సుగంధ ద్రవ్యము
సుగంధ ద్రవ్యాలు, మొక్కల భాగాల నుండి తయారు చేయబడిన సుగంధ రుచులు. “spice” అను పదం సాధారణంగా మొక్కలలో గట్టిభాగాలు.అవి ఉష్ణమండల సుగంధ మొక్కల బెరడు మరియు విత్తనాలు, ముఖ్యంగా ఇండోనేషియా మరియు మోలుకాస్ లలో స్థానికంగా ఉష్ణమండల ఆసియా మరియు మోలుకాస్ లలో లభిస్తాయి. అదేవిధంగా ఈ పదం కొన్ని సుగంధ ద్రవ్యాలు చాలా అస్పష్టమైన మృదువైన మొక్క కణజాలంతో తయారు చేస్తారు లేదా ఉష్ణమందల మరియు సమశీతోష్ణ ప్రాంతాల నుండి వచ్చిన దినుసులు. సాధారణంగా, సుగంధ ద్రవ్యాలు, బలమైన రుచి కలిగియుంటాయి.వాటిని ఎండబెట్టి ఉపయోగిస్తారు. ఈ మూలికలు మృదువుగానే ఉంటాయి మరియు తాజాగా ఉపయోగించడానికి ఉంటాయి. ప్రస్తుత సుగంధ ద్రవ్యాలు మరియు మూలికలు మానవ చరిత్ర ప్రారంభంలో ఎక్కువగా ఉపయోగించేవారు. ఓరియంట్ తో సుగంధద్రవ్యాల వినియోగం క్రైస్తవ మతం యొక్క ఆగమనం కంటే ముందు బాగా వృద్ది జరిగింది. అనేక సుగంధ ఆవిష్కరణ బహుశా మొట్టమొదటి నాగరికత ముందు కాలానికి చెందినది. ఎప్పుదు మానవులూ సుగంధ ద్రవ్యాల ప్రభావానికి ఆకర్షించబడినారో అపుడు వివిధ మొక్క భాగాల నుండి వివిధ సుగంధ ద్రవ్యాలను తీయడం ప్రారంభించారు. వీటిని ఇపుడు నూనెలు అని పిలుస్తారు. ఆసక్తికరంగా, మానవులు ఆకర్షించే అదే నూనెలలో కొన్ని ప్రకృతిలో విషాన్ని లేదా జంతువుల వ్యతిరేక వికర్షకాలతో కూడి ఉన్నవి;పుదీనా ఆకులు మరియు దాల్చిన చెట్ల బెరడు. ఉదాహరణకు గడ్డి తినే ungulates మరియు బెరడు-బోరింగ్ కీటకాలు వ్యతిరేకంగా రక్షణ అభివృద్ధి చేయవచ్చు.
మధ్యప్రాచ్యంలో 2000 BC ముందు గొప్ప విలువ సుగంధ ద్రవ్యాలలైన ఉత్తమ దాల్చిన చెక్క, దాల్చిన చెక్క (సునాముఖి), మరియు నల్ల మిరియాలు రూపంలో లాభసాటి వాణిజ్యం ద్వారా ఆర్థికాభివృద్ధి చెందినది. అనేక శతాబ్దాలుగా అరబ్ వ్యాపారులు భారతదేశానికి భూభాగంపై వర్తక మార్గాలు నియంత్రించారు కానీ ఎప్పుడైతే సముద్రమార్గాలు కనుగొనబడ్డవో ఈజిప్ట్ లో రోమన్-నియంత్రిత అలెగ్జాండ్రియా ఒక వాణిజ్య కేంద్రంగా మారింది. 13 నుండి 15 వ శతాబ్దం వరకు, వెనిస్ మధ్య ప్రాచ్యంతో సుగంధద్రవ్యాల గుత్తాధిపత్యం సాధించారు. వెనిస్ అన్యాయమైన ధరలు డిమాండ్ చేసేసరికి పోర్చుగల్ మరియు స్పెయిన్ దేశాలు తూర్పు ప్రాంతములో గుడ్ హోప్ అగ్రము చుట్టూ సుగంధ ద్రవ్యాల ద్వీపాలపైపు దృష్టి సారించాయి. అపుడు ప్రారంభ అన్వేషకులు అనేకమంది ఉన్నప్పటికీ క్రిస్టోఫర్ కొలంబస్ పశ్చిమంగా శోధించి బంగారం కనుగొన్నాడు. ఈ యాత్రలకు ఎక్కువ సుగంధ ద్రవ్యాలు వర్తకం నుండి వారి ఆర్థిక మద్దతు యొక్క పొందింది.
ప్రస్తుతం అన్ని సుగంధ ద్రవ్యాలు, మరియు మూలికలు సులువుగా అమ్మబడుతున్నవి. ఎందువలనంటే షిప్పింగ్ మరియు కామర్స్ పురోగతి మాత్రమే కాకుండా ప్రపంచంలో ఒకప్పుడు అరుదైన సుగంధ ద్రవ్యాలు కూడా సహజసిద్ధం చేయబడ్డాయి."టిడోర్" లోని ఉదాహరణకు స్పెయిన్ కు చేరిన ఫెర్డినాండ్ Magellan నౌకాదళంలో మనుగడలో ఉన్న ఏకైక ఓడ లోని అతి విలువైన లవంగాలు ఇప్పుడు జాంజిబార్ మరియు మడగాస్కర్ దీవుల తోటలలో సాగు చేస్తారు.ఒకసారి చైనాలో మాత్రమే దొరికే అల్లం, ఇప్పుడు జమైకా మరియు నైజీరియాలో పండిస్తున్నారు. మోలుకాస్ స్థానిక జాజికాయ, ఇప్పుడు గ్రెనడా పెరుగుతుంది. నవీన ప్రపంచంలో ముఖ్యమైన మిరప మిరియాలు (chilli peppers) కూడా ఇప్పుడు ప్రపంచవ్యాప్తంగా సాగు చేస్తున్నారు.
భూగోళం పై 70% ఉత్పత్తులను భారతదేశం ఉత్పత్తి చేస్తుంది.
సుగంధ ద్రవ్యాలను ముఖ్యంగా మూడు రకాలుగా విభజించవచ్చు.
1. వృక్ష సంబంధమైన సుగంధ ద్రవ్యాలు : దాల్చినచెక్క, జాజికాయ, జాపత్రి, లవంగాలు మొదలగునవి.
2. గింజ సుగంధ ద్రవ్యాలు : ధనియాలు, జీలకర్ర, మెంతులు, సోంపు మొదలగునవి.
3. ఇతర సుగంధ ద్రవ్యాలు : మిరియాలు, యాలకులు, పసుపు, అల్లం వంటివి. ఇవేకాకుండా మిరప, ఉల్లి, వెల్లుల్లి మొదలైన వాటిని కూడా సుగంధ ద్రవ్యాలుగా చెప్పవచ్చు.
భారతీయ సాంప్రదాయ వంటలలో, పిండి వంటల తయారీలో సుగంధ ద్రవ్యాలకు ఎంతో ప్రాముఖ్యత ఉంది. కేవలం దేశంలో వినియోగానికేకాక, వాటిని విదేశాలకు ఎగుమతి చేయడం వలన కోట్లాది రూపాయల విదేశీ మారక ద్రవ్యం లభిస్తోంది.
సుగంధ ద్రవ్యాలు మరియు పోపు మొక్కల జాబితా