రసవాదం
ఆల్కెమీ (రసవాదం) అనే పదం అరబిక్ పదమైన "అల్-కిమియా" (الكيمياء) నుంచి స్వీకరించబడింది, ధాతు లోహాలను బంగారంగా మార్చే ప్రయత్నంపై, దీర్ఘాయుర్దాయం కోసం అమృతం తయారు చేయడానికి సంబంధించిన పరిశోధనపై మరియు అంతిమ జ్ఞానం సాధించడంపై దృష్టి కేంద్రీకరించిన ఒక తత్వశాస్త్ర మరియు పురాతన పద్ధతిని రసవాదంగా సూచిస్తారు, దీని ద్వారా రసవాదుల అభివృద్ధితోపాటు, అసాధారణ లక్షణాలు ఉన్న అనేక పదార్థాల తయారీ సాధ్యపడింది. రసవాదం యొక్క ప్రయోగాత్మక కోణం నుంచి పద్ధతులు, పరికరాలు మరియు అనేక ప్రస్తుత పదార్థాల గుర్తింపు మరియు వినియోగానికి సంబంధించిన ఆధునిక అకర్బన రసాయన శాస్త్రం పునాదులను సృష్టించబడ్డాయి.
పురాతన ఈజిప్టు, మెసపటోమియా (ఆధునిక ఇరాక్), భారతదేశం (ఆధునిక భారత ఉపఖండం), పర్షియా (ఆధునిక ఇరాన్), చైనా, జపాన్, కొరియా, సంప్రదాయ గ్రీకో-రోమన్ ప్రపంచం, మధ్యయుగ ఇస్లామిక్ ప్రపంచం, మరియు తరువాత మధ్యయుగ ఐరోపాలో 20వ శతాబ్దం వరకు సుమారుగా 2,500 సంవత్సరాలపాటు పాఠశాలలు మరియు తత్వశాస్త్ర పద్ధతుల యొక్క ఒక సముదాయ వ్యవస్థలో రసవాదం ఆచరణ పద్ధతిగా ఉంది.
ఆల్కెమీ అనే పదం పురాతన ఫ్రెంచ్ "అల్‌క్విమీ" నుంచి ఉద్భవించింది, ఈ పదం మధ్యయుగ లాటిన్ భాషలోని "అల్కిమియా" నుంచి, ఈ అల్కిమియా పదం అరబిక్‌లోని "అల్-కిమియా" (الكيمياء) నుంచి ఉద్భవించాయి. ఈ పదం కూడా పురాతన గ్రీకు పదమైన "కెమియా" (χημεία)కు అరబిక్ ఉపపదం "అల్-" (الـ‎) జోడించడం ద్వారా సృష్టించబడింది. ఈ పురాతన గ్రీకు పదం కూడా "కెమియా" (Χημία) అనే ఈజిప్టుకు ఈజిప్షియన్ పేరు యొక్క ఒక రూపం నుంచి ఉద్భవించిందని భావిస్తున్నారు, ఈజిప్టు పదం కెమియాకు పురాతన ఈజిప్షియన్ పదం "కెమి" (రూపసంకేత ఖ్మీ, ఎడారికి వ్యతిరేకమైన "నల్లని భూమి" ని ఇది సూచిస్తుంది)లో మూలాలు ఉన్నాయి. ప్రస్తుతం ఈ పదం మొదట "చుమెయా" (χυμεία), దీనికి మిశ్రమం అనే అర్థం వస్తుంది, నుంచి స్వీకరించినట్లు భావిస్తున్నారు, ఇది ఫార్మాస్యూటికల్ కెమిస్ట్రీని సూచిస్తుంది. అలెగ్జాండ్రియాలో రసవాదం వృద్ధి చెందడంతో ఈ పదం Χημία నుంచి ఉద్భవించిందని పురాతన రచయితలు తప్పుగా అర్థం చేసుకున్నారు, తరువాత దీనిని χημεία రాయడం ప్రారంభమైంది, దీనికి మరిచిపోయిన అనే అసలు అర్థం ఉంది.
16వ శతాబ్దంలో "విడదీయడం" మరియు "కలపడం" అనే అర్థాలు వచ్చే గ్రీకు పదాలతో రసవాదం "స్పాగైరిక్ కళ" గా గుర్తింపు పొందింది, ఈ పదం పారాసెల్సస్ చేత కల్పించబడినట్లు భావిస్తున్నారు. దీనిని లాటిన్‌లో రసవాదానికి సంబంధించిన సూక్తి సిద్ధాంతాలతో: Solve et Coagula — "వేరుచేయడం, మరియు కలపడం" (లేదా ""కరిగించు మరియు గడ్డకట్టునట్లు చేయు"" ) పోల్చాలి
సాధారణ లోహాలను బంగారం (దీనిని క్రైసోపోయాగా పిలుస్తారు) లేదా వెండిగా (తక్కువగా తెలిసిన వృక్ష రసవాదం, లేదా "స్పాగిరిక్") రూపపరివర్తన చేయడం రసవాదుల యొక్క ప్రధాన లక్ష్యాలుగా గుర్తించబడ్డాయి; అంతేకాకుండా అన్ని రోగాలను నయం చేస్తుందని, జీవితకాలాన్ని నిరవధికంగా పొడిగించేందుకు ఉపయోగపడుతుందని భావించిన సర్వరోగనివారిణి లేదా ప్రాణ ఔషధం (అమృతం) తయారు చేయడం; ఒక విశ్వ ద్రావకాన్ని కనిపెట్టడం కూడా దీని యొక్క సుప్రసిద్ధ లక్ష్యాల్లో భాగంగా ఉన్నాయి. ఇవి రసవాద రంగం యొక్క ఉపయోగాలు మాత్రమే కాకుండా, ఒకప్పుడు బాగా పత్రబద్ధం చేసిన మరియు విస్తృతంగా తెలిసిన అంశాలు కూడా కావడం గమనార్హం. అమరత్వాన్ని సాధించాలనే లక్ష్యంతో భౌతిక శరీరాన్ని (శని లేదా సీసాన్ని) (బంగారంగా) రూపపరివర్తనం చేయడంతో సీసాన్ని బంగారంగా రూపపరివర్తన చేయడం సామ్యాధారితంగా ఉందని కొన్ని శాస్త్రీయ పాఠశాలలు వాదిస్తున్నాయి. దీనిని అంతర్గత రసవాదంగా వర్ణిస్తారు. మధ్యయుగ పర్షియన్ మరియు ఐరోపా రసవాదులు "ఫిలాసఫర్స్ స్టోన్" శోధనపై ఎక్కువ కృషి చేయడం మొదలుపెట్టారు, ఈ పదార్థం రెండు లక్ష్యాలు (అమరత్వం పొందాలనే సంకల్పం మరియు సీసాన్ని బంగారంగా మార్చడం) లేదా కనీసం ఏదో ఒకదానిని సాధించేందుకు ఒక అతి ముఖ్యమైన అంశంగా భావించారు. పోప్ జాన్ XXII రసవాద చట్టవిరుద్ద కార్యకలాపాలపై ఒక బుల్ (ఒకరకమైన ఆదేశం) జారీ చేశాడు, సిస్టెర్సియన్లు తమ సభ్యుల్లో రసవాద ఆచరణను నిషేధించారు. 1403లో, ఇంగ్లండ్‌కు చెందిన హెన్రీ IV రసవాద ఆచరణను నిషేధించారు. 14వ శతాబ్దం చివరినాటికి, పియర్స్ ది ప్లౌగ్మాన్ మరియు చౌసెర్ ఇద్దరూ రసవాదులను దొంగలుగా మరియు దగాకోరులుగా అప్రతిష్టపాలు చూస్తూ చిత్రాలు గీశారు. దీనికి విరుద్ధంగా, హోలీ రోమన్ చక్రవర్తి రుడాల్ఫ్ II 16వ శతాబ్దంలో ప్రేగ్‌లోని తన కోర్టులో పలువురు రసవాదులను ప్రోత్సహించి ఆశ్రయం కల్పించారు.
డే-ఓర్ టెస్టింగ్ మరియు రిఫైనింగ్, మెటల్‌వర్కింగ్, గన్‌పౌడర్ తయారీ, ఇంక్, డై, పేయింట్‌లు, కాస్మోటిక్స్, లెదర్ టన్నింగ్, సెరామిక్స్, గ్లాసు తయారీ, సారాల తయారీ, మద్యం మరియు తదితరాలకు సంబంధించిన "రసాయన" కర్మాగారాల అభివృద్ధికి రసవాదులు కృషి చేశారని ప్రగాఢ విశ్వాసం ఉంది ("ఆక్వా వైట్" తయారీ, వాటర్ ఆఫ్ లైఫ్, పరిశోధన ఐరోపా రసవాదుల్లో ప్రఖ్యాతి గాంచింది). రసవాదులు పశ్చిమ ఐరోపాకు స్వేదనంలో కూడా సాయపడ్డారు. 
మొదటి నుంచి గ్రీకు తత్వశాస్త్రంతోపాటు, ఈజిప్షియన్ మరియు మెసపటోమియన్ సాంకేతిక పరిజ్ఞానాల్లో మూలం కలిగివున్న రసవాదం ఒక ద్వంద్వ పద్ధతిగా పరిగణించబడుతుంది; మేరీ-లోయిస్ వాన్ ఫ్రాంజ్ సూచించినట్లుగా మొదటి సాంకేతిక, ఆచరణాత్మక పద్ధతిని బహిర్ముఖిగా పిలుస్తారు, మార్మిక, ఆలోచనాత్మక, మానసిక పద్ధతికి వాన్ ఫ్రాంజ్ అంతర్ముఖి అనే పేరుపెట్టాడు. ఇవి పరస్పర ప్రత్యేకత కలిగినేప్పటికీ, నిజ ప్రపంచంలో ధ్యానానికి ఆచరణ అవసరమవుతున్నట్లుగా, ఇవి పరిపూరకంగా మరియు వ్యత్యాసంగా ఉంటాయి.
పానోపోలిస్‌కు చెందిన జోసిమోస్ వంటి పలువురు ప్రారంభ రసవాదులు రసవాదాన్ని ఒక ఆధ్యాత్మిక రంగంగా, మధ్యయుగంలో, అధిభౌతిక కోణాలు, పదార్థాలు, భౌతిక దశలు, పరమాణు పదార్థ ప్రక్రియలను కేవలం ఆధ్యాత్మిక వస్తుత్వాలు, ఆధ్యాత్మిక దశలు, మరియు అంతిమంగా రూపపరివర్తనల యొక్క రూపకాలుగా పరిగణించినట్లు తెలుస్తోంది. ఈ కోణంలో, 'రసవాద సూత్రాల' యొక్క మూలార్థాలు గుడ్డిగా ఉంటాయి, వాటి యొక్క అసలు ఆధ్యాత్మిక తత్వాన్ని దాచిపెడతాయి, మధ్యయుగ క్రైస్తవ చర్చి నాస్తికత్వ నేరాల పరిధిలో విచారణలను తప్పించుకునేందుకు ఇది ఉపయుక్తంగా ఉండేది. అందువలన, ఒక అస్పష్ట, రుగ్మతపీడిత, నశ్వరమైన మరియు అశాశ్వత దశ నుంచి ఒక సంపూర్ణ, ఆరోగ్యకర, చెడిపోని, మరియు శాశ్వత దశవైపుకు సాధారణ లోహాలను బంగారంగా రూపపరివర్తన చేయడం మరియు విశ్వ సర్వరోగనివారిణి (అమృతం) రెండూ దారిచూపుతాయని భావించారు; ఈ పరిమాణాన్ని సాధ్యపరిచే ఒక మార్మిక సాధనంగా ఫిలాసఫర్స్ స్టోన్ గుర్తింపు పొందింది. ఈ ద్వంద్వ లక్ష్యం తమను అజ్ఞానం నుంచి జ్ఞానోదయం వైపుకు నడిపిస్తుందని రసవాదులు భావించేవారు, స్టోన్ (రాయి లేదా పదార్థం) ఈ లక్ష్యాన్ని సాధించేందుకు దారిచూపే ఒక రహస్య ఆధ్యాత్మిక వాస్తవం లేదా శక్తిగా పరిగణించేవారు.
పారాసెల్సస్ తన యొక్క "ఆల్కెమికల్ కాటెసిజమ్‌" లో లోహాల ఉపయోగాన్ని ఒక సంకేతంగా పేర్కొన్నాడు:
Q. తాత్వికులు తమ యొక్క పదార్థాన్ని సేకరించే బంగారం మరియు వెండి గురించిన మాట్లాడుతున్నప్పుడు, వారు అసభ్య బంగారం మరియు వెండిని సూచిస్తున్నట్లు మనం భావించాలా?
A. ఏ విధంగానూ భావించాల్సిన అవసరం లేదు; తాత్వికుల బంగారం మరియు వెండి మాత్రం శాశ్వతంగా ఉండగా, అసభ్య బంగారం మరియు వెండి నాశనమయ్యాయి.
రసవాద సంకేతాలను అప్పుడప్పుడు మానసిక నిపుణులు మరియు తాత్వికులు ఉపయోగించారు. కార్ల్ జంగ్ రసవాద సంకేతాలను మరియు సిద్ధాంతాన్ని పునఃపరిశీలించి, రసవాద విజ్ఞానం యొక్క అంతరార్థాన్ని ఒక ఆధ్యాత్మిక మార్గంగా చూపించడం మొదలుపెట్టారు. రసవాద తాత్విక శాస్త్రం, సంకేతాలు మరియు పద్ధతులు ఆధునికోత్తర సందర్భాల్లో ఒక పునరుజ్జీవనం మాదిరిగా సమాదరణ పొందాయి.
రసవాదాన్ని జంగ్ వ్యక్తివాద సాధనకు కట్టుబడిన ఒక పాశ్చాత్య ఆరంభ-మనస్తత్వ శాస్త్రంగా పరిగణించారు. పునరుజ్జీవనంలో జరిగిన వివిధ ప్రక్షాళనల్లో మనుగడ సాధించిన అజ్ఞేయవాదానికి రసవాదం ఒక వాహకంగా ఆయన వివరించారు, ఈ భావనను స్టీఫాన్ A. హెల్లెర్ వంటి ఇతరులు అనుకరించారు. ఈ సందర్భంలో, జంగ్ రసవాదాన్ని తూర్పు దేశాల్లో యోగాతో పోల్చారు, తూర్పు దేశాల మతాలు మరియు తత్వాల కంటే పశ్చిమ మేధస్సుకు ఇది సముచితమైనదని భావించారు. ఈ రసవాద పద్ధతి రసవాది యొక్క మనస్సు మరియు ఆత్మ పరివర్తన కారకంగా చూడబడింది. దీనికి విరుద్ధంగా, పశ్చిమ దేశాల పౌరుల ఆలోచనల్లో ఆకస్మిక మార్పులు వ్యక్తివాదంలో ఏదైనా ముఖ్యమైన దశలో వెళుతున్నప్పుడు అప్పుడప్పుడు రసవాదానికి తెలిసిన మరియు వ్యక్తి పరిస్థితికి సంబంధించిన చిత్రణాన్ని సృష్టిస్తాయని భావించబడుతుంది.
తన వైశ్లేషిక మానసిక శాస్త్ర నియమాల ప్రకారం చైనీయుల రసవాద గ్రంథాలకు అతను ఇచ్చిన అర్థ వివరణ తూర్పు మరియు పశ్చిమ రసవాద చిత్రణాన్ని మరియు మూలాంశాలను మరియు తద్వారా వీని యొక్క సంభవనీయ అంతర్గత మూలాలు (పురారూపాలు) పోల్చేందుకు ఉపయోగపడింది.
జంగ్ యొక్క మద్దతుదారు మేరీ-లోయిస్ వాన్ ఫ్రాంజ్ రసవాదంపై మరియు దాని యొక్క మానసిక అర్థంపై అతని యొక్క అధ్యయనాలను కొనసాగించారు.
"ది గ్రేట్ వర్క్" ; దీని యొక్క నాలుగు దశల మార్మిక అర్థవివరణ:
15వ శతాబ్దం తరువాత, అనేక మంది రచయితలు "సిట్రినిటాస్‌" ను "రుబెడో" లోకి చేర్చడం ద్వారా మూడు దశలను మాత్రమే పరిగణలోకి తీసుకోవడం మొదలుపెట్టారు.
అయితే, రసాయన పరిణయం జరిగే దశ, తాత్విక పాదరం సృష్టి సిట్రినిటాస్‌లో జరుగుతుంది, ఇది లేకుండా అంతిమ లక్ష్యంగా ఉన్న ఫిలాసఫర్స్ స్టోన్ సాధన సాధ్యపడదు.
'పవిత్రమైన అణువులు' నుంచి స్వీకరించే 'పవిత్రమైన ద్రవ్యరాశులు', అంటే పవిత్రమైన పరమాణువుల, వీటి సృష్టి సర్వోత్కృష్ట కృషిలో భాగంగా ఉంటుంది, సర్వోత్కృష్ట కృషి సాధన ప్రక్రియను పూర్తి చేసేందుకు ఇవి అవసరమవతాయి.
ఆల్కెమీ చరిత్ర ఒక ప్రబలమైన అభ్యాస రంగంగా అవతరించింది. రసవాదుల నిగూఢ శాస్త్రీయ భాష క్రమక్రమంగా అవగతం చేసుకుంటుడటంతో, చరిత్రకారులకు పశ్చిమ సాంస్కృతిక చరిత్రలో రసవాదం మరియు ఇతర దశల మధ్య మేధో సంబంధాలు మరింత బాగా తెలుస్తున్నాయి, సామాజిక శాస్త్ర మరియు మేధో సమూహాల మనస్తత్వ శాస్త్రం, కబ్బాలిజం, ఆధ్యాత్మికతత్వం, రోసిక్రూసియనిజం మరియు ఇతర మార్మిక ఉద్యమాలు, క్రిప్టోగ్రఫీ, విచ్‌క్రాఫ్ట్, మరియు విజ్ఞానశాస్త్ర పరిణామం మరియు తత్వశాస్త్రం వంటివాటిని ఇతర దశలుగా చెప్పవచ్చు.
పదార్థాన్ని అర్థం చేసుకోవడం, విచ్ఛిన్నం చేయడం మరియు పునర్నిర్మించడానికి సంబంధించిన విజ్ఞాన శాస్త్రాన్ని రసవాదంగా చెబుతారు, సాధారణ లోహాలను బంగారంగా మార్చే సాధనకు మాత్రమే సంబంధించిన విజ్ఞాన శాస్త్రంగా కూడా తరచుగా దీనిని పరిగణిస్తున్నారు. మేరీ-లోయిస్ వాన్ ఫ్రాంజ్ ప్రకారం, ఈజిప్షియన్ లోహ సాంకేతిక పరిజ్ఞానం, మమ్మీని తయారు చేయడం, మెసపటోమియన్ సాంకేతిక పరిజ్ఞానం, మరియు జ్యోతిషశాస్త్రం, ఎంపెడోక్లెస్, మిలెటస్‌కు చెందిన థాలెస్ మరియు హెరాక్లిటస్ వంటి సోక్రటీస్-పూర్వ గ్రీకు తత్వవేత్తలను రసవాదానికి ప్రాథమిక ఆధారంగా చెప్పవచ్చు.
పశ్చిమ రసవాదానికి సంబంధించిన మూలాలను పురాతన ఈజిప్టులో గుర్తించవచ్చు. మరియు స్టాక్‌హోమ్ తాళపత్రాలతోపాటు గ్రీక్ మ్యాజికల్ పాప్రైలతో కలిపిన రసవాదం యొక్క మొదటి 'పుస్తకం' ఇప్పటికీ పదిలంగా ఉంది. బాబిలోనియన్, గ్రీకు మరియు భారతీయ తత్వవేత్తలు కేవలం నాలుగు శాస్త్రీయ మూలకాలు మాత్రమే (ప్రస్తుతం 117 రసాయన మూలకాలు కనిపెట్టబడ్డాయి, అధిక సారూప్య పదార్థ దశలతో ఒక ఉపయోగకర సాదృశ్యత ఉంది) ఉన్నట్లు వర్గీకరించారు; అవి భూమి, అగ్ని, నీరు మరియు వాయువు. దీనిని నిరూపించేందుకు గ్రీకు తత్వవేత్తలు ఒక కొయ్యను కాల్చేవారు; కాలుతున్న కొయ్యను భూమిగా, మండుతున్న మంటలను అగ్నిగా, విడుదలవుతున్న పొగను వాయువుగా, కొయ్యదుంగ కిందవైపు ఊరే తేమను నీరుగా చూపించారు. దీని వలన, ఈ నాలుగు మూలకాలు అన్నింటిలో ఉన్నాయనే భావన విస్తృతంగా వ్యాపించింది, దీని తరువాత మధ్యయుగ కాలంలో జబీర్ ఐబిన్ హాయాన్ యొక్క ఏడు మూలకాల సిద్ధాంతం తెరపైకి వచ్చింది (సల్ఫర్ (గంధకం) మరియు మెర్క్యూరీ (పాదరసం)లను మూలకాలుగా గుర్తించడంతో), దీని స్థానాన్ని ప్రారంభ ఆధునిక కాలంలో రసాయన మూలకాల ఆధునిక సిద్ధాంతం ఆక్రమించింది.
రసవాదంలో నాలుగు సహస్రాబ్దాల్లో మరియు మూడు ఖండాల్లో విస్తరించి ఉన్న అనేక తత్వశాస్త్ర సంప్రదాయాలు భాగంగా ఉన్నాయ. నిగూఢ మరియు సంకేత భాషల్లో ఈ సంప్రదాయల సాధారణ ప్రవృత్తి ఉండటం వలన వాటి యొక్క పరస్పర ప్రభావాలు మరియు "జన్యు" సంబంధాలు కనిపెట్టడం చాలా కష్టంగా ఉంది. పురాతన గ్రీకు మరియు ఈజిప్షియన్ రసవాదుల అన్యవిషయ సూచనలకు భిన్నంగా, ప్రయోగశాల ఆధారిత శాస్త్రీయ పరిశోధనకు ఒక క్రమమైన మరియు ప్రయోగాత్మక పద్ధతిని పరిచయం చేసిన ఇస్లామిక్ రసవాది జబీర్ ఐబిన్ హాయన్ (ఐరోపాలో జెబెర్‌గా గుర్తిస్తారు) రాసిన 8వ శతాబ్దపు గ్రంథాల్లో రసవాదానికి స్పష్టత చేకూరడం మొదలైంది.
పర్షియాలోని రాజెస్ మరియు ఐమడుల్ డిన్; చైనీయుల రసవాదంలో వెబ్ బోయాంగ్; భారతీయ రసవాదంలో నాగార్జున; ఐరోపా రసవాదంలో అల్బెర్టస్ మాగ్నస్ మరియు స్యూడో-గెబెర్ తదితరులు ఇతర ప్రముఖ రసవాదులుగా గుర్తింపుపొందారు; 17వ శతాబ్దంలో ఫ్రాన్స్‌లో ప్రచురితమైన "ముటస్ లిబెర్" పుస్తకం రాసిన గుర్తు తెలియని రచయిత కూడా ఒక రసవాద ప్రముఖుడు, 15 సంకేతాలు మరియు చిత్రణలు ఉపయోగించి ఎటువంటి పదాలు లేకుండా అతను రాసిన పుస్తకం ఫిలాసఫర్స్ స్టోన్ తయారీకి ఒక మార్గదర్శకంగా పేర్కొనబడింది. రసవాదంలో ఒక వ్యక్తి యొక్క శక్తిని విస్తృతపరిచే సామర్థ్యం ఉన్న వస్తువుగా, మంటల్లో చిక్కుకోవడం లేదా నీటిలో కొట్టుకోవడం వంటి ప్రమాదాలకు గురైతే మినహా, వయస్సుతో సంబంధంలేని అమరత్వాన్ని ప్రసాదించే ఒక పదార్థంగా ఫిలాసఫర్స్ స్టోన్ భావించబడుతుంది; ఈ పదార్థాన్ని తయారు చేయడంలో ఉపయోగించే రెండు ప్రధాన మూలకాలు నీరు మరియు అగ్ని కావడం వలన వీటికి మినహాయింపు ఉందని సాధారణ భావన నెలకొనివుంది.
చైనా మరియు ఐరోపా రసవాదుల విషయానికి వస్తే, వీరి మధ్య ఒక వ్యత్యాసం ఉంది. ఐరోపా రసవాదులు సీసాన్ని బంగారంగా రూపపరివర్తన చేసేందుకు ప్రయత్నించారు, ఎంత విఫలమైనా లేదా పదార్థం ఎంత విషపూరితమైనా పట్టించుకోకుండా దీనిపై వారు ప్రయత్నాలు కొనసాగించారు, తరువాతి శతాబ్దాల్లో రాజులు దీనిని చట్టవిరుద్ధం చేసేవరకు ఈ ప్రయత్నాలు కొనసాగాయి. అయితే చైనీయులు ఫిలాసఫర్ స్టోన్ లేదా సీసాన్ని బంగారంగా మార్చడానికి ఏమాత్రం ప్రాధాన్యత ఇవ్వలేదు; వారు మెరుగైన ఆరోగ్యం కోసం మందును తయారు చేయడంపై దృష్టి పెట్టారు. జ్ఞానోదయం సందర్భంగా, ప్రయోగాత్మక మందు అయినప్పుడు మినహా, ఈ ఔషధాలు రోగానికి అరుదైన చికిత్సగా ఉన్నాయి. సాధారణంగా, అనేక ప్రయోగాలు ప్రాణాంతకంగా ఉండినప్పటికీ, స్థిరీకరించిన ఔషధాలు గొప్ప ప్రయోజనాలను అందించాయి. మరోవైపు ఇస్లామిక్ రసవాదులు వివిధ కారణాల చేత రసవాదంపై ఆసక్తి కలిగివున్నారు, లోహాల రూపపరివర్తన లేదా కృత్రిమ ప్రాణ సృష్టి లేదా మందుల వంటి ఆచరణాత్మక ఉపయోగాలపై వీరు దృష్టి పెట్టారు.
పదిహేడొవ శతాబ్దం సందర్భంగా రసాయన శాస్త్రం రసవాదం నుంచి వేరుచేయబడి ఒక ప్రత్యేక విజ్ఞాన శాస్త్రంగా అవతరించింది, కొన్నిసార్లు "ది ఫాదర్ ఆఫ్ కెమిస్ట్రీ" (రసాయన శాస్త్ర పితామహుడు)గా గుర్తించబడుతున్న రాబర్ట్ బోయ్లే రసాయన శాస్త్రానికి ప్రత్యేక స్థానం కల్పించేందుకు కృషి చేశాడు, ఆయన తన పుస్తకం "ది స్కెప్టికల్ కెమిస్ట్"లో పారాసెల్సస్ మరియు పురాతనకాలంలో అరిస్టాటిల్ యొక్క మూలకాల భావనలను ఖండించాడు. అయితే, బోయ్లే జీవితచరిత్ర రాసినవారు, వారి వివరణల్లో అతను ఆధునిక రసాయన శాస్త్రానికి పునాదులు వేసినట్లు ఉద్ఘాటించారు, అతను సిద్ధాంతం, ఆచరణ మరియు వాదనపరంగా పాండిత్య విజ్ఞానశాస్త్రాలు మరియు రసవాదాన్ని ఏ విధంగా కలిపివుంచాడనే దానిని విస్మరించారు.
రసవాద పరీక్షార్థక రూపురేఖ ఈ కింది విధంగా ఉంటుంది:ఆధునిక శాస్త్రీయ రసాయన శాస్త్రానికి పర్షియన్ రసవాదం ముందుసూచనగా ఉంది. పర్షియా రసవాదులు ఉపయోగించిన అనేక ప్రయోగశాల సాధనాలను ప్రస్తుత రోజు కూడా వాడకలో ఉన్నాయి. ఈ సాధనాలు ముఖ్యంగా మధ్యయుగ ఐరోపాలో మోటుగా ఉండకపోవడంతోపాటు మంచి స్థితిలో ఉండేవి. రసవాదులు తమకు తెలియకుండా అస్థిరమైన రసాయనాలను తయారు చేయడంతో, అనేక రూపపరివర్తన ప్రయత్నాలు విఫలమయ్యాయి. రసవాదులు పనిచేసే చోట ఉండే ప్రమాదకరమైన పరిస్థితులు కారణంగా తీవ్రమైన పరిణామాలు ఏర్పడేవి.
16వ శతాబ్దం వరకు, రసవాదం ఐరోపాలో కఠినమైన విజ్ఞానశాస్త్రంగా పరిగణించబడేది; ఉదాహరణకు ఐజాక్ న్యూటన్ తన రచనల్లో తాను ప్రసిద్ధుడు కావడానికి కారణమైన కాంతి శాస్త్రం లేదా భౌతిక శాస్త్రానికి బదులుగా రసవాదం గురించి ఎక్కువగా రాశారు (ఐజాక్ న్యూటన్స్ అకల్ట్ స్టడీస్ చూడండి). రోజెర్ బేకాన్, సెయింట్ థామస్ అక్వినాస్, టైకో బ్రాహీ, థామస్ బ్రౌన్ మరియు పార్మిజియానినోలను పశ్చిమ ప్రపంచంలో ఇతర ముఖ్యమైన రసవాదులుగా చెప్పవచ్చు. ఆధునిక రసాయన శాస్త్రం ఉద్భవించడంతో, రసవాదం యొక్క పతనం 18వ శతాబ్దంలో ప్రారంభమైంది, రసాయన శాస్త్రం హేతుబద్ధ పదార్థవాదం ఆధారంగా విశ్వం యొక్క ఒక కొత్త మహా నమూనాలో పదార్థ రూపపరివర్తనలకు మరియు మందుల తయారీకి మరింత కచ్చితమైన మరియు ఆధారపడదగిన ఆచరణను అందజేసింది.
సంప్రదాయ మందుల్లో రసవాదం యొక్ రూపపరివర్తన ప్రమేయం ఉంది, దీనిలో ఔషధ శాస్త్ర లేదా ఒక ఔషధ శాస్త్ర మేళనం మరియు ఆధ్యాత్మిక పద్ధతుల ఉపయోగించి మందులు తయారు చేసేవారు. చైనీయుల రసవాదంలో పావో జీ యొక్క రసవాద పద్ధతులు నిందిత లేదా విషపూరిత శరీర భాగం, ఉష్ణోగ్రత, రుచి యొక్క స్వభావంలో పరివర్తన కలగజేస్తాయి. ఆయుర్వేదంలో భార లోహాల రూపపరివర్తనకు మరియు విష ఔషధమూలకల నుంచి విష లక్షణాన్ని తొలగించేందుకు సంస్కారాలను ఉపయోగిస్తారు. ఈ ప్రక్రియలు ప్రస్తుత రోజుల్లో కూడా క్రియాశీలకంగా ఉపయోగించబడుతున్నాయి.
1919లో, ఎర్నెస్ట్ రూథర్‌ఫోర్డ్ కృత్రిమ విచ్ఛేదనం ద్వారా నైట్రోజెన్‌ను ఆక్సిజన్‌గా మార్చారు. ఆ తరువాత నుంచి, ఈ రకమైన "శాస్త్రీయ రూపపరివర్తన" ను అనేక "అణు భౌతిక" -సంబంధ ప్రయోగశాలల్లో మరియు కేంద్రాల్లో ఉపయోగిస్తున్నారు, "పార్టికల్ యాక్జెలరేటర్స్" , "అణు విద్యుత్ కేంద్రాలు" మరియు "అణ్వాయుధాలు" వంటివాటిలో అణు విచ్ఛేదన మరియు ఇతర భౌతిక ప్రక్రియల్లో ఉప-ఉత్పత్తిగా దీనిని ఉపయోగించడం జరుగుతుంది.
సర్ థామస్ మాలోరీ రసవాదాన్ని ఒక కథావస్తువుగా ఉపయోగించారు, లె మోర్టె డి'ఆర్థర్‌లో ఓర్క్‌నీకి చెందిన సర్ గారెత్ యొక్క వ్యక్తిగత, మానసిక మరియు సౌందర్య అభివృద్ధిని ఇది తెలియజేస్తుంది. సర్ గారెత్ యొక్క శోధన రసవాద ప్రక్రియ సమాంతరాలను సూచిస్తుంది, దీనిలో అతను బ్లాక్ నైట్ (నల్లటి వీరుడి)ని ఓడించడం, శరీర రక్షక కవచం (దుప్పటం) ధరించడం ద్వారా మొదట "నిగ్రెడో" దశలో పాల్గొంటాడు. దీని తరువాత గారెత్ నాలుగు మూలకాలకు ప్రాతినిధ్యం వహిస్తున్న వీరులను (నైట్‌లను) ఓడిస్తాడు, దీని ద్వారా వాటి శక్తిని ఏకం చేస్తాడు. పోరాటంలో, ఎర్రటి వీరుడిని ఓడించడం ద్వారా (తన శోధన యొక్క ప్రధాన ప్రయోజనం) అతను "రుబెడో" దశను అధిగమిస్తాడు. తన శోధన చివరిలో గారెత్ తన వేశ్య లియోనెస్ వద్ద నుంచి ఒక ఉగరం స్వీకరిస్తాడు, ఇది అతని రక్షక కవచం రంగురంగులగా రూపపరివర్తనం చెందేందుకు కారణమవుతుంది. ఇది అఖిలవర్ణపు ఫిలాసఫర్స్ స్టోన్‌ను సూచనప్రాయంగా తెలియజేస్తుంది, బహుళవర్ణపు రక్షక కవచంలో ఉండగా, అతను అజేయుడుగా ఉంటాడు.
బెన్ జాన్సన్ చేత రూపొందించబడిన ఒక నాటకం ది ఆల్కెమిస్ట్ అనేది ఈ అంశం యొక్క వ్యంగ్య మరియు అనుమానాస్పద రూపం.
గోథీ యొక్క ఫౌస్ట్ 2వ భాగంలో పూర్తిగా రసవాద సంకేతాలు ఉంటాయి.
డెవిడ్ మీకిన్ రచించిన "హెర్మెటిక్ ఫిక్షన్స్: ఆల్కెమీ మరియు ఐరనీ ఇన్ నావెల్" ప్రకారం (కీల్ యూనివర్శిటీ ప్రెస్, 1995) రసవాద అంశాలు విలియం గాడ్విన్, పెర్సీ బైషీ షెల్లీ, ఎమిలే జోలా, జులెస్ వెర్నే, మార్సెల్ ప్రౌస్ట్, థామస్ మాన్, హెర్మాన్ హెస్సీ, జేమ్స్ జాయిస్, గుత్సవ్ మేరింక్, లిండ్సే క్లార్క్, మార్గెరిట్ యువర్‌సెనర్, ఉంబెర్టో ఎకో, మైకెల్ బుటోర్, పౌలో కోయెల్హో, అమెండా క్విక్, గాబ్రియెల్ గార్సియా మార్‌క్వెజ్ మరియు మరియా జెపెస్ నవలలు మరియు పద్యాల్లో కనిపిస్తాయి.
హిలరీ మోంటెల్, ఆమె తన నవల ఫ్లుడ్‌లో (1989, పెంగ్విన్), స్వాగైరిక్ కళ గురించి ప్రస్తావించింది. "విభజన, ఎండబెట్టడం, తేమ చేయడం, కరిగించడం, గడ్డకట్టేటట్టు చేయడం, పులియబెట్టడం తరువాత శుద్ధి చేయడం, పునఃసంయోగం వస్తాయి; పదార్థాల సృష్టిని ప్రపంచం ఇప్పటివరకు ఎప్పుడూ చూడలేదు. ఇదే ఓపస్ కాంట్రా నాచురెమ్, ఇదే స్పాగైరిక్ కళ, ఇదే అల్కైమికల్ వెడ్డింగ్'. (పేజి 79)
డాంటే యొక్క ఇన్‌ఫెర్నోలో, 8వ వృత్తంలో పదో వర్తులంలో ఇది ఉంటుంది.
ఏంజీ సాగే యొక్క సెప్టిమస్ హీప్ సిరీస్‌లో మార్సెలస్‌లో మార్సెలస్ పై ఒక ముఖ్యమైన రసవాదిగా ఉంటాడు, ఇది మొదటిసారి మూడో పుస్తకం ఫిసిక్‌లో కనిపిస్తుంది.
ది సీక్రెట్స్ ఆఫ్ ది ఇమ్మోర్టల్ అనే పేరు గల నికోలస్ ఫ్లామెల్ సిరీస్‌లో ఒక ప్రధాన పాత్రధారి రసవాదిగా ఉంటాడు.
"స్టార్ వార్స్‌" లో, సిత్ కూడా "" అని పిలిచే సొంత రూపంలోని రసవాదాన్ని ఉపయోగిస్తాడు.
"హ్యారీ పోటెర్ అండ్ ది ఫిలాసఫర్స్ స్టోన్‌" లో నికోలస్ ఫ్లామెల్‌లకు సంబంధించిన అనేక సూచనలు కనిపిస్తాయి, ఈ రాయి లోహాన్ని బంగారంగా మార్చగలదు, ప్రతికథానాయకులు మరియు హ్యారీ మరియు అతని స్నేహితులు వివిధ కారణాలతో కోరిన అమరత్వ ఔషధాన్ని ఇది సృష్టిస్తుంది.
మాంగా మరియు యానిమ్ సిరీస్ ఫుల్‌మెటల్ ఆల్కెమిస్ట్ రసవాదం యొక్క మరింత వాస్తవాతీత రూపంపై, సమాన మార్పిడిపై ఆధారపడుతుంది.
మాంగా మరియు యానిమ్ సిరీస్ బుసో రెంకిన్‌లో రసవదాన్ని కాకుగానేను సృష్టించేందుకు ఉపయోగిస్తారు, మానవ యుద్ధ స్వభావాలు ఆధారంగా ఇది ఒక ఆయుధంగా రూపపరివర్తన చెందుతుంది. హ్యూమన్‌కులీని సృష్టించేందుకు కూడా రసవాదాన్ని ఉపయోగిస్తారు.
ఎన్-మేరీ మెక్‌డొనాల్డ్ రూపొందించిన గుడ్‌నైట్ డెస్డెమోనా (గుడ్ మార్నింగ్ జూలియట్) నాటకంలో షేక్‌స్పియర్ యొక్క ఓథెల్లో వెనుక రసవాదం ఉన్నట్లు గుర్తించేందజుకు ప్రయత్నించింది (మరియు విజయవంతమైంది).
ఇరవైయ్యొవ శతాబ్దంలో రసవాదం సుర్రేలిస్ట్ కళాకారుడు మాక్స్ ఎర్నెస్ట్‌కు ప్రధాన స్ఫూర్తికారంగా ఉంది, తన కళారూపాల్లో ఆయన రసవాద సంకేతాలను ఉపయోగించారు. M.E. వార్లిక్ తన యొక్క "మాక్స్ ఎర్నెస్ట్ అండ్ ఆల్కెమీ" లో ఈ బంధాన్ని వివరంగా తెలియజేశాడు.
ఆడ్ నెర్‌డ్రుమ్ వంటి సమకాలీన కళాకారులు రసవాదాన్ని స్ఫూర్తిదాయక కథా వస్తువుగా ఉపయోగించారు, వీరి యొక్క ఆసక్తులను రిచర్డ్ వైన్ గుర్తించారు, చిత్రకారుడు మైకెల్ పియర్స్ యొక్క కళారూపాల్లో రసవాద ఆధిపత్యాన్ని చూడవచ్చు. అతని చిత్రాల్లో, ముఖ్యంగా "ఫామా" మరియు "ది ఏవియేటర్స్ డ్రీమ్" అన్యార్థంగా సూచించబడిన రసవాద భావాలను వ్యక్తపరుస్తాయి.
ఇనుమను బంగారుచేయు రసవాదము నేటిదా? బహుప్రాచీనముది. బహుశా నాగార్జును డీప్రయత్నములో ప్రాచీన ప్రసిద్ధవ్యక్తియై యుండును. నన్నెచోడుని కాలమం దీవిద్యను పలువురు సాధింపబూనిరి.