సింఫొనీ
పాశ్చాత్య సాంప్రదాయ సంగీతంలో, సింఫొనీ ఒక సంగీత స్వరమేళనమునకు కొనసాగింపు, దాదాపు ఎల్లప్పుడూ వాద్య బృందం కొరకు సంగీత దర్శకుడు కూర్చే వాయిద్య సంగీతం. చాలా వరకు సొనాట సూత్రము (ఒక వాద్య పరికరం కొరకు వ్రాసిన సంగీతం)ను అనుసరించి కూర్చినప్పటికీ, "సింఫొనీ" ఒక కచ్చితమైన రూపంలోనే ఉండాలి అని భావించాల్సిన అవసరం లేదు. పలు స్వర సమ్మేళనాలలో టోనల్ (శ్రుతి యొక్క ఆరోహణ అవరోహణ) పనులు నాలుగు మూవ్మెంట్ (సంగీత స్వరమేళన స్వయం విభాగాలు)లలో ఉంటాయి, మొదటిది సొనాట పద్ధతిలో ఉంటుంది, దీనిని తరచుగా సంగీత విద్వాంసులు "సాంప్రదాయ" సింఫొనీ యొక్క రూపంగా అభివర్ణిస్తారు, అయినప్పటికీ ఈ పద్ధతిని అంగీకరించిన సాంప్రదాయ విద్వాంసులు ఈ విధానములోనే జోసెఫ్ హయ్డ్న్, వోల్ఫ్ గాంగ్ అమడ్యూస్ మొజార్ట్, మరియు లుడ్విగ్ వాన్ బీతోవెన్ వారి యొక్క స్వర సమ్మేళనాలను చేసారు అని చెప్పుట లేదు.
"సింఫొనీ" అను పదం గ్రీక్ భాష నుండి నిర్వచింపబడినది', దీని అర్ధం "ఏకీభావం లేదా ధ్వని యొక్క ఏక తాళం", "గాత్ర లేదా వాయిద్య పరికరాల సంగీత కచేరీ", ("ఆక్సఫర్డ్ ఆంగ్ల నిఘంటువు" ) నుండి ', "మధురమైన" అని అర్ధం. ఈ గ్రీకు పదమును డేనియల్ పుస్తకంలో ఒక సన్నాయి వలె విద్యార్థులు గుర్తించినట్లు పేర్కొన్న ఒక వాయిద్య పరికరమును వర్ణించుటకు ఉపయోగిస్తారు (ఇది ఇటాలియన్ జామ్పోగ్న (అనేక గొట్టములు కలసి ఉన్న ఇటలీ వాయిద్య పరికరం) పేరు యొక్క మూలంగా గుర్తించారు) (స్టైనెర్ మరియు గాల్పిన్ 1914, ). అయినప్పటికీ, ఇటీవల అధ్యయనం చేసే విద్యార్థుల అభిప్రాయాలు ఏమని వెల్లడిస్తున్నాయి అంటే డేనియల్ పుస్తకంలో ఉన్న పదము "సిఫోనియా" (గ్రీకు నుండి "సిఫోన్", వెదురు), మరియు మరీ ప్రాచీన కాలములో బాగ్ పైప్ (సన్నాయి వంటి వాయిద్యం) వాడుకలో లేదు అయినప్పటికీ "జామ్పోగ్నా" (అనేక గొట్టములు కలిసి ఉన్న ఇటలీ వాయిద్య పరికరం) యొక్క పేరు ఇప్పటికీ పదము నుండి నిర్వచిస్తూ ఉంటారు . (మార్కస్ 1975, 501 & 597). పూర్వ మరియు మధ్య గ్రీకు సిద్ధాంతంలో, స్వరానుగుణ్యం కొరకు "డయాఫోనియా" (సారూప్యత)కు బదులుగా ఆ పదమును ఉపయోగించేవారు. అది అసంగత కొరకు పదము (బ్రౌన్ 2001). మధ్య యుగము మరియు దాని తరువాత, లాటిన్ రూపం "సింఫోనియా"ను వివిధ పరికరములను ముఖ్యంగా ఒకేసారి వివిధ ధ్వనులను ఉత్పత్తి చేయగల సామర్ధ్యం ఉన్న పరికరములను వర్ణించుటకు ఉపయోగించేవారు, (బ్రౌన్ 2001). ఇసిడోర్ ఆఫ్ సెవిల్లే మొట్ట మొదట ఒక రెండు తలల డోలుకు పేరుగా సింఫోనియ అనే పదమును ఉపయోగించారు, ca. 1155 నుండి 1377 వరకు ఫ్రెంచ్ రూపం "సింఫొనీ" "ఆర్గానిస్ట్రమ్" (ఒక సంగీత పరికరం) లేదా హర్డి-గర్డి (ఒక సంగీత పరికరం) యొక్క పేరు. మధ్య యుగమునకు పూర్వం ఇంగ్లండులో, "సింఫొనీ"ని ఈ రెండు అర్ధాలలో ఉపయోగించేవారు, 16వ శతాబ్ధానికి దీనిని డల్సిమేర్ (ఒక సంగీత వాయిద్యం)కు సమానంగా ఉపయోగించుట మొదలుపెట్టారు. జర్మనీలో, "సింఫొనీ" 16వ శతాబ్ధపు చివర నుండి 18వ శతాబ్దం వరకు స్పినేట్ (పియానో వంటి ఒక సంగీత పరికరం)లు మరియు విర్జినల్ (కీ బోర్డ్ వంటి సంగీత పరికరం)లను సంబోధించుటకు ఉపయోగించే ఒక జాతి సంబంధమైన పదము. (మార్కస్ 1975, 501). "కలసి ధ్వని సృష్టించటం" అనే అర్ధంలో ఈ పదము 16వ- మరియు 17వ-శతాబ్ధపు స్వరకారులు జియోవాన్ని గాబ్రియేలి ("సాక్రే సిమ్ఫోనే", 1597, మరియు "సిమ్ఫోనే సాక్రే, లిబెర్ సెకున్డస్", 1615), అడ్రియనో బంచిఎరి ("ఎక్లేషియాస్టిచే సింఫోనీ", 1607), లోడోవికో గ్రోసి డా వయాడన ("సింఫోనీ మ్యుజికాలి", 1610), మరియు హెయిన్రిచ్ స్చుత్జ్ ("సింఫొనీ సాక్రే", 1629) వంటి వారి కార్యక్రమాల పేర్లలో కనిపించేది.
17వ శతాబ్దంలో, బరాక్ యుగమంతా, "సింఫొనీ" మరియు "సిన్ఫోనియా" పదాలు సాధారణంగా ఒక పెద్ద కార్యక్రమములో ఒక భాగముగా-ఒపెరా (కళా నిలయాలు)లు, సొనాట (ఒక పరికరం కొరకు వ్రాసిన సంగీతం)లు మరియు కచేరీలలో ఉపయోగించిన వాయిద్య పరికరాల స్వరాలతో కలిపి ఉపయోగించిన ఒక శ్రేణీ ప్రత్యేక స్వరమేళనాలను తెలుపుటకు ఉపయోగించేవారు. 18 శతాబ్ధానికి "ఒపేరా సిన్ఫోనియా", లేదా "ఇటలీ దేశ ఓవర్టర్స్" (వ్యక్తిగత కచేరికి సంబంధించిన ఒక వాయిద్య పరికరాల సంగీతం), మూడు విభిన్న మూవ్మెంట్ ల (సంగీత స్వరమేళన స్వయంవిభాగం) ప్రామాణిక రూపం కలిగి ఉండేది: వేగం, నెమ్మది, వేగం మరియు నాట్యం వంటి రూపం. దీనిని ఎక్కువగా ఆర్కెష్ట్రల్ సింఫొనీ యొక్క ప్రత్యక్ష అనుసరణ రూపంలో పరిగణించేవారు. 18వ శతాబ్దంలో "ఓవర్టర్", "సింఫొనీ " మరియు "సిన్ఫోనియా" మూడు పదాలను ఒకపదానికి ఒకటి ప్రత్యామ్నాయంగా ప్రయోగించేవారు.
సింఫొనీకి ముందు ఉన్న ముఖ్యమైన రూపం "రిపియనో కంసర్టో" — ఇంచుమించు కొద్దిగా తెలిసిన రూపంలో కచేరీకి సారూప్యమైన రూపంలో ఒకేఒక పరికరంతో కాకుండా స్ట్రింగ్స్ (ఒక సంగీత పరికరం) మరియు కంటిన్యో (సంగీత సంకేతాలు) కొరకు చేసే స్వర మేళనము. ముందుగా ప్రాచుర్యంలోకి వచ్చిన రిపియనో కన్సేర్టీలు గియుసేప్పి టోరెల్లి చేత చేయబడినవి (అతని చేసిన ఆరులో, ఒపుస్ ఐదు, 1698). బహుశా ఉత్తమ-ప్రసద్ధి చెందిన రిపియనో కంసేర్టో జాన్ సెబాస్టియన్ బాచ్ యొక్క "బ్రాన్డేన్ బర్గ్ కంసేర్టో నంబరు. 3" .
పూర్వ సింఫోనీలు, "ఓవర్టర్స్" (వ్యక్తిగత కచేరికి సంబంధించిన ఒక వాయిద్య పరికరాల సంగీతం) మరియు "రిపియనో కచేరీ" ల వలె, టెంపి (వాయిద్యాల జోరు స్థాయిలు)లో క్విక్-స్లో-క్విక్ అను మూడు స్థాయిలను కలిగి ఉండేవి . అయినప్పటికీ, సాధారణ రిటోర్నేల్లో పద్ధతిలో చేసే రిపియనో కచేరీల వలె కాకుండా, ఈ సింఫొనీలలో కనీసం మొదటి మూవ్మెంట్ (సంగీత స్వరమేళన స్వీయభాగం) అయినా ద్విసంబంధ భాగాల రూపంలో ఉంటుంది. కచేరి ప్రదర్శనలలో వేదిక మీద ఏమి ప్రదర్శించాలో దానిని పరిచయం చేయుటకు బదులు ఎవరికివారే నిలబడి వ్రాసుకొనే ఇటలీ దేశ ఓవర్టర్స్ (వ్యక్తిగత కచేరికి సంబంధించిన ఒక వాయిద్య పరికరాల సంగీతం)కి ఇవి భిన్నంగా ఉంటాయి, అయినప్పటికీ ఓవర్టర్ (వ్యక్తిగత కచేరికి సంబంధించిన ఒక వాయిద్య పరికరాల సంగీతం) కోసమే వ్రాసిన ఒక రాగం ఆతరువాత కొన్ని సమయాలలో సింఫొనీగా ఉపయోగిస్తారు, మరియు సింఫొనీ కోసం వ్రాసిన వాటిని ఓవర్టర్ (వ్యక్తిగత కచేరికి సంబంధించిన ఒక వాయిద్య పరికరాల సంగీతం) కోసం ఉపయోగిస్తారు.
ఈ సమయంలో సింఫొనీలు, కచేరీ, ఒపేరాల కోసమైనా లేదా చర్చి ఉపయోగాల కొరకు చేస్తే, మరొక కార్యక్రమములో వాటిని గొప్ప పరిగణించేవారు కాదు: కాని, కచేరీలతో, మిగిలిన వాటితో వీటిని వేరుపరచేవారు, లేదా సూట్స్ (క్రమపరచిన వాయిద్య పరికరాలు) లేదా ఓవర్టర్ (వ్యక్తిగత కచేరికి సంబంధించిన ఒక వాయిద్య పరికరాల సంగీతం) నుండి వ్రాసేవారు. గాత్ర సంగీతం ప్రస్పుటమైనది, మరియు సింఫొనీలు ప్రీల్యూడ్స్ (రాగం ఆలాపన), ఇంటర్ల్యూడ్స్ (చరణంల మధ్యలో వచ్చే 2 లేదా 3 రాగాలు), పోస్ట్ ల్యూడ్స్ (రాగం ముగింపు)లతో ఉంటాయి.
"ఇటలీ దేశ" శైలి సింఫొనీ, ఒపేరా హౌస్ (సంగీత కళానిలయము)లలో ఎక్కువగా ఓవర్టర్స్ (వ్యక్తిగత కచేరికి సంబంధించిన ఒక వాయిద్య పరికరాల సంగీతం) మరియు ఎంటర్'యాక్ట్ (రెండు కార్యక్రమములకి మధ్యలో వచ్చే ఆటవిడుపు)ల వలె ఉపయోగించుకునేవారు, ఒక ప్రామాణిక మూడు మూవ్మెంట్ ల రూపం వలె రూపుదాల్చింది: ఒక వేగమైన మూవ్మెంట్ (సంగీత స్వరమేళన స్వీయ విభాగం), ఒక నెమ్మనైనా మూవ్మెంట్ (సంగీత స్వరమేళన స్వీయ విభాగం ), మరియు దాని తరువాత ఇంకొక వేగమైన మూవ్మెంట్ (సంగీత స్వరమేళన స్వీయ విభాగం). మొజర్ట్ యొక్క పూర్వ సింఫొనీలు ఈ విధానంలో ఉండేవి. 18వ శతాబ్ధపు వెనుకటి భాగంలో మరియు 19వ శతాబ్దం అంతా ప్రస్పుటంగా ఉండిన ఒక అదనపు మధ్య మూవ్మెంట్ (సంగీత స్వరమేళన స్వయం విభాగం) (ప్రౌట్ 1895, 249)ని అదనంగా చేర్చుట ద్వారా ముందు ఉన్న మూడు-మూవ్మెంట్ (సంగీత స్వరమేళన స్వయం విభాగం)విధానం యొక్క స్థానంలోకి అంచెలంచెలుగా ఒక నాలుగు-మూవ్మెంట్ (సంగీత స్వరమేళన స్వయం విభాగం) విధానం చేరినది. ఈ సింఫొనీ రూపం జర్మన్ల పద్ధతి ద్వారా ప్రభావితం అయినది, మరియు హాయ్ద్న్ మరియు మొజార్ట్ యొక్క "సాంప్రదాయ శైలి"తో కలగలసినది. సాధారణంగా హాయ్ద్న్ మరియు మొజర్ట్ ల మలి సింఫొనీలు, మరియు బీతొవెన్ యొక్క సింఫొనీలలో ప్రయోగించిన "నార్మేటివ్ మాక్రో-సింఫనిక్ విధానం ఒక నాలుగు-మూవ్మెంట్(సంగీత స్వర మేళన స్వయంవిభాగం) విధానంగా నిర్వచించవచ్చు" (జాక్సన్ 1999, 26).
సాధారణ నాలుగు-మూవ్మెంట్ (సంగీత స్వరమేళన స్వీయ విభాగాల) రూపం ఆతరువాత (జాక్సన్ 1999, 26; స్టెయిన్ 1979, 106):
ఈ రూపంలో ఉండే తేడాలు సామాన్యమైనవి, ఉదాహరణకు మధ్య రెండు మూవ్మెంట్ (సంగీత స్వరమేళన స్వీయ విభాగాల)ల క్రమము, లేదా మొదటి మూవ్మెంట్ (సంగీత స్వరమేళన స్వీయ విభాగము)కు ఒక నెమ్మనైన ఆలాపనను అదనంగా చేర్చటం. పాత స్వరకారులైన హాయ్ద్న్ మరియు మొజార్ట్ ఆర్కేష్ట్రల్ లేదా బహుళ-పరికర చాంబర్ సంగీతమైన క్వార్టేట్స్ వంటి వాటికి నాలుగు-మూవ్మెంట్ (సంగీత స్వరమేళన స్వీయ విభాగం)లను ఉపయోగించుటను నియత్రించారు, ఎందువలన అంటే బీతొవెన్ ఒంటరి సొనాటలలో ఎక్కువగా మూడు మూవ్మెంట్ (సంగీత స్వరమేళన స్వీయ విభాగం) లలో వ్రాసినట్లు నాలుగు-మూవ్మెంట్ (సంగీత స్వరమేళన స్వీయ విభాగం)లు వ్రాసారు (ప్రౌట్ 895, 249) చైకోవ్స్కి యొక్క మూడవ సింఫొనీ "అల్లా టిడిస్క" మూవ్మెంట్ (సంగీత స్వరమేళన స్వీయ విభాగం)ని అదనంగా మొదటి మరియు రెండవ మూవ్మెంట్ (సంగీత స్వరమేళన స్వీయ విభాగం)ల మధ్యలో చేర్చటం వలన ఒక ఐదు-మూవ్మెంట్ (సంగీత స్వరమేళన స్వీయ విభాగం) విధానాన్ని కలిగి ఉండేది, (జాక్సన్ 1999, 26).
పూర్వ సింఫొనీల స్వర మేళనాలు వియన్నా మరియు మన్హీం మీద కేంద్రీకృతమై ఉండేవి. మన్హీం స్కూల్ లో జాన్ స్టామిట్జ్ ఉండగా వియన్నాలో జార్జ్ క్రిస్టోఫ్ వాగేన్సీల్, వేన్జెల్ రైమండ్ బిర్క్ మరియు జార్జ్ మొన్ మరియు జార్జ్ మోన్ వంటి పూర్వ భాష్యకారులు ఉండేవారు.
ఆ తరువాత గుర్తించతగిన వెనిస్ సింఫొనీ స్వరకారులలో జాన్ బాప్టిస్ట్ వంహల్, కార్ల్ డిట్టేర్స్ వోన్ డిట్టేర్స్డార్ఫ్ మరియు లియో పోల్డ్ హాఫ్మన్ ఉన్నారు. 18వ శతాబ్ధపు వెనుకటి తరము యొక్క అతి ముఖ్యమైన స్వర సమ్మేళనకారులు జోసెఫ్ హాయ్ద్న్, 36 సంవత్సరాల అనుభవంలో కనీసం 108 సింఫొనీలు వ్రాసి ఉంటారు (వెబ్స్టర్ మరియు ఫెదర్ 2001), మరియు వోల్ఫ్ గ్యాంగ్ అమడ్యూస్ మొజర్ట్, ఈయన 24 సంవత్సరాలలో దాదాపు 56 సింఫొనీలు వ్రాసారు (ఐసెన్ మరియు సాడీ 2001).
వృత్తి పరమైన వాయిద్య బృందములు అభివృద్ధి చెందినందు వలన, 1790 మరియు 1820 మధ్య కచేరీ చరిత్రలో సింఫొనీది ఒక అతి ముఖ్యమైన స్థానంగా భావించేవారు.
బీతొవెన్ నాటకీయంగా సింఫొనీని విస్తరింప చేసారు. అతని సింఫొనీ నంబరు. 3 ("ఎరోయిక" ), యొక్క రాగం మరియు ఉద్వేగ స్థాయి దీనిని ఇంతకు ముందు వాటికన్నా విలక్షణముగా చూపించింది. అతని సింఫొనీ నంబరు. 5 ఇంతకు ముందు ఎన్నడు రచించని గొప్ప సింఫొనీ అని నొక్కి వక్కాణించవచ్చు అతని సింఫొనీ నంబరు. 9 గాత్ర మరియు ఒంటరిగాయకులూ మరియు వాయిద్య బృందం వారి భాగాలను చేర్చి దానిని ఒక కోరల్ సింఫొనీగా మార్చి ఆఖరి మూవ్మెంట్ (సంగీత స్వరమేళన స్వీయ విభాగాల)లో (ఒక సింఫొనీ కొరకు) ఒక అపూర్వమైన మలుపు తీసుకుంది. (అయినప్పటికీ, ఒక తక్కువ స్థాయి స్వరకారుడు, డేనియల్ స్టీబెల్ట్ నాలుగు సంవత్సరాల పూర్వం, 1820లో ఒక పియానో కన్సేర్టోని కోరల్ ఫినాలేతో వ్రాసారు). "కోరల్ సింఫొనీ" అను పదమును సృష్టించిన హెక్టర్ బెర్లియోజ్, అతని ఉద్దేశ్యాన్ని ఐదు-పేరాల ఉపోద్ఘాతమును ఆ కార్యక్రమము యొక్క స్వరకల్పన గురించి వివరించునపుడు అతని "నాటకీయ సింఫొనీ""రోమియో జూలియెట్"ని ఈ భావ సంకల్పన మీద రూపొందించాడు (బెర్లియోజ్ 1857, 1). బీతొవెన్ యొక్క పాస్టోరల్ సింఫొనీ, ఒక కార్యక్రమము, స్వరకారుడు ఆఖరి మూవ్మెంట్ (సంగీత స్వరమేళన స్వీయ విభాగం) ముందు ఒక "స్టాం" భాగాన్ని చొప్పించాడు; బెర్లోయిజ్ యొక్క "సింఫొనీ ఫెంటాస్టిక్", అనూహ్యమైన ఆర్కెష్ట్రేషన్ (వాయిద్య బృందం యొక్క అభ్యసన కోసం వ్రాసిన సంగీతం)గా పేరుగాంచినది, ఇంకా ఈ కార్యక్రమము మార్చి మరియు వాల్ట్జ్ రెంటిని కలిగి మరియు పద్ధతి ప్రకారం నాలుగు-మూవ్మెంట్ లు (సంగీత స్వరమేళన స్వీయ విభాగం) కాకుండా ఐదిటిని కలిగి ఉంది.
ముఖ్యమైన పూర్వ-శృంగార సమ్మేళనకారులు బీతొవెన్, షూబెర్ట్, మెండెల్సన్, మరియు షూమన్. దివంగుతులైన-శృంగార స్వర సమ్మేళనకారులు బ్రక్నేర్, బ్రామ్స్, చైకోవ్స్కి, మరియు డ్వోర్రాక్.
19వ శతాబ్ధపు చివరికి, కొంత మంది ఫ్రెంచి ఆర్గానిస్టులు (ఉదాహరణకు చార్లెస్-మారీ విడోర్) తమ ఆర్గాన్ (కీ బోర్డ్ వంటి వాయిద్య పరికరం) స్వరాల మేళనాలకు "సింఫొనీ" అని పేరు పెట్టారు: వారి వాయిద్య పరికరాలు ఒక వాయిద్య బృంద విధానానికి అనుకూలంగా ఉంటాయి. (చాలా పరికరాలు అరిస్టిదే కావైల్లె-కోల్ చేత తయారు చేయబడినవి) (థాంసన్ 2001).
20వ శతాబ్ధపు ఆరంభంలో, గుస్టావ్ మహ్లేర్ (అతని ఎనిమిదవది దీని యొక్క ముద్దు పేరు "సింఫొనీ ఆఫ్ ఎ థౌజండ్" ఎందుకనగా దానిని ప్రదర్శించుటకు అవసరమైన బలగాల వలన) ఒక దీర్ఘమైన, ఎక్కువ వాయిద్య పరికరాలతో చేసే సింఫొనీని రచించారు. 20వ శతాబ్దం ఇంకా స్వరకారుల ప్రదర్శించిన "సింఫొనీ" ల కార్యక్రమముల శైలి మరియు సారములో విభిన్నతను కూడా చూసింది. (Anon. 2008). కొందరు స్వరకారులు, డ్మిట్రి షోస్టకోవిచ్, సెర్గీ రాచ్మనినోఫ్ఫ్ మరియు కార్ల్ నిఎల్సెన్ వంటి వారితో సహా సాంప్రదాయ 4- మూవ్మెంట్ లు (సంగీత మేళన స్వీయ విభాగం) రూపంలో రచన చేసారు., అదే సమయంలో మరి కొందరు స్వరకారులు ఇతర విధానాలను అనుసరించారు: జీన్ సిబీలియస్ యొక్క "సింఫొనీ సంఖ్య. 7", అతని ఆఖరిది, ఒక మూవ్మెంట్ (సంగీత మేళన స్వీయ విభాగం) రచించారు, అలం హోవ్హనేస్ యొక్క సింఫొనీ సంఖ్య. 9, "సైంట్ వార్టన్" (1949–50) 24 మూవ్మెంట్ (సంగీత మేళన స్వీయ విభాగం)లతో రంచించారు.
అయినప్పటికీ ఇంకా అక్కడ వివిధ ధోరణులు మిగిలి ఉన్నాయి: సింఫొనీలు ఇప్పటికీ, ఎప్పటికీ వాయిద్య బృందాల యొక్క కళలు ఒక పనిని "సింఫొనీ"గా గుర్తించుట ఇప్పటికీ ఒక ఉద్దేశం యొక్క ఆధునికత మరియు శ్రద్ధకు ఒక కొలమానం అని అర్ధం. ప్రోకోఫీవ్ యొక్క సిన్ఫోనియెట్ట వలె "సిన్ఫోనియెట్ట" అనే పదమును సింఫొనీ కన్నా తక్కువ స్థాయి కార్యక్రమముని గుర్తించుటకు వాడుకలోకి వచ్చింది.
ఇంకా ఇక్కడ అవసరమైన వాయిద్య బృంద పరిమాణంలో కూడా తేడా ఉంది. మలర్ యొక్క సింఫొనీలకు అపరిమితమైన వనరులు అవసరమైన సమయంలో, ఆర్నాల్డ్ షూన్బెర్గ్ యొక్క చాంబర్ సింఫొనీ నంబరు. 1 మరియు జాన్ కూలిడ్జ్ ఆడమ్స్ యొక్క చాంబర్ సింఫొనీలు చిన్న సంగీత బృదాల కొరకు కూర్చబడ్డాయి.
20వ శతాబ్దంలో- మరియు 21వ-శతాబ్ధపు ఆరంభంలో సింఫొనీలు ధ్వని సమూహము మరియు బ్యాండ్ కచేరీ బృందాల కొరకు రచించేవారు. విద్యాలయాలు మరియు కళాశాల విండ్ బ్యాండ్ ల సింఫొనీ కార్యక్రమాలు పాల్ హిండేమిత్ యొక్క సింఫొనీ ఇన్ B-ఫ్లాట్ ఫర్ బ్యాండ్ (1951) (హాన్సెన్ 2005, 95), మరియు అలం హోవ్హనేస్స్ యొక్క సింఫొనీ నంబర్. 4, 7, 14, మరియు 23 గుర్తించతగిన ఉదాహరణలు.