hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
దలై
త్రిపుర రాష్ట్రంలో దలై (బెంగాలి:ধলাই জেলা) ఒక జిల్లా. అంబస్సా దలై జిల్లాకు కేంద్రంగా ఉంది. 2011 గణాంకాలను అనుసరించి త్రిపుర రాష్ట్రంలోని 4 జిల్లాలలో దలై జిల్లా అతల్ప జనసంఖ్య కలిగిన జిల్లాగా 
గుర్తించబడింది.
1995లో దలైజిల్లా రూపుదిద్దబడింది.
దలై జిల్లా వైశాల్యం 2523 చ.కి.మీ.
2006లో " పంచాయితీరాజ్ మంత్రిత్వశాఖ " భారతదేశంలోని 250 వేనుకబడిన జిల్లాలలో దలై జిల్లా ఒకటిగా గుర్తించింది. . త్రిపురా రాష్ట్రంలో " బ్యాక్‌వర్డ్ రీజంస్ గ్రాంట్ ఫండ్ ప్రోగ్రాం" నుండి నిధులు అందుకుంటున్న ఏకైక జిల్లా దలై మాత్రమే.
దలై త్రిపురా ఈస్ట్ పార్లలమెంటు స్థానాన్ని ఉత్తర త్రిపుర మరియు దక్షిణ త్రిపుర జిల్లాలతో పంచుకుంటున్నది.
ఉత్తర త్రిపుర
ఉత్తర త్రిపుర (బెంగాలి: উত্তর ত্রিপুরা জেলা) త్రిపుర రాష్ట్రంలోని 4 జిల్లాలలో ఒకటి. జిల్లాకేంద్రం ధర్మనగర్ పట్టణంలో ఉంది.2001 గణాంకాలను అనుసరించి జిల్లావైశాల్యం 2821చ.కి.మీ.
జిల్లా జనసంఖ్య 590,655.
1949 సెప్టెంబరు 9 వరకు ఉత్తర త్రిపుర జిల్లా భూభాగం త్రిపుర రాజ్యంలో భాగంగా ఉంది. తరువాత ఈ భూభాగం భారతదేశంలో విలీనం అయింది. 1970 సెప్టెంబరు 1 న త్రిపుర రాష్ట్రం మూడు జిల్లాలుగా విభజించబడినప్పటి నుండి ఉత్తర త్రిపుర జిల్లా రూపుదిద్దుకున్నది. 1995 ఏప్రిల్ 14 న ఈ జిల్లా నుండి దలై జిల్లా రూపుదిద్ఫుకున్నది.
1988లో త్రిపురాలో 0.85 చ.కి.మీ " రోవా వన్యమృగ సంరక్షణాలయం " స్థాపించబడింది.
ఉత్తర త్రిపుర జిల్లాలో 11 అసెంబ్లీ స్థానాలు ఉన్నాయి : పబియచ్చర, ఫాటిక్రాయ్, చందిపూర్, కైలాషర్, కడమట్ల-కుర్తి, బాగ్‌బస్సా, ధర్మనగర్, జుబరంజ్ నగర్, పానీసాగర్, పెంచర్థల్ మరియు 
కాంచన్‌పుర్. ఉత్తర త్రిపుర జిల్లా, దలై మరియు దక్షిణ త్రిపుర జిల్లాలు కలిసి త్రిపురా ఈస్ట్ పార్లమెంట్ నియోజక వర్గంగా ఉంది.
ఉత్తరత్రిపుర జిల్లా 3 ఉపవిభాగాలుగా విభజించబడి ఉంది.
దక్షిణ త్రిపుర
త్రిపుర రాష్ట్రంలోని 4 జిల్లాలలో దక్షిణ త్రిపుర (బెంగాలీ: ত্রিপুরা জেলা ) జిల్లా ఒకటి.
1970 సెప్టెంబరు 1 త్రిపుర రాష్ట్రం 3 జిల్లాలుగా విభజించినప్పటి నుండి దక్షిణ త్రిపుర జిల్లా అస్థిత్వంలో ఉంది.
దక్షిణ త్రిపుర జిల్లా వైశాల్యం 2152 చ.కి.మీ. జిల్లాకేంద్రంగా బెలోనియా ఉంది.
దక్షిణ త్రిపుర జిల్లాలోని కొంత భాగం త్రిపుర వెస్ట్ (బెలోనియా, సబ్రూం మరియు సంతిర్బజార్ ) పార్లమెంటరీ స్థానంలోనూ మరికొంత భాగం త్రిపురా ఈస్ట్ (దలై మరియు ఉత్తర త్రిపుర) పార్లమెంటరీ విభాగంలోనూ ఉంది.
1987లో దక్షిణ త్రిపుర జిల్లాలో " త్రిష్ణ వన్యమృగ సంరక్షణాలయం " స్థాపించబడింది. జిల్లా వైశాల్యం 195 చ.కి.మీ.
" గుంటి వన్యమృగ సంరక్షణాలయం " స్థాపించబడింది.
తూర్పు సిక్కిం
భారతదేశ రాష్ట్రాలాలో ఒకటైన సిక్కిం రాష్ట్రంలోని 4 జిల్లాలలో " తూర్పు సిక్కిం " ఒకటి. భౌగోళికంగా తూర్పు సిక్కిం జిల్లా సిక్కిం రాష్ట్రంలోని ఆగ్నేయభూభాగంలో ఉంది. జిల్లా కేంద్రం మరియు సిక్కిం రాష్ట్ర రాజధాని గాంగ్టక్. రాష్ట్ర నిర్వహణా కార్యక్రమాలకు గాంగ్టక్. డిస్ట్రిక్ కలెక్టర్ జిల్లా నిర్వహణా బాధ్యతను వహిస్తాడు. అలాగే మేజర్ జనరల్ మిలటరీ బాధ్యతను వహిస్తాడు. 2011 గణాంకాలను అనుసరించి సిక్కిం రాష్ట్రంలోని 4 జిల్లాలలో తూర్పుసిక్కిం జిల్లాలో జనసాంద్రత అధికంగా ఉంటుంది.
తూర్పు సిక్కిం భూభాగం అత్యధిక కాలం సిక్కిం రాజ్యంలో భాగంగా ఉంది. 19వ శతాబ్దంలో ఈ ప్రాంతం భూటాన్ ఆధీనంలో ఉండేది. ఆంగ్లో భూటన్ యుద్ధం తరువాత ఈ భూభాగం బ్రిటిష్ సైన్యాల ఆధీనంలోకి వచ్చింది. 1947 స్వాతంత్ర్య సమరం తరువాత ఈ భూభాగం భారతదేశ రక్షణలో ఉన్న సిక్కిం రాజ్యంలో భాగంగా మారింది. 1962లో జరిగిన చైనా-భారత యుద్ధం సిక్కిం సాక్ష్యంగా నిలిచింది. 1975లో సిక్కిం భారతదేశంలో భాగంగా అలాగే 22 వ రాష్ట్రంగా అయింది.
జిల్లా వైశాల్యం 964 చ.కి.మీ. గాంగ్టక్ తూర్పు సరిహద్దులో చైనాదేశ సరిహద్దు ఉన్నకారణంగా ఈ ప్రాంతంలో సైనికపరమైన ఉద్రిక్తత అత్యధికంగా ఉంటుంది. ఈ ప్రాంతంలో పర్యటనకు నిషేధాలు అధికంగా ఉన్నాయి. జిల్లాలో గాంగ్టక్ తూర్పు సరిహద్దులో కొన్ని ప్రాంతాలలో మాత్రం పర్యాటకులను అనుమతిస్తున్నారు. త్సాంగ్మో సరసు, బాబా మందిర్ మరియు " నాథు లా పాస్ " వంటి ప్రాంతాలు పర్యాటక ఆకర్షణగా ఉన్నాయి. భారతదేశాన్ని లాసాతో అనుసంధానం చేస్తున్న " నాథు లా పాస్ " పురాతనకాలంలో " సిల్క్ రోడ్ "గా గుర్తింపు పొందింది. నాథు లా పాస్ మరియు బాబా మందిరాలకు భారతదేశ సందర్శకులకు అనుమతి లభిస్తుంది. ఈ ప్రాంతాలలో ప్రవేశించడానికి ప్రత్యేక అనుమతి తీసుకోవడం అవసరం. ఇన్నర్ లేన్ అనుమతి ఒక్కరోజు ముందుగా మాత్రమే లభిస్తుంది. ఈ అనుమతిని ప్రాంతీయ అధికారుల నుండి పొందవచ్చు. ఇతర పర్యాటక ఆకర్షణలలో గాంగ్టక్ ఉత్తర భూభాగంలో ఉన్న ప్రఖ్యాత ఫోడాంగ్ మొనాస్ట్రి మరియు అంతర్జాతీయ ఖ్యాతి వహించిన " రంతక్ మొనాస్ట్రి " ప్రధానమైనవి.
తూర్పు సిక్కిం జిల్లాలో 4 వన్యమృగ అభయారణ్యాలు ఉన్నాయి : బార్సే రోహోడోడెంరాన్, ఫాంబాంగ్ ల్హో, పాంగోలఖా మరియు క్యోంగ్నోస్లా ఆల్ఫైన్.
తూర్పు సిక్కిం జిల్లా 4 విభాగాలుగా విభజించబడింది.
ఉత్తర సిక్కిం
భారతీయ రాష్ట్రాలలో ఒకటైన సిక్కిం రాష్ట్రంలోని 4 జిల్లాలలో ఉత్తర సిక్కిం జిల్లా ఒకటి. జిల్లాకు కేంద్రంగా మంగన్ నగరం ఉంది. ఇది దేశంలోని 640 జిల్లాలలో జనసాంద్రతలో 7వ స్థానంలో ఉంది. 2013 నుండి సి.పి ధాకల్ జిల్లాకు కలెక్టరుగా నియమితుడయ్యాడు.
సిక్కిం రాష్ట్రంలోని 4 జిల్లాలలో ఉత్తర సిక్కిం జిల్లా విశాలమైనది. జిల్లాలోని భూమి దట్టంగా చెట్లతో నిండిన పర్వతప్రాంతంగా ఉంది. ఉత్తర తంద్రా ప్రాతంవైపు ప్రవతశ్రేణులు తగ్గుముఖం పడుతూ ఉంటాయి. ప్రధానరహదారి పక్కన కనిపించే పలు జలపాత దృశ్యాలు ప్రదృశాన్ని అతిసుందరంగా మార్చివేస్తూ ఉంటుంది. నిటారుగా ఉండే లోయలు అధికంగా ఉన్నందున కొండచరియలు విరిగిపడే ప్రమాదం అధికంగా ఉంటుంది. పర్వతశిఖరాలలో ఉండే మంచు కరిగడం మరియు భారీవర్షాల కారణంగా ఇలాంటి ప్రమాదాలు జరుగుతూ ఉంటాయి. రాష్ట్రంలోని అత్యధికమైన ప్రజలు జిల్లా కేంద్రమైన మాంగన్ (సముద్రమట్టానికి 2000 అడుగుల ఎత్తు) సమీపంలో నివసిస్తుంటారు. జిల్లా ఉత్తరదిశలో చెట్లు అధికంగా ఉంటాయి. ఉష్ణోగ్రత 25 నుండి - 40 సెల్షియస్ ఉంటుంది. 6,000 మీటర్ల ఎత్తున ఉండే ప్రదేశంలో ఉష్ణోగ్రత అత్యల్పంగా ఉంటుంది. 8,000 మీ ఎత్తైన " కాంచన్‌జంగా " అత్యంత ఎత్తైన ప్రదేశంగా భావించవచ్చు. ఈ శిఖరం తూర్పు సరిహద్దులో నేపాల్ సరిహద్దు ఉంటుంది. సింఘిక్ నగరం నుండి దీనిని చూడవచ్చు. 
మాంగన్ ప్రపంచ యాలుకల రాజధానిగా (కార్డిమం రాజధాని ) గా గుర్తింపు పొందింది. జిల్లా వాతావరణం మరియు భౌగోళిక పరిస్థితులు యాలుకలను పండించడానికి అనుకూలంగా ఉంటుంది.
ఈ ప్రాంతంలో అధికంగా జలవిద్యుత్తు ఉత్పత్తి కేంద్రాలు ఉన్నందువలన ఇక్కడ విద్యుత్తు నిరాటంకంగా లభ్యమౌతుంది. ఎత్తైన కొండచరియలు మరియు ఎత్తైన ప్రదేశంలో అనేకంగా ఉన్న సరసులు కారణంగా జలవిద్యుత్తు ఉత్పత్తికి అనుకూలంగా ఉంది. 2006లో పంచాయితీరాజ్ మంత్రిత్వశాఖ భారతదేశంలోని జిల్లాలలో (640) దారిద్యరేఖకు దిగువన ఉన్న 250 జిల్లాలలో ఉత్తర సిక్కిం జిల్లా ఒకటిగా గుర్తించింది. ప్రస్తుతం ఉత్తర సిక్కిం జిల్లా " బ్యాక్‌గ్రౌండ్ రీజియంస్ గ్రాంట్ ఫండ్ పోగ్రాం " (బి.ఆర్.గి.ఎఫ్) నుండి నిధులు అందుకుంటుంది.
సిక్కిం రాష్ట్రం లోని అత్యధిక భాగం పర్యాటకులను అనుమతించరు. ఈ ప్రాంతాలను సందర్శించాలంటే ప్రత్యేక పరిమితులు అవసరం ఉంటుంది. చైనా సరిహద్దులలో ఉండే భూభాగంలో సైనిక పర్యవేక్షణ అత్యధికంగా ఉంటుంది. ఈ ప్రాంత సౌందర్యానికి ఆకర్షితులౌతూ కఠిన నిషేధాలను అనుసరిస్తూ పర్యాటకులు అధిక సంఖ్యలో ఈ ప్రాంతాన్ని సందర్శిస్తూ ఉంటారు. అధికసంఖ్యలో పర్యాటకుల రాక ఒక్కోసారి పర్వతాలతో నిండిన పర్యావరణానికి అధికంగా హాని కలిగించే విషయమని భావిస్తున్నారు.
ఉత్తర సిక్కిం 2 ఉపవిభాగాలుగా విభజించబడి ఉంది:
దక్షిణ సిక్కిం
దక్షిణ సిక్కిం భారతీయ రాష్ట్రాలలో ఒకటైన సిక్కిం రాష్ట్ర 4 జిల్లాలలో ఒకటి. జిల్లా కేంద్రం పేరు " నంచి " .|
దక్షిణ సిక్కిం సముద్రమట్టానికి 400-2000 ఎత్తులో ఉపస్థితమై ఉంది. సంవత్సరమంతా పర్వతప్రాంతాలలో ఉండే ఆహ్లాదకరమైన వాతావరణం ఉంటుంది. నంచి, రవంగ్ల, జోర్తంగ్ బజార్ మరియు 
మెల్లి.
" మీనం - ల" ఔషధాలకు నిధివంటింది. ఈ ప్రాంతంలో అనేక ఆయుర్వేద మూలికలు లభ్యమౌతాయి. హిమాలయ పర్వతాలలో లభించే అమూల్యమైన ఆయుర్వేద మూలికలకు మరియు పర్వతారోహణకు ఇది అనుకూలమైన ప్ర్రంతం. ఈ అరణ్యాలలో ఎర్రని పాండా, గోర్ల్, సెరో, బార్కింగ్ డీర్, మార్బ్లెడ్-క్యాట్ " , చివెట్- క్యాట్, బ్లడ్ ఫీసెంట్, కామన్ హిల్ పార్ట్రిడ్జ్, మ్యాగ్పీ, బ్లాక్ ఈగల్, నీలకంఠ్ పిట్ట, సన్ బర్డ్స్ మరియు ఇతర వైవిధ్యమైన జంతువులు నివసిస్తున్నాయి. ఈ శాంక్చ్యురీ వైశాల్యం 36.43 చ.కి.మీ.శాక్చ్యురీ సముద్రమట్టానికి 2400 నుండి 3263 మీటర్ల ఎత్తులో ఉంది. ఈ శాంక్చ్యురీ తూర్పు భూభాగంలో ప్రవహిస్తున్న సెలఏర్లు తీస్తా నదులో విలీనం ఔతుంటాయి. తిస్తా నదీ జలాలు రంగిత్ నదిలో కలుస్తుంటాయి. ఈ శాంక్చ్యురీ నుండి తిస్తా నది సుదూరంగా కనిపిస్తుంటుంది.
దక్షిణ సిక్కిం జిల్లా తూర్పు సిక్కిం మరియు గాంటక్‌లతో పోల్చిచూస్తే అభివృద్ధి చెందుతున్న జిల్లాలలో ఒకటిగా భావించవచ్చు. రాష్ట్రంలో జనసాంధ్రత అధికంగా ఉన్న జిల్లాలలో ఇది రెండవ స్థానంలో ఉంది. జిల్లా ప్రజలలో అత్యధికులు వ్యవసయదారులే. ప్రజల ప్రధాన ఆదాయ వనరు వ్యవసాయమే. మొక్కజొన్నలు, వడ్లు, అల్లం, యాలుకలు, ఆరంజి పండ్లు, ఉర్లగడ్డలు మరియు వాణిజ్య పంటలు పండిస్తున్నారు. వ్యవసాయంతో తరువాత పర్యాటకం, వ్యాపారం, గ్రామసందర్శన పర్యాటకం మరియు టీ తోటల పెంపకం ప్రధానమైనవిగా అంచనా.
జిల్లా ప్రజలలో అత్యధికులు నేపాలీలు ఉండగా తరువాతి స్థానాలలో లెప్చా మరియు భుటియా ప్రజలు ఉన్నారు. అలాగే అత్యధికమైన ప్రజలు నేపాలీ భాషను మాట్లాడుతున్నారు.
1987లో సిక్కిం జిల్లాలో 35చ.కి.మీ వైశాల్యంలో " మీనం విల్డ్‌లైఫ్ సాక్ంచ్యురీ " ఏర్పాటు చెయ్యబడింది.
దక్షిణ సిక్కిం 2 ఉపవిభాగాలుగా విభజించబడింది:
పశ్చిమ సిక్కిం
పశ్చిమ సిక్కిం పురాతన యుక్సం రాష్ట్రానికి రాజధానిగా ఉండేది. 1642 నుండి 50 సంవత్సరాలకాలం రాజధానిగా ఉంటూ వచ్చింది. తతువాత రాజధాని రాబ్టెంస్‌కు తరలించబడింది. ఈ జిల్లా 18-19 వశతాబ్దంలో 30 సంవత్సరాల కాలం నేపాలీయుల ఆక్రమణలో ఉంది. గోర్కాయుద్ధానంతరం ఈ జిల్లా సిక్కింలో విలీనం చెయ్యబడింది.
పశ్చిమ సిక్కిం వైశాల్యం 1166 చ.కి.మీ. ఇక్కడి ఖెచియీపేరి సరసు ప్రత్యేక ఆకర్షణగా ఉంది. మొట్టమొదటి మొనాస్ట్జ్రీ డుబ్ది మరియు ఖెచియీపేరి సరసుల ప్రదేశంలో ఒక్క ఆకు కూడా రాలడానికి వీలులేకుండా చూసుకుంటుంటారు.
తరచుగా భూఊచకోత కాతణంగా రోడ్లపరిస్థితి దీనావస్థలో ఉంది. పలు విద్యుదుత్పత్తి కేంద్రాలు ఉన్న కారణంగా విద్యుత్తు సరఫరా నిరంతరాయంగా లభిస్థుంది.
జిల్లా ప్రజల ఆదాయవనరు వ్యవసాయం. పర్వతసానువులలో అధికభాగం రాళ్ళురప్పలతో నిండి ఉన్నప్పటికీ ప్రజలు వర్షాధారవ్యవసాయాన్ని ప్రధాన ఆదాయంగా ఎనుచుకుని జీవిస్తున్నారు.
జిల్లాలో అత్యధికంగా నేపాలీ వారసత్వం కలిగిన వారు కనుక జిల్లా ప్రజలలో అత్యధికులు నేపాలీ భాషను మాట్లాడుతుంటారు. లెప్చా మరియు భుటియా ప్రజలు తరువాత స్థానంలో ఉన్నారు.
జిల్లాలో అత్యధికంగా విభిన్న జంతుజాలం మరియు వృక్షజ్జాలం ఉన్నాయి. జిల్లా అంతా పర్వతాలు నిండి ఉన్నందున అహ్లాదకరమైన వాతావరణం ఉంటుంది.సముద్రమట్టానికి 3,800 అడుగుల ఎత్తులో ఉన్న కొండచరియలు రోడోడెండ్రాన్ అరణ్యాలు నిండి ఉన్నాయి. 1977లో పశ్చిమ సిక్కిం జిల్లాలో " కాంచన్ జంగ్ నేషనల్ పార్క్ " లోని కొంతభాగం (1784చ.కి.మీ) ఉంది. ఈ పార్కులో కొంతభాగం ఉత్తర సిక్కిం జిల్లాలో ఉంది.
పశ్చిమ సిక్కిం పాలనా పరంగా 2 ఉపవిభాగాలుగా విభజించబడి ఉంది :
పశ్చిమ మదీనాపూర్
పశ్చిమ బెంగాల్ రాష్ట్రంలోని 20 జిల్లాలలో పశ్చిమమదీనాపూర్ (బెంగాలీ: পশ্চিম মেদিনীপুর জেলা) ఒకటి. దీనిని పశ్చిమ మిడ్నౌపూర్ లేక వెస్ట్ మిడ్నౌపూర్అని కూడా అంటారు . దీనిని 2002లో జనవరి 1 న రఒందొంచబడింది. జిల్లాలో 4 ఉపవిభాగాలు :- ఖరగపూర్, మెదీనాపూర్ సరదార్, ఘతల్ మరియు జర్గం ఉన్నాయి. ప్రస్తుతం ఇది " రెడ్ కార్పెట్‌"లో భాగంగా ఉంది .
మిడ్నపూర్ జిల్లా ప్రధానకేంద్రం. జిల్లాలో ఇతర ముఖ్యమైన పట్టణాలు మరియు నగరాలు : ఖరగ్పూర్, ఝర్గ్రామ్, ఘట, బెల్డా,చంద్రకోన, గార్బెటా, బలిచక్, డంటన్, మోహంపూర్ (వెస్ట్ బెంగాల్), గోపీబల్లవ్పూర్, నయగ్రాం, కేషియారీ, కేష్పూర్, నారాయణఘర్ (కమ్యూనిటీ డెవలప్మెంట్ బ్లాక్ ), సబంగ్ (కమ్యూనిటీ డెవలప్మెంట్ బ్లాక్),దాస్పూర్ ఉన్నాయి.
2011 గణాంకాలను అనుసరించి పచాయితీ రాజ్ మంత్రిత్వశాఖ భారతదేశ జిల్లాలు (640) లో వెనుకబడిన 250 జిల్లాలలో పశ్చిమ మెదీనాపూర్ జిల్లా ఒకటి అని గుర్తించింది. బ్యాక్‌వర్డ్ రీజన్ గ్రాంటు ఫండు నుండి నిధులను అందుకుంటున్న పశ్చిమ బెంగాల్ రాష్ట్రజిల్లాలలోని 11 ఈ జిల్లాలలో ఇది ఒకటి.
గ్రామీణ, చైల్డ్ డెవలప్మెంట్, పశ్చిమ్ ఖిరై, పింగళ
దక్షిణ దినాజ్‌పూర్
పశ్చిమ బెంగాల్ రాష్ట్ర 20 జిల్లాలలో దక్షిణ దినాజ్‌పూర్ (బెంగాలి:দক্ষিণ দিনাজপুর জেলা) ఒకటి. 1992 ఏప్రిల్ 1 పశ్చిమ మదీనాపూర్ లోని విభాగంగా ఉన్న ఈ ప్రాంతానికి జిల్లాహోదా ఇవ్వబడింది. తరువాత ఈ జిల్లా 2 ఉపవిభాగాలుగా (బాలూర్‌ఘాట్ మరియు గంగారాంపూర్) విభజించబడింది. 2011 గణాంకాలను అనుసరించి పశ్చిమ బెంగాల్ రాష్ట్రంల్ 20 జిల్లాలలో ఈ జిల్లా అత్యల్ప జనసంఖ్య కలిగిన జిల్లాగా గుర్తింపు పొందింది.
భారతదేశం విభజించబడిన సమయంలో మునుపటి దీనాజ్‌పూర్ జిల్లా పశ్చిమ దినాజ్‌పూర్ మరియు తూర్పు దినాజ్‌పూర్ జిల్లాలుగా విభజించబడింది. తూర్పు దీనాజ్‌పూర్‌గా ప్రస్తుతం పిలువబడుతున్న ఈ ప్రాంతం దినాజ్‌పూర్‌గా జిల్లా బంగ్లాదేశ్ తూర్పు పాకిస్థాన్‌లో భాగంగా మారింది. 1956లో " స్టేట్స్ రీ ఆర్గనైజేషన్ " సిఫారసులకు అనుగుణంగా పశ్చిమ దినాజ్‌పూర్ జిల్లా బీహార్ రాష్ట్రం లోని కొన్ని ప్రాంతాలను కలుపుకుని విస్తరించబడింది. 1992 ఏప్రిల్ 1 తారీఖున పశ్చిమ దినాజ్‌పూర్ జిల్లా ఉత్తర దినాజ్‌పూర్ మరియు దక్షిణ దినాజ్‌పూర్ జిల్లాలుగా విభజించబడింది.
దక్షిణ దినాజ్‌పూర్ దీర్ఘకాలంగా వ్యవసాయ ఆధారిత ప్రాంతంగా ఉంది. జిల్లాలో అత్యధిక భూభాగం వ్యవసాయానికి ఉపయోగపడుతుంది. జిల్లాలో ఆట్రై నది, పునబాబా నది, టంగన్ నది మరియు బ్రహ్మణి నదులు ప్రవహిస్తున్నాయి. ఇవి పుష్కలమైన పంటను మరియు చేపలను అందిస్తున్నాయి. జిల్లాలో బృహాత్తరమైన పరిశ్రమలు ఏవీ లేవు. కనుక ఇది పరిశ్రమ రహిత జిల్లాగా గుర్తించబడుతుంది. 2003 నవంబరు మాసంలో జిల్లాలో మొదటి మద్యతరహా పరిశ్రమ ప్రారంభం అయింది. బ్రాడ్ బాండ్ కనెక్షన్లు లేనప్పటికి పలు నగరాలలో ఇంటర్నెట్ లభిస్తుంది. ప్రయాణసదుపాయంగా జిల్లాలో రాష్ట్రీయ రహదారి (3కి.మీ పొడవు) ఒకటి, జాతీయరహదారి 34 ఉన్నాయి. బలూర్ఘాట్ మరియు ఎక్లఖి మద్య నూతనంగా రైలు మార్గం నిర్మించబడంది. 2004 డిసెంబరు 30 నుండి రైలు సేవలు లభిస్తున్నాయి.
2011 గణాంకాలను అనుసరించి పచాయితీ రాజ్ మంత్రిత్వశాఖ భారతదేశ జిల్లాలు (640) లో వెనుకబడిన 250 జిల్లాలలో దక్షిణ దినాజ్‌పూర్ జిల్లా ఒకటి అని గుర్తించింది. బ్యాక్‌వర్డ్ రీజన్ గ్రాంటు ఫండు నుండి నిధులను అందుకుంటున్న పశ్చిమ బెంగాల్ రాష్ట్రజిల్లాలలో ఈ జిల్లా ఒకటి.
జిల్లా 2 ఉపవిభాగాలుగా ( బాలూర్ఘాట్ మరియు గంగారాంపూర్) విభజించబడి ఉంది. బాలూర్ఘాట్ విభాగంలో 1 పురపాలకం మరియు 4 కమ్యూనిటీ డెవెలెప్మెంటు బ్లాకులు (హిలి,బాలూర్ఘాట్, కుమర్గంజ్ మరియు తపన్) ఉన్నాయి. 
 జిల్లా కేంద్రంగా బాలూర్ఘాట్ ఉంది. జిల్లాలో 8 పోలీస్ స్టేషన్లు ఉన్నాయి.
ఒక్కో ఉపవిభాగంలో పురపాలకం కాక అదనంగా కమ్యూనిటీ డెవెలెప్మెంటు బ్లాకు ఉంది. కమ్యూనిటీ డెవెలెప్మెంటు బ్లాకును గ్రామీణ ప్రాంతాలు మరియు పట్టణాలుగా విభజించబడ్డాయి.
జిల్లాలో 5 శాసనసభ నియోజకవర్గాలు ఉన్నాయి: " డిలిమినేషన్ కమీషన్ " ఆదేశానుసారం జిల్లా 6 శాసనసభ నియోజకవర్గాలుగా విభజించబడడింది :
జిల్లాలో బెంగాలీ బాధ ప్రధానంగా ఉంది. ప్రజలలో అత్యధికంగా హిందువులు మరియు ముస్లిములు ఉన్నారు.
జిల్లాలో ఇంజనీరింగ్ కాలేజి ఒకటి ఉంది అయినప్పటికీ మెడికల్ కాలేజి మాత్రం లేదు. బలూర్ఘాట్ మరియు గంగారాంపూర్ వద్ద మంచి స్కూల్స్ ఉన్నాయి. జిల్లా అంతటా పలు ప్రభుత్వ పాఠశాలలు ఉన్నాయి. బాలూర్ఘాట్ వద్ద బాలికలకు ప్రత్యేకగా ప్రభుత్వ నిధి సహాయ కళాశాల, లా కాలేజ్ మరియు బి.ఇ.డి కాలేజ్ ఉన్నాయి.
ఉత్తర దినాజ్‌పూర్
పశ్చిమ బెంగాల్ రాష్ట్రం లోని 20 జిల్లాలలో ఉత్తర దీనాజ్‌పూర్ (బెంగాలీ:উত্তর দিনাজপুর জেলা) జిల్లా ఒకటి. ఇది 1992 ఏప్రిల్ 1 వ తేదీన ముందు పశ్చిమ దీనాజ్‌పూర్ జిల్లాలో ఉపవిభాగంగా ఉన్న ఉత్తర దీనాజ్‌పూర్‌కు జిల్లా హోదా ఇవ్వబడింది. జిల్లా రాణిగంజ్ మరియు ఇస్లాంపూర్ ఉపవిభాగాలుగా విభజించబడింది.
ఉత్తర దినాజ్‌పూర్ జిల్లా 25°11 నుండి 26°49 ఉత్తర అక్షాంశం మరియు 87°49' తూర్పు రేఖాంశంలో ఉపస్థితమై ఉంది. జిల్లావైశాల్యం 3,142 చ.కి.మీ. ఇది పంచఘర్, తాకూర్గోయాన్ మరియు దినాజ్‌పూర్ జిల్లాలకు సమీపంలో ఉంది. తూర్పు సరిహద్దులోబంగ్లాదేశ్, పశ్చిమ సరిహద్దులో కిషన్‌గంజ్, పూణియా మరియు కతిహార్, ఉత్తర సరిహద్దులో డార్జిలింగ్ మరియు జల్పైగురి, దక్షిణసరిహద్దులో మల్దా మరియు దక్షిణ దినాజ్‌పూర్లు ఉన్నాయి. ఉత్తర దినాజ్‌పూర్ జిల్లా జాతీయ రహదారి, రాష్ట్రీయ రహదారి మరియు రైల్వే మార్గాలతో రాష్ట్రంలోని 
ఇతర ప్రాంతాలతో చక్కగా అనుసంధానించబడి ఉంది. జాతీయరహదారి 31-34 జిల్లా మద్యభాగం నుండి పోతుంది.
జిల్లా భుభాగం చాలవరకు చదరంగా ఉంటుంది. కులిక్, నాగర్ మరియు మహానందా నదులు ప్రవహిస్తున్న దక్షిణ భూభాగం కొంచెం ఏటవాలుగా ఉంటుంది. తూర్పున ఉన్న రాజ్మహల్ కొండల వద్ద భూభాగం కొంత బేసిన్ రూపం సంతతించుకుంది. పాత ఒండ్రుమట్టి హిమయుగానికి చెందినదని భావిస్తున్నారు. జిల్లా భూభాగంలో సారవంతమైన భూమి అధికంగా ఉంది. సారవంతమైన భూమి 
వరి, జనపనార, ఆవాలు మరియు చెరుకు పంటలకు అనుకూలంగా ఉంది. కులిక్ నదీతీరంలో ఉన్న జిల్లా కేంద్రం రాణిగంజ్‌లో " రాణిగంజ్ విల్డ్‌లైఫ్ శాంక్చ్యురీ ఉంది. ఇక్కడ ఉన్న " బర్డ్ అభయారణ్యం " వైశాల్యంలో ఆసియాలో 2 వ స్థానంలో ఉందని గుర్తింపు పొందిఉంది.
2011 గణాంకాలను అనుసరించి పచాయితీ రాజ్ మంత్రిత్వశాఖ భారతదేశ జిల్లాలు (640) లో వెనుకబడిన 250 జిల్లాలలో ఉత్తరదీనాజ్‌పూర్ జిల్లా ఒకటి అని గుర్తించింది. బ్యాక్‌వర్డ్ రీజన్ గ్రాంటు ఫండు నుండి నిధులను అందుకుంటున్న పశ్చిమ బెంగాల్ రాష్ట్ర 11 జిల్లాలలో ఈ జిల్లా ఒకటి. అయినప్పటికీ ప్రస్తుతం డాల్ఖోలా చక్కని వాణిజ్యకేద్రంగా అభివృద్ధిచెంది డాల్ఖోలా మరియు ఉత్తర దీనాజ్‌పూర్ జిల్లా ఆర్థిక ఎదుగుదలకు సహకరిస్తుంది.
ఉత్తర్ దీనాజ్పూర్ జిల్లాలో 2 ఉపవిభాగాలు ఉన్నాయి :
జిల్లా 7 శాసనసభ నియోజకవర్గాలుగా విభజించబడింది:
"డిలిమిటేషన్ ఆఫ్ కాంస్టిస్టెంసీస్" ఆదేశానుసారం దిలిమిటేషన్ కమిషన్ బెంగాల్ నియోజకవర్గాల పునర్విభజన జరిగిన తరువాత ఈ జిల్లా 9 శాసనసభనియోజకవర్గాలుగా విభజించబడింది:
జిల్లాలో హిందువులు 51.47%, ముస్లిములు 47.36%.
1985లో ఉత్తర దినాజ్‌పూర్ జిల్లాలో 1.3 చ.కి.మీ వైశాల్యంలో " రాణిగంజ్ విల్డ్‌లైఫ్ శాంక్చ్యురీ " ఏర్పాటుచేయబడింది.
ప్రెసిడెంసీ
Presidency Division (, "Presidency Bibhāg") is an administrative division within the Indian state of Paschimbanga (West Bengal). The headquarter and the largest city of the Presidency division is Kolkata, the state capital.
It consists of 6 districts:
డయ్యూ
భారతదేశ కేంద్రపాలిత ప్రాంతాలలో ఒకటైన డామన్ మరియు డియూ జిల్లాలలో డియూ ఒకటి. భారతదేశ అత్యల్ప జనసంఖ్య కలిగిన జిల్లాలలో డియూ 9వ స్థానంలో ఉంది.
యురేపియన్ పోర్చుగల్ నిర్వహణలో 19వ శతాబ్ధపు మొదటి రోజులలో డయ్యూ జిల్లా (డిస్టో డీ డామియో) గా చేసి ఇండియా పోర్చుగీసు నిర్వహణా విభాగంగా (ఇస్టోడా డా ఇండియా) మార్చారు. తరువాత డామన్ జిల్లా పోర్చుగీసు భూభాగాలైన (డామన్,దాద్రామరియు నగర్ హవేలీ) లలో ఒకటిగా మారింది. డయ్యూ పాలనా బాధ్యతను డిస్ట్రిక్ గవర్నర్ (సబార్డినేటర్ ఆఫ్ గవర్నర్ జనరల్) వహించాడు. డియూలో ఒక పురపాలకం మరియు అదనంగా పరిషాలు అనే విభాగాలుగా విభజించబడింది. డయ్యూను ఆపరేషన్ విజయ్ (1961) ద్వారా ఇండియాతో సమ్మిళితం చేసే వరకు డయ్యూ " పోర్చుగీసు ఎంపైర్లొవర్సెస్ టెర్రిటరీ ఆఫ్ పోర్చుగల్ "లో ఒక భాగంగా ఉంది. కేంద్రపాలిత ప్రాంతమైన " గోవా, డామన్, డయ్యూ "లో (1961-87) డయ్యూ ఒకటి. 1987లో డయ్యూ సరికొత్తగా రూపొందించబడిన " డామన్ అండ్ డిల్యూనియన్ టెర్రిటరీ ఆఫ్ డామన్ అండ్ డయ్యూ"లో భాగంగా మారింది.
డియూ డిస్ట్రిక్ వైశాల్యం 40 చ.కి.మీ. డయ్యూ జిల్లాలో డయ్యూద్వీపం మరియు కొంత ప్రధానభూభాగం (ఘోఘ్లా ద్వీపకల్పం) ఉన్నాయి.
డయ్యూ జిల్లాలో డియూ ద్వీపం అంతర్భాగం. డియూ ద్వీపంలో డియూ కోట ఉంది.
డయ్యూ జిల్లా సరిహద్దులో గుజరాత్ రాష్ట్రానికి చెందిన జునాగఢ్ జిల్లా ఉంది. జిల్లాలో ఘోఘ్లా గ్రామం ఉంది. ప్రధానభూభాగంలో 
డియూ ద్వీపానికి ఎదురుగా ఘోఘ్లా గ్రామం ఉంటుంది.
ఫైజాబాద్, ఉత్తర ప్రదేశ్
ఉత్తరప్రదేశ్ రాష్ట్ర 72 జిల్లాలలో ఫైజాబాద్, ఉత్తర ప్రదేశ్ జిల్లా (హిందీ:फ़ैज़ाबाद ज़िला) (ఉర్దు:ضلع فیض آباد) ఒకటి. ఫైజాబాద్ పట్టణం జిల్లాకేంద్రంగా ఉంది. జిల్లావైశాల్యం 2,764 చ.కి.మీ. 2011 గణాంకాలను అనుసరించి జిల్లా జనసంఖ్య 2,468,371.
1975లో లోహియా అవధ్ విశ్వవిద్యాలయం (రాష్ట్ర అగ్రికల్చరల్ విశ్వవిద్యాలయం) స్థాపించబడింది. దానికి తరువాత డాక్టర్ రాం మనోహర్ లోహియా అవధ్ విశ్వవిద్యాలయం అని పేరు మార్చబడింది.
Faizabad District was a capital of Awadh region during Nawab Period.
ఉత్తర గోవా
గోవారాష్ట్రం లోని రెండు జిల్లాలలో నార్త్ గోవా లేదా ఉత్తర గోవా జిల్లా ఒకటి. జిల్లా వైశాల్యం 1736 చ.కీ.మి. ఉత్తర మరియు తూర్పు సరిహద్దులలో వరుసగా మహారాష్ట్ర రాష్ట్రానికి చెందిన సిందుబర్గ్ మరియు కోల్హాపూరు జిల్లాలు ఉన్నాయి. అలాగే దక్షిణ సరిహద్దులో దక్షిణ గోవా జిల్లా మరియు పడమటి సరిహద్దులో అరేబియన్ సముద్రం ఉన్నాయి. 
నార్త్ గోవా భూభాగాలు (పెర్నం, బిచోలిం మరియు సత్తారీ) సవంత్వాడీ సామ్రాజ్యంలో భాగంగా ఉంటూ వచ్చింది. పాండా సుంద సామ్రాజ్యం, మరికొంత కాలం మరాఠీ, మరికొంత కాలం సవంతంవాడీ సంరాజ్యాలలో భాగంగా ఉంటూ ఉండేది. ఒకప్పుడు ఈ ప్రాంతాలు పోర్చుగీసుల దాడి నుండి రక్షించుకోవడానికి హిందువుల స్వర్గభూమిగా ఉంటూ వచ్చింది. 18 శతాబ్ధపు పోర్చుగీసు దాడులలో పాండా భూభాగం పోర్చుగీసు వశం అయింది. తరువాత ఈ భూభాగం భారతదేశంలో విలీనం అయ్యేవరకు పోర్చుగీసు ఆధీనంలో ఉంటూ వచ్చింది. గోవా మరియు పోర్చుగీసువారి భుభాగాలైన డయ్యూ, డామన్ భూభాగాలు కలిసి 1965 వరకు సమైక్యంగా కేంద్రపాలిత ప్రాంతాలుగా ఉంటూ వచ్చాయి. 1987 మే 30 తరువాత డయ్యూ, డామన్ కేంద్రపాలిత ప్రాంతాలుగా ఉండి పోయి గోవాకు రాష్ట్ర అంతస్తు ఇవ్వబడింది. అలాగే గోవా నార్త్ గోవా మరియు సౌత్ గోవాలుగా వేరు చేయబడ్డాయి.
నార్త్ గోవా ఉత్తరంగా 15o 48’ 00” నుండి 14o 53’ 54” అక్షాంశం మరియు తూర్పుగా 73o నుండి 75o రేఖాంశం మద్య ఉపస్థితమై ఉంది.
పనాజీ నార్త్ గోవా జిల్లా కేంద్రంగా ఉంటూ వచ్చింది. ఇది గోవా రాష్ట్రానికి కేంద్రంగా ఉంది. కొంకణిలోని అతి పెద్ద భాభాగమే నార్త్ గోవా జిల్లాగా ఏర్పాటు చెయ్యబడింది.
జిల్లా భూభాగం పనజీ, మపుసా, బిచోలిం మరియు పాండాలుగా విభజించబడ్డాయి.
దక్షిణ గోవా
గోవా రాష్ట్రం లోని రెండు జిల్లాలలో " సౌత్ గోవా " లేదా దక్షిణ గోవా ఒకటి. కొంకణి భూభాగంలోని జిల్లాలలో సౌత్ గోవా ఒకటి. జిల్లా ఉత్తర సరిహద్దులో నార్త్ గోవా, తూర్పు మరియు దక్షిణ సరిహద్దులో కర్నాటక రాష్ట్రంలోని ఉత్తర కన్నడ జిల్లా పడమటి సరిహద్దులో అరేబియా సముద్రం ఉన్నాయి.
1510లో సౌత్ గోవా ప్రాంతంలో పోర్చుగీసు కాలనీ స్థాపినచబడింది. 17 - 18 శతాబ్ధాలలో ఆ కాలనీ ప్రస్తుత సరిహద్దుల వరకు విస్తరించబడింది. 1961 డిసెంబర్ 19 లో గోవా భారతదేశంతో విలీనం చెయ్యబడింది. అలోగే మరొక రెండు పోర్చుగీసు భూభాగాలతో చేర్చి కేంద్రపాలిత ప్రాంతంగా రూపొందించబడింది. అలాగే 1965లో గోవా ఒకేఒక జిల్లాగా రూపొందినచబడింది. 1987 మే 30న గోవాకు రాష్ట్ర అంతస్తు ఇస్తూ రెండు జిల్లాలుగా విభజించబడింది. డయ్యూ మరియు డామన్ మాత్రం కేంద్రపాలిత ప్రాంతంగా మిగిలిపోయింది. గోవా నార్త్ గోవా మరియు సౌత్ గోవా అనే రెండు విభాగాలుగా విభజించబడింది.
సౌత్ గోవా జిల్లాకు కలెక్టర్‌గా ఆర్.మిహర్ వర్ధన్ నియమించబడ్డాడు. ఒక్కో తాలూకాకు ఒక్కో డిప్యూటీ కలెక్టర్ మరియు మామ్లాత్దార్లు నియమించబడ్డారు. మార్గావ్ జిల్లా కేంద్రంగా ఉంది.
సౌత్ గోవా జిల్లా కేంద్రం మారిగావ్. జిల్లా మార్గావ్, మర్మగోవా (వాస్కోడిగామా) మరియు క్యూపెం 3 ఉప విభాగాలుగా విభజించబడి ఉంది. అలాగే మర్మగోవా, సాల్సిటే (మార్గావ్), క్యూపెం, కంకోనా (చౌడి), సంగ్యూం మరియు ధర్బండోరా అనే 6 తాలూకాలుగా విభజ్ంచబడ్డాయి. ప్రత్యేకమైన జిల్లా కార్యాలయాల భవనాలు మార్గావ్‌లో ఇంటర్‌సిటీ బస్టాండ్ పక్కన ఉన్నాయి. సాంఘిక కార్యకర్త మరియు మునుపటి మంత్రి అయిన మాథనీ సాల్దంహా తరువాత ఆయన పేరును జిల్లాకార్యాలయాలకు పెట్టారు.
సౌత్ గోవా జిల్లాలో కొంకణి మాతృభాష కలిగిన ప్రజలు అత్యధికంగా ఉన్నారు. తరువాత స్థానంలో మరాఠీ మాట్లాడే ప్రజలు ఉన్నారు. జిల్లాలో ఆంగ్లం మరియు హిందీ భాషను అర్ధం చేసుకునే ప్రజలు అధికంగా ఉన్నారు. పోర్చుగీసు భాషను మాట్లాడే వారు అర్ధం చేసుకునే వారు స్వల్పసంఖ్యలో ఉన్నారు. కన్నడం, గుజరాతీ, బెంగాలీ, మలయాళ భాషలను మాతృభాషగా కలిగిన ప్రజలు ఆయా భాషలను మాట్లాడుతుంటారు.
దక్షిణ గోవాలో ప్రముఖ కళాశాలలు అనేకం విద్యా సంస్థలు ఉన్నాయి :
క్రొవ్విడి లింగరాజు
క్రొవ్విడి లింగరాజు ( నవంబర్ 3, 1904 - జనవరి 3, 1986) స్వాతంత్ర్య సమర యోధులు, పత్రికా సంపాదకుడు, పత్రికా రచయిత, అనువాద రచయిత, సంఘసంస్కరణాభిలాషి, రాజకీయ విశ్లేషకుడు. రాజమండ్రి పురపాలక సంఘం అధ్యక్షులుగా, శాసన సభ్యులుగా రాష్ట్రానికి, అఖిలభారత స్వాతంత్ర్య సమర యోధుల సంఘానికి ఉపాధ్యాక్షులుగా దేశానికి సేవలందించారు.
లింగరాజు 1904, నవంబరు 3వ తేదీన రాజమండ్రిలో జన్మించాడు. ఇతని తండ్రి సూర్యనారాయణ పడవల హెడ్‌గుమాస్తాగా పనిచేసేవాడు. తల్లి లక్ష్మీనరసమ్మ. గాంధీ స్ఫూర్తితో కళాశాల విద్యకు స్వస్తిచెప్పి, జాతీయ ఉద్యమంలో కీలకపాత్ర వహించాడు. 1922 నుండి రాజమండ్రి పట్టణ కాంగ్రెస్ కార్యదర్శిగా పనిచేశాడు. ఇతడు బులుసు సాంబమూర్తి, బ్రహ్మజోస్యుల సుబ్రహ్మణ్యంల అనుచరునిగా పనిచేశాడు. మద్దూరి అన్నపూర్ణయ్యను ఇతడు గురువుగా భావించాడు. మద్దూరి అన్నపూర్ణయ్య సంపాదకత్వం వహించిన కాంగ్రెస్ పత్రికకు సహాయకుడిగా పనిచేశాడు. అన్నపూర్ణయ్య జైలులో ఉన్నప్పుడు ఇతడే కాంగ్రెస్ పత్రికకు సంపాదకునిగా వ్యవహరించాడు. ఇతడు కాంగ్రెస్ పత్రికతో పాటు వేదిక, గోదావరి పత్రికలకు సంపాదకత్వం వహించాడు. ఆంధ్రపత్రిక, కృష్ణాపత్రికలలో అనేక వ్యాసాలు వ్రాశాడు. కృష్ణాపత్రికలో విదురుడు అనే కలం పేరుతో వారం వారం అనే శీర్షికను నిర్వహించాడు. ఇతడు అనేక సార్లు జైలుశిక్షను అనుభవించాడు. 1921లో సహాయనిరాకరణోద్యమ సమయంలో ఆరునెలలు, 1930లో ఉప్పు సత్యాగ్రహం సాగినప్పుడు రెండున్నర సంవత్సరాలు జైలుశిక్షను అనుభవించాడు.
మాక్సిం గోర్కీ 'మదర్'ను అమ్మగా అనువదించారు. 'సోవియట్ లాండ్ నెహ్రూ అవార్డు' పొందిన తొలి తెలుగు రచయిత . జవహర్ లాల్ నెహ్రూ రచించిన ' డిస్కవరీ ఆఫ్ ఇండియా ' ను 'భారతదేశం' గా అనువదించారు. గొప్పోళ్ళన్యాయం కథల సంపుటిని రచించారు. ఈయనకు 1984లో అమరజీవి పులుపుల వెంకట శివయ్య సాహీతీ సత్కారం అభించింది.
ఇతడు నిర్వహించిన పదవులలో కొన్ని ముఖ్యమైనవి:
ప్రపంచ ప్రఖ్యాతి పొందిన నవలలో మాగ్జిం గోర్కీ రష్యన్ భాషలో రచించిన అమ్మ ఒకటి. ఈ రచన 1906లో తొలిసారి వెలువడింది. అప్పటి నుంచి ఇప్పటి వరకూ కోట్ల కోట్ల ప్రతులు వెలువడుతూనే ఉన్నాయి. తెలుగునాట కూడా దాని ప్రభావం అమోఘమైంది. అమ్మ అనే మాటలో కొంతమంది సెంటిమెంటు చూస్తుంటారు గాని వాస్తవంలో అమ్మ అనేదే ఏ సెంటిమెంటూ లేని వాస్తవం. మానవాళి అస్తిత్వానికి ఆరంభ వాచకం అమ్మే. అన్ని బాధలూ, గాథలకు ప్రథమ ప్రత్యక్ష సాక్షి అమ్మే. వాస్తవానికి అమ్మ పాత సమాజానికి ప్రతీక. దాని క్రమానుగత చైతన్య పతాక. 'అమ్మ' పుస్తకంలోని ప్రతి పాత్రా, ప్రతి పరిణామం రచయిత మగ్జీమ్‌ గోర్కీ వాస్తవ జీవితంలో పరిశీలించి తెలుసుకున్నదే. 1905లో రష్యాలో తొలి విప్లవం పొడసూపింది. దాన్ని జార్ చక్రవర్తి దారుణంగా అణచివేశాడు. ఆ విప్లవమే అక్టోబరు విప్లవ విజయానికి స్ఫూర్తి. ఆ తొలి విప్లవం నుంచి వెలువడ్డ మూడు అపురూపమైన నవలల్లో గోర్కీ అమ్మ కూడా ఒకటి. ఇది తెలుగులో అమ్మ నవలకు వచ్చిన తొలినాటి అనువాదాల్లో ఒకటి. దీని ఆరోకూర్పును విజయవాడలోని ఆదర్శ గ్రంథమండలి వారు 1956లో ప్రచురించారు. దీనికి గద్దె లింగయ్య సంపాదకత్వం వహించారు.
ఇతడు 1986, జనవరి 3న తన 83వ యేట మరణించాడు.
ఆనంద్(గుజరాత్)
రాజస్థాన్ రాష్ట్ర 33 జిల్లాలలో ఆనంద్ (గుజరాత్) జిల్లా (హిందీ:) ఒకటి. ఆనంద్ పట్టణం జిల్లాకేంద్రంగా ఉంది. జిల్లావైశాల్యం 4690 చ.కి.మీ.1997లో ఖెడా జిల్లా నుండి కొంత భూభాగం వేరుచేసి ఆనంద్ జిల్లా ఏర్పాటు చేయబడింది. ఆనంద్ (గుజరాత్) పట్టణం జిల్లా కేంద్రంగా ఉంది. జిల్లా ఉత్తర సరిహద్దులో ఖెడా జిల్లా, తూర్పు సరిహద్దులో వడోదర జిల్లా, పశ్చిమ సరిహద్దులో అహమ్మదాబాదు జిల్లా దక్షిణ సరిహద్దులో గల్ఫ్ ఆఫ్ ఖంభాత్ ఉంది. జిల్లాలో కంభాత్, తారాపూర్ (గుజరాత్), పెత్లాబ్ మరియు సొజిత్ర మొదలైన ప్రధాన పట్టణాలు ఉన్నాయి.
ఆనంద్ జిల్లాలో పొగాకు, అరటి మొదలైన పంటలు ప్రధానంగా పండించబడుతున్నాయి. ఆనంద్ జిల్లాలో ప్రబల అమూల్ పరిశ్రమ ఉంది. విఠల్ ఉద్యోగ్ నగర్ వంటి బృహత్తర పరిశ్రమలు ఉన్నాయి. ఎల్కాన్ ఇంజనీరింగ్, వర్ం స్టీం, మిల్సెంట్ మరియు అట్లాంటా ఎలెక్ట్రానిక్స్ వంటి పరిశ్రమలు ఉన్నాయి. అమూల్. ఇండియన్ డెయిరీ కోపరేటివ్ సంస్థ గుజరాత్ రాష్ట్రంలో స్థాపించబడింది. అమూల్ సంస్థ పాలు మరియు పాల ఉతపత్తులకు భారతదేశంలో శ్వేత విప్లవానికి నాంది పలికింది. అమూల్ భారతదేశంలో అతిపెద్ద ఆహారతయారీ సంస్థగా గుర్తించబడుతుంది. 
అమూల్ విదేశి మార్కెట్లలో కూడా ప్రవేశించింది.
నర్మద (జిల్లా)
గుజరాత్ రాష్ట్ర 33 జిల్లాలలో ...నర్మదా జిల్లా (గుజరాతీ: નર્મદા જીલ્લો) ఒకటి. రాజ్పిప్ల పట్టణం జిల్లాకేంద్రంగా ఉంది. జిల్లావైశాల్యం 2,755 చ.కి.మీ. 2001 గణాంకాలను అనుసరించి జిల్లా జనసంఖ్య 5,90,379. జిల్లాలోని 10.44% నగరప్రాంతంలో నివసిస్తున్నారు. నర్మదా (జిల్లా) ఉత్తర సరిహద్దులో వదోదరాజిల్లా, తూర్పు సరిహద్దులో మహారాష్ట్ర రాష్ట్రం, దక్షిణ సరిహద్దులో తపిజిల్లా మరియు పశ్చిమ సరిహద్దులో భారూచ్ జిల్లాలు ఉన్నాయి.
2011 గణాంకాలను అనుసరించి గుజరాత్ రాష్ట్ర జిల్లాలలో జనసంఖ్యాపరంగా నర్మదా జిల్లా అత్యల్ప జనసాంధ్రత కలిగిన జిల్లాలలో మూడవదిగా గుర్తించబడింది. మొదటి రెండు స్థానాలలో డాంగ్స్ జిల్లా మరియు పోర్‌బందర్ జిల్లాలు ఉన్నాయి.
1997 అక్టోబరు 2 లో వదోదర జిల్లాలోని తిలక్వాడా తాలూకా మరియు భారూచ్ జిల్లాలోని నాందాద్, దెదియాపద మరియు సగ్బర తాలూకాలను కలిపి నర్మదా జిల్లా రూపొందించబడింది.2006 గణాంకాలను అనుసరించి పచాయితీ రాజ్ మంత్రిత్వశాఖ భారతదేశ జిల్లాలు (640) లో వెనుకబడిన 250 జిల్లాలలో నర్మదా జిల్లా ఒకటి అని గుర్తించింది. బ్యాక్‌వర్డ్ రీజన్ గ్రాంటు ఫండు నుండి నిధులను అందుకుంటున్న గుజరాత్ రాష్ట్ర 6 జిల్లాలలో ఈ జిల్లా ఒకటి.
Best Places in Narmada
అవసరాల సూర్యారావు
మహాకవి డైరీలు, లేఖలు, మాటా - మంతీ మొదలగు వాటికి సంపాదకత్వం వహించి ప్రచురించారు.' సంస్కర్త హృదయం ' అనే గురజాడ కథను ఆంగ్లం లోనికి
అనువదించారు.
ప్రధానంగా నాటక కర్త అయిన వీరు నల్లబూట్లు, పంజరం మొదలైన నాటికలు రాశారు. పంజరం ఆంధ్ర నాటక పరిషత్తు వారి బహుమానం పొందింది. ముల్క్రాజ్ ఆనంద ప్రఖ్యాత నవల కూలీని ఆంధ్రీకరించారు. ఆకాశ దీపాలు, అవసరాల కథలు వీరి రచనలు.
ఉన
" ఉన " జిల్లా హిమాచల్ ప్రదేశ్  రాష్ట్ర జిల్లాలలో ఒకటి. జిల్లా సరిహద్దులో హోషియార్‌పూర్ జిల్లా మరియు రూప్‌నగర్ జిల్లా (పంజాబు) ఉన్నాయి. దిగువ స్థాయి కొండలతో జిల్లా అధికంగా మైదానంగా ఉంటుంది. జిల్లా పారిశ్రామిక ప్రాధాన్యత కలిగి ఉంది. ఇది ధర్మశాల, కులు, మణలి, జ్వాలాముఖి మరియు చింత్పూర్ణి వెళ్ళే ఉంది.
సిక్కుల మొదటి గురువు నివసించిన కిలా (కోట) ఉన జిల్లాలో ఉంది.
జిల్లాలో పంజాబీ, హిందీ భాషలు ప్రధానంగా ఉన్నాయి. ప్రజలలో యువకులు ధోవతి, ప్యాంట్, షర్ట్, ట్రైజర్స్ స్త్రీలు సల్వార్ కమీజ్ ధరిస్తుంటారు.
2001 గణాంకాల ఆధారంగా జనసంఖ్య 4,47,967. స్త్రీ: పురుషుల నిష్పత్తి 997:1000. అక్షరాశ్యత 81.09%. వైశాల్యం 1549 చ.కి.మీ.ప్రజలలో అధికంగా హిందువులు మరియు సిక్కులు (అల్పసంఖ్య) ఉన్నారు.
ఉన జిల్లా హిమాచల్ ప్రదేశ్ రాష్ట్ర ఆగ్నేయంలో ఉంది. జిల్లా పరిసరాలలో హిమాలయ పర్వతశ్రేణిలో భాగమైన అందమైన శివాలిక్ కొండలు ఉన్నాయి. 1972 సెప్టెంబర్ 1న కాంగ్రా జిల్లాను విభజించి ఉన జిల్లా, హమీర్‌పూర్ జిల్లా మరియు కాంగ్రా జిల్లాలు రూపొందించబడ్డాయి. జిల్లాలో చింత్‌పూర్ని (చిన్నమస్తిక ధాం), భద్రకాళీమాతా మందిరం, గుగా జహర్ పీర్ (బదుర్ కాళీ గ్రామం), డేరా బాబా రుద్రు, బాబా మోనీ ఆలయం (గనారీ), జొగ్గి పంగా, ధర్మశాలా మహంతా, ధుంసర్ మహాదేవ్ ఆలయం, తాల్మెహ్రా, పీర్ నిగహా (బ్రహ్మభూతి) మొదలైన ప్రబలమైన ఆలయాలు ఉన్నాయి.ఉన నుండి 20 కి.మీ దూరంలో ఉన్న ఆలయం ప్రపంచంలో ఉన్న రెండు బ్రహ్మదేవిని ఆలయాలలో ఒకటిగా గుర్తించబడుతుంది. మరొకటి పుష్కర్ సరోవర తీరంలో ఉంది.
జిల్లాలో ప్రజలు అధికంగా వ్యవసాయం జీవనాధారవృత్తిగా స్వీకరిస్తున్నారు. ఉన పాఋఇశ్రామిక కేంద్రంగా అభివృద్ధి చెందుతుంది. జిల్లా కుటీరపరిశ్రమల కేమెరంగా ఉంది. కమల్ కథా ఉద్యోగ్, మాస్టర్ కథా ఉద్యోగ్ ప్రధానంగా కథా ఉత్పత్తి చేస్తున్నాయి.అదనంగా జిల్లాలో హిం సిలిండర్స్ (సిలిండర్ తయారీ) మరియు హిం అలాయ్స్ (స్టీల్ ఫ్యాక్టరీ) ఉన్నాయి. ఇంటర్నేషనల్ కార్స్ మరియు మోటర్ బ్రాంచి ఒకటి ఇక్కడ ఉంది. జీవన్ మార్కెటులో పలు దుకాణాలు ఉన్నాయి.
ఉన జిల్లా రహదారులతో అనుసంధానించబడి ఉంది. ఒక రైలు మార్గం కూడా ఉంది. జాతీయరహదారి-22 ఉన నగరం గుండా పయనిస్తుంది. ఉన ఢిల్లీకి ఉత్తరంలో 375 కి.మీ దూరంలో మరియు చంఢీగడ్ కు 120 కి.మీ దూరంలో ఉంది. జిల్లా బ్రాడ్‌గేజ్ రైలు మార్గంతో అనుసంధానించబడి ఉంది.రాష్ట్రం మొత్తంలో ఉన్న రైలు మార్గం కూడా ఇదొక్కటే. ఇక్కడ నుండి ఢిల్లీ చేరడానికి హిమాచల్ ఎక్స్ప్రెస్ మరియు జనశతాబ్ధి ఎక్స్ప్రెస్ దినసరి సేవలు అందిస్తూ ఉన్నాయి. జిల్లా సమీపంలో చంఢీగడ్ విమానాశ్రయం ఉంది.
వెస్ట్ ఇంఫాల్
మణిపూర్ రాష్ట్రంలోని జిల్లాలలో 9 జిల్లాలలో వెస్ట్ ఇంపాల్ జిల్లా ఒకటి. 2011 గణాంకాలను అనుసరించి ఈ జిల్లా రాష్ట్రంలో అత్యంత జనసాంధ్రత కలిగిన జిల్లాగా గుర్తింపు పొందింది.
వెస్ట్ ఇంపాల్ జిల్లాకు లాంఫెల్‌పాట్ పట్టణం కేంద్రంగా ఉంది. జిల్లా వైశాల్యం 558 చ.కి.మీ.
నార్త్ ఈస్ట్ డిస్ట్రిక్ మంత్రిత్వశాఖ వెలువరించిన " డిస్ట్రిక్ ఇంఫ్రాస్ట్రక్చర్ ఇండెక్స్ " అనుసరించి రాష్ట్రంలో వెస్ట్ ఇంపాల్ జిల్లా ప్రథమస్థానంలో ఉంది.
హంపీక్షేత్రము (ఖండకావ్యం)
హంపీక్షేత్రము కొడాలి వెంకట సుబ్బారావు, కామరాజు గడ్డ శివయోగానందరావు రచించిన ఖండకావ్యము.
హంపీక్షేత్రము ఖండకావ్యం 1933లో విశ్వనాథ సత్యనారాయణ ప్రభృతుల చొరవతో ప్రచురణ పొందింది. ఆంధ్ర గ్రంథాలయ ముద్రాక్షరశాల (బెజవాడ)లో ముద్రితమైంది.
కొడాలి సుబ్బారావు సుప్రసిద్ధుడైన కవి. హైస్కూళ్లలో మాస్టరుగా, అనంతరం కళాశాలలో ఆంధ్రోపన్యాసకునిగా పనిచేశారు. తన మేనమామ కామరాజుగడ్డ శివయోగానందరావు, సుబ్బారావు కలిసి జంటగా కవిత్వం వ్రాసారు. సుబ్బారావు ఖండకావ్యాలను రచించి చిన్నతనంలోనే మరణించారు.
హంపీక్షేత్రము ఖండకావ్యంలో విజయనగర రాజ్య స్థాపన, ఒడిదుడుకులు, వైభవం, మసకబారుట తుదకు దారుణంగా నేలమట్టమవడం ఇతివృత్తంగా స్వీకరించారు. చారిత్రిక పరిణామాలను కావ్యంగా రచన చేశారు. చారిత్రిక వ్యక్తులే ఇందులో ముఖ్యపాత్రలుగా కనిపిస్తారు.
మిర్జాపూర్ (ఉత్తర ప్రదేశ్)
ఉత్తరప్రదేశ్ రాష్ట్ర 71 జిల్లాలలో మిర్జాపూర్ జిల్లా (హిందీ:मिर्ज़ापुर ज़िला) (ఉర్దూ : مرزا پور ضلع) ఒకటి. మిర్జాపూర్ పట్టణం జిల్లాకేంద్రంగా ఉంది. మిర్జాపూర్ జిల్లా మిర్జాపూర్ డివిషన్‌లో భాగంగా ఉంది. జిల్లావైశాల్యం 4521 చ.కి.మీ.
జిల్లాలోని విద్యాచల్‌లో ప్రముఖ వింద్యవాసిని ఆలయం ఉంది. ఇక్కడ పలు స్నానఘట్టాలు మరియు చారిత్రాత్మక శిల్పాలు ఇప్పటికీ ఉన్నాయి. గంగా ఉత్సవం జరిగే సమయంలో గంగానది స్నానఘట్టాలు విద్యుద్దీపాలు మరియు తోరణాలతో అలంకరించబడి ఉంటాయి. ఈ జిల్లా రెడ్ కార్పెట్‌లో భాగంగా ఉంది.
జిల్లా ఉత్తర సరిహద్దులో సంత్ రవిదాస్ నగర్ జిల్లా మరియు వారణాసి జిల్లా, తూర్పు సరిహద్దులో చందౌలి జిల్లా, దక్షిణ సరిహద్దులో సోన్‌భద్ర జిల్లా మరియు వాయవ్య సరిహద్దులో అలహాబాద్ జిల్లా ఉన్నాయి.2006 గణాంకాలను అనుసరించి పచాయితీ రాజ్ మంత్రిత్వశాఖ భారతదేశ జిల్లాలు (640) లో వెనుకబడిన 250 జిల్లాలలో మిర్జాపూర్ జిల్లా ఒకటి అని గుర్తించింది. బ్యాక్‌వర్డ్ రీజన్ గ్రాంటు ఫండు నుండి నిధులను అందుకుంటున్న ఉత్తర ప్రదేశ్ రాష్ట్ర 34 జిల్లాలలో ఈ జిల్లా ఒకటి.
జిల్లాలో ఆస్ట్రియాస్టిక్ భాషలలో ఒకటైన అగారియా భాష 72,000 మంది ప్రజలలో వాడుకలో ఉంది. 72.91% హిందీ భాషను పోలి ఉన్న అవధి భాష ప్రజలలో అధికంగా వాడుకలో ఉంది. (జర్మన్ భాషతో పోలిస్తే జర్మన్ భాష 60% ఆంగ్లభాషను పోలి ఉంటుంది ) ఈ భాష 7 800 000 మంది భగేల్‌ఖండ్ ప్రజలకు వాడుక భాషగా ఉంది అలాగే ద్రావిడ భాషలలో ఒకటైన భగేలి భాష 40 000 000 మంది భగియా మరియు షెడ్యూల్డ్ ప్రజలలో వాడుకగా ఉంది. దీనిని వ్రాయడానికి దేవనగరి మరియు కైతిలి లిపిని వాడుతున్నారు. జిల్లాలో భోజ్‌పురి భాషకూడా వాడుకలో ఉంది.
రాంపూర్ (ఉత్తర ప్రదేశ్)
ఉత్తర ప్రదేశ్ రాష్ట్ర 71 జిల్లాలలో రాంపూర్ జిల్లా (హిందీ:रामपुर ज़िला) (ఉర్దు : رام پور ‏ضلع) ఒకటి.రాంపూర్ పట్టణం జిల్లాకేంద్రంగా ఉంది. రాంపూర్ జిల్లా మొరాదాబాద్ డివిషన్‌లో భాగంగా ఉంది. జిల్లావైశాల్యం 2,367 చ.కి.మీ. 2001 గణాంకాలను అనుసరించి జిల్లా జనసంఖ్య 1,922,450. రాంపూర్ కత్తుల తయారీకి గుర్తింపును పొదుతుంది.
సుల్తాన్‌పూర్ (ఉత్తర ప్రదేశ్)
ఉత్తర ప్రదేశ్ రాష్ట్ర 71 జిల్లాలలో సుల్తాన్‌పూర్ (ఉత్తర ప్రదేశ్) జిల్లా (హిందీ: सुलतानपुर ज़िला) (ఉర్దు:سلطان پور ضلع)ఒకటి. సుల్తాన్‌పూర్ పట్టణం జిల్లాకేంద్రంగా ఉంది. సుల్తాన్‌పూర్ జిల్లా ఫైజాబాద్ డివిషన్‌లో భాగంగా ఉంది.
14-15 శతాబ్ధాలలో చౌహాన్ సామ్రాజ్యం శాఖకు చెందిన రాజ్‌కంవర్ బండల్గోతీ, రాజ్‌వార్ మరియు బాచ్‌గోతిలతో కలిసి జిల్లాలో అధిక ఈ ప్రాంతాన్ని పాలించారు. 19వశతాబ్దంలో వీరు ఓధ్ బ్రిటిష్ సామ్రాజ్యంలో విలీనం అయిన తరువాత సిపాయీల కలహం కాలంలో సుల్తాన్‌పూర్ స్థానికుల తిరుగుబాటును ఎదుర్కొన్నారు. 1857 జూన్ 9 న తిరుబాటు దారులు 2 అధికారులను చంపిన తరువాత స్టేషన్‌ను స్వాధీనం చేసుకున్నారు. తిరుగుబాటు దార్లలో స్థానిక ప్రజలు మరియు బాలే సుల్తాన్ (గిరిజన ప్రజలు) ఉన్నారు. వీరికి నాయకులైన లాల్ ప్రతాప్ సింగ్, కలాకంకర్ మరియు మహరాజ్ బర్జర్ సింగ్ రాజ్‌కంవర్ వంటి వారు ఈ తిరుగుబాటులో మరణించారు. పరిస్థితి అదుపులోకి వచ్చిన తరువాత సుల్తాంపూర్ కంటోన్మెంటును బలపచబడింది. 1861లో ఈ స్థానిక స్థావరం కార్యకలాపాలను నిలిపి వేశారు.
జిల్లా వైశాల్యం 1713 చ.కి.మి. భూభాగం చదునుగా ఉండి ఉప నదులలో విభజించబడుతూ ఉంది. మధ్యభూభాగంలో విస్తారంగా పంటను అందించగలిగిన సారవంతమైన వ్యవసాయభూములు. 
దక్షిణ భూభాగంపొడి పొడిగా ఉండే మైదానాలు, చిత్తడి భూములు ఉన్నాయి. జిల్లాలో ప్రవహిస్తున్న నదులలో గోమతి నది ప్రధానమైనది. ఇది జిల్లా మద్యభాగంలో ప్రవహిస్తూ వాణిజ్యానికి సహకారం అందిస్తూ ఉంది. కండు, పిలి, తెంఘ మరియు నందిఘా వంటి ఇతర జలప్రవాహాలు ఉన్నాయి. కొండలలోని జలపాతాల నుండి ఈ జలప్రవాహాలకు నీరు అందుతూ ఉంది. సారవంతమైన వ్యవసాయ భూములు, వ్యవసాయానికి నీరు అందిస్తున్న జలప్రవాహాలు జిల్లాను వ్యవసాయ పరంగా సుసంపన్నం చేస్తున్నాయి. జిల్లాలో వరి, పప్పుధాన్యాలు, గోధుమలు, బార్లీ, చెరకు మరియు స్వల్పంగా గసాలు పండుతున్నాయి.
జిల్లాలో జగ్దీష్‌పూర్ ప్రధానంగా పారిశ్రామిక ప్రాంతంగా ఉంది. ఇక్కడ భారత్ హెవీ ఎలెక్ట్రానిక్ లిమిటెడ్, ఇండో గల్ఫ్ ఫర్టిలైజర్ మరియు కొన్ని తోలు పరిశ్రమలు ఉన్నాయి. జిల్లాలో అదనంగా
ముంషిగంజ్ సమీపంలో ఉన్న కొర్వాలో ఉన్న హిందూస్థాన్ ఎయిరోనాటిక్ లిమిటెడ్ టెస్టింగ్ సెంటర్ మరియు గౌరి గంజ్ వద్ద ఉన్న ఎ.సి.సి సిమెంట్ ఫ్యాక్టరీ ఉన్నాయి. 
జిల్లా వాయవ్యప్రాంత్ంలో ఉన్న ఓధ్- రోహిల్ ఖండ్ మరియు లక్నో - రీ బరేలి రైలు మార్గాలు జిల్లా వాసులకు రైల్వే సేవలు అందిస్తున్నాయి.జిల్లాలో హిందీ భాషాకుటుంబంలో ఒకటైన అవధి భాష వాడుకలో ఉంది. అవధి భాష 38,000 మది ప్రజలలో వాడుకలో ఉంది.
అత్తాను రామానుజాచార్యులు
"'అత్తాను రామానుజాచార్యులు"' మహబూబ్ నగర్ జిల్లా లోని మునిపల్లె గ్రామానికి చెందిన వారు... పాండురాజు వంశస్థుడు. మదనగోపాల భక్తుడు. ' రుక్మిణీ కల్యాణం ' ను కురవంజి రూపంలో రచించాడు. ఇందులో దవళాలు, సువ్వాలలు, మంగళహారతులు మొదలగు దేశి రచనలు ఉన్నాయని పరిశోధకులు తేల్చారు. ఈ రుక్మిణి కురవంజి ప్రతి ఆంధ్రప్రదేశ్ సాహిత్య అకాడమి కార్యాలయంలో ఉంది.
రుక్మిణీ కురవంజిలో ఓ మచ్చుతునక...
కొట్నాలు దంచేటప్పుడు పాడే సువ్వాల
"వన్నె సన్న నూది పచ్చ గన్నెరాలు కృష్ణ భోగి
సన్న రాజనాలు జీల సర్లు దంపు చూ
ఉబ్బి నిక్కి జంగ జూచి ఉవిదలెల్ల చెమట జార
గబ్బి గుబ్బ లదగాను కలయదంచిరీ "
ఆంధ్ర తేజము
ఆంధ్రతేజము బోడేపూడి వేంకటరావు రచించిన ఖండకావ్యం.
ఆంధ్రతేజము ఖండకావ్యాన్ని బాపట్లలో 1936లో ప్రచురించారు.
సిర్సా (హర్యానా)
హర్యానా రాష్ట్ర 21 జిల్లాలలో (హిందీ: सिरसा ज़िला), (పంజాబు: ਸਿਰਸਾ ਜ਼ਿਲਾ) సిర్సా (హర్యానా) పట్టణం జిల్లాకు కేంద్రంగా ఉంది. ఈ జిల్లా జాతీయ రహదారి 10 పక్కన ఉంది. ఇది ఢిల్లీ కి
250 కి.మీ దూరంలో ఉంది.
జిల్లా కేంద్రం సిర్సా కారణంగా జిల్లాకు ఈ పేరు పెట్టబడింది. సిర్సా అనే పేరుకు మూలం సంస్కృత పదం " సైరిషక ". మహాభారతం కావ్యంలోని ఎనిమిదవ అధ్యాయంలో దివ్యవాదన విభాగంలో ఈ పేరు ప్రస్తావించబడింది. మహాభారతంలో నకులుని పశ్చిమదేశ జైత్రయాత్రలో సైరిషిక ప్రాంతం వర్ణించబడింది.క్రీ.పూ 5వ శతాబ్దంలో ఈ ప్రాంతం సుసంపన్నంగా ఉందని భావిస్తున్నారు. పాణిని
రచనలలో కూడా ఈ ప్రాంతాన్ని ప్రస్తావన ఉంది.
ఈ ప్రాంతం పేరును గురించి వైవిధ్యమైన ప్రస్తావనలు ఉన్నాయి. ఈ ప్రాంతం పురాతన నామం సైరిషిక నుండి కాలక్రమంలో రూపాంతరం చెంది సిర్సా అయింది. ప్రాంతీయ కథనాలు ఈ ప్రాంతంలో 7వ శతాబ్దంలో సరస్ అనే రాజు నిర్మించాడని భావిస్తున్నారు. ఆయన ఇక్కడ ఒక కోటను నిర్మించాడని భావిస్తున్నారు. అందుకు చొహ్నంగా నగరానికి ఆగ్నేయంలో 5చ.కి.మీ వైశాల్యంలో ఇప్పటికీ కోట అవశేషాలు లభిస్తున్నాయి. ఈ నగరానికి సమీపంలో ప్రవహిస్తున్న సరస్వతి నది కారణంగా కూడా దీనికీ పేరు వచ్చిందని భావిస్తున్నారు. మద్యయుగంలో ఈ ప్రాంతాన్ని సరస్తుతి అని పిలిచే వారు. ఇక్కడ విస్తారంగా ఉన్న దిరిశన చెట్ల కారణంగా కూడా ఈ ప్రాంతానికి సిర్సా అన్న పేరు వచ్చిందని భావిస్తున్నారు. దీనిని పాణిని ఆయన శిష్యుని రచనలు బలపరుస్తున్నాయి. పురాతన కాలంలో సిర్సా సిరసపట్టణం అని పిలువబడేది. మరికొందరు ఇక్కడ ఉన్న ప్రఖ్యాతమైన " సరసైనాథ్ " ఆలయం కారణంగా కూడా ఈ ప్రాంతానికీ పేరు వచ్చిందని భావిస్తున్నారు.
1819లో ఈ ప్రాంతాన్ని బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం ఆక్రమించి వాయవ్య ఢిల్లీ లోని భాగంగా చేసింది. 1820లో వాయవ్యఢిల్లీ నుండి ఉత్తర మరియు పశ్చిమ డిల్లీ జిల్లాలు ఏర్పాటు చేయబడినప్పుడు ఈ ప్రాంతం పశ్చిమ ఢిల్లీలో భాగంగా మారింది. తరువాయ ఈ ప్రాంతం హర్యానా రాష్ట్ర జిల్లాగా మార్చబడింది. 1837లో హర్యానా నుండి వేరుచేయబడి కొత్తగా ఏర్పాటు చేయబడిన బట్టియానా జిల్లాలో భాగంగా మారింది. 1858లో బట్టియానా జిల్లా పంజాబు ప్రొవింస్‌కు బదిలీ చేయబడి తిరిగి సిర్సా జిల్లాగా మార్చబడింది. 1884లో సిర్సా జిల్లా నుండి సిర్సా మరియు దబ్వాలి తాలూకాలు వేరుచేయబడి సిర్సా తాలూకా చేయబడి దానిని హిస్సార్లో భాగంగా చేసారు. 1968లో సిర్సా మరియు దబ్వాలి రెండు తాలూకాలుగా చేయబడ్డాయి. 
1975 నవంబర్ 1 న ప్రస్తుత సిర్సా జిల్లా రూపొందించబడింది.
2006 గణాంకాలను అనుసరించి పచాయితీ రాజ్ మంత్రిత్వశాఖ భారతదేశ జిల్లాలు (640) లో వెనుకబడిన 250 జిల్లాలలో సిర్సా జిల్లా ఒకటి అని గుర్తించింది. బ్యాక్‌వర్డ్ రీజన్ గ్రాంటు ఫండు నుండి నిధులను అందుకుంటున్న హర్యానా రాష్ట్ర 2 జిల్లాలలో ఈ జిల్లా ఒకటి.
రాజస్థానీ ప్రాంతీయ భాష అయిన బగ్రి భాషను జిల్లాలో దాదాపు 2 100 000 మంది మాట్లాడుతుంటారు. అంతేకాక హిందీ, పంజాబీ, సరైకి మరియు ఉర్ధూ భాషలు కూడా వాడుకలో ఉన్నాయి.
కింది సిర్సా జిల్లా గ్రామాల జాబితా:
స్వాతంత్ర్య పథం
స్వాతంత్ర్య పథం ఖండకావ్యాన్ని గురజాడ రాఘవశర్మ రచించారు.
స్వాతంత్ర్య పథం గ్రంథం 1948-49లో తొలిముద్రణ పొందింది. బృందావన ప్రచురణలు సంస్థ వారు ఈ గ్రంథాన్ని ప్రచురించారు. 1978లో పునర్ముద్రితమైంది. ఈ ఖండకావ్యానికి తొలిముద్రణలో స్వరాజ్య పథము అన్న పేరుండగా, ద్వితీయముద్రణలో దానిని స్వాతంత్ర్య పథంగా మార్చారు.
స్వాతంత్ర్య సమరయోధుడు, కవి గురజాడ రాఘవశర్మ గాంధేయమార్గంలో స్వరాజ్యోద్యమంలో పాల్గొని, కవిగా, గాయకునిగా, బంధితుడిగా గడిపి గడపిన ముప్పై ఏళ్ల జీవితాన్ని, దేశ స్వాతంత్ర్య పోరాట గాథను ఇతివృత్తంగా స్వీకరించి రచించారు.
దక్షారామము (ఖండకావ్యం)
దక్షారామము ఖండకావ్యాన్ని ప్రముఖ కవి, పండితుడు ఇంద్రగంటి హనుమచ్ఛాస్త్రి రచించారు.
దక్షారామము గ్రంథం 1950లో తొలిముద్రణ పొందింది. పిఠాపురం లక్ష్మి ముద్రణాలయంలో ప్రచురించారు.
దాక్షారామం (నేటి ద్రాక్షారామం) ప్రాంతానికి చెందిన పౌరాణిక, చారిత్రిక కథలను స్వీకరించి ఈ ఖండకావ్యాన్ని రచించారు ఇంద్రగంటీ హనుమచ్ఛాస్త్రి.మునుపు శ్రీనాథుడిచ్చట బులకరించె
బరగ జాళుక్యరాట్తతి పరిమళించె
ఇచటనె రసించెడి దాను నింద్రగంటి
కులుడయిన హనుమచ్ఛాస్త్రి తెలుగు సుకవి
దేవరంపాడు(రాజుపాలెం)
"దేవరంపాడు(రాజుపాలెం)" గుంటూరు జిల్లా, రాజుపాలెం మండలానికి చెందిన గ్రామం. 
కొండమోడుకు ఒకటిన్నర కిలోమీటరు దూరంలో, దేవరంపాడు గుట్టపై వేంచేసియున్న ఈ స్వామివారిని, ఈ ప్రాంతంలో భక్తులు నేతి వెంకన్న గా పిలుచుకుంటారు. భక్తులు తమ పాడిపశువులు ఈనిన తరువాత, తొలిసారి కవ్వంతో చిలకగా వచ్చిన వెన్నను దాచి, ఉత్సవ వారాలలో స్వామివారిని ఆ వెన్నతో అభిషేకించడం ఆనవాయితీ. ఈ ఆలయానికి పై కప్పు లేకపోవడంతో, మద్యాహ్న సమాయానికి భానుడి కిరణాలు మూలవిరాట్‌ను నేరుగా తాకడంతో, ఎండవేడికి వెన్న కరిగి నెయ్యిలాగా మారి ఆ నేతిలో స్వామివారు జలకాలాడుచున్నట్లు ఉండటంతో, స్వామివారు నేతి వెంకన్నగా ప్రసిద్ధులైనారు. జిల్లాలో కోటప్పకొండ తరువాత పెద్దదిగా మారి ఈ క్షేత్రం, "పల్నాటి తిరుమల"గా వినుతికెక్కినది. ఈ స్వామివారి తిరునాళ్ళు, ప్రతియేటా శివరాత్రి పర్వదినం తరువాత వచ్చే మొదటి శనివారం ప్రారంభించెదరు. తరువాత వరుసగా మూడు శనివారాలూ నిర్వహించెదరు. 2014 లో శివరాత్రి తరువాత వచ్చిన మొదటి శనివారం అమావాస్య కావటంతో 2,3,4వ శనివారాలలో వరుసగా నిర్వహించుచున్నారు. తరువాత వచ్చే 5వ శనివారం ఉగాది అయినందువలన, ఆ రోజుగూడా స్వామివారి ఉత్సవాలు నిర్వహించుచున్నారు. ఈ ఉత్సవాలకు పిల్లలులేని దంపతులు వచ్చి, ఆలయ ఆవరణలోని మర్రిచెట్టుకు ముడుపులు కట్టి, ప్రత్యేక పూజలు చేయుదురు. రైతులు జోడెడ్ల బండ్లకు ప్రభలు కట్టి, ఉత్సాహంగా కొండకు తరలివస్తారు. ఈ తిరునాళ్ళకు, ఈ జిల్లా నుండియేగాక, ప్రకాశం నల్గొండ జిల్లాల నుండి గూడా భక్తులు లక్షలాదిగా తరలివచ్చెదరు. [1],[2]&[3]
[1] ఈనాడు గుంటూరు సిటీ; 2014,మార్చి-1; 7వపేజీ.
[2] ఈనాడు గుంటూరు రూరల్; 2014,మార్చి-23; 14వపేజీ.
[3]ఈనాడు గుంటూరు సిటీ; 2017,మార్చి-4; 5వపేజీ.
కల్పలత
కల్పలత ఖండకావ్యాన్ని కవి, స్వాతంత్ర్య సమరయోధుడు గురజాడ రాఘవశర్మ రచించారు.
కల్పలత గ్రంథం 1953లో తొలిముద్రణ పొందింది. ఈ గ్రంథాన్ని బృందావన ప్రచురణలు (మచిలీపట్టణం) సంస్థ బృందావన ప్రసూనము శీర్షికన ఐదవ ముద్రణగా రెండవసారి ప్రచురించారు. 1955లలో పునర్ముద్రితమైంది.
భక్తి, అర్పణం, స్వాతంత్ర్య సమరం వంటివి ఈ ఖండకావ్యానికి వస్తువులుగా స్వీకరించి రచించారు.
మధురశ్రీ
మధురశ్రీ ఖండకావ్యాన్ని బాచిమంచి శ్రీహరిశాస్త్రి రచించారు.
మధురశ్రీ గ్రంథం 1953లో తొలిముద్రణ పొందింది. వరలక్ష్మీ ముద్రాక్షరశాల (విజయవాడ) లో ప్రచురించారు.
బైబిలు నీతి గీతావళి
బైబిలు నీతి గీతావళి ఖండకావ్యాన్ని జాన్ సుందరరావు రచించారు.
బైబిలు నీతి గీతావళి గ్రంథం 1953లో రెండవముద్రణ పొందింది. శ్రీరామకోటి ప్రెస్ (కంకిపాడు, కృష్ణాజిల్లా) లో ప్రచురించారు.
క్రైస్తవ మతానికి సంబంధించిన అంశములు పొదిగి, బైబిలులోని గాథలను తీసుకుని విద్యావిశారద రెవరెండ్.వి.డి.జాన్ సుందరరావు రచించిన వివిధ గీతాలను సంకలనంగా ప్రచురించారు.
తేలికైన మాటలలో చక్కని భావసంపద కలిగినట్లుగా ఈ గీతాలను రచించారని విశ్వనాథ సత్యనారాయణ పేర్కొన్నారు.
కొత్త మల్లాయపాలెం
"కొత్తమల్లాయపాలెం" గుంటూరు జిల్లా, ప్రత్తిపాడు మండలంలో ఒక్క​ ముఖ్యమైన గ్రామ పంచాయతీ. మండల కేంద్రం ప్రత్తిపాడు నుంచి​ 7 కిలో మీటర్ల దూరంలో ఉంటుంది. జిల్లా కేంద్రమైన గుంటూరు నుంచి 20 కిలో మీటర్ల దూరంలో ఉంటుంది.
మండల కేంద్రము  ప్రత్తిపాడు నుండి 7 కిలో మీటర్ల దూరంలో ఉంటుంది. జిల్లా కేంద్రమైన గుంటూరు నుండి 20 కిలోమీటర్లు దూరంలో ఉంటుంది
కొత్త మల్లాయపాలెంలో మండల పరిషత్ ప్రాథమిక పాఠశాల ఏకైక పాఠశాల. ఇక్కడ చదివివే విద్యార్థులు చాలా తక్కువ. గ్రామం లోని ఎక్కువ మంది ప్రాథమిక మరియు ఉన్నత విద్య కోసం మండల కేంద్రమైన ప్రత్తిపాడు లోని ప్రయివేటు పాఠశాలలను ఆశ్రయిస్తున్నారు.శ్రీ గంగానమ్మ, పోలేరమ్మ దేవస్థానం:- ఈ దేవస్థానంలో గ్రామస్థులు వార్షిక జాతరను నిర్వహించారు. ఈ సందర్భంగా, చుట్టుప్రక్కల గ్రామాల మహిళలు ఆలయానికి తరలివచ్చి, పొంగళ్ళు వండి, నైవేద్యాలు సమర్పించి, మొక్కులు తీర్చుకున్నారు. అనంతరం విచ్చేసిన భక్తులకు అన్నదానం నిర్వహించారు. [3] 
కొత్త మల్లాయపాలెంలో ప్రత్తి, మిరప ప్రదాన పంటలు. కొంత భాగం వరి కూడా పండిస్తారు. ప్రకాశం‌ బ్యారేజి గుంటూరు చానల్ ఉప కాలువ ద్వార వచ్చే నీటి వసతి వరి పంటకు ఆధారము.
కొత్త మల్లాయపాలెంలో వ్యవసాయం ప్రధాన వృత్తి.
[1] ఈనాడు గుంటూరు సిటీ/ప్రత్తిపాడు; 2014, మార్చి-1; 2వపేజీ.
[2] ఈనాడు గుంటూరు రూరల్; 2014, డిసెంబరు-17; 8వపేజీ.
[3] ఈనాడు గుంటూరు సిటీ; 2015, మే-27; 25వపేజీ.
[4] ఈనాడు గుంటూరు సిటీ;2015, ఆగస్టు-21; 2వపేజీ.
శబల (ఖండ కావ్యం)
శబల కవిలెంక తుమ్మల సీతారామమూర్తి చౌదరి రచించిన ఖండకావ్యం
శబల గ్రంథం తెనుగు లెంక, అభినవ తిక్కన బిరుదాంకితుడైన తుమ్మల సీతారామమూర్తి చౌదరి 25.3.1955లో తొలిముద్రణ పొందింది. భారతి ప్రెస్ (తెనాలి)లో ప్రచురించారు.
శబల ఖండకావ్యం వివిధ పద్యకావ్య ఖండాల సంకలనం. శబల, సంక్రాంతి తలపులు, నా కథ-సీత, పశువైద్యం తదితర కావ్యఖండాలు ఈ కావ్యంలో ఉన్నాయి. అవన్నీ వేర్వేరు ఇతివృత్తాలను స్వీకరించి రచించినవి. సంక్రాంతి తలపులు కావ్యఖండంలో రైతు జీవితమును వర్ణించారు. నా కథ - సీత శీర్షికన రచించిన కావ్యఖండానికి సీతాదేవి తన కథను తాను చెప్పుకోవడం ఇతివృత్తం.
కోటగిరి వెంకటయ్య
కోటగిరి వెంకటయ్య 1930లో కరీంనగర్ జిల్లా రుద్రంగిలో జన్మించారు. ప్రాథమిక విద్య స్థానికంగా రుద్రంగిలోనూ మరియు కోరుట్లలోనూ అభ్యసించారు. 1946-48 కాలంలో హైదరాబాదు విమోచనోద్యమంలో చురుకుగా పాల్గొన్నారు. భారత ప్రభుత్వం నుంచి సమరయోధుడిగానూ గుర్తించబడ్డారు. ప్రత్యక్షంగా రాజకీయ పదవులు పొందకున్ననూ 1977 వరకు కాంగ్రెస్ పార్టీలో, అత్యవసర పరిస్థితి అనంతరం జనతాపార్లో చురుకైన కార్యకర్తగా పనిచేశారు. 1963లో వేములవాడ వ్యవసాయ మార్కెట్ కమిటి డైరెక్టరుగా, 1973లో సిరిసిల్ల వర్తక సంఘం అధ్యక్షుడిగా, 1983లో సిరిసిల్ల అర్బన్ బ్యాంకు వ్యవస్థాపక డైరెక్టరుగా నియమించబడ్డారు.
జువ్వాడి నరసింగరావు
జువ్వాడి నరసింగరావు కరీంనగర్ జిల్లాకు చెందిన రాజకీయ నాయకుడు. ఇతను 1962లో మరియు 1972లో ఆంధ్రప్రదేశ్ శాసనసభకు ఎన్నికైనారు. ఆతర్వాత గ్రామ సర్పంచిగా ఎన్నికై గ్రామానికి సేవలందించారు. నరసింగరావు సిరిసిల్ల సహకార విద్యుత్ సరఫరా సంస్థకు రెండు సార్లు చైర్మెన్‌గానూ కొనసాగినారు. ఇతని భార్య స్వర్ణలత 1981లో గ్రామసర్పంచిగా విజయం సాధించింది.
పెర్‌కాసిన్‌ వెల్డింగు
పెర్‌కాసిన్ (percussion) అనునది ఒకరకమైన రెసిస్టన్సు వెల్డింగు. రెసిస్టన్సు/నిరోధకత అనునది మూలకము లకున్న ఒక భౌతిక లక్షణం లేదా స్వభావం.లోహంలన్నియు విద్యుత్తు యొక్క ఎలక్ట్రానుల ప్రవాహాన్ని తమకుండా ప్రవహించుటకు వీలుగా స్వేచ్ఛాఎలక్ట్రాను లను కలిగివుండుట వలన విద్యుత్తును (అవేశిత పూరక ఎలక్ట్రానులు) తమగుండా ప్రవహింపనిచ్చును. అయితే అన్ని లోహాలు అంతో యింతో కొంత విద్యుత్తు వాహక నిరోధ లక్షణాన్ని ప్రదర్శిస్తాయి.ఈ విద్యుత్తు వాహక నిరొధక తత్వం ప్రతిలోహానికి భిన్నంగా వుంటుంది.అలాగే ఈ విద్యుత్తు ప్రవాహ నిరోధకలక్షణం వాహక లోహం యొక్క మందం (వ్యాసం) మరియు ప్రవాఃహక విద్యుత్తు ఛాలక బలపరిమాణంపై ఆధార పడివుంటుంది. అలాగే వాహక వస్తువు (లోహం) యొక్క ఉష్ణోగ్రత పెరిగే కొలధి దాని ప్రవాహా నిరోధకత పెరుగు తుంది.
పెర్‌కాసిన్‌ అనుపదానికి తెలుగు అర్థం సమాఘాతం (ఆంధ్ర భారతి నిఘంటువు).కావున దీనినీ" సమాఘాత అతుకు ప్రక్రియ"అని అనవచ్చును.
పెర్‌కాసిన్‌ వెల్డింగ్ నిర్వచనం : పెర్‌కాసిన్‌ వెల్డింగు ఒక విధంగా ఫ్లాష్ బట్ వెల్డింగు వంటిదే. ప్లాష్ వెల్డింగు కన్న కాస్తబలంగా, వేగంగా వత్తిడిని అతుకవలసిన లోహ అంచులమీద ప్రేరెపించబడును. విద్యుత్తు ప్రవాహాన్ని కలుగచేసినప్పుడు అతుకవలసిన రెండు లోహ తునుకలమధ్య నున్నఖాళిలో(1.5మి.మీ.కన్నతక్కువ)వున్న గాలిలో విద్యుత్తు ఏర్పడునట్లు చేసి, బలంగా ఒకలోహా తునకను మరోలోహ తునకకు బలంగా తాటింఛి అతుకు ప్రక్రియ .రెండు లోహ అంచుల మధ్య బలమైన విద్యుత్తు ఎలక్ట్రానుల ప్రవాహం కారణంగా చివరల మధ్య చిన్నప్రకాశవంతమైన ఎలక్ట్రాను ప్రవాహ చాపం కారణంగా లోహ అంచులు/చివరలు వేడెక్కును.ఈ సమయంలో కదిలే లోహా అంచును ఒకేసారి గట్టిగా రెండో లోహాంచును తాటించడం వలన రెండు లోహ అం చుల వద్ద వెడెక్కిన లోహాభాగాలు, కరగి మేళనం చెందటం వలన అతుకు ఏర్పడును.
పెర్‌కాసిన్‌ ప్రక్రియ విధానంలో వెల్డింగు చెయ్యుపరికరంఫ్లాష్ లేదాబట్ వెల్డింగు చెయ్యునట్టి పరికరం వంటిదే.రెండు అతుకు చివరల మధ్య తగినంత స్పార్కు (మెరుపు) ను తక్కువ సమయంలో పుట్టించు విధంగా విద్యుత్తును ప్రవహింపచెయ్యగల విద్యుత్తు ట్రాన్సుఫార్మరును వెల్డింగు యంత్రానికి అనుసంధానం చెయ్యబడి వుండును.అతుకుటకు ప్రత్యేకంగా ఎలక్ట్రోడులు వుండవు.అతుకబడు లోహ పట్టికల/పలకల అంచులు లేదా చివరలే ఎలక్ట్రోడులుగా పనిచేయును.
ముందుగా అతుకవలసిన భాగాలను ఎటువంటి గ్రీజు, నూనెమరకలు, తుప్పు, దుమ్ము, ధూళి వంటివి లేకుండ శుభ్రపరచెదరు. అటు పిమ్మట అతుకవలసిన లోహఅంచులను ఎదురెదురుగా వున్న బందులలో గట్టిగా బింగించెదరు. కదిలే అమరికను ముందుకు కదిపి రెండు అంచుల మధ్య విద్యుత్తు ఆర్కు ఏర్పడునట్లు చేయుదురు.ఆర్కును రెండు, మూడు పద్ధతులలో సృష్టించెదరు.అందులో ఒక విధం మొదట విద్యుత్తును లోహాల లో ప్రవహింపచేసి, కదిలే అమరికద్వారా ఒక అంచు, రెండో అంచును తాకేలా చేసి విద్యుత్తు వలయాన్ని అంచులవద్ద ఏర్పడ చేయుదురు.ఇప్పుడు మెల్లగా రెండు చివరల మధ్య దూరాన్ని పెంచడం వలన అతుకబడు చివరల వద్ద చిన్న మెరుపువలయం (Arc) ఏర్పడును.రెండు అంచుల వద్ద ఏర్పడిన విద్యుత్తు మెరుపు వలయం వలన లోహాల అంచులు బాగా వేడెక్కును.ఇప్పుడు కదిలే లోహాఅంఛును బహ్యావత్తీడి/బలాన్ని ఉప యోగించి బలంగా స్థిరంగా వున్న అంచును బలంగా తాటించి, కొద్దిక్షణాలు అదే స్థితిలో వుంఛుతు, విద్యుత్తు ప్రవాహాన్ని నిలిపి, అతికిన భాగం చల్లారు వరకు, బాహ్యాబల ప్రయోగాన్ని కొనసాగించడం జరుగుతుంది. తరువాత వత్తిడిని నిలిపి వేసి, అతికిన వస్తువు బంధనాలు తొలగించెదరు. బహ్యబల ప్రయోగానికై స్ప్రింగు ఫోర్సు లేదా ఎలక్ట్రోమాగ్నెటిక్ ఫోర్సు లేదా హైడ్రాలిక్ ఫోర్సును ఉపయోగిస్తారు.
ఉక్కు గొట్టాల ఎలక్ట్రిక్ రెసిస్టన్సు వెల్డింగు
రెసిస్టన్సు వెల్డింగు ప్రక్రియలైన బట్ వెల్డింగు, ఫ్లాష్ బట్ వెల్డింగు, సిమ్‍ వెల్డింగు, పెకాసిన్ వెల్డింగు పద్ధతులన్నియు లోహాల విద్యుత్తు వాహక నిరోధ్క తత్వాన్ని/లక్షణాన్ని ఆసరాగా చేసుకొని లోహాలను అతుకు ప్రతి క్రియలే.అందుచే పైన పేర్కొన్న అన్ని రెసిస్టెన్సు వెల్డింగు విధానాలన్నియు ఎలక్ట్రిక్ రెసిస్టెన్సు వెల్డింగు లేదా ERW లే.
అందుచే సాధారణంగా ఉక్కు పలకలు/రేకులను వర్తులాకారంగా/స్తూపాకారంగా నొక్కి వాటి రెండు అంచులను రెసిస్టన్సు వెల్డింగు పద్ధతిలో అతికి గొట్టాలను (tubes and pipes) తయారుచేయుదురు.
ముందుగా కావలసిన గొట్టం, నాళిక వ్యాసానికి అవసరపడిన చుట్టుకొలత పరిమాణంలో లోహ పట్టిలను కత్తరించి సిద్ధం చెయ్యుదురు.తయారు చేయు గొట్టం ఎత్తుకు తగిన విధంగా వెల్డింగు యంత్రం యొక్క రాగి ఎలక్ట్రొడు డిస్కుల ఎత్తును సరిచేయుదురు.ఇప్పుడు కత్తరించిన లోహపట్తిలననెమ్మదిగా ముందుకు వెళ్ళునట్లు చెయ్యుదురు వెల్డింగు యంత్రంనకు ముందుభాగంలో బిగించిన లంబాకృతి ప్రెసరు రోలరులమద్యగా పట్టివెళ్లినప్పుడు అది గొట్టం ఆకారంనకు వంచబడి రెండు అంచులు దగ్గరగా వచ్చివుండును.ఇప్పుడు వెల్డింగు యంత్రం యొక్క రెండు ఎలక్ట్రోడు డిస్కులు రెండు అంచులమీదుగా భ్రమించటం మొదలవ్వగానే ఎలక్టోడులలో విద్యుత్తు ప్రవాహం మొదలై, రెండు అంచులమధ్య విద్యుత్తు ప్రవాహ నిరోధం వలన వేడిపుట్టి, అంచులవద్ద లోహంకరగి రెండు అంచులు మేళనంచెంది అతుకు ఏర్పడును
ఎపిక్యూరియనిజం
ఎపిక్యూరియనిజం. సుఖ జీవన వాదం. క్రీస్తు పూర్వం 341-270 సంవత్సరాల మధ్య గ్రీసు దేశంలో జీవించిన తత్త్వవేత్త ఎపిక్యూరియస్‌ ప్రతిపాదించిన సిద్ధాంతం ఎపిక్యూరియనిజం. ప్రతి వ్యక్తీ సుఖమయమైన జీవితాన్నే కోరుకొంటాడు. ఐతే, మనస్సుకూ, శరీరానికీ హాయి కలిగించే సత్‌ ప్రవర్తనతో కూడిన జీవితమే సుఖాన్ని ఇస్తుందని ఆయన భావం. సుఖంగా ఉండటం అంటే ‘తినడం, తాగడం, తిరగడం’ అని అర్థం వచ్చేలా ఎపిక్యూరియస్‌ వాదానికి వ్యాఖ్యానాలు కొన్ని వచ్చాయి. కాని, అవన్నీ ఆయన ఆదర్శాన్నీ, ఆశయాన్ని పొరపాటుగా అర్థం చేసుకొని వ్రాసిన వ్యాఖ్యానాలేనని పలువురు మేధావులు స్పష్టం చేశారు. ఏదైనా ఒక పదార్థాన్ని తింటే గానీ, తాగితేగాని రేపు తలనొప్పి వస్తుందని తెలిసినప్పుడు దానిని తినడమో, తాగడమో సరికాదని ఆయన ఒక సందర్భంలో వివరణ ఇచ్చారు. కాని తినడం, తాగడం, తిరగడం ఆయన చెప్పిన ప్రబోధం కాదు. కోర్కెలు కలగటం తప్పు కాదు. వాటిని అదుపులో ఉంచాలి. ‘అతి’ మంచిది కాదు. అది వర్జించవలసినదే. జీవిత గమ్యం మనశ్శాంతి కలిగి, సుఖంగా, ఆనందంగా గడపటమేనని ఆయన చేసిన బోధల సారాంశం. ఇప్పటికి రెండు వేల మూడు వందల సంవత్సరాలకు పూర్వమే ఆయన సమస్త విశ్వం అణువులతో నిర్మితమైనదని ప్రతిపాదించాడు. మనిషి దేహంలో ఉండేవి కూడా అణువులే అన్నాడు. ఎపిక్యూరియస్‌ నాస్తికుడు కాడు. కాని, దేవుడికి భయపడ వలసిన పని లేదన్నాడు. ఆయన తన శిష్యుల కోసం ఒక వనాన్ని (The Garden) ఏర్పాటు చేశాడు. అక్కడే వారితో సత్సంగాలు జరుగుతుండేవి. ప్రశాంత జీవితం, పదవుల కోసం ఆరాటపడకుండా ఉండటం ఆయన చేసిన సూచనలు.
ఎగ్జిస్టెన్షియలిజం