జల వైద్యం
చికిత్సా విధానంలో జల వైద్యం (Water therapy) అనేది జలం లేదా నీరు ద్వారా వైద్య చికిత్సగా చెప్పవచ్చు. 
19వ శతాబ్దం మధ్య కాలంలో, యూరోప్, యునైటెడ్ కింగ్‌డమ్ మరియు అమెరికా ల్లో "జల స్వస్థత" మంచి పేరు పొందింది. ఈ కాలంలో, "జల స్వస్థత" అనే పదానికి "జలచికిత్స"ను పర్యాయపదంగా చెప్పవచ్చు, దీనిని 19వ శతాబ్దం మరియు 20వ శతాబ్ద ప్రారంభంలో "జల వైద్యం"గా పిలిచేవారు. అయితే, నీటిని చికిత్సా వినియోగం కోసం ఉపయోగించే పద్ధతి యింతకు ముందే ఉంది. పురాతన ఈజిప్టియన్, గ్రీకు మరియు రోమన్ పౌరుల్లో ఈ చికిత్సా విధానం ఉన్నట్లు చరిత్రలో నమోదు చేయబడ్డాయి.
19వ శతాబ్దంలో ఈ విధానం పునరుద్ధరణకు ముందు రెండు ప్రారంభ ప్రచురణలు ప్రచురించబడ్డాయి. ముందుగా, లిచ్‌ఫీల్డ్‌లో ఒక వైద్యుడు సర్ జాన్ ఫ్లోయేర్ సమీప రైతాంగంచే నిర్దిష్ట స్ప్రింగ్‌లను నివారణ వినియోగంగా ఉపయోగించాడు, చల్లని నీటితో స్నానం చేయడం వలన ప్రయోజనాలను పరిశీలించాడు మరియు ఆ అంశాలను 1702లో ఒక పుస్తకంలో ప్రచురించాడు. ఈ పుస్తకం కొన్ని సంవత్సరాల్లో ఆరు ఎడిషన్‌లు ప్రచురించబడ్డాయి మరియు దీని అనువాదాన్ని ఎక్కువగా 1738లో ప్రచురించిన ఒక రచనలో సిలెసియాలోని డా. J. S. హాహ్న్ (1696-1773) ఉపయోగించుకున్నాడు.
రెండవ అంశంలో, జ్వరం మరియు ఇతర అనారోగ్యాలకు చికిత్స చేయడానికి వేడి మరియు చల్లని నీటిని ఉపయోగించే విధానాన్ని లివర్‌పూల్‌లోని డా జేమ్స్ కుర్రే చే 1797 లో ఒక ప్రచురణ విడుదలైంది, అతను మరణించడానికి ముందు దీని నాల్గవ ఎడిషన్ 1805లో ప్రచురించబడింది. ఇది మిచేలిస్ (1801) మరియు హెగెవిష్ (1807) లచే జర్మన్ భాషలోకి కూడా అనువదించబడింది. ఇది మంచి ప్రజాదరణ పొందింది మరియు ఈ అంశాన్ని మొట్టమొదటిగా ఒక శాస్త్రీయ పద్ధతిలో పరీక్షించారు. హాహ్న్ యొక్క రచనలు అతని దేశస్థుల్లో మంచి ఉత్సాహాన్ని సృష్టించింది, ప్రపంచవ్యాప్తంగా నీటిని వైద్యపరంగా మరియు ఆహారపరంగా ప్రోత్సహించడానికి సంఘాలు ఏర్పాటు చేయబడ్డాయి; మరియు 1804లో, ఆన్స్‌పాచ్‌వోని ప్రొఫెసర్ E.F.C. ఓయెర్టెల్ వాటిని మళ్లీ ప్రచురించాడు మరియు అన్ని వ్యాధులకు నీటిని తాగడం వలన ఉపశమనం లభిస్తుందని అనధికార పొగడ్త ద్వారా ప్రముఖ ఉద్యమాన్ని వేగతరం చేశాడు.
19వ శతాబ్దంలో, సుమారు 1829లో జలచికిత్స యొక్క అనువర్తనం తర్వాత ఒక ప్రముఖ పునరుద్ధరణ గ్రాఫెన్‌బెర్గ్‌లోని ఒక రైతు, తర్వాత ఆస్ట్రియన్ సామ్రాజ్యంలో భాగం పంచుకున్న విన్సెంట్ ప్రెస్నిట్జ్‌చే గుర్తించబడింది. ఈ పునరుద్ధరణ కెప్టెన్ R. T. క్లారిడ్జ్, రచనలు మరియు ప్రసంగాల ద్వారా 1840 ప్రారంభలో ఇంగ్లాండ్‌లో జలవైద్యాన్ని పరిచయం చేసిన సర్ విలియమ్ జేమ్స్ ఎరాస్ముస్ విల్సన్ (1809-1884), జేమ్స్ మాంబే గుల్లీ, ఎడ్వర్డ్ జాన్సన్ మరియు సెబాస్టియన్ నెయిప్ వంటి వారితో కొనసాగింది, 
జల వైద్యం యొక్క ఇతర ప్రముఖ పద్ధతుల్లో రిచర్డ్ రసెల్ యొక్క సముద్రపు జల వైద్యం ఉంది, దాని సమకాలీక సంస్కరణగా తాలాసోథెరపీని చెప్పవచ్చు. అయితే దీనిని నీటి ద్వారా ఉపశమనం అనే ఉద్దేశంలో చెప్పారు.మరియు ప్రకటించరు ఎందుకంటే ఇవి జలవైద్యం, ప్రస్తుత జలచికిత్సలకు పర్యాయపదాలుగా మారాయి. కాని, రుసెల్ యొక్క ప్రయత్నాలు ఈ వైద్యంలో ప్రముఖ పాత్రను "పద్దెనిమిదవ శతాబ్దం యొక్క రెండవ సగంలో సముద్రపు తీర పద్ధతుల ఉన్మాదం" అనే రచనలో విస్తృత సామాజిక పద్ధతులతో ముఖ్యమైన పాత్రను పోషించాయి, ఇవి కూడా నేటి ఆధునిక డే స్పాల కొన్ని కార్యాచరణ స్మరణలతో కొంత ప్రాముఖ్యతను కలిగి ఉన్నాయి. బదులుగా,
ఐరోపాలో, జ్వరాలు మరియు ఇతర వ్యాధులకు చికిత్సలో నీటి అనువర్తనం పదిహేడవ శతాబ్దం నుండి పలు వైద్య రచయితలతో ప్రోత్సహించబడుతుంది. పద్దెనిమిదవ శతాబ్దంలో, ధనిక వర్గాల్లో నీటిని తీసుకోవడం ఒక ఆధునిక క్రీడగా మారిపోయింది, వీరు అస్వస్థతలు మరియు అధిక తాగుడు నుండి ఉపశమనానికి బ్రిటన్ మరియు ఐరోపాల చుట్టూ రిసార్ట్‌లకు మారిపోయారు. ప్రధానంగా, బ్రిటీష్ స్పాలోని హేడేలో చికిత్సలో అవగాహన మరియు కలుపుగోలుతనాలు ఉంటాయి: వ్యాయామం కోసం నడవడం, స్నానం చేయడం మరియు మురికిగా ఉంటే ఖనిజ నీటిని మళ్లీ మళ్లీ వేగంగా మింగడం.
19వ శతాబ్దంలో స్పా వ్యాపారం కూడా ప్రత్యేక ప్రజాదరణ పొందింది, ఈ సమయంలో "చికిత్స"ను అందించే ఆరోగ్య స్పాలు ధనిక ప్రజల్లో ప్రత్యేకంగా ఎక్కువకాలంగా ఉన్న లేదా దీర్ఘకాల అనారోగ్యాలతో బాధపడుతున్నవారికి ప్రజాదరణ పొందిన వైద్య సంస్థలుగా చెప్పవచ్చు. స్పాలు మరియు ఇతర చికిత్సా స్నానాలు అనేవి బాల్నియోథెరపీ పదానికి పర్యాయపదాలుగా చెప్పవచ్చు. బాల్నియోథెరపీ యొక్క ప్రభావం గురించి నిర్వహించిన పలు శాస్త్రీయ అధ్యయనాలు ఉపయోగించే విధానాల్లో లోపాలుకారణంగా ఫలితాన్ని ఇవ్వడం లేదని సూచించాయి, ఎటువంటి కచ్చితమైన నిర్ధారణలను ఇవ్వలేదు.
జల వైద్యాన్ని అభ్యసించేవారిలో మంచి విద్య గల వైద్యులు నుండి ఆసక్తి కొలది స్వయంగా నేర్చుకున్న వ్యక్తులు వరకు ఉన్నారు. ఉదాహరణకు, వర్సెస్టెర్‌షైర్, మాల్వెర్న్‌లో ఒక ప్రముఖ జల వైద్యం 1842లో మావ్నెర్న్ నీటిని ఉపయోగించి డా జేమ్స్ మాంబే గుల్లే ప్రారంభించాడు. గుల్లే యొక్క ప్రముఖ రోగుల్లో చార్లెస్ డార్విన్, చార్లెస్ డిక్కెన్స్, థామస్ కార్లేల్, ఫ్లోరెన్స్ నైటింగేల్, లార్డ్ టేన్నేసన్ మరియు శ్యామూల్ విల్బెర్‌ఫోర్స్‌లు ఉన్నారు. అలాగే, యుద్ధ నేరాలకు పాల్పడినందుకు అమెరికన్ సివిల్ వార్ ముగిసిన తర్వాత ఉరి తీయబడిన ఒకే ఒక్క కూటమిలో సైనికుడు హెన్రీ విర్జ్ కూడా ఆసక్తికొద్ది జల వైద్యాన్ని నేర్చుకున్న నిపుణుడిగా చెబుతారు. అమెరికా నుండి స్విట్జర్లాండ్‌కు మారిన తర్వాత, అతను మొత్తం న్యూ ఇంగ్లాండ్‌లో ఒక జల చికిత్సా అభ్యాసకుడిగా పనిచేసినట్లు తెలుస్తుంది.
కొన్ని ప్రత్యామ్నాయ వైద్య ప్రతిపాదకులు సిఫార్సు చేసే, ఒక రకం జల చికిత్సలో కొంతదూరం నడిచిన తర్వాత 'కడుపును శుభ్రం చేసుకోవడానికి' తగిన శాతం నీటిని తాగాలని సూచిస్తారు. సాధారణంగా ఒక లీటరు నుండి లీటరున్నర వరకు నీటిని తీసుకోవాలని సూచిస్తారు. భారతీయ, చైనీస్ లేదా జపనీస్ జల చికిత్సాగా కూడా పిలిచే ఆ జల చికిత్స వలన పలు ఆరోగ్య ప్రయోజనాలు ఉన్నాయని సూచిస్తున్నారు లేదా ఎటువంటి ప్రతికూల ప్రభావాలు ఉండవు. జల చికిత్సను సిఫార్సు చేసే వారు జల చికిత్సా విధానాన్ని పాటిస్తున్న వారి శరీరం పెంచిన నీటి మొత్తంతో అలవాటు పడేవరకు ప్రారంభంలో కడుపులో పలు మార్పులు సంభవిస్తాయని సూచిస్తున్నారు. సుమారు ఒక లీటరున్నర నీటిని తీసుకోవడం వలన సాధారణంగా ఎటువంటి హాని జరగదు, దాని కంటే అధిక మొత్తంలో నీటిని సేవిస్తే ఒక ప్రమాదకరమైన వైద్య పరిస్థితి నీటి మత్తుకు గురి కావచ్చు."జల వైద్యం"' అనేది ఒక రకం హింసను సూచించడానికి కూడా ఉపయోగిస్తారు. అయితే, నీటిని ఒక రకం హింస వలె సుమారు 15వ శతాబ్దంలోని ఒక పత్రంలో సూచించబడింది, "జల వైద్యాన్ని" మొట్టమొదటి ఒక చిత్రహింస వలె పరోక్షంగా 1898లో స్పానిష్-అమెరికన్ యుద్ధంలో U.S. సైనికులచే సూచించబడింది. మధ్య-19వ శతాబ్దంలో ఈ పదం చికిత్సా విధానాన్ని సూచించే పదంగా అమెరికాకు పరిచయం అయిన తర్వాత ఈ విధంగా జరిగింది, దీని తర్వాత ఇది విస్తృతంగా వ్యాప్తి చెందింది. అయితే, చిత్రహింస అనే అర్థంతో "జల వైద్యం" పదాన్ని అమెరికా సైన్యం 1900-1902ల్లో ఉపయోగించబడింది, దీనిని వ్యంగ్యంగా పేర్కొనేవారు, ఈ అర్థం అంతగా వ్యాప్తి చెందలేదు. "వెబ్‌స్టెర్" యొక్క 1913 నిఘంటువులో చికిత్సా విధానం వలె మాత్రమే సూచించబడిన "జల వైద్యం" ప్రస్తుతం జలచికిత్సగా పిలిచే "జలవైద్యాని" కి పర్యాయపదంగా సూచించబడింది.
ధ్రువ వ్యతిరేక చికిత్సను సూచించడానికి "జల వైద్యం" పదానికి వ్యంగ్య దుర్వినియోగంలో జల వైద్య చికిత్సకు కొన్ని ప్రతిక్రియలు మరియు దాని ప్రోత్సాహాన్ని పేర్కొంటారు, ఇది విమర్శించడానికే కాకుండా హాస్యానుకృతి మరియు వ్యంగ్య పరిహాస వాక్యంగా కూడా చెబుతారు.