డ్రూడ్
డ్రూడ్" (వాస్తవికంగా ది మిస్టరీ ఆఫ్ ఎడ్విన్ డ్రూడ్" ) చార్లెస్ డికెన్స్ అసంపూర్తిగా మిగిల్చిన నవల "ది మిస్టరీ ఆఫ్ ఎడ్విన్ డ్రూడ్" ఆధారంగా రూపొందించబడిన ఒక సంగీత నాటకం (యక్షగానం). దీనికి రూపెర్ట్ హోమ్స్ కథ అందించగా, అనేక ముక్తాయింపులతో కూడిన మొట్ట మొదటి బ్రాడ్‌వే సంగీత నాటకంగా (ప్రేక్షకుల వోటు ద్వారా నిర్ణయించబడింది) నిలిచింది. అత్యుత్తమ పుస్తకం, అత్యుత్తమ మూల స్వరకల్పనకు హోమ్స్ టోనీ అవార్డులను అందుకున్నారు. ఈ సంగీత నాటకం అత్యుత్తమ సంగీత నాటకం (బెస్ట్ మ్యూజికల్) సహా మొత్తం 11 నామినేషన్లకు గాను ఐదు టోనీ అవార్డులను గెలుచుకుంది.
ఈ సంగీత భరిత చిత్రాన్ని మొదట 1985 ఆగస్టులో జరిగిన న్యూయార్క్ షేక్‌స్పియర్ వేడుకల్లో భాగంగా ప్రదర్శించారు. సవరించిన తర్వాత, దానిని బ్రాడ్‌వేకు బదిలీ చేశారు. అక్కడ అది 1987 మే వరకు నడిచింది. తర్వాత రెండు జాతీయ పర్యటనలు మరియు లండన్ వెస్ట్ ఎండ్‌‌లో ఒక నిర్మాణం జరిగింది. ఈ ప్రదర్శన ఇంకా బ్రాడ్‌వే పునరుద్ధరణ చేయబడనప్పటికీ, ప్రాంతీయ, ఔత్సాహిక మరియు విద్యార్థి థియేటర్ కంపెనీల పరంగా ప్రజాదరణ చూరగొంది. అంతేకాక అసంఖ్యాక విదేశీ నిర్మాణాలు కూడా వెలుగుచూశాయి.
మూడు ప్రధాన ప్రేరణలతో "డ్రూడ్" సంగీత చిత్రం రూపొందించబడింది: చార్లెస్ డికెన్ చివరి (మరియు పూర్తి కాని) నవల, "ది మిస్టరీ ఆఫ్ ఎడ్విన్ డ్రూడ్", బ్రిటిష్ మూకీ ప్రదర్శన మరియు డికెన్ మరణానంతరం సాగిన జనాదరణలో అత్యున్నత స్థాయికి చేరిన సంగీత శాల సంప్రదాయాలే దీనికి ప్రేరణగా నిలిచాయి.
డికెన్ యొక్క "మిస్టరీ" 1870లో ప్రచురణను ప్రారంభించింది. వరుస ఎపిసోడ్ల తరహాలో (డికెన్ రాసిన ఇతర నవలల్లాగే) రాసి, ప్రచురింపబడిన ఈ పుస్తకం ఆ ఏడాది హఠాత్తుగా డికెన్ గుండెపోటు కారణంగా చనిపోవడంతో అసంపూర్తిగా మిగిలి పోయింది. మిస్టరీ నవలకు ముగింపు లేకపోవడం (మరియు డికెన్ ఉద్దేశాలను సూచించే గమనికలు కూడా లేకపోవడం) వల్ల "ది మిస్టరీ ఆఫ్ ఎడ్విన్ డ్రూడ్‌" సాహిత్యపరంగా ఆసక్తిదాయకంగా మారింది. దాదాపు డికెన్ చివరి ఎపిసోడ్ ప్రచురితమైన వెంటనే పలువురు రచయితలు, సినీ రచయితలు (డికెన్ సొంత కుమారుడు సహా) తమ సొంత ముక్తాయింపులతో ఆ కథను పరిష్కరించడానికి ప్రయత్నించారు: "డ్రూడ్" సంగీత తయారీ పనులు సాగుతున్న తరుణంలో దివంగత డికెన్‌లు, ఇతర నవలా రచయితలు, అనేక మంది సినీ రంగ ప్రముఖుల మధ్య మూల విషయంపై అనేక ఒప్పందాలు కుదిరాయి, అలాగే ఈ కథను మూడు సినిమాలకోసం స్వీకరించారు.
డికెన్ రచనతో సమకాలీనం కావడంతో బ్రిటిష్ మూకీ ప్రదర్శన శైలులు- ప్రేక్షకుల స్పందనకున్న ప్రాముఖ్యత, ప్రిన్సిపల్ బాయ్ లాంటి సమావేశాల ద్వారా ప్రత్యేకతను సంతరించుకుని— రాకోస్, రిస్క్ కామెడీని ఆపాదించడం, సంగీతం ప్రాముఖ్యతను సంపాదించుకోవడం ప్రారంభించడం ద్వారా విశిష్టమైన శైలితో సంగీత శాల ప్రదర్శన తరహాలో జనాదరణతో ఉన్నత స్థాయికి చేరుకున్నాయి.
"డ్రూడ్", సంగీత భరిత చిత్రానికి ప్రధాన రూపకర్త పాత్రధారిగా నిలిచిన రూపర్ట్ హోమ్స్, తన పూర్వ బాల్యదశను ఇంగ్లాండ్‌లో గడిపారు. మూడేళ్ళ వయసులోనే ఆయన మొదటి సారిగా సినిమా అనుభవాన్ని అందుకున్నారు. ఆధునిక “పాంటో”కు, ఆయనను తీసుకెళ్ళినప్పుడు గీతలచొక్కా ధరించిన ప్రధాన పాత్రధారి, ప్రేక్షకులు కలసి పాటలు పాడుకుంటున్నారు. కొన్నేళ్ళ తర్వాత, మిస్టరీ పుస్తకాలంటే చెవి కోసుకునే పదకొండేళ్ళ బాలుడిగా, అసంపూర్తిగా మిగిలిన డికెన్ నవలను హోమ్స్ మొదట కనుగొన్నారు. ఇంప్రెసారియోచే జోసెఫ్ పాప్. ఆ రెండు వంశావళి పరమైన అనుభవాలు కొత్త సంగీతానికి సంబంధించిన విషయాన్ని రాయాలని మొదట హోమ్స్‌ను సంప్రదంచినపుడు, హోమ్స్ మీద ఈ రెండు బీజ సంబంధిత అనుభవాలు భారీ ప్రధాన ప్రభావాన్నే కలుగజేస్తాయి.
బార్బరా స్ట్రీస్ లాంటి వాళ్లు ప్రదర్శించిన పాటలు రాయడంతో పాటు 1979లో నెంబర్ వన్ #1హిట్ పాటగా నిలిచిన “ఎస్కేప్‌ (పినా కొలాడా పాట)"ను స్వయంగా రికార్డు చేసిన సుప్రసిద్ధ గేయ రచయిత హోమ్స్ మొదట 1983లో పాటలు పాటలు రాయడం మీద ఆసక్తి పెంచుకున్నారు. ఒక రాత్రి విడిది ప్రదర్శన సందర్భంగా తమాషా ముచ్చట్లు పంచుకుంటూ, తన కొన్ని “కథా- గీతాలను” ప్రదర్శించిన తర్వాత యార్క్ షేక్‌స్పియర్ వేడుకల్లో హోమ్స్ ప్రదర్శన చూసిన నాటకాభివృద్ధి డైరెక్టర్ గెయిల్ మేరీ ఫీల్డ్, ( మరియు ఆ వేడుకల సృష్టికర్త, అధిపతి జోసెఫ్ పాప్ భార్య) నుంచి హోమ్స్ ప్రశంసలు అందుకున్నారు. పూర్తి నిడివి సంగీత నాటకాన్ని రాయాలని మేరీ ఫీల్డ్ సూచించారు.
మూకీ ప్రదర్శనలు, డికెన్ నవలలకు సంబంధించిన తన జ్ఞాపకాలతో పాటు విక్టోరియా తరహా శైలి సంగీత శాల ప్రదర్శనతో డికెన్ అనుభవాల ఆధారంగా హోమ్స్ ఆ ప్రదర్శన కేంద్ర ప్రాంగణాన్ని ఆక్రమించారు. డికెన్ పుస్తకం నుంచి హోమ్ కేంద్ర భాగాన్ని, ప్రత్యేకించిన చాలా పాత్రలను తీసుకున్నారు. సంగీత శాల సంప్రదాయాల నుంచి ఆయన వేడుకల మాస్టర్, వేదిక మీద నటనను ప్రేరేపించే రకమైన “ది ఛైర్మన్” అని పిలిచే ప్రధాన పాత్రను సృష్టించారు. మూకీ ప్రదర్శనల నుంచి ఆయన “ ప్రధాన బాలుడి” (ఎప్పుడూ ఒక యువతితో యువకుడనేలా చిత్రీకరించి) భావనను కల్గించేలా చేయడం సభికుల హాజరు పరంగా "డ్రూడ్‌", ఒక గొప్ప చరిత్ర సృష్టించింది.
పుస్తకం, సంగీతం, పాటలు, ప్రదర్శన పూర్తి నేపథ్య సంగీతాలను అందించే హోమ్స్ సాహసం వల్ల "డ్రూడ్" ఒక అసాధారణమైనదిగా నిలిచింది. ఏ బ్రాడ్‌వే సృష్టికర్త కూడా దీనిని అంతకుముందెన్నడూ సృష్టించలేదని, కథనాలు, ప్రదర్శన సమీక్షలలో ఈ సాహసాన్ని పదే పదే ప్రస్తావించినా, సినీ నాటక రంగంలో అంతకు ముందెన్నడూ ఇలాంటి అలవాటు కొనసాగలేదు. ఆడాల్ఫ్ ఫిలిప్ లాంటి గేయ రచయితలు అంతకుముందు వారి సంగీతాలకు పుస్తకాలలో గొప్ప ఘనతలు దక్కించుకున్నారు. అయినప్పటికీ, ఈ పాటల స్వర కర్తలు కానీ, సంగీత ప్రియులు కానీ స్వంతంగా స్వర కూర్పులు చేయలేరు.
ఈ పుస్తకం రాసే సమయంలో, హోమ్స్ తన సొంత ఉద్దేశాల మీదుగా డికెన్స్ ప్రభావం ఎక్కువగా పడనివ్వడానికి అనుమతించలేదు. తాను రాయాలని కోరుకున్న సంగీత ప్రదర్శన వెలవెల బోతుందని భావించడంతో డికెన్ రచనా శైలిని అనుకరించడం కన్నా ప్రదర్శన మధ్యలో ప్రదర్శనగా ఒక సాధనాన్ని హోమ్స్ ఉపయోగించారు. "డ్రూడ్‌"లో నటించిన వారు నిర్దిష్టమైన డికెన్ పాత్రలను పోషించలేదు. అయితే సంగీత శాల ప్రదర్శకులు మాత్రం డికెన్ పాత్రలను పోషించారు. ఈ సాధనం కామెడీని సృష్టించింది ప్రదర్శనలో పొందు పరచాలని డికెన్ నవలలో అసలు ప్రస్తావించనే లేదు, దాంతో పాటు అసలు కథకు సంబంధం లేని అనేక పాటలతో కూడా కలసి ఒక గొప్ప విజయం సాధించడానికి అనుమతించింది. ఈ నిర్ణయాన్ని వివరించే క్రమంలో హోమ్స్ ఇలా చెబుతున్నారు. "ఇది నికోలస్ నికిల్ బై అందించే సంగీతం కాదు డికెన్ కృషి కానేకాదు. ఇది చాలా హాయిగా, సరదాగా, వినోదాన్ని పంచేదిగా ఉంటుంది. అయితే డికెన్ దీనిని ఆస్వాదించి ఉంటారనుకుంటా” అని హోమ్స్ అన్నారని చెబుతున్నారు. "“ది టేమింగ్ ఆఫ్ ది ష్రూ" ”కు "కిస్ మి కేట్‌తో" ఉన్న సంబంధం లాంటిదే దీనికి డికెన్స్‌తో ఉన్న సంబంధం” అని కూడా హోమ్స్ నొక్కి చెప్పారు. మూకీ చిత్రాలు కూడా హోమ్స్‌ ఒక మహిళను ప్రధాన మగ పాత్రలో నటించేందుకు అనుమతించే భావనను కలుగజేశాయి, ఇద్దరు సోప్రానోలు పాడే విధంగా రూపొందించబడిన ఒక ప్రేమ గీతాన్ని రాసేందుకు కూడా ఆయనకు వీలు కల్పించాయి.
కల్పనా శక్తి ద్వారా చాలా వరకు, ఈ నాటకం ఫలితాలను నిర్ధారించడం కోసం ఒక కొత్త మార్గాన్ని హోమ్స్ అనుసరించాడు:ముగింపునకు ప్రేక్షకుల ఓటింగ్‌ను కోరారు. ఈ ప్రదర్శనలోని మధ్య విరామానంతరం, డ్రూడ్‌ను చంపింది ఎవరని (ఒక వేళ మొత్తం మీద అతను చంపబడి ఉంటే) ప్రేక్షకుల చేత ఓటు చేయించారు. అలాగే కథ సుఖాంతమయ్యేందుకు రహస్య పాత్ర అయిన డిక్ డాట్చెరీ గుర్తింపును, చివర్లో ప్రణయం సాగించాల్సిన రెండు పాత్రలు ఏవి అనే దాని మీదా ఓటింగ్ నిర్వహించారు. ప్రతి ప్రేక్షకుడు ఉత్కంఠ అనుభవించడంలో వేరు పడినందున దీని ఫలితం సూత్రపరంగా నటులకు కూడా ముందుగా తెలియలేదు. వాళ్ళు వెంటనే వోట్లను లెక్కించి, అభిమానులు ఎంచుకున్న ముగింపును (కొన్ని చిన్న బృందాలు లెక్కలేనన్ని ఎక్కువ ముగింపులను పరిమితం చేసేందుకు వీలుగా ఫలితాలను నిర్ణయించినప్పటికీ) ఇవ్వాల్సి ఉంది. ఈ సాధనం హోమ్స్ నుంచి అదనపు కృషిని కోరుకుంది. దీనికోసం ఆయన వోటింగ్‌లో వచ్చే ఫలితానికి తగినట్టు సాధ్యపడే రీతిలో ఉండేలా ఎక్కువ సంఖ్యలో క్లుప్తమైన ముగింపులను అందించాల్సి వచ్చింది.
సంగీత భరిత నాటకానికి, నవలకు మధ్య అనేక రకాల వ్యత్యాసాలున్నాయి. డికెన్ అసలు పుస్తకం (డికెన్ స్టైల్ తరహాలోనే) కొంత వరకు వెలవెల పోయినప్పటికీ, ప్రదర్శన మాత్రం మనసును తేలిగ్గా చేసేదిగా పరిగణించబడి, హాస్యం కోసం విజయవంతంగా ప్రదర్శితమైంది. పాత్రల సృష్టిలో వ్యత్యాసాల విషయంలో అత్యంత బాగా గమనించ దగ్గ అంశం ఏమిటంటే డికెన్ పాత్ర అయిన జాస్పర్: నిస్సందేహంగా అణచి వేయబడి, ఇబ్బందుల్లోకి నెట్టబడడం, సంగీత నాటకంలో కనిపిస్తున్నట్టు పూర్తి స్థాయిలో విడివడిన వ్యక్తిత్వం తరహాలో అతను వర్ణించబడలేదు. చిన్న పాత్రలను వదిలేశారు, మిగిలిన పాత్రలను పొడిగించారు. సంగీత భరిత రూపంలో, క్రిస్‌‌పార్కిల్ అసిస్టెంట్ పాత్రగా బాజార్డ్‌ను పేర్కొనగా, నవలలో రోసా సంరక్షకుడు మిస్టర్ గ్రూజియస్ వద్ద ఆయన పని చేయసాగారు. ఇదిలా ఉండగా నాటకంలో పరస్పర సంభాషణ సమయాన్ని పెంచే క్రమంలో ఎవరు హంతకుడు అనే దాని మీద అనుమానాన్ని ప్రవేశపెట్టారు. జాస్పర్ హంతకుడు అనే విధంగా నవలా రూపం అందించిన అనేక సంకేతాలను సంగీత నాటక రూపం వదిలేసి, నవలలో కనిపించని విధంగా అది ఇతర అనుమానితులను వేలెత్తి చూపేలా సాగుతుంది.
లండన్‌లోని సంగీత శాల రాయలేలో, “మిస్టరీ ఆఫ్ ఎడ్విన్ డ్రూడ్” తయారీ బృందం సభ్యులకు ప్రీమియర్ ప్రదర్శనకోసం సన్నాహకాలు చురుగ్గా సాగుతున్నాయి. బృందంలోని సభ్యులు (సీట్ల వరుస లోపలకు జారుకుంటున్నారు) డికెన్ అకాల మరణానికి సంబంధించిన చారిత్రక వివరాలను, ఈ నాటకం ముగింపులో ప్రేక్షకులు నిర్వర్తించాల్సిన పాత్రను వివరిస్తున్నారు. థియేటర్‌లోని పలు ప్రదేశాల నుంచి, పాత్రధారులు ప్రారంభ గీతం “ దేర్ యు ఆర్”ను ప్రదర్శించారు. వేడుకల లాంటి వాటిని రూపొందించే ఛైర్మన్ అక్కడకు హాజరైన వారిని ఉద్దేశించి మాట్లాడుతూ, ఇది ఒక అసాధారణ తయారీ కానుందని తెలిపి, “ చట్టబద్ధంగా సాధ్యమయ్యే వరకు అసహ్యంగా, అనాగరికంగా ఉండాల్సిందిగా” అందరికీ సూచించారు. ఈ ప్రకటనతో, ప్రదర్శన మధ్య మరో ప్రదర్శన కొనసాగింది.
డికెన్ సృష్టించిన పాత్రలో మొదటగా వాయిద్య మాస్టర్ జాన్ జాస్పర్‌ను పరిచయం చేశారు. సమాజంలో ఒక “గౌరవనీయ సభ్యుడిగానూ వాస్తవంగా తన అంతర్గత సమస్యతోనూ (“ఎ మేన్ కుడ్ గో క్వయిట్ మేడ్”) బాధపడుతున్న వాస్తవాన్ని అతను సమాజంతో పంచుకుంటాడు. తర్వాత పరిచయం చేయాల్సిన వ్యక్తి జాస్పర్ మేనల్లుడు ఎడ్విన్ డ్రూడ్ (ఆయన గురించి ఛైర్మన్ బయటపెట్టే పాత్రను ప్రసిద్ధ మగ వేషధారిణి మిస్ అలీస్ నట్టింగ్ పోషించారు) అతను రోసా బడ్‌తో తనకు జరగబోయే పెళ్ళితో పాటు పెళ్ళయిన వెంటనే ఈజిప్టును విడిచి వెళ్లే తమ ప్రణాళిక గురించి చర్చిస్తున్నారు (“ టూ కింగ్స్‌మెన్”).
డ్రూడ్‌కు కాబోయే భార్య రోసా బడ్‌ను ఆ తర్వాత “నన్స్ హౌస్”లో ( మహిళల బోధనాలయం)లో పరిచయం చేశారు. అది ఆమె పుట్టిన రోజు, జాస్పర్, ఆమె సంగీత శిక్షకుడు రోసా కోసం ఒక పాటను స్వరపరిచారు. (“మూన్ ఫాల్స్”) అందులో ఆమె పాడగా, వినాలని ఉందని ఆయన గాఢంగా కోరుతాడు. ఈ వేడుకల సందర్భంగా సిలోన్ నుంచి ఇద్దరు అనాథలు- నెవిల్లె ల్యాండ్‌లెస్ హెలెనాలు రెవెరెండ్ క్రిస్‌పార్కిల్‌లోకి ప్రవేశిస్తారు. జాస్పర్ పాటలోని అసభ్యమైన పదజాలంతో రోసా మూర్చ వచ్చి పడి పోగా, హెలెనా ఆమెకు సహాయం కోసం వచ్చింది. (“మూన్‌ఫాల్ క్వార్టెట్”) నెవిల్లె రోసాకు ఒక ఆకర్షణను ప్రదర్శిస్తున్నాడు. తర్వాత తనకు తానుగా పరిచయం చేసుకోబోతున్నది ప్రిన్సెస్ పఫర్, ఆమె నల్ల మందు గుహ యజమానురాలు ("వేజస్ ఆఫ్ సిన్"). గౌరవనీయమైన హోదాలో ఉన్న జాస్పర్ కూడా ఆ గుహ వినియోగదారుడే అని మనం చూస్తున్నాం. అలా ఆయన డ్రూడ్, రోసాల గురించి కలలు కంటుండగా, రోసా పేరు విన్న వెంటనే పఫర్ తీవ్రంగా స్పందిస్తుంది. .
మరుసటి రోజు, ఎడ్విన్, ల్యాండ్‌లెస్ కవలలను రెవరెండ్ క్రిస్‌పార్కిల్ పరిచయం చేశారు. ఈజిప్టు పిరమిడ్ల నుంచి తెచ్చిన రాళ్ళతో ఒక ఎడారి రహదారిని ఏర్పరచాలనే తన ప్రణాళికను డ్రూడ్ పంచుకున్నప్పుడు, అతను తన కొత్త ప్రత్యర్థి నెవిల్లె, ఆయన సోదరిని: కోపగించుకున్నాడు. ఆ ముగ్గురు తర్వాత వాదించుకోవడం మొదలుపెట్టారు ("సిలోన్"). జాస్పర్ మేయర్ సాప్సియాతో ప్రవేశించనినప్పుడు అన్నీ కనిపించిన రీతిలోనే ఎప్పుడూ ఉండవనే విషయాన్ని నొక్కి చెప్పాడు ("బోత్ సైడ్స్ ఆఫ్ ది కాయిన్").
జాస్పర్ సమాధి చుట్టూ నక్కి, నక్కి చూస్తుండగా, అక్కడ ఒక స్థూపానికి సంబంధించిన తాళం లభించింది. తర్వాత, ఎడ్విన్, రోసాలు త్వరలో జరిగే వివాహం గురించి తమలో బలమైన అనుమానాలు ఉన్నాయనే విషయాన్ని బయటపెట్టడమే కాక ("పర్‌ఫెక్ట్ స్ట్రేంజర్స్"), తమ పెళ్ళి ప్రణాళికలను రద్దు చేసుకోవాలని నిర్ణయించుకున్నారు. అయితే క్రిస్మస్ శెలవు వరకు దానిని ఎవ్వరికీ చెప్పరాదని కూడా నిర్ణయించుకున్నారు. జాస్పర్ ఇంటిలో, క్రిస్మస్ విందు వేడుకను కలసి జరుపుకోవడానికి ప్రధాన పాత్రధారులంతా తరలి వచ్చారు. అయితే శతృత్వాలు, చీకటి ఉద్దేశాలన్నీ బయటపడడంతో అందరూ సంతోషంగా లేరు. ("నో గుడ్ కెన్ కమ్ ఫ్రమ్ బ్యాడ్"). అందరూ వెళ్ళిన తర్వాత జాస్పర్‌పై కోటును ఎడ్విన్‌కు అందించగా ఎడ్విన్, నెవిల్లెలు నదీ తీరానికి వెళ్ళారు.
మరుసటి రోజు ఎడ్విన్ అదృశ్యమయ్యాడు. క్రిస్‌పార్కిల్ సహాయకుడు బాజార్డ్ జాస్పర్ కోట్ చిరిగి, రక్తంలో తడిసి ఉండడాన్ని చూశాడు. డ్రూడ్ చనిపోయాడని నెవిల్లెను ప్రధాన అనుమానితుడిగా భావించారు. తన సొంత వైఫల్యాలను తెలుసుకునేందుకు బజార్డ్‌కు ఎక్కువ సమయం పట్టలేదు. ("నెవర్ ది లక్"), కానీ ఆశావాదంతోనే సాగుతున్నాడు. నెవెల్లె పట్టుబడినప్పటికీ, త్వరలోనే అతడిని విడుదల చేశారు. ఇదిలా ఉండగా, తనను ప్రేమిస్తున్నట్టు రోసా వద్ద జాస్పర్ అంగీకరించాడు. కోపగించుకున్న రోసా జాస్పర్ వైపు తిరిగింది. ("ది నేమ్ ఆఫ్ లవ్"), అది “మూన్ ఫాల్” గీతానికి దారి తీసింది.
ఆరు నెలలయినప్పటికీ, ఎడ్విన్ డ్రూడ్ ఇంకా కనిపించలేదు. ప్రిన్సెస్ పఫర్, అపరిచితుడు డిక్ డాట్చెరీలు ఎడ్విన్ అదృశ్యం కావడమనే రహస్యాన్ని (“సెట్లింగ్ అప్ ది స్కోర్”) ఛేదించే దిశగా దర్యాప్తు జరిపేందుకు వచ్చారు. ఈ తరుణంలో, ఛైర్మన్, డిప్యూటీ, డర్డిల్స్‌తో పాటు తిరిగి వచ్చి దొరికిన ఆధారాల మీద దృష్టి పెట్టాలని సభికులను కోరారు. ("ఆఫ్ టు ది రేసస్").
జాస్పర్ కోసం గాలిస్తుండగానే, పఫర్ మిగిలిన బృందంతో పాటు రోసా బడ్‌ను కలిసింది. ఆశయాలను వదలుకోరాదని ఆమెకు చెప్పింది. ("డోంట్ క్విట్ వైల్ యు ఆర్ ఎహెడ్"). పాట మధ్యలో హఠాత్తుగా అంతా ఆగిపోయింది: డికెన్‌ చనిపోక ముందు వరకు ఇది సాగింది. కథ ఎలా ముగించాలని నిర్ణయించేందుకు ప్రేక్షకులకు ఇదే సరైన సమయం. ఎడ్విన్ వాస్తవంగా చనిపోయాడా లేదా అనేదాన్ని మొదట నిర్ధారించాలి. నాటకంలో రెండు పాత్రలు పోషించేందుకు కుదుర్చుకున్న ఒప్పందాన్ని నెరవేర్చుకునే క్రమంలో మహిళా వేషధారిణి అలీస్ నట్టింగ్ డాట్చెరీ వేషంలో కాస్ట్యూమ్‌ను ధరించింది.—అయితే డాట్చెరీ, డ్రూడ్‌లు ఇద్దరూ ఒకటేనా? అయితే డ్రూడ్ నిజంగా చనిపోయాడనడానికే అక్కడి బృందం ఓటేసింది. దీంతో అక్కడి నుంచి బయటకు పంపించే ముందు అలీస్ బృంద సభ్యుల వైపు చూస్తూ, తనను చూసి అసూయ పడుతున్నారని, అందువల్లే తనను తొలగిస్తున్నారని రుసరుసలాడింది. ఆమె నిష్క్రమించిన తర్వాత, ఛైర్మన్ నిజాన్ని బయటపెట్టారు. అలీస్ ఉదంతం బాధ కలిగిస్తుంది కానీ నిజంగా డాట్చెరీ ఎవరనే విషయాన్ని ఇప్పుడు మనం నిర్ధారించుకోవాల్సి ఉంది. సభికులు కొత్త డాట్చెరీ కోసం కరతాళ ధ్వనులతో ఓటేశారు. (ఆయనతో పాటు ఇప్పటికే సన్నివేశాల్లో కనిపించిన వారిని నిరాకరించారు) దీంతో దానికోసం ఎంచుకోబడిన నటుడు ముగింపు దశకోసం వేషాన్ని మార్చుకోవడానికి వెళుతున్నారు.
ఇక నిర్ధారించుకోవాల్సింది హంతకుడినే. హంతకులుగా అవకాశమున్న వారి జాబితాను, నేరానికి పాల్పడడంలో వారి ఉద్ధేశాలను ఛైర్మన్ పరిశీలించారు. హంతకుడి కోసం ఓటు వేయాలని సభికులను “జిల్లాల వారీగా” కోరారు. అలా ఆ ఓట్లను పరిశీలించి చూస్తుండగా, “ప్రతీకారం తీర్చుకోవడం” అనేది బయటపడి, “రహస్యం” ఛేదించడానికి దారి తీసింది.
రోసా దగ్గరకు వెళ్ళిన పఫర్ కొంత కాలం కిందట తాను రోసాకు చాలా ఏళ్ళ పాటు ఏళ్ళ తరబడిగా నాన్నమ్మగా ఉండేదానిననే విషయాన్ని బయటపెట్టింది. ("ది గార్డెన్ పాత్ టు హెల్"). “పఫర్ నేరాంగీకారం”తో ఆమె చెబుతుండగా, డాట్చెరీ గుర్తింపును (అంతకు ముందు ప్రేక్షకులు చేసుకున్న ఎంపిక) బయటపెట్టింది. సాయంత్రం డాట్చెరీ (బజార్డ్, రెవెరెండ్ క్రిస్‌పార్కిల్, హెలెనా నెవిల్లె, లేక రోసా) తాము ఎందుకు హంతకుడిని కనుగొనాలని కోరుకుంటున్నామనే విషయాన్ని వివరించారు ("అవుట్ ఆన్ ఎ లైమ్‌రిక్"). సరిగ్గా జాస్పరే హంతకుడిగా ఉండాలని నిందించారు. నల్ల మందు మత్తులో ఉండగా, తానే తన మేన్లలుడిని గొంతు నులిమి చంపానని జాస్పర్ కూడా వెంటనే అంగీకరించాడు ("జాస్పర్ నేరాంగీకారం"). అయినప్పటికీ, సమాధి తవ్వే డర్డుల్స్ అతని మాటలతో విభేదించాడు. తాను నేరాన్ని ప్రత్యక్షంగా చూశానని, నిజంగా ఎడ్విన్ డ్రూడ్‌ను ఎవరు చంపారో తెలుసునని అన్నాడు. సభికుల ఓటు ఆధారంగా బజార్డ్, క్రిస్పార్కిల్, హెలెనా, నెవిల్లె, పఫర్, రోసా లేక తనంత తానుగానే అనే దిశగానే వేళ్ళు చూపిస్తున్నాయి. హంతకుడు నేరాన్ని అంగీకరించారు. ఆమె లేక అతని నేరాన్ని అంగీకరించడం కోసం అనేక పాటలను పాడారు.
ఇంకా, సంతోషదాయకమైన ముగింపు కావాలి. దీంతో మిగిలిన పాత్రధారుల మధ్య ఇద్దరు ప్రేమికులను ఎంపిక చేయమని సభికులను ఛైర్మన్ కోరారు. ఆ ఎంచుకున్న సభ్యులు తమ ప్రేమను ప్రకటించి, తర్వాత "పర్‌ఫెక్ట్ స్ట్రేంజర్స్" పాట పాడాలి. అప్పుడే, అక్కడ నేల మాళిగ నుంచి ఒక శబ్దం వినిపించింది, సజీవంగా బతికే ఉన్న ఎడ్విన్ డ్రూడ్ కనిపించసాగాడు. తాను అదృశ్యమైన రాత్రి ఏం జరిగిందనే విషయాన్ని చెప్పడానికి సిద్ధమయ్యాడు (“ది రైటింగ్ ఆన్ ది వాల్”). రహస్యం పరిష్కారమైంది. బృంద సభ్యులు వంగి నమస్కరించి వీడ్కోలు తీసుకున్నారు. ("డోంట్ క్విట్ వైల్ యు ఆర్ ఎహెడ్" (అభివర్ణన) ).
జాన్ జాస్పర్ – జాస్పర్ రోసా బడ్‌ను పిచ్చిగా ప్రేమించాడు, ఆయన హింసాత్మక విడదీసే వ్యక్తిత్వం డ్రూడ్‌ను సంతోషంగా చంపించింది. 
రోసా బడ్ - అసభ్యకర చర్యలకు చొరవ తీసుకోవడంతో దానికి ప్రతీకారంగా జాస్పర్‌ను చంపాలనుకుంది. కానీ జాస్పర్‌ కోటును ధరించడంతో అనుకోకుండా డ్రూడ్‌ను చంపేసింది. 
నెవిల్లె ల్యాండ్‌లెస్ – డ్రూడ్ ద్వారా అవమానింపబడ్డారు. తన అహాన్ని తిరిగి పొంది, రోసా బడ్‌తో కూడా అవకాశం పొందవచ్చనే క్రమంలో నెవిల్లె అతనిని హత్య చేశాడు. 
హెలెనా ల్యాండ్‌లెస్ – తన సోదరుడి ఆవేశాన్ని తెలుసుకుని, డ్రూడ్‌ను హెలెనా హత్య చేసింది. అలా చేయడం ద్వారా నెవెల్లెకు ప్రతీకారం తీర్చుకోవాల్సిన ఆవేశం కలగదు. 
ప్రిన్సెస్ పఫర్ - జాస్పర్ చొరవల నుంచి రోసాను కాపాడాలనే క్రమంలో అతనిని చంపాలనుకుంది. అయితే జాస్పర్ కోటు ధరించడంతో అనుకోకుండా డ్రూడ్‌ను చంపింది. 
రెవ్ మిస్టర్ క్రిస్‌పార్కిల్ - రోసా తల్లి మరణం తర్వాత, పూజారిగా మారిన తర్వాత జాస్పర్ సాతానుగా అవతారమెత్తాడని నమ్మాడు. దీంతో జాస్పర్‌ పైకోటు ధరించిన డ్రూడ్‌ను పొరబాటుగా చంపేశాడు. 
బాజార్డ్ – ఈ ప్రదర్శనలో తన పాత్రను ముందుకు తీసుకెళ్ళే క్రమంలో డ్రూడ్‌ను చంపాడు. ఇది అత్యంత మార్పుతో కూడిన నాటకీయ ముగింపు. 
డర్డిల్స్ - డ్రూడ్‌ను జాస్పర్ నేల మాలికలో పడేసిన తర్వాత, ఇంకా బతికే ఉన్న డ్రూడ్ దెయ్యం కాగలడని నమ్మి, అతని తలను నరికేశాడు. (డర్డుల్స్ కూడా తనలో తాను ఈ అభిప్రాయం అవివేకమైనది అంగీకరిస్తున్నాడు. అయితే ఇలాంటి పని ఒకటి చేయాలని తనను ఎంచుకున్నందునే చేశానని శోకించాడు.) అసలైన బ్రాడ్‌వే తయారీలో ఈ ఏక పాత్ర లేదు. దీనిని మొదటి దేశవ్యాప్త యాత్ర కోసం చేర్చారు.
టామ్స్- విట్‌మార్క్ ద్వారా ప్రస్తుతం లైసెన్సు ఇచ్చిన కథనం కొంతవరకు పైన చూపిన సార సంగ్రహం నుంచి వేరుగా ఉంటుంది.
"డ్రూడ్" అనేది కొత్త రకమైన నాటక ప్రదర్శన అయినందున, "ది మిస్టరీ ఆఫ్ ఎడ్విన్ డ్రూడ్" నాటకంలోని పాత్రలను నిర్మాణం పరిధికి లోబడి “థియేటర్ రాయల్ నటులు” పోషించారు. ఒక్కో సభ్యుడు పోషించిన రెండు (మూడు) పాత్రలు కింది విధంగా ఉన్నాయి:
* అసలు పాత్రల రికార్డింగ్‌లో చేర్చబడనివి
నాటక కంపెనీలకు “అదనపు విషయాన్ని అందించి, ఆ పాటలను తమ తయారీలలో చేర్చుకోవాలా లేదా అనే హక్కును నాటక కంపెనీలకే ఇచ్చినప్పటికీ, టామ్స్- విట్‌మార్క్ లైసెన్సులు జారీ చేసిన "డ్రూడ్" రూపాంతరంలో “ఎ మేన్ కుడ్ గో క్వైట్ మేడ్”, “సిలోన్”, “సెట్లింగ్ అప్ ది స్కోర్” పాటలు, అలాగే “మూన్ ఫాల్” వర్ణన గీతాలు లేవు. బదులు గీతాలుగా "సిలోన్"కు, "ఎ బ్రిటిష్ సబ్జెక్ట్," అలాగే "సెట్లింగ్ అప్ ది స్కోర్"కు "ఎ ప్రైవేట్ ఇన్వెస్టిగేషన్"లను అందించారు.
1985లో అసలైన బ్రాడ్ వే నటీనటుల బృందం నటించిన "ది మిస్టరీ ఆఫ్ ఎడ్విన్ డ్రూడ్" రికార్డింగ్ చేపట్టారు. ఈ రికార్డింగ్‌ను "సాల్వ్ ఇట్ యువర్ సెల్ఫ్ బ్రాడ్‌వే మ్యూజికల్" (పాలిడార్ 827969) పేరుతో అదనపు ఉపశీర్షికలతో పాలిడార్ విడుదల చేసింది. ఐదుగురు డాట్చెరీల (రోసా, క్రిస్‌పార్కిల్, బజార్డ్, నెవిల్లె, హెలెనా) “అవుట్ ఆన్ ఎ లైమ్‌రిక్” రూపాంతరం, ఆరుగురు హంతకుల (పఫర్, రోసా, బజార్డ్, క్రిస్‌పార్కిల్, నెవెల్లె, హెలెనాల) నేరాంగీకారాలు కలిగిన సి.డితో పాటు “ఎ వర్డ్ ఫ్రం యువర్ ఛైర్మన్” శీర్షికతో కూడిన “ఒక ఇన్‌స్టిట్యూషన్ ట్రాక్”ను కూడా అందిస్తుంది. మొదటి రోజు రాత్రి నేరాంగీకారం, హంతకుడిని మాత్రమే ఎల్.పి, క్యాసెట్ కలిగి ఉన్నాయి. “లవర్స్”ను వదిలేశారు. వరీస్ సరబందే (వరీస్ 5597) ద్వారా 1990 నాటి కాస్ట్ ఆల్బం పునఃముద్రణలో “సిలోన్”, “మూన్‌ఫాల్ క్వార్టర్ట్” అనే రెండు ట్రాక్‌లను చేర్చారు. అదీ సి.డిలో కాక అసలైన ఎల్.పిలో చేర్చారు. “అవుట్ ఆన్ ఎ లైమ్‌రిక్” బజార్డ్ రూపాంతరం, ఇద్దరు హంతకుల నేరాంగీకారాలను (రోసా, పఫర్) మాత్రమే కలిగి ఉంటాయి. పాలిడార్ రికార్డింగ్‌ క్లుప్తంగా క్యాసెట్, ఎల్.పిలో అందుబాటులో ఉంది. అంతిమంగా వెరీస్ సరబందే ద్వారా తిరిగి విడుదల చేయబడింది. క్యాస్ట్ ఆల్బంలోని రెండు ఆల్బంలు ప్రస్తుతం ప్రింట్‌లో లేవు, అయితే కొన్ని సందర్భాల్లో పాత సామాన్ల వ్యాపారులు లేక ఆన్‌లైన్ వేలం సైట్ల ద్వారా కూడా పొందవచ్చు (అధిక ధరకు).
ఆస్ట్రేలియా పాత్రధారులతో కూడిన ఆల్బం (GEP రికార్డులు 9401) ను 1994లో విడుదల చేశారు. రికార్డింగ్‌లో "సిలోన్" లేక "మూన్‌ఫాల్ క్వార్టర్ " ఉండవు కానీ అది అంతకు ముందున్న రికార్డు చేయని మూడు ట్రాక్‌లు-: "ఎ బ్రిటిష్ సబ్జెక్ట్ ", "పఫర్స్ రివిలేషన్", "డర్డిల్స్ నేరాంగీకారం" ఉంటాయి. బ్రాడ్ వేకు చేరక మునుపే "డ్రూడ్" నుంచి రెండు పాటలను తొలగించారు. "ఏన్ ఇంగ్లీష్ మ్యూజిక్ హాల్”, “ఈవెన్ సాంగ్”లను ఆ తర్వాత 1994 నాటి ఆల్బం "లాస్ట్ ఇన్ బోస్టన్" కోసం రికార్డు చేశారు.
మూడున్నర గంటల నిడివి కలిగిన ప్రారంభ డ్రాఫ్ట్‌ను రూపర్ట్ హోమ్స్ రాసి, జోసెఫ్ పాప్, గెయిల్ మెర్రిఫెల్డ్, విల్‌ఫార్డ్ లీచ్‌ (న్యూయార్క్ షేక్‌స్పియర్ ఫెస్టివల్ ఆర్టిస్టిక్ డైరెక్టర్) లకు సోలోగా ప్రదర్శించిన తర్వాత, పాప్ ఈ వేడుకల్లో భాగంగా ప్రదర్శనను (“షేక్‌స్పియర్ ఇన్ ది పార్క్”గా కూడా చెప్పబడుతోంది) తయారు చేసేందుకు ముందుకొచ్చారు. అది విజయం సాధించాలనుకుంటే వెంటనే దానిని బ్రాడ్‌వేకు బదిలీ చేయాలని హోమ్స్‌కు సూచించారు. "ది మిస్టరీ ఆఫ్ ఎడ్విన్ డ్రూడ్" అసలు తయారీని కేవలం మూడు వారాల రిహార్సల్ తర్వాత 1985 ఆగస్టు 21న డెలాకార్టె థియేటర్ వద్ద న్యూయార్క్ సిటీ సెంట్రల్ పార్కులో ప్రదర్శించారు. గమనించదగిన విషయమేమిటంటే, హోమ్స్ చాలా మంది ఆర్కెస్ట్రా సభ్యులను సొంతంగానే సమకూర్చుకున్నారు. బ్రాడ్‌వే స్వరపరిచే వారు ఇలా చేయడం చాలా అరుదుగా ఉంటుంది.
సెప్టెంబర్ 1న జరిగిన తుది వేడుకల ప్రదర్శన తర్వాత, వెంటనే బ్రాడ్‌వే బదిలీకి (అసలైన బృందాన్ని అలాగే పెట్టుకుని) సన్నాహాలు జరగసాగాయి. ఎడిటింగ్ కోసం గొప్ప ఒప్పందం కుదుర్చుకున్న తర్వాత (డెలకోటా రూపాంతరం 32 అసలు పాటలను, సుమారు మూడు గంటల నిడివి కలిగి ఉంది) బ్రాడ్‌వేలోని ఇంపీరియల్ థియేటర్‌లో 1985, డిసెంబర్ 2న "ది మిస్టరీ ఆఫ్ ఎడ్విన్ డ్రూడ్" ‌ను ప్రారంభించారు. దాదాపు సగం రోజులు ప్రదర్శించిన తరుణంలో ఆ సంగీత నాటకం శీర్షికను అధికారికంగా "డ్రూడ్" (ఇదే పేరుతో లైసెన్సు కొనసాగుతోంది) పేరుతో క్లుప్తంగా చేశారు. ఈ నాటకాన్ని 608 సార్లు (24 ప్రివ్యూలు కాకుండా) ప్రదర్శించి, 1987 మే 16న ముగించారు. బ్రాడ్‌వే ప్రొడక్షన్‌ను లీచ్ దర్శకత్వంలో, గ్రేసియేలా డానియేల్ నృత్య దర్శకత్వంలో పాప్ నిర్మించారు.
బ్రాడ్‌వే ప్రొడక్షన్ మొదటి రోజు రాత్రి పాలు పంచుకున్న బృందంలోని జార్జ్ రోస్, క్లియో లెయిన్, జాన్ హెర్రెరా, హోవార్డ్ మెక్ గిల్లిన్, పట్డి కోహెనౌర్, జనా స్పీడర్‌లను వారి ప్రదర్శనల కోసం 1986 టోనీ అవార్డులకు నామినేట్ చేయగా, ప్రధాన పాత్ర పోషించినందుకు బెట్టీ బక్లీని నామినేట్ చేశారు. డాన్నా మర్ఫీ, జుడీ కుహ్న్, రూబ్ మార్షల్‌లు కూడా ఆ ప్రదర్శనలో సభ్యులుగా ఉన్నారు. (మార్షల్ ఆ తర్వాతి కాలంలో నృత్య దర్శకుడిగా, నాటక/సినీ దర్శకుడిగా బాగా ప్రసిద్ధి చెందారు. డేనియేల్‌కు సహాయకుడిగా పని చేయడం ద్వారా కొత్త నృత్య దర్శక ఘనత పురస్కారాన్ని కూడా అందుకున్నారు). ఆ ప్రదర్శన నడవడం ముగిసే సమయానికి క్లియో లెయిన్, జనా స్నీడర్‌ల దగ్గర శిక్షణ పొందిన మర్ఫీ ప్రధాన పాత్రను స్వీకరించారు. ప్రదర్శన నడిచే సమయంలో చోటు చేసుకున్న ఇతర ముఖ్యమైన మార్పులుగా అలీసన్ ఫ్రేసర్ (జనా స్నీడర్ స్థానాన్ని స్వీకరించాడు) పెయిగ్ ఒ హరా (డ్రూడ్‌ పాత్రను డాన్నా మర్ఫీ నుంచి స్వీకరించాడు) లతో పాటు లేయిన్ పాత్రలో మొదట ప్రవేశించిన లోరెట్టా సిట్, ఆ తర్వాత ప్రవేశించిన కరేన్ మారోలను చెప్పవచ్చు.
1988లో బ్రాడ్‌వేలో ప్రదర్శన ముగిసి చాలా నెలలు అయిన తర్వాత, కాస్త సవరించిన "డ్రూడ్" రూపాంతరం ప్రదర్శన రోస్, స్నీడర్, ఓ హరాలు ప్రధాన పాత్రలుగా, లెయిన్స్ పాత్రను జీన్ స్టాపుల్టన్ పోషించేలా వాషింగ్టన్‌ డి.సి.లోని కెన్నెడీ సెంటర్ ఓపెరా హౌస్‌లో ఉత్తర అమెరికా యాత్రను ప్రారంభించింది. ఈ యాత్ర సందర్భంగా, రోస్ పాత్రను క్లైవ్ రెవిల్ దక్కించుకుంది. ప్రస్తుతం టామ్స్- విట్‌మార్క్ లైసెన్సుతో సాగే ఈ ప్రదర్శన అప్పటి నుంచి రెండో అమెరికా జాతీయ యాత్రను, లండన్‌లోని సవాయ్ థియేటర్‌లో 1987 నాటి వెస్ట్ ఎండ్ యాత్ర, కెనడాలోని ఒంటారియోలోని నయాగారా సరస్సు మీద షా వేడుకలలో తయారీని, ప్రపంచ వ్యాప్తంగా అపరిమితంగా ఉన్నప్రొఫెషనల్, అమెచ్యూర్ నాటక తయారీలను ఆస్వాదించింది. 2007–08లో లండన్‌లో తిరిగి జీవం పోసుకుని, టెడ్ క్రెయిగ్ దర్శకత్వంలో ఛాంబర్ ప్రదర్శనగా సమర్పించబడి, వేర్ హౌస్ థియేటర్‌లో ప్రదర్శించబడింది.
ఇటీవలి కాలంలో, 2009 వేసవిలో ది ఇదాహో షేక్‌స్పియర్ వేడుకలు స్థానిక నటులు అలెడ్ డేవిస్ ది ఛైర్మన్‌గా, లిన్ అలీసన్ ప్రిన్సస్ పఫర్‌గా, సారా ఎం. బ్రూనర్ ప్రధాన పాత్రలో నటించేలా డ్రూడ్ నిర్మాణాన్ని చేపట్టింది.