ఆధునిక చిత్రకళ
రమారమి 1860 తర్వాత నుండి 1970 కాలంలో వచ్చిన చిత్ర కళాత్మక రీతులు, మరియు వాటి తత్వాన్ని గురించి ఆధునిక చిత్రకళ ([[ఆంగ్లం]]: Modern art) తెలియచేస్తుంది. సాధారణంగా ప్రాచీన సాంప్రదాయ [[కళ]]కి సంబంధించిన ఈ పదం ప్రయోగాల ఉసురు ఫలితంగా ప్రక్కకి తొలగించబడింది. వస్తు స్వభావాలపై స్వచ్ఛమైన ఆలోచనలు కలిగి, కొత్త దృష్టితో చిత్రకళా ప్రక్రియలను అన్వేషిస్తూ ఆధునిక [[చిత్రకారులు]] ప్రయోగాలు చేసారు. పర్యవసానంగా ఆధునిక చిత్రకళ లక్షణాలు [[క్రోడికరించబడ్డాయి]]. ఇటివల కాలంలో వచ్చిన కళారూపాలు [[సమకాలీన చిత్రకళ]] లేదా [[ఆధునికాంతర చిత్రకళగా]] పిలవబడుతోంది.
ఆధునిక చిత్రకళ [[విన్సెంట్ వాన్ ఒఘ్]], [[పౌల్ సిజాన్నే ]], [[పౌల్ గుగుయిన్]], [[జార్జెస్ సేరాట్]] మరియు [[హెన్రి దే తౌలౌసే లుత్రేక్]] లాంటి చిత్రకారుల నుండి వారసత్వంగా ప్రారంభమైనది. వారందరూ ఆధునిక చిత్రకళ అభివృద్ధిలో ముఖ్యులే. 20వ శతాబ్ది ప్రారంభంలో [[హెన్రి మాటిస్సే]] మరియు పసికూనలైన [[జర్జిస్ బ్రకుఎ]], [[ఆంధ్రె దేరైన్]], [[రౌల్ దుఫి]] మరియు [[మురిసే దే వ్లమించ్క్]]తో పాటు ఇతర చాలా మంది యువ చిత్రకారులు క్రూరమైన, బహుళ వర్ణాల, భావ ప్రకాశమైన లోతైన భూదృశ్యాలు మరియు వర్ణనలు లాంటి వాటితో ప్యారిస్ చిత్రకళా ప్రపంచంలో విప్లవాన్ని సృష్టించారు. విమర్శకులు దానిని [[ఫావిజం]] అని పిలిచారు. [[హెన్రి మాటిస్సే]] "[[ది డాన్సు]]" యొక్క రెండు భాగాలూ అతని వృత్తిపరమైన భావాలు మరియు ఆధునిక చిత్రకళ అభివృధికి సంబంధించి ముఖ్య విషయాలను వ్యక్తపరచాయి. [[ప్రాచీన కళ]]పై ప్రారంభమయిన మాటిస్సే వ్యామోహాన్ని అది ప్రతిబింబిస్తోంది. నీలి ఆకుపచ్చ బ్యాక్ గ్రౌండ్ పై తీవ్రమైన నులివెచ్చని రంగుల చిత్రాలు మరియు ఛందోబద్ధ నగ్న నృత్య పరంపరలు భావ స్వాతంత్ర్యాన్ని [[భోగలాలస]]ను తెలియజేస్తున్నాయి.
19వ శతాబ్దపు ఉత్తర భాగానికి చెందిన [[తౌలౌసే లుత్రేక్]], [[గుగుయిన్]] లాంటి కాల్పనికులచే ప్రభావితమైన [[పాబ్లో పికాస్సో]] తన మొట్ట మొదటి [[జ్యామితీయ ఆకృతి]] చిత్రాలను, ప్రకృతికి సంబంధించిన చిత్రాలన్నీ [[ఘనము]], [[స్థూపము]], [[శంఖువు]] అనే మూడు ఘనాకృతులలో కుదించబడతాయనే సెజాన్న్స్ ఆలోచనల ఆధారంగా గీసాడు. 1907లో [[లెస్ డెమొఇసెల్లెస్ ద'అవిగ్నోన్]] వేసిన చిత్రం నుండి పికాసో ఐదుగురు వేశ్యలతో కూడిన ప్రాచీన వేశ్యా వాటిక, క్రూరంగా చిత్రించబడిన స్త్రీలు, [[ఆఫ్రికా గిరిజనుల తొడుగులు]] గుర్తు వచ్చే విధంగా మరియు అతని నూతన [[జ్యామితీయ]] ఆవిష్కరణలతో ఒక నూతన మూల చిత్రాన్ని నాటకీయంగా తయారు చేసాడు. "వయోలిన్ మరియు కాండిల్ స్టిక్, ప్యారిస్,"కు నిదర్శనంగా పాబ్లో పికాసో మరియు [[జర్గేస్ రకుఎ]],లు సంయుక్తంగా 1908 నుండి 1912 మధ్య కాలంలో అనలిటిక్ క్యూబిజాన్ని అభివృద్ధి చేసారు. క్యూబిజం నుండి మొదటిగా స్పష్టమైన రూపు పొందిన అనలిటికాల్ క్యూబిజం తరువాత అనుసరించిన [[సిన్తేటిక్ క్యూబిజం]], చిత్రకళలు 1920 కాలంలో అర్కు, పికాస్సో, [[ఫెర్నాండ్ లేగేర్ ]], [[జుఆన్ గ్రీస్]], [[ఆల్బర్ట్ గ్లేఇజేస్]], [[మార్సెల్ దుచంప్]] మరియు ఇతర చిత్రాకారులచే సాధన చేయబడింది. వివిధ అల్లికలను ప్రవేశపెట్టుట తలములను, కళాశాల మూలకాలను, కాథలిక్ మత స్త్రీల వంటి వివిధ రకాల వస్తువుల కలయిక ద్వారా [[సిన్తేటిక్ క్యూబిజం]] వర్ణించబడింది.
ఆధునిక చిత్రకళా భావము [[ఆధునిక వాదం]]తో దగ్గరి సంబంధం కలిగి ఉంది.
[[File:Manet, Edouard - Le Déjeuner sur l'Herbe (The Picnic) (1).jpg|thumb|left|ఎడ్వర్డ్ మానేట్, ది లంచ్ఆన్ ఆన్ ది గ్రాస్స్ (లే డిజేనర్ సుర్ l'హీర్బే ), 1863, మూసి ద'ఆర్సి, ప్యారిస్]]
19వ శతాబ్దపు చివరి నాటికి ఆధునిక [[శిల్పకళ]], మరియు [[వాస్తుకళలు]] ఎంచుకొని పైకి వచ్చినప్పటికీ, ఆధునిక [[చిత్రకళ]] ప్రారంభం కూడా త్వరగానే గుర్తించబడింది. ఆధునిక చిత్రకళ పుట్టిన1863వ సంవత్సరాన్ని సాధారణంగా గుర్తించారు. ఆ సంవత్సరంలో ప్యారిస్ లోని "[[సాలోన్ దేస్ రేఫుసేస]]"లో [[అడ్వార్డ్ మనేట్]] తన చిత్రం "[[లే దేజేఉనేర్ సర్ l'హీర్బే]]"ను ప్రదర్శించాడు. అయితే ఇంకా ముందుగా కూడా కొన్ని తారీఖులు ప్రతిపాదించబడ్డాయి. అందులో 1855 ([[గుస్తావే కోర్బెట్]] "[[ది ఆర్టిస్ట్స్ స్టూడియో ]]"ను ప్రదర్శించిన సంవత్సరం ) మరియు 1784 ([[అక్కుఎస్-లౌఇస్ డేవిడ్]] తన చిత్రం "[[ది ఒఅత్ ఆఫ్ ది హోరతీ]]" ) ను పూర్తి చేసిన సంవత్సరం. చిత్రకళ చరిత్రకారుడు H. హార్వర్డ్ అర్నసన్ మాటలలో "ఆధునిక చిత్రకళ పురోగతిలో ఈ తారీఖులు ముఖ్యమైనవి అయినప్పటికీ,ఎవ్వరు కూడా ఆధునిక చిత్రకళా ప్రారంభానికి స్పష్టమైన గుర్తును చూపలేక... వందల సంవత్సరాల ప్రయాణంలో క్రమంగా రూపాంతరంచెందింది."
ఈ కుచ్చితమైన ఆలోచనలు తుదకు ఆధునిక చిత్రకళను [[ది ఎన్లైట్ మెంట్]] వైపు మరియు ఇంకా 17వ శతాబ్దానికి వెనుక దారిపట్టించాయి. ఆధునిక చిత్రకళ విమర్శకులలో ముఖ్యుడైన [[క్లెమెంట్ గ్రీన్బెర్గ్]], [[ఈమ్మనుఎల్ కాంట్]]ని ఈవిధంగా ఎలాగంటే, "నిజమైన మొట్టమొదటి ఆధునికుడు " అని పిలిచారు. కాని, వ్యత్యాసాన్ని ఎలా తెలిపాడు "ది ఎన్లైటేమెంట్ బయట నుండి విమర్శకు గురి అయితే ... . ఆధునిక వాదం లోపలి నుండే విమర్శకు గురి అయింది." బలమైన రాజకీయ మరియు సాంఘిక వివాదాలకు అలవాటు బడిన ప్రజలు శతాబ్దాల నుండి ప్రశ్నించకుండా అంగీకరించిన సంస్థలను, భావాలను 1789 [[ఫ్రెంచ్ తిరుగుబాటు]]తో కూకటి వేళ్ళతో పెకలించి వేసారు. ఇది ఏమి చెబుతుందని చిత్ర చరిత్రకారుడు [[ఎర్నస్ట్ గోమ్బ్రిచ్]] అన్నాడంటే, "వాల్ పేపర్ ను ఎన్నుకునే రీతిలోనే తమ ఇంటి ఆకృతిని ప్రజలు ఎన్నుకునే స్వీయ స్పృహ."
ఆధునిక చిత్రకళకు నిర్మాతలుగా [[రసవాదులు]], [[సహజవాదులు]] మరియు [[అవతారవాదులు]]న్ని చెప్పవచ్చు. 19వ శతాబ్దం చివరినాటికి [[ఉత్తర-అవతారవాదము]] మరియు [[సింబోలిసం]] వంటి అదనపు ఉద్యమాలు ఆధునిక చిత్రకళపై ప్రభావం చూపటం ప్రారంభము అయింది.
ఈ ఉద్యమాల ప్రభావం వేర్వేరుగా ఉంది. తూర్పు అలంకార చిత్రకళచే తాకిడి, ప్రత్యేకంగా [[జపనీస్ అచ్చు ముద్రణ]] వలన [[జేయన్-ఫ్రాంక్ఒఇస్ మిల్లెట్]] చిత్రాలలో కనబడే సాదారణ జీవిత చిత్రాల యదార్డ వాదం వైపు వర్ణ చిత్రకారులైన [[టుర్నెర్]] మరియు [[డెలక్రొఇక్ష్]]లు ఎక్కువ దృష్టి సారించవలసి వచ్చింది. అధికారుల మన్నన, ప్రజలు ఆదరించిన సంప్రదాయపు [[కాల్పనిక చిత్రాల]] [[ఆదర్శవాదాన్ని]] ప్రోత్సహించేవారు వ్యతిరేకించారు. అప్పటి విజయవంతమైన చిత్రకారులందరూ అధికారికంగా పనిచేసిన లేదా పెద్ద ప్రజా ప్రదర్శనలలో తమ పనిని ప్రదర్శించినవారే. అప్పుడు ప్రభుత్వ సహాయం పొందే చిత్రకారుల అధికారిక సంఘాలు ఉండేవి. అప్పట్లో ప్రభుత్వాలు అలంకార కళలకు, లలితా కళలకు సంబంధించిన ప్రజా ప్రదర్శనలు క్రమముగా ఏర్పాటు చేసేవి.
ప్రజలు వస్తువులను చూడరని , కేవలం వాటి పరావర్తన కాంతి మాత్రమే గమనిస్తారని అవతార వాదులు వాదించేవారు. కాబట్టి చిత్రకారులు స్టూడియోలలో కాకుండా సహజ కాంతిలోనే ([[ఎన్ ప్లెయిన్ ఎయిర్]]) చిత్రాలు వేసి, వాటిలో కాంతి ఫలితాలు పొందాలని చెప్పేవారు. అవతార వాదులు ఒక సంఘాన్ని ఏర్పాటు చేసారు. "సోసిఎతే అనోన్య్మే కోపెరాటివే డేస్ అర్తిస్తేస్ ఎఇన్త్రెస్, కుల్ప్తెఉర్స, గ్రవేఉర్స్" ("చిత్రకారులు,శిల్పులు, వడ్రంగుల సంఘము") అది అంతరంగిక ఒత్తిడులను పట్టిచుకోకుండా పెద్ద సంఖ్యలో స్వంతంగా ప్రదర్శనలను ఏర్పరచింది. జాతీయ రీతి కన్నా కళాకారులు ఇతర దేశాల నుండి సంగ్రహించిన రీతులకు ప్రాధాన్యత ఇచ్చారు. ఈ కారణాలు అన్ని ఒక [["ఉద్యమ"]] రూపు సంతరించుకున్నాయి. పని చేసే పద్ధతిలో కలసిన చిత్రకళ కుదురుకున్న ఉద్యమాలు లేక కలబడుతున్న హృదయపూర్వక మద్దతు, మరియు అంతర్జాతీయ దత్తతలు నవీన కాలంలోని చిత్రకళా ఉద్యమాలలో తిరిగి తిరిగి సంభవించాయి.
[[File:Chicks-from-avignon.jpg|thumb|left|పాబ్లో పికాస్సో లెస్ డెమోఇసేల్లెస్ d'అవిగ్నోన్ 1907, మూజియుం అఫ్ మోడరన్ ఆర్ట్, న్యూయార్క్]]
20వ శతాబ్దపు తొలి దశాబ్దంలో వికసించిన ఉద్యమాలలో [[ఫువిసం]], [[క్యూబిజం]], [[అవతారవాదం]], మరియు [[ఫ్యూచరిజం]]లు ఉన్నాయి.
1910 మరియు మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం మధ్య సంవత్సరాలలో మరియు [[క్యూబిజం]] ముమ్మరమైన దాస తరువాత అనేక ఉద్యమాలు ప్యారిస్ లో పైకి వచ్చాయి. జూలై 1911లో [[ఇఒర్గిఒ డే చిరికో]] ప్యారిస్ వెళ్ళినప్పుడు, తన సోదరుడు అన్ద్రెఅ ([[అల్బెర్టో అవినిఒ]]గా పిలవబడే కవి మరియు చిత్రకారుడు)తో కలిసాడు. జూరీ సభ్యుడైన పిఎర్రే లప్రడేను [[సాలోన్ డి'ఆటోమ్నే]]లో తన సోదరుని ద్వారా కలిసాడు. అక్కడ అతను తన స్వప్నాలైన మూడు చిత్రాలు, "ఎనిగ్మా ఆఫ్ ది ఒరాకిల్" , "ఎనిగ్మా ఆఫ్ యన్ ఆఫ్తెర్నూన్" "సెల్ఫ్-పోర్త్రైట్" లను ప్రదర్శించాడు. 1913 వ సంవత్సరంలో అతడు [[సాలోన్ డేస్ ఇండిపెండెన్ట్స్]] మరియు సాలోన్ డి’ఆటోమ్నేలలో తన పనితనాన్ని ప్రదర్శించాడు. ఇతని కృషిని [[పాబ్లో పికాస్సో]] మరియు [[గుఇల్లుమే అపోల్లినైరే]] మరియు ఇతరులు గుర్తించారు. అతని ఏకాగ్రత మరియు భావగర్భితమైన చిత్రాలు [[సుర్రెఅలిసం]] ముందస్తు ప్రారంభానికి సాధనాలుగా తీసుకోబడ్డాయి. డే చిరికో యొక్క ప్రముఖ చిత్రాలలో ఒకటి అయిన "[[సాంగ్ ఆఫ్ లవ్]]" 1914 [[సుర్రెఅలిస్ట్]] రీతికి ఒక తొలి ఉదాహరణ. ఇది పది సంవత్సరాల క్రితమే చిత్రించబడినప్పటికి, ఈ ఉద్యమం మాత్రం [[ఆంధ్రె బ్రేటన్]] చే 1924లో స్థాపించబడింది.
మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం ఈ దశకు ముగింపు తెచ్చింది. కానీ,[[మార్సెల్ దుచంప్]], కృషితో పాటు [[దాదా]], మరియు [[సుర్రెఅలిసం]] లాంటి అనేక [[చిత్ర వ్యతిరేక]] ఉద్యమాలకు సూచిక అయింది. [[డే స్తిజ్ల్]] మరియు [[బుహుస్]] లాంటి చిత్రకారుల సమూహాలు చిత్రకళ, వాస్తుకళ, అలంకార పద్దతి, మరియు చిత్రలేఖన విద్యల మధ్య సంబంధంపై కొత్త ఆలోచనలను అభివృద్ధి చేసాయి.
1913 నాటి [[అర్మోరి ప్రదర్శన]] మరియు మొదటి ప్రపంచ యుద్ద సమయంలో U.S. వలస వెళ్ళిన యురోపియన్ చిత్రకారుల ద్వారా సంయుక్త రాష్ట్రాలలో ఆదునిక చిత్రకళ ప్రవేశపెట్టబడింది.
రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం తరువాత మాత్రమే కొత్త చిత్రకళా ఉద్యమాలకు U.S. కేంద్రబిందువు అయ్యింది. 1950 మరియు 1960 దశకాలు, [[స్పష్టమైన భావవాదాన్ని]], [[కలర్ ఫీల్డ్ చిత్రకళను]], [[పాప్ ఆర్ట్]], [[ఒప్ ఆర్ట్]], [[హార్డ్-ఎద్జి చిత్రకళను]], [[సూక్ష్మ చిత్రకళను ]], [[కాల్పనిక వైరాగ్యం]], [[FLUXUS]], [[ఉత్తర సూక్ష్మ కళావాదం]], [[ఫోటోరేఅలిసం]] మరియు ఇతర ఉద్యమాల అభివృద్ధిని చూసాయి. 1960 చివర మరియు 1970లలో, [[ల్యాండ్ ఆర్ట్]], [[పెర్ఫార్మన్స్ ఆర్ట్]], [[కాన్సెప్తుఅల్ ఆర్ట్]], మరియు ఇతర కళారీతులు సాంప్రదాయ మీడియా ను లెక్క చేయకుండా, సంరక్షకుల, విమర్శకుల దృష్టిని ఆకర్షించాయి. పెద్ద ఎత్తున [[ప్రవేశపెట్టడం]] మరియు [[ప్రదర్శనలు]] ఎక్కువగా విస్తరించాయి.
ఆ కాలంలోనే, ఎక్కువ మంది చిత్రకారులు, వాస్తుశిల్పులు "ఆధునిక చిత్రకళ" ఆలోచనలను తిరస్కరించారు మరియు ఆనవాలుగా [[ఉత్తర ఆధునిక చిత్రకళ]]ను సృష్టించారు.
1970 ల చివరి నాటికి, మేధో విమర్శకులు "ది ఎన్డ్ అఫ్ ది పైంటింగ్" (దౌగ్లాస్ క్రిమ్ప్ చే 1981 లో రచించ బడిన మోహనకరమైన రచన యొక్క పేరు) సాంకేతిక అనగా [[దృశ్య చిత్రకళ]]ను ఉపయోగించే ప్రయోగాలు చేసే ఎంతో మంది చిత్రకారుల సహాయంతో[[కొత్త ప్రసార మాద్యమ చిత్రకళ]] స్వంతంగా ఒక ప్రతేక భాగంగా మారింది. 1980 మరియు 1990 లలో చిత్రకళ తిరిగి ముఖ్య భూమిక చేపట్టింది.[[కొత్త అంతర్గత భావవాదం]] పెరుగుదల, [[ఉపమాన చిత్రకళ]] పునర్జివనలను అందుకు సాక్షంగా చెప్పవచ్చు.
"(ఉజ్జాయింపుగా ప్రకటించిన పట్టికలోని కళాకారులు.)"
ఆధునిక చిత్రకళ
[[వర్గం:ఆధునిక చిత్రకళ]]
[[వర్గం:చిత్రలేఖనం]]