గౌడ సరస్వత బ్రాహ్మణులు
గౌడ (గౌడ్ లేదా గాడ్ అని కూడా పిలుస్తారు) సరస్వత బ్రాహ్మణులు భారతదేశంలో ఒక హిందూ బ్రాహ్మణ సంఘం మరియు అతి పెద్ద సరస్వత బ్రాహ్మణ సమాజంలో ఇది ఒక భాగం. వీరు పంచ (ఐదు) గౌడ బ్రహ్మాణ సమూహాలకు చెందినవారు. వీరు ప్రముఖంగా "' జిఎస్‌బి "' అనే సంక్షిప్త నామంతో పిలువబడ్డారు. గౌడ సరస్వత బ్రాహ్మణులు ప్రాథమికంగా కొంకణిని తమ మాతృభాషగా మాట్లాడతారు.చారిత్రిక కారణాలరీత్యా తెలంగాణ, ఆంధ్రప్రదేశ్,కర్ణాటక,తమిళనాడు,కేరళలో కల్లు గీత కార్మికులుగా స్థిరపడినారు.ఇప్పటికి వీరి ఆచారవ్యవహారాలు సంస్కృతి సంప్రదాయాలు గౌడ సరస్వతి బ్రాహ్మణులని పోలి వుంటాయి గౌడుల గోత్రాలలో ప్రధానమైనది శ్రీకౌండిన్య గోత్రం
సరస్వత బ్రాహ్మణులు పేర్లకు షిలేహరాస్ మరియు కాదంబ రాగి ప్లేట్ శాసనాలు ఉన్నాయి. గోవాలోని శాసనాలు కొంకణ్ ప్రాంతంలో ఉన్న బ్రాహ్మణ కుటుంబాల రాకకు సాక్ష్యంగా ఉన్నాయి. సహ్యాద్రిఖండము మరియు మంగళ మహాత్మ్యం ద్వారా సరస్వత బ్రాహ్మణులు వలసలకు, గోవాలోని ఎనిమిది గ్రామాలలో స్థిరపడిన అరవై ఆరు కుటుంబాలు ఉన్నాయి అని తెలియ జేస్తున్నది. సరస్వత బ్రాహ్మణులలో ఉన్నటువంటి బర్దేస్కరులు, పెద్నేకరులు మరియు సస్తికరులు అనే ఉపశాఖలలోని వారికి ప్రాంతీయ వ్యత్యాసాలు ఉన్నాయి. కొంకణ మహాత్మ్య, 17 వ శతాబ్దం నుండి, సరస్వత బ్రాహ్మణులు యొక్క అంతర్గత ప్రత్యర్ధి విభేదాలకు వ్యవహరించుతూ ఉండేది మరియు తదుపరి కాలంలో ఈ వర్గాల మధ్య సత్ససంబంధాలు దెబ్బతిన్నాయి. కలహణుదు యొక్క రాజతరంగిణి (క్రీ.శ 12 వ శతాబ్దం) లో, వింద్యకు ఉత్తరాన ఉన్న ఐదు పంచ గౌడ బ్రాహ్మణుల శాఖలలో ఒకటిగా సరస్వతులు ప్రస్తావించబడ్డారు. గౌడ సరస్వత బ్రాహ్మణులు యొక్క పూర్వీకులు ఉత్తర గోడ్ డివిజన్‌లో సరస్వత బ్రాహ్మణులకు; దక్షిణ ప్రాంతాలయిన మహారాష్ట్రలోని మహారాష్ట్ర  బ్రాహ్మణులు మరియు కర్ణాటకలోని కర్ణాటక బ్రాహ్మణులకు వారు భిన్నంగా ఉన్నట్లుగా గుర్తించారు. మాలిక్ కఫూర్ దండయాత్ర తరువాత గోవాను వదిలి, పోర్చుగీసుల మతపరమైన హింసల సమయంలో కూడా సరస్వత బ్రాహ్మణులు పొరుగు ప్రాంతాలయిన ఉత్తర కన్నడ, దక్షిణ కన్నడ మరియు ఉత్తర కొంకణ్‌లకు వలస వచ్చారు. సరస్వత బ్రాహ్మణులు ముఖ్యంగా గ్రామం కులకర్ణిలు, ఆర్థికవేత్తలు, పన్ను రైతులు, అంతర ఆసియా వర్తకంలో వ్యాపారులు మరియు దౌత్యవేత్తలు. మదలగు వారిగా ఉన్నారు. గోవా, కొంకణ్ మరియు ఇతర ప్రాంతాల్లో ప్రభుత్వ ఆదాయం యొక్క అనేక వనరులు, వస్తువులపై పన్నులు మరియు కస్టమ్స్ విధులు వంటివి కూడా వారి ఆధ్వర్యములలో ఉండేవి.
సరస్వత బ్రాహ్మణులు హిమాలయాలలో ఉత్పన్నమయ్యే మరియు గుజరాత్ లోని ద్వారకా సమీపంలో ఉన్న పశ్చిమ సముద్రంలో, ప్రస్తుత పంజాబ్ మరియు రాజస్థాన్ ప్రాంతాల ద్వారా ప్రవహిస్తున్నట్లు భావించిన పౌరాణిక సరస్వతి నది పేరు మీద తమ పేరు పెట్టారని వారు విశ్వసిస్తారు. రామాయణం, మహాభారతం మరియు భవిష్య పురాణాల్లో సరస్వత బ్రాహ్మణులు ప్రస్తావించబడతారు. ఋగ్వేదం మరియు వేద గ్రంథాలలో సరస్వతి నది చారిత్రాత్మకంగా రాజస్థాన్ లోని లేక్ పుష్కర్, ఉత్తర గుజరాత్‌లోని సిద్‌పూర్ మరియు సౌరాష్ట్రలోని గుజరాత్‌లోని సోమనాథ్ వద్ద నీటి వనరుల భాగాలను ఉన్నట్లుగా గుర్తించబడింది. త్రివేణి సంగం ఏర్పాటుకు గంగా మరియు యమునాల సంగమంలో ఉద్భవించే ప్రయాగ, అలహాబాద్ వద్ద భూగర్భ ప్రవాహంతో ఈ సరస్వతి నది ప్రవాహం కూడా ఉంటుందని ఒక ప్రసిద్ధ నమ్మకం. సుమారుగా 1000 బిసి లో యమునా నది ప్రవాహం ఉల్లంఘించినట్లు సూచించబడింది మరియు సరస్వతి నది దానితో సరస్వతి నది (అంతర్థానం చెందింది)అంతరించి పోయింది. స్వాతి లోయ నాగరికత యొక్క అతి ముఖ్యమైన నీటి వనరు మరియు ప్రారంభ వేద (సివిలైజేషన్) నాగరికత ; వారి మాతృభూమి యొక్క "'ఎడారీకరణ"' భారత్ ఖండము యొక్క ఇతర ప్రాంతాలకు సరస్వతి వలసలను బలవంతంగా తప్పనిసరి చేసింది. స్కంధ పురాణంలోని సహ్యాద్రిఖండం ప్రకారం, పది గోత్రాలకి చెందిన తొంభై ఆరు బ్రాహ్మణ కుటుంబాలు పశ్చిమ భారతదేశం నుండి గోవా కు పరశురాముడు తో పాటు వలస వచ్చాయి. సరస్వత బ్రాహ్మణులు యొక్క వలసలు కొంకణ్ మరియు డెక్కన్ల ప్రాంతాలకు 500 బిసి కి ముందు ప్రారంభమయినవి మరియు ఈ వలసల యొక్క భాషాపరమైన సాక్ష్యాలు కోసం ఇండో-ఆర్యన్ భాషా విస్తరణల పంపిణీ మీద ఆధారపడతాయి.