బోయింగ్ 777
బోయింగ్ 777 అనేది బోయింగ్ కమర్షియల్ ఎయిర్ప్లేన్స్ తయారు చేసిన ఒక సుదూర, వైడ్-బాడీ (రెండు పక్కసాల్పులు ఉన్న) కలిగిన రెండు ఇంజిన్ల జెట్ విమానం. ఇది ప్రపంచంలోనే అతిపెద్ద ట్విన్‌జెట్ (రెండు ఇంజిన్లతో నడిచే జెట్ విమానం). దీనిని మామూలుగా "ట్రిపుల్ సెవన్" అని పిలుస్తారు. ఈ విమానంలో సుమారు 300 మందికి పైగా ప్రయాణీకులు కూర్చోవచ్చు. అంతేకాక మోడల్‌ను బట్టి దీని శ్రేణి (దూరం) నుంచి ఉంటుంది. మరే ఇతర విమానానికి లేని విధంగా అతిపెద్ద వ్యాసంతో తయారు చేసిన టర్బోఫ్యాన్‌ ఇంజిన్లు, ప్రతి ల్యాండింగ్ గేర్‌పై ఆరు చక్రాలు, ఒక వృత్తాకారపు ఫ్యూజ్‌లేజ్ (సిబ్బంది మరియు ప్రయాణీకులుండే ప్రాంతం) అడ్డుకోత మరియు బ్లేడ్ ఆకారంతో తయారు చేసిన తోక భాగం దీని యొక్క విశిష్టతలు. ఎనిమిది అతిపెద్ద వైమానిక సంస్థలతో సంప్రదింపుల ద్వారా తయారు చేసిన బోయింగ్ 777ను పాత వైడ్-బాడీ విమానాల స్థానంలో భర్తీ చేయడానికి, 767 మరియు 747 మధ్య సామర్థ్య అంతరాన్ని పూడ్చటానికి రూపకల్పన చేశారు. బోయింగ్ సంస్థ యొక్క తొలి ఫ్లై-బై-వైర్ విమానంగా ఇది కంప్యూటర్ మధ్యవర్తిత్వ నియంత్రణలను కలిగి ఉంది. అంతేకాక ఇది పూర్తిగా కంప్యూటర్‌తో డిజైన్ చేసిన తొలి వాణిజ్య విమానం.
777 విమానం రెండు ఫ్యూజ్‌లేజ్ పొడవులతో తయారు చేయబడింది. వాస్తవిక 777-200 మోడల్ తొలుత 1995లో సేవలు ప్రారంభించింది. తర్వాత విస్తృత శ్రేణి 777-200ER విమానం 1997లో, పొడవున్న విస్తరించబడ్డ 777-300 మోడల్ 1998లో అందుబాటులోకి వచ్చాయి. సుదూర 777-300ER మరియు 777-200LR విమానాలు 2004 మరియు 2006ల్లో సేవలు ప్రారంభించాయి. కేవరి (ఫ్రైటర్) వెర్షన్ 777F 2008లో అరంగేట్రం చేసింది. సుదూర మరియు ఫ్రైటర్ విమానాలు రెండూ జనరల్ ఎలక్ట్రిక్ GE90 ఇంజిన్లతో పాటు విస్తరించబడిన మరియు (ఇంధన, గగన విహార సామర్థ్యాలను పెంచే) రేక్డ్ వింగ్‌టిప్స్‌ను కలిగి ఉన్నాయి. ఇతర మోడళ్లకు GE90 లేదా ప్రాట్&వైట్నీ PW4000 లేదా రోల్స్-రాయ్‌సీ ట్రెంట్ 800 ఇంజిన్లు అమర్చబడ్డాయి. 777-200LR మోడల్ ప్రపంచంలోనే అత్యంత సుదూర విమానంగా గుర్తింపు పొందింది. ఇంధనం తిరిగి నింపకుండా అత్యంత ఎక్కువ దూరం ప్రయాణించిన ఒక వాణిజ్య విమానంగా, ఇది రికార్డు సృష్టించింది.
యునైటెడ్ ఎయిర్‌లైన్స్ 777ను తొలుత 1995లో వాణిజ్య సేవలకు వినియోగించింది. మే, 2010 నాటికి, వివిధ మోడళ్లకు సంబంధించి, 59 కస్టమర్లు (నిర్వాహక సంస్థలు) 1,148 విమానాల కోసం ఆర్డర్లు చేయగా, 864 సరఫరా చేయబడ్డాయి. ప్రపంచవ్యాప్తంగా ఉపయోగిస్తున్న సర్వసాధారణ మోడల్ 777-200ER. మొత్తం 413 విమానాలను డెలివరీ చేశారు. ఎమిరేట్స్ సంస్థ అతిపెద్ద 777 విమానాల సంస్థగా ఉంది. దీనికి 777 మోడల్ విమానాలు 78 ఉన్నాయి. నాటికి, ఈ విమానం ఒక వైమానిక ప్రమాదానికి గురయింది. ప్రయాణీకులెవరూ మరణించని ఈ దుర్ఘటనకు కారణం ట్రెంట్ 800 ఇంజిన్ ఫ్యూయల్ పరికరంగా భావించారు.
2000ల్లో, 777 విమానం తయారీ సంస్థల యొక్క అత్యుత్తమ విక్రయ మోడళ్లలో ఒకటిగా నిలిచింది. ఇంధన ఖర్చులు పెరగడం వల్ల వైమానిక సంస్థలు దీనిని ఇతర వైడ్-బాడీ జెట్‌ల కంటే తులనాత్మకంగా ఇంధన సామర్థ్య కలిగిన ప్రత్యామ్నాయంగా కొనుగోలు చేశాయి. దీనిని సుదీర్ఘ, సముద్రాలను దాటే మార్గాల్లో ఎక్కువగా ఉపయోగించారు. ఎయిర్‌బస్ A330-300 మరియు A340 వంటి ప్రత్యక్ష విఫణి పోటీదారులు ప్రస్తుతం అభివృద్ధి చేయబడుతున్న A350 XWB మరియు బోయింగ్ 787 ప్రోగ్రామ్‌ల కోసం పోటీపడుతున్నాయి.
1970ల ప్రారంభంలో బోయింగ్ 747, మెక్‌డోనెల్ డౌగ్లస్ DC-10 మరియు లాకీడ్ L-1011 ట్రైస్టార్ విమానాలు సేవలు ప్రారంభించిన తొలి తరం వైడ్-బాడీ ప్రయాణ విమానాలుగా అవతరించాయి. 1978లో బోయింగ్ సంస్థ మూడు కొత్త మోడళ్లను ఆవిష్కరించింది. అవి గణ్యమైన 727 స్థానంలో భర్తీ చేయడానికి ఉద్దేశించిన రెండు ఇంజిన్ల 757 విమానం, ఎయిర్‌బస్ A300ను సవాలు చేసే రెండు ఇంజిన్ల 767 మరియు DC-10, L-1011 విమానాలతో పోటీపడటానికి ఉద్దేశించిన ఒక ట్రైజెట్ 777 విమానం. మార్కెట్‌లో విడుదలైన మధ్యస్థాయి 757 మరియు 767 విమానాలు విజయవంతమయ్యాయి. 1980ల్లోని కొంత కాలంలో ఎక్స్‌టెండెడ్-రేంజ్ ట్విన్-ఇంజిన్ ఆపరేషనల్ పర్ఫార్మెన్స్ స్టాండర్డ్స్ (ETOPS) నిబంధనలు సముద్రాలను దాటే ట్విన్‌జెట్ కార్యకలాపాలను నియంత్రించాయి. అత్యవసర మళ్లింపు విమానాశ్రయాలకు సుమారు మూడు గంటల దూరంలో ఉన్నప్పుడు, రెండు ఇంజిన్ల విమానాలు సముద్రాలను దాటేలా ఈ నిబంధనలు అనుమతించాయి. ETOPS నిబంధనలకు అనుగుణంగా, వైమానిక సంస్థలు 767 విమానాన్ని అతిపెద్ద విమానాల సామర్థ్యం అవసరం లేని సుదూర విదేశీ మార్గాల్లో నడపడం ప్రారంభించాయి. మార్కెట్ అధ్యయనాలు 757 మరియు 767 మోడళ్లకు అనుకూలంగా రావడంతో ట్రైజెట్ 777 తర్వాత ఉపసంహరించుకోబడింది. బోయింగ్ తన 767-300ER మరియు 747-400 విమానాల పరిమాణం మరియు శ్రేణి అంతరాన్ని ఉపసంహరించుకుంది.
1980ల చివరి కల్లా, DC-10 మరియు L-1011 మోడళ్లు విశ్రాంత పరిస్థితిని సమీపించాయి. దాంతో తయారీ సంస్థలు కొత్త డిజైన్లపై దృష్టి సారించాల్సి వచ్చింది. మెక్‌డోనెల్ డౌగ్లస్ MD-11పై పని మొదలుపెట్టింది. ఇది DC-10, యొక్క విస్తరించబడ్డ మరియు అభివృద్ధి చేసిన మోడల్. ఇక ఎయిర్‌బస్ సంస్థ A330 మరియు A340లను అభివృద్ధి చేసింది. 1986లో, DC-10, వంటి మొదటి తరం వైడ్-బాడీ విమానాల మార్కెట్‌ను ఎత్తివేసే లక్ష్యంతోనూ మరియు తమ లైనప్‌లో ఉన్న 767 మరియు 747 మోడళ్లను పక్కాగా పూర్తి చేయడానికి బోయింగ్ సంస్థ 767-X, అనే తాత్కాలిక పేరుతో ఒక విస్తృత 767 కోసం ప్రతిపాదించింది. ఇప్పటికే ఉన్న 767, కంటే ప్రాథమిక ప్రతిపాదన అనేది వింగ్‌లెట్‌లతో పాటు ఒక పొడవాటి ఫ్యూజ్‌లేజ్ మరియు అతిపెద్ద రెక్కలకు సంబంధించింది. తర్వాతి ప్రణాళికలు ఫ్యూజ్‌లేజ్ అడ్డుకోత (క్రాస్ సెక్షన్)ను విస్తరించాయి. అయితే ఉనికిలో ఉన్న 767 ఫ్లైట్ డెక్ (విమాన పైభాగం), ముక్కు భాగం మరియు ఇతర భాగాలను మాత్రం అలాగే ఉంచారు.
అయితే వైమానిక నిర్వాహక సంస్థలను 767-X ప్రతిపాదనలు ఆకర్షించలేకపోయాయి. అందుకు బదులుగా, మరింత విశాలమైన ఫ్యూజ్‌లేజ్ క్రాస్ సెక్షన్‌, పూర్తిగా సరళమైన అంతర్గత ఆకృతులు, ఖండాంతర-శ్రేణి సామర్థ్యం తగ్గింపు మరియు ఇతర 767 విస్తరణ కంటే తక్కువ నిర్వహణ వ్యయాన్ని కోరాయి. అతిపెద్ద విమానానికి వైమానిక వ్యూహకర్తల అవసరాలు ఎంతో విశిష్టంగా మారడం ద్వారా విమాన తయారీసంస్థల మధ్య పోటీ ఊపందుకుంది. 1988 నాటికి, పోటీకి ఏకైక సమాధానం కొత్త డిజైన్ అని బోయింగ్ గ్రహించింది. దాని ఫలితమే 777 ట్విన్‌జెట్ ఆవిర్భావం. గత డిజైన్ విజయాలు, అంచనా ఇంజిను పురోగతులు మరియు తగ్గింపు వ్యయ ప్రయోజనాల దృష్ట్యా ట్విన్-ఇంజిన్ కాన్ఫిగరేషన్ (ఆకృతి)పై కంపెనీ మొగ్గు చూపింది. 1989 డిసెంబరు 8న వైమానిక సంస్థలకు 777 ప్రతిపాదనలు చేయడం బోయింగ్ ప్రారంభించింది.
బోయింగ్ కొత్త ట్విన్‌జెట్ రూపకల్పన కంపెనీ గత వాణిజ్య జెట్ విమానాలకు భిన్నమైనది. తొలిసారిగా, ఎనిమిది అతిపెద్ద వైమానిక సంస్థలు ఆల్ నిప్పన్ ఎయిర్‌వేస్, అమెరికన్ ఎయిర్‌లైన్స్, బ్రిటీష్ ఎయిర్‌వేస్, కేథే పసిఫిక్, డెల్టా ఎయిర్‌లైన్స్, జపాన్ ఎయిర్‌లైన్స్, కంతాస్ మరియు యునైటెడ్ ఎయిర్‌లైన్స్ బోయింగ్ కొత్త ట్విన్‌జెట్ రూపకల్పనలో పాత్ర పోషించాయి. తయారీ సంస్థలు విలక్షణమైన రీతిలో, కస్టమర్ నుంచి స్వల్ప సమాచారాన్ని తీసుకుని, విమాన రూపకల్పన చేసే పారిశ్రామిక విధానం నుంచి నిష్క్రమించడమని దీనిని చెప్పుకోవచ్చు. రూపకల్పన ప్రక్రియకు కృషి చేసిన ఎనిమిది వైమానిక సంస్థలు బోయింగ్ పరిధిలో "వర్కింగ్ టుగెదర్" గ్రూపుగా గుర్తించబడ్డాయి. జనవరి, 1990లో జరిగిన తొలి గ్రూపు సమావేశంలో, కొత్త డిజైన్‌లో ఏమి కోరుకుంటున్నారో చెప్పమని ప్రతి ఒక్క వైమానిక సంస్థను అడుగుతూ, వైమానిక సంస్థలకు ఒక 23-పేజీల ప్రశ్నావళి సమర్పించడం జరిగింది. మార్చి, 1990 నాటికి, కేబిన్ అడ్డుకోత ఇంచుమించు 747 మోడల్‌కు దగ్గరగా, ప్రయాణీకుల సామర్థ్యం 325 వరకు, సరళమైన అంతర్గత వస్తువులు, ఒక గాజు కాక్‌పిట్, ఫ్లై-బై-వైర్ నియంత్రణలు మరియు A330 మరియు MD-11 కంటే 10 శాతం ఉత్తమ సీట్-మైల్ వ్యయాలు ఉండే విధంగా బోయింగ్ మరియు వైమానిక సంస్థలు ప్రధాన డిజైన్ ఆకృతిపై ఒక నిర్ణయానికి వచ్చాయి. 747 మోడల్ ఉత్పత్తికి కేంద్రమైన వాషింగ్టన్‌లోని ఎవరెట్ ఫ్యాక్టరీని 777 మోడల్ యొక్క తుది అసెంబ్లీ ప్రదేశంగా బోయింగ్ ఎంపిక చేసుకుంది.
1990 అక్టోబరు 14న 34 అదనపు విమానాలపై అధికారాలతో US$11 బిలియన్లు విలువ గల 34 ప్రాట్ & వైట్నీ ఇంజినుతో నడిచే 34 విమానాలకు ఆర్డర్ చేయడం ద్వారా 777 విమానాన్ని ప్రారంభించిన తొలి కస్టమర్‌గా యునైటెడ్ ఎయిర్‌లైన్స్ అవతరించింది. యునైటెడ్ యొక్క నిష్క్రియాత్మక దశకు చేరుకున్న DC-10 విమానాల తొలగింపు కార్యక్రమం మరియు అభివృద్ధి దశ ఏకకాలంలో చోటుచేసుకున్నాయి. కొత్త విమానం మూడు విభిన్న మార్గాల్లో ప్రయాణించే విధంగా ఉండాలని యునైటెడ్ కోరింది. అవి చికాగో నుంచి హవాయి, చికాగో నుంచి ఐరోపా మరియు అత్యుష్ణ మరియు ఎత్తైనడెన్వర్ విమానాశ్రయం నుంచి హవాయికి నిర్విరామ సర్వీసు. ETOPS సర్టిఫికేషన్ కూడా యునైటెడ్‌కు ప్రధానం. ఇది యునైటెడ్ యొక్క హవాయి మార్గాల ఓవర్సీస్ భాగాన్ని మంజూరు చేసింది. జనవరి, 1993లో యునైటెడ్ డెవలపర్ల బృందం ఇతర వైమానిక సంస్థల బృందాలు మరియు బోయింగ్‌ డిజైనర్లతో ఎవరెట్ ఫ్యాక్టరీ వద్ద కలిసింది. 240 డిజైన్ బృందాలు, ప్రతి బృందంలో 40 మంది సభ్యులు, వ్యక్తిగత విమాన పరికరాలకు సంబంధించి సుమారు 1500 డిజైన్ సమస్యలను ప్రస్తావించాయి. ఫ్యూజ్‌లేజ్ వ్యాసాన్ని కేథే పసిఫిక్‌కు సరిపోయే విధంగా పెంచారు. ఆల్ నిప్పన్ ఎయిర్‌వేస్‌కు బేస్‌లైన్ మోడల్ మరింత పెరిగింది. అలాగే ప్రధాన విమానానికి అత్యధిక నిర్వహణ భార ప్రత్యామ్నాయాలతో పాటు బ్రిటీష్ ఎయిర్‌వేస్ యొక్క ఇన్‌పుట్ అంతర్నిర్మిత పరీక్ష మరియు అంతర్గత సరళత, చేయబడింది.
పూర్తిగా కంప్యూటర్‌ సాయంతో డిజైన్ చేసిన మొట్టమొదటి వాణిజ్య విమానం 777. ప్రతి డిజైన్ డ్రాయింగు CATIA (కంప్యూటర్ ఎయిడెడ్ త్రి-డైమెన్షనల్ ఇంటరాక్టివ్ అప్లికేషన్)గా పేర్కొనే ఒక త్రిమితీయ CAD సాఫ్ట్‌వేర్ సిస్టమ్ ద్వారా రూపొందించబడింది. ఈ సాఫ్ట్‌వేర్‌ను దసాల్ట్ సిస్టమ్స్ మరియు IBM రూపొందించాయి. ఇది ఒక కాల్పనిక విమానం అసెంబుల్ అయ్యే విధంగా చేస్తుంది. అనుకరణ సమయంలో, అడ్డంకులను తనిఖీ చేయడం మరియు వేలాది భాగాలు సక్రమంగా బిగించబడ్డాయా లేదా అన్న విషయాన్ని పరిశీలించడానికి, తద్వారా వ్యయభరిత రీవర్క్ తగ్గేందుకు ఇది తోడ్పడుతుంది. బోయింగ్ సొంతంగా అధిక సామర్థ్య విజులైజేషన్ వ్యవస్థ, FlyThruని అభివృద్ధి చేసింది. తర్వాత దీనిని IVT (ఇంటెగ్రేటెడ్ విజులైజేషన్ టూల్)గా పిలిచారు. ఇది అత్యధిక సహకార ఇంజినీరింగ్ డిజైన్ సమీక్షలు, ఉత్పత్తి విశ్లేషణలు మరియు ఇంజినీరింగ్ వెలుపల CAD డాటా యొక్క ఇతర ఉపయోగాలకు సాయపడుతుంది. బోయింగ్‌కు ప్రాథమికంగా CATIA సమర్థతలపై విశ్వాసం లేదు. అందువల్ల ఫలితాలను పరిశీలించడానికి భౌతికమైన ముందు భాగం యొక్క నమూనా (మోడల్)ను రూపొందించింది. ఈ పరీక్ష విజయవంతం కావడంతో ఇతర నమూనాలను రద్దయ్యాయి.
బోయింగ్ జెట్ విమానం, కోసం కనీవినీ ఎరుగని రీతిలో అంతర్జాతీయ ఉప కాంట్రాక్టింగ్ రావడంతో 
ఉత్పత్తి ప్రక్రియ మోతుబరు అంతర్జాతీయ సారాన్ని సంతృప్తిపరిచింది. ఇది 787 తర్వాత అధికమైంది. మిట్సుబిషి హెవీ ఇండస్ట్రీస్, కవాసాకి హెవీ ఇండస్ట్రీస్ (ఫ్యూజ్‌లేజ్ ప్యానెళ్లు), ఫుజి హెవీ ఇండస్ట్రీస్ లిమిటెడ్ (సెంటర్ వింగ్ సెక్షన్), హాకర్ డి హావిల్లాండ్ (ఎలివేటర్లు) మరియు ఎయిరోస్పేస్ టెక్నాలజీస్ ఆఫ్ ఆస్ట్రేలియా (చుక్కాని) వంటివి అంతర్జాతీయ దోహదసంస్థలు. బోయింగ్ మరియు జపాన్ ఎయిర్‌క్రాఫ్ట్ డెవలప్‌మెంట్ కార్పొరేషన్ మధ్య కుదిరిన ఒక ఒప్పందం జపాన్ గగనతల గుత్తాధికారులకు సంబంధించింది. ఇది పూర్తి అభివృద్ధి కార్యక్రమంలో 20 శాతం వాటాను 
తదనంతర ప్రమాద-పంపక భాగస్వామ్య సంస్థలు పొందే విధంగా చేసింది. ప్రాథమిక 777-200 మోడల్ మూడు తయారీ సంస్థలు జనరల్ ఎలక్ట్రిక్, ప్రాట్& వైట్నీ మరియు రోల్స్-రాయ్‌సీ, యొక్క చోదన ప్రత్యామ్నాయాలతో ఆవిష్కరించబడింది. పోటీ సంస్థల నుంచి తమకు నచ్చిన ఇంజిన్లను ఎంపిక చేసుకునే అవకాశాన్ని వైమానిక సంస్థలకు కల్పించడం జరిగింది. ప్రపంచ అతిపెద్ద ట్విన్‌జెట్‌ను అందించే విధంగా ప్రతి తయారీ సంస్థ మరియు అత్యధిక పీడన తరగతి (ఇది జెట్ ఇంజిను అవుట్‌పుట్ ప్రమాణం) ఇంజినును అభివృద్ధి చేయడానికి అంగీకరించాయి.
తన కొత్త విమాన ఉత్పత్తికి సాయపడే విధంగా రెండు కొత్త అసెంబ్లీ వరుసలకు అవసరమైన స్థలం కోసం బోయింగ్ తన ఎవరెట్ ఫ్యాక్టరీ పరిమాణాన్ని రెండింతలు చేసింది. ఇందుకు సుమారు US$1.5 బిలియన్లు ఖర్చు పెట్టింది. కొత్త ఉత్పత్తి పద్ధతులు అభివృద్ధి చేయబడ్డాయి. వీటిలో ఒక టర్న్ యంత్రం కూడా ఉంది. ఇది ఫ్యూజ్‌లేజ్ ఉప అసెంబ్లీలను 180 డిగ్రీలతో తిప్పుతుంది. అలాగే కార్మికులకు పై భాగపు సెక్షన్ల అనుమతినిచ్చారు. మొట్టమొదటి విమానం యొక్క ముఖ్యమైన అసెంబ్లీ 1993 జనవరి 4న మొదలైంది. ఉత్పత్తి ప్రారంభం నాటికి, ఈ కార్యక్రమానికి మొత్తం 118 ఆర్డర్లు వచ్చాయి. వాటిలో 10 వైమానిక సంస్థల నుంచి 95కు పైగా ప్రత్యామ్నాయాలు వచ్చాయి. ఈ ఉత్పత్తి కార్యక్రమంలో బోయింగ్ కంపెనీ సుమారు US$4 బిలియన్లకు పైగా పెట్టుబడి పెట్టినట్లు అంచనా వేయబడింది. అదనంగా మరో US$2 బిలియన్లను పంపిణీ సంస్థలు సమకూర్చాయి.
100,000 మంది ఆహ్వానిత అతిథులకు స్థానం కల్పించడానికి, 1994 ఏప్రిల్ 9న నిర్వహించిన 15 వరుస కార్యక్రమాల్లో మొట్టమొదటి 777, లైన్ నంబరు WA001, ఆవిష్కరించబడింది. 1994 జూన్ 12న, చీఫ్ టెస్ట్ పైలట్ జాన్ E. క్యాష్‌మన్ ఆధ్వర్యంలో తొలి విమానం విహరించింది. 11-నెలల విమాన పరీక్ష కార్యక్రమ ప్రారంభాన్ని ఇది తెలియజేసింది. ఇది గత బోయింగ్ మోడల్ కంటే మరింత విస్తృతమైనదిగా ఉద్దేశించబడింది. జనరల్ ఎలక్ట్రిక్, ప్రాట్&వైట్నీ మరియు రోల్స్-రాయ్‌సీ ఇంజిన్లు బిగించిన తొమ్మిది విమానాలను కాలిఫోర్నియా లోని ఎడ్వర్డ్స్ ఎయిర్ ఫోర్స్ స్థావరం వద్ద ఉన్న ఎడారి వైమానిక కేంద్రం నుంచి వివిధ ప్రాంతాల మొదలుకుని అలస్కాలోని అతిశీతలమైన పరిస్థితుల్లో ప్రయోగించారు. ETOPS నిబంధనలను సంతృప్తిపరిచేందుకు ఎనిమిది 180-ఇంజిను టెస్టు విమానాలను ప్రయోగించారు. తొలుత తయారు చేసిన విమానాన్ని బోయింగ్ యొక్క విచ్ఛిన్నేతర పరీక్ష ఉద్యమం కోసం 1994-1996 మధ్యకాలంలో వినియోగించారు. తద్వారా -200ER మరియు 300 కార్యక్రమాలకు అవసరమైన డాటాను అందించారు. విమాన ప్రయోగం విజయవంతమైందని తీర్మానించిన తర్వాత, 777 ఫెడరల్ ఏవియేషన్ అడ్మినిస్ట్రేషన్ (FAA) మరియు జాయింట్ ఏవియేషన్ అథారిటీలు (JAA) నుంచి 1995 ఏప్రిల్ 19న సైమల్టేనియస్ ఎయిర్‌వర్తీనెస్ సర్టిఫికేషన్ అందుకుంది.
తొలి 777 విమానాన్ని 1995 మే 15న యునైటెడ్ ఎయిర్‌లైన్స్‌కు బోయింగ్ డెలివరీ చేసింది. 1995 మే 30న ప్రాట్ & వైట్నీ PW4084-ఇంజిను కలిగిన విమానానికి 180-నిమిషాల ETOPS క్లియరెన్స్ ("ETOPS-180")ను FAA ఇచ్చింది. తద్వారా ETOPS-180 రేటింగ్‌తో సేవలు ప్రారంభించిన తొలి విమానంగా అది గుర్తింపు పొందింది. తదుపరి అక్టోబరులో 270 నిమిషాల సుదీర్ఘ ETOPS క్లియరెన్స్ ఆమోదం పొందింది. 1995 జూన్ 7న తొలి వాణిజ్య విమానం లండన్ హీట్‌త్రూ ఎయిర్‌పోర్టు నుంచి వాషింగ్టన్ D.C.కి సమీపంలో ఉన్న డ్యూల్స్ ఇంటర్నేషనల్ ఎయిర్‌పోర్టుకు బయలుదేరింది.
1995 నవంబరు 12న బోయింగ్ సంస్థ జనరల్ ఎలక్ట్రిక్ GE90-77B ఇంజిన్లతో కూడిన మొట్టమొదటి మోడల్‌ను బ్రిటీష్ ఎయిర్‌వేస్,కు విడుదల చేసింది. డెలివరీ చేయబడిన ఐదు రోజుల తర్వాత అది సేవలు ప్రారంభించింది. అయితే తొలి సర్వీసు గేర్‌బాక్స్ బేరింగ్ వేర్ సమస్యల కారణంగా ప్రతికూలతను ఎదుర్కొంది. ఈ కారణంగా సదరు వైమానిక సంస్థ 1997లో అట్లాంటిక్‌ను దాటే 777 విమానాలను తాత్కాలికంగా రద్దు చేసింది. బ్రిటీష్ ఎయిర్‌వేస్ యొక్క విమానం ఆ ఏడాది తర్వాత, పూర్తిస్థాయి సేవలను ప్రారంభించింది. తర్వాత జనరల్ ఎలక్ట్రిక్ సంస్థ ఇంజిను అభివృద్ధులను ప్రకటించింది.
రోల్స్-రాయ్‌సీ ట్రెంట్ 877తో నడిచే తొలి విమానం థాయ్ ఎయిర్‌వేస్ ఇంటర్నేషనల్‌కు 1996 మార్చి 31న, డెలివరీ చేయబడింది. తద్వారా ఈ విమానం కోసం తొలుత అభివృద్ధి చేసిన మూడు విద్యుత్‌ ప్లాంట్ల పరిచయం పూర్తయింది. ప్రతి ఇంజిను-విమానం కలయిక సేవల ప్రారంభానికి సంబంధించి, ETOPS-180 సర్టిఫికేషన్ కలిగి ఉంటుంది. జూన్, 1997 నాటికి, 777 విమానాల కోసం 25 వైమానిక సంస్థల నుంచి మొత్తం 323 ఆర్డర్లు వచ్చాయి. ఇందులో సంతృప్తిచెందిన అరంగేట్ర కస్టమర్లు అదనపు విమానానికి ఆర్డర్లు చేశారు. సుదూర సముద్రాలను దాటే మార్గాల్లో ప్రయాణించే ట్విన్‌జెట్ యొక్క ఏకరీతి సామర్థ్యాలను కార్యకలాపాల పనితీరు సమాచారం ప్రదర్శించింది. ఇది అదనపు అమ్మకాలకు అవకాశం కల్పించింది. 1998 నాటికి, రవాణా విశ్వసనీయత గణాంకాలు సాంకేతిక కారణాలతో, ఆలస్యం లేకుండా 99.96 శాతం టేకాఫ్ రేటుకు చేరుకున్నాయి. అలాగే విమానాల ప్రయాణ గంటలు 
900,000కి పెరిగాయి.
తొలి మోడల్ తర్వాత, బోయింగ్ 777-200ERను అభివృద్ధి చేసింది. ఇది విస్తృత శ్రేణి కలిగిన మరింత స్థూల బరువు ఉన్న మోడల్ మరియు సరకు రవాణా సామర్థ్యం కలిగి ఉంటుంది. -200ER తొలుత 1996 అక్టోబరు 7న, విహరించింది. ఇది 1997 జనవరి 17న FAA మరియు JAA సర్టిఫికేషన్ అందుకుంది. తర్వాత 1997 ఫిబ్రవరి 9న బ్రిటీష్ ఎయిర్‌వేస్‌తో సేవలు ప్రారంభించింది. అత్యంత సుదూర ప్రయాణాలు చేసే ఈ మోడల్ 2000ల ప్రారంభంలో వైమానిక సంస్థలు అత్యధికంగా ఆర్డర్లు చేసిన వెర్షన్‌గా గుర్తింపు పొందింది. 1997 ఏప్రిల్ 2న, అతిపెద్ద వృత్తం (ఖగోళాన్ని రెండు సమాన భాగాలుగా విభజించేది) యొక్క "దూరాన్ని ల్యాండింగ్ కాకుండా" ఏదైనా విమానం చేసే రికార్డును బోయింగ్ ఫీల్డ్, సీటిల్ నుంచి కౌలాలంపూర్ వరకు తూర్పు దిశగా, అంటే దూరాన్ని 21 గంటల 23 నిమిషాల్లో 
"సూపర్ రేంజర్" పేరు కలిగిన ఒక మలేషియా ఎయిర్‌లైన్స్ -200ER తిరగరాసింది.
-200ERను ఆవిష్కరించిన తర్వాత బోయింగ్ ఆ విమానం యొక్క విస్తరించబడ్డ వెర్షన్‌పై దృష్టి సారించింది. 1997 అక్టోబరు 16న తొలి 777-300 మోడల్ విమానం రూపొందింది. 242.4 ft (73.9 m) పొడవుతో -300 ఇప్పటివరకు ఉత్పత్తి చేసిన అత్యంత పొడవైన విమానం (A340-600ని తయారు చేసేంత వరకు)గా రికార్డు సృష్టించింది. నిర్దిష్ట పొడవు కలిగిన మోడల్ కంటే ఇది 20 శాతం అధిక సంపూర్ణ సామర్థ్యాన్ని కలిగి ఉంటుంది. -300 మోడల్ విమానం 1998 మే 4న, FAA మరియు JAA సర్టిఫికేషన్ అందుకుంది. 1998 మే 27న కేథే పసిఫిక్ సంస్థ ద్వారా సేవలు ప్రారంభించింది.
అభివృద్ధి కార్యక్రమం మొదటి నుంచి, ఆల్ట్రా-లాంగ్-రేంజ్ మోడళ్ల తయారీకి యోచించింది. ప్రారంభ ప్రణాళికలు 777-100X ప్రతిపాదనపై, దృష్టి కేంద్రీకరించాయి. ఇది -200 మోడల్ యొక్క లఘు వెర్షన్. ఇది 747SP తరహాలోనే తక్కువ బరువు మరియు అధిక శ్రేణి, కలిగి ఉంటుంది. అయితే -100X మోడల్ -200 కంటే తక్కువ మంది ప్రయాణీకులను తీసుకెళ్లేది. అయితే ఈ రెండు మోడళ్ల నిర్వహణ ఖర్చుల్లో ఎలాంటి మార్పు లేదు. అందువల్ల సీటు ధర పెరిగింది. 1990ల ఆఖరు నాటికి, ప్రస్తుతమున్న మోడళ్ల యొక్క సుదూర వెర్షన్లపై డిజైన్ వ్యూహాలు దృష్టి పెట్టాయి. లోని అత్యంత శక్తివంతమైన ఇంజిను మరియు అధిక పీడనం కలిగిన తరగతి అవసరమైంది. అందువల్ల బోయింగ్ మరియు ఇంజిను తయారీసంస్థల మధ్య క్రియాశీల చర్చలకు దారితీసింది. GE90-115B ఇంజిను, తయారీకి జనరల్ ఎలక్ట్రిక్, ట్రెంట్ 8104 ఇంజిను అభివృద్ధికి రోల్స్-రాయ్‌సీ కంపెనీ ప్రతిపాదించాయి. 1999లో, జనరల్ ఎలక్ట్రిక్ సంస్థతో ఒప్పందాన్ని బోయింగ్ ప్రకటించడం ద్వారా ప్రత్యర్థుల ప్రతిపాదనలకు పక్కకునెట్టింది. జనరల్ ఎలక్ట్రిక్ కంపెనీతో ఒప్పందంలో భాగంగా, కొత్త మోడల్ 777కు GE90 ఇంజిన్లు మాత్రమే పవర్‌ప్లాంట్లని బోయింగ్ అంగీకరించింది.
2000 ఫిబ్రవరి 29న బోయింగ్ ప్రాథమికంగా 777-X, అని పిలిచే తన తదుపరి తరం ట్విన్‌జెట్ ప్రోగ్రాం,ను ప్రారంభించింది. తద్వారా వైమానిక సంస్థలకు ప్రతిపాదనలు చేయడం మొదలుపెట్టింది. వైమానిక పరిశ్రమ దెబ్బతినడంతో సుదీర్ఘ శ్రేణి మోడళ్ల అభివృద్ధి నత్తనడకన సాగింది. ఈ ఒరవడి 2000ల ప్రారంభమంతా కొనసాగింది. ఈ ప్రోగ్రామ్ ద్వారా ఆవిష్కరించబడిన మొట్టమొదటి మోడల్ 777-300ER. అదనపు నిబద్ధతలతో పాటు పది విమానాలకు ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ నుంచి తొలుత ఆర్డర్ వచ్చింది. 2003 ఫిబ్రవరి 24న -300ER తొలి విమానంగా అవతరించింది. FAA మరియు EASA (యూరోపియన్ ఏవియేషన్ సేఫ్టీ ఏజెన్సీ, JAA వారసత్వ సంస్థ) ఈ మోడల్‌ను 2004 మార్చి 16న గుర్తించాయి. ఎయిర్ ఫ్రాన్స్‌కు విడుదల చేసిన తొలి విమానం 2004 ఏప్రిల్ 29న విహరించింది. -200ER శ్రేణితో -300 యొక్క అదనపు సామర్థ్యం కలిగిన -300ER 2000ల, ఆఖర్లో అత్యధికంగా అమ్ముడైన 777 మోడల్‌గా అవతరించింది. తక్కువ నిర్వహణ ఖర్చుల కారణంగా వైమానిక సంస్థలు పోల్చదగిన నాలుగు-ఇంజిను మోడళ్ల స్థానంలో ట్విన్‌జెట్లను భర్తీ చేసుకున్నాయి. తద్వారా వీటికి మరిన్ని ఆర్డర్లు వచ్చాయి.
తదుపరి తరం కార్యక్రమం నుంచి వచ్చిన రెండో మోడల్ 777-200LR 2005 ఫిబ్రవరి 15న అందుబాటులోకి వచ్చింది. 2005 మార్చి 8న తొలి ప్రయాణం పూర్తి చేసుకుంది. 2006 ఫిబ్రవరి 2, న -200LR మోడల్ FAA మరియు EASA సర్టిఫికేషన్ అందుకుంది. 2006 ఫిబ్రవరి 6న పాకిస్తాన్ ఇంటర్నేషనల్ ఎయిర్‌లైన్స్‌కు తొలుత ఈ విమానాలను పంపారు. 2005 నవంబరు 10న తొలి -200LR మోడల్ హాంకాంగ్ నుంచి లండన్‌కు తూర్పు దిశగా ప్రయాణించడం ద్వారా నిర్విరామంగా సుదీర్ఘ ప్రయాణం చేసిన ప్రయాణీకుల విమానంగా ఇది గుర్తింపు పొందింది. ఈ ప్రయాణాన్ని 22 గంటల 42 నిమిషాల్లో పూర్తి చేసింది. ఈ విమానం -200LR యొక్క నిర్దిష్ట రూపకల్పనను మించిపోయింది. తద్వారా గిన్నెస్ వరల్డ్ రికార్డ్స్‌లో చోటు సంపాదించింది.
తదుపరి తరం ఫ్రైటర్ మోడల్ 777F 2008 మే 23న అందుబాటులోకి వచ్చింది. వ్యవస్థీకృత డిజైన్ మరియు -200LR యొక్క ఇంజిను ప్రత్యేకతలు మరియు -300ER, నుంచి ఉత్పన్నమైన ఇంధన ట్యాంకులు కలిగిన తొలి 777F విమానం 2008 జూలై 14న సేవలు ప్రారంభించింది. ఈ ఫ్రైటర్ విమానం FAA మరియు EASA రకం సర్టిఫికేషన్‌ను 2009 ఫిబ్రవరి 6, న అందుకుంది. తొలి విమానాన్ని 2009 ఫిబ్రవరి 19న తొలుత ఎయిర్ ఫ్రాన్స్‌కు డెలివరీ చేశారు.
ప్రాథమికంగా, 747 తర్వాత 777 బోయింగ్ యొక్క అత్యంత లాభదాయక జెట్ విమానం,గా అవతరించింది. అప్పటినుంచి ఇది కంపెనీ యొక్క అత్యంత ఆకర్షణీయ మోడల్‌గా మారింది. 2000లో ప్రోగ్రాం అమ్మకాల ద్వారా బోయింగ్ పన్నుల ముందు ఆదాయాలు US$400 మిలియన్లుగా అంచనా వేయబడింది. ఇది 747 కంటే US$50 మిలియన్లు ఎక్కువ. 2004 నాటికి, బోయింగ్ కమర్షియల్ ఎయిర్ప్లేన్స్ విభాగం యొక్క అత్యధిక వైడ్-బాడీ రాబడుల విమానంగా ఇది నిలిచింది. 2007లో తదుపరి తరం 777 మోడళ్లకు వచ్చిన ఆర్డర్లు 350 విమానాల,కు చేరుకున్నాయి. అదే ఏడాది నవంబరులో అన్ని ఉత్పత్తి జాబితాలను 2012 వరకు విక్రయించినట్లు బోయింగ్ ప్రకటించింది. ఈ ప్రోగ్రాం యొక్క మిగిలిన 356 ఆర్డర్ల విలువ సుమారు 2008లోని ధరల పట్టికలో US$95 బిలియన్లుగా ఉంది.
2000ల ఆఖర్లో, ఎయిర్‌బస్ సంస్థకు చెందిన A350 XWB మోడల్ నుంచి మరియు అంతర్గతంగా ప్రతిపాదిత 787, మోడళ్ల నుంచి కూడా 777 తీవ్రమైన సంభావ్య పోటీని ఎదుర్కొంది. ఇంధన సామర్థ్య పెంపులకు రెండు వైమానిక సంస్థలు హామీ ఇచ్చాయి. పారిశ్రామిక నివేదికల ప్రకారం, ఈ విమానం కొత్త ఉత్పత్తి కుటుంబం బోయింగ్ ఎల్లోస్టోన్ 3 ద్వారా చివరకు తొలగించబడవచ్చు. ఇది 787 నుంచి సాంకేతిక పరిజ్ఞానాన్ని తీసుకుంటుంది.
777 డిజైన్ ద్వారా బోయింగ్ అసంఖ్యాక అధునాతన సాంకేతిక పరిజ్ఞానాలను ఆవిష్కరించింది. పూర్తిస్థాయి డిజిటల్ ఫ్లై-బై-వైర్ నియంత్రణలు, పూర్తి సాఫ్ట్‌వేర్-కాన్ఫిగరబుల్ అవియోనిక్స్, హనీవెల్ LCD గాజు కాక్‌పిట్ విమాన ప్రదర్శనలు, మరియు ఒక వాణిజ్య విమానంలో ఫైబర్ ఆప్టిక్ అవియోనిక్స్ నెట్‌వర్క్‌ను తొలిసారిగా ఉపయోగించడం వాటిలో ముఖ్యమైనవి. రద్దు చేసిన బోయింగ్ 7J7 ప్రాంతీయ జెట్ విమానం, పై జరిపిన పనిని బోయింగ్ వినియోగించుకుంది. ఈ విమానం ఇదే విధమైన ఎంపిక చేసుకున్న టెక్నాలజీల వెర్షన్లను ఉపయోగించుకుంది. 2003లో, కాక్‌పిట్ ఎలక్ట్రానిక్ ఫ్లైట్ బ్యాగ్ కంప్యూటర్ ప్రదర్శనలను అందించడం బోయింగ్ ప్రారంభించింది.
తన మొట్టమొదటి ప్లై-బై-వైర్ వాణిజ్య విమానంగా 777ని రూపకల్పన చేయడంలో, బోయింగ్ పలు ఎయిర్‌బస్ విమానాలు మరియు ఫ్లై-బై-వైర్ విమానాల్లో ఉపయోగించిన సైడ్‌స్టిక్ నియంత్రణలకు మార్పు చేయడం కంటే సంప్రదాయక కంట్రోల్ యోక్స్‌ను కొనసాగించాలని నిర్ణయించుకుంది. సంప్రదాయక యోక్ మరియు రడ్డర్ (కాడి మరియు చుక్కాని) నియంత్రణలతో పాటు 
గత బోయింగ్ మోడళ్ల సారూప్యతలను కొనసాగించే ఒక సూక్ష్మీకృత లేఅవుట్‌ను కాక్‌పిట్ కలిగి ఉంటుంది. ఫ్లై-బై-వైర్ సిస్టమ్ ఫ్లైట్ ఎన్వలప్ ప్రొటక్షన్‌ను కూడా సంస్థీకరిస్తుంది. ఇది నిర్వహణ ప్రమాణాల యొక్క కంప్యూటర్ గణన ముసాయిదాలోని అగ్రగామి సమాచారాన్ని నిర్దేశిస్తుంది. నిర్వహణ వైఫల్యాలు మరియు అత్యధిక ఒత్తిడితో కూడిన ఉపాయాలను నివారించడానికి ఇది ఉపయోగపడుతుంది. అవసరమని భావిస్తే, ఈ సిస్టమ్‌ను పైలట్ విస్మరించవచ్చు.
777 యొక్క రెక్కలు సూపర్‌క్రిటికల్ ఎయిర్‌ఫోయిల్‌ డిజైన్‌ను కలిగి ఉంటాయి. రెక్కలు 31.6 డిగ్రీలతో తయారు చేయబడినవి మరియు మేక్ 0.83 వద్ద ప్రయాణించడానికి అనుకూలంగా ఉంటాయి (మేక్ 0.84తో విమాన ప్రయోగ పరీక్ష చేసిన తర్వాత సవరించబడింది). రెక్కలను మరింత మందంగానూ మరియు అంతకుముందు విమానాల కంటే సుదీర్ఘ వెడల్పుగా రూపొందించారు. ఫలితంగా రవాణా సామర్థ్యం, దూరం, టేకాఫ్ సామర్థ్యం కూడా మరియు అధిక ఛోదక సామర్థ్య స్థాయి పెరిగాయి. ఆవిష్కరణ సందర్భంగా ఫోల్డింగ్ వింగ్ టిప్స్‌ను అందిస్తున్నట్లు కంపెనీ ప్రకటించింది. అయితే చిన్న విమానాలకు వసతి కల్పించే విధంగా ద్వారాలను ఉపయోగించుకునే వైమానిక సంస్థలకు ఈ విజ్ఞప్తి చేయడం జరిగింది. అయితే ఒక్క సంస్థ కూడా ఈ ప్రత్యామ్నాయాన్ని కొనేందుకు మొగ్గు చూపలేదు.
ఎయిర్‌ఫ్రేమ్ మిశ్రమ పదార్థాల యొక్క వినియోగాన్ని సంస్థీకరిస్తుంది. ఇది దాని వాస్తవిక వ్యవస్థీకృత బరువులో తొమ్మిది శాతం కలిగి ఉంటుంది. మిశ్రమ పదార్థంతో తయారు చేసిన భాగాలుగా కేబిన్ అడుగు భాగం మరియు చుక్కానిని చెప్పుకోవచ్చు. ప్రధాన ఫ్యూజ్‌లేజ్ అడ్డుకోత వృత్తాకారంగా ఉంటుంది. ట్యాపర్లను బ్లేడు-ఆకారంలో ఉండే కొన భాగంలో అనుబంధ విద్యుత్ యూనిట్ పోర్ట్-ముఖంతో అమర్చబడి ఉంటాయి. అంతేకాక ఈ విమానం అతిపెద్ద ల్యాండింగ్ గేర్ మరియు ఒక వాణిజ్య జెట్‌ విమానంలో ఇప్పటివరకు ఉపయోగించని భారీ టైర్లను కూడా కలిగి ఉంది. ఒక 777-300ER ఆరు-చక్రాల ప్రధాన ల్యాండింగ్ గేర్ యొక్క ప్రతి టైరు 59,490 lb (26,980 kg), బరువును మోయగలదు. ఇది 747-400 వంటి ఇతర వైడ్-బాడీల కంటే అధికం. ఈ విమానం మూడు అధికమైన హైడ్రాలిక్ వ్యవస్థలను కలిగి ఉంది. ల్యాండింగ్‌కు ఒక్కటి సరిపోతుంది. ఒక చిన్న రీట్రాక్టబుల్ ఇంజిను, రామ్ ఎయిర్ టర్బైన్ అత్యవసర విద్యుత్‌ను అందిస్తుంది. వింగ్ రూట్ ఫెయిరింగ్‌లో కూడా ఇది అమర్చబడి ఉంటుంది.
బోయింగ్ సిగ్నేచర్ ఇంటీరియర్ అని కూడా పిలిచే 777 ఇంటీరియర్ పక్కాగా చెక్కిన ప్యానెళ్లు, భారీ ఓవర్‌హెడ్ బిన్లు మరియు పరోక్ష లైటింగ్‌ను కలిగి ఉంటుంది. సీట్ల ఎంపికలు మొదటి తరగతిలోని ఆరు సరిసమాన వరుసల నుంచి ఎకానమీలో 10 అడ్డు వరుసల వరకు ఉంటాయి. మొదలుకుని వరకు గల కిటికీలు ప్రస్తుతం నడపబడుతున్న విమానాలన్నింటిలోనూ అంటే 787 మోడల్ రాకకు ముందు వరకు కూడా అతిపెద్దవి. అంతేకాక కేబిన్ "ఫ్లెక్సిబిలిటీ జోన్ల‌"ను కూడా కలిగి ఉంది. కోరుకున్న విధంగా నీరు, విద్యుత్, వాయు ఒత్తిడితో పనిచేసే వస్తువులు మరియు ఇతర లింకులు ఇంటీరియర్ ప్రదేశమంతా అమర్చుకునేందుకు ఇది అవకాశం కల్పిస్తుంది. అంతేకాక కేబిన్ ఏర్పాట్లు చేసేటప్పుడు, వైమానిక సంస్థలు సీట్లు, వంటశాలలు మరియు మూత్రశాలలను వెంటనే బదిలీ చేసే అవకాశం కూడా కల్పిస్తుంది. వివిధ విమానాల్లో VIP ఇంటీరియర్లను వైమానిక సంస్థయేతర వినియోగానికి బిగించారు.
2003లో, 777 విమానంలో ఒక ప్రత్యామ్నాయంగా, సిబ్బంది విశ్రాంతి తీసుకునేందుకు 
వీలుగా ఓవర్‌హెడ్ క్రూ రెస్టులను బోయింగ్ ఆవిష్కరించింది. ప్రధాన కేబిన్‌పైన ఏర్పాటు చేసిన వీటిని మెట్ల ద్వారా అనుసంధానం చేశారు. ముందు భాగంలో పనిచేసే సిబ్బంది విశ్రాంతి తీసుకోవడానికి రెండు సీట్లు మరియు రెండు బంక్ బెడ్‌లు ఉంటాయి. అదే విమానం వెనుక భాగంలో పనిచేసే సిబ్బందికి బహుళ బంక్ బెడ్లు ఉంటాయి. సిగ్నేచర్ ఇంటీరియర్‌ను 737NG, 747-400, 757-300, మరియు సరికొత్త 767 మోడళ్లు సహా ఇతర బోయింగ్ వైడ్-బాడీ మరియు నారో-బాడీ విమానాల్లోనూ ఏర్పాటు చేశారు. 747-8 మరియు 767-400ER మోడళ్లు 777 యొక్క అతిపెద్ద మరియు అత్యంత గుండ్రని కిటికీలను కూడా పొందాయి.
బోయింగ్ తన 777 మోడళ్లను నిర్వచించడానికి ఫ్యూజ్‌లేజ్ పొడవు మరియు శ్రేణి వంటి రెండు లక్షణాలను ఉపయోగించింది. ఫ్యూజ్‌లేజ్ పొడవు ప్రయాణీకుల సంఖ్యను మరియు విమానం రవాణా చేయగలిగే మొత్తం సరకును ప్రభావితం చేస్తుంది. 777-200 మరియు ఉత్పన్నాలు మూల పరిమాణం కలిగి ఉన్నాయి. ఈ విమానం 1998లో 777-300 మోడల్‌గా విస్తరించబడింది. శ్రేణి పరంగా, డిజైన్ ప్రమాణాల ఆధారంగా ఈ విమానాన్ని మూడు చిన్న భాగాలుగా వర్గీకరించారు. వీటిని ప్రాథమికంగా దిగువ తెలిపిన విధంగా నిర్వచించారు:విభిన్న మోడళ్లను తెలిపేటప్పుడు, బోయింగ్ మరియు వైమానిక సంస్థలు తరచూ మోడల్ నంబరు (777)ను విస్మరిస్తాయి. మోడల్‌ (-200 లేదా -300)కి సూక్ష్మీకృత నామాన్ని ఇస్తారు (ఉదాహరణకు, "772" లేదా "773"). ఇంటర్నేషనల్ సివిల్ ఏవియేషన్ ఆర్గనైజేషన్ (ICAO) విమాన తరహా పేర్ల విధానం తయారీ సంస్థ యొక్క పూర్వ అక్షరాన్ని చేర్చింది. (ఉదాహరణకు "B772" లేదా "B773"). తర్వాత వచ్చే సామర్థ్యం సంఖ్య, విశిష్టతలు గుర్తు స్థాయితో జోడించబడవచ్చు లేదా లేకపోవచ్చు (ఉదాహరణకు, 777-300ER అనేది "773ER"గా, "773B", "77W", లేదా "B77W"). వీటిని విమాన సూచనల పుస్తకంలో లేదా వైమానిక సంస్థ కాలపట్టికల్లో గుర్తించవచ్చు.
777-200 ప్రాథమిక A-మార్కెట్ మోడల్. మొట్టమొదటి -200 మోడల్ 1995 మే 15న యునైటెడ్ ఎయిర్‌లైన్స్‌కు డెలివరీ చేయబడింది. గరిష్ఠ శ్రేణితో, -200 ప్రధానంగా U.S. దేశీయ వైమానిక సంస్థ నిర్వాహకులను లక్ష్యంగా చేసుకుంది. పది విభిన్నమైన -200 కస్టమర్లు 88 విమానాల,ను డెలివరీ చేసుకున్నారు. వాటిలో జూలై, 2009 నాటికి 86 వైమానిక సేవలు ప్రారంభించాయి. దీనికి పోటీగా ఎయిర్‌బస్ సంస్థ A330-300ను విడుదల చేసింది.
777-200ER ("ER" విస్తరించబడిన శ్రేణి) అనేది -200 యొక్క B-మార్కెట్ వెర్షన్. పెరిగిన స్థూల బరువు కారణంగా వాస్తవానికి దీనిని 777-200IGWగా గుర్తిస్తారు. అదనపు ఇంధన సామర్థ్యం మరియు -200 కంటే గరిష్ఠ టేకాఫ్ బరువు (MTOW) ఎక్కువగా ఉండటం వంటివి -200ER యొక్క విశిష్టతలు. అట్లాంటిక్‌ను దాటే మార్గాల్లో, విమానాలు నడిపే అంతర్జాతీయ వైమానిక సంస్థలను లక్ష్యంగా చేసుకున్నారు. -200ER యొక్క గరిష్ఠ శ్రేణి . 255 మంది ప్రయాణీకులను తీసుకెళుతున్న యునైటెడ్ ఎయిర్‌లైన్స్ విమానం 2003 మార్చి 17న తూర్పు దిశగా అతిపెద్ద వృత్తం (ఖగోళాన్ని రెండు సమాన భాగాలుగా విభజించేది) యొక్క "దూరాన్ని ల్యాండింగ్ కాకుండా" ప్రయాణించిన రికార్డును తిరగరాసింది. పసిఫిక్ మహాసముద్రంపై -200ER సుదీర్ఘ ETOPS-సంబంధిత అత్యవసర విమాన గతి మార్పు ద్వారా కూడా రికార్డు సృష్టించింది (ఒక్క ఇంజినుతో 177 నిమిషాల పాటు ప్రయాణం).
మొట్టమొదటి -200ER విమానం 1997 ఫిబ్రవరి 6న బ్రిటీష్ ఎయిర్‌వేస్‌కు డెలివరీ చేయబడింది. జూలై, 2010 నాటికి, 33 మంది విభిన్న కస్టమర్లకు 415, -200ER విమానాలను డెలివరీ అయ్యాయి. తద్వారా ఇప్పటివరకు అత్యంత ఎక్కువగా ఉత్పత్తి చేయబడిన ట్విన్‌జెట్ మోడల్‌గా -200ER గుర్తింపు పొందింది. జూలై, 2009 నాటికి, 407 విమానాలు వైమానిక సేవలు అందిస్తున్నాయి. దీనికి పోటీగా ఎయిర్‌బస్ కంపెనీ A340-300 మోడల్‌ను విడుదల చేసింది.
విస్తరించబడ్డ 777-300 మోడల్ విమానం A-మార్కెట్‌కు సంబంధించింది. 747-100 మరియు 747-200 మోడళ్ల స్థానంలో భర్తీ చేయడానికి దీనిని రూపొందించారు. పాత 747 మోడళ్లతో పోల్చితే, విస్తరించబడ్డ మోడల్ పోల్చదగిన విధంగా ప్రయాణీకుల సామర్థ్యం మరియు శ్రేణిని కలిగి ఉంటుంది. దీనిని మూడింట ఒక వంతు ఇంధనాన్ని ఉపయోగించుకునే విధంగా రూపొందించారు. అంతేకాక నిర్వహణ ఖర్చులు 40 శాతం మేర తక్కువ. -300 మోడల్ ఆధార -200 కంటే 33.3 ft (10.1 m) ఫ్యూజ్‌లేజ్ అవధిని కలిగి ఉంది. అందువల్ల ఏక తరగతి గరిష్ఠ-సాంద్రత ఆకృతి,లో సుమారు 550 మంది ప్రయాణీకులు కూర్చొగలరు. ఈ తరహా మోడళ్లను ప్రయాణీకుల రద్దీ అధికంగా ఉండే జపాన్ మార్గాల్లో ఉపయోగిస్తున్నారు. విమానం యొక్క పొడవు కారణంగా -300 మోడల్‌కు టెయిల్‌స్కిడ్ (సంప్రదాయక ల్యాండింగ్ గేర్) ఉంది. అలాగే నెమ్మదిగా ప్రయాణించించేటప్పుడు పైలట్లకు సాయపడటానికి మైదాన నిర్దేశ కెమేరాలను కూడా అమర్చడం జరిగింది. దీని గరిష్ఠ దూరం , గతంలో పాత 747 విమానాలు ప్రయాణించిన ప్రధాన మార్గాల్లో -300 మోడల్‌ను అనుమతించారు.
మొట్టమొదటి -300 మోడల్ విమానం 1998 మే 21న కేథే పసిఫిక్‌కు డెలివరీ చేశారు. ఎనిమిది మంది విభిన్న -300 కస్టమర్లు 60 విమానాల,ను తీసుకున్నారు. అవన్నీ జూలై, 2009లో వైమానిక సేవలు అందిస్తున్నాయి. అయితే, 2004లో సుదీర్ఘ -300ER ఆవిష్కరణ ద్వారా ఆపరేటర్లందరూ -300 మోడల్ యొక్క ER వెర్షన్‌ను ఎంపిక చేసుకున్నారు. -300 మోడల్‌కు ఎయిర్‌బస్ కంపెనీ ప్రత్యక్ష ప్రత్యర్థి మోడల్ రాలేదు. అయితే పోటీగా A340-600ని అందించారు.
777-200LR (సుదూర విమానానికి "LR") C-మార్కెట్ మోడల్, 2006లో సేవలు ప్రారంభించడం ద్వారా ఇది సుదూర-శ్రేణి వాణిజ్య విమానంగా అవతరించింది. ఈ విమానాన్ని బోయింగ్ కంపెనీ "వరల్డ్‌లైనర్" అని పిలిచింది. ఇది ఇప్పటికీ ETOPS నిబంధనలకు కట్టుబడి ఉన్నా, ప్రపంచంలోని ఏదైనా రెండు విమానాశ్రయాలను, దాదాపుగా కలిపే సామర్థ్యాన్ని కలిగి ఉంది. నిర్విరామంగా సుదూర ప్రయాణం చేసిన ఒక ఒక వాణిజ్య విమానంగా, ఇది ప్రపంచ రికార్డు సృష్టించింది. ఇది గరిష్ఠ దూరాన్ని కలిగి ఉంది. -200LR మోడల్‌ లాస్‌ఏంజిల్స్ నుంచి సింగపూర్‌ లేదా డల్లాస్ నుంచి టోక్యో వంటి నిర్విరామ విమాన ప్రయాణ మార్గాల కోసం ఉద్దేశించింది.
-300ERతో పాటు అభివృద్ధి చేసిన -200LR మోడల్ అధిక MTOWను మరియు వెనుక ఉన్న సరకు భాగంలో మూడు అనుబంధ ఇంధన ట్యాంకులను కలిగి ఉంటుంది. ఇతర కొత్త విశిష్టతలుగా చదునైన వింగ్‌టిప్‌లు, పునఃరూపకల్పన చేసిన ప్రధాన ల్యాండింగ్ గేర్ మరియు అదనపు వ్యవస్థీకృత బలకరమైన వాటిని చెప్పుకోవచ్చు. -300ER మరియు 777F మాదిరిగా, -200LR మోడల్ 12.8 ft (3.90 m) వింగ్‌టిప్ విస్తరణలు కలిగి ఉంది. మొట్టమొదటి -200LR మోడల్ విమానం 2006 ఫిబ్రవరి 26న పాకిస్తాన్ ఇంటర్నేషనల్ ఎయిర్‌లైన్స్‌కు డెలివరీ చేయబడింది. జూలై 2010 నాటికి, ఆరు విభిన్న -200LR కస్టమర్లు 43 విమానాలను డెలివరీ చేసుకున్నాయి. 17 ఆర్డర్లు పూర్తి కాలేదు. దీనికి సమీప పోటీ మోడల్‌గా ప్రత్యర్థి సంస్థ ఎయిర్‌బస్ A340-500HGWను విడుదల చేసింది.
777-300ER (విస్తరించబడ్డ శ్రేణికి "ER") అనేది -300 యొక్క B-మార్కెట్ వెర్షన్. ఇది చదునైన మరియు విస్తరించబడ్డ వింగ్‌టిప్‌లు, ఒక కొత్త ప్రధాన ల్యాండింగ్ గేర్, రైన్‌ఫోర్స్‌డ్ నోస్ గేర్ మరియు అదనపు ఇంధన ట్యాంకులను కలిగి ఉంటుంది. అంతేకాక, -300ER మోడల్‌లో బలమైన ఫ్యూజ్‌లేజ్, రెక్కలు, ఎంపినేజ్ (విమానం యొక్క కొన భాగం) మరియు ఇంజిను అనుబంధాలు కూడా ఉన్నాయి. ప్రామాణిక GE90-115B టర్బోఫ్యాన్లు ప్రపంచంలోనే అత్యంత శక్తివంతమైన జెట్ ఇంజిన్లు. ఇవి గరిష్ఠంగా పీడనాన్ని కలిగి ఉంటాయి. గరిష్ఠ దూరం , అదనపు ఇంధన సామర్థ్యంతో పాటు అధిక MTOW వల్ల ఇది సాధ్యమైంది. -300ER మోడల్ -300 కంటే ప్రయాణీకులు మరియు సరకు యొక్క సంపూర్ణ సామర్థ్యంతో 34 శాతం అదనపు దూరం ప్రయాణించగలదు. విమాన పరీక్ష తర్వాత, ఇంజిను, రెక్కలు మరియు బరువు మార్పుల అమలు కారణంగా ఇంధన వినియోగంలో అదనంగా 1.4 శాతం తగ్గింపు లభించింది.
మొదటి -300ER విమానం 2004 ఏప్రిల్ 29న ఎయిర్ ఫ్రాన్స్‌కు డెలివరీ చేయబడింది. -300ER అత్యుత్తమ విక్రయ 777-మోడల్‌గా గుర్తింపు పొందింది. జూలై, 2010లోని -200ER అమ్మకాలను మించిపోయింది. దీనిని ఆవిష్కరించిన తర్వాత ట్విన్‌జెట్ యొక్క అమ్మకాలు ప్రత్యర్థి మోడల్ A340 అమ్మకాలను పక్కకునెట్టాయి. రెండు ఇంజన్లను మాత్రమే ఉపయోగించడం వల్ల A340-600, కంటే -300ERకు సుమారు 8-9 శాతం మేర ప్రత్యేకమైన నిర్వహణ ఖర్చు ప్రయోజనం కలుగుతుంది. దీనితో పాటు 747-400 కంటే 20 శాతం ఇంధన దహన ప్రయోజనం కూడా ఉంది. వివిధ వైమానిక సంస్థలు ఇంధన ధరలు పెరుగుతున్నప్పుడు 747-400 స్థానంలో భర్తీ చేయడానికి -300ERని కొనుగోలు చేశాయి. జూలై, 2010 నాటికి, -300ER విమానాలు 21 విభిన్న కస్టమర్లకు 246 విక్రయించబడ్డాయి. 186 పూర్తికాని ఆర్డర్లు. జూలై, 2009 నాటికి ఆపరేటర్లు 188 విమానాలను సేవలకు వినియోగించారు. -300ER యొక్క ప్రత్యక్ష ఎయిర్‌బస్ పోటీ మోడల్‌ A340-600HGW.
777 ఫ్రైటర్ (కేవరి) (777F) అనేది ట్విన్‌జెట్ యొక్క అన్ని రకాల వస్తువులను రవాణా చేసే విమానం. ఇది -200LR మరియు -300ER మోడళ్ల విశిష్టతలను కలిగి ఉంది. పాత ఎయిర్‌ఫ్రేమ్ మరియు ఇంజిన్లను, ఉపయోగించుకోవడం మరియు రెండో దాని యొక్క ఇంధన సామర్థ్యంతో కలపబడింది. దీని యొక్క గరిష్ఠ సరుకు సామర్థ్యం 226,000 lb (103,000 kg), మరియు రవాణా సామర్థ్యం 747-200F యొక్క 243,000 lb (110,000 kg)కు సమానంగా ఉంటుంది. వస్తువుల బరువు తక్కువగా ఉన్నప్పుడు అత్యధిక దూరం సాధ్యపడినప్పటికీ, ఈ ఫ్రైటర్ విమానం 
గరిష్ఠ సరకు రవాణా వద్ద, దూరం కలిగి ఉంటుంది. ప్రస్తుతమున్న ఫ్రైటర్ల,తో పోల్చితే, మెరుగైన నిర్వహణ అర్థశాస్త్రానికి హామీ ఇవ్వడంతో, వైమానిక సంస్థలు 747-200F మరియు MD-11F సహా పాత ఫ్రైటర్ విమానాల స్థానంలో 777Fని తీసుకురావడానికి నిర్ణయించుకున్నాయి.
తొలి 777F విమానం 2009 ఫిబ్రవరి 19న ఎయిర్ ఫ్రాన్స్‌కు విడుదల చేయబడింది. జూలై 2010 నాటికి, ఏడు విభిన్న కస్టమర్లకు 29 ఫ్రైటర్లను డెలివరీ చేశారు. 44 పూర్తికాని ఆర్డర్లు.
KC-777 అనేది 777 యొక్క ప్రతిపాదిత ట్యాంకర్ వెర్షన్. సెప్టెంబరు, 2006లో యునైటెడ్ స్టేట్స్ ఎయిర్ ఫోర్స్ (USAF) (అమెరికా సంయుక్తరాష్ట్రాల వైమానిక దళం) గనుక KC-767 కంటే పెద్ద ట్యాంకర్‌ను కోరితే, KC-777ని తయారు చేస్తామని బోయింగ్ బహిరంగంగా ప్రకటించింది. 777 ట్యాంకర్ మరింత సరుకు లేదా వ్యక్తులను రవాణా చేయగలదు. అందుకు బదులుగా, ఏప్రిల్, 2007లో USAF యొక్క KC-X పోటీకి బోయింగ్ తన 
KC-767 అడ్వాన్స్‌డ్ ట్యాంకర్‌ను అందించింది.
777 విమానాలను అత్యధికంగా కొనుగోలు చేసిన కస్టమర్లు (నిర్వాహక సంస్థలు) ILFC, ఎమిరేట్స్, సింగపూర్ ఎయిర్‌లైన్స్ మరియు యునైటెడ్ ఎయిర్‌లైన్స్. జూలై, 2009 నాటికి మొత్తం 789 విమానాలు (అన్ని మోడళ్లు కలిపి) సేవలు అందిస్తున్నాయి. వాటిలో ఎమిరేట్స్ (78), సింగపూర్ ఎయిర్‌లైన్స్ (77), ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ (54), యునైటెడ్ ఎయిర్‌లైన్స్ (52), అమెరికన్ ఎయిర్‌లైన్స్ (47), బ్రిటీష్ ఎయిర్‌వేస్ (44), ఆల్ నిప్పన్ ఎయిర్‌వేస్ (43), జపాన్ ఎయిర్‌లైన్స్ (43), కేథే పసిఫిక్ (28), కొరియన్ ఎయిర్ (23), సౌదీ అరేబియన్ ఎయిర్‌లైన్స్ (23), కాంటినెంటల్ ఎయిర్‌లైన్స్ (20), థాయ్ ఎయిర్‌వేస్ ఇంటర్నేషనల్ (20), డెల్టా ఎయిర్‌లైన్స్ (18), KLM రాయల్ డచ్ ఎయిర్‌లైన్స్ (18), ఎయిర్ కెనడా (17) మరియు ఇతర, ఆపరేటర్లు ఈ రకం మోడల్ విమానాలను కలిగి ఉన్నాయి.
మే, 2010 నాటికి, 777 మొత్తం ఏడు ప్రమాదాలకు, గురయింది. అందులో ఒకటి వైమానిక ప్రమాదం. అయితే ఈ ఘటనలో ప్రయాణీకులు గానీ లేదా విమాన సిబ్బంది గానీ మరిణించలేదు. 2001 సెప్టెంబరు 5న డెన్వర్ ఇంటర్నేషనల్ ఎయిర్‌పోర్ట్ వద్ద ఇంధనం తిరిగి పోసుకునేటప్పుడు ఒక ట్విన్‌‍జెట్ మాత్రమే అగ్నిప్రమాదానికి గురయింది. ఈ ఘటనలో ఒక కార్మికుడు తీవ్ర గాయాలపాలయ్యాడు. బ్రిటీష్ ఎయిర్‌వేస్‌కు చెందిన ఈ విమానం రెక్కలు కాలిపోయాయి. తర్వాత దీనిని బాగుచేసి, తిరిగి సేవలకు వినియోగించారు.
ఈ రకం విమాన వైమానిక (గగనతల) ప్రమాదం 2008 జనవరి 17న సంభవించింది. బ్రిటీష్ ఎయిర్‌వేస్ ఫ్లైట్ 38 (BA38), ఒక రోల్స్-రాయ్‌సీ ట్రెంట్ 895 ఇంజినుతో నడిచే 777-200ER విమానం బీజింగ్ నుంచి లండన్ వెళ్లేటప్పుడు, హీట్‌త్రో ఎయిర్‌పోర్టు రన్‌వే 27Lకి సుమారు 1000 అడుగుల దూరంలో క్రాష్-ల్యాండ్ అయింది. తద్వారా రన్‌వే యొక్క ప్రవేశమార్గంపై ఒరిగిపోయింది. ఈ ప్రమాదంలో మొత్తం 47 మంది గాయపడగా, ఎవరూ మరణించలేదు. క్రాష్-ల్యాండింగ్ ప్రభావం వల్ల ల్యాండింగ్ గేర్, వింగ్‌ రూట్‌లు మరియు ఇంజిన్లు దెబ్బతిన్నాయి. దాంతో ఈ విమానం యొక్క రిపేరు ఖర్చులు కొత్త విమానం కొనుగోలును మించిపోయాయి. ఇంధన వ్యవస్థలోని మంచు స్ఫటికాలు ఫ్యూయల్-ఆయిల్ హీట్-ఎక్స్ఛేంజర్‌ను అడ్డుకోవడం వల్లే ఈ ప్రమాదం జరిగిందని పరిశోధనలో తేలింది. ఈ ప్రమాదం నేపథ్యంలో వైమానిక ప్రమాద పరిశోధకులు ట్రెంట్ 800 సిరీస్ ఇంజిన్‌ను పునఃరూపకల్పన చేయాలని సూచించారు. దాంతో లోగా కొత్త ఇంజిను సిద్ధమవుతుందని తయారీసంస్థ రోల్స్-రాయ్‌సీ మార్చి, 2009లో తెలిపింది.
మరోవైపు 2008లో ట్రెంట్ 895 ఇంజిన్లు కలిగిన విమానాలు తాత్కాలిక పీడన నష్టాలను ఎదుర్కొన్నాయి. నేషనల్ ట్రాన్స్‌పోర్టేషన్ సేఫ్టీ బోర్డ్ (NTSB) పరిశోధకులు ఈ విధంగా తీర్మానించారు, BA38లో మాదిరిగా, విద్యుత్ నష్టానికి కారణం ఇంధనంలోని మంచు ఫ్యూయల్-ఆయిల్ హీట్ ఎక్స్ఛేంజర్‌ను అడ్డుకోవడమే. పైలట్లకు ప్రస్తుతం తాత్కాలిక పరిష్కారం అందుబాటులో ఉన్నప్పటికీ, హీట్ ఎక్స్ఛేంజర్ పునఃరూపకల్పన (రీడిజైన్)కు NTSB సూచించింది.
!777-200 !!777-200ER !!777-200LR !!777 ఫ్రైటర్ !!777-300 !!777-300ER
!కాక్‌పిట్ సిబ్బంది
!సీట్ల సామర్థ్యం ప్రత్యేకం
!పొడవు !!
!రెక్క వెడల్పు (వింగ్‌స్పాన్)
!రెక్క యొక్క స్వీప్‌బ్యాక్
!కొనభాగం ఎత్తు
!కేబిన్ వెడల్పు
!ఫ్యూజ్‌లేజ్ వెడల్పు
!గరిష్ఠ సరుకు సామర్థ్యం
!మూల బరువు
!గరిష్ఠ ల్యాండింగ్ బరువు
!గరిష్ఠ టేకాఫ్ బరువు  (MTOW)
!సంక్లిష్ట ప్రయాణ వేగం
!గరిష్ఠ ప్రయాణ వేగం
!గరిష్ఠ దూరం
!MTOW వద్ద టేకాఫ్ రన్ISA+15 MSL
!గరిష్ఠ ఇంధన సామర్థ్యం
!సర్వీసు పైకప్పు
!ఇంజిను (×2)
!పీడనం (×2)
మూలాలు : బోయింగ్ 777 విశిష్టతలు, బోయింగ్ 777 ఎయిర్‌పోర్ట్ ప్లానింగ్ రిపోర్ట్, సివిల్ ఎయిర్‌క్రాఫ్ట్, రోల్స్-రాయ్‌సీ ట్రెంట్ 800 సిరీస్ డేటా