సంభాషణ
సంభాషణ (ఇంగ్లీషులో Dialogue అనే అక్షరక్రమం కలిగిన ఈ పదాన్ని ఉత్తర అమెరికా ఇంగ్లీష్‌లో కొన్నిసార్లు dialog అని కూడా రాస్తుంటారు) అనేది ఒక సాహిత్య మరియు రంగస్థల రూపం, ఇద్దరు లేదా అనేకమంది మధ్య లిఖిత పూర్వకంగా లేదా మాటల రూపంలో జరిగే సంభాషణల రూపంలో ఈ రూపం ఉంటుంది.
దీని ప్రధాన చారిత్రక మూలాలనేవి ఇతివృత్తం, తత్వబోధ లేదా ఉపదేశం లాంటి రూపాల్లో శాస్త్రీయ గ్రీకు మరియు భారతీయ సాహిత్యంలోను, ప్రత్యేకించి భాషాలంకర శాస్త్రం యొక్క ప్రాచీన కళారూపంలోనూ కనిపిస్తాయి.
భాషాలంకార శాస్త్రంలోకి దారితీయడంతో దాదాపు 19వ శతాబ్దం పూర్తిగా దీని ప్రస్తావన కనిపించింది, ప్రజా పారిశ్రామిక సమాజంలో చోటుచేసుకున్న పరమాణూకరణం మరియు సాంఘిక పరాధీనతలను పారదోలేందుకు ఉపయోగపడే ఉనికిలో ఉన్న ఒక ఉపశమనకారి రూపంలో పైకెదిగిన సంభాషణ అనే భావం మిఖాయిల్ బఖ్తిన్ మరియు పాలో ఫ్రెయిర్ లాంటి సంస్కతి విమర్శకులు, మార్టిన్ బూబెర్ లాంటి వేదాంతుల చేతుల్లోకి పరివర్తన చెందింది.
క్రీ.పూ. రెండవ సహస్త్రాబ్ధి ప్రారంభ కాలం నుంచి లభించిన సుమేరియన్‌ వివాదాలకు సంబంధించిన సాక్ష్యాలు మొదలుకుని రుగ్వేద సంవాద శ్లోకాలు మరియు "మహాభారతం" వరకు సంభాషణ అనేది మధ్య ప్రాశ్చ్యం మరియు ఆసియాల్లో ఒక కళా రూపం.
అయితే సాహిత్య సంబంధ చరిత్రకారులు మాత్రం సంభాషణ రూపాన్ని స్వతంత్ర సాహిత్య రూపంలో కనుగొనడంతో పాటు సంభాషణ యొక్క క్రమబద్ధమైన ఉపయోగాన్ని ప్రవేశపెట్టిన వెస్ట్ ప్లేటో (c. క్రీ.పూ.624– సి. 347 BC) శైలి నుంచే దీనిని కనుగొన్నారు: ప్లేటో యొక్క ప్రారంభ ప్రయోగంగా భావించే "లాచెస్" శైలి నుంచి వారు ఈ విధానాన్ని గర్తించారు. అయితే, ప్లేటోనిక్ సంవాదం పేరుతో "మిమే" (మూకాభినయం) లో ఆయన స్థాపించిన ఈ శైలిని సిసీలియన్ కవులైన సోఫ్రాన్ మరియు ఎపిఛార్మస్‌లు అర్ధ శతాబ్దం ముందే తమ రచనల్లో ఉపయోగించారు. ప్లేటో ద్వారా ప్రశంసించబడి మరియు అనుకరించబడిన ఈ ప్రయోగాలు అటు తర్వాతి కాలంలో మనుగడ సాగించలేక పోయాయి, అయితే మేథావులు మాత్రం వాటిని సాధారణంగా ఇద్దరు ప్రదర్శనకారుల మధ్య జరిగే చిన్న నాటకాల్లో ఉపయోగించడం కోసం ఉహించేవారు. మరోవైపు హెరోడాస్ యొక్క "మిమేలు" వారి ఆలోచనా పరిథి గురించి మనకు కొంత భావాన్ని అందిస్తాయి.
తర్వాతి రోజుల్లో ప్లేటో ఈ రూపాన్ని సరళీకరించడంతో పాటు పాత్ర చిత్రీకరణ సమయంలో హాస్యానికి సంబంధించిన అంశాన్ని చెక్కు చెదరకుండా వదిలివేయడం కోసం పూర్తిస్థాయి వాదన రూపంలోని సంవాదం నుంచి ఈ రూపాన్ని తొలగించి వేశాడు. 405 BCలో ఈ ప్రక్రియను ప్రారంభించిన ప్లేటో అటుపై 400 నాటికి సంవాద రూపాన్ని పరిపూర్ణం చేశాడు, ప్రత్యేకించి సోక్రటీస్ మరణం ద్వారా ఆయన ఈ ప్రక్రియ విషయంలో స్ఫూర్తిని పొందాడు, తద్వారా ఈ రకమైన ప్రక్రియకు ఆయన ఆది పురుషుడుగా నిలిచాడు. "అపాలజీ"లో మినహా ఆయన రాసిన తత్వసంబంధ రచనలన్నింటిలో ఈ రూపాన్ని ఉపయోగించాడు.
ప్లేటో అనుసరిస్తూ, సంభాషణ అనే రూపం ప్రాచీనకాలంలో ఒక అతిముఖ్యమైన సాహిత్య ప్రక్రియగా మారింది, ఈ కారణంగానే లాటిన్ మరియు గ్రీకు భాషల్లో జరిగిన అనేక ముఖ్యమైన రచనల్లో ఈ శైలి చోటు చేసుకుంది. ప్లేటో తర్వాత కొద్దికాలానికి, జెనోఫోన్ సొంతంగా "సింపోసియమ్‌"ను రచించాడు; అలాగే ప్లేటో శైలి (వీటిల్లో ఏఒక్కటీ ఇప్పుడు ఉనికిలో లేదు) లో అనేక తత్వసంబంధ సంవాదాలు రచించినట్టు ఆరిస్టాటిల్ తెలిపాడు, దీని తర్వాత ఆకాలానికి చెందిన అనేక గ్రీకు పాఠశాలలు సొంతంగా సంభాషణలను కలిగి ఉండడం ప్రారంభించాయి. మరోవైపు సిసెరో సైతం "ఆన్ ది ఓరేటర్" (డి ఓరేటర్), " ఆన్ ది రిపబ్లిక్" (డి రే పబ్లికా), మరియు చివరగా "హార్టెన్సియస్" (ఈ చివరిది అగస్టియన్ ద్వారా "కన్ఫెషన్స్‌"లో ఉదహరించబడింది, తత్వశాస్త్రంపై ఆయనలో జీవితాంతం ప్రేమ ఏర్పడేలా చేసేందుకు ఇది ఉపయోగపడింది) లాంటి కొన్ని ముఖ్యమైన సంభాషణలను రచించడం జరిగింది.
ఇక 2వ శతాబ్దం ADలో లూసియన్ ఆఫ్ సమోసట తన విషాధ సంవాదాలైన "ఆఫ్ ది గాడ్స్", "ఆఫ్ ది డెడ్", "ఆఫ్ లవ్" మరియు "ఆఫ్ ది కోర్టేసన్స్‌" లతో అద్భుతమైన విజయాన్ని అందుకున్నారు. ఈ రచనల్లోని కొన్నింటిలో ఆయన తనదైన చతురతతో మూఢనమ్మకం మరియు తత్వసంబంధ తప్పిదాలపై విరుచుకుపడ్డారు; మిగిలిన రచనల్లో మాత్రం కేవలం ఆధునిక జీవితానికి సంబంధించిన సన్నివేశాలతో నింపేశారు.
జస్టైన్, ఆరిజిన్ మరియు అగస్టీన్ లాంటి ప్రారంభ క్రిస్టియన్ రచయితలు సంభాషణ ప్రక్రియను తరచుగా ఉపయోగించడం జరిగింది, అలాగే బోథియస్ యొక్క "కన్సోలేషన్ ఆఫ్ ఫిలాసఫీ" ప్రాచీనకాలం చివరినాటి సంవాద ప్రక్రియగా గుర్తింపు పొందింది. "డైలాగ్ విత్ ఏ జ్యూ, ఏ క్రిస్టియన్ అండ్ ఏ ఫిలాసఫర్" లాంటి పీటర్ అబ్‌లార్డ్ రచనల ద్వారా పండితుల కాలమైన 12వ శతాబ్దం BC ప్రారంభంలో ఈ శైలి మనుగడ సాధించింది, అయితే అటుపై బొనావెంచర్ మరియు థామస్ అక్వినాస్‌ల వంటి రచయితల రచనల యొక్క శక్తివంతమైన ప్రభావంతో, తత్వసంబంధ శైలి రూపంలో సంవాదాన్ని భారీగా సొంతం చేసుకున్న సుమ్మా (మత సంబంధ లేదా తత్వ సంబంధ శాస్త్రాల్లోని ఒక అంశానికి సంబంధించిన సమగ్ర వివరణ) యొక్క సంప్రదాయ మరియు క్లుప్తత శైలిని పాండిత్య సంప్రదాయం సొంతం చేసుకుంది.
ఘనత వహించిన ఇద్దరు ఫ్రెంచ్ రచయితలు లూసియాన్ యొక్క అత్యంత ఆదరణ పొందిన రచనల శీర్షికను అరువు తెచ్చుకున్నారు; ఫాంటెనేల్ (1683) మరియు ఫెనేలోన్ (1712) అనే పేరు కలిగిన ఈ రెండు రచనలు "డైలాగ్స్ డెస్ మోర్ట్స్" ("డైలాగ్స్ ఆఫ్ ది డెడ్") గురించి రాసినవే. అదేసమయంలో, 1688లో ఫ్రెంచ్ తత్వవేత్త నికోలస్ మాలెబ్రాంచే తన "డైలాగ్స్ ఆన్ మెటాఫిజిక్స్ అండ్ రిలీజియన్" ప్రచురించారు, తద్వారా తత్వ సంబంధ వర్గాల్లో శైలి పునరుద్ధరణనకు ఆయన సాయం చేశారు. మరోవైపు "త్రీ డైలాగ్స్ బిట్‌విన్ హైలాస్ అండ్ ఫిలోనౌస్" గ్రంథం ద్వారా 1713లో బెర్క్‌లే ఈ ప్రక్రియను మొదలు పెట్టేవరకు ఆంగ్ల సాహిత్యంలో నాటకీయత రహిత సాహిత్యమైన సంభాషణ ప్రక్రియ అనేది పెద్దగా చోటు చేసుకోలేదు. ఇంగ్లీష్‌లో సంభాషణ ప్రక్రియ విషయంలో సర్ ఆర్థర్ హెల్ప్స్‌ సైతం దృష్టిసారించడంతో పాటు తనవంతుగా మంచి ఆదరణ పొందినప్పటికీ, 19వ శతాబ్దానికి సంబంధించి ల్యాండర్ యొక్క "ఇమేజనరీ కాన్వర్జేషన్స్" (1821-1828) రచన ప్రాచుర్యం కలిగిన ఇంగ్లీష్‌ల సంభాషణ ప్రక్రియ రచనగా నిలిచింది.
జర్మనీలో 1780 మరియు 1799 మధ్య కాలంలో ప్రచురితమైన ముఖ్యమైన హాస్య రచనల కోసం వైల్యాండ్ ఈ రూపాన్ని ఉపయోగించారు. స్పానిష్ సాహిత్యంలో విన్‌సెన్జో కార్డుక్సీ ద్వారా ప్రచురితమైన "డైలాగ్స్" ఆఫ్ వాల్దేస్ (1528) మరియు "పెయింటింగ్‌" (1633) పై ఉన్న రచనలు ఈ రూపంలో అలరించాయి. ఇటాలియన్ రచయితల్లో ప్లేటో నమూనాను కొనసాగించిన టొర్కుటో టాసో (1586), గెలీలియో (1632), గెలియానీ (1770), లియోపార్డి (1825), మరియు ఇతరులు ఎందరో సంభాషణల రచనలు చేశారు.
ఇటీవలి కాలంలో ఫ్రెంచ్ మళ్లీ సంభాషణ యొక్క నిజమైన ఉపయోగం వైపుకు తిరిగి వెళ్లింది. హెన్రీ లవేడన్, మరియు ఇతరులకు సంబంధించిన "జైప్" యొక్క ఆవిష్కరణలను గమనిస్తే అవన్నీ కూడా సంభాషణల రూపంలో ప్రాంపంచిక వృత్తాంతాన్ని హాస్యపూరితంగా మరియు చమత్కారంగా చెప్పినవే, ఇవన్నీ కూడా ప్రారంభ సిసీలియన్ కవుల సంబంధించి కోల్పోయిన మూకాభినయంతో దాదాపు దగ్గరి సంబంధాన్ని ప్రదర్శించేవిగానే ఉండే అవకాశముంది. ఆన్‌స్టే గాత్రీ ద్వారా ఉదాహరణ రూపంలో ఈ రకమైన సంభాషణ ఇంగ్లీష్‌లోనూ కనిపిస్తుంది, అయితే ఇంగ్లీష్ రచయితలకు సమకాలీకులైన ఫ్రెంచ్ రచయితలు రచించిన వాటితో పోల్చినపుడు ఇంగ్లీష్ రచయితల మధ్య ఈ రకమైన ప్రక్రియ తక్కువగానే ఆదరణ పొందిన విషయం స్పష్టమవుతుంది.
ప్లేటోనిక్ డైలాగ్ అనేది ఒక విస్పష్టమైన రూపం, ఇది సోక్రటీస్‌ను ఒక ఉపన్యాసకుడిగా చూపడంతో పాటు సంభాషణలో పాల్గొనే ఒకరు లేదా ఎక్కువ మంది కొన్ని తత్వసంబంధమైన ప్రశ్నల గురించి చర్చించుకుంటారు, 20వ శతాబ్దంలో పునఃజననం పొందిన కొన్ని రూపాల్లో ఈ అనుభవం కనిపిస్తుంది. జార్జ్ శాంటయానా తన ప్రఖ్యాత "డైలాగ్స్ ఇన్ లింబో" (1926, 2వ ఎడిషన్ 1948లో; ఈ రచనలన్నీ ఆల్సిబియాడెస్, ఆరిస్టిపస్, అవిసెన్నా, డెమోక్రిటస్, మరియు డియోనైసియస్ ది యంగర్ లాంటి చారిత్రక ప్రముఖలని ఉపన్యాసకులుగా కలిగి ఉంటుంది) ద్వారా, మరియు ఐరిస్ మర్డోక్‌ లాంటి రచయితలు ఇటీవల ఈ ప్రక్రియను నియోగించారు, ఐరిస్ మర్డోక్ తన "అకాస్టోస్: టు ప్లాటోనిక్ డైలాగ్స్" (1986) లో సంభాషణలో పాల్గొనే వ్యక్తులుగా కేవలం సోక్రటీస్ మరియు ఆల్సిబియాడెస్‌లను మాత్రమే కాకుండా యువకుడైన ప్లేటోను కూడా సంభాషణలో పాల్గొనే వ్యక్తిగా ఉపయోగించారు.
సరసమైన రచనల చేయాలనుకున్న సందర్భంలో సోక్రటీస్‌ను ఒక పాత్రగా కలిగిన లేదా కలగని తత్వసంబంధ సంభాషణలను తత్వవేత్తలు సమయానుకూలంగా నిరంతరం ఉపయోగిస్తుంటారు, సున్నితమైన మెళకవ మరియు మేథో సంబందమైన సంభాషణల సందర్భంగా వాస్తవంగా చోటుచేసుకునే ప్రసంగాన్ని ఇవ్వడం మరియు తీసుకోవడం కోసం తత్వశాస్త్రానికి సంబంధించిన సాహిత్య రచనలు చేయడం కోసం కూడా వీటిని ఉపయోగిస్తుంటారు.
"పోలిక: క్లోసెట్ డ్రామా"
మార్టిన్ బబెర్ తన వేదాంత ధోరణిలో సంభాషణను ఒక కీలకమైన స్థానంగా తీసుకున్నారు. "ఐ అండ్ దౌ" అనే పేరు కలిగిన రచన ఆయనకు సంబంధించి అత్యంత ఆదరణ పొందింది. బబెర్ తన సంభాషణ కార్యక్రమాన్ని కేవలం ముక్తాయింపులను చేరుకునేందుకు లేదా కేవలం కొన్ని అంశాను తెలియజెప్పేందుకు చేసే కొన్ని ఉద్ధేశ్యపూర్వక ప్రయత్నాలుగా మాత్రమే కాకుండా మనిషికి మనిషికి మధ్య, అలాగే మనిషికి దేవుడికి మధ్య నిజమైన సంబంధాన్ని ప్రతిష్ఠాపించడం కోసం ఈ ప్రక్రియను పెంచి పోషించారు. నిజమైన సంభాషణ యొక్క గాఢమైన స్వభావంతో ఆయన సంబంధం అనేది ఫిలాసపీ ఆఫ్ డైలాగ్‌గా పరిచితమైన అంశంలో ఫలితాన్ని అందించింది.
సంభాషణ విషయంలో రెండవ వాటికన్ కౌన్సిల్ ప్రపంచంతో ముఖ్యమైన ప్రాధాన్యతను కలిగి ఉంది. కౌన్సిల్‌ యొక్క అనేక పత్రాలు కొన్ని రకాలైన సంభాషణ ప్రక్రియను కలిగి ఉన్నాయి: ఇతర మతాలతో సంభాషణ (నోస్ట్రా ఐటేడ్), ఇతర క్రిస్టియన్లతో సంభాషణ (యునిటైట్స్ రెడింట్‌గ్రాసియో), ఆధునిక సమాజంతో సంభాషణ (గాడియమ్ ఎట్ స్పేస్) మరియు రాజకీయ సంస్థలతో సంభాషణ (డిగ్నిటేటిస్ హ్యుమనీ) లాంటివి ఈ కోవలోకే వస్తాయి.
సంభాషణతో పోలిక కలిగిన ప్రక్రియను భౌతికశాస్త్రవేత్త డేవిడ్ బోమ్ ప్రారంభించారు, ఇందులో ఒక బృందానికి చెందిన ప్రజలు తమ ఆలోచన, అర్థం, సమాచారం, సాంఘిక ప్రభావాల యొక్క ప్రతిపాదనలను బహిర్గతం చేసేందుకు ఒకరితో ఒకరు సంభాషిస్తారు. పది నుంచి ముప్పై మంది దాకా సభ్యులను కలిగిన ఈ బృందం రోజూ కొన్ని గంటలపాటు లేదా కొన్నిరోజులపాటు నిరంతరంగా కలుసుకుంటుంది. చర్చలో పాల్గొనేవారు ఇతరులను ఒప్పించేందుకు ప్రయత్నించే చర్చ ఎత్తుగడల నుంచి వెనక్కు మరలేందుకు అంగీకరించడంతో పాటు, అందుకు బదులుగా అదే ప్రదేశంలో అభివృద్ధి చేయబడిన అంశాలపై తమ సొంత అనుభవాలను నుంచి మాట్లాడవచ్చు. ఇందులో భాగంగా సాధారణంగా రుసుములేవీ లేకుండా ప్రతిపాదించబడే సంభాషణ బృందాల నుంచి వ్యక్తులు ముందుకు వస్తారు. తద్వారా అక్కడ ఒక అంతర్జాతీయ ఆన్‌లైన్ సంభాషణ జాబితా సర్వర్ బృందం ఉనికిలోకి వస్తుంది, ఈ బృందం డేవిడ్ బోమ్ మరియు పీటర్ గారెట్‌తో పాటు డాన్ ఫ్యాక్టర్ ద్వారా ఏర్పాటు చేయబడుతుంది.
రష్యన్ తత్వవేత్త మరియు సెమియోటీషియన్ అయిన మైఖేల్ బఖ్టిన్ యొక్క "డైలాగ్" యొక్క థియరీ గట్టిగా చెప్పిన ప్రకారం, విభిన్నమైన ధృక్కోణాలను అర్థం చేసుకునేందుకు మరియు అసంఖ్యాకమైన సంభావ్యతలను పెంచేందుకు చర్చ యొక్క శక్తి ఉపయోగపడుతుంది. బఖ్టిన్ చెప్పిన ప్రకారం, ప్రాణమున్న జీవులన్నింటి మధ్య బాంధవ్యాలు మరియు సంబంధాలు ఉనికిలో ఉండడంతో పాటు సంభాషణ అనేది మార్పును కోరుకునే ఒక పరిస్థితి యొక్క కొత్తగా అర్థం చేసుకునే విధానాన్ని సృష్టిస్తుంది. తన ప్రభావవంతమైన కార్యాచరణలో భాగంగా సంభాషణ, దాని స్వభావం మరియు అర్థాన్ని గుర్తించేందుకు బఖ్టిన్ ఒక లింగ్యూస్టిక్ మెథడాలజీని గుర్తించాడు:
"సంభాషణ సంబంధాలు" అనేవి ప్రత్యేకమైన స్వభావాన్ని కలిగి ఉంటాయి: అవి స్వచ్ఛంగా లాజికల్ (ఒకవేళ డైలెక్టికల్ అయినప్పటికీ) అయినా, లేదా స్వచ్ఛంగా లింగిస్టిక్ (మిశ్రమ రూపంలోని-వాఖ్య నిర్మాణం) అయినా అవి కచ్చితంగా వివిధ రకాల మాట్లాడే అంశాల యొక్క పూర్తి ఉచ్ఛారణ మధ్య మాత్రమే చోటు చేసుకుంటాయి... ఇక్కడ పదం ఉండదు అలాగే భాష ఉండదు, సంభాషణ సంబంధం కూడా ఉండకపోవచ్చు; ఉద్ధేశాలు లేదా తర్క సంబంధ పరిమాణాల (భావనలు, తీర్పులు, మరియు ఇతరాలు) మధ్య ఇవి ఉనికిలో ఉండవు. సంభాషణ సంబంధాలు ముందస్తుగానే ఒక భాష అయినా కూడా, భాష యొక్క వ్యవస్థలో అవి వృద్ధిని సాధించలేవు. భాష యొక్క మూలకాల మధ్య అవి చేరడమనేది అసాధ్యం.
ప్రజాకర్షక విద్యను అభివృద్ధిపరచిన వ్యక్తిగా సుపరిచితుడైన బ్రెజీలియన్ విద్యావేత్త పాలో ఫేర్రేరీ, సంభాషణను బోధనకు సంబంధించిన ఒక విధానంగా ముందుకు తీసుకువెళ్లే ప్రయత్నం చేశారు. ఫెర్రేరీ ప్రకారం, సంభాషణతో కూడిన సమాచారం అనేది గౌరవం మరియు సమానత్వం ద్వారా రూపొందించిన వాతావరణంలో విద్యార్థులు మరియు ఉపాధ్యాయులు ఒకదాని నుంచి మరొకటి అభ్యసించేందుకు ఉపయోగపడుతుంది. పీడిత ప్రజల తరపున పోరాడే ఒక గొప్ప న్యాయవాది రూపంలో ప్రజల యొక్క విలువల గురించి చెప్పగల మరియు సంబంధం కలిగిన ప్రాక్సిక్ చర్యతో ఫెర్రేరీ సంబంధం కలిగి ఉన్నారు. సంభాషణ తీరు అనేది అర్థం చేసుకునే తత్వాన్ని మరింత గాఢం చేయడమేకాదు; ప్రపంచాన్ని మరింత ఉన్నతంగా రూపొందించే దిశగా అది ప్రపంచంలో ప్రతికూల మార్పులను రూపొందిస్తుంది.
తరగతి గదులు, కమ్యునిటీ కేంద్రాలు, కార్పోరేషన్లు, ఫెడరల్ ఏజెన్సీలు, మరియు కఠినమైన సమస్యలపై ప్రజల దృష్టికోణాలు మరియు అనుభవాల గురించి తెలుసుకునే దిశగా సాధారణంగా చిన్న బృందాలుగా ఉండే ప్రజలను చేరుకునేందుకు అవసరమైన ఇతర నిర్మాణాలు లాంటి వాటిల్లో నేడు సంభాషణను ఉపయోగిస్తున్నారు. దీర్ఘకాలంగా ఉన్న సంఘర్షణలను పరిష్కరించుకునేందుకు మరియు వివాదగ్రస్థ సమస్యల విషయంలో లోతుగా అర్థం చేసుకునే తత్వాన్ని వృద్ధి చేయడంలో ప్రజలకు సాయపడేందుకు ఇది ఉపయోగపడుతుంది. సంభాషణ అనేది తీర్పునిచ్చేందుకు, తూచేందుకు, లేదా నిర్ణయాలను రూపొందించేందుకు ఉద్దేశించినది కాదు, అయితే ఇది అర్థ చేసుకోవడం మరియు అభ్యసించడం అనే విధానానికి సంబంధించింది. సంభాషణ అనేది మూస తత్వాన్ని పారదోలడం, విశ్వాసాన్ని నిర్మించడం, ప్రజలు తమ సొంత దృష్టికోణం కంటే బాగా వైవిధ్యంతో నిండిన దృష్టికోణాన్ని అలవర్చుకునేలా చేసేందుకు ఉపయోగపడుతుంది.
గత రెండు దశాబ్దాల్లో, సంభాషణ యొక్క వేగంగా వృద్ధిచెందే ప్రక్రియ అభివృద్ధి చెందింది. నేషనల్ కోఅలియేషన్ ఫర్ డైలాగ్ అండ్ డెలిబెరేషన్ యొక్క వెబ్‌సైట్ అనేది సంభాషణ (మరియు ఉన్నతస్థాయి చర్చ) ను సులభతరం చేసేవారు, సమావేశకర్తలు, మరియు శిక్షకులు మరియు ఈ రకమైన సమాచార మెథడాలజీలపై వేలాది వనరులను కలిగిన గృహాలు లాంటివాటి కోసం ఒక హబ్ లాగా సేవలందిస్తోంది.
వరల్డ్‌వైడ్ మ్యారేజ్ ఎన్‌కౌంటర్ మరియు రీట్రౌవైలే లాంటి బృందాలు ఈ సంభాషణను పెళ్లైన జంటల కోసం సమాచార మార్పిడి పరికరంగా ఉపయోగిస్తున్నాయి. ఈ రెండు బృందాలు బోధించే సంవాద విధానం అనేది భయపెట్టని భంగిమల్లో జంటలు ఒకరి గురించి మరింతగా తెలుసుకునే దిశగా సాయంచేస్తుంది, వివాహ బంధంలో వేగవంతమైన వృద్ధికి ఇది సాయపడుతుంది.
సంభాషణ అనేది సున్నితమైన ప్రక్రియ. అనేక రకాల అడ్డంకులు సంభాషణని నిరోధించడంతో పాటు చర్చ మరియు వాద ప్రతివాదం లాంటి బాగా తెలిసిన ప్రతిఘటన సమాచార వ్యవస్థలు ఇందులో చోటు చేసుకుంటాయి. సాధారణ అడ్డంకులైన భయం, అధికారం యొక్క ప్రదర్శన లేదా కసరత్తు, అపార్థం, బహిర్గత ప్రభావాలు, పరధ్యానాలు, మరియు మెరుగ్గాలేని సమాచార వ్యవస్థ పరిస్థితులు లాంటివి సంవాదమును పుట్టనీయకుండా అడ్డుకోగలవు.
సమతావాద సంభాషణ అనేది చర్చకు సంబంధించిన ఒక రూపం, వాదనల యొక్క చెల్లుబాటును పరిగణలోకి తీసుకుని విభిన్న రకాల సహకారాలను దృష్టిలోకి తీసుకున్న సమయంలో, లేదంటే వాటిని సమర్ధిస్తున్న శక్తి స్థానాలను బట్టి వాటిని మదింపు చేసినప్పుడు ఇది చోటు చేసుకుంటుంది.
నిర్మాణాత్మక సంభాషణ అనేది సమస్యను అర్థం చేసుకోవడం మరియు ఏకాభిప్రాయ చర్య దిశగా సాగే సంవాదపూరిత చర్చకు సంబంధించిన అర్థమనే రూపంలో అభివృద్ధి చెందే సంభాషణ అభ్యాసాల వర్గానికి ప్రాతినిధ్యం వహిస్తుంది. అంతేకాకుండా చాలావరకు సంప్రదాయ సంభాషణ అభ్యాసాలనేవి నిర్మాణ రహితం లేదా పాక్షిక నిర్మాణాత్మకమైనవి, అందువల్ల సమస్యాత్మక ప్రదేశంలో బహుళ రకాల దృష్టికోణాల యొక్క సమన్వయం కోసం ఈ విధమైన సంభాషణపూరిత రూపాలనేవి సరిపోనవిగానే పరిగణించబడుతాయి. సంభాషణ యొక్క క్రమశిక్షణ కలిగిన రూపంగా, ఒక క్రమబద్ధమైన పనితీరును అనుసరించేందుకు లేదా సులభతరం చేసేందుకు పోటీదారులు అంగీకరించినట్టైతే, ఉమ్మడి భాగస్వామ్యంలో పంచుకున్న క్లిష్టమైన సమస్యలను గుర్తించేందుకు బృందాలు ముందుకు వస్తాయి.
ఆలెకో క్రిస్టాకిస్ (స్టక్చర్డ్ డైలాజిక్ డిజైన్) మరియు జాన్ N. వార్‌ఫీల్డ్ (సైన్స్ ఆఫ్ జెనరిక్ డిజైన్) అనే వీరిద్దరూ ఈ స్కూల్ ఆఫ్ డైలాగ్‌ను అభివృద్ధిపర్చినవారిలో ముఖ్యులు, దాదాపు 20 ఏళ్లకు మించి ఈ విధానం ఇంటరాక్టివ్ మేనేజ్‌మెంట్‌లో అనుసరించబడింది. నిర్మాణాత్మక సంభాషణను ఉపయోగించడం కోసం హేతబద్దత అనేది పరిశీలనను అనుసరిస్తుంది, ఈ పరిశీలన అనేది సంభాషణ యొక్క ఒక కఠినమైన కింది నుంచి పైకి చేరిన ప్రజాస్వామిక రూపం, దీన్ని స్థిరీకరించేందుకు సంవాదం తప్పకుండా నిర్మాణాత్మకంగా ఉండాలి, ఇందుకోసం చాలినంతమంది విభిన్న రకాల వారు ఆందోళన యొక్క సమస్య వ్యవస్థకు ప్రాతినిధ్యం వహించడంతో పాటు వారి స్వరాలు మరియు సహకారాలనేవి సంవాదమనే ప్రక్రియకు సమానంగా సరితూగేలా ఉండాలి.
శాంతిని నెలకోల్పేందుకు, ప్రపంచ పురాతన సమాజం అభివృద్ధి, ప్రభుత్వ మరియు సాంఘిక విధాన సూత్రీకరణ, వ్యూహాత్మక నిర్వహణ, ఆరోగ్య సంరక్షణ, మరియు ఇతర సంక్లిష్ట విభాగాల్లో సులభతరం చేయబడిన బృందాల ద్వారా నేడు నిర్మాణాత్మక సంభాషణ నియోగించబడుతోంది. 
ఒకరకమైన వ్యూహరచనలో, నిర్మాణాత్మక సంభాషణ అనేది (యూరోపియన్ యూనియన్ నిర్వచనం ప్రకారం) "ప్రభుత్వాలు మరియు EU సంస్థలతో సహా అధికారాలు మరియు యువ జనాభాల మధ్య సహకార సమాచార వ్యవస్థ అనే అర్థాన్ని కలిగినది. యువ జనాభా జీవితాలకు సంబంధించిన విధానాల రూపకల్పన దిశగా యువ జనాభా సహకారాన్ని కూడగట్టడమే దీని లక్ష్యం." చర్చ మరియు ఆలోచనల యొక్క అర్థాల మధ్య విభేదాన్ని సూచించేందుకు నిర్మాణాత్మక సంభాషణ యొక్క ఉపయోగం అనేది అవసరమవుతుంది.