బంగారు ప్రమాణం
బంగారు ప్రమాణం అనేది ఒక ద్రవ్య విధానం. ఇందులో నిర్దిష్ట ఆర్థిక ద్రవ్య ప్రమాణం బంగారం యొక్క ఒక నిర్దిష్ట బరువును తెలుపుతుంది. పలు రకాల ప్రత్యేకమైన బంగారు ప్రమాణాలు ఉన్నాయి. మొదటిది, బంగారు ముద్ర ప్రమాణ విధానం. ఇందులో ద్రవ్య ప్రమాణం చెలామణిలో ఉన్న బంగారు నాణేలతో గానీ లేదా అత్యల్ప విలువ కలిగిన లోహంతో తయారు చేసిన అనుబంధ నాణేలతో కలిసిన కచ్చితమైన చెలామణిలోని బంగారు నాణెంగా నిర్వచించబడిన విలువ యొక్క ప్రమాణంతో ముడిపడి ఉంటుంది.
అదే విధంగా, బంగారు బదిలీ ప్రమాణం అనేది సాధారణంగా చెలామణిలో ఉన్న వెండి లేదా ఇతర లోహాలతో తయారు చేసిన నాణేలతో మాత్రమే సంబంధం కలిగి ఉంటుంది. అయితే అథారిటీలు (ఏజెన్సీలు) బంగారు ప్రమాణం కలిగిన మరో దేశానికి ఒక నిర్దిష్ట బదిలీ రేటుకు హామీ ఇస్తాయి. ఇది ఒక "వాస్తవిక" బంగారు ప్రమాణాన్ని సృష్టించింది. ఇందులో వెండి నాణేల విలువ 
స్వాభావిక వెండి విలువకు స్వతంత్రంగా ఉన్న బంగారం పరంగా ఒక నిర్దిష్ట బాహ్య విలువను కలిగి ఉంటుంది. చివరగా, బంగారు కడ్డీ ప్రమాణ విధానం. ఇందులో బంగారు నాణేలు చెలామణి కావు. అయితే చెలామణి కరెన్సీకి పరస్పర బదిలీ కింద ఒక నిర్దిష్ట ధరతో డిమాండ్‌పై బంగారు కడ్డీలను విక్రయించడానికి ఏజెన్సీలు అంగీకరిస్తాయి.
బంగారు ముద్ర ప్రమాణం అనేది పూర్వ కాలాలకు చెందిన కొన్ని గొప్ప సామ్రాజ్యాల్లో అమల్లో ఉండేది. దీనికి ఒక ఉదాహరణ, బైజాంటైన్ సామ్రాజ్యం. ఇది బైజాంట్ అని పిలిచే ఒక బంగారు నాణేన్ని ఉపయోగించింది. అయితే బైజాంటైన్ సామ్రాజ్యం అంతరించడంతో, ఐరోపా ప్రపంచం వెండి ప్రమాణం వైపు దృష్టి మళ్లించింది. దీనికి ఒక ఉదాహరణ, వెండి నాణేలు (పైసాలు). 796 AD సంవత్సరంలో అంటే సుమారు ఓఫ్ఫా రాజు పరిపాలిస్తున్న సమయంలో వెండి నాణేలు బ్రిటన్ యొక్క ముఖ్యమైన నాణెంగా అవతరించాయి. 16వ శతాబ్దంలో పోటోసి మరియు మెక్సికోలో భారీ మొత్తంలో వెండి నిల్వలను స్పెయిన్ గుర్తించడం పీసెస్ ఆఫ్ ఎయిట్ (ఎనిమిది రియాళ్ల విలువ కలిగిన ఒక పురాతన స్పెయిన్ వెండి నాణెం)తో పాటు ఒక అంతర్జాతీయ వెండి ప్రమాణానికి దారితీసింది. ఇది 19వ శతాబ్దం వరకు ముఖ్యమైనదిగా ఉండేది.
ఆధునిక కాలాల్లో బ్రిటీష్ వెస్టిండీస్ బంగారు ముద్ర ప్రమాణాన్ని మొదటి ఆమోదించిన ప్రాంతాల్లో ఒకటిగా అవతరించింది. యువరాణి అన్నె యొక్క 1704 బహిరంగ ప్రకటన నేపథ్యంలో, బ్రిటీష్ వెస్టిండీస్ బంగారు ప్రమాణం స్పెయిన్ యొక్క డబ్లూన్ బంగారు నాణెం ఆధారంగా ఒక వాస్తవిక బంగారు ప్రమాణంగా అవతరించింది. 1717 సంవత్సరంలో రాయల్ మింట్ గురువు సర్ ఐజక్ న్యూటన్ వెండి మరియు బంగారం మధ్య ఒక కొత్త నాణెం నిష్పత్తిని ఆవిష్కరించాడు. ఇది వెండిని చెలామణి నుంచి తప్పించడం మరియు బంగారు ప్రమాణాన్ని బ్రిటన్ ఆమోదించే విధంగా ప్రభావం చూపింది. అయితే 1821లో మాత్రమే, 1816లో టవర్ హిల్‌లో కొత్త రాయల్ మింట్ బంగారు చక్రవర్తి నాణేన్ని ఆవిష్కరించడంతో, యునైటెడ్ కింగ్‌డమ్ ఒక బంగారు ముద్ర ప్రమాణాన్ని ఆమోదించింది.
వెండి ప్రమాణం నుంచి బంగారు ముద్ర ప్రమాణానికి మారిన అతిపెద్ద పారిశ్రామిక శక్తుల్లో యునైటెడ్ కింగ్‌డమ్ మొట్టమొదటిదిగా అవతరించింది. తర్వాత 1853లో కెనడా, 1865లో న్యూఫౌండ్‌లాండ్ మరియు 1873లో USA, జర్మనీలు దీనిని చట్టబద్ధంగా ఆమోదించాయి. అమెరికన్ గోల్డ్ ఈగిల్‌‌ (అమెరికా బంగారు పక్షి)ను USA దాని ప్రమాణంగా వినియోగించింది. జర్మనీ కొత్త బంగారు మార్కును ఆవిష్కరించగా, అమెరికా బంగారు పక్షి మరియు బ్రిటీష్ బంగారు చక్రవర్తి రెండింటి ఆధారంగా ఒక ద్వంద్వ విధానాన్ని కెనడా అవలంభించింది.
బ్రిటీష్ వెస్టిండీస్ చేసిన విధంగా, ఆస్ట్రేలియా మరియు న్యూజిలాండ్ దేశాలు బ్రిటీష్ బంగారు ప్రమాణాన్ని ఆమోదించాయి. తన సొంత బంగారు నాణేన్నే ఒక ప్రమాణంగా ఆవిష్కరించిన ఏకైక బ్రిటీష్ సామ్రాజ్య సంస్థానంగా న్యూఫౌండ్‌లాండ్ అవతరించింది. ఆస్ట్రేలియాకి చెందిన సంపన్న బంగారు నిల్వల నుంచి బంగారు నాణేల రూపకల్పనకు రాయల్ మింట్ సిడ్నీ, న్యూ సౌత్‌వేల్స్, మెల్బోర్న్, విక్టోరియా మరియు పెర్త్, వెస్ట్రర్న్ ఆస్ట్రేలియాల్లో శాఖలను ప్రారంభించింది.
19వ శతాబ్దం ముగింపు దశలో మిగిలిన కొన్ని వెండి ప్రమాణ దేశాలు వాటి వెండి నాణెం ప్రమాణాలను యునైటెడ్ కింగ్‌డమ్ లేదా USA యొక్క బంగారు ప్రమాణాలకు మార్చుకోవడం మొదలుపెట్టాయి. 1898లో బ్రిటీష్ ఇండియా వెండి రూపాయిని 1s 4d నిర్దిష్ట రేటుతో పౌండ్ స్టెర్లింగ్‌గా నియంత్రించింది. ఇక 1906లో స్ట్రెయిట్స్ సెటిల్‌మెంట్స్ పౌండ్ స్టెర్లింగ్‌కు విరుద్ధంగా వెండి స్ట్రెయిట్స్ డాలరు యొక్క 2s 4d నిర్దిష్ట రేటుతో ఒక బంగారు బదిలీ (మార్పిడి) ప్రమాణాన్ని ఆమోదించాయి.
అదే విధంగా కొత్త శతాబ్దం ప్రారంభంలో, ఫిలిఫ్పైన్స్ దాని వెండి పెసో/డాలర్‌ను 50 సెంటుల వద్ద US డాలరుకు స్థిరీకరించింది. అదే విధమైన 50 సెంట్ల స్థిరీకరణ సుమారు అదే సమయంలో మెక్సికో యొక్క వెండి పెసో మరియు జపాన్ యొక్క వెండి యెన్‌ విషయంలోనూ చోటుచేసుకుంది. 1908లో సియామ్ ఒక బంగారు బదిలీ ప్రమాణాన్ని ఆమోదించింది. ఇది చైనా మరియు హాంకాంగ్ మాత్రమే వెండి ప్రమాణాన్ని అనుసరించే విధంగా చేసింది.
మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం సంభవించిన నేపథ్యంలో యునైటెడ్ కింగ్‌డమ్‌‌ మరియు బ్రిటీష్ సామ్రాజ్యం యొక్క అవశేష ప్రాంతంలో బంగారు ముద్ర ప్రమాణం ముగిసిపోయింది. తర్వాత బంగారు నాణేలు మరియు బంగారు అర్థ నాణేల చెలామణిని ట్రెజరీ నోట్లు భర్తీ చేశాయి. అయితే చట్టపరంగా, బంగారు ముద్ర ప్రమాణం అధికారికంగా రద్దు కాలేదు. ఎవరైనా వారి యొక్క కాగితపు డబ్బును బంగారు ముద్ర (నాణేలు)గా సవరించేందుకు విజ్ఞప్తి చేసినప్పుడు, బంగారు ప్రమాణం యొక్క ముగింపు దేశభక్తికి విజ్ఞప్తుల ద్వారా విజయవంతంగా ప్రభావితమైంది. 1925వ సంవత్సరంలో మాత్రమే ఆస్ట్రేలియా మరియు దక్షిణాఫ్రికాలతో కలిసి బ్రిటన్ తిరిగి బంగారు ప్రమాణాన్ని ఆమోదించింది. తద్వారా బంగారు ముద్ర ప్రమాణం అధికారికంగా ముగిసింది.
1925లో బ్రిటీష్ పార్లమెంటు చట్టం ఆవిష్కరించిన బంగారు కడ్డీ ప్రమాణం ఏకకాలంలో బంగారు ముద్ర ప్రమాణాన్ని అధికారికంగా రద్దు చేసింది. కొత్త బంగారు కడ్డీ ప్రమాణం అనేది బంగారు ముద్ర నాణేల చెలామణికి తిరిగి రావాలని భావించదు. బదులుగా, నిర్దిష్ట ధరతో బంగారు కడ్డీలను డిమాండ్‌పై విక్రయించేలా ఏజెన్సీలను ఈ చట్టం తొందర పెడుతుంది. ఈ బంగారు కడ్డీ ప్రమాణం 1931 వరకు మనుగడ సాగించింది. 1931లో, అట్లాంటింక్ మహాసముద్రం అంతటా పెద్ద మొత్తంలో బంగారం బహిర్గతమవడం వల్ల బంగారు కడ్డీ ప్రమాణాన్ని యునైటెడ్ కింగ్‌డమ్ బలవంతంగా రద్దు చేసుకోవాల్సిన పరిస్థితి ఏర్పడింది. మహా మాంద్యంతో ముడిపడిన అదే విధమైన ఒత్తిళ్ల కారణంగా ఆస్ట్రేలియా మరియు న్యూజిలాండ్ దేశాలు ఇప్పటికే బంగారు ప్రమాణాన్ని రద్దు చేసుకున్నాయి. కెనడా తక్షణమే యునైటెడ్ కింగ్‌డమ్‌తో జతకట్టింది.అత్యధిక స్థాయిల్లో ఖర్చు పెట్టాల్సిన అవసరతను ప్రభుత్వాలు ఎదుర్కొన్నాయి. అయితే పన్ను రాబడికి పరిమిత వనరులు మాత్రమే ఉండటం వల్ల, 19వ శతాబ్దంలో పలు సందర్భాల్లో బంగారంలోకి కరెన్సీ మారకం రద్దు చేయబడింది. మారకాన్ని నెపోలియన్ యుద్ధాల సమయంలో బ్రిటీష్ ప్రభుత్వం మరియు US పౌర యుద్ధం సమయంలో US ప్రభుత్వం రద్దు చేశాయి. ఈ రెండు సందర్భాల్లోనూ మారకం అనేది యుద్ధానంతరం పునరుద్ధరించబడింది.
బంగారు ప్రమాణం కింద గత అతిపెద్ద యుద్ధాల్లో మాదిరిగా, 1914లో మొదటి ప్రపంచ యుద్ధ సమయంలో సైనిక కార్యకలాపాలకు నిధులు సమకూర్చేందుకు బ్రిటీష్ ప్రభుత్వం బ్యాంక్ ఆఫ్ ఇంగ్లాండ్ నోట్లను బంగారంగా మార్చడాన్ని రద్దు చేసింది. యుద్ధం ముగింపు సమయానికి, బ్రిటన్ కాగితపు కరెన్సీ వరుస నిబంధనలను ఎదుర్కొంటోంది. దాంతో అది పోస్టల్ మనీ ఆర్డర్లు మరియు ట్రెజరీ నోట్లను నగదుగా మార్చింది. ఈ నోట్లను ప్రభుత్వం తర్వాత బ్యాంకు నోట్లుగా పిలిచింది. ఇవి US ట్రెజరీ నోట్లకు భిన్నమైనవి. అమెరికా సంయుక్తరాష్ట్రాల ప్రభుత్వం ఇదే విధమైన చర్యలు తీసుకుంది. యుద్ధానంతరం, పునరుద్ధరణ ప్రక్రియల ద్వారా అత్యధిక బంగారాన్ని కోల్పోయిన జర్మనీ బంగారం "రీచెస్‌మార్కుల"ను ఎంతమాత్రం ఉత్పత్తి చేయలేకపోయింది. తద్వారా నిరాధార కాగితపు కరెన్సీని అది జారీ చేయాల్సిన పరిస్థితి నెలకుంది. ఇది 1920ల్లో ధరల పెరుగుదలకు దారితీసింది.
బంగారు ప్రమాణానికి ప్రోత్సహించేలా పునరుద్ధరణల తొలగింపుకు సంబంధించిన ఫ్రాన్స్-ప్రష్యాయుద్ధం తర్వాత జర్మనీ యొక్క ఉదాహరణ నేపథ్యంలో సినో-జపనీస్ యుద్ధం 1894-1895 తర్వాత అవసరమైన వనరులను జపాన్ పొందింది. బంగారు ప్రమాణం ప్రభుత్వానికి తగినంత విశ్వాసాన్ని కలిగించినట్లయితే, విదేశాల నుంచి స్వీకరించడమనేది చర్చించబడింది.
పాశ్చాత్య మూలధన మార్కెట్లలోకి ప్రవేశించడానికి బంగారు ప్రమాణానికి మారడం అత్యంత కీలకమని జపాన్‌ భావించింది.
గ్రేట్ బ్రిటన్, జపాన్ మరియు స్కాండినేవియా దేశాలు 1931లో బంగారు ప్రమాణాన్ని త్యజించాయి.
UC బర్కిలీ ప్రొఫెసర్ బ్యారీ ఐచెన్‌గ్రీన్ వంటి కొంతమంది ఆర్థిక చరిత్రకారులు 1920లకు సంబంధించిన బంగారు ప్రమాణం మహా మాంద్యాన్ని మరింత పొడగిస్తుందని తప్పుబట్టారు. అలాగే ఫెడరల్ రిజర్వు ఛైర్మన్ బెన్ బెర్నాంకీ మరియు నోబెల్ బహుమతిని గెలుచుకున్న ఆర్థికవేత్త మిల్టన్ ఫ్రీడ్‌మన్ వంటి ఇతరులు ఈ పరిస్థితికి ఫెడరల్ రిజర్వు చేతకానితనమే కారణమని వ్యాఖ్యానించారు. బంగారు ప్రమాణం కేంద్ర బ్యాంకుల ద్రవ్య విధానం యొక్క సరళతను నగదు పంపిణీని విస్తరించే వాటి సామర్థ్యాన్ని తగ్గించడం ద్వారా పరిమితం చేశాయి. తద్వారా వాటి అత్యల్ప వడ్డీరేట్ల సామర్థ్యం కూడా తగ్గించబడింది. USలో ఫెడరల్ రిజర్వు చట్టం ప్రకారం, దాని ఫెడరల్ రిజర్వు డిమాండ్ నోట్ల యొక్క 40% బంగారం దన్నును కలిగి ఉండాలి. కాబట్టి, వాటి ఖజానాల్లో ఉంచిన బంగారు నిల్వలు అనుమతించిన దాని కంటే ఎక్కువ నగదు పంపిణీని విస్తరించలేకపోయాయి.
ప్రారంభ 1930ల్లో, ఫెడరల్ రిజర్వు బంగారు ప్రమాణానికి సంబంధించిన డాలర్ల యొక్క నిర్దిష్ట ధరలను వడ్డీరేట్లను పెంచడం ద్వారా సమర్థించింది. డాలర్లకు గిరాకీ పెంచడానికి ప్రయత్నించింది. అధిక వడ్డీరేట్లు డాలరుపై ప్రతిద్రవ్యోల్బణాత్మక ఒత్తిడిని ఉధృతం చేయడం మరియు U.S. బ్యాంకుల్లో పెట్టుబడిని తగ్గించాయి. 1931లో వాణిజ్య బ్యాంకులు కూడా ఫెడరల్ రిజర్వు నోట్లను బంగారంగా మార్చాయి. తద్వారా ఫెడరల్ రిజర్వు యొక్క బంగారు నిల్వలు తగ్గడం తద్వారా చెలామణిలో ఉన్న ఫెడరల్ రిజర్వు నోట్ల మొత్తంలో తగ్గుదల ఏర్పడింది. డాలరుపై ఈ ఊహాత్మక దాడి U.S. బ్యాంకింగ్ వ్యవస్థలో ఆందోళనను సృష్టించింది. తద్వారా డాలరు యొక్క విలువ తగ్గవచ్చనే ఆందళన నెలకుంది. పలు విదేశీ మరియు దేశీయ మదుపుదారులు బంగారం లేదా ఇతర ఆస్తులుగా మార్చుకునేందుకు ఉద్దేశించిన U.S.బ్యాంకుల్లోని వారి నిధులను ఉపసంహరించుకున్నారు.
నగదు పంపిణీ యొక్క ఈ నిర్బంధ సంకోచం ప్రజలు బ్యాంకులు ఆందోళన చెందుతున్న సమయంలో బ్యాంకింగ్ వ్యవస్థ నుంచి వారి నిధులను వెనక్కు తీసుకోవడం ద్వారా ఏర్పడింది. ఇది ద్రవ్యోల్బణానికి దారితీసింది. అంతేకాక నామమాత్ర వడ్డీరేట్లు కూడా తగ్గాయి. ద్రవ్యోల్బణ-సర్దుబాటు వాస్తవిక వడ్డీరేట్లు మాత్రం గరిష్ఠంగా ఉన్నాయి. ఖర్చు చేయడానికి బదులుగా డబ్బును తిరిగి చెల్లించడం ద్వారా ఆర్థిక వ్యవస్థ మరింత తిరోగమనానికి కారణమయింది. బ్రిటన్‌లో కంటే అమెరికా సంయుక్తరాష్ట్రాల్లో రికవరీ అనేది నెమ్మదిగా సాగింది. అందుకు కారణం ప్రత్యేకించి, బంగారు ప్రమాణాన్ని రద్దు చేయడానికి కాంగ్రెస్ అసమ్మతి వ్యక్తం చేయడం. అందువల్ల బ్రిటన్ చేసినట్లుగా U.S. కరెన్సీ విలువ స్వేచ్ఛగా సవరించబడింది. అమెరికా సంయుక్తరాష్ట్రాలు బంగారు ప్రమాణాన్ని రద్దు చేయడానికి ఎట్టకేలకు నిర్ణయించుకున్నంత వరకు అంటే 1933 వరకు ఈ పరిస్థితి లేదు. దీని తర్వాతే ఆర్థిక వ్యవస్థ తిరిగి పురోగమించడం మొదలైంది.
1939–1942 కాలంలో, U.S. మరియు ఇతర దేశాల నుంచి "డబ్బు చెల్లించి తీసుకెళ్లడం" కింద ఆయుధాలు మరియు మందుగుండు సామగ్రి కొనుగోళ్ల ద్వారా UK దాని బంగారు నిల్వలను భారీగా తగ్గించుకుంది. UK నిల్వలో చోటుచేసుకున్న ఈ క్షీణత యుద్ధ పూర్వపు బంగారు ప్రమాణ శైలికి తిరిగి రావడానికి సంబంధించిన విన్స్‌టన్ చర్చిల్ యొక్క నిష్క్రియాత్మకతను ఒప్పించింది. దీని అమలు ద్వారా యుద్ధం బ్రిటన్‌ను దివాలా తీయించింది.
జాన్ మేనార్డ్ కీనెస్, అలాంటి బంగారు ప్రమాణాన్ని వ్యతిరేకించిన వ్యక్తి, ప్రైవేటుగా సొంతమైన బ్యాంక్ ఆఫ్ ఇంగ్లాండ్ చేతుల్లో డబ్బును ముద్రించడానికి అధికారాన్ని ఉపయోగించమని ప్రతిపాదించాడు. కీనెస్, ద్రవ్యోల్బణం యొక్క ప్రమాదకర పరిస్థితులను హెచ్చరిస్తూ, ఈ విధంగా అన్నాడు, 
"ద్రవ్యోల్బణం యొక్క నిరంతరాయ ప్రక్రియ చేత, ప్రభుత్వాలు స్వాధీనపరుచుకోగలవు, రహస్యంగా మరియు పరిశీలన లేకుండా. ఇది వారి పౌరుల సంపదలో ముఖ్యమైన భాగం. ఈ విధానం ద్వారా, వారు స్వాధీనపరుచుకోవడమే కాక, వారు యధేచ్ఛగా జప్తు చేసుకోగలరు. అయితే ఈ ప్రక్రియ పలువుర్ని బలహీనపరిచినప్పుడు, ఇది వాస్తవంగా కొందరిని సంపన్నులను చేస్తుంది".
దీని వల్ల, 1944 బ్రీటన్ వుడ్స్ ఒప్పందం అంతర్జాతీయ ద్రవ్య నిధిని మరియు పలు దేశాల కరెన్సీ (మారకద్రవ్యం)ని U.S. డాలరులోకి మార్చడం ఆధారంగా ఒక అంతర్జాతీయ ద్రవ్య వ్యవస్థను కూడా ఏర్పాటు చేసింది. ఇది తిరిగి బంగారుగా మార్చబడుతుంది. అంతర్జాతీయ వ్యాపారంలో ప్రయోజనం పొందడానికి దేశాలు వాటి కరెన్సీ యొక్క విలువను ఉపయోగించుకోకుండా కూడా ఇది నిరోధించింది.
రెండో ప్రపంచ యుద్ధం తర్వాత, బంగారు ప్రమాణాన్ని పోలిన విధానాన్ని బ్రీటన్ వుడ్స్ ఒప్పందాలు ఆవిష్కరించాయి. ఈ విధానం కింద, పలు దేశాలు U.S. డాలరుకు సంబంధించి వాటి ఎక్స్ఛేంజ్ రేట్లను నిర్ణయించాయి. బంగారం ధరను ఔన్సుకు $35గా నిర్ణయిస్తానని U.S. హామీ ఇచ్చింది. తర్వాత, నిస్సందేహంగా, డాలరుకు మారిన అన్ని కరెన్సీలు కూడా బంగారం పరంగా ఒక నిర్దిష్ట విలువను ఏర్పరుచుకున్నాయి. 1970 వరకు ఏలిన ఫ్రాన్స్ అధ్యక్షుడు చార్లెస్ డి గాలీ హయాంలో ఫ్రాన్స్ దాని డాలరు నిల్వలను తగ్గించుకుంది. U.S. ప్రభుత్వం నుంచి బంగారం కొనుగోలుకు వెచ్చించింది. తద్వారా U.S. ఆర్థిక ప్రభావం ప్రపంచవ్యాప్తంగా తగ్గింది. ఇది మరియు వియత్నాం యుద్ధం కోసం పెట్టిన సమాఖ్య వ్యయాల ఆర్థిక సంవత్సర ఒత్తిడి 1971లో డాలరును నేరుగా బంగారంలోకి మార్చడాన్ని నిలిపే విధంగా అధ్యక్షుడు రిచర్డ్ నిక్సన్‌ను ప్రోత్సహించింది. ఫలితంగా, వ్యవస్థలో పరిస్థితులు దెబ్బతిన్నాయి. దీనినే సాధారణంగా నిక్సన్ షాక్‌గా పిలిచారు.
వర్తక డబ్బు అనేది నిల్వ మరియు రవాణా చేయడానికి అనువుగా ఉండదు. అంతేకాక ప్రామాణీకరించిన కరెన్సీ చేసిన విధంగా అదే సౌలభ్యంతో ప్రభుత్వం దాని అధినివేశంలో వాణిజ్య ప్రవాహాన్ని నియంత్రించడం లేదా క్రమబద్ధీకరించే అవకాశాన్ని ఇది కల్పించదు. అలాంటి వర్తక డబ్బు ప్రాతినిధ్య డబ్బుకు మార్గాన్ని సుగమమం చేసింది. అలాగే బంగారం మరియు ఇతర నాణేలు దానికి మద్దతుగా తిరిగి పొందబడ్డాయి.
దుర్లభత, మన్నిక, విభాజ్యత, పరస్పర మార్పిడి మరియు తరచూ వెండితో కలసి గుర్తింపు సౌలభ్యత, కారణాల చేత బంగారం అనేది సాధారణ డబ్బు రూపంగా పేర్కొనబడుతుంది. వెండి సాధారణంగా ప్రధాన చెలామణి వస్తువు. అదే బంగారం ద్రవ్య నిల్వ యొక్క లోహంగా చూడబడుతుంది.
డబ్బుకు ఆర్థికవ్యవస్థ యొక్క డిమాండ్‌‍ను సరిచేయడానికి ఒక బంగారు ప్రమాణాన్ని వినియోగించుకోవడం కష్టం. ఈ దిశగా తీసుకునే చర్యలకు క్రియాశీల ప్రతికూలతలు తలెత్తుతాయి. లేకపోతే కేంద్ర బ్యాంకులు ఆర్థికపరమైన సంక్షోభాలకు ప్రతిస్పందించాల్సి ఉంటుంది.
ద్రవ్య యూనిట్‌కు మొత్తం నాణేలతో సహా స్వర్ణం ఎలా సహాయపడుతుందో ప్రమాణం పేర్కొంటుంది. కరెన్సీ అనేది కేవలం కాగితం మాత్రమే. అందువల్ల అది "అంతర్గత" విలువను కలిగి ఉండదు. అయితే అది వర్తకుల చేత ఆమోదించబడుతుంది. అంతేకాక అది సమానమైన నాణేలకు ఎప్పుడైనా సరే సవరించబడుతుంది. ఉదాహరణకి, ఒక U.S. వెండి యోగ్యత పత్రం, అసలైన ఒక వెండి తునకగా మార్చవచ్చు.
భారీ మాంద్యం సమయంలో కొన్ని దేశాల్లో చూసినట్లు అధిక ద్రవ్యోల్బణం మరియు ద్రవ్యనిధి విధానం యొక్క ఇతర దుర్వినియోగాల నుండి పౌరులను రక్షించడానికి ప్రాతినిధ్య ద్రవ్యం మరియు బంగారు ప్రమాణాన్ని ఉపయోగించేవారు. అయితే, వాటికి సమస్యలు మరియు విమర్శలు లేకపోలేదు మరియు బ్రీటన్ వుడ్స్ వ్యవస్థను అంతర్జాతీయంగా అనుసరించడం ద్వారా పాక్షికంగా విస్మరించబడ్డాయి. ఆ వ్యవస్థ ఎట్టకేలకు 1971లో, అంటే, అన్ని దేశాలు పూర్తిగా కాగితపు డబ్బుకు మారిన సమయంలో కుప్పకూలింది.
తర్వాతి విశ్లేషణ ప్రకారం, ఒక దేశం ముందుగా విడిచిపెట్టిన బంగారు ప్రమాణం మహా మాంద్యం నుంచి దాని ఆర్థిక స్వస్థతను విశ్వసనీయంగా అంచనా వేసింది. ఉదాహరణకు, 1931లో బంగారు ప్రమాణాన్ని విడిచిపెట్టిన గ్రేట్ బ్రిటన్ మరియు స్కాండినేవియాలు బంగారంపై ఎక్కువ కాలం కొనసాగిన ఫ్రాన్స్ మరియు బెల్జియం కంటే ముందుగా తేరుకున్నాయి. చైనా వంటి వెండి ప్రమాణం కలిగిన దేశాలు మాంద్యాన్ని దాదాపు పూర్తిగా దూరం చేసుకున్నాయి. ఆ దేశ మాంద్యానికి సంబంధించిన తీవ్రత యొక్క బలమైన అంచనాదారుగా బంగారు ప్రమాణాన్ని విడిచిపెట్టడం మరియు కోలుకోవడానికి పట్టిన సమయం మధ్య సంబంధం డజన్ల కొద్దీ దేశాలకు, అభివృద్ధి చెందుతున్న దేశాలు సహా, అనుగుణమైనదిగా చూపబడింది. మాంద్యం .యొక్క అనుభూతి మరియు నిడివి జాతీయ ఆర్థికవ్యవస్థల మధ్య ఎందుకు వేరుగా ఉందనే విషయాన్ని ఇది పాక్షికంగా వివరిస్తుంది.
ఒక 100% నిల్వ బంగారు ప్రమాణం లేదా ఒక సంపూర్ణ బంగారు ప్రమాణం అనేది ద్రవ్య సంస్థ అది జారీ చేసిన ప్రాతినిధ్య డబ్బు మొత్తాన్ని హామీ ఇచ్చిన ఎక్స్ఛేంజ్ రేటుతో బంగారంగా మార్చే విధంగా తగినంత బంగారం కలిగి ఉన్నప్పుడు ఉనికిని చాటుకుంటుంది. ఇది కొన్నిసార్లు బంగారు ముద్ర (నాణేల) ప్రమాణంగా కూడా పేర్కొనబడుతుంది. అనేక కాలాల్లో ఉండే బంగారు ప్రమాణం యొక్క ఇతర రూపాల నుంచి అత్యంత సులువుగా గుర్తించే విధంగా ఈ విధంగా పేర్కొనబడుతుంది. 100% నిల్వ ప్రమాణాన్ని సాధారణంగా ప్రపంచంలో బంగారు పరిమాణంగా అమలు చేయడం ప్రస్తుత బంగారు ధరల వద్ద నేటి ప్రపంచవ్యాప్త ఆర్థిక కార్యకలాపం కొనసాగడానికి క్లిష్టమైనదిగా [ఎవరి చేత?] పరిగణించబడుతుంది. దీని అమలు బంగారం ధర పలురెట్లు పెరిగే విధంగా చేస్తుంది.
ఇందుకు కారణం ఆంశిక-నిల్వ బ్యాంకింగ్ వ్యవస్థ. కేంద్ర బ్యాంకు డబ్బును సృష్టించి, చెలామణి చేసినట్లయితే, డబ్బు అనేది డబ్బు గుణకం ద్వారా విస్తరించబడుతుంది. ప్రతి తదుపరి రుణం మరియు పునఃజమ ద్వారా ద్రవ్య పరిమాణ విస్తరణ జరుగుతుంది. కాబట్టి, హామీ ఇచ్చిన ఎక్స్ఛేంజ్ రేటు అనేది స్థిరంగా సర్దుబాటు చేయబడుతుండాలి.
ఏదైనా ఒక అంతర్జాతీయ బంగారు-ప్రమాణ వ్యవస్థ (ఇది సంబంధిత దేశాల్లోని అంతర్గత బంగారు ప్రమాణంపై తప్పక ఆధారపడి ఉంటుంది) బంగారం లేదా నిర్దిష్ట ధర వద్ద బంగారంగా మార్చగలిగే కరెన్సీ అంతర్జాతీయ చెల్లింపుల కోసం ఉపయోగించబడుతుంది. ఇలాంటి వ్యవస్థ కింద, ఎక్స్ఛేంజ్ రేట్లు నిర్దిష్ట నాణెపు రేటు కంటే బంగారం ఒక దేశం నుంచి మరొక దేశానికి రవాణా చేయడానికయ్యే ఖర్చు కంటే ఎక్కువగా పెరగడం లేదా తగ్గడం జరిగినప్పుడు, రేట్లు అధికారిక స్థాయికి వచ్చేంత వరకు భారీగా లోపలికి రావడాలు లేదా బయటకువెళ్లడాలు సంభవిస్తాయి. అంతర్జాతీయ బంగారు ప్రమాణాలు బంగారం కోసం కరెన్సీని అదుపు చేసుకునే హక్కును కలిగి ఉన్న సంస్థల పరంగా తరచూ పరిమితంగా ఉంటాయి. బ్రీటన్ వుడ్స్ వ్యవస్థ కింద, వీటిని "SDRలు" అంటే స్పెషల్ డ్రాయింగ్ రైట్స్‌గా పిలుస్తారు.
బంగారు ప్రమాణాన్ని తిరిగి అనుసరించడాన్ని ఎక్కువగా ఆస్ట్రియన్ స్కూల్ ఆఫ్ ఎకనామిక్స్, వాస్తవికవాదులు, నిక్కచ్చి రాజ్యాంగవాదులు మరియు స్వతంత్రవాదులు సమర్థించారు. ఎందుకంటే, కేంద్ర బ్యాంకుల ద్వారా కాగితపు డబ్బును జారీ చేసే ప్రభుత్వం యొక్క పాత్రకు వారు అభ్యంతరం తెలిపారు. అనేక మంది బంగారు ప్రమాణ మద్దతుదారులు కూడా ఆంశిక నిల్వ బ్యాంకింగ్‌ యొక్క తప్పనిసరి ముగింపుకు పిలుపునిచ్చారు.
ఆస్ట్రియన్ స్కూల్ సహచరులు మరియు కొంతమంది సప్లయ్-సైడర్ల కంటే కొందరు చట్టరూపకర్తలు నేడు బంగారు ప్రమాణాన్ని తిరిగి అనుసరించడానికి మద్దతు తెలుపుతున్నారు. అయితే U.S. ఫెడరల్ రిజర్వు మాజీ ఛైర్మన్ అలాన్ గ్రీన్‌స్పాన్ (అతను కూడా ఒక మాజీ వాస్తవికవాది) మరియు మాక్రో-ఎకనామిస్ట్ రాబర్ట్ బారో సహా కొందరు ప్రముఖ ఆర్థికవేత్తలు కఠినమైన కరెన్సీ పరిమాణం పట్ల సానుభూతిని వ్యక్తం చేశారు. అంతేకాక కాగితపు డబ్బును వ్యతిరేకించారు. బంగారు ప్రమాణాన్ని తిరిగి అనుసరించడంపై ముఖ్యంగా గ్రీన్‌స్పాన్ అతని 1966 పేపరు "గోల్డ్ అండ్ ఎకనామిక్ ఫ్రీడమ్‌"లో ఆర్థిక లోటు వ్యయానికి సంబంధించిన ద్రవ్య విధానాలను ఉపయోగించే ఉద్దేశమున్న కాగితపు డబ్బు మద్దతుదారులను "సంక్షేమ రాజ్యకార్యవేత్తలు"గా అభివర్ణించాడు. అంతేకాక అతని రోజల (నిక్సన్-షాక్‌కు ముందు)కు సంబంధించిన కాగితపు డబ్బు విధానం బంగారు ప్రమాణం యొక్క నచ్చిన లక్షణాలను తిరిగి పొందిందని అతను వాదించాడు. అందుకు కారణం బంగారు ప్రమాణం అప్పటికీ అమల్లో ఉన్న నేపథ్యంలో కేంద్ర బ్యాంకులు ద్రవ్య విధానాన్ని అనుసరించడం. U.S. కాంగ్రెస్ నేత రాన్ పాల్ బంగారు ప్రమాణం యొక్క పునఃస్థాపనకు పదే పదే వాదించాడు. అయితే అతను ప్రస్తుతం నిక్కచ్చి మద్దతుదారుడు కాదు. అందుకు బదులు, స్వేచ్ఛా మార్కెట్లలో దర్శనమిచ్చే ఒక వర్తకపు సరకుల గంపను సమర్థించాడు.
ప్రస్తుత అంతర్జాతీయ ద్రవ్య విధానం U.S. డాలరుపై ఆధారపడి ఉంది. ఇది ఒక రిజర్వు కరెన్సీగా బంగారం యొక్క ధర వంటి భారీ లావాదేవీలను జరుపుతోంది. ఒక ప్రత్యామ్నాయాల అతిథేయి సూచించబడుతోంది. అందులో ఇంధన-ఆధారిత కరెన్సీలు, కరెన్సీలు లేదా సరకుల యొక్క మార్కెట్ గంపలు (బాస్కెట్‌) మరియు బంగారం కూడా ఒకానొక ప్రత్యామ్నాయంగా ఉంది.
2001లో మలేషియా ప్రధానమంత్రి మహాతిర్ బిన్ మహ్మద్ ఒక కొత్త కరెన్సీకి ప్రతిపాదించాడు. దానిని తొలుత ముస్లిం దేశాల్లో అంతర్జాతీయ వ్యాపారానికి ఉపయోగించబడుతుంది. అతను ప్రతిపాదించిన కరెన్సీని ఇస్లామిక్ గోల్డ్ దినార్‌గా పిలిచారు. ఇది 4.25 గ్రాముల స్వచ్ఛమైన (24 క్యారెట్) బంగారంగా నిర్వచించబడింది. మహాతిర్ మహ్మద్ ఈ భావనను దాని ఆర్థికపరమైన యోగ్యతల ఆధారంగా అంటే ఒక స్థిరమైన నగదు ప్రమాణంగానూ మరియు ముస్లిం దేశాల మధ్య చెప్పుకోదగ్గ విధంగా ఏకత్వ సాధనకు దీనిని ఒక రాజకీయ గుర్తుగా కూడా ప్రచారం చేశాడు. ఈ ప్రయత్నం యొక్క ఉద్దేశపూర్వక ప్రయోజనం ఒక రిజర్వు కరెన్సీగా అమెరికా సంయుక్తరాష్ట్రాల డాలరుపై ఆధారపడటాన్ని తగ్గించుకోవడం మరియు ప్రయోజనాలకు విఘాతం కలగకుండా ముస్లిం చట్టానికి అనుగుణంగా ఒక రుణ-రహిత-దన్ను కరెన్సీని స్థాపించడం. అయితే, ఈ రోజుకు, మహాతిర్ యొక్క ప్రతిపాదిత బంగారు-దినార్ కరెన్సీ కార్యరూపు దాల్చడంలో విఫలమైంది.
స్విస్ ఫ్రాంక్ అనేది 2000 వరకు ఒక పూర్తిస్థాయి బంగారం మారకంపై ఆధారపడింది. అయితే, పలు దేశాలు వాటి కరెన్సీని సమర్థించుకోవడం మరియు ద్రవ్య కరెన్సీ నిల్వలను భారీగా ఏర్పరిచే U.S. డాలరు నుంచి ఎదురయ్యే ఆర్థిక ప్రమాదాన్ని ఎదుర్కోవడానికి బంగారు నిల్వలను అధిక పరిమాణంలో అట్టిపెట్టుకున్నాయి. విదేశీ కరెన్సీలు మరియు ప్రభుత్వ బాండులతో పాటు బంగారం దాదాపు అన్ని కేంద్ర బ్యాంకులకు ఒక ప్రధాన ఆర్థికపరమైన ఆస్తిగా ఉంది. కేంద్ర బ్యాంకులు వాటి సొంత ప్రభుత్వాలకు రుణాలివ్వడాన్ని దూరం చేసే దిశగా బంగారాన్ని అవి "అంతర్గత నిల్వ"గా ఉంచుకుంటాయి.
బంగారు నాణేలు మరియు బంగారు కడ్డీలు రెండూ ద్రవ్య మార్కెట్లలో విస్తృతంగా వ్యాపారం జరుపుతున్నాయి. అందువల్ల, అది ఇప్పటికీ సంపద యొక్క ప్రైవేటు స్టోరుగా పనిచేస్తోంది. డిజిటల్ గోల్డ్ కరెన్సీ వంటి కొన్ని ప్రైవేటుగా జారీ చేసే కరెన్సీలు బంగారు నిల్వల దన్ను కలిగి ఉంటాయి.
1999లో బంగారం యొక్క విలువను ఒక నిల్వగా భద్రపరచడానికి యూరోపియన్ సెంట్రల్ బ్యాంకర్లు వాషింగ్టన్ బంగారు ఒప్పందంపై సంతకాలు చేశారు. దీని ప్రకారం, వారు ఊహాత్మక ప్రయోజనాల కోసం బంగారాన్ని లీజుకివ్వడం లేదా అమ్మకాలు తప్ప విక్రయదారులుగా మార్కెట్లోకి ప్రవేశించరు. ఈ ఒప్పందం ఇప్పటికే ఆమోదించబడింది.ఇంటర్నేషనల్ ఇన్స్టిట్యుషన్స్: