బానిసత్వం
బానిసత్వం లేదా బానిసతనం (Slavery) అనేది ఒక సాంఘిక వ్యవస్థ, దీనిలో వ్యక్తులను ఆస్తి వలె పరిగణిస్తారు మరియు పని చేయాలని నిర్బంధిస్తారు. బానిసలను వారి ఇష్టానికి వ్యతిరేకంగా వారిని బంధించినప్పుడు, కొనుగోలు చేసినప్పుడు లేదా పుట్టిన దగ్గిర నుండి నిర్బంధిస్తారు మరియు విడిచి వెళ్లే, పని చేయడం నిరాకరించే లేదా పరిహారాన్ని అడిగే హక్కును కోల్పోతారు. పూర్వకాలంలో రాసిన నివేదికల్లో బానిసత్వం పలు సంస్కృతు ల్లో ఉనికిలో ఉంది మరియు కొన్ని చారిత్రక కాలాల్లో, యజమానులు బానిసలను చంపడం చట్టపరంగా నేరం కాదు.
నేటి కాలంలో బానిసల సంఖ్య అత్యధికంగా 12 మిలియన్ నుండి 27 మిలియన్ వరకు ఉంది, అయితే చరిత్రలోని ప్రపంచంలోని జనాభాతో పోలిస్తే చాలా తక్కువ శాతంగా చెప్పవచ్చు. ఎక్కువ మంది రుణాలు చెల్లించాల్సిన బానిసలు, ఎక్కువగా దక్షిణాఫ్రికాలో కనిపిస్తారు, వీరు రుణదాతలచే రుణ బందీలు, కొన్నిసార్లు తరతరాలుగా బానిసలుగా ఉంటారు. మానవ వర్తకం అనేది ప్రధానంగా మహిళలను వ్యభిచార వృత్తిలో దించడానికి మరియు పిల్లలను లైంగిక కార్యకలాపాలలోకి ప్రవేశపెట్టడానికి నిర్వహించబడుతుంది. ఇది వేగంగా అభివృద్ధి చెందుతున్న నేర పరిశ్రమ మరియు ఇది మాదక ద్రవ్య వ్యాపారాన్ని ప్రోత్సహిస్తుందని అంచనా వేస్తున్నారు.
బ్రౌన్ నిఘంటువు ప్రకారం బానిస లేదా బానిసె bānisa అనగా తెలుగు probably from బానసము & బాన.] n. A female slave, or maid-servant, దాసి. బానిసము bānisamu. n. Slavery, బానిసతనము, దాస్యము. బానిసీడు or బానిసవాడు bānis-īḍu. n. A male slave, a servant, దాసుడు.
ఆంగ్ల పదం "slave"ను సెంట్రల్ అండ్ ఈస్టరన్ యూరోప్ యొక్క స్లావిక్ ప్రజల కోసం మధ్యయుగ పదం నుండి పురాతన కాల ఫ్రెంచ్ మరియు మధ్యయుగ లాటిన్ ద్వారా తీసుకున్నారు.
బానిసత్వం యొక్క ఆధారాలు నమోదిత పత్రాల్లో కనిపించాయి మరియు పలు సంస్కతుల్లో ఉంది. దిగువ ఈజిప్ట్‌లో సుమారు 8000 BC నుండి పూర్వ చారిత్రక సమాధులు ఒక లిబియాన్ ప్రజలు ఒక సాన్ వంటి జాతి వారిని బానిసలుగా చేసుకున్నారని తెలుస్తుంది.
బానిసత్వం అనేది వేటగాళ్ల సమూహ జనాభాలో అరుదుగా కనిపిస్తుంది ఎందుకంటే బానిసత్వం అనేది సమాజస్తరీకరణలో ఒక వ్యవస్థ. విస్తృత బానిసత్వానికి కూడా ఆర్థిక శేషాలు కూడా అవసరమవుతాయి మరియు అత్యధిక జనాభా సాంద్రత కూడా కారణం కావచ్చు. ఈ కారణాల వలన, బానిసత్వ విధానం సుమారు 11,000 సంవత్సరాల క్రితం నియోలిథిక్ విప్లవ సమయంలో వ్యవసాయాన్ని గుర్తించిన తర్వాత మాత్రమే విస్తరించింది.
బానిసత్వం ఉన్నట్లు ప్రారంభ నివేదికలను కోడ్ ఆఫ్ హామురాబీ నుండి గుర్తించారు (ca. 1760 BC), ఉదాహరణకు, హమురాబీ యొక్క న్యాయ సూత్రాల్లో ఒక బానిస తప్పించుకోవడానికి సహాయం చేసిన ఎవరికైనా అలాగే పారిపోయి వచ్చిన బానిసకు ఆశ్రయం ఇచ్చిన వారికి కూడా మరణశిక్ష విధించాలని ఉంది. బైబిల్‌లో బానిసత్వాన్ని ఒక వ్యవస్థాపిత సంస్థకు సూచించారు.
బానిసత్వం అనేది సుమెర్ నాగరికత అలాగే పురాతన ఈజిప్ట్, పురాతన చైనా, అకాడియాన్ సామ్రాజ్యం, ఆసేరియా, పురాతన భారతదేశం, పురాతన గ్రీస్, రోమన్ సామ్రాజ్యం, ఇస్లామిక్ కాలిఫేట్‌లతో సహా దాదాపు అన్ని ఇతర పురాతన నాగరకతల్లో మరియు అమెరికాస్ యొక్క పూర్వ కొలంబియాన్ నాగరకతలలో కనిపించింది. ఇటువంటి వ్యవస్థలు రుణ బానిసత్వం, నేరానికి శిక్ష, యుద్ధ ఖైదీల నిర్బంధం, శిశు పరిత్యాగం యొక్క కలయికగా చెప్పవచ్చు మరియు బానిస పిల్లలు పుట్టిన దగ్గరి నుండి బానిసలుగా మారతారు. పురాతన గ్రీస్‌లో బానిసత్వ నివేదికలు మేసెనీయాన్ గ్రీస్ నుండి సూచిస్తున్నాయి. ప్రామాణిక ఏథెన్స్ అత్యధిక బానిస జనాభాను కలిగి ఉన్నట్లు స్పష్టమవుతుంది, అంటే 6వ మరియు 5వ శతాబ్దాల BCల్లో సుమారు 80,000 ఉన్నట్లు తెలుస్తుంది, ఒక గృహస్థునికి సగటున ముగ్గురు నుండి నలుగురు బానిసలు ఉండేవారని తెలుస్తుంది.
రోమన్ గణతంత్ర రాజ్యం విస్తరించడం వలన,మొత్తం జనాభా బానిసలుగా మారారు, దీని వలన మొత్తం ఐరోపా మరియు మధ్యదరా ప్రాంతాలకు అత్యధిక పంపిణీ సంభవించింది. గ్రీకులు, ఇలేరియాన్స్, బెర్బెర్స్, జర్మన్లు, బ్రిటన్లు, థ్రాసియాన్స్, గౌల్స్, యూదులు, అరబ్‌లు మరియు పలువురు బానిసలను కూలిపనికే కాకుండా, వినోదం కోసం కూడా వినియోగించుకునేవారు (ఉదా. గ్లాడియేటర్‌లు మరియు వ్యభిచార బానిసలు). ఒక ఉన్నత వర్గ మైనారిటీచే ఈ అణిచివేత చివరికి బానిసల తిరుగుబాటులకు దారి తీసింది (రోమన్ సెర్వైల్ యుద్ధాలు చూడండి); స్పార్టకస్ చేసిన మూడవ బానిసల యుద్ధం చాలా దారుణంగా సాగింది. గణతంత్ర రాజ్య కాలం ముగింపులో, బానిసత్వం అనేది రోమ్ యొక్క రాబడిలో ఒక ప్రధాన ఆర్థిక వనరుగా మారింది అలాగే రోమన్ సమాజంలో చాలా ముఖ్యమైన భాగంగా మారింది. కనీసం, పురాతన రోమ్ యొక్క జనాభాలోని 25% మంది బానిసలుగా చేయబడ్డారు. కొంతమంది విద్వాంసులు ప్రకారం, 
ఇటలీ జనాభాలో 35% బానిసలు ఉన్నట్లు పేర్కొన్నారు. రోమ్ నగరంలో మాత్రమే, రోమన్ చక్రవర్తి ఆధ్వర్యంలో సుమారు 400,000 బానిసలు ఉన్నట్లు తెలుస్తుంది. రోమన్ సామ్రాజ్యం యొక్క ఆరంభం నుండి దాని అంతం వరకు గల మిలినీయంలో, మధ్యదరా ప్రాంతం మరియు దాని నివాస ప్రాంతాల్లో 100 మిలియన్ మంది ప్రజలను బంధించారు లేదా విక్రయించారు.
ప్రారంభ మధ్యయుగ బానిస వ్యాపారం ప్రధానంగా దక్షిణ మరియు తూర్పు ప్రాంతాలకు మాత్రమే పరిమితమైంది: బైజాంటైన్ సామ్రాజ్యం మరియు ముస్లిం ప్రపంచాలు గమ్య స్థానాలుగా ఉండేవి, కౌకాసస్ మరియు టార్టారేలతో సహా పాగాన్ సెంట్రల్ మరియు ఈస్టరన్ ఐరోపాలను ప్రధాన వనరులుగా చెప్పవచ్చు. ప్రారంభ మధ్య యుగాల్లోని బానిస వ్యాపారంలో వైకింగ్, అరబ్, గ్రీకు మరియు యూద వ్యాపారులు (వీరిని రాదానైట్ అనేవారు) అందరూ పాల్గొనేవారు. యూరోపియన్ బానిసల్లో వ్యాపారం జాంజ్ తిరుగుబాటు తర్వాత 10వ శతాబ్దంలో తారస్థాయికి చేరుకుంది, ఇది అరబ్ ప్రపంచంలో ఆఫ్రికా బానిసల వాడకాన్ని తగ్గించింది.
మధ్యదరా స్పెయిన్ మరియు పోర్చుగల్‌ల్లో బలమైన క్రిస్టియన్ ప్రాంతంలో దాదాపు స్థిరమైన ముస్లిం దండయాత్ర కనిపించింది. నియమిత సమయములో ఆకస్మిక దాడులు అల్-అన్డలాస్ నుండి ఐబెరియన్ క్రిస్టియన్ సామ్రాజ్యమును ధ్వంసం చేయడానికి వచ్చాయి మరియు ఇవి కొల్లగొట్టిన సామాను మరియు బానిసలను వెనుకకు తీసుకుని వెళ్ళేవి. ఉదాహరణకు, లిస్బాన్, పోర్చుగల్‌లకు వ్యతిరేకంగా 1189లో జరిగిన దాడిలో అల్మోహ్ద్ కాలిప్ యాక్వాబ్ ఆల్-మాన్సూర్ 3,000 మంది మహిళలు మరియు పిల్లలను బంధించాడు, అయితే 1191లో పోర్చుగల్‌లోని సిల్వెస్‌పై కార్బోడా యొక్క అతని గవర్నర్ చేసిన తదుపరి దాడిలో 3,000 మంది క్రిస్టియన్ బానిసలను తీసుకుని పోయాడు. 11వ శతాబ్దం నుండి 19వ శతాబ్దం వరకు, ఉత్తర ఆఫ్రికా బార్బేర్ సముద్రపు దొంగలు ఆల్జీరియా మరియు మోరోకో వంటి ప్రాంతాల్లోని బానిస విఫణులలో విక్రయించడానికి క్రైస్తవ బానిసలను బంధించడానికి యూరోపియన్ సాగత తీర ప్రాంతాలపై దాడి "రాజియాస్‌"కు పాల్పడేవారు.
1086లో రాయబడిన "డోమెస్‌డే పుస్తకం" సమయంలో, సుమారు ఆంగ్ల జనాభాలో సుమారు 10% మంది బానిసలుగా ఉండేవారు. ప్రారంభ మధ్యయుగ ఐరోపాలోని బానిసత్వం అనేది సర్వసాధారణం, దీనిని రోమన్ క్యాథలిక్ చర్చి పలుసార్లు నిషేధించింది — లేదా కౌన్సిల్ ఆఫ్ కోబ్లెంజ్ (922), కౌన్సిల్ ఆఫ్ లండన్ (1102) మరియు కౌన్సిల్ ఆఫ్ ఆర్మాగ్ (111) వంటి క్రైస్తవులు లేని ప్రాంతాలకు క్రైస్తవ బానిసలను ఎగుమతిని నిషేధించారు. 1452లో, పోప్ నికోలస్ V "సారాసెన్స్, పాగాన్స్ మరియు ఇతర అవిశ్వాసుల"ను వంశానుగత బానిసత్వానికి దిగజార్చడానికి ఆఫోన్సో V ఆఫ్ పోర్చుగల్‌కు హక్కును అందిస్తూ పాపాల్ బుల్ డమ్ డివెర్సాస్‌ను మంజూరు చేశాడు, దీనిలో బానిస వ్యాపారం చట్టబద్ధమైంది, దీని వలన చివరిలో యుద్ధం సంభవించింది. ఈ పరిస్థితుల్లో బానిసత్వం యొక్క ఆమోదాన్ని 1455లోని అతని రోమానస్ పాంటిఫెక్స్‌లో మళ్లీ పేర్కొనబడింది మరియు విస్తరించబడింది. అయితే, పోప్ పాల్ III 1537లో అతని పాపల్ బుల్ సుబ్లిమస్ డైలో భారతీయులను బానిసలుగా చేయడాన్ని నిషేధించాడు. సాంటో డొమింగోలో స్పానిష్ ప్రాంతాలకు చేరుకున్న డొమినికాన్ ఫెరియార్‌లు స్థానిక భారతీయులను బానిసలుగా చేయడాన్ని తీవ్రంగా వ్యతిరేకించారు. ఇతర గురువులతో కలిసి, వారు స్పానిష్ రాజు మరియు తదుపరి రాచరిక కమిషన్‌లోని సభ్యుల సమావేశంలో వారి ప్రవర్తనను అరాచకం మరియు అన్యాయమని వ్యతిరేకించారు.
బేజాంటైన్-ఓట్టోమాన్ యుద్ధాలు మరియు ఐరోపాలోని ఓట్టోమాన్ యుద్ధాలు అత్యధిక సంఖ్యలో బానిసలను ముస్లిం ప్రపంచంలో ప్రవేశించేందుకు కారణమయ్యాయి. 14వ శతాబ్దం మధ్యకాలం నుండి ప్రారంభ 18వ శతాబ్దాల వరకు, ఓట్టోమాన్ devşirme–janissary వ్యవస్థ సుమారు 500,000 నుండి ఒక మిలియన్ మంది ముస్లిమేతర (ప్రధానంగా బాల్కాన్ క్రైస్తవులు) యువకులను బానిసలుగా మరియు బలవంతంగా ముస్లిం మతానికి మారేలా చేసింది. లెపాంటో యుద్ధం తర్వాత, సుమారు 12,000 క్రైస్తవ నిర్బంధిత బానిసలు ఓట్టోమాన్ టర్కీల నుండి విముక్తి పొందారు. తూర్పు ఐరోపాపై పలు టాటార్ దండయాత్రలు జరిగాయి, ఈ దండయాత్రల్లో "జాసేర్‌"ను దోచుకోవడానికి మరియు బానిసలను నిర్బంధించడానికి ప్రయత్నించారు. 1474-1569 మధ్యకాలంలో పోలాండ్-లిథువేనియాల్లో డబ్బై-ఐదు క్రిమీన్ టాటర్ దాడులు నమోదు అయ్యాయి. 1551లో మాత్రమే కజాన్ ఖానేట్‌లో 100,000 కంటే ఎక్కువ మంది రష్యన్ ఖైదీలు ఉన్నారు.
చరిత్రకారులు అరబ్ బానిస వ్యాపారం ఒక మిలినీయం కంటే ఎక్కువ రోజులు ఉన్నట్లు పేర్కొన్నారు. ఇటీవల అంటే ప్రారంభ 1960లనాటికి, సౌదీ అరేబియా యొక్క బానిస జనాభా సుమారు 300,000గా అంచనా వేశారు. యెమెన్‌తో పాటు, సౌదీలు మాత్రమే 1962లో బానిసత్వాన్ని నిర్మూలించారు. అరబ్ ప్రపంచంలోకి బానిసలు ఉప సహారా ఆఫ్రికా (ప్రధానంగా "జాంజ్" ), కౌకాసస్ (ప్రధానంగా సిర్కాసియాన్స్), మధ్య ఆసియా (ప్రధానంగా టార్టార్స్) మరియు మధ్య మరియు తూర్పు ఐరోపా (ప్రధానంగా "సాక్వాలిబా" )లతో సహా పలు వేర్వేరు ప్రాంతాల నుండి తీసుకుని రాబడ్డారు.
ఇబ్న్ బాటుటా పలుసార్లు తాను బానిసలు విక్రయించినట్లు లేదా కొనుగోలు చేసినట్లు తెలిపాడు. ప్రముఖ 14వ శతాబ్దపు విద్వాంసుడు ఇబ్న్ ఖాల్డన్ ఇలా రాశాడు: ""నియమానుసారం నల్లజాతీయుల దేశాలు బానిసత్వానికి లొంగి ఉండేవారు, ఎందుకంటే (నల్లజాతీయులు) మానవులకు ఉండే కొన్ని లక్షణాలను మరియు అధికంగా మూగ జీవులకు ఉండే లక్షణాలను కలిగి ఉంటారు..."" . బానిసలను ఇస్లామిక్ ప్రపంచం సరిహద్దుల్లోని కొనుగోలు చేసేవారు లేదా నిర్బంధించేవారు మరియు తర్వాత బానిసల విఫణులు ఉండే ప్రధాన కేంద్ర ప్రాంతాలకు దిగుమతి చేసేవారు, ఇక్కడ నుండి విస్తృతంగా పంపిణీ చేసేవారు. 9వ మరియు 10వ శతాబ్దాల్లో, నల్ల జాంజ్ బానిసలు జనాభా దిగువ ఇరాక్‌లోని మొత్తం జనాభాలో సగం మంది ఉండేవారు. అదే సమయంలో, ఆ ప్రాంతంలోని కొన్ని వందల వేల బానిసలను కూడా మధ్య ఆసియా మరియు కాకాసస్‌ల నుండి దిగుమతి చేసుకునేవారు.
ఓమానీ అరబ్స్ నాయకత్వంలో, జాంజిబార్ తూర్పు ఆఫ్రికా యొక్క ప్రధాన బానిస రేవుగా మారింది, 19వ శతాబ్దంలో ప్రతి సంవత్సరంలో గరిష్ఠంగా 50,000 మంది ఆఫ్రికా బానిసలు రవాణా జరిగేది. కొంతమంది చరిత్రకారులు 650 AD నుండి 1900 AD మధ్యకాలంలో 11 మరియు 18 మిలియన్ మంది ఆఫ్రికా బానిసలు ఎర్ర సముద్రం, హిందూ మహాసముద్రం మరియు సహారా ఎడారులను దాటినట్లు అంచనా వేశారు. ఎడ్వర్డ్ రుపెల్ ఎక్కువ మంది బానిసలు ఈజిప్ట్ చేరడానికి ముందే మరణించేవారని పేర్కొన్నాడు:""దక్షిణ న్యూబా పర్వతాల్లో డాఫ్టార్బార్ బే యొక్క 1822 శిబిరం తర్వాత, దాదాపు 40,000 మందిని బానిసలుగా నిర్బంధించారు. " "అయితే, సరిగా చూడనందుకు, రోగాలు మరియు ఎడారి ప్రయాణాలు కారణంగా గరిష్టంగా 5000 మంది మాత్రమే ఈజిప్ట్‌కు చేరుకున్నారు.""
మధ్య మరియు తూర్పు ఐరోపా బానిసలను సాధారణంగా సాబాక్వాలిబా (అంటే, స్లావ్స్) అని పిలిచేవారు. 8వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో మూర్స్ కూడా మధ్యదరా సముద్రం మరియు అట్లాంటిక్ సముద్రం చుట్టూ సాగర తీర ప్రాంతాల పైకి దాడి చేశారు మరియు వారు బార్బేర్ సముద్ర దొంగలు వలె పేరు గాంచారు. వారు 16వ మరియు 19వ శతాబ్దాల మధ్య పశ్చిమ ఐరోపా మరియు ఉత్తర అమెరికాల నుండి 1.25 మిలియన్ శ్వేత బానిసలను నిర్బంధించారని అంచనా వేస్తున్నారు. మృతుల సంఖ్య చాలా ఎక్కువగా ఉండేది. ఉదాహరణకు, 1662లో అల్జియెర్స్ అత్యధిక బానిసలకు ప్లేగు వ్యాధి సోకడంతో, నగరంలోని 30,000 మంది బందీల్లో సుమారు 10,000-20,000 మంది చనిపోయారని కొంతమంది పేర్కొన్నారు.
కారోలింజియాన్ ఐరోపాలోని గ్రామీణ జనాభాలో సుమారు 10–20% శాతం బానిసలు ఉండేవారు పశ్చిమ ఐరోపాలో, బానిసత్వం అనేది తదుపరి మధ్య యుగం తర్వాత సమిసిపోయింది. ఇంగ్లండ్‌లో బానిసల వ్యాపారాన్ని 1102లో చట్టవిరుద్ధంగా నిర్ణయించారు. స్కాండినావియాలో థ్రాల్డోమ్ అనేది చివరికి 14వ శతాబ్దం మధ్యకాలంలో నిషేధించబడింది. బానిసత్వం తూర్పు ఐరోపా చాలాకాలం వరకు ఉనికిలో ఉంది. పోలాండ్‌లో బానిసత్వాన్ని 15వ శతాబ్దంలో నిషేధించారు; లిథువేనియాలో, బానిసత్వం అనేది అధికారికంగా 1588లో నిర్మూలించబడింది; వారి స్థానంలో రెండవ బానిసత్వాన్ని ప్రవేశపెట్టారు. కీవెన్ రస్ మరియు ముకోవేల్లో, బానిసలను సాధారణంగా ఖోలాప్‌లు వలె వర్గీకరిస్తారు. 1723 వరకు బానిసత్వం అనేది రష్యాలో ఒక ప్రధాన రంగం వలె కొనసాగింది, అప్పుడు పీటర్ గ్రేట్ గృహ బానిసలను గృహ సేవకులు వలె మార్చాడు. రష్యన్ వ్యవసాయ బానిసలను అధికారికంగా 1679లోని ప్రారంభంలో సేవకులు వలె మార్చాడు. 1861లో అలెగ్జాండర్ II యొక్క ఒక రాజ శాసనం ద్వారా రష్యాలో వ్యక్తిగతంగా యజమానులు నిర్వహిస్తున్న 23 మిలియన్ కంటే ఎక్కువమంది సేవకులు విముక్తి పొందారు. ప్రభుత్వం కలిగి ఉన్న సేవకులకు 1866లో విముక్తి చేశారు.
రాబర్ట్ డేవిస్ ప్రకారం, 16వ మరియు 19వ శతాబ్దాల మధ్య బార్బారే సముద్ర దొంగలు 1 మిలియన్ నుండి 1.25 మిలియన్ మంది యూరోపియన్‌లను నిర్బంధించినట్లు మరియు వారిని ఉత్తర ఆఫ్రికా మరియు ఓట్టోమాన్ సామ్రాజ్యాలకు విక్రయించనట్లు తెలుస్తుంది. 1783లో రష్యన్ చక్రవర్తిచే క్రిమీన్ ఖానేట్ నాశనమయ్యే వరకు పలు సంవత్సరాల పాటు నల్ల సముద్ర ప్రాంతంలో ఒక విస్తృత క్రైస్తవ బానిసల వ్యాపారం కూడా ఉండేది. 1570ల్లో, కప్పాలోని క్రిమీన్ పోర్ట్‌లో ఒక సంవత్సరానికి దాదాపు 20,000 మంది బానిసలను విక్రయించేవారు. ఈ బానిసలను దక్షిణ రష్యా, పోలాండ్-లిథువేనియా, మోల్డావియా, వాలాచియాల్లో నిర్బంధించేవారు ఒక విఫణిలో మరియు టాటార్ గుర్రపు రౌతులచే సిర్కాసియాను "భూమిని సాగు చేయడం" అని పిలిచేవారు. 1578 మరియు 1583ల మధ్య పోడోలియాలో మాత్రమే, అన్ని గ్రామాల్లో సుమారు ఒకటిలో మూడవ వంతు గ్రామాలు నాశనమయ్యాయి లేదా నిర్మూలించబడ్డాయి. కొంతమంది పరిశోధకులు క్రిమీన్ ఖానేట్ సమయంలో మొత్తంగా 3 మిలియన్ కంటే ఎక్కువ మంది ప్రజలను నిర్బంధించి, బానిసలుగా మార్చినట్లు అంచనా వేశారు. క్రిమీన్ జనాభాలో 75% వరకు బానిసలు లేదా
సేవకులు ఉండేవారని అంచనా.
ఘనా (750-1076), మాలి (1235-1645), సిగోయు (1712-1861) మరియు షాంఘై (1275-1591)లతో సహా పాశ్చాత్య సుడాన్‌లోని ప్రారంభ ఇస్లామిక్ రాష్ట్రాల్లో, మొత్తం జనాభాలో ఒకటిలో మూడు శాతం మంది బానిసలుగా జీవించేవారు. సెనెగాంబియాలో, 1300 మరియు 1900 మధ్య, జనాభాలోని దాదాపు ఒకటిలో మూడు శాతం మంది బానిసలుగా ఉండేవారు. 19వ శతాబ్దంలో సియెరా లియోన్‌లో మొత్తం జనాభాలో సగం మంది బానిసలుగా అంచనా వేస్తున్నారు. 19వ శతాబ్దంలో కనీసం జనాభాలో సగం మందిని కామెరూన్‌లోని డౌలా, ఇగ్బో మరియు దిగువ నైజర్, కాంగో నుండి ఇతర ప్రజలకు మరియు కసాంజీ సామ్రాజ్యం మరియు అంగోలా యొక్క చోక్వేల ప్రజలకు బానిసలుగా చేశారు. అశాంతి మరియు యోరుబాల్లో జనాభాలోని ఒకటిలో మూడు శాతం మంది బానిసలుగా ఉండేవారు. కానెమ్‌లోని (1600-1800) జనాభాలో దాదాపు ఒకటిలో మూడవ శాతం మంది ప్రజలు బానిసలుగా చేయబడ్డారు. ఇది బోర్ను (1580-1890)ల్లో 40%గా ఉండేది. 1750 మరియు 1900ల మధ్య, ఫులానీ జిహాద్ రాష్ట్రాల్లోని మొత్తం జనాభాలో మూడింట ఒకటి నుండి రెండు శాతాలు బానిసలుగా ఉండేవారు. ఉత్తర నైజీరియా మరియు కామెరూన్‌ల్లోని హౌసాస్‌చే రూపొందిన సోకోటో కాల్ఫేట్‌లోని జనాభాలో సగం మంది 19వ శతాబ్దంలో బానిసలుగా చెప్పవచ్చు. అరబ్-స్వాహిలీ జాంజీబార్‌ల్లో 65% నుండి 90% మధ్య బానిసలుగా చేయబడ్డారు. మడగాస్కర్‌లో దాదాపు సగం మంది జనాభా బానిసలుగా చేయబడ్డారు. "ఎన్‌సైక్లోపీడియా ఆఫ్ ఆఫ్రికాన్ హిస్టరీ" ప్రకారం, "1890లనాటికి, ప్రపంచంలోని అత్యధిక బానిస జనాభా సుమారు 2 మిలియన్ మంది సోకోటో కాల్ఫేట్‌లోని ప్రాంతాల్లో ఉన్నట్లు అంచనా వేస్తున్నారు. బానిస కార్మికుల వినియోగం ముఖ్యంగా వ్యవసాయంలో చాలా ఎక్కువగా కనిపించేది." బానిసత్వ వ్యతిరేక సమాజం ఇథోపియాలో ప్రారంభ 1930ల్లో 8 నుండి 16 మిలియన్ మందిగా అంచనా వేస్తున్న మొత్తం జనాభాలో సుమారు 2 మిలియన్ మంది బానిసలుగా ఉండేవారని అంచనా వేసింది.
1824లో హ్యూగ్ క్లాపెర్టన్ కానో జనాభాలోని సగం మంది బానిసలైన ప్రజలుగా విశ్వసిస్తున్నారు. డబ్ల్యూ. ఏ. వీన్హోవెన్ ప్రకారం, "ఒక ప్రత్యక్ష సాక్షి అయిన జర్మన్ వైద్యుడు గుస్తావ్ నాచ్టిగాల్ విఫణికి చేరే బానిసల్లో కనీసం ముగ్గురు లేదా నలుగురు విఫణికి చేరడానికి ముందే మరణించేవారని పేర్కొన్నాడు... కెల్టై ("ది పార్టిషీయన్ ఆఫ్ ఆఫ్రికా" , లండన్, 1920) అరబ్‌లు సాగర తీరానికి తీసుకుని వచ్చే బానిసల్లో కనీసం ఆరుగురు గమ్యస్థానాన్ని చేరడానికి ముందే లేదా బానిసల దాడిలోమరణించేవారని విశ్వసించాడు. లివింగ్‌స్టన్ ఆ సంఖ్యను గరిష్టంగా పది మందిలో ఒకరుగా పేర్కొన్నాడు." తూర్పు ఆఫ్రికా సాగర తీరంలో అత్యంత ప్రముఖ బానిస వ్యాపార వేత్తల్లో ఒకడు టిప్పు టిప్, ఇతను బానిస అయిన ఆఫ్రికన్ యొక్క మనవడు. పోర్చుగీసు మరియు ఆఫ్రికన్‌ల వంశస్థులైన "ప్రాజీరోస్" బానిస వ్యాపారులు జాంబెజీ సమీపంలో వ్యాపారం చేసేవారు. జాంబెజీ ఉత్తరాన, వాయావో మరియు మాకౌ ప్రజలు ఒక వృత్తిపరమైన బానిస వ్యాపారవేత్తలు వలె వ్యవహరించేవారు. నేయాంవెజీ బానిస వ్యాపారవేత్తలు మ్సిరీ మరియు మిరాంబో నాయకత్వంలో ఉత్తర సుదూర ప్రాంతాల్లో వ్యాపారం చేసేవారు.
1908లో కూడా, మహిళా బానిసలను ఓట్టోమాన్ సామ్రాజ్యంలో విక్రయించేవారు. నిర్బంధిత రష్యన్ మరియు పెర్షియన్ బానిసల ఒక బానిస విఫణి ఖివా యొక్క మధ్య ఆసియా ఖానేట్‌లో కేంద్రంగా ఉండేది. సర్ హెన్రీ బార్ట్లె ఫ్రెర్ (వైస్రాయి యొక్క కౌన్సిల్‌లో పాల్గొన్న), 1841 నాటికి భారతదేశంలో 8 మిలియన్ లేదా 9 మిలియన్ మంది బానిసలు ఉన్నారని అంచనా వేశాడు. మలబార్‌లో, మొత్తం జనాభాలో సుమారు 15% మంది బానిసలుగా ఉండేవారు. బానిసత్వం అనేది 1843లో భారతీయ బానిసత్వ చట్టం V ద్వారా హిందూస్థాన్ లో నిర్మూలించబడింది. ఇస్తాన్‌బుల్‌లోని మొత్తం జనాభాలో సుమారు ఐదింట ఒక శాతం మంది బానిసలుగా ఉండేవారు.
తూర్పు ఆసియాలో, సామ్రాజ్యానికి చెందిన ప్రభుత్వం అధికారికంగా 1906లో చైనాలో బానిసత్వాన్ని నిర్మూలించింది మరియు ఆ చట్టం 1910 నుండి అమలులోకి వచ్చింది. 17వ శతాబ్దం చివరిలో మరియు 18వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో చైనాలో బానిసల తిరుగుబాటు చాలా తీవ్రంగా మారింది, చివరికి వాటి యజమానులు ఆ వ్యవస్థను ఒక మహిళా ఆధిపత్యం గల వ్యవస్థ వలె మార్చివేశారు. చైనీస్ మూలల ప్రకారం టిబెటాన్ చరిత్రలో నాంగ్జాన్ అనేవారు వంశానుగతంగా గృహ బానిసలుగా తెలుస్తుంది. కొరియాలో స్వదేశీ బానిసలు ఉండేవారు. బానిసత్వం అనేది అధికారికంగా 1894లో గాబో సంస్కరణతో నిర్మూలించబడింది, కాని వాస్తవానికి 1930 వరకు ఉనికిలో ఉంది. జోసెయోన్ సామ్రాజ్యం (1392-1910)లో, కొరియా జనాభాలో సుమారు 30% నుండి 50% వరకు బానిసలుగా ఉండేవారు. 16వ శతాబ్దం చివరిలో, జపాన్‌‌లో, బానిసత్వం అధికారికంగా నిషేధించబడింది; ఒప్పంద రకాలు మరియు నిర్బంధిత కార్మికులు ఆ కాలంలోని దండనార్హమైన కోడ్‌లు నిర్బంధిత కార్మికులుతో పాటు ఉండేవారు.
ఆగ్నేయ ఆసియాలో, థాయ్‌లాండ్ మరియు బర్మాల్లోని కొన్ని ప్రాంతాల్లో పదిహేనవ శతాబ్దం నుండి పన్నెండవ శతాబ్దంలోని జనాభాలో ఒక పావు నుండి మూడవ వంతు జనాభా బానిసలుగా ఉండేవారు. ఇండోచైనాలోని కొండ జాతి ప్రజలను "సియామీస్ (థాయ్), అనామైట్స్ (వియత్నామీస్) మరియు కాంబోడియాన్‌లు ఎల్లప్పుడూ వేటాడేవారు మరియు బానిసలు వలె తీసుకుని పోయేవారు." సియామీస్ సైనిక దళాలు పెద్ద స్థాయిలోని బానిసలను వేటాడే దళాలుగా మారిపోయాయి.
బానిసత్వం అనేది అట్లాంటిక్ వెలుపల బానిస వ్యాపారం ప్రారంభం కావడానికి ముందే ఆఫ్రికాలో అధికంగా ఉండేదని భావిస్తున్నారు. పోర్చుగల్, లాగోస్‌లో సముద్ర సంబంధిత పట్టణాన్ని దిగుమతి చేసిన ఆఫ్రికా బానిసల "Mercado de Escravos" విక్రయం కోసం పోర్చుగల్‌లో ఏర్పాటు చేసిన మొట్టమొదటి బానిస విఫణిగా చెప్పవచ్చు, దీనిని 1444లో తెరవబడింది. 1441లో, మొట్టమొదటి బానిసలను ఉత్తర మౌరిటానియా నుండి పోర్చుగల్‌కు తీసుకుని రాబడ్డారు. 1552నాటికి, లిస్బోన్ జనాభాలో 10% మంది నల్ల జాతి ఆఫ్రికా బానిసలు ఉన్నారు. 16వ శతాబ్దం రెండవ సగంలో, రాజు బానిస వ్యాపారంపై గుత్తాధిపత్యాన్ని కోల్పోయాడు మరియు యూరోపియన్ వ్యాపారంలో ఆఫ్రికా బానిసలను అమెరికాస్‌లోని భౌగోళిక కాలనీలకు నేరుగా రవాణా చేయడానికి ఐరోపాకు దిగుమతి చేయడం ప్రారంభించారు - పోర్చుగల్ సందర్భంలో, ముఖ్యంగా బ్రెజిల్‌లో. 15వ శతాబ్దంలో, మూడింట బానిసలలో ఒక వంతు మంది బంగారం కోసం ఆఫ్రికా విఫణిలో మళ్లీ విక్రయించబడ్డారు.
స్పెయిన్ న్యూ వరల్డ్లోని చాలా శక్తివంతమైన పౌరులకు వ్యతిరేకంగా పోరాడవల్సి వచ్చింది. స్థానికులను నిర్బంధిత కార్మికుల వలె వినియోగించడంతో సహా అమెరికాస్‌లోని స్వదేశీ ప్రజల స్పానిష్ విజయాన్ని విస్తృత అట్లాంటిక్ బానిస వ్యాపారంలో భాగంగా చెప్పవచ్చు. న్యూ వరల్డ్‌లోని క్యూబా మరియు హిస్పానియోలా వంటి దీవుల్లో ఆఫ్రికా బానిసలను వినియోగించిన స్పానిష్ కాలనీల్లోని యూరోపియన్‌లు మొదటివారిగా చెప్పవచ్చు.
ఒక 16వ శతాబ్దపు డొమినికన్ ఫ్రియార్ మరియు స్పానిష్ చరిత్రకారుడు బార్టోలోమ్ డె లాస్ కాసాస్ క్యూబాలోని (బాయామో మరియు కామాగేల్లో) ప్రచారాల్లో పాల్గొన్నాడు మరియు హ్యాటేలోని ఊచకోతను ప్రత్యక్షంగా చూశాడు; ఆ ఊచకోతను చూడటం వలన, స్థానికులను బానిసలు వలె వ్యవహరించరాదని మరియు ఆఫ్రికా నల్ల జాతీయులను బానిసలు వలె దిగుమతి చేయరాదని ఒక సామాజిక పోరాటం చేశాడు. అలాగే, స్వదేశీ జనాభాలోని తరుగుదల కూడా స్వదేశీ జనాభాను సంరక్షించడానికి మొట్టమొదటి రాచరిక చట్టాలు ఉద్భవించాయి (బర్గోస్ చట్టాలు, 1512-1513).
మొట్టమొదటిగా ఆఫ్రికా బానిసలు హిస్పానియోలాకు 1501లో చేరుకున్నారు. 1518లో, స్పెయిన్ యొక్క చార్లెస్ I ఆఫ్రికా నుండి బానిసలను నేరుగా దిగుమతి చేసుకునేందుకు అంగీకరించారు. అట్లాంటిక్ బానిస వ్యాపారంలో ఇంగ్లాండ్ ఒక ప్రధాన పాత్రను పోషించింది. "బానిస త్రికోణాన్ని" ఫ్రాంకిస్ డ్రాక్ మరియు అతని సహచరులు రూపొందించారు. వర్జీనియాకు చెందిన ఆంటోనీ జాన్సన్ అనే పేరు గల ఒక నల్ల జాతీయుడు మొట్టమొదటిగా అమెరికా యొక్క శాశ్వత నల్ల జాతీయ బానిసల్లో మొట్టమొదటి వ్యక్తిగా గుర్తించడబడి 1650ల్లో మొట్టమొదటి శాశ్వత నల్ల జాతీయ బానిసత్వాన్ని వెలుగులోకి తెచ్చాడు. 1750నాటికి, బానిసత్వం అనేది 13 అమెరికా కాలనీలలో ఒక చట్టబద్దమైన వ్యవస్థగా ఉండేది, మరియు బానిస వ్యాపారం మరియు వెస్టిండీస్ ప్రజల సేద్యాల లాభాలు పారిశ్రామిక విప్లవం సమయంలో బ్రిటీష్ ఆర్థిక వ్యవస్థలో 5% పూరించేవి.
అట్లాంటిక్ వెలుపల బానిస వ్యాపారం 18వ శతాబ్దం చివరిలో తారస్థాయికి చేరుకుంది, ఆ సమయంలో పశ్చిమ ఆఫ్రికా అంతర్గత ప్రాంతాల్లో దండయాత్రల్లో అత్యధిక సంఖ్యలో బానిసలను నిర్బంధించారు. ఈ దండయాత్రలను సాధారణంగా ఓయో చక్రవర్తి (యురుబా), అశాంతి చక్రవర్తి, దాహోమే సామ్రాజ్యం, మరియు అరో కూటమి వంటి ఆఫ్రికా రాజ్యాలు నిర్వహించేవి. యూరోపియన్లు తీవ్రమైన ఆఫ్రికన్ వ్యతిరేకత కారణంగా అరుదుగా మాత్రమే ఆఫ్రికాలోని ప్రాంతాల్లోకి ప్రవేశించేవారు. బానిసలను తీర ప్రాంత కేంద్రాలను తరలించి, అక్కడ వారిని సరుకులకు బదులుగా విక్రయించేవారు.
16వ మరియు 19వ శతాబ్దాల మధ్య సుమారు 12 మిలియన్ మంది ఆఫ్రికా వాసులు అమెరికాస్‌కు చేరుకున్నట్లు అంచనా వేస్తున్నారు. వీరిలో, సుమారు 645,000 మందిని ప్రస్తుత సంయుక్త రాష్ట్రాలకు తీసుకుని వచ్చినట్లు అంచనా వేస్తున్నారు. సాధారణ అంచనా ప్రకారం, సముద్రయానంలో సుమారు 15 శాతం మంది బానిసలు మరణించినట్లు తెలుస్తుంది, అత్యధిక మంది బానిసలు ఆఫ్రికాలో స్వదేశీ ప్రజలను నిర్బంధించి, వారిని ఓడలకు రవాణా చేసే క్రమంలోనే మరణించేవారని తెలుస్తుంది. గిరిజన యుద్ధాల్లో దాదాపు 6 మిలియన్ మంది ఆఫ్రికన్లు ఇతర నల్ల జాతీయులచే చంపబడ్డారని తెలుస్తుంది. వర్జీనియాలోని శ్వేత జాతీయులు వర్జీనియాలోని మొట్టమొదటి ఆఫ్రికా వాసులను ఒప్పందపు సేవకులు వలె వ్యవహరించాలని నిర్ణయించారు. 17వ మరియు 18వ శతాబ్దాల్లో కాలనీయల్ అమెరికాకు చేరుకున్న మొత్తం యూరోపియన్ వలసదారుల్లో సగం కంటే ఎక్కువ మంది ఒప్పందపు సేవకులు వలె ప్రవేశించారు. 1655లో, ఒక నల్ల జాతీయుడు జాన్ కాసోర్ ప్రస్తుత సంయుక్త రాష్ట్రాల్లో చట్టపరంగా గుర్తించబడిన మొట్టమొదటి బానిసగా పేరు గాంచాడు. 1860 యు.ఎస్. జనాభా లెక్కల ప్రకారం, మొత్తం యుఎస్ కుటుంబాల్లో 8% మంది 393,975 వ్యక్తులు 3,950,528 బానిసలను కలిగి ఉన్నారని తెలుస్తుంది. మూడింట సదరన్ కుటుంబాల్లో ఒక కుటుంబం బానిసలను కలిగి ఉంది.
అత్యధిక సంఖ్యలో బానిసలను బ్రెజిల్‌కు రవాణా చేశారు. స్పానిష్ న్యూ గ్రాండా యొక్క వైస్‌రాయల్టీలో ప్రధానంగా ఆధునిక పనామా, కొలంబియా మరియు వెనెజులాకు సంబంధించి, 1789లో స్వేచ్ఛా నల్ల జాతీయుల జనాభా 420,000 కాగా, ఆఫ్రికా బానిసలు సంఖ్య 20,000 మాత్రమే. స్వేచ్ఛా నల్ల జాతీయులు కూడా బ్రెజిల్‌లో అత్యధికంగా ఉండే బానిసలు. దీనికి విరుద్ధంగా క్యూబాలో, 1827లో స్వేచ్ఛా నల్ల జాతీయులు 15% మాత్రమే ఉన్నారు మరియు సెయింట్-డొమిన్గ్యూ (నేటి హైతీ) యొక్క ఫ్రెంచ్ కాలనీలో, 1789లో సుమారు 5% మాత్రమే ఉన్నారు. ఆఫ్రికాలో జన్మించిన సగం మిలియన్ మంది బానిసలు సెయింట్-డొమిన్గ్యూ యొక్క సేద్యాల వికాసానికి పాటుపడ్డారు.
రచయిత చార్లెస్ రాప్లై ఇలా వాదించాడు
అట్లాంటిక్ వెలుపల బానిస వ్యాపారం అమెరికా విప్లవం కొంతకాలం తర్వాత ముగిసినప్పటికీ, దక్షిణ రాష్ట్రాల్లో బానిసత్వం ఒక ముఖ్యమైన ఆర్థిక వ్యవస్థగా మిగిలిపోయింది. 1780 మరియు 1804ల మధ్య అన్ని ఉత్తర దేశాలు దాస్య విమోచన చట్టాలు చేసింది, వీటిలో అత్యధిక చట్టాలు క్రమంగా దాస్య విమోచనం కోసం ఉద్దేశించినవి. అయితే దక్షిణ దేశాల్లో బానిసత్వం జనాభా పశ్చిమ ప్రాంతాలకు తరలిపోవడంతో అక్కడికి కూడా విస్తరించింది. చరిత్రకారుడు పీటెర్ కొల్చిన్ ఇలా రాశాడు, "ఉనికిలో ఉన్న కుటుంబాలను విడదీసి, బానిసలను వారికి తెలిసిన ప్రతి ఒక్కరికి, ప్రతి దానికి దూరం చేసేవారు", ఈ వలస అట్లాంటిక్ బానిస వాణిజ్యం యొక్క "పలు భయానక దృశ్యాలకు (అయితే ఒక తరుగుదల స్థాయిలో) కారణమైంది". చరిత్రకారుడు ఇరా బెర్లిన్ ఈ నిర్బంధిత వలసను రెండవ మిడెల్ పాసేజ్ వలె పేర్కొన్నాడు. దీనిని ఒక బానిస యొక్క జీవితంలో అమెరికా విప్లవం మరియు అంతర్యుద్ధాల మధ్య "ముఖ్యమైన సంఘటన"గా పేర్కొన్న బెర్లిన్ ఇలా రాశాడు, వారు బలవంతంగా తరలిపోతారు లేదా వారిని లేదా వారి కుటుంబాలను బలవంతంగా తీసుకుని పోతారని భయంతో బతుకుతారు, "అత్యధిక సంఖ్యలో దేశ బహిష్కారం బానిసలు మరియు స్వేచ్ఛ గల నల్ల జాతీయులను భయానికి లోను చేసింది." 1860 నాటికి, బానిసల సంఖ్య 500,000 నుండి 4 మిలియన్‌కు పెరిగింది. బానిసత్వం విస్తరిస్తున్నప్పుడు, ఇది లాభదాయకంగా మరియు శక్తివంతంగా ఉంది మరియు సర్వసాధారణంగా మారింది. అయితే బానిసత్వ వ్యతిరేక దళాలు దీనిని మరింత విస్తరించకుండా నిరోధించడం ద్వారా నిర్మూలనకు ఒక మార్గాన్ని ప్రతిపాదించాయి. ఇది లాభదాయకంగా లేనట్లయితే, కొంతమంది బానిసలను కొనుగోలు చేసి, నిర్వహించడానికి అధిక మొత్తంలో నగదు ఖర్చు చేయాల్సి ఉంటుంది మరియు దీని వలన ప్రపంచ చరిత్రలో అత్యధిక దేశాల్లో ఉన్న ఇది కొద్దికాలంలోనే కనుమరుగవుతుందని భావించారు.
వర్జీనియా, ఉత్తర కరోలీనా మరియు కెంటుకేల్లో పెరుగుతున్న పొగాకు మరియు దక్షిణ కరోలినాలో పండుతున్న బియ్యం సేద్యాలు జార్జియా, అలాబామా, మిస్సిసిపీలోని అభివృద్ధి చెందుతున్న నూతన ఉన్ని భూములకు విస్తరించాయి—మరియు వీటికి మరింత మంది బానిసలు అవసరమయ్యాయి. కాని 1808లో బానిసల దిగుమతి చట్ట వ్యతిరేకంగా పేర్కొనబడింది. సంపూర్ణ గణాంకాలు లభ్యతలో లేనప్పటికీ, 1790 మరియు 1860ల మధ్య పాశ్చాత్య ప్రాంతాల నుండి ఓల్డ్ సౌత్‌కు దాదాపు 1,000,000 మంది బానిసలను తరలించినట్లు అంచనా వేస్తున్నారు. అత్యధిక సంఖ్యలో బానిసలను మేరీల్యాండ్, వర్జీనియా మరియు కరోలినాల నుండి తరలించారు. మైకేల్ టాడ్మాన్ ఒక 1989 పుస్తకం "స్పెక్యులేటర్స్ అండ్ స్లేవ్స్: మాస్టర్స్, ట్రేడర్స్ అండ్ స్లేవ్స్ ఇన్ ది ఓల్డ్ సౌత్‌" లో, 60-70% అంతర్ ప్రాంతీయ వలసలకు ప్రధాన కారణంగా బానిసల విక్రయాన్ని పేర్కొన్నాడు. 1820లో, ఎగువ దక్షిణ ప్రాంతంలో ఒక పిల్లవాడు 1860నాటికి విక్రయించబడటానికి 305 అవకాశం ఉంది.
బానిసత్వంపై రాజకీయ విభజన తాత్కాలికంగా 1850లోని రాజీచే పరిష్కరించబడింది, ఇది బానిసలు మరియు స్వేచ్ఛా రాష్ట్రాలకు నూతన ప్రాంతాలను విభజించింది. అయితే, కాన్సాస్ యొక్క స్థితి పరిష్కరించకుండా విడిచిపెట్టబడింది, దీని వలన బానిసత్వ మద్దతుదారులు మరియు బానిసత్వ వ్యతిరేక వ్యక్తుల మధ్య రక్తమయమైన పోరాటాలు జరిగాయి. 1860లో, బానిసత్వాన్ని నియంత్రించడానికి ఒక కార్యక్రమంలో అబ్రహం లింకన్‌ను అధ్యక్షుడి వలె ఎన్నిక దక్షిణ రాష్ట్రాల వేర్పాటువాదం మరియు యుఎస్ అంతర్యుద్ధం ప్రారంభానికి కారణమైంది. లింకన్ ప్రారంభంలో బానిసత్వం అంశంలో జోక్యాన్ని నిరాకరించినప్పటికీ, యుద్ధం మరింత భయానకంగా మారడంతో దక్షిణ రాష్ట్రాల్లో బానిసలను విముక్తి చేయడానికి దాస్య విమోచన ప్రకటన ఇప్పటికీ వ్యతిరేకించబడుతుంది మరియు చివరికి 1865 డిసెంబరులో సంయుక్త రాష్ట్రాల రాజ్యాంగంలో పదమూడవ సవరణ జరిగింది, ఇది సంయుక్త రాష్ట్రాల్లో చట్టబద్ధమైన బానిసత్వాన్ని ముగింపు పలికింది.
ఆర్థిక అభివృద్ధి మరియు వేర్వేరు సంబంధిత రూపాల (ముఖ్యంగా మూడవ ప్రపంచ వ్యవసాయంలో స్వేచ్ఛారహిత సామాజిక సంబంధాల ఏర్పాటు) మధ్య ఒక సంబంధం గురించి చర్చ 1960ల్లో చర్చలకు దోహదపడింది. ఏర్పాటు రీతులపై (భారతదేశంలో కార్షిక మార్పు వంటివి) చర్చలు కొనసాగాయి, ఇవి 1970ల్లో తగ్గిపోయాయి, అయితే వీటిలోని ముఖ్యమైన అంశాలు నేటికి కూడా కొనసాగుతున్నాయి (1999, బ్రాస్ రాసిన గ్రంథాన్ని మరియు బ్రాస్ మరియు వ్యాన్ డెర్ లిండన్, 1997లో సవరించిన 600 పుటల పుస్తకాన్ని చూడండి). పెట్టుబడిదారుల అభివృద్ధి మరియు ఆధునిక స్వేచ్ఛారహిత కార్మికుల (బంట్రోతు ఉద్యోగం, రుణ బంధం, ఒప్పందం మరియు వ్యక్తిగత బానిసత్వం) మధ్య సంబంధాలు ముఖ్యంగా పేర్కొనబడ్డాయి. ఈ చర్చ దీర్ఘకాల చారిత్రక విషయాన్ని కలిగి ఉంది మరియు నిర్మూలించబడలేదు. ప్రస్తుతం అత్యధిక సంఖ్యలో ఉన్న అనుకూల సమూహాలు వలె కాకుండా, రాజకీయ ఆర్థికవేత్తలు ఒక స్వేచ్ఛారహిత కార్మికుని వలె ఎవరిని సూచించాలో లేదా ఎవరిని సూచించరాదో నిర్ణయించడానికి ప్రయత్నిస్తున్నారు. ఎన్ని సంవత్సరాలు స్వేచ్ఛారహిత కార్మికులు ఉనికిలో ఉన్నారో తెలుసుకునేందుకు ఒక అంచనాకు ఒక జ్ఞానాత్మాకంగా అవసరమైన పూర్వస్థితిగా చెప్పవచ్చు.
బానిసత్వం వలె పరిగణించే అంశాల్లో రుణ బానిసత్వం, ఒప్పంద దాస్యం, దాస్యం, నిర్బంధంలో ఉంచిన దేశీయ సేవకులు, బానిసలు వలె పని చేయడానికి బలవంతంగా పిల్లలను దత్తత చేసుకోవడం, పిన్న వయస్సు సైనికులు మరియు బలవంతపు వివాహం వంటివి ఉన్నాయి. 1910లో చైనాలో బానిసత్వం అధికారికంగా నిర్మూలించబడినప్పటికీ, దేశంలోని కొన్ని ప్రాంతాల్లో ఈ ఆచారం అనధికారికంగా కొనసాగింది. అయితే బానిసత్వం అనేది అంటార్కిటికా మినహా ప్రపంచంలోని ప్రతి ఖండంలోని ఇప్పటికే ఉనికిలో ఉంది. అమెరికా బానిసత్వ వ్యతిరేక సమూహం, బానిసత్వ వ్యతిరేక అంతర్జాతీయ సంస్థ. ఫ్రీ ది స్లేవ్స్, బానిసత్వ వ్యతిరేక సంఘం మరియు నార్వేజియన్ బానిసత్వ వ్యతిరేక సంఘం వంటి బృందాలు ప్రపంచంలోని బానిసత్వాన్ని నిర్మూలించడానికి ప్రచారాన్ని కొనసాగిస్తున్నాయి.
బానిసత్వం అనేది ఇప్పటికి ఉంది, అయితే ప్రస్తుతం ఇది సిద్ధాంతపరంగా అన్ని దేశాల్లో చట్టవిరుద్ధంగా పరిగణించబడుతుంది. మౌరిటానియా 1981లో దీనిని చట్టప్రకారం నిషేధించింది మరియు ఈ విధంగా చట్టం చేసిన చివరి దేశంగా చెప్పవచ్చు - బానిసత్వాన్ని నిషేధించిన సమయాలు చూడండి. ఇప్పటికీ సంయుక్త రాష్ట్రాల్లోని ఫ్లోరిడాలో చట్టవిరుద్ధంగా వ్యవసాయ కార్మికులను బానిసలుగా వ్యవహరించడం జరుగుతుంది. మోడరన్-డే స్లేవరీ మ్యూజియం ఏడు కేసులను నమోదు చేసింది, వాటిలో 1,000 మంది ప్రజలను బానిసలుగా ఉంచినట్లు పేర్కొంది, గత పదిహేను సంవత్సరాలుగా వ్యవసాయ కార్మిక బానిసత్వ కేసులను యుఎస్ న్యాయస్థానాల్లో విజయవంతంగా వాదించబడుతున్నాయి. ఫ్లోరిడాపై మాత్రం వ్యతిరేక అభిప్రాయం ఉంది, ఎందుకంటే 1980ల్లో, యుఎస్ఎలోని వ్యవసాయ బానిసత్వానికి సంబంధించి కేసులను ఆగ్నేయ రాష్ట్రాల్లో విచారణ జరిపేవారు.
బానిసలుగా పరిగణించడమనేది ఆఫ్రికా, మధ్య ప్రాచ్యల్లోని ప్రాంతాల్లో మరియు దక్షిణ ఆసియాల్లో కనిపిస్తుంది. మిడెల్ ఈస్ట్ క్వార్టర్లీ బానిసత్వం అనేది ఇప్పటికీ సుడాన్‌లో స్థానికంగా ఉందని పేర్కొంది. జూన్ మరియు జూలై 2007లో, షాంక్సీ మరియు హెనాన్‌ల్లో ఇటుక తయారీదారులు బానిసలుగా మార్చిన 570 మంది వ్యక్తులను చైనా ప్రభుత్వం విముక్తి చేసింది. వారిలోని 69 పిల్లలను రక్షించింది. దీనితో, చైనా ప్రభుత్వం బానిసలు కోసం ఉత్తర చైనా ఇటుక బట్టీలను తనిఖీ చేయడానికి 35,000 మంది పోలీసులతో ఒక దళాన్ని ఏర్పాటు చేసి, చాలామంది బట్టీ పర్యవేక్షకులను జైలుకు పంపింది, విధిని విస్మరించినందుకు షాంక్సీ ప్రాంతంలోని 95 మంది అధికారులకు శిక్ష విధించింది మరియు ఒక బానిస కార్మికుడిని చంపినందుకు ఒక బట్టీ యజమానికి మరణశిక్ష విధించింది. 2008లో, నేపాల్ ప్రభుత్వం సుమారు 20,000 మంది ప్రజలకు విముక్తిని ప్రసాదిస్తూ నిర్బంధిత కార్మిక హాలియా వ్యవస్థను రద్దు చేసింది. భారతదేశంలోని సుమారు 40 మిలియన్ మంది ప్రజలు, వీరిలో ఎక్కువమంది దళితులు లేదా "అంటరానివారి"ని ఒప్పంద కార్మికులు వలె పరిగణిస్తారు, వీరు రుణాలను చెల్లించడానికి బానిస వలె పని చేస్తారు. బ్రెజిల్‌లో, 2008లో బానిసత్వాన్ని నిర్మూలించాలనే ప్రభుత్వం యొక్క కార్యాచరణలో భాగంగా 5,000 కంటే ఎక్కువ మంది బానిసలను అధికారులు రక్షించారు.
మౌరిటానియాలో మాత్రమే, 600,000 పురుషులు, మహిళలు మరియు పిల్లలు లేదా మొత్తం జనాభాలో 20% మందిని బానిసలుగా మార్చారని అంచనా వేస్తున్నారు, వీరిలో ఎక్కువమందిని ఒప్పంద కార్మికులు వలె వ్యవహరించేవారు. మౌరిటానియాలో బానిసత్వాన్ని 2007 ఆగస్టులో నేరంగా పేర్కొన్నారు. నైజర్‌లో, బానిసత్వం కూడా ఒక ప్రస్తుత దృగ్విషయం. ఒక నైజీరియా అధ్యయనంలో 800,000 కంటే ఎక్కువ మంది ప్రజలను అంటే దాదాపు జనాభాలో 8% మందిని బానిసలుగా మార్చినట్లు తేలింది. మధ్య ఆఫ్రికాలోని వర్షపు అరణ్యం లోని ప్రజలు పిగ్మీస్ బాంటస్‌కు సేవకులు వలె జీవిస్తారు. ఇరాక్‌లోని కొంతమంది గిరిజన షేక్‌లు నల్ల జాతీయులను ఇప్పటికీ బానిసలుగా పరిగణిస్తారు, వీరిని "అబ్డ్" అని పిలుస్తారు, దీని అర్థం అరబిక్‌లో సేవకుడు లేదా బానిస. పిల్లల దాస్యాన్ని సాధారణంగా వాణిజ్య పంటల ఉత్పత్తికి మరియు గనుల త్రవ్వకాల్లో ఉపయోగిస్తారు. యు.ఎస్. రాష్ట్ర విభాగం దృష్ట్యా, 2002లో Côte d'Ivoire (ఐవోరే తీర ప్రాంతం)లో మాత్రమే "పలు రకాల బాల కార్మికులు" వలె 109,000 కంటే ఎక్కువ మంది బాలలు కోకో సాగులో పనిచేస్తున్నట్లు తెలిసింది. దారిద్ర్యం కారణంగా కనీసం 225,000 హైతీ పిల్లలు restavec (జీతం లేని గృహ సేవకులు) వలె పనిచేస్తారు; ఐక్యరాజ్య సమితి దీనిని నేటి బానిసత్వ రూపంగా పరిగణించింది.
పలువురు అంచనా వేసిన ప్రపంచంలోని బానిసల సంఖ్యలు పేర్కొనబడ్డాయి. బానిసత్వానికి యాంటీ-స్లేవరీ ఇంటర్నేషనల్కు సంబంధించిన ఒక సహకార బృందం ఫ్రీ ది స్లేవ్స్ (FTS) యొక్క కీవెన్ బేల్స్ ఉపయోగించే ఒక ప్రసిద్ధ నిర్వచనం ప్రకారం, 1999లో ప్రపంచ వ్యాప్తంగా 27 మిలియన్ మంది ప్రజలు బానిసత్వంలో మగ్గిపోతున్నారని పేర్కొన్నాడు. 2005లో, అంతర్జాతీయ కార్మిక సంస్థ ప్రపంచంలో 12.3 మిలియన్ మంది నిర్బంధిత కార్మికులు ఉన్నట్లు అంచనా వేసింది. ఐఎల్ఓ స్పెషల్ ఆక్షన్ ప్రోగ్రామీ టు కాంబాట్ ఫోర్సెడ్ లేబర్ (SAP-FL) ప్రారంభ 2002 నుండి ఈ రంగంలో నిర్విరామంగా కృషి చేస్తుంది. ఈ ప్రోగ్రామ్ ఆధునిక నిర్బంధిత కార్మికుల గురించి ప్రపంచ జాగృతిని పెంచింది మరియు అర్థమైందుకు దోహదపడింది; నూతన చట్టాలు, విధానాలు మరియు చర్యా ప్రణాళికను అభివృద్ధి చేయడంలో మరియు అమలు చేయడంలో ప్రభుత్వాలకు సహాయపడింది; నిర్బంధిత కార్మికులు మరియు మానవ రవాణఆ యొక్క కీలకమైన అంశాలపై మార్గదర్శక మరియు బోధనా అంశాలను అభివృద్ధి చేసింది మరియు ప్రచారం చేసింది; విధాన అభివృద్ధి, చట్టాన్ని అమలు చేయడానికి అవసరమైన సామర్థ్యాన్ని కల్పించడం మరియు కార్మిక విఫణి వ్యవస్థలతో సహా సృజనాత్మక కార్యక్రమాలను అమలు చేయడం మరియు నిర్బంధిత కార్మికుల నివారణ మరియు దాని బాధితులను గుర్తించి వారికి పునరావాసాన్ని కల్పించే రెండు అంశాలకు ప్రత్యక్ష మద్దతు గల ఫీల్డ్ ఆధారిత ప్రాజెక్ట్‌లను రూపొందించింది.
సిద్దార్థ కారా కూడా 2006 చివరిలో సుమారు 28.4 మిలియన్ మంది బానిసలను ఈ మూడు వర్గాల్లో విభజించాడు: ఒప్పందపు కార్మికులు/రుణ ఒప్పందం (18.1 మిలియన్), నిర్బంధిత కార్మికులు (7.6 మిలియన్) మరియు రవాణా చేయబడిన బానిసలు (2.7 మిలియన్). కారా ప్రతి సంవత్సరం ప్రపంచంలోని బానిసల సంఖ్యను గణించడానికి ఒక సక్రియాత్మక నమూనాను అందించాడు, దీని సహాయంతో 2009 ముగింపులో 29.2 మిలియన్ మంది ఉన్నట్లు అంచనా వేశాడు.
బానిసత్వం అనేది నమోదిత మానవ చరిత్రలో ఏదో ఒక రూపంలో ఉనికిలో ఉంది - అలాగే, పలు కాలాల్లో అత్యధిక సంఖ్యలోని లేదా వేర్వేరు బృందాలకు చెందిన బానిసలను విముక్తి చేయడానికి ఉద్యమాలు జరిగాయి. బైబ్లికల్ బుక్ ఆఫ్ ఎక్సోడస్ ప్రకారం, మోసెస్ ఇజ్రాయెల్‌కు చెందిన బానిసలను పురాతన ఈజిప్ట్ వెలుపలికి తీసుకుని వెళ్లాడు - దీనిని మొట్టమొదటి స్వేచ్ఛా బానిసల తరలింపుగా చెప్పవచ్చు. తర్వాత యూద చట్టాలు (హలాచా అని పిలుస్తారు) బానిసలను ఇజ్రాల్ భూభాగం వెలుపల విక్రయించడాన్ని నివారించాయి మరియు ఒక బానిసకు ఇష్టమైనట్లయితే ఇజ్రాయిల్‌కు మారడానికి అనుమతించాయి.
గ్రీకు విరాగులు మానవత్వ సోదరభావాన్ని మరియు ప్రకృతిపరంగా మానవులు అందరూ సమానమే అని అంశాలను సూచించారు మరియు నిరంతరం బానిసత్వాన్ని ప్రకృతి ధర్మానికి వ్యతిరేక చర్యగా పేర్కొన్నారు. చక్రవర్తి వాంగ్ మాంగ్ 9 CEలో చైనాలో బానిసల వ్యాపారాన్ని (అయితే బానిసత్వాన్ని కాదు) నిషేధించాడు.
అమెరికాస్ యొక్క స్పానిష్ కాలనీల ఏర్పాటు స్థానిక అమెరికన్‌లను బానిసల మార్చే హక్కు గురించి ఒక చర్చకు కారణమైంది. స్పానిష్ న్యూ వరల్డ్ కాలనీల్లోని బానిసత్వాన్ని విమర్శించే ఒక ప్రఖ్యాత విమర్శకుడు బార్టోలోమ్ డె లాస్ కాసాస్ స్థానిక అమెరికన్లను మరియు తర్వాత అమెరికాలో ఆఫ్రికా వాసులను బానిసలకు మార్చడాన్ని వ్యతిరేకించాడు.
ఆఫ్రికా వాసులను బానిసల మార్చే విధానానికి వ్యతిరేకంగా మొట్టమొదటి నిరసనల్లో ఒకటి 1688లో పెన్స్‌ల్వేనియాలోని జర్మన్ మరియు డచ్ క్వాకర్‌ల నుండి ఎదురైంది. ప్రపంచవ్యాప్తంగా బానిసత్వాన్ని నిర్మూలించడానికి ప్రచారంలో అత్యంత ముఖ్యమైన మైలురాళ్లల్లో ఒకటి 1772లో ఇంగ్లండ్‌లో బ్రిటీష్ న్యాయమూర్తి లార్డ్స్ మాన్స్‌ఫీల్డ్‌తో ప్రారంభమైంది, ఇంగ్లండ్‌లో బానిసత్వాన్ని చట్టవిరుద్ధంగా చేయడానికి సోమెర్సెట్స్ కేస్‌లో ఇతని అభిప్రాయం విస్తృతంగా ఆమోదించబడింది. ఈ తీర్పు ఇతర అధికార పరిధిలో (అమెరికన్ కాలనీలు వంటివి) ఏర్పర్చుకున్న బానిసత్వాన్ని ఇంగ్లండ్‌లో అమలు కావని కూడా పేర్కొంది. 1777లో, వెర్మోంట్ బానిసత్వాన్ని నిషేధించేందుకు సంయుక్త రాష్ట్రాల్లో మొదటి భాగంగా పేరు గాంచింది (ఆ సమయంలో వెర్మోంట్ ఒక స్వతంత్ర దేశం). 1794లో, జాకోబిన్‌ల ఆధ్వర్యంలో, విప్లవాత్మక ఫ్రాన్స్ బానిసత్వాన్ని నిర్మూలించింది. బ్రిటీష్ బానిసత్వ వ్యతిరేక సంఘం యొక్క కృషి ద్వారా యునైటెడ్ కింగ్‌డమ్‌లో బానిసల వ్యాపార నిర్మూలన యొక్క 200వ వార్షికోత్సవం సందర్భంగా 2007లో ఉత్సవాలు చేశారు. విలియమ్ విల్బెర్‌ఫోర్స్ మంచి గుర్తింపు పొందాడు అయితే దీనికి ఆధారం థామస్ క్లార్క్‌సన్ రాసిన ఒక బానిసత్వ వ్యతిరేక వ్యాసంగా చెప్పవచ్చు. విల్బెర్‌ఫోర్స్ స్వంతంగా ఒక మార్పును తీసుకుని రావడానికి అతని ప్రాణ స్నేహితుడు ప్రధాన మంత్రి విలియమ్ పిట్ ది యంగర్‌చే కూడా ప్రోత్సహించబడ్డాడు మరియు ఇతను సంస్కరించబడిన సువిశేష జాన్ న్యూటన్ నుండి మద్దతు పొందాడు. 1807 మార్చి 25న బ్రిటీష్ పార్లమెంట్ ఆమోదించిన బానిసల వ్యాపార చట్టం బ్రిటీష్ సామ్రాజ్యంలో బానిసల వ్యాపారాన్ని చట్టవిరుద్ధంగా పేర్కొంది, విల్బెర్‌ఫోర్స్ కూడా బ్రిటీష్ సామ్రాజ్యంలో బానిసత్వ నిర్మూలనకు ప్రచారం చేశాడు, దీని వలన బానిసత్వ నిర్మూలన చట్టం 1833 ఆమోదించబడింది. బానిసల వ్యాపారాన్ని రద్దు చేసిన1807 చట్టం ఆమోదించబడిన తర్వాత, ఈ ప్రచారకర్తలు ఈ పద్ధతిని అనుసరించాలని ఇతర దేశాలను ముఖ్యంగా ఫ్రాన్స్ మరియు బ్రిటీష్ కాలనీల ప్రోత్సహించడం ప్రారంభించారు.
అంతేకాకుండా, 1808 మరియు 1860 మధ్యకాలంలో, బ్రిటీష్ పశ్చిమ ఆఫ్రికా దళం సుమారుగా 1600 బానిస నౌకలను ముట్టడించి, వాటిలోని 150,000 మంది ఆఫ్రికన్‌లకు విముక్తి కల్పించింది. 1833లో, బ్రిటీష్ పార్లమెంట్ బ్రిటీష్ సామ్రాజ్య వ్యాప్తంగా బానిసత్వాన్ని అంతం చేయాలని ఆదేశించింది మరియు 1834 ఆగస్టు 1కు, బ్రిటీష్ దాస్య విమోచన చట్టం అమలులోకి వచ్చింది. ఈ వాణిజ్యాన్ని చట్టవిరుద్ధం చేసిన బ్రిటీష్ ఒప్పందాలకు అంగీకరించని ఆఫ్రికా నేతలపై కూడా చర్యలు తీసుకుంది, ఉదాహరణకు బానిస వాణిజ్యాన్ని నిలిపివేసేందుకు నిరాకరించిన లాగోస్ రాజును 1851లో బలవంతంగా పదవి నుంచి తొలగించారు. 50కిపైగా ఆఫ్రికా పాలకులు బానిసత్వ-నిరోధక ఒప్పందాలపై సంతకాలు చేశారు.
సంయుక్త రాష్ట్రాలలో, సంస్కరణకర్తల ఒత్తిడి దాస్య విమోచనానికి కొన్ని స్వల్ప స్థాయి చర్యలకు కారణమైంది. 1808 జనవరి 1 తర్వాత, సంయుక్త రాష్ట్రాల్లోకి బానిసల దిగుమతి నిషేధించబడింది, కాని అంతర్గత బానిస వ్యాపారాన్ని లేదా వెలుపల నుండి అంతర్జాతీయ బానిస వ్యాపారంలో పాల్గొనడాన్ని నిషేధించలేదు. చట్టబద్ధమైన బానిసత్వం కొనసాగింది; మరియు యు.ఎస్.లో అప్పటికే ఉన్న బానిసలు దాదాపు 60 సంవత్సరాలు వరకు చట్టపరంగా విముక్తి పొందలేదు. భూగర్భ రైలురోడ్డుకు మద్దతు పలకడం ద్వారా బానిసత్వాన్ని వ్యతిరేకించడంలో పలువురు అమెరికా ప్రచారకర్తలు చురుకుగా పాల్గొన్నారు. కొద్దికాలంలోనే హింసాత్మక సంఘటనలు చోటు చేసుకున్నాయి, జాన్ బ్రౌన్ మరియు బ్లీడింగ్ కాన్సాస్‌ల నాయకత్వంలో బానిసత్వ వ్యతిరేక మరియు బానిసత్వా మద్దతుదారులతో సహా బానిసత్వ వ్యతిరేక దళాలు బానిసత్వంపై దేశవ్యాప్తంగా గొడవలకు ఒక చిహ్నంగా మారాయి. 1861లో ప్రారంభమైన అమెరికా అంతర్యుద్ధం సంయుక్త రాష్ట్రాల్లో బానిసత్వం ముగియడానికి కారణమైంది.
1863లో, లింకన్ దాస్య విమోచన ప్రకటన విడుదల చేశాడు, ఇది కూటమి రాష్ట్రాల్లోని బానిసలకు స్వేచ్ఛను ప్రసాదించింది; యు.ఎస్. రాజ్యాంగానికి 13వ సవరణ (1865) దేశవ్యాప్తంగా బానిసత్వాన్ని నిషేధించింది.
1860ల్లో, ఆఫ్రికాలోని అరబ్ బానిసల వ్యాపారంలో కిరాతకాలు గురించి డేవిడ్ లివింగ్‌స్టన్ యొక్క నివేదికలు బ్రిటీష్ ప్రజల యొక్క ఆసక్తిని పెంచాయి, నిర్మూలన ఉద్యమానికి కారణమయ్యాయి. 1870ల్లో రాయల్ నావీ "ఈ హేయమైన తూర్పు వ్యాపారాన్ని" ప్రధానంగా జాంజీబార్‌లో అణగదొక్కడానికి ప్రయత్నించింది.
10 డిసెంబరు 1948న, ఐక్యరాజ్య సమితి సాధారణ సభ విశ్వజనీన మానవ హక్కుల నిర్ధారణను ప్రారంభించింది, దీనిలో బానిసత్వం నుండి విముక్తిని అంతర్జాతీయంగా గుర్తించబడిన మానవ హక్కు వలె పేర్కొన్నారు. విశ్వజనీన మానవ హక్కుల నిర్ధారణలోని 4వ కథనంలో కింది అంశం ఉంటుంది:
ఒక బానిస యొక్క సగటు ప్రపంచ విక్రయ ధరను సుమారు $340గా లెక్కించారు, ఆసియా మరియు ఆఫ్రికా ప్రాంతాల్లో సగటున అక్రమంగా రవాణా చేయబడిన వ్యభిచార బానిస కోసం గరిష్ఠంగా $1,895ను మరియు రుణ ఒప్పంద బానిసలకు అత్యల్పంగా $40 నుండి $50 వరకు ఉంటుందని లెక్కించారు.
ప్రపంచవ్యాప్తంగా బానిసత్వం అనేది ఒక నేరం కాని బానిస యజమానులు వారి కష్టానికి గరిష్ఠ మొత్తాన్ని పొందుతారు. పరిశోధకుడు సిద్దార్థ కారా ప్రకారం, 2007లో అన్ని రకాల బానిసత్వంతో ప్రపంచవ్యాప్తంగా లభిస్తున్న లాభాలు $91.2 బిలియన్‌గా పేర్కొన్నాడు. ఇది ప్రపంచ నేర సంస్థల దృష్టిలో మాదకద్రవ్య అక్రమ రవాణా తర్వాత రెండవ స్థానంలో ఉంది. 2007లో ఒక బానిస ద్వారా లభించే సగటు వార్షిక లాభం 3,175గా పేర్కొన్నాడు, దీనిలో ఒప్పందపు పనికి కనిష్ఠంగా సగటున $950 మరియు అక్రమంగా రవాణా చేయబడిన వ్యభిచార బానిసకు $29,210గా పేర్కొన్నాడు. ప్రతి సంవత్సరంలో మొత్తం బానిస ఆదాయాల్లో దాదాపు నలభై శాతం అక్రమంగా రవాణా చేయబడిన వ్యభిచార బానిసల ద్వారా లభిస్తుంది, వీరు ప్రపంచంలోని 29 మిలియన్ బానిసల్లో 4 కంటే ఎక్కువ శాతం మంది ఉన్నారు.
రాబర్ట్ ఇ. రైట్ సంస్థలు (వ్యక్తులు, సంస్థలు) ఏ సమయాల్లో వేతన కార్మికులు, సేవకులు, కుటుంబ సభ్యులు లేదా ఇతర కార్మికులను కాకుండా బానిసలను ఉపయోగిస్తాయో అంచనా వేయడానికి సహాయంగా ఒక నమూనాను అభివృద్ధి చేశాడు.
2006 నవంబరులో, అంతర్జాతీయ కార్మిక సంస్థ అంతర్జాతీయ న్యాయ స్థానంలో సైనిక దళం దాని పౌరులను నిరంతరం నిర్బంధిత కార్మికులు వలె ఉపయోగించడంపై "మానవత్వానికి వ్యతిరేకంగా జరుగుతున్న నేరాలకు పాలిత మియన్మార్ జంటాలో సభ్యులను విచారించాలని" అభ్యర్థించినట్లు ప్రకటించింది. అంతర్జాతీయ కార్మిక సంస్థ (ILO) ప్రకారం, మియన్మార్‌లో దాదాపు 800,000 మంది ప్రజలను నిర్బంధిత కార్మికులుగా వినియోగిస్తున్నట్లు అంచనా వేసింది. గత యాభై సంవత్సరాల్లో, 40-50 మిలియన్ మంది ప్రజలను పీపుల్స్ రిపబ్లిక్ ఆఫ్ చైనాలోని నిర్బంధిత కార్మిక శిబిరాల వ్యవస్థ "లాయోగాయి"కి పంపినట్లు అంచనా వేస్తున్నారు.
ఎకోవాస్ న్యాయస్థానం 2008 చివరిలో హాడిడాటోయు మణి యొక్క కేసును విచారిస్తుంది, కుమారి మణి దాని అధికారపరిధిలో బానిసత్వాన్ని నివారించడానికి నైజర్ ప్రభుత్వం ఆమోదిస్తుందని ఆశిస్తుంది. ఇప్పటి వరకు స్థానిక న్యాయస్థానాల్లో ఆమె దాఖలు చేసిన అన్ని కేసులు విఫలమయ్యాయి.
మానవులను అక్రమంగా రవాణా (దీనిని మానవ అక్రమ రవాణా అని కూడా పిలుస్తారు) అనేది కూడా బానిసలను పొందే ఒక విధానంగా చెప్పవచ్చు. బాధితులను సాధారణంగా మోసం లేదా దగా చేయడం (తప్పుడు ఉద్యోగం, తప్పుడు వలస లేదా తప్పుడు వివాహం వంటివి), కుటుంబ సభ్యులచే విక్రయించబడటం, మాజీ బానిసలచే నియమించబడటం లేదా తక్షణ అపహరణ వంటి విధానాల ద్వారా సేకరిస్తారు. బాధితులను బలాత్కారం, మోసం, దగా, బెదిరింపు, వేరుచేయడం, దాడి, శారీరక దౌర్జన్యం, రుణ ఒప్పందాల ద్వారా ఒక "రుణ బానిసత్వ" పరిస్థితుల్లోకి దించుతారు లేదా వారి బాధితులను నియంత్రించడానికి వారి మాదక ద్రవ్య వాడకాన్ని బలవంతంగా అలవాటు చేస్తారు. "2006లో పూర్తి అయిన యు.ఎస్. ప్రభుత్వం స్పాన్సర్ చేసిన పరిశోధనలో సంవత్సరానికి సుమారు 800,000 మందిని దేశ సరిహద్దుల గుండా అక్రమంగా రవాణా చేస్తున్నారని తెలిసింది, దీనిలో వారి స్వంత దేశాల్లో అక్రమంగా రవాణా చేయబడుతున్న మిలియన్ మంది వ్యక్తుల సంఖ్యను చేర్చలేదు. సుమారు దేశం వెలుపలకు రవాణా చేయబడిన వారిలో 80 శాతం మంది మహిళలు మరియు అమ్మాయిలు కాగా మరియు 50 శాతం వరకు మైనర్లని" ఒక 2008 అధ్యయనంలో యు.ఎస్ రాష్ట్ర విభాగం పేర్కొంది.
బాధితుల్లో ఎక్కువమంది మహిళలు మరియు కొన్నిసార్లు పిల్లలు అయితే, వారిని బలవంతంగా వ్యభిచార వృత్తిలోకి దించుతారు (ఇటువంటి సందర్భంలో దీనిని లైంగిక వాంఛ కోసం అక్రమ రవాణా అని పిలుస్తారు), బాధితుల్లో పురుషులు, మహిళలు మరియు పిల్లలు కూడా ఉంటారు, వీరిని కార్మికులగా మారుస్తారు. మానవ అక్రమ రవాణా అనేది చట్ట వ్యతిరేకం కనుక, దీని యొక్క విస్తరణ తెలియలేదు. 2005లో ప్రచురించబడిన ఒక US ప్రభుత్వ నివేదిక అంచనా ప్రకారం, ప్రపంచవ్యాప్తంగా ప్రతిఏటా సరిహ్దదులపై 600,000 నుండి 800,000 మంది పౌరుల అక్రమ రవాణా జరుగుతుంది. దేశంలో అక్రమంగా రవాణా చేయబడుతున్న పౌరుల గణాంకాలు దీనిలో చేర్చలేదు. మరొక పరిశోధన ప్రయత్నంలో ప్రతి సంవత్సరం దేశంలో లేదా అంతర్జాతీయంగా 1.5 మిలియన్ మరియు 1.8 మిలియన్ మధ్య ప్రజలను అక్రమంగా రవాణా చేస్తున్నట్లు తేలింది, వారిలో 500,000 నుండి 600,000 వరకు వ్యభిచార వృత్తి కోసం రవాణా చేయబడుతున్న బాధితులుగా తేలింది.
ఆర్థిక వేత్తలు బానిసత్వం ఉన్నప్పుడు మరియు లేనప్పుడు పరిస్థితులను (మరియు దాస్యం వంటి రకాలతో) పోల్చి ఒక నమూనాను రూపొందించడానికి ప్రయత్నించారు. ఒక పరిశీలనలో భూమి సమృద్ధిగా లభించి, కార్మికులు లేని సమయంలో భూస్వాములకు బానిసలు అవసరం పెరిగింది, ఎందుకంటే వేతనాల చెల్లించవల్సిన కార్మికులు అత్యధిక వేతనాలను డిమాండ్ చేసేవారని తేలింది. కార్మికులు ఎక్కువ సంఖ్యలో ఉండి, భూమి కొరత ఉన్నట్లయితే, అప్పుడు పోటీ కారణంగా తక్కువ వేతనాలకే కార్మికులు పని చేయడానికి ఇష్టపడటం వలన భూస్వాములు బానిసలను నియంత్రించడానికి సంరక్షకులు కోసం ఎక్కువ చెల్లించాల్సి ఉంటుంది. ఈ విధంగా జనాభా పెరగడంతో ఐరోపాలో ముందుగా బానిసత్వం తర్వాత దాస్యం క్రమక్రమంగా కనిపించకుండా పోయింది. అతి పెద్ద భూభాగాల్లో తక్కువ మంది ప్రజలు జీవించడం వలన ఇది మళ్లీ అమెరికాస్ మరియు రష్యా (దాస్యం)ల్లో మళ్లీ ప్రారంభమైంది.. రాబర్ట్ ఫోజెల్ అతని పుస్తకాలు "" మరియు "విత్అవుట్ కన్సెంట్ ఆర్ కాంట్రాక్ట్: ది రైజ్ అండ్ ఫాల్ ఆఫ్ అమెరికాస్ స్లేవరీ" ల్లో, బానిసత్వం అనేది ఉత్పత్తికి ముఖ్యంగా ప్రపంచ విఫణిలో అత్యధిక ధరలకు కారణమైన భారీ పత్తి సేద్యాల్లో ఒక లాభదాయకమైన పద్ధతిగా పేర్కొన్నాడు. దీని వలన ఉత్తర ప్రాంతాల్లో ఉన్న శ్వేత జాతీయుల కంటే దక్షిణ ప్రాంతాల్లోని వారు అత్యధిక సగటు ఆదాయాలను పొందేవారు, కాని దానిలో ఎక్కువ మొత్తాన్ని బానిసలను కొనుగోలు చేయడానికి మరియు సేద్యాల కోసం ఖర్చు చేసేవారు.
బానిసత్వం అనేది కార్మికులు చేయవల్సిన పని మరియు వారిని పర్యవేక్షించడం సులభమైనప్పుడు, అంటే ఒకే ఒక పంటను భారీ స్థాయిలో పెంచడం వంటి సందర్భాల్లో సర్వసాధారణంగా మారుతుంది. బానిసలు క్లిష్టమైన విధులను నిర్వహిస్తున్నప్పుడు వారు కష్టపడి పనిచేస్తున్నారని మరియు ఉత్తమంగా నిర్వహిస్తున్నారని తనిఖీ చేయడం చాలా కష్టమైన పని మరియు ఖర్చుతో కూడిన పనిగా చెప్పవచ్చు. కనుక, బానిసత్వం అనేది ఆర్థిక వ్యవస్థ యొక్క స్థాయిని ప్రభావితం చేసే పంచదార మరియు పత్తి వంటి భారీ స్థాయి సేద్యాల ఉత్పత్తికి చాలా ప్రభావంతమైన పద్ధతిగా చెప్పవచ్చు. దీని వలన భారీస్థాయి సేద్యాల్లో కార్మికుల ఒక ముఠా వ్యవస్థ ఏర్పాటు అయింది, ఈ కార్మికులు కర్మాగారం వంటి కచ్చితత్వంతో పర్యవేక్షించబడతారు మరియు పని చేస్తారు. ప్రతి కార్మిక బృందం ఒక అంతర్గత కార్మిక విభాగం ఆధారంగా ఉంటుంది, ఇది బృందంలోని ప్రతి సభ్యునికి ఒక తగిన విధిని కేటాయించడమే కాకుండా ఇతరుల చర్యల ఆధారంగా అతని లేదా ఆమె పనితీరును నిర్దేశిస్తుంది. వారి చేతులు పత్తి మొక్కల చుట్టూ ఉన్న కలుపు మొక్కలను అలాగే అదనపు అంకురాలను తొలగిస్తాయి. వారి వెనుక వెళ్లే పని బృందాలు పత్తి మొక్కల వరుస సమీపంలోని మట్టిని కదుపుతారు మరియు దానిని మళ్లీ మొక్కల చుట్టూ జల్లుతారు. కనుక, బృంద వ్యవస్థ సమావేశ వరుస యొక్క ఒక ప్రారంభ సంస్కరణ వలె పనిచేస్తుంది, తర్వాత దీనిని కర్మాగారాల్లో గమనించవచ్చు.
18వ శతాబ్దం నుండి విమర్శకులు బానిసత్వం అనేది సాంకేతిక అభివృద్ధి మందగించేలా చేస్తుందని వాదించారు, ఎందుకంటే కార్మికుల సామర్థ్యాన్ని పెంచకుండా సులభమైన విధులను నిర్వహించడానికి బానిసల సంఖ్యను పెంచడంపై దృష్టి సారిస్తారు. దీని వలన, గ్రీసులోని సైద్ధాంతిక విజ్ఞానం మరియు బోధన-తర్వాత రోమ్‌లో-శారీరక శ్రమను సులభం చేయడానికి లేదా ఉత్పత్తిని మెరుగుపర్చడానికి వర్తించరు.
అడమ్ స్మిత్ స్వేచ్ఛా కార్మికులు ఆర్థికపరంగా బానిస కార్మికుల కంటే ఉత్తమమని వాదించాడు మరియు ఐరోపాలోని బానిసత్వం మధ్యయుగంలోనే ముగిసిందని పేర్కొన్నాడు మరియు తర్వాత మాత్రమే చర్చి మరియు రాష్ట్రాలు వేర్వేరు, స్వతంత్ర మరియు బలమైన వ్యవస్థలుగా విడిపోయాయని, ఒక స్వేచ్ఛా, ప్రజాస్వామ్య మరియు గణతంత్ర ప్రభుత్వాల్లో బానిసత్వాన్ని పూర్తిగా రూపుమాపడం దాదాపు సాధ్యం కాదని ఎందుకంటే దాని పలువురు శాసన సభ్యులు లేదా రాజకీయ నాయకులు బానిసలకు యజమానులు మరియు వారిని వారు శిక్షించుకోరు మరియు బానిసలు ఒక రాజు లేదా చర్చి వంటి ఒక కేంద్రీకృత ప్రభుత్వం లేదా ఒక కేంద్ర అధికారం ఉన్నప్పుడు స్వేచ్ఛను పొందడానికి మంచి అవకాశాలు ఉన్నాయని పేర్కొన్నాడు. ఇదే రకమైన అంశాలు తర్వాత ఆగస్తే కాంటే రచనల్లో ముఖ్యంగా అధికార విభజనలో అడమ్ స్మిత్ యొక్క విశ్వాసానికి సంబంధించి లేదా మధ్యయుగాల్లో మరియు బానిసత్వ ముగింపులో కాంటే సూచించిన "ఆధ్యాత్మిక మరియు తాత్కాలిక అంశాల విభజన" కనిపించాయి, మరియు స్మిత్ దృష్టిలో యజమానుల విమర్శ, గతంలో మరియు ప్రస్తుతం. న్యాయశాస్త్ర మీమాంసపై ప్రసంగాల్లో స్మిత్ చెప్పినట్లు, "క్రైస్తవ మతాధికారి యొక్క అత్యధిక అధికారం రాజు బానిసలను స్వేచ్ఛగా వదిలివేసేందుకు కారణమైంది. కాని రాజు మరియు క్రైస్తవ మతాధికారి ఇద్దరి అధికారులు సమానంగా ఉండటం చాలా అవసరం. వీరిలో ఏ ఒక్కరూ బానిసత్వాన్ని కోరుకున్నా, అది కొనసాగుతుంది."
21 మే 2001న, ఫ్రాన్స్ జాతీయ అసెంబ్లీ బానిసత్వాన్ని ఒక మానవత్వం దృష్ట్యా నేరం వలె గుర్తించి టౌబిరా చట్టాన్ని ఆమోదించింది. వారి దేశ ప్రజలను బానిసత్వంలోకి దింపడంలో దాని పాత్రకు ఆఫ్రికా దేశాల తరపున క్షమాపణలను తెలిపింది, మొట్టమొదటి యూరోపియన్లు అక్కడికి ప్రవేశించడానికి ముందే ఆఫ్రికాలో బానిసత్వం కొనసాగడం వలన మరియు అట్లాంటిక్ బానిస వ్యాపారంలో పలు ఆఫ్రికా సంఘాలు అత్యధిక స్థాయిలో పాల్గొనడం వలన ఒక బహిరంగ సమస్యగా మిగిలిపోయింది. నల్ల జాతీయుల బానిస విఫణిని స్థానిక ఆఫ్రికా సంఘాలు మరియు వ్యక్తుల నిర్వహించే వ్యవస్థాపిత బానిస వ్యాపార వ్యవస్థలు నడుపుతున్నాయి. అయితే, ఈ వ్యాసంలో ముందే పేర్కొన్నట్లు, నేటికి కూడా పశ్చిమ ఆఫ్రికాలోని పలు ప్రాంతాల్లో బానిసత్వం ఉనికిలో ఉంది.
వ్యాపారంలోని విభాగాలపై ఆఫ్రికా నియంత్రణ సందర్భం తర్వాత కేసును సూచించే తగిన ఆధారం ఉంది. కాలాబార్ వంటి పలు ఆఫ్రికా దేశాలు మరియు నైజీరియాలోని ఇతర దక్షిణ ప్రాంతాల ఆర్థికవ్యవస్థలు పూర్తిగా ఈ వ్యాపారంపై మాత్రమే ఆధారపడి ఉన్నాయి. ఆంగోలా యొక్క ఇంబాంగాల మరియు టాంజానియా యొక్క నేయావెంజీ వంటి ఆఫ్రికా ప్రజలు యూరోపియన్ల కోసం ఆఫ్రికా వాసులను బంధించడానికి మధ్యవర్తులు వలె వ్యవహరించేవారు లేదా ఇతర ఆఫ్రికా దేశాలతో యుద్ధాలు చేసే వలస బృందాలు వలె ఉండేవారు.
పలువురు చరిత్రకారులు అట్లాంటిక్ బానిస వ్యాపారంలో ఆఫ్రికా వంతును ప్రపంచం అర్థం చేసుకోవడానికి ఆధారమైన అంశాలను అందించారు. ఆఫ్రికా వర్తకులు బానిసలకు బదులుగా వ్యాపార సరుకుల సేకరణను తీసుకుంటారని పేర్కొంటూ, పలువురు చరిత్రకారులు ఆఫ్రికా ఏజెన్సీ గురించి వాదించారు మరియు చివరికి బానిస వ్యాపారానికి కొంచెం బాధ్యత కలిగి ఉందని పేర్కొన్నారు.
క్షమాపణలు చెప్పే సమస్య బానిసత్వానికి పునరుద్ధరణతో సంబంధం కలిగి ఉంది మరియు ఇప్పటికీ ప్రపంచవ్యాప్తంగా పలు అంశాలచే అనుసరణను కలిగి ఉంది. ఉదాహరణకు, జమైకా పునరుద్ధరణ ఉద్యమం దాని ప్రకటనను మరియు చర్యా ప్రణాళికను ఆమోదించింది.
2006 సెప్టెంబరులో, యుకే ప్రభుత్వం బానిసత్వం గురించి ఒక "పశ్చాత్తాప ప్రకటన"ను విడుదల చేయవచ్చని భావించారు, ఇది 27 నవంబరు 2006వ టోనీ బ్లెయిర్ నుండి ఒక "విచారాన్ని తెలియజేస్తూ ఒక బహిరంగ ప్రకటన" ద్వారా సంభవించింది.
25 ఫిబ్రవరి 2007న, వర్జీనియా రాష్ట్రం 'తీవ్ర సంతాపాన్ని' పేర్కొంది మరియు బానిసత్వంలో దాని పాత్రకు క్షమాపణలను తెలిపింది. వర్జీనియాలోని 1619లో ఉత్తర అమెరికా నుండి మొట్టమొదటి బానిసను దిగుమతి చేసుకున్న జేమ్స్‌టౌన్‌ను స్థాపించి 400వ వార్షికోత్సవం సందర్భంగా, యు.ఎస్.లో ఎన్నడూ లేని విధంగా మరియు ఇటువంటి సందర్భాల్లో మొట్టమొదటిసారిగా క్షమాపణను రెండు సభలు ఏకగ్రీవంగా తెలియజేశాయి.
24 ఆగస్టు 2007న, యునైటెడ్ కింగ్‌డమ్, లండన్ యొక్క మేయర్ కెన్ లివింగ్‌స్టన్ కాలనీయల్ బానిస వ్యాపారంలో బ్రిటన్ యొక్క పాత్రకు బహిరంగంగా క్షమాపణలను తెలియజేశాడు. అతను ఆర్థిక వ్యవస్థ ప్రాంతాన్ని సూచిస్తూ "బానిసత్వం ద్వారా ఆర్జించిన ఆస్తి నుండి ఇప్పటికీ ప్రయోజనాలను పొందడం మీరు గమనించవచ్చు" అని పేర్కొన్నాడు. లండన్ ఇప్పటికీ బానిసత్వ భీతితో అపకీర్తిని పొందుతుందని పేర్కొన్నాడు. జెసె జాక్సన్ లివింగ్‌స్టన్‌ను ప్రశంసించాడు మరియు అతని సాధారణ అంశాల్లో ఒకటి వలె పునరుద్ధరణలను జరగాలని పేర్కొన్నాడు.
2009 జూన్‌లో, యుఎస్ సెనేట్ "ప్రాథమిక అన్యాయం, క్రూరత్వం, పశుత్వం మరియు బానిసత్వం యొక్క అరాచకాల" కోసం ఆఫ్రికా-అమెరికన్లకు ప్రత్యేక క్షమాపణలను పేర్కొంది.
గతంలో బానిసలు వలె ఉన్న వారికి లేదా కొన్నిసార్లు వారి వంశస్థుల పునరుద్ధరణకు కార్యక్రమాలు ఉన్నాయి. బానిసత్వంలో మగ్గిపోయిన వారి పునరుద్ధరణ అంశాలను, దాదాపు ప్రతి దేశంలోని ఒక సాంఘిక సూత్రంగా నిర్వహిస్తారు. దీనిని తరచూ ఒక తీవ్రమైన సమస్యగా పరిగణిస్తారు ఎందుకంటే మాజీ బానిసలు 'తగినంత మొత్తంలో ధనం లేని కారణంగా, వారు అధిక ధరలు ఉండే అంశాలకు మరియు వ్యర్థ చట్టపరమైన విధానానికి అత్యల్ప ప్రాప్తిని కలిగి ఉంటారు. ఈ "పౌర హక్కుల న్యాయస్థాన సమస్య" తగ్గించడానికి జరిమానా యొక్క అత్యవసర వ్యవస్థలు మరియు జరిమానాల నుండి గుర్తించని హక్కుదారుల సమూహానికి చెల్లించవల్సిన పునరుద్ధరణ మొత్తాలు, అనిర్దిష్ట బృందాలచే చెల్లించని మరియు అధికారులు సేకరించే మొత్తాలను న్యాయవాదులు ప్రతిపాదిస్తారు. దాదాపు అన్ని కేసుల్లో సజీవ మాజీ బానిసలు లేదా సజీవ మాజీ బానిస యజమానులు లేని కారణంగా, ఈ కార్యక్రమాలకు కొంతకాలంపాటు జరిగాయి. దాదాపు అన్ని కేసుల్లో న్యాయ వ్యవస్థ గడువు ముగిసిన కారణంగా ఈ సాధ్యమయ్యే వాదనలను ఎక్కువకాలం పరిమితుల చట్టంగా పేర్కొంది.
"బానిసత్వం" అనే పదాన్ని తరచూ బలవంతంగా చేయించే ఏ పనినైనా పేర్కొనడానికి ఒక అపకర్ష పదం వలె ఉపయోగిస్తారు.