హృదయ స్తంభన
గుండె స్తంభన (Cardiac arrest) (హృదయ ముకుళనం స్తంభించిపోవడం లేదా రక్తప్రసరణ ఆగిపోవడం అని కూడా అంటారు) అనేది హృదయం సమర్థవంతంగా, ముడుచుకోకుండా స్తంభించడం ద్వారా సాధారణ రక్త ప్రసరణ ఆగిపోవడం. ఒకవేళ ఇది ఊహించకుండా వస్తే దీనిని హఠాత్తుగా గుండె స్తంభన లేదా Sudden Cardiac Arrest or SCA అని పేర్కొంటారు.
గుండె స్ధంబన అనేది హృదయ కండరానికి రక్త ప్రసరణ నిలిచిపోవడం వల్ల కలిగే గుండెపోటుకు భిన్నంగా (అయితే ఒకే కారణంతో సంభవించవచ్చు) ఉంటుంది.
స్తంభించిన రక్త ప్రసరణ శరీరానికి ఆమ్లజని అందకుండా చేస్తుంది. మెదడుకు ఆమ్లజని కొరత కారణంగా స్పృహ కోల్పోవడం, తత్ఫలితంగా అసాధారణ లేదా శ్వాస ఆగిపోవడం జరుగుతుంది. గుండె ఆగిపోయినప్పుడు ఐదు నిమిషాలకు పైగా చికిత్స చేయని పక్షంలో మెదడు దెబ్బతినే ప్రమాదముంది. ప్రాణాపాయ స్థితి నుంచి బయటపడటానికి మరియు నాడీవ్యవస్థ స్వస్థతకు తక్షణ మరియు నిర్థారక చికిత్స చేయడం తప్పనిసరి.
గుండె స్ధంబన అనేది వైద్య సంబంధమైన అత్యవసర పరిస్థితిని తెలుపుతుంది. కొన్ని సందర్భాల్లో, అంటే ముందుగా చికిత్స చేసినట్లయితే, పరిస్థితి తిరగబడే ప్రమాదం కూడా ఉంటుంది. ఊహించని విధంగా గుండె స్ధంబన మరణానికి దారితీస్తుంది. దానిని హఠాత్తు గుండెపోటు (SCD) గా పిలుస్తారు. గుండె స్ధంబనకు చికిత్సగా ప్రసరణ వ్యవస్థకు ఊతమిచ్చే విధంగా పునరుజ్జీవనం నిర్వహించాలి. నిర్ఘాత పరిస్థితి కన్పిస్తే డీఫైబ్రిలేషన్ (తంతు వికంపనం) చేయాలి. ఒకవేళ CPR మరియు ఇతర చికిత్సలు నిర్వహించిన తర్వాత నిర్ఘాత చప్పుడు లేకుంటే మస్తిష్క మృతి అనివార్యమవుతుంది.
ECG చప్పుడు ఆధారంగా గుండె స్ధంబనను "నిర్ఘాత" వర్సెస్ "నిర్ఘాతయేతర" అనే రెండు రకాలుగా వర్గీకరించడం జరిగింది. గుండె జఠరిక చప్పుడు మరియు నాడిహీన గుండె జఠరిక చప్పుడులను నిర్ఘాత గమనాలుగానూ హృదయ ముకుళన లేమి మరియు నాడిహీన విద్యుత్ శక్తిలను నిర్ఘాతయేతర చప్పుళ్లుగానూ పేర్కొంటారు. డీఫైబ్రిలేషన్ ద్వారా ఒక ప్రత్యేక తరగతికి చెందిన గుండె దడకు చికిత్స చేయగలమా లేదా అన్న విషయాన్ని ఇది తెలుపుతుంది.
గుండె స్ధంబన అంటే హృదయంలోని శ్వాసప్రక్రియ హఠాత్తుగా స్తంభించిపోవడం (నాడి కొట్టుకోవడం ఆగిపోయినట్లు గుర్తించడం ద్వారా ఇది తెలుస్తుంది). తక్షణ చికిత్స ద్వారా గుండె స్ధంబనను సాధారణంగా అధిగమించవచ్చు. అయితే ఎలాంటి చికిత్స లేకపోతే పరిస్థితి మరణానికి దారితీయొచ్చు. కొన్ని సందర్భాల్లో, ఈ పరిణామం తీవ్రమైన అనారోగ్యాన్ని కలిగించవచ్చు.
అయితే మెదడులో రక్తప్రసరణ తగినంత లేకుంటే రోగి అపస్మారక స్థితికిలోకి జారుకుంటాడు. అంతేకాక శ్వాస పీల్చుకోవడం కూడా ఆగిపోతుంది. ప్రసరణ లేమి ద్వారా గుండె స్ధంబించిందన్న విషయాన్ని ప్రధానంగా రోగనిర్ధారణ చేయొచ్చు (ఇదే విధమైన పలు విశిష్ట లక్షణాలు కలిగిన శ్వాస ఆగిపోవడంతో ఇది విభేదిస్తుంది). దీని నిర్ధారణకు అనేక ఇతర మార్గాలు కూడా ఉన్నాయి.
గుండె సంబంధిత వ్యాధులు హఠాత్ గుండె స్ధంబనకు ప్రధాన కారణమవుతాయి. పలు ఇతర గుండె సంబంధ మరియు గుండె సంబంధయేతర పరిస్థితులు కూడా ప్రమాదకరంగా మారొచ్చు.
సుమారు 60–70% SCD గుండె సంబంధిత వ్యాధికి సంబంధించింది.1/} పెద్దల్లో, రక్తప్రసరణ హీనత వల్ల వచ్చే హృద్రోగం గుండె స్ధంబనకు ప్రబల కారణం. శవపరీక్ష నిర్వహించబడిన వారిలో 30% మంది గుండె కండర ధాతు విచ్ఛిన్నత వల్ల మరణించినట్లు సంకేతాలు వెలువడ్డాయి.
హృదయ జనిత రోగం, గుండె చప్పుడు తేడాలు, అధిక రక్తపోటు ద్వారా కలిగే హృద్రోగం, హృదయ చాలక లోపము సహా ఇతర గుండె సంబంధ వ్యాధులు SCD ప్రమాదాన్ని మరింత పెంచుతాయి.
సైన్యంలోకి తీసుకున్న 18-35 ఏళ్ల మధ్య వయస్కుల్లో 51% SCD కేసులకు గుండె సంబంధ అసాధారణతలు కారణం కాగా, 35% కేసులకు గల కారణాలు తెలియలేదు. హృదయ ధమని అసాధారణతలు (61%), హృదయ కండరాల వాపు (20%) మరియు హృదయ కండర పెరుగుదల వ్యాధి (13%) స్వాభావిక వ్యాధి నిర్ణయ శాస్త్రం కిందకు వస్తాయి. రక్త ప్రసారం స్తంభించి గుండె స్ధంబన SCD ప్రమాదాన్ని 5 రెట్లు పెంచుతుంది.
SCDలు 34% కేసుల్లో గుండె సమస్యలకు కారణం కావని తేలింది. అతి సాధారణమైన గుండె సంబంధయేతర కారణాలు: (మనసుకు గానీ లేదా శరీరానికి గానీ తగిలిన) గాయం, గాయంయేతర సంబంధ రక్తస్రావం (గ్యాస్ట్రోఇంటెస్టినల్ బ్లీడింగ్, బృహద్దమని చీలిక, కపాలం లోపల రక్తస్రావం, అతిమాత్ర, మునగడం మరియు ఊపిరితిత్తుల్లో రక్తం గడ్డకట్టుట.
SCD ప్రమాద కారకాలు గుండె సంబంధిత వ్యాధి కారణాలతో సారూప్యతను కలిగి ఉంటాయి. అవి ధూమపానం, శారీరక వ్యాయామం చేయకపోవడం, స్థూలకాయం, మధుమేహం మరియు వంశ చరిత్ర.
Hs మరియు Ts అనేవి గుండె స్ధంబనకు గల సాధ్యపర కారణాలను గుర్తించుకునేందుకు సాయపడుతాయి.గుండె స్ధంబన అనేది మస్తిష్క మృతితో సమానమైన అర్థాన్నిస్తుంది.
గుండె స్ధంబనను సాధారణంగా నాడి పనిచేయనప్పుడు రోగ నిర్ధారణ పరీక్ష ద్వారా నిర్థారించవచ్చు. పలు సందర్భాల్లో మెడ గూండా పోయే ధమని వద్ద ఉన్న నాడి గుండె స్ధంబనను నిర్థారించడానికి ఒక బంగారు ప్రమాణం మాదిరిగా పనిచేస్తుంది. అయితే నాడిలేమి (ప్రత్యేకించి, పరాధీయ నాడుల్లో) ఇతర పరిస్థితులకు కారణమవుతుంది (ఉదాహరణకు, నిర్ఘాతం లేదా వైద్యుడి వైపు ఉండే పొరపాటు). అత్యవసర పరిస్థితిలో మెడ గూండా పోయే ధమని వద్ద ఉన్న నాడిని పరిశీలిస్తున్నప్పుడు వైద్యులు తరచూ పొరపాట్లు చేయొచ్చని పలు అధ్యయనాలు పేర్కొన్నాయి. వారు ఆరోగ్య సంరక్షణ వైద్యులైనా లేదా లౌకికులైనా కావొచ్చు.
ఈ విధమైన వ్యాధి నిర్ధారణ విధానంలో కచ్చితత్వం కొరవడిన కారణంగా యూరోపియన్ రిసుసిటేషన్ కౌన్సిల్ (ERC) వంటి సంస్థలు దీని ప్రాముఖ్యతను తగ్గించాయి. రిసుసిటేషన్ కౌన్సిల్ (UK), ERC మరియు అమెరికన్ హార్ట్ అసోసియేషన్, సిఫార్సులకు అనుగుణంగా ప్రత్యేకమైన శిక్షణ మరియు అనుభవం కలిగిన హెల్త్‌కేర్ నిపుణులు మాత్రమే ఈ విధానాన్ని అనుసరించాలని, అది కూడా శ్వాస పీల్చుకోవడం కష్టంగా మారడం వంటి సంకేతాలను సంయుక్తంగా పరిగణలోకి తీసుకుని మాత్రమే చేయాలని సూచించాయి.
ప్రసరణను కనిపెట్టడానికి ఇతర పలు పద్ధతులను ప్రతిపాదించడం జరిగింది. 2000 ఇంటర్నేషనల్ లైసన్ కమిటీ ఆన్ రిసుసిటేషన్ (ILCOR) సిఫార్సుల నేపథ్యంలో ప్రత్యేకించి నాడిని కాకుండా "ప్రసరణ లక్షణాలు" గమనించే విధంగా వైద్యులకు కొన్ని సూచనలను రూపొందించారు. దగ్గు, శ్వాసపీల్చడం కష్టమవడం, రంగు మారడం, నరాలు ఉన్నట్లుండి లాగడం మరియు కదలిక వంటి లక్షణాలను గుర్తించాలి. అయితే ఆధారం సమయంలో ఈ మార్గదర్శకాలు అసమర్థంగా తయారవుతాయి. అపస్మారకంగా మరియు శ్వాస ప్రక్రియ సాధారణంగా ఉండే వ్యాధిగ్రస్తులందిరికీ గుండె స్ధంబనను నిర్థారించాలని ILCOR యొక్క ప్రస్తుతం సిఫార్సు చేసింది.
గుండె స్ధంబన సంభవించినప్పుడు సానుకూల ఫలితాలు రాకుంటే దానిని నివారించడానికి సమర్థవంతమైన వ్యూహాలను కనిపెట్టే దిశగా ప్రయత్నించాలి. రక్తప్రసరణ హీనత వల్ల వచ్చే హృద్రోగం గుండె స్ధంబనకు ప్రధాన కారణమైతే, పౌష్టికాహారం, వ్యాయామం మరియు ధూమపానం నిలిపివేయడం వంటివి చేయడం ద్వారా సత్ఫలితాలు పొందవచ్చు. హృద్రోగం బారిన పడే ప్రమాదమున్న వారు రక్తపోటు నియంత్రణ, కొవ్వు తగ్గించుకోవడం మరియు ఇతర వైద్య చికిత్సలు చేయించుకోవాలి.
వైద్య పరిభాషలో గుండె స్ధంబనను ఒక "సంకేతం" (కోడ్) లేదా ఒక "వినాశం" (క్రాష్‌) గా పేర్కొంటారు. ఇది హాస్పిటల్ ఎమర్జెన్సీ కోడ్స్‌లో విలక్షణమైన రీతిలో "కోడ్ బ్లూ"తో సూచించబడుతుంది. ప్రాణాధారమైన సంకేత ప్రమాణాల్లో నాటకీయ తగ్గుదలను "కోడింగ్" లేదా "క్రాషింగ్" అని పిలుస్తారు. కోడింగ్ అనేది సాధారణంగా గుండె స్ధంబన సంభవించినప్పుడే వాడబడుతుంది. క్రాషింగ్ మాత్రం అలా కాదు. గుండె స్ధంబనకు చికిత్సను కొన్ని సందర్భాల్లో "కాలింగ్ ఎ కోడ్" అని పేర్కొంటారు.
సాధారణ వార్డుల్లోని రోగుల ఆరోగ్యం గుండె స్ధంబనకు అనేక గంటలు లేదా రోజులు తరచూ క్షీణించిపోవడం జరుగుతుందని విస్తృత పరిశోధనలు పేర్కొన్నాయి. ఇదంతా కూడా వార్డు సిబ్బంది యొక్క అవగాహనా రాహిత్యం మరియు నైపుణ్యం లేకపోవడమే అని ఆరోపించాల్సి వస్తుంది. శ్వాస ప్రక్రియ రేటు కొలతను తీసుకోవడంలో వారి వైఫల్యాన్ని ప్రధానంగా చెప్పుకోవచ్చు. ఎందుకంటే, ఇది తరచూ రోగి యొక్క క్షీణతను ముందుగానే ఊహించి చెప్పగలుగుతుంది. గుండె స్ధంబనకు ముందు సుమారు 48 గంటల వరకు ఇది తరచూ మారుతుంటుంది. దీనికి స్పందనగా, అనేక ఆసుపత్రులు ప్రస్తుతం వార్డు సిబ్బందికి శిక్షణ పెంచారు. పలు "ముందు హెచ్చరిక" వ్యవస్థలు ప్రస్తుతం అందుబాటులో ఉన్నాయి. రోగుల యొక్క ప్రధాన లక్షణాల ఆధారంగా క్షీణతకు వారు ఏ మేర సమీపిస్తున్నారన్న విషయాన్ని అంచనా వేయడం వీటి ప్రధాన లక్ష్యం. దీని ఆధారంగా సిబ్బందికి సూచన ఇస్తారు. అదనంగా, వార్డు స్థాయిలో అప్పటికే చేసిన పనిని మరింత సమర్థవంతంగా చేసే విధంగా నిపుణులైన సిబ్బందిని వినియోగిస్తారు. వాటిలో:
ఇంప్లాంటబుల్ కార్డియోవర్టర్ డిఫైబ్రిలేటర్ (ICD) ని ఉపయోగించి తదుపరి గుండె ఆగిపోయే పరిస్థితులను నివారించే సాంకేతిక చికిత్సగా చెప్పుకోవచ్చు. ఈ పరికరం రోగిలో ఇమడ్చబడుతుంది. రక్త ప్రసరణ లోపం తలెత్తినప్పుడు ఇది ఒక తక్షణ డిఫైబ్రిలేటర్ (తంతు వికంపనం) గా పనిచేస్తుంది. స్వతంత్రంగా పనిచేసే సామర్థ్యం ఉన్న ICDలకు ఏదైనా కృత్రిమ హృదయ గతి ప్రేరక యంత్రం తరహా విధులు ఉండవని గుర్తించాలి. అయితే అవి కృత్రిమ హృదయ గతి ప్రేరక యంత్రంతో కలిసి పనిచేయగలవు. అలాగే ఆధునిక వెర్షన్లకు యాంటీ-టాచీకార్డిక్ పేసింగ్ అదే విధంగా ఏకకాలంలో పనిచేసే హృదయ వర్తనం వంటి విశిష్టతలు కూడా ఉంటాయి. అమెరికా సంయుక్తరాష్ట్రాలు మరియు కెనడాల్లో ICDలను తక్కువ స్థాయిలో వినియోగిస్తున్నట్లు ఒట్టావా హార్ట్ ఇన్‌స్టిట్యూట్ యూనివర్శిటీకి చెందిన బిర్నీ మరియు ఇతర సభ్యుల బృందం ఇటీవల నిర్వహించిన అధ్యయనం వెల్లడించింది. ఇందుకు కొన్ని ఆర్థిక, భౌగోళిక, సామాజిక మరియు రాజకీయ పరిస్థితులు కారణమని తర్వాత ఒక అనుబంధ సంపాదకీయంలో సింప్సన్ పేర్కొన్నాడు. MADIT-II ట్రయల్ ప్రదర్శించిన దానిని బట్టి, ICD ఏర్పాటు ద్వారా ప్రయోజనం పొందే రోగులు ఎక్కువగా రక్తప్రసరణ హీనత వల్ల కలిగే హృదయ జనిత రోగం (గుండె చప్పుడు నిరోధక భాగాలు 30% కంటే తక్కువగా ఉంటాయి) ద్వారా బాధపడేవారేనని తేలింది.
హఠాత్తుగా గుండె స్ధంబనకు పునరుజ్జీవన ప్రయత్నాల ద్వారా చికిత్స చేయొచ్చు. ఇది సాధారణంగా బేసిక్ లైఫ్ సపోర్ట్ (BLS) /అడ్వాన్స్‌డ్ కార్డియాక్ లైఫ్ సపోర్ట్ (ACLS) , పీడియాట్రిక్ లైఫ్ సపోర్ట్ (PALS) లేదా నియోనటల్ రిసుసిటేషన్ ప్రోగ్రాం (NRP) మార్గదర్శకాల ఆధారంగా నిర్వహించబడుతుంది.
పలు సంస్థలు "వరుస చర్యల" ఆలోచనను ప్రోత్సహించాయి. అవి దిగువ పేర్కొనబడినవి.
వరుస చర్యల్లోని ఒకటి లేదా అనేక అనుసంధానాలు తప్పిపోయినా లేదా ఆలస్యమైతే బతికే అవకాశాలు చాలా వరకు తగ్గిపోయే ప్రమాదముంది.
ఆచరణాత్మకంగా, కోడ్ బ్లూ అనేది తరచూ మరణానికి దారితీసే పరిస్థితులు తక్కువగా ఉన్నట్లు పేర్కొనబడుతుంది. ఇలాంటి సందర్భంలో వైద్యుడ్ని తప్పక సంప్రదించాల్సి ఉంటుంది. అయినప్పటికీ, ఈ నిర్వహణ నియమాలు తరచూ ఒక బ్లూ కోడ్ చేత సూచించబడుతాయి. ఇది సాధారణంగా సంభావ్య లేదా గుండె స్ధంబన యొక్క ప్రారంభ దశను లేదా శ్వాసక్రియ ఆగిపోవడాన్ని తెలుపుతుంది.
CPR అనేది గుండె స్ధంబన యొక్క నిర్వహణలో అతి ముఖ్యమైన భాగం. దీనిని సాధ్యమైనంత త్వరగా ప్రారంభించడం మరియు సాధ్యమైనంత తక్కువగా ఆటంకపరచడం చేయాలి. విశిష్ట మార్పును తీసుకొచ్చే CPR అంశంగా ఛాతి సంపీడనాలను (ఒక విధమైన ఒత్తిడి వైద్యం) పేర్కొనవచ్చు.
గుండె స్ధంబనకు సంబంధించిన కేసుల్లో బతికించే అవకాశాలను ట్రాచియల్ ఇన్‌ట్యూబేషన్ (కృత్రిమంగా గాలిగొట్టాన్ని అమర్చడం) మెరుగుపరచలేదు. నిష్క్రియాత్మక ఆమ్లజని విడుదలయ్యే విధంగా ఒక ఓరల్ ఎయిర్‌వేని ఏర్పాటు చేయడం కంటే సహాయక వాయు ప్రసరణ అనేది ఫలితాలను దెబ్బతీస్తుందని 2009లో నిర్వహించిన ఒక అధ్యయనం పేర్కొంది.
తటస్థ CPR నిర్వహణ సక్రమంగా ఉంటే రోగి బతికే అవకాశాలు మెరుగవుతాయి. ఆసుపత్రి వెలుపల సంభవించే స్తంభనల్లో 30% కంటే తక్కువగా ఇది నిర్వహించబడుతోంది.
గుండె జఠరిక సంకోచం లేదా నాడిహీన గుండె జఠరిక విపరీతంగా కొట్టుకోవడం ఉనికి ఉన్నప్పుడు లేదా లేనప్పుడు పరిస్థితి ఆధారంగా గుండె స్ధంబన యొక్క కారణాలను వైద్యులు నిర్ఘాత మరియు నిర్ఘాతయేతరమైనవిగా గుర్తిస్తారు. నిర్ఘాత చప్పుళ్లకు CPR మరియు డీఫైబ్రిలేషన్ (తంతు వికంపనం) ద్వారా చికిత్స చేస్తారు.
రక్తప్రసరణ హీనత వల్ల వచ్చే హృద్రోగం (గుండెపోటు) వల్లే ఆసుపత్రి వెలుపల అవయవ స్తంభనలు ఎక్కువగా సంభవిస్తుంటాయి. అవి ప్రాథమికంగా గుండె జఠరిక సంకోచం యొక్క గుండె చప్పుడు ద్వారా గుర్తించబడుతాయి. తద్వారా రోగి డీఫైబ్రిలేషన్‌కు స్పందించవచ్చు. దీని ఆధారంగానే చికిత్సలపై దృష్టి సారించడం జరుగుతుంది.
మరోవైపు డీఫైబ్రిలేషన్‌ బహిరంగ సౌలభ్యత వినియోగం ఎక్కువవుతోంది. అంటే ఆటోమేటెడ్ ఎక్స్‌టర్నల్ డీఫైబ్రిలేటర్లను బహిరంగ ప్రదేశాల్లో ఏర్పాటు చేయడం మరియు వాటిని ఎలా ఉపయోగించాలన్న దానిపై సిబ్బందికి శిక్షణ ఇవ్వడం. ఈ కారణంగా అత్యవసర సేవలకు ముందుగా డీఫైబ్రిలేషన్‌ను నిర్వహించడం జరుగుతుంది. అందువల్ల రోగి బతికే అవకాశాలు మరింత మెరుగుపడవచ్చు. అదనంగా, గుండె స్ధంబన నేపథ్యంలో మారుమూల ప్రాంతాల్లో స్తంభనలతో బాధపడే వారు తీవ్రమైన ప్రతికూల ఫలితాలు పొందవచ్చు. ఈ ప్రాంతాల్లో తరచూ ప్రథమ స్పందనదారులు ఉంటారు. సదరు వర్గానికి చెందిన సభ్యులకు పునరుజ్జీవన ప్రక్రియలో శిక్షణ ఇవ్వడం మరియు వారికి ఒక డీఫైబ్రిలేటర్ ఇస్తారు. వారి స్థానిక ప్రాంతాల్లో ఎవరైనా కుప్పకూలిపోవడం వంటి పరిస్థితులు తలెత్తినప్పుడు అత్యవసర వైద్య సేవలకు వారిని వినియోగిస్తారు.
వైద్య సూచనల్లో పొందుపరిచిన ఔషధప్రయోగాలు ఆసుపత్రి నుంచి బయటకు వచ్చిన తర్వాత సంభవించే గుండె ఆగిపోవడాల నుంచి రోగులు బతికే అవకాశాలను పెద్దగా మెరుగుపర్చలేవని తేలింది. అంటే అతివృక్క గ్రంథి స్రావము, వృక్షముల నుండి తీయబడిన పదార్థము మరియు అమియోడరోన్ (రక్తప్రసరణ లోపానికి వాడే ఔషధం) వంటి ఔషధాలు.
గుండె ఆగిపోయిన తర్వాత స్పృహ తిరిగి రాకుండా కంటే రిటర్న్ ఆఫ్ స్పాంటేనియస్ సర్క్యులేషన్ (ROSC) ద్వారా రోగిని ప్రశాంత పరిస్తే ఫలితాలు మెరుగవుతాయి. ఈ ప్రక్రియను అల్పోష్ణస్థితి చికిత్సాధ్యయనం అంటారు. కుప్పకూలిపోయిన 5–15 నిమిషాలకు పునరుజ్జీవనం పొందిన రోగులపై ఐరోపాలో నిర్వహించిన మొదటి అధ్యయనం దృష్టి సారించింది. ఈ అధ్యయనంలో పాలుపంచుకున్న రోగులు సగటున 105 నిమిషాల తర్వాత స్పాంటేనియస్ రిటర్న్ ఆఫ్ సర్క్యులేషన్ (ROSC) పొందారు. తర్వాత లక్ష్య ఉష్ణోగ్రత ద్వారా వారు 24 గంటల సమయంలో ప్రశాంతత పొందారు. అల్పోష్ణస్థితి 
బృందంలోని 137 మంది రోగుల్లో 55% మంది సానుకూల ఫలితాలు పొందారు. అదే బృందంలోని 39% మంది మాత్రమే పునరుజ్జీవనం ద్వారా నిర్దిష్ట సంరక్షణ పొందారు. అల్పోష్ణస్థితి బృందంలో మరణాల రేట్లు 14% తక్కువ. అంటే చికిత్స పొందిన ప్రతి ఏడుగురు రోగుల్లో ఒకరు బతికారు. ప్రత్యేకించి, ఈ రెండు బృందాల మధ్య వ్యాధి పరిణామాలు చెప్పుకోదగ్గ విధంగా మారలేదు. ఏకకాలంలో ఆస్ట్రేలియాలో నిర్వహించిన మరో సారుప్య అధ్యయనం ఈ నివేదికను బలపరిచింది. ఈ అధ్యయనంలో గుండె స్ధంబన ద్వారా అల్పోష్ణస్థితికి చేరుకున్న 49% మంది రోగులకు చికిత్స చేశారు. నిర్దిష్ట సంరక్షణ పొందిన 26% మంది కంటే వీరు సత్ఫలితాలను పొందారు.
ఆసుపత్రిలో గుండె స్ధంబన సంభవించడం (డిశ్చార్జ్‌కి 15%) కంటే అవుట్ ఆఫ్ హాస్పిటల్ కార్డియాక్ అరెస్ట్ (OHCA) (ఆసుపత్రి వెలుపల గుండె స్ధంబన) సంభవిస్తే రోగి బతికే అవకాశాలు తక్కువ (అంటే డిశ్చార్జ్‌కి 2-8% మరియు చేర్చుకోవడానికి 8-22%) గా ఉంటాయి. ప్రాథమికంగా గుర్తించిన చప్పుడును ప్రధాన నిర్ధారణ అంశంగా చెప్పవచ్చు. హృదయ ముకుళన లేమి లేదా నాడిహీన విద్యుత్ శక్తి ఉన్న రోగుల కంటే గుండె జఠరిక సంకోచం లేదా నాడిహీన గుండె జఠరిక విపరీతంగా కొట్టుకోవడం వంటి లక్షణాలున్న రోగులు బతికే అవకాశాలు 10-15 రెట్లు అధికం.
OHCA విషయంలో మరణాలు అధికంగా ఉన్న కారణంగా బతికే అవకాశాలను మెరుగుపరచే విధంగా అభివృద్ధి చర్యలు తీసుకుంటారు. గుండె జఠరిక సంకోచం విషయంలో మరణాల రేటు అధికంగా ఉన్నప్పటికీ, డీఫైబ్రిలేటర్‌ ద్వారా త్వరితగతిన చికిత్స చేయడం ద్వారా బతికే అవకాశాల రేటు పెరుగుతుంది.
బతికే అవకాశాలు ఎక్కువగా స్తంభన కారణాలతో సంబంధం కలిగి ఉంటాయి (పైన చూడండి). ప్రత్యేకించి, అల్పోష్ణస్థితితో బాధపడే రోగులు బతికే అవకాశాలు ఎక్కువ. ఎందుకంటే, కణజాలమునకు ప్రాణవాయువు పంపిణీ తక్కువగా ఉండటం వల్ల కలిగే ప్రభావాల నుంచి కీలకమైన అవయవాలను చల్లదనం కాపాడుతుంది. విష పదార్థాల ద్వారా సంభవించిన స్తంభన విషయంలో బతికే అవకాశాలు ప్రధానంగా సదరు విష పదార్థ గుర్తింపు మరియు దానికి తగిన విరుగుడు మందు వాడటంపై ఆధారపడి ఉంటాయి. ఎడమ హృదయ ధమనిలో రక్తం గడ్టకట్టడం వల్ల కలిగిన గుండె కండర ధాతు విచ్ఛిన్నతతో బాధపడే రోగులు బతికే అవకాశాలు తక్కువ.
ఆసుపత్రి వెలుపల సంభవించిన గుండె ఆగిపోవడాల యొక్క బతికే అవకాశాలపై జరిపిన ఒక అధ్యయనం అంబులెన్స్ సిబ్బంది ద్వారా పునరుజ్జీవనం పొందిన 14.6% మంది రోగులు ఆసుపత్రికి చేర్చిన వెంటనే బతికారని పేర్కొంది. ఇందులో 59% మంది రోగులు చేరుస్తున్న సమయంలో మరణించారు. వీరిలో సగం మంది తొలి 24 గంటల్లో మృతి చెందగా, 46% మంది ఆసుపత్రి నుంచి డిశ్చార్జ్ అయ్యేంత వరకు బతికారు. తద్వారా గుండె స్ధంబన ద్వారా మొత్తం మీద 6.8% మంది బతికినట్లు మనకు అర్థమవుతోంది. ఇందులో 89% మందికి సాధారణ స్థాయిలో మెదడు పనిచేయడం లేదా పాక్షికంగా నాడివ్యవస్థ సంబంధిత వైకల్యాన్ని కలిగి ఉండగా, 8.5% మంది స్వల్ప బలహీనతను మరియు 2% మంది నాడివ్యవస్థ సంబంధిత వైకల్యాన్ని ఎక్కువగా కలిగి ఉన్నారు. ఆసుపత్రి నుంచి డిశ్చార్డ్ అయిన వారిలో 70% మంది నాలుగేళ్ల తర్వాత కూడా బతికున్నారు.
ఆసుపత్రిలో గుండె స్ధంబన సంభవించిన నేపథ్యంలో వ్యాధిని అంచనా వేయడంపై నిర్వహించిన పరిశీలనలో వివిధ అధ్యయనాల మధ్య ఈ తేడా 0-28% మధ్య ఉన్నప్పటికీ, 14% మంది బతికి బయటపడినట్లు గుర్తించడం జరిగింది.
మరణ ధ్రువీకరణ పత్రాల ఆధారంగా పాశ్చాత్య దేశాల్లో సంభవిస్తున్న మొత్తం మరణాల్లో దాదాపు 15% హఠాత్తుగా గుండె స్ధంబన వల్లనే అని తేలింది (అమెరికా సంయుక్తరాష్ట్రాల్లో ఏడాదికి 330,000 మరణాలు). ఫ్రామింగ్‌హామ్ హార్ట్ స్టడీ విశ్లేషణ ఆధారంగా మహిళల్లో కంటే (4.2%) పురుషుల్లో (12.3%) జీవితకాల ప్రమాదం (గుండెపోటు) మూడు రెట్లు అధికంగా ఉంటుంది. అయితే 85 ఏళ్ల వయసు దాటిన తర్వాత ఈ లింగ భేదం వర్తించదు.
మరణాంతక జబ్బు బారిన పడిన కొందరు రోగులు జీవిత చరమాంకంలో క్రియాశీలక చర్యలకు విముఖత చూపుతారు. డు నాట్ రిసుసిటేట్ (DNR) ఆదేశం ఈ కోరికకు మార్గాన్ని సుగమమం చేస్తుంది. దీనిని పురోగామి ఆరోగ్య సంరక్షణ ఆదేశం (పురోగామి నిర్ణయం) లో పొందుపరిచి ఉండవచ్చు.