భారతీయ చక్రవర్తుల జాబితా
భారతీయ చక్రవర్తుల అధికారిక అనేక జాబితాలలో ఈ కింది జాబితాఒకటి. ప్రారంభ పౌరాణిక మరియు తరువాత ధ్రువీకరించబడ్డ పాలకులు మరియు భారతీయ ఉపఖండంలోని ఒక భాగం పాలించినట్లు భావించిన రాజవంశాలు ఈ జాబితాలో చేర్చబడ్డాయి.
భారతయుద్ధం అనగా కురుక్షేత్రం జరిగిన తదుపరి, కలియుగం ప్రవేశానికి ఇంకా 36 సంవత్సరములు (క్రీ.పూ. 3138) ఉన్నట్లుగా పురాణములు వర్ణించాయి. కలియుగము యొక్క పరిమితి 4,32,000 సంవత్సరముల కాలము. ఇది కృష్ణుడు నిర్యాణము మొదలు గణింతురు.
ఈ జాబితాలో మగధ రాజులు ఉన్నారు.
అజాతశత్రువు తరువాత వచ్చిన నలుగురు కూడా తమ తమ తండ్రులను చంపి రాజులు అయినవారే. వీరి తదుపరి ప్రజలు, రాజ ప్రతినిధి అయిన శిశునాగును రాజును చేశారు.
గుప్తుల సామ్రాజ్యం పతనమైనప్పుడు తెల్ల హూణులు మరియు గుజ్జారులు కలిసికట్టుగా ఏర్పడిన తెగ. మరియూ ఇందులో బుందెలాలు, ఖండేలులు, రాథోడ్ తెగలు కలిశాయి.
క్రీస్తు శకము 956 నుండి 1192 మధ్య చౌహానులు అజ్మెర్ ను రాజధానిగా చేసుకొని తూర్పు రాజస్థాన్ ను పాలించారు.
సోలంకిలు క్రీస్తు శకం 945 నుండి 1297 వరకూ గుజరాత్ రాష్ట్రాన్ని పాలించారు.
వివిధ శాసనాలు మరియు సాహిత్య ఆధారాలలో పేర్కొనబడిన పారమార పాలకులు: 
పాలా శాసనాలు చాలామంది ప్రఖ్యాత క్యాలెండర్ యుగం లేకుండా, రిజిష్టర్ సంవత్సరానికి సంబంధించిన తేదీని మాత్రమే సూచిస్తారు. దీని కారణంగా, పాలా రాజుల కాలక్రమం గుర్తించడం కష్టం. వివిధ శిరస్సులు మరియు చారిత్రాత్మక రికార్డుల యొక్క విభిన్న వివరణల ఆధారంగా, వివిధ చరిత్రకారులు పాల రాజవంశం కాలానుగతమును ఈ క్రింది విధంగా అంచనా వేశారు:
గమనిక:
ఉత్తర ప్రదేశ్ లో కనాజ్ అను జిల్లాను రాజధానిగా చేసుకొని 11వ శతాబ్దంనుండి సుమారు 100 సంవత్సరాలవరకూ పాలించారు. 
ఉత్తరాఖండ్ రాష్ట్రానికి చెందిన కుమాన్ ప్రాంతానికి చెందిన ఈ సామ్రాజ్యాన్ని వీరు 11వ శతాబ్దంలో పాలించారు. వీరు రఘు వంశస్తులని పలువురి భావన. 
ఈ సామ్రాజ్యం పంజాబ్, ఉత్తరాఖండ్, హిమాచల్ ప్రదేశ్ మరియు జమ్ము రాష్ట్రాల మధ్య విరాజిల్లింది. 
క్రీస్తు పూర్వం 275 లో వీరు సామ్రాట్ అశొకుడి చేతిలో ఓడిపోయారు. కంగ్రా లోయలో వీరు నిర్మించుకొన్న కంగ్రా కోటపై వరుసగా క్రీస్తు శకం 1009లో మహమ్మద్ గజిని, 1337 లో తుగ్లక్, 1351 లో ఫిరోజ్ షా తుగ్లక్ దాడి చేశారు. మహాభారత కావ్యంలో ఈ సామ్రాజ్యం త్రిగార్తగా ప్రస్తావించబడింది.
ఈ వంశము 16 వ శతాబ్దమునుండి బుందేల్ఖండ్ ను పాలించింది.
బుందేలు ఆఖీ, ధాటియ, పన్న, అజయగర్, చర్కారి, చత్తర్పుర్, జసొ అను సామ్రాజ్యాలు స్థాపించారు.
ఈ వంశస్తులు ఇంద్రప్రస్తను, ఉత్తర కురు, నూర్పుర్, ఢిల్లీ, తన్వరవటి, గ్వాలియర్, కాయస్తపద, ధోల్పుర్, తార్గర్ వంటి ప్రాంతాలను పాలించారు. 
11వ శతాబ్దంలో ఈ వంశస్తులు హిమాచల్ ప్రదేశ్ లో నుర్పుర్ అనే సామ్రాజ్యాన్ని స్థాపించారు, 1849 వరకూ పాలించారు. వీరు పంజాబులో పథంకోట్ ను రాజధానిగా చేసుకొని, పంజాబు ప్రాంతాలను, హిమాచల్ ప్రదేశ్ లో కంగర్ జిల్లాలను పాలించారు. రాజ జగత్ సింగ్ పాలనలో ఈ సామ్రాజ్యం యోక్క స్వర్ణ యుగంగా చెప్పవచ్చు. వీరు శివాలిక్ శ్రేణుల్లో మకట్ కోటను, నూర్పుర్ నుండి తారగర్ మధ్య ఇస్రాల్ కోటను నిర్మించారు.
వీరు రాజస్థాన్లో మెవార్ అను సామ్రాజ్యాన్ని స్థాపించి ఢిల్లీ, ఆగ్ర, ఉత్తరప్రదేశ్, హర్యానా, రాజస్థాన్, గుజరాత్ ప్రాంతాలను పాలించారు. 
ఈ వంశం వారు జైపుర్, అల్వార్, మైహార్, తాల్చర్ వంటి ప్రాంతాలను పాలించారు. 
ఈ వంశస్తులు మార్వార్, బికానెర్, బత్ ద్వారక, కిషాంగర్, ఇదార్, రత్లాం, సితమౌ, సైలాన, కొత్ర, అలిరాజ్పుర్, మండ, పూంచ్, అమ్రిత్పుర్ వంటి ప్రాతాలను పాలించారు.
ఈ వంశస్తులు 1540 నుండి 1948 వరకూ గుజరాత్ లో కచ్ జిల్లాను పాలించారు.
వారు చౌహాన్ వంశస్తులు. వీరు బుంది, బరన, ఝల్వర్, కోట జిల్లాలను పాలించారు. 
ఈ వంశస్తులు జైసల్మెర్ ను పాలించారు.
కచ్వాహ్ వంశానికి చెందిన వీరు 1445 నుండి 1949 వరకూ షెకావతి అను ప్రాంతాన్ని పాలించారు. 
ఈ వంశస్తులు జమ్ము కాశ్మీర్ ను పాలించారు. 
ఈ వంశస్తులు నేపాల్ సామ్రాజ్యాన్ని 1846 నుండి 1951 వరకూ పాలించారు.
పండితుల మధ్య సంవత్సరాల విషయంలో ఇప్పటికీ చాలా వివాదాస్పదమైనదిగా ఉంది, ఇది ఇచ్చినది కేవలం ఒక సంస్కరణ.
రేనాటి చోళులు మొదట పల్లవరాజులకడ సామంతులుగా ఉండి స్వతంత్రులయ్యారు. రేనాటి చోళులు క్రీ. శ. 550 నుండి క్రీ. శ. 850 వరకు రాజ్యము చేశారని చెప్పవచ్చును.
ఈ సామ్రాజ్యాలు విస్తారంగా ఉన్నాయి, పర్షియా లేదా మధ్యధరాలో కేంద్రీకృతమై ఉన్నాయి; భారతదేశంలో వారి సామ్రాజ్యాలు (ప్రాంతాలు) వాటి పొలిమేరలలో ఉన్నాయి.
శాతవాహన పాలన ప్రారంభంలో 271 బిసిఈ నుండి 30 బిసిఈ వరకు వివిధ రకాలుగా ఉన్నాయి. శాతవాహనులు 1 వ శతాబ్దం బిసిఈ నుంచి 3 వ శతాబ్దం సిఈ వరకు డెక్కన్ ప్రాంతంలో ఆధిపత్యం సాధించింది. పురాతత్వ శాస్త్రవేత్తలచే చారిత్రాత్మకంగా ఈ క్రింది శాతవాహన రాజులు ధ్రువీకరించబడ్డారు. అయితే పురాణాలు అనేకమంది రాజులకు పేరు పెట్టాయి. (చూడండి పాలకుల జాబితా చూడండి):
ప్రవరాపుర–నందివర్థన శాఖ
వత్సగుల్మ శాఖ
ఆంధ్ర ప్రదేశ్ మరియు తెలంగాణలోని గుంటూరు-కృష్ణ-నల్గొండ ప్రాంతాల యొక్క ఆంధ్ర ఇక్వాకులు సామ్రాజ్యం అనేది పురాతన పాలనా సామ్రాజ్యాల్లో ఒకటి. వీరు 2 వ శతాబ్దం చివరి భాగంలో గోదావరి మరియు కృష్ణ నది వెంట తెలుగు దేశాన్ని పాలించారు. ఆంధ్ర ఇక్వాకులు రాజధాని విజయపురి (నాగార్జునకొండ). ఆంధ్ర ఇక్వాకులు మరియు పురాణ ఇక్వాకులుతో సంబంధం కలిగి ఉన్నట్లుగా అనేది ప్రజల యొక్క సాధారణ నమ్మకం.
ఆనంద గోత్రీకులు లేదా అనందస్ అని కూడా అంటారు. వీరు తీర ఆంధ్ర ప్రాంతము తమ పాలనను కపోతపురం నుండి రాజధానిగా చేసుకుని పరిపాలించారు. కపోతపురం యొక్క తెలుగు రూపం పిట్టలపురం. ఇది గుంటూరు జిల్లాలోని చెజేర్ల మండలం లో ఉంది.
వీరిని వైంగేయికులు అని కూడా అంటారు. క్రీ.శ.5వ శతాబ్ది ప్రాంతంలో శాలంకాయనుల రాజ్యం అస్తమించింది. వీరిలో చివరిరాజు విజయనందివర్మ.
విష్ణుకుండినులు క్రీ.శ. 4వ శతాబ్దం నుంచి క్రీ.శ.7వ శతాబ్దం వరకు దక్షిణ తెలంగాణకొన్ని కోస్తాంధ్ర జిల్లాలను పాలించారు. 
చాళుక్యులు ప్రధానంగా
పరిపాలన కాలం (హిందూ చరిత్ర)
పరిపాలన కాలం (శ్వేతజాతి)
పరిపాలన కాలం (శ్వేతజాతి)
తుర్కీజాతి నాయకుడు తైమూర్ లంగ్ (తామర్లేన్ లేదా కుంటి తైమూరు) భారతదేశం మీద దాడి చేశాడు. ఉత్తర భారతదేశం మీదకి మధ్యాసియా సైన్యం ఘోరకలి దాడి 1398 సం.లో తిరిగి మొదలు పెట్టారు.
పేరు ఉన్నప్పటికీ, రాజధాని పదేపదే ఢిల్లీ నగరం కంటే ఇతర చోట్ల ఉంది మరియు ఎల్లప్పుడూ సమీపంలో లేదు.
ఈ మామ్లుక్ రాజవంశం వాళ్ళనే బానిస రాజులు అని అంటారు.
అనామకులు అనేకమంది ఢిల్లీ సుల్తానులు అయ్యారు.
బానిస రాజుల తదుపరి ఈ కొత్త ఖిల్జీ పాలక వంశం ఢిల్లీ సింహాసనం 1290 సం.లో ఆక్రమించింది.
ఖిల్జీ వంశంలోని చివరి సుల్తాన్ హత్య జరగటంతో కొత్త సుల్తానుల వంశంగా తుగ్లక్ వంశం ఢిల్లీ సింహాసనం ఆక్రమించింది.
భారతదేశం నిస్సహాయ స్థితి యందు దర్శనము ఇచ్చిన కాలం. తుగ్లక్ వంశం 1413 సం.లో అంతరించి పోయింది.ఒక స్థానిక గవర్నరు ఢిల్లీని ఆక్రమించి సయ్యద్ వంశాన్ని స్థాపించాడు.
సయ్యద్ వంశం కొంతకాలం ఢిల్లీని పరిపాలించి, కాలగర్భంలో కలసిపోయింది. ఆ తదుపరి, మరొక గవర్నరు ఢిల్లీ గద్దె నెక్కాడు. అతడు లోడీ వంశస్థుడు అయిన ఒక ఆఫ్ఘన్ సర్దారు.
బుడ్డారెడ్డి గద్వాల సంస్థానమునకు మూలపురుషుడు. మొత్తం 11 రాజులు, 9 రాణులు ఈ సంస్థానాన్ని పాలించారు. వీరిలో ముఖ్యులు.
బెంగలూరు, కర్ణాటక, భారతదేశం. శ్రీకంఠదత్త నరసింహరాజ ఒడయార్ మైసూర్ సంస్థానం చివరి రాజు జయచామ రాజేంద్ర ఒడయార్ ఏకైక కుమారుడు. ఇతడు మైసూరు రాజ్యాన్ని పరిపాలించిన యదు వంశ రాజులలో చివరివాడు.
చేరామన్ పెరుమాళ్ యొక్క మేనల్లుడు వీర కేరళ వర్మ 7 వ శతాబ్దం మధ్యకాలంలో కొచ్చిన్ రాజుగా భావిస్తున్నారు. కానీ ఇక్కడ 1503 లో ప్రారంభించిన రికార్డులు సూచించడం జరిగింది.
పాల్డెన్ తోండుప్ నంగ్యాల్ యొక్క మొదటి వివాహం ద్వారా వాంగ్‌చుక్ నంగ్యాల్ (జననం 1953) జన్మించాడు. ఇతనికి, 1982 జనవరి 29 న అతని తండ్రి మరణించిన తరువాత 13 వ చోగ్యాల్‌గా నియమింపబడ్డాడు, కానీ ఈ స్థానం ఇకపై ప్రతిస్పందించలేదు మరియు ఏ అధికారిక అధికారంగా అతనికి ఇవ్వబడలేదు.ఈ కుటుంబం రెండు శాఖల మధ్య విభజించబడింది సి. 1707-10; మరియు ఈ విభాగం 1731 లో అధికారికంగా విభజన చేయబడింది.
సాంకేతికంగా వీరు చక్రవర్తులు కాదు, కాని వారసత్వ ప్రధాని మంత్రులు. వాస్తవానికి వారు మహారాజా ఛత్రపతి షాహు మరణం తరువాత పాలించారు, మరియు మరాఠా కాన్ఫెడరేషన్ యొక్క ఆధిపత్యం వహించారు.
శివాజీ సోదరుడి నుండి వారసులుగా ఏర్పడింది; స్వతంత్రంగా పాలించారు మరియు మరాఠా సామ్రాజ్యానికి అధికారిక సంబంధం లేదు.
1947 లో భారతదేశానికి స్వాతంత్ర్యం వచ్చిన తరువాత, భారతదేశానికి డొమినియన్కు ఒప్పుకుంది. 1948 లో రాచరికం ముగిసింది. కానీ టైటిల్ ఇప్పటికీ ఉషా దేవి మహారాజ్ సాహిబా హోల్కర్ XV బహదూర్, ఇండోర్ మహారాణి 1961 నుండి నిర్వహించబడుతోంది.
1947 లో భారతదేశానికి స్వాతంత్ర్యం వచ్చిన తరువాత, భారతదేశానికి డొమినియన్కు ఒప్పుకుంది. 1948 లో రాచరికం ముగిసింది. కానీ టైటిల్ ఇప్పటికీ ఉషా దేవి మహారాజ్ సాహిబా హోల్కర్ XV బహదూర్, ఇండోర్ మహారాణి 1961 నుండి నిర్వహించబడుతోంది.
ఈ క్రింద సూచించినవి 1947 లో భారతదేశానికి స్వాతంత్ర్యం వచ్చిన తరువాత, భారతదేశానికి అధినివేశ రాజ్యము (డొమినియన్‌) నకు ఒప్పుకున్నవి.(1) * అసఫ్ జాహీ రాజుల వరుస క్రమంలో ఈ ముగ్గురు పాలకులు సూచించబడలేదు ఎందుకంటే మొగల్ చక్రవర్తి వారు అసఫ్ జాహీ రాజుల యొక్క శీర్షికను మంజూరు చేయలేదు.