పదవీకాలం
పదవీకాలం (ఆంగ్లం: Tenure) ని సాధారణంగా ఒక ఉద్యోగంలో పదవీకాల జీవితంగా, ఇంకా నిర్ధిష్టంగా ఒక సీనియర్ విద్యావంతుడికి న్యాయమైన కారణం లేకుండా అతడు లేదా ఆమె హోదా / పదవిని తొలగించని విధంగా గల ఒప్పంద పూర్వక హక్కుగా పరిగణిస్తారు.
పెక్కు విశ్వవిద్యాలయాలు మరియు కళాశాలలు, ప్రత్యేకించి అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు ఇంకా కెనడాలో అంతర్గత విధానంగా స్వీకరించిన పదవీకాల పద్ధతుల ప్రకారం, పదవీకాలం ఆచార్యుడు మరియు సహ ఆచార్యుడు వంటి పెక్కు ఉన్నత ఉద్యోగాలతో ముడిపడి ఉంది. ఒక జూనియర్ఆచార్యుడు ప్రచురితమైన పరిశోధన, బోధన మరియు విద్యావిషయక సేవ యొక్క ఒక బలమైన రికార్డును ప్రదర్శించకుండా పదవీకాలపు హోదాలకు పదోన్నతి పొందలేడు. క్లిష్టమైన పద్ధతుల్లో (విద్యావిషయక స్వేచ్ఛ మరియు పదవీకాలానికి సంబంధించి సిఫార్సు చేయబడిన సంస్థాగత నియమాల వంటివి) అటువంటి నమోదులను నెలకొల్పుకునేందుకు ఒక పరిమిత కాలాన్ని మాత్రమే అనుమతిస్తాయి, సంవత్సరాల సంఖ్యను పరిమితం చేయటం ద్వారా ఏ ఉద్యోగి అయినా సహాయక ఆచార్యుడు వంటి కనిష్ఠ హోదాలను పొందగలరు. (ఒక సంస్థ, కాల-పరిమితి లేని అధ్యాపకుడు, అనుబంధ ఆచార్యుడు, లేదా పరిశోధనా ఆచార్యుడు వంటి విద్యావిషయక హోదాలను అందించవచ్చు, అయితే ఈ హోదాలు పదవీకాల సంభావ్యతలను తీసుకు రావు, మరియు అవి “పదవీకాల మార్గం లేనివి”గా పిలవబడతాయి.)
విద్యావిషయక పదవీకాలం ప్రాధమికంగా విద్యావిషయక స్వేచ్ఛ హక్కుకు హామీ ఇవ్వడానికి ఉద్దేశించింది: అది ఉపాధ్యాయులు, పరిశోధకులు అధిపత్య అభిప్రాయం పట్ల అసమ్మతిని కలిగి ఉన్నప్పుడు, ఏ విధంగానైనా అధికారులతో బహిరంగ అనామోదం కలిగి ఉన్నప్పుడు, లేదా అనుసరణయోగ్యం కాని అంశాల మీద సమయాన్ని వెచ్చిస్తున్నప్పుడు ఇలాంటి సందర్భాలలో వారిని కాపాడుతుంది. ఆ విధంగా విద్యావిషయక పదవీకాలం జీవిత కాలపు పదవీకాలంతో సారూప్యత కలిగి ఉండి, బాహ్య వత్తిడుల నుండి కొంత న్యాయాన్ని కాపాడుతుంది. ఉద్యోగ భద్రత లేకుండా, పండిత వర్గం మొత్తంగా విచారణ యొక్క “రక్షణ” రేఖలకు అనుకూలంగా ఉండవచ్చు. తాము వేటి నుండి ఎక్కువ స్ఫూర్తిని పొందుతారో అటువంటి సమస్యలను మరియు వాటి పరిష్కారాలను పరిశోధించేందుకు పండితులకు మేధో పూర్వక స్వయంప్రతిపత్తినివ్వటం చేత మరియు తమ నిజాయితీ గల అంతిమ నిర్ణయాలను నివేదించుటకు మరిన్ని ఆలోచనలు పెరిగేందుకు అనుమతినివ్వటమే, పదవీ కాలపు ఆంతర్యం. ప్రైవేట్ సెక్టర్ చేత ఉన్నత విద్య సమకూర్చబడే ఆర్థికవ్యవస్థలలో, పదవీకాలం శ్రేణీకరణ వ్యవస్థ యొక్క చిత్తశుద్ధికి హామీ పడటంలో సహాయం చేసే ప్రభావం కూడా కలిగి ఉంది. పదవీకాలం లేనట్లయితే, అధిక సంఖ్యలో విద్యార్థులను ఆకర్షించేందుకు మరియు నిలిపి ఉంచుకునేందుకు ఉన్నత శ్రేణులను జారీ చేయవలసిందిగా ఆచార్యులను పాలనాధికారులు వత్తిడి చేయగలరు.
విశ్వవిద్యాలయాలు కూడా పదవీకాల పద్ధతులను స్వీకరించేందుకు ఆర్థిక సహేతుకతలు కలిగి ఉన్నాయి. మొదటగా, ఉద్యోగ భద్రత, దానితోపాటుగా స్వతంత్ర ప్రతిపత్తి అనేవి గుర్తించదగ్గ స్థాయిలో ఉద్యోగి ప్రయోజనాలను కలిగి ఉన్నాయి; అవి లేనట్లయితే, విశ్వవిద్యాలయాలు నిపుణులైన, ప్రసిద్ధులైన పండితులను నిలిపి ఉంచేందుకు మరియు ఆకర్షించేందుకు అధిక జీతాలను లేదా ఇతర ప్రమాణాలను చెల్లించవలసి వచ్చేది. రెండవది, జూనియర్ బోధనా సిబ్బంది చెప్పుకోదగినంతగా విశ్వవిద్యాలయంలో ఒక శ్రేష్ఠమైన సంస్కృతిని సృష్టించేందుకు అత్యున్నత స్థాయి ద్వారా, పదవీకాల నిర్ణయం (ఉదా. జీవిత కాలపు పదవీకాలం Vs. ఉద్యోగ నష్టం) వల్ల తమను తాము నెలకొల్పుకునే విధంగా నడుపుతుంది. చివరిగా, పదవీకాలాన్ని కలిగిన ప్రతిభావంతులైన సిబ్బంది ఎక్కడైతే తాము జీవితం కోసం నిలిచి ఉండదలిచారో ఆ విశ్వవిద్యాలయాలను అభివృద్ధి చేయుటకు మరింతగా సమయాన్ని వెచ్చించేందుకు సిద్ధపడతారు; వారు నిపుణులైన జూనియర్ సహోద్యోగులను నియమించుకునేందుకు, పదోన్నతులలోకి తెచ్చేందుకు మరింత ఇష్టపూర్వకంగా ఉంటారు, కానట్లయితే వారు వీరి హోదాలకే ప్రమాదకరంగా ఉంటారు. వీటిలో పెక్కు సహేతుకతలు న్యాయం మరియు, గణన సంస్థలలోని సీనియర్ భాగస్వామి హోదాలతో సారూప్యతలు కలిగి ఉంటాయి.
పదవీకాల పద్ధతి యొక్క ఒక దుష్పరిణామం ఏమిటంటే, కొందరు పదవీకాల ఆచార్యులు అందరి శ్రేయస్సు కోసం తమ స్వేచ్ఛను ఉపయోగించక పోవచ్చు. పదవీకాలం అనేది సీనియర్ ఆచార్యులు అనుత్పాదకంగా, హీనంగా మరియు అసంగతంగా తయారయ్యేందుకు వీలు కల్పిస్తుందని విమర్శింపబడుతోంది. విశ్వవిద్యాలయాలు తమకు తామే ఈ ప్రమాదాన్ని భరిస్తాయి: ప్రియంగా ఒక స్వతంత్ర వ్యక్తికి జీవిత కాలపు ఉద్యోగ హామీ యిచ్చినప్పుడల్లా అతడందుకు అనర్హుడుగా నిరూపించబడుతూనే ఉంటాడు. దాంతో విశ్వవిద్యాలయాలు పదవీకాలపు హోదాలను ఇవ్వచూపేటప్పుడు చాలా జాగ్రత్త పడుతున్నాయి, మొదటగా అభ్యర్థి యొక్క పరిశోధన, బోధన మరియు సేవల నివేదికను లాంఛనంగా విస్తృత పునఃపరిశీలన చేస్తున్నాయి. ఈ పునఃపరిశీలన క్లిష్టంగా అనేక నెలలు తీసుకుంటుంది మరియు అభ్యర్థి యొక్క పరిశోధనా ప్రాంతంలోని అత్యంత గౌరవనీయులైన పండితుల నుండి మదింపు కోరే రహస్య అభ్యర్ధన లేఖలు కూడా కలిగి ఉంటుంది. కొన్ని కళాశాలలు మరియు విశ్వవిద్యాలయాలు కూడా అభ్యర్థి బోధన గురించి విద్యార్థుల నుండి అభ్యర్ధనా లేఖలు తీసుకుంటాయి. సీనియర్ ప్రతిభావంతులైన సిబ్బంది మరియు సీనియర్ పరిపాలనాధికారులు అభ్యర్థి జీవితకాలం పాటు ఉత్పాదక పండితుడిగా మరియు బోధకుడిగా కొనసాగవచ్చని నిర్ణయించినట్లయితేనే పదవీకాల హోదా ఇవ్వబడుతుంది.
పదవీకాలాన్ని పొందిన వారిలో అది రాజకీయ మరియు విద్యావిషయక స్వేచ్ఛను కుంటుపర్చగలదని సూచించబడుతున్నాయి, వారు ఎక్కడ తమ పదవీకాలాన్ని పొందాలని చూస్తున్నారో ఆయా సంస్థలలో లేదా రంగాలలోని రాజకీయ లేదా విద్యావిషయక అభిప్రాయాలను వారు తప్పక నిర్ధారించవలసి ఉంది. ఉదాహరణకు, ది ట్రబుల్ విత్ ఫిజిక్స్‌ గ్రంథంలో, సైద్ధాంతిక భౌతిక శాస్త్రజ్ఞుడు లీ స్మోలిన్ ""... అది స్ట్రింగ్ సిద్ధాంత రంగంలో చేరకుండా ఉండటం అంటే వాస్తవంగా యువ భౌతిక సిద్ధాంతకర్తలకు కెరీర్ పరంగా ఆత్మహత్యే…" అంటాడు" . పదవీకాల మార్గాన్ని అభ్యర్థి యొక్క రాజకీయ మరియు విద్యావిషయక నిర్ధారణ యొక్క సుదీర్ఘ-కాల నమూనా ప్రదర్శనగా చూడటం నిర్దిష్టంగా సాధ్యమే. వర్జీనియా విశ్వవిద్యాలయంలో ఒక వివాదాస్పదమైన తాత్కాలిక ఆచార్యుడు పాట్రిక్ జె. మైకేల్స్ వ్రాసాడు: “…పదవీకాలం అనేది స్వేచ్ఛా వ్యక్తీకరణను వైవిధ్యపరచడం అనే తన ప్రకటిత లక్ష్యానికి ఖచ్చితమైన వ్యతిరేక ఫలితాన్ని కలిగి ఉంది. బదులుగా, ఒక శాస్త్రవేత్త యొక్క విద్యావిషయక కెరీర్ యొక్క నిర్మాణాత్మక సంవత్సరాలలో స్వేచ్ఛగా మాట్లాడటాన్ని తుడిచి వేస్తోంది, మరియు కేవలం, వారి ఉపయోగకరత్వం గురించి పెంపొందించిన ఒక పదసమాహారానికి మద్దతుగా నిలిచే మార్గ నమోదును మాత్రమే కోరుతుంది.”
ఉత్తర అమెరికన్ విశ్వవిద్యాలయాలు మరియు కళాశాలలో, పదవీకాల మార్గం సుదీర్ఘ ఉపాధి యొక్క నిర్వచిత శీర్షికగా చెప్పబడింది. ఏదేమైనా, అది విశ్వజనీనతకంటే తక్కువగా మారింది. ఉత్తర అమెరికన్ విశ్వవిద్యాలయాలలో, పదవీకాలాన్ని తెచ్చే హోదాలు, లేదా పదవీకాలాన్ని పొందే అవకాశాలు, పదవీకాల-రహిత-మార్గపు హోదాల కంటే మరీ తక్కువగా పెంపొందాయి, దాంతో ఒక విస్తారమైన “విద్యావిషయక అధోవర్గం” ఏర్పాటుకు దారి తీసింది. ఉదాహరణకు, అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలోని అనేక విశ్వవిద్యాలయాలు ప్రస్తుతం పదవీకాల ఆచార్యుల పనులను పదవీకాలరహిత అనుబంధ ఆచార్యుల సేవలతో భర్తీ చేసుకుంటున్నాయి, ఆ విద్యావేత్తలు తక్కువ జీతానికి తరగతులలో బోధిస్తారు మరియు సాపేక్షంగా స్వల్పకాల ఒప్పందాల క్రింద తక్కువ ఉద్యోగ ఉపయోగాలను పొందుతున్నారు.
ఇందుకోసం మరియు ఇతర కారణాలతో, అధికారికంగా యునైటెడ్ కింగ్‌డమ్లోని పబ్లిక్ విశ్వవిద్యాలయాలలో విద్యావిషయక పదవీకాలం థాచర్ ప్రభుత్వం చేత 1980లలో పునర్నిర్మించబడింది. అది ఇంకా ఆస్ట్రేలియా, న్యూజిలాండ్ మరియు ఐరోపా‌లో పెక్కుచోట్ల అందించబడటం లేదు. పెక్కు యూరోపియన్ విశ్వవిద్యాలయ పద్ధతులు యువ పరిశోధకులు, ఉత్తర పట్టభద్రులు, డాక్టరేట్ సాధించిన తర్వాతి వ్యక్తులు లేదా నివాసితుల చేత బోధనను అనుమతించటం లేదని గమనించాలి. జర్మనీలో ఇది ప్రత్యేక సందర్భం, అక్కడ విశ్వవిద్యాలయాలలో అభ్యాసం (అయితే అభివృద్ధి చెందిన సాంకేతిక కళాశాలలో కాదు) తరచుగా సిద్ధాంతం నుండి వేరౌతుంది. నియమం ప్రకారం, జర్మనీ విశ్వవిద్యాలయాలలో బోధనా విధులు పదవీకాల ప్రతిభావంతులైన సిబ్బందికి మరియు పరిశోధన మరియు బోధన కొరకు జీతం చెల్లింపబడిన కొద్దిమంది పదవీకాల-రహిత సిబ్బంది సభ్యులకు పరిమితమయ్యాయి. వాస్తవంలో, బోధన చాలావరకు పదవీకాల-రహిత పరిశోధన విద్యార్థులు మరియు అనుబంధ ప్రతిభావంతులైన సిబ్బంది చేత నిర్వహింపబడుతుంది. ఫ్రాన్స్‌లో పదవీకాలంలో ముందుగా విద్యావిషయక స్థానాలుఅదే విధంగా CNRS మరియు ఇతర పరిశోధకులకు మంజూరు చేయబడ్డాయి. ఇటలీలో పదవీకాలం మొదట విద్యావిషయక స్థానాలు అదే విధంగా కాన్‌సిగ్లియో నేషనల్ డెల్లె రీసెర్చె పరిశోధకులకు మంజూరు చేయబడ్డాయి.
అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు మరియు కెనడాలకు బయట, ఇప్పటికీ తక్కువ కఠినమైన "పునఃపరిశీలన" లేదా "నిర్ధారణ" పొందిన అభ్యర్థులకు సుదీర్ఘకాల ఒప్పందాన్ని ప్రతిపాదిస్తున్నారు అయితే జీవితకాల పదవీకాల పద్ధతి కంటే కొంత తక్కువ ఉద్యోగ భద్రత గల ఒప్పందాన్ని ఇవ్వచూపటం సాధారణం. అంతేగాక, అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలోని రాష్ట్ర విశ్వవిద్యాలయాలలో పదవీకాలం దాడికి గురవుతోంది. న్యూజీలాండ్ “నిర్ధారణ”ని ఇవ్వచూపుతోంది, అది పదవీకాల ప్రభావంతో సారూప్యత గలది, అది తప్ప న్యూజిలాండ్‌లోని అన్ని విశ్వవిద్యాలయాలు వారి హోదాలు శాశ్వతమైన లేక కాకపోయినా న్యాయంలో ప్రతిష్ఠించుటకు, విమర్శగా పనిచేయుటకు, మరియు సమాజం యొక్క అంతర్బుద్ధిగా ఒక విధిని కలిగి ఉన్నాయి.
19వ శతాబ్దంలో, విశ్వవిద్యాలయ ఆచార్యులు చాలావరకు విశ్వవిద్యాలయ ధర్మకర్తల మండలిఇష్టానుసారమే సేవలు అందించేవారు. కొన్నిసార్లు, ప్రధాన దాతలు విజయవంతంగా ఆచార్యులని తొలగించటం లేదా నిర్దిష్ట స్వతంత్ర వ్యక్తులను నియమించడాన్ని నిషేధించగలిగారు; అయినప్పటికీ, ఒక "యధార్థమైన" పదవీకాల వ్యవస్థ ఉనికిలో ఉండేది. సాధారణంగా ఆచార్యులు ఒక కళాశాల యొక్క మతపరమైన నియమాలలో జోక్యం చేసుకున్నందుకు మాత్రమే తొలగింపబడుతుంటారు, మరియు పెక్కుమండళ్ళు క్రమశిక్షణాయుత ఆచార్యుల పట్ల విముఖత కలిగి ఉండేవి. న్యాయస్థానాలు అరుదుగా మాత్రమే తొలగింపులలో జోక్యం చేసుకునేవి.
1870లలో కార్నెల్ ధర్మకర్తల మండలి యొక్క ఒక వాదనలో, ఒక వ్యాపార ధర్మకర్త "యధార్థమైన" పదవీకాలం అమలు పద్ధతికి వ్యతిరేకంగా వాదించాడు, కానీ వాదన వీగిపోయింది. మండలిలో అధికారం నిలిచి ఉన్నప్పటికీ, విద్యావిషయక స్వేచ్ఛ అమలైంది. విస్కాన్సిన్ -మాడిసన్ విశ్వవిద్యాలయంఆచార్యుడు రిచర్డ్ ఎలీ యొక్క 1894 ఉదంతం మరొక ఉదాహరణ, అతడు శ్రామిక న్యాయ సంస్కరణను మరియు శ్రామికుల సమ్మెల గురించి ప్రచారం చేశాడు. విస్కాన్సిన్ చట్టసభ మరియు వ్యాపార ప్రయోజనాలు అతడి తొలగింపునకు వత్తిడి తెచ్చినప్పటికి, విశ్వవిద్యాలయ ధర్మకర్తల మండలి అతణ్ణి కొనసాగించేందుకు (పదవీ కాలం లేకుండా) మరియు తనకు తానుగా విద్యావిషయక స్వేచ్ఛకు బద్ధురాలవుతూ ఒక తీర్మానాన్ని ఆమోదించింది: "సత్య మార్గాలు ఎక్కడికి తీసుకువెళ్ళినా అన్ని పరిశోధనా మార్గాలలో, పరిశోధకుడు పరమ స్వేచ్ఛతో వాటినిఅనుసరించాలి. చిక్కుల్లో ఇరికించే విచారణకు ఏ విధమైన పరిమితులైనా ఉండనీ గాక, విస్కాన్సిన్ యొక్క గొప్ప స్థితి నిర్భయంగా కొనసాగే తూర్పార పట్టటం, మరియు జల్లెడ పట్టడాలని ప్రోత్సహిస్తుందని దానితో మాత్రమే సత్యం తెలుసుకోబడుతుందని మనం నమ్ముతాం.”
1903లో, పంతొమ్మిదేళ్ళ ఉద్యోగ సేవ తర్వాత టెక్సాస్ విశ్వవిద్యాలయం చేత G.B.హల్‌స్టెడ్ తొలగించిన అపఖ్యాతి పాలైన ఉదంతం, పదవీకాల సిద్ధాంత స్వీకరణని త్వరితం చేసింది.
1900లో, హార్వర్డ్ విశ్వవిద్యాలయం, కొలంబియా విశ్వవిద్యాలయం మరియు చికాగో విశ్వవిద్యాలయం అధ్యక్షులు, ఏ దాత కూడా ప్రతిభావంతులైన సిబ్బందికి సంబంధించిన నిర్ణయాలను ఆదేశించకూడదనీ, అటువంటి దాతల విరాళం స్వాగతించబడరాదని, స్పష్టం చేసారు. 1915లో, ఇది అమెరికన్ విశ్వవిద్యాలయ ఆచార్యుల సంఘం' (AAUP) నియమాల ప్రకటనలో అనుసరించబడింది - విద్యావిషయక స్వేచ్ఛ మరియు పదవీ కాలాల కోసం సాంప్రదాయక న్యాయం.
AAUP యొక్క నియమాల ప్రకటన దిగువ ప్రతిపాదనలు చేసింది:
AAUP సంస్కరణలను ముందుకు తేగా, పదవీకాల యుద్ధాలు కేంపస్‌లో అనావశ్యక విషయాలయ్యాయి. 1910లో, 22 విశ్వవిద్యాలయాల సర్వేక్షణ పెక్కుమంది ఆచార్యులు తమ హోదాలను “శాశ్వత పురోభావన”తో కలిగి ఉన్నదని చూపింది. మూడవ వంతు కళాశాలల్లో, సహాయక ఆచార్యుల నియామకాలు శాశ్వతమైనవిగా పరిగణింపబడగా, చాలా కళాశాలలలో బహుళ-సంవత్సరాల నియామకాలు పునరుద్ధరణ నియమంతో కొనసాగాయి. కేవలం ఒక విశ్వవిద్యాలయం పదవీకాలాన్ని జారీ చేయడం మీద ఒక అధ్యక్షుడి యొక్క నిర్ణయాన్ని ఆమోదించడానికి ఒక రక్షక మండలిని ఏర్పాటు చేసింది. చివరిగా, AAUPలో 1928లో దాదాపుగా 28 ఫిర్యాదులు దాఖలయ్యాయి, మరియు వాటిల్లో ఒకటి మాత్రమే మెరుగైన పరిశోధనను కలిగి ఉంది. కళాశాలలు నెమ్మదిగా AAUP యొక్క నిర్ణయాలను స్వీకరించాయి; "యధార్థ" పదవీకాలం అమలులోకి వచ్చింది; సాధారణంగా పునర్నియామకాలు శాశ్వతం అయ్యాయి.
పెక్కు రాష్ట్రాలలో పబ్లిక్ పాఠశాల ఉపాధ్యాయులకు కూడా పదవీకాలం ప్రతిపాదించబడింది. లూసియానా, రాష్ట్ర విద్యా సూపర్నింటెండెంటు T. H. హేరిస్ అధ్యర్వంలో విద్యావంతులను నియమించడం మరియు తొలగింపులలో గతంలోని రాజకీయ పరిగణన కారణంగా 1930లో ఒక ఉపాధ్యాయ రక్షణా విధానాన్ని నెలకొల్పారు.
1940లో, విద్యావిషయక పదవీకాల శిక్షణాకాలం ఏడేళ్ళు ఉండాలని AAUP సిఫార్సు చేసింది - అది ఇప్పటికీ లాంఛనమై ఉంది. ఇంకా అది పదవీకాల ఆచార్యుడు “అసాధారణ పరిస్థితులలో, ఆర్ధిక అత్యవసర స్థితి కారణంగా” తప్పించి, తగిన కారణం లేకుండా తొలగింపబడరాదని ఆదేశించింది. ఇంకా, ఆ ప్రకటన ఒక ఆచార్యుడికి అతడి తొలగింపునకు కారణాలను వ్రాతపూర్వకంగా ఇవ్వాలని, మరియు స్వీయ అత్మ-రక్షణ వాదాన్ని వినిపించేందుకు అతడికి అవకాశం ఇవ్వాలని కూడా సిఫార్సు చేసింది. పాఠశాల సిబ్బంది ప్రమాణాలను మెరుగుపర్చేందుకు కొత్త ఆచార్యులను వత్తిడి చేయటం ద్వారా ప్రతిభావంతులైన సిబ్బంది ప్రదర్శనా ప్రమాణాలను పెంచడం, విద్యావిషయక శిక్షణాకాలపు పదవీకాలం యొక్క మరొక ప్రయోజనం.
1946 తర్వాత విద్యావిషయక పదవీకాలపు అత్యంత ప్రధాన స్వీకరణ సంభవించింది, GIల పునరాగమనం యొక్క ప్రవాహం వచ్చిచేరినప్పుడు, పాఠశాలల పునరాగమనం, ప్రొఫెసర్ స్థాయి సిబ్బంది యొక్క తీవ్రకొరతతో విశ్వవిద్యాలయాలు త్వరితగతిన విస్తరించుటకు దారి తీసింది. ఈ కొరతలు విద్యాసంస్థలను పదేళ్ళు వెనక్కి లాగాయి, అప్పటి నుండి అధిక సంఖ్యలో విశ్వవిద్యాలయాలు పార్శ్యప్రయోజనంగా లాంఛనప్రాయ పదవీకాలాన్ని ఇవ్వజూపటం ప్రారంభమైంది. పదవీకాల రేటు (విశ్వవిద్యాలయ ప్రతిభావంతులైన సిబ్బంది శాతం) 52 శాతానికి పెరిగింది. నిజానికి, 1950లలో ఆచార్యుల కోసం గిరాకీ చాలా ఎక్కువగా ఉండింది, అమెరికన్ కౌన్సిల్ ఫర్ లెర్నడ్ సొసైటీస్ క్యూబాలో ఒక సమావేశం జరిపి ఆంగ్ల విభాగాలలో హోదాలను పూరించేందుకు అతితక్కువమంది డాక్టోరల్ అభ్యర్థులున్నారని గుర్తించింది. మెక్‌కార్తీ యుగంలో, అనేక రాష్ట్రాల ఉద్యోగుల యొక్క నిజాయితీ ప్రమాణాలు అవసరమయ్యాయి, మరియు లాంఛనప్రాయ విద్యావిషయక పదవీకాలాలూ లేవు, రాజ్యాంగపరమైన భాషాస్వాతంత్ర్యపు నియమాలూ లేవు మరియు తొలగింపు నుండి అసోసియేషన్లకు రక్షణ లేకుండా పోయింది. కొందరు ఆచార్యులు వారి యొక్క రాజకీయ అనుబంధాల వలన తొలగింపబడ్డారు, కానీ వారిలో, కొందరు వృత్తిరీత్యా పోటీపడలేక తొలగింపు ముసుగు వేయబడిన వారని అనవచ్చు. 1960లలో, వియత్నాంలో యుద్ధానికి వ్యతిరేకంగా పెక్కుమంది ఆచార్యులు యుద్ధ వ్యతిరేక ఉద్యమంని సమర్ధించారు, మరియు 20కి పైగా రాష్ట్ర చట్టసభలు ప్రత్యేక వ్యక్తిగత తొలగింపులకు మరియు విద్యావిషయక పదవీకాల పద్ధతిలో మార్పునకు పిలుపునిస్తూ నిర్ణయాలు వెలువరించాయి.
రెండు మైలు రాళ్ళ వంటి అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల సుప్రీంకోర్టు కేసులు 1972లో పదవీకాలాన్ని మార్చేసాయి: (i) "బోర్డ్ ఆఫ్ రీజంట్స్ ఆఫ్ స్టేట్ కాలేజీస్ v. రోత్", 408 US 564; మరియు (ii) "పెర్రి v. సిండెర్‌మన్నె", 408 US 593. ఈ రెండు కేసులూ హక్కుదారణ, ఉద్యోగపు కొనసాగింపు యొక్క అంచనా కంటే ఎక్కువగా లోబడి ఉండాలంటూ ఒక ఆచార్యుడి యొక్క వాదనను నిలబెట్టాయి. ఇంకా, ఒక ఒప్పందపూరిత సంబంధం లేదా ఒక ఉటంకింపు, ఒక ప్రత్యేక విధానం లేదా ఒక ఆమోద ఒప్పందం యొక్క వ్యాపార ఒప్పందంలో ఉండాలి. ఇంకా, పబ్లిక్ కళాశాల నుండి తొలగించబడిన పదవీకాల ఆచార్యుడు ఆస్తి ప్రయోజనానికి దూరం కాబడతాడని న్యాయస్థానం సూత్రీకరించింది మరియు అతడు నిర్ధిష్టమైన విధానపర భద్రతలను కలిగి ఉంటాడని పేర్కొంటూ (విచారణకు వ్యక్తిగతంగా హాజరయ్యే హక్కు, సాక్ష్యాలను పరిశీలించే మరియు నిందారోపణలకు స్పందించే హక్కు, న్యాయసలహా పొందే హక్కు) ను నిర్ధారించింది.
తర్వాతి కేసులు తొలగింపుకు ఇతర నేపథ్యాలను గుర్తించాయి: (i) ఒక ఆచార్యుడి ప్రవర్తన అతడి విధులకు విరుద్ధమైనట్లయితే ("ట్రోట్‌మైన్ V. Bd. ఆఫ్ ట్రస్టీస్ ఆఫ్ లింకన్ యూనివ.", 635 F.2d 216 (2d Cir.1980) ; (ii) ఒక నియమానికి లోబడిన ఆధారంపై తొలగింపు నిర్ణయం తీసుకోబడినట్లయితే ("జాన్సన్ v. Bd. ఆఫ్ రీజంట్స్ ఆఫ్ U. Wisc. " "Sys.", 377 F. Supp 277, (W.D. Wisc. 1974) ). ఈ కేసుల తీర్పులు వెలువడ్డాక, విద్యావిషయక పదవీకాలపు విషయంలో అసంఖ్యాకంగా కేసులు నమోదు కావటం పెరిగిపోయి దాదాపు రెట్టింపయ్యాయి: 1965-1975 దశాబ్ద కాలంలో 36 కేసుల వరకూ దాఖలు కాగా, 1980-1985లో అర్ధ దశాబ్దకాలంలో 81కేసుల వరకూ దాఖలయ్యాయి.
1980లలో చెప్పుకోదగిన పదవీకాల యుధ్దాలు లేవు, కానీ 1990లలో మూడు నిలిచిపోయాయి. 1995లో, ఫ్లోరిడా బోర్డ్ ఆఫ్ రీజంట్స్ విద్యావిషయక పదవీకాలాన్ని పునరంచనా వేయడానికి ప్రయత్నించింది కానీ ఒక వారంపాటు మాత్రమే ఉత్తర-పదవీకాల ప్రదర్శన పునఃపరిశీలన నిర్వహించగలిగింది. అదేవిధంగా, 1996లో అరిజోనా బోర్డ్ ఆఫ్ రీజంట్స్ పదవీకాలాన్ని పునరంచనా వేయడానికి, ప్రయత్నించింది, వాస్తవంగా విశ్వవిద్యాలయ దిగువ పట్టభద్ర విద్యార్థులకి కొద్దిమంది పూర్తికాల ఆచార్యులు బోధించారనీ, ప్రధానంగా విద్యావిషయక పదవీకాలాన్ని సాధించే విధానం భారం కాని బోధన అవుతుందన్న కారణంతో వెనుదిరిగారు. ఏదేమైనా, ప్రతిభావంతులైన సిబ్బంది మరియు పాలనాధికారులు తమను తాము సమర్ధించుకున్నారు, ఇంకా ధర్మకర్తల మండలి తన పునఃపరిశీలనని వదులుకుంది. చివరిగా, యూనివర్శిటి ఆఫ్ మన్నెసొటా రీజంట్స్ 1995 నుండి 1996 వరకు 13 ప్రతిపాదనలు చేయడానికి ప్రయత్నించింది, ఈ విధానాల మార్పులు అందులో మిళితం చేయబడ్డాయి: విశ్వవిద్యాలయ ఆర్థిక అత్యవసరానికి ఇతర కారణాలతో ప్రతిభావంతులైన సిబ్బంది ప్రాథమిక జీతాలను తగ్గించేందుకు రీజంట్స్ను అనుమతించడం, మరియు పేలవమైన ప్రదర్శన మిళితమై ఉంది, మరియు పదవీకాల ఆచార్యుల కార్యక్రమాలు గనక తొలగించబడినా లేదా ఆంక్షలు విధించబడినా వారిని తొలగించుటకు, మరియు వారిని నిలిపి ఉంచేందుకు, పునర్నియమించేందుకు విశ్వవిద్యాలయానికి సాధ్యం కానప్పుడు పదవీకాల ఆచార్యులను తొలగించవచ్చు. మిన్నెసొటా పద్ధతిలో, విశ్వవిద్యాలయ ప్రతిభావంతులైన సిబ్బందిలో 87శాతం మంది పదవీకాలమైనా పొందారు లేదా పదవీకాల జాడ మీద, మరియు ఆచార్యులు తమbenis
ను తాము, తీవ్రంగా సమర్ధించుకున్నారు. దృష్టాంతపరంగా వ్యవస్థ అధ్యక్షుడు ఈ మార్పులను వ్యతిరేకించాడు, మరియు వారాంతంలో న్యాయపాఠశాల డీన్ చేపట్టిన ఒక రాజీ ప్రణాళిక ఫలించలేదు. ఆ సంవత్సరంలో తర్వాత మండలి అధ్యక్షుడు రాజీనామా చేసాడు.
1972 నుండి కాలం అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలో కళాశాలలు మరియు విశ్వవిద్యాలయాల శాతంలో పదవీకాలం అయినా లేదా పదవీకాల మార్గం అయినా ఏకరీతి అధోముఖాన్ని చూపిస్తోంది. అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల విద్యావిభాగపు గణాంకాలు సమ్మిశ్రిత పదవీకాల/పదవీకాల-మార్గ వేగాన్ని 1975కు 56%గాను, 1989కు 46.8%గాను, మరియు 2005కు 31.9% గాను ఉంచాయి. ఆ విధంగా 2005 సంవత్సరం నాటికి, అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల ఉపాధ్యాయులు పదవీకాలానికి గానీ, పదవీకాలానికి అర్హతను గానీ కలిగి లేరనీ; ఆ సంవత్సరపు ఉపాధ్యాయులలో పూర్తిగా 48% మంది పాక్షిక-సమయ ఉద్యోగులనీ చెప్పవచ్చు.
పదవీకాలం అనేది కొత్త ఆచార్యులకు సాధారణంగా తక్షణమే ఇవ్వబడదు. తద్భిన్నంగా, నియామక ప్రక్రియ కాలంలో బహిరంగ ఉద్యోగాలు పదవీకాలానికి లేదా పదవీకాల మార్గానికి ఉద్దేశించబడతాయి. ప్రత్యేకించి, పదవీకాల అర్హతా స్థాయిలో నియమించబడిన ఒక ఆచార్యుడు, ఆ పదవీకాలాన్ని తనకు మంజూరు చేయాలా వద్దా అని నిర్ణయించడానికి సమీక్ష జరపక ముందు దాదాపు అయిదేళ్లపాటు పని చేయవలసి ఉంటుంది.
ఆచార్యుడి విద్యావిషయక విభాగం తర్వాత బోధన, పరిశోధన మరియు సేవలకు సంబంధించి ఆచార్యుడి రికార్డు గురించిన సమాచారాన్ని సేకరిస్తుంది, అభ్యర్థిని పదవీకాలానికి సిఫార్సు చేసే అంశంపై వోటింగ్ పెడుతుంది. ఈ విభాగాలలో ఒక్కోదానికి ఇచ్చే ప్రాధాన్యత, వ్యక్తి పనిచేస్తున్న సంస్థ రకంపై ఆధారపడి విభిన్నంగా ఉంటుంది: పరిశోధనకు ప్రాధాన్యతనిచ్చే విశ్వవిద్యాలయాలు పరిశోధనకు అత్యున్నత విలువనిస్తాయి, బోధనకు ప్రాధాన్యత నిచ్చే పలు సంస్థలు బోధనకు మరియు సంస్థకు సేవ చేయడానికి ఎక్కువ విలువనిస్తాయి.
సాధారణంగా నిభాగానికి వెలుపల ఉన్న బోధనా సిబ్బంది మరియు డీన్‌లతో కూడిన పదవీకాల సమీక్షా కమిటీకి శాఖ సిఫారసు ఇవ్వబడుతుంది. సంస్థ మీద ఆధారపడి అది స్థాయీ సంఘం లేదా తాత్కాలిక కమిటీగా ఉండవచ్చు. ఆచార్యుడికి పదవీకాలం బహూకరించవచ్చని ఈ కమిటీ ప్రతిపాదించినట్లయితే, వారి చర్యను తప్పనిసరిగా సంస్థ అత్యున్నత అధికారి (సాధారణంగా అధ్యక్షుడు, ఛాన్సలర్ లేదా విశ్వవిద్యాలయ కార్యనిర్వాహకుడు) ఆమోదించవలసి ఉంది.
పదవీకాలం తిరస్కరించబడిన అభ్యర్థి కొన్ని సందర్భాలలో తొలగించబడినట్లు భావించబడతాడు కాని ఇది పూర్తిగా అంత కచ్చితత్వంతో ఉండదు: ఏడేళ్ల ఒప్పంద కాలంలో ఆరో సంవత్సరం పదవీకాల సమీక్షా కమిటీ సమీక్షకు పూనుకుంటుంది కాబట్టి, పదవీకాలం తిరస్కరించబడిన అభ్యర్థి కొత్త ఉద్యోగాన్ని వెతుక్కోవడానికి సంవత్సర కాలాన్ని కలిగి ఉంటాడు. అలాగే, U.S.లోని ప్రఖ్యాత విశ్వవిద్యాలయాలు మరియు శాఖలు తమ జూనియర్ బోధనా సిబ్బందికి పదవీకాలాన్ని అందజేస్తున్నాయి కాబట్టి, పదవీకాలాన్ని తిరస్కరించడం అనేది అరుదుగా మాత్రమే అవమానకరమైన చర్యగా ఉంటుంది.
ఒక విభాగం ప్రొఫసర్ లేదా అసోసియేట్ ప్రొఫెసర్ వంటి పదవీకాల హోదాలలోకి సీనియర్ ఉద్యోగులను నేరుగా తీసుకోవచ్చు కూడా. అలాంటి హోదాను ప్రతిపాదించాలంటే సాధారణంగా అభ్యర్థిని అంతర్గత పదోన్నతికి అవసరమైన స్థాయిలో మాత్రమే ఉండే పదవీకాల సమీక్షకు సమర్పించవలసి ఉంటుంది. సాధారణంగా చెప్పాలంటే, తాము ప్రస్తుతం పనిచేస్తున్న విశ్వవిద్యాలయంలో పదవీకాలాన్ని ఇప్పటికే అందుకున్న (లేదా అందుకు అంగీకారం పొందనున్న) ప్రసిద్ధ విద్యాపండితులకు మాత్రమే సీనియర్ హోదాలు ప్రతిపాదించబడతాయి. సీనియర్ హోదాలు తరచుగా, విద్యాసంస్థ వెలుపల ఉద్యోగం పొందిన ప్రముఖ పరిశోధకులకు కూడా ప్రతిపాదించబడుతుంటాయి ఉదాహరణకు, ప్రభుత్వంలో లేదా పరిశ్రమలో పరిశోధనా ప్రయోగశాలలు.
US మరియు కెనడా వెలుపల, పలు రకాల కాంట్రాక్ట్ వ్యవస్థలు నడుస్తున్నాయి. మామూలుగా, స్టాఫ్ సభ్యులను తాత్కాలికం నుంచి శాశ్వత ఒప్పందాలకు మార్చడానికి ప్రక్రియ ఉపయోగించబడుతుంది. పదవీకాలం వంటి శాశ్వత ఒప్పందాలను కొన్ని ప్రత్యేక సందర్భాలలో ఉద్యోగులు ధిక్కరించవచ్చు: ఉదాహరణకు మూసివేతకు సిద్ధంగా ఉన్న విభాగంలో పనిచేస్తున్న ఉద్యోగి.
సాధారణంగా ప్రొఫెసర్ తీవ్రమయిన దుష్ప్రవర్తనకు పాల్పడినప్పుడు సరైన కారణం కోసమే పదవీకాలం రద్దు చేయబడగలదు. రద్దు అనేది సాధారణంగా దీర్ఘకాలికమైన మరియు విసుగు పుట్టించే ప్రక్రియ.
1994లో, "ది క్రానికల్ ఆఫ్ హైయ్యర్ ఎడ్యుకేషన్‌"లో జరిపిన అధ్యయనం, సరైన కారణం వల్లే దేశవ్యాప్తంగా ప్రతి సంవత్సరం 50 మంది పదవీకాలం పొందిన ఆచార్యులు తొలగించబడుతున్నారని కనుగొంది. 2005 జనవరి 10న "వాల్ స్ట్రీట్ జర్నల్‌"లో ప్రచురించబడిన ఒక అధ్యయనం, 50 నుంచి 75 మంది పదవీకాలం పొందిన ఆచార్యులు (దాదాపు 280,000 మందిలో) ప్రతి సంవత్సరం తమ పదవీకాలాన్ని కోల్పోతున్నారని అంచనా వేసింది.
విద్యా హోదాను పొందిన వ్యక్తిని పదవీకాలం రక్షిస్తూ ఉండగా, ఆ హోదాను తొలగించడానికి వ్యతిరేకంగా పదవీకాలం కాపాడలేదు. ఉదాహరణకు, ఆర్థిక ఒత్తిడిలో ఉన్న విశ్వవిద్యాలయం కొన్ని విభాగాలను తొలగించడం లేదా కుదించడం వంటి తీవ్రమైన చర్యకు పాల్పడవచ్చు.
అమెరికన్ అసోసియేషన్ ఆఫ్ యూనివర్శిటీ ప్రొఫెసర్స్ (AAUP) వెబ్‌సైట్‌ని కూడా చూడండి.
AAUP (అమెరికన్ అసోసియేషన్ ఆఫ్ యూనివర్శిటీ ప్రొఫెసర్స్) పదవీకాల అభ్యర్థుల పట్ల పక్షపాతం ప్రదర్శించిన వందలాది కేసులతో వ్యవహరించాయి. AAUP పదవీకాల దుర్వినియోగం కోసం అనేక ప్రధాన, అప్రధాన విశ్వవిద్యాలయాలు మరియు కళాశాలలను అభిశంసించాయి.
విశ్వవిద్యాలయాల అధికారిక విధానాలు పదవీకాలం అనేది పరిశోధన, బోధన, సేవలపై ఆధారపడి ఉంటాయని చెబుతున్నప్పటికీ, పలు విశ్వ విద్యాలయాలలో పదవీకాలం అనేది పూర్తిగా పరిశోధనా ప్రచురణలు మరియు పరిశోధనా గ్రాంట్లపైనే ఆధారపడి ఉంటోంది. బోధనా పత్రికలు మరియు బోధనా గ్రాంట్‌లలో ప్రస్తావించబడిన కథనాలు కూడా అటువంటి విశ్వవిద్యాలయాల్లో పదవీకాలాన్ని లెక్కించకపోవచ్చు.
కొన్ని విశ్వవిద్యాలయాలలో, విభాగాధిపతి పదవీకాలంపై విభాగ సిఫారసులను ముందుకు పంపుతాడు. బోధనా సిబ్బంది ఒక వ్యక్తికి ఏకగ్రీవంగా పదవీకాలంపై ఓటు వేసినప్పటికీ, ప్యాకల్టీ మద్దతు ఉన్నప్పటికీ సంబంధిత వ్యక్తికి పదవీకాలం మంజూరు చేయవద్దని ఛైర్‌పర్సన్ సిఫారసు చేసిన సందర్భాలు కూడా ఉన్నాయి.
పదవీకాలంపై నిర్ణయాలు తీవ్రమైన రాజకీయ సమరాలకు దారితీశాయి. ఇండియానా విశ్వవిద్యాలయంలో జరిగిన ఒక పదవీకాల యుద్ధంలో, తన పదోన్నతిని అడ్డుకున్న వారిపై హింసకు పాల్పడతానని పదవీకాలం పొందలేని ప్రొఫెసర్ ఒకరు హెచ్చరించినట్లు నిదించబడ్డాడు, అతడి భార్య నిరాహారదీక్షలో కూర్చుంది, చాలామంది ఈ విభాగాన్ని మొత్తంగా రద్దు చేయాలని పిలుపునిచ్చారు. 2010 ఫిబ్రవరిలో జరిగిన మరొక ఉదంతంలో, హంట్స్‌విల్లె లోని అలబామా విశ్వవిద్యాలయంకి చెందిన Dr. అమీ బిషప్ తన పదవీకాల అభ్యర్థనను తోసిపుచ్చడంతో కినిసి సహచర సిబ్బందిపై కాల్పులు జరిపిన ఘటన కూడా ఉంది.
1970ల కాలం నుంచి తత్వశాస్త్రజ్ఞుడు జాన్ సియర్లె పదవీకాల వ్యవస్థలలో పెనుమార్పులు చేపట్టాలని పిలుపునిచ్చాడు, దీని ఆచరణను "తగినంత న్యాయ సమర్ధన లేకుండా" చేపట్టే ఆచరణగా దీన్ని పిలిచాడు. తమ తరగతి గది బోధనను అడ్డుకుంటున్న ప్రచురించు లేక నశించు తరహా ఒత్తిడులను తగ్గించడానికి ప్రామాణికంగా అమలవుతున్న నాలుగు నుంచి ఆరేళ్ల కాలానికి ముందే త్వరగా ఆచార్యులకు పదవీకాలాన్ని ఇవ్వవలసి ఉందని సియర్లే సూచించాడు. అయితే, సామర్ధ్యం లేని ఉపాధ్యాయులకు తోడ్పడటానికి ప్రతి ఏడు సంవత్సరాలకు ఒకసారి పదవీకాలంలోని ప్రొపెసర్లను సమీక్షించాలని లేకుంటే పదవీకాల వ్యవస్థలో వీరు ఆశ్రయం పొందుతారని సియర్లే వాదించారు.
చాలావరకు విద్యా సంస్థలు పరిశోధనను ఇంటర్నెట్ మరియు మల్టీమీడియా ఫార్మాట్లలో ప్రచురిస్తున్నందువలన, అమెరికన్కౌన్సిల్ ఆఫ్ లెర్నెడ్ సొసైటీస్ మరియు మోడర్న్ లాంగ్వేజ్ అసోసియేషన్ పదోన్నతి మరియు పదవీకాల వర్గీకరణలలో మార్పులు తీసుకురావాలని ప్రతిపాదించాయి, నెట్‌వర్క్ స్కాలర్‌షిప్‌కు పెరుగుతున్న ప్రాధాన్యతను ప్రతిఫలించడానికి అలాంటి మార్పులను కొన్ని విశ్వవిద్యాలయాలు తీసుకువచ్చాయి కూడా.