Nikolaus Otto
Nikolaus Agosti Otto (Holzhausen an der Haide, Nassau, 14 Juni 1832 - Cologne, 26 Januari 1891) alikuwa mhandisi wa Ujerumani aliyefanikiwa kuimarisha injini ya mwako ndani ya injini inayowaka gesi na kusababisha injini ya kisasa ya mwako.
VDI (Chama cha Wahandisi wa Ujerumani) iliunda DIN kiwango cha 1940 kinachosema "Otto Engine: injini ya mwako ndani ambayo mchanganyiko wa mafuta-hewa umesababishwa na kuwaka kwa muda mrefu" ambayo tangu hapo imetumika kwa injini zote za aina hii.
Nikolaus (au Nicholas) Agosti Otto alizaliwa tarehe 14 Juni 1832 huko Holzhausen an der Haide, Ujerumani. Alikuwa mdogo kuliko watoto sita. Baba yake alikufa mwaka 1832. Alianza shule mwaka wa 1838. Baada ya miaka sita ya utendaji mzuri alihamia shule ya sekondari huko Langenschwalbach hadi 1848. Hakuwa na kumaliza masomo yake lakini alitajwa kwa utendaji mzuri.
Maslahi yake kuu katika shule ilikuwa katika sayansi na teknolojia lakini hata hivyo alihitimu baada ya miaka mitatu kama mwanafunzi wa biashara katika kampuni ndogo ya bidhaa. Baada ya kumaliza ujuzi wake alihamia Frankfurt ambapo alifanya kazi kwa Philipp Jakob Lindheimer kama mfanyabiashara wa "bidhaa za kikoloni" na bidhaa za kilimo (alikuwa mfanyabiashara wa mazao). Otto alifanya kazi kwa makampuni mbalimbali. Kwanza ilikuwa IC Alpeter na kisha mwaka wa 1860 kwa Carl Mertens. Alisafiri katika Ujerumani Magharibi na kuuza bidhaa za kikoloni - kahawa, chai, mchele, na suga
Katika msimu mwishoni mwa mwaka wa 1860 Otto na ndugu yake walijifunza gesi ya riwaya (gesi inayoangaza) ambayo Jean Joseph Etienne Lenoir alijenga huko Paris. Ndugu walijenga nakala ya injini ya Lenoir na kutumika kwa ajili ya patent katika Januari 1861 kwa injini ya maji iliyotokana na injini ya Lenoir (gesi) na Wizara ya Biashara ya Prussia lakini ilikataliwa..
Otto alikuwa anafahamu dhana ya malipo ya mafuta yaliyosimamiwa na kujaribu kujaribu kufanya injini ya kutumia kanuni hii mwaka wa 1861. Ilikuwa mbio dakika chache kabla ya kuvunja. Ndugu wa Otto aliacha juu ya wazo ambalo lilifanya Otto kutafuta msaada mahali pengine.
Kuanzia mwaka wa 1862 hadi 1863 Otto alijaribu msaada wa Mitambo ya Cologne Michael J. Zons akijitahidi kuboresha injini. Kukimbia chini ya fedha mwaka 1862 Otto alifanya kazi kwa Carl Mertens ili kuendelea kufanya kazi kwenye injini yake
Otto alikuwa akipoteza fedha kwa mapema mwaka 1864 alikuwa akitafuta wawekezaji kufadhili utafiti wake. Aligundua Eugen Langen ambaye baba yake alikuwa mfanyabiashara wa sukari. Wote waliingia ushirikiano mnamo Machi 31, 1864 na waliita jina lake NA NA Otto & Cie huko Cologne. Hii ilikuwa kampuni ya kwanza ulimwenguni ililenga kikamilifu juu ya kubuni na uzalishaji wa injini za mwako ndani.
Injini ya 1864 Otto & Langen ilikuwa injini ya bure ya pistoni (mlipuko wa gesi ilitumiwa kuunda utupu na nguvu kutoka kwa shinikizo la anga kurudi pistoni). Iliyotumia chini ya nusu ya gesi ya injini ya Lenoir na Hugon anga na hivyo ilikuwa mafanikio ya kibiashara. Injini ya Lenoir ilikuwa injini ya kufanya kazi mara mbili. Kwa kweli injini hizi ni injini ya mvuke ilibadilishwa kukimbia kwenye gesi inayoangaza. Mitambo ya wavumbuzi wa Italia Eugenio Barsanti na Felice Matteucci katika Patent yao ya Uingereza na 1625 ya 1857, ilijengwa na ni katika makumbusho. Tofauti na injini ya Otto hizi ni injini mbili za kiharusi ambazo hazifanani kwa njia yoyote.
Injini za Lenoir zilikuwa za kwanza kuingizwa katika uzalishaji wa serial na namba zilizouzwa kuwa karibu 700.
Injini ya Otto ambayo ni mtangulizi wa injini ya kisasa kama ilivyoelezwa na VDI ni muundo wa nne wa Otto. Otto alijenga injini zifuatazo:Kwa mafanikio yake yote ya biashara, na kampuni inayozalisha injini 634 mwaka 1875, injini ya Otto na Langen ilikuwa imekwisha kufa kwa kiufundi: ilitoa tu 3 hp (2.2 kW; 3.0 PS), bado inahitajika 10-13 Ft (3.0-4.0 m) kichwa cha kufanya kazi.
Otto alielezea mzunguko wa 4 wa kiharusi ambayo alishindwa mwaka wa 1862. [8] Kwa kiasi kikubwa kutokana na jitihada za Franz Rings na Herman Schumm, ambao waliletwa ndani ya kampuni na Gottlieb Daimler Otto kufanikiwa katika kufanya Stroke nne, injini ya Compressed Compressed. Ni injini hii (injini ya Otto Silent), na si injini ya Otto & Langen, ambayo "mzunguko wa Otto" inahusu. Huu ndio injini ya kwanza ya mafanikio ya kibiashara ili kutumia compress in-silinda. Mitambo ya pete-Schumm ilionekana katika vuli 1876 na ilifanikiwa mara moja.
Injini ya Otto iliundwa kama injini ya kusimama na katika hatua ya injini, kiharusi ni harakati ya juu au ya chini ya pistoni katika silinda. Kutumiwa baadaye katika fomu ilichukuliwa kama injini ya magari, viboko vinne vinahusika:
Otto alikuwa na ruhusa nyingi kutoka kwa mataifa mbalimbali na kwa sifa mbalimbali tofauti. Wakati meneja wake wa zamani Gottlieb Daimler alitaka kujenga injini ndogo za usafiri Otto hakuonyesha riba. Daimler aliondoka na kumchukua Mebach pamoja naye. Daimler hakuwa na hamu ya kulipa mikopo kwa Otto (Deutz AG) na hivyo aliajiri mwanasheria kupata suluhisho. Nini mwanasheria alipata ilikuwa patent kwa dhana ya injini ya mzunguko wa nne ambayo ilikuwa iliyotolewa kwa Beau De Rochas, mhandisi wa Ufaransa, mwaka 1862. Hii ilisababisha Otto kupoteza moja ya ruhusu yake na kuruhusu Daimler kuuza injini zake nchini Ujerumani bila Kulipa kodi. Wala Otto wala Daimler hawakujua patent ya Rocha. Rochas haijawahi kujengwa injini. Inawezekana hawezi kufanya hivyo. [9]
Vipengele kadhaa vya uvumbuzi ambazo zinajulikana kama vile zimeandikwa kwa injini ya Otto, kama vile Marcus, Barsanti, nk ni kwa 2 Mzunguko wa (2 Stroke) wa anga ambao hauna nguvu ya mafuta. Mitambo ya anga ya Otto siyo VDI (na vyama vingine) aina ya injini ya Otto. Injini tu muhimu ni wale kutoka Lenoir. Mitambo yake ilikuwa ya kwanza kuingia katika uzalishaji wa serial. Lenoir hatimaye kuuuza injini takriban 700
Zaidi ya injini 50,000 katika miaka 17 baada ya kuanzishwa.
Otto alipata heshima nyingi kwa injini zake.
Otto alioa Anna Gossi nao walikuwa na watoto saba walio kumbukumbu. Mwanawe Gustav Otto alikua kuwa wajenzi wa ndege.
Bad Schwalbach|Langenschawalbach
Wise, p.482.
New Scientist (Vol 95 No 1322 ed.). 9 September 1982. p. 714.
Wise, David Burgess. "Daimler: Founder of the Four-Wheeler", in Northey, Tom, ed. World of Automobiles Volume 5, pp. 481–3. London: Orbis, 1974