వృక్షసంపద
వృక్షసంపద (ఆంగ్లం: Vegetation) అనేది ఒక ప్రాంతం యొక్క వృక్ష జీవితం లేదా భూమి మీద ఉన్న కచ్చితమైన వర్గాలు, జీవ రూపాలు, నిర్మాణం, ప్రాదేశిక పరిమాణం, లేదా ఏ ఇతర నిర్దిష్టమైన వృక్షసంబంధ లేదా భౌగోళిక లక్షణాలకు చెందనివిగా ఉన్న వృక్షాలు. కేవలం జాతుల నిర్మాణాన్ని ప్రత్యేకంగా సూచించే "వృక్షసముదాయం" అనే పదం కన్నా ఇది విస్తారమైనది. దీనికి అతి దగ్గరగా ఉన్న పర్యాయపదం వృక్ష సముదాయం, కానీ "వృక్షసంపద" తరచుగా ఆ పదం కన్నా విస్తారమైన పరిధిలో ఉన్న ప్రాదేశిక ప్రమాణాలను, దాదాపు ప్రపంచవ్యాప్తంగా ఉన్న భారీ ప్రమాణాలను కలిగి ఉంటుంది. చరిత్రలోని ప్రాచీన ఎర్ర చందనం అడవులు, తీరప్రాంత చెట్ల సమూహాలు, స్పాగ్నం బురదనేలలు, ఎడారి మృత్తిక పటలాలు, రహదారి వెంట ఉండే కలుపు మొక్కల ప్రాంతాలు, గోధుమ పొలాలు, సేద్యం చేయబడిన ఉద్యానవనాలు మరియు పచ్చిక మైదానాలు; అన్నీ కూడా "వృక్షసంపద" అనే పదం లోపల ఉంటాయి.
వృక్షసంపద అన్ని సాధ్యపడే ప్రాదేశిక ప్రమాణాల వద్ద జీవావరణంలోని క్లిష్టమైన విధులకు సహకరిస్తుంది. మొదట, వృక్షసంపద అనేక జీవభూరసాయన క్రమాల ప్రవాహాన్ని ముఖ్యంగా నీరు, కర్బనం, మరియు నత్రజనిని నియంత్రిస్తుంది (జీవభూరసాయనశాస్త్రం చూడండి) ; ఇది స్థానిక మరియు ప్రపంచ శక్తిఉత్పాదక సమతులనాలలో గొప్ప ప్రాముఖ్యం కలిగి ఉంటుంది. అట్లాంటి క్రమాలు వృక్షసంపద యొక్క ప్రపంచ రీతుల కొరకే కాకుండా అట్లాంటివాటి శీతోష్ణస్థితికి కూడా ముఖ్యంగా ఉంటాయి. రెండవది, వృక్షసంపద బలంగా మృత్తిక లక్షణాలను ప్రభావితం చేస్తుంది, ఇందులో మృత్తిక పరిమాణం, రసాయనశాస్త్రం మరియు అల్లిక ఉంటాయి, ఇవి వివిధ వక్షసంబంధమైన లక్షణాలను ప్రభావితం చేయటానికి అందిచబడతాయి, ఇందులో ఉత్పాదకత మరియు ఆకృతి ఉంటాయి. మూడవది, వృక్షసంపద వనజీవన ఆవాసంగా మరియు భూగ్రహం మీద విస్తారంగా ఉన్న జంతుజాతుల యొక్క శక్తిఉత్పాదక వనరుగా ఉంటుంది (మరియు, చివరగా వీటి మీద ఆధారపడి భుజించేవాటికి).అత్యంత ముఖ్యమైనది మరియు తరచుగా, వాతావరణంలోని ప్రాణవాయువు యొక్క ప్రాథమిక మూలం ప్రపంచవ్యాప్త వృక్షసంపదేనని (ఇందులో శైవ సమాజాలు కూడా ఉంటాయి) ఉపేక్షిస్తారు, వాయుసహిత జీవక్రియ విధానాలు విస్తరించడానికి మరియు కొనసాగడానికి శక్తినిస్తుంది.
]]
వృక్షసంపద వర్గీకరణ చాలా వరకూ ఐరోపా మరియు ఉత్తర అమెరికా ఆవరణశాస్త్రజ్ఞుల నుండి వచ్చింది, మరియు వారు సిద్ధాంతపరంగా వేర్వేరు పద్ధతులను కలిగి ఉన్నారు. ఉత్తర అమెరికాలో, వృక్షసంపద రకాలు ఈ దిగువున ఉన్న నిభంధన యొక్క సమ్మేళనం మీద ఆధారపడి ఉన్నాయి: శీతోష్ణస్థితి ఆకృతి, వృక్ష ఆకృతి, దృశ్యశాస్త్రం మరియు/లేదా పెరుగుదల ఆకృతి, మరియు బహిర్గత జాతులు ఉన్నాయి. ప్రస్తుత US ప్రమాణంలో (ఫెడరల్ జాగ్రఫిక్ డేటా కమిటీ (FGDC), మరియు వాస్తవంగా UNESCO ఇంకా ది నేచర్ కంజర్వెన్సీ చేత అభివృద్ధి చేయబడిన), వర్గీకరణ క్రమానుగత శ్రేణిలో ఉంది మరియు దిగువున (అత్యంత నిర్ధిష్టంగా) ఉన్న రెండు స్థాయిలలో మాత్రం వృక్షీయంకాని నియమాలను ఊర్ధ్వ (అత్యంత సాధారణంగా) ప్రమాణంలోకి చేర్చబడుతుంది . ఐరోపాలో, వర్గీకరణ తరచుగా అధికమొత్తంలో కొన్నిసార్లు పూర్తిగా, వృక్షీయ (జాతులు) ఆకృతి మీద మాత్రమే, శీతోష్ణస్థితి, దృశ్యశాస్త్రం లేదా పెరుగుదల ఆకృతులకు స్పష్టమైన సూచన లేకుండానే ఆధారపడి ఉంటుంది. ఒక రకం నుండి వేరొక దానిని వేరు చేసే సూచన లేదా నిర్థారించబడిన జాతుల మీద ఇది తరచుగా నొక్కివక్కాణిస్తుంది.
FGDC ప్రమాణంలో, అత్యంత నిర్దిష్టమైన వాటి నుండి అత్యంత సాధారణమైన వాటివరకూ ఉన్న దిగువున నుండి పైవరకూ ఉన్న స్థాయిలు: "వ్యవస్థ, విభాగం, ఉపవిభాగం, సముదాయం, ఆకృతి, సంగమం, " మరియు" సహవాసం"గా ఉన్నాయి. అధో స్థాయి లేదా సహవాసం చాలా క్లుప్తంగా నిర్వచించబడింది, మరియు ఒక రకం యొక్క బహిర్గత ఒకటి లేదా మూడు (సాధారణంగా రెండు) జాతుల యొక్క పేర్లను చేర్చి ఉంటుంది. వృక్షసంపద యొక్క ఉదాహరణ రకాన్ని విభాగం యొక్క స్థాయిలో నిర్వచించబడింది ""అరణ్యం, పందిరి వంటి ప్రాంతం > 60%" "; ఆకృతి స్థాయి వద్ద ""శీతాకాల వర్షం, పెద్ద-ఆకులు, ఎల్లప్పుడూ పచ్చదనం, పందిరివంటి అరణ్యాలతో కప్పి ఉండడం" "; సంగమ స్థాయి వద్ద ""అర్బుటస్ మెంజీసీ" అరణ్యం"; మరియు సహవాస స్థాయి వద్ద ""అర్బుటస్ మెంజీసీ-లితోకార్పస్ డెన్సిఫ్లోరా" అరణ్యంగా ఉంటుంది", కాలిఫోర్నియా మరియు ఒరెగాన్, USAలో ఏర్పడే పసిఫిక్ మాడ్రోన్-తనోక్ అరణ్యాలను సూచించబడింది. అభ్యాసంలో, సంగమం మరియు/లేదా సహవాసం స్థాయిలు తరచుగా వృక్షసంపద పటములో ఉపయోగించబడతాయి, దీనిని లాటిన్ ద్విపద తరచు వాడకాన్ని 
వర్గీకరణశాస్త్రంలో మరియు సాధారణ సమాచార మార్పిడిలో ప్రత్యేకమైన జాతులను చర్చించటానికి ఉపయోగించినట్టు ఉపయోగిస్తారు.
ఆస్ట్రేలియాలోని విక్టోరియా దాని వృక్షసంపదను ఆవరణశాస్త్ర సంబంధ వృక్షసంపద విభాగంగా వర్గీకరిస్తుంది.
అన్ని వృక్షసంబంధ వ్యవస్థలలానే, వృక్షసముదాయాలు గతిశాస్త్రపరంగా మరియు ప్రాదేశికంగా గతికంగా ఉంటాయి; అవి అన్ని సాధ్యమైన ప్రమాణాల వద్ద మారుతాయి. వృక్షసంపదలో వర్గీకరణ నాణ్యతను ప్రధానంగా జాతుల నిర్మాణంలో మార్పులు మరియు/లేదా వృక్షసంపద ఆకృతిగా నిర్వచించబడింది.
కాలసంబంధంగా, అనేక పద్ధతులు లేదా సంఘటనలు మార్పుకు కారణం కావచ్చు, కానీ సరళత్వం కొరకు ఉజ్జాయింపుగా ఆకస్మికమైన లేదా క్రమముగా పెరిగే విధంగా వర్గీకరణ చేయవచ్చు. ఆకస్మిక మార్పులను సాధారణంగా అలజడులుగా సూచిస్తారు; ఇందులో అడవులలో మంటలు, తీవ్రమైన గాలులు, నేలవాలులు, వరదలు, క్రిందకు జారే మంచుగడ్డలు మరియు అలాంటివి ఉంటాయి. వాటికి కారణాలు సాధారణంగా సముదాయానికి (బహిర్జాతం) బహిర్గతంగా ఉంటాయి—ఇవి సముదాయం యొక్క సహజ పద్ధతుల యొక్క స్వతంత్రంగా ఏర్పడుతున్న (అధికంగా) సహజ పద్ధతులు (మొలకెత్తడం, వృధ్ధి, చచ్చిపోవడం, మొదలైనవి). అట్లాంటి నిర్మాణాలు వృక్షసంపద ఆకృతిని మరియు జాతుల సంఘటనను త్వరితంగా దీర్ఘకాలాల కొరకు మారుస్తుంది, ఇంకా అతిపెద్ద ప్రాంతాల కొరకు దీనిని చేయవచ్చు. దీర్ఘకాల వ్యవస్థ గతికం యొక్క సౌష్టవయుతమైన మరియు మరలమరల సంభవించే దాని భాగంగా అతికొద్ది పర్యావరణ వ్యవస్థలు కొన్ని రకాల అలజడులు లేకుండా ఉంటాయి. అగ్ని మరియు వాయు అలజడులు ప్రపంచవ్యాప్తంగా ముఖ్యంగా అనేక వృక్షసంపద రకాలలో సాధారణంగా ఉన్నాయి. కేవలం జీవమున్న వృక్షాలనే కాకుండా క్రియాజనకమైన తరువాత తరానికి ప్రాతినిధ్యం వహించే విత్తనాలు, సిద్ధబీజాలు, మరియు జీవించి ఉన్న విభాజ్యకణజాలాలను కూడా నాశనం చేయగల సామర్థ్యం ఉండటం వలన అగ్ని ముఖ్యంగా బలమైనది, మరియు జంతుసముదాయాలు, మృత్తిక లక్షణాలు మరియు ఇతర పర్యావరణ వ్యవస్థల మీద అగ్ని యొక్క ప్రభావం ఉంటుంది (ఈ అంశం మీద తదుపరి చర్చల కొరకు ఫైర్ ఎకాలజీ చూడండి).
మందగతిలో ఉన్న కాలసంబంధమైన మార్పు అంతటా ఉంటుంది; ఇది ఆవరణసంబంధమైన అనుక్రమం యొక్క రంగాన్ని చేరి ఉంటుంది. అనుక్రమం అనేది ఆకృతి మరియు వర్గీకరణ నిర్మాణంలో సాపేక్షికంగా క్రమముగా పెరిగే మార్పు, వృక్షసంపద కాలక్రమేణా దానంతట అదే అనేక పర్యావరణ వైవిధ్యాలను రూపాంతరం చేసినప్పుడు ఇది ఏర్పడుతుంది, ఇందులో కాంతి, నీరు మరియు పోషక స్థాయిలు ఉంటాయి. ఈ రూపాంతరాలు ఒక ప్రాంతంలో పెరగడానికి, జీవించడానికి మరియు పునరుత్పత్తికి అనుకూలనంగా ఉన్న జాతుల సమూహాలను మారుస్తాయి, దీనివల్ల వృక్షీయ మార్పులను కలిగిస్తుంది. ఈ వృక్షీయ మార్పులు నిర్మాణాత్మక మార్పులను కలిగిస్తాయి, అవి జాతుల మార్పుల యొక్క పరోక్షంలో కూడా మొక్కల పెరుగుదలలో స్వతస్సిద్ధంగా ఉంటుంది (ముఖ్యంగా మొక్కలు అతిపెద్ద పరిమాణంలో ఉన్నప్పుడు ఉంటుంది, అనగా. వృక్షాలు), దానివల్ల వృక్షసంపదలో నిదానమైన మరియు విస్తారమైన ఊహించబడే మార్పులను కలిగిస్తుంది. అనుక్రమానికి అలజడుల చేత ఏ సమయంలోనైనా, వ్యవస్థను తిరిగి దాని పూర్వస్థానంలో ఉంచడం లేదా పూర్తిగా వేరే మార్గాన్ని తీసుకోవటం వలన ఆటంకం కలగవచ్చు. దీనివల్ల, అనుక్రమ పద్ధతులు కొంత కదలని, అంతిమ దశకు దారి తీయవచ్చు లేదా తీయకపోవచ్చు. ఇంకనూ, అట్లాంటి స్థితి యొక్క లక్షణాలను కచ్చితంగా, ఒకవేళ అది సంబభవించనప్పటికీ ఊహించడం అన్ని సమయాలలో సాధ్యపడదు. సూక్ష్మంగా, వృక్షసంపద సముదాయాలు అనేక వైవిధ్యాలకు లోబడి ఉంటాయి, ఇది భవిష్య పరిస్థితుల యొక్క ఊహ మీద పరిమితులను కలసి ఏర్పరుస్తాయి.
వృక్షసంపద శాస్త్రజ్ఞులు వేర్వేరు ప్రదేశ మరియు కాల ప్రమాణాల వద్ద వృక్షసంపద ఆకృతుల యొక్క కారణాలు మరియు పద్ధతులను అధ్యయనం చేస్తారు. శీతోష్ణస్థితి, మాతృక, స్థలవర్ణనం మరియు వృక్షసంపద లక్షణాల మీద చరిత్ర సంబంధిత పాత్రల యొక్క ప్రత్యేకమైన ఆసక్తి మరియు ప్రాముఖ్యత ప్రశ్నలు ముఖ్యంగా ఉంటాయి, ఇందులో రెండు జాతుల నిర్మాణం మరియు ఆకృతి ఉంది. అట్లాంటి ప్రశ్నలు తరచుగా అధిక ప్రమాణంలో ఉంటాయి, అందుచే అర్థవంతమైన మార్గంలో చాకచక్య ప్రయోగం చేత తేలికగా చెప్పబడవు. వృక్షశాస్త్రం, పురావృక్షశాస్త్రం, ఆవరణశాస్త్రం, మృత్తిక శాస్త్రం మొదలైనవాటి యొక్క విజ్ఞానం చేత అనుపూరకం కాబడిన పరిశీలనాత్మక అధ్యయనాలు వృక్షసంపదశాస్త్రంలో చాలా సాధారణంగా ఉన్నాయి.
వృక్షసంపద శాస్త్రం దాని మూలాలను 18వ శతాబ్దం లేదా ఇంకా ముందు కొన్ని సందర్భాలలో వృక్షశాస్త్రజ్ఞులు మరియు/లేదా ప్రాకృతికవాదులు చేసిన అధ్యయనాలలో కలిగి ఉన్నాయి. వీరిలో చాలామంది అన్వేషణా కాలంలో అన్వేషణా సముద్రయానాల మీద ప్రపంచ పర్యాటకులుగా ఉన్నారు, మరియు వారిచే చేయబడిన పని వృక్షశాస్త్రం మరియు భూగోళశాస్త్రం యొక్క సంధానాత్మక సమ్మేళనంగా ఉంది, దానిని ఈనాడు మనం జీవభూగోళశాస్త్రం (లేదా "వృక్షభూగోళశాస్త్రం" అని పిలుస్తున్నాం). ఆ సమయంలో ప్రపంచవ్యాప్త వృక్షీయ లేదా వృక్షసంపద ఆకృతుల గురించి స్వల్పంగా తెలిసి వాటిని ఏవి నిర్ణయిస్తాయనేది తెలియకుండా చాలా పని వాటిని సేకరించడం, వర్గీకరించడం, మరియు మొక్కల నమూనాలకు పేర్లు పెట్టడం వంటివి ఉండేవి. చాలా స్వల్పంగా లేదా అస్సలు ఏవిధమైన సిద్ధాంతపరమైన కృషి 19వ శతాబ్దం వరకూ జరగలేదు. ప్రాచీన ప్రాకృతికవాదులలో అత్యంత ముఖ్యులలో అలగ్జాండర్ వాన్ హమ్‌బోల్డ్‌ట్ ఉన్నారు, ఈయన 60,000ల మొక్కల నమూనాలను దక్షిణ మరియు మధ్య అమెరికాలో 1799 నుండి 1804 వరకూ చేసిన సముద్రయానంలో సేకరించారు. శీతోష్ణస్థితి మరియు వృక్షసంపద ఆకృతుల మధ్య సంబంధాన్ని మొట్టమొదటిసారి దత్తాంశం చేసినవారిలో హమ్‌బోల్డ్‌ట్ ఒకరు, అతని సుదీర్ఘంగా సవిస్తారంగా "వాయేజ్ టు ది ఈక్వినోక్టియల్ రీజన్స్ ఆఫ్ ది న్యూ కాంటినెంట్"ను అతని వెంట వచ్చిన వృక్షశాస్త్రజ్ఞుడు ఐమీ బాన్‌ప్లాండ్‌తో కలసి వ్రాశారు. హమ్‌బోల్డ్‌ట్ వృక్షసంపదను కేవలం వర్గీకరణశాస్త్రపరంగా కాకుండా ముఖాకృతుల శబ్దాలలో కూడా వర్ణించారు. అతను చేసిన పని పర్యావరణ-వృక్షసంపద సంబంధాల మీద ముందు సూచనగా మరింత తీవ్రమైన పనికి ఉంది, అది ఈనాటికీ కొనసాగుతోంది (బార్బర్ ఇతరులు., 1987).
వృక్షసంపద అధ్యయనం యొక్క ఆరంభం ఆనాడు మనకు తెలిసినదాని ప్రకారం ఐరోపా మరియు రష్యాలో 19వ శతాబ్దంలో పోలాండ్ దేశస్థుడైన జోజెఫ్ పాక్‌జోస్కి మరియు రష్యావాడైన లియోన్టీ రామెన్‌స్కి నేతృత్వంలో ముఖ్యంగా జరిగింది. వారిరువురూ కలసి వారి సమయంలో పురోగతిని సాధించారు, ఆ రంగానికి చెందిన ఈనాడు ఉన్న అన్ని అంశాలను పాశ్చాత్య ప్రాంతాలలో కన్నా ముందే పరిచయం చేశారు లేదా విస్తరించారు. ఈ అంశాలలో వృక్షసమాజ విశ్లేషణ, లేదా వృక్షసాంఘిక శాస్త్రం, ప్రవణత విశ్లేషణ, పరంపర, మరియు ఆవరణ శరీరధర్మశాస్త్రం మరియు క్రియాత్మక ఆవరణశాస్త్రంలో మొక్కల సమూహాల అంశాలు ఉన్నాయి. భాష మరియు/లేదా రాజకీయ కారణాలవల్ల, వారు చేసిన కృషి ప్రపంచంలో చాలా మందికి ముఖ్యంగా ఆంగ్లభాష మాట్లాడే వారికి 20వ శతాబ్దంలో కూడా తెలియదుy.
సంయుక్త రాష్ట్రాలలో, హెన్రీ కొలెస్ మరియు ఫ్రెడెరిక్ క్లెమెంట్స్ 1900ల ఆరంభంలో మొక్కల పరంపర యొక్క అభిప్రాయాలను అభివృద్ధి చేశారు. క్లెమెంట్స్ మొక్కల సముదాయాన్ని "అధిజీవి"గా అతను తెలిపినదానికి ఈనాడు అపకీర్తి సంపాదించి ప్రముఖుడైనాడు. అతను వాదిస్తూ మానవ శరీరం బాగా పనులను నిర్వర్తించటానికి మొత్తం అవయవ విధానం కలసి పనిచేయవలసిన అవసరం ఉంటుంది, మరియు వ్యక్తులు పెద్దయినప్పుడు ఒకదానితో ఒకటి కలసి ఆలోచనచేస్తాయి, అలానే వృక్ష సముదాయంలో కూడా వేర్వేరు నమూనాలు వృధ్ధి చెంది పటిష్ఠంగా ఉన్న సమానమైన మరియు సహోత్తేజకమైన విధానంలో సహకరిస్తాయి, దీనిద్వారా వృక్ష సముదాయాన్ని నిర్వచించబడిన మరియు ఊహించబడిన స్థితిలోకి తీసుకువెళ్ళబడుతుంది. క్లెమెంట్స్ ఉత్తర అమెరికా వృక్షసంపద మీద గొప్ప కృషిని చేసినప్పటికీ, అధిజీవ సిద్ధాంతం మీద ఉన్న అతని ఆసక్తి అతని కీర్తిని దెబ్బతీసింది, తరువాత అతను చేసిన కృషిని అనేక పరిశోధకులు స్వానుభవ సహకారం లోపించిందనే అభిప్రాయాన్ని వెలిబుచ్చారు.
క్లెమెంట్స్‌ చేసిన దానికి వ్యతిరేకంగా, అనేకమంది ఆవరణశాస్త్రజ్ఞులు ప్రత్యేకమైన పరికల్పన యొక్క సయుక్తికత్వాన్ని అప్పటినుండి ప్రదర్శించారు, వృక్షసముదాయాలు కేవలం నమూనాల యొక్క సమూహంగా పర్యావరణానికి వేర్వేరుగా ప్రతిస్పందిస్తాయి, మరియు కాలం మరియు ప్రదేశంలో ఒకేసారి ఏర్పడతాయి. రామెన్‌స్కి ఈ అభిప్రాయాన్ని రష్యాలో వెల్లడిచేశారు, మరియు 1926లో, హెన్రీ గ్లేసన్ (గ్లేసన్, 1926) సంయుక్త రాష్ట్రాలలో దీనిని వ్రాతపూర్వకంగా అభివృద్ధి చేశారు. గ్లేసన్ యొక్క అభిప్రాయాలు వర్గీకరణపరంగా చాలా సంవత్సరాలు తిరస్కరించారు, క్లెమెంట్సియన్ అభిప్రాయాల యొక్క ప్రభావం చాలా శక్తివంతంగా ఉంది. అయినప్పటికీ, 1950లు మరియు 60లలో, రాబర్ట్ విట్‌టేకర్ చేత ఆకృతిచేయబడిన అధ్యయనాలు గ్లేసన్ వాదనలకు బలమైన ఆధారంగా మరియు క్లెమెంట్స్ వాటికి వ్యతిరేకంగా ఉన్నాయి. విట్‌టేకర్ అత్యంత ఉపయోగకరమైన అమెరికా ఆవరణశాస్త్రజ్ఞులలో ఒకరుగా ఉన్నారు, ప్రవణత విశ్లేషణ యొక్క అభివృద్ధికారకుడిగా మరియు మద్ధతుదారుడిగా ఉన్నారు, ఇందులో వేర్వేరు జాతుల యొక్క సమృద్ధులు పరిమాణపరంగా ఉన్న పర్యావరణ చలనరాశులకు వ్యతిరేకంగా లెక్కించబడతాయి (లేదా చక్కగా-పరస్పర సంబంధం ఉన్న వారి ప్రత్యామ్నాయాలతో). అధ్యయనాలలో మూడు బాగా వ్యత్యాసమున్న పర్వతప్రాంత పర్యావరణ వ్యవస్థలలో విట్‌టేకర్ ఆ జాతులు ప్రాథమికంగా పర్యావరణానికి స్పందించినట్టు, మరియు ఒకదానితో ఒకటి ఏదైనా పరస్పర సమన్వితంలో ఒకేసారి సంభవించే జాతులతో ఏర్పడవలసిన అవసరం లేదని బలంగా ప్రదర్శించారు. ముఖ్యంగా శిలాజ వృక్షశాస్త్రంలో చేసిన ఇంకొక కృషిలో, కాలసంబంధమైన మరియు ప్రాదేశిక ప్రమాణాల వద్ద ఈ అభిప్రాయానికి సహకారం ఇచ్చారు.
1960ల నాటినుండి, వృక్షసంపదలో అధిక పరిశోధన క్రియాత్మక ఆవరణశాస్త్రం అంశాల చుట్టూ తిరుగుతుంది. క్రియాత్మక ఆకృతిలో, వర్గీకరణ చేయబడిన వృక్షశాస్త్రం తక్కువ ప్రాముఖ్యం కలిగి ఉంది; జాతుల యొక్క స్వరూపాత్మక, అంతనిర్మాణశాస్త్ర సంబంధమైన మరియు క్రియాత్మక వర్గీకరణలు చుట్టూ పరిశోధనలు జరిపారు, కొన్ని కచ్చితమైన సముదాయాలు ఏ విధంగా అనేక పర్యావరణ వైవిధ్యశీలాలకు స్పందిస్తాయనేది ఊహించే లక్ష్యంతో ఉంది. ఈ పద్ధతి కొరకు ఆధారంగా ఏకాభిముఖ పరిణామం మరియు (విరుద్ధంగా) పొందుపరుచుటకు అనుకూలమైన వికిరణాన్ని గమనించటం ఉంది, తరచుగా వర్గవికాస సంబంధం మరియు పర్యావరణసంబంధ పొందికల మధ్య తరచుగా బలమైన సంబంధం ఉండదు, ముఖ్యంగా వర్గవికాస వర్గీకరణ శాస్త్రం మరియు అతిపెద్ద ప్రాదేశిక ప్రమాణాల యొక్క అధిక స్థాయిల వద్ద ఉంటుంది. క్రియాత్మక వర్గీకరణల ఆరంభం 1930లలో రాంకీర్ యొక్క వృక్షాలను సముదాయాలుగా చేసే విభజన భూఉపరితలానికి సాపేక్షంగా ఉన్న వాటి అగ్ర విభాజ్యకణజాలాల (మొగ్గలు) స్థానం మీద ఆధారపడి ఉంటుంది. ఇది ముందుసూచనగా వచ్చిన తరువాతి వర్గీకరణలలో మాక్‌ఆర్థూర్ యొక్క r vs K ఎంపికకాబడిన జాతులు (దీనిని మొక్కలకే కాకుండా అన్ని జీవాలకు అమలుచేయబడింది), మరియు గ్రిమ్ (1974) ప్రతిపాదించిన C-S-R పథకంలో జాతులను ఒకటి లేదా మూడుకన్నా ఎక్కువ పద్ధతులలో ప్రత్యేకించబడినాయి, ప్రతిదీ సంబంధిత ఎంపిక ఒత్తిడిచే ఆదరణ పొందాయి:వీటిలో పోటీచేసేవి, ఒత్తిడిని భరించేవి మరియు వ్యర్థపరార్థాల మీద పెరిగే మొక్కలు ఉంటాయి.
క్రియాత్మక వర్గీకరణలు వృక్షసంపద-పర్యావరణ పరస్పరచర్యల ఆకృతిలో చాలా క్లిష్టమైనవి, ఇది వృక్షసంపద ఆవరణశాస్త్రంలో గత 30 లేదా ఇంకనూ ముందునుంచి ప్రధాన అంశంగా ఉంది. ప్రస్తుతం, స్థానిక, ప్రాంతీయ మరియు ప్రపంచవ్యాప్త వృక్షసంపద మార్పులను ప్రపంచవ్యాప్త శీతోష్ణస్థితి మార్పుకు ముఖ్యంగా ఉష్ణోగ్రత, వర్షపాతం మరియు అలజడులు పరిస్థితికి బదులుగా ఆకృతి చేయటానికి బలంగా కృషి చేయబడుతోంది. పైన చెప్పిన ఉదాహరణల వంటి క్రియాత్మక వర్గీకరణలు, అన్ని వృక్షజాతులను అతి తక్కువ సంఖ్యలో ఉన్న సమూహాలుగా చేయడానికి ప్రయత్నించాయి, అవి అసాధారణంగా జీవించి ఉన్న లేదా జీవించపోయే వేర్వేరు ఆకృతుల అవసరాల యొక్క విస్తారమైన రకాల కొరకు ప్రభావితంగా ఉంటాయి. ఇది సాధారణంగా సులభమైన, అన్నిటికీ ఉపయోగకరమైన వర్గీకరణను ఆకృతి అవసరాల కొరకు మరింత వివరణాత్మక మరియు క్రియా-నిర్ధిష్టమైన వర్గీకరణలు స్థానభ్రంశం చేస్తాయని గుర్తించబడింది. దీని కొరకు ప్రస్తుతం ఉన్న శరీరధర్మశాస్త్రం, అంతర్నిర్మాణశాస్త్రం, మరియు అభివృద్ధి చెందుతున్న వృక్షశాస్త్రం యొక్క సరైన అవగాహన అనేక సంఖ్యలో ఉన్న జాతుల కొరకు అవసరం, ఆలా అయితేనే చాలావరకూ వృక్షసంపద రకాలలోని బహిర్గత జాతులు పరిగణలోకి తీసుకోబడతాయి.