యుద్ధనౌక
యుద్ధనౌక అంటే ప్రధానంగా యుద్ధం కోసం నిర్మించబడిన ఒక నౌక. యుద్ధనౌకలు సాధారణంగా వాణిజ్య ఓడలకు పూర్తిగా భిన్నంగా నిర్మించబడతాయి. ఆయుధాలతో ఉండటమే కాకుండా, యుద్ధనౌకలు దాడులకు తట్టుకునేవిగా రూపొందించబడతాయి మరియు ఇవి వాణిజ్య నౌకలతో పోలిస్తే మరింత వేగంగా మరింత విన్యాసాలకు అనుగుణంగా రూపొందించబడతాయి. వాణిజ్య నౌక వలె కాకుండా, యుద్ధనౌక కేవలం ఆయుధాలు, మందుగుండు, తన స్వంత సిబ్బందికి సరఫరాలను మాత్రమే మోసుకుపోతుంది (వాణిజ్య సరుకులనౌకలా కాకుండా) ఒక్కోసారి వీటిని వ్యక్తులు లేదా సంస్థలు నిర్వహించినప్పటికీ, యుద్ధనౌకలు సాధారణంగా నౌకాదళానికి చెంది ఉంటాయి.
యుద్ధకాలంలో, యుద్ధనౌకలకు వాణిజ్య నౌకలకు మధ్య వ్యత్యాసం తరచుగా చెరిగిపోతుంటుంది. యుద్ధంలో, వాణిజ్య నౌకలు తరచుగా ఆయుధసమేతమై మొదటి ప్రపంచయుద్ధంలో Q-షిప్‌లు, రెండో ప్రపంచ యుద్ధంలో సాయుధ వాణిజ్య క్రూయిజర్లు వంటి సహాయక యుద్ధనౌకలలా ఉపయోగించబడతాయి. 17వ శతాబ్దం వరకు వాణిజ్య నౌకలు నౌకాదళంలో సేవలందించడం సర్వసాధారణ విషయంగా ఉండేది, సగం నౌకాదళం వాణిజ్యనౌకలతో కూడి ఉండటం ఆకాలంలో అసాధారణంగా ఉండేది కాదు. 19వ శతాబ్దిలో చౌర్యం తగ్గిపోయినంతవరకు, గల్లెయోన్ వంటి భారీ వాణిజ్య నౌకలను సాయుధం చేయడం రివాజుగా ఉండేది. 18వ శతాబ్దిలో ఫ్రెంచ్ నౌకాదళం లేదా రెండో ప్రపంచ యుద్ధకాలంలో జపనీస్ నౌకాదళంలాగా యుద్ధనౌకలు కూడా తరచుగా సైనికుల వాహకాలుగా లేదా సరఫరాల నౌకలుగా ఉపయోగించబడేవి.
మెసపొటోమియా, ప్రాచీన పర్షియా, ప్రాచీన గ్రీస్ మరియు రోమన్ ఎంపైర్ కాలంలో అత్యంత సాధారణ యుద్ధనౌకగా గల్లే (బైరెమ్‌లు, ట్రైరెమ్‌లు మరియు క్విన్‌క్యురెమ్‌లు వంటివి) ఉండేది, ఇది అతిపొడవైన నౌక, దీనికి ఇరువైపులా నౌకను ముందుకు తీసుకుని వెళ్లడానికి తెడ్లు వేసే నావికులు ఉండేవారు, ఇది శత్రు ఓడలను అడ్డుకుని ముంచివేసేలా రూపొందించబడేది లేదా శత్రువును వెన్నంటి వస్తూ వాటిలో ఉన్నవారిపై దాడి చేసేవి. అయితే క్రీస్తు పూర్వం 4వ శతాబ్దిలో వడిసెలను వృద్ధి చేయడం, వెనువెంటనే దాని టెక్నాలజీని మరింత మెరుగుపర్చడంతో మందుగుండు సామగ్రితో బలోపేతమైన తొలి యుద్ధనౌకలు హెల్లెనిస్టిక్ యుగంలో ఉనికిలోకి వచ్చాయి. క్రీస్తు పూర్వం 2 మరియు 1వ శతాబ్దిలో మధ్యధరా సముద్రప్రాంతం రాజకీయంగా ఐక్యమవడంతో, నౌకా ఫిరంగిదళం ఉపయోగాన్ని పక్కన పెట్టారు.
ప్రాచీన కాలంలో మధ్యయుగాలలో 16వ శతాబ్దం వరకు, నౌకా యుద్ధతంత్రం నౌకమీదే ఆధారపడేది, ఇది దాడి సాధనంగా, సిబ్బంది కత్తులు, ఓడ యొక్క పైభాగంలో భారీ క్రాస్‌బౌనుంచి దూసుకువచ్చే బాణాలు, విల్లు, బోల్టుల వంటి పలు క్షిపణులతో సన్నద్ధమై ఉండేది. నౌకా యుద్ధతంత్రం ప్రధానంగా దాడి సాధనం మరియు సిబ్బంది చర్యలతో కూడుకుని ఉంటుంది కనుక, యుద్ధనౌకలను ప్రత్యేకంగా నిర్మించవలసిన అవసరం ఉండేది కాదు.
నౌకా శతఘ్నిదళం 14వ శతాబ్దిలో తిరిగి అభివృద్ధి చెందించబడింది, కాని అదే యుద్ధంలో తిరిగి ఉపయోగించడానికి వేగంగా మందుగుండును తిరిగి దట్టించగల సామర్థ్యమున్న తుపాకులు ఉనికిలో వచ్చేంతవరకు, ఫిరంగి అనేది సముద్రంలో సాధారణాంశంగా మారలేదు. ఓర్ ఆధారిత ప్రోపల్షన్‌తో కూడిన అనేక ఫిరంగులను మోసుకుపోగలిగేలా నౌక పరిమాణం ఉండటం అసంభవం, దీంతో యుద్ధ నౌకలు ప్రధానంగా ఓడలమీదే ఆధారపడి ఉండేవి. సముద్రయానం చేసే యుద్ధం మానవులు 16వ శతాబ్దిలోనే ఉనికిలోకి వచ్చారు.
17వ శతాబ్ది మధ్యనాటికి, యుద్ధ ఓడలు తమ పైభాగంలో అనేక ఫిరంగులను మోసుకుపోసాగాయి, మరియు ప్రతి షిప్పు యొక్క మందుగుండు సామగ్రి యుద్ధ పంక్తిని కలిగి ఉండేలా ఎత్తుగడలు రూపొందాయి. యుద్ధ మానవులు ఇప్పుడు ఓడ పంక్తులలోకి పరిణమించారు. 18వ శతాబ్దంలో, రక్షణ నౌక మరియు యుద్ధ ఓడ – ఇవి యుద్ధ పంక్తులలో నిలబడలేనంత చిన్నవి - కాన్వాయ్ వ్యాపారంగా పరిణమించాయి, ఇవి శత్రు ఓడలకు స్కౌట్‌గా ఉండేందుకు, శత్రు తీరప్రాంతాలను దిగ్బంధించటానికి అనుకూలంగా ఉంటాయి.
19వ శతాబ్దిలో ప్రొపల్సన్, మందుగుండు మరియు యుద్ధ ఓడల నిర్మాణం వంటి అంశంలో విప్లవాత్మక మార్పులు చోటు చేసుకున్నాయి. స్టీమ్ ఇంజన్లు ప్రవేశపెట్టబడ్డాయి, 19వ శతాబ్ది మలి సగంలో ఇవి మొదట సహాయక శక్తిగా ముందుకొచ్చాయి. క్రిమియన్ యుద్ధం తుపాకుల అభివృద్ధికి గొప్ప ప్రేరణ నిచ్చింది. విస్పోటక షెల్స్ ఆగమనంతో త్వరలోనే భారీ యుద్ధనౌకల పార్శ్వభాగాలలో, డెక్ కోసం ఇనుము, తర్వాత ఉక్కు కవచం ప్రవేశపెట్టానికి దారితీసింది. మొట్టమొదటి ఐరన్‌క్లాడ్ యుద్ధనౌకలు, ఫ్రెంచ్ "గ్లోయిరి" బ్రిటిష్ "వారియర్", కొయ్య ఓడలను పనికిరానివిగా మార్చేశాయి. కొయ్య స్థానంలో లోహం అతి త్వరలోనే యుద్ధ ఓడ నిర్మాణం కోసం ప్రధాన సామగ్రిగా వచ్చి చేరింది.
1850ల నుండి, వరుసగా ప్రయాణించే యుద్ధ ఓడలను ఆవిరితో నడిచే యుద్ధనౌకలు భర్తీ చేశాయి, కాగా రక్షణనౌకలను ఆవిరి శక్తితో పనిచేసే క్రూయిజర్‌లు భర్తీ చేశాయి.
చుట్టూ తిరిగే బార్బెట్టెస్ మరియు టుర్రెట్‌ల ఆవిష్కరణతో యుద్ధనౌకల సామగ్రిలో కూడా మార్పు వచ్చింది, ఇవి ఓడ దిశకు అతీతంగా తుపాకులు స్వేచ్ఛగా గురిపెట్టడాన్ని అనుమతించాయి మరియు చిన్న సంఖ్యలో పెద్ద తుపాకులను మోసుకుపోయేందుకు వీలు కల్పించాయి.
19వ శతాబ్దంలో టార్పెడో అభివృద్ధి, టార్పెడో బోట్ అభివృద్ధితో చిట్ట చివరి ఆవిష్కరణ పూర్తయింది. చిన్నవైన, వేగవంతమైన టార్పెడో బోట్‌లు భారీ వ్యయంతో కూడుకున్న యుద్ధ ఓడల నిర్మాణానికి ప్రత్యామ్నాయాన్ని ప్రతిపాదించాయి.
శతాబ్దం ప్రారంభమైన త్వరలోనే యుద్ధఓడల నిర్మాణానికి సంబంధించి మరొక విప్లవం సంభవించింది, 1906లో బ్రిటన్ అన్నీ భారీ తుపాకులనే కలిగిన "డ్రెడ్‌నౌట్‌"ని ప్రవేశపెట్టింది. స్టీమ్ టర్బైన్‌లతో నడిచే ఈ డ్రెడ్‌నౌట్ అంతవరకు ఉనికిలో ఉన్న అన్ని యుద్ధనౌకల కంటే పెద్దవీ, వేగంగా పనిచేసేవీ, మరియు భారీపరిమాణంలో ఉండే తుపాకులను కలిగి ఉంది. దీంతో ఇది తక్షణమే ఇతర రకాల యుద్ధనౌకలను పనికిరానివిగా మార్చేసింది. ఇతర దేశాలు కూడా దీని నమూనా ప్రాతిపదికన తమ నౌకలను మార్చేశాయి.
బ్రిటన్ మొట్టమొదటి బ్యాటిల్ క్రూయిజర్‌లను కూడా అభివృద్ధి చేసింది. డ్రెడ్‌నాట్స్‌ లాగా అదే రకమైన భారీతుపాకులను కలిగిన, మరింత పెద్ద కాలిబర్ కలిగిన బ్యాటిల్ క్రూయిజర్లు తమ వేగంతో కవచ రక్షణను ప్రశ్నార్థకం చేసేశాయి.
అదే సమయంలో, డ్రెడ్‌నాట్ లాగే టార్పెడో బోట్ అయిన డెస్ట్రాయర్ కూడా అభివృద్ధి చేయబడింది. టార్పెడో బోట్ కంటే పెద్దది, వేగవంతమైనది, మరింత భారీ తుపాకులను కలిగి ఉన్నదైన డెస్ట్రాయర్, టార్పెడో బోట్ దాడి నుంచి ప్రధాన ఓడలను కాపాడేందుకు అవతరించింది.
రెండో ప్రపంచ యుద్ధానికి ముందు, జర్మనీ మరియు బ్రిటన్ మరోసారి రెండు ప్రధానమైన అట్లాంటిక్ సముద్ర శక్తులుగా ఆవిర్భవించాయి. జర్మనీ, వర్సెయిల్స్ సంధిలో భాగంగా, తన నావికా దళాన్ని కొన్ని చిన్న ఉపరితల ఓడలకే పరిమితం కావలసి వచ్చింది. అయితే జర్మన్లు పెట్టిన తెలివైన పేర్లు అంటే "పాకెట్ బ్యాటిల్‌షిప్‌‌లు" వంటివి బ్రిటిష్, ఫ్రెంచ్ సైనిక నాయకత్వాలను ఏమార్చేవి. "అడ్మిరల్ గ్రాఫ్ స్పీ", "స్కార్న్‌హార్స్ట్", మరియు "గ్నేసినౌ" వంటి నౌకలు మిత్రపక్షాల సరఫరా లైన్లపై దాడి చేస్తున్నప్పుడు సైనిక నాయకత్వాలు దిగ్భ్రాంతి చెందేవి. క్రెయిగ్స్‌మెరీన్ యొక్క మారణాయుధాలు "బిస్మార్క్" మరియు "టిర్పిట్జ్‌" ల ప్రవేశంతో అన్నిటికంటే గొప్ప ప్రమాదం వచ్చి పడింది. బిస్మార్క్ ఉత్తర అట్లాంటిక్‌లో జరిగిన విస్తృతస్థాయి చిన్న తరహా సముద్ర యుద్ధాల క్రమంలో ముంచివేయబడింది, టిర్పిట్జ్ RAF చేత ముంచివేయబడేలోపు బాగా అలజడి కలిగించింది. యూరోపియన్ యుద్ధరంగంపై రాయల్ నేవీ 1943 నాటికి ఆధిపత్యం చలాయించింది.
రెండో ప్రపంచ యుద్ధం పలు యుద్ధఓడల నిర్మాణం మరియు పాత్రల విషయంలో భారీ మార్పులను తీసుకువచ్చింది. మొట్టమొదటిసారిగా, యుద్ధవాహక నౌక నావికాబలగంలో అతి ప్రధాన ఓడగా పనిచేయడం సుస్పష్టమైపోయింది. ప్రపంచ యుద్ధం II యుద్ధ వాహక నౌకల బృందాల మధ్య జరిగిన పలు యుద్ధాలకు సాక్షీభూతమైన ఏకైక యుద్ధంగా యుద్ధాల చరిత్రలో మిగిలిపోయింది. దాడిలో రాడార్‌ని మొట్టమొదటిసారిగా వినియోగించడాన్ని ప్రపంచ యుద్ధం II చూసింది. దాడులు జరపడానికి బ్యాటిల్ ఆఫ్ కోరల్ సీమీదికి యుద్ధ వాహక నౌకను పంపడానికి బదులుగా, ఇరుపక్షాలు ఎన్నడూ నేరుగా పోరాడని తరహా మొట్టమొదటి నావికా యుద్ధాన్ని రెండో ప్రపంచయుద్ధం తీసుకువచ్చింది.
మొట్టమొదటి ప్రయోగాత్మక జలాంతర్గాములు 19వ శతాబ్ది చివరలో అభివృద్ధి చేయబడ్డాయి. కాని, టార్పెడోని అభివృద్ధి చేసిన తర్వాత మాత్రమే జలాంతర్గాములు నిజంగా ప్రమాదకరంగా మారాయి (అందుచేత ఉపయోగకరంగా కూడా మారాయి) మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం ముగిసేనాటికి, జలాంతర్గాములు తమ శక్తిసామర్థ్యాన్ని నిరూపించుకున్నాయి. రెండో ప్రపంచ యుద్ధంలో, జర్మనీ నావికాబలగపు జలాంతర్గామి ఫ్లీట్ U-బోట్ దాదాపుగా బ్రిటన్‌ను లొంగుబాటుకు సమీపానికి తీసుకువచ్చింది మరియు US తీరప్రాంత షిప్పింగ్‌కు భారీ నష్టాలను కలుగజేసింది.
జలాంతర్గాముల విజయం అనేది మొదటి, రెండో ప్రపంచ యుద్ధాల కాలంలో డెస్ట్రాయర్ ఎస్కార్ట్ వంటి కొత్త సబ్‌మెరిన్ విధ్వంసక కాన్వాయ్ ఎస్కార్టుల అభివృద్ధికి దారితీసింది గందరగోళం ఏమిటంటే, ఈ కొత్తరకాల ఆయుధాలు యుద్ధ ఓడల కాలం నాటి కర్వెట్టె, స్లూప్ మరియు రక్షణనౌక వంటి చిన్న యుద్ధఓడల పేర్లను పెట్టుకున్నాయి.
యుద్ధవాహక నౌక ప్రవేశంతో నౌకా యుద్ధతంత్రంలో భారీ మార్పు సంభవించింది. మొట్టమొదట టరంటోతో, తర్వాత పెరల్ హార్బర్‌తో యుద్ధవాహకనౌక కంటికి కనిపించకుండా శత్రు నౌకలపై, ఉపరితల ఓడలపై నిర్ణయాత్మక దాడి చేసే సామర్థ్యాన్ని ప్రదర్శించింది. రెండో ప్రపంచ యుద్ధం ముగిసే నాటికి, యుద్ధవాహక నౌక ప్రధాన యుద్ధనౌకగా మారిపోయింది.
ఆధునిక యుద్ధనౌకలు సాధారణంగా ఏడు ప్రధాన విభాగాలుగా విభజించబడ్డాయి: విమాన వాహకనౌకలు, క్రూయిజర్‌లు, డెస్ట్రాయర్‌లు, రక్షణనౌకలు, కొర్వెట్టెలు, జలాంతర్గాములు మరియు ఉభయచర దాడి నౌకలు. యుద్ధ ఓడలు ఎనిమిదో విభాగంలోకి వస్తాయి కాని, ప్రపంచంలో ఏ నౌకాబలగంలోనూ ఇవి ఇప్పుడు సర్వీసులో లేవు. చైతన్య రహితం చేయబడిన అమెరికన్ లోవా క్లాస్ బ్యాటిల్‌షిప్‌లు ఇప్పటికీ ప్రమాదకరమైన పోరాటకారులుగా ఉన్నాయి, అయితే యుద్ధనౌకలు సాధారణంగా పునర్విర్వచనం చేయకపోతే నౌకా తరగతిలాగా తిరిగి ఆవిర్భవించలేవు. అనేక ఆధునిక సముద్రజలాల నౌకా బలగాల్లో డెస్ట్రాయర్ సాధారణంగా ముఖ్యమైన ఉపరితల పోరాట ఓడగా గుర్తించబడింది. అయితే, ఒకప్పుడు విశిష్ట పాత్ర పోషించిన క్రూయిజర్‌లు, డెస్ట్రాయర్‌లు, రక్షణ నౌకలు, మరియు కర్వెట్టెలు ఇప్పుడు చెరిగిపోయాయని చెప్పాలి. చాలా ఓడలు ఇప్పుడు ఉపరితల విధ్వంసక, జలాంతర్గామి విధ్వంసక, విమాన వాహకనౌక విధ్వంసక ఆయుధాలతో సాయుధ సన్నద్ధమయ్యాయి. వర్గానికి సంబంధించిన హోదాలు ఇక ఎన్నడూ విశ్వసనీయమైన ఉపసంహరణ వారసత్వాన్ని సూచించవు, మరియు అన్ని ఓడల రకాల పరిమాణం 20వ శతాబ్దిలో సూచించిన నిర్వచనాలకు అతీతంగా పెరిగిపోయింది. పాత, కొత్త యుద్ధ ఓడల మధ్య ముఖ్యమైన వ్యత్యాసం ఏమిటంటే ఆధునిక యుద్ధ ఓడలన్నీ మృదువుగా ఉంటాయి, అంటే మందపాటి కవచం మరియు రెండో ప్రపంచ యుద్ధ WWII కాలం నాటి టార్పెడో విధ్వంసక రక్షణ మరియు ఇతర డిజైన్లు వీటికి ఉండవు.
అనేక నౌకాబలగాలు ప్రస్తుతం మైన్‌స్వీపర్‌‌లు, గస్తీ బోట్‌లు మరియు తీరానికి దూరంగా పెట్రోల్ ఓడలు వంటి పలు రకాల మద్దతు మరియు సహాయక ఓడలను పొందుపర్చుకున్నాయి.