్మె బౌర్‌సాల్ట్, తన అయిదు అంకాల పద్య నాటకం "లెస్ ఫేబుల్స్ డెసోప్‌" (1690), తర్వాత "Esope à la ville" (పట్టణంలో ఈసపు) అని పేరు మార్చబడింది. దీనికి ఎంత ప్రాచుర్యం కలిగిందంటే ఒక ప్రత్యర్థి నాటక సంస్థ అదే సంవత్సరం "అర్లాక్విన్-ఎసోప్‌"ని రూపొందించింది. బౌర్‌సాల్ట్ తర్వాత "ఈసపు ఎ లా కౌర్" (ఈసపు అట్ కోర్ట్) అనే సీరియల్ రాశాడు, ఇది ఒక హీరోయిక్ కామెడీ, దీన్ని సెన్సార్ వాళ్లు నొక్కి పెట్టారు, దీంతో 1701లో అతడి మరణం తర్వాతే ఈ సీరియల్‌ని నిర్మించారు. నలభై ఏళ్ల తర్వాత రెండు ఏకాంకికలను "ఈసపు ఔ పార్నస్సె" మరియు "ఏసోపు డ్యు టెంపస్" రాశాడు.
"ఈసపు అ లా విల్లె"ని అలగ్జాండ్రిన్ ద్విపదలలో రాశారు, ఇది శారీరకంగా అసభ్యంగా కనిపించే ఈసపు, క్రోసస్ రాజు ఆధీనంలో ఉండే సిజికస్ గవర్నర్ లీర్చుస్ సలహాదారుగా పనిచేసిన వైనాన్ని వర్ణించింది మరియు ఇతడి కల్పిత కథలను శృంగార సమస్యల పరిష్కారానికి, రాజకీయ అశాంతిని చల్లబర్చడానికి ఉపయోగించారు. ఈ సమస్యలలో ఒకటి ఈసపు వ్యక్తిగత సమస్య, గవర్నర్ కుమార్తెని అతడు పెళ్ళిచేసుకున్నాడు, కానీ ఆమె అతడిని మోసగించి తాను ప్రేమించిన యువ ప్రేమికుడితో కలిసింది. దీంట్లో నటన పాత్ర తక్కువే. ఈ నాటకం తరచుగా అంతరాయాలతో ఫ్రీ వర్స్ కల్పిత కథలకు వేదికగా పనిచేస్తుంది. ఇవి ది ఫాక్స్ అండ్ ది హైఫర్, ది ఫాక్స్ అండ్ ది మాస్క్, ది నైటింగేల్, శరీరం మరియు పొట్ట భాగాలు, ది టౌన్ మౌస్ అండ్ ది కంట్రీ మౌస్, ది లార్క్ అండ్ ది బ్యూటీ, ది ఫాక్స్ అండ్ ది క్రో, ది క్రాబ్ అండ్ హర్ డాటర్, ది ఫ్రాగ్ అండ్ ది ఆక్స్, ది కుక్ అండ్ ది స్వాన్, ది డోవ్స్ అండ్ ది వల్చర్, ది వోల్ఫ్ అండ్ ది ల్యాంబ్, ది మౌంటెన్ ఇన్ లేబర్, ది మ్యాన్ బిట్వీన్ 2 ఏజెస్ అండ్ 2 మిస్ట్రెసెస్. వంటి కథలను కూడా కలిగి ఉన్నాయి.
"ఈసపు అ లా కౌర్" చాలావరకు ఒక నీతిబోధక వ్యంగ్య రచన, దీంట్లోని చాలా సన్నివేశాలు నైతిక సమస్యలకు కథలను అనువర్తించే విభాగాలుగా అమర్చబడతాయి, అయితే శృంగారపరమైన ఆసక్తిని కలిగించడానికి ఈసపు భార్య రోడోపె పాత్రను ప్రవేశపెట్టారు. వీటిలో పొందుపర్చబడిన పదహారు కథలలో, నాలుగు కథలు లా పోంటైన్ - ది హీరోయిన్, ది లయన్ అండ్ ది మౌస్, ది డోవ్ అండ్ ది యాంట్, ది సిక్ లయన్ నుండి పుట్టుకొచ్చాయి, - అయిదో కథ ఇతడి మరొక నీతి కథనుంచి తీసుకున్నారు కాని వివరాలను మార్చివేశారు, ఆరో కథ సంక్షిప్త కథ ఇది ఆంటోనె డె లా రోచ్‌ఫౌకాల్డ్ యొక్క గరిష్ఠ రచన. కొన్ని సాధారణ ప్రదర్శనల తర్వాత, ఈ భాగం తర్వాత ప్రజాదరణను పొందింది, 1817 వరకు స్టోర్ గదిలో ఉండిపోయింది. బౌర్‌సాల్ట్ నాటకం ఇటలీలో కూడా ప్రభావితం చేసింది, దీన్ని రెండు సార్లు అనువాదం చేశారు. ఇది బొలోగ్నాలో 1719లో "ఎల్’ఈసపో ఇన్ కోర్ట్", పేరుతో కనిపించింది, ఇది ఆంటోనియో జనిబోని చేత అనువదించబడింది, 1747లో వియన్నాలో "లె ఫేవొలె డి ఈసోపా ఎల్లా కోర్టె" పేరుతో ఇది ప్రదర్శిచబడింది, దీన్ని గాస్పారో గోజ్జి అనువదించారు. ఈ అనువాదకుడే "ఈసోప్ ఎ లా విల్లె" ("ఈసోపా ఇన్ సిట్టా" వెర్షన్‌లను వెనీస్ నగరంలో, 1748) తీసుకువచ్చాడు; తర్వాత 1798లో ఒక అనామక వెనీషియన్ వ్యక్తి దీన్ని మూడు అంకాలలో "లె ఫెవోలె డి ఈసోపా, ఒసాయియా ఈసోపో ఇన్ సిట్టా" పేరుతో తీసుకువచ్చాడు. ఇంగ్లండ్‌లో జాన్ వాన్‌బ్రూఫ్ దీన్ని "ఈసపు" శీర్షిక కింద తీసుకువచ్చారు, దీన్నిలండన్‌లో 1697లో థియేటర్ రాయల్, డ్రురీ లేన్ వద్ద మొదటిసారి ప్రచురించారు. ఇది తర్వాత 20 సంవత్సరాల వరకు ప్రజాదరణ పొందుతూ వచ్చింది.
20వ శతాబ్దంలో ఈసపు ద్వారా వ్యక్తిగత కల్పిత కథలు యానిమేషన్ కార్టూన్‌ల రూపం ధరించాయి. వీటిలో ఎక్కువభాగం ఫ్రాన్స్ మరియు యునైటెడ్ స్టేట్స్‌లో కనిపించాయి. కార్టూనిస్ట్ పాల్ టెర్రీ 1921లో "ఈసప్స్ ఫిల్మ్ ఫేబుల్స్" పేరిట తన స్వంత సీరీస్ ప్రారంభించారు, కాని తర్వాత దీన్ని 1928లో వాన్ బ్యూరెన్ స్టూడియోస్ చేపట్టింది, అయితే కథాంశం మాత్రం ఈసపుకు చెందిన ఏ కల్పిత కథతోనూ సంబంధం కలిగి లేదు. 1960ల మొదట్లో, యానిమేటర్ జే వార్డ్ ఒక టీవీ సీరీస్‌ని "ఈసప్ అండ్ సన్" పేరిట లఘు కార్టూన్‌లలో రూపొందించారు, ఇవి మొదట్లో "ది రాకీ అండ్ బుల్‌వింకిల్ షో"లో భాగంగా ప్రదర్శించబడ్డాయి. వాస్తవ కల్పిత కథలు మూలంలోని నీతిపై ఆధారపడి వ్యంగ్యంగా పేరడీ రూపంలోకి తీసుకురాబడ్డాయి. U.S.A.లో టీవీ సినిమా "ఈసప్ కల్పితకథలు" 1971లో రెండు కల్పిత కథలు ప్రదర్శించబడ్డాయి. దీంట్లో ఈసప్ ఒక నల్లజాతి స్టోరీ టెల్లర్‌లా కనిపిస్తూ తాబేలు మరియు రాబందు మరియు తాబేలు మరియు చెవులపిల్లి అనే రెండు తాబేలు కథలను, మంత్రముగ్ధులను చేసే గాడిలోకి ప్రవేశించిన కొందరు పిల్లలకు వివరిస్తాడు. కల్పిత కథలు తమకు తాముగా కార్టూన్‌లుగా ప్రదర్శించుకున్నాయి.
1989-91 మధ్య కాలంలో, యాభై ఈసప్ ఆధారిత కల్పిత కథలు ఫ్రెంచ్ టీవీలో పేరిట పునర్ వ్యాఖ్యానించబడ్డాయి. తర్వాత వీటిని DVD రూపంలోకి తీసుకువచ్చారు. ఇవి ఒక కార్టూన్‌ని ప్రదర్శించాయి. ఈ కార్టూన్‌లో పాత్రలు యానిమేషన్ కలిగిన జ్యామితి రూపాలతో కనిపించాయి, వీటికి లా ఫొంటైన్ మూల కవితపై పియరీ పెర్రెట్ యొక్క మాండలిక వెర్షన్‌లు తోడయ్యాయి. 1983లో, జపాన్‌లో తయారయిన విస్తరించబడిన మాగ్నా వెర్షన్ కల్పిత కథలు "ఈసప్పు మోనోగాటారి" వెలుగులోకి వచ్చాయి మరియు ఈ కథలపై ఆధారపడి పిల్లల కోసం చైనీస్ టీవీ సీరీస్ కూడా రూపొందించబడింది.
పిల్లలకోసం నాటకీకరించబడిన కల్పిత కథలను కూడా నిర్మిస్తూ వచ్చారు, బ్రిటిష్ నాటకకర్త పీటర్ టెర్సన్ రచించిన "ఈసప్ కల్పిత కథలు" సంగీత రూపకం దీనికి సరైన ఉదాహరణ, దీన్ని తొలిసారిగా 1983లో నిర్మించారు. మార్క్ డొర్న్‌ఫోర్డ్-మే ఈ రూపకాన్ని మరొక ప్రామాణిక రచనగా మలిచాడు, 2010లో దక్షిణాఫ్రికాలోని కేప్‌టౌన్‌లో ఫుగార్డ్ థియేటర్ వద్ద ఇసాగం పోర్టోబెల్లో కంపెనీ దీన్ని ప్రదర్శించింది. ఈ నాటకం నల్లజాతి బానిస ఈసపు కథను వర్ణిస్తుంది, స్వేచ్ఛను సంపాదించుకోవచ్చని దాన్ని బాధ్యతాయుతంగా ఉంచుకోవాలని ఇది బోధిస్తుంది. తన ప్రయాణక్రమంలో అతడు కలుసుకునే తన ఉపాధ్యాయులు జంతు పాత్రలు. వీరు తాబేలు మరియు చెవులపిల్లి, సింహం మరియు మేక, తోడేలు మరియు కొంగ, రాజు కావాలనుకున్న కప్పలు మరియు మరొ మూడు ఇతర కథలను ఈసపుకు సూచించారు, ఇవి చాలావరకు మరింబాస్, వోకల్, సంఘట్టన వంటి సంగీత వాయిద్యాలతో కథలకు జీవం పోశాయి. మరొక వర్ణణాత్మక ప్రయత్నాన్ని సింగపూర్‌లో బ్రెయిన్ సేవార్డ్ "ఈసప్ అద్భుత కల్పిత కథలు" (2009) లో తీసుకువచ్చారు. దీంట్లో విశిష్టమైన సంగీత వాయిద్యాలను చైనీస్ నాటకీయ టెక్నిక్‌లతో మిళితం చేశారు.
"కింది కల్పిత కథలన్నీ వాటికే అంకితమైన విడి విడి కథనాలను కలిగి ఉన్నాయి" :