ఎ టేల్ అఫ్ టు సిటీస్
"ఎ టేల్ అఫ్ టు సిటీస్" (1859) అన్నది ఛార్లెస్ డికెన్స్ వ్రాసిన నవల, ఇది ఫ్రెంచ్ విప్లవం సమయంలో లండన్ మరియు పారిస్ నేపథ్యంలో నడుస్తుంది. 200 మిలియన్ కాపీలకు పైగా అమ్ముడైన ఇది, అత్యధికంగా అచ్చయిన అసలు ఆంగ్ల పుస్తకం, మరియు కల్పనా సాహిత్యంలో అత్యంత ప్రసిద్ధమైన వాటిలో ఒకటి.
ఈ నవలలో ఫ్రెంచ్ ప్రభువర్గంచే విసిగిపోయిన ఫ్రెంచ్ రైతుల స్థితిగతులు ఫ్రెంచ్ విప్లవానికి దారితీయడం వర్ణించబడింది, అలాగే విప్లవ ప్రారంభ సంవత్సరాలలో మాజీ ప్రభువులపై విప్లవకారుల క్రూరత్వం, ఇంకా అదే సమయంలో లండన్లో అపసవ్య సాంఘిక పరిస్థితులూ వర్ణించబడ్డాయి. ఈ సంఘటనల మధ్య ఎన్నో ప్రధానపాత్రల జీవితాల్ని, ముఖ్యంగా ఛార్లెస్ డార్నే, ఒకప్పటి ఫ్రెంచ్ ప్రభువు, ధర్మవర్తన కలిగినప్పటికీ విప్లవంలో అమలైన అవివక్ష ఆగ్రహంలో బాధితుడు, మరియు సిడ్నీ కార్టన్, ఒక పాడయిన బ్రిటిష్ బారిస్టర్, ఇంకా డార్నీ భార్య లూసీ మానెట్తో విఫల ప్రేమ కారణంగా పాడు చేసుకున్న జీవితాన్ని పునరుద్ధరించుకునే ప్రయత్నం చేసే వ్యక్తి, ఈ ఇరువురి జీవితాల్ని వర్ణిస్తుంది.
ఈ నవల ప్రతి వారం వాయిదాలలో ప్రచురింపబడింది (అతడి ఎన్నో ఇతర నవలలలాగా నెలవారీగా కాదు). దీని మొదటి భాగం డికెన్స్ యొక్క సాహిత్య పత్రిక "ఆల్ ది ఇయర్ రౌండ్"లో 1859 ఏప్రిల్ 30 నాడు ప్రచురింపబడింది; ముఫ్ఫై-ఒకటవదీ మరియు చివరిదీ అదే సంవత్సరం 25 నవంబరు నాడు ప్రచురితమయింది.
నవలలోని మొదటి పుస్తకం 1775 సంవత్సరంలో జరుగుతుంది. టెల్సన్ బ్యాంకు ఉద్యోగి, జార్విస్ లారీ, ఇంగ్లాండ్ నుండి ఫ్రాన్సుకు డా. అలెక్సాన్డ్రే మానెట్ను లండన్ కు పిలుచుకు రావడానికి ప్రయాణిస్తుంటాడు. ఫ్రాన్సులోనికి ప్రవేశించే ముందు, అతడు పదిహేడేళ్ళ లూసీ మానెట్ ను డోవర్ వద్ద కలిసి, ఆమె తండ్రి, డా. మానెట్, ఆమెకు చెప్పబడినట్టూ చనిపోలేదని, మారుగా అతడు క్రితం 18 సంవత్సరాలుగా బస్టిల్లెలో చెరసాలలో బంధింపబడ్డాడనీ చెబుతాడు.
లారీ మరియు లూసీ కలిసి సెయింట్ అంటోయిన్, పారిస్ లోని ప్రాంతం,కు వెళ్లి మాన్స్యూర్ ఎర్నెస్ట్ మరియు మెడేం తెరెసే దేఫార్జ్ లను కలుస్తారు. దేఫార్జ్ లు ఒక వైన్ దుకాణం నడుపుతూ, అందులో రహస్యంగా విప్లవకారుల బృందాన్ని నడుపుతూ ఉంటారు, అందులో ఒకరినొకరు "జాక్వెస్" అనే సంకేతనామంతో పిలుస్తారు (దీనిని డికెన్స్ నిజమైన ఫ్రెంచ్ విప్లవ బృందం పేరు, జాక్వెరీనుండి సంగ్రహించాడు).
మాన్స్యూర్ దేఫార్జ్ (డా. మానెట్ జైలుపాలు కాకమునుపు మానెట్ సేవకుడు, ప్రస్తుతం అతడి గురించి చింతించేవాడు) వారిని డాక్టర్ వద్దకు తీసుకు వెళతాడు. దీర్ఘకాల చెరసాల జీవనం వలన, డా. మానెట్ ఒక విధమైన సైకోసిస్కు గురై షూలు తయారు చేయడంలో మునిగిఉంటాడు, ఈ వృత్తి అతడు జైల్లో నేర్చుకున్నది. మొదట అతడు తన కుమార్తెను గుర్తుపట్టడు; ఆమె పొడవైన బంగారురంగు కురులను ఆమె తల్లి (అతడిని బంధించి, జైల్లో పెట్టినపుడు అతడి అంగీచేతిపై కనిపించినవి) కురులతో పోలుస్తాడు, చివరికి ఒకే విధమైన వారి కనుల నీలి రంగును గమనిస్తాడు. లారీ మరియు లూసీ అప్పుడు అతడిని తిరిగి ఇంగ్లాండ్ కు తీసుకు వెళతారు.
ఐదేళ్ళ తరువాత, ఫ్రెంచ్ ప్రవాసి చార్లెస్ డార్నేపై రాజద్రోహ నేరం మోపబడి ఓల్డ్ బైలీలో విచారణ జరుగుతూ ఉంటుంది. ఇద్దరు బ్రిటిష్ గూఢచారులు, జాన్ బర్సాద్ మరియు రోజర్ క్లై, వారి స్వప్రయోజనాలకై నిర్దోషి అయిన డార్నేను ఇరికించే ప్రయత్నం చేస్తూ ఉంటారు. డార్నే, ఫ్రెంచ్ దేశస్తుడు, బ్రిటిష్ సేనల గురించి ఉత్తర అమెరికాలో ఫ్రెంచ్ వారికి సమాచారం అందించాడని వారు చెబుతారు. ఎక్కడైనా డార్నేను గుర్తు పడతానన్న సాక్షి అతడిని న్యాయస్థానంలోని మరొక బారిస్టర్ (డార్నే తరఫు న్యాయవాదులలో ఒకరు కాదు), సిడ్నీ కార్టన్, దాదాపు అచ్చం అతడిలాగే ఉండడంతో గుర్తుపట్టక పోవడంతో, డార్నేను నిర్దోషిగా విడుదల చేస్తారు.
పారిస్ లో, మార్క్విస్ సెం. ఎవ్రేమొండే (మాన్సీగ్నూర్), డార్నే యొక్క అంకుల్, వాహనాన్ని ఎక్కించి రైతు గాస్పర్డ్ కుమారుడి మరణానికి కారకుదవుతాడు; అతడు గాస్పర్డ్ కు జరిగిన నష్టానికి పరిహారంగా, ఒక నాణేన్ని అతడిపై విసురుతాడు. మాన్స్యూర్ దే ఫార్జ్, గాస్పర్డ్ ను ఓదారుస్తాడు. మార్క్విస్ వాహనం వెళుతూండగా, దే ఫార్జ్ ఆ నాణేన్ని తిరిగి వాహనంలో విసిరి వేయడంతో, మార్క్విస్ కు కోపం వస్తుంది.
తన తోటకు వచ్చాక, మార్క్విస్ తన మేనల్లుడు: చార్లెస్ డార్నేను కలుస్తాడు. (డార్నే యొక్క నిజమైన ఇంటిపేరు, అందువలన, ఎవ్రేమొండే; తన కుటుంబంతో విసిగిపోయి, డార్నే తన తల్లితరఫు వివాహాత్పూర్వ నామం, దౌల్నేస్ రూపాన్ని తగిలించుకున్నాడు.) వారు వాదించుకుంటారు: డార్నేకు రైతుల పట్ల దయ ఉంటే, మార్క్విస్ క్రూరంగా, హృదయం లేకుండా ఉంటాడు:
"అణచివేత మాత్రమే చిరకాలం నిలిచే ప్రక్రియ. భయం మరియు బానిసత్వం వలన వచ్చిన వినయం, ఓ స్నేహితుడా," అన్నాడు మార్క్విస్, "ఈ కుక్కలను కొరడాకు విధేయంగా ఉంచుతుంది, ఎప్పటివరకైతే ఈ పైకప్పు," పైకి దానికేసి చూస్తూ, "ఆకాశాన్ని మూసి ఉంచుతుందో, అప్పటివరకూ."
ఆ రాత్రి, గాస్పర్డ్ (మార్క్విస్ ను, అతడి వాహనం క్రిందే వేలాడుతూ, తోటవరకూ అనుసరించిన వ్యక్తి) మార్క్విస్ నిద్ర పోతూండగా అతడిని హత్య చేస్తాడు. అతడు ఒక చీటీలో ఇలా వ్రాసి వదిలి వెళతాడు, "అతడిని త్వరగా సమాధికి తీసుకు వెళ్ళండి. ఇట్లు, జాక్వెస్."
లండన్లో డార్నే, లూసీని వివాహం చేసుకోవడానికి డా. మానెట్ అనుమతి పొందుతాడు. కానీ కార్టన్ కూడా లూసీకి తన ప్రేమ గురించి తెలియజేస్తాడు. ఆమె తిరిగి తనను ప్రేమించదని తెలిసాక, కార్టన్ ఇలా ప్రమాణం చేస్తాడు "నీ కోసం మరియు నీ సన్నిహితుల కోసం నేను ఎంత త్యాగమైనా చేస్తాను".
పెళ్ళి రోజు ఉదయాన, డార్నే, డా. మానెట్ కోరగా, తన కుటుంబం గురించి చెబుతాడు, అప్పటివరకూ ఆ విషయాలు దాచమని అతడిని డా. మానెట్ అభ్యర్థించి ఉంటాడు. దీంతో డా. మానెట్ విముక్తుడై, తిరిగి తనకెంతో ఇష్టమైన షూ తయారీ మొదలుపెడతాడు. లూసీ తన హనీమూన్ నుండి తిరిగి వచ్చే సరికి అతడి మతిస్థిమితం కుదుటపడుతుంది; మరొకసారి స్థిమితం తప్పకుండా ఉండడానికి లారీ, డా. మానెట్ తనతో పారిస్ నుండి తెచ్చుకున్న షూ తయారీ బల్లను పాడుచేస్తాడు.
అది 1789 జూలై 14. దేఫార్జ్ లు బస్తిల్లే లోనికి ప్రవేశంలో సాయం చేస్తారు. దేఫార్జ్, డా. మానెట్ మునుపు ఉండిన జైలుగదిలోకి ప్రవేశిస్తాడు, "నూట ఐదు, నార్త్ టవర్". చదువరికి మాన్స్యూర్ దేఫార్జ్ దేనిని వెతుకుతున్నాడో పుస్తకం 3, అధ్యాయం 9 వరకూ తెలియదు. (అది డా. మానెట్ తను జైలు పాలవడానికి కారణాన్ని చెప్పడానికి వ్రాసిన వివరణ.)
1792 వేసవిలో, టెల్సన్ బ్యాంకుకు ఒక ఉత్తరం అందుతుంది. టెల్సన్ యొక్క ఫ్రెంచ్ శాఖను కాపాడడానికి పారిస్ వెళ్లాలనుకుంటున్న మిస్టర్ లారీ, ఆ ఉత్తరం ఎవ్రేమొండే పేరుమీద వచ్చిందని చెబుతాడు. ఎవ్రేమొండే ఎవరన్నది ఎవరికీ తెలియదు, ఎందుకంటే డార్నే తన పేరును ఇంగ్లాండ్లో రహస్యంగా ఉంచాడు. డార్నే ఆ ఉత్తరాన్ని ఎవ్రేమొండే తన స్నేహితుడన్న నెపంతో తీసుకుంటాడు. ఆ ఉత్తరం మాజీ మార్క్విస్ సేవకుడు, గాబెల్లే నుండి వచ్చింది. గాబెల్లే జైలుపాలై, క్రొత్త మార్క్విస్ ను తన రక్షణ కొరకు రమ్మని అర్థిస్తాడు. డార్నే, అపరాధ భావంతో, గాబెల్లెకు సహాయం చేయడానికి పారిస్ కు వెళతాడు.
ఫ్రాన్సులో, డార్నేను ఫ్రాన్సు నుండి వలస వెళ్ళినందుకు తప్పుపట్టి, పారిస్ లోని లా ఫోర్సు ప్రిసన్లో బంధిస్తారు. డా. మానెట్ మరియు లూసీ-మిస్ ప్రాస్, జెర్రీ క్రంచార్, మరియు చార్లెస్ డార్నే మరియు లూసీ డార్నేల కుమార్తె "లిటిల్ లూసీ"లతో కలిసి-పారిస్ కు వచ్చి డార్నేను విడిపించడానికి మిస్టర్ లారీని కలుస్తారు. ఒక సంవత్సరం మూడు నెలలు గడిచిన తరువాత, చివరికి డార్నేపై విచారణ జరుగుతుంది.
డా. మానెట్ నచ్చని బస్తిల్లెలో తన జైలు జీవితానికి వీరుడిగా చూడబడి, అతడి విడుదలకు కారకుడవుతాడు. కానీ అదే సాయంత్రం డార్నే తిరిగి అరెస్తావుతాడు, తిరిగి మరుసటి రోజు దేఫార్జ్ లు మరియు "అనామక వ్యక్తి" ఆరోపించిన క్రొత్త నేరాలపై విచారణ జరుగుతుంది. అటుపై మనకు వెంటనే ఈ ఇతర వ్యక్తి డా. మానెట్ అని, అతడి సాక్ష్యం వివరణ ద్వారా తెలుస్తుంది, (అతడు స్వయంగా తన జైలు జీవితం గురించి బస్తిల్లెలో "[అతడి] బందిఖానా యొక్క పడవ సంవత్సరపు చివరి నెల"లో వ్రాసింది); మానెట్ కు తన వివరణ లభించినట్టు తెలియదు, దాంతో అతడి వాక్యాలతో డార్నేను నిందించడం చూసి విభ్రాంతి చెందుతాడు.
ఒక చిన్న ప్రయాణంలో, మిస్ ప్రాస్ చిన్నతనంలో తప్పిపోయిన తన సోదరుడు, సాల్మన్ ప్రాస్,ను కలుస్తుంది, కానీ ప్రాస్ గుర్తుపట్టడం ఇష్టపడడు. సిడ్నీ కార్టన్ అకస్మాత్తుగా కనిపిస్తాడు (లండన్లో డార్నే యొక్క మొదటి విచారణ సమయంలో లాగే నీడల నుండి వెలుపలకు వచ్చి) మరియు సాల్మన్ ప్రాస్ ను లండన్లో డార్నేను రాజద్రోహ నేరంలో ఇరికించే ప్రయత్నం చేసినవారిలో ఒకడైన జాన్ బర్సాద్ గా గుర్తిస్తాడు. సాల్మన్ యొక్క బ్రిటిష్ పౌరత్వాన్ని మరియు అవసరాన్ని బట్టి ఫ్రెంచ్ లేదా బ్రిటిష్ వారికి గూఢచారి పనిచేసే అవకాశవాది అని తెలియజేస్తానని కార్టన్ బెదిరిస్తాడు. ఇది తెలిసినట్లయితే, కార్టన్ పలుకుబడి కారణంగా సాల్మన్ కు ఉరిశిక్ష ఖాయం.
డార్నేను న్యాయసభ వద్ద మాన్స్యూర్ దేఫార్జ్ కలుస్తాడు, అతడు డార్నేను మార్క్విస్ సెం. ఎవ్రేమొండే గా గుర్తించి, డా. మానెట్ తన బస్తిల్లె చెరసాల గదిలో దాచిన ఉత్తరం చదువుతాడు. దేఫార్జ్, డార్నేను ఎవ్రేమొండే గా గుర్తించగలడు, ఎందుకంటే బర్సాద్, దేఫార్జ్ యొక్క వైన్ దుకాణం వద్ద సమాచారం కోసం వెతుకుతున్నప్పుడు పుస్తకం 2, అధ్యాయం 16 లో డార్నే గురించి అతడికి చెబుతాడు. ఈ ఉత్తరంలో దివంగతుడైన మార్క్విస్ ఎవ్రేమొండే (డార్నే తండ్రి) మరియు అతడి కవల సోదరుడు (పుస్తకంలో మనం అతడిని మునుపు కలిసినపుడు మార్క్విస్ శీర్షిక కలిగిన వాడు, గాస్పర్డ్ చే హత్య గావింపబడినవాడు; డార్నే అంకుల్) ఒక రైతు కుటుంబం పట్ల వారి నేరాలను ఆరోపించే ప్రయత్నం చేసినందుకు డా. మానెట్ ను బస్తిల్లెలో ఎలా బంధించారో వివరంగా ఉంటుంది. వారిలో చిన్నవాడైన సోదరుడు ఒక అమ్మాయి ఆకర్షణలో పడతాడు. అతడు ఆమెను అపహరించి, మానభంగం చేసి, ఆమె భర్తను హత్య చేస్తాడు, అది తెలిసిన ఆమె తండ్రి మరణిస్తాడు, ఆమె సోదరుడు ఆమె మాన రక్షణ కొరకు పోరాడుతూ మరణిస్తాడు. మానభంగానికి గురైన ఆమె సోదరుడు, మరణించడానికి ముందు, ఆ కుటుంబంలోని చివరి సభ్యురాలు, అతడి చెల్లెల్ని, "ఎక్కడో క్షేమంగా" దాస్తాడు. ఆ కాగితంలో ఎవ్రేమొండేలను నిందిస్తూ ఉంటుంది, "వారు మరియు వారి వంశస్తులను, వారి వంశం చివరివరకూ". డా. మానెట్ విభ్రాంతి చెందినా, అతడి అసమ్మతిని పట్టించుకోరు-అతడు తన నిందారోపణ వెనక్కు తీసుకోవడం అనుమతించబడదు. డార్నేను ద్వారపాలకులవద్దకు పంపి మరుసటి రోజు అతడికి శిరస్ఛేదం శిక్ష విధిస్తారు.
కార్టన్ నడుస్తూ దేఫార్జ్ ల వైన్ దుకాణానికి వెళతాడు, అక్కడ మిగిలిన డార్నే కుటుంబం (లూసీ మరియు "లిటిల్ లూసీ") కూడా నిందకు గురయ్యేలా మెడేం దేఫార్జ్ తన ప్రణాళికలు వివరించడం వింటాడు. ఎవ్రేమొండేలు నాశనం చేసిన రైతు కుటుంబంలో నుండి బ్రతికిన సోదరి మెడేం దేఫార్జ్ అని కార్టన్ తెలుసుకొంటాడు. కథలో మెడేం దేఫార్జ్ పట్ల సానుభూతి కలగజేసే అంశం ఏదైనా ఉంటే అది ఆమె తన కుటుంబాన్ని కోల్పోవడం మరియు ఆమెకు (కుటుంబం) పేరు లేకపోవడం. "దేఫార్జ్" ఆమె వైవాహిక నామం, మరియు డా. మానెట్, ఆమె యొక్క మరణించే సోదరిని అడిగినప్పటికీ, ఆమె కుటుంబం పేరు తెలుసుకోలేకపోతాడు. మరుసటి ఉదయం, డా. మానెట్ ముందు రోజు రాత్రి ఛార్లెస్ జీవితాన్ని రక్షించడానికి ఎన్నో విఫల ప్రయత్నాలు చేసిన తరువాత తిరిగి వచ్చి, తన అతి ఇష్టమైన షూ తయారీని మొదలుపెడతాడు. లారీ తనతో లూసీ, ఆమె తండ్రి మరియు "లిటిల్ లూసీ"లను తీసుకుని పారిస్ ను వదిలి వెళ్ళమని కార్టన్ అభ్యర్తిస్తాడు.
ఆ ఉదయమే కార్టన్, డార్నేను చెరసాలలో కలుస్తాడు. కార్టన్ డార్నేకు మత్తుమందు ఇస్తాడు, మరియు బర్సాద్ (కార్టన్ బెదిరింపులు ఎదుర్కొనే వ్యక్తి) డార్నేను జైలు నుండి వెలుపలకు తరలిస్తాడు. కార్టన్—ఇంగ్లాండ్ లో డార్నే విచారణ సమయంలో ఒక సాక్షి అతడికీ డార్నేకీ వ్యత్యాసం కనిపెట్టలేనంతగా పోలిన వాడు కావడంతో-డార్నేగా నటించి అతడి స్థానంలో శిరస్ఛేదానికి గురవ్వాలని నిర్ణయించుకుంటాడు. అతడు లూసీ పట్ల ప్రేమతో, ఆమెకు తను చేసిన ప్రమాణాలను గుర్తు తెచ్చుకుని ఈ పని చేస్తాడు. కార్టన్ మునుపటి సూచనలను అనుసరించి, డార్నే కుటుంబం మరియు లారీ, వారితో కార్టన్ గుర్తింపు పత్రాలతో ఉన్న ఒక స్పృహ లేని వ్యక్తి, నిజానికి డార్నే,తో పారిస్ మరియు ఫ్రాన్సును వదలి వెళ్ళిపోతారు.
ఈ మధ్యలో మెడేం దేఫార్జ్ ఒక పిస్టల్తో, లూసీ కుటుంబం నివాసానికి వెళుతుంది, అక్కడ డార్నే మరణానికి చింతిస్తున్న వారిని చూడడానికి (గణతంత్ర రాజ్యానికి శత్రువుల మరణానికి చింతించడం లేదా సానుభూతి చూపడం చట్టవిరుద్ధం) వెళ్లేసరికి; అక్కడి నుండి లూసీ, ఆమె బిడ్డ, డా. మానెట్ మరియు మిస్టర్ లారీ వెళ్లిపోయి ఉంటారు. వారు తప్పించుకోవడానికి సమయం ఇవ్వాలని, మిస్ ప్రాస్, మెడేం దేఫార్జ్ తో పోరాడుతుంది. ప్రాస్ కేవలం ఆంగ్లం మాట్లాడితే దేఫార్జ్ కేవలం ఫ్రెంచ్ మాట్లాడుతుంది, దాంతో ఒకరి భాష మరొకరికి అర్థం కాదు. ఆ పోరాటంలో, మెడేం దేఫార్జ్ పిస్టల్ పేలి, ఆమె మరణిస్తుంది; అది పేలిన శబ్దం మరియు మెడేం దేఫార్జ్ మరణం యొక్క విభ్రాంతి కారణంగా మిస్ ప్రాస్ శాశ్వతంగా చేవితిదవుతుంది.
నవల చివరికి సిడ్నీ కార్టన్ శిరస్ఛేదంతో ముగుస్తుంది. కార్టన్ చెప్పని అతడి చివరి ఆలోచనలు భవిష్యత్తును చెబుతాయి: కార్టన్ ముందుగానే ఎందఱో విప్లవకారులు, దేఫార్జ్, బర్సాద్ మరియు వెంజెంస్ (మెడేం దేఫార్జ్ యొక్క రక్షకుడు) వారుగానే శిరస్ఛేదానికి గురవుతారానీ, డార్నే మరియు లూసీ ఒక కుమారుడిని కానీ అతడికి కార్టన్ పేరు పెడతారనీ: ఆ కుమారుడు కార్టన్ వృధా చేసిన ప్రమాణాలను పూర్తి చేస్తాడని ఊహిస్తాడు. లూసీ మరియు డార్నేల మొదటి కుమారుడు పుస్తకంలో మునుపే పుట్టి ఒక పరిచ్ఛేదంలోపే చనిపోతాడు. నవలలో ఈ మొదటి కుమారుడు, కార్టన్ పేరుగల రెండవ కుమారుడికన్నా మునుపు రావడం, బహుశా లూసీ మరియు డార్నేల ప్రేమను తన త్యాగం ద్వారా కార్టన్ పునరుధ్ధరించడాన్ని సూచించవచ్చు.
"ఎ టేల్ అఫ్ టు సిటీస్" అన్నది ఛార్లెస్ డికెన్స్ వ్రాసిన రెండు చారిత్రిక కల్పనలలో ఒకటి ("బర్నబీ రడ్జ్" ఇంకొకటి). ఇందులో ఇతర ఛార్లెస్ డికెన్స్ నవలలకన్నా తక్కువ పాత్రలు మరియు ఉప కథాంశాలు ఉన్నాయి. రచయిత యొక్క ప్రాథమిక చారిత్రిక మూలం "" థామస్ కార్లైల్ వ్రాసినది: ఛార్లెస్ డికెన్స్ తన "టేల్" ముందుమాటలో "ఎవరు కూడా మిస్టర్ కార్లైల్ యొక్క అద్భుతమైన పుస్తకం అంశానికి ఏమీ జోడించే ఊహలు పెట్టుకోలేరు" అన్నాడు. కార్లైల్ దృష్టిలో చరిత్ర వినాశనం మరియు పునరుత్థానం అనే వలయంలో తిరుగుతుందనేది ఈ నవలపై ముఖ్యమైన ప్రభావం, ప్రత్యేకంగా సిడ్నీ కార్టన్ యొక్క జీవితం మరియు మరణాల ద్వారా ఇది చెప్పబడింది.
డికెన్స్ తన పాత్రల్లో ఆంగ్లం మాట్లాడలేని వాటికి ఫ్రెంచ్ జాతీయాల సాహిత్య అర్తాలనే వాడాడు, ఉదాహరణకు "అక్కడి గాల్లీలో ఏం చేస్తున్నావు?!!" మరియు "నా భర్త ఎక్కడ? ---ఇక్కడ నువ్వు నన్ను చూడు." ఈ నవల యొక్క పెంగ్విన్ క్లాస్సిక్స్ ప్రతిలో "అందరు చదువరులూ ఈ ప్రయోగాన్ని విజయవంతంగా భావించలేదు" అని చెప్పబడింది.
డికెన్స్ తన హాస్యానికి ప్రసిద్ధుడు, కానీ "ఎ టేల్ అఫ్ టు సిటీస్" అతడి అత్యల్ప హాస్య రచనల్లో ఒకటి. అయినప్పటికీ, జెర్రీ క్రంచర్, మిస్ ప్రాస్, మరియు మిస్టర్ స్త్రైవర్ ఎంతో హాస్యాన్ని అందిస్తారు. డికెన్స్ పుస్తకంలో వివిధ దృష్టి కోణాల్ని చెప్పడానికి వ్యంగ్యాన్ని కూడా హాస్యంగా ఉపయోగిస్తాడు. ఈ పుస్తకం నిండా దుఃఖభరిత పరిస్థితులే ఉండడం వలన, డికెన్స్ ఉద్దేశించిన హాస్యానికి తక్కువ అవకాశం ఉంది.
డికెన్స్ యొక్క ఇంగ్లాండ్లో, పునరుత్థానం అన్నది ఎల్లప్పుడూ క్రైస్తవ సందర్భంలో చెప్పబడింది. మరింత విశాలంగా, నవల చివర్లో సిడ్నీ కార్టన్ భావంగా పునరుత్థానం పొందాడు (అతడు, వైరుధ్యంగా, భౌతిక జీవితాన్ని డార్నేను కాపాడడానికి త్యాగం చేస్తాడు-క్రైస్తవ విశ్వాసంలో, క్రీస్తు ప్రజల పాపాల కొరకు మరణించిన విధంగానే). మరింత బలంగా, "మొదటి పుస్తకం" డా. మానెట్ బందిఖానా జీవన్మరణం నుండి పునర్జన్మను వివరిస్తుంది.
పునరుత్థానం మొదటిసారిగా మిస్టర్ లారీ, జెర్రీ క్రంచర్ సందేశానికి "రికాల్డ్ టు లైఫ్" అన్న పదాల ద్వారా బదులు ఇచ్చినపుడు కనబడుతుంది. పునరుత్థానం ఇంకా మిస్టర్ లారీ వాహనం డోవర్ వరకూ వెళ్ళడంలో, అతడు మొత్తం డా. మానెట్ తో ఊహాజనిత సంభాషణ జరపడంలో కనిపిస్తుంది: ("ఎంతకాలంగా పాతిపెట్టబడ్డావు?" "రమారమి పద్దెనిమిది సంవత్సరాలు." ... "నీవు తిరిగి జీవితానికి పిలువబడ్డావని నీకు తెలుసా?" "వారు నాకు అలా చెబుతున్నారు.") అతడు డా. మానెట్ పునరుజ్జీవనానికి సాయం చేస్తున్నానని నమ్ముతాడు, మరియు డా. మానెట్ ను అతడి సమాధి నుండి "త్రవ్వి" వెలికి తీస్తున్నట్టూ ఊహించుకుంటాడు.
పునరుత్థానం అన్నది ఈ నవలలో ప్రధాన ఇతివృత్తం. డా. మానెట్ గురించి జార్విస్ లారీ ఆలోచనల్లో, పునరుత్థానం మొదటగా ఇతివృత్తంగా కనిపిస్తుంది. అదే చివరి ఇతివృత్తం కూడా: కార్టన్ యొక్క త్యాగం. డికెన్స్ నిజానికి పూర్తి నవలను "రికాల్డ్ టు లైఫ్"గా పిలవాలనుకున్నాడు. (ఇది మారుగా నవలలోని మూడు "పుస్తకాల"లో మొదటి దాని శీర్షికగా మారింది.)
జెర్రీ కూడా మళ్ళీ మళ్ళీ వచ్చే ఇతివృత్తంలో భాగం: అతడు స్వయంగా మరణం మరియు పునరుత్థానంలలో చదువరికి తెలియని విధంగా భాగమై ఉంటాడు. అతడు తనతోనే మాట్లాడుకోవడంలో మొదటిసారి ఈ సూచన తెలుస్తుంది: "జెర్రీ, జీవితానికి తిరిగి రావడం ప్రసిద్ధి చెందితే, నీకు విస్తృతమైన కష్టాలు వస్తాయి!" ఇందులోని కపట వ్యంగ్యం చాలా తరువాత గానీ తెలిసిరాదు. ఐదేళ్ళ తరువాత, ఒక మేఘావృతమైన మరియు చీకటి రాత్రి (జూన్ 1780 లో), మిస్టర్ లారీ ఈ రహస్యం పట్ల చదువరి యొక్క కుతూహలాన్ని జెర్రీకి ఇలా చెప్పడం ద్వారా మేల్కొలుపుతాడు "దాదాపు ఒక రాత్రి ... మరణించిన వారిని వారి సమాధుల నుండి వెలికి తేవడానికి". జెర్రీ దీనికి సమాధానంగా రాత్రి అలా చేయగా చూడలేదని స్థిరంగా చెబుతాడు.
చివరికి జెర్రీ క్రంచర్ పునరుత్థానంతో ముడిపడిన నేపథ్యం అతడు విక్టోరియన్లు "పునరుత్థానం మనిషి"గా పిలిచేవాడు, దీని అర్థం (చట్టవిరుద్ధంగా) శవాల్ని త్రవ్వి తీసి వైద్యరంగంలోని వాళ్లకు అమ్మేవాడు (ఆ సమయంలో శవాల్ని పరిశోధనకు తీసే చట్టబద్ధమైన మార్గం ఉండేది కాదు).
పునరుత్థానం యొక్క వ్యతిరేకం మరణం అన్నది తెలిసిందే. మరణం మరియు పునరుత్థానం తరచూ నవలలో కనిపిస్తాయి. ఫ్రాన్సు మరియు ఇంగ్లాండ్ లలో న్యాయస్థానాలు చిన్న నేరాలకు కూడా మరణ శిక్ష విధిస్తాయని డికెన్స్ కోప్పడ్డాడు. ఫ్రాన్సులో, ఒక గొప్ప వంశస్తుడి కోరికపై, విచారణ లేకుండానే రైతులకు మరణదండన ప్రసాదించేవారు. మార్క్విస్ ఆనందంగా డార్నేతో అంటాడు "ప్రక్క గది[లో] (నా పడగ్గది), ఒక వ్యక్తి ... అతడి కుమార్తె—"అతడి" కుమార్తెతో అసభ్యమైన చర్యలు చేసినందుకు వెంటనే శిక్ష అనుభవించాడు!"
కుతూహలం కలిగించేలా, డా. మానెట్ యొక్క షూ తయారీ బల్లను మిస్ ప్రాస్ మరియు మిస్టర్ లారీ పాడు చేయడాన్ని "దేహాన్ని తగులబెట్టడం"గా వర్ణించబడింది. స్పష్టంగా ఇది మరణం లేదా వినాశనం (పునరుత్థానం యొక్క వ్యతిరేకం) మంచిని తెలియజేసే అరుదైన సందర్భం, ఎందుకంటే "తగులబెట్టడం" ఆ వైద్యుడిని అతడి దీర్ఘకాల బందిఖానా జ్ఞాపకాల నుండి విముక్తి కలిగిస్తుంది. కానీ డికెన్స్ ఇలా వర్ణించడం మరియు చికిత్స చర్య చిత్రంగా ఉంటుంది:
నిజాయితీగల బుద్ధికి వినాశనం మరియు రహస్యం ఎంత కపటంగా అనిపిస్తాయంటే, మిస్టర్ లారీ మరియు మిస్ ప్రాస్, వారి చర్య చేసేప్పుడు మరియు దాని గుర్తులు చెరిపేటప్పుడు, ఒక ఘోరమైన నేరంలో భాగాస్వాముల్లా భావించారు, అలా కనిపిస్తారు.
సిడ్నీ కార్టన్ యొక్క వీరమరణం అతడి తప్పులన్నిటినీ కడిగివేస్తుంది. అతడు తన జీవితం చివరి రోజుల్లో దేవుడినీ కనుగొంటాడు, క్రీస్తు ఓదార్పు వాక్యాలను చెబుతాడు, "నేనే పునరుత్థానమును మరియు జీవమును". నవల చివరి భాగంలో పునరుత్థానం ప్రముఖ పాత్ర వహిస్తుంది. డార్నే చివరి నిముషంలో కాపాడబడి, జీవితానికి తిరిగి వచ్చాడు; కార్టన్ అప్పటివరకూ తెలిసినవాటికన్నా గొప్పదైన మరణం మరియు పునరుత్థాన జీవితాన్ని పొందుతాడు: "అత్యంత ప్రశాంతమైన వ్యక్తి ముఖం అది... అతడు గంభీరంగా మరియు భవిష్యత్ జ్ఞానిగా కనిపిస్తున్నాడు".
అత్యంత విశదంగా, నవల చివర్లో డికెన్స్ పాత స్థితి యొక్క బూడిద నుండి లేచిన సాంఘిక క్రమాన్ని ఫ్రాన్సులో దర్శిస్తాడు.
ఎందఱో జంగ్ఇయన్ తరహా సంప్రదాయవాదులు హన్స్ బీడర్మాన్ తో అంగీకరించవచ్చు, అతడు నీరు "అతీంద్రియ శక్తికి ప్రాథమిక చిహ్నం-దాని సవ్యమైన పరిమితులను దాటి అది ప్రవహిస్తే అపాయకరం (ఒక తరచూ సంభవించే స్వప్నం)" అని వ్రాసాడు. ఈ సంకేతం డికెన్స్ నవలకు సరయినది; "ఎ టేల్ అఫ్ టు సిటీస్" లో, రైతు గుంపులో పెరిగే కోపాన్ని చూపడానికి నీటి సంకేతం చూపబడింది, ఈ కోపాన్ని ఒక స్థాయి వరకూ డికెన్స్ సమర్థించినా, కానీ చివరికి నిర్హేతుకము మరియు జంతు ప్రవృత్తిగా కూడా భావిస్తాడు.
పుస్తకం ప్రారంభంలో, డికెన్స్ ఇలా వ్రాయడం ద్వారా సూచిస్తాడు, “[ఆ] సముద్రం దానికి ఇష్టమైన పనినే చేసింది, మరియు దానికి ఇష్టమైనది వినాశనం.” ఇక్కడి సముద్రం రాబోయే విప్లవకారుల గుంపును సూచిస్తుంది. మార్క్విస్ ను హత్య చేసిన తరువాత గాస్పర్డ్, "అక్కడే నలభై అడుగుల ఎత్తులో ఉరితీయబడ్డాడు-అటుపై నీటిని విషమయం చేయడానికి అక్కడే ఉంచబడ్డాడు.” బావిని విషపూరితం చేయడం గాస్పర్డ్ ఉరితీత రైతుల బృందంపై చూపిన చేదు ప్రభావాన్ని సూచిస్తుంది.
గాస్పర్డ్ మరణం తరువాత, దేఫార్జ్ ల ద్వారా బస్తిల్లే ఆక్రమణ (కనీసం సెం.అంటోయిన్ పొరుగు నుండి); “మరుగుతున్న నీటి సుడిగుండానికి మధ్యస్థానం ఉన్నట్లే, ఈ కోపమంతా దేఫార్జ్ వైన్ దుకాణం నుండి మొదలైంది, మరియు ఈ గుండంలో పడిన ప్రతి మానవ బిందువు మధ్యస్థానానికి లాగివేయబడుతుంది...” గుంపును సముద్రంతో పోల్చడం జరిగింది. “ఫ్రాన్సులోని మొత్తం శ్వాస ఒక నచ్చని పదం రూపం దాల్చినట్టూ వినిపించే గర్జనతో [ఆ పదం "బస్తిల్లె" ], జన సముద్రం లేచింది, అలపై అల, లోతుపై లోతు, మరియు నగరాన్ని ముంచివేసింది...”
డార్నే యొక్క జైలర్ ను “నీటిలో ముంచి పూర్తిగా నీతితో నింపిన విధంగా అసంబధ్దంగా ముఖం మరియు శరీరం ఉబ్బిన వ్యక్తి"గా వర్ణించడం జరిగింది. అటుపై, భయానక కాలంలో, విప్లవం వృద్ది చెందింది "మరింత కపటం మరియు దృష్టిభేదంతో... రాత్రిళ్ళు హింసతో ముంచబడిన వారి శవాలతో దక్షిణాది నదులు నిండిపోయాయి...” తరువాత ఒక గుంపు “పెరిగి ప్రక్క వీధులకు ప్రవహించింది ... కర్మగ్నోల్ ప్రతి ఒక్కరినీ పట్టుకుని విసిరి వేసింది.”
మిస్ ప్రాస్ తో జరిగిన పోరాటంలో, మెడేం దేఫార్జ్ ఆమెను "మునిగిపోతున్న స్త్రీ కన్నా గట్టిగా" పట్టుకుంది. నవలపై వ్యాఖ్యానాలు చేసినవారు మెడేం దేఫార్జ్ తన స్వంత తుపాకీ ద్వారా చనిపోయే చిత్రాన్ని గమనించారు, బహుశా డికెన్స్ దీని ద్వారా మెడేం దేఫార్జ్ వంటి పగ కలిగినవారు వారు తీసిన గోతిలో వారే పడతారని చెప్పదలచుకుని ఉండవచ్చు.
ఎందఱో ఈ నవలను ఫ్రాయిడ్ దృక్కోణంతో చదివారు, (బ్రిటిష్) సూపర్-ఇగో, (ఫ్రెంచ్) ఇడ్ పై చూపిన ప్రభావంగా చెబుతారు. కానీ కార్టన్ యొక్క చివరి ప్రయాణంలో, అతడు గాలిసుడిని చూస్తాడు, అది "ఫలితం లేకుండా తిరిగి తిరిగీ, చివరికి ప్రవాహంలో కలిసింది, సముద్రంలోకి వెళిపోయింది"—అతడి కోరికతీరడం, స్వహింస మరియు సూపర్-ఇగో ద్వారా నడపబడినా, అంతశ్చేతనతో ఆనందకరమైన కలయికను సూచిస్తుంది.
ఆంగ్ల సాహిత్యంలో సామాన్యం అయినట్టే, మంచి మరియు చెడులను వెలుతురు మరియు అందకారంగా సూచించారు. లూసీ మానెట్ తరచూ వెలుతురుతోనూ మెడేం దేఫార్జ్ చీకటితోనూ సంబంధం కలిగినట్టూ చూపించడం జరిగింది.
లూసీ తన తండ్రిని మొదటిసారిగా దేఫార్జ్ లు ఏర్పాటు చేసిన గదిలో కలుస్తుంది:." ఆమె "వాటిని కలిపి ఉంచిన బంగారు దారాన్ని" చుట్టడంలో, లూసీ కేశాలు సంతోషాన్ని సూచిస్తాయి ఆమెను "ఎంతో ప్రకాశవంతమైన మరియు మెరిసే వజ్రాల"తో అలంకరించారు, అవి ఆమె వివాహ పర్వదినాన సంతోషాన్ని సూచిస్తాయి.
అంధకారం అన్నది అనిశ్చితి, భయం మరియు వినాశనాన్ని సూచిస్తుంది. మిస్టర్ లారీ, డోవర్ కు వెళ్ళేప్పుడు చీకటిగా ఉంటుంది; చెరసాలల్లో చీకటిగా ఉంటుంది; మెడేం దేఫార్జ్ ను నల్ల నీడలు అనుసరిస్తాయి; డా. మానెట్ ను నల్లని, దిగులు కలిగించే భయాలు చుట్టుముడతాయి; అతడిని బంధించడం మరియు బందిఖానా అంధకారంలో ఉంటాయి; మార్క్విస్ తోట రాత్రివేళ చీకట్లో మంటపాలవుతుంది; ఛార్లెస్ యొక్క రెండవ అరెస్ట్ కూడా చీకట్లో జరుగుతుంది. లూసీ మరియు మిస్టర్ లారీ ఇరువురూ మెడేం దేఫార్జ్ అన్న చీకటి బెదిరింపును అనుభవిస్తారు. "ఆ భయంగొలిపే స్త్రీ నాపై నీడ విసురుతున్నట్టూ ఉంది," అంటుంది లూసీ. మిస్టర్ లారీ ఆమెను శాంతపరచడానికి ప్రయత్నిస్తాడు, "ఈ దేఫార్జ్ ల విధానపు నీడ అతడిపైనే చీకటిగా పరుచుకుంటుంది". మెడేం దేఫార్జ్ "తెల్లని దారిలో నీడ"వంటిది, మంచు నిర్మలత్వాన్ని సూచిస్తే, మెడేం దేఫార్జ్ యొక్క అంధకారం దుష్ప్రవర్తనను తెలియజేస్తుంది. డికెన్స్ ఇంకా రక్తం యొక్క చిక్కటి వర్ణాన్ని నిర్మలమైన తెల్లని మంచుతో పోలుస్తాడు: రక్తం, అది చిందించినవారి నేరాల వర్ణాన్ని సంతరించుకుంది.
ఛార్లెస్ డికెన్స్ చిన్నతనంలో ఒక కర్మాగారంలో బలవంతంగా పనిచేసినందువలన, ఆ అనుభవంతో నిరాదరణకు గురైన పేదవారి గురించి వ్రాయడంలో ప్రథమ శ్రేణి రచయిత. అతడి సానుభూతి, కానీ, విప్లవకారులతో కేవలం ఒకస్థాయి వరకే ఉంటుంది; అటుపై మొదలయ్యే గుంపు వెర్రితనాన్ని అతడు నిరసిస్తాడు. ఆ వెర్రి స్త్రీలు, పురుషులు ఒక రాత్రిలో పదకొండు వందల మంది బందీలను వధించి, తిరిగి తమ ఆయుధాలకు సానపడుతోంటే, వారి "కళ్ళు ఎవరైనా క్రౌర్యం లేని చూపరి, ఇరవై ఏళ్ళు కష్టించి, సరిగా గురిపెట్టిన తుపాకీతో భయపెట్టాలనుకుంటాడు".
చదువరికి పేదలు ఫ్రాన్సు మరియు ఇంగ్లాండ్లలో అణచివేతకు గురవుతున్నారని చెప్పబడింది. నేరాలు పెరిగేకొద్దీ, ఇంగ్లాండ్ లోని తలారి "సాధారణ నేరగాళ్ళ వరుసలను బంధించే వాడు; ఇప్పుడొక దోపిడీదొంగను ఉరితీసి... మరొకరి చేతిని కాల్చి" లేదా ఒక నిరుపేద ఆరు పెన్నీలు దొంగిలించినందుకు ఉరితీసేవాడు. ఫ్రాన్సులో, ఒక కుర్రవాడికి చేతులు తీసివేసి, సజీవ దహనం శిక్ష విధించబడింది, సుమారు యాభై గజాల దూరంలో వెళుతున్న సాధువుల బృందానికి విధేయత చూపుతూ వర్షం కురుస్తున్నా, మోకాళ్ళపై కూర్చోకపోవడం అతడి నేరం. మాన్సీగ్నూర్ యొక్క ఖరీదైన నివాసంలో మనం ఇవి చూడవచ్చు, "దారుణమైన ప్రపంచపు మతగురువులు భౌతికమై, కోరిక నిండిన కళ్ళతో, నిబద్ధతలేని నాలుకలు మరియు జీవితాలతో ... సైన్య జ్ఞానం లేని సైన్యాధికారులు ... [మరియు] కల్పిత రోగాలకు ... గొప్ప సంపద సంపాదించిన వైద్యులు".
మార్క్విస్, వారి బానిసల జీవితం మరియు మరణాలపై తన కుటుంబం అధికారం కలిగిన రోజుల ఆనందాన్ని గుర్తు చేసుకుంటాడు, "అటువంటి ఎన్నో కుక్కలను ఉరితీసిన వేళ". ఒక విధవరాలు మిగిలిన వారి సమాధుల నుండి తేడా కోసం తన మరణించిన భర్త పేరు వ్రాయడాన్ని కూడా అతడు అనుమతించడు. అతడు, మెడేం దేఫార్జ్ యొక్క బావమరిది రోజంతా బండిని ఎత్తేలా మరియు రాత్రిళ్ళు కప్పలను శాంతపరిచే పని అప్పగించి అతడి వ్యాధి ముదిరి, మరణం సంభావిన్చేలా చేస్తాడు.
ఇంగ్లాండ్లో, బ్యాంకులు సైతం అపసవ్యమైన శిక్షలను ప్రోత్సహించేవి: ఒక వ్యక్తి ఒక గుర్రానికి గాయం చేసినా లేదా ఒక ఉత్తరం తెరిచినా మరణశిక్ష అమలు అయేది. చెరసాలల్లో పరిస్థితులు మరింత భయంకరమైనవి. "ఎన్నో రకాలైన అవినీతి మరియు కపటాలు ఉండేవి మరియు ... తీవ్ర వ్యాధులు వ్యాప్తి చెందేవి", కొన్నిసార్లు ముద్దాయి కన్నా ముందే న్యాయాధికారిని చంపేవి.
ఆంగ్ల చట్టం యొక్క క్రూరత్వంతో డికెన్స్ ఎంతో చిరాకు చెందాడు, అందులోని కొన్ని శిక్షలను వ్యంగ్యంగా వర్ణించాడు: "కొరడా దెబ్బల-బండ, మరొక ప్రియమైన పాత పద్ధతి, ఎంతో మానవత్వం కలిగినది మరియు చర్య ఆపడానికి మృదువైనది". చట్టం సంస్కరణలకు విరుద్ధంగా ఉండడం తప్పని భావించాడు: పాత బైలీ సూత్రం "ఏది సరైనదో". విభజించడంయొక్క క్రౌర్యమైన వర్ణన దాని ఘోరాల్ని ఎత్తిచూపుతుంది.
అతడిని పూర్తిగా క్షమించకుండా, డికెన్స్ దృష్టిలో జెర్రీ క్రంచర్ సమాధుల్ని దోచుకోవడం కేవలం అతడి కుమారుడి ఆహారం కోసం, చదువరికి మిస్టర్ లారీ, మరెందుకూ కాక, జెర్రీని అతడి తక్కువైన సాంఘిక హోదాకే తిడతాడు అని గుర్తు చేస్తాడు. మిస్టర్ లారీకి వైద్యులు, వస్త్రాల వారు, దహనసంస్కారాలు చేసేవారు మరియు కాపలావారు కూడా శవాలను అమ్మే కుట్రలో భాగస్వాములని జెర్రీ గుర్తుచేస్తాడు.
డికెన్స్ తన చదువరులను ఫ్రాన్సును పాడుచేసిన విప్లవం బ్రిటన్లో జరగకూడదని హెచ్చరిస్తాడు, అది (కనీసం పుస్తకం ప్రారంభంలో) ఫ్రాన్సులాగే అన్యాయమైనదిగా చూపడం జరిగింది. కానీ అతడి హెచ్చరిక బ్రిటిష్ క్రింది తరగతులకు కాక, ప్రభువర్గానికి చెప్పబడింది. అతడు మళ్ళీ మళ్ళీ విత్తనాలు నాటడాన్ని మరియు ఫలం పొందడాన్ని పోలికగా వాడతాడు; ప్రభువర్గం అన్యాయంగా ప్రవర్తిస్తూ విప్లవ బీజాలు నాటడం కొనసాగిస్తే, కాలక్రమంలో ఆ విప్లవాన్ని ఫలితంగా పొందడం ఖాయమని చెబుతాడు. క్రింది తరగతులు ఈ పోలికలో కనిపించవు: వారు కేవలం ప్రభువర్గం ప్రవర్తనకు ప్రతిచర్య చూపుతూ ఉంటారు. ఈ అర్థంలో చూస్తే, డికెన్స్ బీదవారి పట్ల సానుభూతి కలిగినా, ధనికవర్గంలో ఒకడిగానే తనను భావించుకున్నాడు, అది "మనం" కానీ "వారు" కాదు. "అటువంటి సుత్తులే ఉపయోగించి, మానవాళిని మరొకసారి రూపం మారేట్టు నలగగొట్టండి, మరియు అది అవే పాడయిన రూపాలకు మారుతుంది. లోభం మరియు అణచివేత అన్న విత్తనాలు మళ్ళీ నాటితే, అదే రకానికి చెందినా ఫలాలను ఇస్తుంది".
కొందరు మాత్రం "ఎ టేల్ అఫ్ టు సిటీస్" లో, డికెన్స్ తాను ఇటీవలే మొదలుపెట్టిన పద్దెనిమిదేళ్ళ నటి ఎల్లెన్ తెర్నాన్తో ప్రేమాయణం గురించి వ్రాసాడని, అది శారీరకమైనది కాకపోయినా కచ్చితంగా సరసమైనదని అంటారు. లూసీ మానెట్ రూపంలో తెర్నాన్ ను పోలి ఉంటుంది, మరియు కొందరు "ఒకరకమైన ఉద్వేగభరిత సంబంధాన్ని" డా. మానెట్ మరియు అతడి కుమార్తెల మధ్య సంబంధంలో చూసారు.
విల్కీ కొల్లిన్స్ వ్రాసిన నాటకం "ది ఫ్రోజెన్ డీప్"లో నటించాక, డికెన్స్ మొదటగా "టేల్" వ్రాసే ప్రేరణ పొందాడు. ఆ నాటకంలో, డికెన్స్ తానూ మరియు తన ప్రత్యర్థి కలిసి ప్రేమించిన స్త్రీని ప్రత్యర్థి కోసం త్యాగం చేసే వ్యక్తి పాత్ర పోషించాడు; ఆ నాటకంలోని ప్రేమ త్రికోణం "టేల్"లో ఛార్లెస్ డార్నే, లూసీ మానెట్ మరియు సిడ్నీ కార్టన్ ల మధ్య సంబంధానికి పునాదిగా ఉపయోగపడింది.
సిడ్నీ కార్టన్ మరియు చార్లెస్ డార్నే కూడా డికెన్స్ వ్యక్తిగత జీవితంలో ప్రభావం చూపినవారై ఉండవచ్చు. ఈ కథాంశం సిడ్నీ కార్టన్ మరియు ఛార్లెస్ డార్నేల సుమారు-కచ్చితమైన పోలికపై ఆధారపడుతుంది; వారిరువురూ ఎంతగా పోలి ఉంటారంటే, కార్టన్ రెండుసార్లు వారిమధ్య భేదాన్ని ఇతరులు గుర్తించలేకపోవడం వలన డార్నేను రక్షిస్తాడు. దీంతో తెలిసిందేమిటంటే కార్టన్ మరియు డార్నే పోలికలు కలిగి ఉండడమే కాదు, కానీ వారు ఒకే "జన్యు" సంబంధీకులై ఉండవచ్చు (డికెన్స్ కు బహుశా తెలియని పదం వాడినట్లయితే): కార్టన్ "నిజానికి" డార్నే యొక్క చెడు రూపం. కార్టన్ అంతే సూచిస్తాడు:
'నీవు ప్రత్యేకంగా అతడిని ఇష్టపడతావా [డార్నే]?' అన్నాడు, తన స్వంత ప్రతిబింబంతో [అద్దంలో అతడు చూస్తున్నది]; 'నిన్ను పోలిన వ్యక్తినే నువ్వెందుకు ఇష్టపడాలి? నీలో ఇష్టపడే గుణం ఏదీలేదు; అది నీకు తెలుసు. ఆహ్, నీ అయోమయం! నీలో నువ్వు ఎంత మార్పు తెచ్చావు! ఒక వ్యక్తితో మాట్లాడడానికి మంచి కారణం, నీవు దేనినుండి మరలావో మరియు నీవు ఏమి అయి ఉండవచ్చో అతడు చూపుతాడు! మార్పు అతడిలో ఉంటుంది, మరియు ఆ నీలికళ్ళ [లూసీ మానెట్ కు చెందినవి]ద్వారా అతడిలా చూడబడే వాడివా, మరియు ఆ దీనమైన ముఖం నుండి సానుభూతి పొందేవాడివా? రా, వచ్చి మామూలు పదాలలో తెలుసుకో! నీవు అతడిని ద్వేషిస్తావు.'
ఎందఱో కార్టన్ మరియు డార్నేలు రెండు స్వరూపాలుగా భావిస్తారు, ఎరిక్ రాబ్కిన్ నిర్వచనంలో అది ఒక జంట "కతాంశంలో ఒకే ఆలోచనా విధానాన్ని ప్రతిబింబించే రెండు పాత్రలు". అలాగైతే, అవి రాబర్ట్ లూయిస్ స్టీవెన్సన్ యొక్క "డాక్టర్ జెకిల్ అండ్ మిస్టర్ హైడ్" వంటి రచనలను సూచిస్తాయి. డార్నే గౌరవప్రథమైన వాడు మరియు అర్హుడైనా, ఉత్సాహం లేనివాడు (కనీసం ఎందఱో ఆధునిక చదువరులకు), కార్టన్ మర్యాదలేనివాడైనా ఆకర్షణ కలవాడు.
కార్టన్ మరియు డార్నేలు కలిసి ఎవరి మానసిక స్వరూపం అన్నది (వారికి ఉన్నట్లయితే) ఊహించాలి, కానీ తరచూ అది డికెన్స్ యొక్క స్వరూపం అని భావిస్తారు. డికెన్స్ కు, కార్టన్ మరియు డార్నేలు, అతడి పేరులోని అక్షరాలను పంచుకున్నారని తెలుసు.
డికెన్స్ పాత్రల్లో చాలావరకూ "చదును"గా ఉంటాయి, "గుండ్రం"గా ఉండవు, ఈ పదాలు నవలారచయిత E. M. ఫోర్స్టర్ వాడాడు, దీని అర్థం వాటికి సుమారు ఎల్లప్పుడూ కేవలం ఒకే ఉద్వేగం ఉంటుంది. "టేల్" లో, ఉదాహరణకు, మార్క్విస్ దిద్దలేనంతగా కపటి మరియు అలా ఉండడాన్ని ఆనందిస్తాడు; లూసీ సంపూర్ణ ప్రేమ మరియు సహకారం యొక్క రూపం. (తాత్పర్యంగా, డికెన్స్ తరచూ ఈ పాత్రలకు పదాలు లేదా దృశ్య విషయాలను ఆపాదించి వాటిని తిరిగి తిరిగి చెబుతాడు, ఉదాహరణకు, మార్క్విస్ ముక్కుపై నొక్కులు.) ఫోర్స్టర్ అభిప్రాయం ప్రకారం డికెన్స్ నిజానికి సంపూర్ణమైన పాత్రలను సృష్టించాడు, కానీ కార్టన్ వంటి పాత్ర కనీసం సంపూర్ణత్వానికి దగ్గరగా వస్తుంది.ఈ పుస్తకం ఆధారంగా కనీసం ఐదు చలనచిత్రాలు వచ్చాయి:
1981 చిత్రం "హిస్టరీ అఫ్ ది వరల్డ్, పార్ట్ I" లో, "ఫ్రెంచ్ విప్లవం" భాగం "ఎ టేల్ అఫ్ టు సిటీస్"లో అనుకరణలా కనిపిస్తుంది.
"ఎ సింపుల్ విష్" చిత్రంలో, ప్రధానపాత్ర తండ్రి ఆలివర్ (బహుశా మరొక డికెన్స్ ప్రసిద్ధ నవల, "ఆలివర్ ట్విస్ట్" ) అతడి రంగస్థల సంస్థ నిర్మించే "ఎ టేల్ అఫ్ టు సిటీస్"లో పాత్ర కోసం తపిస్తూ ఉంటాడు, ఇందులో రెండు ప్రసిద్ధ వాక్యాలు, "అది నేను చేయగలిగిన చాలా, చాలా మంచి పని"వంటివి, కొన్ని ఏకాంకికల భాగంగా మనం చూడవచ్చు.
టెర్రీ గిలియం కూడా మధ్య-1990లలో మెల్ గిబ్సన్ మరియు లియం నీసన్లతో ఒక చిత్ర రూపాన్ని వృద్ది చేసాడు. ఆ ప్రాజెక్ట్ ఆఖరికి విడిచిపెట్టబడింది.
1938లో, మెర్క్యురీ థియేటర్ ఆన్ ది ఎయిర్ (ది కాంప్ బెల్ ప్లేహౌస్ అని కూడా అంటారు) ఆర్సన్ వెల్లెస్ పాల్గొన్న రేడియో-అనుసరణ రూపాన్ని నిర్మించడం జరిగింది.
1945లో, నవలలోని కొద్ది భాగం వాణిజ్య కార్యక్రమం ది వీర్డ్ సర్కిల్లో "డా. మానెట్స్ మాన్యుస్క్రిప్ట్"గా రూపొందించబడింది.
1950లో, టెరెన్స్ రాట్టిగన్ మరియు జాన్ గీల్గడ్లు వ్రాసిన రేడియో అనుసరణ BBC లో ప్రసారమైంది. వారు దాన్ని రంగస్థల నాటకంగా 1935లో వ్రాసినా, అది నిర్మించబడలేదు.
జూన్ 1989లో, BBC రేడియో 4 ఒక 7-గంటల నాటకాన్ని నిక్ మెక్ కార్టీ వ్రాయగా, ఇయాన్ కాట్టేరెల్ దర్శకత్వంలో నిర్మించింది. ఈ అనుసరణ అప్పుడప్పుడూ BBC రేడియో 7 మళ్ళీ మళ్ళీ ప్రసారం చేసేది. పాత్రధారులు వీరు:8-భాగాల లఘు-ధారావాహికం BBC 1957లో పీటర్ విన్గార్డే ""సిడ్నీ కార్టన్"" గా, ఎడ్వర్డ్ డిసౌజా ""ఛార్లెస్ డార్నే"" గా మరియు వెండి హచిన్సన్ ""లూసీ మానెట్"" గా నటించగా నిర్మించింది.
మరొక లఘు-ధారావాహికం, ఈసారి 10 భాగాలలో, BBC 1965 లో నిర్మించింది.
మూడవ BBC లఘు-ధారావాహికం (8 భాగాలలో) 1980 లో పాల్ షెల్లీ ""కార్టన్/డార్నే"" పాత్రల్లో, సాల్లీ ఆస్బార్న్ ""లూసీ మానెట్"" పాత్రలో మరియు నిగెల్ స్టాక్ ""జార్విస్ లారీ"" పాత్రలో నటించగా నిర్మించబడింది.
ఈ నవల అనుసరణ 1980 లో టెలివిజన్ చిత్రం క్రిస్ సరందోన్ ""సిడ్నీ కార్టన్/ఛార్లెస్ డార్నే"" లుగా నటించగా వచ్చింది. పీటర్ కుషింగ్ ""డా. అలెక్సాన్డ్రే మానెట్"" గా, అలైస్ క్రీజ్ ""లూసీ మానెట్"" గా, ఫ్లోర రాబ్సన్ ""మిస్ ప్రాస్"" గా, బార్రీ మోర్స్ ""ది మార్క్విస్ సెం. ఎవ్రేమొండే"" గా మరియు బిల్లీ వైట్లా ""మెడేం దేఫార్జ్"" గా.
1989 లో గ్రనడ టెలివిజన్ జేమ్స్ విల్బీ ""సిడ్నీ కార్టన్"" గా, సెరెన గోర్డాన్ ""లూసీ మానెట్"" గా, జేవియర్ డీలక్ ""ఛార్లెస్ డార్నే"" గా, అన్న మాస్సే ""మిస్ ప్రాస్"" గా మరియు జాన్ మిల్ల్స్ ""జార్విస్ లారీ"గా నటించగా నిర్మించింది" , ఇది అమెరికన్ టెలివిజన్లో PBS టెలివిజన్ ధారావాహికం "మాస్టర్ పీస్ థియేటర్" లో భాగంగా చూపబడింది.
1970 లో, "మాంటీ పైథాన్స్ ఫ్లయింగ్ సర్కస్" భాగం "ది అట్టిల ది హన్ షో"లో, అంకం "ది న్యూస్ ఫర్ పారట్స్"లో "ఎ టేల్ అఫ్ టు సిటీస్ (చిలుకలకు చెప్పినట్టూ)" భాగం చూపబడింది.
యానిమేటెడ్ ధారావాహికం "కింగ్ అఫ్ ది హిల్" లో, ఈ నవల పెగ్గి హిల్ యొక్క అభిమాన పుస్తకం మరియు "ఫుల్ మెటల్ డస్ట్ జాకెట్" భాగంలో ప్రధాన పాత్ర పోషిస్తుంది.
పిల్లల టెలివిజన్ ధారావాహికం "విష్ బోన్" ఈ నవలను "ఎ టేల్ అఫ్ టు సిట్టర్స్"లో అనుకరించారు.
ఈ నవలను నికెలోడియన్ షో, హే ఆర్నాల్డ్ లో, ఆస్కార్ చదవడం నేర్చుకోవడంలో ఉపయోగించారు.
నికోలస్ మెయెర్యొక్క నవల "ది కానరీ ట్రైనర్" లో, ఛార్లెస్ మరియు లూసీ తరువాతి తరం, మరొక సారి మార్క్విస్ డే సెం. ఎవ్రేమొండే హోదాతో, పారిస్ ఒపేరాను "ది ఫాన్టం అఫ్ ది ఒపేరా" లోని సంఘటనలలో చూడడం సంభవిస్తుంది.
అమెరికన్ రచయిత సుసాన్ అలెన్ యొక్క నవల "ఎ ఫార్ బెటర్ రెస్ట్"  లో, "ఎ టేల్ అఫ్ టు సిటీస్" కథనే సిడ్నీ కార్టన్ దృక్కోణంలో చెప్పడం, USA లో 2000 లో ప్రచురింపబడింది.
డయెన్ మయేర్ తన నవల "ఎవ్రేమొండే"  ను తనే ఐయూనివర్స్ ద్వారా 2005 లో ప్రచురించింది; అది ఫ్రెంచ్ విప్లవం తరువాత ఛార్లెస్ మరియు లూసీ డార్నే, వారి పిల్లల కథను చెబుతుంది.
"ఎ టేల్ అఫ్ టు సిటీస్" యొక్క సంక్షిప్త రూపాలు ఆంగ్ల విద్యార్థుల కొరకు పెంగ్విన్ రీడర్స్ ద్వారా, వివిధ స్థాయిల్లో ప్రచురించడం జరిగింది.
ఈ నవల ఆధారంగా నాలుగు సంగీతరూపకాలు రూపొందాయి:
1968 రంగస్థల రూపం, "టు సిటీస్, ది స్పెక్టాక్యులర్ న్యూ మ్యూసికల్" , జెఫ్ఫ్ వేన్ సంగీతంతో, జెర్రీ వేన్ గీతాలతో ఎడ్వర్డ్ వుడ్వర్డ్ దర్శకత్వంలో వెలువడింది.
"ఎ టేల్ అఫ్ టు సిటీస్" , జిల్లా శాంతోరియెల్లో సంగీత అనుసరణ, అసోలో రిపెర్టరీ థియేటర్,సరసోట, ఫ్లోరిడాలో, అక్టోబర్ మరియు నవంబర్ 2007 లో ప్రదర్శించబడింది. జేమ్స్ స్టేసీ బర్బౌర్ ("సిడ్నీ కార్టన్") మరియు జెస్సికా రష్ ("లూసీ మానెట్") పాత్రధారులు. ఈ సంగీతరూపకం నిర్మాణం బ్రాడ్వేలో 2008 ఆగస్టు 19 లో మొదలై, 18 సెప్టెంబరు నాడు అల్ హిర్ష్ఫెల్డ్ థియేటర్లో మొదలైంది. వారెన్ కార్లైల్ దర్శకుడు/నృత్య దర్శకుడు; పాత్రధారులు జేమ్స్ స్టేసీ బర్బౌర్ "సిడ్నీ కార్టన్"గా, బ్రండి బుర్ఖర్ట్ "లూసీ మానెట్"గా, ఆరన్ లజార్ "ఛార్లెస్ డార్నే"గా, గ్రెగ్ ఎడేల్మన్ "డా. మానెట్"గా, కాథెరిన్ మెక్ గ్రాత్ "మిస్ ప్రాస్"గా, మైకేల్ హేవార్డ్-జోన్స్ "జార్విస్ లారీ"గా మరియు నటాలీ టోరో "మెడేం దేఫార్జ్"గా నటించారు.
2006 లో, హోవార్డ్ గుడ్ఆల్ జోవన్న రీడ్ తో కలిసి ఒక వేరైనా సంగీత రూపకాన్ని "టు సిటీస్" పేరుతో తయారు చేసాడు. ప్రధాన కథాంశం మరియు పాత్రలు అలాగే ఉంచడం జరిగింది, కానీ గుడ్ఆల్ ఇదంతా రష్యన్ విప్లవం నేపథ్యంలో చూపాడు.
ఈ నవల అనుసరణను సంగీతరూపకంగా తకరజుక రివ్యూ, జపాన్లోని సంపూర్ణ-స్త్రీ ఒపేరా సంస్థ ప్రదర్శించింది. మొదటి నిర్మాణం 1984 లో, మావో దైచి నటించగా గ్రాండ్ థియేటర్లో, మరియు రెండవది 2003 లో, జూన్ సేన నటించగా బౌ హాల్లో ప్రదర్శించడం జరిగింది.
ఆర్థర్ బెంజమిన్ యొక్క ఈ నవల ఒపేరా రూపం, "రొమాంటిక్ మెలోడ్రామ ఇన్ సిక్స్ సీన్స్" ఉపశీర్షికతో, BBC ద్వారా 1953 ఏప్రిల్ 17 నాడు స్వరకర్త నిర్వహణలో ప్రదర్శింపబడింది; దాని రంగస్థల ప్రదర్శన ప్రథమంగా సాడ్లర్స్ వెల్స్ లో 1957 జూలై 22 నాడు లియాన్ లవెట్ నేతృత్వంలో జరిగింది.