ఏడు ఘోరమైన పాపాలు
ప్రధాన పాపాలు లేదా ముఖ్యమైన పాపాలు అని పిలువబడే ఏడు ఘోరమైన పాపాలు, క్రీస్తు కాలం నుండి పాపం పై పతనం అయిపోతున్న (అనైతిక) మానవత్వపు అభిప్రాయాల గురించి అనుచరులను విద్యావంతులను చెయ్యటానికి మరియు శిక్షణ ఇవ్వటానికి వినియోగించబడిన చాలా అభ్యంతరకర పాపాల యొక్క వర్గీకరణ. ఆ జాబితా యొక్క చివరి వెర్షన్ కోపం, దురాశ, బద్ధకం, అహంకారం, తీవ్రమైన లైంగిక వాంఛ, అసూయ మరియు అధికంగా తినటం/త్రాగటం లను కలిగి ఉంది.
క్యాథలిక్ చర్చి పాపాలను రెండు ప్రధాన విభాగాలుగా విభజించింది: "సులభంగా క్షమించగలిగే పాపాలు", ఇవి మిగతా వాటి కంటే చిన్నవిగా ఉంటాయి మరియు చర్చి యొక్క ఏదైనా మతపరమైన పాప విముక్తి చర్యల విధానాలు లేదా మతపరమైన పాప విముక్తి చర్యల ద్వారా క్షమింపబడతాయి మరియు చాలా కఠినమైన "ప్రధాన" లేదా నైతిక పాపాలు. నైతిక పాపాలు దయ యొక్క జీవితాన్ని నాశనం చేస్తాయి మరియు ప్పెనన్స్ యొక్క మతపరమైన పాప విముక్తి చర్యల ద్వారా పరిష్కరించబడితే లేదా పాప విమోచనంలో భాగంగా కచ్చితమైన పశ్చాతాపం ద్వారా క్షమించబడితే తప్ప పరలోక విముక్తిని కలిగించవు అని విశ్వసించబడ్డాయి.
14వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో మొదలుపెట్టి, ఆ సమయంలో ఉన్న యూరోపియన్ కళాకారులలో ఏడు ఘోరమైన పాపాలు అనే నేపథ్యం యొక్క కీర్తి క్రమక్రమంగా కాతోలిక్ సంస్కృతి యొక్క చాలా ప్రాంతాలలో వాటిని నాటటానికి మరియు ప్రపంచవ్యాప్తంగా కాతోలిక్ స్పృహను సాధారణంగా తెలియచెయ్యటానికి సహాయపడింది. ఆ ఏడు గోరమైన పాపాల యొక్క లాటిన్ పదాల మొదటి అక్షరాల ఆధారంగా "SALIGIA" అను సూత్రాన్ని తయారుచెయ్యటం అనేది ఆ విధంగా లోతుగా నాటే ప్రక్రియలో ఒక విధానం: "సుపెర్బియ", "అవరిటియా", "లగ్జేరియ", "ఇన్విడియ", "గుల", "ఇర", "అకేడియ" .
బుక్ ఆఫ్ ప్రోవేర్బ్స్ లో, "దేవుడు" ముఖ్యంగా సూచించేది ఏంటంటే "దేవుడు ఆరు విషయాలని ద్వేషిస్తాడు మరియు ఏడవ దానిని అతని ఆత్మ ద్వేషిస్తుంది". అవి ఏంటంటే:
అయితే ఇవి ఏడు ఉన్నప్పటికీ కూడా ఈ జాబితా సంప్రదాయకమైన జాబితా నుండి చాలా మటుకు వేరుగా ఉంది, రెండు జాబితాలలో కూడా ఉన్న ఏకైక పాపం అహంకారం. ఈ సారి గలాటియన్స్ కి ఒక లేఖ ద్వారా ఇవ్వబడిన చెడు విషయాల యొక్క మరొక జాబితా సంప్రదాయకమైన ఏడు పాపాలలో చాలా వాటిని కలిగి ఉంది, అయితే ఈ జాబితా వాస్తవానికి చాలా పెద్దది: జీవిత భాగస్వామితో కాకుండా ఇతరులతో లైంగిక సంబంధాలు, వివాహేతర లైంగిక సంబంధాలు, అశుభ్రత, తీవ్రమైన లైంగిక వాంఛ, ప్రతిమలను పూజించటం, నియంత్రనలేని ఆకర్షణ, ద్వేషం, వైవిధ్యత, మరొకరిని అనుకరించటం, కోపం, పోట్లాట, తిరుగుబాటు, మాట విశ్వాసాలపై వ్యతిరేకత, అసూయలు, హత్యలు, తాగుబోతుతనం, మద్యపాన సేవనంతో కూడిన వేడుకలు "మరియు ఆ విధమైనవి".
ఏడు ఘోరమైన పాపాల యొక్క ఆధునిక విధానం 4వ శతాబ్దానికి చెందిన సన్యాసి ఎవగ్రియుస్ పొంటికస్ యొక్క రచనలతో అనుసంధానించబడింది, అతను ఈ క్రింది విధంగా ఎనిమిది "చెడు ఆలోచనలను" గ్రీక్లో జాబితా రూపంలో ఉంచాడు :ఎవగ్రియో పొంటికో, "గ్లి ఒట్టో స్పిరిటి మల్వగి", ట్రాన్స్., ఫెలిస్ కమేల్లో, ప్రతిచే ఎడిత్రిస్, పార్మ, 1990, పేజీ.11-12.ఈ క్రింది విధంగా అవి రోమన్ కాతోలిక్ దైవిక చిత్రాలుగా (లేదా కాతోలిక్ జపములు) లాటిన్ లోకి అనువదించబడ్డాయి:
ఈ 'చెడు ఆలోచనలు' మూడు సమూహాలుగా విభజింపబడవచ్చును:
AD 590లో ఎవగారిస్ తరువాత కొన్ని సంవత్సరాలకి, పోప్ గ్రెగొరీ I మరింత సాధారణమైన "ఏడు ఘోరమైన పాపాలను" ఏర్పరచటానికి ఈ జాబితాను పునశ్చరణ చేసాడు, "బాధ/నిరాశ" లను "అజాగ్రత్త" లోకి, "బడాయి పోవటాన్ని" "అహంకారం" లోకి మడిచి వేసాడు, మరియు "దుబారా చెయ్యటం" మరియు "అసూయ" లను కలిపేసాడు, మరియు "వివాహేతర లైంగిక సంబంధాలను" జాబితా నుండి తొలగించాడు. పోప్ గ్రెగొరీ మరియు డాంటే ఆలిఘిఎరి చే అతని పురాణ కవిత అయిన "ది డివైన్ కామెడీ"లో వినియోగించబడిన వరుసక్రమం ప్రకారం ఏడు ఘోరమైన పాపాలు ఈ క్రింది విధంగా ఉన్నాయి:
చరిత్రలో ఏడు ఘోరమైన పాపాల యొక్క గుర్తింపు మరియు నిర్వచనం అనేది ఒక భారమైన విధానం మరియు ఏడింటిలో ప్రతి ఒక్కటీ వాస్తవంగా దేనిని సూచిస్తుంది అనే ఆలోచన కాలంతో పాటుగా ఉద్భవించింది. దీనితో పాటుగా, ముఖ్యమైన మార్పు యొక్క ఫలితంగా:
ఈ పునఃశ్చరణ చెయ్యబడిన జాబితానే డాంటే వినియోగిస్తున్నాడు. (ఏది ఏమయినప్పటికీ దుబారా చేసేవారు శిక్షింపబడలేదు--- దుబారా చేస్తున్న వారిని నరకం యొక్క నాల్గవ వృత్తంలో శిక్షిస్తున్నట్టు డాంటే కలిగి ఉన్నాడు). ముఖ్యమైన మార్పు యొక్క విధానం కేవలం బైబిల్ తో ఒక ఒకే విధమైన వాటిని దగ్గరగా పట్టి ఉంచటం లేదా సంకేతంగా మార్చటం ద్వారా వ్యక్తిత్వ జన్యు క్రమాలు సామూహికంగా సూచిన్చాబడవు అను వాస్తవం ద్వారా సహాయం పొందుతుంది; ఇతర సాహిత్య మరియు చర్చికి సంబంధించిన రచనలు కూడా నిర్వచనాలను తీసుకొనే మూలాల వలె సంప్రదించబడ్డాయి. డాంటే యొక్క "డివైన్ కామెడీ", "పుర్గటోరియో" రెండవ భాగం పునర్జన్మ కాలం నాటి నుండి కూడా కచ్చితంగా ఉత్తమ మూలం.
ఆధునిక రోమన్ కాతోలిక్ కటేకిజం పాపాలను ఈ క్రింది విధంగా జాబితా రూపంలో ఉంచింది: ""అహంకారం, దురాశ, అసూయ, కోపం, తీవ్రమైన లైంగిక వాంఛ, అధికంగా తినటం/త్రాగటం మరియు బద్ధకం/అజాగ్రత్త" ". ఏడు ఘోరమైన పాపాలలో ప్రతీ ఒక్కటి ఇప్పటికీ కూడా సంబంధిత ఏడు పవిత్ర సద్గుణాలలో ఒక వ్యతిరేక గుణాన్ని కలిగి ఉన్నాయి (కొన్నిసార్లు "విరుద్దమైన సద్గుణాలు" అని కూడా సూచించబడతాయి). అవి వ్యతిరేకిస్తున్న పాపాలకి సమాంతర వరుసలో ఏడు పవిత్ర సద్గుణాలు వినయం, దాతృత్వం, దయ, ఓర్పు, పవిత్రత, నిగ్రహం, మరియు శ్రమ.
దుబారా చెయ్యటం (లాటిన్, ) అనేది నియంత్రణ లేని అధికం. దుబారా చెయ్యు ప్రవర్తన తరచుగా విలాస వస్తువుల కొనుగోలు మరియు అధికంగా తినటం వంటివి కలిగి ఉంటుంది.
రోమాన్స్ భాషలలో ఉద్భవించిన "లగ్జేరియ" (పాపం యొక్క లాటిన్ పేరు) యొక్క పూర్వీకులు ప్రత్యేకమైన శృంగారపరమైన అర్ధాన్ని కలిగి ఉన్నారు; పాత ఫ్రెంచ్ పూర్వీకురాలు ఆంగ్లం లోకి "లగ్జరీ"గా దత్తతు తీసుకోబడింది కానీ ఇది 14వ శతాబ్దం నాటికి తన యొక్క శృంగారపరమైన అర్ధాన్ని కోల్పోయింది.
లస్ట్ లేదా లేచేరి అనేది సాధారణంగా తీవ్రమైన లైంగిక ఆలోచనలు లేదా కోరికలను కలిగి ఉండటం. "ఇతరుల కొరకు అధికమైన ప్రేమ" అనేది అరిస్టాటిల్ యొక్క ప్రమాణాలు, అందువలన అది దేవునికి ప్రేమ మరియు భక్తిని రెండవదానిగా ఇచ్చింది. డాంటే యొక్క "పుర్గటోరియో"లో పాపాత్ముడు తన యొక్క తీవ్రమైన లైంగిక ఆలోచనలు మరియు భావోద్వేగాలను తొలగించుకోవటానికి మంటలలో నడుస్తాడు. డాంటే యొక్క "ఇంఫెర్నో"లో తీవ్రమైన లైంగిక వాంఛ అను పాపం చేసిన వారి యొక్క ఆత్మలు విరామంలేని తుఫాను వంటి గాలులలో ఎగురుతాయి, ఇది భూలోక జీవనంలో లైంగిక వాంఛ పై అధిక ప్రేమను కలిగి ఉండటంలో వారికి స్వీయ నియంత్రణ లేకపోవటాన్ని సూచిస్తుంది.
ఒకే సారి ఎక్కువగా తీసుకోవటం లేదా మ్రింగటం అని అర్ధం వచ్చే లాటిన్ పదం అయిన "గ్లుట్టిరే" నుండి నిర్వచించబడిన గ్లుట్తోనీ (లాటిన్, ) అనగా వృదాగా దేనిని అయినా అధికంగా ముద్దు చెయ్యటం మరియు అధికంగా తినటం. క్రైస్తవ మతాలలో, ఆహారం కొరకు తీవ్రమైన కోరిక కలిగి ఉండటం లేదా దానిని అవసరం ఉన్నవారికి అందకుండా చెయ్యటం వలన దీనిని పాపంగా పరిగణిస్తారు.
సంస్కృతి ఆధారంగా ఇది ఒక పాపంగా లేదా స్థితి యొక్క చిహ్నంగాగా చూడబడుతుంది. ఎక్కడ అయితే ఆహారం చాలా మటుకు తక్కువగా ఉంటుందో అక్కడ అధికంగా తినటం అనేది అహంకారాన్ని చూపించటమే అవుతుంది. కానీ తరచుగా ఆహారం అధికంగా లభించే ప్రాంతాలలో అధికంగా తినాలనే కోరికను నియంత్రించుకోవటం అనేది స్వీయ నియంత్రణ యొక్క చిహ్నంగా పరిగణించబడుతుంది.
మెడీవల్ చర్చి నాయకులు (ఉదా:, థోమస్ ఆక్వినాస్) అధికంగా తినటం పై మరింత విస్తారమైన కోణాన్ని తీసుకున్నారు, ఇది భోజనం కొరకు అధికంగా ఎదురుచూడటం మరియు నిరంతరాయంగా రుచికరమైన మరియు చాలా ఖరీదైన ఆహారాన్ని తినటం కూడా కలిగి ఉంటుంది అని వాదించారు. అధికంగా తినటాన్ని సూచించే ఆరు మార్ఘాల జాబితాను తయారుచెయ్యటానికి అక్వినాస్ చాలా దూరం ఆలోచించాడు, అవి:గ్రీడ్ (లాటిన్, ), అనేది ధనం పై దురాశ లేదా బలమైన కోరిక అని కూడా పిలువబడుతుంది, ఇది తీవ్రమైన లైంగిక వాంఛ మరియు అధికంగా తినటం/త్రాగటం వలె అధికాన్ని కోరుకొనే పాపం. ఏది ఏమయినప్పటికీ, అత్యాశ (చర్చి చూసే విధంగా) అనేది సంపద, కీర్తి మరియు అధికారాల పై అధికమైన లేదా అత్యాశతో కూడిన కోరిక మరియు పొందాలనే ఆరాటం. సెయింట్.థోమస్ అక్వనిస్ ఈ విధంగా వ్రాసారు దురాశ అనేది "అన్ని నైతిక పాపాల వలె దేవునికి వ్యతిరేకంగా చేసే ఒక పాపం, ఇందులో తాత్కాలికమైన వస్తువుల కోసం మానవుడు శాశ్వతమైన వస్తువులను వదిలిపెడతాడు." డాంటే యొక్క పుర్గటోరీలో భౌగోళిక ఆలోచనలు పై చాలా ఎక్కువగా దృష్టి పెట్టినందుకు పాపాత్ములు కట్టివేయబాడతారు మరియు ముఖం నేల వైపు ఉండే విధంగా క్రింద పెట్టబాడతారు. "సంపద పై దురాశ కలిగి ఉండటం (యవరిస్)" అనేది చాలా విస్తారమైన పదం అందువలన అది దురాశతో కూడిన పవర్తన యొక్క చాలా ఇతర ఉదాహరణలను వర్ణిస్తుంది. అవి ముఖ్యంగా స్వలాభం కొరకు, ఉదాహరణకి లంచం ద్వారా, విశ్వాసం లేకుండా, ఆలోచనాత్మకమైన విశ్వాసఘాతం లేదా ప్రభుత్వ వ్యతిరేక కార్యకలాపాలు వంటివి కలిగి ఉంటాయి. ముఖ్యంగా హింస, కుతంత్రం లేదా అధికార దుర్వినియోగం ద్వారా పదార్ధాలు లేదా వస్తువుల అపహరణ మరియు తమతో ఉంచుకోవటం, దొంగతనం మరియు దోపిడీ వంటి అన్ని చర్యలు కూడా దురాశచే స్ఫూర్తి పొందుతాయి. అలాంటి తప్పుడు పనులు పవిత్రమైన వస్తువులను కొనుగోలు మరియు అమ్మకాలను కలిగి ఉంటాయి, ఇక్కడ ఒక చర్చి యొక్క వాస్తవ పరిధులలో వస్తువులను పంపిణీ చెయ్యటం ద్వారా ఎవరైనా లాభం పొందుతారు.
అకేడియ (లాటిన్, ) (గ్రీక్ ακηδία నుండి) అనేది ఎవరైనా జాగ్రత్త తీసుకోవలసిన దాని గురించి పట్టించుకోకపోవటం. అది అనాసక్తితో విచారంగా ఉండటం; ఆనందం లేకుండా విచారంతో ఉండటం అని అనువదించబడుతుంది. "అజాగ్రత్త", ప్రవర్తనను వర్ణించినప్పటికీ అది మేలంకోలీ (విచారం) వలె ఉంటుంది, అయితే "మేలంకోలీ" దానిని ఉత్పత్తి చేస్తున్న భావోద్వేగాన్ని సూచిస్తుంది. ముందస్తు క్రైస్తవ ఆలోచనలో సంతోషంగా లేకపోవటం అనేది దేవుని యొక్క మంచితనాన్ని మరియు దేవుడు సృష్టించిన ప్రపంచాన్ని ఆనందించటాన్ని మనస్ఫూర్తిగా తిరస్కరించటంగా సూచించబడేది; దీనికి విరుద్దంగా ఏమీ పట్టనట్టు ఉండటం అనేది ప్రజలను తమ మతపరమైన పని నుండి నిరుత్సాహపరిచిన దైవిక బాధగా చెప్పబడింది.
థోమస్ అక్వినాస్ జాబితా గురించి అతని యొక్క అంచనాలో "అజాగ్రత్త"గా ఉండటాన్ని వర్ణించినప్పుడు, అతను దానిని "మనస్సు యొక్క అసౌకర్యం"గా వర్ణించాడు, విశ్రాంతి లేకపోవటం మరియు అస్థిరత్వం వంటి చిన్న పాపాలకి ఇది ఆద్యం అని చెప్పాడు. ఆ తరువాత డాంటే ఈ నిర్వచనాన్ని మరింత మెరుగుపరిచాడు, అజాగ్రత్త అనేది "హృదయపూర్వకంగా, మనస్పూర్తిగా మరియు ఆత్మసాక్షిగా దేవుడిని ప్రేమించటంలో విఫలం అవ్వటం" అని వర్ణించాడు, అతనికి అది ఒక "మధ్యంతర పాపం", ప్రేమ లేకపోవటం లేదా తక్కువ ప్రేమ ఉండటం అను లక్షణాన్ని కలిగి ఉన్న ఏకైక పాపం.
డేస్పైర్ (లాటిన్, ) అనేది అసంతృప్తి లేదా ఉన్నదానితో తృప్తి పడకపోవటం అనే ఒక భావోద్వేగాన్ని వర్ణిస్తుంది, ఇది ముఖ్యంగా నిరాశావాహ ఆలోచనలను కలిగి ఉండటం ద్వారా ఒకరి యొక్క ప్రస్తుత పరిస్థితితో విచారాన్ని కలిగిస్తుంది. విచారం అనేది పాపం ఫలితంగా వస్తుని కాబట్టి కొన్నిసార్లు పాపం అనేది బాధపడటం గా సూచించబడుతుంది. బాధపడటం అనేది తరచుగా అజాగ్రత్తకి దారి తీస్తుంది అందువలన పోప్ గ్రెగొరీ జాబితాను పునశ్చరణ చేసినప్పుడు అసంతృప్తిని అజాగ్రత్తలో విలీనం చేసారు.
నిదానంగా దృష్టి మొత్తం కారణం పై కాకుండా అజాగ్రత్త యొక్క పరిణామాలు పైకి వచ్చింది మరియు అందువలన 17వ శతాబ్దం నాటికి ఎవరైనా తమ నైపుణ్యాలను మరియు బహుమతులను వినియోగించుకోవటంలో విఫలం అవ్వటం అనేది కచ్చితంగా "ఘోరమైన పాపం"గా పరిగణించబడింది. ఆచరణలో అది అజాగ్రత్త కంటే బద్ధకం (లాటిన్, ) కి దగ్గరగా వచ్చింది. డాంటే యొక్క కాలంలో కూడా ఈ మార్పు యొక్క గుర్తులు ఉన్నాయి; అతని యొక్క "పుర్గటోరియో"లో అజాగ్రత్త అను పాపానికి పరిహారంగా అధిక వేగం వద్ద నిరంతరాయంగా పరిగెట్టటం వలె చిత్రించాడు.
ఆధునిక కోణం మరింత ముందికి వెళుతుంది, బద్ధకం మరియు ఏదీ పట్టనట్టు ఉండటం లను హృదయపూర్వకంగా చేసే "పాపాలు"గా పరిగణిస్తుంది. ఇద మరింత మనస్ఫూర్తి అయిన అపజయంతో విభేదిస్తూ ఉండటం వలన, ఉదాహరణకి, దేవుడిని మరియు అతని పనులను ప్రేమించు, బద్ధకం అనేది మిగతా పాపాల కంటే తక్కువ కఠినమైనదిగా పరిగణించబడుతుంది, చాలా మటుకు పరిగణించవలసిన పాపంగా కంటే త్యజించవలసిన దానిగా గుర్తించబడుతుంది.
వ్రత్ (లాటిన్, ), కోపం లేదా "ఉద్రేకం", అని కూడా పిలువబడుతుంది, ఇది అసాధారణమైన మరియు నియంత్రణ లేని ద్వేషం మరియు కోపం యొక్క భావోద్వేగాలుగా వర్ణించబడుతుంది. ఈ భావోద్వేగాలు వాస్తవాన్ని బలవంతంగా తిరస్కరించటంగా చిత్రీకరించాబడతాయి, ఇతరులకి తిరస్కరించటం మరియు స్వీయ తిరస్కరణ రెండూ ఉంటాయి, చట్ట విధానంతో ఓర్పు లేకపోవటం మరియు న్యాయ వ్యవస్థ విధానాలకి వెలుపల కక్ష్య తీర్చుకోవాలని ఆశించటం (చట్టాన్ని తమ చేతులలోకి తీసుకోవటంలో నిమగ్నం అవ్వటం) మరియు సాధారణంగా తప్పులను చెయ్యాలని లేదా ఇతరులకి హాని చెయ్యాలని కోరుకోవటం. ప్రతీకారం నుండి పుట్టిన చట్ట అతిక్రమణలు చాలా కఠినమైనవి, అవి హత్య, హింసాత్మకమైన దాడి మరియు కొన్ని విపరీతమైన విషయాలలో సామూహిక వినాశనంలను కలిగి ఉంటాయి. స్వార్ధం లేదా స్వీయ-ఆసక్తి తో కచ్చితంగా సంబంధం కలిగి ఉండాల్సిన అవసరం లేని ఏకైక పాపం కోపం ఒక్కటే (అయితే ఎవరైనా స్వార్ధపరమైన కారణాల అయిన అసూయ వలన కోపంగా ఉండవచ్చును, ఇది అసూయ అనే పాపానికి దగ్గర సంబంధం కలిగి ఉంది) డాంటే ప్రతీకారాన్ని " ప్రతీకారం మరియు ద్వేషంగా రూపాంతరం చెందిన న్యాయం పై ప్రేమ"గా వర్ణించాడు. కోపం అనే పాపం దాని యొక్క వాస్తవ రూపంలో బాహ్యంగా కాకుండా అంతరంగా సూచించబడిన కోపాన్ని కూడా కలిగి ఉంది. అందువలన ఆత్మహత్య అనేది అంతరంగా సూచించబడిన కోపం యొక్క తిరుగులేని, బాధాకరమైన భావోద్వేగంగా, దేవుని యొక్క బహుమతు లను అంతిమంగా తిరస్కరించటంగా చెప్పబడింది.
దురాశ వలె, ఎన్వి (లాటిన్, ) కూడా సంతృప్తి లేని కోరికగా చెప్పబదవచ్చు; ఏది ఏమయినప్పటికీ రెండు ప్రధాన కారణాలు వలన అవి వైవిద్యంగా ఉంటాయి. మొదటి కారణం ఏంటంటే, దురాశ అనేది చాలా మటుకు వస్తువులకి సంబంధించినది కాగా అసూయ మాత్రం సాధారణంగా అన్ని విషయాలలో ఉపయోగించవచ్చును. రెండవ కారణం ఏంటంటే, ఎవరైతే అసూయ అనే పాపాన్ని చేస్తారో వారు తమ వద్ద లేనిది ఇతరుల వద్ద ఉన్నందుకు బాధపడతారు మరియు ఇతరులు కూడా దానిని కోల్పోవాలని కోరుకుంటారు. డాంటే దీనిని "ఇతరులు కలిగి ఉన్నవాటిని వారు కోల్పోవాలి అనే ఒక కోరిక"గా నిర్వచిస్తాడు. డాంటే యొక్క పుర్గటోరీలో అసూపరులకు శిక్షగా వారి కళ్ళను తీగలతో కుట్టేస్తారు ఎందుకంటే వారు ఇతరుల ఓటమి నుండి పాపాత్మకమైన ఆనందాన్ని పొందారు. అక్వనిస్, అసూయను "మరొకరికి మంచి జరిగింది అని బాధపడటం" అని వర్ణిస్తాడు.
దాదాపుగా ప్రతీ జాబితాలో ప్రైడ్ (లాటిన్, ), లేదా హుబ్రిస్ అనేది ఏడు ఘోరమైన పాపాలలో వాస్తవమైనది మరియు చాలా కఠినమైనదిగా మరియు ఇతర పాపాలు ఉద్భవించటానికి తిరుగులేని మూలంగా పరిగణించబడుతుంది. ఇది ఇతరుల కంటే ఎక్కువ ప్రాధాన్యం లేదా ఆకర్షణ కలిగి ఉండాలనే కోరికగా, ఇతరులు చేసిన మంచి పనిని గుర్తించటంలో విఫలం అవ్వటం మరియు తనని తాను అధికంగా ప్రేమించుకోవటంగా (ముఖ్యంగా తనని తాను దేవుని వైపు సరైన స్థానం నుండి ప్రక్కగా ఉంచుకోవటం) గుర్తించబడుతుంది. డాంటే యొక్క నిర్వచనం ఈ విధంగా ఉంది "తనని తాను ప్రేమించుకోవటం వలన ద్వేషం వైపు దారి తీస్తుంది మరియు తన యొక్క పొరుగువారి పై చిన్నచూపు కలిగిస్తుంది. జాకోబ్ బిడర్మాన్ యొక్క మెడీవల్ కాలపు అద్భుత నాటకం అయిన "సేనోదోక్సాస్" లో అన్ని పాపాల కంటే అహంకారం చాలా ఘోరమైనది మరియు విస్తారంగా ప్రఖ్యాతి చెందిన పర్షియన్ వైద్యుడు అనంతమైన శిక్ష పొందటానికి నేరుగా దారి తీస్తుంది. ప్రఖ్యాత ఉదాహరణ అయిన లూసిఫెర్ కథలో అహంకారం (దేవునితో పోటీపడాలనే అతని యొక్క కోరిక) అతను స్వర్గం నుండి క్రిందికి పడిపోవటానికి మరియు ఫలితంగా అతను పిశాచంగా మారటానికి కారణం అవుతుంది. డాంటే యొక్క "డివైన్ కామెడీ" లో వినయం యొక్క భావాలను పొందటానికి పాపాత్ములు తమ వెనుక భాగం పై వంగి రాళ్ళ వేదికల పై నడవమని ఒత్తిడి చెయ్యబడతారు.
వైన్గ్లోరి (లాటిన్, ) అనగా వాస్తవాలకి అతీతంగా బడాయి పోవటం. పోప్ గ్రెగొరీ దీనికి అహంకారానికి మరొక రూపంగా చూసారు, అందువలన అతను పాపాలను జాబితాగా చేసేటప్పుడు "బడాయి పోవటం" ను అహంకారంతో కలిపేసారు.
లాటిన్ పదం "గ్లోరియ" అంటే దాదాపుగా "బడాయి పోవటం" అని అర్ధం, అయితే దాని యొక్క ఆంగ్ల పూర్వీకురాలు - "గ్లోరి" - మాత్రం ప్రత్యేకమైన అనుకూల అర్ధాన్ని కలిగి ఉంది; చారిత్రికంగా "వైన్" అంటే దాదాపుగా "పనికిరానిది" అని అర్ధం, కానీ 14 వ శతాబ్దం నాటికి అది ఈ నాటికీ కలిగి ఉన్న సంబంధంలేని ఖచ్చితత్వం యొక్క ఒక బలమైన అహంకారమైన మూలాలను పొందింది. ఈ ముఖ్యమైన మార్పుల ఫలితంగా "వైన్గ్లోరి" అనేది చాలా అరుదుగా వినియోగించబడే పదంగా మారిపోయింది మరియు ఇప్పుడు సాధారణంగా "అహంకారం" అని సూచించటానికి వాడబడుతుంది (దాని యొక్క ఆధునిక అహంకారభరిత అర్ధంలో)
రోమన్ కాతోలిక్ చర్చి కూడా ఏడు సద్గుణాలను గుర్తించింది, వాటిలో ప్రతి ఒక్కటి ఏడు ఘోరమైన పాపాలకి వ్యతిరేకంగా ఉంటాయి.
1589లో పీటర్ బిన్స్ఫెల్ద్ ఈ ఘోరమైన పాపాలలో ప్రతీ దానిని ఒక పిశాచంతో జత చేసాడు మరియు సంబంధిత పాపం ద్వారా ప్రజలను ఆకర్షించాడు. బిన్స్ఫెల్ద్ యొక్క పిశాచాల వర్గీకరణ ప్రకారం జతలు ఈ క్రింది విధంగా ఉన్నాయిక్రైస్తవమత విశ్వాసకుడు అయిన ఒక పరిశోధకుని యొక్క ఒక 2009 పరిశోధన ప్రకారం పురుషులచే చెయ్యబడే ఘోరమైన పాపం తీవ్రమైన లైంగిక వాంఛ కాగా స్త్రీలచే చెయ్యబడే ఘోరమైన పాపం అహంకారం. అయితే ఈ వైవిధ్యాలు, నమ్మకం యొక్క వివిధ శాతాల వలన లేదా "పరిగణ"లు ఏవైతే ఉన్నాయో వాటి పై వివిధ దృష్టి కోణాల వలన లేదా పాపాలు ఒప్పుకోవటం వలన అనేవాటిలో దేని వలనో స్పష్టత లేదు.
చాలా కాలం నుండి అనగా మధ్యకాలం నాటి నీతి కథలు నుండి ఆధునిక మంగ సీరీస్ మరియు వీడియో ఆటల వరకు ఈ ఏడు ఘోరమైన పాపాలు రచయితలకు మరియు కళాకారులకు స్పూర్తిదాయకంగా ఉన్నాయి.
కార్ల్ మేన్నిన్గర్ అతని యొక్క 1973 పుస్తకం అయిన "వాటేవర్ బికేం ఆఫ్ సిన్?" లో ఏడు ఘోరమైన పాపాల యొక్క సంప్రదాయక జాబితా అసంపూర్తిగా ఉంది అని వాదించాడు; చాలా మంది ఆధునిక నైతికవేత్తలు క్రూరత్వం మరియు నిజాయితీ లేకపోవటం లను చేరుస్తారు మరియు వీటిని అధికంగా తినటం/త్రాగటం లేదా బాధపడటం వంటి కొన్ని సంప్రదాయక పాపాల కంటే కటినమైన వాటిగా చెబుతారు.
వ్యక్తిత్వం యొక్క ఎన్నేగ్రం ఈ ఏడింటిని మరొక రెండు అదనపు "పాపాలు' అయిన "వినాశనం" మరియు "భయం" లతో అనుసంధానిస్తుంది. ఎన్నేగ్రం వర్ణనలు సంప్రదాయక క్రైస్తవ అంచనాలు కంటే విస్తారంగా ఉన్నాయి మరియు ఒక అనేక విషయాలు కలిగి ఉన్న పటంలో చూపబడ్డాయి.