కౌబాయ్
కౌబాయ్ (Cowboy) ఒక పశువుల కాపరి. ఉత్తర అమెరికాలోని పచ్చిక మైదానాలలో, సంప్రదాయకంగా గుర్రంపై ఎక్కి, పశువుల మందను మేపుతుంటాడు. తరచూ ఇతర పచ్చిక మైదాన సంబంధిత పనులు కూడా చేస్తుంటాడు. ఉత్తర మెక్సికో యొక్క "వాక్యూరో" (కౌబాయ్ స్థానిక పేరు) సంప్రదాయాల నుంచి ఉద్భవించిన 19వ శతాబ్దం ఆఖర్లోని చారిత్రక అమెరికన్ కౌబాయ్ ప్రత్యేక విశిష్టత మరియు పురాణగాథకు ప్రతీకగా అవతరించాడు. కౌబాయ్‌‍కి మరో ఉపనామం రేంగ్లర్ (గుర్రాల పోషకుడు). అతను పశువుల మందను చూసుకోవడానికి అవసరమైన గుర్రాలను పెంచుతాడు. గడ్డిబీడుల్లో పశుపోషణకు అదనంగా, కొందరు కౌబాయ్‌లు రోడియో (కౌబాయ్‌ల నైపుణ్యాల ప్రదర్శన)ల కోసం పనిచేయడం లేదా వాటిలో పాల్గొంటారు. 19వ శతాబ్దం ఆఖర్లో నిర్వచించిన ప్రకారం, కౌగర్ల్స్, తక్కువగా లిఖించబడిన చారిత్రాత్మక పాత్రను కలిగి ఉన్నారు. అయితే ఆధునిక ప్రపంచంలో, వాస్తవికంగా సారుప్యమైన పనులు చేసే సామర్థ్యాన్ని అభివృద్ధి చేసుకున్నారు. తద్వారా వారు సాధించే ఘనతలకు సముచిత గుర్తింపు పొందారు. ప్రపంచంలోని ఇతర పలు ప్రాంతాల్లో కూడా, ప్రత్యేకించి, దక్షిణ అమెరికా మరియు ఆస్ట్రేలియాల్లో పశుపోషకులు ఉన్నారు. వారు తమ దేశాల్లో కౌబాయ్‌ల మాదిరిగానే పనిచేస్తుంటారు.
కౌబాయ్‌‌కి ఎంతో పురాతనమైన అంటే స్పెయిన్ మరియు అమెరికాకి చెందిన ప్రారంభ యూరోపియన్ సెటిలర్ల ముందు కాలానికి సంబంధించిన చారిత్రక మూలాలు ఉన్నాయి. శతాబ్దాలుగా, భూమి, వాతావరణం మరియు బహుళ సంస్కృతులకు చెందిన పశుపోషణ సంప్రదాయాల ప్రభావంలో చోటుచేసుకున్న మార్పులు వివిధ విలక్షణ సరంజామా, దుస్తులు మరియు జంతువుల నిర్వహణ శైలిలను ఆవిష్కరించాయి. ఆధునిక ప్రపంచానికి అనుకూలంగా నిత్య-కార్యశీల కౌబాయ్‌ మార్పు చెందడంతో, పలు శాస్త్రీయ సంప్రదాయాలు ఈనాటికి కూడా అభిరక్షితం చేయబడినప్పటికీ, కౌబాయ్ సరంజామా మరియు మెలకువలు కూడా కొంతవరకు రూపాంతరం చెందాయి.
అంతకుముందు కాలానికి చెందిన పలు పదాల మూలాన్ని కలిగి ఉన్న ఆంగ్ల పదం "కౌబాయ్‌" . ఇది వయసు మరియు పశుగణం లేదా పశుపోషణ రెండింటినీ తెలుపుతుంది.
"కౌబాయ్" అనే పదం ఆంగ్ల భాషలో 1725 నుంచి దర్శనమిస్తోంది. ఇది "వాక్యూరో" యొక్క ప్రత్యక్ష ఆంగ్ల అనువాదంగా కన్పిస్తుంది. వాక్యూరో అనేది గుర్రంపై ఎక్కి, పశువులను మేపే ఒక వ్యక్తిని తెలిపే స్పెయిన్‌కు సంబంధించిన పదం. ఇది "వాకా" నుంచి సంక్రమించింది. అంటే "కౌ," అని అర్థం. ఇది లాటిన్ పదం "వాక్కా" నుంచి జనించింది. కౌబాయ్‌కి మరో ఆంగ్ల పదం "బుకారో" . ఇది "వాక్యూరో" యొక్క ఆంగ్లీకరణ. కనీసం ఒక భాషా శాస్త్రవేత్త "బుకారో" అనే పదం అరబిక్ "బకారా" లేదా "బఖారా" పదం నుంచి పుట్టిందని భావించాడు. దానికి కూడా "పాడి ఆవు" లేదా "కుర్ర ఆవు" అనే అర్థం వస్తుంది. ఇస్లాం పరిపాలన శతాబ్దాల కాలంలో అనేక పదాలు స్పెయిన్ భాషలోకి ప్రవేశించాయి.
వాస్తవికంగా, ఈ పదం, సాహిత్యపరంగా, "ఆవులు మేపే బాలుడు"కు ఉద్దేశించినది. 1849 నాటికి, ఇది కాస్త అమెరికన్ వెస్ట్‌కు చెందిన వయోజన పశుపోషకుడుగా ఆధునికత రూపాన్ని సంతరించుకుంది. "కౌబాయ్‌" పదం యొక్క తేడాలు తర్వాత అగుపించాయి. వాటిలో "కౌహ్యాండ్" 1852లోనూ, మరియు "కౌపోక్" 1881లోనూ దర్శనమిచ్చాయి. ఈ పదాలు వాస్తవికంగా, పశువులను రవాణా చేయడానికి వాటిని పొడవాటి స్తంభాల సాయంతో రైళ్లలో ఎక్కంచడానికి ముందుకు నెట్టే వ్యక్తులను సూచిస్తాయి. అమెరికన్ ఆంగ్లంలో కౌబాయ్‌‌ని "బుకారో, కౌపోక్, కౌహ్యాండ్" మరియు "కౌపంచర్" పేర్లతో సూచిస్తారు. "కౌబాయ్" అనే పదం పశ్చిమం అంతటా ప్రత్యేకించి, గ్రేట్ ప్లెయిన్స్ (విశాలమైన ప్రైరీ ప్రాంతం) మరియు రాకీ మౌంటెన్స్ (ఉత్తర అమెరికాలోని ప్రధాన పర్వత ప్రాంతం)ల్లోనూ, "బుకారో" పదం ప్రత్యేకంగా, గ్రేట్ బేసిన్ మరియు కాలిఫోర్నియాల్లోనూ మరియు "కౌపంచర్" పదం టెక్సాస్‌ మరియు దాని చుట్టుపక్కల రాష్ట్రాల్లోనూ సాధారణమైపోయాయి.
కౌబాయ్ పదం స్పెయిన్ భాష నుంచి అనువదించిబడినదే కాకుండా, దానికి ఆంగ్ల మూలాలు కూడా ఉన్నాయి. వాస్తవికంగా, ఆంగ్ల పదం "కౌహెర్డ్" పశుపోషకుడి ("గొర్రెల కాపరి", ఒక గొర్రె కాపరి మాదిరిగా)ని తెలపడానికి ఉపయోగించబడింది. ఇది తరచూ ఒక పూర్వకౌమార లేదా ప్రారంభ యవ్వన బాలుడు, సాధారణంగా పొడి (వట్టి) పాదాలతో పనిచేసేవాడిని సూచిస్తుంది. (కొన్ని సంస్కృతుల్లో, మేతకు వెళ్లి, తిరిగి రావడానికి బాలురు గాడిదపై స్వారీ చేసినప్పటికీ, (గుర్రాల స్వారీకి అవసరమైన మెలకువలు మరియు గుర్రాలపై పెట్టుబడి, అప్పగించిన బాలుడికి అరుదుగా అందుబాటులో ఉండేవి) ఈ పదం ఆంగ్ల భాషలో చాలా పురాతనమైనది. అంటే, 1000 ఏళ్లకు ముందు పుట్టింది. పురాతనత్వంలో, గొర్రెలు, పశువులు మరియు మేకలకు కాపలా కాయడం తరచూ మైనర్‌ (బాలుడు)ల పని. ఇది ఇప్పటికీ పలు మూడో ప్రపంచ దేశాల సంస్కృతులకు చెందిన యువకుల పని.
తగు మెలకువల అభివృద్ధికి, కాలం మరియు శారీరక దృఢత్వం అవసరమైన కారణంగా, కౌబాయ్ తరచూ ఒక బాలుడుగా అతని జీవితాన్ని మొదలుపెట్టేవాడు. తగినంత నైపుణ్యాన్ని సంపాదించుకున్న తర్వాత అతను కూలీ డబ్బులు ఆర్జించడం మొదలుపెట్టేవాడు (తరచూ 12 లేదా 13 ఏళ్ల ప్రాయంలోనే). గాయాల ద్వారా అంగవైకల్యాన్ని పొందని వాడు, అతని శేష కార్యశీల జీవితమంతా పశువులు లేదా గుర్రాల నిర్వహణ చూసుకోలగడు. "కౌగర్ల్" ("దిగువ" పేర్కొన్న) 19వ శతాబ్దం ముగింపు వరకు ప్రాచుర్యం లేదా గుర్తించకబడకపోయినా, అమెరికా సంయుక్తరాష్ట్రాల్లో, కొందరు మహిళలు పచ్చిక మైదానాల పెంపకం మరియు తగిన మెలకువలను నేర్చుకున్నారు. నేడు పాశ్చాత్య గడ్డిబీడుల్లో, పనిచేసే కౌబాయ్ సాధారణంగా ఒక వయోజనుడు. పాడి పశువుల లేదా ఇతర జంతువుల కావలి బాధ్యతను పిల్లల లేదా ప్రారంభ యవ్వన వయస్కుల పనిగా ఎంతమాత్రం గుర్తించబడటం లేదు. అయితే, బాలురు మరియు బాలికలు ఇద్దరూ పచ్చిక మైదాన వాతావరణంలో పెరుగుతూ, తరచూ గుర్రాల స్వారీ నేర్చుకుంటున్నారు. అంతేకాక భౌతిక సామర్థ్యం వచ్చిన వెంటనే, సాధారణంగా ఒక వయోజనుడి పర్యవేక్షణలో, వారు ప్రధాన పచ్చికమైదాన (కొట్టాం సదుపాయమున్న గడ్డిబీడు) మెలకువలను ప్రదర్శిస్తున్నారు. వారు టీనేజి దశ ఆఖర్లో అడుగుపెట్టడం ద్వారా అలాంటి యువకులకు గడ్డిబీడుల్లో పనిచేసే విధంగా "కౌబాయ్" బాధ్యతలు అప్పగిస్తారు. అలాగే సమర్థవంతంగా పనిచేయడానికి అవసరమైన పరిపక్వత స్థాయి మరియు అనుభవం పొందే అవకాశాన్ని వారికి కల్పిస్తారు. అయితే వారి యొక్క పట్టణ సమవయస్కులకు ఇది సాధ్యపడదు.
కౌబాయ్ సంప్రదాయం యొక్క మూలాలు స్పెయిన్ నుంచి, అంటే మధ్యయుగ స్పెయిన్ యొక్క హసియండా (అతిపెద్ద ఎస్టేట్) వ్యవస్థ ప్రారంభం ద్వారా పుట్టాయి. పశువుల పచ్చిక మైదానాల పెంపక విధానం దాదాపు ఇబేరియన్ ద్వీపకల్పం అంతటా విస్తరించింది. తర్వాత, దానిని అమెరికా దిగుమతి చేసుకుంది. రెండు ప్రాంతాలూ అక్కడక్కడ పచ్చికతో పొడి వాతావరణం కలిగి ఉన్నాయి. అందువల్ల అతిపెద్ద పశువుల మందలు తగిన మేతను పొందే విధంగా విశాలమైన భూభాగం అవసరమైంది. కాళ్లతో నడుచుకుంటూ వెళ్లలేని దూరాలను అధిగమించే విధంగా గుర్రంపై ఎక్కి కాపలా కాసే "వాక్యూరో" అవసరత ఏర్పడింది. స్పెయిన్ గుర్రపు స్వారీ సంప్రదాయం యొక్క పలు దృక్కోణాలు స్పెయిన్‌లో అరబిక్ పాలనకు ముందు గుర్తించగలరు. వాటిలో ప్రాచ్య తరహా గుర్రాల వినియోగం, లఘు రికాబు, సాలిడ్-ట్రీడ్ జీను ద్వారా వర్గీకరించబడిన "లా జినెటా" స్వారీ విధానం మరియు ముళ్లచక్రాలు, భారీ ముక్కుబంధం లేదా పలుపు, (అరబిక్ భాషలో "సాకిమా", స్పెయిన్‌లో "జాక్విమా" ) వినియోగం మరియు గుర్రం సంబంధిత సరంజామా మరియు మెలకువలు వంటి మూరిష్ అంశాలు ఉన్నాయి. అరబిక్ సంప్రదాయం యొక్క కొన్ని దృక్కోణాలు, గుర్రపు ముక్కుతాడు వంటివి, పురాతన పర్ష్యా సమయంలో వరుసగా మూలాలు గుర్తించబగలవు.
16వ శతాబ్దంలో, సాహసికులు మరియు ఇతర స్పెయిన్ సెటిలర్లు వారి పశు పెంపక సంప్రదాయాలు మరియు గుర్రాలు మరియు గృహవినియోగ పశువులను అమెరికాకు తీసుకెళ్లారు. వారు తొలుత ప్రవేశించిన ప్రాంతాలనే ప్రస్తుతం మెక్సికో మరియు ఫ్లోరిడా అని పిలుస్తున్నారు. స్పెయిన్ సంప్రదాయాలు న్యూ స్పెయిన్ యొక్క భౌగోళిక, పర్యావరణ మరియు సాంస్కృతిక పరిస్థితుల ద్వారా మార్పు చెందాయి. తర్వాత ఇది మెక్సికో మరియు నైరుతి అమెరికా సంయుక్తరాష్ట్రాలుగా అవతరించింది. ప్రతిగా, స్పెయిన్ ప్రభావం చేత అమెరికా భూమి మరియు ప్రజల్లో కూడా నాటకీయ మార్పులు చోటుచేసుకున్నాయి.
అందువల్ల, అమెరికన్‌ను ప్రముఖంగా పరిగణించినా, సంప్రదాయక కౌబాయ్ ప్రస్థానం మాత్రం స్పెయిన్ సంప్రదాయంతోనే మొదలయింది. తర్వాత ఇది ప్రస్తుత మెక్సికో మరియు నైరుతి అమెరికా సంయుక్తరాష్ట్రాలలో అభివృద్ధి చెందింది. ఉత్తర మెక్సికోలో "వాక్యూరో" గా, జాలిస్కోలో "ఛారో"గా మరియు మిచోకన్ ప్రాంతాల్లోనూ పసిద్ధిగాంచింది. "వాక్యూరోలు" ఎక్కువగా మిశ్రమ జాతి సంతతికి చెందిన పురుషులు మరియు స్థానిక అమెరికన్ సంతతికి చెందినవారు. అదే విధంగా "హసెన్‌డడోస్" (గడ్డిబీడుల యజమానులు) స్పెయిన్ జాతికి చెందినవారు. మెక్సికో సంప్రదాయాలు దక్షిణం మరియు ఉత్తరం రెండు వైపులా విస్తరించాయి. తద్వారా గుర్రపు స్వారీ సంప్రదాయాలను అర్జెంటీనా నుంచి కెనడా వరకు ప్రభావితం చేశాయి.
పూర్వచారిత్రక హిమయుగం ముగింపు నుంచి అమెరికాలో అశ్వాలు అంతరించిపోవడంతో, గుర్రాల రాక ప్రత్యేకంగా విశిష్టతను సంతరించుకుంది. అయితే, అమెరికాలో గుర్రాలు సత్వరం విపరీతంగా పెరిగాయి. స్పెయిన్ మరియు తర్వాత ఇతర దేశాలకు చెందిన సెటిలర్ల విజయాలకు అవి కీలకంగా మారాయి. ప్రారంభ గుర్రాలు వాస్తవంగా అండాలూసియా, బార్బ్ మరియు అరేబియా వంశవృక్షానికి చెందినవి. అయితే విశిష్టమైన అసంఖ్యాక అమెరికన్ గుర్రాల పెంపకం ఉత్తర మరియు దక్షిణ అమెరికాలో వరణాత్మక ప్రజననం మరియు అడవుల్లోకి పారిపోయిన జంతువుల సహజ ఎంపిక ద్వారా అభివృద్ధి చేయబడింది. మస్టంగ్ మరియు ఇతర కాలనీ సంబంధ గుర్రపు జాతులను ప్రస్తుతం 
"అడవి" జంతువులుగా పిలుస్తున్నారు. అయితే నిజమైనవి కిరాతక గుర్రాలు. ఇవి దేశీయ జంతువుల వారసులు.
ఆంగ్లం మాట్లాడే వర్తకులు మరియు సెటిలర్లు పశ్చిమంగా విస్తరించారు, ఆంగ్ల మరియు స్పెయిన్ సంప్రదాయాలు, భాష మరియు సంస్కృతి కొంత వరకు కలిసిపోయాయి. 1848 నాటి మెక్సికో-అమెరికా యుద్ధానికి ముందు, ఓడ ద్వారా కాలిఫోర్నియా వెళ్లిన న్యూ ఇంగ్లాండ్ వ్యాపారులు "హసెండాడోస్" మరియు "వాక్యూరోల"ను కలిశారు. పశువుల చర్మంతో తయారు చేసిన ఉత్పత్తులు మరియు విశాలమైన పశువుల పచ్చిక మైదానాల నుంచి ఉత్పత్తి చేసిన చమురును విక్రయించారు. అమెరికా వర్తకులు తర్వాత శాంటా ఫి మార్గంగా గుర్తించినది "వాక్యూరో" జీవితంతో సారూప్య సంబంధాలను కలిగి ఉంది. ఈ ప్రారంభ సంబంధాల ద్వారా, "వాక్యూరో" యొక్క జీవనశైలి మరియు భాష రూపాంతరం చెందడం మొదలై, ఆంగ్ల సాంస్కృతిక సంప్రదాయాలతో కలిసిపోయింది. తద్వారా అమెరికా సంస్కృతిలో పిలవబడుతున్న "కౌబాయ్" అనే మాట ఉత్పన్నమైంది.
రైళ్ల రాక మరియు అమెరికా పౌర యుద్ధం నేపథ్యంలో గోమాంసానికి డిమాండ్ పెరగడంతో, పచ్చిక మైదానాల ద్వారా పశువుల పెంపకం యొక్క ఆవశ్యకతతో పురాతన సంప్రదాయాలు కలిసిపోయాయి. తద్వారా సరూపమైన అమెరికా కౌబాయ్ వికసించాడు. పశువులను రైల్‌హెడ్‌లకు అత్యంత సమీపంలో, తరచూ వందల మైళ్ల దూరంలో పెంచేవారు.
అమెరికన్ కౌబాయ్‌లు అనేక మూలాల ద్వారా వివరించబడ్డారు. 1860ల ఆఖర్లో, అమెరికా పౌర యుద్ధం మరియు పశువుల పెంపక పరిశ్రమ విస్తరణ నేపథ్యంలో పని కోసం, సాధారణంగా అసంఖ్యాక అవిశ్రాంత శ్వేత వర్ణీయులు చేసిన విధంగా, యూనియన్ మరియు కన్ఫెరసీకి చెందిన మాజీ సైనికులు పశ్చిమం చేరుకున్నారు. ప్రత్యేకంగా, ఆఫ్రికా-అమెరికా దేశాల బానిసత్వ విముక్తులు పలువురు కౌబాయ్ జీవితాన్ని గడిపారు. ఎందుకంటే, ఆ సమయంలో అమెరికన్ సమాజంలోని ఇతర ప్రాంతాల్లో మాదిరిగా పశ్చిమంలో అంత వివక్ష లేదు. అప్పటికే ఆ ప్రాంతంలో జీవిస్తున్న పలువురు మెక్సికన్లు మరియు అమెరికాలోని భారతీయులు కౌబాయ్‌లుగా పనిచేశారు.
పలువురు ప్రారంభ "వాక్యూరోలు" భారత ప్రజలే. ఉద్యమ మందల సంరక్షణ చూసుకోవడం ద్వారా స్పెయిన్ ఉద్యమాలకు పనిచేసే విధంగా వారికి శిక్షణ ఇచ్చారు. ప్రత్యేకించి, 1890 తర్వాత, భారతీయుల "విలీనీకరణ"కు అమెరికా పోలీసులు ఉపక్రమించినప్పుడు, భారతీయులు వెళ్లే కొన్నే పాఠశాలలు కూడా పచ్చిక మైదానాల మెలకువలను వివరించాయి. నేడు, పశ్చిమ అమెరికా సంయుక్తరాష్ట్రాలలోని కొందరు స్థానిక అమెరికన్లు సొంత పశువులు మరియు చిన్న పచ్చిక మైదానాల (కొట్టాలతో కూడిన)ను కలిగి ఉన్నారు. అంతేకాక పలువురు ఇప్పటికీ, ప్రత్యేకించి, ఇండియన్ రిజర్వేషన్ల (భారతీయుల వినియోగార్థం రక్షితం చేయబడివి)కు సమీపంలో ఏర్పాటు చేయబడిన గడ్డిబీడుల్లో కౌబాయ్‌లుగానే పనిచేస్తున్నారు. "ఇండియన్ కౌబాయ్" రోడియో సర్క్యూట్‌లో పెద్దగా గుర్తింపులేని విధంగా ఉంది.
ఎందుకంటే, అప్పటి సామాజిక నిర్మాణంలో కౌబాయ్‌లు తక్కువ హోదాలో గుర్తించబడ్డారు. అనేక రేసుల యొక్క వాస్తవిక దామాషాలో స్పష్టమైన ప్రతీకలు లేరు. ఒక రచయిత ఈ విధంగా పేర్కొన్నాడు, కౌబాయ్‌లు "…రెండు తరగతులకు చెందినవారు. వారు తూర్పు వాలుపై టెక్సాస్ మరియు ఇతర రాష్ట్రాల నుంచి మరియు నైరుతి ప్రాంతం నుంచి నియమించబడిన మెక్సికన్లు. …" జనాభా నివేదికలు మొత్తం కౌబాయ్‌ల్లో దాదాపు 15% మంది ఆఫ్రికా-అమెరికా వంశవృక్షానికి చెందినవారని తెలిపాయి. వారిలో దాదాపు 25% మంది టెక్సాస్ వెలుపల పశువులను మందలుగా తోలుకుపోయే పనులకు, అలాగే మరికొంత మందిని వాయువ్యంలో నియమించారు. అదేవిధంగా, మెక్సికన్ సంతతి కౌబాయ్‌లు కూడా మొత్తంలో సగటున దాదాపు 15% మంది ఉన్నారు. అయితే టెక్సాస్ మరియు నైరుతిలో సర్వసాధారణం.
జాతికి సంబంధం లేకుండా, అత్యధిక మంది కౌబాయ్‌లు అత్యల్ప సామాజిక వర్గాలకు చెందినవారు. అందువల్ల వారికి జీతాలు కూడా తక్కువే. సగటు కౌబాయ్ రోజుకు సుమారు ఒక్క డాలరు సంపాదిస్తాడు. దానితో పాటు భోజనం. అలాగే గృహ పచ్చికమైదాన కొట్టానికి దగ్గరగా ఉన్నప్పుడు, అతనికి బంక్‌హౌస్ (గుడిసె వంటిది)లో ఒక పరుపును ఏర్పాటు చేస్తారు. సాధారణంగా ఇది బారకాసులు-తరహా ఒక తెరిచి ఉండే గది.
పశువులు అత్యధిక సంఖ్యలో పాక్షిక అడవీప్రాంతం లేదా బహిరంగ ప్రదేశం (బీడు)లోని పాక్షిక-అడవిలో జీవిస్తాయి. పచ్చికను మేసే విధంగా, వాటి పట్ల జాగ్రత్త తీసుకోకుండా, సంవత్సరంలో ఎక్కువ భాగం వాటిని విడిచిపెడతారు. పలు సందర్భాల్లో, విభిన్న గడ్డిబీడుల యజమానులు "సంఘాలు"గా ఏర్పడి, ఒకే బహిరంగ ప్రదేశంలో వారి పశువుల మందలను కలిసి మేపుతారు. వ్యక్తిగత పశువుల యొక్క యజమాన్యాన్ని నిర్ణయించే విధంగా, వాటిపై విలక్షణమైన రీతిలో గుర్తులను ముద్రిస్తారు. సాధారణంగా పశువులు చిన్న దూడలుగా ఉన్నప్పుడే వాటికి వేడి ఇనుముతో గుర్తులు వేస్తారు. 19వ శతాబ్దం ఆఖరు నాటికి, మాంసాన్ని అధికంగా కలిగి ఉండే హియర్‌ఫోర్డ్ సహా ఇతర పశు పోషణలు పశ్చిమానికి తీసుకెళ్లబడినప్పటికీ, బహిరంగ ప్రదేశంలో చూసిన ప్రాథమిక పశు జననం లాంగ్‌హార్న్ (పొడవాటి కొమ్ములు కలిగినది). 16వ శతాబ్దం, లో దిగుమతి చేసుకున్న వాస్తవిక స్పెయిన్ లాంగ్‌హార్న్స్ నుంచి ఇది అవతరించింది. అలాగే తరచూ లాంగ్‌హార్న్‌లతో ఉత్పత్తి చేసిన సంకరజాతులు కూడా ఉన్నాయి.
ప్రత్యేక గుర్తింపు కోసం చిన్న దూడలను కనుగొనడానికి మరియు విక్రయానికి ఉద్దేశించిన పక్వత చెందిన పశువులను క్రమపరచడానికి, గడ్డిబీడుల యజమానులు వాటిని ఒక అతిపెద్ద సమూహంగా ఏర్పాటు చేస్తారు. సాధారణంగా వసంతంలో ఇది జరుగుతుంది. సమూహ ప్రక్రియకు కౌబాయ్‌లు మరియు గుర్రాల పరంగా అనేక ప్రత్యేక మెలకువలు అవసరమవుతాయి. మంద నుంచి పశువు(ల)ను వేరుచేసే వ్యక్తులకు మరియు ప్రత్యేక శిక్షణ పొందిన 
"కటింగ్" గుర్రాల (పశువుల మందను క్రమపరచడానికి ఉపయోగించేవి)ను నడపే వారికి అత్యున్నత స్థాయి నైపుణ్యం అవసరం. పశువుల కదలికలను అనుసరించే విధంగానూ మరియు ఇతర గుర్రాల కంటే అత్యంత వేగంగా ఆపడం మరియు గతి మార్చడం పట్ల వారు శిక్షణ పొంది ఉంటారు. పశువులను క్రమపరిచిన వెంటనే, అత్యధిక మంది కౌబాయ్‌లు చిన్న దూడలకు పలుపు తాళ్లు కట్టాల్సి వస్తుంది. అలాగే ఒక బ్రాండ్‌గా చేయడానికి, అటూఇటూ వెళ్లిపోకుండా వాటిని నియంత్రించడం మరియు (పలు ఎద్దు దూడల విషయంలో) బీజ గ్రంథుల తొలగింపు చేపట్టాలి. సందర్భోచితంగా, గుర్తింపు లేదా ఇతర చికిత్సకు, వయసు మీద పడిన పశువులను నియంత్రించడం కూడా అవసరం.
పశువుల సమూహ పక్రియకు అధిక సంఖ్యలో గుర్రాలు అవసరమవుతాయి. ప్రతి కౌబాయ్‌కి ఒక్క రోజు పనికి మూడు నుంచి నాలుగు కొత్త గుర్రాలు కావాలి. గుర్రాలు సైతం సమూహంగా ఏర్పాటు చేయబడుతాయి. ఆడ గుర్రాలను మచ్చిక చేసుకోవడం ద్వారా యువ గుర్రపు పిల్లలను పుట్టించే విధానం పశ్చిమంలో సాధారణం. అయితే బహిరంగ ప్రదేశంలోని పాక్షిక-అటవీప్రాంతాన్ని తలపించే చోట "ఆటవికం"గా పెరిగే విధంగా వాటిని అనుమతిస్తారు. తరచూ మస్టంగ్స్ (స్పెయిన్ నుంచి తీసుకొచ్చిన గుర్రాల నుంచి పుట్టిన పశ్చిమ మైదానాల్లో మొరటుగా పెరిగే గుర్రాలు)గా పిలిచే "ఆటవిక" పశువుల మందలు కూడా ఉన్నాయి. ఈ రెండు రకాలను సమూహంగా ఏర్పరుస్తారు. తర్వాత పక్వత కలిగిన పశువులను లొంగదీస్తారు. ఈ ప్రక్రియను హార్స్ బ్రేకింగ్ (గుర్రాలకు శిక్షణ ఇవ్వడం) లేదా "బ్రోంక్-బస్టింగ్," ("జాతి" "బ్రోంక్ బస్టింగ్") అని అంటారు. దీనిని సాధారణంగా గుర్రాలకు శిక్షణ ఇవ్వడంలో నైపుణ్యం కలిగిన కౌబాయ్‌లు దీనిని చేపడుతారు. కొన్ని సందర్భాల్లో, గుర్రాలను లొంగదీసుకోవడానికి అత్యంత కిరాతకమైన పద్ధతులు అనుసరిస్తారు. అలాంటి జంతువులు (పశువులు) ఎప్పుడూ పూర్తిగా విశ్వసించలేని విధంగా తయారవుతాయి. అయితే, ఇతర కౌబాయ్‌లు మరింత మానవత్వంతో జంతువులను లొంగదీసుకోవాల్సిన అవసరాన్ని తెలుసుకుంటారు. తద్వారా వారి గుర్రాలకు శిక్షణ పద్ధతుల,ను కొంత వరకు మార్చుకుంటారు. దీనికోసం తరచూ "వాక్యూరోలు" ఉపయోగించే, ప్రత్యేకించి, "కాలిఫోర్నియా" సంప్రదాయానికి చెందిన వారు అనుసరించే మెలకువలను తిరిగి నేర్చుకుంటారు. చురుకైన పద్ధతిలో శిక్షణ పొందిన గుర్రాలు అత్యంత విశ్వసనీయమైనవి. అవి వివిధ రకాల పనులకు ఉపయోగకరంగా ఉంటాయి.
తమ పశువులను పరీక్షించడానికి ఎదురూచూడటం మరియు గుర్రాల నియంత్రణ నైపుణ్యాల్లో ఎవరు గొప్ప అన్న దానిపై కౌబాయ్‌ల మధ్య అనధికార పోటీ తలెత్తుతుంది. తద్వారా కార్యశీల కౌబాయ్ యొక్క అవసరమైన పనుల నుంచి రోడియో క్రీడ అభివృద్ధి చెందుతుంది.
19వ శతాబ్దం మధ్య వరకు పలువురు గడ్డిబీడుల యజమానులు వారి సొంత అవసరాలకు మరియు అదనపు మాంసాన్ని, తోళ్లను స్థానికంగా విక్రయించడానికి పశువులను ప్రాథమికంగా పెంచేవారు. వర్గీకృత ఉత్పత్తి ప్రక్రియల్లో తోళ్లు, కొమ్ములు, కాళ్లు మరియు కొవ్వుకు కూడా పరిమిత మార్కెట్ ఉంది. దేశీయంగా, 1865కు ముందు, గోమాంసానికి స్వల్ప డిమాండ్ ఉండేది. అయితే అమెరికా పౌర యుద్ధం ముగింపు సమయానికి, ఫిలిప్ డాన్‌ఫోర్త్ ఆర్మర్ చికాగోలో ఒక మాంసం ప్యాకింగ్ కేంద్రాన్ని ప్రారంభించాడు. ఇది ఆర్మర్ అండ్ కంపెనీగా మారింది. మాంసం ప్యాకింగ్ పరిశ్రమ విస్తరణ నేపథ్యంలో గోమాంసానికి విపరీతమైన గిరాకీ పెరిగింది. 1866 నాటికి, ఉత్తర ప్రాంతాల మార్కెట్లకు ఒక్కో పశువు తల సుమారు $40కి విక్రయించబడేది. తద్వారా ప్రత్యేకించి, టెక్సాస్ నుంచి, సుదూర ప్రాంతాల నుంచి మార్కెట్‌కు తోలుకువచ్చే పశువులు లాభదాయకంగా మారాయి.
చికాగోకు రవాణా చేయడానికి టెక్సాస్ నుంచి సమీపంలోని రైల్‌హెడ్‌కు పశువులను తోలుకుపోయేందుకు 1866లో తొలిసారిగా అత్యంత భారీ ప్రయత్నం జరిగింది. పలువురు టెక్సాస్ గడ్డిబీడుల యజమానులు వారి పశువులను రైలు పట్టాల మార్గాన్ని కలిసే సమీప ప్రాంతానికి తీసుకెళ్లడానికి కలిసినప్పుడు, అప్పట్లో సిడాలియా, మిస్సోరిలో ఇది జరిగింది. అయితే లాంగ్‌హార్న్ పశువులు జ్వరాన్ని స్థానిక జంతువులకు బదిలీ చేయవచ్చని, పంటలను నాశనం చేయొచ్చని భయపడిన తూర్పు కన్సాస్‌ రైతులు బృందాలుగా ఏర్పడ్డారు. తద్వారా వారి భూముల్లో కనిపించే పశుపోషకుల (లేదా కావలివాళ్లు)ను కొట్టడం లేదా చంపేయొచ్చనే హెచ్చరిక వేళ్లూనుకుంది. అందువల్ల, 1866లో పశువుల మంద రైలురోడ్డును చేరలేకపోయింది. ఈ కారణం చేత పశువుల మందలు తక్కువ ధరలకే విక్రయించబడ్డాయి. అయితే, 1867లో, అబిలీన్, కన్సాస్‌ వద్ద రైల్‌హెడ్‌కు చుట్టూ ఉన్న వ్యవసాయ భూమికి పశ్చిమంగా ఒక పశువుల రవాణా సదుపాయాన్ని ఏర్పాటు చేశారు. అది రవాణా కేంద్రంగా అవతరించింది. ఆ ఒక్క ఏడాదిలోనే సుమారు 36,000కు పైగా పశువులు రవాణా చేయబడ్డాయి. జెస్సీ చిషోమ్ గుర్తించిన తర్వాత టెక్సాస్-అబిలీన్ మార్గం చిషోమ్ ట్రయల్ (మార్గం)గా పిలవబడింది. అప్పట్లో ఇండియన్ టెరిటరీ (భారత భూభాగం)గా ఉన్న అది ప్రస్తుత ఓక్లహోమాగా మారింది. అయితే, పశ్చిమం గురించి హాలీవుడ్ చిత్రీకరణలు జరిగినప్పటికీ, స్థానిక అమెరికన్లతో సాపేక్షకంగా కొన్ని ఘర్షణలు చోటుచేసుకున్నాయి. వారు సాధారణంగా పశువుల మందలను ఒక్కో దానికి పది సెంట్లు (ఇక్కడ మారకద్రవ్యం) తీసుకోవడం ద్వారా అనుమతించేవారు. తర్వాత, డాడ్జ్ సిటీ మరియు విచిత, కన్సాస్‌లు సహా విభిన్న రైల్‌హెడ్‌లకు 
ఇతర మార్గాలను ఏర్పాటు చేశారు. 1877 నాటికి, అతిపెద్ద పశువుల రవాణా వృద్ధి పట్టణాలుగా డాడ్జ్ సిటీ, కన్సాస్ అవతరించాయి. అవి 500,000 పశువులను రవాణా చేశాయి.
పశువుల మందలను తోలుకుపోవడంలో పశువుల వేగం మరియు బరువు మధ్య సమతుల్యతను సాధించాల్సిన పరిస్థితి ఏర్పడింది. ఒక్క రోజులో పశువుల మందను సుమారు 25 మైళ్లు తోలుకుపోవచ్చు. అందువల్ల అవి చాలా వరకు బరువు తగ్గుతాయి. ఈ కారణం చేత అవి మార్గం చివరికి చేరుకున్నాక, వాటిని విక్రయించడం కష్టమవుతుంది. సాధారణంగా, మందలను ప్రతిరోజూ తక్కువ దూరాలకే తీసుకెళతారు. అంతేకాక, మార్గమధ్యంలో విశ్రాంతికి మరియు మధ్యాహ్నం, రాత్రి రెండు పూటలా మేయడానికి అవకాశం కల్పిస్తారు. సగటున, రోజుకు సుమారు 15 మైళ్లు ప్రయాణించే ఒక మంద ఆరోగ్యవంతమైన బరువును కొనసాగిస్తుంది. అలాంటి గమనానికి అర్థం, సొంత పచ్చిక మైదానం నుంచి రైల్‌హెడ్‌కు ప్రయాణించడానికి సుమారు రెండు నెలలు పడుతుంది. ఉదాహరణకు, చిషోమ్ మార్గం 1,000 మైళ్ల దూరం ఉంటుంది.
సగటున, తోలుకుని వెళ్లే ఒక్క మందలో దాదాపు 3,000 పశువులు ఉంటాయి. పశువులను సమూహం (మంద)గా ఏర్పరచడానికి, కనీసం 10 మంది కౌబాయ్‌లు అవసరం. అంతేకాక ఒక్కో కౌబాయ్‌కి మూడు గుర్రాలు కూడా అవసరం. పశువులకు 24 గంటల పాటు కాపలా కాయడానికి కౌబాయ్‌లు షిఫ్టుల్లో పనిచేస్తుంటారు. పగటిపూట వాటిని ఒక సక్రమమైన గతిలో మందగా ఏర్పరుస్తారు. రాత్రిపూట తొక్కిసలాటలు జరగకుండా మరియు అవి దోపిడీకి గురికాకుండా వారు చూస్తుంటారు. కౌబాయ్‌ల బృందంలో ఒక వంటవాడు కూడా ఉంటాడు. అతను వంట సామగ్రి వాహనాన్ని నడుపుతాడు. సాధారణంగా అది ఎద్దులు చేత లాగబడుతుంది. అంతేకాక "మంద," లేదా మిగిలిన గుర్రాల మందను చూసుకోవడానికి ఒక గుర్రపు సాహసి కూడా ఉంటాడు. పశువుల మందల వెంట ఉండే గుర్రపు సాహసి తరచూ చాలా యువ కౌబాయ్‌గా లేదా అట్టడుగు సామాజిక వర్గానికి చెందినవాడై ఉంటాడు. అయితే వంటవాడు మాత్రం ప్రత్యేకించి, బృందంలో అత్యంత గౌరవం కలిగిన వ్యక్తి. అతను ఆహార బాధ్యతలే కాక వైద్య పంపిణీలకు కూడా అతను ఇన్‌ఛార్జ్‌గా వ్యవహరిస్తాడు. అతనికి కార్యశీల ఔషధానికి సంబంధించిన అనుభవం ఉంటుంది.
1880ల నాటికి, పశుపోషణ పరిశ్రమ విస్తరణ ఫలితంగా అదనపు బహిరంగ ప్రదేశం (విశాలమైన బీడు ప్రాతం) అవసరత ఏర్పడింది. దాంతో పలువరు పచ్చిక మైదాన యజమానులు వాయువ్యంలో విస్తరించారు. అక్కడ మార్చడానికి వీలున్న పచ్చిక భూముల యొక్క అతిపెద్ద ప్రదేశాలు ఇప్పటికీ ఉన్నాయి. టెక్సాస్ పశువులను మందలుగా రాకీ మౌంటెన్ వెస్ట మరియు డకోటాస్‌ల గూండా ఉత్తరానికి తోలుకెళ్లారు. కౌబాయ్ చలి వాతావరణాన్ని తట్టుకునే విధంగా అతని దుస్తులను మార్చుకున్నాడు. అంతేకాక పరిశ్రమ పశ్చిమంగా విస్తరించడం కూడా కాలిఫోర్నియా నుంచి టెక్సాస్ వరకు అసంఖ్యాక ప్రాంతీయ సంప్రదాయాలు కలిసిపోయేందుకు దారితీసింది. తద్వారా ప్రతి ఒక్క దాని అత్యంత ప్రయోజనకరమైన అంశాలను కౌబాయ్ తీసుకున్నాడు.
1880ల నవకల్పనగా పేర్కొనే ముళ్లుగల వైరు పశువులు గడ్డిబీడులో అధికంగా మేయడం చేయకుండా, నిర్దిష్ట ప్రాంతాల్లోనే అవి మేసే విధంగా నిరోధిస్తుంది. టెక్సాస్ మరియు చుట్టుపక్కల ప్రాంతాల్లో పెరిగిన జనాభా వల్ల గడ్డిబీడుల యజమానులు వారి వ్యక్తిగత భూముల చుట్టూ కంచె ఏర్పాటు చేసుకోవాల్సి వచ్చింది. ఉత్తరంలో, అధిక మేత బహిరంగ ప్రదేశంపై ఒత్తిడి పెంచింది. దానివల్ల పశువులకు చలికాలంలో తగినంత పశుగ్రాసం లేకపోవడం మరియు పస్తులుండటం జరిగింది. ప్రత్యేకించి, 1886-1887 మధ్యకాలంలోని కఠినమైన చలికాలంలో వాయువ్యం అంతటా వేలాది పశువులు చనిపోయాయి. తద్వారా పశువుల పరిశ్రమ కుదేలయింది. 1890ల నాటికి, ముళ్ల కంచె కూడా ఉత్తర మైదానాల్లో ఒక ప్రమాణంగా మారింది మరియు మరియు అధిక శాతం భూమిని ఆవరించే విధంగా, టెక్సాస్ నుంచి కన్సాస్‌లోని రైల్‌హెడ్‌ల వరకు విస్తృతమైన పశువుల మందల అవసరం లేకుండా చేయడానికి రైలుమార్గాలను విస్తరించారు. మాంసం ప్యాకింగ్ కేంద్రాలను అతిపెద్ద గడ్డిబీడు ప్రాంతాలకు సమీపంలో ఏర్పాటు చేశారు. అందువల్ల, బహిరంగ ప్రదేశం యొక్క వయసుతో పనిలేకుండా పోయింది. అతిపెద్ద పశువుల మందలు ముగిసిపోయాయి. ఆధునిక పశువుల ట్రక్కు అభివృద్ధి చేయడానికి ముందు వరకు, పశువుల దొడ్లు మరియు ప్యాకింగ్ కేంద్రాలకు పశువులను గడ్డిబీడుల యజమానులు మందలుగా స్థానిక రైల్‌హెడ్‌లకు తోలుకుపోవాల్సి రావడంతో, చిన్న పశువుల మందలు సుమారు 1940ల వరకు ఉనికిలో ఉండేవి. మరోవైపు, అభివృద్ధి చెందుతోన్న పశ్చిమం అంతటా గడ్డిబీడులు కోకొల్లలుగా విస్తరించాయి. తద్వారా కౌబాయ్ పనికి మరింత గిరాకీ పెరిగింది. ఇప్పటికీ తక్కువ జీతాలే పొందుతున్నప్పటికీ, కొంత వరకు వారు స్థిరపడ్డారు.
కాలక్రమంలో, అమెరికన్ వెస్ట్ కౌబాయ్‌లు సొంతంగా ఒక వ్యక్తిగత సంస్కృతిని, సరిహద్దు మిశ్రణం మరియు ఇప్పటికీ కొనసాగించిన పరాక్రమం ఆనవాళ్లకు సంబంధించిన విక్టోరియా (విక్టోరియా మహారాణికి సంబంధించిన) విలువలను అలవాటు చేసుకున్నారు. వివిక్త పరిస్థితుల్లో అలాంటి ప్రమాదకరమైన పని వ్యక్తిగత నిజాయితీకి ఎక్కువ విలువ ఇవ్వడం ద్వారా, స్వీయ-పరతంత్రత మరియు వ్యక్తివాద సంప్రదాయాన్ని కూడా ఉత్పత్తి చేసింది. వీటిని పాటలు మరియు కవిత్వంలో వివరించడం జరిగింది.
అయితే, కొందరు పురుషులు సరిహద్దుకు ప్రయాణించారు. అందుకు కారణం వారు పురుషుల పట్ల ఆకర్షితులు కావడం. ఇతర సందర్భాల్లో, మహిళల కంటే పురుషులు అధికంగా ఉండే ఒక ప్రాంతంలో, పురుషులు, మహిళలు ఇద్దరూ హాజరయ్యే సామాజిక కార్యక్రమాల్లో అప్పట్లో అందరూ మగవారే ఉండేవారు. తద్వారా ఒక పురుషుడు మరొకరితో జతకట్టి, నర్తించాడు. యువకులు, అవివాహిత పురుషుల మధ్య స్వలింగసంపర్క అలవాట్లు కన్పించాయి. అయితే కౌబాయ్‌ల సంస్కృతి మాత్రం అత్యంత వివక్షపూరితంగా కొనసాగింది. పురాతన వెస్ట్‌లో పుం-మైథున వ్యతిరేక చట్టాలు సాధారణమైనప్పటికీ, వారు తరచూ వరణాత్మకంగా ఆచరించేవారు.
కార్యశీల కౌబాయ్ సంప్రదాయాలు 19వ శతాబ్దం ఆఖర్లో మరియు 20వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో వైల్డ్ వెస్ట్ ప్రదర్శనల అభివృద్ధి ద్వారా సాధారణ ప్రజల మనస్సుల్లోకి ప్రవేశించాయి. ఇది కౌబాయ్‌లు మరియు స్థానిక అమెరికన్ల (నేటివ్ అమెరికన్స్) జీవితాన్ని ప్రదర్శించడం మరియు మరింత ఆకర్షణీయంగా మార్చివేసింది. 1920ల్లో ప్రారంభమై, ఈ రోజు వరకు కొనసాగుతోంది. పాశ్చాత్య చలనచిత్రాలు కౌబాయ్ జీవనశైలికి మరింత ప్రాచుర్యం కల్పించాయి. అంతేకాక నిరంతర మూసపోత పద్ధతులు కూడా రూపుదాల్చాయి. ఇవి రెండూ అనుకూల మరియు ప్రతికూలమైనవి. కొన్ని సందర్భాల్లో, కౌబాయ్ మరియు హింసాత్మక షూటర్ (తుపాకితో కాల్చేవాడు) తరచూ పరస్పర సంబంధం కలిగి ఉండేవారు. మరో విధంగా, కొందరు నటులు జెనీ ఆట్రీ యొక్క "కౌబాయ్ కోడ్" వంటి కౌబాయ్‌ల వర్ణణాత్మక విలువలకు ప్రచారం కల్పించారు. అది గౌరవనీయ ప్రవర్తన, మర్యాద మరియు దేశభక్తిని ప్రేరేపించింది.
అదే విధంగా, సినిమాల్లోని కౌబాయ్‌లు అప్పుడప్పుడు అమెరికన్ ఇండియన్ల (అమెరికా నివాసం ఏర్పరుచుకున్న భారతీయులు)తో పోరాడటం చూపించబడ్డాయి. అయితే, క్రూర జంతువులు మరియు దోపిడీదారులతో కౌబాయ్‌లు తలపడినప్పుడు మరియు తరచూ దొంగతనం లేదా పశువులను "దోపిడీ" చేయడానికి వచ్చే 
ఏ వర్ణానికి చెందిన వారినైనా పారిపోయే విధంగా చేయడానికి వారి తుపాకీలను ఉపయోగించేవారనేది వాస్తవం. భారతీయులు U.S. సైన్యం యొక్క అశ్వికదళ యూనిట్ల మధ్య దాదాపు అన్ని వాస్తవిక సాయుధ ఘర్షణలు జరిగాయి.
వాస్తవంలో, గడ్డిబీడుల్లో పనిచేసే గత మరియు ఇప్పటి కార్మికులకు గడ్డిబీడు నిర్వహణలో స్థిరమైన, కష్టించి పనిచేయడం కంటే అతి తక్కువ సమయం ఉంటుంది.
పశ్చిమంలోని మహిళల మరియు ప్రత్యేకించి, పశువుల గడ్డిబీడుల్లో పనిచేసే మహిళల చరిత్రను పురుషుల మాదిరిగా పొందుపరచబడలేదు. అయితే, నేషనల్ కౌగర్ల్ మ్యూజియం అండ్ హాల్ ఆఫ్ ఫేమ్ వంటి సంస్థలు ఇటీవలి సంవత్సరాల్లో మహిళల సేవలను సమీకరించడం మరియు వాటిని పొందుపరచడానికి ప్రయత్నాలు చేశాయి.
అమ్మాయిలు లేదా మహిళలు ఓల్డ్ వెస్ట్‌‌లోని పశువుల మార్గాల్లో మందలను తోలుకుపోయినట్లు కొన్ని నివేదికలు ఉన్నాయి. అయితే, మహిళలు చెప్పుకోదగ్గ విధంగా గడ్డిబీడు పనులు చేశారు. కొన్ని సందర్భాల్లో, (పురుషులు యుద్ధానికి వెళ్లినప్పుడు లేదా సుదీర్ఘ పశువుల మందలను తోలుకెళ్లినప్పుడు) వాటిని నిర్వహించారు. మహిళలు ప్రత్యేకించి, చిన్న గడ్డిబీడులు కలిగిన పురుషుల యొక్క భార్యలు మరియు కుమార్తెలు మరియు బయటి కార్మికులను పెద్ద సంఖ్యలో నియమించుకోలేని వారు పురుషులతో కలిసి పక్కపక్కనే పనిచేశారని, తద్వారా గుర్రాలను తోలాల్సిన అవసరం ఏర్పడిందిని మరియు సంబంధిత ఇతర పనులు కూడా చేశారనే చిన్న సందేహం కూడా ఉంది. లిఖిత పూర్వకంగా పొందుపరచని పశ్చిమ మహిళల పనులు చట్టంలో గుర్తించబడ్డాయి. అమెరికా సంయుక్తరాష్ట్రాల నేతృత్వంలోని పాశ్చాత్య రాష్ట్రాలు మహిళలకు ఓటు హక్కు కల్పించడానికి పూనుకున్నాయి. ఇది 1869లోని వ్యోమింగ్‌తో మొదలైంది. ఎవిలిన్ కేమరూన్ వంటి ప్రారంభ ఫోటోగ్రాఫర్లు 19వ శతాబ్దం ఆఖర్లో మరియు 20వ శతాబ్దం మొదట్లో గడ్డిబీడుల్లో పనిచేసిన మహిళలు మరియు కౌగర్ల్స్ యొక్క జీవితాన్ని చిత్రీకరించారు.
ప్రతిరోజు పనిలో ఖాళీ దొరికినప్పుడు, వట్టి కాళ్లతో నడవడం లేదా గుర్రపు లాగుడు బండ్లకు పరిమితం కావడానికి బదులు పక్కజీను సరంజామా మహిళలకు "నిర్దిష్ట" బహిరంగ ప్రాంతాల్లో గుర్రాలను నడిపే సామర్థ్యాన్ని ఇస్తుంది. పౌర యుద్ధం నేపథ్యంలో చార్లెస్ గుడ్‌నైట్ సంప్రదాయక ఆంగ్ల పక్క జీనును మార్చి, పాశ్చాత్య శైలి రూపకల్పన చేశాడు. మెక్సికోకు చెందిన సంప్రదాయక "ఛర్రాస్" అదే విధమైన సంప్రదాయాన్ని అభిరక్షితం చేసుకుంది. అలాగే సరిహద్దుకు ఇరువైపుల జరిగే "ఛరియడా" ప్రదర్శనల్లో నేడు పక్కజీనులతో గుర్రాలను నడుపుతున్నారు.
వైల్డ్ వెస్ట్ ప్రదర్శనలు ఆవిష్కరణ వరకు, "కౌగర్ల్స్‌" స్వేచ్ఛగా రాలేదు. ఈ వయోజన మహిళలు నైపుణ్యం కలిగినవారు. గుర్రాల స్వారీని ప్రదర్శించేవారు. షూటింగ్‌లో నిష్ణాతులు మరియు ప్రపంచవ్యాప్తంగా ప్రేక్షకులను మంత్రముగ్ధుల్ని చేసిన ట్రిక్ రోపింగ్ (గుర్రంపై స్వారీ చేస్తూ, తాడుతో విన్యాసాలు చేయడం) కూడా చేసేవారు. అన్నీ ఓక్లీ వంటి మహిళలు ఇంటి పేర్లుగా మారారు. 1900 కల్లా, కాళ్లు పంగటించుకుని స్వారీ చేయడానికి స్కర్టుల విభజన ప్రజాదరణ పొందింది. అది పురుషుల దుస్తులు లేదా ఇప్పటికీ చెత్తగా అనిపించే బ్లూమర్‌లు ధరించి, విక్టోరియా శకానికి చెందిన ప్రేక్షకులకు ఎలాంటి ప్రతికూల భావం కలగకుండా, పురుషులతో పోటీ పడే విధంగా మహిళలకు అవకాశం కల్పించింది. 20వ శతాబ్దం ప్రారంభం నుంచి తీసిన చిత్రాల్లో ఇది చూపించబడుతోంది. పాప్ సంస్కృతిలో కౌగర్ల్స్ వారి పాత్రలను విస్తరించుకున్నారు. అలాగే చలనచిత్ర డిజైనర్లు పాశ్చాత్య జీనులతో స్వారీ చేసేవారికి ఆకర్షణీయమైన దుస్తులను రూపొందించారు.
వినోద పరిశ్రమ స్వతంత్రంగా, రోడియో ప్రాచుర్యంతో మరో తరహా కౌగర్ల్‌ అంటే రోడియో కౌగర్ల్‌ను పొందింది. ప్రారంభ వైల్డ్ వెస్ట్ ప్రదర్శనలు మరియు రోడియోల్లో అన్ని ఈవెంట్లలో మహిళలు పోటీపడ్డారు. కొన్నిసార్లు ఇతర మహిళలపై, మరికొన్ని సార్లు పురుషులతోనూ పోటీ పడ్డారు. ఫ్యానీ స్పెర్రీ స్టీల్ వంటి కౌగర్ల్స్ అదే విధమైన "రఫ్ స్టాక్" సవారీ చేయడం మరియు పురుషుల (మరియు అందరిలా భారీ స్ప్లిట్ స్కర్టును ధరించారు. అది పురుషుల ట్రౌజర్ల కంటే ఇప్పటికీ అత్యంత భారమైనవి) మాదిరిగా సవాళ్లను స్వీకరించారు. అంతేకాక కాల్‌గరీ స్టాంపేడ్ మరియు చేనీ ఫ్రంటియర్ డేస్ వంటి ప్రతిష్ఠాత్మక రోడియోల్లో ప్రదర్శన పూర్తి చేశారు.
తూర్పు ప్రమోటర్లు మ్యాడిసన్ స్క్వేర్ గార్డెన్ వంటి ప్రదేశాల్లో ఇండోర్ రోడియోలను నిర్వహించడం మొదలుపెట్టడంతో మహిళల రోడియో పోటీ 1925 తర్వాత మారిపోయింది. పురుషుల ఈవెంట్ల నుంచి మహిళలను సాధారణంగా మినహాయించడం మరియు పలు మహిళల ఈవెంట్లను రద్దు చేయడం జరిగింది. సాంకేతికంగా మహిళలు ఇతర బహిరంగ ఈవెంట్లలో ప్రవేశిస్తున్నప్పటికీ, నేటి రోడియోల్లో, పురుషులు మరియు మహిళలు టీమ్ రోపింగ్ ఈవెంట్‌లో మాత్రమే ఒకటిగా పోటీ పడుతున్నారు. అంతేకాక అఖిల-మహిళా రోడియోలు కూడా ఉన్నాయి. బ్రాంక్ రైడింగ్, ఎద్దు స్వారీ మరియు ఇతర అన్ని సంప్రదాయక రోడియో ఈవెంట్లలోనూ మహిళలు పాల్గొంటున్నారు. అయితే, బహిరంగ రోడియోల్లో, బ్యారెల్ రేసింగ్ వంటి నిర్ణీత కాల వ్యవధులతో నిర్వహించే స్వారీ ఈవెంట్లలో కౌగర్ల్స్ ప్రాథమికంగా పోటీపడుతారు. అయితే పలు ప్రొఫెషనల్ రోడియోలు పురుషుల ఈవెంట్ల మాదిరిగా మహిళల ఈవెంట్లను అత్యధికంగా అవకాశాలు కల్పించడం లేదు.
అబ్బాయిలు మరియు అమ్మాయిలు హైస్కూల్ రోడియోలకు సంబంధించిన అన్ని ఈవెంట్లు మరియు బ్యారల్ రేసింగ్ వంటి సంప్రదాయక "మహిళల" ఈవెంట్లలో అబ్బాయిలను కూడా చూడగలిగే O-మోక్-సీ పోటీలోనూ పరస్పరం తలపడవచ్చు. రోడియో ప్రపంచానికి వెలుపల, దాదాపు అన్ని ఇతర గుర్రపు స్వారీ ఈవెంట్లలో పురుషులతో సమానంగా మహిళలు పోటీపడవచ్చు. వాటిలో ఒలింపిక్స్ మరియు కటింగ్, రీనింగ్, ఎండ్యూరెన్స్ రైడింగ్ వంటి వెస్టర్న్ రైడింగ్‌లు ఉన్నాయి.
నేటి కార్యశీలక కౌగర్ల్స్ సాధారణంగా దుస్తులు, సరంజామా మరియు రంగు, డిజైన్‌లో తప్ప తేడాను గుర్తించలేని విధంగా ఉండే పురుషుల పనిముట్లను వాడుతున్నారు. పోటీలో ఉన్నప్పుడు ఆకర్షణీయంగా కనిపించడానికి అలాంటివి ఎంచుకుంటున్నారు. పక్కజీనులను ప్రదర్శనలు మరియు పరిమిత సంఖ్యలో నిర్వహించే గుర్రపు ప్రదర్శన తరగతుల్లో మాత్రమే చూడవచ్చు. కౌగర్ల్ జీన్స్, బిగుతుగా ఉండే స్కర్టు, బూట్లు, టోపీ మరియు అవసరమైతే చాప్స్ మరియు తొడుగులను ధరిస్తుంది. గడ్డిబీడులో పనిచేస్తున్నప్పడు, వారు కౌబాయ్‌లతో సమానమైన పనులు చేస్తారు. అంతేకాక పరిస్థితికి తగ్గట్టుగా దుస్తులు ధరిస్తారు.
భౌగోళిక, వాతావరణ మరియు సంస్కృతి-సంప్రదాయాలు పశువుల నిర్వహణ పద్ధతుల అభివృద్ధికి మరియు అమెరికా సంయుక్తరాష్ట్రాల్లోని ఒక ప్రాంతం నుంచి మరొక ప్రాంతానికి సరంజామా మార్పులో తేడాలకు కారణమయ్యాయి. ఆధునిక ప్రపంచంలో, రెండు అతిపెద్ద మరియు విలక్షణ కౌబాయ్ సంప్రదాయాలు ఇప్పటికీ ఉన్నాయి. నేడు వాటిని "టెక్సాస్" సంప్రదాయం మరియు "స్పానిష్" "వాక్యూరో" లేదా "కాలిఫోర్నియా" సంప్రదాయంగా పిలుస్తున్నారు. అలాగే హవాయి మరియు ఫ్లోరిడాల్లోనూ తక్కువగా ఎరిగిన మరియు విలక్షణ సంప్రదాయాలతో సమానమైనవి అభివృద్ధి చెందాయి. నేడు, సరంజామా మరియు స్వారీ శైలిల్లో కొన్ని ప్రాంతీయపరమైన తేడాలు ఉన్నప్పటికీ, పలు ప్రాంతీయ కౌబాయ్ సంప్రదాయాలు కొంతవరకు కలిసిపోయాయి. కొందరు వ్యక్తులు ఉద్దేశపూర్వకంగా అభిరక్షితం చేయడానికి ఎక్కువగా కాలహరణం చేసే వాటినే ఎంచుకుంటున్నారు. అయితే అవి స్పష్టమైన "వాక్యూరో" లేదా "బుకారో" సంప్రదాయం యొక్క అత్యధిక నైపుణ్య మెలకువలు. సహజ గుర్రపు స్వారీ సామర్థ్యం యొక్క ప్రఖ్యాత "హార్స్ విష్పరర్" శైలి వాస్తవంగా శిక్షణార్థుల చేత అభివృద్ధి చేయబడింది. వారిలో ఎక్కువ మంది కాలిఫోర్నియా మరియు వాయువ్య రాష్ట్రాలకు చెందినవారు. కాలిఫోర్నియా వాక్యూరో యొక్క భావాలు మరియు తత్వాన్ని టెక్సాస్ కౌబాయ్ యొక్క సరంజామా మరియు బాహ్య దర్శనంతో స్పష్టమైన రీతిలో కలిపారు.
1800ల ప్రారంభంలో, స్పెయిన్ సంస్థానం తర్వాత స్వతంత్ర మెక్సికో "ఎంప్రెసారియో" (పెట్టుబడిదారుడికి స్పెయిన్ పదం) హక్కులను ఇవ్వడానికి ప్రతిపాదించాయి. ఈ హక్కులను తర్వాత అమెరికా సంయుక్తరాష్ట్రాలకు చెందిన సెటిలర్లు వంటి ప్రవాసులకు టెక్సాస్ అందించింది. 1821లో, స్టీఫెన్ F. ఆస్టిన్ మరియు అతని ఈస్ట్ కోస్ట్ కామ్రేడ్లు స్పెయిన్ భాషను మాట్లాడే తొలి ఆంగ్లో-సాక్సన్ సమూహంగా అవతరించారు. 1836లో టెక్సాస్ స్వాతంత్ర్యం నేపథ్యంలో, పలువురు అమెరికా వాసులు సైతం టెక్సాస్‌కు చెందిన "ఎంప్రెసారియో" గడ్డిబీడు ప్రాంతాల్లోకి వలస వచ్చారు. అక్కడ, మెక్సికో "వాక్యూరో" సంస్కృతి ద్వారా సెటిలర్లు అత్యంత ప్రభావాన్ని కనబరిచారు. వారి సమస్థాయి వ్యక్తుల నుంచి పదజాలం మరియు దుస్తులను తీసుకున్నారు. అంతేకాక కొన్ని పాడి పశువుల సంప్రదాయాలు మరియు తూర్పు అమెరికా సంయుక్తరాష్ట్రాలు మరియు గ్రేట్ బ్రిటన్ యొక్క సంస్కృతిని కూడా కొనసాగించారు. టెక్సాస్ కౌబాయ్ విలక్షణంగా ఒక బ్రహ్మచారి. ఒక్కో సీజన్‌లో విభిన్నమైన వస్త్రధారణ ద్వారా అతను నియమించబడుతుంటాడు.
అమెరికా పౌర యుద్ధం నేపథ్యంలో, సెటిలర్లు పశ్చిమానికి వెళ్లడం ద్వారా అభివృద్ధి చెందిన తూర్పు అమెరికా సంయుక్తరాష్ట్రాల యొక్క ఆవు మందల సంప్రదాయాలతో పాటు వాక్యూరో సంస్కృతి తూర్పు మరియు ఉత్తరం దిశగా విభజించబడింది. గ్రేట్ ప్లెయిన్స్ మరియు రాకీ మౌంటెన్స్, కాంటినెంటల్ డివైడ్ (ఒక ఖండం యొక్క పరీవాహక ప్రాంతాల మధ్య ఉండే చోటు)కు తూర్పు దిశగా గడ్డిబీడుల అవకాశాలను విస్తరించడంతో పాటు కన్సాస్ మరియు నెబ్రాస్కాలోని రైల్‌హెడ్ లైన్లను కలిసే విధంగా పశువుల మార్గాలు ఏర్పాటు చేయబడటంతో టెక్సాస్ వెలుపల ఇతర ప్రభావాలు బలపడ్డాయి.
దాంతో, పశ్చిమ టెక్సాస్ యొక్క భౌగోళిక మరియు వాతావరణ అనుసరణ అవసరం మరియు పశువులను మార్కెట్‌కు తీసుకొచ్చే విధంగా విస్తృత పశువుల మందలను తోలుకుపోయే అవసరానికి అదనంగా టెక్సాస్ కౌబాయ్ సంప్రదాయం సాంస్కృతిక ప్రభావాల కలయిక ద్వారా అవతరించింది.
వాక్యూరో, స్పెయిన్ లేదా మెక్సికో కౌబాయ్, యువ మరియు శిక్షణ పొందని గుర్రాలతో పనిచేసే అతను 1700ల్లో వచ్చాడు. స్పెయిన్ కాలనీల పాలన సమయంలో కాలిఫోర్నియా మరియు సరిహద్దు ప్రాంతాల్లో వికసించాడు. అమెరికా సంయుక్తరాష్ట్రాలకు చెందిన సెటిలర్లు మెక్సికో-అమెరికా యుద్ధం ముగిసేంత వరకు కాలిఫోర్నియాలో ప్రవేశించలేదు. అందువల్ల, కాలిఫోర్నియాలో ఉండటానికే నిర్ణయించుకున్న స్పెయిన్ మరియు మెక్సికో ప్రజలకు పాడి పశువుల పెంపకాన్ని వదిలివేయడం జరిగింది. ప్రారంభ సెటిలర్లలో పాడి పశువుల గడ్డిబీడుల యజమానుల కంటే మైనర్లే ఎక్కువ. కాలిఫోర్నియా వాక్యూరో లేదా బుకారో, టెక్సాస్ కౌబాయ్ మాదిరిగా కాక, అత్యధిక నైపుణ్యం కలిగిన వాడుగా గుర్తించబడ్డాడు. సాధారణంగా అతను అదే గడ్డిబీడులోనే నివసించేవాడు. అతను అక్కడే జన్మించడం లేదా పెరగడం మరియు అతని సొంత కుటుంబాన్ని అక్కడే అభివృద్ధి చేసుకున్నాడు. అదనంగా, కాలిఫోర్నియాలో ఎక్కువ భాగం భౌగోళిక మరియు వాతావరణం టెక్సాస్‌తో పోల్చితే, నాటకీయమైన రీతిలో భిన్నంగా ఉంటుంది. తక్కువ బహిరంగ ప్రదేశంలో అత్యధికంగా విపరీతమైన మేతను అనుమతిస్తుంది. దానికి తోడు కాలిఫోర్నియాలోని పశువులు రైలు మార్గాలను చేరడానికి వందలాది మైళ్లు ప్రయాణించే అవసరం లేకుండా (లేక, తర్వాత వరకు, లాజిస్టికల్ సాధ్యత కూడా) వాటిని ప్రాథమికంగా ప్రాంతీయ స్థాయిలో విక్రయించారు. అందువల్ల, కాలిఫోర్నియా మరియు పసిఫిక్ నార్త్‌వెస్ట్‌లలో కొనసాగిన గుర్రం మరియు పశువుల పెంపక సంస్కృతి టెక్సాస్ కంటే బలమైన ప్రత్యక్ష స్పెయిన్ ప్రేరణను కొనసాగించింది.
ఈ సంప్రదాయానికి సంబంధించిన కౌబాయ్‌లను ఆంగ్లం మాట్లాడే సెటిలర్లు "బుకారోలు"గా పిలిచారు. ఈ పదం అధికారికంగా 1889లో అమెరికన్ ఇంగ్లీష్‌లో దర్శనమిచ్చింది. జానపద పద ఉత్పత్తి శాస్త్రం ఈ పదం కొన్ని యువ లేదా కొత్త గుర్రాల్లో కనిపించే ప్రవర్తనగా పేర్కొనే "బుకింగ్" నుంచి ఉద్భవించిందని పేర్కొన్నప్పటికీ, ఇది "వాక్యూరో" యొక్క ఆంగ్లీకరణ పదంగా జనించిందని విశ్వసించబడింది. "బుకారూ" మరియు "వాక్యూరో" పదాలు ఇప్పటికీ గ్రేట్ బేసిన్, కాలిఫోర్నియా ప్రాంతాలు మరియు అప్పుడప్పుడు తక్కువగా పసిఫిక్ నార్త్‌వెస్ట్‌లో ఉపయోగించబడుతున్నాయి.
19వ శతాబ్దం మరియు ప్రారంభ 20వ శతాబ్దానికి చెందిన ఫ్లోరిడా "కౌహంటర్" లేదా "నివాశి కౌబాయ్" టెక్సాస్ మరియు కాలిఫోర్నియా సంప్రదాయాలకు సంబంధించి విలక్షణంగా ఉంటాడు. ఫ్లోరిడా కౌబాయ్‌లు పశువులను మందలుగా చేయటానికి లేదా పట్టుకోవడానికి ఉచ్చులను ఉపయోగించరు. వారి ప్రాథమిక ఉపకరణాలు ఎద్దుల కొరడాలు మరియు కుక్కలు. ఫ్లోరిడా కౌహంటర్‌కు ఉచ్చుకు తగిలించుకోవడానికి జీను కొమ్ము అవసరం లేకపోవడంతో పలువురు వెస్టర్న్ శాడిల్ (పాశ్చాత్య జీను)కు బదులుగా, మెక్‌క్లిల్లాన్ జీనును ఉపయోగించారు. కొందరు పాముల నుంచి రక్షించుకోవడానికి, మోకాళ్లపైకి వచ్చే బూట్లను మరియు మరి కొందరు బ్రోగన్‌ల (మందమైన పాదరక్షలు)ను ఉపయోగించేవారు. వారు సాధారణంగా చౌకగా లభించే ఊలు లేదా గడ్డి టోపీలను మరియు వర్షం నుంచి రక్షణకు కండువాలు ధరించేవారు.
పశువులు మరియు గుర్రాలు 16వ శతాబ్దం ఆఖర్లో ఫ్లోరిడాలో ప్రవేశించాయి. ఫ్లోరిడా పశువులు మరియు గుర్రాలు చిన్నవిగా ఉంటాయి. "స్థానిక ఆవు" లేదా "నీచ ఆవు"గా కూడా పిలవబడే "క్రాకర్ కౌ" సుమారు 600 పౌండ్ల బరువుతో పొడవాటి కొమ్ములు మరియు అతిపెద్ద పాదాలను కలిగి ఉంటుంది. స్థానిక ఆవు రకం నేడు రెండు అరుదైన జాతులుగా మనుగడ సాగిస్తోంది. అవి ఫ్లోరిడా క్రాకర్ పశువులు మరియు పైనీవుడ్స్ పశువులు. ఫ్లోరిడా స్థానిక గుర్రం బార్బ్, సొర్రాయా మరియు స్పానిష్ జెన్నెట్ సంతతి నుంచి అవతరించింది. అయితే సహజ ఎంపిక ద్వారా ప్రాంతం యొక్క పర్యావరణానికి తర్వాత అనుకూలంగా మారింది.
17వ శతాబ్దం అంతటా, పశువుల గడ్డిబీడులు స్పెయిన్ అధికారులు మరియు సెయింట్ అగస్టిన్‌లోని స్పెయిన్ సైన్యం మరియు క్యూబాలోని మార్కెట్లకు పంపిణీ చేయడానికి ఉత్తర ఫ్లోరిడాలో నడిపించే మిషన్ల పరిధిలో ఉండేవి. ఈ గడ్డిబీళ్ళ నిర్వహణ కోసం స్పెయిన్ నుంచి కొందరు వాక్యూరోలను తీసుకొచ్చారు. అయితే ఎక్కువ మంది పనివాళ్లు టిముక్వా భారతీయులే. వ్యాధులు మరియు తిరుగుబాట్లను స్పెయిన్ అణచివేయడం ద్వారా టిముక్వా జనాభా చాలా వరకు తగ్గిపోయింది. 18వ శతాబ్దం ప్రారంభానికి, కరోలినా ప్రావిన్స్ సైనికులు మరియు వారి భారత మిత్రపక్షాలు చేసిన దాడులతో టిముక్వాను ఒక అవశేషంగా తగ్గించివేయడం తద్వారా స్పెయిన్ గడ్డిబీడుల శకం ముగిసిపోయింది.
18వ శతాబ్దంలో, క్రీక్, సెమినోల్ మరియు ఇతర భారతీయులు పూర్వపు టిముక్వా ప్రాంతాల్లోకి చొచ్చుకుపోయారు. స్పెయిన్ గడ్డిబీడుల నుంచి విడిచిపెట్టబడిన పశువులను మందలుగా తోలుకుపోవడం మొదలుపెట్టారు. 19వ శతాబ్దంలో, ఆ ప్రాంతంలోని పలువురు గిరిజనులు వారి భూములు మరియు పశువులను కోల్పోయారు. శ్వేత సెటిలర్లు మరియు అమెరికా సంయుక్తరాష్ట్రాల ప్రభుత్వం చేత దక్షిణం లేదా పశ్చిమానికి బలవంతంగా నెట్టివేయబడ్డారు. 19వ శతాబ్దం మధ్యకాలం నాటికి, శ్వేత గడ్డిబీడు యజమానులు మధ్య మరియు దక్షిణ ఫ్లోరిడాలోని విస్తృత బహిరంగ ప్రదేశంలో పశువుల మందలను పెద్ద మొత్తంలో నిర్వహిస్తున్నారు. ఫ్లోరిడా పశువుల తోళ్లు మరియు మాంసం అమెరికా పౌర యుద్ధం సమయంలో (రాజ్యాల) కూటమికి ప్రధాన సరఫరా వస్తువుగా మారింది. పశువులను సమూహంగా ఏర్పరచడానికి మరియు యూనియన్ (యుద్ధం సమయంలో అమెరికా సంయుక్తరాష్ట్రాలుగా పిలిచేవారు) దాడికర్తల నుంచి రక్షించడానికి "గుర్రాల దండు"ను నిర్వహించారు. పౌర యుద్ధం తర్వాత, ఫ్లోరిడా పశువులను నిర్ణీత కాలంలో గల్ఫ్ ఆఫ్ మెక్సికో యొక్క పోర్టులకు తోలుకుపోవడం మరియు క్యూబాలోని మార్కెట్‌కు రవాణా చేసేవారు.
హవాయి కౌబాయ్, "పనియోలో" , కూడా కాలిఫోర్నియా మరియు మెక్సికోలకు చెందిన "వాక్యూరో" యొక్క ప్రత్యక్ష వారసుడు. హవాయి పద ఉత్పత్తి శాస్త్ర పండితులు "పనియోలో" అనేది "ఎస్పానోల్" యొక్క హవాయీకరించిన ఉచ్ఛరణగా విశ్వసించారు. (హవాయి భాషకు /s/ శబ్దం ఉండదు. మరియు అన్ని అక్షరాలు మరియు పదాలు అచ్చులతోనే ముగుస్తాయి) ఉత్తర అమెరికా ప్రధాన భూభాగంపై కౌబాయ్‌ల మాదిరిగా పనియోలో మెక్సికో "వాక్యూరోల" నుంచి వారి మెలకువలను నేర్చుకున్నారు.
1800ల ప్రారంభం కల్లా, హవాయి సామ్రాజ్యాధిపతి పయా కమేహమెహాకు కెప్టెన్ జార్జ్ వాంకోవర్ ఇచ్చిన పశువుల కానుక అంతా ఆశ్చర్యపడే విధంగా అభివృద్ధి చెందింది. తత్ఫలితంగా గ్రామీణ ప్రాంతాల్లో అవి విస్తృతమయ్యాయి. సుమారు 1812 ప్రాంతంలో, జాన్ పార్కర్, ఒక నావికుడు, ఓడ నుంచి దూకి, ద్వీపాల్లో స్థిరపడ్డాడు. అతడు పశువులను పట్టుకుని, గోమాంసం పరిశ్రమను అభివృద్ధి చేయడానికి కమేహమెహా నుంచి అనుమతి పొందాడు.
హవాయి తరహా గడ్డిబీడుల విధానం వాస్తవికంగా అటవీ జంతువులను అడవుల్లో తవ్విన చిన్న గొయ్యుల్లోకి వాటిని తరమడం ద్వారా పట్టుకోవడాన్ని తెలుపుతుంది. కొంతవరకు ఆకలి మరియు దప్పిక వచ్చే విధంగా శ్రమించి, ఒక్కసారి పశువులను లొంగదీసుకున్నాక, వాటిని మరొక చోటుకు మార్చుతారు. తర్వాత వాటి కొమ్ములతో పెంపుడు జంతువు, పాత కోడె (లేదా ఎద్దు, దీనికి కొట్టాం ఎక్కడ ఉండేది తెలుసు)ల కొమ్ములకు ఆహారం మరియు నీరు ఉండే చోట కట్టివేయబడతాయి. ఈ పరిశ్రమ కమేహమెహా తనయుడు లిహోలిహో (కమేహమెహాII) హయాంలో అభివృద్ధి చెందింది.
తర్వాత, లిహోలిహో సోదరుడు, కవూకియౌలి (కమేహమెహాIII) అప్పటికి మెక్సికోలో భాగమైన కాలిఫోర్నియాను సందర్శించాడు. అతను మెక్సికో వాక్యూరోల యొక్క నైపుణ్యాలను చూసి, ముగ్ధుడయ్యాడు. పశుపోషణ ఏ విధంగా చేపట్టాలనే దానిపై హవాయి ప్రజలకు వివరించమని 1832లో పలువుర్ని ఆహ్వానించాడు.
ఈరోజుకు కూడా, సంప్రదాయక పనియోలో దుస్తులు అదే విధంగా హవాయి రాజసం ఉట్టిపడే వస్త్రధారణ వాక్యూరో యొక్క స్పెయిన్ వారసత్వాన్ని ప్రతిబింబింపజేస్తుంది. సంప్రదాయక హవాయి జీను, "నోహో లియో," మరియు కౌబాయ్ వ్యాపారం యొక్క పలు ఇతర సరంజామా విలక్షణమైన రీతిలో మెక్సికన్/స్పానిష్ రూపును కలిగి ఉంటాయి. పలు హవాయి గడ్డిబీడుల కుటుంబాలు హవాయి మహిళలను పెళ్ళి చేసుకున్న వాక్యూరోల పేర్లను కొనసాగిస్తున్నాయి. అంతేకాక వారి ఇంటి పేరును హవాయిగా మార్చుకున్నాయి.
లాంగ్ ఐలాండ్‌పై ఉన్న నేడు అమెరికా సంయుక్తరాష్ట్రాలుగా పిలవబడుతున్న మోంటక్, న్యూయార్క్ ప్రాంతం పురాతన పశువుల పెంపకం కలిగి ఉన్నట్లుగా మరియు యూరోపియన్ సెటిలర్లు ఈ ప్రాంతంలో నివసించే భారత ప్రజల నుంచి 1643లో భూమిని కొనుగోలు చేసినప్పటి నుంచి పశువులను పెంచుతున్నట్లు కొంతవరకు చర్చనీయ ప్రస్తావనను లేవనెత్తింది. లాంగ్ ఐలాండ్‌పై భారీ సంఖ్యలో పశువులు ఉండినప్పటికీ, అదే విధంగా నిర్ణీతకాల వ్యవధుల ప్రాతిపదికన వాటిని ఉమ్మడి పశుగ్రాస భూములకు మందలుగా తోలడం మరియు తీసుకువచ్చే అవసరం ఉన్నప్పటికీ, లాంగ్ ఐలాండ్‌కు చెందిన గడ్డిబీడుల్లో నిర్మించుకున్న ఇళ్లలో వారి కుటుంబాలతో నివసించే పశువుల యజమానుల్లో అనుగుణమైన "కౌబాయ్" సంప్రదాయం అభివృద్ధి చెందలేదు. అమెరికా తిరుగుబాటు సమయంలో బ్రిటీష్ స్వాధీనం చేసుకోకుండా ఆపడానికి విఫల ప్రయత్నం చేసినప్పుడు ఐలాండ్ పశువులు ముందుకు కదిలిన సమయంలో అంటే 1776లో లాంగ్ ఐలాండ్‌పై సమీకరించిన ఏకైక వాస్తవిక "పశువుల మందలు" ఒక్క మందను మాత్రమే కలిగి ఉన్నాయి. అదే విధంగా స్థానిక పశువులు మందలుగా బయలుదేరి మోంటక్ హైవే నుంచి డీప్ హాలో రాంచ్‌కి సమీపంలోని పచ్చిక మైదానంలోకి వెళ్లినప్పుడు అంటే, 1930ల ఆఖర్లో మూడు లేదా నాలుగు మందలు మాత్రమే ఉన్నాయి.
వర్జీనియా తూర్పు తీరంపై ఉండే "ఉప్పునీటి కౌబాయ్‌లు" క్రూరమైన అస్సాటీగూ ద్వీపంలో పెరిగే చింకోటీగూ పోనీలను మందలుగా తోలడం మరియు వాటిని వార్షిక పోనీ పెన్నింగ్ సమయంలో అస్సాటీగూ కాలువ వెంబడి చింకోటీగూ ద్వీపంపై ఉండే పశువుల దొడ్లలోకి తోలడం ద్వారా గుర్తింపు పొందారు.
కెనడాలో గడ్డిబీడుల నిర్వహణ సంప్రదాయకంగా అల్బెర్టా ప్రావిన్స్ ద్వారా ప్రభావితం చేయబడింది. ఈ ప్రావిన్స్‌కు చెందిన అత్యంత విజయవంతమైన ప్రారంభ సెటిలర్లు గడ్డిబీడుల యజమానులు. పశువుల పెంపకానికి అల్బెర్టా యొక్క అడివారం శ్రేష్టమైనదని వారు గుర్తించారు. అల్బెర్టా గడ్డిబీడుల యజమానుల్లో అత్యధికులు ఇంగ్లీష్ సెటిలర్లు. అయితే 1876లో తొలి పశువును ఈ ప్రావిన్స్‌కు తీసుకువచ్చిన జాన్ వేర్ వంటి కౌబాయ్‌లు అమెరికన్లు. అమెరికన్ తరహా బహిరంగ ప్రదేశ పొడినేల గడ్డిబీడుల నిర్వహణ 1880ల నాటికి దక్షిణ అల్బెర్టాను ప్రభావితం చేయడం మొదలుపెట్టింది (మరియు నైరుతి సాస్కాచీవన్‌లో తక్కువ పరిధిలో). సమీప పట్టణం కాల్‌గరీ కెనడా పశువుల పరిశ్రమకు కేంద్రంగా మారింది. తద్వారా దానికి "కౌటౌన్" అనే పేరు వచ్చింది. పశువుల పరిశ్రమ అల్బెర్టాకు ఇప్పటికీ చాలా ముఖ్యం. ఈ ప్రావిన్స్‌లో మనుషుల కంటే పశువులే అధికం. USలో మాదిరిగా, ముళ్ల కంచెలతో కూడిన పశువుల గడ్డిబీడులు బహిరంగ ప్రదేశాల స్థానంలో వచ్చాయి. కౌబాయ్ ప్రభావం కొనసాగింది. కెనడా యొక్క తొలి రోడియో, రేమాండ్ స్టాంపేడ్ 1902లో మొదలైంది. 1912లో కాల్‌గరీ స్టాంపేడ్ ప్రారంభమైంది. ఇది నేడు ప్రపంచంలోనే అత్యంత సంపన్న నగదు రోడియో. ప్రతి యేటా, కెనడియన్ ఫైనల్స్ రోడియోను అల్బెర్టా నిర్వహిస్తోంది. అలాగే కాల్‌గరీ యొక్క ఉత్తర ప్రత్యర్థి ఎడ్మంటన్ మరియు ఇతర డజన్ల కొద్దీ ప్రాంతీయ రోడియోలు ప్రావిన్స్ అంతటా నిర్వహించబడుతున్నాయి.
వాస్తవిక మెక్సికో "వాక్యూరో"కి అదనంగా, మెక్సికో "ఛారో", ఉత్తర అమెరికా కౌబాయ్ మరియు హవాయి "పనియోలో", స్పెయిన్ కూడా వారి గుర్రపు స్వారీ సామర్థ్యాన్ని మరియు పశుపోషణ విజ్ఞానాన్ని అర్జెంటీనాకి చెందిన "గ్వాచో", ఉరుగ్వే, పరాగ్వే మరియు (ఉచ్ఛరణ "గ్వాచో" ) దక్షిణ బ్రెజిల్, పెరూలోని "చలాన్", వెనుజులాకి చెందిన 
"లానిరో" మరియు చిలీ యొక్క "హ్యూసో"కి ఎగుమతి చేశారు.
గడ్డిబీడులను స్టేషన్లుగా పిలిచే ఆస్ట్రేలియాలో కౌబాయ్‌లను పశుపోషకుడు మరియు మందలను తోలుకుపోయేవాడు (శిక్షణలో ఉన్న పశుపోషకుడిని "జాకారూస్" మరియు "జిల్లారూస్" అని పిలుస్తారు) అని పిలుస్తారు. ఆస్ట్రేలియా యొక్క మందలను తోలుకుపోయే సంప్రదాయం 19వ శతాబ్దంలో అమెరికన్ల చేత మరియు స్పెయిన్ నుంచి దిగుమతి చేసుకున్న పద్ధతుల ద్వారా ప్రభావితమైంది. స్థానిక అవసరాలకు ఈ రెండు సంప్రదాయాలను అనుసరించడం ద్వారా ఒక విశిష్టమైన ఆస్ట్రేలియా సంప్రదయాం ఆవిర్భవించింది. అది కూడా ఆస్ట్రేలియా ప్రజల చేత చెప్పుకోదగ్గ విధంగా ప్రభావితమైంది. ఆస్ట్రేలియా వాతావరణంలో పశువుల గడ్డిబీడుల నిర్వహణ విజయవంతమవడంలో వారి పాత్ర కీలక పాత్ర పోషించింది.
పశువుల, గొర్రెల లేదా గుర్రాల మందలను కావలి కాసే గుర్రపు రౌతుల ఆలోచన పశుగ్రాసం ఉండే విశాలమైన, బహిరంగ భూమి ఉండే చోట సాధారణం. ఫ్రాన్స్‌కు చెందిన కామర్‌గ్యూలో రౌతులను పశువుల మందల "సంరక్షకులు"గా పిలుస్తారు. హంగేరిలో, సికోలు గుర్రాలకు సంరక్షకులుగానూ మరియు గుల్యాస్‌ను పశువులకు దాణాగా వేస్తారు. మరెమ్మా ప్రాంతంలో, టుస్కానీ (ఇటలీ)లో మందలను తోలుకుపోయే వాళ్లను బటరోలు (పశువుల కాపరి)గా పిలుస్తారు. ఆస్ట్రియా పశుపాలక జనాభాను "వాక్యూరోస్ డి అల్జాడాగా సూచిస్తారు."
గడ్డిబీడుపై, పశువుల మేత, వాటి వర్గీకరణ (బ్రాండింగ్) మరియు పశువులను గుర్తించడం (పలు గడ్డిబీడుల్లో గుర్రాలను కూడా వేరుగా గుర్తిస్తారు), పశువులు గాయపడకుండా చూసుకోవడం మరియు ఇతర అవసరాలకు సంబంధించిన పూర్తి బాధ్యతలను కౌబాయ్ చూసుకోవాలి. గుర్రాల యొక్క చిన్న సమూహం లేదా "గుంపు"కు సాధారణంగా కార్యశీలక కౌబాయ్ ఇన్‌ఛార్జ్‌గా ఉంటాడు. అతను అన్ని వాతావరణ పరిస్థితుల్లో దెబ్బతిన్న కంచెను తనిఖీ చేయడానికి అతను యధావిధిగా బహిరంగ ప్రదేశాన్ని పర్యవేక్షిస్తుండాలి. అలాగే దోపిడీ ఆధారం, నీటి సమస్యలు మరియు ఇతర సంబంధిత అంశాలను అతనే చూసుకోవాలి.
అంతేకాక విభిన్న పశుగ్రాస ప్రదేశాలకు పశువులను వారే తోలుకెళ్లాలి లేదా వాటిని దొడ్లలోకి మందలుగా తోలడం మరియు రవాణా చేయడానికి ట్రక్కుల్లో ఎక్కించడం కూడా చేయాలి. అదనంగా, "సరంజామా" లేదా గడ్డిబీడు, మైదానం మరియు పశువుల సంఖ్య పరిమాణాన్ని బట్టి కౌబాయ్‌లు ఇతర అనేక పనులు కూడా చేయొచ్చు. కొద్దిమంది కౌబాయ్‌లు పనిచేసే చిన్న గడ్డిబీడులో, తరచూ కుటుంబసభ్యులు, కౌబాయ్‌లు నిష్ణాతులుగా ఉంటారు. వారు అన్ని రకాల పనులు చేపడుతారు. ముళ్లకంచెలకు మరమ్మతులు చేయడం, గడ్డిబీడు సరంజామా నిర్వహణ మరియు ఇతర చిన్న చిన్న పనులు చేస్తారు. అనేక మంది పనిచేసే ఒక విశాలమైన గడ్డిబీడులో (ఒక "పెద్ద సరంజామా"), పశువులు మరియు గుర్రాలకు సంబంధించిన పనులను ఒంటరిగా చేయడంలో ప్రత్యేకతను కలిగి ఉంటారు. గుర్రాలకు శిక్షణ ఇచ్చే కౌబాయ్‌లు తరచూ అందులో మాత్రమే ప్రత్యేకతను కలిగి ఉంటారు. మరికొంత మంది ఒకటి కంటే ఎక్కువ గడ్డిబీడుల కోసం యువ గుర్రాలకు శిక్షణ ఇవ్వడం లేదా వాటిని "నియంత్రించడం" చేస్తారు.
అమెరికా సంయుక్తరాష్ట్రాల కార్మిక గణాంకాల సంస్థ కౌబాయ్‌లకు సంబంధించి, ఎలాంటి గణాంకాలను సేకరించలేదు. అందువల్ల కార్యశీలక కౌబాయ్‌ల సంఖ్య కచ్చితంగా తెలీదు. కౌబాయ్‌లను 2003 కేటగిరీ, "పశువుల ఉత్పత్తికి మద్దతు కార్యక్రమాలు"లో చేర్చారు. అది ఏడాదికి సగటున $19,340 చొప్పున మొత్తం 9,730 వర్కర్లను చూపింది. గడ్డిబీడులు, పశువుల దొడ్లలో పనిచేసే కౌబాయ్‌లు, రోడియోల్లో సిబ్బంది లేదా పోటీదారులకు అదనంగా, ఈ కేటగిరీలో ఇతర పలు రకాల పశువులు (గొర్రెలు, మేకలు, అడవి పందులు, కోళ్లు మొదలైనవి) నిర్వహణ చూసుకునే కూలీలు కూడా చేర్చబడ్డారు. 9,730 మంది వర్కర్లలో, 3,290 మందిని "ప్రేక్షక క్రీడలు" అనే ఉపతరగతిలో పొందుపరిచారు. ఇందులో రోడియోలు, సర్కస్‌లు మరియు పశువుల యజమానులకు అవసరమైన థియేటర్లు ఉంటాయి.
కొన్నిసార్లు "పాశ్చాత్య ధారణ"గా పిలిచే కౌబాయ్‌ వస్త్రధారణ ఎక్కువగా కార్యశీల అవసరాలు మరియు కౌబాయ్ పనిచేసే వాతావరణాన్ని బట్టి రూపొందించబడుతుంది. స్థానిక అమెరికన్లు మరియు మౌంటెన్ మెన్ (బోను ద్వారా జంతువులను పట్టేవారు మరియు అన్వేషకులు) అందించిన ఇతర సంస్కృతులు ఉన్నప్పటికీ, పలు రకాల దుస్తులను మెక్సికో "వాక్యూరోల" నుంచి అన్వయించుకోవడం జరిగింది.
ఇలాంటి పలు ఉత్పత్తులు గుర్తించదగిన ప్రాంతీయ తేడాలను చూపిస్తాయి. టోపీ అంచు వెడల్పు లేదా చాప్ పొడవు మరియు మెటీరియల్ వంటి ప్రమాణాలు కౌబాయ్‌లు ఎదుర్కొనే పలు పర్యావరణ పరిస్థితులకు తగ్గట్టుగా సవరించబడతాయి.
సింగిల్ యాక్షన్ .44-40 లేదా .45 కోల్ట్ పీస్‌మేకర్ (1872 సింగిల్ యాక్షన్ ఆర్మీ యొక్క పౌర వెర్షన్)వంటి రివాల్వర్‌ను ఉపయోగించేవారు. 1880లకు చెందిన కార్యశీల కౌబాయ్‌‌లు పశువులను మేపుతున్నప్పుడు అరుదుగా ఒక పొడవాటి ఆయుధాన్ని తీసుకెళ్లేవాళ్లు. తద్వారా వారి ఒంటిపై అదనపు భారం ఉండేది. అయితే, పలువురు కౌబాయ్‌లు సొంత తుపాకిలను కలిగి ఉండేవారు. వాటిని తరచూ ధరలు తక్కువగా ఉన్న సీజన్‌లో మార్కెట్ వేటకు ఉపయోగించేవారు. పలు మోడళ్లను ఉపయోగించినప్పటికీ, పార్ట్‌టైమ్ మార్కెట్ వేటగాళ్లుగా పనిచేసే కౌబాయ్‌లు తుపాకిలను ఎంచుకుంటారు. కొన్ని షార్ప్‌లు, రిమింగ్టన్, స్ప్రింగ్‌ఫీల్డ్ మోడళ్లు, అదే విధంగా వించెస్టర్ 1876 వంటి విరివిగా లభించే .45-70 "ప్రభుత్వ" ఆయుధ సామగ్రిని అవి ఉపయోగించగలవు. చెప్పాలంటే, అత్యధికంగా ప్రాచుర్యం పొందిన ఏకైక పొడవాటి ఆయుధాలు లివర్-యాక్షన్ రిపీటింగ్ వించెస్టర్లు. ప్రత్యేకించి, మోడల్ 1873 వంటి తేలికపాటి మోడళ్లు. ఇది కూడా కోల్ట్ మాదిరిగానే .44/40 మందుగుండును ఉపయోగించగలదు. తద్వారా కౌబాయ్ ఏకైక మందుగుండు సామగ్రిని తీసుకెళ్లేవాడు.
గుర్రాలు కౌబాయ్‌ని మోసుకెళ్లే సంప్రదాయక రవాణా అర్థానికి నిదర్శనం. ఆధునిక శకంలోనూ కౌబాయ్ గుర్రంవీపుపై ఎక్కి ప్రయాణిస్తున్నాడు. వాహనాలు వెళ్లేలేని మైదాన ప్రాంతాల్లోనూ గుర్రాలు ప్రయాణించగలవు. కంచర గాడిదలు మరియు బుర్రోల (మరో రకం గాడిదలు)తో పాటు గుర్రాలు వస్తు రవాణా జంతువులుగా ఉపయోగపడుతాయి. గడ్డీబీడులో అతి ముఖ్యమైన గుర్రంగా ప్రతిరోజూ పనిచేసే గడ్డిబీడు గుర్రంగా చెప్పొచ్చు. ఇది వివిధ రకాల పనులు చేస్తుంది. ప్రత్యేకించి, రోపింగ్ లేదా కటింగ్ వంటి గడ్డిబీడులపై చాలా అరుదుగా ఉపయోగించే నైపుణ్యాల్లో గుర్రాలకు ప్రత్యేక శిక్షణ కల్పిస్తారు. ఎందుకంటే, పశువుల మంద పర్యవేక్షణప్పుడు రౌతు తరచూ అతని ఒక చేతిని స్వచ్ఛగా విడిచిపెట్టాల్సి ఉంటుంది. గుర్రానికి తప్పక మెడ పగ్గం తగిలించాలి మరియు అది చక్కటి "ఆవు జ్ఞానాన్ని" కలిగి ఉండాలి. అంతేకాక పశువుల ప్రవర్తనకు ఏ విధంగా ప్రతిస్పందించాలన్న విషయాన్ని ముందుగానే పసిగట్టగలగాలి.
ఒక ఉత్తమ మంద గుర్రం చిన్న సైడుపై ఉంటుంది. సాధారణంగా గుర్రం యొక్క మెడ కున్ను మరియు భుజముల కున్ను మధ్య ప్రాంతం వద్ద 
15.2 కంటే తక్కువ చేతులు (62 అంగుళాలు) కలిగి ఉంటుంది మరియు తరచూ 1000 పౌండ్ల వరకు బరువు ఉంటుంది. చిన్న వీపు, కఠినమైన కాళ్లు మరియు ప్రత్యేకించి, వెనుకభాగాల్లో దృఢమైన కండలను కలిగి ఉంటుంది. స్టీర్ రోపింగ్ గుర్రం తాడుపై బరువైన పెద్ద ఆవు, ఎద్దు లేదా కోడెను పట్టి ఉంచే విధంగా పెద్దదిగా మరియు ఎక్కువ బరువును మోసే విధంగా ఉండాలి. అదే విధంగా చిన్న, చురుకైన గుర్రం కటింగ్ లేదా కాఫ్ రోపింగ్ వంటి మందలను తోలుకుపోయే కార్యకలాపాలకు అవసరమవుతుంది. గుర్రం తెలివైనదిగా ఉండాలి. ఒత్తిడిని భరించాలి. అంతేకాక కొంత వరకు 'ఆవు జ్ఞానం' తెలిసి ఉండాలి. అంటే, పశువుల యొక్క కదలిక మరియు ప్రవర్తనను ముందుగానే పసిగట్టే సామర్థ్యం.
గుర్రం యొక్క పలు జాతులు ఉత్తమ దొడ్ల గుర్రాలుగా ఉపయోగపడుతున్నాయి. అయితే ఉత్తర అమెరికాలోని నేటి సర్వసాధారణ గుర్రం అమెరికన్ క్వార్టర్ హార్స్‌ను చెప్పుకోవచ్చు. అది ఒక గుర్రపు జాతి. ప్రాథమికంగా టెక్సాస్‌లో అభివృద్ధి చేయబడింది. మస్టంగ్ గుర్రాలు, థరోబ్రెడ్ జాతి మరియు ఇతర ఇబేరియన్ గుర్రపు సంతతి గుర్రాలను సంకరం చేయడం ద్వారా ఏర్పడిన మిశ్రమ జాతిగా దీనిని పేర్కొనవచ్చు. అరేబియన్ గుర్రాలు మరియు మోర్గాన్ గుర్రం వంటి తూర్పు తీరంలో అభివృద్ధయ్యే గుర్రాలు మరియు చికాసా మరియు వర్జీనియా క్వార్టర్-మైలర్ వంటి ప్రస్తుతం అంతరించిపోయిన జాతుల ప్రభావాలను కూడా ఇది కలిగి ఉంది.
గుర్రపు స్వారీకి ఉపయోగించే సరంజామాను "ప్రత్యేక సీటు అమరిక" (ట్యాక్)గా సూచిస్తారు. దాని వివరణ...
ఆధునిక గడ్డిబీడు పనులకు ఉపయోగించే అత్యంత సర్వసాధారణ ఆధునిక మోటారు వాహనం మోసుకెళ్లే ట్రక్కు (పికప్ ట్రక్)ను చెప్పుకోవచ్చు. ఇది దృఢమైన మరియు విశాలమైనదిగా ఉంటుంది. అత్యధికంగా మైదానాన్ని శుభ్రపరచగలదు మరియు తరచూ నాలుగు చక్రాల సవారీ సామర్థ్యాన్ని మరియు "బెడ్‌" అని పిలిచే ఒక బహిరంగ బాక్సును కలిగి ఉంటుంది. ఇది పట్టణం నుంచి వస్తువులను తీసుకురావడం లేదా గడ్డిబీడుపై ఉండే కరుకైన చెత్తను తొలగిస్తుంది. పశువులు మరియు ఇతర జంతువులను ఒక ప్రాంతం నుంచి మరొక ప్రాంతానికి మరియు మార్కెట్‌కు రవాణా చేసే స్టాక్ ట్రయలర్ల (మందలను తీసుకెళ్లే వాహనాలు)ను లాగడానికి ఇది ఉపయోగించబడుతుంది. అమర్చిన గుర్రం బండితో అవసరమైన సుదూర ప్రాంతాలకు గుర్రాలను తీసుకెళుతుంది. కొన్ని సందర్భాల్లో కొన్ని పనులకు గుర్రాలకు బదులుగా మోటారుసైకిళ్లను ఉపయోగిస్తారు. అయితే సర్వసాధారణ చిన్న వాహనం నాలుగు చక్రాల బండి. ఇది చిన్న చిన్న పనులకు ఒక్క కౌబాయ్‌ని గడ్డిబీడు చుట్టూ త్వరగా తీసుకెళ్లగలదు. మంచు ఎక్కువగా కురుస్తున్న ప్రాంతాల్లో స్నోమొబైళ్లు (మంచుపై నడిచే వాహనాలు) కూడా మామూలే. అయితే, ఆధునిక యాంత్రీకరణ జరిగినప్పటికీ, ఇప్పటికీ కొన్ని పనులు ఉన్నాయి. ప్రత్యేకించి, కఠినమైన మైదానాలు లేదా ఇరుకైన ప్రదేశాల్లో పశువులను గుర్రంపై ఎక్కి, చక్కగా మేపే కౌబాయ్‌లకు అవకాశాలు మెండుగానే ఉన్నాయి.
"రోడియో" అనే పదం స్పెయిన్ భాషలోని "రోడీర్" (తిరగడం) నుంచి వచ్చింది. "సమీకరించడం" అని దీనర్థం. ప్రారంభంలో, కార్యశీల కౌబాయ్ మరియు రోడియో కౌబాయ్ మధ్య తేడా లేదు. వాస్తవానికి, "కార్యశీల కౌబాయ్" అనే పదం 1950ల వరకు వాడుకలోకి రాలేదు. దానికి ముందు కౌబాయ్‌లు అందరూ కార్యశీల కౌబాయ్‌లేనని భావించబడింది. రెండు రకాల ప్రారంభ కౌబాయ్‌లు గడ్డిబీడుల్లో పనిచేయడం మరియు మందలను సమీకరించడంలో వారి నైపుణ్యాలను ప్రదర్శించారు.
ప్రొఫెషనల్ రోడియోల అవతరణతో ఇతర పలు అథ్లెటీల మాదిరిగా కౌబాయ్‌లు ప్రేక్షకుల ముందు వారి నైపుణ్యాలను ప్రదర్శించడం ద్వారా జీవనాధారం పొందారు. రోడియోలు కూడా పశువుల నిర్వహణ అవసరమైన పలు కార్యశీల కౌబాయ్‌లకు ఉపాధి కల్పించాయి. పలు రోడియో కౌబాయ్‌లు కూడా కార్యశీల కౌబాయ్‌లే మరియు పలువురికి కార్యశీల కౌబాయ్ అనుభవం ఉంది.
రోడియో కౌబాయ్ యొక్క దుస్తులు కార్యశీల కౌబాయ్ దుస్తులకు మరీ అంత భిన్నమైనవేమీ కావు. కౌబాయ్ చొక్కాపై బొత్తాలకు బదులుగా వాడే స్నాప్‌లు (లోహంతో తయారు చేసినవి) కోడె లేదా ఎద్దు కొమ్ములకు కౌబాయ్ చొక్కా తగులుకోకుండా తప్పించుకునే అవకాశాన్ని అతనికి కల్పిస్తాయి. రోడియో కోసం ప్రారంభ చలనచిత్ర పరిశ్రమ నుంచి తరచూ పలు శైలిలు అనుసరించబడ్డాయి. కొందరు రోడియో పోటీదారులు, ప్రత్యేకించి, మహిళలు బంగారు నాణేలు, రంగులు, వెండి మరియు పొడవాటి వలయాలను వారి దుస్తులకు తగిలించుకునేవారు. అది సంప్రదాయ అంగీకారాన్ని మరియు ప్రదర్శన సామర్థ్యాన్ని తెలుపుతాయి. శాడిల్ బ్రాంక్ లేదా ఎద్దు సవారీ వంటి "కఠినమైన దొడ్డి" ఈవెంట్లలో పాల్గొనే ఆధునిక రౌతులు కెవ్లార్ అంగరక్షకాలు లేదా మెడ బంధం వంటి రక్షణ సరంజామాను తగిలించుకోవచ్చు. అయితే పదే పదే గాయాలయ్యే అవకాశం ఉన్నప్పటికీ, కౌబాయ్ టోపీ బదులుగా రక్షణ శిరస్త్రాణాల వినియోగం ఇంకా ఆమోదించబడలేదు.
"కౌబాయ్" పదం అమెరికన్ తిరుగుబాటు సమయంలో స్వాతంత్ర్యోద్యమాన్ని వ్యతిరేకించిన అమెరికన్ పోరాటకులను వర్ణించడానికి వాడబడింది. విశ్వాసపాత్రుడు కారణంతో బహిష్కృతుడుగా గుర్తించబడిన క్లాడియస్ స్మిత్‌ను 
"రమాపో కౌబాయ్‌"గా పేర్కొన్నారు. అందుకు కారణం అతను కాలనీవాసుల నుంచి ఎద్దులు, ఆవులు మరియు గుర్రాలను దొంగిలించి వాటిని బ్రిటీష్‌కు ఇవ్వడమే. అదే కాలంలో, అసంఖ్యాక గెరిల్లా బృందాలు బ్రిటీష్ మరియు అమెరికా దళాల మధ్య విభజన రేఖను గుర్తించిన వెస్ట్‌చెస్టర్ కౌంటీలో కార్యకలాపాలు నిర్వహించాయి. ఈ బృందాలు స్థానిక వ్యవసాయ కూలీలతో రూపొందించబడ్డాయి. వారు కాన్వాయులను ధ్వంసం చేయడం మరియు ఇరు వైపులా దాడులు నిర్వహించారు. రెండు వేర్వేరు గ్రూపులు ఉండేవి. "స్కిన్నర్లు" (తోళ్ల వ్యాపారులు) స్వాతంత్ర్య-అనుకూల వర్గం వైపు, "కౌబాయ్‌"లు బ్రిటీష్‌ తరపున పోరాడారు.
సరిహద్దు ముగియడంతో, కౌబాయ్ జీవితం అత్యంత మనోహరంగా మారింది. బఫెలో బిల్ కోడీ యొక్క వైల్డ్ వెస్ట్ ప్రదర్శన వంటి ప్రదర్శనలు పరాక్రమ సంప్రదాయానికి శ్రేష్ఠమైన ప్రతినిధిగా కౌబాయ్ ఇమేజ్ మరింత పెరగడానికి దోహదం చేశాయి.
నేటి సమాజంలో, వాస్తవిక వ్యవసాయక జీవితం యొక్క నిత్య సత్యాలపై తక్కువ అవగాహన ఉంది. కౌబాయ్‌లు వారి గడ్డిబీడు పనులు మరియు పశుపోషణ యొక్క వాస్తవి జీవితం కంటే చాలా తరచుగా భారతీయ-పోరాటాలతో అనుబంధం (ఎక్కువగా కల్పితం) కలిగి ఉన్నారు. పాశ్చాత్య చలనచిత్రాలు వాస్తవిక కౌబాయ్ జీవితంతో అరుదుగా సారూప్యతను కలిగి ఉన్నప్పటికీ, జాన్ వేనీ వంటి నటులు శ్రేష్ఠమైన కౌబాయ్‌ మాదిరిగా అనిపించేవారు. వాదనగా, ఆధునిక రోడియో పోటీదారు వాస్తవిక కౌబాయ్‌గా చాలా దగ్గరి సంబంధం కలిగి ఉన్నాడు. పలువురు వాస్తవికంగా గడ్డిబీడులు మరియు పశువులు చుట్టూ పెరిగారు మరియు మిగిలిన వారు పశువుల నిర్వహణ నైపుణ్యాలను పని ద్వారా నేర్చుకోవాల్సిన అవసరముంది.
అయితే, అమెరికా సంయుక్తరాష్ట్రాలు మరియు కెనడియన్ వెస్ట్‌లలో అదే విధంగా ఆస్ట్రేలియాలో అతిథి గడ్డిబీడులు పెద్దగా సౌకర్యవంతంగా లేనప్పటికీ, గుర్రాలను సవారీ చేయడం మరియు పాశ్చత్య జీవితం యొక్క అభిరుచిని పొందే అవకాశాన్ని కల్పిస్తున్నాయి. కొన్ని గడ్డిబీడులు పశువుల మందలను తోలుకుపోవడం లేదా సరకు రవాణా రైళ్లతో పాటు వెళ్లడం ద్వారా కౌబాయ్‌లు చేసే పనులను వాస్తవికంగా చేసేలా
పర్యాటకులకు అవకాశం కల్పిస్తున్నాయి. ఈ రకమైన వినోద యాత్ర బిల్లీ క్రిస్టల్ నటించిన 1991 నాటి చిత్రం "సిటీ స్లిక్కర్స్," ద్వారా ప్రాచుర్యం పొందింది.
మల్బారో మ్యాన్ మొదలుకుని విలేజ్ పీపుల్ వరకు అనేక చిత్రాల ద్వారా కౌబాయ్‌ ఒక పురుష శ్రేష్ఠుడుగా వర్ణించడం జరిగింది.
పాప్ సంస్కృతిలో వెస్ట్ యొక్క సుదీర్ఘ చరిత్ర కౌబాయ్‌లు లేదా కౌగర్ల్స్ మాదిరిగా పాశ్చాత్య వస్త్రధారణలో దుస్తులు ధరించిన వారు గుర్రంపై ఉన్నారా లేదా అన్న విషయాన్ని నిర్వచించే ప్రయత్నం చేసింది. మనోరంజకులు మరియు ప్రభుత్వ రంగంలోని వాళ్లు వారి పాత్ర (హోదా)లో భాగంగా పాశ్చాత్య దుస్తులు ధరించిన వారికి అనుబంధించినప్పుడు ఇది ప్రత్యేకించి, వాస్తవమవుతుంది.
అయితే, పలువురు, ప్రత్యేకించి పశ్చిమంలోని వారు, లాయర్లు, బ్యాంకర్లు మరియు ఇతర నిపుణులైన ఉద్యోగులు సహా వారికి ఇతర ఉద్యోగాలు ఉన్నప్పటికీ, పాశ్చాత్య వస్త్రధారణకు సంబంధించిన వస్తువులను ప్రత్యేకించి, కౌబాయ్ బూట్లు లేదా టోపీలను వివాదాస్పద రూపంగా ధరిస్తున్నారు. విరుద్ధంగా, గడ్డిబీడుల్లో పెరిగిన కొంతమంది వారి ప్రాథమిక పని పశుపోషణ అని భావించేంత వరకు లేదా వారు రోడియోల్లో పోటీపడితే తప్ప వారు అనవసరంగా కౌబాయ్‌లు లేదా కౌగర్ల్స్ అని నిర్వచించరు.
సంస్కృతిపై ఎలాంటి వాస్తవిక అవగాహన లేకుండా కౌబాయ్ అలవాట్లను ఫ్యాషన్ పోజులకు ఉపయోగించే వ్యక్తుల పట్ల వాస్తవిక కౌబాయ్‌లు దూషించే వ్యక్తిత్వాన్ని ప్రదర్శిస్తారు. ఉదాహరణకు, "డ్రగ్‌స్టోర్ కౌబాయ్" అర్థం, కౌబాయ్ దుస్తులు ధరించి, ఎలాంటి సవారీలు చేయలేని వ్యక్తిని, అయితే ఔషధ శాల సోడా ఫౌంటెన్ యొక్క కుర్చీ లేదా ఆధునిక కాలాల్లో, ఒక బార్ కుర్చీని నడపగలడని వ్యాఖ్యానిస్తుంది. "ఆల్ హ్యాట్ అండ్ నో కేటిల్" అనే వాక్యాన్ని ఏదైనా వాస్తవిక సాధనల కంటే ఎక్కువగా ఆత్మస్తుతి చేసుకునే వ్యక్తిని (మామూలుగా పురుషుడు) వర్ణించడానికి ఉపయోగించబడుతుంది. అదే విధంగా "డ్యూడ్" (లేదా ప్రస్తుత-పురాతన పదం "గ్రీన్‌హార్న్" (వికారమైన మరియు అనుభవలేమి యువకుడు)) పదం కౌబాయ్ సంస్కృతి తెలియని వ్యక్తిని తెలుపుతుంది. ప్రత్యేకించి, కౌబాయ్ మాదిరిగా నటించడం తప్ప ఇంకేమీ తెలియని వ్యక్తిని సూచిస్తుంది.
అమెరికా సంయుక్తరాష్ట్రాలకు వెలుపల, కౌబాయ్ అమెరికన్ వ్యక్తివాదానికి పురారూపాత్మక ప్రతీకగా అవతరించాడు. 1950ల ఆఖర్లో, ఒక కాంగో యువకుల సామాజిక వర్గం తమను తాముగా బిల్స్ అని పిలుచుకునేవారు. చలనచిత్రాల్లో కౌబాయ్‌ల యొక్క హాలీవుడ్ వర్ణనపై వారి స్టైల్ మరియు అవుట్‌లుకు ఆధారంగా వారు అలా భావించుకున్నారు. "అపాచీ" పదం విషయంలోనూ అదే విధంగా జరిగింది. అది 20వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో బహిష్కృతుడికి ప్యారిస్ సమాజం యొక్క యాస పదం.
"కౌబాయ్" పదం ప్రతికూల భావంతో కూడా ఉపయోగించబడింది. వాస్తవంగా కన్సాస్‌ యొక్క అభివృద్ధి పట్టణాల్లో ఉండే కొంతమంది కౌబాయ్‌ల ప్రవర్తన ద్వారా ఈ పదం జనించింది. సుదీర్ఘ పశవుల మందల ట్రయల్ ముగింపు సమయంలో, అంటే భారీ సంఖ్యలో కౌబాయ్‌ల, ఎక్కువగా యువ బ్రహ్మచారుల యొక్క అనివార్య ఒత్తిడి నేపథ్యంలో హింసాత్మక మరియు క్రూర ప్రవర్తన ద్వారా కీర్తిని ఆర్జించినప్పుడు, అధిక మొత్తంలో జీతాలు అందుకుని, స్వస్థలాలకు తిరిగొచ్చిన పలువురు తాగడం మరియు జాదమాడటం చేసేవారు.
"కౌబాయ్" అనేది "నిర్లక్ష్యం" అనే పదానికి విశేషేణం. ఇది 1920ల్లో అభివృద్ధి చెందింది. "కౌబాయ్" అనే పదం నేడు నిందాపూర్వకమైన భావంతో వాడబడుతోంది. సంభావ్య ప్రమాదాల పట్ల నిరక్ష్యంగా వ్యవహరించడం లేదా విస్మరించడం, బాధ్యతారాహిత్యం లేదా సున్నితమైన లేదా ప్రమాదకరమైన పనిని తెలివితక్కువగా నిర్వర్తించే వ్యక్తిని సూచిస్తుంది. TIME సంచిక అధ్యక్షుడు జార్జ్ W. బుష్ యొక్క విదేశీ విధానాన్ని "కౌబాయ్ విదేశాంగనీతి",గా వ్యాఖ్యానించింది. అదే విధంగా బుష్ సైతం మీడియాలో, ప్రత్యేకించి, ఐరోపా‌లో "కౌబాయ్‌"గా పేర్కొనబడ్డాడు.
ఉత్తర అమెరికా వెలుపల బ్రిటీష్ ఐసిల్స్ మరియు ఆస్ట్రేలాసియా వంటి
ఆంగ్లం మాట్లాడే ప్రాంతాల్లో, "కౌబాయ్" పదం వర్తకులను తెలుపుతుంది. వారి పని చౌకబారుగానూ మరియు ప్రశ్నార్థక విలువతో ఉంటుంది. ఉదాహరణకు, "ఒక కౌబాయ్ ప్లంబర్" (నీటి గొట్టాలను రిపేరు చేసే వ్యక్తి). అదే విధమైన వాడుకను అమెరికా సంయుక్తరాష్ట్రాల్లో నైపుణ్యం కలిగిన వ్యాపారాలను తగు శిక్షణ లేదా అనుమతులు లేకుండా నిర్వహించే వ్యక్తిని వర్ణించడానికి ఉపయోగిస్తారు. తూర్పు అమెరికా సంయుక్తరాష్ట్రాల్లో, "కౌబాయ్" కొన్ని సందర్భాల్లో నామవాచకంగా హైవేపై వేగంగా మరియు నిర్లక్ష్యంగా వాహనం నడిపే చోదకుడిని సూచించడానికి వాడబడుతుంది.