గోల్డెన్ గేట్ వంతెన
గోల్డెన్ గేట్ వంతెన అనేది పసిఫిక్ సముద్రంలోని శాన్ ఫ్రాన్సిస్కో అఖాతం ప్రారంభం గోల్డెన్ గేట్‌పై నిర్మించిన ఒక గొలుసు వంతెన. U.S. రూట్ 101 మరియు కాలిఫోర్నియా స్టేట్ రూట్ 1ల్లో భాగంగా ఉన్న, ఇది శాన్ ఫ్రాన్సిస్కో ద్వీపకల్పంలోని ఉత్తర కొనపై ఉన్న శాన్ ఫ్రాన్సిస్కో నగరాన్ని మారిన్ కౌంటీతో కలుపుతుంది. 
గోల్డెన్ గేట్ వంతెన అనేది 1937లో ఇది పూర్తి అయిన సమయానికి ప్రపంచంలోని పొడవైన గొలుసు వంతెన పరిధిగా పేరు గాంచింది మరియు కాలిఫోర్నియా, శాన్ ఫ్రాన్సిస్కో మరియు సంయుక్త రాష్ట్రాల్లోని అంతర్జాతీయంగా గుర్తించబడిన చిహ్నాల్లో ఒకటిగా ఖ్యాతి గడించింది. ఇది పూర్తి అయిన తర్వాత దీని పరిధి పొడవును ఎనిమిది ఇతర వంతెనలు అధిగమించినప్పటికీ, ఇది ఇప్పటికీ న్యూయార్క్ సిటీలోని వెరాజానో-నేరోస్ వంతెన తర్వాత సంయుక్త రాష్ట్రాల్లో రెండవ పొడవైన గొలుసు వంతెన ప్రధాన పరిధిగా గుర్తించబడింది. దీనిని అమెరికన్ సొసైటీ ఆఫ్ సివిల్ ఇంజినీర్స్ ఆధునిక ప్రపంచ వింతలలో ఒకటిగా పేర్కొంది. ఫ్రోమెర్స్ పర్యాటక బృందం గోల్డెన్ గేట్ వంతెనను "ప్రపంచంలోని అత్యంత సుందరమైన, ఎక్కువగా ఫోటోలు తీసే వంతెన"గా పేర్కొన్నారు (అయితే ఫ్రోమెర్స్ ఇంగ్లండ్, లండన్‌లోని టవర్ వంతెనను కూడా అత్యధికంగా ఫోటోలు తీసే ప్రాంతంగా పేర్కొన్నారు).
వంతెనను నిర్మించడానికి ముందు, శాన్ ఫ్రాన్సిస్కో మరియు ప్రస్తుతం మారిన్ కౌంటీగా పిలిచే ప్రాంతానికి సాధ్యమైనంత తక్కువ దూరం గల మార్గంగా శాన్ ఫ్రాన్సిస్కో సముద్రంలోని ఒక భాగం గుండా బోటులో ప్రయాణం చేసేవారు. పడవ సేవ 1820 నుండి ప్రారంభమైంది, శాన్ ఫ్రాన్సిస్కోకు నీటిని రవాణా చేసే అవసరం కోసం 1840ల ప్రారంభం నుండి నియత కాలిక సేవలను ప్రారంభమైంది. సౌసాలిటో ల్యాండ్ అండ్ ఫెర్రే కంపెనీ సేవ 1867లో ప్రారంభమైంది, చివరికి 1920ల ముగింపునాటికి ప్రపంచంలోని అతిపెద్ద పడవ నిర్వహణ, ఒక సదరన్ పసిఫిక్ రైల్‌రోడ్ సహాయక సంస్థ గోల్డెన్ గేట్ ఫెర్రీ కంపెనీగా మారింది. ఒకనాడు రైల్‌‍రోడ్ ప్రయాణీకులు మరియు వినియోగదారులతో మాత్రమే సదరన్ పసిఫిక్ యొక్క ఆటోమొబైల్ పడవలు మంచి లాభాలను ఆర్జించాయి మరియు ప్రాంతీయ ఆదాయంలో ముఖ్యమైన వనరుగా మారింది. శాన్ ఫ్రాన్సిస్కోలోని హేడ్ స్ట్రీట్ ఫియెర్ మరియు మారిన్ కౌంటీలో సౌసాలిటోల మధ్య పడవ ప్రయాణించడానికి సుమారు 20 నిమిషాలు పట్టేది మరియు వాహనానికి US$1.00 వసూలు చేసేవారు, ఈ ధరను తర్వాత నూతన వంతెనకు పోటీగా తగ్గించారు. శాన్ ఫ్రాన్సిస్కో పెర్రే భవనం నుండి ప్రయాణానికి 27 నిమిషాలు పడుతుంది.
పలువురు శాన్ ఫ్రాన్సిస్కోను మారిన్ కౌంటీతో కలిపేందుకు ఒక వంతెనను నిర్మించాలని భావించారు. శాన్ ఫ్రాన్సిస్కో అనేది ఇప్పటికీ ప్రధానంగా ఫెర్రీ పడవల సేవలను వినియోగించుకుంటున్న అతిపెద్ద అమెరికా నగరం. ఎందుకంటే ఇది సముద్రం చుట్టూ ఉన్న సమూహాలతో ఒక శాశ్వత అనుబంధాన్ని కలిగి లేదు, నగరంలోని అభివృద్ధి శాతం జాతీయ సగటు కంటే తక్కువగా ఉండేది. పలువురు నిపుణులు జలసంధిపై ఒక వంతెనను నిర్మించడం సాధ్యంకాదని పేర్కొన్నారు. జలసంధి మధ్యలో లోతు నీటితో బలమైన, తిరిగే అలలు మరియు ప్రవాహాలతో నిండి ఉందని మరియు తరచూ బలమైన గాలులు వీస్తాయని పేర్కొన్నారు. నిపుణులు ప్రచండమైన గాలులు మరియు దట్టమైన పొగమంచు సంభవించడం వలన వాడుకకు అంతరాయం కలగవచ్చని పేర్కొన్నారు.
గోల్డెన్ గేట్‌పై వంతెన నిర్మించాలనే ఆలోచన కొత్తది కానప్పటికీ, ఈ ప్రతిపాదనను చివరికి మాజీ ఇంజనీరింగ్ విద్యార్థి జేమ్స్ విల్కిన్స్ రాసిన ఒక 1916 శాన్ ఫ్రాన్సిస్కో బులెటిన్‌లో పేర్కొన్నాడు. శాన్ ఫ్రాన్సిస్కో నగర ఇంజినీర్లు దానికి $100 మిలియన్ ఖర్చు అవుతుందని అంచనా వేశారు, అప్పటికీ ఆచరణ సాధ్యం కాదని పేర్కొన్నారు మరియు అంత కంటే తక్కువ మొత్తంలో నిర్మించడం సాధ్యమవుతుందా అని వంతెన ఇంజనీర్లను ప్రశ్నించారు. దానికి సమాధానమిచ్చిన వారిలో ఒకరు, ఒక ఔత్సాహిక కాని కలలు కనే ఇంజనీర్ మరియు కవి జోసెఫ్ స్ట్రౌస్ తన గ్రాడ్యుయేట్ ప్రతిపాదన కోసం, బెరింగ్ జలసంధిపై ఒక పొడవైన రైల్‌రోడ్ వంతెనను రూపొందించాడు. ఆ సమయంలో, స్ట్రౌస్ సుమారు 400 కదిలించగల వంతెనలను పూర్తి చేశాడు-వాటిలో ఎక్కువ వంతెనలు భూమిపై నిర్మించినవి-మరియు నూతన ప్రాజెక్ట్ స్థాయికి చెందినవి కావు. స్ట్రౌస్ యొక్క ప్రారంభ రూపకల్పనలలో జలసంధికి ఇరువైపుల ఒక అతిపెద్ద కాంటిలివర్‌లు ఒక కేంద్ర గొలుసు భాగంతో అనుసంధానించబడ్డాయి, దీనిని స్ట్రౌస్ $17 మిలియన్ వ్యయంతో పూర్తి చేయవచ్చని పేర్కొన్నాడు.
స్థానిక అధికారులు స్ట్రౌస్ పలు కన్సల్టింగ్ ప్రాజెక్ట్ నిపుణులు సలహాల మేరకు రూపకల్పనలో మార్పులు చేయడానికి అంగీకరిస్తానని ఆమోదించిన తర్వాత మాత్రమే నిర్మాణాన్ని ప్రారంభించడానికి అంగీకరించారు. లోహ సంగ్రహణ శాస్త్రంలో ఇటీవల అభివృద్ధుల కారణంగా, ఒక గొలుసు వంతెన నమూనాను ఆచరణీయ నమూనాగా భావించారు.
స్ట్రౌస్ ఉత్తర కాలిఫోర్నియాలో మద్దతును సంపాదించడానికి ఒక దశాబ్దం కంటే ఎక్కువ కాలం ప్రయత్నించాడు. ఈ వంతెన పలు వనరుల నుండి వ్యాజ్యంతో సహా వ్యతిరేకతను ఎదుర్కొంది. సైనిక విభాగం ఈ వంతెనకు నౌకల రద్దీతో అంతరాయం కలగవచ్చని భావించింది; నౌకాదళం ఒక ఓడ వంతెనను ఢీకొట్టడం లేదా విధ్వంసం చేయడం వలన దాని ప్రధాన నౌకాశ్రయాల్లో ఒకదానికి ప్రవేశం నిరోధించబడుతుందని భయపడింది. సంఘాలు నిర్మాణ పనుల్లో స్థానిక కార్మికులను నియమిస్తామనే హామీని డిమాండ్ చేశారు. కాలిఫోర్నియాలోని అత్యధిక శక్తివంతమైన వ్యాపార సంస్థల్లో ఒకటి సదరన్ పసిఫిక్ రైల్‌రోడ్ దాని ఫెర్రీ పడవల బారుకు పోటీగా ఉంటుందని వంతెనను వ్యతిరేకించింది మరియు ప్రాజెక్ట్‌కు వ్యతిరేకంగా ఒక దావా వేసింది, ఇది ఫెర్రీ సేవలో ఎక్కువమంది బంద్ చేశారు. 1924 మేలో, కల్నల్ హెర్బెర్ట్ డియాకేన్ నిర్మాణానికి సమాఖ్య భూమిని ఉపయోగించాలనే ఒక అభ్యర్థనలో సైనిక విభాగం తరపున బ్రిడ్జ్‌పై రెండవ విచారణను ఏర్పాటు చేశాడు. సైనిక విభాగం తరపున డియాకేన్ వంతెన నిర్మాణానికి మరియు "గోల్డెన్ గేట్ అసోసియేషన్ అనుసంధానించడానికి" మరియు శాన్ ఫ్రాన్సిస్కో మరియు మారిన్ కౌంటీలకు రహదారులకు అవసరమైన భూమిని కేటాయించాడు, స్ట్రౌస్‌చే మిగిలిన వంతెన ప్రణాళికలో పెండింగ్‌లో ఉన్నాయి. మరొక సహాయక రంగం వలె అభివృద్ధి చెందుతున్న ఆటోమొబైల్ రంగాన్ని చెప్పవచ్చు, ఇది ఆటోమొబైల్‌ల డిమాండ్‌ను పెంచుకోవడానికి రహదారులు మరియు వంతెనల అభివృద్ధిని ప్రోత్సహించింది.
వంతెన యొక్క ఈ పేరు 1917లో మొట్టమొదటిగా ప్రాజెక్ట్ గురించి చర్చించినప్పుడు, శాన్ ఫ్రాన్సిస్కో నగర ఇంజనీర్ M. M. ఓషౌఘానెస్సీ మరియు స్ట్రౌస్‌లచే సూచించబడింది. ఈ పేరు 1923లో రాష్ట్ర శాసనసభచే గోల్డెన్ గేట్ బ్రిడ్జ్ అండ్ హైవే డిస్ట్రిక్ట్ చట్టం ఉద్ధరణతో అధికారిక నామంగా మారింది.
గోల్డెన్ గేట్ వంతెన నిర్మాణానికి దారి తీసిన ప్రాథమిక చర్చలను 1923 జనవరి 13న CA, సాంతా రోసాలో ఒక ప్రత్యేక సదస్సులో జరిగాయి. గోల్డెన్ గేట్‌పై ఒక వంతెన నిర్మాణాన్ని ప్రోత్సహించడానికి అవసరమైన చర్యలకు సాంతా రోసా చాంబర్ బాధ్యత వహిస్తుందని అప్పటి సాంతా రోసా చాంబర్ అధ్యక్షుడు ఫ్రాంక్ డోయ్లే పేర్కొన్నారు. జూన్ 12న, సాంతా రోసా చాంబర్ జూన్ 23న శాన్ ఫ్రాన్సిస్కోలో జరగబోయే బోర్డ్స్ ఆఫ్ సూపర్‌వైజర్స్ సమావేశంలో హాజరు కావడం ద్వారా "గోల్డెన్ గేట్ అసోసియేన్ వంతెన" చర్యలకు మద్దతు ఇవ్వాలని ప్రచారం చేసింది మరియు సోనోమా కౌంటీ బోర్డ్ ఆఫ్ సూపర్‌వైజర్‌లు కూడా పాల్గొవాలని పేర్కొన్నారు. 1925నాటికీ, సాంతా రోసా చాంబర్ గోల్డెన్ గేట్ బ్రిడ్జ్ యొక్క నిర్మాణానికి తదుపరి కార్యాచరణ వలె వంతెన విజ్ఞాపనను ప్రచారం చేసే బాధ్యతను స్వీకరించింది.
స్ట్రౌస్ వంతెన ప్రాజెక్ట్ మొత్తం రూపకల్పన మరియు నిర్మాణానికి ప్రధాన ఇంజనీర్‌గా వ్యవహరించాడు. అయితే, తీగ-వ్యాక్షేప రూపకల్పనతో అవగాహన లేదా అనుభవం స్వల్ప స్థాయిలో మాత్రమే కలిగి ఉన్న కారణంగా, అధిక ఇంజనీరింగ్ మరియు నిర్మాణ బాధ్యతలు ఇతర నిపుణులపై పడ్డాయి.
ఒక అనామక గృహ వాస్తుశిల్పి ఇర్వింహ్ మోరో వంతెన బురుజుల సంపూర్ణ ఆకృతి, వెలుగుకు సంబంధించిన ఏర్పాట్లు మరియు వీధి లైట్లు, కంచె మరియు పాదచారులకు మార్గాలు వంటి ఆర్ట్ డెకో అంశాలను రూపొందించాడు. ప్రఖ్యాత ఇంటర్నేషనల్ ఆరెంజ్ రంగును వాస్తవానికి వంతెనకు ఒక లేపనం వలె ఉపయోగించారు. పలువురు స్థానికులు వంతెనకు ప్రాథమిక వెండి లేదా ఊదారంగుకు బదులుగా సచేతన ఆరెంజ్ రంగును పూయాలని మోరోను ఒప్పించారు మరియు అప్పటి నుండి ఆ రంగును కొనసాగిస్తున్నారు.
వేరే ప్రాంతంలో ఉన్న ప్రఖ్యాత వంతెన రూపకర్త లియోన్ మోయిసెయిఫ్ సహకారంతో, సీనియర్ ఇంజనీరు చార్లెస్ ఆల్టాన్ ఎల్లిస్ ప్రాజెక్ట్ యొక్క ప్రధాన ఇంజనీరుగా వ్యవహరించాడు. మోయిసైఫ్ ప్రాథమిక నిర్మాణ నమూనాను తయారు చేశాడు, ఒక పల్చని, సౌకర్యవంతమైన రహదారిని గాలిలో వంచే అతని "విచలన సిద్ధాంతాన్ని" పరిచయం చేసి, ఒత్తిడిని గొలుసు తీగల ద్వారా వంతెన బురుజులకు బదిలీ చేయడం ద్వారా ఉత్తమంగా తగ్గించాడు. గోల్డెన్ గేట్ వంతెన రూపకల్పన అద్భుతంగా ఉన్నప్పటికీ, తదుపరి మోయిసెఫ్ రూపకల్పన యథార్థ టాకోమా నేరోస్ వంతెన పూర్తి అయిన కొద్దికాలంలోనే ఒక బలమైన గాలితుఫానుకు కూలిపోయింది, దీనికి కారణంగా ఒక ఊహించిన ఎయిరోలాస్టిక్ కలత వలె పేర్కొన్నారు.
ఒకానొక కాలంలో ఇంజనీరింగ్ డిగ్రీ లేనప్పటికీ ఇల్లియినోయిస్ విశ్వవిద్యాలయంలో ప్రొఫెసర్‌గా పనిచేసిన ఎల్లిస్ ఒక గ్రీకు విద్వాంసుడు మరియు గణిత శాస్త్రజ్ఞుడు (అతను గోల్డెన్ గేట్ వంతెనకు రూపకల్పన చేయడానికి ముందు ఇల్లియినోయిస్ విశ్వవిద్యాలయం నుండి సివిల్ ఇంజనీరింగ్‌లో డిగ్రీని సాధించాడు మరియు అతని వృత్తి జీవితంలో చివరి పన్నెండు సంవత్సరాలను పెర్డ్యూ విశ్వవిద్యాలయంలో ఒక ప్రొఫెసర్‌గా గడిపాడు). అతను నిర్మాణ రూపకల్పనలో ఒక నిపుణుడిగా పేరు గాంచాడు, ఆ సమయంలోని ప్రామాణిక పాఠ్యపుస్తకాన్ని రాశాడు. ఎల్లిస్ వంతెన నిర్మాణంలో సాంకేతికత మరియు సిద్ధాంత కార్యక్రమాన్ని నిర్వహించాడు, కాని అతని జీవితంలో దానికి ఎటువంటి గుర్తింపును పొందలేకపోయాడు. 1931 నవంబరులో, స్ట్రౌస్ మోయిసెయిఫ్‌కు తంతివార్తలను పంపడం మరియు అందుకోవడం ద్వారా అత్యధిక మొత్తంలో ధనాన్ని వృధా చేయడంతో ఎల్లిస్‌ను పదవి నుండి తొలగించాడు మరియు ఆ స్థానంలో ఒక మాజీ తాబేదారుడు క్లిఫోర్డ్ పేన్‌ను నియమించాడు. ఎల్లిస్ ప్రాజెక్ట్ పనితో అలిసిపోయాడు మరియు కుంగిపోయిన కారణంగా వేరే ఉద్యోగాన్ని సాధించలేక, ఎటువంటి చెల్లింపు లేకుండా వారానికి 70 గంటలు చొప్పున పని చేయడం ప్రారంభించాడు, చివరికి పది పుస్తకాల చేతి లెక్కలను లెక్కించాడు.
స్వీయ-అభివృద్ధి మరియు సంతతిపై దృష్టి సారించిన స్ట్రౌస్ తక్కువ గుర్తింపు మరియు వేతనాన్ని అందుకుంటున్నప్పటికీ వంతెన తుది రూపంలో ముఖ్య పాత్రను పోషించిన అతని సహకారుల సహకారాన్ని తక్కువగా పేర్కొన్నాడు. అతను వంతెన రూపకల్పన మరియు ఆలోచనకు సంపూర్ణ బాధ్యత వహించిన వ్యక్తి వలె తనను తాను పేర్కొనడంలో విజయం సాధించాడు. తర్వాత మాత్రమే రూపకల్పన బృందంలోని ఇతరుల సహకారాలు వెలుగులోకి వచ్చాయి. 2007 మేలో, గోల్డెన్ గేట్ బ్రిడ్జ్ డిస్ట్రిక్ట్ ప్రముఖ వంతెన యొక్క 70 సంవత్సరాల నాయకత్వంపై ఒక అధికారిక నివేదికను విడుదల చేసింది మరియు వంతెన రూపకల్పనలో ఎల్లిస్‌కు ప్రధాన పాత్రను అందించాలని నిర్ణయించుకుంది.
కాలిఫోర్నియా శాసనసభ యొక్క చట్టంచే అధికారం పొందిన గోల్డెన్ గేట్ బ్రిడ్జ్ అండ్ హైవే డిస్ట్రిక్ట్‌ను 1928లో గోల్డెన్ గేట్ వంతెన రూపకల్పన, నిర్మాణం మరియు ఆర్థిక సహాయానికి ఒక అధికారిక సంస్థను రూపొందించబడింది. అయితే, 1929లో వాల్ స్ట్రీట్ పతనం తర్వాత, డిస్ట్రిక్ట్ నిర్మాణ నిధులను పెంచలేకపోయింది, కనకు ఇది ఒక $30 మిలియన్ బాండ్ అంచనాను అభ్యర్థించింది. బ్యాండ్లను వంతెనచే ప్రభావితమైన కౌంటీల ఓట్లతో 1930 నవంబరులో ఆమోదించబడింది. ఆ సమయంలో నిర్మాణ బడ్జెట్ కోసం $27 మిలియన్ కేటాయించబడింది. అయితే, డిస్ట్రిక్ట్ బాండ్‌లను 1932 వరకు విక్రయించలేకపోయింది, శాన్ ఫ్రాన్సిస్కో ఆధారిత బ్యాంక్ ఆఫ్ అమెరికా స్థాపకుడు అమాడియో గియాన్నినీ స్థానిక ఆర్థిక వ్యవస్థకు సహాయం చేయడానికి మొత్తం సంచికను కొనుగోలు చేయడానికి తన బ్యాంకు తరపున అంగీకరించాడు.
నిర్మాణం 1933 జనవరి 5న ప్రారంభమైంది. ప్రాజెక్ట్‌కు $35 మిలియన్ కంటే ఎక్కువ ఖర్చు అయ్యింది.
స్ట్రౌస్ దైనందిన నిర్మాణాన్ని పర్యవేక్షిస్తూ మరియు కొన్ని అద్భుతమైన సలహాలతో ప్రాజెక్ట్ ప్రధాన అధికారిగా వ్యవహరించాడు. సిన్సినాటీ విశ్వవిద్యాలయం యొక్క ఒక విద్యార్థి కాంక్రీట్ పోయడానికి ముందు దక్షిణ లగ్నీకరణంలో అతని ఆల్మా మాటెర్ యొక్క పడిపోయిన మాక్‌మికెన్ హాల్ నుండి ఒక ఇటుకను ఉంచాడు. అతను నిర్మాణ ప్రాంతానికి దిగువన తరలించగల భద్రతా వల వాడకాన్ని పరిచయం చేశాడు, ఇది పలువురు అభద్రతా ఉక్కు కార్మికుల ప్రాణాలను రక్షించింది. నిర్మాణ సమయంలో పై నుండి కింద పడి మరణించిన పదికొండు మందిలో పది మంది ఒక తాత్కాలిక కట్టడం ఒత్తిడి కారణంగా వల విఫలమైన కారణంగా మరణించారు. నిర్మాణ సమయంలో వల ద్వారా రక్షించబడిన ఇతర పంతొమ్మిది వ్యక్తులు (అనధికారిక) "హాఫ్‌వే టు హెల్ క్లబ్" సభ్యులుగా చేరారు.
ఈ ప్రాజెక్ట్ 1937 ఏప్రిల్‌లో ప్రతిపాదిత బడ్జెట్ కంటే $1.3 మిలియన్‌ల తక్కువ వ్యయంతో పూర్తి అయ్యింది.
వంతెన ప్రారంభోత్సవం 1937 మే 27న ప్రారంభమైంది మరియు ఒక వారం రోజులపాటు జరిగింది. వాహనాల రాకపోకలను అనుమతించడానికి ముందు రోజు, 200,000 మంది ప్రజలు నడస్తూ మరియు రోలర్ స్టేక్‌పై వంతెనను దాటారు. ప్రారంభం నాడు, మేయర్ యాంజెలో రోసీ మరియు ఇతర అధికారులు మారిన్‌కు పడవపై చేరుకున్నారు, తర్వాత మోటారు కారులో మూడు స్మారక "సరిహద్దులు" ద్వారా ప్రయాణించిన తర్వాత, చివరిగా ఆయనను అందమైన సుందరీమణులు చుట్టుముట్టారు, ఆ సమయంలో జోసెఫ్ స్ట్రౌస్ అతన్ని వంతెన గుండా ప్రయాణానికి అనుమతించడానికి ముందు వంతెనను హైవే డిస్ట్రిక్ట్‌కు సమర్పించాడు. ఈ ఉత్సవంలో పాడటానికి ఒక అధికారిక పాట "దేర్ ఈజ్ ఏ సిల్వర్ మూన్ ఆన్ ది గోల్టెన్ గేట్"ను ఎంచుకున్నారు. స్ట్రౌస్ గోల్డెన్ గేట్ వంతెనపై ఒక పాటను రాశాడు, దానికి "ది మైటీ టాస్క్ ఈజ్ డన్" అని పేరు పెట్టాడు. తర్వాత రోజు, అధ్యక్షుడు రోజ్వెల్ట్ వాషింగ్టన్, D.C.లో వంతెనపై ఆ రోజు మధ్యాహ్నం వాహనాల రాకపోకలను అధికారికంగా ప్రారంభించినట్లు సూచిస్తూ ఒక మీటను నొక్కారు. ఉత్సవాలు జరుగుతున్న సమయంలో, SFPD ఎగువ ప్రాంతం పోక్ గల్చ్ ప్రాంతంలో చిన్న కలవరాన్ని సృష్టించింది. "ఫెయిస్టా" అని పిలిచే వారాలపాటు నిర్వహించిన సాంఘిక మరియు సాంస్కృతిక కార్యక్రమాలు ప్రారంభమయ్యాయి. 1955లో స్ట్రౌస్ యొక్క ఒక ప్రతిమను వంతెన సమీపంలోని ఒక ప్రాంతానికి తరలించారు.
వంతెన మధ్య వెడల్పు 1964 వరకు గొలుసు వంతెనల్లో అతిపెద్దదిగా పేరు గాంచింది, ఆ సంవత్సరంలో న్యూయార్క్ సిటీలో స్టాటెన్ ఐల్యాండ్ మరియు బ్రూక్లేన్ పట్టణాల మధ్య నిర్మించబడిన వెరాజానో-నేరోస్ వంతెన తో గోల్డెన్ గేట్ వంతెనను అధిగమించింది. గోల్డెన్ గేట్ వంతెన అది నిర్మించబడిన సమయంలో ప్రపంచంలోనే అతి పొడవైన గొలుసు బురుజులను కలిగి ఉన్నట్లు కూడా పేరు గాంచింది మరియు ఆ రికార్డ్‌ను ఇటీవల కాలం వరకు కలిగి ఉంది. 1957లో, మిచిగాన్ యొక్క మాకినాక్ వంతెన గోల్డెన్ గేట్ వంతెన యొక్క మొత్తం పొడవును అధిగమించి, ప్రపంచంలోని లగ్నీకరణాల మధ్య మొత్తం పొడవులో అతి పొడవైన రెండు బురుజుల గొలుసు వంతెనగా పేరు గాంచింది, కాని మాకినాక్ వంతెన గోల్డెన్ గేట్ వంతెన కంటే తక్కువ వేలాడే పరిధిని (బురుజుల మధ్య) కలిగి ఉంది.
రహదారి యొక్క బరువు రెండు ప్రధాన బరుజుల ద్వారా వేలాడుతున్న రెండు తీగల గుండా చేరుకుంటుంది మరియు రెండు శివార్లల్లో ఇది కాంక్రీట్‌లో స్థిరంగా ఉంటుంది. ప్రతి తీగను 27,572 ప్రమాణాల తీగతో రూపొందించారు. ప్రధాన తీగల్లో 80,000 మైళ్ల (129,000 కిమీ) తీగ ఉంది. వంతెన సుమారు 1,200,000 మొత్తం ఉట్టచీలలను కలిగి ఉంది.
శాన్ ఫ్రాన్సిస్కో నుండి ఉత్తర దిశగా నిష్క్రమించడానికి ఏకైక రహదారి వలె, వంతెన U.S. రూట్ 101 మరియు కాలిఫోర్నియా రూట్ 1 రెండింటిలోనూ భాగంగా ఉంది. సందుల మధ్య నడిమి గుర్తులను వాహనాల రద్దీ నమూనాలకు అనుగుణంగా తరలించబడ్డాయి. సోమవారం నుండి శుక్రవారం వరకు ప్రతిరోజు ఉదయాన్నే, వాహనాల రద్దీ ఎక్కువగా దక్షిణం నుండి నగరంలోకి ఉంటుంది, కనుక ఆరు సందుల్లో నాలుగు దక్షిణదిశగా అమలు అవుతాయి. అదే విధంగా, సోమవారం నుండి శుక్రవారం వరకు సాయంత్రాల్లో నాలుగు సందులు ఉత్తరదిశగా అమలు అవుతాయి. అయితే, 1980ల నుండి ఒక తరలించగల సరిహద్దు యొక్క స్థాపనకు సంబంధించిన చర్చ ఉనికిలో ఉంది, మార్చి 2005న బ్రిడ్జ్ బోర్డ్ ఆఫ్ డైరెక్టర్‌లు ఒక తరలించగల నడిమి సరిహద్దు స్థాపనకు ముందు అవసరమైన $2 మిలియన్ అధ్యయనాన్ని పూర్తి చేయడానికి నిధులను సేకరించడానికి పూనుకుంది. సోమవారం నుండి శుక్రవారం వరకు మరియు వెలుగు ఉన్న సమయాల్లో మాత్రమే (ఉదయం 6:30 నుండి సాయంత్రం 3:30 వరకు) తూర్పు రహదారిని పాదచారులు మరియు సైకిళ్లపై ప్రయాణించేవారు కోసం తెరుస్తారు మరియు పశ్చిమ రహదారిని సోమవారం నుండి శుక్రవారం వరకు మధ్యాహ్న సమయాల్లో, వారాంతాల్లో మరియు సెలవు దినాల్లో (సాయంకాలం 3:30 నుండి ఉదయం 6:30 వరకు) సైకిళ్లపై ప్రయాణించేవారు కోసం తెరుస్తారు.
గోల్డెన్ గేట్ వంతెన వేగ పరిమితిని 1996 అక్టోబరు 1న నుండి కు తగ్గించారు.
దాని ఎర్రని రంగు మినహా, వంతెన యొక్క రంగు అధికారింగా "ఇంటర్నేషనల్ ఆరెంజ్" అని పిలిచే ఒక ఆరంజ్ వెర్మిలియన్. ఈ రంగును కన్సల్టింగ్ ఆర్కిటెక్ట్ ఇర్వింగ్ మోరో ఎంపిక చేశాడు ఎందుకంటే ఇది ప్రకృతి పరిసరాలను పూరిస్తుంది మరియు పొగమంచులో వంతెన దృగ్గోచరతను పెంచుతుంది. 
జోసెఫ్ స్ట్రౌస్ యొక్క మొట్టమొదటి రూపకల్పనను తిరస్కరించడానికి అలంకార ప్రియులను కారణంగా చెప్పవచ్చు. అతని వంతెన నిర్మాణ ప్రణాళికను మళ్లీ సమర్పించిన తర్వాత, అతను వంతెనల తీగలు మరియు బురుజుల బాహ్య రూపానికి లైటింగ్ వంటి వివరాలను జోడించాడు. 1999లో, ఇది అమెరికన్ ఇన్‌స్టిట్యూట్ ఆఫ్ ఆర్కిటెక్ట్స్ రూపొందించిన "అమెరికా యొక్క ఇష్టమైన కట్టడాల జాబితా"లో ఐదవ స్థానం పొందింది.
ఈ వంతెనను వాస్తవానికి రెడ్ లీడ్ ప్రిమెర్‌ను పూసారు మరియు ఒక లీడ్ ఆధారిత టాప్‌కోట్‌ల అవసరమైన మేరకు ఉపయోగించారు. 1960ల మధ్యకాలంలో, అసలైన లేపనాన్ని తొలగించి మరియు వంతెనకు జింక్ సిలికేట్ ప్రీమెర్ మరియు వినేల్ టాప్‌కోట్‌లతో మళ్లీ లేపనం చేయడం ద్వారా తుప్పుపట్టకుండా సంరక్షణ కోసం ఒక కార్యక్రమాన్ని ప్రారంభించారు. 1990 నుండి, యాక్రేలిక్ టాప్‌కోట్‌లను వాయు నాణ్యత కారణాల కోసం ఉపయోగిస్తున్నారు. ఈ కార్యక్రమం 1995లో పూర్తి అయ్యింది మరియు దీనిని ప్రస్తుతం పూర్తిగా పోయిన స్థానాల్లో లేపనాన్ని పూయడానికి 38 పెయింటర్లచే నిర్వహించబడుతుంది.
నిర్మాణ బాండ్లల్లో ఆఖరి బాండ్ 1971లో హక్కు కోల్పోయింది, ఇది అసలు మొత్తం $35 మిలియన్ మరియు దానికి వడ్డీ సుమారు $39 మిలియన్‌లను మొత్తం వంతెన పన్ను ద్వారా సేకరించబడింది.
నవంబరు 2006లో, గోల్డెన్ గేట్ వంతెన, హైవే మరియు ట్రాన్స్‌పోర్ట్ డిస్ట్రిక్ట్‌లు వంతెన నిర్వహణ లోటును భర్తీ చేయడానికి వంతెన కోసం ఒక కార్పొరేట్ స్పాన్సర్‌షిప్ కార్యక్రమాన్ని సిఫార్సు చేసింది, ఇది ఐదు సంవత్సరాల్లో $80 మిలియన్ కంటే ఎక్కువ అంచనా వేయబడింది. డిస్ట్రిక్ట్ "భాగస్వామ్య కార్యక్రమం" అనే పేరుతో సూచించిన ఈ ప్రతిపాదనలో వంతెన పేరును మార్చడం లేదా వంతెనపై ప్రకటనలను ఉంచే అంశాలు ఉండవని పేర్కొంది. అక్టోబరు 2007లో, బోర్డు ఏకగ్రీవంగా ఈ ప్రతిపాదనను నిలిపివేయాలని ఓటు చేసింది మరియు పన్ను పెంపకం వంటి ఇతర మార్గాల ద్వారా అదనపు ఆదాయాన్ని ప్రయత్నించమని సూచించింది.
2 సెప్టెంబరు 2008న, అన్ని దక్షిణ సరిహద్దు మోటారు వాహనాలకు స్వీయ నగదు పన్నును $5 నుండి $6కు పెంచారు మరియు ఫాస్‌ట్రాక్ పన్నును $4 నుండి $5కు పెంచారు. సైకిళ్లకు, పాదచారులకు మరియు ఉత్తర సరిహద్దు మోటారు వాహనాల రాకపోకలకు పన్ను ఉచితం. రెండు ఇరుసుకర్రల కంటే ఎక్కువ కలిగి ఉన్న వాహనాలకు, ఒక ఇరుసుకర్రకు $2.50 చొప్పున పన్ను చెల్లించాలి.
2008 మార్చిలో, గోల్డెన్ గేట్ బ్రిడ్జ్ డిస్ట్రిక్ట్ బోర్డు గోల్డెన్ గేట్ వంతెన వద్ద రద్దీ ధర, రద్దీగా ఉండే సమయాల్లో అత్యధిక పన్నును వసూలు చేసే విధానాన్ని అమలు చేయడానికి ఒక సంకల్పాన్ని ఆమోదించింది, కాని పెంపు మరియు తగ్గింపు రద్దీ స్థాయిలపై ఆధారపడి ఉంటాయి. ఈ నిర్ణయం USDOT నగర భాగస్వామ్య మంజూరు నుండి సమాఖ్య రవాణా నిధుల్లో $158 మిలియన్ మొత్తాన్ని అందుకునేందుకు సమాఖ్య అర్హతను సాధించడానికి సముద్ర ప్రాంతం అనుమతించబడింది. మంజూరు చేయడానికి ఒక షరతు ప్రకారం, రద్దీ పన్నును 2009 సెప్టెంబరులో అమలు చేయాలి.
మొబైలిటీ, యాక్సెస్ అండ్ ప్రైసింగ్ స్టడీ (MAPS) అని పిలిచే అధ్యయనంలో మొట్టమొదటి ఫలితాల్లో ఒక రద్దీ ధర కార్యక్రమం ఆచరణ సాధ్యంగా తెలిసింది. ఊహించిన వేర్వేరు ధర అంశాలను 2008 డిసెంబరులో ప్రజా సదస్సులో సమర్పించారు మరియు తుది అధ్యయన ఫలితాలను 2009 చివరిలో తెలిపేందుకు ప్రయత్నిస్తారు.
గోల్డెన్ గేట్ వంతెన అనేది మొత్తం ప్రపంచంలో ఆత్మహత్య చేసుకోవడానికి ప్రధాన ప్రాంతంగా గుర్తింపు పొందింది. గట్టు నీటికి సుమారు ఎత్తులో ఉంటుంది. సుమారు నాలుగు సెకన్లు గాలిలో తేలిన తర్వాత, దూకేవారు సుమారు వేగంతో నీటిని తాకతారు. ఆ వేగంలో ఢీకొట్టినప్పుడు, నీరు కాంక్రీట్ వంటి లక్షణాలు కలిగి ఉంటుందని గుర్తించారు. ఈ కారణంగా, దీనిపై నుండి దూకినవారిలో ఎక్కువమంది నీటిని తాకిన వెంటనే ప్రాణాలను కోల్పోతారు. దూకినప్పుడు మరణించని కొంతమంది సాధారణంగా మునిగిపోతారు లేదా చల్లని నీటిలో హైపోథెర్మియాతో మరణిస్తారు.
ఒక అధికారిక ఆత్మహత్య చేసుకున్నవారి సంఖ్యను అతను లేదా ఆమె వంతెనపైన నుండి దూకినప్పుడు, దాని సమీపంలోని వంతెన యొక్క 128 దీప స్తంభాల ప్రకారం వర్గీకరించబడింది. 2005నాటికీ, ఈ సంఖ్య 1,200కు మించిపోయింది మరియు సగటున ప్రతి రెండు వారాలకు ఒకటి చొప్పన ఒక ఆత్మహత్య వెలుగులోకి వస్తుంది. సూచించిన విధంగా ప్రపంచంలోని ఆత్మహత్య చేసుకోవడానికి రెండవ ప్రధాన ప్రాంతంగా చెప్పడానికి ఆధారంగా, జపాన్‌లోని ఆకిగాహరా అడివిలో 78 మృతదేహాలు లభ్యమైనట్లు ఒక నివేదిక వచ్చింది 2002లో అడివిలో లభించిన ఈ మృతదేహాలు వయస్సు 30 సంవత్సరాలు గలవారిగా గుర్తించారు. 2006లో 34 మంది వంతెనపై నుండి దూకి ఆత్మహత్య చేసుకున్నారు, వీరు మృతదేహాలను వెలికితీశారు, మరో నలుగురు ఆత్మహత్య చేసుకున్నట్లు సాక్షులు చెప్పినప్పటికీ, వారి మృతదేహాలు లభించలేదు మరియు వంతెనపై నుండి దూకి ఆత్మహత్య చేసుకున్నట్లు భావించి, పలు మృతదేహాలు వెలికి తీయబడ్డాయి. కాలిఫోర్నియా హైవే గస్తీ దళం ఆ సంవత్సరంలో వంతెనపై నుండి ఆత్మహత్యకు ప్రయత్నించిన 70 మందిని రక్షించారు.
1937 నుండి సంభవించిన ఆత్మహత్యలు లేదా దూకడం ద్వారా మరణించిన వారు సంఖ్య కచ్చితంగా తెలియలేదు ఎందుకంటే పలువురు ఆత్మహత్యలకు సాక్షులు లేరు. వంతెనపై నుండి దూకడం కోసమే ప్రత్యేకంగా ప్రజలు శాన్ ఫ్రాన్సిస్కోకు చేరుకుంటారని మరియు ఆ ప్రాంతానికి చేరుకోవడానికి ఒక బస్సు లేదా క్యాబ్‌ను మాట్లాడుకుంటారని భావిస్తారు; కొన్నిసార్లు పోలీసులు పార్కింగ్ ప్రాంతంలో కిరాయి కార్లను నిషేధిస్తారు. వంతెన కంటే ప్రవాహాలు చాలా వేగంగా ఉంటుంది మరియు వంతెనపై నుండి దూకిన కొంతమంది నిస్సందేహాంగా కనిపించకుండా సముద్రంలో కొట్టుకుని పోతారు. ఆ నీరు స్థాయిలో చల్లగా ఉండవచ్చు.
దానిపై నుండి దూకడం వలన మరణించే అవకాశం 98% ఉంది. 2006నాటికీ, 26 మంది వ్యక్తుల మాత్రమే ప్రాణాలతో బయటపడ్డారని తెలుస్తుంది. "ప్రాణాలతో" బయటపడిన వారు ముందుగా నీటిని ఒక స్వల్ప కోణంలో తాకతారు, అయితే అప్పటికీ వ్యక్తుల ఎముకులు విరిగిపోతాయి మరియు అంతర్గత గాయాలకు గురవుతారు. సారా బిర్న్‌బౌమ్ అనే ఒక యువతి మొదటి ప్రయత్నంలో బతికి బయటపడింది, కాని మళ్లీ ఆత్మహత్యకు ప్రయత్నించి, రెండవసారి మరణించింది. 1979లో ఒక యువకుడు వంతెనపై నుండి దూకి, ప్రాణాలతో సముద్రాన్ని ఈదాడు మరియు తనే స్వయంగా ఆస్పత్రికి చేరుకున్నాడు. ఈ ప్రయత్నంలో అతని పలు వెన్నుపూసలలు విరిగిపోయాయి.
ఇంజనీరింగ్ ప్రొఫెసర్ నాటాలై జెరెమిజెంకో ఆమె బ్యూరో ఆఫ్ ఇన్వెర్స్ టెక్నాలజీ కళా సేకరణలో భాగంగా, చలనాన్ని గుర్తించే కెమెరాలను గల "ఆత్మహత్య పెట్టెలు" గుర్తించిన వంతెనపై నుండే దూకేవారి సంఖ్యతో డో జోన్స్ ఇండస్ట్రియల్ యావరేజ్ సహకారంతో ఒక "నైరాశ్య సూచిక"ను రూపొందించింది, ఈమె వాటిని వంతెన కింద ఏర్పాటు చేయాలని పేర్కొంది. ఈ పెట్టెలు అధికారిక లెక్కింపు కంటే అధికంగా మూడు నెలల్లో 17 మంది దూకినట్లు నమోదు చేసింది. వైట్నే వస్తు ప్రదర్శనశాల జెరెమిజెంకో యొక్క ఆత్మహత్యను గుర్తించే సాంకేతికత నిజంగా ఉనికిలో ఉన్నదా అని ప్రశ్నిస్తున్నప్పటికీ, దానితో సంబంధం లేకుండా ఆమె ప్రాజెక్ట్‌ను దాని ప్రఖ్యాత వైట్నే ద్వైవార్షికలో చేర్చింది.
ఆత్మహత్యలను తగ్గించేందుకు పలు పద్ధతులు ప్రతిపాదించబడ్డాయి మరియు అమలు చేయబడ్డాయి. ఈ వంతెనపై ఆత్మహత్య నిరాటంక తంత్రీమార్గ టెలిఫోన్లను ఏర్పాటు చేశారు మరియు వంతెనపై నుండి దూకడానికి ప్రయత్నిస్తున్న వారిని గుర్తించడానికి గస్తీ సిబ్బందిని వంతెనపై బండ్లల్లో నియమించారు. వంతెనపై ఇనుము పనిచేసే కార్మికులు కూడా ఆత్మహత్యకు ప్రయత్నించే వ్యక్తులతో మాట్లాడటం లేదా బలవంతంగా వారిని రక్షించడానికి వారి సమయాన్ని వెచ్చిస్తున్నారు. ప్రస్తుతం ఈ వంతెనపై రాత్రి సమయాల్లో పాదచారులను అనుమతించడం లేదు. రాత్రి సమయాల్లో సైకిల్‌పై వెళ్లేవారిని ఇప్పటికీ అనుమతిస్తున్నారు, కాని రిమోట్‌తో నియంత్రించే భద్రతా ద్వారాల ద్వారా లోపలికి మరియు బయటికి ప్రవేశించేటప్పుడు ధ్వని చేయాలి. ఒక ఆత్మహత్య అడ్డంకిని నిర్మించే ప్రయత్నాలు ఇంజనీరింగ్ సమస్యలు, అధిక వ్యయాలు మరియు ప్రజా వ్యతిరేకత కారణంగా విజయవంతం కాలేదు. వంతెన యొక్క యథార్థ నిర్మాణ రూపకల్పనలో ఒక విభాగం దిగువ ఇనుప కమ్మిని భర్తీ లేదా పెంచడానికి ఒక అడ్డంకిని నిర్మించడానికి ఒక పునరావృత ప్రతిపాదన ఉంది. ప్రపంచంలోని ఇతర ప్రధాన ప్రాంతాల్లో నూతన అడ్డంకులు ఆత్మహత్యలను నివారించాయి, కాని వీటిని ఖర్చు, అలంకారం మరియు భద్రతా కారణాల వలన గోల్డెన్ గేట్ వంతెనపై నిరాకరించారు (పేలవంగా రూపొందించిన అడ్డంకి బరువు వలన ఒక బలమైన గాలి తుఫాన్ సమయంలో వంతెన యొక్క నిర్మాణ సరళతపై గణనీయమైన ప్రభావాన్ని కలిగి ఉంటుంది).
వివాదస్పద 2006 డాక్యుమెంటరీ చలన చిత్రం "ది బ్రిడ్జ్" విడుదలైన తర్వాత, మానసిక నిపుణుల ఉన్నత శిష్టమైన సంఘం, ఆత్మహత్య అడ్డంకి కన్సల్టెంట్లు మరియు ఆత్మహత్య చేసుకున్న వ్యక్తుల కుటుంబాలచే మళ్లీ ఒక ఆత్మహత్య అడ్డంకి, కంచె లేదా ఇతర నిరోధ ప్రయత్నాల కోసం బలమైన ప్రతిపాదనలు వినిపించాయి, ఈ చలన చిత్రంలో యథార్థ ఆత్మహత్య ప్రయత్నాలను చిత్రీకరించడానికి, పలు మైదాన కోణాల్లో వంతెనను చిత్రీకరించడానికి చిత్ర నిర్మాత ఎరిక్ స్టీల్ మరియు అతని నిర్మాణ సిబ్బంది ఒక సంవత్సర కాలం కష్టపడ్డారు. ఈ చలన చిత్రంలో 23 మంది ఆత్మహత్య చేసుకునే వారిని, వారిలో ముఖ్యంగా జెనె స్ప్రాగ్యూ కూడా ఉన్నాడు అలాగే పలు నిరోధిత ప్రయత్నాలను చూపించారు. ఈ చలన చిత్రంలో ఆత్మహత్య చేసుకున్న వారి కుటుంబ సభ్యులతో ఇంటర్వ్యూలను; సాక్షుల ఇంటర్వ్యూలు కూడా జోడించారు; చిత్రంలో ఒక భాగంలో, ఆత్మహత్య చేసుకునేందుకు ప్రయత్నించి, బతికి బయటపడిన 2000లో 19 సంవత్సరాల వయస్సు గల కెవిన్ హినెస్ ఇంటర్వ్యూను కూడా చేర్చారు మరియు ఇతను ప్రస్తుతం ఇటువంటి సంఘటనలను జరగకుండా నివారించడానికి కొన్ని రకాల వంతెన అడ్డంకులు లేదా వల కోసం ఒక సలహాదారుగా వ్యవహరిస్తున్నాడు.
10 అక్టోబరు 2008న, గోల్డెన్ గేట్ బ్రిడ్జ్ బోర్డ్ ఆఫ్ డైరెక్టర్స్ ఒక ఆత్మహత్య నిరోధించే అంశం వలె వంతెన కింద ఒక ప్లాస్టిక్‌తో కవర్ చేసిన స్టయిన్‌లెస్-స్టీల్ వలను ఏర్పాటు చేయాలనే అంశానికి 14 మంది మద్దతు ఓటు ప్రకటించగా, ఒకరు వ్యతిరేకంగా ఓటు చేశారు. వంతెనకు ఇరువైపుల వల వరకు విస్తరించబడుతుంది మరియు ఇది పూర్తి కావడానికి $40–50 మిలియన్ ఖర్చు అవుతుందని అంచనా వేస్తున్నారు. అయితే, నిధులు లేని కారణంగా వల నిర్మాణంలో జాప్యం జరగవచ్చు.
ఇది పూర్తి అయిన కాలం నుండి, గోల్డెన్ గేట్ వంతెనను వాతావరణ పరిస్థితుల కారణంగా మూడు సార్లు మాత్రమే మూసివేశారు: ఉధృతమైన గాలుల వలన 1951 డిసెంబరు 1; స్థాయిలో గాలుల కారణంగా 1982 డిసెంబరు 23 మరియు స్థాయిలో ఉధృతమైన గాలుల కారణంగా 1983 డిసెంబరు 3.
నిర్మాణాలపై భూకంపాల ప్రభావం యొక్క ఆధునిక జ్ఞానం ఉత్తమ భూకంప నిరోధ అంశాలు కోసం గోల్డెన్ గేట్‌పై ఒక నిర్మాణానికి దారి తీసింది. వంతెన శాన్ ఆండ్రియస్ ఫాల్ట్‌కు సమీపంలో ఉన్న కారణంగా, ఇది ఒక తీవ్రమైన భూకంపానికి గురయ్యే ప్రమాదం ఉంది. ఒకానొక సమయంలో ఎటువంటి ప్రమాణ ఊహాజనిత భూకంపాలను తట్టుకోగలదని భావించినప్పటికీ, వాస్తవానికి వంతెన ‍ఫోర్ట్ పాయింట్‌లోని చాపానికి మద్దతుగా ఉన్న అంశాలు విఫలమవడం ద్వారా సంభవించే సంపూర్ణ నిర్మాణ వైఫల్యానికి (అంటే కూలిపోయే) గురయ్యే అవకాశం ఉంది. ఇటువంటి సందర్భాల్లో అత్యల్ప (మరమ్మత్తు చేయగల) నష్టం మాత్రమే కలిగేలా నిర్మాణ సామర్థ్యాన్ని మెరుగుపర్చడానికి $392 మిలియన్ కార్యక్రమాన్ని ప్రారంభించారు. ఈ నిర్మాణాన్ని 2012కు పూర్తి చేసేందుకు ప్రయత్నిస్తారు.
శాన్ ఫ్రాన్సిస్కో ప్రెసిడియో ద్వారా గోల్డెన్ గేట్ వంతెనకు ఉన్నతమైన రహదారిని డోయ్లే డ్రైవ్ అని ప్రముఖంగా పిలుస్తారు. 1933లో నిర్మించిన డోయ్లే డ్రైవ్‌కు ఈ పేరును కాలిఫోర్నియా స్టేట్ ఆటోమొబైల్ అసోసియేషన్ డైరెక్టర్ ఫ్రాంక్ P. డోయ్లే పేరు నుండి తీసుకున్నారు. ఈ రహదారిపై సోమవారం నుండి శుక్రవారం వరకు శాన్ ఫ్రాన్సిస్కో దిగువ ప్రాంతం నుండి మారిన్ కౌంటీ శివార్ల మధ్య దాదాపు 91,000 వాహనాలు ప్రయాణిస్తాయి. అయితే, ఈ రహదారి "భూకంపం వలన పూర్తిగా నాశనమయ్యే" అవకాశం ఉంది, ఇది ఒక సమస్యాత్మక 4-రహదారు రూపకల్పన మరియు మద్దతు స్తంభాలను కలిగి లేదు. ఈ కారణాల వలన, ఒక శాన్ ఫ్రాన్సిస్కో కౌంటీ రవాణా నిర్ణయాధికార సంస్థ అధ్యయనంలో ప్రస్తుత పురాతన నిర్మాణాన్ని మరింత ఆధునిక, సమర్థవంతమైన మరియు మల్టీమోడల్ రవాణా నిర్మాణంతో భర్తీ చేయాలని సిఫార్సు చేశారు. ప్రెసిడియో పార్క్‌వే అని పిలిచే $1 బిలియన్ రహదారి నిర్మాణం 2009 డిసెంబరులో ప్రారంభమైంది మరియు దీని నిర్మాణం 2013లో పూర్తి అవుతుందని భావిస్తున్నారు.
ఒక ప్రముఖ అమెరికా చిహ్నం వలె, గోల్డెన్ గేట్ వంతెనను పలు ప్రసారమాధ్యమాల్లో ఉపయోగించారు. "ప్రసిద్ధ సంస్కృతిలో గోల్డెన్ గేట్ వంతెన చూడండి."