పూసల (కులం)
ఆయుర్వేదం మరియు వ్యవసాయం ఆలంకరణ సామాగ్రి బట్టలవ్యాపారం 
పూసలవాళ్లు ఆదిమవాసుల రాజులూ . పూసల కులస్తులు అడవులను వదిలి గ్రామీణ ప్రాంతాలకు చేరుకున్నప్పటికి .. న్యాయబద్ధంగా వుంటారు ,రాజుల కట్టుబాట్లను వీరు వదులుకోలేదు. పూసల కులస్తులను అయ్యా అని పిలుస్తారు. ఇతని ఆజ్ఞలను అమలు చేసే వ్యక్తిని ధర్మ అని పిలుస్తారు .వైద్య వృతి ఇప్పటికీ వీరి కులంలో కొనసాగుతుంది . నిజాం కాలంలోఈ కులంవారు రహదారి పత్రాన్ని జారీ చేసేవారు . గ్రామాలలో తిరిగి వస్తువులు అమ్ముకునే వారిని ఆయా గ్రామ పెద్దలు అవాంతరాలు కలిగించకుండా ఉండేందుకు ఈ రహదారి పత్రాలను జారీ చేసేవారు . కంచి పీఠాధిపతులు సైతం ఇటువంటి రహదారి పత్రాలు (మంగళ శాసనం) జారీ చేసేవారు
గ్రామాల్లో పూసలు, పూసల గొలుసులు, గాజులు, దువ్వెనలు, పిన్నులు, సూదులు విక్రయిస్తుంటారు. ఇదే వీరికి జీవనాధారం. దీనికి తోడు కుటుంబ భారం కూడా మహిళలే మోస్తుంటారు. పురుషుల సంఖ్యలో వ్యసనాలకు బానిసలుగా కానవస్తారు. తాళాలు, గొడుగులు బాగుచేయడం ద్వారా డబ్బు సంపాదిస్తారు. ఈ సంపాదన మొత్తాన్ని తాగుడుకే ఖర్చు చేసేస్తుంటారు. 
పూసలవాళ్లు ఆదిమవాసులైన చెంచు తెగకు వారసులు. పూసల కులస్తులు అడవులను వదిలి గ్రామీణ ప్రాంతాలకు చేరుకున్నప్పటికీ... అటవిక ఆచార వ్యవహారాలు, కట్టుబాట్లను వీరు వదులుకోలేదు. పూసల కులస్తులు నివసించే ప్రాంతాలను ఇప్పటికీ గూడెం లేదా, మిట్ట అంటారు. గూడెం పెద్దను గూడెగాడు, మిట్టగాడు అని పిలుస్తారు. ఇతని ఆజ్ఞలను అమలు చేసే వ్యక్తిని కొండిగాఢంటారు. సామూహిక వివాహాలు, పుల్ల విరవడం... వంటి కట్టుబాట్లు ఇప్పటికీ కొనసాగుతున్నాయి. మందు లేనిదే విందులేదు. వెలి, ఓలి ఇప్పటికీ వీరి కులంలో కొనసాగుతున్నాయి. వీరికి ప్రత్యేక భాష కూడా ఉంది. వీరికి గిరిజనులకుండే లక్షణాలు ఉన్నాయి. నిజాం కాలంలోఈ కులంవారికి రహదారి పత్రాన్ని జారీ చేశారు. గ్రామాలలో తిరిగి వస్తువులు అమ్ముకునే వీరిని ఆయా గ్రామ పెద్దలు అవాంతరాలు కలిగించకుండా ఉండేందుకు ఈ రహదారి పత్రాలను జారీ చేశారు. కంచి పీఠాధిపతులు సైతం ఇటువంటి రహదారి పత్రాలు (మంగళ శాసనం) జారీ చేశారు. అంటే అనాదిగా వీరు సంచార జాతులనేది సుస్పష్టం. సంచార జాతులను ఎస్టీలుగానో, బీసీ `ఏ' గ్రూపులోనో చేర్చగా పూలస కులస్తులను మాత్రం `డి' గ్రూపులోకి చేర్చారు. వి.రాఘవయ్య నేతృత్వంలో సాగిన వివిధ సంచార జాతుల అధ్యయనంలో పూసల వాళ్లు అడుక్కునేజాతి అనీ, సంచార జాతి అని కూడా స్పష్టం చేశారు.13.2.2009 న రాష్ర్ట ప్రభుత్వం వీరిని బీసీ `డి' గ్రూప్‌ నుండి బి.సి.ఏ గ్రూపులోకి మార్ఛింది.
పూసల కులస్తులలో మహిళలు దినమంతా రోడ్డెక్కి రాత్రి ఇంటికి చేరేవరకు చంకన బిడ్డతోనూ, నెత్తిన గంపను మోస్తూ తిరుగుతూ కానవస్తారు. 
వీరు సంచార జీవులు కావటంతో గ్రామాలకు చేరుకున్న సమయంలో గౌడ, కుమ్మరి చావిళ్లలో తమ సామన్లు పెట్టుకుని ఆ సమీప గ్రామాలలో వ్యాపారం చేస్తుంటారు. కాటుక, తిలకం సీసాలు, బొట్టుబిళ్లలేకాదు... సవరాలు, హెయిర్‌ పిన్నులు, హెయిర్‌ బ్యాండ్లు వంటివి కూడా అమ్ముతుంటారు. 
పురుషుల సంఖ్యు పూటుగా తాగి ఇంటికి చేరడం... ఏదో ఒక మిషతో భార్యను గొడ్డును బాదినట్టుబాదడం వీరి దనచర్య. ఒక్కోసారి ఇంట్లో ఉన్న అల్యూమినియం పాత్రలపై కూడా తమ ప్రతాపాన్ని చూపిస్తుంటారు. మధ్యం మత్తు దిగిన తర్వాత ఆ పాత్రల సొట్టలు తీసేది వీళ్ళే. ఇన్ని కష్టాలను, కన్నీళ్ళను ఓర్చి... ముఖంపై చిరునవ్వుతో కనిపించే ఈ మహిళలు భూ దేవికి ప్రతిరూపం. "మేమూ మనుషులమే" సినిమా కథ ఈ కుల ఆచార వ్యవహారాలకు, జీవన శైలికి దర్పణం పట్టింది. దీంతో అప్పట్లో ఆ చిత్రానికి `పూసల పిల్ల' అని మొదట పేరు పెట్టారు. కానీ ఈ కులస్తులు వ్యతిరేకించటంతో పేరు మార్పు చేశారు.
పల్లెల్లో కూడా ఫ్యాన్సీ షాపులు రావడంతో వీరి వృత్తి దెబ్బతింది. అయినప్పటికీ వృత్తిని వదులుకోకుండా మారుమూల పల్లె ప్రాంతాలకు చేరుకుని వ్యాపారం చేస్తున్నారు. పురుషుల సంఖ్యు తోపుడు బండ్లపై వ్యాపారం చేస్తుంటారు. ఆటోలు నడిపి, సున్నంవేసి, కూలిపనులు చేస్తున్నవారూ ఉన్నారు. వీరు చినలక్ష్మమ్మ, దేశమరాజు, బొబ్బిలి రాజు కథ, కాంభోజ రాజు కథలను తంబుర, ఢక్కీ చేతబుచ్చుకుని రాగయుక్తంగా చెపుతారు. దాసరి, జంగమ, షార్థకారి, పాముల, వీరముష్టి, కాటిపాపల, నక్కల, మందుల, బుడబుక్కల వారు వీరి దగ్గర భోజనం తీసుకోరు. ఒకవేళ తీసుకున్నా తర్వాత తెలిస్తే భోజనం వదిలిపెడతారు. ఈ కులస్తులలో అత్యధికులది సంచార జీవనమే కావడంతో... ప్రభుత్వ పథకాలు కూడా అందడం లేదు. రేషన్‌ కార్డు సౌకర్యం కూడా వీరు పొందలేకపోతున్నారు. పూసల కులస్తులకు ప్రత్యేకంగా ఫైనాన్స్ కార్పొరేషన్‌ ఏర్పాటు చేయాలని ఎస్టీలలో చేర్చాలని వీరు కోరుతున్నారు.