అలెగ్జాండర్ పోప్
అలెగ్జాండర్ పోప్ (21 మే 1688 - 1744 మే 30) ఒక పద్దెనిమిదవ-శతాబ్దానికి చెందిన ఆంగ్ల కవి, అతను తన వ్యంగ్య పద్యాలకు మరియు తన హోమెర్ అనువాదాలకు మంచి గుర్తింపు పొందాడు. అతను షేక్‌స్పియర్ మరియు టెన్నేసన్ తర్వాత, "ది ఆక్స్‌ఫర్డ్ డిక్షనరీ ఆఫ్ కొటేషన్స్‌"లో ఎక్కువగా సూచించే మూడవ రచయితగా చెప్పవచ్చు. పోప్ అతని శ్రేష్టమైన ద్విపది వాడుకకు ప్రజాదరణ పొందాడు.
పోప్ ఎడిత్ పోప్ (టర్నెర్ అని పిలుస్తారు) (1643-1733) మరియు లంబార్డ్ స్ట్రీట్, ప్లోఫ్ కోర్టు యొక్క ఒక వస్త్ర వ్యాపారి అలెగ్జాండర్ పోప్ సీనియర్‌లకు (1646-1717) జన్మించాడు, వీరిద్దరూ క్యాథలిక్‌లు. పోప్ యొక్క విద్య స్థాపిత చర్చ్ ఆఫ్ ఇంగ్లండ్ స్థితిని నిర్వహిస్తున్న సమయంలో అమలులో ఉన్న నేర సంబంధిత చట్టంచే ప్రభావితమైంది, ఇది క్యాథలిక్‌లకు బోధనను, ఒక విశ్వవిద్యాలయంలో హాజరును, వోటింగ్‌ను నిషేధించింది లేదా ప్రజా కార్యాలయాన్ని కలిగి ఉన్నవారిని శాశ్వత ఖైదుగా నిర్బంధిస్తుంది. పోప్ అతని అత్త ద్వారా చదవడం నేర్చుకున్నాడు, తర్వాత 1698-9ల్లో టేఫోర్డ్ పాఠశాలకు వెళ్లాడు. తర్వాత అతను లండన్‌లో రెండు క్యాథలిక్ పాఠశాలలకు హాజరయ్యాడు. ఇలాంటి పాఠశాలలు చట్టవిరుద్ధమైనప్పటికీ, కొన్ని ప్రాంతాల్లో అనుమతించబడేవి.
1700లో, అతని కుటుంబం బెర్క్‌షైర్, బిన్‌ఫీల్డ్‌లో పోప్స్‌వుడ్‌లో రాచరిక విండ్సర్ ఫారెస్ట్‌కు సమీపంలోని ఒక చిన్న ఎస్టేట్‌కు మారిపోయింది. ఈ బదిలీకి బలమైన క్యాథలిక్ వ్యతిరేక మనోభావం మరియు లండన్ మరియు వెస్ట్‌మిన్‌స్టర్‌లకు 10 మైళ్లు (16 కిమీ) దూరంలో క్యాథలిక్‌లు నివసించకూడదని ఒక శాసనాన్ని కారణంగా చెప్పవచ్చు. పోప్ తర్వాత అతని పద్యం "విండ్సర్ ఫారెస్ట్‌"లో తన నివాసం చుట్టూ ఉన్న గ్రామీణ ప్రాంతాలను వివరించాడు. పోప్ యొక్క ప్రాథమిక విద్య ఈ సమయంలోనే ముగిసింది మరియు ఆనాటి నుండి అతను ఎక్కువగా వ్యంగ్య రచయితలు హోరేస్ మరియు జువెనల్, ఇతిహాస కవులు హోమెర్ మరియు విర్జిల్ వంటి ప్రామాణిక రచయితలు అలాగే జియోఫ్రే చౌసెర్, విలియం షేక్‌స్పియర్ మరియు జాన్ డ్రేడెన్ వంటి ఆంగ్ల కవులు రచించిన రచనలను చదవడం ద్వారా జ్ఞానాన్ని పెంచుకున్నాడు. అతను పలు భాషలను కూడా నేర్చుకున్నాడు మరియు ఆంగ్ల, ఫ్రెంచ్, ఇటాలియన్, లాటిన్ మరియు గ్రీకు రచయితల రచనలను చదివాడు. ఐదు సంవత్సరాల అధ్యయనం తర్వాత, పోప్‌కు లండన్ సాహిత్య సంఘం నుండి విలియం వేచెర్లే, విలియం కాంగ్రేవ్, శామ్యూల్ గార్త్, విలియం ట్రంబుల్ మరియు విలియం వాల్ష్ వంటి వ్యక్తులతో పరిచయం ఏర్పడింది.
బిన్‌ఫీల్డ్‌లో, అతను పలువురు ముఖ్యమైన వ్యక్తులను స్నేహితులుగా చేసుకున్నాడు. వారిలో ఒకరు జాన్ కారేల్ (రేప్ ఆఫ్ ది లాక్ అంకితం చేసుకున్న వ్యక్తి) కవి కంటే ఇరవై సంవత్సరాలు పెద్దవాడు మరియు లండన్ సాహిత్య ప్రపంచంలో పలు పరిచయాలను కలిగి ఉన్నాడు. అతను ఈ యువ కవిని వయస్సు మళ్లిన నాటకరచయతలు విలియం వేచెర్లే మరియు ఒక చిన్న కవి, కవి యొక్క మొట్టమొదటి ప్రధాన రచన ది పాస్ట్రాల్స్ సంస్కరణలో పోప్‌కు సహాయం చేసిన విలియం వాల్ష్‌లకు పరిచయం చేశాడు. అతను బ్లౌంట్ సోదరీమణులు, తెరెసా (అతని భావి ప్రేయసి) మార్థాలను కూడా కలుసుకున్నాడు, వీరు ఇతనికి జీవితాంతం స్నేహితులుగా సహాయపడ్డారు.
12 సంవత్సరాల వయస్సు నుండి, అతను పాట్స్ వ్యాధి (ఎముకను ప్రభావితం చేసే ఒక క్షయ వ్యాధి రకం) వంటి పలు ఆరోగ్య సమస్యలతో బాధపడతారు, ఇది అతని శరీరాన్ని మరియు అతని ఎదుగుదలను క్షీణింపచేయడంతో అతనికి గూని వచ్చింది. అతని క్షయవ్యాధి సంక్రమణ కారణంగా శ్వాస సమస్యలు, అధిక జ్వరాలు, జ్వలనశీల కళ్లు మరియు ఉదర నొప్పితో సహా ఇతర ఆరోగ్య సమస్యలు ఏర్పడ్డాయి. అతను కంటే పొడవు ఎదుగలేదు. అప్పటికే పోప్‌ను క్యాథలిక్ కారణంగా సమాజం నుండి తొలగించారు; అతని బలహీనమైన ఆరోగ్యం అతన్ని మరింత దూరం చేసింది. అతను పెళ్ళి చేసుకోనప్పటికీ, అతను పలు మహిళా స్నేహితులను కలిగి ఉన్నాడు, అతను వారికి చమత్కార లేఖలను రాసేవాడు. అతను తన జీవితాంత స్నేహితురాలు మార్థా బ్లౌంట్‌ను ఒక వివాదస్పద ప్రేయసి వలె కలిగి ఉన్నాడు.
1709 మేలో, పోప్ యొక్క "పాస్ట్రాల్స్" టాన్సన్ యొక్క "పొయెటికల్ మిసెలానెయిస్" యొక్క ఆరవ భాగాన్ని ప్రచురించింది. ఇది పోప్‌కు తక్షణ కీర్తిని అందించింది. దీని తర్వాత 1711 మేలో "యాన్ ఎస్సే ఆన్ క్రిటిసిజమ్" ప్రచురించబడింది, ఇది కూడా మంచి ప్రజాదరణ పొందింది.
1711 సమయంలో, పోప్ ట్రాయ్ రచయితలు జాన్ గే, జోనాథన్ స్విఫ్ట్, థామస్ పార్నెల్ మరియు జాన్ ఆర్బుథ్నాట్‌లతో స్నేహం చేశాడు, వారందరూ కలిసి వ్యంగ్య స్క్రిబ్లెరస్ క్లబ్‌ను స్థాపించారు. క్లబ్ యొక్క లక్ష్యం ఏమిటంటే కాల్పనిక విద్వాంసుడు మార్టినస్ స్క్రిబ్లెరస్ యొక్క రూపంలో అజ్ఞానం మరియు పిచ్చి పాండిత్యాలను విమర్శించడాన్ని చెప్పవచ్చు. అతను విగ్ రచయితలు జోసెఫ్ ఆడిసన్ మరియు రిచర్డ్ స్టీలేతో కూడా స్నేహం చేశాడు. 1713 మార్చిలో, "విండ్సర్ ఫారెస్ట్" ప్రచురించబడింది మరియు మంచి విజయాన్ని సాధించింది.
పోప్ యొక్క తదుపరి మంచి పేరు గాంచిన పద్యం "ది రేప్ ఆఫ్ ది లాక్" ; ఇది మొట్టమొదటిగా 1712లో ప్రచురించబడింది, దాని సవరించబడిన సంస్కరణ 1714లో ప్రచురించబడింది. దీనిని కొన్నిసార్లు పోప్ యొక్క మంచి ప్రజాదరణ పొందిన పద్యంగా పేర్కొంటారు ఎందుకంటే ఇది అరబెల్లా ఫెర్మోర్ (పద్యంలోని "బెలిండా") మరియు ఆమె అనుమతి లేకుండా ఆమె వెంట్రుకల నుండి ఒక వెంట్రుకను తీసుకుని, దానితో తాళం తెరిచిన లార్డ్ పెట్రేల మధ్య ఉన్నత సమాజ పోరాటాన్ని హాస్యంగా మలిచిన ఒక పరిహాస వీరోచిత ఇతిహాసం. అతని పద్యంలో, అతను తన పాత్రలను ఒక ఇతిహాస శైలిలో చిత్రీకరించాడు; బారన్ ఆమె వెంట్రుకను దొంగలించినప్పుడు, ఆమె దానిని తిరిగి పొందేందుకు ప్రయత్నిస్తుంది, అది గాలిలోకి ఎగిరిపోయి, ఒక నక్షత్రంగా మారిపోతుంది.
జోసెఫ్ అడిసన్‌తో పోప్ స్నేహం చేస్తున్నప్పుడు, అతను అడిసన్ యొక్క నాటకం "కాటో"కు అలాగే "ది గార్డియన్" మరియు "ది సెక్టాటర్" రచనల్లో సహకారం అందించాడు. ఈ సమయంలోనే, అతను "ఇలియడ్‌"ను అనువదించడం ప్రారంభించాడు, ఇది చాలా క్లిష్టమైన విధానం - ప్రచురణ 1715లో ప్రారంభమైంది మరియు 1720 వరకు ముగియలేదు.
1714లో, మహారాణి అన్నే మరణంతో రాజకీయ పరిస్థితి మరింత హీనంగా మారింది మరియు హానోవెరియన్‌లు మరియు జాకబైట్స్‌ల మధ్య వివాదస్పద వారసత్వం 1715లో జాకబైట్ రెబిలియన్ ప్రయత్నానికి దారి తీసింది. అయితే పోప్ ఒక క్యాథలిక్ కనుక జాకోబైట్‌లకు మద్దతును ప్రకటించి ఉండవచ్చని భావించారు ఎందుకంటే మేనార్డ్ మాక్ ప్రకారం అతని మతపరమైన మరియు రాజకీయ అనుబంధాలు "ఈ అంశాలపై పోప్‌కు ఖచ్చితమైన విషయాలు తెలిసి ఉండే అవకాశం లేదు." ఈ సంఘటనలు ట్రోయిల యొక్క అదృష్టం హాఠాత్తుగా మారిపోయింది మరియు పోప్ యొక్క స్నేహితుడు హెన్రీ St జాన్, 1వ విస్కౌంట్ బోలింగ్‌బ్రోక్ ఫ్రాన్స్‌కు పారిపోయాడు.
యాన్ ఎస్సే ఆన్ క్రిటిసిజమ్ మొట్టమొదటిసారి అనామకంగా 1711 మే 15న ప్రచురించబడింది. పోప్ అతని వృత్తి జీవితం ప్రారంభంలో పద్యాన్ని రాయడం ప్రారంభించాడు మరియు దానిని పూర్తి చేయడానికి మూడు సంవత్సరాలు పట్టింది.
పద్యం ప్రచురించబడిన సమయంలో, వీరోచిత ద్విపది శైలి (ఇది రచించబడిన శైలి) అనేది కవిత్వం యొక్క ఒక ఆధునిక నూతన సాహిత్య క్రియ మరియు పోప్ యొక్క గాఢవాంఛగల రచనగా చెప్పవచ్చు. "యాన్ ఎస్సే ఆన్ క్రిటిసిజమ్" అనేది ఒక కవి మరియు విమర్శకుడి వలె అతని స్థానాన్ని తెలుసుకోవడానికి మరియు పునరుద్ధరించుకోవడానికి చేసిన ప్రయత్నంగా చెప్పవచ్చు. ఈ పద్యాన్ని కవిత్వం సహజమైనది లేదా ప్రామాణిక గత రచనల నుండి తీసుకున్న ముందే గుర్తించిన కృత్రిమ నియమాల ప్రకారం రచించబడిందా అనే ప్రశ్నపై నిరంతర చర్చకు ఒక ప్రతిస్పందనకు చెబుతారు.
ఈ పద్యం కవిత్వాన్ని నిర్వహించే ప్రాథమిక నియమాల చర్చతో ప్రారంభమవుతుంది, వీటి ఆధారంగానే ఒక విమర్శకుడు తన నిర్ణయాన్ని తెలియజేస్తాడు. పోప్ ఇటువంటి ప్రమాణాలను నిర్వహించే ప్రామాణిక రచయితలను వ్యాఖ్యానించాడు మరియు ఆ అధికారం వారికి కూడా ఉందని అతని గుర్తించాడు. అతను పూర్వీకుల నియమాలు ప్రకృతి నియమాలతో పోలి ఉన్నాయని మరియు ఇది ప్రకృతి ధర్మాలను ప్రతిబించే మతం మరియు నీతి వలె కవిత్వం మరియు చిత్రీకరణ వర్గానికి చెందినదని నిర్ధారించాడు.
ఈ పద్యం ఉద్దేశ్యపూర్వకంగా అస్పష్టంగా మరియు సంపూర్ణ వైరుధ్యాలతో ఉంది. పోప్ ఆ నియమాలు రచన మరియు విమర్శకు అవసరమైనవని పేర్కొన్నాడు, కాని కవిత్వం యొక్క మర్మమైన మరియు అహేతుకమైన నాణ్యతలకు ప్రాధ్యానతను ఇచ్చాడు.
అతను ఒక విమర్శకుడు కవిత్వాన్ని విమర్శించేటప్పుడు, అతను పాటించవల్సిన సూత్రాలను వివరించాడు మరియు విమర్శకులు రచయితలపై దాడి చేయడానికి బదులుగా, వారి రచనలో సహాయంగా ఒక ముఖ్యమైన పాత్రను పోషిస్తారని పేర్కొన్నాడు.
"యాన్ ఎస్సే ఆన్ క్రిటిసిజిమ్"లోని చివరి భాగంలో ఆదర్శవంతమైన విమర్శకుడులో ఉండవల్సిన నైతిక బాధ్యతలు మరియు ధర్మాలు గురించి వివరించాడు, ఇతన్నే పోప్ ఒక ఆదర్శవంతమైన మనిషి వలె కూడా పేర్కొన్నాడు.
పోప్ చిన్నతనం నుండి హోమర్ యొక్క రచనలను ఇష్టపడేవాడు. 1713లో, అతను "ఇలియడ్" యొక్క ఒక అనువాదాన్ని ప్రచురించాలని భావిస్తున్నట్లు ప్రకటించాడు. ఈ రచనను చందా కట్టడం ద్వారా సొంతం చేసుకోవచ్చు, ప్రతి సంవత్సరం ఒక భాగం ప్రచురించబడుతుంది, ఈ విధంగా ఆరు సంవత్సరాలు కొనసాగుతుంది. పోప్ బెర్నార్డ్ లింటాట్ ప్రచురణ కర్తలతో ఒక విప్లవకర ఒప్పందాన్ని సంపాందించాడు, దీని ద్వారా అతను ఒక భాగానికి రెండు వందల జినీలను అందుకున్నాడు, ఇది ఆ సమయంలో అత్యధిక మొత్తంగా చెప్పవచ్చు.
అతని "ఇలియడ్" అనువాదం 1715 మరియు 1720ల మధ్య ప్రచురించబడింది. దానిని శామ్యూల్ జాన్సన్ ఈ విధంగా ప్రశంసించాడు, "వయస్సు లేదా దేశంతో సంబంధం లేకుండా ఏ కళాకారుడు ఈ రచనకు సమానమైనదానిని రచించలేడు" (అయితే ప్రామాణిక విద్వాంసుడు రిచర్డ్ బెంట్లే ఇలా రాశాడు: "ఇది ఒక అద్భుతమైన పద్యం, Mr. పోప్, కాని అది హోమెర్ రచనకు సమం కాదు.").
హోమెర్ అనువాదం ద్వారా అందుకున్న ధనంతో పోప్ 1719లో ట్వికెన్హమ్‌లోని ఒక నాటుపురంలోకి మారిపోయాడు, అక్కడే అతను ప్రస్తుత ప్రఖ్యాత చలవ మంటపం మరియు తోటలను రూపొందించాడు. పోప్ ఆ చలవ మంటపాన్ని చలవరాళ్లు, పాలరాళ్లు మరియు ముండిక్ మరియు స్పటికాలు వంటి ఖనిజాలతో అలకరించాడు. అతను కార్నిష్ వజ్రాలు, స్టాలాసిటైస్, స్ఫటికరాళ్లు, పామురాళ్లు మరియు స్పాంజీరాళ్లను కూడా ఉపయోగించాడు. చలవ మంటపంలో, అక్కడక్కడ అతను ఆ సమయంలో చాలా ఖరీదైన అలంకారాలైన అద్దాలను ఉంచాడు. ఆ సమయంలో అతని సందర్శకులను ఆహ్లాదపర్చడానికి ఒక కెమెరా అబ్స్‌క్యూరా ఉంచాడు. దాని త్రవ్వకాల్లో అనుకోని విధంగా గుర్తించిన ఒక ఊట విశ్రాంతి కలిగించే నీటి ధ్వనితో నిండిన భూమికింద ఏకాంత ప్రదేశం వెలుగులోకి వచ్చింది, ఈ ధ్వని ఆ గదుల్లో శ్రావ్యమైన సంగీతాన్ని సృష్టిస్తుంది. పోప్ దాని గురించి ఇలా పేర్కొన్నాడు: "అది వనదేవతలను కూడా కలిగి ఉంటే - అది అన్నింటిని కలిగి ఉన్న గదిగా ఉండేది." ఇల్లు మరియు తోటలు చాలా వరకు నాశనమైనప్పటికీ, ఈ చలవ మంటపంలో అధిక భాగం ఇప్పటికీ మిగిలి ఉంది. ఈ చలవ మంటపం ప్రస్తుతం రాడ్నార్ హౌస్ ఇండిపెండింట్ కో-ఎడ్ ప్రెప్ స్కూల్ కింది భాగంలో ఉంది మరియు దీనిని అప్పుడప్పుడు ప్రజల సందర్శనం కోసం తెరుస్తారు.
ఇలియడ్ విజయంతో ప్రోత్సాహం పొందిన, పోప్ ఒడిస్సీని అనువదించాడు. ఈ అనువాదం 1726లో ప్రచురించబడింది, కాని ఈసారి విధి యొక్క ప్రయాసతో బాధపడ్డాడు, అతను విలియం బ్రూమ్ మరియు ఎలిజాహ్ ఫెంటన్‌ల సహాయం తీసుకున్నాడు. పోప్ వారి సహకారాన్ని రహస్యంగా ఉంచేందుకు ప్రయత్నించాడు (అతను పన్నెండు పుస్తకాలు అనువదించగా, బ్రూమ్ ఎనిమిది మరియు ఫెంటన్ నాలుగు అనువదించారుః, కాని రహస్యం బహిర్గతమైంది. ఇది ఆ సమయంలో పోప్ యొక్క ఖ్యాతిని కొద్దిగా దెబ్బతీసింది, కాని అతని లాభాలపై ప్రభావం చూపలేకపోయింది.
ఈ సమయంలో, పోప్ షేక్‌స్పియర్ యొక్క ఒక సంపన్నమైన నూతన ఎడిషన్‌ను రూపొందించడానికి ప్రచురణకర్త జాకబ్ టాన్సన్ నియమించబడ్డాడు. 1725లో ఇది చివరికి కనిపించినప్పుడు, ఈ ఎడిషన్ నిశ్శబ్దంగా "నియమానుసార" షేక్‌స్పియర్ యొక్క పద్యం మరియు పలు ప్రాంతాల్లో అతని పద్యాన్ని మళ్లీ రచించారు.[6] పోప్ షేక్‌స్పియర్ యొక్క 1560 పంక్తుల అంశాన్ని అనువదించాడు, అవి "చెడ్డగా" ఉన్నాయని వాటిని షేక్‌స్పియర్ రాసి ఉండడని వాదించాడు.[7] (ఎడిషన్ నుండి ఇతర పంక్తులు పూర్తిగా తొలగించబడ్డాయి.[8]) 1726లో, న్యాయవాది, కవి మరియు మూకాభినయ కళాకారుడు లెవిస్ థియోబాల్డ్ షేక్‌స్పియర్ రిస్టోర్డ్ అనే శీర్షికతో ఒక కటువైన కరపత్రాలను ప్రచురించాడు, దీనిలో పోప్ యొక్క రచనలో దోషాలు జాబితా చేయబడ్డాయి మరియు అతని పాఠానికి పలు దిద్దుబాట్లు సూచించబడ్డాయి. పోప్ మరియు థియోబాల్డ్‌లకు ఒకరి గురించి ఒకరికి బాగా తెలిసి ఉంటుంది మరియు పోప్ స్నేహానికి సంబంధించిన నియమాలకు అతిక్రమిస్తూ అనువదించాడనడంలో సందేహం లేదు.[9]
పోప్ యొక్క షేక్‌స్పియర్ రెండవ ఎడిషన్ 1728లో ప్రచురించబడింది, కాని ముందుమాటలో కొన్ని స్వల్ప మార్పులకు మినహా, పోప్ దానిని స్వంతంగా రచించాడు. తదుపరి పద్దెనిమిదవ శతాబ్దానికి చెందిన షేక్‌స్పియర్ సంపాదకుల్లో ఎక్కువమంది పాఠ్య విమర్శకు పోప్ యొక్క సృజనాత్మక ప్రేరేపిత విధానాన్ని ఖండించారు. అయితే పోప్ యొక్క ముందుమాటకు అత్యధిక రేట్ ఇవ్వబడింది. షేక్‌స్పియర్ యొక్క అంశాలను నటుల అంతర్వేశనంచే నిశితంగా కలుషితమైందని మరియు ఇవి పద్దెనిమిదవ శతాబ్దానికి చెందిన ఎక్కువమంది సంపాదకులను ప్రభావితం చేయి ఉంటాయని పేర్కొన్నాడు.[10]
"డన్సియాడ్" మొట్టమొదటిగా డబ్లిన్‌లో అనామకంగా ప్రచురించబడినప్పటికీ, దాని రచయిత అనే అంశంపై ఎటువంటి సందేహం రాలేదు. అలాగే థియోబాల్డ్, ఇది ఇతర "ఖండనలు", "చిన్న కవులు" మరియు "మూర్ఖులు" ఒక అతిధేయుడును తీవ్రంగా విమర్శించింది. మాక్ దాని ప్రచురణను "పలు మార్గాల్లో పోప్ జీవితంలో మూర్ఖత్వం యొక్క అతి తీవ్రమైన చర్య"గా పేర్కొన్నాడు. ఒక అద్భుతమైన రచన అయినప్పటికీ, "ఇది ఒక చేదుగా ఉండే ఫలం వలె వంటిది. దీనిలో కవి అతని కాలంలో దాని బాధితులు మరియు వారి కోసం విచారించేవారి వ్యతిరేకతను పేర్కొన్నాడు, ఆ కారణంగా తీరని పగతో అతను కొద్దిగా నాశనం చేసే నిజాలు మరియు అపవాదుల మరియు అసత్యాల ఒక అతిధేయుడు వలె పేర్కొన్నాడు...". ఆ బెదిరింపులు శారీరంగా కూడా అందాయి. అతని సోదరి మాట్లాడుతూ, పోప్ అతని గ్రేట్ డాన్ బౌన్స్ మరియు అతని జేబులో లోడ్ చేసిన రెండు పిస్టల్‌లు లేకుండా బయటికి వెళ్లేవాడు కాదని పేర్కొంది.
1731లో, పోప్ వాస్తుశాస్త్రంలోని అంశంపై అతని "ఎపిస్ట్‌లే టు బర్లింగ్టన్"ను ప్రచురించాడు, ఇది నాలుగు పద్యాల్లో మొదటి పద్యం, ఇది తర్వాత మోరల్ ఎస్సేస్ (1731-35) శీర్షికతో ఒక సమూహంలో చేర్చబడింది. ఎపిస్ట్‌ల్‌లో, పోప్ ఉన్నత వంశీయుడు "టిమోన్" యొక్క చెడ్డ అభిరుచిని పరిహసించాడు. పోప్ యొక్క విరోధులు మాట్లాడుతూ, అతను డ్యూక్ ఆఫ్ చాండోస్ మరియు అతని ఎస్టేట్ కానోస్‌లపై దాడి చేస్తున్నట్లు పేర్కొన్నారు. ఆ అపవాదు నిజం కానప్పటికీ, అది పోప్ యొక్క ఖ్యాతిని దారుణంగా దెబ్బతీసింది.
ఈ సమయంలో, పోప్ అసంతృప్తి రాబర్ట్ వాల్పోల్ మంత్రిత్వశాఖతో పెరుగుతూ వచ్చింది మరియు దీనితో 1725లో ఇంగ్లండ్ చేరుకున్న బోలింగ్‌బ్రోక్ ఆధ్వర్యంలోని ప్రత్యర్థుల కూటమితో స్నేహం పెంచుకున్నాడు. బోలింగ్‌బ్రోక్ యొక్క తాత్విక ఆలోచనలతో ప్రేరేపించబడిన, పోప్ యాన్ ఎస్సే ఆన్ మ్యాన్ (1733-4) రచించాడు. అతను మొదటి భాగాన్ని అనామకంగా ప్రచురించాడు, అతని తీవ్ర విమర్శకులు మరియు విరోధుల నుండి ప్రశంసలను అందుకోవడానికి ఒక మోసపూరిత మరియు విజయవంతమైన వ్యవహారాన్ని నడింపించాడు.
'ఎస్సే' ఒక వీరోచిత ద్విపదుల్లో రాసినప్పటికీ, వెంటనే యూరోపియన్ భాషల్లోకి పలు అనువాదాలు ప్రత్యేకంగా జర్మనీలో వెలువడ్డాయి, ఈ భాషలో ఇది తత్త్వశాస్త్రానికి ఒక ప్రధాన రచనగా గుర్తింపు పొందింది.
దీని తర్వాత ఇమిటేషన్స్ ఆఫ్ హోరేస్ విడుదలైంది (1733–38). వీటిని ప్రఖ్యాత ఆగుస్తాన్ ఒక ప్రామాణిక కవి యొక్క "అనుకరణ" రూపంలో రచించబడ్డాయి, అతని రచనల అనువాదంలో ఎక్కువ శాతం సమకాలీన సూచనలతో నవీకరించబడలేదు. పోప్ జార్జ్ II నాయకత్వంలో జీవనాన్ని విమర్శించేందుకు హోరేస్ నమూనాను ఉపయోగించాడు, ప్రత్యేకంగా అతను వాల్పోల్ యొక్క ప్రభావం మరియు కోర్టు యొక్క కళాత్మక రుచి యొక్క పేలవమైన నాణ్యత వలన విస్తృతమైన అవినీతి దేశానికి మచ్చగా మారిందని సూచించాడు.
పోప్ "అనుకరణల"కు ఒక ప్రారంభం వలె ఒక సంపూర్ణ యదార్ధ పద్యం యాన్ ఎపిస్టల్ టు డాక్టర్ ఆర్బుథ్నాట్‌ను కూడా జోడించాడు. ఇది తన స్వంత సాహిత్య వృత్తి జీవితాన్ని సమీక్షిస్తుంది మరియు లార్డ్ హెర్వే ("స్పోరస్") మరియు అడిసన్ ("అటికస్") ల ప్రఖ్యాత చిత్రాలను కలిగి ఉంటుంది. 1738లో, అతను "యూనివర్శల్ ప్రేయర్‌"ను రచించాడు.
1738 తర్వాత, పోప్ తక్కువ రచనలను చేశాడు. అతను ముక్త పద్యంలో ఒక స్వదేశ ఇతిహాసాన్ని "బ్రూటస్" అనే పేరుతో రచించాలనే ఆలోచనను పొందాడు, కాని ప్రారంభ పంక్తులు మాత్రమే లభించాయి. ఈ సంవత్సరాల్లో అతని ప్రధాన పనిగా అతని అద్భుతమైన రచన "ది డన్సియాడ్‌"ను పునరుద్ధరించాడు మరియు విస్తరించాడు. నాల్గవ పుస్తకం 1742లో ప్రచురించబడింది మరియు తర్వాత సంవత్సరంలో మొత్తం పద్యం యొక్క ఒక సంపూర్ణ సవరణ ప్రచురించబడింది. ఈ సంస్కరణలో, పోప్ "నాయకుడు" లెవిస్ థియోబాల్డ్ స్థానంలో "డన్సెస్ రాజు" వలె ఆస్థాన కవి కోలే సిబెర్‌ను సూచించాడు. ఆ సమయానికి, ఎన్నడూ సక్రమంగా లేని పోప్ ఆరోగ్యం మరింత క్షీణించింది మరియు అతను 1744 మే 30న అతని స్నేహితులు మధ్య అతని ఇంటిలో మరణించాడు. దానికి ముందు రోజు, 1744 మే 29న, పోప్ ఒక పురోహితుడిని పిలిపించాడు మరియు క్యాథలిక్ చర్చి నుండి చివరి క్రియలను అందుకున్నాడు. అతని దేహం ట్వికెన్హమ్‌లోని వర్జిన్‌లో చర్చ్ ఆఫ్ సెయింట్ మేరీ యొక్క నడిమిశాలలో ఖననం చేయబడింది.
ఎస్సే ఆన్ మ్యాన్ అనేది వీరోచిత ద్విపదుల్లో రచించిన ఒక తాత్విక పద్యం మరియు 1732 మరియు 1734 మధ్య ప్రచురించబడింది. పోప్ ఈ పద్యాన్ని ఒక ప్రతిపాదిత నైతిక వ్యవస్థకు కేంద్ర అంశం వలె కవిత్వ రూపంలో ఉంచిన అంశంగా పేర్కొన్నాడు. ఇది పోప్ ఒక అతిపెద్ద రచనగా చేయాలని భావించిన రచనలో ఒక భాగం; అయితే, అతను దానిని పూర్తి చేయలేకపోయాడు.
ఎస్సే ఆన్ మ్యాన్ అనేది మానవుడు దేవుని చేరుకునేందుకు మార్గాలను సమర్దించడానికి మరియు అన్ని అంశాలకు మనిషే ప్రధాన అంశం కాదని పేర్కొనడానికి చేసిన ప్రయత్నంగా చెప్పవచ్చు. ఈ వ్యాసం క్రైస్తవులను మాత్రమే ఉద్దేశించినది కాదు; అయితే, మనిషి తప్పుదారిలో నడుస్తున్నాడని మరియు అతని స్వంత సద్గతి కోసం ప్రయత్నించాలని భావాన్ని తెలియజేస్తుంది.
ఎస్సే ఆన్ మ్యాన్‌లో లార్డ్ బోలింగ్‌బ్రోక్‌కు ఉద్దేశించిన నాలుగు లేఖరూప రచనలు ఉన్నాయి. పోప్ ప్రపంచంపై ఒక ఆలోచన లేదా అతని అభిప్రాయాన్ని అందించాడు; అతను ప్రపంచం ఎంత అస్తవ్యస్తంగా, క్లిష్టంగా, అతిగూఢమైన మరియు అంతరాయం కలిగిస్తున్నట్లు కనిపిస్తున్నప్పటికీ, ఇది ప్రకృతి ధర్మాలకు అనుగుణంగా హేతుబద్ధ నమూనాలో పనిచేస్తుందని పేర్కొన్నాడు. ప్రకృతి ధర్మాలు ప్రపంచాన్ని దేవుని యొక్క ఒక సంపూర్ణ ఒక కచ్చితమైన సృష్టిగా భావిస్తున్నాయి. మానవులకు, ఇది పలు మార్గాల్లో అవినీతితో కూడిన మరియు అస్తవ్యస్తంగా వస్తువుగా కనిపిస్తుంది; అయితే, పోప్ దీనికి మన పరిమిత మానసిక స్థితి మరియు పరిమిత మేధో సామర్థ్యాన్ని కారణంగా పేర్కొన్నాడు. పోప్ మానవులు "జీవుల భారీ గొలుసు"లో ప్రపంచంలోని దేవతలు మరియు రాక్షసుల మధ్య స్థానం అయిన వారి స్థానాన్ని గుర్తించాలనే సందేశాన్ని తెలుసుకున్నాడు. మీరు దీనిని సాధించగలిగినట్లయితే, అప్పుడు మీరు సమర్థవంతంగా ఆనందకరమైన మరియు పుణ్యమైన జీవితాలను గడపవచ్చు.
ఎస్సే ఆన్ మ్యాన్ అనేది నమ్మకం యొక్క ఒక భావార్థక పద్యం: ఒక వ్యక్తి జీవితంలో మధ్యస్థంగా ఉన్నప్పుడు, జీవితం అతనికి అస్తవ్యస్తంగా మరియు గందరగోళంగా కనిపిస్తుంది, కాని పోప్ ప్రకారం, ఇది వాస్తవానికి దేవుని యొక్క ఆదేశంగా పేర్కొన్నాడు. పోప్ యొక్క ప్రపంచంలో, దేవుడు ఉన్నాడు మరియు ప్రపంచం మధ్యస్థంగా ఒక క్రమమైన ఆకృతిని కలిగి ఉండటానికి దాని చుట్టూ ఆక్రమించి ఉన్నాడని పేర్కొన్నాడు. మనుషుల పరిమిత విజ్ఞానం ఈ క్రమంలోని అత్యల్ప భాగాలను మాత్రమే అర్థం చేసుకోగలదు మరియు పాక్షిక వాస్తవాలను మాత్రమే గ్రహించగలదు, ఎందుకంటే మానవులు నమ్మకాన్ని కలిగి ఉండాలి, అది వారిని ధర్మంవైపుకు నడిపిస్తుంది. మానవులు ప్రపంచంలో వారి ఉనికిని మరియు ధనం, అధికారం మరియు కీర్తి వంటి అంశాల్లో వారు తీసుకుని వచ్చిన దానిని గుర్తించాలి. మానవులు ఇతర పరిస్థితులతో సంబంధం లేకుండా మంచి కోసం కష్టపడటం వారి ప్రధాన విధి: ఇదే సందేశాన్ని పాఠకులకు తెలియజేయాలని పోప్ భావించాడు.
పోప్ అతని కాలంలో ఒక ప్రముఖ కవి హోదాతో మరణించాడు. అయితే, మధ్య పద్దెనిమిదవ శతాబ్దంనాటికి, కవిత్వంలో నూతన ధోరణులు ప్రారంభమయ్యాయి. పోప్ మరణించిన ఒక దశాబ్దం తర్వాత, జోసెఫ్ వార్టన్ పోప్ యొక్క కవిత్వం శైలి కళలో అత్యద్భుతమైన రకం కాదని పేర్కొన్నాడు. ప్రారంభ పంతొమ్మిదవ శతాబ్దంలో ప్రధానంగా మారిన కాల్పనికసాహిత్యోద్యమంలో, ఇంగ్లాండ్‌లో అతని రచనకు మరింత అనిశ్చితి ఏర్పడింది. లార్డ్ బేరన్ తనను ప్రభావం చేసిన వారిలో పోప్ ఒకడని పేర్కొన్నప్పటికీ (సమకాలీన ఆంగ్ల సాహిత్యం "ఇంగ్లీష్ బార్డ్స్ అండ్ స్కాట్చ్ రివ్యూస్" యొక్క అతని కటువైన వ్యంగ్య రచన, పోప్ యొక్క సంప్రదాయానికి ఒక అవిచ్ఛిన్నత), విలియం వర్డ్స్‌వర్త్ మానవుని యొక్క పరిస్థితిని నిజంగా చెప్పడానికి పోప్ యొక్క శైలి ప్రాథమికంగా చాలా క్షీణదశలో ఉన్న అంశంగా పేర్కొన్నాడు.
ఇరవై శతాబ్దంలో, పోప్ యొక్క ఖ్యాతిని పునరుద్ధరించేందుకు ప్రయత్నం జరిగింది మరియు విజయవంతమైంది. పోప్ రచనలను ప్రస్తుతం ఆ సమయంలోని ప్రజలు మరియు ప్రాంతాలకు సంపూర్ణ సూచనలగా భావిస్తున్నారు మరియు ఇవి గతంలోని ఒక్కొక్క వ్యక్తి గురించి అర్థం చేసుకోవడానికి సహాయపడ్డాయి. యుద్ధనాంతర కాలంలో పోప్ కవిత్వం యొక్క శక్తి నొక్కి చెప్పబడింది మరియు క్రైస్తవ మరియు బైబిల్ సంబంధిత సంస్కృతిలో పోప్ యొక్క నిమజ్జనం అతని కవిత్వంలోని లోతులను గుర్తించేలా చేసింది. మేనార్డ్ మాక్ పోప్ యొక్క కవిత్వంచే బాగా ప్రభావితమయ్యాడు. అతను పోప్ యొక్క మానవ నైతిక దృష్టి అతని సాంకేతిక పరిజ్ఞానం వలె గౌరవాన్ని కోరుకుంటుందని పేర్కొన్నాడు. 1953-1967 సంవత్సరాల మధ్య, పోప్ పద్యాల ప్రామాణిక ట్వికెన్హమ్ ఎడిషన్ ప్రొడక్షన్ పది భాగాలుగా ప్రచురించబడింది.
ఇరవై శతాబ్దంలోని ఆఖరి దశాబ్దాల్లో పోప్ యొక్క సాహిత్య కీర్తి మరిన్ని సవాళ్లను ఎదుర్కొంది. ఈ విమర్శకులు మార్క్సిజం, స్త్రీవాదం మరియు అనంతర నిర్మాణ వాదంలోని ఇతర రూపాలు వంటి సైద్ధాంతిక దృష్టికోణాల్లో ప్రేరేపించబడ్డారు. ఇక హామాండ్ అతని రచన నుండి ఒక స్వతంత్ర జీవనం కోసం పోప్ యొక్క ఏకైక పురోగతిపై దృష్టిసారించాడు. లౌరా బ్రౌన్ యొక్క 'అలెగ్జాండర్ పోప్' (1985) ఒక మార్క్సిజం విధానాన్ని అనుసరించింది మరియు పోప్‌ను భారమైన ఉన్నత వర్గాలకు ఒక సమర్థకుడిగా ఆరోపించింది. బ్రౌన్ యొక్క అధ్యయనానికి ఒక సంవత్సరం తర్వాత, బ్రెయాన్ హామాండ్ బ్రిటీష్ పరిస్థితి మరియు USA ఆధారిత న్యూ హిస్టారిసిజమ్‌లో సాంస్కృతిక భౌతికవాదంచే ప్రేరేపించబడి పోప్ గురించి ఒక కథనాన్ని ప్రచురించాడు. హామాండ్ యొక్క విధానం తర్వాత, రేమాండ్ విలియమ్స్ కళను మేధావి యొక్క అస్పష్టమైన ఆలోచనలు కాకుండా, విస్తృత సాంస్కృతిక అంశాలచే ప్రభావితమైన విధానాల సమితి వలె వివరించాడు.
'పాలిటెక్స్ అండ్ పొయెటిక్స్ ఆఫ్ ట్రాన్స్‌గ్రెసిన్'లో (1985), పీటర్ స్టాలేబ్రాస్ మరియు అలాన్ వైట్‌లు పోప్ తన స్వంత 'ఉన్నత స్థాయి కళ'ను రూపొందించడానికి అతను తృణీకరించిన అత్యల్ప స్థాయి సంస్కృతిని ఉపయోగించుకున్నాడని పేర్కొన్నారు. వారు పోప్ అతను విస్మరించాలని ప్రయత్నించిన అత్యధిక విషయాల్లో ఇరుక్కున్నాడని పేర్కొన్నారు, ఈ పరిశీలన పోప్ సమకాలీనుల యొక్క వాదనలతో సరిపోలింది.
స్త్రీవాదులు కూడా పోప్ రచనలను విమర్శించారు. ఎలెన్ పోలాక్ యొక్క 'ది పొయెటిక్స్ ఆఫ్ సెక్సువల్ మిథ్' (1985) లో పోప్ ఒక స్త్రీ వ్యతిరేక సంప్రదాయాన్ని అనుసరించాడని పేర్కొంది. పోలాక్ పోప్ స్త్రీలను తెలివితేటలపరంగా మరియు శారీరకంగా పురుషుల కంటే తక్కువగా సూచించినట్లు విశ్వసించాడు. అయితే, పోప్ తరపున వాదించేవారు, ఇది అతని సమయంలో ఒక సాధారణ అభిప్రాయంగా పేర్కొన్నారు. కారోలేన్ విలియమ్స్ పద్దెనిమిదవ శతాబ్దంలో బ్రిటన్‌లో పురుషుల ప్రాధాన్యతలో ఒక విషమ పరిస్థితిని గుర్తించాడు మరియు పోప్ అలాగే అతని రచనల్లో దాని ప్రభావాన్ని పేర్కొన్నాడు.
ప్రతి సంవత్సరం దాని సంబంధింత "[సంవత్సరం]లో కవిత్వం" కథనంతో అనుసంధానించబడింది: