శివ(యూదుమతం)
యూదుమతంలో, "శివ" (లేదా "శివ్'హ" , ; ) అనేది స్వకుటుంబ రక్త సంబంధీకులు: తండ్రి, తల్లి, కుమారుడు, కూతురు, సోదరడు, సోదరి, మరియు జీవిత భాగస్వామి వంటి వారు మరణించిన తరువాత వారం రోజులపాటు ఉండే శోకము మరియు దుఃఖంతో కూడిన ఒక ఆచారము. (తాత,మామ్మలు మరియు మనవలు దీని పరిగణలో ఉండరు). దైనందిన కార్యక్రమాలన్నింటికీ ఆటంకం ఏర్పడటంతో, "శివ" కర్మకాండను అనుసరించే ప్రక్రియను "శివ" "కూటమి" అని తెలుపుతారు. "శివ" అనేది యూదుమతంలోని సూతక ఆచారాలలో ఒక భాగము.
మరణించిన వ్యక్తిని సమాధి చేసిన వెంటనే (యూదుమతంలో సాధారణంగా మరణించిన ఒకరోజు తరువాత జరుగుతుంది), ఎవరైనా స్వంత కుటుంబీకులు "హలఖిక్" యొక్క ""ఆవేల్" " స్థితిని పొందుతారు(). ఈ స్థితి ఏడు రోజులకు పూర్తి అవుతుంది, ఈ సమయంలో కుటుంబసభ్యులు అందరూ ఒక ఇంట్లో(ముఖ్యంగా మరణం సంభవించిన ఇంట్లో) కలిసి పరామర్శకులను ఆహ్వానిస్తూ ఉంటారు, కొన్ని సందర్భాలలో, బంధువులు వివిధ పట్టణాలలో నివసిస్తున్నప్పుడు లేదా ఒకే ప్రదేశంలో అసౌకర్యంగా ఉన్నప్పుడు శివ ఆచారాన్ని వివిధ ప్రదేశాలలో జరుపుకోవటం గమనించవచ్చు.
అంత్యక్రియల దగ్గర, దుఃఖితులు ఆచారంలో భాగంగా బాహ్య వస్త్రాన్ని పీలికలుగా చేస్తారు, ఈ ఆచారాన్ని "కేరియా (క్రింద చూడండి)" అంటారు. శివ ఆచార సమయంలో ఈ పీలికలు చేసిన వస్త్రాన్ని ధరిస్తారు. పూర్వాచార యూదు మతస్థులలో, సాధారణంగా వారి సాంప్రదాయంగా వచ్చే ఒక వస్త్రాన్ని ఉపయోగిస్తూ ఉంటారు, మరీ ఛాందసులు కాని వర్గాలలో దీనికి ప్రత్యామ్నాయంగా ఒక చిన్న నల్లటి రిబ్బను వంటి దానిని వారి బట్టలకు గుచ్చుకుంటారు.
హిబ్రూ పదము ""శివ"" కి అర్ధం ""ఏడు"" , మరియు అధికారిక శివ నిర్ణీత కాలము ఏడు రోజులు. అంత్యక్రియలు జరిగిన రోజుని శివ ఆచారానికి మొదటి రోజుగా లెక్కిస్తారు, అయినప్పటికీ ఆచార వ్యవహారము అంత్యక్రియలలో పాల్గొన్న దుఃఖితులు అందరూ అనుకున్న ప్రదేశానికి వచ్చిన తరువాత మొదలు అవుతుంది. ఏడవ రోజున శివ సాధారణంగా జరగాల్సిన ఆచారాలతో ప్రొద్దున్నే ముగుస్తుంది, మరియు దుఃఖితులు మరియు వారి సంబంధీకులు అందరు ఆ ప్రదేశము చుట్టూ ప్రదక్షిణాలు చేస్తారు. ఈ ఆచారము ఈసయ్య గ్రంధంలోని రెండు పద్యాల ఆధారంగా జరుగుతుంది.
శివ ఆచారం జరుగుతున్న వారం రోజులలో షబ్బత్(అనగా కుటుంబం అంతా కలిసి తీసుకునే విందు) సమయంలో, విచారంగా ఉండరు కానీ ఆ రోజు శివ ఆచారం యొక్క ఏడవ రోజుగా లెక్కిస్తారు. కొన్ని సమయాలలో, తోరః పఠనంతో మిన్యాన్(అనగా అందరు కూడి చేసే ప్రార్థన)ను దుఃఖితుల గృహములో జరుపుతారు.
ఏడు రోజుల శివ సమయం సాధారణంగా పూర్వాచారవర్గ పర్యవేక్షణలో జరుగుతుంది. అయినప్పటకీ శివకి లఘు సమయాలను యూదు ఆచారము అనుమతించదు, మరియు దీనిని మతాచార్యులు వ్యతిరేకిస్తారు, చాలాా మంది యూదు మతస్థులు లఘు శివ సమయాలను అనుసరిస్తారు, ఇది దుఃఖితుల యొక్క ఆచార విధానాన్ని సులభం చేస్తుంది.
చాలా మంది కన్జర్వేటివ్ యూదు మతస్తులు మరియు ఇంకొంతమంది రిఫోరం యూదు మతస్తులు (యూదు మతస్థులలో వివిధ తెగలు) మూడు రోజుల శివ సమయాన్ని అనుసరించుట సాధారణం అయిపోయింది. కొంతమంది రిఫోరం యూదు మతస్తులు రోజులో కొంత భాగంలోనే శివ ఆచారాన్ని పూర్తి చేసేస్తున్నారు. అంత్యక్రియల నుండి తిరిగి రాగానే శివ వ్యవహారాన్ని మొదలు పెట్టి అదే రోజు పూర్తి చేసేస్తారు. దుఃఖితులు ఆ రోజు తర్వాత నుండి వారి దైనందిన కార్యక్రమాలలో లీనమవుతారు.
"యొం తొవ్" (యూదు మతస్తుల పర్వదిన రోజులు ఇంకా రోష్ హషన్న, యొం కిప్పూర్, సుక్కోట్, పసోవేర్, మరియు షావౌట్ వంటి పర్వదినాలు) కానీ శివ ఆచార సమయంలో మొదలైతే శివ ఆచార సమయం జరిగిన రోజులతో పట్టింపు లేకుండా ముగించి వేస్తారు. ఒకవేళ యొం తొవ్ అంత్యక్రియలు జరిగిన రోజు సంధ్యవేళలో మొదలైతే మిగిలిన శివ ఆచార కార్యక్రమాలను నిలిపి వేస్తారు.
"యొం తొవ్" సమయంలో కానీ మరణం సంభవిస్తే, ఖననం కార్యక్రమం పూర్తి అయ్యే వరకు శివ ఆచారంని మొదలుపెట్టరు. "యొం తొవ్" సమయంలో ఖననం జరపక పోవచ్చు, కానీ "చోల్ హమోడ్" (సుక్కోట్ లేదా పసోవేర్ మధ్య రోజులు) రోజులలో జరపవచ్చు. ఖననము డయాస్పోరా (ప్రవాస యూదు మతస్తులు)లలో రెండవ రోజు కూడా జరుగుతూ ఉంటుంది. ఇంకా, యూదు మతాన్ని అనుసరిస్తున్న అన్యమతస్తులలో ఖననం మొదటి రోజే జరపుటకు కూడా ఆస్కారం ఉంది, అయితే సాధారణంగా అలా చేయరు.
ఒకవేళ ఖననం "చోల్ హమోడ్" రోజు జరిగితే, శివ కార్యక్రమం "యొం తొవ్" పర్వదినాలు పూర్తి అయ్యేవరకు మొదలు కాదు. డయాస్పోరాలలో, "యొం తోవిం" రెండు రోజులు జరుగుతుంది, రెండవ రోజు దుఃఖం కొనసాగదు, కానీ ఆ రోజుని కూడా శివ రోజులలో భాగంగానే లెక్కిస్తారు.
మొదటి రోజు, ఆచారం ప్రకారం ఈ రోజున దుఃఖితులు వారి ఇంటి భోజనం చేయకూడదు. సాంప్రదాయంగా, మొదటి భోజనంను "సుదాట్ హావర'ఆహ్" () అని పిలుస్తారు, దీనిని పొరుగువారు కానీ లేదా స్నేహితులు కానీ సమకూర్చుతారు. దుఃఖితులు ఉల్లాసం కోసం స్నానము కానీ తలస్నానమును కానీ ఆచరించరు, వారు తోలు బూట్లు లేదా నగలు ధరించరు, మగవారు క్షవరం చేయరు, ఇంకా చాలా మంది దుఃఖిత వర్గాలలో ఇంట్లో ఉన్న అద్దాలను కూడా చూసుకోకుండా మూసి ఉంచుతారు. స్నానముని నిషేధించుట అనగా పూర్తి శరీరానికి స్నానము మరియు తలంటు స్నానము చేయరాదు, లేదా వేడి నీటితో స్నానము చేయరాదు. శరీర భాగాలను విడివిడిగా చల్లని నీటితో కడుగుకోవచ్చు. వివాహ సంబంధాలు మరియు తోరా పఠనం కూడా నిషేధము. (దుఃఖమునకు సంబంధిన ఆచారాల గురించి చదువుకోవచ్చు, ఇంకా "తిష బి'అవ్" గురించి చదివే ప్రతులను చదవవచ్చు, ఇంకా జోబ్, లామేంటేషన్స్, జేరేమియా భాగాలు మరియు తాల్ముడ్ త్రాక్టేట్ "మోడ్ కాటన్" యొక్క మూడవ అధ్యాయములు కూడా చదువుకోవచ్చు.) బహిరంగ విచారము షబ్బత్ సమయలో వ్యక్త పరచకూడదు, ఖననం కూడా షబ్బత్ సమయంలో జరుపకూడదు; "ఏకాంత" విచారము నియమాలు షబ్బత్ సమయంలో వర్తిస్తాయి. శోకములో ఉన్నామని తెలియ చేయుటకు చిహ్నంగా బాధితులు చిన్న పీటల మీద కానీ లేదంటే నేల మీద కాని కూర్చోవటం ఆచారం. ముఖ్యంగా, శోకంలో ఉన్న వారం రోజులు దుఃఖితులు వారి వృత్తులకు కూడా వెళ్లరు.
అనేక వర్గాలలో "చేవ్ర కడిష" (స్థానిక యూదు మతస్తుల ఖనన సంఘం) దుఃఖితులకు భోజనం అమర్చుట మరియు పరామర్శకులకి ఫలహారాలు అమర్చే ఏర్పాట్లు ఉన్నాయి. ఒకవేళ ప్రార్థన సేవలు దుఃఖితుల ఇంట్లో కానీ ఏర్పాటు చేస్తే ఆ కుటుంబ పెద్ద ఆ ప్రార్థనలకు ఆధ్వర్యం వహించుట ఆచారం (చాంధస వర్గాలలో, ఈ మొహమాటం మరియు మర్యాద వయస్సులో పెద్ద వ్యక్తికి పరిమితం).
దుఃఖితులని వారి ఇంటికి వెళ్లి విచారించుటను ఉన్నత "మిట్జ్వః" (అనగా జూ మతంలో ఉన్న 612 విధులు) గా పరిగణిస్తారు (ఇది అక్షరాల ఒక "విధి" కానీ సాధారణంగా ఒక "మంచి కార్యంగా" అనుకోవచ్చు). బాధితుల ఇంటిని సందర్శించి జాలి మరియు దయ తెలియ చేయుట ("శివ పిలుపుని చెల్లించుట" లేదా "సిద్ధం అవుట" ). సాంప్రదాయంగా, పరామర్శకులు శుభాకాంక్షలు ఇచ్చి పుచ్చుకోరు మరియు పరామర్శకులు బాధితులతో సంభాషణ మొదలు పెట్టేందుకు వేచి ఉంటారు, లేదా ఒకవేళ బాధితులు వారు కోల్పోయిన వ్యక్తుల గురించి మాట్లాడుటకు సముఖంగా లేకుంటే పరామర్శకులు మౌనంగా ఉండిపోతారు. తరచుగా పరామర్శకులు ఓదార్చేందుకు వారి సాంప్రదాయపు మాటలు చెప్తారు, "హ-మాకొం య'నాచెం ఎట్'ఖేం బ'తోఖ్ ష'అర అవేలై జియో వియ్రుశాలయిం" ("జాయిన్ మరియు జరుసాలెంలో ఉన్న మిగిలిన దుఃఖితుల అందరిలో ఆ సర్వ వ్యాపకుడు మిమ్మలను చల్లగా చూడుగాక"). ఒకసారి దుఃఖితులతో సంభాషణ మొదలయ్యాక పరామర్శకులు మరణించిన వ్యక్తి గురించి మాట్లాడవచ్చు, అతడు లేదా ఆమె జీవితం గురించి విశేషాలు పంచుకోవచ్చు. కొంతమంది దుఃఖితులు "శివ" అచారముని వారు భాధ నుండి దృష్టి మళ్ళించుకొనుటకు ఉపయోగించుకుంటారు. ఇంకా కొందరు వారి దుఃఖాన్ని స్నేహితులతో మరియు కుటుంబంతో పంచుకొనుటకు ప్రాముఖ్యాన్ని ఇస్తారు.
పరామర్శకులు దుఃఖితులకు తయారు చేసిన భోజనమును తెచ్చి పెట్టుటను ఒక "మిట్జ్వః" గా పరిగణిస్తారు. దుఃఖితులు పరామర్శకులకు భోజనాన్ని వడ్డించాలాని మొహమాటం లేదు, సందర్శకులు ఒకవేళ దుఃఖితులు అందిస్తే భుజించవచ్చు.
శివ సమయంలో, "మిన్యాన్" (సాధారణంగా పది లేక అంత కంటే ఎక్కువ మంది ఉండే ఒక కూటమి; కొన్ని సమయాల్లో ఆడవాళ్ళు కూడా జత అవుతారు) సాంప్రదాయంగా శివ ఆచారం జరుగుతున్న గృహంలో సేవల కోసం అందరూ సమిష్టిగా ఒక దగ్గరకి చేరుతారు. ఈ సేవలు ఎలా ఉంటాయి అంటే ఆధ్యాత్మిక కార్యక్రమాల వలె ఉంటాయి, అది తప్ప కొన్ని ప్రత్యేకమైన ప్రార్థనలు మరియు పద్యాలు కూడా పాడవచ్చు లేదా వదిలివేయవచ్చు. ఆధ్యాత్మిక సత్సంగంలో తోరః పఠనం, శివ జరుగు గృహంలో కూడా అదే విధంగా జరుగుతుంది. తోరః పవిత్ర ప్రవచనాల చుట్టను ఈ కారణం కొరకు ఆ వర్గం వారు దుఃఖితుల గృహమునకు తీసుకురావటానికి ప్రయత్నిస్తారు. కద్దిష్(అనగా యూదు మతస్తుల ప్రార్థన) ను ఈ సేవలలో పాడుతారు; ఒకవేళ దుఃఖితుడు అర్హుడు అయితే అతను కూడా దీనిలో పాల్గొనవచ్చు.
శివ యొక్క "మిన్యాన్" కు హాజరు అవటం ఒక "మిట్జ్వః" , హాజరు అయ్యేవారు అక్కడ జరిగే గోష్టికి అంతరాయం కలిగించకుండా "మిన్యాన్" కు హాజరయ్యి వెళ్ళాలి.
చెప్పాలంటే ఇది ఒక సాధారణ ఆశ్కేనాజ్ ఆచారం.
సేఫర్దిక్ నుండి యూదు మతస్తులు ఏమి చెప్తారంటే
రెండు వాక్యాలలో, బహువచనం "(EsChem(EtChem)" / "TeNaChaMu) ఉపయోగించారు."" " 
సేఫర్దిక్ వర్గం నుండి కొన్ని, జెరూసలెం అను పదముని ఉపయోగించుటకు కొత్త అభ్యంతరం ఉండటం వలన, సంభాషణను మార్చి మరియు దుఃఖితుడు ఎలా బదులు ఇస్తారంటే ""uViRuShaLaYim TeNuChaMu" "
శివ అచారమును పాటిస్తున్న వారు తప్పనిసరిగా కొన్ని నియమాలను పాటించాలాి, వీటిని యూదు మతస్తుల గురువులు రూపొందిస్తారు మరియు వీటిని ఆచారంగా పరిగణిస్తారు:
శివ కార్యక్రమానికి చుట్టుప్రక్కల ఉన్నవారు శివ ఆచార నియమాలను పాటించాలా్సిన అవసరం ఉండదు, కానీ దుఃఖితుడి యొక్క ఆచారాలలో కలుగ చేసుకోకుండా వారికి గౌరవం ఇవ్వాలి.
శివ సమయం మొత్తం చించిన వస్త్రం దరించవలసి ఉంటుంది (ఈ విధానాన్ని ""కేరియా"" అని అంటారు; ప్రత్యామ్న్యాయ పదాలు ""కేరియః"" , ""క్రియా"" ). మిన్హాగ్ఇం (అనగా జూ మతస్తుల ఒక ఆచారం) ప్రకారం, ఒక వస్త్రాన్ని చించాలా్సి వచ్చినప్పుడు 2-3 వస్త్రాలు చించుతారు. ఈ వస్త్రాన్ని షబ్బత్ జరిగే సమయలో మరియు దుఃఖితుడు నిద్రించే సమయంలో తప్ప శివ కార్యక్రమం జరిగే సమయం మొత్తం ధరించాలాి. ఒకవేళ ఈ వస్త్రం శివ సమయం అప్పుడు మట్టి పడితే దీనిని శుభ్రపరచుకోవచ్చు కానీ సాధారణంగా బట్టలు శుభ్రపరిచే విధానంలో కాకుండా ఒక ప్రత్యేక విధానంలో శుభ్రపరచాలాి.సాధారణంగా, దుఃఖితుడు శివ సమయంలో ఆ ప్రదేశాన్ని వదిలి ఉండరాదు. కాని దీనికి కొన్ని మినహాయింపులు ఉన్నాయి:
సాధారణంగా, శివ ఆచార సమయంలో వ్యక్తి వృత్తి వ్యాపారాలు నిర్వహించకూడదు. కానీ దానికి కొన్ని మినహాయింపులు ఉంటాయి.
మొత్తం శ్లోశిం (30 రోజులు) కార్యక్రమములో 7-రోజుల దుఃఖ సమయంలో అనేక ఆచారాలు నడుస్తాయి, మరియు తల్లితండ్రుల మరణం అయితే మరికొన్ని ఆచారాలు ఒక సంవత్సరం పాటు నడుస్తాయి.
అనేక నియమాలు సాధారణమైనవి, కాబట్టి వాటిని పాటించుటలో విఫలం అయితే అది అవేర (అనగా కట్టుబడి ఉండాల్సిన నియమాలు) ఏర్పరచదు (వ్యతిరేక విధుల ఉల్లంఘన). కానీ బైబిల్ పరంగా పాటించాలా్సిన లెవిటికాస్ 10:6 ప్రకారం కొన్ని ప్రత్యేక నియమాలు :
అయినప్పటికీ, ఒక వ్యక్తి అతని లేదా ఆమె మరణించిన వ్యక్తి గురించి అతను లేదా ఆమె నిర్లక్ష్యంగా శివ ఆచారాన్ని పాటించుటకు విముఖతను ప్రదర్శించి అతను లేదా ఆమె దైనందిన జీవితాన్ని ఏమీ నష్టం లేకుండా కొనసాగించినా కూడా అనేక విధులను ఉల్లంఘించినట్లు అవుతుంది. ఇదే పరిస్థితి అతడు లేదా ఆమె శివ ఆచారంలో కూర్చోవటాన్ని తప్పించుకొనుటకు ఉద్దేశ్య పూర్వకంగా మరణ వార్తను నిర్లక్ష్యం చేసినా కూడా ఆచారాన్ని ఉల్లంఘించినట్లే అవుతుంది.
పరిస్థితుల వలన దగ్గరి బంధువుల మరణ వార్త తెలియటం ఆలస్యం అయితే, మరియు అంత్యక్రియల తరువాత మరణవార్త తెలిసినా శివ ఆచారం విషయం తెలిసిన రోజు నుండి మొదలై మిగిలిన బంధువుల శివ సమయం ముగిసిన తరువాత శివ ఆచారం ముగుస్తుంది. అదనపు రోజులు అవసరం లేదు.
ఒకవేళ మరణ వార్త అంత్యక్రియలు అయిన వారం తరువాత తెలిసినప్పుడు అతడు లేదా ఆమె ఒకవేళ శ్లోశిం సమయం ముగియకపోతే ఆ రోజు నుండే శివ ఆచారాన్ని మొదలు పెట్టవచ్చు. శ్లోశిం సమయం ఈ సమయంలో ముగియకపోతే, లేదా యొం తొవ్ మొదలు కాకపోతే శివ ఏడు రోజుల కార్యక్రమము.
ఒకవేళ శ్లోశిం సమయం ముగిసిపోతే శివ ఆచారముని పాటించరు. కానీ ఒకవేళ మరణించిన వ్యక్తులు తల్లితండ్రులు అయితే, కద్దిష్ పారాయణము మరియు సంవత్సర కాల నియమాలు పాటించవలసి ఉంటుంది.
ఒకవేళ మానసిక సమస్యల వలన ఆ వ్యక్తులకు బంధువుల మరణ వార్త తెలుపనప్పుడు లేదా ఆ మరణ వార్త వినటం మూలంగా ఒక వ్యక్తి తీవ్రంగా ఉద్వేగానికి గురి అవుతారు అని అనుకున్నప్పుడు మరణ వార్తను తెలుపరు, ఆ పరిస్థితిలో ఆ వ్యక్తి శివ ఆచారాన్ని కూడా పాటించవలసి ఉండదు.
కొందరు పూర్వాచార యూదు మతస్తులు వారి బంధువులు యూదు మతస్తులు కాని వారిని వివాహం చేసుకున్నప్పుడు శివ ఆచారాన్ని పాటిస్తారు. బహుశా రాబ్బెను గేర్శోం తన కుమారుడు క్రైస్తవ మతస్తుడిగా మారినప్పుడు అతని ప్రవర్తన ఆధారంగా అనుసరిస్తున్న ఆచారం కావచ్చు.
ది జాజ్ సింగెర్ (1980) చలన చిత్రంలో కేన్టర్ రాబినోవిచ్ యుస్సేల్ రాబినోవిచ్ (నీల్ డైమండ్) ఒక యూదు మతస్తురాలు కాని స్త్రీతో కలిసి ఉంటున్నాడని తెలుసుకున్న తరువాత కేరియాని చించి వేసి, దుఃఖితుల కద్దిష్ ను పారాయణం చేస్తాడు.