బవేరియా
అధికారికంగా ఫ్రీ స్టేట్ ఆఫ్ బవేరియా అని పిలవబడే బవేరియా ( ; ; ) ఒక జర్మనీ రాష్ట్రం, ఇది దేశం యొక్క ఆగ్నేయ దిశలో కేంద్రీకృతమై ఉంది. దీని వైశాల్యం గా కలిగి ఉండి, వైశాల్యంలో అతిపెద్ద జర్మన్ రాష్ట్రంగా ఉంది మరియు జర్మనీ యొక్క మొత్తం భూభాగంలో దాదాపు 20%ను ఆక్రమించి ఉంది. బవేరియా జర్మనీ యొక్క రెండవ అధిక జనసాంద్రత కల రాష్ట్రం (నార్త్ రైన్ వెస్ట్‌ఫాలియా తరువాత), దాని సరిహద్దులలో ఉన్న మూడు సార్వభౌమిక రాష్ట్రాల కన్నా అధికంగా ఇక్కడ దాదాపు 12.5 మిలియన్ల ప్రజలు నివసిస్తున్నారు. బవేరియా యొక్క రాజధాని మ్యూనిచ్.
ఐరోపాలోని అత్యంత పురాతన రాష్ట్రాలలో ఒకటిగా మొదటి సహస్రకాలం మధ్యలో ఇది డచీగా స్థాపించబడింది. 17వ శతాబ్దంలో బవేరియా రాజు, హోలీ రోమన్ ఎంపైర్ యొక్క ప్రిన్స్-ఎలక్టర్ అయ్యారు. బవేరియా సామ్రాజ్యం 1806 నుండి 1918 వరకు కొనసాగింది మరియు బవేరియా అప్పటి నుండి స్వేచ్ఛా రాష్ట్రంగా (గణతంత్ర) ఉంది.
బవేరియా వైవిధ్యమైన సంస్కృతితో ప్రధానంగా కాథలిక్ రాష్ట్రంగా ఉంది. ఆధునిక బవేరియా, ఫ్రాంకోనియా మరియు స్వాబియా యొక్క చారిత్రాత్మక భాగాలను కూడా కలుపుకొని ఉంది.
రయేషియా మరియు నారికమ్ రోమన్ రాష్ట్రాల‌లో భాగమైన గౌల్స్ ప్రాంతానికి చెందిన బవేరియన్లు ఆల్ప్స్ ఉత్తర ప్రాంతంలో స్థిరపడినారు. బవేరియన్లు ఓల్డ్ హై జర్మన్‌ను మాట్లాడతారు, కానీ ఇతర జర్మన్ సమూహాల వలే వీరు ఎక్కడ నుండి వలస రాలేదు. వీరు 5వ శతాబ్దం AD చివరలో రోమన్ ఉపసంహరణ తరువాత మిగిలిన ఇతర సమూహాలకు చెందినవారుగా గోచరిస్తోంది. ఈ ప్రజలలో సెల్టిక్ బోయీ, కొంతమంది ఇతర రోమన్లు, మార్కోమని, అల్లెమన్ని, క్వాడి, థురింగియాన్స్, గోథ్స్, సిరియన్స్, రుగియన్స్, హెరులి ఉన్నారు. "బవేరియన్" ("బయివారి") అనే పేరుకు అర్థం "బయా పురుషులు", బహుశా ఇది సెల్టిక్ బోయీ మరియు తరువాత మార్కోమనికు కూడా స్వస్థలం అయిన బొహేమియాను సూచిస్తుంది. 520ల నాటి లిఖితపూర్వకమైన ఆధారాలలో వీరి గురించి పేర్కొనబడింది . 8వ శతాబ్దం ఆరంభంలో ప్రజలను క్రైస్తవమతంలోకి మతాంతీకరణ చేయటాన్ని సెయింట్ బోయిన్ఫేస్ ముగించారు. బవేరియాలో అధిక భాగం ప్రొటెస్టంట్ సంస్కరణచే ప్రభావితం కాలేదు మరియు ఈనాటికీ శక్తివంతమైన రోమన్ కాథలిక్ ప్రాంతంగా నిలిచి ఉంది.
దాదాపు 554 నుండి 788 వరకూ, అగిలోల్ఫింగ్ సభ డచీ ఆఫ్ బవేరియాను పరిపాలించింది, చార్లెమాగ్నేచే స్థానభ్రష్టుడయిన తస్సిలో III చివరి పాలకుడు అయ్యాడు.
ముగ్గురు ఆరంభ పాలకుల పేర్లను ఫ్రాన్కిష్ మూలాలలో పేర్కొన్నారు: గరిబాల్డ్ Iను కార్యాలయంలో మెరోవింగియన్ రాజులచే నియమించబడి ఉండవచ్చు మరియు 555లో కింగ్ చ్లోతార్ Iను చేసుకోవటాన్ని చర్చి నిరాకరించినప్పుడు లోంబార్డ్ రాకుమారి వాల్డెరాదా ఈయనను వివాహం చేసుకున్నారు. వారి కుమార్తె థియోడెలిండే ఉత్తర ఇటలీలోని లోంబార్డ్స్‌కు రాణి అయ్యారు మరియు ప్రాచీన ఫ్రాంకుల పాలకులతో తెగతెంపులు చేసుకున్నప్పుడు బలవంతంగా గరిబాల్డ్ ఆమె వద్దకు వెళ్ళాడు. 600ల కాలంలో గరిబాల్డ్ దాయాధికారి తస్సిలో I, స్లావ్స్ మరియు అవార్స్‌ యొక్క విస్తరణకు వ్యతిరేకంగా తూర్పు సరిహద్దును కలిగి ఉండటానికి ప్రయత్నించి విఫలమయ్యాడు. తసిలో కుమారుడు గరిబాల్డ్ II అధికార సమతులనాన్ని 610 మరియు 616 మధ్య సాధించినట్టు తెలపబడింది.
రాజు థియోడో I ఆగమనం వరకు గరిబాల్డ్ II గురించి బవేరియన్లు కొద్దిగా తెలుసుకోగలిగారు, ఇతని పరిపాలన కూడా 680 ముందే మొదలై ఉండవచ్చు. 696 తరువాత అతను క్రైస్తవ మతాధికారులను పశ్చిమభాగం నుండి వచ్చి చర్చిలను స్థాపించటానికి మరియు అతని సామ్రాజ్యంలో క్రైస్తవమతాన్ని బలోపేతం చేయటానికి ఆహ్వానించాడు (దీనికి ముందు బవేరియన్ల యొక్క మతసంబంధమైన జీవితం ఏ విధంగా ఉండేదనేది స్పష్టంగా లేదు). అతని కుమారుడు థ్యుడేబెర్ట్ 714లో లోంబార్డ్ సామ్రాజ్యంలో వంశపారపర్యంగా వస్తున్న వివాదంలో జోక్యం చేసుకోవడానికి నిష్కర్షమైన బవేరియన్ ప్రచారానికి నాయకత్వం వహించారు. థియోడో మరణించిన తరువాత అతని సామ్రాజ్యాన్ని కొడుకులు విభజించుకున్నప్పటికీ అతని మనమడు పునస్సంయోగం చేశాడు.
హుక్బెట్ మరణించినప్పుడు (735) సామ్రాజ్యాన్ని పొరుగు ప్రాంతం అలేమనియా (ప్రస్తుత నైరుతి జర్మనీ మరియు ఉత్తర స్విట్జర్లాండ్) లో ఉన్న దూరపు చుట్టం ఒడిలోకు ఇచ్చారు . ఒడిలో ఒక చట్ట నియమావళిని బవేరియా కొరకు జారీ చేశాడు, St. బోనిఫేస్ (739) తో కలసి చర్చి సంస్థల ప్రక్రియను ముగించాడు మరియు కారోలింగియన్ గ్రిఫో అభ్యర్థనల కొరకు జరుగుతున్న ఫ్రాంకుల వంశపారంపర్య వివాదాలలో కలుగుచేసుకోవటానికి ప్రయత్నించాడు. అతనిని 743లో ఆగ్స్‌బర్గ్ వద్ద ఓడించబడినప్పటికీ అతను 748లో మరణించేదాకా పాలనను సాగించాడు.
గ్రిఫోను పాలించటానికి బవేరియా చేసిన ప్రయత్నం విఫలమయిన తరువాత తస్సిలో III (b. 741 - d. 794 తరువాత) ఎనిమిదేళ్ళ వయసులో అతని తండ్రి దాయాధికారిగా అయ్యాడు. అతను ఆరంభంలో ఫ్రాంకుల పర్యవేక్షణలో పరిపాలన చేసినప్పటికీ 763 తరువాత స్వతంత్రంగా పాలనను సాగించాడు. నూతన మఠాలను ఏర్పరచటం మరియు తూర్పు దిశగా విస్తరణను చేసినందుకు, ఆల్ప్స్ తూర్పు భాగాలలో మరియు దనూబె నది వెంట స్లావ్స్‌తో పోరాడి ఆ భూములను ఆక్రమించుకున్నందుకు అతను ముఖ్యంగా ఖ్యాతిని పొందాడు. అయినను 781 తరువాత అతని సజన్ముడు చార్లెమాగ్నేను ఒప్పగించమని ఒత్తిడి తీసుకువచ్చి చివరకు 788లో అతనిని స్థానభ్రష్టుని చేశారు. ఈ స్థానభ్రష్టం పూర్తిగా న్యాయమైనది కాదు. 792లో తసిలో యొక్క పూర్వపు రాజధాని రేగెన్స్‌బర్గ్ వద్ద చార్లెమాగ్నేకు వ్యతిరేకంగా భిన్నాభిప్రాయాలు ఉన్నవారు అధికారాన్ని కూలదోయటానికి ప్రయత్నించారు, దీనికి నాయకత్వం పిప్పిన్ ది హంచ్‌బ్యాక్ వహించారు ("పిప్పిన్" అని ఉచ్ఛరిస్తారు), 794లో అతని హక్కులను మరియు బిరుదులను ఫ్రాంక్ఫోర్ట్ శాసనసభ వద్ద అధికారికంగా పరిత్యజించాల్సిన సమయంలో రాజు తసిలోను కారాగారం నుండి తప్పనిసరిగా బయటకు తీసుకురావలసి వచ్చింది. చరిత్ర మూలాలలో తసిలో కనిపించటం ఇదే చివరిసారి మరియు అతను సన్యాసిగా మరణించాడని భావించబడింది. అతని కుటుంబ సభ్యులందరూ బలవంతంగా క్రైస్తవ మఠాలకు తరలించబడటంతో, ఆ విధంగా అగిలోల్ఫింగ్ రాజవంశక్రమం ముగిసిపోయింది.
తరువాత 400ల సంవత్సరాలలో అనేక వంశాలకు చెందినవారు సామ్రాజ్యాన్ని పాలించారు, అందులో మూడు తరాల కన్నా ఎక్కువగా పాలించటం అరుదుగా జరిగింది. 976లో హెన్రీ ది క్వారల్సం యొక్క తిరుగుబాటుతో, దక్షిణ మరియు ఆగ్నేయంలో బవేరియా అతిపెద్ద ప్రాంతాలను కోల్పోయింది. వీటిలో "ఓస్టారిచీ" అని పిలవబడే సంకేతం ఉంది, సొంత హక్కులను అధికమించి రాజ్యానికి అప్పగించటంతో బాబెన్బర్గర్ కుటుంబానికి ఇది అందివ్వబడింది. ఈ సంఘటన ఆస్ట్రియా జననాన్ని సూచిస్తుంది. మ్యూనిచ్ స్థాపకుడు ఈ రాజులలో చివరి మరియు అత్యంత ముఖ్యమైన వారిలో ఒకరైన వెల్ఫ్ సామ్రాజ్యపు హెన్రీ ది లయన్ వాస్తవంగా రెండు రాజ్యాల పాలకుడుగా సామ్రాజ్యంలో అత్యంత శక్తివంతమైన మనిషిగా ఉన్నాడు. 1180లో, హెన్రీ ది లయన్‌ను సాక్సోనీ మరియు బవేరియా ప్రభువుగా అతని సజన్ముడు ఫ్రెడ్రిక్ I, హోలీ రోమన్ ఎంపరర్ (అతని ఎర్రటి గడ్డం కొరకు మారుపేరు "బర్బరోస్సా" అని పిలవబడినారు) పదవీ భ్రష్టులు అయ్యారు, బవేరియా రుసుము వలే విట్టెల్‌స్బాచ్ కుటుంబం కొరకు ఇవ్వబడింది, స్చిరెన్ (ఆధునిక జర్మన్‌లో "స్చెయెర్న్") పాలటినేట్ దీనిని 1180 నుండి 1918 వరకు పరిపాలించింది. రైన్ ద్వారా ఉన్న నియోజకవర్గం పాలటినేట్ (జర్మన్‌లో "కుర్ప్‌ఫాల్జ్") ను 1214లో హౌస్ ఆఫ్ విట్టెల్స్‌బాస్చ్‌ ఆక్రమించింది.
బవేరియా ప్రాంతం యొక్క అనేక విభాగాలు మొదటిసారిగా 1255లో ఏర్పడినాయి. 1268లో హోహెన్‌స్టౌఫెన్ నిర్మూలించటంతో స్వాబియా ప్రాంతాలు కూడా విట్టెల్స్‌బాచ్ ప్రభువులచే ఆక్రమించబడినాయి. రారాజు లూయిస్ ది బవేరియన్ అతని గృహసంబంధ కార్యక్రమాలకు బ్రాండెన్బర్గ్, టిరోల్, హాలాండ్ మరియు హైనాట్ ఆక్రమించుకున్నాడు, కానీ 1329లో విట్టెల్స్‌బాచ్ యొక్క పాలటినేట్ శాఖ కొరకు ఎగువ పాలటినేట్‌ను విడుదల చేశాడు. 1506లో ల్యాండ్‌షట్ యుద్ధ పరంపరతో బవేరియా యొక్క అనేక భాగాలు తిరిగి కలుసుకున్నాయి మరియు మ్యూనిచ్ ఏకైక రాజధానిగా అయ్యింది.
1623లో బవేరియన్ రాజు అతని బంధువు రైన్ యొక్క కౌంట్ పాలటిన్ స్థానాన్ని థర్టీ ఇయర్స్ వార్ ఆరంభ రోజులలో పొందాడు మరియు హోలీ రోమన్ ఎంపైర్‌లో శక్తివంతమైన రాకుమార-నియోజకవర్గ గౌరవాన్ని ఆక్రమించాడు, అప్పటినుండి రారాజును అలానే రారాజు యొక్క శాసనాలలో చట్టబద్ధమైన హోదాను నిర్ణయించబడింది. ప్రతికూల-సంస్కరణల కేంద్రాలకు సహకారాన్ని అందించే వాటిలో ఒకటిగా ఈ దేశం అయ్యింది. ఆరంభ మరియు 18వ శతాబ్దం మధ్యలో బవేరియన్ రాకుమారుని ఎన్నికదారుల యొక్క ఆశయాలు ఆస్ట్రియా మరియు ఆస్ట్రియాచే ఆక్రమించిన వాటితో (స్పానిష్ ఉత్తరాధికారత్వం, హాబ్స్‌బర్గర్‌కు బదులుగా విట్టెల్బాస్చ్ రాజు ఎన్నిక జరిగింది) యుద్ధాలకు దారితీసింది. 1777 తరువాత మరియు మాక్స్ III జోసఫ్ మరణానంతరం పురాతన బవేరియన్ వంశవృక్షం నశించిపోయిన తరువాత, బవేరియా మరియు నియోజకవర్గం పాలటినేట్ మరొక్కసారి వ్యక్తిగత సంఘంచే పాలించబడినాయి, ఇప్పడు పాలటినియన్ నిబంధనల ప్రకారం నడుపబడుతోంది.
నెపోలియన్ హోలీ రోమన్ ఎంపైర్‌ను నాశనం చేసినప్పుడు, బవేరియా 1806లో సామ్రాజ్యం అయ్యి దాని వైశాల్యం రెట్టింపు అయ్యింది. టిరోల్ తాత్కాలికంగా ఏకం అయ్యింది, సాల్జ్‌బర్గ్ తాత్కాలికంగా బవేరియాతో తిరిగి ఏకం అయ్యింది, కానీ చివరికి ఆస్ట్రియాతో ఓడిపోయింది. దీనికి బదులుగా రెనిష్ పాలటినేట్ మరియు ఫ్రాంకోనియా 1815లో బవేరియాకు జతచేయబడినాయి. 1799 మరియు 1817 మధ్యలో అధికార మంత్రి మోంట్‌గెలాస్ ఆధునీకరణ యొక్క కఠినమైన విధానాన్ని అనుసరించాడు మరియు పాలనా నిర్మాణం యొక్క పునాదులను స్థాపించాడు, అవి రాజ్యాన్ని రక్షించటమే కాకుండా ఈనాటికీ (వారి ముఖ్యభాగంలో) ఉపయోగకరంగా ఉన్నాయి. 1808లో మొదటి మరియు 1818లో మరింత ఆధునిక రాజ్యాంగాన్ని (కాలం యొక్క ప్రమాణాల ప్రకారం) ఆమోదపరచారు, అది హౌస్ ఆఫ్ లార్డ్స్ ("కామెర్ డెర్ రీచ్‌స్ట్రేట్" ) మరియు హౌస్ ఆఫ్ కామన్స్ ("కామెర్ డెర్ అబ్గేర్డనేటెన్" ) తో ద్విసభా పార్లమెంటును స్థాపించింది. ప్రపంచ యుద్ధం I ముగింపులో సామ్రాజ్యం కూలిపోయేంతవరకూ రాజ్యాంగం నిలిచి ఉంది.
ప్రుస్సియా పురోగతిలోకి వచ్చిన తరువాత, ప్రుస్సియా మరియు ఆస్ట్రియా యొక్క విరోధులతో పోరాడుతూ బవేరియా దాని యొక్క స్వాతంత్ర్యాన్ని పరిరక్షించుకోగలిగింది. ఆస్ట్రియాతో అనుబంధం కలిగి ఉండి, 1866లో ఆస్ట్రో-ప్రుస్సియన్ యుద్ధంలో ఓడిపోయింది మరియు 1867 యొక్క నార్త్ జర్మన్ ఫెడరేషన్‌తో సంబంధం కలిగి ఉండలేదు, కానీ జర్మన్ ఐకమత్యం ప్రశ్నగా ఇంకా సజీవంగానే ఉంది. ఫ్రాన్సు 1870లో ప్రుస్సియా మీద దాడి చేసినప్పుడు, దక్షిణ జర్మన్ రాష్ట్రాలు బాడెన్, ఉర్టెమ్బర్గ్ మరియు బవేరియా ప్రుస్సియన్ బలగాలను చేరాయి మరియు చివరికి ఫెడరేషన్ చేరాయి, దీనికి 1871లో "డ్యుట్చెస్ రీచ్" (జర్మన్ ఎంపైర్) అని పేరు మార్చి పెట్టారు. బవేరియా ఏకవ్యక్తి పాలక రాజ్యంగా కొనసాగింది మరియు సమాఖ్య లోపల కొన్ని ప్రత్యేకమైన హక్కులను కూడా కలిగి ఉంది (దాని సొంత సైనికదళం, రైల్వేలు మరియు పోస్టల్ సేవల వంటివి కలిగి ఉంది).
20వ శతాబ్దం ఆరంభంలో వాస్సిలీ కాండిన్స్కీ, పాల్ క్లీ, హెన్రిక్ ఇబ్సెన్ మరియు ఇతర ప్రముఖ కళాకారులు ముఖ్యంగా మ్యూనిచ్ జిల్లాలని స్చ్వాబింగ్‌కు రాబడినారు, తరువాత ప్రపంచ యుద్ధం II కారణంగా వదిలి వెళ్ళిపోయారు.
1918 నవంబరు 12న, లుడ్విగ్ III అనిఫ్ ప్రకటన ప్రతి మీద సంతకం చేశారు, వారి ప్రతిజ్ఞలను పౌర మరియు సైనిక అధికారులు విడుదల చేశారు; నూతనంగా ఏర్పడిన గణతంత్ర ప్రభుత్వం యొక్క సాంఘికవాద ప్రముఖుడు కుర్ట్ ఈస్నెర్ దీనిని బాధ్యతను విస్మరించటంగా భావించారు. అయినప్పటికీ ఈనాడు విట్టెల్‌స్బాచ్ సభ యొక్క ఏ సభ్యుడు అధికారికంగా సింహాసనాన్ని పరిత్యజించినట్టు ఏనాడు ప్రకటన చేయలేదు. మరొకవిధంగా, ఏ ఒక్కరూ అప్పటి నుండి అధికారికంగా వారి బవేరియన్ లేదా స్టెవార్ట్ అభ్యర్థనలకు పిలుపునివ్వలేదు. కుటుంబ సభ్యులు సాంస్కృతిక మరియు సాంఘిక జీవితంలో చురుకుగా పాల్గొంటారు, ఇందులో కుటుంబ పెద్ద అయిన బవేరియాలోని HRH డ్యూక్ ఫ్రాంజ్ ఉన్నారు. ప్రజా వ్యవహారాల మీద చేసే ఏ ప్రకటనకైనా వారు వెనకంజవేశారు, HRH హాజరవటం లేదా కాకపోవటంచే అంగీకారం లేదా తిరస్కారాన్ని ప్రదర్శిస్తారు.
ఫిబ్రవరి 1919న ఈస్నెర్ హత్యకాబడినారు, చివరికి ఇది కుల, మత తిరుగుబాటుకు దారితీసింది మరియు స్వల్పకాలమే జీవించిన బవేరియన్ సోషలిస్ట్ రిపబ్లిక్‌ను ఏప్రిల్ 1919లో బహిరంగపరచబడింది. జర్మన్ సైనికదళం మరియు ముఖ్యంగా ఫ్రీకార్ప్స్ యొక్క అంశాలచే విధ్వంసకరంగా అణిచివేయబడిన తరువాత, బవేరియన్ సోషలిస్ట్ రిపబ్లిక్ మే 1919లో పడిపోయింది. సాంప్రదాయ పక్షాల వైపరీత్యాలు మరింత విజృంభించాయి, ముఖ్యంగా జాతీయ సామ్యవాదులచే 1923 బీర్ హాల్ పుట్స్చ్ వంటివి నడపబడినాయి, మూడవ రీచ్ అధీనంలో మ్యూనిచ్ మరియు నురెమ్బెర్గ్ నాజీ యొక్క శక్తివంతమైన కేంద్రాలుగా ఉన్నాయి. తయారీ కేంద్రంగా, ప్రపంచ యుద్ధం IIలో మ్యూనిచ్ మీద భారీగా బాంబుదాడి చేశారు మరియు ఇది U.S.బలగాలచే ఆక్రమించబడింది. రెనిష్ పాలటినేట్‌ను 1946లో బవేరియా నుండి వేరుచేయబడింది మరియు నూతన రాష్ట్రం రైన్లాండ్-పాలటినేట్ భాగంగా అయ్యింది.
రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం II నాటి నుండి, బవేరియా ఒక పేద సేద్యపు భూమి నుండి సుసంపన్నమైన పారిశ్రామిక కేంద్రంగా రూపాంతరం చెందింది. మ్యూనిచ్‌లో అధికభాగం మరియు ఇతర చారిత్రాత్మక ప్రాధాన్య ప్రదేశాలు విస్తృతమైన పునర్నిర్మాణ ప్రయత్నం ద్వారా పునరుద్ధరించబడింది. రాష్ట్ర రాజధాని 1972 వేసవి ఒలింపిక్స్‌కు మరియు 1974 ఇంకా 2006 ఫుట్‌బాల్ ప్రపంచ కప్ అలానే యురోపియన్ ట్రాక్ & ఫీల్డ్ ఛాంపియన్షిప్స్ నిర్వహించింది. ఇటీవల కాలంలో, మాజీ రాష్ట్ర మినిస్టర్-ప్రెసిడెంట్ ఎడ్ముండ్ స్టోయిబెర్ 2002 సమాఖ్య ఎన్నికలలో ఛాన్సలర్ కొరకు CDU/CSU అభ్యర్థిగా పోటీచేసి ఓడిపోయారు మరియు స్వదేశానికి చెందిన క్రైస్తవ మతగురువు శిష్యుడు జోసెఫ్ రాట్జింగెర్‌ను 2005లో పోప్ బెనెడిక్ట్ XVI ఎంపికచేశారు.
బవేరియా యొక్క ఆధునిక సైనిక దుస్తులను ఎడ్వర్డ్ ఎగే 1946లో నిర్వచించిన విధానంలో రూపొందించారు.
బవేరియా అంతర్జాతీయ సరిహద్దులను ఆస్ట్రియా మరియు జెక్ రిపబ్లిక్ అలానే స్విట్జర్లాండ్‌తో (కాన్స్టాన్స్ సరస్సు వెంట) పంచుకుంటుంది. జర్మనీలోని పొరుగు రాష్ట్రాలలో బాడెన్-ఉర్టెంబర్గ్, హెస్సే, తురింగియా మరియు సాక్సొనీ ఉన్నాయి. రెండు అతిపెద్ద నదులు దనుబే ("దనౌ" ) మరియు మెయిన్ ప్రవహిస్తున్నాయి. బవేరియన్ ఆల్ప్స్ ఆస్ట్రియాతో సరిహద్దును పంచుకుంది (ఓరర్ల్‌బెర్గ్ యొక్క ఆస్ట్రియన్ సమాఖ్య రాష్ట్రాలు, టైరోల్ మరియు సాల్జ్‌బర్గ్ ఉన్నాయి) మరియు దీని పరిధిలో జర్మనీలో అత్యంత ఎత్తైన శిఖరం జుగ్స్పిట్జే ఉంది. జెక్ రిపబ్లిక్ మరియు బొహెమియాతో విస్తారమైన సరిహద్దును బవేరియన్ అడవి మరియు బొహెమియన్ అడవి పంచుకుంటాయి.
బవేరియాలోని అతిపెద్ద నగరాలలో మ్యూనిచ్ ("ముంచెన్" ), నురెంబర్గ్ ("నుర్న్‌బెర్గ్" ), ఆగ్స్‌బర్గ్, రెగెన్స్‌బర్గ్, ఉర్జ్‌బర్గ్, ఇంగోల్‌స్టాడ్ట్, ఫుర్త్ మరియు ఎర్లాంగెన్ ఉన్నాయి.
బవేరియా 7 పరిపాలనా జిల్లాలుగా విభజించబడింది, వీటిని "రెగీరంగ్స్‌బెజిర్కే" గా పిలవబడతాయి (ఏకవచనంలో "రెగీరంగ్స్‌బెజిర్క్" అని పిలవబడుతుంది).ఈ పరిపాలనా ప్రాంతాలు 71 పాలనా జిల్లాలను (వీటిని "ల్యాండ్‌క్రీసే" అని పిలుస్తారు, ఏకవచనంలో "ల్యాండ్‌క్రీస్" అంటారు) మరియు 25 స్వతంత్ర నగరాలను కలిగి ఉంటాయి ("క్రీస్‌ఫ్రీ స్టాడ్టే" అని పిలుస్తారు, ఏకవచనంలో "క్రీస్‌ఫ్రీ స్టాడ్ట్" అంటారు)
బవేరియాలో మూడవ కుల, మత దశగా బెజిర్కే (జిల్లాలు) ఉన్నాయి; మిగిలినవి ల్యాండ్ క్రీసే మరియు జెమీండెన్ లేదా స్టాడ్టే.
జర్మనీలోని అతిపెద్ద రాష్ట్రాలలో (బవేరియాతో సహా) రెగీరంగ్స్‌బెజిర్కేలు ఉన్నాయి, ఇవి బవేరియాలోని బెజిర్కేల వలే స్వయంపాలనా విభాగాల వలే కాకుండా పరిపాలనా విభాగాలుగా ఉంటాయి.
బవేరియాలోని బెజిర్కే రెగీరంగ్స్‌బెజిర్కేతో భౌగోళికంగా సారూప్యతను కలిగి ఉంది (ఉదా. రెగీరంగ్ వాన్ ఒబెర్బాయెర్న్), కానీ ఇది వేరుగా ఉన్న పాలనా ఆకృతిని కలిగి ఉంది (వారి సొంత పార్లమెంటులను కలిగి ఉండటం మొదలైనవి.).
ల్యాండ్‌క్రీసే:
క్రీస్-ఫ్రీ నగరాలు:
దిగువ స్థాయిలో ఉన్న 71 పరిపాలన జిల్లాలు 2031 పురపాలకసంఘాలుగా విభజించబడినాయి ("గెమీండెన్" , ఏకవచనం "గెమీండె" ). 25 స్వతంత్ర నగరాలతో ("ల్యాండ్‌క్రీస్" పరిపాలనల యొక్క ప్రభావవంతమైన స్వతంత్ర పురపాలకసంఘాలుగా ఉన్నాయి), మొత్తం 2056 పురపాలకసంఘాలు బవేరియాలో ఉన్నాయి.
71 పాలనా జిల్లాలలోని 44లో, ఏ పురపాలకసంఘానికి చెందని మొత్తం 215 విడివిడిగా ఉన్న ప్రాంతాలు ఉన్నాయి ( 2005 జనవరి 1 నాటికి "జెమీండెఫ్రీ గెబీట్" ‌గా పిలవబడింది, ఏకవచనం "గెమీండెఫ్రీస్ గెబీట్" ), ఈ ప్రాంతాలు అధికంగా నివాసయోగ్యంగా కాకుండా అటవీ ప్రాంతాలుగా మరియు నాలుగు సరస్సులతో ఉన్నాయి (చీమ్సీ-ద్వీపాలు లేకుండా, స్టార్న్‌బెర్గర్ సీ-రోసేనిన్సెల్ ద్వీపం లేకుండా, అమ్మెర్సీ, ఇవి మూడు బవేరియాలో అతిపెద్ద సరస్సులు మరియు వాగింగెర్ సీ కూడా ఉంది).
బవేరియాలో బహుళ-పార్టీ విధానం ఉంది, ఇందులో అతిపెద్ద పార్టీ సాంప్రదాయిక క్రిస్టియన్ సోషల్ యూనియన్ ఆఫ్ బవేరియా (CSU), ఇది 1945 నాటి నుండి రాజకీయ అధికారం కలిగి ఉండి అప్పటినుంచి ప్రతి ఎన్నికలలో విజయం సాధించింది మరియు వేరొక పార్టీ సెంటర్-లెఫ్ట్ సోషల్ డెమోక్రటిక్ పార్టీ ఆఫ్ జర్మనీ (SPD). జర్మన్ గ్రీన్ పార్టీ, అలయన్స్ '90/ది గ్రీన్స్ పార్లమెంటులో కూడా ప్రాతినిధ్యం కలిగి ఉంది. 2008 నుండి జర్మనీ యొక్క ఉదారవాద పార్టీ ఫ్రీ డెమోక్రటిక్ పార్టీ మరియు బవేరియా యొక్క పార్లమెంట్‌లో ఫ్రీ ఓటర్స్ ప్రాతినిధ్యం వహిస్తారు. CSU మరియు FDP కూటమిగా ఏర్పడటానికి అక్టోబరు 2008లో ఒప్పుకుంది, అయితే SPD, ఫ్రీ ఓటర్స్ మరియు గ్రీన్స్ ప్రతిపక్షాన్ని ఏర్పరచాయి.
బవేరియాకు ఏకశాసనసభ "ల్యాండ్‌ట్యాగ్" లేదా రాష్ట్ర పార్లమెంట్‌ను కలిగి ఉంది, దీనిని సార్వత్రిక ఓటుహక్కు వినియోగంతో ఎన్నుకోబడుతుంది. డిసెంబరు 1999 నాటి వరకు, "సెనాట్" లేదా సెనేట్ కూడా ఉంది, దీని సభ్యులను బవేరియాలోని సాంఘిక మరియు ఆర్థిక సంఘాలు ఎంపికచేసేవి, కానీ 1998లోని ప్రజాభిప్రాయ సేకరణ కారణంగా ఈ సంస్థ నిషేధించబడింది. ప్రభుత్వ అధినేతగా మినిస్టర్-ప్రెసిడెంట్ ఉంటారు.
1995లో బవేరియా ప్రత్యక్ష ప్రజాస్వామ్యాన్ని ప్రజాభిప్రాయ సేకరణలోని స్థానిక స్థాయిలో ప్రవేశపెట్టింది. దీనికి ప్రోత్సాహాన్ని "మెహర్ డెమోక్రటీ" (మోర్ డెమోక్రసీ) అని పిలవబడే సంఘం ఇచ్చింది. ఇది పౌరులు చొరవ తీసుకొని చేసే ప్రజాభిప్రాయ సేకరణ హక్కు కొరకు ప్రచారం చేసేటటువంటి సంస్థ. 1997లో బవేరియన్ ఉచ్ఛన్యాయస్థానం నిబంధనలను కట్టుదిట్టం చేసింది (ఉదా. టర్న్-అవుట్ కోరాన్ని ప్రవేశపెట్టటం). అయినను, జర్మనీలోని స్థానిక ప్రత్యక్ష ప్రజాస్వామ్యం మీద బవేరియా అధిక పురోగతిలో ఉన్న నిబంధనలను కలిగి ఉంది. ఇది ఉత్సాహవంతులైన పౌరులను కుల, మత సంబంధ మరియు పురపాలక సంఘ వ్యవహారాల్లో పాలుపంచుకోవటానికి దారితీసింది—835 ప్రజాభిప్రాయ సేకరణ 1995 నుండి 2005 వరకు తీసుకోబడింది.
ల్యాండ్‌ట్యాగ్‌లోని మూడింట రెండొంతుల కన్నా అధికంగా సీట్లను 2003 ఎన్నికలలో CSU గెలిచింది —యుద్ధానంతర జర్మన్ చరిత్రలో ఈ విధమైన విజయాన్ని గతంలో ఏ పార్టీ సాధించలేదు. తరువాత జరిగిన 2008 ఎన్నికలలో CSU 46 ఏళ్ళలో మొదటిసారి ల్యాండ్‌ట్యాగ్‌లో సంపూర్ణ మెజారిటీని కోల్పోయింది.
ధూమపాన-నిషేధ చట్టానికి ఇది బలవంత పెట్టటమే ఈ నష్టానికి కారణంగా ఆరోపించబడింది, జర్మనీలో ఇది చాలా కఠినంగా ఉంది, ఇది బవేరియాలో గతంలో ఎన్నడూ ఆమోదించని అత్యంత వివాదాస్పద చట్టంగా అయ్యింది. ఫలితంగా, CSU దాని పట్టును వీడి ధూమపాన-నిషేధం చట్ట అమలును బలహీనపరిచింది. అయినప్పటికీ, ప్రజలు సంపూర్ణమైన ధూమపాన-నిషేధానికి హక్కుల విజ్ఞప్తిని నవంబరు–డిసెంబరు 2009లో చేశారు. CSU ఈ విజ్ఞప్తిని తోసిపుచ్చింది మరియు అనవసరమైన ఇంకా నిష్ప్రయోజనమైనదిగా తెలిపింది, కానీ ప్రజాభిప్రాయ సేకరణ కొనసాగింది మరియు ధూమపాన నిషేధానికి ప్రజలు విపరీతంగా ఓటు వేశారు.
అన్ని ఇతర జర్మన్ రాష్ట్రాల వలే కాకుండా, బవేరియా రాజ్యాంగం అందించే బవేరియన్ పౌరసత్వం తరచుగా బవేరియన్ ప్రత్యేకతను సూచిస్తుంది. రాజ్యాంగంచే ఉదారంగా సూచించబడిన దాని ప్రకారం కొంతమంది బవేరియన్లు నిర్ధిష్టమైన భావాలను కలిగి ఉన్నారు-వారు ప్రతి ఒక్కరినీ
తోటి-బవేరియన్‌గా భావిస్తారు.; ఈ అసాంకేతికమైన నిర్వచనం ప్రకారం బవేరియన్ల కోవలో చేరినవారు గర్వాన్ని ప్రదర్శిస్తూ ఉంటారు. అయినప్పటికీ, రాష్ట్ర శాసనం నియంత్రించే పౌరసత్వ విధానాలు ఎన్నడూ ఆమోదం పొందలేదు, బవేరియన్ పౌరుల వలే జర్మన్లందరూ ఒకే రకమైన హక్కులను కలిగి ఉంటారని రాజ్యాంగం తెలుపుతుంది మరియు ఏ కార్యాలయం "బవేరియన్" పౌరసత్వాన్ని తెలిపే ధ్రువీకరణ పత్రాన్ని జారీచేయదు. అందుచే బవేరియన్ పౌరసత్వం రాజకీయమైన అర్థాన్ని కాకుండా సాంస్కృతికమైన అర్థాన్ని సంతరించుకుంది.
వియన్నా చట్టసభ సమయంలో మాత్రమే ఆక్రమించబడిన బవేరియా ఉత్తర ప్రాంతంలోని అనేకమంది ప్రజలు, తమనితాము ఫ్రాంకోనియన్స్ గా భావించుకుంటారు, దాని మూలంగా వారిని బవేరియన్లని పిలవబడటానికి ఇష్టపడరు. వారికి ప్రత్యేకమైన మాండలికం ఉంది మరియు బవేరియన్ సంప్రదాయ దుస్తులు కాకుండా తమ సొంత దుస్తులను ధరిస్తారు.
బవేరియా జర్మనీలో భాగం కాదని "సమీపాన ఉన్నదనే" చలోక్తి జర్మనీలో వాడుకలో ఉంది. నిజానికి ఈ సూచనను ఒక బలహీనవర్గం వాస్తవంగా భావిస్తుంది; "బయర్న్‌పార్టీ" (బవేరియా పార్టీ) జర్మనీ నుండి బవేరియన్ స్వాతంత్ర్యాన్ని వాదిస్తుంది. 1949లో పశ్చిమ జర్మన్ రాజ్యాంగాన్ని తిరస్కరించిన ఒకే రాష్ట్రంగా బవేరియా ఉంది, కానీ ఇది దాని అమలును ఆపలేదు. జర్మనీ యొక్క ప్రధాన రాజకీయ పార్టీలలో ఒకటైన క్రిస్టియన్ డెమోక్రటిక్ యూనియన్ (CDU) ను బవేరియాలోని క్రిస్టియన్ సోషల్ యూనియన్ ఆఫ్ బవేరియా (CSU), కానీ బుండేస్టాగ్‌లో రెండు పార్టీలు పూర్తిగా అభ్యాసంలో సహకరించాయి. 1995లో EU ప్రవేశసౌలభ్యం ఆస్ట్రియాకు అయ్యేవరకు, బవేరియా దాని సొంత సరిహద్దు రక్షణ బలగాన్ని ఫెడరల్ బోర్డర్ గార్డ్ నుండి వేరుచేరుస్తుంది.
అంతేకాకుండా, బవేరియా యొక్క మూడు ఉత్తర జిల్లాల ప్రజలను ఫ్రాంకోనియా అంటారు (మిట్టల్‌ఫ్రాంకెన్, ఒబెర్‌ఫ్రాంకెన్ మరియు ఉంటెర్‌ఫ్రాంకెన్), వారందరినీ బవేరియన్‌గా కూడా భావించబడరు. వారికి వారి సొంత చరిత్ర ఉంది మరియు వారి ఉనికిని వారు సంబంరం చేసుకుంటారు, ఇది దక్షిణ బవేరియా నుండి వైవిధ్యంగా ఉంటుంది మరియు ఫ్రాంకోనియన్ రేక్ (ఫ్రాంకిస్చెర్ రెచెన్) చేత గుర్తించబడింది. ఈ పతాకాన్ని స్థానిక పండగల సమయంలో తరచుగా చూడబడుతుంది. కొంతమంది ఫ్రాంకోనియన్లు వారి సొంత బుండేస్‌ల్యాండ్ ఫ్రాంకెన్ 'ఫెడరల్ స్టేట్ ఆఫ్ ఫ్రాంకోనియా' చూడటానికి ఇష్టపడతారు.
జర్మనీ లేదా ఐరోపా అంతటిలో ఏ ప్రాంతంలోను లేని అతిపెద్దదైన మరియు ఆరోగ్యవంతమైన ఆర్థికవిధానాలను బవేరియా కలిగి ఉంది. 2007లో దాని GDP 434 బిలియన్ల యూరోలను దాటింది (దాదాపు 600 బిలియన్ల US$). ఇది బవేరియాను ఐరోపాలో అతిపెద్ద ఆర్థికవ్యవస్థలలో ఒకటిగా మరియు ప్రపంచంలో 18వ అతిపెద్దదిగా చేస్తుంది. కొన్ని అతిపెద్ద సంస్థలు బవేరియాలో వాటి ప్రధాన కార్యాలయాలను కలిగి ఉన్నాయి, ఇందులో BMW, సీమెన్స్, రోడ్ & స్చ్వార్జ్, ఆడి, మ్యూనిచ్ రే, అలయన్జ్, ఇన్ఫినియాన్, MAN, వాకెర్ కెమీ, ప్యూమా AG మరియు అడిడాస్ AG ఉన్నాయి.
మోటర్‌సైకిల్ మరియు ఆటోమొబైల్ తయారీదారులు BMW ("బయేరిస్చే మోటరేన్-వెర్కే" , లేదా బవేరియన్ మోటర్ వర్క్స్) మరియు ఆడి, అలయన్జ్, గ్రున్డిగ్ (వినియోగదారుని ఎలక్ట్రానిక్స్), సీమెన్స్ (ఎలెక్ట్రిసిటి, టెలిఫోన్స్, ఇన్ఫర్మెటిక్స్, వైద్య పరికరాలు), కాంటినెంటల్ (ఆటోమోటివ్ టైర్ మరియు ఎలక్ట్రానిక్స్), అడిడాస్, ప్యూమా, హైపో వెరీన్స్‌బ్యాంక్ (యూనిక్రెడిట్ గ్రూప్), ఇన్ఫినియాన్ మరియు 
క్రాస్-మఫీ వెగ్మాన్ (లేదా గతంలో) బవేరియన్ పారిశ్రామిక ప్రాంతాన్ని కేంద్రంగా కలిగి ఉన్నాయి.
బవేరియా దాని పేరును అతిపెద్ద డచ్ సారాయికు "బవేరియా బ్రువేరీ" అనే పేరును కలిగి ఉంది.
బవేరియన్ సంస్కృతి మరియు మనస్తత్వంలోని కొన్ని లక్షణాలు జర్మనీలోని మిగిలిన భాగాలకన్నా వైవిధ్యంగా ఉంటాయి. విశేషమైన వ్యత్యాసాలను (ముఖ్యంగా అతిపెద్ద నగరాలలో స్వల్పమైన నిర్ధిష్టంగా ఉంటాయి) దిగువ వాటిలో కనుగొనబడవచ్చును:
జనాభాలో 56.4%లో మంది కాథలిక్ చర్చికు, 21% మంది బవేరియాలోని ఎవాంగెలికల్ లుథెరాన్ చర్చికు కట్టుబడి ఉంటారు.
బవేరియాలో చాలా భాగంలో ప్రధానంగా రోమన్ కాథలిక్ ఉంది, కానీ ఫ్రాంకోనియా యొక్క అతిపెద్ద భాగాలలో ఎవాంగెలికల్ లుథెరాన్ చర్చి బలమైన ప్రభావాన్ని కలిగి ఉంది. జర్మన్ రాష్ట్రాల అన్నింటికన్నా సార్లాండ్‌లో కాథలిక్కులు అత్యధికంగా ఉన్నారు.
ప్రస్తుత పోప్ బెనెడిక్ట్ XVI (జోసెఫ్ అలోయిస్ రాట్జింగెర్) ఎగువ బవేరియాలోని మార్క్ట్l ఆమ్ ఇన్‌లో జన్మించారు మరియు మ్యూనిచ్ మరియు ఫ్రీజింగ్ ప్రధాన గురువుకు శిష్యులుగా ఉండేవారు.
ఈ ప్రాంతంలో మతము చాలా మందికి విలువైనదిగా ఉంటుంది, దానిని వారి విలక్షణమైన బవేరియన్, ఆస్ట్రియన్ ఇంకా స్వాబియన్ అభినందనలలో తెలియపరుస్తారు: ""గ్రుస్ గాట్!" " ("దేవుడిని అభినందించు!", వాస్తవానికి అది "ఎస్ గ్రుస్సే డిచ్ గాట్" - "దేవుడు నిన్ను దీవించుగాక" అనే అర్థం ఉంది).
బవేరియన్లు సాధారణంగా వారి సంప్రదాయాల గురించి గర్వపడతారు. సంప్రదాయాల దుస్తులను సమష్టిగా త్రాచ్ట్ అని పిలుస్తారు, వీటిని ప్రత్యేకమైన సందర్భాలలో ధరిస్తారు, ఇందులో పురుషులకు ఆల్ట్‌బయెర్న్ లెడర్హోసెన్ మరియు మహిళలకు డిర్నడ్ల్ ఉన్నాయి. శతాబ్దాల పూర్వంనాటి జానపద సంగీతాన్ని ప్రదర్శించబడుతుంది. మాయిబామ్, లేదా మేపోల్ (మధ్య యుగాలలో సమాజపు ఎల్లో పేజీలవలే ఉపయోగించబడేది, స్తంభం మీద ఉన్న సంఖ్యలు గ్రామంలోని వర్తకాలను చూపిస్తాయి) మరియు ఎగువ పాలటినేట్ ప్రాంతంలోని బాగ్‌పైప్స్ ఈ ప్రాంతం యొక్క సాంస్కృతిక వారసత్వపు ప్రాచీన సెల్టిక్ మరియు జర్మనీక్ శేషాలకు నిదర్శనంగా ఉన్నాయి.
బవేరియా, విదేశాలలో లేదా ఇతర దేశాలలోని మొత్తం పౌరులు వారి సంప్రదాయాలను పాటించటం కొనసాగించారు. వారి సంప్రదాయాలను సజీవంగా కాపాడుకోవటానికి పండుగలను మరియు నృత్యాలను జరుపుకున్నారు. న్యూ యార్క్‌లో జర్మన్ అమెరికన్ కల్చరల్ సొసైటీ అనేది బవేరియన్ ఆర్గనైజేషన్ వంటి ఇతరమైనవాటి కొరకు అతిపెద్ద సంఘంగా ఉంది, ఇది జర్మనీ యొక్క నిర్దిష్టమైన భాగాన్ని సూచిస్తుంది. వారు విజయవంతంగా ప్రతి సంవత్సరం స్ట్యుబెన్ పరేడ్ అని పిలవబడే ఒక కవాతును నిర్వహిస్తారు. అనేక అనుబంధ సంఘటనలు ఈ సమూహాల మధ్య జరుగుతాయి, బవేరియన్ డాన్సర్స్ అందులో ఒకటి
బవేరియన్లు ఆహారం మరియు పానీయం మీద గొప్ప విలువను కలిగి ఉంటారు. వారి యొక్క ప్రముఖమైన వంటలతో పాటు, బవేరియన్లు అనేక రకాలైన ఆహారాలను మరియు పానీయాలను సేవిస్తారు, అవి జర్మనీలో మిగిలిన ప్రదేశాలలో అసాధారణంగా దొరుకుతాయి; ఉదాహరణకి ("తెల్ల మాంసం కూర") లేదా కొన్ని సందర్భాలలో అనేకరకాలైన ఆకర్షణీయమైన అవయవాలు ఉంటాయి. జానపద ఉత్సవాలలో, బీర్‌ను సంప్రదాయకంగా లీటర్‌చే (ప్రముఖంగా పిలవబడే) అందించబడుతుంది. బవేరియన్లు ముఖ్యంగా సంప్రదాయకమైన లేదా స్వచ్ఛతా చట్టం గురించి గౌరవనీయంగా తలుస్తారు, దీనిని ముందుగా 1487లో మ్యూనిచ్ నగరం కొరకు మరియు 1516లో డచీ కొరకు బవేరియా రాజు స్థాపన చేశారు. ఈ చట్టం ప్రకారం, కేవలం మూడు పదార్థాలు మాత్రమే బీర్‌లో అనుమతించబడతాయి: నీరు, బార్లీ మరియు హాప్స్ (తీగమొక్క). 1906లో అన్ని జర్మన్ చట్టాలలో ప్రవేశించింది మరియు యురోపియన్ కామన్ మార్కెట్‌తో పోటీపడలేని విధంగా ఉందని ఇటీవల EU తొలగించేవరకు జర్మనీ చట్టంలో మిగిలివుంది. జర్మనీలోని సారాయి తయారీదారులు ఇప్పటేకీ ఈ సూత్రానికి కట్టుబడి ఉన్నారు. బవేరియన్లు ప్రపంచంలోని అత్యధికంగా బీర్‌ను ప్రేమించేవారిలో ఒకరుగా ఉన్నారు, ఒక వ్యక్తి వార్షిక సగటు బీర్ వినియోగం 170 లీటర్లు, ఇటీవల కాలంలో సాఫ్ట్ డ్రింక్స్ వాడకం పెరగటంతో ఈ సంఖ్య తగ్గింది.
బవేరియా ఫ్రాంకోనియా వైన్ (ద్రాక్షసారాయి) ప్రాంతానికి కూడా స్థావరంగా ఉంది, ఇది ఫ్రాంకోనియాలోని మెయిన్ రివర్ వెంట ఉంది. ఈ ప్రాంతంలో 1,000 సంవత్సరాల నుండి ద్రాక్షసారాయిని ఉత్పత్తి చేస్తున్నారు మరియు బాక్స్‌బ్యూటెల్ వైన్ సీసా ఉపయోగించటంలో ఇది ప్రముఖంగా ఉంది. ప్రాంతీయ సంస్కృతిలో వైన్ ఉత్పత్తి ఒక ముఖ్యమైన పాత్రను పోషిస్తుంది మరియు దీనియెుక్క అనేక నగరాలు మరియు గ్రామాలలో వారి సొంత వైన్ ఉత్సవాలను (వైన్ ఫెస్ట్స్) సంవత్సరం అంతా జరుపుకుంటారు.
మూడు జర్మన్ మాండలికాలను బవేరియాలో మాట్లాడతారు: పురాతన బవేరియా (ఆగ్నేయ మరియు తూర్పు) లో ఆస్ట్రో-బవేరియన్, స్వాబియా (నైరుతి) యొక్క బవేరియన్ భాగంలో స్వాబియన్ జర్మన్ (ఒక అలెమనిక్ జర్మన్ మాండలికం) మరియు ఫ్రాంకోనియా (ఉత్తరం) లో ఈస్ట్ ఫ్రాంకోనియన్ జర్మన్ ఉన్నాయి.
బవేరియన్లు తమనితాము సమ సమాజంలోని వారుగా మరియు లాంఛనప్రాయంగా లేనివారుగా భావిస్తారు. వారి సాంఘికత వార్షిక ఆక్టోబెర్ఫెస్ట్ వద్ద అనుభవించవచ్చు, ఇది ప్రపంచంలోని అతిపెద్ద బీర్ ఉత్సవం, ఇది ప్రతి సంవత్సరం ఆరు మిలియన్ల సందర్శకులను ప్రముఖ బీర్ వనాలకు ఆహ్వానిస్తుంది. సంప్రదాయ బవేరియన్ బీర్ వనాలలో, సందర్శకులు వారి సొంత ఆహారాన్ని తెచ్చుకోవచ్చు మరియు సారాయి కాచే ప్రదేశంలోని బీర్ వనం నుండి బీర్‌ను కొనుక్కోవచ్చు.
సంయుక్త రాష్ట్రాలలో, ముఖ్యంగా జర్మన్ అమెరికన్లలో, బవేరియన్ సంస్కృతి మరియు అనేక "బవేరియన్ గ్రామాల" భ్రాంతిగా చూడబడతాయి, ఇందులో ఫ్రాంకెన్ముత్, మిచిగాన్ మరియు లీవెన్వర్త్, వాషింగ్టన్ ఉన్నాయి. 1962 నుండి, రెండవ ప్రదేశం బవేరియన్ ఇతివృత్తాన్ని కలిగి ఉంది; ఇది "ప్రపంచంలోని అతిపెద్ద గింజలను పగలకొట్టే ఉపకరణాలలో ఒకదానిని కలిగి ఉంది" మరియు మ్యూనిచ్ వెలుపల జరిగే ఆక్టోబీర్ఫెస్ట్ ఉత్సవానికి పెద్ద సంఖ్యలో ప్రజలు హాజరవుతారు.
న్యూస్చ్‌వాన్‌స్టీన్‌ను కింగ్ లుడ్విగ్ II యొక్క రెండవ గృహంగా నిర్మించబడింది. ఇది అసంపూర్తిగా నిర్మించబడింది.
ప్రస్తుత బవేరియాలో అనేక మంది ప్రముఖులు జన్మించారు లేదా నివసించారు: