రాజకీయ పార్టీ
రాజకీయ పార్టీ అనేది ప్రభుత్వంలో రాజకీయ అధికారంను పొందటానికి మరియు కొనసాగించటానికి ఉన్న రాజకీయ సంస్థ, ఇది సాధారణంగా నియోజక ప్రచారాలలో, విద్యాసంబంధ లేదా నిరసన చర్యలలో పాల్గొనటం ద్వారా సాధించబడుతుంది. స్పష్టమైన లక్షణాలతో లిఖిత వేదిక ద్వారా వ్యక్తీకరించిన భావజాలం లేదా విశాలమైన దృష్టిని భరిస్తూ పార్టీలు విభిన్న ఆసక్తులతో సంకీర్ణాలను ఏర్పరుచుకుంటాయి.
నియోజక విధానం యెుక్క పద్ధతి పార్టీ రాజకీయ పద్ధతి రకాన్ని నిర్ణయించటంలో అతిపెద్ద అంశంగా ఉంటుంది. పోటీలో మొదట లక్ష్యాన్ని చేరేటివంటి ఓటింగు విధానాలు ఉన్న దేశాలలో రెండు పార్టీ విధానాల యెుక్క స్థాపన పెరిగే అవకాశం ఉంది. దామాషా ప్రాతినిధ్య ఓటింగు పద్ధతి ఉన్న దేశాలు ఐరోపా అంతటా లేదా చాలా వరకూ ప్రాధాన్య ఓటింగు పద్ధతులు ఉన్నాయి, ఇందులో ఆస్ట్రేలియా లేదా ఐర్లాండ్ ఉన్నాయి, మూడు లేదా ఎక్కువ పార్టీలు తరచుగా ప్రభుత్వ కార్యాలయం కొరకు ఎంపిక చేయబడతాయి.
ఏకపక్ష శైలి ప్రభుత్వం నుండి ప్రభుత్వంకు అది ఎన్ని పార్టీలను కలిగి ఉంది అనే దానిమీద మరియు ప్రతి పార్టీకి వ్యక్తిగతంగా ఎంత ప్రభావం ఉంది అనే దానిమీద ఆధారపడి మారుతుంది.
నిష్పక్షపాతి పద్ధతిలో, అధికారిక రాజకీయ పార్టీలు ఉండవు, కొన్నిసార్లు చట్టపరమైన రాజకీయ పార్టీల మీద నిభంధనలను ప్రతిబింబిస్తుంది. నిష్పక్షపాతి ఎన్నికలలో, ప్రతి అభ్యర్థి కార్యాలయం కొరకు అతని లేదా ఆమె సొంత యోగ్యతలకు అర్హత కలిగి ఉంటారు. నిష్పక్షపాత శాసనాలలో ముఖ్యమైన అధికారిక పార్టీ అనుసంధానాలు శాసన నిర్మాణం లోపల ఉంటాయి. జార్జ్ వాషింగ్టన్ యెుక్క పరిపాలన మరియు US చట్టసభ యెుక్క మొదటి సమావేశాలు నిష్పక్షపాతంగా ఉన్నాయి. వాషింగ్టన్ కూడా అతని వీడ్కోలు ప్రసంగంలో రాజకీయ పార్టీలకు వ్యతిరేకంగా హెచ్చరించారు. ఈనాడు సంయుక్త రాష్ట్రాలలో నిష్పక్షపాతంగా ఉన్న ఏకైక రాష్ట్రం నెబ్రాస్క యెుక్క ఏకపక్ష శాసనసభ. అనేక నగర మరియు కౌంటీ ప్రభుత్వాలు నిష్పక్షపాతంగా ఉన్నాయి. కెనడాలో, వాయువ్య ప్రాదేశిక ప్రాంతాలు మరియు నునావుట్ యెుక్క ప్రాదేశిక శాసనాలు నిష్పక్షపాతంగా ఉన్నాయి. నిష్పక్షపాత ఎన్నికలు మరియు పాలన యెుక్క పద్ధతులు రాష్ట్ర సంస్థల వెలుపల సాధారణంగా ఉంటాయి. రాజకీయ పార్టీలకు వ్యతిరేకంగా చట్టపరమైన నిషేధాలు వచ్చేంతవరకూ, నిష్పక్షపాత పద్ధతులలో ముఠాలు రాజకీయ పార్టీలలోకి తరచుగా విస్తరిస్తాయి. టోకెలా కూడా నిష్పక్షపాతమైన పార్లమెంటును కలిగి ఉంది.
ఒకే-పార్టీ పద్ధతులలో, ఒక రాజకీయ పార్టీ న్యాయపరంగా అధికారాన్ని కలిగి ఉండటాన్ని అనుమతిస్తుంది. అయిననూ చిన్న పార్టీలు కొన్నిసార్లు అనుమతించబడతాయి, అవి న్యాయపరంగా ప్రాబల్యమున్న పార్టీ యెుక్క న్యాయకత్వాన్ని ఆమోదించవలసిన అవసరం ఉంది. ఈ పార్టీ ఎప్పుడూ ప్రభుత్వంతో సర్వవిధాల సమానంగా ఉండవలసిన అవసరం లేకపోవచ్చు, అయిననూ కొన్నిసార్లు పార్టీలోని స్థానాలు ప్రభుత్వ స్థానాల కన్నా ఎక్కువ ప్రాముఖ్యం కలిగి ఉండవచ్చు. దేశాలు చైనా మరియు సింగపూర్ వంటివి కొన్ని ఉదాహరణలుగా ఉన్నాయి; ఇతరమైనవి ఫాసిస్ట్ దేశాలలో కనిపిస్తాయి, వీటిలో 1933 మరియు 1945 మధ్య నాజి జర్మనీ ఉంది. ఒకే-పార్టీ పద్ధతి అందుచే సాధారణంగా నియంతృత్వాలు మరియు నిరంకుశపాలనచే పోల్చబడింది.
ప్రాబల్య-పార్టీ పద్ధతులలో, ప్రతిపక్ష పార్టీలను అనుమతించబడుతుంది, మరియు లోతుగా నాటుకుపోయిన ప్రజాస్వామ్య సంప్రదాయం కూడా ఉఁడవచ్చు, కానీ ఇతర పార్టీలకు అధికారం సంపాదించుకనే అవకాశం లేదని భావించబడుతుంది. కొన్నిసార్లు, రాజకీయ, సాంఘిక, మరియు ఆర్థిక పరిస్థితులు, ఇంకా ప్రజా అభిప్రాయాలు ఇతర పార్టీల యెుక్క వైఫల్యానికి కారణంగా ఉంటాయి. కొన్నిసార్లు, స్థాపితమైన ప్రజాస్వామ్య సంప్రదాయం తక్కువగా ఉన్న దేశాలలో, ప్రాబల్యమున్న పార్టీ పోషకత్వం మరియు కొన్నిసార్లు ఓటింగు మోసం ద్వారా అధికారంలో ఉండగలిగే అవకాశం ఉంది. రెండవ సందర్భంలో, ప్రాబల్యమైన మరియు ఒకే-పార్టీ పద్ధతి మధ్య నిర్వచనం అస్పష్టంగా ఉంటుంది. ప్రాబల్యమున్న పార్టీ పద్ధతుల యెుక్క ఉదాహరణలలో సింగపూర్‌లోని పీపుల్స్ యాక్షన్ పార్టీ, దక్షిణ ఆఫ్రికాలోని ఆఫ్రికన్ నేషనల్ కాంగ్రెస్, మోంటేనేగ్రోలోని డెమోక్రటిక్ పార్టీ ఆఫ్ సోషలిస్ట్స్ ఆఫ్ మోంటేనేగ్రో , జపాన్‌లోని లిబరల్ డెమోక్రటిక్ పార్టీ మరియు స్వీడన్‌లోని సోషల్ డెమోక్రటిక్ పార్టీ ఉన్నాయి. ఒకే పార్టీ ప్రాబల్య పద్ధతులు మెక్సికోలో ఇంస్టిట్యూషనల్ రివల్యూషనరీ పార్టీతో 1990ల వరకు ఉంది, దక్షిణ సంయుక్త రాష్ట్రాలలో డెమోక్రటిక్ పార్టీతో 19వ శతాబ్దం చివరి నుండి 1970ల వరకు ఉంది, మరియు ఇండోనేషియాలో "గోలోన్గాన్ కార్యా" (విధ్యుక్త సంఘాల పార్టీ)తో 1970ల ఆరంభం నుండి 1998 వరకు ఉంది.
రెండు పార్టీల పద్ధతులోని రాష్ట్రాలు సంయుక్త రాష్ట్రాలు, జమైకా, మరియు ఘనా వంటివాటిలో రెండు రాజకీయ పార్టీల ప్రాబల్యం ఎంతవరకూ ఉంటుందంటే ఏ ఇతర పార్టీ అయినా ఏ పతాకంతోనైనా నియోజకవర్గాలలో విజయం సాధించడం అనేది అసాధ్యంగా ఉంటుంది. ఒక సాంప్రదాయ పక్షాలు సంకీర్ణ పార్టీ మరియు ఒక వామపక్షాలు సంకీర్ణ పార్టీ అట్లాంటి పద్ధతిలో సాధారణంగా సిద్ధాంతపరంగా పడిపోతుంది, కానీ రాజకీయ పార్టీలు సంప్రదాయపరంగా, సిద్ధాంతపరంగా విస్తారంగా మరియు కలుపుకొనినటువంటి అన్ని పార్టీలను రెండు పార్టీల పద్ధతి గ్రహిస్తుంది.
చారిత్రాత్మకంగా అధికారాన్ని రెండు ప్రాబల్యమున్న పార్టీల (ప్రస్తుతం లేబర్ పార్టీ మరియు కంజర్వేటివ్ పార్టీ) మధ్య ప్రత్యామ్నాయం చేయడంతో సంయుక్త రాజ్యం రెండు పార్టీల దేశంగా విస్తారంగా భావించబడుతుంది. అయినప్పటికీ, 2010 సాధారణ ఎన్నికలలో లిబరల్ డెమోక్రాట్లను చేర్చుకొని కంజర్వేటివ్ పార్టీచే నాయకత్వం వహించిన సంకీర్ణ ప్రభుత్వాన్ని అందించింది. అనేక ఇతర పార్టీలు అలానే స్వతంత్ర MPలు, పార్లమెంటులో గణనీయమైన స్థానాల సంఖ్యను కలిగి ఉన్నారు.
బహుత్వ ఓటింగు పద్ధతి (సంయుక్త రాష్ట్రాలలో ఉన్నటువంటిది) సాధారణంగా రెండుపార్టీల పద్ధతికి దారితీస్తుంది, ఈ సంబంధాన్ని మారిస్ దువెర్గర్ వర్ణించారు మరియు ఇది దువెర్గర్స్ లాగా పేరొందింది.
అనేక-పార్టీ పద్ధతులలో రెండు పార్టీల కన్నా ఎక్కువ ప్రభుత్వ కార్యాలయానికి ప్రాతినిధ్యం వహిస్తాయి మరియు ఎన్నుకోబడతాయి.
ఆస్ట్రేలియా, కెనడా, పాకిస్తాన్, భారతదేశం, గణతంత్ర ఐర్లాండ్, సంయుక్త రాజ్యం మరియు నార్వేలు రెండు బలమైన పార్టీలతో మరియు అదనంగా ప్రాతినిధ్యం పొందిన చిన్న పార్టీలతో ఉన్న దేశాలకు ఉదాహరణగా ఉన్నాయి. చిన్నవి లేదా "మూడవ" పార్టీలు అతిపెద్ద పార్టీలలో ఒకదానితో కలసి లేదా ఇతర ప్రాబల్యమున్న పార్టీలతో స్వతంత్రంగా కలసి సంకీర్ణ ప్రభుత్వం యెుక్క భాగంగా ఉంటుంది.
చాలా సాధారణంగా, మూడు లేదా అధికంగా పార్టీలు ఉన్న సందర్భాలలో, ఏ ఒక్క పార్టీ అధికారంను ఒంటరిగా సంపాదించదు, మరియు పార్టీలు ఒకదానితో కలసి ఒకటి సంకీర్ణ ప్రభుత్వాలని ఏర్పాటు చేయటానికి కృషి చేస్తాయి. 1980ల నాటినుండి గణతంత్ర ఐర్లాండ్ యెుక్క రాజకీయాలలో ఇది బయటకు వస్తున్న శైలి మరియు జర్మనీ దేశీయ మరియు రాష్ట్ర స్థాయిలో దాదాపు ఎల్లప్పుడూ చాలావరకూ నియోజకవర్గాలలో కులమత ప్రాతిపదిక స్థాయి ఉంటుంది. ఇంకనూ గణతంత్ర ఐస్ల్యాండ్ యెుక్క స్థాపన నాటినుండి సంకీర్ణం ప్రభుత్వాన్ని నడిపించలేదు (సాధారణంగా ఇండిపెండన్స్ పార్టీ & మరియు తరచుగా ఇంకొకటి సోషల్ డెమోక్రటిక్ సంకీర్ణం ఉన్నాయి. రాజకీయ మార్పు ఒకే పార్టీ లేదా రెండు పార్టీ ప్రాబల్య పద్ధతుల కన్నా సంకీర్ణ ప్రభుత్వంతో సులభతరంగా ఉంటుంది.
డోనాల్డ్ ఆర్థర్ క్రూన్స్ చేసిన విస్తారమైన అధ్యయనాలలో ఉన్న నటనలు మరియు ఎన్నికలు, ప్రస్తుతం సంయుక్త రాష్ట్రలలో ఉపయోగించబడుతున్న ప్రభావవంతమైన రెండు-పార్టీ పద్ధతిని సమతులనమైన బహుత్వ ఓటింగు పద్ధతిలోకి ఓటర్ల యెుక్క భావనలను మరింత బాగా చూపించటానికి ప్రతికూల ఓటును ఎంచుకునే అధికారాన్ని జతచేయడం ద్వారా మార్చవచ్చు. ఇది ప్రామాణిక బహుత్వ ఓటింగు పద్ధతి లేదా బహుత్వ-వ్యతిరేక ఓటింగు పద్ధతితో విభేధిస్తుంది, ఇందులో ఎవరికి ఓటు వేయాలో అనే కోరికకు అనుమతి ఇవ్వకుండా లేదా ఎవరికి వ్యతిరేకంగా ఓటు వేయాలో అనే అవకాశంను అనుమతించడం ఉంటుంది, సమతులన పద్ధతి ఏ అభ్యర్థికైనా అనుకూలంగా లేదా ప్రతికూలంగా ప్రతి ఓటును అనుమతిస్తుంది. సమతులన పరిధి ఓటింగు సందర్భంలో ఒక వ్యక్తి అనుకూలంగా మరియు ప్రతికూలంగా ఓట్లను వేయగలుగుతాడు.
ఒక అభ్యర్థిని ఎంపిక కాకుండా ఆపే ఏ ప్రయత్నమైనా అబద్ధపు అనుకూల ఓటుగా అయ్యే సమస్య సంప్రదాయ బహుత్వ ఓటింగు పద్ధతితో ఉంది, సాధారణంగా ఒక అభ్యర్థి ఇతర అభ్యర్థుల కన్నా ప్రయోజనకరమైన స్థానంలో ఉన్నాడని భావించినప్పుడు, దానిద్వారా అట్లాంటి ప్రయోజనానికి కారణమవుతూ లేదా పెంచుతూ ఉంటుంది. సమతులన బహుత్వ ఎన్నిక ఓటరును వాస్తవమైన ప్రతికూల ఓటును చూపించటానికి అనుమతిస్తుంది, అందుచే అబద్ధపు అనుకూల ఓట్ల యెుక్క సంభవీయతను తొలగించడానికి లేదా కనీసం తగ్గించటానికి అవకాశం ఉంటుంది.
సమతుల్య బహుత్వ పార్టీ పద్ధతి గణనీయంగా పేరొందిన వారి యెుక్క విపరీతాలను తగ్గిస్తుంది, కానీ ప్రజాదరణలేని అభ్యర్థి ఎన్నిక గెలుస్తారు, దీనిద్వారా ఆ అభ్యర్థి ఎన్నికను వ్యతిరేకించే వారికి మరింత నిర్దిష్టమైన ఓటు వేయడానికి అనుమతిస్తుంది, లేకపోతే అది కేవలం కేవలం ప్రతికూల ఓట్లు లేదా కేవలం అనుకూల ఓట్లు ఉన్న అసమతులన పద్ధతిలో సాధ్యమయ్యేది. సమతులనం కావడానికి అనుకూల ఓటు యెుక్క ఎంపిక కూడా అవసరం. మొత్తం ప్రతికూల ఓటు పద్ధతిలోకి మార్చటం అనేది అసమతులనత యెుక్క ప్రతిముఖీకరణను తొలగించకుండా విపరీతం చేస్తుంది.
ఓటరుకు ఉన్న ఓట్ల సంఖ్య సమతులనం చేయాల్సిన పద్ధతిలో అంశం కాదు. ఎన్నిక మొత్తంలో ఓటర్లు పారదర్శకంగా ఉండచం అనేది నిలకడగా ఉండాలి. ప్రయోగఫలితాలను అందించే మార్గం తొలగింపు యెుక్క గణితశాస్త్రపరమైన ప్రభావంను కూడా ఇది కలిగి ఉంది, అది కాలక్రమేణా పక్షపాతమైన ప్రయోజనాన్ని రెండు పార్టీలకు అందిస్తుంది. ఈ ఫలితాల ఆకృతి కేవలం అనుకూల ఓట్లు లభ్యమవుతున్నప్పుడు ప్రతికూల ఓటును వేయడానికి ఓటరు ప్రయత్నించినప్పుడు, సంప్రదాయమైన బహుత్వ ఓటింగు పద్ధతిలో జరుగుతుంది. ఓటరు బలవంతంగా లభ్యమవుతున్న ఎంపికలను నిశ్చయించ వలసి వస్తుంది మరియు ప్రత్యర్థి గెలుపు యెుక్క అవకాశాలను ఏది తగ్గింస్తుంది అనేది నిర్ణయించబడుతుంది. ఉదాహరణకి, పార్టీచేత లేఖనం చేయబడిన అభ్యర్థి యెుక్క ఎంపికయ్యే సామర్థ్యత యెుక్క కొంత సూచనను పార్టీ చరిత్ర కొంత ఇవ్వడం వలన, సామాన్య ఎన్నికలో ఒక అభ్యర్థికి వ్యతిరేకంగా ఓటు వేయడానికి అతిదగ్గరైన చర్య ఏమంటే చారిత్రాత్మకంగా అనేక ఎన్నికలు గెలిచిన పార్టీ అభ్యర్థికి ఓటు వేయడం. ఒకవేళ వ్యతిరేకించే అభ్యర్థి కూడా అదే పార్టీలో పోటీ చేస్తూ ఉంటే, దాని తరువాత చారిత్రాత్మకంగా విజయవంతమైన పార్టీ యెుక్క అభ్యర్థిని స్పష్టంగా ఎంచుకోవాలి. ఒకసారి చరిత్ర స్థాపితమైన తరువాత కేవలం రెండు పార్టీలు మాత్రం సబబైన స్వయంపోషకత్వంను కలిగి ఉండటానికి కారణమవుతుంది. సమతులనమైన ఓటింగు పద్ధతి, ఈ ఫలితాలను తెలిపే ఆకృతి నుండి ప్రయోజనాన్ని తీసుకునే ఓటర్ల కొరకు తొలగించాలి.
పార్టీ పద్ధతిని సమతులనం చేయడానికి ప్రతికూల ఓటు ఎంపికను చేర్చడం సిద్ధాంతపరంగా ప్రజాదరణ ఓటుకు, నియోజక కళాశాల ఓటుకు, లేదా రెండింటికీ అవలంబించవచ్చు. నియోజక కళాశాల కొంతవరకు ప్రజాదరణ ఓటును చూపిస్తుందని కొన్ని సందర్భాలలో భావిస్తే, సమతులన ఓటింగు ఎంపికలను నియోజక కళాశాల మరియు పామరజనం రెండిటి కొరకు అనుమతించడం విజ్ఞత అవుతుంది. సమతులన ఎన్నిక పద్ధతి యెుక్క ఉద్దేశ్యంను అనేక రకాల ఓటింగు పద్ధతులకు అవలంబించవచ్చు, ఇందులో తక్షణ పార్టీ మార్పిడి ఓటింగు కూడా ఉంది మరియు అట్లాంటి ఇతర బహుత్వ ఓటు పద్ధతులు ఉన్నాయి ఇంకా దీనిని బహుత్వ ఓటింగు లేదా దామాషా ప్రాతినిధ్య పద్ధతులలో కూడా అంతే బాగా అవలంబించవచ్చు.
రాజకీయ పార్టీలు పార్టీ సభ్యులు, వ్యక్తులు మరియు సంస్థల నుండి వచ్చిన చందాల ద్వారా నిధులు సేకరిస్తుంది, ఇవి రాజకీయ అభిప్రాయాలను పంచుకుంటాయి లేదా వారి కార్యకలాపాల నుండి ప్రయోజనాన్ని పొందటానికి సమాయుత్తమైనవారు లేదా ప్రభుత్వ ప్రజా నిధుల సరఫరా ద్వారా జరుగుతుంది. ముఖ్యంగా ప్రభుత్వంలో ఉన్న రాజకీయ పార్టీలు మరియు ముఠాలను, సంస్థలు, వ్యాపారాలు మరియు వర్తక సంఘాల వంటి [[ప్రత్యేక ఆసక్తి ఉన్న సంఘాలు]] బలంగానడిపాయి . పార్టీకి లేదా పార్టీ సభ్యులకు అందించే ధనం లేదా పురస్కారాలు ప్రోత్సాహకాలుగా అందించవచ్చు.
సంయుక్త రాజ్యంలో, పార్టీ నిధులను అందించే చందాదారులుకు పట్టాలను బహుకరించినట్టు ఆరోపణ చేయబడింది, లబ్దికారకులు పార్లమెంటు ఎగువ సభ సభ్యులు అయ్యారు మరియు దానివల్ల శాసననిర్మాణ పద్ధతిలో పాల్గొనటానికి స్థానాన్ని కలిగి ఉన్నారు. ప్రముఖంగా, లాయిడ్ జార్జ్ పార్టీ పట్టాలను అమ్ముతూ దొరికారు మరియు అట్లాంటి అవినీతిని భవిష్యత్తులో ఆపటానికి పార్లమెంటు ఆనర్స్ (దురుపయోగ నిరోధం) ఆక్ట్ 1925ను శాసనంగా ఆమోదించింది. అందుచే పార్టీ పట్టాలు మరియు అట్లాంటి గౌరవాల అమ్మే చర్య నేర చట్టంగా అయ్యింది, అయిననూ కొంతమంది లబ్దికారకులు వారి చందాలను ఋణాల రూపంలో అందించి మోసం చేయడానికి ప్రయత్నించడం ద్వారా 'పార్టీ పట్టాలకు ధనాన్ని చెల్లించడం' వంటి అప్రతిష్టకరమైన అపవాదు ఆరోపించబడింది. అట్లాంటి కార్యక్రమాలను నిరోధించడానికి చందాల యెుక్క ప్రమాణాన్ని ఏర్పరచాలని పట్టుబట్టారు. ఎన్నికల ఖర్చులు పెరుగుతుండగా, పార్టీ నిధులు కూడా తగినట్టు పెరగవలసి ఉంది. UKలో కొంతమంది రాజకీయనాయకులు దేశ ప్రభుత్వమే నిధులు సరఫరా చేయాలని సూచించాయి; ఈ ప్రతిపాదన ఆసక్తికరమైన చర్చకు దారితీసింది. చందాల యెుక్క పెరుగుతున్న తీవ్రపరిశోధనతోపాటు అనేక పాశ్చాత్య గణతంత్రాలలో పార్టీ సభ్యత్వాలలో దీర్ఘకాల సంకోచం జరిగింగి, ఇది కూడా నిధుల సరఫరాను కషటతరం చేసింది. ఉదాహరణకి సంయుక్త రాజ్యం మరియు ఆస్ట్రేలియాలో రెండు ప్రధాన పార్టీలలో సభ్యత్వం 2006లో గణనీయంగా జనాభా ఆ సమయంలో పెరిగినప్పటికీ, 1950లో ఉన్నదానికన్నా 1/8 వంతు తక్కువగా ఉంది. ఐర్లాండ్‌లో, సిన్ ఫీన్ పార్టీ యెుక్క ఎన్నుకోబడిన ప్రతినిధులు సగటు పారిశ్రామిక వేతనాన్నిమాత్రమే వారి జీతంగా తీసుకుంటారు, మిగిలినది పార్టీ బడ్జట్‌లోకి వెళుతుంది. మిగిలిన ఆర్జనలను వారు లెక్కింపులోకి తీసుకోకపోవచ్చును. సోషలిస్ట్ పార్టీ (ఐర్లాండ్) యెుక్క ఎన్నిక కాబడిన ప్రతినిధులు వారి మొత్తం ఆర్జనలలో కేవలం సగటు పారిశ్రమిక వేతనాన్ని తీసుకుంటారు.
ఎన్నికల సమయంలో పార్టీ మరియు అభ్యర్థుల కొరకు ప్రజానిధుల సేకరణ అనేక అమరికలను మరియు మరింత సాధారణంగా ఉంటుంది. నిధుల సరఫరాలో రెండు రకాల విశదీకరమైన వర్గాలు ఉన్నాయి, ప్రత్యక్షమైనవి, ఇందులో ధనాన్ని పార్టీకి బదిలీ చేయడం ఉంటుంది, మరియు పరోక్షమైనవి, ఇందులో దేశ పత్రికాయంత్రాంగంలో ప్రసారం, మెయిలు సేవలను లేదా సరఫరాలను ఉపెయోగించటం వంటివి ఉంటాయి. ACE ఎలెక్టోరాల్ నాలడ్జ్ నెట్వర్క్ నుండి దత్తాంశాలను సరిపోలిస్తే, నమూనాగా తీసుకోబడిన 180 దేశఆలలో, 25% దేశాలు ప్రత్యక్ష లేదా పరోక్ష నిధుల సరఫరాను అందించడలేదు, 58% ప్రత్యక్ష ప్రభుత్వ నిధుల సరఫరాను మరియు 60% దేశాలు పరోక్ష నిధుల సరఫరాను చేస్తున్నాయి. కొన్ని దేశాలు ప్రత్యక్ష మరియు పరోక్ష నిధుల సరఫరాను రాజకీయ పార్టీలకు అందిస్తాయి. నిధుల సరఫరా అన్ని పార్టీలకు సమానంగా ఉండాలి లేదా గత ప్రచారాల మీద ఆధారపడి ఉండాలి లేదా ఎన్నికలో పాల్గొంటున్న అభ్యర్థుల సంఖ్య మీద ఆధారపడి ఉండాలి. తరచుగా పార్టీలు ప్రైవేటు మరియు ప్రభుత్వ మిళిత నిధుల సరఫరా మీద ఆధారపడి ఉంటాయి మరియు వారి ఆర్థిక సంబంధ విషయాలను నియోజక నిర్వహణా సంఘానికి వెల్లడి చేయవలసి ఉంటుంది.
ప్రపంచవ్యాప్తంగా సాధారణంగా చూస్తే, రాజకీయ పార్టీలు రంగులతో సంబంధ పెట్టుకుంటాయి, ప్రధానంగా గుర్తింపుకొరకు, ముఖ్యంగా ఎన్నికల సమయంలో ఓటరుకు సులభంగా తెలియడానికి కలిగి ఉంటారు. సాంప్రదాయిక పార్టీలు సాధారణంగా నీలం లేదా నలుపును ఉపయోగిస్తాయి.
గులాబీ రంగు కొన్నిసార్లు మధ్యస్థ సాంఘికవాదాన్ని సూచిస్తుంది. పసుపు రంగును తరచుగా ఉదారవాదం లేదా సాంప్రదాయిక ఉదారవాదం కొరకు వాడబడుతుంది.
ఎరుపు రంగు సాధారణంగా వామపక్షవాది, సామ్యవాది లేదా సాంఘికవాది పార్టీలను ఉరుగ్వేలో మినహా మిగిలినచోట్ల సూచిస్తుంది ఇక్కడ "పార్టిడో కలోరాడో" (ఎర్రరంగు పార్టీ) సాధారణంగా (రాజకీయంగా) ఉదారవాద పార్టీ, అయితే దానియెుక్క ఆర్థిక అభిప్రాయాలు సాంప్రదాయిక ఉదారవాదం మరియు సాంఘిక-ప్రజాస్వామ్యం యెుక్క మిశ్రమంగా ఉన్నాయి. ఈ సందర్భంలో, ఎర్రరంగును వాడటం పార్టీ యెుక్క మూలాల నుండి వచ్చింది, 1836లో ప్రపంచంలో ఉన్న అతిపురాతనమైన చురుకైన పార్టీలలో ఒకటిగా అయ్యింది.
ఆకుపచ్చరంగు ఆకుపచ్చ పార్టీలకు, ఇస్లాంవాద పార్టీలకు మరియు ఐరిష్ జాతీయవాది మరియు ఉత్తర ఐర్లాండ్‌లోని గణతంత్ర పార్టీల రంగుగా ఉంది. కమలారంగు కొన్నిసార్లు నెదర్లాండ్స్‌‌లో, ఇజ్రాయిల్‌లో కమలారంగు స్థావరంతో లేదా ఉత్తర ఐర్లాండ్‌లో ఉల్స్టర్ విధేయవాదులు ఉన్నట్టు జాతీయవాదం యెుక్క రంగుగా ఉంటుంది; ఇది ఉక్రెయిన్‌లో ఉన్నట్టు సంస్కరణ యెుక్క రంగుగా ఉంటుంది. గతంలో, ఊదారంగును రాయల్టీ (తెలుపు లాగా)భావించబడేది, కానీ ఈనాడు దానిని కొన్నిసార్లు మహిళా సంబంధ పార్టీల కొరకు కూడా ఉపయోగిస్తున్నారు. తెలుపు కూడా జాతీయవాదంతో సంబంధం కలిగి ఉంది. "ఊదారంగు పార్టీ" అనే దానిని గుర్తించబడని పార్టీ యెుక్క విద్యాసంబంధ పరికల్పనగా ఉపయోగించబడుతుంది, ఇందులో సంయుక్త రాష్ట్రాలలోని కేంద్రీయవాద పార్టీ (ఎందుకంటే ఊదారంగు ప్రధాన పార్టీల రంగులైన ఎరుపు మరియు నీలం రంగుల మిశ్రమంతో వస్తుంది) మరియు అత్యంత ఆదర్శవాద "శాంతి మరియు ప్రేమ" పార్టీ —గ్రీన్ పార్టీ ఉన్న విధంగా ఉన్నాయి. నలుపు రంగు సాధరణంగా ఫాసిస్ట్ పార్టీలతో సంబంధం కలిగి బెనిటో ముస్సోలినీ యెుక్క నల్లషర్టుల నాటి నుండి ఉంది, కానీ ఇది అరాజకత్వంతో కూడా ఉంది. అదేవిధంగా, పోకవర్ణం కూడా తరచుగా నాజీ పార్టీల ముట్టడి సమూహాల యెుక్క పోకవర్ణ-యూనిఫాంను నాజిజంతో సంబంధం కలిగి ఉంటుంది.
ఓటరు యెుక్క నిరక్ష్యరాస్యత నిర్దిష్టంగా ఉన్నప్పుడు వర్ణ సంఘాల సూత్రాల కొరకు ఉపయోగకరంగా ఉన్నాయి. రాజకీయ పార్టీలు మరియు సంస్థల మధ్య సంకీర్ణాలు మరియు మైత్రులు ఉన్నప్పుడు పార్టీలకు తీవ్రమైన సంధానాలను చేయవద్దనుకుంటే వీటిని ఉపయోగించబడుతుంది, ఉదాహరణకి: రెడ్ టోరీ, "పర్పుల్" (ఎరుపు-నీలం) మైత్రులు, రెడ్-గ్రీన్ మైత్రులు, బ్లూ-గ్రీన్ మైత్రులు, ట్రాఫిక్ లైట్ సంకీర్ణాలు, పాన్-గ్రీన్ సంకీర్ణాలు, మరియు పాన్-బ్లూ సంకీర్ణాలు ఉన్నాయి.
సంయుక్త రాష్ట్రాలలో రాజకీయ వర్ణం అంతర్జాతీయ ప్రమాణాల నుండి భేదిస్తాయి. 2000ల నాటినుండి, ఎరుపు సాంప్రదాయపక్ష రిపబ్లికన్ పార్టీతో సంబంధం కలిగి ఉండగా నీలం వామపక్షమైన డెమోక్రటిక్ పార్టీతో సంబంధం కలిగి ఉంది. అయినప్పటికీ, ఇతర దేశాలలో ఉన్న రాజకీయ రంగుల పథకాలలా కాకుండా, పార్టీలు ఆ రంగులను ఎన్నుకోవు; వాటిని 2000ల ఎన్నికల ఫలితాల వార్తా ప్రసారంలో ఉపయోగించబడి ప్రముఖంగా వాడినందుకు పట్టుబడి చట్టపరమైన పోరులోకి వెళ్ళవలసి వచ్చింది. 2000 ఎన్నికలకు ముందు ప్రతి రాష్ట్రపతి ఎన్నికలకు ముందు ఏ పార్టీకి ఏ రంగు ప్రాతినిధ్యం వహిస్తుందని అసాధారణంగా పత్రికా యంత్రాంగం మార్చివేసింది. వర్ణ పథకం ఆ సంవత్సరం అమితమైన దృష్టిని ఆకర్షించింది, అందుచే తరువాత ఎన్నికలో అయోమయానికి గురైనప్పటికీ ఆ క్రమాన్ని ఆపివేశారు.
సాంఘికవాద పార్టీల సంకేతం తరచుగా పిడికలిలో పట్టుకున్న ఒక ఎర్ర గులాబీగా ఉంటుంది. సామ్యవాద పార్టీలు తరచుగా ఒక సుత్తిని కార్మికుణ్ణి, కొడవలిని రైతును ప్రతిబింబిస్తూ ఉంచుతారు, లేదా సుత్తి మరియు కొడవలి రెండింటినీ ఒకేసారి ఇద్దరినీ సూచించడానికి ఉపయోగిస్తారు.
నాజిజం యెుక్క సంకేతం స్వస్తిక లేదా ""హాకెన్‌క్రెజ్"," ఇది ప్రాచీన కాలాలనాటి నుంచి ఉన్నప్పటికీ ఏదైనా నిర్వహించబడిన ద్వేషపూరిత సంఘానికి దాదాపు విశ్వవ్యాప్తంగా అవలంబిస్తున్నారు.
మొత్తం నియోజకవర్గం నిరక్షరాస్యులుగా ఉంటే చిహ్నాలు చాలా ముఖ్యమైనవిగా ఉంటాయి. కెన్యా రాజ్యాంగ ప్రజాభిప్రాయ సేకరణ, 2005లో, రాజ్యాంగ మద్ధతుదారులు అరటిపండును వారి సంకేతంగా ఉంచుకోగా "నో" అని తెలపడానికి కమలాపండును వాడారు.
19వ మరియు 20వ శతాబ్ద సమయంలో, అనేక జాతీయ రాజకీయ పార్టీలు వారిని అంతర్జాతీయ సంస్థలతో అలాంటి ఉద్దేశ్యాలతో నిర్వహించుకోవాలని అనుకుంటాయి. ప్రముఖ ఉదాహారణలలో ఇంటర్నేషనల్ వర్కింగ్‌మెన్'స్ అసోసియేషన్ (ఫస్ట్ ఇంటర్నేషనల్ అని కూడా పిలుస్తారు), సోషలిస్ట్ ఇంటర్నేషనల్ (సెకండ్ ఇంటర్నేషనల్ అని కూడా పిలుస్తారు), కమ్యూనిస్ట్ ఇంటర్నేషనల్ (థర్డ్ ఇంటర్నేషనల్ అని కూడా పిలుస్తారు), మరియు కార్మిక తరగతి పార్టీల కొరకు ఫోర్త్ ఇంటర్నేషనల్ సంస్థలుగా ఉంటాయి, లేదా లిబరల్ ఇంటర్నేషనల్ (పసుపురంగు), క్రిస్టియన్ డెమోక్రటిక్ ఇంటర్నేషనల్ మరియు ఇంటర్నేషనల్ డెమోక్రాట్ యూనియన్ (నీలం రంగు) ఉన్నాయి. ప్రపంచవ్యాప్త ఆకుపచ్చ పార్టీలు ఈ మధ్యనే గ్లోబల్ గ్రీన్స్‌ను స్థాపించాయి. సోషలిస్ట్ ఇంటర్నేషనల్, లిబరల్ ఇంటర్నేషనల్ మరియు ఇంటర్నేషనల్ డెమోక్రాట్ యూనియన్ అన్నీ కూడా లండన్ ప్రధాన కేంద్రంగా ఉన్నాయి.
కొన్ని దేశాలు (ఉదా. హాంగ్‌కాంగ్ వంటివి) స్థానిక మరియు విదేశీ రాజకీయ సంస్థల మధ్య అధికారిక సంధానాలను చట్ట బహిష్కృతం చేస్తుంది, ప్రభావవంతంగా అంతర్జాతీయ రాజకీయ పార్టీలను బహిష్కృతం చేస్తుంది.
ఫ్రెంచి రాజకీయ శాస్త్రవేత్త మారిస్ దువెర్గెర్, హోదా పార్టీలు మరియు సామూహిక పార్టీల మధ్య విభేధాన్ని చూపించారు. హోదా పార్టీలు రాజకీయ శ్రేష్టమైనవి, అవి ఎన్నికలలో పోటీచేయడం గురించి దీర్ఘాలోచన చేస్తాయి మరియు బయటవారి ప్రభావాన్ని నియంత్రిస్తాయి, వీరు ఎన్నికల ప్రచారంలో సహాయానికి మాత్రమే ఉపయోగపడతారు. పార్టీ ధనానికి మూలమైన సామూహిక పార్టీలు నూతన సభ్యులను చేర్చుకోవటానికి ప్రయత్నిస్తాయి మరియు తరచుగా పార్టీ ఆశావాదాన్ని విస్తరింపచేసి అలానే ఎన్నికలలో సహాయపడతారని ఆశిస్తుంది. హోదా పార్టీలు అధిక విశ్వాసాన్ని ఆశించకపోవటం వలన సభ్యత్వం విస్తరించేటప్పుడు శ్రేష్టమైన నిర్వహణచేస్తూ అవి చాలావరకూ సంకరాలు అయిపోయి ఉండవచ్చు. సాంఘికవాద పార్టీలు సామూహిక పార్టీల ఉదాహరణలు, అయితే బ్రిటీష్ కంజర్వేటివ్ పార్టీ మరియు జర్మన్ క్రిస్టియన్ డెమోక్రటిక్ యూనియన్ సంకర పార్టీల ఉదాహరణలుగా ఉన్నాయి. సంయుక్త రాష్ట్రాలలో, రెండు ప్రధాన పార్టీలూ హోదా పార్టీలే, ప్రాథమికాల యెుక్క పరిచయం మరియు ఇతర సంస్కరణలు వాటిని మార్చాయి, అందుచే అభ్యర్థుల ప్రభావం మరియు ప్రతిపాదన మీద పోటీ చేసే కార్యకర్తలు అధికారాన్ని కలిగి ఉంటారు.
క్లాస్ వాన్ బెయ్మ్ ఐరోపా పార్టీలను తొమ్మిది కుటుంబాలుగా విభజించారు, ఇవి అనేక పార్టీలను వర్ణించాయి. ఇతను ఎడమ నుంచి కుడికి ఏడింటిని అమర్చగలిగారు: సామ్యవాద, సాంఘికవాద, గ్రీన్, లిబరల్, క్రిస్టియన్ డెమోక్రటిక్, సాంప్రదాయిక మరియు ఉదారవాదంగా ఉన్నాయి. రెండు ఇతర రకాల యెుక్క స్థానాలు వ్వసాయిక మరియు ప్రాంతీయ/స్వజాతీయ పార్టీలు వ్యత్యాసంగా ఉంటాయి.