జాగింగ్
జాగింగ్ (Jogging) ఒక చర్య. అది నిదానంగా లేదా నెమ్మదైన వేగంతో చేసే నడక లేదా పరుగు. దీని ముఖ్య ఉద్దేశం వేగవంతమైన పరుగు కంటే శరీరంపై తక్కువ వత్తిడిని కలిగిస్తూ ఆరోగ్యాన్ని పెంచడం.
పరుగుతో పోల్చినపుడు జాగింగ్ యొక్క నిర్వచనం అంత ప్రామాణికం కాదు. ఒక పరుగు క్రీడా నిపుణుడైన డాక్టర్ జార్జ్ షీహన్, "ఒక జాగర్ మరియు పరుగుతీసే వాని మధ్య భేదం ఒక అంశామాత్రం" అని ఉల్లేఖించినట్లు చెప్పబడుతోంది. ఇతరులు దీనిని మరింత కచ్చితంగా, జాగింగ్ ను గంటకు 6 మైళ్ళ కంటే తక్కువ వేగంతో (10 నిమిషాలకు ఒక మైలు వేగం, 9.7 కి.మీ/గం, 6.2 ని/కి.మీ) తీసే పరుగుగా నిర్వచించారు.
1593లో విలియం షేక్స్పియర్ రచించిన "టేమింగ్ అఫ్ ది ష్రూ"లో కాతెరిన ఒక పెద్ద మనిషికి అతని జోళ్ళు పచ్చగా మారేవరకు జాగింగ్ చేయమని చెప్తుంది; మీరు బాగా సిద్ధంగా లేదా సమర్ధంగా ఉన్నపుడు వెళ్ళమని ఈ సామెతకు అర్ధం. ఈ పదానికి శబ్దవ్యుత్పత్తి తెలియదు, కానీ "షోగ్"కు సంబంధించినది లేదా పదహారవ శతాబ్దానికి చెందిన నూతన ఆవిష్కరణ అయిఉండవచ్చు. ఆ సమయంలో, సాధారణంగా దీని అర్ధం బయలుదేరుట.
ఉద్దేశ్య లేదా అనుద్దేశ్య పూర్వకంగా జరిగే చిన్న వేగవంతమైన కదలికలను వివరించడానికి ఆంగ్ల మరియు అమెరికన్ సాహిత్యంలో "జాగ్" అనే పదం తరచూ ఉపయోగించబడింది. ఒక ఆంగ్ల ప్రాకృతికవేత్త అయిన రిచర్డ్ జేఫెరీస్, "జాగర్స్" గురించి రాస్తూ, వేగంగా కదులుతూ మార్గంలో ఉన్న ఇతరులను ప్రక్కకు నేట్టివేసేవారిగా వివరించాడు.
జాగ్ మరియు జాగింగ్ అనే పదాలు పదిహేడవ శతాబ్ది మధ్యకాలంలో ఇంగ్లాండ్ లో ప్రారంభమైన ఒక వ్యాయామ రూపాన్ని సూచిస్తాయి. ఈ పదం బ్రిటిష్ సామ్రాజ్యం మొత్తంలో సామాన్య వాడుకలోనికి వచ్చింది మరియు ఆస్ట్రేలియన్ రచయిత రోల్ఫ్ బోల్డ్రేవుడ్ 1884 నాటి తన నవల "మై రన్ హోమ్"లో "నేను నా ఉదయపు జాగ్ కు వెళ్ళేటపుడు మీ పడకగది పరదాలు ఇంకా వేసే ఉన్నాయి" అని రాసాడు.
యునైటెడ్ స్టేట్స్ లో బాక్సర్ల వంటి క్రీడాకారులు శిక్షణలో ఉన్న సమయంలో తమ శరీరాన్ని సరైన స్థితిలో ఉంచుకోవడానికి సాంప్రదాయకంగా ప్రతిరోజూ మైళ్ళ కొద్దీ దూరం పరిగెత్తినపుడు జాగింగ్ "రోడ్ వర్క్"గా కూడా పిలువబడేది. న్యూజిలాండ్ లో 1960లు లేదా 1970లలో "రోడ్ వర్క్" అనే పదం "జాగింగ్" అనే పదంతో స్థానభ్రంశం చెందింది, జాగింగ్ కు ప్రజాదరణ కల్పించడంలో ప్రసిద్ధి చెందిన శిక్షకుడు ఆర్థర్ లిడియర్డ్ దీనికి ప్రాచుర్యం కలిగించాడు. ఫిబ్రవరి 1962లో న్యూజిలాండ్ హెరాల్డ్ యొక్క క్రీడా పేజీలోని ఒక వ్యాసంతో ఒక వ్యవస్థీకృత చర్యగా జాగింగ్ అనే భావన తర్కించబడింది, దీనిలో కొంతమంది పూర్వ క్రీడాకారులు మరియు ఔత్సాహిక ఆరోగ్యవేత్తలు వారానికి ఒకసారి "ఆరోగ్యం మరియు సామాజికత" కొరకు కలసి పరిగెత్తడం గురించి చెప్పబడింది. వారు జాగింగ్ చేస్తూ ఉండటం వలన, ఈ వార్తాపత్రిక వారిని "ఆక్లాండ్ జాగర్స్ క్లబ్ గా పిలువవచ్చు" అని సూచించింది—ఇది "జాగర్" అనే నామవాచకాన్ని మొట్టమొదటిసారి ఉపయోగించినట్లుగా భావించబడుతోంది. ఓరేగాన్ విశ్వవిద్యాలయం ట్రాక్ శిక్షకుడు బిల్ బవర్మాన్, న్యూజిలాండ్ లో లిడియార్డ్ తో జాగింగ్ చేసిన అనంతరం, జాగింగ్ అనే వ్యాయామ భావనను 1962లో యునైటెడ్ స్టేట్స్ కు తీసుకువచ్చారు, 1966లో బవర్మాన్ "జాగింగ్" అనే గ్రంథాన్ని ప్రచురించాడు, తరువాత 1967లో పునర్ముద్రణ కొరకు ఈ గ్రంథాన్ని నవీకరించాడు. బవర్మాన్ అన్ని వయసుల పురుషులు మరియు స్త్రీల కొరకు జాగింగ్ కార్యక్రమాలను రూపొందించాడు. ఈ కార్యక్రమాల ప్రజాదరణ, ప్రతివారికీ తగిన వ్యాయామంగా యునైటెడ్ స్టేట్స్ అంతా జాగింగ్ వ్యాప్తి చెందడానికి దోహదం చేసింది. ప్రపంచవ్యాప్తంగా అనేక జాగింగ్ మరియు రన్నింగ్ క్లబ్బులు ప్రారంభించబడ్డాయి. 1977లో స్థాపించబడిన "MABAC" రన్నింగ్ లీగ్ బ్రిటన్ లో మొదటిది కావచ్చు. దీనికి ప్రధాన కారకుడు అలన్ బ్లచ్ఫోర్డ్, ఈయన వేబ్రిడ్జి లోని బ్రిటిష్ ఎయిర్ క్రాఫ్ట్ కార్పోరేషన్ (ప్రస్తుత బ్రిటిష్ ఏరోస్పేస్) వద్ద ఒక పరుగు సమూహాన్ని ఏర్పరచాడు. రాల్ఫ్ హెన్లీ, మాథ్యూ ఆర్నాల్డ్ స్కూల్, ఆష్ స్టెడ్ నుండి పరుగులో పాల్గొనే వారిని తీసుకువచ్చాడు. ఈ పరుగు సంఘం ఇంకా చైతన్యవంతంగానే ఉంది.
జాగింగ్ తరచుగా తీవ్రమైన పరుగు అలవాటు కలవారిచే విశ్రాంత శిక్షణలో చురుకైన మెరుగుదల కోసం ఆచరించబడే ఒక పద్ధతిగా ఉంది. ఒక వేగవంతమైన 400 మీటర్ల పునరావృతాన్ని ఒక మైలును 5-నిముషాల కంటే తక్కువ సమయంలో పరుగెత్తిన ఒక పరుగు క్రీడాకారుడు, తను తిరిగి సిద్ధమయ్యే ఆవృతం కోసం 8-నిముషాలలో ఒక మైలును పరిగెత్తే వేగానికి తగ్గించుకోవచ్చు.