ఫీల్డింగ్ (క్రికెట్)
క్రికెట్ ఆటలో బాట్స్ మాన్ బాల్ ను బాట్ తో కొట్టిన తరువాత అతను చేసే పరుగులను పరిమితము చేయడము కొరకు బాల్ ను పట్టుకోవడము లేదా ఆ బాల్ ను గాలిలోనే పట్టుకోవడము ద్వారా అవుట్ చేయడము లేదా అతనిని రన్ అవుట్ చేయడము కానీ, వీటిలో ఏదో ఒకటి జరిగేలా ఫీల్డర్లు చేసే పనిని ఫీల్డింగ్ అని అంటారు. ఒక "ఫీల్డర్" లేదా "ఫ్ఫీల్డ్స్ మాన్ " తన శరీరములోని ఏ భాగముతో అయినా సరే బాల్ ను ఫీల్డ్ చేయవచ్చు. ఏది ఏమైనప్పటికీ, ఒక బాల్ ఆడబడుతున్నప్పుడు అతను కావాలని కనుక దానిని తప్పుగా కనుక ఫీల్డ్ చేస్తే ( ఉదాహరణకు: తన టోపీను వాడి), ఆ బాల్ కనుక దానిని ఆడడానికి ముందుకు రాని లేదా దానిని వదిలి వేయబోతున్న బాట్స్ మాన్ ను అంతకు పూర్వము తాకి ఉండక పొతే, అది డెడ్ బాల్ అవుతుంది మరియు పెనాల్టీ పరుగులు బాటింగ్ చేస్తున్న జట్టుకు ఇవ్వబడతాయి. ఫీల్డర్స్ కు సంబంధించిన చాలా నియమములు క్రికెట్ యొక్క నియమములలో 41 వ నియమములో ఉన్నాయి.
టెస్ట్ క్రికెట్ యొక్క తొలి రోజులలో ఫీల్డింగ్ కు అంత ప్రాముఖ్యత ఉండేది కాదు మరియు ఫీల్డింగ్ చేయడానికి వచ్చినప్పుడు చాలా మంది ఆటగాళ్ళు అలసత్వము చూపించేవారు. ఒకరోజు అంతర్జాతీయ మాచ్ లు మొదలు అయినప్పటి నుంచీ, పరుగులను ఆదా చేయడము చాలా ముఖ్యము అవ్వడము వలన ఫీల్డింగ్ చాలా చక్కగా రూపు దిద్దుకుంది. ఒక ODI ఇన్నింగ్స్ జరిగేటప్పుడు చక్కటి ఫీల్డింగ్ చేసే జట్టు తరచుగా 30+ పరుగులను చేయకుండా ఆపగలుగుతుంది.
ఒక జట్టులో కేవలము 11 మంది ఆటగాళ్ళు మాత్రమే ఉంటారు, వారిలో ఒకరు బౌలర్, మరియు సాధారణంగా ఒకరు వికెట్-కీపర్ గా ఉంటారు కాబట్టి ఏ సమయములో అయినా తొమ్మిది ఫీల్డింగ్ పొజిషన్లను మాత్రమే వాడుకోగలిగిన వీలు ఉంది. ఏ స్థానములు ఆటగాళ్ళతో నింపాలి మరియు ఏవి ఖాళీగా ఉంటాయి అనేది ఫీల్డింగ్ చేస్తున్న జట్టు యొక్క నాయకుడు చేసే వ్యూహాత్మక నిర్ణయము అయి ఉంటుంది. జట్టు నాయకుడు (సాధారణంగా బౌలర్ తోనూ మరియు కొన్ని సమయములలో జట్టులోని ఇతర సభ్యులతోను సంప్రదించి) ప్రత్యర్థి జట్టు బాట్స్ మాన్ కు బౌలర్ బౌలింగ్ చేయబోతున్నప్పుడు తప్ప మరే ఇతర సమయములో అయినా సరే ఆటగాళ్ళ ఫీల్డింగ్ స్థానములను మార్చవచ్చు.
ఈ ఆటలో కొన్ని ప్రాథమిక ఫీల్డింగ్ స్థానములు ఉన్నాయి, వాటిలో కొన్ని తరచుగా వాడబతున్నాయి మరియు కొన్ని తక్కువగా వాడబడుతున్నాయి. ఏది ఏమైనప్పటికీ, ఫీల్డింగ్ స్థానములు అనేవి స్థిరము అయినవి ఏమీ కాదు మరియు ప్రాథమిక ఫీల్డింగ్ స్థానములు కాకుండా వేరే స్థానములలో కూడా ఫీల్డర్లను పెట్టవచ్చు. చాలా స్థానములు సిస్టం ఆఫ్ పోలార్ కోఆర్డినేట్స్--వన్ వర్డ్ (కాలు, కవర్, మధ్య-వికెట్) అనే సిస్టం ద్వారా బాట్స్ మాన్ నుంచి కోణము మరియు ప్రత్యేకమైన సందర్భములలో బాట్స్ మాన్ నుంచి ఉన్న దూరమును (సిల్లీ, షార్ట్, డీప్ లేదా లాంగ్) వివరించే పదము తెలిపిన దానిని బట్టి ఫీల్డింగ్ స్థానములు స్థూలముగా నిర్ణయించబడతాయి. "బాక్వర్డ్", "ఫార్వర్డ్" లేదా "స్క్వేర్" అనే పదములు మరింతగా కోణమును సూచిస్తాయి.
ఈ చిత్రము పేరు పొందిన ఫీల్డింగ్ పొజిషన్స్ లో చాలా చూపిస్తాయి. ఈ చిత్రము బాట్స్ మాన్ రైట్ హండెడ్ అయి ఉంటాడు అని ఉహిస్తుంది. ఒక రైట్-హండెడ్ బాట్స్ మాన్ యొక్క ఎడమ వైపు ఉన్న ప్రాంతము ( బాట్స్ మాన్ దృష్టిలో నుంచి చూసినప్పుడు) ను "లెగ్ సైడ్ " లేదా "ఆన్ సైడ్ " అని అంటారు, అదే కుడి వైపు ఉన్న ప్రాంతమును "ఆఫ్ సైడ్ " అని అంటారు. బాట్స్ మాన్ కనుక లెఫ్ట్-హండెడ్ అయితే కనుక, లెగ్ అండ్ ఆఫ్ సైడ్స్ తల్లక్రిందులు అవుతాయి మరియు ఫీల్డింగ్ పొజిషన్లు ఇప్పుడు చూపబడిన చిత్రము అద్దములో కనిపిస్తే ఉన్నట్లుగా కనిపిస్తాయి.
కొన్ని ఫీల్డింగ్ స్థానములు తప్పు మార్గములో వాడబతాయి. అంటే, బాట్స్ మాన్ పరుగులు చేయడమును నెమ్మదింప చేయడము లేదా ఆపడము కాకుండా కేవలము వారిని కాచ్ అవుట్ చేయాలి అనే ముఖ్య ఉద్దేశముతోనే ఆ స్థానములో ఆటగాళ్లను పెడతారు. ఈ స్థానములలో స్లిప్ ( తరచుగా ఒకదాని ప్రక్కన ఒకటి చాలా స్లిప్స్ ఉంటాయి, వాటిని "ఫస్ట్ స్లిప్", "సెకండ్ స్లిప్ ", "థర్డ్ స్లిప్", మొదలైనవిగా పేర్కొంటారు, వీటికి వికెట్-కీపర్ నుంచి నంబర్లు ఇవ్వబడతాయి) అనేది ఉంటుంది, దీని ఉద్దేశము బాట్ యొక్క అంచు తాకి వచ్చిన బాల్ ను కాచ్ చేయడముగా ఉంటుంది, ఇంకా ఫ్లై స్లిప్; గుల్లీ; లెగ్ స్లిప్; లెగ్ పుల్లీ; షార్ట్ అండ్ సిల్లీ పొజిషన్స్ వంటివి కూడా ఉన్నాయి. అనుకోకుండా బాట్ ను మరియు లెగ్ పాడ్ ను తాకి లెగ్ సైడ్ కు కేవలము ఒకటి లేదా రెండు మీటర్ల దూరములో పడిపోయే బాల్ లను కాచ్ చేయడానికి వాడే స్థానమును "బాట్ పాడ్" అని అంటారు.
అంతగా ప్రాముఖ్యత లేని స్థానములలో ఈ క్రింద ఇవ్వబడినవి ఉన్నాయి :
మరియు బౌలింగ్ చేసిన తరువాత బౌలర్ పిచ్ పైన పరుగులు తీయడమును నిరోధించాలి, అందుకే సిల్లీ మిడ్ ఆన్ లేదా సిల్లీ మిడ్ ఆఫ్ వద్ద, పిచ్ కు కొంత దగ్గరలోనే ఫీల్డింగ్ చేస్తాడు.దీనితో పాటుగా, వ్యాఖ్యానము చేసేవారు లేదా వీక్షకులు ఫీల్డ్ లో ఎవరు ఎక్కడ ఉండాలి అని చర్చించుకునేటప్పుడు తరచుగా " గిల్లీ ఈజ్ ఏ బిట్ విదర్ దాన్ నార్మల్" లేదా " మిడ్ ఆఫ్ ఈజ్ స్టాండింగ్ టూ డీప్, హాయ్ షుడ్ కమ్ ఇన్ షార్టర్" వివరణాత్మకమైన వాక్యములను వాడుతూ ఉంటారు.
ఈ క్రింది నియమములకు లోబడి మైదానములో ఫీల్డర్లను ఏ స్థానములో నైనా ఉంచవచ్చు. బౌలింగ్ చేయబడినప్పుడు:
వీటిలో ఏదైనా నియమము కనుక తప్పినట్లైతే అంపైర్ ఆ బాల్ ను నో బాల్ అని నిర్దారిస్తాడు. ఇంకా బాల్ తన వద్దకు వచ్చిన తరువాత మరియు స్ట్రైకర్ కు చేరే లోపు అవసరము అయిన ఏ కదలికా చేయలేక పోవచ్చు. ఇలా జరిగితే, అంపైర్ దానిని "డెడ్ బాల్" అని పిలిచి, తగిన విధముగా సంకేతిస్తాడు. దగ్గరలో ఉన్న ఫీల్దర్లకు దగ్గరగా సర్డుకోవడము లేదా బాటింగ్ చేయబోయే వానికి అనుగుణముగా స్థానము తీసుకోవడము వంటివి కాకుండా మరేదైనా చాలా ముఖ్యమైనవే. అవుట్ ఫీల్డ్ లో, ఫీల్డర్లు స్ట్రైకర్ వైపు కానీ లేదా స్ట్రైకర్ యొక్క వికెట్ వైపు కానీ కదిలి వెళ్ళవచ్చు; నిజమునకు, వారు ఆ పని చేస్తూ ఉంటారు. ఏది ఏమైనప్పటికీ, స్ట్రైకర్ నుంచి ఆఫ్ లైన్ కొద్ది దూరము వెళ్లడము తప్ప మిగతాది ఏదైనా చాలా ముఖ్యముగా చూడబడుతుంది
కేవలము తొమ్మిది మంది ఫీల్డర్లతో (బౌలర్ మరియు వికెట్ కీపర్ లు కాకుండా), ఫీల్డ్ లో స్థానములలో వేటిని పూరించాలో మరియు వేటిని వదలి వేయాలో ఫీల్డింగ్ చేస్తున్న జట్టు నాయకుడు నిర్ణయించాలి. ఫీల్డర్లను సరైన స్థానములో ఉంచడము అనేది ఫీల్డింగ్ నాయకుని యొక్క అతి ముఖ్యమైన వ్యూహాత్మక నిర్ణయములలో ఒకటిగా ఉంటుంది.
"ఎదురుదాడికి" సరిపోయే ఫీల్డ్ మరియు "సంరక్షించుకునే" ఫీల్డ్ రెంటిని సమతూకములో ఉంచుకోవడము అనేది ఫీల్డింగ్ చేస్తున్న జట్టు నాయకుని యొక్క ముఖ్య నిర్ణయముగా ఉంటుంది. ఎదురుదాడికి సరిపోయే ఫీల్డ్ అంటే ఫీల్డర్లు కాచ్ లు పట్టుకోవడానికి వీలుగా ఉన్న స్థానములలో వారిని ఉంచడము మరియు దాని ద్వారా బాట్స్ మాన్ ను అవుట్ చేయడమునకు వీలు కలిగేలా చూసే స్థానము. అలాంటి ఫీల్డ్ లో సాధారణంగా చాలా మంది ఫీల్డర్లు బాట్స్ మాన్ చుట్టూ ఉంటారు, ముఖ్యముగా బాట్స్ మాన్ వెనుక స్లిప్ లేదా షార్ట్ లెగ్ స్థానములలో ఉంటారు.
ఒక రక్షణ ఫీల్డ్ లో ఫీల్డ్ యొక్క చాలా భాగము ఫీల్డర్ చేత కవర్ చేయబడి ఉంటుంది, దానివలన పెద్ద సంఖ్యలో పరుగులు చేయడము అనేది బాట్స్ మాన్ కు కష్టము అవుతుంది. ఇలా చేయడము అనేది ఫీల్డర్లను బాట్స్ మాన్ నుంచి దూరముగా ఉంచడము ద్వారా లేదా అతని ముందు, అతను బాల్ ను ఎక్కడ ఎక్కువగా కొట్టగలడో అక్కడ ఫీల్డర్ ను పెట్టడము ద్వారా వీలు అవుతుంది.
ఫీల్డ్ మీద ఎలా ఫీల్డర్లను పెట్టాలి అనే నిర్ణయమును చాలా అంశములను దృష్టిలో పెట్టుకుని తీసుకోవలసి ఉంటుంది, వాటిలో: మాచ్ లో ఉన్న వ్యూహాత్మక పరిస్థితి; ఏ బౌలర్ బౌలింగ్ చేస్తున్నాడు; బాట్స్ మాన్ ఎంతసేపటి నుంచి ఆడుతున్నాడు; బాల్ ఎలా ఉంది; వికెట్ యొక్క స్థితి ఏమిటి; కాంతి ఎలా ఉంది లేదా ఆట మధ్యలో విరామమునకు మీరు ఎంత సమయము దూరములో ఉన్నారు మొదలైనవి ఉన్నాయి.
కొన్ని సాధారణ సూత్రములు:ఫీల్డ్ లో స్థానములను నిర్ణయించే ముందు మరొక గుర్తుంచుకోవలసిన విషయము పిచ్ యొక్క అన్ని వైపులా ఎంతమంది ఫీల్డర్లను పెట్టాలి అనేది. తొమ్మిది మంది ఫీల్డర్లను ఉంచాలి కనుక వారిని ఒకేలా విభజించడము అనేది కుదరదు, కానీ ఇన్ ఈక్వాలిటీ యొక్క డిగ్రీ మారుతుంది.
ఒక ఫీల్డ్ సెట్టింగ్ ను వివరిస్తున్నప్పుడు, ఆఫ్ సైడ్ లో ఉన్న ఫీల్డర్ల మరియు లెగ్ సైడ్ ఉన్నవారి సంఖ్య తరచుగా చిన్న రూపములోకి మార్చి చెప్పబడతాయి., అందులో ఆఫ్ సైడ్ సంఖ్య ముందుగా చెప్పబడుతుంది. ఉదాహరణకు, ఒక "5-4 ఫీల్డ్ " అంటే 5 గురు ఫీల్డర్లు ఆఫ్ సైడ్ లో మరియు 4 లెగ్ సైడ్ లో ఉన్నారు అని తెలుపుతుంది.
సాధారణంగా చాలా మంది ఫీల్డర్లు ఆఫ్ సైడ్ వైపు ఉంచబడతారు. ఇది ఎందుకు అంటే చాలా మంది బౌలర్లు తమ డెలివరీల లైన్ వైపు లేదా స్టంప్ కు బయటి వైపుకు ఎక్కువ శ్రద్ధ పెడతారు, కాబట్టి ఎక్కువ షాట్లు ఆఫ్ సైడ్ వైపు కొట్టబడతాయి.
దాడి చేస్తున్నప్పుడు, అక్కడ 3 లేదా 4 స్లిప్స్ మరియు 1 లేదా 2 గిల్లీలు ఉంటాయి. ఆ ప్రాంతములోనే ఆరుగురు వరకు ఫీల్డర్లను నిలుపుతారు. ఇది పూర్తిగా మిడ్ ఆఫ్, మిడ్ ఆన్ మరియు ఫైన్ లెగ్ ద్వారా దానిని ఒక 7-2 ఫీల్డ్ ను చేయడము ద్వారా సాధ్యము అవుతుంది. లెగ్ సైడ్ పై ఇద్దరే ఫీల్డర్లు ఉన్నప్పటికీ, బౌలర్లు ఆఫ్ స్టంప్ బయటకు ఆడుతూ ఉన్నంతసేపు వారికీ చాలా తక్కువ పని ఉండాలి. ఇలాంటి ఫీల్డ్ వికెట్ కు ముందు చాలా పెద్ద గాప్ లను వదులుతుంది మరియు బాట్స్ మాన్ అక్కడకు కొట్టేలా ప్రోత్సహిస్తుంది, ఇది వారు తప్పుగా నిర్ణయము తీసుకుంటారు అని మరియు బాల్ వెనుక ఎదురు చూస్తూ ఉన్న కాచర్ చేతిలో పడుతుంది అని ఆశిస్తుంది.
ముందుకు వెళ్ళే కొద్దీ ఫీల్డ్ మరింతగా రక్షణకు వెళుతూ ఉంటే, ఫీల్డర్లు స్లిప్ మరియు గుల్లీ ప్రాంతము బయటకు వస్తారు మరియు మరింత ప్రదేశమును కవర్ చేస్తూ దానిని 6-3 మరియు 5-4 ఫీల్డ్ గా నడిపిస్తారు.
ఒక బౌలర్, సాధారణంగా ఒక లెగ్ స్పిన్ బౌలర్, స్టంప్ లను ఎగరకొట్టి అవుట్ చేసే ప్రయత్నములో బాట్స్ మాన్ యొక్క కాళ్ళను లక్ష్యము చేస్తాడు లేదా లెగ్ సైడ్ లో ఒక కాచ్ వేస్తాడు, ఫీల్డ్ లెగ్ సైడ్ వైపుకు 4-5 తో వెళ్ళవచ్చు. లెగ్ సైడ్ వైపు 5 కంటే ఎక్కువమంది ఫీల్డర్లను చూడడము కొంచెం అసహజముగా ఉంటుంది; ఎందుకు అంటే స్క్వేర్ లెగ్ వెనుక ఇద్దరి కంటే ఎక్కువ మంది ఫీల్డర్లను ఉంచకూడదు కనుక
కొన్నిసార్లు ఒక స్పిన్నర్ లెగ్ థియరీకు బౌల్ చేస్తాడు మరియు లెగ్ సైడ్ వైపు ఏడుగురు ఆటగాళ్లను కలిగి ఉంటాడు మరియు పరుగులు రాకుండా ఉండడము కొరకు లెగ్ స్టంప్ నుంచి చాలా దూరముగా వేస్తాడు. తరచుగా ఈ బాల్ ఎంత దూరముగా వెళుతుంది అంటే స్థిరముగా నిలుచుని బాట్స్ మాన్ మిడ్-ఆన్ మీదుగా బాల్ ను సూటిగా కొట్టలేడు మరియు వారు పురాతనము మరియు ప్రమాదకరము కానీ షాట్ లైన రివర్స్ స్వీప్ లేదా పుల్ల వంటివి లేకుండా వారు ఆఫ్ సైడ్ లో కొట్టలేరు., లేదా తమ స్వంత ఆటతీరుకు వెళతారు. బాట్స్ మాన్ లెగ్ సైడ్ కు వెళ్లి ఆ బాల్ ను ఆఫ్ సైడ్ వైపుగా కొడతాడు, కానీ అలా చేయడము ద్వారా తన స్టంప్ లను చూపిస్తోంది.
ఫాస్ట్ మరియు స్లో బౌలర్లను ఒకేలా వాడి రివర్స్ వ్యూహము కూడా వాడవచ్చు, .ఏడు లేదా ఎనిమిది మంది ఫీల్డర్లను ఆఫ్ సైడ్ లో పెట్టడము. మరియు ఆఫ్ స్టంప్ కు చాలా దూరములో బౌలింగ్ చేయడము వంటివి, కానీ పరుగులు స్కోర్ చేయలేరు వాళ్ళు కనుక స్కోర్ చేయాలి అని అనుకుంటే చాలా మంది ఫీల్డర్లు ఉన్న ఆఫ్ సైడ్ వైపు కొట్టాలి లేదా బాల్ ను స్టంప్స్ కు దూరముగా తీసి ఫీల్డర్లు తక్కువగా ఉన్న లెగ్-సైడ్ వైపు కొట్టాలి.
లెగ్ సైడ్ వైపు దాడి చేసే మరొక స్థానము "లెగ్ సైడ్ ట్రాప్" ., ఇందులో బౌండరీ దగ్గర డీప్ స్క్వేర్ లో మరియు బాక్వార్డ్ స్క్వేర్ లెగ్ ల వద్ద ఫీల్డర్లను ఉంచడము మరియు బాట్స్ మాన్ బాల్ ను గాలిలోకి కొట్టేలా చేసేలా బౌన్సర్లను వేయడము వంటివి ఉంటాయి. నెమ్మది బౌలర్లకు, లెగ్ ట్రాప్ ఫీల్డర్లను బట్ వెనుక స్వేర్ లో 10–15 m దూరములో పెడతారు, దీని ద్వారా లెగ్ గ్లాన్క్స్ మరియు స్వీప్ లను పట్టుకునే అవకాశము వస్తుంది.
వికెట్ కీపర్ తప్ప ఫీల్డింగ్ జట్టు లోని మరే ఇతర సభ్యుడు గ్లోవ్స్ లేదా విడి లెగ్ గార్డ్స్ లను ధరించకూడదు, కానీ ఫీల్డర్లు (ముఖ్యముగా బాట్ కు దగ్గరలో ఫీల్డింగ్ చేస్తున్నవారు) మోకాలి క్రింద భాగమును రక్షించడము కొరకు అవసరమైన షిన్ ప్రొటెక్టర్లను, గ్రోన్ ప్రొటెక్టర్లను (బాక్స్ లు) మరియు గుండె ప్రొటెక్టర్లను తమ బట్టల క్రింద వేసుకోవచ్చు, వికెట్-కీపర్ కాకుండా ఇతర ఫీల్దర్ల్స్ చేతులు మరియు వేళ్ళ రక్షణ కొరకు ప్రొటెక్టర్లను వాడడము అనేది కేవలము అంపైర్ యొక్క సమ్మతి పొందిన తరువాతనే ధరించవలసి ఉంటుంది.
ఫీల్డర్లకు ఒక హెల్మెట్ మరియు ముఖమును రక్షించే గార్డ్ లను ధరించడానికి అనుమతి ఉంది. సిల్లీ పాయింట్ లేదా సిల్లీ మిడ్-వికెట్ల వద్ద బాట్స్ మాన్ వారి ముఖము పైకి రాకుండా బాల్ ను కొట్టడమునకు అవకాశము తక్కువగా ఉంటుంది కనుక ఆ స్థానములలో ఉన్న ఫీల్డర్లు వీటిని ధరిస్తారు. ఈ అసౌకర్యము వలన "అండర్ ది హెల్మెట్" లేదా " అండర్ ది లిడ్" అని పిలవబడే ఈ బాధ్యతను జట్టులో అందరి కంటే తక్కువ అనుభవము ఉన్న ఆటగాడికి అప్ప చెప్పబడుతుంది. హెల్మెట్ కనుక ఒక చివరన కొన్ని ఓవర్లకు మాత్రమే వాడబడుతున్నట్లు అయితే అది వాడుకలో లేనప్పుడు వికెట్ కీపర్ వెనుక పెట్టబడుతుంది. కొన్ని గ్రౌండ్ లలో ఇలా కొంచెం సేపు ఒక హెల్మెట్, షిన్ పాడ్లు లేదా ఫీల్డింగ్ సైడ్ వారి కొరకు ద్రవ పదార్ధములు వంటివి పెట్టుకోవడానికి దాదాపు 1m x 1m x 1m సైజుతో ఉన్న ఒక గుంత పిచ్ క్రింద త్రవ్వి పెట్టబడి ఉంటుంది, ఇది గడ్డిలో చేయి పెట్టి తీసుకునేలా పెట్టబడి ఉంటుంది. బాల్ కనుక దానిని కొట్టవద్దు అనుకున్న లేదా వదిలి వేస్తున్న బాట్స్ మాన్ కు తగలకుండా, ఫీల్డర్ యొక్క తలకు తగిలితే బాటింగ్ జట్టుకు 5 పెనాల్టీ పరుగులను ఇస్తారు. ఈ నియమము ఫీల్డర్ లు ఒక టోపీ (తరచుగా పై టోపీ) ను వాడి కాచ్ పట్టడము వంటి తప్పు పనులను నిరోధించడము కొరకు 19 వ శతాబ్దము నుంచి అమలు లోకి వచ్చింది.
క్రికెట్ బాల్ లు గట్టిగా ఉంటాయి మరియు బాట నుంచి చాలా ఎక్కువ వేగముతో దూరమునకు ప్రయాణము చేయగలుగుతాయి కాబట్టి గాయాలను నిరోధించడానికి రక్షణ వస్తువులను ధరించడము మంచిది అని సూచించబడుతున్నది. క్రికెట్ లో అరుదుగానే కానీ మరణములు కూడా సంభవించాయి.
చాలామంది క్రికెట్ ఆటగాళ్ళు ఒక ప్రత్యేకమైన ఫీల్డింగ్ స్థానములో ఫీల్డింగ్ చేయడములో నైపుణ్యము కలిగి ఉంటారు మరియు వారిని మనము సాధారణంగా అక్కడే కనుగొనవచ్చు:
ఏది ఏమైనప్పటికీ, కేవలము ఫీల్డింగ్ నైపుణ్యముల మీద ఆధారపడి ఆటగాళ్ళ ఎంపిక జరగడము అనేది చాలా అరుదు మరియు ఆటగాళ్ళు జట్టులో తమ స్థానమును నిపుణుడు అయిన బాట్స్ మాన్ గా కానీ లేదా బౌలర్ గా కానీ (రెండిటిగా కానీ) పదిలం చేసుకోవాలి అని ఆశిస్తారు. ఇది వికెట్ కీపర్లకు కూడా వర్తిస్తుంది, వీరు సాధారణంగా చక్కని నైపుణ్యము కలిగిన మిడిల్-ఆర్డర్ బాట్స్ మాన్ కూడా అయి ఉండాలి అని ఆశిస్తారు.
ఈ ఆట తొలిరోజులలో ఒక క్రికెట్ బాల్ ను చాలా దూరము వరకు విసిరి వేయడములో చాలా పోటీలు ఉండేవి. 1882 సమయములో, డర్హన్ సాండ్స్ రేస్ కోర్స్ లో రాబర్ట్ పెర్సివల్ ఎలా 140 యార్డ్ లు మరియు రెండు ఫీట్లు (128.7 m) ల దూరము బాల్ ను విసిరి వేసి రికార్డ్ నమోదు చేసాడో విస్డన్ వివరిస్తుంది. 1981 లో అంతకు పూర్వము ఎస్సేక్స్ యొక్క ఆల్ రౌండర్ అయిన ఇయాన్ పాంట్ కేప్ టౌన్ లో బాల్ ను 138 యార్డ్ లు (126.19 m) విసిరి వేసాడు. ఒలంపిక్ బంగారు పతకము గెలుచుకున్న సోవియట్ జవేలిన్ త్రోయర్ అయిన జనిస్ లూయిస్ ఒకసారి బాల్ ను 150 యార్డ్ ల దూరము విసిరి వేసినట్లు ఒక అనధికారిక రిపోర్ట్ లో తెలపబడింది.
అత్యంత నిపుణులైన ఫీల్డింగ్ శిక్షకుల సేవలను వినియోగించుకోవడము అనేది గత కొద్ది సంవత్సరములుగా బాగా ఎక్కువ అయింది, అలాగే అత్యంత నిపుణులైన బాటింగ్ మరియు బౌలింగ్ శిక్షకుల సేవలను వినియోగించుకోవడము కూడా ప్రొఫెషనల్ క్రికెట్ లో బాగా పెరిగింది. క్రింద ఇవ్వబడిన వారు ప్రస్తుత క్రికెట్ లో పనిచేస్తున్న అత్యంత నిపుణులైన, పేరు పొందిన ఫీల్డింగ్ శిక్షకులు: