సంకీర్ణ ప్రభుత్వం
సంకీర్ణ ప్రభుత్వం అనగా, వివిధ పార్టీల మద్దతుతో ఏర్పడిన పార్లమెంటరీ ప్రభుత్వ మంత్రిమండలి. ఈ ఏర్పాటుకుగల సాధారణ కారణం, స్వయంగా ఏ ఒక్క పార్టీ పార్లమెంట్‌లో మెజారిటీ సాధించలేకపోవడం. జాతీయ విపత్తు లేక విషమ పరిస్థుతులు ఏర్పడిన సమయంలో కూడా సంకీర్ణ ప్రభుత్వం ఏర్పడుతుంది, ఉదాహరణకు, యుద్ధకాలంలో ప్రభుత్వానికి అత్యధికంగా అగుపడు అవసరమైన రాజకీయ హేతుబద్ధతను కలిగిస్తూనే, అంతర్గత రాజకీయ కలహాలు సమసిపోయే పాత్ర కూడా పోషిస్తుంది. అట్టి సమయాలలో, సమస్త పార్టీల సంకీర్ణాన్ని పార్టీలు ఏర్పరుస్తాయి (జాతీయ ఐక్యతా ప్రభుత్వాలు, ఘనమైన సంకీర్ణాలు). ఒకవేళ సంకీర్ణం కూలిపోతే, విశ్వాసపరీక్ష జరుగుతుంది లేదా అవిశ్వాస తీర్మానాన్ని ప్రవేశపెడతారు.
సార్వత్రిక ఎన్నికలలో స్పష్టమైన ఆధిక్యతలు సాధించలేని పరిస్థితిని ఎదుర్కొనుటకు, పార్టీలు మెజారిటీ ఉన్న పార్టీ మద్దతుతో సంకీర్ణ మంత్రిమండలిని ఏర్పరుస్తాయి లేదా మైనారిటీ మంత్రిమండలిని ఒకటి లేక ఎక్కువ పార్టీలు కలసి ఏర్పరుస్తాయి. పార్లమెంట్‌లో మెజారిటీ ఉన్న పార్టీతో ఏర్పడిన సంకీర్ణ ప్రభుత్వ మంత్రిమండలి, మైనారిటీ మంత్రిమండలి కంటే ఎక్కువ సుస్థిరతని కలిగి ఉండి, చిరకాలం కొనసాగుతుంది. మొదటిదానిలో అంతర్గత సంఘర్షణలు ఉన్నప్పటికీ, వారు అవిశ్వాస తీర్మాన పరీక్షకి భయపడాల్సిన అవసరం లేదు. వారి యొక్క మెజారిటీని కొనసాగిస్తున్నంత కాలం, ఒక పార్టీ ఆధారిత మెజారిటీ ప్రభుత్వాలు మరింత ఎక్కువ సుస్థిరతను కలిగి ఉంటాయి.
పలు వ్యవస్థాగత రాజకీయ పార్టీలకు ప్రాతినిధ్యం వహించే దామాషా ప్రతినిధి అయినట్టి పార్లమెంట్‌ని కలిగిన దేశాలలో సామాన్యంగా సంకీర్ణ మంత్రిమండలాలు ఏర్పడతాయి. దిగువ సభ కాకుండా అధ్యక్షుడు నియమించే మంత్రిమండలి కలిగిన సంయుక్త రాష్ట్రాలలో సాధారణంగా ఇట్టివి కనపడవు. (అయితే, బ్రజిల్‌లో సంకీర్ణ మంత్రిమండలాలు సాధారణం). ఫ్రాన్స్ వంటి అసంపూర్ణ అధ్యక్ష వ్యవస్థలలో, అధ్యక్షుడు, నియమానుసారం ప్రధానమంత్రిని నియమిస్తాడు, కానీ ప్రభుత్వం స్వయంగా పార్లమెంట్‌లో విశ్వాసాన్ని కలిగి ఉండాలి, సంకీర్ణప్రభుత్వాలు ఇక్కడ సర్వసాధారణం.
తరచుగా సంకీర్ణ మంత్రిమండలాలతో నడచు దేశాలు: నోర్డిక్ దేశాలు, బెనలక్స్ దేశాలు, ఆస్ట్రేలియా, ఆస్ట్రియా, జర్మనీ, ఐర్లాండ్, ఇటలీ, జపాన్, టర్కీ, ఇస్రాయెల్, న్యుజీలాండ్, కొసొవో, పాకిస్తాన్, కెన్యా, ఇండియా, ట్రినిడాడ్ మరియు టొబాగో మరియు ఉక్రెయిన్. స్విట్జెర్లాండ్ లో 1959 నుంచి 2008 వరకు "మ్యాజిక్ ఫార్ములా"గా పిలువబడే నాలుగు బలమైన పార్టీల యొక్క సంకీర్ణత కలిగిన పార్లమెంట్ పరిపాలించింది. యునైటడ్ కింగ్డంలో సంప్రదాయక మరియు ఉదార ప్రజాస్వామిక పార్టీల మధ్య లాంఛనప్రాయ సంకీర్ణ మంత్రిమండలి కూడా నడిచింది.
జర్మనీలో, జర్మనీ క్రిస్టియన్-డెమోక్రటిక్ యూనియన్ ఆఫ్ జర్మనీ మరియు క్రిస్టియన్ సోషల్ యూనియన్ బవేరియా (CDU/CSU) లేక జర్మనీ యొక్క సోషల్ డెమోక్రటిక్ పార్టీలు జాతీయ ఎన్నికలలో అర్హతాయోగ్యమైన మెజారిటీతో గెలుచుట అరుదగుట చేత సంకీర్ణ ప్రభుత్వం ప్రామాణికమైనది. అందువలన, సమాఖ్య స్థాయిలో, కనీసం ఒక చిన్న పార్టీని కలిగి ఉన్న ప్రభుత్వాలు ఏర్పడతాయి. ఉదాహరణకు, హెల్మట్ కోహ్ల్ యొక్క CDU, ఫ్రీ డెమోక్రాటిక్ పార్టీ (FDP) సంకీర్ణత్వంతో కొన్నేళ్ళ పాటు పాలించింది, 1998నుంచి 2005 వరకు గెర్హార్డ్ స్క్రోడర్ యొక్క SPD గ్రీన్స్ తో కలిసి అధికారంలో ఉన్నది మరియు 2009 నుంచి FDP తో కలిసి ఏంజెలా మెర్కెల్, CDU/CSU అధికారంలో ఉంది.
ఇరు దేశాలలోనూ, రెండు పెద్ద పార్టీలతో కూడిన ఘన సంకీర్ణాలు కూడా సంభవించాయి, కానీ ఇవి సాపేక్షకంగా అరుదైనవి మరియు పెద్ద పార్టీలు సాధారణంగా చిన్న పార్టీలతో కూడుటకు మొగ్గు చూపుతాయి. అయినప్పటికీ, ఏ ఒక్క పెద్ద పార్టీ అయినా వారు ఎంచుకొనిన సంకీర్ణత్వాన్ని ఏర్పరచుటకు తగినన్ని ఓట్లను పొందలేకపోతే, ప్రభుత్వాన్ని ఏర్పరుచుటకు ఘన సంకీర్ణాలు అనివార్యం. ఇదే పరిస్థితి జర్మనీలో 2005లో ఏంజెలినా మెర్కెల్ అధ్యక్షుడిగా ఎన్నికైనప్పుడు ఎదురైనది: ఎన్నికలలో, CDU/CSU పార్టీ FDP తో కలిసి మెజారిటీ సంకీర్ణాన్ని ఏర్పరుచుటకు తగినన్ని ఓట్లను సంపాదించలేదు; అదే విధంగా SDP మరియు గ్రీన్స్ పార్టీలు వారి యొక్క ఒకప్పటి పాలనా సంకీర్ణత్వాన్ని కొనసాగించుటకు తగినన్ని ఓట్లు లేవు. అప్పుడు CDU/CSU మరియు SPD పార్టీలతో ఘన సంకీర్ణ ప్రభుత్వం సృష్టించబడింది.ఇట్టి భాగస్వామ్యాలకు చిహ్నంగా, జాగ్రత్తగా రూపొందించిన మంత్రిమండలాలు ఏర్పడతాయి. CDU/CSU పార్టీ అధ్యక్ష పదవి వదులుకొనగా, SPD పార్టీ మంత్రిమండలిలోని పదవులను అధిక సంఖ్యలో నిర్వహించింది.
1989 నుంచి ఏ ఒక్క పార్టీ స్వయంగా పాలించలేని ఐర్లాండ్ లో, సంకీర్ణ ప్రభుత్వాలు అత్యంత సాధారణం. రెండు లేక ఎక్కువ పార్టీల సమ్మతంతో ఏర్పడిన సంకీర్ణాల్లో, ఎప్పుడూ అతిపెద్దవైన ఫియాన్న ఫెయిల్ మరియు ఫైన్ గేల్పార్టీలలో ఒకటి ఉంటుంది, మరియు ఒకటి లేక ఎక్కువ చిన్న పార్టీలు లేదా పార్లమెంట్ యొక్క స్వతంత్ర సభ్యులను కలిగి ఉంటుంది. ప్రస్తుత ప్రభుత్వంలో, స్వతంత్రుల మద్దతు కలిగిన ఫియాన్న ఫెయిల్ మరియు గ్రీన్ పార్టీ ఉంది.
===అనేక పార్టీలతో ఏర్పడిన సంకీర్ణాలు 
సంకీర్ణ ప్రభుత్వం ఎన్ని పార్టీలతో అయినా ఏర్పడవచ్చు.
జర్మనీలో, అరుదుగా సంకీర్ణంలో రెండు కంటే ఎక్కువ పార్టీలు ఉంటాయి (అక్కడ CDU మరియు CSU అను రెండు పోటిపడని పార్టీలు ఎప్పుడు ఒకే సమాలోచనను కలిగిఉంటాయి, ఈ సందర్భంలో వాటిని ఒకే పార్టీగా భావిస్తారు).
బెల్జియంలో, ప్రతి రాజకీయవర్గానికీ, డచ్ మరియు ఫ్రెంచ్ భాషలలో సంభాషించే వేర్వేరు పార్టీలు కలవు, అక్కడ 6 పార్టీల వరకు గల సంకీర్ణ ప్రభుత్వాలు సర్వసాధారణం.
ప్రస్తుతం భారతదేశంలో అధికారంలో వున్న యునైటెడ్ ప్రోగ్రెసివ్ అల్లియన్స్‌లో 13 వేర్వేరు పార్టీలు ఉన్నాయి.
దీనికి సమానమైన పరిస్థితి ఇజ్రాయెల్‌లో కలదు, అక్కడ డజన్లకొద్దీ పార్టీలకు 
క్నేస్సేట్ (ఇజ్రాయెల్ పార్లమెంట్) లో ప్రాతినిధ్యం ఉంది.
కడిమ పార్టీని స్థాపించాడు మరియు కడిమ పార్టీ, లేబర్ మరియు అనేక ఇతర పార్టీల సంకీర్ణంతో అధికారాన్ని పొందింది.
చరిత్ర ప్రకారంగా, రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం తరువాత జపాన్ లో లిబెరల్ డెమోక్రటిక్ పార్టీ యొక్క అధికారం ఎక్కువగా కొనసాగింది, కానీ 1955 తరువాత LDP మొదటిసారిగా 1993లో హౌస్ అఫ్ రిప్రజెన్టేటివ్స్ లో మెజారిటీని కోల్పోవడంతో కొంతకాలం సంకీర్ణప్రభుత్వం ఏర్పడింది.
ఆస్ట్రేలియా లో, మితవాద లిబెరల్ మరియు నేషనల్ పార్టీలు కలసి బలమైన ఒక శాశ్విత సంకీర్ణాన్ని స్థూలంగా ది కోయాలిషన్ ను ఏర్పరిచాయి.
అప్పుడప్పుడూ మిగతా సంకీర్ణాలు ఏర్పడ్డాయి. యునైటెడ్ కింగ్‌డమ్ లో, జాతీయ విపత్తులలోనే సాధారణంగా సంకీర్ణ ప్రభుత్వాలు (కొన్నిసార్లు వీటిని "జాతీయ ప్రభుత్వాలు" అంటారు) ఏర్పడతాయి.
కెనడా లో, 1864లో క్లియర్ గ్రిట్స్, పార్టీ బ్లెఉ, మరియు లిబెరల్-కనసర్వేటివ్ పార్టీలు కలసి గొప్ప సంకీర్ణాన్ని ఎర్పాటుచేసాయి.
2008 కెనడా యొక్క పార్లమెంటరీ వివాదంలో, మూడు ప్రతిపక్ష పార్టీలు ఒక ఒప్పందానికి వచ్చి, ఒకవేళ కనసర్వేటివ్ మైనారిటీ ప్రభుత్వం అవిశ్వాస తీర్మానంలో ఓడిపోతే, సమాఖ్య ఏర్పడిన తరువాత రెండవ సంకీర్ణాన్ని ఎర్పాటు చేయుటకు తమ అంగీకారాన్ని తెలిపాయి; స్టీఫెన్ హర్పర్ ను ప్రధానమంత్రి పదవి నుంచి దించడానికి.
దామాషా ప్రాతినిధ్యానికి అనుకూలంగా వాదించువారు, విభిన్న పార్టీల (తరచుగా విభిన్నసిద్ధాంతాలుకలిగిన) యొక్క సమ్మేళనంతో ఏర్పడిన సంకీర్ణ ప్రభుత్వం, ప్రభుత్వ విధానాలతో ఏకీభవించుటలో, సార్వత్రిక సమ్మతి ఆధారిత రాజకీయాలకి, దారి తీయవచ్చని సూచించారు. మరియొక ప్రయోజనం ఏమనగా, దేశంలోని నియోజకుల యొక్క ప్రసిద్ధ అభిప్రాయాన్ని సంకీర్ణ ప్రభుత్వం మరింత ఎక్కువగా ప్రతిబింబిస్తుంది.
సంకీర్ణ ప్రభుత్వాన్ని తిరస్కరించువారు, అట్టి ప్రభుత్వాలు మండిపాటులకు మరియు అసామరస్య ధోరణులను ప్రేరేపిస్తాయని నమ్ముతారు. దీనికి కారణం, సంకీర్ణాలు కలిగినట్టి, విభిన్న నమ్మకాలతో ఉన్న వివిధ పార్టీలు, ఎల్లప్పుడూ ప్రభుత్వపు విధానాల యొక్క సరియైన మార్గంతో ఏకీభవించకపోవటమే. ఫ్లాందెర్స్ లేక ఐర్లాండ్లో జరిగినట్లు, కొన్నిసార్లు ఎన్నికల ఫలితాలు, గణంకంగా ఎక్కువ సంభావ్యత కలిగిన సంకీర్ణ ప్రభుత్వాలు సిద్ధాంతపూర్వకంగా శక్యంకాని విధంగా వెలువడతాయి. రెండవ ప్రతికూలత ఏమనగా, మైనారిటీ పార్టీలు "అధికారచక్రం తిప్పే సామర్ధ్యం" కలిగి ఉండుట మరియు ముఖ్యంగా ఓట్ల మధ్య తేడా బాగా తక్కువ వుండే ఎన్నికలలో, అవి చేసిన సహాయం కంటే ఎక్కువ లాభాన్ని పొందుట.
కొన్ని సమస్యల మీద కలుగునట్టి అభిప్రాయ భేదాలు మరియు అందువలన సంభవించే చర్చలు మరింత ఫలదాయకమైనపుడు, అట్టి అంశాల మీద చేయవలసిన సార్వత్రిక సమ్మతిని సంకీర్ణ ప్రభుత్వాలు వాయిదాలతో పొడిగిస్తాయని కూడా విమర్శించబడ్డాయి. కొన్ని సమస్యల మీద పరిపాలిత సంకీర్ణ పార్టీ నాయకుల మధ్య భేదాభిప్రాయాలు ఉన్నప్పటికీ, ప్రత్యర్థులను కూటమిగా ఎదుర్కొంటారు.
బలమైన పార్టీలు, కొద్దిమందికి మాత్రమే అధికారం అనే పద్ధతిలో సంబంధాన్ని పెట్టుకొని, పైకి వచ్చే పార్టీలను అణగద్రొక్కుతాయి
బాగా బలమైన ఒక పార్టీ, సంకీర్ణం యొక్క విధానాలను అననుపాతంగా మార్చవచ్చు.