ఈవ్ టీసింగ్
ఈవ్ టీసింగ్ (Eve Teasing) అను ఒక వేళాకోళం పద్ధతి ఇండియా మరియు కొన్నిసార్లు పాకిస్తాన్ మరియు బంగ్లాదేశ్ లోనూ ప్రజలను లైంగికంగా వేధించటానికి, వీధులలో వేధించటానికి లేక స్త్రీలను పురుషులు చెరచటానికి వాడబడుతూ ఈవ్ అనునది బైబిల్ లోని ఈవ్ను ఉద్దేశించినట్లుగా ఉంటుంది.
యుక్తవయసులో తిరుగుబోతు తనముకు సంబంధించినదిగా భావించబడే ఈ సమస్య, ఒక రకమైన శృంగార విసృంఖలత కాగా, దానిలో తీవ్రత ఉద్దేశ్యపూర్వక మాటలు, బహిరంగ ప్రదేశాలలో రుద్దుకోవటం, అవమానించే ఉద్ద్యేశం కలిగిన శబ్దాల బాహాటంగా తడమడం వరకూ జరుగుతాయి. ఒకొక్కసారి అది ఒక అమాయక సరదాగా అగుపించినప్పటికీ, దానిని హానికరం కానట్లుగా కనిపింప చేయటానికి, తద్వారా దానికి కారకుడైనవాడికి ఏమీనష్టం వాటిల్లకుండా చేయటం ఉద్దేశంగా కనిపిస్తుంది. ఎంతోమంది మహిళావాదులు మరియు స్వచ్ఛంద సంస్థలు ఆ ప్రవర్తనను సరదాకి బదులుగా మరింత కచ్చితమైన పదం ఉపయోగించాలని ఉద్దేశం కనపర్చారు. వారి ప్రకారం, ఆ పదానికి ఇండియన్ ఇంగ్లీష్లోని వాడుక భాషలోని అర్ధాన్ని అనుసరించి, ఈవ్-టీసింగ్ అంటే చంచల హృదయురాలైన ఈవ్ యొక్క నైజాన్ని సూచిస్తుంది. తద్వారా స్త్రీ పైనే హేళన యొక్క బాధ్యతను పెడుతుంది. ఎలాగంటే మగవారిలో దూకుడు స్వభావము సహజమైనదని, అది నేరపూర్వకమైనది కాదని చెప్పినట్లున్నది.
ఈవ్ టీసింగ్ అనేది నిరూపించడానికి చాలా కష్టమైన ఒక నేరం. ఈ నేరం చేసేవారు మహిళల పై దాడి చేయడానికి నూతన విధానాలను కనిపెటుతూ ఉంటారు. వీటిని పలు మహిళా రచయితలు "చిన్నపాటి మానభంగం" అని పిలుస్తారు. ఇవి సాధారణంగా బహిరంగ ప్రదేశాలలో, వీధిలలో ప్రజా రవాణా వ్యవస్థలలో జరుగుతాయి.
ప్రాంతాలవారీగా ఉన్న కొన్ని గైడ్ పుస్తకాలు మహిళా పర్యాటకులను ఈవ్ టీసింగ్ ను నివారించటానికి నిండిన వస్త్రధారణ వేసుకోవాలని హెచ్చరించారు. అయినా కూడా ఈవ్ టీసింగ్ జరిగినట్లు సాధారణంగా వస్త్రధారణ చేసుకున్న విదేశీ స్త్రీలు మరియు భారతీయ స్త్రీలు నివేదించటం జరిగింది.
ఈ సమస్య 1960లలో సమాజము మరియు మాధ్యమాల దృష్టికి వచ్చినా, తరువాయి దశాబ్దాలలో, మహిళలు ఎక్కువగా కళాశాలలకు ఉద్యోగాలకు స్వేచ్ఛగా వెళ్ళడం ప్రారంభించిన ఈ సమయములో, ఈ సమస్య భయంకరమైన స్థితికి చేరింది. ఆ సమయములోనే, సాంప్రదాయక సమాజంలో మాదిరిగా కాకుండా మగవారు తోడులేకుండానే మహిళలు ఒంటరిగా వెళ్ళడం ప్రారంభించారు. కొలదికాలంలోనే భారత ప్రభుత్వం, చట్టపరంగానూ, న్యాయపరంగానూ ఈ సమస్యకు పరిష్కార మార్గాన్ని చేపట్టవలసి వచ్చింది. పోలీస్ శాఖకు ఈ సమస్య గురించి పూర్తి అవగాహన వచ్చేలా చేసి ఈ సమస్యను అరికట్టాలని ప్రయత్నించింది. పోలీసు వారు కూడా ఆడవారిని వేధించే వారిని పట్టుకోవడం ప్రారంభించారు. యూనిఫారం కాకుండా మామూలు దుస్తులు ధరించిన మహిళా పోలీసులు ఈ సమస్య పరిష్కారం కొరకు నియమించబడ్డారు. ఈ చర్య మంచి ఫలితం ఇచ్చింది. ఇతర రాష్ట్రాలలో పలు నగరాలలో మహిళలకు హెల్ప్ లైన్లు, మహిళా పోలీస్ స్టేషన్లు ఏర్పాటు చేయబడ్డాయి. విశేష యాంటి-ఈవ్-టీసింగ్ బలగాలను పోలీస్ వారు ఏర్పాటు చేశారు.
ఇదే సమయములోనే, లైంగిక వేధింపుల సంఘటనలు మాదిరిగానే ఈవ్-టీసింగ్ సంఘటనలను కూడా, ఈ సమస్యపై మారుతున్న ప్రజాభిప్రాయం దృష్ట్యా, ఫిర్యాదు చేసే మహిళల సంఖ్య గణనీయంగా పెరిగింది. అంతే కాక, ఈవ్-టీసింగ్ సంఘటనల తీవ్రత కూడా పెరిగి, కొన్ని సందర్భాలలో యాసిడ్ పోయడం వరకు వెళ్ళింది. దీని వలన తమిళనాడు వంటి రాష్ట్రాలలో ఈవ్ టీసింగ్ బెయిల్ దొరకని నేరముగా చేయబడింది. మహిళా సంస్తు మరియు మహిళల హక్కుల కొరకు పోరాడే సంస్థల సంఖ్యా కూడా పెరిగింది. ఇదే సమయములో పెళ్ళికూతురుని కాల్చడం వంటి సంఘటనలు కూడా పెరిగాయి. మహిళలపై జరుగుతున్న హింసాత్మక సంఘటనలు పెరగడంతో, చట్టం చేసేవారు అప్పటి వరకు ప్రదర్శిస్తున్న ఉదాసీన వైఖరిని వదలవలసివచ్చింది. తరువాత కాలాలలో, ఇటువంటి సంస్థలు కృషి మూలానా, హింసాత్మక ఈవ్ టీసింగ్ నుండి మహిళలకు రక్షణ కల్పించే ఉద్దేశంతో 'ది ఢిల్లీ ప్రొహిబిషన్ అఫ్ ఈవ్ టీసింగ్ బిల్ 1984' వంటి చట్టాలను తీసుకు వచ్చారు.
1998లో, సరికా షా అనే విద్యార్థిని చెన్నైలో ఈవ్ టీసింగ్ వలన మరణించడంతో, దక్షిణ భారతదేశములో ఈ సమస్యను అరికట్టడానికి బలమైన చట్టాలు చేయబడ్డాయి. ఈ సంఘటన అనంతరం, సుమారు అర డజను ఆత్మాహత్యా సంఘటనలు ఈవ్ టీసింగ్ వలన జరిగినట్లు వార్తలు వచ్చాయి. 2007లో, ఢిల్లీలో ఈవ్ టీసింగ్ పేర్ల్ గుప్తా అనే కాలేజీ విద్యార్థిని ప్రాణం తీసింది. ఫిబ్రవరి 2009లో, వడోదర లోని ఎమ్.ఎస్. యూనివర్సిటి (MSU) కు చెందిన విద్యార్థినులు నలుగురు యువకులను కుటుంబ మరియు సమాజ విజ్ఞాన విభాగం వద్ద బాగా కొట్టారు. అంతకు ముందు ఆ కుర్రాళ్ళు SD హాల్ హాస్టల్ లో ఉంటున్న ఒక విద్యార్థినిపై అసభ్య విమర్శలు చేశారు.
అవమానం ఏర్పటుతుందనో ప్రతీకారం తీసుకుంటారనే భయం వలనో పలు సంఘటనలు వెలుగులోకి రావు. కొన్ని ఇతర సంఘటనలలో, పోలీసులు నేరస్తులకు ముర్గా శిక్ష ద్వారా బహిరంగంగా అవమానపరిచి వారిని వదిలేశారు. 2008లో, ఒక ఢిల్లీ న్యాయస్థానం ఈవ్ టీసింగ్ చేసి దొరికిపోయిన ఒక 19-సంవత్సరాల-వయస్సు గల యువకునికి, అసభ్య ప్రవర్తన యొక్క పరిమాణాలను వివరించే 500 కరపత్రాలను పాఠశాలలు, కళాశాలల బయట యువకులకు పంపణి చేయాలని శిక్ష విదించింది.
సాధారనంగా, భారతీయ చలనచిత్రాలలో, ఈవ్ టీసింగ్ ని ప్రేమ మొదలయ్యే ముందు ఏర్పడే, పాటల ఆటలతో కూడిన సరసం మాదిరిగానే ప్రదర్సించబడింది. పాట ముగిసేసరికి, నాయకి నాయకుడుకు లొంగిపోయి ఉంటుంది. చిత్రంలో చక్కగా ప్రదర్శించేబడే ఈ సన్నివేశాన్ని తమ జీవితములో పాటించాలని యువకులు అనుకుంటారు. ఇది, "రోడ్ సైడ్ రోమియో" లకు దారి తీసింది. "రోడ్ సైడ్ రోమియో" (2007) () సైఫ్ అలీ ఖాన్ నటించిన) అనే పేరుతో ఒక చలనచిత్రం కూడా తీయబడింది.
అలాగే, ఒక అమ్మాయిని ఈవ్-టీసర్ లు అల్లరి చేసినప్పుడు, నాయకుడు వచ్చి వారిని కొట్టినట్లుగా చిత్రాలలో చూపబడుతుంది. తెలుగు చిత్రాలు "మధుమాసం", "మగధీర" మరియు హిందీ చిత్రం "వాంటెడ్" వీనికి ఉదాహరణలు. ఈ మధ్య, ఇలాంటి సన్నివేశాలు భారత టెలివిజన్ శేర్షికలలో కూడా చూపబడుతున్నాయి.
భారత దేశ చట్టమ 'ఈవ్ టీసింగ్' అనే పదాన్ని వాడకపోయినా, బాధితులు ఇండియన్ పీనల్ కోడ్ (IPC) యొక్క సెక్షన్ 298 (A) మరియు (B) ని ఆశ్రయిస్తారు. ఈ చట్టం ప్రకారం, ఒక అమ్మాయి లేదా మహిళా పై అసభ్య సైగలు, విమర్శలు, పాటలు లేదా మాటలు చెప్పే వారికి గరిష్ఠంగా మూడు నెలలు జైలు శిక్ష పడుతుంది. IPC సెక్షన్ 292 ప్రకారం అశ్లీల లేక జుగుప్సాకరమైన బొమ్మలు, పుస్తకాలు లేక చీటీలు ఒక స్త్రీకి గానీ లేక అమ్మాయికి గానీ చూపిస్తే, ప్రధాన దోషులకు రూ.2000 జరిమానా మరియు రెండు సంవత్సరాల కటిన కారాగారశిక్ష విధించబడుతుంది. అదే నేరాన్ని మళ్ళీ మళ్ళీ చేస్తే, రూ.5000 జరిమానాతో ఐదు ఏళ్ళు జైలు శిక్ష ఉంటుంది. IPC యొక్క సెక్షన్ 509 ప్రకారం, మహిళా లేదా అమ్మాయిని ఉద్దేశించి అసభ్య సైగలు, అసభ్య శరీర కదిలికలు, చురుక్కుమనే విమర్శలు చేసేవారికి ఒక ఏడాది కఠిన కారాగార శిక్ష లేదా జరిమానా లేదా రెండూ విధించబడతాయి.
'దేశీయ మహిళా కమిషన్' (NCW) నం 9. ఈవ్ టీసింగ్ (కొత్త చట్టం) 1988 ను ప్రతిపాదించింది.
'ఆల్టర్నేటివ్ లా ఫోరం’, ‘బ్లాంక్ నాయిస్’, ‘మారా’, ‘సంవాదా’ మరియు ‘విమోచన’ లతో కూడిన అనేక వ్యక్తుల మరియు సంస్థల సంకీర్ణ వ్యవస్థే ‘ఫియర్లేస్ కర్ణాటక ’ లేక ‘నిర్భయ కర్ణాటక'. 2000 లలో ఈవ్ టీసింగ్ కేసులు పెరిగినాక, అది అనేక సామాజిక స్పృహ కలిగించే ప్రచారాలు నిర్వహించి, టేక్ బాక్ థ నైట్ను తరువాత 2003 లో బెంగుళూరులో ప్రారంభమయ్యే మరొక సామాజిక కళాత్మక పధకాన్ని థ బ్లాంక్ నాయిస్ ప్రోజక్ట్ అను పేరుతోనూ ప్రవేశపెట్టింది. ముంబై లో కూడా 2008 లో ఈవ్-టీసింగ్ తో పోరాడటానికి అటువంటి కార్యక్రమము ఒకటి నిర్వహించబడింది.
స్త్రీలకు అత్యంత ప్రమాదకరమైన మహానగరాలలో ఒకటైన ఢిల్లీలో, థ డిపార్ట్మెంట్ ఆఫ్ వుమెన్ ఎండ్ చైల్డ్ డెవలప్మెంట్ 2009లో ఒక స్టీరింగ్ కమిటీని స్థాపించి నగరాన్ని, 2010లో జరగనున్న కామన్వెల్త్ గేమ్స్కు తయారుచేయ సంకల్పించింది.
ముంబైలో, ఉద్యోగం చేసే మరియు చదువుకునే మహిళలకు ఈవ్ టీసింగ్ యొక్క భయం లేకుండా కనీసం ప్రయాణం చేసినంతసేపు అయినా ఉండటానికి వీలుగా, ప్రత్యేక రైళ్ళను ప్రవేశపెట్టారు. ప్రయాణం చేసే అవసరం ఉన్నే మహిళల సంఖ్యా 1995 నుంచి ఇప్పటికి రెట్టింపు అయినందున, ఇటువంటి సేవలకు గట్టి గిరాకి ఏర్పడింది.. ఈ నాడు, పెద్ద నగరాలలో అన్ని స్థానిక రెయిల్ లలో "మహిళా స్పెషల్" పెట్టెలు ఉంటున్నాయి. ఇతర రెయిల్ లలో, మహిళలు AC పెట్టెలలో ప్రయాణం చేయాలని సూచిన్చాబడుతారు. ఎందుకంటే, అక్కడ ఆర్థికంగా పేద అయిన మరియు సమాజంలో వెనుకబడి ఉన్న వర్గాలకు చెందిన ఈవ్-టీసర్లు ఉండరు.