ఇంప్రెషనిజం
ఇంప్రెషనిజం అనేది 19వ శతాబ్దానికి చెందిన ఒక కళా ఉద్యమము. చిన్నవైన, సన్నవిగా ఉన్నా, స్పష్టంగా ఉండే కుంచె ఘతాలు; నియమ నిబంధనలు లేని కూర్పు, కాంతిని నమోదు చేయటంలో ఖచ్చితత్త్వం, అతి సాధారణ అంశాలను నమోదు చేయటం, కదలికను గుర్తించబడేలా, అనుభూతి చెందేలా చిత్రీకరించటం, అసాధారణ దృక్కోణాలు కలిగి ఉండటం వంటివి ఇంప్రెషనిజం లక్షణాలు. ఇది పారిస్-మూలాలున్న కళాకారుల స్వేచ్ఛా సంఘముగా మొదలయ్యింది. వీరి స్వతంత్ర ప్రదర్శనలు వారికి 1870లు మరియు 1880లలో ప్రాముఖ్యాన్ని కల్పించాయి. ఈ ఉద్యమము యొక్క పేరు క్లాడ్ మొనేట్ యొక్క కళాకృతి ఇంప్రెషన్, సన్రైస్ ("ఇంప్రెషన్, సోలీల్ లేవంట్" ) నుండి తీసుకొనబడింది. ఇది విమర్శకుడైన లూయిస్ లెరాయ్ ను "లే చరివరి"లో ప్రచురితమైన తన విమర్శనాత్మక వ్యాసములో ఈ పేరును ఉపయోగించేందుకు ఉసిగొల్పింది.
ఇంప్రెషనిజం యొక్క ముఖ్యమైన లక్షణాలు: చిన్నవి, సన్ననివి అయినా కూడా బాగా కనిపించే కుంచె ఘాతాలు, ప్రస్ఫుటమైన సమ్మేళనము, మారుతున్న లక్షణాలలో కాంతి యొక్క చిత్రీకరణపై అవధారణము (తరచూ కాలము యొక్క మార్పుపై శ్రద్ధచూపుతూ), సాధారణ విషయాలు, "ఉద్యమము" అనునది మానవ దృష్టి మరియు అనుభవము యొక్క ముఖ్యోద్దేశముగా చేర్పు మైర్యు అసాధారణ దృష్టి కోణాలు.
విజువల్ కళలలో ఇంప్రెషనిజం యొక్క ఆవిర్భావమునకు త్వరలోనే దాని సమానమైన ఉద్యమాలు ఇతర మాధ్యమాలలో మొదలయ్యాయి. వీటిని ఇంప్రెషనిస్టిక్ మ్యూజిక్ మరియు ఇంప్రెషనిస్టిక్ సాహిత్యము అంటారు.
ఇంప్రెషనిజం ఈ శైలిలో సృష్టించబడ్డ కళను వివరిస్తుంది కాని 19వ శతాబ్దానికి తరువాత మాత్రమే.
వారి కాలములో రాడికల్స్ గా ఉన్న తొలి ఇంప్రెషనిస్టులు అకాడెమిక్ చిత్రలేఖనము యొక్క నియమాలను ఉల్లంఘించారు. వారు రంగులు వేయడం ప్రారంభించారు, స్వేచ్ఛగా కుంచె వాడబడినవి, ప్రాథమిక ఓవర్ లైన్, యూగీన్ దేలాక్రోయిక్స్ వంటి చిత్రకారుల నుండి స్ఫూర్తిని పొంది చిత్రీకరింపబడినవి. వారు చిత్రలేఖన కళను స్టూడియో బయటికి మరియు ఆధునిక ప్రపంచంలోనికి తీసుకొని వచ్చారు. ఇంతకుమునుపు, చలనములేని జీవములను మరియు చిత్తరువులను మరియు రమణీయ దృశ్యాలను మాత్రమే ఇండోర్ లో చిత్రించేవారు. ఇంప్రెషనిస్టులు "ఎన్ ప్లెయిన్ ఎయిర్" చిత్రలేఖనము ద్వారా సూర్యకాంతి యొక్క క్షణిక మరియు అస్థిరమైన ప్రభావాలను చిత్రించవచ్చని కనుగొన్నారు. ఆధునిక జీవనము యొక్క నిజ దృశ్యాలను చిత్రీకరించడము ద్వారా వారు వివరాల కంటే కూడా మొత్తం దృశ్య ప్రభావాలను చూపించగలిగారు. వారు, అప్పట్లో వాడుకైన విధంగా, సున్నితంగా కలపబడనివి లేక రంగుపులమనివి అయిన మిశ్రమ మరియు స్వచ్ఛమైన రంగుల యొక్క చిన్న "తెగిన" కుంచె ఘాతాలను ఉపయోగించారు. ఈ విధంగా చేయడము వలన మిక్కుటమైన రంగు ప్రభావము కనిపించేది.
ఇటాలియన్ చిత్రకారులైన మచియాయిఒలి మరియు విన్స్లో హోమర్ వంటి వారితో సహా యునైటెడ్ స్టేట్స్ లో "ప్లెయిన్ ఎయిర్" చిత్రలేఖనము గురించి కనుగొంటున్నప్పుడు ఇంప్రెషనిజం ఫ్రాన్సులో ఎదిగింది. ఈ ఇంప్రెషనిస్టులు ఈ ఉద్యమానికి విశిష్టమైన సాంకేతికలను అభివృద్ధి చేశారు. దీనిని అవలంబించిన వారు వాదించినట్టు ఇది ఒక వైవిధ్యమైన దృష్టి కలిగినది. ఇది వెంటనే మరియు ఉద్యమానికి తగిన కళ మరియు స్వచ్ఛమైన భంగిమలు మరియు సమ్మేళనాలు కలిగినది మరియు రంగు యొక్క వాడకము మరింత ప్రకాశవంతంగా ఉపయోగించినది.
ప్రజలు, మొదట వ్యతిరేకించినా మరియు ఇది కళ విమర్శకుల మరియు సంస్థల నుంచి సమ్మతిని పొందనప్పటికీ, క్రమంగా ఇంప్రెషనిస్టులు ఒక స్వచ్ఛమైన మరియు అసలైన దృష్టిని కనుగొన్నారని నమ్మారు.
విషయాన్ని పునః-సృష్టించడము కంటే విషయమును చూసే కంటిలో స్మారకమును పునః-సృష్టించడముతో మరియు ఎన్నెన్నో సాంకేతికతలు మరియు రూపాలను సృష్టించడము ద్వారా, ఇంప్రెషనిజం తరువాత వచ్చిన వివిధ చిత్రలేఖన ఉద్యమాలకు ఒక అగ్రగామి అయిన కళాస్థాపనముగా అయ్యింది. ఈ ఉద్యమాలలో ఉన్నవి: నియో-ఇంప్రెషనిజం, పోస్ట్-ఇంప్రెషనిజం, ఫావిజం మరియు క్యుబిజం.
చక్రవర్తి నెపోలియన్ III పారిస్ పునర్నిర్మాణము చేసి మరియు యుద్ధము ప్రకటించిన తరువాత 19వ శతాబ్దము మధ్యలో ది అకాడెమిక్ డెస్ బ్యూక్స్-ఆర్ట్స్ ఫ్రెంచ్ కళా దృశ్యమును అధిగమించింది. ఫ్రెంచ్ చిత్రలేఖనము యొక్క సంప్రదాయక విలువలకు విషయము మరియు శైలి పరంగా ది అకాడెమిక్ అగ్రగామిగా ఉండేది. చారిత్రాత్మక విషయాలు, మతసంబంధమైన విషయాలు మరియు చిత్తరువులు మంచి విలువ కలిగి ఉండేవి (రమణీయ దృశ్యాలు మరియు చలనము లేని జీవనము కాకుండా). దగ్గరగా గమనించినపుడు వాస్తవానికి ప్రతిరూపంగా ఉండే బొమ్మలకు ది అకాడెమిక్ ఎక్కువగా ప్రాధాన్యతను ఇచ్చేది. రంగు అంత ప్రకాశవంతంగా లేనిది మరియు సంరక్షించేది మరియు కుంచె యొక్క ఘాతాలు అణిచివేయబడినవి, చిత్రకారుని వ్యక్తిత్వమును, భావాలను మరియు పనితీరును దాచేవిగా ఉండేది.
ప్రతి ఏడు ది అకాడెమిక్ సాలన్ డే పారిస్ అనే ఒక నిర్ణయాత్మక కళా ప్రదర్శనను నిర్వహించేది. ఈ ప్రదర్శనలో తమ కళాకృతులను ప్రదర్శించిన చిత్రకారులు బహుమతులు గెలుచుకోనేవారు, కమిషన్లు అందుకునే వారు మరియు వారి ప్రతిష్టను పెంచుకోనేవారు. న్యాయ నిర్ణేతల యొక్క స్థాయిలు అకాడెమిక్ యొక్క విలువను ప్రతిబింబించేది. ఇందులో జీన్-లియోన్ జెరోం మరియు అలేక్సాందర్ కాబనేల్ వంటి చిత్రకారుల ఉత్కృష్టమైన కళాకృతులు ప్రదర్శింపబడేవి. కొంత మంది యువ చిత్రకారులు వారి ముందు తరం వారికంటే తేలికగా మరియు ప్రకాశవంతంగా చిత్రీకరించేవారు. దీని ద్వారా గుస్టావ్ కోర్బెట్ మరియు ది బార్బిజోన్ స్కూల్ యొక్క వాస్తవికతను అందించేవారు. వారు ఎక్కువగా చరిత్రలోని దృశ్యాలను పునః సృష్టించడము కంటే రమణీయ దృశ్యాలు మరియు సమకాలిక జీవనమును చిత్రీకరించుటకు ఉత్సాహం చూపేవారు. ప్రతి ఏడు, తమ కళలను సాలాన్ కు సమర్పించేవారు. కాని న్యాయ నిర్ణేతలు సమ్మతమైన శైలిలో చేసిన చిత్రకారుల యొక్క చిన్నవైన కళాకృతులకు బహుమతులు ఇచ్చి వీరి ప్రయత్నాలను నిరాకరించేవారు. చార్లెస్ గ్లేరే వద్ద చదువుకున్న క్లాడ్ మొనేట్, పియర్రే-అగస్టే రెనాయిర్, ఆల్ఫ్రెడ్ సిస్లే మరియు ఫ్రెడరిక్ బజిల్లెల వంటి యువ చిత్రకారుల ఒక గుంపు స్నేహితులై తరచూ కలిసి చిత్రీకరించేవారు. ఆ తరువాత కొద్ది కాలానికి కామిల్లె పిస్సార్రో, పాల్ సిజాన్నే మరియు ఆర్మాండ్ గిల్లామిన్ కూడా వీరితో చేరారు.
1863లో, న్యాయనిర్ణేతల సంఘం ఎదోవార్డ్ మనేట్ చిత్రీకరించిన "ది లంచియోన్ ఆన్ ది గ్రాస్" "(లే దేజ్యూనర్ సుర్ ల'హర్బే)"ను నిరాకరించారు. దీనికి ప్రధాన కారణం ఆ చిత్రంలో ఒక వివస్త్ర అయిన మహిళ మరియు వస్త్రాలు ధరించిన ఇద్దరు మగవారిని చూపడము. చారిత్రాత్మక మరియు అధ్యయాత్మకమైన చిత్రాలోని నగ్నత్వమును సాలన్ అనుమతించినప్పటికీ న్యాయ నిర్ణేతలు సమకాలిక దృశ్యంలో వాస్తవ నగ్నత్వమును ఉంచినందుకు మనేట్ ను త్రోసిపుచ్చారు. మనేట్ యొక్క చిత్రలేఖనమును తీవ్ర పదజాలంతో నిరాకరించడము మరియు ఆ సంవత్సరము మరిన్ని చిత్రాలను నిరాకరించడము ఫ్రెంచ్ చిత్రకారులలో ఒక దుమారమును రేపింది. మొనేట్ మరియు అతని స్నేహితులు మానేట్ అభిమానులుగా మారారు మరియు చిత్రకారులు తరచూ కలుసుక్కొనే కెఫే గ్యూయర్బోయిస్ వద్ద చర్చలకు సారథ్యం వహించేవారు.
1863లో నిరాకరించబడ్డ పనులను చూచిన తరువాత, చక్రవర్తి నెపోలియన్ III ప్రజలు తమ పనులకు తామే తీర్పు చెప్పుకునే విధంగా నిశ్చయించాడు. దీనితో సాలన్ డెస్ రేఫ్యూసేస్ (సాలన్ ఆఫ్ ది రేఫ్యూస్ద్) స్థాపించబడింది. ఎంతో మంది వీక్షకులు నవ్వుటకు మాత్రమే వచ్చేవారు కాని ది సాలన్ డెస్ రేఫ్యూసేస్ కళలో కొత్త ఒరవడికి ఆకర్షిచింది మరియు సాధారణ సాలన్ కంటే ఎక్కువ మంది ప్రేక్షకులను ఆకర్షించింది.
ఒక కొత్త సాలన్ డెస్ రేఫ్యూసేస్ కొరకు చిత్రకారుల యొక్క అభ్యర్ధనను 1867 మరియు 1872లో నిరాకరించబడింది. 1873 యొక్క రెండవ భాగంలో, మొనేట్, రెనాయిర్, పిస్సార్రో మరియు సిస్లేలు కలిసి "సోసైటే అనోనిం కోఆపరేటివ్ డెస్ ఆర్టిస్ట్స్ పీన్టర్స్, స్కల్ప్టర్స్, గ్రావ్యూర్స్" ("కో ఆపరేటివ్ అమ్ద్న్ అనానిమస్ అసోసియేషన్ ఆఫ్ పెయింటర్స్, స్కల్ప్టర్స్ అండ్ ఇంగ్రేవర్స్") అనే ఒక సంస్థను వారి కళాకృతులను స్వతంత్రంగా ప్రదర్శించుకోనేందుకు స్థాపించారు. తొందరలోనే సేజాన్నే, బర్తే మొరిసోట్ మరియు ఎడ్గార్ డేగాస్ వంటి వారు కూడా చేరిన అసోసియేషన్ యొక్క సభ్యులు సాలాన్ లో చేరేముందు ప్రమాణము చేయవలసి ఉండేది. ఈ సంస్థ యొక్క నిర్వాహకులు ఎంతో మంది ప్రగతిశీలక కళాకారులను తమ ప్రారంభ ప్రదర్శనలో పాల్గొనుటకు ఆహ్వానించారు. వీరిలో యుగెన్ బాడిన్ కూడా ఉన్నారు. ఈయన "ప్లెయిన్ ఎయిర్" చిత్రాలు చాలాకాలం కిందట మొనేట్ ఉదాహరణగా తీసుకొన్నాడు. మానేట్ లాగే మరొకతను కూడా పాల్గొనటానికి నిరాకరించాడు. మొనేట్ మరియు అతని స్నేహితులను ఎంతో ప్రభావితం చేసిన జోహన్ జొన్గ్కిండ్ కూడా పాల్గొనుటకు నిరాకరించాడు. మొత్తంగా, 1874 ఏప్రిల్ లో నాడర్ చిత్రకారుని స్టూడియోలో జరిగిన మొదటి ప్రదర్శనలో ముప్ఫై మంది కళాకారులు పాల్గొన్నారు.
విమర్శకుల స్పందన మిశ్రమంగా ఉంది, మొనెట్ మరియు సిజాన్నే ఘాటైన విమర్శలను ఎదుర్కొన్నారు. విమర్శకుడు మరియు హాస్యగాడు అయిన లూయిస్ లేరోయ్ "లే చరివారి" అనే వార్తాపత్రికలో ఒక ఘాటైన పునర్విమర్శ చేసారు. ఇందులో ఆయన క్లాడ్ మొనెట్ యొక్క "ఇంప్రెషన్, సన్రైస్" "(ఇంప్రెషన్, సోలీల్ లేవంట్)"ను ఉపయోగించి రాసారు మరియు ఆయన కళాకారులను వారు ఏ పేరుతో గుర్తించబడుతారో ఆ పేర్లు వాడారు. హాస్యాస్పదంగా లేరోయ్ తన వ్యాసానికి "" అనే పేరును పెట్టి, మొనెట్ యొక్క చిత్రము ఒక స్కెచ్ మాత్రమేనని దానిని అంతిమ కళాకృతి అని అనలేమని వ్యాఖ్యానించారు.
అతని రచన ఇద్దరు ప్రేక్షకుల మధ్య సంభాషణలాగా ఉంటుంది.
! ప్రారంభ దశలో ఉన్న వాల్పేపరు ఆ సముద్రపు దృశ్యము కంటే ఎంతో బాగుంది.""
ఇంప్రెషనిస్ట్స్ అనే పదము ప్రజలలో త్వరగానే మంచి గుర్తింపు పొందింది. కళాకారులు తమ శైలి మరియు స్వభావాలలో భిన్నత్వం ఉన్నప్పటికీ, స్వేచ్ఛా భావాలు మరియు విప్లవ భావాలతో వారు ఒకటేననే విషయాన్ని ఒప్పుకున్నారు. 1874 మరియు 1886 మధ్యలో ఎనిమిది సార్లు సభ్యత్వాన్ని మార్చినప్పటికీ, కళాకారులు సమైక్యంగా ప్రదర్శనలు ఇచ్చారు.
మొనెట్, సిస్లే, మొరిసోట్ మరియు పిస్సార్రోలను వారి స్వేచ్ఛ, సూర్యకాంతి మరియు రంగుల వాడకంలో "అతిపవిత్ర" ఇంప్రెషనిస్ట్స్ గా పేర్కొనవచ్చు. డేగాస్ రంగులపై చిత్రీకరించడము మరియు బయట చిత్రీకరించడమును చిన్నదిగా చూసేవాడు కాబట్టి ఈ విషయాన్ని నిరాకరించాడు. రెనాయిర్ 1880లలో ఇంప్రెషనిజానికి వ్యతిరేకంగా మారాడు మరియు ఆ తరువాత ఎప్పుడూ దానిపట్ల పూర్తిగా తన సమ్మతిని తెలుపలేదు. ఎడువర్డ్ మానేట్, ఆ గుంపునకు నాయకుడుగా ఉన్నప్పటికీ, ఎప్పుడూ కూడా నలుపును ఒక రంగుగా ఉపయోగించే తన స్వేచ్ఛా వాడకమును త్రోసిపుచ్చలేదు, మరియు ఎప్పుడు కూడా ఇంప్రెషనిస్టుల ప్రదర్శనలలో పాల్గొనలేదు. ఆయన తన కళాకృతులను సాలాన్ కు సమర్పించడము కొనసాగించాడు. ఇక్కడ తన "స్పానిష్ సింగర్" అనేది 1861లో 2వ తరగతి పతకమును సాధించింది మరియు అతను ఇతరులను కూడా ఇలా చేయమని అభ్యర్థించాడు. అతని వాదన ప్రకారము "ది సాలాన్ ఒక నిజమిన పోటీ క్షేత్రము" అక్కడ ఒక గుర్తింపు పొందవచ్చు.
కళాకారుల సంఘము యొక్క సభ్యులలో (బజిల్లె మినహా. ఈయన 1870లో ఫ్రాంకో-ప్రుస్సియాన్ యుద్ధంలో చనిపోయారు) తారతమ్యాలు మొదలయ్యాయి. దీనికి కారణం సిజాన్నే సంఘ ప్రదర్శనల నుండి తప్పుకొని తన కళాకృతులను సాలాన్ కు సమర్పించేవాడు. ఈయనను రెనాయిర్, సిస్లే మరియు మొనెట్ అనుసరించారు. సంఘముల్లో గల్లామిన్ యొక్క సభ్యత్వము విషయంలో ఎన్నో విరోధాలు ఏర్పడ్డాయి. మొనెట్ మరియు డేగాస్ కు వ్యతిరేకంగా పిస్సార్రో మరియు సిజాన్నే ఆయనను అసమర్థుడని అనుకొన్నారు. 1879 ప్రదర్శనలో డేగాస్ మేరీ కస్సాట్ట్ను పాల్గొనమని ఆహ్వానించాడు కాని ఆయన జీన్-ఫ్రాంకోయిస్ రాఫ్ఫెల్లి, ల్యుడోవిక్ లేపిక్, మరియు ఇంప్రెషనిస్ట్ పద్ధతులను పాటించని కొంతమంది యదార్ధవాదులను కలుపుకోవాలని పట్టుబట్టి కొంత విరోధమునకు కారణమయ్యారు. దీనితో 1880లో మొనెట్ ఇంప్రెషనిస్ట్ లను "ఓపెనింగ్ డోర్స్ తో ఫర్స్ట్-కం దాబర్స్" అని ధూషించారు. సిగ్నాక్ మరియు స్యూరాట్ నుండి తమతో కలిసి ప్రదర్శించమని 1886లో వచ్చిన ఆహ్వానంతో ఈ సంఘము విడిపోయింది. పిస్సార్రో మాత్రమే అన్ని ఎనిమిది ఇంప్రెషనిస్ట్ ప్రదర్శనలలో పాల్గొన్న కళాకారుడు.
స్వతంత్ర కళాకారులు ఇంప్రెషనిస్ట్ ప్రదర్శనల నుండి కొన్ని ఆర్థిక బహుమతులను కూడా తెచ్చుకొన్నారు కాని వారి కళ కాలక్రమంలో ప్రజల ఆమోదం మరియు మద్దతు అందుకొంది. వారి డీలర్, ద్యురాండ్-ర్యూల్, వారి కళా కృతులను ప్రజల ముందు ఉంచి మరియు లండన్ మరియు న్యూ యార్క్ లలో ప్రదర్శనలు ఏర్పాటు చేసి ఇందులో ప్రముఖ పాత్ర పోషించారు. 1899లో సిస్లే పేదరికం వలన చనిపోయినా, రెనాయిర్ 1879లో అతిపెద్ద సాలాన్ విజయాన్ని చవిచూసాడు. మొనెట్ కు ఆర్థిక భద్రత 1880ల ప్రారంభలో వస్తే పిస్సార్రోకు అది 1890ల నాటికి వచ్చింది. ఈ సమయానికి ఇంప్రెషనిస్ట్ చిత్రీకరణ, పలుచగానైనా, సాలాన్ కళలో ఒక సామాన్య స్థానము పొందింది.
చరిత్రలో చిత్రకారులు ఈ పద్ధతులను అడపాదడపా మాత్రమే వాడేవారు కాని ఇంప్రెషనిస్టులు వీటిని అన్నిటినీ ఒకేసారి మరియు ఇంత ప్రస్ఫుటంగా వాడటములో మొదటివారు. మునుపటి చిత్రకారుల పనులు ఈ సాంకేతికతలను ప్రదర్శిస్తాయి. వారిలో ఫ్రాన్స్ హాల్స్, డీగో వెలజ్కుఎజ్, పీటర్ పాల్ రుబెంస్, జాన్ కాన్స్టబుల్ మరియు J. M. W. టర్నర్ ఉన్నారు.
ఇంప్రెషనిజానికి దారి తీసిన ఫ్రెంచ్ చిత్రకారులలో రొమాంటిక్ కలరిస్ట్ యుగెన్ డెలాక్రోయిక్స్, యదార్ధవాదుల నాయకుడైన గుస్టావ్ కోర్బెట్ మరియు బాబిజోన్ స్కూల్ యొక్క చిత్రకారులు అయిన థియోడార్ రూస్యూ ఉన్నారు. జీన్-బాప్టిస్ట్-కామిల్లె కోరోట్ మరియు యుగెన్ బాడిన్ ల పనుల నుండి ఇంప్రెషనిస్టులు ఎంతో నేర్చుకున్నారు. వీరు ప్రకృతి నుండి చిత్రాలు వేసేవారు. వీరి శైలి ఇంప్రెషనిజానికి చాలా దగ్గరగా ఉండేది. వీరు యువ కళాకారులతో స్నేహం చేసి వారికి సలహాలు ఇచ్చేవారు.
ఇంప్రెషనిస్టులు మధ్య-శతాబ్దపు లేద ట్యూబులలో (ఆధునిక టూత్ పేస్టుల ట్యూబుల మాదిరిగా ఉన్న) ముందుగా కలుపుకున్న రంగుల యొక్క పరిచయాన్ని అవకాశంగా చేసుకున్నారు. ఇవి కళాకారులను మరింత ఇంట బయటా చాలా స్వేచ్ఛగా పని చేయుటకు అవకాశం ఇచ్చాయి. ఇంతకుమునుపు, చిత్రకారులు తమ పెయిన్ట్లను తామే తయారు చేసుకునే వారు. ఈ పనిని వారు పొడి రంగులను దంచి మరియు లిన్సీడ్ నూనెతో కలిపి తయారు చేసేవారు. వాటిని జంతు బ్లాడర్లలో నిలువ చేసేవారు.
ఇంప్రెషనిస్టుల కంటే ముందు, ఇతర చిత్రకారులు, ముఖ్యంగా జాన్ స్టీన్ వంటి 17వ-శతాబ్దపు డచ్ చిత్రకారులు సామాన్య విషయాలపై దృష్టి పెట్టారు కాని మేళనము విషయంలో వారి ఆలోచన సంప్రదాయకంగా ఉండేది. ప్రేక్షకుడి శ్రద్ధ ముఖ్యమైన విషయముపై ఉండేవిధంగా వారు తమ మేళనములను ఏర్పాటు చేసుకునేవారు. విషయము మరియు నేపథ్యముల మధ్య సరిహద్దులను ఇంప్రెషనిస్టులు అంతగా పట్టించుకోలేదు. దీనివల్ల ఇంప్రెషనిస్టు యొక్క చిత్రాల ప్రభావము ఒక స్నాప్ షాట్ లాగా ఉండేది అంటే ఒక పెద్ద వాస్తవమును కాకతాళీయంగా పట్టుకున్నట్టు ఉండేది. ఛాయాగ్రహణం ఎంతో ప్రాచుర్యము పొందింది మరియు కెమెరాలు మరింత తేలికైనవి కావడంతో ఛాయాచిత్రాలు సామాన్యమైనాయి. ఒక క్షణమును చిక్కించుకొనుటకు ఇంప్రెషనిస్టులను ఛాయాగ్రహణము ఎంతో స్ఫూర్తినిచ్చింది. ఇది ఒక రమణీయ దృశ్యాల కాంతులలోనే కాకుండా ప్రజల యొక్క నిత్య జీవనములో కూడా ఎంతో ప్రభావాన్ని చూపింది.
ఇంప్రెషనిస్టు ఉద్యమము యొక్క ఆవిర్భావమును పాక్షికంగా కొత్తగా ఏర్పడిన ఛాయాగ్రహణ మాధ్యమము పట్ల కళాకారుల స్పందనలో కూడా చూడవచ్చు. స్థిర లేక చలనములేని బొమ్మలను తీయడము తద్వారా వాస్తవ చిత్రాలను చేజిక్కించుకొనుటకు ఒక కొత్త మాద్యమమును అందించడము చిత్రకారులకు సవాలుగా నిలిచింది. తొలుత ఛాయాగ్రహణము యొక్క సమక్షము చిత్రకారుల యొక్క ప్రకృతి వర్ణనకు మరియు వాస్తవమును చూపుటలో వారి నైపుణ్యమును తక్కువ చేసినట్టు అయ్యింది.. చిత్తరువు మరియు రమణీయదృశ్య చిత్రాలు రెండింటిలో కూడా కొంత యదార్థము లోపించినట్టు భావించారు, ఎందుకంటే ఛాయాగ్రహణంతో సజీవ చిత్రాలను మరింత సమర్ధవంతంగా మరియు నమ్మకంగా తీయగలిగే వారు.
అయినా కూడా, ఛాయాగ్రహణం నిజానికి చిత్రకారులను ఛాయాగ్రహణంతో పోటీ పడకుండా వాస్తవాలను చిత్రించుటకు ఇతర కళాత్మక పరిభాషకు ఇంకొక మాధ్యమము చూచుకొనుటకు స్ఫూర్తినిచ్చింది. వారు ఛాయాగ్రహణం కంటే మరింత బాగా చేయగలిగే దాని పై దృష్టి పెట్టారు - దీనిని వారు చిత్రము యొక్క ఆలోచనలను ఏవైతే చాయాగ్రహణం తొలగించిందో వాటిని ఒక కళారూపంగా అభివృద్ధి చేయడము ద్వారా సాధించారు. ఇంప్రెషనిస్టులు ప్రపంచములోని చిత్రాలను యధాతధంగా లేక దర్పణ ప్రతిరూపాలుగా చిత్రీకరించడము కంటే ప్రకృతి గురించి తమ దృష్టిని వ్యక్తపరచారు. ఇలా చేయడము వలన కళాకారులకు పైకి చెప్పని తమ అభిరుచులు మరియు అంతఃకరణలను చూపించుటకు వీలు కలిగింది. ఛాయాగ్రహణం ఒకవిధంగా చిత్రకారులను చిత్రలేఖన మాద్యమమును ఇంకా లోతుగా పరిశీలించేటట్టు చేసింది, ఉదాహరణకు రంగు, ఇది చాయగ్రహణంలో లోపించింది; "చాయగ్రహణమునకు ఒక సరైన ప్రత్యామ్నాయమును ముందుగా ఇచ్చినది ఇంప్రెషనిస్టులు మాత్రమే"
ఇంకొక పెద్ద ప్రభావము జపనీస్ కళాత్మక అచ్చులు జపోనిజం. ఇది ఫ్రాన్సులోనికి దిగుమతి చేసుకోబడ్డ వస్తువులను చుట్టే కాగితము రూపంలో వచ్చింది. ఈ అచ్చుల కళ అభిప్రాయ సూచకంగా "స్నాప్ షాట్" కోణాలకు మరియు ఉద్యమమునకు స్వాభావికంగా మరే అసంప్రదాయక మేళనములకు ఎంతో మేలు చేసింది.
ఎడ్గార్ డేగాస్ ఒక ఆవిడ్ ఛాయాగ్రాహకుడు మరియు జపనీస్ అచ్చుల సేకరణకర్త. ఆయన 1874లోని "ది డాన్స్ క్లాస్" "(లా క్లాస్సే డే డాన్సే)" ఈ రెండు ప్రభావాలను చూపుతుంది. డాన్సర్లు వివిధ అసభ్య భంగిమలో వేయబడ్డారు, క్రింది కుడి భాగములో ఖాళీ స్థలము ఉంచారు. ఈయన డాన్సర్లు శిల్పాలుగా కూడా చెక్కబడ్డారు. ఉదాహరణకు "ది లిటిల్ ఫోర్టీన్-ఇయర్-ఓల్డ్-డాన్సర్"
ఫ్రాన్సులో ఇంప్రెషనిజం యొక్క అభివృద్ధిలో ముఖ్యమైన ఆకృతులు, అక్షరక్రమములో పట్టిక చేయబడినవి:బొమ్మకొలత = వెడల్పు:800 ఎత్తు:400
PlotArea = వెడల్పు:620 ఎత్తు:196 ఎడమ:100 క్రింద:20
అలైన్బార్స్ = జస్టిఫై
రంగులు =
ఐడి:మనేట్ విలువ:లావెండర్
ఐడి:బజిల్లె
విలువ:పౌడర్‌బ్లూ
ఐడి:మొనేట్ విలువ:లావెండర్
ఐడి:రేనాయిర్ విలువ:లావెండర్
ఐడి:సిస్లే విలువ:లావెండర్
ఐడి:పిస్సార్రో విలువ:పౌడర్‌బ్లూ
ఐడి:సిజాన్నే
విలువ:పౌడర్‌బ్లూ
ఐడి:కాస్సట్ట్ విలువ:లావెండర్
ఐడి:మొరిసోట్ విలువ:పౌడర్‌బ్లూ
ఐడి:డేగాస్ విలువ:పౌడర్‌బ్లూ
ఐడి:కైల్లెబొట్టే విలువ:పౌడర్‌బ్లూ
కాలము = నుండి:1830 వరకు:1930
టైంఆక్సిస్ = ఓరియెంటేషన్:అడ్డంగా
స్కేల్‌మేజర్ = ప్రమాణము:సంవత్సరము పెంపు:10 మొదలు:1830
స్కేల్‌మైనర్ = ప్రమాణము:సంవత్సరము పెంపు:10 మొదలు:1830
ప్లాట్‌డేటా=
ఎలైన్:మధ్య టెక్స్ట్‌రంగు:నలుపు ఫాంట్‌సైజు:8 మార్క్: (లైన్, నలుపు) వెడల్పు:16 షిఫ్టు: (0, -5)
బార్:పిస్సార్రో 
రంగు:పిస్సార్రో
నుండి: 1830 వరకు: 1903
బార్:మనేట్ రంగు:మనేట్
నుండి: 1832 వరకు: 1883
బార్:డేగాస్ రంగు:డేగాస్
నుండి: 1834 వరకు: 1917
బార్:సిస్లే రంగు:సిస్లే 
నుండి: 1839 వరకు: 1899
బార్: సిజాన్నే రంగు:సిజాన్నే
నుండి: 1839 వరకు: 1906
బార్:మొనేట్ రంగు:మొనేట్
నుండి: 1840 వరకు: 1926
బార్:బజిల్లె రంగు :బజిల్లె
నుండి: 1841 వరకు: 1870
బార్:రెనాయిర్ రంగు:రెనాయిర్
నుండి: 1841 వరకు: 1919
బార్:మొరిసోట్ రంగు:మొరిసోట్
నుండి: 1841 వరకు: 1895
బార్:కాస్సట్ట్ రంగు:కాస్సట్ట్
నుండి: 1844 వరకు: 1926
బార్:కైల్లెబొట్టే రంగు:కైల్లెబొట్టే
నుండి: 1848 వరకు: 1894
లైన్ డేటా =
ఎట్:1840 రంగు:నలుపు వెడల్పు:0.5 వరస:వెనుక
ఎట్:1850 రంగు:నలుపు వెడల్పు:0.5 వరస:వెనుక
ఎట్:1860 రంగు:నలుపు వెడల్పు:0.5 వరస:వెనుక
ఎట్:1870 రంగు:నలుపు వెడల్పు:0.5 వరస:వెనుక
ఎట్:1880 రంగు:నలుపు వెడల్పు:0.5 వరస:వెనుక
ఎట్:1890 రంగు:నలుపు వెడల్పు:0.5 వరస:వెనుక
ఎట్:1900 రంగు:నలుపు వెడల్పు:0.5 వరస:వెనుక
ఎట్:1910 రంగు:నలుపు వెడల్పు:0.5 వరస:వెనుక
ఎట్:1920 రంగు:నలుపు వెడల్పు:0.5 వరస:వెనుక
ఎట్:1930 రంగు:నలుపు వెడల్పు:0.5 వరస:వెనుక
కాలక్రమం
ఇంప్రెషనిస్టుల యొక్క ముఖ్య సన్నిహితులలో వారి పద్ధతులను కొంతవరకు అలవరచుకొన్న ఎంతో మంది పెయింటర్లు ఉన్నారు. వీరిలో గ్యుసేప్పే డే నిట్టీస్ ఒకరు. ఈయన పారిస్ లో ఉంటున్న ఒక ఇటాలియన్ కళాకారుడు. ఈయన డేగాస్ ఆహ్వానం మేరకు మిగతా ఇంప్రెషనిస్టులు ఈయన పనిని దూషించినప్పటికీ మొదటి ఇంప్రెషనిస్ట్ ప్రదర్శనలో పాల్గొన్నారు. ఇంప్రెషనిస్టులతో కలిసి ప్రదర్శనలు ఇచ్చిన మరొకతను డేగాస్ యొక్క ఇటాలియన్ స్నేహితుడైన ఫెడరికో జాన్దోమేనేఘి. ఈ గుంపుతో కలిసి ప్రదర్శించని వారిలో మనేట్ యొక్క అనుచరుడైన ఇవ గొంజాలేస్. జేమ్స్ అబ్బోత్ట్ మక్నీల్ విస్లర్ ఒక అమెరికాలో జన్మించిన పెయింటర్. ఈయన ఈ గుంపులో చేరనప్పటికీ ఇంప్రెషనిజంలో ఒక పాత్ర పోషించాడు. ఈయన ఎక్కువగా బూడిద వర్ణపు రంగులనే వాడేవారు. ఒక ఆంగ్ల కళాకారుడు అయిన వాల్టర్ సికర్ట్ ప్రారంభంలో విస్లర్ యొక్క అనుచరుడు. తరువాత డేగాస్ యొక్క ముఖ్య శిష్యుడు. ఈయన ఇంప్రెషనిస్టులతో కలిసి ప్రదర్శనలు ఇవ్వలేదు. 1904లో కళాకారుడు మరియు రచయిత అయిన విన్ఫోర్డ్ డ్యూబర్స్ట్ ఆంగ్లములో ప్రచురితమయిన ఫెంచ్ పెయింటర్ల గురించిన మొదటి అధ్యయనము రాసారు, "ఇంప్రెషనిస్ట్ పెయింటింగ్: ఇట్స్ గెనెసిస్ అండ్ డెవలప్మెంట్" . ఇది గ్రేట్ బ్రిటన్ లో ఇంప్రెషనిజం యొక్క ప్రాచుర్యానికి ఎంతో ఉపకరించింది.
1880ల ప్రారంభం నాటికి, ఇంప్రెషనిస్ట్ పద్ధతులు, కనీసం పైపైన కళా ప్రదర్శనల పై ప్రభావం చూపాయి. జీన్ బెరాడ్ మరియు హెన్రి గేర్వేక్స్ వంటి నాగరీకమైన పెయింటర్లు ప్రదర్శనా కళలో ఉండవలసిన మెత్తనైన పూతను ఉంచుతూ వారి వర్ణ ఫలకాలను ప్రకాశవంతంగా చేసి సూక్ష్మమైన మరియు ఆర్థిక విజయమును కనుగొన్నారు. ఈ కళాకారుల పనులను ఇంప్రెషనిస్ట్ పద్ధతులకు దూరంగా ఉన్నా కూడా కొన్నిసార్లు ఇంప్రెషనిజం అని సూచించబడుతుంది.
ఇంప్రెషనిజం యొక్క ప్రభావము ఫ్రాన్సును దాటి వ్యాపించడముతో, అధిక సంఖ్యలో కళాకారులు కొత్త శైలిని అనుసరించేవారిగా గుర్తింపు పొందారు. అతి ముఖ్యమైన కొన్ని ఉదాహరణలు:
శిల్పి అగస్టే రోడిన్ కొన్నిసార్లు ఇంప్రెషనిస్ట్ అని పిలువబడేవారు. దీనికి కారణం ఆయన గరుకుగా ఉండేటటువంటి ఉపరితలాలను ఉపయోగించి అస్థిరమైన కాంతి ప్రభావాలను సూచించేవారు.
మెత్తని ఫోకస్ మరియు పర్యావరణ ప్రభావము ప్రధానంగా కలిగిన పిక్టోరియలిస్ట్ ఛాయాచిత్రకారులను ఇంప్రెషనిస్టులు అనేవారు.
ఫ్రెంచ్ ఇంప్రెషనిస్ట్ సినిమా అనే పదము ఫ్రాన్సులో ఉన్న స్వతంత్ర ఫిలిం మరియు ఫిలిం నిర్మాతల సంఘమునకు వివాదాస్పదమైనవి అయినను 1919–1929 నుండి వర్తింపజేశారు. ఫ్రెంచ్ ఇంప్రెషనిస్ట్ ఫిలిం నిర్మాతలలో ముఖ్యులు అబెల్ గాన్స్, జీన్ ఎప్స్టీన్, జెర్మైన్ డ్యులాక్, మార్సెల్ ల'హెర్బియర్, లూయిస్ డెల్లాక్ మరియు డిమిత్రి కిర్సానఫ్.
19వ శతాబ్దము చివరిలో మొదలయ్యి 20వ శతాబ్దము మధ్యవరకూ కొనసాగిన యూరోపియన్ క్లాసికల్ మ్యూజిక్ లో ఉద్యమమునకు పెట్టిన పెరీ మ్యూజికల్ ఇంప్రెషనిజం. ఫ్రాన్సులో మొదలైన సంగీత ఇంప్రెషనిజంలో ముఖ్యమైన అంశాలు సలహాలు మరియు వాతావరణము మరియు ఇది రొమాంటిక్ యుగము యొక్క భావోద్వేగాలను వదిలివేసింది. ఇంప్రెషనిస్ట్ కంపోసర్లు నోక్టర్న్, అరబెస్క్యూ మరియు ప్రేల్యుడ్ వంటి చిన్న రూపాలను ఇష్టపడేవారు మరియు తరచుగా అసాధారణ స్కేల్స్ అయిన హోల్ తోన్ స్కేల్ వంటి వాటిని కనుగొన్నారు. ఇంప్రెషనిస్ట్ కంపోసర్లు వాడిన ప్రసిద్ధ కొత్త కల్పనలు ఇవి: మేజర్ 7వ కార్డ్స్ మరియు 3 నుండి ఐదు మరియు ఆరవ హార్మోన్ల కార్డ్ యొక్క పొడిగింపు రూపాలు.
సంగీత సహచరుల పై విజువల్ ఇంప్రెషనిజం యొక్క ప్రభావము వివాదాస్పదమైనది. క్లాడ్ డేబస్సి మరియు మారీస్ రావెల్ గొప్ప ఇంప్రెషనిస్ట్ కంపోసర్లుగా పేరుగాంచారు కాని డేబస్సి ఆ పదమును ఒప్పుకొనక విమర్శకుల యొక్క కల్పనగా చెప్పారు. ఎరిక్ సాటీ కూడా ఈ వర్గములో ఉన్నవాడేనని చెప్తారు. కాని ఆయన ఆలోచన ఎక్కువ ప్రకృతిలోని సంగీత నవీనత్వము కలిగి ఉందని మరియు తక్కువ ముఖ్యమైనదిగా పరిగణిస్తారు. పాల్ డ్యుకాస్ ఇంకొక ఫ్రెంచ్ కంపోజర్. ఈయన కొన్నిసార్లు ఇంప్రెషనిస్ట్ గా పరిగణించబడతారు కాని ఆయన శైలి తరువాతి కాలం రొమాంటిసిస్టులకు దగ్గరగా ఉంటుంది. ఫ్రాన్సుకు ఆవలి సంగీత ఇంప్రెషనిజంలో రాల్ఫ్ వాగ్హన్ విలియమ్స్, ఒట్తోరినో రేస్పిఘి (ఇటలి) మరియు అల్లన్ విల్కాక్స్, సిరిల్ స్కాట్ మరియు జాన్ ఐర్లాండ్ (ఇంగ్లాండ్) ఉన్నారు.
ఇంప్రెషనిజం అనే పదము సాహిత్యములోని పనులను తెలిపేందుకు కూడా ఉపయోగించబడింది. వీటిలో కొన్ని ఎన్నుకోబడ్డ వివరాలు మాత్రమే ఒక సంఘటన కాని దృశ్యము కాని వర్ణించుటకు సరిపోతాయి. ఇంప్రెషనిస్ట్ సాహిత్యము సింబాలిజానికి చాలా దగ్గరగా సంబంధించింది. దీనికి మంచి ఉదాహరణలు బాడేలెయిర్, మల్లార్మే, రిమ్బాడ్ మరియు వెర్లైన్. వర్జీనియా వూల్ఫ్ మరియు జోసెఫ్ కొన్రాడ్ వంటి రచయితల కొన్ని రచనలు ఇంప్రెషనిస్టిక్ అని చెప్పవచ్చు. ఎందుకంటే అవి ఇంప్రెషన్లు, సంచలనాలు మరియు ఒక మానసిక స్థితి యొక్క ఉద్వేగాలను వివరిస్తాయి.
ఇంప్రెషనిజం నుండి అభివృద్ధి చేయబడ్డ పోస్ట్-ఇంప్రెషనిజం. 1880ల నుండి ఎంతో మంది కళాకారులు రంగు, నిర్మాణక్రమం, ఆకారం మరియు లైను యొక్క వాడకము విషయంలో వేరువేరు సూత్రాలను అభివృద్ధి చేయడం ప్రారంభించారు. విన్సెంట్ వాన్ గొహ్, పాల్ గాగ్విన్, జార్జెస్ స్యూరాట్ మరియు హెన్రి డే టూలూస్-లాట్రేక్ వంటి ఇంప్రెషనిస్టుల ఉదాహరణలతో ఇది సాధించారు. ఈ కళాకారులు ఇంప్రెషనిస్టుల కంటే కొద్దిగా చిన్నవారు మరియు వారి పనులను పోస్ట్-ఇంప్రెషనిజం అని అంటారు. కొంతమంది అసలు ఇంప్రెషనిస్ట్ కళాకారులు కూడా ఈ కొత్త సరిహద్దులోనికి వచ్చారు; కామిల్లె పిస్సార్రో క్లుప్తంగా పాయింటిలిస్ట్ పద్ధతిలో చిత్రలేఖనం చేసారు, మరియు మొనేట్ "ప్లీన్ ఎయిర్" చిత్రలేఖనాన్ని మానుకున్నారు. మొదటి మరియు మూడవ ఇంప్రెషనిస్ట్ ప్రదర్శనలలో పాల్గొన్న పాల్ సిజాన్నే, ఉన్నతమైన వ్యక్తిగత కోణాన్ని చిత్రసంబంధమైన ఆకృతికి ఎక్కువ ప్రాధాన్యతను ఇస్తూ అభివృద్ధి చేసారు మరియు ఈయన తరచుగా పోస్ట్-ఇంప్రెషనిస్ట్ అని పిలువబడ్డారు. ఈ అంశాలు పేరు పెట్టుటకు కష్టమైనప్పటికీ, అసలు ఇంప్రెషనిస్ట్ పెయింటర్ల పనిని ఇంప్రెషనిజం అని వర్గీకరించవచ్చు.