గ్రీన్‌హౌస్
గ్రీన్‌హౌస్ (దీనిని గ్లాస్‌హౌస్ అని కూడా పిలుస్తారు) అనేది ఒక భవంతి, ఇక్కడ మొక్కలు పెంచబడతాయి.
గ్రీన్‌హౌస్ నిర్మాణం అనేక రకాల పైకప్పులతో ఉంటుంది, ఇందులో గ్లాస్(అద్దం) లేదా ప్లాస్టిక్ పైకప్పు మరియు తరచుగా గ్లాస్ లేదా ప్లాస్టిక్ గోడలు ఉంచబడతాయి; లోపలికి వచ్చే సూర్యరశ్మి ప్రసారం ద్వారా కాంతిని మొక్కలు, మట్టి, మరియు భవంతిలోని ఇతర వస్తువులు గ్రహించటం వలన అది వేడెక్కుతుంది. ఈ ప్రసరణకు అద్దం పారదర్శకంగా ఉంటుంది. గ్రీన్‌హౌస్ లోపల వేడెక్కిన నిర్మాణాలు మరియు మొక్కలు ఇన్ఫ్రా-రెడ్ లో ఈ శక్తిని పునఃప్రసారం చేస్తాయి, ఇందులో అద్దం కొంతవరకూ వెలుతురు ప్రవేశింపనీయకుండా చేస్తుంది, మరియు ఆ శక్తి గ్లాస్‌హౌస్‌లో బంధించబడి ఉంది. అయినప్పటికీ వాహకత కారణంగా కొంత ఉష్ణ నష్టం జరుగుతుంది, గ్రీన్‌హౌస్ లోపల శక్తిలో నికర పెరుగుదల ఉంటుంది (మరియు అందుచే ఉష్ణోగ్రతలో). ఉష్ణ అంతర్గత ఉపరితలం నుండి వేడెక్కిన గాలిని పైకప్పు మరియు గోడలచే భవంతిలో ఉంచబడుతుంది. ఈ నిర్మాణాలు చిన్న షెడ్డుల నుండి పెద్ద భవంతుల పరిమాణంలో ఉంటాయి.
గ్రీన్‌హౌస్‌లను గ్లాస్(అద్దపు) గ్రీన్‌హౌస్‌లుగా మరియు ప్లాస్టిక్ గ్రీన్‌హౌస్‌లుగా విభజన చేయవచ్చు. 
ప్లాస్టిక్‌లను సాధారణంగా PEఫిలిం మరియు PC లేదా PMMAలో బహుళ గోడల షీటులో ఉపయోగించబడుతుంది.
వ్యాపార గ్లాస్ గ్రీన్‌హౌస్‌లు తరచుగా అధిక సాంకేతిక ఉత్పత్తి సౌకర్యాలను కూరగాయలు లేదా పువ్వుల కొరకు ఉంటాయి. గ్లాస్ గ్రీన్‌హౌస్‌లు ఉపకరణాలు స్క్రీనింగ్ స్థాపనలు, వేడిపడటం, చల్లపడటం, కాంతి వంటి వాటితో నిండి ఉంటుంది మరియు కంప్యూటర్ చేత స్వయంచాలకంగా నియంత్రణ చేయవచ్చు.
గ్రీన్‌హౌస్ పనుల కొరకు ఉపయోగించే గ్లాస్ గాలి రావడానికి అవరోధంగా ఉంటుంది, మరియు దాని ప్రభావం శక్తిని గ్రీన్‌హౌస్‌లో బంధించబడడానికి ఉంటుంది, ఇది మొక్కలు మరియు దానిలోని భూమిని వేడి చేస్తుంది. ఇది భూమికి దగ్గరగా ఉన్న గాలిని వేడి చేస్తుంది, మరియు ఈ గాలి పైకి లేవటం మరియు దూరంగా వీయటాన్ని ఆపుతుంది. దీనిని గ్రీన్‌హౌస్ యొక్క పైకప్పు సమీపాన ఉన్న చిన్న కిటికీని తెరవడం ద్వారా ప్రదర్శించవచ్చు: ఉష్ణోగ్రత గణనీయంగా పడిపోతుంది. ఈ సిద్ధాంతం స్వతస్సిద్ధ స్వయంచాలక శీతల విధానానికి ఆధారంగా ఉంది. ఒక చిన్న గ్రీన్‌హౌస్‌ను కోల్డ్ ఫ్రేమ్(శీతల చట్రం) అని పిలుస్తారు.
గ్రీన్‌హౌస్‌లు విపరీతమైన వేడి లేదా చలి నుండి పంటలను కాపాడతాయి, మట్టి తుఫానులు మరియు భయంకరమైన మంచు తుఫానుల నుండి మొక్కలను రక్షిస్తుంది, మరియు చీడలను దూరంగా ఉంచటానికి సహాయపడుతుంది. కాంతి మరియు ఉష్ణోగ్రత నియంత్రణ వల్ల గ్రీన్‌హౌస్‌లు వ్యవసాయముకు పనికిరాని భూములను దున్నతగిన భూమిగా మార్చటానికి అనుమతిస్తాయి, అందుచే ఉపాంత వాతావరణాలలో ఆహార ఉత్పత్తి మెరుగుపడుతుంది.
గ్రీన్‌హౌస్‌లు నిర్దిష్టమైన పంటలను సంవత్సరం అంతటా పండించటానికి అనుమతిస్తుండటం వలన, అధిక అక్షాంశ దేశాల యొక్క ఆహార సరఫరాలో గ్రీన్‌హౌస్‌ల ప్రాముఖ్యత పెరుగుతోంది. ప్రపంచంలో అతిపెద్ద గ్రీన్‌హౌస్ భవంతుల సముదాయం అల్మేరియా, స్పెయిన్‌లో ఉంది, ఇక్కడ గ్రీన్‌హౌస్‌లు దాదాపుగా ఆక్రమించి ఉంటాయి. కొన్నిసార్లు దీనిని ప్లాస్టిక్ సముద్రంగా పిలవబడుతోంది.
గ్రీన్‌హౌస్‌లను తరచుగా పువ్వులు, కాయకూరలు, పళ్ళు, మరియు పొగాకు మొక్కలను పెంచటానికి ఉపయోగిస్తారు. ఎక్కువగా గ్రీన్‌హౌస్ పరాగసంపర్కం కొరకు తుమ్మెదలను సంపర్కాలుగా ఎంచుకోబడతాయి, అయినప్పటికీ ఇతర పురుగుల రకాలను అలానే కృత్రిమ పరాగసంపర్కం కూడా ఉపయోగిస్తారు. హైడ్రోపోనిక్లను గ్రీన్‌హౌస్‌లలో ఉపయోగించవచ్చు అలానే అంతర్గత స్థలాన్ని పూర్తిగా ఉపయోగించుకోవచ్చు.
పొగాకుతో పాటు, అనేక కాయకూరలు మరియు పువ్వులు శీతాకాలం చివరలో మరియు వసంతరుతువు ఆరంభంలో పెంచబడతాయి, మరియు తరువాత వాతావరణం వేడిగా ఉన్నప్పుడు తిరిగి బయట నాటబడతాయి. ఊడుపు సమయంలో రైతుల మార్కెట్ వద్ద తోటమాలులకు సాధారణంగా ఆరంభ మొక్కలు లభ్యమవుతాయి. టమోటా వంటి కొన్ని పంటల యొక్క ప్రత్యేక గ్రీన్‌హౌస్ రకాలను సాధారణంగా వాణిజ్య ఉత్పత్తి కొరకు ఉపయోగించబడతాయి.
గ్రీన్‌హౌస్ యొక్క కప్పివేయబడిన వాతావరణం, బహిరంగ ఉత్పత్తితో పోలిస్తే అది దానియెుక్క సొంత అసాధారణ అవసరాలను కలిగి ఉంటుంది. చీడలు మరియు వ్యాధులు, మరియు వేడి ఇంకా ఆర్ద్రత యొక్క విపరీతాలు నియంత్రించాల్సి ఉంటుంది, మరియు నీటిని అందించటానికి నీటిపారుదుల అవసరం. వేడి మరియు కాంతి యొక్క ముఖ్యమైన ప్రవేశమార్గాల అవసరం ఉండవచ్చు, ముఖ్యంగా శీతాకాలంలో వేడి-వాతావరణంలో కూరకాయల ఉత్పత్తికి కావలసి ఉంటుంది.
ఉత్తమమైన పరస్థితులను పొందడానికి గ్రీన్‌హౌస్‌ల యొక్క ఉష్ణోగ్రత మరియు ఆర్ద్రతను స్థిరంగా గమనించబడుతుంది, అక్కడక్కడ సమాచారాన్ని సేకరించటానికి ఒక వైర్‌లెస్ సెన్సర్ నెట్వర్క్‌ను ఉపయోగించవచ్చును. ఈ సమాచారాన్ని నియంత్రణా ప్రదేశానికి ప్రసారం చేయబడుతుంది మరియు దీనిని ఉష్ణాన్ని, శీతలాన్ని, మరియు నీటిపారుదలా విధానాలను నియంత్రించటానికి ఉపయోగించబడతాయి.
పర్యావరణపరంగా నియంత్రించబడిన ప్రాంతాలలో మొక్కలను పెంచే ఆలోచన రోమన్ కాలాల నుంచి ఉంది. రోమన్ చక్రవర్తి టిబెరియస్ రోజూ ఒక కీరదోసకాయ-వంటి కాయను తినేవారు. రోమన్ తోటమాలులు సంవత్సరంలో ప్రతి రోజూ అతనికి పెట్టడానికి కృత్రిమమైన పద్ధతులలో(గ్రీన్‌హౌస్ విధానం వంటిది) పెంచేవారు. కీరదోసకాయ మొక్కలను చక్రాలు ఉన్న బండిలలో నాటి ప్రతిరోజూ సూర్యరశ్మి కొరకు బయట పెట్టేవారు, తరువాత రాత్రీపూట వేడిగా ఉండటానికి లోపలికి తీసుకువెళ్ళేవారు. ప్లినీ ది ఎల్డర్ చేసిన వర్ణన ప్రకారం కీరదోసకాయలను చట్రాలలో లేదా కీరదోసకాయ గృహాల్లో ఉంచేవారు, "స్పెక్యులేరియా" అనే నూనె వస్త్రాన్ని లేదా సెలెనైట్ (a.k.a. "లాపిస్ స్పెక్యులరిస్" ) అనే రేకులను దీనిమీద బిగించేవారు.
అన్వేషకులు ఉష్ణమండలాల నుండి తీసుకువచ్చిన విదేశీయ మొక్కలను ఉంచడానికి మొదటి ఆధునిక గ్రీన్‌హౌస్‌లను ఇటలీలో 13వ శతాబ్దంలో నిర్మించారు. వాటిని వాస్తవానికి "గియార్డినీ బొటానిసి" (వృక్షశాస్త్ర ఉద్యానవనాలు)అని పిలిచారు. గ్రీన్‌హౌస్‌ల యొక్క ఆలోచన త్వరలోనే నెదర్లాండ్స్ మరియు తరువాత ఇంగ్లాండ్‌కు మొక్కలతో పాటు వ్యాపించింది. గతంలో చేసిన ఈ ప్రయత్నాలలో చాలా పెద్ద మొత్తంలో పనిచేయవలసి ఉండేది, రాత్రీపూట మూసివేయడం లేదా తెరవడం ఉండేవి. ఈ పూర్వపు గ్రీన్‌హౌస్‌లలో కావలసినంత మరియు సమతులనమైన వేడిని అందించటం తీవ్రమైన సమస్యగా ఉండేది. ఈనాడు నెదర్లాండ్స్ ప్రపంచంలోని అతిపెద్ద గ్రీన్‌హౌస్‌లలో చాలావాటిని కలిగి ఉంది, వీటిలో కొన్ని సంవత్సరానికి మిలియన్ల కొద్దీ కూరగాయలను ఉత్పత్తి చేసేంత సామర్థ్యాన్ని కలిగి ఉన్నాయి.
ఫ్రెంచ్ వృక్షశాస్త్రవేత్త చార్లెస్ లూసిన్ బోనపర్టే వైద్యసంబంధ ఉష్ణమండల మొక్కలను పెంచటానికి మొదటి ఆధునిక గ్రీన్‌హౌస్‌ను లీడెన్, హాలాండ్‌లో నిర్మించినందుకు ఖ్యాతిని గడించారు.
వృక్షశాస్త్ర వృద్ధితో ధనికుల భూముల నుండి గ్రీన్‌హౌస్‌లు విశ్వవిద్యాలయాలకు విస్తరించాయి. ఫ్రెంచ్ వారు తమ మొదటి గ్రీన్‌హౌస్‌లను "ఆరెంజరీస్" అని పిలిచేవారు, ఎందుకంటే వారు కమలా(ఆరెంజ్) చెట్లను మంచుకు గడ్డకట్ట కుండా కాపాడేవారు. ఆనాసపళ్ళ కొరకు "పైనరీస్", లేదా ఆనాసపళ్ళ తొట్లను నిర్మించారు. ఐరోపాలో గ్రీన్‌హౌస్‌ల యొక్క ఆకృతి మీద ప్రయోగాలు పదిహేడవ శతాబ్దంలో కూడా కొనసాగాయి, సాంకేతికత మరింత మెరుగైన అద్దాలను ఉత్పత్తి చేసింది మరియు నిర్మాణ మెళుకువలు మెరుగైనాయి. పాలస్ ఆఫ్ వెర్సైలెస్ వద్దనున్న గ్రీన్‌హౌస్‌ దాని పరిమాణానికి మరియు వివరముగా ఉన్నదానికి ఉదాహరణగా ఉంది; ఇది 500 అడుగుల కన్నా అధికమైన పొడవు, 42 అడుగుల వెడల్పు, మరియు 45 అడుగుల ఎత్తును కలిగి ఉంది.
పంతొమ్మిదవ శతాబ్దంలో అతిపెద్ద గ్రీన్‌హౌస్‌లను నిర్మించారు. విక్టోరియన్ గ్రీన్‌హౌస్ యొక్క ముఖ్య ఉదాహరణగా ఇంగ్లాండ్‌లోని క్యూ ఉద్యానవనాల వద్ద ఉన్న సంరక్షకకేంద్రం ఉంది. అయినప్పటికీ ఉద్యానకృషి సంబంధ మరియు ఉద్యానకృషి సంబంధంకాని రెండు ప్రదర్శనల కొరకు లండన్ యొక్క క్రిస్టల్ పాలస్, న్యూయార్క్ క్రిస్టల్ పాలస్ మరియు మ్యూనిచ్ యొక్క గ్లాస్‌పాలస్ట్ ఉన్నాయి. చాట్స్‌వర్త్, డెర్బీషైర్ వద్ద ప్రధాన తోటమాలిగా పెద్ద గ్రీన్‌హౌస్‌ల ఏర్పాటులో అద్దం మరియు ఇనుముతో ప్రయోగం చేసిన జోసెఫ్ పాక్స్‌టన్, డ్యూక్ ఆఫ్ డెవన్‌షైర్‌కు పనిచేస్తూ లండన్ యొక్క క్రిస్టల్ పాలస్‌ను ఆకృతిచేసి నిర్మించారు. స్మారకమైన గ్రీన్‌హౌస్‌ భవంతులలో అతిపెద్ద నిర్మాణపరమైన సాధింపులలో కింగ్ లియోపోల్డ్ II ఆఫ్ బెల్జియం కొరకు ఉన్న రాయల్ గ్రీన్‌హౌసెస్ ఆఫ్ లేకెన్ (1874–1895) ఉంది.
జపాన్‌లో, మొదటి గ్రీన్‌హౌస్‌ను మూలికలు ఎగుమతి చేసే బ్రిటీష్ వ్యాపారస్థుడు సామ్యూల్ కాకింగ్‌చే 1880లో నిర్మించబడింది.
ఇరవయ్యో శతాబ్దంలో అర్థగోళాకార నిర్మాణాన్ని అనేక రకాల గ్రీన్‌హౌస్‌లకు జతచేయబడింది. ఇందులో గుర్తించదగిన ఉదాహరణ కార్న్‌వాల్‌లోని ఇడెన్ ప్రాజెక్ట్.
గ్రీన్‌హౌస్ నిర్మాణాలు 1960లలో విస్తారంగా పాలిథిన్ ఫిల్మ్ షీటులు లభ్యమవ్వడంతో వాటిని అవలంబించాయి. హూప్ హాస్‌లను అనేక సంస్థలు స్థాపించాయి మరియు తరచుగా వీటిని మొక్కలను పెంచేవారు కూడా వారికి వారే నిర్మించుకున్నారు. అల్యూమినియం పదార్థాలు, ప్రత్యేక అద్దము బిగించిన ఉక్కు గొట్టాలు, లేదా కొంచం పొడవున్న ఉక్కు లేదా PVC నీటి పైపులతో నిర్మించారు, దీనివల్ల నిర్మాణ వ్యయం బాగా తగ్గింది. చిన్న సేద్య భూములు మరియు ఉద్యానవన కేంద్రాలలో అనేక గ్రీన్‌హౌస్‌ల నిర్మాణానికి దారితీసింది. పాలిథిన్ ఫిలిం దీర్ఘకాలం మన్నెడు గుణం, అధిక ప్రభావవంతమైన నిరోధకాలను అభివృద్ధి చేసి దానిని 197లలో అనుసరించినప్పుడు అధికంగా పెరిగింది. ఈ UV నిరోధకాలు ఫిలిం యొక్క వాడుక కాలాన్ని ఒకటి లేదా రెండు సంవత్సరాలు పెంచి 3 మరియు 4 లేదా ఇంకనూ ఎక్కువ సంవత్సరాలకు పెంచింది. 
మురికినీరు కాలువలను గ్రీన్‌హౌస్‌లకు జతచేయటమైనేది 1980లు మరియు 1990లలో మరింత ప్రముఖమైనది. ఈ గ్రీన్‌హౌస్‌లు కలిగి ఉన్న రెండు లేదా ఎక్కువ ప్రవేశ ద్వారాలను ఉమ్మడి గోడచే లేదా ఆధార స్తంభాల వరుసచే కలపబడతాయి. ఉష్ణ మార్గాలను తగ్గించబడినాయి, ఎందుకంటే భూవైశాల్యం నుండి పైకప్పు వైశాల్యం నిష్పత్తి గణనీయంగా పెరిగింది. గ్రీన్‌హౌస్‌లకు కలపబడిన మురికికాలువల విధానాన్ని ఇప్పుడు ఉత్పత్తిలో మరియు మొక్కలను పెంచి మరియు ప్రజలకు అమ్మే పరిస్థితులలో కూడా సాధారణంగా ఉపయోగించబడుతున్నాయి. గ్రీన్‌హౌస్‌లకు కలుపబడిన మురికికాలువల విధానాన్ని సాధారణంగా రెండు మడతలలో ఉన్న పాలిథిన్ ఫిలింను దృగీణీకరించిన ఉష్ణ సామర్థ్యాలను అందించటానికి మధ్యలో గాలిని నింపి కప్పబడుతుంది లేదా నిర్మితమైన పోలీకార్బనేట్ పదార్థాలను ఉపయోగించబడుతుంది.
నెదర్లాండ్స్‌లో ప్రపంచంలోని అతిపెద్ద గ్రీన్‌హౌస్‌లలో కొన్ని ఉన్నాయి. 2000ల గ్రీన్‌హౌస్‌లు 10,526 పెక్టార్లు లేదా నెదర్లాండ్స్ యొక్క మొత్తం భూభాగంలో 0.25%ను కలిగి ఉండి దేశ ఆహార ఉత్పత్తిలో గరిష్ఠ ప్రమాణాన్ని కలిగి ఉంది.
గ్రీన్‌హౌస్‌ల నిర్మాణం పంతొమ్మిదవ శతాబ్దం-మధ్యలో నెదర్లాండ్స్ యొక్క వెస్ట్‌‌ల్యాండ్ ప్రాంతంలో నిర్మించటం ఆరంభమయ్యింది. వ్యవసాయం కొరకు బురదనేలలో ఇసుకతో పాటు బంకమన్ను కూడా ఉండడంతో సారవంతమైన మన్ను ఏర్పడింది, మరియు దాదాపు 1850 ద్రాక్షలను మొదటి గ్రీన్‌హౌస్‌లలో పండించారు, ఒక ప్రక్కన దృఢమైన గోడను కలిగి సామాన్యమైన అద్దపు నిర్మాణాలుగా ఇవి ఉన్నాయి. దాదాపు 1900ల గ్రీన్‌హౌస్‌లు కేవలం అద్దంతోనే నిర్మితమైనాయి, మరియు అవి వేడవ్వటం ఆరంభించాయి. ఈ ప్రాంతంలో సాధారణంగా పెరగని పళ్ళు మరియు కూరకాయల ఉత్పత్తిని కూడా ఇది సాధ్యపరిచింది. ఈనాడు వెస్ట్‌ల్యాండ్ మరియు ఆల్సమీర్ చుట్టూ ఉన్న ప్రాంతం ప్రపంచంలో అత్యధిక గ్రీన్‌హౌస్‌ వ్యవసాయాన్ని కలిగి ఉంది. వెస్ట్‌ల్యాండ్ అధికంగా మొక్కలు మరియు పువ్వులతోపాటు కూరకాయలను ఉత్పత్తి చేస్తుంది: ఆల్సమీర్ పువ్వులు మరియు కుండీలలో ఉన్న మొక్కలకు ముఖ్యంగా పేరుగాంచింది. ఇరవయ్యో శతాబ్దం నుండి, వెన్లో (లింబర్గ్‌లో) చుట్టూ ఉన్న ప్రాంతం మరియు డ్రెంతే యొక్క భాగాలు గ్రీన్‌హౌస్ వ్యవసాయం కొరకు ముఖ్య ప్రాంతాలైనాయి.
2000ల నాటినుండి ఉన్న, సాంకేతిక నూతన కల్పనలలో ""లు ఉన్నాయి, పూర్తిగా మూసివేయబడిన విధానం తక్కువ శక్తిని ఉపయోగించి పెంచేవారికి పెరుగుదల విధానం మీద పూర్తి నియంత్రణను ఉంచుతుంది. తేలియాడే గ్రీన్‌హౌస్‌లను దేశం యొక్క జల ప్రదేశాలలో ఉపయోగిస్తారు.
నెదర్లాండ్స్ దాదాపు 9000 గ్రీన్‌హౌస్ వ్యవస్థలను కలిగి ఉంది, ఇందులో 10000ల హెక్టార్ల గ్రీన్‌హౌస్‌లు ఉన్నాయి మరియు 150,000 మంది కార్మికులు పనిచేస్తున్నారు, ప్రభావవంతంగా E4.5 బిలియన్ల విలువైన కూరకాయలు, పళ్ళు, మరియు పూలను ఉత్పత్తి చేస్తున్నాయి, వాటిలో 80% ఎగుమతి చేయబడతాయి.