సామాజిక తరగతి
సామాజిక తరగతులు అనేవి సమాజంలోని వర్గాల యొక్క ఆర్థిక లేదా సాంస్కృతికపరమైన అమరికలుగా చెప్పబడుతాయి. తరగతి అనేది సామాజిక శాస్త్రవేత్తలు, రాజకీయ శాస్త్రజ్ఞులు, ఆర్థికవేత్తలు, మానవ శాస్త్రజ్ఞులు మరియు సామాజిక చరిత్రకారులకు విశ్లేషణకు సంబంధించిన ఒక ముఖ్యమైన అంశంగా ఉంటుంది. సామాజిక శాస్త్రాలలో సామాజిక తరగతి అనేది తరచూ 'సమాజస్తరీకరణ'గా చర్చించబడుతుంది. ఆధునిక పాశ్చాత్య సందర్భంలో స్తరీకరణ సాధారణంగా మూడు తరగతులను కలిగి ఉంటుంది. అవి ఉన్నత తరగతి (వర్గం), మధ్య తరగతి మరియు కింది తరగతి. ప్రతి తరగతి కూడా తదుపరి చిన్న చిన్న తరగతులుగా (ఉదాహరణకు, వృత్తిసంబంధమైన) ఉప వర్గీకరించబడవచ్చు.
అత్యంత ప్రధానమైన తరగతి వ్యత్యాసం బలమైన మరియు బలహీనమైన తరగతి మధ్య ఉంటుంది. అత్యధిక బలమున్న సామాజిక తరగతులు సాధారణంగా వాటి సొంత సమాజాల్లో ఉన్నత వర్గాలుగా గుర్తించబడుతాయి. అత్యధిక బలం (సామర్థ్యం) ఉన్న సామాజిక తరగతులు మొత్తం సమాజానికి హాని కలిగించే విధంగా అధికార క్రమంలో బలహీన తరగతులపై తమ సొంత హోదాను బలపరుచుకునేందుకు ప్రయత్నిస్తాయని పలు సామాజిక మరియు రాజకీయ సిద్థాంతాలు ప్రతిపాదించాయి. దీనికి విరుద్ధంగా, సంప్రదాయవాదులు మరియు నిర్మాణాత్మక కార్యకారణ వాదులు తరగతి తారతమ్యం అనేది ఏ సమాజానికైనా స్వాభావికంగానూ మరియు శాశ్వతంగానూ ఉంటుందని పేర్కొన్నారు.
మార్క్సిస్ట్ సిద్ధాంతంలో రెండు ప్రధాన తరగతి విభాగాలు పని మరియు ఆస్తి యొక్క ప్రాథమిక ఆర్థిక నిర్మాణానికి కట్టుబడి ఉంటాయి. అవి శ్రామికవర్గం మరియు మధ్యతరగతి జనులు. పెట్టుబడిదారులు ఉత్పాదక సామగ్రిని సొంతంగా కలిగి ఉంటారు. అయితే ఇది శ్రామికులను సమర్థవంతంగా ఇముడ్చుతుంది. అందుకు కారణం వారు మాత్రమే వారి సొంత కార్మిక శక్తి (వేతన కార్మికులు కూడా చూడండి) ని విక్రయించే సామర్థ్యాన్ని కలిగి ఉండటం. ఈ అసమానతలు సాధారణీకరించబడటం మరియు సాంస్కృతిక సిద్ధాంతం ద్వారా పునరుత్పత్తి చేయబడుతాయి. మ్యాక్స్ వెబర్ చారిత్రక భౌతికవాదం (లేదా ఆర్థిక నిర్ణాయక వాదం) ను సవిమర్శక పరిశీలన చేశాడు. తద్వారా స్తరీకరణ అనేది పూర్తిగా ఆర్థిక అసమానతలపై కాకుండా ఇతర హోదాలు మరియు సామర్థ్య వ్యత్యాసాలపై ఆధారపడుతుందని పేర్కొన్నాడు. వస్తు సంపదతో పెక్కు సంబంధమున్న సామాజిక తరగతి అనేది గౌరవం, ప్రతిష్ఠ, మతపరమైన అనుబద్ధత మరియు ఇతర అంశాలపై ఆధారపడిన హోదా తరగతి ద్వారా వివరించబడవచ్చు.
రాల్ఫ్ డారెన్‌డార్ఫ్ వంటి సిద్ధాంతకర్తలు ఆధునిక పశ్చిమ సమాజాల్లో విస్తృత మధ్యతరగతి ధోరణిని ప్రత్యేకించి, సాంకేతికపరమైన ఆర్థిక వ్యవస్థల్లో విద్యావంతులైన శ్రామిక వర్గం యొక్క ఆవశ్యకతా సంబంధాన్ని గుర్తించారు. ప్రపంచీకరణ మరియు పరతంత్ర సిద్ధాంతం వంటి నవీన వలసవాదానికి సంబంధించిన దృష్టికోణాలు అల్ప స్థాయి కార్మికులు అభివృద్ధి చెందుతోన్న దేశాలు మరియు మూడో ప్రపంచ దేశాల (ఆర్థికంగా వెనుకబడినవి) కు వెళ్లే విధంగా ఇది కారణమవుతుందని సూచించాయి. అందువల్ల అభివృద్ధి చెందిన దేశాలు ప్రాథమిక రంగం (ఉదాహరణకు, ప్రధాన ఉత్పాదక రంగం, వ్యవసాయం, అడవులు, గనులు మొదలైనవి) లో ప్రత్యక్షంగా తక్కువ క్రియాశీలకంగా తయారవడం మరియు "కాల్పనిక" ఉత్పత్తులు మరియు సేవలతో ఎక్కువగా ముడిపడి ఉంటాయి. కావున "సామాజిక తరగతి" యొక్క జాతీయ భావన అనేది సాధ్యమైనంత ఎక్కువగా క్లిష్టమైనదిగానూ మరియు గందరగోళంగానూ ఉంటుంది.
స్తరితేతర సమాజాలు లేదా శీర్షరహిత సమాజాలుగా భావించబడుతున్న వాటిలో 
తాత్కాలిక లేదా పరిమిత సామాజిక హోదాల ఆవల సామాజిక తరగతి, శక్తి లేదా 
అధికారక్రమ భావన అనేది లేదు. అలాంటి సమాజాల్లో, ప్రతి వ్యక్తి అత్యధిక పరిస్థితుల్లో ఇంచుమించు సమాన సామాజిక పరపతిని కలిగి ఉంటాడు.
అదే తరగతి సమాజాల్లోనైతే, ఒక వ్యక్తి యొక్క తరగతి హోదా అనేది వర్గ సభ్యత్వ రకం కిందకు వస్తుంది. సభ్యత్వాన్ని నిర్ణయించే అంశాల పట్ల సిద్ధాంతకర్తలు అసమ్మతిని వ్యక్తం చేశారు. అయితే పలు 
వివరణల్లో సాధారణ అంశాలు కన్పిస్తాయి. వాటిలో కొన్ని:
తరగతులు తరచూ వాటి వర్గాన్ని స్పష్టంగా తెలిపేలా విలక్షణమైన జీవన విధానాన్ని కలిగి ఉంటాయి. ఒక సమాజంలోని అత్యంత శక్తివంతమైన తరగతి తరచూ దుస్తులు, అలంకరణ, ప్రవర్తన (సభ్యత) మరియు లోపలి వ్యక్తులు మరియు బయటి వ్యక్తులను వేరుగా గుర్తించే భాషా సంకేతాలు వంటి వాటిని ఉపయోగిస్తుంది. గౌరవార్థక బిరుదులు వంటి విశిష్టమైన రాజకీయ హక్కులు మరియు వర్గంలో మాత్రమే వర్తించగలిగేవిగా పేర్కొనే సామాజిక గౌరవం లేదా ముఖ భావనలను అనుసరిస్తుంది. అయితే ప్రతి తరగతి కూడా విలక్షణమైన అంశాలను కలిగి ఉండటం మరియు తరచూ వ్యక్తిగత గుర్తింపు మరియు వర్గ ప్రవర్తనలోని ఐక్యతా అంశాలకు సంబంధించిన విషయాలను నిర్వచిస్తుంది. ఫ్రెంచ్ సామాజికవేత్త పియర్రీ బోర్‌డ్యూ మధ్యతరగతి వ్యక్తి అభిరుచులు మరియు సూక్ష్మగ్రాహ్యతలు మరియు శ్రామిక తరగతి (వర్గం) అభిరుచులు మరియు సూక్ష్మగ్రాహ్యతల మధ్య విలక్షణత ద్వారా ఉన్నత మరియు బలహీన (అల్ప) తరగతుల యొక్క భావనను సూచించారు.
జాతి మరియు ఇతర భారీ స్థాయి వర్గాలు సైతం తరగతి హోదాను ప్రభావితం చేయగలవు. తరగతి హోదాలతో ప్రత్యేకమైన జాతి సమూహాల సమ్మేళనం అనేది పలు సమాజాల్లో సాధారణంగా ఉంటుంది. విజయం లేదా అంతర్గత జాతి వ్యత్యాసం ఫలితంగా ఒక అధికార తరగతి అనేది తరచూ జాతి సంబంధమైన ఏకరీతిని కలిగి ఉంటుంది. కొన్ని సమాజాల్లోని ప్రత్యేకమైన జాతులు లేదా జాతి సమూహాలు చట్టబద్ధంగా లేదా సంప్రదాయకంగా ప్రత్యేకమైన తరగతి హోదాలను ఆక్రమించకుండా నియంత్రించబడుతాయి. ఉన్నత లేదా బలహీన తరగతులకు చెందినవిగా పరిగణించే స్వజాతీయతలు ఒక సమాజం నుంచి మరో సమాజానికి మారుతుంటాయి. ఆధునిక సమాజాల్లో, స్వజాతీయత మరియు తరగతి మధ్య ఆఫ్రికాలోని కుల వ్యవస్థగా చెప్పబడే వర్ణ వివక్ష మరియు జపనీస్ సమాజంలోని బురాకుమిన్ హోదాలో 
కఠినమైన చట్టపర సంబంధాలు నిర్దేశించబడ్డాయి.
ఆపాదిత హోదా వర్సెస్ ఆర్జిత హోదా యొక్క విలక్షణత తరచూ ఏర్పరచబడుతుంది. ఇది ప్రాప్త తరగతి గుర్తింపు మరియు సామాజిక హోదా అనేది పుట్టినప్పుడు లేదా కాలగమనంలో ఆర్జించిందా అనే వాటి మధ్య వ్యత్యాసాన్ని గుర్తిస్తుంది. ఆర్జిత హోదాలు అనేవి ప్రతిభ, నిపుణతలు, సమర్థతలు మరియు చర్యల ఆధారంగా పొందబడుతాయి. ఆర్జిత హోదా ఉదాహరణలుగా ఒక వైద్యుడుగా లేదా ఒక నేరస్థుడుగా మారడం అనే హోదా తర్వాత ప్రవర్తనల క్రమం మరియు వ్యక్తిపై అంచనాలను నిర్ణయిస్తుంది.
సామాజిక వస్తువుల యొక్క భిన్నమైన వినియోగం అనేది తరగతికి చెందిన అత్యంత దృశ్యమాన పరిణామంగా చెప్పబడుతుంది. ఆధునిక సమాజాల్లో, ఇది ఆదాయ అసమానతగా వ్యక్తం చేయబడుతుంది. అదే 
మనోవృత్తి సమాజాల్లో, ఇది పోషకాహారలోపం మరియు ఆవర్తన పస్తులు పడటంగా చెప్పబడుతుంది. తరగతి హోదా అనేది ఆదాయానికి ఒక నైమిత్తిక అంశం కాకపోయినప్పటికీ, ఉన్నత తరగతులకు చెందిన వారు అల్ప తరగతుల వారి కంటే అధిక ఆదాయాలను కలిగి ఉంటారని చెప్పడానికి సుసంగతమైన సమాచారం ఉంది. ఈ అసమానత వృత్తి నియంత్రణ సమయంలో ఇప్పటికీ ఉంటోంది. పనిచేసే చోట పరిస్థితులు తరగతిని బట్టి విస్తృతంగా మారుతుంటాయి. ఎగువ మధ్య తరగతి మరియు మధ్య తరగతికి చెందిన వారు వారి ఉద్యోగాల్లో అత్యధిక స్వేచ్ఛను కలిగి ఉంటారు. వారు సాధారణంగా అధిక గౌరవం పొందడం మరియు అత్యధిక భిన్నత్వాన్ని ప్రదర్శిస్తారు. అంతేకాక వారు కొద్దిమేర అధికారాన్ని కూడా చూపించే సామర్థ్యం కలిగి ఉంటారు. అదే అల్ప తరగతులకు చెందిన వారు ఎక్కువగా పరాధీనం చేయబడటం మరియు మొత్తమ్మీద తక్కువ స్థాయిలో వృత్తి సంతృప్తిని అనుభవిస్తారు. క్షేత్రస్థాయి యొక్క భౌతిక పరిస్థితులు తరగతుల మధ్య ఎక్కువగా వ్యత్యాసాన్ని కనబరుస్తాయి. మధ్యతరగతి కార్మికులు “పరాధీన పరిస్థితులను ఎదుర్కోవడం” లేదా “వృత్తి సంతృప్తి లేమి”ని కలిగి ఉండొచ్చు. అదే కూలీలు (వేతన శ్రామికులు) పరాధీన పరిస్థితులను తరచూ మామూలుగా ఎదుర్కోవచ్చు. అంతేకాక స్పష్టమైన శారీరక ఆరోగ్యపరమైన ఇబ్బందులు, గాయాలు చివరకు మరణ సంబంధమైన పరిస్థితులను ఎదుర్కోవచ్చు.
విస్తృత సామాజిక ఆవరణలో, జీవన విధానంపై తరగతికి ప్రత్యక్ష పరిణామాలను కలిగి ఉంటుంది. అభిరుచులు, ప్రాధాన్యతలు మరియు ఒక సాధారణ జీవన శైలి జీవన విధానంలో భాగంగా ఉంటాయి. ఈ జీవన విధానాలు విద్యాపరమైన ప్రాప్తిపై తద్వారా హోదా ప్రాప్తిపై సాధ్యమైన మేర ప్రభావం చూపించవచ్చు. తరగతి జీవన విధానం పిల్లలు ఏ విధంగా ఎదుగుతారనే దానిపై కూడా ప్రభావం చూపిస్తుంది. ఉదాహరణకు, ఒక శ్రామిక తరగతికి చెందిన వ్యక్తి తన బిడ్డను సాధ్యమైనంత వరకు ఒక శ్రామిక తరగతికి అనుగుణంగా పెంచుతాడు. అదే విధంగా మధ్య తరగతి పిల్లలు మధ్య తరగతికి అనువుగా పెరుగుతారు. అదృష్టకర తరాలకు సంబంధించిన తరగతి యొక్క భావనను ఇది శాశ్వతం చేస్తుంది.
తరగతి యొక్క సిద్ధాంతపరమైన నమూనాలు తరగతి సంబంధాలు అనేవి ఏ విధంగా అస్తిత్వంలోకి వస్తాయి మరియు కొన్ని ప్రత్యేక తరగతి సంబంధాలు ఎందుకు విస్తృతంగా సారూప్య సమాజాల్లో ఉనికిని కలిగి ఉంటాయనే విషయాలను వివరించగలుగుతాయి.
తరగతి యొక్క మార్క్సిస్టు భావనలో వ్యక్తుల సంఘటిత సమూహం ఉంటుంది. అది సమాజంలోని వ్యక్తులకు సంబంధించిన పరస్పర సారూప్య ఆర్థిక మరియు సామాజిక సంబంధాలను పంచుతుంది. తరగతి అనేది అంతర్గత ప్రవృత్తులతో కూడిన ఒక వర్గంగా చెప్పబడుతుంది. ఇది సమాజంలోని ఇతర వర్గాల ప్రయోజనాలకు భిన్నంగానూ మరియు విభేదించే విధంగానూ ఉండవచ్చు. ఉదాహరణకు, కార్మికుల ఉత్తమ ప్రయోజనంగా వేతనాలు మరియు ప్రయోజనాలను పెంచడం మరియు పెట్టుబడిదారుడి యొక్క ఉత్తమ ప్రయోజనంగా ఖర్చులకు తగ్గట్టుగా లాభాన్ని పెంచడం వంటివి. కార్మికులు మరియు పెట్టుబడిదారులకు స్వయంగా ఈ తరగతి ద్విభాజనాల గురించి తెలియకపోయినప్పటికీ, ఇది పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థలో ఘర్షణకు దారితీస్తుంది.
మార్క్స్‌కు సంబంధించి, తరగతి అనేది రెండు అంశాలతో ముడిపడి ఉంటుంది:
మొదటి ప్రమాణం ఒక సమాజాన్ని ఉత్పత్తి సామగ్రి పరంగా యజమానులు మరియు యజమానేతరులుగా విభజిస్తుంది. పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థలో, ఇవి పెట్టుబడిదారు (మధ్యతరగతి జనులు) మరియు శ్రామికులుగా పిలవబడుతాయి. ఏదేమైనప్పటికీ, మరింత సంతృప్తికరమైన విభాగాలుగా కూడా చేయొచ్చు. పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థలో అత్యంత ముఖ్యమైన ఉప వర్గం నాజూకు మధ్యతరగతి జనులు (చిన్న మధ్యతరగతి జనులు). వీరు తమ సొంత ఉత్పత్తి సామగ్రిని కలిగి ఉంటారు. వాటి వినియోగానికి ఇతరులను నియమించడానికి బదులుగా వారే తొలుత వాటిపై స్వయంగా పనిచేస్తారు. వారిలో స్వయం ఉపాధి కలిగిన నిపుణులైన కార్మికులు, చిన్న గుమాస్తాలు మరియు పలువురు వృత్తిసంబంధ నిపుణులు ఉంటారు. జాన్ ఎల్‌స్టర్ వివిధ చారిత్రక కాలాల నుంచి మార్క్స్ యొక్క 15 తరగతుల యొక్క ప్రస్తావనను గుర్తించారు.
తరగతులకు ఒక ముందస్తు అవసరమనేది తగినంత మిగులు ఉత్పత్తి యొక్క అస్తిత్వంగా చెప్పబడుతుంది. మార్క్సిస్టులు "నాగరిక" సమాజాలను సమాజంలో ఉత్పత్తిని నియంత్రించే మరియు వస్తువులను ఉత్పత్తి చేసే వారి మధ్య తరగతుల యుద్ధంగా అభివర్ణించారు. మార్క్సిస్టుల పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థ భావన ప్రకారం, ఇది పెట్టుబడిదారులు (మధ్యతరగతి జనులు) మరియు వేతన కార్మికుల (కూలీలు) (శ్రామికులు) మధ్య పోరాటం. మార్క్సిస్టులకు సంబంధించి, తరగతి వైరుధ్యం అనేది వస్తువులను ఉత్పత్తి చేసే తరగతిపై నియంత్రణను తప్పకుండా అనివార్యం చేసే సామాజిక ఉత్పత్తిపై నియంత్రణ చూపే పరిస్థితి ద్వారా పుట్టుకొస్తుంది. అదే పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థలో, ఇది మధ్యతరగతి (జనులు) శ్రామికుల ద్వారా దోపిడీగా చెప్పబడుతుంది.
అయితే పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థను రూపుమాపి, దాని స్థానంలో సామ్యవాదాన్ని తీసుకొచ్చే విధంగా ఇది శ్రామిక వర్గం యొక్క లక్యమని మార్క్స్ తనకు తానుగా వాదించారు. అంటే, తరగతి వ్యవస్థ (వర్గ వ్యవస్థ) ను బలపరిచి, సామాజిక సంబంధాలను మార్చడం తద్వారా భవిష్యత్ కమ్యూనిస్టు సమాజంగా అభివృద్ధి చెందడం. ఇక్కడ "...ప్రతి వ్యక్తి యొక్క స్వతంత్ర పురోగతి అనేది అందరి స్వతంత్ర అభివృద్ధి పరిస్థితిగా చెప్పబడుతుంది". (కమ్యూనిస్టు ప్రణాళిక) ఇది తరగతిరహిత సమాజం యొక్క ప్రారంభాన్ని గుర్తిస్తుంది. ఇందులో ఆదాయం కంటే మానవ అవసరాలు ఉత్పత్తికి ప్రేరణగా పనిచేస్తాయి. ప్రజాస్వామ్య నియంత్రణ మరియు వినియోగ ఉత్పత్తి ఉన్న ఒక సమాజంలో తరగతి, హోదా మరియు డబ్బు అవసరమనేది ఉండదు.
వ్లాడిమిర్ లెనిన్ తరగతులను ప్రజలతో కూడిన భారీ సమూహాలు చారిత్రాత్మకంగా నిర్ణయించిన సామాజిక ఉత్పత్తి వ్యవస్థలో వారు ఆక్రమించిన స్థానం ద్వారా వారు పరస్పర వైరుధ్యతను కనబరిచడం మరియు ఉత్పత్తి పరంగా వారి సంబంధం ద్వారా (అనేక సందర్భాల్లో ఇది చట్టంలో శాశ్వతంగానూ మరియు సూత్రీకరించబడింది), కార్మికుల యొక్క సామాజిక సంస్థలో వారి పాత్ర ద్వారా మరియు తత్ఫలితంగా, వారు ఖర్చు పెట్టే సామాజిక సంపద యొక్క వాటాకు సంబంధించిన పరిమితులు మరియు దానిని పొందే పద్ధతి" "ఎ గ్రేట్ బిగినింగ్"
మార్క్సిస్టులకు గడచిన రెండు వందల యాభై ఏళ్ల కాలంలో సమాజం యొక్క అతి ముఖ్యమైన మార్పు అనేది శ్రామిక వర్గం యొక్క స్థూలమైన మరియు శరవేగ అభివృద్ధిని చెప్పుకోవచ్చు. ఇంగ్లాండ్ మరియు ఫ్లాండర్స్‌లో వ్యవసాయ మరియు దేశీయ జౌళీ కార్మికులతో మొదలై, లెక్కకు మించిన వృత్తులు కూలీలు లేదా జీతాల ద్వారా మాత్రమే అందించబడేవి. స్వయం ఉపాధికి అవకాశమిచ్చిన ప్రైవేటు ఉత్పత్తి అనేది పారిశ్రామిక విప్లవానికి ముందు ఉన్నంతగా అది సాధ్యపడలేదు. అందుకు కారణం ఉత్పత్తిని యాంత్రికీకరణ మరింత చౌకగా చేయడమే. తమ సొంత కార్మిక సమయాన్ని నియంత్రించిన పలువురు వ్యక్తులు పారిశ్రామికీకరణ ద్వారా శ్రామికులుగా మారారు. వేతనాలు లేదా ప్రైవేటు సంపద ద్వారా గతంలో జీవనోపాధి పొందిన నేటి పలు సమూహాలు అంటే వైద్యులు, విద్యావేత్తలు లేదా న్యాయవాదులు ప్రస్తుతం ఎక్కువగా వేతన కార్మికులుగా పనిచేస్తున్నారు. ఈ ప్రక్రియను మార్క్సిస్టులు శ్రామికీకరణగా పేర్కొన్నారు. అంతేకాక "మొదటి ప్రపంచం" (సంపన్నమైన పారిశ్రామిక పెట్టుబడిదారీ దేశాలు) యొక్క ధనిక దేశాల్లోని ప్రస్తుత సమాజాల్లో అతిపెద్ద తరగతిగా ఇది శ్రామికవర్గంలో ప్రధానాంశంగా ఉందని వారు గుర్తించారు.
రైతు-భూస్వామి సంబంధం ఎక్కువగా క్షీణించడం (పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థ పూర్వపు సమాజాలు చూడండి), ప్రాథమికంగా వాణిజ్యపరంగా చురుకైన మరియు పారిశ్రామిక దేశాల్లో, మరియు తర్వాత అదే విధంగా పారిశ్రామికంగా అభివృద్ధి చెందని దేశాల్లో, దాదాపుగా రైతుల తరగతిని పూర్తిగా రూపుమాపింది. అమాయకపు గ్రామీణ కార్మికులు ఇప్పటికీ ఉన్నారు. అయితే ఉత్పత్తితో వారి ప్రస్తుత సంబంధం 
ప్రబలంగా భూమిరహిత వేతన కూలీలు లేదా గ్రామీణ శ్రామికులుగా మారింది. రైతాంగ వినాశనం మరియు ఒక గ్రామీణ శ్రామిక వర్గంగా అది మారడం వెరసి అన్ని పనుల యొక్క సాధారణ శ్రామికీకరణకు దారితీసింది. ఈ ప్రక్రియ 1960లు మరియు 1970ల్లో అసంపూర్ణమైనదిగా వాదించబడినప్పటికీ, అది నేడు సాధ్యమైనంత వరకు పూర్తయింది.
తరగతి (వర్గ) విభజనలను నిరంతరాయ చారిత్రక ప్రక్రియలుగా మార్క్స్ గుర్తించారు. మార్క్సిజంలో తరగతులు అనేవి స్థిరమైన సత్వాలు కావు. అయితే అవి ప్రతినిత్యం ఉత్పాదక ప్రక్రియ ద్వారా తిరిగి పుడుతుంటాయి. తరగతులను విభక్త ఉత్పాదక ప్రక్రియల ద్వారా సృష్టించబడే చారిత్రక ఏకత్వంతో కాలానుగతంగా మారే మానవ సామాజిక సంబంధాలుగా మార్క్సిజం భావించింది. దిన కూలీలకు పనిచేసిన ఒక 17వ శతాబ్దపు వ్యవసాయ కూలీ 21వ శతాబ్దానికి చెందిన సగటు కార్యాలయ ఉద్యోగి తరహాలో ఉత్పత్తి పరంగా ఒకే విధమైన సంబంధాన్ని పంచుకున్నాడు. ఈ ఉదాహరణలో, ఇది వేతన కార్మికుడి యొక్క విభక్త నిర్మాణంగా చెప్పబడుతుంది. వీరిద్దరినీ "శ్రామిక తరగతి (వర్గం)"గా ఇది పేర్కొంటుంది.
లక్ష్య అంశాలు (అంటే వస్తు పరిస్థితులు, సామాజిక నిర్మాణం) మరియు ఆత్మాశ్రయ అంశాలు (అంటే తరగతి సభ్యుల యొక్క చైతన్య సంస్థ) మధ్య ద్వంద్వ తర్కాన్ని మార్క్సిజం వివరించింది. మరోవైపు పలు మార్క్స్ సిద్ధాంతాలు ప్రజల యొక్క తరగతిని లక్ష్య అంశాల (తరగతి నిర్మాణం) ఆధారంగా విశ్లేషించాయి. ప్రధాన మార్క్సిస్టు పంథాలు శ్రామిక వర్గం యొక్క చరిత్రను అవగతం చేసుకునే దిశగా ఆత్మాశ్రయ అంశాలను ఎక్కువగా ఉపయోగించుకున్నాయి. E.P. థాంప్సన్ రాసిన "ది మేకింగ్ ఆఫ్ ది ఇంగ్లీష్ వర్కింగ్ క్లాస్" అనేది ఈ "లక్ష్య" మార్క్సిస్టు పంథాకు ఒక నిశ్చయాత్మక ఉదాహరణ. ఇంగ్లీష్ కార్మిక తరగతిని థాంప్సన్ విభక్త వస్తు పరిస్థితులు కలిగి, తమ సామాజిక స్థితి యొక్క సానుకూల ఆత్మ చైతన్యానికి వచ్చే వ్యక్తుల సమూహంగా పేర్కొన్నారు. సామాజిక తరగతి యొక్క ఈ విశిష్టత మార్క్సిజంలో సాధారణంగా వర్గ చైతన్యంగా పిలవబడుతుంది. ఈ భావన జార్జ్ లుకాస్ యొక్క "హిస్టరీ అండ్ క్లాస్ కాన్షియస్‌నెస్‌" (1923) ద్వారా ప్రసిద్ధిగాంచింది. దీనిని "స్వీయ తరగతి" దిశలో కదిలే "సొంత తరగతి" ప్రక్రియగా చూడటం జరిగింది. సాధారణంగా ఒక చారిత్రక ప్రక్రియ యొక్క బాధితుడుగా కంటే చరిత్రను మార్చే ఒక సంఘటిత కారకంగా ఇది పనిచేస్తుంది. లూకాస్ మాటల్లో, శ్రామికవర్గం అనేది చరిత్ర యొక్క "ఉద్దేశం-లక్ష్యం" మరియు మొదటి తరగతి తప్పుడు చైతన్యం (మధ్యతరగతి జనుల చైతన్యానికి స్వాభావికమైన ఉంటుంది) ను వేరు చేయగలదు మరియు ఆర్థికపరమైన నిబంధనలను విశ్వజనీనంగా (అదే విధంగా అవి చారిత్రక పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థ యొక్క ఏకైక పరిణామంగా ఉంటాయి) భావించగలవు.
తరగతి యొక్క ప్రారంభక సామాజికశాస్త్ర సంబంధమైన అర్థ వివరణ మ్యాక్స్ వెబర్ ద్వారా మరింత అభివృద్ధిగాంచింది. పొరపొచ్చం యొక్క మూడు సూత్రాల సిద్ధాంతాన్ని వెబర్ సూత్రీకరించారు. అందుకు తరగతి, హోదా మరియు పార్టీ (లేదా రాజకీయాలు) లను ఉత్పత్తి పరమైన యాజమాన్యానికి సహాయకారులుగా ఉపయోగించారు. అయితే వెబర్‌కు సంబంధించి, అవి ఎలా పనిచేస్తాయనేది ఒక ఆగంతుక ప్రశ్నగా పరిణమించడం మరియు అది ఒక సమాజం నుంచి మరొక సమాజానికి మారడం జరుగుతుంది. అంతేకాక వెబర్ అతని ఆరు "అమెరికన్ డ్రీమ్" విలువల పరంగా కూడా సుపరిచితుడు. అవి 1) కష్టపడి పనిచేయడం 2) సార్వత్రికతావాదం 3) వ్యక్తివాదం 4) సంపద 5) ఆచరణతత్వం మరియు 6) హేతుబద్ధత
సామాజికశాస్త్ర పాఠశాలలు అవి ఏ విధంగా తరగతిని వివరిస్తున్నాయనే దానిని బట్టి వ్యత్యాసాన్ని కనబరుస్తాయి. సామాజిక తరగతి యొక్క "విశ్లేషణాత్మక" భావనలు అంటే మార్క్స్‌కు సంబంధించిన మరియు వెబర్‌కు సంబంధించిన సంప్రదాయాలు వంటివి మరియు మరింత "అనుభావిక" సంప్రదాయాలు అంటే సామాజిక నిర్మాణం యొక్క ఒక ప్రత్యేకమైన సిద్థాంతానికి తప్పనిసరిగా వర్తించకుండా సామాజిక ఫలితాలతో ఆదాయం, విద్య మరియు సంపద 
యొక్క సహసంబంధాన్ని గుర్తించే సామాజిక-ఆర్థిక హోదా విధానం వంటి వాటి మధ్య విలక్షణతను గుర్తించగలం. వార్నర్‌కు సంబంధించిన విధానం విశ్లేషణాత్మకమైన దాని కంటే వర్ణణాత్మకమైనదిగా దానిని "అనుభావికమైనది"గా పరిగణించవచ్చు.
అత్యధిక ప్రచార రంగంలోని సంప్రదాయక 'పావురాయి రంధ్రాల' ఆధారం అనేది ఆ సామాజిక తరగతి మాదిరిగా ఉపయోగించబడుతుంది. ఏదేమైనా, తాజాగా, సంపద మరింత పెరగడంతో, ఈ ప్రక్రియ మరింత తక్కువ స్పష్టంగా మారింది. కొత్త `అభిప్రాయ నేతలు' ఒకే విధమైన సామాజిక తరగతి నుంచి పుట్టుకొస్తున్నారని ప్రస్తుతం వాదించబడుతోంది. సంప్రదాయాకంగా ప్రచార రంగాలు ఉపయోగించే తరగతి సమూహాలు (ఉదాహరణకు, NRS సామాజిక శ్రేణి ప్రణాళికలో AB -నిర్వహణ సంబంధి మరియు వృత్తిసంబంధమైనది, C1 -పర్యవేక్షక మరియు గుమస్తాసంబంధి, C2-నిపుణ కాయిక, DE-నైపుణ్యం లేని కాయిక మరియు ఉపాధి లేని వారు) ప్రత్యేకించి, విద్య మరియు నికర రాబడి పరంగా గుమస్తా సంబంధి ఉద్యోగులు మరియు శారీరక కష్టం చేసే కార్మికుల మధ్య విలక్షణత ఇటీవలి దశాబ్దాల్లో విలువను కోల్పోతున్నట్లు నివేదించబడింది.
మరోవైపు ఓ నాలుగు దశాబ్దాలకు ముందు, అంటే ఈ సమూహాలు తొలుత విస్తృతంగా వినియోగించబడినప్పుడు, ప్రతి ప్రధాన తరగతి (C, D మరియు E)లోని సంఖ్యలు సమంజసమైన రీతిలో తుల్యం చేయబడ్డాయి. నేడు మొత్తంలో C గ్రూపు (C1 మరియు C2లను ఇవ్వడానికి ఇప్పుడు ఇది సాధారణంగా విభజన చెందినప్పటికీ) ఒక అతిపెద్ద రంగాన్ని ఆవిష్కరించింది. ఇది యావత్ వర్గీకరణ వ్యవస్థను ప్రభావితం చేయడం మరియు మార్కెటింగ్ ప్రయత్నం యొక్క వినియోగ 
సాంద్రీకరణ పరంగా తక్కువగా అందిస్తోంది.
ఒక సమాజ తరగతి నమూనా యొక్క ప్రారంభ ఉదాహరణను సామాజికవేత్త విలియం లాయిడ్ వార్నర్ అతని 1949 పుస్తకం, "సోషియల్ క్లాస్ ఇన్ అమెరికా" లో వివరించారు. పలు దశాబ్దాల పాటు వార్నర్‌కు సంబంధించిన సిద్ధాంతం U.S. సామాజికశాస్త్ర సంబంధి సిద్ధాంతంలో హవా కొనసాగించింది.
సామాజిక మానవ పరిణామ శాస్త్రం ఆధారంగా అమెరికన్లను వార్నర్ మూడు తరగతులుగా (ఉన్నత, మధ్య మరియు అల్ప) విభజించారు. తర్వాత వాటిలో ప్రతి దానినీ "ఉన్నత" మరియు "అల్ప" విభాగాలుగా దిగువ తెలిపిన స్వీకృతాల ద్వారా విభజించారు.వార్నర్‌కు సంబంధించి, అమెరికన్ సామాజిక తరగతి ఒక వ్యక్తి సంపాదించే మొత్తం వాస్తవిక సొత్తు కంటే ఎక్కువగా వైఖరులపై ఆధారపడి ఉంది. ఉదాహరణకు, అమెరికాలోని అత్యంత ధనిక ప్రజలు "దిగువ ఉన్నత తరగతి"కి చెందినవారుగా ఉంటారు. ఎందుకంటే, వారిలో ఎక్కువ మంది సొంతంగా సంపదను సృష్టించుకుని ఉంటారు. ఒకరు అత్యున్నత తరగతిలో మాత్రమే జన్మించగలడు. అయినప్పటికీ, సంపన్న ఎగువ ఉన్నత తరగతికి చెందిన వారు మరింత శక్తివంతంగా మారుతారు. 
ఈ విషయాన్ని U.S. అధ్యక్షుల యొక్క ఒక మామూలు సర్వే ప్రదర్శించింది (అంటే, రూసీవెల్ట్‌లు, కెన్నడీలు మరియు బుష్‌లు).
మరో పరిశీలన: ఎగువ బలహీన తరగతికి చెందినవారు దిగువ మధ్యతరగతి (అంటే బాగా జీతం తీసుకునే కర్మాగార ఉద్యోగి వర్సెస్ ఒక సెక్రెటరీ సంబంధిత ఉద్యోగి) వ్యక్తుల కంటే మరింత డబ్బు సంపాదించగలరు. అయితే తరగతి వ్యత్యాసం అనేది మాత్రం వారు ఎంచుకునే పనిపై ఆధారపడుతుంది.
వార్నర్ పరిశోధనా ఫలితాల్లో, అమెరికన్ సామాజిక తరగతి ఈ విభక్త ధోరణులపై ఎక్కువగా అధారపడుతుందని ఆయన గుర్తించారు. ఉదాహరణకు, దిగువ మధ్యతరగతి ఇతరమైన వాటి కంటే అత్యంత సంప్రదాయక వర్గంగా ఉంటుందని ఆయన గుర్తించారు. ఎందుకంటే, వారు అత్యల్పంగా శ్రామికవర్గం నుంచి వేరు చేయబడుతారు. సాపేక్షకంగా తక్కువ జనాభా కలిగిన ఎగువ మధ్యతరగతి సాధారణంగా కచ్చితమైన అమెరికన్ ధోరణి పరంగా "ప్రమాణాన్ని నిర్దేశించుకుంటుంది". ఇది ప్రసార మాధ్యమాలలో దర్శనమిచ్చింది.
ఆదాయ స్థితి మధ్యస్తానికి సమీపాన గుర్తించిన వారి కంటే జీతాలు మరియు విద్యాప్రాప్తి ఉన్న వృత్తి నిపుణుల (ఉదాహరణకు, తక్కువ హోదా కలిగిన ప్రొఫెసర్లు, నిర్వహణసంబంధ కార్యాలయ సిబ్బంది, వాస్తుశిల్పులు) ను కూడా వాస్తవిక మధ్యతరగతిగా పరిగణించవచ్చు.
1978లో సామాజికవేత్తలు కోల్‌మన్ మరియు రెయిన్‌వాటర్ "మహానగర తరగతి నిర్మాణం" (మెట్రోపాలిటన్ క్లాస్ స్ట్రక్షర్) ను భావించారు. అది మూడు సామాజిక తరగతులను కలిగి ఉండి మరియు ప్రతిదీ కూడా ఉప తరగతులను కలిగి ఉంది.వారి 2005 సామాజికశాస్త్ర పుస్తకం, "సొసైటీ ఇన్ ఫోకస్‌"లో సామాజికవేత్తలు విలియం థాంప్సన్ మరియు జోసెఫ్ హిక్కీ ఐదు తరగతుల నమూనాను ఆవిష్కరించారు. అందులో మధ్యతరగతి రెండు విభాగాలుగా విభజించబడింది. శ్రామికవర్గం అనే మాట గుమస్తాసంబంధి మరియు నిపుణులైన సిబ్బందిని సూచించడానికి ఉపయోగించబడింది. వారి తరగతి వ్యవస్థ గురించి దిగువ తెలపబడింది:
"ది అమెరికన్ క్లాస్ స్ట్రక్షర్, 6వ ఎడిషన్" (వాడ్స్‌వర్త్ 2002) లో అదే విధంగా అంతకుముందు 5వ ఎడిషన్‌లో డెన్నిస్ గిల్బర్ట్ అమెరికన్ సామాజిక తరగతుల యొక్క మరింత కచ్చితమైన విభజనను వివరించారు. డెన్నిస్ గిల్బర్ట్ "ఒక ప్రత్యేకమైన నమూనా నిజమైనది మరియు మరొకటి తప్పైనది అని చెప్పడానికి నిజంగా ఎలాంటి దారి లేదు" అని స్పష్టం చేశారు. ఆయన అంతటితో ఆగకుండా, అతని నమూనా "ఆదాయ వనరుల"ను స్పష్టం చేస్తుందని మరియు సంపాదనాపరుల సంఖ్యపై ఆధారపడే కుటుంబ ఆదాయం ప్రతి సామాజిక తరగతిలో గణనీయంగా వ్యత్యాసాన్ని చూపుతుంది. ఉల్లేఖనాల్లో తెలిపిన తరగతి వివరణలను 5వ ఎడిషన్, 284 మరియు 285 పేజీల నుంచి తీసుకోవడం జరిగింది.
చైనీయుల సామాజిక స్తరీకరణ యొక్క నిర్మాణం మరియు పరిణామం, లో సామాజికవేత్త లి యి 
1949 తర్వాత చైనీయుల సామాజిక స్తరీకరణకు సంబంధించిన ఒక సమగ్ర నమూనాను రూపొందించారు. నేడు చైనాలో, రైతు తరగతి, కార్మిక తరగతి (పట్టణ ప్రభుత్వ కార్మికుడు మరియు పట్టణ సంఘటిత కార్మికుడు, పట్టణ ప్రభుత్వేతర కార్మికుడు మరియు రైతు కూలీ), పెట్టుబడిదారు తరగతి (దాదాపు 15 మిలియన్లు) మరియు ఉద్యోగ తరగతి (దాదాపు 40 మిలియన్లు) మరియు పాక్షిక ఉద్యోగులు (దాదాపు 27 మిలియన్లు) ఉన్నాయి.
ఫర్హద్ నోమాని మరియు సోహ్రాబ్ బెహ్దాద్ వారి పుస్తకం, "క్లాస్ అండ్ లేబర్ ఇన్ ఇరాన్; డిడ్ ది రివల్యూషన్ మ్యాటర్?" (సిరాక్యూజ్ యూనివర్శిటీ ప్రెస్, 2006) లో ఇరాన్‌లోని సామాజిక తరగతులను నిర్వచించడం మరియు అంచనా వేశారు. అలాగే విప్లవకర ఇరాన్ తర్వాత సామాజిక తరగతుల యొక్క సంస్థితిలో 
చోటు చేసుకున్న మార్పులను గమనించారు.
నోమాని మరియు బెహ్దాద్ వారి విశ్లేషణ (à la Erik Olin Wright ) కోసం (1) ఆస్తి యాజమాన్యం (2) కొరతగా ఉండే నిపుణతలు/అధికార పత్రాలు కలిగి ఉండటం (3) సంస్థాగత ఆస్తులు/అధికారం అనే మూడు పరిమితులపై ఆధారపడింది. వారు నాలుగు విలక్షణ తరగతి విభాగాలను మరియు ప్రభుత్వానికి సంబంధించిన రాజకీయ కార్యనిర్వాహకుల యొక్క అస్పష్టమైన విభాగాన్ని (తరగతి) గుర్తించారు:ప్రభుత్వానికి చెందిన రాజకీయ సమూహంలో నియమించబడిన వారు, రాజకీయ పరిపాలన, జాతీయ భద్రత మరియు దేశీయ నిఘాలో నిమగ్నమైన వారు రాజకీయ నిర్వాహక సంస్థల (నిర్వాహకుల) యొక్క అస్పష్టమైన తరగతి విభాగాన్ని ఏర్పాటు చేస్తారు. ఈ తరగతిలో ఉన్నత స్థాయి ప్రభుత్వ పరిపాలకులు, నిర్వాహకులు మరియు సైనిక మరియు పారా మిలిటరీ అధికారులు, రాజకీయ సమూహం యొక్క హోదా జాబితా మరియు బలవంతపు దళాల (సైనిక ముసాయిదా రూపకర్తలు సహా) కు చెందిన అల్పస్థాయి సభ్యులు ఉంటారు.
1979 విప్లవకర గందరగోళం తర్వాత చోటు చేసుకున్న పరిస్థితులు ఇరాన్ యొక్క తరగతి పునఃసంస్థితిపై గుర్తించదగ్గ ప్రభావాలు చూపాయి (దిగువ పట్టిక చూడండి). మొదటి విప్లవకర దశాబ్ది (ఖోమీని హయాం) లోని అభివృద్ధి ప్రక్రియ యొక్క అంతరాయం అనేది ఉత్పత్తికి సంబంధించిన పెట్టుబడిదారు సంబంధాలను (నిర్మాణపరమైన ఇబ్బందులు) దెబ్బతీసింది. ఈ పరిస్థితి కార్మికుల శ్రామికీకరణ తిరోగమనం మరియు వ్యవసాయం యొక్క రైతాంగం వృద్ధి మరియు చిరు వాణిజ్య కార్యకలాపాల్లో సాధారణ విస్తరణ అలాగే ప్రభుత్వ కార్యకలాపాల భారీ విస్తరణతో పాటు చిరు మధ్య తరగతి జనుల వృద్ధికి అవకాశం కల్పించింది. ఖోమీని హయం తర్వాత ఒక ఆర్థిక సరళీకరణ విధానం (ఇబ్బందుల తొలగింపు ప్రక్రియ) ద్వారా ఉత్పత్తికి సంబంధించిన పెట్టుబడిదారు సంబంధాల పునరుద్ధరణ దిశగా చేసిన ప్రయత్నం అంతకుముందు కొన్ని పంథాలను తిప్పికొట్టింది. రెండో విప్లవకర తదనంతర సమయంలో కార్మికుల శ్రామికీకరణ పెరుగుదల మరియు వ్యవసాయాన్ని రైతుల మయం చేయకుండా ఉండటం గుర్తించబడింది. మొట్టమొదటి (ఇబ్బందికరమైన ²) కాలం సంప్రదాయక పెట్టుబడిదారులను మరియు
చిరు మధ్యతరగతి జనులను ప్రోత్సహించింది. అదే విధంగా రెండో (ఇబ్బందికర పరిస్థితుల తొలగింపు) సమయంలో ఆధునిక పెట్టుబడిదారులు, ఆధునిక చిరు మధ్యతరగతి జనులు మరియు మధ్యతరగతి (ప్రత్యేకించి ప్రైవేటు రంగం ద్వారా నియమితులైన వారు) సంఖ్య గణనీయంగా పెరిగింది.
1996లో ఈ తరగతి నిర్మాణాన్ని 1976లో దానితో పోల్చినప్పుడు, విపరీతమైన తేడాలు ఉన్నప్పటికీ, ఈ రెండు కాలాల మధ్య గుర్తించదగ్గ సారుప్యతలను ఎవరైనా గుర్తించగలరు. ఒకవేళ 1986 మరియు 1996 మధ్య ఉన్న తేడాలను ఒక పంథాగా గుర్తిస్తే, కొన్నేళ్లకు ముందుగా ఇరాన్ యొక్క 1976 తరగతి సంస్థితికి సంబంధించిన పునర్నిర్మాణ దిశగా ఒక క్రమం ఉంటుంది.
1- రైట్, ఎరిక్ ఓలిన్ (1997) " క్లాస్ కౌంట్స్: కంపారటివ్ స్టడీస్ ఇన్ క్లాస్ ఎనాలిసిస్" . కేంబ్రిడ్జ్: కేంబ్రిడ్జ్ యూనివర్శిటీ ప్రెస్
2- నోమాని మరియు బెహ్దాద్ (2006). "క్లాస్ అండ్ లేబర్ ఇన్ ఇరాన్; డిడ్ ది రివల్యూషన్ మ్యాటర్?" సిరాక్యూజ్ యూనివర్శిటీ ప్రెస్, అధ్యాయం 3.
సుమారు 1770ల్లో, ఆంగ్ల నిఘంటువులో "సామాజిక తరగతి" అనే పదం మొట్టమొదట ప్రవేశించిన సమయంలో, సదరు నిర్మాణంలోని "మధ్యతరగతి" అనే భావన కూడా ముఖ్యమైనదిగా మారింది. పారిశ్రామిక విప్లవం అనేది కులీనపాలన (ఉన్నతవర్గాలు), మధ్యతరగతి జనులు మరియు రైతాంగం యొక్క యూరోపియన్ భూస్వామ్య విభాగం చేతిలో ఒకప్పుడు నిరోధించబడిన ఒక విధమైన విద్యా మరియు సాంస్కృతిక అనుసరణలకు అత్యధిక మంది జనాభాకు సమయాన్ని కల్పించింది. ఆ సమయంలో తర్వాత పట్టణాలు మరియు నగరాల యొక్క పారిశ్రామిక శ్రామికులుగా అవతరించిన వారిని చేర్చి ఉండొచ్చు.
నేడు, సామాజిక తరగతి భావనలు మూడు సాధారణ విభాగాలను గుర్తిస్తున్నాయి. అవి ప్రొప్రైటర్లు మరియు సీనియర్ మేనేజర్లకు సంబంధించిన ఒక ఉన్నత తరగతి, ఇతరులపై పెత్తనం చెలాయించలేని మధ్యతరగతి ప్రజలు, అయితే వీరు వాణిజ్యం, భూ యాజమాన్యం లేదా వృత్తిపరమైన ఉపాధి ద్వారా ఎక్కువగా సొమ్మును ఆర్జించగలరు. ఇక చివరగా తమ బతుకుదెరువుకు కూలీ డబ్బులపై ఆధారపడే అల్ప తరగతి.
ఏదేమైనప్పటికీ, ఉన్నత, మధ్య మరియు శ్రామిక తరగతి పదాలకు భిన్నమైన నిర్వచనాలు ఇచ్చే బ్రిటీష్ తరగతి భావన నుంచి ఒక తరగతి నమూనా యొక్క ప్రత్యేకతను వేరుగా గుర్తించడం చాలా ముఖ్యం. వారసత్వంగా సంక్రమించిన సంపద మరియు సొంత ఆస్తి సమ్మేళనానికి సంబంధించిన ప్రధానమైన వ్యత్యాసం అనేది ఉన్నత తరగతి యొక్క నిర్వచించబడే లక్షణంగా చెప్పబడుతుంది. ఇది దీని సభ్యులను సభ్యత్వం మరింత తేలికైనదిగానూ మరియు ఉద్యోగ స్థితి మరియు తన ఆదాయంపై మరింతగా ఆధారపడే మధ్యతరగతి నుంచి వేరుగా చూపుతుంది. మధ్యతరగతిలో ఉప విభాగాలు ఉన్నందున ఇది విస్తృతమైన సాధారణీకరణగా చెప్పబడుతుంది. 
అంటే, సంస్కృతిపై ఆసక్తిని చూపించే మరియు సభ్యతలు మరియు ఆచారాలు పాటించే ఎగువ మధ్యతరగతి ప్రజలు మధ్య తరగతిలోని ఇతర హోదాల నుంచి వేరుగా చూపించబడుతారు. అయినప్పటికీ, ఇది బ్రిటీష్ తరగతి భావనను నవీన ప్రపంచ భావన నుంచి వేరుగా చూపించడంలో ఇది ఒక ప్రయోజనకరమైన గుర్తింపుదారుగా పనిచేస్తుంది.
అమెరికా సంయుక్తరాష్ట్రాల్లో, "మధ్యతరగతి" అనే పదం చాలా విరివిగా వర్తించబడింది. అలాగే ఇతర ప్రాంతాల్లో శ్రామిక తరగతిగా పరిగణించే వ్యక్తులను కూడా చేరుస్తుంది. అత్యధిక శాతం మంది అమెరికన్లు తమను తాము మధ్య తరగతిగా గుర్తించారు. అమెరికన్ మధ్యతరగతికి దారితీసిన దానికి సంబంధించి, అనేక సిద్ధాంతాలు ఉన్నాయి. ఈ పదం అన్ని తరగతులకు చెందిన ప్రజలను అంటే సంరక్షకుల మొదలుకుని 
ప్రభుత్వ న్యాయవాదల వరకు తెలపడానికి ఉపయోగించబడింది. మధ్యతరగతి నిర్వచనం కూడా ఒక వ్యక్తి యొక్క దృక్కోణానికి సుసంగతంగా ఉంటుంది. U.S. వంటి సంపన్న దేశాల్లో విలాసవంతమైన జీవన ప్రమాణాల వల్ల మధ్యతరగతి పదం ప్రపంచంలో జీవించే అనేక మంది యొక్క జీవన ప్రమాణానికి కూడా సుసంగతంగా ఉంటుంది.
ఈ దృక్కోణం నుంచి, మధ్యతరగతి పదం మరింత సంఘటితంగా మారింది. ఫలితంగా US మధ్యతరగతి తరచూ రెండు లేదా మూడు గ్రూపులుగా ఉప వర్గీకరించబడింది. కొన్ని సిద్ధాంతాలు మధ్యతరగతి అనేది సామాజిక తరగతి మధ్యలో ఉండే వారి చేత రూపొందించబడిందని వాదిస్తుండగా ఇతర సిద్ధాంతాలు కళాశాల డిగ్రీలు ఉన్న
వృత్తి నిపుణులు మరియు నిర్వాహకుల ద్వారానే మధ్యతరగతి ఏర్పడిందని చెబుతున్నాయి. 2005లో ఉజ్జాయింపుగా వృత్తిపరమైన/వృత్తిపరమైన మద్దతు లేదా నిర్వహణసంబంధి రంగంలో 35% మంది అమెరికన్లు పనిచేయగా 27% మంది కళాశాల డిగ్రీ కలిగి ఉన్నారు. డెన్నిస్ గిల్బర్ట్ లేదా జోసెఫ్ J. హిక్కీ వంటి సామాజికవేత్తలు మధ్యతరగతి రెండు ఉప విభాగాలుగా వర్గీకరించబడిందని వాదించారు. ఎగువ మధ్యతరగతిలో పెద్ద చదువులు ఉన్న నిపుణులైన ఉద్యోగులు ఉంటారు. మొత్తం జనాభాలో వీరు ఇంచుమించు 15% ఉంటారు. 2005లో తొలి 15% మంది సంపాదనాపరులు (వయసు 25+) $62,500పైగా ఆదాయం సంపాదించారు. దిగువ మధ్యతరగతి (లేదా మధ్యతరగతిని మూడు విభాగాలుగా విభజించిన వారికి మధ్య-మధ్యతరగతి) ఎక్కువగా తమ పనిలో తక్కువ స్వతంత్రతను కలిగిన శ్రామికలు ఉంటారు. అంతేకాక వీరు ఎగువ మధ్యతరగతి వారి కంటే తక్కువ విద్యా ప్రాప్తి, తక్కువ వ్యక్తిగత ఆదాయం మరియు తక్కువ గౌరవాన్ని కలిగి ఉంటారు.
గిల్బర్ట్, హిక్కీ, జేమ్స్ హెన్స్‌లిన్ మరియు విలియం థాంప్సన్ వంటి సామాజికవేత్తలు తరగతి నమూనాలను రూపొందించారు. ఆ ప్రకారం మధ్యతరగతి రెండు విభాగాలుగా విభజించబడింది. ఇవి మొత్తం జనాభాలో 47% నుంచి 49% వరకు ఉంటుంది. ఆర్థికవేత్త మైఖేల్ వీగ్ తరగతిని సమాజంలోని సభ్యుల మధ్య ఒక జీవన విధానంగా లేదా ఆదాయం ద్వారా కంటే కూడా అధికార సంబంధాలుగా నిర్వచించారు. U.S. జనాభాలో మధ్యతరగతి జనాభా సుమారు 34% మంది ఉంటారని వీగ్ పేర్కొన్నారు. వీరు సాధారణంగా నిర్వాహకులు, పర్యవేక్షకులు, చిరు వ్యాపారులు మరియు ఇతర వృత్తిపరమైన వ్యక్తులుగా నియమించబడుతారు.
తరగతి అనేది ఎలాంటి సమాజంలోనైనా స్పష్టంగా గ్రహించబడినప్పటికీ, కొన్ని సంస్కృతులు హోదాకు సంబంధించి, కొన్ని ప్రత్యేకమైన మార్గదర్శకాలను ప్రచురించాయి. కొన్ని సందర్భాల్లో, ఈ హోదాల్లోని సిద్ధాంతాలు ఆధునిక ఆంగ్ల వినియోగంలో అవగతం చేసుకున్న విధంగా సామాజిక తరగతి యొక్క ప్రధాన స్రవంతి అధికార తర్కవితర్కాల ద్వారా చోటుచేసుకోవు.
పురాతన రోమ్‌లోని సామాజిక తరగతి రోమన్ల జీవితాల్లో ఒక ప్రధాన పాత్ర పోషించింది. పురాతన రోమన్ సమాజం అధికార క్రమ సంబంధితమైనది. విచ్చలవిడిగా జన్మించిన వయోజన పురుష రోమన్ పౌరులు పూర్వీకులు మరియు ఆస్తులను బట్టి పలు తరగతులుగా విభజించబడ్డారు. విభిన్న చట్టపరమైన హక్కులున్న పౌరులేతరులకు సంబంధించి కూడా అనేక తరగతులు ఉన్నాయి. వీరితో పాటు ఎలాంటి హక్కులు లేని బానిసలు కూడా ఉన్నారు. వీరు తమ యజమాని చేత బహిష్కరించబడటం లేదా విక్రయించబడటం జరుగుతుంది.
మాంటెగ్నా తరోచ్చి, 15వ శతాబ్దం చివర్లో ఫెర్రారాలో ఒక విద్యాసంబంధమైన సాయంగా ఏర్పాటు చేసిన కార్డుల సమూహం, "పురుష పరిస్థితుల"కోసం దిగువ తెలిపిన అధికార క్రమాన్ని అనుసరించింది. ఈ క్రమంలో సాధ్యమైనంత వరకు గ్రామీణ జనాభాను విస్మరించడం జరిగింది:
అజ్‌టెక్ సమాజం సంప్రదాయకంగా తరగతులుగా విభజించబడింది. అత్యున్నత తరగతిగా "పిపిల్టిన్ (pīpiltin)" లేదా కులీనత చెప్పబడుతుంది. "పిల్లీల" (pillis) కుమారులు వనరులు మరియు విద్యను పొందగలిగినప్పటికీ, వాస్తవికంగా ఈ హోదా అనేది ఆనువంశికంగా సంక్రమించదు. అందువల్ల "పిల్లీలు"గా అవతరించడం వారికి సులభతరం. తరగతి వ్యవస్థ తర్వాత ఆనువంశిక రూపాలను సంతరించుకుంది.
రెండో తరగతిగా "మాసిహ్యూల్టిన్ (mācehualtin)" (ప్రజలు), వాస్తవికంగా రైతులను చెబుతారు. ఎడ్వార్డో నోగ్వెరా
తర్వాత దశల్లో 20% మంది జనాభా మాత్రమే వ్యవసాయం మరియు ఆహారోత్పత్తికి అంకితమయ్యారని అంచనా వేశారు. సమాజంలోని మిగిలిన 80% మంది పోరాటకులు, కళాకారులు మరియు వ్యాపారులు.
బానిసలు లేదా "ట్లాకోటిన్(tlacotin)" కూడా ఒక ముఖ్యమైన తరగతిని ఏర్పాటు చేసింది. రుణాల కారణంగా, నేరసంబంధ శిక్ష లేదా యుద్ధ ఖైదీలుగా అజ్‌టెక్‌లు బానిసలుగా మారుతుంటారు. ఒక బానిస యాజమాన్యాలను మరియు చివరకు ఇతర బానిసలను కూడా సొంతంగా కలిగి ఉండగలడు.
"pochtecah" (పోచ్‌టెకా) అని పిలిచే సంచార వ్యాపారులు అల్ప సంఖ్యలో ఉంటారు. అయితే వారు ముఖ్యమైన తరగతిగా ఉంటారు. అందుకు కారణం వారు వ్యాపారాన్ని సులభతరం చేయడమే కాక సామ్రాజ్యం అంతటా మరియు దాని సరిహద్దులకు ఆవల కూడా కీలకమైన సమచారాన్ని మోసుకెళుతారు. వారు తరచూ రహస్య గూఢచారులుగా నియమించబడుతారు.
కాన్‌ఫ్యూసియన్ చైనాకి ముందు భూస్వామ్య వ్యవస్థ ప్రజలను ఆరు తరగతులుగా విభజించింది. అవి నాలుగు ఉన్నత తరగతులు. వీటికి రాజు (王, wáng) పెద్దగా ఉంటాడు. తర్వాత ప్రభువులు (诸侯, zhūhóu) అటు తర్వాత ఘనులు (大夫, dàifu) మరియు చివరగా పండితులు (士, shì). ఉన్నత తరగతులకు దిగువ ఉన్న వారు సామాన్యులు (庶民, shùmín) మరియు బానిసలు (奴隶, núlì).
కాన్‌ఫ్యూసియన్ తరగతుల కోసం దిగువ వివరించిన ప్రధాన కథనాన్ని చూడగలరు. నాలుగు వృత్తులు
కాన్‌ఫ్యూసియన్ సిద్ధాంతం తర్వాత కాలంలో ఉన్నత వ్యక్తుల (చక్రవర్తి మినహా) ప్రాముఖ్యతను తగ్గించింది. గొప్ప వ్యక్తులు మరియు పండితులు ఉన్నత తరగతుల నుండి తొలగించింది. ఆ తర్వాత సామాన్య కార్మికులను వారి పని యొక్క ప్రయోజనం ఆధారంగా విభజించడం జరిగింది. పండితులు (ప్రస్తుతం ప్రత్యేకంగా ఉన్నతులు కారు) అత్యున్నతులుగా పేర్కొనబడ్డారు. అందుకు కారణం ఖాళీ సమయంలో స్పష్టమైన ఉపాయాలను గ్రహించే అవకాశం వారిని మేధావి నిబంధనలకు (ఈ ఆలోచన ప్లేటో యొక్క ఒక దార్శనిక రాజు ఆలోచనతో సారూప్యతను కలిగి ఉంది) వెళ్లే విధంగా దారితీసింది. పండితులు ఎక్కువగా ఉన్నతవర్గానికి చెందినవారు. వీరు సొంతంగా భూములు కలిగి ఉండటం మరియు విద్యావంతులుగానూ, సంపదను కలిగి ఉండొచ్చు. అయితే వీరికి కులీన బిరుదులు ఉండవు. వారి దిగువన రైతులు ఉంటారు. వీరు అవసరమైన ఆహారాన్ని ఉత్పత్తి చేస్తారు. ఇక కళాకారులు (నైపుణ్యమున్న చేతి పనివారు) ప్రయోజనకర వస్తువులను తయారు చేస్తారు. వ్యాపారులను అట్టడుగున చేర్చారు. అందుకు కారణం వారు నిజానికి దేనినీ ఉత్పత్తి చేయరు. మరోవైపు సైనికులు కొన్నిసార్లు దిగువన సూచించబడుతుంటారు. అందుకు కారణం వారు చేసే ఖర్చులు. కాన్‌ఫ్యూసియన్ నమూనా అనేది ఆధునిక యూరోపియన్ యొక్క సామాజిక తరగతి భావన నుంచి ప్రముఖంగా భిన్నంగా ఉంటుంది. ఎందుకంటే, ఒక పేద రైతుతో ఒప్పందం ద్వారా వ్యాపారులు ఎలాంటి సామాజిక హోదాను సాధించకుండానే అత్యధిక సంపదను కూడబెట్టగలరు. ఆచరణ పరంగా, ఒక ధనిక వ్యాపారి రైతు హోదాను పొందే దిశగా భూమిని కొనుగోలు చేయగలడు లేదా పండిత హోదాను పొందగలరని మరియు సామ్రాజ్యవాద ప్రభుత్వ ఉద్యోగం సాధించగలరనే ఆశతో వారు తమ పిల్లలకు మంచి చదువును చెప్పించగలరు. చైనీయుల నమూనా తూర్పు ఆసియా అంతటా విస్తృతంగా పరిచయం చేయబడింది.
ఫ్రాన్స్‌లో రాజు పాలించే ఒక రాచరికం ఉంటుంది. ఇక్కడ ఇతర యువరాజులు తరగతి నిర్మాణంలో అగ్రస్థానంలో ఉంటారు. 1302లో ఏర్పాటు చేయబడిన ఫ్రెంచ్ స్టేట్స్ జనరల్ (ఎస్టేట్స్ జనరల్) ఒక శాసనసభ. ఇందులోని సభ్యులు ఆనువంశిక తరగతిని బట్టి హోదా కల్పించబడుతారు. మొదటి ఎస్టేట్ పురోహిత వర్గం (క్రైస్తవ మతాధికారి) గా ఉంటుంది. ఇందులో అందరూ రోమన్ కేథలిక్‌లుగా ఉంటారు. అప్పటికి క్రైస్తవ మత ప్రధాన గురువు (బిషప్) లు మరియు ఉన్నత హోదాలు కలిగిన వారు ఉన్నతవర్గానికి చెందిన వారి కుమారుల చేత ఆధిపత్యం చెలాయించబడేవారు. రెండో ఎస్టేట్ ఉన్నతవర్గానికి చెందిన సాధారణ సభ్యులను కలిగి ఉంటుంది. మొత్తం జనాభాలో వీరు సుమారు రెండు శాతం ఉంటారు. మూడో ఎస్టేట్‌లో సాంకేతికంగా ప్రతి ఒక్కరూ ఉంటారు. అయితే అది సంక్లిష్టమైన విధానం ద్వారా ఎన్నికైన ప్రతినిధుల చేత ప్రాతినిధ్యం వహిస్తుంది. ఆచరణ పరంగా, పలు ప్రాంతీయ పార్లమెంట్‌లలో కార్యాలయాలను కలిగిన మధ్యతరగతి న్యాయవాదుల చేత ఏలబడుతుంది. రైతాంగం ఈ వ్యవస్థలో ఎలాంటి అధికారిక హోదా కలిగి ఉండదు. ఇది సిద్ధాంతపరంగా కాన్‌ఫ్యూసియన్ చైనాలోని రైతుల ఉన్నత హోదా పరంగా విరుద్ధతను కనబరచవచ్చు. ఫ్రెంచ్ ఆనువంశిక వ్యవస్థ యొక్క జడత్వం ఫ్రెంచ్ తిరుగుబాటుకు ఒక ప్రధాన కారణంగా చెప్పబడింది.
సంప్రదాయకంగా భారత కుల వ్యవస్థ అనేది సామాజిక తరగతి యొక్క అత్యంత పురాతనమైన మరియు ముఖ్యమైన వ్యవస్థల్లో ఒకటిగా చెప్పబడుతుంది. ఇది హిందూమతంలో గుర్తించబడిన వర్ణ (కులం) శర్మ ధర్మకు భిన్నంగా ఉంటుంది. హిందూమతం ప్రజలు వారి అర్హతను బట్టి ఉత్థానపతనాలకు వెళ్లే విధంగా ఒక ప్రత్యేక వర్ణంలో జన్మించే అవకాశాన్ని కల్పిస్తుంది. నైపుణ్యం మరియు అర్హతలను బట్టి ఇది సమాజాన్ని విభజిస్తుంది. క్లుప్తంగా, బ్రాహ్మణులకు సంబంధించిన వర్ణ (కులం) మతపరమైన కార్యక్రమాల పట్ల అంకితభావం ఉన్న ఒక సరళమైన పూజారి తరగతిగా సిద్ధాంతీకరించబడింది. ఇక క్షత్రియ కులం వారిని సైనిక ప్రభువులుగా సమర్థించింది. మధ్యతరగతికి సంబంధించిన ఆధునిక భావన వైశ్య వర్ణ కళాకారులు, రైతులు మరియు వ్యాపారుల చేత తెలియజేయబడింది. అదే అల్ప వర్ణాలు శూద్ర కార్మికులుగా పేర్కొనబడ్డారు. ఈ ప్రధాన ముసాయిదాలో అనేక జాతులు లేదా ఉప కులాలు చేర్చబడ్డాయి. ఇది ఒక మతపరమైన వ్యవస్థ (హిందూమతంలో పేర్కొన్నట్లుగా వర్ణ శర్మ ధర్మ) గా కాకుండా ఒక వర్ణశర్మ ధర్మ నుంచి వచ్చిన సామాజిక వ్యవస్థగా గుర్తించబడాలి. తర్వాత 1947లో బ్రిటీష్ ఆక్రమణ ఆఖర్లో, భారత రాజ్యాంగం కుల వ్యవస్థను రూపుమాపడానికి అనేక భావార్థక కార్యాచరణ ప్రణాళికలను ఆవిష్కరించింది. ప్రధాన కులాలకు (వర్ణాలు) వెలుపల ఉన్న వారు అంటరానివారుగా పిలవబడ్డారు. ఎందుకంటే, వారు "బ్రాహ్మణులు" లేదా మిగిలిన మూడు ఉన్నత వర్ణాలకు అంటరానివారు.
ఇరాన్‌కి చెందిన క్వాజర్ రాజవంశ పాలనలో తరగతి నిర్మాణం అనేది దిగువ తెలిపిన విధంగా రూపొందించబడింది:
అనేక అధికారిక తరగతి నిర్మాణాల్లో మాదిరిగా జనాభాలో అధికంగా కార్మికులు ఉంటారు. వీరికి సొంతంగా భూమి ఉండదు. అంతేకాక వీరు కూలీ డబ్బులపై ఆధారపడుతుంటారు. అలాంటి వీరు కనీసం తరగతి నిర్మాణంలో భాగంగా గుర్తించబడలేదు.
చైనీయుల ద్వారా ప్రేరణ పొందిన జపాన్ దేశపు తరగతి నిర్మాణం అత్యంత భూస్వామ్య పరిస్థితిపై ఆధారపడి రూపొందించబడింది. చక్రవర్తి రెండో ప్రపంచ యుద్ధానికి ముందు ఉన్న సైనిక ప్రభుత్వం స్పష్టీకరించనంత వరకు ఆయన దైవంగా పేర్కొనబడలేదు. అయితే ఇప్పటికీ జపాన్ దేశపు తరగతి నిర్మాణం (మరియు ఎన్నటికీ అధికారికంగా దేవుడుగా పరిగణించకపోయినప్పటికీ, ఇప్పటికీ ఉన్నాడు) యొక్క ఉన్నతస్థానం వద్ద ప్రశ్నించబడని రీతిలో కొనసాగుతున్నాడు. ఏదేమైనా, ప్యాలెస్ మైదానాల వెలుపల వెళ్లడానికి చక్రవర్తి అనుమతించబడరని జపనీస్ చరిత్రలో అధిక భాగం చెబుతోంది. అతని వీలునామా ఒక షోగన్ లేదా సైనిక నియంత చేత అర్థవివరణ ఇవ్వబడుతుంది. సైనిక నియంతకు దిగువ డైమ్యోలు లేదా ప్రాంతీయ భూస్వాములు ఉంటారు. వీరు తమ సమురాయ్ లెఫ్ట్‌నెంట్ల ద్వారా ప్రావిన్సులను పాలిస్తారు. బహుశా చైనీస్ ప్రేరణ వల్ల మరియు బహుశా వ్యవసాయ యోగ్యమైన భూమి లేమి నుంచి ముందుకు వెళ్లడం వల్లనో, జపనీస్ తరగతి నిర్మాణం సైతం రైతులను వ్యాపారులు మరియు ఇతర మధ్యతరగతి జనులకు పైన సూచించింది. స్వర్ణ యుగం తర్వాత తరగతులు మారిపోయాయి.
కొరియా అధికార తరగతి లేదా కొరియన్ అధికారం యొక్క ఉన్నత వర్గం అనేది కొరియా దేశపు ప్రజల జనాభాలో సాపేక్షకంగా తక్కువగా ఉంటుంది. ఒకే విధమైన పాఠశాలలు, విద్య, కుటుంబ సంబంధాలు, పురోభివృద్ధి లేదా కార్పొరేట్ వ్యాపార సమ్మేళన సంపద మరియు పట్టణ అధికార నియంత్రణ నిర్ణయాధికారం మరియు విభాజిత కొరియాల్లోని విధానం పరంగా వీరి మధ్య ఎలాంటి మార్పు ఉండదు.
ఈ వర్గం కాన్‌ఫ్యూసియానిజం మరియు యాంగ్‌బాన్ పండితుల యొక్క చారిత్రక సంప్రదాయంలో చేర్చబడింది. వీరి రూపకల్పన గోరియా రాజవంశం ముగింపు సమయంలో రూపొందించబడింది. అది 1945 తర్వాత వచ్చిన రిపబ్లికన్ మరియు సమకాలీన సమయం అంతటా కొనసాగింది. ఇది కొరియా దేశపు రాజకీయాలు మరియు ఆర్థిక వ్యవస్థ యొక్క ఒక నియంత్రణ ఉన్న సహనశీలి నాయకత్వం చేత తెలియజేయబడింది. అంటే సీనియర్లు లేదా జనాభాలోని పురాతన పట్టణ ప్రాంత నివాస అంశాల ద్వారా. ఇది తరగతులు, మతపరమైన, పార్టీ మరియు రాజకీయ సరిహద్దులను అధిగమించింది.
వలసరాజ్య స్థాపనకు ముందు ఇండోనేసియా, మలేసియా మరియు ఫిలిప్పైన్ సామాజిక తరగతులు ఉన్నతవర్గం (మహార్లికా), స్వతంత్రులు (తిమావా) మరియు బానిస (అలిపిన్) లను చేర్చాయి.
ఉన్నతవర్గంలో అత్యున్నత "రాజా" (భారతదేశానికి సంబంధించినది), "సుల్తాన్" (ఇస్లామిక్) లేదా "హరి" (మాలే) ఒక రాజుగా మరియు అధికార తరగతి యొక్క అత్యున్నత వ్యక్తిగా ఉంటాడు. "దాతు" సేనాపతులు (సలహాదారులు) గా స్వతంత్రులుగా లేదా రాజు లేదా "మోగినూ" లేదా ఉన్నతుల 
అధికారం కింద ఉంటాడు.
స్వతంత్రులను "తిమావా" అని పిలుస్తారు. ఇందులో "మందిరిగ్మా" (సైనికులు) "మంగన్‌గలాకల్" (వ్యాపారులు) మరియు పూజారులు/అర్చకురాళ్లు (బాబిలాన్, ఉమాలోహోకన్, అపో లేదా ముంబాకి) ఉంటారు.
దాసుడు లేదా బానిసలను "అలిపిన్" అంటారు. వీరు మాలే సమాజంలో అట్టడుగున ఉంటారు. వీరు ఉన్నత వర్గ ప్రజలు లేదా స్వతంత్రుల దిగువ ఉంటారు. బానిసలు వారి గురువు సమ్మతి కింద తమ సొంత భార్యలు లేదా పిల్లలను ఎంచుకోలేరు.
యునైటెడ్ కింగ్‌డమ్ పార్లమెంట్ ఇప్పటికీ పెట్టుబడిదారు పూర్వపు యూరోపియన్ తరగతి నిర్మాణం యొక్క అవశేషాన్ని కలిగి ఉంది. యువరాణి (దొరసాని) సామాజిక తరగతి నిర్మాణంలో అగ్ర హోదాను కొనసాగిస్తుంది. 
హౌస్ ఆఫ్ లార్డ్స్ (బ్రిటన్ పార్లమెంట్ ఎగువ సభ) ఇటీవలి కాలం వరకు కూడా ఆనువంశిక ఉన్నత తరగతిని కొనసాగిస్తూనే వచ్చింది. ఏదేమైనా, లైఫ్ పీరేజ్ కారణంగా హౌస్ ఆఫ్ లార్డ్స్‌లోని అధిక శాతం మంది భూస్వాములు (ప్రభువులు) సాధారణ పుట్టుకను కలిగిన వారు మరియు వారు ఉన్నత తరగతిగా వర్గీకరించబడలేదు. అందుకు కారణం వారు లో జన్మించకపోవడం మరియు హౌస్ ఆఫ్ కామన్స్ (బ్రిటన్ పార్లమెంట్ దిగువ సభ) సాంకేతికంగా మిగిలిన ప్రతి ఒక్కరికీ ప్రాతినిధ్యం కల్పిస్తుంది. హౌస్ ఆఫ్ కామన్స్ 20వ శతాబ్దం ఆరంభం వరకు పారిశ్రామిక మరియు భూస్వామ్య తరగతులకు ప్రాతినిధ్యం వహించింది. యునైటెడ్ కింగ్‌డమ్‌కి చెందిన విక్టోరియా శకంలో సామాజిక తరగతి ఒక జాతీయ రంధిగా మారింది. హౌస్ ఆఫ్ కామన్స్‌లోని నౌవియా రిచీ పారిశ్రామికవేత్తలు సంస్కృతి, వివాహం, గౌరవం మరియు అద్భుతమైన భవనాల నిర్మాణం ద్వారా హౌస్ ఆఫ్ లార్డ్స్ హోదాను పొందేందుకు ప్రయత్నించారు.
సామాజికశాస్త్ర సంబంధ దృక్కోణంలో బ్రిటన్‌లోని తరగతి వ్యవస్థ 'థట్చర్ శకం'లో గణనీయంగా మార్పు చెందింది. గృహ యాజమాన్యం (తనాఖాపై) అనేది మధ్యతరగతి మరియు అట్టడుగు తరగతుల అంతటా విస్తరించబడింది. మార్కెట్‌లో సంప్రదాయక శ్రామిక తరగతి యొక్క పారిశ్రామిక ఉద్యోగాలు అత్యధికంగా నష్టపోవడంతో ఒక కొత్త 'దిగువ తరగతి' అంటే శ్రామిక తరగతికి దిగువది ఆవిర్భవించింది. ప్రభుత్వ ప్రయోజనాలపై ఆధారపడే నిరుద్యోగులుగా పేర్కొన్న 'దిగువ తరగతి' అనేది బ్రిటీష్ తరగతి వ్యవస్థలో కొత్తగా అట్టడుగున చేరింది.
బ్రిటన్‌లో అల్ప సామాజిక వర్గానికి చెందిన వారు ఎక్కువగా సంపాదించగలరని ప్రజలు భావిస్తుంటారు. అయితే ఒక వ్యక్తి యొక్క సమాజిక తరగతి అనేది ఇప్పటికీ వారి తల్లిదండ్రుల అలవాట్లు, విద్య మరియు హోదాను అనుసరించే ఎక్కువగా అంచనా వేయబడుతోంది.
వలసరాజ్యసంబంధ లాటిన్ అమెరికాలో బలమైన మరియు సంపన్న హోదాలను చేరడం అనేది జాతి ద్వారా వివరించబడింది. ఆ ప్రకారం, ద్వీపకల్పవాసులు (స్పెయిన్‌లో పుట్టిన స్పెయినియార్డులు మరియు పోర్చుగల్‌లో జన్మించిన పోర్చుగీసు వారు) వైస్రాయి, కెప్టెన్ జనరల్ తదితరమైనటు వంటి బిరుదులు సహా ఉన్నత హోదాలను అలంకరించారు. వారి తర్వాత క్రియోల్లాస్ (వీరు అమెరికాలో పుట్టినప్పటికీ, స్పెయినియార్డుల నుంచి నేరుగా వచ్చినవారు) ఆక్రమించారు. వీరు విశేషమైన అధికారం తరగతిని కలిగి ఉంటారు. అయితే వీరికి అత్యున్నత నిర్ణాయక పదవులను చేపట్టే అవకాశం మాత్రం లేదు. వీటి తర్వాత కులాల వ్యవస్థ కూడా ఒకటి ఉంది. అది హోదాను అనుసరించి రూపొందించబడింది. సుమారు వంద కులాలున్నాయి. వాటిలో కొన్ని:ఈనాటికి కూడా తరగతి మరియు స్వజాతీయత మధ్య సహసంబంధం ఉందని గుర్తించాలి.
(అమెరికా) సంయుక్త రాష్ట్రాల సామాజిక నిర్మాణం అనేది అస్పష్టంగా నిర్వచించబడిన భావన. ఇందులో అనేక సర్వసాధారణంగా వాడే పదాలు ఉన్నాయి. అవి విద్యా ప్రాప్తి, ఆదాయం, సంపద మరియు వృత్తిసంబంధమైన గౌరవాన్ని తరగతి యొక్క ప్రధాన నిశ్చయార్థకాలుగా వాడుతాయి. అమెరికన్ సమాజం పరిమితుల్లో డజన్ల కొలదీ సామాజిక తరగతులను సృష్టించడం సాధ్యమే. పలువురు అమెరికన్లు ఆరు లేదా ఐదు తరగతి వ్యవస్థను అనుసరిస్తారు. సమకాలీన అమెరికన్ సమాజానికి సంబంధించి వాడుతున్న సర్వసాధారణ అనువర్తిత తరగతి భావనలు:
నిర్మాణ పరమైన గుర్తింపు పరంగా సామాజిక తరగతి అనేది సుసంగతమయిందా లేదా అనే దానిపై సామాజికశాస్త్ర విభాగంలో విపరీతమైన చర్చోపచర్చలు జరుగుతున్నాయి. ఈ దిశగా అది ఎంతమాత్రమూ సుసంగతం కాలేదంటూ సూచించబడిన కొన్ని వాదనలను ఉత్తరాధునికవాద మద్దతుదారులు ముందుకు తీసుకొచ్చారు. తరగతికి సంబంధించిన ఒక వాదన అప్రముఖమైనదిగా దిగువ పేర్కొనబడింది:సామాజికశాస్త్రంలోని అనేక విభాగాలు ఇప్పటికీ వ్యక్తిగత గుర్తింపు ఉదాహరణకు, మార్క్సిస్టు చరిత్రకు సంబంధించిన హిస్టరీ ఫ్రమ్ బిలో (పీపుల్స్ హిస్టరీ) పాఠశాల యొక్క తరగతి ఆధారిత విశ్లేషణలపై ఆధారపడి ఉంది. మార్క్సిస్టు ప్రేరిత భావనకు వెలుపల, తరగతి ప్రతి ఒక్కరిపై ప్రభావం చూపుతుందని చెప్పడానికి తగినంత ఆధారం ఉంది. విభిన్న సామాజికవేత్తలకు సంబంధించిన కొన్ని ఆలోచనలు దిగువ ఇవ్వబడ్డాయి:
జోన్ ఎల్స్టర్, "ఏన్ ఇంట్రడక్షన్ టు కార్ల్ మాక్ష్" . కేంబ్రిడ్జ్, ఇంగ్లాండ్, 1986.
మైఖేల్ ఎవాన్స్, "కార్ల్ మాక్ష్" . లండన్ 1838.