పెట్టుబడి నిర్వహణ
పెట్టుబడిదారుల ప్రయోజనాల కొరకు నిర్ధారిత పెట్టుబడి లక్ష్యాలను సాధించటానికి వివిధ సెక్యూరిటీలు (షేర్లు, బండ్లు మరియు ఇతర సెక్యూరిటీలు) మరియు స్థిరాస్తులు (ఉదాహరణకు రియల్ ఎస్టేట్) ల వృత్తిపరమైన నిర్వహణే పెట్టుబడి నిర్వహణ (Investment Management). పెట్టుబడిదారులు సంస్థలు (భీమా కంపెనీలు, పించను నిధులు, కార్పోరేషన్లు, మొదలగునవి.) గానీ లేక ప్రైవేటు పెట్టుబడిదారులు (నేరుగా పెట్టుబుల ఒప్పందాల ద్వారా మరియు అతి సాధారణముగా పెట్టుబడులను ప్రోగు చేసే పధకములు ఉదాహరణకి మ్యూచువల్ ఫండ్లు లేక ఎక్సేంజ్ -ట్రేడెడ్ ఫండ్లు రెండింటి) ద్వారా ఉంటారు.
సహకార పెట్టుబడి యొక్క పెట్టుబడి నిర్వహణను సూచించుటకు తరచుగా ఆస్తుల నిర్వహణ అనే పదాన్ని ఉపయోగిస్తారు, (అనావశ్యకముగా) ఐతే అతి సాధారణ నిధి నిర్వహణ అనేది అన్నిరకాల సంస్థాగత పెట్టుబడులను అదేవిధముగా ప్రైవేటు పెట్టుబడిదారుల పెట్టుబడి నిర్వహణను సూచిస్తుంది. పెట్టుబడి నిర్వాహకులు, ఎవరైతే "సలహా" లేదా "విచక్షణ" ల నిర్వహణలో నిష్ణాతులో వారి తరపున (సాధారణంగా ధనవంతుడు) ప్రైవేట్ పెట్టుబడిదారులు తమ సేవలను ఆర్థిక యాజమాన్యము లేదా పోర్ట్ ఫోలియో యాజమాన్యములకు "ప్రైవేటు బ్యాంకింగ్" అని పిలవబడే అంశంలో భాగంగా సూచిస్తారు.
'పెట్టుబడి నిర్వహణ సర్వీసుల' ఒడంబడిక ఫైనాన్షియల్ స్టేట్మెంట్ విశ్లేషణ, ఆస్తుల ఎంపిక, స్టాక్ ఎంపిక, ప్లాన్ ఆచరణ మరియు పెట్టుబడులపై జగురుతున్న పర్యవేక్షణలను మూలకాలుగా కలిగి ఉంటుంది.
పెట్టుబడి నిర్వహణ అనేది ఒక పెద్దదైన మరియు ముఖ్యమైన గ్లోబల్ పరిశ్రమ, దాని యొక్క సరియైన బాధ్యత యుయాన్, డాలర్లు, యూరో, పౌండ్లు మరియు ఎన్ ల యొక్క ట్రిలియన్లను సరిగా చూడటమే. ప్రపంచములోని అనేకమైన పెద్ద కంపెనీల పెట్టుబడి నిర్వాహకులలోని కొద్ది భాగము మరియు మిలియన్ల మంది ఉద్యోగస్తులు మరియు రాబడి బిలియన్లలో తయారు చేయటం ఫైనాన్షియల్ సర్వీసుల క్రిందకి వస్తాయి.
పెట్టుబడి నిర్వహణ సేవలను ఏ సంస్థ అయితే అందిస్తుందో మరియు ఎవరైతే వ్యక్తిగతంగా ఫండ్ యాజమాన్య నిర్ణయాలను నిర్దేశిస్తాడో అతనిని నిధి నిర్వాహకుడు (లేదా సంయుక్త రాష్ట్రాలలోని పెట్టుబడి సలహాదారు) గా సూచిస్తాము.
నైపుణ్యం గల ఫండు నిర్వాహకుల ఉద్యోగ కల్పన, పరిశోధన (వ్యక్తిగత ఆస్తులు మరియి ఆస్తి తరగతులు), వర్తక ఒప్పందాలు, పరిష్కారాలు, మార్కెటింగ్, అంతర్గత ఆడిటింగ్, మరియు ఖాతాదారుల రిపోర్టుల తయారీ లాంటి వాటితోసహా పెట్టుబడి నిర్వహణ కార్యక్రమం వివిధ పార్శ్వాలను కలిగి ఉంటుంది. నిధి పరిమాణానికి తగ్గట్టుగా ఉండే సంక్లిష్టతలను ప్రదర్శించే పెద్ద నిధి నిర్వాహకులుగా వ్యాపార సంస్థలు ఉంటుంటాయి. ద్రవ్యము సమకూర్చే వ్యక్తులు (మార్కెటర్లు) మరియు నేరుగా నిధులు సమకూర్చే వ్యక్తులతోపాటు (ఫండు నిర్వాహకులు), అక్కడ నిర్ధారక సిబ్బంది (చట్టపరమైన మరియు రెగ్యులేటరీ నిర్బంధాలకు అనుగుణంగా సరిపోతాయోలేదో నిర్ధారించుటకు, వివిధ రకాల ఆడిటర్ల బృందదాలు (అంతర్గత వ్యవస్థ మరియు నియంత్రణలను పరీక్షించుటకు), ఫైనాన్సియల్ కంట్రోలర్లు (సంస్థ యొక్క స్వంత ఆస్తులు మరియు ధరలకు బాధ్యత వహించుటకు), కంప్యూటర్ నిపుణులు మరియు "బ్యాక్ ఆఫీసు" ఉద్యోగస్తులు (లావాదేవీలను నిర్వహించుట మరియు రికార్డు చేయుట మరియు ఫండు విలువలను సంస్థకు గల వేల మంది సభ్యులకు తెలియచేయుటకు) ఉంటారు.
సాధక బాధకాలలో కొన్ని:
సంస్థలు తరచుగా భారీ షేర్ హోల్డింగ్స్ ను నియంత్రిస్తుంటాయి. ప్రిన్సిపాల్స్ (స్వంత యజమానులు) వలె కాకుండా చాలా సందర్భాలలో అవి ధనసంబందమైన ఏజంట్లుగా వ్యవహరిస్తుంటాయి. షేర్ల స్వంతదార్లు తమ షేర్లు కలిగి ఉండే ఓటు హక్కు ద్వారా సిద్ధాంతపరంగా కంపెనీలను మార్చే గొప్ప శక్తిని కలిగి ఉంటారు, మరియు పర్యవసానం వార్షిక మరియు ఇతర సమావేశాలలో యాజమాన్యాలపై ఒత్తిడి కలిగించే సామర్ధ్యం కలిగి ఉంటారు.
ఆచరణలో, షేర్ల యొక్క చిట్టచివరి యజమానులు వారి ఉమ్మడి అధికారాలను (ఎందుకనగా సొంతదారులు ప్రతి ఒక్కరూ చిన్న హోల్డింగ్స్ తో అనేక మంది ఉంటారు) తరచుగా ఉపయోగించరు; కొన్ని సార్లు ఆర్థిక సంస్థలు (ఏజంట్ల వలె) ఉపయోగిస్తాయి. షేర్లను కలిగి ఉన్న సంస్థలు ఏజంట్ల వలె పనిచేస్తూ అవి కలిగి ఉన్న కంపెనీలపై తీవ్రమైన ప్రభావాన్ని చూపుతాయని, ఈ సందర్భముగా షేరు హోల్డర్లకు ఒక సాధారణమైన నమ్మకము అక్కడ ఉంటుంది (ఉ.దా., నిర్వాహకులను జవాబుదారిగా ఉంచటంలో, బోర్డులు ప్రభావవంతంగా పనిచేసేటట్లు చూడటంలో). ఇటువంటి చర్యలు (నియంత్రకులు మరియు బోర్డ్) యాజమాన్య పర్యవేక్షణపై ఒత్తిడి సమూహాలుగా పనిచేస్తాయి.
అయినప్పటికీ ఈ అధికారాన్ని సంస్థ ఏవిధముగా ఉపయోగించుకోవాలో అనే సమస్య అక్కడ ఉంటుంది. సంస్థ తనకు తానుగా నిర్ణయించుకోవటం ఒక పద్ధతి, సంస్థ లబ్ధిదారుల అభిప్రాయాలు స్వీకరించటం మరొక పద్ధతి. సంస్థాగత ఎన్నికలు ఈవిధంగా ఉండాలని భావించటం జరుగుతుంది: (i) మెజారిటీ ఓటులు సూచించిన విధంగా మొత్తము హోల్డింగ్ ను ఎంపిక చేసుకోవటం? (ii) ఓటు యొక్క అనుపాతాన్ని బట్టి ఓటును విభజించటం (ఇది కుదిరే పని అయితేనే) ? (iii) లేదా వదిలిపెట్టిన వారిని గౌరవించి ప్రతిస్పందించిన వారి హోల్డింగ్ లకు ఓటు ఇవ్వటం?
స్టాక్ ను కలిగి ఉన్న లేదా కలిగి ఉండని పెద్ద స్థాయి చురుకైన మేనేజర్లు ఉత్పత్తి చేసిన వెల చిహ్నములు మానేజ్మెంట్ మార్పుకి దోహదం చేయవచ్చు. ఉదాహరణకు, ఒక చురుకైన ఉన్నత స్థాయి మానేజర్ ఒక సంస్థలో తన స్థానాన్ని అమ్మి, స్టాక్ ధర పడిపోవటానికి (సంభావ్యత) దారితీసినప్పుడు, మరీ ముఖ్యంగా ఆ సంస్థ నిర్వాహకులపై విపణిలో నమ్మకం పోయి, నిర్వాహక వర్గంలో మార్పులు స్తంభించిపోయిన పరిస్థితి.
కొన్ని సంస్థలు అటువంటి విషయాలను శోధించటంలో బాగా చురుకగా ఉంటాయి; ఉదాహరణకు, బలమైన మైనారిటీ షేర్ హోల్డర్ (అనగా 10% లేదా అంతకన్నా ఎక్కువ) లను కూడగట్టటానికి మరియు వ్యాపారంలో గణనీయమైన మార్పులు ప్రవేశపెట్టటానికి యాజమాన్యంపై ఒత్తిడి తేవటానికి పెట్టుబడి ప్రయోజనాలు ఉన్నాయని కొన్ని సంస్థల విశ్వాసం. కొన్ని సందర్భాలలో, మైనారిటీ హోల్డింగ్ లతో కలసి పనిచేసి యాజమాన్య మార్పిడికి ఒత్తిడి తెస్తాయి. కానీ ప్రస్తుతం అనునయపూర్వకమైన విస్తృత చర్చ మరియు PR ద్వారా పెద్ద సంస్థలు నిర్వాహకుల బృందాలపై ఒత్తిడిని నిలిపి ఉంచుతున్నాయి. మరొకవైపు, కొన్ని అతి పెద్ద పెట్టుబడి నిర్వాహకులు —బ్లాక్ రాక్ మరియు వాన్ గార్డ్ వంటివారు ప్రతి కంపెనీని తనదిగా భావించి నిర్వాహక జట్లపై ప్రభావ ప్రేరణను తగ్గిస్తాయి. మెరుగైన విధంగా పెట్టుబడి నిర్ణయాలు తీసుకొనే విధంగా వారు ప్రసుతం అనుసరిస్తున్న నియంత్రణలు కాకుండా, పెట్టుబడి నిర్వాహకులు, కంపెనీ యాజమాన్యంతో చాలా దగ్గరి, పారదర్శకమైన, నిజాయితీతో గల సంబంధాలను కోరుకోవడం అనీది రెండవ వ్యూహకారణము.
జాతీయ సందర్భంలో షేర్ హోల్డర్ ప్రాతినిధ్యం విచక్షణలు అనేవి అస్థిరమైనవి మరియు ముఖ్యమైనవి. USA ఒక తగువులమారి సమాజము మరియు షేర్ హోల్డర్లు చట్టమును నిర్వాహకుల బృందంపై ఒత్తిడి కలిగించడానికి ఒక మీట వలె ఉపయోగిస్తారు. జపాన్ లో షేర్ హోల్డర్లు 'పెకింగ్ ఆర్డర్' (చర్య) లో చివరిగా ఉండటమనేది ఒక సంప్రదాయము, ఇది తరచుగా యాజమాన్యాలు మరియు శ్రామికులు కడపటి స్వంతదారులుగా వారి హక్కులను ఉపేక్షించేటట్లు చేస్తుంది. ఐతే US సంస్థలు షేర్ హోల్డర్లకు అందిస్తుంటాయి, జపనీస్ వాణిజ్య వేత్తలు సాధారణంగా "స్టేక్ హోల్డర్" మనస్తతత్వాన్ని ప్రదర్శిస్తారు, అందులో వారు ఉత్సుకత ఉన్న అధిక సంఖ్యాకుల అభిప్రాయం (బలీయమైన నేపథ్యం గల యూనియన్లు మరియు శ్రామిక శాసనమండలి) తీసుకుంటారు.
గ్లోబల్ ఫండ్ మేనేజిమెంట్ పరిశ్రమ క్రిందగల సంప్రదాయక ఆస్తులు 2009లో 14% వృద్ధితో $71.3 ట్రిలియన్లకు చేరుకున్నాయి. మ్యూచువల్ ఫండ్లలో గల $22.9 ట్రిలియన్ పెట్టుబడులతో కలసి భీమా నిధులు $28.0 ట్రిలియన్ల మొత్తానికి చేరుకున్నాయి మరియు భీమా ఫండ్లలో నిధులు $20.4 ట్రిలియన్లు. ప్రత్యామ్నాయ నిధులతో (సావరిన్ వెల్త్ ఫండ్లు, హెడ్జ్ ఫండ్లు, ప్రైవేట్ ఈక్విటీ ఫండ్లు మరియు ఎక్స్చేంజ్ ట్రేడెడ్ ఫండ్లు) మరియు ధనిక వ్యక్తిగత ఫండ్లతో కలసి గ్లోబల్ ఫండ్ మేనేజిమెంట్ పరిశ్రమ ఆస్తుల మొత్తము గత సంవత్సరము కన్నా 15% పెరుగుదలతో $105 ట్రిలియన్లు దాటి పోయాయి. ఆ సంవత్సరములో ఈక్విటీ మార్కెట్ లలో భారీ రికవరీ మూలముగా 18% తరుగుదలను అధిగమించి 2009లో ఈ పెరుగుదల సంభవించింది. 2009లో చాలా ఇతర దేశాల కరెన్సీతో US డాలర్ మారకము తరుగుదల కూడా ఫండ్ విలువ పెరుగుదల కారణంలో భాగము.
ఈ నిర్వహణ క్రిందగల సంప్రదాయక ఆస్తులలో దాదాపు సగము లేదా $36 ట్రిలియన్లు లెక్కతో US ఇప్పటికీ ఫండ్లకు అతి పెద్ద వనరుగా ఉంటోంది. UK 9% గ్లోబల్ టోటల్ తో ఐరోపా లోనే అతిపెద్ద మరియు ప్రపంచంలోనే రెండవ అతి పెద్ద వనరుల కేంద్రముగా ఉంది.
నిర్వాహకుడు సరాసరి కన్నా ఎక్కువ ఫలితాలను ఎలా తయారు చేయగలుగుతున్నాడు అన్న దానికి గల కారణాలను 3-P లు (సిద్ధాంతము, పద్ధతి మరియు వ్యక్తులు) వివరిస్తాయి.
పెట్టుబడి నిర్వహణ పరిశ్రమలో నిర్వాహకులు ముఖ్యమైనవారు, వారు క్లయింటు (ఖాతాదారు) యొక్క పెట్టుబడులను పెట్టుబడి పెడతారు మరియు వదులుకుంటారు.
ఒక ధృవీకరణ కంపెనీ సలహాదారుడు ప్రతి క్లయింటు యొక్క వ్యక్తిగత అవసరాలు మరియు ప్రమాద వివరాలకు సంబంధించిన ఒక అంచనాను ఏర్పరచుకోవలెను. అప్పుడు సలహాదారుడు తగిన పెట్టుబడులను సిఫార్సు చేయవలెను.
వివిధ తరగతులకు చెందిన ఆస్తుల నిర్వచన చర్చనీయాంశంగా ఉంది, కానీ నాలుగు సాధారణ విభాగాలుగా నిల్వలు, బాండ్లు, రియల్-ఎస్టేట్ మరియు వస్తువులు ఉన్నాయి. ఈ ఆస్తుల మధ్య నిధి పంపిణి చేసే పద్ధతి అనేది (మరియు ప్రతి ఆస్తి తరగతి మధ్య సొంత సెక్యూరిటిలను కలిగి ఉండును) పెట్టుబడి నిర్వహణ సంస్థలు ఏమి చెల్లిస్తాయి అనే దానిపై ఉంటుంది. ఆస్తి తరగతుల మధ్య ద్రవ్య పంపిణి అనేది నిధి యొక్క పనితీరుపై గమనించదగ్గ ప్రభావాన్ని చూపేటట్లు ఆస్తి తరగతులు వివిధరకాల మార్కెట్ గమనాత్మకతలను ప్రదర్శిస్తాయి మరియు వివిధ రకాల పరస్పర చర్యలను ప్రదర్శిస్తాయి. కొన్ని పరిశోధనల సూచనల ప్రకారం పోర్ట్ ఫోలియో ప్రయోజనాలు వ్యక్తిగత ఖాతాలు పట్టి ఉంచుకునే దానికన్నా ఆస్తి తరగతుల మధ్య ద్రవ్య పంపిణీలోనే ఎక్కువ ఫలవంతముగా ఉంటాయి. చర్చించాలంటే, పెట్టుబడి నిర్వాహకుని నైపుణ్యము అతను నిర్మించే ఆస్తి పంపిణీ పద్ధతి మరియు బెంచ్ మార్కులపై మంచి ప్రదర్శన ఉండేటట్టు గల ప్రత్యేకమైన వ్యక్తిగత ఖాతాలు పట్టి ఉంచే పద్ధతులపై ఆధారపడి ఉంటుంది (ఉ.దా., అదేవిధమైన పోటినీ ఇచ్చే ఫండ్లు, బాండ్లు మరియు స్టాక్ సూచీలు)...
వివిధ ఆస్తులపై దీర్ఘకాల ప్రతిఫలాలు పొందేటట్లు చూడటం మరియు కాలావధిపై వచ్చే ప్రతిఫలాలను పట్టి ఉంచటం ముఖ్యం (వివిధ కాల వ్యవధులలో సగటు రాబడులపై వచ్చే ప్రతిఫలాలు). ఉదాహరణకు, అతి దీర్ఘకాల వ్యవధులపై (ఉ.దా. 10+ సంవత్సరాలు) చాలా దేశాలలో ఈక్విటీలు బాండ్ల కన్నా అధిక రాబడులను అందించాయి మరియు ద్రవ్యము కన్నా బాండ్లు అధిక ప్రతిఫలాలను అందించాయి. ఫైనాన్షియల్ సిద్దాంతము ప్రకారము, ఈక్విటీలు బాండ్ల కన్నా ఎక్కువ రిస్కు (అధిక అస్థిరత) గలవి, బాండ్లు ద్రవ్యము కన్నా ఎక్కువ రిస్కు గలవి అగుటయే దీనికి కారణము.
ఆస్తుల పంపిణీ నేపథ్యానికి వ్యతిరేకంగా, నిధుల నిర్వాహకులు ఒక నిర్దిష్ట ఖాతాదారునికి (నష్ట భయాల ప్రాముఖ్యత ఇచ్చుట) ఉపయోగపడే విభిన్నీకరణ అంశాన్ని పరిగణిస్తారు మరియు తదనుగుణంగా ప్రణాళికాయుత హోల్డింగ్స్ జాబితా తయారుచేస్తారు. ఆ జాబితా ప్రతి ఒక్క స్టాక్ లేదా బాండ్ లో నిధిలో ఎంత శాతం పెట్టుబడిగా పెట్టాలో సూచిస్తుంది. పోర్ట్ ఫోలియో విభిన్నీకరణ సిద్ధాంతమును మొట్టమొదట మర్కొవిత్జ్ (మరియు ఇతరులు అనేకమంది) ప్రతిపాదించాడు మరియు ప్రభావవంతమైన విభిన్నీకరణకు ఆస్తి రాబడులు మరియు బాధ్యతా రాబడుల మధ్య, పోర్ట్ ఫోలియోకు అంతర్గతమైన ఇబ్బందులు (వ్యక్తిగత హోల్డింగు కుదుపులు), మరియు రాబడుల మధ్య ఉన్న క్రాస్ -సహసంబంధం మధ్య సహసమన్వయ నిర్వహణ అవసరము.
పెట్టుబడి నిర్వహణ అనేది సంస్థలచే వివిధ రకములైన పద్ధతుల ద్వారా అమలుచేయబడుతున్నది. ఉదాహరణకు, పెరుగుదల, విలువ, తటస్థ మార్కెట్, చిన్న మొత్తాల పొదుపు, ఇండెక్స్లు, మొదలైనవి. వీటిలో ప్రతిది కూడా విలక్షణమైన లక్షణాలను, మద్దతుదారులను, మరియు ఏదో ఒక రకమైన ఆర్థిక పరిసరాలను, విలక్షణమైన అపాయకర లక్షణాలను కలిగి ఉన్నాయి. ఉదాహరణకు, కంపెనీలు డిమాండ్ కి తగినంత పెరుగుదలను సృష్టించ లేకపోతే, పెరుగుదల పద్ధతులు (విపరీతంగా పెరుగుతున్న సపాదనలను కొనడం వాళ్ళ) అనేవి ముఖ్యముగా ప్రభావితం అవుతాయి అనడానికి ఆధారాలు ఉన్నాయి, అందుకు విరుద్ధంగా ఆ పెరుగుదల పుష్కలంగా ఉంటే అప్పుడు విలువల శైలి మంచి ప్రదర్శనవైపు అనగా సూచీలు ముఖ్యంగా విజయవంతంగా మళ్ళుతాయి.
ఫండ్ యాజమాన్యానికి ఫండ్ పనితీరు అనేది అతి తీవ్రమైన పరీక్ష, మరియు సంస్థాగత దృష్టిలో కచ్చితమైన కొలమానమనేది ఆవశ్యకము. ఆ ఉద్దేశము కోసం సంస్థలు తమ యాజమాన్య పరిధిలో గల ప్రతి ఫండ్ యొక్క పనితీరుని (సాధారణముగా అంతర్గత ఉద్దేశ్యలకు ప్రతి ఫండు యొక్క విభాగాలను) అంచనా వేస్తాయి, మరియు పనితీరు ప్రదర్శన అంచనాలను రూపొందించుటలో నిష్ణాతులైన బయటి సంస్థలచేత కూడా మదింపు చేయిస్తాయి. పనితీరులో ముందున్న నిర్వహణా సంస్థలు (ఉ.దా. USA లోని ఫ్రాంక్ రసెల్ లేదా ఐరోపా లోని BI-SAM ) పరిశ్రమ సగటు దత్తాంశాన్ని సేకరిస్తాయి, ఉ.దా.కు ఇచ్చిన సూచీల ఆధారంగా మరియు సహ సమూహ ఫండ్లతో వివిధ కాలవ్యవధులలో ఫండ్లు సాధారణంగా ఏవిధమైన పనితీరు చూపాయో తెలుపుతాయి.
ఒక ప్రత్యేకమైన కేసులో (ఈక్విటీ ఫండ్ అని పిలవబడు), ప్రతి త్రైమాసికానికి లెక్కలు (పెట్టుబడిదారుడు చాలావరకు నిర్ధారిస్తాడు) తయారు చేయబడతాయి మరియు ఇది క్రితం త్రైమాసికంతో కొద్ది శాతము మార్పుతో ఉంటుంది (ఉ.దా., రాబడి మొత్తం US డాలర్లలో +4.6%). ఈ సంఖ్యలు ఆ సంస్థ నిర్వహణలోని ఇతర ఏకరీతి ఫండ్లతో (అంతర్గత నియంత్రణలను పర్యవేక్షించే ఉద్దేశం కొరకు), ఒకేరకమైన ఫండ్ల పనితీరుకు సంబంధించిన దత్తాంశముతో మరియు సంబంధిత సూచిలతో (ఎక్కడ లభించినా) లేదా ప్రత్యేకంగా అటువంటి ఫండ్ల పనితీరు కొరకు ఎక్కడ సరియైనవో అక్కడ రూపొందించబడిన బెంచ్ మార్కులతో పోల్చబడతాయి. పనితీరును అంచనావేసే ప్రత్యేక సంస్థలు చతుర్దాంశ మరియు దశాంశ విలువల దత్తాంశాన్ని గణిస్తాయి మరియు ఏ ఫండుకైనా ర్యాంకులను (పర్సెన్టైల్) ఇచ్చునప్పుడు సావధానంగా ఉంటాయి.
సాధారణంగా పనితీరులో స్వల్పకాలిక ఒడిదుడుకులు మరియు బిజినెస్ వలయ ప్రభావములను తగ్గించుటకు పెట్టుబడి సంస్థలు దీర్ఘకాల (ఉ.దా., 3 నుండి 5 సంవత్సరాలు) పనితీరును అంచనావేసేందుకు ఖాతాదారులను ఒప్పించటానికి దాదాపుగా ప్రయత్నిస్తాయి. ఇది చాలా కష్టమైనది అయినప్పటికీ, పరిశ్రమ తరఫున అక్కడ స్వల్పకాల సభ్యులు ముందుగానే నియమింపబడతారు మరియు ఖాతాదారుల సంబంధాలపై ప్రభావం ఉంటుంది (మరియు సంస్థల వ్యాపార నష్టాలకు కారణమవుతాయి).
పన్ను చెల్లింపుకు ముందు అంచనా వేయాలో లేక తర్వాత అంచనా వేయాలో అనేది ఒక శాశ్వతమైన సమస్య. పన్ను అనంతర అంచనాలు పెట్టుబడిదారుని ప్రయోజనాలను సూచిస్తాయి, కానీ పెట్టుబడిదారుల పన్నుల స్థితిగతులలో మార్పు ఉండవచ్చు. పన్ను చెల్లింపుకు ముందరి అంచనాలు తప్పు దోవ పట్టిస్తాయి, మరీ ముఖ్యంగా పన్ను లాభము పొందే కాపిటల్ గెయిన్స్ (మరియు లాభము పొందనివి కావు). ఇది చురుకైన విజయవంతమైన నిర్వాహకులు (పన్ను ముందరి అంచనాల ప్రకారం) పన్ను అనంతరము నీచమైన ఫలితాలు చూపించే అవకాశం ఉంది. కొంతమంది పన్ను చెల్లింపుదారుల పన్ను చెల్లింపు తరువాతి స్థితిగతులను సూచించటం దీనికి ఒక పరిష్కారం.
పనితీరు అంచనాను కేవలం ఫండ్ ప్రతిఫలాల మూల్యాంకనకే పరిమితము చేయరాదు, కానీ నష్టానికి సిద్ధపడిన పెట్టుబడిదారుని అభిరుచి లాంటి ఇతర ఫండ్ మూలకాలను కూడా సమ్మిళితం చేయవలసి ఉంటుంది. పనితీరు అంచనాలో చాలా ఇతర అంశాలు కూడా భాగముగా ఉంటాయి: నిర్వాకులు తమ లక్ష్యాలను అధిగమించారో లేదో అని మదింపు చేయటం, అనగా నష్టానికి సిద్ధపడిన దానికంటే సంపూర్ణ ఆధిక్యత గల ప్రతిఫలాలు పొందటం; వారు ఏవిధంగా తమ సహా ఫండ్లతో పోల్చుతున్నారో మరియు చివరికి ఫోర్ట్ ఫోలియో మానేజిమెంట్ ఫలితాలు అదృష్టం ద్వారానా లేక నిర్వాహకుని నైపుణ్యము వలననా అనేది మదింపు చేయాలి. ఈ ప్రశ్నలన్నిటికి సమాధానము ఇవ్వటం అనేది పనితీరు అంచనా యొక్క ఆధునిక అభివృద్ధికి దారి తీస్తుంది, వీతులో చాలా మోడరన్ పోర్ట్ ఫోలియో సిద్దాంతమునకు ఆధారాలు. ఆధునిక పోర్ట్ ఫోలియో సిద్దాంతము పోర్ట్ ఫోలియో రిస్కు మరియు ప్రతిఫలాల మధ్య గుణాత్మకమైన సంబంధాన్ని ఏర్పరుస్తుంది. షార్పి (1964) అభివృద్ధి పరచిన ది కాపిటల్ అసెట్ ప్రైసింగ్ మోడల్ (CAPM) నష్ట భయానికి తగిన ప్రతిఫలము అనే భావనకు ప్రాధాన్యతను ఇచ్చింది మరియు మొట్టమొదటిసారిగా పనితీరు సూచికలను ప్రవేశపెట్టింది, అవి నష్ట సర్దుబాటు నిష్పత్తులు (షార్పి నిష్పత్తి, సమాచార నిష్పత్తి) లేదా బెంచ్ మార్కులతో (అల్ఫాస్) పోల్చబడ్డ భేదాత్మక ప్రతిఫలాలు. షార్పి నిష్పత్తి అనేది సులభమైన మరియు బాగా తెలిసిన పనితీరు అంచనాపద్ధతి. నష్టభయం లేని రేటును అధిగమించి, పోర్టు ఫోలియో యొక్క రిస్కు మొత్తాన్ని పోల్చి, పోర్టు ఫోలియో ప్రతిఫలాలను ఇది అంచనా వేస్తుంది. సరియిన బెంచిమార్క్ను ఎంపిక చేసుకోవడంలో గల లోపాలను తొలగించుటకు, ఇది ఎటువంటి బెంచిమార్క్ ను సూచించదు, కాబట్టి ఈ పద్ధతిని సంపూర్ణమైన (కచ్చితమైన) పద్ధతిగా పేర్కొంటారు. అదే సమయంలో, పోర్టుఫోలియోను పెట్టుబడి చేసిన మార్కెట్ పనితీరును, ఆ నిర్వాహకుని వేరుచేసి చూడటాన్ని ఇది అంగీకరించదు. సమాచార నిష్పత్తి అనేది షార్పి నిష్పత్తి యొక్క అత్యంత సాధారణ రూపము అందులో నష్ట భయము లేని ఆస్తులను బెంచ్ మార్క్ పోర్ట్ ఫోలియోతో స్థానభ్రంశము చేస్తారు. ఈ అంచనా పద్ధతి సాపేక్షమైనది, ఎందుకంటే తయారుచేయబడిన ఫలితాలు బెంచ్ మార్క్ ఎంపికపై పూర్తిగా ఆధారపడి ఉండేటట్లు పోర్టుఫోలియో పనితీరును బెంచ్ మార్క్ సూచికతో మదింపు చేస్తాయి.
పోర్టుఫోలియో ప్రతిఫలాలు మరియు బెంచ్ మార్క్ పోర్టుఫోలియో ప్రతిఫలాల మధ్య తేడాను గణించుట ద్వారా పోర్టుఫోలియో ఆల్ఫాను పొందుతాము. చురుకైన యాజమాన్యాన్ని మూల్యాంకనము చేయుటకు నమ్మదగిన ఏకైక పనితీరు అంచనా పద్ధతిగా ఇది కనబడుతుంది. నిజానికి, వివిధ నష్ట భయాలకు గురి అయిన పోర్టుఫోలియోలు కల్పించిన మంచి బహుమతులు ఇచ్చిన సాధారణ ప్రతిఫలాలు మరియు చురుకుగాలేని నిర్వాహకుల ద్వారా పొందిన వాటిని నిర్వాహకుని నైపుణ్యము (లేదా అదృష్టము), మార్కెట్ టైమింగ్, స్టాక్ ఎంపిక, లేదా మంచి అదృష్టము వలన అసాధారణ పనితీరు (లేదా బాహ్య పనితీరు) వలన వచ్చిన వాటి మధ్య భేదాన్ని గుర్తించవలసి ఉంటుంది. మొదటి భాగం పెట్టుబడి ఎంపిక పంపిణీ మరియు రీతులతో సంబంధం కలిగి ఉంటుంది, అవి నిర్వాహకుని నియంత్రణలో మాత్రమే ఉండక పోవచ్చు, మరియు ఆర్థిక విషయంపై ఆధార పది ఉంటాయి, అదే విధంగా రెండవ భాగము నిర్వాహకుని నిర్ణయాల విజయాలపై అంచనా వేస్తుంది. ఆల్ఫా చేత కొలవబడిన, తరువాతది మాత్రమే నిర్వాహకుని యొక్క నిజమైన పనితీరుని మూల్యాంకనం చేస్తుంది (ఐతే అప్పుడు, ఏవిధమైన బాహ్య పనితీరైనా అదృష్టంతో కాక నైపుణ్యంతో వచ్చిందని భావించవలసి ఉంటుంది).
పోర్టుఫోలియో ప్రతిఫలాలు ఫాక్టర్ మోడల్స్ ఉపయోగించి మూల్యంకనము చేయవచ్చు. మొదటి నమూనా, జెంసేన్ చే (1968) ప్రతిపాదించబడింది, CAPM పై ఆధారపడి మరియు మార్కెట్ సూచీ అనే ఒక్కదానిని ఆధారంగా పోర్టుఫోలియో ప్రతిఫలాలను వివరిస్తుంది. ఇది త్వరగా నిశ్చయింపబడుతుంది, అయినప్పటికీ, ఫలితాలను బాగా వివరించటానికి ఆ ఒక్క కారకం మాత్రమే సరిపోదు మరియు ఇతర కారకాలను కూడా పరిగణలోనికి తీసుకోవాలి. పోర్టుఫోలియో నష్టాలను మరింత బాగా వివరించటానికి మరియు పోర్టుఫోలియో యొక్క పనితీరును మరింత కచ్చితంగా మదింపుచేయడానికి CAPM కు ప్రత్యామ్నాయంగా బహుళ-కారక నమూనాలు అభివృద్ధి పరచబడినవి. ఉదాహరణకు, ఫామ మరియు ఫ్రెంచ్ (1993) రెండు ముఖ్యమైన మార్కెట్ నష్ట భయాలకు అదనంగా కంపెనీ యొక్క నష్ట భయాన్ని కూడా ముఖ్యమైన కారకాలుగా ప్రాముఖ్యత కల్పించబడింది. ఈ కారకాలు బుక్-టు-మార్కెట్ నిష్పత్తి మరియు మార్కెట్ వాటా ద్వారా గణించిన కంపెనీ పరిమాణాలు. అందువలన ఫామ మరియు ఫ్రెంచ్ పోర్టుఫోలియో సాధారణ ప్రతిఫలాలను వర్ణించటానికి మూడు-కారకాల నమూనాను ప్రతిపాదించింది (ఫామ-ఫ్రెంచ్ మూడు-కారకాల నమూనా). ప్రతిఫలాల స్వల్పకాలిక స్థిరత్వం పరిగణలోనికి తీసుకోవడం కోసం కార్హర్ట్ (1997) వడిని నాల్గవ కారకంగా ప్రతిపాదించాడు. పనితీరు అంచనాకు షార్పి యొక్క (1992) స్టైల్ అనాలసిస్ నమూనాపై అభిరుచి, అందులో కారకాలు స్టైల్ సూచికలు. ఈ నమూనా ప్రతి పోర్టుఫోలియోకు ఒక సాంప్రదాయక బెంచ్ మార్క్ ను అభివృద్ధి చేస్తుంది, స్టైల్ సూచికల రేఖీయ కలయిక ద్వారా పోర్టుఫోలియో స్టైల్ పంపిణి కచ్చితమైన ప్రతిరూపము సూచిక, మరియు పోర్టుఫోలియో ఆల్ఫా యొక్క కచ్చితమైన మదింపునకు దారి తెస్తుంది.
విరివిగా, అంతర్జాతీయ వాణిజ్య విద్యాలయములు ఈ విషయమును వారి కోర్సులలో మేళవిస్తున్నారు మరియు కొన్ని 'పెట్టుబడి నిర్వహణ' లేదా 'ఆస్తి నిర్వహణ' అనే పేరుతో ప్రత్యేక బ్యాచులర్ డిగ్రీలను ఇస్తున్నాయి (ఉ.దా. కాస్ బిజినెస్ స్కూల్, లండన్). 560 కి పైగా బిజినెస్ స్కూల్ కార్యక్రమాలకు అక్రేడిటింగ్ ఇచ్చిన 2 ప్రధాన ఏజెన్సీలు AACSB మరియు ACBSP తో గ్లోబల్ క్రాస్-రికగ్నిషన్ ఒప్పందాల వలన, అమెరికన్ అకాడెమి ఆఫ్ ఫైనాన్షియల్ మేనేజిమెంట్ వారి ప్రొఫెషనల్ డిగ్రీ మాస్టర్ ఫైనాన్షియల్ ప్లానర్ MFP సర్టిఫికేట్ AACSB మరియు ACBSP బిజినెస్ స్కూల్ గ్రాడ్యుయేట్లకు ఫైనాన్సు లేదా ఫైనాన్షియల్ సంబంధంతో అందుబాటులోకి వచ్చింది. పెట్టుబడి నిర్వాహకునిగా తయారవ్వాలనుకునే ప్రజలకు బిజినెస్, ఫైనాన్సు, లేదా ఎకనామిక్స్ లలో బ్యాచులర్ డిగ్రీ కన్నా పెద్దదైన తరువాతి విద్య అవసరమౌతుంది. పెట్టుబడి నిర్వహణ పరిశ్రమలో పనిచేసేవారికి కెనడాలోని CIM లాంటి హోదా కలిగిన చదువు అవసరమౌతుంది. పెట్టుబడి నిర్వహణ వృత్తిలో రాణించుటకు చార్టెడ్ ఫైనాన్షియల్ అనలిస్ట్ హోదా (CFA) లేదా మేనేజిమెంట్ లాబరేటరీ వారి సర్టిఫైడ్ ఫైనాన్షియల్ మార్కెట్స్ ప్రాక్టీషనర్ (CFMP) వంటి బ్యాచులర్ డిగ్రీలు లేదా ఇన్వెస్ట్మెంట్ ఉత్తీర్ణతలు సహాయపడతాయి.
పెట్టుబడి నిర్వాహకుడుకి ఉండవలసిన అతి ఆవశ్యక లక్షణము అనగా దీర్ఘ కాల పనితనంలో సగటు రాబడులకన్న (రిస్కు భరించే) అధిక రాబడులను ఇచ్చే పెట్టుబడులను ఎన్నుకొనేటువంటి సామర్ధ్యము పొందుటకు ఏ ఒక ప్రత్యేక అర్హతో సరిపోతుంది అనడానికి ఏవిధమైన సాక్ష్యాలు లేవు. ఏ విధమైన నియత విద్యార్హతపై ఆధారపడకుండా ఉద్యోగ కల్పన, అవార్డులను ఇచ్చుట, మరియు ప్రజలను పైకి తెచ్చే సంప్రదాయం పరిశ్రమకు ఉంది.