hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
దర్రాంగ్
అస్సాం రాష్ట్ర 27 జిల్లాలలో దర్రాంగ్ జిల్లా (అస్సాం: দৰং) జిల్లా ఒకటి. జిల్లా కేంద్రంగా మంగళ్‌డోయీ పట్టణం ఉంది. జిల్లా వైశాల్యం 3481 చ.కి.మీ..
1983లో దరాంగ్ జిల్లా నుండి సోనిత్‌పూర్ జిల్లా ఏర్పాటు చేయబడింది. తరువాత 2004 జూన్ 14 న ఉడల్గురి జిల్లా రూపొందించబడింది.
దర్రాంగ్ జిల్లా వైశాల్యం 348చ.కిమీ.
జిల్లాలో 4 అసింబ్లీ నియోజకవర్గాలు ఉన్నాయి: కలైగయాన్, సిపఝర్, మంగల్డోయి మరియు డాల్గయాన్. మంగళ్‌డొయీ షెడ్యూల్డ్ కులాలకు ప్రత్యేకించబడింది.
1990లో దర్రాంగ్ జిల్లాలో 500 చ.కి.మీ వైశాల్యంలో " మానస్ నేషనల్ పార్క్ " ఏర్పాటు చేయబడింది. ఇది ఈ పార్కును 4 ఇతర జిల్లాలతో పంచుకుంటుంది. జీల్లాలో అదనంగా " ఒరంగ్ నేషనల్ పార్క్ " ఉంది. దీనీని సోనిత్‌పూర్ జిల్లాతో పంచుకుంటుంది. ఒరంగ్ 1999లో 79చ.కి.మీ వైశాల్యంలో స్థాపించబడింది. నేషనల్ పార్కులతో జిల్లాలో బర్రాండి వద్ద " విల్డ్‌లైఫ్ శాంక్చ్యురీ " ఉంది.
ధెమాజి
అస్సాం రాష్ట్రం లోని 27 జిల్లాలలో ధెమోజీ జిల్లా (అస్సామీ : ধেমাজি জিলা) ఒకటి. 2001 గణాంకాలను అనుసరించి జిల్లా కేంద్రంగా ఉంది. జిల్లా వైశాల్యం 3237చ.కి.మీ, జనసంఖ్య 571,944. జిల్లాలో హిందువులు 548,780, ముస్లిముల సంఖ్య 10,533 (1.84%), క్రైస్తవుల సంఖ్య 6,390.
అస్సాం భాషలో ధాల్ అంటే ఆహారం, ధెమాలి అంటే ఆట.
జిల్లా కేంద్రం నుండి 32కి.మీ దూరంలో తాజ్ అహోం రాజుల రాజధాని హబంగ్ ఉంది. మునుపటి రాజధాని శిథిలాలు ఇప్పటికీ అక్కడ కనిపిస్తుంటాయి. ఇవి చక్కగా సంరచించబడుతున్నాయి. 
ఇక్కడ గుగుహా, మాతా మణిపురి థాన్, పడుమణి థాన్ విగ్రహాలు ఉన్నాయి. వీటిని అహోరాజులు నిర్మించారు. వీటిని పర్యాటకులు అధికాంగా సందర్శిస్తుంటారు. 1989 అక్టోబరు 14న ధెమోజీ పూర్తి స్థాయి జిల్లాగా అవతరుంచింది.
ధెమోజీ జిల్లా వైశాల్యం 3237చ.కి.మీ. జిల్లా వైశాల్యపరంగా సోలోమన్ ద్వీపానికి సమానం.. భారతదేశంలో సుదూరంగా ఉన్న జిల్లాలో ఇది ఒకటి. హిమాలయ పర్వతసానువులలో ఉన్న అతి చిన్న పట్టణం ఇది. ఈ జిల్లాలో బ్రహ్మపుత్ర నదితో పలు ఉపనదులు సంగమిస్తున్న కారణంగా ఇక్కడ అత్యధికంగా వరదలు సంభవిస్తుంటాయి. ధెమోజీ కేంద్రస్థానంలో ధెమోజీ మౌజా ఉంది, తరువాత సెకండరీ, సిలపథర్& సిస్సి బొర్గయోన్ వంటి వ్యాపార కూడలి ఉంది. ఈ ప్రదేశానికి సమీపంలో బొగిబిల్ ప్రాజెక్టు ఉంది.
2006 గణాంకాలను అనుసరించి పచాయితీ రాజ్ మంత్రిత్వశాఖ భారతదేశ జిల్లాలు (640) లో వెనుకబడిన 250 జిల్లాలలో ... జిల్లా ఒకటి అని గుర్తించింది . బ్యాక్‌వర్డ్ రీజన్ గ్రాంటు ఫండు నుండి నిధులను అందుకుంటున్న అస్సాం రాష్ట్ర 11 జిల్లాలలో ఈ జిల్లా ఒకటి.1996లో ధెమోజీ జిల్లాలో 11 చ.కి.మీ వైశాల్యంలో " బర్డోయీబం - బీల్‌ముఖ్ - వన్యప్రాణి అభయారణ్యం ఏర్పాటు చేయబడింది.
ఈ జిల్లా ఈ పార్క్‌ను లఖింపూర్ జిల్లాతో పంచుకుంటుంది.
గోల్‌పారా
అస్సాం రాష్ట్ర 24 జిల్లాలలో గోల్‌పరా (అస్సాం: গোৱালপাৰা জিলা) జిల్లా ఒకటి. గోల్‌పరా పట్టణం జిల్లాకు కేంద్రంగా ఉంది.
గోల్‌పరా రాజబక్షి రాజుల రాజాస్థానంగా ఉంది. ప్రస్తుతం ఇది కొక్రఝార్, బొంగైగావ్ మరియు ధుబ్రి, గోల్‌పరా జొల్లాలుగా విభజించబడింది. జిల్లాలో అధికంగా కోచ్ రాజబక్షి ప్రజలు, బెంగాలీ, హిందువులు మరియు ముస్లిములు నివసిస్తున్నారు. జిల్లాలో బెంగాలీ, అస్సామీ మరియు గోల్‌పరియా భాషలు వాడుకలో ఉనాయి.
గోల్‌పరా అనే పేరుకు మూలం " గ్వాలితిప్పకా " అంటే గువాలి గ్రామం లేక పాలవారి ఇల్లు. గోల్‌పరా చరిత్ర పలు శతాబ్ధాలకు ముందు నాటిది. చైనాయాత్రీకుడు " హూయన్‌త్సాంగ్ " వ్రాతలను అనుసరించి కుమార్ భాస్కర్ వర్మన్ రాజ్యానికి గోల్‌పరా లేక కూచ్‌బెహర్ రాజధానిగా ఉండేదని భావిస్తున్నారు. 1765లో ఈ ప్రాంతం బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం వశమైంది. ముందుగా ఈ ప్రాంతం కూచ్ సామ్రాజ్యంలో 
భాగంగా ఉంటూ వచ్చింది. 1826లో బ్రిటిష్ అస్సాంను ఆక్రమించుకున్న తరువాత 1874లో గోల్‌పరా అస్సాం ప్రాంతంలో చేర్చబడింది. అలాగే ధుబ్రి జిల్లాకు కేంద్రంగా చేయబడింది.
1983 జూలై 1 న గోల్‌పరా నుండి 2 జిల్లాలు విభజించబడ్డాయి. 1989 సెప్టెంబరు 29న బొంగైగావ్ జిల్లా మరియు కోక్రఝార్ ఏర్పాటు చేయబడ్డాయి.
గోల్‌పరా జిల్లా వైశాల్యం 1824చ.కి.మీ. వైశాల్యపరంగా గోల్‌పరా జిల్లా దక్షిణ కొరియా లోని జెజు-డోకు సమానం.
2006 గణాంకాలను అనుసరించి పచాయితీ రాజ్ మంత్రిత్వశాఖ భారతదేశ జిల్లాలు (640) లో వెనుకబడిన 250 జిల్లాలలో గోల్‌పరా జిల్లా ఒకటి అని గుర్తించింది. బ్యాక్‌వర్డ్ రీజన్ గ్రాంటు ఫండు నుండి నిధులను అందుకుంటున్న అస్సాం రాష్ట్ర 11జిల్లాలలో ఈ జిల్లా ఒకటి.
జిల్లాలో 4 అసెంబ్లీ నియోజకవర్గాలు ఉన్నాయి: దుధ్నోయి, తూర్పు గోల్‌పరా, పశ్చిమ గోల్‌పరా మరియు జలేశ్వర్. 
దుధోని నియోజకవర్గం షెడ్యూల్డ్ కులాలకు ప్రత్యేకించబడింది. దుధోని గౌహతీ పార్లమెంటు నియోజక వర్గంలో భాగంగా ఉంది. మిగిలిన 3 నియోజకవర్గాలు 
ధుబ్రి పార్లమెంటు నియోజకవర్గంలో భాగంగా ఉంది.
గోల్‌పరా జిల్లా ప్రకృతి సౌందర్యానికి పుట్టినిల్లుగా ఉంది.
కర్బి ఆంగ్లాంగ్
అస్సాం రాష్ట్ర 27 జిల్లాలలో కర్బి ఆంగ్లాంగ్ జిల్లా ఒకటి. జిల్లా తూర్పు సరిహద్దులో గోలాఘాట్ జిల్లా, పశ్చిమ సరిహద్దులో మారిగావ్ జిల్లా మరియు మేఘాలయ రాష్ట్రం, ఉత్తర సరిహద్దులో నాగావ్ జిల్లా మరియు దక్షిణ సరిహద్దులో దిమా హసాయో జిల్లా మరియు నాగాలాండ్ రాష్ట్రం ఉన్నాయి. 
జిల్లా 25º33' - 26º35' డిగ్రీల ఉత్తర అక్షాంశం 92º10' - 93º50' తూర్పు రేఖాంశం. జిల్లా వైశాల్యం , ఇది హవాయ్ వైశాల్యానికి సమానం. 
2006 గణాంకాలను అనుసరించి పచాయితీ రాజ్ మంత్రిత్వశాఖ భారతదేశ జిల్లాలు (640) లో వెనుకబడిన 250 జిల్లాలలో 24 జిల్లా ఒకటి అని గుర్తించింది. . బ్యాక్‌వర్డ్ రీజన్ గ్రాంటు ఫండు నుండి నిధులను అందుకుంటున్న అస్సాం రాష్ట్రజిల్లాలలో ఈ జిల్లా ఒకటి.
జిల్లాకు కేంద్రంగా డిఫు పట్టణం ఉంది. జిల్లాలో ఉన్న ఇతర పట్టణాలు: బొకాజన్, డొంకమొకం, డొకమొక, హంరెన్ మరియు హైరాఘాట్. జిల్లాలో మొత్తం 2633 గ్రామాలు ఉన్నాయి.జిల్లాలో స్థానికప్రజలు అత్యధికంగా నివసిస్తున్నారు. వీపిలో అత్యధికంగా కర్బి ప్రజలు ఉన్నారు. వీరు కాక దింసా ప్రజలు, నేపాల్ గొర్కాలు, రెంగ్మాలు, కుక్కీలు, గారోలు, తివాలు (లాలంగ్), ఖాసిస్, హ్మర్లు, మిజాలు మరియు చక్మాలు ఉన్నారు.
స్థానిక భాష కర్బి ఒకప్పుడు రాజభాషగా ఉండేది. జిల్లాలో కర్బి భాష ఇప్పటికీ ప్రధానభాషగా ఉంది. జిల్లాలో దింసా, గారో-దిమా, రెంగ్మా, కుకి, నెపాల్, అస్సామీ, తాజ్ అయిటన్ భాషలు వాడుకలో ఉన్నాయి. షాన్ భాషను బర్మీస్ లిపిలో వ్రాస్తుంటారు.
అస్సాం రాష్ట్రంలోని పర్వత జిల్లాలో ఒకటైన కర్బి అంగ్లాంగ్ ప్రకృతి అందాలకు పుట్టిల్లు. మనోహరమైన ఈ ప్రాతం ఇప్పటికీ పర్యాటకులకు కొత్తగానే ఉంది. అదనంగా జిల్లాలో వివిధ గిరిజన సంప్రదాయాలు ఉన్నాయి. 
అంరెంగ్ సెలయేరు పక్కన నిర్మించబడిన పర్యాటక భవనంలో పర్యాటకులు సుందర ప్రకృతిని ఆరాధించవచ్చు.
1952లో కర్బి అంగ్లాంగ్ జిల్లాలో 6 కి.మీ వైశాల్యంలో " గరంపని విల్డ్ లైఫ్ శాంక్చ్యురీ " స్థాపించబడింది.
కర్బి అంగ్లాంగ్ జిల్లాలో కర్బి భాషాలో 7 వార్తాపత్రికలు ఉన్నాయి: కర్బి భాషలో వార్తా పత్రికలకు ప్రాధాన్యత తెలిసేలా మొదటగా " ది అర్లెంగ్ డైలీ " ప్రచురించబడింది. తరువాత అత్యధికంగా విక్రయించబడుతున్న పత్రిక " తెకర్ ". తరువాత మొదటిసారిగా ఆర్.ఎన్.ఐ నమోదు చేసుకున్నకర్బి పత్రిక ప్రధానమైనవిగా భావించబడుతున్నాయి. 2005లో కర్బి అంగ్లాంగ్ జిల్లాలోని చిన్న పట్టణమైన బొకులియాఘాట్ నుండి ప్రచురించబడుతున్న హిందీ పత్రిక " జన ప్రహరి " మొదలైనవి జిల్లా మాధ్యమాలలో ప్రధానమైనవిగా భావించబడుతుంది.
బ్రిటిష్ పాలనా కాలంలో ప్రస్తుత కర్బి ఆంగ్లాంగ్ ప్రాంతం దింసా సామ్రాజ్యంలో భాగంగా ఉంటూవచ్చింది. 1854లో దింసారాజైన సెంగ్యా తులారాం హంసు మరణించిన తరువాత ఈ రాజ్యం బ్రిటిష్ సామ్రాజ్యంలో భాగంగా మారింది. దింసారాజైన సెంగ్యా తులారాం కాలంలో ప్రస్తుత జిల్లా కేంద్రం అయిన డిఫూ ప్రధాన్యత కలిగిన పట్టణంగా ఉండేది. బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం 1874లో ఈ ప్రాంతం షెడ్యూల్డ్ జిల్లాగా మారింది. 1935 నుండి భారత ప్రభుత్వం ఆధ్వర్యంలో పాలనా నిర్వహణ కొనసాగింది. 1951 నవంబరు 17 యునైటెడ్ మైకర్ జిల్లాగా అవతరుంచింది. 
తతువాత జిల్లాల పుంర్విభజన సమయంలో మైకర్ నుండి 1970 నవంబరు 17న మైకర్ హిల్స్ జిల్లా రూపొందించబడింది. 
తరువాత 1976 అక్టోబరు 14న మైకర్ హిల్స్ జిల్లా " కబ్రి అంగ్లాంగ్ జిల్లా"గా రూపాంతరం చెందింది.
కర్బి అనేక మరియు విద్యా సంస్థ యొక్క వైవిధ్యం ఉంది.
కర్బి విద్యా Institude యొక్క 
ప్రసిద్ధి ఇన్స్టిట్యూట్ ఉన్నాయి: 
" (ఆరోహణ క్రమంలో) '
కోక్రఝార్
అస్సాం రాష్ట్రం లోని 27 జిల్లాలలో కోక్రఝార్ జిల్లా (అస్సాం:কোকৰাঝাৰ জিলা) ఒకటి. కోక్రఝార్ పట్టణం జిల్లాకేంద్రంగా ఉంది. జిల్లా వైశాల్యం 3,169చ.కి.మీ. జనసంఖ్య 905,764. వీరిలో హిందువులు 594,168, ముస్లిములు 184,441 (20.36%). ఈశాన్య భారత్‌కు కోక్రఝార్ ద్వారంగా ఉంది. రైల్వే మరియు రహదార్లు సమీప రాష్ట్రాలకు అనుసంధానమై ఉన్నాయి.
కోక్రఝార్ జిల్లా మునుపు గోల్‌పరా జిల్లాలో భాగంగా ఉంటూ వచ్చింది. 1957 అప్పటి అస్సాం ముఖ్యమంత్రి బిమ్లా ప్రసాద్ చలిహ ఆధ్వర్యంలో 3 ఉపవిభాగాలు చేయబడ్డాయి. వాటిలో ఒకటి కోక్రఝార్. 1983 జూలై 1న కోక్రఝార్ జిల్లాగా రూపొందించబడింది.1989లో కోక్రఝార్ మరియు గోల్‌పరా జిల్లాలో కొంత భూభాగం వేరుచేసి బొంగైగావ్ జిల్లా ఏర్పాటు చేయబడింది.
కోక్రఝార్ జిల్లా వైశాల్యం 3129చ.కి.మీ., రష్యాలోని వైగోద్వీపంతో సమానం. .
కోక్రఝార్ జిల్లా బ్రహ్మపుత్రానది ఉత్తరతీరంలో ఉంది. ఇది ఈశాన్య భారతంలోని 7 రాష్ట్రాలకు ద్వారంగా ఉంది. కోక్రఝార్ జిల్లా సరిహద్దులలో బొంగైగావ్ జిల్లా, (ప్రస్తుతం ఇది చిరంగ్ జిల్లా), ధుబ్రి (పశ్చిమ బెంగాల్) బార్పేట మరియు భూటాన్ ఉన్నాయి.2006 గణాంకాలను అనుసరించి పచాయితీ రాజ్ మంత్రిత్వశాఖ భారతదేశ జిల్లాలు (640) లో వెనుకబడిన 250 జిల్లాలలో కోక్రఝార్ జిల్లా ఒకటి అని గుర్తించింది. బ్యాక్‌వర్డ్ రీజన్ గ్రాంటు ఫండు నుండి నిధులను అందుకుంటున్న అస్సాం రాష్ట్ర11జిల్లాలలో ఈ జిల్లా ఒకటి.జిల్లాలో వివిధ సంప్రదాయాలకు చెందిన ప్రజలు నివసిస్తున్నారు. వీరిలో ప్రత్యేకమైన ఎవరికి ఆధిక్యత లేదు. బోడో మరియు అస్సామీ ప్రజలలో అత్యధింగా హిందువులు, స్వల్పంగా క్రైస్తవులు ఉన్నారు. బెంగాలీ ప్రజలు దాదాపు అందరూ ముస్లిములుగా ఉన్నారు. శాంతల్ ప్రజలలో 90% క్రైస్తవులు ఉన్నారు.1990లో కోక్రఝార్ జిల్లాలో 500 చ.కి.మీ వైశాల్యంలో " మనస్ నేషనల్ పార్క్ " స్థాపించబడింది. ఈ జిల్లా ఈ పార్క్ ను 4 ఇతర జిల్లాలతో పంచుకుంటుంది.
కామరూప్
అస్సాం రాష్ట్ర 27 జిల్లాలలో కామరూప్ జిల్లా (అస్సాం:কামৰূপ জিলা) ఒకటి. 2003లో సమైక్య కామరూప్ జిల్లా నుండి కొంతభూభాగం వేరుచేసి నల్బరి మరియు బార్పేట జిల్లాలతో కామరూప్ జిల్లా ఏర్పాటు చేయబడింది. జిల్లాలో కామరూపి సస్కృతి మరియు కామరూపి భాష వాడుకలో ఉన్నాయి.
2003లో సమైక్య కామరూప్ జిల్లా నుండి కొంతభూభాగం వేరుచేసి నల్బరి మరియు బార్పేట జిల్లాలతో కామరూప్ జిల్లా ఏర్పాటు చేయబడింది. జిల్లాలో కామరూపి సస్కృతి మరియు కామరూపి భాష వాడుకలో ఉన్నాయి.
కామరూప్ జిల్లా వైశాల్యం 43చ.కి.మీ. వైశాల్యపరంగా కామరూప్ ఆస్ట్రేలియా దేశంలోని కంగారూ ద్వాపానికి సమానం. కామరూప్ జిల్లా కొన్ని భూభాగం వివాదాలను ఎదుర్కొంటుంది. పొరుగున ఉన్న మేఘాలయ రాష్ట్రానికి చెందిన పశ్చిమ కాశి జిల్లా లోని లాంగ్‌పిహ్ గ్రామం గురించిన వివాదం కొనసాగుతుంది.
జిల్లాలో వడ్ ప్రధాన పంటగా ఉంది. నదీతీరానికి అతి సమీపంలో ఉన్న కారణంగా భూటాన్ దిశగా ఉన్న పర్వతాలకి సమీపంలో ఉన్న భూభాగం ఎగుడుదిగుడుగా ఉంటుంది. జిల్లా ఉత్తర సరిహద్దులో భూటాన్ పర్వతాలు, దక్షిణ భూభాగంలో ఖాశి హిల్స్ ఉన్నాయి. బ్రహ్మపుత్ర నదికి దక్షిణంగా ఉన్న పర్వతాలు 800 అడుగుల ఎత్తు ఉన్నాయి. ఈ పర్వతశ్రేణి జిల్లాను రెండు సమానభాగాలుగా చేసాయి. బ్రహ్మపుత్రను దాటడానికి రివర్ స్టీమర్లను సంవత్సరమంతా ఉపయోగిస్తారు. ఉపనదులను దాటడానికి వర్షాకాలంలో స్థానికంగా ఉండే పెద్ద బోట్లను ఉపయోగిస్తారు.ఉపనదులలో ఉత్తరంగా ప్రవహిస్తున్న మనాస్, చౌల్ కోయా మరియు బర్నాడి, దక్షిణంగా ప్రవహిస్తున్న కుల్సి మరియు డిబూ నదులు ప్రధానమైనవిగా ఉన్నాయి.
1989లో కామరూప్ జిల్లాలో 4.1 చ.కి.మీ వైశాల్యంలో " డిపోర్ బిల్ విల్డ్‌లైఫ్ శాంక్చ్యురీ " స్థాపించబడింది. జిల్లాలో టేకు, సాల్, సిస్సు, సం మరియు నాహర్ వృక్షాల పెంపకం మరియు కొన్ని పరిశోధనలు నిర్వహించబడుతున్నాయి..
జిల్లాలో హిందువులు, ముస్లిములు, క్రైస్తవులు, బౌద్ధులు మరియు అనిమిస్టులు ఉన్నారు. జిల్లాలో ఉన్న కామాఖ్య మరియు హజో ఆలయాలు అనేక మంది భక్తులను ఆకర్షిస్తుంది. అవలోకితేశ్వరా శిల్పం కామరూప్ ప్రజలచేత శతకర్ణి పాలనా కాలంలో దానం చెయ్యబడింది. దీనిని లఢక్‌లో స్థాపించారు.
జిల్లాలో కాంరూపి భాష ప్రధానంగా వాడుకలో ఉంది. కర్బి భాషను 1,25,000 మందికి వాడుకభాషగా ఉంది. 
టిబెటో బర్మన్ భాష టాంగ్ కూడా 10,000 మందికి వాడుక భాషగా ఉంది. దీనిని అధికంగా మేఘాలయా సరిహద్దులో ఉన్న అస్సాం ప్రాంతంలో వాడుకలో ఉంది. 
జిల్లాలో ఆహారపు పంటగా వడ్లు పండినబడుతున్నాయి. జిల్లాలోని నేత పనివారు జిల్లా ప్రజలకు అవసరమైన పట్టు మరియు నేత వస్త్రాలను తయారు చేస్తున్నారు. అలాగే జిల్లాలో ఇత్తడి కప్పులు మరియు పళ్ళాలు తయారు చేయబడుతున్నాయి. జిల్లా నుండి వడ్లు, నూనె గింజలు, కొయ్య మరియు పత్తి ఎగుమతి చేయబడుతుంది. బియ్యం, ఉప్పు, చక్కెర, వక్కలు, టెంకాయలు మరియు హార్డ్‌వేర్ సామాన్లు దిగుమతి చేసికొనబడుతున్నాయి. గౌహతి నుండి అస్సాం- బెంగాలి రైల్వే ప్రారంభం ఔతుంది. అంతేకాక తూర్పు రైల్వేశాఖకు సంబంధించిన రైలు మార్గం నదీతీరంలో ఆరంభించబడింది. గౌహతి మరియు షిల్లాంగ్ వరకు రైలు మార్గం నిర్మించబడింది.
మారిగావ్
అస్సాం రాష్ట్ర 27 జిల్లాలలో మారిగావ్ జిల్లా ఒకటి. జిల్లా ప్రధానకార్యాలయంగా మారిగావ్ పట్టణం ఉంది. 2011 గణాంకాలను అనుసరించి జిల్లా వైశాల్యం 1,550, జనసంఖ్య 957,853, వీరిలో పురుషులు 485,328 మరియు స్త్రీల సంఖ్య 472,525. జిల్లాలో పురాతనమైన మయాంగ్ గ్రామం ఉంది. అలాగే " పొబిటోరా విల్డ్‌లైఫ్ శాంక్చ్యురీ ఉంది ".
మారిగావ్ చరిత్ర అస్పష్టంగా ఉంది. ఈ ప్రాంతానికి చెందిన సంప్రదాయక పాలకుడైన అతిమట్టా చరిత్ర మర్మంగానే ఉంది. అరిమట్టా మరణం తతువాత జొంగల్బలాహూ ఆయన కుమారుడు ఈ ప్రాంతానికి పాలకులయ్యారు. కజారీముఖ్ వద్ద కచారీలు జొంగల్బలాహూను వెదురు ఈటెతో చంపారు. అయినప్పటికీ జొంగల్బలాహూ తప్పించుకుని కొలాంగ్ నదిలో మునిగి ఈదుతూ వచ్చి జాగి వద్ద పైకి తేలాడని వివరిస్తుంది. అందువలన ఈ ప్రాంతానికి రహ మరియు జగి అనేపేర్లు వచ్చాయి. భీంసింగ్ రచనలు మారిగావ్ మరియు పరిసరప్రాంతాల గురించిన కొంత వివరణ ఇస్తుంది. 
ఈ ప్రాంతాన్ని 6 మంది పాలకులు పాలించారు. ఈ సమయంలో ఇద్దరు దర్రాంగ్ నుండి రాజకుమారులు (సుప్రద్వాజ్ మరియు మకరధ్వజ్) అంతర్యుద్ధం కారణంగా వారి రాజ్యం నుండి పారిపోయి 
బ్రహ్మపుత్ర నదుని దాటి వచ్చి బహకజరి వద్ద స్థిరపడ్డారు. తరువాత సుప్రధ్వజ్ బఘర రాజు మంగళసింగ్ కుమార్తెను వివాహం చేసుకున్నాడు. తరువాత సుప్రధ్వజ్ ఈ ప్రాంతానికి 7వ స్వతంత్ర పాలడయ్యాడు. లచిత్ బొర్ఫుఖాన్ పాలనా కాలంలో దర్రాంగ్ నుండి రాం సింగ్ మరియు భీంసింగ్ అనే ఇద్దరు రాజకుమారులు బ్రహ్మపుత్రను దాటి ఈ ప్రాంతానికి వచ్చారు. భీంసింగ్ ఇక్కడ స్థిరపడ్డాడు రాంసింగ్ మాత్రం తిరిగి తనస్వస్థలానికి వెళ్ళాడు. భీంసింగ్ ప్రజల అభిమానపాత్రుడు కాలేకపోయాడు. తరువాత భీంసింగ్ బ్రహ్మపుత్ర నదిని దాటి వెళ్ళి మోరీ బీల్ వద్ద స్థిరపడ్డాడు. 1989 సెప్టెంబరు 29న నాగావ్ జిల్లా నుండి కొంత భూభాగం వేరు చేయబడి మారిగావ్ పూర్తి స్థాయి జిల్లాగా ఏర్పాటు చేయబడింది.
మారిగావ్ జిల్లా వైశాల్యం 170 చ.కి.మీ. వైశాల్యంలో మారిగావ్ జిల్లా సమోయాలోని సవాలీకి సమానం. జిల్లా ఉత్తర సరిహద్దులో బ్రహ్మపుత్ర నది, దక్షిణ సరిహద్దులో కర్బి ఆంగ్లాంగ్ జిల్లా, తూర్పు సరిహద్దులో నాగావ్ జిల్లా మరియు పశ్చిమ సరిహద్దులో కామరూప్ జిల్లా ఉన్నాయి. జిల్లాలో అధికంగా నదులు, కాలువలు ప్రవహిస్తున్న కారణంగా విస్తారమైన సారవంతమైన భూములు అక్కడక్కడా చిత్తడి భూములు ఉన్నాయి. 
జిల్లాలో కీలింగ్, కొలాంగ్ మరియు కొప్లి నదులు ప్రవహిస్తున్నాయి. మతిపర్వత్ వద్ద కీలింగ్ నది కోలాంగ్ నదితో సంగమించి పశ్చిమ దిశగా ప్రవహిస్తుంది. జాగి దుయీ ఖుతీ ముఖ్ వద్ద కొలాంగ్ నది కొపిలి నదితో సంగమిస్తుంది. జిల్లా మొత్తం పూర్తిగా ప్రకృతి సౌందర్యంతో శోభిల్లుతుంది.
2006 గణాంకాలను అనుసరించి పచాయితీ రాజ్ మంత్రిత్వశాఖ భారతదేశ జిల్లాలు (640) లో వెనుకబడిన 250 జిల్లాలలో మారిగావ్ జిల్లా ఒకటి అని గుర్తించింది. బ్యాక్‌వర్డ్ రీజన్ గ్రాంటు ఫండు నుండి నిధులను అందుకుంటున్న అస్సాం రాష్ట్ర 11 జిల్లాలలో ఈ జిల్లా ఒకటి..
జిల్లాలో 3 అసెంబ్లీ నియోజకవర్గాలు ఉన్నాయి : జాగిరోడ్డు, మారిగావ్ మరియు లహరిఘాట్. జాగిరోడ్డు షెడ్యూల్డ్ కులాలకు ప్రత్యేకించబడింది. 
ఇవన్నీ నౌగాంగ్ పార్లమెంటు నియోజక వర్గంలో భాగంగా ఉన్నాయి.
జిల్లాలో 1891లో అస్సాం ఫారెస్ట్ రెగ్యులేషన్ 3 అభయారణ్యాలు ఏర్పాటు చేయబడ్డాయి: సునైకుచి, ఖులహత్ మరియు బుర మయాంగ్. జిల్లాలోని మయాంగ్ వద్ద పొబితొర వన్యప్రాణి అభయారణ్యం ఏర్పాటు చేయబడింది. ఈ అభయారణ్యంలో ప్రత్యేకంగా ఖడ్గమృగాలు ఉన్నాయి.
నల్బరి
అస్సాం రాష్ట్ర 27 జిల్లాలలో నల్బరి జిల్లా ఒకటి. జిల్లాకేంద్రంగా నల్బరి పట్టణం ఉంది.
1967 వరకు అవిభాజిత కామరూప్ జిల్లాలో నల్బరి ఉపవిభాంగంగా ఉండేది. 1985 ఆగస్టు 14న నల్బరి ఉపవిభాగం కామరూప్ జిల్లా నుండి విభజించబడి జిల్లాగా అవతరుంచింది. . .
నల్బరి జిల్లా వైశాల్యం 2257 చ.కి.మీ, ఇది ఇండోనేషియా లోని మొటోరియల్ ఇలాండ్ వైశాల్యానికి సమానం. జిల్లా 26 డిగ్రీల ఉత్తర అక్షాంశం మరియు 91 డిగ్రీల తూర్పు రేఖాంశంలో ఉంది. బ్రహ్మపుత్ర నది ఉపనదులు నోనా, బురాడియా, పాగల్డియా, బొరోలియా మరియు తిఫు ప్రవహిస్తున్నాయి. హిమాలయ పాద సానువుల నుండి వేగంగా ప్రవహిస్తున్న ఈ నదులు జిల్లా వ్యవసాయ సంబంధిత ఆర్థికాభివృద్ధికి అధికంగా సహకరిస్తున్నాయి.
2011 గణాంకాలను అనుసరించి జిల్లాలో అక్షరాస్యత శాతం 79.89%. 2001 గణాంకాలను అనుసరించి జిల్లాలో అక్షరాస్యత శాతం 80.95%.గ్రామీణ అక్షరాస్యత 78.44%, నగర అక్షరాస్యత 91.46%, పురుషుల అక్షరాస్యత 85.58%, గ్రామీణ పురుషుల అక్షరాస్యత 84.38%, నగరప్రాంత అక్షరాస్యత 95.24%. స్త్రీల అక్షరాస్యత 73.85%, గ్రామీణ స్త్రీల అక్షరాస్యత 72.14%, నగర ప్రాంత అక్షరాస్యత 87.48%. రాష్ట్ర మొత్తం అక్షరాస్యత 73.18%.
సోనిత్‌పూర్
అస్సాం రాష్ట్రం లోని 27 జిల్లాలలో సోనిత్‌పూర్ (అస్సాం: শোণিতপুৰ) జిల్లా ఒకటి. తేజ్‌పూర్ పట్టణం జిల్లాకు కేంద్రంగా ఉంది. 2011 గణాంకాలను అనుసరించి అస్సాం రాష్ట్రంలో సోనిత్‌పూర్ జిల్లా జనసాంధ్రతలో ఇది 3 వ స్థానంలో ఉంది. మొదటి 2 స్థానంలో నాగావ్ జిల్లా, ధుబ్రి జిల్లాలు ఉన్నాయి.
తేజ్‌పూర్ అనేపేరుకు ఒక పౌరాణిక కథనం ఉంది. తేజా అంటే రక్తం, పుర అంటే (పురం). సంస్కృతంలో కూడా తేజ్‌పూర్ అంటే రక్తపురం అని అర్ధం. ఈ ప్రాంతం శివభక్తుడైన బాణాసురుడు నివసించింది. బాణాసురుని కుమార్తె ఉషా తన చెలికత్తె చిత్రలేఖ సాయంతో శ్రీకృష్ణుని మనుమడైన అనిరుద్ధుని గంధర్వ వివాహం చేసుకుంది. అది తెలిసిన బాణాసురుడు అనిరుద్ధుని ఖైదు చేసాడు. శ్రీకృష్ణ బలరాములు సైన్యంతో తరలి వచ్చి బాణాసురునితో సైన్యాలతో యుద్ధం చేసి అనిరుద్ధుని విడిపించాడు. యుద్ధంలో ఈ ప్రాంతం రక్తంతో తడవడం కారణంగా ఈ ప్రాంతానికి తేజ్‌పురి అనే పేరు వచ్చింది. తేజ్‌పూర్ అస్సాం రాష్ట్రంలో ఇది 7వ స్థానంలో ఉంది. మొదటి 6 స్థానాలలో గౌహతి, సిల్చర్, డిబ్రూగర్, జోర్హట్, నాగావ్, జోర్హాట్, నాగావ్ మరియు తింసుకియా.
1983లో సోనిత్‌పూర్ జిల్లా రూపొందించబడింది. దర్రాంగ్ జిల్లా నుండి కొంతభూభాగం వేరు చేసి ఈ జిల్లా రూపొందించబడింది.
సోనిత్‌పూర్ జిల్లా వైశాల్యం 532చ.కి.మీ. 
ఇది వైశాల్యానికి సమానం.అస్సామీ సంస్కృతికి తేజ్‌పూర్ సాంస్కృతిక రాజధానిగా ఉంది. ప్రముఖ అస్సామీ కేంద్రంగాతేజ్‌పూర్ పలు ప్రముఖులకు జన్మస్థానంగా గుర్తించబడుతుంది. వీరిలో డాక్టర్ భూపేన్ హజారికా, రూప్‌కంవర్ జ్యోతి ప్రసాద్ అగర్వాల్ (1903-1951), కలగురు బిష్ణు ప్రసాద్ రభ (1909-1969), ఫణి శర్మ (1909-1970) మరియు ఆనంద చంద్ర అగర్వాల్ (1974-1939)ముఖ్యులు. భరతీయ పార్లమెంటరీ గత స్పీకర్ సోమనాథ్ చటర్జీకి ఇది జన్మస్థానం.
1998లో సోనిత్‌పూర్ జిల్లాలో 200 చ.కి.మీ వైశాల్యంలో " నమేరీ నేషనల్ పార్క్ " స్థాపించబడింది. .
సోనిత్‌పూర్ జిల్లాలో ఒరంగ్ నేషనల్ పార్క్ ఉంది. ఈ పార్కును సోనిత్‌పూర్ జిల్లా దర్రాంగ్ జిల్లాతో పంచుకుంటుంది. ఒరంగ్ పార్క్ 1999లో స్థాపించబడింది. ఒరంగ్ పార్క్ వైశాల్యం 79చ.కి.మీ. సోనిత్‌పూర్‌లో 2 వన్యప్రాణి అభయారణ్యంలు (వన్యమృగ సంరక్షణాలయాలు) స్థాపించబడ్డాయి: బరుచపోరి వన్యప్రాణి శాక్చ్యురీ,
మరియు సోనైరూపై వన్యప్రాణి అభయారణ్యం. సోనిత్‌పూర్‌లో బెహల్,నాడౌర్,చార్దుయర్ కూడా ఉన్నాయి.
అరారియా
బీహార్ రాష్ట్ర 38 జిల్లాలలో అరారియా జిల్లా ఒకటి. అరారియా పట్టణం జిల్లాకేంద్రంగా ఉంది.అరారియా జిల్లా పూర్నియా డివిషన్‌లో భాగంగా ఉంది.
అరారియా జిల్లావైశాల్యం 2830 చ.కి.మీ. జిల్లా నుండి హిమాలయపర్వతాలలోని " కాంచన్‌జుంగ " పర్వతం కనిపిస్తుంది.
బ్రిటిష్‌రాజ్ కాలంలో ఫోర్బ్స్ బంగళాను రెసిడెంషియల్ ఏరియా అనిపిలిచేవారు. ప్రజలు దానిని సంక్షిప్తంగా " ఆర్ ఏరియా " అనేవారు. కాలక్రమేణ ఆర్ ఏరియా అరారియా అయింది.
1964లో అరారియా భూభాగం మునుపటి పూర్నియా జిల్లాలో ఉపవిభాగంగా ఉండేది. 1990 జనవరి న అరారియా ఉపవిభాగం పూర్నియా డివిషన్‌లో ఒక జిల్లాగా రూపుదిద్దుకుంది.
అరారియా జిల్లా వైశాల్యం 2830. ఇది రష్యాలోని జమాలియా జియోర్గా జనసంఖ్యకు సమానం. 
జిల్లాలో కోసి, సువర, కాలి మరియు కొలి.
2006 గణాంకాలను అనుసరించి పచాయితీ రాజ్ మంత్రిత్వశాఖ భారతదేశ జిల్లాలు (640) లో వెనుకబడిన 250 జిల్లాలలో అరారియా జిల్లా ఒకటి అని గుర్తించింది. . బ్యాక్‌వర్డ్ రీజన్ గ్రాంటు ఫండు నుండి నిధులను అందుకుంటున్న బీహార్ రాష్ట్ర 36 జిల్లాలలో ఈ జిల్లా ఒకటి..
జిల్లాలో ప్రధానంగా వరి, మొక్కజొన్నలు మరియు జ్యూట్ పంటలు పండుతున్నాయి.
భగల్‌పూర్
బీహార్ రాష్ట్ర 38 జిల్లాలలో భగల్పూర్ జిల్లా ఒకటి. భగల్పూర్ పట్టణం జిల్లాకేంద్రంగా ఉంది.
భగల్పూర్ జిల్లా వైశాల్యం 2569 చ.కి.మీ.
2006 గణాంకాలను అనుసరించి పచాయితీ రాజ్ మంత్రిత్వశాఖ భారతదేశ జిల్లాలు (640) లో వెనుకబడిన 250 జిల్లాలలో భగల్పూర్ జిల్లా ఒకటి అని గుర్తించింది. బ్యాక్‌వర్డ్ రీజన్ గ్రాంటు ఫండు నుండి నిధులను అందుకుంటున్న బీహార్ రాష్ట్ర 36 జిల్లాలలో ఈ జిల్లా ఒకటి.
జిల్లాలో హిందీ మరియు బెంగాలీ భాషలు వాడుకలో ఉన్నాయి. లిపి రహిత అంగిక భాషకూడా ప్రజలలో వాడుకలో ఉంది.
1990 భగల్పూర్ జిల్లాలో 5 చ.కి.మీ వైశాల్యంలో " విక్రం గంగాటిక్ డాల్ఫిన్ విల్డ్ లైఫ్ శాంక్చ్యురీ " ఉంది.
బక్సార్
బీహార్ రాష్ట్ర 38 జిల్లాలలో బక్సర్ జిల్లా ఒకటి. బక్సర్ పట్టణం జిల్లాకేంద్రంగా ఉంది.
పురాతన చరిత్రలో ఈ ప్రాంతం " సిద్ధాశ్రమం, వేద్‌ర్భపురి, కరుష్, తపోవన్, చైత్రాథ్, వ్యాగ్రసర్, బక్సర్ అని పిలువబడింది. బక్సర్ ప్రాతం రామాయణ కావ్యాంలో ప్రస్తావించబడింది. వ్యాగ్రసర్ నుండి బక్సర్ అనే పదం వచ్చిందని భావిస్తున్నారు. వేద్‌షిర ఋషిని దుర్వాసుడు శపించినందున వేద్‌షిర ఋషికి పులి ముఖం వచ్చిందని తరువాత వేద్‌షిర ౠషి ఒక పవిత్రమైన సరోవరంలో 
స్నానం ఆచరించిన తరువాత ఆయనకు తన అసలైన ముఖం వచ్చిందని అందువలన ఇది వ్యాగ్రసర్ అయిందని విశ్వసిస్తున్నారు.
శ్రీరాముని గురువైన విశ్వామిత్రుడు 8 వేలమంది సన్యాసులతో గంగాతీరంలో నిర్మించిన పవిత్ర ఆశ్రమప్రాంతం ఇదని విశ్వసిస్తున్నారు. శ్రీరాముడు ఈ ప్రాంతంలో శ్రీరాముడు రాక్షసి తాటకిని వధించాడని భావిస్తున్నారు. శ్రీరాముడు లక్షణునితో ఇక్కడ గురూపదేశం పొందాడని భావిస్తున్నారు. 
గౌతమ మహర్షి భార్య అహల్య శ్రీరాముని ద్వారా శాపవిమోచనం పొందిన ప్రదేశం ఇదని భావిస్తున్నారు. బక్సర్ పట్టణానికి 6కి.మీ దూరంలో ఉన్న అహిరౌలి అహల్య శాపవిమోచనం పొందిన 
ప్రాంతమని భావిస్తున్నారు. వ్యాగ్రసర్ ప్రాంతం ప్రస్తుతం పర్యాటక కేంద్రంగా ఉంది.
బాక్సర్ జిల్లా వైశాల్యం వైశాల్యం 1703 చ.కి.మీ. ఇది ఆస్ట్రేలియా లోని బత్రస్ట్ ద్వీపం జనసంఖ్యకు సమానమని భావిస్తున్నారు. .బస్కార్ పట్టణం గంగానదీతీరంలో ఉంది. గంగానది మీద రహదారి వంతెన " వీర్ కుంవర్ సింగ్ సేతు " బక్సార్ జిల్లాను పొరుగున ఉన్న ఉత్తరప్రదేశ్ రాష్ట్రంతో అనుసంధానిస్తుంది. జిల్లా కేంద్రం రాష్ట్ర రాజధాని పాట్నా నగరంతో రహదారి మరియు రైలు మార్గంతో అనుసంధానించబడి ఉంది. ఉత్తరప్రదేశ్ రాష్ట్రానికి చెందిన వారణాశి, బలీయా మరియు ఘాజీపూర్ నగరాలతో బక్సార్ చక్కాగా అనుసంధానించబడి ఉంది.
సంవత్సరానికి ఒకసారి ఈ ప్రాంతంలో చేసే మతపరమైన యాత్రను పంచ్‌కోషి పరిక్రమ అంటారు. ఈ యాత్ర 5 రోజులపాటు నిర్వహించబడుతుంది.పరిక్రమలో భాగంగా భక్తులు బక్సర్ పరిసరాలలో ఉన్న 5 గ్రామాలలో రాత్రివేళ బస చేస్తారు. పరిక్రమసమయంలో భక్తులు పలు వైవిధ్యమైన ఆహారాలను వండుకుంటారు. వాటిలో ఒకటి లిట్టి - భంట. బీహారులో ఈ వంట చాలా ప్రసిద్ధం. వేపిన మినుములకు ఉప్ప కారం చేసి నింపి వండే గోధుమలతో చేసిన గుడ్రని ఆహారమే లిట్టి. భంటా అంటే గుండ్రని వంకాయ. వంకాయలు, ఉర్లగడ్డలు మరియు టమేటాలను కాల్చిన పిడకల మీద కాల్చి చెక్కుతీసి నలిపి అదే మంటమీద కాల్చిన లిట్టిలతో చేర్చి తింటారు.
తూర్పు చంపారణ్
బీహార్ రాష్ట్ర 38 జిల్లాలలో తూర్పు చంపారణ్ జిల్లా (హిందీ:) ఒకటి. మోతిహరి పట్టణం జిల్లాకేంద్రంగా ఉంది. జిల్లావైశాల్యం 3969 చ.కి.మీ జిల్లా జనసంఖ్య 3,933,636. జిల్లా తిరుహత్ డివిషన్‌లో ఉంది. (Tirhut). It is currently a part of the Red Corridor. 2011 గణాంకాలను అనుసరించి బీహార్ రాష్ట్ర జిల్లాలలో జనసంఖ్యాపరంగా తూర్పు చంపారణ్ జిల్లా అత్యంత అధిక జనసంఖ్య కలిగిన జిల్లాలలో రెండవ స్థానంలో ఉందని గుర్తించబడింది.మొదటి స్థానంలో పాట్నా జిల్లా ఉంది..
తూర్పు చంపారణ్ జిల్లా వైశాల్యం 3968 చ.కి.మీ. ఇది వనుయా దేశం లోని ఎస్పిరితు జనసంఖ్యకు సమానం. జిల్లాలో ప్రధానంగా గందక్, బుర్హి గందక్ మరియు బఘ్మతి నదులు ప్రవహిస్తున్నాయి.జిల్లాలోబీహారి భాషలలో ఒకటైన భోజ్పురి భాష 4,00,00,000 మంది ప్రజలలో వాడుకలో ఉంది. దీనీని వ్రాయడానికి దేవనగరి మరియు కైథి లిపి వాడుతుంటారు. జిల్లాలో ఉర్దు భాష కూడా వాడుకలో ఉంది.
జహానాబాద్
బీహార్ రాష్ట్ర 38 జిల్లాలలో జహనాబాద్ జిల్లా ఒకటి. జహనాబాద్ పట్టణం జిల్లాకేంద్రంగా ఉంది. జిల్లా మగధ్ డివిషన్‌లో భాగంగా ఉంది. 
జిల్లా బీహార్ రాష్ట్ర ముఖ్యపట్టణం పాట్నాకు 45 కి.మీదూరంలోనూ గయ పట్టణానికి 43 కి.మీ దూరంలోనూ ఉంది. దర్ధ మరియు యమునైయా
నదీ సంగమంలో ఉంది. ఇది మగధసామ్రాజ్యానికి హృదయస్థానంలో ఉంది. ఇక్కడ ప్రాంతీయ భాష మాగహి. ఈ జీల్లా ఒకప్పుడు నక్సలైట్ కార్యక్రమాల వలన 
వార్తలలో కేంద్రంగా ఉండేది. ప్రస్తుతం జిల్లాలో చేపట్టబడిన అభివృద్ధి కార్యక్రమాలు మరియు సర్వీస్ సెక్టర్ మెరుగైనందు వలన పరిస్థితి కొంత మెరుగైంది.
1872లో జహానాబాద్ జిల్లా గయ రాష్ట్రంలోని ఉపవిభాగంగా ఉండేది. జిల్లా 1986 ఆగస్టు 1 న రూపొందించబడింది. జహానాబాద్ జిల్లాలో బార్బర్ గుహలు ఉన్నాయి. 
[[భరతదేశంలో [[రాయి|రాతి]]ని తొలిచి నిర్మించిన పురాతన గుహలలో ఇవి ఒకటిగా గుర్తించబడుతున్నాయి. ఇవి అధికంగా [[మౌర్య సామ్రాజ్యం|మౌర్య]]కాలానికి (క్రీ.పూ 322 - 185) సంబంధించినవని భావిస్తున్నారు.
కొన్ని అశోకుని కాలానికి చెందినవని భావిస్తున్నారు. ఇది ప్రస్తుతం రెడ్ కార్పెట్‌లో భాగంగా ఉంది.
[[షాజహాన్]] [[కూతురు|కుమార్తె]] జహనరా బేగం ఙాఅపకార్ధం ఈ ప్రాంతానికి జహానాబాద్ అనే పేరు నిర్ణయించబడింది. జహనరా బేగం షాజహాన్ మరియు అర్జుమండ్ బాను బేగం కుమార్తె. ఆమె [[1681]] సెప్టెంబరు 16న జన్మించింది.
జహానాబాద్ జిల్లా వైశాల్యం 832 చ.కి.మీ. ఇది [[మెక్సికో]] లోని [[ఇస్లా ఏంజల్ లా గుర్డా]] వైశాల్యానికి సమానం. జిల్లాలో [[ధాన్యము|ధాన్యం]] మరియు [[కూరగాయలు]] పండించబడుతున్నాయి. జిల్లాలో వేడి మరియు పొడి [[వాతావరణం]] ఉంటుంది
2006 గణాంకాలను అనుసరించి పచాయితీ రాజ్ మంత్రిత్వశాఖ భారతదేశ జిల్లాలు (640) లో వెనుకబడిన 250 జిల్లాలలో జహ్నాబాద్ జిల్లా ఒకటి అని గుర్తించింది. బ్యాక్‌వర్డ్ రీజన్ గ్రాంటు ఫండు నుండి నిధులను అందుకుంటున్న [[బీహార్]] రాష్ట్ర36 జిల్లాలలో ఈ జిల్లా ఒకటి.జాహానాబాద్ నగరమంతటా విస్తరించి ఉన్న పలు ప్రైవేట్ [[పాఠశాలలు]] విద్యార్థులకు నాణ్యమైన విద్యను అందిస్తున్నాయి.కొత్తగా స్థాపించబడిన పలు ప్రైవేట్ పాఠశాలలు జిల్లాలో విద్యాభివృద్ధికి తగినంత సహకారం అందిస్తిన్నాయి. ది గాంధి ఇంటర్ మీ డియట్ స్కూల్ (వి.టి స్కూల్ మరియు ఎస్.ఎస్ కాలేజ్) జిల్లా విద్యారంగానికి వెన్నెముకగా నిలిచిఉంది.
[[వర్గం:మగధ డివిజను]]
[[వర్గం:జహానాబాద్ జిల్లా| ]]
[[వర్గం:1986 స్థాపితాలు]]
[[వర్గం:భారతదేశం జిల్లాలు]]
[[వర్గం:బీహార్ జిల్లాలు]]
[[వర్గం:బీహార్]]
ఖగరియా
బీహార్ రాష్ట్ర 38 జిల్లాలలో కగారియా జిల్లా ఒకటి. కగారియా పట్టణం జిల్లాకేంద్రంగా ఉంది. జిల్లా వైశాల్యం 1486 చ.కి.మీ, 2001 గణాంకాలను అనుసరించి జనసంఖ్య 1,276,677.
ఖగరియాను ప్రాంతీయవాసులు ఫరాకియా అంటారు. ఇందుకు ఒక ఆసక్తికరమైన కారణం ఉంది. 5 దశాబ్ధాల ముందు ముగల్ చక్రవర్తి అక్బర్ తన ఆర్థిక మంత్రి తొడరమల్లును తన మొత్తం సాంరాజ్యన్ని మ్యాపుగా తయారు చేసి తయారు చేయమని కోరాడు. తొడరమల్లు మొత్తం రాజ్యాన్ని వివరిస్తూ వివరణా చిత్రాన్ని తయారు చేసి దట్టమైన అడవులు మరియు నదుల మధ్య ఉన్న ఈ ప్రదేశాన్ని ఫరాకియా అని వర్ణిచాడు. హిందీ భాషలో ఫరక్ అంటే ప్రత్యేక అని అర్ధం. అందువలన ఈ ప్రాంతానికి ఫారాకియా అనే పేరుకూడా ప్రజలలో వాడుకలో ఉంది. ప్రస్తుతం ఇందుకు గుర్తుగా ఈ ప్రాంతంలో " ఫరాకియాంచల్ టైంస్ " మరియు " ఫరాకియా టైంస్ " వీక్లీ ప్రచురించబడుతున్నాయి.
ఖగారియా జిల్లా వైశాల్యం 1486 చ.కి.మీ. ఇది గ్రీన్‌లాండ్‌లోని నరేస్ లాండ్‌ వైశాల్యానికి సమానం. జిల్లా ఏడు నదుల మద్య ఉపస్థితమై ఉంది. (గంగా, కమల, కోషి, బుర్హి గంధక్, కరేష్, కాళి కోషి మరియు బాగ్మతి). ప్రతిసంవత్సరం ఈ నదులకు సంభవించే వరదల కారణంగా ప్రజల ధనప్రాణాలకు మరియు జంతువులకు హాని జరుగుతూ ఉంది.
ఖగారియా జిల్లా ఉపవిభాగాలు ;-
2006 గణాంకాలను అనుసరించి పచాయితీ రాజ్ మంత్రిత్వశాఖ భారతదేశ జిల్లాలు (640) లో వెనుకబడిన 250 జిల్లాలలో జిల్లా ఒకటి అని గుర్తించింది. బ్యాక్‌వర్డ్ రీజన్ గ్రాంటు ఫండు నుండి నిధులను అందుకుంటున్న రాష్ట్ర .. జిల్లాలలో ఈ జిల్లా ఒకటి.
ఖగారియా చిన్న పట్టణమైనా ఇక్కడ ఉన్న రైల్వేస్టేషన్ భారతీయ రైల్వే విభాగాలలో ఒకటైన బరూని - గౌహతీ రైల్వే విభాగంలో ప్రధాన రైల్వే స్టేషన్లలో ఒకటిగా గుర్తుంచబడుతుంది. ఇక్కడి నుండి ఉత్తర బీహార్ ప్రయాణించడానికి మరొక రైలు మార్గం సహర్సా మరియు సమస్తిపూర్ రైలు మార్గం ఉంది. జిల్లాలోని ముంగర్ వద్ద గంగానది మీద జార్ఖండ్ - బీహార్ రాష్ట్రాలను కలుపుతూ ఒక రైలు వంతెన నిర్మించబడింది. 
జాతీయరహదారి - 31 ఖగారియాను మిగిలిన భారతీయ ప్రధాన నగరాలతో చక్కగా అనుసంధానం చేస్తుంది.
కిషన్‌గంజ్
బీహార్ రాష్ట్ర 38 జిల్లాలలో కిషన్‌గంజ్ జిల్లా ఒకటి. కిషన్‌గంజ్ పట్టణం జిల్లాకు కేంద్రంగా ఉంది. కిషన్‌గంజ్ జిల్లా పూర్నియా డివిషన్‌లో భాగంగా ఉంది.
ఖగాడ నవాబ్ సమయంలో మొహమ్మద్ ఫక్రుద్దీన్ కాలంలో ఈ ప్రాంతానికి ఒక సన్యాసి వచ్చడు. ఆయన చాలా అలసి ఉన్నాడు కనుక ఈ ప్రాంతాన్నీ తాను విశ్రమించడానికి కావాలని అడిగాడు. ఆయన ఈ ప్రాంతం పేరు అలంగంజ్ అనీ ఇక్కడ ప్రవహిస్తున్న నది పేరు రంజాన్ అనీ జమీదర్ పేరు ఫకురుద్దీన్ అని తెలుసుకున్న తరువాత ఆయన అలంగజ్‌లోకి ప్రవేశించడానికి నిరాకరించాడు. అది తెలుసుకున్న నవాబు రంజాన్ పూల్ గంధి ఘాట్ వద్ద ఉన్న కొంత ప్రాంతాన్ని కృష్ణ్ - కుంజ్ అని నామకరణం చేసాడు. కాలక్రమంలో అది కిషన్‌గంజ్‌గా మారింది.
పూర్నియా జిల్లాలో కిషంగంజ్ పురాతనమైనదీ మరియు ప్రాముఖ్యత కలిగిన ప్రాంతగా గుర్తింపును పిందింది. ఈ ప్రాంతంలోని సాంఘిక కార్యకర్తలు, రాజకీయవాదులు, పాత్రికేయులు, వ్యాపారులు, వ్యవసాయదారుల వంటి ప్రజలు పలువురి 7 సంవత్సరాల ఎడతెగని పోరాటం కారణంగా 1990 జనవరి 14 న కిషన్‌గంజుకు జిల్లా అంతస్తు వచ్చింది. 
ముగల్ పాలనా కాలంలో ఈ ప్రాంతం నేపాల్ దేశంలో భాగంగా ఉంటూ వచ్చింది. దీనిని నేపాల్గర్ అని పిలిచేవారు. ముగల్ చక్రవర్తుల సూచనలను అనుసరించి మొహమ్మద్ రేజా నేపాల్గర్ కోటను స్వాధీనం చేసుకున్నాడు. తరువత ఈ ప్రాంతానికి అలంగంజ్ అని పేరు మార్చబడింది. తరువాత ఇది కిషన్‌గజ్‌గా మార్చబడింది.
కిషన్‌గంజ్ జిల్లా వైశాల్యం 1884 చ.కి.మీ. ఇది యునైటెడ్ స్టేట్స్‌లోని అరారియా జిల్లాకు సమానం. . కిషన్‌గంజ్ 25-0-20 నుండి 26-0-30 ఉత్తర అక్షాంశం 87 -0 - 7 నుండి 88-0-19 రేఖాంశంలో ఉంది.
జిల్లాలో మాహానందా నది, కంకై నది, మెచి నది, డోంక్ నది, రతుయా ఖోలా మరియు రంజాన్ నదులు ప్రవహిస్తున్నాయి.
కిషన్‌గంజ్ జిల్లా పశ్చిమ సరిహద్దులో అరారియా జిల్లా, నైరుతీ సరిహద్దులో పూర్నియా జిల్లా, తూర్పు సరిహద్దులో పశ్చిమబెంగాల్ రాష్ట్రంలోని ఉత్తర దీనాజ్‌పూర్ జిల్లా, మరియు ఉత్తర సరిహద్దులో పశ్చిమబెంగాల్ రాష్ట్రంలోని డార్జిలింగ్ జిల్లా మరియు నేపాల్ దేశం ఉన్నాయి.
2006 గణాంకాలను అనుసరించి పచాయితీ రాజ్ మంత్రిత్వశాఖ భారతదేశ జిల్లాలు (640) లో వెనుకబడిన 250 జిల్లాలలో కిష్న్‌గంజ్ జిల్లా ఒకటి అని గుర్తించింది. బ్యాక్‌వర్డ్ రీజన్ గ్రాంటు ఫండు నుండి నిధులను అందుకుంటున్న బీహార్ రాష్ట్ర 36 జిల్లాలలో ఈ జిల్లా ఒకటి.2014 జనవరి 30 న సోనియాగాంధి చేత " కిషంగంజ్ కాంపస్ ఆఫ్ అలిగర్ ముస్లిం యూనివర్శిటీ " స్థాపనకు శంకుస్థాపన చేయబడిది.
జిల్లాలో ప్రజలు అధికంగా గ్రామీణ ప్రాంతాలలో నివసిస్తున్నారు. జిల్లాలో ప్రధానంగా ముస్లిములు అధికంగా ఉన్నారు. జిల్లాలో ముస్లిములు 70% ఉన్నారు., జిల్లాలో హిందువులలో అధికంగా సూరజపురీలు ఉన్నారు. జిల్లాలో కొంతమంది సంతల్ ప్రజలు ఉన్నారు. 
కిషన్‌గంజ్ ప్రజలు అధికంగా సూరజ్పురి భాష వాడుకలో ఉంది. అదనంగా జిల్లాలో బెంగాలీ భాషను అధికంగా పోలి ఉన్న రాజ్భంగ్షి భాష వాడుకలో ఉంది. 
2001 గణాంకాల అనుసరించి. కిషన్‌గంజ్ అక్షరాస్యత 31.02. (బీహార్ రాష్ట్ర 47.53). బిహార్ రాష్ట్ర అక్షరాస్యత భారతీయ అక్షరాస్యత (64.84%) కంటే తక్కువగా ఉంది. అంతేకాక దేశంలోని ఇతర రాష్ట్రాల అక్షరాస్యత కంటే తక్కువగా ఉంది. కిషన్‌గజ్ జిల్లా పురుషుల అక్షరాస్యత 42.8%. స్త్రీల అక్షరాస్యత 18.49%. (దేశంలో అతి తక్కువ)
కైమూర్
బీహార్ రాష్ట్ర 38 జిల్లాలలో కైమూర్ జిల్లా ఒకటి. జిల్లాకేంద్రంగా భబుయా పట్టణం ఉంది. జిల్లా వైశాల్యం 3363 చ.కి.మీ, జనసంఖ్య 1,626,384.జిల్లా దేశంలో 307వ స్థానంలో ఉంది. జిల్లా అక్షరాస్యత 69.34%. జిల్లా పాట్నా డివిషన్‌లో భాగంగా ఉంది. ఇది రాష్ట్రంలో పశ్చిమసరిహద్దులో ఉంది. 
జిల్లాలో 18 కాలేజీలు, 58 హైస్కూల్స్, 146 మిడిల్ స్కూల్స్ మరొయు 763 ప్రాథమిక పాఠశాలలు ఉన్నాయి. 
జిల్లాలో 1699 గ్రామాలు ఉన్నాయి. 120 పోస్టాఫీసులు ఉన్నాయి, 151 గ్రామపంచాయితీలు ఉన్నాయి.
కైమూర్ జిల్లా 1991 మార్చి మాసంలో రఒందించబడింది. రోహతాస్ జిల్లాలో కొంత భూభాగం వేరుచేసి ఈ జిల్లా రూపొందించబడింది. 
జిల్లాలో ఆదిమ మానవులు నివసించిన ఆధారాలు లభిస్తున్నాయి. జిల్లాలోని రెహ్డా అరణ్యాలలో ఉన్న రాతి పెయింటిగులు 20,000 సంవత్సరాలము పూర్వం నాటివని భావిస్తున్నారు. 2012 జూన్ మాసంలో పాలా సాంరాజ్యానికి చెందిన వస్తువులు బైధ్యనాథ్ గ్రామంలో నిర్వహించిన త్రవ్వకాలలో లభించాయి. ఇది ప్రస్తుతం రెడ్ కార్పెటులో భాగంగా ఉంది..
కైమూర్ జిల్లా వైశాల్యం 3362 చ.కి.మీ. ఇది రాష్యాదేశంలోని వయ్గచ్ ద్వీపం వైశాల్యానికి సమం. ది కైమూర్ రేంజ్ మరియు రోహ్తాస్ పీఠభూమి జిల్లా దక్షిణ భూభాగాన్ని ఆక్రమించి ఉంది. జిల్లాలో కర్మానసానది మరియు దుర్గావతి నది ప్రవహిస్తున్నాయి. 
జిల్లాలో 1,06,300 హెక్టార్ల వైశాల్యంలో అరణ్యం ఉంది. ఇందులో " కైమూర్ వన్యప్రాణి అభయారణ్యం ఉంది. ఇక్కడ పులులు, చిరుత పులులు, కృష్ణజింకలు ఉన్నాయి.
జిల్లాలో తెల్హర్ వద్ద కర్కత్ జలపాతం ఉంది.
జిల్లాలో వ్యవసాయం ప్రధాన ఆధారవనరుగా ఉంది.జిల్లాలో ప్రధానంగా వరి, గోధుమలు, కూరగాయలు, నూనెగింజలు, పప్పుధాన్యాలు మరియు మొక్కజొన్నలు మొదలైన పంటలు పండించబడుతున్నాయి. జిల్లాలో ఆయిల్ లిమిటెడ్, ఎ.సి.సి లిమిటెడ్ మరియు పవర్ గ్రిడ్ కార్పొరేషన్ ఆఫ్ ఇండియా, హైవోల్టేజ్ డైరెక్ట్ కరెంట్ (పసులి) మొదలైన పరిశ్రమలు ఉన్నాయి.
2006 గణాంకాలను అనుసరించి పచాయితీ రాజ్ మంత్రిత్వశాఖ భారతదేశ జిల్లాలు (640) లో వెనుకబడిన 250 జిల్లాలలో కైమూర్ జిల్లా ఒకటి అని గుర్తించింది. బ్యాక్‌వర్డ్ రీజన్ గ్రాంటు ఫండు నుండి నిధులను అందుకుంటున్న బీహార్ రాష్ట్ర 36 జిల్లాలలో ఈ జిల్లా ఒకటి.జిల్లాలో ప్రధానరైలు స్టేషన్ భబుయా రోడ్డులోని మొహనియా వద్ద ఉంది. ఇది హౌరా- ఢిల్లీ గ్రాండ్ చ్రోడ్ రైలు (450 కి.మీ) మార్గంలో గయ- ముగల్ సురాయ్ విభాగంలో ఉంది. 
ప్రధాన రైళ్లు
(ఎస్.ఎస్.జి) మరియు కుమహ్ (కె.ఎం.జి.ఇ).
బక్సర్- రాంఘర్, భబుయా, అధయురా, భగవాన్‌పూర్‌లను కలిపే రాష్ట్రీయ రహదారి మార్గం ఉంది. రాష్ట్రీయ రహదారి - 14 భబుయాను మొహానియాతో అనుసంధానిస్తుంది.
కతిహార్
బీహార్ రాష్ట్ర 38 జిల్లాలలో కతిహార్ జిల్లా (హిందీ:) ఒకటి. కతిహార్ పట్టణం జిల్లాకేంద్రంగా ఉంది.జిల్లా పుర్నియా డివిషన్‌లో భాగంగా ఉంది.
1973లో పుర్నియా జిల్లా నుండి కొంత భూభాగం వేరు చేసి కతిహార్ జిల్లా రూపొందించబడింది.
ఆరంభంలో కతియార్ చౌదరీల ఆధిక్యతలో ఉండేది. చౌదరీలు కోసీ ప్రాంతంలో పెద్ద భూస్వాములుగా ఉండేవారు. చౌదరీ కుటుబానికి ఆద్యుడు " ఖాన్ బహద్దూర్ చౌదరి మొహమ్మద్ బక్ష్ " ఆయన ఆధీనంలో 126 వ్యవసాయ కుటుంబాలు ఉండేవి. ఆయన 1936లో మరణించాడు. ఆయనకుటుంబానికి కతిహార్‌లో 15,000 ఎకరాల భూమి మరియు పూర్నియాలో 8,500 ఎకరాల భూమి ఉండేది. ప్రస్తుతం ఆయన వారసులు చౌదరి తాజ్ మొహమ్మద్ మరియు చౌదరి మొహమ్మద్ అషరఫ్ ఇప్పటికీ భూస్వాములుగా ఉన్నారు. వారి హవేలీని తాజ్ దెహోరీ అంటారు.
దేశవిభజనకు ముందు 1905లో కతిహార్ బెంగాల్ భూభాగంలో భాగంగా ఉండేది. విభజన తరువాత కతిహార్ బీహార్ రాష్ట్రంలో భాగం అయింది. బిహార్ రాష్ట్రంలో ఉన్నప్పటికీ సంస్కృతికంగా బెంగాల్‌తో సభంధం అధికంగా ఉంటుంది. జిల్లాలో దుర్గాపూజ ఘనంగా నిర్వహించబడుతుంది. "నార్త్ ఈస్ట్ ఫ్రాంటియర్ రైల్వే"కు ఇది ఆరంభస్థానంగా ఉంది.
కతిహార్ జిల్లా వైశాల్యం 3057 చ.కి.మీ. 
ఇది కెనడా దేశంలోని అకిమిష్కి ద్వీపం వౌశాల్యానికి సమానం.
2006 గణాంకాలను అనుసరించి పచాయితీ రాజ్ మంత్రిత్వశాఖ భారతదేశ జిల్లాలు (640) లో వెనుకబడిన 250 జిల్లాలలో కతిహార్ జిల్లా ఒకటి అని గుర్తించింది. . బ్యాక్‌వర్డ్ రీజన్ గ్రాంటు ఫండు నుండి నిధులను అందుకుంటున్న బీహార్ రాష్ట్ర 36 జిల్లాలలో ఈ జిల్లా ఒకటి.
కతిహార్ పార్లమెంటరీ నియోజకవర్గం :- తారిక్ అంవర్, నిఖిల్ కుమార్ చౌదరీ, యోనుయిస్ సలిం, ముఫ్తి మొహమ్మద్ సయ్యద్ (అపజయం). జిల్లా నుండి ప్రజలు స్వతంత్ర సమరంలో విస్తారంగా పాల్గొన్నారు. జిల్లాలోని ప్రముఖ స్వతంత్ర సమరయోధుడు " అల్హజ్ అఝర్ అలి " ఙాపకార్ధం ఆయన నివసించిన గ్రామానికి ఆయన పేరు నిర్ణయించబడింది.
జిల్లాలో 3 ఉపవిభాగాలు ఉన్నాయి : కతిహార్, బర్సొయి మరియు మనిహరి
లఖిసరాయ్
బీహార్ రాష్ట్ర 38 జిల్లాలలో లఖిసరాయ్ జిల్లా ఒకటి. లఖిసరాయ్ పట్టణం జిల్లాకేంద్రంగా ఉంది. లఖిసరాయ్ జిల్లా లఖిసరాయ్ డివిషన్‌లో భాగంగా ఉంది.
జిల్లావైశాల్యం 1228 చ.కి.మీ.2001 గణాంకాలను అనుసరించి జిల్లా జనసంఖ్య 8,01,173.1994 జూలై 3 న ముంగర్ జిల్లా నుండి కొంత భూభాగం వేరుచేసి లఖిసరాయ్ జిల్లా రూపొందించబడింది. ఈ ప్రాంతం లఖిసరాయ్ డివిషన్‌లో ఉపవిభాగంగా ఉంది.
లఖిసరాయ్ జిల్లా వైశాల్యం 1228 చ.కి.మీ. ఇది పపౌ న్యూ గునియాదేశ న్యూ హనోవర్ ద్వీపం జసంఖ్యకు సమానం.
2006 గణాంకాలను అనుసరించి పచాయితీ రాజ్ మంత్రిత్వశాఖ భారతదేశ జిల్లాలు (640) లో వెనుకబడిన 250 జిల్లాలలో లఖిసరాయ్ జిల్లా ఒకటి అని గుర్తించింది. బ్యాక్‌వర్డ్ రీజన్ గ్రాంటు ఫండు నుండి నిధులను అందుకుంటున్న బీహార్ రాష్ట్ర 36 జిల్లాలలో ఈ జిల్లా ఒకటి.
జిల్లాలో పలు ఎరువులు మరియు పురుగుమందుల ఫ్యాక్టరీలు ఉన్నాయి. లఖిసరాయ్ నగరంలో బీహార్ మినరల్ పరిశ్రమలు ఉన్నాయి. జిల్లాలో వస్త్రాలతయారీ సంస్థలు ఉన్నాయి. జిల్లాలో పలు దుకాణాలు అంచనాలను మించి పనిచేస్తున్నాయి.
జిల్లాలో 1 ఉపవిభాగం ఉంది. జిల్లాలో 7 మండలాలు ఉన్నాయి ( లఖిసరాయ్, సూర్య గర్హ, బరహై,హల్సి, పిపారియా మరియు రాంగర్). జిల్లాలో భూమిహార్ - బ్రాహ్మణులు అధికంగా ఉన్నారు. 
పిరిబజార్ మరియు చనాన్ పోలీస్ స్టేషన్లు భౌగోళికంగా నక్సల్ బాధిత ప్రదేశంగా ఉంది. సింధూర్ తయారీకి జిల్లా ప్రసిద్ధిచెందింది.
లఖిసరాయ్ జిల్లాలో అశోక్‌ధాం ఆలయం, అభైపూర్ వద్ద భగవతి స్థాన్ ఆలయం, అభైపూర్ గ్రామం వద్ద ఉన్న కొండల వద్ద ఉన్న అభయ్‌నాథ్ ఆలయం, బరాహియా వద్ద ఉన్న మహారాణి ఆలయం, మనో - రాంపూర్ వద్ద ఉన్న బాబా గోవిందాలయం మరియు శృంగిర్షి పర్వతాలు, అలిఘర్ పనచాయితీలోని పొఖ్రమ గ్రామంలో ఉన్న సూర్య మందిర్ ఉన్నాయి. గౌతమ బుద్ధుడు ఈ గ్రామంలో ప్రవేశించడం మరియు బుద్ధుని అవశేషాలు ఉండడం వలన ఈ గ్రామం ఏర్పడింది.
లఖిసరాయ్ జిల్లాలోని గ్రామాలలో దరియాపూర్ గ్రామం ఒకటి. ఇది ప్రస్తుతం లఖిసరాయ్ బ్లాకులో ఉంది.
లఖిసరాయ్ జిల్లాలోని గ్రామాలలో నంద్నామా గ్రామం ఒకటి. జిల్లా కేంద్రం లఖిసరాయ్ నుండి 11 కి.మీ దూరంలో ఉంది. రాష్ట్ర కేంద్రం పాట్నాకు 117 కి.మీ దూరంలో ఉంది.
జిల్లాలో ఇండో- ఆర్యన్ భాధాకుటుంబానికి చెందిన ఆంగిక భాష వాడుకలో ఉంది. దీనిని వ్రాయడానికి దేవనాగరి భాషను వాడుతుంటారు. ఈ భాష ఆంగిక భూభాగంలో 7,25,000 మందికి వాడుక భాషగా ఉంది.
మధుబని
బీహార్ రాష్ట్ర 38 జిల్లాలలో మధుబని జిల్లా (హిందీ:) ఒకటి. మధుబని పట్టణం జిల్లాకేంద్రంగా ఉంది. మధుబని జిల్లా దర్భంగ డివిషన్‌లో భాగంగా ఉంది. జిల్లావైశాల్యం 3501 చ.కి.మీ.
2001 గణాంకాలను అనుసరించి జిల్లా జనసంఖ్య 3,570,651. మిధిల భూభాగంలో ఉన్న మధుబని జిల్లాలో మైధిలి భాష వాడుకలో ఉంది.
1972లో దర్భంగ జిల్లా నుండి కొంతభూభాగం వేరుచేసి మధుబని జిల్లాగ రూపొందించబడింది.
భౌగోళికంగా జిల్లా వైశాల్యం 3501చ.కి.మీ. ఇది బహమా దేశంలోని నార్త్ ఐలాండ్ జనసంఖతో సమానం. 
జిల్లాలో కమల, భూతహి, బలాన్, తిరుసుల్లా, జీబచ్, కోసి, ధౌస్, ఘఘర్.
2006 గణాంకాలను అనుసరించి పచాయితీ రాజ్ మంత్రిత్వశాఖ భారతదేశ జిల్లాలు (640) లో వెనుకబడిన 250 జిల్లాలలో మధుబని జిల్లా ఒకటి అని గుర్తించింది. బ్యాక్‌వర్డ్ రీజన్ గ్రాంటు ఫండు నుండి నిధులను అందుకుంటున్న బీహార్ రాష్ట్ర 36 జిల్లాలలో ఈ జిల్లా ఒకటి. అయినప్పటికీ గత కొన్ని సంవత్సరాలలో పరిస్థితిలో అనూహ్యమైన మార్పులు సంభవించాయి.17వ శతాబ్దం నుండి జిల్లాలో మధుబని శైలి పెయింటింగులు జిల్లాలో ప్రత్యేకత సంతరుంచుకున్నాయి. వీటిని చిత్రించడానికి కూరగాయలు, లాంప్ బ్లాక్ మరియు కాంవాస్ మరియు పేపర్ మీద చిత్రిస్తుంటారు. ప్రస్తుతం పలు మధువని శైలి చిత్రాలను హాండు బ్లాక్ సాంకేతికత ఉపయోగించి చేసంచులు, కుర్తాలు మరియు ఇతర వస్తువుల మీద కూడా చిత్రించబడుతున్నాయి. సంప్రదాన్ని ప్రతిబింబించే ఈ వస్తువులకు భారతదేశంలోనే కాక విదేశాలలో కూడా గిరాకి అధికంగా ఉంది. పూర్వం భౌరా గర్, మధుబని మిథిలకు రాజధానిగా ఉండేది. 
మధుబని మఖానా మరియు మంచినీటి చేపలకు ప్రసిద్ధి చెందునది. చిన్న చిన్న చేపలను కూడా ప్రజలు ఇష్టంగా ఆహారంగా స్వీకరిస్తారు. మధుబని లోకగీతాలు హిందూస్థాని రాగాల ఆధారితంగా ఉంటాయి. ఈ గీతాలు అధికంగా జిల్లా ప్రధాన భాష అయిన మైథిలీ భాషలో ఉంటాయి. షర్ధా సింహా పాడిన వివాహగీతాలు దాదాపు అన్ని వివాహాలలో వినపడుతుంటాయి.
జిల్లాలోని ప్రజలు మతవిశ్వాసం అధికంగా కలిగి ఉన్నారు. వీరు పండుగలను విశ్వాసంతో, ఉత్సాహంతో జరుపుకుంటారు. దుర్గాపూజ, హోలి, రామనవమి, కృష్ణాష్టమి, దీపావళి మరియు చాత్ వంటి పండుగలను జరుపుకుంటారు. మౌయాహి, బాబుబర్హి బ్లాక్ లలో కృష్ణుని విగ్రహాలు, నందబాబా మరియు ఇతర దైవాల విగ్రహాలను మట్టితో మరొయు వెదురుతో చేసి కృష్ణాష్టమి ఉత్సవం నిర్వహిస్తారు. ఈ జిల్లాలోని మొత్తం గ్రామాలలో శివాలయాలు ఉన్నాయి. ఈ ఆలయాలలో రోజూ జలాభిషేకం చేస్తుంటారు.
ఈ జిల్లాప్రజలు సాధారణంగా సౌమ్యులుగా ఉంటారు. ఈ జిల్లాకు వలసవచ్చి జీవిస్తున్న ప్రజలో అధికులు తక్కుగా చదువుకున్నవారు ఉన్నారు. వ్యాపార మరియు వాణిజ్యాలలో కూడా విద్యాధికులు తక్కువగానే ఉంటారు. 
ముస్లిములు ముహరం వంటి పండుగలను ఉత్సాహంగా జరుపుకుంటుంటారు. హిందువులు కూడా ఈ పండుగలలో పాల్గింటారు.
ప్రతిసంవత్సరం మిథిలా నగరంలో వివాహాలు నిర్ణయించడానికి సురహ్ సభ నిర్వహించబడుతుంది. ఈ వేలాది మైథిల్ బ్రాహ్మణులు వివాహాలు నిర్ణయించడానికి హాజరౌతారు. ఇందులో పంజికర్ (జననాల చిట్టా నిర్వహణదారుడు) ప్రధాన పాత్ర వహిస్తారు. వివాహంచేయడానికి అభ్యర్థించిన వారి జాబితాను అనుసరించి వివాహాలు నిర్ణయించబడతాయి. వివాహం చేసుకోలనుకునేవారు పంజికర నుండి అస్వజనపత్రం (రక్తసంబంధ రహిత పత్రం) పొందాలి. వరునికి వధువుకు మద్య బంధుత్వం లేదని నిర్ణయించే పత్రం. మైథిలి ప్రజలలో రక్తసంబధీకులలో వివాహాలు నిషిద్ధం. ఈ సభలో వివిధగ్రామాల ప్రజల వివాహం నిర్ణ్యించబడుతుంది.పంచాంగం ఆధారంగా వివాహ తేదీలు నిర్ణయించబడతాయి.
నవాడా
బీహార్ రాష్ట్ర 38 జిల్లాలలో నవాడా జిల్లా (హిందీ:) ఒకటి. నవాడా పట్టణం జిల్లాకేంద్రంగా ఉంది. ఈ ప్రాంతం ఒకప్పుడు మగధ్, సుంగ మరియు గుప్తుల పాలనలో ఉండేది. ఈ జిల్లా చారిత్రాత్మకమైన గయ మరియు నలందా జిల్లాల మద్య ఉంది.
నవాడా జిల్లా వైశాల్యం 2494 చ.కి.మీ. ఇది చిలే దేశంలోని నవారినో ద్విపానికి సమానం. జిల్లా కేంద్రగా నవాడా పట్టణం ఉంది. జిల్లాలో అధికభూభాగం చదునైన మైదానంగా ఉంటుంది. కొంతభూభాగం మాత్రమే కొండప్రాతం ఉంది. 
జిల్లాలో సక్రి, కురి, పంచానె, భుస్రి, కకొలత్, తిలైయా, ధనర్జయ్ నదులు ప్రవహిస్తున్నాయి.
జిల్లాలో ప్రధానంగా వరి, గోధుమ, పప్పుధాన్యాలు, కూరగాయలు పండుతున్నాయి.
బిది ఫ్యాక్టరీలు, చక్కెర మిల్లులు, చేనేత పరిశ్రమలు ఉన్నాయి.
జిల్లాలో అధికంగా చెరకు పండించబడుతుంది. వరిసలిగంజ్ చెరకు మిల్లు ప్రస్తుతం మూతపడుంది. నవాడాకు 6 కి.మీ దూరంలో కదిర్గంజ్ వద్ద పురాతనమైన స్మాల్ స్కేల్ పట్టుపరిశ్రమ ఉంది. ఇక్కడ పలువురు నేతవారు పట్టును శుభ్రం చేయడం మరియు నేయడం వంటివి చేస్తుంటారు. ఇది భగల్పూర్తో వ్యాపార మరియు వాణిజ్య సంబంధాలను కలిగి ఉంది. పట్టు పరిశ్రమకు భగల్పూర్ ప్రసిద్ధి చెందింది. ఇక్కడి నుండి పట్టు ఇతర ప్రాంతాలకు ఎగుమతి చేయబడుతూ ఉంటుంది. " న్యూక్లియర్ పవర్ కార్పొరేషన్ ఆఫ్ ఇండియా" అదనంగా 2000 మెగావాట్ల విద్యుత్తును ఉత్పత్తి చేయడానికి జిల్లాలోని రాజౌల్ అనుకూలమైనదనిగుర్తించింది. " ది సెంట్రల్ ఎలెక్ట్రిసిటీ అథారిటీ కమిటీ " ఈ ప్రాంతాన్ని సందర్శించి ప్రభుత్వానికి నివేదిక పంపింది.
2006 గణాంకాలను అనుసరించి పచాయితీ రాజ్ మంత్రిత్వశాఖ భారతదేశ జిల్లాలు (640) లో వెనుకబడిన 250 జిల్లాలలో నవాడా జిల్లా ఒకటి అని గుర్తించింది. . బ్యాక్‌వర్డ్ రీజన్ గ్రాంటు ఫండు నుండి నిధులను అందుకుంటున్న బీహార్ రాష్ట్ర 36 జిల్లాలలో ఈ జిల్లా ఒకటి.
సౌత్ బీహార్ రైల్వే ప్రారంభించిన నవాడా వద్ద స్టేషను ఆరంభించిన తరువాత ఇది ప్రముఖ వ్యాపార కేంద్రంగా అభివృద్ధి చెందింది. మొదట నుండి పరిసరాలలోని పలు గ్రామాలకు నవాడా వ్యాపారకేంద్రంగా ఉండేది. నగరంలోని పూరణి బజార్, మెయిన్‌రోడ్డు, గోలా రోడ్డు ప్రధాన వ్యాపార కేంద్రాలుగా ఉన్నాయి. జిల్లాలో యాదవులు, బరంవాల్, జైనులు మరియు సాహూలు అధికంగా ఉన్నారు.జాతీయరహదారి 31 నుండి రాంచి, జషద్‌పూర్, బొకారో, ధంబాద్, బీహార్ సఫారీ మరియు పాట్నా లతో జిల్లా అనుసంధానించబడింది. నవాడా నుండి ప్రధాన నగరాలకు డీలక్స్ బసులు లభ్యం ఔతున్నాయి. నవాడా గయ- కియుల్ రైలు మార్గం ద్వారా రెండు ప్రధాన నగరాలతో అనుసంధానమై ఉంది. ఈ మార్గం గుండా 2,ఎక్స్‌ప్రెస్ రైళ్ళు, పలు లోకల్ రైళ్ళు పయనిస్తున్నాయి. జిల్లాలో ఉన్న రాజౌల్ మరియు సిరిడల్లా వంటి ప్రధాన వ్యాపార కేంద్రాల అభివృద్ధికి ఈ రైలు మార్గం సహకరిస్తుంది.
పర్యాటకుల సందర్శనానికి వేసవి కాలం అనుకూలమైనది. నవాడా - అక్బర్‌పూర్ - గోవుందపూర్ రహదారి ద్వారా ఇక్కడకు చేరికోవచ్చు.
పుర్నియా
పూర్నియా జిల్లా బిహార్ రాష్ట్ర జిల్లాలలో ఒకటి. పూర్నియా పట్టణం జిల్లాకేంద్రంగా ఉంది. పూర్నియా డివిషన్‌లో పూర్నియా జిల్లా భాగంగా ఉంది. జిల్లా ఉత్తరంలో ఉన్న గంగానది వైపు విస్తరిస్తూ ఉంది.
ముగల్ పాలనా కాలంలో పుర్నియా సైనిక విభాగానికి ఆదాయ వనరుగా ఉండేది. ఇక్కడి ఆదాయం అధికంగా సరిహద్దులను భారతదేశం తూర్పు మరియు ఉత్తర గిరిజనుల నుండి రక్షించడానికి వెచ్చించబడేది. . ఈ భూభాగం రాజప్రతినిధి సిరాజ్- ఉద్- దుల్లాహ్‌ కొలకత్తాను స్వాధీనం చేసుకున్న తరువాత 1757 లో తిరుగుబాటును లేవదీసాడు. 1765లో మిగిలిన కొలకత్తాతో ఈ ప్రాంతం బ్రిటిష్ ఆధీనంలోకి వచ్చింది. 1770 ఫిబ్రవరి 10న ఈస్టిండియా కంపెనీ పుర్నియా జిల్లాను రూపొందించింది.
పుర్నియా జిల్లాలో ఉన్న " రామక్రిష్ణ మిషన్ " ఏప్రిల్ మాసంలో భక్తిశ్రద్ధలతో నిర్వహిస్తున్న దూర్గాపూజ జిల్లాకు ప్రఖ్యాతి తీసుకువస్తుంది. జిల్లాలో ఉన్న " పూర్ణిమాదేవి ఆలయం జిల్లాకు " ప్రత్యేక ఖ్యాతి తీసుకువస్తుంది. ఈ ఆలయం ప్రధాన నగరానికి 5 కి.మీ దూరంలో ఉంది. కొంత మంది ప్రజలు పుర్నియా ఒకప్పటి పూర్ణా అరణ్యమని. ఇది దట్టమైన అరణ్యప్రాంతమని అందుకే ఈ ప్రాంతానికి పుర్నియా అని పేరు వచ్చిందని విశ్వసిస్తున్నారు.
పుర్నియా జిల్లా నుండి 1976లో కతియార్ జిల్లా 1990లో అరారియా జిల్లా విడివడ్డాయి.
పుర్నియా జిల్లా వైశాల్యం 3229 చ.కి.మీ. ఇది సొలోమన్ ఇలాండ్స్ లోని మకరియా ద్వీపం వైశాల్యానికి సమానం.. హిమాలయాలో జన్మించిన పలు నదులు ఈ జిల్లాలో ప్రవహిస్తూ ఈ జిల్లా భూభాగాన్ని సారవంతం చేస్తున్నాయి. 
ఇది జిల్లావ్యవసాయానికి మరింతగా సహకరిస్తుంది. జిల్లాలో ప్రధానంగా కోసి నది, మహానందా నది, సువరా కాళీ నది మరియు కొలి నది ప్రవహిస్తున్నాయి.
జిల్లా పశ్చిమ భూభాగంలో కోసీ నది ప్రావం కారణంగా భూమి అధికంగా ఇసుకమేటలు వేసి ఉంది. మహానందా మరియు పన్నర్ నదీ జలాలతో జిల్లాలో జనుము మరియు అరటి విస్తారంగా పండించబడుతుంది
2006 గణాంకాలను అనుసరించి పచాయితీ రాజ్ మంత్రిత్వశాఖ భారతదేశ జిల్లాలు (640) లో వెనుకబడిన 250 జిల్లాలలో పుర్నియా జిల్లా ఒకటి అని గుర్తించింది. బ్యాక్‌వర్డ్ రీజన్ గ్రాంటు ఫండు నుండి నిధులను అందుకుంటున్న బీహార్ రాష్ట్ర 36 జిల్లాలలో ఈ జిల్లా ఒకటి.పూర్నియా జిల్లాలో 4 విభాగాలు ఉన్నాయి : పూర్నియా, బన్మంఖి, బైసి ధందహా. జిల్లాలో 14 మండలాలు ఉన్నాయి. అవి వరుసగా తూర్పు పూర్నియా, క్రిత్యానంద్ నగర్, బన్మంఖి, కస్వా, అముర్, బైంసి, బైసా, ధందహా, బర్హరా కొథి, రూపౌలీ, భవానీపూర్, డగరుయా, జలాల్గర్ మరియు శ్రీనగర్.
నగరంలో హజారత్ ముస్తాఫా జమాలుల్ హక్యూ బండగీ దర్గా, చిమ్నీ బజార్ ఉన్నాయి. నగర వాసులు ఉర్స్ మేళా జరుపుకుంటారు. ఇది ఈద్- ఉల్- అఝా తరువాత 7 రోజుల తరువాత ఆరంభించి 3 రోజులు జరుపుకుంటారు.దర్గా మరియు ఖాంక్వాహ్ అలియా ముస్తాఫియా ప్రధాన నగరానికి 7 కి.మీ దూరంలో ఉంది. ఇది ఆధ్యాత్మిక, సమూహాల కూటములు మరియు సూఫీయిజానికి కేంద్రంగా ఉంది. ఈప్రాంతానికి 400 సంవత్సరాల చరిత్ర ఉంది. హజరత్ బందగి జౌంపూర్ (ఉత్తరప్రదేశ్) నుండి వచ్చి ఖంక్వాలు మరియు దర్గాలను (పాండవా షరీఫ్, ది బీహార్ షరీఫ్ మొదలైన భారతీయ దర్గాలు) సందర్శించే సమయంలో ఈప్రాంతాన్ని సందర్శించాడు. దర్గా స్థాపించినప్పటి నుండి ఈశాన్య బీహార్ రాష్ట్రంలో సంస్కృతి, విద్య, దయ, లౌకికవాదం మరియు ఆధ్యాత్మిక విస్తరణలో ఈ దర్గా ప్రధానపాత్ర వహించింది. గర్బానిలి (పూర్నియా) సమీపంలో ఉన్న డియోర్హి సమీపంలో ఇప్పటికీ పురాతన సభామండపం శిధిలాలు ఉన్నాయి. ఇది రాజా కాలానంద్ సింగ్‌కు స్వంతమైనదని భావిస్తున్నారు. ఆయన సంతతికి చెందిన వారు ఇప్పటికీ ఇక్కడ నివసిస్తున్నారు.
రోహ్తాస్
బీహార్ రాష్ట్ర 38 జిల్లాలలో రోహ్‌తాస్ జిల్లా (హిందీ:रोहतास ज़िला) (ఉర్దు: روہتاس ضلع) ఒకటి. రోహ్‌తాస్ పట్టణం జిల్లాకేంద్రంగా ఉంది.రోహ్‌తాస్ జిల్లా పాట్నా డివిషన్‌లో భాగంగా ఉంది. జిల్లావైశాల్యం 3850 చ.కి.మీ. జిల్లా జనసాంధ్రత చ.కి.మీకి 636. 2001 గణాంకాలను అనుసరించి జిల్లా జనసంఖ్య 2,448,762. జిల్లాలో హిందీ, ఇంగ్లీష్ మరియు భోజ్‌పురి భాషలు వాడుకలో ఉన్నాయి.
జిల్లాకు ససరాం నగం కేంద్రంగా ఉంది. ససరాం చారిత్రక ప్రాధాన్యత కలిగి ఉంది. ఇక్కడ సోనె నదిమీద నిర్మించబడిన సమాంతరమైన వంతెనలు దేశానికే ప్రత్యేకత తీసుకువస్తున్నాయి. వీటిలో ఒకటి రహదారి మార్గంమరొకటి రైలు మార్గం. రహదారి మార్గం " జవహర్లాల్ సేతు"ను 1963-65 లలో గమ్మన్ సంస్థ నిర్మించింది. 3061 మీ పొడవున్న ఈ వంతెన ఆసియాలో పొడవైనదిగా గుర్తించబడింది. తరువాత పాట్నా వద్ద గంగానది మీద 5475 మీ పొడవైన మహాత్మాగాంధీ సేతు నిర్మించిన తరువాత ఈ వంతెన రెండవ స్థానానికి నెట్టబడింది. నెహ్రూ జవహర్లాల్ సేతు రైలు వంతెన ఆసియాలో రెండవ స్థానంలో ఉన్నట్లు గుర్తించబడుతుంది.
రోహ్తాస్‌గర్ కోట ఉంది. మధ్యయుగంలో బలమైన కోటలలో ఒకటిగా భావించబడిన కోటలలో ఇది. ఒకటి.
ప్రస్తుతం ఈ జిల్లా రెడ్ కార్పెట్‌లో భాగంగా ఉంది.
రోహ్‌తాస్ జిల్లా వైశాల్యం 3851 చ.కి.మీ. ఇది సొలోమాన్ ద్వీపాల వైశాల్యానికి సమానం.
జిల్లా వైశాల్యంలో చిన్నదైనా భౌగోళికంగా వైవిధ్యం కలిగి ఉంది. కైమూర్ మరియు రోహ్తాస్ పీఠభూమి వెంట మైదానాలు విస్తరించి ఉన్నాయి. జిల్లాలోని అత్యధిక భూభాగం సారవంతమై వ్యయసాయ యోగ్యమై ఉంది. కైమూర్ పర్వతాలు విదర్భపర్వతావళి పొడిగింపుగా ఉన్నాయి. దట్టమైన అరణ్యాలతో కప్పబడి ఉన్నాయి. ప్రస్తుతం వంటచెరకు కొరకు అధికంగా చెట్లను నరుకివేస్తున్న కారణంగా ఈ అరణ్యాలు క్షీణిస్తూ ఉన్నాయి. అత్యధిక జనసాంధ్రత కలిగిన ఈ ప్రాంతం అధికంగా సారవంతమైనదిగా ఉండి పుష్కలంగా పంటను అందిస్తుంది. 
జిల్లాలో గంగానది ఉపనది సన్ నది (మధ్యప్రదేశ్లో జన్మించింది) ప్రవహిస్తుంది. 
జిల్లాలో ధంవర్ గ్రామం (ధంవర్ పరగణా) గంజ్ భరసర (ఈ గ్రామంలో ఉండర్ గ్రాజ్యుయేట్ కాలేజ్ ఉంది). మఝీగావ్, తిప, తుంబ మరియు నవదిహ్ వంటి ప్రధాన గ్రామాలు ఉన్నాయి.
జిల్లాలో నోఖా (రోహ్‌తాస్), రాజ్‌పూర్, తిలౌతు, అక్బర్‌పూర్ (బీహార్), నాసిర్‌గజ్ మరియు బిక్రంగంజ్ వంటి చిన్న పట్టణాలు ఉన్నాయి. దేహ్రి మరియు ససరం వంటి నగరాలు ఉన్నాయి.
జిల్లాలో ఉప ఉష్ణమండల వాతావరణం ఉంది. వేడి- పొడి వేసవి, చల్లని శీతాకాలం ఉంటుంది. జిల్లా ఆర్థికంగా వ్యవసాయ ఆధారితం కనుక జిల్లా ఆర్థిక రంగంలో వర్షాలు ముఖ్యఓఅత్ర వహిస్తాయి.
అరణ్యాల నిర్మూలం కారణంగా వాతావరణంలో మార్పులు, పర్యావరణ కాకుష్యం, తరచుగా కరువులు సంభవించడం, ఉష్ణోగ్రత అధికరించడం వంటి మార్పులు సంభవిస్తున్నాయి.1980లో డాల్మియా నగర్ భారతదేశంలో ప్రధాన పారిశ్రామిక నగరంగా గుర్తింపొను పొందింది. చెరకు, వెజిటబుల్ ఆయిల్, పేపర్ మరియు కెమికల్ ఫ్యాక్టరీలు ఉండేవి. ప్రస్తుతం అవి మూతబడి ఉన్నాయి. దొగతనం, దోపిడీ మరియు ప్రాంతీయ మాఫియా జోక్యం పరిశ్రమల క్షీణతకు దారితీసింది. 2008-2009 డాల్మియా నగర్ రైల్వేశాఖ ద్వారా రైల్వే ఫ్యాక్టరీ మంజూరు చేయబడింది. 
సోనె నదీతీరంలోని దేహ్రి వద్ద బొగ్గు నిక్షేపాలు భయఫబడ్డాయి. బొగ్గు వ్యాపారం కొరకు దేశం మొత్తం నుండి వ్యాపారులు ఈ నగరానికి వస్తుంటారు. జిల్లాలో 6.6 మెగావాట్ల బొగ్గు ఉత్పత్తి చేస్తున్న హైడ్రో ఎలెక్ట్రానిక్ విద్యుత్తు ఉత్పత్తి చేయబడుతుంది.
2006 గణాంకాలను అనుసరించి పచాయితీ రాజ్ మంత్రిత్వశాఖ భారతదేశ జిల్లాలు (640) లో వెనుకబడిన 250 జిల్లాలలో రోహ్‌తాస్ జిల్లా ఒకటి అని గుర్తించింది. బ్యాక్‌వర్డ్ రీజన్ గ్రాంటు ఫండు నుండి నిధులను అందుకుంటున్న బీహార్ రాష్ట్ర 36 జిల్లాలలో ఈ జిల్లా ఒకటి..1962లో రోహ్తాస్ జిల్లాలో " 1342 చ.కి.మీ వైశాల్యంలో " కైమూర్ వన్యప్రాణి అభయారణ్యం " స్థాపించబడింది.
షెవొహార్
బీహార్ రాష్ట్ర 39 జిల్లాలలో జిల్లా షెవోహార్ ఒకటి. షెవొహార్ పట్టణం జిల్లాకేంద్రంగా ఉంది.జిల్లా తిరుహట్‌ డివిషన్‌లో భాగంగా ఉంది. 
1994లో సీతామర్హి జిల్లా నుండి కొంత భూభాగం వేరుచేసి ఈ జిల్లా రూపొందించబడింది. ప్రముఖ హిందీ నవలారచయిత డాక్టర్ భగవతి శరణ్ మిశ్రా షెవోహార్ జిల్లా మొదటి 
మెజిస్ట్రేట్‌గా నియమించబడ్డాడు. జిల్లావైశాల్యం 443 చ.కి.మీ 2001 గణాంకాలను అనుసరించి జిల్లా జనసంఖ్య 514,288. జిల్లాలో హిందువులు మరియు ముస్లిములు అధికంగా ఉన్నారు.
జిల్లా వాసులకు వ్యవసాయం ప్రధాన జివనాధారంగా ఉంది. బీహార్ రాష్ట్రంలోని వరదబాధిత జిల్లాలలో ఇది ఒకటి. బగ్మతి మరియు బుధి గందక్ నదులకు అధికంగా వరదలు సంభవిస్తుంటాయి. 
దెకులిలో పురాతనమైన ప్రముఖ శివాలయం ఉంది.
2011 గణాంకాలను అనుసరించి బీహార్ రాష్ట్ర జిల్లాలలో జనసంఖ్యాపరంగా షెవోహార్ జిల్లా అత్యల్ప జనసంఖ్య కలిగిన జిల్లాలలో రెండవది అని గుర్తించబడింది.
జిల్లా వైశాల్యం 349 చ.కి.మీ.
జిల్లాలో వ్యవసాయం ప్రజలకు ప్రధాన ఆదాయవనరుగా ఉంది. జిల్లాలో అనిరకాల పంటలు పండించబడుతున్నాయి.వరి, గోధుమ మరియు పలు రబీ పంటలు పండినబడుతున్నాయి.
2006 గణాంకాలను అనుసరించి పచాయితీ రాజ్ మంత్రిత్వశాఖ భారతదేశ జిల్లాలు (640) లో వెనుకబడిన 250 జిల్లాలలో షెవోహార్ జిల్లా ఒకటి అని గుర్తించింది. . బ్యాక్‌వర్డ్ రీజన్ గ్రాంటు ఫండు నుండి నిధులను అందుకుంటున్న బీహార్ రాష్ట్ర 36 జిల్లాలలో ఈ జిల్లా ఒకటి..
షేఖ్‌పురా
బీహార్ రాష్ట్ర 38 జిల్లాలలో షేఖ్‌పురా జిల్లా ఒకటి. 1934 జూలై 31 ముంగేర్ జిల్లా నుండి కొంత భూభాగం వేరుచేసి ఈ జిల్లా రూపొందించబడింది.
షేఖ్‌పురా పట్టణం జిల్లాకేంద్రంగా ఉంది. షేఖ్‌పురా జిల్లా ముంగేర్ డివిషన్‌లో భాగంగా ఉంది. జిల్లా డాక్టర్ శ్రీ కృష్ణా సింగ్ (బీహార్ మొదటి ముఖ్యమంత్రి), స్వాతంత్ర్య సమర యోధుడు మరియు ప్రముఖ నాయకులు శ్రీ రాధా రమణ్ శర్మ మరియు సుఖదేవ్ ప్రసాద్ సింగ్, పార్లమెంటు సభ్యుడు రావు సింగ్ వంటి ప్రముఖులకు స్వస్థానంగా ఉంది. ప్రముఖ భారతీయ చలనచిత్ర దర్శకుడు మరియు సంగీత దర్శకుడు సుధాకర్ స్నేహ్ కూడా ఈ జిల్లాకు చెందిన వాడే. 2011 గణాంకాలను అనుసరించి బీహార్ రాష్ట్ర జిల్లాలలో జనసఆంధ్రతా పరంగా షేఖ్‌పురా జిల్లా జిల్లా అత్యల్ప జనసాంధ్రత కలిగిన జిల్లాగా గుర్తించబడింది..
షేఖ్‌పురా జిల్లా వైశాల్యం 689 చ.కి.మీ., ఇది సొలోమన్ ద్వీపాలకు చెందిన కొలోమంగర
షేఖ్‌పురా బీహార్ రాష్ట్రంలోని చిన్న జిల్లాలలో ఒకటి. ఇదిలో 6 బ్లాకులు మాత్రమే ఉన్నాయి. ప్రజలు వ్యవసాయం మీద ఆధారపడి జీవిసున్నారు. సోన్ మైనింగ్ జిల్లాలో ప్రధానంగా ప్రజలకు 
ఉపాధి కల్పిస్తుంది.
2006 గణాంకాలను అనుసరించి పచాయితీ రాజ్ మంత్రిత్వశాఖ భారతదేశ జిల్లాలు (640) లో వెనుకబడిన 250 జిల్లాలలో షేఖ్‌పురా జిల్లా ఒకటి అని గుర్తించింది. బ్యాక్‌వర్డ్ రీజన్ గ్రాంటు ఫండు నుండి నిధులను అందుకుంటున్న బీహార్ రాష్ట్ర 36 జిల్లాలలో ఈ జిల్లా ఒకటి. .
జిల్లాలో ఒక ఉపవిభాగం ఉంది.
జిల్లాలో 6 మండలాలు ఉన్నాయి: అరియారి, షేఖ్‌పురా, బార్భిగా, 
అసెంబ్లీ నియోజకవర్గాలు షేఖ్‌పురా మరియు బర్బిఘా 
షైఖ్పుర పి.ఎస్, సిరరి ఒ.పి, అరియరి పి.ఎస్, కసర్ ఒ.పి, మహులి ఒ.పి, కుసుంభ ఒ.పి,చెవర పి.ఎస్.కరందె ఒ.పి, కుర్మా పి.ఎస్. మెహుస్ పి.ఎస్, బర్బిఘ పి.ఎస్, ఝయ్రంపుర్ ఒ.పి.
జిల్లా మొత్తం చక్కగా రహదార్లతో అనుసంధానితమై ఉంది. అన్ని తరచుగా నగరాలకు బసులు లభిస్తాయి.
షేఖ్‌పురా రైల్వే స్టేషన్ బ్రాడ్‌గేజ్ రైలుమార్గం నుండి కియుల్ జంక్షన్ మరియు గయ నగరాలతో అనుసంధానమై ఉన్నాయి. ఇక్కడి నుండి దినసరి కొలకత్తా మరియు వారాంతర రైళ్ళు గౌహతి నగరాలకు రైలు వసతి లభిస్తున్నాయి. ఇక్కడి నుండి పాట్నాకు రైలు వసతి లభిస్తుంది. ఫాతుయా - ఇస్లాంపూర్ మరియు భక్తిపూర్ - రైగర్ రైలు మార్గాలు ఉన్నాయి.
జిల్లాకు సమీపంలో ఉన్న విమానాశ్రయం " పాట్నా ఎయిర్‌పోర్ట్ " ఇక్కడి నుండి దేశీయంగా పలు నగరాలకు విమానసేవలు లభిస్తున్నాయి.
జిల్లాలో ప్రధానంగా హిందీ, ఉర్దూ, ఇండో - ఆర్యన్ భాష మాగహి (దేవనాగరి లిపిలో వ్రాయబడుతుంది) భాషలు వాడుకలో ఉన్నాయి.
పర్యాటక ఆకర్షణలు: ఆర్ఘుతి పోకర్, గిరిహింద పహర్ (శివాలయం ఉంది), సమాస్ (విష్ణు ఆలయం ఉంది), నిమిలో ప్రముఖ మహారాణి ఆలయం ఉంది.
శరన్
భాషలు :- భోజ్‌పురి, కొందరు బిహారీ భాషను వ్యవహార మాట్లాడుతున్న ప్రజలు 40,000 మంది ఉన్నారు. ఈ భాషను దేవనాగరి మరియు కైతి లిపిలో వ్రాస్తుంటారు.
ప్రగతిశీల్ యువ కేంద్ర బహపూర్ మష్రక్.