ఫాస్ట్ బౌలింగ్
కొన్నిసార్లు పేస్ బౌలింగ్ గా పిలవబడే ఫాస్ట్ బౌలింగ్, క్రికెట్ క్రీడలోని రెండు ప్రధాన బౌలింగ్ విధానములలో ఒకటి. రెండవది స్పిన్ బౌలింగ్. దీనిని ఆచరించేవారు సాధారణంగా "ఫాస్ట్ బౌలర్లు", "ఫాస్ట్ మెన్", "పేస్ బౌలర్లు", లేదా "పేస్ మెన్" అని పిలవబడతారు, అయినప్పటికీ ఆ పేరు కొన్నిసార్లు ఆ బౌలర్ ఇష్టపడే "స్వింగ్ బౌలర్" లేదా "సీమ్ బౌలర్" వంటి ప్రత్యేక ఫాస్ట్ బౌలింగ్ విధానములను సూచించటానికి ఉపయోగించబడుతుంది.
ఫాస్ట్ బౌలింగ్ యొక్క ముఖ్య లక్ష్యం ఏమిటంటే గట్టి క్రికెట్ బంతిని అధిక వేగంతో విసిరి అది గిర్రున తిరుగుతూ వచ్చి పిచ్ నుండి బౌన్స్ అయేలా లేదా గాలిలో అటూ ఇటూ తిరిగేలా చేయటం. ఈ కారణముల మూలంగా బ్యాట్స్ మన్ బంతిని చక్కగా కొట్టలేడు. బంతిని విసిరే అత్యధిక వేగం 136 నుండి 150 కిమీ/గం (గంటకు 85 నుండి 95 మీటర్లు) పరిధిలో ఉంటుంది. ఇప్పటికివరకూ అనధికారంగా నమోదు చేయబడిన అత్యంత వేగవంతమైన డెలివరీ (బంతిని విసరటం) భారతదేశంపైన పాకిస్తాన్ కు చెందిన మొహమ్మద్ సామీ |101.9|mph|abbr=on}} వేగంతో చేసినది. అధికారికంగా నమోదు చేయబడిన అత్యంత వేగవంతమైన డెలివరీ 161.3 కిమీ/గం (గంటకు 100.2 మీటర్లు) మరియు దీనిని 2003 క్రికెట్ ప్రపంచ కప్ లో ఇంగ్లాండ్తో జరిగిన ఒక మ్యాచ్ లో పాకిస్తాన్కు చెందిన షోయబ్ అఖ్తర్ వేసాడు. ఆ బంతిని ఎదుర్కొన్న బ్యాట్స్ మన్ నిక్ నైట్, అతను దానిని లెగ్ సైడ్ కి కొట్టాడు. తరువాత ఈ వేగాన్ని బ్రెట్ లీ అందుకున్నాడు అయినప్పటికీ రాడార్ సంకేతముల యొక్క బాహ్య జోక్యం మూలంగా ఇది ఒక తప్పుడు రికార్డింగ్ గా ప్రక్కన పెట్టబడింది. రెండు బ్యాక్-అప్ రాడార్లు ఆ డెలివరీ యొక్క కచ్ఛితమైన వేగాన్ని |142|km/h|abbr=on}}గా నమోదు చేసాయి.
క్రికెట్ ఆడే అనేక దేశములలో, ఒక జట్టు యొక్క బౌలింగ్ దాడికి ఫాస్ట్ బౌలర్లు ముఖ్యమైన ఆధారంగా పరిగణించబడతారు. ఈ జట్టులలో స్లో బౌలర్లు సహాయకులుగా ఉంటారు. ఉపఖండంలో, ముఖ్యంగా ఇండియా మరియు శ్రీలంకలో, ఎక్కువగా దేనికి వ్యతిరేకంగా జరుగుతుంది. ఇక్కడ ఫాస్ట్ బౌలర్లు ముఖ్యంగా స్పిన్నర్ల కొరకు బంతిని మృదువుగా చేయటానికి పనిచేస్తారు. ఆ దేశములలో ఉపయోగించే పిచ్ ల పరిస్థితి దీనికి ప్రధాన కారణం. ఆ పిచ్ లు ఫాస్ట్ బౌలర్ల కన్నా స్పిన్నర్లకు ఎక్కువ సహకరిస్తాయి, కానీ అంతర్జాతీయ స్థాయిలో వారి పేస్ బౌలర్లతో పోల్చితే వారి స్పిన్నర్ల యొక్క అద్భుత నైపుణ్యానికి ప్రతిబింబం కూడా. అందుకు విరుద్ధంగా, రివర్స్ స్వింగ్ లో ఆ దేశం యొక్క ప్రవీణత మరియు ఫాస్ట్ బౌలర్లకు మరింత సహకారాన్ని అందించే పిచ్ లను కలిగి ఉండటం మూలంగా మరియొక ప్రధాన ఉపఖండ దేశం, పాకిస్తాన్ చాలా తరముల పాటు భయపడే పేస్ బౌలర్లను ఉత్పత్తి చేసింది.
ఒక బౌలర్ ప్రత్యేకించి వయస్సులో ఉన్నప్పుడు, కేవలం వేగం మీదనే మనస్సు లగ్నం చేయగలడు, కానీ ఫాస్ట్ బౌలర్లు పరిణితి చెందిన కొద్దీ వారు కొత్త నైపుణ్యాలను నేర్చుకుంటారు మరియు స్వింగ్ బౌలింగ్ లేదా సీమ్ బౌలింగ్ విధానములపై ఎక్కువగా ఆధారపడతారు. చాలా మంది ఫాస్ట్ బౌలర్లు ఈ రెండు రంగములలో ఏదో ఒకదానిలో నిష్ణాతులవుతారు మరియు కొన్నిసార్లు స్ట్రైక్, స్వింగ్ లేదా సీమ్ బౌలర్ గా వర్గీకరించబడతారు. అయినప్పటికీ, ఈ వర్గీకరణ సంతృప్తికరంగా లేదు ఎందుకనగా ఈ వర్గములు పరస్పరం ప్రత్యేకముగా లేవు మరియు నిపుణుడైన ఒక బౌలర్ మిగిలిన వాటి కన్నా ఒక శైలిని ఇష్టపడినప్పటికీ, సాధారణంగా ఫాస్ట్, స్వింగింగ్, సీమింగ్ మరియు కట్టింగ్ బాల్స్ శైలులను మిళితం చేసి బౌలింగ్ చేస్తాడు.
బదులుగా, ఈ క్రింది విధంగా ఫాస్ట్ బౌలర్లను వారు బంతిని విసిరే సరాసరి వేగాన్ని బట్టి పునర్వర్గీకరించటం సర్వ సాధారణం.
వ్యక్తిగత ఆలోచనలకు అనుగుణంగా పద ప్రయోగం మారుతూ ఉంటుంది; ఉదాహరణకు, క్రిసిన్ఫో "ఫాస్ట్-మీడియం" మరియు "మీడియం-ఫాస్ట్" పదములను ఒకదానికొకటి ఉపయోగిస్తుంది. అతి వేగవంతమైన బౌలర్లు "ఎక్స్‌ప్రెస్" వేగంతో బంతి విసురుతారని వినికిడి. పోలిక కొరకు, ప్రొఫెషనల్ క్రికెట్ లో చాలా మంది స్పిన్ బౌలర్లు గంటకు 45 నుండి 55 మీటర్ల (70 నుండి 90 కిమీ/గం) సరాసరి వేగంతో బౌల్ చేస్తారు. తమ స్థాయి కన్నా ఎక్కువ వేగంగా కానీ లేదా నిదానంగా కానీ "వైరుధ్యమైన" బంతిని విసరటానికి కొందరు బౌలర్లకు ఉండే సామర్ధ్యము, కొంత సందిగ్ధతను కలిగించవచ్చు ఎందుకనగా అవి వారిని వివిధ వర్గములలో ఉంచేలా కనిపిస్తాయి, ఉదాహరణకు, బ్రెట్ లీ తన బంతిని సుమారు గంటకు 145 కిలోమీటర్ల వేగంతో విసరటంతో అతను ఒక ఫాస్ట్ బౌలర్ కోవలోకి వస్తాడు, అయినప్పటికీ అతను అప్పుడప్పుడూ గంటకు సుమారు 120 కిలోమీటర్ల వేగంతో స్లోవర్ బాల్ వేస్తాడు. దీనికి విరుద్ధంగా, స్పిన్-బౌలర్ అయిన అనిల్ కుంబ్లే, గంటకు 110 కిలోమీటర్ల వేగంతో వెళ్ళేలా బంతిని విసరగలడు. అయినప్పటికీ ఒక బౌలర్ ఏ కోవకు చెందుతాడో నిర్ణయించటానికి వీటిని చాలా అరుదుగా పరిగణలోకి తీసుకుంటారు ఎందుకనగా బంతిని విసిరే ఈ విధానములు బ్యాట్స్ మన్ ను విస్మయ పరచటానికి ఉద్దేశించిన మార్పులు కానీ, ఒక బౌలర్ యొక్క ప్రామాణిక జోరు కాదు.
ఫాస్ట్ బౌలర్ ఎంత నిదానంగా ఉంటే, వికెట్లు తీసుకోవటానికి క్రింద ఇవ్వబడిన భిన్న కిటుకులపై అంత ఎక్కువగా వారు ఆధారపడవలసి ఉండగా, ఫాస్ట్ మరియు కొంతవరకు ఫాస్ట్-మీడియం మరియు మీడియం-ఫాస్ట్ బౌలర్లు తరచుగా కేవలం వేగం మరియు దూకుడు ద్వారా బ్యాట్స్ మెన్ లను అవుట్ చేయగలరు. అభ్యాసంలో, చాలా కొద్దిమంది ప్రత్యేక బౌలర్లు మీడియం కోవకు చెందుతారు - ఈ వేగంతో బౌల్ చేసే బౌలర్లు ఎక్కువగా అవసరాన్ని బట్టి కొన్ని ఓవర్లు బౌల్ చేసే బ్యాట్స్ మెన్ అయి ఉంటారు. ఈ బౌలర్లు "మీడియం పేసర్లు"గా ప్రసిద్ధులు. మీడియం-స్లో మరియు స్లో-మీడియం వర్గములలో ఎక్కువగా స్పిన్ బౌలర్లు ఉంటారు, ఎందుకనగా స్పిన్ కాకుండా, ఫాస్ట్ బౌలింగ్ విధానంలో ఈ వేగంతో విసరబడిన బంతిని కొట్టటం చాలా తేలిక. అయినప్పటికీ స్పిన్నర్లను కొన్నిసార్లు సరదాగా "స్లో బౌలర్లు"గా ప్రస్తావిస్తారు, ప్రొఫెషనల్ క్రికెట్ లో చాలా కొద్దిమంది ఆటగాళ్ళు వాస్తవంగా "స్లో" కోవలో బౌలింగ్ చేస్తారు (క్రింద |40|mph|abbr=on|disp=or}}).
ఒక ఫాస్ట్ బౌలర్ చేయవలసిన మొట్టమొదటి పని బంతిని సరిగా పట్టుకోవటం. గరిష్ఠ వేగాన్ని అందుకోవటానికి అవసరమైన ప్రాథమిక ఫాస్ట్ బౌలింగ్ పట్టు, దీనికి అతుకు పైన ఉండేటట్లుగా చూపుడు మరియు మధ్య వేలు అతుకు పైన ఉంచి బొటన వేలుని అతుకు క్రింద ఉంచి బంతిని గట్టిగా పట్టుకోవాలి. కుడిప్రక్కన ఇవ్వబడిన చిత్రం కచ్ఛితమైన పట్టును చూపిస్తుంది. మొదటి రెండు వేళ్ళు మరియు బొటనవేలు బంతిని చేతిలోని మిగిలిన భాగం కన్నా ముందుకు పట్టుకుని ఉండాలి మరియు మిగిలిన రెండు వేళ్ళు అరచేతిలోకి ముడుచుకోవాలి. బంతిని కొద్దిగా వదులుగా, చేతి నుండి సులువుగా బయటకు వచ్చేలాగా పట్టుకోవాలి. ఇతర పట్టులకు కూడా అవకాశం ఉంది, మరియు అవి వేర్వేరు రకముల బంతులకు కారణమవుతాయి - క్రింద స్వింగ్ మరియు సీమ్ బౌలింగ్ చూడుము. బౌలర్ తన చిట్ట చివరి కదలిక వరకు సాధారణంగా తమ రెండవ చేతితో బంతిని పట్టుకున్న చేతిని పట్టుకుంటాడు కావున ఆ బ్యాట్స్ మన్ అతను లేక ఆమె ఏ విధమైన పట్టును ప్రయోగిస్తున్నారో చూడలేడు, దాని ప్రకారం సిద్ధపడలేడు.
చాలా వేగంగా బంతిని విసరటానికి అవసరమైన ఒరవడిని మరియు లయను పుంజుకోవటానికి ఒక ఫాస్ట్ బౌలర్ ఒక స్పిన్నర్ కన్నా వికెట్ వైపు ఎక్కువ దూరం పరుగెత్తవలసి ఉంటుంది. ఫాస్ట్ బౌలర్లు వారికి కావాల్సిన రన్ అప్ (పరిగెత్తే దూరము) ను అంగలలో కొలుచుకుంటారు మరియు వికెట్ నుండి ఆ దూరానికి ఒక గుర్తు పెట్టుకుంటారు. తన రన్ అప్ ఎంత ఉందో తెలుసుకోవటం బౌలర్ కు చాలా ముఖ్యము ఎందుకనగా అది పాపింగ్ క్రీజ్ వద్ద ముగియాలి. ఒకవేళ బౌలర్ దీని పైన కాలు పెడితే, అతను లేదా ఆమె ఒక నో బాల్ వేసినట్లు.
రన్-అప్ ముగిసేటప్పుడు బౌలర్ ముందుకు ఉన్న తన పాదాన్ని పిచ్ పైన ఆనిస్తాడు ఆ సమయంలో మోకాలును వీలైనంత నిటారుగా ఉంచుతాడు. ఇది వేగాన్ని అందుకోవటానికి సహాయ పడుతుంది కానీ ఈ చర్య మూలంగా కీలు పైన మోపబడిన ఒత్తిడి కారణంగా ప్రమాదకరమవుతుంది. ఫాస్ట్ బౌలర్లలో మోకాలు గాయములు సర్వసాధారణం: ఉదాహరణకు ఇంగ్లీష్ పేస్ బౌలర్ డేవిడ్ లారెన్స్ తన మోకాటి చిప్ప రెండుగా చీలిన తర్వాత చాలా నెలల పాటు ప్రక్కన ఉంచబడ్డాడు. ముందరి పాదంపై ఒత్తిడి ఎంత ఉంటుందంటే కొందరు ఫాస్ట్ బౌలర్లు వారి కాలి వేళ్ళు గాయపడకుండా ఉండటానికి వారి బూట్ల ముందరి భాగాలను చెక్కుకుంటారు ఎందుకనగా వారి కాలు మాటిమాటికీ బూటు లోపలి భాగానికి ఒత్తుకుంటూ ఉంటుంది. అప్పుడు బౌలర్ తను బౌలింగ్ చేసే చేతిని తన తల మీదకి తీసుకు వచ్చి బంతిని వారు ఎక్కడైతే బంతి పిచ్ అవాలని అనుకుంటారో సరిగ్గా ఆ ఎత్తుకి బంతిని విసురుతారు. తిరిగి, చెయ్యి సూటిగా ఉండాలి. అయినప్పటికీ ఇది వేగాన్ని పెంచుకోవటానికి ఉపయోగపడే కన్నా క్రికెట్ నియమముల యొక్క ఒడంబడిక. మోచేతిని వంచటం మరియు బంతిని "చకింగ్" చేయటం (విసిరి వేయటం) బ్యాట్స్ మన్ యొక్క వికెట్ కు గురి పెట్టి వారిని అవుట్ చేయటాన్ని బౌలర్ కు మరింత సరళతరం చేస్తాయి.
ఫాస్ట్ బౌలర్లు రన్ అప్ చివరలో వారిని సైడ్-ఆన్ లేదా చెస్ట్-ఆన్ గా ఉంచే క్రియను కలిగి ఉంటారు. చెస్ట్ ఆన్ బౌలర్ బ్యాక్ ఫుట్ కాంటాక్ట్ సందర్భములో ఛాతీ మరియు పిరుదులు బ్యాట్స్ మన్ వైపుగా ఒకే వరుసలో పెట్టి ఉంచగా, ఒక సైడ్ ఆన్ బౌలర్ బ్యాక్ ఫుట్ కాంటాక్ట్ సందర్భములో ఛాతీ మరియు పిరుదులు బ్యాట్స్ మన్ కు తొంభై డిగ్రీల కోణంలో పెట్టి ఉంచుతాడు. వెస్ట్ ఇండియన్ బౌలర్ మాల్కం మార్షల్ చెస్ట్ ఆన్ బౌలర్ కు ఒక అద్భుత ఉదాహరణ కాగా, ఆస్ట్రేలియన్ పేస్ బౌలర్ డెన్నిస్ లిల్లీ సైడ్ ఆన్ వ్యూహాన్ని ప్రభావవంతంగా ప్రయోగిస్తాడు.
బౌలర్ చేసే పని వారు బంతిని విసిరే వేగంపై ఎలాంటి ప్రభావం చూపదు కానీ, అది వారు విసిరే బంతుల శైలిని నియంత్రించగలదు. ఇదేమీ కచ్ఛితమైన నియమం కానప్పటికీ, సైడ్ ఆన్ బౌలర్లు సాధారణంగా అవుట్ స్వింగర్లు వేస్తారు, మరియు ఫ్రంట్ ఆన్ బౌలర్లు సాధారణంగా ఇన్ స్వింగర్లు వేస్తారు.
ఫాస్ట్ బౌలర్ యొక్క చర్యలో వేరొక విధానం స్లింగ్ (కొన్నిసార్లు స్లింగ్ షాట్ లేదా జావెలిన్ గా ప్రస్తావించబడుతుంది), ఇందులో బౌలర్ తన చేతిని తన వెన్ను భాగానికి వెనుక వైపు పూర్తిగా చాపటంతో తన డెలివరీని (బంతి విసరటము)ప్రారంభిస్తాడు. స్లింగింగ్ వేగాన్ని మరింత పెంచుతుంది, కానీ పట్టు కోల్పోయేలా చేస్తుంది. జెఫ్ థాంప్సన్ స్లింగింగ్ కి అత్యంత ప్రసిద్ధుడు, ఇతను తక్కువ రన్ అప్ తో అద్భుతమైన వేగంతో బౌలింగ్ చేస్తాడు. స్లింగింగ్ ని ప్రయోగించే ప్రస్తుత అంతర్జాతీయ ఆటగాళ్ళలో ఫిడెల్ ఎడ్వర్డ్స్, షాన్ టైట్, లసిత్ మలింగ మరియు మిచెల్ జాన్సన్ మొదలైనవారు ఉన్నారు.
బంతి విసిరిన తర్వాత, బౌలర్ తన యాక్షన్ చివరలో "ఫాలో త్రూ" చేస్తాడు. ఇందులో పిచ్ పైన అడుగు పడకుండా ఉండటానికి పక్కకి తిరగటం మరియు వేగాన్ని తగ్గించుకోవటానికి మరికొన్ని అడుగులు వేయటం ఉంటాయి. డెలివరీ చివరలో పిచ్ పైన కాలు మోపటం ఆ ఉపరితలాన్ని పాడు చేయవచ్చు తద్వారా ఆ ప్రాంతం గరుకుగా తయారవచ్చు. దీనిని స్పిన్ బౌలర్లు ఇంకొక బంతి విసిరే అవకాశం కొరకు వాడుకుంటారు; ఆ విధంగా చేయటం ఆ ఆట యొక్క నియమాలకు విరుద్ధం. పదే పదే పిచ్ పైకి వచ్చే బౌలర్లు హెచ్చరిక అందుకుంటారు, ఒక బౌలర్ మూడు హెచ్చరికలు అందుకుంటే ఆ ఇన్నింగ్స్ లో తిరిగి బౌలింగ్ చేయటానికి అనర్హుడవుతాడు.
ఒక ప్రభావంతమైన ఫాస్ట్ బౌలర్ స్థిరమైన లైన్ అండ్ లెంగ్త్ ను పట్టుకునే సామర్ధ్యాన్ని కలిగి ఉండాలి లేదా సాధారణ వాడుకలో, కచ్చితంగా ఉండాలి. ఈ సందర్భములో, లైన్ అనేది క్షితిజ సమాంతరంగా ఆఫ్ నుండి లెగ్ సైడ్ వరకు బ్యాట్స్ మన్ వైపు బంతి వచ్చే మార్గాన్ని సూచించగా, లెంగ్త్ బౌన్స్ అవటానికి ముందు బ్యాట్స్ మన్ వైపుగా బంతి ప్రయాణించిన దూరాన్ని సూచిస్తుంది. ఒక ఫాస్ట్ బౌలర్ కు లెంగ్త్ అనేది సాధారణంగా ఈ రెండిట్లో చాలా ముఖ్యమైనదిగా చూడబడుతుంది. బౌలర్ ఎంత వేగంగా ఉంటే, స్థిరమైన లైన్ అండ్ లెంగ్త్ సాధించటం అంత కష్టం కానీ కేవలం వేగం ఒక్కటే కొరతను పూడ్చగలదు. కచ్ఛితంగా ఉండాలని కూడా ప్రయత్నించే ఫాస్ట్ బౌలర్లు విధ్వంసకరంగా ప్రభావవంతంగా ఉంటారు, ఉదాహరణకు ఆస్ట్రేలియన్ పేస్ బౌలర్ గ్లెన్ మాక్ గ్రాత్ మరియు దక్షిణాఫ్రికా పేస్ బౌలర్ షాన్ పొలాక్ యొక్క పోలికలు.
ఆధునిక క్రికెట్ లో, లైన్ అనేది సాధారణంగా ఫాస్ట్ బౌలర్లకు లక్ష్యం అయి, "కారిడార్ ఆఫ్ అన్సర్టనిటీ" అని పిలవబడుతూ, బ్యాట్స్ మన్ యొక్క ఆఫ్ స్టంప్ కు కొద్దిగా బయట ఉండే ప్రాంతం. ఆ విధమైన బంతి వారి వికెట్ కు తగులుతుందో లేదో చెప్పటం బ్యాట్స్ మన్ కు కష్టం, కాబట్టి ఆ బంతిని ఎదుర్కోవాలో, డిఫెండ్ చేసుకోవాలో లేదా వదిలిపెట్టాలో తెలుసుకోవటం కూడా కష్టమే. ఈ విధానం చారిత్రికంగా ఆఫ్ థియరీగా ప్రసిద్ధం (లెగ్ థియరీకి విరుద్ధం), కానీ ఇప్పుడు అది ఎంత రివాజు అయిపోయిందంటే దానికి ఒక పేరు ఇవ్వటం కూడా అరుదై పోయింది. అయినప్పటికీ, లైన్ లో వైరుధ్యం కూడా ముఖ్యమైనదే మరియు లెగ్ స్టంప్ కి గురి పెట్టబడిన డెలివరీలు కూడా ఒక ప్రయోజనాన్ని అందిస్తాయి.
బ్యాట్స్ మన్ కు ఒక ప్రత్యేకమైన షాట్ కొట్టే బలహీనత ఉందని తెలిసినప్పుడు బంతికి సంబంధించిన లైన్ గురించి సరైన అవగాహన ఉండటం ఉత్తమం, ఎందుకనగా ప్రభావవంతమైన లైన్ ని కలిగిన ఒక బౌలర్ బంతిని ఒక్కొకసారి ఒక్కొక్క బలహీన ప్రదేశంలో ఉంచవచ్చు. ఒక నిర్దిష్ట లైన్ పైన బంతులను కొట్టే చిరకాల అసమర్ధతను అధిగమించటంలో వైఫల్యాన్ని నిపుణులైన లైన్ బౌలర్లు ఒక్కసారి కనిపెడితే అనేక మంది బ్యాట్స్ మెన్ వృత్తి జీవితములకు స్వస్తి పలకటానికి అది సరిపోతుంది.
గుడ్ లెంగ్త్ బంతి అనగా సుమారు నడుము ఎత్తులో బ్యాట్స్ మన్ దగ్గరకు వచ్చే బంతి. గుడ్ లెంగ్త్ కు లేదా వాస్తవానికి క్రికెట్ లో బంతి యొక్క ఏ ఇతర లెంగ్త్ కు స్థిరమైన దూరం ఏమీ లేదు, ఎందుకనగా కావలసిన దూరం బంతి వేగం, పిచ్ పరిస్థితి మరియు బౌలర్ మరియు బ్యాట్స్ మన్ యొక్క ఎత్తును బట్టి మారుతుంది. ఈ ఉద్దేశంలో ఒక "గుడ్ లెంగ్త్" బౌలింగ్ చేయటం అనేది ఎల్లప్పుడూ సరికాదని గమనించాలి - కొన్ని పరిస్థితులలో, కొన్ని పిచ్ ల పైన మరియు కొంతమంది బ్యాట్స్ మెన్ పై ఇతర లెంగ్త్స్ మరింత ప్రభావవంతంగా ఉంటాయి. కుడి వైపున ఉన్న బొమ్మ వివిధ లెంగ్త్స్ అంటే ఏమిటో వివరిస్తుంది.
గుడ్ లెంగ్త్ కు కొద్దిగా ముందు బౌన్స్ అయ్యి బ్యాట్స్ మన్ పొట్ట వరకు లేచిన బంతి "షార్ట్ పిచ్డ్" అని పిలవబడుతుంది లేదా "లాంగ్ హాప్"గా వర్ణించబడుతుంది మరియు బౌన్స్ అయిన తర్వాత బంతి యొక్క ఎత్తు లేదా లైన్ మారాయేమో చూడటానికి బ్యాట్స్ మన్ కు మరింత సమయం ఉండటంతో ఆ బంతిని కొట్టటం అతనికి చాలా సులువు. ఒక షార్ట్-పిచ్డ్ బంతి కూడా పుల్ షాట్ తో ఎదురుదాడికి దిగటానికి బ్యాట్స్ మన్ కి బాగా సరిపడే ఎత్తులో ఉంటుంది. గుడ్ లెంగ్త్ కన్నా చాలా ముందు బౌన్స్ అయ్యి భుజము లేదా తల ఎత్తుకు చేరుకునే ఏ బంతి అయినా ఒక బౌన్సర్ అవుతుంది మరియు ఇది ఒక ప్రభావవంతమైన డెలివరీ. బ్యాట్స్ మన్ తల మీదుగా బౌన్స్ అవగలిగినంత షార్ట్ గా ఉన్న ఏ బంతిని అయినా సాధారణంగా అంపైర్ వైడ్ అంటాడు. షార్ట్ పిచ్డ్ లేదా వైడ్ బాల్స్ వేయటం మంచి ఆలోచన కాదు ఎందుకనగా వాటిని ఎదుర్కోవటం లేదా వాటి నుండి రక్షించుకోవటం బ్యాట్స్ మన్ కు కొద్దిగా సులువు.
సూచీకి వేరొక వైపు, గుడ్ లెంగ్త్ కన్నా బ్యాట్స్ మన్ కు కొద్దిగా దగ్గరగా బౌన్స్ అయ్యే బంతులను "ఫుల్ పిచ్డ్" లేదా "ఓవర్ పిచ్డ్" అని చెపుతారు లేదా "హాఫ్ వాలీ"గా వర్ణిస్తారు. గుడ్ లెంగ్త్ కన్నా వీటిని ఆడటం బ్యాట్స్ మన్ కు చాలా సులభం ఎందుకనగా సీమ్ మీదుగా బౌన్స్ అయిన తర్వాత వాటికి కదలటానికి ఎక్కువ సమయం ఉండదు. బ్యాట్స్ మన్ పాదములకు మరింత దగ్గరగా వేసేది యోర్కర్, సరిగ్గా బౌల్ చేస్తే ఇది చాలా ప్రభావవంతమైన లెంగ్త్. బ్యాట్స్ మన్ ను చేరేలోపు ఒకవేళ బంతి అస్సలు బౌన్స్ అవకపోతే దానిని "ఫుల్ టాస్" అంటారు. ఆ విధంగా వేసిన బంతిని ఆడటం బ్యాట్స్ మన్ కి చాలా తేలిక ఎందుకనగా అది పిచ్ నుండి బౌన్స్ అవటం వలన ఎటూ దారి మళ్ళి ఉండదు.
ఇది ఎందుకనగా ప్రభావవంతమైన మూడు లెంగ్త్స్ (గుడ్ లెంగ్త్, బౌన్సర్ మరియు యోర్కర్) బ్యాట్స్ మన్ కు కొట్టటానికి సులువైన లెంగ్త్స్ లతో పాటు కలిసిపోతాయి. లెంగ్త్ పైన ఆ నియంత్రణ ఒక ఫాస్ట్ బౌలర్ కి ముఖ్యమైన క్రమశిక్షణ. మరొక వైపు స్పిన్ బౌలర్లు దాదాపు ఎప్పుడూ గుడ్ లెంగ్త్ ని లక్ష్యంగా పెట్టుకుంటారు కానీ ప్రభావవంతంగా ఉండటానికి పరుగు పైన మరియు లైన్ పైన మంచి నియంత్రణ అవసరము.
ఒక ఫాస్ట్ బౌలర్ సుమారు ఒక దశాబ్దం పైగా ఉండే తన క్రికెట్ కెరీర్ మొత్తంలో శారీరికంగా ఆరోగ్యంగా ఉండటానికి ప్రయత్నిస్తాడు. ఆ విధంగా చేయటం చాలా కష్టం అని చెపాల్సిన అవసరం లేదు మరియు దానికి చాలా క్రమశిక్షణ మరియు అదృష్టం అవసరం.
స్ట్రైక్ బౌలింగ్ అనేది బంతిని గాలి గుండా లేదా పిచ్ పై నుండి పంపటానికి ప్రయత్నం చేయటానికి బదులుగా కేవలం వేగం మరియు దూకుడు ద్వారా బ్యాట్స్ మన్ ను అవుట్ చేయటానికి ప్రయత్నించే బౌలర్లకు సాధారణంగా అన్వయించబడుతుంది. అత్యుత్తమ శ్రేణి బ్యాట్స్ మన్ లపై, ఈ కిటుకులు కేవలం ఫాస్ట్ మరియు ఫాస్ట్-మీడియం కోవలలోని అచ్చమైన ఫాస్ట్ బౌలర్లచే ప్రయోగించబడినప్పుడు మాత్రమే విజయవంతమవుతాయి. స్లో బౌలర్లు వీటిని అప్పుడప్పుడు మాత్రమే ఉపయోగిస్తారు, ప్రత్యేకించి టెయిల్-ఎండ్ (చివరలో వచ్చే వారు)బ్యాట్స్ మెన్ లపై ప్రయోగిస్తారు, కానీ బ్యాట్స్ మన్ కు సులువుగా పరుగులు అందిస్తూ ఇది బెడిసికొట్టవచ్చు. అయినప్పటికీ, దుందుడుకు బౌలింగ్ విధానములు స్వింగ్ బౌలింగ్ మరియు సీమ్ బౌలింగ్ విధానములతో కలిపి ఏ వేగముతో ఉన్న బౌలర్ చేతిలో అయినా ఆడటానికి కష్టమైన బంతులను సృష్టిస్తాయి. ఇన్ స్వింగింగ్ యోర్కర్ ప్రత్యేకంగా అత్యంత ప్రమాదకరమైనదిగా చూడబడుతుంది.
బౌన్సర్ అనేది పిచ్ యొక్క మొదటి అర్ధ భాగంలో పిచ్ అయ్యేలా గురి పెట్టబడిన ఒక బంతి, అనగా అది బ్యాట్స్ మన్ కు చేరే సమయానికి సూటిగా ఛాతీ లేదా తల ఎత్తుకు లేచే సమయం దానికి ఉంటుందని అర్ధం. ఇది ఆ బంతిని ఎదుర్కొనే బ్యాట్స్ మన్ కు రెండు ఇబ్బందులను కలిగిస్తుంది. ఒకవేళ అతను లేదా ఆమె దానిని ఆడటానికి ప్రయత్నిస్తే, వారి బ్యాట్ కంటికి దగ్గరగా ఉండటంతో బ్యాట్ పైకి వచ్చేలా బంతిని గమనించటం మరియు కచ్చితమైన సమయానికి షాట్ కొట్టటం కష్టం అవుతుంది. ఒకవేళ అతను లేదా ఆమె ఆ బంతిని వదిలేస్తే, అది వారి తలకు లేదా ఛాతీకి దెబ్బ తగిలించవచ్చు మరియు కొన్నిసార్లు గాయం కూడా కావచ్చు. ఈ కారణం వలన, అనేక బౌన్సర్ లను కలిగిన బౌలింగ్ సమయములు "బెదరగొట్టే బౌలింగ్" అని చెప్పబడతాయి.
ఒక బౌన్సర్ కి సాధారణ స్పందన బ్యాట్స్ మన్ దాని క్రిందగా సహజముగా వంగటం, కానీ దీనికి వేగవంతమైన ప్రతివర్తితములు మరియు బలమైన నాడులు అవసరము మరియు కొన్నిసార్లు బ్యాట్స్ మన్ కి ఏ సందర్భములో అయినా దెబ్బ తగలవచ్చు. నిటారుగా ఉన్న బ్యాట్ తో తన తలని రక్షించుకోవటానికి ప్రయత్నించటం సాధారణ ప్రతివర్తితము కానీ దీనిని వీలయితే అణిచివేయాలి ఎందుకనగా దీని ఫలితంగా బంతి నియంత్రించలేని కోణంలో బ్యాట్ మీదుగా ఎగిరి వెళ్లి సులువుగా క్యాచ్ పట్టుకోవటానికి వీలవుతుంది. చాలా మంది బ్యాట్స్ మన్ అదే పనిగా బౌన్సర్లు ఎదుర్కొన్న తర్వాత కంగారుపడి ఇదే రకంగా తమ కెరీర్ లో చాలాసార్లు వికెట్స్ కోల్పోయారు.
శారీరికంగా దృఢంగా ఉన్న బ్యాట్స్ మెన్ తరచుగా బంతి లేవగానే కొట్టటానికి ప్రయత్నం చేస్తారు, ఇది బంతి పైన వారి దృష్టికి విఘాతం కలిగించినప్పటికీ బంతి వేగంతో కలిసిన వారి మొండి బలం ఆ బంతిని బౌండరీ వైపు తరలించటం అసాధారణం ఏమీ కాదు. ఎత్తులో ఉన్న ఒక బంతిని ఆపటానికి వికెట్ కీపర్ కి ఉన్న ఇబ్బందితో కలిసిన, ఈ సంభావ్యతకు అర్ధం నిపుణులైన బ్యాట్స్ మెన్ కు బౌన్సర్ వేస్తె వృధాగా పరుగులు ఇవ్వవలసి వస్తుంది.
స్లోవర్ బాల్ అనేది యాక్షన్ మరియు రన్-అప్ విషయములలో ఒక సాధారణ వేగంతో విసిరే బంతి లానే విసరబడే బంతి కానీ ఇందులో బంతి వేగాన్ని కొద్దిగా తగ్గించటానికి పట్టు (గ్రిప్) కొద్దిగా మార్పు చేయబడుతుంది. ఇది పూర్తి వేగంతో వస్తున్న బంతిని ఎదుర్కోవటానికి సిద్ధపడుతున్న ఒక బ్యాట్స్ మన్ ను మోసం చేస్తుంది, తద్వారా అతను సకాలంలో షాట్ కొట్టలేకుండా చేస్తుంది. దీని సాధారణ ఫలితం ఏమిటంటే బంతి బ్యాట్ కు బాగా క్రింద వైపు తగులుతుంది తద్వారా బ్యాట్ వేగం తగ్గిపోతుంది (క్రికెట్ బ్యాట్ కి ఒక "మిడిల్" (మధ్య స్థానం) ఉంటుంది - ఈ స్థానంలో బంతి కొట్టటం మూలంగా వీలైనంత ఎక్కువ శక్తి బంతిలోకి బదిలీ అవుతుంది; "మిడిల్" నుండి బంతిని కొట్టటం మూలంగా శక్తి బదిలీ అవుతుంది, అందువలన వేగం తగ్గుతుంది). ఇంకా, బంతిని కొట్టినప్పుడు బ్యాట్ సాధారణంగా మరింత దూరం జరిగి ఉంటుంది మరియు దాని చాపం యొక్క పై భాగంలో ఉంటుంది, దాని మూలంగా బంతి మరింత ఏటవాలుగా ఉన్న కోణంతో బ్యాట్ నుండి దూరంగా వెళుతుంది. వీటి కలయిక నిదానంగా-కదిలే, మెలితిరిగిన క్యాచ్ కావచ్చు, దీనిని పట్టుకోవటం చాలా తేలిక. విపత్కర పరిస్థితులలో, బ్యాట్స్ మన్ బంతిని పూర్తిగా ఎదుర్కోవాలనే ఉద్దేశంతో త్వరగా బంతిని కొట్టి, క్లీన్-బౌల్డ్ అవుతాడు.
వివిధ పట్టులలో ఒకటి కుడివైపు చూపబడింది. తప్పనిసరిగా ఉండే ఏకైక వ్యత్యాసం ఏమిటంటే మధ్య మరియు చూపు వేళ్లు విడివిడిగా అతుకుకి ఇరుప్రక్కలా క్రిందకు వస్తాయి. ఇది బంతి చేతి నుండి బయటకు వచ్చేటప్పుడు బంతి పై మరింత కర్పణ శక్తిని కలిగించి బంతి విసిరే వేగాన్ని తగ్గిస్తుంది. ఆఫ్ స్పిన్నర్లు ఉపయోగించే ఆఫ్ బ్రేక్ గ్రిప్ మరియు వేళ్ళ కదలికలను ఉపయోగించటం ద్వారా కూడా స్లోవర్ బాల్స్ ను వేయవచ్చు. లెగ్ స్పిన్ గ్రిప్ మరియు ముంజేతి కదలికను ఉపయోగించటం ద్వారా లేదా బంతి పై భాగానికి కేవలం ఒక్క వేలితో లేదా కణుపులతో ఊతం ఇవ్వటం ద్వారా కూడా - చాలా అరుదుగా - స్లోవర్ విధానంలో బంతిని వేయవచ్చు.
వేగంగా పరుగులు సాధిద్దామని చూస్తున్న బ్యాట్స్ మన్ పై ఈ స్లోవర్ బాల్ ఎక్కువ ప్రభావం చూపుతుంది. తత్ఫలితంగా, వన్-డే క్రికెట్ యొక్క అభివృద్ధితో దాని ప్రాముఖ్యత పెరిగింది, ప్రత్యేకించి ఇన్నింగ్స్ చివరలో బ్యాట్స్ మన్ అన్నీ వదిలేసి బ్యాటింగ్ చేస్తున్నప్పుడు ఇది బాగా ఉపయోగం.
బాగా అనుభవజ్ఞుడైన బ్యాట్స్ మన్ బంతిని కొట్టినప్పుడు అది "మిడిల్"కి వచ్చేటట్లు కొద్దిసేపు ఆగి, తన షాట్ ని మిడ్-స్ట్రోక్ కు సర్దుబాటు చేసుకోగలిగేలా ఉండాలి.
SLOB గా ప్రసిద్ధమైన స్లోవర్ బాల్ యొక్క మరియొక వర్షన్ కేవలం పై రెండు వేళ్ళతో వేయబడుతుంది. "బీమర్"గా గురిపెట్టబడిన, ఈ బంతి విసిరే విధానము బంతి ఎగురుతూ వచ్చి ఒక యోర్కర్ లెంగ్త్ కు చేరుకొని అకస్మాత్తుగా క్రింద పడేలా చేస్తుంది. దీనిని ఎక్కువగా క్రిస్ కైర్న్స్ క్రిస్ రీడ్ పై ప్రయోగించి స్టంప్స్ పైకి ఎగిరేలా చేసిన ఒక ఫుల్ లెంగ్త్ బాల్ కి డక్ అయ్యేలా చేసాడు.
యోర్కర్ అనేది కచ్ఛితంగా బ్యాట్స్ మన్ పాదముల ముందు (లేదా అతని కాలి వేళ్ళపైకి గురిపెట్టింది) బౌన్స్ అయ్యే బంతి, ఈ ప్రాంతాన్ని "బ్లాక్ హోల్" అని పిలుస్తారు. బ్యాట్స్ మన్ యొక్క సాధారణ స్థానము మరియు క్రికెట్ బ్యాట్ యొక్క సరిచేయబడిన పొడవు కారణంగా బ్యాట్స్ మన్ బంతిని కొట్టడానికి ఉద్యుక్తుడవుతున్నప్పుడు బ్యాట్ సాధారణంగా నేలకి దగ్గరగా పట్టుకోడు. కావున ఒక యోర్కర్ బౌల్ చేయబడింది అని గ్రహించగానే, దానిని ఎదుర్కోవటానికి బ్యాట్స్ మన్ వెంటనే తన బ్యాట్ యొక్క పొడవును మార్చుకోవలసి ఉంటుంది. ఇది కష్టం, మరియు ఆ యోర్కర్ చాలాసార్లు మధ్యలో ఉన్న ఖాళీ గుండా దూరి వికెట్ ను పడగొట్టగలదు. ఈ విధానంలో వేయబడిన బంతిని విజయవంతంగా ఎదుర్కోవటాన్ని యోర్కర్ ను "డిగ్గింగ్ అవుట్" చేయటం అని కూడా పిలుస్తారు.
ఒక యోర్కర్ ను వేయటానికి అతి సూక్ష కచ్ఛితత్వం అవసరము ఎందుకనగా దానిని కొద్దిగా ఎక్కువ దూరం బౌలింగ్ చేస్తే అది ఫుల్ టాస్ లేదా ఫుల్ పిచ్డ్ డెలివరీ అవుతుంది. ఈ బంతి పిచ్ మీది నుండి బౌన్స్ అవటం మూలంగా పక్కకి వెళ్ళకపోవటంతో దీనిని ఆడటం బ్యాట్స్ మన్ కి చాలా తేలిక. ఇది ఎక్కువగా బ్యాట్స్ మాన్ ను విస్మయానికి గురి చేసే బంతి కూడా. ఈ రెండు కారణముల మూలంగా, చాలా సందర్భములలో యోర్కర్లు సాధారణంగా వేయరు.
వన్ డే క్రికెట్ లోని ఒక ఇన్నింగ్స్ యొక్క చివరి దశలలో, బ్యాటింగ్ చేసేవారు బౌల్ చేసిన ప్రతి బంతినీ ఎదుర్కోవటానికి ప్రయత్నిస్తారు. ఆ పరిస్థితులలో, వికెట్లు తీయటానికి మరియు బౌండరీలు కొట్టకుండా ఆపటానికి, యోర్కర్ ప్రత్యేకించి ప్రభావవంతమైన బంతి విసిరే విధానము. అందువలన, ఈ పరిస్థితులలో యోర్కర్ చాలా ఎక్కువగా వేయబడుతుంది, మరియు యోర్కర్లను సరిగ్గా బౌల్ చేయగలిగిన బౌలర్లు ఈ విధమైన క్రికెట్ లో పురస్కారం పొందుతారు.
సీమ్ బౌలింగ్ అనేది బంతి పైన ఉన్న అతుకుని ఉపయోగించటం ద్వారా అది పిచ్ కు తగిలినప్పుడు ఊహించలేని విధానంలో బౌన్స్ అయ్యేలా చేసే చర్య. ఒక మంచి బ్యాట్స్ మన్ బంతి ఎక్కడ బౌన్స్ అవబోతోందో ఊహించగలడు మరియు దాని నుండి ఆ బంతి తన వద్దకు వచ్చేసరికి ఎంత ఎత్తులో ఉంటుందో అంచనా వేయగలడు. బౌన్స్ లో వైరుధ్యాలను కలుగజేయటం ద్వారా బౌలర్, బ్యాట్స్ మన్ బంతిని గురించి తప్పుగా అంచనా వేసి వికెట్ కోల్పోయే పరిస్థితి వచ్చేలా చేయగలడు.
సీమ్ విధానంలో బంతిని ఏ వేగంతోనైనా విసరవచ్చు, కానీ నిష్ణాతులైన సీమ్ బౌలర్లు చాలా మంది మీడియం, మీడియం-ఫాస్ట్ లేదా ఫాస్ట్-మీడియం గతిలో బౌలింగ్ చేస్తారు. సీమ్ బౌలింగ్ యొక్క ప్రాథమిక యుక్తి సాధారణ ఫాస్ట్ బౌలింగ్ లేదా స్లోవర్ బాల్ పట్టును నియోగించటం మరియు బంతి పిచ్ కి తగిలేంత వరకు సీమ్ నిటారుగా ఉండేలా చూసుకోవటానికి ప్రయత్నించటం. ఒకవేళ సీమ్ నిటారుగా ఉండి బంతి దాని క్షితిజ సమాంతర అక్షం చుట్టూ తిరుగుతూ ఉంటే, అక్కడ తగినంత మాగ్నస్ ప్రభావం ఉండదు మరియు బంతి గాలిలో కదలదు. బంతి పైన ఉండే అతుకు ఉబ్బెత్తుగా ఉండి ఒకవేళ ఆ భాగం మొట్టమొదట పిచ్ కు తగిలితే బౌన్స్ లో మరియు కదలికలో వైవిధ్యాలను కలుగజేస్తుంది.
సీమ్ బౌలర్లు కొన్ని రకముల పిచ్ ల నుండి చాలా సహకారం పొందుతారు. బీటలు వారిన లేదా ఎత్తు పల్లాలుగా ఉన్న తలాన్ని కలిగిన గట్టి పిచ్ లు సీమ్ బౌలింగ్ కు ఉత్తమమైనవి ఎందుకనగా ఆ దృఢత్వం బంతి వేగం తగ్గకుండానే సులువుగా బౌన్స్ అయ్యేలా చేయగా, బంతి పిచ్ కి తగిలినప్పుడు ఎగుడుదిగుడు తలం ఏ విధంగా బౌన్స్ అవుతుందో ఊహించలేకుండా చేస్తుంది. దీనిని "వేరియబుల్ బౌన్స్" అని పిలుస్తారు. అరుదైన సందర్భములలో చాలా గట్టిగా మరియు ఎగుడుదిగుడుగా ఉన్న పిచ్ ఆడటానికి చాలా ప్రమాదకరమని ప్రకటించబడుతుంది ఎందుకనగా బ్యాట్స్ మన్ బంతి ఎలా వస్తుందో ఊహించలేరు మరియు ఫలితంగా చాలాసార్లు వారి శరీరానికి దెబ్బలు తగులుతాయి. పచ్చని పిచ్ లు కూడా సీమ్ బౌలర్ కు అనుకూలంగా ఉంటాయి ఎందుకనగా చిన్న గడ్డి పోచలు ఎగుడుదిగుడు తలాన్ని సూచిస్తాయి. అయినప్పటికీ పచ్చని ఉపరితలం కూడా బంతి వేగాన్ని కొద్దిగా తగ్గించటంతో ఇది ఒక మిశ్రమ ప్రయోజనం. బాగా చదునుగా మరియు సమతలంగా ఉన్న పిచ్ (క్రికెట్ వ్యావహారికంలో "ఫ్లాట్ ట్రాక్"గా ప్రసిద్ధి చెందింది) సీమ్ బౌలర్ కు కష్టతరం మరియు సీమ్ బౌలర్లు సాధారణంగా దూకుడైన బౌలింగ్ యుక్తులకు మరియు/లేదా ఆ విధమైన ఉపరితలముల పైన బౌలింగ్ కట్టర్లకు అనుకూలంగా ప్రతిస్పందిస్తారు.
కట్టర్ అనేది స్పిన్ అవుతున్న ఫాస్ట్ బాల్ ను వర్ణించటానికి ఉపయోగించే పదము, అనగా అతుకును నేరుగా ఉంచటానికి బదులు అతుకుకు ఎదురుగా ఉన్న అక్షం చుట్టూ పరిభ్రమించే ఒక డెలివరీ (బంతిని విసరటం). ఈ పరిభ్రమణం ఒక స్పిన్ బౌలర్ సాధించిన దానికి ఏ మాత్రం దగ్గరగా లేకపోగా, ఇది ఉత్పన్నం చేసే చిన్న వ్యత్యాసములు బంతి యొక్క వేగం కారణంగా బ్యాట్స్ మన్ ను ఇబ్బంది పెట్టగలవు. ఒకవేళ బౌలర్ కు పిచ్ బాగా అనుకూలంగా ఉంటే బంతిని కదల్చటానికి సీమ్ బౌలర్ కు కట్టర్స్ ఒక ప్రభావవంతమైన విధానం.
అతుకు చుట్టూ పరిభ్రమిస్తున్న బంతి పిచ్ కి తగిలినప్పుడు, బంతి ఏ వైపు స్పిన్ అవుతోందో అనే దాని ఆధారంగా, కుడి వైపుకి లేదా ఎడమ వైపుకి కదులుతుంది. కుడి వైపుకి బౌన్స్ అవుతున్న బంతి ఆఫ్ కట్టర్ అని పిలవబడుతుంది ఎందుకనగా అది ఒక కుడిచేతి వాటపు బ్యాట్స్ మన్ కొరకు ఆఫ్ స్టంప్ నుండి లెగ్ స్టంప్ వరకు వెళుతుంది. అందుకు విరుద్ధంగా, ఎడమ వైపు బౌన్స్ అయ్యే బంతి లెగ్ కట్టర్, ఇది కుడిచేతి వాటపు బ్యాట్స్ మన్ విషయంలో లెగ్ నుండి ఆఫ్ స్టంప్ వరకు ప్రయాణిస్తుంది. కట్టర్స్ సాధారణంగా బ్యాట్స్ మన్ యొక్క ఆఫ్ స్టంప్ కు కొద్దిగా బయట ఉన్న పిచ్ కు తగిలి వికెట్ నుండి దూరంగా వెళ్ళిపోయే లాగా గురి పెట్టబడతాయి. దీని మూలంగా బంతి బ్యాట్ మధ్య భాగానికి కాకుండా బయటి అంచుకి తగిలి పైకి ఎగిరి స్లిప్స్ లో క్యాచ్ కి దొరుకుతుంది.
కట్టర్ వేయటానికి, బౌలర్ విభిన్న పట్టును నియోగిస్తాడు. రెండు పట్టులు కుడివైపు చూపబడ్డాయి, వాటిలో పైన ఉన్నది ఒక లెగ్ కట్టర్ ని పుట్టించగా క్రింద ఉన్నది ఆఫ్ కట్టర్ కి అవసరమైన పట్టును చూపిస్తుంది. పట్టును మార్చటంతో పాటు, కావలసిన స్పిన్ (భ్రమణము) ను ఇవ్వటానికి బౌలర్ బంతిని వదిలి పెడుతూ తన చేతి వేళ్ళను బంతికి సరైన వైపుకి ఈడ్చుకు రావాలి. కట్టర్ ను బౌల్ చేసే క్రియ అది చేతిని వదిలి పెడుతుండగా బంతి పైన కర్పణ శక్తిని పెంచుతుంది, దీని మూలంగా బంతి ఒక సల్వార్ బాల్ విధానంలోనే నిదానం అవుతుంది మరియు ఇది కూడా బ్యాట్స్ మన్ ను తికమక పెట్టటానికి తోడ్పడుతుంది.
స్వింగ్ బౌలర్లు, సీమ్ బౌలర్ల వలె బంతిని పిచ్ పై నుండి కాకుండా గాలిలో కదిలేలా చేయగలరు. బంతి పైన ఉబ్బెత్తుగా ఉన్న అతుకు సాధారణ లేదా సాంప్రదాయ స్వింగ్ బౌలింగ్ ను ప్రోత్సహిస్తుంది, మరియు బంతి కొత్తదిగా ఉన్నప్పుడు సాంప్రదాయ స్వింగ్ ఎక్కువగా సాధ్యమవుతుంది అందుకే దానిని సీమ్ అని ఉచ్ఛరిస్తారు. బంతి పాతది అయ్యేకొద్దీ, స్వింగ్ సాధించటం చాలా కష్టం, కానీ ఒకవేళ ఫీల్డింగ్ చేస్తున్న జట్టు బంతి యొక్క ఒక వైపుని గరుకుగా అవనిస్తూనే మరొక వైపుని నియమబద్ధంగా మెరుగు పెడితే దీనిని సాధించవచ్చు. బంతి వేరొక వైపు కాకుండా ఒక వైపు మాత్రమే మెరుగు పెట్టబడినప్పుడు మరియు ఒకవేళ బంతి చాలా వేగంగా వేయబడితే (గంటకు 85 మైళ్ళకు పైగా), అది సాధారణ స్వింగ్ లో లాగా వ్యతిరేక దిశలో బంతి స్వింగ్ అయ్యేటట్లు రివర్స్ స్వింగ్ ను ఉత్పత్తి చేస్తుంది. జనరంజక అభిప్రాయానికి విరుద్ధంగా, ఈ స్వింగ్ గరుకు వైపుతో పోల్చితే నున్నని లేదా "మెరుపుగా" ఉన్న వైపు మీదుగా వేగంగా వీస్తున్న గాలి వలన ఉత్పన్నమవదు.
బంతికి ఒక వైపు పనిచేస్తున్న నికర బలం మూలంగా స్వింగ్ ఉత్పన్నమవుతుంది; అనగా, మరింత అల్లకల్లోలమైన బౌండరీ లేయర్ తో ఉన్న వైపు. సాధారణ స్వింగ్ బౌలింగ్ కు, ఉబ్బెత్తుగా ఉన్న అతుకు మరియు అది ఏ దిశగా గురి పెట్టబడింది అనేది స్వింగ్ యొక్క దిశను నిర్దేశిస్తుంది. బంతి పైన వంపుగా ఉన్న అతుకు మూలంగా, అతుకు పై నుండి వీచే గాలి అతుకు వంగిన వైపుగా అల్లకల్లోలం సృష్టిస్తుంది. దీని మూలంగా లామినార్ బౌండరీ లేయర్ ముందుగానే విడిపోయే (ఉపరితలంపై మరింత ముందుకు) వేరే వైపు కన్నా బంతి ఉపరితలం నుండి ఫ్లూయిడ్ బౌండరీ లేయర్ ను తరువాత (బంతి యొక్క వెనుక భాగం వైపుగా) విడిపోయేటట్లు చేస్తుంది. ఇక్కడ ఒక నికర ఒత్తిడి వ్యత్యాసం (లామినార్ బౌండరీ పొరతో ఉన్న భాగంలో ఎక్కువ ఒత్తిడి ఉంటుంది) ఉంటుంది మరియు దాని మూలంగా నికర బలం వంపు తిరిగిన అతుకు దిశలో బంతిని కదిలిస్తుంది లేదా స్వింగ్ చేస్తుంది. సాధారణ స్వింగ్ బౌలింగ్ అతుకు ఒక పక్కకు వంచి చేయబడుతుంది, దాని వలన బంతిని అతుకు యొక్క దిశలో "అనగా" గరుకు భాగం వైపు కదల్చటానికి బంతిలో నున్నని లేదా మెరుపెట్టబడిన భాగం ముందు వైపు ఉంచబడుతుంది.
ఒక స్వింగింగ్ బంతి బ్యాట్స్ మన్ నుండి దూరంగా వెళ్ళే ఒక అవుట్ స్వింగర్, లేదా బ్యాట్స్ మన్ వైపు వెళ్ళే ఇన్ స్వింగర్ గా వర్గీకరించబడుతుంది. చాలా సందర్భములలో అవుట్ స్వింగర్ చాలా ప్రమాదకరమైన బంతిగా పరిగణించబడుతుంది ఎందుకనగా, ఒకవేళ బ్యాట్స్ మన్ దానిని గుర్తించటంలో విఫలమైతే, అది బ్యాట్ మధ్య భాగానికి బదులు బయటి అంచుకు తగిలి స్లిప్స్ లో క్యాచ్ అయ్యేటట్లు ఎగురుతుంది. ఇన్ స్వింగర్లు ప్రత్యేకించి యోర్కర్ తో కలిపి ప్రయోగించబడతాయి, ఎందుకనగా ఇన్ స్వింగర్ లోపలి అంచుకు తగిలి వికెట్ ను పడగొట్టవచ్చు లేదా బ్యాట్ కు బదులు బ్యాటింగ్ చేసేవాని పాడ్ కు కొట్టుకుని, LBW నిర్ణయానికి దారి తీయవచ్చు.
గతిపథంలో బంతి ఎప్పుడు దిశను మార్చుకుంటుందో దానిని బట్టి కూడా, స్వింగ్ బౌలింగ్ స్థూలంగా ఎర్లీ స్వింగ్ లేదా లేట్ స్వింగ్ గా వర్గీకరించబడుతుంది - బంతి ఎంత నెమ్మదిగా స్వింగ్ అయితే, ఆ స్వింగ్ కి అనుగుణంగా తన షాట్ ను సర్దుబాటు చేసుకోవటానికి బ్యాట్ మన్ కు అంత తక్కువ అవకాశం ఉంటుంది.
స్వింగ్ బంతులు ఫాస్ట్ బంతుల వలెనే అదే పట్టు మరియు యుక్తితో బౌల్ చేయబడతాయి అయినప్పటికీ సీమ్ (అతుకు) సాధారణంగా సూటిగా కాకుండా కొద్దిగా వంపుగా ప్రయోగించబడుతుంది, మరియు స్లోవర్ బంతి పట్టు ఉపయోగించబడవచ్చు. ఒక అవుట్ స్వింగర్ కు బంతి యొక్క ప్రకాశవంతమైన భాగము బ్యాట్స్ మన్ కు సమీపంలో మరియు అతుకు అతని నుండి దూరంగా ఉండగా ఒక ఇన్ స్వింగర్ కు, గరుకు భాగం బ్యాట్స్ మన్ కు దగ్గరగా ఉండాలి మరియు అతుకు అతని వైపుగా వంచబడి ఉండాలి. కట్టర్ గ్రిప్ తో స్వింగ్ ను రాబట్టటం కష్టం ఎందుకనగా బంతి చాలా వేగంగా స్పిన్ అవుతూ, గాలిలో కదులుతూ ఉండగా దాని నున్నని మరియు గరుకు తలముల దిశలను మార్చుకుంటూ ఉంటుంది. చాలా మంది ఆటగాళ్ళు, ఆట వ్యాఖ్యాతలు, మరియు అభిమానులు తేమ మరియు మబ్బులు కమ్ముకున్న పరిస్థితులలో స్వింగ్ ను సాధించటం సులువు అని, ఇంకా టెస్ట్ క్రికెట్ లో ఉపయోగించే ఎర్రని బంతి వన్-డే ఆటలో ఉపయోగించే తెల్లని బంతి కన్నా ఎక్కువగా స్వింగ్ అవుతుందని ఒప్పుకుంటారు.
రివర్స్ స్వింగ్ అనేది సాధారణంగా బంతి యొక్క ప్రకాశవంతమైన మరియు గరుకైన భాగముల దృగ్విన్యాసంచే ఉత్పన్నమయిన దిశకు వ్యతిరేక దిశలో బంతి స్వింగ్ అయ్యేలా చేసే ఒక దృగ్విషయం. బంతి రివర్స్ స్వింగ్ అవుతున్నప్పుడు, ఆ బంతి నున్నని వైపుకి స్వింగ్ అవుతుంది. రివర్స్ స్వింగ్ అయ్యే బంతులు సాధారణంగా స్వింగ్ అయ్యే బంతుల కన్నా చాలా ఆలస్యంగా మరియు మరింత చురుకుగా కదులుతాయి, ఈ రెండు కారణములు మూలంగా బంతిని కొట్టే ప్రయత్నంలో బ్యాట్స్ మన్ పడే ఇబ్బందిని పెంచుతాయి.
సాధారణ స్వింగ్ కన్నా రివర్స్ స్వింగ్ పరిస్థితులపై ఎక్కువగా ఆధారపడుతుంది, కావున స్థిరంగా దీనిని సాధించటం దాదాపు అసాధ్యం. బంతిని సుమారు 45 ఓవర్లు వాడేంత వరకు సాధారణంగా రివర్స్ స్వింగ్ వీలుపడదు, మరియు దీనికి వేడి మరియు పొడి వాతావరణము అవసరము. రివర్స్ స్వింగ్ సాధించే యుక్తిని మొట్టమొదట 1980లలో పాకిస్తానీ బౌలర్లు కనిపెట్టి సంపూర్ణం చేసారు కానీ తరువాత అది క్రికెట్ ఆడే అన్ని దేశములకు వ్యాపించింది.
రివర్స్ స్వింగ్ లో, గరుకు భాగం ముందుకు ఉంచబడుతుంది. అతుకు సాధారణ స్వింగ్ లో మాదిరిగానే వంగి ఉంటుంది (ఒకవైపుకి 10-20 డిగ్రీలు) కానీ ఇరువైపులా ఉన్న బౌండరీ వరుస అల్లకల్లోలంగా ఉంటుంది. అతుకు మరియు గరుకు భాగముల ఉమ్మడి ప్రభావము ఫలితంగా బంతి వాస్తవంగా అతుకు గురి పెట్టిన దిశకు వ్యతిరేక దిశలో స్వింగ్ అవుతుంది. మంచి రివర్స్ స్వింగ్ బౌలింగ్ కి బౌలర్ అధిక వేగంతో (80-85 మైళ్ళు /గంటకు లేదా అంతకన్నా ఎక్కువ) బంతిని విసరటం అవసరం, ఇది ప్రపంచంలో కేవలం కొద్ది మంది ఫాస్ట్ బౌలర్లు మాత్రమే సాధించగలరు.
ప్రస్తుతం, వన్-డే క్రికెట్ లో 35 ఓవర్ల తర్వాత తప్పనిసరిగా బంతిని మార్చటం రివర్స్ స్వింగ్ ని తగ్గటానికి కారణమైంది, కావున ఫీల్డింగ్ చేస్తున్న జట్టు కొత్త బంతిని తీసుకోవటం తప్పనిసరి కావటంతో రివర్స్ స్వింగ్ లేదు.
[తరువాత విడిపోయే సంక్షుభిత బౌండరీ లేయర్ ఒక గోల్ఫ్ బంతిలోని పల్లములు ద్వారా ఉత్పన్నమయ్యే ప్రభావం లానే ఉంటుంది. గోల్ఫ్ బంతి విషయంలో, బంతికి రెండువైపులా అల్లకల్లోలం వస్తుంది మరియు దాని స్థూల ప్రభావం ఏమిటంటే తదనంతరం ఇరువైపులా బౌండరీ పొర విడిపోతుంది మరియు బంతి వెనుక వైపు ఒక చిన్న నీడ మరియు ముందు వెనుక భాగములలో పీడన వ్యత్యాసం మూలంగా అది ముందు ఊడ్చే శక్తి సన్నగిల్లుతుంది - ఇది గోల్ఫ్ బంతిని ముందుకు పోయేలా చేస్తుంది.]
డిప్పర్ అనేది ఒక యోర్కర్ లేదా ఫుల్ టాస్ గా బుద్ధిపూర్వకంగా బౌల్ చేయబడిన స్వింగింగ్ (ఊగే) బంతి, ఫుల్ టాస్ ను ఒక ఫాస్ట్ బౌలర్ సాధారణంగా బౌలింగ్ చేయటానికి ఇష్టపడడు. ఇన్ డిప్పర్ కుడిచేతి వాటం ఉన్న బ్యాట్స్ మన్ వైపు కదలగా అవుట్ డిప్పర్ అతని నుండి దూరంగా వెళుతుంది.
ప్రభావవంతంగా ఉండటానికి, పిచ్ పైన బంతి బౌన్స్ అవకపోవటం వలన ఉత్పన్నమైన కదలిక క్షయంలో ఉన్న వైరుధ్యాన్ని భర్తీ చేయటానికి ఒక డిప్పర్ ఎక్కువ స్వింగ్ (ఊపు) ను పుట్టించాలి. అయినప్పటికీ, సాధారణంగా బ్యాట్స్ మన్ ఒక ఫుల్ టాస్ ను పరుగులు చేయటానికి సులువైన బంతిగా భావించటం వలన, డిప్పర్స్ ని అంచనా వేయటం చాలా కష్టం మరియు ఒకవేళ బౌలర్ చాలా కచ్ఛితంగా ఉండి ఒక సిసలైన ఫుల్ టాస్ కన్నా యోర్కర్ ను బాగా ప్రయోగించగలిగితే ఆ బంతిని ఆడటం చాలా కష్టం.
భయపెట్టే లేదా దుడుకుగా ఉండే బౌలింగ్ బంతితో బ్యాట్స్ మ్యాన్ ని కొట్టే ఉద్దేశముతో చేసే ఒక అక్రమమైన వ్యూహాత్మక బౌలింగ్ ను సూచిస్తుంది. దీనిని కొన్ని క్రికెట్ నియమాలు నిరోధిస్తాయి, ఇంకా ఏ నియమాలు అధిక బౌన్సర్ లను మరియు పూర్తిగా బ్యాట్స్ మ్యాన్ తలను లక్ష్యంగా చేసుకొని బంతి వేసే "బీమర్"ను కూడా నిరోధిస్తాయి. సఫలీకృతమయే భయపెట్టే బౌలింగ్ సాధారణంగా బ్యాట్స్ మ్యాన్ యొక్క తల, ఛాతి మరియు ప్రక్కటెముకలను లక్ష్యంగా చేసుకొని వేసే బౌన్సర్లు మరియు షార్ట్-పిచ్ద్ బంతుల సమ్మేళనం. దీని యొక్క ముఖ్య ఉద్దేశం బ్యాట్స్ మ్యాన్ యొక్క ఏకాగ్రతకు భంగం కలిగించుట, మరియు అంతిమంగా బ్యాట్స్ మ్యాన్ యొక్క వికెట్ ను నష్టపరిచే విధంగా ఒక తప్పుని ప్రేరేపించుట. ఎక్కువగా ఆ తరువాత వికెట్ బౌన్సర్ కి కాని లేదా షార్ట్-పిచ్డ్ బంతికి కాని నష్టపోదు, కానీ దానికి బదులు బ్యాట్స్ మ్యాన్ ఎదురు చూడని మరీ ప్రామాణిక బంతికి లేదా అతని శైలిలో అతను తాత్కాలికంగా ఆడలేక తొలగి పోవుట (భయం, నొప్పి, హఠాత్పరిణామం, లేదా ఈ మూడిటి మిశ్రమం చేత) జరగవచ్చు.
ఒక సాంప్రదాయ విధానములో అనేక షార్ట్ బంతులను బ్యాట్స్ మన్ యొక్క ఛాతి మీదకు వేయుట ద్వారా బ్యాట్స్ మన్ ను బ్యాక్ ఫుట్ మీదకు ఒక హై బ్యాట్ తో రక్షించుకునే విధంగా, మరియు స్టంప్స్ యొక్క అడుగు భాగాన్ని లక్ష్యం చేసుకొని ఒక ఫాస్ట్ యోర్కర్ ని ప్రయోగించు విధంగా ప్రేరేపిస్తారు. ఒకవేళ బ్యాట్స్ మన్ ఒక హై బ్యాక్ ఫుట్ డిఫెన్సివ్ లో ఆడాలి అని అనుకుంటే, బ్యాట్స్ మన్ నివ్వెరపోయి కంగారు పడుటకు బంతిని వారి కాలి దగ్గర కొట్టునప్పుడు వారి బరువుని తరలించుటకు పట్టే సమయం సరిపోతుంది, ఇది బ్యాట్స్ మన్ తన వికెట్ ను నష్టపోవునట్లు చేస్తుంది.
ఒక ఫాస్ట్ బౌలర్ బ్యాట్స్ మన్ కి కోపం (లేదా నిరాశ) కలిగి బంతి తిరిగి బ్యాట్స్ మన్ కి తగిలే విధంగా ఒక దూకుడు షాట్ ని కొట్టే విధంగా కూడా భయపెట్టే వ్యూహాన్ని వేయగలడు. భయపెట్టే బౌలింగ్ విభిన్న స్థాయిలలో ప్రతి ఫాస్ట్ బౌలర్ యొక్క దాడిలో ఒక భాగముగా ఉంటుంది, మరియు కొన్ని సమయాలలో ఉత్తమ బ్యాట్స్ మన్ సైతం క్రీడ నుండి మరియు క్రీడా మైదానం నుండి తప్పుకోవాల్సినంత ప్రమాదకరమైన గాయాలపాలవుతాడు. అన్ని సందార్భాలలో కూడా 'వ్యంగ్య వ్యాఖ్యానాల' పదజాలం కూడా దాడితో కలిసి ఉంటుంది.
నిపుణులైన ఫాస్ట్ బౌలర్ల చేత భయపెట్టే బౌలింగ్ అధికంగా చేయించుట క్రీడాకారుడికి ఉండతగిన స్ఫూర్తిగా పరిగణించరు, మరియు అనేక జట్టులు మరియు క్రీడాకారులు వీరిని నిరసిస్తారు. బాడీలైన్ సీరీస్ వీటిని అధికంగా పయోగించుటకు ఒక ఉదాహరణ, ఇక్కడ ఆ సమయములో (1932-1933) ఇంగ్లీష్ క్రికెట్ జట్టు సారథి డగ్లస్ జర్డైన్ ఆస్ట్రేలియా క్రికెట్ జట్టు మరియు వారి ప్రధాన క్రీడాకారుడు డొనాల్డ్ బ్రాడ్మన్ యొక్క నైపుణ్యాలను అణగత్రొక్కుటకు ఒక వ్యూహాన్ని అమలుపరచాడు. బ్యాట్స్ మన్ కు శారీరక గాయం చేయాలనే ఉద్దేశంతో బంతిని వేగంగా మరియు చాలా షార్ట్ గా వేయుట అనేది వ్యూహము. బాడీలైన్ విధానాల తరువాత, క్రికెట్ యొక్క రేర్ లెగ్-వైపు మైదాన భాగములో (వికెట్ కీపర్ కాకుండా) నిలబడాల్సిన ఫీల్డర్ల సంఖ్య కచ్చితంగా ఇద్దరే ఉండాలి అనేటటువంటి అనేక క్రికెట్ నియమాలను ఈ విధమైన వ్యూహాలను నిరోధించు అనేక క్రికెట్ నియమాలు మార్చబడ్డాయి అని తెలుస్తుంది.
దాదాపు అన్ని క్రికెట్ జట్టులలో వివిధ వేగములు మరియు శైలులు కలిగిన అనేక మంది ఫాస్ట్ బౌలర్లు ఉండటం వలన, ఫాస్ట్ బౌలింగ్ యొక్క వ్యూహాలు కేవలం ఫీల్డింగ్ చేసే సమయములో నిలబడాల్సిన స్థానములు మార్చటం పైనే కాకుండా బౌలర్ ని అదేవిధంగా బంతి వేసే విధానాన్ని మరియు క్రమాన్ని మార్చటం పైన కూడా ఆధారపడతాయి. సమయానుకూల వ్యూహాలను క్రీడ యొక్క స్థితి, పిచ్ యొక్క స్థితి, వాతావరణము మరియు బంతి వేయుటకు అందుబాటులో ఉన్న వివిధ క్రీడాకారుల యొక్క శక్తి సామర్ధ్యాలు మరియు నైపుణ్యం యొక్క స్థాయిలు వంటి అనేక కారకాలు నిర్ణయిస్తాయి.
ఫాస్ట్ బౌలింగ్ అధిక శక్తితో ముడిపడి ఉంటుంది మరియు ఎక్కువ మంది ఫాస్ట్ బౌలర్లు విశ్రాంతి తీసుకోవుటకు ముందు వరుసగా 4-6 ఓవర్లు బౌల్ చేయగలరు. పరిస్థితుల మీద ఆధారపడి వారు వారి యొక్క జట్టు అవసరమును అనుసరించి దీర్ఘ సమయము బౌల్ చేయవలసి రావచ్చు, కాని దీనికి ఫలితముగా బౌలర్ అలసి పోవుట వలన ఆఖరి బంతుల వేయుటలో శక్తి సామర్హ్ద్యాలు క్షీణించవచ్చు. బౌల్ చేయవలసిన సమయములో ఏ బంతులను వేయాలి మరియు ఆ సమయములో ఏ క్రమములో బంతులను వేయాలి అనేది వారి యొక్క స్వవ్యూహాత్మకమైన విషయం.
చాలా జట్టులు ఫాస్ట్ బౌలర్ల సమూహాలను కలిగి ఉంటాయి, వీరు దూకుడైన మరియు/లేదా సీమ్ విధానములలో నిపుణులు లేదా స్వింగ్ లో నిపుణులు. బంతి కొత్తదిగా ఉన్నప్పుడు సాధారణంగా కొద్దిగానే స్వింగ్ అవుతుంది కానీ అతుకు మీదుగా అధిక వేగాన్ని, బౌన్స్ ను మరియు వ్యత్యాసాన్ని జనింపజేస్తుంది (ఎందుకనగా ఒక కొత్త బంతి మీది అతుకు పాత బంతి మీది అతుకు కన్నా ప్రస్పుటంగా ఉంటుంది). కావున సీమ్ బౌలర్లు సాధారణంగా ఇన్నింగ్స్ ప్రారంభంలో కానీ లేదా కొత్త బంతిని తీసుకున్నప్పుడు కానీ బౌలింగ్ చేయటానికి ఎంచుకోబడతారు. ఒక బంతిని 80 ఓవర్లు వాడిన తర్వాత ఫీల్డింగ్ చేస్తున్న జట్టుకి ఆ బంతిని మార్చుకునే అవకాశం ఉంది. అందుకు విరుద్ధంగా, బంతి ఒకసారి అరగటం ప్రారంభించాక స్వింగ్ బౌలర్లు మరింత ప్రభావవంతంగా బౌలింగ్ చేయగలరు మరియు రివర్స్ స్వింగ్ కి బాగా పాతబడిన బంతి అవసరము. రివర్స్ స్వింగ్ బౌలర్లు 80 ఓవర్ల ముందు నుండి వాడుతున్న బంతుల నుండి మంచి కదలికలను రాబట్టుకుంటూ ఉండగలరు.
సాధారణంగా ఇద్దరు సీమ్ బౌలర్లు మొదటి పది ఓవర్లు ఒకరి తర్వాత ఒకరు బౌలింగ్ చేస్తారు, అప్పటికి ఆ బంతి స్వింగ్ అవటం ప్రారంభించటంతో వారిలో ఒకరు లేదా ఆ ఇద్దరి బదులుగా ఒక స్వింగ్ బౌలర్ లేదా ఒక స్పిన్ బౌలర్ వస్తారు. అందుకనే చాలా జట్లు "ఓపెనింగ్ బౌలర్లు"గా పిలవబడే కనీసం ఇద్దరు సీమ్ బౌలర్లను జట్టులో చేర్చుకోవాలని అనుకుంటాయి. పాత బంతులతో సీమ్ బౌలింగ్ సాధారణంగా తన ప్రభావాన్ని కోల్పోతుంది మరియు అరవై ఓవర్ల తర్వాత అది ఎందుకూ పనికి రాకుండా అవుతుంది. ఫలితంగా జట్టులోని బౌలింగ్ స్థానములను స్వింగ్ లేదా స్పిన్ బౌలర్లతో భర్తీ చేస్తారు.
ఫాస్ట్ బౌలర్ కొరకు ఫీల్డింగ్ సాధారణంగా జోరుగా ఉంటుంది, ఇది పరుగులను నియంత్రించటానికి బదులుగా వికెట్ ను పడగొట్టటానికి అమర్చబడింది. సందర్భాన్ని బట్టి, ప్రత్యేకించి ఫీల్డింగ్ జట్టు చివరలో బ్యాటింగ్ చేస్తున్నప్పుడు మరియు ఒక పరుగుల మొత్తం కోసం ప్రయత్నిస్తున్నప్పుడు, డిఫెన్సివ్ ఫీల్డింగ్ అవసరమవుతుంది. ఒక సాధారణ నియమంగా డిఫెన్సివ్ ఫాస్ట్ బౌలింగ్ ని వేయటం కష్టం - ఈ లక్ష్యం స్పిన్ బౌలర్లకు బాగా సరిపోతుంది.
ఫాస్ట్ బౌలింగ్ యొక్క వివిధ వ్యూహాలు స్వయంగా బ్యాట్స్ మన్ ను అవుట్ చేయటానికి మూడు మార్గములను అందజేస్తాయి. ఇవి వేగం వలన లానీ, యోర్కర్ లేదా సీమ్ లేదా స్వింగ్ ద్వారా బంతిని వారి వైపు వెళ్ళేలా చేయటం ద్వారా కానీ బౌల్డ్ అయ్యేలా లేదా LBW అయ్యేలా చేస్తాయి. బంతిని బ్యాట్స్ మన్ నుండి దూరంగా తీసుకు వెళ్ళటానికి స్వింగ్ లేదా సీమ్ ప్రయోగించవచ్చు, ఈ స్థితిలో బంతి బ్యాట్ యొక్క బయటి అంచుకు తగలుతుంది మరియు వికెట్ కీపర్ వెనకాల ఉన్న ఫీల్డర్ చేతికి దొరకవచ్చు. సరిగా వేయని బౌన్సర్ పై విధంగా బయటి అంచు మీదుగా వెళ్లిపోవచ్చు లేదా బౌండరీ దగ్గర క్యాచ్ పట్టుకోగలిగే ఒక అకాలమైన షాట్ కు కారణం కావచ్చు.
దూకుడైన ఫాస్ట్ బౌలింగ్ కొరకు అత్యంత ప్రభావవంతమైన ఫీల్డ్ స్థానములు ఏవనగా అవుట్ ఫీల్డ్ మరియు స్లిప్స్ కార్డాన్ మరియు గల్లీ స్థానములను పటిష్ఠంగా ఉంచటం. ఎందుకనగా ఈ స్థానములలోనే బ్యాట్స్ మన్ పట్టుబడటానికి అవకాశములు ఎక్కువ అని భావిస్తారు. అవుట్ ఫీల్డ్ లో ఫీల్డర్లను ఉంచటంలో అదనపు ప్రయోజనం ఉంది. అది ఒక బ్యాట్స్ మన్ బౌండరీ సాధించగలిగే ప్రదేశముల సంఖ్యను నియంత్రించటం. సిల్లీ మిడ్ ఆన్/ఆఫ్ వంటి ఇతర దగ్గరి ఫీల్డింగ్ స్థానములు మరియు వివిధ మిడ్ వికెట్ స్థానములు సాధారణంగా పునరావృత్తమవుతాయి.
అందుకు విరుద్ధంగా,ఫాస్ట్ బౌలింగ్ కొరకు ఒక సురక్షిత ఫీల్డ్ గల్లీ, పాయింట్ మరియు కవర్ వంటి స్థానములను బ్యాట్స్ మన్ చుట్టూ ఒక పూర్తి వలయంలో చుట్టుముడుతుంది. క్యాచ్ కొరకు ఒకరు లేదా ఇద్దరు స్లిప్స్ మరియు ఒకరు లేదా ఇద్దరు అవుట్ ఫీల్డర్లు ఉంటారు. బ్యాట్స్ మెన్ సాధారణంగా క్యాచ్ ఇచ్చి అవుట్ అయ్యే ప్రమాదం బదులు మైదానమునకు దగ్గరగా షాట్స్ కొట్టటానికి ప్రయత్నించటంతో ఈ ఫీల్డింగ్ స్థానం పలు బౌండరీలను ఆపగలుగుతూనే ఒకవేళ బ్యాట్స్ మెన్ ఒక సింగిల్ కొరకు ప్రయత్నిస్తే రన్ అవుట్ చేయటానికి పిచ్ కి చాలా దగ్గరగా ఉంటుంది. డిఫెన్సివ్ ఫాస్ట్ బౌలింగ్ కష్టం, ఎందుకనగా ఈ విధమైన ఫీల్డింగ్ ఏర్పాటు చేయబడినప్పుడు నిపుణుడైన ఒక బ్యాట్స్ మన్ తేలికగా తన వ్యూహాన్ని ప్రయోగించగలుగుతాడు మరియు మిడ్ వికెట్ వలయం మీదుగా మరియు అక్కడ ఉన్న అవుట్ ఫీల్డర్లను దాటి తను కొట్టిన బంతుల నుండి ఎక్కువ బౌండరీలు సాధిస్తాడు.
బ్యాట్స్ మన్ యొక్క వికెట్ ను తీసుకోవుట బౌలర్ యొక్క ప్రథమ కర్తవ్యం రెండవ కర్తవ్యం బ్యాట్స్ మన్ ను ఎక్కువ పరుగులు చేయకుండా నిరోధించుట. రెండవ కర్తవ్యం మొదటి కర్తవ్యముకు మార్గం వంటిది, ఏ విధముగా అంటే బ్యాట్స్ మన్ రన్స్ ని ఎక్కువ నష్ట పోవుట వలన ఎక్కువ నిరాశ చెంది స్కోర్ ని పెంచుకొనుటకు ప్రమాదకరమైన షాట్లు కొడతాడు. అదనముగా, బ్యాట్స్ మన్ ను స్కోర్ చేయకుండా ఆపుట అనగా ఒకే బ్యాట్స్ మన్ కి ఒకే బౌలర్ వరుస బంతులను వేస్తుంటాడు, దీని వలన వారిరువురి మధ్య ఒక వ్యూహాత్మక విధానము ఏర్పడుతుంది.
విచక్షణకు వ్యతిరేకంగా, ఫాస్ట్ బౌలర్ కు ఉత్తమ విధానం బంతులను స్థిరంగా వికెట్ వైపు గురి పెట్టకుండా ఉండటమే, ఎందుకనగా ఇది ఒక స్పష్టమైన మరియు సరళమైన స్పందనను ప్రేరేపిస్తుంది. బ్యాట్స్ మన్ సులువుగా తన వికెట్ ను కాపాడుకోవచ్చు మరియు అరుదుగా వచ్చే సరిగా వేయని బంతిని ఎదుర్కోవచ్చు. ఒక లైన్ అండ్ లెంగ్త్ ను ప్రయోగించటం అనిశ్చితిని సృష్టించటానికి మరింత ప్రభావవంతమైన బౌలింగ్ విధానం, ఇక్కడ బ్యాట్స్ మన్ ఆ బంతిని ఎదుర్కోవాలో, డిఫెండ్ ఆడాలో లేదా వదిలి పెట్టాలో నిర్ణయించుకోలేడు. ఇంకొక విధానంలో బంతిని వేసే విధానములను కలపటం ద్వారా తరువాత ఏ విధమైన బంతి వస్తుందో బ్యాట్స్ మన్ కి ఎప్పటికీ అర్ధం కాదు. బాగా బౌల్ చేయబడిన వరుస బంతులలో చాలా వరకు సాధారణంగా స్వింగింగ్ లేదా సీమింగ్ బంతులు, ఇవి నడుము ఎత్తులో ఆఫ్ స్టంప్ కి కొద్దిగా బయటగా మరియు బ్యాట్స్ మన్ నుండి దూరంగా వెళతాయి ఎందుకనగా ఈ ప్రాంతంలోనే బ్యాట్స్ మన్ కు మరింత కచ్ఛితమైన స్పందనను ఎంచుకోవటం చాలా కష్టం. సాధారణ వైరుధ్యములు మరియు యుక్తిగా వాటిని అన్వయించుకోవటం క్రింద చర్చించబడింది.
ఒక ఓవర్లో బౌలర్ ఎంచుకునే సరైన బంతులు మ్యాచ్ పరిస్థితి పైన, బ్యాట్స్ మన్ నైపుణ్యం పైన మరియు క్రీజ్ లో బ్యాట్స్ మన్ ఏవిధంగా పాతుకుపోయాడు అనే దానిపైన ఆధారపడి ఉంటాయి. అప్పుడే వికెట్ వద్దకు వచ్చిన బ్యాట్స్ మెన్ పై, అవుట్ చేయటం మరియు వీలైనంత సేపు ఎదురుదాడి పద్ధతిలో ఆడుతూ క్రీజ్ లో నిలదొక్కుకోకుండా ఆపటం అనే రెండు లక్ష్యములతో వరుస షార్ట్-పిచ్ బంతులు లేదా బౌన్సర్లతో దాడి చేయటం సాధారణం. క్రీజ్ లో పాతుకుపోయిన బ్యాట్స్ మెన్ కు షార్ట్ బాల్స్ వేయటం మరింత ప్రమాదం ఎందుకనగా వారు సులువుగా బౌండరీలు చేస్తారు, కానీ చాలా మంది బౌలర్లు ఇప్పటికీ కేవలం బ్యాట్స్ మన్ ను సందిగ్ధంలో పెట్టటానికి, వరుసగా వేసే బంతులలో వీటిని కూడా కలుపుతారు.
చాలా మంది బ్యాట్స్ మెన్ పాదం ముందు నుండి కానీ లేదా వెనుక నుండి కానీ షాట్స్ ముందు కొట్టటానికి ఇష్టపడతారు మరియు బౌలర్ యొక్క బంతుల ఎంపిక పైన ఇది ప్రభావం చూపుతుంది. ఫ్రంట్ ఫుట్ (ముందు పాదం) మీదగా షార్ట్ బంతులను ఆడటం కష్టం కావున బ్యాట్స్ మెన్ వద్దకు ఎక్కువ షార్ట్ బంతులను విసిరే బౌలర్లు ఫ్రంట్ ఫుట్ ను ఎక్కువ కోరుకుంటారు. అదేవిధంగా, బ్యాక్ ఫుట్ (వెనుక పాదం) మీదుగా యోర్కర్లు పూర్తిగా పిచ్ అయిన బంతులను ఆడటం కష్టం కావున బ్యాక్ ఫుట్ ఆటగాళ్ళ పైన ప్రయోగించటానికి వాటిని ఎంచుకుంటారు. ఒక బ్యాట్స్ మన్ సరిగ్గా పిచ్ అయిన వరుస బంతులతో తనకు అంతగా ఇష్టం లేని ఫుట్ ని ఆడటం ఒక బౌలర్ విజయవంతంగా గమనిస్తే అప్పుడు అతను ఆకస్మికంగా "విరుద్ధ" బంతిని విసరటం ద్వారా అతనిని విస్మయపరచవచ్చు - ఉదాహరణకు వరుసగా షార్ట్ బాల్స్ వేసిన తర్వాత ఒక యోర్కర్ వేయటం లేదా వరుసగా ఫుల్ బాల్స్ వేసిన తర్వాత బౌన్సర్ వేయటం. అజాగ్రత్తగా ఉండే లేదా ఎక్కువ ఉత్సాహంగా ఉండే బ్యాట్స్ మన్ తెలియకుండానే పట్టుబడిపోతాడు మరియు వికెట్ కోల్పోతారు.
మరియొక వైరుధ్యం, ప్రత్యేకించి వికెట్ వద్ద పాతుకుపోయి సునాయాసంగా స్కోరు చేయటం ప్రారంభించిన బ్యాట్స్ మెన్ కొరకు ఉన్నది ఏమిటంటే, లైన్ అఫ్ అటాక్ (దాడి చేసే గీత) ను ఆఫ్ స్టంప్ కు కొద్దిగా బయట ఉన్న ప్రాంతం నుండి లెగ్ స్టంప్ వద్ద నేరుగా బౌలింగ్ చేయటానికి మార్చటం. బ్యాట్స్ మన్ ఈ బంతులకు స్పందించాలి ఎందుకనగా అలా చేయకపోతే అతను బౌల్డ్ అవచ్చు లేదా LBW లో ఇరుక్కోవచ్చు కానీ అతను లేదా ఆమె అలా చేయటంతో వారి బ్యాట్ ఆఫ్ సైడ్ ను గాయము తగలగలిగేలా వదిలేస్తూ లెగ్ సైడ్ మీదుగా కదులుతుంది. ఒకవేళ బౌలర్ స్వింగ్ లేదా సీమ్ విధానముల ద్వారా ఆఫ్ సైడ్ కు తగినంత కదలిక తీసుకు రాగలిగితే అది ఎక్కువగా బ్యాట్ యొక్క బయటి అంచుకు తగిలి ఒక క్యాచ్ ను ఇస్తుంది లేదా నేరుగా స్టంప్స్ కు కొట్టుకుంటుంది.
బౌలింగ్ లో విస్మయపరచటమనేది ఒక పెద్ద విషయం అనే సంగతి జ్ఞాపకం ఉంచుకోవాలి, మరియు బ్యాట్స్ మన్ ను తప్పు షాట్లు కొట్టే లాగా తికమక పెట్టే ఆలోచనతో బౌలర్లు తరచుగా ఈ సాధారణ వ్యూహాత్మక విధానములను విడనాడుతూ ఉంటారు. ఉదాహరణకు, బౌన్సర్లు లేదా కనీసం ప్రామాణిక లైన్ అండ్ లెంగ్త్ బంతులను ఊహిస్తున్నట్లుగా ఉన్న ఒక కొత్త బ్యాట్స్ మన్ కు ఒక యోర్కర్ వేయటం చాలా మంది బ్యాట్స్ మెన్ మొదటి బంతికే వికెట్ కోల్పోవటానికి కారణం.
మానవ శరీరం నిర్మాణం ఫాస్ట్ బౌలింగ్ లోని శ్రమకు అనువుగా లేదు. ఫాస్ట్ బౌలింగ్ మొత్తం శరీరం పైన, ముఖ్యంగా పాదములు, వెన్ను మరియు భుజములపై అధిక భారాన్ని పెడుతుంది. దీని మూలంగా శరీరంలోని చాలా భాగములు తీవ్ర ప్రమాదములకు గురయ్యే అవకాశం ఎక్కువ. బంతిని విసిరే సమయంలో పాదములు నేలపై బలగా మోపటం వలన చీలమండ గాయాలు సంభవిస్తాయి, బంతి విసిరిన తర్వాత విల్లులా వంగటం వలన వెన్ను నొప్పులు మరియు శ్రమలు, బంతిని విసరటానికి కొద్దిగా ముందు జరిగే ఆకస్మిక కుదుపు మూలంగా భుజంలో స్నాయువు చినిగిపోతుంది.
వీరు జూన్ 2009 నాటికి ICC ఆటగాళ్ళ రాంకింగ్స్ లో కనీసం 850 పాయింట్లతో అత్యున్నత రేటింగులతో ఉన్న ఫాస్ట్ బౌలర్లు.