లూసియానా
లూసియానా ( లేదా ; , ; లూసియానా క్రియోల్: లీటా డి లా లైజియన్) అనేది అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల దక్షిణ ప్రాంతంలో ఉన్న ఒక రాష్ట్రం. దీని రాజధాని బటాన్ రూజ్‌కాగా, న్యూ ఓర్లీన్స్ రాష్ట్రంలో అతిపెద్ద నగరంగా గుర్తించబడుతుంది. ఈ రాష్ట్రంలోని పారిష్‌లు U.S. (అమెరికా)లో కౌంటీలకు సమానమైన స్థానిక ప్రభుత్వాలుగా పరిగణించబడుతున్నాయి, దేశంలో పారిష్‌లనే రాజకీయ ఉపవిభాగాలు ఉన్న ఒకేఒక్క రాష్ట్రం లూసియానా కావడం గమనార్హం. జనాభాపరంగా జెఫర్సన్ పారిష్‌, భూభాగ విస్తీర్ణపరంగా కేమెరాన్ పారిష్ అతిపెద్ద పారిష్‌లుగా ఉన్నాయి
18వ శతాబ్దపు ఫ్రెంచ్, స్పానిష్ మరియు ఆఫ్రికన్ సంస్కృతులతో బలంగా ప్రభావితం కావడం చేత లూసియానాలోని కొన్ని పట్టణ ప్రాంతాల్లో బహుళ సాంస్కృతిక, బహుభాషా వారసత్వం ఉంది, ఈ సంస్కృతులు అమెరికాలో కొంతవరకు ప్రత్యేకమైనవిగా పరిగణించబడుతున్నాయి. 19వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో అమెరికన్‌ల ప్రవేశానికి మరియు రాష్ట్ర హోదాకు ముందు వరకు ప్రస్తుత లూసియానా రాష్ట్ర భూభాగం స్పానిష్ మరియు ఫ్రెంచ్ వలసరాజ్యంగా (కాలనీ) ఉంది. అంతేకాకుండా, రాష్ట్ర అభివృద్ధి క్రమంలో 18వ శతాబ్దంలో అసంఖ్యాక ఆఫ్రికన్ పౌరుల దిగుమతి కూడా భాగంగా ఉంది, వీరిలో ఎక్కువ మంది పశ్చిమ ఆఫ్రికా ప్రాంతానికి చెందినవారు ఉన్నారు, అందువలన వారి సంస్కృతి కూడా ఇక్కడ కేంద్రీకరించబడింది.
1643–1715 మధ్యకాలంలో ఫ్రాన్స్ రాజుగా ఉన్న లూయిస్ XIV పేరుమీదగా ఈ రాష్ట్రానికి లూసియానా అనే పేరు పెట్టారు. ఫ్రాన్స్ కోసం మిస్సిసిపి నది పరీవాహక ప్రాంతంలో ఉన్న ఈ భూభాగాన్ని రోనే-రాబర్ట్ కావెలియర్, సియర్ డి లా సాల్ అనే అన్వేషకుడు కనిపెట్టాడు, దీనికి ఆయన "లా లూసియాన్" అని పేరు పెట్టాడు, దీనికి "లూయిస్ భూభాగం (ల్యాండ్ ఆఫ్ లూయిస్)" అనే అర్థం వస్తుంది. మెక్సికన్ సామ్రాజ్యం యొక్క వైస్‌రాయల్టీ ఆఫ్ న్యూ మెక్సికోలో కూడా లూసియానా భాగంగా ఉంది. ఒకప్పుడు అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల్లో భాగంగా ఉన్న లూసియానా టెరిటరీ (లూసియానా భూభాగం) ప్రస్తుత రోజు న్యూ ఓర్లీన్స్ ఉత్తర ప్రాంతం నుంచి కెనడా సరిహద్దు వరకు విస్తరించి వుండేది.
లూసియానా రాష్ట్రం పశ్చిమాన టెక్సాస్; ఉత్తరాన ఆర్కన్సా; తూర్పున మిస్సిసిపీ రాష్ట్రం; దక్షిణాన మెక్సికో సింధుశాఖ (గల్ఫ్ ఆఫ్ మెక్సికో)లతో సరిహద్దులు పంచుకుంటుంది.
రాష్ట్రం యొక్క భూభాగాన్ని సరిగ్గా రెండు భాగాలుగా విభజించవచ్చు, అవి ఎత్తైన ప్రాంతం మరియు ఒండ్రు ప్రాంతం. ఒండ్రు ప్రాంతంలో పల్లపు బురద నేలలు, తీరప్రాంత చిత్తడి నేలలు మరియు బీచ్‌లు మరియు 20,000 చదరపు మైళ్ల (52,000 కిమీ²) విస్తీర్ణంలో ఉన్న ఇసుకదిబ్బలతో కూడిన సన్నని ద్వీపాలు భాగంగా ఉన్నాయి. ప్రధానంగా మెక్సికో సింధుశాఖ మరియు రాష్ట్రంలో ఉత్తరం నుంచి దక్షిణం వరకు సుమారుగా 600 మైళ్లు (1,000 కి.మీ) ప్రవహించే మిస్సిసిపీ నది వెంబడి; రెడ్ నది; వోచితా నది మరియు దాని ఉపనదులు మరియు ఇతర చిన్న ప్రవాహాలు (వీటిలో కొన్నింటిని బాయోస్ (మిస్సిసిపీ మరియు లూసియానాలో సరస్సులను పిలిచేందుకు ఈ పదాన్ని ఉపయోగిస్తారు) అని పిలుస్తారు) పరిసర ప్రాంతాల్లో ఒండ్రు ప్రాంతం కేంద్రీకృతమైవుంది. మిస్సిసిపీ వెంబడి ఒండ్రు ప్రాంతం యొక్క వెడల్పు 10 నుంచి 60 మైళ్లు (15 నుంచి 100 కిమీ), మిగిలిన నదుల వెంబడి ఒండ్రు నేలల వెడల్పు 10 మైళ్లు (15 కిమీ) ఉంటుంది. మిస్సిసిపీ నది దాని నిక్షేపం చేత ఏర్పడిన ఒక ఒడ్డు (దీనిని లెవీగా గుర్తిస్తారు)లోపల ప్రవహిస్తుంది, దీని నుంచి పల్లపు చిత్తడి నేలలవైపుకు భూములు ప్రతి మైలుకు ఆరు అడుగుల (3 మీ/కిమీ) సగటు క్షీణతతో ఎత్తు తగ్గుతుంటాయి. ఒండ్రు నేలలు ఇతర ప్రవాహాలవ్యాప్తంగా కూడా ఇటువంటి లక్షణాలతోనే ఉంటాయి.
రాష్ట్రంలోని ఉత్తర మరియు వాయువ్య ప్రాంతంలో ఉన్న ఎత్తైన భూములు మరియు ఆనుకొని ఉన్న కొండ భూముల విస్తీర్ణం 25,000 చదరపు మైళ్లు (65,000 కిమీ²) కంటే ఎక్కువగా ఉంటుంది. వీటిలో ప్రేరీ మరియు అటవీ ప్రాంతాలు ఉన్నాయి. సముద్రమట్టంతో పోలిస్తే ఈ రాష్ట్రంలోని తీర ప్రాంతాలు సగటున 10 అడుగులు (3 మీ) మరియు బురద నేలలు 50 మరియు ప్రేరీ మరియు ఒండ్రు భూములు 60 అడుగుల (15–18 మీ) ఎత్తులో ఉన్నాయి. ఎత్తైన ప్రాంతాలు మరియు కొండ ప్రాంతాల్లో ఎత్తు పెరుగుతుంది, రాష్ట్రంలో అత్యంత ఎత్తైన ప్రదేశంగా పరిగణించబడుతున్న డ్రిస్కిల్ పర్వతం సముద్రమట్టం కంటే 535 అడుగుల (163 మీ) ఎత్తులో మాత్రమే ఉంది. మరో రెండు రాష్ట్రాలు, ఫ్లోరిడా మరియు డెలావేర్ మాత్రమే భౌగోళికంగా లూసియానా కంటే తక్కువ ఎత్తులో ఉన్నాయి.
ఇప్పటికే పేర్కొన్న ప్రయాణించదగిన జలమార్గాలతోపాటు, రాష్ట్రంలో పశ్చిమ సరిహద్దును ఏర్పాటు చేసిన సేబైన్ (సే-బైన్); మరియు తూర్పు సరిహద్దు పెరల్; కాల్కాస్యూ (కాల్-కా-ష్యూ), మెర్మెంటో, వెర్మిలియన్, బాయు టెష్, అట్చాఫాలయా, బొఫ్ (బెఫ్), బాయు లాఫోర్చ్, కోర్టబ్లీయౌ, బాయు డి'అర్బన్, మేకన్, టెన్సా (టెన్-సా), ఏమిట్ నది, చేఫాంక్ట్ (చే-ఫంక్-టా), టిక్‌ఫా, నోటల్బానీ, మరియు అనేక చిన్న ప్రవాహాలు కూడా పడవలు వెళ్లడానికి వీలైన జలమార్గాల యొక్క సహజ వ్యవస్థలో భాగంగా ఉన్నాయి, ఈ జలమార్గ వ్యవస్థ పొడవు కుపైగా ఉంది. దేశంలో మరే ఇతర రాష్ట్రంలో దీనికి సమానమైన స్థాయిలో జలమార్గాలు లేవు. 1,060 చదరపు మైళ్ల (2,745 కిమీ²) భూభాగం మధ్యలో ఉన్న అఖాతాలు; 1700 చదరపు మైళ్ల (4,400 కిమీ²) భూభాగాంతర సరస్సులు; మరియు 500 చదరపు మైళ్ల (1,300 కిమీ²) నదీ ఉపరితలం (నదులు) ఈ రాష్ట్రంలో ఉన్నాయి.
మెక్సికో సింధుశాఖలో అంతర్గత ఖండ భాగానికి చెందిన సుమారుగా 3-మైళ్ల-వెడల్పు ఉన్న ఉపసముద్ర భూభాగం రాష్ట్ర రాజకీయ అధికార పరిధిలో ఉంది. అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల రాజకీయ భౌగోళిక స్థితి యొక్క అసమాన్యత ద్వారా చూస్తే, లూసియానా మాదిరిగా ఉండే సమీప రాష్ట్రాలు టెక్సాస్ మరియు ఫ్లోరిడాలకు విస్తృతమైన తీరప్రాంతాలు ఉన్నాయి, వీటి యొక్క 9-మైళ్ల-వెడల్పు గల తీరప్రాంతాలతో పోలిస్తే లూసియానాకు చాలా తక్కువ అధికార పరిధి ఉంది.
లూసియానాలో ఆర్ద్ర ఉపఉష్ణమండల వాతావరణం (కోపెన్ వాతావరణ వర్గీకరణ "Cfa" ) ఉంది, వాస్తవానికి సుదీర్ఘ, వేడి, ఆర్ద్ర వేసవులు మరియు స్వల్పకాలిక, మందమైన శీతాకాలాలతో ఇది దక్షిణమధ్య రాష్ట్రాల్లో ఆర్ద్ర ఉపఉష్ణమండల వాతావరణానికి అత్యంత ప్రామాణిక ఉదాహరణగా పరిగణించబడుతుంది. రాష్ట్రంలో ఉపఉష్ణమండల లక్షణాలు ప్రధానంగా మెక్సికో సింధుశాఖ ప్రభావంతో కలుగుతున్నాయి, రాష్ట్రంలో అన్ని ప్రాంతాలు మెక్సికో సింధుశాఖకు 200 మైళ్ల (320 కిమీ) కంటే తక్కువ దూరంలోనే ఉన్నాయి. ఏడాది పొడవునా అవపాతనాన్ని తరచుగా చూడవచ్చు, అయితే మిగిలిన కాలాలతో పోలిస్తే వేసవిలో కొద్దిగా పొడి వాతావరణం ఉంటుంది. అక్టోబరులో అవపాతనంలో బాగా క్షీణత కనిపిస్తుంది. దక్షిణ లూసియానా ప్రాంతంలో మిగిలిన భూభాగంతో పోలిస్తే వర్షాలు బాగా కరుస్తాయి, ముఖ్యంగా శీతాకాలపు నెలల్లో వర్షపాతం ఎక్కువగా ఉంటుంది. లూసియానాలో వేసవులు వెచ్చగా, ఆర్ద్రతతో కూడుకొని ఉంటాయి, జూన్ నెల మధ్య కాలం నుంచి సెప్టెంబరు మధ్యకాలం వరకు సగటున 90 °F (డిగ్రీల ఫారెన్‌హీట్) (32 °C (డిగ్రీల సెంటీగ్రేడ్)) లేదా ఇంతకంటే ఎక్కువ స్థాయిలో అధిక ఉష్ణోగ్రతలు నమోదవతాయి, రాత్రిపూట ఉష్ణోగ్రతల సగటు కూడా 70 °F (22 °C) కంటే ఎక్కువగా ఉంటుంది. వేసవిలో, దక్షిణ ప్రాంతం కంటే ఉత్తర ప్రాంతంలో అత్యంత గరిష్ఠ ఉష్ణోగ్రతలు నమోదవతాయి, మెక్సికో సింధుశాఖకు సమీపంలో అప్పుడప్పుడు ఉష్ణోగ్రత 100 °F (38 °C)కు చేరుకుంటుంది, అయితే 95 °F (35 °C) కంటే ఎక్కువ ఉష్ణోగ్రతలు ఇక్కడ సాధారణంగా నమోదవుతున్నాయి. ఉత్తర లూసియానాలో, వేసవిలో ఉష్ణోగ్రతలు 105 °F (41 °C) కంటే ఎక్కువ స్థాయికి చేరుకుంటాయి.
రాష్ట్రంలో దక్షిణ ప్రాంతంలో ఉష్ణోగ్రతలు సాధారణంగా పాక్షిక వెచ్చదనంతో ఉంటాయి, న్యూ ఓర్లీన్స్, బటాన్ రూజ్ పరిసరాలు, దక్షిణ లూసియానాలోని మిగిలిన ప్రాంతాలు, మెక్సికో సింధుశాఖల వద్ద సగటున 66 °F (19 °C) గరిష్ఠ ఉష్ణోగ్రతలు నమోదవుతున్నాయి, రాష్ట్రంలోని ఉత్తర ప్రాంతంలో శీతాకాలంలో పాక్షిక చల్లదనం ఉంటుంది, ఇక్కడ సగటున 59 °F (15 °C) ఉష్ణోగ్రత నమోదవుతుంది. శీతాకాలంలో రాత్రిపూట కనిష్ఠ ఉష్ణోగ్రతలు రాష్ట్రం మొత్తం సగటున ఘనీభవన స్థాయికి కొద్దిగా ఎక్కువగా ఉంటాయి, మెక్సికో సింధుశాఖ సమీపంలో శీతాకాలంలో సగటు ఉష్ణోగ్రత 46 °F (8 °C) వద్ద ఉండగా, రాష్ట్రంలోని ఉత్తర ప్రాంతంలో ఇదే కాలంలో సగటు ఉష్ణోగ్రత 37 °F (3 °C)కు చేరుకుంటుంది. లూసియానాలో అతిశీతల ప్రదేశాలు కూడా ఉన్నాయి, రాష్ట్రంలోని ఉత్తర ప్రాంతంలో తరచుగా ఉష్ణోగ్రతలు 20 °F (-8 °C) స్థాయికి కూడా పడిపోతుంటాయి, అయితే దక్షిణ ప్రాంతంలో దాదాపుగా ఇటువంటి పరిస్థితి ఎప్పుడూ కనిపించదు. మెక్సికో సింధుశాఖకు సమీపంలో మంచు కురువడం సాధారణంగా చూడలేము, రాష్ట్రంలోని ఉత్తర ప్రాంతాల్లో ఏడాదికి ఒకటి నుంచి మూడు హిమపాతాలు చూడవచ్చు, ఉత్తరంవైపుకు వెళ్లేకొద్ది తరచుగా మంచుకురిసే సందర్భాలు పెరుగుతాయి.
లూసియానా తరచుగా ఉష్ణమండల తుఫానుల చేత ప్రభావితమవుతుంది, ముఖ్యంగా న్యూ ఓర్లీన్స్ ప్రాంతంలో మరియు దాని పరిసరాల్లో పల్లపు ప్రదేశాలు ఉండటం వలన తుఫానుల తాకిడికి గురైయ్యేందుకు ఎక్కువ అవకాశం ఉంది. అనేక సరస్సులు, చిత్తడి నేలలు మరియు సముద్రంలోపలికి చొచ్చుకువచ్చిన ప్రాంతాలతో ఈ ప్రాంతం యొక్క విలక్షణ భౌగోళిక స్థితి కారణంగా తుఫానులు ఇక్కడ వినాశనకరంగా ఉంటాయి. ఈ ప్రాంతంలో తరచుగా, ముఖ్యంగా వేసవిలో మెరుపుతుఫానులు సంభవిస్తుంటాయి. రాష్ట్రంలో ఏడాదిలో సగటున 60 రోజులకుపైగా మెరుపుతుఫానులతో ప్రభావితమయ్యే రోజులు ఉంటాయి, ఫ్లోరిడా తరువాత దేశంలో వీటి ద్వారా ఎక్కువగా ప్రభావితమయ్యే రాష్ట్రం ఇదే కావడం గమనార్హం. ఏడాదికి లూసియానాలో సగటున 27 సుడిగాలి తుఫానులు సంభవిస్తుంటాయి, ఇక్కడ 2010 సంవత్సరపు సంఖ్య సూచించబడింది. సుడిగాలి తుఫానుతో ప్రభావితమయ్యే ప్రాంతంలో రాష్ట్ర భూభాగం మొత్తం ఉంది, రాష్ట్రం యొక్క చివరి దక్షిణ ప్రాంతంలో మాత్రమే మిగిలిన ప్రాంతాలతో పోలిస్తే వీటి ప్రభావం కొద్దిస్థాయిలో తక్కువగా ఉంటుంది. రాష్ట్రంలోని దక్షిణ ప్రాంతంలో జనవరి నుంచి మార్చి నెలల మధ్యకాలంలో సుడిగాలి తుఫానులు సాధారణంగా సంభవిస్తుంటాయి, ఇదిలా ఉంటే ఉత్తర ప్రాంతం ఫిబ్రవరి నుంచి మార్చి వరకు ఈ తుఫానుల తాకిడికి గురవుతుంటుంది.
అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల్లో లూసియానా దక్షిణ తీరం ప్రపంచంలో అత్యంత వేగంగా కనుమరుగవుతున్న ప్రాంతాల్లో ఉంది. పెరుగుతున్న సముద్ర నీటిమట్టాల కారణంగా రాష్ట్రంలో ప్రతి రోజు 30 ఫుట్‌బాల్ మైదానాలకు సమానమైన భూభాగం సముద్రంలో కలిసిపోతుంది.
ఈ కారణంగా, ఎక్కువ మంది పౌరులు ఈ ప్రాంతాన్ని విడిచిపెట్టి వెళుతున్నారు.
రాష్ట్రంలో సున్నపు యుగానికి చెందిన భూగర్భ పొరలు ఉన్నాయి, ఇవి మూడో మహా యుగం మరియు మూడో మహా యుగం తరువాతి కాలానికి చెందిన ఒండ్రు నిక్షేపాలతో కప్పబడి ఉన్నాయి. లూసియానాలో ఎక్కువ భూభాగం మిస్సిసిపీ నది చేత సృష్టించబడింది, ఈ ప్రాంతాన్ని దాని యొక్క ఉత్పత్తిగా పరిగణిస్తున్నారు. ఇది మొదట ఒక సముద్ర భాగంతో కప్పబడి ఉండేది, లోయలోకి మోసుకురాబడిన ఈ నది యొక్క ఒండ్రు ద్వారా ఈ ప్రాంతం ఏర్పడింది.
తీరానికి సమీపంలో, రాష్ట్రంలో అనేక ఉప్పు గుమ్మటాలు ఉన్నాయి, ఇక్కడ ఉప్పు త్రవ్వకంతోపాటు, తరచుగా చమురు నిక్షేపాలు కనుగొంటున్నారు. ఉప్పు గుమ్మటాలు ఉత్తర లూసియానాలో కూడా ఉన్నాయి.
మిస్సిసిపీ నదివ్యాప్తంగా విస్తృత వరద నియంత్రణ చర్యలు మరియు సహజ భూక్షయం రెండింటి కారణంగా లూసియానా రాష్ట్రం తీర ప్రాంత భూభాగాన్ని కోల్పోతుంది. ఈ పరిణామాన్ని నిరోధించేందుకు రాష్ట్ర మరియు సమాఖ్య ప్రభుత్వాలు కొన్ని చర్యలు చేపట్టాయి; మిగిలిన చర్యలను కూడా పరిశీలనలో ఉన్నాయి. ఇదిలా ఉంటే రాష్ట్రంలో దీనికి సంబంధించి ఒక సానుకూలాంశం ఏమిటంటే; అట్చాఫాలయా నది దక్షిణ-మధ్య ప్రాంతంలో కొత్త డెల్టా ప్రాంతాన్ని సృష్టిస్తుంది. ఈ క్రియాశీల డెల్టా ప్రాంతం మిస్సిసిపీ నది సింధుశాఖలో కలిసేందుకు కొత్త మార్గాన్ని ఎంచుకునేలా చేస్తుందని అంచనాలు వెలువబడ్డాయి. ఈ నదిని సంప్రదాయ మార్గంలో ప్రవహించేలా చూసేందుకు భారీ స్థాయిలో సాంకేతిక ప్రయత్నాలు జరుగుతున్నాయి, ఎందుకంటే రాష్ట్రం యొక్క ఆర్థిక వ్యవస్థ మరియు నౌకా రవాణా ఈ నదిపై ఆధారపడివుంది.
లూసియానాను 64 పారిష్‌లు (అనేక ఇతర రాష్ట్రాల్లో ఉన్న కౌంటీలకు సమానమైన అధికార పరిధులు)గా విభజించబడివుంది. ఫ్రెంచ్/స్పానిష్ వారసత్వం కారణంగా లూసియానాలో "పారిష్" అనే పదం ప్రత్యేకంగా ఉపయోగించబడుతుంది; పౌర కౌంటీ ప్రభుత్వాల యొక్క అసలు సరిహద్దులు స్థానిక రోమన్ కాథలిక్ పారిష్‌లకు సమానంగా ఉంటాయి.లూసియానాలో మానవ జోక్యం నుంచి వివిధ స్థాయిల్లో రక్షించబడుతున్న అనేక ప్రాంతాలు ఉన్నాయి. ఇక్కడ నేషనల్ పార్క్ సర్వీస్ ప్రదేశాలు మరియు ప్రాంతాలు మరియు యునైటెడ్ స్టేట్స్ నేషనల్ ఫారెస్ట్‌లతోపాటు, లూసియానా నిర్వహిస్తున్న రాష్ట్ర పార్కుల వ్యవస్థ మరియు రాష్ట్రవ్యాప్తంగా వినోద ప్రదేశాలు ఉన్నాయి. లూసియానా వన్యప్రాణి మరియు మత్స్య శాఖ నియంత్రణలో ఉన్న లూసియానా న్యాచురల్ అండ్ సైనిక్ రివర్స్ సిస్టమ్ రాష్ట్రంలోని 48 నదులు, ప్రవాహాలు, సరస్సులకు రక్షణ కల్పిస్తుంది.
నేషనల్ పార్క్ సర్వీస్ చేత నిర్వహించబడుతున్న, రక్షించబడుతున్న లేదా గుర్తించబడిన చారిత్రాత్మక లేదా అందమైన ప్రదేశాలు:19 రాష్ట్ర పార్కులు, 16 రాష్ట్ర చారిత్రాత్మక ప్రదేశాలు మరియు ఒక రాష్ట్ర సంరక్షణా కేంద్రంతో కూడిన ఒక వ్యవస్థను లూసియానా నిర్వహిస్తుంది. లూసియానాలోని ష్రీవ్‌‌పోర్ట్ మరియు మన్రోకు సమీపంలో హై డెల్టా సఫారీ పార్కు ఉంది.
పెట్రోలియం మరియు పెట్రోలియం ఉత్పత్తులు, వ్యవసాయ ఉత్పత్తి, భవననిర్మాణ పదార్థాలు మరియు ఉత్పాదక వస్తువుల వంటి ముఖ్యమైన వ్యాపార సరుకుల రవాణాకు అంతర తీర జలమార్గం ఒక ముఖ్యమైన మార్గంగా ఉంది.
1500 శతాబ్దంలో ఐరోపావాసులు రాకకు పూర్వం, అనేక సహస్రాబ్దాల నుంచి లూసియానాలో స్థానిక అమెరికన్లు నివసిస్తున్నారు. ఉత్తర అమెరికాలో పురాతన కాలపు లూసియానా ప్రారంభ మానవ నిర్మింత దిబ్బల సముదాయానికి ఆవాసంగా ఉంది, అమెరికా ఖండాల్లో ఇటువంటి దిబ్బల సముదాయ కట్టడాలను అతి పురాతన ఉదాహరణ వాట్సన్ బ్రాక్, ఇది రాష్ట్రంలోని మన్రోకు సమీపంలో ఉంది. తరువాత, రాష్ట్రంలో అతిపెద్ద మరియు ప్రసిద్ధ కట్టడం ఆధునిక రోజు ఎప్స్, లూసియానాకు సమీపంలో పావర్టీ పాయింట్ వద్ద నిర్మించబడింది. పావర్టీ పాయింట్ సంస్కృతి 1500 BCE సమయంలో ఉత్కృష్ట స్థితికి చేరుకుంది, ఇది మొట్టమొదటి సముదాయ సంస్కృతిగా గుర్తింపు పొందింది, బహుశా ఇది ఉత్తర అమెరికాలో మొట్టమొదటి గిరిజన సంస్కృతి కూడా కావొచ్చు. ఇది సుమారుగా 700 BCE వరకు కొనసాగింది. పావర్టీ పాయింట్ సంస్కృతి తరువాత ప్రారంభ అడవిసీమ యుగం (వుడ్‌ల్యాండ్ పిరియడ్) యొక్క స్థానిక సాక్ష్యాత్కారాలైన చులా కాలానికి చెందిన చెఫంక్ట్ మరియు లేక్ కార్మోరాంట్ సంస్కృతులు ప్రారంభమయ్యాయి. చెఫంక్ట్ సంస్కృతికి చెందిన పౌరులను లూసియానాలో పెద్ద స్థాయిల్లో మృణ్మయ పాత్రలు తయారు చేసిన మొట్టమొదటి పౌరులుగా గుర్తిస్తున్నారు. ఈ సంస్కృతులు 200 BCE వరకు కొనసాగాయి. లూసియానాలో మధ్య అడవిసీమ యుగం రాష్ట్రంలోని దక్షిణ మరియు తూర్పు ప్రాంతాల్లో మార్క్స్‌విల్లే సంస్కృతితో మరియు రాష్ట్రంలోని ఉత్తర ప్రాంతంలో ఫోర్చీ మేలైన్ సంస్కృతితో ప్రారంభమైంది. మార్క్స్‌విల్లే సంస్కృతికి లూసియానాలోని అవోయెల్లెస్ పారిష్‌లో మార్క్స్‌విల్లే ప్రీహిస్టారిక్ ఇండియన్ సైట్ నుంచి ఆ పేరు వచ్చింది. ఈ సంస్కృతులు, ఒహియో మరియు ఇల్లినాయిస్ యొక్క హోప్‌వెల్ సంస్కృతులు ఏకకాలంలోనే పరిణమించాయి, తద్వారా ఇవి హోప్‌వెల్ ఎక్స్ఛేంజ్ నెట్‌వర్క్‌లో భాగమయ్యాయి. నైరుతీ ప్రాంత ప్రజలతో వాణిజ్యం కారణంగా విల్లు మరియు బాణం వీరికి పరిచయమైంది మొట్టమొదటి శ్మశాన దిబ్బ ఈ కాలంలోనే నిర్మించబడింది. వంశానుగత రాజకీయ మరియు మత నాయకత్వం అభివృద్ధి కోసం ప్రార్థనా ప్రదేశాలు వద్ద మొట్టమొదటి వేదిక దిబ్బలు నిర్మాణంతో రాజకీయ అధికారక ఏకీకరణ ప్రారంభమైంది. చివరి అడవిసీమ యుగంలో 400 CEనాటికి, రాష్ట్రంలోని దక్షిణ ప్రాంతంలో బేటౌన్ సంస్కృతి ప్రారంభమైంది, ఇది ఈ ప్రాంతం యొక్క సాంస్కృతిక చరిత్రలో పెద్ద మార్పు ఏమీ తీసుకురాలేదు. జనాభా నాటకీయంగా పెరిగింది మరియు ఈ కాలంలో పెరుగుతున్న సాంస్కృతిక మరియు రాజకీయ సంక్లిష్టతకు బలమైన ఆధారం ఉంది. పూర్వ అడవిసీమ యుగపు శ్మశాన దిబ్బలపై అనేక కోల్స్ క్రీక్ ప్రదేశాలు నిర్మించబడ్డాయి, కొత్త పెద్దలు మరణించిన తమ పూర్వీకులకు ప్రతీకాత్మకంగా మరియు భౌతికంగా సముచిత గౌరవం కల్పించడం ద్వారా వారి స్వీయ అధికారాన్ని స్పష్టీకరించేందుకు మరియు ప్రదర్శించేందుకు ఈ చర్యలు చేపట్టినట్లు పరిశోధకులు భావిస్తున్నారు. లూసియానాలో మిస్సిసిపియన్ యుగంలో ప్లేక్మీన్ మరియు కాడోవాన్ మిస్సిసిపియన్ సంస్కతులు ప్రారంభమయ్యాయి. ఈ యుగంలోనే విస్తృత స్థాయిలో మొక్కజొన్న వ్యవసాయం స్వీకరించబడింది. పశ్చిమ మిస్సిసిపీ మరియు తూర్పు లూసియానా ప్రాంతాల్లోని దిగువ మిస్సిసిపీ నది లోయలో ప్లేక్మీన్ సంస్కృతి 1200 CEలో ప్రారంభమై, 1400 CE వరకు కొనసాగింది. ఈ సంస్కృతికి మంచి ఉదాహరణలు పశ్చిమ బటాన్ రూజ్ పారిష్, లూసియానాలోని మెడోరా ప్రదేశం మరియు మిస్సిసిపీలోని ఎమెరాల్డ్ దిబ్బ, వింటర్‌‍విల్లే మరియు హోలీ బ్లఫ్ ప్రదేశాలు. ప్లేక్మీన్ సంస్కృతి, మధ్య మిస్సిసిపియన్ సంస్కృతి ఏకకాలానికి చెందినవిగా గుర్తించబడ్డాయి, సెయింట్ లూయిస్, మిస్సౌరీ సమీపంలోని కాహోకియా మధ్య ముస్సిసిపియన్ సంస్కృతికి చెందినదిగా గుర్తించబడింది. నాట్చెజ్ మరియు టీన్సా ప్రజల పూర్వీకులు ఈ సమూహానికి చెందినవారిగా పరిగణించబడుతున్నారు. 1000 CEనాటికి రాష్ట్రంలోని వాయువ్య ప్రాంతంలో ఫోర్చీ మేలీన్ సంస్కృతి కాడోవాన్ మిస్సిసిపియన్ సంస్కృతిగా రూపాంతరం చెందింది. కాడోవాన్ మిస్సిసిపియన్ ప్రజలు ఒక పెధ్ద భూభాగంలో, అంటే ప్రస్తుత తూర్పు ఓక్లహోమా, పశ్చిమ ఆర్కాన్సా, ఈశాన్య టెక్సాస్ మరియు వాయువ్య లూసియానా ప్రాంతాల్లోకి తమ ఉనికిని విస్తరించారు. చరిత్రపూర్వ యుగాల్లో కాడో ప్రత్యక్ష పూర్వీకులు మరియు కాడో భాష మాట్లాడేవారికి సంబంధించినవారికి సంబంధించిన సాంస్కృతిక వారసత్వం చరిత్రపూర్వ యుగం నుంచి ఇప్పటివరకు కొనసాగిందనేందుకు పురాతత్వ ఆధారాలు లభ్యమయ్యాయి, మరియు మొట్టమొదటిసారి ఐరోపావాసుల ప్రవేశం వద్ద మరియు ఆధునిక కాడో నేషన్ ఆఫ్ ఓక్లహోమాలో కూడా ఇది కొనసాగిందనే భావన ఈరోజు నిర్వివాదాంశంగా ఉంది.
అట్చాఫాలయా, నాట్చిటౌచెస్ (ఇప్పుడు నాట్చిటోచెస్ అని రాస్తున్నారు), కాడో, హౌమా, టాంగిపాహోవా, మరియు అవోయెల్ (అవోయెల్లెస్)లతోపాటు రాష్ట్రంలోని అనేక ప్రస్తుత ప్రదేశాల పేర్లు వివిధ స్థానిక అమెరికన్ భాషల్లో ఉపయోగించే పేర్లకు లిప్యంతరీకరణలు కావడం గమనార్హం.
ఒక స్పానిష్ అన్వేషక బృందానికి నేతృత్వం వహించిన పాన్‌ఫిలో డి నార్వేయెజ్‌ను లూసియానాను కనిపెట్టిన మొట్టమొదటి ఐరోపా అన్వేషకుడిగా గుర్తిస్తున్నారు, ఆయన 1528లో మిస్సిసిపీ నది సముద్ర ప్రవేశద్వారాన్ని గుర్తించాడు. 1542లో, హెర్నాండో డి సోటో యొక్క అన్వేషక బృందం ఈ రాష్ట్ర ఉత్తర మరియు పశ్చిమ ప్రాంతాన్ని చుట్టివచ్చింది (ఈ సందర్భంగా వారు కాడో మరియు టునికా సమూహాలను చూశారు) మరియు తరువాత వారు మిస్సిసిపీ నది దిగువ ప్రాంతంలోని మెక్సికో సింధుశాఖకు 1543లో చేరుకున్నారు.
అయితే లూసియానాపై స్పానిష్ ఆసక్తి మాత్రం క్రియారహితంగా ఉంది. 17వ శతాబ్దం చివరి కాలంలో, సార్వభౌమ, మత మరియు వ్యాపార లక్ష్యాలతో సాగిన ఫ్రెంచ్ అన్వేషణలు, చివరకు మిస్సిసిపీ నది మరియు సింధుశాఖ తీరంలో స్థావరం ఏర్పాటుకు దారితీశాయి. మొట్టమొదటి స్థిరనివాసులు ఏర్పాటు కావడంతో, ఫ్రాన్స్ ఉత్తర అమెరికాలో ఒక భారీ భూభాగంపై ఆధిపత్యాన్ని ప్రకటించింది, తద్వారా మెక్సికో సింధుశాఖ నుంచి కెనడా వరకు ఒక వ్యాపార సామ్రాజ్యాన్ని మరియు ఫ్రాన్స్ వలస దేశం స్థాపించబడింది.
1682లో ఫ్రాన్స్ అన్వేషకుడు రాబర్ట్ కావెలియర్ డా లా సాల్ ఈ ప్రాంతానికి ఫ్రాన్స్ రాజు లూయిస్ XIV గౌరవార్థం లూసియానా అనే పేరు పెట్టాడు. మొట్టమొదటి శాశ్వత స్థిరనివాసం మౌరెపాస్ (ఇప్పుడు ఇది బిలోక్సీ సమీపంలో ఓషన్ స్ప్రింగ్స్, మిస్సిసిపీ వద్ద ఉంది) వద్ద 1699లో ఒక ఫ్రెంచ్ సైనిక అధికారి పియర్ లి మోయ్నే డి ఐబెర్‌విల్లే స్థాపించాడు. ఆ తరువాత ఫ్రాన్స్ మిస్సిసిపీ నది ప్రవేశద్వారం వద్ద ఒక చిన్న కోటను నిర్మించింది, దీనికి వారు లా బేలీస్ (లేదా బా బైలీజ్) అనే పేరు పెట్టారు, ఫ్రెంచ్‌లో ఈ పేరుకు "సాగరగుర్తు" అనే అర్థం వస్తుంది. 1721నాటికి వారు ఇక్కడ నదిపై నౌకలకు మార్గనిర్దేశం చేసేందుకు ఒక చెక్క దీపస్తంభం (లైట్‌హౌస్)-మాదిరి నిర్మాణాన్ని ఏర్పాటు చేశారు.
మొదట మిస్సిసిపీ నది రెండు వైపుల భూభాగం మరియు కెనడాలోని ఫ్రెంచ్ భూభాగం మొత్తం లూసియానా ఫ్రెంచ్ వలసరాజ్యంగా పరిగణించబడేది.
ఆ సమయంలో లూసియానాలో ఈ కింది రాష్ట్రాలు భాగంగా ఉన్నాయి: లూసియానా, మిస్సిసిపీ, ఆర్కాన్సా, ఓక్లహోమా, మిస్సౌరీ, కాన్సాస్, నెబ్రాస్కా, ఐయోవా, ఇల్లినాయిస్, ఇండియానా, మిచిగాన్, విస్కాన్సిన్, మిన్నెసోటా, ఉత్తర డకోటా, దక్షిణ డకోటా.
1714లో లూయిస్ జుచెర్యూ డి సెయింట్ డెనిస్ చేత నాట్చిటోచెస్ (ప్రస్తుత రోజు వాయువ్య లూసియానాలో రెడ్ నదివ్యాప్తంగా) స్థిరనివాసం ఏర్పాటు చేయబడింది, లూసియానా కొనుగోలు భూభాగంలో అత్యంత పురాతన ఐరోపా శాశ్వత స్థిరనివాసంగా ఇది గుర్తించబడుతుంది. ఫ్రెంచ్ స్థిరనివాసాలు రెండు ప్రయోజనాలు కోసం ఏర్పాటు చేయబడ్డాయి: టెక్సాస్‌లో స్పానిష్‌వారితో వాణిజ్యం జరిపేందుకు మరియు లూసియానాలోకి స్పానిష్ ఆక్రమణలను నిరోధించేందుకు వీటిని ఏర్పాటు చేశారు. పాత శాన్ ఆంటోనియా రోడ్ యొక్క ఉత్తర చివర (కొన్నిసార్లు ఎల్ కామినో రీల్, లేదా కింగ్స్ హైవేగా పిలుస్తున్నారు) కూడా నాట్చిటోచెస్ వద్ద ఉంది. ఈ స్థిరనివాస ప్రాంతం త్వరగానే వృద్ధి చెందతున్న నది నౌకాశ్రయంగా మరియు కూడలిగా మారింది, ఇది నదివ్యాప్తంగా అపార పత్తి రాజ్యాలు వృద్ధికి తోడ్పడింది. కాలక్రమంలో, రైతులు ఎక్కువ పంట సాగుచేసి, ఈ అభివృద్ధి చెందుతున్న పట్టణంలో మంచి ఇళ్లు నిర్మించుకున్నారు, ఈ క్రమం న్యూ ఓర్లీన్స్ మరియు ఇతర ప్రదేశాల్లో కూడా పునరావృతమైంది.
లూసియానాలోని ఫ్రెంచ్ స్థిరనివాసులు మరిన్ని అన్వేషణలు సాగించడం ద్వారా మిస్సిసిపీ నది మరియు దాని ఉపనదుల ఒడ్డులపై అవుట్‌పోస్ట్‌లు (స్థావరాలు) ఏర్పాటు చేశారు, వీరి స్థావరాలు ఉత్తరాన ఇల్లినాయిస్ దేశంగా పిలువబడే ప్రాంతం నుంచి ప్రస్తుత రోజు సెయింట్ లూయిస్ మిస్సౌరీ వరకు విస్తరించబడ్డాయి. "ఇవి కూడా చూడండి:" అమెరికా ఖండాల్లో ఫ్రెంచ్ వలసరాజ్య స్థాపన
మొదట మొబైల్, అలబామా మరియు ఆపై బిలోక్సీ, మిస్సిసిపీ వలసరాజ్య రాజధానిగా ఉన్నాయి. వాణిజ్యం మరియు సైనిక ప్రయోజనాల విషయంలో మిస్సిసిపీ నది ప్రాధాన్యతను గుర్తించడం ద్వారా, ఫ్రాన్స్ 1722లో న్యూ ఓర్లీన్స్‌ను పౌర మరియు సైనిక అధికారిక కేంద్రంగా చేసింది. ఈ సమయం నుంచి లూసియానా కొనుగోలు కింద అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు ఈ భూభాగాన్ని కొనుగోలు చేసే వరకు, అంటే 1803 డిసెంబరు 20 వరకు, ఈ ప్రాంత వలస సామ్రాజ్యంపై నియంత్రణ ఫ్రాన్స్ మరియు స్పెయిన్ దేశాల చేతులు మారుతుండేది.
1720లో, జర్మన్ వలసదారులు మిస్సిసిపీ నదివ్యాప్తంగా స్థిరనివాసాలు ఏర్పాటు చేసుకున్నారు, వీరు ఉన్న ప్రాంతం జర్మన్ కోస్ట్‌గా సూచించబడేది.
ఏడేళ్ల యుద్ధం (సెవెన్ ఇయర్స్ వార్)లో బ్రిటన్ విజయం తరువాత మిస్సిసిపీకి తూర్పున ఫ్రాన్స్ తన ఆధీనంలోని ఎక్కువ భూభాగాన్ని గ్రేట్ బ్రిటన్‌కు కోల్పోయింది, ఈ యుద్ధాన్ని ఉత్తర అమెరికాలో ఫ్రెంచ్ అండ్ ఇండియన్ వార్‌గా గుర్తిస్తారు. ఫ్రాన్స్ ఆ తరువాత న్యూ ఓర్లీన్స్ మరియు లేక్ పోంట్చార్ట్‌రెయిన్ పరిసరాల్లో పారిష్‌లపై ఆధిపత్యాన్ని కొనసాగించింది. మిగిలిన లూసియానా ప్రాంతం 1763లో ఫోంటైనెబ్ల్యూ సంధితో ముగిసిన ఏడేళ్ల యుద్ధం తరువాత స్పెయిన్ వలసరాజ్యంగా మారింది.
1765లో, స్పానిష్ పాలన సందర్భంగా, అకాడియా (ప్రస్తుత నోవా స్కోటియా, న్యూ బ్రాన్విక్, మరియు ప్రిన్స్ ఎడ్వర్డ్ ద్వీపం, కెనడా) ప్రాంతం నుంచి వేలాది మంది ఫ్రెంచ్ మాట్లాడే శరణార్థులు ఏడేళ్ల యుద్ధం తరువాత బ్రిటీష్ వారి బహిష్కరణల కారణంగా లూసియానాలోకి ప్రవేశించారు. ఇప్పుడు అకాడియానాగా పిలువబడుతున్న నైరుతీ లూసియానాలో వారిలో ఎక్కువ మంది స్థిరపడ్డారు. మరింత మంది కాథలిక్ పౌరులను సమీకరించేందుకు స్పానిష్‌వారు అకాడియన్ శరణార్థులను స్వాగతించారు. కాజున్‌లు ఈ అకాడియన్ శరణార్థుల సంతతి వారసులు.
ఐస్లెనోస్‌గా పిలువబడే స్పానిష్ కానరీ ద్వీపవాసులు స్పెయిన్‌లోని కానరీ ద్వీపాల నుంచి 1778 మరియు 1783 మధ్యకాలంలో లూసియానాకు వలసవచ్చారు.
1800లో, ఫ్రాన్స్ చక్రవర్తి నెపోలియన్ బోనాపార్టీ లూసియానా ప్రాంతాన్ని శాన్ ఇల్డిఫోన్సో సంధి ద్వారా స్పెయిన్ నుంచి స్వీకరించారు, ఈ ఒప్పందం రెండేళ్లపాటు రహస్యంగా ఉంచబడింది.
1709లో, ఫ్రెంచ్ పెట్టుబడిదారు ఆంటోయిన్ క్రోజాత్ మెక్సికో సింధుశాఖ నుంచి ప్రస్తుత ఇల్లినాయిస్ వరకు విస్తరించివున్న లూసియానా ఫ్రెంచ్ అధినివేశ రాజ్యంలో వాణిజ్య గుత్తాధిపత్యాన్ని పొందాడు. "ఈ మినహాయింపు ద్వారా ఆయనకు ప్రతి ఏడాది ఆఫ్రికా నుంచి నల్లజాతీయులను ఇక్కడకు తీసుకొచ్చేందుకు వీలు ఏర్పడిందని బ్రిటీష్ చరిత్రకారుడు హుజ్ థామస్ రాశారు.
లూసియానా భూభాగాన్ని ఫ్రాన్స్ 1803లో అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలకు విక్రయించినప్పుడు, U.S. చట్ట అతిక్రమణ అయినప్పటికీ, ఆఫ్రికన్ బానిసలను పొరుగున ఉన్న మిస్సిసిపీకి తీసుకొచ్చినంత సులభంగా, ఇక్కడకు కూడా వారిని తీసుకొచ్చేందుకు అంగీకరించడం జరిగింది. పందొనిమిదో శతాబ్దం ప్రారంభంలో లూసియానా తక్కువ స్థాయిలో చక్కెర ఉత్పత్తిదారుగా మరియు తక్కువ సంఖ్యలో బానిసలు ఉన్న రాష్ట్రంగా ఉన్నప్పటికీ, తరువాత కొంతకాలానికే అది ఒక పెద్ద చక్కెర ఉత్పత్తిదారుగా అవతరించింది, ఆఫ్రికా నుంచి దక్షిణ కరోలినాకు తీసుకొచ్చిన బానిసలను లూసియానాలోని చక్కెర సాగుదారులు కొనుగోలు చేశారు, ఇక్కడ బానిసలు చెరకు పంట సాగు కోసం ఎటువంటి వేతనం లేకుండా నిర్బంధ శ్రామికులుగా ఉపయోగించబడ్డారు. కొత్తగా కొనుగోలు చేసిన భూభాగంలో బానిసత్వాన్ని నిరోధించేందుకు అప్పటికే ఉన్న సమాఖ్య చట్టాన్ని అమలు చేయాలని అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల ప్రతినిధి జేమ్స్ హిల్‌హౌస్ మరియు రచయిత థామస్ పైనే డిమాండ్ చేసినప్పటికీ, అధిక లాభాలు మరియు తక్కువ వేతన కార్మికులు దొరికేందుకు మూలంగా ఉండటంతో బానిసత్వం ప్రబలమైంది. వాస్తవానికి దిగువ లూసియానా ప్రాంతం బానిసలు ఉపయోగం లేకుండా పురోగతి సాధించడం, సౌభాగ్యం మరియు సంపదవైపు వలసరాజ్యం పయనించడం అసాధ్యమని లూసియానా చివరి స్పానిష్ గవర్నర్ ఒకరు పేర్కొనడం గమనార్హం.
ఇటువంటి అనారోగ్యకర వాతావరణంలో, స్వేచ్ఛా శ్వేతజాతి కార్మికులను ఉపయోగించలేని కారణంగా, నిర్బంధ బానిస కార్మికులు అవసరం ఉందని లూసియానా మొట్టమొదటి అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల గవర్నర్ విలియం క్రైబర్న్ వ్యాఖ్యానించాడు. మానవ అక్రమ రవాణాను నిర్మూలించడంలో క్లైబర్న్ విఫలమయ్యారని, లూసియానాలో ఈ విధుల కోసమే ఆయన నియమించబడ్డారని హుజ్ థామస్ తెలిపాడు.
పియర్ లౌసాస్ (లూసియానాలో ఫ్రెంచ్ మంత్రి 1718): యాంటిలీస్‌లోని తమ యొక్క అన్ని కాలనీల్లో ఒకటైన "సెయింట్-డొమిన్‌గై మనస్తత్వం మరియు ఆచారాలు లూసియానాను ఎక్కువగా ప్రభావితం చేశాయని అభిప్రాయపడ్డారు.
లూసియానా మరియు దాని యొక్క కరేబియన్ మాతృ వలసరాజ్యం మధ్య 18వ శతాబ్దం సందర్భంగా సన్నిహిత సంబంధాలు అభివృద్ధి చెందాయి, సముద్ర వాణిజ్యానికి కేంద్రంగా ఉండటం, రాజధాని మరియు సమాచార మార్పిడి మరియు వలసరాజ్యవాసుల వలసల కారణంగా ఈ రెండు ప్రాంతాల మధ్య సంబంధాలు బలపడ్డాయి. ఇటువంటి ప్రారంభాల నుంచి, హైతీయన్లు లూసియానా రాజకీయాలు, పౌరులు, మతం మరియు సంస్కృతిపై విస్తృత ప్రభావం చూపారు. వలసరాజ్య అధికారులు, ద్వీపంలో బానిస-వ్యతిరేక కుట్రలు మరియు తిరుగుబాట్లకు స్పందనగా, 1763లో సెయింట్ డొమిన్‌గువాన్‌ల బానిసల ప్రవేశాన్ని నిషేధించారు. వారి తిరుగుబాటు చర్యలు మాత్రం లూసియానా బానిస వాణిజ్యం మరియు వలస విధానాలపై అమెరికన్ మరియు ఫ్రెంచ్ విప్లవాల యుగంవ్యాప్తంగా కూడా ప్రభావం చూపడం కొనసాగింది.
ఈ రెండు ప్రజాస్వామ్య పోరాటాలు 1763 నుంచి 1800 వరకు లూసియానాను పాలించిన స్పెయిన్ పాలకులకు ఆందోళన కలిగించాయి. వారు రాజద్రోహ చర్యలుగా భావించినవాటిని అణిచివేయడంతోపాటు, ప్రజాస్వామ్య విప్లవం తమ వలసరాజ్యంలోకి వ్యాప్తి చెందకుండా నిరోధించేందుకు హానికరమైన పదార్థాలను నిషేధించేందుకు విఫల యత్నం చేశారు. మే 1790లో రాజ ఆదేశాలు ఫ్రెంచ్ వెస్టిండీస్ ప్రాంతంలో బానిసలుగా ఉన్న మరియు స్వేచ్ఛ పొందిన నల్లజాతీయుల ప్రవేశాన్ని నిషేధించాయి. ఒక సంవత్సరం తరువాత, చరిత్రలో మొట్టమొదటి విజయవంతమైన బానిస తిరుగుబాటు ప్రారంభమైంది, ఇది చివరకు హైతీ స్థాపనకు దారితీసింది.
సెయింట్ డెమిన్‌గ్వేలో విప్లవం ఒక భారీ సంఖ్యలో బహుళజాతి పౌరుల వలసలకు దారితీసింది: తాము భరించదగిన స్థాయిలో బానిసలను వెంటతీసుకొని ఫ్రెంచ్‌వారు పరారయ్యారు; దీంతో బానిసలను పోషించిన వ్యక్తులతోపాటు, అన్ని జాతులకు చెందిన అసంఖ్యాక స్వేచ్ఛా పౌరులు వలసలు ప్రారంభించారు. అంతేకాకుండా 1793లో, ఘోరమైన అగ్నిప్రమాదంలో ప్రధాన నగరమైన కాప్ ఫ్రాన్కాయిస్ (ప్రస్తుత రోజు కాప్ హైతీయన్)లో మూడింట రెండొంతుల భాగం నాశనమైంది, దీని కారణంగా కూడా సుమారుగా పది వేల మంది పౌరులు ద్వీపాన్ని విడిచిపెట్టి వెళ్లారు. విప్లవం, విదేశీ ఆక్రమణ మరియు పౌర యుద్ధం తరువాత దశాబ్దాల్లో వేలాది మంది పౌరులు సంక్షోభం కారణంగా వలస వెళ్లారు. అనేక మంది పౌరులు తూర్పువైపు ఉన్న శాంటో డొమింగో (ప్రస్తుత రోజు డొమినికన్ రిపబ్లిక్) లేదా సమీపంలోని కరేబియన్ దీవులకు వెళ్లారు. భారీ సంఖ్యలో వలసదారులు, నల్లజాతీయులు మరియు శ్వేతజాతీయులు ఉత్తర అమెరికాలో తలదాచుకున్నారు, ముఖ్యంగా న్యూయార్క్, బాల్టీమోర్ (యాభై మూడు నౌకలు జూలై 1793లో ఇక్కడకు చేరుకున్నాయి), ఫిలడెల్ఫియా, నోర్‌ఫోక్, చార్లీస్టోన్ మరియు సవన్నా మరియు స్పానిష్ ఫ్లోరిడా ప్రాంతాలకు తరలివెళ్లారు. అయితే దక్షిణ లూసియానా మాదిరిగా శరణార్థుల ఉద్యమం ఖండంలో మరే ఇతర ప్రాంతాల్లో తీవ్ర ప్రభావం చూపలేదు.
1791 మరియు 1803 మధ్యకాలంలో, న్యూ ఓర్లీన్స్‌కు పదమూడు వందల మంది శరణార్థులు వచ్చారు. వీరిలో కొందరు రాజద్రోహ ఆలోచనలతో ఇక్కడకు వచ్చినట్లు అధికారిక యంత్రాంగం ఆందోళన చెందింది. 1795 వసంతకాలంలో, పోయింట్ కౌపీలో రైతుల ఇళ్లను దహనం చేయడం ద్వారా ఒక తిరుగుబాటు ప్రయత్నం జరిగింది. ఈ సంఘటన తరువాత సెయింట్ డొమిన్‌గ్వే నుంచి వచ్చిన ఒక స్వేచ్ఛా వలసదారు, విప్లవ భావాలను మనస్సులో ఉంచుకొని విధ్వంసానికి పాల్పడినట్లు ఆరోపణలు ఎదుర్కొన్న లూయిస్ బెనోయిట్ బహిష్కరించబడ్డాడు. విఫలమైన తిరుగుబాటు కారణంగా రైతు జోసెఫ్ పోంటాల్బా సెయింట్ డెమిన్‌గ్వే యొక్క భయానక ముప్పుల నుంచి మరియు విప్లవ ప్రభావాన్ని తన బానిసల్లో బాగా వ్యాప్తిచెందకుండా జాగ్రత్త పడ్డాడు. పాయింట్ కౌపీ మరియు జర్మన్ కోస్ట్‌లో కొనసాగిన అశాంతి 1796లో మొత్తం బానిస వాణిజ్యాన్ని మూసివేసే నిర్ణయం తీసుకునేందుకు దారితీసింది.
1800లో లూసియానా అధికారులు దీనిని తిరిగి ప్రారంభించడంపై చర్చించారు, అయితే వారు సెయింట్ డొమిన్‌గ్వే నల్లజాతీయుల ప్రవేశాన్ని నిరోధించేందుకు అంగీకరించారు. నీగ్రోల మధ్య ప్రమాదకర భావాలు రెచ్చగొడుతున్న ఫ్రెంచ్ వెస్టిండీస్‌కు చెందిన నల్లజాతి మరియు శ్వేతజాతి తిరుగుబాటుదారుల ఉనికిని కూడా గుర్తించారు. వారి బానిసలు ఐదేళ్ల క్రితంతో పోలిస్తే, మరింత తలబిరుసుగా, నియంత్రణరహితంగా మరియు అవిధేయులుగా మారారు.
ఇదే ఏడాది, స్పెయిన్ తిరిగి లూసియానాను ఫ్రాన్స్‌కు అప్పగించింది, అయినప్పటికీ రైతులు తిరుగుబాటుల భయంలోనే గడపడం కొనసాగింది. భవిష్యత్ చక్రవర్తి నెపోలియన్ బోనాపార్టీ 1803లో వలసరాజ్యాన్ని అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలకు విక్రయించారు, సెయింట్ డొమిన్‌గ్వేకు చెందినవారిపై విధ్వంసకర దండ్రయాత్రలు ఫలితంగా ఫ్రాన్స్ ఆర్థికంగా నష్టపోవడంతోపాటు, సైనిక నష్టాలు కూడా చవిచూసింది, ఫ్రాన్స్‌కు ద్వీపంలో సంఘటనల ద్వారా కంటే లూసియానాలో ఇంకా ఎక్కువ భారీ నష్టాలు జరిగాయి.
1783లో అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు గ్రేట్ బ్రిటన్ నుంచి స్వాతంత్ర్యం పొందినప్పుడు, దానికి పశ్చిమ సరిహద్దులో ఐరోపా అధికారం ఒక ప్రధాన ఆందోళనకర విషయంగా ఉంది మరియు మిస్సిసిపీకి అనియంత్రిత ప్రవేశం పొందాల్సిన అవసరం ఏర్పడింది. అమెరికా స్థిరనివాసులు పశ్చిమ ప్రాంతానికి వలసవెళ్లినప్పుడు, వారికి అప్పలాచియన్ పర్వతాలు తూర్పువైపుకు సరకుల రవాణాకు అడ్డంకిగా మారాయి. పడవరవాణాను ఉపయోగించడం ద్వారా ఉత్పత్తిని ఒహియో మరియు మిస్సిసిపీ నదుల గుండా న్యూ ఓర్లీన్స్‌కు చేరుకునేందుకు రవాణా చేసేందుకు సులభమైన మార్గంగా ఉంది, ఇక్కడి నుంచి మహాసముద్రంపై వెళ్లే ఓడల్లోకి సరుకును ఎక్కించడం సులభమవుతుంది. ఈ మార్గ వినియోగానికి సంబంధించిన సమస్య ఏమిటంటే, మిస్సిసిపు దిగువ ప్రాంతంలో ఉన్న నాట్చెజ్ రెండువైపుల భూభాగం స్పెయిన్ నియంత్రణలో ఉంది. కరేబియన్ చక్కెర వాణిజ్యంపై కొత్త సామ్రాజ్యాన్ని సృష్టించడం లూసియానా విషయంలో నెపోలియన్‌కు ఉన్న లక్ష్యాల్లో భాగంగా ఉంది. 1800లో అమీన్స్ సంధి నిబంధనలు ప్రకారం, గ్రేట్ బ్రిటన్ పాలకులు మార్టినిక్యూ మరియు గ్వాడాలోప్ ద్వీపాల యాజమాన్యాన్ని ఫ్రెంచ్‌వారికి తిరిగి ఇచ్చారు. నెపోలియన్ ఈ చక్కెర ద్వీపాలకు లూసియానాను ఒక గోదాముగా మరియు U.S. స్థిరనివాసాలను అడ్డుకునే ప్రాంతంగా పరిగణించాడు. అక్టోబరు 1801లో కీలకమైన ద్వీపం శాంటో డొమింగోను స్వాధీనం చేసుకునేందుకు మరియు బానిసత్వాన్ని తిరిగి ప్రవేశపెట్టేందుకు ఆయన సైన్యాన్ని పంపించాడు, 1792-3 సందర్భంగా సెయింట్ డొమిన్‌గ్వేలో ఒక బానిస తిరుగుబాటు మరియు 1794లో ఫ్రెంచ్ వలసరాజ్యాల్లో బానిసత్వాన్ని న్యాయ మరియు రాజ్యాంగపరంగా రద్దు చేసిన కారణంగా ఇది తొలగించబడింది.
నెపోలియన్ బావమరిది లెక్లెర్క్ నేతృత్వంలోని సైన్యం సెయింట్ డొమిన్‌గ్వేలో బానిసత్వాన్ని తిరిగి ప్రవేశపెట్టడాన్ని వ్యతిరేకిస్తున్న పౌర దళాల చేతిలో పరాజయం పాలైంది, దీంతో నెపోలియన్ లూసియానాను విక్రయించాలని నిర్ణయించాడు.
అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల మూడో అధ్యక్షుడు థామస్ జెఫెర్సన్ అమెరికాలో ఫ్రెంచ్ వలసరాజ్యాలను పునఃస్థాపించేందుకు ఉద్దేశించిన నెపోలియన్ ప్రణాళికలను అశాంతికి గురైయ్యాడు. న్యూ ఓర్లీన్స్ స్వాధీనంతో నెపోలియన్ ఏ సమయంలోనైనా U.S. వాణిజ్యానికి వీలులేకుండా మిస్సిసిపీని మూసివేసేందుకు ఆదేశించే పరిస్థితి ఏర్పడింది. న్యూ ఓర్లీన్స్ నగరం మరియు మిస్సిసిపీ తూర్పు ఒడ్డు భాగాలను కొనుగోలు చేసేందుకు మరియు U.S. వాణిజ్యానికి నదిలో స్వేచ్ఛ కోసం చర్చలు జరిపే బాధ్యతలను జెఫెర్సన్ U.S. విదేశాంగ మంత్రి (ఫ్రాన్స్) రాబర్ట్ ఆర్. లివింగ్‌స్టోన్‌కు అప్పగించాడు. దీని కోసం $2 మిలియన్ల వరకు నగదు చెల్లించేందుకు లివింగ్‌స్టోన్2కు అధికారం ఇవ్వబడింది.
లూసియానా ప్రాంతాన్ని ఫ్రాన్స్‌కు అధికారికంగా బదిలీ చేయడం జరగలేదు, సరిహద్దులపై స్పానిష్ ప్రభుత్వంతో నెపోలియన్ ఒప్పందాన్ని పూర్తిస్థాయిలో రహస్యంగా ఉంచలేకపోయారు. 1802 అక్టోబరు 18న, లూసియానా తాత్కాలిక ఇంటెండెంట్ జువాన్ వెంటురా మోర్లెస్ అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల నుంచి వచ్చే అన్ని నౌకలను న్యూ ఓర్లీన్స్‌లో సురక్షితంగా నిలుపుకునే హక్కును స్పెయిన్ రద్దు చేయాలనుకుంటుందని ప్రకటించాడు. కీలకమైన నౌకాశ్రయాన్ని అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలకు ప్రవేశం లేకుండా మూసివేయడంపై ఆగ్రహం మరియు దిగ్భ్రాంతి వ్యక్తమైంది. పశ్చిమ ప్రాంతంలో వాణిజ్యం స్తంభించింది. అమెరికన్ల వేధింపులు, పాక్షికంగా అక్రమ రవాణా వలన నౌకలు నిలుపుకునే హక్కును రద్దు చేయాలనే నిర్ణయం తీసుకుంటున్నట్లు చరిత్రకారులు భావిస్తున్నారు, ఈ నిర్ణయం ఆ సమయంలో భావించినట్లుగా ఫ్రెంచ్ కుట్ర కాదని వారు అభిప్రాయపడుతున్నారు. అధ్యక్షుడు జెఫెర్సన్ ఫ్రాన్స్‌తో యుద్ధం కోసం ప్రజల నుంచి వస్తున్న ఒత్తిడిని పట్టించుకోలేదు, అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలకు న్యూ ఓర్లీన్స్‌ను తీసుకురావడంలో సహాయకరంగా ఉండేందుకు నెపోలియన్‌కు ప్రత్యేక దూతగా జేమ్స్ మన్రోను నియమించాడు. అంతేకాకుండా జెఫెర్సన్ అధీకృత వ్యయాన్ని $10 మిలియన్లకు పెంచాడు.
అయితే, ఫ్రెంచ్ విదేశాంగ మంత్రి టాలీరాండ్ 1803 ఏప్రిల్ 11న జరిగిన చర్చల్లో న్యూ ఓర్లీన్స్ మరియు దాని పరిసర ప్రాంతాలు (లివింగ్‌స్టోన్ చర్చల నిబంధనల్లో ఉన్న భూభాగం) మాత్రమే కాకుండా మొత్తం లూసియానాకు అమెరికా ఎంత చెల్లిస్తుందని ప్రశ్నించి లివింగ్‌స్టోన్‌ను ఆశ్చర్యపరిచాడు. నెపోలియన్ ఏ సమయంలోనైనా ఈ ప్రతిపాదనను ఉపసంహరించుకునే అవకాశం ఉందని (ఇది జరిగితే కోరుకున్న న్యూ ఓర్లీన్స్ ప్రాంతాన్ని పొందేందుకు అమెరికాకు ఎటువంటి అవకాశం లేకుండా పోతుంది) మరియు మరియు అధ్యక్షుడు జెఫెర్సన్ నుంచి అనుమతి రావడానికి కొన్ని నెలలు పడుతుందని లివింగ్‌స్టోన్‌, మన్రో ఏకాభిప్రాయానికి వచ్చారు, అందువలన వారిరువురూ వెంటనే ఈ ప్రతిపాదనపై చర్చలు ప్రారంభించారు. ఏప్రిల్ 30నాటికి, మొత్తం 828000 చదరపు మైళ్ల లూసియానా భూభాగాన్ని 60 మిలియన్ ఫ్రాంక్‌లకు కొనుగోలు చేసేందుకు (సుమారుగా $15 మిలియన్లు) ఒప్పందాన్ని ఖరారు చేశారు. ఈ మొత్తంలో కొంత భాగం కింద అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలకు ఫ్రాన్స్ ఇవ్వాల్సిన రుణాలను మాఫీ చేశారు. అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల బాండ్‌ల రూపంలో దీనికి సంబంధించిన చెల్లింపులు జరిగాయి, ఈ బాండ్‌లను నెపోలియన్ డచ్ సంస్థ హోప్ అండ్ కంపెనీ మరియు బ్రిటీష్ బ్యాంకింగ్ హౌస్ ఆఫ్ బేరింగ్‌లకు ముఖ విలువ వద్ద విక్రయించాడు, ఈ లావాదేవీల్లో ప్రతి $100 యూనిట్‌కు 87½ డిస్కౌంట్ ఇవ్వబడింది. దీని ఫలితంగా, ఫ్రాన్స్‌కు లూసియానాను విక్రయించడం ద్వారా $8,831,250 మాత్రమే నగదు వచ్చింది.
కర్తవ్యపరాయణ ఇంగ్లీష్ బ్యాంకర్ అలెగ్జాండర్ బేరింగ్ పారిస్‌లో మార్బోయిస్‌తో చర్చలు జరిపాడు, బాండ్‌లను తీసుకునేందుకు అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలకు వెళ్లి, వాటిని బ్రిటన్‌కు తీసుకొచ్చాడు, ఆపై ఫ్రాన్స్‌కు నగదు చెల్లించాడు - నెపోలియన్ ఈ డబ్బును బేరింగ్ సొంత దేశంపై యుద్ధం ప్రారంభించడానికి ఉపయోగించాడు.
అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు లూసియానాను కొనుగోలు చేసినట్లు వార్తలు రావడంతో జెఫెర్సన్ ఆశ్చర్యం వ్యక్తం చేశారు. ఓడరేవు నగరం కొనుగోలుకు ఆయన $10 మిలియన్ల వ్యయాన్ని అనుమతించగా, దీనికి బదులుగా దేశ భూభాగాన్ని రెట్టింపు చేసే భూమికి ప్రభుత్వం $15 మిలియన్లు వ్యయం చేసే ఒప్పందాలు వచ్చాయి. ఫెడరలిస్ట్ పార్టీలోని జెఫెర్సన్ రాజకీయ ప్రత్యర్థులు లూసియానా కొనుగోలును ఒక నిరర్థక ఎడారిగా వాదించారు, సెనెట్ అనుమతి లేకుండా కొత్త భూభాగాన్ని కొనుగోలు చేయడానికి లేదా ఒప్పందాలపై చర్చలు జరపడానికి రాజ్యాంగం అనుమతించడం లేదని విమర్శించారు. లూసియానా భూభాగం నుంచి ఏర్పడే కొత్త రాష్ట్రాలు కాంగ్రెస్‌లో పశ్చిమ మరియు దక్షిణ ప్రాంతాల ప్రయోజనాలను పటిష్ఠపరుస్తాయని, తద్వారా జాతీయ వ్యవహారాల్లో న్యూ ఇంగ్లండ్ నేషనలిస్ట్‌ల ప్రభావం తగ్గుతుందనే భావన ప్రతిపక్షాన్ని వాస్తవానికి కలవరపెట్టిన అంశంగా చెప్పవచ్చు. అధ్యక్షుడు జెఫెర్సన్ పశ్చిమంవైపు దేశ విస్తరణకు మద్దతుదారుగా ఉన్నారు, ఈ కారణంగా ఆయన ఈ ఒప్పందాన్ని గట్టిగా సమర్థించారు. ఫెడరలిస్ట్‌లు అభ్యంతరాలు వ్యక్తం చేసినప్పటికీ, U.S. సెనెట్ 1803 అక్టోబరు 20న లూసియానా ఒప్పందాన్ని ఆమోదించింది.
బదిలీ వేడుక 1803 నవంబరు 29న న్యూ ఓర్లీన్స్ నగరంలో జరిగింది. లూసియానా భూభాగాన్ని అధికారికంగా ఫ్రెంచ్‌వారికి ఎన్నడూ అప్పగించనప్పటికీ, స్పెయిన్ యంత్రాంగం వారి జెండాను తొలగించింది, ఫ్రెంచ్ వారు వారి జెండాను ఎగురవేశారు. తరువాతి రోజు, జనరల్ జేమ్స్ వాల్కిన్సన్ అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలకు న్యూ ఓర్లీన్స్‌ను అప్పగించారు. ఇటువంటి వేడుకనే సెయింట్ లూయిస్‌లో 1804 మార్చి 9న నిర్వహించారు, ఈ రోజు స్పానిష్ జాతీయ పతాకం స్థానంలో ఫ్రెంచ్ త్రివర్ణ పతాకం ఎగురవేశారు. తరువాతి రోజు, U.S. మొట్టమొదటి ఫిరంగి దళ కెప్టెన్ అమోస్ స్టోడార్డ్ తన దళాలతో పట్టణంలోకి అడుగుపెట్టాడు, అనంతరం కోటపై అమెరికా జెండాను దళాలు ఎగురవేశాయి. మెరసవెదర్ లెవీస్ ప్రాతినిధ్యంతో లూసియానా భూభాగం అధికారికంగా అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల ప్రభుత్వానికి బదిలీ చేయబడింది.
ప్రతి ఎకరా భూమిని 3 సెంట్ల కంటే తక్కువ ధర వద్ద లూసియానా భూభాగాన్ని కొనుగోలు చేయడంతో, అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల భూభాగ పరిమాణం యుద్ధం లేదా ఒక్క అమెరికా పౌరుడి ప్రాణం కోల్పోకుండా రాత్రికిరాత్రే రెట్టింపు అయింది, అంతేకాకుండా భూభాగ కొనుగోలుకు ఇది ఒక ఉదాహరణగా మారింది. అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల భూభాగం చివరకు ఖండవ్యాప్తంగా పసిఫిక్ వరకు విస్తరించేందుకు ఇది మార్గం తెరిచింది
జులై 2005నాటికి (కత్రీనా మరియు రీతా తుఫానులు బీభత్సం సృష్టించకముందు), లూసియానాలో 4,523,628 మంది పౌరులు నివసిస్తున్నట్లు అంచనాలు ఉన్నాయి, ముందు ఏడాదితో పోలిస్తే ఇక్కడ జనాభా 16,943, లేదా 0.4% మరియు 2000 నుంచి 54,670, లేదా 1.2% పెరిగింది. క్రితం జనాభా లెక్కలు ప్రకారం 129,889 పౌరులు నివసిస్తున్నట్లు తెలియజేయగా, ఆ తరువాత సహజ పెరుగుదల (350,818 జననాలు, 220,929 మరణాలు) మరియు రాష్ట్రం నుంచి బయట ప్రాంతాలకు జరుగుతున్న సగటు వలసల్లో 69,373 మేర తగ్గుదలను కూడా దీనిలో చేర్చారు. అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల వెలుపలి నుంచి వలసలు 20,174 పౌరుల సగటు పెరుగుదలకు కారణమయ్యాయి, దేశంలోపల వలసల కారణంగా 89,547 మంది పౌరులు రాష్ట్రం నుంచి వేరే ప్రాంతాలకు వెళ్లారు. రాష్ట్రంలో జనసాంద్రతను పరిశీలిస్తే, ప్రతి చదరపు మైలుకు 102.6 మంది పౌరులు పౌరులు నివసిస్తున్నారు.
లూసియానా యొక్క జనాభా కేంద్రం పాయింట్ కౌపీ పారిష్, న్యూ రోడ్స్ నగరంలో ఉంది.
2000 U.S. జనాభా లెక్కలు ప్రకారం జనాభాలో 4.7% మంది 5 ఏళ్ల వయస్సు మరియు అంతకంటే ఎక్కువ వయస్సు గల పౌరులు ఇంటి వద్ద ఫ్రెంచ్ లేదా కాజున్ ఫ్రెంచ్ మాట్లాడుతున్నారు, ఇదిలా ఉంటే 2.5% మంది స్పానిష్ మాట్లాడుతున్నారు .
ఫ్రెంచ్ సంతతికి చెందిన కాజున్‌లు మరియు క్రియోల్‌లు రాష్ట్రంలోని దక్షిణ ప్రాంతంలోని ఎక్కువ ప్రదేశాల్లో ఆధిపత్యం కలిగి ఉన్నారు. ప్రస్తుత రోజు కెనడా ప్రావీన్స్‌లైన న్యూ బ్రున్స్‌విక్, నోవా స్కోటియా మరియు ప్రిన్స్ ఎడ్వర్డ్ ఐల్యాండ్ ప్రాంతాలు గతంలో ఫ్రెంచ్ అకాడియా వలసరాజ్యంగా పరిగణించబడేవి, అకాడియాకు చెందిన ఫ్రెంచ్ మాట్లాడే అకాడియన్ల సంతతికి చెందినవారిని లూసియానాలో కాజున్‌లుగా పరిగణిస్తారు. కాజున్‌లు 20వ శతాబ్దంలో కూడా దక్షిణ లూసియానాలో చిత్తడి నేలలకు పరిమితమై ఉన్నారు. 20వ శతాబ్దం ప్రారంభ కాలం సందర్భంగా, పాఠశాలల్లో కాజున్ ఫ్రెంచ్ భాషను నిషేధించడం వంటి చర్యల ద్వారా కాజున్ సంస్కృతిని అణిచివేసేందుకు ప్రయత్నాలు జరిగాయి.
లూసియానాకు చెందిన క్రియోల్ పౌరులను రెండు జాతి విభాగాలుగా విభజించవచ్చు. ఫ్రాన్స్ వలసరాజ్యంగా ఉన్న సమయంలో లూసియానాలో జన్మించిన ఫ్రెంచ్ నివాసులకు ఇచ్చిన మొట్టమొదటి పేరు క్రియోల్. స్పానిష్‌లో స్థానికులను సూచించేందుకు ఉపయోగించే పదం "క్రియోలో" . వలస మరియు స్థిరనివాసాల ఏర్పాటు క్రమాన్నిబట్టి, క్రియోల్ పౌరుల్లో ఎక్కువ మంది ఫ్రెంచ్ మరియు స్పానిష్ సంతతికి చెందినవారు ఉన్నారు. లూసియానాలో బానిస జనాభా పెరగడంతో, వలసరాజ్యంలో పుట్టిన కారణంగా నల్లజాతీయులను కూడా క్రియోల్‌లుగా పిలువబడుతున్నారు.
అయితే లూసియానా క్రియోల్ యొక్క ప్రత్యేకార్థం ఏమిటంటే, వర్ణ విముక్తి పొందిన పౌరులు ("gens de couleur libres" ), మిశ్రమ-జాతి పౌరుల యొక్క ఒక మూడో తరగతిని ఇది సూచిస్తుంది, వీరు ఎక్కువగా దక్షిణ లూసియానా మరియు న్యూ ఓర్లీన్స్‌లో కేంద్రీకృతమై ఉన్నారు. ఈ సమూహం ఫ్రెంచ్ మరియు స్పానిష్ పాలన సందర్భంగా ఏర్పడింది, మొదట ప్రధానంగా వలసరాజ్య పురుషులు మరియు బానిస మహిళలు, ఎక్కువగా ఆఫ్రికన్ల మధ్య సబంధాల కారణంగా ఈ తరగతి ఉద్భవించింది. కాలక్రమంలో, వలసరాజ్య పురుషులు తమ జోడీలుగా తరచుగా నల్లజాతీయులను లేదా మిశ్రమ జాతీయులను ఎంచుకున్నారు. తరచుగా పురుషులు బానిసలుగా ఉన్న తమ భాగస్వాములను మరియు పిల్లలను విడిచిపెట్టేవారు. న్యూ ఓర్లీన్స్‌లో ప్లాకేజ్‌గా దీనికి సంబంధించిన ఏర్పాట్లు అధికారికంగా ఆమోదించబడ్డాయి, వీటి పరిధిలో యువ మహిళలకు ఆస్తి పరిష్కారాలు మరియు వారి పిల్లలకు విద్య లేదా కనీసం కుమారులకు విద్య వంటి ఏర్పాట్లు చేశారు. ఫ్రెంచ్ మరియు స్పానిష్ పాల సందర్భంగా వర్ణ విముక్తి పొందిన క్రియోల్ పౌరులు ఒక ప్రత్యేక తరగతిని ఏర్పాటు చేశారు - వీరిలో అనేక మంది విద్యావంతులు కావడం మరియు సంపన్నులు లేదా నిపుణులు కావడం మరియు రాజకీయంగా క్రియాశీలకంగా వ్యవహరించడం జరిగింది. తరచుగా ఈ మిశ్రమ-జాతి క్రియోల్ పౌరులు వివాహ భాగస్వాములను తమ తరగతిలోనే ఎంచుకునేవారు. ఫ్రెంచ్ మరియు స్పానిష్ సంతతివారు మరియు బానిస ఆఫ్రికన్ల మధ్య వీరు ఒక ప్రత్యేక సమూహంగా ఉండేవారు.
హైతీయన్ విప్లవం తరువాత న్యూ ఓర్లీన్స్ మరియు లూసియానాలో ఈ వర్ణ విముక్తి పొందిన పౌరుల తరగతి పరిమాణం హైతీ నుంచి ఫ్రెంచ్-మాట్లాడే శరణార్థులు మరియు వలసదారుల రాకతో పెరిగింది. ఇదే సమయంలో, ఫ్రెంచ్-మాట్లాడే శ్వేతజాతీయులు నగరంలోకి అడుగుపెట్టారు, కొందరు వారితో హైతీలో తమ వద్ద ఉన్న బానిసలను, ఎక్కువగా ఆఫ్రికన్లను తీసుకొచ్చారు. 1809లో, సుమారుగా 10,000 మంది శరణార్థులు సెయింట్-డొమిన్‌గ్వే నుంచి, మొదట వలసవెళ్లిన క్యూబా నుంచి "మూకుమ్మడి"గా స్థిరపడేందుకు న్యూ ఓర్లీన్స్‌కు వచ్చారు. వీరు నగరం యొక్క జనాభాను రెట్టింపు చేయడంతోపాటు, ఫ్రెంచ్ భాషను పరిరక్షించడానికి సాయం చేశారు. అంతేకాకుండా అనేక తరాలపాటు ఫ్రెంచ్ సంస్కృతిని కాపాడారు.
ప్రస్తుత రోజు క్రియోల్ పౌరులు సాధారణంగా ఆఫ్రికన్, ఫ్రెంచ్, స్పానిష్ మరియు స్థానిక అమెరికన్‌ల మిశ్రమ వారసత్వాన్ని కలిగివున్నారు, వీరు ఫ్రెంచ్ లేదా క్రియోల్-మాట్లాడే వాతావరణంలో మరియు సంస్కృతిలో పుట్టిపెరిగారు. లూసియానాను US కొనుగోలు చేసిన తరువాత మరియు అమెరికా పౌర యుద్ధం తరువాత మరింత ఎక్కువగా క్రియోల్ పౌరులకు ప్రత్యేక హోదాను రద్దు చేశారు. ఆధిపత్యాన్ని తిరిగి పొందేందుకు జరిగిన ప్రయత్నాలు సమాజాన్ని నల్లజాతీయులు మరియు శ్వేతజాతీయులుగా విభజించాయి. పౌర యుద్ధానికి ముందు కొన్ని తరాలపాటు స్వేచ్ఛా జీవనం గడిపిన ఈ క్రియోల్ పౌరులు తమ యొక్క ఆధిపత్యాన్ని కొంతవరకు కోల్పోయారు.
అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల్లో మిస్సిసిపీ రాష్ట్రం (36.3%) తరువాత, రెండో అతిపెద్ద నల్లజాతి అమెరికన్ల జనాభా (32.5%) లూసియానాలో ఉంది.
అధికారిక జనాభా లెక్కలు ఆఫ్రికన్ సంతతి పౌరుల సంఖ్యను ప్రత్యేకంగా తెలియజేయడం లేదు. ఈ కారణంగా, లూసియానాలో ఆంగ్లం మాట్లాడే వారి సంతతి మరియు ఫ్రెంచ్ మాట్లాడేవారి సంతతి మధ్య కూడా స్పష్టమైన విభజన చేయలేము.
లూసియానాలో క్రియోల్ పౌరులు, నల్లజాతి అమెరికన్లు ఫ్రెంచ్, ఆఫ్రికన్ మరియు స్థానిక అమెరికా సంతతికి చెందినవారిగా పరిగణించబడుతున్నారు, ఆగ్నేయ, మధ్య మరియు ఉత్తర ప్రాంతాల్లో, ముఖ్యంగా మిస్సిసిపీ నది లోయవ్యాప్తంగా ఉన్న పారిష్‌లలో వీరు ఎక్కువగా నివసిస్తున్నారు.
దక్షిణ U.S. నేపథ్యం కలిగిన శ్వేతజాతీయులు ఉత్తర లూసియానాలో ఎక్కువగా ఉన్నారు. ఈ పౌరులు ప్రధానంగా ఇంగ్లీష్, ఫ్రెంచ్, వెల్ష్ మరియు స్కాట్ ఐరిష్ నేపథ్యాలకు చెందినవారు, వీరు పొరుగు రాష్ట్రాల్లోని అమెరికన్‌లతో ఒక ఉమ్మడి, ప్రధానంగా ప్రొటెస్టంట్ సంస్కృతిని పంచుకుంటున్నారు.
లూసియానా కొనుగోలుకు ముందు, కొన్ని జర్మన్ కుటుంబాలు జర్మన్ కోస్ట్‌గా గుర్తించబడుతున్న దిగువ మిస్సిసిపీ లోయవ్యాప్తంగా ఉన్న గ్రామీణ ప్రాంతంలో స్థిరపడ్డాయి. వీరు కాలక్రమంలో కాజున్ మరియు క్రియోల్ సమూహాల్లో కలిసిపోయారు.
1840లో న్యూ ఓర్లీన్స్ దేశంలో మూడో అతిపెద్ద మరియు అత్యంత సంపన్న నగరంగా మరియు దక్షిణ ప్రాంతంలో అతిపెద్ద నగరంగా ఉండేది. ఇక్కడ ఉన్న రద్దీ ఓడరేవు మరియు వాణిజ్య ఆధారిత ఆర్థిక వ్యవస్థ అనేక ఐరిష్, ఇటాలియన్, జర్మన్ మరియు పోర్చుగీస్ వలసదారులను ఆకర్షించింది, వీరిలో మొదటి రెండు సమూహాలకు చెందిన పౌరులు మరియు కొందరు పోర్చుగీస్ మరియు జర్మన్ పౌరులు పూర్తిగా కాథలిక్ సంప్రదాయానికి చెందినవారు, వీరు దక్షిణ లూసియానాలో కాథలిక్ సంస్కృతిని వ్యాప్తి చేశారు. న్యూ ఓర్లీన్స్‌లో గణనీయమైన సంఖ్యలో డచ్, గ్రీకు మరియు పోలిష్ సమూహాలు మరియు వివిధ దేశాలకు చెందిన యూదు జనాభా ఉన్నాయి. 20వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో 10,000 మందికిపైగా మాల్టీస్ పౌరులు లూసియానాకు వచ్చినట్లు తెలుస్తోంది.
2000 జనాభా లెక్కలు ప్రకారం, హిస్పానిక్ మూలం గల పౌరులు రాష్ట్ర జనాభాలో 2.4% మంది ఉన్నారు. 2005నాటికి, వీరి సంఖ్య రాష్ట్ర జనాభాలో 3 శాతానికి పెరిగినట్లు అంచనాలు వెలువడ్డాయి, ఆ తరువాత కూడా ఈ సంఖ్య ఇంకా పెరిగినట్లు భావిస్తున్నారు. లాటిన్ అమెరికా దేశాలైన మెక్సికో, క్యూబా, డొమినికన్ రిపబ్లిక్, హోండురస్, ఎల్ సాల్వెడార్ మరియు నికారాగ్వాల నుంచి కూడా వలసదారులు ఈ రాష్ట్రానికి వచ్చారు. USAలో అతిపెద్ద హోండురన్ అమెరికన్ జనాభాల్లో ఒకటి న్యూ ఓర్లీన్స్ నగరంలో ఉంది.
పురాతన క్యూబన్ అమెరికన్ మరియు డొమినికన్ సమూహాలు న్యూ ఓర్లీన్స్ ప్రాంతంలో ఉన్నాయి, వీరి వలసలు కొన్నిసార్లు 1920వ దశకంలో జరిగినట్లు, దీని కంటే ముందుగా 1880వ దశకం నుంచి వీరి వలసలు ప్రారంభమైనట్లు తెలుస్తోంది, వీరిలో ఎక్కువ మంది వలసదారులు కాగా, క్యూబా పౌరుల విషయానికి వచ్చేసరికి, క్యాస్ట్రో పాలన వ్యతిరేక రాజకీయ శరణార్థులు కూడా ఈ రాష్ట్రానికి వచ్చారు.
1763లో ఏడేళ్ల యుద్ధం ముగింపు దశలో ఫోంటైనెబ్ల్యూ ఒప్పందంపై సంతకం చేసిన తరువాత, లూసియానాను స్పానిష్ సామ్రాజ్యం తరువాతి 36 సంవత్సరాలపాటు పాలించింది. ఈ కాలంలో కొందరు స్పానిష్ పౌరులు, ముఖ్యంగా కానరీ ద్వీపవాసులు న్యూ ఓర్లీన్స్ నుంచి దిగువ నదీ పరీవాహ ప్రాంతంలో, అంటే ఇప్పటి సెయింట్ బెర్నార్డ్ పారిష్ మరియు రాష్ట్రంలోని ఇతర ఆగ్నేయ ప్రాంతంలో, స్థిరపడ్డారు. వీరు లూసియానా యొక్క ఐస్లెనో జనాభాకు మూలమయ్యారు.
2006లో లూసియానాలో 50,209 మంది ఆసియా సంతతి పౌరులు (తూర్పు ఆసియా, దక్షిణాసియా మరియు ఇతర ఆసియా ప్రాంతాలు) నివసిస్తున్నట్లు అంచనా వేశారు. లూసియానా యొక్క ఆసియన్ అమెరికన్ జనాభాలో 19వ శతాబ్దం చివరి కాలంలో మరియు 20వ శతాబ్దపు ప్రారంభ కాలంల ఇక్కడకు వచ్చిన చైనీస్ కార్మికుల వారసులు ఉన్నారు, తరచుగా కరేబియన్ దీవుల నుంచి వీరి వలసలు జరిగాయి. భారీస్థాయిలో మరో చైనీస్ వలస 20వ శాతాబ్దం చివరి కాలంలో జరిగింది, అయితే ఈసారి ఆగ్నేయాసియా నుంచి చైనీస్ పౌరులు వలసవచ్చారు.
1970వ మరియు 1980వ దశకాల్లో అనేక మంది వియత్నమీస్ మరియు ఇతర ఆగ్నేయాసియా శరణార్థులు చేపల వేట మరియు ఇతర మత్స్య పరిశ్రమల్లో పని చేసేందుకు సింధుశాఖ తీరానికి వచ్చారు. లూసియానాలోని ఆసియన్ అమెరికన్‌లలో వియత్నమీస్ సంతతికి చెందిన పౌరుల సంఖ్య ఎక్కువగా ఉంటుంది. లూసియానాలోని 95% ఆసియా జనాభా బటాన్ రూజ్‌లో నివసిస్తుంది, ఇక్కడ తూర్పు ఇండియా మరియు కొరియా పౌరులు కూడా బాగా స్థిరపడ్డారు.
ఫిలిపినోలలో ఇక్కడకు వచ్చిన ప్రారంభ వలసదారులు "మనీలామెన్", వీరు ఫిలిప్పీన్స్ నుంచి స్పానిష్ నౌకల్లో పనిచేస్తూ ఇక్కడకు వచ్చారు, వీరి వలసలు 1763 నుంచి జరిగాయి, ఈ పౌరులు సింధుశాఖ తీరంలో స్థిరపడి శ్వేతజాతి "కాజున్" మరియు స్థానిక అమెరికన్ మహిళలను వివాహం చేసుకున్నారు, తరువాత ఈ సమూహం స్థానిక క్రియోల్ జనాభాలో కలిసిపోయింది.
2005లో లూసియానా స్థూల రాష్ట్రీయోత్పత్తి US$168 బిలియన్ల వద్ద ఉంది, దేశంలో ఇది స్థూల రాష్ట్రీయోత్పత్తిపరంగా 24వ స్థానంలో నిలిచింది. దీని తలసరి ఆదాయం $30,952 వద్ద ఉండగా, దీనిపరంగా అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల్లో ఈ రాష్ట్రం 41వ స్థానంలో ఉంది.
సముద్ర ఆహారం (ప్రపంచంలో అతిపెద్ద క్రాఫిష్ ఉత్పత్తిదారుగా ఉండటంతోపాటు, సుమారుగా 90% ఉత్పత్తి ఇక్కడి నుంచే జరుగుతుంది), పత్తి, సోయాబీన్, పశువులు, చెరుకు, కోళ్లు మరియు గ్రుడ్లు, పాల ఉత్పత్తులు మరియు బియ్యం రాష్ట్రం యొక్క ప్రధాన వ్యవసాయ ఉత్పత్తులుగా ఉన్నాయి. మత్స్య పరిశ్రమ సుమారుగా 16,000 ప్రత్యక్ష ఉద్యోగాలు కల్పిస్తుంది. రసాయన ఉత్పత్తులు, పెట్రోలియం మరియు బొగ్గు ఉత్పత్తులు, సంవిధానపరిచిన ఆహార పదార్థాలు మరియు రవాణా పరికరాలు మరియు కాగితపు ఉత్పత్తులకు సంబంధించిన పరిశ్రమలు రాష్ట్రంలో ఉన్నాయి. రాష్ట్ర, ముఖ్యంగా న్యూ ఓర్లీన్స్ ఆర్థిక వ్యవస్థలో పర్యాటక రంగం ఒక ముఖ్యమైన భాగంగా ఉంది.
మిస్సిసిపీపై న్యూ ఓర్లీన్స్ మరియు బటాన్ రూజ్ మధ్య ఉన్న దక్షిణ లూసియానా నౌకాశ్రయం పశ్చిమ అర్ధగోళంలో అత్యధిక స్థాయిలో సరుకు రవాణా చేసే నౌకాశ్రయంగా గుర్తింపు పొందింది, ఇది ప్రపంచంలో 4వ అతిపెద్ద నౌకాశ్రయంగా, ప్రపంచంలో అతిపెద్ద భారీ కార్గో నౌకాశ్రయంగా పరిగణించబడుతుంది.
న్యూ ఓర్లీన్స్ మరియు ష్రెవెపోర్ట్ లాభదాయక చలనచిత్ర పరిశ్రమకు ఆవాసంగా ఉన్నాయి. రాష్ట్ర ఆర్థిక ప్రోత్సాహకాలు మరియు దూకుడు ప్రోత్సాహక కార్యక్రమాలు స్థానిక చలనచిత్ర పరిశ్రమను వేగవంతమైన వృద్ధి బాటలో నిలబెట్టాయి. 2007 చివరి కాలంలో మరియు 2008 ప్రారంభంలో విస్తీర్ణంలో ఒక చలనచిత్ర స్టూడియో ట్రెమేలో ప్రారంభం కావాల్సి ఉంది, దీనిలో అత్యంత అధునాతన చలనచిత్ర నిర్మాణ కేంద్రాలు మరియు ఒక చలనచిత్ర శిక్షణా కేంద్రం కూడా ఉంటాయి.
టాబాస్కో సాస్‌ను విక్రయించే, అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల్లో అతిపెద్ద వేడి సాస్ ఉత్పత్తిదారుల్లో ఒకటైన మెక్‌ఇల్హెన్నీ కంపెనీ ఎవరీ ద్వీపంలో స్థాపించబడింది.
లూసియానాలో మూడు వ్యక్తిగత ఆదాయ పన్ను పరిధులు ఉన్నాయి, వీటిలో 2% నుంచి 6% వరకు వ్యక్తిగత ఆదాయ పన్ను విధిస్తారు. రాష్ట్రంలో అమ్మకపు పన్ను రేటు 4% వద్ద ఉంది: దీనిలో 3.97% లూసియానా అమ్మకపు పన్నుకాగా, 0.03% లూసియానా పర్యాటక ప్రోత్సాహక జిల్లా అమ్మకపు పన్ను. రాష్ట్ర రుసుములతోపాటు రాజకీయ ఉపవిభాగాలు కూడా వాటి సొంత అమ్మకపు పన్ను విధిస్తాయి. రాష్ట్రంలో వినియోగ పన్ను కూడా ఉంది, దీనిలో రెవెన్యూ శాఖ స్థానిక ప్రభుత్వాలకు పంచాల్సిన 4% కూడా భాగంగా ఉంది. ఆస్తి పన్నులను స్థానిక స్థాయిలో అంచనా వేసి వసూలు చేస్తారు. లూసియానా ఒక సబ్సిడీ పరిధిలో ఉన్న రాష్ట్రాల్లో ఒకటి, ఈ రాష్ట్రం ప్రతి డాలర్ చెల్లింపుకు సమాఖ్య ప్రభుత్వం నుంచి $1.44 పొందుతుంది.
పర్యాటక రంగం మరియు సంస్కృతి లూసియానా ఆర్థిక వ్యవస్థలో కీలక పాత్ర పోషిస్తున్నాయి, ప్రతి ఏడాది వీటి ద్వారా రాష్ట్రానికి $5.2 బిలియన్ల ఆదాయం వస్తుంది. లూసియానా అనేక ముఖ్యమైన సాంస్కృతిక కార్యక్రమాలకు ఆతిథ్యం ఇస్తుంది, ప్రపంచ సాంస్కృతిక ఆర్థిక సమావేశం వంటివి ఇందుకు ఉదాహరణలు, ఈ కార్యక్రమాన్ని న్యూ ఓర్లీన్స్ మోరియల్ కన్వెన్షన్ సెంటర్‌లో ప్రతిఏటా నిర్వహిస్తారు.
జనవరి 2010నాటికి, రాష్ట్రంలో నిరుద్యోగ రేటు 7.4% వద్ద ఉంది. లూసియానాలో ఒక శ్వేతజాతీయుడితో పోల్చినప్పుడు ఒక ఆఫ్రికన్ అమెరికన్ నిరుద్యోగిగా ఉండందుకు మూడు రెట్లు ఎక్కువ అవకాశం ఉంది.
సగటు రాష్ట్రంతో పోలిస్తే, సమాఖ్య పన్ను రూపంలో చెల్లించే ప్రతి డాలర్‌కు లూసియానా పన్నుచెల్లింపుదారులు ఎక్కువ సమాఖ్య ప్రభుత్వ నిధులు పొందుతున్నారు. 2005లో లూసియానాలో సేకరించిన ప్రతి డాలర్ సమాఖ్య పన్నుకు లూసియానా పౌరులు సుమారుగా $1.78ను సమాఖ్య వ్యయం రూపంలో పొందారు. దేశంలో సమాఖ్య నిధులను ఎక్కువ స్థాయిలో పొందే 4వ అతిపెద్ద రాష్ట్రంగా లూసియానా ఉంది, 1995లో సమాఖ్య ప్రభుత్వానికి పన్నుల రూపంలో చెల్లించే ప్రతి డాలర్‌కు రాష్ట్రం $1.35ను తిరిగి పొందింది (ఆ సమయంలో దేశవ్యాప్తంగా లూసియానా 7వ స్థానంలో ఉంది). పొరుగు రాష్ట్రాలు మరియు అవి సమాఖ్య పన్ను రూపంలో చెల్లించే ప్రతి డాలర్‌కు తిరిగి పొందే నిధుల స్థాయిలను ఇక్కడ గమనించవచ్చు: టెక్సాస్ ($0.94), ఆర్కాన్సా ($1.41), మరియు మిస్సిసిపీ ($2.02). కత్రీనా తుఫాను సృష్టించిన బీభత్సం నుంచి కోలుకునేందుకు ఎక్కువ నిధులు అందజేయడంతో, 2005 మరియు తరువాతి సంవత్సరాల్లో సమాఖ్య ప్రభుత్వ వ్యయం బాగా ఎక్కువగా ఉంది.
ట్యాక్స్ ఫౌండేషన్.
లూసియానాలో అపార పెట్రోలియం మరియు సహజ వాయువు నిక్షేపాలు ఉన్నాయి. రాష్ట్ర పరిధిలోని జలాల్లో తీరప్రాంతంవైపు మరియు జలభాగంలో అపార పెట్రోలియం మరియు సహజ వాయువు నిక్షేపాలు గుర్తించబడ్డాయి. అంతేకాకుండా, లూసియానాకు సమీపంలోని సముద్ర ప్రాంతంలో భారీస్థాయిలో పెట్రోలియం మరియు సహజవాయువు నిక్షేపాలు బయటపడ్డాయి, మెక్సికో సింధుశాఖలోని సమాఖ్య ప్రభుత్వ నియంత్రణలో ఉన్న బాహ్య ఖండ భాగం (OCS-ఔటర్ కాంటినెంటల్ షెల్ఫ్)లో వీటిని గుర్తించారు. ఎనర్జీ ఇన్ఫర్మేషన్ అడ్మినిస్ట్రేషన్, మెక్సికో సింధుశాఖ OCS U.S.లో అతిపెద్ద పెట్రోలియం-ఉత్పాదక ప్రాంతంగా పరిగణించింది. మెక్సికో సింధుశాఖ OCSను మినహాయిస్తే, లూసియానా పెట్రోలియం ఉత్పత్తిలో నాలుగో స్థానంలో ఉంది, మొత్తం U.S. పెట్రోలియం నిక్షేపాల్లో 2 శాతం ఈ రాష్ట్రంలోనే ఉన్నాయి. అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల్లో ఉత్పత్తి చేసే చమురులో మూడింట ఒక వంతు సముద్రప్రాంతం నుంచి వస్తుంది, చమురు సముద్రప్రాంత ఉత్పాదనలో 80% వాటాను లూసియానా జలభాగం నుంచి వెలికితీస్తున్నారు. చమురు పరిశ్రమ 58,000 మంది లూసియానా పౌరులకు ఉద్యోగాలు కల్పిస్తుంది, మరో 260,000 మంది చమురు-అనుబంధ ఉద్యోగాల్లో ఉపాధి పొందుతున్నారు, అంటే చమురు పరిశ్రమపై ఆధారపడిన ఉద్యోగాలు లూసియానా మొత్తం ఉద్యోగాల్లో సుమారు 17% ఉన్నాయి.
U.S.యొక్క మొత్తం సహజవాయువు నిక్షేపాల్లో 5 శాతం లూసియానాలో ఉన్నాయి. ఇటీవల కాడో, బోసియెర్, సాబైన్ మరియు నాట్చిటోచెస్ పారిష్‌లలో గుర్తించిన హాయ్నెస్‌విల్లే షాలే నిక్షేపాల ద్వారా లూసియానా ప్రపంచంలో నాలుగో అతిపెద్ద సహజవాయు క్షేత్రంగా గుర్తింపు పొందింది, ఈ క్షేత్రంలో కొన్ని బావుల నుంచి ప్రాథమికంగా రోజుకు 25 మిలియన్ క్యూబిక్ అడుగుల సహజవాయువును వెలికి తీస్తున్నారు.
ప్రపంచంలో నీటిపై పెట్రోలియం డ్రిల్లింగ్ చేపట్టిన మొట్టమొదటి ప్రదేశం కూడా లూసియానా కూడా కావడం గమనార్హం, రాష్ట్రంలోని వాయువ్య మూలన ఉన్న కాడో సరస్సులో మొట్టమొదట పెట్రోలియం డ్రిల్లింగ్ చేపట్టారు. పెట్రోలియం మరియు సహజ వాయువు పరిశ్రమ, వీటి అనుబంధ పరిశ్రమలు, అంటే రవాణా మరియు చమురు శుద్ధి పరిశ్రమలు 1940వ దశకం నుంచి లూసియానా ఆర్థిక వ్యవస్థపై ఆధిపత్యం చెలాయిస్తున్నాయి. 1950లో ప్రారంభమై, లూసియానాపై అనేకసార్లు U.S. అంతర్గత వ్యవహారాల శాఖ కేసులు పెట్టింది, జలాంతర్భాగ భూమి ఆస్తి హక్కులను లూసియానాకు లేకుండా చేసేందుకు సమాఖ్య ప్రభుత్వం చేపట్టిన ప్రయత్నాల్లో భాగమే ఈ కేసులు. ఈ నియంత్రణ అపార పెట్రోలియం మరియు సహజవాయువు నిక్షేపాలతో ముడిపడివుంది.
1970వ దశకంలో పెట్రోలియం మరియు సహజ వాయువు రంగాలు భారీ అభివృద్ధి పథంలోకి వచ్చినప్పుడు, లూసియానా ఆర్థిక వ్యవస్థ కూడా వృద్ధి బాటలోకి వచ్చింది. ఇదిలా ఉంటే, సమాఖ్య రిజర్వు బ్యాంకు నిర్దేశించిన ద్రవ్య విధానం కారణంగా 1980వ దశకంలో పెట్రోలియం మరియు సహజ వాయువు రంగాల పతనం జరిగింది, దీంతో లూసియానాలోని స్థిరాస్థి, పొదుపులు మరియు రుణాలు మరియు స్థానిక బ్యాంకులు చాలా వేగంగా విలువ కోల్పోయాయి. పెట్రోలియం మరియు సహజ వాయువు పరిశ్రమల ప్రభావాన్ని పరిగణనలోకి తీసుకోకుండా, గత అర-శతాబ్ద కాలంలో లూసియానా ఆర్థిక వ్యవస్థ మరియు దాని రాజకీయాలను పూర్తిగా అర్థం చేసుకోవడం సాధ్యం కాదు. 1980వ దశకం నుంచి, ఈ పరిశ్రమల ప్రధాన కార్యాలయాలు హౌస్టన్‌లో సంఘటితమయ్యాయి, అయితే U.S. మెక్సికో సింధుశాఖలో ముడిచమురు మరియు సహజ వాయువు పరిశ్రమకు మద్దతు ఇచ్చే లేదా దాని నిర్వహణకు సంబంధించిన ఉద్యోగాలు మాత్రం 2010నాటికి లూసియానాలోనే ఉన్నాయి.
1849లో, రాష్ట్ర రాజధాని న్యూ ఓర్లీన్స్ నుంచి బటాన్ రూజ్‌కు తరలించబడింది. డొనాల్డ్‌సన్‌విల్లే, ఓపెలౌసాస్, మరియు ష్రెవెపోర్ట్ కొద్దికాలం లూసియానా రాష్ట్ర ప్రభుత్వ ప్రధాన కేంద్రంగా పనిచేశాయి. లూసియానా రాష్ట్ర రాజధాని మరియు లూసియానా గవర్నర్ నివాసం రెండూ బటాన్ రూజ్‌లోనే ఉన్నాయి.
లూసియానా ప్రస్తుత గవర్నర్ బాబీ జిందాల్, గవర్నర్‌గా ఎన్నికైన మొట్టమొదటి భారతసంతతి అమెరికా పౌరుడిగా ఆయన గుర్తింపు పొందారు. ప్రస్తుత U.S. సెనెటర్లు మేరీ లాండ్ర్యూ (డెమొక్రాట్ పార్టీ సభ్యుడు) మరియు డేవిడ్ విటెర్ (రిబబ్లికన్ పార్టీ సభ్యుడు). లూసియానాలో ఏడు కాంగ్రెస్ జిల్లాలు ఉన్నాయి, వీటి నుంచి U.S. ప్రతినిధుల సభలో ఆరుగురు రిపబ్లికన్‌లు మరియు ఒక డెమొక్రాట్ రాష్ట్రానికి ప్రాతినిధ్యం వహిస్తున్నారు. ఓటర్ల జాబితాలో లూసియానాకు తొమ్మిది ఓట్లు ఉన్నాయి.
ఫ్రెంచ్ పాలన సమయం నుంచి లూసియానా రాజకీయ మరియు న్యాయ వ్యవస్థ నిర్మాణం అనేక భాగాలతో నిర్వహించబడుతుంది. పరిపాలక ఉపవిభాగం కోసం "కౌంటీ" స్థానంలో "పారిష్" అనే పదం ఉపయోగించడం వీటిలో ఒకటి (ఫ్రెంచ్ నుంచి: పారోయిస్సీ). మరో ప్రత్యేకత ఏమిటంటే ఫ్రెంచ్, జర్మన్ మరియు స్పానిష్ న్యాయ నియమావళి మరియు చివరకు ఇంగ్లీష్ సాధారణ చట్టానికి వ్యతిరేకమైన రోమన్ చట్టం ఆధారంగా రూపొందించబడిన పౌర చట్టం యొక్క న్యాయ వ్యవస్థ. సాధారణ చట్టం అనేది పూర్వ తీర్పు ఆధారంగా న్యాయమూర్తి చేసే చట్టం, ఇది అన్ని ఇతర U.S. రాష్ట్రాల్లో శాసనాలకు ఇది ఆధారంగా ఉంది. లూసియానాలో ఉన్నటువంటి పౌర చట్ట వ్యవస్థను ప్రపంచంలో అనేక దేశాలు ఉపయోగిస్తున్నాయి, ముతఖ్యంగా ఐరోపా మరియు దాని యొక్క మాజీ వలసరాజ్యాలు ఈ చట్ట వ్యవస్థను ఆచరిస్తున్నాయి, బ్రిటీష్ సామ్రాజ్యానికి చెందిన ప్రాంతాలు దీనికి మినహాయింపు. అయితే లూసియానా పౌర నియమావళిని నెపోలియనిక్ నియమావళికి సమానమైనది పరిగణించడం సరికాదు. లూసియానా చట్టాన్ని నెపోలియనిక్ నియమావళి బలంగా ప్రభావితం చేసినప్పటికీ, ఇది లూసియానాలో ఎన్నడూ అమలు చేయబడలేదు, ఎందుకంటే ఇది 1804లో అమల్లోకిరాగా, 1803లోనే అమెరికా ప్రభుత్వం లూసియానాను కొనుగోలు చేసింది. 1808నాటి లూసియానా పౌర నియమావళి అమల్లోకి వచ్చినప్పటి నుంచి ఎప్పటికప్పుడు సవరణలు చేయబడుతూ ఉంది, దీనిని ఇప్పటికీ రాష్ట్రాన్ని నియంత్రించే రాజ్యాంగంగా పరిగణిస్తున్నారు. లూసియానా పౌర చట్టం మరియు ఇతర U.S. రాష్ట్రాల్లో సాధారణ చట్టానికి మధ్య వ్యత్యాసాలు ఇప్పటికీ ఉన్నాయి. వీటిలో కొన్ని వ్యత్యాసాలు సాధారణ చట్ట సంప్రదాయం యొక్క బలమైన ప్రభావం చేత చెరిపివేయబడినప్పటికీ,  లూసియానా సొంత చట్టం యొక్క అనేక కోణాల్లో పౌర సంప్రదాయం ఇప్పటికీ బలంగా నాటుకొనివుంది. అందువలన, ఆస్తి, ఒప్పందం, వ్యాపార సంస్థల నిర్మాణం, పౌర ప్రక్రియల్లో ఎక్కువ భాగం, కుటుంబ చట్టం, నేర చట్టంలో కొన్ని కోణాలు ఇప్పటికీ ఎక్కువగా సంప్రదాయ రోమన్ న్యాయ ఆలోచనపై ఆధారపడివున్నాయి. లూసియానాతోపాటు, అనేక రాష్ట్రాలు స్వీకరించిన ఏకరూప వ్యాపార నియమావళి వంటి నమూనా నియమావళులు ఈ పౌర ఆలోచన ఆధారంగానే రూపొందించబడ్డాయి, ఊహించదగిన విధంగా ఉండటం వలన దీనికి ప్రాధాన్యత పెరిగింది, దీనికి విరుద్ధంగా సాధారణ చట్టం అనుమేయంగా ఉంటుంది. పౌర సంప్రదాయంలో చట్టసభ అనుసరించాల్సిన సాధారణ సిద్ధాంతాలపై "ఒక ఊహాకల్పిత భావన"ను ఆమోదిస్తుంది. న్యాయమూర్తి ముందు కొన్ని వాస్తవాలను ప్రవేశపెట్టినప్పుడు, చట్టానికి ఒక్కో కేసు యొక్క వాస్తవాలను పోల్చడం ద్వారా న్యాయస్థాన తీర్పును తయారు చేస్తాడు. దీనికి విరుద్ధంగా, శాసనబద్ధ చట్టం రావడంతో స్వచ్ఛమైన చారిత్రక రూపంలో అసలు లేని సాధారణ చట్ట పరిధిలో, ఒక న్యాయమూర్తి తన ఎదుట ఉన్న తాజా కేసు తీర్పు చెప్పేందుకు గతంలో న్యాయమూర్తులు ఇచ్చిన తీర్పులను పరిశీలిస్తాడు. ఫలితం ఏమిటంటే చారిత్రాత్మకంగా ఇంగ్లీష్ న్యాయమూర్తులు చట్టసభ చేత నిరోధించబడలేదు.
1997లో, సంప్రదాయ వివాహం లేదా ఒప్పంద వివాహం  ప్రత్యామ్నాయాన్ని అందుబాటులోకి తీసుకొచ్చిన మొట్టమొదటి రాష్ట్రంగా లూసియానా గుర్తింపు పొందింది. ఒప్పంద వివాహంలో, విడిపోయిన ఆరు నెలలు తరువాత "తప్పు-లేని" విడాకులు పొందే హక్కును జంట కోల్పోతుంది, ఇది సంప్రదాయ వివాహంలో జంటకు అందుబాటులో ఉంటుంది. ఒప్పంద వివాహం కింద విడాకులు పొందాలంటే, జంట తప్పనిసరిగా కారణాన్ని చూపించాలి. పూర్వీకులు మరియు వారసుల మధ్య మరియు నాలుగో స్థాయిలో (అంటే సోదరులు, అత్త మరియు మేనల్లుడు, మామయ్య మరియు మేనకోడలు, మొదటి దాయాదులు (చిన్నాన్న, పెద్దనాన్న బిడ్డలు)) దాయాదుల మధ్య వివాహాలు నిషేధించబడివుంటాయి. స్వలింగ వివాహాలు కూడా నిషేధించబడివుంటాయి.. లూసియానా ఒక ఉమ్మడి ఆదాయ రాష్ట్రం.
కొత్త రాజ్యాంగం యొక్క నిబంధనల ద్వారా ఆఫ్రికన్ అమెరికన్‌లు మరియు పేద శ్వేతజాతీయుల ఓటుహక్కును రద్దును సమర్థవంతంగా అమలు చేసిన తురువాత, 1898 నుంచి 1965 వరకు లూసియానా ఉన్నత వర్గ శ్వేత డెమొక్రాట్‌ల ఆధిపత్యం ఉన్న రాష్ట్రంగా ఉంది. శ్వేతజాతీయులకు ఓటు హక్కు ఈ దశాబ్దాల సందర్భంగా కొంతవరకు విస్తరించబడింది, అయితే నల్లజాతీయులకు మాత్రం పౌర హక్కుల ఉద్యమం వరకు ఓటు హక్కు కల్పించబడలేదు, 1965నాటి ఓటు హక్కుల చట్టం ఆమోదించడంతో వీరికి కూడా ఓటు హక్కులు ఇవ్వబడ్డాయి. వీరి ఓటు హక్కుపై వ్యతిరేకతకు సంబంధించిన వివిధ చర్యలు, అంటే వర్ణ విభజన, హింసాకాండ మరియు అణిచివేత వంటివాటి వలన నల్లజాతీయులు మెరుగైన అవకాశాల కోసం 1910–1970 మధ్య జరిగిన మహా వలసలు సందర్భంగా రాష్ట్రాన్ని విడిచి ఉత్తర మరియు పశ్చిమ పారిశ్రామిక నగరాలకు తరలివెళ్లారు, దీంతో లూసియానాలో వారి జనాభా గణనీయంగా తగ్గిపోయింది. అధ్యక్షుడు లిండన్ జాన్సన్ హయాంలో ఓటు మరియు పౌర హక్కులకు రక్షణ కల్పించేందుకు పౌర హక్కుల చట్టం ఆమోదించబడిన తరువాత, అంటే 1960వ దశకం నుంచి రాష్ట్రంలోని అనేక మంది ఆఫ్రికన్ అమెరికన్‌లు డెమొక్రటిక్ పార్టీతో అనుబంధం పెంచుకున్నారు. ఈ సంవత్సరాల్లోనే, అనేక మంది శ్వేతజాతి సంప్రదాయవాదులు జాతీయ మరియు గవర్నర్ ఎన్నికల్లో రిపబ్లికన్ పార్టీ అభ్యర్థులకు మద్దతు ఇవ్వడం మొదలుపెట్టారు. డేవిట్ విటెర్ U.S.సెనటర్‌గా లూసియానా నుంచి మొట్టమొదటిసారి ఎన్నికయిన ప్రసిద్ధ రిపబ్లికన్ అభ్యర్థిగా గుర్తింపు పొందారు. దీనికి ముందు రిపబ్లికన్ సెనెటర్, 1868లో విధులు స్వీకరించిన జాన్ ఎస్ హారీస్ రాష్ట్ర శాసనసభ ద్వారా ఎంపికయ్యారు.
రాష్ట్ర మరియు స్థానిక ఎన్నికలను ఆధునిక ఫ్రాన్స్ ఎన్నికల తరహాలో నిర్వహిస్తూ U.S. రాష్ట్రాల్లో లూసియానా ఒక ప్రత్యేక గుర్తింపు పొందింది. పార్టీలతో సంబంధం లేకుండా, ఎన్నికల్లో పాల్గొనే అందరు అభ్యర్థులు ఎన్నికల రోజు ఒక పార్టీరహిత ప్రాథమిక ఎన్నికల్లో (లేదా జంగిల్ ప్రైమరీ) పాల్గొంటారు. ఏ అభ్యర్థికి 50% కంటే ఎక్కువ ఓట్లు రానట్లయితే, ఎక్కువ ఓట్లు పొందిన మొదటి ఇద్దరు అభ్యర్థులకు సుమారుగా నెల రోజుల తరువాత మళ్లీ ఎన్నికలు నిర్వహిస్తారు. ఈ ఎన్నికలు పార్టీ గుర్తింపును పరిగణలోకి తీసుకోవు; అందువలన ఈ ఎన్నికల్లో ఒక డెమొక్రాట్ అభ్యర్థి మరో డెమొక్రాట్ అభ్యర్థితో లేదా ఒక రిపబ్లికన్ అభ్యర్థి మరో రిపబ్లికన్ అభ్యర్థితో పోటీ పడటం సాధారణంగా కనిపిస్తుంటుంది. కాంగ్రెస్ ఎన్నికలు కూడా ఈ జంగిల్ ప్రాథమిక ఎన్నికలు తరహాలోనే జరుగుతాయి. అన్ని ఇతర రాష్ట్రాలు (వాషింగ్టన్ మినహా) ఏక-పార్టీ ప్రాథమిక ఎన్నికల విధానాన్ని, తరువాత పార్టీ అభ్యర్థుల మధ్య సాధారణ ఎన్నికలను ఉపయోగిస్తాయి, సెనెటర్లు, ప్రతినిధులు మరియు రాష్ట్రవ్యాప్త అధికారులను ఎన్నుకునేందుకు వీటిని ఫ్లూరలిటీ ఓటింగ్ సిస్టమ్ (బహుళత్వ ఎన్నికల వ్యవస్థ) లేదా రనాఫ్ ఓటింగ్ విధానంలో ఏదో ఒకదానిని నిర్వహిస్తాయి. 2008 నుంచి సమాఖ్య కాంగ్రెస్ ఎన్నికలు నియంత్రిత ప్రాథమిక ఎన్నికల విధానంలో నిర్వహిస్తున్నారు - తద్వారా ఎన్నికలు నమోదిత పార్టీ సభ్యులకు మాత్రమే పరిమితం చేయబడ్డాయి.
U.S. ప్రతినిధుల సభలో లూసియానాకు ఏడు స్థానాలు ఉన్నాయి, వీటిలో ప్రస్తుత ఆరు స్థానాలను రిపబ్లికన్‌లు మరియు ఒక స్థానాన్ని డెమొక్రాట్ అభ్యర్థి పంచుకుంటున్నారు. భవిష్యత్ అధ్యక్ష ఎన్నికలకు లూసియానా ఒక "స్వింగ్ స్టేట్‌‍"గా వర్గీకరించబడలేదు.
లూసియానా యొక్క రాష్ట్రవ్యాప్త పోలీసు దళాలను లూసియానా స్టేట్ పోలీస్‌గా పరిగణిస్తారు. రహదారుల సంఘం సృష్టి నుంచి ఇది 1922లో ప్రారంభమైంది. 1927లో రెండో విభాగం, బ్యూరో ఆఫ్ క్రిమినల్ ఇన్వెస్టిగేషన్ ఏర్పాటు చేయబడింది. 1932లో రాష్ట్ర రహదారి భద్రతా విభాగానికి ఆయుధాలు కలిగివుండేందుకు అధికారం ఇచ్చారు.
జులై 28, 1936న రెండు విభాగాలను కలిపి లూసియానా డిపార్ట్‌మెంట్ ఆఫ్ స్టేట్ పోలీస్‌ను ఏర్పాటు చేశారు, "మర్యాద, విధేయత, సేవ" అనేదానిని దీని నినాదంగా స్వీకరించారు. 1942లో ఈ కార్యాలయం కూడా రద్దు చేయబడింది, ఇది అనంతరం లూసియానా స్టేట్ పోలీస్ అని పిలిచే ప్రజా భద్రతా విభాగంలో ఒక భాగంగా మారింది. 1988లో క్రిమినల్ ఇన్వెస్టిగేషన్ బ్యూరోను ఏర్పాటు చేశారు. దీని దళాలకు రాష్ట్రవ్యాప్త అధికార పరిధి, నగర మరియు పారిష్ పరిధులతోపాటు, రాష్ట్రవ్యాప్తంగా అన్ని చట్టాలను అమలు చేసే అధికారం ఉంటుంది. ప్రతి ఏడాది ఈ దళం రహదారులపై 12 మిలియన్ మైళ్లు (20 మిలియన్ కిమీ) గస్తీ నిర్వహిస్తుంది, సుమారుగా 10,000 మంది నిబంధనలు అతిక్రమించిన డ్రైవర్లను అరెస్టు చేస్తుంది. అయితే రాష్ట్ర పోలీస్ విభాగం ప్రధానంగా ఒక ట్రాఫిక్ అమలు సంస్థ, దీనిలో భద్రత, మాదకద్రవ్యాల నిరోధం మరియు జూద పర్యవేక్షణకు ఇతర విభాగాలు కూడా ఉన్నాయి.
ప్రతి పారిష్‌లోని షెరీఫ్ సంబంధిత పారిష్ యొక్క ముఖ్య చట్ట అమలు అధికారిగా ఉంటాడు. స్థానిక పారిష్ కారాగారాలను వీరు పర్యవేక్షిస్తుంటారు, వీటిలో నేరాలు మరియు చట్టవిరుద్ధమైన పనులు చేసిన ఖైదీలు ఉంటారు. అన్ని రకాల క్రిమినల్ మరియు సివిల్ ఫిర్యాదులకు సంబంధించి ప్రాథమిక నేర పరిశోధన దళం మరియు మొదటి స్పందన సంస్థ కూడా ఉన్నాయి. ప్రతి పారిష్‌లో అధికారిక పన్ను వసూలుదారులు కూడా ఉంటారు.
తమ పారిష్‌ల పరిధిలో సాధారణ చట్ట అమలు బాధ్యత షెరీఫ్‌లపై ఉంటుంది. అయితే, ఒక్క ఓర్లీన్స్ పారిష్‌కు మాత్రం ఇద్దరు (2) షెరీఫ్ అధికారులు ఉంటారు. ఓర్లీన్స్ పారిష్‌లో ఇద్దరు ఎన్నికయిన షెరీఫ్‌లలో- ఒకరు క్రిమినల్ మరియు మరొకరు సివిల్ వ్యవహారాలు చూస్తుంటారు. ఓర్లీన్స్ పారిష్ మినహా, లూసియానాలో మిగిలిన అన్ని పారిష్‌లకు ఒక్కొక్క షెరీఫ్ మాత్రమే ఉంటాడు. ఓర్లీన్స్ పారిష్‌కు మరో మినహాయింపు కూడా ఉంది, ఇక్కడ సాధారణ చట్ట అమలు బాధ్యతలు న్యూ ఓర్లీన్స్ పోలీసు విభాగం పరిధిలో ఉంటాయి. 2006లో రెండు షెరీఫ్ విభాగాలను ఒకదానిగా 2010లో కలిపివేసే ఒక బిల్లును ఆమోదించారు.
ఎక్కువ పారిష్‌లను ఒక పోలీస్ జ్యూరీ పాలిస్తుంటాడు. అరవై-నాలుగు పారిష్‌లలో పద్దెనిమిది పారిష్‌లు హోమ్ రూల్ ఛార్టర్ పరిధిలో ఒక ప్రత్యామ్నాయ ప్రభుత్వం చేత పాలించబడుతున్నాయి. ఇవి పారిష్ బడ్జెట్ పర్యవేక్షణతోపాటు పారిష్ నిర్వహణ సేవలను నిర్వహిస్తుంటాయి. పారిష్ రోడ్ల నిర్వహణ మరియు ఇతర గ్రామీణ సేవలు కూడా వీటి పరిధిలో ఉంటాయి.
2008లో మిగిలిన అన్ని రాష్ట్రాలతో పోలిస్తే లూసియానాలో అత్యధిక హత్యలు జరుగుతున్నాయి (ప్రతి 100,000 మందికి 11.9 హత్యలు), హత్యలపరంగా దేశంలో మొట్టమొదటి స్థానంలో ఉండటం లూసియానాకు ఇది వరుసగా 20వ ఏడాది కావడం గమనార్హం (1989-2008), FBI యూనిఫామ్ క్రైమ్ నివేదికల్లోని బ్యూరో ఆఫ్ జస్టిస్ గణాంకాలు ప్రకారం అమెరికాలోని మొత్తం 50 రాష్ట్రాల్లో లూసియానాలో అత్యధిక తలసరి హత్యల రేటు ఉంది.
2005నాటికి, లూసియానా ఒకే మేజర్ ప్రొఫెషనల్ స్పోర్ట్స్ లీగ్ ఫ్రాంఛైజీతో నామమాత్రపు క్రీడా రాష్ట్రంగా ఉంది: ఇక్కడ నేషనల్ బాస్కెట్‌బాల్ అసోసియేషన్ యొక్క న్యూ ఓర్లీన్స్ హార్నెట్స్ మరియు నేషనల్ ఫుట్‌బాల్ లీగ్ యొక్క సూపర్ బౌల్ XLIV ఛాంపియన్లు న్యూ ఓర్లన్స్ సెయింట్స్ జట్లు ఉన్నాయి. లూసియానాలో న్యూ ఓర్లీన్స్ జెఫైర్స్ అనే ఒక AAA మైనర్ లీగ్ బేస్‌బాల్ జట్టు ఉంది. జెఫైర్స్ జట్టు ప్రస్తుతం ఫ్లోరిడా మార్లీన్స్ జట్టుకు అనుబంధంగా ఉంది, వాయువ్య లూసియానా CHL సెంట్రల్ హాకీ లీగ్ యొక్క బాసియర్-ష్రెవెపోర్ట్ మడ్‌బగ్స్ జట్టు కేంద్రంగా ఉంది, ప్రస్తుతం క్రియారహితంగా ఉన్న WPHL వెస్ట్రన్ ప్రొఫెషనల్ హాకీ లీగ్‌లో ఇది సభ్య జట్టుగా ఉండేది, ఈ లీగ్‌లో మడ్‌బగ్స్ జట్టు వరుసగా మూడు ఛాంపియన్‌షిప్‌లు గెలుచుకుంది. ష్రెవెపోర్ట్ ప్రాంతం అమెరికన్ అసోసియేషన్ (స్వతంత్ర ప్రో బేస్‌బాల్ లీగ్) యొక్క ష్రెవెపోర్ట్-బాసియెర్ కెప్టెన్స్‌కు కేంద్రంగా ఉంది.
ప్రస్తుత క్రియాశూన్యంగా ఉన్న మన్రో మొకాసియన్స్, అలెగ్జాండ్రియా వర్త్‌హోగ్స్ మరియు WPHL యొక్క లేక్ ఛార్లస్ ఐస్ పైరేట్స్, బటాన్ రూజ్ కింగ్ ఫిష్, న్యూ ఓర్లీన్స్ బ్రాస్ మరియు ECHL ఈస్ట్ కోస్ట్ హాకీ లీగ్‌కు చెందిన లూసియానా ఐస్‌గాటర్స్ జట్లకు లూసియానా కేంద్రంగా ఉంది.
1901–1959 మధ్యకాలంలో అనేక లీగ్ టైటిళ్లు గెలుచుకున్న పెలికాన్స్ అనే పేరు గల ఒక డబుల్-A బేస్‌బాల్ జట్టు న్యూ ఓర్లీన్స్‌లో ఉండేది.
లూసియానాలో రాష్ట్ర విస్తీర్ణానికి తగినట్లుగా అనేక కళాశాల NCAA డివిజన్ I క్రీడా జట్లు ఉన్నాయి; రాష్ట్రంలో డివిజన్ II జట్టు ఒక్కటి కూడా లేదు, అయితే ఒక డివిజన్ III జట్టు మాత్రం ఇక్కడ ఉంది. లూసియానా స్టేట్ యూనివర్శిటీకి చెందిన టైగర్స్ జట్టు ఆరుసార్లు కాలేజ్ వరల్డ్ సిరీస్ ఛాంపియన్లుగా మరియు NCAA AP (1958) మరియు మూడుసార్లు BCS నేషనల్ ఛాంపియన్లుగా, (1957, 2003 మరియు 2007) నిలిచింది.
లూసియానా రాష్ట్రంలో అనేక, ముఖ్యంగా ప్రసిద్ధి చెందిన క్రియోల్స్ మరియు కాజున్‌ల విలక్షణ సంస్కృతులకు కేంద్రంగా ఉంది.
క్రియోల్ సంస్కతి ఫ్రెంచ్, స్పానిష్, ఆఫ్రికన్ మరియు స్థానిక అమెరికన్ సంస్కృతుల కలయికతో ఏర్పడింది. క్రియోల్ సంస్కృతి శ్వేతజాతి క్రియోల్ మరియు నల్లజాతి క్రియోల్ సంస్కృతుల్లో భాగంగా ఉంది. మొదట అమెరికాలో జన్మించిన శ్వేతజాతి ఫ్రెంచ్-స్పానిష్ సంతతివారిని క్రియోల్ పౌరులుగా సూచించేవారు. తరువాత ఈ పదాన్ని నల్లజాతి మహిళలతో శ్వేతజాతి పురుషుల సంబంధాల ద్వారా జన్మించిన సంతతులను కూడా సూచించేందుకు ఉపయోగించడం మొదలుపెట్టారు, ఈ సంతతివారు వర్ణ విముక్తి పొందిన పౌరులుగా విద్యావంతులు అయ్యారు. అనేక సంపన్న శ్వేతజాతి పురుషులకు వారి వివాహ భాగస్వాములు కాని మహిళలతో పాక్షిక-శాశ్వత సంబంధాలు కలిగివుండేవారు, వీరికి "ప్లాసీలు"గా మద్దతు ఇచ్చేవారు. ఒక మహిళ సంబంధం ప్రారంభంలో బానిసగా ఉన్నట్లయితే, పురుషులు సాధారణంగా ఆమె కోసం బానిసత్వం నుంచి విముక్తి కల్పించేవాడు, ఆమె బిడ్డలకు కూడా బానిసత్వం నుంచి విముక్తి లభించేది.
ఇటువంటి విస్తృత ఏర్పాట్లు వృద్ధి చెందిన న్యూ ఓర్లీన్స్ ప్రాంతంతో క్రియోల్ పౌరులు బాగా అనుబంధం ఏర్పరుచుకున్నారు. అనేక మంది సంపన్న రైతులకు ఈ పట్టణంలో మరియు వారి వ్యవసాయ క్షేత్రాల వద్ద ఇళ్లు ఉండేవి. ఒక ఆఫ్రికన్ ఫ్రెంచ్ వ్యక్తి యొక్క హైతీయన్ గుణనిర్దేశం నుంచి వచ్చిన ఒక మిశ్రమ నల్లజాతి/ఫ్రెంచ్ వ్యక్తిని క్రియోల్‌గా పరిగణించడం ఒక సాధారణ విశ్వాసంగా ఉంది. విప్లవం తరువాత హైతీ నుంచి న్యూ ఓర్లీన్స్‌కు అనేక మంది వలసదారులు వచ్చారు. నల్లజాతి క్రియోల్‌ను ఒక రకమైన క్రియోల్ పౌరుడిగా పరిగణించబడుతున్నప్పటికీ, క్రియోల్ యొక్క అసలు అర్థం లేదా క్రియోల్‌లో ఉన్న మిశ్రమ జాతి ఇదొక్కటే కాదు. దక్షిణ లూసియానాలో స్థిరపడిన అన్ని సంబంధిత సంస్కృతులకు చెందిన పౌరులు కలిసి ఒక న్యూ ఓర్లీన్స్ సంస్కృతిని సృష్టించారు. స్థానిక అమెరికా సంస్కృతితోపాటు, ఈ సమూహాల నుంచి సృష్టించబడిన సంస్కృతుల సమ్మేళనాన్ని క్రియోల్ సంస్కృతిగా పరిగణిస్తారు. కాజున్ సంస్కృతిపాటు, ఇది లూసియానాలో ఆధిపత్య సామాజిక, ఆర్థిక మరియు రాజకీయ సంస్కృతుల్లో ఒకటిగా కొనసాగుతుంది. ఇది చివరకు అమెరికన్ ప్రధానస్రవంతిలో కలిసిపోయిందని కొందరు భావిస్తున్నారు.
కాజున్ సంస్కృతి. కాజున్ పౌరుల పూర్వీకులు పశ్చిమ మధ్య ఫ్రాన్స్ నుంచి న్యూ బ్రూన్స్‌విక్ మరియు నోవా స్కోటియా, అకాడియాగా తెలిసిన కెనడా ప్రావీన్స్‌లకు వలసవచ్చారు. సుదీర్ఘకాలంగా రాజకీయ తటస్థులుగా ఉన్న కారణంగా ఫ్రెంచ్ మరియు ఇండియన్ యుద్ధంలో బ్రిటీష్‌వారు గెలిచినప్పుడు, బ్రిటీష్ యంత్రాంగం వారి కుటుంబాలను బలవంతంగా వేరుచేయడం మరియు బహిష్కరించడం చేసింది. బంధీలుగా తీసుకున్న అనేక మంది అకాడియన్లను ఇంగ్లండ్ మరియు న్యూ ఇంగ్లండ్ కాలనీల్లోని యుద్ధ ఖైదీల స్థావరాల్లో 10 నుంచి 30 ఏళ్లపాటు నిర్బంధించారు. బ్రిటీష్ యంత్రాంగం నుంచి తప్పించుకున్న అనేక మంది ఫ్రెంచ్ కెనడాలో ఉండిపోయారు. ఇంగ్లండ్ నుంచి విముక్తి పొందిన తరువాత, అనేక మంది వివిధ ప్రాంతాలకు వెళ్లిపోయారు, కొందరు ఫ్రాన్స్, కెనడా, మెక్సికో లేదా ఫోక్లాండ్ ద్వీపాలకు వలసవచ్చారు. ఎక్కువ మంది శరణార్థులు దక్షిణ లూసియానా ప్రాంతానికి వచ్చారు, వీరిని లాఫాయెట్ మరియు లాఫౌర్చీ బాయు పరిసర ప్రాంతాల్లో గుర్తించవచ్చు. 1970వ దశకం వరకు, కాజున్‌లను తరచుగా దిగువ-తరగతి పౌరులుగా పరిగణించేవారు, కాజున్ అనే పదం కొంతవరకు నిందాపూర్వకంగా ఉండేది. చమురు మరియు సహజ వాయువు నిక్షేపాలు బయటపడటంతో, కాజున్ సంస్కృతి, ఆహారం, సంగీతం మరియు వారి సాంక్రమిక జోయీ డి వివ్రే జీవనశైలి చాలాత్వరగా అంతర్జాతీయ గుర్తింపు పొందాయి.
లూసియానాలో మూడో విలక్షణ సంస్కృతికి "ఐస్లెనో పౌరులు" ప్రాతినిధ్యం వహిస్తున్నారు, స్పానిష్ కానరీ ద్వీపవాసుల వారసులను ఐస్లెనో పౌరులుగా గుర్తిస్తున్నారు, వీరు స్పెయిన్‌లోని కానరీ ద్వీపాల నుంచి లూసియానాకు వలసవచ్చారు, 1770వ దశకం మధ్యకాలంలో స్పానిష్ పాలన సందర్భంగా వారు ఇక్కడకు వలస రావడం జరిగింది. వీరు నాలుగు ప్రధాన నివాస ప్రదేశాల్లో స్థిరపడ్డారు, అయితే అనేక మంది ఈ ప్రాంతాల నుంచి ఆధునిక రోజు సెయింట్ బెర్నార్డ్ పారిష్‌గా గుర్తించబడుతున్న ప్రాంతానికి వలస వెళ్లారు, ఇక్కడ ఈ రోజు కూడా ఐస్లెనో జనాభా ఆధిపత్యం ఉంది. ఫియెస్టా అని పిలిచే వార్షిక వేడుకను ఐస్లెనో పౌరులు వారసత్వంగా జరుపుకుంటున్నారు. సెయింట్ బెర్నార్డ్ పారిష్‌లో ఒక ఐస్లెనో మ్యూజియం, శ్మశానవాటిక మరియు చర్చి ఉన్నాయి, అంతేకాకుండా అనేక వీధుల పేర్లు స్పానిష్ పదాలు మరియు స్పానిష్ ఇంటిపేర్లతో (వంశనామాలు) ఉంటాయి. సెయింట్ బెర్నార్డ్ పారిష్, LA యొక్క న్యూ ఓర్లీన్స్ శివారు ప్రాంతంలో ఐస్లెనో గుర్తింపు ఒక క్రియాశీల ఆందోళనగా ఉంది. కొందరు ఐస్లెనో పౌరులు ఇప్పటికీ వారి సొంత కానరీ ద్వీప యాసతో స్పానిష్ భాష మాట్లాడుతున్నారు. అనేక ఐస్లెనో పౌర గుర్తింపు క్లబ్‌లు మరియు సంస్థలు మరియు ఐస్లెనో సంఘానికి చెందిన అనేక మంది పౌరులు స్పెయిన్‌లోని కానరీ ద్వీపాలతో సంబంధాలు కొనసాగిస్తున్నారు.
లూసియానాలో ఒక ప్రత్యేక భాషా సంస్కృతి ఉంది, ఫ్రెంచ్ మరియు స్పానిష్ వారసత్వం కారణంగా ఇక్కడ ఈ సంస్కృతి అభివృద్ధి చెందింది. 2000 జనాభా లెక్కలు ప్రకారం, ఐదేళ్లు వయస్సున్న మరియు అంతకంటే పెద్ద వయస్కుల్లో 90.8% మంది లూసియానా పౌరులు ఇంగ్లీష్ మాత్రమే (99% మంది పౌరులు ఇంగ్లీష్ మాట్లాడతారు) మాట్లాడతారు మిగిలినవారిలో 4.7% మంది ఇంటివద్ద ఫ్రెంచ్ (మొత్తం జనాభాలో 7% మంది ఫ్రెంచ్ మాట్లాడతారు) మాట్లడతారు. ఇతర మైనారిటీ భాషల్లో స్పానిష్‌ను 2.5% మంది పౌరులు; 0.6% మంది వియత్నమీస్; 0.2% మంది జర్మన్ మాట్లాడతారు. కొన్ని పరిస్థితుల్లో రాష్ట్ర చట్టం ఇంగ్లీష్ మరియు ఫ్రెంచ్ భాషల ఉపయోగానికి గుర్తింపు ఇవ్వగా, లూసియానా రాష్ట్ర రాజ్యాంగం ఏ భాషను ""చట్టబద్ధమైన అధికారిక భాష లేదా భాషలు""గా గుర్తించలేదు. ప్రస్తుతం లూసియానా రాష్ట్ర ప్రభుత్వం యొక్క ""చట్టబద్ధమైన పాలక భాషలు""గా ఇంగ్లీష్ మరియు ఫ్రెంచ్ ఉన్నాయి.
లూసియానాలో ఫ్రెంచ్, క్రియోల్ మరియు ఇంగ్లీష్ భాషలు మాటాడే పౌరుల్లో అనేక ప్రత్యేక మాండలికాలు ఉన్నాయి. ఫ్రెంచ్ భాష యొక్క మూడు విలక్షణ మాండలికాలు ఏమిటంటే: కాజున్ ఫ్రెంచ్, కాలనియల్ ఫ్రెంచ్, మరియు నెపోలియనిక్ ఫ్రెంచ్. క్రియోల్ భాషకు లూసియానా క్రియోల్ ఫ్రెంచ్ అనే ఒక మాండలికం ఉంది. ఇంగ్లీష్ భాషకు రెండు విలక్షణ మాండలికాలు ఉన్నాయి: అవి ఫ్రెంచ్-ప్రభావిత ఇంగ్లీష్ రకమైన కాజున్ ఇంగ్లీష్, ఇది న్యూయార్క్ నగర మాండలికాన్ని, ముఖ్యంగా చారిత్రక బ్రూక్లైన్ మాండలికాన్ని ప్రతిబింబిస్తుంది, ఈ రెండు మాండలికాలు ఐరిష్ మరియు ఇటాలియన్ వలసదారులతో ప్రభావితమయ్యాయి, ఇదిలా ఉంటే యాట్ మాండలికం కూడా ఫ్రెంచ్ మరియు స్పానిష్ భాషలతో ప్రభావితమైంది.
2000లో రాష్ట్రంలో రోమన్ కాథలిక్ చర్చి సంప్రదాయం అతిపెద్ద మతాచారంగా పరిగణించబడుతుంది, దీనిని 1,382,603 మంది పౌరులు ఆచరిస్తున్నారు; దక్షిణ బాప్టిస్ట్ కన్వెన్షన్ సంప్రదాయాన్ని 868,587 మంది; యునైటెడ్ మెథడిస్ట్ చర్చి ఆచారాన్ని 160,153 మంది పౌరులు పాటిస్తున్నారు.
ఇతర దక్షిణాది రాష్ట్రాల మాదిరిగానే, లూసియానా జనాభాలో అనేక ప్రొటెస్టంట్ సంప్రదాయాలు పాయింటే పౌరులు కూడా ఉన్నారు, రాష్ట్రంలోని యువ జనాభాలో 60% మంది వీటిని ఆచరిస్తున్నారు. రాష్ట్రంలోని ఉత్తర మరియు మధ్య ప్రాంతాల్లో మరియు ఫ్లోరిడా పారిష్‌లకు సమీపంలోని ఉత్తర ప్రాంతంలో ప్రొటెస్టంట్‌లు కేంద్రీకృతమై ఉన్నారు. ఫ్రెంచ్ మరియు స్పానిష్ వారసత్వం, కాజున్ మరియు ఫ్రెంచ్ క్రియోల్ మరియు తరువాత ఐరిష్, ఇటాలియన్ మరియు జర్మన్ వలసదారుల పూర్వీకుల కారణంగా రాష్ట్రంలో అతిపెద్ద రోమన్ కాథలిక్ జనాభా కూడా ఉంది, ముఖ్యంగా రాష్ట్ర దక్షిణ ప్రాంతంలో వీరి సంఖ్య బాగా ఎక్కువగా ఉంది.
ఫ్రెంచ్ క్రియోల్ పౌరులు ఇక్కడ మొట్టమొదటి స్థిరనివాసులు, రైతులు మరియు నాయకులు కావడం వలన, రాజకీయాల్లో వీరికి సంప్రదాయబద్ధంగా మంచి గుర్తింపు ఉంది. ఉదాహరణకు, రాష్ట్రంలో యొక్క ప్రారంభ గవర్నర్లలో ఎక్కువ మంది ఫ్రెంచ్ క్రియోల్ కాథలిక్‌లు ఉన్నారు. ప్రస్తుత రోజుల్లో బహుళత్వం ఉన్నప్పటికీ, లూసియానా జనాభాలో మిగిలిన వర్గాలవారు రాజకీయాల్లో పెద్ద గుర్తింపు కలిగిలేరు, కాథలిక్‌లు రాష్ట్ర రాజకీయాల్లో ప్రభావవంతమైన వర్గంగా కొనసాగుతున్నారు. 2008నాటికి సెనెటర్లు మరియు గవర్నర్ ఇద్దరూ కాథలిక్కులు కావడం గమనార్హం. కాథలిక్ జనాభా అధిక సంఖ్యలో ఉండటం మరియు వారి ప్రభావం కారణంగా లూసియానా మిగిలిన దక్షిణాది రాష్ట్రాల్లో విలక్షణంగా ఉంటుంది.
లూసియానా జనాభాలో మతాలవారీ విభజనను ఇక్కడ చూడవచ్చు:
యూదు అమెరికన్ సమూహాలు రాష్ట్రంలోని పెద్ద నగరాల్లో ఉన్నాయి, ముఖ్యంగా బటాన్ రూజ్ మరియు న్యూ ఓర్లీన్స్ నగరాల్లో వీరిని గుర్తించవచ్చు. న్యూ ఓర్లీన్స్ ప్రాంతంలోని యూదు సమూహం వీటిలో ప్రధాన సమూహంగా గుర్తించబడుతుంది, కత్రీనా-తుఫానుకు ముందు ఇక్కడ 12,000 మంది యూదులు ఉండేవారు. 20వ శతాబ్దం ప్రారంభ సమయానికి గణనీయమైన స్థాయి యూదు సమూహం ఇక్కడ స్థిరపడింది, యూదు సమూహంపరంగా కూడా దక్షిణాది రాష్ట్రాల్లో లూసియానా ప్రత్యేకత కలిగివుంది, దక్షిణ కరోలీనా మరియు వర్జీనియా రాష్ట్రాల్లో, ముఖ్యంగా వీటిలోని కొన్ని నగరాల్లో 18వ మరియు 19వ శతాబ్దాల నుంచి ప్రభావవంతమైన యూదు జనాభా ఉంది. విగ్ (తరువాత డెమొక్రాట్) జుడా పి. బెంజమిన్ (1811–1884), ఆయన అమెరికా పౌర యుద్ధానికి ముందు U.S. సెనెట్‌లో లూసియానాకు ప్రాతినిధ్యం వహించార, తరువాత రాష్ట్ర సమాఖ్య కార్యదర్శిగా విధులు నిర్వహించారు; డెమొక్రాట్ అడాల్ఫ్ మెయెర్ (1842–1908), ఈయన కాన్ఫెడరేట్ ఆర్మీ అధికారి, 1891 నుంచి 1908లో మరణం వరకు U.S. సభలో రాష్ట్రానికి ప్రాతినిధ్యం వహించారు; మరియు రిపబ్లికన్ రాష్ట్ర కార్యదర్శి జై డార్డెన్నే (1954-)లను లూసియానా రాజకీయ నాయకత్వంలో ప్రధాన యూదు పౌరులుగా చెప్పవచ్చు.