విన్సెంట్ వాన్ గోహ్
విన్సెంట్ విల్లెం వాన్ గోహ్ (1853 మార్చి 30 - 1890 జూలై 29) ఒక డచ్ పోస్ట్-ఇమ్ప్రేషనిస్ట్ చిత్రకారుడు, అతని చిత్రాలు వాటి యొక్క ప్రకాశవంతమైన రంగులు మరియు భావోద్రేకమైన అణచివేతతో 20వ శతాబ్దపు కళ పై సుదూర ప్రభావాన్ని చూపాయి. అతను తన జీవితాంతం ఉద్వేగం మరియు తరచుగా పెరుగుతున్న మానసిక రుగ్మతల తాకిడితో బాధపడ్డాడు మరియు 37 సంవత్సరాల వయస్సులో ఎవేరూ గుర్తించకుండా స్వయంగా చేసుకున్న తుపాకీ గుండు గాయం వలన మరణించాడు.
అతను తన జీవితకాలంలో తక్కువ ప్రశంసలు పొందినప్పటికీ అతని కీర్తి అతను మరణించిన కొన్ని సంవత్సరాల తరువాత పెరిగింది. ఈరోజు, అతను చరిత్రలో ఉన్న గొప్ప చిత్రకారులలో ఒకడిగా మరియు ఆధునిక కళ యొక్క స్థాపనకి సేవలందించిన ప్రధానమైన వాడిగా విస్తారంగా సూచించబడుతున్నాడు. వాన్ గోహ్ తన ఇరవయ్యో ఏట చివరి వరకు చిత్రలేఖనాన్ని మొదలుపెట్టలేదు మరియు అతని యొక్క ఉత్తమ చిత్రలేఖనాలలో చాలా మటుకు అతని చివరి రెండు సంవత్సరాలలో గీసినవే. అతను 2,000 పైగా కళాఖండాలు రూపొందించాడు, అందులో దాదాపుగా 900 పెయింటింగులు మరియు 1,100 డ్రాయింగులు మరియు స్కెచ్లు ఉన్నాయి. అతను జీవించి ఉన్న సమయంలో చాలా తక్కువగా ప్రసిద్ధి చెందినప్పటికీ అతని పనితనం ఆ తరువాత కాలపు ఆధునికమైన కళ పై ఒక బలమైన ప్రభావాన్ని చూపింది. ఈరోజున అతని కళాఖండాలలో చాలా మటుకు---అతని యొక్క అసంఖ్యాకమైన స్వీయ చిత్రాలు, ప్రకృతి దృశ్యాలు, మానవ చిత్రాలు మరియు ప్రొద్దు తిరుగుడు పువ్వులు మొదలైనవి--ప్రపంచంలోనే చాలా గుర్తింపు పొందిన మరియు ఖరీదు అయిన కళాఖండాలలో ఉన్నాయి.
వాన్ గోహ్ తన యవ్వనం మొదటి భాగాన్ని చిత్రలేఖన వ్యాపారుల యొక్క సంస్థలకి పనిచేస్తూ గడిపాడు మరియు హాగ్, లండన్ మరియు పారిస్ మధ్య ప్రయాణించాడు, ఆ తరువాత ఇంగ్లాండ్ లో బోధించాడు. ఒక మత ప్రవక్త అవ్వాలని మరియు గోస్పెల్ ను బోధించాలని అతనికి ముందుగా ఒక వృత్తిపరమైన కోరిక ఉండేది మరియు 1879 నుండి అతను బెల్జియంలో ఉన్న ఒక గనుల ప్రాంతంలో ఒక మతసంస్థ వలె పనిచేసాడు. ఈ సమయంలో అతను స్థానిక కమ్యూనిటీలో ఉన్న వ్యక్తుల చిత్రాలను గీయటం ప్రారంభించాడు మరియు 1885 లో తన మొదటి ప్రధాన చిత్రలేఖనం అయిన "ది పొటాటో ఈటర్స్"ను రంగులతో గీసాడు. ఆ సమయంలో అతని రంగుల పెట్టె (పెలేట్) ప్రధానంగా ముదురు మట్టి రంగులను కలిగి ఉండేది మరియు అతని యొక్క తరువాత చిత్రాలను వైవిధ్యంగా చూపించిన ప్రకాశవంతమైన రంగుల ఆచూకీని కలిగి లేదు. మార్చి 1886లో అతను పారిస్ కి వెళ్ళిపోయాడు మరియు ఫ్రెంచ్ ఇమ్ప్రేషనిస్ట్ లను కనుగొన్నాడు. ఆ తరువాత అతను ఫ్రాన్సు యొక్క దక్షిణానికి వెళ్ళాడు మరియు అక్కడ తను చూసిన బలమైన సూర్యకాంతికి మైమరిచిపోయాడు. అతని చిత్రాలు రంగుల పరంగా మరింత ప్రకాశవంతంగా మారాయి మరియు అతను ఒక ప్రత్యేకమైన మరియు చాలా ఎక్కువగా గుర్తించబడిన పోకడను అభివృద్ధి చేసుకున్నాడు మరియు అది 1888 లో అతను అర్లేస్లో బస చేసినప్పుడు పూర్తిగా గుర్తించబడింది.
అతని మానసిక రుగ్మత అతని చిత్రాల పై యెంత వరకు ప్రభావాన్ని చూపింది అనేది అతను మరణించిన నాటి నుండి ఒక ఊహాత్మక విషయంగా ఉండిపోయింది. అతని యొక్క అనారోగ్యాన్ని కల్పితంగా చూపించాలనే ఒక విస్తృతమైన అభిప్రాయానికి విరుద్దంగా ఆధునిక విమర్శకులు, తన అనారోగ్యం యొక్క దాడుల వలన చైతన్యం మరియు అనుగున్యతలను కోల్పోవటం ద్వారా చాలా లోతుగా నిరాశలో కూరుకుపోయిన ఒక చిత్రకారుడిని చూసారు. చిత్రలేఖన విమర్శకుడు అయిన రాబర్ట్ హగ్స్ చెప్పిన ప్రకారం వాన్ గోహ్ యొక్క చివరి చిత్రాలు, తన సామర్ధ్యం యొక్క తారా స్థాయిలో, పూర్తి నియంత్రణలో ఉన్న మరియు "గుర్తింపు మరియు దయ కోసం చాలా ఎక్కువగా ఎదురు చూస్తున్న" ఒక చిత్రకారుడిని చూపిస్తాయి.
వాన్ గోహ్ మరియు అతని తమ్ముడు, చిత్రలేఖన వ్యాపారస్థుడు అయిన థియో వాన్ గోహ్ ల మధ్య నడిచిన ఉత్తరాల యొక్క సేకరణ వాన్ గోహ్ ను ఒక చిత్రకారునిగా అర్ధం చేసుకోవటానికి ఉన్న చాలా విషయాలు కలిగి ఉన్న ప్రాథమిక వనరు. ఇవి చిత్రకారుడి యొక్క ఆలోచనలు మరియు నమ్మకాలు గురించి తెలిసిన చాలా విషయాలకి పునాదులు వేస్తాయి. థియో తన సోదరుడికి ఆర్థిక మరియు భావోద్రేకమైన మద్దతును నిరాటంకంగా అందించాడు.
వారి యొక్క జీవితకాల స్నేహం మరియు చాలా మటుకు వాన్ గోహ్ యొక్క చిత్రాలేఖనానికి సంబంధిత ఆలోచనలు మరియు సిద్దాంతాలుగా చెప్పబడే పలు విషయాలు ఆగస్టు 1872 నుండి 1890 వరకు వారు వ్రాసుకున్న వందల ఉత్తరాలలో నమోదు చెయ్యబడ్డాయి. 1872 యొక్క వేసవి మొదలుకొని వాటిలో చాలా మటుకు విన్సెంట్ చే థియోకి వ్రాయబడ్డాయి. విన్సెంట్ థియోకి వ్రాసిన వాటిలో 600 పైగా ఉత్తరాలు మరియు థియో విన్సెంట్ కి వ్రాసిన వాటిలో 40 ఉత్తరాలు ఈ రోజున మనుగడలో ఉన్నాయి మరియు వాటిలో చాలా మటుకు తేదీ కలిగి లేకపోయినప్పటికీ చిత్రలేఖన చరిత్రకారులు ఆ సమాచార మార్పిడిని కాలాన్ని నిర్ణయించే శాస్త్రం ఆధారంగా పెద్ద ఎత్తున వరుసక్రమంలో అమర్చారు. ఇందులో కూడా సమస్యలు ఉన్నాయి--ప్రధానంగా అర్లేస్ కాలం నుండి తేదీలు నిర్ణయించటంలో ఇవి దాగున్నాయి. అయినప్పటికీ ఆ ఒక్క కాలంలోనే వాన్ గోహ్ తన స్నేహితులకి డచ్, ఫ్రెంచ్ మరియు ఆంగ్లంలలో 200 ఉత్తరాలు వ్రాసాడు. విన్సెంట్ పారిస్ లో నివసించిన కాలం చిత్రలేఖన చరిత్రకారులకి పరీక్షించటానికి చాలా కష్టతరమైనది ఎందుకంటే అప్పుడు అతను మరియు థియో ఒకే నివాసాన్ని పంచుకున్నారు మరియు అందువలన సమాచారాన్ని పంపుకొనే అవసరం లేదు, ఫలితంగా ఆ సమయానికి సంబంధించి కొద్దిగా లేదా అసలు ఎలాంటి చారిత్రిక నమోదులు లేవు.
థియోకి వ్రాసిన మరియు థియో నుండి అందుకున్న ఉత్తరాలతో పాటుగా మనుగడలో ఉన్న ఇతర పత్రాలు వాన్ రాప్పార్డ్, ఎమిలే బెర్నార్డ్, వాన్ గోహ్ యొక్క సోదరి విల్ మరియు ఆమె స్నేహితురాలు లైన్ క్రుయస్సే లకి వ్రాసిన ఉత్తరాలను కూడా కలిగి ఉన్నాయి. ఈ ఉత్తరాలు మొదటగా 1913లో థియో యొక్క వితంతు భార్య జోహాన్న వాన్ గోహ్-బొంగేర్ చే వ్యాఖ్యానించబడ్డాయి. ఆమె తన ముందుమాటలో తాను 'వణుకు'తో వాటిని ప్రచురించానని ఎందుకంటే చిత్రకారుడి యొక్క జీవితంలో ఉన్న నాటకం అతని చిత్రాలను కప్పివేయ్యాలని తాను కోరుకోలేదని చెప్పింది. వాన్ గోహ్ తనకు తానుగా ఇతర చిత్రకారుల జీవిత చరిత్రలు అధికంగా చదివేవాడు మరియు వారి జీవితాలు వారి చిత్రలేఖనాల యొక్క లక్షణంతో ముడిపడి ఉంటాయని అంచనా వేసేవాడు.
విన్సెంట్ విల్లెం వాన్ గోహ్ 1853 మార్చి 30న దక్షిణ నెదర్లాండ్స్ లో ఉత్తర బ్రబంట్ యొక్క ప్రాంతంలో ఉన్న బ్రేడాకి చాలా దగ్గరలో ఉన్న ఒక గ్రామం అయిన గ్రూట్-జాన్దేర్ట్లో జన్మించాడు. అతను అన్న కర్నేలియా కార్బెంటస్ మరియు డచ్ పునరుద్దరించబడిన చర్చి యొక్క మంత్రి అయిన థియోడారస్ వాన్ గోహ్ యొక్క కుమారుడు. విన్సెంట్ తన తాత మరియు కచ్చితంగా ఒక సంవత్సరం ముందు మృతశిశువుగా జన్మించిన మొదటి సోదరుడు యొక్క అదే పేరును పెట్టబడ్డాడు. ఈ విధంగా ఒక పేరును తిరిగి వినియోగించే అలవాటు అసాధారణమైనది ఏమీ కాదు. విన్సెంట్ అనేది వాన్ గోహ్ కుటుంబంలో ఒక సాధారణమైన పేరు; అతని తాత (1789–1874) 1811 లో యూనివర్సిటీ ఆఫ్ లీడెన్ నుండి దేవుడు మరియు మతపరమైన వాస్తవాలను అభ్యసించే శాస్త్రంలో పట్టా పొందాడు. విన్సెంట్ తాతకి ఆరుగురు కుమారులు, వాన్ గోహ్ ఉత్తరాలలో "అంకుల్ సెంట్" అని సూచించబడే మరొక విన్సెంట్ తో పాటుగా వారిలో ముగ్గురు కళల యొక్క వ్యాపారులు అయ్యారు. విన్సెంట్ తాత అతని యొక్క సొంత తండ్రి యొక్క మామయ్య మరియు విజయవంతమైన శిల్పి అయిన విన్సెంట్ వాన్ గోహ్ (1729–1802) పేరును పెట్టబడ్డాడు. చిత్రలేఖనం మరియు మతం అను రెండు వృత్తులకి వాన్ గోహ్ కుటుంబం ఆకర్షించబడింది. అతని సోదరుడు థియోడారస్ (థియో) 1857 మే 1న జన్మించాడు. అతనికి మరొక సోదరుడు కోర్ మరియు ముగ్గురు సోదరీమణులు: ఎలిసబెత్, అన్న మరియు విల్లెమిన (విల్) ఉన్నారు.
చిన్నపిల్లాడిగా ఉన్నప్పుడు విన్సెంట్ గంభీరంగా, నిశ్శబ్దంగా మరియు ఆలోచనాపరుడై ఉండేవాడు. అతను 1860 నుండి జన్ద్రేట్ గ్రామీణ పాఠశాలకి హాజరయ్యాడు, అక్కడ ఒకే ఒక క్యాథలిక్ ఉపాధ్యాయుడు దాదాపుగా 200 మంది విద్యార్థులకు బోధించేవాడు. 1861 నుండి 1864 అక్టోబరు 1లో అతను దాదాపు దూరంగా జేవెంబెర్గెన్, నెదర్లాండ్స్ లో జాన్ ప్రోవిలి యొక్క ప్రాథమిక బోర్డింగ్ పాఠశాలకి వేల్లిపోయెంత వరకు అతను మరియు అతని సోదరి అన్న ఇంటి వద్దనే ఒక ఉపాద్యాయినిచే బోధించబడేవారు. అతను తన కుటుంబాన్ని ఇంటిని వదిలి వెళ్ళటానికి చాలా నిరాశ నిస్పృహలకి గురయ్యాడు మరియు ఈ విషయాన్ని అతను యవ్వనంలో ఉన్నప్పుడు కూడా జ్ఞప్తికి తెచ్చుకున్నాడు. 1866 సెప్టెంబరు 15న అతను తిల్బర్గ్, నెదర్లాండ్స్ లో ఉన్న నూతన మధ్యస్థాయి పాఠశాల అయిన విల్లెం II కళాశాలకి వెళ్ళాడు. పారిస్ లో ఒక విజయవంతమైన చిత్రకారుడు అయిన కంస్తాన్టిన్ C. హాయ్స్మన్స్, వాన్ గోహ్ కి పాఠశాలలో చిత్రాలు గియ్యటం నేర్పించాడు మరియు ఆ విషయానికి ఒక పద్దతైన విధానాన్ని వాదించాడు. మార్చి 1868లో వాన్ గోహ్ అకస్మాత్తుగా పాఠశాలను విడిచిపెట్టాడు మరియు ఇంటికి తిరిగి వచ్చాడు. అతని యొక్క ముందరి సంవత్సరాల పై ఆ తరువాత వచ్చిన విమర్శ, "నా యవ్వనం దిగులుగా మరియు చల్లగా మరియు స్వచ్చంగా ఉంది..." జూలై 1869లో అతని మామయ్య హాగ్లో ఒక చిత్రలేఖన వ్యాపారి గౌపిల్ & సైతో ఒక స్థానాన్ని పొందటానికి సహాయపడ్డాడు. అతని శిక్షణ అనంతరం జూన్ 1873లో గౌపిల్ అతనిని లండన్ కి బదిలీ చేసాడు, అక్కడ అతను 87 హక్ఫోర్డ్ రోడ్, బ్రిక్స్టన్, వద్ద నివసించాడు మరియు మేస్స్ర్స్. గౌపిల్ & కో., 17 సౌతాంప్టన్ స్ట్రీట్ వద్ద పనిచేసాడు. ఇది అతనికి చాలా సంతోషకరమైన సమయం; అతను తన పనిలో విజయం సాధించాడు మరియు అప్పటికే 20 సంవత్సరాల వయస్సులో అతని తండ్రి కంటే ఎక్కువ సంపాదిస్తున్నాడు. ఇది వాన్ గోహ్ యొక్క జీవితంలో సంతోషకరమైన సంవత్సరం అని థియో యొక్క భార్య ఆ తరువాత సూచించింది. అతను తన యజమానురాల యొక్క కుమార్తె అయిన యుగేని లోయర్ తో ప్రేమలో పడ్డాడు, కానీ అంతిమంగా అతను తన అభిప్రాయాన్ని ఆమెకి చెప్పినప్పుడు, అప్పటికే అంతకు ముందు అక్కడ నివసించిన ఒక వ్యక్తితో తను రహస్యంగా బంధం కలిగి ఉన్నానని చెప్పి ఆమె అతనిని తిరస్కరించింది. అతను మరింత ఒంటరి అయ్యాడు మరియు మతం పై అమితమైన ఆరాధన కలిగి ఉన్నాడు. అతని తండ్రి మరియు మామయ్య అతనిని ఒక వ్యాపార భాగస్వామ్యంలో పని చెయ్యటానికి పారిస్ పంపించారు. ఏది ఏమయినప్పటికీ చిత్రలేఖనాన్ని ఒక భౌతిక విషయంగా పరిగణించబడటం పై కోప్పడ్డాడు, ఇది వినియోగదారులకి కచ్చితంగా తెలిసిన వాస్తవం. 1876 ఏప్రిల్ 1 న అతని ఉద్యోగం నిలిపి వెయ్యబడింది.
వాన్ గోహ్ ఎలాంటి చెల్లింపు లేని పని కోసం ఇంగ్లాండ్ వచ్చాడు. అతను రామ్స్గేట్లో ఓడరేవుకి కనిపించేంత దూరంలో ఉన్న ఒక చిన్న బోర్డింగ్ పాఠశాలలో ఒక సరఫరా ఉపాధ్యాయుడిగా చేరాడు, అక్కడ ఆ దృశ్యం యొక్క చిత్రాలను గీసాడు. ఆ పాఠశాల యజమాని ఐల్వర్త్, మిడిల్సెక్స్ కి వెళ్ళిపోయాడు మరియు వాన్ గోహ్ కూడా నూతన ప్రాంతానికి మారిపోయాడు, దీని కోసం రిచ్మండ్ వరకు రైలులో వెళ్ళాడు మరియు మిగతా ప్రయాణాన్ని కాలినడకన చేసాడు. ఏది ఏమయినప్పటికీ ఆ అమరిక పని చెయ్యలేదు మరియు వాన్ గోహ్ "గోస్పెల్ ను ప్రతీచోటా ప్రచారం చెయ్యాలి" అనే తన కోరికను అనుసరించటానికి ఒక మేతోడిస్ట్ మంత్రి యొక్క అనుచరుడిగా అవ్వటానికి వెళ్ళిపోయాడు. క్రిస్టమస్ సమయంలో అతను ఇంటికి తిరిగి వచ్చాడు మరియు ఆరు నెలల పాటు దొర్డ్రేచ్ట్లో ఒక పుస్తకాల దుకాణంలో పనిచేసాడు. ఏది ఏమయినప్పటికీ, అతను తన నూతన ఉద్యోగంతో సంతోషం పొందలేదు మరియు అతని సమయంలో చాలా భాగాన్ని దుకాణం వెనుక ఏదో ఒకటి వ్రాస్తూ లేదా బైబిల్ లోని సంపుటాలను ఆంగ్ల, ఫ్రెంచ్ మరియు జర్మన్లలోకి అనువదిస్తూ గడిపాడు. ఆ సమయంలో అతనితో పాటు ఆ గదిలో సహజీవనం చేసిన గోర్లిజ్ అనే యవ్వనంలో ఉన్న ఒక ఉపాధ్యాయుడు ఆ సమయంలో వాన్ గోహ్ చాలా తక్కువ తిన్నాడని మరియు మాంసం తినకుండా ఉండటానికి ప్రాధాన్యం ఇచ్చేవాడని తరువాతి కాలంలో జ్ఞప్తికి తెచ్చుకున్నాడు.
తను నిజమైన పూర్తి స్థాయి వృత్తిని పొందాను అని అతను భావించినంత వరకు వాన్ గోహ్ యొక్క మతపరమైన భావోద్వేగం పెరుగుతూ వచ్చింది. మత బోధకుడు కావటానికి అతను చేస్తున్న కృషికి మద్దతుగా అతని కుటుంబం అతనిని దైవం మరియు మత విశ్వాసాల అధ్యయన 
శాస్త్రాన్ని అభ్యసించటానికి మే 1877లో ఆమ్స్తేర్డం పంపింది. అతను నౌకాదళంలో ఉప అడ్మిరల్ అయిన తన మామయ్య జాన్ వాన్ గోహ్ తో నివసించాడు. 0/} విన్సెంట్ తన మామయ్య జోహాన్నెస్ స్ట్రైకర్ సహకారంతో ప్రవేశ పరీక్షకి సన్నద్ధం అయ్యాడు; అతను ఒక గౌరవనీయుడైన తియోలాజియాన్ మరియు నెదర్లాండ్స్ లో అందుబాటులో ఉన్న మొదటి "లైఫ్ ఆఫ్ జీసస్"ను ప్రచురించిన వ్యక్తి. వాన్ గోహ్ అందులో విఫలం అయ్యాడు మరియు జూలై 1878 లో మామయ్య జాన్ యొక్క ఇంటిని విడిచి వెళ్ళాడు. అప్పుడు అతను బ్రుస్సేల్స్కి దగ్గరలో ఉన్న వ్లామ్స్కే ఒప్లిడింగ్స్స్కూల్ ప్రోతెస్తంట్ మిషనరీ పాఠశాలలో ఒక మూడు నెలల నిడివి ఉన్న విద్యను అభ్యసించాడు కానీ అందులో విఫలం అయ్యాడు.
జనవరి 1879లో బెల్జియంలో బోరినేజ్ యొక్క బొగ్గు గనుల జిల్లాలో పెటిట్ వాస్మేస్ గ్రామంలో అతను ఒక మతప్రచారకునిగా తాత్కాలిక ఉద్యోగాన్ని తీసుకున్నాడు. క్రైస్తవ మతాన్ని తాను చూసిన దాని యొక్క తర్కబద్దమైన ముగింపు వలె తీసుకోవటం ద్వారా వాన్ గోహ్ అతను ప్రవచించిన వారి వలె జీవించటాన్ని ఎంపిక చేసుకున్నాడు---అతను పనిచేస్తున్న బేకర్ యొక్క ఇంటి వెనుక భాగంలో ఒక చిన్న గుడిసెలో ఎండుగడ్డి పై పడుకోవటం వంటి కష్టాలను కూడా వారితో పంచుకున్నాడు. ఆ గుడిసెలో రాత్రంతా వాన్ గోహ్ ఏడవటాన్ని తాను విన్నానని బేకర్ యొక్క భార్య నివేదించింది. దారిద్ర్య జీవన పరిస్థితులలో నివసించాలని అతను చేసుకున్న ఎంపిక అతనిని చర్చి అధికారులకి దూరం చేసింది మరియు "ప్రవక్త యొక్క గౌరవాన్ని తగ్గించినందుకు" వారు అతనిని ఉద్యోగం నుండి తొలగించారు. అప్పుడు అతను బ్రుస్సేల్స్ కి వెళ్ళిపోయాడు, బోరినేజ్ లో ఉన్న క్యుస్మేస్ గ్రామానికి తిరిగి వెళ్ళాడు కానీ ఎట్టేన్లో ఉన్న ఇంటికి తిరిగి రావాలని తల్లిదండ్రులచే ఒత్తిడి చెయ్యబడ్డాడు. అతను తన తల్లిదండ్రుల కొరకు పెరుగుతున్న చింత మరియు నిరాశ కారణంగా అక్కడ ఆ తరువాత సంవత్సరం మార్చి వరకు నివసించాడు. విన్సెంట్ మరియు అతని తండ్రి మధ్య ఒక నిర్దిష్ట వాదన ఉంది; థియోడారస్ గీల్ వద్ద తన కుమారుడు మూర్ఖమైన శరణార్ధ శిబిరానికి తనను స్వాదీనపరుచుకోవటం పై ఆరాలు తీసాడు.
అతను క్యుస్మేస్ కి తిరిగి వచ్చాడు మరియు అక్కడ ఒక ఘని కార్మికుడు అయిన చార్లెస్ డేక్రక్ తో అక్టోబరు వరకు కలిసి నివసించాడు. అతను సాధారణ ప్రజలు మరియు తన చుట్టుప్రక్కల ఉన్న దృశ్యాల పై చాలా ఎక్కువ ఆసక్తి పెంచుకున్నాడు. ఏది ఏమయినప్పటికీ, అతను తన సమయాన్ని తన చిత్రాలలో నమోదు చేసాడు మరియు ఆ సంవత్సరం థియో సూచనను పాటించి చిత్రలేఖనాన్ని స్థిరమైన వృత్తిగా చేపట్టాడు. చిత్రలేఖనం యొక్క అధికారిక పాఠశాలలు పై మరియు రాయల్ అకాడమీ ఆఫ్ ఆర్ట్కి హాజరవటం పై వాన్ గోహ్ కి అయిష్టత ఉన్నప్పటికీ థియో సూచనను పాటించటానికి తన ముందు కాలానికి చెందిన ప్రముఖ డచ్ కళాకారుడు విల్లెం రోలోఫ్స్తో అధ్యయనం చెయ్యటానికి ఆ వసంతంలో అతను బ్రుస్సేల్స్ కి ప్రయాణించాడు. అలా హాజరయినప్పుడు అతను శరీర నిర్మాణ శాస్త్రం మాత్రమే కాకుండా నమూనా తయారీ మరియు ఊహాత్మక శక్తుల యొక్క ప్రామాణిక నియమాలను కూడా అధ్యయనం చేసాడు, దీని గురించి అతను ఈ విధంగా చెప్పాడు, "...మీరు అత్యల్ప వస్తువును గియ్యగల సామర్ధ్యం గురించి తెలుసుకోవాలి." "...గొప్ప చిత్రకారులు, గంభీరమైన మాస్టర్లు తమ గొప్ప కళాఖండాలలో మనకి చెప్పినదాని యొక్క నిజమైన ప్రాముఖ్యాన్ని అర్ధం చేసుకోవటానికి ప్రయత్నిస్తే అది మనకి దేవుడిని చేరుకొనే మార్గాన్ని చూపిస్తుంది; ఈ విషయాన్ని ఒక వ్యక్తి రచించాడు లేదా తన పుస్తకంలో చెప్పాడు; మరొకరు ఒక చిత్రం ద్వారా చెప్పారు" అని చెప్పటం ద్వారా వాన్ గోహ్ దేవుని సేవలో ఉంటూనే చిత్రకారుడు కావాలని ఆశించాడు.
ఏప్రిల్ 1881లో వాన్ గోహ్ తన తల్లిదండ్రులతో ఎట్టేన్ పల్లె ప్రాంతానికి వెళ్ళిపోయాడు, అక్కడ తరచుగా పోరుగువారిని వస్తువులుగా వినియోగిస్తూ తన చిత్రలేఖనాన్ని కొనసాగించాడు. అతను వేసవిలో చాలా సమయాన్ని ఆ మధ్యే విధవ అయిన తన కజిన్ కీ వోస్-స్ట్రైకర్ తో నడుస్తూ మరియు మాట్లాడుతూ గడిపాడు. ఆమె అతని తల్లి యొక్క అక్క మరియు జోహాన్నెస్ స్ట్రైకర్ కుమార్తె, వారు ఈ చిత్రకారుని పై దయను చూపారు. కీ, వాన్ గోహ్ కంటే ఎనిమిది సంవత్సరాలు పెద్దది మరియు ఎనిమిది సంవత్సరాల వయస్సు ఉన్న కుమారుడిని కలిగి ఉంది. అతను వివాహానికి ప్రతిపాదించాడు, కానీ ఆమె "లేదు, ఎప్పటికీ, ఎప్పటికీ" ("నిట్, నూయిట్, నిమ్మర్" ) అను పదాలతో తిరస్కరించింది. ఆ నవంబరు చివరి నాటికి అతను తన పెదనాన్న స్ట్రైకర్కి భారీ పదాలతో ఉన్న ఒక ఉత్తరాన్ని వ్రాసాడు మరియు అప్పుడు వేగంగా ఆమ్స్త్రడంకి వెళ్ళాడు మరియు అక్కడ అనేక సందర్భాలలో స్ట్రైకర్ తో మరలా మాట్లాడాడు.కీ అతనిని చూడటానికి తిరస్కరించింది మరియు ఆమె తల్లిదండ్రులు, "నీ మొండి పట్టుదల విసుగుగా ఉంది" అని వ్రాసారు. ఆ నిరాశలో, అతను తన ఎడమ చేతిని ఒక దీపం యొక్క మంటలో పెట్టాడు మరియు "నేను ఈ మంటలో నా చేతిని యెంత వరకు ఉంచగలనో అంత సేపు నన్ను ఆమెను చూడనివ్వండి" అని చెప్పాడు. ఆ తరువాత ఏమి జరిగిందో అతను స్పష్టంగా గుర్తు తెచ్చుకోలేకపోయాడు, కానీ అతని పెదనాన్న ఆ మంటను ఆర్పివేసాడు అని ఊహించాడు. వాన్ గోహ్ తనకి తాను ఆర్థికంగా మద్దతు ఇచ్చుకొనే సామర్ధ్యం కలిగి లేకపోవటం వలన వివాహం అనే ప్రశ్న లేదని కీన్ తండ్రి స్పష్టం చేసాడు. వాన్ గోహ్ గుర్తించిన, అతని పెదనాన్న మరియు మాజీ బోధకుడి యొక్క కపటత్వం అతని పై లోతైన ప్రభావాన్ని చూపాయి. ఆ క్రిస్మస్ సమయంలో అతను తన తండ్రితో చాలా పెద్దగా గొడవపడ్డాడు, బహుమతిగా ఇచ్చిన ధనాన్ని తిరస్కరించాడు మరియు హాగ్ కి వెళ్ళిపోయాడు.
జనవరి 1882లో అతను హాగ్ లో స్థిరపడ్డాడు మరియు కజిన్ భర్త మరియు చిత్రకారుడు అయిన అంటోన్ మావ్ (1838–1888) ను పిలిచాడు. మావ్ అతనిని చిత్రలేఖనం వైపుగా ప్రోత్సహించాడు, ఏది ఏమయినప్పటికీ వారిద్దరూ కొద్ది కాలంలోనే విడిపోయారు, సాధ్యమైనంత వరకు ప్లాస్టర్ కాస్ట్ నుండి చిత్రించటం అను విషయంలో గొడవపడి ఉండవచ్చును. మావ్ అకస్మాత్తుగా వాన్ గోహ్ పై విరోధం పెంచుకున్నాడు మరియు అతను వ్రాసిన చాలా ఉత్తరాలకి జవాబు ఇవ్వలేదు. తను మద్యపానంతో కూడిన వేశ్య క్లాసినా మరియా "సిన్" హూర్నిక్ (1850–తెలియదు) మరియు ఆమె చిన్న కుమార్తెలతో ఇంటి వద్ద నూతనంగా చేసుకున్న ఏర్పాటు మావ్ కి తెలిసిపోయింది అని వాన్ గోహ్ అభిప్రాయపడ్డాడు. అతని సిన్ ను జనవరి చివరిలో కలుసుకున్నాడు, అప్పటికి ఆమెకి ఇదు సంవత్సరాల కుమార్తె ఉంది మరియు గర్భం దాల్చి ఉంది. ఆమె అప్పటికే ఇద్దరు పిల్లలకి జన్మనిచ్చింది కానీ వారు మరణించారు, అయితే వాన్ గోహ్ కి ఇది తెలియదు. 2 జూలై న సిన్, విల్లెం అను ఒక మగపిల్లాడికి జన్మనిచ్చింది. వారి సంబంధం గురించి తెలుసుకున్న తరువాత వాన్ గోహ్ యొక్క తండ్రి సిన్ మరియు ఆమె పిల్లలను వదిలెయ్యాలని తన కుమారుడి పై ఒత్తిడి తెచ్చాడు. మొదట్లో విన్సెంట్ ప్రత్యర్థి స్థానంలో ఆత్మరక్షణ చేసుకున్నాడు.
కళల వ్యాపారి, వాన్ గోహ్ యొక్క మామయ్యా అయిన కోర్నేలిస్ ఆ నగరం యొక్క 20 సిరా చిత్రాలకి రుసుము చెల్లించాడు, ఈ చిత్రకారుడు వాటిని మే చివరి నాటికి పూర్తి చేసాడు. ఆ జూన్ లో అతను గోనేరియాతో బాధపడుతూ ఆస్పత్రిలో మూడు వారాలు గడిపాడు. ఆ వేసవిలో అతను నూనెలో చిత్రించటం మొదలుపెట్టాడు. దాదాపుగా ఒక సంవత్సరం తరువాత 1883 ఆకురాలు కాలంలో అతను సిన్ ను మరియు ఇద్దరు పిల్లలను వదిలేసాడు. వాన్ గోహ్ కుటుంబాన్ని నగరం నుండి తరలించాలని ఆలోచించాడు కానీ అంతిమంగా విడిపోయాడు. డబ్బులు లేకపోవటం వలన సిన్ తిరిగి వ్యభిచారంలోకి వెళ్ళింది--ఆ ఇల్లు తక్కువ ఆనందాన్ని కలిగి ఉన్నదిగా అయిపొయింది మరియు చిత్రకారునిగా తన అభివృద్ధికి కుటుంబ జీవితం సరిపడదు అని వాన్ గోహ్ భావించాడు. అతను వెళ్ళిపోయినా తరువాత సిన్ తన కుమార్తెను తల్లికి మరియు చిన్నపిల్లాడు అయిన విల్లెంను తన సోదరునికి ఇచ్చింది. అప్పుడు ఆమె డెల్ఫ్ట్ కి మరియు తరువాత యాంట్వ్రెప్ కి వెళ్ళిపోయింది. విల్లెం దాదాపుగా 12 సంవత్సరాల వయస్సు ఉన్నప్పుడు రోట్టర్డంలో ఉన్న అతని తల్లిని చూడటానికి తీసుకువెళ్ళబడినట్టు గుర్తుచేసుకున్నాడు, ఇక్కడే అతని మామయ్య ఈ పిల్లాడిని చట్టబద్దం చెయ్యటానికి వివాహం చేసుకోమని సిన్ ను ఒప్పించటానికి ప్రయత్నించాడు. తన తల్లి ఈ విధంగా చెప్పటాన్ని కూడా విల్లెం జ్ఞప్తికి తెచ్చుకున్నాడు, "కానీ నాకు తండ్రి ఎవరో తెలుసు. అతను ఒక చిత్రకారుడు, నేను 20 సంవత్సరాల క్రితం హాగ్ లో అతనితో నివసించాను. అతని పేరు వాన్ గోహ్." ఆమె అప్పుడు విల్లెం వైపు తిరిగి "నీకు అతని పేరే పెట్టాను అని చెప్పింది." విల్లెం తను వాన్ గోహ్ యొక్క కుమారుడని నమ్మాడు, ఏది ఏమయినప్పటికీ అతని పుట్టుక సమయం ఇది తప్పు అని చెబుతుంది. 1904లో సిన్ తనకు తానుగా స్కేల్డ్ నదిలో మునిగిపోయింది. వాన్ గోహ్ ఉత్తర నెదర్లాండ్స్ లో ఉన్న డ్రెంతే యొక్క డచ్ ప్రాంతానికి వెళ్ళిపోయాడు. ఆ డిసెంబరులో ఒంటరితనం వలన అతను ఆ సమయానికి న్యునేన్, ఉత్తర బ్రబంట్ లో నివసిస్తున్న తన తల్లిదండ్రులతో నివసించటానికి వెళ్ళాడు.
న్యునేన్లో తనని తాను చిత్రకళకు అంకితం చేసుకుని తనకు కావలిసిన ముడి సరుకు కొరకు కుర్రవాళ్ళకు డబ్బులు ఇచ్చి పక్షి గూడులను తెప్పించే వాడు. నేత పని వారు మరియు వారి కుటీరం లను చిత్రించే వాడు. 1884 శరదృతువులో తన కన్నా పది సంవత్సరాలు చిన్నది అయిన పొరిగింటి అమ్మాయి మార్గాట్ బెజేమన్ అతడి చిత్రకళా ప్రయాణములో తోడు ఉండేది. ఆమె అతడితో తన ప్రేమ వ్యక్త పరిచిన పిమ్మట ఉత్సాహం లేక పోయినను అతడు కూడా ప్రేమించాడు. వారు ఇరువురు వివాహం చేసుకోవటానికి నిశ్చయించుకున్నారు.కాని వారి నిర్ణయాన్ని ఇరువైపుల కుటుంబాలు అంగీకరించలేదు. తత్ఫలితంగా మార్గాట్ అధిక మోతాదులో స్త్ర్యకనిన్ అనే మందును సేవించింది వాన్ గోహ్ ఆమెని దగ్గరలో ఉన్న ఆసుపత్రికి సకాలములో తీసుకెళ్ళి ఆమె జీవితాన్ని కాపాడాడు. 1885 మార్చి 26న ఆమె తండ్రి గుండెపోటుతో మరణించాడు,చిత్రకారుడు ఆమె తండ్రి మరణించినందుకు చాలా శోకించాడు.
మొట్టమొదటిసారి పారిస్ లో అతని గీసిన చిత్రాలకు గుర్తింపు వచ్చింది. వసంత ఋతువులో అతను గీసిన "ది పొటాటో ఈటర్స్" (డచ్: "డి ఆర్దాపిలేట్టర్స్" ) ప్రఖ్యాతిగాంచిన తొలి కళా ఖండం. హేగ్ నగరములో మొట్టమొదటిసారిగా అతడి కళా ఖండాలు ప్రదర్శనకు పెట్టారు.దీనికి ల్యురస్ అనే వ్యాపారి సహాయం చేసాడు. అతని దగ్గర పనిచేసే ఒక అమ్మాయిని గర్భవతిని చేసినట్లుగా సెప్టెంబరు నెలలో అభియోగింపబడ్డాడు. ఫలితంగా, ఆ ఊరి మతపెద్ద గ్రామములోని ఎవరు అతని చిత్రాలకు స్ఫూర్తిని ఇచ్చే నమునలుగా ఉండకూడదని ఆజ్ఞ విధించాడు. 1885లో జీవం ఉట్టిపడే వివిధ రకాల కళా ఖండాలు సృష్టించాడు.
అప్పటి నుంచి "స్టిల్-లైఫ్ విత్ స్ట్రా హేట్ ఎండ్ పైప్" మరియు "స్టిల్-లైఫ్ విత్ యర్తర్న్ పాట్ అండ్ క్లాగ్స్" సాంకేతిక ప్రజ్ఞకు అద్దం పట్టాయి. రెండూ కూడా మెత్తటి కుంచె పనితనము మరియు రంగుల మేళవింపుతో విభజించబడ్డాయి. న్యునెన్ లో ఉన్న రెండు సంవత్సరములలో పలు రకముల చిత్రాలు మరియు నీటి రంగుల చిత్రాలు మరియు దాదాపు 200 నూనె మేళవింపుతో గీసిన చిత్రాలు పూర్తి చేసాడు. ఏది ఏమి అయిన,అతని రంగులు కలిపే పళ్ళెములో ముదురు మబ్బు రంగుల ఛాయలు,ప్రత్యేకంగా ముదురు చెక్క లేదా మట్టి రంగులు ఉండేవి.అతను లేత రంగులతో చిత్రాలు గీయడానికి సముఖంగా ఉండేవాడు కాదు.అదే తరువాత సమయములో అతని నైపుణ్యానికి ప్రత్యేకంగా పేరు ప్రఖ్యాతులు సంపాదించి పెట్టింది. అతని చిత్రాలు అమ్మక పోవడానికి కారణం థియో అనే వ్యాపారిని అడగ్గా,నీ చిత్రాలు ఇమ్ప్రేషనిస్ట్ చిత్రకారుల చిత్రాలు వలె ప్రకాశవంతంగా లేకుండా అవి మరీ ముదురు రంగులతో కూడి అస్తవ్యస్తంగా ఉన్నాయి అని థియో బదులు ఇచ్చాడు.
1885 నవంబరు నెలలో అతను యాంట్వ్రెప్ అనే నగరానికి చేరి రంగులు అమ్మే ర్యు డెస్ ఇమేజెస్ అనే వ్యాపారస్థుని దుకాణం (లాన్జ్ బీల్దేకేంస్ట్ట్రాట్) పైన ఉన్న చిన్న గదిని అద్దెకి తీసుకున్నాడు. అతని ఆర్థిక పరిస్థితి అంతంత మాత్రంగా ఉండేది.తిండికి కూడా ఇబ్బంది పడే వాడు.అతని తమ్ముడు తీయో పంపించే కొద్ది పాటి ధన్నాన్ని ముడి సరుకు మరియు నమూనాల కోసం వెచ్చించేవాడు. రొట్టె,కాఫీ మరియు పొగాకు అతని రోజు వారి ఆహారం. 1886 ఫిబ్రవరిలో థియోకి రాసిన ఉత్తరములో గత ఏడాది మే నుంచి ఇప్పటి వరకు మొత్తము ఆరు సార్లు మాత్రమే సరైన భోజనం చేసినట్లు పేర్కొన్నాడు. అతని దంతాలు వదులుగా అయిపోయాయి మరియు చాలా నొప్పిని కలిగించాయి. ఆంట్వెర్ప్ లో ఉన్న సమయములో రంగులు ఉపయోగించే పద్ధతిని తెలుసుకోవటానికి, నేర్చుకోవటానికి మరియు చిత్ర కళా సంగ్రహాలయాల్లో ప్రదర్శనకు ఉంచిన పీటర్ పాల్ రూబెన్స్ కళా ఖండాలను గమనించటానికి సమయాన్ని వెచ్చించేవాడు. ఆ స్ఫూర్తితో అతని రంగుల పళ్ళెములో కార్మిన్, కోబాల్ట్ మరియు పచ్చని ఆకుపచ్చ రంగులకు చోటిచ్చాడు. అతను జపాన్ నించి దిగుమతి చేసుకున్న యూకియో-ఈ కళా కృతులు ఓడ రేవులో కొనేవాడు మరియు వాటి పోకడలను తన యొక్క చాలా చిత్రాలలో వెనుక భాగంలోవాడేవాడు. ఆంట్వెర్ప్ లో ఉన్నప్పుడు వాన్ గోహ్ అబ్సింతేను అధికంగా త్రాగటం మొదలుపెట్టాడు. అతను ఓడరేవుకు దగ్గరలో ఉండే కేవనఎల్ అనే వైద్యుని వద్ద సిఫిలిస్, గుద భాగంలో దురదలకు, తొడల మధ్య వచ్చే గజ్జికి చికిత్స పొందానని వాన్ గోహ్ తన పుస్తకములో రాసుకున్నాడు. అతను వార్షిక అద్యాపకునిగా తిరస్కరింపబడినప్పటికీ, అతను మాత్రం ఆంట్వెర్పలో ఉన్న ఫైన్ ఆర్ట్స్ అకాడమిలో ఉన్నత శ్రేణి ప్రవేశ పరీక్షకు హాజరు అయ్యాడు. 1886 జనవరిలో చిత్రలేఖనము మరియు రంగులు అద్దటం కొరకు విశ్వవిద్యాలయములో ప్రవేశం పొందాడు. ఫిభ్రవరి మొత్తము చాలా వరకు అధిక పని ఒత్తిడితో మరియు అనారోగ్యముతో, సరైన ఆహారము లేక అధికముగా ధూమపానము చేస్తూ గడిపాడు.
వాన్ గోహ్ 1886 మార్చిలో ఫెర్నాండ్ కోర్మోన్స్ స్టూడియోలో విద్యాబ్యాసము కొరకు పారిస్ చేరుకున్నాడు. మోంట్మార్టేలో ఉన్న లావాల్ గృహ సముదాయములో థియోతో పాటు గదిని పంచుకున్నాడు. జూన్ నెలలో ఇద్దరు 56 ర్యు లేపిక్ దగ్గర కొండ పై ఉన్న పెద్ద గృహాన్ని అద్దెకి తీసుకున్నారు. అందు కారణముగా ఉత్తర ప్రత్యుత్తరాలకు అవసరము లేకపోయింది. దీని వలన వాన్ గోహ్ పారిస్ లో గడిపిన కాలములో ఏమి జరిగిందో తెలియలేదు. మోంట్మార్టేతో పాటుగా అనేక పారిస్ వీధుల దృశ్యాలు చిత్రించాడు, ఉదాహరణకు "బ్రిడ్జెస్ ఎక్రాస్ ద సీన్ ఎట్ ఎస్నిరేస్" (1887).
పారిస్ లో ఉన్న సమయములో జపనీస్ యుకియో యి చెక్క ముద్రలను సేకరించాడు.
ఈ రకమైన ఆసక్తి ఆంట్వెర్ప్ లో ఉన్న 1885 కాలములోనే జనించింది. అతని స్టూడియో గోడలను వీటితో అలంకరించేవాడు. ఎలాంటి కొన్ని వందల చెక్క ముద్రలను సేకరించాడు మరియు అవి అతని యొక్క చిత్రాల వెనుక భాగంలో కనిపిస్తాయి. అతని యొక్క 1887 "పోట్రైట్ ఆఫ్ పెరె తంగుయ్" వీటిలో పలు ముద్రలు ప్రధాన భూమిక వెనుక ఉన్న గోడకి వ్రేలాడుతూ కనిపిస్తాయి. వాన్ గోహ్ "ది కోర్తెసన్ లేదా ఒరన్ (కేసయి ఎయిసేన్ తరువాత)" 91887)ను, "పారిస్ ఇల్లుస్తర్" అనే సంచిక ముఖ చిత్రము నుంచి ప్రత్యుత్పతికి చేసిన చిత్రాని అచ్చు గీసి, ఉన్న పరిమాణము కంటే పెద్దవిగా తన చిత్రములో గీసాడు. 1888లో గీసిన "ప్లం ట్రీ ఇన్ బ్లోసం (హిరోశిగ్ తరువాత)" వాన్ గోహ్ కి తను సేకరించిన జపనీస్ ముద్రల పై ఉన్న ఆరాధనను తెలిపే మరొక ఉదాహరణ. అతని వెర్షన్ వాస్తమైన దాని కంటే కొంచం పెద్దది.
చాలా నెలలు వాన్ గోహ్ కర్మాన్స్ అనే చిత్ర కారులు పని చేసే గదిలో పనిచేసాడు. ఆ సమయములో ఆ స్టూడియో చుట్టూ చక్కర్లు కొట్టే బ్రిటీష్ -ఆస్త్రలియన్ చిత్రకారుడు జాన్ పీటర్ రసల్ మరియు పలు సహా విద్యార్థులు ఎమిలే బెర్నార్డ్, లూయిస్ అంక్వేటిన్ మరియు హెన్రి డి టోలౌస్-లౌట్రేక్ లను కలుసుకున్నాడు. వారు వాన్ గోహ్ యొక్క లేత మైనపు చిత్రాన్ని గీసారు. వీరి సమూహం జూలియన్ "పీర్" తాంగై నడిపే రంగుల దుకాణం వద్ద కలుసుకునేవారు. ఆ సమయములో పాల్ సీజనే గీసిన చిత్రాలు ఆ దుకాణములో మాత్రమే ప్రదర్శించబడేవి. ఆ సమయంలో పారిస్ లో ఉన్న ఇమ్ప్రేషనిస్ట్ చిత్రాలని వినియోగించటానికి అతనికి సులువుగా అవకాశం దొరికింది. 1886లో రెండు పెద్ద ముఖ్యమైన ప్రదర్శనలు జరిగాయి. ఆ ప్రదర్శనలలో నియో-ఇమ్ప్రేషనిజం తన యొక్క మొదటి ప్రవేశాన్ని చేసింది- జర్గౌస్ స్యురాట్ మరియు పాల్ సిగ్నాక్ యొక్క చిత్రాలు చాలా కీర్తి గడించాయి. థియో కూడా బౌలేవార్డ్ మోంట్మార్టేలో ఉన్న తన దుకాణంలో మొనేట్, అల్ఫ్రెడ్ సిస్లేయ్, ఎద్జర్ దేగాస్ మరియు కమిల్లె పిసారోలచే చిత్రించబడిన పలు ఇమ్ప్రేషనిస్ట్ చిత్రాలను నిల్వ చేసినప్పటికీ విన్సెంట్ ఇతర చిత్రకారులు తాము చిత్రించే విషయాన్ని వీక్షించే మరియు చిత్రించే విధానంలో అభివృద్ధిని ధ్రువీకరించటంలో సమస్యలు కలిగి ఉన్నాడు. వీరిద్దరి మధ్య గొడవలు మొదలయ్యాయి మరియు 1886 చివరిలో విన్సెంట్ తో జీవితాన్ని పంచుకోవటం "దాదాపుగా భరించ లేని విధంగా" ఉంది అని థియో తెలుసుకున్నాడు. 1887 వసంతానికి వారి మధ్య శాంతి నెలకొంది.
అక్కడి నుచి అస్నిఎర్స్ కు మారిన తరువాత సిగ్నాక్ తో పరిచయము ఏర్పడింది. అస్నిఎర్స్ లో అతని తల్లి తండ్రులతో ఉండే మిత్రుడు ఎమిలే బెర్నార్డ్ తో అతను పాయిన్టిల్లిజంను దత్తతు తీసుకున్నాడు. వీరి పరిచయము కారణముగా కొద్ది దూరం నుండి అందంగా కనిపించే విధంగా చుక్కలతో బొమ్మలు వేయడం మొదలు పెట్టాడు. ఈ పోకడ వెనుక ఉన్న సిద్దాంతం నీలం మరియు కాషాయంలతో పాటుగా ప్రశంసనీయమైన రంగుల యొక్క విలువను నొక్కి చెబుతుంది—అవి ఒకదానికి ఎదురుగా ఒకటి వినియోగించినప్పుడు గొప్ప వైవిధ్యాన్ని చూపుతాయి మరియు ఒక దానిని మరొకటి గొప్పగా చూపిస్తాయి.
1887 నవంబరులో థియో మరియు విన్సెంట్ కలిసి అప్పుడే పారిస్ వచ్చిన పాల్ గౌగ్విన్తో స్నేహం చేసారు. ఆ సంవత్సరం చివరలో మోంట్మార్టేలో ఉన్న దు చాలేట్ రెస్టారంట్ లో వాన్ గోహ్ తన చిత్రాలతో పాటు బెర్నార్డ్, ఆన్క్వేటిన్ల చిత్రాలను ప్రదర్శనకు పెట్టాడు, వీటిలో బహుశా టోలౌస్-లట్రేక్ చిత్రాలు కూడా ఉండి ఉండవచ్చు. ఆ ప్రదర్శనలో బెర్నార్డ్ మరియు ఆన్క్వేటిన్లు మొట్టమొదటి సారిగా వారి చిత్రాలను అమ్మగాలిగారు. వాన్ గోహ్ మరియు గౌగ్విన్ లు తమ చిత్రాలను పరస్పరం మార్చుకున్నారు. తరువాత గౌగ్విన్ పాంట్-అవెన్కు ప్రయాణమయ్యాడు ఈ ప్రదర్శనలో కళలు, కళాకారులు, వారి సాంఘిక పరిస్థితులు పై మొదలయిన చర్చలు కొనసాగించబడ్డాయి మరియు ప్రదర్శన సందర్శనకు ప్రఖ్యాతి గాంచిన వ్యక్తులు పిస్సర్రో అతని తనయుడు లుసిన్, సిగ్నక్ మరియు స్యూరట్ లు వచ్చే విధంగా విస్తరించబడ్డాయి. 1888లో పారిస్ నగర జీవనం మీద విసుగు చెంది అతను అక్కడ నుండి వెళ్లిపోయాడు, అప్పటికే నగరంలో ఉన్న రెండు సంవత్సరాల కాలంలో 200 చిత్రాలు పైనే గీసాడు. అతను బయలుదేరే కొన్ని గంటలు ముందు థియోతో కలిసి మొదటిసారి మరియు చివరసారిగా స్యూరాట్ ని అతని ఇంట్లో కలిసాడు.
శరణు ఆశిస్తూ వాన్ గోహ్ అర్లేస్ కి వెళ్ళిపోయాడు. ఆ సమయంలో అతను మద్యపానం వలన జబ్బు పడ్డాడు మరియు ధూమపానంచే సంక్రమించిన దగ్గుతో బాధపడేవాడు.
అతడు 1888 ఫిబ్రవరి 21 లో అర్లేస్ చేరుకున్నాడు మరియు హోటల్-రెస్టారంట్ కార్రెల్ లో గది తీసుకున్నాడు, అది దాదాపుగా హోకుసై (1760–1849) లేదా యుటమరో (1753–1806) అచ్చుల వలె ఉంటుంది అని అతను ఆశించాడు. అతడు ఉతోపియన్ కళా కాలనీని సందర్శించాలానే ఆలోచనతో పట్టణానికి వెళ్ళాడు మరియు డానిష్ చిత్రకారుడు అయిన క్రిస్టియన్ మౌరియర్- పీటర్సన్ అతనికి రెండు మాసాలు తోడు ఉన్నాడు. ఏది ఏమయినప్పటికీ వాన్ గోహ్ కి అర్లేస్ భరించలేనిదిగా మరియు మురికిగా కనిపించింది. ఒక లేఖలో అర్లేస్ ను పరాయి దేశంగా వర్ణించాడు; "జౌవేస్, వేశ్యా వాటికలు,మొదటి సారి ప్రార్ధనకు వెళుతున్న ముద్దువొచ్చే చిన్నారులు, అక్కడి భయంకరమైన ఖడ్గమృగం వలె కానీపించే సర్ప్లిస్లో ఉన్న మత పెద్ద, అబ్సింటే తాగే ప్రజలు, అందర్నీ చూస్తుంటే వీరు గ్రహాంతరవాసుల వలె కనిపిస్తున్నారని పేర్కొన్నాడు."
అతడు అక్కడ నివసించిన 100 సంవత్సరాలు తరువాత అతనిని113 సంవత్సరాల జేఅన్నే కాల్మేంట్ గుర్తుచేసుకుంది-- అప్పటిలో 13 సంవత్సరాలు ఉన్న ఆమె తమ బంధువుల బట్టల దుకాణంలో పని చేసేది వాన్ గోహ్ చిత్రాలు వేసే వస్త్రాన్ని కొనుగోలు చెయ్యటానికి వచ్చేవాడు--అతనిని "మురికివాడు, బట్టలు సరిగ్గా వేసుకోనివాడు, మరియు విబెధించేవాడు మరియు అందవిహీనంగా, కృతజ్ఞతలేని, మర్యాద తెలియని, జబ్బువాడుగా అభివర్ణించింది. 
ఆమె అతనికి రంగు పెన్సిల్స్ కూడా అమ్మినట్టు చెప్పింది.
అయినప్పటికీ అతను స్థానిక ప్రకృతి అందాలకు మరియు కాంతికి ముగ్ధుడయ్యాడు. అక్కడ నివసించిన కాలంలో అతను గీసిన చిత్రాలు పసుపుపచ్చ, సముద్రపు రంగు మరియు ప్రకాశవంతంమైన మావ్ లను అధికంగా కలిగి ఉన్నాయి. అతని గీసిన అర్లేస్ యొక్క ప్రకృతి దృశ్యాలు డచ్ ను పైకి తీసుకురావటం ద్వారా సమాచారం ఇవ్వబడ్డాయి. అతను సగం గీసి వదలిన చిత్రాలలోని పొలాలు,వీధులు చూడడానికి పేలవంగా దర్శనమిచ్చాయి కాని, వాటి యొక్క అధ్బుతమైన రంగుల కలయికకు తార్కాణాలు. అర్లేస్ లో ఉన్నప్పుడు మెరుపు యొక్క వెలుగులు అతనిని ప్రభావితం చేసాయి మరియు అతను కొత్తగా కనుగొన్న ఈ విషయము తన తరువాత గీసిన వరుస చిత్రాలలో అద్భుత పనితనానికి అవకాశము ఇచింది. అతను మర్చి నెలలో స్థానికంగా ఉన్న దృశ్యాలను నాలుగు వైపులా బంధించబడిన "దృష్టి సంబంధిత ఫ్రేం"ను ఉపయోగించి చిత్రించాడు. వీటిలో మూడు సొసైటే డెస్ ఆర్టిస్తేస్ ఇండిపెండంట్స్ వార్షిక ప్రదర్శనలో ప్రదర్శించబడ్డాయి. ఏప్రిల్ నెలలో పక్కనే ఉన్న ఫాంట్విల్లెలో నివసించే దోడ్జ్ మాక్నైట్ అనే అమెరికా కళాకారుడు అతనిని చూడటానికి వచ్చాడు. మే 1 న ఈస్టర్న్ వింగ్ లో ఉన్న 2వ సంఖ్య కలిగిన ప్లేస్ లామర్టైన్ అనే పసుపు భవనాన్ని నెలకి 15 ఫ్రాంక్స్ కి లీజుకి తీసుకున్నాడు. అక్కడి గదులు కొంత కాలం ఉపకరణములు లేకుండా ఎవరూ నివసించకుండా చెయ్యబడ్డాయి. అతను హోటల్ రెస్టారంట్ అర్రెల్లో కొంత కాలముగా ఉన్నాడు, కాని ఆ హోటల్ వారు వారానికి 5 ఫ్రాంక్స్ వసూలు చేసేవారు, అది అతనికి అధిక మొత్తంగా అనిపించింది. అతను అది అధిక మొత్తం అని వాదించాడు, ఆ విషయాన్ని స్థానిక న్యాయమూర్తి వద్దకు తీసుకువెళ్ళాడు మరియు మొత్తం బిల్లులో 12 ఫ్రాంకుల తగ్గింపు పొందాడు.
అతను మే 7న హోటల్ కారెల్ నుండి కేఫ్ దే ల గారేకు పయనమయ్యాడు, అక్కడ యజమానులు అయిన జొసెఫ్ మరియు గినౌక్స్ తో స్నేహం కుదిరింది. ఏది ఏమి అయిన తన పసుపు భావనములోనికి వెళ్ళాలి అంటే అది పూర్తిగా అమర్చబడాలి ఈ లోపున వాన్ గోహ్ ఆ భవనాన్ని స్టూడియోగా వాడేవాడు. తన చిత్రాలను ప్రదర్శించటానికి ఒక గ్యాలరీ కలిగి ఉండాలి అని ఆశిస్తూ ఆ సమయంలో అతని ప్రధాన ప్రాజెక్ట్ చిత్రాల వరుసక్రమాన్ని కలిగి ఉంది, అవి ఈ క్రింది వాటిని కలిగి ఉన్నాయి: "వాన్ గోహ్ చైర్" (1888), "బెడ్ రూం ఇన్ అర్లేస్" (1888), "ద నైట్ కేఫ్" (1888), "ద కేఫ్ ఆన్ ద ప్లేస్ డు ఫోరం" , అర్లేస్, ఎట్ నైట్ (సెప్టెంబర్ 1888), "స్టార్రి నైట్ ఓవర్ ద రోన్" (1888), (1888), ఇవి అన్నీ కూడా పసుపు ఇంటిని "అలంకరించటానికి" ఉద్దేశించబడినవి.
వాన్ గోహ్ "ద నైట్ కేఫ్" గురించి ఇలా వర్ణించాడు: "కేఫ్ అనే ప్రదేశం లో ఎవరైనా తమని తము నాశనం చేసుకోగలరని, పిచ్చిగా ప్రవర్తిస్తారని, లేదా ఏదైనా ఘాతుకానికి ఒడికడతారని అర్ధం స్ఫురించేలా దానిని చిత్రించానని అన్నాడు."
అతడు ఆ జూన్ లో సైన్టేస్ మారీస్ డే లా మీర్ సందర్శించాడు, అక్కడ ఒక జౌవే సైనిక అధికారి అయిన పాల్ ఉగీన్ మిల్లెట్కు చిత్రకళ మేళుకవులు నేర్పించాడు. మాక్నైట్ వాన్ గొగ్ ను ఉగీన్ బొచ్ అనే బెల్జియం చిత్రకారుడికి పరిచయం చేసాడు. అతడు అప్పుడప్పుడు ఫాంట్విల్లాలో బస చేసేవాడు. వారు ఇరువురు జూలైలో పరస్పరం కలుసుకున్నారు.
అర్లేస్ లో గౌగ్విన్ వాన్ గోహ్ ని కలవడానికి ఒప్పుకున్నాడు, ఇది వాన్ గోహ్ కి స్నేహం మరియు అతనికి చిత్రకారులతో ఉన్న పరిచయాల పై ఆశలు రేకెత్తించింది. దీని కోసం వేచి చూస్తూ అతను ఆగస్టులో ప్రొద్దు తిరుగుడు పువ్వులను చిత్రించాడు. బొచ్ అతడిని మరలా సందర్శించాడు మరియు వాన్ గోహ్ అతని చిత్రం గీసాడు అంతే కాకుండా "ద పోఎట్ ఎగెనెస్ట్ ఏ స్టార్రి స్కై" కూడా చిత్రించాడు. చిత్రకళా నైపుణ్యం ఉన్న బొచ్ చెల్లి అయిన అన్నా (1848–1936) "ది రెడ్ వైన్ యార్డ్" 1890లో కొన్నది. వాన్ గోహ్ అతడి స్నేహితుడు మరియు తపాలా అధికారి అయిన జోసెఫ్ రౌలిన్ చిత్రం వేసాడు. అతడి సలహా మీద సెప్టెంబరు 8న రెండు మంచాలు కొన్నాడు. ఎట్టకేలకు 17 సెప్టెంబరు న పూర్తిగా ఉపకరణాలు లేని ఎల్లో హౌస్ లో మొదటి రాత్రి గడిపాడు. గౌగ్విన్ అర్లేస్ లో వాన్ గోహ్ తో కలిసి ఉండి పనిచెయ్యటానికి సమ్మతి తెలిపినప్పుడు అతను "ద డెకరేషన్ ఫర్ ద ఎల్లో హౌస్"ను చిత్రించటం ప్రారంభించాడు, అతని జీవితంలో అతి ప్రతిష్ఠాత్మక పని బహుశ ఇదే అయ్యుంటుంది. వాన్ గోహ్ రెండు కుర్చీల చిత్రాలు గీసాడు: "వాన్ గోహ్స్ చైర్" మరియు "గౌగ్విన్స్ చైర్" .
పదే పదే పిలిచిన మీదట ఎట్టకేలకు గౌగ్విన్ 23 అక్టోబరు న అర్లేస్ చేరుకున్నాడు. నవంబరులో ఇద్దరూ కలిసి చిత్రించారు. గౌగ్విన్, వాన్ గోహ్ యొక్క చిత్రం "ద పైంటర్ ఆఫ్ 
సన్ ఫ్లవర్స్: పోట్రైట్ అఫ్ విన్సెంట్ వాన్ గోహ్" చిత్రాన్ని గీసాడు మరియు ప్రత్యేక లక్షణాలు లేకుండా వాన్ గోహ్ కొన్ని జ్ఞాపకాలను చిత్రించాడు. ఈ విషయంలో గౌగ్విన్ ఆలోచనలని విభేదించాడు. అంతే కాకుండా గౌగ్విన్ "ది రెడ్ వైన్ యార్డ్"తో కూడా విభేదించాడు. వారి ఇరువురి కలిసి మొదటిసారి అలిస్కామ్ప్స్ 
వంటి అందమైన ప్రదేశంలో చిత్రించారు.
ఇద్దరు చిత్రకారులు కలిసి మోంట్పల్లేర్లో అల్ఫ్రెడ్ బృయాసలో ప్రదర్శనకు ఉంచిన, మూసీ ఫబ్ర్లో కౌబేట్ మరియు దేలక్రోక్స్ లచే చిత్రించబడిన చిత్రాలను సందర్శించారు.
ఏది ఏమయినప్పటికీ వారి బాంధవ్యం అంతరించిపోతున్నది. వారు చిత్రకళ గూర్చి విపరీతముగా వాదించుకొనేవారు; "విపరీతమైన ఒత్తిడి"గా అతను వర్ణించిన ఒక సమయములో గౌగ్విన్ తనని వదిలి వెళ్లి పోతాడేమో అని వాన్ గోహ్ బయపడ్డాడు.
23 డిసెంబర్ 1888 న చాలా కోపంతో మరియు అనారోగ్యంతో ఉన్న వాన్ గోహ్ గౌగ్విన్ పై గెడ్డం గీసుకొనే బ్లేడుతో దాడి చేసాడు. కంగారులో భయముతో వాన్ గోహ్ హోటల్ నుంచి పారిపోయి వేశ్యావాటికలో తల దాచుకున్నాడు. అక్కడ ఉన్న సమయములో అతను తన ఎడమ చెవి కింది బాగాన్ని కోసుకున్నాడు. తెగి పడిన చెవి ముక్కను ఒక కాగితములో చుట్టి రాచెల్ అనే వేశ్యకు అందచేసి "ఈ వస్తువును జాగ్రత్తపరుచు" అని కోరాడు. గౌగ్విన్ అర్లేస్ ను విడిచిపెట్టాడు మరియు వాన్ గోహ్ ను తిరిగి జీవితంలో మరెప్పుడూ కలుసుకోలేదు. కొన్ని రోజుల తరువాత, వాన్ గోహ్ ఆసుపత్రి పాలయ్యాడు మరియు చాలా కాలం పాటు ఆందోళనకరమైన పరిస్థితిలో ఉన్నాడు.
గౌగ్విన్ ద్వారా సమాచారం పొందిన థియోతో పాటు మేడం గినౌక్స్ మరియు రౌలిన్ వాన్ గోహ్ ను చూడటానికి వచ్చారు. జనవరి 1889లో అతడు ఎల్లో హౌస్ కు తిరిగి వచ్చాడు, కానీ అతడు తనమీద ఎవరో విష ప్రయోగం చేసారని భయ భ్రాంతులతో మానసికంగా బాధపడుతూ ఉండటం వలన తరువాత నెల మొత్తం ఆసుపత్రికి ఇంటికి తిరుగటంతో సరిపోయింది. మార్చిలో అతని మీద 30 నగర ప్రజలు "ఫౌ రౌక్స్" ("ఎరుపు తల ఉన్న పిచ్చివాడు" ) అని ఫిర్యాదు చేసారు తత్ఫలితంగా పోలీసులు అతని ఇంటిని మూసివేసారు. పాల్ సిగ్నక్ ఆసుపత్రిలో వాన్ గోహ్ ని సందర్శించేవాడు మరియు అతడితో ఇంటికి వెళ్లిరావటానికి అనుమతి ఇచ్చారు. ఏప్రిల్ లో వరదలు తన సొంత ఇంటిలో తన చిత్రాలను పాడు చెయ్యటం వలన డా.రే సొంతమైన గదులలోకి మారిపోయాడు. ఆ సమయంలో ఇలా రాసాడు, "అప్పుడప్పుడు వర్ణించలేని బాధ, సమయం యొక్క ముసుగు, భయంకరమైన పరిస్తితులు మనిషిని నిలువునా చీల్చేస్తాయి." రెండు నెలల తరువాత అతడు అర్లేస్ విడిచి సెయింట్-రెమీ-డి -ప్రోవేన్సులో పిచ్చి ఆసుపత్రిలో చేరాడు.
1889 మే 8లో రేవేరెండ్ సేల్స్ ఆధ్వర్యంలో సెయింట్-పాల్-డి-మస్సోలెలో ఆసుపత్రికి పూర్తిగా అంకితం అయ్యాడు. ఇది సెయింట్ రెమీలో ఒక్కపటి మత కేంద్రం, ఇది అర్లేస్ నుండి దూరంలో ఉంది. ఆసుపత్రి చుట్టూ మొక్కజొన్న పొలాలు,ద్రాక్ష తోటలు ఆలివ్ చెట్లుతో నిండి ఉండేది. ఆ ఆసుపత్రి నడిపే డాక్టర్ థియోఫిలే పెయ్రోన్ ఒక అప్పుడు నౌకాదళంలో వైద్యునిగా పనిచేసారు. థియో రెండు గదులు సమకూర్చాడు--వీటి కిటికీలకు ఇనుప ఊసాలు ఉన్నాయి. రెండవది ఒక స్టూడియో వలె వినియోగించబడింది.
అక్కడ ఉన్న సమయంలో ఆ ఆస్పత్రి మరియు దాని యొక్క తోట అతని చిత్రాలకి ప్రధాన భూమికలు అయ్యాయి. అతను ఆసుపత్రి అంతర్భాగాల యొక్క పలు చిత్రాలను చిత్రించాడు, ఉదాహరణకి, "వేస్తిబుల్ ఆఫ్ ద అస్య్లుం" మరియు సెయింట్-రెమీ (సెప్టెంబరు 1889). ఆ సమయంలో అతను గీసిన చిత్రాలలో సుడులు తిరిగి ఉండేవి ఉదాహరణగా అతని ఉత్తమ చిత్రాలలో ఒకటి అయిన "ద స్టార్రి నైట్"ను చెప్పుకోవచ్చు. అతనికి పర్యవేక్షకుని తోడుతో బయటకు వెళ్ళుటకు అనుమతి ఇచ్చారు. దీని వలన అతను సైప్రేస్సేస్ మరియు ఆలివ్ చెట్ల చిత్రాలను వెయ్యగలిగాడు, ఉదాహరణకు "ఆలివ్ ట్రీస్ విత్ ద అల్పిల్లెస్ ఇన్ ద బాక్ గ్రౌండ్" 1889, "స్య్ప్రేస్సేస్" 1889, "కార్న్ ఫీల్డ్ విత్ సైప్రేస్సేస్" (1889), "కంట్రీ రోడ్ ఇన్ ప్రోవేన్సు బై నైట్" (1890). బయటి ప్రపంచాన్ని చూడడానికి అవకాశం తక్కువ దొరకడంతో చిత్రాలు వేయడానికి ప్రేరణ దొరకలేదు. అతను మిల్లెట్ "ద సొవెర్" అండ్ "నూన్ - రెస్ట్ ఫ్రొం వర్క్" (మిల్లెట్ తరువాత) వంటి ఇతరచిత్రకారులు వేసిన చిత్రాల వర్ణనలు విని చిత్రించేవాడు, అంతే కాకుండా తన పూర్వ చిత్రాలను మెరుగులుదిద్ది మరలా చిత్రించేవాడు. వాన్ గొగ్ మిల్లెట్ ఆరాధకుడు మరియు అతని చిత్రాలను బీతొవెన్ సంగీతంతో పోల్చేవాడు. చాలా మటుకు ప్రఖ్యాతి గాంచిన అతని చిత్రాలు ఈ సమయంలో చిత్రించినవే; "ద రౌండ్ ఆఫ్ ది ప్రిసోనేర్స్" (1890) చిత్రం గుస్టావ్ డోర్ (1832–1883) చే చెక్కబడిన శిల్పం ప్రేరణగా చిత్రించబడింది, మధ్యలో ఉన్న ఖైదీ ముఖం వాన్ గోహ్ ని చూస్తునట్టు ఉంటుంది.
సెప్టెంబరులో అతను "బెడ్రూం ఇన్ అర్లేస్" యొక్క మరొక రెండు చిత్రాలను మరియు నవంబరు 1888లో ఈ ఇద్దరు చిత్రకారులకీ మేడం గినౌక్స్ నమూనాగా ఉన్న సమయంలో గౌగ్విన్ బొగ్గుతో చిత్రించిన "L'Arlésienne (మేడం గినౌక్స్)" ఆధారంగా ఫిభ్రవరి 1890లో నలుగు చిత్రాలు వేసాడు. జనవరి 1890లో "మేర్కుర్ డి ఫ్రాన్సు"లో ఆల్బర్ట్ ఆరిఎర్ అతని చిత్రాలను ప్రశంసించాడు మరియు వాన్ గోహ్ ను "ఒక మేధావి"గా అభివర్ణించాడు. ఫిబ్రవరి నెలలో బ్రుస్సేల్స్ లోని అవంట్-స్థాయి చిత్రకారుల యొక్క సంఘం అయిన లెస్ XX నుంచి ఆహ్వానము పొంది వారి యొక్క వార్షిక ప్రదర్శనలో పాల్గొన్నాడు. అక్కడ రాత్రి ప్రారంభ విందు భోజన సమయములో లెస్ XX సభ్యుడు అయిన హెన్రీ డే గ్రౌక్స్, వాన్ గోహ్ యొక్క చిత్రాలను అవమానించాడు. టోలోసే-లత్రేక్ అతని పనికి తృప్తి చెందలేదు మరియు సిగ్నాక్ మాత్రము వాన్ గోహ్ గౌరవానికి భంగం కలిగినందుకు లత్రేస్ లొంగే వరకు తన తరుపున పోరాడటానికి సిద్దపడ్డాడు. తరువాత పారిస్ లో స్వతంత్ర కళాకారులచే ఏర్పాటు చేయబడిన ప్రదర్శనలో వాన్ గోహ్ చిత్రాలు ప్రదర్శించబడ్డాయి, ఆ ప్రదర్శనలో అన్నింటికంటే ఉత్తమమైనవి అవే అని మొనేట్ చెప్పాడు. 1890 ఫిబ్రవరిలో తన మీనల్లుడు విన్సెంట్ విల్లం పుట్టిన తరువాత అతను తన తల్లికి ఉత్తరం రాసాడు, అందులో తన కుటుంబంలో చేరిన కొత్త సభ్యుని కోసం "ఒక చిత్రాన్ని గీయడం ప్రారంభించానని, దానిని వాళ్ళ ఇంటిలో పడక గది గోడకి వేలాడతీయమని, ఆ చిత్రం నీలపు ఆకాశానికి విరుద్దంగా తెల్ల ఆల్మండ్ బ్లాసం యొక్క పెద్ద కొమ్మలను కలిగి ఉంటుంది అని చెప్పాడు."
1890 మే నెలలో వాన్ గోహ్ చికిత్సాలయాన్ని వదిలి పారిస్ అవతల ఉన్న ఆవేర్స్-సుర్-ఒఇస్లో ఉన్న డా.పాల్ గాచాట్ (1828–1909) అనే వైద్యుని దగ్గరకు పయనమయ్యాడు, అక్కడ థియోకి కూడా దగ్గర కావొచ్చని అభిప్రాయపడ్డాడు. కామిల్లె పిస్సారియో (1830–1903) డా.గాచేటను వాన్ గోహ్ కి సిఫార్సు చేసాడు; గాచేట్ అంతకు ముందు చాలా మంది చిత్రకారులకి చికిత్స చేసాడు మరియు తాను కూడా చిత్రకళలో అభిరుచి ఉన్న కళాకారుడే. వాన్ గోహ్ మొట్టమొదట గాచేట్ ను చూసి "...నా కంటే అనారోగ్యంగా లేదా నేను ఆలోచిస్తున్నట్లు నా మాదిరే ఉన్నాడు అని మనము అందరం చెప్పొచు" అని అబిప్రాయపడ్డాడు. 1890 జూన్ నెలలో అతను "డా.గాచేట్ట యొక్క చిత్రాన్ని" గీసాడు మరియు గాచేట్ యొక్క రెండు ఆయిల్ చిత్రాలను పూర్తి చేసాడు, అంతేకాక మూడవ చిత్రాన్ని లోహముతో గాజు పలక పై చెక్కాడు. ఆ మూడు చిత్రాలలో గాచాట్ యొక్క బాధాకరమైన స్థితిని చూపించాడు.
తన ఆఖరి వారాలలో సెయింట్-రేమీ వద్ద ఉన్న సమయములో అతని ఆలోచనలు "మెమరీస్ ఆఫ్ ది నార్త్" మరియు ఆవేర్స్-సుర్-ఓయస్లో ఉన్న 70 రోజులలో గీసిన దాదాపు 70 ఆయిల్ చిత్రాల చుట్టూ తిరిగాయి, ఉదాహరణకి "ద చర్చి ఎట్ ఎవేర్స్" బాగా జ్ఞాపకము చేసుకోదగిన ఉత్తర ప్రకృతి దృశ్యాలు కలిగి ఉంది.
తన జీవితములోని ఆఖరి వారాలలో అసాధారణంగా రెట్టింపు చదరపు కాన్వాస్ పై అభివృద్ధి చేసిన చిత్రాలకి, "వీట్ ఫీల్డ్ విత్ క్రోస్" (జూలై 1890) ఒక ఉదాహరణ. దాని యొక్క అధ్బుతమైన కాంతితో అది అతని యొక్క మరిచిపోలేని మరియు ప్రసిద్ధి చెందిన చిత్రాలలో ఒకటిగా ఉంది. అదీ అతని చివరి చిత్రమని తప్పుగా పేర్కొనబడినా కాని వాన్ గోహ్ శిష్యుడు జాన్ హుల్స్కర్ దాని తరువాత గీసిన మరో ఏడు చిత్రాల జాబితా చెప్పాడు. బార్బిజోన్ చిత్రకారుడు అయిన చార్లెస్ దౌబిగ్నీ 1861లో ఆవేర్స్ కి పయనమయ్యాడు మరియు ఇది ఇతర చిత్రకారులు అయిన కామిల్లె కోరోట్, హోనోరే డౌమర్ మొదలైనవారు ఆవేర్స్ కి వచ్చేటట్టు చేసింది మరియు 1890లో విన్సెంట్ వాన్ గోహ్ కూడా ఆవేర్స్ చేరుకున్నాడు. జూలై 1890లో వాన్ గోహ్ "" యొక్క రెండు చిత్రాలను పూర్తి చేసాడు మరియు వీటిలో ఒకటి చాలా మటుకు అతను గీసిన చివరి చిత్రం అయి ఉండవచ్చును. ఇంకా అతను గీసిన చిత్రాలలో పూర్తి కాని చిత్రాలు కొన్ని ఉన్నాయని చెప్పటానికి సాక్ష్యాలు ఉన్నాయి, వాటిలో "తట్చేడ్ కాటేజేస్ బై ఎ హిల్" ఒకటి.
ఆ మధ్యనే ఆస్పత్రి నుండి వచ్చిన వాన్ గోహ్ డిసెంబరు 1889లో తీవ్రమైన అనారోగ్యానికి గురయ్యాడు. అతను తన జీవితాంతం మానసిక రుగ్మతలతో బాధపడినప్పటికీ అతని చివరి సంవత్సరాలలో అవి మరింత ఎక్కువ అయ్యాయి. ఈ సమయాల్లో కొన్నిసార్లు అతను చిత్రించటానికి ఇష్టపడలేదు లేదా చిత్రించలేకపోయాడు, ఇది ఒక చిత్రకారుడు తన సామర్ధ్యం యొక్క ఉన్నత స్థాయి పై అధికమైన కోపాన్ని చూపించటానికి కారణం అయ్యింది. అతని విచారం నెమ్మదిగా ఎక్కువయ్యింది. 1890 జూలై 27న 37 సంవత్సరాల వయస్సు ఉన్న అతను ఒక పొలంలోకి నడుచుకుంటూ వెళ్ళాడు మరియు ఒక తుపాకీతో తనకి తానుగా రొమ్ము భాగంలో కాల్చుకున్నాడు. అతను ఆ దెబ్బను తట్టుకున్నాడు కానీ అతని గాయాలు మరణానికి కారణం అవుతాయి అని తెలుసుకోకుండా రావోక్స్ ఇన్ కి తిరిగి నడుచుకుంటూ వెళ్ళిపోయాడు. అతను అక్కడ రెండు రోజుల తరువాత మరణించాడు. థియో అతని ప్రక్కన ఉండటానికి తక్షణమే వెళ్ళాడు. థియో తన సోదరుని యొక్క చివరి మాటలు అయిన "La tristesse durera toujours"ను నివేదించాడు ("ఈ విచారం ఎప్పటికీ ఉండిపోతుంది" ).
అతని సోదరుని మరణం తరువాత కొన్ని నెలలలోనే థియో యొక్క ఆరోగ్యం పాడయింది. అతను సిఫిలిస్కి గురయ్యాడు—అయితే ఇది చాలా సంవత్సరాల వరకు కుటుంబంచే గుర్తించబడలేదు. అతను ఆస్పత్రిలో చేర్చబడ్డాడు మరియు నీరసంగా ఉన్నాడు మరియు విన్సెంట్ లేకపోవటాన్ని జీర్ణించుకోలేకపోయాడు, అతను ఆరు నెలల తరువాత 25 జనవరిలో ఉత్రెక్ట్ వద్ద మరణించాడు. 1914లో థియో యొక్క శరీరం సమాధి నుండి బయటికి తియ్యబడింది మరియు అతని సోదరునితో పాటుగా అవేర్స్-సర్-ఒయిస్వద్ద తిరిగి పూడ్చబడింది.
విన్సెంట్ యొక్క చివరి చిత్రాలు చాలా మటుకు దిగులుగా ముదురు వర్ణాలలో ఉన్నప్పటికీ అవి చాలా సానుకూల దృక్పధాన్ని కలిగి ఉన్నాయి మరియు ఆరోగ్యకరమైన మానసిక స్థితికి తిరిగి రావాలనే ఒక కోరికను ప్రతిబింబిస్తాయి. ఏది ఏమయినప్పటికీ, ఆటను ఆత్మహత్య చేసుకోవటానికి కొద్ది రోజుల ముందు పూర్తిచేసిన చిత్రాలు చాలా ముదురుగా ఉన్నాయి. ఒక ముసలి వ్యక్తి తన చేతులలో తన తలని పట్టుకొని ఉన్నట్టు ఉండే అతని "ఎట్ ఎటర్నిటీస్ గేట్" చిత్రం ముఖ్యంగా చాలా విషాదకరంగా ఉంటుంది. ఈ చిత్రం అతని చివరి రోజులలో చిత్రకారుని మానసిక స్థితి యొక్క బలవంతపు మరియు భౌతికంగా బాధాకరమైన బావాన్ని చూపుతుంది. అయినప్పటికీ, వాన్ గోహ్ యొక్క అనారోగ్యం మరియు అతని చిత్రాల పై దాని ప్రభావం గురించి చాలా సంవత్సరాల వరకు వాదన జరుగుతూనే ఉంది. 150 కి పైగా మానసిక నిపుణులు దాని యొక్క మూలాలని తెలుసుకోవటానికి ప్రయత్నించారు మరియు దాదాపుగా 30 రకాల పరీక్షలు సూచించబడ్డాయి. చెయ్యబడిన పరీక్షలలో స్కిజోప్రేనియా, బైపోలార్ డిజాడర్, సిఫిలిస్, మింగిన రంగుల నుండి విషతుల్యం అవ్వటం, టెంపొరల్ లోబ్ ఎపిలేప్సి మరియు ధీర్గకాలిక ఇంటర్మినెంట్ పోర్ఫిరా మొదలైనవి ఉన్నాయి. వీటిలో ఏదయినా కూడా కారణం అయి ఉండవచ్చును మరియు అది పోషకాహార లోపం, అధిక పని, నిద్రలేమి మరియు మద్యం పై అక్కువ, ముఖ్యంగా అబ్సింతే ద్వారా అధికం అయింది.
వాన్ గోహ్ పారశాలలో ఉన్నప్పుడు బొమ్మలు గీసాడు మరియు వాటికి నీటిలో కరిగే రంగులతో రంగులద్దాడు; వీటిలో కొన్ని చిత్రాలు మనుగడలో ఉన్నాయి మరియు వాటిని అతనే గీసాడా అనే విషయం పై ఒక సవాలు ఉంది. యవ్వనంలో అతను చిత్రలేఖనానికి అంకితం అయినప్పుడు, చార్లెస్ బర్గ్వేచే సంపాదకీయం చెయ్యబడి మరియు గౌపిల్ & కై చే ప్రచురించబడిన "కౌర్స్ డి డేస్సిన్"ను అనుకరించటం ద్వారా ఒక ప్రాథమిక స్థాయి వద్ద మొదలుపెట్టాడు. అతని యొక్క మొదటి రెండు సంవత్సరాలలో అతను కమిషన్లను అందుకున్నాడు. 1882 వసంతంలో అతని మామయ్య కర్నేలిస్ మరినస్ (ఆమ్స్తార్డంలో ఉన్న సమకాలీన చిత్రలేఖనం యొక్క ప్రసిద్ధ గ్యాలరీకి యజమాని) అతనిని హాగ్ యొక్క చిత్రాల గియ్యమని అడిగాడు. వాన్ గోహ్ యొక్క పని అతని మామయ్య యొక్క అంచనాలకి సమానంగా నిరూపితం అవ్వలేదు. మారినస్ ఒక రెండవ కమిషన్ అందించాడు, ఈసారి విషయాన్ని వివరంగా స్పష్టం చేసాడు కానీ ఫలితంతో మరొకమారు నిరాశ చెందాడు. ఏది ఏమయినప్పటికీ వాన్ గోహ్ ఆ పనిలోనే కొనసాగించబడ్డాడు. వైవిధ్యమైన షట్టర్ లను స్థాపించటం ద్వారా అతను తన యొక్క బొమ్మలు గీసే ప్రాంతం (స్టూడియో) యొక్క కాంతిని పెంచాడు మరియు బొమ్మలు గీసే వివిధ పదార్ధాలతో ప్రయోగాలు చేసాడు. అతను ఒక సంవత్సరం కంటే ఎక్కువ కాలం పాటు ఒంటరి చిత్రాల పై పనిచేసాడు---అధ్యయనాలను చాలా ఎక్కువగా "నలుపు మరియు తెలుపు"లో స్పష్టంగా కనిపించేటట్టు చేసాడు, ఇది ఆ సమయంలో అతనికి కేవలం విమర్శలను మాత్రమే తెచ్చిపెట్టింది. ఈరోజున, అవి అతని యొక్క మొదటి కళాఖండాలుగా గుర్తించబడుతున్నాయి.
1883 ప్రారంభంలో అతను బహుళ-చిత్ర మిశ్రమాల పై పనిని చేపట్టాడు, అతను వాటిని డ్రాయింగుల ఆధారంగా చేసాడు. వాటిలో కొన్నింటిని అతను చాయా చిత్రాలు తీసాడు కానీ వాటిని అతని సోదరుడు చూసినప్పుడు అతను అందులో జీవకళ మరియు తాజాదనం లేవని సూచించాడు, వాన్ గోహ్ వాటిని నాశనం చేసాడు మరియు ఆయిల్ పెయింటింగ్ ప్రారంభించాడు. 1882 ఆకురాలు కాలానికి అతను తన మొదటి చిత్రాన్ని రూపొందించటానికి అతని సోదరుడు ఆర్థికంగా ఆదుకున్నాడు కానీ థియో ఇచ్చిన ధనం అంతా చాలా త్వరగా ఖర్చు అయిపొయింది. అప్పుడు, 1883 వసంతంలో వాన్ గోహ్ హాగ్ పాఠశాల కళాకారులు అయిన విస్సేన్బ్రుచ్ మరియు బ్లోమ్మేర్స్ను తిరిగి సొంతం చేసుకున్నాడు మరియు వారి నుండి సాంకేతికమైన మద్దతు పొందాడు, అదే విధంగా చిత్రకారులు అయిన డి బాక్ మరియు వాన్ డెర్ వీలే మద్దతు కూడా పొందాడు, వీరిద్దరూ కూడా రెండవ తరం హాగ్ పాఠశాల కళాకారులు. డ్రెంతేలో రెండు నాటకాల మధ్య కొద్దిపాటి వినోదం తరువాత అతను న్యూనేన్ కి వెళ్ళినప్పుడు అతను చాలా పెద్ద-పరిమాణంలో ఉన్న పెయింటింగ్స్ మొదలుపెట్టాడు కానీ వాటిలో చాలా వాటిని ధ్వంసం చేసాడు. "ది పొటాటో ఈటర్స్" మరియు దాని యొక్క భాగస్వామ్య భాగాలు అయిన —న్యూనేన్ శ్మశానం పై వేసిన "ది ఓల్డ్ టవర్" "ది కాటేజ్" —మాత్రమే మనుగడలో ఉన్నాయి. రిజ్క్స్ మ్యూజియం సందర్శించిన తరువాత తన తప్పులలో చాలా మటుకు సాంకేతికమైన అనుభవం లేకపోవటం వలెనే అని వాన్ గోహ్ కి అవగాహన వచ్చింది. అందువలన అతను తన నైపుణ్యాన్ని నేర్చుకోవటానికి మరియు అభివృద్ధి చేసుకోవటానికి యాంట్వ్రెప్ కి మరియు తరువాత పారిస్ కి ప్రయాణించాడు.
కొద్దిగా లేదా ఎక్కువగా ఇమ్ప్రేషనిస్ట్ మరియు నియో-ఇమ్ప్రేషనిస్ట్ సాంకేతిక పరిజ్ఞానాలు మరియు సిద్దాంతాలతో పరిచయం ఉన్న వాన్ గోహ్ ఈ నూతన సాధ్యాలను అభివృద్ధి చెయ్యటానికి అర్లేస్ కి వెళ్ళాడు. కానీ కొద్ది కాలంలోనే చిత్రలేఖనం పై ఉన్న పాత ఆలోచనలు మరియు పని తిరిగి వచ్చాయి: చిత్రలేఖనం యొక్క ఉద్దేశాలు ప్రతిబింబించే విధంగా సంబంధిత లేదా విరుద్దమైన విషయాల పై వరుసక్రమాలు వంటి ఆలోచనలు వచ్చాయి. అతని పని పుంజుకొన్న కొద్దీ అతను అనేక గొప్ప "స్వీయ-ముఖ చిత్రాలను" చిత్రించాడు. ఎందోవెన్ లో ఉన్న స్నేహితుని యొక్క భోజనాల గదిని అలంకరించటానికి ఒక వరుస క్రమం పై అతను అప్పటికే 1884 లో న్యునేన్ లో పనిచేసాడు. అదే విధంగా అర్లేస్ లో 1888 వసంతంలో అతను తన యొక్క "ఫ్లవరింగ్ ఆర్చర్డ్స్"ను ఒకే చోట మూడు చిత్రాలు వచ్చే విధంగా అమర్చాడు, "ది రౌలిన్ ఫ్యామిలీ"లో అంతాన్ని చూసిన చిత్రాల యొక్క వరుసక్రమాన్ని మొదలుపెట్టాడు మరియు అంతిమంగా, గౌగ్విన్ కూడా పని చెయ్యటానికి సిద్దపడి మరియు అర్లేస్ లో వాన్ గోహ్ తో ప్రక్క ప్రక్కనే నివసించటానికి వచ్చినప్పుడు అతను "ది డెకరేషన్ ఫర్ ది ఎల్లో హౌస్" పై పనిచెయ్యటం మొదలుపెట్టాడు, ఈ విధమైన ఉన్నత స్థాయి కోరుకున్న కృషి అతను ఇంకెన్నడూ చెయ్యలేదు. అతని యొక్క తరువాత చిత్రాలు చాలా మటుకు వాటి యొక్క ప్రాథమిక అమరికలను బాగా కష్టపడి చెయ్యటం లేదా పునఃశ్చరణ చెయ్యటంలో నిమగ్నమయ్యాయి. 1889 వసంతంలో అతను ఆర్చర్డ్స్ యొక్క మరొక చిన్న సమూహాన్ని చిత్రించాడు. ఏప్రిల్ లో థియోకి వ్రాసిన ఒక ఉత్తరంలో అతను ఈ విధంగా చెప్పాడు, "నాకు వసంతం కొరకు 6 అధ్యయనాలు ఉన్నాయి, వాటిలో రెండు పెద్ద ఆర్చర్డ్స్ ఉన్నాయి. చాలా తక్కువ సమయం ఉంది ఎందుకంటే ఈ ప్రభావాలు చాలా స్వల్పకాలికమైనవి."
"స్టార్రి నైట్" వంటి కాల్పనిక చిత్రాలలో కూడా వాన్ గోహ్ వాస్తవికత పై ఆధారపడ్డాడని చిత్రలేఖనం చరిత్రకారుడు అయిన ఆల్బర్ట్ బోయిం మొదటగా చూపాడు. "రాత్రి సమయంలో వైట్ హౌస్", ఆకాశంలో ఒక పసుపు వలయంతో చుట్టబడి ఉన్న ఒక ప్రముఖ నక్షత్రంతో రాత్రి కాంతిలో ఉన్న ఒక ఇంటిని చూపిస్తుంది. సాన్ మార్కోస్ లో ఉన్న దక్షిణపశ్చిమ టెక్సాస్ రాష్ట్ర విశ్వవిద్యాలయం వద్ద ఉన్న ఖగోళవేత్తలు ఆ నక్షత్రం శుక్రుడు అని గణించారు, వాన్ గోహ్ ఆ చిత్రాన్ని గీసాడు అని నమ్ముతున్న సమయం అయిన జూన్ 1890 సమయంలో సాయంత్రాన ఆకాశంలో అది ప్రకాశవంతంగా కనిపించింది.
సెయింట్ రెమి కాలం నాటి చిత్రాలు తరచుగా సుడులు మరియు స్పైరల్స్ ద్వారా తరచుగా గుర్తించబడతాయి. ఈ చిత్రాలలో కాంతి యొక్క నమూనాలు మొండితనం పై కొల్మోగోరోవ్ యొక్క సంఖ్యా పట్టిక నమూనాని ధ్రువపరచటానికి చూపబడ్డాయి.
కొద్దిపాటి శిక్షణతో తనకు తానుగా నేర్చుకున్న కళాకారుడు అయిన వాన్ గోహ్ ఏదైనా కావొచ్చు కానీ తన పెయింటింగ్ మరియు డ్రాయింగ్ వృత్తి రహస్యాలలో మాత్రం విద్యాపరంగా ఉండేవాడు. ఈ మధ్యకాలపు పరిశోధన చెప్పిన ప్రకారం సాధారణంగా "ఆయిల్ పెయింటింగ్స్" లేదా "డ్రాయింగ్స్"గా ప్రసిద్ధి చెందిన వీటిని "మిశ్రమ సాధనం" అని వర్ణించటం ఉత్తమంగా ఉంటుంది. "ది లంగ్లోయిస్ బ్రిడ్జ్ ఎట్ అర్లేస్" కలం మరియు సిరాతో అధికంగా కొట్తోచ్చేట్టు కనిపించే విధంగా క్రిందన గీతాలు గీసిన చిత్రాన్ని చూపిస్తుంది, అయితే సెయింట్-రెమి మరియు అవేర్స్, హితేర్టో ల యొక్క అనేక చిత్రాలు డ్రాయింగులు లేదా నీటి రంగులుగా పరిగణించబడ్డాయి, ఉదాహరణకి "వేస్టిబుల్ ఆఫ్ ది అస్యలం", సెయింట్-రెమి (సెప్టెంబరు 1889), సాంద్రత తగ్గించబడిన నూనెలో మరియు ఒక కుంచెతో చిత్రించబడ్డాయి.
రెడియోగ్రాఫికల్ పరీక్ష వాన్ గోహ్ పాత కాన్వాసులను ముందుగా ఊహించిన దాని కంటే అధికంగా తిరిగి వినియోగించాడని తెలిపింది--ముందుగా ఊహించిన ప్రకారం అతను నిజంగా తన ఫలితం యొక్క మూడవ భాగం కంటే ఎక్కువ అధికంగా చిత్రించాడా లేదా అన్నది మరిన్ని పరిశోధనల ద్వారా తనిఖీ చెయ్యబడాలి. 2008లో డెల్ట్ యూనివర్సిటీ ఆఫ్ టెక్నాలజీ మరియు యూనివర్సిటీ ఆఫ్ యాంట్వ్రెప్ నుండి వచ్చిన జట్టు "పాచ్ ఆఫ్ గ్రాస్" చిత్రం క్రిందన అంతకు ముందే గియ్యబడిన ఒక స్త్రీ ముఖం యొక్క స్పష్టమైన చిత్రాన్ని సృస్టించటానికి అధునాతన X-కిరణాల సాంకేతిక పరిజ్ఞానాన్ని వినియోగించింది.
వాన్ గోహ్ యొక్క చిత్రాలలో చాలా ప్రసిద్ధి చెందిన మరియు విస్తారంగా తెలిసిన వరుసక్రమాలలో అతని సీప్రేస్సేస్ ఒకటి. 1889 వేసవిలో సోదరి విల్ యొక్క అభ్యర్ధన పై అతను "వీట్ ఫీల్డ్ విత్ సీప్రేస్సేస్" యొక్క అనేక వెర్షన్లను చిత్రించాడు. ఈ చిత్రాలు అలికినట్టుగా ఉండే కదలికలు మరియు అధిక సాంద్రతతో చిత్రించబడిన ఇంపాస్తో వంటి లక్షణాలు కలిగి ఉన్నాయి—మరియు అతని చిత్రాలలో అధిక ప్రాముఖ్యత కలిగిన వాటిలో ఒకటైన – "ది స్టార్రి నైట్"ను ఉత్పత్తి చేసాయి. ఈ వరుసక్రమలో ఉన్న ఇతర చిత్రాలు కూడా ఇదే విధమైన దామ్బికమైన విషయాలను కలిగి ఉన్నాయి, ఉదాహరణకి "ఆలీవ్ ట్రీస్ విత్ ది అల్పిల్లెస్ ఇన్ ది బ్యాక్గ్రౌండ్" (1889) "సీప్రేస్సేస్" (1889), "వీట్ ఫీల్డ్ విత్ సీప్రేస్సేస్" (1889), (ఆ సంవత్సరం వాన్ గోగ్ ఈ చిత్రం యొక్క అనేక వెర్షన్ లను చిత్రించాడు), "రోడ్ విత్ సీప్రేస్సేస్ అండ్ స్టార్" (1890) మరియు "స్టార్రి నైట్ ఓవర్ ది ర్హోన్" (1888). ఇవి వాటి యొక్క డాంబికంతో కూడిన ప్రత్యేకత వలన వాన్ గోహ్ యొక్క చిత్రాలతో పర్యాయపదాలుగా అయిపోయాయి. కళ చరిత్రకారుడు అయిన రోనాల్డ్ పిక్వన్స్ చెప్పిన ప్రకారం,
అతని చిత్రాల యొక్క గ్యాలరీని ఆశిస్తూ ఆ సమయం అతని ప్రధాన ప్రాజెక్టులు "" (1888) మరియు "స్టార్రి నైట్ ఓవర్ ది ర్హోన్" (1888) మొదలైనవాటిని కలిగి ఉన్న చిత్రాల వరుస క్రమాలను కలిగి ఉన్నాయి, అవి అన్నీ కూడా పసుపు ఇంటిని "అలంకరించటం" కొరకు ఉద్దేశించబడినవే.
కొన్నిసార్లు "ఆర్చర్డ్స్ ఇన్ బ్లోసం" అని సూచించబడే "పుష్పిస్తున్న ఆర్చర్డ్స్" చిత్రాలు ఫిబ్రవరి 1888లో అర్లేస్, ప్రోవెన్స్ లోకి వచ్చిన తరువాత వాన్ గోహ్ పూర్తి చేసిన చిత్రాల యొక్క మొదటి సమూహంలో ఉన్నాయి. ఈ సమూహంలో ఉన్న 14 చిత్రాలు సానుకూల దృక్పధం కలవి, సంతోషకరమైనవి మరియు మొగ్గ తోడుగుతున్న వసంతకాలాన్ని కళ్ళకి కట్టినట్టు చూపిస్తాయి. అవి చాలా సున్నితంగా మృదువైనవి, నిశ్శబ్దమైనవి, నేమ్మడైనవి మరియు జనాభా లేనివి. "ది చెర్రీ ట్రీ" గురించి 1888 ఏప్రిల్ 21న విన్సెంట్ థియోకి ఒక లేఖ వ్రాసాడు మరియు తన వద్ద 10 ఆర్చర్డ్స్ ఉన్నాయని చెప్పాడు మరియు: "ఒక చెర్రీ వృక్షం యొక్క పెద్ద (చిత్తరవు) ఉందని దానిని తను పాడుచేసానని" చెప్పాడు. ఆ తరువాత వసంతంలో "అర్లేస్ యొక్క దృశ్యం, పుష్పిస్తున్న ఆర్చర్డ్స్"తో పాటుగా అతను ఆర్చర్డ్స్ యొక్క మరొక చిన్న సమూహాన్ని చిత్రించాడు.
దక్షిణ ఫ్రాన్స్ యొక్క దృష్టి గోచర ప్రాంతాలు మరియు వృక్షాలతో వాన్ గోహ్ మంత్రముగ్డుదయ్యాడు మరియు తరచుగా అర్లేస్ దగ్గర ఉన్న పంటల తోటలను సందర్శించాడు. మేడిటెర్రేనియన్ శీతోష్ణస్థితి ద్వారా సరఫరా చెయ్యబడిన ప్రకాశవంతమైన కాంతి వలన అతని రంగుల పెట్టె చాలా ఎక్కువగా ప్రకాశవంతం అయింది. అతను వచ్చిన దగ్గరి నుండి చుట్టుప్రక్కల పరిసరాల్లో ఉన్న దృష్టి గోచరించే అందమైన భూభాగాలు మరియు వృక్ష జీవితాల పై కాలాల యొక్క ప్రభావాన్ని తన చిత్రాలలో బంధించాలనే ఆసక్తితో ఉన్నాడు.
"వ్యూ ఆఫ్ అర్లేస్ విత్ ఐరిసెస్" మరియు "ఐరిసెస్", "ప్రొద్దుతిరుగుడు పువ్వులు", లిల్లీలు, గులాబీలు, ఒలియండర్స్ మరియు ఇతర పుష్పాల చిత్రాలలో కనిపించే విధంగా వాన్ గోహ్ పుష్పాలతో ఉన్న దృష్టిగోచరమగు చిన్న ప్రాంతాల యొక్క అనేక భాగాలను చిత్రించాడు. కొన్ని పుష్పాల చిత్రాలు రంగుల యొక్క భాష మరియు జపనీస్ ukiyo-e కర్రముక్క ముద్రలలో అతనికి ఉన్న ఆసక్తులని ప్రతిబింబిస్తాయి.
అతను ప్రొద్దుతిరుగుడు పువ్వుల యొక్క రెండు వరుస క్రమాలను పూర్తి చేసాడు: అందులో మొదటిది అతను 1887లో పారిస్ లో ఉన్నప్పుడ్డు పూర్తి చెయ్యగా రెండవ దానిని ఆ తరువాత సంవత్సరం అర్లేస్ లో ఉన్నప్పుడు పూర్తి చేసాడు. మొదటి వరుసక్రమం పువ్వులు భూమిలో ఉన్నట్టు చూపిస్తుంది. రెండవ వరుసక్రమంలో పువ్వులు పూల తొట్టెలలో ఉంటాయి. ఏది ఏమయినప్పటికీ, 1888 చిత్రాలు కళాకారుని యొక్క సానుకూల దృక్పదం యొక్క అరుదైన కాలంలో గియ్యబడ్డాయి. వాన్ గోహ్ చాలా కాలం నుండి ఆశిస్తున్న కళాకారుల సంఘం ఏర్పాటు చెయ్యటానికి ఆగస్టులో పాల్ గౌగ్విన్ అర్లేస్ వచ్చినప్పుడు ఉండబోయే పడకగదిని వాటితో అలంకరించాలని అతను ఆశించాడు. ఆ పువ్వులు దళసరి కుంచె ఒత్తిడిలను (ఇంపాస్తో) మరియు భారీగా రంగు పొరలను ఇవ్వబడ్డాయి.
థియోకి వ్రాసిన ఒక ఆగస్టు 1888 ఉత్తరంలో అతను ఈ విధంగా వ్రాసాడు,
చాలా మటుకు అతని యొక్క ఈ వరుస క్రమం చాలా ప్రసిద్ధి చెందింది మరియు విస్తారంగా పునరుత్పత్తి చెయ్యబడింది. ఈ మధ్యకాలపు సంవత్సరాలలో ఆ చిత్రాలలో ఒకదాని యొక్క వాస్తవికత పై వాదన నెలకొంది మరియు ఈ వెర్షన్ ఎమిలే స్కఫ్ఫెంకర్ లేదా పాల్ గౌగ్విన్ గీసిన చిత్రాలు అని సూచించబడింది. ఏది ఏమయినప్పటికీ చాలా మంది నిపుణులు ఈ చిత్రాలు వాస్తవమైనవి అని ముగించారు.
అర్లేస్ చుట్టుప్రక్కల ఉన్న ప్రకృతి దృశ్యాలు చూడటానికి వెళ్ళిన సమయంలో వాన్ గోహ్ పలు చిత్రలేఖన విహారయాత్రలు చేసాడు. "ది ఓల్డ్ మిల్" (1888)తో పాటుగా అతను పంట కోతలు, గోధుమ పొలాలు మరియు ఆ ప్రాంతం యొక్క ఇతర గ్రామీణ ప్రధాన ప్రాంతాల యొక్క పలు చిత్రలేఖనాలు గీసాడు; గోధుమ పొలాలకు వెనుక వైపున సరిహద్దుగా ఉన్న ఇది చిత్రలేఖనానికి అనువైనదిగా చెప్పదగ్గ ఉదాహరణ. పాల్ గౌగ్విన్, ఎమిలే బెర్నార్డ్, చార్లెస్ లవల్, మరియు ఇతరులతో పని యొక్క మారకంలో భాగంగా 1888 అక్టోబరు 4 న పాంట్-ఎవెన్ కి పంపబడిన ఏడు చిత్రలేఖనాలలో ఇది ఒకటి. వాన్ గోహ్ తన జీవితంలో వివిధ సందర్భాలలో హాగ్, యాంట్వ్రెప్, పారిస్ వద్ద తన కిటికీ నుండి కనిపించే దృశ్యాన్ని గీసాడు. ఈ చిత్రలేఖనాలు సెయింట్ రేమి వద్ద అసిలంలో కలుస్తున్న అతని కణాల నుండి అతను చూసిన దృశ్యాన్ని ఊహించిన ది వీట్ ఫీల్డ్ వరుసక్రమంలో పెట్టబడ్డాయి.
జూలై 1890లో వ్రాస్తూ వాన్ గోహ్ తాను "సముద్రం వలె అనంతంగా, పల్చటి పసుపు రంగులో కొండలకి ఎదురుగా ఉన్న పూర్తి పల్లపు ప్రాంతాలలో తాను మైమరిచిపోయానని" చెప్పాడు. మే నెలలో పెరుగుతూ ఆకుపచ్చగా ఉన్న గోధుమను చూసి అతను మంత్రముగ్డుదయ్యాడు. జూలై నాటికి వాతావరణం మరింత దారుణంగా అయింది మరియు అతను "విస్తారమైన గోధుమ పొలాలు సమస్యలలో చిక్కుకున్నాయి' అని థియో కి వ్రాసాడు మరియు దానికి "బాధను మరియు విపరేతమైన ఒంటరితనాన్ని వ్యక్తపరచటానికి నేను నా మార్గం నుండి బయటకి రానక్కరలేదు" అని జత చేసాడు. ఆగస్టు నాటికి అతను పంటలను పెరుగుతున్న దశలో మరియు పూర్తిగా పెరిగిన దశలో రెండింటిలోను మరియు చీకటి మరియు ప్రకాశవంతమైన వాతావరణాలలోను కూడా గీసాడు. ప్రకాశవంతమైన సూర్యకాంతిలో ఉన్న బంగారు రంగు గోధుమ పొలం యొక్క చిత్రం అతని యొక్క చివరి పెయింటింగ్, ఆ రోజు అతను తన సాధారణ చిత్రం గీసే స్తాండు మరియు రంగులతో పాటుగా ఒక తుపాకి కూడా తీసుకువెళ్ళాడు.
1880 చివరిలో అతని మొదటి ప్రదర్శన నుండి వాన్ గోహ్ యొక్క కీర్తి సహోద్యోగులు, చిత్రలేఖన విమర్శకులు, వర్తకులు మరియు సేకరించేవారి మధ్య స్థిరంగా పెరిగింది. అతని మరణాంతరం బ్రుస్సేల్స్, పరిస్, హాగ్ మరియు యాంట్వ్రెప్ లలో జ్ఞాపకార్ద ప్రదర్శనలు జరుపబడ్డాయి. 20వ శతాబ్దం మొదలులో ఈ ప్రదర్శనలు పారిస్ (1901 మరియు 1905), మరియు ఆమ్స్తార్డం (1905)లలో గడచినా వాటితో, మరియు కలోగ్నే (1912), న్యూయార్క్ నగరం (1913) మరియు బెర్లిన్ (1914)లలో ముఖ్యమైన సామూహిక ప్రదర్శనలతో అనుసరించబడ్డాయి. ఇవి తరువాత తరం చిత్రకారుల పై గుర్తించదగిన రీతిలో ప్రభావం చూపాయి.
థియోకి వ్రాసిన తన అంతిమ ఉత్తరంలో తనకి పిల్లలు లేరని తన పెయింటింగ్ లనే తన వారసులుగా చూసుకున్నానని విన్సెంట్ పేర్కొన్నాడు. దీని గురించి చెబుతూ చరిత్రకారుడు సిమోన్ స్కామా ఈ విధంగా ముగించాడు "అతను ఎక్స్ప్రేషనిజం అను పిల్లాడిని కలిగి ఉన్నాడు మరియు చాలా చాలా వారసులను కలిగి ఉన్నాడు." స్కామా, వాన్ గోహ్ యొక్క పోకడ యొక్క విషయాలను దత్తతు తీసుకున్న చాలా మంది చిత్రకారుల గురించి చెప్పాడు, వారిలో విల్లెం డి కూనింగ్, హోవార్డ్ హోజ్కిన్ మరియు జాక్సన్ పోలోక్ మొదలైనవారు ఉన్నారు. డై బ్రూక్ సమూహంలోని ఎక్స్ప్రేషనిస్ట్ ల వలె హెన్రి మాటిస్సే మొదలైన ఫ్రెంచ్ దిగ్గజాలు అతని యొక్క రంగుల వినియోగం మరియు వాటి వినియోగంలో స్వేచ్ఛ రెండింటినీ కూడా విస్తరించారు. 1940 మరియు 1950ల నాటి అబ్స్త్రాక్ట్ ఎక్స్ప్రేషనిజం వాన్ గోహ్ యొక్క విస్తారమైన అభినయాత్మక బ్రష్ కదలికలతో స్ఫూర్తి పొందిన భాగంలో కనిపిస్తుంది.
1957లో ఫ్రాన్సిస్ బకాన్ (1909–1992) వాన్ గోహ్ యొక్క "ది పెయింటర్ ఆన్ ది రోడ్ టు తరస్కాన్" యొక్క పునరుత్పత్తి చెయ్యబడిన పెయింటింగ్స్ యొక్క వరుసక్రమాన్ని ఆధారంగా చేసుకున్నాడు, ఈ వాస్తవ పెయింటింగ్ రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం సమయంలో నాశనం చెయ్యబడింది. బకాన్ తను "వెంటాడుతున్నది" అని వర్ణించిన చిత్రం ద్వారానే కాకుండా వాన్ గోహ్ వలన కూడా స్ఫూర్తి పొందాడు, అతనిని బకాన్ పరాధీనమైన బయట వ్యక్తిగా సూచించాడు, ఆ స్థానం బకాన్ తో ప్రతిధ్వనించింది. ఈ ఐరిష్ చిత్రకారుడు వాన్ గోహ్ యొక్క కళా సిద్దాంతాలు మరియు థియోకి వ్రాసిన ఉత్తరంలో సూచించబడిన వాక్యాల ద్వారా మరింత గుర్తింపు పొందాడు, "నిజమైన చిత్రకారులు వస్తువులను అవి ఉన్న విధంగానే చిత్రించరు...వారు "తమకి తాము" అవి ఎలా ఉండాలని కోరుకుంటారో అలా చిత్రిస్తారు". విన్సెంట్ వాన్ గోహ్ యొక్క ఉత్తరాలకి అంకితం ఇవ్వబడిన ఒక ప్రదర్శన ఆమ్స్టర్డాంలో వాన్ గోహ్ మ్యూజియంలో అక్టోబరు 2009 నుండి జనవరి 2010 వరకు జరిగింది మరియు తరువాత జనవరి చివరి నుండి ఏప్రిల్ వరకు లండన్ లో ఉన్న రాయల్ అకాడమీకి తరలించబడింది.