బేవుల్ఫ్
"బేవుల్ఫ్" (; ప్రాచీన ఆంగ్లంలో లేదా ) అన్నది ప్రాచీన ఆంగ్ల వీరగాథ ఐతిహాసిక పద్యం యొక్క సంప్రదాయిక శీర్షిక, ఇందులో 3182 యమక దీర్ఘ వాక్యాలు ఉంటాయి, స్కాండినేవియాలో సంభవించిన సంఘటనలు, దీనిని సామాన్యంగా ఆంగ్లో-సాక్సన్ సాహిత్యంలో అతి ముఖ్యమైన గ్రంథాలలో ఒకటిగా చెబుతారు.. 
ఇది నోవెల్ కోడెక్స్ గా పిలువబడే ఏకైక రాతప్రతిలో మిగిలి ఉంది.
దీని సంకలనం ఒక అనామక ఆంగ్లో-సాక్సన్ కవి 8వ శతాబ్దం నుండి 11వ శతాబ్దం మధ్యలో చేసినట్టు ప్రతీతి.
ఈ పద్యంలో, బేవుల్ఫ్, గీట్లకు చెందిన వీరుడు, ముగ్గురు శత్రువులతో యుద్ధం చేస్తాడు: గ్రెండెల్, హ్రూగర్ (డేన్స్ యొక్క రాజు) కు చెందిన మీడ్ హాల్ లోని స్థానిక పోరాటవీరులపై దాడి చేసేవాడు, గ్రెండెల్ యొక్క తల్లి, ఇంకా ఒక అనామక డ్రాగన్. ఇందులో చివరి యుద్ధం జీవితపు చివరి భాగంలో, బేవుల్ఫ్ గీట్స్ యొక్క రాజయిన తరువాత జరుగుతుంది. చివరి యుద్ధంలో, బేవుల్ఫ్ తీవ్రంగా గాయపడతాడు. అతడి మరణం తరువాత అతడిని బంధించిన వారు అతడిని గీట్ ల్యాండ్ లోని టుములస్ లో ఖననం చేసారు.
ఈ పద్యభాగంలో వివరించిన సంఘటనలు 5వ శతాబ్దం చివరలో జరిగాయి, ఆంగ్లో-సాక్సన్లు ఇంగ్లాండ్ కు వలసవెళ్లి స్థిరపడిన తరువాత, 7 వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో, అంటే సాక్సన్లు వచ్చిన క్రొత్తలో లేదా స్కాండినేవియా మరియు ఉత్తర జర్మనీలోని వారి సహచర జెర్మేనిక్ సంబంధీకులతో సన్నిహిత సంబంధాలు కలిగినప్పుడు జరిగింది. ఈ పద్యం బహుశా గీట్ మూలాలకు చెందిన ప్రజలచే ఇంగ్లాండ్ లో ప్రచారమై ఉండవచ్చు. "బేవుల్ఫ్" ప్రథమంగా 7వ శతాబ్దంలో రెండ్లేషం, తూర్పు ఆంగ్లియాలో సంకలనమై ఉండవచ్చని, ఎందుకంటే సుట్టన్ హూ కూడా స్కాండినేవియాతో సన్నిహిత బంధాలు కలిగినట్టు, ఇంకా తూర్పు ఆంగ్లియన్ రాజ వంశం, వుఫ్ఫింగ్లు, గీట్ఇష్ వుల్ఫింగ్ల వంశస్తులనీ చెప్పబడింది. ఇతరులు ఈ పద్యభాగం రాజు అల్ఫ్రెడ్, లేదా రాజు కాన్యూట్ సభకు చెందినదని చెబుతారు.
ఈ పద్యం గాథలకు సంబంధించింది, అంటే, వినోదం కొరకు వ్రాయబడింది ఇంకా కల్పిత విషయాలు మరియు నిజమైన చారిత్రిక సంఘనల మధ్య భేదం చూపదు, రాజు హైగెలాక్ ఫ్రిసియా లోని చొరబాటు, క్రీ.శ. 516. పండితులు "బేవుల్ఫ్" లోని ఎన్నో పాత్రలు తిరిగి స్కాండినేవియన్ మూలాల్లో కనిపిస్తారని, కానీ ఇది కేవలం ప్రజలు (ఉదా., హీల్ఫ్డేన్, హ్రూగర్, హల్గా, హ్రూవుల్ఫ్, ఈద్గిల్స్ మరియు ఒహ్తేర్), కాక వంశాలు (ఉదా., స్కైల్దింగ్లు, స్కైల్ఫింగ్స్ ఇంకా వుల్ఫింగ్స్) అంతేకాక కొన్ని సంఘటనలకు (ఉదా., వానేర్న్ సరస్సుపైని మంచుపై యుద్ధం) సంబంధించిందని చెబుతారు. స్కాండినేవియన్ మూలాలు ముఖ్యంగా "యింగ్లింగ సాగా", "గెస్ట డనోరం", "హ్రోల్ఫ్ర్ క్రకిస్ సాగా" ఇంకా కనబడకుండాపోయిన "స్క్జూల్డున్గా సాగా" యొక్క లాటిన్ సారాంశం. స్వీడెన్ కు సంబంధించినంత వరకూ, పద్యంలోని కాలక్రమం తోపుడు బండ్ల పురాతత్వ త్రవ్వకాలు స్నోర్రి స్టుర్లుసన్ సూచించినవి ఇంకా ఒహ్తేర్ (సుమారు క్రీ.శ. 530 లోనివి) మరియు అతడి కుమారుడు ఈద్గిల్స్ (సుమారు క్రీ.శ. 575) అప్లాండ్, స్వీడెన్లోని సమాధుల స్వీడిష్ సంప్రదాయం వలన తెలుస్తుంది. డెన్మార్క్ లో, ఇటీవల లేజ్రేలో జరిగిన త్రవ్వకాలలో, స్కాండినేవియన్ సంప్రదాయం ప్రకారం స్కైల్డిన్గ్స్ యొక్క స్థావరం, అంటే, హియోరాట్, వలన మధ్య-6వ శతాబ్దంలో, కచ్చితంగా "బేవుల్ఫ్"కు చెందిన కాలంలో సభాస్థలి నిర్మించబడిందని తెలుస్తుంది. మూడు పెద్ద గదులు, ఒక్కోటి 50 మీటర్ల పొడవున్నవి, త్రవ్వకాలలో బయటపడ్డాయి.
ఎక్కువ మంది అభిప్రాయం ప్రకారం రాజు హ్రూగర్ మరియు "బేవుల్ఫ్" లోని స్కైల్దింగ్లు 6వ-శతాబ్దంలో స్కాండినేవియాలోని అసలైన ప్రజలు. "ఫిన్స్బర్గ్ ఫ్రాగ్మెంట్" మరియు ఎన్నో మిగిలిన చిన్న పద్యాలలో లాగా, "బేవుల్ఫ్" అటు తరువాత స్కాండినేవియన్ వ్యక్తులు ఈద్గిల్స్ మరియు హైగేలక్, మరియు ఖండాంతర జేర్మేనిక్ వ్యక్తులు ఆఫా, ఖండాంతర అంగిల్స్ యొక్క రాజు వంటి వారి గురించి సమాచారం తెలియజేస్తాయి.
19వ శతాబ్దం పురాతత్ర సాక్ష్యాలు "బేవుల్ఫ్" కథలోని ఘటనలను ధ్రువపరుస్తాయి. స్నోర్రి స్టుర్లుసన్ ప్రకారం ఈద్గిల్స్ ను ఉప్సలలో పాతిపెట్టడం జరిగింది. ఈద్గిల్ సమాధి గుట్ట (చాయాచిత్రంలో ఎడమవైపు) 1874 లో త్రవ్వబడినపుడు, లభించిన సాక్ష్యాలు "బేవుల్ఫ్" మరియు కథలకు వత్తాసు పలికాయి. వాటి ప్రకారం ఒక శక్తివంతమైన వ్యక్తి ఒక పెద్ద తోపుడు బండిపై, సుమారు 575 లో, ఒక ఎలుగుబంటి చర్మంపై, రెండు కుక్కలతో మరియు గొప్ప సమాధి అర్పణలతో పాతిపెట్టబడ్డాడని తెలుస్తుంది. ఈ అవశేషాలలో బంగారు తాపడం చేసిన ఒక ఫ్రాన్కిష్ ఖడ్గం, ఎర్రరాళ్ళు, ఇంకా దంతంతో చేసిన రోమన్ బంట్లతో ఆడే తఫ్ల్ ఆట లభించాయి. అతడు బంగారు దారాలతో చేసిన ఫ్రాన్కిష్ వస్త్రంతో నేసిన ఖరీదైన దుస్తులు, ఇంకా ఖరీదైన బకల్ కలిగిన బెల్ట్ ధరించి ఉన్నాడు. ఆ సమాధిలో బహుశా భాగమైన మధ్య తూర్పుకు చెందిన పాత్రలు లభించాయి. ప్రాచీన నార్స్ మూలాలలో ఈ ఖననం తన సంపదకై ప్రసిద్ధి చెందిన రాజుదై ఉంటుంది. ఒంగేన్ప్యూ తోపుడు బండి (చాయాచిత్రంలో కుడి వైపు) త్రవ్వబడలేదు.
ప్రధాన పాత్ర, బేవుల్ఫ్, గీట్ల వీరుడు, డేన్స్ యొక్క రాజు, హ్రోత్గర్ సాయానికి వస్తాడు, రాజు యొక్క గొప్ప సభ, హియోరాట్, రాక్షసి గ్రెండెల్ చే ఆక్రమించబడి ఉంటుంది. బేవుల్ఫ్, గ్రెండెల్ మరియు మాంత్రిక ఖడ్గం కలిగిన గ్రెండెల్ తల్లిని చంపుతాడు.
అతడి జీవితంలో తరువాత, బేవుల్ఫ్ తానే గీట్ల రాజుగా ఉన్నపుడు, తన రాజ్యంలో, సమాధిలోని నిల్వ నుండి దొంగిలించబడిన నిధి కొరకు డ్రాగన్ అల్లకల్లోలం సృష్టించడం గమనిస్తాడు. అతడు ఆ డ్రాగన్ పై తన "తెగ్న్ల" సాయంతో దాడి చేస్తాడు, కానీ వారు విజయం సాధించారు. బేవుల్ఫ్ ఆ డ్రాగన్ ను దాని గుహ, ఈర్ననేస్ లోనిది, వరకూ అనుసరించాలని నిర్ణయిస్తాడు, కానీ కేవలం అతడి యువ స్వీడిష్ బంధువు విగ్లఫ్ మాత్రమే అతడితో వచ్చే ధైర్యం చేస్తాడు. బేవుల్ఫ్ చివరికి డ్రాగన్ ను చంపుతాడు, కానీ అందులో తీవ్రంగా గాయపడతాడు. అతడిని సముద్రం ప్రక్కనే టుములస్ లో పాతిపెడతారు.
బేవుల్ఫ్ ఒక ఐతిహాసిక పద్యంగా భావిస్తారు, ఎందుకంటే అందులోని ప్రధాన పాత్ర గొప్ప దూరాలకు వెళ్లి తన బాల ప్రదర్శన కొరకు అసాధ్యమైన పరిస్థితులలో అతీంద్రియ రాక్షసులు మరియు క్రూర జంతువులను చంపే వీరుడు. ఈ పద్యం ప్రారంభం ఇన్ మీడియాస్ రెస్ ("సంఘటనల మధ్యలో") లేదా క్లుప్తంగా, "మధ్యలో", ఉండడం ప్రాచీన ఇతిహాసాల లక్షణం. పద్యం బేవుల్ఫ్ రాకతో ప్రారంభం ఐనప్పటికీ, గ్రెండెల్ దాడులు అప్పటికే కొంతకాలం పాటు జరుగుతున్నాయి. బేవుల్ఫ్ వ్రాసిన కవి, కథ చెప్పడంలో వాస్తవికంగా ఉన్నా, కథలో ఉత్సాహం మరియు సాహసకృత్యాలను చెప్పడానికి ఒక ప్రత్యేక శైలిని అనుసరించాడు. పాత్రలు, వాటి వంశాల గురించి, వాటి ప్రవర్తన, రుణాలు, తిరిగి తీర్చడాలు మరియు వీర కృత్యాల గురించి విశదమైన చరిత్రగా వివరిస్తుంది.
జెన్ చాన్స్ (ఆంగ్ల బోధకురాలు, రైస్ విశ్వవిద్యాలయం) తన 1980 వ్యాసం "ది స్ట్రక్చరల్ యూనిటీ అఫ్ బేవుల్ఫ్: ది ప్రాబ్లం అఫ్ గ్రెండేల్స్ మదర్"లో ఆ పద్యానికి రెండు అర్థాలున్నాయనీ వాదించింది: ఒక దృక్కోణం రెండు-భాగాల నిర్మాణం (అంటే., పద్యం బేవుల్ఫ్ గ్రెండెల్ అమరియు డ్రాగన్ తో చేసిన యుద్ధాలుగా) మరొకటి, మూడు భాగాల నిర్మాణం (ఈ అర్థం ప్రకారం బేవుల్ఫ్ గ్రెండెల్ తల్లితో చేసిన యుద్ధం నిర్మాణాత్మకంగా గ్రెండెల్ తో చేసిన యుద్ధం కన్నా విభిన్నమైనది) చూపుతుంది. చాన్స్ ఇలా అన్నది, "నిర్మాణాన్ని రెండు-భాగాలుగా చూడడం ప్రారంభంలో J. R. R. టోల్కీన్ చే "" "ప్రొసీడింగ్స్ అఫ్ ది బ్రిటిష్ అకాడెమి 22" (1936) లో చెప్పబడినప్పటి నుండి మొదలైంది." దీనికి విరుద్ధంగా, ఆమె మూడు భాగాల నిర్మాణం "ఎంతగానో ప్రసిద్ధి" చెందిందని వాదించింది.
"బేవుల్ఫ్" కథ ప్రజల కోసం హియోరాట్ లో గొప్ప సభ కట్టించిన రాజు హ్రూగర్ కథతో మొదలవుతుంది. అందులో, అతడు, అతడి భార్య వీల్ప్యూ, మరియు అతడి పోరాటవీరులు పాటలతో ఉత్సవాలతో గడుపుతూ ఉంటారు, అంతలో గ్రెండెల్, సమాజం నుండి వెలివేయబడిన రాక్షసి, ఆ పాటలకు కోప్పడి, ఆ సభపై దాడి చేసి, ఎందఱో హ్రూగర్ పోరాటవీరులను నిదురిస్తూండగా చంపి తినేస్తుంది. కానీ గ్రెండెల్ హ్రూగర్ సింహాసనాన్ని తాకే ధైర్యం చేయదు, ఎందుకంటే అతడు శక్తివంతమైన దేవుడి రక్షణలో ఉన్నాడని చెప్పబడింది. హ్రూగర్ మరియు అతడి ప్రజలు, గ్రెండెల్ దాడులకు నిస్సహాయులై, హియోరాట్ ను వదలి వేస్తారు.
బేవుల్ఫ్, గీట్-ల్యాండ్ కు చెందిన యువ పోరాటవీరుడు, హ్రూగర్ సమస్యల్ని విని తన రాజు అనుమతితో హ్రూగర్ కు సాయం చేయటానికి తన రాజ్యం వదలి వస్తాడు.
బేవుల్ఫ్ మరియు అతడి ప్రజలు ఆ రాత్రి హియోరాట్ లో గడుపుతారు. వారు నిదురించిన తరువాత, గ్రెండెల్ ఆ సభలో ప్రవేశించి దాడి చేసి, బేవుల్ఫ్ ప్రజలలో ఒకరిని తినడం జరుగుతుంది. బేవుల్ఫ్, రాక్షసి నిరాయుధురాలు అయినందున తానూ కూడా ఆయుధం ధరించక, నిద్ర నటిస్తూ, అకస్మాత్తుగా ఎగిరి గ్రెండెల్ చేతిని పట్టుకుంటాడు. వారిరువురూ ఆ సభ కూలిపోతుందన్న స్థాయిలో యుద్ధం చేస్తారు. బేవుల్ఫ్ రక్షకులు వారి కత్తులు దూసి అతడి సహాయానికి వెళతారు, కానీ వారి కత్తులు గ్రెండెల్ చర్మానికి గుచ్చుకోవు, ఎందుకంటే దాని శరీరం మానవ ఆయుధాలకు నిరోధాన్ని కలిగి ఉంటుంది. చివరికి, బేవుల్ఫ్ గ్రెండెల్ చేతిని భుజం నుండి వేరు చేసే సరికి, గ్రెండెల్ బురదనేలలోని ఇంటికి వెళ్లి మరణించడం జరుగుతుంది.
ఆ తరువాతి రాత్రి, గ్రెండెల్ మరణాన్ని ఉత్సవంగా జరుపుకున్న తరువాత, హ్రూగర్ మరియు అతడి ప్రజలు హియోరాట్ లో నిద్రిస్తారు. గ్రెండెల్ తల్లి కనిపించి ఆ సభపై దాడి చేస్తుంది. ఆమె హ్రూగర్ యొక్క నమ్మిన బంటు, ఎస్కేరేను, గ్రెండెల్ మరణానికి ప్రతీకారంగా చంపుతుంది.
హ్రూగర్, బేవుల్ఫ్, మరియు వారి ప్రజలు చివరికి ఒక సరస్సు క్రింద నివసించే గ్రెండెల్ తల్లిని కనుగొంటారు. బేవుల్ఫ్ యుద్ధానికి తయారవుతాడు; అతడికి అన్ఫెర్త్ అనే పేరుగల పోరాటవీరుడు తయారుచేసిన ఖడ్గం,హ్రంటింగ్ ప్రదానం చేయబడుతుంది. తను మరణించిన పక్షంలో పాటించాల్సిన షరతులను హ్రూగర్ కు చెప్పి (బేవుల్ఫ్ సంపదలో అతడి బంధువులు, వారసత్వం అన్ఫెర్త్ స్వీకరించేట్టు), బేవుల్ఫ్ సరస్సులోనికి దూకుతాడు. అతడిని వెంటనే గ్రెండెల్ తల్లి కనుగొని దాడి చేస్తుంది. కానీ, అతడి కవచం దాటి హాని చేయలేక, ఆమె అతడిని సరస్సు అడుగు వరకూ లాక్కువెళుతుంది. గ్రెండెల్ దేహం మరియు వారిరువురూ చంపిన మనుషుల అవశేషాలు కలిగిన గుహకు తీసుకెళ్ళి, గ్రెండెల్ తల్లి, బేవుల్ఫ్ తో భీకరమైన యుద్ధం చేస్తుంది.
మొదట్లో, గ్రెండెల్ తల్లి జయిస్తున్నట్టూ కనిపిస్తుంది. బేవుల్ఫ్, తన శత్రువుకు హ్రంటింగ్ హాని చేయదని తెలిసి, కోపంగా దానిని విసిరివేస్తాడు. బేవుల్ఫ్ మరలా అతడి ప్రత్యర్థి దాడి నుండి కవచం ద్వారా రక్షింపబడతాడు, అటుపై గ్రెండెల్ తల్లి ఆయుధాగారం నుండి రాక్షసుల ఖడ్గాన్ని అందుకుని (మరెవరూ యుద్ధంలో అది అందుకుని ఉండలేరు), బేవుల్ఫ్ ఆమె శిరస్సుని ఖండిస్తాడు. ఆ స్థావరంలో మరింత ముందుకు వెళ్లి, బేవుల్ఫ్ గ్రెండెల్ శవం కనుగొని దాని తలనీ ఖండిస్తాడు. బేవుల్ఫ్ అప్పుడు పైకి, తన మనుషుల వద్దకు "తొమ్మిదవ గంట"లో వస్తాడు (l. 1600, "nōn", సుమారు 3pm). అతడు హియోరాట్ కు తిరిగి వస్తాడు, అక్కడ హ్రూగర్, బేవుల్ఫ్ కు ఎన్నో బహుమతులను, తమ వంశ వారసత్వమైన ఖడ్గం నేగ్లింగ్ కూడా, ఇస్తాడు.
బేవుల్ఫ్ స్వస్థలానికి తిరిగి వచ్చి తన ప్రజలకు రాజు అవుతాడు. బేవుల్ఫ్ జీవితం చివర్లో ఒక రోజు, అనామక డ్రాగన్ ఈర్ననేస్ లోని గుహ నుండి ఒక బానిస బంగారు పాత్ర దొంగిలిస్తాడు. ఆ డ్రాగన్ పాత్ర దొంగిలించబడిన విషయం చూసి, తన గుహను కోపంతో వదలి, కనిపించిన దాన్నల్లా కాల్చి వేస్తూ వస్తుంది. బేవుల్ఫ్ మరియు అతడి పోరాటవీరులు డ్రాగన్తో పోరాడడానికి వస్తారు, కానీ డ్రాగన్ బేవుల్ఫ్ ను గాయపరచడంతో, వారంతా భయంతో పారిపోతారు. కేవలం వారిలో ఒకడు, ధైర్యవంతుడైన యువకుడు విగ్లఫ్, బేవుల్ఫ్ కు సాయపడడానికి ఆగుతాడు. వారిరువురూ డ్రాగన్ ను చంపుతారు, కానీ బేవుల్ఫ్ తన గాయాల కారణంగా మరణిస్తాడు.
అతడి దహన సంస్కారం తరువాత, బేవుల్ఫ్ ను గీట్-ల్యాండ్ లో సముద్రం ప్రక్కనున్న పర్వత శిఖరంపై, నావికులు అతడి టుములస్ చూసే విధంగా పాతిపెట్టారు. డ్రాగన్ నిధి కూడా, బేవుల్ఫ్ కోరిక ప్రకారం, అతడి ప్రజలకు పంచకుండా అతడితోనే పాతిపెట్టబడింది. ఆ నిల్వకు సంబంధించి ఒక శాపం ఉంది.
ఎంతోమంది "బేవుల్ఫ్"లో మూడు అంత్య క్రియలు ఉన్నాయని అంగీకరిస్తారు. ఈ అంత్యక్రియలు పద్యంలోని కథలో, ఇంకా భౌతిక విషయాలు, యుద్ధం మరియు కీర్తి గురించి ప్రేక్షకుల దృక్పథంలోని మార్పులను వివరిస్తాయి. ఈ అంత్యక్రియలు పైన వివరించిన మూడు యుద్ధాలతో ముడిపడినవి. మరణించిన వారికి అర్పణలు ఇంకా ప్రతి అంత్యక్రియతో వాటి నేపథ్యంలో మార్పులలో మూడు అంత్యక్రియలూ కొన్ని పోలికలు కలిగి ఉంటాయి. గేల్ ఓవెన్-క్రాకర్ (ఆంగ్లో-సాక్సన్ పండితుడు, మాంచెస్టర్ విశ్వవిద్యాలయం) "ది ఫోర్ ఫ్యునెరల్స్ ఇన్ బేవుల్ఫ్" (2000) లో ఆ పద్యం లోని ఒక ఖండిక, సామాన్యంగా “ది లే అఫ్ ది లాస్ట్ సర్వైవర్”గా పిలువబడేది, (వాక్యాలు 2247-66), అదనపు అంత్యక్రియగా పేర్కొంటాడు. ఆ అంత్యక్రియలు అవే నిల్వ ఉంచే కర్మకు సంబంధించినవి: మతపరమైన మరియు సాంఘిక-ఆర్ధిక ఉత్సవాలలో బలిచ్చే వస్తువులు కూడబెట్టడం.
ఆ పద్యంలోని మొదటి అంత్యక్రియ స్కీల్ద్ స్కెఫింగ్ (కొన్ని రూపాలలో "షీల్డ్ షీఫ్సన్"గా అనువదింపబడింది) డేన్స్ యొక్క రాజుకు చెందినది. మొదటి కవి హ్రోత్గర్ వంశ క్రమాన్ని వివరించడానికి ఉపయోగపడుతుంది. ఈ అంత్యక్రియ ద్వారానే కథానాయకుడు, బేవుల్ఫ్ పరిచయమై, మొదటి రాక్షసి, గ్రెండెల్ ను కలుస్తాడు. ఈ భాగం స్కీల్ద్ యొక్క గొప్పతనాన్ని “ఎన్నో తెగల శాపంగా, మీద-బెంచ్ ల వినాశకుడు"గా వర్ణిస్తూ మొదలవుతుంది. స్కీల్ద్ యొక్క గొప్పతనం మరియు ముఖ్యత్వం అతడి డేన్స్ రాజుగా సేవ చేసి గౌరవప్రథమైన మరణాన్ని పొందడంలో తెలుస్తుంది. అతడి ముఖ్యత్వం మరొక సారి అతడి ప్రజలు అతడికి చేసే గొప్ప అంత్యక్రియల ద్వారా తెలుస్తుంది: సముద్రంలో ఎన్నో ఆయుధాలతో అతడి అంత్యక్రియలు అతడు గొప్ప సైనికుడనీ, అతడి ప్రజలకు మరింత గొప్ప నాయకుడనీ తెలియజేస్తాయి. కవి ఒక వీరుల సంఘం యొక్క విషయాలను స్కీల్ద్ ద్వారా వివరిస్తాడు. ఒక రాజుతో పాటు పాతిపెట్టిన వస్తువులు అటువంటి వస్తువుల గొప్పతనాన్ని తెలియజేయటానికి విశదంగా వివరిస్తారు. ఈ భౌతిక సంపద ప్రాముఖ్యత ద్వారా మరణించిన రాజు యొక్క సంపద గొప్పతనం స్థిరమవుతుంది. స్కీల్ద్ యొక్క అంత్యక్రియలు కవి, వీరుల సంఘంలో యుద్ధం గొప్పతనాన్ని, ఒక వ్యక్తి ప్రాముఖ్యతను భౌతిక సంపద ఎలా తెలియజేస్తుందో, వివరించేందుకు దోహదపడతాయి. ఈ అంత్యక్రియలు కవి ఇంకా కథలో కథానాయకుడు, బేవుల్ఫ్, మరియు ప్రధాన ప్రత్యర్థి, గ్రెండెల్ లు కలవడం చూపడానికి ఉపయోగపడుతుంది.
ఈ పద్యంలోని రెండవ అంత్యక్రియలు హిల్ద్బర్గ్ సంబంధీకులకు చెందినవి, ఇంకా ఈ పద్యంలో రెండవ సంఘటన. ఈ అంత్యక్రియ గానం హియోరాట్ లో బేవుల్ఫ్ యొక్క విజయం గ్రెండెల్ పై సాధించినందుకు జరుగుతుంది. దీని ద్వారానే కథానాయకుడు గ్రెండెల్ తల్లి తో తలపడడం మొదలవుతుంది. ఈ యుద్ధ ఫలితాలు హిల్ద్బర్గ్ సోదరుడు, కొడుకు(లు), మరియు భర్త మరణాలు. ఈ యుద్ధం వల్లనే స్కీల్ద్ యొక్క మరణం సంభవిస్తుంది ఇంకా ఇది మరణించిన వారికి ఖరీదైన వస్తువులు అంత్యక్రియలలో సమర్పించడాన్ని ప్రతిబింబిస్తుంది. డేన్స్ రాజు, హిల్ద్బర్గ్ బంధువులు వారి ప్రాముఖ్యత తెలియజేయడానికి వారి కవచాలు మరియు బంగారంతో పాటు పాతిపెట్టబడ్డారు. కానీ, ఆ బంధువుల అంత్యక్రియలకు మొదటి దాని నుండి దహన సంస్కారాల విషయంలో తేడా కనిపిస్తుంది. అంతేకాక, కవి యుద్ధంలో మరణించిన వారి బలమైన ఉద్వేగాలపై ఏకాగ్రత చూపాడు. రక్తసిక్తమైన వివరాలు “తలలు కరగ(డం), గాయాలు (విరజిమ్మడం) తెరుచుకోవడం...శరీరంలోని గాయాల నుండి నెత్తురు (విరజిమ్మడం)” వంటివి యుద్ధాన్ని గొప్పగా కాక, భయంకరమైన సంఘటనగా వివరిస్తాయి. మరణానికి సైతం సంపద ముఖ్యమన్న విషయాన్ని కవి చెప్పినప్పటికీ, యుద్ధం యొక్క గొప్పతనం దాని విషపూరితమైన ప్రకృతి వలన ప్రశ్నింపబడుతుంది. రెండవ అంత్యక్రియ మొదటి దానికి భిన్నంగా మరియు కథాంశంలో మార్పు కారణంగా బేవుల్ఫ్ యుద్ధం గ్రెండెల్ తల్లితో జరగడానికి సాయపడుతుంది.
"ది లే అఫ్ ది లాస్ట్ సర్వైవర్" కచ్చితంగా "బేవుల్ఫ్" లోని మిగిలిన మూడు అంత్యక్రియలకు అదనంగా ఉంది, ఎందుకంటే ఇతర ఖననాల ప్రాముఖ్యత గురించి కలిగిన పోలికల వలన. ఈ ఖండికను ఇతర మూడు అన్త్యక్రియలతో పోల్చే విషయాలు అటువంటి ఖనన ఆచారాలు, భూమిక మరియు కథాంశంలో మార్పు, మరియు నేపథ్యంలో మార్పు. ఈ దు:ఖం అంత్యక్రియలకు సంబంధించిందని తెలియడం చివరగా మిగిలిన వ్యక్తి ఖనన అర్పణల వివరణ ఇతర స్కీల్ద్ స్కేఫింగ్, హిల్ద్బర్గ్ బంధుగణం, మరియు బేవుల్ఫ్ అంత్యక్రియలతో కల పోలిక వలన తెలుస్తుంది. చివరగా మిగిలిన వ్యక్తి మరణించిన వారి కొరకు వదిలే సంపద, ఆయుధాలు, కవచం మరియు బంగారు పాత్రలు బలమైన పోలికలను స్కీల్ద్ యొక్క “బాగా నింపిన నావ..., పదునైన అంచులు కల ఆయుధాలు మరియు ఉత్తరాల కట్టలు,” హిల్ద్బర్గ్ బంధుగణం యొక్క “రక్తంతో తడిసిన ఉత్తరాల కట్టలు [మరియు] వరాహ-రూప శిరస్త్రాణాలు” మరియు డ్రాగన్ నుండి బేవుల్ఫ్ సంపదతో కలిగి ఉంటాయి.
ఈ ఖండికను అంత్యక్రియగా భావించడానికి మరొక వాదన, పద్యంలోని “తడబడే పక్షి [మరియు] చురుకైన గుర్రం” వంటి పదాల వలన కూడా లభిస్తుంది. ఈ పద్యం వ్రాసిన కాలంలో ఒక జంతువుని అర్పించడం కూడా ఖనన ఆచారం. అంతేకాక, ఇతర అంత్యక్రియల వలె, భూమిక మరియు కథాంశంలో మార్పును సూచిస్తుంది. పద్యంలోని 3వ భాగంలో చివరి యుద్ధం బేవుల్ఫ్ మరియు డ్రాగన్ల మధ్య జరగడంగా కూడా వాదించవచ్చు. చివరగా మిగిలిన వ్యక్తి దృష్టిలో యుద్ధంలో మరణం భయంకరమైనడిగా చెప్పడం, పద్యం యొక్క రెండవ భాగం నుండి కొనసాగింపుగా కవి వర్ణిస్తాడు.
ఈ పద్యంలో నాల్గవ మరియు చివరి అంత్యక్రియ బేవుల్ఫ్ యొక్క అంత్యక్రియ. డ్రాగన్ తో చివరి యుద్ధం తరువాత, బేవుల్ఫ్ తీవ్రంగా గాయపడి మరణిస్తాడు. బేవుల్ఫ్ జీవితం యొక్క గొప్పతనం, ఈ అంత్యక్రియ ద్వారా, ప్రత్యేకంగా అతడి ప్రజల అర్పణల ద్వారా తెలుస్తుంది. ఇందుకు అదనంగా, డ్రాగన్ యొక్క ఎనలేని నిల్వ కథానాయకుడితో పాతిపెట్టబడుతుంది. ఆ అంత్యక్రియ వివరణ ద్వారా కవి, బేవుల్ఫ్ కు ఇతరుల కన్నా ప్రాముఖ్యత ఇస్తాడు. “వియోస్తాన్ కుమారుడు (విరామం) ఎందఱో వ్యక్తులకు (విరామం) చితి కొరకు దూరం నుండి కట్టెలు తేవాలని ఆదేశించాడు.” వారి నాయకుడి అంత్యక్రియ కొరకు. డ్రాగన్ యొక్క అవశేషాలు సముద్రంలోకి విసిరివేయడం జరిగింది, ఇది స్కీల్ద్ యొక్క ఖననం నావలో జరగడానికి పోలిక. బేవుల్ఫ్ అంత్యక్రియ పద్యంలో నాల్గవ భాగం, ఇది కథానాయకుడు, "ఎంతో కరుణ కలవాడు మరియు న్యాయమైన మనసు, ప్రజల పట్ల దయ మరియు కీర్తి పొందేందుకు కుతూహలం కలిగిన వ్యక్తి"గా చివరి మాట చెబుతుంది.
"బేవుల్ఫ్" వ్రాతప్రతి కలిగిన మొట్టమొదటి వ్యక్తి 16వ-శతాబ్దం పండితుడు లారెన్స్ నావెల్, ఇతడి పేరిట వ్రాతప్రతి ప్రసిద్ధమయింది, కానీ దీని అధికారిక నామం "కాటన్ విటేలియాస్ A.XV" ఎందుకంటే దానిని రాబర్ట్ బ్రూస్ కాటన్ 17వ శతాబ్దం మధ్యలో భద్రపరచాడు. కెవిన్ కియెర్నాన్ ప్రకారం నోవెల్ బహుశా దానిని విలియం సిసిల్, 1వ బారన్ బర్ఘ్లే ద్వారా, 1563 లో, నోవెల్, సిసిల్ యొక్క ఇంట్లో పిల్లవాడు ఎడ్వర్డ్ దే వేరే, 17వ ఆక్స్ఫర్డ్ ఎర్ల్ కు బోధకుడుగా వెళ్ళినపుడు పొంది ఉండవచ్చు.
ఇది కాటన్ గ్రంథాలయంలో మంటల్లో అశ్బర్న్హాం హౌస్ లో 1731 లో ధ్వంసమయింది. అప్పటి నుండి వ్రాతప్రతిలో భాగం ఎన్నో ఉత్తరాలతో పాటు నలిగిపోయాయి. తిరిగి భద్రపరిచే ప్రయత్నాలు వ్రాతప్రతి మరింత పాడుకాకుండా కాపాడినా, పద్యంలోని ఇతర అక్షరాల్ని మూసివేయడంతో, మరింత నష్టం జరిగింది. కెవిన్ కియెర్నాన్, కెంటక్కీ విశ్వవిద్యాలయంలో ఆంగ్ల పండితుడు, వ్రాతప్రతిని కంప్యూటర్ ప్రతిగా మార్చి జాగ్రత్తపరచాడు (ది ఎలక్ట్రానిక్ బేవుల్ఫ్ ప్రాజెక్ట్), అతడు పద్యంలో కనపడకుండా పోయిన అక్షరాల కొరకు ఫైబర్-ఆప్టిక్ వెలుతురూ అమర్చాడు.
సుమారు AD 1000 కి చెందిన ఈ ఏకైక వ్రాతప్రతి కారణంగానే, ఈ పద్యం తెలిసింది. కియెర్నాన్ ఆ వ్రాతప్రతిని పరిశీలించి అది రచయితా యొక్క స్వంత ప్రతిగా భావించాడు. అతడి అంచనా ప్రకారం అది కాన్యూట్ ది గ్రేట్ కాలానికి చెందినది. ఈ పద్యం ప్రస్తుతం "బేవుల్ఫ్" వ్రాతప్రతి లేదా నోవెల్ కోడెక్స్ (బ్రిటిష్ గ్రంథాలయం MS కాటన్ విటేలియాస్ A.xv)లో, ఇతర గ్రంథాలతో ఉంది. ప్రారంభంలో మొదటగా పత్రాలపై వ్రాసిన నోవెల్ కోడెక్స్ దాదాపు 1628 మరియు 1650 మధ్యన ఫ్రాన్సిస్కస్ జూనియస్ (చిన్నవాడు) చే జరిగింది. నోవెల్ కన్నా మునుపు కోడెక్స్ యజమాని విషయం రహస్యంగానే ఉండిపోయింది.
రెవరెండ్ థామస్ స్మిత్ మరియు హంఫ్రీ వాన్లీలు కాటన్ గ్రంథాలయ పట్టికను తయారుచేసే కార్యక్రమాన్ని చేపట్టారు, అందులో నావెల్ కోడెక్స్ ఉండేది. స్మిత్ పట్టిక 1696 లోనూ, మరియు హంఫ్రీది 1705 లోనూ వచ్చాయి. బేవుల్ఫ్ వ్రాతప్రతి గురించి పేరుతొ సహా మొదటి సారి 1700 లో జార్జ్ హిక్కెస్, వాన్లే అనుచరుడు, మరియు వాన్లే ల మధ్య జరిగిన ఉత్తరాలలో వ్రాయబడింది. వాన్లీకి వ్రాసిన ఉత్తరంలో హిక్కెస్, స్మిత్ పై ఆరోపణ చేసిన వాన్లీకి, స్మిత్ కాటన్ MS. విటేలియాస్ A. XV. పట్టిక గురించి వ్రాయలేదని చెప్పడానికి బదులుగా, "నేను ఇంకా బేవుల్ఫ్ గురించి ఏమీ కనుగొనలేదు" అని వ్రాసాడు. అప్పటి సిద్ధాంతాల ప్రకారం స్మిత్ "బేవుల్ఫ్" వ్రాతప్రతి గురించి వ్రాయకపోవడానికి కారణం అతడు అంతకు మునుపు పట్టికలపై ఆధారపడడం లేదా దానిని వర్ణించడం అతడికి తెలియదపోవడం లేదా అది తాత్కాలికంగా కోడెక్స్ వెలుపల ఉండడం కావచ్చు.
బేవుల్ఫ్ వ్రాతప్రతిని అసలు ప్రతి నుండి ఇరువురు వ్రాతగాళ్ళు: స్క్రైబ్ A మరియు స్క్రైబ్ B వ్రాసారు, రెండవ వ్యక్తి 1939 వ వాక్యం నుండి వ్రాసాడు. వారిరువురి చేతివ్రాతలో బాగా తేడాలు ఉన్నాయి. స్క్రైబ్ B యొక్క వ్రాత ప్రాచీనమైనది. ఇరువురు వ్రాతగాళ్ళూ వారి రచనను సరిచూసుకున్నారు, స్క్రైబ్ B అయితే స్క్రైబ్ A వ్రాతను సైతం సరిచూసాడు. స్క్రైబ్ B వ్రాత బ్లిక్లింగ్ హోమిలీస్ కు చెందిన మొదటి స్క్రైబ్ వ్రాతతో అత్యధిక పోలిక కలిగి ఉన్నందున, వారు ఒకే స్క్రిప్తోరియానికి చెందిన వారని కూడా నమ్ముతారు. మల్మేస్బరీ అబ్బే లోని గ్రంథాలయంలో ఉన్న ఆధారమైన పుస్తకాల వలన మరియు స్థానిక ప్రాదేశిక భాషకు చెందిన కొన్ని పదాల గుర్తింపు కారణంగా, అక్కడే ఆ వ్రాతప్రతి వ్రాయబడిందని చెప్పవచ్చు. కానీ, కనీసం ఒక శతాబ్దం పాటు, కొందరు పండితులు బేవుల్ఫ్ లో గ్రెండెల్ సరస్సు యొక్క వర్ణన బ్లిక్లింగ్ హోమిలీస్ లోని హోమిలీ 16 లో సెయింట్ పాల్ నరకాన్ని చూడడం నుండి తీసుకోబడిందని భావించారు.
ఐస్లాండ్ఇక్ పండితుడు గ్రిముర్ జాన్సన్ తోర్కేలిన్ మొదటి సారి వ్రాతప్రతిని తిరగవ్రాయడం 1786లో ప్రారంభించి ఫలితాను 1815లో ప్రచురించాడు, అతడు డేనిష్ ప్రభుత్వం వద్ద చారిత్రిక పరిశోధనా సంఘంలో పనిచేసేవాడు. అతడు ఒకటి తనే స్వయంగా చేసి, మరొకటి చేయడానికి మాత్రం ఆంగ్లో-సాక్సన్ తెలియని వృత్తిపరమైన వ్రాతగాడిని నియోగించాడు. అప్పటి నుండి, వ్రాతప్రతులు మరింత నలిగిపోగా, తోర్కేలిన్ వ్రాతలు బేవుల్ఫ్ పరిశోధకులకు అపురూపమైన ద్వితీయ మూలాలుగా మిగిలాయి. కనీసం 2000 అక్షరాల పునరుద్ధరణ ఈ ప్రతులకు చెందుతుంది. వాటి నిర్దిష్టత ప్రశ్నింపబడింది, కానీ ("ఉదా.," చౌన్సీ బ్రూస్టర్ టింకర్ చే "ది ట్రాన్స్లేషన్స్ అఫ్ బేవుల్ఫ్" , 19వ-శతాబ్దపు "బేవుల్ఫ్" అనువాదాలు మరియు ప్రతులపై సమగ్ర పరిశీలనలో), తోర్కేలిన్ సమయానికి ఆ వ్రాతప్రతి ఎంతవరకూ చదవదగ్గ పరిస్థితులలో ఉన్నదో అనుమానాస్పదం.
"బేవుల్ఫ్" ఇంగ్లాండ్లో వ్రాయబడింది, కానీ స్కాండినేవియాకు చెందింది. వివిధ రకాలుగా దాని కాలం 8వ మరియు ప్రారంభ 11వ శతాబ్దాలుగా చెప్పబడింది. అది చారిత్రిక కోణంలో చెప్పబడిన ఐతిహాసిక పద్యం; పురాణ సంఘటనలు మరియు వీరోచిత గతానికి చెందినా గొప్ప ప్రజల కథ. దాని రచయిత గురించి తెలియకపోయినా, దాని నేపథ్యం మరియు కథాంశం జెర్మేనిక్ వీరగాథా కవిత్వంలో వ్రేళ్ళూనుకుని, ఆంగ్లో-సాక్సన్ సంప్రదాయంలో స్కాప్లచే గానం చేయబడి పునరుద్దరింపబడుతూ ఉంటాయి.
ఆ పద్యం కూర్పు దాని ప్రతిలేఖనం సమయానికి చెందినదా, లేదా ఆ పద్యం అంతకు మునుపు కాలంలో (బహుశా బేర్స్ సన్ టేల్స్లో ఒకటిగా) వ్రాయబడి ఎన్నో సంవత్సరాలు మౌఖిక ప్రచారంలో ఉంది, అటుపై వ్రాతప్రతి రూపం పొందిందా అన్న దానిపై భేదాభిప్రాయాలున్నాయి. లార్డ్ (1960:) ఆ వ్రాతప్రతి ఒక ప్రదర్శన గురించి వ్రాయబడిందనీ, బహుశా కేవలం ఒకే సారి కాకుండా అయి ఉంటుందనీ, బలంగా విశ్వసించాడు.
కియెర్నాన్ (1996) రాతిచిత్రాలు మరియు సంకేతభాష సాక్ష్యాల ఆధారంగా, ఆ పద్యం వ్రాతప్రతి కాలానికే చెందిందని భావించాడు. కియెర్నాన్ వివరణ ఒక రకంగా ఆ పద్యంలోని ఎంతో-చర్చించిన రాజకీయ సందర్భంతో ముడిపడి ఉంది: అదే అభిప్రాయంతో ఎందఱో పండితులు ఏకీభవించారు, ఇటీవల ఆ పద్యం 8వ శతాబ్దంలో డేన్స్ కొరకు సానుభూతి సంపాదించటానికి ఆంగ్లో-సాక్సన్స్ చే వైకింగ్ యుగమైన 9వ మరియు 10వ శతాబ్దాలలో వ్రాసి ఉండవచ్చునన్న వాదంతో, ఆ అభిప్రాయం మారింది.
కియెర్నాన్ మాత్రం 8వ-శతాబ్దం వాదంతో ఏకీభవించడు, ఎందుకంటే ఈ పద్యం అప్పుడైనా వైకింగ్ యుగంలో ఆంగ్లో-సాక్సంలచే ప్రసారమైందని, రాతిచిత్రాలు మరియు సంకేతభాష సాక్ష్యాలు బేవుల్ఫ్ 11వ శతాబ్దపు పద్యమని చెబుతాయని, స్క్రైబ్ A మరియు స్క్రైబ్ B లు రచయితలని, వారిరువురిలో స్క్రైబ్ B తీక్షణమైన వాడని చెప్పాడు.
J. R. R. టోల్కీన్ దృష్టిలో ఈ పద్యం ఆంగ్లో-సాక్సన్ అన్యమతత్వంయొక్క అసలైన జ్ఞాపకమని ఇంగ్లాండ్ క్రైస్తవీకరణ తరువాత కొన్ని తరాలకు సుమారు క్రీ.శ.700లో ఇది వ్రాయబడి ఉండవచ్చని చెబుతాడు. ఈ పద్యం సుమారు 8వ శతాబ్దంలోనిది అన్న టోల్కీన్ యొక్క నమ్మకాన్ని టాం షిప్పీ (2007) బలపరుస్తాడు.
జాన్ మిచెల్ కేమ్బ్లే (1849) సలహా మరియు జాచింగ్ (1976) సమర్థనల ప్రకారం ప్రారంభ 9వ శతాబ్దంలో "చివరికి వ్రాయబడింది" ఫిన్స్బర్గ్ సంఘటన కనీసం స్థిరపడుతుంది. కేమ్బ్లే హ్నేఫ్, హక్కుమారుడి పాత్రను, చారిత్రిక నిఘంటుకర్త గొప్పవ్యక్తి హ్నబి, హువోచింగ్ కుమారుడి (d. ca. 788)తో గుర్తిస్తూ, ఫ్రిసియాలో సుమారు క్రీ.శ.800లో కనీసం సంభవించిన ఘటనలతో ముడిపెడతాడు.
11వ శతాబ్దం తేదీ ఎందుకంటే, సాహిత్య యోగిచే మౌఖిక ప్రచారం వలన వ్రాయబడినదని చెప్పడం కన్నా, "బేవుల్ఫ్" కవిచేత అసలైన వర్ణన కలిగిన కథగా ఉండే అవకాశం పండితుల దృష్టిలో ఎక్కువగా ఉంది.
"బేవుల్ఫ్" తరువాతి తరాలకు మౌఖిక సాంప్రదాయం ద్వారా ప్రస్తుతం వ్రాతప్రతి రూపం మునుపు వచ్చిందా అన్నది ఎంతో వివాదాస్పదం, అది ఎలా వ్రాయబడింది అన్న దానికన్నా ఎక్కువ విషయం అందులో ఉంది. కానీ, మౌఖిక-సంప్రదాయ సంకలనం మరియు మౌఖిక సంప్రదాయం సిద్ధాంతపు ఫలితాలను అనుసరించి, ఈ పద్యాన్ని అర్థం చేసుకోవడం ఎలాగా, మరియు ఎటువంటి తాత్పర్యాలు సవ్యమైనవి అన్నది ప్రధానాంశం.
పండితుల చర్చ "బేవుల్ఫ్"కు సంబంధించి అది మౌఖిక సాంప్రదాయమా అన్నది ఎంతో ప్రముఖంగా 1960లు మరియు 1970లలో నడిచింది. ఈ వాదాన్ని సుమారుగా ఇలా చెప్పవచ్చు: ఒకవైపు, ఈ పద్యం కతానాయకునికి చెందిన వివిధ కథల నుండి సంకలనం చేయబడిందని భావించవచ్చు (గ్రెండెల్ వృత్తాంతం, గ్రెండెల్ తల్లి కథ, మరియు నిప్పుచిమ్మే పక్షి వివరణ). ఈ భాగాలు సంప్రదాయంలో ఎన్నో సంవత్సరాలు ఉండి ఉంటాయి, నిరక్షరాస్యులైన కవులు ఒకతరం నుండి మరొక తరానికి శిష్యరికంచే ఇచ్చి ఉండవచ్చు. ఈ పద్యం మౌఖికంగా మరియు ఆశువుగా చెప్పబడింది, మరియు ఇది ఆధారపడిన పురాతన సంప్రదాయాలు మౌఖికం, అన్యమత, జెర్మేనిక్, వీరోచిత మరియు తెగలకు సంబంధించినవి. మరొక వైపు, ఇది అక్షరాస్యుడైన వ్రాతగాడు వ్రాసాడని భావించవచ్చు, అతడు లాటిన్ నేర్చుకుని అక్షరాస్యత సాధించి ఉండవచ్చు (లాటిన్ సంస్కృతిని, ఆలోచనా విధానాలను వంటబట్టించుకుని), అతడు బహుశా సాధువై, దృక్పథంలో బలమైన క్రైస్తవుడై ఉండవచ్చు. ఈ భావనలో, అన్యమత ఉదాహరణలు అలంకరణ ప్రాయంగానే ఉంటాయి. ఇందులో మూడవ దృక్కోణం, పై రెండు వాదాల్నీ బలపరుస్తూ, వాటి మధ్య సంబంధాన్ని చూపే ప్రయత్నం చేస్తుంది కాబట్టి, ఇది వాటిలా బలంగా చెప్పబడలేదు; దీని దృష్టిలో పద్యంలో ఒక క్రైస్తవమతం కన్నా మరియు అన్యమత సిద్ధాంతాల పట్ల ఒక భావనకన్నా ఎక్కువే ఉంది, ఈ రెండిటి మధ్య కాలం వందల సంవత్సరాలు; ఈ పద్యం నిజానికి ఒక అక్షరాస్యుడైన క్రైస్తవ రచయితచే వ్రాయబడింది, అతడు గానీ లేదా అతడి పూర్వీకులు కానీ అన్యమతం నుండి మతమార్పిడి చేసుకుని ఉండవచ్చు, యితడు మౌఖిక మరియు సాహిత్య వాతావరణంతో పరిచయం ఉన్నవాడు మరియు మౌఖిక సంప్రదాయం నుండి అద్భుతంగా "పునఃసృష్టి" చేయగలిగిన వాడు; ఈ ప్రారంభ క్రైస్తవ కవి, ధర్మం మరియు న్యాయం కొరకు, ఇంకా ఆర్త జనుల సహాయం మరియు రక్షణ కొరకు, ఆత్మత్యాగం చేయడానికి సిద్ధపడే వ్యక్తిత్వాన్ని వర్ణించాడు; మంచి అన్యమత ప్రజలు ఆ సన్మార్గంలో నడిచారు కాబట్టి ఈ కవి అన్యమత సంస్కృతిని స్తితప్రజ్ఞత మరియు గౌరవంతో సృష్టించాడు; కానీ ఈ ప్రారంభ క్రైస్తవ కవి రచనకు అటుపై ఎంతో కాలానికి సంస్కరణ "నిప్పు-మరియు-చెకుముకిరాయి" క్రైస్తవ కవి వ్రాసిన అన్యమత పద్ధతుల్ని పాపభూయిష్టంగా మరియు చెడ్డవిగా చిత్రించి, అక్కడి రాక్షసాకారులకు సైతాను లక్షణాలు ఆపాదించిన పాదాలు తోడయ్యాయి.
M. H. అబ్రంస్ మరియు స్టీఫెన్ గ్రీన్బ్లాట్ వారి "బేవుల్ఫ్" పరిచయంలో "నార్టన్ ఆన్తాలజీ అఫ్ ఇంగ్లీష్ లిటరేచర్"లో ఇలా అంటారు, "కవి వీరోచిత భాష, శైలి మరియు ప్రాచీన జెర్మేనిక్ మౌఖిక కవిత్వపు అన్యమత ప్రపంచాన్ని సంస్కరించాడు […] ప్రస్తుతం "బేవుల్ఫ్" అనేది ఒక క్రైస్తవుడు అయిన కవి రచన అనీ, పూర్తిగా స్థిరపడిన క్రైస్తవ సంప్రదాయాన్ని ఇది ప్రతిబింబిస్తుందనీ అందరూ నమ్ముతారు."
కానీ, D.K. క్రౌన్ వంటి పండితులు ఆ పద్యం ఆలపించేవాడి నుండి మరొక ఆలపించేవాడికి మౌఖిక-పద్ధతి సంకలనం ద్వారా సంక్రమించిందని చెబుతారు, దీనివలన ఐతిహాసిక పద్యాలు (కనీసం కాస్త) ఆలపించేవారి ద్వారా మరింత అభివృద్ధి చెందాయని చెప్పవచ్చు. అతడి అద్భుత రచన, "ది సింగర్ అఫ్ టేల్స్" లో, ఆల్బర్ట్ లార్డ్, ఫ్రాన్సిస్ P. మగౌన్ మరియు ఇతరుల రచనలను ఉదహరిస్తూ అంటాడు, “ఈ ప్రతి సంపూర్ణం, నిర్దిష్టం మరియు నిశ్చయమైనది. ఈ విశాల విశ్లేషణ ద్వారానే బేవుల్ఫ్ మౌఖికంగా సంకలనం చేయబడిందని రుజువవుతుంది.”
"బేవుల్ఫ్" మరియు ఇతర ఆంగ్లో-సాక్సన్ కవిత్వాన్ని మౌఖిక పద్ధతి సంకలనం కొరకు పరీక్షించడం మిశ్రమ సమాధానాల్ని ఎదుర్కొంది. "నేపథ్యాలు" (బాగా తెలిసిన సంఘటనలను, అంటే "కథానాయకుడికి ఆయుధాలను ఇవ్వడం" వంటివి వారసత్వంగా వివరించే ఉపభాగాలు, లేదా ప్రత్యేకంగా బాగా చదవబడిన "సముద్రపు ఒడ్డున కథానాయకుడు" నేపథ్యం) ఆంగ్లో-సాక్సన్ సాహిత్యం మరియు ఇతర జెర్మేనిక్ గ్రంథాల్లో ఉన్నా, కొందరు పండితులు ఆంగ్లో-సాక్సన్ కవిత్వం మౌఖిక పద్ధతి మరియు సాహిత్య ప్రక్రియల మిశ్రమమని చెబుతారు, పద్యాలు పదం-తరువాత-పదంగా సంకలనం చేయబడి పెద్ద సూత్రాలు మరియు పద్ధతులను అనుసరించాయని చెబుతారు.
లారీ బెన్సన్ అభిప్రాయం ప్రకారం "బేవుల్ఫ్" పూర్తిగా సూత్రప్రాయ రచన, ఇందువలన చదివే వారు సరైన పద్ధతిలో దీనిని విశ్లేషించే అవకాశం, మరియు కవి సృజన సామర్థ్యాన్ని తెలుసుకునే అవకాశం తక్కువ. దీనికి బదులుగా, అతడు "సంప్రదాయ మూలం" నుండి వచ్చిన ఇతర జెర్మేనిక్ సాహిత్యం ఉదహరిస్తూ, అటునుండి "బేవుల్ఫ్" తీసుకుని దాన్ని విశాలం చేసిందని చెబుతాడు. కొన్ని సంవత్సరాల తరువాత, అన్ వాట్స్ ఒక పుస్తకం ప్రచురించింది, అందులో ఆమె సంప్రదాయ, హోమరిక్, మౌఖిక సూత్ర సిద్ధాంతాన్ని ఆంగ్లో-సాక్సన్ కవిత్వానికి అపసవ్యంగా ఆపాదించడాన్ని ఎదిరించింది. ఆమె ఇంకా ఆ రెండు సంప్రదాయాలూ పోల్చకూడదని, అలా చూడకూడదని వాదించింది. థామస్ గార్డ్నర్ కూడా నాలుగు సంవత్సరాల తరువాత ప్రచురించిన పరిశోధనా పత్రంలో వాట్స్ తో ఏకీభవించాడు, ఇందులో "బేవుల్ఫ్" రచన పూర్తిగా సూత్రాలు మరియు నేపథ్యాల నుండి సృష్టించడం కన్నా ఎంతో వైవిధ్యం కలిగి ఉందన్నాడు.
జాన్ మైల్స్ ఫాలీ అభిప్రాయంలో, ప్రత్యేకంగా "బేవుల్ఫ్" వివాదం గురించి, పోలిక అవసరమూ మరియు విలువైనదైనా, అక్కడి సంప్రదాయానికి చెందిన ప్రత్యేకతలతో పోల్చి చూడడం అవసరం; ఫాలీ మౌఖిక సంప్రదాయ సిద్ధాంతంలోని అభివృద్ధి ప్రకారం సంకలనం గురించి తేల్చి చెప్పలేని విషయాలు అనవసరమని, నిరాధారమని, అవి మౌఖిక/సాహిత్య వివాదాలకన్నా మరింత సరళమైన రచనా సంప్రదాయం వైపు మొగ్గుతాయనీ చెప్పాడు.
చివరికి, ఉర్సుల స్కేఫెర్ దృష్టిలో, ఆ పద్యం "మౌఖికం" లేదా "సాహిత్యం" అన్నది ఒక రకంగా ఉచ్చు లాంటిది. ఈ ఉదాహరణలో, ఈ పద్యం రెండు రకాలుగానూ అర్థమయ్యేట్టూ, సృష్టించబడింది. స్కేఫెర్ ఊహ అయిన "గానం", ఇందులో ఆ పద్యాన్ని ఒకవైపు జెర్మేనిక్, అన్యమతం మరియు మౌఖికంగా మరియు మరొక వైపు లాటిన్-మూలం, క్రైస్తవం మరియు, సాహిత్యంగా భావించే విషయాలకు రాజీ లేదా దృక్కోణాల మిశ్రమాన్ని ఇవ్వదు, కానీ మోనికా ఒట్టార్ చెప్పినట్టూ: "...ఒక 'టేర్తియం క్విడ్', ఇందులో మౌఖిక మరియు సాహిత్య సంస్కృతులు రెండూ ఉంది, స్వయంగా తర్కం మరియు కళాత్మకత ఉంది."
ఈ పద్యం పశ్చిమ సాక్సన్ మరియు ప్రాచీన ఆంగ్లానికి చెందిన ఆంగ్లియన్ భాషలు కలుపుతుంది, కానీ అవి ఆ సమయంలో వ్రాయబడిన ఇతర ప్రాచీన ఆంగ్ల పద్యాలలాగా ప్రముఖంగా పశ్చిమ సాక్సన్.
బేవుల్ఫ్ వ్రాతప్రతిలో ఆశ్చర్యం కలిగించే భాషా రూపాలు ఉన్నాయి. ఈ నిజం వలన కొందరు పండితులు బేవుల్ఫ్ ప్రధాన భాషాప్రాంతాల గుండా దీర్ఘమైన మరియు సంక్లిష్టమైన ప్రసారానికి గురై ఉంటుందని నమ్ముతారు. ఈ క్రింది భాశారూపాల్ని ఈ పద్యంలో సంక్లిష్ట మిశ్రమంలో చూడవచ్చు: మేర్షియన్, నార్తంబ్రియన్, ప్రారంభ పశ్చిమ సాక్సన్, కేంటిష్ మరియు చివరి పశ్చిమ సాక్సన్. కియెర్నాన్ భాష నుండి భాషకు, తరం నుండి తరానికి, వ్రాతగాడి నుండి వ్రాతగాడికీ సంక్లిష్టమైన మిశ్రమం చెందుతూ ప్రసారం అయ్యే అవకాశం దాదాపు శూన్యమని వాదించాడు..
రూపాల మిశ్రమానికి వ్యతిరేకంగా కియెర్నాన్ వాదం దీర్ఘమైనది మరియు సంక్లిష్టమైంది, కానీ అతడు రూపాల మిశ్రమం ఒక రకంగా సూటియైన రచన యొక్క చరిత్రను ఇలా చెప్తుందని అన్నాడు:
... ఒక 11వ శతాబ్దం MS; ఒక 11వ శతాబ్దం మేర్షియన్ కవి ప్రాచీన భాషను ఉపయోగించాడు; మరియు 11వ శతాబ్దం స్థిర సాహిత్య భాష ప్రారంభ మరియు ఆధునిక, భాశామిశ్రమ రూపాలు కలిగి, వ్రాసే విధానంలో మార్పులను అనుమతించింది; మరియు (బహుశా) ఇరువురు 11వ శతాబ్దపు వ్రాతగాళ్ళు కాస్త భిన్నమైన వ్రాసే పద్ధతులు అనుసరించారు.
ఈ దృక్కోణం ప్రకారం, బేవుల్ఫ్ సంపూర్ణంగా అంటి-క్వేరియన్ ఇష్టాల ఉత్పత్తిగా చూడవచ్చు, ఇంకా చదివే వారికి "డెన్మార్క్, మరియు దాని పూర్వచరిత్రపై 11వ శతాబ్దపు ఆంగ్లో-సాక్సన్ అభిప్రాయాలు, బెడె శకం మరియు అతడి పూర్వీకుల స్వస్థలం గురించి 7వ లేదా 8వ శతాబ్దపు ఆంగ్లో-సాక్సన్ అభిప్రాయాల కన్నా ఎక్కువగా చెబుతుంది".
ప్రాచీన ఆంగ్ల పద్యం "బేవుల్ఫ్" వంటిది ఆధునిక కవిత్వం కన్నా ఎంతో విభిన్నంగా ఉంటుంది. ఆంగ్లో-సాక్సన్ కవులు మామూలుగా యమక రూపం ఉపయోగించేవారు, ఈ పాదంయొక్క రూపం యమకాన్ని కవిత్వంలోని వరుసలను కలిపే ప్రధాన అంశంగా వాడుతుంది, ఇతర అంశాలైన ప్రాసకన్నా ఎక్కువగా. ఈ పద్ధతిలో పాదంలోని మొదటి సగం (a-పాదం) రెండవ సగానికి (b-పాదం) ప్రారంభ శబ్దంలోని పోలిక ద్వారా కలుపుతుంది. అంతేకాక, ఈ రెండు సగాలూ ఒక కేసురద్వారా విభజింపబడతాయి: "ఒఫ్ట్ స్క్ ఈల్డ్ స్క్ ఎఫింగ్ \\ స్క్ ఎపెన ప్రేటం" (l. 4).
కవికి యమకం పూర్తిచేయడానికి వివిధ మారుపేర్లు లేదా సూత్రాలు అందుబాటులో ఉంటాయి. ప్రాచీన ఆంగ్ల కవిత్వం మాట్లాడేప్పుడు లేదా చదివేప్పుడు, ఆధునిక ఆంగ్లంలోలాగా కాకుండా అక్కడి పదాలు యమకానికి సరిపోయేందుకు వివిధ రకాలుగా పలకవలసి ఉంటుంది. "h" అక్షరం, ఉదాహరణకు, ఎల్లప్పుడూ (హ్రూగర్: హ్రోత్-గర్)గా ఉచ్చరింపబడుతుంది, మరియు ద్విత్వం "cg" ఎల్లప్పుడూ "dj"గా ఉచ్చరింపబడుతుంది, "ఎడ్జ్" పదంలోలాగా. f మరియు s లు వాటి శబ్ద వాతావరణం అనుసరించి ఉచ్చరింపబడతాయి. అచ్చులు లేదా చెప్పబడే హల్లుల మధ్య, అవి ఆధునిక v మరియు z లుగా వరుసగా ఉచ్చరింపబడతాయి. లేదా అవి ఆధునిక f "ఫాట్"లోనిది మరియు s "శాట్"లోనిది, లా చెప్పబడవు. కొన్ని అక్షరాలూ, ఆధునిక ఆంగ్లంలో లేనివి, తోర్న్, þ, మరియు ఎత్, ð — ఆధునిక ఆంగ్లం "థ్", "క్లోత్" మరియు "క్లోథ్"లోని ఉచ్చారణలు — అసలు వ్రాతప్రతి మరియు ఆధునిక ఆంగ్ల ప్రతులలోనూ అత్యధికంగా ఉపయోగించారు. ఈ అక్షరాల ఉచ్చారణ f మరియు s లతో సరిపోతుంది. రెండూ ("క్లోథ్"లాగా) ఇతర చెప్పబడే శబ్దాలలాగే ఉచ్చరించాలి: oðer, laþleas, suþern. లేదా అవి చెప్పబడవు ("క్లోత్"లాగా): þunor, suð, soþfæst.
కెన్నింగ్లు కూడా "బేవుల్ఫ్" లోని ప్రధాన పద్ధతులు. అవి ఛందస్సులోని యమకం కొరకు రోజూ కనిపించే విషయాలను విశదంగా వర్ణించడానికి చెందినవి. ఉదాహరణకు, కవి సముద్రాన్ని "హంస-మార్గం" లేదా "తిమింగల-మార్గం"; ఒక రాజును "ఉంగరం-ఇచ్చేవాడు"గా చెప్పవచ్చు. "బేవుల్ఫ్" లో ఎన్నో కెన్నింగ్లు ఉన్నాయి, ప్రాచీన ఆంగ్ల కవిత్వంలో ఎక్కువగా వాడబడిన ఎక్కువ సూత్రాలకు ఇది ఉదాహరణ. ఈ పద్యం అచ్చు లోపించే రూపకాలంకారం కూడా విరివిగా వాడుతుంది.
J.R.R. టోల్కీన్ ఈ పద్యం ఒక స్మృతిగీతం అని వాదించాడు.
చారిత్రకంగా, ఈ పద్యంలోని పాత్రలు నార్స్ అన్యమతస్తులు (ఈ పద్యంలోని సంఘటనలు స్కాండినేవియా క్రైస్తవీకరణకన్నా ముందు జరిగినవి), కానీ ఈ పద్యం వ్రాసినవారు క్రైస్తవ ఆంగ్లో-సాక్సన్స్, వీరు ఎక్కువగా స్థానిక ఆంగ్లో-సాక్సన్ అన్యమతత్వం నుండి సుమారు 7వ శతాబ్దంలో మారారు — ఆంగ్లో-సాక్సన్ అన్యమతత్వం మరియు నార్స్ అన్యమతత్వం కూడా ఒకే మూలం జెర్మేనిక్ అన్యమతత్వం నుండి వచ్చినవే. కాబట్టి "బేవుల్ఫ్" ఒక జెర్మేనిక్ పోరాటవీరుల సంఘాన్ని చిత్రిస్తుంది, ఇందులో ఆ ప్రాంతపు రాజు మరియు అతడి పనివారి మధ్య సంబంధం ఎంతో ప్రాముఖ్యత వహించింది. M. H. అబ్రంస్ మరియు స్టీఫెన్ గ్రీన్బ్లాట్ గమనించారు:
హ్రోత్గర్ మరియు బేవుల్ఫ్ ఇరువురూ నిజాయితీగల జ్ఞానం పొందిన అన్యమతస్తులుగా చిత్రించబడ్డారు, వారు జెర్మేనిక్ వీరోచిత కవిత్వం విలువలను తరచూ సమర్థిస్తూ ఉంటారు. పోరాటవీరుల సంఘాన్ని వర్ణించే కవిత్వంలో, ప్రముఖమైన మానవ సంబంధం పోరాటవీరుడు - థానే - మరియు అతడి యజమాని మధ్య ఉండేది, ఈ సంబంధం ఒకరికి దాస్యం చేయడం కన్నా పరస్పర విశ్వాసం మరియు గౌరవంపై ఆధారపడింది. ఒక పోరాటవీరుడు తన యజమానికి విశ్వాసాన్ని ప్రతిజ్ఞచేసినపుడు, అతడికి సేవకుడిగా కాక సన్నిహితుడవుతాడు, అతడి రక్షణలో మరియు అతడి యుద్ధాల్లో పాల్గొనడంలో ఆనందం పొందుతాడు. దీనికి బదులుగా, యజమాని అతడి థానేల రక్షణ మరియు వారి వీరత్వానికి ఖరీదైన బహుమతులనిచ్చే భారం వహిస్తాడు.
ఈ సంఘం బలమైన బంధంతో కూడుకున్నది; ఎవరైనా చనిపోతే, బ్రతికి ఉన్న సంబంధీకుడు ప్రతీకారాన్ని వారి జీవితం లేదా వేరేగిల్ద్, పరిహారం చెల్లించడం ద్వారా తీర్చుకుంటాడు.
స్టాన్లీ B. గ్రీన్ఫీల్డ్ (ఆంగ్ల పండితుడు, ఒరెగాన్ విశ్వవిద్యాలయం), "బేవుల్ఫ్" మొత్తంలో మానవశరీరవర్ణన ఒక థానే తన యజమానితో కలిగిన సంబంధాన్ని చేబుతాయని సూచించాడు. అతడి దృష్టిలో “భుజ-సన్నిహితుడు” అనే పదం నిజమైన చేయిని, ఇంకా థానే (ఎస్కేరే) తన యజమానికి (హ్రోత్గర్) ఎంత ముఖ్యుడో చెబుతుంది. ఎస్కేరే మరణంతో, హ్రోత్గర్ తన క్రొత్త "భుజం" కొరకు బేవుల్ఫ్ కావాలనుకుంటాడు. అంతేకాక, గ్రీన్ఫీల్డ్ వాదం ప్రకారం, పాదం అందుకు వ్యతిరేకంగా వాడతారు, అది పద్యంలో కేవలం నాలుగు సార్లే వచ్చింది. ఇది అన్ఫెర్త్ గురించి వాడారు (బేవుల్ఫ్ చే బలహీనుడు, మోసగాడు, మరియు పిరికివాడుగా చెప్పబడిన వ్యక్తి). అన్ఫెర్త్ ను “రాజు పాదాల చెంత” ఉన్నట్టు వర్ణించడం (పాదం 499) గ్రీన్ఫీల్డ్ గమనించాడు. అన్ఫెర్త్ ఇంకా పదాతిదళ సభ్యుడు, కథ మొత్తమ్మీద ఏమీ చేయక, కేవలం “మరింత వీరోచిత కార్యాలకు నేపధ్యంగా మాత్రమే" ఉపయోగపడతాడు.
అదే సమయంలో, రిచర్డ్ నార్త్ (ఆంగ్ల పండితుడు, విశ్వవిద్యాలయ కళాశాల లండన్) దృష్టిలో "బేవుల్ఫ్" కవి "డేనిష్ పురాణాలను క్రైస్తవ రూపం"లో అర్థం చేసుకున్నాడు (ఆ పద్యం క్రైస్తవ ప్రేక్షకులకు వినోదంగా ఉండి ఉండవచ్చు), ఇంకా ఇలా అంటాడు: "ఇప్పటివరకూ మనం "బేవుల్ఫ్" మొదటి ప్రేక్షకులు సాధారణంగా దీనులుగా భావింపబడే ప్రజల కథలు వినడం ఎందుకు ఇష్టపడేవారని తెలుసుకోలేదు. ఈ ప్రశ్న ముఖ్యమైంది, ఎందుకంటే [...] ఆంగ్లో-సాక్సన్స్, డేన్స్ను విదేశీయులుగా కాక 'హేతెన్లు'గానే చూసారు" గ్రెండెల్ తల్లి మరియు గ్రెండెల్ ఇరువురూ కెయిన్ వంశస్తులుగా చెప్పబడ్డారు, ఈ నిజాన్ని కొందరు పండితులు కెయిన్ సంప్రదాయంతో ముడిపెడతారు.
అల్లెన్ కాబనిస్ "బేవుల్ఫ్" మరియు బైబిల్ మధ్య ఎన్నో పోలికలు ఉన్నాయని వాదిస్తాడు. మొదట అతడు, బేవుల్ఫ్ మరియు యేసు మధ్య పోలిక గురించి వాదిస్తాడు: ఇరువురూ వారి వ్యతిరేక శక్తులతో పోరాడడంలో ధైర్యవంతులనీ మరియు నిస్వార్థపరులనీ, ఇరువురూ వారి ప్రజలను రక్షించడానికి మరణించారనీ చెబుతాడు. రెండవది, అతడు "ది బుక్ అఫ్ రెవెలేషన్" భాగంతో పోలికను చెబుతాడు (“వారి భాగాన్ని నిప్పు మరియు చెముకుకిరాయితో మండే సరస్సు క్రింద కలిగి ఉంటారు: అది రెండవ మరణం." రెవెలేషన్ 21:8) మరియు గ్రెండెల్ ఇంకా గ్రెండెల్ తల్లి నివాసంతో ఉండే పోలిక. మూడవది, అతడు లూకా సువార్తలో యేసు వాక్యాలు (అతడి శిలువకు కారకులైన వారిని క్షమించడం) పద్యంలో (వినాశకర సరస్సులో దూకబోయే ముందు) బేవుల్ఫ్ తన శత్రువైన అన్ఫెర్త్ ని క్షమించడంతో పోల్చాడు.
కానీ, పద్యం యొక్క అర్థం మరియు స్వభావంతో అంగీకరించరు: అది జెర్మేనిక్ అన్యమత సందర్భంలోని క్రైస్తవ గ్రంథమా? ఈ ప్రశ్న, జెర్మేనిక్ అన్యమత నమ్మకాల నుండి క్రైస్తవానికి జరిగిన మార్పు కొన్ని శతాబ్దాల పాటు జరిగిన క్రమమైన మార్పు అని సూచిస్తుంది, ఇంకా అది వ్రాసిన సమయంలో మతపరమైన నమ్మకానికి ఆ పద్యం యొక్క సందేశం అస్పష్టంగానే ఉంది. రాబర్ట్ F. యీగర్ (సాహిత్య పండితుడు, అషేవిల్లెలో ఉత్తర కెరొలినా విశ్వవిద్యాలయం) ఈ ప్రశ్నలకు పునాది కల్పించిన వాస్తవాలను ఇలా చెప్పాడు:
కాట్టన్ విటేలియాస్ A.XV వ్రాతగాళ్ళు క్రైస్తవులన్నది నిర్వివాదాంశం; ఇంకా బేవుల్ఫ్ వ్రాయబడినది క్రైస్తావీకరణ జరిగిన ఇంగ్లాండ్లో అన్నది కూడా నిజం, ఎందుకంటే మార్పిడి ఆరవ మరియు ఏడవ శతాబ్దాలలో జరిగింది. అయినా బేవుల్ఫ్ లోని బైబిల్ కు చెందినా ఉదాహరణలు కేవలం పాత నిబంధనకు సంబంధించినవి, క్రీస్తు ఎక్కడా లేడు. ఈ పద్యం అన్యమత కాలంలో జరిగింది, అందుకే ఏ పాత్ర కూడా నిర్దిష్టంగా క్రైస్తవంగా కనిపించదు. నిజానికి, పద్యంలో వారు దేన్ని నమ్ముతారో చెప్పినపుడు, వారు అన్యమతస్తులని మనకు తెలుస్తుంది. బేవుల్ఫ్ స్వంత నమ్మకాలు ఎక్కడా వివరంగా చెప్పబడలేదు. అతడు ఒక అతీంద్రియ శక్తికి ఎన్నో ప్రార్థనలు చేస్తాడు, దానిని "తండ్రి భగవంతుడు" లేదా "సర్వానికీ సమన్వయకర్త"గా పిలుస్తాడు. అవి తరువాతి కాలంలో క్రైస్తవులు స్వీకరించిన అన్యమత పదాలా? లేదా, పద్య రచయిత బేవుల్ఫ్ ను క్రైస్తవ ఉర్-కథానాయకుడిగా చూడాలని అనుకున్నాడా, క్రైస్తవ ధర్మానికి విరుద్ధంగా సంకేతాలతో చూపాలనుకున్నాడా?
J.R.R. టోల్కీన్యొక్క 1936 విమర్శ"" సూచన ప్రకారం అలా భావించడం చెప్పేవరకూ, ఈ పద్యం ఒక సాహిత్య కొలమానంగా లేదన్నది గమనించాల్సిన విషయం.
1805లో షరోన్ టర్నర్ ఎంపిక చేయబడిన పాదాల్ని ఆంగ్లంలోకి అనువదించాడు. దీని తరువాత 1814లో జాన్ జోసియాస్ కోనీబెర్ ప్రతి "ఇన్ ఇంగ్లీష్ పారాఫ్రేస్ అండ్ లాటిన్ వెర్స్ ట్రాన్స్లేషన్" విడుదల అయింది. 1815లో, గ్రిముర్ జాన్సన్ తోర్కేలిన్ మొదటి పూర్తి ప్రతిని లాటిన్లో ప్రచురించాడు. నికోలాజ్ ఫ్రెడరిక్ సేవేరిన్ గ్రున్ద్విగ్ ఈ ప్రతిని 1815లో సవరించి మొట్టమొదటి డేనిష్ పూర్తి పాద అనువాదాన్ని 1820లో సృష్టించాడు. 1837లో, J. M. కేమ్బ్లే ముఖ్యమైన ఆంగ్ల అనువాదాన్ని సృష్టించాడు. 1895లో, విలియం మార్రిస్ & A. J. వ్యాట్ తొమ్మిదవ ఆంగ్ల అనువాదాన్ని ప్రచురించారు.
20వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో, ఫ్రెడరిక్ క్లీబర్ యొక్క "బేవుల్ఫ్ అండ్ ది ఫైట్ అట్ ఫిన్స్బర్గ్" (ఇందులో పద్యం ప్రాచీన ఆంగ్లంలో ఉంది, ప్రాచీన ఆంగ్ల పదాల సంపూర్ణ వివరణ, మరియు సామాన్య నేపథ్య సమాచారం కూడా ఉన్నవి) "పద్యం చదవడానికి గ్రాడ్యుయేట్ విద్యార్థులకు ప్రధాన మూలం మరియు పండితులు, అధ్యాపకులకు వారి అనువాదాలకు పునాదిగా ఉపయోగపడింది." 1999లో, నోబెల్ గ్రహీత సీమాస్ హీనీయొక్క "బేవుల్ఫ్" ప్రతి ఫేబర్ & ఫేబర్చే ప్రచురింపబడింది, ఇందులో "నార్తర్న్ ఐరిష్ డిక్షన్ అండ్ టర్న్స్ అఫ్ ఫ్రేస్" కూడా ఉంది. 2000లో, W.W. నార్టన్ దీనిని "నార్టన్ ఆన్తాలజీ అఫ్ ఇంగ్లీష్ లిటరేచర్లో పొందుపరచాడు." హైపెర్-టెక్స్ట్ ప్రతులు :
ఆధునిక ఆంగ్ల అనువాదాలు :
ప్రాచీన ఆంగ్లం మరియు ఆధునిక ఆంగ్లం :
వివరణలతో కూడిన ప్రాచీన ఆంగ్లం :