వృషణాల క్యాన్సర్
వృషణాల క్యాన్సర్ (Testicular Cancer) పురుష ప్రత్యుత్పత్తి వ్యవస్థలో భాగమైన వృషణాలలో వచ్చే క్యాన్సర్.
అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలో ప్రతి సంవత్సరం 7,500 నుంచి 8,000 మందిలో వృషణాల క్యాన్సర్లను నిర్ధారిస్తున్నారు. ఒక మనిషి జీవిత కాలంలో, ప్రతీ 250 మందిలో ఒక్కరికి (0.4%) వృషణాల క్యాన్సర్ రావడానికి అవకాశం ఉంది. 15-40 ఏళ్ళ వయసు గల మగవారిలో సాధారణంగా ఇది రావడానికి అవకాశం ఉంది. మిగిలిన అన్ని రకాల క్యాన్సర్ల కంటే వృషణ సంబంధ క్యాన్సర్‌లో దాదాపుగా 90 శాతం వరకూ నయం అయ్యే అవకాశాలు ఉన్నాయి. అది వ్యాప్తి చెంది ఉండకపోతే వంద శాతం వరకూ కూడా నయం కావడానికి అవకాశం ఉంది. కొన్ని సందర్భాలలో హానికారకమైన క్యాన్సర్ బాగా వ్యాపించి ఉన్నప్పటికీ కూడా, కీమోథెరపీ ద్వారా 85 శాతం కేసులను ఈ రోజు నయం చేస్తున్నారు. వృషణాలపై వచ్చే అన్ని రకాల గడ్డలూ కణితులు కావు. కణితులన్నీ హానికరమైనవి కావు. వృషణాలపై వచ్చేటెస్టిక్యులార్ మైక్రోలిథియాసిస్, ఎపిడిడైమల్ తిత్తిలు, ఎపెండిక్స్ వృషణాలు (మొర్గాగ్ని యొక్క హైడేటిడ్) వంటివి నొప్పిని కలిగిస్తాయే కానీ అవి క్యాన్సర్ సంబంధమైనవి కావు.
వృషణాలలోని ఏ రకమైన కణాలనుండైనా వృషణ క్యాన్సర్ రావడానికి అవకాశం ఉంది. అయితే 95 శాతం వరకూ వృషణ క్యాన్సర్లన్నీ బీజ కణాల కణితిలు గానే వస్తుంటాయి. మిగిలిన 5శాతం లేడిగ్ కణాల నుంచి లేదా సెర్టోయిల్ కణాల నుంచీ ఏర్పడే ముష్కాంతఃకణజాల కణితులై ఉండవచ్చు. రోగాన్ని ప్రభావశీలంగా నయం చేయడానికీ, మరియు చికిత్సనుంచి కలిగే హానిని తగ్గించడానికిగాను రోగనిర్ధారణను సరిగా చేయాల్సి ఉంటుంది. ట్యూమర్ మార్కర్ల కోసం రక్త పరీక్షలను చేయడం ద్వారా కొంతవరకూ వ్యాధిని నిర్ధారించవచ్చును. కానీ దాన్నిఇంకా బాగా నిర్ధారించుకోవడం కోసం, ఆ కణతిపై శరీర ధర్మశాస్త్ర నిపుణుడిచే కణజాల శాస్త్ర సంబంధ పరీక్షలను నిర్వహించవలసి ఉంటుంది.
వృషణ కణితులను వర్గీకరించడానికి ప్రపంచ ఆరోగ్య సంస్థ వర్గీకరణను చాలా మంది శరీర ధర్మ శాస్త్ర నిపుణులు ఎక్కువగా ఉపయోగిస్తున్నారువృషణాలను తడిమి చూడడం ద్వారా ఎక్కువగా వ్యాధిని నిర్ధారిస్తున్నారు. వృషణ క్యాన్సర్ సంబంధ లక్షణాలేవీ పైకి కనిపించని యువకులకూ, పెద్దవాళ్ళకూ మామూలుగా నిర్వహించే వ్యాధి నిర్ధారణ పరీక్షలకు బదులుగా అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల ప్రివెంటివ్ సర్వీసెస్ టాస్క్ ఫోర్స్ (USPSTF) కొన్ని పరీక్షలను సిఫారసు చేసింది. ఇవి తమంత తాముగా పరీక్షలు జరుపుకోని వారిని ఉద్దేశించి తయారు చేసినవి. తమంతతాము వృషణాలను పరీక్షించుకోవడాన్ని గతంలో బాగా ప్రోత్సహించారు. కానీ ఇవేవీ అనారోగ్యాన్ని కానీ, మరణాలను కానీ తగ్గించలేకపోతున్నాయని ప్రస్తుత శాస్త్రీయ ఆధారాలు చెపుతున్నాయి. ఏది ఎలా ఉన్నా, క్యాన్సర్‌తో బాధపడిన చరిత్ర ఉన్న కుటుంబాలకు చెందిన పురుషులు తమ వృషణాలను నెలకొకసారి తమంతతామే పరీక్షించుకోవాలని అమెరికన్ క్యాన్సర్ సొసైటీ సలహానిస్తోంది.
వ్యాధి లక్షణాలు కిందివాటిలో ఒకటి లేదా ఎక్కువ అంశాలను కలిగివుంటాయి:
ఊపిరితిత్తులకు వ్యాపించిన రోగసంబంధి కణవ్యాప్తి నుంచి రక్త (శ్వాసనాళం నుంచి రక్తపు దగ్గు)
వ్యాధి లక్షణాలేవీ పైకి కానరాని ముష్కగోణిలోని గడ్డలను అల్ట్రా సౌండ్తో పరీక్షిస్తారు. ఆ పరీక్ష ద్వారా అది నెలకొనిఉన్న ప్రదేశాన్నీ, అది కోశంలాగా ఉందా లేకుంటే గట్టిగా ఉందా, ఒకేరకంగా ఉందా లేక వివిధ రకాలుగా ఉందా, నిర్ధిష్టమైన ఒక ఆకారమంటూ ఏదైనా ఉందా లేక అలా నిర్వచించలేని స్థితిలో ఉందా వంటి లక్షణాలను నిర్ధారిస్తారు. వ్యాధి ఎంత వరకూ వ్యాపించిందన్న సంగతిని CT స్కాన్ల సహాయంతో నిర్ధారిస్తారు. వీటిని వ్యాధి వ్యాప్తిని నిర్ధారించడానికి ఉపయోగిస్తారు. రక్త పరీక్షలతో పాటుగా కణితి పరిమాణాన్ని లెక్కించడానికి ప్రత్యేకించి వృషణ క్యాన్సర్లలలో ట్యూమర్ మార్కర్లను ఉపయోగిస్తారు. వృషణ క్యాన్సర్లను గుర్తించడానికి AFB ఆల్ఫా1 ఫీటో ప్రోటీన్, [[బీటా-HCG]] మరియు [[LDH]] వంటి మార్కర్లను ఉపయోగిస్తారు. వ్యాధి నిర్ధారణను ఇంగ్వినల్ ఆర్కిక్టోమీఅనే పద్ధతి ద్వారా చేస్తారు. దీనిలో [[వృషణా]]న్నీ, దానితోపాటుగా [[ఎపిడిడైమిస్]], [[శుక్ర దండా]]లను కూడా శస్త్ర చికిత్స ద్వారా తొలగించి, వానిలో వ్యాధికి గురైన భాగపు నమూనాని [[శరీర ధర్మ శాస్త్ర నిపుణు]]నిచే పరీక్షింపజేస్తారు. క్యాన్సర్ కణాలు ముష్కంలోనికి వ్యాపించే అవకాశాలు ఉన్నప్పుడు జీవాణు పరీక్షని చేయకూడదు. ముష్కానికి సంబంధించిన శోషరస కణజాల వ్యవస్థ దిగువనున్న భాగాలకూ; వృషణం రెట్రోపెరిటోనియంకూ కలపబడినందువలన ఇంగ్వినల్ ఆర్కిక్టోమి ఎంతో ప్రాముఖ్యం కలిగిన వ్యాధి నిర్ధారక చికిత్సగా ఉపయోగపడుతుంది. ట్రాన్స్‌స్క్రోటల్ జీవాణు పరీక్ష లేదా ఆర్కిక్టోమీ పద్ధతిలో కొన్ని క్యాన్సర్ కణాలను వదలి వేయడం వలన ముష్కం రెండు వాహికలుగా మారి, ఒక భాగం నుండి మరొక భాగానికి క్యాన్సర్ వ్యాపించడానికి వీలు ఏర్పడుతుంది. గజ్జల్లో వృషణాల తొలగింపులో మాత్రం అలా వ్యాపించడానికి వీలుండదు. దీనిలో ఒకేఒక్క రెట్రోపెరీనియల్ మార్గము మాత్రమే ఉనికిలో ఉంటుది.
చాలా వృషణ బీజ కణాల కణితులకు అనేక క్రోమోజోములుంటాయి. చాలా సందర్భాలలో అవి త్రయస్థితికంగానూ, చతుస్థితికంగానూ ఉంటాయి. 80శాతం కణితులలో 12p (12 క్రోమోజోమ్ యొక్క పొట్టి బాహువులు అదే సెంట్రోమియర్‌కు ఇరు వైపులా ఉంటాయి) అనే ఐసోక్రోమోజోమ్ ఉంటుంది. మిగిలిన వానిలో ఈ క్రోమోజోమ్ బాహువులు జన్యు సంబంధ కార్యకలాపాలను వేగవంతం చేసే ఇతర పనులను నిర్వహించడం వలన అదనపు పదార్థం ఏర్పడుతుంది.
వృషణ క్యాన్సర్‌ను వృషణంలో ఏర్పడే పదార్థాన్ని ఆధారంగా చేసుకొని ప్రధానంగా నిర్ధారిస్తారు. వృషణం ఒక వైపు పెద్దది కావడం, నొప్పి ఉండడం, ఒక్కోసారి నొప్పి లేకుండా ఉండడం వంటి లక్షణాలు యువకులలోనూ, పెద్దవాళ్ళలోనూ కనిపించినట్లయితే, వారు వృషణ క్యాన్సర్ పట్ల అవగాహనతో ఉండడం అవసరం.
25శాతం వరకూ తొలి పరీక్షలలో సరైన నిర్ధారణ చేయక పోవడం వలన, చికిత్స చేయించుకోవడం ఆలస్యమవడం, లేదా దిగువ స్థాయి సంతృప్తికర పద్ధతిని ఎంచుకోవడం (ముష్కాల తొలగింపు) వంటి విపత్తులు జరుగుతున్నాయి.వృషణ క్యాన్సర్‌ను వివిధ రకాలుగా నిర్ధారించడానికి గజ్జల్లో వృషణాల తొలగింపు పద్ధతిలో సేకరించిన నమూనాలోని కణజాలంపై కణజాల శాస్త్ర పరీక్షలను నిర్వహించవలసి ఉంటుంది. కణతి హానికరంగా ఉండి, చుట్టూ వ్యాపించే స్వభావంతో ఉన్నట్లయితే అలాంటి ప్రమాదాన్ని ట్రాన్స్ స్క్రొటల్ జీవాణుపరీక్షలో కంటే వృషణాల తొలగింపు విధానంలో బాగా తగ్గించవచ్చును. ఆర్కిక్టోమీ విధానంలో గజ్జల్లో వృషణాల తొలగింపు శస్త్రచికిత్స విధానాన్ని ఎంచుకోవడం మంచిది.
వృషణ కణతిని తొలగించిన తరువాత, అది ఏ దశలో ఉన్నదో ACJR క్యాన్సర్ స్టేజింగ్ మ్యాన్యువల్‌లో ప్రచురించిన ప్రకారం శరీర ధర్మ శాస్త్ర నిపుణుడు హానికర కణతులTNM వర్గీకరణననుసరించి నిర్ధారిస్తాడు. వృషణ క్యాన్సర్‌ను ఒక పద్ధతిననుసరించి మూడు దశలుగా వర్గీకరిస్తారు. (వీటిని తిరిగి మరలా ఉప వర్గీకరణ కూడా చేస్తారు). కణితి ఏ దశలో ఉన్నదో చెప్పడానికి కణతి పరిమాణంతో నిమిత్తం లేదు.  స్థూలంగా వృషణ క్యాన్సర్ ఈ కింది దశలుగా ఉంటుంది:
1970కి ముందు పురుషులలో మరల మరలా వచ్చే వృషణ క్యాన్సర్‌ను వేగంగా వృద్ధి చెంది, మరణానికి గురి చేసే జబ్బుగా భావించేవారు. ప్రస్తుతం అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలో సంవత్సరానికి 7000 నుంచి 8000 మందికి కొత్తగా ఈ వ్యాధి సోకినప్పటికీ కేవలం 400 మంది మాత్రమే ఈ జబ్బు వలన చనిపోతున్నారని అంచనా. సహాయక చికిత్స బాగా అభివృద్ధి చెందడం వలన ఈ స్థితి ఏర్పడింది.
వ్యాధి ఇతర ప్రదేశాలకు వ్యాపించే అవకాశాలు ఉండడంవలన వృషణాల తొలగింపుతో పాటుగా శస్త్రచికిత్సానంతర సహాయక చికిత్స కూడా నిర్వహిస్తారు. సహాయక చికిత్స, కణితి కణజాల లక్షణాలనూ, శస్త్ర చికిత్స నిర్వహించేనాటికి అది ఏ దశలో ఉన్నదన్న దానినిబట్టి వివిధ రకాలుగా ఉంటుంది. క్యాన్సర్ వ్యాప్తించే విధానం, వ్యాధి మరలా వచ్చే అవకాశం ఈ రెండు కారకాలను బట్టే ఉంటుంది. వ్యాధి సోకిన సమీప ప్రదేశాలకు కీమోథెరపీ, రేడియోథెరపీ లేదా క్యాన్సర్ వ్యాధి నిపుణులచే తరుచూ CT స్కాన్ మరియు రక్త పరీక్షలు నిర్వహించడం వంటి వాటి ద్వారా చికిత్స చేస్తారు.
ప్రధానమైన చికిత్సా విధానాలు శస్త్ర చికిత్స, రేడియేషన్ థెరపీ, మరియూ కీమోథెరపి.
శస్త్రచికిత్సను యూరాలజిస్టులు; రేడియో ధార్మిక చికిత్సను రేడియో ధార్మిక క్యాన్సర్ చికిత్సా నిపుణులు; కీమోథెరపీని మందులతో నయంచేసే క్యాన్సర్ చికిత్సా నిపుణులు నిర్వహిస్తారు. వృషణ క్యాన్సర్‌ను చాలా మంది రోగులలో కనీస దీర్ఘకాలిక రోగవ్యాప్తితో నయం చేయవచ్చును.
అది సాధ్యమే అయినా, కొన్ని సందర్భాలలో సాధారణంగా ప్రభావిత వృషణాలు కాన్సర్ పూర్వ కణాలని వృషణాలంతటా వ్యాపించినట్లుగా కలిగి ఉండటం వలన వృషణాల క్రియలు మినహాయించి, వృషణాల నుండి వృషణ సంబంధ కాన్సర్‌ను తొలగించుట దాదాపుగా ఎప్పుడూ నిర్వహించలేదు. ఆ విధంగా అదనపు చికిత్స లేకుండా కేవలం పుండును తొలగించటం, వృషణాలలో మరొక కాన్సర్ ఏర్పడే ప్రమాదాన్ని పెంచుతుంది. ఫలన సామర్ధ్యం, హార్మోన్ల ఉత్పత్తి మరియు ఇతర పురుష క్రియలని నిర్వహించేటందుకు ఒకే ఒక వృషణం కీలకంగా అవసరమైనందున, వృషణాల తొలగింపు అని పిలవబడు ప్రక్రియలో ఎల్లప్పుడు ప్రభావిత వృషణాన్ని పూర్తిగా తొలగిస్తారు. (దాదాపుగా వృషణాన్ని వృషణతిత్తి ద్వారా ఎప్పుడూ తొలగించరు, వృషణ ప్రదేశంలో పటకా క్రింద ఒక గాటు చేస్తారు.) UKలో ఈ ప్రక్రియని రాడికల్ వృషణ తొలగింపు అని పిలుస్తారు.
స్టేజ్ Iగా కనబడు నాన్ సెమినోమాల సందర్భంలో, కాన్సర్ మొదటి దశలో ఉందో లేక రెండవ దశలో ఉందో ఖచ్ఛితంగా నిర్ధారించేందుకు మరియు ప్రాణాంతక వృషణ సంబంధ కాన్సర్ కణాలు క్రింది పొత్తికడుపులోని శోష రస గ్రంథులకు రోగ సంబంధ కణ వ్యాప్తి చెందగల ప్రమాదాన్ని తగ్గించేందుకు రెట్రోపెరిటోనియల్ పారాఓట్రిక్ శోష రస గ్రంథుల పైన శస్త్ర చికిత్స (ఒక విడి శస్త్ర చికిత్సలో) చేయవచ్చు. ఈ శస్త్ర చికిత్సని రెట్రోపెరిటోనియల్ లింప్ నోడ్ డిసెక్షన్ (RPLND) అని పిలుస్తారు. ఏదేమైనా, పెక్కు ప్రదేశాలలో ఇది ప్రామాణికం కాగా, ఈ చేరిక, ముఖ్యంగా అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలో, శస్త్ర చికిత్స నిర్వహించేందుకు ఉన్నతశ్రేణి నిపుణులు అవసరం కావటం మరియు ధర రీత్యా ప్రీతికరం కాకుండా పోయింది. సంతానవంతులు కాని పురుషుల విషయంలో మూత్ర సంబంధ వైద్యుడు బయటకు చిమ్ముటలో ప్రమేయం గల నాడులను యధాస్థితిలో ఉంచేందుకు మరింత శ్రద్ధ తీసుకుంటాడు.
పెక్కుమంది రోగులు నిఘాని ఎంచుకుంటారు, అందులో కాన్సర్ తిరగబెట్టిందని పరీక్షలు సూచిస్తే తప్ప తదుపరి శస్త్రచికిత్సలు నిర్వహించబడవు. నిఘా సాంకేతికతలలో కచ్చితత్వం పెరగటం వలన ఈ చేరిక ఉన్నతమైన స్వస్థతా రేటుని నిర్వహిస్తోంది.
కీమోథెరపీ తర్వాత మిగిలిపోయిన పదార్ధాలని తొలగించేందుకు, ప్రత్యేకించి వృద్ధి చెందిన తొలి కాన్సర్ లేదా భారీ నాన్ సెమినోమాల సందర్భాలలో శోషరస గ్రంథి శస్త్ర చికిత్స నిర్వహింపబడుతుంది.
సెమినోమా కాన్సర్ యొక్క రెండవ దశకు చికిత్సగా, లేదా తొలి దశ సెమినోమా సందర్భంలో అనుబంధ (నివారణ) థెరపీగా, సజాతీయంగా ఉండే చిన్న, గుర్తించబడని పుళ్ళ అస్తిత్వాన్ని, మరియు వ్యాప్తిని (ఇంగ్యునల్ మరియు పారా-యోర్టిక్ శోషరస గ్రంథులలో) కనిష్ఠం చేసేందుకు రేడియోధార్మిక చికిత్సను వాడవచ్చు. రేడియోధార్మిక చికిత్సను నాన్సెమినోమాకు ప్రాథమిక చికిత్సగా ఎప్పుడూ వాడరాదు.
సెమినోమా యొక్క చికిత్సలో రేడియో ధార్మిక చికిత్సకు ప్రత్యమ్నాయంగా అనుబంధ చికిత్సగా కీమోథెరపీ వాడకం పెరుగుతూ ఉంది, ఎందుకంటే రేడియో ధార్మిక చికిత్స మరింత ప్రాముఖ్యం గల దీర్ఘ కాలిక దుష్ఫలితాలని కలిగి ఉన్నట్లు కనబడుతోంది (ఉదాహరణకి, అంతర్గత మచ్చలు, రెండవ ప్రాణాంతకం యొక్క ప్రమాదవృద్ధి మొదలైనవి.). రేడియో ధార్మిక చికిత్సకు సమాన స్థాయిలో ఆవర్తనా వేగంతో రెండు మోతాదులు, లేదా సందర్భవశాత్తు ఒక మోతాదులో కార్బోప్లాటిన్ను కీలకమైన మూడు వారాల అంతరంతో ఇవ్వడం, విజయవంతమైన [[అనుబంధ]] చికిత్సగా నిరూపించబడింది. ఏదేమైనా, ఈ అమరికలో అనుబంధ కార్బోప్లాటిన్ యొక్క సామర్ధ్యాన్ని గురించిన సుదీర్ఘకాలపు దత్తాంశం అస్తిత్వంలో లేదు. ప్రాథమిక పుండు తొలగించబడిన దశాబ్దాల తర్వాత కూడా సెమినోమా పునరాగమించ గలిగి నందున, అనుబంధ కీమోథెరపీ పొందిన రోగులు తప్పని సరిగా నిఘాలో కొనసాగాలి మరియు చికిత్స అనంతర 5 సంవత్సరాలకు గానీ వారిని స్వస్థులుగా పరిగణించలేము. ఏక మోతాదు థెరపీగా కార్బోప్లాటిన్ యొక్క సిద్ధాంతం బార్ట్స్ మరియు ది లండన్ స్కూల్ ఆఫ్ మెడిసిన్ అండ్ డెంటిస్ట్రీలో ప్రొఫెసర్ ఆఫ్ ఓన్‌కాలజీ అయిన టిమ్ ఓలివర్ చేత అభివృద్ధి చేయబడింది.
శరీరంలోని ఇతర భాగాలకు కాన్సర్ వ్యాప్తి చెందినప్పుడు (అది 2B లేదా 3వ దశ) నాన్-సెమినోమాకు కీమోథెరపీ ప్రామాణికమైన చికిత్స. బ్లెయోమైసిన్-ఎటోపొసైడ్-సిస్ప్లాటిన్ (BEP) ల యొక్క ప్రామాణిక కీమో థెరపీ ప్రోటోకాల్ మూడు, లేదా కొన్నిసార్లు నాలుగు మార్లు ఉంటుంది. ఈ చికిత్స ఇండియానా విశ్వవిద్యాలయంలోని డాక్టర్ లారెన్స్ ఐన్ హార్న్ చేత అభివృద్ధి చెయ్యబడింది. ఒక ప్రత్యామ్నాయ, సమాన ప్రభావశీల చికిత్స ఎటోపొసైడ్-సిస్ప్లాటిన్ (EP) యొక్క నాలుగు ఆవర్తనాల వాడకంతో ప్రమేయం కలిగి ఉంది.
చిక్సిత విజయవంతం కావటం దశ మీద ఆధారపడి ఉండగా, 5 ఏళ్ళ తర్వాత సగటు శేష జీవన రేటు దాదాపు 95%, మరియు ఒకటవ దశ కాన్సర్ సందర్భాలలో (తగిన రీతిలో నియంత్రించ బడితే) తప్పనిసరిగా ఒక 100% శేష జీవన రేటు కలిగి ఉంది (వృషణ సంబంధ కాన్సర్‌కు అవకాశం ఉన్నప్పుడు కచ్చితమైన చర్య చేపట్టడం అన్నది అత్యంత ముఖ్యమైన విషయం).
"న్యూ ఇంగ్లాండు జర్నల్ ఆఫ్ మెడిసిన్"లో దశలకు అతీతంగా, 90% కంటే ఎక్కువ సందర్భాలలో చికిత్సకు సమర్ధించదగిన స్పందనతో వృషణ సంబంధ కాన్సర్ యొక్క చికిత్స ఆధునిక వైద్యం యొక్క విజయ గాథలలో ఒకటిగా పిలువబడుతోంది. కీమోథెరపీలో అభివృద్ధి కారణంగా, మొత్తంగా స్వస్థత రేటు ఇప్పుడు 85%కు చేరింది, స్థానిక రోగానికి 95% కంటే ఎక్కువ, మరియు మెటాస్టాటిక్ రోగానికి 80%–ఏ పెద్దపుండుకైనా శ్రేష్ఠమైనా స్పందన.
మొదట దశ కాన్సర్ గల పెక్కుమంది రోగులకు, అనుబంధ (నివారణ) థెరపీ, తర్వాత శస్త్ర చికిత్స తగినవే కాకపోవచ్చు మరియు దానికి బదులుగా రోగులు నిఘాకు గురికావచ్చు. ఈ నిఘా యొక్క తీరు ఉదాహరణకు పరిశోధన యొక్క తీరు మరియు తరచుదనం మరియు ఎంత కాలం అది కొనసాగివలసి ఉంది అన్నవి కాన్సర్ యొక్క రకం నాన్-సెమినోమా లేదా సెమినోమాపై ఆధారపడి ఉంటుంది, అయితే దాని లక్ష్యం వారి శస్త్ర చికిత్స వలన స్వస్థులైన పెక్కుమంది రోగులలో అనవసర చికిత్సలను నివారించటం మరియు మెటాస్టేట్స్ (రెండవ కాన్సర్) తో ఏ విధమైన రోగం తిరగబెట్టటాన్ని ఆదిలోనే కనుగొనటం మరియు స్వస్థపరచటాన్ని బట్టి ఉంటుంది. ఈ చేరిక కీమోథెరపీ మరియు లేదా రేడియో థెరపీ కేవలం అవసరమైన రోగులకి మాత్రమే ఇవ్వాలని హామీ ఇస్తుంది. మొత్తంగా స్వస్థ పడిన రోగుల సంఖ్యకు శస్త్రచికిత్స-అనంతర “అనుబంధ” చికిత్సల వంటి నిఘాలకు వాడే వారి సంఖ్య సమానంగా ఉంటుంది, కానీ రోగులు సుదీర్ఘమైన వరుస సందర్శనలు మరియు పరీక్షలను అనుసరించేందుకు సంసిద్ధపడాలి.
నాన్-సెమినోమా మరియు సెమినోమాలు రెండింటికీ, నిఘా పరీక్షలలో సాధారణంగా భౌతిక పరీక్ష, పుండు గురుతులకు రక్త పరీక్షలు, ఛాతీ X–కిరణాలు మరియు CT స్కాన్లు సమకూడి ఉంటాయి. ఏదేమైనా, నిఘా ప్రణాళిక యొక్క అవసరాలు వ్యాధి యొక్క రకాన్ని బట్టి మారతాయి, ఎందుకంటే సెమినోమా రోగులకు రోగం తిరగ బెట్టటం తర్వాత సంభవించవచ్చు మరియు రక్త పరీక్షలు రోగం తిరగ బెట్టటానికి సంకేతాలుగా మంచివి కావు.
CT స్కాన్‌లు పొత్తికడుపు మీద (మరియు కొన్నిసార్లు కటి మీద) మరియు కొన్ని ఆసుపత్రులలో ఛాతీ మీద నిర్వహింపబడతాయి. ఛాతీ X–కిరణాలు ఒక స్వల్ప మిధ్యా-ధనాత్మక రేటుతో తగినంత వివరమైన మిళాయింపునీ మరియు CT కంటే చెప్పుకోదగినంత తక్కువ రేడియో ధార్మిక మోతాదునీ ఇవ్వగలిగినందున ఊపిరి తిత్తుల కొరకు ఛాతీ X–కిరణాలకు ప్రాముఖ్యత పెరుగుతోంది.
నిఘా వ్యవధిలో CT స్కాన్‌ల యొక్క తరచుదనం తప్పనిసరిగా తొలిదశలో పునర్లోపాలు గుర్తించబడినవని హామీ కలిగి ఉండాలి కాగా రేడియో ధార్మికతకి గురికావటం కనిష్ఠం కావాలి.
నాన్-సెమినోమా మొదటి దశకు చికిత్స పొందిన రోగుల కొరకు, (మెడికల్ రీసెర్చి కౌన్సిల్ TE08) ఒక యాదృచ్ఛిక ప్రయత్నం, తొలిదశలో పునర్లోపాలని గుర్తించటంలో పైన వర్ణించిన ప్రామాణిక నిఘా పరీక్షలతో మిళితం చేసినప్పుడు 3 మరియు 12 నెలలకు 2 CT స్కాన్‌లు 2 ఏళ్ళకు 5 కంటే శ్రేష్ఠమైనదని చూపించింది.
అనుబంధ థెరపీకి గురికావటం కంటే నిఘాని ఎంచుకున్న సెమినోమా మొదటి దశకి చికిత్స పొందిన రోగుల కొరకు స్కాన్‌ల యొక్క అత్యంతానుకూల తరచుదనం మరియు సందర్శనల లెక్కింపునకు వారికి యాదృచ్ఛిక ప్రయత్నాలు ఉండవు మరియు ప్రపంచ వ్యాప్తంగా ఇంకా స్వతంత్ర దేశాల పరిధిలో కాలవ్యవధి ప్రణాళిక మరింత విస్తారమైన విభిన్నత కలిగి ఉంది. యూకేలో, TRISST గా పిలవబడుతున్న వైద్యపరమైన ప్రయత్నం కొనసాగుతున్నది.. ఇది ఎంత తరచుగా స్కాన్‌లు తీసుకోవచ్చో మరియు CT స్కాన్‌లకు బదులుగా అయస్కాంత అనునాద ప్రతిబింబం (MRI) ఎంత వరకూ వాడవచ్చో అంచనా వేస్తుంది. రోగిని రేడియో ధార్మికతకి మరియు అటువంటి వాటికి గురిచేయదు గనుక MRI ఇంకా పరిశోధించ బడవలసి ఉంది, అది పునర్లోపాలని గుర్తించటంలో శ్రేష్ఠమైనదిగా కనబడినట్లయితే, CT కంటే అదే ప్రీతికరం కావచ్చు. రానున్న సంవత్సరాలలో కెనడాలోని ఒకటి మరియు ఎక్కువ కేంద్రాలు ఈ ప్రయత్నంలోకి చేరే అవకాశం ఉంది.
వృషణ సంబంధ కాన్సర్ యొక్క మరింత వృద్ధి చెందిన దశల కొరకు, రేడియోధార్మిక థెరపీ మరియు కీమో థెరపీలు నిర్వహించబడిన సందర్భాల కొరకు, చికిత్సానంతరం (పరీక్షల) నిర్వహణా పరిధి పరిస్థితుల మీద ఆధారపడి మారుతుంది, అయితే సాధారణంగా క్లిష్టతరం కాని సందర్భాలలో అయిదేళ్ళ వరకూ తప్పనిసరిగా చేయాలి, ఇంకా పునర్లోపాల ప్రమాదం ఎక్కువగా గల సందర్భాలకు అంతకంటే ఎక్కువ కాలం చేయాలి.
ఒకే వృషణం కలిగి ఉన్న వ్యక్తి కూడా సాధారణ జీవితం గడపగలడు, ఎందుకంటే మిగిలివున్న వృషణం టెస్టోస్టెరోన్ తయారీ సమస్యను తన మీద వేసుకుంటుంది మరియు సాధారణంగా ఇది తగినంత ప్రజనన శక్తిని కలిగి ఉంటుంది. అయితే, వృషణాన్ని తొలగించేముందు, హార్మోన్ స్థాయిలను కొలవడానికి చాలా (తక్కువ) ఖర్చవుతుంది, పిల్లలను కనాలనుకుంటున్న యువకులకు వీర్య బ్యాంకు తగినదిగా ఉంటుంది, ఎందుకంటే ఒక వృషణాన్ని తొలగించిన తర్వాత ప్రజనన శక్తి తగ్గిపోతుంది మరియు తీవ్రస్థాయిలో కెమోథెరపీ మరియు/లేదా రేడియోథెరపీ నిర్వహించినట్లయితే ఇది తీవ్రంగా దెబ్బతింటుంది.
వృషణ కేన్సర్ కలిగి ఉన్న వారిలో అయిదు శాతం కంటే తక్కువ మంది తక్కిన టెస్టులలో మళ్లీ వస్తుంది రెండు వృషణాలను కోల్పోయిన వ్యక్తి సాధారణంగానే హార్మోన్ సప్లిమెంట్లను (ప్రత్యేకించి, టెస్టోస్టెరోన్‌ను, వృషణాలలో రూపొందుతుంది) తీసుకుంటాడు, మరియు ఇతడిలో ప్రజనన శక్తి ఉండదు కాని సాధారణ జీవితాన్ని గడపవచ్చు
వృషణ కేన్సర్ కాకేసియన్ పురుషులలో అత్యంత సాధారణంగా మరియు ఆఫ్రికన్ వంశ పురుషులలో అరుదుగా ఉంటుంది. ఆసియా మరియు ఆఫ్రికా ఖండాలలో వృషణ కేన్సర్ చాలా అరుదుగా ఉంటుంది. స్కాండినేవియా, జర్మనీ, మరియు న్యూజిలాండ్‌లలో జీని ఉనికి అత్యధిక స్థాయిల్లో వెలుగుచూడడంతో ప్రపంచ వ్యాప్తంగా దీని ప్రభావం 1960లలో రెట్టింపు అయింది.
వృషణ కేన్సర్ పట్ల పక్షపాత దృక్పధం కారణంగా 1988 నుంచి 2001 వరకు దీని సంభావ్యత ఆఫ్రికన్ అమెరికన్లలో రెట్టింపు అయింది. ఈ కాలక్రమంలో ప్రారంభదశలోని వృషణ కేన్సర్ ఘటనలలో గణనీయంగా పెరుగుదల లేకపోవడం అన్నది వ్యాధి గురించిన చైతన్యాన్ని అత్యధికంగా పెంచిపోషించిన కారణంగా కాదని సూచిస్తోంది.
వృషణ కేన్సర్ దాదాపుగా 15-40 సంవత్సరాల వయస్సు కలిగిన పురుషులలో తరచుగా వస్తున్నప్పటికీ, ఇది మూడు దశలను కలిగి ఉంది: నాలుగేళ్ల వయసులో పిల్లలకు వచ్చేది కణజాల కణితులు మరియు యోల్క్ శాక్ కణితులు, కాగా 25–40 సంవత్సరాల వయస్సులో యవ్వనానంతరం వృషణ కేన్సర్ మరియు వృషణేతర కేన్సర్, మరియు ౬౦ ఏళ్ల వయస్సులో స్పెర్మోసిటిక్ వృషణ కేన్సర్.
వృషణాలలోని జీవాణు కణ కేన్సర్‌లు 15 మరియు 35 సంవత్సరాల మధ్య వయస్సు కల యువకులలో సాధారణంగా వస్తుంటాయి.
వృషణ కేన్సర్ ఏర్పడడానికి అత్యంత ప్రమాద కారణం ఏమిటంటే, జననాంగవైఫల్యం (పైకి ఎదగలేని వృషణాలే). కణితి ఉనికిలోకి రావడమే వృషణాల వైఫల్యానికి దారితీస్తుందని సాధారణంగా విశ్వసించబడుతోంది; కణితితో సంబంధంతో వృషణవైఫల్యం సంభవిస్తున్నప్పుడు కణితి పెద్దదిగా మారుతుంది. ఇతర ప్రమాద కారణాలు గజ్జపై గిలక, గవదబిళ్లలు వృషణాల వాపు 
. శారీరక శ్రమతో ప్రమాదం తగ్గుతుంది మరియు చలనం లేని జీవనశైలి వల్ల ప్రమాదం పెరిగే అవకాశం ఉంది. పురుషుడి జీవన స్వభావాలు ఈ వ్యాధి పెరిగే ప్రమాదానికి దోహదం చేస్తుంటాయి. ఇవి శరీరంలో సహజంగా జనించిన లేదా పర్యాటక పరమైన హార్మోన్‌లుగా ప్రతిఫలిస్తుంటాయి.
జంతువులలో కూడా సంభవించవచ్చు. గుర్రాలలో, ఇవి ఇంటర్‌స్టిటియల్ కణ కణతులు మరియు టెరటోమస్‌లను కలిగి ఉంటాయి. సాధారణంగా మొదటివి పాత విత్తుకొట్టబడని గుర్రాలలో కనబడతాయి (స్టాలియన్‌ల ప్రభావానికి గురయినవి తీవ్రంగా విషపూరితంగా మారతాయి, ఇది అత్యధిక స్థాయిలో మగగుర్రాల్లో లైంగిక హార్మన్‌) ని తయారు చేస్తాయి మరియు పైన చెప్పినవాటిలో రెండోరకంవి లేత గుర్రాల్లో, అత్యధిక స్థాయిలో కనబడుతుంటాయి.