ఎయిర్ ఫ్రాన్స్
ఎయిర్ ఫ్రాన్స్, S.A. (సాంప్రదాయకంగా "సోసైటే ఎయిర్ ఫ్రాన్స్" ), ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ ‌గా పిలువబడే, ఫ్రెంచ్ జాతీయ విమానసంస్థ, దీని ప్రధాన కార్యాలయం ట్రెంబ్లే-ఎన్-ఫ్రాన్స్, ఫ్రాన్స్ (పారిస్ సమీపంలో) లో ఉంది, మరియు ఇది ప్రపంచపు అతిపెద్ద వైమానికసంస్థలలో ఒకటి. ఇది ఎయిర్ ఫ్రాన్స్-KLM సమూహం యొక్క అనుబంధ సంస్థ మరియు ప్రపంచ వైమానిక సంస్థల కూటమి అయిన స్కై టీమ్ స్థాపక సభ్యురాలిగా ఉంది. ఎయిర్ ఫ్రాన్స్, ఫ్రాన్స్ దేశంలోని 32 గమ్యస్థానాలకు సేవలను అందిస్తోంది మరియు ప్రపంచవ్యాప్తంగా 91 దేశాలలో 151 గమ్యస్థానాలకు నిర్ణీత ప్రయాణికుల మరియు సరుకు రవాణా సేవలను నిర్వహిస్తోంది (వీటిలో ఫ్రాన్స్ యొక్క సముద్రానికావల ఉన్న విభాగాలు మరియు ప్రాంతాలు ఉన్నాయి). ఈ వైమానిక సంస్థ యొక్క ప్రపంచ కేంద్ర కార్యాలయం పారిస్ చార్లెస్ డి గల్లె విమానాశ్రయంలో ఉంది, పారిస్ ఓర్లీ విమానాశ్రయం, లియోన్-సెయింట్ ఎక్సుపెరీ విమానాశ్రయం, మరియు నైస్ కోటే డి'అజూర్ విమానాశ్రయం ద్వితీయ కేంద్ర కార్యాలయాలుగా సేవలను అందిస్తున్నాయి. ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ యొక్క కార్పోరేట్ ప్రధాన కార్యాలయం, గతంలో మోంట్ పరనస్సే, పారిస్‌లో ఉండేది, ప్రస్తుతం పారిస్‌కు ఉత్తరంగా పారిస్-చార్లెస్ డి గల్లె విమానాశ్రయం యొక్క మైదానంలో ఉంది.
ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ 1933 అక్టోబరు 7న ఎయిర్ ఓరియెంట్, ఎయిర్ యూనియన్, కంపగ్నీ జనరలె ఏరోపోస్టలే, కంపనీ ఇంటర్నేషనలే డి నేవిగేషన్ ఏరిన్నే (CIDNA), మరియు సోసైటే జనరలె డి ట్రాన్స్‌పోర్ట్ యెరియెన్ (SGTA) ల విలీనంతో ఏర్పడింది. 1990లో, ఈ వైమానిక సంస్థ ఫ్రెంచ్ దేశీయ రవాణా సంస్థ ఎయిర్ ఇంటర్ మరియు అంతర్జాతీయ పోటీదారు UTA – యూనియన్ డెస్ ట్రాన్స్‌పోర్ట్ స్ ఎరిఎన్స్‌‌ల కార్యకలాపాలను స్వాధీనం చేసుకుంది. 2003లో KLMతో విలీనానికి ముందు ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ యొక్క ప్రాథమిక జాతీయ విమానసంస్థగా ఏడు దశాబ్దాలు సేవలను అందించింది. ఏప్రిల్ 2001 మరియు మార్చి 2002 మధ్య, ఈ విమాన సంస్థ 43.3 మిలియన్ల మంది ప్రయాణికులను రవాణా చేసి మొత్తం €12.53బిలియన్ల ఆదాయం పొందింది. నవంబరు 2004లో, ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ 25.5% మొత్తం మార్కెట్ వాటాతో అతిపెద్ద యూరోపియన్ విమాన సంస్థగా, మరియు నిర్వహణా ఆదాయాలపరంగా ప్రపంచంలోనే అతి పెద్ద వైమానికసంస్థగా స్థానాన్ని పొందింది.
ఎయిర్ ఫ్రాన్స్, ఎయిర్‌బస్ మరియు బోయింగ్ వంటి విశాలమైన జెట్ లైనర్ల మిశ్రమ సమూహాన్ని సుదూర మార్గాలలో, మరియు ఎయిర్‌బస్ A320 కుటుంబ విమానాలను స్వల్ప-దూర మార్గాలలో ఉపయోగిస్తుంది. ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ A380ని 2009 నవంబరు 20న పారిస్ యొక్క చార్లెస్ డి గల్లె విమానాశ్రయం నుండి న్యూ యార్క్ యొక్క JFK విమానాశ్రయానికి సేవతో ప్రారంభించింది. ఈ రవాణా సంస్థ యొక్క ప్రాంతీయ వైమానిక అనుబంధసంస్థ, రీజనల్, దేశీయ మరియు యూరోపియన్ నిర్ణీత సేవలను రీజనల్ జెట్ మరియు టర్బోప్రాప్ విమానాల సముదాయంతో నిర్వహిస్తుంది.
ఎయిర్ ఓరియంట్, ఎయిర్ యూనియన్, కంపనీ జనరలె ఏరోపోస్టలే, కంపనీ ఇంటర్నేషనలే డి నేవిగేషన్ ఏరిఎన్నె (CIDNA), మరియు సోసైటే జేనరేలే డి ట్రాన్స్‌పోర్ట్ ఏరిఎన్నె (SGTA) ల కలయికతో 1933 అక్టోబరు 7న ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ స్థాపించబడింది. ఈ వైమానిక సంస్థలలో, SGTA ఫ్రాన్స్‌లోని మొదటి వాణిజ్య వైమానిక సంస్థ, 1919లో లిగ్నేస్ ఎయిరిన్నేస్ ఫార్మన్‌గా స్థాపించబడింది. ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ యొక్క అధికారిక సభ్యులు అప్పటికీ ఐరోపా నుండి, ఉత్తర ఆఫ్రికాలోని ఫ్రెంచ్ వలసలు మరియు దూర ప్రాంతాలకు విస్తృతమైన నెట్‌వర్క్‌లను నిర్మించాయి. IIవ ప్రపంచ యుద్ధ సమయంలో, ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ తన కార్యకలాపాలను కాసాబ్లాంకా (మొరాకో) కు మార్చుకుంది.
1945 జూన్ 26న ఫ్రాన్స్ యొక్క అన్ని వైమానిక రవాణా సంస్థలు జాతీయం చేయబడ్డాయి. 1945 డిసెంబరు 29న ఫ్రెంచ్ ప్రభుత్వం యొక్క ఒక ఆజ్ఞ ఎయిర్ ఫ్రాన్స్‌కు, మొత్తం ఫ్రెంచ్ వైమానిక రవాణా నెట్‌వర్క్ యొక్క నిర్వహణను ఇచ్చింది. 1946లో ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ తన మొదటి విమాన సేవకులను నియమించింది. అదే సంవత్సరంలో కేంద్ర పారిస్‌లోని లెస్ఇన్వాలిడెస్ వద్ద ఈ విమాన సంస్థ తన మొదటి విమాన కేంద్రాన్ని ప్రారంభించింది. ఇది ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ యొక్క మొదటి కార్యకలాపాల మరియు ఇంజనీరింగ్ స్థావరమైన పారిస్ లే బౌర్గేట్ ఎయిర్ పోర్ట్‌కు ఒక వాహనం ద్వారా అనుసంధానించబడింది. ఆ సమయంలో ఈ నెట్‌వర్క్ 160,000 కిమీ వ్యాపించి, ప్రపంచంలోనే అత్యంత పొడవైనదిగా ప్రకటించబడింది. 1946 జనవరి 1న సొసైటీ నేషనలే ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ స్థాపించబడింది.
1946 జూలై 1న, ఎయిర్ ఫ్రాన్స్, పారిస్ మరియు న్యూ యార్క్‌ల మధ్య ఒక నేరు సర్వీసును షానన్ మరియు గండేర్ వద్ద ఇంధనం నింపుకునే కేంద్రాలతో ప్రారంభించింది. డగ్లస్ DC-4 పిస్టన్-ఇన్జండ్ విమానాలు ఈ దూరాన్ని 20 గంటలలోపు చేరగలిగాయి. 1948 నాటికి 130 విమానాలతో ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ ప్రపంచంలోని అతిపెద్ద సముదాయాలలో ఒకటిగా నడుపబడింది. 1947 మరియు 1965ల మధ్య, ఈ వైమానిక సంస్థ ప్రపంచవ్యాప్తంగా ప్రయాణికుల మరియు సరుకు రవాణా కొరకు లాక్‌హీడ్ కాన్స్టలేషన్‌ల పెద్ద సముదాయాలను నిర్వహించింది. 1946 మరియు 1948లలో, వరుసగా, ఫ్రెంచ్ ప్రభుత్వం రెండు ప్రైవేట్ విమాన సంస్థల ఏర్పాటుకు అధికారాన్ని ఇచ్చింది: ట్రాన్స్‌పోర్ట్స్ ఏరిఎన్స్ ఇంటర్నేషనాక్స్ – తరువాత ట్రాన్స్‌పోర్ట్స్ ఏరిఎన్స్ ఇంటర్ కాంటినెన్టాక్స్ – (TAI) మరియు SATI. 1949లో రెండవది ఒక ప్రైవేట్ ఫ్రెంచ్ అంతర్జాతీయ విమాన సంస్థ అయిన యూనియన్ ఏరోమారిటైం డి ట్రాన్స్‌పోర్ట్ (UAT) లో భాగంగా మారింది.
1948 జూన్ 16న పార్లమెంట్ చట్టంచే కంపగ్నీ నేషనలే ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ సృష్టించబడింది. ప్రారంభంలో, ప్రభుత్వం 70% వాటాను కలిగి ఉంది.
తరువాత సంవత్సరాలలో ఫ్రెంచ్ రాజ్యం యొక్క ప్రత్యక్ష మరియు పరోక్ష వాటా విలువలు సుమారు 100% చేరాయి. 2002 మధ్య నాటికి రాజ్యం 54% వాటాను కలిగిఉంది.
1948 ఆగస్టు 4న మాక్స్ హైమన్స్ అధ్యక్షుడిగా నియమించబడ్డాడు. తన 13-సంవత్సరాల పదవీకాలంలో ఆయన జెట్ విమానం ప్రవేశపెట్టడాన్ని కేంద్రంగా చేసుకొని అనేక ఆధునిక పద్ధతులని ప్రవేశపెట్టారు. 1949లో, ఈ సంస్థ, ఒక విమానయాన టెలికమ్యూనికేషన్ల సేవల సంస్థ అయిన సొసైటీ ఇంటర్నేషనేల్ డి టెలికమ్యూనికేషన్స్ ఏరోనాటిక్స్ (SITA) యొక్క సహ-స్థాపకురాలిగా ఉంది.
1952లో, ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ తన కార్యకలాపాలు మరియు ఇంజనీరింగ్ స్థావరాన్ని నూతన పారిస్ ఓర్లీ విమానాశ్రయ దక్షిణ కేంద్రానికి మార్చుకుంది. ఆ సమయానికి, నెట్‌వర్క్ మరింత విస్తరించి 250,000 కిమీ విస్తీర్ణం కలిగిఉంది. ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ 1953లో అసలైన, స్వల్ప కాలం-నిలిచిన ప్రపంచం యొక్క మొదటి జెట్ లైనర్ అయిన డి హవిల్లాండ్ కామెట్ సిరీస్ 1తో జెట్ యుగంలోకి ప్రవేశించింది.
1950ల మధ్యలో అది వికర్స్ విస్కౌంట్ టర్బో ప్రాప్ యొక్క ప్రధాన ఆపరేటర్‌గా కూడా ఉంది, మే 1953 మరియు ఆగస్టు 1954 మధ్య యూరోపియన్ మార్గాలలో పన్నెండు మాదిరి సర్వీసులు ప్రవేశపెట్టబడ్డాయి. 1953 సెప్టెంబరు 26న, ప్రభుత్వం ఎయిర్ ఫ్రాన్స్‌ను ఎక్కువ దూర మార్గాలను ప్రైవేట్ విమానయాన సంస్థలతో పంచుకోవలసిందిగా ఆదేశించింది. ఎయిర్ ఫ్రాన్స్, ఐగలే అజూర్, TAI మరియు UAT లపై మినిస్ట్రీ ఆఫ్ పబ్లిక్ వర్క్స్ మరియు ట్రాన్స్‌పోర్ట్ యొక్క ఒప్పంద ఆదేశం దీనిని అనుసరించింది, దీని ప్రకారం ఆఫ్రికా, ఆసియా మరియు పసిఫిక్ ప్రాంతం ప్రైవేట్ రవాణాదారులకు బదిలీచేయబడ్డాయి.
1960 ఫిబ్రవరి 23న మినిస్ట్రీ ఆఫ్ పబ్లిక్ వర్క్స్ అండ్ ట్రాన్స్‌పోర్ట్, ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ యొక్క దేశీయ ఏకస్వామ్యాన్ని ఎయిర్ ఇంటర్‌‌కు బదిలీచేసింది. తన దేశీయ నెట్‌వర్క్‌లోని నష్టాన్ని భర్తీ చేసుకోవడానికి, ఎయిర్ ఫ్రాన్స్‌కు ఎయిర్ ఇంటర్‌లో‌ వాటా ఇవ్వబడింది. మరుసటి రోజు, ఆఫ్రికన్ మార్గాలను ఎయిర్ ఆఫ్రికీ మరియు UAT‌లతో పంచుకోవలసిందిగా ఎయిర్ ఫ్రాన్సు‌కు మరొక ఆదేశం జారీచేయబడింది.
ఈ వైమానిక సంస్థ విరామం లేని సంపూర్ణ జెట్ కార్యకలాపాలను 1960లో సుడ్ ఏవియేషన్ కారవెల్లె మరియు బోయింగ్ 707లతో ప్రారంభించింది. ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ యొక్క మార్గాల నెట్‌వర్క్‌‌లో జెట్ విమానాలను ప్రవేశపెట్టడం ప్రయాణికుల సౌకర్యాన్ని పెంచడంతో పాటు ప్రయాణకాలాన్ని సగానికి తగ్గించింది. ఎయిర్ ఫ్రాన్స్, బోయింగ్ 747 యొక్క ప్రారంభ ఆపరేటర్‌గా మారింది, మరియు చివరకు ప్రపంచంలో అత్యంత పెద్ద సముదాయమైన 747 విమానాలను నడిపింది.
1963 ఫిబ్రవరి 1న ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ మరియు దాని ప్రైవేట్ రంగ పోటీదారుల మధ్య ప్రభుత్వం మార్గాలను విభజించింది. ఎయిర్ ఫ్రాన్స్, పశ్చిమ ఆఫ్రికా (సెనెగల్ మినహాయించి), మధ్య ఆఫ్రికా (బురుండి మరియు రవాండాలను మినహాయించి), దక్షిణ ఆఫ్రికా (దక్షిణ ఆఫ్రికా), ఉత్తర ఆఫ్రికాలోని లిబియా, మధ్య ప్రాచ్యంలోని బహ్రెయిన్ మరియు ఒమన్, దక్షిణ ఆసియాలోని శ్రీ లంక (అప్పుడు సిలోన్) గా పిలువబడేది ), ఆగ్నేయ ఆసియాలోని ఇండోనేషియా, మలేషియా మరియు సింగపూర్, ఆస్ట్రేలియా, న్యూ జిలాండ్ మరియు వాటితో పాటే న్యూ కాలెడోనియా మరియు తాహితిలకు సేవలను ఉపసంహరించుకుంటుంది. ఈ మార్గాలు TAI and UATల కలయికతో ఏర్పడిన నూతన యూనియన్ డెస్ ట్రాన్స్‌పోర్ట్స్ ఏరిఎన్స్ (UTA) అనే సంస్థకు కేటాయించబడ్డాయి. UTA, జపాన్, న్యూ కాలెడోనియా మరియు న్యూ జిలాండ్, దక్షిణ ఆఫ్రికా మరియు హిందూ మహాసముద్రంలోని రీయూనియన్ ద్వీపం, దానితో పాటు లాస్ ఏంజెల్స్ మరియు తాహితిల మధ్య ప్రత్యేక హక్కులను కూడా పొందింది.
1974 నుండి, ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ తన కార్యకలాపాలలో అధిక భాగాన్ని పారిస్‌కు ఉత్తరాన ఉన్న చార్లెస్ డి గాల్లే విమానాశ్రయానికి తరలించడం ప్రారంభించింది. 1980ల ప్రారంరంభం నాటికి కేవలం కోర్సికా, మార్టినిక్యూ, గాడెలూప్, మరియు ఫ్రెంచ్ గయానా, రీయూనియన్, మఘ్రెబ్ ప్రాతం, తూర్పు ఐరోపా (USSR మినహాయించి), దక్షిణ ఐరోపా ( గ్రీస్ మరియు ఇటలీ మినహాయించి) ల అధిక భాగం, మరియు న్యూ యార్క్ (JFK) కు ప్రతిరోజు ఒక సేవ మాత్రమే ఓర్లీలో మిగిలిఉన్నాయి. 1974లో, రెండు ఇంజన్లతో విశాల ఆకారం కలిగిన విమానం మరియు ఎయిర్‌బస్ ఇండస్ట్రీ యొక్క మొదటి వాణిజ్య విమానానికి ప్రారంభ వినియోగాదారుగా ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ ప్రపంచంలోని మొట్టమొదటి ఎయిర్‌బస్ A300 ఆపరేటర్‌గా మారింది.
1976 జనవరి 21న, ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ తన ప్రారంభ సూపర్‌సానిక్ ట్రాన్స్‌పోర్ట్ (SST) సేవను పారిస్ (చార్లెస్ డి గల్లె) నుండి రియో (డాకర్ ద్వారా) ఆంగ్లో-ఫ్రెంచ్ మార్గంలో BAC-ఏరో స్పషియలె కాంకర్డ్ F-BVFAతో నిర్వహించింది. F-BVFAతో పారిస్ (CDG) నుండి వాషింగ్టన్ డల్లెస్ ఇంటర్నేషనల్ ఎయిర్‌పోర్ట్‌కు సూపర్‌సానిక్ సేవలు 1976 మే 24లో మొదలయ్యాయి. చివరి వరకు న్యూ యార్క్ (JFK) – మాత్రమే కాంకర్డ్ సేవ మిగిలిఉన్న ప్రదేశంగా ఉండి– 1977 నవంబరు 22న ప్రారంభించబడింది. పారిస్ నుండి న్యూ యార్క్ చేరడానికి తీసుకున్న సమయం 3 గంటల 23 నిమిషాలు, ఇది శబ్ద వేగానికి సుమారు రెండురెట్లు. ధ్వనికి చెందిన వ్యతిరేకత కారణంగా ప్రారంభంలో యునైటెడ్ స్టేట్స్ విమానాలకు అనుమతి నిలిపి ఉంచబడింది. చివరకు, మెక్సికో నగరానికి వాషింగ్టన్, D.C. ద్వారా సేవలు ప్రారంభించబడ్డాయి. ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ క్రమబద్ధంగా సూపర్ సానిక్ సేవలను నడిపే రెండు సంస్థలలో ఒకటిగా నిలిచి – మరొకటి బ్రిటిష్ ఎయిర్ వేస్, అట్లాంటిక్ మీదుగా తన కాంకార్డ్ సేవలను మే, 2003 చివరివరకు ప్రతిరోజు కొనసాగించింది.
1983లో, తన స్వర్ణోత్సవం నాటికి ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ యొక్క ఉద్యోగుల సంఖ్య 34,000, దాని విమాన సముదాయం సుమారు 100జెట్ విమానాలు (33 బోయింగ్ 747లతో కలిపి) గా ఉంది మరియు 73 దేశాలలోని 150 కేంద్రాలను కలుపుతూ 634,400 కిమీ నెట్‌వర్క్ కలిగిఉంది. ఇది ఎయిర్ ఫ్రాన్స్‌ను ప్రపంచంలోని నాల్గవ-పెద్ద ప్రయాణికుల విమాన సంస్థగా చేయడంతో పాటు, రెండవ అతి పెద్ద సరకు రావాణాదారుగా కూడా మార్చింది. ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ ప్రాంతీయ ఫ్రెంచ్ విమాన సంస్థలతో కూడా కోడ్ షేర్ చేసుకుంది, వీటిలో TAT అత్యంత ముఖ్యమైంది. TAT తరువాతి కాలంలో ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ తరఫున అనేక ప్రాంతీయ అంతర్జాతీయ మార్గాలలో సేవలను నడుపుతుంది. 1983లో ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ దక్షిణ కొరియాకు ప్రయాణికుల విమానాలను ప్రారంభించింది, ఇది ఆ విధంగా నిర్వహించిన ఐరోపా యొక్క మొదటి విమానయాన సంస్థ.
1986లో రవాణాను ఎయిర్ ఫ్రాన్స్, ఎయిర్ ఇంటర్ మరియు UTA యొక్క నిర్ణీత సేవల మధ్య విభజించే తన విధానాన్ని ప్రభుత్వం సడలించుకుంది, అయితే ఒక దాని మార్గంలోకి మరొకటి వచ్చిచేరదు. ఈ నిర్ణయం వలన ఎయిర్ ఫ్రాన్స్‌కు 1963 నుండి ప్రభుత్వం-అనుమతించిన ఏకస్వామ్యం ద్వారా అత్యంత లాభాలను ఆర్జించిన మరియు ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ యొక్క ప్రత్యేక పరిధికి పరిమితమైన మార్గాలలో కొన్ని UTA కొరకు తెరువబడ్డాయి. ఈ మార్పులు UTA, ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ యొక్క పరిధిలోని నిర్ణీత మజిలీలకు, ఆ విమానయాన సంస్థతో పోటీతో కొత్త సేవలను ప్రారంభించే అవకాశం కల్పించాయి.
పారిస్-శాన్ ఫ్రాన్సిస్కో UTA ఎయిర్ ఫ్రాన్స్‌‌తో పోటీగా ప్రారంభించిన మొదటి మార్గం, ఇది పారిస్ నుండి నాన్-స్టాప్ సేవ. ఎయిర్ ఫ్రాన్స్, పారిస్-లాస్ ఏంజెల్స్ నాన్-స్టాప్ సేవలలో కొన్నిటిని పపీటే, తాహితి వరకు పొడిగించడం ద్వారా ప్రతిస్పందించింది, ఇది లాస్ ఏంజెల్స్-పపీటే మార్గంలో UTAతో పోటీ పడింది. ఎయిర్ ఫ్రాన్స్‌తో పోటీగా సాంప్రదాయంగా తన పరిధిలోలేని రవాణా హక్కులను పొందే UTA యొక్క సామర్ధ్యం, ప్రభుత్వం దానికి త్వరగా ఎదగడానికి, మరింత సాహసోపేతంగా, మరింత లాభదాయంకంగా ఉండటానికి వీలు కలిగించాలని ప్రభావితం చేయడం ఫలితంగా ఏర్పడింది. ఇది ఎయిర్ ఫ్రాన్స్‌కు అమితమైన ఆగ్రహం కలిగించింది.
1988లో, ఎయిర్ ఫ్రాన్స్, ఎయిర్ ఇంటర్ మరియు బ్రిటిష్ కాలేడోనియన్‌లతో పాటు ఫ్లై-బై-వైర్ (FBW) A320 నారోబాడీ ట్విన్ యొక్క ప్రారంభ వినియోగదారుగా ఉంది. ఇది మార్చి 1988లో A320 యొక్క పంపిణీని తీసుకున్న మొదటి వినియోగాదారుగా మారింది, మరియు ఎయిర్ ఇంటర్ తో కలసి ఇది స్వల్ప-దూర మార్గాలలో A320 సేవను ప్రవేశపెట్టిన మొదటి విమానసంస్థగా మారింది.
1990 జనవరి 12న, ప్రభుత్వ అధీనంలోని ఎయిర్ ఫ్రాన్స్, అర్ధ-ప్రభుత్వ ఎయిర్ ఇంటర్ మరియు పూర్తిగా ప్రైవేట్ రంగంలో ఉన్న యూనియన్ డెస్ ట్రాన్స్‌పోర్ట్స్ ఏరిఎన్స్ (UTA) విస్తరించబడిన ఎయిర్ ఫ్రాన్స్‌‌లో విలీనమయ్యాయి. ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ యొక్క UTA మరియు ఎయిర్ ఇంటర్‌‌ల స్వాధీనం, EU యొక్క అంతర్గత విమాన రవాణా మార్కెట్ సరళీకరణ వలన ఏర్పడే బలమైన భయాలను ఎదుర్కోవడానికి ఒక ఏకీకృత, జాతీయ విమాన సంస్థను స్థాయి యొక్క పొదుపులు మరియు ప్రపంచ అందుబాటులో ఉంచాలనే 1990ల ప్రారంభంలోని ప్రభుత్వ ప్రణాళిక యొక్క భాగం.
1994 జూలై 25న, ఒక నూతన యాజమాన్య సంస్థ, గ్రూప్ ఎయిర్ ఫ్రాన్స్, ఒక ఆదేశం ద్వారా ఏర్పాటు చేయబడింది. గ్రూప్ ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ 1994 సెప్టెంబరు 1న తన కార్యకలాపాలు ప్రారంభించింది. అది ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ మరియు ఎయిర్ ఇంటర్‌లలో (తరువాత ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ యూరోప్‌గా పేరు మార్చబడింది) ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ సమూహం యొక్క అధికభాగం వాటాహక్కులను పొందింది. 1994 ఆగస్టు 31న, యునైటెడ్ ఎయిర్ లైన్స్ యొక్క పూర్వ CEO అయిన స్టీఫెన్ వోల్ఫ్ ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ సమూహం యొక్క ఛైర్మన్ క్రిస్టియన్ బ్లాంక్‌కు సలహాదారుగా నియమించబడ్డాడు. పారిస్ చార్లెస్ డి గల్లె వద్ద ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ యొక్క హబ్ అండ్ స్పోక్ కార్యకలాప ప్రారంభానికి వోల్ఫ్ ప్రసిద్ధిచెందారు. (US ఎయిర్ వేస్ యొక్క CEO పదవిని చేపట్టడానికి వోల్ఫ్ 1996లో రాజీనామా చేసాడు.)
1997లో, ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ యూరోప్, ఎయిర్ ఫ్రాన్స్‌లో విలీనం చేయబడింది. 1999 ఫిబ్రవరి 19న, ఫ్రెంచ్ ప్రధాన మంత్రి లయోనెల్ జోస్పిన్ యొక్క ప్లూరల్ లెఫ్ట్ ప్రభుత్వం ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ యొక్క పాక్షిక ప్రైవేటీకరణను అనుమతించింది. 1999 ఫిబ్రవరి 22న దాని వాటాలు పారిస్ స్టాక్ ఎక్స్చేంజ్‌లో లిస్ట్ అయ్యాయి. జూన్ 1999లో, ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ మరియు డెల్టా ఎయిర్ లైన్స్ ఒక ద్వైపాక్షిక ట్రాన్స్‌అట్లాంటిక్ (అట్లాంటిక్ ఆవలి) భాగస్వామ్యం ఏర్పరచాయి. 2000 జూన్ 22న, ఇది స్కైటీం ప్రపంచ వైమానికసంస్థల కూటమిగా విస్తరించింది.
2003 సెప్టెంబరు 30న, ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ మరియు నెదర్లాండ్స్-స్థావరంగా ఉన్న KLM రాయల్ డచ్ ఎయిర్ లైన్స్ ఈ రెండు విమానయాన సంస్థల విలీనాన్ని ప్రకటించాయి, నూతన సంస్థ ఎయిర్ ఫ్రాన్స్-KLM గా పిలువబడుతుంది. ఈ విలీనం 5 May 2004న వాస్తవ రూపం దాల్చింది. ఆ సమయంలో గతంలోని ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ వాటాదారులు నూతన సంస్థలో 81% యాజమాన్యం కలిగిఉన్నారు (44% ఫ్రెంచ్ ప్రభుత్వ యాజమాన్యంలో, 37% ప్రైవేట్ వాటాదారుల వద్ద), గతంలోని KLM వాటాదారులు మిగిలిన వాటాలను కలిగిఉన్నారు. గతంలోని ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ సమూహంలో ప్రభుత్వ వాటా అయిన 54.4%ను నూతనంగా సృష్టించిన ఎయిర్ ఫ్రాన్స్-KLM సమూహంలో 44%కి తగ్గించాలనే జీన్-పిఎర్రే రఫ్ఫరిన్ ప్రభుత్వ నిర్ణయం నూతన విమానయాన సంస్థను సమర్ధవంతంగా ప్రైవేటీకరించింది. డిసెంబరు 2004లో ప్రభుత్వం తన ఈక్విటీలో 18.4% ఎయిర్ ఫ్రాన్స్-KLM కు అమ్మివేసింది. దీనితో, ఎయిర్ ఫ్రాన్స్-KLMలో ప్రభుత్వ వాటా 20% కంటే తక్కువకు పడిపోయింది.
ఎయిర్ ఫ్రాన్స్-KLM నిర్వహణ ఆదాయాలలో ప్రపంచంలో అతి పెద్ద విమానయాన సంస్థగా, మరియు ప్రయాణికుల కిలోమీటర్లలో మూడవ అతిపెద్దదిగా (యూరోప్ లో అతిపెద్దది) మారింది. ఒకే సంస్థ యాజమాన్యంలో ఉన్నప్పటికీ, ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ మరియు KLM తమ స్వంత బ్రాండ్ పేర్లతో ఎగరడం కొనసాగించాయి. ఎయిర్ ఫ్రాన్స్-KLM, స్కైటీం కూటమిలో భాగంగా ఉన్నాయి, దీనిలో అప్పుడు ఏరోఫ్లోట్, డెల్టా ఎయిర్ లైన్స్, ఏరోమెక్సికో, కొరియన్ ఎయిర్, చెక్ ఎయిర్ లైన్స్, అల్ ఇటాలియా, నార్త్ వెస్ట్ ఎయిర్ లైన్స్, చైనా సదరన్ ఎయిర్ లైన్స్, ఎయిర్ యూరోపా మరియు కాంటినెంటల్ ఎయిర్ లైన్స్ ఉన్నాయి. మార్చి 2004 నాటికి, ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ 71,654 ఉద్యోగులను కలిగిఉంది. మార్చి 2007 నాటికి ఈ విమానయాన సంస్థ 102,422 ఉద్యోగులను కలిగిఉంది.
ఎయిర్ ఫ్రాన్స్-KLM ప్రకారం, సంస్థ యొక్క ముఖ్యమైన కార్యకలాపాలు ఈ విధంగా మారాయి:
2007 అక్టోబరు 17న, ఎయిర్ ఫ్రాన్స్-KLM కేంద్ర్ర కార్యాలయంలో జరిగిన ఒక పత్రికా సమావేశంలో ఎయిర్ ఫ్రాన్స్-KLM మరియు డెల్టా ఎయిర్ లైన్స్ మధ్య లాభం మరియు ఆదాయాలను పంచుకునే ఒక అట్లాంటిక్ ఆవలి ఉమ్మడి వ్యాపారం ప్రకటించబడింది. ఈ వ్యాపారం 2008 మార్చి 29 నుండి అమలులోకి వచ్చింది. ఇది అట్లాంటిక్ ఆవలి అవకాశాలను స్వాధీనం చేసుకొని లండన్ హీత్రూ ఎయిర్ పోర్ట్ నుండి దూర-రవాణా వ్యాపారంలో ప్రధాన వాటాను పొందే లక్ష్యాన్ని కలిగి ఉంది, ఇది EU మరియు USAల మధ్య ఉన్న "ఓపెన్ స్కైస్" ఒప్పందం ఫలితంగా అనియంత్రిత పోటీని ప్రారంభించింది. ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ మరియు డెల్టా, వాటితో పాటే సహ స్కైటీం సభ్యులైన కాంటినెంటల్ మరియు నార్త్‌వెస్ట్, లండన్-హీత్రూ మరియు USAలోని గమ్యస్థానాల మధ్య తొమ్మిది రోజువారీ ట్రిప్పులు ప్రారంభిస్తాయని, వీటిలో లండన్ (హీత్రూ) నుండి లాస్ ఏంజెల్స్‌కు ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ అందించే సేవ కూడా ఉంటుందని తెలియచేయబడింది. ఒకసారి నూతన ఎయిర్ ఫ్రాన్స్-డెల్టా వ్యాపారం అవిశ్వాస రక్షణను పొందినట్లయితే, అది మిగిలిన ఇద్దరు అట్లాంటిక్ ఆవలి స్కైటీం భాగస్వాములకు కూడా వర్తించి, మొత్తం నలుగురు భాగస్వాములు విమానాలను కోడ్‌షేర్ చేసుకోవడంతో పాటు ఆదాయం మరియు లాభాలను పంచుకోవడానికి వీలు కలిగిస్తుంది.
నూతన అట్లాంటిక్ ఆవలి ఉమ్మడి వ్యాపారం లండన్ మార్కెట్‌లో ఎయిర్ ఫ్రాన్స్-KLM సమూహం యొక్క రెండవ పెద్ద విస్తరణ, లండన్ సిటీ ఎయిర్ పోర్ట్‌లో నగరం యొక్క ఆర్థిక సేవల పరిశ్రమలోని వ్యాపార ప్రయాణికుల లక్ష్యంతో సిటీజెట్ నిర్వహించిన స్వల్ప-దూర సేవల ప్రారంభాన్ని ఇది అనుసరించింది. ఏదేమైనా, రోజువారీ లండన్ (హీత్రూ) నుండి లాస్ ఏంజెల్స్ సేవ ఆశించినంతగా విజయం సాధించలేదు, మరియు నవంబరు 2008లో నిలిపివేయబడింది.
2009 జనవరి 13న, ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ నూతనంగా ప్రైవేటీకరించబడిన అల్ ఇటాలియా యొక్క మూలధనంలో 25% వాటాతో ప్రవేశించడానికి అంగీకరించింది. పారిశ్రామికంగా సహకారం అందించే ఒక ఒప్పందంతో ఈ మూలధన పెట్టుబడి రెట్టింపైంది.
ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ యొక్క ప్రధాన కార్యాలయం పారిస్-చార్లెస్ డి గాలే ఎయిర్ పోర్ట్ మైదానంలోని రోయిస్సిపోలే సముదాయంలో మరియు పారిస్ నగర సమీపంలోని ట్రెంబ్లే-ఎన్-ఫ్రాన్స్, సీన్-సెయింట్-డెనిస్ సమూహంలోను ఉంది. ఈ సముదాయం డిసెంబరు 1995లో పూర్తయింది. ఫ్రెంచ్ సంస్థ గ్రౌపెమేంట్ డి'ఎట్యూడ్స్ ఎట్ డి మేతోడెస్ డి'ఒర్డోన్నాస్మెంట్ (GEMO) ఈ ప్రణాళికను నిర్వహించింది. దీని నిర్మాణ శిల్పి వలోడే & పిస్ట్రే మరియు రూప సలహాదారులు సేచుడ్-బోయిస్సుట్ మరియు ట్రౌవిన్. ఈ ప్రణాళిక వ్యయం 137,000,000 యూరోలు (700 మిలియన్ ఫ్రాంకుల కంటే తక్కువ). రన్వేలు ఈ భవనం నుండి కనిపిస్తాయి.
డిసెంబరు 1995కి 30 సంవత్సరాల ముందు ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ యొక్క కేంద్ర కార్యాలయాలు మోంట్ పరనస్సే మరియు 15త్ అర్రోన్డిస్మెంట్ ఆఫ్ పారిస్ గారే మోంట్ పరనస్సే రైల్ స్టేషన్ ప్రక్కన ఉన్న భవంతిలో ఉండేవి. 1991 నాటికి స్క్వేర్ మాక్స్ హైమన్స్ భవనం యొక్క కొనుగోలుకు రెండు వేలాలు నిర్వహించబడ్డాయి. 1992 నాటికి ఈ భవనం MGENకు 1.6 బిలియన్ల ఫ్రాంక్‌లకు అమ్మబడింది. ఆ సంవత్సరంలో ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ తన కేంద్ర కార్యాలయాన్ని రోయిస్సిపోలెకు మార్చాలని ప్రణాళిక వేసి, చార్లెస్ డి గల్లె ఎయిర్ పోర్ట్ మైదానంలో గల హోటల్, కార్యాలయం, మరియు షాపింగ్ సముదాయాలను తీసుకుంది. ఎయిర్ ఫ్రాన్స్, ట్రెంబ్లే-ఎన్-ఫ్రాన్స్ కు మారిన తరువాత, పూర్వ ప్రధాన కార్యాలయ సముదాయం యొక్క యాజమాన్యం బదిలీచేయబడింది.
చార్లెస్ డి గల్లె ఎయిర్ పోర్ట్ లో ఉన్న ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ సిటే PN, ఈ వైమానిక సంస్థ యొక్క సిబ్బంది స్థావరంగా పనిచేస్తుంది. వలోడే & పిస్ట్రేచే అభివృద్ధి పరచబడిన ఈ భవనం ఫిబ్రవరి 2006న ప్రారంభించబడింది. దీని మొదటి దశ స్థలాన్ని మరియు 4,300 పార్కింగ్ ప్రదేశాలను కలిగి ఉంది. ఈ భవనం ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ ప్రధాన కార్యాలయంతో అనుసంధానించబడి ఉంది.
ఎయిర్ ఫ్రాన్స్, ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ వేక్సినేషన్ సెంటర్‌ను పారిస్ యొక్క 7త్ అరాండిస్మెంట్‌లో నిర్వహిస్తోంది. ఈ కేంద్రం అంతర్జాతీయ ప్రయాణానికి టీకాలను పంపిణీ చేస్తుంది. 2001 నుండి ఈ కేంద్రం మాత్రమే ఇంటర్నేషనల్ ఆర్గనైజేషన్ ఫర్ స్టాన్డర్డైజేషన్ (ISO) 9001 గుర్తింపు పొందిన ఏకైక ఫ్రెంచ్ వేక్సినేషన్ కేంద్రం. 2005లో ఈ కేంద్రం ఏరోగేర్ డెస్ ఇన్వాలిడెస్ నుండి ప్రస్తుత స్థావరానికి మారింది.
పారిస్ యొక్క 7త్ అరాండిస్మెంట్ లో ఉన్న ఏరోగేర్ డెస్ ఇన్వాలిడెస్, ఎజెన్సే ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ ఇన్వాలిడెస్ మరియు ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ మ్యూజియంలకు స్థావరం కల్పిస్తోంది. 2005 వరకు ఈ భవనం ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ వేక్సినేషన్ కేంద్రానికి ఆతిధ్యం ఇచ్చింది. 1959 ఆగస్టు 28న, ప్రయాణం మధ్యలో ఉన్న ప్రయాణికులు మరియు కార్యాలయాలు మరియు సంస్థల వినియోగదారులు లక్ష్యంగా ఇన్వాలిడెస్ ప్రాతంలో, పూర్వ ఇన్వాలిడెస్ వాయు టెర్మినల్ వద్ద ఒక టికెట్ మరియు సమాచార సంస్థను ప్రారంభించింది.
ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ యొక్క ప్రస్తుత ప్రత్యేక దుస్తులు యూరోవైట్ పద్ధతిలో, ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ యొక్క పేరు మరియు రూపాన్ని తెల్లటి విమాన ఆకారంతో కలిగి ఉన్నాయి. తెల్లటి దీని తోక ఎరుపు మరియు నీలం రంగు గీతలను ఒక కోణంలో అడ్డంగా కలిగి, అగ్రభాగాన చిన్న ఐరోపా జండాను కలిగి ఉంది. ఈ ప్రత్యేక దుస్తులు 1970ల నుండి ఉపయోగంలో ఉన్నాయి. 2008లో, ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ యొక్క నూతన చిహ్నంతో అనుగుణంగా ఉండటానికి, నూతన దుస్తులు ఆవిష్కరించబడ్డాయి. దాని తోక కొద్దిగా మార్చబడింది; ఇంతకు ముందు ఉన్న నాలుగు నీలపు చారల స్థానంలో 3 నీలపు చారలు ఉన్నాయి. ఈ చారలు ఇప్పుడు క్రింద వంపు తిరిగి, చిహ్నం యొక్క రూపాన్ని ప్రతిబింబిస్తున్నాయి. గతంలో, ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ విమానం ఆచ్ఛాదన లేని-లోహ దిగువతలాన్ని కలిగిఉండేది, ఇది కాబిన్ యొక్క కిటికీల వెంట అపసవ్యంగా ఉండే నీలపు గీత వరకు కొనసాగేది. అపసవ్య గీత పైన ఉన్న విమాన శరీరం తెల్లగా, ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ యొక్క పేరు మరియు ఫ్రెంచ్ జండాను కలిగి ఉండేది. తోక తెల్లగా రెండు ముదురు నీలపు గీతలతో ఉండేది, ఇవి తోక వెనుకవైపు నుండి సన్నబడుతూ ముందు భాగంలో క్రిందివైపు ఒక బిందువు వద్ద కలిసేవి. ప్రాథమిక ప్రత్యేక దుస్తులు, స్వల్ప మార్పులతో, 1970ల చివరి వరకు అన్ని యుద్ధానంతర ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ విమానాలపై కనిపిస్తాయి.
దాని స్థాపన జరిగిన తరువాత, ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ తనకు ముందు ఉన్న ఎయిర్ ఒరిఎంట్ చిహ్నమైన "హిప్పోకామ్పే ఐలె"గా పిలువబడే నీటిగుర్రం చిహ్నాన్ని తన అధికారిక చిహ్నంగా స్వీకరించిది. ఎయిర్ ఫ్రాన్స్-KLM విలీనానికి ముందు, "హిప్పోకామ్పే ఐలె" చిహ్నం గ్రూపే ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ పేరు తరువాత విమానం యొక్క అగ్రంలో వాడబడేది; విలీనం తరువాత, ఎయిర్ ఫ్రాన్స్-KLM చిహ్నం అగ్రభాగాన్ని ఆక్రమించింది, "హిప్పోకామ్పే ఐలె" ఇంజన్ యొక్క తొడుగు వద్దకు మార్చబడింది. ఈ వైమానిక సంస్థ యొక్క జండా మరియు వాణిజ్య చిహ్నాలపై "AF" అనే పదబంధం కూడా ప్రముఖంగా కనిపించింది. 2008 జనవరి 7న, ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ తన చిహ్నాన్ని అధికారికంగా ఎరుపు చారకు మార్చుకుంది.
ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ విమానాలు బయలు దేరేముందు మరియు దిగినతరువాత ఆలపించబడే అధికారిక గీతం (ఎక్కే సమయంలో మరియు విమానం క్రిందికి దిగిన తరువాత) టెలిపాప్ మ్యూజిక్ యొక్క 'ది వరల్డ్ కెన్ బి యువర్స్'. ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ 1999లోని ది కెమికల్ బ్రదర్స్ నుండి 2010లోని టెలిపాప్‌మ్యూజిక్ వరకు అనేక విభిన్న ప్రజాదరణ పొందిన గీతాలను తన విక్రయం మరియు వసతి పరిసరాల ఆహ్లాదం కొరకు ఉపయోగించింది.
ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ యూనిఫామ్స్ విమాన సహాయకుల యొక్క స్థాయిలను సూచిస్తాయి. చేతిభాగంపై రెండు వెండి గీతలు చీఫ్ పర్సర్‌ను సూచిస్తాయి. చేతిభాగంపై ఒక గీత పర్సర్‌ను సూచిస్తుంది. విమాన సహాయకులకు చేతిభాగంపై ఏ విధమైన గుర్తులు ఉండవు. ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ యొక్క ప్రస్తుత యూనిఫామ్స్ ఫ్రెంచ్ ఫాషన్ రూపకర్త క్రిస్టియన్ లక్రోయిక్స్‌చే రూపొందించబడ్డాయి.
డచ్ అనుబంధ సంస్థ ట్రాన్సావియ భాగస్వామ్యంతో, ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ ట్రాన్సావియ.కామ్ ఫ్రాన్స్, అనే నూతన తక్కువ వ్యయ అనుబంధ సంస్థను ఓర్లీ విమానాశ్రయ స్థావరంగా ప్రారంభించింది. మధ్యధరా ప్రాంతం మరియు ఉత్తర ఆఫ్రికాలోని విశ్రాంతి కేంద్రాలకు విమానాలతో మే 2007 నుండి కార్యకలాపాలు ప్రారంభమయ్యాయి. ఇది నాలుగు "నెక్స్ట్ జెనరేషన్" బోయింగ్ 737–800 విమానాలను నడుపుతోంది. ట్రాన్సావియ 40% వాటాను కలిగి ఉండగా, ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ మిగిలిన మొత్తాన్ని కలిగి ఉంది.
ఎయిర్‌లినైర్, బ్రిట్ ఎయిర్, సిటీ‌జెట్, CCM ఎయిర్‌లైన్స్ మరియు రీజనల్ ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ తరఫున, దాని అనుబంధ సంస్థలు లేదా ఫ్రాంచైజీలుగా విమానాలు నడుపుతాయి.
ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ యొక్క అనుబంధ సంస్థలలో ఈ క్రిందివి ఉన్నాయి:
ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ మరియు వెయోలియా యూరోప్‌లో అధిక-వేగ రైల్ సేవలను ఉమ్మడిగా నిర్వహించాలని చూస్తున్నాయి. 2010 జనవరి 1 నాటి యూరోపియన్ రైల్ సరళీకరణకు అనుగుణంగా నిర్వాహకులకు మార్గాలు లభ్యమయ్యాయి.
ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ పూర్తి స్థాయి సేవలను అందించే ఒక ప్రపంచ వైమానిక సంస్థ, ఇది 6 ఖండాలలో 91 దేశాలలో వ్యాపించి ఉన్న 32 దేశీయ మరియు 151 అంతర్జాతీయ "(వీటిలో ఫ్రాన్స్ యొక్క సముద్రాల కావలి విభాగాలు మరియు ప్రాంతాలు ఉన్నాయి)" గమ్యస్థానాలకు విమానాలను నడుపుతుంది. దీనిలో ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ కార్గో సేవలు మరియు ఫ్రాంచైజ్‌లు అయిన ఎయిర్లినైర్, బ్రిట్ ఎయిర్, సిటీజెట్, CCM ఎయిర్ లైన్స్ మరియు రీజనల్ సేవలను అందించే గమ్యస్థానాలు ఉన్నాయి.
ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ యొక్క అంతర్జాతీయ సేవలలో అధికభాగం పారిస్-రోయిస్సీ చార్లెస్ డి గల్లె విమానాశ్రయం నుండి నిర్వహింపబడతాయి. పారిస్-ఓర్లీ మరియు లియోన్-సెయింట్-ఎక్సుపెరీ విమానాశ్రయాలలో కూడా ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ ఒక స్థిరమైన ఉనికిని కలిగి ఉంది. స్కై టీం ఒప్పందం ద్వారా ఎయిర్ ఫ్రాన్స్, డెల్టా ఎయిర్ లైన్స్‌తో మరింత వ్యూహాత్మక భాగస్వామిగా మారడం ద్వారా మరియు బలమైన ఉమ్మడి వ్యాపారం ద్వారా, నూతన మార్గాలు మరియు కోడ్-షేర్ ఒప్పందాలు వేగంగా అభివృద్ధిచెందుతున్నాయి.
తన అనుబంధ సంస్థలైన బ్రిట్ ఎయిర్, సిటీజెట్ మరియు రీజనల్, మరియు తన స్కైటీం ఒప్పంద భాగస్వామ్యంతోపాటు, ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ రెండు డజన్ల విమాన సంస్థలతో వైమానిక భాగస్వామ్యం అందిస్తుంది (ఫిబ్రవరి 2010 నాటికి).
ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ విమాన సముదాయం క్రింది ప్రయాణికుల విమానాలను కలిగి ఉంది (2010 డిసెంబరు 3 నాటికి). ఎయిర్ ఫ్రాన్స్‌కు బోయింగ్ కస్టమర్ కోడ్స్ -x28. (ఉదా. 737-528)
ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ విమాన సముదాయం యొక్క సగటు వయసు 9.1 సంవత్సరాలు (జనవరి 2011 నాటికి, సరుకు రవాణా విమానాలను మినహాయించి).
కాబిన్‌లోని ముందు భాగం ప్రీమియం స్థానాలకు కేటాయించబడింది, ప్రీమియం ఆఫ్ఫైరేస్ (మధ్య సీట్ ఉపయోగించబడదు) మరియు ప్రీమియం వాయేజర్ (అదనపు సేవలు, వాయేజర్ కాబిన్ ఒక తెర ద్వారా వేరుగా ఉంచబడుతుంది). ప్రీమియం కాబిన్ యొక్క పరిమాణం ఈ తరగతులలో విమానంలో బుక్ చేసుకున్న స్థానాల సంఖ్యపై ఆధారపడి ఉంటుంది.
ఎయిర్‌బస్ A319/LR విమానంలో సు-దూర వ్యాపార తరగతి స్థానాలు అంకిత సేవ వ్యాపార తరగతి స్థానాలు, ఇవి 48" సీట్ స్థలము మరియు 21" సీట్ వెడల్పు కలిగి ఉంటాయి. ఈ విమానాలు అంకిత సేవలను అందించే మార్గాలలో మాత్రమే తిరుగుతాయి.ఎయిర్ ఫ్రాన్స్, ఎయిర్‌బస్ A380-800 "సూపర్ జంబో"కి ప్రారంభ వినియోగాదారుగా 2001లో సంతకం చేసింది. ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ 12 ఎయిర్‌బస్ A380-800 విమానాలను, మరొక రెండిటికి ఎంపికలతో సంతకం చేసింది. 
మొదటి A380, 2009 అక్టోబరు 30 నాడు అప్పగించబడింది, పారిస్ నుండి న్యూ యార్క్ వెళ్ళే మార్గం దీని మొదటి మార్గంగా ఉపయోగించబడింది. 
రెండవ A380 యొక్క అప్పగింత తరువాత, ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ దానిని 2010 ఫిబ్రవరి 17 నుండి పారిస్ నుండి జోహాన్స్‌బర్గ్ మార్గంలో ఉపయోగించడం ప్రారంభించింది. ఏప్రిల్ 2010లో మూడవ A380ని స్వాధీనం చేసుకున్న తరువాత, జోహన్స్బర్గ్ మార్గంలో ప్రతిరోజు విమానాన్ని నడపడం ప్రారంభించారు. అదనంగా, జోహాన్స్‌బర్గ్ మార్గంలో ఉపయోగించే విమానం 18-గంటలు పారిస్‌లో ఆగి ఉండటాన్ని నివారించడానికి, 12 జూన్ మరియు 2010 ఆగస్టు 30 మధ్య, ఈ వైమానిక సంస్థ A380ని ఉపయోగించి శనివారాలు, ఆదివారాలు, సోమవారాలు, మరియు జూలైలోని శుక్రవారాలలో పారిస్ మరియు లండన్‌ల మధ్య సేవలను నిర్ణయించింది. 96% సగటు భార కారకంతో, ఈ మార్గం చక్కటి ఫలితాలను అందించింది. నాల్గవ A32010 ఆగస్టు 80లో అప్పగించబడింది మరియు A380 విమానాలను టోక్యోకు ఉపయోగించడం ప్రారంభించింది, ఇది 2010 సెప్టెంబరు 1న మొదలైంది. 2011 మే 9న ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ దానిని పారిస్ నుండి మాంట్రియల్ మార్గంలో ఉపయోగించడం ప్రారంభిస్తుంది. మరిన్ని అప్పగించబడటంతో, వాషింగ్టన్ D.C., మరియు మెక్సికో నగరం కూడా 2011 వేసవి నాటికి A380 గమ్యస్థానాలలో చేర్చబడతాయి. ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ A380ని ఐరోపాలో నిర్వహిస్తున్న మొదటి విమాన సంస్థ, లుఫ్తాన్సా జూన్ 2010లో దీనిని అనుసరించింది.
ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ యొక్క A380ల సేవలను పొందే గమ్యస్థానాలలో న్యూ యార్క్-JFK, జోహాన్స్ బర్గ్ మరియు టోక్యో, మరియు భవిష్యత్తులో రాబోయే స్థానాలలో మాంట్రియల్, వాషింగ్టన్ D.C మరియు మెక్సికో నగరం ఉన్నాయి.
2008 నవంబరు 14న, ఎయిర్ ఫ్రాన్స్, ఎయిర్‌బస్ A320 యొక్క మొదటి చిత్రాన్ని 1946 పెయింట్ నమూనాతో F-GFKJ రిజిస్ట్రేషన్ తో తన 75వ వార్షికోత్సవం సందర్భంగా తిరిగి పూర్తిగా పెయింట్ చేసి విడుదల చేసింది. ఈ వారసత్వ విమానం ప్రత్యేక రంగులతో 2010 వసంత ఋతువు వరకు ఎగురుతుందని భావించారు. నవంబరు 2010 నాటికి ఈ విమానం ఇంకా సేవలను అందిస్తోంది.
అనేక సంవత్సరాలుగా, ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ ఈ క్రింది విమానాల రకాలను నిర్వహించింది:
====
2000 జూలై 25న AF కాంకర్డ్ F-BTSC, గోనేస్సే (చార్లెస్ డి గాలే అంతర్జాతీయ విమాన సమీపంలో) వద్ద కూలిపోవడం కారణంగా తగినంత డిమాండ్ లేకపోవడం, దానితో పాటు అధిక ఇంధన మరియు నిర్వహణ వ్యయాల కారణంగా ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ కాంకర్డ్‌లలో ఐదు 2003 మే 31న విరమణ పొందాయి. ఏదేమైనా, మరొక కాంకర్డ్ ప్రమాదం జరిగితే ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ ఛైర్మన్ జీన్-సిరిల్ స్పినేట్ట వ్యక్తిగత నేర బాధ్యత స్వీకరించాలనే భయం అసలైన కారణమని విస్తృతంగా విశ్వసించబడింది. బ్రిటిష్ ఎయిర్ వేస్, 2003 అక్టోబరు 24న తన చివరి కాంకర్డ్ సేవను నడిపింది. కాంకర్డ్ F-BVFA, యునైటెడ్ స్టేట్స్‌లోని వర్జీనియా యొక్క ఫెయిర్ ఫాక్స్ కౌంటీ చాన్టిల్లీ ప్రాతంలో వాషింగ్టన్ డుల్లెస్ ఇంటర్నేషనల్ ఎయిర్ పోర్ట్ సమీపంలోని నేషనల్ ఎయిర్ & స్పేస్ మ్యూజియం అనుబంధంగా ఉన్న స్టీవెన్ F. ఉడ్వర్-హాజీ సెంటర్‌కు బదిలీ చేయబడింది. F-BVFB, జర్మనీలోని సిన్షీం ఆటో & టెక్నిక్ మ్యూజియానికి ఇవ్వబడగా, F-BTSD పారిస్‌లోని లే బౌర్గేట్ ఎయిర్ పోర్ట్ వద్ద గల మ్యూసీ డి ల'ఎయిర్ ఎట్ డి ల'ఎస్పెస్‌కు, మరియు F-BVFC, టౌలౌస్, ఎయిర్‌బస్ ఫ్యాక్టరీ నిర్మాణదారులకు తిరిగి పంపబడింది. F-BVFF మాత్రమే చార్లెస్ డి గల్లె ఎయిర్ పోర్ట్‌లో ఒక నమూనాగా మిగిలిఉంది.
అంతర్జాతీయ సేవలో ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ మూడు ప్రాథమిక తరగతులను కలిగి ఉంది: లా ప్రీమియర్ (మొదటి), ఆఫ్ఫైర్స్ (వ్యాపార), ప్రీమియం వాయేజర్ (ప్రీమియం ఎకానమీ) మరియు వాయేజర్. యూరోపియన్ స్వల్ప-దూర విమానాలు వాయేజర్ మరియు ప్రీమియం వాయేజర్ తరగతుల సేవలను కలిగి ఉన్నాయి. కరేబియన్ మరియు హిందూ మహాసముద్ర విమానాలకు, ఒక ప్రీమియం ఆర్థిక తరగతి, అలిజే అందించబడుతుంది, మరియు ఎంపిక చేయబడిన అంతర్జాతీయ మార్గాలలో ఒక ప్రీమియం వాయేజర్ తరగతి ప్రకటించబడింది. ఎంపిక చేయబడిన కాబిన్‌లలో AVOD (ఆడియో వీడియో ఆన్ డిమాండ్) ద్వారా విమానంలో వినోదం లభ్యమవుతుంది.
ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ యొక్క సు-దూర మొదటి తరగతి ఉత్పత్తి అయిన లా ప్రీమియర్ (గతంలో L'ఎస్పేస్ ప్రీమియర్), ఎయిర్‌బస్ A380, బోయింగ్ 777-300ER, మరియు బోయింగ్ 777-200ERలలో లభ్యమవుతుంది. ఈ ప్రీమియర్ కాబిన్ నాలుగు నుండి తొమ్మిది (A380) చెక్క లేదా తోలుతో చేసిన సీట్లను కలిగి ఉంటుంది, ఇవి 180°లలో వాలి రెండు-మీటర్ల పొడవైన పడకలుగా మారతాయి. ప్రతి సీట్ ఒక 10.4" టచ్ స్క్రీన్ TV మానిటర్‌‌ను ఇంటరాక్టివ్ గేమింగ్ మరియు AVODతో, ఒక వ్యక్తిగత తెర, స్వయం చలిత మర్దన సౌకర్యం (ఆటో మసాజ్), చదవడానికి దీపం, భద్రపరచుకొనే సొరుగు, ధ్వని రాహిత్యం కలిగించే హెడ్ ఫోన్స్, వ్యక్తిగత టెలిఫోన్, మరియు లాప్‌టాప్ పవర్ పోర్ట్‌లను కలిగి ఉంటుంది. ఎ లా కార్టే అనే కోరికపై లభించే భోజన సేవ చెఫ్ గే మార్టిన్ సృష్టించిన పదార్ధాలను కలిగి ఉంటుంది. టర్న్ డౌన్ సేవలో ఒక పరుపు, ఒక మృదువైన మందపాటి దుప్పటి (ద్యువే) మరియు దిండు ఉంటాయి. ప్రైవేట్ లాంజ్ సౌకర్యం ప్రపంచవ్యాప్తంగా అందించబడుతోంది. 2011 ప్రారంభం నుండి లా ప్రీమియర్ బోయింగ్ 777లలో తొలగించబడుతోంది, మరియు కేవలం ఎయిర్‌బస్ A380 లలో మాత్రమే లభ్యం కానుంది.
ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ యొక్క సు-దూర వ్యాపార తరగతి ఉత్పత్తి అయిన ఆఫ్ఫైర్స్ (గతంలో L'ఎస్పేస్ ఆఫ్ఫైర్స్), ఎయిర్‌బస్ A330, ఎయిర్‌బస్ A340, ఎయిర్‌బస్ A380, బోయింగ్ 747–400, బోయింగ్ 777-200ER, మరియు బోయింగ్ 777-300ER విమానాలలో లభ్యమౌతుంది. ఆఫ్ఫైర్స్ లక్షణాలలో రెండు మీటర్లు వాలగల పడక-సీట్లు ఉన్నాయి. ప్రతి సీట్ ఒక 10.4" టచ్ స్క్రీన్ TV మానిటర్‌ను ఇంటరాక్టివ్ గేమింగ్ అండ్ AVODతో, చదవడానికి దీపం, వ్యక్తిగత టెలిఫోన్, మరియు లాప్‌టాప్ పవర్ పోర్ట్స్‌ను కలిగి ఉంది. భోజన సేవలలో మూడు-కోర్సుల భోజనాలు మరియు ఒక చీజ్ సేవ, లేదా విమానం ఎగిరిన కొద్ది సమయంలోనే అందించే ఒక ఎక్స్ ప్రెస్ మెను ఉంటాయి. 15" తెరలు మరియు పొడవైన పడకలతో ఒక విశ్రాంతి సేవ 2010లో ప్రారంభించబడింది.
కరేబియన్ మరియు హిందూ మహాసముద్ర ప్రాంతాల (యాంటిల్లెస్, ఫ్రెంచ్ గయాన, మరియు మారిషస్ వంటివి) విమానాలకు ఎయిర్ ఫ్రాన్సు యొక్క ప్రాంతీయ ప్రీమియం ఎకానమీ ఉత్పత్తి ఎలిజే. బోయింగ్ 777-300ERలో, ఎలిజే కాబిన్, వాయేజర్ కాబిన్‌కు ముందు ఉండి 36 సీట్లను కలిగి ఉంటుంది. ఎలిజే సీట్లు 123° వరకు వాలగలవు మరియు మర్దన సౌకర్యం కలిగిన కాళ్ళు పెట్టుకునే ప్రదేశాన్ని కలిగి ఉంటాయి. వదలి పెట్టేముందు పానీయం, భోజన సేవలో పెంపుదల, మరియు మెత్తటి దిండ్లు మరియు దుప్పట్లు అందించబడతాయి.
ఈ నూతన ప్రీమియం ఎకానమీ తరగతి, బోయింగ్ 777-200ER, 777-300ER, ఎయిర్‌బస్ A340-300 మరియు ఎయిర్‌బస్ A330-200లలో 2009 చివర మరియు 2010 ప్రారంభం నుండి లభ్యమవుతోంది. ఇది అన్ని ప్రామాణిక వాయేజర్ తరగతి సౌకర్యాలను మరింత విశాలమైన 2-4-2 ఏర్పాటు మరియు 38" ప్రదేశంతో కలిగి ఉంది. బోయింగ్ 777-300ERలో 32 నూతన సీట్లు ఉన్నాయి. ప్రీమియం వాయేజర్ యొక్క క్రమ తొలగింపులో బోయింగ్ 747–400 మినహా అన్ని సు-దూర విమానాలు ఉంటాయి.
ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ యొక్క ఎకానమీ తరగతి ఉత్పత్తి అయిన వాయేజర్ (గతంలో టెంపో), 118° వాలగల సీట్లను కలిగి ఉంది. బోయింగ్ 777-300ERలో ఇటీవల ప్రారంభించబడిన సుదూర వాయేజర్ సీట్లలో, తల వాల్చుకునే స్థలం, వ్యక్తిగత టెలిఫోన్, మరియు ఒక టచ్ స్క్రీన్ TV మానిటర్ AVOD ఇంటరాక్టివ్ వినోద వ్యవస్థతో బోయింగ్ 747-400లు మినహా ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ యొక్క సుదూర విమానాలన్నిటిలో ఏర్పాటు చేయబడుతోంది. స్వల్ప-దూర టెంపో సేవలు ఎయిర్‌బస్ A320 కుటుంబ విమానాలతో విభిన్నమైన సీటింగ్ అమరికతో నిర్వహించబడతాయి. స్వల్ప-దూర విమానాలలో రెండు తరగతులలోనూ తల వాల్చుకునే స్థలాన్ని కలిగిన అతి కొన్ని విమాన సంస్థలలో ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ ఒకటి. స్వల్ప దూర విమానాలలో ఒక ఉపాహారం ఇవ్వబడుతుంది. మధ్య దూర విమానాలలో మూడు కోర్సులు గల చల్లటి భోజనం ఇవ్వబడుతుంది. సుదూర విమానాలలో లభ్యమైనపుడు రెండు ప్రధాన కోర్సుల మధ్య ఎంపిక ఉంటుంది. అన్ని విమానాలలో పరిమిత ఉచిత మద్యపానం అందుబాటులో ఉంటుంది. ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ యొక్క నూతన రూప బ్రాండింగ్‌తో టెంపో పేరు వాయేజర్‌గా మార్చబడింది.
తన ప్రీమియర్ కాబిన్ కొరకు, ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ యొక్క ప్రథమ తరగతి వంటలు పారిస్‌లోని మూడు నక్షత్రాల ఫలహారశాల లే గ్రాండ్ వెఫోర్, మిచెలిన్ చెఫ్ అయిన గే మార్టిన్‌చే రూపకల్పన చేయబడతాయి. ఆహార అంశాలలో హార్స్ డి’వోజ్, ప్రధాన ఆహారం, బ్రెడ్ బాస్కెట్, మరియు వెన్నలతో పాటు, పేస్ట్రీలు, పెటిట్ ఫోర్స్, మరియు టార్ట్‌లెట్‌‌లతో (అన్నీ కూడా కేకులలో రకాలు) కూడిన ఒక బండి ఉంటుంది. ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ అన్ని తరగతుల ప్రయాణికులకు మర్యాదపూర్వకంగా షాంపేన్‌‌ను అందిస్తుంది.
ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ తన A330, A340, A380 మరియు 777 విమానాలలో అన్ని తరగతులకు ఆడియో వీడియో ఆన్ డిమాండ్ (AVOD) సేవను అందిస్తుంది. AVOD వ్యవస్థ అనేక ఛానెళ్ళ వీడియో, ఆడియో, సంగీతం, మరియు ఆటలను కలిగి ఉంటుంది. ప్రీమియర్ మరియు ఆఫ్ఫైర్స్ ప్రయాణికులు కార్యక్రమాలను పెట్టుకోవడం, ఆపివేయడంతో పాటు వారి కోరిక ప్రకారం ముందుకు లేదా వెనుకకు చేయగలరు; A380 మరియు బోయింగ్ 777లలో మినహా మిగిలిన అన్ని విమానాలలో వాయేజర్ తరగతిలో, ఈ వ్యవస్థ క్రమమైన కాల వ్యవధిలో కార్యక్రమాల మధ్య మారుతూ ఉంటుంది. ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ యొక్క 747 విమాన సముదాయంలో అధికభాగం వాయేజర్ తరగతిలో వ్యక్తిగత వీడియో తెరలను కలిగి లేవు. "ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ మాగజైన్", ఈ వైమానిక సంస్థ యొక్క విమాన-అంతర ప్రచురణ, ప్రతి సీట్ వద్ద ఉంచబడుతుంది, మరియు "ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ మడేం", స్త్రీ దృక్కోణం కలిగిన ఒక ఫాషన్ లక్జరీ పత్రిక, ప్రీమియర్ మరియు ఆఫ్ఫైర్స్ కాబిన్‌లు మరియు లాంజ్‌లలో ఉంచబడుతుంది. అన్ని విమానాలలో, అన్ని చిత్రాలు ఆంగ్లం, స్పానిష్, మరియు ఫ్రెంచ్ భాషలలో చూడవచ్చు. అన్ని విమానాలలో ఎంపిక చేసిన చిత్రాలు చైనీస్, జపనీస్, మరియు/లేదా కొరియన్ భాషలలో లభ్యమవుతాయి. ఈ వైమానిక సంస్థ విమాన అంతర్గత వినోద వ్యవస్థ ద్వారా బెర్లిట్జ్ ఇంటర్నేషనల్ భాషలో కోర్సులను అందిస్తోంది. "ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ మేగజైన్" ఈ వైమానిక సంస్థ యొక్క విమాన అంతర పత్రిక.
ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ విశ్రాంతి ప్రదేశాలు ప్రీమియర్ మరియు ఆఫ్ఫైర్స్ ప్రయాణికులతో పాటు, ఫ్లైయింగ్ బ్లూ గోల్డ్, ఫ్లైయింగ్ బ్లూ ప్లాటినం, స్కైటీం ఎలైట్ ప్లస్, లేదా క్లబ్ 2000 తరచూ ప్రయాణించే కార్యక్రమ కార్డు దారులకి ప్రవేశం కలిగిస్తాయి. ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ మరియు సభ్య వైమానిక భాగాస్వాములచే ఉపయోగించబడే స్కై టీం విశ్రాంతి ప్రదేశాలను అనేక విమానాశ్రయాలు కలిగి ఉన్నాయి.
ఫ్లైయింగ్ బ్లూ, అనే ఎయిర్ ఫ్రాన్స్-KLM యొక్క తరచూ ప్రయాణించే కార్యక్రమం, సభ్యులకు వారు ప్రయాణించిన మైళ్ళు మరియు తరగతి యొక్క సేవపై ఆధారపడి పాయింట్‌లను ఇస్తుంది. ఈ కార్యక్రమంలోకి సభ్యత్వం ఉచితం. ఈ కార్యక్రమం స్టాండర్డ్ (ఐవరీ) మరియు ఎలైట్ (సిల్వర్, గోల్డ్ మరియు ప్లాటినం) స్థాయిలుగా విభజించబడింది. ఐవరీ అనే ప్రాథమిక స్థాయి ఈ కార్యక్రమంలోకి చేరగానే ఇవ్వబడుతుంది. ఎలైట్ ఒక సంవత్సరంలోగా పొందిన నిర్దిష్ట మైళ్ళ ఆధారంగా ఇవ్వబడుతుంది. ఎలైట్ సిల్వర్, ఎలైట్ గోల్డ్, మరియు ఎలైట్ ప్లాటినం కార్డులు అదనపు ప్రయోజనాలను కలిగి ఉన్నాయి. 2003లో ఎయిర్ ఫ్రాన్స్-KLM విలీనానికి ముందు ఉన్న తరచూ ప్రయాణించే కార్యక్రమం ఫ్రీక్వెన్స్ ప్లస్ స్థానంలో ఫ్లయింగ్ బ్లూ ప్రవేశించింది.
ఫ్రెంచ్ మరియు మొనెగాస్క్ నివాసితులకు, ఎలైట్ ప్రవేశాలు అధిక స్థాయిలో, వరుసగా 30,000, 60,000, మరియు 90,000 మైళ్ళుగా ఉన్నాయి.
ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ కేన్స్ చలన చిత్రోత్సవం యొక్క అధికారిక విమాన సంస్థ.
ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ యొక్క ఫస్ట్ కాబిన్ క్లాస్, లా ప్రీమిఎర్, విజయవంతమైన అమెరికన్ డ్రామా, గాసిప్ గర్ల్ యొక్క సీజన్ త్రీలో, బ్లైర్ వాల్డోర్ఫ్ (లైటన్ మీస్టర్) చే పేర్కొనబడింది.
ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ అనేక హాలీవుడ్ చిత్రాలలో చూపబడింది. 1942 క్లాసిక్ చిత్రం "కాసాబ్లాంకా" లో, దాని గుర్తింపు చిహ్నమైన ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ నీటి గుర్రం యొక్క చిహ్నంతో గుర్తించబడిన ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ విమానం, చిత్ర అంత్యదశలోని ఆఖరి దృశ్యంలో ప్రముఖంగా కనబడుతుంది. ఇంగ్రిడ్ బెర్గ్మాన్ యొక్క పాత్ర (ఇల్సా లాస్జ్లో) మరియు ఆమె భర్త, ఆమె గతకాల ప్రియుడు రిక్ బ్లైనేగా హుమ్ఫ్రీ బోగార్ట్ నటించిన పాత్ర, చూస్తుండగా స్వేచ్ఛగా ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ విమానంలో తీసుకువెళ్ళబడతారు. అంతేకాక, న్యూ యార్క్ నుండి పారిస్ మార్గంలో ఎగురుతున్న ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ లాక్‌హీడ్ కాన్స్టలేషన్‌లో 1951లో విమానంలో చిత్రం మొదటిసారి చిత్రీకరించబడింది. ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ కాంకర్డ్ విమానం 1979లో జేమ్స్ బాండ్ చిత్రం మూన్ రెకర్ లో రియో డి జనీరోలో దిగుతుండగా మరియు బాండ్ ఈ విమానాన్ని విడిచి వెళుతుండగా చూపబడింది.
అత్యంత ఇటీవలి కాలంలోని భయంకరమైన ప్రయాణికుల విమాన ప్రమాదం ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ ఫ్లైట్ 447 2009 జూన్ 1న జరిగింది.ఇంగ్లీష్ లో ప్రస్తుత లింకులు
ఇంగ్లీష్ లో సంగ్రహమైన లింకులు 
ప్రస్తుతం ఇంగ్లీష్ లో లేని లింకులు 
ఇంగ్లీష్ లో సంగ్రహంకాని లింకులు 
'బొద్దు పాఠ్యం'