ది సౌండ్ ఆఫ్ మ్యూజిక్
ది సౌండ్ ఆఫ్ మ్యూజిక్ (“The Sound of Music”) 1965లో 38వ అకాడెమీ అవార్డుల్లో ఉత్తమ చిత్రంగా పురస్కారాన్ని అందుకున్న సంగీత భరితమైన ఆంగ్ల చిత్రం. ఇది ఏభైఏళ్లగా సినీ సంగీత ప్రేమికులను ఆకట్టుకుంటూనే ఉంది. 1959లో అప్పటి ప్రముఖ సంగీతరూపకర్తలైన రిచర్డ్స్ రాడ్జర్స్ మరియు ఆస్కార్ హేమర్స్టీన్II, బ్రాడ్వే మ్యూజికల్ థియేటర్ కోసం సంయుక్తంగా రచించిన సంగీతరూపకం ది సౌండ్ అఫ్ మ్యూజిక్. “జార్జ్ లుడ్విగ్ వోన్ ట్రాప్” (Georg Ludwig von Trapp) అనే మిలిటరీ కేప్టెన్ జీవిత కథ ఈ సంగీతరూపకానికి ఆధారం. ఎన్నో అవార్డులు, ప్రశంసలు అందుకున్న ఈ సంగీతరూపకాన్ని 1965లో రాబర్ట్ వైజ్ తానే దర్శక నిర్మాణ బాధ్యతలు చేపట్టి సినిమాగా తీసి ట్వంటీయెత్ సెంచరీ ఫాక్స్ సంస్థ ద్వారా విడుదల చేసారు. బాక్సాఫీస్ రికార్డులను బద్దలు చేస్తూ ఈ సినిమా అఖండ విజయాన్ని చవిచూసి కాసుల వర్షం కురిపించింది. అంతర్జాతీయ ప్రఖ్యాతిని సంపాదించుకున్న ఈ సినిమా వందేళ్ళ ప్రపంచ సినీ చరిత్రలో నూరు గొప్పచిత్రాల్లో ఒకటిగా నిలిచింది.
ఆస్ట్రియాలోని సాల్జ్‌బర్గ్ పట్టణంలోని వోన్ ట్రాప్ అనే మిలిటరీ కెప్టెన్ జీవితకథ ది సౌండ్ ఆఫ్ మ్యూజిక్ చిత్ర కథకు ఆధారం. 1930లలో నాజీ జర్మనీ, ఆస్ట్రియాను ఆక్రమించుకొన్న తొలిరోజులు ఈ సినిమా యొక్క కథాకాలం. ఆస్ట్రియా నావికాదళం నుండి రిటైరైన కమాండర్ జార్జ్ లుడ్విగ్ వోన్ ట్రాప్. భార్యను పోగొట్టుకున్న అతనికి ఏడుగురు సంతానం. సైనికాధికారి కావటం వల్ల పిల్లలను కూడా క్రమశిక్షణతో కట్టుదిట్టంగా పెంచుతూ ఉంటాడు. అయితే అతని కట్టుదిట్టమైన పెంపకం ఇష్టంలేక అల్లరిగా తయారైన అతని ఏడుగురు పిల్లలను చూసుకోవటానికి కెప్టెన్ తీసుకువచ్చే గవర్నెస్లందరూ ఆ పిల్లల అల్లరిని భరించలేక పారిపోతూ ఉంటారు. కొత్త గవర్నెస్ కోసం ఒక క్రైస్తవ సన్యాసాశ్రమంలో లోని మదర్ కు ఉత్తరం పంపుతాడు కెప్టెన్.
సన్యాసినిగా మారటానికి ఆ సన్యాసాశ్రమంలో చేరుతుంది మరియా. కానీ స్వేచ్ఛాజీవి అయిన ఆమె, అక్కడి కట్టుబాట్లతో ఇమడలేకపోతూ ఉంటుంది. ఆమె మనసుని అర్ధం చేసుకున్న మదర్ మార్పు కోసం ఆమెను కెప్టెన్ ఇంటికి కొత్త గవర్నెస్ గా పంపిస్తుంది. అక్కడ పిల్లలు ఆమెను బెదరగొట్టడానికి చేసే ప్రయత్నాలు నవ్వు తెప్పిస్తాయి. నెమ్మదిగా తన సంగీతంతో, వాత్సల్యంతో పిల్లలకు దగ్గరౌతుంది మరియా. వారిలో ఒకరిగా కలిసిపోయి కెప్టెన్ నియమించిన క్రమశిక్షణా నియమాలనన్నింటినీ మార్చేసి, పిల్లలకు స్వేచ్ఛాపూరిత ప్రపంచాన్ని చూపిస్తుంది మరియా. ఆమెలో మాతృవాత్సల్యంతో పాటూ తాము ఎన్నడూ చూడని సరదాలను, కొత్త అనుభూతులను చవిచూస్తారు పిల్లలు. ఆమె వల్లనే పిల్లలు క్రమశిక్షణ తప్పుతున్నారని మరియాను మందలిస్తాడు కెప్టెన్. అయితే ఆమెలోని చలాకీతనానికీ, సంగీత పరిజ్ఞానానికీ అతడు ముగ్ధుడౌతాడు. ఎల్సా తో నిశ్చితార్ధం జరగబోతున్న కెప్టెన్ పై తన మనసు మళ్ళుతోందని అర్ధమైన మరియా అది సన్యాసిని కావాలనుకుంటున్న తన నిర్ణయానికి విరుధ్ధమని భావించి ఇల్లు విడిచి, ఎవరికీ చెప్పకుండా తిరిగి సన్యాసాశ్రమానికి వెళ్లిపోతుంది.
మరియా వెళ్లిపోయాక తన మనోభావాలను స్పష్టం చేసుకున్న కెప్టెన్, ఎల్సాకు తాను మరియాను ప్రేమిస్తున్నట్లుగా చెప్పి నిశ్చితార్ధాన్ని రద్దు చేసుకుంటాడు. మరియా కోసం సన్యాసాశ్రమానికి వెళ్తాడు కెప్టెన్. తన మనసు చలించే చోటికి తానిక వెళ్లనని అంటుంది మరియా. కానీ మదర్ బలవంతం మీద కొత్త గవర్నెస్ వచ్చేదాకా ఉండటానికి ఒప్పుకుని బయల్దేరుతుంది. కెప్టెన్ ఆమెను పెళ్ళికి ఒప్పించగలుగుతాడా? ఆర్మీ నుంచి వచ్చిన పిలుపును తప్పించుకోవటానికి కెప్టెన్ ఏం చేసాడు? సజ్బర్గ్ మ్యూజిక్ ఫెస్టివల్ లో వోన్ ట్రాప్ కుటుంబం పాల్గొనగలిగారా? నాజీ ఆర్మీ నుంచి తప్పించుకుని ఆ కుటుంబం ఎలా ఆస్ట్రియా దాటి వెళ్తారు అన్నది మిగిలిన కథ.
సినిమలో ప్రధాన ఆకర్షణ సంగీతం. 1959లో రిచర్డ్స్ రాడ్జర్స్ మరియు Oscar hammerstein II సంయుక్తంగా బ్రాడ్వే మ్యూజికల్ థియేటర్ కోసం రూపొందించిన సంగీతరూపకం "ది సౌండ్ ఆఫ్ మ్యూజిక్" లోని పాటల బాణీలనే సినిమాలో కూడా వాడుకున్నారు. అయితే సినిమా రిలీజయ్యే సమయానికి Hammerstein చనిపోవటంతో మరో రెండు పాటలను చిత్రం కోసం రాడ్జర్స్ తానే రాసి బాణీ కట్టారు.
1965లో ఐదు ఆస్కార్ పురస్కారాలు గెలుచుకున్న ఈ సినిమా మరెన్నో చోట్ల నామినేషన్లు, ప్రశంసలు పొందింది. సినిమాలో కెప్టెన్ గా “క్రిష్టఫర్ ప్లమ్మర్” నటించారు. మదర్ ఎబెస్ గా “పెగ్గి వుడ్” నటించారు. మరియాగా నటించిన “జూలీ ఏండ్రూస్” సినిమాలో పాటలు స్వయంగా పాడిన గాయని కూడా కావటంతో సినిమాకు జూలీ ఏండ్రూస్ సగం ప్రాణం. Ted D.McCord చేసిన సినిమాటోగ్రఫీ కూడా గొప్పగా ఉంటుంది. అప్పట్లోనే 70 ఎం.ఎం.లో తీసిన ఈ చిత్రంలోని లొకేషనల్ అందాలు మనసు దోస్తాయి. సినిమా మొదట్లో స్క్రీనంతా నిండుకున్నట్లున్న పచ్చని కొండలు, గ్రీనరీ నుంచీ సినిమా చివర్లో కనిపించే ఆల్ఫ్ మంచు కొండలు వరకూ ప్రతి ఫ్రేమ్ అందమైనదే.
ఈ సినిమా కథ ఇన్స్పిరేషన్ తో పాతిక ఆంగ్లేతర భాషల్లో మరో పాతిక సినిమాలు విడుదలయ్యాయి. తెలుగులో శాంతి నిలయం (1969), తరువాత తీసిన “రావుగారిల్లు” (1988) సినిమా, రాజా చిన్ని రోజా (డబ్బింగ్ సినిమా), హిందీలో గుల్జార్ తీసిన “పరిచయ్” (ఇందులో టీచర్ జీతేంద్ర) మొదలైన సినిమాలకు సౌండ్ ఆఫ్ మ్యూజిక్ సినిమా కథే ఆధారం. ఇళయరాజా, ఏ.ఆర్. రెహ్మాన్ కూడా ఈ పాటల బాణిలను తమ సొంత బాణిలల్లో వాడుకున్నారు.